laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ჩხაიძე

საკუთარი სახელი ჩხაიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ავთანდილ ჩხაიძე — პოლიტიკოსი აკაკი ჩხაიძე — თანამდებობის პირი, ინჟინერი ალექსანდრე ჩხაიძე — მწერალი, დრამატურგი გიორგი ჩხაიძე — სპორტსმენი (მორაგბე) გოგა ჩხაიძე — სპორტსმენი (ძალოსნობა) გოჩა ჩხაიძე — ინჟინერი, პოლიტიკოსი დათა ჩხაიძე — სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა) ვასილ ჩხაიძე — მსახიობი ვლადიმერ ჩხაიძე — საბჭოთა კავშირის გმირი თემურ ჩხაიძე — სპორტსმენი (ფეხბურთელი) ზაზა ჩხაიძე — გენერალ-მაიორი იოსებ ჩხაიძე — რეჟისორი ლამარა ჩხაიძე — სოციალისტური შრომის გმირი მერაბ ჩხაიძე — ინჟინერი, პოლიტიკოსი რევაზ ჩხაიძე — მსახიობი რევაზ ჩხაიძე — კვების მრეწველობის სპეციალისტი, II მსოფლიო ომის ვეტერანი სერგო ჩხაიძე — საბჭოთა კავშირის გმირი ტატიანა ჩხაიძე — სოციალისტური შრომის გმირი შალვა ჩხაიძე — პოლიტიკოსი შურა ჩხაიძე — სოციალისტური შრომის გმირი
სტეფანია ბელგიელი

სტეფანია ბელგიელი (ფრანგ. Stéphanie de Belgique, გერმ. Stephanie von Belgien; დ. 21 მაისი, 1864, ბრიუსელი, ბელგია — გ. 23 აგვისტო, 1945, პანონჰალმა, უნგრეთი) — საქსენ-კობურგ-გოთას დინასტიის წარმომადგენელი. ბელგიის მეფე ლეოპოლდ II-ისა და დედოფალ მარია ჰენრიეტა ავსტრიელის ქალიშვილი. ავსტრია-უნგრეთის იმპერიის კრონპრინც რუდოლფის ერთადერთი მეუღლე. იმპერატორ ფრანც იოზეფ I-ის რძალი. პრინცესა სტეფანია დაიბადა 1864 წლის 21 მაისს ბრიუსელში. იგი იყო ბელგიის მეფე ლეოპოლდ II-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ მარია ჰენრიეტა ავსტრიელის შუათანა ქალიშვილი. მამის მხრიდან იგი ბელგიის მეფე ლეოპოლდ I-ის შვილიშვილი, საფრანგეთის მეფე ლუი ფილიპ I-ის შვილიშვილი და დიდი ბრიტანეთის დედოფალ ვიქტორიას ბიძაშვილი იყო, ხოლო დედის მხრიდან საღვთო რომის იმპერატორ ლეოპოლდ II-ის შვილიშვილი და ესპანეთის დედოფალ მარია კრისტინას მამიდაშვილი იყო. 1880 წლიდან ლეოპოლდ II-მ სტეფანიას ქორწინებასთან დაკავშირებული მოლაპარაკებები წამოიწყო. მას სურდა, რომ იგი ავსტრია-უნგრეთის იმპერატორ ფრანც იოზეფ I-ის ერთადერთ ვაჟზე, რუდოლფზე დაექორწინებინა. იმავე წლის 5 მარტს კრონპრინცი რუდოლფი ჩავიდა ბრიუსელში. შეიძლება ითქვას, რომ ამ პერიოდის ევროპაში კათოლიკე პრინცესების დეფიციტი იყო, რის გამოც რუდოლფს დიდი არჩევანი არც ჰქონია, თანაც მან დედას მისწერა, რომ სტეფანია „მშვენიერი, კარგი და ჭკვიანია“. ორმხრივ სიმპათიას მალევე მოჰყვა ნიშნობაც, 1881 წლის 10 მაისს კი ვენაში სტეფანია და რუდოლფი დაქორწინდნენ კიდეც. მათ ქორწინებას დაესწრნენ არა მხოლოდ ავსტრიისა და ბელგიის სამეფო ოჯახის წევრები, არამედ დიდი ბრიტანეთის მეფე ედუარდ VII და გერმანიის იმპერატორი ვილჰელმ II-ც. სტეფანიამ თავისი ერთადერთი შვილი 1883 წლის 2 სექტემბერს გააჩინა და მას ორივე ბებიის პატივსაცემად ელიზაბეთ მარია დაარქვეს. ამის შემდეგ მასსა და რუდოლფს შორის დაიწყო გაუცხოება. სულ მალე მათი ქორწინება წმინდა წყლის ფორმალობად იქცა და მეტიც, კრონპრინცმა რომის პაპს მიმართა განქორწინების თხოვნით, თუმცა მამის ბრძანებით თხოვნა უკან გამოიწვია. 1889 წელს რუდოლფმა თავის 17 წლის საყვარელ მარიასთან ერთად მაიერლინგის სანადირო სახლში თავი მოიკლა. თერთმეტწლიანი ქვრივობის შემდეგ, 1900 წლის 22 მარტს მირამარში მეორედ დაქორწინდა უნგრელ დიდგვაროვანზე, ლონილაი დე ნაგი-ლონიის მთავარ ელემერზე. ამის შემდეგ მან დატოვა ვენის საიმპერატორო კარი და ქმართან ერთად უნგრეთში გადასახლდა, სადაც გაატარა დარჩენილი ცხოვრება. მიუხედავად იმისა, რომ ახალ მეუღლესთან შვილები არ ჰყოლია, მათ ბედნიერი ქორწინება ჰქონდათ. 1937 წელს მან გამოაქვეყნა თავისი მემუარები, სახელად „მე იმპერატრიცა უნდა ვყოფილიყავი“, რომელიც განსაკუთრებული პოპულარობით ავსტრიაში სარგებლობდა. პრინცესა სტეფანიას არცერთი მსოფლიო ომის დროს არ დაუტოვებია უნგრეთი. იგი სწორედ აქ, 1945 წლის 23 აგვისტოს გარდაიცვალა, 81 წლის ასაკში. King, Greg; Woolmans, Sue (3 September 2013). "Prologue". The Assassination of the Archduke: Sarajevo 1914 and the Romance That Changed the World. St. Martin's Press. p. 6. ISBN 9781250038678. Palmer, Alan Warwick (1997). Twilight of the Habsburgs: The Life and Times of Emperor Francis Joseph. Atlantic Monthly Press. p. 249. ISBN 9780871136657. "Royal Suicide: Widow's Memoir Banned". Morning Bulletin (Rockhampton, Queensland). 5 December 1935. p. 10. Retrieved 27 June 2019. Stephanie, Princess of Belgium, 1864-1945. (1937). I was to be empress. I. Nicholson & Watson
მოლდოვის ფეხბურთის ფედერაცია

მოლდოვის ფეხბურთის ფედერაცია (FMF; რუმ. Federația Moldovenească de Fotbal) — ფეხბურთის მმართველი ორგანო ლატვიაში. დაარსდა 1990 წელს. ფიფაში გაწევრიანდა 1994 წელს, ხოლო უეფა-ში 1993 წელს. არის მოლდოვის ყველა საფეხურის საფეხბურთო ჩემპიონატის, მოლდოვის თასისა და მოლდოვის სუპერთასის ორგანიზატორი. მისი ორგანიზებით იმართება მოლდოვის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები. ოფიციალური საიტი ფიფა-ს ოფიციალურ ვებ-გვერდზე დაარქივებული 2018-02-27 საიტზე Wayback Machine. უეფა-ს ოფიციალურ ვებ-გვერდზე
ამანას თასი

ამანას თასი — საფეხბურთო ტურნირი რომელიც იმართებოდა იემენის ფეხბურთის ასოციაციის მიერ. ტურნირის ერთადერთი სეზონი გაიმართა 2003 წელს. ტურნირში მონაწილეობდა 6 გუნდი, მათგან ექვსივე იყო ქალაქ სანადან. ტურნირში გამარჯვება მოიპოვა გუნდმა „22 მაისი“. თასის შედეგები
იმერული ცხვარი

იმერული ცხვარი — ძველი ქართული ცხვრის შთამომავალი. ტანად პატარაა, აქვს თხელი, წაგრძელებული სხეული, მოკლე კონუსისებრი კუდი, მაგარი კიდურები, ხმელი კოსტიტუცია. უფრო ხშირად თეთრია, ზოგჯერ ჭრელი ან ფერადი. ნერბის ცოცხალი მასაა 29,2 (უდიდესი 39) კგ, ვერძისა 34,9 (უდიდესი 45) კგ. მატყლი წმინდა და გარდამავალბეწვიანია, მქისე ბეწვიც ურევია, რბილია. ნერბის კულულის სიგრძეა 13,3 სმ (თივთიკის სართული 10), ვერძისა 17,4 სმ (თივთიკის სართული 11,6). ნერბის ნაპარსია 1,53 კგ, ვერძისა 2,7 კგ. ხორცი გამოსავლიანია, საუკეთესო გემოსი, სპეციფიკური სუნი არ აქვს. იმერული ცხვარი სწრაფად იზრდება და ადრე მწიფდება, მაგ., 6 თვის თოხლი წონით უკვე ზრდასრული ცხვრის 75%-ს აღწევს, 4 თვისა — სქესობრივად მომწიფებულია; 11-13 თვისა 2-5 ბატკანს იგებს, რომელთაგან 2-ს დაუხმარებლად ზრდის. პოლიესტრულია, ე. ი. მრავლდება წლის ყველა სეზონში. მოშენებულია ცალკეულ უბნებში, საუკუნეების მანძილზე ხალხური სელექცია მიმართული იყო 2 წელიწადში 5 დოლისა და მრავალნაყოფიერი თაობის მისაღებად. იმის გამო, რომ ადრეულია, პოლიესტრული და მრავალნაყოფიერი, თაობათა სწრაფი ბრუნვა ახასიათებს, მაგ., 3 წლის ერთი ნერბის შთამომავალი ხშირად 10-20 სულს აღწევს, ხოლო რეკორდული ნერბის შთამომავლობამ 3½ წელში 76 სულს მიაღწია. სოფლის გასადევრების შემცირების გამო იმერული ცხვრის არეალიც მცირდება. ამჟამად შემორჩენილია იმერეთში, რაჭაში, ლეჩხუმში, სვანეთში. უკანასკნელი 40 წლის მანძილზე დასავლეთ საქართველოში შეიყვანეს თუშური, ჰემფშინური, ყარაჩაული და სხვა ჯიშის ერკემლები, რამაც გააუარესა იმერული ცხვრის ჯიშური თვისებები. დიდი მნიშვნელობა აქვს მისი უნიკალური გენოფონდის გამოყენებას ინდუსტრიულ მეცხვარეობაში. რჩეულიშვილი მ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 115.
თამაზ ჯორბენაძე (მრავალმნიშვნელოვანი)

თამაზ ჯორბენაძე შეიძლება აღნიშნავდეს: თამაზ ჯორბენაძე — საქართველოს პარლამენტის მე-6 მოწვევის წევრი თამაზ ჯორბენაძე — კომპოზიტორი
თამაზ ჯორბენაძე

თამაზ ჯორბენაძე (დ. 11 დეკემბერი, 1963, თბილისი) — ქართველი ეკონომისტი, პოლიტიკოსი. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები “. თამაზ ჯორბენაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი თამაზ ჯორბენაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ თამაზ ჯორბენაძე — ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაცია. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-11-02. ციტირების თარიღი: 2020-10-27.
ჰელსინკის პრაიდი

ჰელსინკის პრაიდი — ლგბტ პრაიდი რომელიც ტარდება ჰელსინკიში, ფინეთში. პრაიდი პირველად 1975 წელს ჩატარდა. 2019 წელს პრაიდზე დაფიქსირდა რეკორდულ მონაწილეთა რაოდენობა, ამ წელს პრაიდზე 100 000 ადამიანი შეიკრიბა. ოფიციალური საიტი
იმერული ხეჭრელი

იმერული ხეჭრელი (ლათ. Rhamnus imeretina) — კოლხური რელიქტური მცენარე ხეჭრელისებრთა ოჯახისა. 1,5-4 მ სიმაღლის ბუჩქი ან ხეა. ფოთლის ქვედა მხარე მონაცისფრო ხავერდისებრია, ზედა კი — მუქი მწვანე და თითქმის შიშველი. ზარისებრი ყვავილები ფოთლის იღლიაში შეკრებილია კონებად. ნაყოფი მომრგვალო შავი კურკიანაა. გავრცელებულია დასავლეთ საქართველოში, აღმოსავლეთ საქართველოს დასავლეთ ნაწილსა (სამხრეთ ოსეთი, ზემო ქართლი, მესხეთი) და თურქეთის მომიჯნავე რაიონებში (ართვინის ვილაიეთა და სხვა). იზრდება ქვეტყედ ფოთლოვან და წიწვოვან ტყეებსა და ტყისპირებზე მთის შუა სარტყლიდან ზღვის დონიდან 2000 მ-მდე. დეკორატიულია. სახოკია მ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 115. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „იმერული ხეჭრელი“ ვიკისაწყობში. იმერული ხეჭრელი (გერმანული)
კობა ბადაგაძე

კობა ბადაგაძე (დ. 29 მარტი, 1969, დუშეთი) — ქართველი ეკონომისტი, პოლიტიკოსი 1994 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საინჟინრო-ეკონომიკური ფაკულტეტი. 2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი (დუშეთის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. კობა ბადაგაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი კობა ბადაგაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
სექსოფობია

სექსოფობია — შიში სასქესო ორგანოებისა და სექსუალური ქცევებისადმი. სექსოფობ ადამიანებს ეშინიათ მასტურბაციის, ორგაზმის, ორალური სექსისა და ორსულობის. სექსოფობია რადიკულარუდ განსხვავდება სხვა ფობიებისაგან, ამ ფობიის დროს არ აქვს მნიშვნელობა სქესს. სექსოფობებს ეშიანათ როგორც მამაკაცის, ისევე ქალბატონების ინტიმური ორგანოების მიმართ. ვიქსიკონში განმარტებულია სიტყვა: სექსოფობია განმარტება
იმერხევი

იმერხევი შეიძლება აღნიშნავდეს: იმერხევი — მდ. შავშეთისწყლის მეორე სახელწოდება იმერხევი — სოფელი გაგრის მუნიციპალიტეტში იმერხევი — სოფელი ქარელის მუნიციპალიტეტში
არმენაკ ბაიანდურიანი

არმენაკ ბაიანდურიანი (დ. 12 სექტემბერი, 1953, სოფ. დაღეთი, თეთრიწყაროს რაიონი) — სომეხი მსახიობი, რეჟისორი. დაამთავრა ერევნის ეკონომიკურ-იურიდიული უნივერსიტეტის ფსიქოლოგიის და ერევნის თეატრალური ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტები. 2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით , საარჩევნო ბლოკი „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. არმენაკ ბაიანდურიანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი არმენაკ ბაიანდურიანი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
იმერხევი (მდინარე)

იმერხევი — მდინარე შავშეთისწყლის (ახლანდელი სახელწოდება ბერთა, თურქეთი) მეორე სახელწოდება. იმერხევი ერქვა აგრეთვე ტერიტორიულ რეგიონსაც, რომელიც ისტორიულ შავშეთში შედიოდა. ვარაუდობენ, რომ ფეოდალურ ხანაში ადმინისტრაციული ერთული იყო. XVI საუკუნეში იგი საქართველოს სხვა მიწებთან ერთად ოსმალეთმა მიიტაცა. ქართული მოსახლეობით დასახლებული ეს მხარე ახლა თურქეთის ფარგლებშია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 116.
ავთანდილ ჩალაძე

ავთანდილ ჩალაძე (დ. 15 თებერვალი, 1935, თბილისი) — ქართველი ინჟინერ-მშენებელი. დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი მიმოსვლის გზათა ინჟინრის სპეციალობით. 1961–1970 წლებში იყო „საქჰიდროენერგომშენის“ ტრესტის ენგურჰესის საგზაო-სამშენებლო სამმართველოს უფროსი. 1970 წელს — თბილისი-აეროპორტის ავტოსტრადის მშენებლობის უფროსი. 1971–1974 წლებში — საგზაო-სამშენებლო სამმართველოს უფროსის მოადგილე. 1974–1978 წლებში — „იჟმშენის“ სამმართველოს, ხოლო 1978–1986 წლებში — ჟინვალჰესის მშენებლობის უფროსი. 1986 წლიდან კონცერნ ტრანსპორტის სამინისტროს სამშენებლო სამმართველო „კავგვირაბმშენის“ უფროსი. 1992–2001 წლებში – სააქციო საზოგადოება კონცერნი „საქგვირაბმშენის“ პრეზიდენტი. 2001–2008 წლებში — ღია სააქციო საზოგადოება „საქგვირაბმშენი-XXI“-ის გენერალური დირექტორი. 2003 წელს ღსს სკ „ალფა-პლიუსის“, 2008 წლიდან შპს სკ „მამისონის“ გენერალური დირექტორი. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები, მათშორის: საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის ღირსების სიგელი, რუსეთის ფედერაციის დამსახურებული მეგზევის სამკერდე ნიშანი (2004), სათბობ-ენერგეტიკული კომპლექსის დამსახურებული მუშაკის (2005), საქართველოს დამსახურებული ჰიდროენერგეტიკოსისა (2007) და დამსახურებული მშენებლის (2007) წოდება, ღირსების ორდენი. ენციკლოპედია „თბილისი“, თბ., 2002. — გვ. 816–817, ISBN 99928-20-32-2. დვალი ი., ჩვენი რაჭა, თბ., 2006. — გვ. 559–560. რეხვიაშვილი ნ., რაჭველები, ტ. II, თბ., 2014. — გვ. 17–18. ჩალაძე ავთანდილი // გაზ. „საქართველოს რესპუბლიკა“, თბ., 15 თებერვალი, 2005, № 36(5069), გვ. 3. ავთანდილ ჩალაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ჰეიდარ ალიევის სასახლე

ჰეიდარ ალიევის სასახლე (აზერბ. Heydər Əliyev Adına Saray, ასევე ცნობილია როგორც ბაქოს სასახლე, ყოფილი რესპუბლიკის სასახლე (Respublika Sarayı) — აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში მდებარე, სასახლე. საბჭოთა პერიოდში, ცნობილი როგორც „ლენინის სასახლე“ არის აზერბაიჯანის ბაქოს მთავარი საკონცერტო დარბაზი. აღნიშნული შენობა გათვლილია 2500 ადამიანზე. 2003 წელს აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ჰეიდარ ალიევის გარდაცვალების შემდეგ მას ეწოდა მისი სახელი. ალიშ ლემბერანსკი იყო სასახლის დიზაინერი. ეს არის საკონცერტო კომპლექსი, სადაც კულტურული პროგრამების პარალელურად ტარდება სახელმწიფო ღონისძიებები. სასახლის საკონცერტო დარბაზი ითვლება ყველაზე დიდ სცენად რესპუბლიკაში . სასახლე მოქმედებდა როგორც „ლენინის სახელობის სასახლე“ 1972 წლის 14 დეკემბრიდან. 1991 წელს მას ეწოდა „რესპუბლიკის სასახლ“ე. აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ილჰამ ალიევის 2004 წლის 10 მარტის განკარგულების თანახმად, სასახლეს ეწოდა „ჰეიდარ ალიევის სასახლე“. 2007-2008 წლებში სასახლე ძირეულად გარემონტდა - აღიჭურვა ახალი ტექნიკით, შეიტანეს ცვლილებები დიზაინში. სასახლე ექსპლუატაციაში შევიდა 16 ოქტომბერს. 2008 წლის 24 ოქტომბერს სასახლეში გაიმართა პრეზიდენტ ილჰამ ალიევის ინაუგურაციის ცერემონია. ოფიციალურად, სრულად განახლებული სასახლე გაიხსნა 2008 წლის 5–6 ნოემბერს სსრკ–ში, სახალხო არტისტის ზეინაბ ხანლაროვას კონცერტით . აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ცენტრალურ საკონცერტო დარბაზში, ალიევის სასახლეს განსხვავებული მახასიათებლები აქვს, ვიდრე სხვა თეატრისა და საკონცერტო დარბაზებს. პალასი არის დიდი ფორმატის საკონცერტო დარბაზი, რომელიც მასპინძლობდა აზერბაიჯანის ბევრ დიდ ღონისძიებას ბოლო 40 წლის განმავლობაში, რომელიც გათვლილია 2150 მაყურებელზე, სადაც თეატრის ტიპის ადგილების 30 საფეხურიანი რიგია. ექსტერიერისა და ინტერიერის დიზაინი, დეკორაციები, მარმარილოს იატაკები, აზერბაიჯანში არაანალოგიური ხმა, სინათლე, ფილმების პროექცია და ლაზერული სისტემები, ასევე შეკვეთილი და დამონტაჟებული LED ეკრანები მისი უნიკალური თავისებურებაა. ეს არის ერთადერთი ადგილი, რომელიც საშუალებას აძლევს მის სტუმრებს გამოიყენონ უფასო და მაღალი ხარისხის wi-fi, რომელიც 3000 კვადრატული მეტრის ფართობს მოიცავს. გარდა ამისა, სპეციალური ტექნიკაა დარბაზში გამართული კონცერტების ონლაინ გადასაცემად. სასახლე მდებარეობს 700 მეტრში, ისტორიული სარკინიგზო სადგურის შენობებიდან და სავაჭრო ცენტრში, დასავლეთით, ქალაქის მხოლოდ საუკეთესო სასტუმროებიდან ხუთი წუთის სავალზე . ოფიციალური საიტი ჰეიდარ ალიევის სასახლე ვირტუალური ტური ↑ Architecture of Baku, Heydar Aliyev Palace. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-11-02. ციტირების თარიღი: 2020-10-27. ↑ Heydar Aliyev Palace launches new app. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-04-26. ციტირების თარიღი: 2020-10-27. ↑ Photos of Heydar Aliyev Palace. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-12-01. ციტირების თარიღი: 2020-10-27.
ძმები სადიხოვების სახლი

ძმები სადიხოვების სახლი — არის შვიდსართულიანი ისტორიული შენობა ბაქოში, ისტიგლალიატის და ნიაზის ქუჩების გადაკვეთაზე, ფილარმონიის ბაღის საწინააღმდეგოდ. შენობა დარეგისტრირდა, როგორც ადგილობრივი მნიშვნელობის ძეგლი, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტის 2001 წლის 2 აგვისტოს №132 გადაწყვეტილებით . ძმები სადიხოვების სახლი აშენდა 1910-1912 წლებში გაბრიელ ტერ-მიქელოვის პროექტით, რომელიც იყო საბჭოთა არქიტექტორი, სსრკ არქიტექტურული აკადემიის წევრ-წევრი, საქართველოს სსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე და ასევე თბილისის სამხატვრო აკადემიის პროფესორი . შენობას აქვს სხვადასხვა კომპოზიციური სტრუქტურა და არქიტექტურული თავისებურებები, ადგილობრივი არქიტექტურის ელემენტები და დეტალები. შენობა არის პლასტიკური ხელოვნების ერთ-ერთი გამორჩეული ნიმუში აზერბაიჯანში. იმ ადგილას, სადაც დღეს შენობა მდებარეობს, ადრე სასაფლაო იყო. ამ ფაქტს ასახავს ერთ-ერთი ცნობილი ანეკდოტი, რომლის თანახმად, მომხმარებელმა კარბალაი სადიხოვმა, მეგობრების კითხვაზე, რატომ აშენებდა სახლს ასეთ უბედურ ადგილას, შემდეგი უპასუხა: „ადგილი შესანიშნავია! გუბერნატორმა თვითონ დადო ბაღი ჩემი ფანჯრების წინ!“ ძმები სადიხოვების შემოსავლების სახლი ნაციონალურ-რომანტიკული არქიტექტურის სტილში აშენდა 1910-1912 წლებში. 1909 წელს რუსეთში გამოცხადდა კონკურსი ამ სახლის დიზაინზე და პირველი პრიზი მოიგო შენობის ავტორმა, გაბრიელ ტერ-მიქელოვმა . საბჭოთა პერიოდში სახლი ნაციონალიზებული იქნა, აღნიშნულ შენობაში იმ პერიოდში მდებარეობდა აზერბაიჯანის სსრ ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტი. აღნიშნული შენობა აშენდა ნიაზისა და ისტიკლალიატის ქუჩების კუთხეში და განსაკუთრებული ყურადღების მიპყრობით ქალაქის განვითარების საპასუხისმგებლო პოზიციას იკავებს. მიუხედავად იმისა, რომ შენობას აღმოსავლური არქიტექტურის დამახასიათებელი ნიშნები აქვს, არქიტექტორის ინტერპრეტაციამ და ადგილობრივი კლიმატური პირობების გათვალისწინებამ მრავალი ვერანდა და ლოჯი გამოიწვია . უნდა აღინიშნოს, რომ ძმები სადიხოვების სახლის დაგეგმვის სტრუქტურა ტრადიციულად გამოირჩევა მინის ვერანდების გარეშე ოთახების ორ რიგიანი გემბანით. შენობის წინა შესასვლელს განსაკუთრებული თაღებით მივყავართ პირველ ანთებულ ვესტიბიულში მარმარილოს კიბეებით . ტიგრანიანმა, რომელმაც გამოიკვლია ტერ-მიქელოვის ნამუშევრები, წერდა შემდეგს: „ძმები სადიხოვების სახლის ობიექტური არქიტექტურული ღირებულებაა ის, რომ მან სტიმული მისცა აზერბაიჯანის რეალისტური ეროვნული არქიტექტურის განვითარებას“. Şamil Fətullayev-Fiqarov - Bakının Memarlıq Ensiklopediyası. Baku, Azerbaijan Architects Union, 528 pages ძმები სადიხოვების სახლი[მკვდარი ბმული] ↑ Azərbaycan Respublikası ərazisində dövlət mühafizəsinə götürülmüş daşınmaz tarix və mədəniyyət abidələrinin əhəmiyyət dərəcələrinə görə bölgüsünün təsdiq edilməsi haqqında Azərbaycan Respublikasi Nazirlər Kabinetinin qərarı. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 21 სექტემბერი 2021. ციტირების თარიღი: 15 February 2018. ↑ „Печальный очерк о бакинской улице Независимости“. day.az. 1 June 2007. ციტირების თარიღი: 15 February 2018. ↑ „Современное использование особняков Баку XIX-XX-веков“. vzglyad.az. 20 November 2015. ციტირების თარიღი: 15 February 2018. ↑ Fətullayev-Fiqarov, Şamil (2013). Bakının Memarlıq Ensiklopediyası. Baku: Azerbaijan Architects Union, გვ. 141.
ჩხარტიშვილი

საკუთარი სახელი ჩხარტიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჩხარტიშვილი არჩილ ჩხარტიშვილი — რეჟისორი გრიგოლ ჩხარტიშვილი — მწერალ ბორის აკუნინის ნამდვილი სახელი და გვარი ვანო ჩხარტიშვილი — ბიზნესმენი, პოლიტიკოსი ლაშა ჩხარტიშვილი — თეატრმცოდნე მარიამ ჩხარტიშვილი — ისტორიკოსი სანდრო ჩხარტიშვილი — ისტორიკოსი შალვა ჩხარტიშვილი — ჰისტოლოგი შალვა ჩხარტიშვილი — ფსიქოლოგი
28 მაისის ქუჩა

28 მაისის ქუჩა (აზერბ. 28 may küçəsi) — მდებარეობს აზერბაიჯანის დედაქალაქ, ბაქოს ნასიმის რაიონში. ბულბულის გამზირზე იწყება და ის 1 კილომეტრს მოიცავს და მთავრდება რიჩარდ სორჯის ქუჩაზე. აღნიშნულ ქუჩას, სხვა სახელებს შორის, რუსული მმართველობის პერიოდში ცნობილი ეწოდება „სატელეფონო ქუჩა“, შემდეგ კი მას 28 აპრილის ქუჩა დაერქვა, აზერბაიჯანის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის დაარსების თარიღად. 1992 წლიდან ცნობილია ამჟამინდელი სახელით, რომელიც ხაზს უსვამს აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის გამოცხადების თარიღს. XIX საუკუნის შუა ხანებამდე ეს ტერიტორია მეურნეობებმა და ბაღებმა დაიპყრეს, რომლებიც ბაქოს მოსახლეობას ეკუთვნოდა. 1883 წელს ბაქოს რკინიგზის სადგურის მშენებლობის შემდეგ გაჩნდა ასფალტირებული გზის საჭიროება, რომელიც სადგურს ქალაქთან დააკავშირებდა. 1887 წელს აქ აშენდა ბაქოში პირველი სატელეფონო ბირჟა. მან ქუჩას დაარქვა თავისი სახელი, „ტელეფონის ქუჩა“. მეცხრამეტე საუკუნის ბოლოს ცხენოსნები უკვე დარბოდნენ ქუჩაში. თვითონ ქუჩა XIX საუკუნის ბოლოს კვლავ განიხილებოდა როგორც ქალაქის პერიფერია, სადაც ცხოვრობდნენ ქალაქის ღარიბი ფენის წარმომადგენლები. 1898 წელს მან მიიღო მნიშვნელობა ბაქოში პირველი ლუთერანული ეკლესიის მშენებლობის გამო. XX საუკუნის დასაწყისში ნავთობის მაგნატმა მუსა ნაღიევმა ამ ქუჩაზე ააშენა ქალაქის პირველი საცხოვრებელი სახლები. 1913 წელს „ტელეფონის ქუჩა“-s ეწოდა „რომანოვის გამზირი“ რუსეთის იმპერიაში რომანოვების მმართველობის 300 წლისთავის აღსანიშნავად. 1918 წელს, მას შემდეგ, რაც აზერბაიჯანი გახდა რუსეთისგან დამოუკიდებელი, მას ეწოდა ლინდლის ქუჩა სერ უილიამ ლინდლის სახელით, რომელმაც წვლილი შეიტანა მეფის პერიოდის ბაქოს ინფრასტრუქტურულ განვითარებაში. 1923 წელს, აზერბაიჯანში ბოლშევიკური ძალაუფლების დამონტაჟების შემდეგ, საბჭოთა მთავრობამ გადაწყვიტა დაეღწია „ბურჟუაზიული ტოპონიმიკისგან“ თავი და ქუჩას 28 აპრილი დაერქვა (აზერბაიჯანის საბჭოთა კავშირის თარიღი 1920 წელს). იგი თანდათან აშენდა, რადგან ეზოზე დაფუძნებული ერთი ან ორსართულიანი კორპუსები დაუშვეს კორპუსები ან გადაკეთდნენ უფრო მაღალ შენობებად ზეკონსტრუქციების საშუალებით. 1934 წელს დასრულდა სტალინური სტილის ორი მასიური შენობა ქუჩის დასაწყისში, რომლებიც მიქაილ ჰუსეინოვმა და სადიხ დადაშოვმა დააპროექტეს. ერთ მათგანში განთავსდა კინოთეატრი „ნიზამი“, ხოლო მეორეში შემდეგ გახდა AzerTaj-ის სათაო ოფისი. გასული საუკუნის 50-იან წლებში ყოფილი იარმაროჩნაიას მოედანზე ჯარისკაცების ბაზარი მოიხსნა, რომ მის მაგივრად შეიქმნა სამად სამედ ვურღუნის სახელობის პარკი, შესასვლელთან პოეტის გიგანტური ქანდაკება იყო გამოსახული. 1967 წელს ქუჩის მიწისქვეშა გზა გაიარა მეტროპოლიტენის პირველმა ხაზმა, იქვე აშენდა 28 აპრილის სადგური. 1991 წელს, როგორც ქუჩას, ასევე სადგურს სახელი ეწოდა 28 მაისს, აზერბაიჯანის 1918 წელს დამოუკიდებლობის გამოცხადების წლისთავის აღსანიშნავად. დღეს 28 მაისის ქუჩა ერთ–ერთი უდიდესია ქალაქში. მოძრაობა ბულბულის გამზირსა და სორგის ქუჩას შორის არის ცალმხრივი აღმოსავლეთიდან დასავლეთისკენ. ტრამვაი, რომელიც ქუჩის აღმოსავლეთ ნაწილს შავ ქალაქთან აკავშირებდა, დაიშალა 2000-იანი წლების დასაწყისში. ქუჩის ღირსშესანიშნაობებს შორისაა მაცხოვრის ლუთერანული ეკლესია და სამად ვურგუნის პარკი. მეტროს უახლოესი კერა 28 მაისის სადგურია. ქუჩის ღირსშესანიშნაობებს შორისაა მაცხოვრის ლუთერანული ეკლესია და სამად ვურღუნის პარკი. მეტროს უახლოესი გაჩერება „28 მაისის სადგურია“. 28 May Street at Google Maps 28 მაისის ქუჩა
რამინ ბაირამოვი

რამინ ბაირამოვი (დ. 5 ივლისი, 1977, გარდაბანი) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი. 2004 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით , საარჩევნო ბლოკი „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. რამინ ბაირამოვი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი რამინ ბაირამოვი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)