laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სპრინგსვილი (უისკონსინი)

სპრინგვილი (ინგლ. Springville) — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში, შედის ადამსის ოლქის შემადგენლობაში. 2000 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 1 167 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 10,3 კაცი/კმ². ფართობი 115,6 კმ². აშშ-ის ბიუროს აღწერის მონაცემებით, ქალაქის ფართობი 115,6 კმ²-ს შეადგენდა, აქედან ხმელეთს ფართობია 113,1 კმ², ხოლო წყალს 2,7 კმ² უჭირავს. აშშ-ის ქალაქების სია მოსახლეობის მიხედვით გეოგრაფიული სახელწოდებები ↑ US Gazetteer files 2010. აშშ-ის სტატისტიკური აღწერის ბიურო. ციტირების თარიღი: 2012-11-18.
ალმა (უისკონსინი)

ალმა (ინგლ. Alma) — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში, შედის ბუფალოს ოლქის შემადგენლობაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 781 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 57,2 კაცი/კმ². ფართობი 20,49 კმ². აშშ-ის ქალაქების სია მოსახლეობის მიხედვით ოფიციალური საიტი ↑ http://cityofalmawi.com/?page_id=18
დარეჯან ბატონიშვილი (სოლომონ I-ის ასული)

დარეჯან ბატონიშვილი, ბაგრატიონი (დ. 1756 — გ. 1821) — იმერეთის სამეფოს პოლიტიკური მოღვაწე, სოლომონ I-ის ასული, იმერეთის გავლენიანი თავადის ქაიხოსრო აბაშიძის მეუღლე. აქტიურ მონაწილეობას იღებდა დასავლეთ საქართველოს პოლიტიკურ ცხოვრებაში. მონაწილეობდა 1810 წლის იმერეთის აჯანყებაში. დააპატიმრეს და თბილისში ჩაიყვანეს, თუმცა, ასაკიდან გამომდინარე, გენერალმა ტორმასოვმა დარეჯანის მგზავრობა შორეულ ადგილას გადასასახლებლად მიზანშეუწონლად მიიჩნია. 1819-1820 წლების იმერეთის აჯანყების დროს, მეფის მთავრობამ გადაასახლა რუსეთში. გარდაიცვალა მოსკოვში. ო. სოსელია, ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 322.
ბუფალო (უისკონსინი)

ბუფალო (ინგლ. Buffalo) — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში, შედის ბუფალოს ოლქის შემადგენლობაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 1 023 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 187,2 კაცი/კმ². ფართობი 15,64 კმ². აშშ-ის ქალაქების სია მოსახლეობის მიხედვით ოფიციალური საიტი
დავით ამაღლობელი

დავით ამაღლობელი (დ. 8 აგვისტო, 1976, თბილისი) — ქართველი ეკონომისტი, საქართველოს ეროვნული ბანკის პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი 2007 წლის ოქტომბრიდან 2009 წლის თებერვლის ჩათვლით. დაიბადა 1976 წელს. 1998 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი, საერთაშორისო ეკონომიკური ურთიერთობის სპეციალობით, 2001 წელს კი - ორეგონის სახელმწიფო უნივერსიტეტის (აშშ) ეკონომიკის ფაკულტეტი. არის ეკონომიკურ მეცნიერებათა მაგისტრი. 1998 წელს დავით ამაღლობელი დაინიშნა საქართველოს პარლამენტში ეკონომიკური პოლიტიკისა და რეფორმების კომიტეტში უფროს სპეციალისტად, 1999-2001 წლებში, აშშ-ში სწავლის პარალელურად, იგი ორეგონის სახელმწიფო უნივერსიტეტში პროფესორის ასისტენტად მუშაობდა. 2001 წლიდან ამაღლობელმა სამსახურებრივი კარიერა საქართველოში გააგრძელა და მუშაობა დაიწყო საქართველოს საგადასახადო შემოსავლების სამინისტროში, სამმართველოს უფროსად. 2002-2003 წლებში იგი საქმიანობას განაგრძობს სიღარიბის შემცირებისა და ეკონომიკური ზრდის პროგრამის მონეტარული და ფისკალური საკითხების ქვეკომისიაში, ეროვნულ ექსპერტად. 2001-2002 წლებში დავით ამაღლობელი მუშაობდა საგადასახადო შემოსავლების სამინისტროში სამმართველოს უფროსად, ხოლო 2002-2003 წლებში სიღარიბის შემცირებისა და ეკონომიკური ზრდის პროგრამის ფარგლებში საქართველოს მთავრობის კონსულტანტად მონეტარულ და ფისკალურ საკითხებში. 2004 წლის იანვრიდან დავით ამაღლობელი მუშაობას განაგრძობს საერთაშორისო სავალუტო ფონდის საქართველოს წარმომადგენლობაში, ფისკალურ ექსპერტად, იმავე წელს კი ინიშნება საქართველოს ფინანსთა მინისტრის მოადგილედ. 2005 წლის მარტიდან 2009 წლის ნოემბრამდე დავით ამაღლობელს ეკავა საქართველოს ეროვნული ბანკის ვიცე-პრეზიდენტის თანამდებობა, 2007 წლის ოქტომბრიდან 2009 წლის თებერვლამდე იგი ეროვნული ბანკის პრეზიდენტის მოვალეობას ასრულებდა. დავით ამაღლობელის ეროვნული ბანკის პრეზიდენტობის პერიოდში განხორციელდა მნიშვნელოვანი საკანონმდებლო და ინსტიტუციონალური ცვლილებები. კერძოდ, მონეტარული პოლიტიკა გადავიდა ინფლაციის თარგეთირების რეჟიმზე, შემოღებულ იქნა მონეტარული პოლიტიკის კომიტეტი და პოლიტიკის საპროცენტო განაკვეთი, ჩამოყალიბდა სავალუტო აუქციონები როგორც სავალუტო ბაზარზე ინტერვენციის ძირითადი ინსტრუმენტი. 2007-08 წლებში განხორციელებული სტრუქტურული ცვლილებების შედეგად მნიშვნელოვნად შემცირდა თანამშრომელთა რაოდენობა, და დაიწყო საგადახდო (ნაღდი და უნაღდო) სისტემის და რეზერვების მართვის რეფორმირების პროექტები. დავით ამაღლობელის ეროვნულ ბანკში მოღვაწეობის პერიოდში ქვეყანა მნიშვნელოვანი გარე შოკების ზემოქმედების ქვეშ აღმოჩნდა. კერძოდ, მიუხედავად 2008 წლის აგვისტოს რუსეთ-საქართველოს ომის და შემდგომ სექტემბერში გლობალური საფინანსო კრიზისის გაღრმავებისა, ქვეყანაში შენარჩუნებულ იქნა მაკროეკონომიკური და საბანკო სისტემის სტაბილურობა. დავით ამაღლობელი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ბიოგრაფიული მონაცემები ეროვნული ბანკის საიტზე დაარქივებული 2013-03-09 საიტზე Wayback Machine. სტატია გაწეული საქმიანობის შესახებ[მკვდარი ბმული] ინტერვიუ გაზეთ ბათუმელებთან ომისშემდგომი მოსალოდნელი დონორული დახმარებების შესახებ ინტერვიუ „ჯორჯიან თაიმსთან“ სებ-ში განხორციელებული რეფორმების და სხვა საკითხების შესახებ ინტერვიუ ჟურნალ „თაიმზის“ კორესპონდენტთან ომის დროს დაარქივებული 2013-08-22 საიტზე Wayback Machine.
ბაიაზიდ I

ბაიაზიდ I (ოსმ. : بايزيد اول, თურქ. : Beyazıt, მეტსახელად Yıldırım „ელვისებური“; არაბ. : بايزيد الأول; დ. დაახლოებით 1354 – გ. 1403) — ოსმალეთის იმპერიის სულთანი 1389–1402 წლებში. ტახტზე მამამისის, მურად I-ის მკვლელობის შემდეგ ავიდა. იმავდროულად მისი უმცროსი ძმა იაკუბი დაატყვევებინა სულთნის ტიტულის მოცილეს მოსაშორებლად. ბაიაზიდ I აწარმოებდა დამპყრობლურ ომებს ბალკანეთსა და ანატოლიაში. მისი ხელმძღვანელობით ოსმალეთის ლაშქარმა დაიპყრო სერბეთი (1389), ბულგარეთი (1393-96), მაკედონია, თესალია; მძარცველური თავდასხმები მოაწყო მორეასა (1394) და უნგრეთზე (1395); 1396 წელს ნიკოპოლთან, დუნაის პირას დაამარცხა ჯვაროსანთა ლაშქარი, დაიმორჩილა ბოსნია და ხარკი დაადო ვლახეთს. ოსმალეთის ბატონობაში მოექცა ბალკანეთის ნახევარკუნძულის მნიშვნელოვანი ნაწილი. ბაიაზიდ I-მა დაიმორჩილა აგრეთვე სამთავროები ანატოლიაში. 1394–1401 წლებში რამდენიმეჯერ ალყა შემოარტყა კონსტანტინოპოლს, მაგრამ ვერ აიღო. 1402 წელს ანატოლიელი ბეგების ღალატის გამო დამარცხდა ანგორის ბრძოლაში და ტყვედ ჩაუვარდა თემურლენგს. ბაიაზიდ I გარდაიცვალა ტყვეობაში. სულთან ბაიაზიდის გარდაცვალებას მოჰყვა ოსმალეთის იმპერიის უმეფობის ხანა. ოსმალეთის სულთნების სია Goodwin, Jason (1998) Lords of the Horizons. London: Chatto & Windus Harris, Jonathan (2010) The End of Byzantium. New Haven and London: Yale University Press ISBN 978-0-300-11786-8 Imber, Colin (2002) The Ottoman Empire. London: Palgrave/Macmillan ISBN 0-333-61387-2 ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 152. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბაიაზიდ I Yıldırım Bayezid I დაარქივებული 2010-12-27 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) Creative Commons MP3 Recording დაარქივებული 2006-08-09 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
ქაიხოსრო აბაშიძე (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი ქაიხოსრო აბაშიძე შეიძლება აღნიშნავდეს შემდეგ პიროვნებათაგან ერთ-ერთს: ქაიხოსრო აბაშიძე —სოლომონ I-ის სიძე, დარეჯან ბატონიშვილის მეუღლე. ქაიხოსრო აბაშიძე — სოლომონ I-ის ბიძა.
ქაიხოსრო აბაშიძე

ქაიხოსრო აბაშიძე (გ. 26 აგვისტო, 1810) — იმერეთის 1810 წლის აჯანყების აქტიური მონაწილე. სოლომონ I-ის სიძე, აჯანყებაში სოლომონ II-ის მომხრე. აჯანყების დროს მისი მამული ზედა საქარა მეამბოხეთა თავშესაფრად იქცა. ქაიხოსრომ მდინარე ყვირილას ხეობაში 2 ათასამდე კაცი შეკრიბა. სტრატეგიულად მნიშვნელოვანი ადგილები დაიჭირა და გადაჭრა გზა თბილის-ქუთაისს შორის, რაც დიდ ხიფათს უმზადებდა დასავლეთ საქართველოში მყოფ რუსეთის ჯარს. დაიღუპა სოფელ ცხრაწყაროსთან გენერალ როზენის ჯარებთან შეტაკების დროს. მასთან ერთად დაიღუპნენ მისი შვილები როსტომი, გიორგი და სვიმონი. ქაიხოსროს შვილი ივანე აბაშიძე სათავეში ედგა 1819-1820 წლების იმერეთის აჯანყებას. ქაიხოსრო აბაშიძის შვილიშვილის შვილი იყო აკაკი წერეთელი. ო. სოსელია, ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 25. სოსელია ო., ნარკვევები ფეოდალური ხანის დასავლეთ საქართველოს სოციალურ-პოლიტიკური ისტორიიდან (სათავადოები), ტ. I, თბ., 1973
ქაიხოსრო აბაშიძე (იმერეთი)

ქაიხოსრო ლევანის ძე აბაშიძე (გ. 1805) — სოლომონ I-ის ბიძა, ლევან აბაშიძის შვილი. იმერეთის სამეფოს გავლენიანი თავადი, სოომონ I-ის მოწინააღმდეგე ხრესილის ბრძოლაში. სოლომონ I-მა შეიწყნარა და ერთხანს იმერეთში ცხოვრობდა. 1768 წელს ოსმალეთში გაიქცა. 1784 წელს, როცა იმერეთში ტახტის პრეტენდეტთა შორის ბრძოლა ატყდა, თურქეთის მთავრობა შეეცადა იმერეთში ქაიხოსრო გაემეფებინა. ოქტომბერში ოსმალთა მრავალრიცხოვანი ჯარით იმერეთისაკენ დაიძრა. ამ დროს იმერეთის ტახტზე დავით II იჯდა. 1784 წლის 30 ოქტომბერს ქაიხოსრო აბაშიძე ოსმალეთის 6 000-იანი ჯარით გურიის სამთავროში შეიჭრა, დალაშქრა ოზურგეთი და გადაწვა 7 სოფელი, თუმცა მოსახლეობა გახიზნული დახვდა და ტყვეები ვერ ჩაიგდო ხელში. დავით II 4 000-იანი ჯარით სასწრაფო დაიძრა გურიელის დასახმარებლად და საჯავახოში დადგა, აქედან მან დახმარება სთხოვა კავკასიის ხაზის სარდალს პოტიომკინს, მაგრამ უარი მიიღო. მეფემ ყალბი ხმები გაავრცელა, რომ მის დასახმარებლად რუსეთის ჯარის ნაწილები მოდიოდა. ოსმალები დაფრთხნენ და მთელი საბრძოლო აღჭურვილობა გურიაში დატოვეს. ქაიხოსრო აბაშიძე სტამბოლში გაიქცა ქაიხოსროს 1790 წელს კვლავ ახალციხეში ჩავიდა, იმერეთის ყოფილ მეფეს დავით II-ს დაუახლოვდა და ახლა უკვე მისი გამეფებისათვის იბრძოდა. XIX საუკუნის დამდეგს ქაიხოსრო ციციანოვის მხედრობაში ჩანს. დაიღუპა ერევანთან ბრძოლაში. ო. სოსელია, ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 25. შ. ბურჯანაძე, იმერეთის სამეფოს პოლიტიკური ისტორიისათვის 1784-1789 წწ., «ხელნაწერთა ინსტიტუტის მოამბე», 1960, ტ. 2; შ. ბურჯანაძე, იმერეთის სამეფოს საშინაო პოლიტიკა 1789-1802 წწ., «ხელნაწერთა ინსტიტუტის მოამბე», 1962, ტ. 4; ო. სოსელია, ნარკვევები ფეოდალური ხანის დასავლეთ საქართველოს სოციალურ-პოლიტიკური ისტორიიდან (სათავადოები), ტ. I, თბ., 1973
დენიელ ბარნჰემი

დენიელ ჰადსონ ბარნჰემი (Daniel Hudson Burnham; 4 სექტემბერი, 1846 - 1 ივნისი, 1912) — ამერიკელი არქიტექტორი და ქალაქმგეგმავი. მას ეკუთვნის მსოფლიოს კოლუმბიური ექსპოზიციის გეგმა (ე. წ. "თეთრი ქალაქი") და ასევე რამდენიმე განთქმული შენობა, მათ შორის ფლატირონ ბილდინგი ნიუ-იორკში და იუნიონ სტეიშენი ვაშინგტონში.
ეკატერინე აბაშიძე

ეკატერინე ივანეს ასული აბაშიძე (დ. 1808 — გ. 1885) — იმერეთის მეფე სოლომონ I-ის შვილიშვილის შვილი. იმერეთის აჯანყების გმირის ივანე აბაშიძის ქალიშვილი. როსტომ წერეთლის (1802-1876 წწ.) მეუღლე და აკაკი წერეთლის დედა. ეკატერინე აბაშიძის დედა იყო სიმონ III გურიელის ქალიშვილი ელისაბედი. იმერეთის აჯანყების დამარცხების შემდეგ ივანე აბაშიძის გადასახლებულ ოჯახს უკან დაბრუნების უფლება ბიძის, მამია V გურიელის შუამდგომლობით მისცეს. 12 წლის ეკატერინე მამია გურიელმა წაიყვანა ოზურგეთში. ეკატერინეს მამიას კარზე მყოფი კათოლიკე მისიონერები ზრდიდნენ. 1828 წელს ის როსტომ წერეთელს მიათხოვეს. შარაძე გ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 21. ასათიანი ლ., „ცხოვრება აკაკი წერეთლისა“, გამოც. მე-2, თბ., 1965 აკ. წერეთელი, „ჩემი თავგადასავალი“, თხზულებანი, ტ. 4, პ. ინგოროყვას რედაქციით, თბ., 1948
აბდ ალ-რაზაყ დუმბული

აბდ ალ-რაზაყ დუმბული, აბდ ალ-რაზაკ დუმბული (დ. 1763 — გ. 1828) — ირანის სამეფო კარის ისტორიკოსი. წარმოშობით ქურთი (დუმბულის ტომისა). მსახურობდა აბას-მირზას კარზე. ავტორია თხზულებისა „სულთანთა სამახსოვრო საქმეები“, რომელშიც აღწერა ყაჯართა დინასტიის პირველი ორი წარმომადგენლის — აღა-მაჰმად-ხანისა და ფათალი-შაჰის ცხოვრება. ეს ნაწარმოები XVIII-XIX საუკუნეების მიჯნის ირანისა და ამიერკავკასიის, კერძოდ, საქართველოს ისტორიის ძვირფასი წყაროა. შეიცავს ცნობებს აღა-მაჰმად-ხანის 1795 წლის ლაშქრობის შესახებ საქართველოში. აბდ ალ-რაზაყ დუმბულს ეკუთვნის აგრეთვე „დუმბულის ტომის ისტორია“. ↑ კაციტაძე დ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 26. ↑ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 22.
აბესალმა კლდელი

აბესალმა კლდელი — მშენებელი ოსტატი, მოხსენიებულია სოფელ ფორთის (კლარჯეთი, ახლა თურქეთი) სამრეკლოს ასომთავრულ წარწერაში. წარწერის პალეოგრაფიული და ენობრივი ხასიათის მიხედვით, სამრეკლო შეიძლება დათარიღდეს XIII-XIV საუკუნეებით. ვ. ბერიძე, „ძველი ქართველი ოსტატები“, თბ., 1967 ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 28.
ბელვიდერი (უისკონსინი)

ბელვიდერი (ინგლ. Belvidere) — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში, შედის ბუფალოს ოლქის შემადგენლობაში. 2000 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 442 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 5,1 კაცი/კმ². ფართობი 89,5 კმ². აშშ-ის ქალაქების სია მოსახლეობის მიხედვით გეოგრაფიული სახელწოდებები
კევინ კოსტნერი

კევინ კოსტნერი (ინგლ. Kevin Michael Costner დ. 18 იანვარი, 1955, ლინვუდი, კალიფორნია, აშშ) — ამერიკელი მსახიობი, რეჟისორი, პროდიუსერი და ბიზნესმენი. არის ოსკარის, ოქროს გლობუსისა და ემის ლაურეატი. გადაღებული აქვს ფილმები „მგლებთან მოცეკვავე“ (1990) და „ფოსტალიონი“ (1997). შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „კევინ კოსტნერი“ ვიკისაწყობში. KevinCostner.com – Official website დაარქივებული 2015-02-06 საიტზე Wayback Machine. კევინ კოსტნერი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში Kevin Costner – Biography, filmography and awards დაარქივებული 2008-11-12 საიტზე Wayback Machine.
კანტონი (უისკონსინი)

კანტონი (ინგლ. Canton) — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში, შედის ბუფალოს ოლქის შემადგენლობაში. 2000 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 304 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 3,3 კაცი/კმ². ფართობი 92,8 კმ². აშშ-ის ქალაქების სია მოსახლეობის მიხედვით გეოგრაფიული სახელწოდებები
კროსი (უისკონსინი)

კროსი (ინგლ. Cross) — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში, შედის ბუფალოს ოლქის შემადგენლობაში. 2000 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 366 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 3,8 კაცი/კმ². ფართობი 97,6 კმ². აშშ-ის ქალაქების სია მოსახლეობის მიხედვით გეოგრაფიული სახელწოდებები
აბუდელაურის ტბა

აბუდელაურის ტბა — მყინვარული (მორენული) ტბა აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში, თუშეთ-ხევსურეთის კავკასიონის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე როშკისწყლის მარჯვენა შენაკადის აბუდელაურის სათავეში (ხევსურეთის არაგვის აუზი), ზღვის დონიდან 2812 მეტრ სიმაღლეზე. ფართობი 0,035 კმ². მაქსიმალური სიღრმე 3,8 მ, მოცულობა 45 500 მ³. საზრდოობს თოვლის, მყინვარისა და წვიმის წყლით. გამდინარეა. მაქსიმალური დონე აქვს ზაფხულში, მინიმალური — ზამთარში. ხანგრძლივი დროის განმავლობაში (6 თვეზე მეტი) ყინულითაა დაფარული. ყინულისაგან თავისუფლდება მაისის ბოლოს, ტბაში თევზი არ არის. ფშაური ანდრეზის თანახმად იახსარის ლახტს გამოქცეულმა უკანასკნელმა დევმა ტბას მისცა თავი. იახსარი ტბაში ჩაჰყვა დევს და განგმირა იგი, თუმცა დევის სისხლმა შეკრა ტბის ზედაპირი და იახსარი ტბიდან ვეღარ ამოვიდა სანამ ტბას ცხვრის სისხლი არ ასხურეს. ლურჯი ტბა მწვანე ტბა ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 35. ↑ აფხაზავა ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 35. ↑ კიკნაძე ზ., ქართული მითოლოგია, თბილისი: ბაკმი, 2007. — გვ. 12, ISBN 978-99940-27-10-1.
აგიაშვილები

აგიაშვილები — თავადური საგვარეულო იმერეთის სამეფოში. მათი თავდაპირველი გვარსახელი ომათმათიძე ყოფილა. აგიაშვილების გვარი პირველად იხსენიება იმერთა მეფის 1663-1673 წლების დოკუმენტებში. XVI-XVII საუკუნეების მიჯნაზე ხდება აგიაშვილთა სათავადოს ჩამოყალიბება. მათ ეკუთვნოდათ საგვარეულო ციხესიმაგრე ყარაულა, ცუცხვათი, ტყაჩირის ეკლესია, ჭალისთავის მონასტერი. აგიაშვილების გვარის წარმომადგენლებს სამეფოში XVI საუკუნიდან ეკავათ ციხისთავის თანამდეობაბა, XVIII საუკუნიდან — სარდლისა. აგრეთვე, 1753 წლიდან მათ ქეშიკთუხუცესის სახელო ეკავათ. 1810 წელს აქტიურად იბრძოდნენ იმერეთის სამეფოს დამოუკიდებლობისათვის, რის გამოც მათი მამული დიდად დაზარალდა. რუსეთის იმპერიის უღლის ქვეშ მათ კვლავ დაუმტკიცდათ თავადობა 1810 წლის 6 დეკემბერს. ო. სოსელია, ნარკვევები ფეოდალური ხანის დასავლეთ საქართველოს სოციალურ-პოლიტიკური ისტორიიდან (სათავადოები), ტ. I, თბ., 1973.; ↑ 1.0 1.1 1.2 ს. დუმინი, პ. გრებელსკი, რუსეთის იმპერიის თავად-აზნაურული გვარები: ტომი IV, საქართველოს სამეფოს თავადაზნაურობა (Дворянские Роды Российской Империи. Том 4 Князья Царства Грузинского), მოსკოვი, 1998 წ., გვ. 101 და 102.
ფილიპ ავრილი

ფილიპ ავრილი (ფრანგ. Philippe Avril; დ. 1654 — გ. 1698) — ფრანგი იეზუიტი მისიონერი. 1685 წელს დაევალა ფარულად ჩასულიყო ჩინეთში, მაგრამ ვერ მოახერხა. 6 წელიწადში მოიარა სირია, ქურთისტანი, საქართველო (1686 წ.), სომხეთი, ირანი და რუსეთი. 1692 წელს გამოსცა მოგზაურობის აღწერა, რომელშიც მოცემულია ცნობები კავკასიის ქვეყნების, მათ შორის საქართველოს შესახებაც (ახალციხეში დატყვევებულ არჩილ II-ის დატყვევებაზე და სხვა). გიორგაძე ბ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 65-66.
ალაგირის ტრაგედია

ალაგირის ტრაგედია — ოსი რეაქციონერების მიერ მოწყობილი ქართველი მოსახლეობის გენოციდი სოფელ ალაგირში 1919 წლის 11 იანვარს. ალაგირი თერგის ოლქის ვლადიკავკაზის ოკრუგში შედიოდა როგორც ცალკე სამამასახლისო. იგი კარგი ბუნებრივი პირობებითა და ნაყოფიერი მიწებით გამოირჩეოდა. 1879 წლიდან იქ დასახლება დაიწყეს რაჭველმა მცირემიწიანმა გლეხებმა, რომლებიც იჯარით იღებდნენ ანდა ყიდულობდნენ ალაგირის ტყვია-თუთიის სადნობი ქარხნის თავისუფალ მიწებს და ათიოდ წელიწადში ალაგირელ ქართველ მოსახლეთა რაოდენობამ 120 კომლს მიაღწია. 1919 წლის იანვრის მონაცემებით კი აქ უკვე ქართველთა 300 ოჯახი სახლობდა. ისინი ქართული წეს-ჩვეულებებით ცხოვრობდნენ, ჰქონდათ დაწყებითი სკოლა, კლუბი, ეკლესია, სადაც წირვა-ლოცვა ქართულად სრულდებოდა. ოსი რეაქციონერები ხელსაყრელ დროს ელოდნენ რათა დაპატრონებოდნენ ალაგირელი ქართველების ქონებას და საერთოდ არაოსი მოსახლეობისაგან გაეწმინდათ თავიანთი მხარე. სამოქალაქო ომმა ხელსაყრელი ვითარება შექმნა ამ განზრახვის შესასრულებლად. 1918 წლის ივნისში ალაგირელმა ქართველებმა უმასპინძლეს საქართველოდან ოსეთში გადასულ ა. გეგეჭკორის შეიარაღებულ რაზმს, რაც ალაგირის დარბევის კიდევ ერთ საბაბად იქცა. 1919 წლის 6 იანვარს ოსთა შეიარაღებულმა რაზმებმა პირველი დიდი თავდასხმა მოაწყვეს ალაგირზე. ამჯერად ისინი უკუაქციეს. 11 იანვარს თავდასხმა განმეორდა. ოსთა მრავალრიცხოვანი შეიარაღებული რაზმები შეიჭრნენ ალაგირში და საშინელი ხოცვა-ჟლეტა გააჩაღეს. ქართველებთან ერთდ რუსებსაც ხოცავდნენ. არ ინდობდნენ ბავშვებს და მოხუცებს. ბევრი დახვრიტეს, ზოგს ყელი გამოჭრეს, ზოგიც კარჩაკეტილ სახლებში დაწვეს. თავდამსხმელებმა დაიტაცეს მთელი ქონება, საქონელი, გაძარცვეს ეკლესია. 300 ოჯახი აჰყარეს. ბევრი ლტოლვილი გზაში დაიღუპა. ლტოლვილთა მდგომარეობა იმდენად სავალალო იყო, რომ ამას თვით ლენინიც კი გამოეხმაურა. იგი მოითხოვდა დახმარებოდნენ ალაგირელ ლტოლვილებს, დაეკმაყოფილებინათ მათი კანონიერი მოთხოვნები, დაებრუნებინათ ისინი მშობლიურ ადგილებში ან ახალ ადგილებში გაადასვლაში დახმარებოდნენ მათ. ეს მოთხოვნა არ შესრულებულა. რეხვიაშვილი ს., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 84-85.
ალმატის განძი

ალმატის განძი — XIII საუკუნის ვერცხლის მონეტების განძი, რომელიც აღმოჩნდა 1964 წელს სოფელ ალმატში (ყვარლის მუნიციპალიტეტი). შეიცავს 2 ტიპის ყაანურ, ქართულ-ჰულაგუიდურ და ჰულაგუიდურ დირჰემებს. განძის ქრონოლოგიური ჩარჩოებია 1268-1296 წწ. ჩამარხულია XIII საუკუნის დასასრულს. ალმატის განძის ნაწილი (29 მონეტა) ინახება ს. ჯანაშიას სახელობის საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში. დუნდუა გ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 112.
ალხაშენდის უღელტეხილი

ალხაშენდის უღელტეხილი — უღელტეხილი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარეში, ჯავის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ლიხის ქედის ჩრდილოეთ ნაწილში. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2247 მ. ბილიკით აკავშირებს ლიხის ქედის სამხრეთ-აღმოსავლეთ კალთებს ერწო-წონის ქვაბულთან. მიმოსვლა შეიძლება მაისიდან სექტემბრის ბოლომდე. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 117. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 18.
ნიჭიერი უილ ჰანტინგი

ნიჭიერი უილ ჰანტინგი (ინგლ. Good Will Hunting) — 1997 წლის ამერიკული დრამატული ფილმი. ფილმის რეჟისორია გას ვან სენტი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ბოსტონის ღარიბულ უბანში მცხოვრები 20 წლის უილ ჰანტინგი გამორჩეულია თავისი ნიჭიერებით. ის ხშირად სჩადის წვრილმან დანაშაულს. მორიგი დაკავების შემდეგ ჰანტინგს პროფესორის თავდებობით და ფსიქოტერაპიის კურსების გავლის პირობით ათავისუფლებენ. 5 ფსიქოთერაპევტი უარს განაცხადებს უილტან მუშაობაზე. მხოლოდ შონი დასტანხმდება უილთან მუშაობას, დაუმეგობრდება მას და დაეხმარება პრობლემებთან გამკლავებასა და გადაწყვეტილებების მიღებაში. მეტ დეიმონი - უილ ჰანტინგი რობინ უილიამსი - შონ მაგუაირი ბენ აფლეკი - ჩაკი სალივანი სტელან შარსგორდი - პროფესორი ჯერალდ ლემბო მინი დრაივერი - სკაილარი ოსკარი საუკეთესო მსახიობი კაცი მეორეხარისხოვან როლში: რობინ უილიამსი საუკეთესო ორიგინალური სცენარი: ბენ აფლეკი, მეტ დეიმონი ოქროს გლობუსი საუკეთესო სცენარი: ბენ აფლეკი, მეტ დეიმონი ოფიციალური საიტი „Good Will Hunting“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „Good Will Hunting“ — TCM-ის მონაცემთა ბაზაში „Good Will Hunting“ — Allmovie-ზე „Good Will Hunting“ — Box Office Mojo-ზე „Good Will Hunting“ — Rotten Tomatoes Screenplay on IMSDb Then & Now: Revisiting Good Will Hunting – Boston.com
ალხაშენდა

ალხაშენდა — მთა საქართველოში, შიდა ქართლის მხარეში, ჯავის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ლიხის ქედის ჩრდილოეთ ნაწილში, მდინარეების ყვირილისა და ფაწის (ლიახვის მარჯვენა შენაკადი) სათავეებში, ერწო-წონის ქვაბულის სამხრეთ-აღმოსავლეთით. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2319 მ. აგებულია ბაიოსური ტუფ-ბრექჩიებით, ფიქლებითა და ქვიშაქვებით. 2000 მეტრ სიმაღლემდე შემოსილია ფართოფოთლოვანი ტყით; უფრო მაღლა სუბალპური და ალპური მდელოებია. ჯანელიძე ჭ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 117. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 18.
ანაკოფიის ბრძოლა

ანაკოფიის ბრძოლა — ბრძოლა ქართლის ერისმთავრისა და აფხაზთა ერისთავის გაერთიანებულ მხედრობასა და არაბთა ლაშქარს შორის VIII საუკუნის 30-იან წლებში, ანაკოფიის ციხე-ქალაქთან. „ქართლის ცხოვრების“ ცნობით, ამ ბრძოლაში ქართველთა და აფხაზთა ლაშქარმა, რომელსაც სათავეში ედგნენ სტეფანოზ ქართლის ერისმთავრის ძენი არჩილი და მირი, დაამარცხა არაბები, რომელთაც სარდლობდა მურვან ყრუ, რომლის შემდეგ ისინი დასავლეთ საქართველოდან უკუიქცნენ. „დავით და კონსტანტინეს მარტვილობის“ მიხედვით კი ქართველთა მცირე ლაშქარი ამ ბრძოლაში დამარცხებულა და შემდეგ არაბებს ეგრის-აფხაზეთის მთელი ზღვის სანაპირო აუოხრებიათ. საქართველოს ბრძოლების სია ბოგვერაძე ა., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 142.
ანჯელო ფილინელი

ანჯელო ფილინელი — იტალიელი მონაზონი, კაპუცინების ორდენის წევრი. მისიონერულ მოღვაწეობას ეწოდა თბილისში. 1687 წლის მაისში გიორგი XI-მ და არქიეპისკოპოსმა ექვთიმე რატიშვილმა სიგელებით წარგზავნეს პაპ ინოკენტი XI-თან. მეფე და არქიეპისკოპოსი პაპს მფარველობას სთხოვდნენ და ერთგულებას ეფიცებოდნენ. ანჯელო ფილინელმა პროპაგანდის კონგრეგაციის სკოლაში მისაბარებლად თან გაიყოლა 19 წლის თბილისელი კათოლიკე სოლომონ თუმანიშვილი. 1688 წლის მაისში პაპმა და პროპაგანდის კონგრეგაციამ ანჯელო ფილინელი საპასუხო სიგელით გამოისტუმრეს საქართველოში. პაპმა მას საჩუქრები გამოატანა მეფესთან (ღვთისმშობლის ხარების ხატი) და არქიეპისკოპოსთან (ბარძიმი). ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 174. მ. თამარაშვილი, ისტორია კათოლიკობისა ქართველთა შორის, თავი VII, ქართველი კათოლიკენი XVII საუკუნეში და კაპუცინების მოსვლა ქართლსა (1600-1700)
კაი ჰანსენი

კაი ჰანსენი (გერმ. Kai Michael Hansen; დ. 17 იანვარი, 1963, ჰამბურგი, გერმანია) — გერმანელი მუსიკოსი, გიტარისტი, ვოკალისტი და კომპოზიტორი. ჰანსენი ცნობილია როგორც პაუერ მეტალ ჯგუფ Gamma Ray-ს დამფუძნებელი გიტარისტი და ვოკალისტი. ასევე Helloween -ის ერთ-ერთი დამაარსებელი და ყოფილი წევრი. კაი ჰანსენი ხშირად მოიხსენიება როგორც „პაუერ მეტალის ნათლია“. მისი მონაწილეობით შეიქმნა ჟანრი, და ჩამოყალიბდა 3 ჯგუფი ამ ჟანრში. 2011 წელს მან მიხაელ კისკესთან ერთად შექმნა პროექტი Unisonic. Helloween (1985) Walls of Jericho (1985) Keeper of the Seven Keys Part 1 (1987) Keeper of the Seven Keys Part 2 (1988) Heading for Tomorrow (1990) Sigh No More (1991) Insanity and Genius (1993) Land of the Free (1995) Alive '95 (1996) - საკონცერტო ალბომი Somewhere Out in Space (1997) The Karaoke Album (1997) — კარაოკეს კრებული Power Plant (1999) Blast from the Past (2000) — კრებული No World Order (2001) Skeletons in the Closet (2003) — საკონცერტო ალბომი Majestic (2005) Land of the Free II (2007) Hell yeah! — The awesome foursome — Live in Montreal (2008) To The Metal! (2010) Skeletons & Majesties (2011) — კრებული Skeletons & Majesties Live (2012) — საკონცერტო ალბომი Empire Of The Undead (2014) Iron Savior Iron Savior (1997) Unification (1998) Interlude (1999, EP) Dark Assault (2001) Ignition (2012) Unisonic (2012) ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კაი ჰანსენი ოფიციალური საიტი
ცვი ბარი

ცვი ბარი (ებრ. צבי בר, დ. 1935, ქფარ-იონა) — ისრაელის პოლიტიკოსი, ქალაქ რამათ-განის ამჟამინდელი მერი. ექვსდღიანი ომი დროს ბარი ხელმძღვანელობდა სადესანტო ბატალიონს 202. 70-იანი წლების შუა პერიოდიდან ხელმძღვანელობდა რეზერვისტების ბრიგადას. 1976 წელს მიიღო პოლიტიკური მეცნიერების ბაკალავრის ხარისხი ბარ-ილანის უნივერსიტეტში. ქალაქის მერად პირველად აირჩიეს 1989 წელს და საზოგადოების ყურადღების ცენტრში მოექცა ოპერაცია უდაბნოს შტორმის მიმდინარეობის დროს 1991 წელს. ოთხჯერ ზედიზედ არჩეულ იქნა რამათ-განის მერად - 1993, 1998, 2003 და 2008 წლებში. 2013 წლის 14 ივლისს ცვი ბარმა განაცხადა, რომ არ მიიღებს მონაწილებას 2013 წლის ოქტომბერში დანიშნულ მერის არჩევნებში. ბარს ჰყავს მეუღლე და სამი შვილი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ცვი ბარი ცვი ბარი დაარქივებული 2013-08-02 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)