laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ალექსანდრე გოცირიძე

ალექსანდრე მიხეილის ძე გოცირიძე (დ. 3 თებერვალი, 1904, სოფ. ნუკრიანი, ახლანდ. სიღნაღის მუნიციპალიტეტი, — გ. 14 მაისი, 1986, თბილისი) — ქართველი ფიზიოლოგი; მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი (1942), საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1961). 1928 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის (თსუ) სამკურნალო ფაკულტეტი. 1928-1933 წლებში მუშაობდა თსუ-ს ფიზიოლოგიის კათედრაზე (ასისტენტი, შემდეგ დოცენტი), 1933 წლიდან გარდაცვალებამდე — ქუთაისის პედაგოგიური ინსტიტუტის ადამიანისა და ცხოველთა ფიზიოლოგიის კათედრის გამგე, შეთავსებით — პროფესიულ დაავადებათა და შრომის ჰიგიენის ინსტიტუტის ფიზიოლოგიის განყოფილების გამგე (1934-45). მუშაობდა ასევე გორისა (1942-50) და თბილისის პედაგოგიურ ინსტიტუტებში. ეწეოდა სამეცნიერო და ორგანიზაციულ მუშაობას ფიზიოლოგიის საკითხების პოპულარიზაციისათვის. სისხლის გადასხმის ფიზიოლოგიისათვის (ავტორი). - თბილისი, 1958. - 31გვ. სისხლის გადასხმის საფუძვლები (ავტორი). - თბილისი, საქმედგამი, 1943. - 58გვ. ყენია, ვ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 129. ალექსანდრე გოცირიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
გიორგი გოცირიძე (არქიტექტორი)

გიორგი გიორგის ძე გოცირიძე (დ. 14 ნოემბერი, 1910, თბილისი — გ. 1 მაისი, 1977, მოსკოვი; დაკრძალულია ტროეკუროვის სასაფლაოზე) — ქართველი არქიტექტორი, საბჭოთა კავშირის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1950, 1951); გვარდიის პოდპოლკოვნიკი, საბჭოთა კავშირის გმირი (23 ოქტომბერი, 1943). დაამთავრა თბილისის საინჟინრო–სამშენებლო ინსტიტუტი 1934 წელს და მოსკოვის კომუნალური მეურნეობის აკადემია 1938 წელს. მუშაობდა მოსკოვში. მეორე მსოფლიო ომის დროს იბრძოდა საბჭოთა არმიის რიგებში სტალინგრადთან, მდ. დონთან. მეთაურობდა საინჟინრო ბატალიონს. დნეპრის გადალახვის დროს გამოჩენილი მამაცობისთვის მიენიჭა საბჭოთა კავშირის გმირი წოდება. 1945 წელს თადარიგში გავიდა გვარდიის პოდპოლკოვნიკის წოდებით. ომის შემდეგ ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა მოსკოვში. 1968 წლიდან იყო მოსკოვის ოლქის მთავარი არქიტექტორი. ძირითადი ნამუშევრებია: ცენტრალური აეროჰიდროდინამიკის ინსტიტუტი კომპლექსი, აკად. ა. ტუპოლევის ექსპერიმენტული ბაზა (1951, 1953), მოსკოვის ოლქის რაიონული დაგეგმარების პროექტი (1973), მოსკოვის საგარეუბნო ზონის დაგეგმარების პროექტი (1976). ჩინჩილაკაშვილი, ტ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 129. გიორგი გოცირიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
თიმლიჩ-ოჰინგა

თიმლიჩ-ოჰინგა — არქეოლოგიური ძეგლი კენიაში. მდებარეობს ქალაქ მიგორიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 46 კილომეტრში, ტბა ვიქტორიის რაიონში, ნიანზის პროვინციაში. 2018 წელს შეიყვანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. დაცულია ეროვნული მუზეუმებისა და მემკვიდრეობის კანონის საფუძველზე 2016 წლიდან და იმყოფება კენიის ეროვნული მუზეუმის დაქვემდებარებაში. იგეგმება ტურიზმის განვითარება. ლუოს ხალხის დოლუოს ენაზე thimlich ითარგმნება, როგორც „საშიში, გაუვალი ტყე“, ხოლო ohinga — „ქვის ნაგებობა“. თიმლიჩ-ოჰინგა გამაგრებული ქვის ნაგებობაა, რომელიც მშრალი წყობის მეთოდითაა აგებული. თარიღდება XVI საუკუნით. მეცნიერთა აზრით, თიმლიჩ-ოჰინგას იყენებდნენ თემისა და პირუტყვის დასაცავად. თიმლიჩ-ოჰინგა არის უდიდესი და საუკეთესოდ შემონახული ნიმუში არსებული ტრადიციული სამშენებლო კომპლექსებიდან. კომპლექსი შედგება ოთხი ნაგებობისაგან: Kochieng, Kakuku, Koketch, Koluoch. კედლები აგებულია სხვადასხვა ზომის სუფთად გათლილი ქვებით, დუღაბის გარეშე, კედლების სიმაღლე 1,5-დან 4,5 მ-მდე, საშუალო სისქე — 1 მ. ↑ Sites from Kenya, Oman and Saudi Arabia inscribed on UNESCO World Heritage List ↑ 2.0 2.1 2.2 Thimlich Ohinga Archaeological Site. United Nations (2019). ციტირების თარიღი: 2019-10-28. ↑ Maina Kiarie. Thimlich Ohinga. Enzi. ციტირების თარიღი: 2019-10-28.
გიორგი გოცირიძე (ჩარხმშენებელი)

გიორგი დავითის ძე გოცირიძე (დ. 13 ნოემბერი, 1899, განჯა, ახლანდ. აზერბაიჯანის რესპუბლიკა, — გ. 12 ნოემბერი, 1959, თბილისი) — ქართველი ჩარხმშენებელი, ტექიკურ მეცნიერებათა დოქტორი (1955), პროფესორი (1957). დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პოლიტექნიკური ფაკულტეტი 1924 წელს. 1945–59 წლებში იყო საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ლითონსაჭრელი ჩარხების კათედრის გამგე. მის მიერ შემუშავებული ჩარხების ამძრავების კინემატიკური გაანგარიშების განზოგადებულ მეთოდი და ფორმულები გამოიყენებოდა სამეცნიერო-კვლევით დაწესებულებებში, საპროექტო-საკონსტრუქტორო ორგანიზაციებსა და ჩარხსაშენებელ ქარხნებში. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 129. გიორგი გოცირიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
დავით გოცირიძე

დავით ზურაბის ძე გოცირიძე (დ. 30 მარტი, 1952, თბილისი — გ. 14 იანვარი, 2022) — ქართველი ენათმეცნიერი, რუსისტი, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1987), პროფესორი (1989). დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის (თსუ) ფილოლოგიის ფაკულტეტი (1974). 1978 წლიდან მუშაობდა იქვე; იყო რუსული ენის კათედრის გამგე (1987-2006). 2006-09 მუშაობდა ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. 2009 წლიდან თსუ ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის სრული პროფესორი. მონოგრაფიისათვის „ნარკვევები რუსული გრამატიკული აზრის ისტორიიდან“ (თანაავტორი — პროფ. გ. ხუხუნი) მიენიჭა ლენინგრადის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამეცნიერო პრემია (1984). Очерки по истории русского и западноевропейского перевода, Тб., 1986; Принципы контрастивного исследования фразовых текстов, в кн.: Der Text und seine Struktur, Jena, 1990; Возрождение и Реформация в истории перевода и переводческой мысли, Тб., 1994; Русская лингвистическая мысль первой трети 20-ого века, Тб., 2000. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 129. დავით გოცირიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
წმინდა ძროხა

აგჰნია, წმინდა ძროხა (სანსკ. अघ्न्य aghnya „არა-დასაკლავი“) — ცნება ინდუიზმში, ძროხის კულტი, მისი ხელშეუხებლობა. ისევე, როგორც ბევრ უძველეს კულტურაში, ინდოეთში ოდითგანვე ძროხა მარჩენალი ცხოველის სტატუსით სარგებლობდა. მისი ყოლა რძის, რძის ნაწარმისა და საწვავის (ნეხვის) დაუშრობელ წყაროს ნიშნავდა. ამიტომ ძროხის მოკვლა მთელი ოჯახის გაღატაკებისა და საზრდო წყაროს დაკარგვის თანაბარი იყო. ძროხის თაყვანისცემა განსაკუთრებით ღვთაება კრიშნასთანაა დაკავშირებული, რომელსაც ორი ძლიერ გავრცელებული მეტსახელი აქვს — გოვინდა და გოპალა (ორივე „ძროხების მწყემსს“ ნიშნავს). ხნუმი ნანდის ხარი ზებუ K. D. Sethna, The Problem of Aryan Origins 1980, 1992; ISBN 81-85179-67-0 Shaffer, Jim G. (1995). Cultural tradition and Palaeoethnicity in South Asian Archaeology. In: Indo-Aryans of Ancient South Asia. Ed. George Erdosy. ISBN 3-11-014447-6 Shaffer, Jim G. (1999). Migration, Philology and South Asian Archaeology. In: Aryan and Non-Aryan in South Asia. Ed. Bronkhorst and Deshpande. ISBN 1-888789-04-2. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: წმინდა ძროხა Sacredness of native Cow breeds of India დაარქივებული 2012-03-09 საიტზე Wayback Machine. Photo essay examining the changing place of the Holy Cow in India დაარქივებული 2011-05-05 საიტზე Wayback Machine. Cows in Hinduism Sacredness of cow in Rigveda and the words of Gandhi დაარქივებული 2009-03-22 საიტზე Wayback Machine.
ილარიონ გოცირიძე

ილარიონ (ილია) დავითის ძე გოცირიძე (დ. 15 იანვარი, 1897, სოფ. ხოტევი, ახლანდ. ამბროლაურის მუნიციპალიტეტი, — გ. 22 მარტი, 1968, მოსკოვი; დაკრძალულია ნოვოდევიჩის სასაფლაოზე) — ქართველი მშენებელი ინჟინერი, მოღვაწეობდა რუსეთში. ინჟინერ ვიქტორ გოცირიძის უფროსი ძმა. დაამთავრა მოსკოვის საინჟინრო–სატრანსპორტო ინსტიტუტი 1929 წელს. 1929-1933 წლებში მუშაობდა შუა აზიისა და შორეული აღმოსავლეთის რკინიგზების, შემდეგ მოსკოვის მეტროპოლიტენის მშენებლობაზე. 1939 წლიდან იყო მოსკოვის მეტრომშენის უფროსი, 1941-1953 — საბჭოთა კავშირის მიმოსვლის გზათა სახალხო კომისრის მოადგილე, 1954-1962 წლებში — სსრკ სატრანსპორტო მშენებლობის მინისტრის მოადგილე. მისი ხელმძღვანელობით ააშენეს სადგურები „კრასნიე ვოროტა“ (რუს. Красные ворота) და „პლოშად მაიაკოვსკოგო“ (Площадь Маяковского); დიდი ღვაწლი მიუძღვის თბილისის მეტროპოლიტენის მშენებლობის დაწყების საქმეში. მიღებული ჰქონდა სახელმწიფო ჯილდოები, მათ შორის, სტალინური პრემია (1947). ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 130. ილარიონ გოცირიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ლეილა გოცირიძე

ლეილა მიხეილის ასული გოცირიძე (გოცირიძე-გიორგაძე; დ. 13 მარტი, 1924, თბილისი, — გ. 30 ნოემბერი, 1998, მოსკოვი) — ქართველი მომღერალი (მეცო-სოპრანო), საქართველოს სახალხო არტისტი (1958). დაამთავრა თბილისის ვანო სარაჯიშვილის სახელობის სახელმწიფო კონსერვატორია 1947 წელს. 1948-1972 წლებში იყო თბილისის ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის თეატრის სოლისტი; 1980 წლიდან ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიასა და შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალურ ინსტიტუტში. შექმნა მრავალი ვოკალურ–სცენური სახე, მათ შორის: ლატავრა (ზაქარია ფალიაშვილის „ლატავრა“), დარეჯანი (მელიტონ ბალანჩივაძის „დარეჯან ცბიერი“), დედა (შალვა მშველიძის „დიდოსტატის მარჯვენა“), კარმენი (ჟორჟ ბიზეს „კარმენი“). საბჭოთა კავშირის IV მოწვევის უზენაესი საბჭოს (1954-58) დეპუტატი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 130. ქართული მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი. – თბ., 2015. – გვ. 123 ლეილა გოცირიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ლეილა გოცირიძე-გიორგაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ნესტორ გოცირიძე

ნესტორ კონსტანტინეს ძე გოცირიძე (დ. 23 სექტემბერი, 1913, ქუთაისი, — გ. 1 აგვისტო, 2007, თბილისი) — ქართველი ზოოტექნიკოსი, სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა დოქტორი (1977), პროფესორი (1985). დაამთავრა თბილისის ზოოტექნიკურ–სავეტერინარო ინსტიტუტი (1935). საბჭოთა არმიის რიგებში მონაწილეობდა II მსოფლიო ომში. 1949 წლიდან იყო მეცხოველეობის სამეცნიერო–კვლევითი ინსტიტუტის დირექტორი, შემდეგ — საქართველოს ზოოტექნიკურ–სავეტერინარო სამეცნიერო ინსტიტუტის მეძროხეობისა და ძროხის ხორცის წარმოების ტექნოლოგიის განყოფილების გამგე, 2002-2005 წლებში — მუშაობდა საქართველოს სახელმწიფო ზოოტექნიკური–სავეტერინარო უნივერსიტეტის მეძროხეობისა და ძროხის ხორცის წარმოების ტექნოლოგიის კათედრაზე კონსულტანტ–პროფესორი. სომეხ და აზერბაიჯანელ მეცნიერებთან ერთად გამოიყვანა ძროხის ახალი ჯიში „კავკასიური წაბლა“ (1960). მიღებული აქვს სახელმწ. ჯილდოები, მ. შ. ღირსების ორდენი (2000). სანაშენე მუშაობა საქართველოს მესაქონლეობაში, თბ., 1962; რძისა და ძროხის ხორცის წარმოების ტექნოლოგია, თბ., 1997. წივწივაძე, ნ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 130. ნესტორ გოცირიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ოთარ გოცირიძე

ოთარ დავითის ძე გოცირიძე (დ. 15 ოქტომბერი, 1919, ქუთაისი, — გ. 7 მარტი, 2010, მოსკოვი) — საბჭოთა კავშირის სახელმწიფო მოხელე, გენერალ-მაიორი (1966). დაამთავრა მოსკოვის ნიკოლოზ ბაუმანის სახელობის მანქანათსამშენებლო ინსტიტუტი (1941). მუშაობდა იჟევსკის იარაღის ქარხანაში. 1951–1953 წლებში იყო გაზეთ „კომსომოლსკაია პრავდის“ მთავარი რედაქტორის მოადგილე, 1953–1954 წლებში — საქართველოს სსრ კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის განყოფილების გამგე, 1954–1956 წლებში — მდივანი, 1956–1963 წლებში — აფხაზეთის ასსრ კომუნისტური პარტიის საოლქო კომიტეტის პირველი მდივანი და საქართველოს სახელმწიფო საგეგმო კომიტეტის თავმჯდომარე, 1970–1989 წლებში — საბჭოთა კავშირის საგეგმო კომიტეტის განყოფილების ხელმძღვანელი. 1991–2010 წლებში ვეტერანთა საერთაშორისო ორგანიზაციის საკოორდინაციო საბჭოს ერთ-ერთი ხელმძღვანელი და პრეზიდიუმის წევრი. დოლიძე, ლ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 131. ოთარ გოცირიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ექვთიმე თაყაიშვილის არქეოლოგიური ექსპედიცია სამხრეთ საქართველოში (1907)

ექვთიმე თაყაიშვილის არქეოლოგიური ექსპედიცია სამხრეთ საქართველოში 1907 წელს, არქეოლოგიური ექსპედიცია კოლა-ოლთისში და ჩანგლში 1907 წელს — არქეოლოგიური ექსპედიცია ისტორიულ სამხრეთ საქართველოში ექვთიმე თაყაიშვილის ხელმძღვანელობით, მოეწყო 1907 წელს. ექსპედიცია მიზნად ისახავდა მოენახულებინათ და გამოეკვლიათ კოლა-ოლთისის ძეგლები და ჩანგლის ეკლესია. ექსპედიციაში შედიოდნენ: ჯგუფის ხელმძღვანელი — ექვთიმე თაყაიშვილი; სამოქალაქო ინჟინერი — ანატოლი კალგინი; მოხალისე ფოტოგრაფი — ედუარდ ლიოზენი. 1907 წლის ექსპედიციის მარშრუტი შემდეგნაირი იყო: 1 ივლისს ექსპედიცია თბილისიდან ყარსში გაემგზავრა. ყარსიდან ბუღა-ტოპის უღელტეხილით ნიაკომში გადავიდნენ და პირველი ბინა კოლაში დაიდეს. შემდეგ იყო: დადაშენი, დორთქილისე, სოფელ ოკამის, ტახტოკრანის, ჯიჯორის, თურქაშენის, მუზარეთის, არგინისის, უჩ-ქილისას, კალკოსის ეკლესიები. ექსპედიციის წევრებმა ასევე დაათვალიერეს კალაჯუხის ციხე — ექვთიმეს თქმით — „ერთი საუკეთესო ძეგლი კოლას რაიონისა“. ოლთისის მხარის ბეგებმა, ხიმშიაშვილებმა, ექსპედიციას კარგი მასპინძლობა გაუწიეს, ოთხი ძმიდან ერთ-ერთი ექვთიმეს მცველად და დამხმარედაც კი დაყვებოდა. თაყაიშვილმა ხელმეორედ მოინახულა ბანას ტაძარი, რომელიც კიდევ უფრო დანგრეული და დაზიანებული დახვდა. „ასე სამწუხაროა ბედი ჩვენი დიდებული კულტურის ნაშთებისა“ — გულდაწყვეტით ჩაიწერს ბანას შემხედვარე თავის დღიურში. ექსპედიციამ ნახა და შეისწავლა ბანას პატარა ეკლესია, სოლომონისის ციხე და სოლომონისის მღვიმის ეკლესია. კალკოსის ძველ ტაძარში კი მეცნიერის ყურადღება მეცამეტე საუკუნის ქართულმა სახარებამ მიიზიდა. ოლთისიდან ისინი გზას ვაჩე-ძორის მიმართულებით განაგრძობენ, გზად ყურადღებას კალმახის ციხე და ვაჩე-ძორის დიდი მონასტერი იპყრობს. ექვთიმე და კალგინი ციხეზე ასვლას ვერ ახერხებენ, მხოლოდ ლიოზენი ადის კლდეზე და ციხეს ფოტოგრაფიულად აფიქსირებს. ვაჩე-ძორის მახლობელ მღვიმეში მონადირის მიერ ნაპოვნი საბუთების შეკვრიდან ექვთიმემ ძვირფასი ცნობები გადმოიწერა ერისთავთ ერისთავის, ზაზა ფანასკერტელის შესახებ. ტაოსკარი, ფანასკერტი და 6 აგვისტოს ექსპედიცია უკვე ყარსში დაბრუნდა. შემდეგ ჩანგლის ეკლესიის სანახავად გაემგზავრნენ. 18 აგვისტოს ექსპედიციამ თავისი მუშაობა დაასრულა და 20 აგვისტოს უკვე თბილისში დაბრუნდა. ექვთიმე თაყაიშვილის არქეოლოგიური ექსპედიცია სამხრეთ საქართველოში (1902) ექვთიმე თაყაიშვილის არქეოლოგიური ექსპედიცია სამხრეთ საქართველოში (1917) ექვთიმე თაყაიშვილი, საქართველოს მეჭურჭლეთუხუცესი 150, „საქართველოს ეროვნული მუზეუმი“, თბ., 2013 არქეოლოგიური ექსპედიცია კოლა-ოლთისში და ჩანგლში 1907 წელს
მიხეილ გოცირიძე

მიხეილ გერასიმეს ძე გოცირიძე (დ. 8 ნოემბერი, 1901, თბილისი, – გ. 25 მაისი, 1975, იქვე) – ქართველი სცენოგრაფი, კინოს მხატვარი, საქართველოს დამსახურებული მხატვარი (1962). სწავლობდა თბილისის სამხატვრო აკადემიაში (1922-25). 1923 წლიდან მონაწილეობდა სამხატვრო გამოფენებში. 1925 წლიდან მხატვრად მუშაობდა თბილისის თეატრებში. გააფორმა სხვადასხვა სპექტაკლი თბილისის მუსიკალური კომედიის თეატრში, თბილისის მოზარდ მაყურებელთა ქართულ თეატრში და სხვ. 1929 წლიდან იყო კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ დამდგმელი მხატვარი; გააფორმა ფილმები: „ბანაკი მთაში“ (1930), „უდაბნო“ (1932), „უჟმური“ (1934), „მდინარის იქით“ (1935), „ორი მეგობარი“ (1936), „ქაჯეთი“ (1936), „დაგვიანებული სასიძო“ (1939), „გიორგი სააკაძე“ (1942–43), „ქალის ტვირთი“ (1957), „ორი ოჯახი“ (1958) და სხვ. ასევე მუშაობდა დაზგურ ფერწერასა და გრაფიკაში. გვენცაძე, ა., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 130. მიხეილ გოცირიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი მიხეილ გოცირიძე [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია
ალექსანდრე გოძიაშვილი

ალექსანდრე გოძიაშვილი (დ. 1897, სანქტ-პეტერბურგი, — გ. 1941, ვარშავა) — ქართველი სამხედრო და საზოგადო მოღვაწე, პუბლიცისტი. დაიბადა მეღვინის ოჯახში. იზრდებოდა თბილისსა და გურჯაანში. სამხედრო სასწავლებლის დამთავრების (1916) შემდეგ მსახურობდა ბახჩისარაის საკავალერიო პოლკში. მონაწილეობდა I მსოფლიო ომში. 1918 წელს ტყვედ ჩაუვარდა გერმანელებს. 1919-1922 წლებში იყო პოლონეთის არმიის კავალერიის როტმისტრი. შემდეგ სწავლობდა ვარშავის პოლიტიკურ მეცნიერებათა ინსტიტუტში. 1919-1939 წლებში იყო პოლონეთის ქართველთა კომიტეტის თავმჯდომარე, ასევე ჟურნალ „სინათლის ხმის“ რედაქტორ-გამომცემელი. 1926 წელს გამოაქვეყნა ნაშრომი „საქართველოს სახელმწიფოს ამოცანები საერთაშორისო სამართლის შუქზე“. თანამშრომლობდა სხვა ქვეყნების ქართულ ემიგრაციასთან. დაკრძალულია ვარშავის სამხედრო სასაფლაოზე. დაჯილდოებული იყო წმ. გიორგის ჯვრითა და პოლონეთის საბრძოლო ჯილდოებით. გრიშიკაშვილი, ამბროსი. ალექსანდრე გოძიაშვილი – მოკლე ბიოგრაფია // ქართველები პოლონეთში / ამბროსი გრიშიკაშვილი. - თბილისი, 2008. - გვ. 89-90. ფინჯან ყავაზე გოძიაშვილთან // ქართველები პოლონეთში / ამბროსი გრიშიკაშვილი. - თბილისი, 2008. - გვ. 130-133. ურუშაძე, ლევან, ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 131. ალექსანდრე გოძიაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ალექსანდრე გოძიაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ნიკოლოზ გოძიაშვილი

ნიკოლოზ (ნიკო) ალექსანდრეს ძე გოძიაშვილი (დ. 2 იანვარი, 1899, თბილისი, — გ. 24 აგვისტო, 1965, იქვე) — ქართველი რეჟისორი, საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1941). 1917 წლიდან გამოდიოდა ბათუმის, თბილისის მუშათა, სოხუმის და ჭიათურის თეატრებში. 1926 წელს დაამთავრა ქართული დრამატული სტუდია მოსკოვში. შემდეგ რეჟისორად და მსახიობად მუშაობდა ქუთაისის, ბათუმის თეატრებში და თბილისის კოტე მარჯანიშვილის სახელობის (1932–35) თეატრში. 1936-1947 წლებში ხელმძღვანელობდა ფოთის თეატრს. 1948–56 წლებში იყო თბილისის სანკულტურის თეატრის რეჟისორი. სპექტაკლებს დგამდა ასევე თელავის თეატრში. 1956–58 წლებში მუშაობდა ქუთაისის ლადო მესხიშვილის სახელობის თეატრის მთავარ რეჟისორად. ცუცქირიძე, შ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 131. ნიკოლოზ გოძიაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ტამარა ტეილორი

ტამარა ტეილორი (ინგლ. Tamara Taylor; დ. 27 სექტემბერი, 1970, ტორონტო, ონტარიო, კანადა) — კანადელი მსახიობი. სახელი გაითქვა სერიალში „ძვლები“ შესრულებული დოქტორი კამილ საროიანის როლით. ტამარა ტეილორი დაიბადა 1970 წლის 27 სექტემბერს ტორონტოში, ონტარიოში, კანადაში. მამამისი წარმოშობით აფრიკელი კანადელია, ხოლო დედამისი შოტლანდიელი კანადელია. მას საშუალო სკოლაში სწავლა მიატოვა, რათა სამოდელო კარიერა აეწყო და მსოფლიოში ემოგზაურა. აღსანიშნავია, რომ მის ამ გადაწყვეტილებას მხარი დედამისმაც დაუჭირა, რომელმაც ერთ-ერთ ინტერვიუში განაცხადა: „სკოლა ყოველთვის მანდ იქნება, მითხრა მან.“ ტეილორს ბიძაშვილად ერგება მსახიობი ნევე კამპბელი, რომლის დამსახურებითაც იგი სერიალში „ხუთის წვეულება“ დაამტკიცეს როლზე. 2007 წელს ტამარა ტეილორი ადვოკატ მაილს კულიზე დაქორწინდა, რომელსაც 2012 წლის მაისში გაეყარა. მას შვილები არ ჰყავს. ტამარა ტეილორის სამსახიობო დებიუტი 1991 წელს შედგა სერიალში „განსხვავებული სამყარო“ შესრულებული როასტ ატენდის როლით. ამას 1992 წელს მოჰყვა კიდევ ერთი როლი სერიალში „ჯანმრთელი კაცების საერთო საცხოვრებელი“. ოთხწლიანი პაუზის შემდეგ, 1996 წელს სერიალში „ხუთის წვეულება“ დაამტკიცეს გრეის უილკოქსის როლზე, რომელსაც 1997 წლამდე ასრულებდა. აქ იგი 16 ეპიზოდში გადაიღეს. 1998 წელს ჯენის ტაისონის როლში გადაიღეს ფილმში „უაზრო“. 2000 წელს სერიალში „ანგელოზების ქალაქი“ 13 სერიაში გადაიღეს დოქტორ ანა საიფაქსის როლში. 2003 წელს სერიალში „სასწაულები“ გადაიღეს დოქტორ ლინდა კალის როლში. 2005 წელს რომანტიკულ ფილმში „შეშლილი შავი ქალის დღიური“ მონაწილეობდა დებრა სიმონსის როლში. 2003 წელს სერიალში „ტრეისის გარეშე“ გადაიღეს მთავარ, ტრეისი მაკალისტერის როლში. 2004 წელს ჯუდის ეპიზოდური როლი შეასრულა სერიალში „ერთი ერთზე“. 2005 წელს ნინას როლი შეასრულა სერიალში „სექსი, სიყვარული და საიდუმლოებები“. იმავე წელს იგი სერიალში NCIS გადაიღეს სპეციალურ აგენტ კეისი იატესის როლში. მრავალი პატარა და ეპიზოდური როლის შემდეგ, 2006 წელს ტამარა ტეილორი დაამტკიცეს დოქტორი კამილ საროიანის როლზე სერიალში „ძვლები“. მისი პერსონაჟი სერიალში ერთ-ერთი მთავარი იყო, რამაც მას განსაკუთრებული პოპულარობა და აღიარება მოუტანა. აქ იგი თამაშობდა ისეთ ვარსკვლავებთან ერთად, როგორებიც არიან: ემილი დეშანელი, დევიდ ბორეანაზი, მიქაელა კონლინი და ა.შ. სერიალის გადაღებები 2017 წელს დასრულდა, სადაც ტამარა ტეილორი თითქმის ყველა სერიაში ჩანდა, როგორც ერთ-ერთი დომინანტი პერსონაჟი. 2018 წელს იგი უმუ პრესკოტის როლში გადაიღეს სერიალში „შეცვლილი კარბონი“. 2020 წლიდან იგი დელორის ოლენის როლში გამოდის სერიალში „ოქტომბრის ფრაქცია“. ↑ "Tamara Taylor - Bones" დაარქივებული 2013-02-04 საიტზე Wayback Machine. . wetpaint. Retrieved 15 November 2011. ↑ "Tamara Taylor Biography". Fox. Archived from the original on 14 November 2011. Retrieved 13 November 2011. ↑ Tamar Abrams (May 9, 2012). "Bones' Tamara Taylor has overcome shyness and orthodontia to conquer Hollywood". Huffington Post. Retrieved May 31, 2012. ↑ 4.0 4.1 Mary Margaret (July 17, 2007). "Bones Actress Tamara Taylor Gets Married" დაარქივებული 2016-03-03 საიტზე Wayback Machine. . People Magazine. Retrieved May 31, 2012. ↑ Ulrica Wihlborg (May 30, 2012). "Bones Star Tamara Taylor Finalizes Divorce" დაარქივებული 2016-04-27 საიტზე Wayback Machine. . People.com. Retrieved May 31, 2012. ↑ 6.0 6.1 "Tamara Taylor Biography". Filmbug. Retrieved 13 November 2011.
ბიზანტიის ოქსფორდის ლექსიკონი

ბიზანტიის ოქსფორდის ლექსიკონი (ინგლ. The Oxford Dictionary of Byzantium, შემოკლებით ODB) — ისტორიის ლექსიკონის სამტომეული. გამოცემულია ინგლისის ოქსფორდის უნივერსიტეტის პრესის მიერ. შედგება 5,000-ზე მეტი ჩანაწერისგან და ინგლისურ ენაზე მოიცავს ამომწურავ ინფორმაციას ბიზანტიის იმპერიასთან დაკავშირებულ ყველა მნიშვნელოვან თემაზე. გამოიცა 1991 წელს, ალექსანდრე კაჟდანის რედაქციით. პრინსტონის უნივერსიტეტის პროფესორი, კაჟდანი გარდაცვალებამდე დუმბარტონ-ოქსის (ვაშინგტონი) უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი იყო. მან უზარმაზარი წვლილი შეიტანა ლექსიკონისთვის სტატიების შედგენაში. კაჟდანის ყოველი სტატია ბოლოში A.K. ინიციალით არის მონიშნული. ლექსიკონი ხელმისაწვდომია ბეჭდური და ელექტრონული ფორმატით Oxford Reference Online-დან. ის მოიცავს ბიზანტიის იმპერიის ყველა მნიშვნელოვან ისტორიულ მოვლენას, მათ შორის მნიშვნელოვან სოციალურ და რელიგიურ მოვლენებს. ის ასევე მოიცავს ბიოგრაფიებს იმპერიის წამყვანი პოლიტიკური თუ ლიტერატურული სფეროს წარმომადგენლებზე და დეტალურად აღწერს რელიგიურ, სოციალურ, კულტურულ, სამართლებრივ და პოლიტიკურ თემებს. კულტურის თემები მოიცავს მუსიკას, თეოლოგიას და ხელოვნებას. სხვა თემები შეეხება ომებს, დემოგრაფიას, განათლებას, აგრიკულტურას, ვაჭრობას, მეცნიერებას, ფილოსოფიას და მედიცინას, რაც უზრუნველყოფს პოლიტიკურად და სოციალურად განვითარებული ბიზანტიური საზოგადოების შესახებ საერთო კომპლექსური წარმოდგენის შექმნას. ↑ The Oxford Dictionary of Byzantium, Oxford University Press, New York and Oxford, 1991. ISBN 0195046528 Oxford Reference Online
კეიტ მარა

კეიტ მარა (ინგლ. Kate Rooney Mara; დ. 27 თებერვალი, 1983, ბედფორდი, აშშ, აიოვის შტატი) — ამერიკელი მსახიობი. კეიტ მარა ცნობილია, როგორც ამერიკელი მსახიობი, რომელმაც პოპულარობა მოიპოვა Netflix-ის სერიალ „ბანქოს სახლში“ შესრულებული რეპორტიორ ზოი ბარნსის როლით. მარამ მსახიობობა ცხრა წლის ასაკში სკოლაში დაიწყო. იგი თამაშობდა რამდენიმე ახალგაზრდულ სასკოლო სპექტაკლში. პირველი სატელევიზიო როლი 1997 წელს შეასრულა, „NBC“-ის სერიალში „კანონი და მოქმედება“. სწორედ ამის შემდეგ, მისი მონაწილეობით გამოვიდა შემდეგი სერიალები: „ევერვუდი“ (2003 წელს), „სხეულის ნაწილები“(2003-2010 წლებში), „დეტექტივი რაში“ (2003-2010 წლებში), „დანაშაულის ადგილი: მაიამი“ (2002 წელი). 2012 წელს კეიტ მარა შეუერთდა „ბანქოს თამაშების“ მსახიობთა გუნდს, რომელშიც ზოი ბარნსის პერსონაჟს განასახიერებდა. რაც შეეხება უშუალოდ ფილმებს, კეიტ მარას სადებიუტო როლი შედგა ფილმში „შემთხვევითი გულები“ (1999 წელი), რომელშიც ჯესიკა ჩენდლერის პერსონაჟს განასახიერებდა. 2005 წელს კეიტმა ითამაშა ფილმში „ქალაქური ლეგენდები 3: სისხლიანი მერი“. ამავე წელს მონაწილეობა მიიღო ფილმში „კუზიანი მთა“, რომელმაც მსახიობს დიდი პოპულარობა მოუტანა. მისი ყველაზე ცნობილი ფილმებია: „უპირატესობა“ (2014 წელი), „მარსელი“ (2015 წელი), „მეგან ლივი“ (2017 წელი) და „ჩემი დღეები მერსისთან“ (2017 წელი). კეიტ მარას ფილმებიდან გამორჩეულია ასევე უოლი პფისტერის სადებიუტო ფილმი „ტრანსცედენტულობა“ (2014, სცენარის ავტორი ჯეკ პაგლენი), სადაც ჯონი დეპია მთავარ როლში. ფილმში მათთან ერთად მთავარ როლებს ასრულებენ გამორჩეული მსახიობები. მათ შორის: მორგან ფრიმენი, რებეკა ჰოლი, კილიან მერფი, პოლ ბეტანი. ჯეკ პაგლენის სცენარი 2012 წლის „შავ სიაში“ მოხვდა. ამ სიაში კი ყოველ წელს საუკეთესო სცენარები ხვდება, რომელთა გადაღებაზეც ჰოლივუდმა უარი თქვა. 2014 წელს აღნიშნულმა ფილმა ოსკარი მოიპოვა. კეიტ მარას ჰყავს ქმარი - ჯეიმი ბელი, ისიც პროფესიით მსახიობია, რომელზეც 2017 წელს იქორწინა. მათ ჰყავთ ერთი შვილი. კეიტ მარას მშობლები არიან ტიმოთი და კეტლინ მარები. მისი და ასევე ცნობილი მსახიობია რუნი მარა. მარა ამბობს, რომ ის უზარმაზარი ოჯახიდან არის, მისი მამა 11 შვილიდან ერთ-ერთია, მას ჰყავს 22 ბიძა და 40 ბიძაშვილი, როგორც ნიუ-იორკის გიგანტებისა და პიტსბურგის ფოლადერების მფლობელთა შთამომავალი, მარა ორივე გუნდის აქტიური და ერთგული გულშემატკივარია. კეიტ მარა ცხოვრობს ლოს-ანჯელესსა და მანჰეტენზე. უყვარს ჯანსაღი ცხოვრების წესი, დაკავაბულია ვარჯიშით და არის ვეგეტარიანელი. მარა შეერთებული შტატების ჰუმანური საზოგადოების ერთ-ერთი გამორჩეული სახეა. 2015 წელს, იგი ნაჩვენები იყო მათ ერთ–ერთ კამპანიის ვიდეორგოლშიც. კეიტ მარა კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში Kate Mara Twitter-ზე
როზამუნდ პაიკი

როზამუნდ პაიკი (ინგლ. Rosamund Pike; დ. 27 იანვარი, 1979) — ინგლისელი მსახიობი. მისი ყველაზე ცნობილი როლი არის ფილმში ჯეიმზ ბონდზე „მოკვდი სხვა დღეს“ (2002). ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: როზამუნდ პაიკი როზამუნდ პაიკი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში