laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ესტრემოსი

ესტრემოსი (პორტ. Extremoz) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 41 მეტრზე. მიეკუთვნება ლესტე-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ნატალის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 24 569 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 176.03 კმ²-ზე. ფართობი 139 575 კმ²-ია. რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
პარნამირინი

პარნამირინი (პორტ. Parnamirim) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 53 მეტრზე. მიეკუთვნება ლესტე-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ნატალის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 202 456 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1 639.7 კმ²-ზე. ფართობი 123 471 კმ²-ია. რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
შაჰ-აბას I-ის ლაშქრობები ქართლ-კახეთში

შაჰ-აბას I-ის ლაშქრობები ქართლ-კახეთში — 1614-1617 წლების სეფიანების მეფის აბას I-ის ოთხი ლაშქრობა აღმოსავლეთ საქართველოში მდებარე ირანისადმი ვასალურ დამოკიდებულებაში მყოფ ქართლისა და კახეთის სამეფოებში, ირან-ოსმალეთის ომის დროს (1603 - 1618). ლაშქრობების მიზეზად სახელდება ირანთან ვასალურ დამოკიდებულებაში მყოფი ქართლის მეფის ლუარსაბ II-ისა და კახეთის მეფის თეიმურაზ I-ის (თეიმურაზ ხანი) დაუმორჩილებლობა და აჯანყება აბას I-ის წინააღმდეგ. თბილისის სრული განადგურების, აჯანყების ჩახშობისა და 130 000-დან 200 000-მდე ქართველის გადასახლებით ირანში, ქართლისა და კახეთის სამეფო ირანის მმართველობის ქვეშ მოექცა. 1612 წელს საქართველოსა და შაჰს შორის დაძაბულობა გაიზარდა, რადგან თეიმურაზმა და ლუარსაბმა უარი თქვეს შაჰის წიანდადებაზე ხლებოდნენ მას და მიიმხრეს პრო-ირანულად განწყობილი თავადაზნაურობა, მათ შორის ყარაბახის მმართველი. 1614 წლის გაზაფხულზე ომი დაიწყო. ბრძოლა დასრულდა ნასუჰ-ფაშას ხელშეკრულებით. 1616 წელს აბას I-მა თავისი ჯარები გაგზავნა საქართველოში. იგი მიზნად ისახავდა თბილისში ქართველთა აჯანყების აღმოფხვრას, მიუხედავად სეფიანთა ჯარისკაცების სიმრავლისა თბილისის მოსახლეობამ სერიოზული წინააღმდეგობა გაუწია ირანის ჯარს. შაჰმა გაანადგურა ქართლისა და კახეთის სამეფოები, ხოლო მათი მეფეები თეიმურაზი და ლუარსაბი იმერეთის სამეფოში გააძევა. ლუარსაბი დანებდა შაჰს და იგი დააპატიმრეს, ხოლო თეიმურაზმა გააგრძელა განრისხებული შაჰისადმი წინააღმდეგობის გაწევა, რომელსაც მოჰყვა ქართველების ხოცვა-ჟლეტა და მათი გადასახლებები. ქართლი ნაწილობრივ იხსნა შაჰისადმი ერთგულების გამოცხადებამ, ხოლო კახეთმა დაკარგა მოსახლეობის უმრავლესობა. ეს გადასახლებები ცნობილია, როგორც სეფიანების პოლიტიკის კიდევ ერთი ეტაპი იმ მასშტაბური გადასახლებებისა ირანის ტერიტორიაზე, რომელიც არა მხოლოდ ქართველებს, არამედ კავკასიის სხვა ეთნიკურ ჯგუფებსაც ეხებოდა, როგორიც იყო ჩერქეზები და სომხები. შაჰ აბასის ლაშქრობები საქართველოში ირან-ოსმალეთის ომი (1603-1618) Blow, David (2009). Shah Abbas: The Ruthless King Who became an Iranian Legend. London, UK: I. B. Tauris & Co. Ltd.. ISBN 978-1-84511-989-8.  Matthee, Rudi (2011). Persia in Crisis: Safavid Decline and the Fall of Isfahan. I.B.Tauris, გვ. 1–371. ISBN 0857731815.  Mikaberidze, Alexander (2015) Historical Dictionary of Georgia, e, Rowman & Littlefield. ISBN 978-1442241466.  Parizi, Mohammad-Ebrahim Bastani (2000). „GANJ-ʿALĪ KHAN“. Encyclopaedia Iranica, Vol. X, Fasc. 3. pp. 284–285.CS1-ის მხარდაჭერა: ref=harv (link) Ghafouri Ali History of the Iran's battles, from the Medes up to today 2009 ISBN 9789644237386. Asadollah Matoufi 4000 years history of Iran army, Persian title: Tārīkh-i chahār hazār sālah-i artish-i Īrān 2003 ISBN 9646820034. Roemer, H.R. (1986). „The Safavid period“, The Cambridge History of Iran, Volume 5: The Timurid and Safavid periods. Cambridge: Cambridge University Press, გვ. 189–351. ISBN 9780521200943.  ↑ 1.0 1.1 Rayfield, Donald (2012) Edge of Empires. London: Reaktion Books Ltd, გვ. 191. ISBN 978 1 78023 030 6.  ↑ Eskandar Beg, pp. 900-901, tr. Savory, II, p. 1116 ↑ Blow 2009, p. 174. ↑ Mikaberidze 2015, pp. 291, 536. ↑ Malekšāh Ḥosayn, p. 509 ↑ History of Iranian-Georgian Relations, Savory, II, pp. 1081-83
Stat Quo

სტენლი ბენტონი (დ. 14 ივლისი, 1979), ცნობილი როგორც Stat Quo — ამერიკელი რეპერი, მუსიკალური პროდიუსერი, სიმღერების ავტორი, და მეწარმე. სტენლი ბენტონი დაიბადა თომასვილ-ჰაიტსში, ატლანტასთან ახლოს, გრედის მემორიალურ საავადმყოფოში. ადრეულ ასაკში ცხოვრობდა მშობლებთან ერთად. 12 წლის ასაკში დაიწყო ფრისტაილების შესრულება. შემდეგ დედამისმა უყიდა მაგნიტოფონი და ბიჭუნამ საკუთარი რეპის ჩაწერა დაიწყო. 1997 წელს სერიოზულად იყო დაინტერესებული რეპით, მაგრამ ყურადღება გაამახვილა განათლებაზე. ჩააბარა ფლორიდის უნივერსიტეტში, რომელიც 2000 წელს დაამთავრა ეკონომიკისა და საერთაშორისო ბიზნეს სფეროს განხრით. იგი სამართლის დაუფლებაზე ფიქრობდა, სანამ რეპერი Scarface გაამხნევებდა. უკანასკნელის ძალისხმევით ბენტონი რეპით პროფესიონალურად დაკავდა. 2003 წლის თებერვალში გამოსცა პირველი ჩანაწერის Underground Atlanta Mixtapes-ის სერიიდან და მიიქცია Aftermath Entertainment-ის Mel-Man-ის ყურადღება. მან რეპერი მიიწვია სტუდიაში Record One, სადაც ბენტონმა Dr. Dre გაიცნო. იმავე საღამოს ჩაიწერა „The Future“, რომელიც მოხვდა Underground Atlanta Mixtapes-ის მეორე ნაწილში. უკანასკნელი უკვე ემინემის ზედამხედველობით შეიქმნა და ბენტონს მოუპოვა კონტრაქტი Shady Records-თან და Aftermath Entertainment-თან. 50 Cent-ის შემდეგ Stat Quo იყო მეორე და ერთადერთი შემსრულებელი, რომელიც Shady Records-ზეც და Aftermath Entertainment-ზეც კონტრაქტს ფლობდა. იგი Dr. Dre-ს და ემინემის ახალ პროტეჟედ იქცა. სადებიუტო ალბომი Statlanta უნდა გამოეცა ამ ლეიბლებზე, მაგრამ, სამივე წარუმატებელი აღმოჩნდა. იგი საბოლოოდ 2010 წლის 13 ივლისს Sha Money XL-ის კუთვნილ Dream Big Ventures-ზე გამოვიდა. Stat Quo-მ განაგრძო კარიერა პროდიუსერის და თანაავტორის სახით, აგრეთვე სხვა ალბომების გამოცემით და საკუთარი ლეიბლით Blood Money Entertainment, რომელიც რეპერ The Game-თან ერთად დააარსა. მთავარი სტატია: Stat Quo-ს დისკოგრაფია. 2006: Eminem Presents: The Re-Up (Shady Records) 2009: Smokin Mirrors 2009: Great Depression 2010: Statlanta 2013: FUPM Is the Future (ბობი კრიკუოტერი, როგორც FUPM) 2014: ATLA: All This Life Allows, Vol. 1 ↑ Shaheem Reid (12 January 2004). "Mixtape Mondays: Stat Quo დაარქივებული 2008-12-26 საიტზე Wayback Machine. ." MTV. Accessed 5 February 2008. ↑ Admin for Aftermath Blog (26 October 2008)."[1]." Aftermath Entertainment. Accessed February 2011. ↑ Admin for Modern Beats (6 May 2010)."[2]." Accessed February 2011.
კალიტვენკა-1

კალიტვენკა-1 (რუს. Калитвенка-1) — ზედა პალეოლითის სადგომი, მდებარეობს კამენსკის რაიონის ტერიტორიაზე, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია, იქ სადაც ერთმანეთს ერთვის მდინარეები ჩრდილოეთის დონეცი და კალიტვენეცი, სტანიცა კალიტვენსკაიის ახლოს. განასხვავებენ რამდენიმე მოედანს – კალიტვენკა-1ა, კალიტვენკა-1ბ და კალიტვენკა-1გ. სადგომს უწოდებენ ასევე პალეოლითურ სახელოსნოსაც. პირველყოფილი ადამიანების საცხოვრებელი აღმოაჩინა ლ. კრიჟევსკაიამ 1973 წელს. მდებარეობდა მშრალი ხევის ტერასაზე. სდგომის საერთო ფართობი შეადგენს 1500 მ²-ს, სიმაღლე ხევის ძირიდან – 15 მეტრი. რამდენიმე საველე სეზონის დროს სამი არქეოლოგიური გათხრების შედეგად აღმოაჩინეს რამდენიმე მაღარო. სქელი ფენების საერთო მოცულობა არის 2-6 ფენა, სპეციალისტები გამოყოფენ 13 ლითოლოგიურ ჰორიზონტს. მეორედან მეექვსე ჰორიზონტამდე შუალედში აღმოჩენილია 10 დამუშავებული ქვის იარაღი და ორასამდე ანატკეჩი. აღმოჩენილი მასალების უმრავლესობა აღმოჩენილია მერვე და მეცხრე არქეოლოგიურ ფენაში. განსაკუთრებით ბევრი ნივთი აღმოაჩინეს მეცხრე ჰორიზონტალურ ფენაში, სულ რაღაც 4X5 ზომის ფართობზე აღმოაჩინეს ნივთები, რომელიც ცხადყოფდნენ, რომ აქ კარგად ახდენდნენ კვარციტის დამუშავებას. არქეოლოგიურ სადგომზე აღმოჩენილია 93 დამუშავებული ქვა, აქედან 18 მერევე ჰორიზონტალურ, ხოლო 75 – მეცხრე ჰორიზონტალურ ფენაში. ამავე ფენებში აღმოჩენილია 27 პირველყოფილი ადამიანის იარაღი, რომელთაგან 8 არის დიდი მოცულობის, ხოლო დანარჩენი დამზადებულია ანატკეცებისაგან. მაკრო იარაღების შემადგენლობაში შედის ქვის დანა (ორი ეგზემპლარი), ხელცული (ერთი ეგზემპლარი) და სსჭრელი იარაღი (ხუთი ეგზემპლარი). მდინარე ცრდილოეთის დონეცის ხეობაში სხვა მსგავსი სადგომები, სადაც ასევე სახელოსნო იყო, ცნობილი არ არის. კალიტვინის სადგომი კალიტვენკა-1 – ერთადერთია პალეოლითურ ძელებს შორის, რომელიც აღმოჩენილია აღმოსავლეთ ევროპის ვაკეზე. А. Е. Матюхин. О характере связи сырья, типологии и технологии домустьерских и мустьерских памятников Русской равнины. ТАЙНА ДОНСКИХ ХОЛМОВ О ХАРАКТЕРЕ СВЯЗИ СЫРЬЯ, ТИПОЛОГИИ И ТЕХНОЛОГИИ ДОМУСТЬЕРСКИХ И МУСТЬЕРСКИХ ПАМЯТНИКОВ РУССКОЙ РАВНИНЫ ↑ 1.0 1.1 1.2 Палеолитическая мастерская Калитвенка 1. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-05-04. ციტირების თარიღი: 2017-07-05.
Statlanta

Statlanta — ატლანტელი რეპერ Stat Quo-ს სადებიუტო ალბომი. იგი თავდაპირველად იწერებოდა და გამოიცა ლეიბლებზე Shady Records, Aftermath Records და Interscope Records, ემინემის და Dr. Dre-ს ხელმძღვანელობით. შვიდი წლის შემდეგ მასალა გადამუშავდა და საბოლოო ვერსიაში არ შესულა რომელიმე ადრეული ჩანაწერიდან. მრავალი დაბრკოლების შემდეგ, ალბომი გამოვიდა 2010 წლის 13 ივლისს Sha Money XL-ის ლეიბლ Dream Big Ventures-ზე. Statlanta-ს დებიუტი გამოცემისთანავე შედგა Billboard-ის Top R&B/Hip-Hop Albums-ის #85 პოზიციაზე. ალბომის პირველი სინგლი იყო „Ghetto USA“, ანტონიო მაკლენდონის მონაწილეობით (იგი Aftermath Entertainment-ში Stat Quo-ს თანაავტორი იყო). სინგლი გამოვიდა 2009 წლის 8 დეკემბერს Amazon.com-ზე. 13 ნოემბერს გამოვიდა სიმღერის მუსიკალური ვიდეო.. მეორე და უკანასკნელი სინგლი იყო „Success“, რომელიც Amazon.com-ზე 2010 წლის 18 მაისს გამოვიდა. 2 მარტს გამოვიდა სიმღერის მუსიკალური ვიდეო. ↑ http://www.hiphopdx.com/index/news/id.11274/title.tuesday-rap-release-dates-crooked-i-nerd-young-buck ↑ 2.0 2.1 http://www.billboard.com/artist/280384/Stat+Quo/chart?f=333 ↑ http://www.amazon.com/Ghetto-USA-Explicit/dp/B00306WKBS/ ↑ ვიდეო YouTube-ზე ↑ http://www.amazon.com/Success-Explicit/dp/B003M1CIEK/ ↑ ვიდეო YouTube-ზე
კამანის ხოცვა-ჟლეტა

კამანის ხოცვა-ჟლეტა — აფხაზეთის ომის პერიოდი, რომლის ფარგლებშიც 1993 წლის 9 ივლისს აფხაზი სეპარატისტებისა და მათი თანამოაზრეების მიერ განხროციელებული იყო სოფელი კამანის ქართული მოსახლეობის მასიური ხოცვა-ჟლეტა. კამანი — მცირე სოფელი, განლაგებული სოხუმის ჩრდილოეთით. სოფელი ძირითადად სვანებით იყო დასახლებული (ქართველების სუბეთნიკური ჯგუფი). აქ მდებარეობდა მართლმადიდებლური ეკლესია (წმინდა გიორგის სახელობის) და ქალთა მონასტერი, სადაც მონაზვნები ცხოვრობდნენ. 1993 წლის ივლისში აფხაზეთის რაზმებმა და მათმა თანამოაზრეებმა, ქართველთა წინააღმდეგ მოულოდნელი შეტევით, გაანადგურეს მთელი ჯარი. 5 ივლისს მათ დაიწყეს სოფელ ახალშენზე, გუმასა და შრომაზე შტურმი, ხოლო 9 ივლისს დარტყმა კამანზე განახორციელეს. კამანი საკმაოდ გამაგრებული სოფელი იყო ადგილობრივების მიერ. დანაყოფი რომელიც სოფელს იცავდა ადგილობრივი მოხალისეებისაგან შედგებოდა, რომლის მეთაური იყო ზაზა პაკელიანი. დანაყოფს ეხმარებოდა ბატალიონ ბაგრატიონის ოცეულიც. ბრძოლები კამანში 5 ივლისს დაიწყო და 9 ივლისს დასრულდა. სოფელს კონფედერატთა რაზმები და აფხაზი სეპარატისტები უტევდნენ ჯამში ხუთას მებრძოლზე მეტი. მიუხედავად სიმცირისა კამანის დაცვამ საკმაოდ მედგარი წინაამღდეგობა გაუწია მტერს და რომ არა მოწყვეტილი მდებარეობა ბრიგადის მთავარი ძალებისაგან მტერი მის აღებას გამოუსწორებელი ზარალის გარეშე ვერ მოახერხებდა. 9 ივლისის საღამოსთვის მტერმა სოფელი მთლიანად დაიკავა. ამის შემდეგ მალევე აფხაზებმა და მათმა თანამოაზრეებმა მოსახლეობის მასიური ხოცვა-ჟლეტა მოაწყეს. ორი დღის განმავლობაში ქალები, ბავშვები და მოხუცები იყვნენ ნაწვალები, გაუპატიურებულები და განადგურებულები. კამანის ტაძარი და ქალთა მონასტერი სისხლისღვრის ადგილი გახდა. მონაზვნები იყვნენ გაუპატიურებულები და ამის შემდეგ მოკლულნი ქრისტიანული მრევლის, მამა იური ანუას და ქალთა მონასტრის ზედამხედველის მამა ანდრეას წინაშე. მონაზვების წამების ყურების შემდეგ ქართველი სამღვდელოება დაიჭირეს და ეკლესიის გარეთ დაჩოქილები დაკითხეს. აფხაზებისა და მათი მოკავშირეების მიერ ამ სტრატიგიული ოლქის აღების შემდეგ დაიწყო ფართომასშტაბიანი შეტევა სოხუმზე, რომელიც ამ დროისათვის უკვე ალყაშემორტყმული იყო. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. — გვ. 504. ეთნიკური წმენდა აფხაზეთში[მკვდარი ბმული] დოკუმენტური ფილმი ბატალიონის შესახებ ↑ Dov Lynch, The Conflict in Abkhazia: Dilemmas in Russian 'Peacekeeping' Policy, 1998 ISBN 1862030278 ↑ 2.0 2.1 Conflict in the Caucasus: Georgia, Abkhazia, and the Russian Shadow by S. A. Chervonnaia and Svetlana Mikhailovna Chervonnaia, p 51 ↑ UN report on Human Rights violation during the Georgian-Abkhaz conflict, Video interview with the survivor of the Massacre, recorded by UNAMIG in Tbilisi, 1995
განაწილებული სისტემა

განაწილებული სისტემებს ძირითადი დამახასიათებელი ნიშანია მონაცემების ერთდროულად დამუშავების რამდენიმე ცენტრის არსებობა. ასეთ სისტემებს განეკუთვნებიან მულტიპროცესული კომპიუტერები და მრავალმანქანიანი გამოთვლითი კომპლექსები.
ხობოტოკის ბუნების ძეგლი

ხობოტოკის ბუნების ძეგლი (რუს. Урочище Хоботок) — რეგიონული მნიშვნელობის კომპლექსური დაცული ტერიტორია - ბუნების ძეგლი. მდებარეობს კამენსკის რაიონში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ბუნების ძეგლის სტატუსი მიიღო 1965 წელს. ექვემდებარება როსტოვის ოლქის ბუნებრივი რესურსებისა და ეკოლოგიის სამინისტროს. ბუნებრივი წარმოშობის დაჭაობებული ტყეების დიდი რაოდენობა თავმოყრილია ჩრდილოეთის დონეცის მარცხენა სანაპიროზე. მარჯვენა სანაპიროზე ისინი შედიან ხობოტოკის ბუნების ძეგლის ტერიტორიის შემადგენლობაში, რომელიც მდებარეობს ხუტორ ხობოტოკიდან ჩრდილოეთით. ხობოტოკის ბუნების ძეგლი მდებარეობს კალიტვინის სატყეო მეურნეობაის კამენსკის სატყეოს 70-ე კვადრატში. ბუნების ძეგლის საერთო ფართობია 31 ჰა. ხობოტკის ძეგლის ტერიტორიაზე ბინადრობს ფრინველების ორი სახეობა, რომელიც შეტანილია რუსეთის ფედერაციის როსტოვის ოლქის წითელ წიგნში: ესენია თეთრთვალა იხვი და ველის კაკაჩა. ხეების სახეობებიდან გავრცელებულია ისეთი სახეობები, როგორიცაა ვერხვი, მუხა, წნორი, კვრინჩხი, თელა, ხეჭრელი. ფაუნის წარმომადგენლები არიან შველი, ტყის თაგვი, თეთრი წივწივა, ანკარა, ხვლიკისნაირნი, ქედანი, ბიგასებრნი, თეთრმკერდა ზღარბი. ბუნების ძეგლი ასევე ასრულებს წყლისდაცვით ფუნქციას, ასევე იცავს ნიადაგს. ამ ტერიტორიაზე მიმდინარეობს ეროზიასთან ბრძოლის საკითხებში კვლევა. ობიექტს გააჩნია ბუნების დაცვითი, სასწავლო და წყლის დაცვითი მნიშვნელობა. ბუნების ძეგლის ტერიტორიაზე ნადირობა და ხილის შეგროვება აკრძალულია. ადგილზე განვითარებულია ეკოლოგიური ტურიზმი. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 Урочище Хоботок//ООПТ России. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-05-01. ციტირების თარიღი: 2017-07-05. ↑ 2.0 2.1 Путеводитель по Ростову и Южному федеральному округу. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-06-01. ციტირების თარიღი: 2017-07-05. ↑ 3.0 3.1 Урочище «Хоботок»//Бюро информационных технологий ↑ Сохранение почв как незаменимого компонента биосферы: функционально-экологический подход. Глеб Всеволодович Добровольский, Е. Д. Никитин Наука, /Интерпериодика", 2000 — с. 184
თინათინ ლეკვეიშვილი

თინათინ ლეკვეიშვილი (დ. 2 იანვარი, 1954, თბილისი) — ქართველი სპორტსმენი (ცურვა), საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატი. 1970-იანი წლების ერთ-ერთი საუკეთესო მოცურავე გულაღმა სტილით. 1970 წლის ევროპის ჩემპიონატის ოქროს მედლის მფლობელი (100-მეტრიანი დისტანცია), ამავე შეჯიბრებაში ვერცხლის მედლის გამარჯვებული კომბინირებულ ესტაფეტაში (4x100 მ.), 1970 წლის ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (200-მეტრი დისტანცია). ოთხგზის (1968–1971) საბჭოთა კავშირის ჩემპიონი ასმეტრიან და სამგზის (1970–1972) 200-მეტრიან (გულაღმა ცურვა) დისტანციაზე. დაასახელეს საქართველოს 1970 წლის საუკეთესო სპორტსმენად. „ლელო“, 1986, №1, გვ. 4. თინათინ ლეკვეიშვილი — № 1 // „ლელო“, 31 დეკემბერი, 1970, № 256 (4250), გვ. 1. თინათინ ლეკვეიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი თინათინ ლეკვეიშვილი — ქართული სპორტი
Petya

Petya (აგრეთვე ცნობილია როგორც Petya.A, Petya.D, Trojan.Ransom.Petya, PetrWrap, NotPetya, ExPetr, GoldenEye) — მშიფრავ-გამომძალველი პროგრამული უზრუნველყოფის იჯახი, რომელიც პირველად 2016 წელს აღმოაჩინეს. მავნე პროგრამა გამიზნულია Microsoft Windows-ის პლატფორმაზე დაფუძნებულ სისტემებზე, აინფიცირებს მთავარ ჩამტვირთავ ჩანაწერს საკუთარი პროგრამული კოდის შესასრულებლად, რომლითაც იგი შიფრავს მყარი დისკის ფაილური სისტემის ცხრილს და ხელს უშლის Windows-ის ჩატვირთვას. მომხმარებლის მონაცემების დაშიფრვის შემდგომ აღნიშნული პროგრამა ითხოვს განსაზღვრული საფასურის გადახდას ბიტკოინში, რათა მომხმარებელს აღუდგეს წვდომა სისტემასთან. Petya-ს სხვადასხვა ვარიანტები პირველად შემჩნეულ იქნა 2016 წელს. მავნე პროგრამა გასავრცელებლად იყენებდა ელექტრონული ფოსტის წერილებში მოთავსებულ დაინფიცირებულ მიმაგრებულ ჩანართებს. 2017 წლის ივნისში Petya-ს ახალი სახეობა გამოყენებულ იქნა გლობალური კიბერშეტევისთვის, რომლის ძირითადი სამიზნე უკრაინა გახდა. პროგრამა-გამომძალველის ახალი სახეობა ვრცელდება EternalBlue ექსპლოტით, რომლის შექმნაში აშშ-ის ნაციონალური უსაფრთხოების სააგენტოს ადანაშაულებენ. იმავე ექსპლოიტს იყენებდა იმავე წელს, ცოტა ხნით ადრე გავრცელებული მშიფრავ-გამომძალველი WannaCry. მიუხედავად იმისა, რომ Petya-ს 2017 წლის ვერსია, მისი ადრინდელი ვარიანტების მსგავსად, გამოსასყიდს ითხოვს, პროგრამა შეცვლილია იმგვარად, რომ იგი ვერ აღადგენს დაშიფრულ მონაცემებს გამოსასყიდის გადახდის შემთხვევაშიც. ↑ Decrypting the Petya Ransomware (2016-04-11). ციტირების თარიღი: 2017-06-27
დრიოპითეკები

დრიოპითეკები (Dryopithecinae) (ბერძნ. drys — ხე და pithekos — მაიმუნი), ნამარხი ადამიანის მსგავსი მაიმუნების ქვეოჯახი. დრიოპითეკების ნაშთები (ქვედა ყბები, კბილები, კიდურების ძვლები) ნაპოვნია დასავლეთ ევროპის, აფრიკის და სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის (ინდოეთი) მიოცენურ და პლიოცენურ დანალექ ქანებში. ზოგი ავტორის აზრით, დრიოპითეკებს შორის იყვნენ თანამედროვე ადამიანის მსგავსი მაიმუნებისა და ადამიანის წინაპრებიც. Основы палеонтологии. Млекопитающие, М., 1962; ქსე, ტ. 3, გვ. 639, თბ., 1978
დრო (მრავალმნიშვნელოვანი)

დრო შეიძლება აღნიშნავდეს: დრო — მატერიის არსებობის ძირითადი ფორმა დრო — მორფოლოგიური კატეგორია დრო — ქართული გაზეთი დრო — 2011 წლის ფილმი
დროება (მრავალმნიშვნელოვანი)

დროება შეიძლება აღნიშნავდეს: დროება — ქართული გაზეთი დროება — ქართული გაზეთი
დრო (გაზეთი)

„დრო“ — ქართული ყოველდღიური პოლიტიკური და ლიტერატურული ლეგალური ბოლშევიკური გაზეთი. გამოდიოდა თბილისში გაზეთ „ჩვენი ცხოვრების“ შემდეგ 1907 წლის 11 (24) მარტიდან 15 (28) აპრილამდე იოსებ სტალინის ხელმძღვანელობით. გამოიცა 31 ნომერი. „დრო“ ფართოდ აშუქებდა პეტერბურგის, მოსკოვის, რუსეთის სხვა სამრეწველო ცენტრებისა და ამიერკავკასიის პროლეტარიატისა და გლეხობის რევოლუციურ ბრძოლებს. მან დიდი დახმარება გაუწია ამიერკავკასიის ბოლშევიკურ ორგანიზაციებს რსდმპ V ყრილობის მომზადების საქმეში. „დროში“ გამოქვეყნდა ვლადიმერ ლენინის რამდენიმე სტატია, აგრეთვე იოსებ სტალინის „ანარქიზმი თუ სოციალიზმი?“ და სხვა. სარედაქციო კოლეგიაში შედიოდნენ მიხა ცხაკაია, ფილიპე მახარაძე, მიხეილ დავითაშვილი, გიორგი თელია და სხვები. რედაქტორი-გამომცემელი — ი. წივწივაძე. დაიხურა თბილისის გუბერნატორის განკარგულებით. ჟვანია გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 640.
Thejas

Thejas (მალიალამი. തേജസ്‌ ദിനപ്പത്രം) — მალაიალამურ ენაზე გამოცემული ყოველდღიური გაზეთი, რომელსაც გამოსცემს საზოგადოებრივი კომპანია შეზღუდული პასუხიმგებლობით „Intermedia Publishing Ltd.“, სათაო ოფისით კოჟიკოდეში. ფუნქციონირება 2006 წლიდან, ინდოეთის რესპუბლიკის დღიდან დაიწყო. სამი თვის შემდეგ, კიდევ ერთი გამოცემა გაიხსნა ტირუვანანტაპურამში, ხოლო კიდევ სამი თვის შემდეგ კი მესამე გამოცემა გაიხსნა კოჩში. თავდაპირველად გაზეთი კოჟიკოდეში გამოიცემოდა. მაგრამ 2006 წლიდან დაიწყო გაფართოება, რომლის ფარგლებში გაზარდა გამოცემა და დაიწყო ერნაკულამსა და ტირუვანანტაპურამში ფუნქციონირება. 2008 წელს გაიხსნა კანურის გამოცემა, როგორც გაფართოების ნაწილი. 2009 წლის დეკემბერში გაიხსნა კოტაიამის გამოცემა. გაზეთს აქვს ონლაინ გამოცემა და ელექტრონული ქაღალდიც. Thejas-ის სპარსეთის ყურის რეგიონშიც დაიწყო ფუნქციონირება, ასე 2011 წლის მარტში გაიხსნა საუდის არაბეთის გამომცემლობა რიჰადში, ჯიდასა და დამამში. 2012 წლის 17 მაისს გაიხსნა ყურის მეოთხე გამოცემა დოჰაში, ხოლო მეხუთე გამოცემა გაიხსნა ბაჰრეინის დედაქალაქ მანამაში, 2012 წლის 27 სექტემბერს. „Thejas-ი გაზეთია, რომელიც ცდილობს ე.წ. უმცირესობებისა და მალაილამელი მოსახლეობის დაკმაყოფილებას“ — განაცხადა გაზეთის აღმასრულებელმა რედაქტორმა ნ.პ. ჩეკუტიმ, რომელიც ადრე „კაირალი ტვ-ს“ საინფორმაციო გამოშვებებს კორესპონდენტი იყო. ↑ What is the you in Malayalam? ↑ Thejas Online Edition ↑ http://www.accessmylibrary.com/article-1G1-251264606/indian-regional-daily-launches.html ↑ http://www.qatar-tribune.com/data/20120517/content.asp?section=nation2_3[მკვდარი ბმული] ↑ http://www.tradearabia.com. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „Thejas“ ვიკისაწყობში.
ბუკიას ბაღი

ბუკიას ბაღი — ბაღი თბილისში, საბურთალოზე, პეკინისა და ბახტრიონის ქუჩების კუთხეში. გააშენა 1930-იან წლებში აქ დასახლებულმა აგრონომმა მირიან ბუკიამ. ამჟამინდელი ბაღი მდებარეობს 7 ათას კვადრატულ მეტრზე. 2014 წელს ბაღს ჩაუტარდა რეკონსტრუქცია, რომლის დროსაც დამონტაჟდა გარე-განათებისა და სარწყავი სისტემები, გაკეთდა საფეხმავლო ბილიკები, დაიდგა სკამები და მოეწყო საჩრდილობლები. ბაღში მდებარე მრავალწლოვან და უიშვიათეს ხე-მცენარეებს ფორმირება და წამლობა ჩაუტარდა. ასევე კეთილმოეწყო მიმდებარე ტერიტორია, მეტროსადგურ „ტექნიკური უნივერსიტეტიდან“ ბუკიას ბაღამდე დაიგო ქვაფენილი და ბეჭდური ასფალტი. ბუკიას ბაღის რეკონსტრუქცია დასრულდა[მკვდარი ბმული]
ჩარდახლი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ჩარდახლი შეიძლება აღნიშნავდეს: ჩარდახლი — სოფელი აზერბაიჯანში, გუბადლის რაიონში. ჩარდახლი — სოფელი აზერბაიჯანში, ტერტერის რაიონში. ჩარდახლი — სოფელი აზერბაიჯანში, შამქორის რაიონში. ჩარდახლი — სოფელ ჩანლიბელის ძველი სახელწოდება.
რეპნი-I

რეპნი-I (რუს. Репный I) — ყორღანული სასაფლაოების კომპლექსი. მდებარეობს მდინარე ჩრდილოეთის დონეცის მარჯვენა ნაპირზე, კამენსკის რაიონში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. 2000 წელს მკვლევრებმა გამართეს არქოლოგიური გათხრები ყოღანული სასაფლაოს ტერიტორიაზე სახელწოდებით რეპნი-I. სასალაო წარმოადგენს ყორღანების გრძელ ჯაჭვს, რომელიც მდებარეობს მდინარეების ჩრდილოეთის დონეცისა და ლიხაიას წყალგამყოფზე. არქეოლოგიური გათრების შედეგად ორგანიზატორებმა შეძლეს შეესწავლათ რამდენიმე ყორღანი. სამი მათგანი მიეკუთვნება ე. წ. „გრძელი“ ყორღანების ჯგუფს და აგებულია ერთნაირი სტილით - სიგრძე მეტია სიგანეზე ორჯერ. ქვის კედლებით დაფარულია ყორღნის აღმოსავლეთი ნაწილები. სამივე ობიექტი შეიქმნა ერთი და იმავე არქიტექტურული პრინციპებით. ასევე აღმოჩენილია მეოთხე ყორღანი, მაგრამ იგი საჭიროებს სტრატიგრაფიულ და პლანიგრაფიულ დაკვირვებას. დეტალური გამოკვლევის დროს აღმოაჩინეს, რომ ნაყარი მასალა შეიცავდა ნეშომპალასა და თიხის ფენებს. მკვლევარებმა გამოთქვეს ვარაუდი, რომყორღანი გამოიყენებოდა საგვარეულო სამარხის დანიშნულები. შეისწავლეს ძელური კულტურის შვიდი სამარხი. დაკრძალვა ხდებოდა სწორკუთხა ორმოებში. ინვენტარებს შორის აღმოჩენილია სხვადასხვა სახის ჭურჭელი. დასასაფლავებლად გამოყენებულია ყორღანის სამხრეთ-დასავლეთი ნაწილი და მოტავსებულია დიდი მიწაყრილის ქვეშ. არსებობს ვარაუდი, რომ სამარხი შექმნილია დროის მცირე მონაკვეთში. ზოგიერთი მათგანი სინქრონულადაა განლაგებული, ზოგიერთი ინდივიდუალური ან ჯგუფურია. ყორღანებს შორის აღმოჩენილია ერთ-ერთი მიწაყრილი, რომელიც განეკუთვნება გვიანი ბრინჯაოს ხანას. Курганы эпохи поздней бронзы могильника Нижнеясиновский II, 2013 год. В. В. Потапов დაარქივებული 2017-05-17 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 Приказ Министерства культуры Российской Федерации
თათრიშვილები

თათრიშვილები — ქართული გვარი. გვარის ფუძეა საკუთარი სახელი თათრა, თათარა. თათარა მომდინარეობს სხვა ტომის, თათრის სახელწოდებიდან. ამგვარად ნაწარმოები გვარებია: არაბიძე, ოსაძე, ჩერქეზია. გადმოცემის მიხედვით, თათარაშვილების ადრინდელი გვარი ქავთარაძე იყო. ერთ-ერთი ქავთარაძე თათრებს მთიულეთიდან გაუტაცებიათ. დიდი ხნის შემდეგ მას ტყვეობიდან დაუღწევია თავი და მცხეთაში დასახლებულა. ამის გამო მის შთამომავლებს გვარად თათრიშვილი, მოგვიანებით კი თათარაშვილი მიუღიათ. ისინი სოფელ დიდ დაღეთში ცხოვრობდნენ. კუმისიდან დიდ ენაგეთში საცხოვრებლად გადასულა მიხეილ ჯაშიაშვილის სიძე, პაშა თათარაშვილი. ამავე ძირისაა გვარები: თათარაძე, თათარაიძე. საქართველოში 858 თათრიშვილი ცხოვრობს. 1537 – თათარაშვილი. 200 – თათარიშვილი. ქართული გვარების ისტორია იუსტიციის სახლის მონაცემები დაარქივებული 2021-07-29 საიტზე Wayback Machine. ↑ საინტერესო სტატისტიკა[მკვდარი ბმული] — სახელმწიფო სერვისების განვითარების სააგენტო