laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ეროვნული ხმისჩამწერი სინდიკატი

ეროვნული ხმისჩამწერი სინდიკატი (Syndicat National de l'Édition Phonographique (SNEP)) — ორგანიზაცია, რომელიც ახორციელებს შერეული და საავტორო უფლებების დაცვას საფრანგეთის ხმისჩამწერ ინდუსტრიაში. ორგანიზაცია SNEP დაარსდა 1922 წელს; მასში შედის 48 კომპანია. ორგანიზაციის მოღვაწეობა მოიცავს ტრანსლიაციაზე შენატანების შეკრებას და მუსიკალური ნაწარმოებების შესრულებას, საავტორო უფლებების დარღვევების გამოვლენას (აუდიოპირატიზმის ჩათვლით), მუსიკალური ჩანაწერის გაყიდვების სერტიფიკაცია — მუსიკალური რელიზებისათვის ბრილიანტის, პლატინის, ოქროს და ვერცხლის დისკების სტატუსების მინიჭება, ასევე საფრანგეთში მუსიკალური ჰიტ-აღლუმების შედგენა. 1 ჩართულია დუეტი/ტრიო სიმღერები 13: „Moi... Lolita“ — Alizée (2000) 11: „Ça m'énerve“ — ჰელმუტ ფრიცი (2009, + 4 კვირა #1-ზე) 10: „Chanter pour ceux qui sont loin de chez eux“ — ლაამი (1998), „Daddy DJ“ — Daddy DJ (2000) 132: „Petit Papa Noël“ — ტინო როსი 105: „Who the Fuck Are Arctic Monkeys?“ — Arctic Monkeys (2006) 81: „Hello world“ — Grand Galop (2009) 61: „U-Turn (Lili)“ — AaRON (2006) 60: „Belle“ — გარუ, პატრიკ ფიორი და დანიელ ლავუა (1998) 59: „Celebration“ — მადონა (2009) 59: „Mon Pays“ — Faudel (2006) 57: „March of the Zapotec and real people in Holland“ — Beirut (2009) 56: „I Will Survive“ — Hermes House Band (1997) 55: „Aimer“ — Damien Sargue და Cécilia Cara (2000) 54: „La Bomba“ — King Africa (2000) 53: „Like a Hobo“ — Charlie Winston (2009) 51: „L'Envie d'aimer“ — Daniel Lévi (2000) 50: „Ça m'énerve“ — ჰელმუტ ფრიცი (2009) ალბომები სინგლები ოფიციალური საიტი ფრანგული ჩარტების არქივი Lescharts.com-ზე ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 InfoDisc: Les Certifications: Officielles (albums) French. InfoDisc. Syndicat National de l'Édition Phonographique. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-02-23. ციტირების თარიღი: 2010-03-25. ↑ 2.00 2.01 2.02 2.03 2.04 2.05 2.06 2.07 2.08 2.09 Disque en France: Les Certifications French. Disque en France Syndicat National de l'Édition Phonographique. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-07-10. ციტირების თარიღი: 2010-03-25. ↑ 3.0 3.1 3.2 3.3 InfoDisc: Les Certifications: Officielles (singles) French. InfoDisc. Syndicat National de l'Édition Phonographique. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-07-10. ციტირების თარიღი: 2010-03-25.
იუტას ჩაიდანი

იუტას ჩაიდანი (ინგლ. Utah teapot) — მოდელი, რომელიც 3-განზომილებიანი სურათების სინთეზში გამოიყენება და რომელიც სტანდარტული ნიმუში გახდა სურათების სინთეზის ერთობლიობაში. ეს არის ჩვეულებრივი ჩაიდნის მათემატიკური მოდელი, მყარი და განსაკუთრებით მომრგვალებული ზედაპირით. შეიქმნა 1975 წელს იუტას უნივერსიტეტში, სურათების სინთეზის პიონერის, მარტინ ნიუველის მიერ. ნიუველს თავისი სამუშაოებისთვის ესაჭიროებოდა რაღაც მარტივი მათემატიკური მოდელი საოჯახო საგნებიდან. სანდრა ნიუველმა (მეუღლე) ურჩია რომ მოდელირება გაეკეთებინა ჩაის სერვიზისთვის. მან მოიმარჯვა ქაღალდი, ფანქარი და გააკეთა პატარა ჩანახატი-ესკიზი ამ ჩაიდნის. შემდეგ წავიდა თავის ლაბორატორიაში და შეადგინა Bezier-ეს კონტროლის წერტილები კათოდურ მილზე. მისი ციფრული ჩანაწერებით გაკეთებული ფინჯანიდან, ლამბაქიდან, კოვზიდან ცნობილი მარტო ჩაიდანი გახდა. რძის ჭურჭელიც გაუკეთებია, მაგრამ მისი მონაცემები დღესდღეობით დაკარგულია. ამ ჩაიდნის ფორმა შეიცავს ელემენტების განსაზღვრულ რაოდენობას რომლებიც ერთობლიობაში ქმნიან იდეალურ საგანს გრაფიზმისთვის, ეს არის მრგვალი, აქვს დაბოლოებები, აქვს 0-ზე მაღალი დონე რაღაც ხვრელის გამო რომელიც წარმოქმნის მის ქვევით ჩრდილს და ასევე დამაკმაყოპილებელი იერსახე იმის გარეშეც რომ არ გამოვიყენოთ რთული ზედაპირის დამფარავი რაიმე ტექსტურა. ნიუველი ქმნიდა მათემატიკურ მონაცემებს, რომლებიც აღწერენ ჩაიდნის გეომეტრიულობას.(3D კოორდინატების ერთობლიობას) და რომლებიც საჯაროდ ცნობილი გახდა ისე რომ შემდეგ სხვა მაძებრებმაც დაიწყეს იგივე მონაცემების გამოყენება თავიანთი სამუშაოებისათვის გრაფიზმში. მათაც იგივე საჭიროებები ჰქონდათ რაც ნიუველს და ამ ჩაიდნის გამოყენებამ თავიდან ააცილებინათ სხვა საგნის მოდელირება რომელსაც ექნებოდა იგივე მახასიათებლები. 1975 წლის შემდეგ ციფრულ მდგომარეობაში გადაყვანის ტექნიკა ძალიან განვითარდა და დღეს ეს ძალიან ცოტა სირთულეს თუ წარმოადგენს. ეს ჩაიდანი კვლავ განაგრძობს რომ იყოს სურათების სინთეზის საგანი. ჩაიდნის ორიგინალს არ სჭირდება ქვედახედით დანახვა და მისი მოდელი არ მოიცავდა ზედაპირს რომ ბაზა წარმოედგინა, მას შემდეგ სხვა მოდელებმა ეს ბაზა შეიმუშავეს. პროგრამები როგორიცაა AutoCAD, POV-Ray, OpenGL, Direct3D და 3D Studio Max მათ გამოიყენეს და გაავრცელეს უფასოდ ამ პროგრამებში ეს ჩაიდანი ან სცენა ამ ჩაიდანით. დამატებით GLUT გვთავაზობს ფუნქცია glutSolidTeapot თავისი ძირითადი ტრადიციული კუბებით, სფეროებით და ბიბლიოთეკით როგორც გრაფიზმის დასაწყისი. BeOS წარმოადგენს ამ ჩაიდნის დემონსტრაცია ბრუნვაში. სტანფორდის კურდღელი ლენა კორნელის ყუთი ბლენდერ-ის სუზანა ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: იუტას ჩაიდანი იუტას ჩაიდანი კომპიუტერის ისტორიის მუზეუმში იუტას ჩაიდანის მცირე ისტორია დაარქივებული 2014-11-20 საიტზე Wayback Machine.
მერიის შენობა (ბაქო)

ქალაქ ბაქოს აღმასრულებელი ხელისუფლების შენობა მდებარეობს ისტიგლიალიათის ქუჩა 4-ში. შენობის მშენებლობა დაიწყო 1900 წელს და დამთავრდა 1904 წელს. შენობის არქიტექტორი იყო ი. გოსლავსკი. 1900 წლის 18 მაისს დაიწყო ბაქოს ქალაქის დუმის (დღევანდელი ქალაქ ბაქოს აღმასრულებელი ხელისუფლების შენობა). . საბჭოთა პერიოდში შენობაში განლაგებული იყო ბაქოს საბჭო, დღეს აქ განლაგებულია აზერბაიჯანის რესპუბლიკის დედაქალაქის აღმასრულებელი ხელისუფლება - ბაქოს მერია. გოსლავსკიმ შეადგინა შენობის სამსართულიანი პროექტი, რომელიც მოიწონა კავკასიის მეფისნაცვალმა კნიაზ მ. გოლიცინმა. ადრე შენობაზე იყო გამოკრული წარწერა, რომელიც გვამცნობდა, რომ 1925-1928 წლებში „ამ შენობაში აწყობდა შეხვედრებს ბაქოს მუშებთან პროლეტარიატის დიდი მწერალი ალექსეი მაქსიმეს ძე გორკი“. მშენებლობაში გამოიყენებოდა უმაღლესი ხარისხის კირქვა, რომლითაც არის მოპირკეთებული შენობის ფასადი. ფასადი ასევე მოპირკეთებულია დეკორატიული აგურით, იტალიიდან ჩამოტანილი მარმარილოთი. შენობა აგებულია სიმეტრიულად. ↑ Шамиль Фатуллаев. Градостроительство Баку XIX—начала XX веков / Под ред. проф. В. И. Пилявского. — Ленинград: Стройиздат, 1978. — 215 с.
დე ბურის სასახლე

დე ბურის სასახლე — სასახლე აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში. ეკუთვნოდა ლევ დე ბურს, რომელიც იყო ბაქოს XIX საუკუნის ერთ-ერთი ნავთობის მილიონერი. სასახლე, რომელიც განლაგებულია ნიაზის ქუჩაზე (ყოფილი სავაჭრო), აშენებული იყო არქიტექტორ ფონ დერ ნონეს მიერ, რომელიც იყო ქალაქის ინჟინერი და პოლკოვნიკი, ასევე ინჟინერ ანტონ კანდინოვის მიერ 1891-1895 წლებში. დღესდღეობით სასახლის პირველი კორპუსში განლაგებულია მუზეუმი. 1951 წელს შენობის ეს ნაწილი აზერბაიჯანის სსრ-ს ცკ-ას მდივანმა მირჯაფარ ბაგიროვმა გადასცა 1937 წლის ოქტომბერში ჩამოყალიბებულ რ. მუსტაფაევის სახელობის აზერბაიჯანის ხელოვნების მუზეუმს. დე ბურის სასახლე მშვენივრად ჩაჯდა ბაქოს არქიტექტურულ კომპლექსში. სასახლეს კარგად გამოხატული კლასიკური ელემენტები ამშვენებს. დე ბურის სასახლე ითვლება პირველ მცდელობად საცხოვრებელი სახლის ფასადზე არქიტექტურული — პორტიკების გამოყენებად. ↑ Шамиль Фатуллаев. Градостроительство Баку XIX—начала XX веков / Под ред. проф. В. И. Пилявского. — Ленинград: Стройиздат, 1978. — 215 с. ↑ Н. А. Рагимова. Научно-исследовательская работа в музее на основе фондов: на примере Азербайджанского государственного музея искусств им. Р. Мустафаева. დაარქივებული 2015-02-24 საიტზე Wayback Machine. // журнал : Вопросы музеологии. — 2010.
გიულისტანის სასახლე

გიულისტანის სასახლე (აზერ. Gülüstan sarayı) — საზოგადოებრივი დანიშნულების შენობა დიდი მრალალფუნქციური რესტორნის დარბაზით, რომელიც განლაგებულია ქალაქ ბაქოში, მთის ქანობზე, რომლის თავზეც განლაგებულია შეჰიდთა ხეივანი. გიულისტანის სასახლე აშენდა 1980 წელს აზერბაიჯანის სსრ მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარეს მოადგილის მშენებლობის დარგში ალიშ ლემბერანსკის ინიციატივით. სასახლის არქიტექტორები არიან ნ. ჰაჯიბეკოვი და ა. ამირხანოვი, კონსტრუქტორები — ნ. ისმაილოვი და კ. კერიმოვი. პროექტი დამუშავდა საპროექტო ინსტიტუტ ბაქგიპროგორში. 1982 წელს სასახლის საავტორო კოლექტივი (არქიტექტორები ნ. ჰაჯიბეკოვი და ა. ამირხანოვი, კონსტრუქტორები — ნ. ისმაილოვი და კ. კერიმოვი, ინჟინერები ფ. რუსტამბეკოვი და ტ. შჩარინსკი, მშენებლები ტ. აჰმედოვი და ა. კევორკოვი) დაჯილდოვებულ იქნა აზერბაიჯანის სსრ სახელმწიფო პრემიით. სასახლე გათვლილი იყო როგორც ქალაქის, ასევე რესპუბლიკის მასშტაბის მასობრივი და საზოგადოებრივი ღონისძიებების: კონცერტების, საახალწლო ღონისძიებების ჩასატარებლად და ა.შ. 1994 წლის 20 სექტემბერს აზერბაიჯანის რესპუბლიკასა და ნავთობ კომპანიების საერთაშორისო კონსორციუმს შორის ხელშეკრულებას („საუკუნის კონტრაქტს“) ხელი მოეწერა გიულისტანის სასახლეში. გუილისტანის სასახლეში ჩატარდა ასევე ისეთი ღონისძიებები, როგორებიცაა: აზერბაიჯანის პრესის 135 წლისთავთან დაკავშირებული იუბილე (2010), საერთაშორისო ჰუმანიტარული ფორუმი (2011), აზერბაიჯანის რესპუბლიკის დამოუკიდებლობის 20 წლისთავი და სხვა. ↑ Зонн И. С. Каспийская энциклопедия. 2004
ხანთა სასახლე

ხანთა სასახლე (აზერ. Xan sarayı) — ოდეღაც განლაგებული სასახლე ქალაქ განჯის ცენტრში, განჯელი ხანების სასახლის ჯუმა მეჩეთის დასავლეთით. დღეს სასახლის ადგილას დგას კინოთეატრი „ბაქო“. გვერდით განლაგებულია განჯის ბოლო მმართველის ჯავად ხანის სასაფლაო, რომელზეც აღმართულია მავზოლეუმი. წერილობითი წყაროების თანახმად კინოთეატრ „ბაქოს“ ადგილას იდგა განჯის ხანების სასახლე. აქვე არსებობდა მიწისქვეშა გზები, რომლებიც გადიოდნენ აბანო ჩოკაკ-ჰამამთან და ჯუმა მეჩეთთან (შაჰ აბასის მეჩეთი).. 1803 წლის დეკემბერში რუსების შტურმამდე განჯის ხანების სასახლე იკავებდა 50 კვადრატულ საჟენს. განჯის ხანების სასახლის ნანგრევების ფოტოსურათები მოყვანილია ა. სალამზადეს, ე. ავალოვის და რ. სალაევის წიგნში „აზერბაიჯანის ისტორიული ქალაქების რეკონსტრუქციის პრობლემები“.(1979 წ., ბაქო). ↑ 1.0 1.1 Бобровский, Павел Осипович. Исторiя 13-го Лейбъ-Гренадерскаго Эриванскаго Его Величества полка за 250 лѣтъ. Часть третья. 1893 ↑ 2.0 2.1 Tarixin qaranlıq məqamlarına işıq salan yeraltı yollar დაარქივებული 2013-07-30 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links // Газета «Культура» (Mədəniyyət). .7.06.2010. ↑ А. В. Саламзаде, Э. В. Авалов и Р. Д. Салаев. Проблемы сохранения и реконструкции исторических городов Азербайджана. Элм 1979.
Ultratop

Ultratop — ორგანიზაცია, რომელიც ახორციელებს ბელგიური ეროვნული ჰიტ-აღლუმების შექმნას და პუბლიკაციას, ასევე ამ ჰიტ-აღლუმის სახელწოდებას. Ultratop — არაკომერციული ორგანიზაციაა, რომელიც შექმნილია ფონოგრამების ინდუსტრიის საერთაშორისო ფედერაციის (IFPI) წევრი ორგანიზაციის ბელგიის გართობის დეპარტამენტის (BEA) მიერ. Ultratop-ის ჩარტები იყოფა Ultratop Wallonia-დ და Ultratop Flanders-ად ბელგიის კულტურული, ისტორიული და ენობრივი თავისებურებების გამო. შესაბამისად, ვალონიური ჩარტი ჩამოყალიბებულია ბელგიის ფრანგულენოვანი რეგიონის მონაცემთა საფუძველზე (ვალონია), ხოლო ფლანდრიული — ფლანდრიის რეგიონის მონაცემთა საფუძველზე, სადაც ჭარბობს ნიდერლანდურ ენაზე მოლაპარაკე ხალხი. ფლამანდიურ ჩარტებში ძირითადია Ultratop 50 Singles და Ultratop 50 Albums. ვალონიურში — Ultratop 40 Singles და Ultratop 50 Albums. ყველა ჩარტი შექმნილია რელიზების გაყიდვის მონაცემთა საფუძველზე. ჰიტ-აღლუმები ეთერში გადიან რადიოსადგურ TMF Flanders-ის და ტელეარხ Plug TV-ის საშუალებით. Ultratip — Ultratop-ის ჩარტების ანალოგია, რომელიც შექმნილია არა მხოლოდ გაყიდვების მონაცემთა საფუძველზე, არამედ რადიოთი და ტელევიზიით როტაციის შედეგად. ოფიციალური საიტი Ultratop — ვალონია ოფიციალური საიტი Ultratop — ფლანდრია ↑ 1.0 1.1 1.2 Ultratop Belgian Charts. Ultratop.be. ULTRATOP & Hung Medien / hitparade.ch. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-07-08. ციტირების თარიღი: 2010-05-31. ↑ «LINKS — Local record industry associations» დაარქივებული 2009-06-29 საიტზე Wayback Machine. . IFPI. Retrieved 2010-05-31.
ზეინალაბდინ თაღიევის სასახლე

ზეინალაბდინ თაღიევის სასახლე მდებარეობს ბაქოში, თაღიევის ქუჩა №4 (ყოფილი გორკის ქუჩა 6). ადრე ეკუთვნოდა ცნობილ ბაქოელ მილიონერ ზეინალაბდინ თაღიევს. დღეს შიგნით განლაგებულია აზერბაიჯანის ისტორიის ეროვნული მუზეუმი. შენობა აღიმართა 1893-1902 წლებში სამოქალაქო ინჟინერის იოსებ გოსლავსკის მიერ. სასახლე იყო თაღიევის საჩუქარი საკუთარი მეუღლის - სანა ხანუმისათვის. შენობა იკავებს ძველი ქალაქის ცენტრალური ნაწილის მეოთხედს და გააჩნია პლანირების ძველებური სტრუქტურა. სიმეტრიული ფასადი აშენებულია იტალიური რენესანსის სტილში. სასახლის მშენებლობის დროს გამოყენებულ იქნა სხვადასხვა არქიტექტური სტილი. თაღიევი იყო გოსლავსკის არქიტექტურული სამუშაოების შემკვეთი. ამ სამუშაოების ნიმუშებია: თაღიევის სასახლე, გოგონების მუსულმანური სკოლის შენობა, თაღიევის ვილა მარდაქანში, თაღიევის კავკასიის საქსოვი ფაბრიკის შენობა. გოსლავსკი ასევე იღებდა მონაწილეობას საცხოვრებელი სახლის პროექტირებაში, რომელიც აშენდა ზარიფა ალიევას (ყოფილი მერკურიევის ქუჩა) ქუჩის კუთხეში, სადაც აშენდა ზეინალაბდინ თაღიევის თეატრი. ასე, ბაქოს ცენტრი, იქცა არქიტექტორის ნამუშევართა კომპლექსად. მშენებლობა დაიწყო 1895 წელს. რუსეთიდან და დასავლეთ ევროპიდან ჩამოტანილი იქნა მასალები, რომელიც გამოყენებულ იქნა მშენებლობაში, ასევე დანადგარები, ავეჯი, ჭაღები და ინტერიერი, ასევე მოწვეულნი იყვნენ უცხოელი ხელოსნები და მხატვრები. თაღიევის სასახლის მშენებლობის დროს ინჟინრებად, არქიტექტორებად, ხელოსნებად მუშაობდნენ 270 კაცი. მშენებლობა დასრულდა 1901 წელს. სასახლის შიდა მოწყობილობა ექსპორტირებული იქნა რუსეთიდან, საფრანგეთიდან, ამერიკიდან, გერმანიიდან. სასახლეში მოწყობილი იქნა გათბობისა და კონდინციონირების სისტემები.სასახლის კოლონები მორთული იქნა სარკისებური ალმასებით და ფერადი ბოთლებით, იატაკი კი მორთული იყო რუსეთიდან ჩამოტანილი არყის ხის ფიცრებით. გერმანიიდან ჩამოიტანეს ავეჯი, ამერიკიდან ნახატები და ფარდები. შენობაზე დაიხარჯა 1,2 მილიონი რუბლი (ავეჯისა და მოწყობილობების იმპორტის გარდა). 1920 წლის აპრილში ბოლშევიკებმა, რომლებმაც მოიპოვეს ძალაუფლება აზერბაიჯანში, ჩაიგდეს ხელში თაღიევის სასახლე. 1921 წლიდან აქ მდებარეობს აზერბაიჯანის ისტორიის მუზეუმი. სასახლის რეკონსტრუქცია რამდენჯერმე მოხდა. სასახლეში კარები დამზადებულია ლიმნის ხისგან, ხოლო შპალიერი ნამდვილი ტყავისგან. სასახლის პარკეტის შესაქმნელად გამოიყენებოდა 6 სახეობის ხე. სარკეების ჩამოიტანეს საფრანგეთიდან, ვენეციაში დამზადდა ფანჯრები. სასახლეში 9 ოთახია: თაღიევის ოფისი, აღმოსავლეთის დარბაზი, ბიბლიოთეკა, ბილიარდის ოთახი, სასადილო ოთახი, კაბინეტი, სონა ხანუმ თაღიევას ბუდუარი, საძინებელი, მოსასვენებელი ოთახი. აღმოსავლეთის დარბაზი გამოირჩევა სილამაზითა და ბრწყინვალებით. აქ დამონტაჟებულია მოჩუქურთმებული მაგიდები და სკამები აღმოსავლური ორნამენტებით, ფორტეპიანოებით, სკამებით და ა.შ. ბიბლიოთეკა შეიცავს მოქსოვილი ავეჯის კომპლექტს, აბრეშუმის სავარძლებს, ორი ხის მაგიდას, სკამებსა და ბუკლეტებს. ბუკლეტები შეიცავს რუსეთის იმპერიის კანონების კოლექციებს. სასახლის ხედი ჰაჯი ზეინალაბდინ თაღიევი აზერბაიჯანის ისტორიის ეროვნული მუზეუმი Гаджи Зейналабдин Тагиев Binanın tarixi დაარქივებული 2017-07-12 საიტზე Wayback Machine. ↑ Бакинские архитекторы XIX-XX вв. стр 193 ↑ История Дворца დაარქივებული 2017-07-12 საიტზე Wayback Machine. azhistorymuseum.az
შიოშ თუმანიშვილი

შიოშ თუმანიშვილი (ვარ. შიო; დ. 1673 — გ. 1700) — ნაზარალი-ხანის მდივან-მწიგნობარი, თუშეთის მდივანი, წედისის მოურავი. დამწერი ნაზარალი-ხანის მიერ გოშფარ ჯავახიშვილისათვის მიცემული სახელოს წყალობის წიგნისა (1693 წ., III. 28, სცსსა 1448-8829); დამწერი ნაზარალი-ხანის მიერ მამად საღირბეგ სადუღისათვის მიცემული მამულის წყალობის წიგნისა (1693 წ., VI. 21, სცსსა 1448-542); დამწერი ნაზარალი ხანის მიერ ასლანბეგ ორბელიშვილისათვის მიცემული სოფლის წყალობის წიგნისა (1695 წ., I. 5, სცსსა 1450, 15-115); დამწერი ნაზარალი-ხანის მიერ ქეთევანისათვის მიცემული სოფლის წყალობის წიგნისა (1696 წ., IV. 13, ხეც., Hd 6357); დამწერი _ ნაზარალი-ხანის მიერ ახალქალაქელ გიქუა პატაშვილისათვის მიცემული თარხნობის წიგნისა (1696 წ., III.16, ხეც., Hd 14263); დამწერი ნაზარალი-ხანის მიერ ქრისტეს საფლავის ყმებისათვის მიცემული თარხნობის წიგნისა (1696 წ., IV, 19, სცსსა 1450, 5-189); დამწერი ნაზარალი-ხანის მიერ გლურჯიძის ყმებისათვის მიცემული თარხნობის წიგნისა (1696 წ., VI. 3, სცსსა 1449-1940); დამწერი ნაზარალი-ხანის მიერ გასპარა აღზამანაშვილსათვის მიცემული წყალობის წიგნისა (1696 წ., VI. 22, სცსსა 1450, 48-3); დამწერი ნაზარალი-ხანის მიერ დავით გარეჯის წინამძღვარ ონოფრე მაჭუტაძისათვის მიცემული ჯამაგირის განახლების წიგნისა (1696 წ., XI. 16, ხეც., Ad 86); დამწერი ნაზარალი ხანის მიერ გაბრიელ გიგაბაძისათვის მიცემული თარხნობის წიგნისა (1696 წ., XII.6, სცსსა 1448-5332); დამწერი ნაზარალი-ხანის მიერ პაპუა სალმაღანაშვილისათვის მიცემული მამასახლისობის წყალობის წიგნისა (1697 წ., სცსსა 1448-45); დამწერი ნაზარალი-ხანის მიერ პაპა ლაღაშვილისათვის მიცემული საბეთისა სახაროდ დაჭერის თაობაზე (1698 წ., I. 5, სცსსა 1450, 34-225); დამწერი მამად-ყული-ხანის მიერ გარეჯას უდაბნოსათვის მიცემული სოფელ აკურას შეწირულობის წიგნისა (1698 წ., II. 11, სცსსა 1461, 7-36); დამწერი ნაზარალი-ხანის მიერ იესე რუსიშვილისათვის მიცემული ყმების წყალობის წიგნისა (1699 წ., III.17, ხეც., Hd 10268); დამწერი ნაზარალი-ხანის მიერ ოჟორის მონასტრის ყმებისათვის მიცემული თარხნობის წიგნისა (1699 წ., XI. 26, ხეც., Qd 9586); დამწერი ნაზარალი-ხანის მიერ დავით გარეჯის მონასტრისათვის მიცემული ულუფის გაჩენის წიგნისა (1699 წ., XII, 8, ხეც., Ad 87); დამწერი ნაზარალი-ხანის მიერ გარეჯის წმინდა დავითის საფლავისათვის მიცემული ვენახის შეწირულობის წიგნისა (1699 წ., სცსსა 1449-1830); დამწერი ნაზარალი-ხანის მიერ ამილღამბარ მაღალაძისათვის მიცემული სახელოსა და ყმა-მამულის წყალობის წიგნისა (1700 წ., VI. 29, ხეც., Ad 1590). თუმანიშვილი შიოშ (ვარ. შიო)[მკვდარი ბმული]
ბაქოს მინიატურული წიგნების მუზეუმი

ბაქოს მინიატურული წიგნების მუზეუმი (აზერ. Miniatur Kitab Muzeyi) — მუზეუმი ქალაქ ბაქოს ძველ ნაწილში, ისტორიულ რაიონ იჩერი-შეჰერში, სასახლის ქუჩაზე. ფუნქციონირება დაიწყო 2002 წლის 2 აპრილს. მუზეუმის ექსპონატები შეგროვებულ იქნა ტაირ სალახოვის დის, ზარიფა სალახოვას მიერ 30 წლის განმავლობაში მსოფლიოს 64 ქვეყანიდან. მისი პირადი კოლექცია შეადგენს 6500 წიგნს. მუზეუმში შეგროვებულია ექსპონატები, როგორც რუსეთის იმპერიის დროს გამოშვებულები, ასევე საბჭოთა პერიოდშიც. მასში თავმოყრილია ისეთი წიგნები, რომლებიც გამოცემულია საქართველოში, მოლდოვაში, უკრაინაში, ბელარუსში, შუა აზიის რესპუბლიკებში, ასევე ევროპაში. მუზეუმის ფონდებში არის კორნეი ჩუკოვსკის, აგნია ბარტოს, ფიოდორ დოსტოევსკისა და ალექსანდრე პუშკინის იშვიათი გამოცემები. მუზეუმში გამოფენილია ისეთი ცნობილი კლასიკოსების წიგნები, როგორებიც არიან ვაგიფი, ჰურშიდბანუ ნათავანი, ნიზამი განჯევი, ნასიმი, ფუზული, სამედ ვურღუნი, მირზა ფათალი ახუნდოვი და სხვა. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ბაქოს მინიატურული წიგნების მუზეუმი“ ვიკისაწყობში. ↑ Журнал «Библиотечное дело» — Новости ↑ Музей миниатюрной книги работает в Баку. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-07-12. ციტირების თარიღი: 2017-11-04. ↑ Сборник статей о музее миниатюрной книги Зарифы Салаховой
აგნია ბარტო

აგნია ბარტო (ქორწინებამდე ვოლოვა; დ. 17 თებერვალი [ ძვ. სტ. 4 თებერვალი]1906? , მოსკოვი?  — გ. 1 აპრილი, 1981, მოსკოვი) — რუსი და საბჭოთა საბავშვო პოეტი, მწერალი, კინოსცენარისტი, რადიოწამყვანი. სტალინური მეორე ხარისხის (1950) და ლენინური პრემიის (1972) ლაურეატი. არის სცენარისტი ფილმების „მიგდებული ბავშვი“ (1939), „სპილო და თოკი“ (1945), „ალიოშა პტიცინი ამუშავებს ხასიათს“ (1953) და „10000 ბიჭუნა“ (1961). ↑ 1.0 1.1 И сколько хочешь радуйся ↑ 2.0 2.1 Русская литература XX века. Прозаики, поэты, драматурги / под ред. Н. Н. Скатов — 2005. — С. 173–174. — ISBN 5-94848-245-6 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q124467367"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q124510026"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q4421639"></a> ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #115857052 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ 4.0 4.1 4.2 4.3 Большая российская энциклопедия — Москва: Большая российская энциклопедия, 2004. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1768199"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ http://www.mk.ru/editions/atmosphere/article/2010/05/28/499337-rodom-iz-detstva.html ↑ http://agniyabarto.ru/00_barto-100-doch-bulvar.htm ↑ http://orderusmiechu.pl/barto-agnija-lwowna/
მეორე ალბომი

მეორე ალბომი — ქართული ჯგუფ „მგზავრების“ მეორე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 2011 წელს. შეტანილია 15 სიმღერა, მათ შორის – „შავ ღვინოში ალუბლები ბანაობენ“ და „ოცნების ქალაქი“, ამავე სახელწოდების ფილმიდან. მგზავრული - 3:12 გჯეროდეს - 2:30 შოპენის ქარმა - 3:38 ნეიტრალური ხაზი - 2:01 იასამნის ხე მინდა სახლში - 3:26 ტანგო (კომპოზიცია) - 2:39 ქალაქური - 2:39 არაფერი, ისე უბრალოდ - 4:49 Жил на свете человек - 3:03 ბოთლში ჩამწყვდეულ ფიქრებს - 4:01 ტანგო - 5:14 12 საათი - 2:20 ქარი ქრის (Tnmk-სთან ერთად) - 3:56 შავ ღვინოში ალუბლები ბანაობენ - 3:28 ოცნების ქალაქი - 2:21 ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-11-01. ციტირების თარიღი: 2017-11-04.
ბაადურ თურქესტანიშვილი

ბაადურ ფრანგისტანის ძე თურქისტანიშვილი (თურქესტანიშვილი; რუსეთში — ბორის პანკრატის ძე თურქესტანოვი) (დ. წ. უცნობია — გ. 1735) — ქართველი პოლიტიკური მოღვაწე, მონაწილეობდა ვახტანგ VI-სა და პეტრე I-ს შორის წარმოებულ მოლაპარაკებაში. 1724 წელს თავის ნათესავებთან ერთად რუსეთში გაჰყვა ვახტანგ VI-ს. რუსეთში ჰქონდა პოდპოლკოვნიკის წოდება. ბაადურის შთამომავლები რუსეთში ცნობილი იყვნენ როგორც თავადი თურქესტანოვები. პაიჭაძე გ., რუსეთ-საქართველოს ურთიერთობის ისტორიისათვის (XVIII საუკუნის პირველი მეოთხედი), თბ., 1960 პაიჭაძე გ., ქსე, ტ. 5, გვ. 19, თბ., 1980
მგზავრული (ალბომი)

მგზავრული — ქართული ჯგუფ „მგზავრების“ მეოთხე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 2014 წელს. დაბეჭდილია ორი სახით - რუსულ და ქართულენოვანი გარეკნებით. რამდენი დღეა - 3:50 ერთი სიმი - 3:10 თუ გამომიწვდი ხელს - 3:01 ამ დროს ნუღარ ელი - 3:23 ძაღლი ყეფდა - 3:36 დამისხი დამალევინე - 2:57 Если Я - 3:21 შემიყვარდი - 3:01 აჭარული - 2:48 ვერის ხიდზე - 3:24 Сообшение Другу (ევგენი გრიშკოვეცთან ერთად) - 3:38 თუ გამოვა მზე - 2:49 გიმღერებ ისევ) - 3:10 ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-11-02. ციტირების თარიღი: 2017-11-04. ↑ https://www.discogs.com/Мгзавреби-Мгзаврули/release/3399821
ARIA Charts

ARIA Charts — მუსიკალური ალბომების და სიმღერების მთავარი ავსტრალიური ჰიტ-აღლუმი, რომელსაც აქვეყნებს ავსტრალიის ხმისჩამწერი კომპანიების ასოციაცია. იგი დაარსდა 1983 წლის 10 ივლისს, 1988 წელს Kent Music Report-სთან შეერთების შემდეგ გახდა ავსტრალიის ოფიციალური ჩარტი და 2013 წელს აღნიშნა თავისი 30 წლისთავი. ყველაზე უფრო ბევრი ალბომი, რომელიც ავსტრალიის ჩარტების სათავეშია მოქცეული, ეკუთვნის ირლანდიურ ჯგუფ U2-ს — 11 ალბომით, დაწყებული პირველი დისკით The Unforgettable Fire, რისი მეშვეობითაც მათ 1984 წელს პირველი ადგილი დაიკავეს. სინგლების რაოდენობით პირველი ადგილი, რომელიც საუკეთესო სიმღერების ჰიტ-აღლუმის სათავეში დგას, უკავია მადონას - 11 ჩარტოპერა, მას მოსდევენ რიანა და კაილი მინოუგი — ორივეს 10-10. ARIA Charts მოიცავს რამდენიმე კატეგორიას: Weekly Top 100 highest selling music Weekly Top 100 highest selling music albums Weekly Top 40 highest selling music DVDs Weekly Top 50 highest selling physical singles Weekly Top 50 highest selling physical albums Weekly Top 40 highest selling digital tracks Weekly Top 40 highest selling «urban» releases Weekly Top 20 highest selling dance releases Weekly Top 20 highest selling country releases Weekly Top 50 highest DJ spins by registered DJs Yearly Top 100 End of Year charts profiling the year in music David Kent (1993). Australian Chart Book 1970 - 1992. Australian Chart Book, St Ives, N.S.W.. ISBN 0-646-11917-6.  David Kent (2005). Australian Chart Book 1940 - 1969. Australian Chart Book Pty Ltd, Turramurra, N.S.W.. ISBN 0-646-44439-5.  David Kent (2006). Australian Chart Book 1993 - 2005. Australian Chart Book Pty Ltd, Turramurra, N.S.W.. ISBN 0-646-45889-2.  ოფიციალური საიტი ARIA Chart David Kent’s Australian Chart Book website ↑ Daniel Lowe. Australian Chart History. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-04-04. ↑ 2.0 2.1 Seanna Cronin. (10th Jul 2013) ARIA Charts celebrates 30th anniversary. SunshineCoastDaily.com.au. ციტირების თარიღი: 2013-09-03. ↑ ARIA Charts celebrates 30th anniversary. Australian-charts.com. ციტირების თარიღი: 2013-09-03. ↑ Gavin Ryan. (August 31, 2013) ARIA Singles: Katy Perry Tops Chart For Second Week. Noise11.com. ციტირების თარიღი: 2013-09-03.