laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
დემინა-კაჩონის სახლი

დემინა-კაჩონის სახლი (რუს. Дом Деминой-Качони) — ძველი ორსართულიანი სახლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია 1860-იანი წლების დასაწყისში. სახლი 1992 წლის 18 ნოემბრის № 301 დადგენილების მიხედვით არის რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი. ნაგებობამ სახელი მიიღო მისი ყველაზე ცნობილი ორი მფლობელის მიხედვით. ეს მფლობელები იყვნენ: მარგარიტა კაჩონი (ზოგიერთ ვერსიით გვარი იკითხება როგორც კაჩუონი) და ალექსანდრა დემინა. მისამართი: ტაგანროგი, ბერძნების ქუჩა № 47. ტაგანროგში, ბერძნების ქუჩა № 47-ში მდებარე დემინოი-კაჩონის სახლი ააგეს 1860-იან წლების დასაწყისში აგურის სტილში. მისი პირველი მფლობელი იყო მარგარიტა კაჩონი - რუსეთ-ოსმალეთის მეორე ომში შავი ზღვის ფლოტის გმირის ქვრივი. მისი ქმარი ალექსანდრე კაჩონი იყო წარმოშობით ბერძენი, ლამბროს კაცონის შვილიშვილი. 1906 წელს სახლი შეიძინა და მისი ახალი მფლობელი გახდა თავადის ცოლი ალექსანდრა ვასილის ასული დემინა, რომელიც ერთი ვერსიით სახლს ფლობდა 1915 წლამდე, ხოლო მეორე ვერსიით სახლი მის მფლობელობაში იყო 1925 წლამდე. 1926 წელს შენობაში მოქმედებდა ზოგადსაგანმანათლებლო სკოლა ქალაქ ტაგანროგში მცხოვრები პოლონელებისათვის. სკოლაში სწავლა იწყებოდა 27 სექტემბერს. 1992 წლიდან სახლი კულტურულ ძეგლადაა გამოცხადებული და დაცულია კანონის მიერ. ფასადი გაფორმებულია სანდრიკებით და კლდის ქვით. ↑ 1.0 1.1 Объекты культурного наследия. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-03-21. ციტირების თარიღი: 2017-03-20. ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 Деминой-Качони дом//Энциклопедия Таганрога ↑ 3.0 3.1 Дом 47. Греческая улица. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-03-21. ციტირების თარიღი: 2017-03-20.
სებასტიანიზმი

სებასტიანიზმი — რწმენა პორტუგალიურ და ბრაზილიურ მითოლოგიაში, რომლის მიხედვითაც პორტუგალიის მეფე სებასტიან I პორტუგალიისთვის ყველაზე მძიმე სიტუაციაში დაბრუნდება ქვეყნის გადასარჩენად. სებასტიანიზმი თავიდან გაავრცელა მღვდელმა, ანტონიო ვიეირამ, რომელსაც ბევრი თანამოაზრე გამოუჩნდა და მალევე მთელს პორტუგალიასა და მის კოლონიებში დაამკვიდრა მითი მეფის შესაძლო დაბრუნებაზე. სებასტიან I პორტუგალიის სამეფოს სათავეში იდგა 1554-1578 წლებში. მმართველობის პირველი 15 წელი მცირეწლოვნობის გამო იეზუიტების გავლენის ქვეშ იყო მოქცეული. ის გატაცებული იყო სამხედრო კამპანიებით და გეგმავდა ჯვაროსნული ლაშქრობებს მაროკოში მცხოვრები მავრების წინააღმდეგ. 1578 წელს სათავეში ჩაუდგა პორტუგალიელთა ფლოტს, გადალახა გიბრალტარის სრუტე და მცირე ბრძოლების შემდეგ მიადგა ტანჟერს. უშედეგო ალყის შემდეგ გაიმართა ბრძოლა, რომელშიც მეფე სებასტიანი დაიღუპა. მისი ცხედარი ვერ აღმოაჩინეს 1598 წლამდე. ავისის დინასტია გაწყვეტის პირას იდგა, რადგან სებასტიანი უშვილოდ დარჩა. მისი გარდაცვალებიდან 2 წელში პორტუგალიაში გაბატონდნენ ჰაბსბურგები. მათი მმართველობით უკმაყოფილო პორტუგალიელები ხშირად აჯანყებებს აწყობდნენ. 1584, 1585, 1595 და 1598 წლებში მრავალმა პორტუგალიელმა დაიბრალა „სებასტიანობა“, თუმცა უშედეგოდ. 1630-ინაი წლებიდან ანტონიო ვიეირამ საბოლოოდ დააფუძნა სებასტიანიზმი და პორტუგალიელ ხალში უფრო განამტიკცა იმის იმედი, რომ ერთ დღეს მათი "დაკარგული" მეფე დაბრუნდებოდა და ყველა მტერს გაუსწორდებოდა ქვეყნის გადასარჩენად. 1640 წელს ჰაბსბურგების ჩამოგდებისა და სამეფოს აღდგენი შემდეგ მრავალი პორტუგალიელი ამტკიცებდა იმას, რომ სებასტიანი ქვეყნის ახალი მეფის, ჟუან IV-ის სახელით დაბრუნდა. 1755 წელს, ლისაბონში მომხდარი კატასტროფული მიწისძვრა ხალხის აზრით სწორედ სებასტიანის განრისხება იყო ქვეყნის იმდროინდელი სამეფო ხელისუფლების მიმართ. მალე სებასტიანიზმი გავრცელდა ბრაზილიაშიც. 1889 წელს ბრაზილიის ძველი რესპუბლიკის დაფუძნების დროს, მისი ახალი პრეზიდენტი, დეოდორუ და ფონსეკა ხალხმა სებასტიანად ჩათვალა. ეს ცრურწმენა XX საუკუნეშიც აქტუალური იყო, მაგრამ მალევე მისი მიმდევრების რიცხვი საკმაოდ შემცირდა. დღეს სებასტიანიზმი იმდენად გავრცელებული აღარ არის პორტუგალიურ ენებზე მოსაუბრე ქვეყნებში, მაგრამ მაინც არ კარგავს აქტუალურობას მისი მრავალწლიანი ისტორიის გამო. სებასტიან I პორტუგალიის სამეფო The evolution of Sebastianism, by João Lúcio de Azevedo
კიევის საერთაშორისო აეროპორტი

კიევის საერთაშორისო აეროპორტი ან კიევი-ჟულიანის საერთაშორისო აეროპორტი (უკრ. Міжнародний аеропорт Київ "Жуляни") — აეროპორტი უკრაინაში. კიევის საერთაშორისო აეროპორტი იზიდავს დაბალბიუჯეტიან ავიაკომპანიებს, როგორიცაა Wizz Air, ჩარტერულ კომპანიებს, და ეროვნულ ავიაკომპანიებს, როგორიცაა ბელავია, Alitalia და Georgian Airways. ↑ Flights to Rome, Italy and worldwide destinations - Alitalia. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 7 აგვისტო 2017. ციტირების თარიღი: 21 February 2017. ↑ Авиакомпании и аэропорты Украины: итоги работы в 2016 году. ციტირების თარიღი: 21 February 2017.
ვიოშენსკაიის მიქაელ მთავარანგელოზის ტაძარი

ვიოშენსკაიის მიქაელ მთავარანგელოზის ტაძარი (რუს. Храм Архангела Михаила) — მართლმადიდებლური ტაძარი სტანიცა ვიოშნევსკაიაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს შახტინის ეპარქიას. მისამართი: 346130, როსტოვის ოლქი, შოლოხოვის რაიონი, სტანიცა ვიოშნევსკაია, მესამე პოდტელკოვის ქუჩა, № 63. მიქაელ მთავარანგელოზის ტაძარი მდებარეობს სოფელ ვიოშენსაკაიის ცენტრში. ტაძარი აგებულია XVIII საუკუნის შუა წლებში. 1786 წელს ეკლესია აკურთხეს. ეკლესიაში დაცულია 1701 და 1744 წლების ბიბლია, 1695 წლის მარხვანი, 1707 წლის ბიბლია და 1777 წლის ბარძიმი (ჭურჭელი ქრისტიანული ღვთისმსახურებისთვის, კერძოდ ზიარებისთვის). ეკლესია ორი საკურთხევლისაგან შედგება. მეორე საკურთხეველი ნაკურთხია სახარების ავტორის, მოციქულ იოანე ღვთისმეტყველის სახელზე. 1937 წელს სტანიცა ვიოშენსკაიის სამების ტაძარი დაანგრიეს, ხოლო მიქაელ მთავარანგელოზის ტაძარი გამოიყენებოდა ხორბლის საწყობად. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში ტაძარს ბომბი დაეცა, შენობა ძლიერ დაზიანდა. გერმანელთა მიერ ჩამოგდებულმა ბომბმა დააზიანა საკურთხეველი და ტაძრის სამრეკლო, თუმცა ბომბი არ აფეთქებულა და ჩავარდა ხორბალში. სოფლის ხელისუფლებამ სცადა მოქმედებაში მოეყვანა ბომბი, მაგრამ ამის ნება მიხეილ შოლოხოვმა არ მისცა. 1990 წელს მრევლის წინამძღვრად დაინიშნა მამა ვლადიმერი. 1991 წელს დაიწყო ტაძრის აღდგენითი სამუშაოები. გამოცვალეს მთავარი გუმბათის სახურავი. 1992 წლიდან 1995 წლამდე მიმდინარეობდა საკურთხევლის აღდგენა. ამჟამად ტაძარი მოქმედია. მასთან ფუნქციონირებს საკვირაო სკოლა. ეკლესიის წინამძღვარია ვლადიმერ ალექსანდრეს ძე პოლიაკოვი. ტაძართან ახლოს დგას მიხეილ შოლოხოვის ძეგლი. Преосвященнейший епископ Игнатий совершил утреню Пасхальным чином в храме Архангела Михаила станицы Вешенской დაარქივებული 2017-01-07 საიტზე Wayback Machine. . Шахтинская епархия. Престол Архангела Михаила в Вёшенской დაარქივებული 2017-01-07 საიტზე Wayback Machine. На родину Шолохова, или как комфортно отдохнуть в станице Вешенской ↑ Архангельская церковь Вешенской станицы ↑ Справка информагентства "Покров". დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-01-07. ციტირების თარიღი: 2017-03-21.
ვოლჩენსკის სამების ეკლესია

ვოლჩენსკის სამების ეკლესია (რუს. Церковь Троицы Живоначальной) — მართლმადიდებლური ტაძარი ხუტორ ვოლჩენსკიში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს დონის როსტოვის ეპარქიას. სამების ეკლესია აგებულია აგურითა და ადგილობრივი ქვით 1892 წელს. ამჟამად მიმდინარეობს ეკლესიის რესტავრაცია. მისამართი: როსტოვის ოლქი, კამენის რაიონი, ხუტორი ვოლჩენსკი, მოლოდიოჟნაიის ქუჩა, № 35. ხუტორ ვოლჩენსკიში მდებარე სამების ეკლესია გაიხსნა 1892 წელს. ეკლესია დაგეგმარების მიხედვით არის არსწორმკლავებიანი ჯვრის ფორმის. ეკლესიას გააჩნია ორსართულიანი სამრეკლო. ამავე წელს მოსკოვის საპატრიარქოს სინოდის გადაწყვეტილებით შეიქმნა დამოუკიდებელი, თვითმმართველის სამრევლო. პირველი ღვთისმსახურება ეკლესიაში არევლინა სამების დღესასწაულზე და ამიტომ ეკლესიას სამების სახელი. 1894 წელს ეკლესიასთან მუშაობა დაიწყო სამრევლო სკოლამ, რომელიც საბჭოთა პერიოდში გადაკეთდა შვიდწლიანად. ეკლესიის მშენებლობა ადგილობრივი მოსახლეობის ხარჯებით გაგრძელდა დაახლოებით რვა წელი. პირველი მღვდელი იყო მამა მიხეილი. ეკლესია დაიხურა 1938 წელს. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში,გერმანელთა ოკუპაციის დროს კვლავ გაიხსნა, ხოლო 1963 წელს კვლავ დახურეს. ეკლესიაში განთავსებული იყო ხორბლის საწყობი. 2003 წელს, სოფლის მართველის კაზაკ ნ. კუდინოვის ინიციატივით ოფიციალურად დაარეგისტრირეს მრევლი და დაიწყეს ეკლესიის რესტავრაცია. რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის, დონის როსტოვის ეპარქიის კამენის რაიონის სოფელ ვოლჩენკის ადგილობრივი მართლმადიდებლური რელიგიური ორგანიზაცია დარეგისტრირდა 2006 წელს. 2008 წლის 3 სექტემბერს ეკლესიის გუმბათზე დაამონტაჟეს ჯვარი, 2010 წელს კი სამრეკლოზე. 2011 წლის 13 სექტემბერს მამა პავლემ აღავლინა საზეიმო ლიტურგია. ამჟამად ეკლესია რესტავრაციაშია და მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს დონის როსტოვის ეპარქიას. Волченский: от истока до дня настоящего დაარქივებული 2017-08-16 საიტზე Wayback Machine. Э. А. Сокольский. Ст. Троицкий храм в хуторе Волченском Каменского района ↑ Новыми куполами украшен храм Пресвятой Троицы хутора Волченский. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-08-16. ციტირების თარიღი: 2017-03-21.
ტიფლისი (აშშ)

ტიფლისი ტიფლისი (ინგლ. Tiflis) — არამუნიციპალური თემი გრანტის ოლქში, აშშ-ის შტატ ვაშინგტონში. თემის სახელი მომდინარეობს საქართველოს დედაქალაქ თბილისის სახელიდან, პირველმოსახლეთა ნაწილის მშობლიური ქალაქის პატივსაცემად. ↑ U.S. Geological Survey Geographic Names Information System: Tiflis, Washington[მკვდარი ბმული] ↑ Meany, Edmond S. (1923). Origin of Washington geographic names. Seattle: University of Washington Press, გვ. 310.
საქართველოს ქალთა ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები

საქართველოს ქალთა ეროვნული საფეხბურთო გუნდი წარმოადგენს საქართველოს მსოფლიოს საფეხბურთო ჩემპიონატებში და მას ადმინისტრირებას საქართველოს ფეხბურთის ფედერაცია უწევს. გუნდმა ევროპის ჩემპიონატზე პირველად 1999 წელს მიიღო მონაწილეობა, ორივე მატჩი დათმო საკვალიფიკაციო ეტაპზე, იუგოსლავიასთან (11-0) და თურქეთთან (1-0). საქართველოს ფეხბურთის ფედერაცია პროფილი ფიფა-ს ოფიციალურ საიტზე დაარქივებული 2015-05-03 საიტზე Wayback Machine.
ზაპორიჟიის საერთაშორისო აეროპორტი

ზაპორიჟიის საერთაშორისო აეროპორტი ან ზაპორიჟიას საერთაშორისო აეროპორტი (უკრ. Міжнародний аеропорт "Запоріжжя") — აეროპორტი უკრაინაში, რომელიც მდებარეობს ქალაქ ზაპორიჟიისთან. AtlasGlobal  : სტამბოლი-ათათურქი Azur Air Ukraine : სეზონური : შარმ ელ-შეიხი Motor Sich Airlines : კიევი-ჟულიანი , მინსკი-ეროვნული Pegasus Airlines : სტამბოლი-გიოქჩენი Turkish Airlines | Istanbul-Atatürk თურქეთის ავიახაზები : სტამბოლი-ათათურქი უკრაინის საერთაშორისო ავიახაზები : კიევი-ბორისპოლი, თელ-ავივი - ბენ გურიონი (იწყება 30 მარტს 2017) სეზონური : ბათუმი-ალექსანდრ ქართველი (იწყება 21 ივნისს 2017), შარმ ელ-შეიხი უკრაინის საერთაშორისო ავიახაზები ოპერირებულია Dniproavia-სგან : კიევი-ბორისპილი ↑ http://business.vesti-ukr.com/108361-atlasjet-zapustil-prodazhu-biletov-na-mezhdunarodnye-rejsy-iz-ukrainy ↑ Синицына, Елена (4 February 2013). „"Борисполь" покинули еще две авиакомпании“. ООО «Коммерсантъ-Украина». დაარქივებულია ორიგინალიდან — 17 ოქტომბერი 2013. ციტირების თარიღი: 5 February 2013. ↑ „Belavia, Motor Sich preparing commercial agreements for Minsk-Zaporizhia flight“. BelTA. 12 November 2015. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 19 ნოემბერი 2015. ციტირების თარიღი: 19 November 2015. ↑ „Лоу-кост Pegasus запустит рейсы Запорожье-Стамбул“. avianews.com. Aviation Today. 26 October 2015. ციტირების თარიღი: 26 October 2015. ↑ L, J (28 October 2015). „Turkish Airlines Adds Zaporozhye Service from late-Dec 2015“. Airline Route. ციტირების თარიღი: 28 October 2015. ↑ „Ukraine International expands Tel Aviv service in S17“. ციტირების თარიღი: 23 February 2017. ↑ „МАУ удвоит число рейсов Запорожье-Киев“ (პრეს-რელიზი). ციტირების თარიღი: 6 March 2017.
რუსეთ-ოსმალეთის ომი (1568-1570)

რუსეთ-ოსმალეთის ომი (1568-1670) იგივე ასტრახანის კამპანია — პირველი საბრძოლო დაპირისპირება ოსმალეთსა და რუსეთს შორის. წარიმართა ასტრახანისა და ყაზანის სახანოების დასაპყრობად. რუსეთის სამეფოს პირველმა ცარმა, ივანე მრისხანემ, 1552 და 1556 წლებში მოახდინა ყირიმელი თათრების მფლობელობაში მყოფი ყაზანისა და ასტრახანის სახანოების ანექსირება, რის შემდეგაც მთლიანად დაეუფლა კასპიის ზღვის ჩრდილოეთ ნაწილს. ამის შემდეგ მდინარე ვოლგას ნაპირზე ქალაქის გაშენებას შეუდგა. კასპიის ზღვის სანაპიროებს უზბეკი ხანები აკონტროლებდნენ, მაგრამ იმ პერიოდში ისინი თურქმენეთში იბრძოდნენ სეფიანთა ირანის წინააღმდეგ. XXVI საუკუნეში მოძლიერებული ოსმალეთის იმპერია კი ევროპული ქვეყნების დამარცხების შემდეგ ჩრდილოეთში ექსპანსიას გეგმავდა. 1568 წელს, ოსმალეთის დიდმა ვეზირმა, სოკოლუ მეჰმედ-ფაშამ სულთან სელიმ II-ს ურჩია რუსეთთან ომი დაეწყო ყაზანის სახანოსა და ასტრახანის დასაკავებლად. საბრძოლო გეგმა 1569 წლის ზაფხულში დაისახა. იმავე წლის ოქტომბერში, ოსმალეთის ვასალმა, ყირიმის ხანმა, დევლეთ გირეიმ დაარბია და გადაწვა კიევი. ივანე მრისხანემ ოსმალეთს ომი გამოუცხადა. 1570 წელს სელიმ II-მ 20,000 კაციან არმიას სათავეში ქაზიმ-ფაშა ჩაუყენა და ჩდილოეთისკენ დაძრა. ყირიმში მათ დევლეთ I გირეი შეუერთდა. ყირიმელთა არმია 30-50 ათას ჯარისკაცს ითვლიდა. ოსმალები ელვისებური სისწრაფით დაიძრნენ. გზად მათ გაძარცვეს ლეკების სოფლები და 4,000-მდე მეომარიც დაიმატეს არმიაში. ქაზიმ-ფაშა მალე ასტრახანს მიადგა. ქალაქზე ალყა უშედეგო გამოდგა, რადგან ცარის გენერალს, პიტერ სერებრიანის 30,000 კაციანი გარნიზონი ჰქონდა ჩაყენებული. დამარცხებული ოსმალები მალევე უკუიქცნენ, მაგრამ ქაზიმ-ფაშას სტამბოლიდან მოუვიდა ბრძანება, აზოვის ზღვის პირას მცხოვრები რუსებისთვის შეეტია. მან გადარჩენილი არმია ორ ნაწილად გაყო, 10,000 მეომრით თავად დაიძრა აღმოსავლეთით და მარბიელი ლაშქრობა მოაწყო რუსულ სოფლებში, ხოლო დევლეთ გირეი 12,000 ყირიმელით კასპიის ზღვის აღმოსავლეთ ნაწილს მიადგა და რუსები აიძულა მდინარე თერგზე არსებული ფლოტი გაენადგურებინათ. ამ ლაშქრობებში ოსმალეთის არმიამ უამრავი მებრძოლი დაკარგა, რის გამოც სულთანმა, სოკოლუ მეჰმედ-ფაშას რჩევით ომის დამთავრება გადაწყვიტა. წარუმატებელი ლაშქრობების შემდეგ, 1570 წლის ბოლოს, კონსტანტინოპოლში (სტამბოლში) სულთნისა და ცარის ელჩებმა ხელი მოაწერეს სამშვიდობო ხელშეკრულებას, რომლის მიხედვითაც რუსეთმა შეინარჩუნა მის კუთვნილებაში მყოფი ქალაქები ასტრახანში მუსლიმი ვაჭრების შეშვებისა და მდინარე თერგის პორტის განადგურების პირობით. მოგვიანებით რუსეთის წინააღმდეგ ბრძოლა გააგრძელა ყირიმის სახანომ, მაგრამ ოსმალეთსა და მას შორის საომარი კონფლიქტი 1676 წლამდე არ მომხდარა. რუსეთ-ოსმალეთის ომები ასტრახანი Finkel, Caroline, Osman's Dream, (Basic Books, 2005), 57; "Istanbul was only adopted as the city's official name in 1930..".
ოლგინსკაიის მიძინების ტაძარი

ოლგინსკაიის მიძინების ტაძარი (რუს. Свято-Успенский храм) — მართლმადიდებლური ტაძარი სტანიცა ოლგინსკაიაში, აქსაის რაიონი, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას. მისამართი: 346702, როსტოვის ოლქი, აქსაის რაიონი, სტანიცა ვოლჩენსკი, ლენინის ქუჩა, № 65. 1812 წელს სტანიცა ოლგინსკაიაში ააგეს და აკურთხეს ხის ტაძარი, რომელიც 1942 წელს დაანგრიეს. ეკლესია, რომელიც ააგეს მრევლის შემოწირულობებით ერთსაკურთხევლიანი იყო. 1876 წლამდე შედიოდა კაგალნიცკის საეკლესიო ოლქში, ხოლო 1877 წლამდე აქსაის საეკლესიო ოლქში. ეკლესიის გარშემო ააშენეს საგუშაგო, სეაკლესიო-სამრევლო სკოლის შენობა. 1855 წელს ეკლესია გახდა სამსაკურთხევლიანი. 1893 წელს ხის ნაგებობა უკვე ვეღარ იტევდა მრევლს, გადაწყვიტეს სტანიცაში აეშენებინათ ახალი, ქვის ეკლესია. 1895 წელს მრევლმა შექგროვეს ტანხები და დაიწყეს ეკლესიის მშენებლობა. 1902 წელს ტაძარი დაასრულეს და მოაწყვეს ინტერიერიც. ახალი ეკლესია იყო ხუთგუმბათიანი. ტაძართან დაკავშირებული იყო სამრეკლო. მიძინების ტაძარში შემონახული იყო ვერცხლის მოოქროვილი საწინამძღვრო ჯვარი. 1918 წელს, როდესაც მიირეს ეკლესიის სახელმწიფოსაგან გამოყოფის დეკრეტი ტაძარი დახურეს. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში იგი აფეთქდა. ტაძრის სამშენებლო მასალა გამოიყენეს დონის გადასასვლელის ასაშენებლად. ტაძრის დანგრევის შემდეგ მის ადგილზე, მისსავე ფუნდამენტზე ააშენეს ფეხბურთის მოედანი. 1996 წელს სტანიცის ადმინისტრაციამ მრევლს გადასცა რეპრესირებული კაზაკის, რაბოჩენკოვის სახლი. დიდი ხნის მანძილზე აქ მიმდინარეობდა ღვთისმსახურება, ამავდროულად შენდებოდა ახალი აგურის ტაძარი. 2008 წლის 1 მაისს აკურთხეს საძირკვლის ქვა, 2014 წლისათვის ტაძარს დაადგეს ოქროს გუმბათი. 2014 წლიდან ტაძარში რეგულარულად მიმდინარეობს ღვთისმსახურება, მიძIნების ტაძრის ძველ შენობაში მუშაობს საკვირაო სკოლა. Возрождение Успенского храма დაარქივებული 2017-04-30 საიტზე Wayback Machine. История Успенского храма Ольгинская. Церковь Успения Пресвятой Богородицы.
აქსაის სამების ეკლესია

აქსაის სამების ეკლესია (რუს. Троицкая церковь) — მართლმადიდებლური ტაძარი ქალაქ აქსაიში, აქსაის რაიონი, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას. XVIII საუკუნემდე დონის კაზაკებს არ ჰქონდათ ადგილობრივი ეკლესია. ისინი ლოცულობდნენ ეგვტერებში და სამლოცველო სახლებში. აქსაიში პირველი იყო სამების ეკლესია იგი გადაიტანეს 1764 წელს სტანიცა რატნენსკოიდან. მას იქ ეწოდებოდა მოციქულ ელიას სახელი. ეკლესიაში ასევე იყო მოწმე ფროლას და ლავრას საკურთხეველი. აქსაიში გადატანის შემდეგ ეკლესიამ მიიღო სამების სახელწოდება. ეკლესია აკურთხეს 1768 წლის 6 ნოემბერს. აქსაიში მამა ვასილმა დაიწყო ქვის ეკლესიის მშენებლობა. ეკლესია ააშენეს ხის ეკლესიის ზემოთ. ეკლესია შენდებოდა მრევლის სახსრებით, ასევე ვასილ ივანეს ძე მანკოვის შემოწირულობით. გარდაცვალების შემდეგ ვასილ მანკოვი დაკრძალეს აკლდამაში ეკლესიის მახლობლად. ეკლესიას ჰქონდა კიდევ ორი საკურთხეველი, ჩრდილოეთისა წმინდა გიორგის სახელობისა, ხოლო სამხრეთისა ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელობისა. მოგვიანებით კიდევ ააშენეს ორი საკურთხეველი სატრაპეზოს ნაწილში. ოდიგიტრიის ღვთისმშობლის სახელობისა (1848) და დიდმოწამე ბარბარეს სახელობისა (1890). მრავალსართულიანი, ბაროკოს სტილში შესრულებული კანკელი დაამზადეს სანქტ-პეტერბურგში არქიტექტორ ფრანჩესკო ბართოლომეო რასტრელის პროექტის მიხედვით. სამების ეკლესიის მშენებლობა გაგრძელდა დაახლოებით 10 წელი 1783 წლიდან 1792 წლამდე. ეკლესია აკურთხეს 1792 წლის 15 მაისს. სამების ეკლესია აგებულია კლასიციზმის არქიტექტურულ სტილში. 1873-1875 წლებში მიმდინარეობდა კაპიტალური რემონტი. ეკლესია დახურეს 1930-იან წებში და 1935 წელს დაანგრიეს. Крылов А. Краткое жизнеописание священника Аксайской Троицкой церкви Василия Петрова (+1790). Новочеркасск. 1884, с. 13-15. Крылов А. Аксайская икона Божией Матери Одигитрии. Новочеркасск. 1890, с. 6-8. Пивоваров А. Воспоминание об Августейшем посещении земли войска Донского Его Императорским Высочеством Государем Наследником Цесаревичем, Атаманом всех казачьих войск, в 1850 году. СПб., 1850, с. 4. Гладченко «Троицкая Церковь — утраченная достопримечательность Аксая» // Победа; 2005г № 142-145 Церковь Троицы Живоначальной в Аксае
ნევესინლი სალიჰ-ფაშა

ნევესინლი სალიჰ-ფაშა (თურქ. Nevesinli Salih Paşa; დ. 1607, ნევესინე, ბოსნია — გ. 16 სექტემბერი, 1647, სტამბოლი) — ოსმალეთის იმპერიის სახელმწიფო მოღვაწე. ეკავა დიდი ვეზირის პოსტი 1645-1647 წლებში, სულთან იბრაჰიმ I-ის მმართველობის პერიოდში. წარმოშობით ბოსნიელი. სალიჰ-ფაშა დაიბადა ნევესინეში, ჰერვოგოვინის სანჯაყში, ბოსნიის ვილაიეთში და ბავშვობაში გაგზავნეს სტამბოლში. მურად IV-ის მმართველობის პერიოდიდან სალიჰი იმპერიის ფინანსურ საკითხებში მსახურობდა. ხოლო მურადის ძმის, იბრაჰიმის მმართველობისას, 1644 წელს იგი მთავარი ხაზინადარი გახდა. 1645 წელს სულთანმა გადააყენა დიდი ვეზირი სულთანზადე მეჰმედ-ფაშა. მისი პოსტი იუსუფ-ფაშას უნდა დაეკავებინა, მაგრამ მან უარი განაცხადა. ამის შემდეგ იბრაჰიმმა იმპერიის დიდ ვეზირად სწორედ ნევესინლი სალიჰ-ფაშა დანიშნა. სალიჰ-ფაშას დიდი ვეზირობის პერიოდში, მისი მთავარი საზრუნავი იყო კრეტაზე მიმდინარე ომი. კუნძული ვენეციის კოლონია იყო. კრეტაზე არმიის მეთაურად სალიჰმა მისი წინამორბედი, სულთანზადე მეჰმედ-ფაშა გაუშვა. ფაშა მალევე, 1646 წლის ივლისში კუნძულზე გარდაიცვალა. მის ნაცვლად სალიჰ-ფაშამ მეთაურად დანიშნა გაზი ჰუსეინ-ფაშა, რომელმაც წარმატებით უხელმძღვანელა ქალაქ რეტიმნონის აღების ოპერაციას. კრეტის გარდა, დიდი ვეზირის მთავარ პრობლემას სამეგრელოს საკითხი წარმოადგენდა. მეგრელები ოსმალთა მიმართ ვასალურ დამოკიდებულებაში იყვნენ, თუმცა მათ მიმართ დაუმორჩილებლობას იჩენდნენ. ფაშამ ამ საკითხის გადაჭრაც მოახერხა და სამეგრელოში სიტუაცია დაასტაბილურა. ავსტრიელი დიპლომატის, იოზეფ ფონ ჰამერ-პურგშტალის მიხედვით, სულთანმა იბრაჰიმმა, რომელიც ფსიქიკურად შეშლილი იყო, დიდ ვეზირს უბრძანა, რომ დედაქალაქში აღეკვეთა ცხენების გაყიდვის ფაქტები. როცა სულთანმა დაინახა, რომ მისი ბრძანება არ შეასრულეს, დიდი ვეზირის სიკვდილით დასჯა ბრძანა. საბჭოს სხდომაზე ნევესინლი სალიჰ-ფაშა დააკავეს და 1647 წლის 16 სექტემბერს სიკვდილით დასაჯეს. ოსმალეთის დიდი ვეზირების სია Uzunçarșılı, İsmail Hakkı, (1954) Osmanlı Tarihi III. Cilt, 2. Kısım , XVİ. Yüzyıl Ortalarından XVİİ. Yüzyıl Sonuna kadar), Ankara: Türk Tarih Kurumu (Altıncı Baskı 2011 ISBN 978-975-16-0010) say.393-394 Mehmed Süreyya (haz. Nuri Akbayar) (1996), Sicill-i Osmani, İstanbul:Tarih Vakfı Yurt Yayınları ISBN 975-333-0383 C.III s.201 [1] Buz, Ayhan, (2009) Osmanlı Sadrazamları, İstanbul: Neden Kitap, İŞBN978-975-254-278-5, Danışmend, İsmail Hami, (2011), İzahlı Osmanlı Tarihi Kronolojisi 6 Cilt, İstanbul:Doğu Kütüphanesi, İŞBN:9789944397681
მოროზოვსკის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია

მოროზოვსკის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია (რუს. Церковь Рождества Пресвятой Богородицы) — მართლმადიდებლური ტაძარი ქალაქ მოროზოვსკში, მოროზოვსკის რაიონი, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ვოლგოდონის ეპარქიას. მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, ქ. მოროზოვსკი, ლენინის ქუჩა, 67. XX საუკუნის დასაწყისში სტანიცის მოსახლეობა სწრაფად გაიზარდა. ღვთისმშობლის კვართის ეკლესია, რომელიც მოროზოვსკაიაში მდებარეობდა უკვე აღარ იყო საკმარისი ადგილობრივი მრევლისთვის. 1912 წლის აპრილში სტანიცის მოსახლეობის კრებაზე გადაწყვიტეს აეშენებინათ ახალი ეკლესია. კრებას, რომელსაც 66 ადამიანი ესწრებოდა მიიღო გადაწყვეტილება აეშენებინათ მართლმადიდებლური ეკლესია. ადგილობრივმა საბჭომ ეკლესიის ასაშენებლად გამოყო ადგილი 500 დესეტინა ფართობით. ტაძარი ააგეს ფომინ ივანოვიჩის პროექტის თანახმად. მშენებლობა დასრულდა წელიწადნახევრის შემდეგ. აშენებული ტაძარი დაიბზარა, რაც გამოიწვია ფუნდამენტში ნალექის დაგროვებამ. 1914 წელს ინჟინერმა მოინახულა ეკლესია და განაცხადა, რომ ბზარები საშიში არაა და არ არსებობს დაბრკოლება იმისათვის, რომ ტაძარი გაიხსნას. 1915 წლის 25 აპრილს ტაძარი აკურთხეს ღვთისმშობლის შობის სახელობაზე. ეკლესიის მრევლი იყო დაახლოებით 1 000 ადამიანი. ეკლესია მოქმედებდა XX საუკუნის 30-იან წლებამდე. მასთან ახლოს ააშენეს სამხედრო ქალაქი და ეკლესია მოექცა მის ტერიტორიაზე. ასეთ მდგომარეობაში ტაძარი იდგა 1940-იანი წლების ბოლომდე. დაინგრა სამრეკლო. საბოლოოდ ტაძარში განათავსეს სამხედრო საწყობი. 2001 წელს დაიწყო ტაძრის აღორძინება. ამ პერიოდში ტაძარი იმყოფებოდა რუსეთის ფედერაციის თავდაცვის სამინისტროს კუთვნილებაში. აღდგა ეკლესიის სამრეკლო. დააყენეს ახალი ზარები, რომლებიც ჩამოასხეს ქალაქ ვორონეჟში. მთავარი ზარის წონა იყო 1 250 კგ. ტაძარში არის წმინდა ნიკოლოზ პოპოვის ხატი, რომელშიც ჩატანებულია მისი წმინდა ნაწილები. ეკლესიის წინამძღვარია იური ტროფიმოვი. Храм Рождества Пресвятой Богородицы დაარქივებული 2017-01-19 საიტზე Wayback Machine. Храм в честь иконы Божией Матери «Одигитрия» в г. Аксай Морозовск. Церковь Рождества Пресвятой Богородицы. Организация Приход Рождества Пресвятой Богородицы г Морозовска ↑ О храме во имя Рождества Пресвятой Богородицы в Морозовском районе
ოდესის საერთაშორისო აეროპორტი

ოდესის საერთაშორისო აეროპორტი (უკრ. Міжнародний аеропорт Одеса) — უკრაინის აეროპორტი, რომელიც მდებარეობს ოდესაში. ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2013-06-13 საიტზე Wayback Machine.
ლეონ III

ლეონ III — „აფხაზთა სამეფოს“ (დასავლეთ საქართველოს) მეფე დაახლოებით 957–967 წლებში, გიორგი II-ის ძე. გამეფებამდე დანიშნული იყო ქართლის ერისთავად. მამასთან ერთად იბრძოდა კახეთის შემოსაერთებლად. კახეთში ერთ-ერთი ლაშქრობის დროს გიორგი II-ის გარდაცვალების გამო იძულებული გახდა დაზავებოდა კახეთის მეფე კვირიკე II-ს, რომელმაც თავი ლეონ III-ის ვასალად ცნო. ლეონ III-მ რამდენიმე ხნის შემდეგ განაახლა ბრძოლა კახეთის სამეფოს დასაპყრობად, მაგრამ მიზანს ვერ მიაღწია. მის დროს დასავლეთ საქართველოში დიდი სააღმშენებლო სამუშაოები მიმდინარეობდა: ააშენეს მოქვის ეკლესია, რომელიც ლეონ III-მ საკათედრო ტაძრად აქცია; 964 აშენდა კუმურდოს ტაძარი. გუჩუა ვ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 191.
ხარკოვის საერთაშორისო აეროპორტი

ხარკოვის საერთაშორისო აეროპორტი ან ხარკივის საერთაშორისო აეროპორტი (უკრ. Міжнародний аеропорт "Харків") — აეროპორტი უკრაინაში, რომელიც ემსახურება ქალაქ ხარკოვს. ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2011-08-20 საიტზე Wayback Machine.
ხერსონის საერთაშორისო აეროპორტი

ხერსონის საერთაშორისო აეროპორტი (უკრ. Міжнародний аеропорт Херсон) — აეროპორტი, რომელიც მდებარეობს სამხრეთ უკრაინის ქალაქ ხერსონში. ↑ Liu, Jim (24 February 2017). „Turkish Airlines expands Kherson / Kiev service in S17“. Routesonline. ციტირების თარიღი: 26 February 2017. ↑ „Ukraine International Airlines launches Kherson-Kiev flight“ (პრეს-რელიზი). ციტირების თარიღი: March 16, 2017.