laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ODDSAC

ODDSAC — ექსპერიმენტული ფილმი ფსიქოდელიური გამოსახულებებით და Animal Collective-ის მუსიკით. მისი რეჟისორია დენი პერეზი. ფილმის მზადდებოდა ოთხ წელზე მეტი ხნის განმავლობაში. საბოლოოდ მისი პრემიერა გაიმართა სანდენსის ფესტივალზე, 2010 წლის 26 იანვარს. DVD-ზე კი გამოვიდა 2010 წლის 10 აგვისტოს. ყველა სიმღერის ავტორები არიან დევიდ პორტნერი, ნოა ლენოქსი, ბრაიან ვეიტცი და ჯოშ დიბი. Mr. Fingers – 7:01 Kindle Song – 2:53 Satin Orb Wash – 2:53 Green Beans – 2:22 Screens – 3:39 Urban Creme – 6:36 Working – 2:45 Tantrum Barb – 3:42 Lady on the Lake – 3:52 Fried Camp – 5:12 Fried Vamp – 3:46 Mess Hour House – 3:10 What Happened? – 4:40 ოფიციალური საიტი ODDSAC — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ 2010 SUNDANCE FILM FESTIVAL ANNOUNCE FILMS IN PREMIERES. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-04-13. ციტირების თარიღი: 2011-01-08. ↑ ODDSAC - A Visual Album By Animal Collective And Danny Perez Screenings Announced
Enough (სიმღერა)

Enough მესამე და საბოლოო სინგლია ტარია ტურუნენის სადებიუტო ალბომისა "My Winter Storm". სიმღერა დაწერილია ტარიასა და მაიკლ ლეონარდის მიერ. სინგლი 2009 წლის 9 მარტს გამოვიდა Universal Music-ის პატრონაჟით. კომპოზიცია ასევე დაემატა ალბომის "My Winter Storm" განვრცობილ ვერსიას. სინგლი შეიცავს მეორე ახალ, კლასიკურ სიმღერასაც, რომელსაც ჰქვია "Wisdom of Wind". კომპოზიცია დაიწერა ჯეფ რონასა და ლიზა ჯერარდის მიერ, ჩაიწერა ჩინეთში. ჩაწერის პროცესში მონაწილეობდნენ პეკინის ფილარმონიისა და ქინდგაოს სიმფონიური ორკესტრები. "Enough" (Single Version) - 4:00 "Enough" (Album Version) - 5:14 "Wisdom Of Wind" (Album version) - 6:34
Animal Collective-ის დისკოგრაფია

აქ წარმოდგენილია Animal Collective-ის დისკოგრაფია. ჯგუფი შეიქმნა აშშ-ში, ბალტიმორში, 2000 წელს. მისი წევრები არიან Avey Tare (დევიდ პორტნერი), Panda Bear (ნოა ლენოქსი), Deakin (ჯოშ დიბი) და Geologist (ბრაიან ვეიტცი). ჯგუფის მუსიკა მოიცავს ბევრ ჟანრს, უფრო მეტად ფსიქ ფოლკსა და ნოიზ როკს. ჯგუფს აქვს ხმის ჩამწერი ლეიბლი Paw Tracks, რომელზეც გამოცემული აქვთ საკუთარი ჩანაწერები. 2000 წლიდან Animal Collective-მა გამოუშვა ცხრა სტუდიური ალბომი (მათ შორის ერთი ვიზუალური ალბომი), ოთხი EP-ი და ცხრა სინგლი. გარდა სტუდიური ჩანაწერებისა, ჯგუფს გამოშვებული აქვს ორი საკონცერტო ალბომი. ↑ 1.0 1.1 1.2 "Artist Chart History - Animal Collective". Billboard. Retrieved on October 7, 2008. ↑ "Animal Collective - Strawberry Jam". lescharts.com. Retrieved on October 7, 2008. ↑ Merriweather Post Pavilion - Dutch Mega Top 100. Retrieved on Januari 17, 2009. ↑ Merriweather Post Pavilion დაარქივებული 2011-05-25 საიტზე Wayback Machine. - VG Lista Topp 40. Retrieved on February 21, 2009. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-02-20. ციტირების თარიღი: 2011-01-08. Animal Collective Discogs-ზე Animal Collective Allmusic-ზე
Paw Tracks

Paw Tracks (ყოფილი Soccer Star და Animal) — დამოუკიდებელი ხმისჩამწერი ლეიბლი, დაფუძნებული ვაშინგტონში ჯგუფ Animal Collective-ის მიერ. თავდაპირველად ლეიბლზე მხოლოდ Animal Collective-ის ჩანაწერები გამოდიოდა, მაგრამ 2004 წლიდან დაიწყო სხვა შემსრულებლების ალბომების გამოცემაც, რომელთა შორის პირველი იყო არიელ პინკის Doldrums. ამჟამად ლეიბლის თანამფლობელები Animal Collective-თან ერთად Carpark Records-ის წევრები არიან. ოფიციალური საიტი ↑ Sanneh, Kelefa. (2004-11-19) The Listings; Animal Collective. The New York Times. ციტირების თარიღი: 2009-09-20.
ალექსანდრე კვიტაშვილი

ალექსანდრე კვიტაშვილი (დ. 15 ნოემბერი, 1970, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი, საქართველოს ჯანდაცვის მინისტრი 2008-2010 წლებში, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის რექტორი 2010—2013 წლებში, უკრაინის ჯანდაცვის მინისტრი 2014-2016 წლებში. განათლებით ისტორიკოსი, ევროპისა და აშშ-ს უახლესი ისტორიის სპეციალობით, სახელმწიფო მართვის სპეციალისტი. დამთავრებული აქვს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი და ნიუ-იორკის უნივერსიტეტის რობერტ ფ. ვაგნერის სახელობის სახელმწიფო მართვის სკოლა. სხვადასხვა დროს მუშაობდა: ატლანტის გრეიდის სამედიცინო ცენტრის ფინანსურ და ადმინისტრაციულ დეპარტამენტში; გაეროს განვითარების პროგრამის საქართველოს წარმომადგენლობაში; გაერთიანებული მეთოდისტური ეკლესიის დახმარების კომიტეტის (ამქორ) საქართველოს მისიაში; ქართული არასამთავრობო ორგანიზაციის „კურაციოს“ საერთაშორისო ფონდში; სხვადასხვა საერთაშორისო ორგანიზაციების კონსულტანტად აზერბაიჯანში, ლიტვაში, უკრაინაში, სომხეთსა და სერბეთში; ნიუ-იორკში აღმოსავლეთ-დასავლეთ ინსტიტუტის (East-West Institute) ადმინისტრაციის დირექტორად. 2008 წლის 31 იანვარს ალექსანდრე კვიტაშვილი დაინიშნა საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრად. 2010 წლის 31 აგვისტოს არჩეულ იქნა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის რექტორის მოვალეობის შემსრულებლად და იმავე დღეს გადადგა მინისტრის თანანმდებობიდან, ხოლო 27 დეკემბერს არჩეულ იქნა უნივერსიტეტის რექტორად. 2014 წლის 2 დეკემბერს, უკრაინის პრეზიდენტმა პეტრო პოროშენკომ ალექსანდრე კვიტაშვილს უკრაინის მოქალაქეობა მიანიჭა; ამავე დღეს, უკრაინის უმაღლესმა რადამ კვიტაშვილი უკრაინის ჯანდაცვის მინისტრად დაამტკიცა.რამდენიმე თვეში კვიტაშვილმა მისი საქმიანობის კრიტიკის შემდეგ თანამდებობა დატოვა. ↑ „ალექსანდრე კვიტაშვილი თსუ-ის რექტორის მოვალეობის შემსრულებლად აირჩიეს“. ნიუსი. საინფორმაციო პორტალი „ამბები.ge“, „ინტერპრესნიუსზე“ დაყრდნობით. 2010-08-31. ციტირების თარიღი: 2011-01-08. |publisher=-ში არის გარე ბმული (დახმარება) ↑ „თსუ-ს რექტორი ალექსანდრე კვიტაშვილი გახდა“. ნიუსი. უახლესი ამბების პორტალი onlinenews.ge. 2010-12-27. ციტირების თარიღი: 2011-01-08. |publisher=-ში არის გარე ბმული (დახმარება)[მკვდარი ბმული] ↑ რადამ ალექსანდრე კვიტაშვილს ჯანდაცვის მინისტრის პოსტზე ნდობა გამოუცხადა ↑ Ukraine’s ‘Georgian’ minister resigns
ალექსანდრიის ტერაქტი (2011)

1 2011 წლის ალექსანდრიის ტერაქტი (არაბ. تفجير الإسكندرية) მოხდა 2011 წლის 1 იანვარს, დაიღუპა 32 ადამიანი, 100-მდე დაშავდა. ტერორისტული აქტის მიზანი გახდა კოპტური მართლმადიდებელი ეკლესია ალექსანდრიაში, ქრისტიანი კოპტები. თვითმხილველთა ინფორმაციით აფეთქდა ავტომობილი შკოდა. აფეთქებისას ტაძარში იმყოფებოდა ბევრი მორწმუნე, სრულდებოდა წირვა ახალი წლისადმი. ↑ „ارتفاع الضحايا إلي 32 النيابة استمعت لاقوال 72 مصاباً.. والمستشار العام في الإسكندرية اليوم“. Al Masaa. 5 January 2011. ციტირების თარიღი: 6 January 2011.[მკვდარი ბმული] (არაბული ენა) ↑ „الصحة: ارتفاع عدد ضحايا حادث الإسكندرية إلى 21 قتيلا و97 مصابا“. Masrawy. 1 января 2011. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-01-04. ციტირების თარიღი: 1 января 2011. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate= და |date=-ში (დახმარება)(არაბული ენა) ↑ BBC (ინგლისური) ↑ theaustralian.com.au Egypt Christians vent anger over bombing (ინგლისური)
Avey Tare

დეივიდ მაიკლ პორტნერი, ცნობილი მეტსახელით Avey Tare (დ. 24 აპრილი, 1979) — ამერიკელი მუსიკოსი, Animal Collective-ის წევრი. ცხოვრობს ბრუკლინში, ნიუ-იორკში. პორტნერმა ჯოშ დიბი (Deakin), ნოა ლენოქსი (Panda Bear) და ბრაიან ვეიტცი (Geologist) სკოლაში გაიცნო. წლების განმავლობაში ისინი ერთმანეთს უზიარებდნენ მუსიკალურ იდეებს და უკრავდნენ სხვადასხვა შემადგენლობით. Avey Tare-მა ჩაწერა Spirit They're Gone, Spirit They've Vanished Panda Bear-თან ერთად და გამოუშვა ის ჯგუფის საკუთარ ლეიბლზე Animal, 2000 წელს. ეს ალბომი ითვლება Animal Collective-ის პირველ ოფიციალურ ჩანაწერად. სკოლის დამთავრების შემდეგ Avey Tare და Geologist გადავიდნენ ნიუ-იორკში სწავლის გასაგრძელებლად. საბოლოოდ Panda Bear და Deakin-იც ნიუ-იორკში გადავიდნენ და ჯგუფმა უფრო მჭიდროდ დაიწყო თანამშრომლობა. საბოლოოდ მათ შეარჩიეს სახელი "Animal Collective". მიუხედავად იმისა, რომ ჯგუფი სიმღერებს ერთობლივი ძალებით ქმნის და არ ჰყავს ტიპური ლიდერი, Avey Tare-ს სხვა წევრები უწოდებენ "სიმღერების მთავარ ავტორს". 'Spirit They've Gone Spirit They've Vanished'-ის (რომელიც მთლიანად პორტნერმა დაწერა) შემდეგ გამოსულ ყველა ჩანაწერზე სიმღერების ნახევარზე მეტი მისი დაწერილია. Avey Tare-ის სხვა პროექტები და ჩანაწერებია Terrestrial Tones Black Dice-ის ერიკ კოუპლენდთან ერთად, საერთო 12" დეივიდ გრაბსთან ერთად და ალბომი მის მაშინდელ მეუღლესთან კრისტინ ანნა ვალისდოტირთან (აგრეთვე ცნობილი როგორც კირა ბრეკანი) ერთად - Pullhair Rubeye. თავისი პირველი სოლო ალბომი "Down There" მან 2010 წლის ოქტომბერში გამოუშვა. მისი და ები პორტნერი არის მუსიკოსი და მხატვარი, რომელსაც შექმნილი აქვს Animal Collective-ის ზოგიერთი ჩანაწერის გაფორმება. Avey Tare გაშორებულია ცოლთან. Down There (2010, Paw Tracks) Lucky (2010, Paw Tracks) Crumbling Land (2003, Fat Cat Records) (საერთო 12" დეივიდ გრაბსთან ერთად) მთავარი სტატია: Animal Collective-ის დისკოგრაფია. Spirit They're Gone, Spirit They've Vanished (2000) - Animal Danse Manatee (2001) - Catsup Plate Hollinndagain (2002, 2006) - St. Ives, Paw Tracks Campfire Songs (2003) - Catsup Plate Here Comes the Indian (2003) - Paw Tracks Sung Tongs (2004) - FatCat Records Feels (2005) - FatCat Strawberry Jam (2007) - Domino Records - (აშშ #72) Merriweather Post Pavilion (2009) - Domino Records - (აშშ #13, ბრიტ. #26) ODDSAC (2010) - Plexifilm Blasted (2005, Psych-o-Path records) Oboroed/Circus Lives (2005, UUAR) Dead Drunk (2006, Paw Tracks) Pullhair Rubeye (2007, Paw Tracks) ↑ http://www.ascap.com/ace/search.cfm?requesttimeout=300&mode=results&searchstr=1669442&search_in=c&search_type=exact&search_det=t,s,w,p,b,v&results_pp=20&start=1[მკვდარი ბმული] ↑ Animal Collective Facebook page (August 23, 2010).
ამოგჰასიდჰი

ამოგჰასიდდჰი (სანსკრიტი: अमोघसिद्धि Amoghasiddhi; ჩინ: 成就如來, ფინინი: Chengjiu Rulai; იაპ: 不空成就如来 Fukūjōju Nyorai; მონღ: ᠲᠡᠭᠦᠰ ᠨᠥᠭᠴᠢᠭᠰᠡᠨ Төгс нөгчигсөн Tegüs nögcigsen; ტიბ: དོན་གྲུབ། დონდრუპ; ვიეტ: Thành Tựu Như Lai) ბუდიზმის ვაჯრაიანული ტრადიციის ხუთ სიბრძნის ბუდდჰათაგან ერთ-ერთია. დაკავშირებულია ბუდისტური გზის მიღწევასთან და შურის შხამის განადგურებასთან. მისი სახელი ნიშნავს „ის, ვისი მიღწევაც არაა ამაო“. მისი შაკტი (მეუღლე) არის ტარა, მისი ტახტები გარუდები. ეკუთვნის კარმას ოჯახს, რომლის სიმბოლო არის ორმაგი ვაჯრა/ელვა. ↑ Double Dorje. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-01-21. ციტირების თარიღი: 2011-01-08. ↑ The Five Dhyani Buddhas (Great Buddhas of Wisdom). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-07-02. ციტირების თარიღი: 2011-01-08.
სანტიაგო-დელ-ესტერო

სანტიაგო-დელ-ესტერო - ქალაქი ჩრდილოეთ არგენტინაში, სანტიაგო-დელ-ესტეროს პროვინციის დედაქალაქი, არგენტინის მეთორმეტე უდიდესი ქალაქი. 2001 წელს მისი მოსახლეობა 244,733 ადამიანს შეადგენდა. მდებარეობს მდინარე დულსეზე, ბუენოს-აირესიდან 1,042 კმ-ით ჩრდილო-დასავლეთით. ქალაქი უძველესია არგენტინის ტერიტორიაზე ესპანელთა მიერ დაარსებულ ქალაქებს შორის. მისი ასაკი 455 წელია. მას ზედმეტსახელად "Madre de Ciudades"-ს ეძახიან (ქალაქების დედა). ქალაქში მდებარეობს სანტიაგო-დელ-ესტეროს ეროვნული უნივერსიტეტი და აეროპორტი. აღსანიშნავია, რომ ამ ქალაქსა და მის შემოგარენში ცხოვრობს 100,000 კეჩუას ენაზე მოლაპარაკე ადგილობრივი. კულტურის საიტი დაარქივებული 2006-10-14 საიტზე Wayback Machine. მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2015-02-23 საიტზე Wayback Machine. მუნიციპალური ინფორმაცია
სან-ხუანი (არგენტინა)

სან-ხუანი — ქალაქი არგენტინაში, კუიოს რეგიონში, სან-ხუანის პროვინციის დედაქალაქი. მდებარეობს მდინარე სან-ხუანის სანაპიორზე, ზღვის დონიდან 46 მეტრზე. 2001 წლის მონაცემებით, ქალაქში ცხოვრობდა 112,000 ადამიანი. ქალაქი განსაკუთრებით გამოირჩევა მწვანე ნარგავების სიმრავლით, რის გამო ოაზისსაც ეძახიან. განვითარებულია სოფლის მეურნეობა, განსაკუთრებით მეღვინეობა. პროვინციის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2016-12-13 საიტზე Wayback Machine. მუნიციპალიტეტი დაარქივებული 2014-10-31 საიტზე Wayback Machine. ტურისტული გიდი
უშუაია

უშუაია — ქალაქი არგენტინაში, ცეცხლოვანი მიწის პროვინციის დედაქალაქი. წარმოადგენს მთელ მსოფლიოში ყველაზე სამხრეთით მდებარე ქალაქს. მდებარეობს კუნძულ ცეცხლოვან მიწაზე. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 63,280 ადამიანს. ქალაქის ეკონომიკური საქმიანობის მთავარ მიმართულებებს წარმოადგენს თევზაობა, ნავთობისა და გაზის მოპოვება, მეცხვარეობა და ეკოტურიზმი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: Ushuaia Ushuaia, ტურისტული მეგზური ვიკივოიაჟზე (ესპანური) მუნიციპალიტეტი დაარქივებული 2006-11-04 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) უშუაიას ისტორია დაარქივებული 2011-05-31 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) ტურიზმი დაარქივებული 2020-08-31 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური) Online community of residents დაარქივებული 2008-01-13 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური) Interactive city map დაარქივებული 2013-07-20 საიტზე Wayback Machine.
ფორმოსა (ქალაქი)

ფორმოსა - ქალაქი არგენტინაში, ფორმოსის პროვინციის დედაქალაქი. მდებარეობს ბუენოს-აირესიდან 1,200 კმ-ის დაშორებით, მდინარე პარაგვაის ნაპირებზე. 2001 წლის მონაცემებით, ქალაქში ცხოვრობდა 210,000 ადამიანი. ქალაქი პროვინციის ეკონომიკური კვანძია, რომელიც ძირითადად ბუნებრივი რესურსების გადამუშავებას ემყარება. საშუალო წლიური ტემპერატურაა 28 °C. ქალაქში მდებარეობს ფორმოსის ეროვნული უნივერსიტეტი. ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2000-12-06 საიტზე Wayback Machine. ფორმოსის ეროვნული უნივერსიტეტი
კუიავია

კუიავია (პოლ. Kujawy) — ჩრდილოეთ პოლონეთის ისტორიული ოლქი, მდინარეების ვისლისა და ნოტეჩის შუამდინარეთში, მაზოვიის დასავლეთით და დიდი პოლონეთის ჩრდილოეთით. კუიავია პოლონეთის სახელმწიფოს შემადგერნლობაში შევიდა ჯერ კიდევ 960 წწ. მთავარ მიეშკო I-ის დროს. პოლონეთის დაყოფის დროს ბოლესლავ III შვილებზე კუიავია თავდაპირველად მოხვდა მაზოვიის შემადგენლობაში, ხოლო 1194 წ. წარმოიქმნა დამოუკიდებელი კუიავიის სამთავრო რომლის მთავარი გახდა ლეშეკ II თეთრი. 1202—1234 წ. კუიავია ისევ მაზოვიის შემადგენლობაში იყო, რომლის მმართველმა კონრად I-მა 1226 წ. თავის სამფლობელოში მოიწვია ტევტონთა ორდენი. რაინდები დამკვიდრდნენ კუიავიის აღმოსავლეთით, დობჟინის მიწაზე. XIII საუკუნის მეორე ნახევარში კუიავიის სამთავრო გაყოფილი იქნა ორად — რომელთა ცენტრები იყო ინოვროცლავი და ბჟესც-კუიავსკი. მთავარმა ვლადისლავ ლოკიტეკ კუიავიელმა შეძლო 1306 წ. შეერთებინა მცირე პოლონეთი, ხოლო 1314 წ. დიდი პოლონეთი, რის შედეგადაც ააღორძინა ერთიანი პოლონური სახელმწიფო. 1320 წ. მოხდა ვლადისლავის კორონაცია და გახდა პოლონეთის მეფე. 1332 წ. კუიავიის დიდი ნაწილი დაპყრობილ იქნა ტევტონთა ორდენის რაინდების მიერ, მაგრამ თანდათანობით პოლონეთის მეფეები აძევებდნენ გერმანელებს ამ ტერიტორიებიდან და აღადგენდნენ თავიანთ ძალაუფლებას. რეჩ პოსპოლიტის გაყოფის შემდეგ 1772—1793 წწ. კუიავია შევიდა პრუსიის შემადგენლობაში. ნაპოლეონის ომების პერიოდში ტერიტორია შედიოდა ვარშავის საჰერცოგოში (1807—1815 წწ.), ხოლო ვენის კონგრესის შემდეგ (1814—1815 წწ.) კუიავიის დიდი ნაწილი (ბიდგოში, ინოვროცლავი) მიერთებულ იქნა პრუსიას (მოგვიანებით კი გერმანიას), ხოლო ვლოცლავეკის ოლქი აღმოსავლეთით — რუსეთის იმპერიას. 1918 წ-დან. კუიავია არის — პოლონეთის რესპუბლიკის შემადგენლობაში. კუიავიის მთავრები: ლეშეკ II თეთრი (1194—1202) კონრად I (1202—1233) კაზიმირ I (პოლონ.) (1233—1267) ლეშეკ III შავი (1267—1288) ვლადისლავ I ლოკიტეკი (1267—1333) კუიავია მდებარეობს ბალტიისპირა დაბლობზე. უდიდესი მდინარეებია — ვისლა აღმოსავლეთით და ნოტეცი დასავლეთით და სამხრეთით. მსხვილი ქალაქებია (2004 წ. მონაცემები): ბიდგოში (370 ათ. ადამიანი) ვლოცლავეკი (123 ათ. ად.) ინოვროცლავი (80 ათ. ად.) ახლა კუიავია შედის კუიავო-პომერანიის სავოევოდოს შემადგენლობაში.
სვენეთის ღვთისმშობლის ეკლესიები

სვენეთის ღვთისმშობლის ეკლესიები – ეკლესიები გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ სვენეთში. ღვთისმშობლის პირველი ეკლესია დგას სოფლის აღმოსავლეთით. სავარაუდოდ თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (7,5 X 5 მ), ნაგებია რიყის ქვით. შენობა ძლიერ დაზიანებულია: მთლიანად დანგრეულია დასავლეთ ნაწილი, ჩანგრეულია გადახურვა. შესასვლელი სამხრეთითაა. ნახევარწრიულ აფსიდში სარკმელია. თითო სარკმელი დასავლეთით და სამხრეთითაა. ეკლესია შიგნიდან შელესილი ყოფილა. ღვთისმშობლის მეორე ეკლესია დგას სოფლის აღმოსავლეთ მონაკვეთში. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (9,6 X 5,8 მ), ნაგებია რიყისა და ნატეხი ქვით. შენობის კუთხეები, კარისა და სარკმლის გარეთა პირები ნაწყობია ნატეხი ქვით და კვადრატული აგურით. ეკლესია დაზიანებულია: სახურავი ჩანგრეულია, ჩრდილოეთისა და სამხრეთის კედლებზე შემორჩენილია ნახევარწრიული კამარის ნაწილი, დასავლეთის კედლის ორივე კუთხეში - პილასტრებია. ინტერიერში ჩამოცვენილია შელესილობა. ეკლესიას სამხრეთით არქიტრავით გადახურული კარი და თაღოვანი სარკმელი აქვს. თითო ასეთივე სარკმელია აღმოსავლეთით (ფასადში) და დასავლეთით. ნახევარწრიული აფსიდის სარკმლის ორივე მხარეს თითო ოთხკუთხა ნიშია. ჩრდილოეთისა და სამხრეთის ფასადებზე შემორჩენილია კვადრატული აგურით ნაწყობი თაროსებრი ლავგარდანი. ღვთისმშობლის მესამე ეკლესია კი დგას სოფლის სამხრეთით სასაფლაოზე. სავარაუდოდ თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (5,4 X 3 მ), ნაგებია რიყისა და ნატეხი ქვით, ზოგან გამოყენებულია აგურიც. შენობა ძლიერ დაზიანებულია. აღმოსავლეთ კედელში შეიმჩნევა ნახევარწრიული აფსიდისა და სარკმლის კვალი. საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
ტირძნისის დედაღვთისას ეკლესია

ტირძნისის დედაღვთისას ეკლესია — ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ტირძნისის განაპირას ჩრდილო-აღმოსავლეთით, დემურაანთ უბანში, სასაფლაოზე. აშენებულია 1872 წელს. ეკლესია დარბაზულია (9,3 X 5,9 მ), ნაგებია რიყის ქვითა და აგურით, კუთხეები, სარკმლის საპირეები და სამსაფეხურიანი ლავგარდანი აგურისაა. დაზიანებულია ლავგარდანი და სახურავი. შესასვლელი დასავლეთ კედლის ცენტრშია. ნახევარწრიულ აფსიდის ღერძზე განიერი სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს თაღოვანი ნიშებია. ორ-ორი სარკმელი ჩრდილოეთ და სამხრეთ კედლებშია. სარკმლები შიგნიდან თაღოვანია, გარედან შეისრულთაღიანი და ტიმპანიანი. დარბაზის გრძივ კედლებზე ორი წყვილი პილასტრია, რომლებსაც ეყრდნობა ცილინდრული კამარის საბჯენი თაღები. დასავლეთ ფასადის ფრონტონის ქვეშ ჩაღრმავებული ჯვარია, რომლის ქვემოთ ოთხკუთხა ნიშია. ასეთივე სამი ჯვარი სიმეტრიულად განლაგებულია სამხრეთ ფასადზეც. სახურავი ორფერდაა, გადახურულია ღარიანი კრამიტით. საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
ტირძნისის კვირაცხოვლის ეკლესია

ტირძნისის კვირაცხოვლის ეკლესია – ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ტირძნისის განაპირას სამხრეთ-დასავლეთით. აშენებულია 1886 წელს. ეკლესია დარბაზულია (7,3 X 5,3 მ), ნაგებია რიყის ქვით, კუთხეები, სარკმლის საპირეები და ლავგარდანი აგურისაა. ეკლესიის კედლები შიგნიდან და გარედან შელესილია. შენობას დაზიანებული აქვს ორსაფეხურიანი ლავგარდანი და სახურავი. შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ კუთხეშია. მის თავზე ოთხკუთხა სარკმელია. თითო სარკმელია არაღრმა რკალური აფსიდის ღერძზე, დასავლეთის და სამხრეთის კედლებში. აფსიდის სარკმლის ორივე მხარეს თაღოვანი ნიშებია. დარბაზის ცილინდრული კამარის საბჯენი თაღი გრძივი კედლების კრონშტეინებს ეყრდნობა. შენობის იატაკი მიწის ზედაპირზე დაბალია. სახურავი ორფერდაა, გადახურულია კრამიტით. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ტირძნისის კვირაცხოვლის ეკლესია საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
ტყვიავის ღვთისმშობლის ეკლესია

ტყვიავის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ტყვიავის ქარელაანთ უბანში. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანის დასაწყისით. ეკლესია დარბაზულია (10,3 X 6,5 მ), ნაგებია რიყის ქვით (წყობა ირეგულარულია), გამოყენებულია ღვინისფერი თლილი კვადრებიც. შენობა დაზიანებულია: ჩამონგრეულია ჩრდილოეთ კედლის დეკორატიული თაღი და ლავგარდანი, ჩამოცვენილია შიდა შელესილობა; აღმოსავლეთ კედლის ზოგიერთ ნაწილში ჩანს აგურის გვიანდელი ჩანაერთები. ეკლესიას ორი თაღოვანი შესასვლელი აქვს: ერთი დასავლეთით (ამჟამად გაუქმებულია), მეორე - სამხრეთის კედლის დასავლეთ ნაწილში. ამ შესასვლელის თაღში ჩადგმულია ტიმპანის მთლიანი ქვა. აფსიდის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია, რომელიც შიგნიდან გარეთ მკვეთრად ვიწროვდება (აფსიდის სხვა კომპონენტების ჩაშენების გამო არ გაირჩევა). ეკლესიის გრძივ კედლებზე წყვილი ერთსაფეხურიანი პილასტრია. პილასტრების კრონშტეინებს ეყრდნობა კედლის დეკორატიული თაღები, რომლებიც ოდნავ გამოწეულია კედლის სიბრტყიდან. პილასტრის კაპიტელების დანაწევრება ერთნაირია (შუბლი, ლილვი და სწორხაზოვანი ზოლი). პილასტრების კაპიტელებს საბჯენი თაღი ეყრდნობა. დარბაზის სამხრეთის კედელში შიგნიდან თაღოვანი, გარედან სწორკითხა სარკმლებია. მათგან დასავლეთის კედლის სარკმელი უფრო განიერია. ერთი სწორკუთხა მცირე სარკმელი დასავლეთის კედლის ზედა ნაწილშიცაა. ეკლესიის ფასადები მცირედ დეკორირებულია. აღმოსავლეთის სარკმელს თაღოვან თავსართად შემოვლებული აქვს ქვაში ამოკვეთილი შეწყვილებულგრეხილიანი ლილვი გადანაკეცებით. ლილვზე დაფუძნებულია დიდი ზომის ტოლმკლავებიანი ჯვარი. ასეთივე, მხოლოდ მცირე ზომის ჯვარია გამოსახული სამხრეთის სარკმლის თავსართის ქვაზე. დასავლეთ ფასადზე შემორჩენილია კვადრატული აგურის ორი რიგისაგან შედგენილი ლავგარდანი. ეკლესია გადახურულია ღარიანი კრამიტით. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ტყვიავის ღვთისმშობლის ეკლესია საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
ტყვიავის წმინდა გიორგის ეკლესია

ტყვიავის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ტყვიავის განაპირას, ჩრდილო-აღმოსავლეთით. თარიღდება XVII-XVIII საუკუნეებით. ეკლესია დარბაზულია (5,83 X 4,2 მ), ნაგებია რიყის ქვით, კუთხეები სარკმლის საპირეები და ორსაფეხურიანი ლავგარდანი აგურისაა. ლავგარდანი და სახურავი ძლიერაა დაზიანებული. თაღოვანი შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ კუთხეშია. მცირე სიღრმის რკალური აფსიდის ღერძზე ვიწრო სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს თაღოვანი ნიშებია. ასეთივე სარკმელია დასავლეთ კედელშიც. ცილინდრული კამარა გრძივ კედლებს ეყრდნობა. სახურავი ორფერდაა, ღარიანი კრამიტის. საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
ვლადისლავ I ლოკიტეკი

ვლადისლავ I ლოკიტეკი (პოლ. Władysław I Łokietek, 1260 ან 1261 — 1333 წლის 2 მარტი) — კრაკოვის მთავარი 26 თებერვლიდან 1289 წლის აგვისტომდე, კრაკოვის მემკვიდრე 1293 წლის იანვრიდან, 1296 10 მარტიდან პოლონეთის სამეფოს ჰერცოგი. პოლონეთის მთავარი 1305 წლის მაისიდან 1305 წლის ივლისამდე (პირველად), 1306 წ. აგვისტოდან 1311-მდე (მეორეჯერ), 1312 წ. ივნისიდან 1320 წ. 20 იანვრამდე (მესამეჯერ), პოლონეთის მეფე 1320 წლის 20 იანვრიდან (კორონაცია კრაკოვში). კონრად I მაზოვეცკის (მაზოვიელი) შვილიშვილი, კაზიმირ I კუიავიელის ვაჟი. ლოკიტეკად წოდებული (პოლ. Łokietek) მიიღო თავისი დაბალი სიმაღლის გამო (ზოგი მონაცემებით 130 სმ). კუიავიის და დობჟინის მთავარი (1267—1275; დედის მეურვეობის ქვეშ), ძმებთან ერთად მმართველობა (1275—1288), ბრესტ-კუიავიის და სერაძის მთავარი (1288—1300), სანდომირის მთავარი (1289—1292); ჩეხეთის მეფის ვლაცლავ II-ის ლენი (1292—1300) და დობჟინის სამთავროს რეგენტი (1293—1295), ლენჩიცკის მთავარი (1294—1300), დიდი პოლონეთის და პომორიეს მთავარი (1296—1300). 1293—1295 კრაკოვის მთავრის პრჟემისლის მოკავშირე (1290-დან), პოლონეთის მეფის (პრჟემისლ II ოტოკანი, 1295—1296) მოკავშირე. ვლაცლავ II ჩეხთან კონფლიქტის შემდეგ ლტოლვილობაშია (1300—1304); სავარაუდოდ მიიღო მონაწილეობა დიდი იუბილის ზეიმის 1300 აღნიშვნაში, რომლის ორგანიზაციას რომის პაპი ბონიფაციუს VIII აწყობდა, იყო გალიციაში და სლოვაკეთის მიწებზე. ლტოლვილობიდან დაბრუნების შემდეგ, უნგრული ნაწილების სათავეში შევიდა კრაკოვში (1306), გაავრცელა თავისი ძალაუფლება მცირე პოლონეთზე და აღმოსავლეთ პომორიეზე. 1314 წ. მცირე პოლონეთს შემოუერთა დიდი პოლონეთი და აწარმოებდა ბრძოლას ყველა პოლონურიმიწების გასაერთიანებლად. 1320 წ. კრაკოვში მოხდა მისი კორონაცია და გახდა პოლონეთის მეფე (1320—1333). ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ვლადისლავ I ლოკიტეკი
არჩილ ჭავჭავაძე

არჩილ გულბაათის ძე ჭავჭავაძე (დ. 1841, სოფ. წინანდალი, ახლანდელი თელავის მუნიციპალიტეტი ― გ. 10 ივლისი [ძვ. სტ. 27 ივნისი], 1902, თბილისი), რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი (1896). კავალერიის გენერალ ზაქარია ჭავჭავაძის უმცროსი ძმა. სამხედრო სამსახური დაიწყო 1862 წელს პროპორშჩიკის ჩინით. ტვერის 43-ე დრაგუნთა პოლკისა და კავკასიის მე-12 სახაზო ათასეულის შემადგენლობაში 1862-1864 მონაწილეობდა კავკასიის ომების (1817–1864) უკანასკნელ ოპერაციებში დასავლეთ კავკასიაში. 1876 მიიღო მაიორის ჩინი. 1877 ახლადჩამოყალიბებული დაღესტნის ცხენოსანთა ბრიგადის მე-3 პოლკის მეთაური იყო. მონაწილეობდა რუსეთ-ოსმალეთის ომში (1877-1878). განსაკუთრებით გამოიჩინა თავი ავლარის მთასთან 1877 წლის 3 ოქტომბერს/15 ოქტომბერს გამართულ ბრძოლაში, ყარისის აღებაში 1877 წლის 6 ნოემბერს/18 ნოემბერს, არზრუმთან ბრძოლებში. 1879 წელს ჭავჭავაძე დანიშნეს დაღესტნის ცხენოსანთა 1-ლი პოლკის მეთაურად, იგი მონაწილეობდა იმიერკასპირეთში რუსეთის არმიის ახალთექის (1879 აგვისტო) ექსპედიაში. 1883 ჭავჭავაძეს მიენიჭა პოლკოვნიკობა. 1889-1896 წლებში იყო სევერსკის პოლკის მეთაური. 1896-1902 - კავალერიის ბრიგადის მეთაური, ხოლო 1902 წლის 11 ივნისს/24ივნისს დაინიშნა კავკასიის კავალერიის დივიზიის მეთაურად. ჯავრიშვილი ვ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 377. არჩილ ჭავჭავაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი