laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
არგენტინა-საქართველოს ურთიერთობები

არგენტინა-საქართველოს ურთიერთობები – წარმოადგენს ურთიერთობებს არგენტინასა და საქართველოს შორის. არგენტინასთან დიპლომატიური ურთიერთობები დამყარდა 1992 წლის 2 ნოემბერს. არგენტინა-საქართველოს შორის თანამშრომლობის ძირითადი სფეროებია კულტურა, ეკონომიკური განვითარება, ვაჭრობა და სოფლის მეურნეობა. 2019 წლის მაისში არგენტინაში საქართველოს საელჩოს ინიციატივით, ბუენოს-აირესის ავტონომიური ქალაქის მთავრობის გადაწყვეტილებით არგენტინის დედაქალაქის ცენტრალურ უბანში — პალერმოში გაიხსნა თბილისის სკვერი. იმავე წელს კი — თბილისში, დიდუბეში გაიხსნა ბუენოს-აირესის სკვერი, რომლის გახსნას დაესწრო თბილისში ვიზიტად მყოფი არგენტინის იუსტიციის მინისტრი. 2019 წელს არგენტინას ოფიციალური ვიზიტით ეწვია საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრი დავით ზალკალიანი. ხუან კარლოს სანჩეს არნაო (2000-2006 წლებში რეზიდენციით მოსკოვში); ხორხე ალეხანდრო მასტროპიეტრო (2019-2020 წლებში, რეზიდენციით ანკარა, თურქეთი). პატრისია სალასი (2022, წლიდან, რეზიდენციით ანკარა, თურქეთი) 2009 წლის მარტიდან არგენტინის საელჩო თურქეთში ფარავს საქართველოს. ალექსანდრე ლაცაბიძე (2012 წელს) გელა სეხნიაშვილი (2012–2017 წლებში) ირაკლი ყურაშვილი (2018–2022 წლებში) გვარამ ხანდამიშვილი (2023 წლიდან) საქართველოს საელჩო არგენტინაში 2012 წლის იანვარში გაიხსნა, ხოლო 10 აპრილს საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანმა ელჩმა არგენტინაში ალექსანდრე ლაცაბიძემ რწმუნებათა სიგელები გადასცა არგენტინის პრეზიდენტს კრისტინა ფერნანდესს. 2018 წლის მარტში საქართველოს ელჩმა ირაკლი ყურაშვილმა რწმუნებათა სიგელები გადასცა არგენტინის პრეზიდენტს მაურისიო მაკრის. 2023 წლის აგვისტოში საქართველოს ელჩმა გვარამ ხანდამიშვილმა რწმუნებათა სიგელები გადასცა არგენტინის პრეზიდენტს ალბერტო ფერნანდესს. არგენტინასა და საქართველოს შორის 2009 წელს ექსპორტის ღირებულებამ შეადგინა 2,1 ათასი აშშ დოლარი, ხოლო იმპორტმა 3.621,5 ათასი აშშ დოლარი. საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტრო არგენტინასთან ურთიერთობის შესახებ დაარქივებული 2010-12-18 საიტზე Wayback Machine. არგენტინის საგარეო საქმეთა სამინისტრო ↑ ბუენოს-აირესში თბილისის სკვერი გაიხსნა. საქართველოს საზოგადოებრივი მაუწყებელი. 1tv.ge (2019-05-28). ციტირების თარიღი: 4 ოქტომბერი, 2020. ↑ თბილისში მდებარე ერთ-ერთ სკვერს ბუენოს-აირესის სახელი დაერქმევა. „იმედი“. imedinews.ge (2018-07-17). ციტირების თარიღი: 4 ოქტომბერი, 2020.[მკვდარი ბმული] ↑ საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრი ურუგვაისა და არგენტინას ეწვევა. საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტრო. mfa.gov.ge (2019-03-28). ციტირების თარიღი: 4 ოქტომბერი, 2020.[მკვდარი ბმული] ↑ Decreto 522/2019 PODER EJECUTIVO NACIONAL (P.E.N.) (ესპანური). Información Legislativa y Documental | Ministerio de Justicia y Derechos Humanos de la Nación. servicios.infoleg.gob.ar (2019-07-29). ციტირების თარიღი: 4 ოქტომბერი, 2020. ↑ ინფორმაცია არგენტინაში საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩის, ირაკლი ყურაშვილის მიერ არგენტინის პრეზიდენტისათვის რწმუნებათა სიგელების გადაცემის თაობაზე. საქართველოს საელჩო არგენტინის რესპუბლიკაში. argentina.mfa.gov.ge (2018-03-12). ციტირების თარიღი: 4 ოქტომბერი, 2020.
რუსეთის ფედერალური კრება

ფედერალური კრება — რუსეთის ფედერაციის ორპალატიანი პარლამენტის სახელწოდება, რომელიც რუსეთის უმაღლესი წარმომადგენლობითი და საკანონმდებლო ორგანოა (თანახმად კონსტიტუციის 94-ე მუხლისა). ფედერალური კრების სტატუსი გასაზღვრულია კონსტიტუციის მე-5 თავში. ფედერალური კრების ფუნქციები და უფლებამოსილება განაწილებულია ორ პალატაზე — სახელმწიფო დუმასა და ფედერაციის საბჭოს შორის (თანახმად კონსტიტუციის 95-ე მუხლისა). ფედერალური კრება მუდმივმოქმედი ორგანოა (რფ კონსტიტუცია, მუხლი 99). ორივე პალატას შეუძლია ერთობლივად შეიკრიბოს რუსეთის პრეზიდენტის, საკონსტიტუციო სასამართლოს მოსასმენად, აგრეთვე სხვა სახელმწიფოების მეთაურთა მოსასმენად (რფ კონსტიტუცია, მუხლი 100). სახელმწიფო დუმა ფედერაციის საბჭო Веб-сайт Федерального собрания Структуры государственной власти: Федеральное собрание დაარქივებული 2017-02-02 საიტზე Wayback Machine. Послания Владимира Путина Федеральному собранию დაარქივებული 2008-09-25 საიტზე Wayback Machine. Послания Дмитрия Медведева Федеральному собранию
ომარ სულეიმანი

ომარ სულეიმანი (არაბ. عمر سليمان; დ. 2 ივლისი, 1936, კენა, ეგვიპტე — გ. 19 ივლისი, 2012, კლივლენდი, ოჰაიოს შტატი, აშშ) — ეგვიპტელი პოლიტიკური და სამხედრო მოღვაწე. ქვეყნის ვიცე-პრეზიდენტის თანამდებობა დაიკავა 2011 წლის 29 იანვარს, ქვეყანაში მიმდინარე მთავრობის საწინააღმდეგო გამოსვლების დროს. 1993 წლიდან ხელმძღვანელობს ეგვიპტის დაზვერვის სამსახურს. მონაწილეობდა ჩრდილოეთ იემენის სამოქალაქო ომში (1962-1970), იომ-ქიფურის ომში (1973), ექვსდღიანი ომში (1967). We Want Omar Soliman Pharaohs-in-Waiting
ლაბსყალდი

ლაბსყალდი (სვან. ლაბსყალდ) — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ცხუმარის თემი (სოფლები: ლაბსყალდი, ლეზგარა, მაგარდელი, სვიფი, ტვიბერი, ღვებალდი). მდებარეობს სვანეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, მდინარე ენგურის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1600 მ, მესტიიდან 24 კმ. სოფლის მახლობლად მდებარეობს შუა საუკუნეების ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი – მიქაელ მთავარანგელოზის დარბაზული ეკლესია. იგი ნაგებია ნატეხი ქვით კირისა და ქვიშის დუღაბზე. დასავლეთით ეკვრის ქვის ეგვტერი, რომელზეც XIX საუკუნის II ნახევარში ხის მეორე სართული დაუშენებიათ. აღმოსავლეთ მხარეს აქვს ერთი სარკმელი. შესასვლელი დასავლეთის მხრიდანაა. საკურთხეველი გადატიხრულია სამმალიანი ქვის კანკელით. ნაგებობა შელესილია და გადახურულია ყავრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 19 ადამიანი. ლაბსყალდის ოთხთავი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 96. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 98. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 59. ↑ 4.0 4.1 საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ლადრერი

ლადრერი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ეცერის თემში (სოფლები: ბარში, გვალდერი, ისკარი, კალაში, ლადრერი, ლანტელი, ლაშხრერი, უსგვირი, უღვალი, ფხუტრერი, ქურაში, ცალანარი, ჭელირი, ჰებუდი). მდებარეობს სვანეთის კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ენგურის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1400 მ, მესტიიდან 27 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 37 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 100. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ლალხორალი

ლალხორალი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ხაიშის თემში (სოფლები: ბარჯაში, გაღმა ხაიში, ზედა ვედი, ზედა წვირმინდი, ზედა ხაიში, ზემო ვედი, თოთანი, ლალხორალი, ლახანი, ლუხი, მუხაშურა, ნაკი, ნალქორვალი, ნანყბული, სკორძეთი, ტობარი, ქედანი, ქვედა ვედი, ქვედა წვირმინდი, შგედი, ციცხვარი, ჭერი, ხაიში, ჯორკვალი). მდებარეობს მდინარე ენგურის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 530 მ, მესტიიდან 72 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 9 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 114. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ლამხერი

ლამხერი (სვან. ლამხერ) — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ფარის თემში (სოფლები: ზაგარი, ზედა ლუჰა, კაცხი, ლამხერი, ლაყვრი, სვიფი, ფალედი, ფარი, ქვედა ლუჰა, ღეშდერი, ყვანა, ხოსრარი). მდებარეობს სვანეთის კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ენგურის ხეობაში. ზღვის დონიდან 1600 მ, მესტიიდან 28 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 14 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 118. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 99. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 59. ↑ 4.0 4.1 საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ლანტელი

ლანტელი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ეცერის თემში (სოფლები: ბარში, გვალდერი, ისკარი, კალაში, ლადრერი, ლანტელი, ლაშხრერი, უსგვირი, უღვალი, ფხუტრერი, ქურაში, ცალანარი, ჭელირი, ჰებუდი). მდებარეობს სვანეთის კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ენგურის ხეობაში. ზღვის დონიდან 1500 მ, მესტიიდან 26 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 54 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 122. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ლარილარი

ლარილარი (სვან. ლარილა̈რ) — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ჭუბერის თემში (სოფლები: დევრა, ზემო მარღი, ლარილარი, ლახამი, ლეკულმახა, ლეწფერი, სგურიში, ტიტა, ქვემო მარღი, ყარი). მდებარეობს მდინარეების ნენსკრისა და ნაკრის წყალგამყოფი შდავლერის ქედის სამხრეთ-დასავლეთ კალთის ძირას, მდინარე ნენსკრის მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 880 მ, მესტიიდან 75 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 83 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 130. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 99. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 60. ↑ 4.0 4.1 საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ლაყვრი

ლაყვრი, ლაყვირი (სვან. ლაყუ̂რი) — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ფარის თემში (სოფლები: ზაგარი, ზედა ლუჰა, კაცხი, ლამხერი, ლაყვრი, სვიფი, ფალედი, ფარი, ქვედა ლუჰა, ღეშდერი, ყვანა, ხოსრარი). მდებარეობს სვანეთის კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედის სამხრეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 1600 მ, მესტიიდან 31 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 147. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 100. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 60. ↑ 4.0 4.1 საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
სიხშირული მოდულაცია

სიხშირული მოდულაცია (FM) — მოდულაციის ტიპი, როდესაც იცვლება გადამტანი სიგნალის მყისი სიხშირე. უპირისპირდება ამპლიტუდურ მოდულაციას. ანალოგიურ სისტემებში, განსხვავება მყის სიხშირესა და ბაზისურ სიხშირეს შორის გადასაცემი ინფორმაციის მყისი ამპლიტუდის პროპორციულია.
ლაშთხვერი

ლაშთხვერი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ლენჯერის თემში (სოფლები: კაერი, ლაშთხვერი, ლემსია, ნესგუნი, სოლი, ქაშვეთი, ჰეშკილი). მდებარეობს სვანეთის კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე მულხრის (ენგურის მარჯვენა შენაკადი) მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1380 მ, მესტიიდან 3 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 92 ადამიანი. მთავარი სტატია: ლაშთხვერის მთავარანგელოზის ეკლესია. სოფელში შემონახულია ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი – შუა საუკუნეების მთავარანგელოზის მცირე ზომის ეკლესია (სვან. თარნგზელ). ეკლესიის შიგნითა კედლის მოხატულობა ეთმობა მთავარანგელოზის თემას. გარედან კედლების ზედა ნაწილი შელესილია და დაფარულია XIV-XV საუკუნეების მოხატულობით. დასავლეთ ფასადზე ვედრების კომპოზიციაა, აღმოსავლეთ ფასადზე გამოსახულია წმინდა ევსტათეს ნადირობის სცენა, ხოლო სამხრეთისაზე – ცხენზე ამხედრებული წმინდა მეომრები. განსაკუთრებით საინტერესოა ჩრდილოეთ ფასადის მოხატულობა საერთო შინაარსის სიუჟეტზე – მოსე ხონელის რომანის „ამირან-დარეჯანიანის“ ილუსტრაციები. მოხატულობა გასდევს კედლის მთელ სიგრძეს. ცალკეულ სცენებსა და ფიგურებს ახლავს ასომთავრული წარწერები. ფერადოვან გამას ქმნის ცისფერის, რუხის, ყავისფერის, აგურისფერისა და მოოქროსფრო-ყვითელის შეხამება. საქართველოში ეს სიუჟეტი გვხვდება ჩაჟაშის (უშგულის თემი) ეკლესიის ფასადის მოხატულობაშიც (XVII ს.). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 100. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ლაშხრერი

ლაშხრერი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ეცერის თემში (სოფლები: ბარში, გვალდერი, ისკარი, კალაში, ლადრერი, ლანტელი, ლაშხრერი, უსგვირი, უღვალი, ფხუტრერი, ქურაში, ცალანარი, ჭელირი, ჰებუდი). მდებარეობს სვანეთის კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ენგურის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1400 მ, მესტიიდან 26 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 8 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 149. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ლახირი

ლახირი (სვან. ლახირ) — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, მულახის თემში (სოფლები: არცხელი, ზარდლაში, ლახირი, მაჯვდიერი, მურშკელი, ჟაბეში, ჟამუში, ღვებრა, ჩვაბიანი, ცალდაში, ჭოლაში). მდებარეობს სვანეთის კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე მულხრის ხეობაში. ზღვის დონიდან 1760 მ, მესტიიდან 11 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 83 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 150. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 101. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 61. ↑ 4.0 4.1 საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ვეფხისტყაოსნის ქართული

ვეფხისტყაოსნის ქართული — ლიტერატურაში ამ სახელწოდებით მოიხსენიება ენა, რომლითაც ვეფხისტყაოსანია დაწერილი, წარმოადგენს გარდამავალ საფეხურს ძველ ქართულსა და ახალ ქართულ ენას შორის; მასში მოიპოვება როგორც ძველი, ისე ახალი ქართულისათვის დამახასიათებელი ნიშნები. ვეფხისტყაოსნის ენა განსხვავებულია როგორც წინადროული, ისე მისდროინდელი საეკლესიო მწიგნობრული ქართული ენისაგან, იგი უფრო მეტად ახლოსაა ხალხის სამეტყველო ენასთან. ამ განსხვავების გამო მას პირობითად „ვეფხისტყაოსნის ქართულსაც“ უწოდებენ. ქართველოლოგთა აღნიშვნით, ვეფხისტყაოსანი მნიშვნელოვანი დოკუმენტია საშუალი ქართულის საერო მეტყველების შესასწავლად. ვეფხისტყაოსნის ენისათვის განსაკუთრებით დამახასიათებელია ის, რომ აქ ერთმანეთის გვერდით გვხვდება ერთი და იმავე სიტყვის როგორც ახალი, ისე ძველი ფორმები. არნოლდ ჩიქობავამ დაასაბუთა, რომ ვეფხისტყაოსანში შეინიშნება დიალექტიზმები, როგორც დასავლური (მაგალითად აქანა), ისე აღმოსავლური (მაგალითად დაღმა), თუმცა, მისივე თქმით, ეს დიალექტიზმები ავტორისეული არაა და ეს ზოგადად იმდროინდელი სალიტერატურო ენის თვისება იყო. ვეფხისტყაოსნის ქართულს, ძველი ენისაგან განსხვავებით, ახასიათებს მიდრეკილება სინტაქსური სიახლისა და სიმარტივისადმი. ამ მხრივ განსაკუთრებით აღსანიშნავია მოთხრობითი ბრუნვის ნიშნის ახალი ხმარების წესი პოემაში. მიუხედავად ამ სიახლეებისა, რუსთაველის ენა ინარჩუნებს ძველ წესებსაც, ძველი და ახალი ფორმები მის პოემაში პარალელური ფორმების სახით გვხვდება. ვეფხისტყაოსნის ქართული მეტად თავისუფალი ენაა; ავტორი ხშირად ქმნის ახალ სიტყვებს, ნეოლოგიზმებს (მაგალითად ნაგუშინდლევი, უმისჟამისო), სახელებს კი ხშირად ზმნებად აქცევს (იირმოს, ითხოს, ეაგეთა და სხვა). რუსთაველის მიერ გამოყენებული უჩვეულო სიტყვები ზოგ შემთხვევაში გამოწვეულია ლექსის საჭიროებით, რითმისა და რიტმის უკეთ შეწყობისათვის, თუმცა ხშირად პოეტი სიტყვების უჩვეულო ფორმებს სალექსო მოთხოვნილებების ყოველგვარი აუცილებლობის გარეშეც იყენებს. ვეფხისტყაოსნის ქართულისათვის ჩვეულებრივი მოვლენაა ე. წ. დიდებულების მრავლობითობა, ანუ მხოლობითი შინაარსის სიტყვების დასმა მრავლობით რიცხვში განსაკუთრებული პატივისცემის გამოსახატავად. როგორც მკვლევრები აღნიშნავენ, რუსთველის ენა იმდენადაა დაახლოებული ხალხის მეტყველებასთან, რომ იგი მარტივად გასაგებია და სპეციალურ განმარტებას არ საჭიროებს. თუმცა არის იშვიათი გამონაკლისებიც, როდესაც ცალკეული სიტყვებისა და გამოთქმების შინაარსი დაუდგენელია და მათ შესახებ სპეციალისტებიც ვერ თანხმდებიან. ↑ ვეფხისტყაოსნის სიმფონია, თბილისი, 1956, გვ. 018 ↑ ა. ჩიქობავა, დიალექტიზმების საკითხისათვის ვეფხისტყაოსანში, ენიმკის მოამბე, III, 1938, გვ. 224 ↑ ა. ჩიქობავა, დიალექტიზმების საკითხისათვის ვეფხისტყაოსანში, ენიმკის მოამბე, III, 1938, გვ. 221 ↑ ზ. ჭუმბურიძე, მოთხრობითი ბრუნვა ვეფხისტყაოსანში, საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის მოამბე, ტ. XVIII, № 5, 1957, გვ. 631-635 ↑ ა. შანიძე, ვეფხისტყაოსნის ენის საკითხები, ვეფხისტყაოსნის სიმფონია, თბილისი, 1956, გვ. 019 ↑ ვ. ბერიძე, შოთას პოეტიკისათვის, ენიმკის მოამბე, III,1938, გვ. 178-182 ↑ ალ. ბარამიძე, შოთა რუსთაველი, რუსთველის ენის შესახებ, თბილისი, 1975, გვ. 275-276 ↑ ა. ბარამიძე, კ. კეკელიძე, ა. შანიძე, ვეფხისტყაოსნის ახალი გამოცემის გამო, ლიტერატურული ძიებანი, VIII, 1953, გვ. 346-347 ↑ ალ. ბარამიძე, შოთა რუსთაველი, რუსთველის ენის შესახებ, თბილისი, 1975, გვ. 277
ლახუშდი

ლახუშდი (ყოფილი ლახუშტი) — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ლატალის თემი (სოფლები: იენაში, იფხი, კვანჭიანარი, ლახუშდი, ლაჰილი, ლელბაგი, ლეშუკვი, მაცხვარიში, ნანყვამ-ზაგრალი, სიდიანარი, შყალერი). მდებარეობს მდინარე ენგურის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1340 მ, მესტიიდან 11 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 84 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 150. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ლაჰილი (მესტიის მუნიციპალიტეტი)

ლაჰილი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ლატალის თემი (სოფლები: იენაში, იფხი, კვანჭიანარი, ლახუშდი, ლაჰილი, ლელბაგი, ლეშუკვი, მაცხვარიში, ნანყვამ-ზაგრალი, სიდიანარი, შყალერი). მდებარეობს მდინარე ენგურის მარჯვენა ნაპირზე, ზღვის დონიდან 1350 მ, მესტიიდან 12 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 6 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 151. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ლეზგარა

ლეზგარა (სვან. ლეზგარა) — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ცხუმარის თემი (სოფლები: ლაბსყალდი, ლეზგარა, მაგარდელი, სვიფი, ტვიბერი, ღვებალდი). მდებარეობს სვანეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, მდინარე ენგურის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1380 მ, მესტიიდან 19 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 41 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 161. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 102. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 61. ↑ 4.0 4.1 საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ჩვენებურები (მრავალმნიშვნელოვანი)

ჩვენებურები შეიძლება აღნიშნავდეს შემდეგს: ჩვენებურები — ქართველები თურქეთში; ჩვენებურები — ფესტივალი საქართველოში; ჩვენებურები — ქართული ანსამბლი.
სკანდინავიის საპასპორტო კავშირი

სკანდინავიის საპასპორტო კავშირი ანუ ჩრდილოეთის საპასპორტო კავშირი არის სკანდინავიის ქვეყნების კავშირი, რომელიც ითვალისწინებს თავისუფალ მიმოსვლასა და ერთიან სამუშაო ბაზარს წევრ-ქვეყნების მოქალაქეთათვის. კავშირში გაწევრიანებულნი არიან დანიის (ფარერისა და გრენლანდიის კუნძულების ჩათვლით), შვედეთისა და ნორვეგიის სამეფოები, ასევე ფინეთი და ისლანდია. 1954 წელს დანიის, შვედეთის, ფინეთისა და ნორვეგიის სახელმწიფოებს შორის გაფორმდა ხელშეკრულება თავისუფალი სამუშაო ბაზრის შესახებ. ხოლო 1955 წლის 1. დეკემბერს ამ ხელშეკრულებას ისლანდიაც შეუერთდა. ეს ხელშეკრულება მიზნად ისახავდა უმუშევრობის შემცირებას. ამ კავშირის შექმნა კი ამარტივებდა უცხოელებისათვის შრომის კანონმდებლობასა და მიმოსვლას. გარდა ამისა, ისინი იღებდნენ გამარტივებული წესით ცხოვრების უფლებასა და სოციალურ გარანტიებს. 1981 წელს კი კავშირის წევრ-ქვეყნების მოქალაქეებს ადგილობრივ არჩევნებში მონაწილეობის უფლებაც კი მიეცათ. დღეს კი, უცხოელთა ბიუროში რეგისტრაციაც კმარა.
რუსინული ენა

რუსინული ენა (რუსინ. руска бешеда) — მიაკუთვნებენ სლავურ ენათა ოჯახის აღმოსავლურ ჯგუფს. რუსინულად საუბრობენ უკრაინაში, სლოვაკეთში, პოლონეთში, უნგრეთში, რუმინეთში და სერბეთში (ვოევოდინა) მცხოვრები რუსინები. ოფიციალური ენის სტატუსი აქვს სერბეთის მხარე ვოევოდინაში, სადაც კომპაქტურად ცხოვრობს 15 000-ზე მეტი რუსინი. სხვადასხვა დროს იყო რუსინული ენის სტანდარდიზების მცდელობები, თუმცა არსებული რეალობის გამო, - ენის მატარებელთა გეოგრაფიულმა და პოლიტიკურმა დაქსაქსულობამ ხელი შეუშალა ამ სურვილის განხორციელებას. რუსინული ენის სერბეთსა და ხორვატიაში არსებული დიალექტები მკვეთრად განსხვავდება ამავე ენის კარპატებში არსებული მეტყველებებისაგან. ამ მიზეზით რუსინულს არცთუ იშვიათად ორ სხვადასხვა ენად, იუგოსლავურ-რუსინულად (ჩირილიცაზე - руска бешеда - ლატინიცაზე ruska bescheda) და კარპატულ რუსინულადაც (русиньскый язык, rusinsky jasyk) მოიხსენიებენ ენათმეცნიერები. რუსინული ენის აღმოსავლურსლავურ ჯგუფს მიკუთვნებენ. მთავარი სტატია: რუსინული ანბანი. რუსინული დამწერლობა ეფუძნება კირილიცას და მოიცავს 36 ასო–ნიშანს (გრაფემას). ასო Ѣ გამოიყენებოდა რუსინულ ენაში 1945 წლამდე. სლავური ენები დასავლეთსლავური ენები სამხრეთსლავური ენები სლავისტიკა ტრანსკარპატიის ოლქში მცხოვრებთა რუსინული ენის ლექსიკონი დაარქივებული 2016-06-04 საიტზე Wayback Machine. Rusyn language at the World Academy of Rusyn Culture დაარქივებული 2008-05-09 საიტზე Wayback Machine. Ethnologue report for Rusyn Rusyn Greco Catholic Church in Novi Sad (Vojvodina-Serbia) დაარქივებული 2008-03-09 საიტზე Wayback Machine. ↑ Ethnologue report for language code:rue ↑ სტატისტიკის ეროვნული ბიუროს მიხედვით: სლოვაკეთი— 24,201 [1] სერბეთი— 15,626 [2] უკრაინა— 6,725 [3] ხორვატია— 2,337 [4] პოლონეთი— 5,800 [5] უნგრეთი— 1,098 [6] ჩეხეთი— 1,106 [7]
კრისტოფერ ნოლანის ჯილდოების და ნომინაციების სია

This is a list of awards and nominations received by რეჟისორი Christopher Nolan.
ორესტ კიპრენსკი

ორესტ კიპრენსკი (რუს.: Орест Адамович Кипренский) (დ. 24 მარტი [ ძვ. სტ. 13 მარტი], 1782 — გ. 17 ოქტომბერი[ ძვ. სტ. 5 ოქტომბერი], 1836) — რომანტიზმის პერიოდის რუსი პორტრეტისტი. მისი ყველაზე ცნობილი ნამუშევარია ალექსანდრე პუშკინის პორტრეტი (1827), რომლის გამოც პოეტს უთქვამს ”სარკე მეპირფერებაო”. ადამ შვაბლერის პორტრეტი, ორესტის მამინაცვალი, 1804 თავადი დმიტრი დონსკოი, კულიკოვოს ბრძოლის შემდეგ 1805 დენის დავიდოვის პორტრეტი 1809 ვასილი ჟუკოვსკის პორტრეტი 1815 კონსტანტინ ბატიუშკოვის პორტრეტი 1815 ალექსანდრე პუშკინის პორტრეტი 1827 კიპრენსკის ნამუშევრების გალერეა
ლელბაგი

ლელბაგი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ლატალის თემი (სოფლები: იენაში, იფხი, კვანჭიანარი, ლახუშდი, ლაჰილი, ლელბაგი, ლეშუკვი, მაცხვარიში, ნანყვამ-ზაგრალი, სიდიანარი, შყალერი). მდებარეობს სვანეთის კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ენგურის ხეობაში. ზღვის დონიდან 1400 მ, მესტიიდან 11 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 12 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 165. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II