laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სენ-პიერი (მარტინიკა)

სენ-პიერი (ფრანგ. Saint-Pierre) — პატარა საპორტო ქალაქი ვესტ-ინდოეთში, კუნძულ მარტინიკაზე. 2007 წლის აღწერის მიხედვით ქალაქში ცხოვრობდა 4,590 ადამიანი. დაარსდა 1635 წელს ფრანგი ახალმოსახლეების მიერ. 1692 წლამდე მანამ სანამ გუბერნატორის რეზიდენცია იქნა გადმოტანილი ფორ-დე-ფრანსში, იყო ამავე სახელწოდების ფრანგული კოლონიის ადმინისტრაციული ცენტრი. შემდეგი ორი საუკუნის განმავლობაში რჩებოდა ეკონომიკურად ყველაზე განვითარებულ ქალაქად კუნძულ მარტინიკაზე. ვულკან მონტან-პელეს ამოფრქვევის შედეგად, თითქმის მთლიანად დაინგრა 1902 წელს. ამასთანავე ვულკანიდან წამოსულმა პიროკლასტურმა ნაკადმა შეიწირა უამრავი ადამიანის სიცოცხლე. შაქრის წარმოების ცენტრია. არის გეოლოგიური ლაბორატორია და ვულკანოლოგიური მუზეუმი. მონტან-პელე სენ-პიერი (მარტინიკა) — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური) ↑ Base officielle des codes postaux — La Poste, 2018. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q66049091"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q373724"></a>
რიჩარდ ნიქსონის მკვლელობა

რიჩარდ ნიქსონის მკვლელობა (ინგლ. The Assassination of Richard Nixon) — 2004 წლის ამერიკული ფილმი. დაფუძნებულია რეალურ ისტორიაზე. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. სემუელ ბიკი ჩვეულებრივი ამერიკელია. ის ცხოვრებისგან იმედგაცრუებულია, ქორწინება თვალწინ ენგრევა, გამყიდველის თანამდებობა უაზრობად ეჩვენება. ბიკი ცდილობეს, ყველაფერი მოაწესრიგოს, აღადგინოს ოჯახი, დაიწყოს საკუთარი საქმე. მაგრამ საზოგადოებაში, რომელსაც აწუხებს კორუფცია, ვიეტნამის ომი და სხვა პრობლემები, არ არსებობს ბიკის მსგავსი მეოცნებეთა ადგილი. ტელევიზიაში მუდმივად რიჩარდ ნიქსონს, აშშ-ის 37-ე პრეზიდენტი ჩანს. ბიკი ჩათვლის, რომ ყველა მისი პრობლემის სათავე პოლიტიკური სისტემა და პრეზიდენტია და გადაწყვეტს თეთრ სახლზე თავდასხმას. ბიკი თვითმფრინავის გატაცების უშედეგო მცდელობისას იღუპება. „რიჩარდ ნიქსონის მკვლელობა“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ტახუმულკო

ტახუმულკო (ესპ. Tajumulco) — მოქმედი ვულკანი სამხრეთ-დასავლეთ გვატემალაში, სიერა-მადრე-დე-ჩიაპასის ნაწილია. სიმაღლე 4220 მ. გვატემალისა და ცენტრალური ამერიკის უმაღლესი წერტილი. აქვს ორმწვერვალიანი სწორი კონუსი. აღმოსავლეთი ძველი კონუსი შეიცავს კრატერს, რომლის დიამეტრია 50-70 მ; დასავლეთი კონუსი ახალგაზრდაა. კალთები შემოსილია მუხნარ-ფიჭვნარით, ზევით ქსეროფიტული მთის მდელოა. მწვერვალზე ასვლა შესაძლებელია ქალაქ სან-მარკოსიდან, რომელიც განლაგებულია ვულკანიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 14 კმ-ში. 1956 წელს ტახუმულკო გამოცხადდა დაცულ ლანდშაფტად. უკანასკნელი ამოფრქვევა მოხდა 1863 წელს (?). არსებობს მოწმობა 1808 წლის ამოფრქვევასთან დაკავშირებით, აგრეთვე საეჭვო ცნობები 1821 (ან 1822), 1863, 1893 წლებში მომხდარი ამოფრქვევების შესახებ. ტახუმულკო — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული) ტახუმულკო — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური) ტახუმულკო — გლობალური ვულკანიზმის პროგრამა დაარქივებული 2014-08-26 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
ემანუელ ლუბეცკი

ემანუელ ლუბეცკი (ინგლ. Emmanuel Lubezki; დ. 1964, მეხიკო) — მექსიკელი ოპერატორი. მისის მეტსახელია ჩივო. არის ამერიკის კინოოპერატორთა ასოციაციის წევრი. მიღებული აქვს ოსკარისა და BAFTA-ს ჯილდოები. ემანუელ ლუბეცკი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
ანალემა

ასტრონომიაში ანალემა (ბერძ. ανάλημμα — „ძირითადი“, „ფუნდამენტი“) — მრუდე ხაზი ან დიაგრამა რომელიც აერთიანებს პლანეტარული სისტემის (ამ შემთხვევაში — მზის „ძირი“) თანმიმდევრობითი ადგილმდებარეობის რიგს ამ სისტემის ერთ-ერთი პლანეტის ცის კამარაზე წელიწადის ერთსა და იმავე დროს. ანალემის ფორმა განისაზღვრება დედამიწის ღერძის ეკლიპტიკის სიბრტყესთან მიმართებაში დახრილობით და დედამიწის ორბის ელიპტურობით. მზის უმაღლესი მდებარეობა ანალემაზე შეესაბამება ზაფხულის ნაბუნიობას, ყველაზე დაბალი — ზამთრისას. „რვიანის“ ფორმის მდგომარეობას მზე იძენს წელიწადში ორჯერ, აპრილის დასაწყისსა და აგვისტოს ბოლოს. ეს თარიღები არ ეთხვევა გაზაფხულის და შემოდგომის ბუნიაობებს და ზაფხულის მოახლოებისას იწყება (სამხრეთ ნახევარსფეროში — ზამთრის მოახლოებისას), დედამიწის ორბიტის ელიპტურობის გამო. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ანალემა Analemma.com
გამოძიების ფედერალური ბიურო

გამოძიების ფედერალური ბიურო (ინგლ. Federal Bureau of Investigation, FBI) — აშშ-ის იუსტიციის სამინისტროს უწყება. ექვემდებარება გენერალურ პროკურორს. დაარსდა 1908 წელს. შედის ამერიკის სადაზვერვო სამმართველოს შემადგენლობაში. აქვს უფლება გამოიძიოს ფედერალური კანონის დარღვევები, პასუხს აგებს ქვეყნის, ერისა და პრეზიდენტის უსაფრთხოებაზე. 2013 წლის 22 აგვისტოს მონაცემებით FBI-ში მუშაობს 35 902 ადამიანი. მათგან — 13 785 „სპეციალური აგენტია“ და 22 117 მომსახურე პერსონალი: ანალიტიკოსები, ლინგვისტები, IT-სპეციალისტები და სხვ. მისი პირველი დირექტორი იყო ედგარ ჰუვერი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: გამოძიების ფედერალური ბიურო FBI-ის ოფიციალური საიტი FBI-ის ისტორია: ბრძოლა მაფიასთან FBI Collection at Internet Archive, files on over 1,100 subjects FBI coverage at C-SPAN Bureau of Investigation, in: 1914-1918-online. International Encyclopedia of the First World War. ↑ Quick Facts. Federal Bureau of Investigation. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-08-24. ციტირების თარიღი: 2013-08-22.
ბრონქსული ისტორია (ფილმი)

ბრონქსული ისტორია (ინგლ. A Bronx Tale) — 1993 წლის ამერიკული ფილმი, რობერტ დე ნიროს სარეჟისორო დებიუტი. დე ნირო ამავდროულად ასრულებს ერთ-ერთ მთავარ როლს. დე ნირომ ფილმი მიუძღვნა თავის მამას, რობერტ დე ნირო უფროსს. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ნიუ-იორკის იტალიურ კვარტალში, ბრონქსის უბან ფორდჰემში იზრდება ბიჭი კალოჯერო. მისის მამა ავტობუსის მძღლია და პატიოსანი შრომით გამოიმუშავებს ფულს. კალოჯერო უნებლიეთ მკვლელობის ერთადერთი მოწმე გახდება. კალოჯერი არ დაასმენს ადგილობრივ მაფიოზს, სანის. სანი კალოჯეროს პატრონაჟს დაიწყებს, რასაც კალოჯეროს მამა, ლორენცო სასტიკად ეწინააღმდეგება. ჩაზ პალმინტერი - სანი რობერტ დე ნირო - ლორენცო ანელო ფრენსის კაპრა - 9 წლის კალოჯერო ლილო ბრანკატო - 17 წლის კალოჯერო ჯოუ პეში - კარმინი ფილმი დაფუძნებულია ჩაზ პალმინტერის წიგნზე, რომელიც ეხება ბრონქსში გატარებული მის ბავშვობას. პალმინტერის მანამ არ გასცა საკუთარი პიესის ეკრანიზაციის უფლება, სანამ თავად არ გახდა სცენარისტი და არ მიიღო ერთ-ერთი მთავარი როლი. „A Bronx Tale“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „A Bronx Tale“ — Allmovie-ზე „A Bronx Tale“ — Metacritic-ზე „A Bronx Tale“ — Rotten Tomatoes „A Bronx Tale“ — Box Office Mojo-ზე
ტაპა ჩერმოევი

ტაპა ჩერმოევი (დ. 3 (15) მარტი, 1882, გროზნო, ჩეჩნეთი — გ. 1936, პარიზი, სხვა მონაცემებით 28 აგვისტო, 1937, ლოზანა) — ჩრდილოეთ კავკასიის ერთ-ერთი პოლიტიკური მოღვაწე, ნავთობმომპოვებელი, რუსეთის გენერალ არცუ ჩერმოევის შვილი. თებერვლის რევოლუციის შემდეგ გახდა ჩრდილოეთ კავკასიის მთიელთა რესპუბლიკის ლიდერი. 1919 წლის შემდეგ ემიგრაციაშია, სადაც ასევე დაკავებული იყო საზოგადოებრივ-პოლიტიკური მოღვაწეობით. Conflict in Chechnya: A Background Perspective Charlotte Aliston. The Suggested Basis for a Russian Federal Republic': Britain, Anti-Bolshevik Russia and the Border States at the Paris Peace Conference, 1919 Madeline Grown Up by Mrs Robert Henrey, 1952 ↑ Чермоев Абдул Меджид Орцуевич ↑ Незабытые могилы, т. 6, ч. 3, стр. 193.
ბერინგის მყინვარი

ბერინგის მყინვარი (ინგლ. Bering Glacier) — ხეობის ტიპის მყინვარი ალასკაზე. იწყება ჩუგაჩისა და წმინდა ილიას მთებში, ბეგლის ყინულოვანი ველიდან. ჩრდილოეთ ამერიკის უდიდესი მყინვარია. სიგრძე 190 კმ, ფართობი 5175 კმ². მყინვარიდან გამოედინება რამდენიმე მდინარე. მყინვარი გამოდის ალასკის ყურის სანაპიროს დაბლობზე, სადაც ქმნის ყინულის მთისძირა ფრთას, რომლის სიგრძეა 80 კმ, ხოლო სიგანე 43 კმ. მყინვარის ფრონტის დაახლოებით 10 % მთავრდება ტბებში. 1960-იან წლებში მოხდა მყინვარის დაძვრა, რომლის შედეგად მისი ბოლო წინ წაიწია 1200 მ-ით, ხოლო ფართობი გაიზარდა 52 კმ²-ით. სახელი ეწოდა ცნობილი ზღვაოსნის ვიტუს ბერინგის პატივსაცემად. ბერინგის მყინვარი — გეოგრაფიული ენციკლოპედია (რუსული)
ედგარ ჰუვერი

ჯონ ედგარ ჰუვერი (ინგლ. John Edgar Hoover; დ. 1 იანვარი 1895, ვაშინგტონი — გ. 2 მაისი 1972) — ამერიკელი სახელმწიფო მოღვაწე, ფედერალური საგამოძიებო ბიუროს თანამდებობა ეკავა თითქმის ნახევარი საუკუნის განმავლობაში 1924 წლიდან 1972 წლამდე. საგამოძიებო ბიუროს (1935 წლიდან ეწოდება გფბ) სათავეში ჩაუდგა 29 წლის ასაკში და ამ თანამდებობაზე იყო დიდი დეპრესიის ფრანკლინ დელანო რუზველტის რეფორმების, მეორე მსოფლიო ომის, ცივი ომის პირველი ეტაპის, კორეის, ვიეტნამის ომების პერიოდში და იყო ერთ-ერთი ყველაზე გავლენიანი ფიგურა აშშ-ში. მისი გარდაცვალების შემდეგ გფბ-ს დირექტორის მაქსიმალური მმართველობის ვადა განისაზღვრა 10 წლით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 693. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ედგარ ჰუვერი StraightDope.com დაარქივებული 2008-09-04 საიტზე Wayback Machine. – 'The Straight Dope: Was J. Edgar Hoover a crossdresser?' FBI file on J. Edgar Hoover Time.com დაარქივებული 2009-04-26 საიტზე Wayback Machine. – 'The Truth about Hoover', December 22, 1975 Wall Street Journal – 'Hoover's Institution', Laurence H. Silberman, July 20, 2005 Assassination Records Review Board
ჩუგაჩის მთები

ჩუგაჩის მთები, ჩუგაჩი (ინგლ. Chugach Mountains) — ქედი აშშ-ის ალასკის შტატში. ჩრდილოეთით შემოზღუდულია მდინარეების მატანუსკისა და კოპერის ხეობებით. სიგრძე დაახლოებით 400 კმ. მაქსიმალური სიმაღლე 4016 მ (მწვერვალი მარკუს-ბეიკერი). არის მყინვარები, რომელთაგან აღსანიშნავია მყინვარი კოლუმბია, რომელიც ზღვის დონეს აღწევს. მნიშვნელოვანია აგრეთვე ბერინგის მყინვარი, რომლის სიგრძეა 190 კმ. გამყინვარების საერთო ფართობი 21,6 ათ. კმ²-ს აღწევს. ბევრია ტბა და მდინარე. გეოლოგიური თვალსაზრისით მიეკუთვნება წყნარი ოკეანის კორდილიერებს. ფერდობები 600 მ სიმაღლემდე შემოსილია წიწვოვანი ტყით, უფრო მაღლა — ალპური მდელოა. ჩუგაჩის მთების სამხრეთით მდებარეობს ქალაქი ანკორიჯი. ჩუგაჩის მთები ჩუგაჩის საშტატო პარკისა და ჩუგაჩის ეროვნული ტყის ნაწილია. პოპულარულია თხილამურებით სრიალი, საფეხმავლო ტურიზმი, ველოსიპედით სიარული. ქვემოთ მოცემულია ჩუგაჩის მთების ყველაზე მაღალი მწვერვალების სია: ჩუგაჩის მთები — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური) ↑ მარკუს-ბეიკერი. გეოგრაფიული სახელწოდებების საინფორმაციო სისტემა, აშშ-ის გეოლოგიური სამსახური. ციტირების თარიღი: 2012-07-25. ↑ თორის მთა. გეოგრაფიული სახელწოდებების საინფორმაციო სისტემა, აშშ-ის გეოლოგიური სამსახური. ციტირების თარიღი: 2012-07-25. ↑ ვალჰალას მთა. გეოგრაფიული სახელწოდებების საინფორმაციო სისტემა, აშშ-ის გეოლოგიური სამსახური. ციტირების თარიღი: 2012-07-25. ↑ უიზერსპუნის მთა. გეოგრაფიული სახელწოდებების საინფორმაციო სისტემა, აშშ-ის გეოლოგიური სამსახური. ციტირების თარიღი: 2012-07-25. ↑ აინშტაინის მთა. გეოგრაფიული სახელწოდებების საინფორმაციო სისტემა, აშშ-ის გეოლოგიური სამსახური. ციტირების თარიღი: 2012-07-25. ↑ ტომ-უაიტის მთა. გეოგრაფიული სახელწოდებების საინფორმაციო სისტემა, აშშ-ის გეოლოგიური სამსახური. ციტირების თარიღი: 2012-07-25. ↑ აისინგის პიკი. ჩუგაჩის მთები. peakbagger.com (2012). ციტირების თარიღი: 2012-07-25. ↑ გრეისის მთა. ჩუგაჩის მთები. peakbagger.com (2012). ციტირების თარიღი: 2012-07-25. ↑ გუდის მთა. გეოგრაფიული სახელწოდებების საინფორმაციო სისტემა, აშშ-ის გეოლოგიური სამსახური. ციტირების თარიღი: 2012-07-25. ↑ სტელერის მთა. გეოგრაფიული სახელწოდებების საინფორმაციო სისტემა, აშშ-ის გეოლოგიური სამსახური. ციტირების თარიღი: 2012-07-25. ↑ Mount Gannett. გეოგრაფიული სახელწოდებების საინფორმაციო სისტემა, აშშ-ის გეოლოგიური სამსახური. ციტირების თარიღი: 2014-06-19. ↑ მილერის მთა. გეოგრაფიული სახელწოდებების საინფორმაციო სისტემა, აშშ-ის გეოლოგიური სამსახური. ციტირების თარიღი: 2012-07-25.
ყელის ციხე

ყელის ციხე, თამარის ციხე — ციხესიმაგრე დუშეთის მუნიციპალიტეტის დაბა ჟინვალის ჩრდილოეთით 2 კმ-ში. ფშავ-ხევსურეთისაკენ მიმავალი გზის მარჯვენა მხარეს, მაღალი მთის თხემზე. შეიცავს ორ ძირითად სამშენებლო ფენას. თავდაპირველი ფენა XII-XIII საუკუნეებს მიეკუთვნება, მომდევნო გვიან შუა საუკუნეებს. ყელის ციხე (სავარაუდოდ თამარ მეფის ბრძანებით ჭიაბერ მანდატურთუხუცესისათვის ნაბოძები ციხეა ჟინვალსა და „შვიდთა მთიულეთთან“ ერთად) ქალაქ ჟინვალის მნიშვნელოვანი სტრატეგიული სიმაგრე იყო. ციხიდან დასავლეთით (ქალაქისკენ) ეშვებოდა დამცავი ზღუდე, რომლის ძირში კარიბჭე იყო მოწყობილი. 1973 და 1989 წწ. ციხე გათხარა ივ. ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის აღმოსავლეთ საქართველოს მთიანეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვანელი მ. მარგველაშვილი). გათხრების შედეგად გამოვლინდა მოუჭიქავი და მოჭიქული თიხის ჭურჭლის, ბრტყელი და ღარიანი კრამიტის ნატეხები და სხვ. არქეოლოგიური მასალა ინახება არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის დუშეთის არქეოლოგიურ ბაზაში. რელიეფის თავისებურების გამო ციხესიმაგრე საკმაოდ მცირე ფართობს (500 მ²) მოიცავს. ნაგებია ნატეხი ქვით. ციხე სხვადასხვა დონეზე განლაგებული ორი ნაწილისაგან შედგება. ზედა ნაწილში ეკლესია და ორსართულიანი ნაგებობაა. ზედა ეზოს სამხრეთიდან ეკვრის ქვედა ეზო, სადაც სავარაუდოდ უნდა ყოფილიყო ციხის შესასვლელი კარი. ციხე წარმოადგენდა ქალაქ ჟინვალის მნიშვნელოვან სტრატეგიულ ციხეს. ციხის დასავლეთით მდებარე დამცავი ზღუდე, რომლის ძირში კარიბჭე იყო მოწყობილი, ასევე ის რომ აღნიშნული ციხე იდგა ფშავის არაგვის — არაგვთან შეერთებამდე პირველივე თხემზე (აღნიშნული კარგად ჩანს ძველ საბჭოთა ტოპოგრაფიულ რუკაზე) ნათლად მიუთითებს იმას, რომ აღნიშნული თხემთან და შესაბამისად ციხის ძირში არსებული კართან მთავრდებოდა კუხეთის ისტორიულ-გეოგრაფიული ნაწილი — ხერკი, ხოლო კარის შემდეგ იწყებოდა საკუთრივ ფშავის არაგვის ხეობა, რომელსაც შევყავდით ფხოვში. მთის თხემი რომელზეც აგებულია აღნიშნული ციხე, მისი ჩრდილო-დასავლეთი მიუდგომელი მხარე ესაზღვრება ფშავის არაგვს, ხოლო სამხრეთ-აღმოსავლეთით კი უყურებს ვიწრო ხეობას რომელიც ჩაედინება არა ფშავის არაგვში არამედ საკუთრივ არაგვში. სწორედ ამ ხეობიდან აქვს როგორც ასასვლელი, ასევე შესასვლელი-კარი ციხეს, რაც იძლევა იმის დასკვნას, რომ იქიდან გამომდინარე რომ ის მცირე ხეობა, რომელსაც ციხე განეკუთვნება არ არის ფშავის არაგვის აუზის ნაწილი, შესაბამისად ციხე შეიძლება მიეკუთვნოს კუხეთის მხარის ციხეთა რიგს. დვალი თ., მარგველაშვილი მ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 303-304. ↑ საბჭოთა ტოპოგრაფიული რუკა, მასშტ. — 1:25 000. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-08-01. ციტირების თარიღი: 2015-07-17.
ჯონ ჯულიუს ენგერსტაინი

ჯონ ჯულიუს ანგერსტაინი (დ. 1732 — გ. 22 იანვარი, 1823) — ლონდონის მკვიდრი, წარმოშობით რუსი ბიზნესმენი და მეცენატი, ლლოიდის წევრი. იგი იყო სახვითი ხელოვნების მოტრფიალე და კოლექციონერი. 1824 წელს მისი სურათების კოლექციის უმეტესობა გაიყიდა მისივე მამულში, რამაც საფუძველი ჩაუყარა ლონდონის ეროვნულ გალერეას. ანგერსტაინი დაიბადა ქალაქ სანქტ-პეტერბურგში, ხოლო ლონდონში დაახლოებით 1749 წელს დასახლადა. მცდარი ვარაუდით, იგი იყო რუსეთის იმპერატრიცების ეკატერინე II-ის ან ელისაბედ I-ის უკანონო შვილი. ოჯახური ტრადიცია კი მის მშობლებად დედოფალ ანასა და ლონდონელ ბიზნესმენ ენდიუ პოულეტ თომპსონს მიიჩნევს. ლონდონში ჩამოსვლის შემდეგ მისი პირველი სამსახური თხუთმეტი წლის ასაკში თომპსონის საბუღალტრო კანტორაში იყო. ↑ 1.0 1.1 Palmer, Sarah (2004). „John Julius Angerstein (1732–1823)“, Oxford Dictionary of National Biography. Oxford, England: Oxford University Press.  ↑ W. G. Constable (აპრილი, 1924). „The Foundation of the National Gallery“. The Burlington Magazine (44): 158–159, 162–167, 170–72. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date=-ში (დახმარება)
სლოვენიური მიწები

სლოვენიური მიწები ან სლოვენური მიწები (სლოვენ. Slovenske dežele ან shortly Slovensko) — ტერიტორია ცენტრალურ და სამხრეთ ევროპაში, სადაც ისტორიულად საუბრობდნენ სლოვენურად. დროის განმავლობაში სლოვენიური მიწები წარმოადგენდნენ: ილირიის პროვინციის, ავსტრიის იმპერიის და ავსტრია-უნგრეთის იმპერიის ნაწილს. ისინი მოიცავდნენ კარნიოლას, შტირიისა და კარინტიის საჰერცოგოს სამხრეთ ნაწილს, ისტრიას, გორიცია და გრადიშკას, ტრიესტს და პრეკმურეს. ამ ტერიტორიის უმეტესობა სადაც მკვიდრი სლოვენები ცხოვრობენ მოქცეულია თანამედროვე სლოვენიის ფარგლებში, ხოლო ნაწილი შედის იტალიის, ხორვატიის და უნგრეთის შემადგენლობაში. Bogo Grafenauer, Slovensko narodno vprašanje in slovenski zgodovinski položaj (Ljubljana: Slovenska matica, 1987) Josip Gruden & Josip Mal, Zgodovina slovenskega naroda I.-II. (Celje: Mohorjeva družba, 1992-1993) Janko Prunk, A brief history of Slovenia: Historical background of the Republic of Slovenia (Ljubljana: Mihelač, 1994) Peter Kozler's map of the Slovene Lands on Geopedia ↑ Lenarčič, Andrej (July 2010). „Peace Conference on Yugoslavia“. LiVeS Journal. Revija SRP. 1 (2). ISSN 1855-8267. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-04. ციტირების თარიღი: 2014-05-07. ↑ Lenček, Rado (1990). „Note: The Terms Wende - Winde, Wendisch - Windisch in the Historiographic Tradition of the Slovene Lands“. Slovene Studies. 12 (1): 94. ↑ Polšak, Anton. (October 2010) Slovenci v zamejstvu. Seminar ZRSŠ: Drugačna geografija [ZRSŠ Seminary: A Different Geography]. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-04. ციტირების თარიღი: 2014-05-07. ↑ Clissold, Stephen; Clifford, Henry (1966). A Short History of Yugoslavia: from Early Times to 1966, გვ. 20.
ოქსირინჰუსის პაპირუსები

ოქსირინჰუსის პაპირუსები — ხელნაწერთა საკმაოდ მრავალრიცხოვანი ჯგუფი, აღმოჩენილია არქეოლოგთა მიერ ეგვიპტეში ოქსირინჰუსის მახლობლად. უძველესი პაპირუსი თარიღდება ძვ.წ. 50 წლით, უახლესი VI ს. შუახანებით. ისინი მოიცავს ათასობით ბერძნულ და ლათინურ დოკუმენტს, წერილს თუ ლიტარეტურულ ნაწარმოებს. გარდა ამისა, ვხვდებით ხელნაწერებს თხელ პერგამენტზე, უფრო გვიანდელ არაბულს და აგრეთვე, ხელნაწერებს ქაღალდზე (მაგალითად, შუა საუკუნეების პ. ოქსი.VI 1006). 1896 წელს ოქსფორდელმა სწავლულებმა ბერნარდ გრენფელმა და არტურ ჰანტმა ყურადღება მიაქციეს იმას, რომ ოქსირნიხის გამომშრალ მიწაში, დაუსახლებელ ადგილას, ძველი ქალაქის ნასახლარზე უამრავი პაპირუსი იყო შემონახული, რომელთაგან ბევრი ფაქტობრივად ფეხებში ებლანდებოდა გამვლელს. მას შემდეგ ოქსირნიხი გახდა პაპიროლოგებისათვის მექა, გათხრები აქ ფაქტობრივად შეუჩერებლად მიმდინარეობდა. ოქსირნიხის პაპირუსთა შორის აღმოჩნდა – ფრაგმენტები საფოს დაკარგული შრომებიდან, სოფოკლეს, ევრიპიდეს და სხვათა პიესები, უცნობ ავტორთა მიერ შედგენილი თუკიდიდეს გაგრძელებები, ტიტუს ლივიუსის მივიწყებული წიგნის მონათხრობი, აგრეთვე, მრავალრიცხოვანი ადრექრისტიანული ხანის ტექსტები („ოქსირნიხის სახარება“, თომას აპოკალიფსური სახარება). ბიზანტიის ეგვიპტის მსხვილი მიწათმფლობელობის კვლევისთვის დიდი მნიშვნელობა აქვს აპიონების საოჯახო არქივს. ახალი აღთქმა ოქსირნიხის პაპირუსებში განსაკუთრებით მრავალრიცხოვანი აღმოჩნდა ახალი აღთქმის ტექსტთა ქვეჯგუფი. ეს ტექსტები დაწერილია ბერძნული უნციალური შრიფტით. ბიბლიის ორიგინალი (თანახი) ივრითიდან გადაითარგმნა ბერძნულ ენაზე ძვ.წ. III ს. თარგმანს ეწოდება ე. წ. სეპტუაგინტა (ბერძნულენოვანი ბიბლია) - (ან LXX, როგორც ლათინური 70), რამდენადაც არსებობს ტრადიცია, რომ იგი თარგმნა 72 ებრაელმა მწიგნობარმა. მწიგნობრები პტოლომეოს ფილადელფოსის თხოვნით იერუსალიმის პირველმღვდელთმთავარმა ალექსანდრიაში გაგზავნა სპეციალურად ძველი აღთქმის ბერძნულ ენაზე გადმოსათარგმნელად. ამჟამად, პაპირუსების უდიდესი ნაწილი დაცულია დიდი ბრიტანეთის მუზეუმებში, უნივერსიტეტებსა და ბიბლიოთეკებში, ნაწილი შეერთებულ შტატებში, მხოლოდ მცირეოდენი მასალა მოიპოვება ეგვიპტეში, კაიროს მუზეუმში. მათ შორის არის მათეს, მარკოზის, იოანეს სახარების ნაწილები, კორინთელთა მიმართ ეპისტოლეები, უცნობ ავტორთა სახარებები, ონომასტიკონი, დიდაქე, ფილონ ალექსანდრიელის შრომები და სხვ. ოქსირნიხის პაპირუსების პროექტი ონლაინ–ოქსირნიხ–პაპირუსები დაარქივებული 2011-05-26 საიტზე Wayback Machine. ცხრილები დაარქივებული 2009-06-02 საიტზე Wayback Machine. პაპირუსები პაპირუსის გაზეთები ბრიტანული კოლექციებიდან პაპირუსის დოკუმენტები პაპირუსები ბერძნულ ენაზე დაარქივებული 2014-03-12 საიტზე Wayback Machine. ლიტერატურული ტექსტები ოქსირნიხის პაპირუსებიდან ოქსირნიხის პაპირუსები ონლაინში
მესტიის აეროპორტი

მესტიის აეროპორტი, აგრეთვე ცნობილია როგორც მესტიის თამარ მეფის სახელობის აეროპორტი — ადგილობრივი მნიშვნელობის აეროპორტი საქართველოში, მესტიის მუნიციპალიტეტში, დაბა მესტიაში, ზღვის დონიდან 1400 მ სიმაღლეზე. აქვს ასაფრენ-დასაფრენი ზოლი, რომლის ზომებია 850 მ X 30 მ. ხელოვნური საფარის ტიპს შეადგენს ცემენტ-ბეტონი. მშენებლობის პროექტზე რამდენიმე ქართული კომპანია მუშაობდა და დასაქმებული იყო 300-მდე ადამიანი. მთავარი არქიტექტორი იურგენ მეიერ-ჰერმანი. აეროპორტის მშენებლობა დასრულდა 2010 წლის 24 დეკემბერს. ზამთრის პერიოდში აეროპორტი იღებს ერთმოტორიან თვითმფრინავებსა და მცირე 18 ადამიანის ტევადობის სამგზავრო თვითმფრინავებს. ზაფხულის პერიოდში აეროპორტს შეუძლია 50 ადამიანის ტევადობის თვითმფრინავის მიღება. ავიაკომპანია „ავიასერვის“ ხარჯზე თბილისის საერთაშორისო აეროპორტიდან ფრენების შესრულება ხორციელდება მესტიის მიმართულებით. რეისიები კვირაში ორჯერ, ორშაბათს და პარასკევს, ბოლო მოდიფიკაციის Mi-171 ტიპის ვერტმფრენით სრულდება. მესტიის აეროპორტის მშენებლობა სახელმწიფოს დაახლოებით 8 მლნ. ლარი დაუჯდა. მესტიის აეროპორტი მსოფლიოს 10 ყველაზე უჩვეულო აეროპორტთა სიაში მოხვდა. ვებ-გვერდ Novate-ის არქიტექტორებმა მსოფლიოს უჩვეულო აეროპორტების სიაში მესტიის აეროპორტი შეიყვანეს და „პატარა ქართული სასწაული“ უწოდეს. ↑ საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტრო. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-06-04. ციტირების თარიღი: 2014-05-08. ↑ მესტიაში თამარ მეფის სახელობის აეროპორტი ოფიციალურად გაიხსნა ↑ მესტიის აეროპორტი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-05. ციტირების თარიღი: 2014-05-08. ↑ მესტიის თამარ მეფის სახელობის აეროპორტი ↑ პრეზიდენტი მესტიის აეროპორტს გახსნის[მკვდარი ბმული] ↑ მესტიაში თამარ მეფის სახელობის აეროპორტი ოფიციალურად გაიხსნა ↑ თბილისის საერთაშორისო აეროპორტიდან ფრენები მესტიის მიმართულებით აღდგენილია. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-08-21. ციტირების თარიღი: 2014-05-08. ↑ მესტიაში აეროპორტის მშენებლობა სახელმწიფოს 8 მლნ ლარი უჯდება. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-05. ციტირების თარიღი: 2014-05-08. ↑ მესტიის აეროპორტი უჩვეულო აეროპორტების სიაში მოხვდა ↑ Number of Passengers Served. Civil Aviation Agency of Georgia. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 8 იანვარი 2018. ციტირების თარიღი: 14 January 2016. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მესტიის აეროპორტი
როზანა არკეტი

როზანა არკეტი (ინგლ. Rosanna Arquette დ. 10 აგვისტო, 1959, ნიუ-იორკი) — ამერიკელი მსახიობი, რეჟისორი და პროდიუსერი. მისი დედმამიშვილები, პატრისია, ალექსისი, რიჩმონდი და დევიდი აგრეთვე მსახიობები არიან. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: როზანა არკეტი ოფიციალური საიტი როზანა არკეტი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში როზანა არკეტი — AllMovie
მოლდოველები

მოლდოველები — ხალხი, მოლდოვის ძირითადი მოსახლენი (2,24 მლნ). ცხოვრობენ აგრეთვე უკრაინაში (258,6 ათ.), რუსეთის ფედერაციაში (156,4 ათ.). სახელები: თვითწოდება — Moldoven; საერთო რაოდენობა: დაახლ. 2,9 მლნ; ენა: რუმინული; ძირითადი რელიგია: მართლმადიდებლობა.  უკრაინა — 258 619;  რუმინეთი — 161 846;  რუსეთი — 156 400;  იტალია — 142 583;  ესპანეთი — 17 426;  ყაზახეთი — 14 245;  პორტუგალია — 13 586;  საფრანგეთი — 13 000;  საბერძნეთი — 9920;  კანადა — 8050;  აშშ — 7859;  ჩეხეთი — 5260;  პოლონეთი — 5117;  ბელარუსი — 3465;  ლატვია — 2284. მათი ძირითადი გავრცელების არეალია ევროპა. მოლდოველების ეთნოგენეზში გამოიყოფა ორი ეტაპი ვოლოხების (ვლახელების) ფორმირება და თანამედროვე მოლდოველი ერის ჩამოყალიბება. ვოლოხების ფორმირება მიმდინარეობდა ჩრდილოეთ ბალკანეთის და კარპატების მთისწინეთის არეალში იმ თრაკიელი ტომების საფუძველზე, რომლებმაც I სუაკუნეში განიცადეს რომანიზაცია, ხოლო VI სუაკუნიდან სლავების გავლენა. XIV საუკუნის პირველ ნახევარში შეიქმნა მოლდავეთის სამთავრო, რომლის შემადგენლოპბაში შევიდა მდინარე პრუტის აღმოსავლეთთ მდებარე მიწებიც. ამ სახელმწიფოს შემადგენლობაში დასრულდა მოდლაველი ერის ჩამოყალიბება. XVI-XIX საუკუნეებში მოლდაველები ოსმალეთის იმპერიას ემორჩილებოდნენ, XIX საუკუნეში ბესარაბია დაიპყრო რუსეთის იმპერიამ. 1918 წელს ბესარაბია რუმინეთმა შეიერთა. 1924 წელს შეიქმნა მოლდოვეთის ასსრ. 1940 წელს ბესარაბია დაიკავა საბჭოთა კავშირმა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 76. Matthew H. Ciscel (2007) The Language of the Moldovans: Romania, Russia, and Identity in an Ex-Soviet Republic", ISBN 0-7391-1443-3 - About the identity of the contemporary Moldovans in the context of debates about the their language. King, C. (2000) The Moldovans: Romania, Russia and the Politics of Culture, Hoover Institution Press, ISBN 0-8179-9792-X.