laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ციხისუბანი (კასპის მუნიციპალიტეტი)

ციხუსუბანი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის კასპის მუნიციპალიტეტში, კავთისხევის თემში. კასპის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს 2010 წლის 9 სექტემბრის №17 დადგენილების მიხედვით შეყვანილია კავთისხევის თემის შემადგენლობაში. ↑ საქართველოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05. ↑ კასპის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს დადგენილება №17 კასპის მუნიციპალიტეტის გამგეობის დებულების დამტკიცების შესახებ, მუხლი 14. გამგეობის თემიები
კოჩე

კოჩე (ესპ. Isla de Coche) — კუნძული კარიბის ზღვაში. მდებარეობს კუნძულ მარგარიტასა და კონტინენტს შორის. ეკუთვნის ვენესუელას. კუნძულებს მარგარიტასთან და კუბაგუასთან ერთად ქმნის ვენესუელის შტატს – ნუევა-ესპარტას. ფართობი 61 კმ², სიგრძე 11 კმ, სიგანე 6 კმ. მოსახლეობა 8.756 ათ. კაცი (2010). კუნძულის მაქსიმალური სიმაღლეა 60 მ. კლიმატი ტროპიკულია, ჰაერის ტემპერატურა საშუალოდ უდრის 27-იდან 38°C-მდე. ეკონომიკის საფუძველია ტურიზმი. კუნძული კოჩე აღმოაჩინა ქრისტეფორე კოლუმბმა 1498 წელს. პირველად დასახლება გაჩნდა XIX საუკუნეში. არის პატარა აეროპორტი. მთავარი ქალაქებია: სან-პედრო-დე-კოჩე, ელ-ბიჩარი, გუინიმა, ლა-გლორია, ელ-ამპარო. kurze nautische Beschreibung (PDF-Datei; 740 kB) Offizieller Internetauftritt დაარქივებული 2008-09-17 საიტზე Wayback Machine. Aeropuerto Andrés Miguel Salazar Marcano (Flugplatz) ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კოჩე
შაჰ რუხ ხანი

შაჰ რუხ ხანი (ასევე შაჰრუხ ხანი, ჰინ. शाहरुख़ ख़ान; დ. 2 ნოემბერი, 1965) — ინდოელი კინომსახიობი, კინორეჟისორი და სატელევიზიო წამყვანი. „ბოლივუდის მეფედ“ წოდებულს როლები 70-ზე მეტ ინდურ ფილში აქვს შესრულებული. ხანის კარიერა გვიან 1980-იან წლებში რამდენიმე სატელევიზიო სერიალში მცირე როლების შესრულებით დაიწყო. მისი კინოდებიუტი ფილმში დივანა (1992) შედგა. მას შემდეგ მან უამრავ კომერციულად წარმატებულ ფილმში მიიღო მონაწილეობა და მრავალი როლისთვის კრიტიკოსთა ქება დაიმსახურა. მიღებული აქვს თოთხმეტი „ფილმფერის ჯილდო“ მისი დამსახურებისთვის ინდურ კინოინდუსტრიაში, რომელთაგან რვა — საუკეთესო მსახიობის კატეგორიაში. 2005 წელს ინდოეთის მთავრობამ ის პადმა შრით დააჯილდოვა ინდოეთის კინემატოგრაფიაში შეტანილი წვლილისთვის. ხანის ფილმები, როგორიცაა დილვალე დულჰანია ლე ჯაიენგე (1995), კუჩ კუჩ ჰოტა ჰაი (1998), ჩაკ დელ ინდია (2007), ომ შანტი ომ (2007) და რაბ ნე ბანა დი ჯოდი (2008) ბოლივუდის უდიდეს ჰიტებს შორისაა, ხოლო ფილები კაბჰი ხუში კაბჰი ღამ... (2001), კალ ჰო ნაა ჰო (2003), ვეერ-ზაარა (2004), კაბჰი ალვიდა ნაა კეჰნა (2006) და მე მქვია ხანი (2010) ინდოეთის საზღვრებს გარეთ ყველაზე მომგებიანი პროდუქტები იყო, რაც მას ინდოეთის ყველაზე წარმატებულ მსახიობად ხდის. 2000 წლიდან ხანმა კინორეჟისორობა და ტელეწამყვანობა დაიწყო. ის არის ორი საპროდიუსორო კომპანიის, დრიმზ ანლიმიტედ და რედ ჩილიზ ენტერტეინმენტ, დამაარსებელი/მფლობელი. გლობალურად, ხანი ერთ-ერთ უდიდეს კინომსახიობად ითვლება და მის თაყვანისმცემელთა რიცხვი მილიარდს უახლოვდება. 2008 წელს ჟურნალმა ნიუსუიკი ის მსოფლიოს 50 უძლიერეს ადამიანთა შორის დაასახელა. ↑ 1.0 1.1 1.2 გლობალური ელიტა – 41: შაჰ რუხ ხანი. Newsweek (20 დეკემბერი, 2008). ციტირების თარიღი: 24 დეკემბერი, 2008. ↑ „ბოლივუდის მეფე“. CNN. CNN Entertainment. 5 თებერვალი, 2008. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-03-05. ციტირების თარიღი: 25 ივნისი, 2011. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate= და |date=-ში (დახმარება) ↑ სანერი, ემინ (4 აგვისტო, 2006). „ბოლივუდის მეფე“. გარდიანი (გაზეთი). ციტირების თარიღი: 25 June 2011. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date=-ში (დახმარება) ↑ კუმარი, ანუჯ (11 ნოემბერი, 2004). „Bollywood bonanza“. The Hindu. ჩენაი, ინდოეთი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 6 ნოემბერი 2009. ციტირების თარიღი: 16 August 2009. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date=-ში (დახმარება) კამათი, სუდჰიშ (7 დეკემბერი, 2007). „Being SRK“. The Hindu. ჩენაი, ინდოეთი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 3 ნოემბერი 2008. ციტირების თარიღი: 16 August 2009. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date=-ში (დახმარება) ↑ სარა გორდონი (10 თებერვალი, 2010). „Airport denies Shah Rukh Khan's body scanner image was printed for autographs“. დეილი მეილი. გაერთიანებული სამეფო. ციტირების თარიღი: 12 February 2010. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date=-ში (დახმარება)
ათენის აკროპოლისი

ათენის აკროპოლისი — აკროპოლისი ქალაქ ათენში. მდებარეობს 156-მეტრიან კლდოვან ბორცვზე. 1987 წელს იუნესკომ ძეგლი შეიყვანა მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. აკროპოლისი ბერძნული სიტყვაა და ზედა ციხეს ნიშნავს. აკროპოლისი წარმოადგენდა ციხესიმაგრეს, რომელსაც ომიანობის დროს თავს აფარებდა ქალაქის მოსახლეობა. მიკენის პერიოდში (ძვ. წ. XV-XIII სს.) წარმოადგენდა გამაგრებულ სამეფო რეზიდენციას. ძვ. წ. VIII-VI საუკუნეებში აკროპოლისში ფართომასშტაბიანი მშენებლობა დაიწყო. ტირან პისისტრატეს დროს (ძვ. წ. 560-527 წწ.) სამეფო სასახლის ადგილზე აშენდა ქალღმერთ ათენას ტაძარი. ძვ. წ. 480 წელს ბერძენ-სპარსელთა ომების დროს აკროპოლისი დაანგრიეს სპარსელებმა. ძვ. წ. 447 წელს პერიკლეს ინიციატივით აკროპოლისზე იწყება ახალი სამშენებლო ეტაპი. მშენებლობას ხელმძღვანელობს ცნობილი ბერძენი არქიტექტორი ფიდიასი. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები საბერძნეთში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში აკროპოლისის ქრონოლოგია დაარქივებული 2008-03-17 საიტზე Wayback Machine. Шедевр древней архитектуры Афинский Акрополь
სტრომბოლი, ღმერთის მიწა

სტრომბოლი, ღმერთის მიწა (იტალ. Stromboli, terra di dio) — რეჟისორ რობერტო როსელინის 1950 წლის ფილმი. ფილმის მოქმედება ვითარდება კუნძულ სტრომბოლიზე. მთავარ როლს რეჟისორის მეუღლე, ინგრიდ ბერგმანი ასრულებს. „Stromboli“ — TCM-ის მონაცემთა ბაზაში Stromboli YouTube-ზე
გერმანია, ნულოვანი წელი

გერმანია, ნულოვანი წელი (იტალ. Germania anno zero) — რეჟისორ რობერტო როსელინის 1948 წლის ფილმი. ფილმში ასახულია მეორე მსოფლიო ომის შემდგომი გერმანია. ფილმით დასრულდა როსელინის ომის შესახებ გადაღებული ტრილოგია, რომლის პირველი ორი ფილმი იყო „რომი - ღია ქალაქი" და „პაიზა". „Germany Year Zero“ — TCM-ის მონაცემთა ბაზაში „Germany Year Zero“ — Rotten Tomatoes
ვეზური

ვეზური — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ონის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მაღრან-დვალეთის კავკასიონის სამხრეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 1680 მეტრზე. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 345. ↑ საქართველოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები ↑ კანონი ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ დაარქივებული 2011-01-01 საიტზე Wayback Machine. .
იურუბის ეროვნული პარკი

იურუბი (ესპ. Parque Nacional Yurubí) — ეროვნული პარკი დასავლეთ ვენესუელაში, იარაკუის შტატში. შეიქმნა 1960 წლის 18 მარტს, მდინარე იურუბის აუზის დაცვის მიზნით, რომელიც ქალაქ სან-ფელიპესთვის მტკნარი წყლის ძირითადი წყაროა. პარკი მდებარეობს სიერა-დე-აროის მთებში. იგი მოიცავს უღრან ტყეებსა და დაბალ მთებს, შემოსაზღვრულია კულტივირებული არეალებით. მიუხედავად იმისა, რომ ეროვნული პარკი საუკეთესოდ დაცულ მთის ტყეებს მოიცავს, ის პრაქტიკულად უცნობია ვენესუელელებისთვის. პარკს გადაკვეთს რამდენიმე ვიწრო ბილიკი, რომელთაც ძირითადად ბრაკონიერები, მცირე რაოდენობის ვიზიტორები და მკვლევრები იყენებენ. ტერიტორია დასახლებულია, თუმცა მისი უძველესი მაცხოვრებლები აქედან წლების წინ გადაადგილდნენ. გეოგრაფიული მდებარეობის წყალობით, ეროვნული პარკი დიდი მრავალფეროვნებითა და ენდემიზმით გამოირჩევა, მაგრამ მის შესახებ მხოლოდ მცირე კვლევები და მოხსენებები არსებობს. აღწერილია ფრინველთა 68 სახეობა. იურუბი ვენესუელის ერთ-ერთი საუკეთესოდ დაცული პარკია. მიუხედავად ამისა, ის საკმაოდ მოწყვლადია ისეთი საფრთხეების წინაშე, როგორიცაა ხანძარი, არაკანონიერი ნადირობა და ადამიანთა დასახლებები. ვენესუელის ეროვნული პარკების სია www.yaracuy.com.ve დაარქივებული 2012-02-16 საიტზე Wayback Machine. Carlsen, M. 1999. Recopilación y Reproducción de Información Sobre las Investigaciones en el Sistema de Parques Nacionales. INPARQUES. Dirección General Sectorial de Parques Nacionales. División de Evaluación, Inventario y Monitoreo Ambiental. Jiménez, G. 1988. Inventario preliminar de aves en el área recreativa Leonor Bernabó del Parque Nacional Yurubí. INPARQUES -Documento N° 248. Jiménez, G. 1988. Reporte de una colonia de Guácharos (Steatornis caripensis) en el Parque Nacional Yurubí. INPARQUES -Documento N° 247. Marante, N. 1989. Diagnóstico del Parque Nacional Yurubí. Informe de Pasantía-Instituto Universitario Tecnológico de Yaracuy. Plan de Ordenamiento y Reglamento de Uso del Parque Nacional Yurubí. 1992. Gaceta Oficial de la República de Venezuela, N° 4525 Extraordinario, decreto N° 2336. The World Bank. 1995. Staff Appraisal Report N° 13974-VE. Inparques Project. Venezuela.
ზამთარეთი

ზამთარეთი — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ონის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მდინარე ღრამულის (ჯეჯორის მარცხენა შენაკადი) მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1600 მეტრზე. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 479. ↑ საქართველოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები ↑ კანონი ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ დაარქივებული 2011-01-01 საიტზე Wayback Machine. .
ევროპა 51

ევროპა 51 (იტალ. Europa '51) — რეჟისორ რობერტო როსელინის 1952 წლის ფილმი. მთავარ როლს რეჟსორის მეუღლე ინგრიდ ბერგმანი ასრულებს. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ფილმი ასახავს ბურჟუის ცხოვრებას, რომლის შვილმა თავი მოიკლა მშობლის უყურადღებობის გამო. დედას მცირეწლოვანი შვილის თვითმკვლელობა ეხმარება, რომ თვალი აეხილოს და ის სამყარო დაინახოს, რომელიც მისთვის აქამდე საერთოდ არ არსებობდა. „ევროპა 51“ — Allmovie-ზე „ევროპა 51“ — TCM-ის მონაცემთა ბაზაში
ზასეთა

ზასეთა — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ონის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მდინარე ჯეჯორის (რიონის აუზი) მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1360 მეტრზე. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 487. ↑ საქართველოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები ↑ კანონი ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ დაარქივებული 2011-01-01 საიტზე Wayback Machine. .
ანსოატეგის მუნიციპალიტეტი

ანსოატეგის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Municipio Anzoátegui) — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, კოხედესის შტატში. წარმოადგენს კოხედესის შტატის 9 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. ფართობი 831 კმ². ვენესუელის ეროვნული სტატისტიკის ინსტიტუტის 2007 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ანსოატეგის მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 16 333 ათასი ადამიანი. მთავარი ქალაქია კოხედესი. კოხედესის შტატის მთელი მოსახლეობის 5.4% მოდის ანსოატეგის მუნიციპალიტეტზე. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 19.7 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე. ვენესუელის მუნიციპალიტეტები კოხედესის შტატი ↑ 1.0 1.1 OpenStreetMap — 2004. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q936"></a>
ფალკონის მუნიციპალიტეტი

ფალკონის მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, კოხედესის შტატში. წარმოადგენს კოხედესის შტატის 9 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. ფართობი 714 კმ². ვენესუელის ეროვნული სტატისტიკის ინსტიტუტის 2007 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ფალკონის მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 90 773 ათასი ადამიანი. მთავარი ქალაქია ტინაკილიო. კოხედესის შტატის მთელი მოსახლეობის 30.2% მოდის ფალკონის მუნიციპალიტეტზე. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 127.1 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე. ვენესუელის მუნიციპალიტეტები კოხედესის შტატი ↑ OpenStreetMap — 2004. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q936"></a>
ხირარდოტის მუნიციპალიტეტი (კოხედესი)

ხირარდოტის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Municipio Girardot) — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, კოხედესის შტატში. წარმოადგენს კოხედესის შტატის 9 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. ფართობი 3 468 კმ². ვენესუელის ეროვნული სტატისტიკის ინსტიტუტის 2007 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ხირარდოტის მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 11 579 ათასი ადამიანი. მთავარი ქალაქია ელ-ბაული. კოხედესის შტატის მთელი მოსახლეობის 3.8% მოდის ხირარდოტის მუნიციპალიტეტზე. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 3.3 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე. ვენესუელის მუნიციპალიტეტები კოხედესის შტატი ↑ 1.0 1.1 OpenStreetMap — 2004. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q936"></a>
პაო-დე-სან-ხუან-პაუტისტას მუნიციპალიტეტი

პაო-დე-სან-ხუან-პაუტისტას მუნიციპალიტეტი (ესპ. Municipio Pao de San Juan Bautista) — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, კოხედესის შტატში. წარმოადგენს კოხედესის შტატის 9 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. ფართობი 5 089 კმ². ვენესუელის ეროვნული სტატისტიკის ინსტიტუტის 2007 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით პაო-დე-სან-ხუან-პაუტისტას მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 15 730 ათასი ადამიანი. მთავარი ქალაქია ელ-პაო. კოხედესის შტატის მთელი მოსახლეობის 5.2% მოდის პაო-დე-სან-ხუან-პაუტისტას მუნიციპალიტეტზე. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 3.1 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე. ვენესუელის მუნიციპალიტეტები კოხედესის შტატი ↑ 1.0 1.1 OpenStreetMap — 2004. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q936"></a>
რიკაურტეს მუნიციპალიტეტი

რიკაურტეს მუნიციპალიტეტი (ესპ. Municipio Ricaurte) — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, კოხედესის შტატში. წარმოადგენს კოხედესის შტატის 9 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. ფართობი 905 კმ². ვენესუელის ეროვნული სტატისტიკის ინსტიტუტის 2007 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით რიკაურტეს მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 12 340 ათასი ადამიანი. მთავარი ქალაქია ლიბერტადი. კოხედესის შტატის მთელი მოსახლეობის 4.1% მოდის რიკაურტეს მუნიციპალიტეტზე. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 13.6 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე. ვენესუელის მუნიციპალიტეტები კოხედესის შტატი ↑ 1.0 1.1 1.2 OpenStreetMap — 2004. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q936"></a>
გუატოპოს ეროვნული პარკი

გუატოპო (ესპ. Parque Nacional Guatopo) — ეროვნული პარკი ვენესუელაში, მირანდასა და გუარიკოს შტატებს შორის. ჩრდილოეთით ესაზღვრება კორდილიერა-დე-ლა-კოსტას შუა ნაწილი და ქარიანი დაბლობი, სამხრეთით ლიანოსის მთისწინები, აღმოსავლეთით — სერნაია-დელ-ინტერიორის მთის მასივი, ხოლო დასავლეთით — იგივე მასივი და ტუის ხეობა. პარკის ფართობი 122,464 ჰექტარია. დაფარულია ციცაბო ფერდობებით, რომელთა შორის უმაღლესია სერო-ასული (1 430 მ), მიმდებარე არეალების სიმაღლე კი 200—600 მეტრს შორის მერყეობს. გუატოპო მნიშვნელოვანი ბიომრავალფეროვნებით გამოირჩევა. მის ტერიტორიაზე დომინირებს მარადმწვანე ტყეები, დიდი სიმაღლე ზღვის დონიდან და სიმჭიდროვე. პარკის ველურ ბუნებაში გავრცელებულია საფრთხის ქვეშ მყოფი იაგუარი, ტაპირი, მტაცებელი არწივი მაიმუნი და ჩანთოსნები. პარკში ასევე წარმოდგენილია კორდილიერა-დე-ლა-კოსტას ზოგიერთი ენდემი. ვენესუელის ეროვნული პარკების სია Parque Nacional Guatopo en Parks Watch დაარქივებული 2010-12-21 საიტზე Wayback Machine. Estación Biológica Dr. Alberto Fernández Yepez დაარქივებული 2009-05-15 საიტზე Wayback Machine.
რომულო-გალიეგოსის მუნიციპალიტეტი

რომულო-გალიეგოსის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Municipio Rómulo Gallegos) — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, კოხედესის შტატში. წარმოადგენს კოხედესის შტატის 9 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. ფართობი 725 კმ². ვენესუელის ეროვნული სტატისტიკის ინსტიტუტის 2007 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით რომულო-გალიეგოსის მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 15 141 ათასი ადამიანი. მთავარი ქალაქია ლას-ვეგასი. კოხედესის შტატის მთელი მოსახლეობის 5% მოდის რომულო-გალიეგოსის მუნიციპალიტეტზე. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 20.9 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე. ვენესუელის მუნიციპალიტეტები კოხედესის შტატი ↑ OpenStreetMap — 2004. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q936"></a>
Yle

ფინეთის სამაუწყებლო კომპანია (ფინ. Yleisradio, შვედ. Rundradion), შემოკლებით Yle — ფინეთის ეროვნული საზოგადოებრივი სამაუწყებლო კომპანია; დაარსდა 1926 წელს. YLE არის საზოგადოებრივი მაუწყებელი, რომელიც ბევრი თავისებურებით თავის ბრიტანულ ანალოგს, BBC–ს ემსგავსება. კომპანიაში დასაქმებულია დაახლოებით 3 200 ადანიანი. მისი აქციების 99.98 % წილს ფინეთის სახელმწიფო ფლობს. დღესდღეობით, კომპანიაში ერთიანდება 4 ეროვნული სატელევიზიო არხი, 13 რადიოარხი და 25 რეგიონული რადიოსადგური. იქიდან გამომდინარე, რომ ფინეთი ოფიციალურად მრავალენოვანი სახელმწიფოა და მისი მოსახლეობის 5,5% შვედურად საუბრობს, Yle ასევე აწარმოებს რადიო და სატელევიზიო გადაცემას შვედურად, რომელსაც შვედური Yle ჰქვია (Svenska Yle). უცხოენოვანი ფილმები და შოუები კომპანიის არხებზე ძირითადად სუბტიტრებით გადის. დუბლირება მხოლოდ საბავშვო ანიმაციურ ფილმებზე გამოიყენება. Yle ერთ–ერთი იყო იმ 23 სამაუწყებლო ორგანიზაციიდან, რომლებმაც 1950 წელს ევროპის მაუწყებელთა კავშირი დააარსეს. 2007 წელს მან უმასპინძლა ევროვიზიის სიმღერის კონკურსს ფინეთის დედაქალაქ ჰელსინკიში. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: Yle კომპანიის ოფიციალური საიტი
სან-კარლოსის მუნიციპალიტეტი

სან-კარლოსის მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, კოხედესის შტატში. წარმოადგენს კოხედესის შტატის 9 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. ფართობი 1 843 კმ². ვენესუელის ეროვნული სტატისტიკის ინსტიტუტის 2007 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სან-კარლოსის მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 97 860 ათასი ადამიანი. მთავარი ქალაქია სან-კარლოსი. კოხედესის შტატის მთელი მოსახლეობის 32.6% მოდის სან-კარლოსის მუნიციპალიტეტზე. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 53.1 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე. ვენესუელის მუნიციპალიტეტები კოხედესის შტატი ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 OpenStreetMap — 2004. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q936"></a>
ტინაკოს მუნიციპალიტეტი

ტინაკოს მუნიციპალიტეტი (ესპ. Municipio Tinaco) — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, კოხედესის შტატში. წარმოადგენს კოხედესის შტატის 9 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. ფართობი 1 098 კმ². ვენესუელის ეროვნული სტატისტიკის ინსტიტუტის 2007 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ტინაკოს მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 31 371 ათასი ადამიანი. მთავარი ქალაქია ტინაკო. კოხედესის შტატის მთელი მოსახლეობის 10.4% მოდის ტინაკოს მუნიციპალიტეტზე. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 28.6 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე. ვენესუელის მუნიციპალიტეტები კოხედესის შტატი ↑ OpenStreetMap — 2004. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q936"></a>
იაკამბუს ეროვნული პარკი

იაკამბუ — ეროვნული პარკი ვენესუელაში, ლარას შტატში. მდებარეობს სიერა-დე-პორტუგესის სამხრეთ კალთებზე, რომელიც თავის მხრივ კორდილიერა-დე-ლოს-ანდესის შემადგენელი ნაწილია. პარკი შეიქმნა 1962 წელს, მდინარე იაკუმბუს აუზის დაცვის მიზნით, რომლის წყლებიც ხოსე-მარია-ოჩოა-პიეს წყალსაცავს ამარაგებს. რეზერვუარის მნიშვნელობა სასიცოცხლოდ დიდია ქალაქ ბარკისიმეტოს წყალმომარაგებასა და კიბორის მშრალი ველების ეკონომიკური განვითარებისთვის, სადაც დაცულ მიწას სასოფლო-სამეურნეო მიზნებისთვის იყენებენ. პარკის ზემო ნაწილში წარმოდგენილია ნოტიო ტროპიკული ტყეების მცენარეულობა, მათ შორისაა ორქიდეების 60 სახეობა, ქვეყანაში სულ არსებულის 14 %. ცხოველთაგან გავრცელებულია ღრიალა მაიმუნი, ირემი, დათვი მელერო და ა. შ. მრავლადაა ასევე ფრინველები და გველები. ვენესუელის ეროვნული პარკების სია Venezuela: Parque Nacional Yacamb ↑ PARQUE NACIONAL YACAMBÚ Selva nublada y nacientes de ríos. http://www.inparques.gob.ve/index.php?parques=view&codigo=pn_0007&sec=1
ლოს-როკესის არქიპელაგის ეროვნული პარკი

ლოს-როკესის არქიპელაგის ეროვნული პარკი (ესპ. Parque Nacional Archipiélago de Los Roques ან PNALR) — ეროვნული პარკი ვენესუელაში. შეიქმნა 1972 წელს და მთლიანად მოიცავს კარიბის ზღვაში მდებარე ლოს-როკესის არქიპელაგს. მის შემადგენლობაში შედის როგორც ხმელეთი, ისე წყალი, დასავლეთიდან აღმოსავლეთისკემ 36 კმ-ზე და ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ 24,6 კმ-ზე. მთლიანი ფართობი 2 211,2 კმ²-ია. შედგება 50 კუნძულისა და 292 ციცქნა კუნძულისგან. პარკისთვის დამახასიათებელია პეიზაჟებს დიდი მრავალფეროვნება და სილამაზე. მდებარეობს დედაქალაქ კარაკასიდან და ქვეყნის მთავარი პორტის — ლა-გუაირიდან პირდაპირი ხაზის გავლებით ჩრდილოეთით. კუნძულ გრან-როკეზე, რომლის ფართობიც 1,7 კმ²-ია, არსებობს მუდმივი მოსახლეობა, დაახლოებით 1200 ადამიანი. პარკი ფლობს მთელს კარიბის ზღვაში ერთ-ერთ საუკეთესოდ დაცულ მარჯნის რიფებს. ტურიზმის განვითარების მთავარი ხელშემშლელი ფაქტორი, გარდა იმისა რომ მისი ეროვნული პარკის სტატუსი მკაცრად აკონტროლებს ბიზნეს-საქმიანობებს, არის მდინარეებისა და მუდმივი წყლის სხვა რესურსების ნაკლებობა, რაც თავის მხრივ დაბალი ნალექიანობითაა გამოწვეული. ლოს-როკესი უზრუნველყოფს ვენესუელაში მოხმარებული კიბოსნაირების 90%-ის მიწოდებას. 1990-იანი წლებიდან, ძირითადი ეკონომიკური საქმიანობა — მეთევზეობა, ტურიზმმა ჩაანაცვლა. ყოველწლიურად პარკს 50,000 ტურისტი სტუმრობს, რომლებიც ღამის 60-მდე გასათევსა და პატარა სასტუმროებში ბინავდებიან. პარკის უმაღლესი ადგილი ზღვის დონიდან 130 მეტრზე მდებარეობს. არქიპელაგის სამხრეთით, ზღვის სიღრმე 1700 მეტრია, მის მოპირდაპირედ, კუნძულების მეორე მხარეს კი საშუალო სიღრმე 15 მეტრს არ აღემატება. ვენესუელის ეროვნული პარკების სია ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ლოს-როკესის არქიპელაგის ეროვნული პარკი Información sobre el Parque Nacional დაარქივებული 2021-02-27 საიტზე Wayback Machine. (en español) Información sobre el Parque Nacional დაარქივებული 2021-01-28 საიტზე Wayback Machine. (en inglés) Información de vuelos a Los Roques [მკვდარი ბმული]
კაიკარა-დელ-ორინოკო

კაიკარა-დელ-ორინოკო (ესპ. Caicara del Orinoco) — ქალაქი ვენესუელაში, ბოლივარის შტატში, სედანიოს მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრი. დაარსდა XVIII საუკუნის შუა ხანებში. ამჟამად, ვენესუელის მთავრობა ქალაქში ხიდს აშენებს, მდინარე ორინოკოზე. დასრულებისას, მისი სიგრძე 2,4 კმ იქნება. მდინარე კაიკარის მახლობლად, ალექსანდერ ჰუმბოლდტმა აღმოაჩინა გრანიტისა და გნაისზე ამოკვეთილი პეტროგლიფები. შემდგომმა გამოკვლევებმა, ამ არეალში კიდევ მრავალი პრეისტორიული პეტროგლიფის არსებობა დაადასტურა. ვენესუელის ქალაქების სია Página oficial del municipio Cedeño. დაარქივებული 2022-04-10 საიტზე Wayback Machine. Mashíaj -Asociación Venezolana de Católicos con vocación y carisma hebraico -Aporte de los términos de CAICARA Y ORINOCO (Español) ↑ Bendrat, T. A. (1912) "Discovery of Some New Petroglyphs near Caicara on the Orinoco" American Journal of Archaeology 16(4): გვ. 518-523, გვ. 518-519
ნუევა-კადისი

ნუევა-კადისი (ესპ. Nueva Cádiz) — არქეოლოგიური ძეგლი და ყოფილი საპორტო ქალაქი ვენესუელის კუნძულ კუბაგუაზე. ის 1515 წელს დაარსდა და ერთ-ერთ პირველ ესპანურ დასახლებას წარმოადგენდა ამერიკაში. 1502 წლისთვის, კუბაგუაზე დაარსდა რანჩერიები (პატარა დასახლებები), რომლებიც ყოველწლიურად 3-4 თვის განმავლობაში გამოიყენებოდა, ვაჭრობის სეზონზე. კუნძული განსაკუთრებული ინტერესის საგანი იყო, უპირველესად მარგალიტების ხამანწკების სიმრავლის გამო. საბოლოოდ, კუნძული მუდმივად დასახლებული გახდა და ინდიელთა დიდი აჯანყების შემდეგ, 1520 წელს მისმა მოსახლეობამ 300 ადამიანს გადაააჭარბა. 1528 წლის 12 სექტემბერს, კარლ V ჰაბსბურგის სამეფო დეკრეტის მიხედვით, კუნძული ქალაქი გახდა და ნუევა-კადისი ეწოდა. ამავე დროს ის გახდა პირველი ესპანური ქალაქი სამხრეთ ამერიკაში. 1530 წლისთვის, ნუევა კადისში 223 ევროპელი და 700 ადგილობრივი ცხოვრობდა, ხოლო პიკში (დაახლოებით 1535 წ.) 1500-ადამიანზე მეტი. ნელ-ნელა მარგალიტების ხამანწკების გამოლევა დაიწყო და ეს პროცესი სულ უფრო ჩქარდებოდა, რის გამოც ესპანელებმა მარგალიტის წარმოება შეამცირეს. პარალელურად აღმოჩენილ იქნა ანალოგიური ხამანწკების ახალი ბუდობები გუახირის ნახევარკუნძულზე, რამაც ნუევა-კადისის დაკნინება გამოიწვია. 1539 წლისთვის კუნძულზე 50-ზე ნაკლები ადამიანი რჩებოდა. 1541 წელს ურაგანმა დარჩენილი ნაგებობები მთლიანად გაანადგურა, რის შემდეგაც კოლონია საბოლოოდ მიატოვეს. ნანგრევები, რომლებიც ნაწილობრივ ზღვაშია ჩაძირული, 1979 წელს ვენესუელის ეროვნულ მონუმენტებად გამოცხადდა. 1950—1960-იან წლებში არეალს სწავლობდა ხოსე მარია გრუქსენტი, რომელმაც შემდეგ ნუევა-კადისზე ნაშრომებიც გამოაქვეყნა: Nueva Cádiz, testimonio de piedra (1955) და Cubagua y el poblamiento oriental de Venezuela en las comienzos (1961). ქალაქ ლა-ასუნსიონის ნუევა-კადისის მუზეუმში გამოფენილია კუნძულზე გათხრების შედეგად აღმოჩენილი რელიკვიები. Otte, E. (1977). Las perlas del Caribe: Nueva Cádiz de Cubagua. Caracas: Fundación John Boulton. ISBN 8439967543.  (ესპანური) Romero, Aldemaro (2003). „Death and Taxes: the Case of the Depletion of Pearl Oyster Beds in Sixteenth-Century Venezuela“. Conservation Biology. 17 (4): 1013–1023. doi:10.1046/j.1523-1739.2003.01406.x. ↑ 1.0 1.1 Rouse, Irving; Cruxent, José María (1963) Venezuelan archaeology. New Haven: Yale University Press. ციტირების თარიღი: 9 June 2011.  ↑ G., Jiménez Graziani Jiménez (1986). La esclavitud indígena en Venezuela, siglo XVI. Fuentes para la Historia Colonial de Venezuela. ISBN 9789802220014. ციტირების თარიღი: 9 June 2011.  ↑ (1968) Transactions of the Caribbean Geological Conference. Queen's College Press, გვ. 33. ციტირების თარიღი: 9 June 2011.  ↑ 4.0 4.1 4.2 Raub, Kevin (1 August 2010). Venezuela. Lonely Planet, გვ. 203. ISBN 9781741791587. ციტირების თარიღი: 9 June 2011.  ↑ (1968) Transactions of the Caribbean Geological Conference. Queen's College Press. ციტირების თარიღი: 9 June 2011.  ↑ 6.0 6.1 Simón, Pedro (1992). Noticias historiales de Venezuela. Fundacion Biblioteca Ayacuch, გვ. 167–. ISBN 9789802762088. ციტირების თარიღი: 9 June 2011.