laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
დამალა

დამალა, ტამალა — სოფელი სამხრეთ საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარის ასპინძის მუნიციპალიტეტში. ადმინისტრაციული ერთეულის ცენტრი (სოფ. დამალა). მდებარეობს თრიალეთის ქედის განშტოების ჭობარეთის ქედის სამხრეთ–დასავლეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 1380 მეტრზე. ასპინძიდან დაშორებულია 3 კილომეტრით, ახალციხიდან 36 კილომეტრით. საქართველოს მთავრობის 2015 წლის №671 დადგენილების მიხედვით შესულია მაღალმთიან დასახლებათა ნუსხაში. მიდამოები უტყეოა. ძველი ქართული სახელწოდებაა ტამალა, ტამალია. თანამედროვე დამალა დაარსებულია 1829 წელს ერზრუმის პროვინციიდან გადმოსახლებული სომხების მიერ. სოფელში დგას XIX საუკუნის სურბ-ხაჩის სომხური ეკლესია (განახლდა და კვლავ მოქმედი გახდა 2008 წელს). სოფლის მიდამოებში მდებარეობს შუა საუკუნეებში აგებული „კოხტას ციხე“ და ადრეული შუა საუკუნეების დროინდელი დამალის ეკლესია. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1234 კაცი, უპირატესად სომხები. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 352. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. სამცხე-ჯავახეთი: ცნობარი / ივ. ჯავახიშვილის სახ. თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი; ზუსტ და საბუნებისმეტყველო მეცნიერებათა ფაკულტეტი, გეოგრაფიის დეპარტამენტი; დალი ნიკოლაიშვილი, დავით სართანია, ავთანდილ უჯმაჯურიძე და სხვ. თბილისი, 2016. - ISBN 9789941086267. - გვ. 82. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
ჯავახეთის ზეგანი

ჯავახეთის ზეგანი — ვულკანური ზეგანი სამხრეთ საქართველოში. აგებულია ეფუზივებით. ზედაპირზე გავრცელებულია ზედაპლიოცენური დოლერიტული განფენები , რომლის საძირკველში ნეოგენური გოდერძის ვულკანოგენური წყებაა. ადგილ-ადგილ გავრცელებულია ტბიური ნალექები. რელიეფში გაბატონებულია 1500-2200 მ სიმაღლეზე აზიდული ვაკეები, რომლებიც გართულებულია ტბიანი და ჭაობიანი ტაფობ-ქვაბულებითა და მდინარეთა კანიონისებრი ხეობებით. ზეგნის ჩრდილო და სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში განვითარებულია სერებიან-ხეობებიანი რელიეფი დანაოჭებული ლავების საფუძველზე (აზმანიას, მურაკვალის, ტაბისყურის სერები, კოდალის, ზემო ქციის ხეობები, ტაბისყურის ქვაბული). ჰავა გარდამავალია ზომიერად ნოტიოდან მთიანეთის მშრალ კლიმატზე. ზამთარი მცირეთოვლიანი და ცივი იცის. საშუალო წლიური ტემპერატურა 4-6 °C, იანვარი -5, -10 °C, ივლისი 15-16 °C; აბსოლუტური მინიმალური -34 °C, -41 °C, აბსოლუტური მაქსიმალური 30-35 °C. ნალექები 600-750 მმ წელიწადში. ჰიდროგრაფიულ ქსელს ქმნიან მდინარეები (მტკვარი, ფარავანი, ქცია, ბარალეთისწყალი და სხვა) და ლავური ვოკლუზები. მდინარეებს ზემო დინებაში მცირე ვარდნა აქვთ, ქვემოთში — დიდი. ტბების უმრავლესობა გამდინარეა და მტკნარი, მხოლოდ კარწახის ტბაშია მომლაშო წყალი. წყაროებს ახასიათებს დიდი დებიტი, დაბალი ტემპერატურა და მტკნარი წყალი. გავრცელებულია მთის სტეპური მცენარეულობა და მდელოს ბალახეული. აქა-იქ ხელოვნური ტყეებია. ფლორა და ფაუნა მდიდარია ბორეალური ელემენტებით. ცხოველებიდან გავრცელებულია: ტურა, მელა. არის გნოლი, კავკასიური როჭო, კაკაბი, მწყერი, კასპიური შურთხი, გარეული იხვი, მტრედი და სხვა. ტბებსა და მდინარეებში ბევრია თევზი (კალმახი, ქაშაპი, ხრამული, ფრიტა, კობრი, მტკვრის წვერა და სხვა). ჯავახეთის მტკვარი ფარავნის ტბასთან ლანდშაფტი ფარავნის ტბასთან ჯავახეთი. ლანდშაფტი ჯავახეთის მტკვარი ნაისასთან ლანდშაფტი სოფელ ბარალეთთან მარუაშვილი ლ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 525. კუკური მეტრეველი, ჯავახეთი[მკვდარი ბმული], თბ. 2010, ISBN 978-9941-0-3008-6
სიმონე სიმონსი

სიმონე სიმონსი (დ. 17 იანვარი, 1985, ჰოენსბროკი, ნიდერლანდები) — ჰოლანდიელი კოლორატურული მეცო-სოპრანოა, რომელიც ჰოლანდიური სიმფონიური მეტალ ჯგუფ ეპიკის მთავარი ვოკალისტია. სიმონეს მუსიკის მიმართ ინტერესი 10 წლის ასაკში გაუჩნდა, და მას შემდეგ, რაც პირველად მოისმინა Nightwish-ის ალბომი Oceanborn, მან დაიწყო კლასიკური სიმღერის შესწავლა. სანამ ეპიკაში მოხვდებოდა, ის მღეროდა ქოროში, რამდენიმე თვის განმავლობაში, 2002 წელს. მანამდე ეპიკა-ს გიტარისტი მარკ იენსენი მისი შეყვარებული იყო. ისინი ერთად წერენ ტექსტებს ჯგუფისათვის. სიმონემ რამდენიმეჯერ შეასრულა სიმღერები ამერიკულ პაუერ მეტალ ჯგუფ Kamelot-თან ერთად. ამ ჯგუფის პიანისტი, ოლივერ პალოტაი სიმონეს ამჟამინდელი შეყვარებულია. სიმონეს საყვარელი სიმღერაა Reprendo mai più, რომელსაც ემმა შაპლინი ასრულებს. ეპიკასთან ერთად: 2002: Cry for the Moon 2003: The Phantom Agony 2005: Consign to Oblivion 2007: The Divine Conspiracy 2009: Design Your Universe The Phantom Agony (2003) Feint (2004) Cry for the Moon (2004) Solitary Ground (2005) Quietus (Silent Reverie) (2005) Never Enough (2007) Chasing the Dragon (2008) Unleashed (2009) This is the Time (2010) 2004: We Will Take You With Us 2005: The Score - An Epic Journey 2006: The Road to Paradiso 2009: The Classical Conspiracy 2003: The Phantom Agony 2004: Feint 2005: Solitary Ground 2005: Quietus 2007: Never Enough 2009: Unleashed Aina — ალბომი: Days of Rising Doom (2003). Kamelot — ალბომი The Black Halo, სიმღერა: «The Haunting (Somewhere in Time)», გადაღებულია კლიპშიც. (2005). Kamelot — ალბომი Ghost Opera, სიმღერები: «Blücher» და «Season’s End» (2007). Kamelot — ალბომი One Cold Winter’s Night — live-CD, სიმღერა: «The Haunting (Somewhere in Time)». Primal Fear — ალბომი New Religion სიმღერა: «Everytime It Rains» (2007). Ayreon — ალბომი 01011001, სიმღერა: «Web of Lies» (2008). Xystus & US Concert — ალბომი Equilibrio, სიმღერები «Act 1 — My Song of Creation», «Act 2 — Destiny Unveiled» და «Act 2 — God of Symmetry» (2008). Sons of Seasons — ალბომი Gods of Vermin, სიმღერები: «Fallen Family», «Fall Of Byzanz» и «Wintersmith» (2009). ↑ Simone Simons. Epica.nl. Retrieved on 2011-12-04. ↑ ედუარდო რივადავია. ალბომის Consign to Oblivion მიმოხილვა. Allmusic. ციტირების თარიღი: 2011-06-20. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სიმონე სიმონსი
ჟირონდა

ჟირონდა — დეპარტამენტი საფრანგეთის დასავლეთ ნაწილში, აკვიტანიაში. იგი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს. ჟირონდის ფართობია 10,000 კმ². 2006 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 1,393,758 ადამიანს შეადგენს და მას 9-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 139 ადამიანს. აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. ჟირონდის მმართველია ფილიპე მადრელი. ჟირონდის კოორდინატები 44°50′ ჩ. გ. 00°40′ დ. გ.﻿ / ﻿44.833° ჩ. გ. 0.667° დ. გ.﻿ / 44.833; -0.667. (ფრანგული) General Council website დაარქივებული 2008-05-21 საიტზე Wayback Machine. (ფრანგული) Prefecture website ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჟირონდა
სერგი (ჩეკურიშვილი)

მიტროპოლიტი სერგი (ერისკაცობაში — ზურაბ ნიკოლოზის ძე ჩეკურიშვილი; დ. 13 აპრილი, 1959, რუსთავი — გ. 19 სექტემბერი, 2021) — საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მღვდელმთავარი, ნეკრესის ეპარქიის მიტროპოლიტი; ანგელოზის დღე — 25 სექტემბერი (8 ოქტომბერი) (წმიდა სერგი რადონეჟელის ხსენება); კათედრა ნეკრესში, ყვარელში და ლაგოდეხში, რეზიდენცია ყვარელში და ლაგოდეხში. მიტროპოლიტი სერგი, ერისკაცობაში ზურაბ ნიკოლოზის ძე ჩეკურიშვილი, დაიბადა 1959 წლის 13 აპრილს ქ. რუსთავში. 1975 წელს დაამთავრა რუსთავის N6 საშუალო სკოლა. იყო საქართველოს ჭაბუკთა ნაკრების წევრი. 1979-1981 წლებში იმყოფებოდა საბჭოთა არმიის რიგებში. 1981 წლიდან ზურაბ ჩეკურიშვილი სწავლობდა ხარკოვის პედაგოგიურ ინსტიტუტში. ინსტიტუტში სწავლის პერიოდში იგი სერიოზულად დაინტერესდა მართლმადიდებლური სარწმუნოებით. 1985 წელს უწმიდესისა და უნეტარესის, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ილია II-ის ლოცვა-კურთხევით ზურაბ ჩეკურიშვილმა სწავლა განაგრძო მოსკოვის სასულიერო სემინარიაში, 1986 წლიდან იგი მორჩილად გადავიდა მოსკოვის წმიდა სამების სერგის ლავრაში. 1987 წლის 13 აპრილს მორჩილი ზურაბი აღკვეცეს ბერად და წმიდა სერგი რადონეჟელის პატივსაცემად უწოდეს სახელი სერგი. სულ მალე იგი ჯერ ბერდიაკვნად, ხოლო 1988 წელს მღვდელ-მონაზვნად აკურთხეს. უწმიდესისა და უნეტარესის, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ილია II-ის ლოცვა-კურთხევით დაინიშნა საფარის მონასტრის წინამძღვრად. მღვდელმონაზონმა სერგიმ საფარის მონასტერში ბევრი იღვაწა რწმენისა და ცოდნის აღორძინებისათვის. უწმიდესისა და უნეტარესის ილია II-ის ლოცვა-კურთხევით იგი აყვანილ იქნა არქიმანდრიტის ხარისხში (1991 წ.), ხოლო 1992 წლის 21 დეკემბერს საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის წმიდა სინოდმა არქიმანდრიტი სერგი ახალციხისა და სამცხე-ჯავახეთის ეპისკოპოსად გამოირჩია. 25 დეკემბერს, კვირას სვეტიცხოვლის საპატრიარქო ტაძარში მოხდა მისი ეპისკოპოსად ხელდასხმა. 1992 წელს მეუფე სერგი დაინიშნა წმიდა გრიგოლ ხანძთელის სახელობის ახალციხის სემინარიის რექტორად. 1995-2002 წლებში იყო საქართველოს საპატრიარქოს სატელევიზიო გადაცემათა შემოქმედებითი ჯგუფის ხელმძღვანელი. 1996 წელს საქართველოს მართლმადიდებელ სამოციქულო ეკლესიაში ერთგული სამსახურისათვის იგი აღყვანილ იქნა მთავარეპისკოპოსის ხარისხში. 1997 წლის 14 ნოემბრიდან მთავარეპისკოპოსი სერგი გადაყვანილ იქნა ნეკრესის ეპარქიის მმართველად. ნეკრესის ეპარქია ერთ-ერთი უძველესია საქართველოს მართლმადიდებელ ეკლესიაში. 1995 წელს აღდგა ნეკრესის ეპარქია, რომელსაც 2002 წლის 17 ოქტომბრის წმიდა სინოდის განჩინებით ეწოდა ნეკრესისა და ჰერეთის ეპარქია. მეუფე სერგი 17 ნოემბერს ჩავიდა ეპარქიაში. ამ დროს ეპარქიაში მოქმედი იყო რამდენიმე ეკლესია და სამლოცველო სახლი. 2000 წლის 28 ნოემბერს საქართველოს მართლმადიდებელ სამოციქულო ეკლესიაში ერთგული სამსახურისათვის მეუფე სერგის მიებოძა მიტროპოლიტობა, ხოლო 2007 წლის 25 დეკემბერს იგი დაჯილდოვდა წმიდა გიორგის პირველი ხარისხის ორდენით. გარდაიცვალა 2021 წლის 19 სექტემბერს კორონავირუსით გამოწვეული ინფექციის შედეგად. საქართველოს ეკლესიის წმინდა სინოდი patriarchate.ge // მაღალყოვლადუსამღვდელოესი სერგი ↑ საპატრიარქო ნეკრესელი მიტროპოლიტის, მეუფე სერგის გარდაცვალების გამო მწუხარებას გამოთქვამს
არეჟი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ტოპონიმი არეჟი შეიძლება აღნიშნავდეს: არეჟი — დეპარტამენტი საფრანგეთში არეჟი — მდინარე ანდორასა და საფრანგეთში
ჯონ კელჰუნი

ჯონ კოლდუელ კელჰუნი (ინგლ. John Caldwell Calhoun; დ. 18 მარტი, 1782 — გ. 31 მარტი, 1850) — ერთ-ერთი გავლენიანი პოლიტიკოსი აშშ-ის ისტორიაში, მონათმფლობელი შტატების მთავარი იდეოლოგი და მათი ინტერესების ლობისტი ფედერალურ მთავრობაში. პირველი ვიცე-პრეზიდენტი, ვინც დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ დაიბადა და პირველი, ვინც თანამდებობიდან გადადგა. მისი იდეები გამოყენებულ იქნა სამხრეთი შტატების სეცესიის დასასაბუთებლად და კონფედერაციული შტატების შესაქმნელად. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ჯონ კელჰუნი“ ვიკისაწყობში. ჯონ კელჰუნი — Find a Grave-ზე John C. Calhoun — ნამუშევრები პროექტ „გუტენბერგზე“
ლანდის დეპარტამენტი

ლანდი — დეპარტამენტი საფრანგეთის სამხრეთ ნაწილში, აკვიტანიაში. იგი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს. ლანდის ფართობია 9243 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 327,334 ადამიანს შეადგენს და მას 65-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 35 ადამიანს. აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. ლანდის მმართველია ანრი ემანუელი. ლანდის კოორდინატები 44°00′ ჩ. გ. 00°50′ დ. გ.﻿ / ﻿44.000° ჩ. გ. 0.833° დ. გ.﻿ / 44.000; -0.833. (ფრანგული) Prefecture website დაარქივებული 2012-10-15 საიტზე Wayback Machine. (ფრანგული) Conseil Général website ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ლანდის დეპარტამენტი
ლო და გარონა

ლო და გარონა — დეპარტამენტი საფრანგეთის სამხრეთ ნაწილში, აკვიტანიაში. იგი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს. ლო და გარონას ფართობია 5361 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 305,380 ადამიანს შეადგენს და მას 72-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 57 ადამიანს. აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. ლო და გარონის მმართველია პიერ კამანი. ლო და გარონის კოორდინატები 44°20′ ჩ. გ. 00°30′ ა. გ.﻿ / ﻿44.333° ჩ. გ. 0.500° ა. გ.﻿ / 44.333; 0.500. (ფრანგული) Prefecture website დაარქივებული 2011-05-14 საიტზე Wayback Machine. (ფრანგული) General Council website დაარქივებული 2011-02-18 საიტზე Wayback Machine. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ლო და გარონა
ანდრე სტილი

ანდრე სტილი (ფრანგ. André Stil; დ. 1 აპრილი, 1921 — გ. 3 სექტემბერი, 2004) — ფრანგი ნოველისტი, ჟურნალისტი, რომანისტი და საზოგადო მოღვაწე. ანდრე სტილი დაიბადა 1921 წელს. ლიტერატურული მოღვაწეობა ჟურნალისტობით დაიწყო ფრანგული „წინააღმდგეგობის“ წლებში. იგი ავტორია რომანებისა: „პირველი დარტყმა“, „ჩვენ ერთმანეთი ხვალ გვეყვარება“. რომანებში სტილი ეხება ეპოქის აქტუალურ მოვლენებს და ასახავს საფრანგეთის მუშათა კლასის ცხოვრებას, მის გაჭირვებას, ბრძოლას, მისწრაფებებსა და იდეალებს. მოთხრობათა და ნოველების კრებულებიდან აღსანიშნავია: „სენა“ გავიდა ზღვაში და ათი სხვა მოთხრობა მშვიდობის დასაცავად“, „ბედნიერების საკითხი დასმულია“, „ტკივილი“ და სხვა. სტილი გარდაიცვალა 2004 წლის 3 სექტემბერს ქალაქ კამელაში. ფრანგული ნოველა, ტომი 2; „საბჭოთა საქართველო“, თბილისი, 1976; გვ. 554. ↑ Стиль Андре // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ 2.0 2.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 3.0 3.1 3.2 3.3 The Fine Art Archive — 2003. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q10855166"></a> ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #119177404 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ Who's Who in France — Paris: 1953. — ISSN 0083-9531; 2275-0908 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5924723"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q90"></a>
ივ ფარჟი

ივ ფარჟი (ფრანგ. Yves Farge; დ. 19 აგვისტო, 1899 — გ. 30 მარტი, 1953) — ფრანგი ჟურნალისტი და პოლიტიკოსი. ივ ფარჟი დაიბადა 1899 წლის 19 აგვისტოს სალონ-დე-პროვანსში. 1927–1931 წლებში მაროკოში ცხოვრობდა. საფრანგეთში დაბრუნების შემდეგ ეწეოდა ჟურნალისტურ საქმიანობას გრენობლსა და ლიონში. საფრანგეთის ოკუპაციის წლებში აქტიურ მონაწილეობას იღებდა "წინააღმდეგობის" მოძრაობაში. 1948 წლიდან ფარჟი ერთ-ერთი ორგანიზატორი და სულისჩამდგმელია მშვიდობის დაცვის მოძრაობისა საფრანგეთში. 1952 წელს მან მიიღო საერთაშორისო ლენინური პრემია "ხალხთა შორის მშვიდობის განმტკიცებისათვის". რამდენიმეჯერ იყო საბჭოთა კავშირში. ფარჟს დაწერილი აქვს რამდენიმე საინტერესო წიგნი: "ჯოტო - ადრინდელი რენესანსის მხატვარი", "პური და კორუფცია", "ჰიტლერის ომი გრძელდება" და უამრავი სტატია, რომლებშიც განხილულია ეპოქის საჭირბოროტო და მტკივნეული საკითხები: "რესპუბლიკას საფრთხე მოელის", "მშვიდობა აუცილებელია" და სხვა. იგი ავტორია მოთხრობებისა და ნოველების, რომლებიც იბეჭდებოდა ფრანგულ ჟურნალ-გაზეთებში. ფარჟი დაიღუპა 1953 წლის 31 მარტს საავტომობილო კატასტროფაში, ქალაქ თბილისში. ფრანგული ნოველა, ტომი 2; "საბჭოთა საქართველო", თბილისი, 1976; გვ. 555 ↑ 1.0 1.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 The Fine Art Archive — 2003. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q10855166"></a> ↑ http://www.landrucimetieres.fr/spip/spip.php?article5511
ატლანტური პირენეები

ატლანტიკური პირინეი — დეპარტამენტი საფრანგეთის სამხრეთ ნაწილში, აკვიტანიაში. იგი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს. ატლანტიკური პირინეის ფართობია 7645 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 600,018 ადამიანს შეადგენს და მას 37-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 72 ადამიანს. აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. ატლანტიკური პირინეის მმართველია ჟან-ჟაკ ლასერი. ატლანტიკური პირინეის კოორდინატები 43°15′ ჩ. გ. 00°50′ დ. გ.﻿ / ﻿43.250° ჩ. გ. 0.833° დ. გ.﻿ / 43.250; -0.833. (ფრანგული) Prefecture website (ფრანგული) General Council website დაარქივებული 1998-12-01 საიტზე Wayback Machine.
ალიეს დეპარტამენტი

ალიე — დეპარტამენტი საფრანგეთის ცენტრალურ ნაწილში, ოვერნში. იგი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს. ალიეს ფართობია 7340 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 344,721 ადამიანს შეადგენს და მას 63-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 47 ადამიანს. აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. ალეს მმართველია ჟან-პოლ დუფრენი. ალეს კოორდინატები 46°20′ ჩ. გ. 3°10′ ა. გ.﻿ / ﻿46.333° ჩ. გ. 3.167° ა. გ.﻿ / 46.333; 3.167. (ფრანგული) Prefecture website დაარქივებული 2004-12-11 საიტზე Wayback Machine. (ფრანგული) General council website დაარქივებული 2002-08-02 საიტზე Wayback Machine. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ალიეს დეპარტამენტი
პიერ კურტადი

პიერ კურტადი (ფრანგ. Pierre Courtade; დ. 3 იანვარი, 1915 — გ. 14 მაისი, 1963) — ფრანგი ნოველისტი და ჟურნალისტი. პიერ კურტადი დაიბადა 1915 წელს პირინეებში. ლიტერატურული მოღვაწეობა დაიწყო „წინააღმდეგობის“ პერიოდში და გამოსცა მოთხრობების კრებული „გარემოებანი“. ოკუპაციის წლებში რედაქტორობდა „წინააღმდეგობის“ საინფორმაციო ბიულეტენს; 1946 წლიდან გაზეთ „ლ'უმანიტეში“ მუშაობდა და საერთაშორისო მდგომარეობის შესახებ სტატიებს ბეჭდავდა. 1949 წელს გამოაქვეყნა ფილოსოფიური რომანი „ელსენერი“, რომელიც ნაწილობრივ ეგზისტენციალისტური მოდის წინააღმდეგ არის მიმართული. რომანი-რეეპორტაჟი „ჯიმი“ ეხება ამერიკელთა მოქმედებას საფრანგეთის მიწა-წყალზე ომის შემდგომ პერიოდში, ხოლო „შავი მდინარე“ — ვიეტნამის ბრძოლებს. 1956 წელს გამოსცა მოთხრობების კრებული „უზენასი ცხოველები“. უკანასკნელ რომანში „წითელი მოედანი“ მოცემულია კომუნისტის რთული სახე და დოგმანტიზმის კრიტიკა. 1960 წლიდან პიერ კურტადი გაზეღ „ლ'უმანიტეს“ კორესპონდენტად მუშაობდა სსრკ-ში. პიერ კურტადი გარდაიცვალა 1963 წელს. ფრანგული ნოველა, ტომი 2; "საბჭოთა საქართველო", თბილისი, 1976; გვ. 555-556 ↑ 1.0 1.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 2.0 2.1 2.2 The Fine Art Archive — 2003. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q10855166"></a> ↑ 3.0 3.1 3.2 Куртад Пьер // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a>
ღმერთი (ქართული მითოლოგია)

ღმერთი — ქართულ მითოლოგიაში ცის უზენაესი ღვთაება, ღვთაებების მამა, სამყაროს მბრძანებელი, შემოქმედი და მსოფლიო წესრიგის (მორიგე-ღმერთი), აგრეთვე ბუნების და ადამიანთა სიცოცხლის გამგებელი. ღმერთმა გამოჭედა ცა, შექმნა ხმელეთი და ზღვები, გაანათა ისინი ქალწული მზის - მზექალის შუქით, შექმნა დანარჩენი ღვთაებები — ღვთისშვილნი. ღმერთი მეცხრე (მეშვიდე) ცაზე ცხოვრობს და ოქროს ტახტზე დაბრძანდება. იგი განაგებს სამყაროს და ადამიანთა საქმეებს და თავის ნება-სურვილს ხვთისშვილების მეშვეობით გამოთქვამს. ის ჭექა-ქუხილის და ციური ცეცხლის მფლობელი და მართლმსაჯულების ღვთაებაა. ღმერთი განსაზღვრავს ადამიანთა ბედს, აძლევს მათ მოსავალს, დღეგრძელობას, ნაყოფიერებას და იცავს მათ ყოველივე ცუდისგან. იგი ყველგან მყოფი და ყველაფრის მცოდნეა, ერთიანი, მაგრამ მრავალრიცხოვანი თავის „ნაწილებში“, რომელთა საშუალებით ნებისმიერი არსების სახით შეიძლება მოგვევლინოს. ღმერთს თან ახლავს თავისი ერთგული ძაღლები (ან მგლები), რომლებსაც ის ადამიანთა საშველად ან დასასჯელად აგზავნის. ღმერთი წარმოდგენილია ოქროს პირით და საშინელი, ანთებული თვალებით. მისი წმინდა ცხოველი და სავარაუდო ზოომორფული წინასახე ბუღა-ხარია. ქრისტიანობის გავრცელების შემდეგ ღმერთი ბიბლიურ მამა-ღმერთთან გაიგივდა.
საფრანგეთის ფეხბურთი

საფრანგეთის ფეხბურთი, წარმოებს საფრანგეთის ფეხბურთის ფედერაციის მიერ (Fédération Française de Football, ან FFF). FFF ხელმძღვანელობს როგორც კაცთა, ასევე ქალთა საფეხბურთო ნაკრებებს. პირველი კლუბი საფრანგეთში 1863 წელს შეიქმნა.
საფრანგეთის ლიგა 1

საფრანგეთის ლიგა 1 (ფრანგ. Le championnat de France de football professionnel masculin ან Ligue 1) — პროფესიონალური საფეხბურთო ლიგა ფრანგული კლუბებისთვის. წარმოადგენს საფრანგეთის უმაღლეს საფეხბურთო ლიგას. ჩემპიონატი მიმდინარეობს აგვისტოდან მაისის ჩათვლით და მასში მონაწილეობას იღებს 20 გუნდი. საფრანგეთში პირველი საფეხბურთო ჩემპიონატი 1932–33 წლებში ჩატარდა. მაშინ დივიზიონის სახელწოდება იყო ნაციონალური ჩემპიონატი. 1933-დან 2002 წლამდე ლიგას ერქვა დივიზიონი 1, 2002 წლიდან კი ლიგა 1. ჩემპიონატის ისტორიაში ყველაზე ტიტულოვანი კლუბია „სენტ-ეტიენი“, რომელმაც 10-ჯერ მოიგო ტურნირი. მოქმედი ჩემპიონია „პარი სენ-ჟერმენი“. ოფიციალური საიტი (ფრანგული) (ინგლისური) საფრანგეთის ლიგა 1 Facebook-ზე საფრანგეთის ლიგა 1 Twitter-ზე ↑ France - List of Champions. rsssf.com. ციტირების თარიღი: 23 ივლისი 2017. ↑ მარსელს საფრანგეთის ფეხბურთის ფედერაციამ ჩამოართვა ტიტული მსაჯების მოსყიდვის გამო.
გენერალური საბჭოს პრეზიდენტი

გენერალური საბჭოს პრეზიდენტი — არჩევითი თანამდებობა საფრანგეთში. 1982 წლამდე იყო პრეფექტის საკონსულტაციო ორგანო. ამჟამად ხელმძღვანელობს დეპარტამენტებს. 1970-1982: ეველინ ბაილი, ტარნი და გარონა 1982-1985: ლუშე მიშო-შერი, გვადელუპა 1992-1998: ჟანინ ბარდუ, ლოზერი 1990-დან: ანი დ'ორნანო, კალვადოსი 2004-დან: მარი-ფრანსუა პეროლ-დიუმონი, ზემო ვიენა 2004-დან: ნასიმა მანგროლია დინდარი, რეიუნიონი General Description of French Local Government. დაარქივებული 2005-06-13 საიტზე Wayback Machine. CIA World Factbook დაარქივებული 2009-09-12 საიტზე Wayback Machine. Guide to Women Leaders French Departments
ბურბონთა რესტავრაცია

ბურბონთა რესტავრაცია — XVIII საუკუნის დამლევს საფრანგეთის დიდი რევოლუციის შედეგად დამხობილ ბურბონთა ხელმეორე მმართველობის პერიოდი. პირველი რესტავრაცია იყო 1814-15 წლებში, მეორე – 1815-1830 წლებში. მათ ყოფს ნაპოლეონ I-ის ე.წ. „ასი დღე“. რესტავრაციის რეჟიმი საბოლოოდ დაამხო ივლისის რევოლუციამ (1830). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 370.
კანტალი

კანტალი — დეპარტამენტი საფრანგეთის ცენტრალურ ნაწილში, ოვერნში. იგი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს. კანტალის ფართობია 5726 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 150,778 ადამიანს შეადგენს და მას 92-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 26 ადამიანს. აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. კანტალის მმართველია ვენსან დესკე. (ფრანგული) Prefecture website დაარქივებული 2011-05-14 საიტზე Wayback Machine. (ფრანგული) General Council website
ზემო ლუარა

ზემო ლუარა — დეპარტამენტი საფრანგეთის ცენტრალურ ნაწილში, ოვერნში. იგი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს. ზემო ლუარას ფართობია 4977 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 209,113 ადამიანს შეადგენს და მას 85-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 42 ადამიანს. აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. ზემო ლუარას მმართველია ჟერარ როშე. (ფრანგული) Prefecture website დაარქივებული 2004-12-03 საიტზე Wayback Machine. (ფრანგული) Regional council website დაარქივებული 2015-03-16 საიტზე Wayback Machine.
სათაურა

სათაურა — ხევსური ქალის თავსაბურავის ერთ-ერთი ელემენტი. შედგება 2 ნაწილისაგან: წინას, რკალისებურად მოყვანილს. სათავე ჰქვია, მასზე დამაგრებული ქსოვილის გაორმაგებულ ნაჭერს, რითაც სათაურა მაგრდება თავზე — საუკენო. სათაურას ამზადებდნენ შალისა და ბამბის ქსოვილებისაგან. ზომაზე აღებულ ნაჭერს მრგვალ ფორმას მისცემდნენ, ამოკერავდნენ და შიგნით მატყლით ან ნაბდით გამოტენიდნენ. ფორმის მიხედვით არჩევდნენ კავიანს, ყურიანს, საყენიანს და მაღალს. სათაურას სათავეს საგანგებოდ ამკობდნენ: ქარგავდნენ ფერადი ძაფებით, რთავდნენ ფერადი ნაჭრებითა და სირმით, ღილ-მძივებითა და ვერცხლის სამკაულებით. სათაურა ფორმითა და შემკულობით ჩიხტსა და მასზე დამაგრებულ თავსაკრავსა ჰგავს. ქარგვის დროს იყენებდნენ ხევსურული ქარგულობისათვის ნიშნეულ გეომეტრიული ჭრელის მრავალ სახეს. ბეზარაშვილი ც., ქალის სამოსელი აღმოსავლეთ საქართველოს მთიანეთში, თბ., 1974; ბოჭორიშვილი ლ., ხევსურული ტალავარი, «მასალები საქართველოს ეთნოგრაფიისათვის», 1956, ტ. 8; მაკალათია ს., ხევსურეთი, თბ., 1935; ბეზარაშვილი ც., ქსე, ტ. 8, გვ. 656, თბ., 1984
პუი-დე-დომი

პუი-დე-დომი — დეპარტამენტი საფრანგეთის ცენტრალურ ნაწილში, ოვერნში. იგი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს. პუი-დე-დომის ფართობია 7970 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 604,266 ადამიანს შეადგენს და მას 36-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 76 ადამიანს. აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. პუი-დე-დომის მმართველია ჟან-ივ გუტებელი. (ფრანგული) Prefecture website დაარქივებული 2004-12-05 საიტზე Wayback Machine. (ფრანგული) General Council website დაარქივებული 2004-12-03 საიტზე Wayback Machine.