laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ალკალა (პანგასინანი)

ალკალა (ოფიციალურად ალკალის მუნიციპალიტეტი; ტაგ: Bayan ng Alcala) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი პანგასინანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2015 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 43 402 ადამიანს შეადგენს. ალკალის ფარ?თობი 5 508 ჰექტარია. ალკალა პოლიტიკურად 21 ბარანგაიდ იყოფა. ანულიდი ატაინანი ბერსამინი კანარვაკანანი კარანგლაანი კურარენგი გუალსიკი კისიკისი ლაოაკი მაკაიო ცენტრალური პინდანგანი აღმოსავლეთი პინდანგანი დასავლეთი პინდანგანი აღმოსავლეთი პობლასიონი დასავლეთი პობლასიონი სან-ხუანი სან-ნიკოლასი სან-პედრო-აპარტადო სან-პედრო-ილი სან-ვისენტე ვაკანტე ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ალკალა (პანგასინანი) Alcala Profile at PhilAtlas.com Municipal Profile at the National Competitiveness Council of the Philippines Alcala at the Pangasinan Government Website Alcala Page Local Governance Performance Management System Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Province: PANGASINAN. PSGC Interactive. National Statistical Coordination Board. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 14 November 2012. ციტირების თარიღი: 26 November 2012.
წრომის ნასოფლარი

ტერმინი წრომის ნასოფლარი შეიძლება აღნიშნავდეს: წრომის პირველი ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ წრომში. წრომის მეორე ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ წრომში. წრომის მესამე ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ წრომში. წრომის მეოთხე ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ წრომში.
წრომის პირველი ნასოფლარი

წრომის პირველი ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ წრომიდან 1 კილომეტრზე ადგილ ბოსლებში. ნასოფლარის ტერიტორიაზე ჩანს ნასახლართა ბუდეები. შემორჩენილია რიყის ქვით ნაგები შენობის საძირკვლის ფრაგმენტები. იპოვება წითლად გამომწვარი უხეშკეციანი თიხის ჭურჭლის ნამტვრევები, დიდი ზომის ქვევრის ფრაგმენტები და სხვა. ნუცუბიძე ა., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 457.
წაღვლის მეორე ნაეკლესიარი

წაღვლის მეორე ნაეკლესიარი — არქიტექტურულ-არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ წაღვლის სამხრეთით, 150 მეტრზე, ადგილ ჩოჩქოლიკარზე. თარიღდება ფეოდალური ხანით. ნატეხი ქვიშაქვით ნაგები დარბაზული ეკლესიისგან შემორჩენილია სამხრეთი კედლის პატარა ნაწილი პილასტრთან ერთად და ჩრდილოეთი კედლის ნაწილი. ეკლესიის სიგანე 6,2 მეტრია. კარი დასავლეთით ჰქონია. ნანგრევები დაფარულია მიწით. იკითხება მხოლოდ დასავლეთი კედლის კონტური. დვალი თ. , რამიშვილი ა., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 454.
წაღვლის მესამე ნაეკლესიარი

წაღვლის მესამე ნაეკლესიარი — არქიტექტურულ-არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ წაღვლის დასავლეთით, 0,5 კილომეტრზე, ადგილ ცაცხვებში. თარიღდება ფეოდალური ხანით. შემორჩენილია დარბაზული ეკლესიის ნაშთი. ნაგები ყოფილა ქვიშაქვით. გეგმა მთლიანად არ იკითხება. მოჩანს დასავლეთი და ჩრდილოეთი კედლების ნაშთი და აღმოსავლეთი კედლის კონტური. ეკლესიას კარი ჩრდილოეთით ჰქონია. დვალი თ., რამიშვილი ა., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 455.
კორათხევის ნამოსახლარი

კორათხევის ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ თელოვანის სამხრეთით, 1,5 კილომეტრის მოშორებით. თარიღდება ფეოდალური ხანით. ჯიგნარით დაფარულ ნამოსახლარზე შემორჩენილია რიყის ქვით ნაგებ შენობათა ნაშთები. გვეტაძე ჯ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 288.
არსენას ძეგლი

არსენას ძეგლი — მონუმენტური ხელოვნების ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტში, მდინარე მტკვის მარცხენა ნაპირას, ხიდიდან 500 მეტრზე, სკვერში. მოქანდაკე ე.მაჩაბელი, არქიტექტორი დ. ლექვეთაძე. დაიდგა 1949 წელს. 1972 წელს ქვის ქანდაკება შეიცვალა ბრინჯაოს ქანდაკებით. სახალხო გმირის არსენა ოძელაშვილის მთლიანი ფიგურა (სიმაღლე 4 მეტრი). პოსტამენტის სამ მხარეს ჩასმულია მარმარილოს დაფები. წინა დაფების წარწერა არსენას ვინაობას გვამცნობს, გვერდებზე კი ამოკვეთილია: „ოძელაშვილი არსენა ღმერთმა კურთხევით ახსენა“, „ მდიდარს ართმევს, ღარიბს აძლევს, ღმერთი როგორ წაახდენსა“. მამაიაშვილი ი., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 241.
წაღვლის პირველი ნამოსახლარი

წაღვლის პირველი ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ წაღვლის სამხრეთ-დასავლეთით, ერთ კილომეტრზე, მდინარე წაღვლურის მარცხენა ნაპირზე, ადგილ გალავნებში. თარიღდება გვიანდელი ბრინჯაოს, ადრინდელი რკინისა და ფეოდალური ხანით. ნამოსახლარი განლაგებულია ბორცვზე. იპოვება წნელისანაბეჭდიანი ბათქაშისა და ლეგად გამომწვარი თიხის ჭურჭლის ნატეხები. მდინარის პირას ფლატეში ჩანს სქელი ნაცროვანი ფენები. რამიშვილი ა., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 455.
სამადლოს ხიდი

სამადლოს ხიდი — არქიტექტურულ-ისტორიული ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ძეგვის დასავლეთით 3 კილომეტრზე, გადებულია მდინარე მტკვრის მარჯვენა შენაკად სამადლოსხევზე, შესართავიდან 200 მეტრზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ერთმალიანი ოდნავ შეისრულთაღიანი ხიდი ნაგებია მსხვილი რიყის ქვითა და კირის ხსნარით. მისი სიგრძე 7,5 მეტრია, სავალი ნაწილის სიგანე — 1,4 მეტრი, თაღის ღიობის სიმაღლე — ამჟამად 0,5 მეტრია. ხიდი სანახევროდ მოსილულია. უძველესი დროიდან აქ გადიოდა ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი სავაჭრო გზა, რომელიც მდინარე მტკვრის მარჯვენა ნაპირს მიჰყვებოდა და მთელ შიდა ქართლს სიგრძივ კვეთდა. ხიდის დასავლეთით, 300 მეტრზე, მტკვრისპირა ბორცვზე შემორჩენილია ქვითკირის შენობის ნანგრევები (ფუნდუკი ან ქარვასლა). გაგოშიძე ი., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 335.
წაღვლის მეორე ნამოსახლარი

წაღვლის მეორე ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ წაღვლის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, 2,5 კილომეტრზე, მდინარე წაღვლურას მარცხენა ნაპირზე, ლაშეს ღელის დასავლეთით, 300 მეტრზე, ადგილ ძეძვებში. თარიღდება გვიანდელი ბრინჯაოს, ადრინდელი რკინისა და ანტიკური ხანით. ნამოსახლარზე გამოვლინდა თიხის ჭურჭლის ფრაგმენტები. რამიშვილი ა., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 455.
Justice (ჯგუფი)

Justice (სტილიზებული, როგორც Jus†ice) — ფრანგული ელექტრონული დუეტი, რომელშიც შედიან გასპარ მიშელ ანდრე ოჟე (ფრანგ. Gaspard Augé)(დ. 21 მაისი, 1979, დუბი) და ქსავიე დე როსნე (ფრანგ. Xavier de Rosnay)(დ. 2 ივლისი 1982, სენა და მარნა). ეს არის ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული ჯგუფი ლეიბლზე Ed Banger Records-ზე მისი მენეჯერია ლეიბლის ხელმძღვანელი, პედრო ვინტერი. Justice ცნობილია როკ-მუსიკისა და ინდის ელემენტებით თავის სიმღერებსა და იმიჯში. მთავარი სტატია: Justice-ის დისკოგრაფია. † (2007) Audio, Video, Disco (2011) Woman (2016) A Cross the Universe (2008) Access All Arenas (2013) Woman Worldwide (2018) Waters of Nazareth EP (2005) D.A.N.C.E. Remixes EP (2007) Phantom EP (2007) DVNO EP (2008) Planisphere EP (2008) Civilization EP (2011) Audio, Video, Disco EP (2011) On'n'On/Canon EP (2012) New Lands EP (2012) Helix EP (2013) A Cross the Universe ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: Justice Justice საიტზე MySpace Justice AllMusic-ზე Justice Facebook-ზე Justice საიტზე Discogs ↑ Harding, Cortney. (1 June 2009) Cee-Lo, Justice, Little Boots Signed To Reborn Elektra Label. billboard. ↑ Justice Bio, Music, News & Shows. DJZ.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 29 მარტი 2013. ციტირების თარიღი: 8 March 2013. ↑ 3.0 3.1 IMO Records. "Justice Biography"[მკვდარი ბმული], IMO Records Retrieved on 29 February 2011. ↑ Eric Dahan: Que justice soit fête. In: Libération, 7 June 2007, and Julian Shovlin online დაარქივებული 2008-10-03 საიტზე Wayback Machine. ↑ 5.0 5.1 RA: Ed Banger: Teaching the rock kids to dance again – Feature / Interview. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-09-30. ციტირების თარიღი: 2014-10-25. ↑ Hermes, Will (1 July 2007). „French Electronic Dance Music – New York Times“. The New York Times. ციტირების თარიღი: 7 May 2010.
წრომის მეორე ნასოფლარი

წრომის მეორე ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ წრომის სამხრეთით 1 კილომეტრზე, ე. წ. კუდა ტყესთან. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. მიწის ჰუმუსოვანი საფარის ქვეშ შემონახულია რიყის ქვით ნაგები შენობათა საძირკვლის ნაშთები. შენობებთან აღმოჩნდა მარცვლეულის შესანახი რამდენიმე ორმო - ხარო. იპოვება წითლად გამომწვარი უხეშკეციანი თიხის ჭურჭლის ნამტვრევები, დიდი ზომის ქვევრის ფრაგმენტები. ნუცუბიძე ა., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 457.
ძველი ქანდის ნამარნალი

ძველი ქანდის ნამარნალი — არქეოლოგიური ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ძველ ქანდაში, ადგილ ნაზვრევში, მდინარე ქსნის მარცხენა ნაპირსა და სოფელ ქანდიდან ქსნის რკინიგზის სადგურისაკენ მიმავალი გზის მარცხენა მხარეს. თარიღდება XIX საუკუნით. შემორჩენილია ქვითკირით ნაგები საწნახელი. მის გრძივ კედელში დატანებულია თიხის მილი, რომლის წინ ქვითკირისავე აუზია (ისარნა). გვეტაძე ჯ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 337.
ნატახტრის სამაროვანი და ნამოსახლარი

ნატახტრის სამაროვანი და ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნატახტარიში, სოფლის სამხრეთით, თბილის-დუშეთის საავტომობილო გზის 31-ე კილომეტრზე. ძეგლი მრავალფეროვანია, გათხარა მცხეთის მუდმივმოქმედმა არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ. გამოვლინდა შუა და გვიანდელი ბრინჯაოს, ადრინდელი რკინის ხანის სამაროვნები და გვიანდელი ანტიკური, ადრინდელი ფეოდალური ხანის სამაროვნისა და ნამოსახლარის ნაშთები. I ფენაში, რომელიც მიწის სამუშაოების დროს დაზიანდა, გამოვლინდა ქვაფენილიანი იატაკის ნაშთები, მოვარდისფროდ გამომწვარი თხელკედლიანი ქვევრის ძირები და ადრინდელი ფეოდალური ხანისათვის დამახასიათებელი თიხის ჭურჭლის ნატეხები. II ფენა შეიცავდა გვიანდელ ანტიკური ხანის სამარხებს. მიცვალებულები გულაღმა გაშოტილი, თავით დასავლეთისკენ ესვენა. სამარხებში აღმოჩნდა თიხის ჭურჭელი, სამკაული და ოქტავიანე ავგუსტუსის ვერცხლის მონეტები. III ფენაში გამოვლინდა შუა ბრინჯაოს ხანის გორასამარხები და კატაკომბური ტიპის სამარხი ნაგებობანი. სამარხებში აღმოჩნდა: შავპრიალა რელიეფურორნამენტიანი თიხის ჭურჭელი, წითლად ანგობირებული, შევრონებით შემკული დერგები, ბრინჯაოს საკინძები, ბრინჯაოს ყუნწიანი სატევრის პირები. IV ფენაში იყო გვიანდელი ბრინჯაოს ადრინდელი რკინის ხანის ქვაყრილიანი ორმოსამარხები. მიცვალებულები ხელფეხმოკეცილი დაუკრძალავთ, მამაკაცები მარჯვენა ქალები მარცხნა გვერდზე. სამარხებში აღმოჩნდა შავად და ლეგა მონაცრისფროდ გამომწვარი თიხის ჭურჭელი, ბრინჯაოსა და რკინის იარაღი და სამკაული. მასალები ინახება მცხეთის მუდმივმოქმედი არქეოლოგიური ექსპედიციის ბაზაზე. ნიკოლიაშვილი ვ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 302.
წაღვლის მესამე ნამოსახლარი

წაღვლის მესამე ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ წაღვლის სამხრეთით, ორ კილომეტრზე, სოფელ კლდისწყაროსთან დამაკავშირებელი გზის აღმოსავლეთით, ადგილ პირაღმა ვენახებში. თარიღდება გვიანდელი ბრინჯაოს, ადრინდელი რკინის, ანტიკური და ფეოდალური ხანით. ნამოსახლარის ზედაპირზე იპოვება თიხის ჭურჭლის ფრაგმენტები. რამიშვილი ა., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 455.
თელოვანის სამაროვანი

თელოვანის სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ თელოვანთან, თბილისის ჩრდილო-დასავლეთით, 7 კილომეტრის მოშრებით, დიდგორის მთის აღმოსავლეთფერდობზე, ნატუსების სერზე, უკავია 1 ჰექტარამდე ფართობი. თარიღდება VI-VII საუკუნეებით. 1971 წელს ძეგლი გათხარა, ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის ექსპედიციამ, რ. აბრამიშვილის ხელმძღვანელობით. ნაგებობაზე გამოვლინდა ქვიშაქვის გათლილი ფილებით შეკრული ქვაყუთები, რომლებიც ერთი ან ორი მეტრითაა ერთმანეთს დაშორებული და მიწის ზედაპიდან 0,5-1 მეტრის სიღრმეზეა ჩადგმული. სამარხთა უმრავლესობა კოლექტიურია. თითოეულ მათგანში დაკრძალულია 2-5 მიცვალებული, გულაღმა, გაშოტილი, თავით დასავლეთისაკენ. სამარხში აღმოჩენილი ინვენტარი ინახება არქეოლოგიური კვლევის ცენტრში. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 288.
წრომის მესამე ნასოფლარი

წრომის მესამე ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიცუპალიტეტის სოფელ წრომის სამხრეთით 400 მეტრზე, სასაფლაოზე და მის მიდამოებში. თარიღდება გვაინდელი ფეოდალური ხანით. ნასოფლარზე შემორჩრნილია შენობის ნაშთი, რომელთა საძირკვლები რიყის ქვითაა ნაგები. ჩანს წითლად გამომწვარი უხეშკეციანი თიხის ჭურჭლის ნამტვრევები. ნუცუბიძე ა., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 457.
წაღვლის მეოთხე ნამოსახლარი

წაღვლის მეოთხე ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ წაღვლის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, მდინარე წაღვლურის შენაკადის, კლდისწყაროს მარჯვენა ნაპირზე, ადგილ ნალობიერში. თარიღდება ფეოდალური ხანით. ნამოსახლარზე იპოვება თიხის ჭურჭლის ფრაგმენტები. რამიშვილი ა., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 455.
თელოვანის ქვაჯვარა

თელოვანის ქვაჯვარა — არქეოლოგიურ-ისტორიული ძეგლი მცხეთის მონიციპალიტეტის სოფელ თელოვანის ჩრდილოეთით, 1 კილომეტრის მოშორებით, ტყეში. თარიღდება ფეოდალური ხანით. კლდის ქვისაგან გამოთლილი ჯვრით ერთმანეთისაგან იყო გამიჯნული ბაგრატიონების, სვეტისცხოვლის ტაძრისა და მაღალაშვილების მამულები. გვეტაძე ჯ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 288.
წაღვლის მეხუთე ნამოსახლარი

წაღვლის მეხუთე ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ წაღვლის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, მდინარე წაღვლურის მარჯვენა ნაპირზე, ზეგანზე, ადგილ წეღვერში. თარიღდება ანტიკური ხანით. ნამოსახლარზე იპოვება ანტიკური ხანის თიხის ჭურჭლის ნატეხები. მიწის სამუშაოების დროს აღმოჩნდა წითლად გამომწვარი თიხის დოქი და მძივები. რამიშვილი ა., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 455.
წრომის მეოთხე ნასოფლარი

წრომის მეოთხე ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ წრომის ცენტრალურ ნაწილში, საშუალო სკოლის მახლობლად. თარიღდება გვაინდელი ფეოდალური ხანით. ნასოფლარის ტერიტორიაზე, რომელიც ამჟამად დასახლებულია, მიწის სამუშაოების დროს აღმოჩნდა დიდი ზომის ქვევრები. ამ მიდამოებში იპოვება ცისფრად მოჭიქული და წითლად გამომწვარი უხეშკეციანი თიხის ჭურჭლის ნამტვრევები. აქვეა წყალსადენის თიხის მილები და სხვა. ნუცუბიძე ა., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 457.
მცხეთის ნამოსახლარი

მცხეთის ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტში, ქალაქ მცხეთის ჩრდილო-დასავლეთით, ბუჩქნარით დაფარულის სათხიების ქედის ფერდზე. კულტურული ფენა ალაგ-ალაგ გადარეცხილია. შემორჩენილია კირის ხსნარზე ნატეხი ქვით ნაგებ შენობათა ნაშთები. კერამიკული მასალის მიხედვით ნამოსახლარი III-IV სს-ით თარიღდება. ბოხოჩაძე ა., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 253.
ჩარდახის ნამოსახლარი

ჩარდახის ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტში, მცხეთა-გორის საავტობილო გზიდან მარჯვნივ, 400 მეტრზე, ხელოვნურად წარმოქმინილ გორაზე (დიამეტრი 60 მეტრი, სიმაღლე 8-10 მეტრი). შეგროვებული კერამიკული მასალის მიხედვით, ნამოსახლარი თარიღდება გვიანდელი ბრინჯაოს და ადრინდელი რკინის ხანით. ბოხოჩაძე ა., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 325.
წაღვლის მეექვსე ნამოსახლარი

წაღვლის მეექვსე ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ წაღვლის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, მდინარე წაღვლურის მარჯვენა ნაპირზე, ადგილ ბესას ტყეში. თარიღდება გვიანდელი ბრინჯაოს ხანით. მდინარის მიერ ჩამორეცხილ ფერდზე ჩანს გაშიშვლებული კულტურული ფენები, რომლებიც უხვად შეიცავს შავპრიალაზედაპირიანი თიხის ჭურჭლის ნატეხებს. მოპოვებული მასალა ინახება ხაშურის რაიონის არქეოლოგიური ექსპედიციის ფონდებში. რამიშვილი ა., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 455.
თელოვანის წმინდა ნინოს ეკლესია

თელოვანის წმინდა ნინოს ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ თელოვანის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, სასაფლაოზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია აგურითა და ქვიშაქვით. დაზიანებულია: ჩამონგრეულია სახურავი და სამხრეთ კედლის დიდი ნაწილი. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. აღმოსავლეთის ნახევარწრიულ აფსიდში ერთი სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს თითო თაღოვანი ნიშია. ერთი ასეთი ნიში ჩრდილოეთ კედელშიცაა, დარბაზის სამხრეთ, ჩრდილოეთ და დასავლეთ კედლებში თითო სარკმელია, გრძივ კედლებზე პილასტრებია. ეკლესიას აგურის ოთხსაფეხურიანი ლავგარდანი აქვს. გიორგობიანი კ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 288.
საგურამოს სამაროვანი

საგურამოს სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ საგურამოში, სოფლიდან 2 კილომეტრზე. გათხრები ჩატარდა 1920 წელს. გაითხარა ორმოსამარხები, რომლეშც მიცვალებულები ესვენა ხელფეხმოკეცილი. მიცვალებულებს ჩატანებული ჰქონდათ უხეშად ნაძერწი მოშავო-მონაცრისფრო ან ღიაფრად გამომწვარი თიხის ჭურჭელი და სამკაული. აღმოჩენილი მასალა საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში ინახება. სამაროვანი I-III საუკუნით თარიღდება. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 304.
წაღვლის მეშვიდე ნამოსახლარი

წაღვლის მეშვიდე ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ წაღვლის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ორ კილომეტრზე, ე. წ. საციხურის გორაზე. თარიღდება გვიანდელი ბრინჯაოს, ადრინდელი რკინის, ანტიკური და ფეოდალური ხანით. არქეოლოგიურ სამუშაოებს ატარებდა ისტორიისა და ეთნოლოგიის ინსტიტუტის არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის ხაშურის ექსპედიცია. ნამოსახლარი მდებარეობს ბორცვზე. კულტურული ფენები მოჩანს ბორცვის ჩრდილოეთით და აღმოსავლეთითაც, დაბლობში. ნამოსახლარის ბორცვს სამხრეთიდან ჰქონია სათავდაცვო თხრილი, რომელიც მოქმედებდა ადრინდელ ფეოდალურ ხანამდე. თხრილის სიღრმე მიწის ახლანდელი ზედაპირიდან რვა მეტრია. ნამოსახლარზე გამოვლინდა თიხის ჭურჭლის ნატეხები, ნაგებობათა იატაკის ფრაგმენტები და ნიადაგში ჩაჭრილი ორმოები. რამიშვილი ა., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 455.
წრომის სამეთუნეო სახელოსნო

წრომის სამეთუნეო სახელოსნო — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ წრომის აღმოსავლეთით 200 მეტრზე, მდინარე წრომულის ფლატეში. თარიღდება გვანდელი ბრნიჯაოს ხანით. აღმოჩენილია სამეთუნეო ქურის ნაშთი, ნახშირის გროვები და წითლად გამომწვარი უხეშკეციანი თიხის ჭურჭლის ფრაგმენტები. ნუცუბიძე ა., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 457.
მცხეთის ნასოფლარი

მცხეთის ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტში, მცხეთის გარეუბან კოდმანში, პლატოზე და გაშლილია მდინარე მტკვრის მარცხენა ნაპირიდან ფიქრის გორამდე. ნასოფლარი სამხრეთ-აღმოსავლეთით მცხეთის ტერიტორიიდან გამოყოფილია ხელოვნური თხრილითა და ალიზის აგურის კედლით. თარიღდება ფეოდალური ხანით. ბოხოჩაძე ა., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 253.
წაღვლის მერვე ნამოსახლარი

წაღვლის მერვე ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ წაღვლის სამხრეთით, 1,5 კილომეტრზე, სოფელ კლდისწყაროსაკენ მიმავალი გზის დასავლეთით. თარიღდება გვიანდელი ბრინჯაოს, ადრინდელი რკინის, ანტიკური და ფეოდალური ხანით. ნამოსახლარი სამოსახლო ბორცვებისაგან შედგება, რომელთაგან ერთი ბუნებრივ გორაკზეა, ხოლო ოთხი ამ გორაკის ჩრდილოეთით, ხელოვნურ ბორცვზე. ნამოსახლარზე აიკრიფა თიხის ჭურჭლის ნატეხები, ზოომორფული კერამიკული გამოსახულებები, კაჟის ნამგლის ჩასართები, ბათქაშის ფრაგმენტები და ბრინჯაოს თავხვია საკინძი. მასალა ინახება სოფელ წაღვლის საჯარო სკოლის მხარეთმცოდნეობის კაბინეტში. რამიშვილი ა., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 455.
დიდგორას ნამოსახლარი

დიდგორას ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩარდახის ჩრდილო-დასავლეთით 1 კილომეტრზე, ვენახებში. მოპოვებული მასალა მიეკუთვნება ადრინდელ და გვიანდელ ბრინჯაოს ხანას. დიდგორა ვაკეზეა (გორის მაქსიმალური სიმაღლე 6-8 მეტრია, დიამეტრი 50-60 მეტრია), როგორც ჩანს, იგი ხანგრძლივი ცხოვრების შედეგადაა წარმოქმნილი. ნამოსახლარზე კულტურული ფენები კარგად არის შემონახული. ბოხოჩაძე ა., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 325.
ძველი ქანდის ნამოსახლარი

ძველი ქანდის ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ძველ ქანდაში, გორაზე, ნამოსახლარ ფარეხების გორის ჩრდილო-აღმოსავლეთით 100–120 მეტრზე. უძველესი კულტურული ფენა თარიღდება ძვ.წ. I ათასწლეულით, უახლესი — ფეოდალური ხანით. გორის ზედაპირზე აიკრიფა თიხის ჭურჭლის ნატეხები. გვეტაძე ჯ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 337.
ჯოიანის წმინდა გიორგის ეკლესია და ნასოფლარი

ჯოიანის წმინდა გიორგის ეკლესია და ნასოფლარი — არქიტექტურულ-არქეოლოგიური ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ თელოვანის სამხრეთ-დასავლეთით, 500 მეტრის მოშორებით, ფერდობზე, ხევის წყლის მარცხენა მხარეს. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია ქვიშაქვითა და კირის ხსნარით. დაზიანებულია: ჩამონგრეულია სახურავი და სამხრეთ კედელი. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. აღმოსავლეთის ნახევარწრიულ აფსიდში ერთი სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს თითო თაღოვანი ნიშია. ფასადები მოპირკეთებულია დიდი ზომის რეგულარულად ნაწყობი ქვიშაქვით. კარის არქიტრავის ქვაზე წრეში ჩასმული ჯვარია ამოკვეთილი. ეკლესიას წრეთარგისა და ლილვისაგან შედგენილი ლავგარდანი აქვს. სამხრეთიდან ეგვტერი ყოფილა მიშენებული. ეკლესია დგას ფეოდალური ხანის ნასოფლარის ტერიტორიაზე, რომელიც ამჟამად ტყითაა დაფარული. ადგილზე შემორჩეენილია ქვითკირის შენობათა ნანგრევები. გვეტაძე ჯ., გიორგობიანი კ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 288.
მინის სახელოსნო ჭიქიანა

მინის სახელოსნო ჭიქიანა — არქეოლოგიური ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ სათოვლეში, სოფლის სამხრეთით, 1 კილომეტრზე, ადგილ მზვარეში, თარიღდება განვითარებული ფეოდალური ხანით. სახელოსნოს ტერიტორიაზე გამოვლინდა მინის გრეხილღეროიანი სამაჯურების ნატეხები, მინის წიდები და სხვა. ირემაშვილი შ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 306.
ხცისის ნაეკლესიარი

ხცისის ნაეკლესიარი — არქიტექტურული ძეგლი ხაშურის მუნიცუპალიტეტის სოფელ ხცისის სამხრეთით 200 მეტრზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (7X5 მეტრზე), ნაგებია ნატეხი ქვით. ძლიერ დაზიანებულია: სამხრეთისა და დასავლეთის კედლები მთლიანად დანგრეულია, აღმოსავლეთისა და ჩრდილოეთის ნაწილობრივ. გვასალია ჯ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 460.
წაღვლის მეცხრე ნამოსახლარი

წაღვლის მეცხრე ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ წაღვლის სამხრეთ-დასავლეთით, მდინარე წაღვლურასა და პატარა ხევს შორის, ადგილ გოროკოზე. თარიღდება ადრინდელი რკინის, ანტიკური, გვიანდელი ბრინჯაოს და ფეოდალური ხანით. ნამოსახლარზე იპოვება თიხის ჭურჭლის ფრაგმენტები. რამიშვილი ა., ირემაშვილი შ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 455.
წაღვლის პირველი ნამოსახლარი და სამაროვანი

წაღვლის პირველი ნამოსახლარი და სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ წაღვლის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, სამ კილომეტრზე, მდინარე წაღვლურის მარჯვენა ნაპირზე, ადგილ ლეკიკალიაზე. თარიღდება გვიანდელი ბრინჯაოს, ადრინდელი რკინის, ანტიკური და ფეოდალური ხანით. ნამოსახლარზე აიკრიფა თიხის ჭურჭლისა და ბათქაშის ნატეხები, რკინის თავხვია საკინძი და სხვა მასალები. ტერასის ჭრილში ჩანს ნაცროვანი ფენები და თიხის ჭურჭლის ნატეხები. ნამოსახლარის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, შემაღლებულ ადგილას სამაროვანია. აქ მიწის სამუშაოების დროს იპოვება ბრინჯაოს ნივთები, მძივები და ადამიანის ძვლები. მასალა ინახება სოფელ წაღვლის საჯარო სკოლის მხარეთმცოდნეობის კაბინეტში. რამიშვილი ა., ირემაშვილი შ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 455.
მცხეთის სამაროვანი

მცხეთის სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის ქალაქ მცხეთაში, ფიქრისგორაზე. ამჟამად აქ მცხეთის რაიონული საავადმყოფოს კორპუსი დგას. თარიღდება IV-IX სს-ით. სამაროვანი 1975 წელს გათხარა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის მცხეთის მუდმივმოქმედმა არქეოლოგთა ექსპედიციამ (ხელმძღვანელი ა. აფაქიძე). მოგრძო სწორკუთხა ქვაყუთები ჩადგმული იყო 0,5-0,8 მ სიღრმეზე. მათი გრძივი კედლები თითო ან წყვილი ფილაქვისგან შედგება, ხოლო განივი კედლები — თითო ფილაქვისგან. დაუდევრად დამუშავებული ფილაქვები ერთმანეთთან ცუდადაა მორგებული. ფარღიატების შესავსებად გამოყენებულია რიყის ან ნატეხი ქვა. სამარხები საოჯახოა. შიგ ესვენა ერთიდან ოთხამდე მიცვალებული, გულაღმა, გულხელდაკრეფილი, თავით დასავლეთისკენ. სამარხებში აღმოჩნდა ძოწის და გიშრისთავიანი რკინისა და ბრინჯაოს საკინძები, ოქროს წყვილი ნახევარსფეროსებრი კილიტი, რკინის ბეჭედი, მშვილდსაკინძი, დანისპირი, ძოწის მძივები, მინის სანელსაცხებლე და სხვა. ნიკოლაიშვილი ვ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 253.
ხცისის ნასოფლარი

ხცისის პირველი ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალუტეტის სოფელ ხცისის სამხრეთ-აღმოსავლეთით 1 კილომეტრზე, ადგილ ხარვებში. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ნასოფლარის მიდამოებში შემორჩენილია რიყისა და ნატეხი ქვით ნაგები შენობების საძირკვლის ნაშთები; იპოვება წითლად გამომწვარი უხეშკეციანი თიხის ჭურჭლის ნამტვრევები, დიდი ზომის ქვევრის ფრაგმენტები და სხვა. ნუცუბიძე ა., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 462.