laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფლების სია

ქარელის მუნიციპალიტეტი შედის შიდა ქართლის მხარის შემადგენლობაში. საქართველოს ადგილობრივი თვითმმართველობის კოდექსის მიხედვით მუნიციპალიტეტი არის თვითმმართველი ერთეული, რომელსაც აქვს ადმინისტრაციული საზღვრები და ადმინისტრაციული ცენტრი. მუნიციპალიტეტს გააჩნია არჩევითი წარმომადგენლობითი და აღმასრულებელი ორგანოები, რეგისტრირებული მოსახლეობა და აქვს საკუთარი ქონება, ბიუჯეტი, შემოსულობები. მუნიციპალიტეტი საჯარო სამართლის იურიდიული პირია. მუნიციპალიტეტს ხელმძღვანელობს მერი. მუნიციპალიტეტი მართვის ოპტიმიზაციისათვის დაყოფილია ადმინისტრაციულ ერთეულებად. ქარელის მუნიციპალიტეტის შემადგენლობაში შედის 1 ქალაქი, 1 დაბა, 17 ტერიტორიული ორგანო და 81 სოფელი (მ. შ. 8 ნასოფლარი). ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფლები ერთიანდებიან აგარის, აბისის, ავლევის, ახალსოფლის, ბებნისის, ბრეთის, ბრეძის, გიგანტის, დვანის, ზემო ხვედურეთის, ქვემო ხვედურეთი, ზღუდრის, კეხიჯვრის, მოხისის და ფცის ადმინისტრაციულ ერთეულებში. ქარელის მუნიციპალიტეტის ფართობია 687.7 კმ² და 2014 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 41 316 კაცს, ხოლო სიმჭიდროვეა 60.1 კაცი. მუნიციპალიტეტის ცენტრია ქალაქი ქარელი. 2014 წლის აღწერის მიხედვით მუნიციპალიტეტის ყველაზე დიდი სოფელი მოსახლეობის მიხედვით არის რუისი (5 139), ქარელიდან ყველაზე დიდი მანძილით დაშორებულია სოფელი ტყემლოვანა (36 კმ.). ქარელი აგარა აბანო აბისი აბისისთავი ავლევი არადეთი ატოცი აფნისი ახალსოფელი ბანი ბატიური ბებნისი ბერძენაული ბრეთი ბრეთის მეურნეობა ბრეძა გვერძინეთი გულიკაანთუბანი დვანი დირბი დოღლაური ელბაქიანთკარი ვედრება ზემო ლეთეთი ზემო შაქშაქეთი ზემო ხვედურეთი ზღუდერი თათანაანთუბანი თამარაშენი იმერხევი კეხიჯვარი კლდუ კნოლევი კოდა კოდავარდისუბანი კოდმანი კრობანი 1 ლეთეთი მეხეთი მოხისი მუხილეთი ორთუბანი ოქროსოფელი რუისი სათერძე სამწევრისი 2 სასირეთი საღოლაშენი საციხური სუქანაანთუბანი სუქითი ტახტისძირი ტყემლოვანა ურბნისი ფცა ქვათეთრი ქვემო შაქშაქეთი ქვემო ხვედურეთი ქვენატკოცა ქვენაფლავი 3 ღვლევი ღოღეთი ყინწვისი ცერონისი ძლევიჯვარი წვერი წითელსოფელი წიფლოვანა ჭანდრები ჭვრინისი ხეობა 4 რუკაზე ციფრებით აღნიშნულია: 1 — კუდატყე 2 — სანებელი 3 — ქობესაანთუბანი 4 — ჯაგარაანთკარი ↑ საქართველოს ორგანული კანონი, ადგილობრივი თვითმმართველობის კოდექსი, მუხლი 2.2 ↑ საქართველოს ორგანული კანონი, ადგილობრივი თვითმმართველობის კოდექსი, მუხლი 4.4 ↑ 3.0 3.1 3.2 2014 წლის აღწერის ძირითადი შედეგები
კორპის ხე

ამურის კორპის ხე (ლათ. Phellodendron amurense) — ხე ტეგანისებრთა ოჯახისა. ორსახლიანი ხეებია. ხავერდის ხის ერთ-ერთი სახეობა. სიმაღლეში იზრდება 25-28 მეტრამდე. ღეროს დიამეტრია 90-120 სმ. გავრცელებულია შორეულ აღმოსავლეთში, მანჯურიაში, რუსეთში, ამურისპირეთში, პრიმორიეში, ჩინეთში, კორეაში, ტიავანსა და იაპონიაში. ძირითადად ხარობს მთების ფერდობებზე, ზღვის დონიდან 500-700 მ სიმაღლეზე. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 679. ↑ საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა
დიუნი: მეორე ნაწილი

„დიუნი: მეორე ნაწილი“ (ინგლ. Dune: Part Two) — დენი ვილნევის 2024 წლის ამერიკული ეპიკური სამეცნიერო ფანტასტიკური ფილმი. მისი სცენარისტები არიან თავად ვილნევი და ჯონ სპეიტსი. 2021 წლის ფილმ „დიუნის“ ეს გაგრძელება არის მეორე ორნაწილიან ადაპტაციაში, რომელიც ეფუძნება ფრენკ ჰერბერტის ამავე სახელწოდების რომანს. მისი მთავარი გმირია პოლ ატრეიდესი, რომელიც პლანეტა არაკისის ფრიმენებს პოულობს და მათთან ერთად ემზადება ჰარკონენებთან ომისთვის. ფილმში მონაწილეობენ მსახიობები წინა ნაწილიდან, ტიმოთი შალამე, რებეკა ფერგიუსონი, ჯოშ ბროლინი, სტელან სკარშგორდი, დეივ ბატისტა, სტივენ მაკ-კინლი ჰენდერსონი, ზენდეია, შარლოტ რემპლინგი და ხავიერ ბარდემი, ხოლო ახალ პერსონაჟებს განასახიერებენ ოსტინ ბატლერი, კრისტოფერ უოკენი და ლეა სედუ. ფილმზე მუშაობა დაიწყო მას შემდეგ, რაც 2016 წელს Legendary Entertainment-მა მოიპოვა უფლება „დიუნის“ კინო და ტელეადაპტაციისთვის. 2017 წლის თებერვალში ვილნევი რეჟისორად დაინიშნა. წარმოებისთვის აუცილებელი კონტრაქტები გაფორმდა მხოლოდ პირველი ფილმის მომზადებისას, სანამ მეორე ფილმის წარმოება ოფიციალურად ნებადართული იქნებოდა. მართალია, ვილნევი ღელავდა სიკველის წარმატებაზე მას შემდეგ, რაც პირველი ნაწილი ერთდროულად გამოვიდა კინოთეატრებსა და HBO Max-ზე, Warner Bros. Pictures-ის წარმომადგენლებმა იგი დაარწმუნეს, რომ სიკველის წარმოებაზე დათანხმდებოდნენ, თუკი პირველი „დიუნი“ HBO Max-ზე წარმატებული იქნებოდა. პირველი ფილმის კრიტიკოსების მაღალ შეფასებას და კომერციულ წარმატებას მოჰყვა Warner Bros.-ის და Legendary Entertainment-ის მიერ 2021 წლის ოქტომბერში გაგრძელებაზე მუშაობის დაწყება. 2022 წელს ცნობილი გახდა, რომ მსახიობთა გუნდს დაემატებოდნენ პიუ, ბატლერი, უოკენი, სედუ და იაკუბი. შემდეგ წელს გამოაცხადეს ტიმ ბლეიკ ნელსონის მონაწილეობის შესახებ. გადაღებები მიმდინარეობდა ბუდაპეშტში, იტალიაში, იორდანესა და აბუ-დაბიში, 2022 წლის ივლისიდან დეკემბრამდე. ფილმი Warner Bros. Pictures.-მა გამოუშვა 2024 წლის 1 მარტს. ამ დროისთვის მისმა შემოსავალმა შეადგინა 494.7 მილიონი აშშ დოლარი. რომანზე „დიუნი: მესია“ დაფუძნებული შემდეგი ფილმი იქნება ამ ფილმის გაგრძელება. ოფიციალური საიტი „დიუნი: მეორე ნაწილი“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „დიუნი: მეორე ნაწილი“ — Rotten Tomatoes ↑ Dune: Part Two (12A). ციტირების თარიღი: 18 იანვარი, 2024 ↑ რუბინი, რებეკა. (20 თებერვალი, 2024) 'Dune 2' Aims for Blockbuster Glory: How a Strike Delay, Imax and 'Oppenheimer' Success Can Boost Denis Villeneuve's Sequel. ციტირების თარიღი: 21 თებერვალი, 2024 ↑ Dune: Part Two. IMDb. ციტირების თარიღი: 9 მარტი, 2024 ↑ Dune: Part Two. Nash Information Services, LLC. ციტირების თარიღი: 9 მარტი, 2024
ხილიჭამია ხელფრთიანები

ხილიჭამია ხელფრთიანები (Megachiroptera), ძუძუმწოვრების ქვერიგი ხელფრთიანების რიგისა. მათი სხეულის სიგრძე 6-40 სმ, ფრთების შლისი 1,5 მ, მასა 15-900 გ აღწევს. გავრცელებული არიან აღმოსავლეთ ნახევარსფეროს ტროპიკულ და სუბტროპიკულ ოლქებში, ჩრდილოეთით ეგვიპტემდე, მცირე აზიამდე და სამხრეთ იაპონიამდე. ყოფილ სსრკ-ში არ გვხვდებიან.ქვერიგში 1 ოჯახი (Pteropidae), 3 ქვეოჯახი და 150-მდე სახეობაა. აქტიური არიან ღამით და შებინდებისას. კარგად აქვთ განვითარებული მხედველობა და ყნოსვა. ქმნიან დიდ კოლონიებს.იკვებებიან უმთავრესად ტროპიკული მცენარეების ნაყოფით, წვრილი ფორმები — ნექტრით და ყვავილის მტვერით. ზოგჯერ ზიანს აყენებენ მებაღეობას. Pteropus-ის გვარის წარმომადგენლებს, ზოგჯერ კი ყველა ხილიჭამია ხელფრთიანებს მფრინავ ძაღლებსაც უწოდებენ. ქსე, ტ. 11, გვ. 483, თბ.,1987 ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ხილიჭამია ხელფრთიანები
ცხვირნალისებრნი

ცხვირნალისებრნი (ლათ. Rhinolophidae) — ძუძუმწოვრების ოჯახის ხელფრთიანების რიგი. მათი სხეულის სიგრძეა 35-110 მმ. დინგზე აქვთ რთული ფოთლისებრი დანამატი — შიშველი კანოვანი წარმონაქმნი, რომელიც გარს ერტყმის ნესტოებს. აერთიანებს 80-მდე სახეობას, რომელთაგან საქართველოში გვხვდება 4 (დიდი, მცირე, სამხრეთული და მეჰელის ცხვირნალა). გავრცელებული არიან სამხრეთ ევროპაში, კავკასიასა და შუა აზიაში. ცხოვრობენ მღვიმეებში, იშვიათად სხვენზე. ზოგჯერ ქმნიან მოზრდილ კოლონიებს. შობენ 1-2 ნაშიერს. იკვებებიან უმთავრესად ღამის პეპლებით. ჯანაშვილი ა., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 468.
თემისტოკლეა

თემისტოკლეა (Θεμιστόκλεια) ან არისტოკლეა (Ἀριστοκλεία) —შემორჩენილი წყაროების მიხედვით, პითაგორას მასწავლებელი და მღვდელმსახური ქალი, ე.წ. დელფოს ორაკული, რომელიც დელფოს აპოლონის ტაძარში მისნად მოღვაწეობდა. ის, ასევე, განიხილება, როგორც ერთ-ერთი პირველი ევროპელი ფილოსოფოსი, მიუხედავად იმისა, რომ VI საუკუნიდან მისი არცერთი ნაშრომი არ შემორჩენილა. პითაგორას ერთ-ერთ ბიოგრაფიულ მიმოხილვაში, რომელიც წარმოადგენს წიგნის - სახელად „გამორჩეულ ფილოსოფოსთა ცხოვრება და ნააზრევები“ - ნაწილს, დიოგენე ლაერტელს მოჰყავს არისტოქსენეს ნააზრევი იმასთან დაკავშირებით, რომ თემისტოკლეა პითაგორას საკუთარ მორალურ დოქტრინებს უზიარებდა: არისტოქსენე ამბობს, რომ პითაგორამ მორალურ დოქტრინათა უმეტესი ნაწილი დელფელი მღვდლისგან, თემისტოკლეასგან მიიღო. პორფირი (ახ. წ. 233–305) მას არისტოკლეას (არისტოკლეია) უწოდებს, თუმცა ეჭვგარეშეა, რომ ის იმავე პიროვნებას გულისხმობს. პორფირი კვლავ განიხილავს მტკიცებულებას იმის შესახებ, რომ პითაგორა მართლაც რომ თემისტოკლეას მოსწავლე იყო: მან (პითაგორა) შეისწავლა უამრავი რამ, რაც არისტოკლეა დელფოსელის დახმარებით მოახერხა. X საუკუნის ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული ისტორიული წყაროს, სვიდას თანახმად, ამ ქალ ფილოსოფოსს თეოკლეია უნდა ჰრქმეოდა. აქვე წერია, რომ ის უნდა ყოფილიყო პითაგორას ღვიძლი და, თუმცა, ეს ინფორმაცია, სავარაუდოდ, მომდინარეობს დიოგენე ლაერციუსის არასწორი ინტერპრეტირებიდან: თემისტოკლეა იყო VI საუკუნის მისანი ან დელფოს ორაკული აპოლონის ტაძარში, დელფოსში. ბერძნულად, თემისი აღნიშნავს ღვთაებრივ წესრიგს ან ბუნებრივ წესრიგს. ცნობილია, რომ ის იყო პითაგორას მასწავლებელი, დიდი სამოსელი მათემატიკოსისა, რომელიც თვლიდა, რომ მატერიალური სამყაროს მოქმედებები შესაძლოა რიცხვებით გამოისახოს. მალევე, თემისტოკლეა იქცა ერთ-ერთ უძველეს ეპისტემოლოგიური მიდგომის არქეტიპად, რომელიც, ერთდროულად, აერთიანებს გამოცდილებას, გონიერებასა და ზებუნებრივ ძალას. როგორც დელფოსის უმთავრესი სამსხვერპლოს წინასწარმეტყველი, იგი ფლობდა სიღრმისეულ ცოდნას ისეთივე დარგებში, როგორებიცაა ბუნებისმეტყველება, ასტრონომია, მედიცინა, მუსიკა, მათემატიკა, მეცხოველეობა და ფილოსოფია. სწორედ ის გასცემდა რჩევებს თესვისა და მოსავლის აღებასთან დაკავშირებით, აგრეთვე, წამოწყებულიყო თუ არა საომარი მოქმედება, ან როდის დაქორწინებულიყო ესა თუ ის წყვილი. დიოგენე ლატერიუსის ნაშრომში, „გამოჩენილი ფილოსოფოსების ცხოვრება და მოსაზრებები, განყოფილებაში, რომელიც ეხება პითაგორას ცხოვრებას, დიოგენე ამტკიცებს, რომ არისტოქსენეს აზრით, პითაგორამ თავისი მორალურ-ეთიკური დოქტრინების უმეტესი ნაწილი დელფოსელი მღვდლისგან, თემისტოკლეასგან მიიღო. ↑ Mary Ellen Waithe, Ancient women philosophers, 600 B.C.–500 A.D., p. 11 ↑ Lindemann, Kate. (2014-12-18) Themistoclea of Delphi fl. 600 BCE Moral Philosophy. ციტირების თარიღი: 2020-10-23 ↑ Diogenes Laertius, Lives of Eminent Philosophers ↑ Gilles Ménage, (1984), The history of women philosophers, page 48. University Press of America. "The person who is referred to as Themistoclea in Laertius and Theoclea in Suidas, Porphyry calls Aristoclea." ↑ Porphyry, Life of Pythagoras, 41 ↑ Linsley, Alice C.. (2014-02-08) Philosophers' Corner: Themistoclea of Delphi. ციტირების თარიღი: 2020-11-08
Marvel Studios: ლეგენდები

Marvel Studios: ლეგენდები — Disney+-ის პროექტი, რომელშიც Marvel-ის კინოსამყაროს მეოთხე ფაზის დაწყების წინ განხილულია ცალკეული გმირები, ბოროტმოქმედები და კინოსამყაროს მნიშვნელოვანი მომენტები. მისი პირველი ორი ეპიზოდის პრემიერა 2021 წლის 8 იანვარს გაიმართა. ოფიციალური საიტი „Marvel Studios: ლეგენდები“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) Marvel Studios: ლეგენდები | Disney+ პლეილისტი YouTube-ზე ↑ Paige, Rachel. (December 15, 2020) Marvel Studios Announces New Series Debuting Exclusively on Disney+. ციტირების თარიღი: December 15, 2020
ღამურასებრნი

ღამურასებრნი (Vespertilionidae) — ძუძუმწოვრების ოჯახი ხელფრთიანების რიგისა. მსოფლიო მასშტაბით ამ ოჯახის დაახლოებით 300 ჯიში არსებობს. ისინი ანტარქტიდის გარდა ყველა კონტინენზე ცხოვრობენ. Corbet, GB, Hill JE. 1992. The mammals of the Indomalayan region: a systematic review. Oxford University Press, Oxford. Karim, C., A.A. Tuen and M.T. Abdullah. 2004. Mammals. Sarawak Museum Journal Special Issue No. 6. 80: 221-234. Wilson DE, Reeder DM. 2005. Mammal species of the world. Smithsonian Institution Press, Washington DC.
Marvel Studios: საერთო კრება

Marvel Studios: საერთო კრება — Disney+-ის პროექტი, რომელშიც მოთხრობილია მისთვის Marvel Studios-ის მიერ შექმნილი Marvel-ის კინოსამყაროს სერიალების ან ფილმების შესახებ. მასში შეტანილია კადრმიღმა ინტერვიუები, სადაც აღწერილია პროექტების შექმნის პროცესი. ოფიციალური საიტი „Marvel Studios: საერთო კრება“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) Marvel Studios: ლეგენდები | Disney+ პლეილისტი YouTube-ზე ↑ Theodore-Vachon, Rebecca. (January 17, 2023) Disney+: What's Coming in February 2023. ციტირების თარიღი: January 19, 2023
ფოთოლნიკაპა ღამურები

ფოთოლნიკაპა ღამურები არის ძუძუმწოვრების ოჯახი ხელფრთიანების რიგისა.
გლორია ლიუბკინი

გლორია ბეკერ ლიუბკინი (ინგლ. Gloria Becker Lubkin ; დ. 16 მაისი, 1933 – გ. 26 იანვარი, 2020) — ამერიკელი მეცნიერი და სამეცნიერო ჟურნალისტი, ყოველთვიური სამეცნიერო ჟურნალ Physics Today-ს რედაქტორი. 1953 წელს მან დაასრულა ტემპლის უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტი ბაკალავრის ხარისხით. 1955-1956 წლებში მუშაობდა ფეირჩაილდ სტრატოსის საავიაციო განყოფილებაში და აშშ-ს თავდაცვის დეპარტამენტის ლეტერკენის საბრძოლო განყოფილებაში. 1957 წელს ფეი აიზენბერგის ხელმძღვანელობით მიიღო მაგისტრის ხარისხი ბოსტონის უნივერსიტეტში. შემდეგ კი მუშაობდა ბირთვული რეაქტორის განვითარებაზე TRG Inc.-ში. 1961-1962 წლებში მუშაობდა სარა ლოურენსის კოლეჯში. 1963-1984 წლებში იყო ჟურნალ Physics Today-ს რედაქტორი, შემდეგ გამოცემის მთავარი რედაქტორი 2003 წლამდე. გლორია ლიუბკინმა 40 წლის განმავლობაში იმუშავა ჟურნალის რედაქტორად. ამ დროს მისი სამეცნიერო ინტერესები მოიცავდა ბირთვულ ფიზიკას და ფიზიკის ისტორიას. მან დაწერა უახლესი კვლევები სსრკ-სა და ჩინეთში და ეწვია ამ ქვეყნებს. 1968 წელს მან მოინახულა ლაბორატორიები მოსკოვში, ხოლო 1973 წელს — შვიდი ლაბორატორია ევროპაში. მისი ზოგიერთი პუბლიკაცია დაკავშირებული იყო 102, 104, 105 და 106 ელემენტების აღმოჩენასთან. 1960-იან წლებში მან დაიწყო ზეპირი ისტორიების შეგროვება ცნობილი ფიზიკოსების შესახებ. ჟურნალის ორმოცდამეათე წლისთავისთვის მან მოამზადა სპეციალური გამოშვებები, რომელიც მიეძღვნა სახაროვსა და ფეიმანს . 1970 წელს მან დააარსა ამერიკის ფიზიკურ საზოგადოების კომიტეტი ფიზიკაში ქალთა სტატუსის შესახებ. 1974 წელს მიიღო ნიუმენის სახელობის სტიპენდია, როგორც სამეცნიერო ჟურნალისტმა. ლიუბკინი იყო ექსპერტი სამეცნიერო პოლიტიკის საკითხებში და მასპინძლობდა მრგვალ მაგიდებს მეცნიერების დაფინანსებისა და სამეცნიერო-სამრეწველო ურთიერთობების შესახებ. Physics Today-ში მუშაობისას ლიუბკინი მონაწილეობდა მრავალი კომიტეტისა და კომისიის მუშაობაში. მათ შორის იყო ნიუმენის სასტიპენდიო კომიტეტი ჰარვარდის უნივერსიტეტში (1978–1982). ამერიკის ფიზიკურ საზოგადოებაში ის იყო ფიზიკისა და საზოგადოების ფორუმის კომიტეტის წევრი. მან ასევე დააარსა თეორიული ფიზიკის ინსტიტუტი მინესოტას უნივერსიტეტში, სადაც შემოიღეს მისი სახელობის პროფესორის წოდება. ლიუბკინი იყო ამერიკული ფიზიკური საზოგადოების, მეცნიერების განვითარების ამერიკული ასოციაციის, ნიუ-იორკის მეცნიერებათა აკადემიისა და სამეცნიერო მწერლების ეროვნული ასოციაციის წევრი. გლორიას ქმარი, იელის დოქტორი ჯეი ლიუბკინი, 1954-1956 წლებში მსახურობდა ლეტერკენის საბრძოლო განყოფილებაში მეორე ლეიტენანტად. მოგვიანებით ის სამხედრო დაზვერვის რეზერვის პოლკოვნიკად დააწინაურეს. თანამდებობაზე ყოფნის დროს ლიუბკინი ორჯერ გაათავისუფლეს, მათ შორის ერთხელ, Physics Today-ში მუშაობის დროს, ფეხმძიმობის გამო. Physics Today-მ მშობიარობიდან 6 კვირის შემდეგ ისევ დაიქირავა სამსახურში. გარდაიცვალა 2020 წლიე 26 იანვარს 86 წელის ასაკში. დარჩა ორი შვილი, შერონი და დევიდი და სამი შვილიშვილი. ↑ 1.00 1.01 1.02 1.03 1.04 1.05 1.06 1.07 1.08 1.09 https://physicstoday.scitation.org/do/10.1063/PT.6.4.20200211a/full/ ↑ Gloria Becker LUBKIN ↑ "Katharine Gebbie and Gloria Lubkin Join the Department of Physics - UMD Physics". umdphysics.umd.edu. Retrieved 2020-02-22. ↑ Oak Ridge National Laboratory. Review. Oak Ridge National Laboratory. — 1977. — P. 32. — 41 p. ↑ "Adventures of a Physics Reporter - Gloria Lubkin". PSW Science. Retrieved 2020-02-22.
კორსაკი

კორსაკი (ლათ. Vulpes corsac) — მტაცებელი ძუძუმწოვარი ძაღლისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძე 50-60 სმ აღწევს. აქვს წვრილი დინგი, დიდი, ფუძესთან გაფართოებული ყურები, წითურ-ნაცრისფერი ზურგი, მოთეთრო მუცელი. გავრცელებულია სამხრეთ-აღმოსავლეთ ევროპასა და აზიაში, ჩრდილოეთ კავკასიიდან იმიერბაიკალამდე, ჩრდილოეთით — ჩრდ. გ. 50 °C-მდე. ბინადრობს ველებსა და ნახევრად უდაბნოებში. იკვებება უმთავრესად წვრილი მღრღნელებით, აგრეთვე ფრინველებით, ქვეწარმავლებით, მწერებით. სარეწაო ცხოველია. სარგებლობა მოაქვს მავნე მღრღნელების განადგურებით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 680.
თევზისმჭამელი ღამურასებრნი

თევზისმჭამელი ღამურასებრნი ან კურდღლისტუჩიანები (ლათ. Noctilionidae) — ძუძუმწოვრების ოჯახი ხელფრთიანების რიგისა. მოიცავს 2 სახეობას. საშუალო ზომის ღამურები არიან. დიდი თევზისმჭამელი ღამურის სიგრძე 6,5–13,2 სმ-ს, ხოლო წონა 60-78 გ-ს აღწევს. თმის საფარველი მოკლეა. ახასიათებთ სქესობრივი დიმორფიზმი: მამლები ფერად მოწითალო ან ღია წითურები არიან, ხოლო დედლები — მონაცრისფრო-წითლები. გავრცელებულნი არიან ცენტრალურ და სამხრეთ ამერიკაში. ნადირობენ ჯგუფებად, რომელშიც 5–15 წევრია გაერთიანებული. იკვებებიან მწერებით, თევზებით, ბაყაყებითა და კიბოსნაირებით. წყალში ყვინთავენ 20–50 სმ სიღრმეზე და ექოლოკაციის დახმარებით იჭერენ არც ისე დიდი ზომის (10 სმ-მდე სიგრძის) თევზებს. შეჯვარების პერიოდი სექტემბრიდან იანვრამდე მიმდინარეობს. მაკეობა 2 თვემდე გრძელდება. ველურ ბუნებაში 10–12 წლამდე ცოცხლობენ. თევზისმჭამელ ღამურებზე ნადირობენ გველები, ენოტები, კაკომიცლები, მცირე კატისებრნი და მტაცებელი ფრინველები. Noctilio — თევზისმჭამელი ღამურა, ან კურდღლისტუჩიანი Noctilio leporinus — დიდი თევზისმჭამელი ღამურა, ან დიდი კურდღლისტუჩიანი Noctilio albiventris — მცირე თევზისმჭამელი ღამურა, ან მცირე კურდღლისტუჩიანი თევზისმჭამელი ღამურასებრნი საიტზე Мир животных თევზისმჭამელი ღამურასებრნი Animal Diversity Web-ზე გავრცელების არეალები
კორტი

კორტი შეიძლება აღნიშნავდეს: კორტი — ჩოგბურთის სათამაშო მოედანი კორტი — სოფელი ამბროლაურის რაიონში კორტი — ქალაქი სუდანში
კორტოხი (მრავალმნიშვნელოვანი)

კორტოხი შეიძლება აღნიშნავდეს: კორტოხი — უღელტეხილი ლიხის ქედზე; კორტოხი — სოფელი ხულოს მუნიციპალიტეტში.
კორტოხის უღელტეხილი

კორტოხის უღელტეხილი — უღელტეხილი საქართველოში, იმერეთისა და შიდა ქართლის მხარეებში, საჩხერისა და ხაშურის მუნიციპალიტეტების საზღვარზე. მდებარეობს ლიხის ქედზე, მდინარე სურამულის მარცხენა შენაკადის — ჭერათხევის ზემო დინებისა და ყვირილის მარცხენა შენაკადის — ძირულის წყალგამყოფზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 1130 მ. აგებულია პალეოზოური გრანიტოიდებით. კორტოხის მიდამოები შემოსილია მუხნარ-რცხილნარ-წიფლნარით. კორტოხზე გადადის საცალფეხო გზა ხაშურის მუნიციპალიტეტიდან საჩხერის მუნიციპალიტეტში. დევდარიანი გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 682.
Marvel-ის კინოსამყაროს ოფიციალური ქრონოლოგია

Marvel-ის კინოსამყაროს (MCU) გამოგონილი ქრონოლოგია მოიცავს სხვადასხვა ფილმში და ტელესერიალში, ისევე, როგორც სპეციალურ გამოშვებაში, მოკლემეტრაჟიან ფილმებსა და სერიალში მე ვარ გრუტი ასახულ მოვლენებს. მეხუთე ფაზის ტელესერიალ საიდუმლო შემოსევის და ფილმ მარველების დროისთვის „აწმყოს“ სცენები ვითარდება 2016 წელს. ამ ცხრილში წარმოდგენილია კინოსამყაროს მედია, შექმნილი Marvel Studios-ის და Marvel Television-ის მიერ. ლოკი და რა იქნებოდა თუ...? ამ სიაში შეტანილი არ არის, ვინაიდნა ორივე ვითარდება ძირითადი ქრონოლოგიის ფარგლებს გარეთ. ღამის მაქცია ასევე არ არის შეტანილი, ვინაიდან კიმოსამყაროს ქრონოლოგიაში მისთვის ადგილის შერჩევა რთულია. Disney+-ზე წარმოდგენილია ოფიციალური ქრონოლოგია, რომლის თანახმად ამ სერიალების პირველი სეზონები მოქცეულია ფილმის შურისმაძიებლები: დასასრული და სერიალ ვანდავიჟენის შუალედში. ამავე წყაროს თანახმად, მათი მეორე სეზონები ვითარდება მარველის შემდეგ, ხოლო ღამის მაქციის — ფილმის 'თორი: სიყვარული და ქუხილი შემდეგ. Marvel-ის ფილმები და სერიალები | Disney+ – Marvel-ის კინოსამყაროს ქრონოლოგიის თანმიმდევრობა Marvel-ის ყოველი ფილმი და სერიალი თანმიმდევრობით Disney+-ზე Marvel.com-ზე (დაარქივებული January 12, 2024, საიტზე Wayback Machine. ) ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 1.7 Bacon, Thomas. (November 17, 2018) Marvel Has Released An Official MCU Timeline. ციტირების თარიღი: November 20, 2018
ედუარდ ფონ ტოლი

ედუარდ ფონ ტოლი (დ. 2 (14) მარტი, 1858, რეველი — გ. 1902, დაიკარგა უგზო-უკვლოდ) — გერმანული წარმოშობის რუსი ბარონი, გეოგრაფი და გეოლოგი. იკვლევდა არქტიკას. ოსტზეეს გერმანელების თავადური გვარიდან. 1882 წელს დაამთავრა დერპტის (ახლანდ. ტარტუს) უნივერსიტეტი. 1885–1886 წლებში ალექსანდრე ფონ ბუნგეს ხელმძღვანელობით ახალი ციმბირის კუნძულებზე პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის ექსპედიციის წევრი; იკვლევდა კუნძულებს: დიდი ლიახოვის, ბუნგეს მიწას, ფადეევის, კოტელნის (დღეს ეს სამი ერთ კუნძულად ითვლება) და ახალი ციმბირის დასავლეთ ნაპირს. 1893 წელს ხელმძღვანელობდა მეცნიერებათა აკადემიის ექსპედიციას იაკუტიის ჩრდილოეთ რაიონებში, მდინარეების ლენისა და ხატანგის ქვემო წელებზე. პირველმა აღწერა ზეგანი მდინარეებს ანაბარსა და პოპიგაის შორის, ჭიუხი მდინარეებს ოლენიოკსა და ანაბარს შორის (ტოლმა პრონჩიშჩევის ქედი უწოდა). 1899 წელს მონაწილეობდა სტეპან მაკაროვის მოგზაურობაში შპიცბერგენის არქიპელაგის ნაპირებისკენ ყინულმჭრელ „ერმაკით“. 1900–1902 წლებში მეთაურობდა მეცნიერებათა აკადემიის ექსპედიციას ახალი ციმბირის კუნძულებისკენ აფროსან-ძრავიანი შხუნათი „ზარია“. ცურვისა და შხუნას გამოზამთრების დროს, ტაიმირის ნახევარკუნძულის ჩრდილო-დასავლეთ და კუნძულ კოტელნის დასავლეთ ნაპირებთან შეასრულა ჰიდროგრაფიული, ფიზიკურ-გეოგრაფიული და გეოლოგიური კვლევები. 1902 წლის ნოემბერში ბენეტის კუნძულიდან კონტინენტის მიმართულებით გაუმაგრებელ ყინულზე გადასვლის შემდეგ ტოლი და მისი სამი მეგზური უგზო-უკვლოდ დაიკარგნენ. 1903 წელს სამძებრო ექსპედიციამ ლეიტენანტ კოლჩაკის მეთაურობით ბენეტის კუნძულზე მიაგნო ტოლის გასაჩერებელ ადგილს, მის დღიურსა და სხვა მასალებს. ედუარდ ფონ ტოლის სახელს ატარებს მთა ახალ მიწაზე, მთა ბენეტის კუნძულზე, ყურე ტაიმირის ნახევარკუნძულის ჩრდილო-დასავლეთ ნაპირზე, პლატო კუნძულ კოტელნიზე და სხვ. ↑ 1.0 1.1 1.2 Толль Эдуард Васильевич // Большая российская энциклопедия. т. 32. — М., 2016. — стр. 238.
მოლოდინი (1969 წლის ფილმი)

„მოლოდინი“ — სს „ქართული ფილმის“ 1969 წლის მხატვრული ფილმი, რომლის რეჟისორები არიან შოთა მანაგაძე და ნოდარ მანაგაძე. მეორე მსოფლიო ომის დროს სოფლის ექიმმა ქეთევანმა მეორე შვილიც გაისტუმრა ფრონტზე. უმცროსი ვაჟი მამუკა დედას მხარში უდგას, დაუღალავად ეხმარება. ქეთევანი შიშს და დაღლას არ იმჩნევს, ავადმყოფებს ზრუნვას არ აკლებს. ომის დამთავრებასა და შვილების დაბრუნებაზე ოცნებობს. მაგრამ ომი თავისას ითხოვს… ლეილა აბაშიძე — ქეთევანი ვლადიმერ ცინცაძე — მამუკა გურამ ფირცხალავა — ნუგზარი ლეილა ყიფიანი — ხათუნა თათული დოლიძე — ციცინო გედეონ ნავროზაშვილი — ლადო ზურაბ ქაფიანიძე — ექვთიმე კარლო საკანდელიძე მიხეილ ვაშაძე — ბეჟანი ეკატერინე ვერულეიშვილი — კატუშა „მოლოდინი“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია „მოლოდინი“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
კორცხელის მღვიმე

კორცხელის მღვიმე — კარსტული მღვიმე საქართველოში, ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში, სოფელ კორცხელის ტერიტორიაზე, მდინარე ჯუმის (ენგურის მარცხენა შენაკადი) მარცხენა ნაპირას, ზღვის დონიდან 150 მ სიმაღლეზე. გამომუშავებულია ნეოგენურ ქვიშაქვებში. სუბჰორიზონტალურ ფსკერიანი დერეფნული ტიპის გამჭოლი მღვიმე. კორცხელის მღვიმეს საშუალო სიმაღლე 3 მ, ჯამური სიგრძე — 790 მ. ჰაერის ტემპერატურა 14-15 °C (ივლისი, 1966). გადის ნაკადული. ტინტილოზოვი ზ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 682.
კორძფეხიანები

კორძფეხიანები (ლათ. Tylopoda) — ძუძუმწოვრების ქვერიგი წყვილჩლიქოსანთა რიგისა. ტანად დიდი ცხოველებია, ორთითა, ტერფის ძირზე კანი კორძიანი ბალიშივით აქვთ გამსხვილებული. კორძფეხიანების ქვერიგი შეიცავს ერთ ოჯახს (აქლემისებრნი), რომელშიც 3 გვარია: აქლემი, ვიკუნია და ლამა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 683. ↑ აქლემისებრნი (TSN 624918). ინტეგრაციული ტაქსონომიის საინფორმაციო სისტემა.
მიხეილ ჟაროვი

მიხეილ ივანეს ძე ჟაროვი (დ. 27 ოქტომბერი [ ძვ. სტ. 14 ოქტომბერი], 1900, მოსკოვი — გ. 16 დეკემბერი, 1981, მოსკოვი) —საბჭოთა ეპოქის რუსი მსახიობი და რეჟისორი. სსრკ სახალხო არტისტი (1949). სოციალისტური შრომის გმირი(1974), სკკპ წევრი 1950-იდან. 1919 წელს დაამთავრა მუშათა ორგანიზაციების სამხატვრო-საგანმანათლებლო კავშირის თეატრთან არსებული სტუდია. სხვადასხვა დროს იყო მოძრავი საფრონტო თეატრის, მეიერხოლდის სახ. საცდელ-ჰეროიკული თეატრის, მოსკოვის კამერული თეატრის და სხვა თეატრების მსახიობი. 1938-იდან მოღვაწეობს მოსკოვის მცირე თეატრში. თავდაპირველად წარმატებით ასრულებდა კომიკურ როლებს. მისი თამაში გამოირჩეოდა ხალხური, ხალისიანი იუმორით, მომხიბვლელობით. შემდგომ წლებში ასევე წარმატებით გამოდიოდა სახასიათო და დრამატულ როლებში. კომედიური სიმსუბუქე ამ როლებში შერწყმულია ფსიქოლოგიურ სიღრმესთან. თეატრში ითამაშა: პროხორი (გორკის „ვასა ჟელეზნიოვა“), ლებედევი ( ჩეხოვის „ივანოვი“), დიკი (ოსტროვსკის „ჭექა-ქუხილი“) და სხვა. ჟაროვი საბჭოთა კინოს გამოჩენილი მსახიობია. როლებში:ჟიგანი („ცხოვრების საგზური“, 1931), ზაიცევი („სამი ამხანაგი“, 1935), სმირნოვი („დათვი, 1938), მენშიკოვი („პეტრე I“, 1937-1939), დიაკი გავრილა („ბოგდან ხმელნიცკი“, 1941), ანისკინი („სოფლის დეტექტივი“, 1969) და სხვა. სსრკ სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1941, 1942, 1947). დაჯილდოებულია ლენინის ორდენით, ოქტომბრის რევოლუციის ორდენით, 3 სხვა ორდენითა და მედლებით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 244. მიხეილ ჟაროვი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)