laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
იონა გაბისონია

იონა კონსტანტინეს ძე გაბისონია (დ. 1902, სოფელი კურზუ, სენაკის მაზრა, ქუთაისის გუბერნია, რუსეთის იმპერია — გ. 6 იანვარი, 1988) — ქართველი საბჭოთა სახელმწიფო და პარტიული მოღვაწე. სკკპ წევრი (1927), საქართველოს სსრ-ის I და აფხაზეთის ასსრ-ის II და III უმაღლესი საბჭოების მოწვევების დეპუტატი. იონა კონსტანტინეს ძე გაბისონია დაიბადა 1902 წელს ქუთაისის გუბერნიის სენაკის მაზრის სოფელ კურზუში, გლეხის ოჯახში. 17 წლის ასაკიდან დაიწყო მუშაობა. 1921 წელს შევიდა კომკავშირის რიგებში. 1924 წელს დაამთავრა პედაგოგიური ტექნიკუმი და მოხალისედ წავიდა საბჭოთა არმიის რიგებში. 1927 წელს დემობილიზაციის შემდეგ მუშაობა დაიწყო ახალსენაკის კომკავშირის სამაზრო კომიტეტის ინსტრუქტორად. იმავე წელს ის მიღებულ იქნა სკკპ რიგებში და გადაიყვანეს პარტიულ სამუშაოზე. სხვადასხვა დროს მუშაობდა საქართველოს კომპარტიის მარტვილის, ჭიათურის რაიონული კომიტეტების მდივნად. არჩეული იყო საქართველოს კომპარტიის ქუთაისის საქალაქო კომიტეტის ბიუროს წევრად. 1931 წელს გაგზავნეს ამიერკავკასიის რკინიგზის სისტემაში სამუშაოდ, სადაც მუშაობდა განყოფილების პარტიული კომიტეტის მდივნად. 1933-1935 წლებში სწავლობდა საქართველოს კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის მარქსიზმ-ლენინიზმის უნივერსიტეტში, რომლის დამთავრების შემდეგაც მუშაობდა საქართველოს კომპარტიის ფოთის საქალაქო კომიტეტში, ჯერ მდივნის მოადგილედ, შემდეგ პირველ მდივნად. 1938 წელს საქართველოს კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის გადაწყვეტილებით დაინიშნა საქართველოს სსრ-ის ფინანსთა სახალხო კომისარიატის ადგილობრივი ბიუჯეტის სამმართველოს უფროსად და კოლეგიის წევრად, მოგვიანებით კი — საქართველოს სსრ-ის ფინანსთა სამინისტროს საკონტროლო-სარევიზიო სამმართველოს უფროსად. 1942-1943 წლებში მუშაობდა სიღნაღის რაიონის სამანქანო-სატრაქტორო სადგურის პოლიტგანყოფილების უფროსად. 1943-1946 წლებში იყო საქართველოს კომპარტიის სოხუმის საქალაქო კომიტეტის მეორე მდივანი, 1946 წლიდან კი აფხაზეთის ასსრ-ის ადგილობრივი მრეწველობის მინისტრია. 1955-1971 წლებში მუშაობდა კოჩარის ჩაის, შემდეგ კი სოხუმის ავეჯის ფაბრიკის დირექტორად. 1971 წლიდან პენსიაზე გავიდა. არჩეული იყო საქართველოს კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის წევრობის კანდიდატად, საქართველოს სსრ-სა და აფხაზეთის სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად. იონა გაბისონია გარდაიცვალა 1988 წლის 6 იანვარს. დაჯილდოებული იყო „საპატიო ნიშნის“ ორდენითა და მრავალი სხვა მედლით. მას გადაეცა სამკერდე ნიშანი „50 წელი სკკპ რიგებში“. გაზ. „საბჭოთა აფხაზეთი“, №5 (12521), 8 იანვარი, 1988
მენქალისის ნაეკლესიარი

მენქალისის ნაეკლესიარი — არქიტექტურული ძეგლი თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის სოფელ მენქალისში, თეთრიწყარო-წალკის გზის ჩრდილოეთით, სოფლის განაპირას, ფერდობზე. თარიღდება X-XV საუკუნეებით. ეკლესია მცირე ზომის დარბაზული ნაგებობა უნდა ყოფილიყო (5,2X4 მ), რომელიც ნაგები იყო ბაზალტის სხვადასხვა ზომის ნატეხი ქვით. ამჟამად შემორჩენილია მხოლოდ სამხრეთის და დასავლეთის კედლები. ნანგრევზე ნაეკლესიარის ქვებით სამლოცველო ნიშია მშრალად ნაგები. ნაეკლესიარის სამხრეთით შემორჩენილია საფლავის სანიშნი ვერტიკალურად ჩასმული ქვები. ეკლესიას უნდა ქონოდა თავისი გალავანი ბაზალტის მოზრდილი ქვის მშრალი წყობით ნაგები, რომლის მხოლოდ ფრაგმენტებია შემორჩენილი.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 39315
კონსეპსიონი (რომბლონი)

კონსეპსიონი (ოფიციალურად კონსეპსიონის მუნიციპალიტეტი) ― მეექვსე კლასის მუნიციპალიტეტი რომბლონის პროვინციაში, ფილიპინებში. მდებარეობს კუნძულ მაესტრო-დე-კამპოზე. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 3 561 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 9 ბარანგაის. Concepcion Profile at PhilAtlas.com Concepcion, Romblon Profile - Cities and Municipalities Competitive Index Philippine Census Information Local Governance Performance Management System ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Concepcion: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 28 April 2020.
ზაზალოს ნაეკლესიარი

ზაზალოს ნაეკლესიარი — არქეოლოგიური ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზაზალოს ცენტრში. ეკლესია მთლიანად დანგრეულია, შემორჩენილია დაახლოებით 0,5-1 მ. სიმაღლის კედლები, რომელთაც პერანგი შემოცლილი აქვს და მხოლოდ დუღაბია დარჩენილი, პერანგის ქვები მხოლოდ ქვედა ნაწილშია გადარჩენილი. თლილი ქვები და სხვადასსვა არქიტექტურული დეტალები გარშემოა მიმოფანტული. აღმოსავლეთის მხარეს, საკურთხეველში ადგილობრივებს ჩადგმული აქვთ მცირე ზომის სამლოცველო, სადაც ჩაყოლებულია ქვა წარწერით. ადიგენის მუნიციპალიტეტის ძეგლების სია  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 39313
კორკუერა

კორკუერა (ოფიციალურად კორკუერის მუნიციპალიტეტი) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი რომბლონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 10 112 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 15 ბარანგაის. Corcuera Profile at PhilAtlas.com Corcuera Profile - Cities and Municipalities Competitive Index Philippine Census Information Local Governance Performance Management System Website of Simara Island, Romblon დაარქივებული 2012-08-28 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ https://psa.gov.ph/classification/psgc/barangays/1705906000 ↑ Corcuera: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 28 April 2020.
ფეროლი (რომბლონი)

ფეროლი (ოფიციალურად ფეროლის მუნიციპალიტეტი) ― მეექვსე კლასის მუნიციპალიტეტი რომბლონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 8 005 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 6 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ფეროლი (რომბლონი) Ferrol Profile at PhilAtlas.com Ferrol Profile - Cities and Municipalities Competitive Index Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Ferrol: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 28 April 2020.
ლოოკი (რომბლონი)

ლოოკი (ოფიციალურად ლოოკის მუნიციპალიტეტი) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი რომბლონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 21 799 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 12 ბარანგაის. Looc, Romblon Profile - Cities and Municipalities Competitive Index Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Looc: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 28 April 2020.
ზემო წყისეს ნაეკლესიარი

წყისეს ნაეკლესიარი — არქეოლოგიური ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფელ უდეში, ნასოფლარ ზემო წყისეს მიდამოებში (სამეურნეო ნაკვეთში), უდის ტბიდან დასავლეთით 1 კილომეტრში. ნაეკლესიარი განადგურებულია, შემორჩენილია ბორცვი, რომლის ზედაპირზე გარშემო იკითხება საძირკველი. იქვე გზის პირას არის ერთი ორნამენტირებული ქვა. ადიგენის მუნიციპალიტეტის ძეგლების სია  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 39314
ზაზალოს მაჰმადიანური სამაროვანი

ზაზალოს მაჰმადიანური სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზაზალოს აღმოსავლეთ ნაწილში. ფერდობზე, რომელიც მთლიანად ბუჩქნარით არის დაფარული. შემორჩენილია სამარხების უდიდესი ნაწილი. ზოგიერთ შემთხვევაში გადარჩენილია სამარხის მთლიანი ფორმა - ქვით ნაგები, ოთხკუთხა ფორმის, რომლის თავშიც ხშირად ორნამენტირებული ან სხვადასხვა ფორმის გამოთლილი ქვაა ჩასმული. მთლიანობაში აქ შესაძლოა 100-მდე სამარხი იყოს.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 39312
ბოგის ნაეკლესიარი

ბოგის ნაეკლესიარი — არქეოლოგიური ძეგლი ახალციხის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბოგის სამხრეთ-აღმოსავლეთით. იგი გადაჰყურებს სოფელ კლდეს. ეკლესია თითქმის საძირკვლის დონემდეა დანგრეული. შემორჩენილია საკურთხევლის მცირე ნაწილი. ნაეკლესიარს ემჩნევა გათხრების კვალი. აქ აღმოჩენილი მასალა ძირითადად კრამიტის ფრაგმენტებია, რომელიც ცალკეა დაგროვებული. ადგილობრივების გადმოცემით, ძეგლი ისტორიკოსებმა გაწმინდეს, მუშაობის პროცეში აღმოჩენილა ეპიგრაფიკული ძეგლები, რომელსაც ვალერი სილოგავა სწავლობდა.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 39308
კანი (მრავალმნიშვნელოვანი)

კანი შეიძლება აღნიშნავდეს: კანი — ადამიანისა და ცხოველების სხეულის ზედაპირული საფარველი კანი — მცენარის ფოთლის და ზოგი სხვა ორგანოს პირველადი მფარავი ქსოვილი, იგივეა, რაც ეპიდერმისი. კანი — მდინარე რუსეთში კანი — ქალაქი, კურორტი სამხრეთ საფრანგეთში. ტარდება საერთაშორისო კინოფესტივალი. კანი — ქალაქი და ნავსადგური ჩრდილოეთ საფრანგეთში, ნორმანდიაში.
ზადენგორის კოშკი

ზადენგორის კოშკი — არქეოლოგიური ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბენარასთან დასავლეთ ფერდობის ერთ-ერთ გორაზე. იგი ახალციხე-აბასთუმნის გზის მარჯვენა მხარეს მდებარეობს. დაზვერვების დროს აღმოაჩინეს გაურკვეველი დანიშნულებისა და მცირე ზომის ნაგებობის ნაშთი. ზედაპირზე იკითხება მისი გეგმა და მასშტაბი. აქ ზედაპირული დაზვერვების დროს აღმოჩნდა ობსიდიანის რამდენიმე, მცირე ზომის ანატკეცი და სხვადასხვა პერიოდის თიხის ჭურჭლის ფრაგმენტები, სავარაუდოდ გვიან ბრინჯაო, ადრე რკინის ხანისა და შუა საუკუნეების.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 39311
ნანა ნოზაძე

ნანა ნოზაძე (დ. 30 იანვარი, 1930, გორი) — ქართველი მეცნიერი, ფილოლოგი, ფილოლოგიის მეცნიერებათა კანდიდატი, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოს გიორგი წერეთლის სახ. აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტის ძველი აღმოსავლეთის ენათა განყოფილების წამყვანი მეცნიერ თანამშრომელი. 1954 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტის სემიტური ენების განყოფილება. ნანა ნოზაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00000332
ამაღლების მაცხოვრის ეკლესია

ამაღლების მაცხოვრის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ვანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ამაღლებაში. ვახუშტი ბატონიშვილი მასზე წერს: დიდი ზომის დარბაზულ ეკლესიას ეტყობა გვიანდელი გადაკეთებების კვალი. ძველი წყობა ამოყვანილია კარგად თლილი ქვიშაქვის კვადრებით, ახალი წყობა კი მთლიანად აგურისაა. გადაკეთების დროს, რამდენიმე ლილვიანი ქვა, შესაძლოა კარის ამყოლი წირთხლების ფრაგმენტები უმისამართოდაა ჩაყოლებული დასავლეთ ფასადში. გვიანდელი გადაკეთების შედეგია აგრეთვე, საკურთხევლის გვერდებზე მოწყობილი სწორკუთხა სათავსები. აბსიდი კოლოფაა, მის ცენტრში გაჭრილია მაღალი თაღოვანი სარკმელი. ეკლესიას სამხრეთიდან გვიანდელი მინაშენი აქვს. იგი ფასადის ნახევარს იკავებს. მასში თაღოვანი შესასვლელი დასავლეთ კედელშია დატანებული. მინაშენი გადახურულია შეისრული კამარით. ეკლესიის ინტერიერი ამოვსებულია მიწით და ჩამონაშალი ქვით. კედლებზე აქა-იქ შემორჩენილია ნალესების ფრაგმენტები.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 10259
ენრიკო გაბიძაშვილი

ენრიკო გაბიძაშვილი (დ. 30 იანვარი, 1931, თბილისი — გ. 18 დეკემბერი, 2021) — ქართველი მეცნიერი, ფილოლოგი. 1953 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. 1960 წლიდან მუშაობდა კორნელი კეკელიძის სახ. საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნულ ცენტრში (ყოფ. ხელნაწერთა ინსტიტუტში): 1960–1970 წლებში იყო ხელნაწერთა ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, 1970–1986 წლებში — უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, 1986-1996 წლებში გახდა წამყვანი მეცნიერ-თანამშრომელი, 1996–2001 წლებში იყო კორნელი კეკელიძის სახელობის ხელნაწერთა ინსტიტუტის მეცნიერული ინფორმაციისა და ბიბლიოგრაფიის განყოფილების ხელმძღვანელი, 2002–2005 წლებში გახდა მთავარი მეცნიერ-თანამშრომელი, 2006–2009 წლებში — მეცნიერ-კონსულტანტი, 2010–2015 წლებში იყო მთავარი სპეციალისტი, 2015–2021 წლებში იყო კორნელი კეკელიძის სახელობის საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის სამეცნიერო ბიბლიოგრაფიის, ტერმინოლოგიისა და ინფორმაციის განყოფილების ხელმძღვანელი. მიღებული აქვს საქართველოს ეკლესიის პატრიარქის ილია II-ის მადლობის სიგელი ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის 60 წლის იუბილესთან დაკავშირებით. კორნელი კეკელიძის მედლით ხელნაწერის დღესთან დაკავშირებით დაჯილდოვდა კორნელი კეკელიძის სახელობის საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის დირექტორის ბრძანებულებით. სადისერტაციო თემა იყო „არსენ იყალთოელის როლი XI-XII საუკუნეებში ქართული ფილოლოგიური აზრის განვითარებაში“, რომელიც დაიცვა 1980 წელს. ენრიკო გაბიძაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ტიმ ო’ბრაიენი

ტიმ ო’ბრაიენი (დ. 1 ოქტომბერი, 1946) — ამერიკელი რომანისტი. მისი ყველაზე გახმაურებული ნამუშევარია ნახევრადავტობიოგრაფიული მოთხრობათა კრებული „რასაც თან დაათრევდნენ“ (1990), რომელიც ვიეტნამის ომში ავტორის გამოცდილებითაა შთაგონებული. 2010 წელს The New York Times-მა ო'ბრაიენის წიგნებს ვიენტამის კლასიკა უწოდა. Website Dedicated to O'Brien's work დაარქივებული 2014-12-19 საიტზე Wayback Machine. "Tim O'Brien video interview" (2010) დაარქივებული 2010-04-21 საიტზე Wayback Machine. , Big Think Online discussion of The Things They Carried, Book Talk Tim O'Brien Papers[მკვდარი ბმული], Harry Ransom Center, University of Texas at Austin Tim O'Brien, Writers Reflect, Ransom Center Participation in Pritzker Military Museum & Library's Military History Symposium ↑ https://www.nationalbook.org/books/going-after-cacciato/ ↑ https://sah.columbia.edu/content/prizes/society-american-historians-prize-historical-fiction-formerly-known-james-fenimore ↑ Conan, Neal (March 24, 2010). „'The Things They Carried,' 20 Years On“. Talk of the Nation. NPR. ↑ Kakutani, Michiko (September 7, 2012). „Soldiering Amid Hyacinths and Horror“. ↑ „Shorts“. WNYC. მარტი 21, 2010. დაარქივებულია ორიგინალიდან — იანვარი 16, 2013.
ფლატეს გორანამოსახლარი

ფლატეს გორანამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფელ ფლატეში. ნამოსახლარი წარმოადგენს ბორცვს, რომლის ზედაპირიც მოსწორებულია. მოსწორებულ ზედაპირზე შეინიშნება სავარაუდო კედლის ნაშთები. ბორცვის ჭრილში, გზის მხარეს გვხვდება დიდი რაოდენობით, სავარაუდოდ შუასაუკუნეების თიხის ჭურჭლის ფრაგმენტები.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 39309
თეოფილე კანდელაკი

თეოფილე იოსების ძე კანდელაკი (დ. 3 (15) მარტი, 1855, სამტრედია – გ. 17 ოქტომბერი, 1931, გორი) — ქართველი პედაგოგი, პუბლიცისტი, ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრი. დაამთავრა ქუთაისის ვაჟთა I გიმნაზია (1873) და პედაგოგიური სასწავლებელი (1878). 1878–1880 წლებში მუშაობდა ქუთაისის სასულიერო სემინარიაში. 1880 წლიდან ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა გორში. 1898 წლიდან აქტიურად მონაწილეობდა ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების მუშაობაში. 1922 წელს დაბა მეჯვრისხევში დააარსა მუშათა სკოლა, რომელსაც ხელმძღვანელობდა 1930 წლამდე. ავტორია საყმაწვილო ლექსებისა; იბეჭდებოდა ჟურნალებში „ნაკადულსა“ და „ჯეჯილში“. ალიბეგაშვილი თ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. — გვ. 513.
რიჩარდ იეიტსი

რიჩარდ იეიტსი (დ. 3 თებერვალი, 1926 — გ. 7 ნოემბერი, 1992) — ამერიკელი მწერალი. მისი პირველი რომანი „ამბოხის გზა“ 1962 წელს წიგნის ეროვნული ჯილდოს ფინალისტებს შორის დასახელდა. მწერლის სიცოცხლის მანძილზე მისი შემოქმედების კრიტიკული აღიარება კომერციულ წარმატებაში არ ასახულა. იეიტსის ნაწარმოებების მიმართ საზოგადოებრივი ინტერესი მისი სიკვდილის შემდეგ გაღვივდა. ავტორის ცნობადობის გაზრდის ერთ-ერთი ფაქტორი გახდა მისი რომანის მიხედვით გადაღებული ოქროს გლობუსის მფლობელი და ოსკარის ნომინანტი ფილმი „ამბოხის გზა“, რომელშიც მთავარ როლებს ქეით უინსლეტი და ლეონარდო დიკაპრიო ასრულებენ. ქართულ ენაზე თარგმნილია იეიტის რომანები: „ამბოხის გზა“ და „სააღდგომო ჩვენება“. ↑ Guggenheim Fellows database <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107425373"></a> ↑ Revolutionary Road. IMDb.
ლეონიდ კურავლიოვი

ლეონიდ ვიაჩესლავის ძე კურავლიოვი (რუს. Леонид Вячеславович Куравлёв; დ. 8 ოქტომბერი, 1936, მოსკოვი — გ. 30 იანვარი, 2022, იქვე) — რუსი მსახიობი. რსფსრ სახალხო არტისტი (1977). 1960 წელს დაამთავრა სრულიად რუსეთის კინემატოგრაფიის სახელმწიფო ინსტიტუტი (ბ. ვ. ბიბიკოვის სახელოსნო). 1960–1992 წლებში მოღვაწეობდა კინომსახიობის სახელმწიფო თეატრში (მოსკოვი). კინოში იყო 1958 წლიდან. 2022 წლის 10 იანვარს პნევმონიის დიაგნოზით მოათავსეს საავადმყოფოში, თუმცა COVID-19-ის ტესტები უარყოფითი აღმოჩნდა. 22 იანვარს ცნობილი გახდა, რომ ლეონიდ კურავლიოვი საავადმყოფოდან ჰოსპისში გადაიყვანეს. გარდაიცვალა 30 იანვარს, 85 წლის ასაკში. პირველი წარმატება მოუტანა ვასილი შუქშინის ფილმებში შესრულებულმა როლებმა: პაშკა კოლოკოლნიკოვი („ცხოვრობს ასეთი ყმაწვილი“, «Живёт такой парень»), სტეპან ვოევოდინი („თქვენ ვაჟი და ძმა“ «Ваш сын и брат»). კურავლიოვის მიერ შექმნილი ხასიათები ადვილად საცნობი და არაერთმნიშვნელობიანია, როლის ნახატი გამოირჩევა დახვეწილი დამუშავებით. მსახიობს ახასიათებდა რბილი, ელფერებით მდიდარი შესრულების მანერა. საუკეთესო როლებს შორისაა: ხომა ბრუტი („ვიი“, «Вий»), შურა ბალაგანოვი („ოქროს ხბო“, «Золотой телёнок»), არკადი („დასაწყისი“, «Начало»), მილოსლავსკი („ივანე ვასილის ძე იცვლის პროფესიას“, «Иван Васильевич меняет профессию»), აფონია („აფონია“, «Афоня»). აგრეთვე გადაღებულია ფილმებში: „რობინზონ კრუზოს ცხოვრება და საოცარი თავგადასავლები“ («Жизнь и удивительные приключения Робинзона Крузо»), „არ შეიძლება იყოს!“ («Не может быть!), „გლეხი ქალიშვილი“ («Барышня-крестьянка»), „ციმბირელი დალაქი“, («Сибирский цирюльник»), „თურქული გამბიტი“ («Турецкий гамбит») და სხვ.; ტელეფილმებში: კარუსელი («Карусель»), „ეძებეთ ქალი“ («Ищите женщину»); ტელესერიალებში: „გაზაფხულის ჩვიდმეტი გაელვება“ («Семнадцать мгновений весны»), „შეხვედრების ადგილის შეცვლა არ შეიძლება“ («Место встречи изменить нельзя»), „დამსხვრეულ ფანართა ქუჩები“ («Улицы разбитых фонарей») და სხვ. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ლეონიდ კურავლიოვი“ ვიკისაწყობში. ლეონიდ კურავლიოვი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ლეონიდ კურავლიოვი — Кинопоиск (რუსული) ლეონიდ კურავლიოვი — AllMovie (ინგლისური) ↑ „გარდაიცვალა ლეონიდ კურავლიოვი - საბჭოთა და რუსული კინოს პოპულარული მსახიობი“. რადიო თავისუფლება. ციტირების თარიღი: 30 იანვარი, 2022. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ 2.0 2.1 Куравлёв Леонид Вячеславович // Большая российская энциклопедия. т. 16. — М., 2010. — стр. 372.
მაგდივანგი (რომბლონი)

მაგდივანგი (ოფიციალურად მაგდივანგის მუნიციპალიტეტი) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი რომბლონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 15 385 ადამიანს შეადგენს. წარსულში მუნიციპალიტეტს ნაილონგი და მაგალიანესი ერქვა. მაგდივანგი ერთ-ერთია კუნძულ სიბუიანის სამი მუნიციპალიტეტიდან. მუნიციპალიტეტს „აზიის გალაპაგოსსაც“ უწოდებენ ბუნებრივი რესურსების ხელუხლებლობისა და ფლორისა და ფაუნის ენდემიზმის მაღალი მაჩვენებლის გამო. მოიცავს 9 ბარანგაის. Magdiwang Profile at PhilAtlas.com Magdiwang Profile - Cities and Municipalities Competitive Index Philippine Census Information "Magdiwang Profile" at the Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Magdiwang: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 28 April 2020.
ოდიონგანი

ოდიონგანი (ოფიციალურად ოდიონგანის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Odiongan) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი რომბლონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 49 284 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 25 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ოდიონგანი Odiongan Profile at PhilAtlas.com Odiongan Profile - Cities and Municipalities Competitive Index Odiongan Homepage დაარქივებული 2009-02-17 საიტზე Wayback Machine. Odiongan Romblon Hotel Reservations დაარქივებული 2007-02-20 საიტზე Wayback Machine. Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Odiongan: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 28 April 2020
კანიონი

კანიონი (ესპ. Cañón — მილი, ხეობა) — მდინარის ღრმა ხეობა, ძალზე ციცაბო ფერდობებითა და ვიწრო ფსკერით, რომელიც, ჩვეულებრივ, მთლიანად მდინარის კალაპოტს უკავია. მსოფლიოს ერთ-ერთი უდიდესი კანიონის — დიდი კანიონის (მდინარე კოლორადო, აშშ) სიგრძეა 320 კმ, სიღრმე — 1800 მ-მდე. კანიონები გვხვდება მთიან მხარეებში და მაღალ ვაკეებზე. ყოფილ სსრკ-ში უდიდესი კანიონებია სულაკის კანიონი 53 კმ დაღესტანში. კანიონისებრ ხეობაში მიედინება მდინარე იუფშარა (მდინარე ბზიფის აუზი) და ბევრი სხვა მდინარე საქართველოში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 367.
წმინდა ირინეს ეკლესია

წმინდა ირინეს ეკლესია (თურქ. Aya İrini, ბერძ. Αγία Ειρήνη) — კონსტანტინოპოლში შემორჩენილი ერთ-ერთი ყველაზე ადრეული ეკლესია. მდებარეობს სტამბოლის ისტორიულ ცენტრში, სულთანაჰმედის რაიონში, თოფქაფის სასახლის პირველ კარიბჭესთან. წმინდა ირინეს ეკლესია წარმოადგენს VI საუკუნის ახლებურ ბაზილიკას ჯვრის სახით. ეკლესიის კარიბჭეში დაცულია იუსტინიანე I-ის დროინდელი მოხატულობა. ეკლესიის შიგნით არის სარკოფაგი, რომელშიც, ლეგენდის თანახმად, კონსტანტინე I დიდის ნეშტია დაკრძალული. პირველი ქრისტიანული ბაზილიკა ამ ადგილზე ააგეს კონსტანტინე I დიდის ბრძანებით IV საუკუნეში ძველი რომაული აფროდიტეს ტაძრის ადგილზე და ქალაქის მთავარი ეკლესია იყო აია-სოფიას აგებამდე. 381 წლის მაის-ივლისში წმინდა ირინეს ეკლესიაში გაიმართა მეორე მსოფლიო საეკლესიო კრება. 346 წელს 3000-ზე მეტი ადამიანი მოკლეს ტაძრის მახლობლად რელიგიური განსხვავებების გამო. 532 წელს, ნიკას აჯანყების დროს, ეკლესია გადაწვეს და აღადგინეს იუსტინიანე I-ს დროს 548 წელს. ეკლესია ძლიერ დაზიანდა 740 წლის მიწისძვრის შედეგად, რის გამოც იგი მთლიანად აღადგინეს. მოზაიკა მოისპო ხატმებრძოლეობის ეპოქაში. კონქში მაცხოვრის ტრადიციული ადგილზე, მოზაიკური ჯვარია გამოსახული. 1453 წელს, ოსმალების მიერ კონსტანტინოპოლის აღების შემდეგ ეკლესია არ გადაუკეთებიათ მეჩეთად და მის იერსახეში მნიშვნელოვანი ცვლილებები არ მომხდარა. ამის დამსახურებით, წმინდა ირინეს ეკლესია ერთადერთი ეკლესიაა ქალაქში, რომელმაც შეინარჩუნა პირვანდელი ატრიუმი (ფართო მაღალი ოთახი ეკლესიის შესასვლელთან). XV-XVIII საუკუნეების განმავლობაში ტაძარს ოსმალები გამოიყენებდნენ იარაღის საწყობად, ხოლო 1846 წლიდან ტაძარი გადაკეთდა არქეოლოგიურ მუზეუმად. 1869 წელს წმინდა ირინეს ეკლესია გადაკეთდა საიმპერატორო მუზეუმად. რამდენიმე წლის შემდეგ, 1875 წელს, არასაკმარისი სივრცის გამო, მისი ექსპონატები გადაიტანეს კრამიტის პავილიონში. 1908 წელს ეკლესიაში გახსნეს სამხედრო მუზეუმი. 1980 წლიდან ეკლესია არის ყოველწლიური საერთაშორისო მუსიკალური ფესტივალის მთავარი ადგილი. XXI საუკუნის დასაწყისიდან წმინდა ირინეს ეკლესია საკონცერტო დარბაზის ფუნქციას ასრულებს. 2021 წლიდან დაკეტილია სანახევროდ, მიმდინარე რესტავრაციის გამო. ხედი ხედი გუმბათის ხედი ტაძრიდან საკურთხეველი ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: წმინდა ირინეს ეკლესია Byzantium 1200 | Hagia Eirene Over 100 pictures inside and out ↑ Museums and Narratives of Display from the late Ottoman Empire to the Turkish Republic, Wendy Shaw, Muqarnas, Vol.XXIV, (Brill, 2007), 256.
ხალვაშ-ღალის ხიდი

ხალვაშ-ღალის ხიდი — ხიდი თურქეთში, ქალაქ ქემალფაშის (მაკრიალი) ცენტრში. ზღვის სანაპიროდან დაახლოებით 1,5 კმ-ზე, მდინარე მენელოღლუს მარჯვენა შენაკად ხალვაშ-ღალიზე. ამჟამად შემორჩენილია მხოლოდ მდინარის მარცხენა ნაპირის ბურჯი. ბურჯის საძირკვლის მცირე ნაშთი მდინარის მარჯვენა ნაპირზეც შეიმჩნევა. ხიდი 2005 წელს ჩაიქცა. ბურჯის სიგრძე — 3,30 მ., სიგანე ფუძესთან — 3 მ. ისტორიული ჭანეთის აღმოსავლეთ ნაწილში დაცული კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები (საფორტიფიკაციო ნაგებობები, ეკლესიები, საკომუნიკაციო და საყოფაცხოვრებო არქიტექტურის ნიმუშები), ბათ., 2014, გვ. 63 ISBN 978-9941-0-6458-6.
კანო

კანო შეიძლება აღნიშნავდეს: კანო — იაპონური ფერწერის ერთ-ერთი სკოლა კანო — ქალაქი ჩრდილოეთ ნიგერიაში კანო — ბრიტანელი რეპერი ალონსო კანო — ესპანელი მოქანდაკე და ფერმწერი