laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
თეიმურაზ ბაბლუანი

თეიმურაზ გელას ძე ბაბლუანი (დ. 20 მარტი, 1948, სოფ. ჩოლური, ლენტეხის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი კინორეჟისორი, მსახიობი, მწერალი, სცენარისტი. 1979 წელს დაამთავრა საქართველოს შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის კინოსარეჟისორო ფაკულტეტი (თენგიზ აბულაძის სახელოსნო). როგორც კინომსახიობმა შეასრულა მალხაზის („ღიმილის ბიჭები“, 1969), არწივის მომთვინიერებლის („მშობლიურო ჩემო მიწავ“, 1980), მურტალოს (სატელევიზიო ფილმი „კუკარაჩა“) როლები. თავისივე სცენარით გადაიღო მხატვრული ფილმები: „მოტაცება“ (1975), „ბეღურების გადაფრენა“ (1979; სპეციალური პრიზი კიევის ახალგაზრდა კინემატოგრაფისტთა XI საკავშირო კინოფესტივალზე, 1980), სადაც როგორც რეჟისორი საინტერესო მხატვრად მოგვევლინა. ფილმი ეძღვნება ვაჟკაცობას, პატიოსნებას, გარემო სამყაროსთან ურთიერთობას და განმსჭვალულია ადამიანებისადმი რწმენითა და სიყვარულით; „ძმა“ (1981; პრიზი და დიპლომი ტალინის XV საკავშირო კინოფესტივალზე. 1982). ფილმში სოციალური კონფლიქტების ფონზე აქტუალური ზნეობრივი პრობლემების გაშუქებით რეჟისორი მოგვითხრობს მთავარი გმირის რთულ ბედზე; „უძინართა მზე“ (1990; მთავარი პრიზი სოჭში კინოფესტივალზე („კინოტავარ-92“); „გრან-პრი“ მოსკოვის ფესტივალზე („ინტერფესტ-92“); მთავარი პრიზი და დიპლომი თბილისში ქართული ფილმების I რესპუბლიკურ კინოფესტივალზე („ოქროს არწივი“) - სამივე 1992; „ვერცხლის დათვი“ ბერლინის 43-ე საერთაშორისო კინოფესტივალზე (1993); რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემია (1995). ბაბლუანი ავტორია რომანისა „მზე, მთვარე და პურის ყანა: მანუშაკა მელოდება“ (2018; ლიტერატურული პრემია „საბა“ წლის საუკეთესო ლიტერატურული დებიუტისთვის, 2019). 1980: „ბეღურების გადაფრენა“ 1981: „ძმა“ 1990: „უძინართა მზე“ 1980: „ბეღურების გადაფრენა“ 1981: „ძმა“ 1990: „უძინართა მზე“ 1996: „შეყვარებული კულინარის 1001 რეცეპტი“ რეჟ. ნანა ჯორჯაძე 1969: „ღიმილის ბიჭები“ (მალხაზი) რეჟ. რევაზ (რეზო) ჩხეიძე 1980: „მშობლიურო ჩემო მიწავ“ (არწივის მომთვინიერებლი) რეჟ. რევაზ (რეზო) ჩხეიძე 1989: „ცხოვრება დონ კიხოტისა და სანჩოსი“ რეჟ. რევაზ (რეზო) ჩხეიძე 1980: სატელევიზიო სპექტაკლი „კუკარაჩა“ (მურტალო) ტელესპექტაკლის რეჟ. თემურ ჩხეიძე 1980: კიევის ახალგაზრდა კინემატოგრაფისტთა XI საკავშირო კინოფესტივალი, სპეციალური პრიზი ფილმისათვის „ბეღურების გადაფრენა“ 1982 : ტალინის XV საკავშირო კინოფესტივალი, პრიზი და დიპლომი ფილმისათვის „ძმა“ 1992: მოსკოვის ფესტივალი „ინტერფესტ-92“, გრან-პრი ფილმისათვის „უძინართა მზე“ 1992: თბილისის ქართული ფილმების I რესპუბლიკურ კინოფესტივალი „ოქროს არწივი“, მთავარი პრიზი და დიპლომი ფილმისათვის „უძინართა მზე“ 1992: სოჭის კინოფესტივალი „კინოტავარ-92“ , მთავარი პრიზი ფილმისათვის „უძინართა მზე“ 1993: ბერლინის 43-ე საერთაშორისო კინოფესტივალი პრიზი „ვერცხლის დათვი“ 1995: შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემია გვენცაძე ა., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 313. ტრაპაიძე, ქეთევან., ქართველი კინორეჟისორები : ნარკვევების კრებული : ნაწილი I, თბ., 2005. — გვ. 240. 213–221 გვ. თეიმურაზ ბაბლუანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ქართული ფილმების ეროვნული ფილმოგრაფია დაარქივებული 2016-04-29 საიტზე Wayback Machine.
მედგარა

მედგარა (ლათ. Pulsatilla) — მცენარეთა გვარი ბაიასებრთა ოჯახისა. მრავალწლოვანი ბალახებია. აქვთ გრძელყუნწიანი ფრთისებრ ან თათისებრ განკვეთილი ფევთანური ფოთლები (ღეროსეული ფოთლები მჯდომარეა და ჩხროსებრ, შეკრებილი). მარტოული, მეტწილად იისფერი, პირისფერი ან ყვითელი ყვავილები. მრავალი თესლურისაგან შემდგარი ნაყოფი. 35-მდე სახეობა უმთავრესად გავრცელებულია ზომიერ, სუბტროპიკულ და ნაწილობრივ ცივ სარტყელში. საქართველოში 4 სახეობაა, მათგან ერთი ლათ. Pulsatilla georgica — ენდემია. იზრდება მთის შუა სარტყლის კლდოვან და ღორღიან ადგილებში, დანარჩენი 3 სახეობა — სუბალპურ და ალპურ მდელოებსა და კლდეებზე. ყველა სახეობა დეკორატიულია. ლაჩაშვილი ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 537.
გორგონები

გორგონები (ბერძ. Gorgon; მხ.) — ძველ ბერძნულ მოთოლოგიაში ფრთოსანი ურჩხული ქალები. ჰესიოდე სამ გორგონს ახსენებს (Stheno — ძლიერი; Euruale — მოხეტიალე, Medusa — მბრძანებელი), ჰომეროსი — ერთს. გორგონებს წარმოსახავდნენ საშინელი გარეგნობის, უზარმაზართავიან, კბილებდაკრეჭილ, ენაგადმოგდებულ, თმის ნაცვლად თავზე გველებგადაყრილ არსებად, რომელთა შეხედვაც ყველა სულიერს აქვავებდა. მათგან მხოლოდ მედუზა იყო მოკვდავი. მედუზას პერსევსმა მოკვეთა თავი და მისი სისხლისაგან იშვა ფრთოსანი ცხენი პეგასი. მოგვიანებით ხელოვნებაში მედუზას მშვენიერი სახით, მაგრამ საშინელი შიშისმომგვრელი გამომეტყველებით გამოსახავდნენ. მედუზის მოჭრილი თავი ათენას ფარზე იყო გამოსახული. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 224. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: გორგონები
მედუზა (მითოლოგია)

მედუზა, მედუსა (ბერძ. Μέδουσα, Medousa) — გორგონა, რომელსაც თავზე გველები ეხვევა, მოკლა პერსევსმა. მისი სახე ათენას ფარზეა. მნახველს აქვავებს. შუმერული შესატყვისი — ხუბაბა (ხუვავა). პელიას მეფის ერთ-ერთი ასული, იაზონის ბიძაშვილი; პრიამოსის (პოდარკეს) ერთ-ერთი ასული (არა არისბეს და ჰეკაბესაგან) სთენოლოსის და ნიკიპეს ასული, ევრისთევსის და აპოლოდორე 2, 4, 5 ვანის გათხრებში 1979 წელს აღმოაჩინეს მედუზას თავი (გორგონა), ოდნავ დაზიანებული, მაგრამ დიდი ხელოვნებით გამოკვეთილი (ძვ. წ. II-I საუკუნეები) მედუზას თავი: საშინელი, შიშით გამქვავებელი რამ; მედიკოსთა ენაზე სისხლძარღვების სპეციფიკური მდგომარეობა, ცუდი სიმპტომი, კიბოს ნიშანი მუცლის არეში, რომლის ხილვაზეც ექიმი „ქვავდება“. გორგონები გელოვანი ა., მითოლოგიური ლექსიკონი, გვ. 301-302, თბ., 1983
მედუზები

მედუზები — ზღვის ნაწლავღრუიანთა თავისუფლად მცხოვრები სქესობრივი თაობა. წარმოიქმნებიან უსქესო თაობის ინდივიდების — პოლიპების დაკვირტვით. დამახასიათებელია სციფოიდური პოლიპებისათვის (ჰიდრისა და ზოგი ლეპტოლიდის გარდა). ზოგ ნაწლავღრუიანს, თაობათა მორიგეობა არ ახასიათებს და მედუზები კვერცხიდან ვითარდებიან. სასქესო უჯრედები წყალში იყრება, აქვე ხდება მათი განაყოფიერება და განვითარება (სციფომედუზებსა და ზოგ ჰიდრომედუზას ახასიათებს შინაგანი განვითარება). არიან რბილსხეულიანი წყლის ცხოველები, რომლებსაც გააჩნიათ არასასიამოვნო საცეცები და ქოლგის ფორმის ჟელატინის ზარები. ძირითადად გვხვდება ფერადი მედუზები თუმცა არსებობენ მოთეთრო ფერისანიც. ისინი ბინადრობენ ყველა ოკეანეში და ღრმა ზღვაში. მედუზები ასხივებენ ტოქსინებს, რაც სახიფათოა ადამიანის ჯანმრთელობისათვის. არსებობს მედუზების სხვადასხვა სახეობა და თითოეულ სახეობას გააჩნია თვისი დამახასიათებელი ნიშან-თვისებები. ერთ-ერთი გამორჩეული სახეობისაა Turritopsis Nutricula, რომელიც ბინადრობს კარიბის აუზში. როგორც მეცნიერები თვლიან, მედუზის ეს სახეობა უკვდავია და არასდროს არ კვდება თავისი სიკვდილით. ამ სახეობის მედუზები დიდი ზომებით არ გამოირჩევიან, მათი დიამეტრი 4-5 მმ-ს აღწევს. მეცნიერები თვლიან რომ ამ სახეობის მედუზებს „უკვდავებას“ სძენს რეგენერაციისა და გაახალგაზრდავების უნარი. მედუზას არ აქვს ტვინი, გული და თვალები, მისი სხეულის 90%-ზე მეტი წყლისგან შედგება. მიუხედავად ამისა, ამ უჩვეულო უხერხემლოს მსოფლიოს ყველა ოკეანეში შეხვდებით, ფსკერიდან ზედაპირამდე. მათ შორის ყველაზე დიდი მედუზაა ლომის ფაფარი, რომელიც ჩრდილოეთის ყინულოვან, ატლანტისა და წყნარ ოკეანეებში ბინადრობს. მისი საცეცები 36,5 მეტრია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 544.
მეზენი (მრავალმნიშვნელოვანი)

მეზენი შეიძლება აღნიშნავდეს: მეზენი — ქალაქი რუსეთში; მეზენი — მდინარე რუსეთში.
თინათინ ბაბლიძე

თინათინ ნიკოლოზის ასული ბაბლიძე (დ. 29 აპრილი, 1933, ქარელი) — ქართველი მსახიობი. საქართველოს სახალხო არტისტი (1981). 1957 წელს დაამთავრა თბილისის კულტურულ-საგანმანათლებლო სასწავლებლის სარეჟისორო ფაკულტეტი. ამავე წლიდან მსახიობად მუშაობდა სოხუმის კ. გამსახურდიას სახელობის სახელმწიფო დრამატულ თეატრში. მისი შემოქმედება გამოირჩევა უშუალობით, სიწრფელით, ცოცხალი ტემპერამენტით, გმირის ხასიათში ღრმად წვდომის უნარით. ერთნაირი წარმატებით გამოდის როგორც კლასიკურ, ისე თანამედროვე პიესებში. ასრულებს განსხვავებული ხასიათის როლებს: სალომე (დემნა შენგელაიას „ბათა ქექია“), მარტირიო (ფედერიკო გარსია ლორკას „ბერნარდა ალბას სახლი“), გადია (უილიამ შექსპირის „რომეო და ჯულიეტა“), ჯავარა (ვაჟა-ფშაველას „მოკვეთილი“), არმიდა (ედუარდო დე ფილიპოს „მოჩვენებანი“), მატილდა (მოლიერის „ძალად ექიმი“), შუშანა (ალექსანდრე ჩხაიძის „მიღების დღე“), სმერალდინა (კარლო გოლდონის „ორი ბატონის მსახური“), პოლიოპკინა ( გოგოლის „რევიზორი“), ზემფირა (აკაკი გეწაძის „პაემანი ცაში“), ცუცუნა (გივი ჭიჭინაძის „უკანასკნელად კივის მატარებელი“) და სხვა. 1984: „ჩიორა“ რეჟისორები ნელი ნენოვა, გენო წულაია 1976 — საქართველოს დამსახურებული არტისტი 1981 — საქართველოს სახალხო არტისტი ცუცქირიძე შ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 313. თინათინ ბაბლიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ საქართველოს სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს უწყებები. 1976. №6. გვ. 329.
მეზო...

მეზო... (ბერძნ. memos — საშუალო, შუალედური) — რთული სიტყვების ნაწილი, რომელიც აღნიშნავს რისამე საშუალო სიდიდეს ან გარდამავალ მდგომარეობას (მაგ., მეზოდერმა, მეზოლითი და სხვა). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 545.
That's Just the Way It Is

„That's Just the Way It Is“ — ინგლისელი მომღერალ და სიმღერების ავტორ ფილ კოლინზის სიმღერა და სინგლი ალბომიდან ...But Seriously. სინგლში აგრეთვე შეტანილია სიმღერის „Something Happened on the Way to Heaven“ დემო, რომელსაც „Broadway Chorus“ ეწოდება. სიმღერაზე გავლენა იქონია ჩრდილოეთ ირლანდიაში დატრიალებულმა არეულობებმა. That's Just the Way It Is – 5:19 Broadway Chorus (Something Happened on the Way to Heaven-ს დემო) – 4:17 ↑ Steve Morse. (4 December 1989) Phil Collins Shows His Serious Side. The Boston Globe. ციტირების თარიღი: 12 April 2009. ↑ Steve Morse. (7 June 1990) Phil Collins' 'Serious' Side Wins Respect. The Boston Globe. ციტირების თარიღი: 12 April 2009. ↑ Collins Fills Arco with Some Serious Fun. The Sacramento Bee (22 September 1990). ციტირების თარიღი: 12 April 2009.
მეზოზავრები

მეზოზავრები (ლათ. Mesosauria) — ნამარხი ქვეწარმავლების რიგი. ჰქონდათ წაგრძელებული სხეული, რომლის სიგრძე 1 მ აღწევდა, მოკლე კისერი, ძალზე გრძელი კუდი, წინაზე უფრო გრძელი უკანა კიდურები, თითებს შორის აპკი, მრავალრიცხოვანი ნემსისებური კბილები. იკვებებოდნენ თევზებით. ცხოვრობდნენ მტკნარ წყალსატევებში. განეკუთვნებიან წყლის მეორეული ხერხემლიანების ჯგუფს. ცნობილია სამხრეთ აფრიკის და სამხრეთ ამერიკის კარბონული ნალექებიდან. მჭედლიძე გ, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 546.
მეზოლითი

მეზოლითი (მეზო... და ...ლითი) — შუა ქვის ხანა, პალეოლითიდან ნეოლითზე გარდამავალი ეპოქა. ამ დროს პლეისტოცენი შეიცვალა ჰოლოცენით. მეზოლითის დასაწყისი ემთხვევა გამყინვარების უკანასკნელი სტადიის დასასრულს. დამახასიათებელია თანამედროვე ჰავა, მცენარეულობა და ცხოველთა სამყარო. ევროპაში მეზოლითი იყო 10-7 ათ. წლის წინ (დადგენილია რადიოლკარბონული მეთოდით), ჩრდილოეთ რაიონებში კი გრძელდებოდა 6-5 ათ. წლის წინათაც, ახლო აღმოსავლეთში — 12-9 ათ. წლის წინ. საქართველოში თავისებური მეზოლითური თარიღები გვხვდება: მიკროწვეტანები, გვერდებდაბლაგვული მიკროლამელები, თავირიბრეტუშიანი ლამელები, სახერეტები. აგრეთვე თავამოღარული, გვერდამოღარული და დკბილული იარაღი. დიდი რაოდენობითაა ასიმეტრიული იარაღი. საქართველოს მეზოლითური ხანის ძეგლებია: ეძანი, ზურტაკეთი, საგვარჯილე, ახათი, წონა, კუდარი, შავი მღვიმე, ქვაჭარა, იაშთხვა, ჯამპალი, ცივი მღვიმე და სხვა. გაბუნია მ., ქსე, ტ. 6, გვ. 546, თბ., 1983
ბაგრატ ბატონიშვილი

ბაგრატ ბატონიშვილი (ბაგრატიონი) (დ. 1776, თბილისი, ქართლ-კახეთის სამეფო — გ. 1841, სანქტ-პეტერბურგი, რუსეთის იმპერია) — ქართლ-კახეთის უკანასკნელი მეფის გიორგი XII-ის ძე. 1803 წელს ოჯახით გაასახლეს პეტერბურგში, სადაც გარდაცვალებამდე ცხოვრობდა. დაწერილი აქვს ისტორიული თხზულებები: „ახალი მოთხრობა“, „რუსეთ-სპარსეთის ომი...“. პირველი წარმოადგენს ბაგრატ ბატონიშვილის ძმის დავით ბატონიშვილის თხზულების გაგრძელებას. ავტორი ქრონოლოგიური თანამიმდევრობით გადმოსცემს საქართველოს ისტორიულ მოვლენებს XVIII საუკუნის შუა წლებიდან XIX საუკუნის 40-იან წლებამდე. თხზულება გამსჭვალულია უკმაყოფილებით რუსეთის მთავრობის მიერ ქართლ-კახეთის სამეფოს გაუქმების გამო. ბაგრატ ბატონიშვილს ეკუთვნის აგრეთვე ვეტერინარული და ეკონომიკური ხასიათის შრომები. მისი ვეტერინარიის შრომებიდან განსაკუთრებით აღსანიშნავია „სამკურნალო ცხენთა და სხვათა პირუტყვთა“, რომლებიც გამოიცა 1818 წელს პეტერბურგში და წარმოადგენს პირველ ქართულ წიგნს ვეტერინარიაში. 1807 წელს მანვე შეადგინა ცხენის დაავადებათა სამკურნალო წიგნი, რომელიც ფაქტობრივად ვეტერინარიის რეცეპტურაა. დაქორწინებული იყო ფშავ-ხევსურეთის მოურავის დურმიშხან ჩოლოყაშვილის ქალიშვილზე — ქეთევან ჩოლოყაშვილზე (1781-1831). 1805 წლის 30 აგვისტოს დაჯილდოვდა წმინდა ეკატერინეს მეორე ხარისხის ორდენით. გარდაიცვალა სანკტ-პეტერბურგში ხოლერისაგან, დაკრძალულია სმოლენსკის სასაფლაოზე. ბაგრატ და ქეთევან (ეკატერინე) მრავალი შვილიდან მხოლოდ სამმა მიაღწია სრულწლოვნებას: სპირიდონ ბატონიშვილი (დაიბადა 1800). ბარბარე ბაგრატიონ-გრუზინსკაია (1804–1870), დაქორწინდა დიმიტრი ორბელიანზე. დარია ბაგრატიონ-გრუზინსკაია (1808–1809). პეტრე ბაგრატიონ-გრუზინსკი (1811–1812). გიორგი ბაგრატიონ-გრუზინსკი (1812–1816). ელისაბედ ბაგრატიონ-გრუზინსკაია (1813–1815). ნიკოლოზ ბაგრატიონ-გრუზინსკი (1816–1833). კონსტანტინე ბაგრატიონ-გრუზინსკი (დაიბადა 1817). დავით ბაგრატიონ-გრუზინსკი (30 აპრილი, 1819 – 24 სექტემბერი, 1888). ალექსანდრე ბაგრატიონ-გრუზინსკი (1820–1865). ხანთაძე შ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 130. ხანთაძე შ., კაპანაძე კ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 318. ბაგრატ ბატონიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ Кавалерные дамы меншего креста: Список кавалерам российских имп. и царских орденов, Санкт-Петербург, 1830
მეზოპითეკი

მეზოპითეკი (ლათ. Mesopithecus) — ნამარხი ცხვირვიწრო მაიმუნი. მისი ქალას სიგრძე 8-10 სმ აღწევდა. აგებულების რიგი ნიშნებით თანამედროვე წვრილტანიან მაიმუნებს ენათესავება. ცნობილია საბერძნეთის, ირანის ზედა მოიცენიდან და ქვედა პლიოცენიდან. მჭედლიძე გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 547.
Voyage of the Acolyte

Voyage of the Acolyte — ინგლისელი გიტარისტ სტივ ჰეკეტის პირველი სოლო ალბომი, რომელიც გამოვიდა 1975 წელს. მას ხშირად უწოდებენ ჯენესისის არაოფიციალურ ალბომს - ვინაიდან მასზე ასევე უკრავენ ფილ კოლინზი და მაიკ რეზერფორდი. ამ და სხვა ალბომების ყდების ავტორია კიმ პური, სტივის ყოფილი მეუღლე. 2005 წელს ალბომის ახალი გამოცემა გამოვიდა დამატებითი სიმღერებით. მხარე 1 Ace of Wands – 5:23 Hands of the Priestess ნაწილი 1 – 3:28 A Tower Struck Down (სტივ ჰეკეტი, ჯონ ჰეკეტი) – 4:53 Hands of the Priestess ნაწილი 2 – 1:31 The Hermit – 4:49 მხარე 2 Star of Sirius – 7:08 The Lovers – 1:50 Shadow of the Hierophant (სტივ ჰეკეტი, მაიკ რეზერფორდი) – 11:44 2005 წლის გამოცემის დამატებები Ace Of Wands (საკონცერტო) Shadow Of The The Hierophant (ვრცელი ვერსია) სტივ ჰეკეტი: გიტარები, მელოტრონი, ჰარმონიუმი, ზარები, არფა ჯონ ჰეკეტი: ფლეიტა, არფა, ზარები მაიკ რეზერფორდი: ბას გიტარა, ბას პედალი, 12 სიმიანი გიტარა ფილ კოლინზი - დასარტყმელი საკრავები, პერკუსია, ვოკალი ჯონ ეკოკი: მელოტრონი, ფორტეპიანო სელი ოლდფილდი: ვოკალი ნაიჯელ უორენ-გრინი: ჩელო ინფორმაცია საიტზე Discogs ↑ DeGagne. Voyage of the Acolyte - Steve Hackett | AllMusic. |work=allmusic.com |year=2011 [last update] |accessdate=25 July 2011}} ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-04-24. ციტირების თარიღი: 2011-03-25.
მეზოტროფული მცენარეები

მეზოტროფული მცენარეები (მეზო... და ბერძ. trophe — კვება) — მცენარეები, რომელთა ზრდისათვის საჭიროა საკვები ნივთიერებებით ზომიერად მდიდარი ნიადაგი ან სხვა რაიმე სუბსტრატი, უკავიათ შუალედური მდგომარეობა ევტროფულსა (საკვების მიმართ მომთხოვნი) და ოლიგოტროფულ (საკვების მიმართ ნაკლებად მომთხოვნი) მცენარეებს შორის. მეზოტროფული მცენარეებია მაგ., ნაძვი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 547.
Please Don't Touch!

Please Don't Touch! — ინგლისელი გიტარისტ სტივ ჰეკეტის მეორე სოლო ალბომი, რომელიც გამოვიდა 1978 წლის აპრილში. ეს იყო მისი პირველი დისკი ჯენესისის დატოვების შემდეგ. ალბომზე ასევე უკრავენ და მღერიან: ჯგუფ კანზასის ვოკალისტი რიჩი ჰევენსი, რენდი კროუფორდი, ფილ ეჰარტი, სტივ უოლში, ტომ ფაულერი და ჩესტერ თომპსონი (რომელიც ასევე უკრავდა ჯენესისის კონცერტებზე). 2005 წელს დისკი ახალი რემასტერის სახით გამოიცა და მას დაემატა სამი სიმღერა. Narnia (სტივ უოლშის ვოკალი) - 4:05 Carry on Up the Vicarage (სტივ ჰეკეტის ვოკალი) - 3:11 Racing in A (სტივ უოლშის ვოკალი) - 5:07 Kim - 2:13 How Can I? (რიჩი ჰევენსის ვოკალი) - 4:38 Hoping Love Will Last (რენდი კროუფორდის ვოკალი) - 4:23 Land of a Thousand Autumns - 1:38 Please Don't Touch! - 3:39 The Voice of Necam - 3:11 Icarus Ascending (რიჩი ჰევენსის ვოკალი) - 6:27 2005 წლის რემასტერის დამატებები Narnia (ჯონ პერის ვოკალი) - 3:36 Land of 1000 Autumns / Please Don't Touch! (live) - 7:53 Narnia (ალტერნატიული ვერსია, სტივ უოლშის ვოკალი) - 4:30 „Narnia“ ეფუძნება საბავშვო ფენტეზის ჟანრის წიგნს „ლომი, კუდიანი და კარადა“, რომლის ავტორიც არის კლაივ ლიუისი. „Carry on Up the Vicarage“ არის აგათა კრისტისადმი მიძღვნილი მუსიკალური ჩანახატი. სტივ ჰეკეტი: გიტარები, კლავიშები, პერკუსია ჯონ ჰეკეტი: ფლეიტა, პიკოლო, კლავიშები ჯონ ეკოკი - კლავიშები მარია ბონვინო - ვოკალი (Hoping Love Will Last) ჯეიმზ ბრედლი - პერკუსია რენდი კროუფორდი - ვოკალი (Hoping Love Will Last) ფილ ეჰარტი - დასარტყმელი საკრავები, პერკუსია ფეიდორი - ვოკალი (The Voice of Necam) ტომ ფაულერი - ბას გიტარა რიჩი ჰევენსი - ვოკალი, პერკუსია დეივ ლებოლტი - კლავიშები ჰიუ მალოი - ჩელო დეილ ნიუმენი - ვოკალი (Icarus Ascending) დენ ოუენი - ვოკალი (Icarus Ascending) გრემ სმიტი - ვიოლინო ჩესტერ თომპსონი - დასარტყმელი საკრავები სტივ უოლში - ვოკალები სიმღერებში Narnia და Racing in A ინფორმაცია საიტზე Discogs ↑ Connolly, D.. (2011 [last update])Please Don't Touch!! - Steve Hackett | AllMusic. allmusic.com. ციტირების თარიღი: 25 July 2011.
Spectral Mornings

Spectral Mornings — ინგლისელი გიტარისტ სტივ ჰეკეტის მესამე სოლო ალბომი, რომელიც გამოვიდა 1979 წელს. ეს იყო მისი მეორე დისკი ჯენესისის დატოვების შემდეგ. ჰეკეტი თავად ასრულებს ვოკალს სიმღერაში The Ballad Of The Decomposing Man. 2005 წელს დისკი ახალი რემასტერის სახით გამოიცა და მას დაემატა შვიდი სიმღერა. Every Day – 6:14 The Virgin and the Gypsy – 4:27 The Red Flower of Tachai Blooms Everywhere – 2:05 Clocks - The Angel of Mons – 4:17 The Ballad of the Decomposing Man (ასევე The Office Party) – 3:49 Lost Time in Cordoba – 4:03 Tigermoth – 7:35 Spectral Mornings – 6:33 2005 წლის გამოცემა Everyday (განსხვავებული მიქსი) – 7:08 The Virgin and the Gypsy (განსხვავებული მიქსი) – 4:29 Tigermoth (განსხვავებული მიქსი) – 3:19 The Ballad Of The Decomposing Man (განსხვავებული მიქსი) – 4:23 Clocks (12" სინგლის ვერსია) – 3:37 Live Acoustic Set – 5:40 Tigermoth (საკონცერტო) – 3:58 The Caretaker – 1:41 (დამალული) ინფორმაცია საიტზე Discogs ↑ Connolly, D.. (2011 [last update])Spectral Mornings - Steve Hackett | AllMusic. allmusic.com. ციტირების თარიღი: 25 July 2011.
მეზოფილი

მეზოფილი (მეზო... და ბერძ. phyllon – ფოთოლი) — მცენარის ფოთლის რბილობი, მისი ძირითადი ქსოვილი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 547.
გრიგოლ ბაგრატიონი

გრიგოლ იოანეს ძე ბაგრატიონი (დ. 24 იანვარი, 1789 — გ. 21 სექტემბერი, 1830) — ქართველი მწერალი, მწიგნობარი. იოანე ბატონიშვილის (ბაგრატიონის) ძე, გიორგი XII-ის შვილიშვილი, ერეკლე II-ის შვილთაშვილი. მონაწილეობდა კახეთის 1812 წლის აჯანყებაში. აჯანყების პერიოდში გამოაცხადეს საქართველოს მეფედ გრიგოლ I-ის სახელწოდებით, მას როგორც მეფეს მოიხსენიებდნენ ეკლესიებში. მეფედ ითვლებოდა 1812 წლის 20 თებერვლიდან 6 მარტამდე, როდესაც თავად ზაზა ანდრონიკაშვილის შეგონებით რუსებს დანებდა. გადაასახლეს რუსეთში და ერთხანს პატიმრად ჰყავდათ პეტროზავოდსკის ციხეში. გათავისუფლების შემდეგ რუსეთის სამხედრო სამსახურში ჩაირიცხა და მონაწილეობდა 1813 წლის კამპანიაში ნაპოლეონის ჯარების წინააღმდეგ პოლონეთის ტერიტორიაზე. თადარიგში გასვლის (პოდპოლკოვნიკის წოდებით) შემდეგ ბაგრატიონი პეტერბურგში ცხოვრობდა და ქართული კოლონიის თვალსაჩინო წევრი გახდა. გადასახლებაში დაწერილი მისი ლექსები სამშობლოდან გადახვეწილი კაცის გულისტკივილს გამოხატავს. მან ერთ-ერთმა პირველმა დაიწყო ქართული ზეპირსიტყვიერების ნიმუშების სისტემატური შეკრება; დაახლოებით 1819 შეადგინა „ანთოლოგია“, რომელშიც შეიტანა ბესიკის, საიათნოვას, მზეჭაბუკ ორბელიანის, გლახა მნათიშვილისა და სხვათა ლექსები, აგრეთვე მცირე ზომის ფოლკლორული ნაწარმოებები. ცოლად ჰყავდა ბარბარე თედორეს ასული ბუკრინსკაია (დ. 1810 — გ. 1876), რუსი მოხელის საქართველოში დაბადებული ქალიშვილი. ჰყავდა რამდენიმე შვილი, მ. შ. ივანე გრუზინსკი, შემდგომში ქართული სიძველეების კოლექციონიერი. მახათაძე ნ., ქართული კულტურის კერა პეტერბურგში XVIII-XIX საუკუნეებში, თბ., 1967. ჩიქოვანი მ., ქართული ხალხური სიტყვიერების ისტორია, ტ. 1, თბ., 1975. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 130. ჯავახიშვილი ნ., გრიგოლ I – უკანასკნელი ქართველი მეფე, თბ., 2008. ↑ ნიკო ჯავახიშვილი, კახეთის 1812 წლის გმირული ეპოპეა თანამედროვეთა თვალით, ჟურნალი ისტორიანი, N 3, 2012 წ. მარტი.
მეზოფიტები

მეზოფიტები (მეზო... და ბერძ. phyton — მცენარე) — მცენარეები, რომლებიც იზრდებიან ზომიერად ტენიან ადგილებში. გარდამავალი ჯგუფია ჰიგროფიტებიდან ქსეროფიტებისაკენ. განეკუთვნება ზომიერი სარტყლის ფოთოლმცვივანი ხეები და ბუჩქები, მეტწილად მდელოს (სამყურა, ტიმოთელა და სხვა) და ტყის (შროშანა, მჟაველა და სხვა) ბალახები, ზოგჯერ კი ველისა და უდაბნოს ადრეგაზაფხულის ერთ- და ორწლოვანი მცენარეები (ეფემერები). ბევრი სასოფლო-სამეურნეო მცენარე და სარეველები. მეზოფიტები ბევრია აგრეთვე ტროპიკულ და სუბტროპიკულ ტყეებში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 547.
ეფემერები

ეფემერები — ეკოლოგფიური ჯგუფი ერთწლოვანი მცენარეებისა, რომლებიც განვითარების მთელი ციკლის გავლას მოკლე პერიოდში ასწრებენ. გავრცელებული არიან უმთავრესად უდაბნოებსა დანახევარუდაბნოებში. განარჩევენ გაზაფხულის და შემოდგომის ეფემერებს. უდაბნოში ეფემეროიდებთან ერთად ქმნიან შეკრულ, მაგრამ ხანმოკლე ვეგეტაციის მქონე მცენარეულ საფარს. ასეთია, მაგ., შუააზიური ეფემერული უდაბნოები. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 245.
დიმიტრი ბაგრატიონი (პოეტი)

დიმიტრი გიორგის ძე ბაგრატიონი (დ. 1746 ― გ. 1826) — ქართველი პოეტი, მთარგმნელი. ბაგრატიონთა ქართლის შტოს შთამომავალი. მონაწილეობდა ერეკლე II-ის ცენტრალისტური პოლიტიკით უკმაყოფილო თავადთა შეთქმულებაში, რის გამოც მამულები ჩამოართვეს და საქართველოდან გააძევეს. ცხოვრობდა მოსკოვში, განწესდა სამხედრო სამსახურში, მიიღო კაპიტნის წოდება. ზოგიერთი ცნობით, მონაწილეობდა რუსეთის 1812 სამამულო ომში. ბაგრატიონს ეკუთვნის თეიმურაზ I-ის თხზულების მობაძვით დაწერილი „წამება ქეთევან დედოფლისა“ (დაიბეჭდა პეტერბურგში,1819; ძველი ქართულ ლიტერატურაში ბაგრატიონი პირველი პოეტია, რომლის ნაწარმოები ავტორის სიცოცხლეშივე გამოქვეყნდა); პროზაული თხზულება „ღამის ალერსი“; ლექსები „ჩემო მთვარეო“, „ნანა“, „სულის ყვავილი“; გალექსილი „შესაქმე“ და სხვ. ბაგრატიონის შემოქმედებაში გამოვლინდა ე. წ. აღორძინების ხანის ქართული მწერლობისათვის დამახასიათებელი სოფლის მდურვის მოტივი, რომელსაც საფუძვლად სამშობლოსაგან მოშორება და პოლიტიკური მიზნების კრახი ედო. პოეტმა თავისი თხზულებები გააერთიანა კრებულში „დიმიტრიანი“. ბაგრატიონი ქართული ანდაზების პირველი შემკრებია; თარგმნა რუსულიდან სამოელ რაბინის „ოქროს აღნაქვსი“ და „ისტორია დაწყებისა განხეთქილებისა შორის ბერძენთა და რომაელთა გამოსცლისათვის სულისა წმიდისა“. კეკელიძე კ., ქართული ლიტერატურის ისტორია, ტ. 2, თბ., 1958; ნაკაშიძე რ., დიმიტრი ბაგრატიონი, „მაცნე“,1967, № 3; რუხაძე ტ., ძველი ქართული ლირიკის ისტორიიდან, თბ., 1954; მიქაძე გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 130-131.