laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ემა ჰიქსი

ემა ჰიქსი (დ. 25 ოქტომბერი, 1997, ბრიტანეთის კოლუმბია, კანადა) — ამერიკელი-კანადელი პორნომსახიობი. კარიერა დაიწყო 2016 წელს, 19 წლის ასაკში. 2019 წელს მონაწილეობა მიიღო ფილმში „Verotika“. მოგებული აქვს 2 ჯილდო. 2020 წლის მონაცემებით მონაწილეობა მიიღო 350 პორნო ფილმში. 2016 — Cum Eating Cuckolds 25 2016 — Mick’s Anal Teens 4 2017 — My Little Schoolgirl 2 2017 — Petite Amateurs 12 2017 — Sexual Encounters 2017 — Spring Break Fuck Parties 10 2018 — Amish Girls 3 2018 — Black and Blonde 5 2018 — Blondes Do It Better 2 2018 — Cum Covered Amateurs 2018 — Family Holiday 2 2018 — Girl Scout Nookies 5 2018 — He’s My Stepdad 2018 — I Came Inside A School Girl 4 2018 — Moms Teach Sex 15 2018 — My Boyfriend’s Dad Makes Me Cum 2 2018 — Schoolgirl Bound 5 2018 — Super Tight Pussy 2 2018 — Young and Curious 5 2019 — Axel Braun’s Short Hair Don’t Care 2 2019 — Her Forbidden Fruit 2019 — I Got Fucked By My Probation Officer 3 2019 — It’s A Daddy Thing! 9 2019 — Neighborhood Swingers 23 2019 — Nuru Assistant 2019 — Obsession: Lesbian Edition 2019 — Petite Pussy 2019 — Princess Cum 5 2019 — Tight Fit: Jason Brown 2020 — All About Ass 4 2020 — Anal Beauties 2 2020 — Anal Cream Pies 6 2020 — Anal Crush 2020 — Black Boned 2020 — Hookup Hotshot: Hookup Culture 2020 — My Boyfriend’s Dad Makes Me Cum 5 და სხვ. ↑ Alejandro Freixes. (2017-05-22) ATK Releases 'Petite Amateurs 12'. XBIZ. ციტირების თარიღი: 2020-08-24. ↑ JC Adams. (2018-11-08) Emma Hix Is Insatiable in 'Black and Blonde 5' for Dark X. XBIZ. ციტირების თარიღი: 2020-08-24. ↑ Iris Blocks. (2019-03-30) Wicked, Braun Deliver Razor-Sharp 'Short Hair Don’t Care 2'. AVN. ციტირების თარიღი: 2020-08-24. ↑ JC Adams. (2020-01-21) Emma Hix, Riley Steele Adorn 'Anal Beauties 2' for Lesbian X. XBIZ. ციტირების თარიღი: 2020-08-24. ემა ჰიქსი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
სიცილიის სამზარეულო

სიცილიის სამზარეულო - სიცილიის კერძების და მათი მომზადების ტრადიციების ერთობლიობა, რომელიც კუნძულზე ორი ათასწლეულის მანძილზე განვითარდა. [1] ძალიან ჰგავს იტალიურ სამზარეულოს, თუმცა აღინიშნება ბერძნული, ესპანური და არაბული გავლენაც. სიცილიელი მზარეულის მითაეკუსის ძვ.წ V საუკუნეში ბერძნულად დაწერილი რეცეპტების წიგნი პირველი რეცეპტების წიგნია მსოფლიოში ნებისმიერ ენაზე. ამ წიგნით მან სიცილიის სამზარეულო ბერძნებს გააცნო. სიცილიის სამზარეულოზე არაბული გავლენა ხდებოდა X-XI საუკუნეებში, როდესაც კუნძული არაბთა მიერ იყო დაპყრობილი. ამ დროს დაიწყო სიცილიაში შაქრის, დარიჩინის, წიწაკის, ციტრუსების, ქიშმიშის, ბრინჯის, ნესვია, ჯავზის გამოყენება. თავისი კვალი დატოვეს კუნძულზე მცზოვრებმა ებრაელებმაც, რომლებმაც პირველებმა დაიწყეს ნივრის ზეთში შეწვა, ხორცის პოპულარობა კი ნორმანების დამსახურებაა. შემდეგ ესპანელებმა შემოიტანეს საკვები ახალი აღმოჩენილი ამერიკებიდან - პამიდორი, სიმინდი, კარტოფილი, ინდაური და სხვა პროდუქტები. კუნძულის აღმოსავლეთით მცხოვრებმა ბერძნებმა დატოვეს თევზის, ზეთისხილის, ლობიოს, თხილის და ახალი ბოსტნეულის მოხმარების ტრადიცია. კუსკუსის გამოყენებაში ჩანს ჩრდილოეთი აფრიკის გავლენა. სიცილია ერთ-ერთი პირველი ადგილი იყო, სადაც პასტა ყოველდღიურ საკვებად იქცა, პასტის ხსენებები ჯერ კიდევ XII საუკუნეში გვხვდება. სიცილიურ კერძებში ხშირია ზღვის პროდუქტების, ხორცის და ბოსტნეულის გამოყენება. პოპულარული ძირითადი კერძები შეიცავენ თევზს ან ხორცს, მაგ. სხვადასხვა თევზი კუსკუსით, პასტა ზღვის პროდუქტებით. პოპულარულია მაკკუ - ლობიოს წვნიანი, რომელსაც ტრადიციულად გლეხები ამზადებდნენ გაზაფხულის მოსვლის აღსანიშნავად. გავრცელებული აპეტაიზერია ყველის ან კარტოფილის ნამცხვარი. არსებობს დესერტების დიდი არჩევანი. ისტორიულად კანფეტი არაბთა გავლენის შედეგად გავრცელდა და მსოფლიოში თითქმის საუკწთესოდ შემოინახა კანფეტის დამზადების არაბული წესი. სიცილიის მონასტრებში ხშირად მზადდებოდა კანფეტები და ტკბილი ნამცხვრები სექსუალური მოტივებით - მაგ. ერთ-ერთი მონასტრის წმ. აგათა სიცილიელის პატივსაცემი მკერდის ფორმის ნამცხვრები. [2] არსებობს შაქრის ქანდაკებების შექმნის ტრადიცია, დღეს მზადდება ცნობილი ადამიანების ქანდაკებები. ხილისგან სიცილიაში გავრცელებულია ციტრუსები, სასმელებიდან კი ღვინო, რადგან კუნძულის კლიმატი იდეალურია ყურძნის მოსაყვანად. ვენახის მოშენების ტრადიცია სიცილიაში პირველად ბერძნებმა შემოიღეს. https://archive.org/details/sweets00timr/page/362 http://www.umass.edu/journal/sicilyprogram/sicilianfoodhistory.html
მიოჰიპუსი

მიოჰიპუსი (ლათ. Miohippus) — ამომწყდარი ცხენების გვარი. წარმოიშვა ჩრდილოეთ ამერიკაში, გვიან ეოცენში (37,2–33,9 მლნ წლის წინ). მის წინაპრად ითვლება მეზოჰიპუსი. მასთან შედარებით, მიოჰიპუსი დიდი ზომის იყო და უფრო განვითარებული კბილების წყება ჰქონდა. კიდურებზე სამი თითი გააჩნდა, რის საშუალებითაც უფრო სწრაფად დარბოდა, ვიდრე მისი 5-თითიანი წინაპრები. ყველაზე მეტად ცნობილია შუა და ზედა ოლიგოცენის ნალექებიდან. ხანგრძლივად არსებობდა, მიოცენის ეპოქაში (23–5,3 მლნ წლის წინ) 1-თითიან ცხენისებრებთან ერთად თანაცხოვრობდა. M. anceps Marsh, 1874 M. annectens Marsh, 1874 typus M. assiniboiensis Lambe, 1905 M. condoni Leidy, 1870 M. equiceps Cope, 1879 M. equinanus Osborn, 1918 M. gemmarosae Osborn, 1918 M. gidleyi Osborn, 1904 M. intermedius Osborn & Wortman, 1895 M. longicristis Cope, 1878 M. obliquidens Osborn, 1904 M. primus Osborn, 1918 M. quartus Osborn, 1918 ↑ 1.0 1.1 1.2 Miohippus. Encyclopædia Britannica. britannica.com (2016-10-17). ციტირების თარიღი: 20 სექტემბერი, 2020. ↑ 2.0 2.1 Миогиппус // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 16 — М., 1974.
სხირტლაძე (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი სხირტლაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: არკადი სხირტლაძე — იუნკერი, პოლონეთის არმიის ოფიცერი ბოლესლავ სხირტლაძე — სპორტსმენი (მძლეოსნობა, სიგრძეზე ხტომა) გიორგი სხირტლაძე — სპორტსმენი (თავისუფალი ჭიდაობა) დავით სხირტლაძე — რეჟისორი დავით სხირტლაძე — ფეხბურთელი დუტა სხირტლაძე — მსახიობი და შოუმენი ზაზა სხირტლაძე — ხელოვნებათმცოდნე, ისტორიკოსი თამარ სხირტლაძე — თეატრისა და კინოს მსახიობი თენგიზ სხირტლაძე — პოლიტიკოსი ივანე სხირტლაძე — ექიმი, ფსიქიატრი ირინა სხირტლაძე — პოლონეთის წინააღმდეგობის მოძრაობის მონაწილე ნიკოლოზ სხირტლაძე — გეოლოგი როსტომ სხირტლაძე — ეკონომისტი, პოლიტიკოსი სიმონ სხირტლაძე — მწერალი, პედაგოგი ხათუნა სხირტლაძე — მოდელი
ესავი

ესავი - ასევე ეწოდება ედომი, ძველი აღთქმის პერსონაჟი, ისააკისა და რებეკას შვილი, იაკობის ტყუპისცალი და ებრაულ ტრადიციებში ედომიტების წინაპარი. ბიჭების დაბადების ისტორია მათი სამომავლო როლების ასახვა იყო. ორსულობა მძიმე იყო რებეკასთვის. (დაბადება 25:23) უფალმა უთხრა მას: „ორი ხალხია შენს მუცელში, ორი ტომი გამოვა შენი საშოდან; ერთი ტომი მეორეზე ძლიერი იქნება, უფროსი უმცროსს დაემორჩილება“. ცნობილია როგორც ისააკის უსაყვარლესი შვილი, გაწაფული ნადირთდამჭერი. ↑ http://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%94%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%95%E1%83%98 ↑ https://www.britannica.com/biography/Esau ↑ http://www.orthodoxy.ge/tserili/biblia/dabadeba/dabadeba-25.htm
სტელა კოქსი

სტელა კოქსი (დ. 11 ნოემბერი, 1990, რომი, იტალია) — იტალიელი პორნომსახიობი. კარიერა დაიწყო 2013 წელს, 23 წლის ასაკში. მოგებული აქვს 7 ჯილდო. 2020 წლის მონაცემებით მონაწილეობა მიიღო 350 პორნო ფილმში. უმუშავია შემდეგი პორნო სტუდიებისათვის: Naughty America, Evil Angel, Digital Playground, New Sensations, Mofos, Hard X, Private, SexArt, Elegant Angel, Sweetheart Video, Wicked, Girlfriends Films, Brazzers და Reality Kings. სტელა კოქსი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
მერიკჰიპუსი

მერიკჰიპუსი (ლათ. Merychippus) — ამომწყდარი ცხენების გვარი. მისი ნაშთები ცნობილია შუა და ზედა მიოცენური ნალექებიდან. გავრცელებული იყო 15,97–5,33 მილიონი წლის წინ ჩრდილოეთ ამერიკაში. წარმოშობილია ადრეულ გვარ პარაჰიპუსიდან ან მიოჰიპუსიდან. ცხოვრობდნენ ჯგუფებად. სიმაღლეში 89 სმ-ს აღწევდა, იწონიდა საშუალოდ 71-დან 100 კგ-მდე. ჰქონდა 3-თითიანი კიდურები. მიოცენის პერიოდში ბუნებამ მკვეთრი ცვლილებები განიცადა, ტყის მასივები ბალახოვან ვაკეებად გადაიქცა. ამან გამოიწვია ცხენისებრთა ჩლიქებისა და კბილების ევოლუცია. შუა თითი გადაიქცა ჩლიქად, ქვევიდან ბალიში გაუქრა. ზოგიერთ სახეობას გვერდითი თითები გრძელი ჰქონდა, მაგრამ სხვებისა ზომაში შემცირდა და მიწას მხოლოდ სირბილის დროს ეხებოდა. ბალახის სიმრავლე ნიშნავდა ფიტოლითით მდიდარ უფრო მეტ საკვებს. შესაბამისად, მერიკჰიპუსის კბილებმაც ევოლუცია განიცადა ადრინდელ წარმომადგენლებთან შედარებით: კბილის გვირგვინი ამაღლდა, დაიფარა უფრო მეტი ცემენტით, მიიღო მრუდე ფორმა, რითაც მერიკჰიპუსი დაემსგავსა ბალახისმძოველ ცხოველებს. M. brevidontus Bode 1935 M. calamarius Cope 1875 M. californicus Merriam 1915 M. coalingensis Clark 1921 M. coloradense Osborn 1918 M. eohipparion Osborn 1918 M. eoplacidus Osborn 1918 M. gunteri Simpson 1930 M. insignis Leidy 1856 typus M. labrosus Cope 1874 M. missouriensis Douglass 1908 M. patrusus Osborn 1918 M. primus Osborn 1918 M. proparvulus Osborn 1918 M. quartus Stirton 1940 M. quintus Kelly and Lander 1988 M. relictus Cope 1889 M. republicanus Osborn 1918 M. secundus Abel 1928 M. sejunctus Cope 1874 M. seversus Cope 1878 M. stevensi Dougherty 1940   მერიკჰიპუსი ▲ ▲ ▲ ▲ ▲ ↑ 1.0 1.1 1.2 Мерикгиппус // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 16 — М., 1974. ↑ 2.0 2.1 Merychippus. Encyclopædia Britannica. britannica.com (2017-04-28). ციტირების თარიღი: 21 სექტემბერი, 2020. ↑ Merychippus. Fossilworks. fossilworks.org. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-09. ციტირების თარიღი: 21 სექტემბერი, 2020. ↑ (1999) რედ. Palmer, D.: The Marshall Illustrated Encyclopedia of Dinosaurs and Prehistoric Animals. London: Marshall Editions, გვ. 256–257. ISBN 1-84028-152-9.  ↑ MacFadden, B. J. (1986). „Fossil horses from “Eohippus” (Hyracotherium) to Equus: scaling, Cope's Law, and the evolution of body size“. Paleobiology. 12: 355–369. ↑ MacFadden, B. J. (1992) Fossil Horses: Systematics, Paleobiology, and Evolution of the Family Equidae. Cambridge: Cambridge University Press.  ↑ Matthew, W. D. (1926). „The Evolution of the Horse: A Record and Its Interpretation“. The Quarterly Review of Biology. 1: 139–185.
კოკო

კოკო (ინგლ. Coco) — 2017 წლის კომპიუტერული ანიმაციური კომედიური ფილმი, რომლის რეჟისორია ლი უნკრიჩი, სცენარისტები — ადრიან მოლინა და მეთიუ ოლდრიხი, პროდიუსერი — დარლა კ. ანდერსონი. მუსიკა ეკუთვნის მაიკლ ჯაკინოს. პერსონაჟებს ახმოვანებენ ენტონი გონსალესი, გაელ გარსია ბერნალი, ბენჯამინ ბრატი და სხვები. ფილმი აწარმოა Pixar-მა, ხოლო დისტრიბუცია გაუწია Walt Disney Pictures-მა. „კოკო“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „კოკო“ — TCM-ის მონაცემთა ბაზაში „კოკო“ — Allmovie-ზე „კოკო“ — Rotten Tomatoes ↑ https://www.bbfc.co.uk/releases/coco-2017-0 ↑ https://www.filmla.com/wp-content/uploads/2018/08/2017_film_study_v3-WEB.pdf ↑ https://www.boxofficemojo.com/release/rl3983050241/
პაჟთა კორპუსი

პაჟთა კორპუსი (ლათ. Пажеский корпус) — პრივილეგირებული სამხედრო-სასწავლო დაწესებულება მეფის რუსეთში. განკუთვნილი იყო უმაღლესი არისტოკრატიის ბავშვების სამხედრო და სახელმწიფო სამსახურისათვის მოსამზადებლად. დაარსდა 1759 წელს პეტერბურგში როგორც პაჟების და კამერ-პაჟების აღზრდისა და სწავლების დაწესებულება. 1802 წელს, გვარდიული ნაწილებისთვის კვალიფიციური ოფიცრების მომზადების აუცილებლობასთან დაკავშირებით, გადაკეთდა კადეტთა კორპუსის სახის სასწავლო დაწესებულებად, სადაც მხოლოდ სამეფო კარის პაჟებს იღებდნენ. სამხედრო-სასწავლო დაწესებულებების რეფორმის პერიოდში (1760-იანი წლები) გახდა 7-კლასიანი: 5 უმცროსი კლასი სამხედრო გიმნაზიის სახით და 2 უფროსი კლასი სამხედრო სასწავლებლის სახით. 1885 წლიდან ჰქონდა 7 საერთო კლასი, სადაც ისწავლებოდა კადეტთა კორპუსის სასწავლო გეგმის საგნები და ორი სპეციალური — სამხედრო და იურიდიული მეცნიერებები. პაჟთა კორპუსის კურსდამთავრებულები სარგებლობდნენ გვარდიაში და სპეციალურ ჯარებში სამსახურის უპირატესი უფლებით, იღებდნენ პოდპორუჩიკის (კავალერიაში — კორნეტის) ჩინს, სამხედრო სამსახურისათვის უუნაროები — მე-10, მე-12 და მე-14 კლასის სამოქალაქო ჩინებს. ↑ Пажеский корпус // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 19 — М., 1975.
გივი დეკანოიძე

გივი ილარიონის ძე დეკანოიძე (დ. 3 აპრილი, 1927, სოფ. მერჯევი, ახლანდ. საჩხერის მუნიციპალიტეტი, — გ. 24 მაისი, 1984, თბილისი) — ქართველი ენტომოლოგი. ბიოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1977), პროფესორი (1978). დაამთავრა თბილისის სასოფლო–სამეურნეო ინსტიტუტის მეაბრეშუმეობის ფაკულტეტი (1949). 1952 წლიდან მუშაობდა ამავე ინსტიტუტში სხვადასხვა თანამდებობაზე. 1979–1984 წლებში იყო აგრონომიის ფაკულტეტის დეკანი, 1981–1984 წლებში — ენტომოლოგიის კათედრის გამგე, 1978-1984 წლებში — საქართველოს ენტომოლოგიური საზოგადოების თავმჯდომარე. გამოიკვლია ვაზისა და თუთის კულტურების ენტომო- და აკაროფაუნა. შეისწავლა უმთავრესი სახეობების ბიოეკოლოგია, დაადგინა საქართველოში გავრცელებული ჭიჭინობელების ტაქსონომიური შედგენილობა, აღმოაჩინა და აღწერა ახალი სახეობა — ვაზის ჭიჭინობელა [Erythroneura imeretina (Dekanoidze)]. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები. ვაზის კულტურის მავნებელი, თბ., 1964; თუთის ხის მავნებელ-დაავადებანი და მათთან ბრძოლა, თბ., 1972; ენტომოლოგია, თბ., 1974 (თანაავტ. ირ. ბათიაშვილი); ფიტოაკაროლოგია, თბ., 1981; სასოფლო-სამეურნეო კულტურების მავნე ტკიპები და მათთან ბრძოლის თანამედროვე ღონისძიებები, თბ., 1982. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 361.
ხატია დეკანოიძე

ხატია დეკანოიძე (დ. 20 იანვარი, 1977, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი, საქართველოს პოლიციის აკადემიის ხელმძღვანელი 2007-2012 წლებში, უკრაინის ეროვნული პოლიციის უფროსი 2015-2017 წლებში, პარტია „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ პოლიტიკური საბჭოს წევრი. ხატია დეკანოიძემ თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი საერთაშორისო ურთიერთობების სპეციალობით 1999 წელს დაამთავრა. 1999 წლიდან კი იგი საქართველოს სხვადასხვა სამთავრობო უწყებებში მუშაობდა. 2004-2005 წლებში შინაგან საქმეთა სამინისტროს ადმინისტრაციის უფროსის თანამდებობაზე ყოფნისას მონაწილეობდა პოლიციის რეფორმაში. 2007 წლის მაისიდან 2012 წლის მაისამდე იყო საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს აკადემიის რექტორი, 2012 წლის მაისიდან 2012 წლის ივლისამდე — გამოცდების ეროვნული ცენტრის ხელმძღვანელი, 2012 წლის 4 ივლისიდან 25 ოქტომბრამდე — საქართველოს განათლებისა და მეცნიერების მინისტრი. 2014 წელს უკრაინის მთავრობამ ხატია დეკანოიძე მართლმსაჯულების, სამართალდამცავი და ანტიკორუფციული რეფორმების ექსპერტად მიიწვია. 2015-2016 წლებში კი უკრაინის ეროვნული პოლიციის უფროსად დაინიშნა. ხატია დეკანოიძე მუშაობდა არაერთ საერთაშორისო ორგანიზაციაში, როგორებიცაა UNDP, ICITAP (კრიმინალური გამოძიების ტრეინინგის დახმარების საერთაშორისო პროგრამა, DOJ, აშშ) ეუთო და ა.შ. იგი არის ეუთოს სამეცნიერო სახელმძღვანელოს ავტორი ევროპულ ქვეყნებში საუკეთესო პოლიციური სწავლების პრაქტიკის შესახებ. გარდა ამისა, ხატია დეკანოიძე არის დამხმარე პროფესორი მარშალის უსაფრთხოების ცენტრში გერმანიაში (კურსი ტრანსნაციონალური ორგანიზებული დანაშაულის შესახებ). 2016 წლიდან საქართველოს ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის პარტიის პოლიტიკური საბჭოს წევრია. 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებზე „ერთიანმა ნაციონალურმა მოძრაობამ“ და გაერთიანებულმა ოპოზიციამ „ძალა ერთობაშია“ ისნის საარჩევნო ოლქის მაჟორიტარობის კანდიდატად წარადგინა. მან ხმების 26,98% (13658) მიიღო და მეორე ადგილი დაიკავა. მეორე ტურში მონაწილეობაზე და პარლამენტში პარტიული სიით შესვლაზეც უარი განაცხადა (მთლიანად ოპოზიციასთან ერთად, გაყალბებული არჩევნების მოტივით). ოფიციალურად 2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გაერთიანებული ოპოზიცია „ძალა ერთობაშია“. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ხატია დეკანოიძე ხატია დეკანოიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ხატია დეკანოიძე დაარქივებული 2020-09-23 საიტზე Wayback Machine. — ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა ხატია დეკანოიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ 1.0 1.1 ხატია დეკანოიძის ბიოგრაფია. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-09-23. ციტირების თარიღი: 2020-09-21. ↑ „ნაციონალურმა მოძრაობამ“ მაჟორიტარობის კანდიდატები წარადგინა. მთავარი არხი. mtavari.tv (2020-09-23). ციტირების თარიღი: 24 სექტემბერი, 2020. ↑ 2020 წლის 31 ოქტომბრის საქართველოს პარლამენტის არჩევნები. ცესკო. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-01-04. ციტირების თარიღი: 7 იანვარი, 2021. ↑ ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ საქართველოს პარლამენტის 2020 წლის 31 ოქტომბრის არჩევნები შეაჯამა. ცესკო (2020-12-03). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-12-15. ციტირების თარიღი: 19 დეკემბერი, 2020.
ოთარ დადიანი

ოთარ (დავით) კონსტანტინეს ძე დადიანი (დ. 1892, სოფ. ჭკადუაში, ახლანდ. ზუგდიდის მუნიციპალიტეტი, — გ. 1 სექტემბერი, 1924, თბილისი) — ქართველი ოფიცერი, 1922-1924 წლებში ანტისაბჭოთა პარტიზანული მოძრაობის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი სვანეთისა და სამეგრელოს ტერიტორიაზე. დაიბადა თავად კონსტანტინე გიორგის ძე დადიანის (დ. 1852 — გ. 1903) და ელენე (და­უმ­ხან) ოთარის ასულ დადიშქელიანის (დ. 1855 — გ. 1894) ოჯახში. I მსოფლიო ომის დროს უფროს ძმასთან — მუშნი დადიანთან ერთად უნტერ-ოფიცრად (უმცროს ურიადნიკად) მსახურობდა რუსეთის იმპერიის არმიაში და ჩაჩნური ცხენოსანი პოლკის რიგებში მონაწილეობდა საბრძოლო მოქმედებებში კარპატებში. მიღებული ჰქონდა წმ. გიორგის IV, II და I ხარისხის ჯვრები. 1918 წლიდან მსახურობდა საქართველოს ჯარში. 1921 წელს საქართველოს იძულებითი გასაბჭოების შემდეგ მონაწილეობდა წინააღმდეგობის მოძრაობაში. 1922 წლის ივნისში მუშნი დადიანთან ერთად დააპატიმრეს აფხაზეთში ამბოხების მოწყობის დაგეგმვის ბრალდებით, მაგრამ მალევე გაათავისუფლეს. 1922 წლიდან მეთაურობდა ერთ-ერთ პარტიზანულ რაზმს სვანეთში. 1923 წლის 1 დეკემბერს კოდორის მაზრაში დააპატიმრეს კოწია დადიშქელიანთან ერთად, მაგრამ კვლავ გაათავისუფლეს. 1924 წლის ივნისში მისი ძმის, მუშნი დადიანის დახმარებით ხელისუფლებამ ოთარ დადიანი შემოირიგა და სრული ამნისტია გამოუცხადა. იმავე წლის აგვისტოს აჯანყების დროს დადიანი კვლავ მონაწილეობდა ანტისაბჭოთა გამოსვლებში. აჯანყების დამარცხების შემდეგ საქართველოს სსრ შინაგან საქმეთა სახალხო კომისარმა საშა გეგეჭკორმა შერიგების პირობით ძმები ტყიდან გამოიტყუა და დააპატიმრა სენაკის მაზრაში. მუშნი და ოთარ დადიანები მათ ნათესავთან, ნესტორ გარდაფხაძესთან და სხვა მსჯავრდებულებთან ერთად თბილისში დახვრიტეს. ცოლად ჰყავდა ლილი მარშანია (დ. 1897 — გ. 1957). ჯიქია ლ., 1924 წლის აჯანყება დასავლეთ საქართველოში, თბ.: უნივერსალი, 2012. ცხოვრება გვანჯი ჩიქოვანისა ; მუშნი დადიანი. წერილები, დღიურები / ემზარ კვიტაიშვილი ; [რედ. როსტომ ჩხეიძე ; მხატვ. გოგი წერეთელი ; პროექტის ავტ.: გიორგი ყუფუნია, ოთარ ჭითანავა]. - თბ., 2011. - ISBN 978-9941-0-3803-7; Дадиани Отар Константинович. «Памяти героев Великой войны 1914–1918».
ლაისა ლავეტი ტუიფაგალელე

ლაისა ლავეტი ტუიფაგალელე (დ. 27 აგვისტო, 1967) — ფიჯელი ძიუდოისტი. მონაწილეობა მიიღო 1992 წლისა და 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიადებზე. არის ოკენაეთის ორგზის ჩემპიონი. https://www.sports-reference.com/ დაარქივებული 2020-04-18 საიტზე Wayback Machine.
ნოდარ ლომოური

ნოდარ ლომოური (დ. 9 აგვისტო, 1926, თბილისი — გ. 3 აგვისტო, 2016) — ქართველი ისტორიკოსი, მეცნიერი, პედაგოგი. 1946 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი. 1952 წლიდან დაიწყო პედაგოგიური მოღვაწეობა სოხუმის პედაგოგიურ ინსტიტუტში. შემდეგ წლებში ლექციებს კითხულობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, თბილისის სამხატვრო აკადემიაში, აზიისა და აფრიკის ინსტიტუტში, ხელოვნების უმაღლეს სკოლაში. 1965-1971 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პრორექტორი. 1969-1971 წლებში ამავე უნივერსიტეტის ძველი ისტორიის კათედრის გამგე. 1971-1979 წლებში სიმონ ჯანაშიას სახელობის სახელმწიფო მუზეუმის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1981 წლიდან საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტის ბიზანტინოლოგიის განყოფილების ხელმძღვანელი. 1992 წლიდან შალვა ამირანაშვილის სახელობის საქართველოს ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმის დირექტორი. ნოდარ ლომოური 2000 წელს თბილისის საპატიო მოქალაქედ აირჩიეს. აქვს გამოკვლევები უძველეს უცხოურ წყაროებში თბილისის მოხსენიების შესახებ. წლების განმავლობაში იყო სხვადასხვა არქეოლოგიური ექსპედიციის მონაწილე და ერთადერთი ხელმძღვანელი. 100-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომის, 18 მონოგრაფიის ავტორი. საკანდიდატო დისერტაციის თემა: ”პტოლემაიოსის ცნობები საქართველოს შესახებ”. დაიცვა 1952 წელს; სადოქტორო დისერტაციის თემა: ”საქართველოსა და რომის ურთიერთობა”. დაიცვა 1969 წელს. ნოდარ ლომოური — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
გრიგოლ პაიჭაძე

გრიგოლ პაიჭაძე (დ. 9 ნოემბერი, 1941, თბილისი — გ. 3 თებერვალი, 2012) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1965 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს აღორძინება“. გრიგოლ პაიჭაძე — ბიბლიოვიკი გრიგოლ პაიჭაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ტაბიძე (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი ტაბიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ამბერკი ტაბიძე — ხელბურთელი გალაკტიონ ტაბიძე — პოეტი გულნარა ტაბიძე — კარდიოლოგი დავით ტაბიძე — პოლიტიკოსი, ქიმიკოსი დემურ ტაბიძე — ქართველი გეოგრაფი დიმიტრი ტაბიძე — აგრონომ-მევენახე მანანა ტაბიძე — ენათმეცნიერი ნოდარ ტაბიძე — პუბლიცისტი, მწერალი ოთარ ტაბიძე — ფილოსოფოსი, ფსიქოლოგი და საჭადრაკო კომპოზიტორი ტიციან ტაბიძე — პოეტი ჯემალ ტაბიძე — ფეხბურთელი
დავით სრესელი

დავით (დათიკო) ავთანდილის ძე სრესელი (დ. 1878 — გ. 1 სექტემბერი, 1924) — ქართველი სამხედრო პირი, პოლკოვნიკი. თბილისის გუბერნიის აზნაურთა ოჯახიდან. დაასრულა გორის სასულიერო სემინარია (1896), შემდეგ იუნკერთა სასწავლებელი. 1904 წლიდან მსახურობდა თურქესტანის მე-10 მსროლელთა პოლკში. მონაწილეობდა პირველ მსოფლიო ომში, რომლის დროსაც შტაბს-კაპიტნობიდან პოლკოვნიკობამდე დაწინაურდა. 1915 წელს დაიჭრა დასავლეთის ფრონტზე. დაჯილდოებული იყო წმ. ანას III (1915) და წმ. სტანისლავის II (1916) ხარისხის ორდენებით და გიორგის იარაღით (10 აპრილი, 1917; 1916 წლის 25 მაისს სოფ. პშედმესტიცესთან ბრძოლაში თავის გამოჩენისთვის). 1918-1921 წლებში მსახურობდა საქართველოს ჯარში (მ. შ. 1920 წელს იყო სოხუმის გარნიზონის უფროსი). საბჭოთა ხელისუფლების წაქეზებით 1923 წელს გააძევეს თავის მამულიდან სოფ. ჯარიაშენში. 1924 წლის აგვისტოს აჯანყების დღეებში დააპატიმრეს და დახვრიტეს. დავით სრესელი — საქართველოს პირველი რესპუბლიკის (1918-1921) პროსოპოგრაფიული ბაზა (ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ლინგვისტურ კვლევათა ინსტიტუტი) Сресели Давид. „Памяти героев Великой войны 1914–1918“. ბოლშევიკებთან მებრძოლი 36 მენშევიკის ამბავი გორის სოფლებიდან. qartli.ge.
ნათელა პატარქალიშვილი

ნათელა პატარქალიშვილი (დ. 11 აგვისტო, 1940, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1970 წელს დაამთავრა ილია ჭავჭავაძის სახელობის თბილისის უცხო ენათა სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ინგლისური ენისა და ლიტერატურის ფაკულტეტი. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს აღორძინება“. ნათელა პატარქალიშვილი — ბიბლიოვიკი ნათელა პატარქალიშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ილო ბეროშვილი

ილო ბეროშვილი (დ. 29 დეკემბერი, 1981) — ქართველი ფეხბურთელი, მსახიობი და ტელეწამყვანი. მან თავისი საფეხბურთო კარიერა 2000 წელს დაიწყო, როცა ის შეუერთდა „ვიტ ჯორჯიას“. 2005 წელს მან საფეხბურთო კარიერას თავი დაანება და სატელევიზიო კარიერა დაიწყო „იმედში“, სადაც მიჰყავდა გადაცემა „ილო ბეროშვილის შოუ“. მოგვიანებით მან დაიწყო ახალი პერსონაჟის, შავლეგოს თამაში სერიალში „ჩემი ცოლის დაქალები“, რომელიც „რუსთავი 2-ზე“ გადიოდა, მოგვიანებით კი „ფორმულაზე“ გადავიდა. ამჟამად მუშაობს „მთავარ არხზე“, სადაც მიჰყავს გადაცემა „მთავარი ბიჭები“ ნიკა გრიგოლიასთან და ვანიკო თარხნიშვილთან ერთად. ჰყავს მეუღლე, მსახიობი ანი ბებია და სამი შვილი (ორი წინა ქორწინებიდან). ილო ბეროშვილი — Transfermarkt ↑ mtavari.tv ↑ ილო ბეროშვილი შვილების ფოტოებს აქვეყნებს[მკვდარი ბმული]
ლევან პირველი

ლევან პირველი (დ. 9 ოქტომბერი, 1962, თბილისი) — ქართველი ბიზნესმენი, პოლიტიკოსი. 1989 წელს დაამთავრა შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი ვ. ი. ლენინის სახელობის საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სატრანსპორტო ფაკულტეტი. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (მესტიის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი საინიციატივო ჯგუფი . ლევან პირველი — ბიბლიოვიკი ლევან პირველი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) პრესა. ge — ორი მკვლელობა, რომელიც ლევან პირველის სახელს უკავშირდება კვირის პალიტრა — კავშირები კრემლთან - რა როლს ასრულებს ქართველი ლევან პირველი ავსტრიულ პოლიტიკაში?