laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ბესელაშვილები (შუახევის მუნიციპალიტეტი)

ბესელაშვილები — სოფელი საქართველოში, შუახევის მუნიციპალიტეტში (შუახევის სადაბო თემში). მდებარეობს მდინარე აჭარისწყლის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 420 მეტრზე. შუახევიდან დაშორებულია 3 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 143 კაცი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 414. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ 2.0 2.1 მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2011-05-31.
ბრილი (შუახევის მუნიციპალიტეტი)

ბრილი — სოფელი საქართველოში, შუახევის მუნიციპალიტეტში (წყალსაყრის თემში). მდებარეობს მესხეთის ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ჭვანისწყლის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1200 მეტრზე. შუახევიდან დაშორებულია 20 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 263 კაცი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 481. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ საქართველოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2011-05-31. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ურბინო

ურბინო — კედელშემორტყმული ქალაქი იტალიაში, მარკეს რეგიონში. 2009 წლის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 15 566 ადამიანს შეადგენს. ქალაქი გამოირჩევა რენესანსული კულტურის ისტორიული მემკვიდრეობით, რომელმაც პიკს 1444 - 1482 წლებში, ურბინოს ჰერცოგ ფედერიკო და მონტეფელტროს დროს მიაღწია. მისი მემკვიდრეობა შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში. ქალაქი მაღალი მწვერვალის კალთაზეა შეფენილი და თითქმის მთლიანად შუა საუკუნეების ელფერი დაჰკრავს, რასაც ხელს მხოლოდ ავტომანქანების დიდი რაოდენობა უშლის. ქალაქში მდებარეობს 1506 წელს დაარსებული ურბინოს უნივერსიტეტი და ურბინოს არქისაეპისკოპოსოს ცენტრი. ყველაზე ცნობილ არქიტექტურულ ძეგლს წარმოადგენს პალაცო-დუკალე. [www.comune.urbino.ps.it/ ოფიციალური საიტი] Urbino e Provincia
გოგაძეები (შუახევის მუნიციპალიტეტი)

გოგაძეები — სოფელი საქართველოში, შუახევის მუნიციპალიტეტში, (უჩამბის ადმინისტრაციულ ერთეულში). მდებარეობს შავშეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, მდინარე ტბეთის (მდინარე ჩირუხისწყლის მარცხენა შენაკადი) მარჯვენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 1400 მეტრზე. შუახევიდან დაშორებულია 16 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 143 კაცი. სახელი ეწოდა გოგაძეების საგვარეულოს მიხედვით. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 56. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ საქართველოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები ↑ Кавказскій календарь на 1912 годъ, Тифлись, 1911, стр. 143. ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2011-05-31. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
გოგინაური

გოგინაური — სოფელი საქართველოში, შუახევის მუნიციპალიტეტში (ადმინისტრაციული ერთეული დღვანი). მდებარეობს შავშეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, მდინარე ჩირუხისწყლის (მდინარე აჭარისწყლის მარცხენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1200 მეტრზე. შუახევიდან დაშორებულია 15 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 251 კაცი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 62. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ საქართველოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები ↑ Кавказскій календарь на 1912 годъ, Тифлись, 1911, стр. 143. ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2011-05-31. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
გომარდული

გომარდული — სოფელი საქართველოში, შუახევის მუნიციპალიტეტში (ბარათაულის ადმინისტრაციული ერთეული). მდებარეობს მდინარეების აჭარისწყლისა და ვანისწყლის (მდინარე ჭვანისწყლის მარცხენა შენაკადი) წყალგამყოფის ჩრდილოეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 1120 მეტრზე. შუახევიდან დაშორებულია 23 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 290 კაცი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 86-87. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ საქართველოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2011-05-31. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
იოშუა აბრასი

იოშუა (ოსია) აბრასი (ინგლ. Joshua (Osias) Abrass; დ. 1820, ავსტრია — 1883 ან 1884, ოდესა) — ცნობილი ხაზანი და კანტორი. დაიბადა ავსტრიაში. 1840-1842 წლებში იყო კანტორი ტერნოპოლში, ხოლო 1842-1860 წლებში — ლამბერგში (უკრ. ლვოვი). 1860 წლიდან 1883 წლამდე იყო ოდესის დიდი სინაგოგის მთავარი კანტორი. გარდაიცვალა ოდესაში. აბრასმა დაწერა „ზიმრათ იოჰ“ — ჰიმნები და სიმღერები შაბათისა და საწელიწდო დღესასწაულებისთვის, რომელიც გამოიცა 1873 წელს ვენაში. მისი ქალიშვილი იყო პოპულარული რუსი მომღერალი აბრაზცოვა. ABRASS, JOSHUA (OSIAS) / JewishEncyclopedia.com Abrass Joshua (Osias) / The Hebrew University of Jerusalem[მკვდარი ბმული]
გუნდაური (შუახევის მუნიციპალიტეტი)

გუნდაური — სოფელი საქართველოში, შუახევის მუნიციპალიტეტში, შუახევის ადმინისტრაციულ ერთეულში. მდებარეობს მდინარეების სხალთისა და ჩირუხისწყლის (მდინარე აჭარისწყლის მარცხენა შენაკადები) წყალგამყოფის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილის სამხრეთ კალთაზე, ჩირუხისწყლის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 880 მეტრზე. შუახევიდან დაშორებულია 7 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 58 კაცი. სახელი უწოდეს გუნდაძეების საგვარეულოს მიხედვით. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 204. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ საქართველოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2011-05-31. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
დაბაძველი

დაბაძველი — სოფელი საქართველოში, შუახევის მუნიციპალიტეტში, შუახევის ადმინისტრაციულ ერთეულში. მდებარეობს აჭარის ქვაბულში, მდინარე აჭარისწყლის ხეობაში. ზღვის დონიდან 720 მეტრზე. შუახევიდან დაშორებულია 6 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 158 კაცი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 244. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ შუახევის მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციულ ერთეულებად დაყოფის შესახებ ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2011-05-31. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
დღვანი

დღვანი — სოფელი საქართველოში, შუახევის მუნიციპალიტეტში, დღვანის ადმინისტრაციული ერთეულის ცენტრი (სოფლები: გოგინაური, დღვანი, კვიახიძეები, ლომანაური, ქიძინიძეები). მდებარეობს შავშეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, მდინარე ჩირუხისწყლის (მდინარე აჭარისწყლის მარცხენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 1120 მეტრზე. შუახევიდან დაშორებულია 16 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 284 კაცი. დღვანის მეჩეთი აშენებულია XX საუკუნის დასაწყისში ლაზი ოსტატის ომერ უსტის მიერ. მისი მოხატულობა შესრულებულია 1908 წელს ქართველი მხატვრის, იბრაიმ ეფენდი შავშეთელის მიერ. მეჩეთი ხასიათდება მდიდარი ფერწერული დეკორით, ნათელი, სადღესასწაულო ფერთა კოლორიტით. ინტერიერის მოხატულობაში გვხვდება, როგოც ხალხური, ასევე რელიგიური სიმბოლიკა, მრავალფეროვანი მცენარეული სახეები. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 524. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ საქართველოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები ↑ შიოშვილი თ., ბარამიძე რ. „ქართველი მუსლიმები თანამედროვეობის კონტექსტში“ გვ. 456 ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2011-05-31. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
აჭარისაღმართი

აჭარისაღმართი — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტში, მაჭახელას თემში. მდებარეობს შავშეთის ქედის სამხრეთი კალთის ძირას, მდინარე მაჭახელისწყლის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 300 მეტრზე. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 404 კაცი. აჭარისაღმართის ღირსშესანიშნაობებიდან აღსანიშნავია: აჭარისაღმართის ჩანჩქერი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 274. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 20. ↑ საქართველოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05. ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2011-05-31. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
აჭარისწყალი (ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტი)

აჭარისწყალი — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: აჭარისწყალი, კაპნისთავი, კიბე, მაღლაკონი, მაჭახლისპირი, მირვეთი, ხერთვისი). მდებარეობს მესხეთის ქედის სამხრეთი კალთის ძირას, მდინარე აჭარისწყლის მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 150 მეტრზე. შავი ზღვიდან დაშორებულია 16 კმ-ით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 274 კაცი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 276. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 20. ↑ ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის თემები და სოფლები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-04. ციტირების თარიღი: 2012-10-06. ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2011-05-31. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
სან-ფრანჩესკოს ბაზილიკა (ასიზი)

ასიზის სან-ფრანჩესკოს ბაზილიკა (იტალ. Basilica Papale di San Francesco d'Assisi) — რომანულ-კათოლიკური ეკლესიის ფრანცისკანელთა ორდენის მთავარი ტაძარი. მდებარეობს იტალიის ქალაქ ასიზიში, წმინდა ფრანჩესკო ასიზელის მშობლიურ ქალაქში. ტაძარში მდებარეობს წმინდანის საფლავი და წარმოადგენს იტალიელი ქრისტიანი პილიგრიმების მოსალოც ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს ადგილს ქვეყანაში. მისი მშენებლობა 1228 წელს, გორაკის ფერდობზე დაიწყო და შედგება ორი ეკლესიისაგან - რომლებიც ცნობილია როგორც ზედა და ქვედა ეკლესიები. 2000 წელს კომპლექსი იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა. ზედა ეკლესიის ინტერიერი იმდენად მნიშვნელოვანია, რამდენადაც ის იტალიაში ადრეული გოთიკური სტილის ნიმუშია. ორივე ეკლესია შემკულია გვიანი შუა საუკუნეების ფრესკებით, რომლებიც რომისა და ტოსკანის სკოლის მხატვრებს ეკუთვნით. შესრულებული სამუშაოების რანგი და ხარსიხი ბაზილიკას უნიკალურ მნიშვნელობას სძენს, რადგან ის ასახავს მისი პერიოდის იტალიური ხელოვნების განვითარებას. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში ოფიციალური საიტი The official website of the Basilica of St Francis To see the webcam in the tomb of St Francis The Basilica of St Francis Frescoes of Giotto in the upper basilica დაარქივებული 2024-01-21 საიტზე Wayback Machine.
ვერონა

ვერონა — ქალაქი ჩრდილოეთ იტალიაში, ვენეტოს რეგიონში. წარმოადგენს რეგიონის შვიდი პროვინციული დედაქალაქიდან ერთ-ერთს. 2008 წლის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 265 410 ადამიანს შეადგენს, ხოლო მეტროპოლიური არეალის 714 274-ს. ვერონა რეგიონის მეორე და ჩრდილო-აღმოსავლეთ იტალიის მესამე ყველაზე ხალხმრავალი კომუნაა. მისი კულტურული მემკვიდრეობის, რამდენიმე ყოფლეწლიური ბაზრობის, შოუების, პოეზიის სეზონებისა თუ რომაელების მიერ აშენებული ამფითეატრის წყალობით, ვერონა ჩრდილოეთ იტალიის ერთ-ერთ უმთავრეს ტურისტულ ღირსშესანიშნაობას წარმოადგენს. 2000 წელს, იუნესკომ ვერონა მისი ურბანული სტრუქტურისა და არქიტექტურის გამო მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა. ოფიციალური საიტი The official website of the Academy of Verona The offcial website of the University of Verona The official website of Arena დაარქივებული 2006-05-21 საიტზე Wayback Machine. Verona tourism and free time Database of 4000 photos from Verona Photos from Verona დაარქივებული 2009-08-27 საიტზე Wayback Machine. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ვერონა
ენდრიუ ლოიდ უებერი

ენდრიუ ლოიდ უებერი (ინგლ. Andrew Lloyd Webber; დ. 22 მარტი, 1948, ლონდონი) — ინგლისელი კომპოზიტორი. ავტორი როკ-ოპერისა „იესო ქრისტე სუპერვარსკვლავი“ და სხვა მიუზიკლებისა. არის ორგანისტ უილიამ ლოიდ უებერის უფროსი ვაჟი და ვიოლონჩელოისტ ჯულიან ლოიდ უებერის ძმა. ლოიდ უებერმა მუსიკის წერა დაიწყო 6 წლის ასაკში. თავისი პირველი კომპოზიცია გამოაქვეყნა 9 წლისამ. არის „რაინდისა“ და „სერ-ის“ ტიტულების მფლობელი. ოფიციალური საიტი. ბიოგრაფია SBGMusic.com-ზე.
ი ინ მუნი

ი ინ მუნი (კორ. 이인문), ასევე იუ ჩუნი (კორ.: „არის გაზაფხული“) (დ. 1745, ჰეიო, კორეა — გ. 1821, სეული) — კორეელი პეიზაჟისტი. ჩინური მხატვრობის ტრადიციული ჩრდილოური სკოლის მიმდევარი. ი ცნობილია თავისი კონსტრუქციის სიფაქიზითა და ფუნჯის თავდაჯერებული მონასმებით. მისი ყველაზე ცნობილი ნამუშევარია „მდინარე გაზაფხულზე“. მან პირველად გამოიყენა პეიზაჟის ხატვისას აკვარელი, რითაც კორეულ ფერწერაში ახალ მიმართულებას ჩაუყარა საფუძველი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ი ინ მუნი Yi In-mun / Britannica - The Online Encyclopedia http://www.towooart.com/oldart/old_korea/leeinmun/leeinmun.htm Arts of Korea
იოლფუსა

იოლფუსა — მდინარე ისლანდიაში. მიედინება ისლანდიის სამხრეთში, წარმოიქმნება მდინარეების ჰვითაუს და სოგის შეერთების შედეგად. მდინარე ჩაედინება ატლანტის ოკეანეში, სადაც მისი სიგანე აღწევს ხუთ კილომეტრს. იოლფუსა და თიოურსაუ ყველაზე წყალუხვი მდინარეებია ისლანდიაში. ზაფხულში ყინულის დნობასთან ერთად იზრდება წყალდიდობის საფრთხე. მდინარე მდიდარია თევზით. იოლფუსა დაარქივებული 2016-04-15 საიტზე Wayback Machine.
კალტაჯირონე

კალტაჯირონე (სიცილ. Caltaggiruni; იტალ. Caltagirone) — ქალაქი და კომუნა იტალიის კუნძულ სიცილიაზე, კატანიის პროვინციაში, ქალაქ კატანიიდან 70 კმ-ით სამხრეთ დასავლეთით. 2008 წლის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 39 478 ადამიანს შეადგენს. ქალაქი ისტორიულად ცნობილია კერამიკის წარმოებით, რომელიც დღესაც გრძელდება. საქმიანობის სხვა მნიშვნელოვანი სფერო სოფლის მეურნეობაა. ქალაქის სახელი მოდის არაბულიდან „კალ-ათ-გჰირან“ და ნიშვანს ლარნაკების ბორცვს. იგი დასახლებული ყოფილა ჯერ კიდევ პრეისტორიულ ხანაში, რაზეც მეტყველებს ორი ნეკროპოლისი და მრავალი არქეოლოგიური მონაპოვარი, რომლებიც ძვ. წ. II ათასწლეულით თარიღდება. შემდეგში, რომალეთა მოსვლამდე ქალაქი დასახლებული იყო სიცილიელებით. 1030 წელს აქ არაბებმა ციხესიმაგრე ააშენეს, რომელიც შემდეგ ლიგურიელებმა აიღეს. ქალაქმა განვითარების პიკს ნორმანებისა და ჰოჰენშტაუფენების მმართველობის ქვეშ მიაღწია, როდესაც მან სახელი კერამიკის წარმოებით გაითქვა. კალტაჯირონე თითქმის მთლიანად დაინგრა 1693 წლის მიწისძვრის შედეგად. ამის შემდეგ, კერძო თუ საჯარო შენობათა უდიდესი ნაწილი ბაროკოს სტილში აღდგა. ამ ფაქტის გამო, ქალაქი და მისი შემოგარენი, 2002 წელს იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა. ოფიციალური საიტი APT di Catania დაარქივებული 2007-03-10 საიტზე Wayback Machine. Frazione Granieri foto e informazioni su Caltagirone დაარქივებული 2015-09-24 საიტზე Wayback Machine. Galleria fotografica დაარქივებული 2011-07-22 საიტზე Wayback Machine.
ჰვითაუ

ჰვითაუ (ისლ. Hvítá) — მდინარე ისლანდიაში. მდინარე ჰვითაუ სათავეს იღებს ტბა ჰვითაურვატნიდან. ჰვითაუ მიედინება სამხრეთის მიმართულებით, სათავიდან ორმოცი კილომეტრის შემდეგ მდინარე წარმოქმნის ჩანჩქერ გულლფოსს. ჰვითაუ კვეთს ისლანდიის დაბლობებს და მიედინება ინგოფსფიალის მთების მახლობლად, ამ წერტილიდან მდინარე ატარებს იოლფუსას სახელს და ჩაედინება ატლანტის ოკეანეში. მდინარის საერთო სიგრძე იოლფუსასთან ერთად შეადგენს 185 კილომეტრს. Hvítá í Árnessýslu
სკიაულფანდაფლოუტი

სკიაულფანდაფლოუტი (ისლ. Skjálfandafljót) — მდინარე ისლანდიაში. მდინარე სათავეს იღებს ვატნაიეკულის მყინვარის ჩრდილო-დასავლეთ საზღვარზე ისლანდიის მაღლობზე. მდინარეზე არის რამდენიმე ჩანჩქერი აქედან ყველაზე ცნობილი ჩანჩქერია გუდაფოსი. Photo Icelandic River Guide
ელბა

ელბა (ჩეხ. Labe; გერმ. Elbe) — მდინარე ჩეხეთსა და გერმანიაში. დასავლეთ ევროპის ერთ-ერთი უდიდესი მდინარე. სიგრძე 1165 კმ, აუზის ფართობი 148 ათ. კვ.კმ. სათავე აქვს ჩეხეთში, კრკონოშეს მთების სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, 1400 მ სიმაღლეზე. ქალაქ პარდუბიცემდე მიედინება ჭორომიან კალაპოტში, აჩენს 70 მ-მდე სიმაღლის ელბის ჩანჩქერს. ქვემოთ ხეობა განიერდება, ქალაქ მელნიკთან უერთდება მდინარე ვლტავა, შემდეგ კი მდინარე ოგრჟე. ჩეხეთის რესპუბლიკაში მდინარე 405 კმ მანძილზე მიედინება და აქ მას ლაბას ეძახიან. ქალაქ მაისენს ქვემოთ ელბა ჩრდილოეთ გერმანიის დაბლობზე გადის. მაგდებურგის რაიონში მისი სიგანეა 250 მ, ჰამბურგთან — 500 მ. ელბა ერთვის ჩრდილოეთის ზღვას, სადაც 2,5 კმ-იდან 15 კმ-მდე სიგანის ესტუარს ქმნის. მთავარი შენაკადებია: მარჯვ. — იიზერა, შვარცე-ელსტერი, ჰაფელი, ელდე; მარცხ. — ორლიცე, ვლტავა, ოგრჟე, მულდე, ზაალე, ალანდი. გაზაფხულზე იცის წყალდიდობა (1-3 თვე, მაქსიმუმი აპრილში), ზაფხულში - წყალმცირობა. საშუალო წლიური ხარჯი ქვემოთში ქალაქ გეესტჰახტთან 700 მ³/წმ, უდიდესი 4070 მ³/წმ, უმცირესი 145 მ³/წმ. მთიან ნაწილში იყინება 1,5-2 თვით, ქვემოთში 2-3 კვირით. თბილ ზამთარში არ იყინება. ზღვის მოქცევის გავლენა ელბაზე 160 კმ-ზე ვრცელდება. ელბა მნიშვნელოვანი სატრანსპორტო მაგისტრალია. სანაოსნოა შესართავიდან ქალაქ კოლინამდე (ჩეხეთი), 947 კმ. ელბა არხებით არის შეერთებული მდინარეების ვეზერის, ემსის, რაინისა და ოდერის აუზებთან. ქალაქ მაგდებურგს ქვემოთ ელბამდე მიყვანილია სანაოსნო არხები. ელბის ნაპირებზეა გაშენებული დიდი ქალაქები და ნავსადგურები: ჰამბურგი, დრეზდენი, მაგდებურგი (გერმანია), უსტი (ჩეხეთი). მეორე მსოფლიო ომის დროს 1945 წლის აპრილის დასასრულსა და მაისის დასაწყისში ელბის ორივე ნაპირზე მოხდა ფაშისტური გერმანიის შეიარაღებული ძალების ძირითადი დაჯგუფებების ნარჩენების ლიკვიდაცია და კაპიტულაცია. ელბაზე შეხვდნენ ეთმანეთს საბჭოთა და მოკავშირეთა (აშშ და ინგლისი) ჯარები. გერმანიის მდინარეების სია Ancient library Albis river in Germania Magna Source of Albis river in Asciburgis (Riesengebirge Giants mountains information and pictures of the spring of Labe in Giant Mountains (Krkonoše, Riesengebirge) ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 84-85.
ფშეხა

ფშეხა (რუს. Пшеха; ადიღ. Пщыхьэ) — მდინარე რუსეთის ადიღესა და კრასნოდარის მხარეში, მდინარე ბელაიის მარცხენა შენაკადი. სათავე აქვს დასავლეთ კავკასიონზე, მთა ფიშტის კალთებზე. სიგრძე 139 კმ, აუზის ფართობი 2090 კმ². მდინარე ბელაიას ერთვის ქალაქ ბელორეჩენსკთან ახლოს. მთავარი შენაკადია მდინარე ციცე, რომელიც მას მარჯვენა მხრიდან შეერთვის. სწრაფი დინებით გამოირჩევა განსაკუთრებით მდინარის ზემო მონაკვეთი, სადაც ხეობა ხშირი ტყითაა დაფარული. მდინარე ფშეხის ნაპირზეა გაშენებული ქალაქი აფშერონსკი. ბროკჰაუზისა და ეფრონის ენციკლოპედიური ლექსიკონი (რუსული)
ჰელოხი

ჰელოხი (გერმ. Hölloch) — კარსტული მღვიმე შვეიცარიაში, შვიცის კანტონში. ევროპის ერთ-ერთი უგრძესი მღვიმე. გააჩნია ორი შესასვლელი. საერთო სიგრძე დაახლოებით 200 კმ-მდე, სიღრმე 939 მ. ევროპის მღვიმეებს შორის სიგრძით მეორე ადგილზეა. ქმნის მიწისქვეშა ხვრელების მრავალსართულიან რთულ სისტემას. გამომუშავებულია გლარნის ალპების ჩრდილოეთ შტოქედების ცარცულ კირქვებში, მუოტის ხეობაში. მოიპოვება სტალაქტიტები, სტალგმიტები. დამახასიათებელია შესასვლელები და ჩაღრმავებები ელიფსოიდურ ჭრილში. მღვიმე ჰელოხი ცნობილია 1875 წლიდან. პირველ გამოკვლევებს ხელმძღვანელობდა ალოიზ ულრიხი. 1970 წლამდე ითვლებოდა მსოფლიოს უდიდეს მღვიმურ კომპლექსად. 1952 წელს მღვიმის გამოკვლეული ნაწილის სიგრძე უტოლდებოდა მხოლოდ 25 კილომეტრს, ხოლო 1968 წლისათვის გამოკვლეული ნაწილის სიგრძემ შეადგინა 100 კილომეტრი. დღეისათვის ჰელოხის საერთო სიგრძე უტოლდება 200 კმ-ს. 2010 წელს მღვიმეში აღმოაჩინეს ცოცხალი ორგანიზმი. განვითარებულია ტურიზმი. ↑ Bob Gulden. Worlds longest caves. Geo2 Committee on Long and Deep Caves. National Speleological Society. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-06-08. ↑ NZZ, Suche nach unterirdischem Leben, abgerufen am 25. April 2011
ლუბრმა

ლუბრმა — ჩქერებს შორის მოქცეული მდინარის კალაპოტის უფრო ღრმა მონაკვეთი. ლუბრმა ჩვეულებრივ წარმოიქმნება იქ, სადაც მდინარის კალაპოტი მოხრილია ან შევიწროებულია და ფსკერი უფრო ინტენსიურად ირეცხება წყალდიდობის დროს მდინარის აჩქარებული დინების გამო. ღრმა ლუბრმა თევზების გამოსაზამთრებელი ადგილია. ლუბრმა ჩქერებთან ერთად მდინარეზე წარმოქმნის სისტემას — ლუბრმა-ჩქერი-ლუბრმა. ლუბრმა ჩაზნექილი ნაპირის სიახლოვეს ხშირად იკავებს კლაკნილის მეტად გამრუდებულ ნაწილს. ჩქერისგან განსხვავებით, წყალმცირობისას ლუბრმაზე წყლის ზედაპირის დახრილობები და დინების სიჩქარე მკვეთრად მცირდება, ხოლო წყალდიდობისას მატულობს. წყალმცირობისას ლუბრმაზე ნარიყი ილექება, წყალდიდობისას მისი ფსკერი ირეცხება. მეანდრის კლაკნილზე განლაგებულ ლუბრმაზე, ჩაზნექილ ნაპირთან ამ მხარეზე მიმართული ზედაპირული დინებების ზემოქმედებით წყლის დონე მატულობს. წარმოიქმნება წყლის ზედაპირის განივი დახრილობა, რომელიც მით უფრო მეტია, რაც უფრო ნაკლებია კალაპოტის კლაკნილის რადიუსი და დიდია დინების სიჩქარე. ფსკერთან, წარმოიქმნება მოზნექილი ნაპირის მხარეს არსებული ფსკერისპირა დინება. სიღრმესა და წყლის სიჩქარის ნაკლებობას ხშირად მოჰყვება ლუბრმის სტრატიფიკაცია, განსაკუთრებით თბილ რეგიონებში. აშშ-ის დასავლეთით, თბილსა და არიდულ რეგიონებში ზედაპირული წყალი 3–9°C მაღალი აღმოჩნდა, ვიდრე ფსკერზე. სახმელეთო პრაქტიკაში ლუბრმა აღნიშნავს მდინარის ღრმა მონაკვეთს, რომელიც უზრუნველყოფს გემების თავისუფალ მოძრაობას. მდინარეს როგორც წესი ყოფენ ზედა, საშუალო და ქვედა ლუბრმად. ლუბრმა აგრეთვე აღნიშნავს ზღვის მონაკვეთს, რომელიც თავისუფალია წყალქვეშა საშიშროებისაგან (შხერები, კლდეები). ლუბრმა შედარებით იშვიათია მდინარე დასავლეთის გუმისთაზე, სადაც მისი სიგრძე არც თუ ისე დიდია. ჩქერი ↑ Чеботарев А. И. Гидрологический словарь. Л.: Гидрометеоиздат, 1978, 308 с. ↑ 2.0 2.1 Плёс | Научно-популярная энциклопедия «Вода России» ↑ Thermally Stratified Pools and Their Use by Steelhead in Northern California Streams. 1994 ↑ Плёс | Большая российская энциклопедия. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-08-14. ციტირების თარიღი: 2021-02-20. ↑ Ресурсы поверхностных вод СССР. Том 09. Закавказье и Дагестан. Выпуск 1. Западное Закавказье. 1969