გიორგი ანთაძე

გიორგი ანთაძე (დ. 6 სექტემბერი, 1920, ფოთი, საქართველო — გ. 3 ნოემბერი, 1987, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი და საბჭოთა ფეხბურთელი და ფეხბურთის მწვრთნელი. თამაშობდა ნახევარმცველისა და თავდამსხმელის პოზიციაზე. იცავდა სოხუმის „დინამოს“, თბილისის „დინამოსა“ და საბჭოთა კავშირის ეროვნული და ოლიმპიური ნაკრების ღირსებას. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1951). დიდი სამამულო ომის მონაწილე. გიორგი ანთაძე ფოთში, 1920 წლის 6 სექტემბერს დაიბადა. ფეხბურთის თამაშიც აქვე, ფოთის ბავშვთა გუნდში დაიწყო. 1939–1941 წლებში თბილისის თსუ-ს საფეხბურთო გუნდში თამაშობდა, 1942–1943 წლებში კი სოხუმის „დინამოში“. ამის შემდეგ ქვეყნის პირველ გუნდში მიიწვიეს, სადაც 1954 წლამდე ასპარეზობდა. 10 სეზონი იცავდა დინამოელთა ღირსებას, რომლის შემადგენლობაშიც საკავშირო ჩემპიონატის, საკავშირო თასის გათამაშებისა და საერთაშორისო ამხანაგური შეხვედრების ფარგლებში ორასზე მეტი მატჩი ჩაატარა და ორმოცზე მეტი ბურთი გაიტანა. საბჭოთა კავშირის ორგზის (1951, 1953) ვიცე-ჩემპიონი, სამგზის (1946, 1947, 1950) ბრინჯაოს პრიზიორი და საკავშირო თასის გათამაშების ფინალისტი (1946). 1952 წელს საბჭოთა კავშირის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში ჩაატარა სამი არაოფიციალური მატჩი. იყო 1952 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების საფეხბურთო ტურნირის ფინალური ეტაპის მონაწილე, თუმცა შეხვედრებში მონაწილეობა არ მიუღია. თბილისის „დინამოს“ ძირითად შემადგენლობაში საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატის ფარგლებში პირველად 1945 წლის 13 მაისს, საკავშირო პირველობის მე-8 ტურის კალენდარულ მატჩში, ლენინგრადის „დინამოს“ წინააღმდეგ გამოვიდა მინდორზე. შეხვედრა თბილისის „დინამოს“ სტადიონზე გაიმართა და მას 30 ათასი ფეხბურთის გულშემატკივარი დაესწრო. დინამოელებმა თამაში ასეთი შემადგენლობით დაიწყეს: ვალტერ სანაია, გრიგოლ გაგუა, ბორის ფროლოვი, არჩილ კიკნაძე, მიხეილ ბერძენიშვილი, გრიგოლ ჭელიძე, გაიოზ ჯეჯელავა, გიორგი ანთაძე, ვიქტორ პანიუკოვი, ვიქტორ ბერეჟნოი და ავთანდილ ღოღობერიძე. დაპირისპირება ვიქტორ პანიუკოვის დუბლის წყალობით თბილისელთა გამარჯვებით, ანგარიშით — 2–1 დამთავრდა. თბილისის „დინამოს“ მაისურით საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატის ფარგლებში ბოლოჯერ 1954 წლის 22 აგვისტოს, საკავშირო ჩემპიონატის 26-ე ტურის კალენდარულ მატჩში, მოსკოვის „ლოკომოტივის“ წინააღმდეგ ითამაშა. დინამოელებმა თამაში ასეთი შემადგენლობით დაიწყეს: შოთა კიტია, ნიკოლოზ გოგლიძე, ჯუმბერ რუსაძე, იბრაჰიმ სარჯველაძე, რევაზ მახარაძე, გიორგი ანთაძე, ალექსანდრე კოტრიკაძე, კონსტანტინე გაგნიძე, ზაურ კალოევი, ავთანდილ ღოღობერიძე და ბორის ხასაია. შეხვედრა მოსკოველთა გამარჯვებით, ანგარიშით — 6–1 დამთავრდა. აღნიშნული შეხვედრის შემდეგ კიდევ ორჯერ გამოვიდა დინამოელთა რიგებში, ამჯერად საკავშირო თასის გათამაშების ფარგლებში გამართულ მეთექვსმეტედფინალურ მატჩებში სტალინოს „შახტიორის“ წინააღმდეგ 1954 წლის 12 და 13 სექტემბერს. სათამაშო კარიერის დამთავრების შემდეგ სამწვრთნელო საქმიანობა განაგრძო. სხვადასხვა დროს იყო თბილისის ახალგაზრდული საფეხბურთო სკოლის (1955–1958), ქუთაისის „ტორპედოს“ (1959), ტყიბულის „მეშახტის“ (1959–1961, 1965–1966), ფოთის „კოლხეთის“ (1962–1964), ხაშურის „ივერიას“ (1973–1974) და ბათუმის „დინამოს“ (1976–1978) მთავარი მწვრთნელი. გარდაიცვალა 1987 წლის 3 ნოემბერს თბილისში. წყარო: Footballfacts.ru. დინამო თბილისი საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატი 02 ﻿ ვიცე-ჩემპიონი:1951, 1953 03 ﻿ ბრინჯაოს პრიზიორი: 1946, 1947, 1950 საბჭოთა კავშირის თასი ფინალისტი: 1946 საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი: 1951 33 საუკეთესო №2: 1954 №3: 1951, 1952, 1953 1938 წლიდან სწავლობდა საქართველის სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტში, შემდეგ გაიწვიეს წითელ არმიაში, მსახურობდა სხვადასხვა საჯარისო ნაწილში. გიორგი ანთაძე ოთხჯერ იყო დასახელებული საბჭოთა კავშირის წლის 33 საუკეთესო ფეხბურთელის სიაში. თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში საკავშირო ჩემპიონატისა და საკავშირო თასის გათამაშების ფარგლებში გიორგი ანთაძის ანგარიშზეა 41 გატანილი ბურთი, აქედან 40 მეტოქეთა და ერთიც საკუთარ კარში. პირველი ბურთი მან 1945 წლის 27 მაისს, საკავშირო ჩემპიონატის მე-2 ტურის კალენდარულ მატჩში, მინსკის „დინამოს“ წინააღმდეგ, მეკარე ანატოლი სტეცენკოს კარში, შეხვედრის მე-20 წუთზე გაიტანა, ხოლო თავისი მე-40 და ბოლო ბურთი მეტოქის კარში ანთაძემ 1954 წლის 27 ივლისს, საკავშირო პირველობის, 22-ე ტურის კალენდარულ მატჩში, მინსკის „სპარტაკის“ წინააღმდეგ, მეკარე ალექსეი ხომიჩის კარში, შეხვედრის 52-ე წუთზე შეაგდო. მეტოქეთა კარში გატანილი 40 ბურთიდან, მას შვიდჯერ „დუბლი“ აქვს შესრულებული: მინსკის „დინამოს“ (27.05.1945), სტალინგრადის „ტრაქტორის“ (03.06.1945), ლენინგრადის „ზენიტის“ (27.07.1945, 15.09.1946), მოსკოვის „ლოკომოტივის“ (02.06.1948, 05.06.1950) და კიევის „დინამოს“ (09.06.1950) წინააღმდეგ გამართულ შეხვედრებში. რაც შეეხება მის ავტოგოლს, საკუთარი კარი მან 1954 წლის 22 აგვისტოს, მოსკოვის „ლოკომოტივთან“ გამართულ საკავშირო ჩემპიონატის 26-ე ტურის კალენდარულ მატჩში, შეხვედრის 76-ე წუთზე აიღო. თბილისელთა კარს ამ შეხვედრაში შოთა კიტია იცავდა. ეს იყო საკავშირო პირველობის ფარგლებში ჩატარებული ბოლო შეხვედრა გიორგი ანთაძის საფეხბურთო კარიერაში. თბილისის „დინამოს“ ძირითად შემადგენლობაში საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატისა დასაკავშირო თასის გათამაშების ფარგლებში ჩატარებულ 188 შეხვედრაში მსაჯებმა მას ორი ყვითელი და ერთი წითელი ბარათი უჩვენეს. გიორგი ანთაძემ დინამოელები მოედანზე გუნდის კაპიტნის სამკლაურით ექვსჯერ გაიყვანა. 1956 წელს დაამთავრა საქართველის სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტი. 1975 წლიდან იყო საქართველოს სპორტსახკომის ფეხბურთის სამმართველოს ოსტატთა გუნდების უფროსი მწვრთნელი. 1956 წლის დეკემბერში ფოთის „ვოდნიკის“ სტადიონზე გაიმართა მატჩი ადგილობრივ ნაკრებ გუნდსა და ქალაქის ვეტერან ფეხბურთელებს შორის, რომლებიც წინათ რესპუბლიკის წამყვან გუნდებში თამაშობდნენ. შეხვედრამ დიდი ინტერესი გამოწვია. გულშემატკივართა შორის იყვნენ ძველი ფეხბურთელები, რომლებიც თავის დროზე ფოთის სპორტულ პრესტიჟს იცავდენ ინგლისელ მეზღვაურებთან შეხვედრებში (ი. ყურუა, ძმები გოგინავები, ა. თურქიანი, გ. ხორავა, მ. გვალია და სხვ.). მატჩის სანახავად მოვიდა ფეხბურთის გულშემატკივარი 1908 წლიდან ლ. განგია. ვეტერანთა შემადგენლობაში იყვნენ ვლადიმერ ჯორბენაძე, ვ. კინწურაშვილი, ოთარ კინწურეიშვილი, ლუარსაბ ლოლაძე, ბორის პაიჭაძე, ავთანდილ პაიჭაძე, აკაკი ყალიჩავა, გიორგი ანთაძე და სხვები. თამაში დამთავრდა ანგარიშით 5–2 ვეტერანთა სასარგებლოდ. 1958 წელს გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველომ“ გამოსცა გიორგი ანთაძის წიგნი „ფეხბურთელის მოგონებანი“, სადაც ავტორი პროფესიული თვალით ახასიათებს იმ გუნდებს, რომლებთანაც თბილისის დინამოელებს მოუხდათ შეხვედრა. აკოფოვი, გ.; ენუქიძე, ჯ., ფეხბურთი—89 : ცნობარი, თბ.: საქ. კპ ცკ-ის გამ-ბა, 1989. — გვ. 86–87, 94, 101–102, 106. 158 გვ. მამულაშვილი, ვასილ, დიდი ფეხბურთის მოედნებზე, თბ.: საბლიტგამი, 1957. — გვ. 127–128, 275. 312 გვ. ტორაძე, გულბათ, ქართული ფეხბურთის დიდოსტატები, თბ.: საბჭ. საქართველო, 1987. — გვ. 61–69. 70 გვ. Винокуров В. И.; Владимиров В.Г. Всё о футболе / Соскин А. М. (сост.). — М.: ФиС, 1972. — 274 c. Савин, А.В. История футбола - игроки, тренеры, судьи. — М.: Терра-спорт, 2001. — 29 c. ISBN 5-93127-139-2. Соскин А. М. (сост.) Всё о футболе. Страны. Клубы. Турниры. Футболисты. Тренеры. Судьи. — М.: ФиС, 1972. — 274 c. ანთაძე, გიორგი (1958). ფეხბურთელის მოგონებანი. თბილისი: საბჭ. საქართველო.  ბერიშვილი, ელგუჯა (2013). ქართული სპორტის ოქროს წიგნი. თბ.: პალიტრა L.  თედორაძე, ზურაბ, საკლუბო გუნდების შედეგები სსრ კავშირის ჩემპიონატებში : უმაღლესი ლიგა, 1936–1991, თბ., 2001. თედორაძე, ზურაბ, თბილისის „დინამო“ : ციფრები, ფაქტები, კომენტარები, 1936–1989, თბ., 2002. თედორაძე, ზურაბ, თბილისის „დინამო“ ციფრებში, 1936–1989, თბ.: სტამბა–96, 1999. პაიჭაძე, ბორის, ბრძოლა ოქროს ქალღმერთისათვის : „დინამოს“ ისტორია / ქორქია, ბ. (ავტ.), თბ.: ნაკადული, 1960. ტორაძე, გულბათ (1997). ქართული ფეხბურთი : მოთამაშეები, გუნდები, წარსულის ფურცლები. თბ..  ღოღობერიძე, ავთანდილ (1963). ბურთით ცხრა მთას იქით. თბ.: საქ. ჟურნალისტთა კავშირი.  ანთელაშვილი, გ., თამაშობენ „მოხუცები“ // „ლელო“, 16 დეკემბერი, 1956, № 101 (1011), გვ. 4. ხსოვნა კეთილი კაცისა... // „ლელო“, 10 აპრილი, 1988, № 70 (9737), გვ. 2. გიორგი ანთაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გიორგი ანთაძე — ბიოგრაფიული ლექსიკონი გიორგი ანთაძე — საქართველოს ოლიმპიელთა კლუბი გიორგი ანთაძე — ქართული სპორტი თბილისის „დინამოს“ ოფიციალური საიტი საქართველოს სპორტისა და ახალგაზრდობის საქმეთა სამინისტრო ↑ აღნიშნული წყაროს მიხედვით ჯამში 208 მატჩი და 48 გოლი (აქედან 177 და 40 — საჩემპიონატო, 17 და 5 — სათასო, 14 და 3 — საერთაშორისო ამხანაგურ შეხვედრებში ჩატარებული მატჩები და გოლები) — აკოფოვი, გ.; ენუქიძე, ჯ., ფეხბურთი – 89 : ცნობარი, თბ.: საქ. კპ ცკ-ის გამ-ბა, 1989. — გვ. 101. ↑ აღნიშნული წყაროს მიხედვით 26 მატჩი და 8 გოლი — აკოფოვი, გ.; ენუქიძე, ჯ., ფეხბურთი – 89 : ცნობარი, თბ.: საქ. კპ ცკ-ის გამ-ბა, 1989. — გვ. 86. ↑ აღნიშნული წყაროს მიხედვით 7 მატჩი — აკოფოვი, გ.; ენუქიძე, ჯ., ფეხბურთი – 89 : ცნობარი, თბ.: საქ. კპ ცკ-ის გამ-ბა, 1989. — გვ. 86. ↑ აღნიშნული წყაროს მიხედვით 18 მატჩი გოლის გარეშე — აკოფოვი, გ.; ენუქიძე, ჯ., ფეხბურთი – 89 : ცნობარი, თბ.: საქ. კპ ცკ-ის გამ-ბა, 1989. — გვ. 87. ↑ საბჭოთა კავშირის წლის 33 საუკეთესო ფეხბურთელის სიის შედგენა ხდებოდა საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის სეზონის შედეგების მიხედვით 1926 წლიდან არარეგულარულად, ხოლო 1948 წლიდან — ყოველწლიურად (1954 წლის გარდა). ↑ აღნიშნული მატჩი დინამოელებმა ანგარიშით — 9–2 მოიგეს. ამ შეხვედრაში ანთაძის „დუბლის“  49', 70' გარდა, „ჰეთ-თრიკი“ გაიფორმეს გაიოზ ჯეჯელავამ  43', 73', 86' და ანდრო ზაზროევმა  1', 63', 79'. ↑ სხვადასხვა მიზეზების გამო თამაშზე ვერ ჩამოვიდნენ ცნობილი ფოთელი ფეხბურთელები — გრიგოლ გაგუა, ასლან ხარბედია, აკაკი ელიავა, ვლადიმერ ბერძენიშვილი, ჯანსუღ კინწურეიშვილი და ტიტე ჯორჯიკია. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 გიორგი ანთაძე // „ლელო“, 5 ნოემბერი, 1987, № 213 (9624), გვ. 4. ↑ აკოფოვი, გ.; ენუქიძე, ჯ., 1989, გვ. 94. ↑ Москва 2–1 Польша / Footballfacts.ru ↑ осква 1–1 Венгрия / Footballfacts.ru ↑ 5.0 5.1 Николаев, Эрнест., Футбола славные сыны. Заслуженные мастера спорта // «Футбольный курьер», 02–09.02.1993, № 2 (75), გვ. 12. ↑ Винокуров В. И., 1972, გვ. 274. ↑ Соскин А. М., 1972, გვ. 274. ↑ «Динамо» Тбилиси 4–1 «Форвёртс» Берлин / Footballfacts.ru ↑ აკოფოვი, გ.; ენუქიძე, ჯ., 1989, გვ. 101. ↑ გიორგი ანთაძე — 100 // fcdinamo.ge ↑ 11.0 11.1 «Спартак» Москва 3–2 «Динамо» Тбилиси / Footballfacts.ru ↑ «Динамо» Тбилиси 2–1 «Динамо» Ленинград / Footballfacts.ru ↑ 13.0 13.1 «Локомотив» Москва 6–1 «Динамо» Тбилиси / Footballfacts.ru ↑ «Шахтёр» Сталино 2–2 «Динамо» Тбилиси / Footballfacts.ru ↑ «Шахтёр» Сталино 1–0 «Динамо» Тбилиси / Footballfacts.ru ↑ გიორგი ანთაძის ნეკროლოგი // „ლელო“, 4 ნოემბერი, 1987, № 212 (9623), გვ. 4. ↑ გ. ს. ანთაძის დამკრძალავი კომისიისაგან // „ლელო“, 5 ნოემბერი, 1987, № 213 (9624), გვ. 1. ↑ 18.0 18.1 18.2 18.3 აკოფოვი, გ.; ენუქიძე, ჯ., 1989, გვ. 86. ↑ 19.0 19.1 19.2 აკოფოვი, გ.; ენუქიძე, ჯ., 1989, გვ. 87. ↑ აკოფოვი, გ.; ენუქიძე, ჯ., 1989, გვ. 106. ↑ 33 лучших футболистов сезона в СССР ↑ საბჭოთა კავშირის წლის 33 საუკეთესო ფეხბურთელის სია ↑ Всё о футболе // М.: "Физкультура и спорт", 1972. — გვ. 274. ↑ 24.0 24.1 24.2 Антадзе Георгий Самсонович. Игры Footballfacts.ru ↑ «Динамо» Тбилиси 5–0 «Динамо» Минск / Footballfacts.ru ↑ «Спартак» Минск 3–2 «Динамо» Тбилиси / Footballfacts.ru ↑ „ა“ კლასის ოსტატთა შეხვედრები. „ლოკომოტივი“ (მოსკოვი) — „დინამო“ (თბილისი) // „ლელო“, 25 აგვისტო, 1954, № 68 (770), გვ. 4. ↑ «Локомотив» Москва 6–1 «Динамо» Тбилиси / fc-dynamo.ru // Лядин посылает мяч вдоль ворот динамовцев, а набежавший Антадзе, пытаясь перехватить его, забивает гол в собственные ворота. ↑ თამაშობენ „მოხუცები“. „ლელო“, 16 დეკემბერი, 1956, № 101 (1011), გვ. 4. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2022-04-02. ციტირების თარიღი: 2022-04-11. ↑ დაარქივებული ასლი. „ლელო“, 16 დეკემბერი, 1956, № 101 (1011), გვ. 4. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2022-04-02. ციტირების თარიღი: 2022-04-11. ↑ გურნელი, ბ., „ფეხბურთელის მოგონებანი“ // „ლელო“, 9 სექტემბერი, 1958, № 108 (1278), გვ. 4.