laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ოთარ დუდაური

ოთარ ზაქარიას ძე დუდაური (დ. 23 სექტემბერი, 1932, დუშეთი — გ. 25 დეკემბერი 2015, თბილისი) — ქართველი გეოლოგი. გეოლოგიურ-მინერალოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი (2003). 1955 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი. იმავე წლიდან მუშაობს ა. ჯანელიძის სახელობის გეოლოგიის ინსტიტუტში — 1955–1958წწ ასპირანტი; 1958–1965წწ ამავე ინსტიტუტის უმცროსი, 1965–1978წწ უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი; 1978–2005წწ იზოტოპური გეოქრონოლოგიის განყოფილების ხელმძღვანელი; 1995-2000წწ ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე სამეცნიერო დარგში. 2003 წლიდან არის საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის სრული პროფესორი. დუდაურის სამეცნიერო მოღვაწეობის ძირითადი სფეროა საქართველოს ტერიტორიაზე ფართოდ გავრცელებული მეზოზოური და კაინოზოური ინტრუზიული მაგმური წარმონაქმნების პეტროლოგიური თავისებურებების შესწავლა და მათი დათარიღება იზოტოპური გეოქრონოლოგიის მეთოდებით. მონაწილეობდა საერთაშორისო გეოქრონოლოგიურ ექსპედიციებში მონღოლეთსა (1986) და რუმინეთში (1989), ხელმძღვანელობდა 1988 წელს აფხაზეთში მოწყობილ საერთაშორისო გეოქრონოლოგიურ ექსპედიციას. მონაწილეობა აქვს მიღებული არაერთ ადგილობრივ და საერთაშორისო კონფერენციასა და სამეცნიერო პროექტში. 2003 წლიდან ლექციებს კითხულობს საქართველოს ტექნიკურ უნივერსიტეტში; 2009 წლიდან ალექსანდრე ჯანელიძის სახელობის გეოლოგიის ინსტიტუტის მთავარი მეცნიერ-თანამშრომელი და ინსტიტუტის შრომების რედკოლეგიის წევრი. მიღებული აქვს ალექსანდრე ჯანელიძის (2020) სახელობის პრემია (გარდაცვალების შემდეგ). ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. ოთარ დუდაური — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ოთარ დუდაური — ქართული გეოლოგიური სკოლის თვალსაჩინო მეცნიერი ↑ 2020წ. ალექსანდრე ჯანელიძის სახელობის პრემიის ლაურეატი
დუდუნა

დუდუნა — სოფელი ისტორიულ არტაანში (ახლანდ. თურქეთი). მდებარეობს მტკვრის მარჯვენა ნაპირზე, ქ. არტაანის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, დაახლოებით 18 კმ-ზე. „გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთრის“ (1595) მიხედვით, დუდუნაში სახლობდა 69 კომლი, ძირითადად ქართველები: ელიაზარ იმარინდოსძე, გიორგი ცისკარასძე, იოსებ გიორგისძე, შავთვალასძე, ფერა მახარებლისძე, გოგიჩა მჭედლიშვილი, მახარებელ ზაქარასძე, გოგინა იოსებისძე, დავით სალმანისძე, ელია წამალასძე, მახარა სულასძე, ხახუტა სორაზანისძე, მანველ გოგიჩასძე, იასონ იორდანისძე, მაცაცა გრიგოლისძე და სხვ. 5–6 არაქართული სახელიც გვხვდება: შაჰყული, გრიქორ მინასისძე, ტერაკოფ, ხაჩიკ ქორჩიკასძე და სხვ. ყველა ქრისტიანი იყო, რისთვისაც იხდიდნენ სპეციალურ გადასახადს 1725 ახჩის ოდენობით. სოფელში მოჰყავდათ ხორბალი, ქერი, ჭვავი; ჰქონდათ ბოსტანი; ჰყავდათ ცხვარი, ღორი, ფუტკარი; ჰქონიათ 3 თვალი წისქვილი. ყველაფერ ამისათვის სოფელი იხდიდა სულ 22600 ახჩას. დუდუნაში ყოფილან თიმარის მფლობელი მაჰმადიანებიც — რამაზანი, დაუდი და ბუნიანდი, რომელთა მიწაზე 5 კომლი ქართველი ქრისტიანი ცხოვრობდა. მათი გამოსაღები 1000 ახჩას შეადგენდა. სოფელთან ყოფილა სათესი „მრგვალი ტყე“. „ჩილდირის ეიალეთის ჯაბა დავთრის“ მიხედვით, 1718–1719 წლებში სოფელი დუდუნა შედიოდა დიდი არტაანის ლივის ტყე-ნაჰიეში, ექვემდებარებოდა იაჰია აჰმედის ძეს და იხდიდა გამოსაღებს — 7500 ახჩას. 1878 წელს იქ მხოლოდ 8 კომლი ცხოვრობდა, 1882 წელს კი — 4. გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთარი, ს. ჯიქიას გამოც., წგ. 2, თბ., 1941, წგ. 3, თბ., 1958; ჩილდირის ეიალეთის ჯაბა დავთარი, ც. აბულაძის და მ. სვანიძის გამოც., თბ., 1979. ბერძენიშვილი დ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 504.
ალექსანდრე დუდუჩავა

ალექსანდრე იოსების ძე დუდუჩავა (დ. 1901, სოფ. საჭამიასერი, ახლანდ. ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტი, — გ. 22 ნოემბერი, 1937, თბილისი) — ქართველი ხელოვნებათმცოდნე, ლიტერატურათმცოდნე. 1920-1930-იანი წლების საქართველოს კულტურული ცხოვრების აქტიური მონაწილე, საბჭოთა ფუნქციონერი. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიულ-ფილოლოფიური ფაკულტეტი (1922). 1918-1921 წლებში იყო ახალგაზრდა მარქსისტთა ორგანიზაციის, 1921 წლიდან — კომუნისტური (ბოლშევიკური) პარტიის წევრი. 1920-იან წლებში რედაქტორობდა ჟურნალ „საბჭოთა ხელოვნებას“, 1927-1930 წლებში იყო თბილისის სამხატვრო აკადემიის რექტორი, 1928-1930 წლებში — „სახკინმრეწვის“ სამხატვრო-პოლიტიკური საბჭოს თავმჯდომარე, 1933 წელს — საქართველოს მხატვართა კავშირის თავმჯდომარე, თსუ-ის პროფესორი, შემდეგ თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის დირექტორი, თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის რექტორი, ხოლო 1935–1936 წლებში — შოთა რუსთაველის სახელობის ლიტერატურის ინსტიტუტის დირექტორი. 1937 წელს დუდუჩავა დააპატიმრეს „მემარჯვენეთა ანტისაბჭოთა ორგანიზაციის წევრობის“ და „კულტურული მშენებლობის დარგში მავნებლობის“ ბრალდებით. დახვრიტეს იმავე წელს. მის ნაშრომებში განხილულია ქართული მწერლობის, ხელოვნების, ხუროთმოძღვრებისა და სხვა საკითხები, ფორმალისტური სკოლების მხატვრულ-ესთეტიკური პრინციპები. თეატრი და დრამატურგია, თბ., 1933. რჩეული წერილები, თბ., 1966. Грузинская живопись: опыт социально-эстетического исследования. Тифлис, 1930. თევზაძე დ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 504.
როლანდ დუდუჩავა

როლანდ ვალერიანის ძე დუდუჩავა (დ. 12 თებერვალი, 1945, თბილისი) — ქართველი მათემატიკოსი, მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1983), პროფესორი (1989). დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი (1968). 1970 წლიდან მუშაობდა ა. რაზმაძის სახელობის მათემატიკის ინსტიტუტში სხვადასხვა თანამდებობაზე, 1973–2004 წლებში — თსუ-ის გამოყენებითი მათემატიკისა და მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტებზე, 2002 წლიდან — ა. რაზმაძის სახელობის მათემატიკის ინსტიტუტში მათემატიკური ფიზიკის განყოფილების გამგეა, 2019 წლიდან — საქართველოს უნივერსიტეტის მათემატიკის ინსტიტუტის დირექტორი. 1993–2004 წლებში იყო მიწვეული პროფესორი გერმანიის სხვადასხვა უნივერსიტეტში, 2004–2007 წლებში — დიფერენციალური გეომეტრიის კათედრის გამგის მოვალეობის შემსრულებელი ზაარლანდის უნივერსიტეტში. 2000–2002 სამეცნიერო კონტრაქტით მუშაობდა აეროკოსმოსურ ფირმასთან „დორნიე“ (დაიმლერ-კრაისლერი). 1997–2001 წლებში და 2009 წლიდან აირჩიეს საქართველოს მათემატიკოსთა კავშირის პრეზიდენტია. დუდუჩავას სამეცნიერო ინტერესების სფეროებია: სასაზღვრო ამოცანები კერძოწარმოებულიანი დიფერენციალური განტოლებებისათვის, ინტეგრალური განტოლებები, დრეკადობის თეორიის და ელექტრომაგნიტური ტალღების გავრცელების ამოცანები, ბოლცმანის არაწრფივი განტოლებები. Integral equations with fixed singularities, Lpz., 1979; On multidimensional singular integral operators, «Journal of Operator Theory», 11, 1984: I. The half-space case, pp. 41–76; II. The case of manifolds, pp. 199–214; Asymptotics without logarithmic terms for crack problems, «Communications in Partial Differential Equations», 28, 2003, (თანაავტ.: M. Costabel, M. Dauge). ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 504. როლანდ დუდუჩავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
დუკა (ისტორიკოსი)

დუკა (ბერძ. Δούκας [Doukas]) (დ. დაახლ. 1400 — გ. დაახლ. 1470) — ბიზანტიელი ისტორიკოსი. დუკას წარმომავლობის და ცხოვრების შესახებ ცნობები მწირია. უცნობია მისი სახელიც. პაპამისი მიქაელ დუკა 1345 წელს პოლიტიკური მღელვარების გამო კონსტანტინოპოლიდან ეფესოში გადასახლდა. თავად ისტორიკოსი ჯერ ახალი ფოკეის (ახლანდელ იზმირის პროვინციაშია) გენუელი პოდესტის ჯოვანი ადორნოს, შემდეგ კი კუნძულ ლესბოსის გენუელი მმართველი ოჯახის გატილუზიოს სამსახურში იყო. კონსტანტინოპოლის ალყისა და დაცემის ახლო პერიოდში (1452-1456) დუკა ასრულებდა გატილუზიოს დიპლომატიურ დავალებებს ოსმალთა სულთან მეჰმედ II-სთან. ოსმალთა მიერ ლესბოსის აღების (1462) შემდედ დუკა, სავარაუდოდ, ვენეციაში გაიქცა. დუკას თხზულება „ისტორია“ მოიცავს პერიოდს ქვეყნის დასაბამიდან 1462 წლამდე. მასში დაცულია მნიშვნელოვანი ცნობები XIV–XV საუკუნეების საქართველოს შესახებ: თურქმანების და შემდეგ თურქ-ოსმალთა შემოსევები, ურთიერთობა უზუნ-ჰასანთან, მისი შეჭრა დასავლეთ საქართველოში. გეორგიკა. ბიზანტიელი მწერლების ცნობები საქართველოს შესახებ, ს. ყაუხჩიშვილის გამოც., ტ. 8, თბ., 1970. ლომოური ნ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. ?. Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Ducas". Encyclopædia Britannica. Vol. 8 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 628. Kazhdan, Alexander, ed. (1991). The Oxford Dictionary of Byzantium. Oxford and New York: Oxford University Press. ISBN 0-19-504652-8. Magoulias, Harry, ed. (1975). Decline and Fall of Byzantium to the Ottoman Turks, by Doukas. An Annotated Translation of "Historia Turco-Byzantina". Detroit: Wayne State University Press. ISBN 978-0-8143-1540-8.
დუმასუბანი

დუმასუბანი — ისტორიული სოფელი კახეთში. მოიხსენიება კახეთის მეფე ალექსანდრე II-ის მიერ სვეტიცხოვლის მამულების მფლობელობის განახლების წიგნში (1579 წ.), ვარცასა და შენოანთუბნის გვერდით. ქართული სამართლის ძეგლები, ი. დოლიძის გამოც., ტ. 2, თბ., 1965. ცინცაძე ზ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. ?.
აკაკი დუმბაძე

აკაკი აბდულას ძე დუმბაძე (დ. 16 აგვისტო, 1940, სოფ. გეგელიძეები, ახლანდ. ქედის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი მექანიკოსი. ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი (1994), პროფესორი (1997), საქართველოს საინჟინრო აკადდემიის ნამდვილი წევრი (2005). დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი მექანიკის სპეციალობით (1966). 1966–1971 წლებში მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის მანქანათა მექანიკის ინსტიტუტში (პოლიმერების განყოფილებაში), 1972–1994 წლებში — საქართველოს კ. ზავრიევის სახელობის სამშენებლო მექანიკისა და სეისმომედეგობის ინსტიტუტის პოლიმერების ცოცვადობისა და ხანგრძლივი სიმტკიცის განყოფილებაში. 1994 წლიდან საქართველოს საავიაციო უნივერსიტეტის სრული პროფესორია, იქვე განაგებდა თვითმფრინავმშენებლობის კათედრას 1995–2005 წლებში. მისი სამეცნიერო კვლევები ეხება დრეკადბლანტი სხეულების მექანიკას. დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (2000). კომპოზიტური მასალების ცოცვადობა და რელაქსაცია, თბ., 2007. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 507.
გივი დუმბაძე

გივი გრიგოლის ძე დუმბაძე (დ. 16 თებერვალი, 1925, ოზურგეთი, — გ. 11 მაისი, 1999, თბილისი) — ქართველი პათოფიზიოლოგი. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1972), პროფესორი (1979), საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1985). საქართველოს მედიცინის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი და ვიცე-პრეზიდენტი (1994). საბჭოთა არმიის რიგებში მონაწილეობდა მეორე მსოფლიო ომში. 1952 წელს დაამთავრა ლენინგრადის სამხედრო-სამედიცინო აკადემია. 1965-1969 წლებში ხელმძღვანელობდა ტრავმატოლოგიისა და ორთოპედიის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის პათოფიზიოლოგიისა და ექსპერიმენტული თერაპიის განყოფილებას, 1969-1974 წლებში — ანალოგიურ განყოფილებას თბილისის ექსპერიმენტული და კლინიკური ქირურგიის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში. 1974 წლიდან გარდაცვალებამდე იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ცენტრალური სამეცნიერო-კვლევითი ლაბორატორიის (1994 წლიდან — ექსპერიმენტული და კლინიკური მედიცინის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი) დირექტორი; იმავდროულად, 1986-1991 წლებში იყო თსსი-ის პრორექტორი სამეცნიერო დარგში. 1990- წლიდან არჩეული იყო სრულიად სრულიად საქართველოს მეორე მსოფლიო ომის ვეტერანთა ასოციაციის პრეზიდენტად. დუმბაძის სამეცნიერო შრომები ეხება ექსტრემალური მდგომარეობის პათოფიზიოლოგიასა და ექსპერიმენტულ თერაპიას, კორუნდოკერამიკული მასალის გამოყენებას ტრავმატოლოგიასა და ორთოპედიაში და სხვ. ფსიქოფიზიოლოგიური სისტემურ-ანალიზური გამოკვლევის მეთოდი მედიცინაში, თბ., 1986 (თანაავტ.: გ. ვასაძე, ი. მიხელი). ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 507.
თამაზ დუმბაძე

თამაზ სევერიანის ძე დუმბაძე (დ. 1 იანვარი, 1936, თბილისი, — გ. 24 აგვისტო, 2016) — ქართველი სამხედრო პირი, გენერალ-ლეიტენანტი (1999). დაამთავრა მოსკოვის ვაჭრობის ინსტიტუტი (1979). სხვადასხვა პოზიციაზე მუშაობდა თბილისის №1 სამკერვალო ფაბრიკაში. 1989 წლიდან ჩაება ეროვნულ მოძრაობაში, მონაწილეობდა საქართველოს ეროვნული გვარდიის ჩამოყალიბებაში, 1991-1992 წლებში — პრეზიდენტ ზვიად გამსახურდიას ხელისუფლების სამხედრო გადატრიალების გზით დამხობაში. 1992 წელს მიიღო გენერალ-მაიორის წოდება და იყო საქართველოს შეიარაღებული ძალების მთავარსარდლის მოადგილე, 1992-1998 წლებში — საქართველოს თავდაცვის მინისტრის მოადგილე, 1998-2004 წლებში — თავდაცვის მინისტრის განსაკუთრებულ დავალებათა ჯგუფის უფროსი. არის ვახტანგ გორგასლის ორდენის სრული კავალერი (1998). 1998 — ვახტანგ გორგასლის I ხარისხის ორდენი (სრული კავალერი) სამშობლოს დაცვისა და ერთიანობისათვის ბრძოლაში გამოჩენილი მამაცობისა და თავდადებისათვის 1997 — მედალი "მხედრული მამაცობისთვის" 1995 — ვახტანგ გორგასლის III ხარისხის ორდენი 1993 — ვახტანგ გორგასლის II ხარისხის ორდენი თქვენ გასაგონად, ბიჭებო!.. / თამაზ დუმბაძე ; მთ. რედ. შ. მირიჯანაშვილი ; რედ.-კონსულტანტი დ. ღონღაძე ; მხატვ. მ. თბილელი. - თბ. : "მერანი-3"-ის გამ-ბა და სტ., 1999. დოლიძე ლ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 508. თამაზ დუმბაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ლიკლიკაძე, კობა, თამაზ დუმბაძე: რუსი ორივეს გვაძლევდა იარაღს, რომ ერთმანეთი გვეხოცა, „რადიო თავისუფლება“, დეკემბერი 23, 2015.
ოცდაერთი პირობა

ოცდაერთი პირობა კომუნისტურ ინტერნაციონალში მიღებისა, ოპკიმ — 1920 წლის 6 აგვისტოს კომინტერნის II კონგრესზე მიღებული რეზოლუცია. მასში ჩამოყალიბებული იყო პარტიების კომინტერნში შესვლის პირობები და მიღებულ პარტიათა ვალდებულებები. პირობების პროექტი დაწერა ვ. ლენინმა. იგი გამოქვეყნდა 1920 წლის 30 ივლისს. ოპკიმ კომინტერნის წევრი პარტიებისაგან მოითხოვდა პროლეტარიატის დიქტატურის მოპოვებისათვის ყოველდღიურ კომუნისტურ პროპაგანდასა და აგიტაციას; რეფორმიზმსა და ცენტრალიზმთან კავშირის სრულ გაწყვეტას და ამ მოთხოვნის პროპაგანდას პარტიის წევრთა ფართო წრეებში. ეს ლენინური დოკუმენტი, რომელშიც აისახა იმდროინდელი რევოლუციური ბრძოლის თავისებურებები და კომუნისტური მოძრაობის უმნიშვნელოვანესი ზოგადი პრინციპები, მოიწონეს ჯერ კომინტერნის II კონგრესის დელეგატთა უმრავლესობამ, ხოლო შემდეგ მთელი მსოფლიოს კომუნისტებმაც. ბურდული ვ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 624.
Yes-ის დისკოგრაფია

აქ წარმოდგენილია პროგრესული როკ-ჯგუფ Yes-ის დისკოგრაფია. მას გამოცემული აქვს 21 სტუდიური ალბომი, 14 საკონცერტო ალბომი, 32 კომპილაციური ალბომი, 34 სინგლი და 19 ვიდეო ალბომი. დისკოგრაფია ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-11-03. ციტირების თარიღი: 2011-07-05. ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 Archived copy. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-10-12. ციტირების თარიღი: 2012-01-10. ↑ 3.0 3.1 3.2 3.3 australian-charts.com – Discography Yes. australian-charts.com. ციტირების თარიღი: 2009-06-06. ↑ Yes – 9012 Live – The Solos – austriancharts.at. austriancharts.at. ციტირების თარიღი: 2009-06-06. ↑ 5.0 5.1 5.2 http://www.collectionscanada.gc.ca/rpm/028020-100.01-e.php?PHPSESSID=ejrpk1gsg9q98r0b2d7lfqv852 ↑ იტალიის ალბომები: Close to the Edge Italian. FIMI. ციტირების თარიღი: 2009-06-06. Tales from Topographic Oceans Italian. FIMI. ციტირების თარიღი: 2009-06-06. Relayer Italian. FIMI. ციტირების თარიღი: 2009-06-06. 90125 Italian. FIMI. ციტირების თარიღი: 2009-06-06. ITA Charts > Yes. FIMI. ციტირების თარიღი: 2009-06-06. ↑ 7.0 7.1 dutchcharts.nl – Discografie Yes. dutchcharts.nl. ციტირების თარიღი: 2009-06-06. ↑ 8.0 8.1 8.2 norwegiancharts.com – Discography Yes. norwegiancharts.com. ციტირების თარიღი: 2009-06-06. ↑ 9.0 9.1 swedishcharts.com – Discography Yes. swedishcharts.com. ციტირების თარიღი: 2009-06-06. ↑ Yes – 90125 – hitparade.ch. hitparade.ch. ციტირების თარიღი: 2009-06-06. ↑ 11.0 11.1 11.2 https://www.allmusic.com/artist/p5891/charts-awards ↑ 12.00 12.01 12.02 12.03 12.04 12.05 12.06 12.07 12.08 12.09 12.10 BPI Certified Awards Search დაარქივებული 2011-09-28 საიტზე Wayback Machine. ↑ 13.00 13.01 13.02 13.03 13.04 13.05 13.06 13.07 13.08 13.09 13.10 13.11 13.12 Searchable Database. Recording Industry Association of America. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-06-26. ციტირების თარიღი: 2009-05-20. Note: User must define 'Artist' search parameter as "YES". ↑ 14.0 14.1 "Certified Awards Search დაარქივებული 2012-10-17 საიტზე Wayback Machine. ". Music Canada. Retrieved on 2012-01-29. Note: User needs to enter "YES" in the "Search" field, "Artist" in the "Search by" field and click the "Go" button. Select "More info" next to the relevant entry to see full certification history. ↑ 15.0 15.1 15.2 Archived copy. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-06-01. ციტირების თარიღი: 2011-07-17. ↑ იტალიის ალბომები: Yessongs Italian. FIMI. ციტირების თარიღი: 2009-06-06. ↑ 17.0 17.1 https://www.allmusic.com/artist/p5891/charts-awards/billboard-singles ↑ შეცდომა ციტირებაში არასწორი ტეგი <ref>; სქოლიოსათვის CH არ არის მითითებული ტექსტი; $2 ↑ შეცდომა ციტირებაში არასწორი ტეგი <ref>; სქოლიოსათვის NL არ არის მითითებული ტექსტი; $2 ↑ შეცდომა ციტირებაში არასწორი ტეგი <ref>; სქოლიოსათვის AT არ არის მითითებული ტექსტი; $2
რომან დუმბაძე

რომან ნოდარის ძე დუმბაძე (დ. 17 მარტი, 1964, სოფ. ფუშრუკაული, ახლანდ. ხულოს მუნიციპალიტეტი, — გ. 21 მაისი, 2012) — ქართველი სამხედრო პირი, გენერალ-მაიორი (1998). დაამთავრა თბილისის უმაღლესი სამხედრო საარტილერიო სასწავლებელი (1987), თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბათუმის სამართლის ინსტიტუტის იურიდიული ფაკულტეტი (1999). 1987 წლიდან საბჭოთა არმიაში იყო. სხვადასხვა დროს მსახურობდა აღმოსავლეთ გერმანიაში, შემდეგ შორეული აღმოსავლეთის, ციმბირის სამხედრო ოლქებში თავდაპირველად ტანკსაწინააღმდეგო ოცეულის, შემდეგ ნაღმტყორცნელთა ბატარეის მეთაურად. 1992 წლიდან საქართველოს შეიარაღებულ ძალებში იყო, მონაწილეობდა საომარ მოქმედებებში აფხაზეთში. იყო თავდაცვის სამინისტროს პოლკის შტაბის უფროსი, 1994 წლიდან — ბათუმში განლაგებული 25-ე მოტომსროლელი ბრიგადის მეთაური. აჭარის 2004 წლის კრიზისის დროს გენერალმა დუმბაძემ საქართველოს ცენტრალურ ხელისუფლებას დაუმორჩილებლობა გამოუცხადა და მხარი აჭარის განდგომილ ლიდერს ასლან აბაშიძეს დაუჭირა. აბაშიძის რუსეთში გაქცევის შემდეგ დუმბაძე დააკავეს. 2006 წელს მას, სამშობლოს ღალატის ბრალდებით, მიესაჯა პატიმრობა 17 წლის ვადით. რუსეთ-საქართველოს 2008 წლის აგვისტოს ომის დროს რუსეთის სარდლობის მოთხოვნით და საქართველოს ხელისუფლების პოლიტიკური გადაწყვეტილების საფუძველზე დუმბაძე გაიცვალა რუსების მიერ დატყვევებულ 12 ქართველ სამხედრო მოსამსახურეზე. მას შემდეგ მოსკოვში ცხოვრობდა. 2010 წელს რუსეთის პრეზიდენტმა დიმიტრი მედვედევმა რუსეთის მოქალაქეობა მიანიჭა. დუმბაძე 2012 წლის 21 მაისს მოკლეს მოსკოვში. 2014 წელს მოსკოვის სასამართლომ ქართული წარმოშობის 4 პირს დუმბაძის მკვლელობასთან დაკავშირებით პატიმრობა შეუფარდა. 2016 წელს საქართველოს ხელისუფლებამ სამხედრო პოლიციის ყოფილ უფროსს, მეგის ქარდავას დაუსწრებლად წაუყენა ბრალი დუმბაძის მკვლელობის შეკვეთაში. 1994 — ვახტანგ გორგასლის III ხარისხის ორდენი 2003 — ვახტანგ გორგასლის II ხარისხის ორდენი ორივე ჯილდო ჩამოერთვა საქართველოს პრეზიდენტის 2004 წლის 23 აპრილის ბრძანებულებით. დოლიძე ლ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 510. ↑ 1.0 1.1 სამხედრო პოლიციის ყოფილ უფროსს მოსკოვში გენერალ დუმბაძის მკვლელობის „შეკვეთაში“ ედება ბრალი. „სამოქალაქო საქართველო“, 13 აპრილი 2016. ↑ საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება №141 რ. დუმბაძისათვის სახელმწიფო ჯილდოების ჩამორთმევის შესახებ, «საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე», 2004 წლის 23 აპრილი.
ლუიზა კობალაძე

ლუიზა კობალაძე (დ. 11 ნოემბერი, 1938, ბორჯომი) — ქართველი მომღერალი და ფილოლოგი. საქართველოს დამსახურებული არტისტი (1986). დაამთავრა სულხან-საბა ორბელიანის სახელობის პედაგოგიური ინსტიტუტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი რუსული ენისა და ლიტერატურის განხრით 1956 წელს. სწავლის დროს მღეროდა თვითმოქმედების კოლექტივში (ხელმძღვანელი ო. ლოლაშვილი). 1968 წლიდან იყო სახელმწიფო ფილარმონიის ანსამბლ „ივერიის“ სოლისტია. მონაწილეობდა ანსამბლის მუსიკალურ დადგმებში: „ჩხიკვთა ქორწილი“, „არგონავტები“, „ფიროსმანი“. გადაღებულია მუსიკალურ ფილმებში: „სიყვარული, ივერია და...“, „უმცროსი და“, „ჩხიკვთა ქორწილი“, „არგონავტები“. კომპოზიტორ ალექსანდრე ბასილაიას მეუღლე. ლუიზა კობალაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
გორდა (მრავალმნიშვნელოვანი)

გორდა შეიძლება აღნიშნავდეს: გორდა — მოკლე, უვადო, მოხრილი და დრეკადი ქართული ხმალი; გორდა — დავით თორაძის ორმოქმედებიანი ქართული ბალეტი; გორდა — ერთ ხეში ამოღებული ჭურჭელი, გამოიყენებდნენ ქართლში.
გიორგი დუნდუა

გიორგი თევდორეს ძე დუნდუა (დ. 12 ივლისი, 1932, თბილისი, — გ. 2019) — ქართველი ისტორიკოსი, ნუმიზმატი. ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი (1982), პროფესორი (1996). დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი (1957). 1958-1968 წლებში მუშაობდა სიმონ ჯანაშიას სახელობის საქართველოს მუზეუმის ნუმიზმატიკის განყოფილებაში, 1968 წლიდან — ივ. ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტში, შემდეგ — არქეოლოგიური კვლევების ცენტრში. ლექციებს კითხულობდა სხვადასხვა უმაღლეს სასწავლებელში. იკვლევდა ანტიკური და შუა საუკუნეების ქართული ნუმიზმატიკის საკითხებს. სამონეტო მიმოქცევის საკითხებისათვის XV საუკუნის საქართველოში, თბ., 1964; სამონეტო მიმოქცევა და სავაჭრო-ეკონომიკური ურთიერთობანი ბიჭვინთაში ძვ. წ. II – ახ. წ. IV სს., წგ.: დიდი პიტიუნტი, [წგ.] 1, თბ., 1975; საქართველოს სამონეტო განძები, თბ., 1979; ქართული ნუმიზმატიკა, თბ., 2006 (თანაავტ. თ. დუნდუა); ქართული ნუმიზმატიკური ლექსიკონი, თბ., 2009 (თანაავტ. ირ. ჯალაღანია); Денежное обращение центральной Колхиды в V–I вв. до н. э., Тб., 1983 (თანაავტ. Г. Лордкипанидзе); Нумизматика античной Грузии, Тб., 1987. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 511. ↑ პატარიძე მ., ხსოვნა: გიორგი დუნდუა (1932–2019), „იბერია–კოლხეთი“, №15, 2019, გვ. 172-173.
პეტრე დუნდუა

პეტრე ბესარიონის ძე დუნდუა (დ. 20 აგვისტო, 1931, ბორჯომი) — ქართველი მეტყევე ინჟინერი, ტექნიკის მეცნიერებათა დოქტორი (2003), პროფესორი (2006), საქართველოს დამსახურებული ინჟინერი (1982). დაამთავრა საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის სატყეო-საინჟინრო ფაკულტეტი. მუშაობდა სხვადასხვა პასუხსაგებ თანამდებობებზე, მ. შ. იყო ავეჯის საწარმოო გაერთიანების გენერალური დირექტორი, შემდეგ სატყეო მრეწველობის ინსტიტუტის დირექტორი. ეწეოდა პედაგოგიურ საქმიანობას საქართველოს ტექნიკურ უნივერსიტეტში. იკვლევდა მერქნის დამზადების და უნარჩენო გადამუშავების ახალი ტექნოლოგიების პროცესებს. არის საქართველოს სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1990), დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (2001). ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 511.
ლიალია-ილაჰი

ლიალია—ილაჰი (აზერ. Lələ-İlahi) — ბორცვი 271,1 მ სიმაღლით, მდებარეობს სოფელ ჩოჯუკ-მარჯანლის ჩრდილო-დასავლეთით 2,9 კმ-ის დაშორებით, აზერბაიჯანის ჯაბრაილის ოლქში. ბორცვი ცნობილია, როგორც ლელეთეფე (აზერ. Lələtəpə). აზერბაიჯანელი ფოლკლორისტის სედნიკ პირსულთანლის ცნობით, მთის სახელი ეწოდა მაჰმუდის ძის აშუღ ლიალის პატივსაცემად, რომელიც შუა საუკუნეებში ამ მხარეებში ცხოვრობდა და დაკრძალული იყო ფიზულის რაიონის სოფელ ახმედალილარში. ყარაბაღის პირველი ომის დროს ლიალია-ილაჰის მწვერვალი გახდა ერთ-ერთი ბრძოლის ველი, რადგან მასზე კონტროლის საშუალებით შესაძლებელი გახდა აღმოსავლეთით მდებარე სტრატეგიულად მნიშვნელოვანი ქალაქი ჰორადიზი, ისევე როგორც ფიზულის რეგიონის უმეტესი ნაწილი საარტილერიო დიაპაზონში ყოფილიყო. 2016 წლის 2 აპრილს, 2016 წლის აპრილის ბრძოლების დროს, ლიალია-ილაჰი დაუბრუნდა აზერბაიჯანის არმიის კონტროლს. 2019 წელს, აზერბაიჯანის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ, ისტორიულ მეცნიერებათა კანდიდატის ხაგანი ალმამედოვის ხელმძღვანელობით, გამოაცხადა ნეოლითური დასახლების აღმოჩენა ლიალია-ილაჰის მიდამოებში, რომელიც დათარიღებულია ძვ.წ. VI ათასწლეულის პირველი ნახევარი. საერთო ფართობით 0,9 ჰექტარი. 2020 წელს დაწყებული არქეოლოგიური გათხრების შედეგად აქ აღმოაჩინეს კონუსური ზიგურატი, ასევე სამი ნაგებობის ნაშთი: მრგვალი, ოვალური და მართკუთხა გალავნის მცირე მონაკვეთით. საცხოვრებლად გამოიყენებოდა მრავალსართულიანი მრგვალი კონსტრუქცია, რომლის დიამეტრი 3,3 მ და სიმაღლე 1,5-2 მ; აქ აღმოჩენილია ორი დოქი, ქვისა და ძვლის ხელსაწყოები და კერის ნაშთები. მესამე იარუსის ქვეშ ბავშვის ჩონჩხი აღმოაჩინეს. ახლომდებარე სამარხში იყო 14 საფლავი, რომლებშიც ჩონჩხის გარდა, იყო მინის, ქვისა და მალაქიტის ყელსაბამები, აგრეთვე ძვლისგან დამზადებული სამკაულები და სახელური. ↑ Lələtəpədən döyüş əməliyyatları teatrına baxış ↑ Осень Карабаха ↑ Bayatı yaradıcısı Lələ və Sarı Aşıq ↑ Lələtəpə və Talış yüksəkliklərinin əhəmiyyəti nədir? ↑ Прекращение огня в Нагорном Карабахе: "стреляют, но не так сильно"
მერაბ დურგლიშვილი

მერაბ გიორგის ძე დურგლიშვილი (დ. 6 სექტემბერი, 1928, თბილისი, — გ. 18 აპრილი, 1993, იქვე) — ქართველი ფერმწერი, დიზაინერი. საქართველოს დამსახურებული მხატვარი (1966). დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია (1959). 1954-1956 წლებში ასწავლიდა თბილისის იაკობ ნიკოლაძის სახელობის სამხატვრო სასწავლებელში. 1958-1962 წლებში იყო სამხატვრო ფონდის მთავარი მხატვარი. 1962 წლიდან მონაწილეობდა სამხატვრო გამოფენებში. მნიშვნელოვანი ნამუშევრები: „სახურავები“ (1962, საქართველოს ხელოვნების მუზეუმი), „წითელი მთები“ (1964, მხატვრის კუთვნილება) და სხვ. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 512.