laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ისა ჰუსეინოვი

ისა მუსტაფა ოღლუ ჰუსეინოვი (აზერ. İsə Mustafa oğlu Hüseynov დ. 12 ივნისი, 1928, სოფ. მუღანლი, ყაზახის მაზრა — გ. 1 აპრილი, 2014, ბაქო) — საბჭოთა აზერბაიჯანელი მწერალი, სცენარისტი და რედაქტორი, სახალხო მწერალი (1988) და აზერბაიჯანის სსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1976). ისა ჰუსეინოვი დაიბადა სოფელ მუღანლიში (ამჟამად აღსტაფის რ/ნი) სოფლის მასწავლებლის ოჯახში. სკოლის დამთავრების შემდეგ 1945 წელს სწავლა აზერბაიჯანის სამედიცინო უნივერსიტეტში გააგრძელა, მაგრამ ოთხი თვის შემდეგ უნივერსიტეტიდან წამოვიდა და მშობლიურ სოფელში დაბრუნდა. მოგვიანებით ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი, ხოლო 1952 წელს ა. მ. გორკის სახელობის ლიტერატურის ინსტიტუტი დაამთავრა. 1952 – 1954 წლებში აზერბაიჯანის სახელმწიფო გამომცემლობაში რედაქტორად მუშაობდა, 1960 – 1964 წლებში გაზეთ „ლიტერატურული აზერბაიჯანის“ რედაქტორი იყო. 1958 წლიდან იყო კომპარტიის წევრი. 1964 – 1968 წლებში კინოსტუდია „აზერბაიჯანფილმში“ მთავარი რედაქტორი იყო, 1964 – 1968 წლებში კი რედაქტორი, ხოლო 1974 – 1979 წლებში სცენარისტთა კავშირის წევრი იყო, 1979 წლიდან აზერბაიჯანის სსრ კინემატოგრაფიის კომიტეტის მთავარი რედაქტორი გახდა. 1976 წელს მიიღო აზერბაიჯანის სსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწის წოდება (23. 12. 1976). ლიტერატურული საქმიანობა 1949 წელს ‘İnqilab və Mədəniyyət’-ში („რევოლუცია და კულტურა“) სტატიის გამოქვეყნებით დაიწყო. რომანებისა და სცენარების წერით 1950 წლიდან დაკავდა. მისი ზოგიერთი ნაწარმოები თარგმნილია უცხოურ ენებზე. ისა ჰუსეინოვი 2014 წელს გულის უკამრისობით, აზერბაიჯანში გარდაიცვალა. ↑ Person Profile // კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა — 1990. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q37312"></a> ↑ Məhəmməd Füzulinin anadan olmasının 500 illiyi haqqında. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-01-12. ციტირების თარიღი: 2022-03-09. ↑ Süleyman Rəhimovun 100 illik yubileyinin keçirilməsi haqqında. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2022-03-09. ციტირების თარიღი: 2022-03-09. ↑ Гусейнов Иса Мустафа оглы // Кино: Энциклопедический словарь / Гл. ред. С. И. Юткевич; Редкол.: Ю. С. Афанасьев, В. Е. Баскаков, И. В. Вайсфельд и др. — М.: Сов. энциклопедия, 1987. — 640 с. ↑ Respublika kino sənəti işçilərinə Azərbaycan SSR fəxri adlarının verilməsi haqqında Azərbaycan SSR Ali Soveti Rəyasət Heyətinin 23 dekabr 1976-cı il tarixli Fərmanı — anl.az
ადრენალინი

ადრენალინი — ჰორმონი და წამალი, ასევე, ცნობილი როგორც ეპინეფრინი. მონაწილეობს ვისცერული ფუნქციების რეგულირებაში (მაგ. სუნთქვა). ადრენალინი ჩვეულებრივ წარმოიქმნება როგორც თირკმელზედა ჯირკვლების, ასევე მცირე რაოდენობის ნეირონების მიერ, მედულას მოგრძო ტვინში. მნიშვნელოვან როლს ასრულებს ბრძოლა ან გაქცევის რეაქციაში (კუნთებში სისხლის ნაკადის გაზრდით), გულის წუთობრივი მოცულობაში (გულის სინუსის კვანძზე მოქმედებით), თვალის გუგის გაფართოების რეაქციასა და სისხლში შაქრის დონის ბალანსში. ამას აკეთებს ალფა- და ბეტარეცეპტორებთან შეკავშირებით. გვხვდება ბევრ ცხოველსა და ზოგიერთ ერთუჯრედიან ორგანიზმში. პოლონელმა ფიზიოლოგმა, ნაპოლეონ ციბულსკიმ ადრენალინი პირველად 1895 წელს გამოყო. ↑ 1.0 1.1 Lieberman, Michael; Marks, Allan; Peet, Alisa (2013) Marks' Basic Medical Biochemistry: A Clinical Approach, 4th, Philadelphia: Wolters Kluwer Health/Lippincott Williams & Wilkins, გვ. 175. ISBN 9781608315727.  ↑ (-)-adrenaline (21 August 2015). ↑ (2009) „Chapter 6: Widely Projecting Systems: Monoamines, Acetylcholine, and Orexin“, Molecular Neuropharmacology: A Foundation for Clinical Neuroscience, 2nd, New York, USA: McGraw-Hill Medical, გვ. 157. ISBN 9780071481274. „Epinephrine occurs in only a small number of central neurons, all located in the medulla. Epinephrine is involved in visceral functions, such as the control of respiration. It is also produced by the adrenal medulla.“  ↑ Brown, H. F.; Difrancesco, D.; Noble, S. J. (July 1979). „How does adrenaline accelerate the heart?“. Nature (ინგლისური). 280 (5719): 235–236. Bibcode:1979Natur.280..235B. doi:10.1038/280235a0. ISSN 1476-4687. PMID 450140. S2CID 4350616. ↑ Bell, David R. (2009) Medical physiology : principles for clinical medicine, 3rd, Philadelphia: Lippincott Williams & Wilkins, გვ. 312. ISBN 9780781768528.  ↑ 6.0 6.1 Khurana (2008) Essentials of Medical Physiology. Elsevier India, გვ. 460. ISBN 9788131215661.  ↑ Buckley, Eleanor (2013) Venomous Animals and Their Venoms: Venomous Vertebrates. Elsevier, გვ. 478. ISBN 9781483262888.  ↑ (1997) Animal Physiology: Adaptation and Environment, 5th, Cambridge University Press, გვ. 510. ISBN 9781107268500.  ↑ Szablewski, Leszek (2011) Glucose Homeostasis and Insulin Resistance (en). Bentham Science Publishers, გვ. 68. ISBN 9781608051892.
ჰერკულესი (მწერი)

ჰერკულესი (ლათ. dynastes hercules) — მწერი ფირფიტულვაშიან ხოჭოების ოჯახისა. მამლის სხეულის სიგრძე 15-სმ აღწევს. აქვს 2 რქა: ერთი გრძელი და მსხვილია, მოთავსებულია შუბლზე, მიმართულია წინ და ზემოთ, მეორე კიდევ უფრო გრძელია, მოთავსებულია წინა ზურგზე და გადმოღუნულია შუბლზე. დედალი ბევრად მომცროა. მისი სიგრძე აღწევს 9 სანტიმეტრს და ურქოა. ჰერკულესი გავრცელებულია სამხრეთ და ცენტრალურ ამერიკაში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 629-630.
გივი ბასილაძე

გივი ბასილაძე (დ. 27 სექტემბერი, 1951, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი, მეცნიერი, პედაგოგი. ზოოინჟინერი, სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა დოქტორი. 1977 წელს დაამთავრა საქართველოს სახელმწიფო ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო ინსტიტუტი. სწავლობდა საქართველოს სახელმწიფო ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო სასწავლო-კვლევითი ინსტიტუტში, მეძროხეობისა და მეცხენეობის კათედრაში 1977-1979 წლებში. იყო მოსკოვის კ. ა. ტიმირიაზევის სახელობის სასოფლო-სამეურნეო აკადემიაში, მერძევეობის კათედრის ასპირანტი დასოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა კანდიდატი 1979-1983 წლებში. 1983-1993 წლებში გახდა საქართველოს სახელმწიფო ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო სასწავლო-კვლევითი ინსტიტუტი, მეძროხეობისა და მერძევეობის კათედრის დოცენტი და 1993-2000 წლებში ამავე ინსტიტუტის, რძისა და ხორცის გადამუშავების ტექნოლოგიის კათედრის გამგე, დოცენტი. 2000-2005წლებში ის ასევე გახდა პრორექტორი სასწავლო-აღმზრდელობით დარგში, რძისა და ხორცის გადამუშავების ტექნოლოგიის კათედრაში, და ამავე კათედრის გამგე, პროფესორი. იყო რძისა და ხორცის გადამუშავების ტექნოლოგიის კათედრის გამგე 2005-2006 წლებში, ხოლო 2014-2016 წლებში სოფლის მეურნეობის სამეცნიერო-კვლევითი ცენტრის დირექტორის მოადგილე სამეცნიერო დარგში. იყო საქართველოს აგრარული უნივერსიტეტი, სასურსათო ტექნოლოგიის მიმართულება "რძისა და რძის გადამუშავების ტექნოლოგიის საგნის" ხელმძღვანელი და პროფესორი, ხოლო სოფლის მეურნეობის სამეცნიერო-კვლევითი ცენტრი, მეცხოველეობის, ვეტერინარიისა და საკვებწარმოების კვლევის დეპარტამენტის კონსულტანტი 2016 წლიდან. ასევე 2017 წლიდან გახდა სასოფლო-სამეურნეო კოოპერატივების განვითარების სააგენტოს კოორდინატორი. 2002 - ღირსების ორდენი 2000 - ღირსების მედალი სასოფლო-სამეურნეო ლექსიკონი - თბ., 2019, გვ. 398 - ISBN: 9789941810176 სასოფლო-სამეურნეო ლექსიკონი - თბ., 2019, გვ. 202 - ISBN: 9789941810169 აგრარული ნანოტექნოლოგიების სახელმძღვანელო - თბ., 2015, გვ. 172 - ISBN: 9785937281487 რძის მიღება და პირველადი დამუშავება ფერმერებისათვის - თბ., 2015. გვ. 6 მერძეული ნახირის შექმნის სახელმძღვანელო - თბ., 2015. გვ. 7 საქართველოს მეცნიერებათა დოქტორები - თბ., 2012. გვ. 266 გივი ბასილაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
სან-ისიდრო (ისაბელა)

სან-ისიდრო (ოფიციალურად სან-ისიდროს მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng San Isidro) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი ისაბელას პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 27 044 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 13 ბარანგაის. Municipal Profile at the National Competitiveness Council of the Philippines დაარქივებული 2017-07-02 საიტზე Wayback Machine. San Isidro at the Isabela Government Website დაარქივებული 2018-09-14 საიტზე Wayback Machine. Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-10-10 საიტზე Wayback Machine. Philippine Census Information ოფიციალური საიტი ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ San Isidro, Isabela: Average Temperatures and Rainfall. World Weather Online. ციტირების თარიღი: 3 November 2015.
სან-მანუელი (ისაბელა)

სან-მანუელი (ოფიციალურად სან-მანუელის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng San Manuel) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ისაბელას პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 34 085 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 19 ბარანგაის. Municipal Profile at the National Competitiveness Council of the Philippines დაარქივებული 2017-10-26 საიტზე Wayback Machine. San Manuel at the Isabela Government Website დაარქივებული 2018-09-14 საიტზე Wayback Machine. Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-10-10 საიტზე Wayback Machine. Philippine Census Information Municipality of San Manuel ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a>
სან-მარიანო (ისაბელა)

სან-მარიანო (ოფიციალურად სან-მარიანოს მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng San Mariano) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი ისაბელას პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 60 124 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 36 ბარანგაის. Municipal Profile at the National Competitiveness Council of the Philippines დაარქივებული 2017-10-26 საიტზე Wayback Machine. San Mariano at the Isabela Government Website Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-10-10 საიტზე Wayback Machine. Philippine Census Information Municipality of San Mariano San Mariano Website ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ https://web.archive.org/web/20110904093330/http://sanmariano-isabela.org/ ↑ San Mariano, Isabela: Average Temperatures and Rainfall. World Weather Online. ციტირების თარიღი: 3 November 2015.
სან-მატეო (ისაბელა)

სან-მატეო (ოფიციალურად სან-მატეოს მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng San Mateo) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი ისაბელას პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 66 663 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 33 ბარანგაის. ოფიციალური საიტი San Mateo at the Isabela Government Website Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-10-10 საიტზე Wayback Machine. Philippine Census Information Municipal Profile at the National Competitiveness Council of the Philippines დაარქივებული 2017-07-02 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ San Mateo, Isabela: Average Temperatures and Rainfall. World Weather Online. ციტირების თარიღი: 31 October 2015.
სან-პაბლო (ისაბელა)

სან-პაბლო (ოფიციალურად სან-პაბლოს მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng San Pablo) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი ისაბელას პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 26 320 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 17 ბარანგაის. Municipal Profile at the National Competitiveness Council of the Philippines[მკვდარი ბმული] San Pablo at the Isabela Government Website Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-10-10 საიტზე Wayback Machine. Philippine Census Information Municipality of San Pablo ↑ https://archive.org/details/ExecutiveOrders1144-1909/page/n167/mode/1up ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ San Pablo, Isabela: Average Temperatures and Rainfall. World Weather Online. ციტირების თარიღი: 3 November 2015.
სანტა-მარია (ისაბელა)

სანტა-მარია (ოფიციალურად სანტა-მარიას მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Santa Maria) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ისაბელას პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 25 758 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს ბარანგაის. Municipal Profile at the National Competitiveness Council of the Philippines დაარქივებული 2017-02-02 საიტზე Wayback Machine. Santa Maria at the Isabela Government Website Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-10-10 საიტზე Wayback Machine. Philippine Census Information Municipality of Santa Maria ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Santa Maria, Isabela: Average Temperatures and Rainfall. World Weather Online. ციტირების თარიღი: 31 October 2015.
ადიგენი

ადიგენი — დაბა სამხრეთ საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარის ადიგენის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ახალციხის ქვაბულში, მდინარე ქვაბლიანის ნაპირას, ახალციხე-ბათუმის საავტომობილო გზაზე, ქალაქ ახალციხიდან 32 კმ-ზე. ჰავა ზომიერად ნოტიოა, ზამთარი - ცივი, ზაფხული - ხანგრძლივი და გრილი. დაბის სტატუსი მიენიჭა 1961 წელს. დაბაში არის ადმინისტრაციული, კულტურის, განათლების და ჯანდაცვის დაწესებულებები, მცირე საწარმოები. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით დაბაში ცხოვრობს 783 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 91. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ საქართველოს სატელეფონო კოდები — „სილქნეტი“ ↑ საქართველოს საფოსტო ინდექსები — „საქართველოს ფოსტა“ ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 14. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
ფაბიო კაპელო

ფაბიო კაპელო (იტალ. Fabio Capello; დ. 18 ივნისი 1946, სან-კანციან-დისონცო, ფრიული-ვენეცია-ჯულია, იტალია) — იტალიელი საფეხბურთო მწვრთნელი. სახელი გაითქვა როგორც „მილანის“ მწვრთნელმა, როდესაც რამდენიმეჯერ მოიგო სკუდეტო და 1994 წელს მოიგო უეფას ჩემპიონთა ლიგა. მიჩნეულია ყველა დროის ერთ-ერთ საუკეთესო მწვრთნელად. 2008-2011 წლებში წვრთნიდა ინგლისს ნაკრებს. ამ ნაკრებთან ერთად მისი მაქსიმალური შედეგი იყო მერვედფინალი 2010 წლის მუნდიალზე. 2012-2015 წლებში კაპელო რუსეთის ნაკრების მწვრთნელად მუშაობდა. კაპელო რუსეთის მწვრთნელის რანგში ერთ-ერთი ყველაზე ძვირადანაზღაურებადი მწვრთნელი იყო. ის წელიწადში 6.6 მილიონ ფუნტს იღებდა. იტალიის ჩემპიონი: 1971/72, 1972/73, 1974/75 (იუვენტუსი); 1978/79 (მილანი). იტალიის თასის მფლობელი: 1968/69 (რომა); 1976/77 (მილანი). იტალიის ჩემპიონი: 1991/92, 1992/93, 1993/94, 1995/96 (მილანი); 2000/01 (რომა). იტალიის სუპერ თასის მფლობელი: 1992, 1993, 1994 (მილანი); 2001 (რომა). ესპანეთის ჩემპიონი: 1996/97; 2006/07 (რეალი). ჩემპიონთა ლიგის გამარჯვებული: 1994 (მილანი). ევროპის სუპერთასის მფლობელი: 1994 (მილანი). შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ფაბიო კაპელო“ ვიკისაწყობში. Fabio Capello management career statistics — Soccerbase Real Madrid profile (ინგლისური) (ესპანური) BBC profile FIFA Profile დაარქივებული 2015-07-07 საიტზე Wayback Machine. Official England website profile დაარქივებული 2010-09-28 საიტზე Wayback Machine. ↑ The top 50 managers of all time - The Times. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-07-16. ციტირების თარიღი: 2018-02-02. ↑ Greatest Managers, No. 20: Capello. ESPN FC. ციტირების თარიღი: 7 იანვარი, 2015. ↑ Fabio Capello – Goals in International Matches
სანტო-ტომასი (ისაბელა)

სანტო-ტომასი (ოფიციალურად სანტო-ტომასის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Santo Tomas) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ისაბელას პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 24 528 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 27 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სანტო-ტომასი (ისაბელა) Municipal Profile at the National Competitiveness Council of the Philippines დაარქივებული 2017-07-02 საიტზე Wayback Machine. Santo Tomas at the Isabela Government Website Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-10-10 საიტზე Wayback Machine. Philippine Census Information Municipality of Santo Tomas ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Santo Tomas, Isabela: Average Temperatures and Rainfall. World Weather Online. ციტირების თარიღი: 31 October 2015.
ტუმაუინი

ტუმაუინი (ოფიციალურად ტუმაუინის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Tumauini) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი ისაბელას პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 70 743 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 46 ბარანგაის. Municipal Profile at the National Competitiveness Council of the Philippines დაარქივებული 2017-10-26 საიტზე Wayback Machine. Tumauini at the Isabela Government Website Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-10-10 საიტზე Wayback Machine. Philippine Census Information Municipality of Tumauini ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Tumauini, Isabela: Average Temperatures and Rainfall. World Weather Online. ციტირების თარიღი: 31 October 2015.
პავლო ტიჩინა

პავლო ტიჩინა (უკრ. Павло Григорович Тичина; დ. 23 იანვარი, 1891 ― გ. 16 სექტემბერი, 1967) ― უკრაინელი პოეტი, მთარგმნელი, პუბლიცისტი, საზოგადო მოღვაწე, აკადემიკოსი და უკრაინის სახალხო რესპუბლიკისა და უკრაინის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის სახელმწიფო მოხელე. უკრაინის სსრ-ის ჰიმნის ავტორი. სტალინური პრემიის ლაურეატი (1941) შევჩენკოს ეროვნული პრემიის ლაურეატი (1962) სოციალისტური შრომის გმირი (1967) ლენინის ორდენის კავალერი (ხუთჯერ) შრომის წითელი დროშის ორდენი (ორჯერ) პავლო ტიჩინა — ნამუშევრები საიტზე Internet Archive Biography at the Communist Party of Ukraine website Tychyna, Pavlo in Encyclopedia of Ukraine პავლო ტიჩინა — Find a Grave-ზე ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: პავლო ტიჩინა
ვასილ სტეფანიკი

ვასილ სტეფანიკი (უკრ. Васи́ль Семе́нович Стефа́ник; დ. 14 მაისი, 1871 ― გ. 7 დეკემბერი, 1936) ― უკრაინელი მოდერნისტი მწერალი და პოლიტიკური აქტივისტი. ავსტრიის პარლამენტის წევრი 1908-1918 წლებში. ვასილ სტეფანიკი 1871 წლის 14 მაისს შეძლებული გლეხების ოჯახში დაიბადა. სტეფანიკი ისტორიულ რეგიონში, პოკუტიაში დაიბადა, რომელიც იმ დროს ავსტრო-უნგრეთის შემადგენლობაში შედიოდა. დღეისთვის, რეგიონი ივანო-ფრანკივსკის ოლქის ნაწილია. სტეფანიკი 1936 წლის 7 დეკემბერს ამავე სოფელში გარდაიცვალა, რომელიც იმ დროისთვის პოლონეთის ნაწილი იყო. დაწყებითი განათლება სნიატინის საქალაქო სკოლაში მიიღო. შემდგომში კოლომიისა და დროგობიჩის პოლონურ გიმნაზიაში სწავლობდა. რევოლუციურ საქმიანობაში ჩართულობის გამო კოლომიის გიმნაზიიდან გარიცხეს. საბოლოოდ დროგობიჩის გიმნაზია დაამთავრა და 1892 წელს ხარკივის უნივერსიტეტში ჩაირიცხა. Internet Encyclopedia of Ukraine: Vasyl Stefanyk "Eye on Culture" with Tania Stech, Kontakt TV, Vasyl Stefanyk ვასილ სტეფანიკი — ნამუშევრები საიტზე Internet Archive Vasyl Stefanyk ″The Stone Cross″ Translated from the Ukrainian by Joseph Wiznuk in collaboration with С. H. Andrusyshen ↑ 1.0 1.1 Deutsche Nationalbibliothek Record #11924439X // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ 2.0 2.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 3.0 3.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ რუსული ვიკიპედია — 2001. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q206855"></a>
ივან სვიტლიჩნი

ივან სვიტლიჩნი (უკრ. Іва́н Олексі́йович Світли́чний; დ. 20 სექტემბერი, 1929 ― გ. 25 ოქტომბერი, 1992) ― უკრაინელი პოეტი, ლიტერატურის კრიტიკოსი და საბჭოთა დისიდენტი. ივან სვიტლიჩნი 1929 წლის 20 სექტემბერს პოლოვინკინეში, ლუჰანსკის ოლქში, ფერმერთა ოჯახში დაიბადა. 1952 წელს ხარკივის უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი დაამთავრა. 1954 წელს კიევში, შევჩენკოს ლიტერატურულ ინსტიტუტში ფილოსოფიის დოქტორის ხარისხი მიიღო. 1954-1965 წლებში ლიტერატურულ ჟურნალ „დნეპრის“ რედაქტორად მუშაობდა. სვიტლიჩნი ვასილ სიმონენკოს დაუახლოვდა და სამიზდატითა და მაგნიტიზდატით მისი პოემების გავრცელებაში ეხმარებოდა. სვიტლიჩნის ლექსები რუსულ ენაზე დისიდენტმა იული დანიელმა თარგმნა. 1960-იან წლებში სვიტლიჩნი კიევის შემოქმედებითი ახალგაზრდობის კლუბის ერთ-ერთი დამფუძნებელი იყო. მემარცხენე უკრაინელებით დაკომპლექტებულ კლუბს უკრაინული KGB უთვალთვალებდა. 1965 წლის აგვისტოში სვიტლიჩნი კლუბის საქმიანობაში ჩართულობისთვის დააპატიმრეს და ერთი წლით შრომით ბანაკში იყო დატყვევებული. sშ ↑ 1.0 1.1 1.2 Obituary: Ivan Svetlichny en-GB (1992-12-21). ციტირების თარიღი: 2016-06-09 ↑ 2.0 2.1 SVITLYCHNY, Ivan Oleksiyovych :: museum.khpg.org. ციტირების თარიღი: 2016-06-09
იუნ სოკ იოლი

იუნ სოკ იოლი (კორ. 윤석열, დ. 18 დეკემბერი, 1960) — სამხრეთკორეელი პოლიტიკოსი, ყოფილი პროკურორი და ადვოკატი, კორეის რესპუბლიკის არჩეული პრეზიდენტი. იუნი კორეის რესპუბლიკის გენერალური პროკურორის თანამდებობაზე 2019-2021 წლებში, პრეზიდენტ მუნ ჯე-ინის ადმინისტრაციის დროს, მსახურობდა. იუნ სოკ იოლი სეულში დაიბადა. სწავლობდა სეულის უნივერსიტეტში. სამხრეთ კორეის მთავარი პროკურორის რანგში, იუნმა მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა ყოფილი პრეზიდენტის, პაკ კინ ჰეს, უფლებამოსილების ბოროტად გამოყენებისთვის გასამართლებაში და საქმის გამოძიებაში. კონსერვატიული სახალხო ძალაუფლების პარტიის წევრმა, იუნმა დაამარცხა დემოკრატიული პარტიის კანდიდატი ი ჯე მიონგი 2022 წლის სამხრეთ კორეის საპრეზიდენტო არჩევნებში და პრეზიდენტის თანამდებობას 2022 წლის 10 მაისს დაიკავებს. ↑ 1.0 1.1 „Who is Yoon Seok-youl, South Korea’s conservative candidate for president?“. The Economist. ISSN 0013-0613. ციტირების თარიღი: February 13, 2022. ↑ Shin, Hyonhee (November 5, 2021). „S.Korea's ex-top prosecutor to challenge Moon's party in 2022 presidential election“. Reuters (ინგლისური). ციტირების თარიღი: February 13, 2022.
არჩილ ბეთანელი

არჩილ ბეთანელი (დ. 27 სექტემბერი, 1925, ქუთაისი, გ. 2 ოქტომბერი, 2018) — ქართველი მეცნიერი მანქანათმშენებლობის დარგში. ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი (1969), პროფესორი (1971). 1948 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. 1951–1967 წლებში ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას. 1972 წლიდან იყო მანქანათმშენებლობისა და ელექტროტექნიკური საპროექტო და სამეცნიერო–კვლევითი ინსტიტუტის დირექტორი. 1974 წლიდან ავტომატიკისა და ჰიდრავლიკური ცენტრის სამეცნიერო–კვლევითი ინსტიტუტის საქართველოს ფილიალის ორგანიზატორი და პირველი დირექტორი. 1977–1992 წლებში საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის თვითმფრინავთმშენებლობის კათედრის გამგე, 1992 წლიდან კი ამავე კათედრის პროფესორი. მისი მეცნიერული მოღვაწეობის მიმართულებები იყო: საფრენი აპარატების დაპროექტების და წარმოების ტექნილოგიის მეთოდოლოგიები; შექმნა მჭრელი იარაღის მყიფე სიმტკიცის გაანგარიშების თეორია და მისი განსაზღვრის დაჩქარებული ექსპერიმენტული მეთოდი. მისი ხელმძრვანელობით და მონაწილეობით შემუშავებულია საფრენი აპარატის დეტალების ზედაპირული განმტკიცებისა და ურღვევი კონტროლის მეთოდები. მიიღო მონაწილეობა ქართული საავიაციო ტერმინოლოგიის შექმნაში. მიღებული აქვს: მ. იანგელის, იური გაგარინის სახელობის, ს. კოროლიოვის, კ. ციოლკოვსკის სახელობისა და მ. კელდიშის სახელობის მედლები, საბჭოთა კავშირის გამომგონებლის წოდება. თბილისში არსებობს მისი სახელობის ქუჩა. 1998 - ღირსების ორდენი 1990 - საქართველოს სსრ მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე ჩემი ასაკის მწვერვალიდან... : მოგონებები. თბ., "თბილავიამშენის" გამ-ბა, 2005 გვ. 192 თვითმფრინავთმშენებლობის სპეციალობის შესავალი : სახელმძღვ. საქ. ტექნ. უნ-ტის საავიაციო ინ-ტის სტუდ., თბ., საავიაციო ინ-ტი, 1998 გვ. 192 Прочность и надежность режущего инструмента (ავტორი). - Тбилиси, Сабч. Сакартвело, 1973 304с. საქართველო: ენციკლოპედია: ტ.I.–თბ., 1997. გვ. 390 საქართველოს მათემატიკოსები და მექანიკოსები: ბიოგრაფიული ცნობარი/ნოდარ მახვილაძე. თბ., 2016 გვ. 187 წიგნი ღირსებისა: ტ. 3/ შემდგ.: ყიფიანი თ., გაჩეჩილაძე თ., სიმონიშვილი გ., თბ., 2001 გვ. 126 არჩილ ბეთანელი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი