კრისტოფერ II (დანია)

კრისტოფერ II (დან. Christopher 2.; დ. 29 სექტემბერი, 1276 — გ. 2 აგვისტო, 1332) — ესტრიდსენთა დინასტიის წარმომადგენელი. დანიის მეფე ერიკ V-ისა და დედოფალ აგნეს ბრანდენბურგელის უმცროსი ვაჟი. 1320 წელს თავისი ძმის, ერიკ VI-ის დაღუპვის შემდეგ დანიის მეფე გახდა და თანამმართველად თავისი ვაჟი დაინიშნა, თუმცა იგი 1326 წელს დანიის მეფე აბელის შვილთაშვილმა, ვალდემარ III-მ ჩამოაგდო. 1329 წელს კრისტოფერმა მოახერხა დანიის სამეფო ტახტის დაბრუნება, რომელიც სიცოცხლის ბოლომდე ეკუთვნოდა. კრისტოფერი დაიბადა 1276 წლის 29 სექტემბერს. იგი იყო დანიის მეფე ერიკ V-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ აგნეს ბრანდენბურგელის მეორე ვაჟი. 1287 წელს, მამის დაღუპვის შემდეგ მეფე მისი ძმა, ერიკ VI გახდა. 1319 წელს ერიკი უშვილოდ გარდაიცვალა, რასაც დანიაში ტახტისათვის ბრძოლის დაწყება მოჰყვა. მართალია პირველი მემკვიდრე კრისტოფერი იყო, მაგრამ იგი ტახტზე მაშინვე ვერ ავიდა, რადგან მას გვირგვინში მისი შორეული ბიძაშვილები ეცილებოდნენ. საბოლოოდ, 1320 წელს იგი დიდებულებმა აირჩიეს დანიის მეფედ. კრისტოფერმა მემკვიდრეობით მიიღო ქვეყანა, რომლის ეკონომიკაც დაცემული იყო და ამასთან ბევრი საგარეო ვალიც ჰქონდა. თავდაპირველად შეეცადა თავისი ძმის აქტიური საგარეო პოლიტიკა გაეგრძელებინა, მაგრამ უსახსრობის გამო დაუზავდა გერმანიას და გერმანელ ეპისკოპოსებს დანიის სამხრეთული მიწებიც უბოძა, რამაც დანიელების აჯანყება გამოიწვია. 1326 წელს, დანიის მეფე აბელის შთამომავალმა ვალდემარ შლეზვიგელმა მის წინააღმდეგ კოალიცია ჩამოაყალიბა და კრისტოფერი ტახტიდან ჩამოაგდო. ტახტზე ვალდემარ III ავიდა, კრისტოფერი კი ცოლ-შვილთან ერთად გაიქცა ქვეყნიდან. კრისტოფერი დევნილობაში 1329 წლამდე ცხოვრობდა, სანამ მისმა ნახევარ-ძმამ ვალდემარი არ დაამხო. მართალია კრისტოფერი კვლავ დანიის მეფე გახდა, მაგრამ ამჯერად უკვე ყოველგვარი ძალაუფლების გარეშე. 1331 წელს ვალდემარის ბიძა, გერჰარდ III კვლავ აჯანყდა ძალაუფლების ხელში ჩასაგდებად, თუმცა ამჯერად უშედეგოდ. მისი ამბოხი ჩაახშეს და დააპატიმრეს. ამ ამბიდან სულ მალე, 1332 წლის 2 აგვისტოს გარდაიცვალა კრისტოფერ II-ც. იგი დაკრძალეს სორვის კათედრალში, მის ცოლთან ერთად. ამის შემდეგ ტახტზე კრისტოფერის ვაჟი, ვალდემარ IV ავიდა. თავის ცოლთან, დედოფალ ეფემია პომერანიელთან ჰყავდა ექვსი შვილი: მარგრეტე (1305-1340), ცოლად გაჰყვა ბრანდენბურგის მარკგრაფსა და ბავარიის ჰერცოგ ლუდვიგ V-ს, თუმცა შვილები არ ჰყოლია; ერიკი (1307-1331), მამის თანამმართველი 1321-26 და 1329-31 წლებში. ცოლად შეირთო ელიზაბეთ ჰოლშტაინ-რენდსბურგელი, მაგრამ შვილები არ ჰყოლია; ოტო (1310-1347), ლოლანისა და ესტონეთის ჰერცოგი, გარდაიცვალა დაუოჯახებელი; აგნესი (1312), დაიღუპა ჩვილი; ჰეილვიგი (1315), დაიღუპა ჩვილი; ვალდემარ IV (1320-1375), დანიის ბოლო მეფე ესტრიდსენთა დინასტიიდან 1332-75 წლებში, ცოლად შეირთო ჰელვიგ შლეზვიგელი, რომელთანაც შეეძინა დანიის, ნორვეგიისა და შვედეთის გამაერთიანებელი დედოფალი მარგრეტე I; თავისი უცნობი საყვარლისგან მას ასევე ჰყავდა ორი არალეგიტიმური შვილი: რეჯიცა, ცოლად გაჰყვა პეტერ სტიგსენს, რომელთანაც შეეძინა შვილები; ერიკი, ჰყავდა რამდენიმე უკანონო ვაჟი, გარდაიცვალა დაუქორწინებელი; "Christoffer 2. 1276-1332". Danmarks Historien (Aarhus University). Retrieved August 1, 2018. Knut Are Tvedt. "Erik 5 Glipping". Store norske leksikon. Retrieved August 1, 2018. Knut Are Tvedt. "Erik 6 Menved". Store norske leksikon. Retrieved August 1, 2018. "Jens Grand". roskildehistorie.dk. Retrieved August 1, 2018. Danmarks Historie II www.perbenny.dk Knut Are Tvedt. "Christoffer 2". Store norske leksikon. Retrieved August 1, 2018. Erik Opsahl. "håndfestning". Store norske leksikon. Retrieved August 1, 2018. "Valdemar 3. Eriksen, 1315-1364". Danmarks Historien (Aarhus University). Retrieved August 1, 2018. "Agnes, 1258-1304, Dronning". Dansk biografisk Lexikon. Retrieved August 1, 2018. Huitfeldt, Arild. Danmarks Riges Krønike