laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
კახამარკილია

კახამარკილია – არქეოლოგიური ძეგლი პერუში, დედაქალაქ ლიმადან 25 კილომეტრით აღმოსავლეთით, ხიკამარკას ხეობაში, მდინარე რიმაკიდან 6 კილომეტრით ჩრდილოეთით. იგი იკავებს 167 ჰექტარ ტერიტორიას და წარმოადგენს ქვეყნის ერთ-ერთ უდიდეს არქეოლოგიურ კომპლექსს. ტერიტორია შემოფარგლულია პატარ-პატარა სოფლებით, რომლებიც უფრო მიიწევენ კომპლექსის შიგნით და მას სერიოზულ საფრთხეს უქმნიან, მიუხედავად იმისა, რომ იგი პერუს მთავრობის მიერ დაცულადაა გამოცხადებული. კახამარკილია წარმოადგენს „აგურის ქალაქს“ (ალიზის), რომელიც ლიმის კულტურის პერიოდში მნიშვნელოვანი სავაჭრო ცენტრი იყო. ასე გრძლედებოდა ჩვ.წ. მთელი პირველი ათასწლეულის მანძილზე, მაგრამ დროის დინებასთან ერთად, იცვლებოდა კლიმატი. ბუნებრივი კატასტროფების (მიწისძვრა) გახშირებამ აიძულა ადგილობრივი მოსახლეობა, მიეტოვებინა ქალაქი. ეს მოხდა ესპანელების შემოჭრამდე რამდენიმე ასეული წლით ადრე. იმის გამო, რომ კახამარკილია ძალზედ ნაყოფიერ ხეობასა და მნიშვნელოვან სავაჭრო გზებზე მდებარეობდა, სულ მალე იგი იქცა ლიმის კულტურის მთავარ სავაჭრო, კულტურულ და რელიგიურ ცენტრად. კომპლექსში ფართოდაა წარმოდგენილი პირამიდა-ტაძრების ნანგრევები, ფართო ქუჩები, საცერემონიო მოედნები, სასაფლაოები, მარცვლეულის მიწისქვეშა სათავსოები და სხვა უამრავი ძეგლი. Cajamarquilla at World Monument Watch დაარქივებული 2007-11-24 საიტზე Wayback Machine.
პერუს ქრისტიანული სახალხო პარტია

პერუს ქრისტიანული სახალხო პარტია (ესპ. Partido Popular Cristiano) – პერუს ცენტრისტული და ქრისტიან-დემოკრატიული პოლიტიკური პარტია. დაარსდა 1966 წელს ლუის ბედოია რეიესის მიერ. იგი არის აქტივობით მესამე პოლიტიკური ძალა ქვეყანაში აპრისტებისა და პერუს სახალხო მოძრაობის შემდეგ. 2006 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში პარტიის კანდიდატი იყო ქალბატონი ლურდეს ფლორესი, რომელიც სულ ნახევარი პროცენტით ჩამორჩა მეორე ტურში გასულ მომავალ პრეზიდენტს ალან გარსიას (პირველ ადგილზე გავიდა ოლიანტა უმალა, თუმცა მეორე ტური ალან გარსიამ მოიგო). სახალხო მოძრაობის ოფიციალური საიტიn დაარქივებული 2010-03-03 საიტზე Wayback Machine.
კარახია

კარახია (ესპ. Carajía) — არქეოლოგიური ძეგლი პერუში, ქალაქ ჩაჩაპოიასიდან 48 კილომეტრით ჩრდილოეთით (ლუიას პროვინცია, ამასონასის რეგიონი). 1983 წელს, აქ აღმოაჩინეს 250 უცნაური ქანდაკება. ამ ადამიანის ფორმის ქანდაკებების სიმაღლე 2,50 სანტიმეტრია. გამოკვეთილია ქვისგან, ხოლო ნიკაპები ხის მასალისგანაა დამზადებული. მათი შესწავლა დღემდე გრძელდება. კარახიის სარკოფაგები
გოდერძი ფირალიშვილი

გოდერძი პავლეს ძე ფირალიშვილი (დ. 1768 ― გ. 1823) — ქართველი მწიგნობარი, პოეტი, მთარგმნელი. მოღვაწეობდა ერეკლე II-ის კარზე. 1801 წლიდან მსახურობდა პეტერბურგის საგარეო საქმეთა კოლეგიაში როგორც მტარგმნელი და კალიგრაფი. ფირალიშვილს ეკუთვნის „თვითმასწავლებელი ორთა ენათა, ესე იგი რუსთა ქართულისა და ქართველთა რუსულისა“ (პეტერბურგი, 1820), „საზოგადო მდივნობა“ (პეტერბურგი, 1821), რომელშიც თავმოყრილია ოფიციალური და კერძო მიმოწერის ნიმუშები. ფირალიშვილის მიერ ვეფხისტყაოსნის სიუჟეტზე შექმნილი ტრაგედია, რომელიც არ შეესაბამებოდა კლასიცისტური დრამის კანონებს, არ გამოქვეყბებულა. ლექსებში „გლოვა მეფისა ირაკლისა“ და „ტირუასა და ნიბლიას გაბაასება“ ალეგორიულად არის გამოხატული ავტორის თავგადასავალი, აგრეთვე ერეკლე მეფისა და სოლომონ ლიონიძის კონფლიქტი. კეკელიძე კ., ძველი ქართული ლიტერატურის ისტორია, ტ. 2, თბ., 1958; მახათაძე ნ., გ. ფირალიშვილის ლექსი "გლოვა ირაკლი მეორისა", კრ.: ძველი ქართული ლიტერატურა, თბ., 1977; მისივე, გ. ფირალიშვილის დრამა „ინდოეთის მემკვიდრე და სამშობლოსადმი სიყვარული“, კრ.: ლიტერატურული ძიებანი, თბ., 1983; რუხაძე ტ., ძველი ქართული თეატრი და დრამატურგია, თბ., 1949; მახათაძე ნ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 329.
სერო-პატაპო

სერო-პატაპოს ნანგრევები წარმოადგენს ქალაქის ნარჩენებს, რომელიც მდებარეობდა თანამედროვე პერუს ტერიტორიაზე, დღევანდელ ქალაქ ჩიკლაიოსთან ახლოს. იგი მიეკუთვნებოდა უარის კულტურას. მისი აღმოჩენა 2008 წლის 16 დეკემბერს მოხერხდა. ეს ნანგრევები, ჩიკლაიოდან 23 კილომეტრის მოშორებითაა და გადაჭიმულია 4,8 კმ-ის სიგრძეზე. ნანგრევები წარმოადგენს პირველ დამადასტურებელ საბუთს იმისას, რომ უარის კულტურის გავლენა ჩრდილოეთ პერუს ტერიტორიებზეც ვრცელდებოდა. ეს კოლუმბამდელი ცივილიზაცია, როგორც მანამადე იყო ცნობილი, სამხრეთ პერუს ტერიტორიაზე ყვაოდა ახ. წ. VII-XII საუკუნეებში. ამავე ტერიტორიაზე, აღმოაჩინეს მუმია, რომელიც ასევე უარის კულტურას ეკუთვნის. უნდა აღინიშნოს, რომ ნანგრევები საკმაოდ შენახული და კარგ მდგომარეობაშია, რაც კიდევ ერთი წინ გადადგმული ნაბიჯია კოლუმბამდელი ცივილიზაციების შესწავლაში. პერუს არქეოლოგიური ძეგლები ↑ 1.0 1.1 „'Ancient city unearthed' in Peru“. BBC. 17 December 2008. ციტირების თარიღი: 2008-12-17. ↑ 2.0 2.1 „Archeologists in Peru unearth ancient Wari city“. Reuters. 16 December 2008. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-04-12. ციტირების თარიღი: 2008-12-17.
ჩანკილიო

ჩანკილიო – მონუმენტური არქეოლოგიური კომპლექსი პერუს სანაპირო ზოლში, კასმას ხეობაში, ანკაშის რეგიონში. ნანგრევები მოიცავს ჩანკილიოს ციხე-სიმაგრეს, მზის ობსერვატორია „ოცდამეათე კოშკს“ და სხვა მიმდებარე ტერიტორიას. ეს ობსერვატორია სავარაუდოდ ძვ. წ. IV საუკუნეს მიეკუთვნება. კომპლექსი მოიცავს 4 კვადრატულ კილომეტერს. ვარაუდს, რომ ეს ობიექტი მართლაც მზის საკვლევ ობსერვატორიას წარმოადგენდა, მრავალი ფაქტი ადასტურებს. ობსერვატორიის მიმართულება ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ, დაბალი ბორცვის გასწვრივ, მასიურად დანაწევრებულია, დატოვებულია შუალედები, რომლებიც ე.წ. „კბილებიანი ჰორიზონტის“ შთაბეჭდილებას ტოვებს. როგორც ჩანს, ამ მეთოდით მზეს აკვირდებოდნენ, რაც ერთგვარი კალენდრის როლსაც თამაშობდა. პერუს არქეოლოგიური ძეგლები Towers point to ancient Sun cult, BBC პერუს სანაპირო ზოლის ადრეული მონუმენტური არქიტექტურა Yale University article: Peruvian Citadel is Site of Earliest Ancient Solar Observatory in the Americas and slide show დაარქივებული 2008-05-13 საიტზე Wayback Machine.
კორიკანჩა

კორიკანჩა (კეჩ. Quri Kancha; ოქროს ეზო ნამდვილი სახელი Inti Kancha - მზის ტაძარი) — ინკების იმპერიის ერთ-ერთი უმთავრესი ტაძარი, მზის ღმერთ ინტის სახელზე აგებული. იყო ქალაქ კუსკოს ყველაზე უფრო მეტად წმინდა ტაძარი. ერთ დროს, ტაძრის იატაკი და კედლები ოქროს ფურცლებით იყო დაფარული, ხოლო შიდა ეზო – ოქროს სტატუეტებით მოფენილი. მისმა სიმდიდრემ ესპანელები დააბრმავა. სწორედ კორიკანჩას ოქრო გამოიყენეს ინკებმა თავიანთ იმპერატორის, ატაჰუალპას ესპანელთაგან გამოსასყიდად. მოგვიანებით, XVII საუკუნეში, ესპანელებმა კორიკანჩის ტაძარი გადააკეთეს, მის საძირკვლებზე ააშენეს სანტო-დომინგოს ტაძარი. შემდგომში, მიწისძვრებმა არაერთხელ დააზიანეს სანტო-დომინგოს ტაძარი, მაგრამ ინკების მრავალჭირნახული კედლები ყოველთვის დაუზიანებელი რჩებოდა, კვლავაც ამაყად დგანან, რაც კიდევ ერთხელ მეტყველებს ინკების შეუდარებელ ტექნოლოგიებზე ქვით მშენებლობის საკითხში. კომპლექსთან ახლოს მდებარეობს არქეოლოგიის მიწისქვეშა მუზეუმი, სადაც დაცულია უამრავი მონეტა, მუმიების ნაწილები, საფეიქრო ნაწარმი, არაერთი კერპი და ა. შ. პერუს არქეოლოგიური ძეგლები National Geographic მარტი 2002 სტატია კორიკანჩაზე დაარქივებული 2010-09-03 საიტზე Wayback Machine.
მარისკალ-კასერესის პროვინცია

მარისკალ-კასერესი — სან-მარტინის რეგიონის (პერუ) პროვინცია. მარისკალ-კასერესის დასავლეთიდან ესაზღვრება ამასონასის და ლა-ლიბერტადის რეგიონები. მარისკალ-კასერესის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ხუანხუი. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 72 327 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 5 ადამიანს. მარისკალ-კასერესის ფართობია 14 498,73 კმ². პროვინცია იყოფა 5 რაიონად. INEI Perú დაარქივებული 2012-01-24 საიტზე Wayback Machine.
კენკო

კენკო (ესპ. Quenco, კეჩ. Q'inqu, სიტყვასიტყვით „ლაბირინთი“) – არქეოლოგიური ძეგლი პერუში, ინკების წმინდა ხეობაში. მდებარეობს კუსკოს რეგიონში, ქალაქ კუსკოდან 6 კმ-ში, ზღვის დონიდან 3 500 მ–ზე.როგორც ჩანს ის ინკების ეპოქის სარიტუალო ტაძარი უნდა ყოფილიყო. პერუს არქეოლოგიური ძეგლები ↑ (1992) Incas: lords of gold and glory. New York: Time-Life Books, გვ. 143. ISBN 0-8094-9870-7.
ფრედ ასტერი

ფრედ ასტერი (ინგლ. Fred Astaire, 10 მაისი, 1899 – 22 ივნისი, 1987), დაბ. ფრედერიკ აუსტერლიცი, ომაჰადან, ნებრასკა — ამერიკელი კინო და ბროდვეის მოცეკვავე, ქორეოგრაფი, მომღერალი და მსახიობი. განსაკუთრებით ცნობილია ჯინჯერ როჯერსთან ერთად შესრულებული ათი მიუზიკლით. მისი ორიგინალური საცეკვაო ნიჭი და ტექნიკა ბევრი კრიტიკოსის აზრით მას ჰოლივუდის ისტორიაში საუკეთესო მოცეკვავის ტიტულს აკუთვნებს. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ფრედ ასტერი“ ვიკისაწყობში. ფრედ ასტერი — AllMovie ფრედ ასტერი — ბროდვეის ინტერნეტ მონაცემთა ბაზაში (IBDb) (ინგლისური) ფრედ ასტერი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ფრედ ასტერი TCM-ის კინოფილმების მონაცემთა ბაზაში ფრედ ასტერი — Find a Grave-ზე ↑ Billman, Larry (1997). Fred Astaire: A Bio-bibliography. Connecticut: Greenwood Press. ISBN 0-313-29010-5.
კუმბე-მაიო

კუმბე-მაიო — უნიკალური არქეოლოგიური ძეგლი, მდებარეობს პერუში, ქალაქ კახამარკიდან 19 კმ-ით სამხრეთ-დასავლეთით, ზღვის დონიდან 3. 300 მეტრზე. ეს ადგილი ცნობილია ჯერ კიდევ პრე-ინკამდელი წყლის არხით, რომელიც ხუთი მილის სიგრძეზეა გაჭიმული. ეს არხი წყალს აგროვებდა ატლანტის ოკეანის აუზში და გზავნიდა მას წყნარი ოკეანის სანაპიროებისაკენ. სავარაუდოდ, იგი ძვ. წ. 1500 წელს აშენდა და წარმოადგენს ადამიანის ხელით გაკეთებულ პირველ კონსტრუქციას მთელს სამხრეთ ამერიკის კონტინენტზე. სახელი კუმბე-მაიო შესაძლებელია მოდიოდეს კეჩუას ენიდან, სადაც kumpi mayu ნიშნავს კარგად გაკეთებულ წყლის არხს. არხზე და მის სიახლოვეს არსებულ მღვიმეებში, აღმოჩენილია იეროგლიფები. ეს მთიანი რეგიონი, ზოგადად ცნობილია, როგორც „ქვის ტყეები“, რადგან მთლიანად შედგება ვულკანური ქანებისაგან, რომელსაც ეროზიამ თავის კვალი დაამჩნია. პერუს არქეოლოგიური ძეგლები კუმბე-მაიოსა და მაჩუ-პიკჩუს უძველესი ოსტატობა დაარქივებული 2011-02-09 საიტზე Wayback Machine. ფოტოები კუმბე-მაიო და კახამარკის აკვენდუკები დაარქივებული 2010-11-11 საიტზე Wayback Machine.
კუსიჩაკას ხეობა

კუსიჩაკას ხეობა წარმოადგენს მნიშვნელოვან არქეოლოგიურ რეგიონს პერუში. ხეობა განსაკუთრებულია იმ მხრივ, რომ იგი ეკუთვნის ინკების ცივილიზაციას. ეს ხეობა ინკების იმპერიის მნიშვნელოვან აგრარულ ტერიტორიას წარმოადგენდა. ↑ Cameron, Ian (1990). Kingdom of the Sun God: a history of the Andes and their people. New York: Facts on File, გვ. 207–210. ISBN 0-8160-2581-9.
ორეადა

ორეადები ან ორეასტიდები (ბერძ. Ὀρειάδες, მიკენური. o-re-i „მთები“) — მთის ნიმფები. ორეადა სოფლის ერთ-ერთი მთის ქალღმერთი. დიონისეს აღმზრდელები. ყველაზე ცნობილი არეადათაგანი არის ექო, რომელსაც ჰერამ წაართვა ხმა და დაუტოვა მხოლოდ გამეორების შესაძლებლობა. ისინი ასევე იწოდებოდნენ ისე როგორც მთების სახელები, სადაც ისინი იმყოფებოდნენ, კიფერონიდები, პელიადები და ა. შ. ამ ნიმფების პატივსაცემად ტბას დააქვეს ორესტიადა, რომლის სანაპიროზე გაშენებულია ქალაქი კასტორია. ↑ ბერძნული ენის საგნობრივ-განმარტებითი ლექსიკონი. მიკენური პერიოდი., 1986. გვ.64 ↑ იხილეთ ნონნ. დიონისეს მოღვაწეობა VI, 259. ↑ ოვიდიუსი. მეტამორფოზები VIII, 787 ↑ ევრიპოდე. კიკლოპი 5
ანტი აარნე

აარნე ანტი ამატუს (ფინ. Antti Amatus Aarne; დ. 5 დეკემბერი, 1867, ბიერნებორგი — გ. 5 თებერვალი, 1925, ჰელსინკი) — ფინელი ფოლკლორისტი, ე. წ. ფინური ისტორიულ-გეოგრაფიული სკოლის წარმომადგენელი ფოლკლორისტიკაში. დაამუშავა შედარებითი მეთოდის ტექნიკური ხერხები, მოგვცა მისი გამოყენების ნიმუშები ზღაპრების, გამოცანებისა და სიმღერების შესწავლისას. მოახდინა მსოფლიოს ხალხთა ზღაპრების კლასიფიკაცია (საძიებლის სახით), რომელიც ფართოდ გავრცელდა ფოლკლორისტიკაში. ეს კლასიფიკაცია, ისე როგორც აარნეს თეორიულ-მეთოდოლოგიური დებულებები, ზღაპრების მარტოოდენ სიუჟეტური სქემების ანალიზს ეფუძნება, უგულებელყოფს მათს იდეურ-მხატვრულ არსს და თავისებურებებს. "ზღაპრის ტიპების საძიებლი" (1910) "სახელმძღვაინლო მითითებანი ზღაპრების შედარებითი კვლევისათვის" (1913) "ზღაპრების შესახებ არსებული ლიტერატურის მიმოხილვა" (1914) "გამოცანების შედარებითი შესწავლა" (ტ. 1-3, 1918). ეს ნაშრომები გერმანულ ენაზე აქვს დაწერილი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 10. ↑ 1.0 1.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ Antti Aarne — SLS. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q769544"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q10429758"></a> ↑ https://375humanistia.helsinki.fi/antti-aarne/sepan-pojasta-professoriksi
ელ-ბრუხო

ელ ბრუხო – არქეოლოგიური კომპლექსი წარმოადგენს საკმაოდ ძველ მონუმენტს, რომელიც მდებარეობს პერუში, ქალაქ ტრუხილიოს ჩრდილოეთით, ლა-ლიბერტადის პროვინციაში, მდინარე ჩიმაკის მარჯვენა სანაპიროზე. კომპლექსი მიეკუთვნება მოჩეს კულტურას. (ახ. წ. 100 – 750 წ.წ.). კომპლექსი შედგება ორი მონუმენტისაგან: უაკა-ელ-ბრუხო და უაკა-კაო-ვეიხო. ეს უკანასკნელი ცნობილია კედლის უნიკალური ბარელიეფებით. პერუს არქეოლოგიური ძეგლები ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ელ-ბრუხო IBM Virtual Archeaology Site About El Brujo National Geographic Map of El Brujo დაარქივებული 2007-11-15 საიტზე Wayback Machine. The Huacas del Sol y de la Luna Information about Visiting El Brujo Video of letter discussed above დაარქივებული 2019-01-16 საიტზე Wayback Machine.
ნაიადები

ნაიადა (ბერძ. Νηϊάδες, Ναΐδες, Ναϊάδες (Naias, Naiados)) ბერძნულ მითოლოგიაში წყლის (მდინარის, ნაკადულის, წყაროს) ნიმფა (ქართ. ფერიები). იყვნენ ზევსის ქალიშვილები, წყლის სტიქიის ნიმფები, ნერეიდების ნათესავნი. მოხსენიებულნი არიან „ოდისეაში“ (XIII 104). ზევსი როგორც ზეცის, ღრუბლებისა და წვიმის ღმერთი, ასევე ნაიადებიც იგივე სტიქიის ქალღმერთები არიან. ჰესიოდის მიხედვით გორაკებისა და ტყეების ნაიადები — გეას შვილები არიან. ზევსის გარდა, ნაიადები თან ახლდათ პოსეიდონს, დიონისეს, აპოლონს, აფროდიტეს, დემეტრას, პერსეფონეს, იძლევიან ხვავს, ბარაქას და ჯანმრთელობას, მფარველობენ ქორწინებებს. ნაიადები ითვლებოდნენ მოკვდავებად თუმცა ცხოვრობენ დიდხანს. განასხვავებდნენ ზღვის ნაიადებს, მდინარის, წყაროების, ნაკადულების, მთების (ორეადები), ველების (ნეპეები), მდელოების (ლიმონიადები), ხეების (დრიადები) და ა.შ. ↑ უცხო სიტვათა ლექსიკონი.საქართველოს პარლამენტის ბიბლიოთეკა. ↑ მსოფლიო ხალხთა მითები. მ., 1991-92. 2 ტ. ტ.2. გვ.205
ნერეიდა

ნერეიდები — ნიმფები, ნერეის ქალიშვილები. ნერეიდა — პრიამოსის ქალიშვილი. იხ. პრიამოსის შვილების სია. ნერეიდები (ლათ. Nereididae) — ჭიების ოჯახი. ნერეიდა (თანამგზავრი) — პლანეტა ნეპტუნის თანამგზავრი.
ოტუსკო

ოტუსკო ან ოტუსკოს ფანჯრები (ესპ. Ventanillas de Otuzco) — არქეოლოგიური ძეგლი პერუში, კახამარკის რეგიონის პროვინცია კახამარკაში. იგი ძველი ნეკროპოლია, გამოკვეთილი კლდეში. განეკუთვნება კახამარკის კულტურას. პერუს არქეოლოგიური ძეგლები www.andarperuano.com[მკვდარი ბმული]
ქავთარ ბარამის ძე

ქავთარ ბარამის ძე — ჰერეთის დიდებული XI-XII საუკუნეების მიჯნაზე. მან თავის დისშვილებთან - არიშიანთან და ბარამთან ერთად XII საუკუნის დასაწყისში შეიპყრო კახეთ-ჰერეთის მეფე აღსართან II და მიჰგვარა დავით აღმაშენებელს, რასაც მოჰყვა კახეთ-ჰერეთის შეერთება საქართველოს სამეფოსთან. ცხოვრება მეფეთ-მეფისა დავითისი, წგნ.: ქართლის ცხოვრება, ს. ყაუხჩიშვილის გამოც., ტ. 1, თბ., 1955 შოშიაშვილი ნ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 442.
ნერეიდა (თანამგზავრი)

ნერეიდა - პლანეტა ნეპტუნის თანამგზავრი; ერთადერთი თანამგზავრი მზის სისტემაში, რომელსაც ძლიერ წაგრძელებული ორბიტა აქვს; აღმოაჩინა ამერიკელმა ასტრონომმა ჯ. ჰ. კოიპერმა 1949 წ. (ბერძნული მითოლოგიის ნერეიდების სახელის მიხედვით). ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ნერეიდა (თანამგზავრი) ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ნერეიდა (თანამგზავრი)
ლამასის პროვინცია

ლამასი — პროვინცია პერუში, სან-მარტინის რეგიონში. ლამასს ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება ლორეტოს რეგიონი. ლამასის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ლამასი. 2005 წლის აღწერის მიხედვით პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 74 771 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 14,8 ადამიანს. ლამასის ფართობია 5 040,67 კმ². პროვინცია იყოფა 11 რაიონად. პერუს პროვინციები INEI Perú დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
უალიაგის პროვინცია

უალიაგა — პროვინცია პერუში, სან-მარტინის რეგიონში. უალიაგას დასავლეთიდან ესაზღვრება ამასონასის რეგიონი. უალიაგას პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი საპოსოა. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 22 193 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 9,3 ადამიანს. უალიაგას ფართობია 2 380,85 კმ². პროვინცია იყოფა 6 რაიონად. პროვინციის ყველაზე მთავარი მდინარეა უალიაგა. პერუს პროვინციები INEI Perú დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ელ-დორადოს პროვინცია

ელ-დორადო — პროვინცია პერუში, სან-მარტინის რეგიონში. ელ-დორადოს პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სან-ხოსე-დე-სისა. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 31 198 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 24 ადამიანს. ელ-დორადოს ფართობია 1 298,14 კმ². პროვინცია იყოფა 5 რაიონად. პერუს პროვინციები INEI Perú დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine. Mapa de San Martín
მოიობამბის პროვინცია

მოიობამბა — პროვინცია პერუში, სან-მარტინის რეგიონში. მოიობამბას ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება ლორეტოს რეგიონი. მოიობამბას პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი მოიობამბა. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 106 033 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 28,1 ადამიანს. მოიობამბას ფართობია 3,772.31 კმ². პროვინცია იყოფა 6 რაიონად. პერუს პროვინციები INEI Perú დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
უაკა-დელ-სოლი

უაკა-დელ-სოლი (კეჩ.მზის ტაძარი) — აგურით ნაშენები ტაძარი პერუში, რომელიც აშენებულია მოჩეს კულტურის მიერ. მდებარეობს დღევანდელი პერუს ქალაქ ტრუხილიოს მახლობლად. კომპლექსის მეორე, უკეთ შემონახული, მაგრამ მცირე ტაძარია უაკა-დე-ლა-ლუნა. ტაძრები აშენდა ახ. წ. 450 წელს. უაკა-დელ-სოლი შედგებოდა დაახლოებით 130 მილიონი აგურისაგან და წარმოადგენდა კოლუმბამდელი ამერიკის ყველაზე დიდ აგური ნაგებობას. ტაძრის კონსტრუქცია შედგებოდა ოთხი ძირითადი დონისაგან. შემდგომში იგი არაერთხელ გადაკეთდა სხვასდასხვა მმართველის მიერ. უაკა-დელ-სოლი მოჩეს კულტურის დედაქალაქის ცენტრში მდებარეობდა და სარიტუალო და ელიტის ძვალთსაცავის ფუნქციებს ასრულებდა. XVII საუკუნეში, ესპანელების მმართველობისას, მათ მდინარე მოჩეს წყალს კალაპოტი შეუცვალეს და გადაამისამართეს ტაძრისკენ. ამით ისინი ცდილობდნენ, გაეშიშვლებინათ ტაძრის საძირკველი, რათა დარჩენილი ოქროც ამოეღოთ. ამ ამაზრზენი ფაქტის შედეგად, ნაგბობა მნიშვნელოვნად დაზიანდა, ტაძრის 2/3 დაიკარგა, ამას ხელი შეუწყო ეროზიამ და მძარცველებმაც. ამჟამად დარჩენილი ტაძრის სიმაღლე 41 მეტრს შეადგენს. პერუს არქეოლოგიური ძეგლები www.huacas.com Sun and Moon Official Project information დაარქივებული 2012-11-26 საიტზე Wayback Machine. ↑ Cameron, Ian (1990). Kingdom of the Sun God: a history of the Andes and their people. New York: Facts on File, გვ. 43. ISBN 0-8160-2581-9.
უაკა-დე-ლა-ლუნა

უაკა-დე-ლა-ლუნა (კეჩ.მთვარის ტაძარი) — საკმაოდ დიდი, გამოუწვავი აგურით ნაშენები მონუმენტი პერუში. აშენებულია მოჩეს კულტურის მიერ. იგი, უაკა-დელ-სოლთან ერთად, უაკა-დე-მოჩეს ნაწილია, რომელიც წარმოადგენს მოჩეს კულტურის უძველესი დედაქალაქის, როგორც მას არქეოლოგები უწოდებენ სერო-ბლანკოს ნარჩენებს. უაკა-დე-მოჩეს კომპლექსი მდებარეობს თანამედროვე ქალაქ ტრუხილიოდან 4 კილომეტრის დაშორებით, მდინარე მოჩეს ხეობაში. მიუხედავად იმისა, რომ უაკა-დე-ლა-ლუნა უფრო პატარა ზომისაა ვიდრე უაკა-დელ-სოლი, უფრო მეტ არქეოლოგიურ ინფორმაციას იძლევა. უაკა-დელ-სოლი XVII საუკუნეში ნახევრად დანგრეულ იქნა და გაიძარცვა ესპანელი კონკისტადორების მიერ, მაშინ, როდესაც უაკა-დე-ლა-ლუნა შედარებით ხელშეუხებელი დარჩა. დღეისათვის მიჩნეულია, რომ უაკა-დელ-სოლი მოჩეს ელიტის ძვალთსაცავს წარმოადგენდა, ხოლო უაკა-დე-ლა-ლუნა უფრო რელიგიურ ფუნქციებს ასრულებდა. დღეს უაკა-დე-ლა-ლუნა ღია ყავისფრად გამოიყურება, მაგრამ სავარაუდოდ, მშენებლობის დამთავრებისას, მისი სილამაზე გამაოგნებელ ეფექტს ტოვებდა მნახველზე. ტაძარი მოახატული იყო კედლის მხატვრობით, სხვადასხვა ფერებში: შავად, ღია წითლად, ცისფრად, თეთრად, ყვითლად. მაგრამ მზის სხივებმა და ამინდმა თავისი ქნეს და ტაძარი გაახუნეს. უაკა-დე-ლა-ლუნა თავის მხრივ წარმოადგენს ფართო კომპლექსს, რომელიც შედგება სამი ძირითადი პლატფორმისგან, რომელთაგან თითოეულს სხვადასხვა ფუნქცია გააჩნია. ერთ-ერთი, ჩრდილოეთის ულამაზესი პლატფორმა, რომელიც მოხატულიც ყოფილა, მძარცველების მიერ იქნა დანგრეული, რის გამოც, ცენტრალური და სამხრეთის პლატფორმების წონასწორობაც დაირღვა. პერუს არქეოლოგიური ძეგლები ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: უაკა-დე-ლა-ლუნა www.huacas.com Sun and Moon Official Project information დაარქივებული 2012-11-26 საიტზე Wayback Machine.
უკრაინის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები

უკრაინის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები წარმოადგენს უკრაინას რაგბის კავშირში. უკრაინა რაგბის საერთაშორისო კავშირის წევრია 1990-იანი წლებიდან. დღევანდელ დღემდე მათ არ უთამაშიათ არცერთ რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატზე. ისისნი მონაწილეობას იღებენ ევროპის ერთა თასის გათამაშებაში.
ქავთარ ივანეს ძე

ქავთარ ივანეს ძე — XII საუკუნის II ნახევრის ქართველი დიდებული. საქართველოს მეფის გიორგი III-ის (1156—1184) მეჯინიბეთუხუცესი 1177 წლამდე. პავლე ინგოროყვას აზრით, ის იყო აბულეთისძეთა საგვარეულოდან და გიორგი III-მ შეიყვანა სავაზიროში. ეს თვალსაზრისი წყაროებით არ დასტურდება. შოთა მესხიას აზრით, ქავთარ ივანეს ძე იყო გიორგი III-ის ამირსპასალარ ივანე ორბელისა და ამირახორ ლიპარიტ ორბელის ძმა. სახელისა და მამის სახელის მიხედვით ქავთარ ივანეს ძე მართლაც ან ორბელი უნდა იყოს, ან ტბელი. მან უღალატა გიორგი III-ს და მონაწილეობა მიიღო მეფის წინააღმდეგ დემნა უფლისწულისა და ორბელთა აჯანყებაში 1177 წელს. აჯანყებულებმა ის ქართლის ერისთავ ლიპარიტ სუმბატის ძე ორბელთან და ანანია დვინელთან ერთად გაგზავნეს დახმარების სათხოვნელად საქართველოს მეზობელ მაჰმადიანურ სახელმწიფოებში. აჯანყების დამარცხების შემდეგ ქავთარ ივანეს ძე აღარ იხსენიება წყაროებში. 1177 წელს მეჯინიბეთუხუცესობა გიორგი III-მ ჭიაბერს უწყალობა. ისტორიანი და აზმანი შარავანდედთანი, წგნ.; ქართლის ცხოვრება, ს. ყაუხჩიშვილის გამოც., ტ. 2, თბ., 1959; ინგოროყვა პ., რუსთაველიანას ეპილოგი, თხზულებათა კრებული, ტ. 1, თბ., 1963; მესხია შ., საშინაო პოლიტიკური ვითარება და სამოხელეო წყობა XII საუკუნის საქართველოში, თბ., 1979; შოშიაშვილი ნ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 442.
პერუს ვულკანების სია

სტატიაში წარმოდგენილია პერუში მდებარე ვულკანების სია. ↑ Peakware World Mountain Encyclopedia, Coropuna დაარქივებული 2016-03-03 საიტზე Wayback Machine. , Retrieved December 27, 2007 ↑ Peakware World Mountain Encyclopedia, El Misti დაარქივებული 2016-03-03 საიტზე Wayback Machine. , Retrieved December 27, 2007 ↑ Peakware World Mountain Encyclopedia, Picchu Picchu დაარქივებული 2016-10-09 საიტზე Wayback Machine. , Retrieved December 27, 2007
უოლტ დისნეის საკონცერტო დარბაზი

უოლტ დისნეის საკონცერტო ჰოლი ლოს-ანჟელესში, კალიფორნია, ლოს-ანჟელესისი მუსიკის ცენტრის მეოთხე ჰოლია. შენობას მთელი ბლოკი უჭირავს ჰოუპ სტრიტის, გრანდ ავენიუსა და პირველ და მეორე ქუჩებს შორის. დიდი საკონცერტო დარბაზის ტევადობა 2.265 მსმენელია. ჰოლი ლოს-ანჟელესის ფილარმონიული ორკესტრისა და მასტერ ქორალის რეზიდენციაა. ფრენკ გერის პროექტის ლითონის ფირფიტებით შემოსილი შენობა 2003 წლის 23 ოქტომბერს გაიხსნა. მიუხედავად იმისა, რომ შენობის არქიტექტურამ ურთიერთგამომრიცხავი მოსაზრებები გამოიწვია, საკონცერტო ჰოლის აკუსტიკამ საყოველთაო მოწონება დაიმსახურა.
პერუს მთების სია

პერუს მთიანი ნაწილი ძირითადად სანაპირო ზოლში მდებარეობს. ანდები ცალკეული ქედებისგან და ხეობებისგან შედგება. ქვეყნის ამ ნაწილს სიერას უწოდებენ. დიდ სიმაღლეზე, ქედებს შორის მდებარეობს ზეგანი, რომელსაც ჰუნა ეწოდება. მთის ჰავა ნაირგვარია, დასავლეთით მდებარე ქედებზე ნალექები ნაკლები რაოდენობით მოდის ვიდრე აღმოსავლეთით. ზეგანი დაფარულია მდელოთი, რომელიც თითქმის მუდმივი თოვლის ზონამდე ვრცელდება. იქ სადაც ნალექების რაოდენობა მცირდება, მდელო სტეპებში გადადის. მთები მდიდარია სასარგებლო წიაღისეულით, განსაკუთრებით ფერადი ლითონებით. გამოირჩევა სპილენძის მარაგით. აქ წარმოდგენილია პერუს 10 უმაღლესი მთის სია. (ინგლისური)"The 6000m peaks of the Andes" (ინგლისური)"Andes 6000-meter Peaks" (ინგლისური)"Highest Mountains in Peru"
უასკარანი

უასკარანი (ესპ. Huascarán, კეჩ. Waskaran) — მთა ანდებში, სიმაღლე 6768 მ, პერუს უმაღლესი მწვერვალი და სამხრეთ ამერიკის სიმაღლით მეოთხე მწვერვალი. უასკარანი მდებარეობს ამავე სახელწოდების პარკში და წარმოადგენს მთის მასივის, კორდილიერა-ბლანკას შემადგენელ ნაწილს. ძირითადი მწვერვალის გარდა მთას აქვს კიდევ ორი მწვერვალი — ჩოპიკალკი და ჩრდილოეთ უასკარანი (6655 მ). პირველი ასვლა განახორციელეს 1932 წელს გერმანელმა და ავსტრიელმა ალპინისტებმა. ჩრდილოეთის პიკი პირველად დაიპყრო ამერიკელმა ენი სმიტ-პეკმა 1908 წელს. 1970 წლის 31 მაისს ჩრდილოეთ ფერდობზე ჩამოწვა მეწყერი, რომელმაც იმსხვერპლა ჩეხოსლოვაკიელ ალპინისტთა ჯგუფი. Huascarán in Yungay, Peru დაარქივებული 2007-02-23 საიტზე Wayback Machine. Ascenciones al Huascaran, Peru დაარქივებული 2007-03-31 საიტზე Wayback Machine. (Spanish) Huts on the "Huascarán" mountain[მკვდარი ბმული] About "Huascarán" in portuguese დაარქივებული 2011-07-13 საიტზე Wayback Machine. Vilem Heckel, in Czech
ბარათა ქაჩიბასძე

ბარათა ქაჩიბასძე (ჩანს 1425-1461) — ქაჩიბასძეთა ფეოდალური საგვარეულოს წარმომადგენელი, „დიდ ბარათად“ წოდებული. საქართველოს მეფის ალექსანდრე I-ის სალაროს მოლარე. მისი შთამომავლები ბარათას სახელის მიხედვით ბარათაშვილებად იწოდებოდნენ. ცნობილია XV საუკუნის რამდენიმე საბუთიდან. ჰყოლია თანამეცხედრე თინათინი და შვილები: დავითი, ლაპა, გერმანოზი. ბარათა ქაჩიბასძეს კათოლიკოს დავითის დროს სვეტიცხოველისთვის სოფლები ყორანთა და დისველი შეუწირავს (მოგვიანებით ყორანთას შეწირულობა განაახლა დავით ბარათას ძემ). ზევდგინისძეთა საჩივრის წიგნის მიხედვით მას აღუზრდია თაყა ზევდგინისძე, შემდგომში ამილახორი. პირთა ანოტირებული ლექსიკონი : IV / რედ.: ელენე ცაგარეიშვილი. თბილისი : არტანუჯი, 2007, გვ. 360.