laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
აკაბილიჟი

აკაბილიჟი (აფხ. Акабулажь/Акабиижь/Акабыулжь), აკუბილაჟი — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში აფხაზეთიდან. ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო ან ოდნავ ოვალური ფორმის, სუსტად დანაკვეთული, სამნაკვეთიანი ან თითქმის მთლიანი. ფოთლის ქვედა მხარეს აქვს სქელი ქეჩისებრი შებუსვა. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, კონუსური ან ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, ზოგჯერ უფორმო, თხელი ან საშუალო სიმკვრივის. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მრგვალი, იშვიათად ოვალური. მუქი ლურჯი, თითქმის შავი ფერის. კანი თხელი აქვს, საკმაოდ მკვრივი ცვილისებრი ფიფქით სქლად დააფრული. რბილობი წვნიანია, მდნარი, წვენი უფერულია, გემო — სასიამოვნო, სუსტად და გამოსახული ჯიშური არომატით. აკაბილიჟი საშუაო ზრდისა და მაღალმოსავლიანი ვაზია. სრულ სიმწიფეში სექტემბრის ბოლოს, ოქტომბრის დასაწყისში შედის. სავეგეტაციო პერიოდი გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 177 დღეა. მტევნის საშუალო წონა 135-172 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა — 8.0-12.0 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 18.8-20.5%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 7-10 გ/ლ-ს. მიიღება სუფრის წითელი ღვინო, რომელსაც ახასიათებს ორიგინალური ბუკეტი და მაღალი ექსტრაქტულობა. ასევე გამოიყენება წვენის დასამზადებლად და სასუფრე ყურძნად. უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 21 ↑ жур. «Абаза», №2 (19), 01 декабря, 2015
წყალწყვა

წყალწყვა — გემის ზომების მახასიათებელი; მცურავი გემით გაძევებული წყლის რაოდენობა. პირობითი აღნიშვნაა D. (ესპ. desplazamiento desplazar — გამოდევნა, გადაადგილება, plaza — ადგილი). განასხვავებენ მოცულობით წყალწყვას (გემის წყალქვეშა ნაწილის მოცულობა მ³ წყალხაზის ქვეშ) და მასის წყალწყვას, რომელიც გემის წყალქვეშა ნაწილში მოთავსებული წყლის მასის (ტონებში) ტოლია. მუდმივი მასის წყალწყვის დროს მოცულობითი წყალწყვა იცვლება წყლის სიმკვრივის მიხედვით. მასის წყალწყვა იცვლება, მაგალითად, საწვავის, საჭურვლის (სამხედრო გემებზე) ხარჯის, ტვირთის მიღების ან მოხსნის გამო. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 362. ↑ წყალწყვა // ვარძელაშვილი, დიმიტრი. საზღვაო ლექსიკონი : [1500-მდე სიტყვა და გამოთქმა] / დიმიტრი ვარძელაშვილი ; [რედ.: ალექსანდრე ჯავახიშვილი, ნოდარ ებრალიძე (ლიტ. რედ.)]. - [თბ.] : ალავერდი, 2009.
აკომშტალი

აკომშტალი (აფხ. Акамшәҭал) — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში აფხაზეთიდან. ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ან საშუალოზე დიდი ზომისაა, მომრგვალო ან გულისებრი ფორმის, სამ-ხუთნაკვეთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე შეუბუსავია. ყვავილი მდედრობითი სქესისაა, მტევანი საშუალო ზომის, კონუსური ფორმის, მხრიანი, თხელი ან მეჩხერი, იშვიათად საშუალო სიკუმსის. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო. მოწითალო-ყავისფერი. დაფარული მოიასამნისფრო-მოლურჯო სქელი ცვილისებრი ფიფქით. რბილობი წვნიანია, წვენი — უფერული, გემო — სასიამოვნო. აკომშტალი ძლიერი ზრდისა და დაბალმოსავლიანია. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის ბოლოს შედის. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 180-210 დღეს შორის მერყეობს. მტევნის წონა 60-70 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა — 1.5 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 18-20%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 13 გ/ლ-ს. მიიღება კაგი ხარისხის სუფრის წითელი ღვინო. უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 24 ↑ жур. «Абаза», №2 (19), 01 декабря, 2015
ადრეული თხელკანა

ადრეული თხელკანა — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში ქართლიდან. ჯიშის სახელწოდება ყურძნის სიმწიფის პერიოდს გამოხატავს. ზრდასრული ფოთოლი დიდი ზომისაა, მომრგვალო ან გულისმაგვარი ფორმის, მთლიანი, ზოგჯერ ხუთნაკვეთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე სუსტადაა აბლაბუდისებრად შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია, მტევანი საშუალო ზომის, კონუსური ან განიერ კონუსური ფორმის, ზოგჯერ მხრიანი, საშუალო სიკუმსის ან მეჩხერი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო ან მომრგვალო-ოვალური, თეთრი. რბილობი საშუალო წვნიანია, სასიამოვნო ტკბილი გემოთი. ადრეული თხელკანა საშუალო ან საშუალოზე ძლიერი ზრდისაა. სრულ სიმწიფეში სექტემბრის დასაწყისში შედის. მტევნის წონა 150-165 გრამია. საშუალო მოსავლიანია. ყურძნის სრულის სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 19.0-21%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 6.5-6.8 გ/ლ-ს. მიიღება მშრალი ღვინო და აგრეთვე გამოიყენება სასუფრე ყურძნად. უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 13
აკუბასა

აკუბასა (აფხ. Аҟәбаса [აყჿბასა]) — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში აფხაზეთიდან. ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, თითქმის მთლიანი. ფოთლის ქვედა მხარე დაფარულია თხელი აბლაბუდისებრი შებუსვით. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, ცილინდრული ფორმის, საკმაოდ კუმსი. მარცვალი მცირე ზომის აქვს, ოვალური, შავი. სქელკანიანია საკმაოდ სქელი ნაცრისფერი ფიფქით დაფარული. რბილობი წვნიანია, წვენი — უფერული. ვაზი საშუალო ზრდისა და საშუალომოსავლიანია. აკუბასა სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის დასაწყისში შედის. მიიღება სუფრის წითელი ღვინო. უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 24 ↑ жур. «Абаза», №2 (19), 01 декабря, 2015
ნორმან რიდუსი

ნორმან მარკ რიდუს (ინგლ. Norman Reedus; დ. 6 იანვარი 1969) — ამერიკელი მსახიობი და მოდელი. ის ცნობილია AMC- ის პოპულარულ საშინელებათა დრამატულ სერიალში „მოსიარულე მკვდრები“ დერილ დიქსონის როლში, ფილმში „წმინდანი ბოუნდოკიდან“ (1999) და მის გაგრძელებაში „წმინდანი ბოუნდოკიდან II:წმინდანთა დღე“ (2009) მერფი მაკმანუსის როლში. დანა II (2002), Marco in Deuces Wild (2002). მან ითამაშა უამრავ ფილმსა და სატელევიზიო სერიალში და მოდელირდა სხვადასხვა მოდის დიზაინერებისთვის (ყველაზე ცნობილი პრადა 1990-იან წლებში). რიდუსმა ასევე უზრუნველყო მოძრაობის გადაღება და ხმოვანი მოქმედება მთავარი გმირის სემ პორტერისთვის ვიდეო თამაშში სიკვდილის დაშლა (2019). რიდუსი დაიბადა ჰოლივუდში, ფლორიდაში, მარიანას (ძვ. იარბერი), მასწავლებლისა და აირა ნორმან რიდუსის ვაჟი. რიდუსის ბებია წარმოშობით იტალიელი იყო, ბაბუას კი ინგლისელი, შოტლანდიელი და ირლანდიელი წარმოშობა ჰქონდა. იგი დაესწრო ბეთანის კოლეჯს ლინდსბორგში, კანზასი, ერთი სემესტრის განმავლობაში. ტოკიოში ცხოვრების შემდეგ, ის გადავიდა კალიფორნიაში სამუშაოდ ჰენრი დევიდსონის მაღაზიაში ვენეციაში,კალიფორნია, და მონაწილეობა მიიღო სხვადასხვა შოუში, როგორც მხატვარი, ფოტოგრაფი, მოქანდაკე და ვიდეო მხატვარი. მან პირველად ითამაშა სპექტაკლში ტიფანის თეატრში სანეტ ბულვარზე. ის აღმოაჩინეს ბარში ჰოლივუდის ცენტრში, მღეროდა და ცეკვავდა, სადაც ვიღაცამ ჰკითხა, სურდა თუ არა სპექტაკლში თამაში. 2010 წელს რიდუსმა დაიწყო დერილ დიქსონის თამაში AMC-ის სატელევიზიო სერიალში The Walking Dead, საშინელებათა დრამა მეგობრებისა და ოჯახის წევრების ჯგუფზე, რომლებიც იბრძვიან გადარჩენისთვის ძალადობრივ აპოკალიფსურ სამყაროში, რომელიც დასახლებულია ხორციჭამია ზომბებით და რამდენიმე გადარჩენილი ადამიანით. პერსონაჟი თავდაპირველად არ იყო ამავე სახელწოდების კომიქსების სერიაში, მაგრამ შეიქმნა სპეციალურად რიდუსისთვის მერლ დიქსონის პერსონაჟის აუდიტის შემდეგ. მოსიარულე მკვდრების კომიქსების შემქმნელი რობერტ კირკმანი გრძნობს, რომ დრამა გადაიქცა საკაბელო ისტორიაში ყველაზე მაღალ რეიტინგში, რომელმაც ყველა წინა რეკორდი გაანადგურა. რიდუსი იყო ნომინირებული სატურნის ჯილდოზე საუკეთესო მეორეხარისხოვანი როლის შემსრულებლად. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ნორმან რიდუსი ოფიციალური საიტი ნორმან რიდუსი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ↑ Lucia Bozzola (2015). „Norman Reedus“. The New York Times. დაარქივებულია ორიგინალიდან — April 3, 2015. ციტირების თარიღი: May 14, 2015. ↑ Norman Reedus, Daryl Dixon, 'The Wead,' Coming to Sacramento & Chicago!. Wizard Entertainment. ციტირების თარიღი: May 14, 2015 ↑ „UPI Almanac for Sunday, Jan. 6, 2019“. United Press International. January 6, 2019. დაარქივებულია ორიგინალიდან — September 11, 2019. ციტირების თარიღი: September 10, 2019. ციტატა: „actor Norman Reedus in 1969 (age 50)“ ↑ Saunders, Jeraldine (January 6, 2017). „Friday January 6, 2017 for 01/06/17“. Chicago Tribune. ციტირების თარიღი: July 26, 2018. ↑ Heath, Chris. Norman Reedus Took A Long Walk To Get Here. GQ (September 24, 2014). ციტირების თარიღი: 2016-02-24 ↑ Cracefissa "Hellen" Butera [1]) ↑ Biography: Norman Reedus. TV Guide. ციტირების თარიღი: May 25, 2015 ↑ Biography: Norman Reedus. TV Guide. ციტირების თარიღი: May 25, 2015
ტაშისკარის წმინდა გიორგის ეკლესია

ტაშისკარის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ტაშისკარში. ეკლესია მდებარეობს სოფლის სამხრეთ-დასავლეთით, აკვანის სერის ძირში, სასაფლაოზე. ის ძველ, სამნავიანი ტაძრის საძირკველზეა აშენებული 1897 წელს. შენობა დარბაზულია, ნაგებია ნატეხი ქვითა და უხეშად დამუშავებული ქვიშაქვის კვადრებით. დასავლეთით (ამოქოლილია) და სამხრეთით შიგნიდან თაღოვანი, ხოლო გარედან სწორკუთხა შესასვლელებია. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე გაჭრილია შიგნიდან თაღოვანი გარედან სწორკუთხა სარკმელი. ორი ასეთივე სარკმელი სამხრეთის, ხოლო თითო ჩრდილოეთისა და დასავლეთის კედლებშია. აფსიდში სარკმლის გვერდებზე თითო თაღოვანი ნიშია. საკურთხეველი და არდაბაგი ერთი საფეხურითაა ამაღლებული. საკურთხევლის სარკმლის წინ სატრაპეზო ქვა დგას. აღმოსავლეთ ფრონტონში ქვიშაქვის კვადრზე ამოკვეთილია რელიეფური ჯვარი და ეკლესიის აგების თარიღი. სამხრეთის შესასვლელი ორლილვიან თაღოვან ჩარჩოშია ჩასმული, კარის არქიტრავზე გამოსახული ჯვრის მარცხნივ ამოკაწრულია ეკლესიის აგების თარიღი, ხოლო მარჯვნივ გამოსახულია ხელის გაშლილი მტევანი. სამხრეთ-დასავლეთით წაგრძელებული სამრეკლოა აღმართული. ეკლესიის გარშემო ძველი საფლავის ქვებია. ც. ჩაჩხუნაშვილის 2008 წელს შედგენილი სააღრიცხვო ბარათი ტაშისკარი თანამედროვე ადმინისტრაციული დანაწილებით ხაშურის რაიონს ეკუთვნის, თუმცა იგი ისტორიული მხარე თორის კარიბჭეს წარმოადგენდა. ამ ადგილას ორი ისტორიულ-გეოგრაფიული ერთეულის - შიდა ქართლისა და თორის საზღვარი გადის. სოფლის ზევით, ძველი სასაფლაოს ტერიტორიაზე ბერძენი ოსტატების მიერ XIX საუკუნის დასასრულს აგებული, ახლად გარემონტებული და მოხატული ეკლესია დგას. იგი ნაგებია უხეშად დამუშავებული ქვით. კუთხეებში და ღიობების ირგვლივ კარგად გათლილი ქვებია შემოყოლებული. ეკლესია დარბაზული ტიპისაა, გეგმა სწორკუთხედს წარმოადგენს. აღმოსავლეთი ფასადის ზედა ნაწილში, სპეციალურად ჩასმულ ქვაზე მოთავსებულია ჯვრის გამოსახულება და ეკლესიის აგების თარიღი. შესასვლელები სამხრეთიდან და დასავლეთიდანაა. სამხრეთი შესასვლელი გაფორმებულია ტიმპანით, სადაც ცენტრში დაბალი რელიეფით შესრულებული ჯვარია გამოსახული. მისგან მარჯვნივ - ხელის მტევანი, ხოლო მარცხნივ ეკლესიის აგების თარიღი - 1898 წ. შიდა სივრცე აღმოსავლეთით დასრულებულია ნახევარწრიული აფსიდით, დასავლეთით პატრონიკეა მოწყობილი, სადაც დარბაზიდან შეიძლება კიბით მოხვედრა. ეკლესია განათებულია ექვსი სარკმლით, რომელთაგან ორ-ორი გრძივ კედლებშია განთავსებული, ხოლო თითო-თითო აღმოსავლეთით და დასავლეთით. ნაგებობის კამარა განახლებულია, სახურავი დაბურულია თუნუქით. ინტერიერში კედლები შელესილია, საკურთხეველში ახლად შესრულებული მოხატულობაა. მის წინ კანკელია აღმართული. ტაშისკარის წმ. გიორგის ეკლესია ბერძენი ოსტატების მიერ აგებული ტიპური, რიგითი ნაგებობაა. ამ ადგილზე იდგა უფრო ძველი ეკლესია, რომლის ქვები XIX საუკუნეში გამოიყენეს ახალ მშენებლობაში.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 7653
დოჭუს კოშკი

დოჭუს კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ დოჭუში. დათარიღბულია გვიანი შუა საუკუნეებით. მჭიდროდ განაშენიანებული სოფლის განაპირას, კლდოვანი ნიადაგის ბორცვზე მდგარი კოშკი ჰარმონიულად ერწყმის რელიეფს. კვადრატული გეგმარების ნაგებობა ტრადიციისამებრ, ფიქალის ქვის მშრალი წყობითაა ნაშენი. თავდაპირველად, კედლები ზემოთკენ ოდნავ ვიწროვდებოდა. დღესდღეობით, კოშკი, თითქმის, დანგრეულია და მხოლოდ მესამე სართულის დონეზეა შემორჩენილი. ზედა სართულები, ისევე როგორც სართულშუა და მთავარი გადახურვა, უკვე აღარ არსებობს. ტრადიციისამებრ, კოშკის ფასადები მინიმალურადაა დანაწევრებული არქიტექტურული ელემენტებით და სიმკაცრით გამოირჩევა. კედლის ყრუ ზედაპირებს მხოლოდ კარ-სარკმლის ღიობები და სათოფურები თუ ანაწევრებს. კოშკში შესასვლელი რთულად მისადგომ მხარესაა მოწყობილი. ღიობის თავზე სათოფურები და მცირე ზომის სარკმლები ნაწილდება. კოშკის ირგვლივ სხვადასხვა შენობის ნანგრევები განირჩევა, რაც გვაფიქრებინებს, რომ თავდაპირველად, ის საერთო ურბანული ქსოვილის განუყოფელი ნაწილი უნდა ყოფილიყო. კოშკი მაღალი ურბანული და მხატვრული ღირებულებების მატარებელი ძეგლია. მისი დაცვა-შენარჩუნება სოფელ დოჭუს არქიტექტურული მემკვიდრეობისთვის მეტად მნიშვნელოვანია.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 25007
აბსურდიზმი (ფილოსოფია)

აბსურდიზმი (ინგლ. Absurdism) — ფილოსოფიაში არის მიმდინარეობა, რომლის მიხედვითაც, კაცობრიობისა თუ ადამიანის არსებობას არანაირი მიზანი არ გააჩნია, რადგან სამყარო უაზრო და ირაციონალურია და ადამიანის მიერ მისი სიცოცხლის მნიშვნელობის ძებნა მარცხით მთავრდება, რადგან მნიშვნელობა ან არ არსებობს ან, მინიმუმ ადამიანისთვის მიუწვდომელია. აბსურდიზმი ამ კონტექსტში არ ნიშნავს „ლოგიკურად შეუძლებელს“, არამედ „ ადამიანურად შეუძლებელს“. აბსურდიზმი საკმაოდ ჰგავს ნიჰილიზმსა და ეგზისტენციალიზმს და თავის ფესვებს დანიელი ფილოსოფოსის სერენ კიერკეგორისგან იღებს. აბსურდიზმი, როგორც ფილოსოფიური მიმართულება დაიბადა ეგზისტენციალიზმის წიაღში, როდესაც ფრანგმა ფილოსოფოსმა და მწერალმა ალბერ კამიუმ დაწერა და გამოსცა თავისი ნაწარმოები „სიზიფეს მითი“ და ამით გამოეყო ეგზისტენციალიზმს. აბსურდიზმს დიდი სტიმული მისცა და განავითარა მეორე მსოფლიო ომის მოვლენებმა, განსაკუთრებით საფრანგეთში. აბსურდიზმის მიხედვით, ადამიანები ისტორიულად ცდილობდნენ სიცოცხლის არსის პოვნას და ამ ძიებაში, როგორც წესი ორ სხვადასხვა დასკვნამდე მიდიოდნენ, რომ ცხოვრება აბსურდულია ან სიცარიელის შევსებას ღმერთის იდეის შექმნით ცდილობდნენ, რომელიც ადამიანს, რაიმე კონკრეტულ მიზანს უსახავდა (მაგ. ქრისტიანობაში ადამიანის მიზანი სამოთხეში მოხვედრაა, იგივეა სხვა რელიგიებში: ისლამი, ინდუიზმი, ბუდიზმი და ა.შ.), თუმცა ჩნდებოდა სხვა კითხვა: რა არის ღმერთის მიზანი? კიერკეგორის თქმით ღმერთის მიზანი ადამიანის გონებისთვის მიუწვდომელი და გაუგებარია. კამიუს განცხადებით აბსურდიზმი არ უარყოფს ან აღიარებს უმაღლესი ძალის არსებობას. ამის გამო აბსურდიზმი აგნოსტიკურ იდეოლოგიად მიიჩნევა. კამიუს მიხედვით ადამიანებს შეუძლიათ შექმნან აზრი საკუთარ ცხოვრებაში, რაც შეიძლება არ იყოს ცხოვრების ობიექტური ან რეალური მიზანი მაგრამ, მაინც შეუძლიათ იბრძოლონ მისთვის თუმცა, ამატებდა, რომ ადამიანი ირონიულად უნდა უყურებდეს ამ მის მიერ მოგონილ მიზანს, რათა „ფიქტიურმა“ აზრმა არ დაიკავოს აბსურდის ცოდნის ადგილი. https://owlcation.com/humanities/The-Philosophy-of-Absurdism https://www.newworldencyclopedia.org/entry/absurdism https://religion.fandom.com/wiki/Absurdism#The_meaning_of_life
სახალხო მოძრაობა პროგრესისთვის

სახალხო მოძრაობა პროგრესისთვის (ფრანგ. Mouvement du Peuple pour le Progrès; აბრევიატურა - MPP) — პოლიტიკური პარტია ბურკინა-ფასოში. 2014 წლის 25 იანვარს დააფუძნა როკ მარკ კრისტიან კაბორემ, პარტია „კონგრესი დემოკრატიისა და კონგრესისთვის“ ყოფილმა წევრმა. კაბორე 2015 წლის არჩევნებში პარტიის საპრეზიდენტო კანდიდატად იყრიდა კენჭს და გამარჯვება პირველივე რაუნდში მოიპოვა. პარტიამ მოახერხა ეროვნულ ასამბლეაში ბევრი მანდატის მოპოვება, მაგრამ არა საპარლამენტო უმრავლესობის. არის პროგრესული ალიანსისა და „სოციალისტ ინერნაციონალის“ სრულუფლებიანი წევრი. 2022 წლის 24 იანვარს სახელმწიფო გადატრიალების შედეგად კაბორე გადააყენეს და ამჟამად შინაპატიმრობაშია. პარტიის საიტი დაარქივებული 2022-08-03 საიტზე Wayback Machine. ↑ „Burkina Faso restores constitution, names coup leader president“. Al Jazeera. 31 January 2022. ციტირების თარიღი: 5 February 2022. ↑ "Roch Marc Christian Kaboré à la tête d'un nouveau parti d'opposition", Jeune Afrique, 26 January 2014 (in French) . ↑ "Blaise wants compromise", Africa Confidential, volume 55, number 3, 7 February 2014. ↑ Parties and Organizations. Progressive Alliance. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 24 აპრილი 2020. ციტირების თარიღი: 11 January 2020 ↑ SI Member Parties in Government. Socialist International (18 March 2019). ციტირების თარიღი: 9 June 2019 ↑ „Burkina Faso President Kabore ‘detained’ by mutinous soldiers“. Al Jazeera. 24 January 2022. ციტირების თარიღი: 5 February 2022. ↑ AFP (24 January 2022). „Burkina Faso president arrested by mutinous soldiers: security sources“. France 24. ციტირების თარიღი: 5 February 2022.
მუსა ნაგიევი

მუსა ნაგიევი, იგივე აღა მუსა ნაგიევი (აზერ. Ağa Musa Nağıyev; 1848-1919) — ცნობილი აზერბაიჯანელი მილიონერი, ნავთობმრეწველი, XIX-ის ბოლოსა და XX-ის დასაწყისში მოღვაწე მეცენატი. მუსა ნაგიევი 1848 წელს ბაქოს გარეუბანში, ბალაჯარის დასახლებაში, ჩალით მოვაჭრის ღარიბ ოჯახში დაიბადა. ის ოთხ შვილს შორის ყველაზე უფროსი იყო. მუსამ 11 წლის ასაკში დაიწყო პორტში მზიდავად მუშაობა. ის ყოველდღე 5 საათზე მიდიოდა სამუშაოდ. 18 წლის ასაკში საკმაოდ სოლიდური თანხა შეაგროვა და მიწათმოქმედების მიზნით მიწის ნაკვეთი შეიძინა. სასმელი წყლის მოსაპოვებლად ჭის გათხრისას, მის ნაკვეთზე ნავთობის ჭავლმა იხეთქა. ამ დღიდან იგი ნავთობით მოვაჭრე გახდა. გამომუშავებული თანხა იმის საშუალებას აძლევდა, რომ საქმის უკეთესად ორგანიზებისათვის მცოდნე სპეციალისტები დაექირავებინა. მოგვიანებით, რეგულარული შემოსავლის მისაღებად მშენებლობისა და უძრავი ქონების ინვესტირებას იწყებს. მუსამ ბაქოში 98 შენობა ააგო, მათ შორის 4 საავადმყოფო და ბაქოს საიჯარო ქონების უმსხვილესი მფლობელი გახდა. მუსა ფლობდა 200-ზე მეტ შენობას. მუსა ნაგიევი აზერბაიჯანული წარმომავლობის, ცნობილი ფრანგი მწერალი ქალის - ბანინის ბაბუაა. მასზე გავრცელებული მოსაზრება, რომ თითქოს მუსა ძუნწი იყო - მცდარია, პირიქით მუსა ნაგიევი დიდ თანხას დებდა ქველმოქმედებაში. იყო ერთ-ერთი უმსხვილესი რეალური სასწავლებლის მთავარი სპონსორი და რწმუნებული. სასწავლებლის შენობაში ამჟამად, აზერბაიჯანის სახელმწიფო ეკონომიკური უნივერსიტეტია განთავსებული. ბაქოს რეალური სასწავლებლის საპატიო რწმუნებულის სახით, მუსა ნაგიევმა მიიღო ოქროს მედალი ანდრეევის ბაფთით და წმინდა სტანისლავის მესამე ხარისხის ორდენი. მუსას ერთადერთი ვაჟი 27 წლის ასაკში ტუბერკულოზით გარდაიცვალა, ამის შემდეგ აღა მუსა ნაგიევმა საავადმყოფოს აშენება გადაწყვიტა. მას სურდა, რომ ამ საავადმყოფოში განხორციელებულიყო მძიმე სნეულებათა პროფილაქტიკა და მკურნალობა იმისათვის, რომ ადამიანები, განსაკუთრებით ახალგაზრდები, მისი ვაჟიშვილის მსგავსად, ნაადრევად არ გარდაცვლილიყვნენ. ნიჭიერი სამოქალაქო ინჟინერის, ნ. გ. ბაევის მიერ აგებული საავადმყოფოს შენობები 1918 წელს შევიდა ექსპლუატაციაში. საავადმყოფოს მშენებლობა მუსა ნაგიევს 300 ათასი ოქროს მანეთი დაუჯდა. საავადმყოფოს ტერიტორიის ფართობი - 100 ათას კვადრატულ მეტრს შეადგენს, ხოლო ამბულატორიული ნაწილი ათას საწოლზე იყო გათვლილი. 1992 წელს, ამ შენობას მუსა ნაგიევის სახელი დაუბრუნდა. დიდი ხნის განმავლობაში ამ შენობაში, მუსა ნაგიევის სახელობის სასწრაფო სამედიცინო დახმარების კლინიკური საავადმყოფო იყო განთავსებული. 2010 წლის ივნისიდან, შენობაში აზერბაიჯანის ჯანდაცვის სამინისტროა განთავსებული. ↑ От амбала до миллионера. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-07-07. ციტირების თარიღი: 2010-06-12. ↑ Гукасовы. Музей HEФТЕГАЗСТРОЙПРОФСОЮЗ РОССИИ. ციტირების თარიღი: 2021-02-03 ↑ Ю. Н. Емельянов. ГУКА́СОВЫ (Гу­ка­сянц, Гу­ка­сян). Большая Российская Энциклопедия.. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-02-07. ციტირების თარიღი: 2021-02-03
ტერი ფლინი

„ტერი ფლინი“ — ირლანდიელი მწერლის, პატრიკ კავანას, რომანი, გამოქვეყნდა 1948 წელს. მასში აღწერილია 1930-იანი წლების ირლანდიის სოფლის ცხოვრება. წიგნი დაფუძნებულია ავტორის ახალგაზრდობისეულ გამოცდილებაზე, როცა იგი მონაჰანში ფერმერი იყო. მიუხედავად ამისა, რომანში მოქმედება კავანში ვითარდება. სიუჟეტი მოგვითხრობს ახალგზარდა ფერმერსა და პოეტზე, რომელიც ფართო სარბიელისკენ, ნორჩი ქალწულებისკენ და სიცოცხლის აზრის ძიებისკენ ისწრაფვის. კავანამ „ტერი ფლინის“ წერა 1940 წელს სათაურით „ქვიანი რუხი მიწა“ დაიწყო, თუმცა რომანი დაიწუნეს. ავტორმა მასზე მუშაობა მას შემდეგ განაახლა, რაც 1947 წლის თებერვალში გამოქვეყნებულმა პოეტურმა კრებულმა „სული იყიდება“ დიდი აღიარება მოუტანა. 1947 წლის ზაფხული კავანამ რომანზე მუშაობაში გაატარა. წიგნი 1948 წლის ნოემბერში გამოქვეყნდა. ირლანდიურმა ცენზურამ იგი უხამსობის გამო აკრძალა. გამომცემლის მოთხოვნის შემდეგ ეს გადაწყვეტილება გაუქმდა, თუმცა რომანის ხელახალი გამოქვეყნება 1960-იან წლებამდე ვერ მოხერხდა. „ტერი ფლინი“ 1966 წელს ირლანდიის ეროვნული თეატრის სცენაზე პ. ჯ. ო’კონორის ადაპტაციით დაიდგა. 1997 წლეს რომანი სცენაზე კონალ მორისონმა გააცოცხლა. Tarry Flynn at PenguinClassics დაარქივებული 2012-02-13 საიტზე Wayback Machine. ↑ O'Toole, Fintan (27 მაისი 1997). „Kavanagh without tears“. The Irish Times. ციტირების თარიღი: 22 თებერვალი 2021.
ღასან ქანაფანი

ღასან ქანაფანი (დ. 8 აპრილი, 1936 — გ. 8 ივლისი, 1972) — პალესტინელი მწერალი და პალესტინის გათავისუფლების ეროვნული ფრონტის წამყვანი წევრი. ლოდის აეროპორტში მომხდარი ტერორისტული აქტის საპასუხოდ 1972 წლის 8 ივლისს იგი მოსადმა მოკლა. ღასან ფაიზ ქანაფანი 1936 წელს ბრიტანეთის მიერ კონტროლირებად ქალაქ აკოში, საშუალო კლასის პალესტინელი სუნიტების ოჯახში დაიბადა. ღასანი მუჰამედ ფაიზ აბდ ალ რაზაგის მესამე შვილი იყო. პროფესიით ვექილი მუჰამედი ეროვნული მოძრაობის აქტიური წევრი იყო, რომელიც ბრიტანულ ოკუპაციას და მის მიერ ებრაელთა ემიგრაციის წახალისებას უპირისპირდებოდა. იგი რამდენჯერმე დააპატიმრეს მაშინ, როცა ღასანი ჯერ კიდევ ბავშვი იყო. ღასანმა ადრეული განათლება ქალაქ იაფას კათოლიკურ მისიონერულ სკოლაში მიიღო. 1948 წლის მაისში, როცა ისრაელ-არაბეთის კონფლიქტის საომარმა მოქმედებებმა აკრამდე მოაღწია, ქანაფანის ოჯახი იძულებული გახდა, ემიგრაციაში წასულიყო. ისინი სირიაში, დამასკოში, დასახლდნენ, სადაც ქანაფანმა 1952 წელს პალესტინელი ლტოლვილებისთვის გაეროს დახმარებისა და დასაქმების სააგენტოს მასწავლებლის სერთიფიკატი მიიღო. იგი ლტოლვილთა ბანაკში 1,200 პალესტინელი ბავშვის ხელოვნების მასწავლებლად გაამწესეს. სწორედ იქ დაიწყო მან მოთხრობების წერა, რათა მოსწავლეებს თავიანთი მდგომარეობის აღქმაში დახმარებოდა. George Hajjar, 1973: Kanafani: Symbol of Palestine Ghassan Kanafani Archive Jaffa, Land of Oranges Kanafani on becoming a refugee. New Jersey Solidarity - page on Kanafani with translated writings Letter from Gaza - short story by Ghassan Kanafani (From NJS). The 1936-39 Revolt დაარქივებული 2021-01-20 საიტზე Wayback Machine. - by Ghassan Kanafani (From NJS). Tribute to Ghassan Kanafani Ghassan Kanafani: The Founder of the Modern Palestinian Novel, Yemen Times, 06.10.2008. ↑ 1.0 1.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 2.0 2.1 ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ 3.0 3.1 Babelio — 2007. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2877812"></a> ↑ AlKindi <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q101207543"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q104244355"></a> ↑ Farsoun 2004, p. 97. ↑ Ensalaco 2012, p. 37. ↑ Kamal Abdel-Malek, The Rhetoric of Violence: Arab-Jewish Encounters in Contemporary Palestinian Literature and Film, Springer (2016), p. 35 ↑ Zalman 2004, p. 683. ↑ Zalman 2004, p. 683. ↑ Bashkin 2010, p. 96. ↑ Zalman 2004, p. 685.
ქსნის კვირაცხოვლის ეკლესია

ქსნის კვირაცხოვლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტში. აგებულია XVI-XVIII საუკუნეებში. დარბაზული ეკლესია ვრცელი მინდვრის კიდეზე, ხევის პირას, სარკინიგზო ხაზის თავზე მდებარეობს. ნაგებობა სხვადასხვა ზომისა და ფორმის ქვების შერეული წყობით არის ნაშენი. გამოყენებულია კირხსნარი. შესასვლელი სამხრეთიდან, ფასადის დასავლეთ ნაწილშია გაჭრილი. ღიობი გარედან დიდი არქიტრავის ქვით არის დახურული, შიგნიდან კი შეისრული თაღით სრულდება. აღმოსავლეთ წირთხლში დატანილია მართკუთხა ფოსო, სავარაუდოდ კარის ჩასასმელად. შესასვლელის კიდეები მეტ-ნაკლებად დამუშავებული ქვებით არის ამოყვანილი. ეკლესია აღმოსავლეთით, ნახევარწრიული აფსიდით სრულდება, რომელიც დარბაზისგან მკვეთრად გამოკვეთილი კუთხეებით არის გამოყოფილი. ისინი თლილი ქვით არის ნაშენი. აფსიდის თაღოვანი სარკმელი შიგნიდან გარეთ ვიწროვდება. მის ორივე მხარეს ნახევარწრიული გეგმის მქონე, მაღალი, შეისრული თაღით დასრულებული ნიშებია მოთავსებული. თაღები ერთმანეთზე პირით მიდებული ორი ქვით არის შესრულებული. აფსიდის ჩრდილოეთ კედელზე, კიდევ ერთი, თუმცა შედარებით მცირე ზომის ნიშაა დატანილი. აფსიდის უმეტესი ნაწილი შელესილია. ის მსუბუქად შეისრული თაღის მქონე კონქით არის გადახურული. ის გადაყვანილია წვრილი ქვით. მისი მცირე ნაწილი ჩამონგრეულია. ჩამონგრეულია მთლიანი კამარაც, ასევე ჩრდილოეთი და სამხრეთი კედლების ზედა ნაწილები. სამხრეთ კედელზე სარკმლის ქვედა ფრაგმენტია შემორჩენილი. დასავლეთ კედელი ყრუა. ტაძრის შიდა სივრცეში სამშენებლო მასალის ნაწილი ყრია, ამოსულია ბალახიც. ფასადები შეუმკობელია. მხოლოდ დასავლეთი ფრონტონის წვერში, გვხვდება წყობაში ბრტყლად ჩასმული აგურებისაგან შედგენილი ჯვრის გამოსახულება. მკლავებს შორის სიბრტყეები ვიწრო წახნაგით ჩვენკენ, ვერტიკალურად განლაგებული ქართული აგურის წყობით არის შევსებული. აღმოსავლეთ სარკმელი ერთიან ქვაში გამოჭრილი დაბალი, მცირე თაღით სრულდება. ნაგებობის სამხრეთ დასავლეთით, ჩამოჭრილ მიწაში ჩანს ქვაყუთი. აქვეა შემონახული მცირეფოსოიანი ქვაც. ეკლესია კედლების წყობით, სხვადასხვა არქიტექტურულ-კონსტრუქციული დეტალითა და სტრუქტურით გვიანი შუა საუკუნეების ნიმუშს წარმოადგენს.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 30965