laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
გუდანის ჯვარი

გუდანის ჯვარი — ღვთაება და მისი სახელობის სამლოცველო ხევსურეთში. გადმოცემით, პირველად სანეს მთაზე დამკვიდრებულა, შემდეგ სოფ. გუდანში. ხევსურულ სადიდებელთა ტექსტებში მოიხსენიება საღვთო ბერი ბაადურის სახელით. ითვლებოდა ხევსურეთის 3 ძირითადი საგვარეულო-სათემო გაერთიანების — საარაბულოს, საჭინჭარაულოს, საგოგოჭუროს მთავარ ღვთაებად და მთელი ხევსურეთის საკულტო ცენტრად. გუდანის ჯვარში ხდებოდა საერთო საქმეების განსჯა-გადაწყვეტა (გარეშე მტერზე ლაშქრობა, დაზავება, მოსისხლეთა ძნელად მოსაგვარებელი საქმის გარჩევა, ჩვეულებითი სამართლის რჯულის კოდექსების დაცვა ან შეცვლა, წლის მანძილზე მოსალოდნელ ამბავთა წინასწარ შესატყობად ქადაგის დასმა და ა. შ.). იგი ძირითადად მოლაშქრე ღვთაებად მიაჩნდათ. მიეწერებოდა თავისი საყმოს დაცვა-პატრონობის ფუნქციაც (მოუსავლიანობა, ავადმყოფობა, ხიფათი და სხვა). მისი კულტი გავრცელებული იყო მეზობელ მთიელებშიც (თუშეთი, ჩაჩნეთი, ინგუშეთი). ოჩიაური თ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 291. კიკნაძე ზ., ქართული მითოლოგია, თბილისი: ბაკმი, 2007. — გვ. 64, ISBN 978-99940-27-10-1. ოჩიაური თ., მითოლოგიური გადმოცემები აღმოსავლეთ საქართველსო მთიანეთში, თბ., 1967; ჩიტაია გ., ეთნონიმური ხალხური გადმოცემები, «ივ. ჯავახიშვილის სახ. ისტორიის ინსტიტუტის შრომები» 1955, ტ. 1; Бардавелидзе В.В., Древнейшие религиозные верования и обрядовое графическое искусство грузинских племен, Тб., 1957;
ოლიუ-დ'აგუა-დუ-პიაუი

ოლიუ-დ'აგუა-დუ-პიაუი (პორტ. Olho d'Água do Piauí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 235 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის ჩრდილო-ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მედიუ-პარნაიბა-პიაუიენსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 626 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.96 კმ²-ზე. ფართობი 219 598 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
როსტოვის საზღვაო კლასების შენობა

როსტოვის საზღვაო კლასების შენობა (რუს. Здание ростовских мореходных классов) — შენობა დონის როსტოვში. აგებულია 1896 წელს როსტოვის საზღვაო კლასებისთვის, არქიტექტორ ვლადიმირ შკიტკოს პროექტის მიხედვით. მდებარეობს სადოვის ქუჩაზე (სახლი 8/2 B). ამჟამად შენობაში განთავსებულია გ. სედოვის სახელობის საზღვაო ტრანსპორტის ინსტიტუტი. როსტოვის საზღვაო კლასების შენობას გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. მისამართი: დონის როსტოვი, სადოვის ქუჩა № 8/2 B. დონის როსტოვში საზღვაო კლასები გაიხსნა 1876 წელს დონის მხარის საზოგადოების ინიციატივით. თავდაპირველად ის განთავსებული იყო იჯარით აღებულ სათავშოებში. საკუთარი შენობა ზემო ბულვარის (ამჟამად სედოვის) ქუჩაზე ააგეს 1896 წელს, მას შემდეგ რაც სასწავლებელი დააჯილდოვეს მესამე თანრიგით. შენობის პროექტის ავტორი იყო ქალაქის არქიტექტორი ვლადიმირ შკიტკო. 1914 წელს შენობასთან ახლოს ააშენეს დონის როსტოვის შორეული ნაოსნობის საზღვაო სასწავლებლის მთავარი კორპუსი. 1950 წელს საზღვაო კლასების შენობის კედელზე დაკიდეს მემორიალური დაფა წარწერით: როსტოვის საოლქო ადმინისტრაციის მეთაურის 1998 წლის 9 ოქტომბრის № 411 დადგენილების მიხედვით დონის როსტოვის შორეული ნაოსნობის საზღვაო სასწავლებლის მთავარი კორპუსის შენობა სახელმწიფო დაცვის ქვეშ მოექცა, როგორც რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი. ორსართულიანი აგურის შენობის ფასადი გადის სედოვის ქუჩაზე. ფასადი სიმეტრიულია,ხოლოპირველი სართული რუსტირებული. მთავარი შესასვლელი მოქცეულია ორსვეტოვან პორტიკში. თავდაპირველად შენობის ცენტრალურ ნაწილში სახრავზე დადგმული იყო პატარა კოშკი (ამჟამად მონგრეულია). შენობას აქვს დაგეგმარების კორიდორული სისტემა ორმხრივად განთავსებული ოთახებით. როსტოვის საზღვაო კლასების შენობა დონის როსტოვის შორეული ნაოსნობის საზღვაო სასწავლებლის მთავარი კორპუსი ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 Шулепова Э. А. Материалы свода памятников истории и культуры РСФСР. Ростовская область.. — М.: Изд-во НИИ культуры, 1990. — С. 21—22. ↑ 2.0 2.1 2.2 Ростов-на-Дону (объекты культурного наследия регионального значения). Официальный портал Правительства Ростовской области. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-14. ციტირების თარიღი: 2013-08-28. ↑ 3.0 3.1 „Здание Ростовского морского колледжа“. voopiik-don.ru. ციტირების თარიღი: 2013-09-08.
როსტოვის კინოქრონიკის სტუდიის შენობა

როსტოვის კინოქრონიკის სტუდიის შენობა (რუს. Здание Ростовской студии кинохроники) — სამსართულიანი აგურის შენობა დონის როსტოვში. აგებულია 1952 წელს როსტოვის კინოქრონიკის სტუდიისათვის, არქიტექტორ ლევ ებერგის პროექტის მიხედვით. მდებარეობს წითელარმიელთა ქუჩაზე (სახლი 94/92). როსტოვის კინოქრონიკის სტუდიის შენობა მდებარეობს დონის როსტოვის ცენტრში და უჭირავს წითელარმიელთა ქუჩისა და ოსტროვსკის ქუჩის კუთხე. აგებულია 1952 წელს ცნობილი არქიტექტორის ლევ ებერგის პროექტის მიხედვით. როსტოვის კინოქრონიკის სტუდიის შენობა სამსართულიანია, ნაგებია აგურით. პირველი სართული გაფორმებულია ბუნებრივი ქვით, მეორე - რუსტირებულია, მესამე სართულს კი ამშვენებს წყვილი პილასტრი. წითელარმიელთა ქუჩაზე გამავალი მთავარი ფასადი გაფორმებულია თაბაშირის პრფილირებული თამასებით. შენობას გააჩნია ასო Г-ს ფორმის დაგეგმარება. შენობას აქვს დაგეგმარების კორიდორული სისტემა ორმხრივად განთავსებული სამუშაო ოთახებით. შენობის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში მდებარეობს მაყურებელთა დარბაზი. შენობა 2014 წლისათვის არ იყო სახელმწიფოს დაცვის ქვეშ. დონის როსტოვის რიგი საზოგადოებრივი ორგანიზაციების მიერ იგეგმება მიმართონ როსტოვის ოლქის კულტურის სამინისტროს თხოვნით რათა შენობა შეიტანონ განსაზღვრული კატეგორიის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. 2013 წელს როსტოვის კინოქრონიკის სტუდიის შენობა გაიყიდა. საზოგადოების პროტესტის მიუხედავად, 2015 წლის 21 თებერვალს დაიწყო შენობის დემონტაჟი. დონის როსტოვის სამშენებლო დეპარტამენტის ადმინისტრაციის ხელმძღვანელის ანდრეი დიკუნის სიტყვებით დანგრეული კინოქრონიკის სტუდიის შენობის ადგილზე იგეგმება 7-სართულიანი არასაცხოვრებელი სახლის მშენებლობა. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 Собств. корр. Ростовская киностудия приватизирована незаконно // voopiik-don.ru. — 2014. — 17 ноября. ↑ Дементьева Ю. Конфликт недели: ОНФ намерен оспорить стоимость Ростовской киностудии დაარქივებული 2014-12-21 საიტზე Wayback Machine. // ФедералПресс. — 2014. — 14 ноября. ↑ 3.0 3.1 На месте Ростовской киностудии построят 7-этажное нежилое здание // Аргументы и Факты. — 2015. — 25 февр.
ძმები ასლანიდების თამბაქოს ფაბრიკის შენობა

ძმები ასლანიდების თამბაქოს ფაბრიკის შენობა (რუს. Здание табачной фабрики братьев Асланиди) — შენობა დონის როსტოვში. აგებულია XIX საუკუნის ბოლოს. მდებარეობს წითელარმიელთა ქუჩისა და ბუდიონოვსკის პროსპექტის კუთხეში. თავდაპირველად შენობა ეკავა ძმები ასლანიდების თამბაქოს ფაბრიკას. ამჟამად ეს შენობა ქალაქის № 8 საავადმყოფოს ერთ-ერთი კორპუსია. ძმები ასლანიდების თამბაქოს ფაბრიკის შენობას გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. მისამართი: დონის როსტოვი, წითელარმიელთა ქუჩა, № 19. 1874 წელს ივანე და აქილევს ასლანიდებმა დააარსეს თამბაქოს ფაბრიკა. მან დაიკავა სკობელევსკის ქუჩისა და ტაგანროგის პროსპექტის (ამჟამად, შესაბამისად წითელარმიელტა ქუჩა და ბუდიონოვსკის პროსპექტი) კუთხე. 1913 წელს ასლანიების თამბაქოს ფაბრიკა შეიძინა სააქციონერო საზოგადოებამ „В. И. Асмолов и К°“. 1920 წელს შენობაში განთავსდა თვალის სნეულებათა კლინიკა. 1950-იანი წლების დასაწყისში შენობა გარემონტეს და გადაეცა ქალაქის საავადმყოფოს. 1962 წელს ფაბრიკის ყოფილი შენობის კედელზე დაკიდეს მემორიალური დაფა წარწერით: როსტოვის საოლქო ადმინისტრაციის მეთაურის 1998 წლის 9 ოქტომბრის № 411 დადგენილების მიხედვით დონის როსტოვის შორეული ნაოსნობის საზღვაო სასწავლებლის მთავარი კორპუსის შენობა სახელმწიფო დაცვის ქვეშ მოექცა, როგორც რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი. ორსართულიან აგურის შენობას აქვს П ასოს მსგავსი კონფიგურაციის გეგმა. მისი ფასადები გადის წითელარმიელთა ქუჩაზე და ბუდიონოვსკის პროსპექტზე. პირველი სრთული რუსტირებულია. პირველი სართულის ფანჯრის ღიობები დეკორირებულია თამასებით და ციხესიმაგრის ქვებით. ხოლო მეორე სართულზე თამასებითა და სანდრიკებით. შენობას აქვს კორიდორული დაგეგმარების სისტემა ორმხრივად განლაგებული ოთახებით. Гегузин И. Страницы ростовской летописи. — Ростов-на-Дону, 1983. — С. 92—94. ↑ 1.0 1.1 1.2 Шулепова Э. А. Материалы свода памятников истории и культуры РСФСР. Ростовская область.. — М.: Изд-во НИИ культуры, 1990. — С. 31. ↑ 2.0 2.1 Ростов-на-Дону (объекты культурного наследия регионального значения). Официальный портал Правительства Ростовской области. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-14. ციტირების თარიღი: 2013-08-28. ↑ Владимир Сергеевич Сидоров. Энциклопедия старого Ростова и Нахичевани-на-Дону. ციტირების თარიღი: 2013-09-16.
პუსტოვოიტოვის სავაჭრო სახლის შენობა

პუსტოვოიტოვის სავაჭრო სახლის შენობა (რუს. Здание торгового дома Г. Г. Пустовойтова) — შენობა დონის როსტოვში. მდებარეობს დიდი სადოვაიის ქუჩისა და ბუდიონოვსკის პროსპექტი გადაკვეთაზე. აგებულია 1910 წელს. პუსტვოიტოვის სავაჭრო სახლის შენობას გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონული მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. მისამართი: დონის როსტოვი, დიდი სადოვაიის ქუჩა, № 46. XX საუკუნის დასაწყისში პუსტოვოიტოვის სავაჭრო სახლი ითვლებოდა დონის როსტოვის ერთ-ერთ უმაღლეს შენობად. ისევე როგორც ყველა სავაჭრო სახლში პუსტოვოიტოვმაც სახლის პირველი სართული იჯარით გასცა. მშენებლობის დასრულებისთანავე მასში განთავსდა რუსულ-ფრანგული ამხანაგობის ქარხანა „Проводник“, ა. ჰირშეტეინის საიუველირო და საათების მაღაზია, სასტუმროები „Центральная“ და „Лондон“. 1920 წელს მოახდინეს სახლის ნაციონალიზაცია და მასში განათავსეს სამხრეთ-აღმოსავლეთი სახელმწიფო ბამბეულის ასოციაცია. 1930 წელს შენობაში განთავსდა ბ. მოლოტოვის სახელობის როსტოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამეცნიერო ბიბლიოთეკა და უნივერსიტეტის ადმინისტრაცია. სამეცნიერო ბიბლიოთეკის კოლექციას შეადგენდნენ რუსული ჟურნალები, რომლებიც გამოცემული იყო XVIII საუკუნის ბოლოსა და XIX საუკუნის დასაწყისში („Живописец“, „Московский телеграф“, „Московский журнал“, „Вестник Европы“ და ა. პუშკინის დაარსებული ჟურნალი „Современник“). 1942 წელს ფაშისტების მიერ დონის როსტოვის მეორე ოკუპაციის დროს ქალაქი დაბომბეს. პუსტოვოიტოვის სახლს დაეცა ერთი ბომბი, რომელმაც გაანადგურა სახლის სახურავი და ზედა სართული მთლიანად დაიწვა. ხანძარმა გაანადგურა ბიბლიოთეკის მთელი წიგნადი ფონდი. 1965 წელს მოახდინეს შენობის რეკონსტრუქცია. არქიტექტორ ე. ლიხობაბინის პროექტის მიხედვით პუსტოვოიტოვის სავაჭრო სახლის შენობას ბუდიონოვის პროსპექტის მხარეს დაამატეს სამხრეთი ფრთა. მეორე მსოფლიო ომამდე მიშენებული ფრთის ადგილზე მდებარეობდა პუსტოვოიტოვის კიდევ ერთი სახლი და კარაპეტ ჩერნოვის სახლი, რომლის აღდგენაც ვერ მოხერხდა 1942 წლის დაბომბვის შემდეგ. ამჟამად შენობაში განთავსებულია დონის როსტოვის ცენტრალური უნივერსალური მაღაზია. ↑ Перечень объектов культурного наследия регионального значения г. Ростова-на-Дону - Правительство Ростовской области. www.donland.ru. ციტირების თარიღი: 2015-11-21. ↑ Туристский портал г. Ростова-на-Дону. tourism.rostov-gorod.ru. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-12. ციტირების თარიღი: 2015-11-21. ↑ История архитектуры Нижнего Дона и Приазовья (Кукушин В.С.). architecture.artyx.ru. ციტირების თარიღი: 2015-11-21.
სავაჭრო სკოლის შენობა (დონის როსტოვი)

სავაჭრო სკოლის შენობა (რუს. Здание торговой школы) — შენობა დონის როსტოვში. აგებულია 1905 წელს როსტოვის საზღვაო კლასებისთვის, როსტოვის კომერციული ვაჟთა სასწავლებლის სავაჭრო სკოლისათვის. ამჟამად შენობაში განთავსებულია სამხრეთ ფედერალური უნივერსიტეტის ერთ-ერთი განყოფილება. სავაჭრო სკოლის შენობას გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. მისამართი: დონის როსტოვი, მაქსიმ გორკის ქუჩა № 88. როსტოვის კომერციული ვაჟთა სასწავლებელი დაარსდა 1990 წელს. მომდევნო წელს სასწავლებლისთვის გაიხსნა ახალი შენობა, ხოლო სასწავლებლის საკუთარი შენობა ააშენეს 1905 წელს. სავაჭრო სკოლასთან ერთად ააშენეს ღვთისმშობლის საფარველის სახელობის სასწავლებლის ეკლესია (არაა შემორჩენილი). 1915 წელს სკოლის შენობაში გაიმართა პიანისტ სერგეი რახმანინოვის კონცერტი. მოგვიანებით შენობა გახდა როსტოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ერთ-ერთი კორპუსი, ამჟამად კი მასში განთავსებულია სამხრეთის ფედერალური უნივერსიტეტის იურიდიული და ეკონომიკური ფაკულტეტები. როსტოვის საოლქო ადმინისტრაციის მეთაურის 1998 წლის 9 ოქტომბრის № 411 დადგენილების მიხედვით დონის როსტოვის შორეული ნაოსნობის საზღვაო სასწავლებლის მთავარი კორპუსის შენობა სახელმწიფო დაცვის ქვეშ მოექცა, როგორც რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი. სამსართულიანი აგურის შენობა ნაგებია აგურით. მთავარი ფასადი გადის მაქსიმ გორკის ქუჩაზე. შენობას გააჩნია Н-ის ფორმის დაგეგმარება. სასწავლო აუდიტორიები და სხვა სათავსოები განლაგებულია კიბიანი ჰოლის გარშემო. 1993 წელს სავაჭრო სკოლის შენობის კედელზე დაკიდეს მემორიალური დაფა წარწერით: 2011 წლის 11 დეკემბერს შენობის კედელზე საზეიმოდ გაიხსნა ალექსანდრე სოლჟენიცინის მემორიალური დაფა (1936-1941 წლებში იგი სწავლობდა როსტოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფკულტეტზე). ბარელიეფი დაამზადა მოქანდაკემ დიმიტრი ლინდინმა. ↑ 1.0 1.1 1.2 Шулепова Э. А. Материалы свода памятников истории и культуры РСФСР. Ростовская область.. — М.: Изд-во НИИ культуры, 1990. — С. 24. ↑ 2.0 2.1 На пути к РФЭИ. ВУЗ в предвоенные годы. rsue.ru. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-14. ციტირების თარიღი: 2013-08-20. ↑ 3.0 3.1 Ростов-на-Дону (объекты культурного наследия регионального значения). Официальный портал Правительства Ростовской области. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-14. ციტირების თარიღი: 2013-08-28. ↑ Малаховский Е. И. Храмы и культовые сооружениея Ростова-на-Дону. — Ростов-на-Дону: Издательство "NB", 2006. — С. 89. — ISBN 5-98155-014-7. ↑ Рахманинов в Ростове. Ростовская государственная консерватория (академия) имени C. В. Рахманинова. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-10-05. ციტირების თარიღი: 2013-10-03. ↑ Мемориальная доска, посвященная Солженицыну, открыта в Ростове-на-Дону. youreporter.ru (2011-12-12). ციტირების თარიღი: 2013-10-03. ↑ Янина Чевеля. (2011-12-14) Новое лицо Александра Солженицына. Ростов Официальный. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-10-04. ციტირების თარიღი: 2013-10-03.
ჩრდილოეთ კავკასიის რკინიგზის სამმართველოს შენობა

ჩრდილოეთ კავკასიის რკინიგზის სამმართველოს შენობა (რუს. Здание управления Северо-Кавказской железной дороги) — ჩრდილოეთ კავკასიის რკინიგზის სამმართველოს შენობა დონის როსტოვში. მდებარეობს თეატრალურ მოედანზე. აგებულია 1911-1913 წლებში მოდერნის სტილში. ჩრდილოეთ კავკასიის რკინიგზის სამმართველოს შენობას გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. მისამართი: დონის როსტოვი, თეატრალური მოედანი № 4. დონის როსტოვში მდებარე ვლადიკავკაზის (ამჟამად უკვე ჩრდილოეთ კავკასიის) რკინიგზის სამმართველოს არ ჰქონდა საკუთარი შენობა და იმყოფებოდა იჯარით აღებულ შენობაში. XX საუკუნის დასაწყისში მიიღეს გადაწყვეტილება სამმართველოს ახალი შენობის აგების შესახებ. 1910 წელს გაიმართა შესარჩევი კონკურსი, რომელშიც გაიმარჯვა არქიტექტორ ნ. ვალტერის პროექტმა. ნახაზების შედგენის სამუშაოებს ახორციელებდა სამოქალაქო ინჟინერი ა. ბუტკოვი. რკინიგზის სამმართველოს შენობის ასაგებად გამოყვეს მიწის ნაკვეთი დონის როსტოვისა და დონის ნახიჩევანის საზღვარზე. მშენებლობა დაიწყო 1911 წელს და ძირითადი სამუშაოები დასრულდა 1913 წელს. 1913 წლის 27 ოქტომბერს (ახ. სტ. 9 ნოემბერს)შედგა შენობის საზეიმო გახსნა და კურთხევა. მშენებლობის დასრულების შემდეგ თავი იჩინა რამდენიმე პრობლემამ: ზოგჯერ არ მუშაობდა ტელეფონი, ასევე ემდუროდნენ სავენტილაციო სისტემის გაუმართაობას. 1930-იან წლებში შენობაში განათავსეს ვოროშილოვის რკინიგზის სამმართველო, მოგვიანებით ეწოდა ჩრდილოეთ კავკასიის რკინიგზის სამმართველო. მეორე მსოფლიო ომის დროს განადგურდა სამმართველოს სახურავი, ფანჯრები და კარი. 1948-1949 წლებში მიმდინარეობდა რემონტი. 2000-იანი წლების დასაწყისში გაარემონტეს ფასადი. ჩრდილოეთ კავკასიის რკინიგზის სამმართველოს შენობა იყო პირველი ნაგებობა თეატრალურ მოედანზე. იგი დომინირებდა გარშემო მდებარე მცირესარულიანი ნაგებობების ფონზე. ნაგებობა აგებულია მოდერნის სტილში, მაგრამ ამავე დროს მის არქიტექტურაში და გაფორმებაში გამოყენებულია ეკლექტიკის მოტივები. შენობა ოთხასრთულიანია და აქვს შიდა ეზო. ფანჯრის ღიობები ოვალურია. პირველი სართული რუსტირებულია. ↑ 1.0 1.1 Кукушин B. C. Архитектура стиля "модерн" // История архитектуры Нижнего Дона и Приазовья. — Ростов-на-Дону: ГинГО, 1995. — 275 с. — ISBN 5-88616-027-2. ↑ Ростов-на-Дону (объекты культурного наследия регионального значения). Официальный портал Правительства Ростовской области. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-14. ციტირების თარიღი: 2013-08-28. ↑ 3.0 3.1 Виталий Трифонович Сидоренко. Ровесник железной дороги. Донской временник. ციტირების თარიღი: 2013-11-22. ↑ 4.0 4.1 Вера Волошинова. 100 мест: Железнодорожный модерн. werawolw.ru. ციტირების თარიღი: 2013-11-22. ↑ 5.0 5.1 Александр Харченко. (2013-11-14) Рождение здания управления железной дорог. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-11-19. ციტირების თარიღი: 2013-11-22. ↑ Беленький Г. Л. Ростов-на-Дону. Город у Тихого Дона. — Ростов-на-Дону: Сигма, 2005. — С. 137. — ISBN 5-944-67005-3. ↑ Есаулов Г. В., Черницына В. А. Архитектурная летопись Ростова-на-Дону. — 2-е изд.. — Ростов-на-Дону, 2002. — С. 123. — ISBN 5-8456-0489-3.
მეოჯახეობისა და კულინარიის სკოლის შენობა

მეოჯახეობისა და კულინარიის სკოლის შენობა (რუს. Здание школы домоводства и кулинарии) — შენობა დონის როსტოვში. მდებარეობს სემაშკოს შესახვევში სათათბიროს მიმართულებით. აგებულია 1901 წელს ეკლექტიკის სტილში არქიტექტორ გრიგორი ვასილევის პროექტის მიხედვით. მეოჯახეობისა და კულინარიის სკოლის შენობას გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. მისამართი: დონის როსტოვი, სემაშკოს შესახვევი № 51/1. 1898 წელს როსტოველმა ვაჭარმა და „სპირტის მეფემ“ ნიკოლაი ტოკარევმა თავისი ფინანსებით გახსნა სამზარეულო ხელოვნებისა და მეოჯახეობის პრაქტიკული სკოლა. თავდაპირველად იგი განთავსებული იყო ტოკარევის ქალთა სასწავლებლის მეორე სართულზე. 1901 წელს ვაჭარ ტოკარევის ფინანსებით არქიტექტორ გ. ვასილევის პროექტის საფუძველზე ააშენა ახალი შენობა სკოლისათვის, რომელიც მდებარეობდა ნიკოლაევსკის (ამჟამად სემაშკოს) შესახვევში. ვაჭარმა აღნიშნული შენობა საჩუქრად გადასცა ქალაქს. საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ შენობაში სასადილო გახსნეს. 1990-იან წლებში მოხდა შენობის პრივატიზაცია და შიგ განთავსდა კაფე „ტერეზა“. 2009 წელს შენობა შეიძინა ჰოლდინგმა „Ginza Project“ და იქ გახსნა კლუბ-რესტორანი „კულტურის პარკი“. ახალმა მფლობელმა შეცვალა შენობის ფასადის ფერთა გამა და იგი გადაწყვიტა ნაცრისფერ ფერებში. შენობა ორსართულიანია, აგებულია წითელი აგურით ეკლექტიკის სტილში. მისი ფასადის გაფორმებაში გამოყენებულია სხვადასხვა განსხვავებული არქიტექტურული სტილი. შენობის მეტალის სახურავი - მოდერნის სტილშია. ფანჯრის ღიობების გაფორმება შეიცავს კლასიციზმის ელემენტებს. მაიოლიკის ჩანართები ფსევდორუსული არქიტექტურული სტილია. ↑ Любовь Феоктистовна Волошинова. Городской архитектор начала XX века — Григорий Николаевич Васильев. Донской временник. ციტირების თარიღი: 2013-11-23. ↑ Ростов-на-Дону (объекты культурного наследия регионального значения). Официальный портал Правительства Ростовской области. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-14. ციტირების თარიღი: 2013-08-28. ↑ 3.0 3.1 3.2 Здание Школы домоводства и кулинарии. voopiik-don.ru (2012-08-01). ციტირების თარიღი: 2013-11-23. ↑ 4.0 4.1 Кукушин B. C. Эклектика // История архитектуры Нижнего Дона и Приазовья. — Ростов-на-Дону: ГинГО, 1995. — 275 с. — ISBN 5-88616-027-2. ↑ О ресторане Park Культуры. ginzaproject.ru. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-28. ციტირების თარიღი: 2013-11-23.
ნაცარა მურყანი

ნაცარა მურყანი (ლათ. Alnus incana) — საშუალო სიდიდის (6–15 მ სიმაღლის) ფოთოლმცვენი ხე ან მსხვილი ბუჩქი მომრგვალებული ან კვერცხისებრ-წაგრძელებული ვარჯით, პრიალა ნაცარა ქერქით, მონაცრისფრო-ჩამოშვებული ან ქეჩისებრი არაწებოვანი ახალგაზრდა ფოთლებით და ნათელი-მომუქო კვირტებით. ფოთლები რიგობითიია, მსუბუქ ძაფისებრ ან ქეჩისებრ დაშვებულ ღეროებზე, ოვალური ან მომრგვალო-კვერცხისებრი, 4–10 სმ სიგრძით და 4–7 სმ სიგანით. ნორჩი ფოთლები შებუსვილია, ქვედა მხარე — მოლეგო ხაოიანი ბეწვით. ფოთლის ყუნწი 1,5–3 სმ სიგრძის და ასევე შებუსვილია. ყვავილები განსხვავებულსქესიანია. ერთლებნიანი მამრობითი მძივები – ჩამოკიდებულია ტოტებზე 3–5 რაოდენობით, ყვავილობისას იზრდება 8–10 სმ სიგრძისანი. მდედრობითი მძივები მოკლე და ოვალურებია, სიგრძით 1,5–2 სმ, გირჩისებრია. კვირტები მჯდომარეა, 3–8 სმ ღერძზე. ნაყოფი – ბრტყელი, ერთთესლიანი კაკლებია. ყვავის მარტ-აპრილში, ნაყოფმსხმოიარობს აგვისტო-ოქტომბერში. გავრცელებულია კავკასიაში, დასავლეთ ევროპასა და ჩრდილოეთ ამერიკაში. გვხვდება თითქმის მთელ ტყიან საქართველოში. იზრდება უმთავრესად მთის ხეობების გაყოლებით 1500–1800 მეტრ სიმაღლეზე. მურყნის გირჩები შეიცავს პიროგალის ჯგუფის მთრიმლავ ნივთიერებებს, რომელთა შედგენილობაში შედის ტანინი (2,5%-მდე) და გალის მჟავა (დაახლოებით 4%). მცენარეში არის აგრეთვე გლიკოზიდები, ორგანული მჟავები, ალკალოიდები და ფლავონოიდები. მურყნის გირჩების წყლიან ნაყენს და სპირტული გამონაწვლილს იყენებენ როგორც შემკვრელ და სისხლდენის შემაჩერებელ საშუალებას. გამონახარში და ნაყენები ეფექტურია ენტერიტების, დისპეპსიის, დიზენტერიის, კოლიტების, კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულების დროს, მურყნის ნახარშს იყენებენ რევმატული დაავადებების და გაცივების დროს. ფოთლები მდედრობითი (მომრგვალო) და მამრობითი (წაგრძელებული) ყვავილედები ბოტანიკური ილუსტრაცია Royal botanical Garden, Edinburgh. 2008. Flora Europaea: Alnus incana Flora of North America. 2009. Alnus incana C. Michael Hogan. 2008. Black Spruce: Picea mariana, GlobalTwitcher.com, ed. N. Stromberg დაარქივებული 2011-10-05 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 Alnus incana. იმერეთის სამკურნალო ფლორა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-10-17. ციტირების თარიღი: 18 მაისი, 2021 ↑ 2.0 2.1 სუხიტაშვილი კახაბერ, საქართველოს ყვავილოვანი მცენარეები, თბ.: კავკასიის გარემოსდაცვითი არასამთავრობო ორგანიზაციების ქსელი, 2018. — გვ. 80.
მაინის რიუსელსჰაიმი

მაინის რიუსელსჰაიმი (გერმ. Rüsselsheim am Main) — ქალაქი გერმანიაში, ჰესენის ფედერალურ მხარეში. შედის გროს-გერაუს რაიონის შემადგენლობაში. 2010 წლის აღწერით ქალაქის მოსახლეობა 60 294 ადამიანს შეადგენდა. მაინის რიუსელსჰაიმში განლაგებულია Opel-ის სათავო ოფისი. ოფიციალური საიტი მაინის რიუსელსჰაიმი ↑ http://m.fnp.de/lokales/ruesselsheim/Udo-Bausch-wird-offiziell-in-sein-neues-Amt-eingefuehrt;art57641,2844178 ↑ Alle politisch selbständigen Gemeinden mit ausgewählten Merkmalen am 31.12.2022 — DESTATIS, 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q122987347"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q764739"></a>
აიზენახი

აიზენახი (გერმ. Eisenach) — ქალაქი გერმანიაში, თიურინგიაში. ქალაქის ეკონომიკის მნიშვნელოვან ნაწილს საავტომობილო ინდუსტრია წარმოადგენს. ოპელმა 1992 წელს გახსნა ახალი ქარხანა, სადაც 1998 წლის მაისში ბილ კლინტონი იმყოფებოდა. აიზენახში ასევე მდებარეობს BMW-ის ქარხანა. ოფიციალური საიტი (გერმანული) (ინგლისური) ↑ Alle politisch selbständigen Gemeinden mit ausgewählten Merkmalen am 31.12.2022 — DESTATIS, 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q122987347"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q764739"></a> ↑ GeoNames — 2005. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q830106"></a>
თეთრი ფითრი

თეთრი ფითრი (ლათ. Viscum album) — მარადმწვანე პარაზიტი ბუჩქოვანი მცენარეა ფითრისებრთა ოჯახისა, ბურთისებრი ფორმის, მრავალდატოტვილი. იგი ძირითადად მსხლის ტოტებზე გვხვდება, არცთუ იშვიათად ვაშლზე, აკაციაზე, ცაცხვზე, სოჭსა და სხვა მერქნიან მცენარეებზეც. ფოთლები ტოტებზე მოპირისპირედაა განლაგებული, სქელი ტყავისებრი, მოგრძო-ლანცეტისებრი ან ელიფსური ფორმისაა. ყვავილები წვრილია, მოყვითალო-მწვანე, მარტივი 3–4-ფურცლიანი ყვავილსაფარით, ერთსქესიანია. ნაყოფი მოყვითალო 1 სმ-მდე სისქის, მრგვალი, თესლიანი ცრუ კენკრაა, გარედან წებოვანი გარსით დაფარული. თეთრი ფითრის ფოთლები და ტოტები შეიცავს გუმფისს, შაქრებს, სახამებელს, ცხიმოვან ზეთებს, მწარე, მთრიმლავ და ცილოვან ნივთიერებებს, მინერალურ მარილებს და წებოვან ფისოვან ნივთიერებებს — ვისცინს. თეთრი ფითრიდან მიღებული პრეპარატები გამოიყენება ჰიპერტონული დაავადებების, გულის ასთმის, ათეროსკლეროზის, თავის ტკივილების, ნეფრიტის დროს, როგორც სისხლშემადედებელი საშუალება ცხვირიდან, ფილტვებიდან, საშვილოსნოდან და გემორალური სისხლდენისას. ფითრის დამზადება შესაძლებელია გვიან შემოდგომით, მაგრამ სამკურნალო თვისებების შენარჩუნების მიზნით უკეთეს დროს წარმოადგენს თებერვალ-მარტი. იმერეთის სამკურნალო ფლორა დაარქივებული 2007-10-14 საიტზე Wayback Machine.