laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ნუკრი კაპანაძე

ნუკრი კაპანაძე (დ. 19 სექტემბერი, 1964, ზესტაფონი, საქართველოს სსრ) — ქართველი მომღერალი, საქართველოს სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (2000). დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ქიმიის ფაკულტეტი. სიმღერა დაიწყო ანსამბლ „თაიგულში“. 1980 წლიდან შეუდგა სოლო კარიერას; მღერის ძირითადად ქართველ კომპოზიტორთა ნაწარმოებებს. გამოცემული აქვს ორი ალბომი: „ნუშების თოვლი„ და „არეული“. მისი ცნობილი სიმღერებია: „ნუშების თოვლი“, „არეული“, „ნუკრი ლექსითა და საკრავით“, „თეთრი ვარდები“, „წყარო“ და „საღიღნო“. 2003 წელს გადაიღეს ქართულ ფილმში „ჯერ შეიცადეთ (ოტელო ქუთაისში)“. ენციკლოპედია „თბილისი, გვ. 457, თბ., 2002 წელი. ნუკრი კაპანაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ნუკრი კაპანაძე [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია ↑ ნუკრი კაპანაძე. რადიო „ფორტუნა“. ციტირების თარიღი: 29 ივლისი, 2019.
ანრი დე ლამბორ დე მონპეზატი

ანრი დე ლამბორ დე მონპეზატი (ფრანგ. Henri de Lamborde de Monpezat, დან. Henrik de Lamborde de Monpezat; დ. 11 ივნისი, 1934 — გ. 13 თებერვალი, 2018) — დანიის ისტორიაში პირველი კაცი კონსორტი (1972–2018 წწ.) როგორც დედოფალ მარგრეტე II-ის მეუღლე. დანიის მეფე ფრედერიკ X-ის მამა. ანრი დაიბადა 1934 წლის 11 ივნისს ჟირონდაში, საფრანგეთში. იგი იყო დიდი ფრანგი არისტოკრატის, ანდრე დე ლამბორ დე მონპეზატისა და მისი მეუღლის, რენე-ივონ დურზენოტის ვაჟი. მან ბავშვობა საფრანგეთის კოლონიაში მყოფ ვიეტნამში გაატარა, სადაც მამამისს საქმიანი ინტერესები ჰქონდა. 1967 წლის 10 ივნისს, მან ცოლად შეირთო დანიის კრონპრინცესა მარგრეტე გლუქსბურგი, დანიის მეფე ფრედერიკ IX-ისა და დედოფალ ინგრიდ შვედის პირველი ქალიშვილი. ქორწინება კოპენჰაგენში, ჰოლმენის კათედრალში შედგა. სანამ დანიის ტახტის მემკვიდრეზე დაქორწინდებოდა, ანრის ლუთერანიზმზე მოუწია გადანათვლა. მიუხედავად ამისა, მასა და მარგრეტეს ხანგრძლივი და ძალიან ბედნიერი ქორწინება ჰქონდათ, რომელშიც ორი ვაჟი შეეძინათ: ფრედერიკი და ჯოაკიმი. 1972 წელს მარგრეტე II დანიის დედოფალი გახდა, თუმცა ანრის მხოლოდ პრინც-კონსორტის წოდება მიენიჭა. ის და მისი ცოლი პოლიტიკურად აქტიურები არასოდეს ყოფილან, რაც კონსტიტუციური მონარქიის ბრალიცაა. გარდა მისი დანიური მიწებისა და ყოველთვიური პენსიისა, მას დიდი შემოსავალი ჰქონდა თავისი ფრანგული მიწებიდანაც, რომელიც მამის გარდაცვალების შემდეგ ერგო მემკვიდრეობით. 2016 წლის 1 იანვარს, დედოფლის ოფიციალური განცხადების მიხედვით, ანრი პენსიაზე გავიდა. 2017 წლის 6 სექტემბერს, ანრი დანიის სამეფო საავადმყოფოში იქნა გადაყვანილი, სადაც ექიმებმა განაცხადეს, რომ იგი დემენაციას განიცდიდა (ტვინის შევიწროვება). ამ დაავადებამ მალე, 2018 წლის 13 თებერვალს, ადგილობრივი დროით 23:18 საათზე ანრი 83 წლის ასაკში გარდაიცვალა ფრედენსბორგის სასახლეში. იგი დაკრძალეს კრისტიანსბორგის სასახლის სამლოცველოში, რაც დანიური ტრადიციის დარღვევა იყო, რომლის მიხედვითაც დანიის ყველა მეფე-დედოფალი როსკილეს კათედრალში უნდა დაკრძალულიყო. 2018 წლის 20 თებერვალს მის სხეულს კრემაცია ჩაუტარდა და მისი ფერფლი თანაბრად გადანაწილდა დანიის ზღვის სანაპიროსა და ფრედენსბორგის სასახლის ბაღში, როგორც ეს თავად დაიბარა. Destin oblige og dansk udgave Skæbne forpligter (selvbiografi 1996) ISBN 87-11-15037-8 Ikke altid gåselever : Prins Henriks bedste opskrifter (sammen med Jakob Johannsen og Ole Raffel 1999) ISBN 87-987542-0-3 Cantabile (digtsamling), gendigtet på dansk af Per Aage Brandt 2000 ISBN 87-7851-120-8 Les escargots de Marie Lanceline (fortællinger 2003) ISBN 87-7851-177-1 Château de Caïx : Stedet, vinen og maden (2004) ISBN 87-02-02512-4 Philippe Viguié Desplaces: Intimité royale og dansk udgave Fotos fra Prins Henriks private album (2004) ISBN 87-567-7291-2
ვაზისუბნის ეკლესია

ვაზისუბნის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი დგას გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაზისუბნის დასავლეთით, ტყეში, გომებად წოდებულ ადგილზე. ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია რიყის ქვითა და დუღაბით. შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რაშიც სწორკუთხა სარკმელია გაჭრილი. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 75.
ვაზისუბნის ელიას ეკლესია

ვაზისუბნის ელიას ეკლესია — არქიტექტურული, არქეოლოგიური, ძეგლი მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაზისუბნის დასავლეთით 4 კილომეტრზე, ტყეში. განეკუთვნება შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარაბაზულია. ნაგებია რიყის ქვით და დუღებით შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რაშიც მცირე სარკმელია გაჭრილი, სარკმლის ქვეშ კედელზე მიდგმულია რიყის ქვით ნაგები ტრაპეზი. ეკლესიის სამხრეთ-დასავლეთით 3-4 მეტრზე ქვითკირის მოზრდილი საწნახლის ნანგრევია. რის უკან სწორკუთხა სათავსოს ნაშთია ქვევრების ფრაგმენტებით. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 75.
ბენედიკტა დანიელი

ბენედიკტა დანიელი (დან. Benedikte af Danmark; დ. 29 აპრილი, 1944) — გლუქსბურგთა დინასტიის წარმომადგენელი. დანიის მეფე ფრედერიკ IX-ისა და დედოფალ ინგრიდ შვედის შუათანა ასული. დანიის დედოფალ მარგრეტე II-ის უმცროსი და. დანიის სამეფო ტახტის რიგით მეთერთმეტე მემკვიდრე. პრინცესა ბენედიკტა დაიბადა 1944 წლის 29 აპრილს, ამალიენბორგის სასახლეში, კოპენჰაგენში. იგი იყო დანიის მეფე ფრედერიკ IX-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ ინგრიდ შვედის რიგით მეორე შვილი და ქალიშვილი. იგი მამამისის გამეფებამდე სამი წლით ადრე დაიბადა, ჯერ კიდევ მაშინ, როდესაც დანია ნაცისტების მიერ იყო ოკუპირებული. დაბადებიდან მალევე, 24 მაისს იგი ლუთერანად მონათლეს, სადაც მისი ნათლიები იყვნენ დანიის მეფე კრისტიან X და დედოფალი ალექსანდრინა (ბებია-ბაბუა), დანიის პრინცი გუსტავი (ბიძა), შვედეთის მეფე გუსტავ V (ბაბუა), შვედეთის პრინცი სიგვარდი (ბიძა), დანიის პრინცესა კაროლინა მატილდა, დანიის პრინცესა ინგებორგ დანიელი, შვედეთის პრინცესა მარგარეტა დანიელი და დიდი ბრიტანეთის დედოფალი ელიზაბეთ II. 1968 წელს იგი ცოლად გაჰყვა საინ-ვიტგენშტაინ-ბერლებურგის მთავარ რიხარდს, რომელთანაც სულ სამი შვილი შეეძინა, მათ შორის ორი გოგონა და ერთი ვაჟი. მთავარი რიხარდი 2017 წელს გარდაიცვალა. 1972 წელს ტახტზე ბენედიკტას და, მარგრეტე II ავიდა, რომლის შვილებისა და შვილიშვილების რაოდენობის ზრდასთან ერთად, ბენედიკტამ თანდათან უკან გადაიწია მემკვიდრეთა სიაში, დღეისათვის კი იგი ტახტის რიგით მეთერთმეტე მემკვიდრეა. Johannes Burkardt und Ulf Lückel: Das Fürstliche Haus zu Sayn-Wittgenstein-Berleburg. Börde-Verlag, Werl 2005, ISBN 3-9810315-0-4
ანა მარია დანიელი

ანა მარია დანიელი (დან. Anne Marie af Danmrak, ბერძ. Άννα-Μαρία της Ελλάδας; დ. 30 აგვისტო, 1946) — გლუქსბურგთა დინასტიის წარმომადგენელი. დანიის მეფე ფრედერიკ IX-ისა და დედოფალ ინგრიდ შვედის ნაბოლარა ასული. საბერძნეთის უკანასკნელი დედოფალი 1964-73 წლებში როგორც კონსტანტინოს II-ის მეუღლე. დანიის დედოფალ მარგრეტე II-ის უმცროსი და. ანა მარია დაიბადა 1946 წლის 30 აგვისტოს ამალიენბორგის სასახლეში, კოპენჰაგენში. იგი იყო დანიის მეფე ფრედერიკ IX-ისა და დედოფალ ინგრიდ შვედის მესამე და ნაბოლარა ქალიშვილი. იგი დაბადებიდან მალევე მონათლეს ლუთერანად, მისი ნათლიები კი ბაბუამისი, მეფე კრისტიან X, მეორე ბაბუა, შვედეთის კრონპრინცი გუსტავ ადოლფი, ნორვეგიის მეფე, დანიის დედოფალი ალექსანდრინა და დიდი ბრიტანეთის დედა-დედოფალი მერი ტეკელი იყვნენ. 1964 წლის 18 სექტემბერს, ათენში შედგა მისი და საბერძნეთის მეფე კონსტანტინოს II-ის ქორწინება, რის შემდეგაც იგი საბერძნეთის დედოფალი გახდა. მათ ბედნიერი ქორწინება ჰქონდათ, რომელშიც ანა მარიამ ხუთი შვილი გააჩინა, სამი ვაჟი და ორი გოგონა. 1972 წელს დანიის დედოფალი მისი უფროსი და, მარგრეტე II გახდა, თუმცა მომდევნო 1973 წელს საბერძნეთში მონარქია დაამხეს და სამეფო ოჯახიც გააძევეს. თავდაპირველად ანა მარია და კონსტანტინოსი რომში გაიქცნენ, შემდეგ დანიაში დასახლდნენ, საბოლოოდ კი ლონდონში გადავიდნენ, სადაც კონსტანტინოსი 2013 წელს გარდაიცვალა. დღეისათვის ანა მარია ლონდონში ცხოვრობს, როგორც დიდი ბრიტანეთის ტახტის ერთ-ერთი მემკვიდრე, როგორც დედოფალ ვიქტორიას ვაჟის, პრინცი არტურის შთამომავალი. ალექსია (დ. 10 ივლისი, 1965, კორფუ), 1999 წელს ცოლად გაჰყვა კარლოს მორალეს კინტანას, რომელთანაც ოთხი შვილი შეეძინა; პავლოსი (დ. 20 მაისი, 1967, ტატოი), საბერძნეთის ტახტის რიგით პირველი მემკვიდრე, 1995 წელს იქორწინა მარი-შანტალ მილერზე, რომელთანაც შეეძინა ხუთი შვილი; ნიკოლაოსი (დ. 1 ოქტომბერი, 1969, რომი), 2010 წელს იქორწინა ტატიანა ბლატნიკზე, თუმცა შვილები არ ჰყავთ; თეოდორა (დ. 9 ივნისი, 1983, ლონდონი); ფილიპოსი (დ. 26 აპრილი, 1986, ლონდონი); Prinsesse Anne-Maries fødsel og dåb Archived February 3, 2012, at the Wayback Machine – Website of the Danish National Archives. "Kongen uden rige" (in Danish). Vejle Amts Folkeblad. Situationist International, issue No 9, The Longest Months, August 1964 "CNN.com Transcripts – Larry King Live Interview With King Constantine of Greece". web.archive.org. 2001-02-07. Archived from the original on 2004-12-26. Retrieved 2015-09-04. McIntosh, David (December 2005). "The Sad Demise of the House of Savoy". European Royal History Journal. Arturo E. Beeche. 8.6 (XLVIII): 3–6. Article 4, Section 7 of the constitution states, "Titles of nobility or distinction are neither conferred upon nor recognized in Greek citizens." See also the full text.
ჰარი პოტერი

ჰარი პოტერი (ინგლ. Harry Potter) — ჯოან როულინგის მიერ დაწერილი 7-ნაწილიანი ფენტეზის ჟანრის წიგნების სერია. იგი ჰარი პოტერის, ახალგაზრდა ჯადოქრის თავგადასავლებს ასახავს და ძირითადად ბავშვებისთვისაა განკუთვნილი. წიგნი მთელ მსოფლიოშია ცნობილი და უამრავ ენაზეა თარგმნილი, მათ შორის ქართულადაც. დიდი პოპულარობით სარგებლობს წიგნის ეკრანიზაციაც. ჰარი პოტერი ერთი უცნაური თვისებების მქონე ობოლი ბიჭია, რომელიც დარსლების ოჯახთან, დეიდასთან და ბიძიასთან ერთად ცხოვრობს ქალაქ ლითლ უინგში, პრაივიტ დრაივის #4 სახლში. ყველაფერი ერთ ჩვეულებრივ დღეს დაიწყო, როდესაც ჰარიმ, რომელსაც დეიდას და ბიძიას გარდა არავინ ჰყავდა, წერილი მიიღო, თუმცა მისი წაკითხვა ვერ მოასწრო, რადგან ბიძიამ წაართვა. ამის შემდეგ სახლში წერილების ნამდვილი წვიმა წამოვიდა, რასაც დარსლები ჰარისთან ერთად ერთ მიყრუებულ კუნძულზე გაექცნენ. ეს სწორედ ჰარის მე-11 დაბადების დღემდე რამდენიმე დღით ადრე მოხდა. ჰარის დაბადების დღეზე კი მასთან მივიდა ნახევრად გოლიათი ჰაგრიდი და უთხრა, რომ იგი ჯადოქარია. უამბო თავისი მშობლების გარდაცვალების ნამდვილ მიზეზზეც, ისინი კი თავისი დროის უდიდესმა ბოროტმა ჯადოქარმა, ლორდმა ვოლდემორმა დახოცა. მან ჰარის მოკვლაც სცადა, თუმცა უშედეგოდ. ჰარისთვის წერილი გამოგზავნილი იყო ჯადოქრობისა და მაგიის სკოლა ჰოგვორტსიდან. ამის შემდეგ ჰარი ჰოგვორტსში წავიდა სასწავლებლად და იქ ბევრი მეგობარი შეიძინა. ბიჭი მიხვდა, რომ ის თავის სამყაროში აღმოჩნდა, იქ მას ყველა იცნობდა და ყველა პატივს სცემდა, რადგან ის ერთადერთი ადამიანი იყო, ვინც ბოროტ ძლევამოსილ ჯადოქარ, ვოლდემორს წინ გადაუდგა და დაამარცხა ჯერ კიდევ მაშინ, როდესაც ის ჩვილი იყო. ჰარის ამ ამბიდან არაფერი ახსოვდა, თუმცა მის სხეულზე დარჩენილი ნაიარევი ამას ადასტურებდა. ის თუ რატომ სურდა ვოლდემორს ჰარის მოკვლა, ირკვევა წიგნის მეხუთე ნაწილში ჰარი პოტერი და ფენიქსის ორდენი. საბოლოოდ ჰარი შეძლებს ვოლდემორის დამარცხებას, ამას იგი თავის მეგობარ რონთან და ჰერმიონთან ერთად მოახერხებს. მათ შეძლეს და გაანადგურეს ვოლდემორის მიერ შექმნილი ჰორკრუქსები, სადაც მისი სულის ნაწილები იყო განთავსებული. თითოეული წიგნის დეტალური განხილვები მოცემულია სტატიებში წიგნები: ჰარი პოტერი და ფილოსოფიური ქვა (გამოიცა 1997 წლის 30 ივნისს) ჰარი პოტერი და საიდუმლო ოთახი (გამოიცა 1998 წლის 2 ივლისს) ჰარი პოტერი და აზკაბანის ტყვე (გამოიცა 1999 წლის 8 ივლისს) ჰარი პოტერი და ცეცხლოვანი თასი (გამოიცა 2000 წლის 8 ივლისს) ჰარი პოტერი და ფენიქსის ორდენი (გამოიცა 2003 წლის 21 ივნისს) ჰარი პოტერი და ნახევარპრინცი (გამოიცა 2005 წლის 16 ივლისს) ჰარი პოტერი და სიკვდილის საჩუქრები (გამოიცა 2007 წლის 21 ივლისს) ფილმები: ჰარი პოტერი და ფილოსოფიური ქვა (გამოვიდა 2001 წელს) ჰარი პოტერი და საიდუმლო ოთახი (გამოვიდა 2002 წელს) ჰარი პოტერი და აზკაბანის ტყვე (გამოვიდა 2004 წელს) ჰარი პოტერი და ცეცხლოვანი თასი (გამოვიდა 2005 წელს) ჰარი პოტერი და ფენიქსის ორდენი (გამოვიდა 2007 წელს) ჰარი პოტერი და ნახევარპრინცი (გამოვიდა 2009 წელს) ჰარი პოტერი და სიკვდილის საჩუქრები, ნაწ. 1 (გამოვიდა 2010 წელს) ჰარი პოტერი და სიკვდილის საჩუქრები, ნაწ. 2 (გამოვიდა 2011 წელს) ჰარი პოტერი და დაწყევლილი ბავშვი ვიკიციტატაში არის გვერდი თემაზე: ჰარი პოტერი ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჰარი პოტერი ჯოან როულინგის ოფიციალური საიტი ფილმები ჰარი პოტერზე(კომპანიის Warner Bros. ოფიციალური საიტი) პოტერომანების ფორუმი დაარქივებული 2010-09-20 საიტზე Wayback Machine.
პანტნარის ნაეკლესიარი

პანტნარის ნაეკლესიარი — ნაეკლესიარი, არქეოლოგიური და არქიტექტურული ძეგლი ბორჯომის მუნიციპალიტეტის სოფელ მზეთამზეში. ნაეკლესიარი მდებარეობს სოფელ მზეთამზის უკან, სამხრეთით, 1,5 კმ-ის მანძილზე აღმართულ გორაკზე, სარეტრანსლიაციო ანძასთან. შემორჩენილია მხოლოდ ქვების გროვა და მართკუთხა ფორმის ტრაპეზის ქვა. ადგილობრივი მოსახლეობა მას პანტნარის სალოცავს უწოდებს. აქ ამოდიან და ტრაპეზის ქვასთან ანთებს სანთლებს.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 12153
მზეთამზის ღვთისმშობლის ნაეკლესიარი

მზეთამზის ღვთისმშობლის ნაეკლესიარი — ნაეკლესიარი, არქეოლოგიური და არქიტექტურული ძეგლი ბორჯომის მუნიციპალიტეტის სოფელ მზეთამზეში. მარტივი ტიპის დარბაზული ეკლესია დგას მცირე ბორცვის მოვაკებაზე. ირგვლივ გალავნის ნანგრევების ფრაგენტებია. ნაგებობა თითქმის მთლიანად დანგრეულია და შემორჩენილია მხოლოდ ერთი მეტრის სიმაღლეზე. როგორც ჩანს ადგილობრივ მოსახლეობას მოუგროვებია ჩამოქცეული ქვები და დაულაგებია მშრალი წყობით შემორჩენილ კედლებზე. ამასთან მოუწყვიათ ხის მარტივი გადახურვაც. ღმოსავლეთით გაირჩევა ნახევარწრიული აფსიდი. საკურთხეველი ორი საფეხურით იყო გამოყოფილი მცირე დარბაზიდან. წყობა შიგნიდანაც ნარჩევი ქვისა უნდა ყოფილიყო. შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს. ინტერიერში დგას ორსაფეხურიან ბაზისზე დაფუძნებული ტრაპეზის ქვა - ჩასადგმელი ბუნით. წინიდან ჯვრის გამოსახულებით. წინა და გვერდითი წახნაგები მომრგვალებულია. ნაგებობა X საუკუნეზე გვიანდელი არ უნდა იყოს. საკურთხეველში დევს სანათლავის ტიპის ქვა მართკუთხა ძირით და ცერად წაკვეთილი ზედა, გულამოღებული გვერდებით. აღმოსავლეთ ფასადთან ქვების გროვაში დევს ერთ ქვაში ამოკვეთილი სარკმელი კლიტისებური ღიობით და რელიეფური ჯვრით ზემოდან.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 12149
ჯოაკიმ დანიელი

პრინცი ჯოაკიმ დანიელი (დან. Prins Joachim af Danmark; დ. 7 ივნისი, 1969) — გლუქსბურგთა დინასტიის წარმომადგენელი. დანიის დედოფალ მარგრეტე II-ისა და მისი ქმრის, ანრი დე ლამბორ დე მონპეზატის უმცროსი ვაჟი. დანიის ტახტის რიგით მეექვსე მემკვიდრე თავისი უფროსი ძმისა და ძმის შვილების შემდეგ. ჯოაკიმი დაიბადა 1969 წლის 7 ივნისს კოპენჰაგენში. იგი იყო დანიის დედოფალ მარგრეტე II-ისა და მისი ქმრის, ანრი დე ლამბორ დე მონპეზატის მეორე და ნაბოლარა ვაჟი. იგი ამავე წლის 15 ივნისს მონათლეს ლუთერანად. 1974-86 წლებში იგი სწავლობდა კრებსის კერძო სკოლაში, იმავდროულად 1974-76 წლებში კი ამალიენბორგის სასახლეში რეპეტიტორებიც ამეცადინებდნენ. 1982-83 წლებში მან დროებით მიატოვა სკოლა და საფრანგეთსა და იტალიაში წავიდა სამოგზაუროდ. 1986 წელს საბოლოოდ დაასრულა განათლების მიღება და ავსტრალიაში გაემგზავრა კვალიფიკაციის ასამაღლებლად. 1991-93 წლებში მან დაასრულა ტრენინგი, რის შემდეგაც ფერმერი გახდა. გარდა ფერმერობისა, მას მენეჯმენტის განხრითაც აქვს განათლება მიღებული. სწორედ ამ განხრით მუშაობდა იგი 1993-95 წლებში პარიზსა და ჰონგ-კონგში. დანიაში დაბრუნების შემდეგ, იგი შენბორგის სასახლეში დასახლდა და მესაქონლეობას მიჰყო ხელი. 2014 წლის ივლისში გამოცხადდა, რომ პრინცი ჯოაკიმი და მისი მეუღლე საცხოვრებლად კოპენჰაგენში გადადიოდნენ, სამეფო კარზე. მათ ბინა ამალიენბორგის სასახლეში დაიდეს. 1987 წლიდან იგი სამხედრო განათლებას იღებდა, შემდეგ წლებში კი რეზერვში მსახურობდა როგორც ლეიტენანტი. 2005 წლიდან იგი დანიის ჯარის რეზერვში მსახურობს. ძმის მსგავსად, ჯოაკიმი მშობლიური დანიურის გარდა, გამართულად საუბრობს ინგლისურ, ფრანგულ და გერმანულ ენებზე. 1995 წლის 18 ნოემბერს, ცოლად შეირთო წარმოშობით ჩინელი-ჩეხი-ავსტრალიელი-ბრიტანელი ქალი ალექსანდრა კრისტინა მანლი, რომელთანაც ორი ვაჟი შეეძინა: ნიკოლაი (დ. 28 აგვისტო, 1999); ფელიქსი (დ. 22 ივლისი, 2002); წყვილი 2004 წლის 16 სექტემბრიდან გასცილდა ერთმანეთს, რაც 2005 წლის 8 აპრილს განქორწინებით დასრულდა. ამის შემდეგ ორივე მეორედ დაქორწინდა. 2007 წლის 3 ოქტომბერს ჯოაკიმი დაინიშნა წარმოჩობით ფრანგ მარი კავალიერზე, რომელზეც 2008 წლის 24 მაისს დაქორწინდა. მარი და ჯოაკიმი დღემდე ერთად არიან და ორი საერთო შვილი ჰყავთ: ჰენრიკი (დ. 4 მაისი, 2009); ათენა (დ. 24 იანვარი, 2012); Defence Command (30 October 2015). "H.R.H. Prince Joachim Assumes Post at the Danish Defence". forsvaret.dk (in Danish). Retrieved 3 November 2017. "HRH Prince Joachim". Website of the Danish Royal House. Joachim og Marie bliver gift til maj Archived 22 November 2007 at the Wayback Machine, Politiken.dk, 21 November 2007 "Royal website". Kongehuset.dk. Retrieved 17 October 2017. Scroll down to "Dekorationer"
თორის სასახლე

თორის სასახლე — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი. მდებარეობს ბორჯომის მუნიციპალიტეტში, ისტორიულ სამცხე-ჯავახეთში. თორის ძველი ნასოფლარი მაღლობზეა. მას აქვს ლამაზი მდებარეობა. ვახუშტი ბატონიშვილი თორის შესახებ გვამცნობს: „სადგერს ზეით, დასავლით, არს დაბა თორი“. დევი ბერძენიშვილი ფიქრობს, რომ ნადარბაზევი შესაძლოა სწავლულ ბატონიშვილთან მოხსენიებული ნადაბური იყოს. თორის ნასოფლარი წარმოადგენს ნანგრევს, დარჩენილია მხოლოდ შენობათა საძირკველები და ზოგიერთი კედლის ნაწილები. შენობა ნაგებია, კლდის დიდი ლოდებით მშრალად. აღნიშნული სახლები დარბაზული ტიპისაა და ჰქონიათ სხვადასხვა დანიშნულების სათავსოებიც. ეს დიდი ნამოსახლარი შემოზღუდული იყო ციხე-გალავნით. გალავანი აშენებულია ქვითკირით. მისი სათავსოების გეგმის მიხედვით შუაში უნდა ყოფილიყო ციხე-კოშკი, მის გარშემო კი სხვადასხვა ნაგებობები და სათავსოები. გალავნის შიგნით კარის ეკლესიის ნანგრევიც არის. ამ ციხე-დარბაზის გარშემო ოთხი ნასახლარია, რომელიც სავარაუდოდ დაბა თორის უბნები უნდა იყოს. აღსანიშნავია, რომ აქედან ორ უბანში ეკლესიაც ყოფილა. თორის ძველი ნასოფლარი დღეისათვის სათიბად არის გამოყენებული, აღმოსავლეთ-სამხრეთით მას ჩამოუდის ხევ-თორულა, რომელიც მოედინება კოდიანის მთიდან და საკოჭაოსთან ერთის შავ-წყალს. თორის სასახლეს 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია. საქართველოს ისტორიულ-გეოგრაფიული მხარე, ისტორიული მესხეთის ნაწილი. როგორც ცნობილია, სამცხე იწყებოდა ტაშისკარიდან. იგი მოიცავს გუჯარეთისა და შავწყალას ხეობებს და მტკვრის ორივე ნაპირს ტაშისკარიდან დვირამდე. სახელწოდება წარმოდგება დაბა თორისგან. შუა ფეოდალურ ხანაში თორი ცალკე სადროშო იყო, რომელსაც სათავეში ედგა თორელთა საგვარეულო. შემდგომში იგი ათაბაგების გამგებლობაში შედიოდა, XVI საუკუნეში ოსმალებმა დაიპყრეს. XVII-XVIII სს-ში თორი ქართლის სამეფომ დაიბრუნა. თანამედროვე ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფით თორი მოიცავს სამცხე-ჯავახეთის მხარის ბორჯომის რაიონის ტერიტორიას. სერგი მაკალათია, ბორჯომის ხეობა, თბ. 1957., გვ.34 თამაზ გოგოლაძე, ბორჯომის ხეობის ისტორიული და ხუროთმოძღვრული ძეგლები (გზამკვლევი), თბ. 2014., გვ.128-129 ↑ საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება № 665, 2006 წლის 7 ნოემბერი, ქ. თბილისი, კულტურის ზოგიერთი უძრავი ძეგლისათვის ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის მინიჭების შესახებ. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-07-01. ციტირების თარიღი: 2019-07-30.
განძანის ეკვდერიანი ეკლესია

განძანის ეკვდერიანი ეკლესია — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი სამცხე-ჯავახეთის მხარეში, ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტში, სოფელ განძანში. აგებულია XII-XIV საუკუნეებში. ეკლესია ნაგებია დამუშავებული ყვითელი და წითელი ქვის კვადრებით. გადახურულია თუნუქით. დარბაზული ნაგებობაა. შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს. კარი არქიტრავითაა დასრულებული, რომელზეც წნული ლილვებით ტიმპანის იმიტაციაა შექმნილი. აღმოსავლეთის, სამხრეთის და დასავლეთის კედლებში თითო თაღოვანი სარკმელია. აბსიდა ნახევარწრიულია. კონქი მხრებიდან გადასულ თაღს ებჯინება. გრძივი კედლების შუაში თითო წყვილი პილასტრია. ამ პილასტრებიდან და დასავლეთ კედლის კუთხეებში შეკიდულ იმპოსტებიდან გადასულ თაღებს კამარა ყრდნობა. პილასტრებს შორის დეკორატიული თაღებია მოცემული. ეკლესიას ჩრდილოეთიდან ეკვდერი აქვს მიშენებული, რომელიც ეკლესიას კარით უკავშირდებოდა (ამჟამად კარი ამოქოლილია. წარსულში აქ მონოფიზიტური წესისამებრ ემბაზი იყო ჩადგმული). ეკვდერს შესასვლელი დასავლეთიდან ჰქონია, ამჟამად ამოქოლილია. ტაძარს დასავლეთ და სამხრეთ კედელზე ასომთავრული წარწერები აქვს. დასავლეთ ფასადზე: „ქრისტე ღმერთო, ადიდე ორთავე შინა ცხორებათა მეჭურჭლეთუხუცესი შალვა, ძითა, ძმითა. მათითა ცოცხალთა ვაშენეთ წმიდაი ესე საყდარი ჩუენ, ქებასა და ნიკოლას ძეთა“. სამხრეთის ფასადზე: „ქრისტე ღმერთო, ადიდე ორთავე შინა ცხორებათა, ძლიერი და უძლეველი ყოველთა მტერთაგან, მეჭურჭლეთუხუცესი შალვა, რომელმან ძალითა ღმრთისაითა და მკლავითა თავისითა შეაძრწუნვა ყოველი სოფელი სპარსეთისაი“. განძანის ეკვდერიანი ეკლესია 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია. განძანის ეკლესიები //ჟღერს ქვის ჰარმონია; ნაკვეთი პირველი, ა-დ, საკითხავნი ყმაწვილთათვის, "ციცინათელა", თბილისი 2006 წ., გვ. 232-234 ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: განძანის ეკვდერიანი ეკლესია  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 16467 ↑ საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება № 665, 2006 წლის 7 ნოემბერი, ქ. თბილისი, კულტურის ზოგიერთი უძრავი ძეგლისათვის ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის მინიჭების შესახებ. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-12-04. ციტირების თარიღი: 2019-07-30.
არჯევან-სარვანის წმინდა გიორგის ეკლესია

არჯევან-სარვანის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი, წალკის მუნიციპალიტეტის სოფელ არჯევან-სარვანში. ზღვის დონიდან 1700 მეტრზე. ეკლესიის ნანგრევები მდებარეობს სოფლის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, მთავარი სამანქანო გზის სამხრეთით. იგი წარმოადგენდა დარბაზულ ნაგებობას, სამხრეთიდან ჰქონდა მინაშენი. ნაგები ყოფილა დიდი ზომის დამუშავებული ქვის კვადრებით. ეკლესია გეგმაში მართკუთხაა, აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აბსიდით. ჩრდილოეთ კედელზე შემორჩენილია ერთსაფეხურიანი პილასტრის კვალი და აფსიდის ჩრდილო-აღმოსავლეთი ნაწილი. ეკლესიას შემოუყვება დიდი ზომის ქვებით მშრალად ნაგები გალავანი, რომლის დასავლეთ ნაწილში ჩადგმულია გელაზის ქვა და საფლავის ქვები, მათ შორის ცხენის ქანდაკება. ეკლესიის ირგვლივ შეინიშნება ნამოსახლარი. არჯევან-სარვანის წმინდა გიორგის ეკლესიას 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 619. ჟღერს ქვის ჰარმონია; ნაკვეთი პირველი, ა-დ, საკითხავნი ყმაწვილთათვის, "ციცინათელა", თბილისი 2006 წ., გვ. 86-87  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 5374 ↑ საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება № 665, 2006 წლის 7 ნოემბერი, ქ. თბილისი, კულტურის ზოგიერთი უძრავი ძეგლისათვის ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის მინიჭების შესახებ. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-07-01. ციტირების თარიღი: 2019-07-30.
ყიზილდერესი

ყიზილდერესი — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი. მდებარეობს სოფელ ოთაში, სამხრეთ საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარის ასპინძის მუნიციპალიტეტში, ახალციხის ქვაბულის აღმოსავლეთ ნაწილში, მდინარე ოთის ნაპირას. ზღვის დონიდან მდებარეობს 1897 მეტრზე. ასპინძის ზევით, დაახლოებით 4 ვერსზე ასპინძის ხევის მარცხენა მხარეს მდებარეობს ქილისა დერესი. ეკლესია მიეკუთვნება VIII-IX საუკუნეებს. უთლელი, რუხი ბალასტის ქვით ნაგები დარბაზული ეკლესია სამხრეთის და დასავლეთის ცალქანობიანი მინაშენებით. სამხრეთის მინაშენი ორნაწილიანია და შედგება აღმოსავლეთით – ეკვდერის (შესასვლელი მთავარი სივრციდან) და დასავლეთის გარეთ ორთაღედით გახსნილი აბსიდიანი ,,შიგა-ბჭისაგან". კონსტრუქციული ნაწილები თლილი კვადრებითაა ნაგები. ეკლესია ერთნავიანია, სამხრეთით ჰქონია ეგვტერები. ეკლესია მოხატული ყოფილა, მისი ნაშთი შემონახულია საკურთხევლის კონჭში. აქ დახატული ყოფილა ქრისტე. მის მარცხნივ კი სამხრეთით შემონახულია ნათლისმცემლის გამოსახულება თავიდან მხრებამდე, თუმცა ძალზედ დაზიანებულია. ორივე ეგვტერი აღმოსავლეთ მხარეს ნახევარწრეს იკეთებს. სამხრეთით ეკლესიის კედელთან ორი ჩუქურთმიანი ქვა არის. დიდი ალბათობით ეს არის ეგვტერის კარნიზები. ეკლესია ყიზილდერესი 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია. დღეს ძეგლი ნანგრევად არის. დგას მარტო კედლები , თაღი კი სულ დაქცეულია. შერჩენილია მხოლოდ საკურთხეველი, ისიც ნაწილობრივ. გიორგი ბოჭორიძე, მოგზაურობა სამცხე-ჯავახეთში, თბ., 1992, გვ., 22-23 ეკლესია ყიზილდერესი დაარქივებული 2019-07-30 საიტზე Wayback Machine. ↑ საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება № 665, 2006 წლის 7 ნოემბერი, ქ. თბილისი, კულტურის ზოგიერთი უძრავი ძეგლისათვის ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის მინიჭების შესახებ. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-07-01. ციტირების თარიღი: 2019-07-30.