laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
კოანი

იმპერატორი კოანი (იაპონ. 孝安天皇; დ. ძვ. წ. 426 — გ. ძვ. წ. 290) — იაპონიის მე-6 იმპერატორი მემკვიდრეობის ტრადიციული წესის მიხედვით. ისტორიკოსები იმპერატორ კოანს მოიხსენიებენ, როგორც ლეგენდარულ პიროვნებას. იმპერატორის ცხოვრების და მმართველობის წელი უცნობია. ადრეული ხანის იმპერატორების პირობითი სახელები არ იყო მიღებული „ტრადიციული წესით“ იმპერატორ კამუს მმართველობამდე, რომელიც იამატოს დინასტიის 50-ე მონარქი იყო. გუკანშო წერდა, რომ კოანი მართავდა მუროს აკიცუსიმა ნო მიას სასახლიდან, რომელიც დღეს იამატოს პროვინციის სახელით არის ცნობილი. ისტორიკოსების აზრით კოანი უდავოდ ლეგენდის ნაწილია. კოძიკი მის შესახებ მარტო სახელს და გენეოლოგიას წერს. ნიჰონ შოკი კოანის იხსენიებს, როგორც მეექვსე იმპერატორს „რვა არადარეგისტრირებული მონარქიდან“ (იაპონ. 欠史八代). გუკანშო წერს, რომ კოანი იმპერატორ კოსიოს მეორე შვილი იყო. იმპერატორის დედა იოსოტარაში-ნო-ჰიმე იყო, რომელიც ოკიცუიოსოს ქალიშვილი იყო. იაპონიის იმპერატორების სია ↑ Imperial Household Agency (Kunaichō), 安寧天皇 (3); retrieved 2011-10-19. ↑ Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du japon, p. 4; Brown, Delmer M. (1979). Gukanshō, p. 251; Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki, p. 89; Nussbaum, Louis-Frédéric. (2002). "Traditional order of Tennō" in Japan encyclopedia, pp. 962-963. ↑ 3.0 3.1 Ponsonby-Fane, Richard. (1959). The Imperial House of Japan, p. 29. ↑ Aston, William George. (1896). Nihongi, pp. 109. ↑ Aston, pp. 138-141. ↑ Varley, p. 90.
მედეა (1969 წლის ფილმი)

მედეა (იტალ. Medea) — პიერ პაოლო პაზოლინის 1969 წლის ფილმი. ფილმი დაფუძნებულია ევრიპიდეს ამავე სახელწოდების ტრაგედიის მოტივებზე. მედეას როლს ასრულებს საოპერო მომღერალი მარია კალასი, რომელიც ფილმში არ მღერის. „მედეა“ კალასის ერთადერთი კინოროლი იყო. „Medea“ — Allmovie-ზე „Medea“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ხორვატიის კუნძულების სია

ხორვატიას აქვს ათასზე მეტი კუნძული. ზუსტი რაოდენობა დამოკიდებულია კუნძულის განსაზღვრებაზე. ისინი მოიცავენ დაახლოებით 3300კმ²–ს. კუნძულების რაოდენობა და კლასიფიკაცია დროთა განმავლობაში იცვლება არსებული კრიტერიუმების მიხედვით და შეუსაბამობის აღმოჩენის შემთხვევები გარკვეულ უთანხმოებებს იწვევს. შედარებით დიდი კუნძულების ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ: ბრიუნი, ასევე არის ეროვნული პარკი კრკი, უდიდესია ცრესსთან ერთად პლავნიკი ცრესი, უდიდესი კუნძული კრკთან ერთად ლოშინი ილოვიკი უნიე სუსაკი პრვიჩი გოლი-ოტოკი სვეტი-გრგური რაბი პაგი ოლიბი სილბა პრემუდა ისტი მოლატი ვირი დუგი–ოტოკი უგლიანი იჟი პაშმანი კორნატი არქიპელაგი, ასევე ეროვნული პარკი კრაპანი მურტერი სესტრუნი შკარდა ზლარინი ჩიოვო დრვენიკი შოლტა ბრაჩი ჰვარი ვისი ბიშევო ბრუსნიკი იაბუკა სვეტაცი კორჩულა, ყველაზე დასახლებული ლასტოვო მლეტი ელაფიტის კუნძულები: კოლოჩეპი, ლოპუდი, შიპანი ლოკრუმი პალაგრუჟა ჟირიე ჟუტი The Islands Act (Refined Text) (PDF). Ministry of the Sea, Transport and Infrastructure (2006-03-08). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-10-04. ციტირების თარიღი: 2009-03-20. ↑ (ივნისი 2004). "Coastline lengths and areas of islands in the Croatian part of the Adriatic Sea determined from the topographic maps at the scale of 1 : 25 000" (PDF). Retrieved on 2011-01-21. ↑ „Kartografi protiv Turističke zajednice - Imamo 1246 otoka, tko je izgubio dva, ne znamo“. Jutarnji list (Croatian). 2010-06-08. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-06-13. ციტირების თარიღი: 2011-10-09.
იაპონიის იმპერია

იაპონიის იმპერია (იაპონ. 大日本帝国; ოფიციალურად დიდი იაპონიის იმპერია; ასევე ცნობილია როგორც იმპერიული იაპონია და იაპონური იმპერია) — სახელმწიფო, რომელიც არსებობდა 1868 წლიდან 1945 წლამდე, მეიძის რესტავრაციიდან მეორე მსოფლიო ომში იაპონიის დამარცხებამდე. იმპერიას მართავდნენ იყვნენ იმპერატორი მუცუჰიტო, იმპერატორი ტაისიო და იმპერატორი ჰიროჰიტო. იმ წლებში იაპონია ძალიან შეიცვალა. ის გახდა ერთ-ერთი უძლიერესი ქვეყანა მსოფლიოში. იაპონიამ შექმნა ძლიერი ჯარი და საზღვაო ფლოტი, განვითარდა სასოფლო-სამეურნეო და სამრეწველო ეკონომიკა. ქვეყანამ დაიწყო მასთან ახლოს მდებარე ქვეყნების (კორეა, ტაივანი და ჩინეთის ნაწილი) დაპყრობა და ოკუპირება. 1945 წლის 2 სექტემბერს იაპონიის იმპერია დანებდა ანტიჰიტლერული კოალიციას, მას შემდეგ, რაც ჰიროშიმასა და ნაგასაკიში ბირთვული იარაღი გამოიყენეს. ალიანსმა მოახდინა ქვეყნის ოკუპირება და მასში ცვლილებების შეტანა, კონსტიტუციის ჩათვლით. ქვეყნის ოკუპირება და რეკონსტრუქცია გაგრძელდა 1950 წლამდე. Imperial Japan დაარქივებული 2007-04-09 საიტზე Wayback Machine. Death of the Father: Hirohito & Imperial Japan ↑ Chronological table 5 1 December 1946 - 23 June 1947. National Diet Library. ციტირების თარიღი: September 30, 2010.
ოქროსთვალი (საუნდტრეკი)

ჯეიმზ ბონდის სერიის ფილმის „ოქროსთვალი“ (ინგლ. GoldenEye) საუნდტრეკი გამოვიდა 1995 წლის 14 ნოემბერს, EMI-ზე. მასში შეტანილი მუსიკის კომპოზიტორი არის ერიკ სერა. კომპოზიციები სრულდება სინთეზატორებზე. მათ შორის არის სახეცვლილი „James Bond Theme“. მთავარი სიმღერაა „GoldenEye“, დაწერილი ბონოსა და The Edge-ის და შესრულებული ტინა ტერნერის მიერ. ფილმის წამყვანი სიმღერის სახით განიხილებოდა Ace of Base-ის მიერ დაწერილი „GoldenEye“, თუმცა იგი არ გამოიყენეს. ჯგუფმა ის მოგვიანებით „The Juvenile“-ის სახით, 2002 წლის ალბომ Da Capo-ზე წარადგინა. გარდა ბონდის სტილის ბასის პარტიისა, აშკარაა, რომ The Goldeneye-ს უბრალოდ ჩაენაცვლა სიტყვა The Juvenile. ფილმში აგრეთვე ჟღერს ტემი უინეტის მიერ შესრულებული „Stand By Your Man“. იგი შეტანილია სცენაში, რომელშიც ჟუკოვსკის ბარში მინი დრაივერი დისონანსით და რუსული აქცენტით მღერის. „GoldenEye“ – ტინა ტერნერი „The GoldenEye Overture: Half of Everything Is Luck/The Other Half Is Fate/For England, James“ „Ladies First“ „We Share the Same Passions: The Trip to Cuba/The Same Passions“ „Little Surprise for You: Xenia/D.M. Mishkin“ „The Severnaya Suite: Among the Dead/Out of Hell/The Husky Tribe“ „Our Lady of Smolensk“ „Whispering Statues: Whispers/Two Faced“ „Run, Shoot, and Jump“ „A Pleasant Drive in St. Petersburg“ „Fatal Weakness“ „That's What Keeps You Alone“ „Dish out of Water: A Good Squeeze/The Antenna“ „The Scale to Hell: Boris and the Lethal Pen/I Am Invincible“ „For Ever, James“ „The Experience of Love“ – ერიკ სერა შენიშვნები ↑ შეტანილია „James Bond Theme“, თავდაპირველად გაჟღერებული ფილმში „დოქტორი ნოუ“ ↑ AllMusic-ის მიმოხილვა ↑ Filmtracks-ის მიმოხილვა
მიხეილ ასათიანი

მიხეილ იოსების ძე ასათიანი (დ. 1849, სოფ. ბაკურციხე, ახლანდილი გურჯაანის რაიონი ― გ. 31 დეკემბერი [ძვ. სტ. 19 დეკემბერი], 1879) — ქართველი მწერალი, პუბლიცისტი. სწავლობდა თბილისის სასულიერო სასწავლებელში და სემინარიაში. 1874 წელს დაამთავრა ყაზანის სასულიერო აკადემია. მუშაობდა მასწავლებლად ქუთაისის სასულიერო სასწავლებელში. დიდი მონაწილეობა მიიღო ქართველ ხალხოსანთა ჟურნალ "იმედის" დაარსებაში და მისი პირველი რედაქტორიც უნდა ყოფილიყო, ტრაგიკულად რომ არ დაღუპულუყო. 1881 წლიდან ასათიანის თხზულებები იბეჭდებოდა ჟურნალ "იმედში". მის ლექსებში, მოთხრობებსა და საჟურნალო ფელეტონებში ასახულია ხახლხოსანი ახალგაზრდობის მისწრაფებანი და იდეალები, დაბალი სოციალური ფენების უუფლებობა, აგრეთვე ქართველ ინტელიგენციის მისწრაფება ეროვნული ძალების კონსოლიდაციისაკენ ("შიკრიკი", "მტკვრის ბაასი რიონთან", და სხვა). ავტორია აგრეთვე ავტობიოგრაფიული მოთხრობისა "მე და ონისიმე". ზანდუკელი მ., ახალი ქართული ლიტერატურა, ტ. 3, თბ., 1955; ხუციშვილი ს., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 621.
Come On Pilgrim

Come On Pilgrim — ამერიკული ალტერნატიული როკ-ჯგუფ Pixies-ის სადებიუტო EP. გამოვიდა 1987 წელს, ლეიბლზე 4AD. ალბომის პროდიუსერია გერი სმითი. Caribou – 3:14 Vamos – 2:53 Isla de Encanta – 1:41 Ed is Dead – 2:30 The Holiday Song – 2:14 Nimrod's Son – 2:17 I've Been Tired – 3:00 Levitate Me – 2:37 ↑ Allmusic review ↑ Dolan, Jon. Come On Pilgrim - Blender. 'Blender'. დაარქივებულია ორიგინალიდან — აპრილი 20, 2009. ციტირების თარიღი: 2009-06-14. ↑ Powell, Mike. (აპრილი 25, 2014) Pixies catalogue review. Pitchfork. ციტირების თარიღი: აპრილი 25, 2014. ↑ Schwab, Nick. (იანვარი 20, 2009) Pixies - Come on Pilgrim (1987). Punknews.org. ციტირების თარიღი: დეკემბერი 13, 2015.
მისის დაუტფაირი

მისის დაუტფაირი (ინგლ. Mrs. Doubtfire) — 1993 წლის ამერიკული კომედიური ფილმი რობინ უილიამსის (რომელიც აგრეთვე თანაპროდიუსერი იყო) და სალი ფილდის მონაწილეობით. იგი ეფუძნება ენ ფაინის რომანს „იგივე მადამ დაუტფაირი“. ფილმის რეჟისორია კრის კოლამბუსი, ხოლო დისტრიბუტორი — 20th Century Fox. ფილმის მუსიკის კომპოზიტორია ჰოვარდ შორი. ფილმმა მიიღო ოსკარი საუკეთესო გრიმისთვის. მიუხედავად იმისა, რომ თავდაპირველად ფილმს არაერთგვაროვანი შეფასება ხვდა წილად, მოგვიანებით იგი უფრო დადებითად მიიღეს. ამერიკის კინოინსტიტუტმა იგი სიაში 100 Years, 100 Laughs: America's Funniest Movies 67-ე ადგილზე შეიტანა. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „მისის დაუტფაირი“ ვიკისაწყობში. „მისის დაუტფაირი“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „მისის დაუტფაირი“ — TCM-ის მონაცემთა ბაზაში „მისის დაუტფაირი“ — Allmovie-ზე „მისის დაუტფაირი“ — Box Office Mojo-ზე ↑ 1.0 1.1 Mrs. Doubtfire (1993). Box Office Mojo. IMDb. ციტირების თარიღი: July 6, 2012. ↑ Awards for Mrs. Doubtfire. Internet Movie Database. Retrieved 2010-11-12.
Onward (ალბომი)

Onward — ბრიტანული სპეის-როკ ჯგუფ Hawkwind-ის 25-ე სტუდიური ორმაგი. იგი გამოვიდა 2012 წლის აპრილში ლეიბლზე Eastworld Recordings. ალბომში აგრეთვე შეტანილია დამატებითი, ცოცხალი ჩანაწერები. დამატებითი სიმღერები ↑ subba-cultcha review-ს მიმოხილვა ↑ Marast Music website: Onward album info ↑ The Sleeping Shaman webzine: Onward release
მიხეილ ასათიანი (ფსიქიატრი)

მიხეილ მიხეილის ძე ასათიანი (დ. 10 მაისი, 1882, თბილისი ― გ. 20 იანვარი, 1938, იქვე) ― ქართველი ფსიქიატრი და ფსიქოთერაპევტი, მეცნიერული ფსიქიატრიის ერთ-ერთი ფუძემდებელი საქართველოში. 1907 წელს დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტი და მუშაობა დაიწყო იმავე უნივერსიტეტის ფსიქიატრიის კათედრაზე. 1911 წელს თავის მასწავლებელ პროფ. ვ. სერბსკისთან ერთად დატოვა უნივერსიტეტი განათლების მინისტრის კასოს რეაქციულ მოქმედებათა წინააღმდეგ პროტესტის ნიშნად. მუშაობდა მოსკოვის ნევროფსიქიატრუიულ სანატორიუმში და რედაქტორობდა ჟურნალ „პსიხოტერაპიას“. 1917 წელს აირჩიეს მოსკოვის უნივერსიტეტის ფსიქიატრიის კათედრის ასისტენტად. 1920-1938 წლებში მუშაობდა თსუ-ს სამკურნალო ფაკულტეტის (1930-იდან საქართველოს სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის) ფსიქიატრიის კათედრის გამგედ. ერთდროულად, 1925 წლიდან გარდაცვალებამდე, ხელმძღვანელობდა მისივე თაოსნობით დაარსებულ ფსიქიატრიის ინსტიტუტს, რომელსაც 1948 წელს მისი სახელი მიენიჭა. აღსანიშნავია ასათიანის გამოკვლევები ფსიქიატრიის აშლილობათა ფიზიოლოგიის მექანიზმების დასადგენად. ერთ-ერთმა პირველმა გამოიყენა ფსიქიატრიაში მოძღვრება პირობითი რეფლექსების შესახებ. მასვე ეკუთვნის ფსიქოთერაპიის ორიგინალური ე. წ. „რეპროდუქციულ განცდათა“ მეთოდი. თბილისში არსებობს მისი სახელობის ქუჩა. გობრონიძე ე., პროფესორ მ. ასათიანის ცხოვრება და მოღვაწეობა, «ფსიქიატრიის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის შრომები» , 1963, ტ. 11-12; მენთეშაშვილი ი., მ. ასათიანი, თბ., 1952; Зурабашвили А.Д., Ментешашвили И. Т., Выдающийся психиатр М. М. Асатиани «Журнал невропаталогии и психиатрии», 1952, т. 52, № 4, ц. 72; ნანეიშვილი ბ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 621-622.
Not The Weapon But The Hand

Not The Weapon But The Hand — სტივ ჰოგართი და რიჩარდ ბარბიერის ერთობლივი სადებიუტო ალბომი. გამოვიდა 2012 წელს. ბარბიერი არის ალბომის მუსიკის ძირითადი ავტორი, ხოლო ჰოგართი - ტექსტების. ალბომი გამოსცა ლეიბლმა Kscope. Red Kite - 7:25 A Cat With Seven Souls - 5:50 Naked - 6:14 Crack - 4:48 Your Beautiful Face - 6:47 Only Love Will Make You Free - 8:11 Lifting The Lid - 6:01 Not The Weapon But The Hand - 1:25 ინფორმაცია Discogs-ზე
Arc Light

Arc Light — სტივ ჰოგართი და რიჩარდ ბარბიერის ერთობლივი EP. გამოვიდა 2013 წელს, როგორც გაგრძელება Not The Weapon But The Hand-ის, სტუდიური ალბომის, რომელიც დუეტმა 2012 წელს გამოსცა. EP გამოვიდა როგორც ციფრული, ასევე ფიზიკური სახით, შეზღუდული რაოდენობით. Arc Light - 5:01 Intergalactic - 6:26 Daddy Does Work - 5:06 Oil - 5:21 Elaine - 6:47 ინფორმაცია Discogs-ზე
Ghosts on Magnetic Tape

Ghosts on Magnetic Tape — ბრიტანელი მუსიკოს სტივენ უილსონის მიერ ფსევდონიმ Bass Communion-ის სახელით გამოცემული მეოთხე სტუდიური ალბომი. იგი ძირითადად მომზადდა გრამფირფიტების და ფორტეპიანოს მანიპულირებით. ალბომი აგრეთვე შეზღუდული, 300 ასლის ოდენობით გამოვიდა. CD 2 - Andrew Liles Reconstruction Part I - 9:17 Part II - 11:04 Part III - 9:56 Part IV - 10:18 Part V - 16:33 ორმაგი გრამფირფიტა მხარე A Ghosts on Magnetic Tape I - 12:45 Ghosts on Magnetic Tape II - 7:02 მხარე B Ghosts on Magnetic Tape III - 10:15 Ghosts on Magnetic Tape IV - 8:17 მხარე C Ghosts on Magnetic Tape V - 18:48 მხარე D Ghosts on Magnetic Tape out-take - 16:04 ინფორმაცია Discogs-ზე ↑ Khider, I. (16 June 2004) Dusted Reviews: Bass Communion - Ghosts on Magnetic Tape. Dusted. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 22 ივლისი 2017. ციტირების თარიღი: 4 May 2012. ↑ Kieffer, Geoff. (October 2004) Chasing Ghosts in the Dark: A interview with Steven Wilson regarding Bass Communion. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 30 აპრილი 2008. ციტირების თარიღი: 4 Aug 2010.
Leave a Light On

Leave a Light On — ინგლისური როკ-ჯგუფ Duran Duran-ის სინგლი ალბომიდან All You Need Is Now. გამოვიდა 2011 წელს პრომო-სინგლის სახით. არსებობს სიმღერის ოფიციალური ვიდეოც, შექმნილი პოლონელი პაველ ლიროს მიერ, რომელმაც გაიმარჯვა სპეციალურ კონკურსში. ნიკ როუდზი: „სიმღერა არის დიდი ხნის წინ წასული ადამიანის შინ დაბრუნებაზე, მაგრამ იგი საკმაოდ ბნელი და იდუმალიც არის. მელოდიაში თავიდანვე მელანქოლია იყო ჩადებული, ასე რომ, ტექსტს იგი უნდა აესახა.“ პრომო სინგლი Leave A Light On (რადიოს ვერსია) - 3:45 აშშ პრომო Leave A Light On (შემოკლებული) - 3:21 Duran Duran Wiki
ერიხ ნაუმანი

ერიხ ნაუმანი (გერმ.: Erich Naumann) (დ. 29 აპრილი, 1905, მაისენი, საქსონია — გ. 7 ივნისი, 1951, ლანდსბერგ-ამ-ლეხი, ბავარია) — «სს»-ის ბრიგადენფიურერი და პოლიციის გენერალ-მაიორი. ერიხ ნაუმანი დაიბადა ქალაქ მაისენში. სკოლის დამთავრების შემდეგ, 1921 წლიდან იგი სავარო საქმის შესწავლით იყო დაკავებული. 1933 წელს მან ფირმა დატოვა, როგორც პროკურისტის პროფესიამიღებულმა. 1929 წელს ნაუმანი «ნსდაპ»-ის წევრი გახდა. თავდაპირველად ცაეწერა «სა»-ს რიგებში და მხოლოდ "რიომის პუტჩის" შემდეგ გადავიდა «სს»-ში. 1935 წელს იგი «სს»-ის მთავარ სამმართველოში გადაიყვანეს. იმავე წელს მან მუშაობა დაიწყო «სდ»-ში. იგი «რსჰა III»-ის ერთ-ერთი განყოფილების უფროსად დაინიშნა. მისი ხელმძღვანელი იყო ჰაინც იოსტი. მოკლე ხანში ნაუმანი გადაიყვანეს ნიურნბერგის "უშიშროების პოლიციისა და სდ-ს ინსპექტორის თანამდებობაზე. 1941 წლის ნოემბერში ნაუმანი დაინიშნა «სპეცჯგუფი "ბ"»-ს შეფად. ამ თანამდებობაზე მან შეცვალა ართურ ნებე. სპეცჯგუფი სსრკ-ში ბელორუსიის ტერიტორიაზე მოქმედებდა. მხოლოდ 1942 წლის მარტში ნაუმანის სპეცჯგუფმა 3500-მდე ებრაელი და ბოშა გაანადგურა. 1942 წლის დეკემბერში ნაუმანის ბერლინს უპატაკა 1 წლის განმავლობაში 134 298 ადამიანის განადგურება. მეორე მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ ნაუმანი დააპატიმრეს და 1948 წელს ნიურნბერგის ტრიბუნალმა მას სიკვდილით დასჯა მიუსაჯა. 1951 წლის 9 იანვარს გერმანიის ბუნდესტაგის წევრებმა და სახალხო დამცველმა კარლო შმიდმა შუამდგომლობა იკისრეს ამერიკის უმაღლეს კომისართან ჯონ მაკქლოისთან ნაუმანის შეწყალების თაობაზე. შუამდგომლობა არ დაკმაყოფილდა. 1951 წლის 7 ივნისს ერიხ ნაუმანი და მისი თანამონაწილენი ოსვალდ პოლი, ოტო ოლენდორფი, პაულ ბლობელი და ვერნერ ბრაუნე ლანდსბერგის ციხეში სიკვდილით იქნენ დასჯილი.
ცრესი

ცრესი (იტალ. Cherso, გერმ. Kersch, ლათ. Crepsa, ბერძ. Χερσος, ჩერსოს) — ხორვატიის კუნძული ადრიატიკის ზღვაში. ის მდებარეობს კვარნერის უბის ჩრდილოეთ ნაწილში. კუნძულზე მოხვედრა შესაძლებელია ბორანით კრკიდან და ისტრიის ნახევარკუნძულიდან. მისი ფართობია 405.78კმ2, რითიც ის უტოლდება მეზობელ კრკის, თუმცა მრავალი წლის მანძილზე კრკი მიიჩნეოდა ადრიატიკის უდიდეს კუნძულად. 2011 წლის მონაცემებით ცრესის მოსახლეობა შეადგენს 3,184 ადამიანს. ცრესი და მისი მეზობელი ლოშინი ერთ დროს ერთ კუნძულს წარმოადგენდნენ, თუმცა ისინი გაყვეს არხით და ახლა ერთმანეთს ოსორის დასახლებასთან ხიდით უკავშირდებიან. ცრესის მტკნარი წყლის რესურსს მხოლოდ ტბა ვრანა წარმოადგენს. Luigi Tomaz, Ossero e Cherso nei secoli prima di Venezia, Foreword by P. Antonio Bonmarco patriarch of Aquileia, Conselve 2002. Luigi Tomaz, La Magnifica Comunità di Cherso, Foreword by Arnaldo Mauri, Conselve 2010. Arnaldo Mauri, The economic and social life in the community of Cherso (Cres) through the centuries: a foreword, SSRN [1] ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ცრესი Tourist Board of Cres ↑ (June 2004). "Coastline lengths and areas of islands in the Croatian part of the Adriatic Sea determined from the topographic maps at the scale of 1 : 25 000" (PDF). Retrieved on 2011-01-21.
ირლანდიის ჩემპიონატი სნუკერში პროფესიონალთა შორის

ირლანდიის ჩემპიონატი სნუკერში პროფესიონალთა შორის (ინგლ. Irish Professional Snooker Championship, ზოგჯერ გვხვდება გამარტივებული სახელწოდება Irish Professional) — სნუკერის პროფესიონალური არარეიტინგული ტურნირი. სხვადასხვა დროს იმართებოდა ჩრდილოეთ ირლანდიასა და ირლანდიაში. როგორც ამ ტიპის სხვა შეჯიბრებები, ტურნირი ტარდება მხოლოდ ადგილობრივი მოთამაშეების მონაწილეობით — ამ შემთხვევაში, მთელი ირლანდიის მოთამაშეებს შორის. ირლანდიის პირველი ჩემპიონატი გაიმართა 1947 წელს. იგი მოიგო იმ დროისთვის პრაქტიკულად კუნძულის ერთადერთმა ძლიერმა სნუკერისტმა — ჯეიკი რიმ. ჯეიკი რი თითქმის ყველა ჩემპიონატში იმარჯვებდა 1972 წლის ჩათვლით (გამონაკლისია 1952 წელი, როდესაც იგი ჯეკ ბეიტსთან დამარცხდა). მთელი ამ დროის განმავლობაში ტურნირი ჩელენჯის საფუძველზე თამაშდებოდა — წინა ტურნირის გამარჯვებული ავტომატურად ფინალში ხვდებოდა და შეეძლო მოწინააღმდეგის არჩევა. ინფორმაცია ტურნირის შესახებ კრის ტერნერის არქივში დაარქივებული 2012-02-16 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
ოტო ოლენდორფი

ოტო ოლენდორფი ('გერმ. Otto Ohlendorf; დ. 4 თებერვალი 1907, ჰოენეგელსენი, ქვემო საქსონია — გ. 7 ივნისი 1951, ლანდსბერგ-ამ-ლეხი, ბავარია) — „სს“-ის გრუპენფიურერი, „სდ-ს სპეცჯგუფის“ მეთაური და „რსჰა III“-ის შეფი. ოტო ოლენდორფი დაიბადა ჰოენეგელსენში ჰილდესჰაიმის მახლობლად. სამართალმცოდნეობასა და საერთაშორისო ურთიერთობებს ეუფლებოდა ლაიფციგისა და გეტინგენის უნივერსიტეტებში. 1925 წელს 18 წლის ასაკში იგი „ნსდაპ“-ის წევრი გახდა. სტუდენტობის შემდეგ მეცნიერულ მუშაობას ეწოდა კილის მაკროეკონომიკის ინსტიტუტსა და ბერლინის უნივერსიტეტში. 1936 წელს იგი დაინიშნა „სს-ის რაიხსფიურერის უშიშროების სამსახურის“ რეფერნატად ეკონომიკის დარგში. 1939-1945 წლებში ოტო ოლენდორფი „რაიხის უშიშროების მთავარი სამსახურის“-ს III განყოფილების (გერმანიის ტერიტორია) უცვლელ შეფად მუშაობდა. მის უშუალო დავალებაში შედიოდა გერმანიის ფარგლებში მოსახლეობის პოლიტგანწყობის შესწავლა და გაანალიზება. 1941 წელს უშუალოდ ჰიმლერის დავალებით მან ჩაიბარა „სპეცჯგუფი "დ"“, რომელიც მოქმედებდა სსრკ-ის ტერიტორიაზე. „სს“-ის სპეცჯგუფების მთავარი ამოცანა დაპყობილ ქვეყნებში მცხოვრები ებრაული მოსახლეობის განადგურება იყო. „სპეცჯგუფი "დ"“ ოლენდორფს 1942 წლის ივნისამდე ებარა და ამ ხნის განმავლობაში მისი ხელმძღვანელობით დაახ. 90.000 ადამიანი იქნა მოკლული. ნიურნბერგის მთავარ სამხედრო დამნაშავეთა სასამართლო პროცესზე ოლენდორფი ერთ-ერთი მთავარი მოწმე იყო. მას საზოგადოება შოკში ჩააგდო „სპეცჯგუფების“ მიერ ადამიანთა მასობრივი განადგურების დეტალური აღწერის ყოვლად უემოციო გადმოცემით. 1948 წელს სპეცჯგუფების სასამართლო პროცესზე მას სიკვდილით დასჯა მიესაჯა. 1951 წლის 9 იანვარს გერმანიის ბუნდესტაგის წევრებმა და სახალხო დამცველმა კარლო შმიდმა შუამდგომლობა იკისრეს ამერიკის უმაღლეს კომისართან ჯონ მაკქლოისთან ოლენდორფის შეწყალების თაობაზე. შუამდგომლობა არ დაკმაყოფილდა. 1951 წლის 7 ივნისს განაჩენი შესრულდა ლანდსბერგის ციხეში. მასთან ერთად სიკვდილით დასაჯეს ოსვალდ პოლი, ერიხ ნაუმანი, პაულ ბლობელი და ვერნერ ბრაუნე. Michael Brackmann: Der Tag X. - Im Juni 1948 kommt die D-Mark und verändert das Land. Die Währungsreform ist von langer Hand vorbereitet und bis ins Detail ausgetüftelt worden. In: Handelsblatt 23./24./25. June 2006. Der Tag X[მკვდარი ბმული] In English: "The day X. - In June 1948 the Deutschmark is introduced and this changes the country. The currency reform has been prepared for a long time and had been subtly and punctiliously prepared in detail in advance." The article claims a collaboration between Otto Ohlendorf and Ludwig Erhard and other experts in preparing the post war economy with collusion and protection by Heinrich Himmler. Zentner, Christian; Bedürftig, Friedemann (1991) The Encyclopedia of the Third Reich. (2 vols.) New York: MacMillan Publishing. ISBN 0-02-897500-6.  შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ოტო ოლენდორფი“ ვიკისაწყობში. ბიოგრაფია დაარქივებული 2008-07-03 საიტზე Wayback Machine. (რუს.)
ჩაკოვეცი

ჩაკოვეცი (ხორვ. Čakovec) — ქალაქი ხორვატიის უკიდურეს ჩრდილოეთში, ზაგრებიდან დაახლ. 90 კმ-ში; მედიმურჟეს ჟუპანიის ადმინისტრაციული ცენტრი და უდიდესი ქალაქი. რომაულ ეპოქაში, თანამედროვე ქალაქის ტერიტორიაზე არსებობდა გამაგრებული ბანაკი აკუამა. თანამედროვე სახელით ქალაქი მხოლოდ 1328 წლიდან მოიხსენიება. სახელი მომდინარეობს უნგრელი მთავრის, დიმიტრი ჩაკისაგან, რომელმაც ამ ადგილას XIII საუკუნეში ხის კოშკი ააგო, რომელიც მის სახელს ატარებდა. მოგვიანებით სახელი მთელმა ქალაქმა მიიღო. 1466 წელს ქალაქი ზრინსკების სამეფო ოჯახის ხელში გადავიდა, რის შემდეგაც ჩაკოვეცმა აყვავება დაიწყო. 1579 წელს მან ოფიციალურად მიიღო ქალაქის სტატუსი და შესაბამისი პრივილეგიები. 1738 წელს ქალაქი ძლიერად დააზიანა მიწისძვრამ, 1741 წელს კი — ხანძარმა. ქალაქი, ისევე როგორც მთელი ქვეყანა, საკმაოდ დიდი ხნის განმავლობაში იყო ავსტრია-უნგრეთის იმპერიის ნაწილი. პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ, ჩაკოვეცი, მთელ ხორვატიასთან ერთად, იუგოსლავიის შემადგენლობაში შევიდა, 1991 წლიდან კი დამოუკიდებელი ხორვატიის ნაწილია. ნადკანიჟა, უნგრეთი პლონსკი, პოლონეთი შრამბერგი, გერმანია კირიატ ტივონი, ისრაელი ოფიციალური საიტი (ხორვატული) Čakovec Online დაარქივებული 2021-03-19 საიტზე Wayback Machine. სიახლეების პორტალი (ხორვატული) Čakovec Tourist Board დაარქივებული 2004-04-21 საიტზე Wayback Machine. (ხორვატული)
ვაფენ-სს

„ვაფენ-სს“ (გერმ. Waffen-SS) — „სს“-ის სამხედრო ფრთა. იგი პოლიტიკური ვითარების შესაბამისად და მანამდე არსებული „სს“-ის სპეცრაზმების გაერთიანებით წარმოიშვა. თავდაპირველად ორგანიზაციის სახელი იყო „სს-ის სარეზერვო რაზმი“. სახელწოდება „ვაფენ-სს“ პირველად 1939—1940 წლის ზამთარში იხმარეს. ომის მომდევნო წლებში „ვაფენ-სს“ „სს“-ის რაიხსფიურერის ჰაინრიხ ჰიმლერის ერთგვარ „ელიტარულ არმიად“ გადაიქცა და გერმანიის შეიარაღებულ ფორმირებათა იერარქიულ კიბეზე ყველაზე მაღალი ადგილი ეკავა. „ვაფენ-სს“-მა თავი გამოიჩინა ბევრ ბრძოლაში, რის გამოც 1943 წლიდან საუკეთესო და თანამედროვე იარაღით აღიჭურვა. „ვაფენ-სს“ იყო გერმანიის მთავარი დამრტყმელი ძალა ორივე ფრონტზე. ვეფენ სს-ის ზოგიერთი რაზმი დაუნდობლად ექცეოდა ტყვეებს და მშვიდობიან მოსახლეობას. მეორე მსოფლიო ომის დროს შეიქმნა ვაფენ სს-ის 38 დივიზია და 20-მდე ცალკეული ბრიგადა. ყველაზე ცნობილი დივიზიები იყვნენ: სს-ის 1-ლი სატანკო დივიზია "სს-ის ლაიბშტანდარტი ადოლფ ჰიტლერი" სს-ის მე-2 სატანკო დივიზია "დას რაიჰი" სს-ის მე-3 სატანკო დივიზია "ტოტენკოფი" სს-ის მე-5 სატანკო დივიზია "ვიკინგი" სს-ის მე-7 მოხალისეთა სამთო დივიზია "პრინცი ოიგენი" სს-ის მე-9 სატანკო დივიზია "ჰოჰენშტაუფენი" სს-ის მე-12 სატანკო დივიზია "ჰიტლერიუგენდი" და ა.შ. 1944 წლის ბოლოს ვაფენ სს-ში შეიქმნა ქართული სს-ის ჯგუფი (გერმ. SS-Waffengruppe Georgien) 400 ოფიცრის და ჯარისკაცის შემადგენლობით, რომლებსაც მეთაურობდა შტანდარტენფიურერი ფრიდონ წულუკიძე. ქვედანაყოფი ომის ბოლოს დისლოცირებული იყო იტალიის ჩრდილოეთში. ვაფენ-სს-ის პანცერდივიზიის გრენადერი, ნორმანდია, 1944 წელი. „ვაფენ-სს“-ის წევრები საბჭოთა კავშირში, 1941 წელი, გაფერადებული. ჯარისკაცებს კამუფლირებული უნიფორმები აცვიათ, რომელიც ძირითადად გერმანიის ელიტური ქვედანაყოფებისთვის იყო განკუთვნილი.