laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
რეზიდენტობის ცნობა

რეზიდენტობის ცნობა (ინგლ. Сertification of residency, რუს. Сертификат налогового резидентства) — საგადასახადო ორგანოს მიერ გაცემული ოფიციალური დოკუმენტი, რომელიც ადასტურებს, რომ რეზიდენტობის ცნობის წარმომდგენი ფიზიკური ან იურიდიული პირი ნამდვილად არის რეგისტრირებული გადასახადის გადამხდელად ცნობის გამცემ ქვეყანაში. რეზიდენტობის ცნობა, თუ არსებობს ორ ქვეყანას შორის რიგი გადასახადებისაგან ორმაგი დაბეგვრისაგან გათავისუფლების ხელშეკრულება, გამოიყენება, როგორც მომსახურების გამწევ ქვეყანაში გადასახადისაგან გათავისუფლების საშუალება. საქართველოს რეზიდენტობის ცნობის მისაღებად საქართველოს რეზიდენტი ელექტრონული ფორმით მიმართავს საგადასახადო ორგანოს. მიმართვაში აუცილებლად მიეთითება რეზიდენტის სახელი, გვარი/სახელწოდება (ქართულად და ინგლისურად), სრული მისამართი (ქართულად და ინგლისურად), საქართველოს გადასახადის გადამხდელის საიდენტიფიკაციო ნომერი. საგადასახადო ორგანო რეზიდენტობის ცნობის მოთხოვნის საფუძველზე ელექტრონულად გასცემს „რეზიდენტობის ცნობას“, დამტკიცებული ფორმის შესაბამისად. 3. იმ შემთხვევაში, თუ საქართველოს რეზიდენტი საერთაშორისო შეთანხმებით გათვალისწინებული შეღავათით სარგებლობის მიზნით წარადგენს იმ სახელმწიფოში არსებულ რეზიდენტობის დამადასტურებელ ფორმას (ნოტარიულად დამოწმებულ თარგმანს ქართულ ენაზე), სადაც მან მიიღო შემოსავალი და ითხოვს რეზიდენტობის დადასტურებას, საგადასახადო ორგანო ვალდებულია წარმოდგენილ ფორმაში შესაბამისი ველის არსებობის შემთხვევაში, ხელმოწერით და ოფიციალური ბეჭდით დაადასტუროს მისი საქართველოს რეზიდენტობა.“. საქართველოს რეზიდენტობის ცნობა ივსება ორ ეგზემპლარად, რომელთაგან ერთი გადაეცემა ფიზიკურ პირს, ხოლო მეორე რჩება შემოსავლების სამსახურს. რეზიდენტობის ცნობის ნიმუშები ორმაგი დაბეგვრის თავიდან აცილების შესახებ საერთაშორისო შეთანხმებით განსაზღვრული საგადასახადო შეღავათით სარგებლობისა და არარეზიდენტისათვის საქართველოში გადახდილი გადასახადის დაბრუნების წესის დამტკიცების შესახებ ↑ „მუხლი 5. რეზიდენტობის ცნობის მოთხოვნა და რეზიდენტობის ცნობის გაცემა ↑ საქართველოს ფინანსთა მინისტრისა და საქართველოს იუსტიციის მინისტრის ერთობლივი ბრძანება № 991- №250 მუხლი 8. საქართველოს რეზიდენტობის ცნობის გაცემის წესი
საფითხი

საფითხი, შპატელი (გერმ. Spatel — „ნიჩაბი“) — სამღებრო ინსტრუმენტი, საფითხნი და სარემონტო-მოსაპირკეთებელი სამუშაოების შესასრულებლად. ამზადებენ თხელი, დრეკადი, სწორპირიანი უჟანგავი ფოლადის ზოლისგან სახელურით. გამოიყენება ბზარების, ღრეჩოების ამოსავსებად, კედლის უთანაბრო ზედაპირების გასასწორებლად, კედლებიდან და ჭერიდან ძველი საღებავების, წებოს და შპალერის მოსაცილებლად და სხვ. ხმელიძე თ., გურგენიძე დ., კლიმიაშვილი ლ., ხმელიძე კ., „სამშენებლო ენციკლოპედიური ლექსიკონი“, ტ. IV, თბილისი: „ტექნიკური უნივერსიტეტი“, 2019. — გვ. 122, ISBN 978-9941-28-496-0.
ანდრეი პიატოვი

ანდრეი პიატოვი (უკრ. Андрій Валерійович Пятов; დ. 28 ივნისი, 1984) — უკრაინელი ფეხბურთელი. დონეცკის „შახტარისა“ და უკრაინის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების ყოფილი მეკარე. მონაწილეობა აქვს მიღებული ერთ მსოფლიო ჩემპიონატსა (2006) და სამ ევროპის ჩემპიონატზე (2012, 2016, 2020). ანდრეი პიატოვი — Soccerway
ჰომო...

ჰომო... (ბერძ. homos — ტოლი, ერთნაირი, საერთო) — რთული სიტყვის ნაწილი, აღნიშნავს თანაბარს, ერთნაირს, ურთიერთს, საერთოს. მაგ., ჰომოფობია, ჰომოგამია, ჰომოალელიზმი, ჰომოლოგია და სხვა. ჰეტერო...-ს საწინააღმდეგო. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 684.
საავადმყოფო

საავადმყოფო — სახელმწიფო ან კერძო სამოქალაქო დაწესებულება, სადაც მკურნალობენ მწოლიარე ავადმყოფებს ან აწარმოებენ სპეციალურ დიფერენციალურ დიაგნოსტიკას. დანიშნულების მიხედვით არსებობს: ბავშვთა, ინფექციური, კანისა და ვენერიული დაავადებების, კარდიო-რევმატოლოგიური, კლინიკური, ნევროლოგიის, ნეიროქირურგიული, ონკოლოგიური, ოფთალმოლოგიური, რესპუბლიკური, საერთო, სამეანო-გინეკოლოგიური, სპეციალური, ტრავმატომალოგიური, უროლოგიური, ფსიქიატრიული, ქირურგიული, ცენტრალური და სხვ. ხმელიძე თ., გურგენიძე დ., კლიმიაშვილი ლ., ხმელიძე კ., „სამშენებლო ენციკლოპედიური ლექსიკონი“, ტ. IV, თბილისი: „ტექნიკური უნივერსიტეტი“, 2019. — გვ. 16, ISBN 978-9941-28-496-0.
საავარიო-აღდგენითი სამუშაოები

საავარიო-აღდგენითი სამუშაოები — სამუშაოები, რომლებიც ტარდება საგანგებო სიტუაციის ზონებში (გაზისა და ნავთობის მაგისტრალები, კომუნალური და საწარმოო კომუნიკაციების ქსელები, სამრეწველო ობიექტები, ნავთობსაცავები და სხვ.) ავარიებისა და დაზიანებების აღმოსაფხვრელად, რათა თავიდან იქნეს აცილებული ადამიანების სიცოცხლის ხელყოფა, აგრეთვე მოხდეს ტერიტორიების სანიტარული გაწმენდა და გაუსნებოვნება სიცოცხლისათვის საშიში ნარჩენებისაგან. ხმელიძე თ., გურგენიძე დ., კლიმიაშვილი ლ., ხმელიძე კ., „სამშენებლო ენციკლოპედიური ლექსიკონი“, ტ. IV, თბილისი: „ტექნიკური უნივერსიტეტი“, 2019. — გვ. 16, ISBN 978-9941-28-496-0.
საავარიო-სამაშველო სამუშაოები

საავარიო-სამაშველო სამუშაოები — სამუშაოები, რომლებიც ტარდება საგანგებო სიტუაციის ზონებში (ხანძარი, ხანძრის ლოკალიზაცია, ხანძრის ჩაქრობა, სათბობის, აირის, ელექტროენერგიის, წყლის მიწოდების ავარიული გამორთვა, გაზის გაჟონვა და სხვ.) დაზარალებული ადამიანებისათვის დახმარების აღმოჩენის საჭიროების შემთხვევაში და მათი სპეციალიზებულ სამედიცინო დაწესებულებებში ევაკუაციის მიზნით. ხმელიძე თ., გურგენიძე დ., კლიმიაშვილი ლ., ხმელიძე კ., „სამშენებლო ენციკლოპედიური ლექსიკონი“, ტ. IV, თბილისი: „ტექნიკური უნივერსიტეტი“, 2019. — გვ. 16, ISBN 978-9941-28-496-0.
ნატივიდადი (პანგასინანი)

ნატივიდადი (ოფიციალურად ნატივიდადის მუნიციპალიტეტი; პანგ: Baley na Natividad; ტაგ: Bayan ng Natividad) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი პანგასინანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 25 771 ადამიანს შეადგენს. ნატივიდადი 18 ბარანგაის მოიცავს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ნატივიდადი (პანგასინანი) Natividad Profile at PhilAtlas.com Municipal Profile at the National Competitiveness Council of the Philippines Natividad at the Pangasinan Government Website Local Governance Performance Management System Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a>
პოსორუბიო (პანგასინანი)

პოსორუბიო (ოფიციალურად პოსორუბიოს მუნიციპალიტეტი; პანგ: Baley na Pozorrubio; ტაგ: Bayan ng Pozorrubio) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი პანგასინანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 74 729 ადამიანს შეადგენს. პოსორუბიიიო პროვინციის დედაქალაქ ლინგაიენიდან 60 კმ-ითაა დაშორებული, ხოლო მანილადან - 199 კმ-ით. მუნიციპალიტეტი 34 ბარანგაიდ იყოფა. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: პოსორუბიო (პანგასინანი) Pozorrubio Profile at PhilAtlas.com Municipal Profile at the National Competitiveness Council of the Philippines დაარქივებული 2017-07-02 საიტზე Wayback Machine. Pozorrubio at the Pangasinan Government Website დაარქივებული 2019-01-25 საიტზე Wayback Machine. Local Governance Performance Management System Philippine Census Information Pozorrubio Online ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a>
სხვა 48 დღე

სხვა 48 დღე ― ამერიკული სატელევიზიო შოუს, დაკარგულების მეორე სეზონის მეშვიდე და საერთო ჯამში 32-ე ეპიზოდი. ეპიზოდის რეჟისორია ერიკ ლანიოვილი, სცენარის ავტორები და აღმასრულებელი პროდიუსერები: დეიმონ ლინდელოფი და კარლტონ კიუზი. ეპიზოდი პირველად 2005 წლის 16 ნოემბერს აშშ-ში The American Broadcasting Company-ის ეთერში გაუშვეს. წინა სერიებისგან განსხვავებით, სადაც ფლეშბექები თვითმფრინავის ჩამოვარდნამდე მომხდარ მოვლენებს ასახავს, „სხვა 48 დღე“ კუდის მგზავრების ამბებზეა ორიენტირებული, რომელიც ჩამოვარდნიდან „გარიყულის“ ეპიზოდში განვითარებულ მოვლენებამდე გრძელდება. ეპიზოდი აშშ-ში დაახლოებით 21.87 მილიონმა შინამეურნეობამ ნახა. ვიკიციტატაში არის გვერდი თემაზე: The Other 48 Days "The Other 48 Days" at ABC სხვა 48 დღე — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
უნიტარიზმი

უნიტარიზმი — სახელმწიფოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული მართვის თვალსაზრისით მსოფლიოს ქვეყნები ძირითადად ორ ჯგუფად იყოფა: უნიტარულ და ფედერაციულ სახელმწიფოებად. უნიტარულ ქვეყნებში არსებული ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები უშუალოდ ემორჩილებიან ცენტრალურ ხელისუფლებას. ამ ქვეყნებში არც ერთ მის ნაწილს თითქმის არავითარი სახელმწიფოებრივი წარმონაქმნის სტატუსი არ აქვს. აქ არსებობს ერთიანი კონსტიტუცია, მოქალაქეობა და უმაღლესი ორგანოების ერთიანი სისტემა. ქვეყნის უმნიშვნელოვანესი შემადგენელი ნაწილი არის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დანაყოფი, რომელიც ძირითადად იმართება ცენტრალური მთავრობის მიერ მიღებული კანონის საფუძველზე. უნიტარულ სახელმწიფოში ადმინისტრაციული დაყოფა ადმინისტრაციული ფუნქციის განსახორციელებლად გამოიყენება. თანამედროვე სახელმწიფოებში უნიტარული დაყოფისას ზოგიერ ერთეულს შესაძლებელია განსხვავებული სამართლებრივი სტატუსი ჰქონდეს ან ავტონომიით სარგებლობდეს. ასეთი ერთეულები ტერიტორილ ავტონომიებად მოიხსენიებიან. განასხვავებენ ცენტრალიზებულ და დეცენტრალიზებულ უნიტარულ სახელმწიფოებს. უნიტარული ქვეყნებია: ფინეთი, საბერძნეთი, ისლანდია, შვედეთი, ჩეხეთი, ირლანდია, ირანი, სამხრეთ კორეა, სომხეთი და ა.შ. უნიტარულ სახელმწიფოთა შორის აღსანიშნავია ზოგიერთი ქვეყანა, რომელიც ხელისუფლების მმართველობის მაღალი დეცენტრალიზაციით ხასიათდება. მაგ. უკრაინა, ფილიპინები, პალაუ და ა.შ. L' Unitarisme, Bernard Roussel, 1995
ლუკას გროზურეკი

ლუკას გროზურეკი (დ. 22 დეკემბერი, 1991) — ავსტრიელი ფეხბურთელი. „ფიორსტის“ მარცხენა ნახევარმცველი. კარიერის დიდი ნაწილი გატარებული აქვს ავსტრიულ კლუბებში. ლუკას გროზურეკი — Soccerway ლუკას გროზურეკი — Transfermarkt
როსალესი (პანგასინანი)

როსალესი (ოფიციალურად როსალესის მუნიციპალიტეტი; პანგ: Baley na Rosales; ტაგ: Bayan ng Rosales) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი პანგასინანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 66 711 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტს ზოგჯერ ერთ-ერთი ბარანგაის, კარმენის სახელწოდებითაც მოიხსენიებენ. როსალესი დამოუკიდებელ მუნიციპალიტეტად სამეფო ბრძანების საფუძველზე 1852 წელს ჩამოყალიბდა. მუნიციპალიტეტს სახელი დონ ანტონიო როსალესის პატივსაცემად ეწოდა. როსალესი 37 ბარანგაიდ იყოფა. მუნიციპალიტეტი პროვინციის დედაქალაქიდან, ლინგაიენიდან 55 კმ-ითაა დაშორებული, ხოლო მანილადან - 171 კმ-ით. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: როსალესი (პანგასინანი) Rosales Profile at PhilAtlas.com Municipal Profile at the National Competitiveness Council of the Philippines დაარქივებული 2017-07-02 საიტზე Wayback Machine. Rosales at the Pangasinan Government Website დაარქივებული 2019-07-17 საიტზე Wayback Machine. Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-10-10 საიტზე Wayback Machine. Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a>
სან-ფაბიანი (პანგასინანი)

სან-ფაბიანი (ოფიციალურად სან-ფაბიანის მუნიციპალიტეტი; პანგ: Baley na San Fabian; ტაგ: Bayan ng San Fabian) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი პანგასინანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 87 428 ადამიანს შეადგენს. სან-ფაბიანის ფართობი 8 129 ჰექტარია. იყოფა 34 ბარანგაიდ. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სან-ფაბიანი (პანგასინანი) San Fabian Profile at PhilAtlas.com San Fabian Government Website Municipal Profile at the National Competitiveness Council of the Philippines დაარქივებული 2017-07-02 საიტზე Wayback Machine. San Fabian at the Pangasinan Government Website დაარქივებული 2019-02-19 საიტზე Wayback Machine. Local Governance Performance Management System Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-08-26. ციტირების თარიღი: 2021-08-20.
სან-ხასინტო (პანგასინანი)

სან-ხასინტო (ოფიციალურად სან-ხასინტოს მუნიციპალიტეტი; პანგ: Baley na San Jacinto; ტაგ: Bayan ng San Jacinto) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი პანგასინანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 44 351 ადამიანს შეადგენს. სან-ხასინტო 19 ბარანგაიდ იყოფა. სან-ხასინტო 1598 წლის 17 აგვისტოს პადრე ჰერმინიხილდო მილგარმა დააარსა. მუნიციპალიტეტის სტატუსი 1601 წელს მიენიჭა და ერთ-ერთი უძველესია პანგასინანის მასშტაბით. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სან-ხასინტო (პანგასინანი) San Jacinto Profile at PhilAtlas.com Municipal Profile at the National Competitiveness Council of the Philippines დაარქივებული 2017-02-02 საიტზე Wayback Machine. San Jacinto at the Pangasinan Government Website დაარქივებული 2019-02-15 საიტზე Wayback Machine. Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-10-10 საიტზე Wayback Machine. Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ San Jacinto | The Official Website of the Province of Pangasinan and its People. Province of Pangasinan. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 27 ივნისი 2017. ციტირების თარიღი: 2 June 2017.
სან-მანუელი (პანგასინანი)

სან-მანუელი (ოფიციალურად სან-მანუელის მუნიციპალიტეტი; პანგ: Baley na San Manuel; ტაგ: Bayan ng San Manuel) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი პანგასინანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 54 271 ადამიანს შეადგენს. შედგება 14 ბარანგაისგან. მუნიციპალიტეტის მოსახლეობის მშობლიური ენა ილოკანოა. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სან-მანუელი (პანგასინანი) San Manuel Profile at PhilAtlas.com Municipal Profile at the National Competitiveness Council of the Philippines დაარქივებული 2017-07-02 საიტზე Wayback Machine. San Manuel at the Pangasinan Government Website დაარქივებული 2019-01-19 საიტზე Wayback Machine. Local Governance Performance Management System Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a>
სან-ნიკოლასი (პანგასინანი)

''სან-ნიკოლასი (ოფიციალურად სან-ნიკოლასის მუნიციპალიტეტი; პანგ: Baley na San Nicolas; ტაგ: Bayan ng San Nicolas) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი პანგასინანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 39 778 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტი პანგასინანის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში მდებარეობს. შედგება 33 ბარანგაისგან. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სან-ნიკოლასი (პანგასინანი) San Nicolas Profile at PhilAtlas.com ოფიციალური საიტი Municipal Profile at the National Competitiveness Council of the Philippines დაარქივებული 2017-10-26 საიტზე Wayback Machine. Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-10-10 საიტზე Wayback Machine. Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a>
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 2018: ჯგუფი C

2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის C ჯგუფის მატჩები 2018 წლის 16-დან 26 ივნისამდე პერიოდში ჯგუფში წარმოდგენილნი იყვნენ საფრანგეთი, ავსტრალია, დანია და პერუ. აქედან ორმა გუნდმა, საფრანგეთმა და დანიამ მოახერხეს ჯგუფიდან გასვლა. საბოლოო ჯამში ტურნირის გამარჯვებული ჯგუფის პირველადგილოსანი, საფრანგეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები გახდა. ↑ FIFA World Cup Russia 2018 – Match Schedule. Fédération Internationale de Football Association. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 10 სექტემბერი 2018. ციტირების თარიღი: 20 აგვისტო 2021. ↑ Regulations – 2018 FIFA World Cup Russia. Fédération Internationale de Football Association. ციტირების თარიღი: 16 November 2017 ↑ ფინალური კენჭისყრისთვის გუნდები განთესილები იყვნენ 2017 წლის ოქტომბრის რეიტინგის მიხედვით.
ფატმირ სეიდიუ

ფატმირ სეიდიუ (დ. 23 ოქტომბერი, 1951) — კოსოვოელი პოლიტიკოსი. დემოკრატიული ლიგის თავმჯდომარე 2006-2010 წლებში. კოსოვოს პირველი პრეზიდენტი 2006-2010 წლებში. კოსოვოს პრეზიდენტების ბიოგრაფიული ცნობები დაარქივებული 2021-09-08 საიტზე Wayback Machine. ↑ Munzinger Personen <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107343683"></a>
შანდუნის ნახევარკუნძული

შანდუნის ნახევარკუნძული ― ნახევარკუნძული ჩინეთის აღმოსავლეთ ნაწილში. შეჭრილია ყვითელ ზღვაში 350 კმ-ზე. ნაპირები ძალზე დანაწევრებულია. ბევრია ყურე და უბე. მთები შემოსილია ბუჩქნარით. მთათაშორისი ვაკეები და სანაპირო დაბლობი მჭიდროდ დასახლებულია. საზღვაო ნავსადგურებია ცინდაო, იანტაი, ვეიხაი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 682. შანდუნის ნახევარკუნძული — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)
ალექსანდრე შანიძე

ალექსანდრე შანიძე (დ. 15 აგვისტო, 1907, ზემო ნოღა — გ. ?) — ქართველი საბჭოთა პოეტი. 1932 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. პირველი წიგნი „ლექსები“ 1928 წელს გამოაქვეყნა. ეკუთვნის ძირითადი პოეტური კრებულები: „მეჩვიდმეტე“ (1934), „ლექსები“ (1937), „საბრძოლო სიმღერები“ (1943), „სიყვარულმა მათქმევინა“ (1955), „გულისნადები“ (1962), „რაც მინატრია“ (1967), „სახატე მზის და ვარდისა“ (1975), „ნატვრისთვალი“ (1977), „არდავიწყება“ (1980), „დაბინდებამდე“ (1988), „ვარსკვლავეთის სავანე“ (1989), „მწუხრი ივერიისა“ (1995). მისი ლექსები თარგმნილია რუსულ, სომხურ, აზერბაიჯანულ, ბელორუსიულ ენებზე. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 683. ალექსანდრე შანიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ვახტანგ შანიძე

ვახტანგ შანიძე (დ. 15 აპრილი, 1913, მარტოთუბანი — გ. 11 იანვარი, 1978, თბილისი) — ქართველი სასამართლო ექიმი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1962), პროფესორი (1964) 1935 წელს დაამთავრა თბილისის სამედიცინო ინსტიტუტი. 1959 წლიდან გარდაცვალებამდე განაგებდა ამავე ინსტიტუტის სასამართლო მედიცინის კათედრას, ერთდროულად იყო საქართველოს სსრ ჯანდაცვის სამინისტროს მთავარი სასამართლო მედიცინის ექსპერტი და საქართველოს სასამართლო მედიკოსთა სამეცნიერო საზოგადოების თავმჯდომარე. პირველმა შეადგინა ქართულ ენაზე სასამართლო მედიცინის სახელმძღვანელო. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 683. ვახტანგ შანიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
შანტარის კუნძულები

შანტარის კუნძულები — 15 კუნძულისგან შემდგარი არქიპელაგი. მდებარეობს ოხოტის ზღვაში, მის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, რუსეთში. ფართობი 2500 მ², სიმაღლე 701 მ-მდე. დიდი კუნძულებია დიდი შანტარი და ციყვის. კუნძულები მთაგორიანია, აგებულია ქვიშაქვებით და თიხა-ფიქლებით. ჰავა მკაცრია. კალთები შემოსილია წიწვიანი ტყით, მწვერვალებზე ქონდარა ფიჭვის რაყებია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 683.
შანტიი

შანტიი ― ქალაქი საფრანგეთში, უაზას დეპარტამენტში. სახელი გაუთქვა ციხე-დარბაზმა, რომელიც ფრანგული რენესანსის სტილით 1527-1530 წლებში ააშენა პ. შამბიჟმა. 1643 წლიდან ციხე-დარბაზი კონდეს ოჯახის საკუთრებაა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 683. შანტიი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური) ↑ Populations légales 2021 — The National Institute of Statistics and Economic Studies, 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q156616"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q124036546"></a> ↑ Base officielle des codes postaux — La Poste, 2018. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q66049091"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q373724"></a> ↑ Annuaire de service-public.fr <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3480047"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q97451652"></a>
შანტოუ

შანტოუ სვატოუ — ქალაქი ჩინეთში, გუანდუნის პროვინციაში. მდებარეობს სამხრეთ ჩინეთის ზღვის სანაპიროზე, მდინარე ხანძიანის დელტაში. მოსახლეობა 5,3 მილიონი ადამიანი. შანტოუ — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური) ↑ 国务院第七次全国人口普查领导小组办公室 中国人口普查分县资料—2020 — 北京市: 中国统计出版社, 2022. — 983 გვრ. — ISBN 978-7-5037-9772-9 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q130368174"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q956"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q48913532"></a>
ალ-შანფარა

ალ-შანფარა (გ. VI საუკუნე) — ისლამამდელი არაბი პოეტი. ნამდვილი სახელია საბით იბნ ალ-ავსი. მის შესახებ მწირი ცნობებია შემონახული. მარტოდმარტო დაეხეტებოდა უდაბნოში მისი ტომიდან წამოსული ან დევნილი. ცნობილია ასო „ლ-ზე“ გარითმული მისი კასიდა, რომელიც დღემდე პოპულარულია არაბთა შორის. კასიდა მრავალ ენაზეა ნათარგმნი, მათ შორის ცნობილია ადამ მიცკევიჩის თარგმანი. ფურცელაძე ნ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 683.
დიმიტრი შანშაშვილი

დიმიტრი შანშაშვილი (დ. 1907, ქვემო მაჩხაანი — გ. 6 აპრილი, 1984, თბილისი) — ქართველი სამხედრო პირი, საბჭოთა ავიაციის გენერალ-მაიორი (1946). 1930 წელს დაამთავრა თბილისის ქართული გაერთიანების სამხედრო სკოლა, ხოლო 1937 წელს ლენინის სახელობის სამხედრო-პოლიტექნიკური აკადემია. 1941-1945 წლებში დიდი სამამულო ომის დროს იყო საავიაციო დივიზიის სამხედრო კომისარი, საჰაერო არმიის პოლიტიკური განყოფილების უფროსი. იბრძოდა ლენინგრადის ფრონტზე, მონაწილეობდა ტალინის განთავისუფლებაში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 683. დიმიტრი შანშაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ალკალა-დელ-ხუკარი

ალკალა-დელ-ხუკარი (ესპ. Alcalá del Júcar) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ალბასეტეს პროვინციის ლა-მანჩუელის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 146,82 კმ². მოსახლეობა — 1194 კაცი (2020 წ.). ალბასეტეს მუნიციპალიტეტები ალკალა-დელ-ხუკარის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
გიორგი ნუცუბიძე

გიორგი ნუცუბიძე (დ. 21 ივლისი, 1882, ფშაველი — გ. 25 იანვარი, 1961, ჭიათურა) — ქართველი მსახიობი, საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი (1932), საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტი (1955). სცენაზე პირველად გამოვიდა ავჭალის სახალხო თეატრის წარმოდგენაში 1902 წელს. 1906-1921 წლებში მოღვაწეობდა ჭიათურის დრამატულ წრეში, ხოლო 1921 წელს დაინიშნა ჭიათურის თეატრის დირექტორად. ამავე დროს განაგრძობდა მსახიობად მუშაობასაც. 1927 წელს თეატრის პარალელურად სამთამადნო მუშა-მოსამსახურეთა კავშირის კლუბის დრამატულ წრეს ხელმძღვანელობდა. გიორგი ნუცუბიძე ჭიათურის თეატრის ერთ-ერთი წამყვანი მსახიობი იყო. მისი შემოქმედება მრავალფეროვანი იყო: კაკუტა (კაკაბაძის „ყვარყვარე თუთაბერი“), ავეტიკა (ცაგარელის „რაც გინახავს ვეღარ ნახავ“), ბეკინა (დ. კლდიაშვილის „სამანიშვილის დედინაცვალი“), თავადი წერეთელი (ა. წერეთლის „ბაში აჩუკი“), ფილიპე (ნ. შიუკაშვილის „მზე შინა და მზე გარეთა“), საბა ბერი (ა. სუმბათაშვილის „ღალატი“) და სხვა. მოღვაწეობდა ქართულ პრესაში, იყო ჟურნალ „ეშმაკის მათრახისა“ და სხვა იუმორისტული ჟურნალების თანამშრომელი. ავტორია წიგნისა „ჭიათურის მუშათა თეატრი“. ცუცქირიძე შ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 490. ხელოვნების კალენდარი თეატრი, მუსიკა, კინო. -თბ., 1992 .- გვ.82 გიორგი ნუცუბიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ნოდარ ნუცუბიძე

ნოდარ ნუცუბიძე (დ. 22 აგვისტო, 1928, თბილისი — გ. 2011) — ქართველი ბიოქიმიკოსი, ბიოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1971), საქართველოს სსრ-ის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1979), პროფესორი (1980). 1952 წელს დაამთვრა სასოფლო–სამეურნეო ინსტიტუტის ტექნოლოგიური ფაკულტეტი. 1956-1958 წლებში იყო ბოტანიკის ინსტიტუტის უმცროსი და 1958-1965 წლებში უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი. 1963 წლიდან კითხულობდა ლექციებს აგრარულ უნივერსტეტსა და ზოოვეტერინარულ ინსტიტუტში. 1965 წლიდან ბიოქიმიისა და ბიოტექნოლოგიის ინსტიტუტის ლაბორატორიის გამგე და დირექტორის მოადგილე; 1967-1994 წლებში საზოგადოება „ცოდნის აკადემიის“ განყოფილების თავმჯდომარის მოადგილე. გამოქვეყნებული აქვს 270 სამეცნიერო ნაშრომი; 2 მონოგრაფია: „აზოტის ასიმილაცია ვაზში" და „მცენარის აზოტური კვება და ცვლა"; არის ავტორი სახელმძღვანელოსი „ბიოტექნოლოგია"; წიგნისა „ჩემი გადასახედიდან დანახული ცხოვრება და ქვეყანა"( 2008). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 490. ნოდარ ნუცუბიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი