laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ადოლფ გოტლიბი

ადოლფ გოტლიბი (Adolph Gottlieb; დ. 14 მარტი, 1903 — გ. 4 მარტი, 1974) — ამერიკელი აბსტრაქტული ექსპრესიონისტი მხატვარი, მოქანდაკე. დაიბადა ნიუ-იორკში. 1920-1921 წლებში ნიუ-იორკის ხელოვნების სტუდენტთა ლიგაში სწავლობდა, რის შემდეგაც საფრანგეთსა და გერმანიაში მოგზაურობს ერთი წლით. შემდეგ პარიზის გრანდ შუმიერის აკადემიაში სწავლობს. 1930-იან წლებში მასწავლებლად მუშაობს. 1940-იან წლებში მეგობრებთან ერთად აბსტრაქტული ექსპრესიონიზმის თანადამფუძნებელი ხდება.
ილია წინამძღვრიშვილი

ილია ივანეს ძე წინამძღვრიშვილი (დ. 1 (13) სექტემბერი, 1834, წინამძღვრიანთკარი, მცხეთის რაიონი, — გ. 2 (15) სექტემბერი, 1920, იქვე) — ქართველი საზოგადო მოღვაწე, პედაგოგი და პუბლიცისტი. 16 წლის ილია პირველ კლასიკურ გიმნაზიაში მიაბარეს, სადაც გაიცნო და დაუმეგობრდა ილია ჭავჭავაძეს. 1858 წელს ილია დანიშნეს შტატგარეშე მოხელედ თბილისის გუბერნიის მმართველობაში, სადაც 10 წელი დაჰყო სხვადასხვა პოზიციაზე. 1868 წელს ილია წინამძღვრიშვილი აირჩიეს თბილისის მესამე განყოფილების მომრიგებელ მოსამართლედ. ილიამ ცოლად შეირთო ოლღა მიხეილის ასული არღუთაშვილი, რომელიც მალე დასნეულდა. იგი ილიამ საზღვარგარეთ წაიყვანა სამკურნალოდ, თუმცა მისი გადარჩენა ვერ მოხერხდა. შვილი არ ჰყოლიათ, რასაც განსაკუთრებით განიცდიდა წინამძღვრიშვილი. ოლღას ძალიან უნდოდა სოფლის გლეხებისთვის სკოლის გახსნა. ილიამ გადაწყვიტა თავისი და მეუღლის სურვილი განეხორციელებინა და სკოლა გაეხსნა, ვინაიდან იმ დროისთვის საგურამოს მხარეში არცერთი სკოლა არ არსებობდა. ილია წინამძღვიშვილის აზრით, „მამულის გაკეთება და ნივთიერის ცხოვრების წინ წასვლა შეიძლება მხოლოდ წერა-კითხვის, სოფლის სამეურნეო და სახელოსნო ცოდნის გავცელებით მცხოვრებთა შორის“. წინამძღვრიშვილმა მიიჩნია, რომ მხოლოდ წერა-კითხვის ცოდნა საკმარისი არ იქნებოდა, მოსწავლეებს უნდა შეესწავლათ ოჯახში საჭირო ყველა საქმე: მევენახეობა, ღვინის დაყენება, მებაღეობა, მებოსტნეობა, ფუტკრის და აბრეშუმი ჭიის მოვლა, ხვნა-თესვა, საქონლის მოვლა-მოშენება, დურგლობა, მჭედლობა. — წერდა ი. წინამძღვრიშვილი 1883 წელს გაზეთ „დროებაში“. წინამძღვრიშვილმა საკუთარ სახლში მიიწვია თორმეტი პედაგოგი და საზოგადო მოღვაწე სკოლის წესდების, სასწავლო გეგმის და პროგრამების შესამუშავებლად. 1883 წლის 4 სექტემბერს ილია წინამძღვრიშვილის დიდი ძალისხმევით და მოწინავე ქართველი ინტელიგენციის მხარდაჭერითა და დახმარებით, წინამძღვრიანთკარში გაიხსნა საქართველოში პირველი სასოფლო-სამეურნეო სკოლა. სკოლაში სწავლა იაკობ გოგებაშვილის მიერ შედგენილი წესდებით და ნიკო ცხვედაძის მიერ შემუშავებული პროგრამებით მიმდინარეობდა. აღსანიშნავია, რომ სკოლაში სწავლება ქართულ ენაზე მიმდინარეობდა. ილიამ მთელი თავისი ქონება სასწავლებელს გადასცა. სასწავლებლის გახსნაზე სიტყვა წარმოთქვა ილია ჭავჭავაძემ. როგორც ცნობილია ილია ჭავჭავაძემ პოემა „აჩრდილი“ ილია წინამძღვრიშვილს მიუძღვნა. ნარსია გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 327. ილია წინამძღვრიშვილი — ბიოგრაფიული ლექსიკონი ჟურნალი „ვაზი და ღვინო“, 1920
მეთოდე I (კონსტანტინოპოლის პატრიარქი)

პატრიარქი მეთოდე I (ბერძ. Πατριάρχης Μεθόδιος Α΄; დ. 788/800, სირაკუზა, სიცილია — გ. 14 ივნისი, 847, კონსტანტინოპოლი) — კონსტანტინოპოლის პატრიარქი 843–847 წლებში. დაიბადა სირაკუზაში მდიდარი სიცილიელის ოჯახში. ჯერ კიდევ ახალგაზრდა გაემგზავრა ქიოსის მონასტერში. ხატმბრძოლი იმპერატორის, ლეონ სომეხის (813–820) მეფობაში, ნიკიფორე პატრიარქის მღვდელმთავრობისას მეთოდეს იმპერატორის კარზე მაღალი თანამდებობა ეკავა. ერთხელ პატრიარქმა იგი რომში გაგზავნა, პაპთან შესახვედრად. წმიდანს მობრუნება დაუგვიანდა, ამასობაში კი იმპერატორმა ნიკიფორე ტახტიდან ჩამოაგდო და მწყემსმთავრად ხატმბრძოლი თეოდოტე მილისინელი (815–821) დაადგინა. ახალი იმპერატორი კი მიხეილ II გამხდარიყო. მწვალებელთა წინააღმდეგ ბრძოლის გამო აკრიტის საპყრობილეში გამოამწყვდიეს. თეოფილეს მმართველობის პერიოდში მიიღო დროებითი თავისუფლება. სამშვიდობოს გამოსულმა მამამ კვლავ დაიწყო ერეტიკოსთა წინააღმდეგ ბრძოლა. არაბებთან ბრძოლაში დამარცხების შემდეგ, თეოფილემ მეთოდეს რისხვა დაატეხა თავს, ის ამტკიცებდა, რომ „კერპთაყვანისმცემლებთან“ (ასე უწოდებდნენ მწვალებლები ხატთაყვანისმცემლებს) დაახლოებისთვის სჯიდა ღმერთი. მეთოდე ჯერ აწამეს და შემდეგ კუნძულ ატიგონზე გადაასახლეს. თეოფილეს გარდაცვალებისა და დედოფალ თეოდორას რეგენტობის პერიოდში მეთოდე გაათავისუფლეს და 843 წლის 4 მარტს პატრიარქად აირჩიეს. გარდაიცვალა 847 წლის 14 ივნისს. წმიდანთა ცხოვრება, ტომი II, თბილისი, 2001 მეთოდე I მეთოდე I
ანტონ II (კონსტანტინოპოლის პატრიარქი)

პატრიარქი ანტონ II (ბერძ. Πατριάρχης Αντώνιος Β΄; დ. უცნობია — გ. 12 თებერვალი, 901, კონსტანტინოპოლი) — კონსტანტინოპოლის პატრიარქი 893–901 წლებში. 20 წლის ასაკში აღიკვეცა ბერად. მოგვიანებით ხელი დაასხეს მღვდლად და შემდეგ აირჩიეს კონსტანტინოპოლის ერთ-ერთი ტაძრის იღუმენად. ანტონმა დაიკავა იმპერატორ ლეონ VI-ის მხარე მასსა და პატრიარქ ფოტიოს I-ს შორის ბრძოლის დროს. 893 წელს მადლიერმა იმპერატორმა თავისი ძმის, პატრიარქ სტეფანე I-ის გარდაცვალების შემდეგ ანტონი მის შემცვლელად დანიშნა. პატრიარქობის დროს იმპერატორის მხარდაჭერით დააარსა კავლიის მონასტერი. რომელ მონასტერშიც იგია დაკრძალული. გარდაიცვალა 901 წელს. გარდაცვალების შემდეგ შერაცხეს წმინდანად. პატივს სცემს როგორც კათოლიკური, ასევე მართლმადიდებლური ეკლესია. მისი ხსენების დღეა ახ. სტილთ 25 თებერვალი. Ἀντώνιος Β´ Καυλέας დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine.
ვინ მოკლა ჩაიკა

ვინ მოკლა ჩაიკა — ანა კორძაია-სამადაშვილის 2013 წლის მაგიური რომანი. ნაწარმოებში მოთხრობილია მარტოხელა ქალის ისტორია, რომელსაც ერთ დღეს მოკლულს იპოვიან. საკვირველია, მაგრამ ამ მკვლელობის შესახებ ყველამ ყველაფერი იცის, გარდა ერთი ადამიანისა - მხოლოდ გამომძიებლისთვის არის საიდუმლო, თუ ვინ მოკლა ჩაიკა. ვინ მოკლა ჩაიკა მწერლის მეორე რომანია. ის ბაკურ სულაკაურმა გამოსცა. იგი პირველზე უფრო დიდია მოცულობით და ანა პირველზე უფრო მაგრად ხლართავს აქ ამბებს. იმ რომანს, რომელსაც „შუშანიკის შვილები“ ერქვა აქვს მინაწერი: „ერთი რომანის სცენარი“. კრიტიკოსების თქმით, ეს უკვე რომანია, რომელსაც ზოგი დეტექტივს უწოდებს. თანამედროვე ქართველი მწერლის, ჯაბა ზარქუას თქმით, თხრობა არითმიულია, ტექსტი კი ტაქიკარდიული, რასაც ბევრი ამოვარდნები აქვს. მისი აზრით, მწერლის გაფანტული თხრობა შეიძლება ტექსტის ერთგვარ ნაკლადაც ჩათვლილიყო, თუმცა რომანში ეს ზედმეტად არ ჩანს. ამ ტექსტისთვის არითმია ორგანული და ბუნებრივი რამაა, ეს ასეც უნდა ყოფილიყო. მწერლის რომანის ჟანრზე წერს:"როგორც თვითონ ავტორს აქვს ნათქვამი, ეს წიგნი გადის დეტექტივში, მაგრამ ასე მიდგომა ამ წიგნისადმი, როგორც რაღაცა უბრალო დეტექტივისადმი, ჩემი აზრით, არაა მართებული, იმიტომ რომ დეტექტივის გარდა, პრინციპში, უფრო სხვა რამეა, იმიტომ რომ დეტექტივისთვის დამახასიათებელი ბოლოს ასეთი კვანძის მკაფიო გახსნა და ყველაფრის დახურვა და ლოგიკური წერტილის დასმა აქ არ არის. აქ ცოტა სხვა აქცენტებია დასმული“ რომანი - Goodreads.com-ზე რადიოთავისუფლება – ვინ მოკლა ჩაიკა. ჯაბა ზარქუა ჩაიკა, სახელად ელისაბედი – მოლი ბლუმის ბლოგი დაარქივებული 2013-05-30 საიტზე Wayback Machine. კეჟერაძის ბლოგი – ანა, ჯემალი და აკა ↑ http://www.24hours.ge/news/story/36197-vin-mokla-chaika-chveulebrivis-arachveulebrivi-da-dauvitsyari#sthash.UFbcPPyX.dpuf[მკვდარი ბმული] ↑ http://www.radiotavisupleba.ge/content/ana-kordzaia-samadashvilis-vin-mokla-chaika/25065683.html ↑ http://arilimag.ge/ჯაბა-ზარქუა-რატომ-მოკლა/
ჰებრიდის კუნძულები

ჰებრიდის კუნძულები, ჰებრიდი (ინგლ. Hebrides, ირლ. Innse Gall) — არქიპელაგი ატლანტის ოკეანეში, შოტლანდიის დასავლეთ ნაპირებთან. ეკუთვნის დიდ ბრიტანეთს. აერთიანებს 500-მდე კუნძულს, აქედან 100 — დასახლებულია. არქიპელაგის საერთო ფართობი 7200 კმ²-ია. განასხვავებენ შიგა და გარე ჰებრიდის კუნძულებს, რომლების ერთმანეთისაგან გამოყოფილია ნორთ-მინჩისა და ლიტლ-მინჩის სრუტეებით და ჰებრიდის ზღვით. შიგა ჰებრიდის კუნძულებზე ძლიერ დანაწევრებული ბორცვიანი და დაბალმთიანი რელიეფია (სიმაღლე 200–600 მ). აგებულია კაინოზოური ეფუზივებით. ლავურ პლატოებზე აღმართულია კონუსური მწვერვალები, რომელთა სიმაღლე 1009 მ-დეა. გარე ჰებრიდის კუნძულებზე ცოკოლიანი დაბლობიებია (სიმაღლე 100–150 მ), რომლებიც აგებულია არქეული გნაისებით. არქიპელაგზე გვხვდება მთის მასივები, რომელთა სიმაღლე 799 მეტრს აღწევს. პლეისტოცენური გამყინვარების ნიშნები. ჰავა ნოტიო ზღვისაა. ივლისის საშუალო ტემპერატურა 12–14 °C-ია, იანვრის — 4 – 6 °C. ნალექები 1000–2000 მმ წელიწადში. კუნძულებზე არის მდელოები, ტორფნარი, იშვიათად არყის ხის რაყები. ჰებრიდზე განვითარებულია თევზჭერა, მეცხოველეობა, შალის ქსოვილების (ტვიდის) წარმოება. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 611. Hebrides/Western Isles Guide (ინგლისური) National Library of Scotland: SCOTTISH SCREEN ARCHIVE (selection of archive films about the Hebrides) (ინგლისური)
Babyshambles

Babyshambles — ინგლისური როკ-ჯგუფი, რომელიც დაარსდა ლონდონში. ჯგუფს გამოშვებული აქვს სამი ალბომი Down in Albion (2005), Shotter's Nation (2007) და Sequel to the Prequel (2013), სამი EP და სინგლები. პიტ დოერტი – ვოკალი, რიტმული გიტარა, სიტარი, ტექსტები (2003–დღემდე) მიკ უიტნოლი – გიტარა, ტექსტები (2006–დღემდე) დრიუ მაკკონელი – ბას-გიტარა , ვოკალი (2004–დღემდე) ადამ ფოლკნერი – დასარტყმელი საკრავები, პერკუსია (2013–დღემდე) ყოფილი წევრები პატრიკ უოლდენი – გიტარა (2004–2006) ჯემა კლარკი – დასარტყმელი საკრავები, პერკუსია (2003–2005) ადამ ფისეკი – დასარტყმელი საკრავები, პერკუსია (2005–2010) დენი გოფი – დასარტყმელი საკრავები, პერკუსია (2010) ჯეიმი მორისონი – დასარტყმელი საკრავები, პერკუსია (2012) სტუდიური ალბომები Down in Albion (2005) Shotter's Nation (2007) Sequel to the Prequel (2013) ოფიციალური საიტი The Libertines-ის და Babyshambles-ის ენციკლოპედია
მონტალვანია

მონტალვანია (პორტ. Montalvânia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 806 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ჟანაუარიის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15 862 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 10.55 კმ²-ზე. ფართობი 1 503 786 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
პედრას-დი-მარია-და-კრუსი

პედრას-დი-მარია-და-კრუსი (პორტ. Pedras de Maria da Cruz) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 776 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ჟანაუარიის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 315 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 6.76 კმ²-ზე. ფართობი 1 525 493 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
პინტოპოლისი

პინტოპოლისი (პორტ. Pintópolis) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 480 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ჟანაუარიის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 211 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5.87 კმ²-ზე. ფართობი 1 228 736 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
სან-ფრანსისკუ (მინას-ჟერაისი)

სან-ფრანსისკუ (პორტ. São Francisco) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 695 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ჟანაუარიის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 53 828 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 16.27 კმ²-ზე. ფართობი 3 308 100 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
სან-ჟუან-დას-მისოინსი

სან-ჟუან-დას-მისოინსი (პორტ. São João das Missões) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 480 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ჟანაუარიის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 715 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 17.27 კმ²-ზე. ფართობი 678 274 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
ურუკუია

ურუკუია (პორტ. Urucuia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 480 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ჟანაუარიის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 604 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 6.55 კმ²-ზე. ფართობი 2 076 942 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
აშრაფ ფეჰლევი

პრინცესა (შანდუხტ) აშრაფ ფეჰლევი (დ. 26 ოქტომბერი, 1919, თეირანი — გ. 7 იანვარი, 2016, მონტე-კარლო) — ირანის უკანასკნელი შაჰის მოჰამედ რეზა ფეჰლევის ტყუპისცალი. 1934 წელს აშრაფმა თავის დასთან, შამსთან ერთად უარი თქვეს ფარანჯის ტარებაზე. ისლამური რევოლუციის შემდეგ იძულებული იყო დაეტოვებინა ირანი, გაემზავრა საფრანგეთში, სადაც ცხოვრობდა გარდაცვალებამდე. ფეჰლევიანთა დინასტია ↑ 90-летний юбилей Принцессы Ашраф Пехлеви
ტაილანდის ქალაქები

ტაილანდში დასახლებული პუნქტები იყოფებიან დიდ და საშუალო ქალაქებად, დასახლებებად და სოფლებად, რომლებსაც აქვთ მინიჭებული გარკვეული ფუნქციები რაიონების და მუნიციპალიტეტების. საქალაქო (მუნიციპალური) (ტაი. เทศบาล; ქართ. თხეთსაბან) ადმინისტრაციული დაყოფის სამი დონე: დიდი ქალაქი — 50 ათასზე მეტი მოსახლე, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3 ათასზე მეტი ადამიანი თითო 1 კმ²-ზე. საშუალო ქალაქი ან პრივინციის ცენტრი — 10 ათასზე მეტი ადამიანი, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3 ათასზე მეტი ადამიანი თითო 1 კმ²-ზე. დასახლება (პატარა ქალაქი) — 5 ათასზე მეტი ადამიანი, მოსახლეობის სიმჭიდროვე მაღალია 1.5 ათას ადამიანზე თითო 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტებს და ქალაქებს მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით უნდა გააჩნდეს საკმარისი თანხა ბიუჯეტში, რადგან გაუმკლავდეს მას მინიჭებულ ფუნქციებს. დიდი და მცირე ქალაქები იყოფებიან ჩუმჩონ-ებად, ანალოგიურად სოფლები მუბან-ებად ქალაქგარედ. ქალაქი ფათაია, რომელიც წარმოადგენს სპეციალურ ტიპს მუნიციპალური გაერთიანების და იმყოფება სპეციალური მართვის ქვეშ, არ იყოფა ზემოთ აღნიშნულ ადმინისტრაციული დაყოფის პრინციპით. ასევე არ იყოფა ადმინისტრაციული დაყოფის პრინციპით დედაქალაქი ბანგკოკი, რომელსაც ოფიციალურად ეწოდება დედაქალაქ ბანგკოკის ადმინისტრაცია (ინგლ. Bangkok Metropolitan Administration). აქ არის 32 დიდი ქალაქი, აქედან ორი თვითმმართველი რაიონია. ასეთი სულ 2,234 დასახლებება (პატარა ქალაქია) 2014 წლის სექტემბრის მონაცემებით. აქ მოცემულია რამდენიმე ასეთი დასახლება. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ტაილანდის ქალაქები ↑ 1.0 1.1 ส่วนวิจัยและพัฒนาระบบ รูปแบบและโครงสร้าง สำนักพัฒนาระบบ รูปแบบและโครงสร้าง กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: [1] 2557. สืบค้น 6 กุมภาพันธ์ 2558. ↑ สำนักพัฒนาระบบ รูปแบบและโครงสร้าง. กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. กระทรวงมหาดไทย. "สรุปข้อมูล อปท ทั่วประเทศ." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://www.dla.go.th/work/abt/index.jsp 2558. สืบค้น 21 กันยายน 2558. ↑ ส่วนวิจัยและพัฒนาระบบ รูปแบบและโครงสร้าง. "ส่วนวิจัยและพัฒนาระบบ รูปแบบและโครงสร้าง สำนักพัฒนาระบบ รูปแบบและโครงสร้าง กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: [2][მკვდარი ბმული] 2557. สืบค้น 6 กุมภาพันธ์ 2558.
ერგეს განძი

ერგეს განძი — გვიანი ბრინჯაოს ხანის კოლხეთის მატერიალური კულტურულის ძეგლი სოფელ ერგედან. აღმოჩენილია 1936 წელს ახმედ აბაშიძის მიერ მიწის სამუშაოების დროს. განძი შედგებოდა ბრინჯაოს 10 ცულისაგან. იგი გადაეცა აჭარის სახელმწიფო მუზეუმს (კოლექცია №32/37-46). მთლიანი განძის შესახებ პირველი ცნობა ეკუთვნის ო. ჯაფარიძეს. რომელსაც ადგილზე მხოლოდ რვა ცული უნახავს (აქედან შვიდი პირველი ტიპის, ერთი კი ქვეტიპის). ის ასევე აღწერილი აქვს დ. ქორიძეს. ერგეს განძის ცულებიდან ორი კოლხური ცულის პროტოტიპების ჯგუფს მიეკუთვნება. სპეციალური აღნიშვნის ღირსია ის, რომ მათ აქვთ წვეტიან-ოვალური სატარე ხვრელი. დანარჩენი კი პირველი სახეობის ცულებია. მათგან ორ ცულზე ცენტრალური წიბური სატარის შუამდე, მიდის შემდეგ დაბლა ეშვება და იმეორებს სატარე ხვრელის უკანა პირის მოხაზულობას. დანარჩენ ხუთ ცულს ახასიათებს გორდა, ასიმეტრიული, ორფრთიანი პირი, ექვსად დაწახნაგებული შვეტილი ტანი, უფრო მოზრდილი წინა პირის მქონე წვეტიან-ოვალური სატარე ხვრელი და უკან დაქანებული მახვილი ყუა. ალ. რამიშვილი, „კოლხეთის მატერიალური კულტურის ისტორიიდან“: სამხრეთ-აღმოსავლეთ შავიზღვისპირეთის ბრინჯაოს ნაწარმი. - ბათუმი: საბჭ. აჭარა, 1974. რამიშვილი ა., ფანცხავა ლ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 34. ↑ ო. ჯაფარიძე, კოლხური ცული, სსმმ, XVI-B, თბ., 1950, გვ. 50. ↑ დ. ქორიძე, კოლხური კულტურის ისტორიისათვის, თბ., 1965, გვ. 12.
ზემო ჯოჭოს განძი

ზემო ჯოჭოს განძი — გვიანი ბრინჯაოს ხანის კოლხეთის მატერიალური კულტურულის ძეგლი სოფელ ზემო ჯოჭოს ადგილ — სარახიადან. აღმოაჩენილია 1960 წელს მიწის სამუშაოების დროს. განძი შედგებოდა ბრინჯაოს ხუთი ცულისა და ბრინჯაოსავე ზოდებისაგან. განძი დაცულია აჭარის სახელმწიფო მუზეუმში (კოლექცია №973/6812-980/6819). ზემო ჯოჭოს ცულებიდან ერთზე შუა წიბური მიდის სატარის შუამდე და შემდეგ დაბლა ეშვება სატარე ხვრელის უკანა პირის პარალელურად. სხვა ცულებისაგან განსხვავებით, ამ ცულს აქვს მახვილი, მორკალური ყუა. დანარჩენების ყუა მახვილი და უკან დაქანებულია. მათ აქვთ წვეტიან-ოვალური სატარე ხვრელი, ექვსად დაწახნაგებული ტანი და გორდა, რამდენიმე ასიმეტრიული პირი. ზემო ჯოჭოს ცულები, ერგეს განძის ცულებთან შედარებით, უფრო მასიურებია. ზოგ მათგანს იმდენად მაღალი პირი აქვს, რომ ძნელია დაბეჯიტებით იმის თქმა, ეს ცულები I თუ III სახეობას ეკუთვნიან. ალ. რამიშვილი, „კოლხეთის მატერიალური კულტურის ისტორიიდან“: სამხრეთ-აღმოსავლეთ შავიზღვისპირეთის ბრინჯაოს ნაწარმი. - ბათუმი: საბჭ. აჭარა, 1974. ↑ დ. ქორიძე, კოლხური კულტურის ისტორიისათვის, თბ., 1965, გვ. 13-14
ჭოროხის განძი

„ჭოროხის“ განძი — გვიანი ბრინჯაოს ხანის კოლხეთის მატერიალური კულტურულის ძეგლი სოფელ „ჭოროხიდან“ (აღმოჩენის ადგილი დასაზუსტებელია). აღმოაჩენილია 1953 წელს ციტრუსების პლანტაციისათვის ნიადაგის დამუშავების დროს. განძში შემავალი 16 ცული თიხის ჭურჭლით ყოფილა დაფლული მიწაში. მათგან ორი დაცულია საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში (15-54/1,2). „ჭოროხის“ განძის ერთ-ერთი ცული ეკუთვნის კოლხური ცულის პროტოტიპებს, ხოლო მეორე პროტოტიპებიდან კოლხური ცულის პირველ ტიპზე გარდამავალი ფორმისაა. ალ. რამიშვილი, „კოლხეთის მატერიალური კულტურის ისტორიიდან“: სამხრეთ-აღმოსავლეთ შავიზღვისპირეთის ბრინჯაოს ნაწარმი. - ბათუმი: საბჭ. აჭარა, 1974.
მახოს განძი

მახოს განძი — გვიანი ბრინჯაოს ხანის კოლხეთის მატერიალური კულტურულის ძეგლი მახოსწყლის მარცხენა ნაპირიდან (შ. დიასამიძის კარმიდამოს ზემოთ). აღმოაჩენილია 1954 წელს ციტრუსების პლანტაციის გაშენებისას. ერთ-ერთი ცული 1965 წელს ჩაუბარებიათ აჭარის სახელმწიფო მუზეუმს (კოლექცია №1146/19266). როგორც ჩანს, ამავე განძიდან არის ბათუმის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტისათვის სოფ. მახოს მცხოვრებ მსხალაძის მიერ გადაცემული ცულიც. ორივე ცული ეკუთვნის კოლხური ცულის პროტოტიპებს. ბათუმის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში ინახება სოფელ მახოშივე 1972 წელს აღმოჩენილი ბრინჯაოს ცულების კიდევ ერთი განძი. იგი შედგება 11 ცულისაგან. მათი უმეტესობა კოლხური ცულების პროტოტიპებია. ამის გარდა, ერთი — პროტოტიპებიდან კოლხური ცულის პირველ ტიპზე გარდამავალი ფორმისაა, ხოლო ორი — პირველი ტიპის. ალ. რამიშვილი, „კოლხეთის მატერიალური კულტურის ისტორიიდან“: სამხრეთ-აღმოსავლეთ შავიზღვისპირეთის ბრინჯაოს ნაწარმი. - ბათუმი: საბჭ. აჭარა, 1974.
ბარცხანის განძი

ბარცხანის განძი — გვიანი ბრინჯაოს ხანის კოლხეთის მატერიალური კულტურულის ძეგლი მდინარე ბარცხანის შესართავთან. აღმოაჩენილია XX საუკუნის დასაწყისში. გადმოცემით იგი ძირითადად ბრინჯაოს მასიური იარაღებისაგან (თითქოს ჩუგლუგებისაგან) შედგებოდა. ამ განძის შესახებ მოტანილი ცნობები ა. იესენისათვის სიტყვიერად მიუწოდებია ცნობილ ნუმიზმატ ე. პახომოვს. თვით განძის ადგილსამყოფელი და შემდგომი ბედი უცნობია. ალ. რამიშვილი, „კოლხეთის მატერიალური კულტურის ისტორიიდან“: სამხრეთ-აღმოსავლეთ შავიზღვისპირეთის ბრინჯაოს ნაწარმი. - ბათუმი: საბჭ. აჭარა, 1974. ↑ А. А. Иессен, О древнеишей металкргии меди на кавказе, ИГАИМК, вып. 120, 1935, გვ.122
ლუკა მახარებელი

წმინდა ლუკა მახარებელი (ებრ. לוקא, ბერძ. Λουκᾶς) — ტრადიციით ითვლება ლუკას სახარებისა და მოციქულთა წიგნის, ახალი აღთქმის მესამე და მეხუთე წიგნების ავტორად. კათოლიციზმში ის მხატვრების, ექიმებისა და მკურნალების მფარველი წმინდანია და მის დღედ 18 ოქტომბერი ითვლება. ლუკას სახარების ბერძნულენოვან პროლოგში (II საუკუნე) მოცემულია მისი ბიოგრაფიული ცნობები: ლუკა წარმოშობით ანტიოქიიდან იყო, ეროვნებით სირიელი, პროფესიით ექიმი. ის მოციქულთა მოწაფე და მიმდევარი გახდა და პავლეს დაჰყვებოდა თან ამ უკანასკნელის წამებამდე. ლუკა ღვთის სამსახურში დარჩა სიცოცხლის ბოლომდე, უცოლშვილოდ და 84 წლის ასაკში გარდაიცვალა. წმინდა ლუკა მახარებელი დაიბადა სირიის ქალაქ ანტიოქიაში. ცნობილია, რომ ლუკა არ ყოფილა იუდეველი. მიუხედავად მისი არაებრაული წარმოშობისა ის საკმაოდ კარგად იცნობდა საღმრთო შჯულს. ებრაელები იუდეველთა სარწმუნოების მიმღებ წარმართებს „კარიბჭის ხიზნებს (მწირებს )“ უწოდებდნენ, ხოლო ამ წარმართთაგან წინადაცვეთილნი - „სიმართლის ხიზნებს “. ქრისტიანულ ეკლესიაში პირველი იყო ეთიოპიელი დედოფლის დიდმოხელე-საჭურისი; რომაელი ასისთავი კორნილიუსი; ერთ-ერთი იერუსალიმის პირველ შვიდ დიაკონთაგანი - ნიკოლოზი... მოციქულმა ლუკამ მშობლიურ ქალაქ ანტიოქიაში, რომელიც საგანმანათლებლო კერად იყო ცნობილი, ჯეროვანი აღზრდა-განათლება მიიღო, სადაც დაეუფლა მკურნალობასაც. მას ასევე მიიჩნევენ უბადლო მხატვრად და ზოგადად მცოდნე ადამიანად. მას შემდეგ, რაც უფლის მოძღვრებამ გალილეიდან სირიაშიც ჩააღწია, ლუკაც ჩამოვიდა და შეუერთდა ქრისტეს. ვლადიმირის ღვთისმშობლის ხატი იერუსალიმის ღვთისმშობლის ხატი კიკოთის ღვთისმშობლის ხატი ტიხვინის ღვთისმშობლის ხატი იხ. სტატია მათე მახარებელი მარკოზ მახარებელი იოანე მახარებელი' „უფლისა ჩვენისა იესო ქრისტეს მოციქულთა ცხოვრება“ - რედ. ბ. ხარაიშვილი, თბილისი 2008 წ.
ლარს ლიოკე რასმუსენი

ლარს ლიოკე რასმუსენი (დან. Lars Løkke Rasmussen; დ. 15 მაისი, 1964, ვაილე) — დანიელი პოლიტიკური მოღვაწე, დანიის პრემიერ-მინისტრი 2009 წლის 5 აპრილიდან 2011 წლის 3 ოქტომბრამდე. 2015 წლის 18 ივნისს არჩევნებში მისმა პარტიამ გაიმარჯვა. 2015-2019 წლებში იყო მეორედ იკავებდა დანიის პრემიერ-მინისტრის თანამდებობას. ლარს ლიოკე რასმუსენი დაარქივებული 2015-08-12 საიტზე Wayback Machine.
ტედ კრუზი

ტედ კრუზი, სრული სახელი რაფაელ ედვარდ ტედ კრუზი (ინგლ. Rafael Edward "Ted" Cruz; დ. 22 დეკემბერი 1970, კალგარი, ალბერტა, კანადა) — ამერიკელი პოლიტიკოსი, ტეხასის შტატის სენატორი 2013 წლის 3 იანვრიდან. რესპუბლიკური პარტიის წევრი. მონაწილეობას იღებდა 2016 წლის საპრეზიდენტო არჩევნების რესპუბლიკელთა პრაიმერში, დაიკავა მეორე ადგილი დონალდ ტრამპის შემდეგ. U.S. Senator Ted Cruz – ოფიციალური საიტი ↑ Ted Cruz (HTML). ↑ Tribpedia: Ted Cruz (HTML).
ფუკეტი

ფუკეტი, ფხუკეტი (ტაი. เทศบาลนครภูเก็ต) — ქალაქი ტაილანდში, ფუკეტის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს სამხრეთ ტაილანდში კ. ფუკეტის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მხარეს, ანდამანის ზღვის ფუკეტის ყურის ნაპირზე. დედაქალაქიდან დაშორებულია 850 კმ-ით. ქალაქი აშენებულია პორტუგალიურ კოლონიურ სტილში, მიუხედავად იმისა, რომ ქალაქი და ქვეყანა არასოდეს არ ყოფილა კოლონია. ქალაქის მოსახლეობის უმრავლესობას შეადგენენ ჩინელები. ქალაქის უმთავრესი დღესასწაულია „ვეგეტარიანული ფესტივალი“, ხოლო ღირსშესანიშნაობებიდან აღსანიშნავია 200-წლიანი ისტორიის მქონე ტაძარი პატ-იავი. ქალაქში ასევე მდებარეობს ფუკეტის მუზეუმი, ფილატელიის მუზეუმი, რამდენიმე ტაილანდური და ჩინური ტაძარი, პარკები. ტაილანდის ქალაქები ოფიციალური საიტი ↑ საზღვარგარეთის ქვეყნების გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1989, გვ. 184
კოსტა-რიკის დროშა

კოსტა-რიკის დროშა — კოსტა-რიკის ეროვნული სიმბოლო. მიღებულია 1906 წლის 27 ნოემბერს. კოსტა-რიკის დროშა წარმოადგენს ხუთ ორიზონტალურ ზოლს შემდეგი თანმიმდევრობით:ლურჯი, თეთრი, წითელი, თეთრი, ლურჯი. შუა წითელი ზოლი სიგანით ორჯერ დიდია, ვიდრე დანარჩენი ზოლები. თეთრი და ლურჯი ზოლები კოსტა-რიკის დამოუკიდებლობის სიმბოლოა, ხოლო წითელი – ცივილიზაციის. წითელ ზოლზე განთავსებულია კოსტა-რიკის გერბი, რომელიც ასახავს სამ ვულკანს ორ ოკეანეს შორის. ლურჯი, თეთრი და წითელი ზოლების დიზაინი 1848 წელს, კოსტა-რიკის მაშინდელი პრეზიდენტის ხოსე მარია კასტრო მადრისის მეუღლემ – პასიფიკა ფერნანდესმა შექმნა. იგი შთაგონებული იყო 1848 წლის საფრანგეთის რევოლუციით და საფრანგეთის მეორე რესპუბლიკის შექმნით, ამიტომაც, მან კოსტა-რიკის დროშის ახალი დიზანი საფრანგეთის სამფერა დროშას (ლურჯი, თეთრი, წითელი) შეუსაბამა. ლურჯი ფერი ასახავს ცას, შესაძლებლობებს და იდეალიზმს; თეთრი — მშვიდობას, სიბრძნეს და ბედნიერებას, ხოლო წითელი — ქვეყნის დაცვისთვის მოწამეთა დაღვრილ სისხლს. ზოლების თანაფარდობაა — 1: 1: 2: 1: 1. კოსტა-რიკის დროშა ტაილანდის დროშის მსგავსია, რომელიც 11 წლის შემდეგ მიიღეს. იგი ასევე ჰგავს ჩრდილოეთ კორეის დროშას. სექტემბერი, 1821 – 6 ივნისი, 1823 6 ივნისი, 1823 – 4 მარტი, 1824 4 მარტი, 1824 – 2 ნოემბერი, 1824 2 ნოემბერი– 22 ნოემბერი, 1824 22 ნოემბერი, 1824 – 15 ნოემბერი, 1840 21 აპრილი, 1840 – 20 აპრილი, 1842 სექტემბერი, 1842 – 12 ნოემბერი, 1848 1906–1964 1964–1998 ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კოსტა-რიკის დროშა ↑ Thaitrip.com - THAILAND's National Flag Carrier