laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ჩეგოლის ლოდები

ჩეგოლის ლოდები — ერატიკული ლოდები საქართველოში, ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მდინარე ხობისწყლის ზემო დინების მარცხენა შენაკადის — ჩეგოლის ხეობაში, ეგრისის ქედის სამხრეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 1900–1950 მ სიმაღლეზე. ნეოკომური კირქვების იზოლირებული შთენილი მასივიდან — მთა ჩეგოლიდან (2928,5 მ) ჩამოგორებული და ჩეგოლის ძველი მყინვარის მიერ გადაადგილებული კირქვის ლოდები ხეობის ფსკერზეა განლაგებული. დიდი (რამდენიმე მეტრი სიგრძის მქონე) ლოდები აქ დაახლოებით ათეულამდეა. ლოდები ყოფილი გამყინვარების უტყუარი საბუთია. ერატიკულ ლოდებზე ფლორა განსხვავებულ ხასიათს ატარებს და შეიცავს სამხრეთი კოლხეთისათვის დამახასიათებელ სახეობებს. ჩეგოლის ლოდებს მიაკვლია პროფესორმა ლევან მარუაშვილმა. მკვლევრის აზრით, ეს „გიგანტები“ ხეობის ფსკერზე ნეოკომური კირქვების იზოლირებული შთენილი მასივიდან — მთა ჩეგოლიდან ძველი მყინვარის მიერ მათი გადაადგილების შედეგია. მისასვლელი გზა ჩხოროწყუდან ხობისწყლის ხეობის აღმა ასვლით ჩეგოლამდე თითქმის შეუძლებელია. ჩეგოლის ხეობაში მისასვლელად საჭიროა მოვლა ტეხურის ხეობაზე (ლებარდეს საავტომობილო გზით), საცხენე ბილიკით ჩეგოლის უღელტეხილის გადალახვა და ჩეგოლის ხეობაში ზემოდან ჩასვლა. ↑ კობა ხარაძე. საქართველოს ბუნების ფენომენები, თბ., 2014 ↑ 2.0 2.1 „საქართველოს სსრ წითელი წიგნი“, გამომცემლობა «საბჭოთა საქართველო», თბ., 1982. ↑ Маруашвили Л. И. Древнее оледенение южных склонов Мегрельского хребта. Тб., 1959.
ილმენის მთები

ილმენის მთები, ილმენის ქედი, ილმენები — ქედი სამხრეთ ურალში, რუსეთში, ჩელიაბინსკის ოლქში. სიგრძე 50 კმ-ზე მეტი, სიმაღლე 753 მეტრამდე (მთა ილმენთაუ). წარმოადგენს ჩრდილოეთიდან სამხრეთის მიმართულებით ხაზოვნად გადაჭიმულ, ძველი ბლოკის ძლიერ დისლოცირებულ შვერილს, რომელსაც დაბალმთიანი რელიეფი ახასიათებს. აგებულია გრანიტებით, გნაისებით, რთული და მრავალფეროვანი შემადგენლობის (ილმენიტი, აპატიტი, გრანატი, ტოპაზი და სხვ.) პეგმატიტური ძარღვებით. რთულმა გეოლოგიურმა აგებულებამ და ფორმირების ხანგრძლივმა ისტორიამ ილმენის მთებში განაპირობა მრავალფეროვანი ქანების უნიკალური კომპლექსისა და მასთან დაკავშირებული მინერალების გაჩენა. მთებმა მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა რუსული გეოლოგიის ისტორიაში: XVIII საუკუნეში აქ აღმოჩინეს და შეისწავლენ ქანების ახალი სახეობები — მიასკიტები, ხოლო პეგმატიტურ ძარღვებში ნაპოვნია დაახლოებით 250 მინერალი (მათ შორი 11 — მსოფლიოში პირველად). ილმენის მთებს იკვლევდნენ რუსი მეცნიერები: დ. ბელიანკინი, ვ. ვერნადსკი, ა. ზავარიცკი, ა. ფერსმანი და სხვ. ბევრი ლამაზი ტბაა. კალთები შემოსილია ფიჭვისა და არყის ტყეებით, ხეობებში მდელოები და ჭაობებია. აღმოსავლეთ კალთაზე შექმნილია ილმენის ნაკრძალი. ↑ ელერდაშვილი ალექსანდრე, ილმენის მთები // უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი : 3 ტომად, ტ. 1-ლი გამოცემა, თბ.: ფანტაზია, 2006. ↑ 2.0 2.1 2.2 ИЛЬМЕНСКИЙ ХРЕБЕТ // Большая российская энциклопедия. т. 11. — М., 2008. — стр. 120. ↑ 3.0 3.1 Ильменские горы // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 10 — М., 1972.
გიორგი გიგაური

გიორგი ხვთისოს ძე გიგაური (დ. 23 მაისი, 1928, ბლო, ახლანდელი დუშეთის მუნიციპალიტეტი — გ. 2011, თბილისი) ― ქართველი პოეტი. 1953 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. პირველი ლექსები გამოაქვეყნა 1951, პირველი წიგნი „მთების სიმღერა“ - 1957. გამოქვეყნებული კრებულთაგან აღსანიშნავია: „ჭიუხი, წვიმა და ჩანჩქერები“ (1961), „ბალადა შვიდი ხევსურისა“ (1965), „სიცოცხლე გრძელდება“ (1969), „აღსარება“ (1974), „იმედის ბილიკი“ (1976), „გზაგასაყართან“ (1980), „ხევსურეთ რა ამბავია?“ (1985) და სხვა. მის ლექსებში გაცოცხლებულია სახელოვან წინაპართა სახეები, საინტერესოდაა დახატული მთიელი ადამიანების ცხოვრება. პოეტს განსაკუთრებით ახარებს ნასოფლარების აღდგენა-აღორძინება და ჩამქრალ კერებში სიცოცხლის დაბრუნება. შალვა დადიანის და ვაჟა-ფშაველას სახელობის ლიტერატურული პრემიების ლაურეატი (1994). ერთტომეული : ლექსები, ბალადები, პოემები (ავტორი). - თბილისი, ნობათი, 2001. - 504გვ. შორეული ექო (ავტორი). - თბილისი, 21 - ე საუკუნე, 1998. - 160გვ. ლექსი და კაი ყმა (ავტორი). - თბილისი, 21 - ე საუკუნე, 1997. - 80გვ. ლოცვა (ავტორი). - თბილისი, ლაშარი, 1994. - 72გვ. სულის საგზალი (ავტორი). - თბილისი, მერანი, 1988. - 179გვ. კენჭები კამკამა მორევში (ავტორი). - თბილისი, საბჭ. საქართველო, 1988. - 302გვ. ლექსები (ავტორი). - თბილისი, საბჭ. საქართველო, 1982. - 174გვ. ლამაზი დღე (ავტორი). - თბილისი, ნაკადული, 1981. - 77გვ. გზა გასაყართან : ლექსები, პოემები (ავტორი). - თბილისი, მერანი, 1980. - 162გვ. გაზაფხული არაგვზე : ლექსები (ავტორი). - თბილისი, ნაკადული, 1978. - 43გვ. ბალადა შვიდი ხევსურისა : ლექსები (ავტორი). - თბილისი, ნაკადული, 1978. - 43გვ. იმედის ბილიკი (ავტორი). - თბილისი, მერანი, 1976. - 193გვ. მზიანი მინა (ავტორი). - თბილისი, ნაკადული, 1974. - 54გვ. აღსარება (ავტორი). - თბილისი, მერანი, 1974. - 93გვ. მზის ნაბიჯები (ავტორი). - თბილისი, მერანი, 1970. - 91გვ. თამარიანელი მხედარი (ავტორი). - თბილისი, ნაკადული, 1963. - 88გვ. ჭიუხი წვიმა და ჩანჩქერები : ლექსები (ავტორი). - თბილისი, საბჭ. საქართველო, 1961. - 104გვ. მთების სიმღერა : ლექსები (ავტორი). - თბილისი, საბჭ. მწერალი, 1957. - 68გვ. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 614.
ჩეგოლა

ჩეგოლა — მთა საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ეგრისის ქედზე, მდინარე ხობისწყლის სათავეებში. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2928,5 მ. მთის სამხრეთი კალთა ციცაბო და კლდოვანია, ჩრდილოეთი — დამრეცი და ნაკლებად დანაწევრებული. ჩეგოლა ერთადერთი მთაა ეგრისის ქედის თხემურ ნაწილში აგებული კირქვებით. შემოსილია სუბალპური და ალპური ბალახეული მცენარეულობით. მთიდანაა ჩამოგორებული ჩეგოლის ლოდები. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 199. ↑ დემურ ტაბიძე, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 93. ↑ „საქართველოს სსრ წითელი წიგნი“, გამომცემლობა «საბჭოთა საქართველო», თბ., 1982.
უკვდავების თეთრი ვარდი

„უკვდავების თეთრი ვარდი“ — კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ მიერ 1984 წელს გადაღებული ქართული მხატვრული ფილმი. რეჟისორი ნანა მჭედლიძე. კომპოზიტორი იოსებ ბარდანაშვილი. ზღაპრის გმირებს, თეონას და ჭაბუკას უყვართ ერთმანეთი, მაგრამ ბედის უკუღმართობა, ბოროტი სულები და სხვა მრავალი წინააღმდეგობანი დააშორებს მათ. ბევრი დაბრკოლების გადალახვა მოუწევთ გმირებს, ვიდრე კვლავ ერთად შეიყრებიან. ქართლოს მარადიშვილი (თავადი) ეკა ვიბლიანი ნინო კაკაბაძე მამუკა ქადაგიშვილი ნანა ქვათელაძე ლეო ანთაძე ზეინაბ ბოცვაძე გრიგოლ წიტაიშვილი ივანე საყვარელიძე კახი კავსაძე რუსლან მიქაბერიძე ვიტალი დარასელია ჟუჟუნა დუგლაძე რევაზ ნიკოლაიშვილი ბონდო გოგინავა თ. მელიქიშვილი შოთა სხირტლაძე ვაჟა ფირცხელაშვილი ჯემალ ტალაბაძე ამირან ბეჟაშვილი იური ვასაძე ო. მჭედლიძე ე. ედიბერიძე ამირან ბუაძე გია დარჩიაშვილი ლ. მამალაძე ოთარ მაჩიტაძე გ. გიორგაძე ბადრი კაკაბაძე მ. აბდუშელიშვილი ნ. რუხაძე გია გამყრელიძე (ძნელაძე) ვლადიმერ ბრეგვაძე გიორგი პიპინაშვილი უკვდავების თეთრი ვარდი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „უკვდავების თეთრი ვარდი“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია
ოლეგ ვოლოშინი

ოლეგ ვოლოშინი (დ. 7 აპრილი, 1981) — უკრაინელი პოლიტიკოსი. არის უკრაინის უმაღლესი რადის წევრი 2019 წლის 29 აგვისტოდან. არის „ოპოზიციური პლატფორმა – სიცოცხლისთვის“ წევრი. ბიოგრაფია უკრაინის რადას საიტზე დაარქივებული 2021-03-03 საიტზე Wayback Machine.
ჰარუმა მიურა

ჰარუმა მიურა (იაპონ.三浦 春馬; მიურა ჰარუმა, 5 აპრილი, 1990 – 18 ივლისი, 2020) — იაპონელი მსახიობი და მომღერალი. მისი სამსახიობო დებიუტი შედგა სატელევიზიო დრამაში აგრი (1997) და პოპულარული გახდა ფილმ კოიზორაში (2007) მონაწილეობის შემდეგ, რისთვისაც მოიგო წლის ახალბედას ჯილდო იაპონიის ფილმის აკადემიის 31-ე დაჯილდოებაზე. მომდევნო წლებში აღსანიშნავია, რომ მონაწილეობა მიიღო გოკუსენის მე-3 სეზონში (2009), ასევე ფილმებში: სისხლიანი ორშაბათი (2009), ნაოკო (2009), კიმი ნი ტოდოკე (2010), ბოლო კონკია (2010), ბოკუ ნო იტა ჯიკან (2013), მარადიული ნული (2013), ტიტანებზე შეტევა (2015), გინტამა 2 (2018) და ორი კვირა (2019). ის ასევე მონაწილეობდა მომხიბვლელი ფეხსაცმლის მიუზიკლის იაპონურ ვერსიაში (2016) ლოლას როლში, რისთვისაც მიიღო საუკეთესო ახალი მსახიობისა და ჰარუკო სუგიმურას ჯილდო იომიურის თეატრის 24-ე დაჯილდოებაზე. გარდა მისი სამსახიობო კარიერისა, მიურას ჰქონდა დებიუტი მომღერლის ამპლუაში 2019 წელს სინგლით „Fight for Your Heart“, რასაც მოჰყვა სინგლი „Night Diver“ 2020 წელს. ოფიციალური საიტი (იაპონური) ჰარუმა მიურა კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ჰარუმა მიურა საიტზე Discogs ↑ 三浦春馬のプロフィール. ORICON NEWS. ციტირების თარიღი: 13 თებერვალი, 2021 ↑ „俳優の三浦春馬さん死亡…自宅で自殺か、「本当に残念」“. yomiDr./ヨミドクター（読売新聞） (იაპონური). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-07-18. ციტირების თარიღი: 13 თებერვალი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება)
იმერული ესკიზები

იმერული ესკიზები — ნანა მჭედლიძის 1979 წლის კომედიური ფილმი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. მრავალსახოვანი ჩანახატების, ესკიზების, ნოველებისა და მინიატურებისაგან შემდგარ ფილმს ერთი ცენტრალური გმირი ქალი აერთიანებს და ომის წინა და შემდგომი ქართული სოფლის ყოფას ასახავს. ფილმში უხვადაა ადამიანური სიკეთის, კომუნიკაბელობის გამოვლინებანი, რომლებიც ასე აკლია თანამედროვე ადამიანს. ნანა მჭედლიძე ნანა ქვათელაძე მაგდანა მჭედლიძე სოსო ჭეიშვილი ბადრი კაკაბაძე (ბარნაბა) მარინე გიორგაძე გრიგოლ წიტაიშვილი ჯუმბერ ძიძავა რიმა ჭუმბურიძე ლია სულაქველიძე გოჩა ყურაშვილი შალვა მშველიძე კახა ჭკადუა ლელა გოფოძე ნინო ჩუტიშვილი თამილა ქვათელაძე ფრიდონ ყურაშვილი ნინო ლორია ავთანდილ კუბლაშვილი მარინა ლორია ბორის მაკარიძე ნუნუ კირკიტაძე ნ. ბუსტივაძე ნ. კუპატაძე დ. რობაქიძე თ. კუპრაძე ეკატერინე მჭედლიძე მ. მიქელაძე ვაჟა ბრეგვაძე თ. ჯობაძე თეიმურაზ ჩიხლაძე გ. სილაგაძე მ. ტაბიძე ვ. ქვათელაძე გ. კაკაბაძე ↑ ეროვნული ფილმოგრაფია იმერული ესკიზები — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) იმერული ესკიზები — 1tv.ge
მარიო დრაგი

მარიო დრაგი (დ. 3 სექტემბერი, 1947, რომი) — იტალიელი ეკონომისტი, ბანკირი და პოლიტიკოსი. იტალიის პრემიერ-მინისტრი 2021 წლის 13 თებერვლიდან 2022 წლის 22 ოქტომბრამდე. ევროპის ცენტრალური ბანკის პრეზიდენტი 2011-2019 წლებში. ფინანსური სტაბილურობის ბორდის თავმჯდომარე 2009-2011 წლებში. იტალიის ცენტრალური ბანკის გუბერნატორი 2005-2011 წლებში. დამთავრებული აქვს საპიენცის უნივერსიტეტი. არის მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიის ინსტიტუტის ეკონომიკის ფილოსოფიის დოქტორი. დრაგის კანდიდატურას და მის მიერ წარდგენილ კაბინეტს მხარი დაუჭერა ექვსმა პოლიტიკურმა პარტიამ. 2021 წლის 13 თებერვალს დრაგი შეხვდა პრეზიდენტ სერჯო მატარელას. ამავე დღეს დრაგიმ დაიკავა პრემიერ-მინისტრის თანამდებობა. თანამდებობაზე ჩაანაცვლა ჯუზეპე კონტე. 1973 წელს დრაგი დაქორწინდა სერენა კაპელოზე, ინგლისური ლიტერატურის ექსპერტზე. ჰყავთ 2 შვილი, ფედერიკა და ჯაკომო. დრაგი არის კათოლიკე, იგნატიუს ლოიოლას იდეების მიმდევარი. დრაგი არის საფეხბურთო კლუბ „რომას“ მხარდამჭერი და უყვარს კალათბურთი. არის თელ-ავივისა და პადუის უნივერსიტეტების საპატიო დოქტორი. მარიო დრაგი იტალიის ბანკის საიტზე [დაარქივებული] ↑ http://www.britannica.com/EBchecked/topic/1798502/Mario-Draghi ↑ http://www.nndb.com/lists/496/000063307/ ↑ ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ Munzinger Personen <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107343683"></a> ↑ Davos 2014 Participant List <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q114752493"></a> ↑ https://velvetgossip.it/2021/02/04/serena-cappello-ecco-chi-e-la-moglie-di-mario-draghi/ ↑ Dettaglio decorato — presidenza della Repubblica Italiana. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q15191779"></a> ↑ http://www.ansa.it/sito/notizie/economia/2019/02/22/draghi-cala-la-fiducia-degli-europei-nelle-istituzioni-ue-diretta_205f8c84-1618-4632-81d5-c19a68d8cb16.html ↑ http://www.ordens.presidencia.pt/?idc=154 ↑ https://www.ecb.europa.eu/press/key/date/2019/html/ecb.sp191011~b0a4d1e7c5.it.html ↑ https://www.m100potsdam.org/participants/preistraeger/mario-draghi/ ↑ https://web.archive.org/web/20220131121232/https://time.com/collection/100-most-influential-people-2021/ ↑ https://www.president.gov.ua/documents/5952022-43765 ↑ https://www.atlanticcouncil.org/events/flagship-event/global-citizen-awards/previous-gca-recipients/ ↑ Mario Draghi sworn in as Italy's new prime minister, BBC ↑ Nasce il governo di Mario Draghi, con 8 tecnici e 15 ministri di sei partiti, Rai News ↑ Governatori e Direttori Generali: Mario Draghi, Banca d'Italia ↑ Giuffrida, Angela (12 February 2021). „Mario Draghi's new government to be sworn in on Saturday“. The Guardian. ციტირების თარიღი: 13 February 2021. ↑ Italy's Draghi sworn in as prime minister. The Canberra Times (13 February 2021). ↑ Chi è Serena Cappello la moglie di Mario Draghi: "Lei ne sa più di me", la Repubblica ↑ „Giacomo Draghi Said to Exit Morgan Stanley for Hedge Fund“ (ინგლისური). 2019-06-14. ციტირების თარიღი: 2019-06-14. ↑ Il figlio di Mario Draghi lascia Morgan Stanley per un fondo hedge it (2017-02-08). ციტირების თარიღი: 2019-06-14 ↑ Cattolico, socialista e liberale. Chi è Mario Draghi, Il Giorno ↑ Mario Draghi e le sue passioni sportive: la Roma, Totti e il basket, Sky Sport
მამედობა (მრავალმნიშვნელოვანი)

მამედობა შეიძლება აღნიშნავდეს: მამედობა — სოფელი აზერბაიჯანში, მასალის რაიონში მამედობა — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონში
გასეირნება თბილისში

გასეირნება თბილისში, აგრეთვე ცნობილი როგორც ნამდვილი თბილისელები და სხვები — რეჟისორ ნანა მჭედლიძის 1976 წლის მხატვრული ფილმი. შედგება 18 ნოველისაგან და 1970-იანი წლების თბილისისა და თბილისელთა ცხოვრებისეულ პერიპეტიებზე მოგვითხრობს. მისი თემებია ცბიერება, უხეშობა, მერყეობა და საზოგადოებაში ფეხმოკიდებული სხვა უარყოფითი თვისებები. ლეილა აბაშიძე (ლია) დოდო აბაშიძე ქეთევან ბოჭორიშვილი შოთა გაბელაია გრიგოლ (გიგოლა) თალაკვაძე ოთარ კობერიძე ბადრი კაკაბაძე (ვოკალისტი) ლია კაპანაძე თენგიზ კვაჭაძე გურამ ლორთქიფანიძე (გერასიმე) ეროსი მანჯგალაძე გოჩა მჭედლიძე ჯემალ მონიავა ია ნინიძე ტარიელ საყვარელიძე გია ყარაშვილი ვასილ ჩხაიძე რამაზ ჩხიკვაძე დუდუხანა წეროძე გრიგოლ წიტაიშვილი იპოლიტე ხვიჩია ანზორ ხერხაძე ზურაბ (კუკური) ლაფერაძე რუსლან მიქაბერიძე გივი ბერიკაშვილი გია ბადრიძე მაკა მახარაძე ბონდო გოგინავა მალხაზ გორგილაძე თათული დოლიძე ედიშერ მაღალაშვილი ოთარ ზაუტაშვილი იაკობ ტრიპოლსკი გივი თოხაძე სერგო ისნელი ბაადურ წულაძე გასეირნება თბილისში — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
აღბაში (მრავალმნიშვნელოვანი)

აღბაში შეიძლება აღნიშნავდეს: აღბაში — სოფელი აზერბაიჯანში, სიაზანის რაიონში აღბაში — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონში
აგამირზა-ობასი

აგამირზა-ობასი (აზერ. Agamirza obasi) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონში. აგამირზა-ობასი GEOnet სახელების სერვერზე
აღბაში (შაბრანის რაიონი)

აღბაში (აზერ. Ağbaş) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1751 კაცი. Azərbaycan toponimlərinin ensiklopedik lüğəti. İki cilddə. I cild. Bakı, "Şərq-Qərb", 2007.
ფიტე არპი

იან-ფიტე არპი (დ. 6 იანვარი, 2000) — გერმანელი ფეხბურთელი. მიუნხენის „ბაიერნისა“ და მიუნხენის „ბაიერნის“ II გუნდის ფეხბურთელი. ნათამაშები აქვს გერმანიის ასაკობრივ ნაკრებებში. თამაშობს თავდამსხმელის პოზიციაზე. ბაიერნი: ბუნდესლიგა: 2019–20 გერმანიის საფეხბურთო თასი: 2019–20 უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგა: 2019–20 უეფა-ს სუპერთასი: 2020 გერმანიის საფეხბურთო სუპერთასი: 2020 ფიტე არპი — WorldFootball.net
კამილავკა

კამილავკა (ბერძ. кαμιλαύκα, καμηλαύκιον, καλυμμαύχιον, καλιμαυι) — მართლმადიდებლურ ეკლესიაში სამღვდელო სამოსის ნაწილი, რომელიც წარმოადგენს ზემო ნაწილში ოდნავ გაფართოებული ცილინდრის ფორმის თავსაბურავს; იგი ჯილდოდ ეძლევათ მღვდლებს, არქიდიაკვნებსა და პროტოდიაკვნებს. კამილავკა სხვადასხვა ფერის რბილი ქსოვილისგანაა შეკერილი; იგი ძირითადად მეწამული ან იისფერია. სიმბოლურად კამილავკა აღნიშნავს ქრისტეს ეკლიან გვირგვინს. თავდაპირველად თურქული ფესკის მაგვარ ქუდებს ატარებდნენ ახლო აღმოსავლეთის ქვეყნებში, როდესაც აქლემის ბეწვისაგან დამზადებულ თავსაბურავს იყენებდნენ სახის მზისაგან დასაცავად. კამილავკას თავიდან ეძახდნენ სკიადის (ბერძ. σκιά — „ჩრდილი“) და ატარებდნენ ბიზანტიის იმპერატორები და მისი ქვეშევრდომები. მალე აღნიშნული ტიპის ქუდის ტარება მზისგან დასაცავად ღვთისმსახურებმაც დაიწყეს, რომელმაც საბოლოოდ შეიძინა თავისი სპეციფიკური ფორმა. XV საუკუნიდან კამილავკის (სკიადიონი) გამოყენება დაიწყეს არამარტო მღვდლებმა არამედ დიაკვნებმაც. ამის გარდა მისი დამზადება დაიწყეს ძვირფასი მატერიისაგანაც. ელადის ეკლესიაში კამილავკა ეძლევა სასულიერო პირს მღვდლად კურთხევისთანავე და წარმოადგენს მის ყოველდღიური შესამოსელის ნაწილს. რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიაში კამილავკის გამოყენება დაიწყეს XVII საუკუნის მეორე ნახევრიდან, რომლითაც იგეგმებოდა სკუფიის ჩანაცვლება. აღნიშნული სიახლეს ეკლესიათა ძველი ტრადიციების დამცველები პროტესტით შეხვდნენ. 1798 წელს კამილავკა შევდიდა საეკლესიო ჯილდოთა სიაში. რუსეთში შავი სამღვდელოება ატარებს შავ კამილავკას, მიტროპოლიტები — თეთრს, ხოლო თეთრი სამღვდელოება — იისფერს. კამილავკას რუსეთის ეკლესიაში ქალი მონაზვნებიც ატარებენ. შავი სამღვდელოება კუნკულს კამილავკაზე გადაკრულს ატარებს. კამილავკას ღვთისმსახურები ატარებენ, როგორც ღვთისმსახურების ისე მის გარეთაც ყოველდღიურ ცხოვრებაში. ბერძნული კამილავკა რუსულისაგან იმით განსხვავდება, რომ ცილინდრის ზედა ნაწილზე აქვს ოდნავ დიდი დიამეტრის დისკო, რაც მას განსაკუთრებულ თავისებურებას ანიჭებს. ბალკანეთის (სერბული და ბულგარული) კამილავკები რუსულისაგან განსხვავდება სიმაღლითა და დიამეტრით. საქართველოს მართლმადიდებელ ეკლესიაში ქართველი სასულიერო პირები სურვილისდა მიხედვით იფარავენ როგორც ბერძნულ ისე რუსული სტილის კამილავკას. სასულიერო პირი ბერძნული კამილავკით სასულიერო პირი რუსული კამილავკით კუნკული/მანდილი სკუფია ბარბაქაძე ლია. ჯიბის ცნობარი მართლმორწმუნე ქრისტიანისათვის; თბილისი, 2013 წ.
პირველი მერცხალი

პირველი მერცხალი — რეჟისორ ნანა მჭედლიძის 1975 წლის ფილმი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ფილმი საქართველოში ფეხბურთის პირველ ენთუზიასტებზე მოგვითხრობს, რომლებმაც ერთად იწვნიეს პირველი თამაშების დამარცხებისა თუ იმედგაცრუების სიმწარე; თანამოქალაქეთა დაცინვის, მატერიალური უსახსრობისა და დამარცხებათა მიუხედავად მოთმინებით, გამბედაობით, ოპტიმიზმით აღსავსენი თავგამოდებით იღვწიან ფეხბურთის პოპულარიზაციისათვის. დოდო აბაშიძე (იასონი) ვახტანგ ნადარაია (ხვიჩა) იპოლიტე ხვიჩია (ვარლამი) ანზორ ხერხაძე (ვახტანგი) გურამ ლორთქიფანიძე (ბეჟანი) დიმიტრი ჯაიანი (ნური) ამირან ქადეიშვილი (ჭოლა) თემურ თავაძე (ივანე) გოჩა მჭედლიძე (იოსები) ზ. შილაკაძე (ჯემალი) იესე მეგრელიძე (ჭიჭიკო) მიხეილ კინწურაშვილი (ღუტფიუ) ჯუმბერ ჟვანია (ბარდღა) გურამ ფირცხალავა (ორდე) გულჩინა დადიანი (ფაცია) ვასილ ჩხაიძე (ელიზბარი) ბორის პაიჭაძე (ბორისი) ტარას ხორავა (ბიკენტი) ია ნინიძე (ელენე) ლაურა ვართანიანი (ესმერალდა) ბაადურ წულაძე დუდუხანა წეროძე ვ. კუცია მ. ფირცხალავა ა. ელიავა ო. ხარჩილავა ნ. პანაიტიდი ანზორ ურდია ნონა მაღალაშვილი ლ. მურადოვი ბონდო გაგნიძე მარინა ახვლედიანი რეზო კვესელავა ქართლოს მარადიშვილი (ბერძენი) ჟიურის სპაციალურიპრიზი საუკეთესო რეჟისურისათვის, პრიზი მამაკაცის როლის საუკეთესო შესრულებისათვის (დ. აბაშიძეს), თეირანის (ირანი) საერთაშორისო კინოფესტივალი. (1975). გრან-პრი და "ფიპრესის" პრიზი ობერჰაუზენის (გფრ) სპორტული ფილმების საერთაშორისო კინოფესტივალი (1977). „პირველი მერცხალი“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
გელა (ფილმი)

გელა — რეჟისორ ნანა მჭედლიძის 1971 წლის ფილმი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ფილმის გმირი მაღალი თანამდებობის პირის შვილია. მშობლებს მისთვის არა სცალიათ და ბიჭის ერთადერთი მეგობარი მამამისის მძღოლია. გადის დრო, გელას მამას სამსახურიდან ხსნიან, მანქანას ჩამოართმევენ და ბიჭიც უმეგობროდ რჩება. მეგი წულუკიძე — გელას დედა მიშა მესხი — გელა გურამ ხარებაშვილი — ბესო ალექსანდრე (საშა) გეგეჭკორი — გელას მამა იოსებ (სოსო) ხაინდრავა — ჯარისკაცი ეკატერინე ვერულეიშვილი — სპეკულანტი ↑ ეროვნული ფილმოგრაფია
ოლეგ დუნდა

ოლეგ დუნდა (დ. 6 მარტი, 1980) — უკრაინელი პოლიტიკოსი. არის უკრაინის უმაღლესი რადის წევრი 2019 წლის 29 აგვისტოდან. არის პარტია „ხალხის მსახურის“ წევრი. chesno.org
დიდედები და შვილიშვილები

დიდედები და შვილიშვილები — 1969 წლის ქართული მხატვრული ფილმი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ფილმის სათაურშივე გაცხადებულია მისი იდეა-დროისა და მდგომარეობის მიუხედავად, ბებიები ყოველთვის საყვარელ, მალდიან მოხუცებად რჩებიან. მზრუნველი ბებიების წყალობით სოფლელი ბავშვები ომის ძნელბედობას და გაჭირვებას ვერ გრძნობენ,ლაღად დარბიან ორღობეებსა და მინდვრებში და როდესაც ომი დამთავრდება, მოზარდთა ცხოვრებაში წამოჭრილ სირთულეთა დაძლევაში ბებიები კვლავაც დგანან შვილიშვილების გვერდით. ქეთევან ბოჭორიშვილი (დიდედა დარო) მიშა მესხი (ზურა) გიორგი მგელაძე (თენგო) ოთარ ყიფიანი (გუგო) შალვა ხერხეულიძე (თიბო) ვიკა მცხეთაძე (ნატაშა) ეროსი მანჯგალაძე (კბილის ექიმი) მარინა თბილელი (ექიმის ცოლი) ი. ჯავახიშვილი (ნავთუა) ლალი ხაბაზაშვილი (იანო) ეკატერინე ვერულაშვილი (მათიკო) ბ. სურმავა (მარლენი) კ. ხვიჩია (მამუკა) ლია კაპანაძე (თენგოს დედა) ჯუმბერ ძიძავა ნ. კარგანოვა ვალენტინ დონღუზაშვილი მაგდანა მჭედლიძე ზ. სულუხია ი. ჩხიკვაძე ვ. დანგაძე თ. ვარდიაშვილი დიდედები და შვილიშვილები — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ ეროვნული ფილმოგრაფია
ღიმილის დაბრუნება

ღიმილის დაბრუნება — 1967 წლის ქართული ფილმი, კინოალმანახი. ილია ბაკაკური (ბაბუა დათო) მედეა ჩახავა (მაგდანა) ზურა ქაფიანიძე (ბეჟანა) ბიძინა ვიბლიანი (სანდალა)
ალაჰიარლი (შაბრანის რაიონი)

ალაჰიარლი (აზერ. Allahyarlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონში. ალაჰიარლი GEOnet სახელების სერვერზე
თეიმურაზ გიგაური

თეიმურაზ (თენგიზ) ლევანის ძე გიგაური (დ. 2 ივლისი, 1933, თბილისი — გ. 12 ივლისი, 2009) — ქართველი მოქანდაკე. საქართველოს დამსახურებული მხატვარი (1972). 1960 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია (ნიკოლოზ კანდელაკის კლასი). 1961-იდან იქვე ეწევა პედაგოგიურ საქმიანობას. სამხატვრო გამოფენებში მონაწილეობს 1958-იდან. გიგაური წარმატებით მუშაობს ჭედური ხელოვნების, მინის მხატვრული დამუშავების, კერამიკისა და წიგნის გაფორმების დარგში. მნიშვნელოვანი ნამუშევრები: ვახტანგ I გორგასლის ძეგლი (1958, პრემირებულია ძეგლისათვის გამართულ კონკურსში), თბილისის მეტროპოლიტენის სადგურ „სამასი არაგველის“ პანო (ჭედურობა, სპილენძი, 1967, გივი გიგაურთან ერთად), „გამარჯვება“ (ბრინჯაო, 1975, ქანდაკების მუზეუმი, კაუნასი), „სვანის პორტრეტი“ (ტონირებული თაბაშირი, 1982), "ეს არ უნდა განმეორდეს!" (ბრინჯაო, 1985), "ირემი" (1962, კერამიკა), სერვიზი (მინა, 1962), „ქალის ტორსი“(ბროლი, 1964). გააფორმა შოთა რუსთაველის ვეფხისტყაოსანი (1966), შალვა ამისულაშვილის "ბალადა" და სხვა. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 614.
გზაში

გზაში — 1962 წლის ქართული საბჭოთა მოკლემეტრაჟიანი ფილმი, გადაღებული რეჟისორ ნანა მჭედლიძის მიერ. პირველი ჩვენება საკავშორო ეკრანებზე შედგა 1966 წელს. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ფილმი ავტობუსის მგზავრებზე მოგვითხრობს, რომლებიც მთვრალი მგზავრის თავხედ მოქმედებებს უსიამოვნების შიშით თვალს არიდებენ, ბოლოს მოთმინებიდან გამოსული ერთ-ერთი მანდილოსანი წამოიჭრება და მას ავტობუსიდან ჩააგდებს. გამხიარულებული მგზავრებით სავსე ავტობუსი გზას განაგრძობს. კარლო საკანდელიძე (ხულიგანი) ბუხუტი ზაქარიაძე (მაღაროელი) იპოლიტე ხვიჩია (მონადირე) ელენე ყიფშიძე (ქალი) თ. მანჯგალაძე (ბიჭი) „გზაში“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია
აშაღი-ემირხანლი

აშაღი-ემირხანლი (აზერ. Ashagy Emirkhanly) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონში. Aşağı Əmirxanlı (as Ashagy Emirkhanly) GEOnet სახელების სერვერზე
აშაღი-ჯალგანი

აშაღი-ჯალგანი (აზერ. Ashaga Dzhalgan) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონში. აშაღი-ჯალგანი GEOnet სახელების სერვერზე
აიდინლარი (შაბრანის რაიონი)

აიდინლარი (აზერ. Aydinlar) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონში. აიდინლარი GEOnet სახელების სერვერზე
აიღუნლუ

აიღუნლუ (აზერ. Aygünlü) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონში. "Azərbaycan toponimlərinin ensiklopedik lüğəti". İki cilddə. I cild. Bakı, "Şərq-Qərb", 2007. აიღუნლუ GEOnet სახელების სერვერზე MÜSƏLMAN DİNİ İCMALAR - 2016-cı ildə qeydiyyatdan keçənlər დაარქივებული 2019-12-21 საიტზე Wayback Machine. . scwra.gov.az (აზერბაიჯანული)
ჩქარი მატარებელი (ფილმი)

ჩქარი მატარებელი — რეჟისორ ნანა მჭედლიძის 1960 წლის ფილმი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. მემანქანე ბიჭი ყოველდღე მატარებლით ჩაუქროლებს და ხელს უქნევს გოგონას, რომელიც მისალმებითვე პასუხობს. შეხვედრები მათთვის უკვე მოთხოვნილებად იქცა და ვინ იცის, იქნებ ეს ნათელი გრძნობის პირველი გაუცნობიერებელი იმპულსებიც იყოს. ზეინაბ ბოცვაძე (გოგო) სოსო დავარაშვილი (მემანქანე) ჩქარი მატარებელი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „ჩქარი მატარებელი (ფილმი)“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია
ბალაჯა-შახნაზარლი

ბალაჯა-შახნაზარლი (აზერ. Baladzha Shakhnazarli) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონში. ბალაჯა-შახნაზარლი GEOnet სახელების სერვერზე
ბაშ-ამირხანლი

ბაშ-ამირხანლი (აზერ. Baş Əmirxanlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონში. ბაშ-ამირხანლი GEOnet სახელების სერვერზე
ბელისლი

ბელისლი (აზერ. Belisli) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონში. ბელისლი GEOnet სახელების სერვერზე
ბილიჯი-ყორღანი

ბილიჯი-ყორღანი (აზერ. Bilici Qorğan) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონში. ↑ Belediyye Informasiya Sistemi Azerbaijani. დაარქივებულია ორიგინალიდან — September 24, 2008.
ბორბორი

ბორბორი (აზერ. Borbor) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონში. ბორბორი GEOnet სახელების სერვერზე ”Azərbaycan toponimlərinin ensiklopedik lüğəti”. İki cilddə. I cild. Bakı, “Şərq-Qərb”, 2007, səh.146
ჩარაყი

ჩარაყი (აზერ. Çaraq) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონში. Çaraq (as Çarah) GEOnet სახელების სერვერზე
ჩაიყარაყაშლი

ჩაიყარაყაშლი (აზერ. Çayqaraqaşlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონში. Çayqaraqaşlı (as Çay Qaraqaşlı) GEOnet სახელების სერვერზე