laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
კაია კალასი

კაია კალასი (ესტ. Kaja Kallas; დ.18 ივნისი, 1977, ტალინი, ესტონეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა) — ესტონელი პოლიტიკოსი და იურისტი, ესტონეთის პრემიერ-მინისტრი 2021 წლის იანვრიდან. ესტონეთის რეფორმის პარტიის ლიდერი 2018 წლიდან. რიიგიკოგუს დეპუტატი 2011-2014 და 2019-2021 წლებში. კაია კალასი დაიბადა 1977 წლის 18 ივნისს ტალინში, ესტონეთის რეფორმის პარტიის თავმჯდომარის, სიიმ კალასის ოჯახში. 1999 წელს დაასრულა ტარტუს უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი, რის შემდეგად მუშაობდა ადვოკატად ევროპული და ესტონური სამართლის მიმართულებით. 1996 წლიდან მუშაობდა თეატრის რეჟისორის დამხმარედ. 2007 წელს ესტონეთის ბიზნესის სკოლაში ჩაირიცხა, სადაც 2010 წელს მიიღო მაგისტრის ხარისი ბიზნესის ადმინისტრირებაში. ფლობს ესტონურ, ინგლისურ, რუსულ, ფინურ და ფრანგულ ენებს. 2010 წელს კალასი შეუერთდა ესტონეთის რეფორმის პარტიას და 2011 წელს 7157 ხმით გახდა მეთორმეტე მოწვევის პარლამენტის წევრი, სადაც ხელმძღვანელობდა ეკონომიკურ საკითხთა კომიტეტს. 2022 წლის 8 ივლისს გადადგა თანამდებობიდან. თუმცა ესტონეთის პრეზიდენტმა კვლავ შესთავაზა ახალი მთავრობის მეთაურის თანამდებობა კოალიციურ მთავრობაში. კაია კალასის გვერდი ↑ Kaja Kallas | LinkedIn. ↑ Biography. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-06-16. ↑ კაია კალასმა ესტონეთის პრემიერის თანამდებობა დატოვა ↑ Welle (www.dw.com), Deutsche. „Estonia: New cabinet sworn into office | DW | 18 July 2022“. Deutsche Welle.
ველის ჭრიჭინა

ველის ჭრიჭინა (ლათ. Melanogryllus desertus) — მწერი ჭრიჭინასებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 12–19 მმ. ზრდასრული ჭრიჭინას სხეული და თავი მოშავო მკრთალი ფერისაა, თვალებს შორის მკრთალი გარდიგარდმო ზოლებით გააჩნია. მუცლის ქვედა მხარე, უკანა ბარძაყები და წვივები ხშირი, დაწვენილი ბეწვითაა დაფარული. ქვედა ნაწილში უკანა ბარძაყები შავია. ველის ჭრიჭინა ამიერკავკასიაში ჩვეულებრივ ყველგანაა გავრცელებული და საკმაოდ დიდ ზიანს აყენებს სოფლის მეურნეობას. განსაკუთრებით ზიანდება ახლად აღმოცენებული მცენარეების ნათესი, რომელსაც ჭრიჭინა სრულად ანადგურებს, წამოზრდილ მცენარეებს აზიანებს ფესვის ყელთან. ებრძვიან სხვადასხვა მეთოდით: კვერცხისდების დამთავრებისთანავე ამუშავებენ ნიადაგს, ნათესებს რწყავენ ზომიერად, იყენებენ პესტიციდებს. ↑ Малыш, Ю.М.; Фролов, А.Н.. Melanogryllus desertus Pall. — Сверчок степной.. ციტირების თარიღი: 26 იანვარი, 2021 ↑ 2.0 2.1 ლობჟანიძე მზაღო, ტყებუჩავა ზაირა, სასოფლო-სამეურნეო კულტურების ძირითადი მავნებლები და მათთან ბრძოლის ღონისძიებები, თბ.: საქართველოს სახელმწიფო აგრარული უნივერსიტეტი, 2009. — გვ. 9.
ფირიყი

ფირიყი (აზერ. Fırıq) — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 109 კაცი. იგი მდებარეობს კავკასიონის მთავარი ქედის ფერდობზე. Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti ფირიყი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629
გადიქი

გადიქი (აზერ. Gədik) — ნასოფლარი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 0 კაცი. Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti გადიქი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Only One Person Lives in This Village. Aznews.az. 8 December 2014. Retrieved 18 February 2016. ↑ Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629
შვედური ბუზი

შვედური ბუზი (ლათ. Oscinella frit) — მწერი ორფრთიანების რიგისა. მისი სხეულის სიგრძე სხეულის სიგრძე 1,5–3 მმ-ია. ზრდასრული მწერი შავი, ოდნავ ბრჭყვიალაა, ზურგზე გასდევს მკაფიო ლითონისებრი ზოლები. თავი, ულვაშები და მუცელი შავი აქვს; ფეხები შავი ან მოშავო-ყავისფერი; უკანა ფეხების თათები მოყვითალო-ყავისფერია; ფრთები გამჭვირვალე და ლითონისებრ პრიალა. საქართველოში თავთავიან მარცვლოვანთა ნათესებში ფართოდაა გავრცელებული. შვედური ბუზი იმითაა მავნე, რომ მისი მატლები მცენარის მთელ ღეროს აზიანებენ და მცენარე იღუპება. ამ შემთხვევაში მოსავალს მხოლოდ მეორადი და გვერდითი ღეროები იძლევიან. საგაზაფხულო ხორბალს (დიკა) შვედური ბუზის მატლები უფრო მეტად აზიანებენ, რადგან მატლები სწორედ მაშინ იჩეკებიან, როდესაც მცენარეს 2–3 ფოთოლი აქვს გამოზრდილი. შვედური ბუზი აზიანებს საშემოდგომო და საგაზაფხულო ხორბალს, ქერს, შვრიას, შვრიუკას, შალაფას, ჭანგას, გლერტას, მწყერფეხას, ძურწას და სხვ. მატლის სახით იზამთრებს საშემოდგომო ჯეჯილის ან გარეული ხორბლოვნების ღეროში. ებრძვიან სხვადასხვა ხერხით: ბუზების ინტენსიური გამრავლების რაიონებში (შემოდგომაზე დაბლობ რაიონებში) ოქტომბრის ბოლოს ტარდება თესვა; მთიან რაიონებში თესვა წარიმართება ოქტომბრის დამდეგიდან. მოსავალს იღებენ დროულად და უდანაკარგოდ; ნაკვეთში არ ტოვებენ ნაგერალებს და სარეველებთან სისტემატურად ატარებენ საჭირო ბრძოლის ღონისძიებებს; იყენებენ პესტიციდებს. ↑ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 474. ↑ 2.0 2.1 ლობჟანიძე მზაღო, ტყებუჩავა ზაირა, სასოფლო-სამეურნეო კულტურების ძირითადი მავნებლები და მათთან ბრძოლის ღონისძიებები, თბ.: საქართველოს სახელმწიფო აგრარული უნივერსიტეტი, 2009. — გვ. 9–10.
გადიქყიშლაყი

გადიქყიშლაყი (აზერ. Gədikqışlaq) — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 413 კაცი. Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti გადიქყიშლაყი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629
ჯოვანი ანტონიო სკოპოლი

ჯოვანი ანტონიო სკოპოლი (იტალ. Giovanni Antonio Scopoli; დ. 3 ივნისი 1723, კავალეზე  — გ. 8 მაისი, 1788, პავია) — იტალიური წარმოშობის ავსტრიელი ბუნებისმეტყველი და ექიმი. შემნიცის სამთო აკადემიისა და პავიის უნივერსიტეტის პროფესორი. მისი სტანდარტული საავტორო ბოტანიკური შემოკლებაა Scop. Methodus plantarum (1754) Flora carniolica (1760) Tentamina physico-chymico-medica (1761) De Hydroargyro Idriensi Tentamina (1761) Introductio ad usum fossuinm (1763) Entomologia Carniolica, Viienna: Trattner. (1763) Anni Historico-Naturales (1769—1772) Principia mineralogiae (1772) Flora Carniolica (1772) Tom.I, Tom.II Fundamenta chemiae (1777) Fundamenta botanicae (1783) Deliciae Flora et Fauna Insubricae Ticini (1786—1788) Rudimenta metallurgiae (1789) შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ჯოვანი ანტონიო სკოპოლი“ ვიკისაწყობში. ნამუშევრები Biodiversity Heritage Library-ის საიტზე ნამუშევრები საიყზე Open Library ↑ 1.0 1.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ Agence bibliographique de l'enseignement supérieur (France) Système universitaire de documentation — Montpellier: ABES, 2001. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2826570"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2597810"></a> ↑ 3.0 3.1 3.2 3.3 www.accademiadellescienze.it <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107212659"></a> ↑ 4.0 4.1 4.2 4.3 Deutsche Nationalbibliothek Record #11909360X // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 6.0 6.1 Dr. Constant v. Wurzbach Scopoli, Johann Anton // Biographisches Lexikon des Kaiserthums Oesterreich: enthaltend die Lebensskizzen der denkwürdigen Personen, welche seit 1750 in den österreichischen Kronländern geboren wurden oder darin gelebt und gewirkt haben — Wien: 1856. — ტ. 33. — S. 210. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q25856"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q665807"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q89826658"></a> ↑ Czech National Authority Database <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q13550863"></a>
მარცვლეულის ხვატარი

მარცვლეულის ხვატარი (ლათ. Apamea sordens) — მწერი ხვატრისებრთა ოჯახისა. ზრდასრული ხვატარი საკმაოდ დიდი ზომისაა და გაშლილი ფრთების ჩათვლით სიგრძეში 40 მმ-ს აღწევს. ზრდასრული მატლის სხეულის სიგრძე 28 მმ-მდეა და ამიტომ თავთავზე საკმაოდ კარგად შესამჩნევია. როგორც მინდვრად, ისე ბეღელში (საწყობებში) ძირითადად ბოლო თაობის მატლები იზამთრებენ. გამოზამთრებული მატლები გვიან გაზაფხულზე იწყებენ დაჭუპრებას. ჭუპრიდან გამოსული პეპელა მაშინვე იწყებს ფრენას. გამოფრენილი პეპლები რამდენიმე დღის შემდეგ ხორბლის, ქერის, ჭვავის თავთავებზე, ღეროებზე და ფოთლის ქვედა მხარეზე კვერცხის დებას იწყებენ. გამოჩეკიდან პირველი ორი კვირა მატლი თითქმის ფარულად ბუდობს მარცვალში, სადაც მარცვლის შიგთავსს რძის სიმწიფეში ანადგურებს, რის შედეგადაც მარცვლისაგან მხოლოდ კანი რჩება. წამოზრდილი მატლები ტოვებენ მარცვალს, გამოდიან გარეთ, ფოთლის უკან ხალთაში შეიჭრებიან, ანდა თავთავებს შორის თავსდებიან, დღისით იქ იბუდებენ, შებინდებიდან კი თავთავებში გროვდებიან და მარცვლებს გარედან ღრღნიან. მარცვლეულის ხვატართან საბრძოლველად იყენებენ სხვადასხვა ხერხს: თესლბრუნვას, სარეველა მცენარეებთან სისტემატურ ბრძოლას, მოსავლის დროულ და უდანაკარგო აღებას, ნაგერალასთან ბრძოლას, მცენარეთა ანარჩენების ნაკვეთიდან გამოტანას, დასილოსებას, მოხმარებას ან დაწვას, ნაწვერალის აოშვას, ნათესის დამატებით გამოკვებას, პესტიციდების გამოყენებას. Apamea sordens finitima (ადრე A. finitima) Apamea sordens cerivana (ალბერტა) Apamea sordens sableana Mikkola, 2009 ↑ 1.0 1.1 ლობჟანიძე მზაღო, ტყებუჩავა ზაირა, სასოფლო-სამეურნეო კულტურების ძირითადი მავნებლები და მათთან ბრძოლის ღონისძიებები, თბ.: საქართველოს სახელმწიფო აგრარული უნივერსიტეტი, 2009. — გვ. 11. ↑ Species Details Apamea sordens finitima. E.H. Strickland Entomological Museum (2007). ციტირების თარიღი: 8 ნოემბერი, 2020.
ვიქტორია ბეკჰემი

ვიქტორია ბეკჰემი (დ. 17 აპრილი, 1974) — ინგლისელი მომღერალი და მოდის დიზაინერი. 1990-იან წლებში ცნობილი გახდა როგორც ჯგუფ Spice Girls-ის წევრი, სადაც მისი ზედმეტსახელი იყო „Posh Spice“. 2001 13 სექტემბერს გამოუშვა პირველი წიგნი „Learning to Fly“. მეორე წიგნი „That Extra Half an Inch: Hair, Heels and Everything in Between“, გამოუშვა 2006 წლის 27 ოქტომბერს. Victoria Beckham (2001) ოფიციალური საიტი ↑ Learning to Fly. ASIN 0718144910.  ↑ That Extra Half an Inch: Hair, Heels and Everything In Between. ASIN 0718149912.
რუსული ბაზების გაყვანა საქართველოდან

რუსული ბაზების გაყვანა საქართველოდან (რუს. Вывод российских военных баз из Грузии) — პროცესი, რომელიც დაიწყო სსრკ-ის დაშლის შემდეგ და მიზნად ისახავდა საქართველოს ტერიტორიიდან რუსული ბაზების გაყვანას. 1921 წელს საქართველოს ოკუპაციის შემდეგ საქართველოს ტერიტორიაზე განთავსდა საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკების კავშირის სამხედრო ინფრასტრუქტურა. სსრკ-ის დაშლის შემდეგ საქართველოს ოფიციალურმა პირებმა აქტიურად დააყენეს საქართველოს ტერიტორიიდან რუსული ბაზების გაყვანის საკითხი. 1992 წელს საქართველოს რესპუბლიკის სახელმწიფო საბჭომ მოითხოვა ქვეყნის ტერიტორიაზე არსებული საბჭოთა სამხედრო საკუთრების ნაციონალიზაცია, თუმცა რუსეთის არმიამ საბჭოს მოთხოვნის იგნორირება მოახდინა და აღჭურვილობა, რომელიც ვერ გაიტანა გაყიდა ან გაანადგურა. 1995 წელს რუსეთსა და საქართველოს შორის გაფორმდა ხელშეკრულება, რომელიც საქართველოში ოთხი რუსული სამხედრო ბაზის (ბათუმში, გუდაუთაში, ახალქალაქსა და ვაზიანში) 25 წლით (და შემდგომი გაგრძელების პერსპექტივით) განლაგებას ითვალისწინებდა, თუკი რუსეთი საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობის აღდგენასა და შეიარაღებული ძალების მშენებლობაში დაეხმარებოდა. ხელშეკრულების რატიფიცირება აღარ მომხდარა. 1990-იანი წლების ბოლოდან საქართველოს ხელისუფლებამ აქტიურად დაიწყო ბრძოლა ქვეყანაში რუსული გავლენების შესამცირებლად. 1999 წელს, სტამბოლის სამიტის შემდეგ, ხელი მოაწერა ისტორიულ სტამბოლის ხელშეკრულებას, რომლის თანახმადაც რუსეთის ფედერაციას უნდა გაეყვანა რუსული სამხედრო ბაზები ვაზიანისა და გუდაუთადან 2001 წლის 1 ივლისამდე. ამ ისტორიულ ერთგვერდიან დოკუმენტს საქართველოს მხრიდან ხელი საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილემ, გიგა ბურდულმა მოაწერა. ↑ ჯონსი ს., „საქართველო: პოლიტიკური ისტორია დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ“ = Georgia: A Political History of Independence, თბილისი: სოციალური მეცნიერებების ცენტრი, 2013 [2012]. — გვ. 117, ISBN 978-9941-0-5972-8. ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 factcheck.ge, მარიამ ქვათაძე
ირინა ხავრონინა

ირინა ხავროვინა (დ. 31 ივლისი, 2004) — რუსი მოციგურავე. 2020 წელს მოიგო ზამთრის ახალგაზრდული ოლიმპიადა, მეწყვილე დარიო კირისანოსთან ერთად. 2019 წელს რუსეთის ფიგურებზე სრიალის ჩემპიონატზე დარიო კირისანოსთან ერთად დაიკავა მე-11 ადგილი. isuresults.com ↑ 1.0 1.1 https://www.lausanne2020.sport/results/nh/en/Participant/List
ბეღლის ცხვირგრძელა

ბეღლის ცხვირგრძელა (ლათ. Sitophilus granarius) — ხოჭო ცხვირგრძელასებრთა ოჯახისა. სასოფლო-სამეურნეო კულტურების მავნებელია. საქართველოში თითქმის ყველგანაა გავრცელებული ბეღლებსა და საწყობებში. მისი სხეულის სიგრძე, ხორთუმიანად, დაახლოებით 3–5 მმ-ია. ფერად მოშავო-ყავისფერია, წინა ზურგზე აქვს წერტილოვანი ღრუბლები, რომელთაც შუაზე ჰყოფენ გასწვრივი ვიწრო ხაზები. ფრთები სიფრიფანა და განუვითარებელია, რის გამოც ფრენის უნარი არ აქვს. ზედა ფრთებზე ახასიათებს ღრმა გასწვრივი ღარები. მატლი სიგრძით 3 მმ-მდეა. მისი სხეული რკალივითაა მოღუნული და მონაცრისფრო-თეთრი ფერისაა, თავი ყავისფერია. არ აქვს ფეხები. ზამთარს ატარებს თავისი განვითარების ყველა ფაზაში. დებს 40-დან 300-მდე კვერცხს, ძირითადად სასოფლო-სამეურნეო კულტურათა მარცვლებში, დედალი ხოჭოს მიერ ამოღრღნილ ხვრელებში. ემბრიონული განვითარება 10–12 დღეს გრძელდება. ერთი თაობის განვითარებას ცხვირგრძელა 28–30 დღეს ანდომებს. დიაპაუზაში გადადის 3°C–ზე, 12%-იანი ტენიანობის შემთხვევაში გამრავლება ბრკოლდება, იღუპება −15°C-ზე. წელიწადში დაახლოებით 5 თაობას იძლევა. ცხვირგრძელას მატლები იკვებებიან მაკარონით, ფქვილით, სიმინდის, ქერის, ჭვავის, ფეტვის, წიწიბურას, ბრინჯის და სხვა მარცვლებით. მათი განვითარება და კვება მიმდინარეობს მარცვალში, რის შედეგადაც მარცვლისგან მხოლოდ კანი რჩება. გარდა ამისა, მავნებლის მიერ დაზიანებულ მარცვლებზე ადვილად სახლდებიან სხვადასხვა ტკიპები, რაც იწვევს მარცვლის ჩახურებას და მასში გუდაფშუტის სპორების გავრცელებას. ებრძვიან სხვადასხვა მეთოდით: მარცვლებს აშრობენ მზეზე, ათბობენ 50–55°C ტემპერატურაზე, აციებენ −15°C-მდე, შენახვამდე მარცვლებს ამუშავებენ ქიმიურად. ↑ 1.0 1.1 1.2 ლობჟანიძე მზაღო, ტყებუჩავა ზაირა, სასოფლო-სამეურნეო კულტურების ძირითადი მავნებლები და მათთან ბრძოლის ღონისძიებები, თბ.: საქართველოს სახელმწიფო აგრარული უნივერსიტეტი, 2009. — გვ. 12–13.
მარცვლეულის ჩრჩილი

მარცვლეულის ჩრჩილი, სიმინდის ჩრჩილი (ლათ. Sitotroga cerealella) — მწერი ქერცლფრთიანების რიგისა. ფართოდაა გავრცელებული საქართველოში. მისი სიგრძე გაშლილი ფრთებით 11–16 მმ-ია. ფერად ჟანგისფერი ყვითელია, ფრთები და თავი დაფარულია თეთრი ქერცლით. წინა ფრთების წამახვილებულ ბოლოში ორი ლაქა ახასიათებს. უკანა, წვეროსკენ ამონაკვთულ ფრთებზე აქვს ნაცრისფერი ფოჩები. ზამთარს ატარებს საწყობებში, ბეღლებსა და სასიმინდეებში, ძირითადად პეპლის ფაზაში. დებს 50–150 ცალს კვერცხს, სიმინდის ტაროებზე, ხორბლის, შვრიის, ჭვავისა და წიწიბურას თავთავებზე. ემბრიონული განვითარება მნიშვნელოვნადაა დამოკიდებული ჰიდროთერმულ პირობებზე და 4-დან 28 დღემდე გრძელდება. ახლადგამოჩეკილი მატლი იჭრება მარცვალში, მიყვება მას საწყობში და იქვე ამთავრებს განვითარებას, რის შემდეგაც ხდება დაჭუპრება. მანამდე მატლი ღრღნის პეპლის გამოსაფრენ ხვრელს და აბლაბუდის ძაფისაგან იკეთებს დასაჭუპრებელ აკვანს ხვრელის კედლებში. 10–12°C-ზე მატლი გადადის დიაპაუზაში, 10–11%-იანი ტენიანობის შემთხვევაში მისი დიდი ნაწილი იღუპება. მავნებელი წელიწადში დაახლოებით 4–6 თაობას იძლევა. ჩრჩილის მატლები იკვებებიან აღნიშნული სასოფლო-სამეურნეო კულტურათა მარცვლებით, რის შედეგადაც პროდუქცია კარგავს როგორც საწარმოო, ისე კვებით ღირებულებას. ებრძვიან სხვადასხვა მეთოდით: ბეღელში შენახვამდე მარცვალში არეგულირებენ ტენიანობას (< 14%) ან წმენდენ მექანიკურ სანიავებელ მანქანებში, იყენებენ პესტიციდებსაც. ↑ 1.0 1.1 ლობჟანიძე მზაღო, ტყებუჩავა ზაირა, სასოფლო-სამეურნეო კულტურების ძირითადი მავნებლები და მათთან ბრძოლის ღონისძიებები, თბ.: საქართველოს სახელმწიფო აგრარული უნივერსიტეტი, 2009. — გვ. 13.
თეთრი კლიტოციბე

თეთრი კლიტოციბე (ლათ. Leucocybe candicans) — სოკოს სახეობა ტრიქოლომასებრთა ოჯახისა. 2015 წლამდე ეს სახეობა კლიტოციბეს გვარში ერთიანდებოდა. ძლიერ შხამიანია. შეიცავს მუსკარინს. ფართოდაა გავრცელებული ევრაზიასა და ჩრდილოეთ ამერიკაში. იზრდება ფოთლოვან და შერეულ ტყეებში, ზაფხულ-შემოდგომით სოკო პირველად აღწერა გერმანელმა მიკოლოგმა და ბოტანიკოსმა კრისტიან ჰენდრიკ პერსონმა 1801 წელს როგორც Agaricus candicans. მიმდინარე ბინომიალური სახელწოდება მიანიჭა იტალიელმა მიკოლოგმა ალფრედო ვიცინიმ 2015 წელს. ზრდასრული სოკოს ქუდის დიამეტრი 1-4 სმ-მდე აღწევს, ნორჩობაში ბრტყლად ამოზნექილი, შემდეგ ბრტყელი, ასაკთან ერთად ჩაზნექილი ხდება. ზედაპირი დაფარულია მოთეთრო ცვილისებრი ნაფიფქით, რომელიც ასაკთან ერთად ქვრება. ფერი — მკრთალ-მონაცრისფროდან მკრთალ-მოწითალომდე, კიდეებთან ახლოს თეთრი. ფირფიტები ხშირია, ფეხთან შეზრდილი, თითქმის დაღმავალი, მოთეთრო ან მკრთალი კრემისფერი. რბილობი — ჰიგროფანური, მონაცრისფრო-მოთეთრო, წყალწყალა, ახასიათებს პომიდვრის ფოთლების მსგავსი მძაფრი სუნი და უსიამოვნო მძაღე ან მომწარო გემო. ფეხის სიგრძე — 2-4 სმ, სისქე — 0,2-0,4 სმ, ცილინდრული ან მოხრილი ძირით, მოვარდისფრო ან მონაცრისფრო-მოთეთრო, თითქმის ქუდისფერი, ძირში ზოგჯერ მუქია, თითქმის ტიტველი ან ბოჭკოვანი. სპორების ფხვნილი თეთრი ფერისაა, სპორები 4,5-7×2,5-4 მკმ, ელიფსისებრი, გლუვი ზედაპირით. ბაზიდიუმი ოთხსპორიანი, 19-29×5-7 მკმ. თეთრი კლიტოციბე გვარის ერთ-ერთი ყველაზე შხამიანი წარმომადგენელია, რომელიც შეიცავს მუსკარინს. იწვევს ნერვიული სისტემის დამბლას. Clitocybe truncicola იზრდება ჯირკებსა და ხექცეულებზე. ასევე განსხვავდება ფართო ზომის სპორებითა და ფქვილის სუნით. Clitocybe dryadicola იზრდება მხოლოდ დრიადის ქვეშ სკანდინავიაში, უფრო მუქი შეფერილობის. ფართოდაა გავრცელებული ევრაზიასა და ჩრდილოეთ ამერიკაში. იზრდება ნიადაგზე, ფოთლოვან (მუხა და წიფელი) და შერეულ ტყეებში, იშვიათად წიწვოვან ტყეებში, ასევე ბაღებსა და მდელოებზე. ძირითადად დიდ ჯგუფებად. Agaricus candicans Pers., 1801 : Fr., 1821basionym Agaricus gallinaceus Scop., 1772 Agaricus umbilicaris J.F.Gmel., 1792, nom. nov. Agaricus umbilicatus Bolton, 1788, nom. illeg. Clitocybe aberrans Velen., 1939 Clitocybe alboumbilicata Murrill, 1915 Clitocybe candens Murrill, 1916, nom. superfl. Clitocybe candicans (Pers.) P.Kumm., 1871 Clitocybe gallinacea (Scop.) Gillet, 1874 Clitocybe gossypina Velen., 1939 Clitocybe tenuissima Romagn., 1954 Omphalia candicans (Pers.) Gray, 1821 Omphalia gallinacea (Scop.) Quél., 1886 Kuyper, T.W. (1995). Flora Agaricina Neerlandica, გვ. 49. ISBN 9-054-10616-6.  შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „თეთრი კლიტოციბე“ ვიკისაწყობში. თეთრი კლიტოციბე MycoBank-ზე (ინგლისური) E. Garnweidner. Clitocybe candicans (Pers. : Fr.) P. Kumm.. Pilze am Ammersee. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-09-24. ციტირების თარიღი: 2014-07-27. ↑ Taxonomy on Index Fungorum. ციტირების თარიღი: 2016-10-26. ↑ ნახუცრიშვილი ივ., საქართველოს სოკოები / რედ. და თანაავტ. არჩ. ღიბრაძე, თბ.: „ბუნება პრინტი“ და საქართველოს ბუნების შენარჩუნების ცენტრი, 2006. — გვ. 92, ISBN 99940-856-1-1. ↑ Wojewoda Władysław. Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences. ISBN 83-89648-09-1.
ბაღჩის ბუგრი

ბაღჩის ბუგრი (ლათ. Aphis gossypii) — მწერი ბუგრისებრთა ოჯახისა. მავნებელია, კულტურულ და ველურ გოგროვანი მცენარეების — ნესვის, კიტრის, გოგრისა და სხვათა ფოთლების ქვედა მხარეს სახლდება და ქსოვილებიდან წუწნის მცენარის წვენს, რის გამოც ფოთლის ძარღვები ზიანდება და იკრუნჩხება. გარდა ფოთლებისა, ყლორტებს (ლართხს) და ყვავილების ყუნწსაც აზიანებს და ნაყოფი (ნასკვი) ვეღარ ვითარდება. პირველ ხანებში, როდესაც მცენარე ნაზია და დიდი რაოდენობის წვენს შეიცავს, ბუგრები ხარბად იკვებებიან და დიდი რაოდენობით გამოყოფენ ტკბილ თხიერ ექსკრემენტებს. ეს ექსკრემენტები საუკეთესო სუბსტრატია Caproidium-ის გვარის საპროფიტული სოკოებისათვი. ასეთი მცენარეები, როგორც წესი, ჭიანჭველებს, ბუზებს, კრაზანებს და სხვა მწერებს ძალიან იზიდავენ. ევრძვიან სხვადასხვა ხერხით: ებრძვიან სარეველა მცენარეებს, მიმართავენ თესლბრუნვას, ზომიერ რწყვას, ნათესის დამატებით გამოკვებას, იყენებენ პესტიციდებს. ↑ 1.0 1.1 ლობჟანიძე მზაღო, ტყებუჩავა ზაირა, სასოფლო-სამეურნეო კულტურების ძირითადი მავნებლები და მათთან ბრძოლის ღონისძიებები, თბ.: საქართველოს სახელმწიფო აგრარული უნივერსიტეტი, 2009. — გვ. 15.
ნივრის ოთხფეხა ტკიპა

ნივრის ოთხფეხა ტკიპა (ლათ. Eriophyes tulipae) — მწერი ტკიპების ქვეკლასისა. აზიანებს ნიორს, დაზიანება უფრო მეტად საწყობის პირობებშია შესამჩნევი. ასეთი ნივრის ბოლქვები ზამთრის მეორე ნახევარში ხმება და გაზაფხულისათვის უვარგისი ხდება. ტკიპა საწყობში ბოლქვებზე იზამთრებს. გაზაფხულზე ბოლქვების კბილებთან ერთად მინდორში ხვდება და განვითარებას იქ განაგრძობენ, შემდეგ მცენარის ზრდასთან ერთად გადადის ფოჩებზე, რომლებიც ხშირად ყვითლდება და იღუპება კიდეც, შემდგომში უკვე მცენარე იღუპება. მინდვრად (ბოსტანში) ნივრის მოსავლის აღებისა და საწყობში შეტანისას ბოლქვებს თან მისდევს ტკიპაც, რომელიც ამ დროს ბოლქვების კბილების ქერქლის ქვეშ არის ჩამალული. შემდეგ ტკიპები ჩანასახის ირგვლივ იყრიან თავს და კვერცხის დებას იწყებენ. დაზიანების შედეგად ქერქლის ქვეშ რბილობზე ჩნდება ჩაზნექილი ყვითელი ლაქები, კბილები ყვითლდება, ჭკნება და ბოლოს სრულიად იფიტება. ებრძვიან სხვადასხვა მეთოდით: არჩევენ და რგავენ დაუზიანებელ ბოლქვებს, საწყობში იცავენ ბოლქვების შენახვის ოპტიმალურ პირობებს, საწყობს გოგირდის შეხრჩოლებით უტარებენ დეზაკარიზაციას, დასარგავ მასალაზე გოგირდის გზით ახორციელებენ ფუმიგაციას (1 მ²-ზე 50 გ გოგირდის დაწვით), დარგვამდე ნაკვეთის გასუფთავებას ანარჩენებისაგან, იყენებენ პესტიციდებს. ↑ 1.0 1.1 ლობჟანიძე მზაღო, ტყებუჩავა ზაირა, სასოფლო-სამეურნეო კულტურების ძირითადი მავნებლები და მათთან ბრძოლის ღონისძიებები, თბ.: საქართველოს სახელმწიფო აგრარული უნივერსიტეტი, 2009. — გვ. 16.
ანასტასია შპილევაია

ანასტასია შპილევაია (დ. 26 ივნისი, 1999) — რუსი მოციგურავე. ყოფილ მეწყვილე გრიგორი სმირნოვთან 2016 წელს გახდა ზამთრის ახალგაზრდული ოლიმპიადის გამარჯვებული ყინულზე ცეკვაში. მასთან ერთად არის 2019 წლის ბავარიის ღია პირველობის ჩემპიონი. მასთან ერთად 2017 წელს გახდა რუსეთის ჩემპიონი იუნიორთა შორის. isuresults.com
მიხეილ მიშუსტინი

მიხეილ მიშუსტინი (რუს.  [Михаил Владимирович Мишустин]; დ. 3 მარტი, 1966) — რუსი პოლიტიკოსი და ეკონომისტი. არის რუსეთის პრემიერ-მინისტრი 2020 წლის 16 იანვრიდან. მანამდე 2010-2020 წლებში ეკავა ფედერალური საგადასახადო სამსახურის უფროსის თანამდებობა. პრეზიდენტმა ვლადიმერ პუტინმა დიმიტრი მედვედევისა და რუსეთის მთავრობის გადადგომის შემდეგ თანამდებობაზე მიშუსტინი წარადგინა. 2020 წლის 16 იანვარს დამტკიცებული იქნა თანამდებობაზე. მისი მოადგილე, ანდრეი ბელოუსოვი ასრულებდა პრემიერის მოვალეობას 2020 წლის აპრილიდან მაისამდე, მას შემდეგ რაც მიშუსტინს დაუდასტურდა კორონავირუსი. 2020 წლის 16 იანვარს რუსეთის სახელმწიფო დუმამ კენჭი უყარა მიხაილ მიშუსტინის პრემიერ-მინისტრად დანიშვნას. რუსეთის სახელმწიფო დუმამ მხარი დაუჭირა მიშუსტინის პრემიერ-მინისტრად არჩევას. რუსეთის პრემიერ-მინისტრის ოფიციალური საიტი ↑ Путин предложил главе ФНС Михаилу Мишустину пост премьера. ციტირების თარიღი: 15 January 2020 ↑ Litvinova, Daria (16 January 2020). „Russia's new PM a career bureaucrat with no political aims“. Associated Press. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 16 January 2020. ციტირების თარიღი: 16 January 2020. ↑ „Russian Prime Minister tests positive for Covid-19“. CNN. 30 April 2020. ციტირების თარიღი: 4 May 2020. ↑ „Российский премьер Мишустин заразился коронавирусом“. Настоящее Время. 30 April 2020. ციტირების თარიღი: 4 May 2020. ↑ О признании утратившим силу Указа об исполнении обязанностей Председателя Правительства
დილმუნის ყორღანები

დილმუნის ყორღანები (არაბ. مدافن دلمون) — იუნესკოს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი ბაჰრეინში. ყორღანები განეკუთვნება უმ-ალ-ნარის არქეოლოგიურ კულტურას და თარიღდება ძვ. წ. 2200-1750 წლებით. მოიცავს კუნძულის დასავლეთ ნაწილში მდებარე 21 არქეოლოგიურ ძეგლს. 2019 წელს დილმუნის ყორღანები იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში შეიტანეს. დანიელი არქეოლოგების ჯგუფმა 1950-იან წლებში დაიწყეს ბრინჯაოს ხანის არქეოლოგიური ძეგლის, კალათ-ალ-ბაჰრეინის შესწავლა. მალევე მათ აღმოაჩინეს ყორღანები და საგნები, რომლებიც თარიღდებოდა ძვ. წ. 4100-3700 წლებით. მოგვიანებით გათხრებს სხვა მეცნიერებიც შეუერთდნენ, რომლებსაც დანიელების აღმოჩენის წყალობით უკვე ჰქონდათ წარმოდგენა რეგიონის ყორღანების სტრუქტურაზე. ყველა ყორღანი შედგებოდა ცენტრალური დასაკრძალი დარბაზისაგან, რომელიც ჩასმულია კედლებში და დაფარულია მიწაყრილით. ყორღანების ზომა განსხვავებულია, მათი უმრავლესობა 4,5-9 მეტრი დიამეტრისაა, ხოლო სიმაღლით 1-2 მეტრი. მცირე ზომის ყორღანები, როგორც წესი, მხოლოდ ერთ დარბაზს შეიცავს. დარბაზი მართკუთხა ფორმისაა, რომელსაც ჩრდილო-აღმოსავლეთით ერთი ან ორი ნიშა აქვს. ↑ Seven cultural sites inscribed on UNESCO’s World Heritage List ↑ Bahrain digs unveil one of oldest civilisations (2013-05-21). ↑ In Bahrain, development chips away at world's largest, oldest burial site (2013-11-01). ↑ Flemming Højlund, 2007, The Burial Mounds of Bahrain: Social Complexity in Early Dilmun ↑ Crawford, 2016, Dilmun Temple At Saar ↑ Flemming Højlund, 2007, The Burial Mounds of Bahrain: Social Complexity in Early Dilmun. ↑ Crawford, 2016, Dilmun Temple At Saar.