laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
დავით II (ეთიოპია)

დავით II ეთიოპიელი (ამჰარულად: ዳዊት დავით), ტახტზე ავიდა როგორც იმპერატორი ანბასა სეგადი (ამჰარულად: አንበሳ ሰገድ, 'ის ვისაც ლომები ეთაყვანებიან'), ხშირ შემთხვევაში დაბადების სახელითაც მოიხსენიებენ: ლებნა დენგელი (ამჰარულად: ልብነ ድንግል; დ. 1501 წელი — გ. 1540, 2 სექტემბერი) — ეთიოპიის იმპერატორი, სოლომონის დინასტიიდან. ის იყო იმპერატორ ნა'ოდის და დედოფალი ნა'ოდ მოგასას ვაჟი.
სირიის უდაბნო

სირიის უდაბნო — სტეპებისა და ნამდვილი უდაბნოს კომბინაცია არაბეთის ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთ ნაწილში. მისი ფართობი შეადგენს 200 000 კვადრატულ მილს (321 868,8 კმ²-ს). სირიის უდაბნო გეოგრაფიულად არაბეთის უდაბნოს ნაწილია. მოიცავს თანამედროვე სირიის, ერაყის, იორდანიისა და საუდის არაბეთის ტერიტორიებს. დასავლეთით ესაზღვრება მდინარე ორონტესის ხეობა, აღმოსავლეთით კი მდინარე ევფრატი. ჩრდილოეთით, სირიის ტერიტორიაზე, უდაბნოს ენაცვლება სირიის ერთ–ერთი ყველაზე ნაყოფიერი მიწები. სამხრეთით გადადის არაბეთის ნახევარკუნძულის სხვა უდაბნოებში. სირიის უდაბნოში ბევრი ოაზისია, მათ შორის გამორჩეულია პალმირა. აღსანიშნავია, რომ სირიის დედაქალაქი დამასკოც სწორედ ამ ოაზისში მდებარეობს. უდაბნოში ბანიდრობენ სირიული ზაზუნები. ისტორიულად, ეს ტერიტორია დასახლებული იყო ბედუინთა ტომებით, რომლებიც აქ დღემდე სახლობენ, ძირითადად ოაზისების მიმდებარე დასახლებებში. ↑ Syrian Desert. Mahalo.com. ციტირების თარიღი: 2011-02-02. ↑ Syrian Desert, New International Encyclopedia, Edition 2, Published by Dodd, Mead, 1914, Arabia, page 795 and Syrian Desert, Encarta ↑ Britannica entry Al-Hamad კოორდინატები: 33°20′00″N 38°50′00″E﻿ / ﻿33.3333° ჩ. გ. 38.8333° ა. გ.﻿ / 33.3333; 38.8333
სერგეი ბუბნოვი

სერგეი ნიკოლოზის ძე ბუბნოვი (რუს. Бубнов, Сергей Николаевич; დ. 27 ივლისი [ძვ. სტ. 15 ივლისი], 1888, პეტერბურგი — გ. 16 ნოემბერი, 1957, ბერლინი) — გერმანელი გეოლოგი. ბერლინის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი (1949). 1906 წელს ოჯახთან ერთად რუსეთიდან საცხოვრებლად გერმანიაში გადავიდა. 1910 წელს დაამთავრა ფრაიბერგის უნივერსიტეტი. გრაიფსვალდისა (1929–1950 ) და ბერლინის (1950 წლიდან) უნივერსიტეტების პროფესორი. 1950 წლიდან იყო გეოტექტონიკის ინსტიტუტის დირექტორი. მისი ძირითადი შრომები ეხება რეგიონულ და საერთო გეოტექტონიკის საკითხებს. ბუბნოვმა შეადგინა (1923 წელს და მოგვიანებით) დედამიწის ქერქის სტრუქტურული ელემენტების ძირითადი კლასიფიკაცია, ხოლო 1948 წელს ტექტონიკური მოძრაობის კლასიფიკაცია. ბუბნოვის ერთ-ერთი მთავარი თეორიული შრომაა — დედამიწის ციკლის განვითარება. მასვე ეკუთვნის შრომები გერმანიის გეოლოგიური აგებულებისა და ნახშირის ადგილმდებარეობის, აღმოსავლეთ ალპების ტრიასული ფაუნის შესახებ. ბუბნოვმა შეადგინა ასევე ევროპის კონტინენტის პალეოგეოგრაფიული რუკები. მინიჭებული აქვს გდრ-ის ეროვნული პრემია. Fennosarmatia, В., 1952: Einführung in die Erdgeschichte, 3 Aufl., B., 1956; Основные проблемы геологии, М., 1960. სერგეი ბუბნოვი — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული) ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 Deutsche Nationalbibliothek Record #118664239 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a>
რემ კოოლჰაასი

რემენტ კოოლჰაასი (ნიდერლ. Remment Koolhaas; დ. 17 ნოემბერი, 1944, როტერდამი, ნიდერლანდები) — ჰოლანდიელი არქიტექტორი, ყოფილი ჟურნალისტი და სცენარისტი, ლონდონის არქიტექტურული ასოციაციის არქიტექტურის სკოლის კურსდამთავრებული. ჰარვარდის უნივერსიტეტის დიზაინის სკოლის არქიტექტურისა და ურბანული დიზაინის პროფესორი. კოლჰაასი შესაძლოა უკეთ ცნობილია საკუთარი წიგნებით ვიდრე შენობებით—მის ხელს ეკუთვნის არქიტექტურის თეორიის რამდენიმე სახელმძღვანელო ნაშრომი, მათ შორის გრაფიკულ დიზაინერ ბრიუს მაუსთან თანამშრომლობით 1995 წელს გამოცემული „S,M,L,XL“. 2000 წელს დაჯილდოვდა პრიცკერის არქიტექტურული პრემიით, 2003-ში საიმპერატორო პრემიით (Praemium Imperiale), ხოლო 2004 წელს კი RIBA-ს ოქროს მედლით. CCTV-ს შტაბ-ბინა, პეკინი, ჩინეთი კასა და მუსიკა, პორტო, პორტუგალია სიეტლის ცენტრალური ბიბლიოთეკა შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „რემ კოოლჰაასი“ ვიკისაწყობში. რემ კოოლჰაასი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
თიჰამა

თიჰამა — არაბეთის ნახევარკუნძულის ვიწრო, სანაპირო რეგიონი წითელ ზღვაზე. ამჟამად ის საუდის არაბეთისა და იემენის შემადგენლობაში შედის. ფართო გაგებით, თიმაჰა წარმოადგენს მთელს სანაპირო ზოლს დაწყებულს აკაბის ყურედან, დამთავრებულს ბაბ–ელ–მანდების სრუტესთან, მაგრამ უფრო ხშირად ამ სახელით მხოლოდ ამ ტერიტორიის სამხრეთ ნახევარს მოიხსენიებენ. შედგება ქვიშის დიუნებისა და ვაკეებისგან, რომლებიც საკმაოდ მშრალია, ამიტომ რეგიონში მხოლოდ რამდენიმე ოაზისი მდებარეობს. რეგიონი მოიცავს მნიშვნელოვან ურბანულ ცენტრებს: ჰოდეიდა, მოჩა, ზაბიდი – იემენში და ჯიზანი, ალ–კუნფუდჰა და ალ–ლითი საუდის არაბეთში. ბოლო დროს, თიჰამას სამ რეგიონად ყოფენ: ჩრდილოეთი ნაწილი, შუა ნაწილი და სამხრეთი ნაწილი. შუა და სამხრეთი ნაწილები მიეკუთვნება არაბეთის ნახევარკუნლის სანაპირო ნისლიან უდაბნოს ეკორეგიონს. თიჰამაში ტემპერატურა ერთ–ერთი ყველაზე მაღალია მთელს დედამიწაზე. ნორმალური ზაფხულის დღის ტემპერატურა 43°C–ია, ტენიანობა 40-60%. ასეთ პირობებთან შეგუება მხოლოდ ადგილობრივებს შეუძლიათ. თიჰამა [1][მკვდარი ბმული] Tihamah. Photos taken by Pascal Meunier
ტარია ტურუნენის დისკოგრაფია

აქ წარმოდგენილია ფინელი საოპერო და როკ მომღერლის ტარია ტურუნენის დისკოგრაფია და ვიდეოგრაფია. ტარია ცნობილია, როგორც სიმფონიური მეტალისა და კლასიკური მუსიკის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი შემსრულებელი მსოფლიოში. 1996 წლიდან 2005 წლის ბოლომდე იგი იყო ფინური ჯგუფის Nightwish მთავარი ვოკალისტი.
დევნა (ფილმი)

დევნა — 1998 წლის ბრიტანული ფილმი, რომლის რეჟისორი და სცენარისტია კრისტოფერ ნოლანი. ის არის ნოლანის პირველი სრულმეტრაჟიანი ფილმი. სურათი მოგვითხრობს ახალგაზრდა მამაკაცის შესახებ, რომელიც უთვალთვალებს ჩვეულებრივ გამვლელებს ლონდონის ქუჩებში. ჯერემი თეობალდი - ახალგაზრდა მამაკაცი ალექს ჰაუ - კობი ლუსი რასელი - ქერათმიანი ჯონ ნოლანი - პოლიციელი დიკ ბრედსელი - მელოტი ბიჭი გილიან ელ-კადი - სახლის მეპატრონე ჯენიფერ ენჯელი - მიმტანი ნიკოლას კარლოტი - ბარმენი დარენ ორმანდი - ბუღალტერი გაი გრინუეი - Heavy #1 ტასოს სტივენსი - Heavy #2 ტრისტან მარტინი - კაცი ბარში რებეკა ჯეიმზი - ქალი ბარში პოლ მეისონი - სახლის მეპატრონის მეგობარი დევიდ ბოვილი - სახლის მეპატრონის მეუღლე კამეოები აქვთ ასევე ფილმის პროდიუსერ ემა თომასს და კომპოზიტორს, დევიდ ჯულიანს. დევნის რეჟისორი კრისტოფერ ნოლანი, ასევე, არის ფილმის სცენარისტი, ოპერატორი, მემონტაჟე და ერთ-ერთი პროდიუსერი. გამომდინარე იქიდან, რომ ნოლანმა ფილმი გადაიღო ლონდონის საუნივერსიტეტო კოლეჯის კინოსაზოგადოების დახმარებით, ფილმი თავიდანვე ჩაფიქრებული იყო დაბალ-ბიუჯეტიან სურათად. მისი ბიუჯეტი მხოლოდ $6,000-ს შეადგენდა. გადაღებები მიმდინარეობდა ლონდონში. ძირითადი სცენები გადაიღეს ნოლანის მეგობრების და მშობლების სახლებში. გადაღებების მიმდინარეობის დროს მისი მშობლების სახლი გაქურდეს და რამდენიმე ნივთი, რომელიც სიუჟეტის მიხედვით ფილმში დაიკარგა, სინამდვილეშიც მოიპარეს. საერთო ჯამში სურათის გადაღებას მთელი წელიწადი დასჭირდა, რადგან გადაღების შესაძლებლობა მხოლოდ შაბათობით ჰქონდათ. კრისტოფერ ნოლანის არაოფიციალური საიტი - დევნა დაარქივებული 2012-04-14 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 Following (1999). Box Office Mojo. ციტირების თარიღი: 19 July 2009.
მეფეთსადგომის ეკლესია

მეფეთსადგომის ეკლესია – ეკლესია კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ თვალადში. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (8 X 5,9 მ), ნაგებია თლილი ქვით, კამარის საბჯენი თაღი აგურისაა, ხოლო კამარა რიყის ქვის. შესასვლელი ორია: დასავლეთ კედლის ცენტრში; მეორე – ჩრდილოეთ კედლის დასავლეთ ნაწილში. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია, მის ორივე მხარეს - სწორკუთხა ნიშები. თითო სარკმელი სამხრეთ და დასავლეთ კედლებშია. ეკლესიის სახურავი ორფერდაა. გადახურულია ღარიანი კრამიტით. საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
თვალადის სამების ეკლესია

თვალადის სამების ეკლესია — ეკლესია კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ თვალადში. თარიღდება XIX საუკუნით. ეკლესია დარბაზულია (7,6 X 5,1 მ), ნაგებია ნატეხი და უხეშად დაკუთხული ქვებით, წყობაში ურევია რიყის ქვაც. ოდნავ შეისრული ფორმის თაღიანი შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილშია. ერთი შესასვლელი ჩრდილოეთ მხრიდანაც არის. ნახევარწრიული, მცირე სიღრმის აფსიდის ღერძზე სწორკუთხა სარკმელია, თითო ასეთივე სარკმელი სამხრეთ და დასავლეთ კედლებშია. აფსიდის სამხრეთ ნაწილში პატარა ნიშია. დარბაზთან შედარებით აფსიდი საგრძნობლად დაბალია. დარბაზის კედლები შელესილია. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 163.
ჭყონდიდი

ჭყონდიდი (მეგრულად „დიდი მუხა“) — წარმართული სალოცავი ხე-კერპი ძველ საქართველოში, „ხე-მცენარეთა თაყვანისცემის საუკეთესო დამამტკიცებელი საბუთი ძველ საქართველოში“, აღმართული იმ ადგილას, სადაც მარტვილის ეკლესიის სატრაპეზო აშენდა მას შემდეგ, რაც ეს მუხა „ამოჰკვეთა ანდრია მოციქულმა, ოდეს მეგრელნი მოაქცია“. ტაძარში ჩაყოლებული წარმართული საკერპო ტაძრის ქვები და ქანდაკებანი ანტიკური ხანის სარიტუალო დანიშნულების არქეოლოგიური მონაპოვარია. ჭყონდიდის მუხას მთელი ეგრისი სცემდა თაყვანს. მისი გაშლილი ტოტების ჩრდილში ხდებოდა დედისერთა ყრმის მსხვერპლად შეწირვის ცერემონიალი - მზისა და მთვარის კეთილი ნებით, თუთაშხას (ორშაბათს, მთვარის დღეს). თათბირზე უხუცესნი ყრმას შეარჩევდნენ და ბჟას დღას (მეგრ. მზის დღეს, კვირას, სვან. მიჟ-ლადეღ) საზეიმო ვითარებაში ეტლით მიყვანილ ყრმას სწირავდნენ მუხას (ჭყონს), ერთადერთ ცნობილ ხე-კერპს საქართველოში (თუმცა სვანეთში, სოფლის მოედანზე, სვიფზე მუდამ იდგა ხოლმე რომელიმე დიდი ხე, რომელსაც აგრეთვე წმინდა ხედ თვლიდნენ). ეს იყო მაშინ, როცა საქართველოში კერპთა, ბომონთა თაყვანისცემის დიდი ტრადიცია იყო. თაყვანს სცემდნენ განსაკუთრებით მუხას, ურთხელას, ფიჭვს, ცაცხვს. მუხის თაყვანისცემის ნიმუშია ჭყონდიდი. ეს დიდი მუხა, „საქართველოს დოდონი“, მდგარა იმ ალაგას, სადაც ახლა მარტვილის ძველი ტაძარია. მუხის ძირთან აღმართული ტაძრის წინ ფოთლის შრიალში ხალხი ღმერთს შეჰღაღადებდა. აკაკი გელოვანი, მითოლოგიური ლექსიკონი — გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“, თბ., 1983. ↑ ივ. ჯავახიშვილი ↑ ექვთიმე თაყაიშვილი, ძველი საქართველო, III, 39.
არალყუმი

არალყუმი — ასე უწოდებენ უდაბნოს, რომლის ადგილასაც ერთ დროს არალის ზღვა მდებარეობდა. მის სამხრეთით და დასავლეთით, უზბეკეთისა და ყაზახეთის ტერიტორიებზე მდებარეობს არალის ზღვის ნარჩენები. უდაბნოს ქვიშა შეიცავს მარილს, ზღვის დეპოზიტებს, მინერალების ნაშთებს, რომლებიც არალის ზღვაში მორწყული მინდვრებიდან ჩაედინებოდა. უდაბნო აღმოსავლეთ-დასავლეთის ჰაერის მასების ძლიერი გადაადგილების არეალში მდებარეობს, რის გამოც, პესტიციდები, რომლებიც ქარს მტვრის სახით გადააქვს, ანტარქტიდაშიც კი აღმოაჩინეს პინგვინების სისხლში. ეს მტვერი აღმოჩენილ იქნა ასევე გრენლანდიის მყინვარებში, ნორვეგიის ტყეებსა და რუსეთის ველებზე. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: არალყუმი Siegmar-W. Breckle: Combating desertification and rehabilitation of the salt deserts in the region at the Aral Sea დაარქივებული 2010-03-05 საიტზე Wayback Machine. Walter Wucherer: Primary succession on the dry sea floor of the Aral Sea დაარქივებული 2009-02-25 საიტზე Wayback Machine. ↑ Aral Sea დაარქივებული 2009-03-16 საიტზე Wayback Machine. State of Environment of the Aral Sea Basin. Regional report of the Central Asian States. (2000)
Angels Fall First

Angels Fall First — ფინური სიმფონიური-მეტალ ჯგუფ Nightwish-ის სადებიუტო ალბომი, რომელიც 1997 წელს Spinefarm Records-მა გამოსცა. 2009 წლის მდგომარეობით მხოლოდ ფინეთში გაიყიდა ალბომის 36,000 ასლი. Angels Fall First განსხვავდება დანარჩენი ალბომებისგან. ალბომი უფრო მეტად ფოლკ-მეტალის ჟანრს ეხმიანება. მიუხედავად იმისა, რომ სინგლი „The Carpenter“ ფინური ჩარტის მესამე ადგილზე იყო, Nightwish არც ისეთი პოპულარული იყო მანამ, სანამ მეორე ალბომი, Oceanborn, არ გამოუშვა. ჯგუფი ტარია ტურუნენი - ვოკალი ტუომას ჰოლოპაინენი - ფორტეპიანო, სინთეზატორი, ვოკალი (სიმღერებში: 2, 3, 4, 9) ემპპუ ვუორინენი - გიტარა, აკუსტიკური გიტარა, ელექტრო გიტარა იუკა ნევალაინენი - დასარტყმელი საკრავები მოწვეული მუსიკოსები ესა ლეჰტინენი - ფლეიტა ჯგუფის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2010-12-31 საიტზე Wayback Machine. ↑ Rivadavia, Eduardo. Nightwish – Angels Fall First review. AllMusic. All Media Network. ციტირების თარიღი: 25 აგვისტო 2014 ↑ Popoff, Martin (1 აგვისტო, 2007). The Collector's Guide to Heavy Metal: Volume 3: The Nineties. Burlington, Ontario, Canada: Collector's Guide Publishing, გვ. 313. ISBN 978-1-894959-62-9.  ↑ „Nightwish - Angels fall First“. Metal Hammer (გერმანული). April 1998. ციტირების თარიღი: 25 აგვისტო 2014.
თვალადის წმინდა გიორგის ეკლესია

თვალადის წმინდა გიორგის ეკლესია – ეკლესია კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ თვალადში. თარიღდება XIX საუკუნით. ეკლესია დარბაზულია (9,4 X 6,1 მ), ნაგებია ნატეხი და რიყის ქვით, ზოგან კედლების წყობაში, სარკმლებისა და კარის თაღებზე გამოყენებულია აგური. ეკლესია დაზიანებულია. ორივე მხარეს თაღოვანი შესასვლელი სამხრეთითაა. უჩვეულოდ ღრმა ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე სარკმელია. აფსიდის კედლებში სამი სწორკუთხა ნიშია. თითო სარკმელია ეკლესიის დანარჩენ სამ კედელში. ეკლესია შიგნიდან შელესილი და მოხატული ყოფილა. დარბაზი კამარით ყოფილა გადახურული. საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
თვალადის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია

თვალადის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია — ეკლესია კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ თვალადში. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (8,1 X 6,25 მ), ნაგებია დიდი ზომის უხეშად დაკუთხული და პირმოსწორებული ქვებით. ოდნავ გაბრტყელებულ ნახევარწრიულ აფსიდში თაღოვანი სარკმელია, მის გვერდებზე - თითო სწორკუთხა ნიში. აფსიდის სატრიუმფო თაღი აგურითაა ამოყვანილი. თითო თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი ეკლესიის დასავლეთ და სამხრეთ კედლებშიც. ეკლესიას ორი შესასვლელი აქვს: დასავლეთით და ჩრდილოეთით. დარბაზი გადახურულია წვრილი ქვით ნაშენი ნახევარწრიული კამარით, რომელიც ერთსაფეხურიან პილასტრებზე დაბჯენილ თაღს ეყრდნობა. კედლები შელესილი ყოფილა. ფასადების კედლები დასრულებულია მარტივი პროფილის ლავგარდნით. დასავლეთ ფასადის ცენტრში ცისფრად მოჭიქული აგურით გამოყვანილია დიდი ზომის ჯვარი. საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
ფუნაგისის წმინდა გიორგის ეკლესია

ფუნაგისის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ იგოეთის სამხრეთ-დასავლეთით, ფერდობზე. თარიღდება ადრინდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (7,1 X 4,8 მ), ნაგებია უხეშად დაკუთხული და პირგათლილი მოზრდილი ლოდებით. წყობაში ურევია რიყის ქვა და აგური. ეკლესია დაზიანებულია. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. გარედან კარის ზედა ნაწილი ჩამონგრეულია, შიგნიდან კარს 2,15 მეტრი სიგრძის არქიტრავის გათლილი ქვა ადევს. ნახევარწრიული აფსიდის კონქი გაბრტყელებულია. მას მარტივ კონსოლებზე დაყრდნობილი ასეთივე ფორმის სატრიუმფო თაღი აქვს. ნახევარწრიული კამარით გადახურული დარბაზი შელესილი და მოხატული ყოფილა. საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
ქალი სარკეში (სერიალი)

ქალი სარკეში (ესპ. La Mujer en el Espejo) — კოლუმბიური ტელესერიალი, რომელიც Telemundo-ს მიერ 2004-2005 წლებში იქნა გამოშვებული. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ხულიანა სოლერისათვის მარტოობა ცხოვრების მუდმივი ნაწილია. მას ნამდვილი სიყვარული არასოდეს წვევია. ხულიანა წესიერი, მომხიბვლელი, ჭკვიანი, თუმცა გარეგნულად შეუხედავი გოგონაა. მიუხედავად ამისა ბედისწერა მას ახალი ცხოვრების დაწყების შანსს აძლევს. დეიდა მერსედესი გოგონას ძველ, ჯადოსნურ სარკეს აჩვენებს. სარკე ხულიანას ულამაზეს ქალად გადააქცევს. თუმცა ამ სილამაზეს რამდენიმე მინუსი აქვს. პირველი ის, რომ ლამაზმა ხულიანამ სარკეში რომ ჩაიხედოს, სარკეში კვლავ მახინჯი გამოჩნდება და მეორე ის, რომ გოგონა მომხიბვლელი მხოლოდ დღისითაა, ღამე მას თავისი ნადვილი გარეგნობა უბრუნდება. ხულიანა, მარიცა ფერერის სახელით, მუშაობას დაიწყებს კოსმეტიკურ კომპანიაში Mutti Enterprises-ში, რომლის მფლობელია გაბრიელ მუტი. სამსახურში მარიცა გაიცნობს და შეუყვარდება კომპანიის მფლობელის შვილი მარკოს მუტი. თუმცა მარიცამ არ იცის, რომ მარკოსი გაბრიელის აყვანილი შვილია, ხოლო გაბრიელის ნამდვილი შვილი თავად არის. მარიცა ფერერს სამსახურში უამრავი წინააღმდეგობის გადატანა უწევს. მას უპირისპირდება გაბრიელის ბოროტი მეუღლე ბარბარა მონტესინოსი. ბარბარა თავისი საყვარლის, ალბერტოს მეშვეობით ყველაფერს აკეთებს, რათა ქმრის ქონება ხელში ჩაიგდოს. იგი მარიცას უამრავ მახეს უგებს. ერთ დღეს ბარბარა ცეცხლში დაიწვება და სრულად დამახინჯდება. მანამდე კი იგი სარკის საიდუმლოს შეიტყობს. ბარბარა სარკეს იპარავს და ისურვებს, მინდა მარიცა ფერერი გავხდეო. დამახინჯებული ბარბარა, ილამაზეს მარიცად იქცევა, ხოლო ულამაზესი მარიცა, კვლავ შეუხედავ ხულიანად გადაიქცევა. „La mujer en el espejo“ (2004) — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
იგოეთის ღვთისმშობლის ეკლესია

იგოეთის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ იგოეთის სამხრეთ-დასავლეთით. თარიღდება ადრინდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (5,85 X 4 მ), ნაგებია უხეშად დაკუთხული და პირგათლილი მოზრდილი ლოდებით, წყობაში გამოყენებულია რიყის ქვაც. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. მცირე სიღრმის აფსიდის ღერძზე ვიწრო სწორკუთხა სარკმელია, მის ორივე მხარეს — თითო სწორკუთხა ნიში. კონქი ნაგებია რიყის ქვით. ინტერიერი შელესილი და მოხატული ყოფილა. შეკეთების დროს სატრიუმფო თაღი კრამიტით ამოუყვანიათ. საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
კურცხალი

კურცხალი — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ხულოს მუნიციპალიტეტში (დეკანაშვილების თემი), მდინარე უჩხოსწყლის (აჭარისწყლის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 1140 მ, ხულოდან 10 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 13 ადამიანი. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 87.
ლაბაიძეები (ხულოს მუნიციპალიტეტი)

ლაბაიძეები — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ხულოს მუნიციპალიტეტში (ღორჯომის თემი). მდებარეობს მესხეთის ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ღორჯომისწყლის (აჭარისწყლის მარჯვენა შენაკადი) ხეობაში. ზღვის დონიდან 1500 მ, ხულოდან 15 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 225 ადამიანი. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 95.
იგოეთის წითელი საყდარი

იგოეთის წითელი საყდარი – ეკლესია კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ იგოეთის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, თბილისი-გორის გზის პირას, ქ. კასპის გადასახვევიდან 150 მეტრზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. 1983 წელს ძეგლს ჩაუტარდა სარესტავრაციო სამუშაოები. ეკლესია დარბაზულია (10 X 6,15 მ), ნაგებია ძირითადად მუქი წითელი ფერის აგურით, წყობაში ჩართულია ნატეხი და რიყის ქვაც. შესასვლელი დასავლეთიდანაა. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე ფართო სარკმელია, მის ორივე მხარეს - თითო ღრმა თაღოვანი ნიში. ორი სარკმელი სამხრეთ კედელშია, ერთი - დასავლეთისაში. გრძივი კედლები დანაწევრებულია ორსაფეხურიანი მასიური პილასტრით, რომლებსაც ცილინდრული კამარის საბჯენი თაღები ეყრდნობა. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 164-165. მაკალათია ს., ლეხურას ხეობა, თბ.,1964 წ. ↑ აქედან მომდინარეობს ძეგლის სახელწოდება
მანიაკეთი

მანიაკეთი — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ხულოს მუნიციპალიტეტში (დიოკნისის თემი), მდინარეების აჭარისწყლისა და სხალთის წყალგამყოფის ჩრდილოეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 1160 მ, ხულოდან 10 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 298 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 409. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
მახალაკაური

მახალაკაური — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ხულოს მუნიციპალიტეტში (ფუშრუკაულის თემი), მდინარე სხალთის (აჭარისწყლის მარცხენა შენაკადი) მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1045 მ, ხულოდან 35 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 82 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 515-516. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
მერჩხეთი

მერჩხეთი — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ხულოს მუნიციპალიტეტში (ღორჯომის თემი). მდებარეობს მესხეთის ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ღორჯომისწყლის (აჭარისწყლის მარჯვენა შენაკადი) ზემოთში. ზღვის დონიდან 1550 მ, ხულოდან 16 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 117 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 596. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
მეხელაშვილები (ხულოს მუნიციპალიტეტი)

მეხელაშვილები — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ხულოს მუნიციპალიტეტში (ღორჯომის თემი). მდებარეობს მესხეთის ქედის სამხრეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 1350 მ, ხულოდან 17 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 156 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 652. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
მთისუბანი (ხულოს მუნიციპალიტეტი)

მთისუბანი (ყოფილი მუმსუი) — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ხულოს მუნიციპალიტეტში (თხილვანის თემი). მდებარეობს არსიანის ქედის დასავლეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 1450 მ, ხულოდან 45 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 167 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 672. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს უწყებები, №1-2 (14-15), გვ. 34, თბ., 1948 წ. ISSN 0203-2023 ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
მინთაძეები (ხულოს მუნიციპალიტეტი)

მინთაძეები — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ხულოს მუნიციპალიტეტში (ღორჯომის თემი). მდებარეობს მესხეთის ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ღორჯომისწყლის (აჭარისწყლის მარჯვენა შენაკადი) ხეობაში. ზღვის დონიდან 1200 მ, ხულოდან 16 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 175 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 713. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
პრეაჰ-ვიჰეარის ტაძარი

პრეაჰ-ვიჰეარის ტაძარი (ტაი. ปราสาทเขาพระวิหาร) – ქმერების იმპერიის სატაძრო კომპლექსი. ეკუთვნოდა ღმერთ შივას. ტაძარი წარმოადგენს სადავო ტერიტორიას კამბოჯასა და ტაილანდს შორის. 2008 წლიდან ძეგლი იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში შეიტანეს. 2011 წლის 6 თებერვალს ტაძარი ნაწილობრივ დაზიანდა ტაილანდის არმიის მიერ განხორციელებული დაბომბვის შედეგად. ტაძრის მშენებლობა დაიწყო 893 წელს, ქმერების მეფის იაშოვარმან I-ის (889–910) მეფობის დროს. მსოფლიო მემკვიდრეობის სია აზიასა და ოკეანეთში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: პრეაჰ-ვიჰეარის ტაძარი Preah-Vihear.com დაარქივებული 2013-11-16 საიტზე Wayback Machine. Case Concerning the Temple of Preah Vihear დაარქივებული 2008-09-18 საიტზე Wayback Machine. UNESCO Official Preah Vihear World Heritage Site Page Temple of Doom დაარქივებული 2011-06-27 საიტზე Wayback Machine. ↑ ამერიკის ხმა, კონფლიქტი ტაძრის გამო
დეპორტაცია

დეპორტაცია — ადამიანის ან ადამიანების ჯგუფის სახელმწიფოდან გაძევება. მიუხედავად იმისა, რომ სასჯელის მოსახდელად გადაყვანას, ექსტრადიციასა და დეპორტაციას შედეგობრივად ერთი და იგივე ეფექტი აქვს, პირის გაძევება ქვეყნის ტერიტორიიდან, სამივე პროცედურას თავისი წესები და მიზნები გააჩნია. სასჯელის მოსახდელად გადაყვანის შემთხვევაში, პირი უცხო სახელმწიფოდან სამშობლოში გადაყავთ სასჯელის მოხდის გასაგრძელებლად. ექსტრადიციის მიზანია პირის ერთი სახელმწიფოდან მეორეში გადაყვანა გასამართლების ან მისჯილი სასჯელის მოხდის მიზნით. დეპორტაცია არის უცხოელის გაძევება იმ მიზეზით, რომ ის გამძევებელი სახელმწიფოს საზოგადოებრივ წესრიგს საფრთხეს უქმნის. გაძევება ↑ Henckaerts, Mass Expulsion in Modern International Law and Practice, 1995, p. 4-5. ↑ იხ. მაგალითად მსჯავრდებული პირების გადაყვანის შესახებ ევროპული კონვენცია|http://conventions.coe.int/Treaty/en/Treaties/Html/112.htm ↑ იხ. მაგალითად ექსტრადიციის შესახებ ევროპული კონვენცია|http://conventions.coe.int/Treaty/en/Treaties/Html/024.htm%7C}} ↑ იხ. მაგალითად აშშ-ს უზენაესი სასამართლოს გადაწყვეტილება საქმეზე Fong Yue Ting v. United States, 149 U.S. 697, at 709 (1893).