laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
რიბონუკლეინის მჟავა

რიბონუკლეინის მჟავა (რნმ) — პოლინუკლეოტიდი. დნმ-ისგან განსხვავებით მისი მოლეკულა ერთჯაჭვიანია. რნმ მონაწილეობს ცილის ბიოსინთეზში. უჯრედში არის რამდენიმე სახის რნმ. პირველი სახის — რნმ-სატრანსპორტოა (ტ-რნმ). ზომების მიხედვით ეს ყველაზე პატარა რნმ-ა. ის აკავშირებს ამინომჟავებს და გადააქვს ცილის სინთეზის ადგილზე. მეორე სახის — რნმ ინფორმაციულია (ი-რნმ). ზომების მიხედვით 10-ჯერ დიდია ტ-რნმ-ზე. მისი ფუნქცია იმაში მდგომარეობს, რომ ინფორმაცია სტრუქტურის შესახებ გადაიტანოს დნმ-დან ცილის სინთეზის ადგილზე. მესამე სახეა — რიბოსომული რნმ (რ-რნმ). მას აქვს ყველაზე დიდი მოლეკულები და შედის რიბოსომის შემადგენლობაში. რიბონუკლეინის მჟავის ყოველი ნუკლეოტიდი შეიცავს საქარიდ რიბოზას, ფოსფორმჟავას ნაშთს და ერთ-ერთ აზოტოვან ფუძეს — ადენინი (A), გუანინი (G), ციტოზინი (C), ან ურაცილი (U). გენეტიკა მოლეკულური ბიოლოგია დნმ
კარლო გალდავა–ოთარაშვილი

კარლო (გოგი) კონსტანტინეს ძე გალდავა-ოთარაშვილი (დ. 17 მარტი, 1922, თბილისი, — გ. 6 ივნისი, 1995, იქვე) — ქართველი არქიტექტორი, საქართველოს დამსახურებული არქიტექტორი (1972). დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი 1947 წელს. საბჭოთა არმიის რიგებში მონაწილეობდა II მსოფლიო ომში. მუშაობდა სხვადასხვა საპროექტო ინსტიტუტში ქ. ყარაღანდასა და თბილისში, საექსპერტო სამმართველოების უფროსად საქართველოს სახმშენში (1980–1983) და თბილისის მთავარ არქიტექტურულ სამმართველოში (1983–1985). ძირითადი ნამუშევრები: ქალაქთმშენებლობითი — თბილისის რუსთაველის მოედნის მიმდებარე ტერიტორიის რეკონსტრუქცია-დაგეგმარება (1953–1955; ო. კალანდარიშვილთან ერთად), თბილისში — ისნის რაიონის დახურული ბაზარი (1949), საცხოვრებელი სახლების კომპლექსები არაყიშვილის ქუჩაზე (1954) და ვაჟა-ფშაველას გამზირზე (1956), ხიდი დიღომში (1956; ა. ქურდიანთან ერთად, კონსტრუქტორი კ. დიდიძე), ადმინისტრაციული სახლები ქ. ტაშკენტში და ქ. ოშში (1977). ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 535.
პალიტრა L

„პალიტრა L“ — ქართული გამომცემლობა. დაარსდა 2005 წელს. გამოსცემს როგორც ქართველი, ისე უცხოელი ავტორების ნაწარმოებების თარგმანებს, საყმაწვილო-შემეცნებით წიგნებს და სხვა. დააარსა ლიტერატურული კონკურსი „გახდი ბესტსელერის ავტორი“. გამოსცემს თემატურ ან ჟანრობრივ ლიტერატურულ სერიებს. თანამშრომლობს უცხოურ გამომცემლობებთან, რომელთა შორის აღსანიშნავია Disney, Penguin Random House, Harper Collins, Curtis Brown, Bloomsbury, Oxford და Scholastic. სხვა პროექტებს შორის არის „გუდას აუდიოწიგნები“ და „მაკულიტერატურა“. გამომცემლობის მიერ წამოწყებული ჟურნალ-გაზეთების ახალ წიგნებში გადაცვლის პროგრამა ითვალისწინებს ხეების გადარჩენას. ოფიციალური საიტი
ასირ გალპერინი

ასირ მარკის ძე გალპერინი (დ. 21 ნოემბერი, 1898, ქ. მიკოლაივი, უკრაინა, — გ. 5 ივნისი, 1974, თბილისი) — საბჭოთა ფეხბურთელი, მწვრთნელი და ფეხბურთის თეორეტიკოსი, წარმოშობით ებრაელი. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1943). 1913 წლიდან თამაშობდა მშობლიური მიკოლაივის (ნიკოლაევი) საფეხბურთო გუნდებში. 1925-1927 წლებში იყო თბილისის დინამოს ცენტრალური თავდამსხმელი, 1928 წლიდან — მწვრთნელი თბილისის განათლების განყოფილების სპორტულ სკოლაში. მისი ხელმძღვანელობით ჩამოყალიბებული გუნდი „მოლოტი“ 1938 წელს გახდა სსრკ ჩემპიონი ჭაბუკთა შორის. შემდეგ გალპერინი იყო თბილისის 35-ე სპეციალური საფეხბურთო სკოლის უფროსი მწვრთნელი, თბილისის ახალგაზრდული საფეხბურთო სკოლის უფროსი, 1942–1945 წლებში თბილისის „დინამოს“ უფროსი მწვრთნელი. Обучение юных футболистов тактике, М., 1958. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. ენციკლოპედია „თბილისი“, თბ., 2002. — გვ. 361, ISBN 99928-20-32-2.
დემეტრე (იმერეთის ერისთავი)

დემეტრე (გ. 1455 წ.) — ბაგრატიონთა დინასტიის დავით ნარინის შტოს ჩამომავალი. იმერეთის ერისთავი შუალედებით, 1401 წლიდან 1455 წლამდე. დემეტრე იყო იმერეთის მეფის ალექსანდრე I-ის (გ. 1389 წ.) და მისი მეუღლის ანა ორბელის ვაჟი. მამამისი ალექსადრე განუდგა საქართველოს სამეფოს 1387 წელს თემურის შემოსევების დროს. მას შემდეგ რაც 1392 წელს მისი ბიძა, მეფე გიორგი I მოკლეს, დემეტრე მეორე ბიძამ კონსტანტინემ წაიყვანა კავკასიის მთებში. იმერეთში დაბრუნება შეძლეს 1396 წელს, როცა კონსტანტინე მეფედ გამოცხადდა. 1401 წელს კონსტანტინე უშვილოდ გარდაიცვალა და ტახტი ახალგაზრდა დემეტრეს დაუტოვა. მაგრამ მის ტახტზე ასვლას ხელი შეუშალა საქართველოს მეფემ გიორგი VII-მ, რომელიც რაკი ამ დროს თავისუფალი იყო თემურლენგთან გაჭიანურებული ომებისგან, იმერეთში გადავიდა ქვეყნის ერთიანობის აღსადგენად. მეგრელმა დადიანებმა და სხვა ლიხთიმერელმა დიდებულებმა შეიპყრეს დემეტრე და გადასცეს გიორგის, რომელიც პატივით მოეპყრო მას და ქართლში, სომხითში უსაფრთხო თავშესაფარში გაგზავნა. საქართველოს მეფემ, ალექსანდრე I-მა ცოლად შეირთო დემეტრეს და თამარი (გ. 1415 წელს) და დემეტრე დანიშნა იმერეთში ვასალ ერისთავად. დემეტრე საქართველოს გვირგვინისადმი ბოლომდე ერთგული დარჩა და გარდაიცვალა 1455 წელს. დარჩა ქალიშვილი - გულაშარი. უარყოფილია ვახუშტი ბატონიშვილის ცნობა, რომ ბაგრატ VI (იმერეთის მეფეთა შემდგომი დინასტიის ფუძემდებელი) დემეტრეს ვაჟი იყო. ვახუშტის ვერსია გაიზიარა მარი ბროსემ მე-19 საუკუნეში და ვერსია დამკვიდრებული იყო მე-20 საუკუნემდე. ის უარყო რამდენიმე მკვლევარმა, ხოლო კირილ თუმანოვმა საბოლოოდ გაარკვია, რომ ბაგრატი საქართველოს მეფის კონსტანტინე I-ის შვილიშვილი იყო. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: დემეტრე (იმერეთის ერისთავი) ↑ Bagrationi Vakhushti (1975). ru:История Царства Грузинского (რუსული). Tbilisi: Nakashidze, N.T. Metsniereba, გვ. 42.  ↑ Toumanoff, Cyril (1949–51). "The Fifteenth-Century Bagratids and the Institution of Collegial Sovereignty in Georgia". Traditio. 7: 190–197
ჟაკარდის მანქანა

ჟაკარდის მანქანა (ფრანგი ფეიქრისა და გამომგონებლის ჟოზეფ მარი ჟაკარის გვარის მიხედვით) — საქსოვი დაზგის სამარჯვი, რომელსაც მსხვილსახიანი ქსოვილების დასამზადებლად იყენებენ. ჟაკარდის მანქანის დახმარებით შეიძლება სახიანი საკაბე და დეკორატიული ქსოვილების, ფარდების, სუფრისა და სხვების დამზადება. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჟაკარდის მანქანა ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 237.
ბელაქნის მაზრა

ბელაქნის მაზრა (რუს. Белоканский уезд; 1841-1842) — რუსეთის იმპერიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. ადმინისტრაციული ცენტრი — ზაქათალა. 1841 წლის 1 იანვრიდან, 1840 წლის 10 (22) აპრილის უმაღლესი დადგენილებით, ჭარ-ბელაქნის ოლქსა და ელისუს სასულთნოსთან ერთად გარდაიქმნა ბელაქნის მაზრად და გაერთიანდა ახლადშექმნილ საქართველო-იმერეთის გუბერნიაში. 1842 წელს ბელაქნის მაზრა გამოყოფილ იქნა გუბერნიიდან და მის ბაზაზე შეიქმნა ბელაქნის ოკრუგი, ხოლო 1844 წლის აპრილში ბელაქნის ოკრუგი გამოეყო საქართველო-იმერეთის გუბერნიას და დაექვემდებარა უშუალოდ ჭარ-ბელაქნის სამხედრო მეთაურს. 1860 წლის 20 აპრილს ჭარ-ბელაქნის ოკრუგი გარდაიქმნა ზაქათალის ოკრუგად და დაექვემდებარა ზემო დაღესტნის მეთაურს, ხოლო 18 ივლისიდან კი სამოქალაქო ნაწილში კავკასიის მეფისნაცვალს დაექვემდებარა, სამხედროში — კვლავ დაღესტნის მეთაურს. ЗАКАТА́ЛЬСКИЙ О́КРУГ ↑ Полное собрание законов Российской империи, собрание 2-ое (1825-1881), т. XV, указ 13368, ст. 237 ↑ «Сборник материалов для описания Тифлисской губернии», Тифлис, 1870, сс. 49-50 ↑ Полное собрание законов Российской империи, собрание 2-ое (1825-1881), т. XXXV, указ 35710, ст. 431 ↑ Полное собрание законов Российской империи, собрание 2-ое (1825-1881), т. XXXV, указ 36026, ст. 917
შვეიცარიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები

შვეიცარიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები — უეფასა და ფიფას წევრი ნაკრები. 2001 წელს ნაკრების მწვრთნელად დაინიშნა იაკობ კუნი. მისი ხელმძღვანელობით შვეიცარია გავიდა ევრო 2004-ს ფინალურ ეტაპზე, სადაც ფრედ ითამაშა ერთი და წააგო ორი მატჩი. მუნდიალი 2006-ზე შვეიცარია შთამბეჭდავად გამოვიდა, გუნდს არცერთი მატჩი არ წაუგია. შვეიცარია გავიდა პირველ ადგილზე ჯგუფში, სადაც მეტოქედ საფრანგეთის ნაკრები ჰყავდა და მერვედფინალში ფრედ დასრულებული მატჩის შემდეგ მხოლოდ პენალტების სერიაში დათმო უკრაინის ნაკრებთან. კუნის ხელმძღვანელობით ბოლო დიდი ტურნირი იყო ევრო 2008, სადაც შვეიცარია მასპინძელი იყო. მიუხედავად დიდი იმედებისა, შვეციარიამ ვერ მოახერხა ჯგუფური ეტაპის გადალახვა. ტურნირის დასრულების შემდეგ კობი კუნი გადადგა და მთავარ მწვრთნელად დაინიშნა ოტმარ ჰიცფელდი. ჰიცფელდმა გუნდს მოაგებინა მუნდიალი 2010-ის პირველი მატჩი ევროპის ჩემპიონ ესპანეთის ნაკრებთან, მაგრამ შვეიცარიამ ვერ მოიგო დანარჩენი ორი მატჩი და გამოეთიშა ტურნირს. ჯგუფური ეტაპის დაძლება გუნდმა მოახერხა შემდგომ, 2014 წლის მუნდიალზე, სადაც მერვედფინალში დამარცხდა არგენტინის ნაკრებთან. ტურნირის დასრულების შემდგომ ჰიცფელდი გადადგა. ოფიციალური საიტი შვეიცარიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები Twitter-ზე
ვერა შუბლაძე

ვერა ამბაკოს ასული შუბლაძე (დ. 8 მარტი, 1917, სოფ. გეზათი, ახლანდ. აბაშის მუნიციპალიტეტი — გ. 29 ივლისი, 1957, თბილისი) — ქართველი პოეტი ქალი, XX საუკუნის პირველი ნახევრის ლირიკული პოეზიის წარმომადგენელი მეგობრობდა გალაკტიონთან და ოლღა ოკუჯავასთან, გოგლა ლეონიძესთან, ირაკლი აბაშიძესთან (რომელმაც მიუძღვნა ლექსი „დავკოცნე შენი ნაფეხურები“), გიორგი ნატროშვილთან, მირანდა გამსახურდიასთან, კონსტანტინე გამსახურდიასთან და ქეთევან ირემაძესთან. მის ლექსებზე კომპოზიტორებმა ლილი იაშვილმა და ნუგზარ ედილაშვილმა არაერთი სიმღერა დაწერეს. სიცოცხლეში გამოიცა ვერა შუბლაძის 10 კრებული. გარდაცვალების შემდეგ გიორგი (გოგლა) ლეონიძის თაოსნობით გამოიცა კრებული „რჩეული“, რომელშიც უკვე გამოქვეყნებულ ლექსებთან ერთად გამოუქვეყნებელი ლექსებიც შევიდა. წინასიტყვაობაც გოგლა ლეონიძემ დაწერა. მისი ლექსები რუსულად თარგმნა რუსმა პოეტმა ქალმა რიმა კაზაკოვამ და 1965 წელს გამოიცა მოსკოვში გამომცემლობა „Советский писатель“-ის მიერ სათაურით „Мгновение разлуки“. იყო პოეტ კალისტრატე (კალე) ბობოხიძის მეუღლე. შვილები: მანანა ბობოხიძე — საქართველოს დამსახურებული მხატვარი; ომარ ბობოხიძე — მელომანი, ჯაზის მოყვარული და ფირფიტების კოლექციონერი. 1957 წელს დაკრძალული იყო მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა ვაკის პანთეონში, 1981 წელს გადმოასვენეს მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. ვერა შუბლაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ფერდინანდ ბჟიკიანი

ფერდინანდ პავლეს ძე ბჟიკიანი (სომხ. Ֆերդինանդ Բժիկյան) (დ. 1 იანვარი, 1905, ყარსი, — გ. 6 სექტემბერი, 1969, დუბნა, მოსკოვის ოლქი, დაკრძალულია თბილისში) — სომეხი რეჟისორი და მსახიობი. საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1950), სომხეთის სახალხო არტისტი (1964). მუშაობდა როსტოვის ნახიჩევანის სომხურ თეატრალურ დასში (1921 წლიდან), შემდეგ — ხარკივის ხელოვნების მუშაკთა სომხურ დასში (1924 წლიდან). 1933 ხარკივში დაამთავრა სარეჟისორო კურსები და იმავე წელს სათავეში ჩაუდგა იქვე ახლად დაარსებულ სომხურ დასს. 1936 წლიდან თბილისის სომხურ დრამატულ თეატრში მუშაობდა რეჟისორად და მსახიობად. 1948–1964 წლებში იყო ამავე თეატრის მთავარი რეჟისორი. ცუცქირიძე შ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. ;. ფერდინანდ ბჟიკიანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ საქართველოს სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს უწყებები. 1950. №19. გვ. 16
მაჩხაანი

მაჩხაანი — დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის სოფლების ზემო მაჩხაანისა და ქვემო მაჩხაანის საერთო სახელწოდება. უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი : [3 ტომად] / შეადგინა ალექსანდრე ელერდაშვილმა. - I-ლი გამოც.. - [თბ.] : ფანტაზია, 2006.
Roxanne

„Roxanne“ — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Police-ის სიმღერა სადებიუტო სტუდიური ალბომიდან Outlandos d'Amour. მისი ტექსტი დაიწერა სტინგის მიერ, პარიზში გამართული კონცერტის შემდეგ. სათაური მომდინარეობს პიესის „სირანო დე ბერჟერაკი“ პერსონაჟისგან. ამ პიესის პოსტერი ეკიდა სასტუმროში, რომელშიც ტრიო დასახლდა. თავდაპირველად სტინგი სიმღერას ბოსა ნოვას სტილის კომპოზიციად განიხილავდა. სტიუარტ კოუპლენდის მიერ შემოთავაზებული იქნა ტანგოს რითმი (სიმღერის ფინალისთვის). სიმღერის დასაწყისში ჟღერს სიცილი და ატონალური აკორდი ფორტეპიანოზე. თავდაპირველად ჯგუფს „Roxanne“ არ მოსწონდა, მაგრამ მენეჯერი მაილზ კოუპლენდი მომავალს იმედით უყურებდა. სწორედ ამ სიმღერამ მოუტანა ჯგუფს პირველი კონტრაქტი A&M Records-თან. გამოცემის შემდეგ იგი წარმატებით არ სარგებლობდა, მაგრამ 1979 წლის აპრილში გამოსულმა განახლებულმა სინგლმა ბრიტანულ ჩარტში #12, ხოლო აშშ ჩარტში - #32 პოზიციები დაიკავა. იგი იქცა The Police-ისა და სტინგის კონცერტების მუდმივ ნომრად და შეტანილია ჯგუფის ყველა ოფიციალურ კრებულში. „Roxanne“-ისთვის გადაღებული იქნა სამი სხვადასხვა პრომო-ვიდეო. პირველში ნაჩვენებია ჯგუფი, რომელიც სიმღერას სცენაზე ასრულებს. ვიდეოს ახლავს შენელებული კადრები. მეორე ვერსიაში ჯგუფი სიმღერას წითელი ფერის განათების თანხლებით ასრულებს. მესამე ვერსია მეორეს იდენტურია, თუმცა წარმოდგენილია კინოფირზე. Roxanne - 3:00 Peanuts - 2:52 1997 - Aswad, ალბომი Big Up. 1997, საქსოფონისტი უორენ ჰილი, ალბომი Shelter. 1999 - ჯორჯ მაიკლი, ალბომი Songs from the Last Century. 2001 - El Tango de Roxanne, ფილმში მულენ რუჟი! 2003 - Fall Out Boy, ალბომი Take This To Your Grave ↑ Gable, Christopher (2009). The Words and Music of Sting. Praeger Publishers, გვ. 8. ISBN 978-0-2759-9360-3.  Prince, David J.. (23 December 2009) The Decade in Music: Top 50 Moments page 3 > The Police Rock the Grammys. Billboard. Prometheus Global Media. ციტირების თარიღი: 2 July 2014. ↑ Piccoli, Sean. (5 July 2007) The Police adjust to touring in the 21st century. PopMatters. ციტირების თარიღი: 2 July 2014. ↑ http://www.discogs.com/Police-Roxanne/release/3361953 ↑ Never Can Say Goodbye:Tribute to Michael Jackson overview. Allmusic.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-12-29. ციტირების თარიღი: 2011-04-20.
კონსტანტინ ბუტეიკო

კონსტანტინე პავლეს ძე ბუტეიკო (რუს. Константи́н Па́влович Буте́йко; დ. 27 იანვარი, 1923, ივანიცა, პრილუკის რაიონი, პოლტავას გუბერნია, უკრაინის სსრ, სსრკ — გ. 3 მაისი, 2003, მოსკოვი, რუსეთი) — საბჭოთა მეცნიერი, ფიზიოლოგი, მედიცინის ფილოსოფოსი და მეცნიერებათა კანდიდატი. ასთმისა და სხვა სუნთქვითი დარღვევების სამკურნალო „ბუტეიკოს მეთოდის“ შემქმნელი. საზოგადოებრივი ორგანიზაცია - „ინფორმატიზაციის საერთაშორისო აკადემიის“ წევრი. 100-ზე მეტი პუბლიკაციის ავტორი სამეცნიერო ნაშრომებისა და გამოგონებებისა სამედიცინო მეცნიერებისა და ტექნოლოგიების სხვადასხვა დარგში. 1946 წელს ჩაირიცხა მოსკოვის სეჩენოვის სახელობის პირველ სამედიცინო ინსტიტუტში. (ახლანდელი ი.მ. სეჩენოვის სახელობის მოსკოვის სამედიცინო აკადემია) და წარჩინებით დაამთავრა 1952 წელს. დაამთავრა კლინიკური ორდინატურა აკადემიკოს ე. მ. ტარეევას კათედრაზე. კლინიკური ორდინატურის დასრულების შემდეგ მან განაგრძო მუშაობა იმავე განყოფილებაში ფუნქციონალური დიაგნოსტიკის ლაბორატორიის ხელმძღვანელად. 1958-1968 წლებში იყო სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ციმბირის ფილიალის კარდიოლოგიის ინსტიტუტის ფუნქციონალური დიაგნოსტიკის ლაბორატორიის გამგე . 1988 წელს მან გახსნა კერძო კლინიკა მოსკოვში. ბუტეიკო გარდაიცვალა მოსკოვში 2003 წლის 2 მაისს. დაკრძალულია ფეოდოსიაში (ყირიმი). ბუტეიკოს მთავარი თეორიული კონცეფციაა, რომ ეგრეთ წოდებული „ცივილიზაციის დაავადებების“ მთავარი მიზეზი არის არასწორი სუნთქვით გამოწვეული მეტაბოლური დარღვევები (ე.წ. „ღრმა სუნთქვის დაავადება“). ბუტეიკომ შესთავაზა სხეულის ძირითადი ფუნქციის ნორმალიზება - გარე სუნთქვის სისტემა - ღრმა სუნთქვის ნებაყოფლობითი აღმოფხვრის მეთოდით. სიტყვა „ნებაყოფლობითი“ აქ ნიშნავს „ცნობიერს“, მაგრამ არა მის მიერ აღმოჩენილი „დაავადების“ „ძალადობრივ“ აღმოფხვრას. ბუტეიკოს მიერ შემოთავაზებული მეთოდოლოგია ამ „დაავადებისგან“ მოსაშორებლად - ბუტეიკოს მეთოდი, რომელიც მის მიერ შემოთავაზებული ასთმისა და „ღრმა სუნთქვის დაავადების“ სხვა სავარაუდო სიმპტომების მოსაშორებლად, გამოიყენება მედიცინაში ბრონქული ასთმის სიმპტომების გასაკონტროლებლად (ფილტვის სუნთქვის ობიექტური გაუმჯობესების არარსებობის შემთხვევაში). 1988 წელს სვერდლოვსკის კინოსტუდიამ გადაიღო დოკუმენტური ფილმი „ექიმი ბუტეიკოს მეგობრები და მტრები“. მეორე ქორწინებაში იგი დაქორწინდა დიდი თეატრის ბალერინა - სუსანა ზვიაგინაზე . შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „კონსტანტინ ბუტეიკო“ ვიკისაწყობში. ↑ Список публикаций на Google citations. ციტირების თარიღი: 2012-06-02 ↑ «Друзья и враги доктора Бутейко» (1988). ციტირების თარიღი: 2016-12-30
ანანაური (მრავალმნიშვნელოვანი)

გეოგრაფიული სახელი ანანაური შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან: ანანაური — არქეოლოგიური ძეგლი კახეთში (ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტი) ანანაური — ვარძიის სამონასტრო კომპლექსის ნაწილი (ასპინძის მუნიციპალიტეტი)
ანანაური (ვარძია)

ანანაური — კლდეში ნაკვეთი ხუროთმოძღვრული კომპლექსი, „კლდის სოფელი“ საქართველოში, ასპინძის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ვარძიის უკიდურეს დასავლეთ ნაწილში. უჭირავს დიდი ტერიტორია. გამოქვაბული კომპლექსის გარდა მოიცავს ბაღებისა და ვენახებისთვის მოწყობილ ტერასებს, საერთო დანიშნულების კლდეში ნაკვეთ საცხოვრებლებს. მათ შორისაა ორსართულიანი სახლი თავისი ბოსლით, კლდის ლოდში გამოკვეთილი საწნახლითა და წყალსაცავით. სოფლის მთავარი ნაგებობა კლდეში გამოკვეთილი X–XII საუკუნეების ეკლესიაა, რომელიც ზემო ტერასაზე მდებარეობს. ეკლესიას წინ ეგვტერი აქვს. ეკლესიის მოხატულობა პალეოლოგოსთა ხანას მიეკუთვნება და XV საუკუნეშია შესრულებული, ეგვტერისა — XII–XIII საუკუნეების მიჯნაზე. ტაძრის გაწმენდის შემდეგ ეკლესიაში აღმოჩნდა უფრო ძველი მოხატულობის კვალი, რომელიც, შესაძლებელია, ეგვტერის მოხატულობის თანადროული ან უფრო ადრინდელიც იყოს. სახელწოდება „ანანაური“ ახლა მხოლოდ ეკლესიას შერჩა. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. კლდიაშვილი ა., ვარძიის ანანურის ეკლესიისა და მიმდებარე დასავლეთის სათავსის მოხატულობათა შედარება, «ძეგლის მეგობარი», 1986, № 3. Гаприндашвили Г. М., Вардзиа, Л., 1975.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 8236
ბუბა (დოკუმენტური ფილმი)

ბუბა — რეჟისორ ნუცა ღოღობერიძის დოკუმენტური ფილმი, რომელიც გადაიღო გერმანიაში 1930 წელს ფილოსოფიის ფაკულტეტის დამთავრების შემდეგ. ფილმის სა­ხელ­წო­დე­ბა მყინ­ვარ ბუბას უკავ­შირ­დე­ბა. მასში აღწერილია რაჭველთა რო­გორც ყოფა-ცხოვ­რე­ბისა და ტრა­დი­ცი­ე­ბის ამ­სახ­ვე­ლი ეპი­ზო­დე­ბი, ისე მე­წყრუ­ლი პრო­ცე­სე­ბი, ქვა­თაც­ვე­ნა, წყალდიდობა, ხე-ტყის მო­პო­ვე­ბა. ფილმი მოგვითხრობს ასევე იმაზე, თუ რო­გორ ყალიბდებოდა შოვი სა­კუ­რორ­ტო ზონად. სიუჟეტის მიხედვით, რაჭა­ში ჩა­სუ­ლი მოგ­ზა­უ­რი იწყებს ამ კუ­თხის გაც­ნო­ბას. ფილმი ხუთი ნა­წი­ლი­სა­გან შედ­გე­ბა. ყო­ვე­ლ ნაწილს თან ახლავს შესაბამისი ეპიზოდის მოკლე შინაარსი. ფილმის ოპე­რა­ტო­რია სერ­გეი ზა­ბოზ­ლა­ე­ვი, მხატ­ვა­რი - და­ვით კა­კა­ბა­ძე, ხან­გრძლი­ვო­ბა - 45 წუთი. ფილ­მი "სა­ხკინმრეწ­ვის“ პრო­დუქ­ტია. ნუცა ღო­ღო­ბე­რი­ძე პირ­ვე­ლი ქარ­თვე­ლი ქალი რე­ჟი­სო­რია, ხოლო "ბუბა" მისი პირ­ვე­ლი ნა­მუ­შე­ვა­რი, რო­მე­ლიც საბ­ჭო­თა რეპ­რე­სი­ე­ბამ­დე და გა­და­სახ­ლე­ბამ­დე გა­და­ი­ღო. დოკუმენტური ფილმი მა­შინ­ვე აიკ­რძა­ლა, მოგ­ვი­ა­ნე­ბით კი აკ­რძა­ლეს მისი 1933 წელს გა­და­ღე­ბუ­ლი ფილ­მი "უჟ­მუ­რიც“. ნუცა (ნინო) ხუციშვილი-ღოღობერიძე იყო ქართველი რეჟისორის ლანა ღოღობერიძის დედა. ლანა ღოღობერიძე იხსენებს: ფილმის მოძიებაში ლანა ღოღობერიძეს ლაშა ბაქრაძე დაეხმარა. დოკუმენტური ფილმი 2016 წელს იპოვეს. "ბუბა" აჩვენეს ამე­რი­კაში­, სამ­ხრეთ კო­რე­აში­, საფ­რან­გეთ­სა და გერ­მა­ნი­აში­. 1930 წელი, ფილმი "ბუბა", რომლითაც ნუცა ღოღობერიძემ შოვის ტრაგედია იწინასწარმეტყველა - რას ჰყვება ლანა ღოღობერიძე დედის გადაღებულ, საბჭოთა ხელისუფლების აკრძალულ და 2016 წელს ძლივს ნაპოვნ ფილმზე? ბუბა - დოკუმენტური ფილმი (1930) ↑ 1930 წელი, ფილმი "ბუბა", რომლითაც ნუცა ღოღობერიძემ შოვის ტრაგედია იწინასწარმეტყველა - რას ჰყვება ლანა ღოღობერიძე დედის გადაღებულ, საბჭოთა ხელისუფლების აკრძალულ და 2016 წელს ძლივს ნაპოვნ ფილმზე?
ბალიქლი (არჰავის რაიონი)

ბალიქლი (თურქ. Balıklı) — სოფელი თურქეთში, არჰავის რაიონში, ართვინის პროვინციაში. 2021 წლის მონაცემებით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 114 კაცს. ძველი ქართლი სახელია ფილარგეთი. ↑ 1.0 1.1 გოგოხია ბ., აღმოსავლეთ ლაზეთის ისტორია და გვარსახელები, თბ., 2019, გვ. 171 ↑ Köy, Turkey Civil Administration Departments Inventory. Retrieved 30 January 2023. ↑ Address-based population registration system (ADNKS) results dated 31 December 2021 tr (XLS). TÜİK. ციტირების თარიღი: 30 January 2023 ↑ Taner Artvinli, Artvin Yer Adları Sözlüğü, İstanbul, 2013, s. 65, 71, 259, 272, ISBN 978-605-5708-85-6.
ჟიკჟიკობა ღამე

ჟიკჟიკობა ღამე (მენიპეა ერთ სცენად) — პიესა, ჟანრობრივად სევდიანი დრამა, დაწერილი 2009-2010 წლებში მიხო მოსულიშვილის მიერ. ამ პიესას წინ უძღვის ვაჟა-ფშაველას სტრიქონები პოემიდან „ალუდა ქეთელაური“: პიესა ომის შემდეგ იძულებით მიტოვებულ სოფლებზეა, ომში უსაფლაოდ დაკარგულ მიცვალებულებზე და საქართველოს უახლესი ისტორიის, ოკუპაციის შემდეგ დარჩენილ ტკივილზე. აღდგომის ღამეს თავისი პაპა-ბებიის სასაფლაოზე, მეუღლისა და დედის თანხლებით მისულ ილიკოს გარდაცვლილი ბებია ოლა და პაპა ილა გამოეცხადებიან. აღდგომის ღამეს, რომელსაც ჟიკჟიკობა ღამეს ეძახიან იქაურები, ილიკო დედამისთან და მეუღლესან ერთად გადის თავისი პაპა-ბებიის სასაფლაოზე. მას ესმის წინაპრების ლაპარაკი, რაც მისთვის ისაა, რასაც სამშობლო ჰქვია. ოლა — გარდაცვლილი ბებია. ილა — გარდაცვლილი პაპა. ილიკო — ჯერ ცოცხალი შვილიშვილი. რადიოთეატრი, რეჟისორი ზურაბ კანდელაკი, ხმის ოპერატორი ბაკო ხვიჩია, 2018 ნოდარ დუმბაძის სახელობის მოზარდ მაყურებელთა თეატრი, რეჟისორი და ინსცენირების ავტორი ეკატერინე კატო შარიქაძე, 2024 წლის 9 მარტი 2010 წლის 16-24 აპრილი — „ლიტერატურული გაზეთი“, #24, გვერდები 6-7 2010 წ. — წიგნში „თითქმის პიკასო და ცოტა ბოსხი, მარჯვნიდან“. ISBN 978-99940-60-87-0 მიხო მოსულიშვილი "ჟიკჟიკობა ღამე" (რადიოთეატრი) „ჟიკჟიკობა ღამე“ „ჟიკჟიკობა ღამე“ მოზარდ მაყურებელთა თეატრში ↑ „ალუდა ქეთელაური“. მესამე თავი. ↑ „ჟიკჟიკობა ღამე“ (პიესის ტექსტი „ლიტერატურული გაზეთის“ 2010 წლის 16-24 აპრილის 24-ე ნომერში) ↑ Mixo Mosulišvili (2010), Titqmis picaso da cota boskhi, marjvnidan, Tbilisi, Georgia: Saari, http://openlibrary.org/books/OL24988611M/Titqmis_picaso_da_cota_boskhi_marjvnidan
ხრამის დიდი გორა

ხრამის დიდი გორა — ადრინდელი სამიწათმოქმედო კულტურის (გვიანი ნეოლითი/ხალკოლითი, ძვ. წ. VI-IV ათასწლეული) გორანამოსახლარი მარნეულის ვაკეზე, სოფელ თაქალოს სამხრეთ-დასავლეთით, მდინარე ხრამის მარჯვენა ნაპირას (მარნეულის მუნიციპალიტეტი). გათხრები დაიწყო 1972 წელს ქვემო ქართლის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (თ. კიღურაძე). ნასახლარი წარმოადგენს ოვალური მოყვანილობის ბორცვს (გათხრებამდე უსახელო იყო). განეკუთვნება შულავერის-შომუთეფეს კულტურის ტიპის დასახლებებს და უდიდესია მარნეულის ჯგუფის თანადროულ ძეგლებს შორის. მისი ფართობი 4,5 ჰა-ს აღემატება, ხოლო სიმაღლე 5 მ-ია. დაფიქსირებულია 9 სამშენებლო ჰორიზონტი. სამშენებლო მასალად გამოყენებული ალიზი სტანდარტულია. რამდენიმე სათავსოს იატაკი ქვემოთ მოგებული იყო ქვებით. № 49 სათავსოს იატაკზე ჭილოფის ანაბეჭდია დადასტურებული. სხვადასხვა ჰორიზონტებზე დადასტურებულია ოვალური მოყვანილობის, ქვები მოგებული სტაციონალური ღია კერა, რომელიც ხშირად ორი კედლის შევხედრის კუთხეშია გამართული. კერამიკული ნაწარმი წარმოდგენილია უხეში, გლუვი და გაპრიალებულზედაპირიანი თიხის ჭურჭლით; ზოგიერთ მათგანში აღმოჩენილია ღვინის უძველესი კვალი. ქვის იარაღებიდან გვხვდება ორმხრივლესილი და სოლისებური ცულებით. აღმოჩენილია ძვლის სადგისები, ლულოვანი ძვლის თოხები და სხვა ნივთები. საინტერესოა თიხის ანთროპომორფული ქანდაკებები, ყველა მათგანი მრგვალ სკულპტურას წარმოადგენს. თ. კიღურაძე, აღმოსავლეთ ამიერკავკასიის ადრესამიწათმოქმედო კულტურის პერიოდიზაცია, თბილისი, 1976. Kiguradze, T. Neolithische Siedlungen von KvemoKartli, Georgien (Materialien zur Allgemeinen und Vergleichenden Archäologie 29). Munich: C. H. Beck, 1986. Sagona A. The Archaeology of the Caucasus. From earliest settlements to the Iron Age. New York: Cambridge University Press, 2018.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 26552 გადაჭრილი გორა დანგრეული გორა იმირის გორა შულავრის გორა
Can't Stand Losing You

„Can't Stand Losing You“ — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Police-ის მეორე სინგლი პირველი სტუდიური ალბომიდან Outlandos d'Amour. მიუხედავად სინგლის პესიმისტური ყდისა, მისი მეორე გამოცემა მოხვდა ბრიტანული ჩარტების #42 ადგილზე. თუმცა, 1979 წლის გამოცემა უკვე ჩარტის პირველ პოზიციაზე მოხვდა. ალბომის გარეკანი სკანდალური იყო, გამოსახულების გამო, რომელზეც წარმოდგენილია თოკზე ჩამოკიდებული სტიუარტ კოუპლენდი. Can't Stand Losing You - 2:58 Dead End Job - 3:30 1995 წელს „Can't Stand Losing You “გამოიცა, როგორც სინგლი საკონცერტო ალბომიდან Live!. ბრიტანული სინგლი Can't Stand Losing You (ჩაწერილია ცოცხლად ბოსტონში) Roxanne (ჩაწერილია ცოცხლად ბოსტონში) Voices In My Head (რემიქსი) Voices In My Head (ორიგინალური ვერსია) ↑ Sutcliffe, Phil & Fielder, Hugh (1981). L'Historia Bandido. London and New York: Proteus Books. ISBN 0-906071-66-6. page 58. ↑ „Dramarama : The 50 Most Scandalous Love Songs“. Vibe. 9 (2): 89. February 2001. ISSN 1070-4701. ↑ Prato, Greg. The Police – Outlandos d'Amour. AllMusic. All Media Network. ციტირების თარიღი: 7 January 2014. ↑ http://www.discogs.com/Police-Cant-Stand-Losing-You-Live/master/109032
გულერ დუმანი

გულერ დუმანი (თურქ. Güler Duman, დ. 30 ივნისი, 1967) — თურქი ხალხური მუსიკის შემსრულებელი, სიმღერების ავტორი, კომპოზიტორი, წამყვანი და მუსიკის მასწავლებელი. ხალხური მუსიკის ერთ-ერთი ყველაზე გაყიდვადი შემსრულებელი გახდა 1980-იანი წლების დასაწყისიდან გამოშვებული ალბომებით. Dost Garip (1980) O Leyli Leyli (1982) Seher Yeli (1984) Mevlayı Seversen (1985) Misafir Geldim (1987) Nazlı Yara Küskünüm (1987) Kulluk Benim Olsun Sultanlık Senin (1988) Ya Dost (1988) Buldular Beni (1990) Duygu Pınarı (Vezrana) (1991) Gül Yüzlü Sevdiğim (1992) Güler Duman '94 (1994) Bu Devran (1995) Öl Deseydin Ölmez miydim? (1997) Yolcuyum Bu Dağlarda (2002) Türküler Dile Geldi (2009) Yüreğimden Yüreğinize (2012) Yüreğimden Yüreğinize Sazım (2017) Dumanlı Türküler (2004) Güler Duman ile Telden Dile (2006) Türkülerin Güler Yüzü (2007-2008) Türküler Dile Geldi (2013-2014) ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2018-12-05 საიტზე Wayback Machine.