laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ოსანა აივაზაშვილი

ოსანა ნიკოლოზის ასული აივაზაშვილი (დ. 8 მარტი [ ძვ. სტ. 25 თებერვალი], 1900, სოფ. წინანდალი, თელავის რაიონი — გ. უცნობია) — სტახანოველი მეაბრეშუმე, აბრეშუმის ჭიის გამოკვების პროგრამის მეთოდების დანერგვის ინიციატორი. სკკპ წევრი 1938 წლიდან. 1946 წლიდან ახმეტის რაიონის სოფელ ქისტაურის ორჯონიკიძის სახელობის კოლმეურნეობის მერგოლური. სსრკ სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1952), საქართველოს სსრ V მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი და საქართველოს კპ წევრობის კანდიდატი (საქართველოს კპ XVII, XVIII, XX ყრილობებზე). დაჯილდოებულია ლენინის ორდენით, „საპატიო ნიშნის“ ორდენით 3 სხვა ორდენითა და მედლებით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 231-232. ოსანა აივაზაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ოსანა აივაზაშვილის ბიოგრაფია (V მოწვევა)
კუკოარა

კუკოარა (რუმ. Cucoara) — სოფელი მოლდოვაში, კაჰულის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 82 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 203 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები ↑ http://www.posta.md/ro/postal_code.html
კიშლიცა-პრუტი

კიშლიცა-პრუტი (რუმ. Cîşliţa-Prut) — სოფელი მოლდოვაში, კაჰულის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 8 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 271 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ლარგა-ვეკე

ლარგა-ვეკე (რუმ. Larga Veche) — სოფელი მოლდოვაში, კაჰულის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 96 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 396 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ლარგა-ნოუე

ლარგა-ნოუე (რუმ. Larga Nouă) — სოფელი მოლდოვაში, კაჰულის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 121 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 140 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ლებედენკო (კაჰულის რაიონი)

ლებედენკო (რუმ. Lebedenco) — სოფელი მოლდოვაში, კაჰულის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 159 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 796 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ლოპეციკა

ლოპეციკა (რუმ. Lopăţica) — სოფელი მოლდოვაში, კაჰულის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 57 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 755 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ლუჩეშტი

ლუჩეშტი (რუმ. Luceşti) — სოფელი მოლდოვაში, კაჰულის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 100 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 650 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
მანტა (კაჰულის რაიონი)

მანტა (რუმ. Manta) — სოფელი მოლდოვაში, კაჰულის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 4 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 917 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
მოსკოვეი

მოსკოვეი (რუმ. Moscovei) — სოფელი მოლდოვაში, კაჰულის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 115 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 035 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ნიკოლაევკა (კაჰულის რაიონი)

ნიკოლაევკა (რუმ. Nicolaevca) — სოფელი მოლდოვაში, კაჰულის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 106 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 748 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
პაიკუ

პაიკუ (რუმ. Paicu) — სოფელი მოლდოვაში, კაჰულის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 6 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 505 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
პაშკანი (კაჰულის რაიონი)

პაშკანი (რუმ. Paşcani) — სოფელი მოლდოვაში, კაჰულის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 7 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 060 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
პელინეი

პელინეი (რუმ. Pelinei) — სოფელი მოლდოვაში, კაჰულის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 128 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 217 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
როშუ

როშუ (რუმ. Roşu) — სოფელი მოლდოვაში, კაჰულის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 50 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 885 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
რუმეანცევი (კაჰულის რაიონი)

რუმენაცევი (რუმ. Rumeanţev) — სოფელი მოლდოვაში, კაჰულის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 192 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 457 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები ↑ http://www.posta.md/ro/postal_code.html
სლობოზია-მარე

სლობოზია-მარე (რუმ. Slobozia Mare) — სოფელი მოლდოვაში, კაჰულის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 15 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 345 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
სპიკოასა

სპიკოასა (რუმ. Spicoasa) — სოფელი მოლდოვაში, კაჰულის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 190 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 252 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
სეტუკი

სეტუკი (რუმ. Sătuc) — სოფელი მოლდოვაში, კაჰულის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 90 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 111 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ტარაკლია-დე-სალჩიე

ტარაკლია-დე-სალჩიე (რუმ. Taraclia de Salcie) — სოფელი მოლდოვაში, კაჰულის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 127 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 724 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ბრიტანეთის კოლუმბია

ბრიტანეთის კოლუმბია (British Columbia, bc) — კანადის პროვინცია წყნარი ოკეანის სანაპიროზე. „კოლუმბია“ ეწოდა მდინარის სახელის მიხედვით. მოსახლეობა — 4,510,858; ენები (%) — ინგლისური — 69, ფრანგული — 31; ფართობი — 948 ათასი. ქალაქები (ათ.) — ვანკუვერი (662), სარი (568), ბერნაბი (249), ვიქტორია (92). ისტორია — კაპიტანი კუკი სანაპიროს იკვლევდა 1778 წელს. კუნძულ ვანკუვერზე შეიქმნა ბრიტანული კოლონია 1849 წელს, ხოლო ოქროს ციებ-ცხელების დროს დასახლებები კონტინენტზე გაფართოვდა. კანადის პროვინცია გახდა 1871 წელს.
სტახანოვური მოძრაობა

სტახანოვური მოძრაობა — სსრ კავშირში, სოციალისტური წარმოების ნოვატორთა - მოწინავე მუშების, კოლმეურნეების, ინჟინერ-ტექნიკოსთა პერსონალის მასობრივი მოძრაობა ახალი ტექნიკის ათვისების ბაზაზე შრომის ნაყოფიერების ასამაღლებლად; წარმოიშვა 1935 წელს, II ხუთწლედში როგორც სოციალისტური შეჯიბრების ახალი ეტაპი. იგი განაპირობა სოციალისტური მშენებლობის მთელმა მსვლელობამ - ქვეყნის ინდუსტრიალიზაციის წარმატებებმა, მშრომელთა კულტურულ-ტექნიკური დონისა და მატერიალური კეთილდღობის ამაღლებამ. „სტახანოვური მოძრაობა“ ეწოდება მისი წამომწყების - „ცენტრალნაია - ირმინოს“ (დონბასი) შახტის მნგრეველის ა. სტახანოვის პატივისაცემად, რომლის მიღწეულ რეკორდს შემდგომ მისმა მიმდევრებმა გადააჭარბეს 1936 წელს. მაგ., ნ. იზოტოვმა შახტში „კოჩეგარკა“ (გორლოვკა) მოანგრია 607 ტ ნახშირი ერთ ცვლაში (1936). სტახანოვური მოძრაობა მოკლე დროში გავრცელდა მრეწველობის, ტრანსპორტის, მშენებლობიდა და სოფლის მეურნეობის დარგში. საქართველოში პირველი სტახანოველები იყვნენ ჭიათურელი მაღაროელები ვ. სამხარაძე და ტ. ფოფხაძე. 1935 წლის 14 ოქტომბერს ვ. სამხარაძემ ერთ ცვლაში გეგმით გათვალისწინებული 9 ტ-ის ნაცვლად 51 ტ მანგანუმის მადანი მოანგრია, ხოლო ფოფხაძემ იმავე წლის 18 ოქტომბერს დროის ამავე მონაკვეთში - შვიდი კაცის ნორმა. პირველი სტახანოველები იყვნენ აგრეთვე თბილისის ორთქლმავალ-ვაგონშემკეთებელი ქარხნის მჭედელი დ. ჭიჭინაძე, ტყიბულელი მეშახტე ა. კუბლაშვილი, ხარატი ს. ქსოვრელი, ზეინკალი შ. აკოფოვი, ფეიქარი ე. მაზანაშვილი და სხვები. ნოვატორთა შემოქმედებითი ინიციატივა ახალი ძალით გამომჟღავნდა დიდი სამამულო ომის წლებში - სტახანოვურ მეთოდებს იყენებდნენ სახალხო მეურნეობის ყველა სფეროში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 558.
ლიზა ენი

ლიზა ენი (ინგლ. Lisa Ann; დ. 9 მაისი, 1972) — ამერიკელი პორნოვარსკვლავი. იგი პოპულარული გახდა მილფ კატეგორიით. ამ კატეგორიაში მან 11 ჯილდო მოიგო. ლიზა ენმა 16 წლის ასაკში სტრიპტიზი დაიწყო გამოგონილი სახელით. 1993 წელს კი, როდესაც იგი 21 წლის იყო, პორნოვარსკვლავი გახდა. 2014 წლის დეკემბერში, ლიზა ენმა შიდცის შიშით კარიერის დასრულება გადაწყვიტა, თუმცა 2007 წელს კვლავ დაბრუნდა პორნოინდუსტრიაში. მას თავის სფეროში 2007 წლიდან 2014 წლამდე 22 ჯილდო მოიგო. 2014 წელს ლიზამ კვლავ დაასრულა პორნოკარიერა, გაიკეთა მკერდის დაპატარავების ოპერაცია, თუმცა 2018 წლის იანვარში ის კიდევ ერთხელ დაუბრუნდა პორნოინდუსტრიას. გუგლის მონაცემებით 2012 წელს ინტერნეტში ლიზა 50 ყველაზე პოპულალურ ქალს შორის ერთ-ერთი იყო. ის იყო სერტიფიცირებული სტომატოლოგის ასისტენტი. 2014 წლის ოქტომბერში პაპარაცებმა ლიზა გამოიჭირეს 18 წლის ფეხბურთელ ჯასტინ ბრენტთან ერთად. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ლიზა ენი ოფიციალური საიტი ლიზა ენი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ლიზა ენი — ზრდასრულთა კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა ლიზა ენი — ზრდასრულთა კინოფილმების მონაცემთა ბაზა
კატერინა ბოსნიელი

კატერინა ბოსნიელი (დ. 1425 — გ. 25 ოქტომბერი, 1478) — ბოსნიის დედოფალი, მეფე სტეფან ტომაშის ცოლი. იგი იყო სტეფან ვუკშიჩ-კოსაჩის, წმინდა საბას საჰერცოგოს ჰერცოგის, შვილი. 1461 წელს, მეუღლის გარდაცვალების შემდეგ გახდა ბოსნიის დედოფალი, მაგრამ ბოსნიაში ოსმალების შეჭრის შემდეგ იძულებული გახდა ქვეყნიდან გაქცეულიყო. მას ზოგჯერ უწოდებენ „ბოსნიის უკანასკნელ დედოფალს“. გარდაიცვალა 1478 წელს რომში. Klaić, Vjekoslav (1882). Poviest Bosne do propasti kraljevstva (Croatian). ციტირების თარიღი: 2011-02-26.  (1973) Glasnik Zemaljskog muzeja Bosne i Hercegovine u Sarajevu: Etnologija, Volumes 27-33. Zemaljski muzej Bosne i Hercegovine.  Meyer Setton, Kenneth (1978). The Papacy and the Levant, 1204-1571: The fifteenth century. American Philosophical Society. ციტირების თარიღი: 2011-02-26.
ვარაჟდინი

ვარაჟდინი (ხორ. Varaždin, გერმ. Warasdin, ლათ. Varasdinum, უნგრ. Varasd) — ქალაქი ჩრდილო-დასავლეთ ხორვატიაში. მდებარეობს ზაგრებიდან 81 კმ-ზე, ჩრდილოეთით, მდინარე დრავას ნაპირებზე. ვარაჟდინის ჟუპანიის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2011 წლის მონაცემებით ქალაქში ცხოვრობს 47 055 ადამიანი. 2001 წელს ცხოვრობდა 49 075 კაცი. ისტორიულ წყაროებში პირველად მოიხსენიება 1181 წელს. ჰერცერის სასახლე ძველი ქალაქის ციხესიმაგრე ქალაქის თატრი წმ. ნიკოლოზის ეკლესია ქალაქის ოფიციალური საიტი (ხორვატული) ↑ List of Croatian settlements and delivery post offices — 2022. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q125763583"></a>
რიგის საკათედრო ტაძარი

რიგის საკათედრო ტაძარი (ლატვ. Rīgas Doms, გერმ. Dom zu Riga) — რიგის საკათედრო ტაძარი, მისი სიმბოლო და ერთ-ერთი უმთავრესი ღირსშესანიშნაობა. ბალტიისპირეთის ქვეყნებში ყველაზე დიდი შუა საუკუნეების ტაძარი. ამჟამად ლატვიის ევანგელისტურ-ლუთერანული ეკლესიის საკათედრო ტაძარია. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: რიგის საკათედრო ტაძარი (ლატვიური) Riga Cathedral official website დაარქივებული 2007-06-04 საიტზე Wayback Machine. Riga Cathedral official website in English დაარქივებული 2016-03-19 საიტზე Wayback Machine. (ლატვიური) Photographs of the Riga Cathedral დაარქივებული 2016-03-22 საიტზე Wayback Machine. ↑ ოფიციალური საიტი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-04-24. ციტირების თარიღი: 2015-04-22.
ანა გერმანი

ანა-ვიქტორია გერმანი (პოლ. Anna Wiktoria German-Tucholska; დ. 14 თებერვალი, 1936, ურგენჩი, უზბეკეთის სსრ — გ. 25 აგვისტო, 1982, ვარშავა, პოლონეთი) — პოლონელი მომღერალი, 1960–1980-იანი წლების ესტრადის ვარსკვლავი. ცნობილია როგორ მსოფლიოს სხვადასხვა ენაზე სიმღერების შემსრულებელი. ძირითადად მღეროდა პოლონურად და რუსულად.  მოღვაწეობდა გდრ-ში, გფრ-ში, ჩეხოსლოვაკიაში და სსრკ-ში, გასტროლებზე იმყოფებოდა აშშ-ში კანადაში დიდ ბრიტანეთში, ავსტრალიაში, საფრანგეთში, პორტუგალიაში, იტალიაში, უნგრეთში და მონღოლეთში. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ანა გერმანი“ ვიკისაწყობში. International Fan page Web-site Anna German დაარქივებული 2014-06-25 საიტზე Wayback Machine. Facebook page Anna German Links to her CDs დაარქივებული 2017-08-01 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 1.2 Deutsche Nationalbibliothek Record #121578178 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ e-teatr.pl — 2004. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q9249766"></a> ↑ Person Profile // კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა — 1990. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q37312"></a> ↑ Большая российская энциклопедия — Москва: Большая российская энциклопедия, 2004. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1768199"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a>
გიული ალასანია

გიული ალასანია (დ. 11 ნოემბერი, 1946, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი ისტორიკოსი-წყაროთმცოდნე, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი (1987), პროფესორი (1990). მიხეილ სააკაშვილის დედა. 1969 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტის ისტორიის განყოფილება (თურქეთის ისტორიის სპეციალობით). 1969-2006 წლებში მუშაობდა ივ. ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიისა და ეთნოლოგიის ინსტიტუტის საქართველოს ძველი და შუა საუკუნეების ისტორიის წყაროთმცოდნეობის განყოფილებაში უმცროს მეცნიერ თანამშრომლად (1969—1975), უფროს მეცნიერ თანამშრომლად (1975—1989) და ამავე განყოფილების გამგედ (1989—2006). 1973 დაიცვა საკანდიდატო, ხოლო 1987 წელს — სადოქტორო დისერტაციები. გიული ალასანია არის საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის საქართველოს ისტორიის წყაროების შემსწავლელი კომისიის წევრი; 1990 წლიდან თსუ-ის ისტორიის მიმართულების პროფესორი, აგრეთვე თბილისის შავი ზღვის საერთაშორისო უნივერსიტეტის ერთ-ერთი დამფუძნებელი და პრორექტორი. 2006 წლიდან არის საქართველოს უნივერსიტეტის (2007 წის ოქტომბრამდე საქართველოს საზოგადოებრივ მეცნიერებათა უნივერსიტეტი) სამეურვეო საბჭოს თავმჯდომარეა, ხოლო 2005 წლიდან საერთაშორისო ასოციაციის „ქართული კულტურა საქართველოში და მის ფარგლებს გარეთ“ პრეზიდენტი. 2009 წელს გ. ალასანია არჩეულ იქნა ხელოვნებისა და მეცნიერების მსოფლიო აკადემიის (WAAS, აშშ) ნამდვილ წევრად; 2012 ხოლო წელს — გენეალოგიის, ჰერალდიკის და დოკუმენტურ მეცნიერებათა ამერიკული სკოლის საპატიო წევრად. გამოქვეყნებული აქვს 140-ზე მეტი სამეცნიერო შრომა (მათ შორის მონოგრაფიები) საქართველოს შუა საუკუნეების ისტორიისა და წყაროთმცოდნეობის საკითხებზე. მრავალი საერთაშორისო სამეცნიერო და კულტურული ფორუმის (მათ შორის, ფესტივალის „ჩვენებურები“) მონაწილე და ორგანიზატორი. საქართველოს კომკავშირის პრემია (1980) ივანე ჯავახიშვილის სახელობის პრემია (ჯგუფთან ერთად, 2010) ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 90. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: გიული ალასანია ვიკიწყაროში არის სტატია: გიული ალასანია როდოვიდში? არის გენეალოგიური ხე თემაზე: გიული ალასანია გიული ალასანია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გიული ალასანია — ბურუსი ↑ საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი — 2001. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q58357743"></a> ↑ გიული ალასანიას CURRICULUM VITAE. ციტირების თარიღი: 18 მარტი, 2020. ↑ გიული ალასანიას ბიოგრაფია. საქართველოს უნივერსიტეტი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-03-05. ციტირების თარიღი: 28 მარტი, 2020.
ნინო ალექსი-მესხიშვილი (1896-1956)

ნინო ალექსი-მესხიშვილი (დ. 1896, თბილისი — გ. 16 მაისი, 1956, მოსკოვი) — დრამისა და ესტრადის ქართველი მსახიობი. საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი (1950). ლადო მესხიშვილის ქალიშვილი და ბარბარე ალექსი-მესხიშვილი და. 1914 წელს მოსკოვში ერთდროულად დაამთავრა პედაგოგიური და დრამატული კურსები. ხშირად გამოდიოდა მამას ერთად ვოდევილებსა და ფარსებში. მოღვაწეობდა რუსეთში (1914–1920, 1922–1925), კიევში (1920–1922) და თბილისის რუსთაველის სახელობის თეატრში (1926–1928). განასახიერა კარმენსიტას (კონსტანტინე ლიპსკეროვის „კარმენსიტა“), ქსენიას (ბორის ლავრენიოვის „რღვევა“) და სხვა როლები. 1928–1932 წლებში თბილისის ფილარმონიის ესტრადის მსახიობი იყო, ხოლო 1941–1946 წლებში ― კვლავ რუსთაველის სახელობის თეატრის სცენაზე გამოდიოდა. მეორე მსოფლიო ომის წლებში მონაწილეობას იღებდა ფრონტებზე და ჰოსპიტლებში, აგრეთვე დონბასელი, ჭიათურელი და ტყიბულელი მეშახტეებისათვის გამართულ კონცერტებში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 302. ნინო ალექსი-მესხიშვილი (1896-1956) — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
მულუტუ-სუურლაჰტი

მულუტუ-სუურლაჰტი (ესტ. Mullutu-Suurlaht) — სიდიდით მეოთხე ტბა ესტონეთში. მდებარეობს კუნძულ საარემააზე, ქალაქ კურესაარედან 2 კმ-ით დასავლეთით. ↑ Mullutu Suurlaht Estonian. eestigiid.ee. ციტირების თარიღი: 1 June 2012.
ვეისიარვი

ვეისიარვი (ესტ. Veisjärv) — ტბა ესტონეთში. მდებარეობს ვილიანდიმაის მაზრაში, ტარვასტუს მუნიციპალიტეტში. ესტონეთის ტბების სია ვეისიარვის ტბა
ერმისტუ

ერმისტუ (ესტ. Ermistu järv) — ტბა სამხრეთ-დასავლეთ ესტონეთში. მდებარეობს პიარნუმაის მაზრაში, ტისტამაის მუნიციპალიტეტში. ესტონეთის ტბების სია ↑ Ermistu järv Estonian. EELIS – Estonian Nature Infosystem. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 24 მარტი 2012. ციტირების თარიღი: 20 May 2011.
ნინო ალექსი-მესხიშვილი (1900-1983)

ნინო სარდიონის ასული ალექსი-მეხიშვილი (დ. 14 ნოემბერი, 1900, პეტერბურგი — გ. 9 მაისი, 1983, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი მსახიობი. საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტი (1941). 1922–1924 წლებში სწავლობდა აკაკი ფაღავას დრამატულ სტუდიაში. 1924 წელს მსახიობად ჩაირიცხა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო თეატრში. ასრულებდა სახასიათო როლებს. მისი მთავარი ნამუშევრებია: მადამ სალი („პირველი ნაბიჯი“, გიორგი წერეთლის მოთხრობის მიხედვით), სოფია იგნატიევნა (ალექსანდრე ოსტროვსკის „ზოგჯერ ბრძენიც შეცდება“), სალი (ბორის ლავრენიოვის „ამერიკის ხმა“), დეიდა მარგარიტა (ედმონდ როსტანის „სირანო დე ბერჟერაკი“), რუთ მამლოკი (ფრიდრიხ ვოლფის „პროფესორი მამლოკი“). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 302. გვენცაძე ა., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, გვ. 104, თბ., 1997 ნინო ალექსი-მესხიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ საქართველოს სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს უწყებები. 1941. №1-3. გვ. 26.
სკლეროცეფალი

სკლეროცეფალი (ლათ. sclerocephalus) — ჯავაშანთავიანებისებრთა ოჯახში, კუდიანი ამფიბიების რიგში, მიეკუთვნება ამფიბიების კლასს და ქორდიანების ტიპს. იგი წარმოიშვა ევოლუციის ჯერ კიდევ გვიან პერიოდში. შეიცავდა გარადამავალი ფორმისათვის დამახასიათებელ ელემენტებს, კერძოდ, მასში თავმოყრილი იყო თევზების, ამფიბიებიისა და რეპტილიების გარეგნული, ანუ მორფოლოგიური ნიშნები. ანატომიურად ძალიან წააგავდა ამფიბიას, მაგრამ ჰქონდა რიგი განსხვავებები, რაც მიგვახვედრებს, რომ სცლეროცეფალი ჯერ კიდევ არ იყო ჩამოყალიბებული წყალხმელეთა ცხოველი. თუმცა აღსანიშნავია ის ფაქტი, რომ სკლეროცეფალი იყო პირველი არსება რომელმაც „ფეხი დადგა ხმელეთზე“, მან პირველმა შეძლო ნაპირზე გამოსვლა, რიგი ანატომიური ცვლილებების გამო, კერძოდ, განუვითარდა სასუნქი სისტემა და რაც მთავარია ხმელეთძე გადაადგილებისთვის აუცილებელი პრიმიტიული კიდურები. მართალია, ამფიბიები საკმაოდ კარგად განვითარებულები იყვნენ, ვგულისხმობ ორგვარ გარემოში სუნთქვას, მაგრამ მაინც მოხდა მათი დიდი ნაწილის გადაშენება, რადგან ზომით დიდმა ამფიბიებმა ვერ შეძლეს კანის გამოშრობისგან თავის დაცვა და დაიხოცნენ. მხოლოდ შედარებით პატარა ინდივიდები გადარცნენ და დასაბამი მისცეს ამფიბიათა ახალ სახეობებს, რაც შეეხება თავად სკლეროცეფალს ის გადაშენდა, ახლა მხოლოდ მისი რამდენიმე გაქვავებული ჩონჩხია შემონახული. ლ.ბოჭორიშვილი., ზოგადი ბიოლოგია, გვ. 88, თბ, 1985.
კვაუტემოკ ბლანკო

კვაუტემოკ ბლანკო (ესპ. Cuauhtémoc Blanco; დ. 12 იანვარი, 1973) — მექსიკელი პოლიტიკოსი, ქალაქ კუერნავაკის მერი და ყოფილი ფეხბურთელი, მექსიკის ეროვნული ნაკრების ყოფილი თავდამსხმელი. თამაშობდა როგორც თავდამსახმელის, ისე შემტევი ნახევარმცველის პოზიციაზე. ბლანკომ კარიერა დაიწყო მექსიკურ კლუბ „ამერიკაში“, სადაც თამაშობდა 15 წლის განმავლობაში. ის მიჩნეულია 1990–2000-იანი წლების ერთ-ერთ ყველაზე გამორჩეულ მექსიკელ ფეხბურთელად. ბლანკო ერთადერთი მექსიკელი ფეხბურთელია, რომელიც დაეუფლა ფიფა-ს საერთაშორისო ჯილდოებს „ვერცხლის ბუცი“ და „ვერცხლის ბურთი“. ოთხგზის დასახელდა მექსიკის საფეხბურთო ჩემპიონატის ყველაზე ღირებულ ფეხბურთელად. მექსიკის ყველა დროის ბომბარდირებს შორის იკავებს მესამე ადგილს. ამერიკა მექსიკის საფეხბურთო ჩემპიონატი: 2005 მექსიკის საფეხბურთო სუპერთასი: 2005 კონკაკაფის ჩემპიონთა ლიგა: 1992, 2006 დორადოსი მექსიკის საფეხბურთო სუპერთასი: 2012 პუებლა მექსიკის საფეხბურთო ჩემპიონატი: 2015 მექსიკა ფიფა-ს კონფედერაციის თასი: 1999 კონკაკაფის ოქროს თასი: 1996, 1998 ფიფა-ს კონფედერაციის თასი ვერცხლის ბუცი: 1999 ფიფა-ს კონფედერაციის თასი ვერცხლის ბურთი: 1999 მექსიკის წლის ფეხბურთელი: 2001–2002 მექსიკის საფეხბურთო ჩემპიონატი ყველაზე ღირებული ფეხბურთელი: 1997–1998, 2004–2005, 2005–2006, 2006–2007 მექსიკის საფეხბურთო ჩემპიონატი ბომბარდირი: 1998 შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „კვაუტემოკ ბლანკო“ ვიკისაწყობში. კვაუტემოკ ბლანკო — ფიფას ჩანაწერი[დაარქივებული] კვაუტემოკ ბლანკოს სტატისტიკა დაარქივებული 2015-04-13 საიტზე Wayback Machine. ↑ Cuauhtemoc Blanco. ESPN. ESPN Internet Ventures. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-10-24. ციტირების თარიღი: 11 იანვარი, 2011. ↑ Termina cómputo en Cuernavaca, confirman triunfo de Cuauhtémoc Blanco. jornada.unam.mx (21 ივნისი, 2015). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-07-07. ციტირების თარიღი: 2015-07-06.
სარდიონ ალექსი-მესხიშვილი

სარდიონ დიმიტრის ძე ალექსი-მესხიშვილი (დ. 1814, სოფ. რუისპირი, ახლანდელი თელავის რაიონი ― გ. 1863, დაკრძალულია ახალ შუამთის ეკლესიაში) — ქართველი კრიტიკოსი, მთარგმნელი, სამხედრო ექიმი. მსახიობ ლადო ალექსი-მესხიშვილის მამა. 1832—1836 წლებში სწავლობდა სამედიცინო-ქირურგიული აკადემიის მოსკოვის განყოფილებაში, რომელიც დაამთავრა ექიმისა და ვეტერინარის წოდებით. 1840 წლიდან მუშაობდა ექიმად თელავში, სიღნაღსა და თბილისში. 1848 წელს წარდგენილი დისერტაციის საფუძველზე მიენიჭა შტაბ-დოქტორის წოდება. ალექსი-მესხიშვილის კრიტიკული წერილები და თარგმანები (როჟე დე ბოვარის, ჟ. ფ. მარმონტელის, ეჟენ სიუს თხზულებებისა) იბეჭდებოდა გაზეთ „კავკაზსა“ და ჟურნალ „ცისკარში“. ეკამათებოდა თერგდალეულებს, იცავდა „მამათა“ პოზიციებს. 1861 წელს „ცისკარში“ გამოქვეყნებულ ალექსი-მესხიშვილის წერილს („უსტარი ანტიკრიტიკული“). აქ იგი იცავდა სამი სტილის თეორიას და იმ ასო-ნიშნებს, რომელთა ხმარებაზე ილია ჭავჭავაძემ უარი თქვა (უ, ჱ, ჲ, ჳ, ჴ). ამავე წერილში მან პასუხი გასცა ილია ჭავჭავაძეს ფრანგულიდან ჟ. ფ. მარმონტელის „მეუდაბნოენის“ საკუთარი თარგმანის გამო (დაიბეჭდა 1852 წლის № 1 და №2 „ცისკარში“) და დამრიგებლური ტონით გაახსენა კარამზინის დამსახურება რუსულ ლიტერატურაში. ი. ჭავჭავაძემ საპასუხო წერილი „სარდიონ მეხიევის კრიტიკის“ გამო წარადგინა „ცისკრის“ რედაქციაში, მაგრამ ი. კერესელიძემ იგი აღარ დაბეჭდა. საქართველოს მედიცინის ისტორია, ტ. 4, თბ., 1960; ქართული ლიტერატურული კრიტიკის ისტორიისათვის (ქრესტომათია), ტ. 1, შედგ. ს. ხუციშვილის მიერ, თბ., 1954; ჭუმბურიძე ჯ., ქართული კრიტიკის ისტორია, ტ. 1, თბ., 1974; ხუციშვილი ს., შენგელია მ., ქსე, ტ. 1, გვ. 302, თბ., 1975 ხუციშვილი ს., ენციკლოპედია "საქართველო", ტ. 1, გვ. 104, თბ., 1997
გამპოლა

გამპოლა (ტამილ. கம்பளை) — ქალაქი კანდის ოლქში, შრი-ლანკის ცენტრალურ პროვინციაში. გამპოლას ქალაქის საკრებულო მართავს. XIV საუკუნეში პარაკრამაბაჰუ V–ს მეფობის დროს ის კუნძულის დედაქალაქს წარმოადგნდა. გამპოლას ბოლო მეფე იყო ბჰუვანაიკაბაჰუ V (1406). შემდეგ დედაქალაქი გადაიტანეს შრი-ჯაიავარდენეპურა-კოტეში. გამპოლაში მდებარეობს მსოფლიოში ყველაზე გრძელი მძინარე ბუდას ქანდაკება. Gampola Era Population statistic of 2009 დაარქივებული 2013-09-21 საიტზე Wayback Machine.
პაუნკულის წყალსაცავი

პაუნკულის წყალსაცავი (ესტ. Paunküla veehoidla) — სიდიდით მეორე წყალსაცავი ესტონეთში. მდებარეობს ჰარიუმაის მაზრაში, კოზეს მუნიციპალიტეტში. პაუნკულის წყალსაცავი შეიქმნა 1960 წელს მდინარე პირიტაზე. წყალსაცავში მდებარეობს ათამდე კუნძული. პაუნკულა
კურემაა

კურემაა (ესტ. Kuremaa järv) — ტბა ესტონეთში. მდებარეობს იიგევამაის მაზრაში, პალამუსეს მუნიციპალიტეტში. ეს ესტონეთის სიდიდით მე-11, ხოლო იიგევამაის მაზრის სიდიდით მეორე ტბაა. ესტონეთის ტბების სია ტბა კურემაა დაარქივებული 2011-09-01 საიტზე Wayback Machine.
მხედართა მეთაური

მხედართა მეთაური (ლათ. Magister Equitum) — რომის რესპუბლიკაში მაგისტრატურა. მხედართა მეთაური ინიშნებოდა დიქტატორთან ერთად და ისინი ერთად ტოვებდნენ თანამდებობას. მხედართა მეთაურს დიქტატორი ირჩევდა და სენატი ამტკიცებდა. თუ მხედართა მეთაური თანამდებობაზე კვდებოდა, მაშინ მის ნაცვლად დიქტატორი სხვას ირჩევდა, ხოლო თუ მასსა და დიქტატორს შორის სერიოზული უთანხმოება ხდებოდა, დიქტატორს არ შეეძლო მხედართა მეთაურის გადაყენება სანამ თვითონ არ დატოვებდა პოსტს. მხედართა მეთაური ექვემდებარებოდა დიქტატორს, თუმცა ამ უკანასკნელის ადგილზე არყოფნისას, შეეძლო მისი ფუნქციებიც ეკისრა. მხედართა მეთაური ატარებდა toga praetextaს და ახლდა 6 ლიქტორი. ტიტუს ლივიუსი, რომის ისტორია. Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, უილიამ სმითი, ed., Little, Brown and Company, Boston (1849). Dictionary of Greek and Roman Antiquities, უილიამ სმითი, ed., Little, Brown, and Company, Boston (1859). Harper's Dictionary of Classical Literature and Antiquities, Harry Thurston Peck, ed. (მეორე გამოცემა, 1897). Oxford Classical Dictionary, N. G. L. Hammond and H. H. Scullard, eds., Clarendon Press, Oxford (Second Edition, 1970). Michael Grant, The Roman Emperors, Scribner’s (1985).
კარუიარვი

კარუიარვი (ესტ. Karujärv) — ტბა ესტონეთში. მდებარეობს კუნძულ საარემააზე დასახლება კარლიდან ჩრდილო-დასავლეთით 4.5 კმ-ზე. ესტონეთის ტბების სია კარუიარვი visitestonia.com-ზე
პუჰაიარვი

პუჰაიარვი (ესტ. Pühajärv) — ტბა ესტონეთში. მდებარეობს ვალგამაის მაზრაში ოტეპიიდან სამხრეთ-დასავლეთით 3 კმ-ზე. ითვლება ესტონეთის ერთ-ერთ ულამაზეს ტბად. ესტონეთის ტბების სია პუჰაიარვის ტბა visitestonia.com-ზე