laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ია ნინიძე

ია ნინიძე (დ. 8 სექტემბერი, 1960, თბილისი) — ქართველი კინოსა და თეატრის მსახიობი, საქართველოს სახალხო არტისტი (1995). დაიბადა ტელევიზიის რეჟისორისა და რუსული ენის მასწავლებლის ოჯახში. ია ნინიძე სწავლობდა თბილისის ქორეოგრაფიულ სასწავლებელში. 1981 წელს დაამთავრა საკავშირო კინემატოგრაფიის ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი. 1981-1996 წლებში იყო რუსთაველის სახელობის აკადემიური თეატრის მსახიობი. კინოში მისი დებიუტი შედგა რვა წლის ასაკში, ციცინოს როლი შეასრულა გიორგი დანელიას კომედიაში არ იდარდო! (1968 წელი, პრემიერა 1969 წელი). 1976 წელს გახდა პუპულარული საბჭოთა კავშირის ქვეყნებში — ბრწყინვალედ ითამაშა დენის ფლორინის როლი ლეონიდ კვინიხიძის სატელევიზიო მუსიკალურ კომედიაში „ზეციური მერცხლები“. მსახიობს შესრულებული აქვს არაერთი ცნობილი და დასამახსოვრებელი როლი როგორც თეატრში, ასევე კინოში. ფილმოგრაფიიდან საინტერესეოა, შემდეგი როლები: არ იდარდო! (1968 წელი) — ციცინო; ვერის უბნის მელოდიები (1973 წელი) — თამრო; პირველი მერცხალი (1975 წელი) — ელენე; მშობლიურო ჩემო მიწავ (რაიკომის მდივანი) — სალომე; „ცრემლები ცვიოდა“ (1982 წელი); აქედანა და შენამდე (1984 წელი); მონანიება (1985 წელი); „ოპერაცია ვუნდერლანდი“ (1988 წელი); „ომი ყველასათვის ომია“ (1990 წელი); „უბრალო ჭეშმარიტებანი“ ტელესერიალი (1999 წელი) „გამოსათხოვარი ექო“ ტელესერიალი (2004 წელი); „მაძებარი ლიცენზიის გარეშე“ ტელესერიალი (2007 წელი); „ბერიაზე ნადირობა“ ტელესერიალი (2008 წელი) და ასევე „წყნარი საგუშაგო“ ტელესერიალი (2011 წელი). 1997 წლიდან ცხოვრობს რუსეთის დედაქალაქ მოსკოვში, მუშაობდა თეატრ–კაბარე „ღამურაში“. ია ნინიძე 2000 წელს სცენაზე მიღებული მძიმე ტრავმის (პრემიერის რეპეტიციის დროს მსახიობს 300 კილოგრამიანი ნაკრები დაეცა) შედეგად იძულებული გახდა სასცენო კარიერაზე უარი ეთქვა. ამჟამად მონაწილეობს სატელევიზიო პროგრამებში, კონკურსებში, ფესტივალებში და სერიალებში . ია ნინიძე სამჯერ იყო დაქორწინებული. მისი პირველი მეუღლე იყო ნიკუშა შენგელაია — რეჟისორ გიორგი შენგელაიას და მსახიობ სოფიკო ჭიაურელის ვაჟი; მეორე მეუღლე — სერგეი მაქსაჩევი (მსახიობი, მოგვიანებით კურსკის რაიონის ვიცე-გუბერნატორი) მისგან ჰყავს შვილი გიორგი და შვილიშვილი ნიკოლი. ია ნინიძის მესამე მეუღლე კი მიხეილ ბუჩენკოვია, მისგან ჰყავს ქალიშვილი, რომელიც აგრძელებს დედის პროფესიას. ია ნინიძე Ия Нинидзе. Кино-театр.ру. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-12-24. ციტირების თარიღი: 2018-12-24. ↑ Пабауская 1999. sfn error: no target: CITEREFПабауская1999 (help) ↑ Сонечкина 2011. sfn error: no target: CITEREFСонечкина2011 (help)
ცუცხვათის მღვიმოვანი

ცუცხვათის მღვიმოვანი — მრავალსართულიანი კარსტული მღვიმე საქართველოში, ტყიბულის მუნიციპალიტეტში, სოფელ ცუცხვათის სამხრეთით, ოკრიბა-არგვეთის სერზე, ზღვის დონიდან 250–400 მ სიმაღლეზე. მღვიმური კომპლექსი გამომუშავებულია ცუცხვათის ქვაბულში გამდინარე პატარა მდინარე შაბათაღელის მიერ 6–7 ჰა ფართობზე, ქვედაცარცული ასაკის მასიურ კირქვებში. ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტის და საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის კომპლექსურმა ექსპედიციამ, რომლის ხელმძღვანელი იყო პროფესორი ლევან მარუაშვილი მღვიმოვანის 75 მეტრიან ვერტიკალურ ჭრილში 13 სართული გამოყო. მდინარის დონიდან ყველაზე მაღალ მღვიმემდე 60–70 მ-ია. თავისი სიძველითა და სართულების რაოდენობით ცუცხვათის მღვიმოვანს ანალოგი არ აქვს მსოფლიოში. ადგილობრივები „მაღარას“ უწოდებენ. ქვევიდან პირველი სართული ადამიანისთვის გაუვალი ვიწრო ხვრელია, რომელშიც გაედინება მუდმივი ნაკადი — მდინარე შაბათაღელე. მღვიმის ქვემოთ მდინარეს ჭიშურა ეწოდება. მეორე სართული (მთავარი ტალანი) ატარებს უზარმაზარი ბუნებრივი გვირაბის ხასიათს (სიგრძე 200 მ, სიგანე 10–30 მ, სიმაღლე 10–28 მ). მასში წყალი მხოლოდ შაბათაღელის წყალდიდობის დროს გაედინება. ტალანის განშტოებებში არის წყაროები, პატარა ტბა, კალციტის ნაწვეთი ფორმები. ჭერთან შენახულია ადამიანის მიერ დამაგრებული ძელები, ძველი საკულტო ნაგებობის ნაშთი. მეოთხე სართულიდან დაწყებული და უფრო ზევით მღვიმეები უწყლოა. მათში ნაპოვნია არქეოლოგიური ძეგლები შუა პალეოლითიდან ბრინჯაოს ხანამდე და ისტორიულ ეპოქამდე, ცხოველთა ორმოცამდე სახეობის ძვლები. განსაკუთრებით ყურადღებას იპყრობს: 1. ბრინჯაოს მღვიმე (V სართული), რომლის ნაფენთა საერთო სიმძლავრე 12–13 მეტრს აღწევს; მათში აღბეჭდილია უკანასკნელი 140 000 წლის განმავლობაში მომხდარი კლიმატური ცვლილებები; 2. ზედა მღვიმე (XI სართული), სადაც აღმოჩენილი იქნა პირველყოფილი საკულტო საგნები: საგანგებოდ დალაგებული მღვიმური დათვის თავის ქალები, ბარძაყის ძვლები და კბილები, მსხვერპლად შეწირული სხვა ცხოველთა ძვლები; 3. ქარაფში გახსნილი სამი მღვიმე (მოაჯირიანი, ღამურებისა და დათვის — VII–IX სართულები), რომლებიც ატარებენ ფეოდალიზმის ხანაში სიმაგრეებად გამოყენების ნიშნებს — შენახულია ქვითკირის კედლები, გამოჭრილი საფეხურები, ქვევრების ნატეხები. აქვე ღამურების დიდი კოლონიაა. თავისი სიძველითა და სართულების რაოდენობით ცუცხვათის მღვიმოვანი ერთ-ერთი პირველია მსოფლიოში. პალეოლითიდან დაწყებული გვიანფეოდალურ ხანამდე გამოიყენებოდა ადამიანების მიერ ჯერ როგორც საცხოვრისი და შემდგომ როგორც გამაგრებული სახიზარი. ცუცხვათის მღვიმოვანი ბუნების ძეგლია. საქართველოს ბუნების ძეგლები ↑ ნიკა თუშაბრამიშვილი. საქართველოს მღვიმეები ↑ წიქარიშვილი, კუკური, საქართველოს კარსტული მღვიმეები, თბ., 2013 ↑ 3.0 3.1 იმერეთის მღვიმეების დაცული ტერიტორიების მენეჯმენტის გეგმის დამტკიცების თაობაზე[მკვდარი ბმული] ↑ ლევან მარუაშვილი, მღვიმეთმცოდნეობის საფუძვლები. თბილისი: თბილისის უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 1973. ↑ ცუცხვათის მღვიმოვანის ბუნების ძეგლი
ეზრა ფარაჟნაკერტელი

ეზრა ფარაჟნაკერტელი — სომხური სამოციქულო ეკლესიის კათოლიკოსი 630-641 წლებში. მისი მეთაურობით სომხური ეკლესია 631 წელს თეოდოსიოპოლის კრებაზე ეზიარა კონსტანტინოპოლის საპატრიარქოსთან ერთობას. სომხური სამოციქულო ეკლესიის მეთაურები „რელიგიები საქართველოში“, თბილისი: სახალხო დამცველის ბიბლიოთეკა, 2008. — გვ. 197, ISBN 978-9941-0-0902-0.
არშაულა

ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ფილმი მოგვითხრობს კულაკთა გააფთრებულ წინააღმდეგობაზე, ხელი შეუშალონ საბჭოთა ხელისუფლების მიერ მეტად საჭირო მადნის, ანდეზიტის მოპოვების საქმეს. "არშაულა" წმინდა მთადაა მიჩნეული და ამ საბაბის მოშველიებით ბობოლები ცდილობენ აამხედრონ მორწმუნენი მშენებლობის წინააღმდეგ. მტრების შავბნელი ხრიკების წყალობით მთის აფეთქებისას უდანაშაულო ადამიანი იღუპება. პროვოკატორი შეპყრობილია. ცეცილია წუწუნავა (ქადაგის ქვრივი) ქეთევან ჯაფარიძე (ნიუნუ) ზაალ ტერიშვილი (ბერდია–ნუნუს მამა) გაიოზ მელიავა (ლევანი–ბერდიას სიძე) ელენე სენიჩევა-ესაკია (ინჟინერი ქალი) პ. ბონდარევი (ზადიხაილო–კულაკი) ცაცა (ეკატერინე) ამირეჯიბი (მაია) ნ. ბადურაშვილი (ნასყიდა) კოხტა ყარალაშვილი (კობა) ნიკოლოზ მამულაშვილი (ხევისბერი) აკაკი კვანტალიანი ↑ ეროვნული ფილმოგრაფია არშაულა — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
არჩევანი (ფილმი)

„არჩევანი“ — 2003 წლის ქართული ფილმი, რომლის რეჟისორია ზაზა კოლელიშვილი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ფილმი ასახავს პროვინციულ სახალხო თეატრში შექმნილ ტრაგი–კომიკურ სიტუაციას. თეატრი საზღვარგარეთ საგასტროლო მოგზაურობისათვის ემზადება. ქალაქიდან ჩამოსული რეჟისორი კონკურსის წესით არჩევს სპექტაკლში მთავარი როლების შემსრულებლებს. კახური კოლორიტი და შექსპირის „ოტელო“ მეტად საინერესო კონტრასტს ქმნის. მარინა კახიანი დავით ხურცილავა ნაირა გელაძე თემურ ნაცვლიშვილი ↑ არჩევანი — ეროვნული ფილმოგრაფია
მარკ ჰუფამი

მარკ ჰუფამი (ინგლ. Mark Huffam) (დ. 1980 წლამდე, ბელფასტი) — ჩრდილოეთირლანდიელი კინო- და ტელეპროდიუსერი. მისი მონაწილობითაა შექმნილი ფილმები: The Martian, ჯონი ინგლიში და სატელევიზიო სერიალი სატახტოთა თამაში. 2011 წელს მას კინო და სატელევიზიო ინდუსტრიაში გაწეული სამსახურისთვის ბრიტანეთის იმპერიის საპატიო ორდენი მიენიჭა მისი უდიდებულესობის, დედოფლის დაბადების დღის საპატიო სიაში. მას რიდლი სკოტის რამდენიმე ფილმშიც აქვს მონაწილეობა მიღებული. 1998 წელს სტივენ სპილბერგის ფილმის „რიგითი რაინის გადასარჩენად“ პროდიუსერობამ ჰუფამი ასოცირებული პროდიუსერი და წარმოების მენეჯერი გახადა. 2011 წელს ის HBO სერიალის სატახტოთა თამაშის პირველი სეზონის პროდიუსერობას თანხმდება. 2015 წელს ჰუფამი რეჟისორ რიდლი სკოტის სამეცნიერო ფანტასტიკის The Martian პროდიუსერი იყო, რომელშიც მეტ დეიმონიც მონაწილობდა. მან ოსკარის რიგით 88-ე დაჯილდოებაზე საიმონ კინგბერთან, სკოტთად და მაიკლ შეფერთან ერთად საუკეთესო ფილმის ნომინაციაში გაიმარჯვა. 1997: Jumpers (პროდიუსერი) 1998: რიგითი რაიანის გადასარჩენად (ასოცირებული პროდიუსერი) 2000: The Closer You Get (კო-პროდიუსერი) 2000: Quills (კოპროდიუსერი) 2001: Captain Corelli's Mandolin (პროდიუსერი) 2002: საათები (აღმასრულებელი პროდიუსერი) 2003: ჯონი ინგლიში (პროდიუსერი) 2004: Thunderbirds (პროდიუსერი) 2004: Mickybo and Me (პროდიუსერი) 2005: Goal! The Dream Begins (პროდიუსერი) 2007: Goal II: Living the Dream (პროდიუსერი) 2008: მამა მია! (აღმასრულებელი პროდიუსერი) 2008: Freakdog (პროდიუსერი) 2009: Cherrybomb (პროდიუსერი) 2009: Ghost Machine (პროდიუსერი) 2011: Killing Bono (პროდიუსერი) 2011: Your Highness (აღმასრულებელი პროდიუსერი) 2011: სატახტოთა თამაშები (სერიალი, პროდიუსერი) 2011: Stand Off (აღმასრულებელი პროდიუსერი) 2012: პრომეთე (აღმასრულებელი პროდიუსერი) 2012: Keith Lemon: The Film (პროდიუსერი) 2013: მსოფლიო ომი Z (თანაპროდიუსერი) 2013: მრჩეველი (აღმასრულებელი პროდიუსერი) 2014: Road (დოკუმენტური ფილმი, აღმასრულებელი პროდიუსერი) 2014: Robot Overloads (აღმასრულებელი პროდიუსერი) 2014: Halo: Nightfall (სერიალი, პროდიუსერი) 2014: Exodus: Gods and Kings (პროდიუსერი) 2015: Killing Jesus (სატელევიზიო ფილმი, პროდიუსერი) 2015: The Martian (პროდიუსერი) 2016: Morgan (პროდიუსერი) 2016: The Journey (პროდიუსერი) 2016: The Lost City of Z (აღმასრულებელი პროდიუსერი) 2017: უცხო: აღთქმა (პროდიუსერი) 2017: All the Money in the World (პროდიუსერი) 2020: His House (აღმასრულებელი პროდიუსერი) TBA: The Northman (პროდიუსერი) მარკ ჰუფამი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ↑ 1.0 1.1 McNary, Dave (29 მარტი, 2013). „Mark Huffam On Board 'The French Executioner' (EXCLUSIVE)“. Variety (ინგლისური). ციტირების თარიღი: 17 იანვარი, 2016. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate= და |date=-ში (დახმარება) ↑ 2.0 2.1 „Huffam produces the goods again“. The Irish News. 3 აპრილი, 2014. ციტირების თარიღი: 17 იანვარი, 2016. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate= და |date=-ში (დახმარება) ↑ „Queen's Birthday Honours 2011“. The Telegraph. 11 ივნისი, 2011. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date=-ში (დახმარება) ↑ „88th Academy Awards nominations - The Boston Globe“. BostonGlobe.com. 14 იანვარი, 2016. ციტირების თარიღი: 17 იანვარი, 2016. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate= და |date=-ში (დახმარება)
ბადალანი

ბადალანი (აზერ. Bədəlan) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2598 კაცი (2017). ბადალანი GEOnet სახელების სერვერზე
ჩემი ბედნიერი ოჯახი

„ჩემი ბედნიერი ოჯახი“ — ნანა ექვთიმიშვილისა და საიმონ გროსის 2017 წლის ქართული დრამა. ფილმის ძირითადი თემა ქართული ოჯახური თანაცხოვრებაა, მთელი თავისი სირთულეებითა თუ არეული გრძნობებით. ფილმი საქართველოს, გერმანიისა და საფრანგეთის ერთობლივი კინოპროდუქციაა და მისი პრემიერა სანდენსის კინოფესტივალზე შედგა. მალევე გახდა ცნობილი, რომ Netflix-მა ფილმის დისტრიბუციის უფლება შეიძინა და „ჩემი ბედნიერი ოჯახი“ IndiWire-ის 2017 წლის იმ 50 საუკეთესო ფილმს შორის მოხვდა, რომელიც Netflix-ზე გავიდა. იმის შემდეგ, რაც ფილმი ხელმისაწვდომი გახდა თითქმის ყველა პლატფორმაზე, მან Rotten Tomatoes-ზე უმაღლესი შეფასება - 100% მიიღო. საქართველოში კი, პრემიერა 2017 წლის 28 სექტემბერს გაიმართა. ფილმის მთავარი გმირი, ქართული ენისა და ლიტერატურის პედაგოგი, 52 წლის მანანა მხეიძეა, რომელიც ერთ დღეს თავისი რუტინული ცხოვრების რადიკალურად შეცვლას გადაწყვეტს. მანანა მიატოვებს დიდ ოჯახს: ქმარს - სოსოს, შვილს - ნინოს და სიძეს - ვახოს, ასევე მეორე შვილს - ლაშას და მშობლებს. იგი იქირავებს ბინას და გადავა მარტო საცხოვრებლად. მანანას არც საყვარელი ჰყავს და არც სხვა ფარული მოტივი ამოძრავებს, იგი უბრალოდ მშვიდ ცხოვრებასა და მოდუნებას ნატრობს, რის საშუალებასაც ოჯახი არ აძლევს. ფილმი გვაჩვენებს ტრადიციებს აყოლილი, თუმცა სულით თავისუფალი და დამოუკიდებელი ქართველი ქალის ისტორიას, რომელიც წინააღმდეგობების მიუხედავად აკეთებს იმას, რაც გულით სურს. სცენარი ასევე ეხება ისეთ საკითხებს, როგორიცაა ღალატი, ნდობა, გენდერის როლი საზოგადოებაში, პატრიარქატი და ა.შ. მერაბ ნინიძე - სოსო ია შუღლიაშვილი - მანანა მარიამ ბოკერია - კითსი ბერტა ხაფავა - ლამარა ცისია ქუმსიშვილი - ნინო ლიკა ბაბლუანი - თათია ჩიგოგიძე დიმიტრი ორაგველიძე - რეზო გოვენ ჭეიშვილი - ოთარი გიორგი ტაბიძე - ლაშა გიორგი ხურცილლავა - ვახო საუკეთესო რეჟისორული ნამუშევრის ჯილდო; კინოკრიტიკოსთა საერთაშორისო ფედერაციის (FIPRESCI) პრიზი. საუკეთესო ნამუშევრის ჯილდო - ,,ცეცხლოვანი ფრინველი'' გადაეცა საუკეთესო რეჟისურის ჯილდო. „ჩემი ბედნიერი ოჯახი“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) My Happy Family - www.rogerebert.com My Happy Family - www.rottentomatoes.com My Happy Family www.netflix.com ↑ ‘My Happy Family’ Review: A Wife and Mother Escapes Her Trap — Sundance 2017 ↑ ჩემი ბედნიერი ოჯახი საქართველოს კინოთეატრებში 28 სექტემბრიდან გავა ↑ Sundance: Seriously, We Already Have One of 2017’s Best Films ↑ „ჩემი ბედნიერი ოჯახი“ გერმანული კინოს ჯილდოზე წარადგინეს
ბერტა მორიზო

ბერტა მორიზო (ფრანგ. Berthe Morisot; დ. 14 იანვარი, 1841 — გ. 2 მარტი, 1895) — ფრანგული იმპრესიონიზმის წარმომადგენელი. ბერტა მორიზო დაიბადა ბურჟეში, ცნობილი სამთავრობო ჩინოვნიკის ოჯახში. 1852 წელს მორიზოს ოჯახი გადავიდა პარიზში. მისი პაპა იყო ცნობილი მხატვარი — ფრაგონარი. პარიზში ბერტამ დაიწყო ფერწერის შესწავლა, ჯერ შოკარტთან და შემდგომ გიშარტთან. უფრო მოგვიანებით მან გაიცნო ჟან ბატისტ კამილ კორო და 1861 წლიდან მისი ხელმძღვანელობის ქვეშდაიწყო მუშაობა. ბერტა კოროსთან ერთად მუშაობდა პლენერზე. ბერტა მორიზოს პირველი სურათები სალონში მიღებული იქნა 1864 წელს, როდესაც ის 23 წლის იყო. 1864 წლამდე ის სალონში სისტემატურად გამოფენდა თავის ნაშრომებს. 1868 წელს ბერტამ ლუვრში გაიცნო ედუარ მანე. შემდგომი 10 წლის განმავლობაში მის შემოქმედებაზე იგრძნობა მანეს გავლენა. 1874 წელს ბერტა გათხოვდა მანეს ძმა ეჟენზე და მათ ქალიშვილი ეყოლათ. ედუარ მანე ხშირად გამოხატავდა ბერტას თავის სურათებზე. მის მეშვეობით მორიზო დაუმეგობრდა იმპრესიონისტებს. იმპრესიონისტების ცნომილ გამოფენაზე, 1874 წლის 15 აპრილს ბერტამ წარადგინა 10 სურათი. მათ შორის იყო სურათი „აკვანთან“, სადაც ბერტას და, ედმა და მისი შვილია გამოსახული. მხატვარი შემდგომშიც აქტუალურად მონაწილეობდა იმპრესიონისტების გამოფენებში. ბერტას ცხოვრების მანძილზე მისი სურათები გაიყიდა მაღალ ფასებში, ვიდრე მისი მეგობრების. მთელი თავისი სიცოცხლის განმავლობაში იგი იმყოფებოდა მხატვრების, ლიტერატორების და კრიტიკოსების ყურადღების ცენტრში, რომლებიც, ასე თუ ისე, მჭიდრო კავშირში იყვნენ იმპრესიონისტებთან. მისი სურათების მთავარი თემა იყო: ქალი კეთილშობილი ბურჟუაზიული ოჯახიდან, ოჯახური სიმყუდროვე, დედობა, გასეირნება ბუნებაში. ის ხშირად ასახავდა ქალს, რომელიც გართული იყო თავის მოვლით. ბერტა მორიზო არასდროს ილტვოდა შიშველი ნატურის გამოსახვისკენ. მისთვის უცხო იყო კაფეების, თეატრებისა და პარიზის ქუჩების ხმაურიანი სამყარო. მისი გვიანდელი სურათები ხასიათდება იმპრესიონისტებისათვის დამახასიათებელი ატმოსფერული ეფექტების გადმოცემით. მისი ფუნჯის მონასმი გახდა უფრო მკვეთრი და ის თავის მანერით მიუახლოვდა ექსპრესიონისტებს. აივანზე, 1872 პეპლებზე მადევარი, 1874 მხატვრის (მორიზოს) დედა და და, 1869–1870 ზაფხულის დღე, 1879 კითხვა ↑ Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ RKDartists <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17299517"></a> ↑ 3.0 3.1 https://www.barnesfoundation.org/whats-on/morisot
სანდრო გვალია

ალექსანდრე (სანდრო) გვალია (დ. 1913 — გ. 1982) — ქართველი მთამსვლელი, სამთო მოთხილამურე და მწვრთნელი. სპორტის ოსტატი (1949), საბჭოთა კავშირის სპორტის ოსტატი ალპინიზმში (1934). მეორე მსოფლიო ომის მონაწილე. სანდრო გვალია 1933–34 წლებში მუშაობდა ყაზბეგის მეტეოროლოგიურ სადგურში. 1937 წელს, შოთა რუსთაველის იუბილესთან დაკავშირებით, ალპინისტ რამინ კვიციანთან და სხვა ალპინისტებთან ერთად ავიდა კავკასიონის ერთ-ერთი ცენტრალური ქედის დაუპყრობელ, ყინულოვან მწვერვალზე — ბეზენგის კლდეზე, შხარასა და ჯანღას შორის. მწვერვალს ალპინისტებმა შოთა რუსთაველი უწოდეს. სანდრო გვალიას დიდი წვლილი მიუძღვის საქართველოში ალპინიზმისა და სამთო-სათხილამურო სპორტის განვითარებაში. ხელმძღვანელობდა პირველ ასვლებს: ბანგურიანზე (1930), მთავარ შხარაზე, ვახუშტის მწვერვალზე (1933), რუსთაველის პიკზე (1937) და სხვა; 1930–40 წლებში მოაწყო მასობრივი ალპინიადები და სამთო-სათხილამურო ლაშქრობები კავკასიონის მთებში, სვანეთსა და რაჭაში. 1948 წლიდან იყო საკავშირო კატეგორიის მსაჯი. სპორტული კლუბების — „ნაუკა“ და „სპარტაკი“ წევრი. საერთაშორისო კატეგორიის მსაჯი და საქართველოს დამსახურებული მწვრთნელი. 1943 წელს სანდრო გვალიას გადაეცა წითელი ვარსკვლავის ორდენი. მთა შოდა და მის წვერზე მეორეთ ასვლა, ტფილისი, 1932. ↑ ქართული სპორტი // ალექსანდრე (სანდრო) გვალია[მკვდარი ბმული] ↑ ქართული სპორტის ოქროს წიგნი / ელგუჯა ბერიშვილი. თბილისი: პალიტრა L, 2013. ↑ ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი, 1801-1952: ტ. I ა-დ / იოსებ იმედაშვილი. თბ., 2018
ბინა-ხოჯავარი

ბინა-ხოჯავარი (აზერ. Binə Xocavar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1150 კაცი. ↑ Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı - 2010.
ბირინჯი-სამადხანლი

ბირინჯი-სამადხანლი (აზერ. Birinci Səmədxanlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 922 კაცი. Birinci Səmədxanlı (as Samedkhanly Pervyye) GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı - 2010.
გვალია

საკუთარი სახელი გვალია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ლაშა გვალია — ქართველი ფეხბურთელი სანდრო გვალია — ქართველი მთამსვლელი
ბირინჯი-თიაგანი

ბირინჯი-თიაგანი (აზერ. Birinci Tiyaqanı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 332 კაცი. ↑ Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı - 2010.
ბირინჯი-იედიოიმაყი

ბირინჯი-იედიოიმაყი (აზერ. Birinci Yeddioymaq) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1998 კაცი. Birinci Yeddioymaq (as Yeddioymaq) GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı - 2010.
ბორადიგაჰი

ბორადიგაჰი (აზერ. Boradigah) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 7000 კაცი. ბორადიგაჰი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ http://www.azerpost.az/?options=content&id=188
ასანთი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ასანთი შეიძლება აღნიშნავდეს: ასანთი — ცეცხლის დანთების მარტივი საშუალება ასანთი — მხატვრული ფილმი
ბიოიუქი-ქოლათანი

ბიოიუქი-ქოლათანი (აზერ. Böyük Kolatan) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის მასალის რაიონში. ბიოიუქი-ქოლათანი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ https://archive.today/20160419064256/http://www.azerpost.az/?options=content&id=188
ბიოიუქი-ხოჯავარი

ბიოიუქი-ხოჯავარი (აზერ. Böyük Xocavar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2337 კაცი. ↑ Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı - 2010.
ასანთი (ფილმი)

ასანთი — მაია გურაბანიძის ფილმი. გადაღებულია 2003 წელს. ფილმის ხანგრძლივობაა 20 წუთი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ახალგაზრდა ტურისტის თბილისში მოგზაურობის პირველი დღე. გიორგი ბანძელაძე ირმა კინწურაშვილი ↑ ეროვნული ფილმოგრაფია[მკვდარი ბმული]
მირონ ჩუბინიძე

მირონ დიმიტრის ძე ჩუბინიძე (დ. 1905, ქ. ვლადიკავკაზი — გ. 1980) — საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის მე-6 თავმჯდომარე (1953-1959). მირონ დიმიტრის ძე ჩუბინიძე დაიბადა 1905 წელს ქალაქ ვლადიკავკაზში. 1927-დან 1946 წლამდე მუშაობდა კომუნისტურ პარტიაში. იგი იყო საქართველოს ალკკ თბილისის კომიტეტის მდივნად, ცენტრალური კომიტეტის მეორე მდივნად, პარტიის ქალაქ თბილისის ლენინის რაიკომის პირველ მდივნად, საქართველოს კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის მდივნად ტრანსპორტის დარგში, ხოლო შემდეგ ტრანსპორტის დარგში საქართველოს კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის მდივნის მოადგილედ და სატრანსპორტო განყოფილების გამგედ. 1946-დან 1953 წლამდე მირონ ჩუბინიძე საქართველოს სსრ სახელმწიფო კონტროლის მინისტრია, ხოლო 1953 წლის სექტემბერში აიჩიეს საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის თავმჯდომარედ, ხოლო 1959 წელს — სსრ კავშირის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის თავმჯდომარის მოადგილედ. დაჯილდოებული იყო ლენინის ორი ორდენით, შრომის წითელი დროშის სამი ორდენით, წითელი ვარსკვლავის ორი ორდენით და ოთხი მედლით. მირონ ჩუბინიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი მირონ ჩუბინიძე ოჯახთან ერთად მირონ ჩუბინიძის ბიოგრაფია (I მოწვევა) მირონ ჩუბინიძის ბიოგრაფია (II მოწვევა) მირონ ჩუბინიძის ბიოგრაფია (III მოწვევა) მირონ ჩუბინიძის ბიოგრაფია (IV მოწვევა) მირონ ჩუბინიძის ბიოგრაფია (V მოწვევა) მირონ ჩუბინიძის ბიოგრაფია (სსრკ V მოწვევა)
თამარ ტალიაშვილი

თამარ ტალიაშვილი (დ. 13 დეკემბერი, 1978, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკური მოღვაწე. იკავებდა თბილისის საკრებულოს კომისიის თავმჯდომარის თანამდებობას. 2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი. 2004 წელს იყო USAID ფისკალური რეფორმების პროექტის სამართლებრივი პროგრამის მეჯნეჯერი და იურისტი. 2005 წელს იყო„ GTZ იუსტიციისა და სამართლის რეფორმა ამიერკავკასიაში“-ს იურისტი. 2006-2012 წლებში მუშაობდა Masry&Vititoe-ს იურიდიული ოფისებში. 2010-2011 წლებში იყო საქართველოს დავით აღმაშენებლის სახელობის უნივერსიტეტის სამართლის სკოლის დეკანი. 2011-2012 წლებში იყო ამერიკის იურისტთა ასოციაციის დელეგატი. 2012-2014 წლებში იყო შშს-ს ადმინისტრაციის უფროსი. 2014 წელს იყო შშს-ს აკადემიის პრორექტორი. 2014-2017 წლებში – თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს წევრი, განათლებისა და კულტურის კომისიის თავმჯდომარე. 2017-2020 წლებში – თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს წევრი, განათლებისა და კულტურის კომისიის თავმჯდომარე. 2017-2020 წლებში იყო საქართველოს ადგილობრივ თვითმმართველობათა ეროვნული ასოციაციის ვიცე-პრეზიდენტი. 2018 წლიდან არის ევროპის საბჭოს რეგიონთა კონგრესის ვიცე-პრეზიდენტი. 2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. თამარ ტალიაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ ქონებრივი დეკლარაცია. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-04-16. ციტირების თარიღი: 2020-12-07. ↑ ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ საქართველოს პარლამენტის 2020 წლის 31 ოქტომბრის არჩევნები შეაჯამა. ცესკო (2020-12-03). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-12-15. ციტირების თარიღი: 6 დეკემბერი, 2020.
სალომე მუჯირი

სალომე მუჯირი (დ. 26 დეკემბერი, 1978) — ქართველი პოლიტიკოსი. არის პოლიტიკური პარტია „გირჩის“ წევრი. 2020 წლის 11 დეკემბრიდან 2021 წლის 25 მაისამდე იყო საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „გირჩი“. წევრობაზე უარი თქვა სანდრო რაქვიაშვილის გადეპუტატების მიზნით. ↑ ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ საქართველოს პარლამენტის 2020 წლის 31 ოქტომბრის არჩევნები შეაჯამა. ცესკო (2020-12-03). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-12-15. ციტირების თარიღი: 6 დეკემბერი, 2020. ↑ „პარლამენტმა დაამტკიცა 3 ახალი პარლამენტარის უფლებამოსილება“. რადიო თავისუფლება. ციტირების თარიღი: 2 ივნისი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება)