laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სირაქლემასებრნი

სირაქლემასებრნი (ლათ. Struthionidae) — ფრინველთა ოჯახი სირაქლემასნაირთა რიგისა. მოიცავს ერთი თანამედროვე გვარის 2 სახეობას (მათ ქვესახეობებსაც) და აგრეთვე რამდენიმე ამომწყდარ გვარს. უტროპო, დიდი ზომის ფრინველებია (აფრიკული სირაქლემა მსოფლიოს უდიდესი თანამედროვე ფრინველია). შეუძლიათ სწრაფად სირბილი. სხვადასხვა მონაცემებით ახლოს დგანან ტინამუებთან. Struthio — სირაქლემა † Palaeotis † Remiornis † Eremopezus † Orientornis Страусовые // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907. ↑ Hackett, S.J. et al. (2008) A Phylogenomic Study of Birds Reveals Their Evolutionary History. Science, 320, 1763. ↑ Yuri, T. (2013) Parsimony and model-based analyses of indels in avian nuclear genes reveal congruent and incongruent phylogenetic signals. Biology, 2:419–44.
სირაქლემა

სირაქლემა (ლათ. Struthio) — ფრინველთა გვარი სირაქლემასებრთა ოჯახისა. მოიცავს 2 თანამედროვე სახეობას, მათ ქვესახეობებს და რამდენიმე ამომწყდარ სახეობასაც. ადრე ამ გვარში ერთიანდემოდნენ ემუ, ნანდუ და კაზუარი. სომალური სირაქლემა ბოლო დროს იქნა აღიარებული სახეობად, მაგრამ მეცნიერთა ნაწილი ისევ ქვესახეობად მიიჩნევს. Struthio camelus — აფრიკული სირაქლემა Struthio molybdophanes — სომალური სირაქლემა † Struthio coppensi † Struthio linxiaensis † Struthio orlovi † Struthio karingarabensis † Struthio kakesiensis † Struthio wimani † Struthio daberasensis † Struthio brachydactylus † Struthio asiaticus — აზიური სირაქლემა † Struthio dmanisensis (აღმოჩენილია დმანისში). † Struthio chersonensis † Struthio oldawayi † Struthio anderssoni Andersson, Johan Gunnar (1923). On the occurrence of fossil remains of Struthionidae in China. In: Essays on the cenozoic of northern China. Memoirs of the Geological Survey of China (Peking), Series A, No. 3, pp. 53–77. Peking, China: Geological Survey of China. Andersson, Johan Gunnar (1943). "Researches into the prehistory of the Chinese". Bulletin of the Museum of Far Eastern Antiquities. 15: 1–300, plus 200 plates. BirdLife International (2012). "The BirdLife checklist of the birds of the world, with conservation status and taxonomic sources" დაარქივებული 2011-12-25 საიტზე Wayback Machine. (xls). Retrieved 16 Jun 2012.
ნანდუსებრნი

ნანდუსებრნი (ლათ. Rheidae) — ფრინველთა ოჯახი ნანდუსნაირთა რიგისა. მოიცავს ერთი თანამედროვე გვარის ორ სახეობას, რომლებიც გავრცელებულნი არიან სამხრეთ ამერიკაში, კერძოდ არგენტინაში, ჩილეში, პარაგვაიში, ურუგვაიში, ბრაზილიასა და ბოლივიაში, მცირედ — პერუშიც. მათი სიმაღლე საშუალოდ 1,4–1,5 მ-მდე, ხოლო წონა 30–50 კგ-მდეა. ბინადრობენ როგორც დაბლობებზე, ასევე მაღალ მთაში, მათ შორის ანდებში. აღწევენ ზღვის დონიდან 4500 მ-მდე. ფორმით სირაქლემებს წააგვანან. პოლიგამები არიან. ცხოვრობენ ჯგუფებად, სადაც ერთი მამალი და 5–7 დედალია. დებენ 15–40 კვერცხს. იკვებებიან მცენარეებით, მათი ფესვებითა და ნაყოფით, თესლით, მწერებითა და მცირე ხერხემლიანებით. Rhea — ნანდუ † Heterorhea † Hinasuri Наумов С. П. Зоология позвоночных. — М.: Просвещение, 1982. — 464 с. Josep del Hoyo et al. Handbook of the Birds of the World, Band 1 (Ostrich to Ducks). Lynx Edicions, 1992. — ISBN 84-87334-10-5.
ნანდუ

ნანდუ (ლათ. Rhea) — ფრინველთა გვარი ნანდუსებრთა ოჯახისა. მოიცავს 2 თანამედროვე და 4 ამომწყდარ სახეობას. გავრცელებულნი არიან სამხრეთ ამერიკაში. წააგვანან სირაქლემებს. არ შეუძლიათ ფრენა. სრაფად დარბიან, დაახლოებით 60 კმ/სთ სიჩქარით. ნაირმჭამელები არიან. † Rhea fossilis † Rhea mesopotamica † Rhea pampeana † Rhea subpampeana Rhea americana — ჩვეულებრივი ნანდუ Rhea pennata — დარვინის ნანდუ Radio San Gabriel, "Instituto Radiofonico de Promoción Aymara" (IRPA) 1993, Republicado por Instituto de las Lenguas y Literaturas Andinas-Amazónicas (ILLLA-A) 2011, Transcripción del Vocabulario de la Lengua Aymara, P. Ludovico Bertonio 1612 (Spanish-Aymara-Aymara-Spanish dictionary). Clements, James (2007). The Clements Checklist of the Birds of the World (6th ed.). Ithaca, NY: Cornell University Press. ISBN 9780801445019. Rhea videos on the Internet Bird Collection
პეტერგოფის სამების ეკლესია

პეტერგოფის სამების ეკლესია (რუს. Троицкий собор Александро-Невской лавры) — მოქმედი მართლმადიდებლური ეკლესია სანქტ-პეტერბურგში, პეტერგოფში. ეკლესია აგებულია 1858-1860 წლებში, ნეობაროკოს სტილში. ეკლესია მიწერილია პეტერგოფის სერაფიმ საროველის ეკლესიაზე. მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს სანქტ-პეტერბურგის ეპარქიას. თავდაპირველად პირადი აგარაკის რაიონში არსებობდა ხის ეკლესია ვლადიმირის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე, რომელიც სასახლის დასავლეთით ააშენა ელისაბედ პეტრეს ასულმა 1748 წელს. ტაძარი იყო ერთგუმბათიანი, სამრეკლოს გარეშე. მისი სიგრძე იყო 12,8 მეტრი, ხოლო სიგანე - 6,4 მეტრი. კანკელი და ხატები გადმოიტანეს წმინდა პეტრესა და პავლეს საკათედრო ტაძრიდან. XVIII საუკუნის ბოლოს იგი გააუქმეს. 1797 წელს ტაძარი აღადგინეს და აკურთხეს სამების სახელზე. იგი დაშალეს 1858 წელს სიძველის გამო. 1858 წლის 4 ივლისს აღნიშნული ტაძრის ადგილზე საიმპერატორო ოჯახის მოძღვარმა პროტოპრესვიტერმა ვასილი ბაჟანოვმა შეასრულა ქვის ტაძრის საზეიმო საფუძვლის ჩაყრა, რომლის პროექტიც შეიმუშავა არქიტექტორმა ანდრეი შტაკენშნეიდერმა. ტაძრის საზეიმო კურთხევა მოხდა 1860 წლის 27 ივლისს და მასში მონაწილეობდა სამეფო ოჯახიც. ღვთისმსახურება ამ ტაძარში აღევლინებოდა წელიწადში ერტხელ - სამების დღესასწაულზე. 1918 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ ეკლესია დახურა და მას გამოიყენებდნენ როგორც ე. წ. საყოფაცხოვრებო მუზეუმის მოსაცდელ დარბაზად. აღნიშნული მუზეუმი განთავსებული იყო სასახლის შენობის ახლოს. დიდი სამამულო ომის შემდეგ წლებში ეკლესია თანდათან ავარიული ხდებოდა და 1970-იან წლებში იგი დააკონსერვეს. 2005 წელს ეკლესიის შენობა გადაეცა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას და მიაწერეს პეტერგოფის სერაფიმ საროველის ეკლესიას, რომელიც ძველ პეტერგოფში მდებარეობდა. ტაძარში მიმდინარეობდა სარესტავრაციო სამუშაოები. Камер-фурьерские журналы за 1858 и 1860 годы // РГИА. Ф. 516. Оп. 1 (125/2382). Д. 45, 69. Автономов А. А. Историко-статистическое описание императорских придворных церквей в г. Петергофе и его окрестностях. — СПб.: тип. и фототип. В. И. Штейн, 1888. — С. 138. Измайлов М. И. Путеводитель по Петергофу к 200-летию Петергофа. [1709-1909]. — СПб.: т-во Р. Голике и А. Вильборг, 1909. — С. 172—178. Imperial Palaces in the vicinity of Saint Petersburg. Peterhof. — Paris, 1992. — P. 99. Гущин В. А. Собственная дача. — СПб.: ВИРД, 1997. — С. 24. — (Утраченные памятники Петергофа). — ISBN 5-89559-004-7. Сурков С. А. Судьбы храмов, духовенства, и мірян Петергофа в годы испытаний. — СПб., 2005. — С. 28—29. Народный каталог православной архитектуры О храме დაარქივებული 2011-10-13 საიტზე Wayback Machine.
ტინამუსებრნი

ტინამუსებრნი (ლათ. Tinamidae) — ფრინველთა ოჯახი ტინამუსნაირთა რიგისა. აერთიანებს 2 ქვერიგის 9 გვარის 47 თანამედროვე და 5-მდე ამომწყდარ სახეობას. გავრცელებულნი არიან ცენტრალურ და სამხრეთ ამერიკაში, ადიან ზღვის დონიდან 4000 მეტრამდე. მათი სხეულის სიგრძე 14–49 (20–53) სმ, მასა 200 გ–1,5 (43 გ–1,8 კგ) კგ აღწევს. გააჩნიათ ძლიერი ფეხები, რომელთა საშუალებითაც სწრაფად დარბიან. იშვიათად ფრენენ. სანადირო ობიექტები არიან. კვერცხებს ზოგიერთი სახეობა პირდაპირ მიწაზე დებს, ზოგიც — ბუდეში; კვერცხები სხვადასხვა ფერისაა. ინკუბაცია 19–20 დღე-ღამე გრძელდება. ქვეოჯახი Tinaminae — ტყის ტინამუები Tinamus — ტინამუ Nothocercus — სამთითა ტინამუ Crypturellus — ფარულკუდიანი, ან ნამდვილი ტინამუ ქვეოჯახი Rhynchotinae — სტეპის ტინამუები Nothoprocta — სტეპის ტინამუ, ან მთის ტინამუ Rhynchotus — წითელფრთიანი ტინამუ Nothura — ტინამუ-ნოტურა, ან უკუდო ტინამუ Tinamotis — პატაგონიური ტინამუ Taoniscus — ჯუჯა ტინამუ Eudromia — ქოჩრიანი ტინამუ Ostrich to Ducks // Handbook of the Birds of the World[en] / Hoyo J. del, Elliott A., Sargatal J. (Eds). — Barcelona: Lynx Edicions, 1992. — Vol. 1. — ISBN 84-87334-10-5. (ინგლისური) ↑ 1.0 1.1 ჟორდანია რ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 720.
ბაქოს ველოპარკი

ბაქოს ველოპარკი — ტრასა, რომელიც მდებარეობს აზერბაიჯანის დედაქალაქში და გათვლილია ველასპორტისთვის. პარკის ტერიტორია 30 ჰექტარზე მეტია და მდებარეობს ბაქოს საბალის რაიონში. გზების საერთო სიგრძე 15 კმ-ს შეადგენს. ველოპარკში 990 ადგილია მაყურებელთათვის. ველოპარკი აშენდა 1970 წელს, მაგრამ წლების განმავლობაში არ გამოიყნებოდა და იყო ნანგრევებში. 2011 წელს აზერბაიჯანის ველოსპორტის ფედერაციამ დაიწყო პარკის რეკონსტრუქცია. აქ აშენებული იყო გზატკეცილები და სამთო ტრასები. 2013 წლის აპრილში პარკი ხელახლა გაიხსნა საერთო მოხმარებისთვის. ასევე 2012 წლის 1 ივნისს, ველოსიპედის პარკი გაიხსნა ზღვისპირა ბულვარზე, სპორტის სასახლის მახლობლად და გადაჭიმულია დროშის მოედნამდე, სადაც შეიძლება ველოსიპედების დაქირავება საათობის ან დღიურად. 2013 და 2014 წლებში „Tour d’Azerbaïdjan“ - ის პროექტის მეორე ტური დაიწყო ველოპარკიდან. 2015 წელს ველოპარკში ჩატარდა ღონისძიება, რომლის ფარგლებშიც დარგეს დაახლოებით 4,000 ხე. სექტემბერში ჩატარდა ღია ტურნირი ველოსპორტის მოყვარულთათვის, რომელშიც 26 ველომრბოლელი მონაწილეობდა. ტურნირის ორგანიზატორი იყო ველოსპორტის ეროვნული ფედერაცია. 2017 წელს დაიწყო ყოველწლიური „Tour d’Azerbaïdjan“ ბაქოს ველოპარლკთან და დასრულდა ისმაილლიში. ბაქოს ველოსიპედის პარკის ტერიტორიაზე, BMX ველოსიპედის პარკი აშენდა, რომელიც სპეციალურად 2015 წლის პირველი ევროპული თამაშებისთვის იყო განკუთვნილი. BMX ველოპარკს ასევე გააჩნია რბოლის მოედანი. აქვე არის დოპინგ კონტროლის ჩატარების შენობა. პარკის გახსნის ცერემონია 2015 წლის 13 მაისს შედგა, სადაც აზერბაიჯანის პრეზიდენტმა და რესპუბლიკის პირველმა ლედიმაც მიიღეს მონაწილეობა. პირველი შეჯიბრებები ჩატარდა 2015 წლის 26-28 ივნისის ჩათვლით პირველი ევროპული თამაშების ფარგლებში. თამაშების დასრულების შემდეგ გადაწყდა ტრასის საზოგადოებრივ მოხმარებაში გადაცემა. 2016 წელს ველომრბოლელთა საერთაშორისო კავშირმა შეიტანა ცვლილებები BMX სტადიონების წესებსა და სტანდარტებში, რის შემდეგაც ბაქოს ველოპარკი გადაკეთდა. გაზარდეს მისი სიგრძე, სიგანე და დაბრკოლებების რაოდენობა ტრასებზე. BMX -ის ჩემპიონატი - არის ველოსპორტის სახეობა, BMX -ის ველოსიპედებზე. 2018 წლის  BMX -ის ჩემპიონატი  ჩატარდება 5-9 ივნისს ბაქოში. 2018 წლის BMX ჩემპიონატის ოფიციალური ვებ-გვერდი დაარქივებული 2018-10-02 საიტზე Wayback Machine. ↑ ВЕЛОСИПЕДЫ: ТРАНСПОРТ ИЛИ СТИЛЬ ЖИЗНИ (ЧАСТЬ III). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-05-16. ციტირების თარიღი: 2018-05-17. ↑ В Велопарке посадили деревья ↑ Федерация велоспорта провела открытый турнир ↑ Велопарк ВМХ. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-05-17. ციტირების თარიღი: 2018-05-17. ↑ В Баку открыли Велопарк ↑ ბაქო2015 დაარქივებული 2018-05-16 საიტზე Wayback Machine. - რუსული ↑ Впервые в Азербайджане пройдет Чемпионат мира по BMX
ტინამუ

ტინამუ ან დიდი ტინამუ (ლათ. Tinamus) — ფრინველთა გვარი ტინამუსებრთა ოჯახისა. მოიცავს საშუალო ზომის 5 სახეობის ფრინველს. გავრცელებულნი არიან ცენტრალურ და სამხრეთ ამერიკაში. მათი სხეულის სიგრძეა 35–40 სმ. შეფერილნი არიან მურა-ნაცრისფრად, ფეხები მოცისფრო-ნაცრისფერი აქვთ. უყვართ ბანაობა. სხვა ფრინველებისგან განსხვავებით, დედლები არიან აქტიურები შეჯვარების პერიოდში. საქორწილო რიტუალებს შემოდგომა–ზამთარში ატარებენ, ბუდობენ ოქტომბერ–დეკემბერში. ბუდეს იკეთებენ მიწაზე, ხის ჯირკებთან ახლოს. მამალი მას ფოთლებით ფარავს იმ დროს, როდესაც ტოვებს ბუდეს. დედალი რამდენიმე მამრისაგან დებს კვერცხებს. ბინადრობენ ნოტიო ტყეებში. ღამით ძინავთ ხეებზე. Tinamus guttatus — თეთრყელა ტინამუ Tinamus major — დიდი ტინამუ Tinamus osgoodi — შავი ტინამუ Tinamus solitarius — მეუდაბნოე ტინამუ Tinamus tao — ტაო, ან ნაცრისფერი ტინამუ Бёме Р. Л., Флинт В. Е. Пятиязычный словарь названий животных. Птицы. Латинский, русский, английский, немецкий, французский / Под общ. ред. акад. В. Е. Соколова. — М.: Рус. яз., «РУССО», 1994. — 845 с. — 2030 экз. — ISBN 5-200-00643-0. Галушин В. М., Дроздов Н. Н., Ильичев В. Д. и др. Фауна Мира: Птицы: Справочник / под ред. д.б.н. В. Д. Ильичева. — М.: Агропромиздат, 1991. — 311 с. — 50 000 экз. — ISBN 5-10-001229-3. Jobling J. A. The Helm Dictionary of Scientific Bird Names. — London: A&C Black Publishers Ltd, 2010. — 432 p. — ISBN 978-1-4081-2501-4.
სამთითა ტინამუ

სამთითა ტინამუ (ლათ. Nothocercus) — ფრინველთა გვარი ტინამუსებრთა ოჯახისა. მოიცავს სამ სახეობას. საშუალო ზომის ფრინველებია. გავრცელებულნი არიან ცენტრალური და სამხრეთ ამერიკის ქვეყნებში. მათი სხეულის სიგრძეა 32–37 სმ. შეფერილნი არიან მურა-ზეთისხილისფრად ან ყავისფერ-ნაცრისფრად, ტანზე დასდევს შავი ზოლები. კარგად იმალებიან ბალახში. ცხოვრების უდიდეს ნაწილს მიწაზე ატარებენ, იშვიათად ფრენენ. პოლიგამები არიან. კრუხობს მამალი. იკვებებიან უმთავრესად უხერხემლოებით. Nothocercus julius — წითურმკერდა სამთითა ტინამუ Nothocercus bonapartei — მთის სამთითა ტინამუ Nothocercus nigrocapillus — კაპიუშონიანი სამთითა ტინამუ, ან შავქუდა ნოტოცერკუსი Бёме Р. Л., Флинт В. Е. Пятиязычный словарь названий животных. Птицы. Латинский, русский, английский, немецкий, французский / Под общ. ред. акад. В. Е. Соколова. — М.: Рус. яз., «РУССО», 1994. — 845 с. — 2030 экз. — ISBN 5-200-00643-0. Галушин В. М., Дроздов Н. Н., Ильичев В. Д. и др. Фауна Мира: Птицы: Справочник / под ред. д.б.н. В. Д. Ильичева. — М.: Агропромиздат, 1991. — 311 с. — 50 000 экз. — ISBN 5-10-001229-3. Коблик Е. А. Система рецентных и субрецентных палеогнат // Древненёбные птицы (очерки филогении, систематики, биологии, морфологии и хозяйственного использования) / Под ред. О. Ф. Черновой, Е. А. Коблика.. — М.: Т-во научных изданий КМК, 2010. — 212 с. — ISBN 978-5-87317-635-9. Jobling J. A. The Helm Dictionary of Scientific Bird Names. — London: A&C Black Publishers Ltd, 2010. — 432 p. — ISBN 978-1-4081-2501-4.
ერკოლე II დ’ესტე

ერკოლე II დ’ესტე (დ. 5 აპრილი 1508 — გ. 3 ოქტომბერი 1559) — ალფონსო I-ისა და ლუკრეცია ბორჯიას ვაჟი, რომის პაპ ალექსანდრე VI-ის შვილიშვილი. ფერარის, მოდენისა და რეჯოს ჰერცოგი 1534-1559 წლებში. დედის ხაზით იგი იყო რომის პაპ ალექსანდრე VI-ის შვილიშვილი, ჩეზარე ბორჯიას დიშვილი და წმინდა ფრანცისკე ბორჯიას ბიძაშვილი. მამის ხაზით კი იგი იყო იზაბელა დ'ესტეს, ე.წ. "რენესანსის პირველი ქალბატონისა" და აგრეთვე კარდინალ იპოლიტო დ'ესტეს ძმიშვილი. მისი და-ძმები იყვნენ მილანის მთავარეპისკოპოსი და კარდინალი იპოლიტო დ'ესტე, აგრეთვე პრინცესა ელეონორა და მასალობრადას მარკიზი ფრანჩესკო. დედის ხაზით მას ჰყავდა ორი უფროსი ნახევარ-ძმა, ბესკელიეს ჰერცოგი ალფონსო არაგონელი და ჯოვანი ბორჯია. 1528 წელს იგი დაქორწინდა საფრანგეთის მეფე ლუი XII-ისა და მისი მეორე ცოლის, დედოფალ ანა ბრეტონელის ნაბოლარა ქალიშვილ რენე დე ვალუაზე. ცოლის საოცარმა მზითვებმა მას უამრავი პრივილეგია და საშუალება მისცა. ფერარის საჰერცოგო ვალებიდან ამოვიდა, ერკოლემ კი მასში ხელოვნების აღორძინება დაიწყო. 1531 წელს დაიბადა მათი პირველი შვილი, ანა დ’ესტე, რომელიც ფრანსუა დე გიზს გაჰყვა ცოლად, ამას მოჰყვა 1533 წელს პირველი ვაჟი ალფონსო დ’ესტე, 1535 წელს დაიბადა ლუკრეცია დ’ესტე, რომელიც შემდგომში ურბინოს ჰერცოგს გაჰყვა ცოლად, 1537 წელს დაიბადა ელეონორა, 1538 წელს კი ლუიჯი დ’ესტე. 1534 წელს ერკოლე ფერარის, მოდენისა და რეჯოს ჰერცოგი გახდა. იგი მეტად მძიმე ზეწოლის ქვეშ აღმოჩნდა. 1543 წლამდე იგი იმყოფებოდა საფრანგეთის გავლენის ქვეშ, აგრეთვე ძლიერი იყო კურიის გავლენებიც. კურიის მხრიდან ზეწოლა მას შემდეგ გაიზარდა რაც მისი ცოლი, რენე დე ვალუა ამხილეს კალვინიზმში. რენე ინკვიზიციას უნდა დაესაჯა, თუმცა ვინაიდან ამ დროს იგი უკვე საფრანგეთის მეფე ანრი II-ის დეიდა იყო, მხოლოდ რელიგიის შეცვლით შემოიფარგლნენ. 1554 წელს რენემ აღიარა რომ იგი კალვინისტი იყო და კათოლიციზმზე მოექცა. ერკოლე მხარს უჭერდა რომის პაპ პავლე IV-ის პროფრანგულ და ამავდროულად ანტიესპანურ პოლიტიკას, რომელიც 1558 წლამდე გრძელდებოდა. იგი ასევე იყო ხელოვნების ძლიერი მფარველი. აგრეთვე ზრუნავდა უმცროს ძმაზე, კარდინალ იპოლიტოზე. ცნობილია, რომ ერკოლემ იპოლიტოს ესტეს ვილა აუშენა ტივოლში. ერკოლე II გარდაიცვალა 1559 წლის 3 ოქტომბერს, 51 წლის ასაკში. მისი გარდაცვალების შემდეგ მისი ცოლი კვლავ მშობლიურ საფრანგეთში დაბრუნდა. Claudio Maria Goldoni, Atlante estense - Mille anni nella storia d'Europa - Gli Estensi a Ferrara, Modena, Reggio, Garfagnana e Massa Carrara, Modena, Edizioni Artestampa, 2011. Graziano Gruppioni, LA NOSTRA STORIA.Storie di storia ferrarese, Documenti per la storia di Ferrara, nº 2, Ferrara, 2G Editrice, 2010. Gerolamo Melchiorri, Donne illustri ferraresi dal Medioevo all'Unità, a cura di Graziano Gruppioni, prefazione Enrica Guerra, Ferrara, 2G Editrice, 2014. Aron di Leone Leoni, La Nazione Ebraica Spagnola e Portoghese di Ferrara (1492-1559). I suoi rapporti col governo ducale e la popolazione locale e i suoi legami con le Nazioni Portoghesi di Ancona, Pesaro e Venezia, a cura di L. Graziani Secchieri, Firenze 2011.
ფარულკუდიანი

ფარულკუდიანი, ნამდვილი ტინამუ ან ტინამუ-კრიპტურელუსი (ლათ. Crypturellus) — ფრინველთა გვარი ტინამუსებრთა ოჯახისა. მოიცავს 21 სახეობას. ლათინური სახელი მომდინარეობს ბერძნული სიტყვებიდან: κρυπτός — ფარული და οὐρά — კუდი. მათი სხეულის სიგრძეა 20–32,5 სმ. როგორც წესი მდედრი უფრო მსხვილი და მძიმეა, ვიდრე მამრი. გავრცელებულნი არიან ურუგვაიდან მექსიკამდე. ბინადრობენ ტროპიკულ ტყეებში, ტროპიკულ და სუბტროპიკულ სავანებში. იკვებებიან ნაყოფებით, თესლებითა და მწერებით. არააქტიურ ცხოვრების წესს მისდევენ. Crypturellus berlepschi — ბერლეპშის ფარულკუდიანი Crypturellus cinereus — ნაცრისფერი ფარულკუდიანი Crypturellus soui — მცირე ფარულკუდიანი Crypturellus ptaritepui — ვენესუელური ფარულკუდიანი Crypturellus obsoletus — წაბლისფერი ფარულკუდიანი Crypturellus undulatus — ტალღისებრი ფარულკუდიანი Crypturellus transfasciatus — ბინდიანი ფარულკუდიანი Crypturellus strigulosus — წითელყელა ფარულკუდიანი Crypturellus duidae — ნაცრისფერფეხა ფარულკუდიანი Crypturellus erythropus — წითელფეხა ფარულკუდიანი Crypturellus noctivagus — ყვითელფეხა ფარულკუდიანი Crypturellus atrocapillus — შავქუდა ფარულკუდიანი, ან წითელფეხა კრიპტურელუსი Crypturellus cinnamomeus — ბუჩქის ფარულკუდიანი Crypturellus boucardi — ნაცრისფერყელა ფარულკუდიანი Crypturellus kerriae — ფარულკუდიანი-ჩოკო Crypturellus variegatus — წითელმკერდა ფარულკუდიანი Crypturellus brevirostris — წითური ფარულკუდიანი Crypturellus bartletti — ბარტლეტის ფარულკუდიანი Crypturellus parvirostris — მოკლენისკარტა ფარულკუდიანი Crypturellus casiquiare — ზოლებიანი ფარულკუდიანი Crypturellus tataupa — ტატაუპა Gotch, A. F. Tinamous // Latin Names Explained. A Guide to the Scientific Classifications of Reptiles, Birds & Mammals. — New York, NY : Facts on File, 1995. — P. 183. — ISBN 0-8160-3377-3. Remsen Jr., J. V.; et al. Classification of birds of South America Part 01:. South American Classification Committee. American Ornithologists' Union (7 августа 2008). Проверено 4 февраля 2009. Архивировано 23 августа 2013 года. Gotch, A. F. (1995) [1979]. «Tinamous». Latin Names Explained. A Guide to the Scientific Classifications of Reptiles, Birds & Mammals. New York, NY: Facts on File. p. 183. ISBN 0-8160-3377-3.
ანიმიზმი

ანიმიზმი (ლათ. anima — სული) — ზოგადად სულისა და სულიერების არსებობის რწმენა, ასევე უსულო საგნებისა და ბუნებრივი მოვლენებისათვის სულის არსებობის დაშვება. ტერმინი პირველად გამოიყენა გერმანელმა მეცნიერმა გ. შტალმა. ნაშრომში „Theoria medica“ (1708) მან ანიმიზმი დაარქვა მის სწავლებას სულის შესახებ, როგორც რაღაც უპიროვნებო ცხოვრებისეულ საწყისს, რომელიც მთელი ცოცხალი პროცესების საფუძველს წარმოადგენდა. არისტოტელეს მსგავსად შტალი სულს სხეულის მამოძრავებლად მიიჩნევდა. 1871 წელს ანთროპოლოგმა ედვარდ ტაილორმა გამოსცა წიგნი, სადაც ანთროპოლოგიაში დღეისთვის მიღებული ანიმიზმის მნიშვნელობა განმარტა: „ძირითადი დოქტრინა სულსა და ზოგადად, სხვა სულიერ არსებებზე“. ანიმიზმი ჯერ კიდევ ანტიკურ ხანაში არსებობდა, ქრისტიანობის გავრცელებამდე. ადამიანებმა ჯერ ღვთაებებად აღიარეს სხვადასხვა უსულო საგანი თუ მოვლენა და შემდეგ მათი სულის არსებობის ან მათში სულის არსებობის ფაქტიც დაუშვეს. ქართულ ეთნოგრაფიულ ყოფაში არსებობდა ანიმიზმის მრავალი მაგალითი: ქვის კულტი, ხარის კულტი და სხვა. ფერია ჰილოძოიზმი შამანიზმი შინტოიზმი Adler, Margot. Drawing Down the Moon: Witches, Druids, Goddess-Worshippers, and Other Pagans in America. Penguin, 2006. "Animism". The Columbia Encyclopedia. 6th ed. 2001-07. Bartleby.com. Bartleby.com Inc. (10 July 2008) დაარქივებული 9 February 2007[Date mismatch] საიტზე Wayback Machine.Category:Webarchive-ის თარგის შეტყობინებები . Armstrong, Karen. A History of God: The 4,000-Year Quest of Judaism, Christianity and Islam. Ballantine Books, 1994. Bird-David, Nurit. 1991. "Animism Revisited: Personhood, environment, and relational epistemology", Current Anthropology 40, pp. 67–91. Reprinted in Graham Harvey (ed.) 2002. Readings in Indigenous Religions (London and New York: Continuum) pp. 72–105. Animism, Rinri, Modernization; the Base of Japanese Robotics Urban Legends Reference Pages: Weight of the Soul[1] დაარქივებული 2009-01-05 საიტზე Wayback Machine. Return to the Land of Souls. A documentary about animism in Ivory Coast by Jordi Esteva დაარქივებული 2009-11-30 საიტზე Wayback Machine. Animist Network დაარქივებული 2014-07-23 საიტზე Wayback Machine. ↑ "Animism", The American Heritage Dictionary of the English Language, p. 72.
ჰერმან რორშახი

ჰერმან რორშახი (გერმ. Hermann Rorschach; გერმანულად: [ˈhɛrman ˈroːrʃax]; დ. 8 ნოემბერი, 1884 — გ. 2 აპრილი, 1922) — შვეიცარიელი ფსიქიატრი და ფსიქოანალიტიკოსი. პიროვნების შესწავლის ტესტის — რორშახის ტესტის ავტორი (1921). დაამკვიდრა ტერმინი ფსიქოდიაგნოსტიკა. ბავშვობა და ახალგაზრდობა ქალაქ შაფჰაუზენში გაატარა. მედიცინა ძირითადად ციურიხში შეისწავლა, რის შემდეგაც მუშაობდა სხვადასხვა ფსიქიატრიულ საავადმყოფოში ასისტენტად. რორშახის ცნობილი ნაშრომი „ფსიქოდიაგნოსტიკა“ გამოიცა 1921 წელს. ჰერმან რორშახი გარდაიცვალა 1922 წლის 1 აპრილს 37 წლის ასაკში პერიტონიტით. ჰერმან რორშახის ბიოგრაფია ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 Deutsche Nationalbibliothek Record #11874965X // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ 2.0 2.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 3.0 3.1 ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ 4.0 4.1 Historische Lexikon der Schweiz, Dictionnaire historique de la Suisse, Dizionario storico della Svizzera — Bern: 1998. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q70"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q642074"></a> ↑ 5.0 5.1 Brozović D., Ladan T. Hrvatska enciklopedija — LZMK, 1999. — 9272 გვრ. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1264934"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q429032"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18446"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1789619"></a> ↑ 6.0 6.1 Base biographique — BIU Santé. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q867925"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q105958830"></a> ↑ 7.0 7.1 Педагоги и психологи мира — 2012. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126722605"></a> ↑ https://www.img.unibe.ch/unibe/portal/fak_medizin/ber_vkhum/inst_medhist/content/e40446/e617165/e617200/e617216/Ror-WR-Inv_ger.pdf
ლომი II (ჯუჯა გალაქტიკა)

ლომი II (ან ლომი B) — ჯუჯა ელიპტიკური გალაქტიკა დედამიწიდან დაახლოებით 690 000 სინათლის წელიწადის დაშორებით, ლომის თანავარსკვლავედში. 2008 წლის ოქტომბრის მდგომარეობით იგი ირმის ნახტომის 24 ცნობილ გალაქტიკას შორისაა. 2007 წლის მდგომარეობით ლომი II, როგორც თვლიან, ფლობს 178 ± 13 პარსეკი რადიუსის მქონე ბირთვს და 632 ± 32 პარსეკის მქონდე მოქცევით რადიუსს. ის 1950 წელს აღმოაჩინეს ჯ. ჰარინგტონმა და ალბერტ ჯორჯ უილსონმა მაუნთვ-ვილსონსა და კალიფორნიის პალომარულ ობსერვატორიაში. ↑ Tollerud, E.; et al. (Nov 2008). „Hundreds of Milky Way Satellites? Luminosity Bias in the Satellite Luminosity Function“. Astrophysical Journal. 688 (1): 277–289. arXiv:0806.4381. Bibcode:2008ApJ...688..277T. doi:10.1086/592102. et al.-ის დაწვრილებითი გამოყენება |author=-ში (დახმარება) ↑ Coleman, M.; et al. (Nov 2007). „A Wide-Field View of Leo II: A Structural Analysis Using the Sloan Digital Sky Survey“. Astronomical Journal. 134 (5): 1938–1951. arXiv:0708.1853. Bibcode:2007AJ....134.1938C. doi:10.1086/522229. et al.-ის დაწვრილებითი გამოყენება |author=-ში (დახმარება) arXiv:0806.4381