laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
თეიმურაზ კანდელაკი

თეიმურაზ კანდელაკი (დ. 25 თებერვალი, 1928, თბილისი — გ. 21 დეკემბერი, 2003) — ქართველი არქიტექტორი, მეცნიერი, პედაგოგი. 1952 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის არქიტექტურის ფაკულტეტი. 1952 წელს დაიწყო შრომითი საქმიანობა თბილისისა და მოსკოვის საპროექტო ინსტიტუტებში. გაიარა თითქმის ყველა სამსახურებრივი საფეხური არქიტექტორიდან მთავარ არქიტექტორამდე. 1964-1973 წლებში მუშაობდა სახვითი ხელოვნებისა და კულტურის ძეგლთა დაცვის სამმართველოს უფროსად. 1973-1986 წლებში საპროექტო ინსტიტუტ „თბილქალაქპროექტის“ დირექტორის მოადგილედ, მთავარ არქიტექტორად. 1959 წლიდან ეწევა პედაგოგიურ მოღვაწეობას საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტსა და თბილისის სამხატვრო აკადემიაში. მონაწილეობდა 40-მდე საცხოვრებელი სახლის, საზოგადოებრივი შენობისა და მემორიალური ძეგლების დაპროექტებაში. იყო ვახტანგ გორგასლის, ერეკლე II-ის, გიორგი XII-ის საფლავის ქვების (სვეტიცხოვლის ტაძარში), ვახტანგ გორგასლისა (თბილისში) და ერეკლე II-ის ძეგლების (თელავში) არქიტექტურული ნაწილის ავტორი. შესრულებული აქვს მნიშვნელოვანი არქიტექტურული ძეგლების აზომვები, 100-ზე მეტი დიდი თუ მცირე ობიექტის პროექტის ექსპერტიზა. რესპუბლიკურ კონკურსებში მისი მონაწილეობა არაერთხელ აღინიშნა პრემიით. იყო თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის პროფესორი, სამეცნიერო საბჭოსა და სახელმწიფო საატესტაციო კომისიის, საქართველოს ურბანიზაციისა და მშენებლობის სამინისტროს სამეცნიერო-ტექნიკური და თბილისის მთავარი არქიტექტორის მრჩეველთა საბჭოს წევრი. თეიმურაზ კანდელაკი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
არზნეს ნამოსახლარი

არზნეს ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფელ არზნეში. შიდა ნაწილში დაცულია რამდენიმე ორნამენტირებული ქვა და თაღის ნაწილი. შემორჩენილია საკურთხევლის აღმოსავლეთ კედელი, ასევე ჩრდილოეთ კედლის ნაწილი. დანარჩენი მხოლოდ დუღაბია, რომელსაც ინტერიერში ალაგ-ალაგ შერჩენილი აქვს პერანგის ქვები. შემოღობილი ნაწილის გარეთ გზის პირას დევს რამდენიმე ქვა, რომელთაც კუთხეები აქვთ ამოღარული. აქვე არის ბრტყელი ქვა, რომლის ვიწრო ნაწილიც ორნამენტირებულია. ნაეკლესიარის გარშემო იკითხება ნასახლარის ნაშთები. ეკლესიის ჩრდილოეთით, გზის ჭრილში ჩანს კრამიტის ფრაგმენტები. ხოლო დასავლეთით სხვადასახვა ადგილას მძლავრი კედლების ნაშთები.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 39306
სამართლის მეცნიერთა კავშირი

ა(ა)იპ სამართლის მეცნიერთა კავშირი — არაკომერციული, არასამთავრობო ორგანიზაცია, რომელიც აერთიანებს იურისტებს – სამართლის მეცნიერებს და მკვლევარებს. დაარსდა 2014 წლის 4 აპრილს თბილისში. იმავე წლის 23 ივლისს საქართველოს ტექნიკურ უნივერსიტეტის ცენტრალურ ბიბლიოთეკაში გაიმართა სამართლის მეცნიერთა კავშირის წარდგენის ღონისძიება. ორგანიზაციის მიზანია „საქართველოში სამართლებრივი სახელმწიფოს მშენებლობის და საზოგადოებაში მართლშეგნების დონის ამაღლების, სამართლის მეც­ნიე­რე­ბის და იურიდიული განათლების განვითარების ხელშეწყობა, სამართლის მეცნიერთა და მკველავართა, ასევე სამართლის დარგში სამეცნიერო კვლევების კოორდინაცია, სამართლის მეცნიერთა და პროფესორ-მასწავლებელთა უფლებათა დაცვა“. ორგანიზაციის თავჯდომარეა იურისტი ზურაბ ჭყონია. სამართლის მეცნიერთა კავშირი თანამშრომლობს როგორც საქართველოში, ასევე საზღვარგარეთ მოღვაწე მეცნიერებთან, სხვადასხვა სამეცნიერო, საგანმანათლებლო და პროფესიულ ორგანიზაციებთან. 2014 წელს სამართლის მეცნიერთა კავშირსა და თბილისის სააპელაციო სასამართლოს შორის გაფორმდა ურთიერთთანამშრომლობის მემორანდუმი. 2021 წელს ორგანიზაციამ ურთიერთთანამშრომლობის მემომორანდუმი გააფორმა უკრაინის ეროვნულ საავიაციო უნივერსიტეტთან. სამართლის მეცნიერთა კავშირი არის ბერლინის ღია წვდომის დეკლარაციის ხელმომწერი. 2020 წლიდან ორგანიზაცია გამოსცემს სამართლის საერთაშორისო სამეცნიერო ელექტრონულ ჟურნალ „სამართლის მაცნეს“. ოფიციალური საიტი სამართლის მეცნიერთა კავშირი Facebook-ზე ↑ სამართლის მეცნიერთა კავშირი. Yell.ge. ციტირების თარიღი: 4 თებერვალი, 2022. ↑ ორგანიზაცია "სამართლის მეცნიერთა კავშირის " პრეზენტაცია გაიმართა ქართული. Interpressnews.ge (23 ივლისი, 2014). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2022-02-03. ციტირების თარიღი: 4 თებერვალი, 2022. ↑ ზურაბ ჭყონია. სამართლის მეცნიერთა კავშირი. ციტირების თარიღი: 4 თებერვალი, 2022. ↑ მემორანდუმის გაფორმება. თბილისის სააპელაციო სასამართლო (25 სექტემბერი, 2014). ციტირების თარიღი: 4 თბერვალი, 2022. ↑ Наукове співробітництво Юридичного факультету із зарубіжними колегами. უკრაინის ეროვნული საავიაციო უნივერსიტეტი (18 დეკემბერი, 2021). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2022-02-04. ციტირების თარიღი: 4 თებერვალი, 2022. ↑ Signatories. Openaccess.mpg.de. ციტირების თარიღი: 4 თებერვალი, 2022. ↑ სამართლის მეცნიერთა კავშირი. 08.ge. ციტირების თარიღი: 4 თებერვალი, 2022.
კახა ცაბაძე

კახა ცაბაძე (დ. 14 სექტემბერი, 1959, თბილისი) — ქართველი კომპოზიტორი, პედაგოგი. ქალაქ ბორჯომის საპატიო მოქალაქე (2007), თბილისის საპატიო მოქალაქე (2012). კომპოზიტორ გოგი ცაბაძის შვილი. 1982 წელს დაამთავრა ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია (საკომპოზიციო). 1982 წლიდან არის თბილისის I მუსიკალური სასწავლებლის პედაგოგი (კომპოზიცია, თეორიული საგნები). 2003 წლიდან თბილისის მოსწავლე–ახალგაზრდობის ეროვნული სასახლის დირიჟორ–პედაგოგი, 2014 წლიდან მუსიკალური სექტორის ხელმძღვანელი. 2011 წლიდან თბილისის ზაქარია ფალიაშვილის მემორიალური სახლ–მუზეუმის დირექტორი. ფაგოტისა და ორკესტრისათვის (1988), ალტისა და ორკესტრისათვის (1986), კონცერტინო ფორტეპიანოსა და სიმებიანი ორკესტრისათვის, კლარნეტის კონცერტი, Concerto grosso ხის ჩასაბერი, სიმებიანი და დასარტყამი ინსტრუმენტებისათვის (1984). სიმებიანი კვარტეტი N1 (1988, პირველი შესრულება), სიმებიანი კვარტეტი N2 (1995, პირველი შესრულება), საბავშვო პიესები ფორტეპიანოსათვის, „პატარა პოემა“ ჩელოსა და ფორტეპიანოსათვის (პრემირებული), პატარა თემა „თეატრალური ნიღბები“, მათ შორის, საბავშვო პიესები „პეპი გრძელი წინდა“ და „წვიმა“ – თბილისის ნორჩ მუსიკოს–შემსრულებელთა საერთაშორისო კონკურსის სავალდებულო პროგრამაში პიესები სხვადასხვა ინსტრუმენტებისათვის: ფორტეპიანო ვიოლონჩელო ვიოლინო a cappella - „ელეგია“, „მრავალჭირვარამგადანახადი“ რომანსები, მათ შორის მუხრან მაჭავარიანის და გიული ჩოხელის ლექსებზე „ას წელიწადში ერთხელ“ (1988, თანაავტორი გიორგი ცაბაძე, თბილისის მუსიკისა და დრამის სახელმწიფო თეატრი) „ჯერ დაიხოცნენ, მერე იქორწინეს“ (1986, გორი) „ფიფქია და შვიდი ჯუჯა“, „ზამთრის ზღაპარი“, „მზის ყვავილი“ (1988, გორი) „ყვავილების მიწა“ „ალიონზე გამიღიმა თბილისმა“ „ჩემი სიყვარულით შენ არ შეგაწუხებ“ „სიმღერებით შემოვივლი თბილისს“ „თბილისური დილა“ „აღსარება“ „წვიმა“ „მამულო“ „ბედნიერი დილა“ „საახალწლო კარნავალი“ თბილისი სოხუმი გორის თელავის ქუთაისი ბოლნისი „სამი ამბავი ტელეფონით“ (1984, რეჟისორი ნარგიზ გარდაფხაძე), დოკუმენტური ფილმი – „დავით და კონსტანტინე“ (2000, რეჟისორი გ. გელაშვილი). 2014 — საქართველოს კულტურის სამინისტროს კონკურსი, I და III პრემია, რომანსები მუხრან მაჭავარიანისა და გიული ჩოხელის ლექსებზე საქართველოს კულტურის სამინისტროს პრემია (საბავშვო მიუზიკლები „ფიფქია და შვიდი ჯუჯა“, „ზამთრის ზღაპარი“) საქართველოს კულტურის სამინისტროს კონკურსი, I პრემია, საფორტეპიანო კონცერტი საქართველოს კულტურის სამინისტროს კონკურსი, I პრემია, კონცერტი კლარნეტისათვის კახა ცაბაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
არზნეს გორა

არზნეს გორა — არქეოლოგიური ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფელ არზნეში. დასავლეთით „არზნეს გორაზე“ ფიქსირდება ნამოსახლარის ნაშთები. გვხვდება გაურკვეველი დანიშნულების დიდი ზომის ფილა ქვები, რომელბიც სწორად არის ჩასმული მიწაში. აქვე ფერდობზე იკრიფება დიდი რაოდენობით გაურკვეველი პერიოდის თიხის ჭურჭლის ფრაგმენტები.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 39304
ლეო ხაბურზანია

ლეო იასონის ძე ხაბურზანია (დ. 1930, გალი, გალის რაიონი, აფხაზეთის სსრ, საქართველოს სსრ) — ქართველი საბჭოთა სახელმწიფო მოღვაწე. სკკპ წევრი (1958). ეკონომიკურ მეცნიერებათა დოქტორი. საქართველოს სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი. ლეო იასონის ძე ხაბურზანია დაიბადა 1930 წელს ქალაქ გალში. 1956 წელს დაამთავრა მოსკოვის საფინანსო ინსტიტუტი. 1956-1961 წლებში მუშაობდა სახალინის ოლქის ჩრდილო-კურილიის რაიონის სახდაზღვევის უფროს ინსპექტორად. 1961-1963 წლებში სწავლობდა მოსკოვის საფინანსო ინსტიტუტის ასპირანტურაში. 1963-1968 წლებში იყო სსრ კავშირის სახელმწიფო საგეგმო კომიტეტთან არსებული ეკონომიკისა და სახალხო მეურნეობის დაგეგმის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ-მუშაკი, განყოფილების გამგე. 1968-1976 წლებში მუშაობდა ჯერ საქართველოს სუბტროპიკული მეურნეობის ინსტიტუტის პოლიტეკონომიის კათედრის დოცენტად, შემდეგ თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გამოყენებითი სოციოლოგიის კათედრის დოცენტად. 1976 წლიდან პარტიულ სამუშაოზეა, სხვადასხვა დროს ეკავა საართველოს კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის ვაჭრობის, საგეგმო და საფინანსო ორგანოების განყოფილების ინსტრუქტორის, შემდეგ ამავე განყოფილების გამგის მოადგილის, საქართველოს კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის მსუბუქი და კვების მრეწველობის განყოფილების გამგის მოადგილის თანამდებობები. 1980 წელს არჩეულ იქნა საქართველოს კომპარტიის გალის რაიონული კომიტეტის პირველ მდივნად. 1981-1983 წლებში იყო საქართველოს კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის საგეგმო-საფინანსო ორგანოების განყოფილების გამგე, ხოლო 1983-1988 წლებში — საქართველოს კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის ეკონომიკური განყოფილების გამგე. 1988 წლიდან ეკავა საქართველოს კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის ინსპექტორის თანამდებობა. იყო საქართველოს სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი, საქართველოს კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის წევრი. დაჯილდოვებული იყო შრომის წითელი დროშის ორდენით. გაზ. „საბჭოთა აფხაზეთი“, №137 (13003), 25 ივლისი, 1989
დამოუკიდებლობის მოედანი

დამოუკიდებლობის მოედანი შეიძლება აღნიშნავდეს: დამოუკიდებლობის მოედანი — ქ. კიევის ცენტრალური მოედანი; დამოუკიდებლობის მოედანი — მოედანი მინსკში დამოუკიდებლობის მოედანი (მეტროს სადგური) — კიევის მეტროპოლიტენი
ბარაჩინა

ბარაჩინა (ესპ. და არაგ. Barrachina) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ხილოკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 24,856913 კმ². მოსახლეობა — 109 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები Gran Enciclopedia Aragonesa - ბარაჩინა დაარქივებული 2020-10-31 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ლორთქიფანიძეების ციხე

ლორთქიფანიძეების ციხე — არქიტექტურული ძეგლი ხონის მუნიციპალიტეტის სოფელ ძეძილეთში. ციხე აგებულია ფლეთილი ქვითა და კირხსნარით, შედგება ციტადელისა და სამეურნეო ნაწილისგან. ციტადელი, ბორცვის აღმოსავლეთით, შედარებით შემაღლებულ მხარესაა აგებული. ციხის აღმოსავლეთ ნაწილში აღმართულია კედლებში ორგანულად შერწყმული, მრგვალი კოშკის ნანგრევი. ნანგრევებში შეინიშნება მშენებლობის ორი შრე. ციტადელის დასავლეთ კედელთან გამართულია ქვიტკირით ნაშენი წყლის რეზერვუარი. სამხრეთით მდებარე მოსახლის ეზოში დღემდე არის შემორჩენილი წყლის მილის მაგისტრალი, რომელიც მიემართებოდა ციხისკენ. ნაგებობა ისტორიულ წარსულში წარმოადგენდა სალორთქიფანიძეოს საკუთრებას, რომელიც ისტორიულ წყაროებში მოხსენიება, როგორც გვაშტიბის ციხე (ვახუშტი ბაგრატიონთან გოსტიბე). ციხე უნახავს გიულდენშტედტს და მოიხსენიებს, როგორც სალორთქიფანიძეო ციხეს. ციხის სამხრეთით, თანამედროვე სახლსა და ციხის კოშკს შორის მოვაკებულ ადგილზე, მოჩანს ძველი საძირკველის ნაშთი.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 39267
ბეა

ბეა (ესპ. Bea, არაგ. Beya) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ხილოკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 23,367926 კმ². მოსახლეობა — 29 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები ბეის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2021-01-20 საიტზე Wayback Machine. Gran Enciclopedia Aragonesa - ბეა დაარქივებული 2021-04-25 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ბელიო (ტერუელი)

ბელიო (ესპ. და არაგ. Bello) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ხილოკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 52,486942 კმ². მოსახლეობა — 219 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები ბელიოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი Gran Enciclopedia Aragonesa - ბელიო დაარქივებული 2021-04-25 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ბლანკასი

ბლანკასი (ესპ. და არაგ. Blancas) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ხილოკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 73,803577 კმ². მოსახლეობა — 125 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები Gran Enciclopedia Aragonesa - ბლანკასი დაარქივებული 2021-04-28 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ბუენია

ბუენია (ესპ. Bueña, არაგ. Buenya) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ხილოკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 40,746423 კმ². მოსახლეობა — 49 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები ბუენიის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2021-01-21 საიტზე Wayback Machine. Gran Enciclopedia Aragonesa - ბუენია დაარქივებული 2021-04-25 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ბურბაგენა

ბურბაგენა (ესპ. Burbáguena, არაგ. Burbaguena) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ხილოკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 39,015886 კმ². მოსახლეობა — 211 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები ბურბაგენის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2021-01-19 საიტზე Wayback Machine. Gran Enciclopedia Aragonesa - ბურბაგენა დაარქივებული 2021-04-26 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
კალამოჩა

კალამოჩა (ესპ. და არაგ. Calamocha) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ხილოკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 316,627162 კმ². მოსახლეობა — 4429 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები არინიოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი Gran Enciclopedia Aragonesa - კალამოჩა დაარქივებული 2022-02-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
კამინრეალი

კამინრეალი (ესპ. Caminreal, არაგ. Camín Reyal) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ხილოკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 44,391011 კმ². მოსახლეობა — 615 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები კამინრეალის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი Gran Enciclopedia Aragonesa - კამინრეალი დაარქივებული 2022-02-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
კასტეხონ-დე-ტორნოსი

კასტეხონ-დე-ტორნოსი (ესპ. Castejón de Tornos, არაგ. Castellón de Tornos) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ხილოკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 30,90471 კმ². მოსახლეობა — 55 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები Gran Enciclopedia Aragonesa - კასტეხონ-დე-ტორნოსი დაარქივებული 2022-01-21 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
კოსა (ტერუელი)

კოსა (ესპ. და არაგ. Cosa) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ხილოკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 54,814279 კმ². მოსახლეობა — 51 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები Gran Enciclopedia Aragonesa - კოსა დაარქივებული 2022-01-21 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
კუკალონი

კუკალონი (ესპ. და არაგ. Cucalón) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ხილოკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 31,926706 კმ². მოსახლეობა — 78 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები Gran Enciclopedia Aragonesa - კუკალონი დაარქივებული 2022-02-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 http://www.boa.aragon.es/cgi-bin/EBOA/BRSCGI?CMD=VEROBJ&MLKOB=1150585125858&type=pdf ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ფერერუელა-დე-უერვა

ფერერუელა-დე-უერვა (ესპ. Ferreruela de Huerva, არაგ. Ferreruela de la Uerba) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ხილოკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 20,439643 კმ². მოსახლეობა — 64 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები Gran Enciclopedia Aragonesa - ფერერუელა-დე-უერვა დაარქივებული 2021-04-25 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ვლადიმერ ავიძბა

ვლადიმერ ჯემალის ძე ავიძბა (დ. 25 ივნისი, 1937, ზემო ეშერა, სოხუმის რაიონი, აფხაზეთის ასსრ, საქართველოს სსრ — გ. 20 ივლისი, 2020, სოხუმი) — აფხაზი საბჭოთა სახელმწიფო მოღვაწე. სკკპ წევრი (1962). ისტორიის მეცნიერებათა კანდიდატი. ვლადიმერ ავიძბა დაიბადა 1937 წელს სოხუმის რაიონის სოფელ ეშერაში. 1961 წელს დაამთავრა სოხუმის ა. მ. გორკის სახელობის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტი. ინსტიტუტის დამთავრების შემდეგ იმყოფებოდა კომკავშირულ სამუშაოზე, სხვადასხვა დროს ეკავა საქართველოს ალკკ სოხუმის რაიკომის ინსტრუქტორის, შემდეგ მეორე მდივნის, საქართველოს ალკკ ოჩამჩირის სამრეწველო კომიტეტის მდივნის მოადგილის თანამდებობა. 1963-1966 წლებში სოხუმის ა. მ. გორკის სახელობის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის კათედრის ასპირანტია. 1967-1975 წლებში მუშაობდა გაზეთ „აფსნი ყაფშის“ რედაქციის იდეოლოგიური განყოფილების გამგედ, შემდგ — რედაქტორის მოადგილედ. 1975 წლიდან იმყოფებოდა პარტიულ სამუშაოზე, სხვადასხვა დროს ეკავა საქართვეოს კომპარტიის აფხაზეთის საოლქო კომიტეტის ვაჭრობისა და საყოფაცხოვრებო მომსახურების განყოფილების გამგის, პროპაგანდისა და აგიტაციის განყოფილების გამგის თანამდებობა. 1977 წელს აირჩიეს საქართველოს კომპარტიის ტყვარჩელის საქალაქო კომიტეტის პირველ მდივნად. 1982 წლიდან იყო საქართველოს კომპარტიის აფხაზეთის საოლქო კომიტეტის პროპაგანდისა და აგიტაციის განყოფილების, ხოლო პარტიული კომიტეტების სტრუქტურის რეორგანიზაციების შემდეგ — იდეოლოგიური განყოფილების გამგე. 1989-1991 წლებში მუშობდა საქართველოს კომპარტიის აფხაზეთის რესკომის მდივნად. 1994-2014 წლებში იყო აფხაზეთის რესპუბლიკის სრულუფლებიანი წარმომადგენელი თურქეთის რეპუბლიკაში. ვლადიმერ ავიძბა გარდაიცვალა 2020 წლის 20 ივლისს. გაზ. „საბჭოთა აფხაზეთი“, №137 (13003), 25 ივლისი, 1989 ↑ Президент Александр Анкваб принял полномочного представителя Абхазии в Турецкой Республике Владимира Авидзба დაარქივებული 2014-07-14 საიტზე Wayback Machine. ↑ Распоряжение о Полномочном Представителе Республики Абхазия в Турецкой Республике. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-14. ციტირების თარიღი: 2022-02-04. ↑ Инар Гицба назначен полномочным представителем Республики Абхазия в Турции. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-14. ციტირების თარიღი: 2022-02-04. ↑ Умер дипломат и заслуженный журналист Абхазии Владимир Авидзба
ფონფრია (ტერუელი)

ფონფრია (ესპ. Fonfría, არაგ. Fuent Frida) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ხილოკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 20,583531 კმ². მოსახლეობა — 26 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები ფონფრიის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2021-01-26 საიტზე Wayback Machine. Gran Enciclopedia Aragonesa - ფონფრია დაარქივებული 2021-04-25 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ფუენტეს-კლარასი

ფუენტეს-კლარასი (ესპ. Fuentes Claras, არაგ. Fuents Claras) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ხილოკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 36,64 კმ². მოსახლეობა — 445 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები ფუენტეს-კლარასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2021-01-20 საიტზე Wayback Machine. Gran Enciclopedia Aragonesa - ფუენტეს-კლარასი დაარქივებული 2021-04-26 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ვლადიმერ მიქანბა

ვლადიმერ ტაჩის ძე მიქანბა (აფხ. Владимир Ҭач-иԥа Мканба; დ. 23 სექტემბერი, 1931, სოფელი ახალი ათონი, გუდაუთის რაიონი, აფხაზეთის ასსრ, საქართველოს სსრ — გ. 21 თებერვალი, 2010, სოხუმი) — სკკპ წევრი (1964). აფხაზეთის ასსრ-ის X და XI მოწვევების უმაღლესი საბჭოს წევრი. აფხაზეთის ასსრ-ის ადგილობრივი მრეწველობის მინისტრი. აფხაზეთის რესპუბლიკის თავდაცვის მინისტრი. ვლადიმერ ტაჩის ძე მიქანბა დაიბადა 1931 წელს. დაამთავრა მოსკოვის ავტოსაგზაო ინსტიტუტი. 1960 წლიდან იყო №5 ავტოტრესტის ცვლის მექანიკოსი, ტექნიკური განყოფილების უფროსი, შემდეგ — აფხაზეთის სამგზავრო ავტოსატრანსპორტო კანტორის უფროსი. 1966 წლიდან სხვადასხვა დროს მუშაობდა სოხუმის №45 პროფესიულ-ტექნიკური სასწავლებლის დირექტორად, №5 ავტოტრესტის მთავარ ინჟინრად, 2658 ავტოკოლონის უფროსად, მსუბუქი სატაქსომოტორო პარკის დირექტორად, საქართველოს კომპარტიის სოხუმის საქალაქო კომიტეტის მრეწველობისა და ტრანსპორტის განყოფილების გამგედ, 1975 წლიდან — სოხუმის სახალხო დეპუტატთა საქალაქო საბჭოს აღმასკომის თავმჯდომარედ. 1985-1989 წლებში იყო აფხაზეთის ასსრ-ის ადგილობრივი მრეწველობის მინისტრი. 1989-1992 წლებში აფხაზეთის ასსრ-ის მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარის პირველი მოადგილე. 1992-1999 წლებში — აფხაზეთის რესპუბლიკის ვიცე-პრემიერი, 1996-2002 წლებში — აფხაზეთის რესპუბლიკის თავდაცვის მინისტრი და შეიარაღებული ძალების მთავარსარდლის მოადგილე. 2002 წლიდან იყო აფხაზეთის რესპუბლიკის პრეზიდენტის მრჩეველი. 2005 წლიდან იყო იყო საფეხბურთო კლუბ დინამო სოხუმის პრეზიდენტი. ვლადიმერ მიქანბა გარდაიცვალა 2010 წლის 21 თებერვალს სოხუმში. იყო აფხაზეთის ასსრ-ის X და XI მოწვევების უმაღლესი საბჭოს წევრი. გაზ. „საბჭოთა აფხაზეთი“, №137 (13003), 25 ივლისი, 1989
ლაგერუელა

ლაგერუელა (ესპ. და არაგ. Lagueruela) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ხილოკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 26,321807 კმ². მოსახლეობა — 69 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები ლაგერუელის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2021-01-25 საიტზე Wayback Machine. Gran Enciclopedia Aragonesa - ლაგერუელა დაარქივებული 2022-02-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ლანსუელა

ლანსუელა (ესპ. და არაგ. Lanzuela) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ხილოკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 14,222741 კმ². მოსახლეობა — 22 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები Gran Enciclopedia Aragonesa - ლანსუელა დაარქივებული 2022-02-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ლოსკოსი

ლოსკოსი (ესპ. და არაგ. Loscos) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ხილოკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 71,783128 კმ². მოსახლეობა — 125 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები ლოსკოსის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი Gran Enciclopedia Aragonesa - ლოსკოსი დაარქივებული 2022-02-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>