laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
დვანის სამაროვანი

დვანის სამაროვანი — ადრინდელი რკინის ხანის არქეოლოგიური ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფ. დვანთან, მდინარე ფრონის მარცხენა ნაპირას, მთის ფერდობზე, 1944-1945 წლებში გაითხარა (ხელმძღვანელი ს. მაკალათია) 14 ორმოსამარხი, რომელთა ნაწილი რიყის ქვის წრეებით იყო შემოწყობილი, ზოგიერთის იატაკიც რიყის ქვით იყო მოკირწყლული. დვანის სამაროვანის სამარხები ინდივუდუალური იყო. მხოლოდ ერთ სამარხში იპოვეს ერთად დაკრძალული 2 მიცვალებული. სამარხებში აღმოჩნდა მაღალხარისხოვანი შავპრიალა და წითლად გამომწვარი თიხის ჭურჭელი, ბრინჯაოსა და ვერცხლის ნივთები. ერთ-ერთ ორმოსამარხში დადასტურდა ცხენის თავ-ფეხის ჩატანების ფაქტი, რაც დაკრძალვის სკვითურ წესადაა მიჩნეული. სამარხთა აღნაგობითა და არქეოლოგიური მასალით დვანის სამაროვანი ჰგავს სამთავროს სამაროვნის ზედა ფენის ორმოსამარხებს და თარიღდება ძვ. წ. VII - ძვ. წ. VI საუკუნეებით. მაკალათია ს., დვანის ნეკროპოლი, თბ., 1948 გაგოშიძე ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 491.
ანტონ ფურცელაძის სახლი

ანტონ ფურცელაძის სახლი — არქიტექტურული ძეგლი გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ არბოში. წმ. გიორგის სახელობის გუმბათიან ეკლესიის მახლობლად. ანტონ ფურცელაძის სახლი (22,6X12,2 მ) ორსართულიანია, ნაგებია აგურითა და ნატეხი ქვით. შენობა სახეშეცვლილია: მთლიანად მონგრეულია ჩრდილოეთის აივანი, რომელიც მთელ სიგრძეზე გასდევდა სახლს. პირველ სართულზე აივნის ნაცვლად გრძელი სათავსებია მიშენებული. სახლში შესასვლელი სამხრეთიდანაა, ცალ მხარეს გახსნილი აივნიდან. პირველ სართულზე ჰოლი და სხვადასხვა ზომის ოთხი ოთახია. ერთი ოთახის კარი აივანზე გამოდის. ოთახებში ბუხრებია. ჰოლიდან ხის კიბე მეორე სართულზე ადის, ხოლო ამ სართულის ჰოლიდან - სხვენში. მეორე სართული პირველი სართულის გეგმას იმეორებს. სარდაფის უმეტესი ნაწილი მარანს უჭირავს. აღმოსავლეთით კიდევ ერთი დამოუკიდებელი სათავსია. მარანში ზედა სართულის კაპიტალური კედლის საყრდენი აგურის ბურჯები და მასიური თაღებია. სვეტებსა და გარე კედელს შორის აგურის ორი საწნახელია. იატაკში ჩადგმულია სხვადასხვა ზომის 36 ქვევრი. მთავარი ფასადის მხარეს მარანში ჩასასვლელი ქვის კიბეა. სამხრეთ ფასადზე ორივე სართულის აივანი და სიმეტრიულად განლაგებული ფლიგელები დასრულებულია აგურის პარაპეტით, რომლის კუთხეებში მცირე დეკორატიული კოშკურებია. სართულშუა გადახურვები მოწყობილია ხის კოჭებზე. სახურავი ორფერდაა, გადახურულია კრამიტით. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 44.
ბრეგენცის ფესტივალი

ბრეგენცის ფესტივალი (გერმ. Bregenzer Festspiele) — ხელოვნების ფესტივალი, რომელიც ავსტრიის ქალაქ ბრეგენცში ყოველი წლის ივლისსა და აგვისტოში იმართება. ფესტივალის მთავარი სანახაობაა ბრეგენცის ტბაზე მოცურავე სცენა. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ბრეგენცის ფესტივალი“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი ↑ Festivals in Austria en. ციტირების თარიღი: 2019-02-28
რუმინული ატენეუმი

რუმინული ატენუმი (რუმ. Ateneul Român) — საკონცერტო დარბაზი ბუქარესტის ცენტრში (რუმინეთი). რუმინეთის დედაქალაქის ერთ-ერთი ღირსშესანიშნავი ადგილი. ამჟამად ქალაქის მთავარი საკონცერტო დარბაზი, ყოველწლიური საერთაშორისო მუსიკალური ფესტივალის მასპინძელი. 1889 წლიდან — ბუქარესტრის ფილარმონიული ორკესტრის მთავარი საკონცერტო მოედანი. Filarmonica George Enescu დაარქივებული 2016-12-11 საიტზე Wayback Machine. (რუმ.)
დვირი (მრავალმნიშვნელოვანი)

დვირი შეიძლება აღნიშნავდეს: დვირი — სპორტული იარაღი დვირი — სოფელი ბორჯომის მუნიციპალიტეტში
რაბი ჰიროსი

რაბი ჰიროსი (დ. 30 აგვისტო, 1904 — გ. 7 ოქტომბერი, 1960) — ამერიკელი ბიოქიმიკოსი და ბაქტერიოლოგი. ის იკვლევდა სისხლის შედედებას და თრომბინს, ალერგიებს და კიბოს წინააღმდეგ ანტიმეტაბოლიტების გამოყენების გზებს. რაბი ჰიროსი დაიბადა 1904 წლის 30 აგვისტოს, ვაშინგტონში, შიუსაკა (მამა) ჰიროსისა და ტომის ოჯახში. ის გაიზარდა სიეტლის გარშემო არსებულ თეთრი მდინარის (შირაკავა) ტერიტორიაზე. გარდა საშუალო სკოლისა, ის ესწრებოდა თომასის იაპონური ენის სკოლის გაკვეთილებს. ის იყო ამერიკაში მცხოვრები იაპონელების მეორე თაობის (ნისეი) პირველი წარმომადგენელი, რომელმაც 1922 წელს ვაშინგტონის ოუბურნის უმაღლესი სკოლა დაამთავრა. ჰიროსიმ ფარმაციის ბაკალავრის 1926 წელს, ხოლო ფარმაკოლოგიის მაგისტრის ხარისხი 1928 წელს მოიპოვა ვაშინგტონის უნივერსიტეტში. ამის შემდეგ გადავიდა ცინცინატის უნივერსიტეტში, სადაც 1932 წელს დოქტორანტურა დაამთავრა. მან ამავე უნივერსიტეტში გააგრძელა მუშაობა მანამ, სანამ უილიამ მარველის კომპანია დაიქირავებდა, სადაც ის შრატებსა და ანტიტოქსინებს იკვლევდა. 1940 წელს ამერიკის ქიმიის საზოგადოების შეხვედრაზე 8-12 აპრილს განაცხადეს, რომ ქიმიურ მეცნიერებაში ქალთა როლი იზრდებოდა. დოქტორი რაბი ჰიროსი ხაზგაზსმით გამოკვეთეს იმ ათ ქალს შორის, რომელიც ცინცინატის სექციაში მომუშავე სამას ადამიანში შედიოდა. რაბი ჰიროსმა ისწავლა მიკრობიოლოგია და იკვლევდა კიბოს ინდიანას უნივერსიტეტში. 1958 წელს ის შეუერთდა პენსილვანიის ვეტერანების ადმინისტრაციის ჰოსპიტალს როგორც ბაქტერიოლოგი. ჰიროსი გარდაიცვალა მწვავე მიელოიდური ლეიკემიით, 1960 წლის 7 ოქტომბერს, პენსილვანიაში. რაბი ჰიროსი. Find a Grave-ზე. ↑ Ruby S. Hirose | Billion Graves Record ↑ Hirose, Shiusaku & Tome Kurei biography; plus Kimeo, Ruby and others ↑ Interview with Ruby Hirose, 1924, Stanford Survey on Race Relations 1924-1927, Box 27, Item 159. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-02-24. ციტირების თარიღი: 2017-05-08. ↑ Yoo, David (2000). Growing Up Nisei: Race, Generation, and Culture Among Japanese Americans of California, 1924-49. University of Illinois Press, გვ. 61–. ISBN 9780252068225. ციტირების თარიღი: 14 July 2012.  ↑ Hirose, Ruby. (1933)The Second Phase of the Thrombin Action. ციტირების თარიღი: 14 July 2012.[მკვდარი ბმული] ↑ Ruby Hirose. ციტირების თარიღი: 28 April 2015. ↑ The Cincinnati Enquirer (newspaper), "Increasing Need Seen for Women Chemists", March 18, 1940, page 11
დვირულა

დვირულა — მდინარე ბორჯომის მუნიციპალიტეტში, მტკვრის მარჯვენა შენაკადი. სათავე აქვს თრიალეთის ქედის ჩრდილო-დასავლეთ კალთაზე და ერთვის მტკვარს სოფელ დვირთან. სიგრძე 12 კმ, წყალშემკრები აუზის ფართობი 56 კმ². საშუალო წლიური ხარჯი 0,98 მ³/წმ. წყალდიდობა იცის გაზაფხულზე. წყალმცირობა — ზამთარში და ზაფხულში. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 396.
დვრინი

დვრინი — 1. საპენტის ლარი; მის მიერ გამოცემული გაბმული, დაბალი ბგერა. 2. დაბალი (მეორე) ბანი. საფიქრებელია, რომ საპენტის ბგერის მიმსგავსებით უწოდა ხალხმა მამაკაცის დაბალ ხმას დვრინი. ეს ტერმინი გვხვდება საისტორიო ლიტერატურაში, პოეზიასა და ხალხურ შემოქმედებაში. იოანე ბატონიშვილსა და დავით მაჩაბლის მიხედვით დვრინი ექვსხმიანი საგალობლის მეექვსე ხმაა. ჩხიკვაძე გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 492.
როკსანდრა ედლინგი

როკსანდრა ედლინგი (დ. 12 ოქტომბერი, 1786 — გ. 16 იანვარი, 1844) — ალექსანდრე I-ის ცოლის ელიზაბედ ალექსეიევნას გამორჩეული სეფე ქალი, დიპლომატ ალბერტ კაეტან ედლინგის ცოლი, იოანის კაპოდისტრიასის მიჯნური, კონსტანიტ მურუზის შვილიშვილი, საინტერესო ისტორული ერის მემუარების ავტორი. როკსანა სკარლატოვის ასული ედლინგის შესახებ სტატია რუსული ბიოგრაფიულ ლექსიკონში ↑ 1.0 1.1 1.2 Catalog of the German National Library <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q23833686"></a> ↑ 2.0 2.1 2.2 Pas L. v. Genealogics — 2003. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19847329"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19847326"></a> ↑ Статья «Эдлинг, Роксана Скарлатовна» из Русского биографического словаря А. А. Половцова
ლეგანესი (საფეხბურთო კლუბი)

„ლეგანესი“ (ესპ. Club Deportivo Leganés) – ესპანეთის საფეხბურთო კლუბი ამავე სახელწოდების ქალაქიდან, მადრიდის გარეუბანი. შეიქმნა 1928 წელს. საშინაო მატჩებს ატარებს სტადიონ ბუტარკეზე, რომელიც 10 954 მაყურებელს იტევს. ისტორიის მანძილზე კლუბი ძირითადად ასპარეზობდა ქვედა ლიგებში. 1977 წელს, „ლეგანსი“ დაბრუნდა ტერსერა დივიზიონში, სადაც გაატარა 7 წელი, სანამ ჩემპიონატი მე-3 დონის იყო, შემდეგ ესპანეთის დონით მე-4 ჩემპიონატი გახდა. კლუბის სტაბილური განვითარების შემდეგ, 1987 წელს, „ლეგანესი“ აღზევდა სეგუნდა დივიზიონი ბ-ში, 6 სეზონის შემდეგ კი სეგუნდა დივიზიონში გადავიდა. სეგუნდაში გატარებულ 11 სეზონში საუკეთესო შედეგი, მე-8 ადგილი დააფიქსირა 2-ჯერ, 1995-97 წლებში. 2013-14 წლების სეზონამდე კლუბმა დონით მე-3 ჩემპიონატში იასპარეზა, შემდეგ სეგუნდა დივიზიონში აღზევდა, სადაც 2 სეზონი გაატარა. 2015-16 წლების სეზონში დაიკავა მე-2 ადგილი ჩემპიონატში და კლუბის ისტორიაში პირველად, „ლეგანესი“ პრიმერა დივიზიონს შეუერთდა. შენიშვნა: დროშა აღნიშნავს ეროვნულ ნაკრებს რომელიც განსაზღვრულია ფიფა-ს წესებით. მოთამაშეები შესაძლოა რამდენიმე ფიფა-ს არაწევრ ქვეყანას/ტერიტორიას მიეკუთვნებოდნენ. სეგუნდა დივიზიონი ბ: 1992/93 ტერსერა დივიზიონი: 1985/86 ფედერიკო დომინგესი ნიკოლას მედინა მარიანო ხუანი ხოსე ჩამოტი არნალი ხოაკინ კაპაროსი ხოაკინ ალვარეს ალვარესი კატანია ხორდი ლარდინი ედუარდო რამოსი უნაი ემერი ვიერ ვებო სამუელ ეტო’ო არიზა მაკუკულა პაულო ტორესი ნაბილ ელ-ჟარი ოფიციალური საიტი (ინგლისური) ლეგანესი Twitter-ზე კლუბის პროფილი Soccerway-ზე კლუბის პროფილი Transfermarket-ზე ↑ „Leganes make history and reach La Liga for the first time“. Marca. 4 ივნისი, 2016. ციტირების თარიღი: 1 თებერვალი, 2017. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate= და |date=-ში (დახმარება)
დი...

დი... (ძვ. ბერძნ. δις [di] — „ორი“) — თავსართი, რომელიც აღნიშნავს ორმაგს, გაორკეცებულს (მაგ., დიოდოდი, დიპლოპია). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 492.
მიუფიდე ქადრი

მიუფიდე ქადრი (თურქ. Müfide Kadri; დ. 1890, სტამბოლი, თურქეთი — გ. 1912, სტამბოლი, თურქეთი) — თურქი მხატვარი და კომპოზიტორი. ერთ-ერთი პირველი ქალი მხატვარი თურქეთში და ოსმალეთის იმპერიის პირველი პროფესიონალი ხელოვნების მასწავლებელი. ქადრი ძირითადად ქმნიდა პორტრეტებს და ტილოებს ფიგურების გამოსახულებით. ქადრიმ, ჯერ კიდევ ბავშვობისას დაკარგა თავისი დედა და აყვანილ იქნა უშვილო წყვილის, ქადრი ბეის და მისი ცოლის მიერ, რომლებიც მისი შორეული ნათესავი. მას მთლიანად სახლში ასწავლიდნენ კერძო მასწავლებლები, რომლებმაც აღმოაჩინეს მისი მხატვრული ნიჭი. ათი წლის ასაკში დაიწყო სერიოზულად ხატვა, რა დროსაც გაკვეთილებს ესწრებოდა ოსმან ჰამდი-ბეითან. შემდეგ მან მხატვრობის გაჯვეთილები სალვატორე ვალერისთან (1856-1946) მიიღო, რომელიც „Sanayi-i Nefise Mektebi“-ში (სახვითი ხელოვნების სკოლა, დღეს მიმარ სინანის სახვითი ხელოვნების უნივერსიტეტის ნაწილი) იტალიელი პროფესორი იყო. იგი ასევე ისწავლა დაკვრა ფორტეპიანოზე, ვიოლინოზე და ტრადიციულ ინსტრუმენტებზე, როგორებიცაა უტი და ქამანჩა. ჰამდი ბეის დაჟინებით, მან მიუნხენის გამოფენაზე რამდენიმე ნამუშევარი გაგზავნა, სადაც ისინი ოქროს მედლით დაჯილდოვდნენ. ცოტა ხნის შემდეგ, მიუფიდე გახდა სტამბოლის გოგონების უმაღლესი სკოლის მუსიკის მასწავლებელი, ხოლო მოგვიანებით მას დაევალა ხელოვნებისა და ქარგვის მასწავლებლობაც. ასევე ადილე სულთანის სასახლეში, აბდულჰამიდ II-ის ქალიშვილს ხატვას ასწავლიდა. ამ პერიოდში, მან ასევე სხვადასხვა პოეტების ლექსებზე სიმღერებს თხზავდა, რომლებიც რამდენიმე კულტურულ ჟურნალში გამოქვეყნდა. 1911 წელს სტამბოლის საოპერო საზოგადოების მიერ ჩატარებულ გამოფენაზე მისი ნამუშევრების ჩვენებიდან ცოტა ხნის შემდეგ, მიუფიდეს ტუბერკულოზის დიაგნოზი დაუსვეს, მაგრამ დიაგნოზის გვიან დასმის გამო, ეფექტური მკურნალობის უზრუნველყოფა შეუძლებელი იყო და მომდევნო წელს ის გარდაიცვალა. მისი გარდაცვალების შემდეგ, ქადრის ორმოცი ნამუშევარი გაიყიდა „ოსმალეთის მხატვრების საზოგადოების“ სასარგებლოდ. ქადრი ბეიმ დიდი მწუხარება იგრძნო, რის გამოც იგი მექაში წავიდა და იქ ცხოვრობდა, სანამ იძულებით არ დატოვა ქალაქი, როდესაც ოსმალეთის იმპერია დაიმხო. დაკრძალეს ქარაჯააჰმეთის სასაფლაოზე. მისი საფლავის ქვას ამშვენებს ცნობილი კალიგრაფერის, ისმაილ ჰაქი ალთინბეზერის წარწერა, ხოლო მისი ცხოვრება აისახა მწერალ ედიფ ადივარ ჰალიდეს ნამუშევარში სახელად „Son Eseri“ (ბოლო ნამუშევარი). ქალი კითხულობს წიგნს ოუტზე მოთამაშე ქალი მომლოცველი გოგონა შეყვარებულები სანაპიროზე ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მიუფიდე ქადრი მადლიერება ქადრის, მისი გარდაცვალებიდან 95 წლისთავისადმი დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 Brief biography დაარქივებული 2015-08-23 საიტზე Wayback Machine. @ Sanal Müze "Retrospektif". ↑ 2.0 2.1 Biographical notes @ Forum Gerçek. ↑ 3.0 3.1 3.2 Curriculum Vitae დაარქივებული 2017-04-09 საიტზე Wayback Machine. @ the İstanbul Kadın Müzesi.
ნიკოლოზ ჩუბინაშვილი

ნიკოლოზ ჩუბინაშვილი (დ. 10 აპრილი, 1908, ლაიფციგი — გ. 1993, თბილისი) — ქართველი მეცნიერი, ხელოვნების ისტორიკოსი, ხელოვნებათმცოდნეობის დოქტორი (1961), გიორგი ჩუბინაშვილის ვაჟი. სწავლობდა თბილისის სამხატვრო აკადემიასა და საქართველოს სამშენებლო ინსტიტუტში (1927-1931 წწ.). იყო ძეგლთა დაცვის სამმართველოს არქიტექტორ-ინსპექტორი (1934-1938 წწ.), ვარძიის მუზეუმ-ნაკრძალის მეცნიერ-თანამშრომელი (1943-1945 და 1956-1958 წწ.). 1958 წლიდან მუშაობდა გ. ჩუბინაშვილის სახელობის ქართული ხელოვნების ისტორიის ინსტიტუტში. იკვლევდა შუა საუკუნეების ქართულ არქიტექტურასა და ქანდაკებას. შესწავლილი აქვს ქართული ხუროთოძღვრების ცნობილი ძეგლები (გუდარეხი, სამშვილდის სიონი, წეროვანი და სხვ.) და სწორკუთხასაკურთხევლიანი ძეგლები. გამოსცა შუა საუკუნეების რელიეფის ცალკეული ნიმუშები, ადრე შუა საუკუნეების ქვაჯვარები. პირველმა გამოიკვლია ქართულ ხეზე კვეთილობის X-XI საუკუნეების ნიმუშები. ნიკოლოზ ჩუბინაშვილის პირადი არქივი დაცულია ხელნაწერთა ეროვნულ ცენტრში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 165. ნიკოლოზ ჩუბინაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ გიორგი ჩუბინაშვილის სახელობის ქართული ხელოვნების ისტორიის ინსტიტუტის დამგფუძნებლები, ნიკოლოზ ჩუბინაშვილი
დიასამიძეები

დიასამიძეები — ფეოდალური საგვარეულო სამცხე-საათაბაგოში. წერილობით წყაროებში 1443 წლიდან იხსენიებიან. ამ დროს სამფლობელო ჰქონდათ ჩრდილო-აღმოსავლეთ სამცხეში. XVI საუკუნის დასაწყისში დაეუფლნენ ჯერ აბუსერისძეთა მამულს მტბევარის სამწყსოში, შემდეგ ხურსიძეთა მამულს ღობიეთს — წურწყაბლის სამწყსოში. XV საუკუნის I ნახევარში დიასამიძეების სახლი ქართლის მეფეებს უჭერდა მხარს სამცხე-საათაბაგოს ქართლთან შეერთებისათვის ბრძოლაში. 1548 წელს დიასამიძეების და სხვა მესხი დიდებულების დახმარებით ლუარსაბ I-მა დაიპყრო ჯავახეთი და მდინარე მტკვრის აღმოსავლეთი მხარე. საპასუხოდ 1553 წელს ირანის შაჰმა თამაზ I-მა დიასამიძეები აიკლო და ზოგიერთი მათგანი ტყვედ წაიყვანა. 1576-1578 წლებში დიასამიძეები აქტიურად მონაწილეობდნენ ჯაყელთა წინააღმდეგ შეთქმულებაში. 1578 წელს ოსმალთა მიერ სამცხე-საათაბაგოს დაპყრობის შემდეგ, დიასამიძეების სახლის ერთმა ნაწილმა ქართლს შეაფარა თავი. XVI-XVIII საუკუნეებში დიასამიძეების გვარიდან იყვნენ ქართლის კათალიკოსები, მცხეთის ბოქაულთუხუცესები, ჯვრის მონასტრის წინამძღვარები და სხვა; კახეთში — ბოდბელები. XVII საუკუნის 30-იან წლებში დიასამიძეებმა მონაწილეობა მიიღეს როსტომ მეფის წინააღმდეგ მოწყობილ შეთქმულებაში, რასაც მოჰყვა მათი დასჯა და სათავადო სახლის დამდაბლება. ლომსაძე შ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 503.
ესპანეთის ლიგის თასი

ესპანეთის ლიგის თასი (ესპ. Copa de la Liga de España) — საფეხბურთო გათამაშება ესპანეთში, რომელიც თამაშდებოდა 1983–86 წლებში. ტურნირს ატარებდა ესპანეთის ფეხბურთის ფედერაცია. გათამაშების ისტორიაში, ყველაზე წარმატებული კლუბია „ბარსელონა“, რომელმაც 2-ჯერ მოიგო ტიტული. „ბარსელონა“ ასევე ესპანეთის ლიგის თასის უკანასკნელი გამარჯვებულია. Spain - List of League Cup Finals
მარადი

მარადი (ფრანგ. Maradi) — ქალაქი ნიგერის სამხრეთ ნაწილში. ქალაქი მდებარეობს ნიგერიის სახელმწიფო საზღვართან ახლოს, 540 კმ-ით აღმოსავლეთით ქვეყნის დედაქალაქიდან — ნიამეიდან. მარადის რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. ფუნქციონირებს «მარადის» აეროპორტი. ძველად სავაჭრო ქალაქი მარადი შედიოდა ჰაუსას ქალაქ-სახელმწიფოების შემადგენლობაში. XIX საუკუნის დასაწყისში მოხვდა სოკოტოს სახელმწიფოს ისლამური ხალიფატის ხელისუფლების ქვეშ. 1899 წელს დაექვემდებარა ფრანგებს. 1807 წლიდან მარადის მართავს (1899 წლის შემდეგ — ნომინალურად) დურბავას სულთნების დინასტია (ფულბეს ხალხის წარმომადგენლები). 2012 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 267 249 ადამიანს. მოსახლეობის ძირითადი ნაწილი შედგება ჰაუსას ხალხისგან; ასევე ცხოვრობენ ფულბეს, ტუარეგების, იორუბას და იგბოს ხალხის წარმომადგენლები. ქალაქი მარადი — მარადის კათოლიკური საეპისკოპოსოს ცენტრია. ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობის დინამიკა წლების მიხედვით: ქალაქში დაიბადა 1996—1999 წლების ნიგერის პრეზიდენტი იბრაჰიმ ბარე მაინასარა.  თურქეთი აკ-ჰისარი ↑ Niger: Regions, Major Cities & Urban Centers — Statistics & Maps on City Population. Citypopulation.de. ციტირების თარიღი: 25 April 2014.
დიდგვერდი

დიდგვერდი — მთა საქართველოში, კახეთის მხარეში, ახმეტის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს კახეთის კავკასიონზე, მდინარე ალაზნის მარცხენა შენაკადების — სამყურისწყლისა და სტორის წყალგამყოფ ნაქერალა-დიდგვერდის ქედზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3334 მ. აგებულია იურული თიხაფიქლებით. კალთები ციცაბოა. კალთების ზემო ნაწილში შემონახულია მყინვარული რელიეფის ფორმები. შემოსილია ალპური მდელოებით. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 406.
კონსტანტინე I (მუხრანბატონი)

კონსტანტინე მუხრანბატონი (დ. 1622 — გ. 1667) — სამუხრანბატონოს სახლის უფროსი და შიდა ქართლის მარცხენა სადროშოს უფროსი. კონსტანტინე I დაიბადა 1622 წელს, თეიმურაზ I მუხრანბატონისა და არაგვის ერისთავის, ნუგზარის ასულის, ანას ოჯახში. 1658 წელს, ქართლის მეფე როსტომი გარდაიცვალა და ტახტზე ავიდა მისი უფროსი ძმა ვახტანგი. ის ირანში ეწვია შაჰს, მიიღო ისლამი და კვლავ ქართლში გამობრუნდა, ხოლო კონსტანტინეს ქრისტიანობა არ უარყვია. კონსტანტინე I გარდაიცვალა 1667 წელს. დაკრძალულია სვეტიცხოვლის საკათედრო ტაძარში. კონსტანტინეს ცოლად ჰყავდა დარეჯან აბაშიძე, რომლისგანაც მას ეყოლა 6 შვილი: თეიმურაზ II მუხრანბატონი (1649–1688) პაპუა მუხრანბატონი (1651 – თებერვალი, 1717) ერეკლე II მუხრანბატონი (1666–1723) დავით მუხრანბატონი (1667 – 5 ნოემბერი, 1728) ქრისტეფორე (გარდაიცვალა 1700 თათია მუხრანბატონი (1761–1764) თამარ მუხრანბატონი (გარდაიცვალა 1683), დაქორწინებული იყო სამჯერ: პირველად ლევან დადიანზე მეორედ ბაგრატ IV იმერთა მეფეზე, მესამედ გიორგი გურიელზე ნანა გელაშვილი, (2012). „ირან-საქართველოს ურთიერთობა როსტომ მეფის დროს (1633–58)“. გვ. 496. ISBN 1850439303. როინ მეტრეველი, 2003 წ; ბაგრატიონები. სამეცნიერო და კულტურული მემკვიდრეობა გვ. 8. ISBN 99928-0-623-0.
თორნიკე მუმლაძე

თორნიკე მუმლაძე (დ. 23 ივლისი, 1992) — ქართველი ფეხბურთელი, ბოლნისის „სიონის“ თავდამსხმელი. კარიერის უმეტესი ნაწილი გატარებული აქვს „ჩიხურაში“, რომელთან ერთადაც 2017 წელს საქართველოს თასის მოპოვება მოახერხა. 2011-12 წლებში გამოძახებული იყო საქართველოს 21 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრებში. საქართველოს თასი ფინალისტი (2): 2012/2013, 2013/2014 საქართველოს სუპერთასი გამარჯვებული (1): 2013/2014. საქართველოს თასის გამარჯვებული (1): 2017 თორნიკე მუმლაძე — Soccerway
ვალდეტე იდრიზი

ვალდეტე იდრიზი — პლატფორმა „CiviKos“ აღმასრულებელი დირექტორი 2017 წლისთვის. ის იყო დამფუძნებელი და არასამთავრობო ორგანიზაცია „Community-Building Mitrovica-ის“ აღმასრულებელი დირექტორი; ამ ორგანიზაციის მიზანი მშვიდობის და საზოგადოების მშენებლობის ხელშეწყობა იყო მიტროვიცას რეგიონში, ჩრდილოეთ კოსოვოში. 6 წლის განმავლობაში, 2008 წლამდე „ Community-Building Mitrovica“ იყო ერთადერთი ორგანიზაცია მიტროვიცაში, რომელიც ხელს უწყობდა შერიგებასა და ურთიერთობების განახლებას ეთნიკურად ალბანელებსა და სერბებს შორის. იდრიზი თავად იყო ეთნიკურად ალბანელი, წარმოშობით კოსოვოს ჩრდილოეთ მიტროვიცადან, რომელმაც დაკარგა სახლი 1999 წელს სერბების შემოჭრისას. 2008 წლისთვის მისი სახლი ჯერ კიდევ ოკუპირებული იყო სერბების მიერ. „Community-Building Mitrovica-მ“ გაუწია ორგანიზება შეთანხმებას, რომელიც მიხედვითაც ზოგიერთ სერბს შეეძლო საკუთარ სახლს დაბრუნებოდა კოსოვოში. ამ შეთანხმებისთვის იდრიზის სიკვდილით დაემუქრნენ კოსოვოელი ალბანელი მებრძოლები. იდრიზიმ 2008 წელს მიიღო საერთაშორისო ჯილდო „ქალთა სიმამაცისთვის“ და 2009 წელს სოროპტიმისტის მშვიდობის საერთაშორისო ჯილდო. ის აირჩიეს პლატფორმა „CiviKos“ აღმასრულებელ დირექტორას 2011 წლის დეკემბერში. „CiviKos“ არის ინიციატივა სამოქალაქო საზოგადოებრივი ორგანიზაციებისა კოსოვოში „რომლის მიზანიცაა შექმნას და შესაძლებლობა მისცეს სამოქალაქო საზოგადოებრივ სექტორსა და მთავრობას შორის საკოოპერაციო გარემოს ჩამოყალიბებას“. ↑ 1.0 1.1 [1] დაარქივებული 2018-07-02 საიტზე Wayback Machine. , Civikos, Retrieved 11 February 2017 ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 Kosovo's 'Woman of Courage' Bridges Ethnic Divide | WBUR & NPR. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-08-25. ციტირების თარიღი: 2017-05-09. ↑ 3.0 3.1 3.2 Valdete Idrizi | WISE Muslim Women. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-08-21. ციტირების თარიღი: 2017-05-09. ↑ 4.0 4.1 4.2 International Women of Courage Award Ceremony: 2008 ↑ Valdete Idrizi wins Award - Community Building Mitrovica. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-08-21. ციტირების თარიღი: 2017-05-09.
ზინდერი

ზინდერი (ფრანგ. Zinder) — ქალაქი ნიგერის სამხრეთ ნაწილში. მდებარეობს ნიგერიის სახელმწიფო საზღვართან ახლოს, 861 კმ-ით აღმოსავლეთით ქალაქ ნიამეიდან და 240 კმ-ით ჩრდილოეთით ნიგერიის ქალაქ კანოდან. ქალაქი ზინდერის რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრია. 1927 წლამდე ზინდერი იყო საფრანგეთის ნიგერის კოლონიის დედაქალაქი, ხოლო XIX საუკუნის შუა პერიოდამდე — დამაგარამის სასულთნოს დედაქალაქი და მთავარი სავაჭრო პუნქტი ჰაუსას, ტუარეგების, ფულბეს და კანურის ხალხისათვის. ქალაქი გამოირჩევა განსხვავებული არქიტექტურით. ბირნის უძველეს კვარტალში — კვადრატული სახლები გეომეტრიული ორნამენტებით და მოხატვით. ქალაქში არსებობს სულთანის ყოფილი სასახლე რელიეფური მოხატულობით. ქალაქში ასევე არსებობს ზენგუს კვარტალი, რომელიც უფრო მეტად დასახლებულია ჰაუსას ხალხით, და ახალი ქალაქი — დღეისათვის ზინდერის ეკონომიკური ცენტრი. აეროპორტი «ზინდერი» (ZND) მდებარეობს ქალაქიდან რამდენიმე კილომეტრის დაშორებით სამხრეთ-დასავლეთისკენ. 2012 წლის აღწერის მონაცემების საფუძველზე ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 235 605 ადამიანს. ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობის დინამიკა წლების მიხედვით: ქალაქში იმყოფება შაკას საფეხბურთო კლუბი. სპორტული მიღწევები და ცნობილი სახეები კლუბს არ გააჩნია. კლუბის საშინაო არენაა — «Arène de lutte», რომელიც უნივერსალური მოედანია სპორტის სხვადასხვა სახეობებისათვის. ↑ Zinder (ZND) Niger: world-airport-codes.com ↑ Niger: Regions, Major Cities & Urban Centers — Statistics & Maps on City Population. Citypopulation.de. ციტირების თარიღი: 25 April 2014. ↑ FC Shaka ↑ arène de lutte
დიდგვარიანი

დიდგვარიანი — ქართულ ისტორიოგრაფიაში მიღებული ტერმინი, ფეოდალთა კლასის ზედა ფენის წარმომადგენლის აღსანიშნავად. დიდგვარიანი იყო ყმამრავალი, დიდი ადგილ-მამულის პატრონი, რაიმე საპატიო „ხელის“ მქონე აზნაური ან თავადი, რომელიც თავის წარმოშობით უპირისპირდებოდა პირადი სამსახურით აღზევებულ პირებს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 506.
Resident Evil 3: Nemesis

Resident Evil 3: Nemesis — Survival horror-ის ჟანრის ვიდეო თამაში, შექმნილი და გამოცემული კომპანია Capcom-ის მიერ. თავდაპირველად შემუშავდა PlayStation პლატფორმისთვის 1999 წლის 22 სექტემბერს. გამოსვლიდან რამდენიმე ხნის შემდეგ Resident Evil 3 პორტირებული იქნა Dreamcast, Microsoft Windows-სა და GameCube-ზე. ეს არის რიგით მესამე ნაწილი Resident Evil-ის სერიიდან და მოქმედება მიმდინარეობს Resident Evil 2-ის მოვლენებამდე და მის შემდეგ. თამაშის მთავარი გმირი არის ჯილ ვალენტაინი (პირველი სერიის პროტაგონისტი), რომელიც ცდილობს ქალაქ რაკუნ-სიტიდან გაქცევას, სადაც ახალი ბიოლოგიური იარაღის შედეგად გავრცელებულია ინფექცია, შექმნილი პარმაცევტული კომპანია Umbrella-ს მიერ. თამაში იყენებს იმავე ძრავს, რასაც მისი წინამორბედი. წინა სერიებისგან განსახვავებით Resident Evil 3: Nemesis მოქმედებით გეიმპლეიზეა ორიენტირებული. ის არის მესამე პირის ხედვით. მოთამაშეს უწევს სხვადასხვა თავსატეხების გადალახვა. მასში წარმოდგენილია დიდი რაოდენობით მტერი, რომელთანაც მოთამაშეს უწევს შებრძოლება და ასევე ამავე სახელწოდების, საშინელი არსება ნემესისი, რომელიც პერიოდულად ხვდება გზად მთვარ გმირს თამაშის ბოლომდე და ებრძოლება მას. Resident Evil 3: Nemesis კრიტკულად და კომერციულად წარმატებული აღმოჩნდა (სამი მილიონი გაყიდული ასლი მსოფლიოს მასშტაბით). კრიტიკოსებმა ძირითადად შეაქეს თამაშის დეტალიზირებული გრაფიკა და მთავარი მტერი ნემესისი. თუმცა ზოგიერთმა გააკრიტიკა ის სიუჟეტის მოკლე ხნიანობის გამო. საერთო განხილვების საიტმა Metacritic Dreamcast-ის ვერსიას დაუწერა 79/100,GameCube-ის — 62/100, PC-ის — 71/100, ხოლო GameRankings-ზე შედეგები ამგვარად არის: ; Dreamcast — 81.11%, GameCube — 63.71%, PC — 74.15 %, PS — 88.21%. Resident Evil Resident Evil 2 ოფიციალური საიტი (იაპონური) ↑ „Keeping The Nightmare Alive“. Edge. Future plc (74): 38–42. August 1999. ↑ Resident Evil 3: Nemesis (Dreamcast). Metacritic. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-11-25. ციტირების თარიღი: 2015-01-19. ↑ Resident Evil 3: Nemesis (GameCube). Metacritic. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-12-30. ციტირების თარიღი: 2015-01-19. ↑ Resident Evil 3: Nemesis (PC). Metacritic. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-01-13. ციტირების თარიღი: 2015-01-19. ↑ Resident Evil 3: Nemesis (Dreamcast). GameRankings. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-10-30. ციტირების თარიღი: 2015-01-19. ↑ Resident Evil 3: Nemesis (GameCube). GameRankings. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-10-15. ციტირების თარიღი: 2015-01-19. ↑ Resident Evil 3: Nemesis (PC). GameRankings. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-10-30. ციტირების თარიღი: 2015-01-19. ↑ Resident Evil 3: Nemesis (PlayStation). GameRankings. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-10-08. ციტირების თარიღი: 2015-01-19.