laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
გევორგ დავთიანი

გევორგ დავთიანი (სომხ. Գևորգ Դավթյան, დ. 4 იანვარი, 1983, გიუმრი, სომხეთის სსრ) — სომეხი ძალოსანი. დავთიანმა მიიღო სომხეთის სპორტის ოსტატის საერთაშორისო კლასის წოდება 2001 წელს, სომხეთის საუკეთესო სპორტსმენის ჯილდო 2007 წელს. 2009 წელს მიენიჭა სომხეთის სპორტის დამსახურებული ოსტატის წოდება. მისი სიმაღლეა 165 სანტიმეტრი, წონა კი 77 კგ. გევორგ დავთიანი დაიბადა 1983 წლის 4 იანვარს, სომხეთის სსრ-ის ქალაქ გიუმრიში. გევორგ დავთიანმა ძალოსნობაში ვარჯიში 1994 წელს დაიწყო სომხეთის დამსახურებული მწვრთნელის, ვაჰან ბიჭახჩიანის ხელმძღვანელობით დაიწყო. ოთხი წლის შემდეგ მან მოიგო ევროპის ახალგაზრდული ჩემპიონატი. დავტთანმა ეს წარმატება ერთი წლის შემდეგ გაიმეორა. მან ასევე მოიპოვა ოქროს მედალი 2001 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე იუნიორთა შორის. ამის შემდეგ დავთიანმა ზრდასრულთა შეჯიბრებებში დაიწყო ასპარეზობა. 2003 წლის იუნიორთა მსოფლიო ჩემპიონატზე მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი. ორჭიდში დაძლია 335 კგ. ამავე 2003 წელს დისკვალიფიცირებული იქნა მსოფლიო ჩემპიონატიდან, რომელიც დიდებს შორის ჩატარდა. გევორგ დავთიანი ზედიზედ ორგზის ევროპის ჩემპიონი გახდა 2006 წელს პოლონეთში, ვლადისლავოვოსა და 2007 წელს, სტრასბურგში, საფრანგეთში გამართულ ჩემპიონატზე. ოქროს მედალი ორივე შემთხვევაში მოიპოვა 77 კგ წონით კატეგორიაში. 2006 წელს ორჭიდში დაძლია 360 კგ, ხოლო 2007 წელს – 363 კგ. დავითიანმა 2007 წლის ჩანგ მაიში, ტაილანდში გამართულ ძალოსნობის მსოფლიო ჩემპიონატზე 77 კგ წონით კატეგორიაში მოიპოვა ვერცხლის მედალი. ორჭიდში დაძლია 362 კგ. დავთიანმა პეკინში, ჩინეთში გამართულ 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი. ორჭიდში დაძლია 360 კგ. მედალოსანებისთვის გამართულ პრესკონფერენციაზე დავთიანმა განაცხადა: „მინდა ჩემი მედალი მივუძღვნა ანატოლი ხრაპატის ხსოვნას, რომელიც რამდენიმე დღის წინ გარდაიცვალა. ოლიმპიური ჩემპიონი ჩემი ერთ-ერთი ყოფილი მწვრთნელი იყო“. 2010 წლის ძალოსნობის მსოფლიო ჩემპიონატზე წარუმატებელი გამოსვლის შემდეგ გევორგ დავთიანმა დატოვა სომხეთის ძალოსანთა ნაკრები. დავთიანს მიღებული აქვს მედალი მედალი „სამშობლოს წინაშე დამსახურებისთვის“ მე-2 ხარისხი. Lift Up ↑ 1.0 1.1 Olympedia — 2006. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q95606922"></a> ↑ დაარქივებული ასლი ru. Mirtv.ru. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 11 ივლისი 2012. ციტირების თარიღი: 29 April 2013. ↑ Mirtv.ru. ru. www.ra.am. ციტირების თარიღი: 18 January 2013. ↑ დაარქივებული ასლი ru. newsarmenia.am. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 21 ივლისი 2021. ციტირების თარიღი: 12 February 2013. ↑ 5.0 5.1 5.2 Davtyan Gevorg. International Weightlifting Federation. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 27 May 2011. ციტირების თარიღი: 4 May 2010. ↑ შეცდომა თარგის გამოძახებისას: cite web: პარამეტრები url და title აუცილებელად უნდა მიეთითოს. ru. Sport.rambler.ru. ციტირების თარიღი: 29 April 2013. ↑ Men's 77 kg press conference quotes. publi.verba.hu. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 12 აპრილი 2013. ციტირების თარიღი: 31 December 2012. ↑ Tigran V. Martirosyan, Gevorg Davtyan left out of Armenian national team. news.am. ციტირების თარიღი: 18 January 2013.
ვაზგენ აზროიანი

ვაზგენ აზროიანი (დ. 22 იანვარი, 1977) — ვეტერანი სომეხი ვეტერანი ყინულზე მოცეკვავე. ცნობილია მისი პარტნიორობით ანასტასია გრებენკინასთან ერთად რომელთან ერთადაც წარსდგა 2006 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე და მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი 2005 წლის „NHK Trophy“-ზე.. ვაზგენ აზროიანი დაიბადა 1977 წლის 22 იანვარს, უკრაინის სსრ-ის ქალაქ ოდესაში. მისი შვილი არის ყინულზე მოცეკვავე ვიქტორია აზროიანი, რომელიც 2003 წლის 15 ივლისს, მოსკოვში დაიბადა. 4 წლის ასაკში დაიწყო ფიგურული სრიალი. 12 წლის ასაკში დაიწყო ყინულზე ცეკვა. ის ვარჯიშობდა ნატალია ლინიუჩიკის, გენადი კარპონსოვის და სვეტლანა ალექსევნას ხელმძღვანელობით. ლინიჩუკმა 12 წლის აზროიანი ოდესაში შენიშნა, სადაც მოსკოვის „დინამოს“ სკოლაში მიიწვია. თუმცა აზროიანმა ვერ იპოვა პარტნიორი 3 წლის განმავლობაში. არზროიანის სპორტული კარიერა შეიძლებოდა ასე გაგრძელებულიყო, ალექსენა მოსკოვში რომ არ დაეპატიჟებინა, რადგან ამ უკანასკნელმა მისთვის პარტნიორი ეკატერინა დავიდოვა იპოვა. 1995 წლის ევროპის ჩემპიონატზე სადაც წარუმატებელი გამოსვლის შემდეგ მისმა პარტრნიორმა კუსტაროვამ სეზონის ბოლოს დაასრულა კარიერა (მე-17 ადგილი), აზროიანმა კი ვარჯიში განაახლა ლინჩუკთან.։ აზოიანმა ეკატერინა დავიდოვასთან ერთად დაიკავა მეცხრე ადგილი 1994 წლის იუნიორთა მსოფლიო ჩემპიონატზე. ისინი წარსდგნენ რუსეთის სახელით. 1995 წლის ევროპის ჩემპიონატზე ელენა კუსტაროვასთან ერთად გამოვიდა რუსეთის სახელით და დაიკავა მე-17 ადგილი. 1996 წლიდან აზოიანმა შეკრა გუნდი ანასტასია გრებენკინასთან ერთად რომელთან ერთად 1998 წლამდე წარმოადგენდა რუსეთს. მათი პარტნირობოის დასრულების შემდეგ, აზროიანი ტიფანი ჰაიდენთან ერთად წარმოადგენდა სომხეთს. გრებენკინასა და აზროაინის პარტნიორობა 2002 წელს აღსდგა. ამჯერად ისინი სომხეთის სახელით აგრძელებდნენ ასპარეზობას. ისინი გახდნენ პირველი სომეხი მოციგურავეები რომლებმაც სომხეთს გრან პრიზე მედალი მოუტანეს. ეს მოხდა 2005 წელს როდესაც დუეტმა ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა „NHK Trophy“-ზე. ისინი ერთად წარსდგნენ 2006 წლის ზამთრის ოლიმპიურ თამაშებზე. წყვილმა თამაშებზე წარადგინა სომხეთი და დაიკავა მე-20 ადგილი. აზროიანი იყო სომხეთის მედროშე 2006 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების გახსნის ცერემონიაზე. 2006 წლის სექტემბერში გრებენკინამ და აზროიანმა შეიცვალეს მწვრთნელი. მწვრთნელი ალექსეი გორშკოვი ალექსანდრე ჟულინმა ჩაანაცვლა. 2006 წლის ჩინეთის თასზე გრებენკინამ ვარჯიშის დროს ფეხი მძიმედ დაიზიანა და ნაკერი დასჭირდა. მიუხედავადა ამისა შეძლო ტურნირზე ასპარეზობა აზროიანთან ერთად, დუეტმა მოახერხა მე-6 ადგილის დაკავება. დუეტმა კარიერა დაასრულა 2006 წელს და ამის შემდეგ აღარ გამოდის შეჯიბრებზე. Grebenkina-Azroyan.com ↑ ISU ↑ ISU Info ↑ „Вазген Азроян: «Фигурное катание ближе к шоу-бизнесу, чем к спорту в чистом виде»“. Sports.ru (რუსული). 2015-01-20. ციტირების თარიღი: 2017-06-05. ↑ Tiffany HYDEN / Vazgen AZROJAN: 2000/2001 ↑ Anastasia GREBENKINA / Vazgen AZROJAN: 2002/2003 ↑ ISU ↑ American dancer skates for Armenia ↑ Hyden and Azrojan Return to U. S. Competition ↑ ISU ↑ ISU ↑ ISU
შაჰინ იმრანოვი

შაჰინ სელიმ ოღლი იმრანოვი (აზერ. Şahin İmranov; დ. 23 სექტემბერი, 1980) — აზერბაიჯანელი მოკრივე, ევროპის მოყვარულთა ჩემპიონატების ორგზის ვერცხლის მედალოსანი 2002 და 2006 წლებში. აზერბაიჯანის რიგებში მონაწილეობას იღებდა 2004 წლის ათენში, საბერძნეთში გამართულ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე. შაჰინ იმრანოვი დაიბადა 1980 წლის 23 სექტემბერს ქალაქ სუმგაითში. ის წარმოშობით გოიჩას რაიონის სოფელ ჯილიდან არის. დაამთავრა 20-ე საშუალო სკოლა. ამის შემდეგ სწავლა განაგრძო აზერბაიჯანის ფიზიკური კულტურისა და სპორტის სახელმწიფო აკადემიაში, რომელიც აგრეთვე დაასრულა. 2002 წელს რუსეთის ქალაქ პერმში გამართულ ევროპის ჩემპიონატზე მოიპოვა ვერცხლის მედალი. იმრანოვმა იასპარეზა 57 კგ წონით კატეგორიაში. მოახერხა ფინალში გასვლა, სადაც დამარცხდა რუს რაიმკულ მალახბეკოვთან. შესარჩევ შეხვედრაში დაამარცხა ფრანგი ხედაფი ჯელხირი. მეოთხედფინალში დაამარცხა უკრაინელი დმიტრო ბულენკოვი. ნახევარფინალში დაამარცხა ბულგარელი ალექსეი შაიდულინი. 2006 წელს ბულგარეთის ქალაქ პლოვდივში გამართულ ევროპის ჩემპიონატზე თავის კარიერაში მეორედ მოახერხა ვერცხლის მედლის მოპოვება. 57 კგ წონით კატეგორიაში ფინალში, რუს ალბერტ სელიმოვთან დამარცხდა. 2007 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე დამარცხდა ინდოელ ანთრეშ ლალიტ ლაკრამ. მინიჭებული აქვს სპორტის ოსტატის წოდება. 2007 წელს იყო ქალაქის სუმგაითის საბაჟოს თანამშრომელი.. გარდა კრივისა შაჰინს უყვარს ფეხბურთი. საუკეთესო შედეგი EALB რეიტინგში - მესამე პოზიცია.. მისი სიმაღლეა 170 სანტიმეტრი, ხოლო წონა – 57 კგ. შაჰინ იმრანოვმა ოლიმპიურ თამაშებზე პირველ შეხვედრაში, 1/16 ფინალში დაამარცხა ყაზახეთის წარმომადგენელი, გალიბ ჯაფაროვი, 1/8-ში - საქართველოს წარმომადგენელი, ხოლო მეოთხედფინალში, კუბელი იდელ ტორიენტე. ნახევარფინალში 23 აგვისტოს, შაჰინმა წააგო ფრანგ კედაფი ჯელიკირთან, რომელმაც თამაშებზე მეორე ადგილის დაკავება მოახერხა. პირველ ადგილზე გავიდა უკრაინელი ვასილი ლომაჩენკო. და კიდევ ერთი ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა სპორტსმენმა თუქმა სპორტსმენმა იაკუბ ქილიჩმა. ნახევარფინალში დამარცხების შედეგად აგრეთვე ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა შაჰინ იმრანოვმა. ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებში მიღწეული წარმატებისთვის აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის, ილჰამ ალიევის ბრძანებით დაჯილდოვდა „პროგრესის“ მედლით. შაჰინ იმრანოვის მწვრთნელი არის აზერბაიჯანის რესპუბლიკის დამსახურებული მწვრთნელია ელდარ აბილოვი. Yahoo! Sports sports-reference ↑ results ↑ Results 2006 ↑ Шахин Имранов не только здорово боксирует, но и хорошо играет в футбол. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-09-28. ციტირების თარიღი: 2007-08-13. ↑ Капитан сборной Азербайджана по боксу Шахин Имранов улучшил позиции в рейтинге EABA
ირადა აშუმოვა

ირადა სულეიმან ქიზი აშუმოვა (დ. 25 თებერვალი, 1958, ბაქო, აზერბაიჯანის სსრ) — აზერბაიჯანელი სპორტსმენი, მიზანში მსროლელი. პირველი ქალი სპორტსმენი რომელმაც წარადგინა აზერბაიჯანი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე. აშუმოვამ მონაწილეობა მიიღო 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე 25 მეტრზე პისტოლეტით სროლაში. მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი. 2002 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე მოიპოვა ვერცხლის მედალი. 1985 წელს მოიპოვა ვერცხლის მედალი მსოფლიო ჩემპიონატზე, 10 მ-ზე პნევმატური იარაღით სროლაში. პნევმატურ სროლაში გუნდურ ჩათვლაში მოიპოვა ოქროს მედალი. 1998 წელს ბარსელონაში გამართულ მსოფლიო ჩემპიონატზე 25 მეტრზე სროლაში მოიპოვა ვერცხლის მედალი. ოთხი წლის შემდეგ ფინეთის ქალაქ ლაჰტიში გამართულ მსოფლიო ჩემპიონატზე 25 მეტრზე სროლაში მოიპოვა ვერცხლის მედალი. 1985 წელს 10 მეტრზე პნევმატური იარაღით სროლაში ვარნაში გამართულ ევროპის ჩემპიონატზე მოიპოვა ოქროს მედალი. 1986 წელს მსოფლიო ჩემპიონატის ეტაპზე 25 მეტრზე სროლაში მოიპოვა ოქროს მედალი. ამავე წელს 10 მეტრზე პნევმატორი იარაღით სროლაში მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი. 1994 წელს მილანში გამართულ ეტაპზე 10 მეტრზე პნევმატური იარაღით სროლაში მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი. 25 მეტრზე სროლაში აგრეთვე მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი. 1996 წელს მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი 25 მეტრზე სროლაში. ამავე წელს მილანში გამართულ ეტაპზე მოიპოვა ვერცხლის მედალი 25 მეტრზე პისტოლეტით სროლაში. 2003 წელს ამავე დისციპლინაში მოიპოვა ვერცხლის მედალი ფორტ-ბენინგში გამართულ ეტაპზე. 2004 წელს მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი მილანში გამართულ ეტაპზე, 25 მეტრზე იარაღით სროლაში. 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე აგრეთვე იასპარეზა 10 მეტრზე პნევმატური პისტოლეტით სროლაში. ვერ მოახერხა მედლის მოპოვება ამ კატეგორიაში. ამავე წელს თურქეთის დედაქალაქ ანკარაში მსოფლიო სამხედრო ჩემპიონატზე 25 მეტრზე სროლაში მოიპოვა ვერცხლის მედალი. 1985 წელს საბჭოთა კავშირის რიგებში დაამყარა მსოფლიო რეკორდი ამ დისციპლინაში. აშუმოვა მონაწილეობდა 2012 წლის ლონდონში, დიდ ბრიტანეთში გამართულ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე. აშუმოვა არის აზერბაიჯანის ფიზიკური კულტურის ინსტიტუტის მასწავლებელი ბაქოში. არის ოლიმპიური სოლიდარობის პროგრამის სტიპენდიატი 2002 წლის ნოემბრიდან. დაქორწინებულია სპორტული სროლის მწვრთნელ ვლადიმერ ლუნევზე. მათი ვაჟი არის ახალგაზრდა მსროლელი რუსლან ლუნევი. აშუმოვას მიღებული აქვს მედალი „პროგრესი“. Sports-Reference.com issf-sports.org ↑ First female competitors at the Olympics by country. Olympedia. ციტირების თარიღი: 8 June 2020 ↑ Irada Ashumova. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-05-24. ციტირების თარიღი: 2021-10-25.
აღასი მამედოვი

აღასი აღაგიულ ოღლი მამედოვი (დ. 1 ივნისი, 1980, ბაქო, აზერბაიჯანის სსრ) — აზერბაიჯანელი მოკრივე. მსოფლიოსა და ევროპის ჩემპიონი, 2004 წლის ოლიმპიური თამაშებისა და მსოფლიო ჩემპიონატის მედალოსანი. 2002 წლამდე ის გამოდიოდა თურქეთის ნაკრებში, აღასი აგაგიულოღლუს სახელით. 2000 წელს, 20 წლის ასაკში, აღასიმ თურქეთის სახელით მოიგო ევროპის ჩემპიონატი, ფინალში დაამარცხა ევროპის ორგზის ჩემპიონი და მსოფლიოს ორგზის ჩემპიონი რუსი რაიმკულ მალახბეკოვი. სიდნეის ოლიმპიადაზე ის მეოთხეფინალში გავიდა, სადაც დამარცხდა (5-14) მომავალ ჩემპიონ კუბელთან გილერმო რიგონდოსთან. 2001 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე აღასი ფინალში გავიდა, მაგრამ იქ კვლავ გილერმო რიგონდოსთან დამარცხდა. 2000 წლის სიდნეის თამაშებზე იცავდა თურქეთის ნაკრების ღირსებას. 2001 წლის ბელფასტის მსოფლიო ჩემპიონატის შემდეგ აგასი თურქეთიდან ბრუნდება მშობლიურ აზერბაიჯანში, იბრუნებს ნამდვილ სახელს და 2003 წელს ბანგკოკში გამართულ მსოფლიო ჩემპიონატზე უკვე აზერბაიჯანის სახელით გამოდის. მეოთხედფინალში აღასი მამედოვი კვლავ გილერმო რიგონდოს ხვდება, მაგრამ ამჯერად ახერხებს მის დამარცხებას და საბოლოოდ აზერბაიჯანის კრივის ისტორიაში მსოფლიო ჩემპიონატზე პირველ ოქროს მედალს იგებს, ფინალში დამაჯერებლად დაამარცხა გენადი კოვალევი (17:8). 2001 წელს მოიგო ტუნისში გამართული ხმელთაშუა ზღვის თამაშები. ფინალში დაამარცხა ტუნისელი ჰასან ჯილასი. 2004 წელს აღასი აზერბაიჯანის ნაკრების რიგებში ათენის ოლიმპიურ თამაშებზე წავიდა სადაც ბრინჯაოს მედლის მოპოვება მოახერხა. 1/32 ფინალში დაამარცხა ავსტრალიელი ჯოელ ბრუნკერი. 1/16 ფინალში დაამარცხა ბულგარელი დეტელინ დალაკლიევი, ანგარიშით 35:16. მეოთხედფინალში დაამარცხა უკრაინელი მაქსიმ ტრეტიაკი, ანგარიშით 32:12. ნახევარფინალში ანგარიშით 17:29 დამარცხდა ტაილანდელ ვორაპოჯ პეტჩკუმთან. ამის შედეგად მამედოვმა მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი. 2004 წლის სექტემბერში აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ბრძანებულებით დაჯილდოვდა მედლით „პროგრესი“. თუმცა, იმავე 2004 წელს, აღასი მძიმე ავტოავარიაში მოყვა, რა დროსაც მან თავის არეში მძიმე დაზიანება მიიღო. 2006 წელს მამედოვი დაუბრუნდა სპორტს, მაგრამ ვეღარ მოახერხა ასპარეზობის კვლავ მაღალ დონეზე გაგრძელება. არის სპორტის დამსახურებული ოსტატი, „Azerterminalkompleks“-ის თანამშრომელი და საბაჟო სამსახურის კაპიტანი. Sports-Reference.com ↑ Report ↑ Olympic Report ↑ Azərbaycan Milli Olimpiya komandası üzvlərinin təltif edilməsi haqqında Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Sərəncamı. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-07-27. ციტირების თარიღი: 2021-10-26. ↑ Бронзовый призер Афин по боксу попал в аварию
ანდრანიკ კარაპეტიანი

ანდრანიკ ჰამლეტის ძე კარაპეტიანი (სომხ. Անդրանիկ Կարապետյան; დ. 15 დეკემბერი, 1995, სამახარი, სომხეთი — სომეხი ძალოსანი 77 კგ-მდე წონით კატეგორიაში. ევროპის ჩემპიონი, მსოფლიოსა და ევროპის ჩემპიონატების პრიზიორი. ანდრანიკ კარაპეტიანი დაიბადა 1995 წლის 15 დეკემბერს, სომხეთის სოფელ სამახარში. 2011 წელს კარაპეტიანმა მსოფლიოსა და ევროპის ახალგაზრდული ჩემპიონატების ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა 69 კგ-მდე კატეგორიაში. მომდევნო წელს ანდრანიკ კარაპეტიანმა გააუმჯობესა შედეგი, გახდა მსოფლიოსა და ევროპის ჩემპიონი ახალგაზრდებს შორის 77 კგ-მდე კატეგორიაში. 2013 წლის 11 აპრილს ანდრანიკ კარაპეტიანი დისკვალიფიცირებული იქნა 2 წლით მას შემდეგ, რაც სპორტსმენის დოპინგის ტესტმა დადებითი პასუხი აჩვენა მეთილტესტოსტერონზე.. დისკვალიფიკაციის მოხდის შემდეგ კარაპეტიანი სპორტს დაუბრუნდა და თბილისში გამართულ ევროპის ჩემპიონატზე კარგად გამოვიდა. მოახერხა თავის კატეგორიაში ბრინჯაოს მედლის მოპოვება. ჰიუსტონში 2015 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე ანდრანიკ კარაპეტიანმა მეოთხე ადგილი დაიკავა, თუმცა ჩრდილოეთ კორეელი ძალოსნის კიმ კვან-სუნგის დოპინგისთვის დისკვალიფიკაციის შედეგად ბრინჯაოს მედალი კარაპეტიანს გადაეცა. 2016 წელს კარაპეტიანი 77 კგ-მდე კატეგორიაში ევროპის ჩემპიონი გახდა და რიო-დე-ჟანეიროში ოლიმპიური მედლის ერთ-ერთი პრეტენდენტი იყო, მაგრამ ვარჯიშის დროს სპორტსმენმა საშინელი ტრავმა მიიღო. წვერის წარუმატებლად დაწევა, სპორტსმენის იდაყვის სახსარი საპირისპირო მიმართულებით გადატრიალდა. 2019 წლის სექტემბერში, პატაიაში გამართულ მსოფლიო ჩემპიონატზე, ანდრანიკმა, 81 კგ-მდე წონით კატეგორიაში, ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა აკვრაში (168 კგ). შტანგის დაჭერისას მან წონის დაძლევა ვერ მოახერხა. 2021 წლის აპრილში, მოსკოვში გამართულ ევროპის ჩემპიონატზე, 89 კგ-მდე წონით კატეგორიაში, ანდრანიკმა 365 კილოგრამით მესამე ადგილი დაიკავა და ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს მედალოსანი გახდა. აკვრაში მან ბრინჯაოს მედალი 170 კგ-ით მოიპოვა. 2017 წელს ტაიპეიში გამართულ ზაფხულის უნივერსიადაზე კარაპეტიანმა 85 კგ წონით კატეგორიაში მოახერხა ვერცხლის მედლის მოპოვება. ორჭიდში დაძლია 364 კგ და ერთი კილოგრამის სხვაობით ჩამორჩა პირველ ადგილზე გასულ ყაზახ ძალოსანს, დენის ულანოვს, რომელმაც ორჭიდის ჯამში 365 კგ დაძლია. IWF დაარქივებული 2021-05-02 საიტზე Wayback Machine. ↑ ՄԵՐ ՉԵՄՊԻՈՆՆԵՐԸ ↑ Список спортсменов, подвергнутых санкциям за употребление допинга ↑ Армянский штангист Карапетян получил страшную травму руки на ОИ-2016
ვუგარ ალეკპეროვი

ვუგარ ალეკპეროვი (დ. 5 იანვარი, 1981) — აზერბაიჯანელი მოკრივე და დამსახურებული მწვრთნელი. ვუგარ ალაკბაროვმა 2000 წელს ავსტრალიაში, სიდნეიში 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა. ის ასევე შევიდა ისტორიაში, როგორც პირველი აზერბაიჯანის პირველი წარმომადგენელი, რომელმაც ოლიმპიურ თამაშებზე მედალი მოიპოვა. XXVII ზაფხულის ოლიმპიური თამაშებზე მიღწეული შედეგებისთვის მიენიჭა მედალი „პროგრესი“. ვუგარ ალეკპეროვი დაიბადა 1981 წლის 5 იანვარს ქალაქ მინგეჩაურში, აზერბაიჯანის დასავლეთით. 1994 წელს აკადემიურ ნიჩბოსნობაში ვუგარ ალაკბაროვმა აზერბაიჯანის ჩემპიონატი მოიგო. ერთი წლის შემდეგ ალაკბაროვმა მწვრთნელ რაშიდ მამედოვის ხელმძღვანელობით დაიწყო კრივში ვარჯიში და 1996 წლის აზერბაიჯანის ჩემპიონატზე ოქროს მედალი მოიპოვა. ალაკბაროვმა დაამთავრა მინგეჩაურის პოლიტექნიკური ინსტიტუტი 2000 წელს და ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტი 2005 წელს. 2000 წლის სიდნეიში, ავსტრალიაში გამართულ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე 75 კგ წონით კატეგორიაში მოიპოვა ბრინაჯოს მედალი. 1/32 ფინალში ანგარიშით 12:7 დაამარცხა დომინიკელთა რესპუბლიკის წარმომადგენელი ჯერსონ რაველო. 1/8 ფინალში დაამარცხა ავსტრალიერი პაულ მილერი. მეოთხედფინალში მისი მეტოქე იყო თურქი აქინ ქულოღლუ, რომელიც ანგარიშით 18:8 დაამარცხა. ნახევარფინალში დამარცხდა თამაშების მომავალ ჩემპიონთან, კუბელ ხორხე გუტიერესთან, ანგარიშით 9:19. 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე ნაჩვენები შედეგებისათვის აზერბაიჯანის პრეზიდენტ ილჰამ ალიევის გადაწყვეტილებით დაჯილდოებული იქნა მედლით „პროგრესი“. 2004 წელს იასპარეზა საბერძნეთის დედაქალაქ ათენში გამართულ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე. 1/16 ფინალში დაამარცხა ბერძენი მოკრივე სპირიდონ კლადოუხასი, ანგარიშით 18:14. 1/8 ფინალში დისკვალიფიცირებული იქნა სირიელ ნასირ ალ-შამისთან შეხვედრაში. ვუგარ ალეკპეროვი 2008 წლის 16 მაისს დაკავებული იქნა შინაგან საქმეთა სამინისტროს ორგანიზებულ დანაშაულთან ბრძოლის მთავარი დეპარტამენტის თანამშრომლების მიერ. სისხლის სამართლის კოდექსის 182.3.2 მუხლი (გამოძალვა ძალადობის გამოყენებით), რომლითაც ვუგარს ბრალი წაუყენეს, გადაკვალიფიცირდა 322.2 მუხლზე (თვითნებობა (იგივე ქმედება ჩადენილი ძალადობის გამოყენებით ან მისი გამოყენების მუქარით) და შესაბამისად. ამ მუხლით ალაკპეროვს მიესაჯა 3 თვითა და 23 დღით თავისუფლების აღკვეთა. საპატიმრო დაწესებულება დატოვა 2008 წლის 10 სექტემბერს. ბრალად ედებოდა ბიზნესმენი კამრან გულიევისგან 10 000 აშშ დოლარის გამოძალვის მცდელობა. sports-reference.com დაარქივებული 2009-12-20 საიტზე Wayback Machine. ↑ Vüqar Mürsəl oğlu Ələkbərovun və Rəşid Qafar oğlu Məmmədovun "Tərəqqi" medalı ilə təltif edilməsi haqqında Azərbaycan Respublikası Prezidentinin fərmanı.. www.e-qanun.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-10-28. ციტირების თარიღი: 18 oktyabr 2000. ↑ Official Results – Boxing ↑ ოლიმპიადა 2004 ↑ apa.az
ნარეკ მკრტჩიანი

ნარეკ მკრტჩიანი (სომხ. Նարեկ Մկրտչյան; დ. 20 ივნისი, 1989, სოფ. ფარაქარი, არმავირი) — სომეხი პოლიტიკოსი, ისტორიკოსი. სომხეთის შრომისა და სოციალური დაცვის მინისტრი 2021 წლის 2 აგვისტოდან. სომხეთის ეროვნული კრების ერთი მოწვევის წევრი, არჩეული იქნა წევრად 2018 წლის დეკემბერში. წევრი იყო 2019-2021 წლებში. 2021 წლის 29 აპრილიდან ამავე წლის 2021 წლის 2 აგვისტომდე სომხეთის რესპუბლიკის შრომისა და სოციალური დაცვის მინისტრის პირველ მოადგილე. ნარეკ მკრტჩიანი დაიბადა 1989 წლის 20 ივნისს, სომხეთის სსრ-ში, არმავირის რაიონის სოფელ ფარაქარში. 2006-2010 წლებში სწავლობდა ერევნის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტზე. 2010-2012 წლებში სწავლობდა ერევნის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მსოფლიო ისტორიის კათედრაზე, მაგისტრატურაზე. 2011-2013 წლებში სწავლობდა სომხეთის ამერიკულ უნივერსიტეტში, პოლიტიკური მეცნიერებისა და საერთაშორისო ურთიერთობების მაგისტრატურაზე. 2013-2017 წლებში სწავლობდა ერევნის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასპირანტურაზე, მსოფლიო ისტორიის კათედრა. 2018 წელს მიიღო ისტორიის მეცნიერებათა კანდიდატის აკადემიური ხარისხი. 2015-2016 წლებში სომხეთის ამერიკული უნივერსიტეტის ლექტორის ასისტენტი. 2016 წელს იყო სომხეთის ამერიკული უნივერსიტეტის ლექტორი. 2017-2018 წლებში მუშაობდა საგანმანათლებლო ფონდ „აიბში“. 2018-2019 წლებში მკრტჩიანი იყო ერევნის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტის პროფესორი. 2018 წელს არჩეული იქნა სომხეთის ეროვნული კრების წევრად, მე-6 საარჩევნო ოლქიდან, პოლიტიკური ალიანსიდან „ჩემი ნაბიჯი ალიანსი“. 2019 წლიდან იყო კრების წევრი. მანდატი დატოვა 2021 წლის აპრილში.. 2021 წლის 29 აპრილს დაინიშნა სომხეთის რესპუბლიკის შრომისა და სოციალური დაცვის მინისტრის პირველ მოადგილედ. რამდენიმე თვეში, 2021 წლის 2 აგვისტოს, ნიკოლ ფაშინიანის მესამე მთავრობაში დაინიშნა სომხეთის რესპუბლიკის შრომისა და სოციალური დაცვის მინისტრად.. ნარეკ მკრტჩიანი კითხულობდა ლექციებს და მონაწილეობდა უამრავ კვლევით პროექტში, კონფერენციებში პრესტიჟულ უნივერსიტეტებში და კვლევით ცენტრებში აშშ-ში, გერმანიაში, საფრანგეთში, ნორვეგიაში, ისლანდიაში, ესტონეთსა და საქართველოში. ავტორია ერთი კოლექტიური მონოგრაფიისა და 18 სამეცნიერო სტატიისა, რომლებიც გამოქვეყნებული იქნა სომხურ და საერთაშორისო პრესტიჟულ ჟურნალებში. ბიოგრაფია სომხეთის მთავრობის საიტზე ↑ 1.0 1.1 http://www.parliament.am/deputies.php?sel=details&ID=1403&lang=eng ↑ https://www.panorama.am/en/news/2021/04/21/lawmaker-ruling-party-resigns/2489929 ↑ https://www.aysor.am/en/news/2021/08/02/narek-mkrtchyan/1856372
ანაჰიტ ავანესიანი

ანაჰიტ ავანესიანი (სომხ. Անահիտ Ավանեսյան; დ. 21 მარტი, 1981) — სომეხი იურისტი, პოლიტიკოსი, თანამდებობის პირი. სომხეთის ჯანდაცვის მინისტრი 2021 წლის იანვრიდან. მანამდე ის იყო იურისტი სომხეთის სომხეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროსა და ფარმაცევტულ ინდუსტრიაში. ანაჰიტ ავანესიანი 1997 წელს ჩაირიცხა ერევნის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე, საიდანაც 2000 წელს მიიღო მეცნიერებათა მაგისტრის ხარისხი სამოქალაქო სამართალში. მან განაგრძო სწავლა სომხეთის ამერიკულ უნივერსიტეტში და დაამთავრა სამართლის სამაგისტრო პროგრამა. გარდა ამისა, 2002-2004 წლებში ავანესიანი მონაწილეობდა ლიდერობის განვითარების ცენტრის ლიდერობის პროგრამებში ტრანს კავკასიისა და სამხრეთ კავკასიის ახალგაზრდა ქალთა ლიდერობის პროგრამაში. 2003 წელს იგი ევროპის საბჭოს შტაბ-ბინაში, სტრასბურგში გაეცნო ევროპის საბჭოს სტრუქტურას და ფუნქციებს. მისი პროფესიული კარიერა 2000 წელს დაიწყო საგარეო საქმეთა სამინისტროსა და სახელმწიფო რეზერვის სააგენტოს იურისტად საგანგებო სიტუაციების სამინისტროში. ანაჰიტ ავანესიანი 2000-2001 წლებში მუშაობდა სომხეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროს იურიდიულ დეპარტამენტში. 2001-2002 წლებში იურიდიულ კონსულტაციას უწევდა სახელმწიფო რეზერვების სააგენტოში. 2014-2015 წლებში იყო სს „არფარმასიის“ ადმინისტრაციის დირექტორი, 2016 წლიდან კი – გენერალური დირექტორი. 2017 წლიდან არის ადვოკატთა პალატის წევრი. 2005 წლიდან 2015 წლამდე იყო არასამთავრობო ორგანიზაცია „Democracy Today“-ის იურისტი. 2017-2018 წლებში იყო შპს „აბოვიან 39“-ის დირექტორი. 2014 წლისთვის იგი გადავიდა ფარმაცევტულ ინდუსტრიაში „Arpharmacia“-ში, სადაც იყო გამგეობის წევრი 2017 და 2018 წლებში. მან ადმინისტრაციული თანამდებობა პირველად დაიკავა 2018 წლის მაისში, მაშინ როდესაც დაინიშნა ჯანდაცვის მინისტრის მოადგილედ. ორი წლის შემდეგ, 2020 წლის მაისში გახდა ჯანდაცვის მინისტრის პირველი მოადგილე. 2021 წლის იანვარში ანაჰიტმა თანამდებობაზე ჩაანაცვლა ჯანდაცვის მინისტრი არსენ ტონოიანი, რომელიც იყო „სამოქალაქო ხელშეკრულების“ წევრი. ტონოიანი არის ერთადერთი ქალი წევრი სომხეთის პრემიერ-მინისტრ ნიკოლ ფაშინიანის კაბინეტში. როგორც სომხეთის რესპუბლიკის ამჟმინდელი ჯანდაცვის მინისტრი, ანაჰიტ ავანესიანი არის მთავარი პიროვნება Covid-19-ის პანდემიის წინააღმდეგ ბრძოლაში. ანაჰიტ ავანესიანს ჰყავს მეუღლე და სამი შვილი. ბიოგრაფია სომხეთის მთავრობის საიტზე ↑ Փոխնախարարին կապակցված ընկերությունը 210 մլն դրամի դեղամիջոցներ է վաճառել պետությանը ↑ 2.0 2.1 Pashinian Again Defends Government’s Response To Pandemic hy. ციტირების თარიღი: 2021-07-07 ↑ 3.0 3.1 3.2 3.3 3.4 Anahit Avanesian | Government - Team Members - The Government of the Republic of Armenia en. ციტირების თარიღი: 2021-07-07 ↑ 4.0 4.1 Anahit Avanesyan en. ციტირების თარიღი: 2021-07-07 ↑ advocates.am ↑ Anahit Avanesyan to replace Arsen Torosyan as Minister of Health en-US. ციტირების თარიღი: 2021-07-07 ↑ Avedian, Lillian. (2021-05-12) How will women participate in Armenia's new government? en-US. ციტირების თარიღი: 2021-07-10 ↑ Armenia Adding Hospital Beds To Care For COVID-19 Patients Amid 'Third Wave' en. ციტირების თარიღი: 2021-07-10 ↑ Armenia To Buy American COVID-19 Vaccines hy. ციტირების თარიღი: 2021-07-10