laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ჰასან მირზა

ჰასან მირზა ან ჰასან მირზაევი (აზერ. Həsən İbrahim oğlu Mirzəyev; დ. 26 ნოემბერი, 1927, ქოვუშუხი (დღ. ჰერმონი) — გ. 25 თებერვალი, 2015, ბაქო) — აზერბაიჯანელი ფილოლოგი, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, თურქოლოგი, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის დამსახურებული მეცნიერი, პროფესორი. აზერბაიჯანის აშუღთა გაერთიანების წევრი (2008-2015). დაიბადა 1927 წლის 26 ნოემბერს, სოფელ ქოვუშუხში (დღ. ჰერმონი). საშუალო სკოლის დამთავრების შემდეგ, 1948–1950 წლებში, სწავლობდა ნახეჩევანის სახელმწიფო პედაგოგიურ უნივერსიტეტში; 1951–1955 წლებში კი აზერბაიჯანის სახელმწიფო პედაგოგიურ ინსტიტუტში. 1950 წელს მშობლიური სოფლის საშუალო სკოლაში დაიწყო მასწავლებლად მუშაობა. 1955 წლიდან განათლების რაიონული განყოფილების ინსპექტორიც იყო. 1957–1959 წლებში მუშაობდა სკოლის დირექტორად. 1959–1962 წლებში აზერბაიჯანის სახელმწიფო პედაგოგურ ინსტიტუტში აზერბაიჯანულ ენათმეცნიერებაში გადიოდა ასპირანტურას, ასპირანტურის დამთავრების შემდეგ, სიცოცხლის ბოლომდე აქ მუშაობდა. მრავალი წლის განმავლობაში ეკავა მასწავლებლის, უფროსი მასწავლებლის, დოცენტის, პროფესორის, კათედრის ხელმძღვანელისა და დეკანის თანამდებობები. 1965 წელს მიენიჭა კანდიდატის წოდება; 1988 წელს წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია; 1990 წელს მიიღო პროფესორის წოდება. დიდი წვლილი მიუძღვის აზერბაიჯანის ფილოლოგიის მეცნიერების განვითარებაში. ცნობილი იყო მთელი რიგი გამოკვლევებით ენათმცოდნეობის სხვადასხვა პრობლემების შესახებ. გამოქვეყნებულია აქვს 200-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომი, მათ შორის 25 წიგნი და დაახლოებით 10 სახელმძღვანელო. ამავე დროს, მუდმივად იყო დაკავებული მხატვრული შემოქმედებით. №22-ე საარჩევნო ოლქიდან (ბინაგადი) აირჩიეს აზერბაიჯანის მილი მეჯლისის პირველი მოწვევის დეპუტატად. 2002 წელს აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ჰეიდარ ალიევის განკარკულებით დაჯილდოვდა დიდების ორდენით, 2007 წელს კი მიენიჭა აზერბაიჯანის დამსახურებული მეცნიერის საპატიო წოდება. გარდაიცვალა 2015 წლის 25 თებერვალს,ბაქოში. "Azərbaycan dilində sadə feillər". Bakı, 1984, 126 səh. (K. A. Məmmədova ilə birlikdə). "Hanı o səndəki el, Dərələyəz" Bakı. Elm 2007. 800 səh. şəkilli Həsən Mirzə - "XƏBƏR AL, DEYİM" şeiri დაარქივებული 2019-10-20 საიტზე Wayback Machine. Səksənillik alim və ictimai xadim ömrü[მკვდარი ბმული] Azərbaycan Aşıqlar Birliyi: Ozan dünyası. №4(11) az. "Ozan dünyası" jurnalı (2012). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-10-20. ციტირების თარიღი: 2017-05-18. ↑ Dilçi-türkoloq, professor Həsən Mirzəyevin 80 illik yubileyi qeyd olundu[მკვდარი ბმული] ↑ Həsən Mirzə vəfat edib az. აზერბაიჯანის აშუღთა გაერთიანება. azab.az (2015). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-06-20. ციტირების თარიღი: 2015-03-03. ↑ Buludxan Xəlilov, ŞƏRƏFLİ ÖMÜR YOLU დაარქივებული 2016-08-11 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links. გაზეთი „ოზან დუნიასი“, №1(22). 2015. ↑ Pedaqoq, alim həm də şair[მკვდარი ბმული] ↑ AZƏRBAYCAN ELMİNƏ AĞIR İTKİ დაარქივებული 2016-08-11 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links. გაზეთი „ოზან დუნიასი“ №1(22). 2015.
დავით ჯაბიძის ქუჩა

დავით ჯაბიძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, გლდანის რაიონში (გლდანის მასივი). გლდანის მასივის V და VII მიკრორაიონებს შორის. ქუჩას დავით ჯაბიძის სახელი ეწოდა 1984 წელს. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 211, ISBN 978-99928-20-35-3.
კიმბრები

კიმბრები (ბერძ. Κίμβροι, ლათ. Cimbri) — გერმანული ტომი. ძვ. წ. II საუკუნის ბოლოს დაიკავეს იუტლანდიის ნახევარკუნძულის ქარვით მდიდარი ცენტრალური და ჩრდილოეთი ნაწილი. დაახლ. 120 წელს ტევტონებთან, ტიგურინებთან და ამბრონებთან ერთად, რომლებმაც საკუთარი ტერიტორიის ნაწილი წყალდიდობის გამო დაკარგეს, დაიძრნენ სამხრეთით. დუნაის ზემო წელზე დაიმორჩილეს კელტური ტომები და 113 წელს ნორიკში ნორეის ბრძოლაში დაამარცხეს რომაელები, შემდეგ გადავიდნენ გალიაში, სადაც რომაელებს რამდენიმე მარცხი მიაყენეს (109, 107 და განსაკუთრებით 105 წელს არაუზიონთან, როდესაც განადგურდა ორი რომაული არმია და დაიღუპა 80 ათასი ჯარისკაცი). კიმბრების განუწყვეტელმა გამარჯვებებმა რომის მოსახლეობისათვის გამოიწვია terror cimbricus („კიმბრების საშინელება“). 104 წელს კიმბრებთან და ტევტონებთან ბრძოლა კონსულ გაიუს მარიუსს მიანდეს. 102 წელს კიმბრები რომისკენ დაიძრნენ და თითქმის მთელი ჩრდილოეთ იტალია დაიკავეს, მაგრამ მარიუსმა ვერცელის ბრძოლაში (ძვ. წ. 101) მოახერხა მათი გატეხვა და მათი არმია თითქმის მთლიანად გაანადგურა. კიმბრების დიდი ნაწილი მონებად გაყიდეს, ადგილი ჰქონდა ქალების მასიურ, შესაძლოა რიტუალურ, თვითმკვლელობას. გადარჩენილი კიმბრები ჩრდილოეთით წავიდნენ. Кулаков В. И. КИМВРЫ // Большая российская энциклопедия. т. 13. — М., 2009. — стр. 681.
სოსო კოპალიანი

სოსო კოპალიანი (დ. 7 ივლისი, 2006) — ქართველი ფეხბურთელი. თბილისის „ლოკომოტივის“ მეკარე. ყველაზე ახალგაზრდა ფეხბურთელი, რომელმიც ეროვნული ლიგის გუნდის განაცხადში მოხვდა. კოპალიანი ამ დროს 13 წლის იყო. ეროვნული ლიგის ოფიციალური ვებგვერდი ↑ „ტორპედოს“ „საბურთალოსთან“ მატჩის განაცხადში 13 წლის მეკარე ჰყავდა
საქართველოს და შოტლანდიის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრებების ურთიერთშეხვედრების ისტორია

საქართველო და შოტლანდია ერთმანეთს 5-ჯერ დაუპირისპირდნენ, ყველა შეხვედრა მოიგო შოტლანდიამ. ამ გუნდებმა ერთმანეთთან პირველად 2011 წლის რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატის ჯგუფურ ეტაპზე, სადაც შოტლანდიამ გაიმარჯვა ანგარიშით 15–6. ↑ Rugby Union - ESPN Scrum - Georgia v Scotland at Invercargill. ციტირების თარიღი: 2 January 2017.[მკვდარი ბმული] ↑ Rugby Union - ESPN Scrum - Scotland v Georgia at Kilmarnock. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 20 ოქტომბერი 2019. ციტირების თარიღი: 2 January 2017. ↑ Statsguru / Test matches / Team records (Georgia vs. Scotland). ESPNscrum. ციტირების თარიღი: 1 September 2019.
გევორგ კასპაროვი

გევორგ კასპაროვი (სომხ. Գևորգ Կասպարով; დ. 25 ივლისი, 1980, ერევანი, სომხეთის სსრ, საბჭოთა კავშირი) — სომეხი ფეხბურთელი რომელიც თამაშობს მეკარეს პოზიციაზე. იგი ამჟამად თამაშობს კლუბ განძასარი კაპანსა და სომხეთის ეროვნულ ნაკრებში. დვინში თამაშამდე, კასპაროვმა დაამთავრა ქალაქ ერევანის საფეხბურთო სკოლა. ახალგაზრდობის პერიოდში იგი თამაშობდა საფეხბურთო კლუბ დვინ არტაშატში (1997-1998). გუნდის დაცვის ხაზში სისუსტის გამო, კაპაროვმა 1997 წლის სეზონში 18 თამაშში 51 გოლი გაუშვა. 2000 წელს კასპაროვმა კონტრაქტი გააფორმა კლუბ ზვარტნოცთან. გუნდთან ერთად მან ორჯერ მიაღწია სომხეთის თასის ფინალს და სომხეთის საფეხბურთო პრემიერლიგაში მეორე ადგილი დაიკავა. შესაძლოა კასპაროვს კარიერა ამ კლუბში გაეგრძელებინა, მაგრამ სეზონის დასასრულს, ფინანსური პრობლემების გამო კლუბი სომხეთის პრემიერლიგიდან გაუშვეს. ასეთ ვითარებაში მას მეზობელი ირანის კლუბიდან, თეირანის არარატ თეირანიდან მოუვიდა შემოთავაზება. 2003 წლის სეზონი მან ამ კლუბში გააგრძელა, ხოლო შემდეგ სამშობლოში დაბრუნდა. 2004 წელს იგი შეუერთდა მიკა ერევანს. კასპაროვის სადებიუტო მატჩი მიკაში შედგა ქალაქ აშტარაკში, 17 აპრილს; გუნდის მოწინააღმდეგე იყო წინა წლის სომხეთის პრემიერლიგის ჩემპიონი კლუბი პიუნიკი. აღნიშნულ შეხვედრაში მიკა ერევანი ანგარიშით 1:3 დამარცხდა. კლუბთან ერთად კასპაროვმა 2004 წლის სომხეთის საფეხბურთო პრემიერ ლიგის ცხრილში მეორე ადგილი დაიკავა. მომდევნო წელს კასპაროვი პიუნიკის ფეხბურთელი გახდა. პირველი რაუნდის შემდეგ, აპოელა ედელმა კლუბი დატოვა და ამით კასპაროვი გუნდის ძირითადი მეკარე გახდა. კასპაროვთან ერთად პიუნკმა მოიგო სომხეთის პრემიერლიგა (2005, 2006) და სომხეთის სუპერთასი. 2005 და 2006 წელს გევორგ კასპაროვი დასახელდა სომხეთის პრემიერ ლიგის საუკეთესო მეკარედ. 2007 წელს კასპაროვი კიდევ ერთხელ ჩავიდა ირანში და ერთი სეზონის განმავლობაში კლუბ პას თეირანსა და რაჰ აჰარნში ითამაშა. 2008 წელს მან ულისი ერევანისგან შემოთავაება მიიღო და ამიტომ იგი სომხეთში დაბრუნდა. ულისში მან ორი სრული სეზონი ჩაატარა. 2009 წლის სომხეთის პრემიერლიგაში გუნდი მესამე ადგილზე გავიდა. მეორე სეზონის დასრულებას იგი თეირანის კლუბ სანთი კავეჰ თეირანს შეუერთდა. მან კლუბთან 5 თვიანი კონტაქტი გააფორმა. გევორგ კასპაროვი Facebook-ზე გევორგ კასპაროვი — National-Football-Teams.com გევორგ კასპაროვი — FootballDatabase.eu ffa.am armfootball.tripod.com გევორგ კასპაროვი — Soccerway ↑ Геворг Каспаров: намерен завершить карьеру в Иране, если... დაარქივებული 2015-09-25 საიტზე Wayback Machine. (in Russian). ArmFootball.com. Retrieved 20 March 2013.
უჯარის რაიონი

უჯარის რაიონი (აზერ. Ucar Rayonu) — აზერბაიჯანის ერთ-ერთი რაიონი. მდებარეობს გოქჩაის სამხრეთით, დედაქალაქ ბაქოდან 234 კილომეტრის დაშორებით. ამ რეგიონში გადის ბაქო-თბილისი-ჯეიჰანის ნავთობსადენი. 1840 წლის 10 აპრილის, ადმინისტრაციული რეფორმის თანახმად, რაიონი იყო კასპიის პროვინციის ნაწილი, ხოლო 1846 წელს შეუერთდა შემახის გუბერნიას. 1859 წელს შემახში მოხდა მიწისძვრა, რის შემდეგაც გუბერნიის ცენტრი ბაქოში გადაიტანეს. უჯარის რაიონი შეიქმნა 1939 წლის 24 იანვარს, როგორც დამოუკიდებელი ადმინისტრაციული ერთეული გოქჩაის რაიონის ნაწილიდან. რაიონის ტერიტორია შეიცვალა 1963 წელს. ამრიგად, ზარდაბის ოლქი გაუქმდა 1963 წელს, მისი ტერიტორია კი შეუერთდა უჯარის რაიონს. 1965 წელს ზარდაბის ოლქი განცალკევდა უჯარისგან, როდესაც იგი აღადგინეს, როგორც დამოუკიდებელი რაიონი. უჯარის რაიონი მდებარეობს ბაქოდან დასავლეთით დაახლოებით 240 კილომეტრში, შირვანის დაბლობზე. მის ტერიტორიაზე მდებარეობს 32 დასახლებული პუნქტი. მას ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება გოქჩაის რაიონი, აღმოსავლეთიდან ქურდამირის, სამხრეთიდან ზარდაბის, ხოლო დასავლეთიდან კი აღდაშის რაიონი. ტერიტორიის გეოგრაფიული მდებარეობა საკმაოდ ხელსაყრელია ეკონომიკურად. ბაქო-თბილისის საავტომობილო გზა და აგრეთვე ძველი აბრეშუმის გზის რეკონსტრუქცია მნიშვნელოვან როლს ასრულებს მისი ადგილმდებარეობის ეკონომიკურ მნიშვნელობაში. ტერიტორია ძირითადად ვაკე-დაბლობებისგან შედგება. რაიონის აღმოსავლეთ და სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილები მდებარეობს ზღვის დონიდან უფრო ქვემოთ. ტერიტორიის მთლიანი ფართობი 83 398 ჰექტარს შეადგენს. 2009 წლის მონაცემებით, უჯარის რაიონის მოსახლეობა სავარაუდოდ 77 900 ადამიანს შეადგენდა, რომელთაგანაც 22 % ქალაქებში, ხოლი 78 % კი სოფლებში ცხოვრობდა. სახელმწიფო სტატისტიკის კომიტეტის ანგარიშის თანახმად, 2010 წელს მოსახლეობის მთლიანმა რაოდენობამ 71,9 ათასი ადამიანს მიაღწია. 2018 წლისთვის გაიზარდა 15 800 ადამიანით და შეადგენდა 87,7 ათასს. მეურნეობა მოიცავს მარცვლეულის, ნესვის, კოწახურის და მშრალი სუბტროპიკული ხილის მოყვანას, ასევე ბამბის მოშენების, მეცხოველეობას, მევენახეობასა და მეფრინველეობას. 1902 წელს რეგიონში აშენდა ძირტკბილას ფესვის გადამამუშავებელი ქარხანა. ეს ქარხანა უჯარში პირველი სამრეწველო საწარმო იყო. 1953 წელს ქარხანაში ხანძარი გაჩნდა, რის შედეგადაც დაიწვა. ხანძრის შემდეგ გარკვეული პერიოდის განმავლობაში შეჩერდა სამუშაოები, და რეკონსტრუქციის შემდეგ 1956 წლიდან ჩვეულებრივ დაიწყო ფუნქციონირება. На сайте Azerbaijan დაარქივებული 2018-12-25 საიტზე Wayback Machine. ↑ "Ucar Rayonu (Approved)" უჯარის რაიონი GEOnet სახელების სერვერზე,United States National Geospatial-Intelligence Agency ↑ Territorial and administrative units of Azerbaijan. ↑ 3.0 3.1 3.2 Ujar region. ↑ "Ujar Rayon" დაარქივებული 2011-07-06 საიტზე Wayback Machine. Supreme Court of Azerbaijan, in Russian, last accessed 12 November 2010 ↑ Уджар. Города мира. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-12-24. ციტირების თარიღი: 2018-12-24. ↑ "Demographic indicators" დაარქივებული 2010-11-14 საიტზე Wayback Machine. The State Statistical Committee of the Republic of Azerbaijan ↑ Anar Samadov (www.anarsamadov.net). Population. The State Statistical Committee of the Republic of Azerbaijan. ციტირების თარიღი: 2018-12-24. ↑ Уджар, Азербайджан. gomap.az. ციტირების თარიღი: 2018-12-24.
მიმინოსხევი

მიმინოსხევი — ნასოფლარი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქარელის მუნიციპალიტეტში. wikimapia
ჯავახეთის ქუჩა

ჯავახეთის ქუჩა — ქუჩა თბილისში სამგორის რაიონში (ვარკეთილი). მოსკოვის გამზირიდან ვიქტორ კუპრაძის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 40-იან წლებში. ადრე აეროდრომის დასახლების V ქუჩა ერქვა. 70-იან წლებში ჯავახეთის ქუჩა ეწოდა. ქუჩაზე გამოდის მეტროს სადგური „ვარკეთილი“. აქვს 2 შესახვევი, I ჩიხი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 211, ISBN 978-99928-20-35-3.
ივანე ჯავახიშვილის მოედანი

ივანე ჯავახიშვილის მოედანი — მოედანი თბილისში ჩუღურეთის რაიონში (ჩუღურეთი). კოსტა ხეთაგუროვის, მაქსიმ გორკისა და ივანე ჯავახიშვილის ქუჩებს შორის. წარმოიქმნა XIX საუკუნის 50–60-იან წლებში. ადრე ერქვა ნიკოლოზის („კუკიის ნიკოლოზის მოედანი“), 1922 წლიდან — მიხეილ კალინინის მოედანი. 1990 წელს ივანე ჯავახიშვილის სახელი ეწოდა. მოედანზე შემონახულია XIX საუკუნის დასასრულის საცხოვრებელი სახლი №1. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 211, ISBN 978-99928-20-35-3.
ბელაია (კრასნოდარი)

ბელაია (რუს. Белая, ადიღ. Шъхьагуащэ) — მდინარე რუსეთში, ადიღეს რესპუბლიკასა და კრასნოდარის მხარეში. მდინარე ყუბანის მარცხენა შენაკადი, რომელსაც იგი უერთდება კრასნოდარის წყალსაცავით. სიგრძე 273 კილომეტრი, აუზის ფართობი 5990 კვადრატული კილომეტრი. სათავე აქვს კავკასიონის მთავარ წყალგამყოფ ქედზე, მწვერვალებთან ფიშტი და ოშტენი. ქვემო დინებაზე ვაკის მდინარეა. იკვებება შერეულად. მთავარი შენაკადებია ფშეხა და კურჯიფსი. ბელაიაზე მდებარეობს ქალაქები მაიკოპი, ბელორეჩენსკი, აგრეთვე ამავე სახელწოდების ჰესები. Белая (река в Краснодарском крае) // Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред. А. М. Прохоров. — 3-е изд. — М. : Советская энциклопедия, 1969—1978.
შარლ ალექსანდრე ლოთარინგიელი

შარლ ალექსანდრე ლოთარინგიელი (ფრანგ. Charles Alexandre de Lorraine, გერმ. Karl Alexander von Lothringen; დ. 12 დეკემბერი, 1712 — გ. 4 ივლისი, 1780) — ლოთარინგიის ჰერცოგ ლეოპოლდ I-ისა და ელიზაბეტ შარლოტ ორლეანელის უმცროსი ვაჟი. ავსტრიული ჯარების გენერალი, ფელდ-მარშალი და ჯარისკაცი. ავსტრიული ნიდერლანდების შტატჰალტერი 1744-1780 წლებში თავის ცოლ მარია ანა ავსტრიელთან ერთად. შარლ ალექსანდრე დაიბადა 1712 წლის 12 დეკემბერს ლუნევილში. იგი იყო ლოთარინგიის ჰერცოგ ლეოპოლდ I-ისა და მისი მეუღლის, მადამ ელიზაბეტ შარლოტ ორლეანელის უმცროსი ვაჟი. 1729 წელს მამამისი გარდაიცვალა და ჰერცოგიც მისი უფროსი ძმა, ფრანც შტეფანი გახდა, რომელმაც 1736 წელს ცოლად შეირთო საღვთო რომის იმპერატორ კარლ VI-ის უფროსი ქალიშვილი მარია ტერეზია ავსტრიელი. ამის შემდეგ ლოთარინგიელი ძმები ვენის საიმპერატორო კარზე გადასახლდნენ, სადაც შარლ ალექსანდრე მალევე შეუერთდა ავსტრიულ არმიას. 1740 წელს იგი ავსტრიული ჯარების ფელდ-მარშალი გახდა. იმპერატორ კარლ VI-ის გარდაცვალების შემდეგ საღვთო რომის იმპერატორი შარლის ძმა, ფრანც I გახდა, ხოლო ავსტრია-უნგრეთის ტახტი მისმა რძალმა მარია ტერეზამ დაიკავა, რომელსაც ედავებოდა მისი ბიძაშვილი მარია ამალია. ამის გამო დაიწყო ომი ავსტრიული მემკვიდრეობისათვის, სადაც შარლ ალექსანდრე აქტიურად იბრძოდა მარია ტერეზიას მხარეს. მარია ტერეზიას გადაჭარბებული შეხედულებები ჰქონდა შარლის სამხედრო მონაცემებთან დაკავშირებით, რის გამოც იგი პრუსიის მეფე ფრიდრიხ II-თან საბრძოლველად გაუშვა, რომელიც სილეზიაში ეცილეობდა. 1744 წელს შარლ ალექსანდრემ თითქმის მთელი სილეზია დაკარგა, რომელიც პრუსიას მიუერთდა. იგი ასევე აქტიურად იყო ჩართული შვიდწლიან ომში, სადაც მოიგო ბრესლას ბრძოლა, თუმცა დამარცხდა პრაღასსა და ლუთენთან. ამის შემდეგ მისმა რძალმა იგი თანამდებობიდან მოხსნა. 1744 წლის 7 იანვარს იგი დაქორწინდა მარია ტერეზიას უმცროს დაზე, ერცჰერცოგინია მარია ანა ავსტრიელზე. ამის გამო მარია ტერეზიამ მასა და თავის დას სამართავად ავსტრიული ნიდერლანდები უბოძათ (თანამედროვე ბელგია და ლუქსემბურგი). სამწუხაროდ, მარია ანა ავსტრიელი იმავე წლის 16 დეკემბერს გარდაიცვალა უშვილოდ, რის შემდეგაც შარლ ალექსანდრეს მეორე ცოლი აღარ შეურთავს. ამის გამო მას არც შვილი ჰყოლია და დარჩენილი ცხოვრება მარტოობაში გაატარა ნიდერლანდებში. იგი გარდაიცვალა 1780 წლის 4 ივლისს, 67 წლის ასაკში. Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Charles (Prince of Lorraine)" . Encyclopædia Britannica. 5 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 936. Fred Anderson, Crucible of War: The Seven Years' War and the Fate of Empire in British North America, 1754–1766. Knopf Doubleday Publishing Group, 2007, p. 302. L. Douglas Keeney, The Pointblank Directive: Three Generals and the Untold Story of the Daring Plan that Saved D-Day, Bloomsbury Publishing, 2012, page. Maria Theresa, J-P Bled Genealogie ascendante jusqu'au quatrieme degre inclusivement de tous les Rois et Princes de maisons souveraines de l'Europe actuellement vivans [Genealogy up to the fourth degree inclusive of all the Kings and Princes of sovereign houses of Europe currently living] (in French). Bourdeaux: Frederic Guillaume Birnstiel. 1768. p. 81.
კისლოვოდსკი

კისლოვოდსკი — ქალაქი-კურორტი რუსეთში, სტავროპოლის მხარეში. იგი წარმოადგენს საკურორტო ქალაქს, მდიდარია მინერალური წყლებით. 2024 წლის მონაცემებით ქალაქის საერთო ფართობია 7.2 ათასი ჰექტარი, მკვიდრი მოსახლეობა 126 ათასი ადამიანია. იგი მდებარეობს კავკასიონის ჩრდილოეთ მთისწინეთში, ხეობაში, ზღვის დონიდან 750-1200 მეტრის სიმაღლეზე. მკვრივი ტყეები, სურნელოვანი მცენარეები, მთის მდინარეები ასუფთავებს და ავსებს ჰაერს მტკნარით, რაც ქმნის უნიკალურ მიკროკლიმატურ ზონას. შეიძლება ითქვას, რომ კისლოვოდსკში ჰაერსაც კი აქვს სამკურნალო ძალა. კისლოვოდსკის კლიმატი არის ზომიერი კონტინენტური. მზიანი დღეების მიხედვით (წელიწადში დაახლოებით 300 მზიანი დღე). ზაფხული კისლოვოდსკში გრძელია (5 თვემდე), არასდროს ცხელი. ზამთარი ზომიერია, მშრალი, არამყარი თოვლის საფარით. კისლოვოდსკი ინახავს ბევრ საინტერესო არტეფაქტს. დაახლოებით აქ დაცული 800 არქეოლოგიური ძეგლი თარიღდება სხვადასხვა ისტორიულ პერიოდით: ძვ. წ. V - IV ათასწლეულიდან - XVIII საუკუნის ბოლომდე. ქალაქის შიგნით არის ძვ.წ.ა. 10 საუკუნის ძეგლების კომპლექსი, ასევე XI საუკუნის "მთის ექო". უკვე VI საუკუნეში, აქ იყო დიდი ციხესიმაგრე, ალანელთა მმართველის - მეფე საროსიუსის რეზიდენცია. ციხე აქტიურად ფუნქციონირებდა მე-9 საუკუნის ბოლომდე. თანამედროვე აბრეშუმის გზის ერთ– ერთი მარშრუტი, ანტიკურ და შუა საუკუნეების პერიოდში გადიოდა თანამედროვე კისლოვოდსკის ტერიტორიაზე. ამ სავაჭრო-ქარავნულმა მარშრუტმა დიდი ხნის განმავლობაში ერთმანეთთან დააკავშირა აღმოსავლეთის ცივილიზაცია დასავლეთის ქვეყნებთან. კისლოვოდსკის მთავარი სიმდიდრეა მინერალური წყლის სამკურნალო ნახშირბადის წყაროების არსებობა, სახელწოდებით "კისლოვოდსკის ნარზანები". სამკურნალო წყალი ადგილობრივი ხალხისთვის ცნობილი იყო ძველად. მაღალმთის ლეგენდები და ტრადიციები მოგვითხრობს სასწაულებრივი მინერალური წყაროს შესახებ, რომელმაც ადამიანებს ძალა და ჯანმრთელობა დაუბრუნა. ლეგენდები მოგვითხრობენ, რომ ანტიკურ ხანაში კავკასიაში ცხოვრობდნენ გმირები - ნარცები, რომლებიც ამ წყაროდან წყალს სვამდნენ, განიკურნენ დაავადებებისგან, გახდნენ ძლიერნი და გაიმარჯვეს თავიანთი მოწინააღმდეგეების წინააღმდეგ ბრძოლაში. ხალხმა "ნარტ-სანოს" წყარო უწოდა - "გმირული სასმელი", გმირთა სასმელი. ეს ლეგენდა, რომელმაც სახელი დაარქვა წყარო "ნარზანს". ამ მინერალურ წყალს ადგილობრივმა თურქულენოვანმა ხალხმა სხვა სახელი უწოდა: ”Ace-su” - ”მჟავე წყალი”, რომლისგანაც შემდგომში წარმოიშვა მომავალი საკურორტო ქალაქის სახელი "კისლოვოდკი". ომის დროს კურორტის საავადმყოფოებმა მიიღეს 600 ათასი დაჭრილი სამკურნალოდ, მათი 82% სამსახურს დაუბრუნდა - ეს იყო გამოჯანმრთელების უპრეცედენტო მაღალი პროცენტი მსოფლიო ომის ისტორიაში. კისლოვოდსკი[მკვდარი ბმული] ↑ https://rg.ru/2021/12/07/reg-skfo/gorod-kurort-kislovodsk-vozglavil-evgenij-moiseev.html&nw=1638901155000 ↑ Численность населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2023 года
გორმაღალა

გორმაღალა — ადგილობრივი მნიშვნელობის ბალნეოლოგიური კურორტი საქართველოში, სამტრედიის მუნიციპალიტეტში. ზღვის დონიდან 200 მ, სამტრედიიდან 20 კმ. მცენარეული საფარი — მარადმწვანე ფოთლოვანი ტყე. ჰავა ძლიერ რბილია, იცის უთოვლო ზამთარი (იანვრის საშუალო ტემპერატურა 4,7°C) და ძლიერ თბილი, ნოტიო ზაფხული (აგვისტოს საშუალო ტემპერატურა 23,3°C); ნალექები წელიწადში 1526 მმ. ძირითადი სამკურნალო ფაქტორია ქლორიდულ-სულფატური, ნატრიუმიანი მინერალური წყალი, რომელსაც იყენებენ აბაზანებისათვის ქვედა კიდურების დაავადებების სამკურნალოდ. მკურნალობა ამბულატორიულია. უშვერიძე გ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 123.
გორმაღლის ქედი

გორმაღლის ქედი — ქედი საქართველოში, ცაგერისა და ამბროლაურის მუნიციპალიტეტების ადმინისტრაციულ საზღვარზე. წარმოადგენს ლეჩხუმის ქედის სამხრეთ განშტოებას, მდინარე რიონისა და მისი მარჯვენა შენაკადების ლაჯანურისა და ასკისწყლის აუზების წყალგამყოფს. უმაღლესი მწვერვალები: გორმაღალი (1728 მ), ლაილაში (1640 მ), გველისთავი (1465 მ). აგებულია ცარცული ასაკის კირქვებითა და ქვიშაქვებით. შემოსილია ფართოფოთლოვანი ტყით. ჯანელიძე ზ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 123.
ბაქოს ტრასა

ბაქოს ტრასა (azerb. Bakı əhər Halqası) — საქალაქო ბილიკი აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში, რომელიც აშენდა ბაქოს სანაპირო ბულვარში. ფორმულა 1-ის ევროპული გრან-პრი 2016 წლის, სწორედ ამ მარშრუტზე ჩატარდა. 2017 წლიდან კი, აქ ტარდება აზერბაიჯანის ყოველწლიური გრან-პრი. 2016 2013 წლის დეკემბერში, ფორმულა 1-ის ხელმძღვანელმა, ბერნი ეკლესტონმა განაცხადა, რომ 2016 წელს ფორმულა 1 გრან-პრი პირველად გაიმართება აზერბაიჯანში. 2016 წელს გაიმართა ევროპის გრან-პრი. შეჯიბრება გრძელდებოდა 3 დღე 17-19 ივნისს. 17-ში ჩატარდა ორი ვარჯიში, რომელთაგან თითოეული გრძელდებოდა საათნახევრის განმავლობაში, 18-ში იყო 1 სავარჯიშო და საკვალიფიკაციო რბოლა, ხოლო ბოლო დღეს გაიმართა თავად რბოლა. 2016 წლის რბოლაზე, პირველი ადგილი ნიკო როსბერგმა, მერსედესის გუნდის წევრმა დაიკავა, რომელმაც რბოლა მეექვსე პოზიციიდან დაიწყო. ბაქოს ბილიკი შეიმუშავა გერმანელმა ტილკემ. წრის სიგრძე ექვსი კილომეტრზე ოდნავ მეტია, მის გასწვრივ მოძრაობა ხდება საწინააღმდეგო ისრის მიმართულებით. ტრასაზე საბოლოო შემოწმება განხორციელდა 2016 წლის მაისში, FIA-ს დირექტორმა ჩარლი უაიტინგმა კმაყოფილება გამოთქვა, აღნიშნული ტრასის მიმართ. 2016 წლის გრანპრიში ვალტერ ბოტასმა დააწესა ახალი არაოფიციალური ფორმულა ყველაზე მაღალი სიჩქარის რეკორდი. მან აჩვენა 378 კმ/სთ და გაუსწრო წინა რეკორდს 372 კმ/სთ, რომელი 2005 წელს ხუან პაბლო მონტოიამ, მაკლარენის პილოტმა ტესტირების დროს დააფიქსირა მონცას ავტოდრომზე. 2017 2017 წელი პირველი წელია, როდესაც აზერბაიჯანში გრანპრის რბოლები გაიმართა. რბოლა მიმდინარეობდა 23-25 ​​ივნისს. პირველი ადგილი დაიკავა დანიელ რიკარდომ, რედბულის პილოტმა. მეორე ადგილი ვალტერ ბოტასმა, მერსედესის გუნდის წარმომადგენელმა, ხოლო მესამე ადგილი ლანს სტროპლმა, უილიამს მერსედესის გუნდის წევრმა. 23 ივნისს, გახსნით ღონისძიებაზე ცნობილმა თურქმა მომღერალმა ტარკანმა აუდიტორიის წინაშე შეასრულა თავისი სიმღერები; Black Eyed Peas–მა 24 ივნისს იმღერა მაყურებლის წინაშე; 25-ში კი დასკვნით ცერმონიალზე მაყურებლის წინაშე ნიკოლა შერზინგერი და მერაია კერი წარსდგნენ. 2018 2018 წელს აზერბაიჯანში გრანპრის რბოლა მეორედ გაიმართა. ჩატარდა 27-29 აპრილს. პირველი ადგილი მოიპოვა ლუის ჰამილტონმა, გუნდი მერსედესის წარმოამდგენელმა, მეორე ადგილი კიმი რაიკონენმა, ფერარის პილოტმა, მესამე ადგილი დაიკავა სერჯიო პერესმა, გუნდი ფორცა ინდიას წევრმა. ტრადიციულად ყოველი დღის ბოლოს შემაჯამებელი კონცერტებიც გაიმართა: პირველ დღეს მაყურებლის წინაშე Jamiroquai და Afrojack წარსდგა, მეორე დღეს კრისტინა აგილერა, ხოლო მესამე დღეს დუა ლიპა და მარტინ სოლვეგი. აღნიშნულ სარბოლო მონაკვეთზე სარეკორდო წრის დრო ეკუთვნის ჩარლზ ლეკლერკს - 1:43.009 (2019), თუმცა არაოფიციალური მონაცემებით ამ ტრასის რეკორდი ეკუთვნის არა ჩარლზ ლეკლერკს არამედ ფინელ ვალტერ ბოტასს - 1:40.495 (2019). ოფიციალური საიტი
საქართველოს საავტომობილო სპორტის ფედერაცია

საქართველოს საავტომობილო სპორტის ფედერაცია — საავტომობილო სპორტის ხელმძღვანელი ორგანიზაცია საქართველოში, რომელიც დამოუკიდებლად და სრულად წარმართავს საავტომობილო სპორტის საქმიანობას და რომლის იურისდიქციაც ვრცელდება ქვეყნის მთელ ტერიტორიაზე. საქართველოს საავტომობილო სპორტის ფედერაცია (GASF) დაარსდა 2009 წლის 30 სექტემბერს. 2010 წლის 5 ნოემბერს ხდება საერთაშორისო საავტომობილო ფედერაციის (FIA) წევრი და იღებს საავტომობილო სპორტში კანონმდებელი ორგანიზაციის სტატუსს. 2015 წლიდან საქართველოს მთავრობისგან ხდება ერთადერთი აღიარებული ორგანიზაცია საავტომობილო სპორტის (პროფესიონალური და სამოყვარულო) მიმართულებით. ფედერაციის მიზანია ქვეყანაში ავტომობილიზაციის, საგზაო მოძრაობის უსაფრთხოების და რეგულირების საკითხების განვითარება და ხელშეწყობა; საავტომობილო სპორტის სახეობების შემდგომი განვითარება და პოპულარიზაცია ეროვნული და საერთაშორისო რანგის საავტომობილო ჩემპიონატების, ტურნირების და სხვა შეჯიბრებების მოწყობა; ჩაატაროს ეროვნული, საკლუბო, საერთაშორისო რანგის შეჯიბრებები, ტურნირები, ჩემპიონატები ავტოსპორტის სახეობებში; ის წარმოადგენს ერთადერთ ორგანოს, რომელიც გასცემს მრბოლელის საერთაშორისო და ეროვნულ ლიცენზიას, ასევე გასცემს ლიცენზიებს ქვეყნის შიგნით საავტომობილო ღონისძიებებზე და საავტომობილო რბოლებისთვის განკუთვნილ ტერიტორიებზე. ფედერაციის მიერ გაცემული ლიცენზიებით უზრუნველყოფენ ღონისძიებების ჩატარებას სამსაჯო კორპუსი და ტექნიკური სამსახურები. ფედერაციას შეაქვს წვლილი ახალგაზრდა თაობის აღზრდაში საავტომობილო სპორტში და მათ საერთაშორისო ასპარეზზე გაყვანაში. ოფიციალური საიტი