laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
შავი კარდალა (ფილმი)

შავი კარდალა (ინგლ. The Black Cauldron) — Walt Disney Feature Animation-ის და Silver Screen Partners II-ის ერთობლივი, 1985 წლის ანიმაციური, ფენტეზის ჟანრის ფილმი. ეს არის უოლტ დისნეის ანიმაციური სტუდიების რიგით 25-ე სრულმეტრაჟიანი ფილმი, რომელიც ეფუძნება ლოიდ ალექსანდრის რომანების სერიის „პრიდენის ქრონიკები“ პირველ ორ ტომს (რომლებიც, თავის მხრივ, უელსის მითოლოგიას ეფუძნებიან). ფილმში საუბარია იმაზე, თუ როგორ ცდილობს რქებიანი მეფე დაიცვას შავი კარდალა, რათა დაამონოს სამყარო. მას ებრძვიან მთავარი გმირები - ბიჭუნა ტარანი, პრინცესა ეილონვი, ფლუდურ ფლამი და არსება სახელად გურგი. შავი კარდალა არის პირველი დისნეის სრულმეტრაჟიან ანიმაციურ ფილმებს შორის, რომელსაც ამერიკის კინოფილმების ასოციაციამ მიანიჭა PG რეიტინგი - ისევე, როგორც პირველი ფილმი დისნეის სტუდიებისგან, რომელშიც სამგანზომილებიანი გრაფიკა გამოიყენეს. ფილმი კინოთეატრებში 1985 წლის 24 ივლისს გამოვიდა, ხოლო ვიდეოზე — პირველად 1998 წელს. ოფიციალური საიტი შავი კარდალა Disney Archives-ში „შავი კარდალა“ — ანიმაციური ფილმების მონაცემთა დიდ ბაზაში „შავი კარდალა“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „შავი კარდალა“ — TCM-ის მონაცემთა ბაზაში „შავი კარდალა“ — Box Office Mojo-ზე „შავი კარდალა“ — Rotten Tomatoes ↑ 1.0 1.1 1.2 The Black Cauldron. American Film Institute. ციტირების თარიღი: September 22, 2016. ↑ Hughes, Willaim (March 17, 2016). „Disney Animation might be returning to the series that nearly killed it 30 years ago“. The A.V. Club. ციტირების თარიღი: April 3, 2017. ↑ 3.0 3.1 The Black Cauldron (1985). Box Office Mojo. ციტირების თარიღი: October 23, 2010. ↑ THE BLACK CAULDRON (U). British Board of Film Classification (July 23, 1985). დაარქივებულია ორიგინალიდან — თებერვალი 15, 2016. ციტირების თარიღი: February 9, 2016. ↑ ჰენი, დონ (რეჟისორი). (2010). Waking Sleeping Beauty. [Documentary film]. Burbank, CA: Stone Circle Pictures/Walt Disney Studios Motion Pictures. Event occurs at 16:08. "Black Cauldron cost $44 million to make and made less than half that at the box office." ↑ Hartlaub, Peter. Review: 'Waking Sleeping Beauty'. SFGate (March 26, 2010). დაარქივებულია ორიგინალიდან — April 20, 2013. ციტირების თარიღი: September 7, 2015. ↑ Kois, Dan (October 19, 2010). „Revisiting The Black Cauldron, the Movie That Almost Killed Disney Animation“. Slate. დაარქივებულია ორიგინალიდან — January 17, 2012. ციტირების თარიღი: September 6, 2015.
688

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 688 688 (ექვსას ოთხმოცდარვა) წელი — იულიუსის კალენდრის ნაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა ოთხშაბათი. ეს წელი არის VII საუკუნის მე-9 დეკადის მე-8 წელი. მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 688. მურვან II იბნ მუჰამედი — ომაიანთა დინასტიის ხალიფა (გ. 750) მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 688.
მაშველები ავსტრალიაში

მაშველები ავსტრალიაში (ინგლ. The Rescuers Down Under) — Walt Disney Feature Animation-ის 1990 წლის ანიმაციური ფილმი, Buena Vista Pictures-ის დისტრიბუციით. ეს არის უოლტ დისნეის ანიმაციური სტუდიების რიგით 29-ე სრულმეტრაჟიანი ფილმი. მისი მთავარი პერსონაჟები არიან წინა ფილმ „მაშველების“ გმირები, თაგვები ბერნარდი და ბიანკა და ალბატროსი უილბერი. როგორც წინა ფილმი, ეს ნაწილიც ეფუძნება მერჯერი შარპის რომანებს. ფილმის სიუჟეტის მიხედვით, ამჯერად, ავსტრალიელი ბიჭუნა კოუდი მეგობრობს არწივთან. როდესაც სასტიკი მონადირე მის დაჭერას ცდილობს, კოუდი იცავს ფრინველს. დასახმარებლად ავსტრალიისკენ მოემართებიან ბერნარდი და ბიანკა. მაშველები ავსტრალიაში იყო დისნეის სტუდიების რიგით პირველი ანიმაციური ფილმი, რომელიც რომელიმე წინა ფილმის გაგრძელებას წარმოადგენდა. იგი იყო მეორე, გამოშვებული დისნეის რენესანსის (1989–1999) პერიოდში, რომელიც დაიწყო „პატარა ქალთევზათი“, თუმცა კომერციულად იგი ქალთევზასთან შედარებით ნაკლებად წარმატებული იყო. ოფიციალური საიტი „მაშველები ავსტრალიაში“ — Allmovie-ზე „მაშველები ავსტრალიაში“ — ანიმაციური ფილმების მონაცემთა დიდ ბაზაში „მაშველები ავსტრალიაში“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „მაშველები ავსტრალიაში“ — TCM-ის მონაცემთა ბაზაში „მაშველები ავსტრალიაში“ — Rotten Tomatoes ↑ The Rescuers Down Under (1990). The Numbers. ციტირების თარიღი: March 28, 2016. ↑ Solomon, Charles (November 16, 1990). „MOVIE REVIEW : Fantasy, Animation Soar in 'Rescuers Down Under'“. Los Angeles Times. ციტირების თარიღი: March 28, 2015.
დიხაზურგის წარწერა

დიხაზურგას წარწერა — მხედრული ანბანით შესრულებული ძველი ქართული წარწერა გალის მუნიციპალიტეტის სოფელ დიხაზურგას სასაფლაოდან, დაახლოებით, X-XI საუკუნეებისა. წარწერა შესრულებულია თეთრი კირქვის ფილაზე. წარწერა ოთსტრიწონიანია: † გრგლს გლტსთ უხცეს შ~ს ღ~ნ ან ანუ: † გრიგოლს გალატოსთ– უხუცეს[ს] შეუნდვნეს ღმერთმან, ამენ. დიხაზურგას წარწერა არის მხედრული დამწერლობის ერთ-ერთი ყველაზე ადრეული ძეგლი. წარწერაში საინტერესოა ტერმინი: გალატოსთუხუცესი (შდრ. ბედიის ეკლესიის წარწერა). წარწერას მოსე ჯანაშვილი X-XI საუკუნეებით ათარიღებდა. ვალერი სილოგავას აზრით წარწერა XI საუკუნისაა. М. Джанашвили, От Ново-Сенак до сел. Дихазурга. Изв. Кавказского отделения Московского археологического общества, вып. II, 1907, ст. 18 ვ. სილოგავა, ქართული წარწერების კორქპუსი II, თბ., 1980, გვ. 83 კორნელი დანელია, ზურაბ სარჯველაძე. ქართული პალეოგრაფია. თბ., 1997, გვ. 77
დრავის ეროვნული პარკი

დრავის ეროვნული პარკი (პოლ. Drawieński Park Narodowy) — ეროვნული პარკი პოლონეთში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, ველიკოპოლსკის, ლუბუშის და დასავლეთ პომერანიის სავოევოდოების ტერიტორიაზე. მისი სახელწოდება უკავშირდება მდინარე დრავას. პარკი შეიქმნა 1990 წელს და მოიცავდა 86.91 კმ² ფართობს. მოგვიანებით ის გაფართოვდა და 113.42 კმ² შეადგინა. პოლონეთის ეროვნული პარკების სია ეროვნული პარკის ოფიციალური ვებ-გვერდი დაარქივებული 2009-05-03 საიტზე Wayback Machine.
689

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 689 689 (ექვსას ოთხმოცდაცხრა) წელი — იულიუსის კალენდრის არანაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა პარასკევი. ეს წელი არის VII საუკუნის მე-9 დეკადის მე-9 წელი. მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 689. მენ ხაოჟანი — ჩინელი პოეტი (გ. 740) მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 689.
ბედიის ეკლესიის წარწერა

ბედიის ეკლესიის წარწერა — ძველი ქართული ასომთავრული წარწერა, რომელიც ამოკვეთილი იყო ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტში მდებარე ბედიის ეკლესიის დასავლეთ კედელზე. ამჟამად არ ჩანს. წ~ო ღთისმშობელო მეხ ე ქმნ წა ამს სყდრა მ შნბლს გლტზთა ოხცს სმნსა ანუ: წმიდაო ღმრთისმშობელო, მეოხ ე– ქმენ წმიდისა ამის საყდრისა მ– აშენებელს გალატოზთა უხუცეს[ს] სჳმეონსა. წარწერაში ყურადღებას იქცევს ანთროპონიმის ემფატიკურხმოვნიანი ფორმა – სჳმეონსა, აგრეთვე ტერმინი – გალატოზთა უხუცესი (შდრ. დიხაზურგას წარწერა). ვ. სილოგავას აზრით, X საუკუნისაა. M. Brosset, Rapports sur un voyage archeologique dans la Géorgie et dans l'Arménie, VIII, p. 91 ვ. სილოგავა, ქართული წარწერების კორქპუსი II, თბ., 1980, გვ. 38 კორნელი დანელია, ზურაბ სარჯველაძე. ქართული პალეოგრაფია. თბ., 1997, გვ. 71
690

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 690 690 (ექვსას ოთხმოცდაათი) წელი — იულიუსის კალენდრის არანაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა შაბათი. ეს წელი არის VII საუკუნის მე-9 დეკადის მე-10 წელი. მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 690. გრიგოლ III — რომის პაპი (გ. 741) მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 690. 2 სექტემბერიდან 691 წლის 12 აპრილამდე: თოიდერიხ III — ფრანკთა მეფე (დ. 584)
ლიბიის უდაბნო

ლიბიის უდაბნო (არაბ. الصحراء الليبية) მდებარეობს ჩრდილოეთ აფრიკაში, საჰარის უდაბნოს ჩრდილო-აღმოსავლეთით. მოიცავს ეგვიპტის ტერიტორიას ნილოსის დასავლეთით, აღმოსავლეთ ლიბიას და ჩრდილო-დასავლეთ სუდანს ნუბიის უდაბნოსთან ერთად. ლიბიის უდაბნოს ფართობი შეადგენს 1 100 000 კმ²-ს, აღმოსავლეთიდან დასავლეთისაკენ გადაჭიმულია 1100 კმ-ზე, ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ 1 000 კმ-ზე, აქვს დაახლოებით მართკუთხედის ფორმა. უდაბნოს ზედაპირი დაფარულია ქვიშითა და კირქვებით, რაც თეთრ შეფერილობას აძლევს, ამიტომ ხშირად მას „თეთრ უდაბნოს“ უწოდებენ. ლიბიის უდაბნოში საკმაოდ ბევრი ოაზისია. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ლიბიის უდაბნო ლიბიის უდაბნო დაარქივებული 2011-03-11 საიტზე Wayback Machine. სტატია ლიბიის უდაბნოზე დაარქივებული 2011-10-25 საიტზე Wayback Machine.
არაბეთის უდაბნო

არაბეთის უდაბნო მდებარეობს არაბეთის ნახევარკუნძულზე. გადაჭიმულია იემენიდან სპარსეთის ყურემდე და ომანიდან იორდანია-ერაყამდე. უდაბნო თითქმის მთლიან არაბეთის ნახევარკუნძულს იკავებს — მისი ფართობი 2 330 000 კმ²-ია. უდაბნოს შუაგულში მდებარეობს რუბ-ელ-ხალი, მსოფლიოს უდიდესი რაოდენობის ქვიშის მქონე უდაბნო. კლიმატი აქ ექსტრემალურად მშრალია, ტემპერატურა - ცვალებადი, დაწყებული უკიდურესი სიცხით, დამთავრებული ღამე ყინვით. www.worldwildlife.org არაბეთის უდაბნო ბრიტანიკა - არაბეთის უდაბნო ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: არაბეთის უდაბნო
ახრისის სამების ეკლესია

ახრისის სამების ეკლესია — ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ახრისის ცენტრში. თარიღდება განვითარებული ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (9,8 X 5,7 მ), ნაგებია რიყის ქვით, კუთხეები, კარისა და სარკმლის საპირეები ნაწყობია მოწითალო ქვის კვადრებით. შენობას ატყვია გადაკეთების კვალი - აღმოსავლეთ ფასადის ზედა ნაწილი გვიანდელ ფეოდალურ ხანაში აგურით განუახლებიათ. თაღოვანი შესასვლელი სამხრეთითაა. ნახევარწრიულ აფსიდში, მარცხნივ, ნიშია, ცენტრში დგას ერთი მეტრის სიმაღლის მთლიანი ქვის სატრაპეზო. აფსიდში, სამხრეთ და დასავლეთ კედლებში თითო სარკმელია. დარბაზის გრძივ კედლებზე თითო პილასტრია, რომელსაც ეყრდნობა ცილინდრული კამარის საბჯენი თაღი. აღმოსავლეთ ფასადის სარკმლის თავზე აგურით გამოყვანილია რელიეფური ჯვარი. ეკლესიის სახურავი ორფერდაა, გადახურულია კრამიტით. მის აღმოსავლეთ ნაწილში აგურის ოთხსვეტიანი სამრეკლო დგას. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 48. ახრისის სამების ეკლესია დაარქივებული 2017-01-29 საიტზე Wayback Machine.
აღაიანის ნინოწმინდის ეკლესია

აღაიანის ნინოწმინდის ეკლესია – ეკლესია კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ აღაიანის სამხრეთ-აღმოსავლეთით ორ კილომეტრზე, თხოთის მთაზე. თარიღდება VII-VIII საუკუნეებით. ეკლესიას 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია. ეკლესია იყო ჯვარგუმბათოვანი, რომელიც IX-X საუკუნეების მიჯნაზე გადაუკეთებიათ დარბაზულად. პირვანდელი ეკლესიის შემორჩენილი გვერდები (2-2,5 მ) ნაგებია კარგად გათლილი მოყვითალო-ოქროსფერი კვადრებით, წყობაში ნახმარია მომწვანო ტუფი, გვხვდება აგურიც. გადაკეთებისას ეკლესიისათვის გარედან ჯვრული გეგმა შეუნარჩუნებიათ, მხოლოდ გუმბათის ნაცვლად გადაუხურავთ ცილინდრული კამარით, რომელიც ხუთ საბჯენ თაღს ეყრდნობა. გეგმაში თითქმის უცვლელადაა დატოვებული აფსიდი და დასავლეთ მკლავი. თავდაპირველი ჯვრის ჩრდილოეთ და სამხრეთ მკლავები შიგნიდან ამოშენებულია. გარედან აღმოსავლეთიდან დასავლეთისაკენ წაგრძელებული ცენტრალური ნაწილი გადახურულია ორფერდა, ხოლო ჩრდილო და სამხრეთ შვერილები - ცალფერდა სახურავით. ეკლესიაში შესასვლელი (არქიტრავული გადახურვით) ჩრდილოეთ მკლავიდანაა, სამხრეთ მკლავში შესასვლელი გაუქმებულია. ამავე მკლავის დასავლეთ მხარეს მდებარე შესასვლელი გვიანდელია. ერთი სარკმელი ნახევარწრიულ აფსიდშია, მეორე - სამხრეთ კედელში. ჩრდილოეთ მკლავში ვიწრო და თაღოვანი დერეფანია. სამხრეთისაში კი ნიშია ჩამოსაჯდომი შვერილით. საკურთხეველში შემორჩენილია მოხატულობისა და წარწერის ფრაგმენტები. კონქში გამოსახულია ტახტზე მჯდომი ქრისტე. მოხატულობის ნაშთი შემორჩენილია საკურთხევლის სარკმლის წირთხლებშიც და სატრიუმფო თაღის სამხრეთ კაპიტელთან. სტილისტური ნიშნებით მხატვრობა თარიღდება X საუკუნის დასასრულითა და XI საუკუნის პირველი მეოთხედით. გარედან ეკლესიის მასები მკაფიოდ გამოხატავენ ჯვარს. აღმოსავლეთ მკლავის ფასადზე სარკმელი თაღოვანი სათაურითაა შემკული, მის ზემოთ თავდაპირველი ეკლესიის ქვებიდან შედგენილია ჯვარი. სამხრეთის ფასადის სარკმელი მორთულია თაღოვანი რელიეფური სათაურით, ხოლო შესასვლელი რელიეფური კომპოზიციის ტიმპანით. ამ შესასვლელს XVI საუკუნეში აგურით ნაგები თაღოვანი მინაშენი - კონტრფორსი მიადგეს. სამხრეთ ფასადზე X-XI საუკუნეების სამსტრიქონიანი ასომთავრული წარწერაა. დასავლეთ ფასადზეც მოგვიანებით მძლავრი კონტრფორსი მიუშენებიათ. აგურის კბილანა ლავგარდანი გვიანდელია. სამხრეთი ფასადი აღმოსავლეთი ფასადი სამხრეთის სარკმელი საკურთხეველი პანორამული ხედი ჩრდილოეთიდან, 2015 პანორამული ხედი ჩრდილოეთიდან, 2015 პანორამული ხედი სამხ.-აღმოსავლეთიდან, 2015 ზედხედი, 2015 რელიეფი, სარკმლის ზღუდარა, სამხრეთი ფასადი, 2015 რელიეფი, სარკმლის ზღუდარა, აღმოსავლეთი ფასადი. სცენა ქართლის ცხოვრებიდან: აკაკის ხიდან მოჭრილი სამი ჯვრის აღმართვა. 2015 საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ.5, თბ., 1990, გვ. 136-140. ↑ თხოთის მთასთან დაკავშირებულია პირველი ქრისტიანი მეფის — მირიანისა და მზის დაბნელების ამბავი. ამ სასწაულის შემდეგ, ქრისტიანობის მიღების პირველსავე საუკუნეებში თხოთის მთის წვერზე აღუმართავთ სამლოცველო წმინდა ნინოს სახელზე ↑ საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება № 665, 2006 წლის 7 ნოემბერი, ქ. თბილისი, კულტურის ზოგიერთი უძრავი ძეგლისათვის ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის მინიჭების შესახებ. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-07-01. ციტირების თარიღი: 2020-01-29. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: აღაიანის ნინოწმინდის ეკლესია
აღაიანის წმინდა გიორგის ეკლესია

აღაიანის წმინდა გიორგის ეკლესია – ეკლესია კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ აღაიანის ცენტრში. თარიღდება XIX საუკუნით. ეკლესია დარბაზულია (11,8 X 7,6 მ), ნაგებია რიყის ქვით, კუთხეებსა და კონსტრუქციულ ნაწილებში გამოყენებულია კვადრატული აგური. შიგნიდან და გარედან სწორკუთხა შეღრმავებაში ჩასმული თაღოვანი შესასვლელები დასავლეთით (ამოქოლილია) და სამხრეთითაა. ღრმა ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია, მის ორივე მხარეს თაღოვანი ნიშებია. საკურთხევლის ბაქანი დარბაზის იატაკიდან ორი საფეხურითაა ამაღლებული და დარბაზისაგან გამოყოფილია ხის კანკელით. დარბაზის თითქმის შუა ნაწილში ნახევარწრიული კამარის შეკიდული საბჯენი თაღია, რომლის მიმართ სიმეტრიულად, ქვემოთ, საფეხურით შეღრმავებული ორი თაღოვანი სათავსია. აღმოსავლეთ სათავსში შიგნიდან თაღოვანი, გარედან სწორკუთხა სარკმელია. ეკლესიის დასავლეთ კედელში, იატაკიდან სამი მეტრის სიმაღლეზე, ერთმანეთთან ახლოს სამი თაღოვანი ნიშია. შუა ნიშში, რომელიც დანარჩენებზე ფართოა, გაჭრილია კონქის ზედა სამალავში შესაძრომი ვიწრო ღიობი. ეკლესიის ფასადები შელესილია. აღმოსავლეთ ფასადზე, სარკმლის ზემოთ, აგურის წყობით გამოყვანილია შეღრმავებული ჯვარი. მის გვერდებზე თითო შეღრმავებული რომბია. კედლები დასრულებულია აგურის საფეხურიანი ლავგარდანით. მოგვიანებით ეკლესიისათვის დასავლეთ მხრიდან მიუშენებიათ აგურის კარიბჭე (3,8 X 2,8 მ), რომლის კუთხეებში მდგომ სწორკუთხა ბოძებს საბჯენი თაღები ეყრდნობოდა. კარიბჭეს კრამიტის ორფერდა სახურავი აქვს. კარიბჭეზე დაშენებულია პატარა სამრეკლო, რომლის ექვს ბოძზე დაყრდნობილი, თაღებით გახსნილი ფანჩატური გადახურულია აგურის ექვსწახნაგა პირამიდული სახურავით. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ.5, თბ., 1990.
ახალდაბის ღვთისმშობლის ეკლესია (გორი)

ახალდაბის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ახალდაბაში, შემაღლებულ ადგილას. თარიღდება X საუკუნის დასაწყისით. ეკლესია დარბაზულია (9,7 X 7,2 მ), ნაგებია ნატეხი ქვით. შენობის კუთხეები ნაწყობია ტუფის ქვით, კამარა, საბჯენი თაღი და კონქი — აგურით. შიგნიდან თაღოვანი, გარედან არქიტრავით გადახურული შესასვლელი დასავლეთ კედელშია. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია. საკურთხევლის ორივე მხარეს მდებარე მაღალი თაღოვანი შესასვლელები მას აკავშირებენ კედელში მოქცეულ მცირე ზომის სათავსებთან — სამკვეთლოსა და სადიაკვნესთან. სამხრეთ სათავსი აღმოსავლეთით დასრულებულია ყრუ აფსიდით, ჩრდილოეთისას აღმოსავლეთის შეზნექილ კედელში პატარა სარკმელი აქვს. კონქში, სათავსებში შესასვლელების თავზე, ჩასმულია თითო რეზონატორი (ქვევრი). საკურთხევლის წინ, ჩრდილოეთ კედელთან, ჩამაგრებულია ბუდიანი ქვის ბაზისი. აქვე ჩანს კანკელის კვალი. დარბაზის სამხრეთ კედელში ორი თაღოვანი სარკმელია (ორივე ამოშენებულია). კამარის საბჯენი თაღები გრძივი კედლების პილასტრებს ეყრდნობა. აღმოსავლეთ ფასადში, ფრონტონის არეში, გამოსახულია გლუვზედაპირიანი რელიეფური ჯვარი. სარკმლების არეები მორთულია სადად, ლავგარდანი განახლებულია აგურით. შენობის ჩრდილო-აღმოსავლეთისა და ჩრდილო-დასავლეთის კუთხეები გამაგრებულია წაკვეთილი კონუსის ფორმის მძლავრი კონტრფორსებით. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ.5, თბ., 1990.
წინწყარო (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი წინწყარო შეიძლება აღნიშნავდეს: წინწყარო – სოფელი თეთრი წყაროს მუნიციპალიტეტში წინწყარო – სოფელი წალკის მუნიციპალიტეტში წინწყარო (სიმღერა) – ქართული ხალხური სიმღერა
ახალდაბის წმინდა გიორგის ეკლესია (გორი)

ახალდაბის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ახლდაბის სამხრეთით, ტყის პირას. თარიღდება განვითარებული ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (7,8 X 4,6 მ), ნაგებია ქვიშაქვის მოზრდილი კვადრებითა და რიყის ქვით. შენობის კუთხეები, შესასვლელის გვერდები და არქიტრავი მუქი ღვინისფერი პორფირიტისაა, საბჯენი თაღები, კამარა და ლავგარდანი - აგურის. ეკლესიას თაღოვანი შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილში აქვს. შიდა თაღი შეისრული ფორმისაა, გარეთა - ნახევარწრიული. ნახევარწრიული აფსიდის ჩრდილოეთი გვერდი ოდნავ ნალისებრია. აფსიდის ღერძზე შიგნიდან თაღოვანი, გარედან კი სწორკუთხა სარკმელია. სარკმლის ქვემოთ კედელთან ქვით ნაწყობი სატრაპეზოა. აფსიდის ჩრდილოეთ კედელში მცირე ნიშია. საკურთხევლის იატაკი ეკლესიის მიწის იატაკისაგან ამაღლებულია ერთი საფეხურით (შემორჩენილია დასავლეთ კედლის ძირში). დარბაზის გრძივ კედლებზე წყვილი ერთსაფეხურიანი პილასტრია. დასავლეთის კედელს კუთხის პილასტრები აქვს. პილასტრები და აფსიდის მხრები დამთავრებულია ორნაწევრიანი იმპოსტებით (ჩრდილოეთის იმპოსტი დიდი ზომისაა). სამხრეთის კედლის აღმოსავლეთ ნაწილში შიგნიდან თაღოვანი, გარედან სწორკუთხა სარკმელია. ეკლესიის სარკმლები შიგნიდან გარეთ მკვეთრად ვიწროვდება. შენობა შიგნიდან შელესილია. აღმოსავლეთ ფასადის სარკმლის გვერდები და ძირი ერთ ქვაშია გამოკვეთილი. სარკმლის ორივე გვერდზე ქვაში ჩაკვეთილია ერთხაზოვანი სამი ნახევარწრე. ზედა წრეზე დაფუძნებულია ქვაში ნაკვეთი მცირე ჯვარი. ამავე ფასადის სამხრეთ-აღმოსავლეთ კუთხეში ამოკვეთილია წყვილი ხაზით მოჩარჩოებული ჯვარი. მეორე ჯვარი ფრონტონის არეშია. შენობა გადახურულია ღარიანი კრამიტის ორფერდა სახურავით. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ.5, თბ., 1990.
ახალშენის წმინდა გიორგის ეკლესია (კასპი)

ახალშენის წმინდა გიორგის ეკლესია – ეკლესია კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ ახალშენის აღმოსავლეთით, თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (7,8 X 4,3 მ), ნაგებია რიყისა და ნატეხი ქვით. დაზიანებულია: ჩამონგრეულია კამარის დასავლეთ მონაკვეთი, კედლების ზედა ნაწილები; ეკლესია ერთი მეტრის სიმაღლეზე ნანგრევებითა და მიწითაა ამოვსებული. არქიტრავული შესასვლელი სამხრეთითაა. აფსიდის ღერძზე ერთი სარკმელია, რომლის ორივე გვერდებზე თითო ოთხკუთხა ნიშია. სარკმლის ქვემოთ კედელზე მიდგმულია სატრაპეზო ქვა. საკურთხევლის კონქი და თაღი პროფილირებულ კაპიტელებს ეყრდნობა, ხოლო დარბაზის შეისრული კამარა - საბჯენ თაღს. სამხრეთ კედელში ერთი სარკმელია. დარბაზი შელესილი და მოხატული ყოფილა. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ.5, თბ., 1990.
ბნავისის ეკლესია

ბნავისის ეკლესია – ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბნავისის სამხრეთით, ადგილ ვალიაანთუბნიდან ერთ კილომეტრზე, ტყეში. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (9 X 4,3 მ), ნაგებია ძირითადად ნატეხი ქვიშაქვით. შენობა ძლიერ დაზიანებულია: ჩანგრეულია კამარა, კონქი და კედლის ზემო ნაწილები; დაზიანებულია ფასადებიც. გარედან სწორკუთხა, შიგნიდან თაღოვანი თითო შესასვლელი დასავლეთ და ჩრდილოეთ კედლებშია. ნახევარწრიული აფსიდის თაღოვანი სარკმლის ორივე მხარეს თითო თაღოვანი ნიშია. დარბაზის გრძივ კედლებზე თითო მარტივი პილასტრია. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ.5, თბ., 1990.
ბროწლეთის ღვთისმშობლის ეკლესია

ბროწლეთის ღვთისმშობლის ეკლესია – ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბროწლეთის სასაფლაოზე. წარმოადგენს ერთმანეთზე მიდგმულ ორ დარბაზულ ეკლესიას. სამხრეთით მდგარი ეკლესია (7,4 X 4 მ) თარიღდება განვითარებული ფეოდალური ხანით, ხოლო ჩრდილოეთისა (7,9 X 5,5 მ) გვიანდელი ფეოდალური ხანით. შენობები ერთმანეთს უკავშირდება კარით, რომელიც საერთო გრძივი კედლის დასავლეთ ნაწილშია. ორივე ეკლესიის აღმოსავლეთის და დასავლეთის კედლები ერთმანეთს აცდენილია. ეკლესიები ნაგებია რიყის ქვით, კუთხეებში გამოყენებულია კარგად გათლილი ღვინისფერი ტუფის დიდი ზომის ქვები. კედლები შიგნიდან და გარედან შელესილია. ადრინდელი დანგრეული ეკლესია შეუკეთებია, აღუდგენია და ახალი, მეორე ეკლესია აუშენებია თავად მანუჩარ თუმანოვის (თუმანიშვილის) ასულს სალომე სულხანოვისას (სულხანიშვილისა). ეკლესია მოგვიანებით სოფლის მცხოვრებლებსაც შეუკეთებიათ. ჩრდილოეთ ეკლესიას ორი შესასვლელი აქვს. დასავლეთით კედლის შუაში მთავარი შესასვლელია, რომელიც გარედან მოჩარჩოებულია სწორკუთხა, ოდნავ ჩაწეული სიბრტყით. სიბრტყეს კუთხით დალაგებული აგურის ერთი რიგი ამთავრებს, თაღი კედლის სისქეში ჩადის. მეორე, ჩრდილოეთით თაღოვანი, სამხრეთ ეკლესიის მხარეს სწორკუთხა შესასვლელი სამხრეთის კედლის დასავლეთ ნაწილში. პილასტრთანაა. ორივე შესასვლელს აქვს ნაოთხალები. ოდნავ ნალისებრი აფსიდის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია, აფსიდის ჩრდილოეთ და სამხრეთ კედლებში - თაღოვანი წრიული ნიშები. აფსიდი დარბაზისაგან გამოყოფილია ორსაფეხურიანი კაპიტელებით დასრულებული მხრებით, რომლებსაც ებჯინება სატრიუმფო თაღი. აფსიდის იატაკი დარბაზისაგან ერთი საფეხურითაა ამაღლებული. ჩრდილოეთის და დასავლეთის კედლებში თითო სარკმელია. ჩრდილოეთ სარკმელი ორივე მხრიდან თაღოვანია. შიგნიდან თაღოვანი, გარედან სწორკუთხა დასავლეთის სარკმელი გვიანდელია. დარბაზის გრძივ კედლებზე წყვილი ერთსაფეხურიანი პილასტრებია. დასავლეთის კედელზე კუთხის პილასტრებია. პილასტრები მთავრდება ორსაფეხურიანი იმპოსტებით, რომლებზეც გადაყვანილია კამარის საბჯენი თაღები. დასავლეთ ფასადზე, სარკმლის თავზე აგურის წყობით გამოყვანილია საფეხუროვან პირამიდაზე დაფუძნებული ჯვარი. ამ ფასადზევეა ჩადგმული წარწერიანი ქვა, რომელიც გვამცნობს აღმდგენლის ან ამშენებლის ვინაობას. სამხრეთ ეკლესია ჩრდილოეთ ეკლესიის აშენების შემდეგ ასრულებს მინაშენის ფუნქციას. გეგმით ჩრდილოეთ ეკლესიის მსგავსია. შიგნიდან სწორკუთხა, გარედან თაღოვანი შესასვლელი სამხრეთ კედელში, პილასტრის დასავლეთითაა. აფსიდში შემორჩენილია ორი ღრმა სწორკუთხოვანი ნიში. გრძივი კედლები ერთსაფეხურიანი პილასტრებით ორ ნაწილად იყოფა. დასავლეთის კედელზე კუთხის პილასტრებია. ეკლესიის ჩრდილოეთ კედლის პირი მთელ სიგრძეზე ჩამალულია ჩრდილო ეკლესიის კედლის წყობაში, რომელშიც ჩაშენებულია ამ კედლის პილასტრებიც. სამხრეთ ფასადზე, ტიმპანის ქვაზე, რელიეფური ჯვარია, რომლის ორივე მხარეს გამოკვეთილია ცხოველთა ფიგურები. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ.5, თბ., 1990.
Škoda 19T

Škoda 19T — ჩეხური წარმოების ხუთსექციური, დაბალძირიანი, ორმხრივი მართვის ტრამვაის ვაგონი. რომელიც კომპანია შკოდამ შექმნა ქალაქ ვროცლავისთვის. Škoda 19T იდენტურია Škoda 16T-ს იდენტურია, მისგან განსხვავებით შკოდა 19 T არის ორმხრივი მართვის ტრამვაის ვაგონი და ორივე მხარეს აქვს კარი, რათა მოემსახუროს ახლებურ ტრამვაი ხაზს. Škoda 19T ექსპულატაციაშია 2010 წლიდან. სექცია: 5 სიგრძე: 30,2 მ სიგანე: 2,4 მ სიმაღლე: 3,4 მ ცარიელი ვაგონის წონა: 37,4 ტ ადგილების ჯამური რაოდენობა: 292 დასაჯდომი: 51 დასადგომი: 241 კარების რაოდენობა: 12 დაბალი იატაკი: 65% მოტორების სიმძლავრე: 4 x 95 kW მაქს. სიჩქარე: 70 კმ/სთ ლიანდაგის სიგანე: 1 435 მმ ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: Škoda 19T Tramvaj Elektra Wroclaw, skoda.cz
სალვა კიირი

სალვა კიირი (ინგლ. Salva Kiir Mayardit; დ. 1 იანვარი, 1951) — სამხრეთი სუდანის პოლიტიკური მოღვაწე, ქვეყნის პირველი პრეზიდენტი, სუდანის განმათავისუფლებელი სახალხო არმიის ხელმძღვანელი, დინკას ეთნიკური ჯგუფის წარმომადგენელი. 2005-2011 წლებში ეკავა სუდანის პირველი ვიცე-პრეზიდენტის თანამდებობა. თავისი პირველი ოფიციალური ვიზიტი საზღვარგარეთ განახორციელა ისრაელში 2011 წლის 20 დეკემბერს. ვიზიტის ფარგლებში შეხვდა პრემიერ-მინისტრ ბენიამინ ნეთანიაჰუს, პრეზიდენტ შიმონ პერესს, საგარეო საქმეთა მინისტრს ავიგდორ ლიბერმანს და თავდაცვის მინისტრს ეჰუდ ბარაკს. შეხვედრებზე განიხილეს საკითხი ისრაელში სამხრეთ სუდანის საელჩოს გახსნის შესახებ. ისრაელი იყო ქვეყანა, რომელმაც დამოუკიდებლობის გამოცხადებისთანავე 2011 წლის 9 ივლისს, სცნო ქვეყნის დამოუკიდებლობა და დაამყარა მასთან დიპლომატიური ურთიერთობა. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „სალვა კიირი“ ვიკისაწყობში. Salva Kiir Speaks at the International Peace Institute Kiir's Speech on First Visit to Washington დაარქივებული 2011-07-16 საიტზე Wayback Machine. ↑ Южный Судан, новый союзник Израиля ↑ Израиль поможет Южному Судану с развитием инфраструктуры
ემულგატორი

ემულგატორი (სურსათის ეტიკეტზე ხშირად აღნიშნავენ E სიმბოლოთი) — ნივთიერება, რომელიც ხელს უწყობს ემულსიის წარმოქმნას და აგრეთვე ადიდებს მის მდგომარეობას. ემულგატორებია:საპონი, ჟელატინი და მრავალი სხვა, მათ შორის სინთეზური ნაერთები. ემულგატორები საკვებდანამატების ერთ-ერთი ჯგუფია. მათი დამატების შედეგად შექმნილი ემულსიის საშუალებით საკვები ხდება გემრიელი, დიდხანს შენახვადი, პლასტიკური. E- სიმბოლოთი აღნიშნული ემულგატორები დაშვებულია ევროკავშირში და აგრეთვე საქართველოშიც. ემულსია ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 140. ↑ უცხო სიტყვათა ლექსიკონი ↑ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტომი 4, გვერდი 140, თბილისი, 1979 წელი.