laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ამე-ნო უძუმე

ამე-ნო-უძუმე-ნო-მიკოტო (იაპონ. 天宇受売命) — განთიადის, ბედნიერებისა და სიხარულის შინტოისტური კამი, ქალღმერთი. ცნობილია მზის ქალღმერთ ამატერასუს ისტორიაში მთავარი როლით. ამატერასუს ძმამ, ქარიშხლის ღმერთმა სუსანოომ, შებღალა მისი წმინდა შენობები და მოკლა ერთ-ერთი ქალწული, რადგან მის ნდობაზე უარი თქვა. ამატერასუს მისი რისხვის იმდენად შეეშინდა, რომ გამოქვაბულ ამე-ნო-ივატოში (იაპონ. 天の岩戸) დაიმალა. სამყარო უმზისშუქოდ ჩაბნელდა. ონები გამოვიდნენ ბნელ სამყაროში; ღმერთებს არ შეეძლოთ ამატერასუს გამოქვაბულიდან გამოყვანა. ჭკვიანმა უძუმემ აიღო პატარა ნავი, გამოქვაბულის შესასვლელთან ამოაყირავა და მასზე დაიწყო ცეკვა. სხვა კამებიც უყურებდნენ და იფიქრეს, იმდენად სასაცილო იყო, რომ მხიარულად სიცილი დაიწყეს. ამატერასუმ გაიგო ხმები და გარეთ გამოიხედა სანახავად, თუ რატომ იცინოდნენ. როდესაც გამოქვაბული გააღო, უძუმეს მიერ ხეზე დადებულ სარკეში მისი მშვენიერი ანარეკლი დაინახა და ნელა გამოვიდა გამოქვაბულიდან. ამ დროს, კამი ამე-ნო-ტაჯიკარავომ (იაპონ. 天手力男命) მის უკან გამოქვაბული დაკეტა და ამატერასუს უკან შესვლა აღარ შეეძლო. სხვა კამიმ შესასვლელს ჯადოსნური თოკი შემოავლო. ამე-ნო-კოჲანემ (იაპონ. 天児屋根命) მზის ქალღმერთს თხოვა სხვა კამებს გაყოლოდა. ისიც დათანხმდა და დედამიწაზე კვლავ დაბრუნდა სინათლე. უძუმეს დღესაც ცემენ თაყვანს. ამე-ნო-უძუმე ნიშნავს დიდ დამთანხმებელს. A substantial article on this subject დაარქივებული 2012-07-16 საიტზე Wayback Machine. A one-paragraph glossary entry in Italian დაარქივებული 2004-12-06 საიტზე Wayback Machine.
ანატი

ანატი - დასავლეთსემიტურ მითოლოგიაში ნადირობის და ომის ქალღმერთი, ანტიმეომარი, გარდაცვლილი და აღმდგარი ღმერთის, ბალუს და და შეყვარებული. იგი ეხმარბოდა ბალუს მისი ომების დროს სიკვდილის ღმერთთან მუტუ და ზღვის ღმერთთან იამასთან. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ანატი Entsprechender Fachartikel in: Bauks, M. / Koenen, K. (Hgg.), Das wissenschaftliche Bibellexikon im Internet / AT, 2007ff., http://www.wibilex.de;[მკვდარი ბმული] (გერმანული)
თავისუფლების მონუმენტი

საკუთარი სახელი „თავისუფლების მონუმენტი“ შეიძლება აღნიშნავდეს: თავისუფლების მონუმენტი (თბილისი) — ქ. თბილისის ცენტრალური მოედანზე არსებული წმ. გიორგის მონუმენტი; თავისუფლების მონუმენტი (ბათუმი) — ქ. ბათუმში „ევროპის მოედანზე“ არსებული მონუმენტი; თავისუფლების მონუმენტი (რიგა) — მონუმენტი ლატვიის დედაქალაქ რიგაში, „თავისუფლების ბულვარში“.
თავისუფლების მონუმენტი (თბილისი)

თავისუფლების მონუმენტი — ქალაქ თბილისის ცენტრალურ მოედანზე 2006 წლის 23 ნოემბერს აღმართული წმინდა გიორგის ქანდაკება. მონუმენტის საერთო სიმაღლე, მოედნის ნიშნულიდან, 35 მეტრია, აქედან ქანდაკებისა 5,6 მ. ჩამოსხმულია ბრინჯაოში და იწონის 27 ტონას, მის მოოქროვებაზე 2 კგ ოქრო დაიხარჯა. ქანდაკების ავტორია მხატვარი და მოქანდაკე ზურაბ წერეთელი, რომელმაც სკულპტურა ქალაქს საჩუქრად გადასცა, ხოლო მონუმენტის პროექტისა - საპროექტო ორგანიზაცია „დიზაინსტუდია - ზურაბ წერეთელი“. საქართველოს პრეზიდენტის მიხეილ სააკაშვილის ინიციატივით, ქანდაკების გახსნა საგანგებოდ დაემთხვა 23 ნოემბერს - გიორგობის დღესასწაულსა და „ვარდების რევოლუციის“ 3 წლისთავს. მონუმენტის გახსნა საზეიმოდ აღინიშნა კონცერტებით. მონუმენტს საფუძველი ერთი წლით ადრე, 2005 წლის 23 ნოემბერს საზეიმოდ ჩაეყარა, როდესაც ოთხი ქვეყნის - საქართველოს, რუმინეთის, უკრაინისა და ესტონეთის პრეზიდენტებმა, სპეციალურ კაფსულაში მოთავსებული „თავისუფლების მემორანდუმი“ მონუმენტის საძირკველში მოათავსეს. პრეზიდენტებთან ერთად, მემორანდუმს ხელი საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარემ ნინო ბურჯანაძემ და ადამიანის უფლებების დამცველმა ანატოლი შარანსკიმ მოაწერა. მონუმენტის გახსნა თავიდან 2006 წლის 26 მაისს იგეგმებოდა, თუმცა მშენებლობის გაჭიანურების გამო გადაიდო. მონუმენტის ხედი რუსთაველის გამზირიდან, 2007 წელი. დამოუკიდებლობის დღის აღნიშვნა, 2022 წელი. მონუმენტი ღამით ძეგლის მშენებლობა თავისუფლების მონუმენტი[მკვდარი ბმული] თავისუფლების მოედანზე ოთხი ქვეყნის პრეზიდენტმა თავისუფლების მონუმენტს საფუძველი ჩაუყარა[მკვდარი ბმული]; თავისუფლების მონუმენტი საზეიმოდ გაიხსნა[მკვდარი ბმული]; ↑ 1.0 1.1 „დიზაინსტუდია - ზურაბ წერეთელი“, პროექტი: „თავისუფლების მოედანი, სტელა - წმინდა გიორგი“. ქ. თბილისის მერიის ურბანული დაგეგმარების საქალაქო სამსახურის არქივი, 2005. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: თავისუფლების მონუმენტი (თბილისი)
ელტურა

ელტურა — სოფელი საქართველოში, ერედვის მუნიციპალიტეტში (ბელოთის ადმინისტრაციული ერთეული). მდებარეობს მდინარე ელტურის (პატარა ლიახვის მარჯვენა შენაკადი) ნაპირას, ზღვის დონიდან 1160 მ-ზე, ერედვიდან 11 კმ-ის, ცხინვალიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 20 კმ-ის დაშორებით. ელტურას არქიტექტურული ძეგლიდან აღსანიშნავია სოფლის სასაფლაოზე მდგარი ქვაჯვარა, რომელიც გვიან შუა საუკუნეებით თარიღდება. 1922-1990 წლებში შედიოდა სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის ცხინვალის რაიონში. 1989 წლის აღწერით იყო 52 მცხოვრები, ძირითადად ოსები. 1991 წლიდან სოფელი საქართველოს ხელისუფლების კონტროლის მიღმაა (ოფიციალურად შედიოდა ჯერ გორის, 2006 წლიდან — ერედვის მუნიციპალიტეტში). 2008 წლის 23 ოქტომბრის ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ საქართველოს კანონის საფუძველზე, ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის სამხედრო აგრესიის შედეგად და დადგენილია ამ ტერიტორიების განსაკუთრებული სამართლებრივი რეჟიმი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 134. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012.
Lizard (ალბომი)

Lizard (ქართ. ხვლიკი) — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ King Crimson-ის მესამე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოვიდა 1970 წლის 11 დეკემბერს. ეს იყო რიგით მეორე ალბომი რომელიც ჩაიწერა ისეთი შემადგენლობით, რომელიც არ გამოსულა კონცერტებით. გორდონ ჰასკელი და ენდი მაკკალოკი მხოლოდ ამ ალბომზე ჩნდებიან ჯგუფის ოფიციალური წევრების სახით. ყველა სიმღერის ავტორი — რობერტ ფრიპი და პიტერ სინფილდი. Lizard საიტზე Discogs (გამოცემების სია) ↑ Eder, Bruce. Lizard - King Crimson | AllMusic. allmusic.com. ციტირების თარიღი: 24 March 2012. ↑ Kent, David (1993). Australian Chart Book 1970–1992, illustrated, St Ives, N.S.W.: Australian Chart Book, გვ. 167. ISBN 0-646-11917-6.  ↑ "RPM-ის საუკეთესო ალბომები: გამოცემა 5204." RPM. კანადის ბიბლიოთეკა და არქივები. ↑ "19710131 საუკეთესო ბრიტანული ალბომების ოფიციალური არქივი | ოფიციალური ჩარტები". ბრიტანეთის ალბომების ჩარტი. ოფიციალური ჩარტების კომპანია. ↑ „King Crimson ალბომების და სიმღერების ისტორია ჩარტებში (Billboard 200)“. Billboard. წაკითხვის თარიღი 23 სექტემბერი, 2023.
ჩარლზ-ვალენტინ ალკანი

ჩარლზ-ვალენტინ ალკანი (ფრანგ. Charles-Valentin Alkan; დ. 30 ნოემბერი 1813 — გ. 29 მარტი 1888) — ფრანგი კომპოზიტორი და ვირტუოზი პიანისტი. მისი ებრაული წარმომავლობა აისახა როგორც მის ნაწარმოებებზე, ასევე მის ცხოვრებაზე. 6 წლის ასაკში იგი შეიყვანეს პარიზის კონსერვატორიაში და რამდენიმე წელიდაწდში უკვე აღიარებული პიანისტი გახდა, ხოლო შემდგომში კი იყო კომპოზიტორი და მასწავლებელი. იგი იყო გამოჩენილი ფრანგი მხატვტვრის ეჟენ დელაკრუას ახლო მეგობარი. ასევე ფერენც ლისტის და ფრედერიკ შოპენის თანამოღვაწე და მეგობარი. ჩარლზ ალკანი მოღვაწეობდა და გარდაიცვალა პარიზში, საფრანგეთში. დასაფლავებულია მონმარტრის სასაფლაოზე. Rimm R. The composer-pianists: Hamelin and The Eight. Portland: Amadeus Press, 2002 შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ჩარლზ-ვალენტინ ალკანი“ ვიკისაწყობში. ჩარლზ-ვალენტინ ალკანი — უფასო ნოტები მუსიკალური ნოტების საერთაშორისო ბიბლიოთეკის პროექტის საიტზე (IMSLP) ↑ გერმანიის ეროვნული ბიბლიოთეკა, ბერლინის სახელმწიფო ბიბლიოთეკა, ბავარიის სახელმწიფო ბიბლიოთეკა და სხვ. Record #118814249 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016.
ჯოაკინო როსინი

ჯოაკინო ანტონიო როსინი (დ. 29 თებერვალი, 1792 — გ. 13 ნოემბერი, 1868) — იტალიელი კომპოზიტორი. მან დაწერა 39 ოპერა, ასევე საკრალური და კამერული მუსიკა. მისი მსოფლიოში განთქმული ოპერაა „სევილიელი დალაქი“ (Il barbiere di Sivigli). ჯოაკინო ანტონიო როსინი დაიბადა იტალიის ქალაქ პეზაროში, მუსიკალურ ოჯახში. მამამისი ჯუზეპე ვალტორნაზე უკრავდა, ხოლო დედამისი ანა — მომღერალი იყო. ჯოაკინო მუსიკალურ განათლებას ადრეული ასაკიდან იღებდა. 6 წლის — მამის ორკესტრში სამკუთხედზე უკრავდა. ნაპოლეონის მხარდაჭერის გამო, 1796 წელს ციხეში ჩასვეს, დედამისმა პატარა ჯოაკინო ბოლონიაში წაიყვანა. შვიდი წლის ასაკში მან ბოლონიის ცნობილ კაპელმეისტერთან დაიწყო სწავლა და რვა წლის უკვე წამყვან პარტიებს ასრულებდა ბოლონიის საეკლესიო გუნდებში. ლიცეუმში მან ისწავლა კლავესინზე დაკვრა, დაეუფლა კომპოზიციას. როსინიმ, როგორც მომღერალმა, ისეთი პოპულარობა მოიხვეჭა, რომ მას იტალიის ყველაზე უფრო ცნობილი მომღერლის მომავალს უწინასწარმეტყველებდნენ. ამასთან მან საოპერო სპექტაკლების დირიჟორობაც სცადა, 14 წლისამ კი პატარა კომიკური ოპერების შექმნით გაითქვა სახელი. პირველდაწყებითი სწავლა როსინიმ ბოლნიის საქალაქო სასწავლებელში, სადაც შევიდა 1807 წელს, ამავე დროს იგი მეცადინეობდა მუსიკის სხვადასხვა პედაგოგებთან. 14 წლის როსინი მუშაობას იწყებს ჯერ ორკესტრში მამასთან ერთად, ხოლო შემდეგ კი, როგორც მომღერალი და კონცერტმეისტერი. 1810 წელს როსინი შეუდგა საოპერო მოღვაწეობას და თავისი ერთტაქტიანი კომიკური ოპერებით იტალიაში დიდი პოპულარობა მოიპოვა. როსინი გარდაიცვალა 1868 წელს პარიზში, მისი გარდაცვალების შემდეგ დარჩა ძალზე დიდი ქონება, რომლის ნაწილი მისი ანდერძის თანახმად გამოყოფილი იყო მშობლიურ ქალაქ პეზაროში კონსერვატორიის დაარსებისათვის. დაარსებული იყო აგრეთვე ყოველწლიური პრემია საუკეთესო ოპერისა და ლიბრეტოს შექმნისათვის. სეზარო სოდეროს ორკესტრი, 1914 წელი ვერ ხსნით ფაილს? იხ. მედია მაშველი. Gioachino Rossini biography დაარქივებული 2012-02-29 საიტზე Wayback Machine. Fondazione G. Rossini List and text of the songs on the website of the German Rossini Society Rossini Opera Festival Rossini in Wildbad დაარქივებული 2012-02-22 საიტზე Wayback Machine. – Belcanto opera festival The Center for Italian Opera Studies დაარქივებული 2013-09-24 საიტზე Wayback Machine. : Rossini critical edition კატეგორია:დაბადებული 29 თებერვალი
რაფსოდია პაგანინის თემაზე

რაფსოდია პაგანინის თემაზე (რუს.:Рапсодия на тему Паганини) სერგეი რახმანინოვის 20-25 წუთიანი ნაწარმოები დაწერილი ორკესტრისა და სოლო ფორტეპიანოსათვის. შესავალი: Allegro vivace - ვარიაცია I (Precedente) თემა: L'istesso tempo ვარიაცია II: L'istesso tempo ვარიაცია III: L'istesso tempo ვარიაცია IV: Più vivo ვარიაცია V: Tempo precedente ვარიაცია VI: L'istesso tempo ვარიაცია VII: Meno mosso, a tempo moderato ვარიაცია VIII: Tempo I ვარიაცია IX: L'istesso tempo ვარიაცია X: L'istesso tempo ვარიაცია XI: Moderato ვარიაცია XII: Tempo di minuetto ვარიაცია XIII: Allegro ვარიაცია XIV: L'istesso tempo ვარიაცია XV: Più vivo scherzando ვარიაცია XVI: Allegretto ვარიაცია XVII: Allegretto ვარიაცია XVIII: Andante cantabile ვარიაცია XIX: A tempo vivace ვარიაცია XX: Un poco più vivo ვარიაცია XXI: Un poco più vivo ვარიაცია XXII: Un poco più vivo (Alla breve) ვარიაცია XXIII: L'istesso tempo ვარიაცია XXIV: A tempo un poco meno mosso
Leptotyphlopidae

ძირითადი სახელწოდება: ვიწროპირიანი გველები, ტანადი გველბრუცები, ძაფისებრი გველები. Leptotyphlopidae — გველების ოჯახი, გველბრუცების ინფრარიგისა, გავრცელებულნი ჩრდილო და სამხრეთ ამერიკაში, აფრიკასა და აზიაში. წარმოადგენენ მთხრელ ფორმებსა. იკვებებიან ტერმიტებით, ჭიანჭველებითა და სხვა პატარა მწერებით. ოჯახი შეიცავს 2 გვარს, 87 სახეობით. წამოადგენენ წვრილ, 30 სანტიმეტრამდე სიგრძის ჭიაყელასმსგავს გველებს. გარეგნულად ძლიერ ჰგვანან გველბრუცასებრნს, თუმცა შინაგანი აგებულებით განსხვავდებიან მათგან. კერძოდ ზედა ყბაზე არ გააჩნიათ კბილები, სამაგიეროდ ქვედა ყბაზე აქვს ორმწკრივად განლაგებული წვრილი, თუმცა მაგარი კბილები. წვრილი ცილინდრისებური სხეული დაფარული აქვთ 14 სიგრძივი ქერცლებით. თვალები ჩამალულია თვალის უბეებში. გველბრუცებისაგან განსხვავებით, ვიწროპირიან გველებს ერთსულოვნად მიაკუთვნებენ გველებს, ვინაიდან ზოგი მეცნიერი Typhlopidae ოჯახის წარმომადგენლებს ხვლიკების ქვერიგში აერთიანებს. ოჯახში შედის მხოლოდ 2 გვარი - leptotyphlops ანუ Glaucomia და Rhinoleptus. გავრცელებულნი არიან აფრიკაში, სამხრეთ-დასავლეთ აზიაში, სამხრეთ და ცენტრალურ ამერიკაში. ოჯახის ყველაზე დიდი წარმომადგენელია leptotyphlops albifions, რომელიც ტროპიკულ ამერიკაში ბინადრობს და სიგრძეში 37 სანტიმეტრს აღწევს მაშინ, როდესაც ოჯახის დანარჩენ სახეობათა სიგრძე 15-20 სანტიმეტრს არ აღემატება. ჩრდილო-აღმოსავლეთ აფრიკაში გავრცელებულია leptotyphlops cairi, სიგრძით 20 სანტიმეტრამდე, წითელი შეფერილობით. გვხვდება ქვების ქვეშ, ნიადაგში, ასევე მიწის ზედაპირზე, ბალახებში. ყველაზე ჩრდილოეთით გავრცელებულია ტეხასური ვიწროპირიანი გველი (leptotyphlops dulcis), დასავლური ვიწროპირიანი გველი (leptotyphlops humilis) კი ამერიკის სამხრეთ-დასავლეთით ბინადრობს. მათი ცხოვრების წესი, გველბრუცებთან შედარებით უკეთაა შესწავლილი. დროის უმეტეს ნაწილს ქვების ქვეშ ან ნიადაგში ატარებენ. ღამით, სიბნელეში კი მიწის ზემოთ ამოდიან, ასეთ დროს ისინი ხშირად გვხვდებიან გზებზე და იღუპებიან ავტომობილების გადავლით. ვიწროპირიანი გველები უმეტესად იკვებებიან ტერმიტებით, რომლებსაც ამოწოვენ შიგნეულს, ასევე ჭიანჭველებით და სხვა პატარა მწერებით. მდედრი დებს 4-მდე მოგრძო კვერცხს. T) ტიპური გვარი. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 Leptotyphlopidae (TSN 174334). ინტეგრაციული ტაქსონომიის საინფორმაციო სისტემა. Retrieved on 18 აგვისტო 2007.
ედუარდ ფრანსუა ანდრე

ედუარდ ფრანსუა ადნრე ფრანგ.Édouard François André (დ. 1840 წლის 17 ივლისს — გ. 1911 წლის 25 ოქტომბერს) — IX საუკუნის ფრანგი ართკულტურისტი და ლანდშაფტის არქიტექტორი. ცნობილი მონტე კარლოს და მონტევიდოს პარკების და ნაკრძალების ლანდშაფტების დაგეგმარებით.
მელანი ბონისი

მელანი ელენე ბონისი ფრანგ. Mélanie Hélène Bonis, ცნობილი მეტსახელად: მელ ბონისი 21 იანვარი 1858 - 18 მარტი 1937). ფრანგი კომპოზიტორი. მელანი ბონისმა შექმნა 300-ზე მეტი კომპოზიცია ფორტეპიანოსათვის, - სოლო და ოთხი ხელის შესრულებით, ნაწარმოებები ორღანისათვის, სიმღერები გუნდისათვის, მრავალი მელოდიები და აგრეთვე საორკესტრო ნაწარმოებები.
ლილი ბულანჟე

ლილი ბულანჟე (ფრანგ. Lili Boulange; სრული სახელი მარი-ჯულიეტა ოლგა ლილი ბულანჟე; დ. 21 აგვისტო, 1893 — გ. 15 მარტი, 1918) — ფრანგი კომპოზიტორი, გამოჩენილი მომღერლის და კომპოზიტორის ნადია ბულანჟეს უმცროსი და. Lili Boulanger at Find a Grave Free scores by Lili Boulanger at the International Music Score Library Project (IMSLP)
მარსელ ბუსაკი

მარსელ ბუსაკი ფრანგ. Marcel Boussac (17 აპრილი, 1889 – 21 მარტი, 1980) ფრანგი მრეწველი. საყოველთაოდ ცნობილი როგორც კრისტიან დიორის დამფუძნებელი და მწარმოებელი. აგრეთვე ყველაზე ცნობილი წმინდა სისხლის დოღის ცხენების ფერმის მფლობელი ევროპის ტერიტორიაზე.
ვიქტორ ბრაუნერი

ვიქტორ ბრაუნერი (რუმ. Victor Brauner, დ. 15 ივნისი, 1903 — გ. 12 მარტი, 1966) — რუმინელი ებრაული წარმოშობის ფრანგი მხატვარი და გრაფიკოსი. მხატვრობის სტილი ავანგარდი. პარიზის სიურრეალიზმის აქტიური წევრი 1932 წლიდან. გარდაიცვალა 1966 წელს. დაკრძალულია მონმარტრის სასაფლაოზე. ბრაუნერის საფლავის ქვაზე ამოტვიფრულია მისივე სიტყვები „მხატვრობა სიცოცხლეა, ნამდვილი სიცოცხლე, ჩემი სიცოცხლე“ (ფრანგ. Peindre, c’est la vie, la vraie vie, ma vie). ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ვიქტორ ბრაუნერი ვიქტორ ბრაუნერის ბიოგრაფია დაარქივებული 2012-02-05 საიტზე Wayback Machine. (რუმინულად) ბიოგრაფია — გუგენჰეიმის მუზეუმისგან დაარქივებული 2006-12-09 საიტზე Wayback Machine. მეტროპოლიტენის მუზეუმი ვიქტორ ბრაუნერის გვერდი (ფრანგული) ვიქტორ ბრაუნერი
ვაცლავ ბროჟიკი

ვახლავ ბროზიკი (ჩეხ. Václav Brožík) (დ. 5 მარტი, 1851 — გ. 15 აპრილი, 1901) — ჩეხი მხატვარი. 1868 წლიდან იგი სწავლობდა პრაღის სამხატვრო აკადემიაში, დრეზდენის სამხატვრო სკოლაში და მიუნჰენის სამხატვრო აკადემიაში. 1879 წელს ვახლავ ბროზიკი გაემგზავრა ნიდერლანდებში სამოგზაუროდ და სასწავლებლად. იმავე წელს დაქორწინდა მდიდარი პარიზელი ხელოვნების დილერის ქალიშვილ ჰერმინა სედელმაიერზე. მისი ჯანმრთელობა 1984 წლიდან გაუარესდა და 1901 წელს მოულოდნელად გულის შეტევით გარდაიცვალა, დაკრძალულია მონმარტრზე. იან ჰუსი (1883) პირველი ნაბიჯები (1882) ბატების მწყემსი კოლუმბის ფიცი დედოფალ ელიზაბეტას ქალის პორტრეტი ალექსანდრ ბრანდეისის პორტრეტი გასეირნება (1880-იანები) იან კომენსკი თავის სახელოსნოში, ამსტერდამში (1891) პოლიკსენა ლიუბოვიცკიდან ბრესტონის პეიზაჟი (დაახ. 1890) დამჯდარი ქალბატონი ფრანგი გოგნას პორტრეტი ქრისტინა ფულერის პორტრეტი მორისის პორტრეტი სტუმრები სახელოსნოში კეროლინას პორტრეტი Osobnosti - Česko : Ottův slovník (Well-known Czechs from Otto's encyclopedia) Ottovo nakladatelství, Prague (2008) ISBN 978-80-7360-796-8 Vošahlíková, Pavla: Biografický slovník českých zemí, Libri, Prague (2007) ISBN 978-80-7277-248-3 Slovensko-Česky Klub: Brožík Retrospective Novinky: Brožíkův návrat na výsluní (Brožik's Comeback) by Peter Kováč დაარქივებული 2003-12-14 საიტზე Wayback Machine. Radio Prague: Pražská výstava obrazů Václava Brožíka končí už příští týden (Brožík's Retrospective Ends Next Week) by Evelina Himalová (2003) ↑ 1.0 1.1 4 pictures and biography at Art Renewal Center
Army of Lovers

Army of Lovers — შვედური ჯგუფი, რომელიც ჩამოყალიბდა 1987 წელს ჯგუფის Barbie 3 დარჩენილი წევრის მიერ. ეს წევრები იყვნენ — ალექსანდერ ბარდი, ჟან-პიერ ბარდა და კამილა ჰენემარკი. ევროპულ ჩარტში ჯგუფს მთლიანობაში ჰქონდა 20 ჰიტ-სინგლი, მათ შორის — „Crucified“. მათ მიერ გაყიდული ალბომების რაოდენობა 7 მილიონამდე ასლს შეადგენს. მთავარი სტატია: Army of Lovers-ის დისკოგრაფია. Disco Extravaganza (1990) Massive Luxury Overdose (1991) Massive Luxury Overdose (U.S. Edition) (1992) The Gods of Earth and Heaven (1993) Glory, Glamour and Gold (1994) Sexodus (2023) ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: Army of Lovers ოფიციალური საიტი Army of Lovers Facebook-ზე ↑ Armyoflovers.net ↑ „Army of Lovers makes a comeback – with Ukrainian singer“. lgbtqmusicchart.uk. 22 September 2023. ციტირების თარიღი: 6 ოქტომბერი 2023.
ალფრედ არტიურ ბრუნელ დე ნევილი

ალფრედ არტიურ ბრუნელ დე ნევილი (ფრანგ. Alfred Arthur Brunel de Neuville), დაიბადა პარიზში, 1852 წელს. პირველი გამოფენა მოაწყო 1879 წელს პარიზში. მისი ფერწერისათვის დამახასიათებელია ნატურმორტები და ცხოველების გამოსახულებანი. 1907 წლიდან შეუერთდა საფრანგეთის მხატვრების საზოგადოებას. გარდაიცვალა 1941 წელს, დაკრძალულია მონმარტრის სასაფლაოზე, პაზირში. მისი ნამუშევრები ინახება ლუვრში, ბეზიერის მუზეუმში, ბრესტის და შატო-თიერის მუზეუმებში.
პაულინე გარსია-ვიარდო

პაულინე მიშელ ფედინანდ გარსია-ვიარდოთი (ფრანგ. Pauline Michelle Ferdinande García-Viardot; დ. 18 ივლისი, 1821 — გ. 18 მაისი, 1910) — მე-19 საუკუნის ესპანელი-ფრანგი მეცო-სოპრანო, კომპოზიტორი და პედაგოგი, ესპანელი მომღერლის და პედაგოგის, მანუელ გარსია უფროსის ქალიშვილი და მოსწავლე, მარია მალიბარნის და მანუელ პატრისიო გარსიას და. ვიარდო გამოდიოდა ევროპის ბევრ თეატრში და განთქმული იყო ფიდესის („წინასწარმეტყველი“, ჯაკომო მეიერბერი), ორფეოსის („ორფეოსი და ევრიდიკე“, გლუკი) და როზინის („სევილიელი დალაქი, ჯოაკინო როსინი) პარტიების შესრულებით. FitzLyon, April (1964). The Price of Genius: A Life of Pauline Viardot. London: Calder. Harris, Rachel M. (2005). The Music Salon of Pauline Viardot: Featuring her Salon Opera Cendrillon. Ph.D. thesis. Baton Rouge: Louisiana State University. Electronic copy დაარქივებული 2010-07-01 საიტზე Wayback Machine. . Kendall-Davies, Barbara (2003). The Life and Work of Pauline Viardot-Garcia. Vol. 1, The Years of Fame, 1836–1863. Amersham: Cambridge Scholars. ISBN 1-904303-27-7. Kendall-Davies, Barbara (2012). The Life and Work of Pauline Viardot-Garcia. Vol. 2, The Years of Grace, 1863–1910. Amersham: Cambridge Scholars. ISBN 978-1-4438-4013-2. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „პაულინე გარსია-ვიარდო“ ვიკისაწყობში. წერილები მადამ ვიარდოთის, ივანე ტურგენევი - პროექტი გუტენბერგი პაულინე გარსია-ვიარდო — უფასო ნოტები მუსიკალური ნოტების საერთაშორისო ბიბლიოთეკის პროექტის საიტზე (IMSLP) პაულინე გარსია-ვიარდოთი ↑ Find a Grave — 1996. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q63056"></a> ↑ [ალმანახი Amadeus (იტალიური). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-14. ციტირების თარიღი: 2017-10-23. ალმანახი Amadeus (იტალიური)]
Firth of Fifth

Firth of Fifth — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ ჯენესისის სიმღერა 1973 წლის ალბომიდან Selling England by the Pound. სიმღერის სახელწოდება არის მდინარე ფორთის (შოტლანდია) პაროდირება, რომელსაც ასევე უწოდებენ Firth of Forth სიმღერა იწყება კლასიკური სტილის ფორტეპიანოს პარტიით (ტონი ბენქსი), შემდეგ კი ტემპი იცვლება და ჟღერს პიტერ გებრიელის ვოკალი, რომელსაც უერთდება დასარტყმელი საკრავები და აკორდების პროგრესია (ორგანი). შუალედში ჟღერს სოლო ფლეიტაზე, რომელსაც მოჰყვება სინთეზატორზე შესრულებული სოლო - იგი, თავის მხრივ, იმეორებს ფორტეპიანოს შესავლის მელოდიას. სტივ ჰეკეტი უკრავს ფლეიტის მელოდიის ინტერპრეტაციას, იყენებს რა მისთვის დამახასიათებელ ტონს. შემდეგ სიმღერაში კვლავ ჟღერს ტექსტი, ბოლოს კი - ისევ ბენქსის პარტია ფორტეპიანოზე. სიმღერის ხანგრძლივობაა 9 წუთზე მეტი და იგი კარგად წარმოადგენს ჯგუფის იმ პერიოდს, როდესაც იგი ჯერ კიდევ პროგრესულ როკს უკრავდა. ეს აგრეთვე არის ჯგუფის ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული კომპოზიცია ძველი სიმღერებიდან, რომელიც შეტანილია კრებულში Platinum Collection (2004). მიუხედავად იმისა, რომ Firth of Fifth დასახელებულია, როგორც მთლიანი ჯგუფის ნამუშევარი, ტონი ბენქსი ამტკიცებდა, რომ იგი მისი იდეებიდან წარმოიშვა. ბენქსსა და მაიკ რაზერფორდს ეკუთვნის სიმღერის ტექსტი. ბენქსის თქმით, ეს იყო ერთ-ერთი ყველაზე ცუდი ტექსტი, რაც დაუწერია. 1975 წლის შემდეგ ფორტეპიანოს შესავალი ამოღებული იქნა საკონცერტო გამოსვლებიდან - სცენაზე ტონი იყენებდა RMI-ს ელექტრონულ ფორტეპიანოს, რომლის ჟღერადობაც სიმღერის შესავალს არ უხდებოდა. ინსტრუმენტული სახით სიმღერა სრულდებოდა 1992 წლის ტურნეში We Can't Dance და 1998 წლის ტურნეში Calling All Stations, ასევე 2007 წლის ტურნეში Turn It On Again. ინსტრუმენტული ვერსია ასევე უერთდებოდა სიმღერას „I Know What I Like (In Your Wardrobe)“. სიმღერის მცირე ნაწილი შევიდა ტურნეში The Last Domino? Tour. სიმღერა ასევე შეტანილია სტივ ჰეკეტის სოლო-ალბომში Watcher of the Skies: Genesis Revisited, სადაც ჟღერს ჯენესისის სიმღერების ჰეკეტისეული ინტერპრეტაციები (1997).
ჟან-ლეონ ჟერომი

ჟან-ლეონ ჟერომი (ფრანგ. Jean-Léon Gérôme, დ. 11 მაისი, 1824 — გ. 20 იანვარი, 1904) — ფრანგი მხატვარი და სკულპტორი აკადემიზმის მიმდევარი. მისი ნახატებიდან აღსანიშნავია ისტორიული ნახატები, ბერძნულ მითოლოგიური ნახატები, ორიენტალიზმი, პორტრეტები და სხვადასხვა ჟანრის აკადემიური სურათები. ჟან-ლეონ ჟერომი დაარქივებული 2012-05-15 საიტზე Wayback Machine. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჟან-ლეონ ჟერომი
პიესა

პიესა — ლიტერატურული ფორმა; დიალოგებზე აწყობილი დრამატული ნაწარმოები, როგორც წესი, კლასიკური სტილის, შექმნილი თეატრალური დადგმისთვის. უძველესი ჩვენამდე მოღწეული ცნობა თეატრალური ღონისძიების შესახებ თარიღდება ძვ. წ. 2000 წლით — ძველეგვიპტურ მისტიურ ვნებათა დადგმების სახით. ღმერთი ოსირისის ისტორია ყოველწლიური ფესტივალის პერიოდში იდგმებოდა მთელი ცივილიზაციის განმავლობაში, რამაც დასაბამი დაუდო ხანგრძლივ ურთიერთობას თეატრსა და რელიგიას შორის. დასავლურ კულტურაში პიესა სათავეს იღებს ძველ საბერძნეთში და პოპულარული იყო რომის პერიოდის ჩათვლით. პეისების პოპულარობა ჩაცხრა XVI საუკუნემდე, როდესაც ეს ჟანრი შექსპირმა ააღორძინა. მისი გავლენა ამ ლიტერატურულ ფორმასა და ზოგადად ინგლისურ ენაზე დღემდე საგრძნობია. სავარაუდოდ, შექსპირის შეტანილია ეს ფორმა ინგლისში, ვინაიდან 1500-იან წლებამდე ინგლისში პიესები საერთოდ არ დადგმულა და მხოლოდ მოხეტიალე ჯამბაზები ასრულებდნენ სცენებს აქაიქ. აღმოსავლეთში პიესის ისტორია ძვ. წ. 1000 წლიდან იწყება ძველი ინდური თეატრის სანსკრიტის დრამატურგიით. ჩინური თეატრის უძველესი პიესები დაახლოებით ამავე პერიოდით თარიღდება. კაბუკის, ნოსა და კიოგენის იაპონური ფორმები XVII საუკუნით თარიღდება. შუასაუკუნეების ისლამურ სამყაროში ყველაზე პოპულარული პიესები იყო ვნებები, ცნობილი როგორც „თაზიია“, სადაც მსახიობები მაჰმადიანთა ისტორიის ეპიზოდებს დგამდნენ. შიითი მაჰმადიანების პიესები ალის ვაჟების ჰასან იბნ ალისა და ჰუსეინ იბნ ალის წამებას ასახავდა ყველაზე ხშირად. ცოცხალი საერო პიესები ცნობილი იყო, როგორც „ახრაია“, კარგად აღწერილი შუასაუკუნეების არაბულ ლიტერატურაში, თუმცა ისინი „თაზიიაზე“ ნაკლებად გავრცელებული იყო. დრამა დრამატურგი თეატრი მიუზიკლი
ჯორჯიან ბიზნეს კონსალტინგი

საინფორმაციო სააგენტო "ჯორჯიან ბიზნეს კონსალტინგი" 2006 წელს შეიქმნა და შედის მედია ჰოლდინგი "საქართველოს მედიის გაერთიანების" შემადგენლობაში. საინფორმაციო სააგენტო GBC საკუთარ საიტზე ყოველდღიურ რეჟიმში ათავსებს საქართველოს, სამხრეთ კავკასიის, დსთ-ის და მსოფლიოს მნიშვნელოვან ეკონომიკურ სიახლეებს, ანალიტიკურ სტატიებს, რეიტინგებს, ინტერაქტიული გამოკითხვის შედეგებს.
აუტინგი

აუტინგი (ინგლ. outing) — ადამიანის გენდერული ან სექსუალური კუთვნილების შესახებ ინფორმაციის გავრცელება მისი ნებისა და თანხმობის გარეშე. აუტინგი საპირისპიროა კამინგ-აუტისა, რაც ნებაყოფლობით აღიარებას ნიშნავს. აუტინგი შეიძლება შეფასდეს, როგორც კანონდარღვევა. ასეთი ქმედების შედეგად შეიძლება გამოაშკარავებული ადამიანის მიმართ პროფესიული და ჰუმანური დამოკიდებულება შეიცვალოს. აუტინგს, როგორც წესი, ადამიანის კომპრომენტირებისთვის იყენებენ, ან კიდევ საზოგადოებაში რეპუტაციის შელახვის მიზნით. ხშირია აუტინგის გამოყენება პოლიტმიზნებისთვისაც, რაც იგივე აზრის მატარებელია, თუმცა, სახელისუფლო ნომენკლატურაში და საზოგადოების თვალში კონკრეტული პირის „ვარგისიანობის“ არასწორად საჩვენებლადაა მიმართული. აუტინგი დაარქივებული 2007-06-09 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
ნაყავიჩო

ნაყავიჩო, პაკლეჩო — მთა საქართველოში, კახეთის მხარეში, ახმეტის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მაკრატელას ქედზე. სიმაღლე ზღვის დონედან 3015 მ. აგებული ქვედაიურული ასპიდური ფიქლებით. ჩრდილოეთი კალთა ციცაბოა, სამხრეთი — დამრეცი. კალთების ქვედა ნაწილი შემოსილია ფოთლოვანი ტყით, ზედა — სუბალპური და ალპური მდელობით. ჩანგაშვილი გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 336.