laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სამტრედიის მუნიციპალიტეტის სოფლების სია

სამტრედიის მუნიციპალიტეტი შედის იმერეთის მხარის შემადგენლობაში. საქართველოს ადგილობრივი თვითმმართველობის კოდექსის მიხედვით მუნიციპალიტეტი არის თვითმმართველი ერთეული, რომელსაც აქვს ადმინისტრაციული საზღვრები და ადმინისტრაციული ცენტრი. მუნიციპალიტეტს გააჩნია არჩევითი წარმომადგენლობითი და აღმასრულებელი ორგანოები, რეგისტრირებული მოსახლეობა და აქვს საკუთარი ქონება, ბიუჯეტი, შემოსულობები. მუნიციპალიტეტი საჯარო სამართლის იურიდიული პირია. მუნიციპალიტეტს ხელმძღვანელობს მერი. მუნიციპალიტეტი მართვის ოპტიმიზაციისათვის დაყოფილია ადმინისტრაციულ ერთეულებად. სამტრედიის მუნიციპალიტეტის შემადგენლობაში შედის 1 ქალაქი, 1 დაბა, 13 ტერიტორიული ორგანო და 49 სოფელი. სამტრედიის მუნიციპალიტეტის სოფლები ერთიანდებიან, ბაშის, გამოჩინებულის, გორმაღალის, დიდი ჯიხაიშის, გომის, ეწერის, იანეთის, მელაურის, ნაბაკევის, ოფეთის, საჯავახოს, ტოლებისა და ღანირის ადმინისტრაციულ ერთეულებში. სამტრედიის მუნიციპალიტეტის ფართობია 364,1 კმ² და 2014 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 48 562 კაცს, ხოლო სიმჭიდროვეა 133,4 კაცი. მუნიციპალიტეტის ცენტრია ქალაქი სამტრედია. 2014 წლის აღწერის მიხედვით მუნიციპალიტეტის ყველაზე დიდი სოფელი მოსახლეობის მიხედვით არის დიდი ჯიხაიში (3359 ადამიანი), სამტრედიიდან ყველაზე დიდი მანძილით დაშორებულია სოფელი თხილაგანი (32 კმ.). სამტრედია კულაში ახალსოფელი ბაში ბუღნარა გამოჩინებული გვიმრალა გომმუხაყრუა გომნატეხები გორმაღალი დაბლაგომი დაფნარი დიდი ოფეთი დიდი ჯიხაიში დობირო ვაზისუბანი ზედა ეწერი ზემო ნოღა ზემო ტოლები თხილაგანი იანეთი კეთილაური კეჭინარი კვირიკე კორმაღალი მელაური მთისძირი მიწაბოგირა მტერჩვეული ნაბაკევი ნაწილოფეთი ნიგორზღვა I ნიგორზღვა II ნინუაკუთხე ოჭოფა პატარა ეწერი პატარა ოფეთი საჯავახო ტოლები ქვემო ნოღა ქვედა ეწერი ქორეისუბანი ღანირი ჩხენიში ცივწყალა წიაღუბანი ჭაგანი ჭოგნარი ხიბლარი ხუნჯულაური ჯიქთუბანი ↑ საქართველოს ორგანული კანონი, ადგილობრივი თვითმმართველობის კოდექსი, მუხლი 2.2 ↑ საქართველოს ორგანული კანონი, ადგილობრივი თვითმმართველობის კოდექსი, მუხლი 4.4 ↑ 3.0 3.1 3.2 2014 წლის აღწერის ძირითადი შედეგები
ჯვარცმული კუნძული

„ჯვარცმული კუნძული“ — სს „ქართული ფილმის“ 1968 წლის მხატვრული ფილმი, რომლის რეჟისორია შოთა მანაგაძე. ფილმს საფუძვლად დაედო ნიდერლანდების კუნძულ ტექსელზე მეორე მსოფლიო ომის დროინდელი ამბები. საბჭოთა ტყვეების ცალკეული ჯგუფები ევროპის ქვეყნებში გადაჰყავდათ. სხვადასხვა საკონცენტრაციო ბანაკებიდან შეკრებილი ქართველ სამხედრო ტყვეთა ბატალიონი ჰოლანდიაში აღმოჩნდა, სადაც აჯანყება მოაწყვეს და კუნძულზე ჰოლანდიის სახელმწიფო დროშა აღმართეს. ამბოხის ჩასახშობად ფაშისტებმა დესანტი გადმოსხეს. აჯანყებულებმა დახმარებისთვის ინგლისს მიმართეს, მაგრამ მოკავშირეების დახმარებას დააგვიანდა. უთანასწორო ბრძოლამ ხუთასზე მეტი ქართველის სიცოცხლე შეიწირა. მათი დახმარებისათვის კი ფაშისტები ადგილობრივ მოსახლეობასაც სასტიკად გაუსწორდნენ. დაღუპულები კუნძულ ტექსელის ძმათა სასაფლაოზე განისვენებენ. თენგიზ არჩვაძე — გიორგი გრიგოლ ტყაბლაძე — სიპიტო ლეო (ლევან) ფილფანი — რეზო ზურაბ ქაფიანიძე — სიმონა მალხაზ ბებურიშვილი — ოთარი გურამ ფირცხალავა — გუჯა გეიდარ ფალავანდიშვილი — სოსო თამაზ გამყრელიძე — გაიოზი ნუგზარ მაჭავარიანი — ზურიკელა ნუგზარ ხიდურელი — მოშე არიადნა შენგელაია — ლოტა გრიგოლ (გიგოლა) თალაკვაძე გივი თოხაძე იოსებ (სოსო) ლაღიძე — ოტია კარლო საკანდელიძე — გიოლება „ჯვარცმული კუნძული“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია „ჯვარცმული კუნძული“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
კრისტობალ აკოსტა

კრისტობალ დაკოსტა ან კრისტობალ აკოსტა (პორტ. Cristóbal Acosta, Christoval Acosta, Cristóvão da Costa, ლათ. Christophorus Acosta Africanus; დ. 1515 — გ. 1594) — პორტუგალიელი ექიმი და ბუნების ისტორიკოსი. იგი ითვლება აღმოსავლეთის მცენარეების შემსწავლელებში, განსაკუთრებით მათი ფარმაკოლოგიაში გამოყენების პიონერად. იგი, აფთიაქარ ტომე პირესთან და ექიმ გარსია დე ორტასთან ერთად იყო ინდო-პორტუგალიური მედიცინის ერთ-ერთი პიონერი. მან 1578 წელს გამოსცა წიგნი აღმოსავლური სამკურნალო მცენარეების შესახებ, სახელწოდებით „Tractado de las drogas y medicinas de la Indias Orientales“. ითვლება, რომ კრისტობალ აკოსტა დაიბადა აფრიკაში, სავარაუდოდ ტანჟერში, სეუტაში ან პორტუგალიურ კაბო ვერდეში, რადგან თავის ნაშრომში იგი აცხადებს, რომ აფრიკელია (Christophorus Acosta Africanus), მაგრამ მისი დაბადების ზუსტი ადგილი და თარიღი უცნობია. ის სავარაუდოდ სალამანკაში სწავლობდა და პირველად 1550 წელს აღმოსავლეთ ინდოეთში იმოგზაურა, როგორც ჯარისკაცმა. მან მონაწილეობა მიიღო ადგილობრივი მოსახლეობის წინააღმდეგ ზოგიერთ კამპანიაში, რომლის დროსაც იგი ტყვედ ჩავარდა. პორტუგალიაში დაბრუნების შემდეგ იგი შეუერთდა თავის ყოფილ კაპიტანს, ლუის დე ატაიდს, რომელიც დანიშნული იყო პორტუგალიის ინდოეთის მეფისნაცვლად. 1568 წელს ის დაბრუნდა გოაში, გარსია დე ორტას გარდაცვალებზე. იგი მსახურობდა მეფისნაცვლის პირად ექიმად და 1569 წელს დაინიშნა კოჩინის სამეფო საავადმყოფოს ექიმად, სადაც მას საშუალება ჰქონდა ემკურნალა კოჩინის მეფე. 1571 წლისთვის იგი აგროვებდა ბოტანიკურ ნიმუშებს ინდოეთის სხვადასხვა კუთხიდან. 1572 წელს ატაიდეს ვადის დასრულების შემდეგ ის პორტუგალიაში დაბრუნდა. 1576-1587 წლებში მსახურობდა ქირურგად და შემდეგ ექიმად ბურგოსში (ესპანეთი). 1578 წელს ბურგოსში მან გამოაქვეყნა ნაშრომი, „ტრაქტატი აღმოსავლეთ ინდოეთის წამლებისა და მედიკამენტების შესახებ“ (Tractado de las drogas y medicinas de las Indias orientales). მისი სხვა საყურადღებო ნამუშევარი იყო „Tractado de la yerbas, plantas, frutas y animales“, რომელიც ამჟამად ითვლება დაკარგულად. მეუღლის გარდაცვალების შემდეგ, აკოსტა განმარტოებულ ცხოვრებას ეწეოდა. იგი გარდაიცვალა ესპანეთში, უელვაში 1594 წელს. მის პატივსაცემად მთვარის ხილულ მხარეზე მდებარე კრატერს დაარქვეს სახელი აკოსტა. Tractado de las drogas, y medicinas de las Indias orientales (1578) დაარქივებული 2015-01-08 საიტზე Wayback Machine. Tratado en loor de las mugeres Tratado en contra y pro de la vida solitaria Galileo Project ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #100003532 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a>
აკოსტა (მთვარის კრატერი)

კრატერი აკოსტა (ლათ. Acosta), ლანგრენ C (ლათ. Langrenus C) — მცირე დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის ნაყოფიერების ზღვის აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა პორტუგალიელი ექიმისა და ბუნების ისტორიკოსის კრისტობალ აკოსტას პატივსაცემად (დამტკიცებულ იქნა საერთაშორისო ასტრონომიული კავშირის მიერ 1976 წელს). კრატერ აკოსტას ჩრდილოეთით მდებარეობს კრატერი ვები; დასავლეთით — ნაონობუს, ატვუდისა და ბილჰარცის კრატერები; სამხრეთით — კრატერი ლანგრენი. კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია 5°39′S 60°08′E﻿ / ﻿5.65° ს. გ. 60.14° ა. გ.﻿ / -5.65; 60.14, დიამეტრია 13.1 კმ, სიღრმე 2.9 კმ. კრატერს აქვს სწორი წრიული თასის ფორმა, ბრტყელი ფსკერის მცირე მონაკვეთით. ზვინულის სიმაღლე მიმდებარე ტერიტორიის ზემოთ არის 490 მ. მორფოლოგიური მახასიათებლების მიხედვით კრატერი მიეკუთვნება BIO ტიპს. 1976 წლამდე სანამ დაარქმევდნენ მის ამჟამინდელ სახელს, ის წარმოადგენდა სატელიტურ კრატერს სახელწოდებით „ლანგრენ C“. სატელიტური კრატერები არ გააჩნია. მთვარის კრატერების სია საერთაშორისო ასტრონომიული კავშირი — Acosta Цифровой фотографический атлас Луны. Снимки с борта Аполлона-15, Аполлона-16. Кратер Акоста на карте LAC-80. Селенологическая карта окрестностей кратера. Топографическая карта окрестностей кратера. Описание кратера на сайте The Moon-Wiki. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-05-31. ციტირების თარიღი: 2024-01-28. Andersson, L.E., and E.A. Whitaker, NASA Catalogue of Lunar Nomenclature, NASA Reference Publication 1097, October 1982. ↑ Кратер Акоста на карте LAC-80.. ციტირების თარიღი: 2020-06-23 ↑ Справочник Международного Астрономического Союза. ციტირების თარიღი: 2020-06-23 ↑ John E. Westfall’s Atlas of the Lunar Terminator, Cambridge Univ. Press (2000). ციტირების თარიღი: 2012-12-12
არილი

სახელწოდება არილი შეიძლება აღნიშნავდეს: არილი (არჰავის რაიონი) — სოფელი არჰავის რაიონში, თურქეთი. არილი (თორთუმის რაიონი) — სოფელი თორთუმის რაიონში, თურქეთი. არილი (თორულის რაიონი) — სოფელი თორულის რაიონში, თურქეთი. არილი (პოსოფის რაიონი) — სოფელი არჰავის რაიონში, თურქეთი. არილი (ფინდიქლის რაიონი) — სოფელი ფინდიქლის რაიონში, თურქეთი. არილი (ქაჰთის რაიონი) — სოფელი ქაჰთის რაიონში, თურქეთი.
ელექტრული ძაბვა

ელექტრული ძაბვა (აღნიშვნა: U {\displaystyle U} ) — ფიზიკური სიდიდე, რომელიც უდრის ელექტრული წრედის ან ელექტრული ველის ორ წერტილს შორის ელექტრული ველის მიერ შესრულებულ მუშაობას ერთეული დადებითი მუხტის გადაადგილებისას ველის ერთი წერტილიდან მეორეში. პოტენციურ ელექტრულ ველში ეს მუშაობა მუხტის გადაადგილების გზაზე არ არის დამოკიდებული. ამ შემთხვევაში ორ წერტილს შორის ძაბვა ემთხვევა მათ შორის პოტენციალთა სხვაობას. თუ ველი არაპოტენციურია, მაშინ ძაბვა დმოკიდებულია იმ გზაზე, რომლითაც მუხტი გადაადგილდება წერტილებს შორის. გარე ძალებად წოდებული არაპოტენციური ძალები მოქმედებს მუდმივი დენის ნებისმიერი წყაროს (გენერატორი, აკუმულატორი, გალვანური ელემენტი და სხვა) შიგნით. დენის წყაროს მომჭერებზე ძაბვის ქვეშ ყოველთვის გულისხმობენ წყაროს გარეთმდებარე გზის გასწვრივ ერთეული დადებითი მუხტის გადაადგილებისას ელექტრული ველის მიერ შესრულებულ მუშაობას. ამ შემთხვევაში ელექტრული ძაბვა U უდრის წყაროს მომჭერებზე პოტენციალთა სხვაობას და განსიაზღვრება ომის კანონით: U = E − I r {\displaystyle U=\mathrm {E} -Ir} , სადაც I {\displaystyle I} არის დენის ძალა, r {\displaystyle r} — წყაროს შიგა წინაღობამ ხოლო E {\displaystyle \mathrm {E} } — მისი ელექტრომამოძრავებელი ძალა (ემძ). განრთული წრედის დროს ( I = 0 {\displaystyle I=0} ) ელექტრული ძაბვის მოდულით უდრის წყაროს ემძ-ს. ამიტომ წყაროს ემძ-ს ხშირად განსაზღვრავენ როგორც ელექტრულ ძაბვის მიერ მომჭერებზე განრთული წრედის დროს. ცვლადი დენის შემთხვევაში ელექტრული ძაბვა ხასიათდება მოქმედი (ეფექტური) მნიშვნელობით, რომელიც პერიოდის განმავლობაში ძაბვის მნიშვნელობის საშუალო კვადრატულია. ძაბვა ცვლადი დენის წყაროს ან ინდუქციურობის კოჭას მომჭერებზე იზომება ელექტრული ველის მეშვეობით, რომელიც სრულდება ერთეული დადებითი მუხტის გადაადგილებისას წყაროს ან კოჭას გარეთ მდებარე გზის გასწვრივ. გრიგალური (პოტენციური) ელექტრული ველი ამ გზაზე პრაქტიკულად არ არსებობს და ძაბვა უდრის პოტენციალთა სხვაობას. ელექტრულ ძაბვას ზომავენ ვოლტმეტრით. ძაბვის ერთეული SI სისტემაში არის ვოლტი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 260-261.
ალხაშენდა (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი ალხაშენდა შეიძლება აღნიშნავდეს: ალხაშენდა — მთა საქართველოში; ალხაშენდა — უღელტეხილი საქართველოში.
ერეკლე ტატიშვილის ქუჩა

ერეკლე ტატიშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მთაწმინდის რაიონში (ვარდისუბანი); პეტრე მელიქიშვილის ქუჩიდან ვასილ ბარნოვის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის 70-იან წლებში. თბილისის 1884 წლის გეგმაზე იხსენიება ახალი ჰოლანდიის ქუჩის სახელწოდებით. თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც ყაზბეგის ქუჩა, 1991 წელს ერეკლე ტატიშვილის სახელი ეწოდა. აქვს 1 ჩიხი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 169, ISBN 978-99928-20-35-3.
გალვანური ელემენტი

გალვანური ელემენტი — ელექტრული დენის ქიმიური წყარო, რომლის მოქმედების საფუძველია ელექტროლიტში მოთავსებულ სივრცობრივად დაშორებულ ელექტროდებზე მიმდინარე ჟანგვა-აღდგენითი რეაქციები. დენის ქიმიური წყაროები იყოფა ორ ჯგუფად: პირველადი დენის წყარო ანუ გალვანური ელემენტების წრედში ჩართვისას გაივლის დენი, რასაც თან ახლავს აქტიური ნივთიერების გარდაქმნა ელექტრულ დენად. აღნიშნული პროცესი ერთჯერადია და სრულდება აქტიური ნივთიერების სრულ გარდაქმნისთანავე; მეორეული დენის წყარო ანუ ელექტრული აკუმულატორების წრედში ჩართვისას აქტიური ნივთიერებების ელექტრულად გარდაქმნის შემდეგ შესაძლებელია გარე დენის წყაროს საშუალებით აქტიური ნივთიერების აღდგენა. ეს პროცესი მრავალჯერადია და მას საფუძვლად უდევს შექცევადი ჟანგვა-აღდგენითი რეაქციები. ერთჯერადი მოხმარების გალვანური ელემენტი (AA) ერთჯერადი გალვანური ელემენტებით შემდგარი ბატარეა (3R12) მრავალჯერადი გალვანური ელემენტი — ელექტრული აკუმულატორი (AA) მანქანის მრავალჯერადი გამოყენების ელექტრული აკუმულატორის სქემა ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 471.
ცისკრის ქუჩა

ცისკრის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ისნის რაიონში (ავლაბარი); ლადო მესხიშვილის ქუჩიდან ნიკიფორე ირბახის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. თბილისის 1876 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც ლუარსაბოვის ქუჩა. 1923 წელს არტო მიქელოვის ქუჩა დაერქვა. ცისკრის ქუჩა უწოდეს XX საუკუნის 70-იან წლებში. ქუჩაზე და შესახვევში შემონახულია XIX საუკუნის საცხოვრებელი სახლები. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 197, ISBN 978-99928-20-35-3.
აბუ ლ-ფიდა (მთვარის კრატერი)

კრატერი აბუ ლ-ფიდა (ლათ. Abulfeda) — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის ცენტრალურ ნაწილში. სახელი ეწოდა არაბი ისტორიკოსისა და გეოგრაფის აბუ ლ-ფიდას პატივსაცემად (დამტკიცებულ იქნა საერთაშორისო ასტრონომიული კავშირის მიერ 1935 წელს). კრატერის ჩრდილო-დასავლეთით მდებარეობს კრატერი ანდელი, ჩრდილოეთით — კრატერი დოლონდი, ჩრდილო-აღმოსავლეთით — კანტისა და დეკარტის კრატერები, სამხრეთ-აღმოსავლეთით — კრატერი ტაციტუსი, სამხრეთ-აღმოსავლეთით — კრატერი ალ-მამუნი. აბულ-ფიდას კრატერის ზვინულის სამხრეთ ნაწილიდან კრატერ ალ-მამუნის ზვინულის ჩრდილოეთ ნაწილის მიმართულებით გადაჭიმულია აბულ-ფიდას კრატერების ჯაჭვი, რომელიც შემდგომ 210 კმ მანძილზე ვრცელდება და კვეთს ალთაის კიდეს. კრატერის დიამეტრია 62.2 კმ, სიღრმე 1.23 კმ. კრატერის ზვინულის სამხრეთის და ჩრდილო-აღმოსავლეთი ნაწილები მოფენილია მრავალრიცხოვანი პატარა კრატერებით, სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილს კვეთს ხეობები. ზვინულის შიდა დახრილობა შესამჩნევად ფართოა აღმოსავლეთ ნაწილში, ჩრდილოეთი უფრო ვიწრო და ძლიერ დანგრეული, მთელ სიგრძეზე შიდა ფერდობი გათლილი, სავარაუდოდ მეზობელი ზემოქმედების დროს სეისმური აქტივობის შედეგად. ზვინულის მაქსიმალური სიმაღლე მთვარის რელიეფის მიმართ არის 1250 მ, კრატერის მოცულობა დაახლოებით 3700 კმ³. კრატერის თასის ფსკერი ივსება ან იმბრიული ზემოქმედების დროს ამოფრქვეული ქანებით ან ლავის ნაკადებით და აქვს შედარებით ბრტყელი ტოპოგრაფია შესამჩნევი სტრუქტურების გარეშე. ცენტრალური მწვერვალი არ არის, სავარაუდოდ დაიფარა კრატერის შევსებისას. მთვარის კრატერების სია საერთაშორისო ასტრონომიული კავშირი — Abulfeda Цифровой фотографический атлас Луны. Снимки с борта Аполлона-14, Аполлона-16. Селенологическая карта окрестностей кратера. Кратер Абу-ль-Фида на карте LAC-78. Кратер Абу-ль-Фида на карте LM-78. Andersson, L.E., and E.A. Whitaker, NASA Catalogue of Lunar Nomenclature, NASA Reference Publication 1097, October 1982. ↑ Кратер Абу-ль-Фида на карте LAC-78.. ციტირების თარიღი: 2019-12-02 ↑ 2.0 2.1 Справочник Международного Астрономического Союза. ციტირების თარიღი: 2019-12-02 ↑ John E. Westfall’s Atlas of the Lunar Terminator, Cambridge Univ. Press (2000). ციტირების თარიღი: 2012-11-25
შერვაშიძე

საკუთარი სახელი შერვაშიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: დავით შერვაშიძე — თანამდებობის პირი ვარლამ შერვაშიძე — ექიმი, პოლიტიკოსი იაშა შერვაშიძე — მეწარმე, პოლიტიკოსი ლეო შერვაშიძე — ხელოვნების ისტორიკოსი მანუჩარ შერვაშიძე — მსახიობი მერი შერვაშიძე — მოდელი მურმან შერვაშიძე — ექიმი, პოლიტიკოსი პროკოფი შერვაშიძე — რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-მაიორი ყადირ შერვაშიძე — ექიმი, პოლიტიკოსი შარვაშიძეები
მრგვალი ბაღი

მრგვალი ბაღი — მომცრო, გეგმით წრიული სკვერი თბილისში, ვაკის რაიონში. მდებარეობს ვასილ ბარნოვის, ირაკლი აბაშიძის, რაფიელ ერისთავის, მცხეთის და იოველ ქუთათელაძის ქუჩების გადაკვეთაზე. ბაღი XX საუკუნის დასაწყისში წარმოიქმნა ვაკის უბნის განვითარებასთან ერთად. მიმდებარე ქუჩების ვაკის პარკამდე გაგრძელების შემდეგ მან ამჟამინდელი ფორმა მიიღო და „მრგვალი ბაღი“ ეწოდა. მას შემდეგ რამდენჯერმე განახლდა (მათ შორის, 2019 წელს). სკვერში დგას მწერალ რაფიელ ერისთავის ბიუსტი (მოქანდაკე ელგუჯა ამაშუკელი, 1974) და დეკორატიული კომპოზიცია შადრევნით ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერის „პატარა უფლისწულის“ თემაზე (მოქანდაკე ირაკლი ჟვანია, 1999). ენციკლოპედია „თბილისი“, თბ., 2002. — გვ. 690, ISBN 99928-20-32-2.
გეგუჩაძე

საკუთარი სახელი გეგუჩაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გია გეგუჩაძე — საფეხბურთო მწვრთნელი გრიგოლ გეგუჩაძე — საოპერო მომღერალი
კეთილი ადამიანები

„კეთილი ადამიანები“ — სს „ქართული ფილმის“ 1961 წლის მხატვრული ფილმი, რომლის რეჟისორია შოთა მანაგაძე. გიგა ბეთანელმა მეორე მსოფლიო ომში მამის დაღუპვის შემდეგ, ფრონტზე წასვლა გატაწყვიტა, მაგრამ ფრონტის ნაცვლად დონბასის სამხედრო დანიშნულების ქარხანაში მოხვდა. ნანა გიგას ფრონტზე უგზავნის წერილებს და პასუხს რომ ვერ მიიღებს, დაღუპულად ჩათვლის. წლების შემდეგ კი გიგა სამშობლოში, მეტალურგიულ ქარხანაში სამუშაოდ ჩამოდის. ოთარ მეღვინეთუხუცესი — გიგა თენგიზ არჩვაძე — თამაზი ნანული პირველი — ნანა ნათელა ვარაზაშვილი — ნანა ბავშვობაში თამაზ ბიბილური — გიგა ბავშვობაში ნუნუ მაჭავარიანი — მობინადრე ელენე ყიფშიძე — ცნობათა ბიუროს თანამშრომელი რევაზ ხობუა — რეზო ბარქაია ეკატერინე ვერულეიშვილი შალვა ხერხეულიძე — მეწისქვილე მარიამ მდივანი ბადრი კობახიძე კარლო ღლონტი ალექსანდრე კვალიაშვილი ა. ერმილოვი სტეფანე გრიქუროვი ოთარ არღუთაშვილი იოსებ (სოსო) აბრამიშვილი ცაცა (ეკატერინე) ამირეჯიბი მანანა მანაგაძე „კეთილი ადამიანები“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია „კეთილი ადამიანები“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ გიორგი მდივანი – 100
სალმან ბახშიევი

სალმან ბახშიევი (აზერ. Salman Baxşıyev, სრული სახელი:Baxşıyev Salman Babaxan oğlu; დ. 1 მარტი, 1949, აზერბაიჯანის სსრ — გ. 20 იანვარი, 1990, ბაქო) — შავი იანვრის ტრაგედიის მსხვერპლი. დაიბადა 1949 წლის 1 მარტს ლენქორანში. მუშაობდა ლენქორანის შერეული ვაჭრობის განყოფილებაში. 26 იანვარს, შავი იანვრის ტრაგედიის დროს, ძმასთან ალიგიზმათთან ერთად იყო ადგილზე. ემსხვერპლა ჯარისკაცების მხირად გახსნილ ცეცხლს. დაკრძალეს ლენქორანში. Qulu Kəngərli (1992). 20 Yanvar şəhidləri. Bakı: Gənclik, გვ. 312. ციტირების თარიღი: 2017-01-18.  დაარქივებული 2015-07-17 საიტზე Wayback Machine. (აზერბაიჯანული)
ზურაბ ქაფიანიძის ქუჩა

ზურაბ ქაფიანიძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, საბურთალოს რაიონში (საბურთალო); დასაწყისი პანკისის ქუჩიდან. თბილისის ქუჩების 1926 წლის ცნობარში შეტანილია როგორც ჩაილურის ქუჩა. 2014 წელს ეს მონაკვეთი გამოეყო ჩაილურის ქუჩას და მსახიობ ზურაბ ქაფიანიძის სახელი ეწოდა. ↑ ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 192, ISBN 978-99928-20-35-3. ↑ ქ. თბილისში, საბურთალოს რაიონში, ჩაილურის ქუჩის მონაკვეთისთვის ზურაბ ქაფიანიძის სახელის მინიჭების შესახებ. თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულო (3 ოქტომბერი, 2014). ციტირების თარიღი: 29 იანვარი, 2024
გურამ ბზვანელის ქუჩა

გურამ ბზვანელის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, საბურთალოს რაიონში (საბურთალო); სიმონ ჩიქოვანის ქუჩიდან ვიქტორ დოლიძის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 20-იან წლებში. თბილისის ქუჩების 1926 წლის ცნობარში შეტანილია როგორც ჩაილურის ქუჩა. გრძელდებოდა პანკისის ქუჩამდე. 2014 წელს მის ერთ მონაკვეთს ზურაბ ქაფიანიძის ქუჩა ეწოდა. 2015 წელს მეორე მონაკვეთს კომპოზიტორ გურამ ბზვანელის სახელი დაარქვეს. ↑ ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 192, ISBN 978-99928-20-35-3. ↑ ქ. თბილისში, საბურთალოს რაიონში, ჩაილურის ქუჩის მონაკვეთისთვის ზურაბ ქაფიანიძის სახელის მინიჭების შესახებ. თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულო (3 ოქტომბერი, 2014). ციტირების თარიღი: 29 იანვარი, 2024 ↑ ქ.თბილისში, საბურთალოს რაიონში, ჩაილურის ქუჩისთვის გურამ ბზვანელის სახელის მინიჭების შესახებ. საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე (23 ივნისი, 2015). ციტირების თარიღი: 29 იანვარი, 2024
დოდო ჭიჭინაძის ქუჩა

დოდო ჭიჭინაძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში (სვანეთისუბანი); ბელა მირიანაშვილის ქუჩიდან არსენალის მთის ქუჩამდე. 2019 წელს ასპინძის შესახვევის ერთი მონაკვეთი და ლამის ქუჩის II შესახვევი გაერთიანდა და ეწოდა დოდო ჭიჭინაძის სახელი. აქვს 1 ჩიხი. ↑ ქ. თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში, ლამის ქუჩის შესასვევისთვის, ლამის II ჩიხისთვის და ასპინძის ქუჩის შესახვევის მონაკვეთისთვის მსახიობ დოდო ჭიჭინაძის სახელის მინიჭების შესახებ. თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულო (23 ივლისი, 2019). ციტირების თარიღი: 29 იანვარი, 2024
საცხენისი (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი საცხენისი შეიძლება აღნიშნავდეს: საცხენისი — სოფელი ქვემო ქართლის მხარეში, გარდაბნის მუნიციპალიტეტში; საცხენისი — მთა შიდა ქართლის მხარეში, ქარელისა და გორის მუნიციპალიტეტების ადმინისტრაციულ საზღვარზე.
არჩილ ბეთანელის ქუჩა

არჩილ ბეთანელის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში (სვანეთისუბანი); დოდო ჭიჭინაძის ქუჩიდან გუმათის ქუჩამდე. ყოფილი ასპინძის შესახვევის ნაწილი. 2019 წელს ასპინძის შესახვევის ამ მონაკვეთს არჩილ ბეთანელის სახელი ეწოდა. ↑ ქ. თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში, ლამის ქუჩის შესასვევისთვის, ლამის II ჩიხისთვის და ასპინძის ქუჩის შესახვევის მონაკვეთისთვის მსახიობ დოდო ჭიჭინაძის სახელის მინიჭების შესახებ. თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულო (23 ივლისი, 2019). ციტირების თარიღი: 29 იანვარი, 2024
ბელა მირიანაშვილის ქუჩა

ბელა მირიანაშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში (სვანეთისუბანი); ლამის ქუჩიდან დავით ბერიაშვილის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის დასაწყისში. თბილისის 1934 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც ლამის II ქუჩა. შემდგომში ლამის ქუჩის ნაწილი იყო. 2019 წელს ლამის ქუჩის ამ მონაკვეთს ბელა მირიანაშვილის სახელი ეწოდა. ↑ ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 104, ISBN 978-99928-20-35-3. ↑ ქალაქ თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში, ლამის ქუჩის მონაკვეთისთვის მსახიობ ბელა მირიანაშვილის სახელის მინიჭების შესახებ. თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულო (23 ივლისი, 2019). ციტირების თარიღი: 29 იანვარი, 2024
თამაზ ჭილაძის ქუჩა

თამაზ ჭილაძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, საბურთალოს რაიონში (საბურთალო); სიმონ ჩიქოვანის ქუჩიდან ვიქტორ დოლიძის ქუჩამდე. ადრე იყო მელიტონ და ანდრია ბალანჩივაძეების ქუჩის ნაწილი. 2019 წელს გამოიყო ცალკე ქუჩად და თამაზ ჭილაძის სახელი ეწოდა. ↑ ქალაქ თბილისში, საბურთალოს რაიონში, მელიტონ და ანდრია ბალანჩივაძეების ქუჩის მონაკვეთისთვის მწერლის, დრამატურგის თამაზ ჭილაძის სახელის მინიჭების შესახებ. თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულო (18 ოქტომბერი, 2019). ციტირების თარიღი: 29 იანვარი, 2024
ბენიამინ ჩხიკვიშვილის ქუჩა

ბენიამინ ჩხიკვიშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში (ახალი კუკია); პალიასტომის ქუჩიდან როსტოვის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის I ნახევარში. 30-იან წლებში საფრანგეთის ახალგაზრდობის კომუნისტური კავშირის გენერალური მდივნის ჟაკ დორიოს სახელი ერქვა (დატანილია თბილისის 1934 წლის გეგმაზე). 1938 წელს ვასილ კიკვიძის სახელი ეწოდა. 2018 წელს ბენიამინ ჩხიკვიშვილის ქუჩა დაერქვა. აქვს 1 ჩიხი. ↑ ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 98, ISBN 978-99928-20-35-3. ↑ ქ.თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში, ვასილ კიკვიძის ქუჩისთვის და მასთან არსებული I ჩიხისთვის სახელმწიფო მოღვაწის ბენიამინ ჩხიკვიშვილის სახელის მინიჭების შესახებ. საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე (25 მაისი, 2018). ციტირების თარიღი: 30 იანვარი, 2024
ყვავილი თოვლზე

„ყვავილი თოვლზე“ — სს „ქართული ფილმის“ 1959 წლის მხატვრული ფილმი, რომლის რეჟისორია შოთა მანაგაძე. ფილმის პრემიერა 1961 წელს შედგა. ახალგაზრდა ვეტერინარი - კახაბერი ფილარმონიის კვარტეტის ადმინისტრატორად დაიწყებს მუშაობას ქალის გულის მოსაგებად, მაგრამ დაბნეული ადმინისტრატორით ყველა უკმაყოფილოა. კახაბერს ამ სიტუაციიდან თავის დაღწევაში ზამთრის კურორტზე კვარტეტის საგასტროლო მოგზაურობის დროს გაცნობილი გოგონა - ციცინო ეხმარება. ლეო ანთაძე — კახაბერი ჯულიეტა ვაშაყმაძე — ციცინო ნატაშა კობახიძე — ნელი ალექსანდრე ომიაძე კოტე დაუშვილი ბუხუტი ზაქარიაძე — გერმანე ფხალაძე გიორგი გაბელაშვილი მეგი წულუკიძე — პროფესორის მეუღლე რევაზ ხობუა — მგზავრი ალექსანდრე კვალიაშვილი ნინო (ჩიტოლია) ჩხეიძე მერი ლომიძე ირაკლი ნიჟარაძე დავით ქუთათელაძე ნელი გრძელიშვილი კარლო ღლონტი ალექსანდრე ეძგვერაძე ალექსანდრე (სესიკა) კუპრაშვილი — მსაჯი შალვა ლორთქიფანიძე „ყვავილი თოვლზე“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია „ყვავილი თოვლზე“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)