laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ჯასინდა არდერნი

ჯასინდა კეიტ ლორელ არდერნი(ინგლ. Jacinda Kate Laurell Ardern (/dʒəˈsɪndə ˈɑːrdɜːrn/; დ. 26 ივლისი, 1980) — ახალი ზელანდიის მე-40 პრემიერ-მინისტრი 2017 წლის 26 ოქტომბრიდან. ის ასევე 2017 წლის 1 აგვისტოდან არის ლეიბორისტთა პარტიის ლიდერი და 2017 წლის 8 მარტიდან პარლამენტის წევრი მაუნტ ალბერტის წარმომადგენლად. პირველად პარლამენტის დეპუტატად 2008 წლის საპარლამენტო არჩევნებში აირჩიეს. არდერნი მსოფლიო ყველაზე ახალგაზრდა მთავრობის მეთაური ქალია, რომელმაც თანამდებობა 37 წლის ასაკში დაიკავა. 2001 წელს ვაიკატოს უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ, არდერნმა თავისი კარიერა პრემიერ-მინისტრ ჰელენ კლარკის კაბინეტის მკველვრად დაიწყო. მოგვიანებით მუშაობდა გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ-მინისტრის, ტონი ბლერის მრჩევლად. 2008 წელს აირჩიეს სოციალისტური ახალგაზრდული საერთაშორისო კავშირის პრეზიდენტად. 2017 წლის 1 მარტს ანიტა კინგის გადადგომის შემდეგ აირჩიეს ლეიბორისტული პარტიის თავმჯდომარის მოადგილედ. 2017 წლის 1 აგვისტოს ისტორიულად ყველაზე დაბალი რეიტინგის გამო თანამდებობიდან წასული ანდრიუ ლითლი არდერნმა შეცვალა და ლეიბორისტული პარტიის ლიდერი გახდა. 2017 წლის 23 აგვისტოს გამართულ საპარლამენტო არჩევნებში ლეიბორისტულმა პარტიამ გაიმარჯვა 46 ადგილით პარლამენტში. პარტიების მოლაპარაკებების შედეგად ქვეყნის პრემიერ-მინსტრი ანდერნი გახდა. ჯასინდა ანდერნი საკუთარ იდეოლოგიად, როგორც სოციალ-დემოკრატიას, ასევე სოციალური პროგრესივიზმსაც მიიჩნევს. ↑ New Zealand Hansard – Members Sworn (Volume:651;Page:2). Parliament of New Zealand. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 23 February 2013. ↑ Election results. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-09-22. ციტირების თარიღი: 2018-06-13. ↑ „The world's youngest female leader takes over in New Zealand“. The Economist. 26 ოქტომბერი 2017. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 26 ოქტომბერი 2017. ↑ People – New Zealand Labour Party. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 23 December 2008. ↑ Kirk, Stacey. Jacinda Ardern says she can handle it and her path to the top would suggest she's right. The Dominion Post. Stuff (1 August 2017). ციტირების თარიღი: 15 August 2017. ↑ Andrew Little quits: Jacinda Ardern is new Labour leader, Kelvin Davis is deputy. The New Zealand Herald (1 August 2017). ციტირების თარიღი: 1 August 2017. ↑ 2017 General Election – Official Results. Electoral Commission. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 7 October 2017. ციტირების თარიღი: 7 October 2017. ↑ Griffiths, James (19 ოქტომბერი 2017). „Jacinda Ardern to become New Zealand Prime Minister“. CNN. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 19 ოქტომბერი 2017. ციტირების თარიღი: 19 ოქტომბერი 2017. ↑ Murphy, Tim (1 აგვისტო 2017). „What Jacinda Ardern wants“. Newsroom. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 16 აგვისტო 2017. ციტირების თარიღი: 15 აგვისტო 2017. ↑ „Live: Jacinda Ardern answers NZ's questions“. Stuff. 3 August 2017.
ტრიფონ რამიშვილი

ტრიფონ რამიშვილი (დ. 1875 — გ. 1929) — ქართველი მწერალი და დრამატურგი. 1893 წელს დაამთავრა თბილისის საფერშლო სასწავლებელი. მუშაობდა ფერშლად საქართველოს სხვადასხვა დაბასა და სოფელში. 1899 წელს გადმოვიდა თბილისში. მუშაობდა დიდუბის სამკურნალოში (გორის ქუჩაზე), შემდეგ — სულით ავადმყოფთა თავშესაფარში (კოჯრის ქუჩაზე). ლიტერატურულ მოღვაწეობა დაიწყო 1902 წელს — მისი მოთხრობები („ოტოლა“, „მიტრო ჭედიაშვილი“, „ერთგული დედა“, „ვიკენტიჩი„ და სხვა.) იბეჭდებოდა გაზეთ „ივერიასა“ და ჟურნალ „კვალში“; ერთდროულად თანამშრომლობდა გაზეთ „ივერიაში“, აქ გამოაქვეყნა თავისი პირველი პიესები: „მეზობლები“ (1904, ვალერიან გუნიას ინიციატივით 1905 წელს დაიდგა სახაზინო და არტისტული თეატრების, აგრეთვე რკინიგზელთა სახალხო თეატრის სცენაზე), „ექიმი აშირბაჯიანი“ (1906), „შეშლილნი“ (1907), „საბედისწერო დამბაჩა“ (1908), „დედინაცვალი“ (1914), „სალომეს ოჯახი“, „ჭკუამხიარული“ (ორივე 1915), „სტუმარმასპინძლობა“ (1919); გამომცემლობა „სორაპანმა“ გამოსცა კრებული „დრამა და კომედია“ (თბ., 1921); თბილისში 1921 წელს დააარსა საყრდენი ამბულატორია-პოლიკლინიკა წმინდა ოლღას ქუჩაზე (ახლანდ. მე-9 საქალაქო პოლიკლინიკა, ლეო ქიაჩელის 18) და გარდაცვალებამდე იყო მისი ზედამხედველი. მას ეკუთრვნის პიესები: „სიხარულის საზღვართან“ (1923), „გაჭირვების ტალკვესი“ (1925), „მონადირე ქალები“ (1927), „თავადი ქვეყნის თავი“ (1928). მისი პიესების რეჟისორები იყვნენ: ალექსანდრე წუწუნავა, ვალერიან გუნია, შოთა დადიანი და სხვა. პიესები პოპულარობით სარგებლობდა აგრეთვე სომხეთსა და აზერბაიჯანში. ენციკლოპედია „თბილისი“, თბ., 2002. — გვ. 748, ISBN 99928-20-32-2. ტრიფონ რამიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ Рамишвили Трифон Мамукович. istoriya-teatra.ru. ციტირების თარიღი: 14 ივნისი, 2018. ↑ ტრიფონ რამიშვილი. ბიოგრაფიული ლექსიკონი. ციტირების თარიღი: 14 იანვარი, 2018.
ფრიდრიხსბურგის ციხესიმაგრე

ფრიდრიხსბურგის ციხესიმაგრე (რუს. Крепость Фридрихсбург) — ციხესიმაგრე კალინინგრადში. ციხესიმაგრის ერთადერთი შემორჩენილი ელემენტი - მისი ჭიშკარია, რომელიც ამჟამად არის ქალაქის ერთ-ერთი ღირსშესანიშნაობა. ფრიდრიხსბურგის ციხესიმაგრე დააარსეს 1657 წელს დიდი კურფიურსტის ფრიდრიხ ვილჰელმის ბრძანებით მდინარე პრეგოლიის დასაცავად. ფრიდრიხსბურგი იყო ბასტიონური ტიპის ციხესიმაგრე. დაგეგმარებაში მას აქვს კვადრატის ფორმა, რომელსაც კუთხეებში დაყოლებული ჰქონდა ტალახითა და ქვით აგებული ბასტიონები. ციხესიმაგრე ააგეს კარის მათემატიკოსის კრისტიან ოტერის პროექტის მიხედვით. 1697 წელს ციხესიმაგრეს სტუმრობდა და აქ დაბომბვის საქმეს სწავლობდა პეტრე I დიდი. რუსეთში დაბრუნების შემდეგ პეტრე დიდის ბრძანებით კუნძულ კოტლინზე აშენდა რამდენიმე ფორტი, რომელიც ააგეს ფრიდრუიხსბურგის ციხესიმაგრის სტილზე. XIX საუკუნის შუა წლებში მოხდა ციხესიმაგრის მოდერნიზება. ამ მომენტიდან ციხესიმაგრე გახდა ფორტი. თავისი მთელი არსებობის მანძილზე ციხესიმაგრეს არაერთხელ მიუღია მონაწილეობა საბრძოლო მოქმედებებში. XX საუკუნის დასაწყისში სათავდაცვო ნაგებობა შეისყიდა ქალაქის ხელისუფლებამ, რომელმაც დაანგრია ნაგებობის დიდი ნაწილი. 1910 წელს ფრიდრიხსბურგის ციხესიმაგრე გახდა სამხედრო ობიექტი და მალევე სრულიად დაანგრიეს. მისი მიწაყრილები მთლიანად ამოავსეს, ხოლო კოშკები და კედლები დაანგრიეს. შემორჩენილია მხოლოდ კარიბჭე. ფრიდრიხსბურგის ციხესიმაგრის კარიბჭე, რომელიც ასევე ცნობილია ფრიდრიხსბურგის კარიბჭის სახელითაც, ყოფილი ციხესიმაგრის ერთადერთი შემონახული ელემენტია. ეს კარიბჭე ააგეს 1852 წელს ფრიდრიხ ავგუსტ შტიულერის პროექტის მიხედვით. თავისი არქიტექტურით ისინი ჩამოჰგავენ კენიგსბერგის ქალაქის კარიბჭეებს. ისევე როგორც ქალაქის კარიბჭეები, ციხესიმაგრის კარიბჭეც აგებულია გამომწვარი ფიგურული აგურით და ნეოგოთიკურ სტილში. კარიბჭე შედგება ცენტრალური პორტალისაგან, რომელსაც თაღის ფორმა აქვს, რომლის გვერდებზე სიმეტრიულად განტავსებული კაზიმატებია გარნიზონისთვის. შესასვლელის მხრიდან მდებარეობს ოთხი მრგვალი კოშკი. კარიბჭე შემკულია დეკორატიული ელემენტებით და გოთიკური ფანჯრებით. კარიბჭე დაზიანდა მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში. ომის შემდეგ იგი არ აღუდგენიათ და იმყოფება დანგრევის საფრთხის წინაშე, მაგრამ რსფსრ-ის მინისტრთა კაბინეტის დადგენილების მიხედვით მას მიანიჭეს ქალაქთმშენებლობისა და არქიტექტური ძეგლის სტატუსი. მიუხედავად ისტორიული ძეგლის სტატუსისა, შენობა კვლავ განაგრძობდა ნგრევას. კარიბჭის რესტავრაცია დაიწყო მხოლოდ XXI საუკუნის დასაწყისში. რესტავრაციის დასრულების შემდეგ კარიბჭე გახდა მსოფლიო ოკეანის მუზეუმის კიდევ ერთი ფილიალი. 2010 წელს იგეგმებოდა პირველი დამთვალიერებლის მიღება. რესტავრაციისათვის გამოყოფილი თანხები დაიტაცა კორუმპირებულთა ჯგუფმა, რომელსაც ხელმძღვანელობდა რუსეთის კულტურის მინისტრის მოადგილე გრიგორ პირუმოვი. Авенир Овсянов. В казематах королевского форта. — Калининград: Янтарный сказ, 1999. С. 50-67. Кёнигсберг Калининград: иллюстрированный энциклопедический справочник. — Калининград: Янтарный сказ, 2005. С. 125—126. ISBN 5-7406-0840-5 ↑ «„Ладейный двор“ Фридрихсбургских ворот»: фоторепортаж «Нового Калининграда. Ru» // Новый Калининград ↑ За хищение госсредств прокурор требует для Пирумова пять лет. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-01-26. ციტირების თარიღი: 2018-06-14.
კლიმაკოფობია

კლიმაკოფობია (ძვ. ბერძნ. κλῖμαξ — კიბე; φόβος — შიში) — კიბეებზე ასვლის შიში. კლიმაკოფობია შეიძლება გამოიწვიოს ბევრმა სხვადასხვა ფაქტორმა, მაგრამ მათ შორის ყველაზე გავრცელებული ფაქტორია: ადრე მიღებული უარყოფითი გამოცდილება, როგორიცაა მაგალითად, კიბიდან ჩამოვარდნა. ფობიების სია აკროფობია ↑ Learn About the Causes, Treatment, and Complications of Climacophobia ↑ Climacophobia. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-01-13. ციტირების თარიღი: 2018-06-14.
კარლივკის რაიონი

კარლივკის რაიონი (უკრ. Ка́рлівський район) — რაიონი უკრაინაში, პოლტავის ოლქში. მისი ფართობია 854 კმ². 2016 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 34 039 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 41,7 კაცს კმ²-ზე. კარლივკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კარლივკა. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-03. ციტირების თარიღი: 2018-06-14.
კობელიაკის რაიონი

კობელიაკის რაიონი (უკრ. Кобеляцький район) — რაიონი უკრაინაში, პოლტავის ოლქში. მისი ფართობია 1823 კმ². 2016 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 42 319 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 24,4 კაცს კმ²-ზე. კობელიაკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კობელიაკი. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-03. ციტირების თარიღი: 2018-06-14.
კოზელშჩინის რაიონი

კოზელშჩინის რაიონი (უკრ. Козельщинський район) — რაიონი უკრაინაში, პოლტავის ოლქში. მისი ფართობია 900 კმ². 2016 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 19 460 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 21,6 კაცს კმ²-ზე. კოზელშჩინის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კოზელშჩინა. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-03. ციტირების თარიღი: 2018-06-14.
კოტელვის რაიონი

კოტელვის რაიონი (უკრ. Котелевський район) — რაიონი უკრაინაში, პოლტავის ოლქში. მისი ფართობია 800 კმ². 2016 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 19 619 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 24,5 კაცს კმ²-ზე. კოტელვის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კოტელვა. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-03. ციტირების თარიღი: 2018-06-14.
კრემენჩუკის რაიონი

კრემენჩუკის რაიონი (უკრ. Кременчуцький район) — რაიონი უკრაინაში, პოლტავის ოლქში. მისი ფართობია 1020 კმ². 2016 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 39 559 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 39,8 კაცს კმ²-ზე. კრემენჩუკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კრემენჩუკი. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-03. ციტირების თარიღი: 2018-06-14.
ლოხვიციის რაიონი

ლოხვიციის რაიონი (უკრ. Лохвицький район) — რაიონი უკრაინაში, პოლტავის ოლქში. მისი ფართობია 1300 კმ². 2016 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 43 088 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 34,6 კაცს კმ²-ზე. ლოხვიციის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ლოხვიცია. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-03. ციტირების თარიღი: 2018-06-14.
ლუბნის რაიონი

ლუბნის რაიონი (უკრ. Лу́бенський район) — რაიონი უკრაინაში, პოლტავის ოლქში. მისი ფართობია 1378 კმ². 2016 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 31 863 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 23,1 კაცს კმ²-ზე. ლუბნის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ლუბნი. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-03. ციტირების თარიღი: 2018-06-14.
მაშივკის რაიონი

მაშივკის რაიონი (უკრ. Машівський район) — რაიონი უკრაინაში, პოლტავის ოლქში. მისი ფართობია 889 კმ². 2016 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 19 560 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 22,0 კაცს კმ²-ზე. მაშივკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი მაშივკა. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-03. ციტირების თარიღი: 2018-06-14.
მირჰოროდის რაიონი

მირჰოროდის რაიონი (უკრ. Миргородський район) — რაიონი უკრაინაში, პოლტავის ოლქში. მისი ფართობია 1530 კმ². 2016 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 33 590 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 22,0 კაცს კმ²-ზე. მირჰოროდის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი მირჰოროდი. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-03. ციტირების თარიღი: 2018-06-14.
ნოვი-სანჟარის რაიონი

ნოვი-სანჟარის რაიონი (უკრ. Новосанжарський район) — რაიონი უკრაინაში, პოლტავის ოლქში. მისი ფართობია 1300 კმ². 2016 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 34 493 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 26,5 კაცს კმ²-ზე. ნოვი-სანჟარის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ნოვი-სანჟარი. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-03. ციტირების თარიღი: 2018-06-14.
ორჟიციის რაიონი

ორჟიციის რაიონი (უკრ. Оржицький район) — რაიონი უკრაინაში, პოლტავის ოლქში. მისი ფართობია 1000 კმ². 2016 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 24 152 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 24,2 კაცს კმ²-ზე. ორჟიციის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ორჟიცია. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-03. ციტირების თარიღი: 2018-06-14.
პირიატინის რაიონი

პირიატინის რაიონი (უკრ. Пирятинський район) — რაიონი უკრაინაში, პოლტავის ოლქში. მისი ფართობია 863,5 კმ². 2016 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 31 713 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 36,7 კაცს კმ²-ზე. პირიატინის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი პირიატინი. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-01. ციტირების თარიღი: 2018-06-14.
პოლტავის რაიონი

პოლტავის რაიონი (უკრ. Полтавський район) — რაიონი უკრაინაში, პოლტავის ოლქში. მისი ფართობია 1259 კმ². 2016 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 67 081 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 53,3 კაცს კმ²-ზე. პოლტავის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი პოლტავა. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-01. ციტირების თარიღი: 2018-06-14.
რეშეტილივკის რაიონი

რეშეტილივკის რაიონი (უკრ. Решетилівський район) — რაიონი უკრაინაში, პოლტავის ოლქში. მისი ფართობია 1009 კმ². 2016 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 26 343 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 26,1 კაცს კმ²-ზე. რეშეტილივკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი რეშეტილივკა. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-01. ციტირების თარიღი: 2018-06-14.
სემენივკის რაიონი (პოლტავის ოლქი)

სემენივკის რაიონი (უკრ. Семенівський район) — რაიონი უკრაინაში, პოლტავის ოლქში. მისი ფართობია 1300 კმ². 2016 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 25 310 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 19,5 კაცს კმ²-ზე. სემენივკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სემენივკა. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ https://uk.wikisource.org/wiki/%D0%97%D0%A3%D0%A0%D0%A0%D0%A1%D0%A3%D0%A3/1923/1/18-19/%D0%9F%D1%80%D0%BE_%D0%B0%D0%B4%D0%BC%D1%96%D0%BD%D1%96%D1%81%D1%82%D1%80%D0%B0%D1%82%D0%B8%D0%B2%D0%BD%D0%BE-%D1%82%D0%B5%D1%80%D0%B8%D1%82%D0%BE%D1%80%D1%96%D1%8F%D0%BB%D1%8C%D0%BD%D0%B8%D0%B9_%D0%BF%D0%BE%D0%B4%D1%96%D0%BB_%D0%9F%D0%BE%D0%BB%D1%82%D0%B0%D0%B2%D1%89%D0%B8%D0%BD%D0%B8 ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-01. ციტირების თარიღი: 2018-06-14.
შიშაკის რაიონი

შიშაკის რაიონი (უკრ. Шишацький район) — რაიონი უკრაინაში, პოლტავის ოლქში. მისი ფართობია 790 კმ². 2016 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 20 341 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 25,7 კაცს კმ²-ზე. შიშაკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი შიშაკი. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-01. ციტირების თარიღი: 2018-06-14.
ჩორნუხის რაიონი

ჩორნუხის რაიონი (უკრ. Чорнухинський район) — რაიონი უკრაინაში, პოლტავის ოლქში. მისი ფართობია 682 კმ². 2016 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 11 413 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 17,9 კაცს კმ²-ზე. ჩორნუხის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ჩორნუხი. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-01. ციტირების თარიღი: 2018-06-14.
ჩუტოვეს რაიონი

ჩუტოვეს რაიონი (უკრ. Чутівський район) — რაიონი უკრაინაში, პოლტავის ოლქში. მისი ფართობია 861 კმ². 2016 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 22 915 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 27,6 კაცს კმ²-ზე. ჩუტოვეს რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ჩუტოვე. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-01. ციტირების თარიღი: 2018-06-14.
ხოროლის რაიონი

ხოროლის რაიონი (უკრ. Хорольський район) — რაიონი უკრაინაში, პოლტავის ოლქში. მისი ფართობია 1062 კმ². 2016 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 34 523 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 32,5 კაცს კმ²-ზე. ხოროლის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ხოროლი. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-01. ციტირების თარიღი: 2018-06-14.
ბოდბის ივერიის ღვთისმშობლის ხატი

ბოდბის ივერიის ღვთისმშობლის ხატი — ათონის ივერიის ღვთისმშობლის ხატის ასლი. მდებარეობს ბოდბის დედათა მონასტერში, წმინდა ნინოს საფლავზე. ეს ხატი ათონის მთაზე დაიწერა 1905 წელს. საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ მონასტერი გაუქმდა და დედები სხვადასხვა მხარეს გაიფანტნენ. მონასტრის ტერიტორიაზე საავადმყოფო გაიხსნა და ივერიის ხატს მისი პერსონალი მაგიდად იყენებდა. რამდენიმე მონაზონი მოწყალების დის სახით მონასტერში დარჩა და ფარულად ემსახურებოდა წმიდა ნინოს საფლავს. ღვთისმშობლის სასწაულმოქმედი ხატები „ივერიის ღმრთისმშობლის ხატი“, თბილისი, 1999 წ.
ვექილი

ვექილი (არაბ. ﻭﻛﻴﻞ ვაქილ) — რწმუნებული, მეურვე, მზრუნველი ფეოდალურ საქართველოში. XVII-XVIII საუკუნეებში ტერმინი „ვექილი“ ხშირად იხმარებოდა მოხელის აღსანიშნავად. სამეფო კარის მოხელეების საერთო სახელწოდება იყო „ვექილ-ვეზირები“. „ვექილი“ ეწოდებოდა ირანის მოხელეს, რომელიც ქართლ-კახეთის სამეფოში საფინანსო ფუნქციებს ასრულებდა. ვექილი იყო აგრეთვე ქართლ-კახეთის მეფის წარმომადგენელი ვასალურ სახანოებში (ერევნის ვექილი, განჯის ვექილი). შემოსავალ-გასავლის მოსაქმეს „ვექილ-ხარჯი“ ეწოდებოდა. სულხან-საბა ორბელიანის განმარტებით, „ვაქილი“ არის „თანამოსარჩლე სამსჯავროსა შინა ფასითა“. ძველ ქართულ წყაროებში ადვოკატობის ინსტიტუტი, ვექილების კორპორაცია დამოწმებული არ არის. ვექილობის ანუ, როგორც დავით ბატონიშვილი უწოდებს, „მონაცვლე კაცის“ ინსტიტუტი საქართველოში წარმოიშვა XIX საუკუნეში, რუსეთთან შეერთების შემდეგ. ტერმინი „ვექილი“ ადვოკატის მნიშვნელობითაც იხმარება. სურგულაძე ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 387. როგავა ა., ადვოკატთა ინსტიტუტის შესახებ ძველ საქართველოში, «საბჭოთა სამართალი», 1958, № 4; სურგულაძე ი., ვექილობის ინსტიტუტის შესახებ „ვეფხისტყაოსანში“, იქვე, 1966, № 5; ჯავახიშვილი ივ., ქართული სამართლის ისტორია, წგნ. 2, ნაკვ. 2, ტფ., 1929.
ვეშაპი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ვეშაპი შეიძლება აღნიშნავდეს: ვეშაპი — ქართულ მითოლოგიასა და ფოლკლორში ზოომორფული არსებები, ურჩხულები ვეშაპი — მეგალითური ძეგლი ვეშაპი — თანავარსკვლავედი ვეშაპი — წყლის ძუძუმწოვრების რიგი
ოინომაოსი

ოინომაოსი (ძვ. ბერძნ. Οἱνόμαος) — არესის შვილი, ელიდის პიზის მეფე, ჰიპოდამიას მამა, ეტლით სრბოლის სწორუპოვარი ოსტატი. მისანმა უწინასწარმეტყველა, რომ სიძის საქციელს შეეწირებოდა, ამიტომ დიდი ყოყმანის შემდეგ განაცხადა, რომ ჰიპოდამიას მხოლოდ მას მიათხოვებდა, ვინც ეტლით რბოლაში დაამარცხებდა. უნდა ექროლათ პისიდან პოსეიდონის საკურთხევლამდე, ისთმოსამდე. ვისაც იონომაოსი დაეწეოდა, ზურგში შუბს ჩასცემდა და კლავდა.  ტყუილად როდი ამყარებდა იმედს პოსეიდონის ნაჩუქარ ბედაურებზე, ქარის სისწრაფე ჰქონდათ. მან თორმეტი ვაჟკაცის დახოცვა მოახერხა. ბოლოს გამოჩნდა მეცამეტე სასიძო, ზევსის შვილიშვილი პელოპი, ტანტალეს ვაჟი, პოსეიდონის საყვარელი ჭაბუკი. მან მოისყიდა მეფის მეეტლე მირტილე, რომელმაც ბორბლის ღერძი არასათანადოდ დაამაგრა. შედეგად, ოინომაოსს ეტლი მაშინ ამოუტრიალდა, როცა პელოპისთვის შუბის სროლას აპირებდა. მისანის წინასწარმეტყველება ახდა და ოინომაოსი შეჯიბრში დაიღუპა. ოინომაოსი „მითოლოგიური ლექსიკონი“, გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“, გვ. 368, თბილისი, 1983,
ვეშაპის თანავარსკვლავედი

ვეშაპის თანავარსკვლავედი (ლათ. Cetus) — ცის ეკვატორთან მდებარე თანავარსკვლავედი. მისი ორი ყველაზე ბრწყინვალე ვარსკვლავი შესაბამისად 2,0 და 2,5 ვიზუალური ვარსკვლავიერი სიდიდისაა. ვეშაპის თანავარსკვლავედშია ცნობილი ცვალებადი ვარსკვლავი მირა; ჩანს საქართველოდანაც. ხილვადობის საუკეთესო პირობებია ოქტომბერში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 389. Star Tales -Cetus
ვეშაპისებრი ზვიგენი

ვეშაპისებრი ზვიგენი (ლათ. Rhincodon typus) — თევზი ზვიგენისნაირთა რიგისა. მისი სხეულის სიგრძე 15 (ზოგი ცნობით 20) მ აღწევს, წონა 12-15 ტ. გავრცელებულია ყველა ოკეანეში. მრავლდება კვერცხებით. დღემდე მოპოვებულია ვეშაპისებრი ზვიგენის ერთადერთი კვერცხი (სიგრძე 67 სმ, დიამეტრი 40 სმ). აქვს 15 ათასამდე კბილი. იკვებება პატარ-პატარა თევზებით, კალმარებით და კიბოსნაირებით. სარეწაო მნიშვნელობა არ აქვს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 389.
ვეშაპისმაგვარი დელფინი

ვეშაპისმაგვარი დელფინი (ლათ. Lissodelphis) — ძუძუმწოვრების გვარი დელფინისებრთა ოჯახისა. აქვთ წვრილი და წაგრძელებული სხეული, უფარფლო ზურგი, მკერდის ფარფლები პატარა და ნამგლისებრი. იკვებებიან თავფეხიანებით და თევზებით. ცნობილია ორი სახეობა: ჩრდილოური ვეშაპისებრი ზვიგენი (Lissodelphis borealis), რომლის სხეულის სიგრძე 2,5 მ-მდეა, ხოლო წონა 70 კგ-მდე. გავრცელებულია წყნარი ოკეანის ჩრდილოეთ ნაწილში, კურილის კუნძულებთან; სამხრეთული ვეშაპისებრი ზვიგენი (Lissodelphis peroni), რომლის სხეულის სიგრძეა 2,5 მ, ხოლო წონა 60 კგ-მდე. გავრცელებულია სამხრეთ ნახევარსფეროს ზომიერი სარტყლის წყლებში ანტარქტიკამდე. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 389.
The Encyclopedia of Science Fiction

The Encyclopedia of Science Fiction (ქართ. სამეცნიერო ფანტასტიკის ენციკლოპედია) — სამეცნიერო ფანტასტიკისადმი მიძღვნილი ინგლისურენოვანი ცნობარი. პირველი გამოცემა გამოვიდა 1979 წელს პიტერ ნიკოლასი, ჯონ კლიუტის რედაქტორობით. 2011 წლის ოქტომბერში გამოვიდა წიგნის ონლაინ-ვერსია, რომელიც იმავე წლის ნოემბრიდან ხელმისაწვდომია უფასოდ. სავარაუდოდ წარმოადგენს ფანტასტიკის საუკეთესო ენციკლოპედიას. წიგნის პირველი გამოცემა იქცა სამაგიდო წიგნად ფანტასტიკის მკითხველთა და ამ ჟანრით დაინტერესებულთათვის. 1993 წლის გამოცემა მოცულობით 3-4-ჯერ აღემატება მის წინამორბედს, არა მხოლოდ ახალი სტატიების დამატების ხარჯზე, არამედ არსებული მასალის ფუნდამენტალური გადამუშავების ხარჯზე. Nicholls, Peter (1979). The Encyclopedia of Science Fiction: An Illustrated A to Z. St Albans, Herts, UK: Granada Publishing Ltd., გვ. 672. ISBN 978-0-246-11020-6.  Clute, John (1993). The Encyclopedia of Science Fiction. London: Orbit Books, გვ. xxxvi + 1370. ISBN 978-1-85723-124-3.  Clute, John (1995). The Encyclopedia of Science Fiction. New York: St. Martin's Press, გვ. xxxvi + 1386. ISBN 978-0-312-13486-0.  Clute, John (1995). The Multimedia Encyclopedia of Science Fiction. Danbury, CT: Grolier Science Fiction. ISBN 978-0-7172-3999-3.  Clute, John (1999). The Encyclopedia of Science Fiction. London: Orbit Books, გვ. xxxvi + 1396. ISBN 978-1-85723-897-6.  Clute, John (2011). The Encyclopedia of Science Fiction. London: Gollancz. ციტირების თარიღი: 2 April 2014.  SFE: The Encyclopedia of Science Fiction, ონლაინ გამოცემა The Encyclopedia of Science Fiction-ის ფორმატები და გამოცემები — WorldCat Q&A with the Founder of The Encyclopedia of Science Fiction — „The Independent“ ↑ Debnath, Neela. ‘The Encyclopedia of Science Fiction’ makes internet debut. The Independent Blogs. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-07-06. ციტირების თარიღი: 2018-06-15. ↑ Mission to Universe by Gordon R Dickson. SFE: Science Fiction Encyclopedia. Sf-encyclopedia.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-08-09. ციტირების თარიღი: 2012-08-20. ↑ 3.0 3.1 Вл. Гаков. Предисловие // Энциклопедия фантастики. Кто есть кто. — 2-е, CD-версия. — М.: Международный центр фантастики, 1997. ↑ The Encyclopedia of Science Fiction: An Illustrated A to Z title listing. ISFDB. Retrieved 2013-04-17. ↑ 5.0 5.1 5.2 5.3 The Encyclopedia of Science Fiction Internet Speculative Fiction Database-ში