laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ევროპის ცურვის ლიგა

ევროპის ცურვის ლიგა (Ligue Europeemm de Natation — LEN) — დაარსდა 1924 წელს ბუდაპეშტში. ლიგის შტაბ-ბინა მდებარეობს ლაფბოროში (ინგლისი). ლიგის უმაღლესი ორგანოა კონგრესი, რომელიც შეიძლება გაიმართოს ორ წელიწადში ერთხელ და აუცილებლად იმართება ოთხ წელიწადში ერთხელ. კონგრესებს შორის ლიგის საქმიანობას ხელმძღვანელობს ბიურო, რომლის შემადგენლობაში შედიან პრეზიდენტი, ორი ვიცე-პრეზიდენტი, გენერალური მდივანი, ხაზინადარი და 6 წევრი. ბიუროს წევრებს კონგრესი ირჩევს ოთხი წლით. ფედერაციის ყოველდღიურ საქმიანობას უძღვებიან ცურვის, წყალში ხტომის, წყალქვეშა ცურვის, სინქრონული ცურვის და წყალბურთის კომიტეტები. ამჟამად ლიგის პრეზიდენტია ნორი კრუსტენი (ლუქსემბურგი). ლიგის ოფიციალური ენებია: ინგლისური და ფრანგული. ლიგა ატარებს (წყალბურთში): ევროპის ჩემპიონატი ვაჟთა და ქალთა გუნდებს შორის ევროპის ჩემპიონთა თასი ვაჟთა და ქალთა გუნდებს შორის ფედერაციის თასი წყალბურთში ვაჟთა და ქალთა გუნდებს შორის ევროპის სუპერ-თასი ვაჟთა და ქალთა გუნდებს შორის ევროპის ჩემპიონატები სხვადასხვა ასკის ჭაბუკთა და გოგონათა გუნდებს შორის. 2003 წლამდე თამაშდებოდა ევროპის თასის მფლობელთა თასი ვაჟთა შორის. სპორტის ენციკლოპედია. თბილისი. 2006 МОК и международные спортивные обьединения. Москва. изд. „ФиС“ 1979 LEN
კრამატორსკი

კრამატორსკი (უკრ. Краматорськ) — ქალაქი (1932 წლიდან) უკრაინაში, დონეცკის ოლქში, მდინარე კაზიონეტორეცის (ჩრდილოეთ დონეცის მარჯვენა შენაკადი) ნაპირზე. სარკინიგზო კვანძი. 173,700 ათასი მცხოვრები (2008). კრამატორსკი უკრაინის მძიმე მანქანათმშენებლობის ერთ-ერთი დიდი ცენტრია. არის მძიმე ჩარხთმშენებელი, სამსხმელო, კოქსიქიმიური, საშენ მასალათა (ცემენტი, შიფერი, მინერალური ბამბა) ქარხნები, კვებისა და მსუბუქი მრეწველობის საწარმოები. კრამატორსკშია მანქანათმშენებლობის სამეცნიერო-კვლევითი და საპროექტო-ტექნოლოგიური ინსტიტუტი, ინდუსტრიული ინსტიტუტი, მანქანათმშენებლობის, ტექნოლოგიური, ვაჭრობის ტექნიკუმები, დონეცკის სამხატვრო მუზეუმის ფილიალი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 13. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კრამატორსკი
იოშიდა კენკო

იოშიდა კენკო (იაპ. 吉田兼好; ნამდვ. სახელი ურაბე კანეესი, დ. 1283 - გ. 1350) – პერიოდების კამაკურა და მურომატი იაპონელი მწერალი და პოეტი, ავტორი ძუიჰიცუსი (ესსე) "ჩანაწერები მოწყენილობისგან" (徒然草, 1330 – 1332). მას სიცოცხლეშივე "ერთ-ერთს ოთხ ზეციურ პოეტთაგან" უწოდებდნენ. სამეფო კარზე მსახურობდა 17 წლის ასაკიდან, ხოლო იმპერატორი გოუდის 1324 წელს გარდაცვალების შემდეგ ბუდისტურ მონასტერში ბერად აღიკვეცა. მის პატივსაცემად პლანეტა მერკურზე ერთ-ერთ კრატერს მისი სახელი შეარქვეს. ↑ Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a>
ტასეოგრაფია

ტასეოგრაფია — მკითხაობის ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული სახეობა, რომელშიც წინასწარმეტყველება იწყება ნალექის გარკვეული ფიგურის შესწავლის შემდეგ. ამ საკითხზე გამოცემულია არა ერთი წიგნი და სახელმძღვანელო (მაგალითად, „ყავის ნალექზე მკითხაობის დიდი ენციკლოპედია“), რომლებშიც აღწერილია მკითხაობის სხვადასხვა მეთოდები. ზოგიერთი გამოცემა წარმოადგენს დამხმარე მკითხავისთვის ფიგურების ინტერპრეტირების სახელმძღვანელოს. მკითხაობის წესების მიხედვით, ყავის დალევისას ადამიანმა უნდა იფიქროს გარკვეულ მოვლენებზე ან უბრალოდ ჩაიფიქროს კითხვა, სურვილი. დალევის შემდეგ დარჩენილი ნალექი უნდა აირიოს, შემდეგ კი უნდა გადაიქცეს ორ მხარეს (ამის მიხედვით მკითხავი განასხვავებს მომავალსა და წარსულს). ჩაის ჭიქის კითხვა და მომავლის წინასწარმეტყველება ჩაის ფოთლებით, 'A Highland Seer', Project Gutenberg-იდან
БТР-70

БТР-70 — საბჭოთა 8 ბორბლიანი ჯავშანტრანსპორტიორი (ინგლ. armored personnel carrier; რუს. бронетранспортер). მისი პირველი განვითარება მოხდა 1960 წელს. 1972 წლის 21 აგვისტოს მიიღეს შეიარაღებაში, ცოტა ხნის შემდეგ კი გადასცეს ვარშავის ხელშეკრულების ქვეყნებს და ასევე საბჭოთა კავშირის მოკავშირეებს. მისი პირველი წარდგენა მოხდა, მანამ, სანამ მის წინამორბედ БТР-60-ს წარადგენდნენ, რომელიც ძალიან ჰგავდა (БТР-60პბ) БТР-70-ს. განსხვავება კი იყო, რომ მას ჰქონდა გაძლიარებული ჯავშანი და დამატებული ჰქონდა 2 გვერდიდან გამოსასვლელი კარები. თუმცა იყო პატარა ზომის და ხშირად ბორბლებში ვარდებოდნენ ხოლმე. БТР-60-ის მძიმე ტყვიამფრქვევი და მსუბუქი ტყვიამფრქვევი, ПКТ კი იგივე დაუტოვეს. მისი ამფიბიური შესაძლებლობები ძალიან ცოტა იყო. რუმინელებმა БТР-70-ის ლიცენზირებული გამოშვება (ТАБ-77) დაიწყეს. БТР-70 აღჭურვილი იყო ორი ბენზინის ძრავით. მის ადრინდელ მიდიფიკაციას ГАЗ-69Б-ს ჰქონდა 6 ცილინდრიანი 115 ცხენის ძალიანი ძრავა. თუმცა ახლანდელ მოდიფიკაციას დაუყენეს უფრო ძლიერი ЗМЗ-49-05 В-8 ძრავა. ასევე აღჭურვილი იყო რადიო გადამცემით Р-123М. მძროლის ადგილი შედგებოდა ოპტიკური ხელსაწყო 2 ТНПО-115-თი და დღის ТНП-Б, რომელიც შემდგომ ჩაანაცვლა ღამის ხედვის ხელსაწყომ, ТВНО-2Б-მ. მეთაურს კი ჰქონდა 3 ცალი ТНПО-115 და ТПКУ-2Б დღის ან ТКН-1С. კოშქურაზე დაყენებული იყო პერისკოპული სამიზნე მეტყვიამფრქვევისთვის, შეიარაღებაშ კი ჰქნდა მძიმე ტყვიამფრქვევი КПВ Т-500 ტყვიით და 7,62მმ ПКТ. ასევე ყენდბოდა ჰაერსაწინააღმდეგო სისტემები Игла ან Стрела-3 რუსეთი БТР-70V-გაუკეთეს ახალი კოშკურა BPU-1 და კვამლის ყუმბარები БТР-70D-ჰქონდა დიზელის ძრავა 120 ცხენის ძალიანი YaMZ-236D БТР-70K-სამეთაურო ვარიანტი რომელსაც დამატებული ჰქონდა რადიოებო,ანტენები და გენერატორი BTR-70KShM-სამეთაურო საკონტროლო ვარიანტი რომელიც იყო პატარა სამეთაურო მანქანა 2S14 "Zhalo-S"-ტანკისმკვლელი მოდიფიკაცია რომელიც შეიარაღებული იყო 85მმ ქვემეხით SA-22 - სამეთაურო ვარიანტი BTR-80-BTR-70-ის მოდერნიზებული ვარიანტო უკრაინა BTR-70D-დაყენებული ჰქონდა ახალი 300 ცხენისძალიანი ძრავა BTR-70DI-დაყენებული ჰქონდა ახალი ივეკოს ძრავა 276 ცხენის ძალიანი რომელიც შედის უკრაინის და საქართველოს შეიარაღებაში BTR-70SM-სანიტარული მოდიფიკაცია აღმოსავლეთ გერმანია SPW 70(S)-დამატებული ჰქონდა 2 რადიო და 2-3 ანტენა SPW 70(SL)-ჰქონდა საჰაერო კონტროლის ანტენა R-809M2 სლოვაკეთი/ბელორუსია Cobra-K-ჰქონდა 2A42-Cobra ქვემეხი და დამატებული ჰქონდა ახალი ძრავა KamAZ-7403 BREM-ბტრ-70ზე შექმნილი საინჟინრო მანქანა რუმინეთი TAB-77-ლიცენზირებული კოპიო რომელიც ექსპორტზე გადიოდა TAB-77 M1983-ჰქონდა 30მმ ქვემეხი და ტანკსაწინააღმდეგო მალიუტკა TAB-77 M1984-ჰქონდა 23მმ ქვემეხი და ტანკსაწინააღმდეგო მალიუტკა TAB-77A PCOMA-საარტილერიო სამეთაურო ვარიანტი რომელსაც შეიარაღებაში ჰქონდა 7.62მმ ტყვიამფრქვევი TABC-79-შემსუბუქებული ვარიანტი რომელიც იყო 4x4 Chinese TAB-77-ჩინური ლიცენზირებული კოპიო TAB-77-ის ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: БТР-70 www.fas.org/ www.militaryfactory.com
ევროპის ჩემპიონთა თასი წყალბურთში ვაჟთა გუნდებს შორის

ევროპის ქვეყნების ჩემპიონთა თასის გათამაშებას საფუძველი ჩაეყარა 1964 წელს. სპორტის ენციკლოპედია. თბილისი. 2006 Панорама спортивного года. Москва. изд. ,,ФиС’’ за 1970 - 1989 г.г. LEN Sports123 დაარქივებული 2014-01-17 საიტზე Wayback Machine. შედეგების არქივი
ლეონ გიმპელი

ლეონ გიმპელი (ფრანგ. Léon Gimpel; დ. 13 მაისი, 1878 — გ. 7 ოქტომბერი, 1948) — ფრანგი ფოტოგრაფი, ერთ-ერთი პირველთაგანი, რომელიც ფერად ფოტოგადაღებაზე და ბეჭდვაზე მუშაობდა. პარიზში დაბადებული გიმპელი მისი ოჯახის კომპანიის ფაბრიკაში მუშაობდა, რომელსაც მისი უფროსი ძმა იუჟინი ხელმძღვანელობდა. მისი ინტერესი ფოტოგრაფიისადმი გაღვივდა, როდესაც პირველი კოდაკის დეტექტივის ფოტოკამერა შეიძინა. მან მალევე გაცვალა იგი სპიდო გომონზე, რამაც მას უფრო მეტი შემოქმედებითი თავისუფლება მისცა. 1900 წლისთვის ის უკვე ძალიან ნაყოფიერად მუშაობდა და ამ წელს გამართული პარიზის მსოფლიო ექსპოზიციის დოკუმენტურ მასალას აგროვებდა. 1904 წელს მისი ნამუშევრები რეგულარულად გამოიცემოდა ჟურნალებში „La Vie au Grand Air“, „La Vie Illustrée“ და „L'Illustration“. ↑ Leon Gimpel. luminous-lint.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-02-12. ციტირების თარიღი: 2009-08-03.
სულების გამოძახება

სულების გამოძახება — მკითხაობის ერთ-ერთი ყველაზე სახიფათო, მაგრამ გავრცელებული მეთოდი. სპირიტული სეანსის მონაწილეები იკრიბებიან, რათა გამოიძახონ გარდაცვლილი ადამიანის სული. ხშირად, მაგრამ არ არის აუცილებელი, სეანსზე იმყოფება მედიუმი. სულების გამოძახება სხვადასხვა ქვეყნებში ხდება სხვადასხვანაირად. „მკვდრების დიალოგი“, გარდაცვლილებთან საუბრების ჩანაწერების წიგნი, გამოიცა ინგლისში, 1760 წელს. სპირიტული სეანსების მოყვარული იყო მერი ტოდ ლინკოლნი, რომელიც, შვილის დაღუპვის შემდეგ, ასეთ შეკრებებს თეთრი სახლის შენობაში ატარებდა. შეკრებებს მისი ქმარიც, აბრაამ ლინკოლნი ესწრებოდა. ამასთან, სხვადასხვა ორგანიზაციის (მაგალითად, სეიბერტის კომისიის საქმიანობას წარმოადგენდა სეანსების სახით მომხდარი თაღლითობების გამოვლენა. მაგიდასთან ჯდება ერთი ან მეტი კაცი (აუცილებლად უნდა იყოს მედიუმი), რომლებიც სპეციალური დაფით იწყებენ სულების გამოძახებას. დაფა ხშირ შემთხვევაში შელოცვილი ქაღალდია, რომელზეც რამდენიმე რიგში დაწერილია ასოები, ციფრები და ორი აუცილებელი პასუხი „კი“ და „არა“. სულების გამოძახების დროს ასევე უნდა იდოს გარკვეული საგანი, რომელიც მიუთითებს მედიუმს შემდეგ ასოზე ან ციფრზე. ხშირად ასეთი საგანი არის უბრალო დანა ან გადაბრუნებული თეფში, რომელზეც ჭვარტლით გამოსახავენ ისრის ფორმის ზოლს. მაგიდაზე აუცილებლად უნდა იდოს სანთლები ან ასანთი, პური, წყალი, მარილი და სარკე. ასევე სეანსის ყველა მონაწილემ უნდა მოიხსნას მეტალისგან დამზადებული ყველა აქსესუარი. ოთახში დაუშვებელია კატის ყოფნა. სპირიტიზმი მკითხაობა სული ↑ Lyttleton, George; Montegue, Eizabeth (1760) Dialogues with the Dead. London: W. Sandby.  ↑ Telegrams from the Dead. Public Broadcasting Service (PBS) (1994). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-11-25. ციტირების თარიღი: 2024-03-18. ↑ Preliminary Report of the Commission Appointed by the University of Pennsylvania, The Seybert Commission, 1887. 1 April 2004.
თხილთაწყარო

თხილთაწყარო — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის თერჯოლის მუნიცპალიტეტში (ალისუბნის თემში), მდებარეობს მდინარე ჩხარის სათავეში. ზღვის დონიდან 440 მეტრი. თერჯოლიდან 14 კილომეტრი, ზესტაფონიდან 28 კმ, ზედა ალისუბნიდან 2 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 86 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 33. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
კაკაბაური

კაკაბაური — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის თერჯოლის მუნიცპალიტეტში (თუზის თემი), მდებარეობს მთა წიფორის სამხრეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 540 მეტრი. თერჯოლიდან 24 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 139 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 322. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
კვახჭირი

კვახჭირი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის თერჯოლის მუნიცპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ოდილაური, სარბევი). სოფელში მოქმედებს საექიმო პუნქტი და საჯარო სკოლა. კვახჭირი ისტორულ წყაროებში იხსენიება XIII საუკუნიდან. დოკუმენტის მიხედვით დავით ნარინის მეუღლე თამარ დედოფალმა ბეღე ქვაბულიძისგან შეიძინა სოფელი კვახჭირი.. 1820-იან წლებში სოფელში ცხოვრობდა 30 ოჯახი. სოფელი მდებარეობს იმერეთის დაბლობზე, მდინარე წყალწითელის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 130 მეტრი. თერჯოლიდან 35 კილომეტრი. სოფელში არის მარმარილოს საბადო. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 647 ადამიანი. სოფელში გადის რკინიგზის ხაზი სამტრედია-ხაშურის ხაზზე. არის რკინიგზის ბაქანი. სოფელში გადის სახელმწიფოებრივი მნიშვნელობის გზა ქუთაისი-ვარციხე. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 491. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ ე. გვენეტაძე, გ. გაგუა „საჯავახოს მხარე“ „პარალელი“ N5, გვ. 218 — თბილისი, 2013 წ. ISSN 0235-8417 ↑ ჟაკ ფრანსუა გამბა, „მოგზაურობა ამიერკავკასიაში“ გვ. 168 — „განათლება“, თბილისი, 1987 ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
კალიაკრის ბრძოლა

კალიაკრის ბრძოლა — რუსეთ-ოსმალეთის ომის დამამთავრებელი საზღვაო ბრძოლა. გაიმართა 1791 წლის 11 აგვისტოს ბულგარეთის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, შავი ზღვის სანაპიროზე, კალიაკრის კონცხთან. რუსულმა ესკადრამ (16 სახაზინო ხომალდი, 2 ფრეგატი, 19 დამხმარე გემი) კონტრადმირალ თედორე უშაკოვის სარდლობით დაამარცხა ოსმალეთის ფლოტი (18 სახაზინო გემი, 17 ფრეგატი, 43 დამხმარე გემი), რომელსაც სანაპირო ბატარეები იცავდა. ამ გამარჯვებამ ხელი შეუწყო 1791 წელს იასის საზავო ხელშეკრულების დადებას. Naval wars in the Levant 1559-1853 (1952) - R. C. Anderson ISBN 1-57898-538-2
კანივის წყალსაცავი

კანივის წყალსაცავი (უკრ. Канівське водосховище) — წყალსაცავი მდინარე დნეპრზე, უკრაინის კიევისა და ჩერკასის ოლქების ტერიტორიაზე. შეიქმნა 1972 წელს კანივის ჰესის კაშხალით. ფართობი 675 კმ². მოცულობა 2,6 კმ³, სიგრძე 162 კმ., მაქსიმალური სიგანე დაახლოებით 5 კმ, საშუალო სიღრმე 4,4 მ. იყენებენ ტრანსპორტისათვის, ენერგეტიკისა და ირიგაციისათვის. კანივის წყალსაცავი ↑ კანევის წყალსაცავი // ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 365.
კაპუასი

კაპუასი (ინდონ. Sungai Kapuas) – მდინარე კუნძულ კალიმანტანის დასავლეთ ნაწილში. უდიდესი მდინარე ინდონეზიაში. სიგრძე 1040 კმ., აუზის ფართობი 97 ათ. კმ2. სათავე აქვს ბოვენკაპუას ქედზე. ზემოთში (165 კმ-მდე) მთის მდინარეა. ქვემოთ მიედინება დაჭაობებულ ვაკეზე. შესართავთან ქმნის დელტას. ერთვის სამხრეთ ჩინეთის ზღვას. უხვწყლიანია მთელი წლის მანძილზე. კაპუასი კუნძულ კალიმანტანის შიგა რაიონების ძირითადი სატრანსპორტო არტერიაა. განვითარებულია თევზჭერა. გამოიყენება ხე-ტყის დასაცურებლად. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 389.
ალონსო კანო

ალონსო კანო (ესპ. Alonzo Cano; დ. 19 მარტი, 1601, გრანადა, ესპანეთი — გ. 3 სექტემბერი 1667, იქვე) — ესპანელი მოქანდაკე და ფერმწერი, ბაროკოს წარმომადგენელი. 1616 წლიდან სწავლობდა სევილიაში, 1637 წლამდე იქვე მუშაობდა. კანოს პოლიქრომული პლასტიკა (წმინდანთა სტატუები და ბიუსტები გრანადის ტაძრისათვის, 1658–1660) მონუმენტურია, გამოირჩევა ექსპრესიულობით, ნაკლებ თვითმყოფია მისი ფერწერა, რომლისთვისაც დამახასიათებელია იდეალიზაცია, გარეგნული სილამაზე და იტალიური ხელოვნების გავლენა. 1703 წელს კანოს პროექტით (არქიტექტორი. ხ. გრანადოსი) აიგო გრანადის ტაძრის დასავლეთი ფასადი. ქრისტე და სამარიტელი, 1640 ჯვარცმა, 1646 წმ. ვინსენტ ფერერი, c. 1644 წმ. ბერნარდი, c. 1656–60 ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 369. Gómez Moreno, Manuel. Alonso Cano, escultor. Archivo Español de Arte y Arqueología. Madrid: 1926, Nº 2.p. 195. Gómez Moreno, Mª Elena. Alonso Cano. Granada: 1954. pp. 34-35 y 66-67. Martínez Chumillas, Manuel. Alonso Cano. Pintor, escultor y arquitecto. Madrid: 1949 შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ალონსო კანო“ ვიკისაწყობში. Paintings of Alonzo Cano on Insecula Alonso Cano on Artcyclopedia Jusepe de Ribera, 1591-1652, a full text exhibition catalog from The Metropolitan Museum of Art, which includes material on Alonso Cano (see index) ↑ 1.0 1.1 The Fine Art Archive — 2003. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q10855166"></a> ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 https://www.oxfordreference.com/view/10.1093/oi/authority.20110803095546435 ↑ Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ 4.0 4.1 Union List of Artist Names <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q110250907"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2494649"></a> ↑ datos.bne.es: El portal de datos bibliográficos de la Biblioteca Nacional de España — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q50358336"></a> ↑ RKDartists <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17299517"></a> ↑ Stratton S. Cano, Alonso // Grove Art Online / J. Turner — [Oxford, England], Houndmills, Basingstoke, England, New York: OUP, 2018. — doi:10.1093/GAO/9781884446054.ARTICLE.T013696 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q217595"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q56691875"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q103895828"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q810196"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q21431157"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1547776"></a> ↑ Brozović D., Ladan T. Hrvatska enciklopedija — LZMK, 1999. — 9272 გვრ. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1264934"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q429032"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18446"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1789619"></a>
ანტონიო კანოვას დელ კასტილიო

ანტონიო კანოვას დელ კასტილიო (ესპ. Antonio Cánovas del Castillo; დ. 8 თებერვალი, 1828, მალაგა, ესპანეთი — გ. 8 აგვისტო, 1897, სანტა-აგედა, ესპანეთი) – ესპანეთის სახელმწიფო მოღვაწე, მწერალი, ისტორიკოსი. მონაწილეობდა ე.წ. მანსანერასის პროგრამის (1854 წ.) შემუშავებაში, რომელიც ითვალისწინებდა დამფუძნებელი კორტესის მოწვევას, გადასახადების შემცირებას, სახალხო მილიციის შექმნას. 1857 კადისის გუბერნატორი, 1864 წელს ფინანსთა მინისტრი. 1868–1874 წწ. მეხუთე რევოლუციის დროს რესპუბლიკის წინააღმდეგ გამოდიოდა. 1874 წელს რესტავრაციის ერთ-ერთი სულისჩამდგმელი. კონსერვატიული პარტიის დამაარსებელი (1875 წ.) და ლიდერი. 1875–1881, 1884–1885, 1890–1892 და 1895–1897 წლებში ესპანეთის პრემიერ-მინისტრი. ხელი შეუწყო ესპანეთში კონსტიტუციური მონარქიის განმტკიცებას. მოკლა იტალიელმა ანარქისტმა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 369.
კანტაბრიის მთები

კანტაბრიის მთები (ესპ. Cordillera Cantabrica) — მთები ესპანეთის ჩრდილოეთ ნაწილში, ბისკაიის ყურის სამხრეთი ნაპირის გასწვრივ, სიგრძე დაახლოებით 500 კმ. სიმაღლე 2648 მ-მდე (მთა ტორე-დე-სერედო). ჩრდილოეთი კალთები ციცაბოა, სამხრეთი — დამრეცი. კანტაბრიის მთების დასავლეთი ნაწილი აგებულია — პალეოზოური კვარციტებით, მარმარილოთი, კირქვებით; აღმოსავლეთი ნაწილი — მეზოზოური კირქვებით, ქვიშაქვებითა და დოლომიტებით. განვითარებულია კარსტი. წიაღისეულიდან მოიპოვება ქვანახშირი, რკინა, პოლიმეტალები. ჰავა ნოტიოა. ნალექები 1000 მმ-ზე მეტი წელიწადში. ჩრდილოეთ კალთებზე ფართოფოთლოვანი და შერეული ტყეებია, სამხრეთ კალთებზე — მარადმწვანე და ფოთოლმცვენი ბუჩქნარი, 1600-1800 მეტრზე მაღლა — სუბალპური ბუჩქნარი და ალპური მდელოა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 371.
კარლისტები

კარლისტები (ესპ. Carlismo) — პოლიტიკური მიმდინარეობის წარმომადგენლები ესპანეთში, ეყრდნობოდნენ სამღვდელოებას, არისტოკრატიასა და სამხედრო ზედაფენებს. კარლისტები ეწოდათ ესპანეთის ტახტის პრეტენდენტის დონ კარლოს უფროსის სახელისაგან. კარლისტებმა XIX საუკუნის 30-70-იან წლებში გააჩაღეს კარლისტური ომები. შემდგომში ე.წ. ტრადიციონალისტური მოძრაოპბის ფორმით მხარს უჭერდნენ რეაქციულ ძალებს. მონაწილეობდნენ 1936 წლის 18-19 ივლისის ფაშისტურ ამბოხებაში, თანამშრომლობდნენ ფრანსისკო ფრანკოსთან, ზოგიერთი მხარს უჭერდა ესპანეთის მომავალ მეფეს ხუან კარლოსს, რომელიც 1969 წელს ფრანკოს წინადადებით მის მემკვიდრედ დაამტკიცეს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 408.
კარლისტური ომები

კარლისტური ომები — დინასტიური ომები ესპანეთის ბურბონთა ორ შტოს შორის 1833-1840 და 1872-1876 წწ. I კარლისტური ომი დაიწყო 1833 წლის 4 ოქტომბერს ფერდინანდ VII-ის სიკვდილის შემდეგ, როდესაც აბსოლუტიზმის მომხრე თავადაზნაურობამ კარლ IV-ის შვილის, დონ კარლოს უფროსის ხელმძღვანელობით მოაწყო აჯანყება ქ. ტალავერაში მარია კრისტინას (ისაბელ II-ის რეგენტი) წინააღმდეგ. კარლისტები ძირითადად პარტიზანულ ომს აწარმოებდნენ. 1837 წელს კარლისტების 14-ათასიანი ჯარი დონ კარლოს უფროსის მეთაურობით შეეცადა აეღო მადრიდი ამ ოპერაციის ჩაშლის შემდეგ კარლისტების მოძრაობა შენელდა. II ომი კარლისტებმა 1872 წელს წამოიწყეს. ისინი შეეცადნენ გაემეფებინათ დონ კარლოს უფროსის შვილიშვილი — დონ კარლოს უმცროსი. ვატიკანისა და ევროპის ზოგიერთი ქვეყნის რეაქციული წრეების დახმარებით მათ შეძლეს კატალონიისა და ვალენსიის დაპყრობა. მაგრამ რამდენიმე დამარცხების შემდეგ იძულებული გახდნენ ფარხმალი დაეყარათ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 408.
პაბლო კასალსი

პაბლო კასალსი (ესპ. Pablo Casals; დ. 29 დეკემბერი, 1876, ვენდრელი, ესპანეთი — გ. 22 ოქტომბერი, 1973, სან-ხუანი, პუერტო-რიკო) — ესპანელი ვიოლონჩელისტი, დირიჟორი, კომპოზიტორი და საზოგადო მოღვაწე. მისი როგორც ვირტუოზი შემსრულებლის, დებიუტი შედგა 1899 წელს პარიზში. 1901 წლიდან ტრიუმფით გამოდიოდა მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში (1905-1913 წწ. რუსეთში). უკრავდა ტრიოში ალფრედ კორტოსა და ჟაკ ტიბოსთან ერთად. კასალსმა ხანგრძლივი საშემსრულებლო მოღვაწეობით ეპოქა შექმნა სავიოლონჩელო ხელოვნებაში. 1920 წელს ბარსელონაში ჩამოაყალიბა სიმფონიური ორკესტრი, 1924 წელს მუსიკალური საზოგადოება, რომელსაც ხელმძღვანელობდა 1936 წლამდე. 1939 წლიდან ცხოვრობდა საფრანგეთში. 1950 წლიდან ეწყობოდა კასალსის სახალხო ფესტივალები. 1957 წლიდან მრავალ ქვეყანაში იმართება კასალსის სახელობის სახელობის ვიოლონჩელისტთა საერთაშორისო კონკურსები (პირველი მოეწყო პარიზში). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 422.
ალეხანდრო კასონა

ალეხანდრო კასონა (ალეხანდრო როდრიგეს ალვარესი; ესპ. Alejandro Rodriguez Alvarez; დ. 23 მარტი, 1903, ბესულიე, ასტურია — გ. 24 სექტემბერი, 1965, მადრიდი) — ესპანელი დრამატურგი. 1931 წელს მადრიდში ჩამოაყალიბა სახალხო თეატრი. სტუდენტებისაგან შემდგარი დასით მოიარა ესპანეთის მრავალი სოფელი. 1939–1963 წლებში ემიგრაციაში იყო არგენტინაში. ალეხანდრო კასონა ძირითადად ცნობილია ლირიკული დრამებითა და კომედიებით, რომელთაგან აღსანიშნავია: „კვლავ ეშმაკი“ (1935) „გაზაფხულზე აკრძალულია თავის მოკვლა“ (1937) „შვიდი კივილი ოკეანეში“ (1952) „მესამე სიტყვა“ (1954) „ოქროს დეზების კავალერი“ (1965) კასონას პიესა „ხეები ზეზეულად კვდებიან“ (1949 წ.) იდგმებოდა კ. მარჯანიშვილის სახელობის სახელმწიფო თეატრში (1957 წ.). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 425.
მილსადენი (საიდუმლო მასალები)

მილსადენი (Conduit) — ამერიკული ზებუნებრივი და სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის სერიალ საიდუმლო მასალების პირველი სეზონის მეოთხე ეპიზოდი, რომელიც ეთერში გავიდა 1993 წლის 1 ოქტომბერს. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ოკობოჯის ტბის პარკთან მდებარე სახლიდან ქარება გოგონა რუბი მორისი. ვაშინგტონში ბლევინსი ეუბნება სკალის მალდერის დაზე, რომელიც გაქრა 21 წლის წინ. მალდერი უხსნის სკალის, რომ სიუ სიტიში 1967 წელს უკვე მომხდარა ადამიანთა გაქრობის მოვლენები, რაშიც, მისი აზრით, ამო-ების ხელი ურევია. სიუ სიტიში ჩასულები, აგენტები ისმენენ სხვადასხვა მცდარ ისტორიას რუბის გაქრობაზე, მაგრამ ყველა ადანაშაულებს რუბის მეგობარ ბიჭს, გრეგს, რომელმაც, მათივე თქმით, დააფეხმძიმა რუბი. აგენტები მას ვერ პოულობენ, მაგრამ ზოგიერთი ურჩევს, ოკაბოჯიზე ეძებონ იგი. პარალელურად რუბის უმცროსი ძმა კევინი აკეთებს ჩანაწერებს, რომლებიც აღმოჩნდება სახელმწიფოს საიდუმლო სატელიტური სიგნალების ჩანაწერები და ხელისუფლების აგენტები ეძებენ მორისების სახლში ნებისმიერ დოკუმენტს, რომელიც მოწმობს მათ ქმედებებზე. მალდერი და სკალი ტბასთან აღმოაჩენენ ქვიშას, რომელიც შუშად არის ქცეული. რამდენიმე საათის შემდეგ ისინი პოულობენ მკვდარ გრეგს, რომელსაც ხელში აქვს ჩანაწერი მითითებით, რომ მან დააფეხმძიმა ტესა და არა რუბი. მორისის სახლში დაბრუნებული აგენტები აღმოაჩენენ კევინის მიერ იატაკზე დაწერილ სიმბოლოებს, ზედხედით კი ისინი ადგენენ რუბის სახეს. ტბაზე დაბრუნებულები, მალდერი და სკალი პოულობენ რუბისაც და კევინსაც. რუბი ამბობს, რომ გატაცებაზე არაფრის თქმას აპირებს. ვაშინგტონში დაბრუნებული სკალი ისმენს ფირებს, რომლებზეც ჩაწერილია მალდერის საუბრები ჰიპნოზის დროსაც, როდესაც ის ცდილობდა თავისი დის გატაცების ისტორიის გახსენებას. Conduit — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
კვაშხიეთი

კვაშხიეთი — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარეში, ონის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ბოყვა, ზვარეთი, ზუდალი, ხეითი). მდებარეობს მდინარე ხეორის (რიონის მარცხენა შენაკადი) ნაპირზე, ზღვის დონიდან 960 მეტრზე, ქალაქ ონიდან დაშორებულია 9 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 30 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 490. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
კომანდელი

კომანდელი — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ონის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: სომიწო, სხიერი, ქორთა, ქრისტესი, ხირხონისი), მდებარეობს მდინარეების რიონისა და ჯეჯორის შესართავთან, ზღვის დონიდან 880 მეტრი, ონიდან 2 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 55 ადამიანი. სოფელი წყაროებში პირველად მოიხსენიება XVIII საუკუნეში. ვახუშტი ბაგრატიონის მიერ შედგენილ რუკაზე (XVIII ს.) აღნიშნულია გამყრელიძის სახელწოდებით. კომანდელში შემორჩენილია ფეოდალური ხანის ციხის ნანგრევები. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 599. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ Ethnic composition of Georgia 2014 ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II