laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ინდონეზიის გერბი

ინდონეზიის სახელმწიფო გერბი (ინდონ. Garuda Pancasila) — ინდონეზიის ერთ–ერთი ეროვნული სიმბოლო. მისი ძირითადი ნაწილი უჭირავს მითოლოგიურ ფრინველ გარუდას ჰერალდიკური ფარითა და ფეხებით დაჭერილი გრაგნილით. ფარის ხუთი ემბლემა განასახიერებს პანჩასილას — ინდონეზიის ეროვნული ფილოსოფიის ხუთ ძირითად პრინციპს. გარუდას ბრჭყალებით უჭირავს თეთრი ლენტის გრაგნილი, რომელზეც ინდონეზიის სახელმწიფო დევიზი Bhinneka Tunggal Ika წერია შავი ტექსტით, რაც დაახლოებით ითარგმნება როგორც „ერთიანობა მრავალფეროვნებაში“. გერბის ავტორია პონტიანაკის უკანასკნელი სულთანი ჰამიდ II. იგი მოწონებულ იქნა სუკარნოს მიერ, რომელმაც ის 1950 წლის 11 თებერვალს სახელმწიფო გერბად დაამტკიცა. ინდონეზიის დროშა ინდონეზიის ჰიმნი Department of Information, Republic of Indonesia (1999) Indonesia 1999: An Official Handbook (No ISBN) ↑ State Emblem. Indonesia.go.id. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 9 აპრილი 2012. ციტირების თარიღი: 23 March 2012.
მაკი ფუმიჰიკო

ფუმიჰიკო მაკი (槇文彦) (6 სექტემბერი, 1928, ტოკიო) — იაპონელი არქიტექტორი. თავდაპირველი განათლება ტოკიოს უნივერსიტეტში მიიღო, შემდეგ კრანბრუკის ხელოვნების აკადემიაში გადადის მიჩიგანში, ბოლოს კი ჰარვარდის დიზაინის სკოლაში. მუშაობდა სკიდმორ, უვინგს ენდ მერილისთვის ნიუ-იორკში და სერტ ჯეკსონ ენდ ასოშიეტს-ისთვის კემბრიჯში. 1965 წელს შექმნა კომპანია "მაკი ენდ ასოშიეტს". 1960 წელს იაპონიაში ბრუნდება მეტაბოლიზმის ჯგუფის დაარსებაში დასახმარებლად. საკუთარ ნამუშევრებში ხშირად იყენებს ლითონისა და მინის მასალას. 1993 წელს პრიცკერის პრემია მიიღო პრაღის ციხესიმაგრეში გამართულ ცერემონიაზე. სპირალი (1985, ტოკიოში.) მაკუჰარი მესე (1989, ჩიბაში.) ტოკიოს საქალაქო გიმნაზიუმი (1991, სენდაგაია, ტოკიო) ტვ ასაჰი (2003, ტოკიო.) მილდრედ ლეინ კემპერის ხელოვნების მუზეუმი (2006, სენტ-ლუისი) ისმაილი იმამათის დელეგაცია, ოტავა აღა ხანის მუზეუმი, ტორონტო გაეროს ახალი შენობა ნიუ-იორკში ტაუერი 4, ახალი მსოფლიო სავაჭრო ცენტრი ნიუ-იორკში პრიცკერის პრემიის ოფიც. საიტი - ფუმიჰო მაკი დაარქივებული 2008-06-05 საიტზე Wayback Machine. მაკი და პარტიონების ოფიც. საიტი
პანტიანის წმინდა გიორგის ეკლესია

პანტიანის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ პანტიანში. მდებარეობს სოფლის აღმოსავლეთით, ერთ კილომეტრზე, პანტიანის ხევის მარჯვენა ფერდობზე. თარიღდება განვითარებული ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (8 X 5,15 მ), ნაგებია რიყის ქვით. რიგებს შუა წყობაში ჩართულია ქვიშაქვის ნატეხი ქვებიც. შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილშია. ნახევარწრიული აფსიდი გადახურულია დადაბლებული კონქით, რომელიც დარბაზის მხარეს შემოფარგლულია კოლოფა თაღით. აფსიდის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია, რომლის მრუდხაზოვან გადახურვას გარედან, ხვრელობთან პატარა „შუბლი“ აქვს. სარკმლის მარცხნივ პატარა ნიშია, რომელსაც ორსაფეხურიანი გადახურვა აქვს. სამხრეთ კედელში (შემორჩენილია მხოლოდ ქვედა ნაწილი) ერთი სარკმელია. აღმოსავლეთ ფასადზე სარკმელს აქვს ქვიშაქვის მრგვალი არქიტრავი, რომელზეც გამოსახულია წრეში ჩასმული რელიეფური ჯვარი. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 183-184.
ინდონეზიის ეროვნული პარკების სია

სტატიაში მოცემულია ინდონეზიის ეროვნული პარკების სია. ქვეყანაში არსებული 50 ეროვნული პარკიდან 6 იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაშია შესული, 6 ბიოსფერულ ნაკრძალთა მსოფლიო ქსელში, 3 მათგანი კი ჭარბტენიანი ტერიტორიაა და რამსარის კონვენციით მინიჭებული აქვს საერთაშორისო მნიშვნელობა. 9 პარკი საზღვაოა. ინდონეზიის ეროვნულ პარკთა პირველი ჯგუფი 1980 წელს შეიქმნა. ეს რიცხვი გამუდმებით იზრდება და 2003 წელს 41 შეადგინა. 2004 წელს მოხდა მნიშვნელოვანი გაფართოება და შეიქმნა კიდევ 9 პარკი, შედეგად, მათმა საერთო რიცხვმა 50-ს მიაღწია. ალას-პურვო ბალურანი ბრომო-ტენგერ-სემერუ გუნუნგ-სიერმაი გუნუნგ-გედე-პანგრანგო გუნუნგ-ჰალიმუნი კარიმუნჯავა გუნუნგ-მერბაბუ კეპულაუან-სერიბუ მერუ-ბეტირი უჯუნგ-კულონი ბეტუნგ-კერიჰუნი ბუკიტ-ბაკა-ბუკიტ-რაია დანაუ-სენტარუმი გუნგუნგ-პალუნგი კაიან-მენტარანგი კუტაი საბანგაუ ტანჯუნგ-პუტინგი აკეტაჯავე-ლოლობატა მანუსელა ბანტიმურუნგ-ბულუსარაუნგი ბოგანი-ნანი-ვარტაბონე ბუნაკენი კეპულუან-ტოგეანი ლორე-ლინდუ რავა-აოპა-ვატუმოჰაი ვაკატობი ბატანგ-გადისი ბერბაკი ბუკიტ-ბარისან-სელატანი ბუკიტ-დუაბელასი ბუკიტ-ტიგაპულუჰი გუნუნგ-ლიოსერი კერინჩი-სებლატი სემბილანგი სიბერუტი ტესო-ნილო ვაი-კამბასი ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ინდონეზიის ეროვნული პარკების სია ინდონეზიის ეროვნული პარკების ოფიციალური სია ინდონეზიის ეროვნული პარკების ოფიციალური გეოგრაფიული მდებარეობა დაარქივებული 2012-12-26 საიტზე Wayback Machine. Lestari Hutan Indonesia (LHI) დაარქივებული 2010-04-20 საიტზე Wayback Machine. , NGO dedicated for nature conservation and community development UNEP-WCMC: World Database on Protected Areas. List of National Parks in Indonesia[მკვდარი ბმული] ↑ National Parks in Indonesia. ციტირების თარიღი: 2009-12-17. ↑ Indonesian Ministry of Forestry დაარქივებული 2010-03-15 საიტზე Wayback Machine. , Retrieved 2010-01-08 ↑ WWF:Indonesia establishes 1.3 million hectares of Protected Areas, Retrieved 19 February 2010 ↑ Ujung Kulon National Park. UNESCO. ციტირების თარიღი: 2007-09-30. ↑ Betung Kerihun National Park (Transborder Rainforest Heritage of Borneo). UNESCO. ციტირების თარიღი: 2007-10-03. ↑ Komodo National Park. UNESCO. ციტირების თარიღი: 2007-09-30. ↑ Lorentz National Park. UNESCO. ციტირების თარიღი: 2007-09-30. ↑ UNESCO tentative list, Retrieved 2009-09-28 ↑ Rare Pride helps Togean Islands Establish National Park. ციტირების თარიღი: 2007-09-30.[მკვდარი ბმული] ↑ World Heritage Tentative List: Taka Bonerate National Park. UNESCO. ციტირების თარიღი: 6 April 2010. ↑ World Heritage Tentative List: Wakatobi National Park. UNESCO. ციტირების თარიღი: 6 April 2010. ↑ Indonesia Declares Batang Gadis ეროვნული პარკი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-11-10. ციტირების თარიღი: 2007-09-29. ↑ 13.0 13.1 13.2 Tropical Rainforest Heritage of Sumatra. UNESCO. ციტირების თარიღი: 2007-09-30. ↑ Indonesia Declares Tesso Nilo National Park. ციტირების თარიღი: 2010-01-08.
პროპაგანდა ფიდე

პროპაგანდა ფიდე (ლათ. სრული დასახელება Sacra Congregatio de Propaganda Fide, რწმენის პროპაგანდის წმინდა კონგრეგაცია) — რომის კათოლიკური ეკლესიის სამისიონერო ორგანიზაცია. შეიქმნა რომის პაპის გრიგოლ XV-ს 1622 წლის 22 ივნისის ბულას საფუძველზე. 1988 წელს პაპმა იოანე პავლე II-მ მოახდინა კონგრეგაციის რეორგანიზაცია, რის შედეგადაც იგი გადაკეთდა ხალხთა ევანგელიზაციის კონგრეგაციად (Congregatio pro Gentium Evangelizatione). XVII საუკუნის 20-ანი წლებიდან საქართველოში კათოლიკე მისიონერები იწყებენ ჩამოსვლას. მათ აგზავნიდა „პროპაგანდა ფიდე“, რომელიც მოწოდებული იყო კათოლიციზმის ქადაგებით გაეზარდათ რომის პოლიტიკური გავლენა ახლოაღმოსავლეთის ქვეყნებში და ადგილზე შეესწავლათ ირანთან დამაკავშირებელი სავაჭრო მარშრუტები. მისიონერებმა თავდაპირველად გორში დაიდეს ბინა, მაგრამ ქართლში როსტომის გამეფების შემდეგ ოდიშში გადაინაცვლეს, სადაც ლევან II დადიანი მათ საუკეთესო პირობებს ჰპირდებოდა. მისიის ოდიშში გადატანის იდეა, როგორც ჩანს, ნიკიფორე ჩოლაყაშვილს ეკუთვნოდა. „პროპაგანდა ფიდეს" არქივში უამრავი მასალაა დაცული საქართველოს შესახებ. მისიონერები ჰყვებიან ქართულ კულტურაზე, გეოგრაფიაზე, პოლიტიკაზე. საცავში ინახება ქართველი მეფეებისა და რომის პაპის მიმოწერა, არსებობს 1600 წლით დათარიღებული ხის დაფა ქართული დამწერლობის ნიმუშით და კიდევ უამრავი მასალა, 1633 წლიდან მოყოლებული 1900-იან წლებამდე. Sacred Congregation of Propaganda The Sacred Congregation de Propaganda Fide (1622-1922) ლევან II დადიანი და კათოლიკე მისიონერები წმინდა ნინო წმინდა პეტრეს ტაძარში
გევინ ჰარისონი

გევინ ჰარისონი (ინგლ. Gavin Richard Harrison; დ. 1963) — ბრიტანელი დრამერი და პერკუსიონისტი. ცნობილია, როგორც ჯგუფების Porcupine Tree და კინგ კრიმსონი წევრი. მასზე დიდი გავლენა იქონია სტივ პორკაროსა და ჯეფ გედის მუსიკამ. ოფიციალური საიტი გევინის გვერდი საიტზე Drummerworld.com კითხვები დრამერობის შესახებ დაარქივებული 2011-09-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ Discogs — 2000. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q504063"></a> ↑ https://www.discogs.com/artist/386961-Gavin-Harrison
რიჩარდ არმიტიჯი

რიჩარდ კრისპინ არმიტიჯი (ინგლ. Richard Crispin Armitage, დ. 22 აგვისტო, 1971) — ინგლისელი მსახიობი. ცნობილია ჯონ თორნტონის როლით სატელევიზიო სერიალში „ჩრდილოეთი და სამხრეთი“. პიტერ ჯექსონის ფილმების სერიაში „ჰობიტი“ ასრულებს თორინ მუხისფარის როლს. რიჩარდ არმიტიჯი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
გაეტანო დ’აგოსტინო

გაეტანო დ'აგოსტინო (იტალ. Gaetano D'Agostino; დ. 3 ივნისი, 1982, პალერმო, იტალია) — ყოფილი იტალიელი ფეხბურთელი, პოზიციით ნახევარმცველი. ამჟამად არის იტალიური საფეხბურთო კლუბ ვირტუს ფრანკავილას მწვრთნელი. უკანასკნელად თამაშობდა იტალიურ კლუბ ლუპა-რომაში. გაეტანომ კარიერა მშობლიურ პალერმოში დაიწყო, სადაც ბრწყინვალედ გამოდიოდა, რის გამოც დედაქალაქიდან შეამჩნიეს და რომაში წაიყვანეს, თუმცა მისი რონაული ოცნება ვერ ასრულდა, რადგან იქ თითქმის უსაქმოდ იყო, ამიტომაც იგი მალევე სერია ბ-ს კლუბ ბარიში გადავიდა, სადაც უკეთესად მოერგო. ორი სეზონის შემდეგ იგი ისევ დედაქალაქში დაბრუნდა და ამჯერადაც ამაო აღმოჩნდა მისი რომაში დაბრუნება, სადაც ორი სეზონი თითქმის უსაქმოდ იყო ისევ, მანამ სანამ მესინაში არ გადავიდა. სიცილიაზე მან ერთი ბრწყინვალე სეზონი ჩაატარა და დონით უფრო მაღალი გუნდისგან უდინეზესგან მოუვიდა შეთავაზება და ის რა თქმა უნდა დათანხმდა. ფრიულის გუნდში გაეტანომ ძალიან ძლიერი ცენტრი შექმნა გიოკხან ინლერის ტანდემთან ერთად. ხოლო 2008/09 სეზონში ის სერია ა-ს ერთ-ერთი საუკეთესო ნახევარმცველიც იყო, რის გამოც მას შანსი ჰქონდა რომ ან ტურინის იუვენტუსში ანდაც მადრიდის რეალში გადასულიყო, თუმცა იმის გამო რომ უდინეზემ მაღალი ფასი დაადო მის გადმობირებაზე უარი განაცხადეს. თითქოს ამ ყველაფერს გაეტანო უნდა გაეტეხა, მაგრამ მან ინტერვიუში განაცხადა რომ იდი კმაყოფილია რათა უდინეზეში დარჩა. 2010 წელს მან მაინც დატოვა ფრიული და ფლორენციას ჩააკითხა, სადაც ფიორენტინას ფეხბურთელი გახდა. მან ერთი კარგი სეზონი ითამაშა ფლორენციულ კლუბში, თუმცა გუნდმა რატომღაც უარი განაცხადა მის დატოვებაზე და იგი ისევ ფრიულის დაუბრუნდა. 2011 წელს კი სიენას ფეხბურთელი გახდა. გაეტანოს ყველაზე კაი სანაკრებო კარიერა U21-თან ჰქონდა, სადაც უდავოდ ლიდერი იყო გუნდის. პირველი დიდი გამოძახება კი 2009 წლის 9 ივნისს ამხანაგურ თამაში ჩრდილოეთ ირლანდიის წინააღმდეგ მოუწია. საკლუბო სერია ა (2000-2001) სანაკრებო ევროპის ჩემპიონი U21 (2004) სტატისტიკა football.it-ზე
პრიცკერის პრემია

პრიცკერის არქიტექტურული პრემია გაიცემა ყოველწლიურად ჰაიატის ფონდის მიერ არქიტექტურაში მიღწევებისთვის. დაარსდა 1979 წელს ჯეი პრიცკერის მიერ, ადმინისტრაციას პრიცკერის ოჯახი უწევს და მსოფლიოში უპირველეს არქიტექტურულ ჯილდოდ ითვლება. გამარჯვებული იღებს $100.000 ამერიკულ დოლარს; გაცილებით მნიშვნელოვანია ამ სფეროში ჯილდოს გამო მოხვეჭილი სახელი და სამშენებლო ინდუსტრიაში დეველოპერთა მიერ მათდამი ინტერესი. პრიცკერს ხშირად „არქიტექტურაში ნობელის პრემიად“ მოიხსენიებენ. 1979 ჯონსონი, ფილიპ, აშშ 1980 ბარაგანი, ლუის, მექსიკა 1981 სტირლინგი, ჯეიმზ, დიდი ბრიტანეთი 1982 როში, კევინ, აშშ 1983 იუჰ მინ პეი, აშშ 1984 მეიერი, რიჩარდ, აშშ 1985 ჰოლაინი, ჰანს, ავსტრია 1986 ბომი, გოტფრიდ, გერმანია 1987 ტანგე კენძო, იაპონია 1988 ბანშაფტი, გორდონ, აშშ, და ნიმეიერი, ოსკარ, ბრაზილია 1989 გერი, ფრენკ, კანადა 1990 როსი, ალდო, იტალია 1991 ვენტური, რობერტ, აშშ 1992 სიზა, ალვარო, პორტუგალია 1993 მაკი ფუმიჰიკო, იაპონია 1994 პორტზამპარკი, კრისტიან, საფრანგეთი 1995 ანდო ტადაო, იაპონია 1996 მონეო, რაფაელ, ესპანეთი 1997 ფენი, სვერე, ნორვეგია 1998 პიანო, რენცო, იტალია 1999 სერ ფოსტერი, ნორმან, დიდი ბრიტანეთი 2000 კოოლჰაასი, რემ, ნიდერლანდი 2001 ჟაკ ჰერცოგი და პიერ დე მერონი, შვეიცარია 2002 მარკადი, გლენ, ავსტრალია 2003 უტცონი, იორნ, დანია 2004 ზაჰა ჰადიდი, ერაყი/დიდი ბრიტანეთი 2005 მეინი, თომ, აშშ 2006 მენდეს და როშა, პაულო, ბრაზილია 2007 როჯერსი, რიჩარდ, დიდი ბრიტანეთი 2008 ჟან ნუველი, საფრანგეთი 2009 პეტერ ზუმთორი, შვეიცარია 2010 კაცუიო სეჯიმა და რუიე ნიშიცავა, იაპონია 2011 ედუარდუ სოუტუ დე მოურა, პორტუგალია 2012 ვან შუ, ჩინეთი 2013 ტოიო იტო, იაპონია 2014 სირეგუ ბანი, იაპონია 2015 ფრაი ოტო, გერმანია 2016 ალეხანდრო არავენა, ჩილე 2017 RCR Arquitectes, ესპანეთი 2018 ბალკრიშნა დოში, ინდოეთი 2019 ისოძაკი არატა, იაპონია 2020 ივონა ფარელი და შელი მაკნამარა, ირლანდია 2021 ანა ლაკატონი და ჟან-ფილიპ ვასალი, საფრანგეთი 2022 დიბედო ფრენსის კერე, გერმანია 2023 დევიდ ჩიპერფილდი, დიდი ბრიტანეთი არქიტექტურული ჯილდოების სია პრიცკერის პრემიის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2006-04-10 საიტზე Wayback Machine.
Grace for Drowning

Grace for Drowning — სტივენ უილსონის მეორე სტუდიური სოლო-ალბომი. გამოიცა 2011 წლის 26 სექტემბერს. გრემის 54-ე დაჯილდოებაზე ნომინირებული იქნა საუკეთესო მოცულობითი ჟღერადობის ალბომის კატეგორიაში. ყველა სიმღერის ავტორი — სტივენ უილსონი. ↑ Steven Wilson - Grace for Drowning - OUT NOW. gracefordrowning.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-01-06. ციტირების თარიღი: 2011-12-26. ↑ David Fricke.Grace for Drowning - Album Reviews. Rolling Stone (2011-11-22). ↑ Steven Wilson - Grace For Drowning ↑ Nominees And Winners | GRAMMY.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-12-01. ციტირების თარიღი: 2012-12-03.
Insurgentes (ალბომი)

Insurgentes — სტივენ უილსონის სადებიუტო სტუდიური სოლო-ალბომი. გამოიცა 2008 წლის 26 ნოემბერს. უილსონის თქმით, ალბომში შეტანილი ყველაზე ექსპერიმენტული სიმღერები, რაც კი მას ჩაუწერია. ყველა სიმღერის ავტორი — სტივენ უილსონი. ↑ allmusic ((( Insurgentes > Overview )) ↑ 2.0 2.1 2.2 Steven Wilson - World Press. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-01-24. ციტირების თარიღი: 2013-08-05. ↑ Album Review: Steven Wilson's 'Insurgentes' - MLive.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-03. ციტირების თარიღი: 2013-08-05. ↑ Rolling Stone, Fricke's Picks დაარქივებული 2011-07-18 საიტზე Wayback Machine. . 19 თებერვალი 2009. ↑ Sound & Vision Magazine - Steven Wilson: Insurgentes. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-05-18. ციტირების თარიღი: 2013-08-05. ↑ Steven Wilson - Insurgentes Music Reviews - The Mercury - The Voice of Tasmania. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-07-21. ციტირების თარიღი: 2013-08-05. ↑ Album reviews: Jake Owen, Steven Wilson, K'naan | recordonline.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-09-29. ციტირების თარიღი: 2013-08-05. ↑ Prog Rock of Epic Ambition. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-01-18. ციტირების თარიღი: 2013-08-05. ↑ Kscope დაარქივებული 2009-03-28 საიტზე Wayback Machine. . Retrieved on 31 ოქტომბერი 2008. ↑ No-Man - Positive momentum. Innerviews. ციტირების თარიღი: 25 მარტი 2009. ↑ 11.0 11.1 Billboard.com - Artist Chart History - Steve Wilson. Billboard. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-02-01. ციტირების თარიღი: 3 აპრილი 2009. ↑ Steven Wilson – Insurgentes – Music Charts. acharts.com. ციტირების თარიღი: 17 ნოემბერი 2009. ↑ dutchcharts.com – Steven Wilson – Insurgentes. dutchcharts.com. ციტირების თარიღი: 7 მარტი 2009. ↑ lescharts.com – Steven Wilson – Insurgentes. lescharts.com. ციტირების თარიღი: 14 მარტი 2009. ↑ musicline.de – Steven Wilson – Insurgentes. musicline.de. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-03. ციტირების თარიღი: 23 მარტი 2009.
We Lost the Skyline

We Lost the Skyline (აგრეთვე ცნობილი როგორც Transmission 7.1) — ბრიტანული პროგრესული როკ-ჯგუფ Porcupine Tree-ს საკონცერტო ალბომი, რომელიც გამოიცა 2008 წლის 18 თებერვალს. ჩაწერილია ორლანდოში (ფლორიდა), 200 მსმენელის თანდასწრებით. დისკი გამოცემულია ჯგუფის სახელით, მაგრამ კონცერტზე უკრავდნენ მხოლოდ სტივენ უილსონი და ჯონ უესლი. ინფორმაცია საიტზე Progarchives ↑ Boyd, Glen. (2011)Music Review: Porcupine Tree - We Lost The Skyline - Blogcritics Music. blogcritics.org. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 5 ივნისი 2011. ციტირების თარიღი: 6 July 2011. ↑ Sander, Ed. (2011)DPRP : CD & DVD REVIEWS. dprp.net. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 6 ივნისი 2011. ციტირების თარიღი: 6 July 2011. ↑ Porcupine Tree - We Lost the Skyline (album review) | Sputnikmusic. sputnikmusic.com (2011). ციტირების თარიღი: 6 July 2011.
Atlanta (ალბომი)

Atlanta — ბრიტანული პროგრესული როკ-ჯგუფ Porcupine Tree-ს საკონცერტო ალბომი, რომელიც გამოიცა 2010 წლის 29 ოქტომბერს. ჩაწერილია ატლანტაში (აშშ), იმავე დღეს. ვრცელდებოდა მხოლოდ ჩამოსატვირთი აუდიოჩანაწერის სახით. ინფორმაცია საიტზე Progarchives ↑ Porcupine Tree - Official Website. porcupinetree.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-07-26. ციტირების თარიღი: 2010-06-22.
ნინო ქაჯაია

ნინო ქაჯაია შეიძლება იყოს: ნინო ქაჯაია — მსახიობი ნინო ქაჯაია — ჟურნალისტი ნინო ქაჯაია — მთარგმნელი
ჯუჯა (მრავალმნიშვნელოვანი)

ჯუჯა შეიძლება იყოს: ჯუჯები — კაცუნა მითებსა და თქმულებებში ჯუჯა (შუახმელეთი) — რასა ჯ. რ. რ. ტოლკინის ლეგენდარიუმში
ინდონეზიის ადმინისტრაციული დაყოფა

ინდონეზია იყოფა პროვინციებად (ინდონ. Provinsi), პროვინციები შედგება სარეგენტოებისგან (ინდონ. Kabupaten) და ქალაქებისგან (ინდონ. Kota). პროვინციებს, რეგენტობებს და ქალაქებს ყავთ საკუთარი მთავრობები და პარლამენტი. ადგილობრივი მთავრობების შესახებ 1999 წლის კანონის მიხედვით (კანონის გადახედვა მოხდა 2004 წელს), ადგილობრივ მთავრობებს აქვთ მინიჭებული ფართო უფლება მოსილებები. თუმცა: საერთაშორისო უფლებების, თავდაცვა, საკანონმდებლო სისტემა და მონეტარულ სისტემა ექვემდება ცენტრალურ მთავრობას. 2005 წლიდან ადგილობრივი მმართველები ირჩევიან პირდაპირი არჩევნების წესით. ↑ DTE 46 / August 2000: What is regional autonomy?. Dte.gn.apc.org. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-12-31. ციტირების თარიღი: 2012-02-17. ↑ UNDP Indonesia. Undp.or.id (2009-06-25). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-09-29. ციტირების თარიღი: 2012-02-17. ↑ New Order-Style Elections for Indonesian Governors Get 2nd Look. The Jakarta Globe. ციტირების თარიღი: 2012-02-17.
პოტიომკინის საფეხურები

პოტიომკინის საფეხურები (უკრ.: Потьомкінські східці, რუს.: Потемкинская лестница) უზარმაზარი კიბეა ოდესაში, უკრაინა. საფეხურები ქალაქის ყოფილი შესასვლელი იყო ზღვის მხრიდან და მის სიმბოლოდ ითვლებოდა. მისი თავდაპირველი სახელი იყო ბულვარის საფეხურები, უზარმაზარი კიბე ან რიშელიეს კიბე. ზედა საფეხური 12.5 მ-ია სიგანით, ხოლო ქვედა - 21.7 მ. კიბის სიმაღლე 27 მეტრია და 142 მეტრზე იშლება, თუმცა გაცილებით დიდის ილუზიას ჰქმნის. კიბე იმდენად ზუსტად არის დაპროექტებული, რომ ყურებისას ოპტიკურ ილუზიას ჰქმნის. კიბებს ზემოდან დამყურე ადამიანი მხოლოდ პლატფორმებს ამჩნევს, ხოლო საფეხურები უხილავია, მაგრამ ქვემოდან მოყურე ადამიანი კი მხოლოდ საფეხურებს ხედავს, პლატფორმები კი უხილავია. კიბეს სახელი გაუთქვა სერგეი ეიზენშტეინის 1925 წლის მუნჯმა ფილმმა „ჯავშნოსანი პოტიომკინი“. მაღალი სტეპის პლატოზე განლაგებულ ოდესას ზღვის უბესთან პირდაპირი მისასვლელი სჭირდებოდა. კიბის აგებამდე ქალაქს უბესთან მხოლოდ შემოვლითი გზა და ხის ვიწრო კიბები აკავშირებდა. თავდაპირველი 200 საფეხურიანი კიბე 1825 წელს დააპროექტეს პეტერბურგელმა არქიტექტორებმა ავრაამ მელნიკოვმა და პოტემ. კიბის აგება 800.000 რუბლი ჯდებოდა. 1837 წელს გადაწყდა „მონსტრი კიბის“ აგება, რომლის მშენებლობა 1841 წელს დასრულდა. მშენებლობისთვის ინგლისელი ინჟინერი აპტონი დაიქირავეს. კიბისთვის მომწვანო-რუხი ქვა ტრიესტიდან (იმჟამად ავსტრიის ქალაქი) ჩამოიტანეს. ეროზიამ საფეხურების ქვა მალე გაანადგურა და 1933 წელს იგი მოვარდისფრო-რუხი გრანიტით შეცვალეს, ხოლო პლატფორმებზე ასფალტი დააგეს. პორტის გაფართოებისას რვა საფეხური ქვიშაში დაიკარგა, რამაც მათი საერთო რაოდენობა 192-მდე დაიყვანა, 10 პლატფორმით. კიბის მარცხენა მხარეს 1906 წელს ფუნიკულიორი აიგო, როგორც საფეხურების ალტერნატივა. 50 წლის მუშაობის შემდეგ ფუნიკულიორი დაძველდა და 1970 წელს ესკალატორით შეიცვალა. ესკალატორი 1990-იენებში მოიშალა და 2004 წელს ის ისევ ახალი ფუნიკულიორით შეიცვალა. 1955 წელს პრიმორსკის საფეხურებს პოტიომკინის საფეხურები დაარქვეს ჯავშნოსანი პოტიომკინის აჯანყების 50 წლისთავის აღსანიშნავად. უკრაინის დამოუკიდებლობის შემდეგ პოტიომკინის საფეხურებს თავდაპირველი სახელი დაუბრუნდა, თუმცა ოდესელთა უმრავლესობა მას მაინც ძველი საბჭოთა სახელით მოიხსენიებს.
პანტიანის ჯვარპატიოსნის ეკლესია

პანტიანის ჯვარპატიოსნის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ პანტიანში. მდებარეობს სოფლის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ერთ კილომეტრზე. თარიღდება VIII-IX საუკუნეებით. თავდაპირველად ეკლესია სამნავიან ბაზილიკას წარმოადგენდა. მოგვიანებით, XV-XVII საუკუნეებში გადააკეთეს. ეკლესია (12,8 X 12 მ) ნაგებია რიყისა და ნატეხი ქვით. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. იგი თავდაპირველად სვეტზე დაყრდნობილ ორთაღიან ღიობს წარმოადგენდა. ნავები ერთმანეთისგან გეგმით ჯვაროვანი სვეტების ორი წყვილითა და მათზე დაყრდნობილი თაღებით იყო გამოყოფილი. სამხრეთის ნავი აღმოსავლეთ კედელში გაჭრილი სარკმლიდან ნათდებოდა. შუა ნავი გვერდითებზე სიგანით ორჯერ მეტი იყო და აღმოსავლეთით ნალისებრი, გარედან შვერილი აფსიდით მთავრდება. აფსიდში გაჭრილი იყო ორი სარკმელი. სიგანით ნავზე ნაკლები აფსიდი მისგან ბრტყელი მხრებით იყო გამოყოფილი. ჩრდილოეთ ნავსაც აღმოსავლეთით ჰქონდა აფსიდი, რომლის ღერძზე გაჭრილი იყო ერთი სარკმელი. ნავები გადახურული იყო ცილინდრული კამარით. გადაკეთების შედეგად სამნავიანი ბაზილიკის სტრუქტურა მთლიანად დაირღვა; ამჟამად ორთაღიანი შესასვლელის ჩრდილოეთ ნაწილი მთლიანად ამოშენებულია, ხოლო მეორე ნაწილში არქიტრავით გადახურული სწორკუთხა კარია გაჭრილი. სამხრეთის ნავში ამოშენებულია სამი თაღით გახსნილი ღიობის ნაწილი. კედლის აღმოსავლეთ ნაწილში კი გაჭრილია შუა ნავთან დასაკავშირებელი საკმაოდ განიერი შეისრულთაღიანი გამოსასვლელი. მნიშვნელოვნად შეცვლილია შუა ნავი. აფსიდი ნავისგან საკმაოდ მასიური ქვის კანკელითაა გამოყოფილი. ჩრდილოეთ კედლის მთელ სიგრძეზე და სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილზე 0,4 მეტრის სისქის კედელია მიშენებული. ჩრდილოეთ კედლის დასავლეთ ნაწილში დატოვებულია ვიწრო კარი ჩრდილოეთ ნავში გასასვლელად. სამხრეთის ნავი კარიბჭედ გამოიყენეს. ლილვითა და წრეთარგით შედგენილი ლავგარდნის ფრაგმენტი მხოლოდ აღმოსავლეთ ფასადზე, საკმაოდ მასიურ შვერილ აფსიდზეა შემორჩენილი. გადაკეთებისას ეკლესიას სამხრეთიდან მიაშენეს მცირე ზომის სწორკუთხა სათავსი. ეკლესიის სამხრეთით დგას ორსართულიანი სამრეკლო (5,6 X 5,6 მ). თარიღდება XVI-XVII საუკუნეებით. ნაგებია აგურითა და რიყის ქვით. პირველი სართულის ოთხივე კედელში აგურის ნახევარწრიული თაღით დასრულებული ღიობებია. ეს სართული ცილინდრული კამარით იყო გადახურული. გუმბათოვანი მეორე სართული გეგმით რვაკუთხედია. მის წახნაგებში თითო შეისრულთაღიანი მაღალი სარკმელია. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 184.
ინდონეზიის სარეგენტოები

სარეგენტო (ინდონ. kabupaten) — ინდონეზიის პროვინციის პოლიტიკური ერთეული. ტერმინი ხანდახან ითარგმნება როგორც მუნიციპალიტეტი ან რაიონი. სარეგენტოები და ქალაქები არის ერთი დონის ადმინისტრაციული ერთეულები, თუმცა თითოეულ სარეგენტოს აქვს დედაქალაქი. სარეგენტოები იყოფა უბნებად (ინდონ. Kecamatan). ტერმინი წარმოიშვა ნიდერლანდური მმართველობის პერიოდში, როდესაც ქვეყანას რეგენტები განაგებდნენ, ისინი იყვნენ იავას ადგილობრივი ფეოდალები. ↑ Profil Daerah. Indonesian Ministry of Interior. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-12-16. ციტირების თარიღი: 2012-12-04.
ქალთა მსოფლიო ჩემპიონატი ჭადრაკში 2012

VII ტურნირი ნოკაუტ-სისტემით. 9 ნოემბერი - 3 დეკემბერი 2012 ხანტი-მანსიისკი რუსეთი 2012 წელს 64 მოჭადრაკე რუსეთის ჩრდილოეთში მდებარე პატარა ქალაქ ხანტი-მანსიისკში შეიკრიბა, რათა ნოკაუტ-სისტემით გაერკვიათ მსოფლიოს უძლიერესი მოჭადრაკე ქალის ვინაობა. ტურნირში 4 ქართველი მოჭადრაკე ჩაება. ვერცერთმა მათგანმა ჩემპიონობისათვის ბრძოლა ვერ შესძლეს. ჩემპიონობა მოულოდნელად უკრაინელმა ანა უშენინამ მოიპოვა, რომელმაც ფინალში ტაი-ბრეიკში მოუგო ბულგარელ ანტუანეტა სტეფანოვას. ქართველების შედეგები: პირველი ეტაპი ბელა ხოტენაშვილი - მარიტა არიბას-რობანია 1,5-2,5 ლელა ჯავახიშვილი - ანასტასია ბოდნარუკი 3,5-2,5 სოფიკო ხუხაშვილი - ელენე დანიელიანი 2-4 ნინო ხურციძე - ელენა დემბო 1,5-0,5 მეორე ეტაპი ლელა ჯავახიშვილი - კატერინა ლაჰნო 1,5-0,5 ნინო ხურციძე - ქსიუ ჟაო 1,5-2,5 მესამე ეტაპი ლელა ჯავახიშვილი - ჰარიკა დრონოვალი 0-5-1,5 ტექნიკური შედეგები (მეოთხედფინალიდან) მეოთხედფინალი ნახევარფინალი ფინალი
აკაში-კაიკიოს ხიდი

აკაში-კაიკიოს ხიდი (იაპონ. 明石海峡大橋 აკაში კაიკიო ო-ჰაში), აგრეთვე ცნობილი როგორც მარგალიტის ხიდი — დაკიდებული ხიდი იაპონიაში, აკაშის სრუტეზე; აერთებს მაიკოს კობეში და ივაიას ავაძის კუნძულზე, და ჰონსიუ-სიკოკუს გზატკეცილის ნაწილია. ეს ყველაზე გრძელი დაკიდებული ხიდია მსოფლიოში დღეისთვის, როგორც საერთო სიგრძით (3.911 მ), ასევე მიცი ცენტრალური ფრთის ზომით (1 991 მ). გეგმით ის ერთ-ერთია სამ ხიდთაგან ჰონსიუ-სიკოკუს მონაკვეთზე. ხიდის აგებამდე მგზავრები აკაშის სრუტეზე ბორნით გადადიოდნენ. სრუტე ხშირად შტორმიანია და 1955 წელს ძლიერი უამინდობის გამო ერთ-ერთი მორიგი ბორანი 168 მგზავრით ჩაიძირა, მგზავრების გადარჩენა ვერ მოხერხდა. ამ უბედური შემთხვევით გამოწვეული შოკითა და საზოგადოების აღშფოთების გამო იაპონიის მთავრობამ სრუტეზე დაკიდებული ხიდის გეგმის შექმნა გადაწყვიტა. თავდაპირველი გეგმით გათვალისწინებული იყო ხიდზე რკინიგზის ხაზის დამატებაც, თუმცა მშენებლობისას ეს პირობა უკუგდებულ იქნა - დარჩა მხოლოდ საავტომობილო ექვსი ხაზი. მშენებლობა 1988 წლის მაისში დაიწყო და მხოლოდ 1998 წლის 5 აპრილს დასრულდა. აკაშის სრუტე საერთაშორისო სანაოსნო გზაზეა და 1500 მეტრი სიგანის სანაოსნო ზოლს საჭიროებდა. ხიდს სამი ფრთა აქვს. ცენტრალური ნაწილი 1991 მეტრია, გარდიგარდმო ფრთები 960 მეტრია. ხიდის საერთო სიგრძე 3911 მეტრია. ცენტრალური ფრთის სიგრძე 1990 მეტრი იყო თავდაპირველად, მაგრამ 19995 წლის კობეს მიწისძვრამ იგი ერთი მეტრით დააგრძელა. ხიდი პროექტით უძლებს 286 კმ/სთ ქარის წინაღობას, 8.5 მაგნიტუდის მიწისძვრას რიხტერის შკალით და სწრაფ ზღვის დინებას. ხიდის მშენებლობა ¥ 500 მილიარდი (≈USD 5 მილიარდ) დაჯდა. ამ თანხის დაფარვას ხიდზე მგზავრობის გადასახადით გეგმავდნენ. თუმცა ეს გადასახაი იმდენად მაღალია (2.300 იენი ან $20 დოლარი), რომ მძღოლთა უმრავლესობა ნელ მაგრამ იაფ ბორანს ამჯობინებს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: აკაში-კაიკიოს ხიდი Akashi Kaikyo Bridge at Structurae