laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ინდონეზიის ტბების სია

ინდონეზიაში არის 521 ბუნებრივი ტბა და 100-ზე მეტი წყალსაცავი, სარკის საერთო ფართობით 21,000 კმ². წყლის საერთო მოცულობა კი 500 კმ³. უდიდესი ტბა, როგორც სარკის ფართობის, ასევე მოცულობის მიხედვით, არის ტობა სუმატრაზე. მისი მოცულობა 240 კმ³-ია. ტბები და წყალსაცავები გამოიყენება წყლის პირადი, ასევე კომერციული მიზნებისთვის და ეკონომიკური საქმიანობისთვის, როგორებიცაა: ირიგაცია, სატრანსპორტო, და რეკრეაცია. ასევე ისინი ხელს უწყობენ წყალდიდობის პრევენციას. სქოლიო: სქოლიო: სქოლიო: სქოლიო: სქოლიო: სქოლიო: ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ინდონეზიის ტბების სია ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 Lehmusluoto, Pasi; Badruddin Machbub (1997). National inventory of the major lakes and reservoirs in Indonesia. Edita Oy. ISBN 951-45-7237-8.  ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 Lehmusluoto, Pasi. (2003)Expedition Indodanau. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2022-12-03. ციტირების თარიღი: 2006-12-16.
ლუოდისი

ლუოდისი (ლიეტ. Luodis) — მყინვარული წარმოშობის ტბა ჩრდილო-აღმოსავლეთ ლიეტუვაში, ზღვის დონიდან 150 მ სიმაღლეზე. ფართობი 13,2 კმ². მაქსიმალური სიღრმე 18,4 მ. საშუალო სიღრმე 6,7 მ. სანაპირო ხაზის სიგრძე 28,2 კმ. ტბაში არის 2 კუნძული. ნაპირები შემოსილია სხვადასხვა მცენარეულობით. არის თევზი. ლუოდისის ტბა (ინგლისური)
ბანჯარმასინი

ბანჯარმასინი (ინდონ. Banjarmasin) — ქალაქი ინდონეზიაში, კუნძულ კალიმანტანზე, სამხრეთ კალიმანტანის რეგიონში. მდებარეობს დელტაზე, მდინარე ბარიტოსა და მარტაპურის შესართავთან. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 625 395 ადამიანს შეადგენს. ქალაქს ემსახურება საერთაშორისო აეროპორტი და ნავსადგური. ძირითადი ეკონომიკური საქმიანობებია ტრანსპორტი და კომუნიკაციები, მრეწველობა, ვაჭრობა. ინდონეზიის ქალაქების სია ოფიციალური საიტი newspaper local ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 Indonesian Minister of Home Affairs Decree Number 050-145 of 2022 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q112136164"></a> ↑ https://banjarmasinkota.bps.go.id/publication/download.html?nrbvfeve=OTYxMTZjMWZlYzNmZTdiNTQ1OGQ1MzRj&xzmn=aHR0cHM6Ly9iYW5qYXJtYXNpbmtvdGEuYnBzLmdvLmlkL3B1YmxpY2F0aW9uLzIwMTgvMDgvMTYvOTYxMTZjMWZlYzNmZTdiNTQ1OGQ1MzRjL2tvdGEtYmFuamFybWFzaW4tZGFsYW0tYW5na2EtMjAxOC5odG1s&twoadfnoarfeauf=MjAxOS0wNi0wNSAyMDoxNzoyMw%3D%3D
სოიბათიასული

სოიბათიასული — გვიანდელ ფეოდალურ საქართველოში საპოლიციო-ადმინისტრაციული აპარატის მოხელე სამეფო კარზე. სოიბათიასულის სახელო ირანული წარმოშობისაა (შახის კარზე იყო 8-9 საუკუნეები, რომელთა მოვალეობას ადგენდა სასახლეში ელჩების შემოყვანა, ფეშქაშ-მოსართმევლის წარდგენა შაჰისათვის, მისი ბრძანება-განკარგულებების შესრულება.). სოიბათიასულები ეშიკაღასბაშს ექვემდებარებოდნენ, მეჯლისის დროს სტუმრებისათვის საჭმლის მირთმევას ხელმძღვანელობდნენ, საიასაულო ფუნქციებს აღასრულებდნენ. დასტურლამალში ერთდროულად 11 საუკუნის არსებობა დასტურდება. გაბაშვილი ვ., დარბაზის რიგის მოხელენი დასტურლამალის მიხედვით, «ენიმკის მოამბე», 1942, ტ. 13; სურგულაძე ი., საქართველოს სახელმწიფოსა და სამართლის ისტორიისათვის, [ ტ.] 1, თბ., 1952; ფუტკარაძე ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 450.
სოინჯი

სოინჯი (Nigella) — ერთწლოვან ბალახოვან მცენარეთა გვარი ხარისძირასებრთა ოჯახისა. 25-მდე სახეობა ძირითადად გავრცელებულია ხმელთაშუაზღვისპირეთსა და წინა აზიაში.საქართველოში გვხვდება Nigella sativa-ს თესლებს საკაზმ-სანელებლად ხმარობენ. დამასკუტი სოინჯი (Nigella damascena) დეკორატიულია, მოლურჯო-მოიისფრო ან თეთრი ყვავილები აქვს. ჩვენში მხოლოდ იმერეთსა და კახეთში იზრდება. გვხვდება დანაგვიანებულ ადგილებში, ბაღებში, ვენახებში, ზოგჯერ ყანებში. ორივე სახეობა თაფლოვანი და სამკურნალოა (ხმარობენ ხალხურ მედიცინაში). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 451.
კავი (ენა)

კავი (სანსკრიტზე kavi ნიშნავს: პოეტს) — სალიტერატურო და ყოველდღიური ენა, რომელიც გავრცელებულია იავაზე, ბალისა და ლომბოკზე. ენა დაფუძნებულია ძველ იავურზე. კავი შეიცავს დიდი რაოდენობით სანსკრიტიდან ნასესხებ სიტყვებს. ის თანამედროვე იავურის წინაპარი ენაა. სანსკრიტიდან კავი პირდაპირი მნიშვნელობით ითარგგმნება როგორც პოეტი, თუმცა მისი გადატანითი მნიშვნელობით განათლებულ წერა კითხვის მცოდნე ადამიანს. De Casparis, J. G., Indonesian Palaeography : A History of Writing in Indonesia from the beginnings to c. AD 1500, Leiden/Koln, 1975 Florida, Nancy K., Javanese Literature in Surakarta Manuscripts: Introduction and Manuscripts of the Karaton Surakarta, Cornell Univ Southeast Asia, 1993 ISBN 0-87727-603-X Wilhelm von Humboldt’s "Über die Kawi-Sprache (On the Kawi Language)": 1836 Poerbatjaraka dan Tardjan Hadiwidjaja, 1952, Kepustakaan Djawa'. Djakarta/Amsterdam: Djambatan. Teselkin, Old Javanese (Kawi) E.M. Uhlenbeck, 1964, di dalam bukunya : "A Critical Survey of Studies on the Languages of Java and Madura", The Hague: Martinus Nijhoff Zurbuchen, Introduction to Old Javanese Language and Literature: A Kawi Prose Anthology P.J. Zoetmulder, S.O. Robson, Darusuprapta, 1995, Kamus Jawa Kuna–Indonesia, Jakarta: Gramedia dan Instituut voor Taal-, Land- en Volkenkunde (KITLV). Bekerja sama dengan S.O. Robson. Penerjemah: Darusuprapta dan Sumarti Suprayitna. ISBN 979-605-347-0 1992–1993, Bahasa parwa : tatabahasa Jawa Kuna: Yogyakarta: Gadjah Mada University Press. Bekerja sama dengan I.J. Poedjawijatna. Cetakan ulang dari edisi tahun 1954 About lontar (palmleaves manuscripts). დაარქივებული 2004-12-07 საიტზე Wayback Machine. http://www.christusrex.org/www1/pater/JPN-javanese-huruf.html დაარქივებული 2008-10-08 საიტზე Wayback Machine. http://www.joglosemar.co.id/hanacaraka/hanacaraka.html დაარქივებული 2013-07-28 საიტზე Wayback Machine.
ალას-პურვოს ეროვნული პარკი

ალას-პურვო (ინდონ. Taman Nasional Alas Purwo) — ეროვნული პარკი ინდონეზიაში. მდებარეობს ბლამბანგენის ნახევრეკუნძულზე, აღმოსავლეთ იავის პროვინციის უკიდურეს აღმოსავლეთ ნაწილში. ცნობილია ბანტენგის ველური სახეობებითა და გრაჯაკენის უბეში არსებული ტალღებზე საცურაო ადგილებით. პარკის სახელი ნიშნავს პირველ ტყეს, რაც მომდინარეობს იავური ლეგენდიდან, თითქოს ხმელეთი პირველად სწორედ ამ ადგილას, ოკეანიდან წარმოიშვა. პარკი მდებარეობს კუნძულ იავის უკიდურეს აღმოსავლეთ ნაწილში, კუნძულ ბალის მოპირდაპირედ. ეროვნული პარკის ფართობი 434 კმ²–ია და ძირითადად შედგება მანგროს ტყეების, სავანის, მუსონური ტყეებისა და მარჯნის რიფებიანი პლაჟებისგან. დაცულია საფრთხის ქვეშ მყოფი ზოგიერთი სახეობა. ინდონეზიის ეროვნული პარკების სია Alas Purwo National Park დაარქივებული 2009-11-10 საიტზე Wayback Machine. from Ministry of Forestry, Republic of Indonesia The magic of Alas Purwo National Park დაარქივებული 2009-11-10 საიტზე Wayback Machine. from Inside Indonesia Oct-Dec 2004 ↑ Forestry statistics of Indonesia 2007 დაარქივებული 2013-04-05 საიტზე Wayback Machine. , retrieved 20 May 2010 ↑ Eliot, Joshua; Joshua Eliot, Liz Capaldi, Jane Bickersteth (2001). Indonesia handbook, Volume 3. Footprint Travel Guides. ISBN 1-900949-51-2, 9781900949514 Invalid ISBN.
კიკილაანთ ეკლესია

კიკილაანთ ეკლესია — ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ უფლისციხეში. მდებარეობს სოფლის აღმოსავლეთით ნახევარი კილომეტრის მოშორებით. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (6,5 X 4,2 მ), ნაგებია რიყის ქვით. შესასვლელი სამხრეთითაა. ნახევარწრიულ, ოდნავ ნალისებრ აფსიდში ერთი სარკმელი და ორი მცირე ნიშია. ერთი სარკმელი დასავლეთ კედელშია. გადახურვა არ არის შემორჩენილი. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 89.
ბალურანის ეროვნული პარკი

ბალურანი (ინდონ. Taman Nasional Baluran) — ეროვნული პარკი ინდონეზიაში, აღმოსავლეთ იავის პროვინციაში. კლიმატი შედარებით მშრალია. პარკი მოიცავს დაბლობის ტყეებს, სავანებს, მანგროს ტყეებსა და ბორცვებს, ასევე ბალურანის მთას (1 247 მ). ეროვნული პარკი მდებარეობს კუნძულ იავის უკიდურეს ჩრდილო–აღმოსავლეთ ნაწილში, კუნძულ ბალისა და მადურის სიახლოვეს. ჩრდილოეთით ესაზღვრება მადურის სრუტე, აღმოსავლეთით — ბალის სრუტე, დასავლეთით — მდინარე ბაჯულმატი და სამხრეთით მდინარე კლოკორანი. პარკს დაახლოებით წრის ფორმა აქვს, რომლის ცენტრშიც ჩამქრალი ვულკანი ბალურანი მდებარეობს. ფართობი 25 000 ჰექტარია. შედგება ხუთი ზონისაგან. პარკში ძირითადად წარმოდგენილია ტყისა და სავანის მცენარეულობა. სანაპირო შედგება უსწორმასწორო ნახევარკუნძულებისა და უბეებისგან. გამოირჩევა მარჯნის არეალები, ქვიშიანი პლაჟები და მიქცევა-მოქცევის არეალები. ეროვნული პარკი 1980 წელს შეიქმნა. ინდონეზიის ეროვნული პარკების სია Photo database of Indonesian Biodiversity დაარქივებული 2017-08-30 საიტზე Wayback Machine. ↑ Forestry statistics of Indonesia 2007, retrieved 20 May 2010 ↑ Baluran National Park დაარქივებული 2012-05-29 საიტზე Wayback Machine. - Ministry of Forestry ↑ Baluran National Park: History, Location and Area დაარქივებული 2011-04-20 საიტზე Wayback Machine. (ინდონეზიური)
უფლისციხის ღვთისმშობლის ეკლესია

უფლისციხის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ უფლისციხეში. მდებარეობს სოფლის სამხრეთ-აღმოსავლეთით 150 მეტრის მოშორებით. თარიღდება ფეოდალური ხანით. ეკლესია (3,5 X 2,9 მ) გამოკვეთილია კლდეში, მასთან მისასვლელი საფეხურებიც კლდეშია ამოჭრილი. შესასვლელი დასავლეთით აქვს. შესასვლელის თავზე პატარა სარკმელია. აღმოსავლეთით ღრმა ნალისებრი აფსიდია, რომლის ღერძზე ამოკვეთილია ოდნავ ჩაღრმავებული თაღოვანი ნიში; ქვემოთ დგას კლდეშივე გამოკვეთილი სწორკუთხა სატრაპეზო ქვა. ჩრდილოეთ კედელში განიერი თაღოვანი ნიშია. აფსიდს გასდევს მაღალი ბაქანი შუაში ორსაფეხურიანი კიბით. აფსიდის ბრტყელი კონქი კუთხეებში ეყრდნობა პილასტრებს, რომლებსაც თაროსებრი კაპიტელი და ასეთივე ბაზისი აქვს. ეკლესიის ჭერი ბრტყელია და გრძივ კედლებზე წრეთარგის ფორმით გადადის. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 89.
ბრომო-ტენგერ-სემერუს ეროვნული პარკი

ბრომო-ტენგერ-სემერუ (ინდონ. Taman Nasional Bromo Tengger Semeru) — ეროვნული პარკი ინდონეზიაში. მდებარეობს აღმოსავლეთ იავის პროვინციაში, ქალაქ მალანგის აღმოსავლეთითა და პროვინციის დედაქალაქ სურაბაიის სამხრეთ-აღმოსავლეთით. ერთადერთი კონსერვაციული ტერიტორიაა ინდონეზიაში, სადაც წარმოდგენილია ერგი (ტენგერის ქვიშის ზღვა), ჩამქრალი ვულკანური კალდერის გასწვრივ, რომლისგანაც ოთხი ახალი კონუსი წარმოიქმნა. ეს უნიკალური მახასიათებელი მოიცავს 5 250 ჰექტარს და მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 100 მეტრზე. მასივში ასევე მდებარეობს იავის უმაღლესი წერტილი, მოქმედი ვულკანი — სემერუ, ოთხი ტბა და 50 მდინარე. ტენგერის ქვიშის ზღვა დაცულია 1919 წლიდან, ბრომო-ტენგერ-სემერუს ეროვნული პარკი კი 1982 წელს შეიქმნა. ინდონეზიის ეროვნული პარკების სია ბრომო Bromo Tengger Semeru National Park დაარქივებული 2010-03-23 საიტზე Wayback Machine. ↑ Forestry statistics of Indonesia 2007, retrieved May 20, 2010
უილიამ ჰენრი ტუენჰოფელი

უილიამ ჰენრი ტუენჰოფელი (ინგლ. William Henry Twenhofel; დ. 16 აპრილი, 1875, კოვინგტონი — გ. 4 იანვარი, 1957, ატლანტა) — ამერიკელი გეოლოგი. 1921 წლიდან პროფესორია. მისი შრომები მიეძღვნა სტრატიგრაფიას, სედიმენტაციასა და პალეონტოლოგიას. 1908 წელს დაამთავრა იელის უნივერსიტეტი. ასწავლიდა კანზასის (1910-1945) და უისკონსინის (1916-1945) შტატების უნივერსიტეტებში. 1923-1931 წლებში სათავეში ედგა დანალექი წარმონაქმნების შემსწავლელ კომისიას. ტუენჰოფელის ხელმძღვანელობით და უშუალო მონაწილეობით არის შედგენილი ფუნდამენტური განმაზოგადებელი ნაშრომი — „მოძღვრება ნალექთწარმოქმნის შესახებ“ (1925), რომელშიც პირველად არის შეჯამებული და სისტემაში მოყვანილი ცნობები თანამედროვე ნალექებისა და დანალექი ქანების შესახებ. ავტორია აგრეთვე ცნობილი ნაშრომებისა: „უხერხემლოთა პალეონტოლოგია“ (1935) და „სედიმენტაციის საფუძვლები“ (1950). Principles of sedimentation, 2 ed., N. Y., 1950; Principles of invertebrate paleontology, 2 ed., N. Y., 1953 (თანაავტ. R. Shrock). უილიამ ჰენრი ტუენჰოფელი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური) ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 https://www.britannica.com/biography/William-Henry-Twenhofel ↑ 2.0 2.1 Anonymous William Henry Twenhofel, 1875-1957 // AJS — New Haven: 1957. — Vol. 255, Iss. 3. — P. 235–0. — ISSN 0002-9599; 1945-452X — doi:10.2475/AJS.255.3.235 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q465355"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q113648197"></a> ↑ https://people.earth.yale.edu/people/alumni
ძველი იავური ენა

ძველი იავური — იავური ენის უძველესი ფორმა, რომელიც გამოიყენებოდა ცენტრალური იავას აღმოსავლეთ ნაწილში და მთელ აღმოსავლეთ იავაზე. ძველი იავურის სანსკრიპტზე დაფუძნებული შემორჩენილი ნიმუში თარიღდება 450 წლით, ხოლო მთლიანად იავურზე შექმნილი 804 წლის 25 მარტით. ეს ეპიგრაფიკები მდებარეობს აღმოსავლეთ იავაზე, ისინი წარმოადგენს უფრო ადრეული წარწერების ასლებს. ის წარმოადგენენ საირიგაციო სისტემის მოწყობის კონცეფციას და არის გრანტხას დამწერლობაზე შესრულებული ბოლო ნიმუში, მას შემდეგ ყველა აპიგრაფიკა შესრულებულია იავურ დამწერლობაზე. კავი (ენა) (ნიდერლანდური ენა) Petrus Josephus Zoetmulder, 1950, De Taal van het Adiparwa, Bandung: Nix (ინგლისური) Petrus Josephus Zoetmulder, 1982, Old Javanese-English Dictionary, The Hague: Martinus Nijhoff. 2 v. (xxxi, 2368 p.) In collaboration with S.O. Robson. ISBN 90-247-6178-6 (ინდონეზიური) Petrus Josephus Zoetmulder, 1995, Kamus Jawa Kuna-Indonesia In collaboration with S.O Robson. Translators, Darusuprapta, Sumarti Suprayitna. Jakarta: Hasil kerja sama Perwakilan Koninklijk Instituut voor Taal-, Land- en Volkenkunde dengan Penerbit PT Gramedia Pustaka Utama, 1995. 2 v. ; 1. A-0 -- 2. P-Y. (ინგლისური) Teeuw, A. and S.O. Robson. 2005 edited and translated Bhomāntaka : the death of Bhoma Leiden: KITLV Press, Series:Bibliotheca Indonesica; 32. ISBN 90-6718-253-2
გუნუნგ-ჩიერმაის ეროვნული პარკი

გუნუნგ-სიერმაი (ინდონ. Taman Nasional Gunung Ciremai) — ეროვნული პარკი ინდონეზიაში. მდებარეობს დასავლეთ იავის პროვინციაში, ქალაქ ჩირებონიდან 50 კმ-ით სამხრეთით. ვრცელდება კუნინგანისა და მაჯალენგკის სარეგენტოების ტერიტორიაზე. პარკი გარს ეკვრის აქტიურ ვულკანსა და დასავლეთ იავის უმაღლეს მწვერვალს — ჩერემეს მთას. პარკში წარმოდგენილია ფლორისა და ფაუნის საფრთხის ქვეშ მყოფი მრავალგვარი სახეობა. ინდონეზიის ეროვნული პარკების სია (ინდონეზიური) Short description of the Gunung Ciremai National Park in Official Letter issued by the Forestry Minister, 2004. დაარქივებული 2007-10-27 საიტზე Wayback Machine. ↑ Forestry statistics of Indonesia 2007, retrieved 20 May 2010
გუნუნგ-გედე-პანგრანგოს ეროვნული პარკი

გუნუნგ-გედე-პანგრანგო (ინდონ. Taman Nasional Gunung Gede Pangrango) — ეროვნული პარკი ინდონეზიაში, დასავლეთ იავის პროვინციაში. განფენილია ორი ვულკანის — გედესა და პანგრანგოს ირგვლივ. ფართობი 150 კმ²-ს შეადგენს. წარმოიქმნა უკვე არსებული დაცული ტერიტორიების ადგილზე, მათ შორის იყო ჩიობადასის ბოტანიკური ბაღები, ჩიმუნგკატის ბუნების ნაკრძალი და ა. შ. ბოლო დროს ეროვნული პარკი მნიშვნელოვანი ბიოლოგიური და საკონსერვაციო კვლევების კერად იქცა. 1977 წელს იგი იუნესკომ ბიოსფერულ ნაკრძალთა მსოფლიო ქსელის შემადგენელ ნაწილად გამოაცხადა. In 1977 UNESCO declared it part of the World Network of Biosphere Reserves. პარკში გავრცელებულია ფრინველთა 251 სახეობა, მაშინ, როდესაც მთელს იავაზე 450 სახეობა ბინადრობს. ინდონეზიის ეროვნული პარკების სია Ministry of Forestry: Gunung Gede-Pangrango National Park დაარქივებული 2010-03-15 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 Whitten, Tony and Jane (1992). Wild Indonesia: The Wildlife and Scenery of the Indonesian Archipelago. United Kingdom: New Holland, გვ. pages 127–28. ISBN 1-85368-128-8.  ↑ Ministry of Forestry: Gunung Gede Pangrango National Park დაარქივებული 2010-03-15 საიტზე Wayback Machine. , retrieved 23 July 2010
შვიანტასი

შვიანტასი (ლიეტ. Šventas) — ტბა ჩრდილო-აღმოსავლეთ ლიეტუვაში, ზარასაის რაიონში. ფართობი 4,259 კმ². სიგრძე 2,1 კმ. მაქსიმალური სიღრმე 18,2 მ. 1998 წელს ტბის რიაონი გამოცხადდა ბოტანიკურ აღკვეთილად. ტბაზე ამჟამად ნებადართულია რეკრეაციული ტურიზმი შეზღუდვებით. შვიანტასის ტბა (რუსული)
რეკივოსი

რეკივოსი, რეკივა (ლიეტ. Rėkyvos ežeras, Rėkyvà) — ტბა ჩრდილოეთ ლიეტუვაში, ზღვის დონიდან 129 მ სიმაღლეზე. ქალაქ შიაულიაიდან მდებარეობს დაახლოებით 7 კილომეტრში. ზედაპირის ფართობი 11,792 კმ². სანაპირო ხაზის სიგრძე დაახლოებით 15 კილომეტრია. მაქსიმალური სიღრმე 4,8 მ, საშუალო — 2,0 მ. რეკივოსის ტბა
პატარა ნევკა

პატარა ნევკა (რუს. Малая Невка) — ნევის დელტის ერთ-ერთი განშტოება. მიედინება რუსეთში, ლენინგრადის ოლქის ქალაქ სანქტ-პეტერბუგში. სათავეს იღებს დიდი ნევკიდან. გამოჰყოფს ქალაქში კრესტოვსკისა და კამენნის კუნძულებს პეტროგრადსკის მხარიდან. სიგრძე დაახ. 5 კმ, სიგანე — 120-300 მეტრი, სიღრმე — 3,5-7 მეტრი, წყლის ხარჯი — 224 მ³/წმ. აქვს ორი მარცხენა შენაკადი: კარპოვკა და ჟდანოვკა. პატარა ნევკის შუა ნაწილიდან გამოედინება მდინარე კრესტოვკა და ჩაედინება შუა ნევკაში, ელაგინის კუნძულის პირდაპირ. Перечень и описания рек и каналов Санкт-Петербурга График разводки мостов на Неве. დაარქივებული 2007-06-29 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links
რუსეთის ევროპული ნაწილი

რუსეთის ევროპული ნაწილი (რუს. Европейская часть России; დასავლეთი რუსეთი, ცენტრალური რუსეთი) — რუსეთის ნაწილი, რომელიც გეოგრაფიულად ვრცელდება აღმოსავლეთ ევროპაში. რუსეთის ევროპული ნაწილის ცალკეულ ტერიტორიებად განიხილება ურალი და ჩრდილოეთი კავკასია, რომელიც ვრცელდება აზიაში, ან აზიისა და ევროპის საზღვარზე. რუსეთის ევროპული ნაწილის აღმოსავლეთი საზღვარი გადის ურალზე. მოიცავს: ცენტრალურ ფედერალურ ოკრუგს, სამხრეთის ფედერალურ ოკრუგს, ჩრდილო-დასავლეთის ფედერალურ ოკრუგს, ჩრდილოეთ კავკასიის ფედერალურ ოკრუგსა და ვოლგისპირეთის ფედერალურ ოკრუგს. ფართობი დაახლოებით 3 960 000 კმ². რუსეთის ევროპულ ნაწილზე მოდის რუსეთის საერთო ფართობის 24 % და ევროპის საერთო ფართობის 40 %. ზოგჯერ რუსეთის ევროპულ ნაწილს მიაკუთვნებენ კალინინგრადის ოლქს. მის ფარგლებშია რუსეთის ფედერაციის 52 სუბიექტი. ვრცელი ტერიტორია მოქცეულია ევროპის დაბლობის ფარგლებში. რუსეთის ევროპული ნაწილი წარმოადგენს ისტორიულ ბირთვს, სადაც თავი მოიყარა ქვეყნის მრავალრიცხოვანმა ხალხმა. რუსეთის მთელი მოსახლეობის დაახლოებით 78 % ცხოვრობს ქვეყნის დასავლეთ ნაწილში. საშუალოდ 27 ად./კმ²-ზე. ძირითადად ცხოვრობენ რუსები, თათრები, ბაშკირები, ჩუვაშები, ჩეჩნები, მორდოველები, ხუნძები, უდმურტები და სხვ. ↑ 1.0 1.1 1.2 ენციკლოპედია სამყაროს გარშემო. რუსეთის ევროპული ნაწილი
სამნიტური ომები

სამნიტური ომები – ომები რომის რესპუბლიკასა და სამნიტთა გაერთიანებას შორის ცენტრალურ იტალიაში. მიმდინარეობდა ძვ. წ. IV საუკუნის მეორე ნახევარში და ძვ. წ. III საუკუნის დასაწყისში. სამნიტები ამ დროისთვის დომინირებდნენ ცენტრალური იტალიის სამხრეთ ნაწილში. ამ ომების შედეგად კი რომაელებმა საბოლოოდ დაიმორჩილეს იტალიის სამხრეთ ნაწილში მცხოვრები ერები. პირველი სამნიტური ომი მეორე სამნიტური ომი მესამე სამნიტური ომი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 18-19.
ტანკა (პოეზია)

ტანკა (იაპ. 短歌 „მოკლე ლექსი“) — იაპონური პოეზიის ერთ-ერთი მთავარი სალექსო ფორმა, 31 მარცვლისაგან შემდგარი ხუთტაეპედი (5-7-5-7-7). ვაკა ჰაიკუ Ogura Hyakunin Isshu – 100 Poems by 100 Poets 2001 Waka for Japan 2001 დაარქივებული 2007-08-05 საიტზე Wayback Machine. American Tanka magazine დაარქივებული 2012-05-10 საიტზე Wayback Machine. Tanka Society of America ↑ უედა მაკოტო. თანამედროვე იაპონური ტანკა. ნიუ-იორკი: კოლუმბიის უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 1996. ISBN 978-0-231-10433-3.
გუნუნგ-ჰალიმუნ-სალაკის ეროვნული პარკი

გუნუნგ-ჰალიმუნ-სალაკი (ინდონ. Taman Nasional Gunung Halimun Salak) — ეროვნული პარკი ინდონეზიაში, კუნძულ იავაზე, დასავლეთ იავის პროვინციაში. საკონსერვაციო არეალი 400 კმ²-ს შეადგენს. პარკი 1992 წელს შეიქმნა; მოიცავს ორ მთას — სალაკსა და ჰალიმუნს.. მდებარეობს უფრო ცნობილი გუნუნგ-გედე-პანგრანგოს ეროვნული პარკის სიახლოვეს, ქალაქ ბოგორთან ახლოს. პარკი მოიცავს წყალშემკრებ აზუსა და სასოფლო–სამეურნეო ზონებს, ისევე როგორც ცხოველთა და ფრინველთა ზოგიერთ საფრთხის ქვეშ მყოფ სახეობას. ინდონეზიის ეროვნული პარკების სია Mount Halimun Salak National Park Official Website დაარქივებული 2011-12-25 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links ↑ Forestry statistics of Indonesia 2007 დაარქივებული 2013-04-05 საიტზე Wayback Machine. , retrieved 20 May 2010 ↑ Whitten, Anthony J.; Whitten, Tony; Soeriaatmadja, Roehayat Emon (1997-07-15) The ecology of Java and Bali. Oxford University Press, გვ. 213. ISBN 978-962-593-072-5. ციტირების თარიღი: 17 May 2010.  ↑ Taman Nasional Gunung Halimun Salak (TNGHS) Indonesian. Gunung Halimun Salak National Park Management Project. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 13 მარტი 2004. ციტირების თარიღი: 17 May 2010.
დანიელე პორტანოვა

დანიელე პორტანოვა (იტალ. Daniele Portanova; დ. 17 დეკემბერი, 1978, რომი, იტალია) — იტალიელი ფეხბურთელი, რომელიც ამჟამად თამაშობს სერია ა-ს კლუბ ბოლონიაში. დანიელემ კარიერა საფეხბურთო კლუბ ფერმანაში დაიწყო, რომელიც სერია ც1-ში გამოდიოდა. თუმცა, დიდი ხნით იქ არ გაჩერებულა და მალე ჯენოაში გადავიდა, სადაც ექვსი თამაში ითამაშა სერია ბ-ში. არც გენუა იყო მისი დიდი ხნის გაჩერების ადგილი და ამჯერად უკვე აველინოში გადავიდა, სადაც მხოლოდ ცხრა მატჩი ჩაატარა. საბოლოოდ, არც აქ გაჩერდა და მესინაში გადავიდა, რომელშიც მანამდე გუნდებისგან განსხვავებით შედარებით დიდი ხნით, სამი სეზონით გაჩერდა და თავიც გამოიჩინა. იგი 2003 წელს ნაპოლიში გადავიდა, სადაც მხოლოდ ერთი სეზონი ითამაშა. 2004 წლის ზაფხულს დანიელე სიენაში გადავიდა, სადაც გაჩერდა უფრო დიდი ხნით და გუნდის წამყვანი მცველიც გახდა. მან ხუთი წარმატებული სეზონი ჩაატარა ტოსკანას კლუბში, თუმცა ეს არ იყო საკმარისი, რათა ეროვნული ნაკრებიდან გამოძახება მიეღო. ამასთან, მან სერია ა-ში მაინც გამოიჩინა თავი და ერთ-ერთი საიმედო მცველის სტატუსიც მიიღო. 2009 წლის აგვისტოს მისი ტოსკანური ვოიაჟი დასრულდა და დაიწყო ემილია-რომანიას ვოიაჟი. იგი ბოლონიაში წავიდა სათამაშოდ. იქაც ასე დაიმკვიდრა ადგილი ძირითადში და გუნდის ერთ-ერთი ლიდერიც გახდა. დანიელე აგრეთვე ცნობილია, როგორც რომის ლაციოს ფანი და ეს კარგად გამოჩნდა რომში გამართულ შეხვედრაში, სადაც მან გოლი გაუტანა რომაელებს და არ აღნიშნა. თამაშის შემდგომ მან ბოდიშიც კი მოუხადა ლაციოს ტიფოზერიას. ამასთან, ლაციოსაც არაერთხელ უცდია დანიელეს რომში გადმოყვანა, მაგრამ ტრანსფერი ვერ მოხერხდა. დანიელემ მცირე ხნის წინ ინტერვიუში ისიც კი განაცხადა, რომ მზად არის, უფასოდ ითამაშოს „ოღონდაც მისი "რომაული ოცნება" ასრულდეს და ლაციოს ფორმა მოირგოს“. სტატისტიკა football.it-ზე
მერბაბუ

მერბაბუ (ინდონ. Gunung Merbabu) — მიძინებული სტრატოვულკანი ინდონეზიაში, კუნძულ იავაზე, ცენტრალური იავის პროვიციაში. სახელი მერბაბუ იავური ენიდან ითარგმნება როგორც „ფერფლის მთა“. მთის გვერდით, სამხრეთ–აღმოსავლეთის მხრიდან მდებარეობს აქტიური ვულკანი მერაპი, მათ ძირში კი გაშენებულია ქალაქი სალატიგა. მთებს შორის აღმართულია 1 500 მეტრის სიმაღლის უნაგირა. მერბაბუს ორი მწვერვალი აქვს — სირაფი (3 119 მ) და კენტენგ–სონგო (3 145 მ). საშუალო სიდიდის ორი მაოფრქვევა დაფიქსირდა 1560 და 1797 წლებში. 1797 წლის მოვლენა ვულკანის ფეთქებადობის ინდექსით 2 ბალით შეფასდა. დაუდასტურებელი ამოფრქვევა სავარაუდოდ დაფისქირდა 1570 წელსაც. მთაზე ასვლა შესაძლებელია რამდენიმე გზით, ძირითადად ჩრდილო–აღმოსავლეთ და სამხრეთი კალთებიდან. მთის მიმდებარე 57 კმ² ტერიტორია 2004 წელს ეროვნულ პარკად გამოცხადდა. ინდონეზიის ეროვნული პარკების სია Centre of Volcanology & Geological Hazard Mitigation, Pusat Vulkanologi & Mitigasi Bencana Geologi, Volcanological Survey of Indonesia. ↑ "Mountains of the Indonesian Archipelago" Peaklist.org. Retrieved 2012-06-23. ↑ Global Volcanism Program | Merbabu | Summary დაარქივებული 2008-06-23 საიტზე Wayback Machine. . Volcano.si.edu. Retrieved on 2010-11-05. ↑ Global Volcanism Program | Merbabu | Eruptive History დაარქივებული 2020-11-14 საიტზე Wayback Machine. . Volcano.si.edu. Retrieved on 2010-11-05. ↑ Simkin, T., and Siebert, L., 1994, Volcanoes of the World: Geoscience Press, Tucson, Arizona, 349 p. ↑ Lestari Hutan Indonesia დაარქივებული 2010-04-20 საიტზე Wayback Machine. . Retrieved 26 February 2010.
ბირთვული მალაიურ-პოლინეზიური ენები

ბირთვული მალაიურ-პოლინეზიური ენები — ავსტრონეზიული ენების განყოფილება, რომლის შესახებაც თეორია წარმოადგინეს ვოუკმა და როსმა 2002 წელს. მიიჩნევა, რომ ამ ენების წარმოშობის ადგილია სულავესი. მათ ეწოდებათ ბირთვული რადგან ისისნი წარმოადგენენ მალაიურ-პოლინეზიური ენების კონცეპტუალურ გულს. ამ ჯგუფის ენები გავრცელებულია ინდონეზიაში. Fay Wouk and Malcolm Ross (ed.), 2002, The history and typology of western Austronesian voice systems. Australian National University. K. Alexander Adelaar and Nikolaus Himmelmann, 2005, The Austronesian languages of Asia and Madagascar. Routledge. Austronesian Basic Vocabulary Database დაარქივებული 2006-09-27 საიტზე Wayback Machine.
კარიმუნჯავის ეროვნული პარკი

კარიმუნჯავა (ინდონ. Taman Nasional Karimunjawa) — ეროვნული საზღვაო პარკი ინდონეზიაში. მდებარეობს კარიმუნჯავის არქიპელაგზე; ადმინისტრაციულად მიეკუთვნება ცენტრალური იავის პროვინციას. ეროვნული პარკი 2001 წელს ოფიციალურად გამოცხადდა საზღვაო დაცულ ტერიტორიად. კარიმუნჯავა საკმაოდ პოპულარულია ტურისტებს შორის, რომლებსაც იზიდავს თეთრქვიშიანი პლაჟები, სუფთა მარჯნის რიფები, ბორცვიან რელიეფში გამავალი ბილიკები და ადგილობრივი საზოგადოების ტრადიციები. არქიპელაგის ზღვის ბიომრავალფეროვნება, ძველი, უნიკალური ტყეები მრავალ მკვლევარს იზიდავს. ჰოლანდიურ კოლონიურ ხანაში კვლევებს აწარმოებდა ბევრი ჰოლანდიელი ბოტანიკოსი. ინდონეზიის ეროვნული პარკების სია ASEAN Regional Centre for Biodiversity Conservation: Karimunjawa Marine National Park Profile Ministry of Forestry: Karimunjawa National Park დაარქივებული 2010-04-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ Forestry statistics of Indonesia 2007, retrieved 20 May 2010