laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
კვინტუს პედიუსი

კვინტუს პედიუსი (ლათ. Quintus Pedius; გ. ძვ. წ. 43) — გვიანდელი რომის რესპუბლიკის სამხედრო და პოლიტიკური მოღვაწე. მარკუს ან კვინტუს პედიუსის ვაჟი და იულიუს კეისრის დისშვილი ან დისშვილიშვილი. ძვ. წ. 57 წელს კეისრის მიერ გალიის დაპყრობისას იგი ლეგატის თანამდებობას იკავებდა. ძვ. წ. 55 წელს ედილის არჩევნებში მიიღო მონაწილეობა, თუმცა დამარცხდა. ძვ. წ. 49 წელს კეისარსა და პომპეუსს შორის დაწყებული სამოქალაქო ომის დროს პედიუსმა კეისრის მხარე დაიკავა. ძვ. წ. 48 წელს იგი რომში პრეტორად დააწინაურეს. იმავე წელს იგი მეთაურობდა ლეგიონს და წარმატებით ჩაახშო კეისრის წინააღმდეგ მიმართული ამბოხება კომპსაში, რასაც შეეწირნენ მარკუს ცელიუს რუფუსი და ტიტუს ანიუს მილონი, ამ მარცხიანი ამბოხების მეთაურები. ძვ. წ. 45 წლის დასაწყისში პედიუსი ლეგატად მსახურობდა და ესპანეთში სექსტუს პომპეუსის წინააღმდეგ იბრძოდა. მან მოწინააღმდეგეზე გამარჯვების მოპოვება შეძლო და კეისართან ერთად რომში დაბრუნდა. ამ უკანასკნელმა იგი ტრიუმფითა და პროკონსულის ტიტულით დააჯილდოვა. ძვ. წ. 44 წლის მარტში კეისარი რომში მოკლეს და მისი ანდერძის თანახმად პედიუსი მის ერთ-ერთ მემკვიდრედ დასახელდა. თავისი ბიძაშვილის, ლუციუს პინარიუსის მსგავსად, მასაც დიქტატორის მემკვიდრეობის ერთი მერვედი ნაწილი უნდა მიეღო, თუმცა მასზე კეისრის მთავარი მემკვიდრის, ოქტავიანეს (მომავალი იმპერატორი ავგუსტუსი) სასარგებლოდ თქვა უარი. ძვ. წ. 43 წლის აგვისტოში ოქტავიანე და პედიუსი კონსულებად აირჩიეს მას შემდეგ, რაც რომისაკენ არმიით გაემართნენ. თავისი კონსულობისას პედიუსმა მიიღო კანონი, რომელიც ლექს პედიას სახელით გახდა ცნობილი, რომელიც სჯიდა კეისრის ყველა მკვლელსა და ამ საქმეში გარეულ ყველა პიროვნებას. როდესაც ოქტავიანე მეორე ტრიუმვირატის შესაქმნელად ჩრდილოეთ იტალიაში გაემგზავრა მარკუს ანტონიუსსა და მარკუს ემილიუს ლეპიდუსთან შესახვედრად, რომზე მეთვალყურეობა პედიუსს დაევალა. სენატმა პედიუსის კანონი დაამტკიცა. ამის შემდეგ მალევე ბოლონიასთნ მეორე ტრიუმვირატი ჩამოყალიბდა. როდესაც რომში ოქტავიანეს, ანტონიუსსა და ლეპიდუსს შორის დამყარებული პოლიტიკური კავშირისა და პროსკრიფციების შესახებ ხმებმა ჩააღწია, პედიუსი ძალიან განაწყენებული დარჩა. მას მოვლენების შეჩერება არ შეეძლო და მხოლოდ ჩვიდმეტი ადამიანის სიკვდილით დასჯის წინადადებით გამოვიდა. იგი რომის მოქალაქეთა დასაცავად მათ თავდებადაც კი დაუდგა, თუმცა ამ მოვლენებიდან მცირე ხნის შემდეგ, ასე დამღლელი პოლიტიკური საქმიანობის გამო გარდაიცვალა. პედიუსი დაქორწინებული იყო წარჩინებულ რომაელ ქალზე, ვალერიაზე, რომელიც სენატორ მარკუს ვალერიუს მესალა კორვინუსის და იყო და ამდენად, მარკუს ვალერიუს მესალა ნიგერისა და მისი ცოლის, პოლას ქალიშვილი. პედიუსსა და ვალერიას სულ მცირე ერთი შვილი ჰყავდათ, ვაჟი, სახელად კვინტუს პედიუს პუბლიკოლა. იგი რომის სენატორი გახდა და სახელი გაითქვა თავისი ორატორული ნიჭით. პლინიუს უფროსი თავის ბუნების ისტორიაში აღნიშნავს, რომ კვინტუს პედიუსს ჰყავდა შვილიშვილი, რომელსაც აგრეთვე კვინტუს პედიუსი ერქვა, რომელიც ყრუ იყო და პირველია წერილობით წყაროებში მოხსენიებულ ყრუ პიროვნებებს შორის. სვეტონიუსი, თორმეტი კეისრის ცხოვრება, ღვთაებრივი იულიუსი Ronald Syme, The Augustan Aristocracy William Smith, text of Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, v. 3 p. 163 Addison Hart, Dreams of Empire: The Fall of the Roman Republic დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. , Military History Online ↑ Syme, R., Augustan Aristocracy, pages 20 and 206.
მაჰმუდობა (შაჰბუზი)

მაჰმუდობა (აზერ. Mahmudoba) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შაჰბუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 794 კაცი. მაჰმუდობა GEOnet სახელების სერვერზე
მარალიქი

მარალიქი (აზერ. Mərəlik) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შაჰბუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 212 კაცი. მარალიქი GEOnet სახელების სერვერზე
ნურსუ

ნურსუ (აზერ. Nursu) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შაჰბუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 812 კაცი. ნურსუ GEOnet სახელების სერვერზე
გამდლისწყაროს განძი

გამდლისწყაროს განძი — ძვ. წ. I ათასწლეულის დასაწყისის სპილენძ-ბრინჯაოს ნივთების განძი. აღმოჩნდა 1966 სოფ. გამდლისწყაროსთან (კასპის რაიონი). დაფლული ნივთების ნაწილი სამეურნეო დანიშნულებისა და უმთავრესად კოლხეთის ბარისა და ზოგიერთი მთიანი რაიონისთვისაა დამახასიათებელი. აღმოჩნდა მრავალნაირი თოხი, ნამგალი, ხელეჩო, დიდი რაოდენობით ე. წ. სეგმენტისებრი იარაღი, სამი სახეობის კოლხური ცული, ისრისპირები, წალდის, მახვილისა და სატევრის ფრაგმენტები, სამაჯურები, აბზინდის, მოხატული სარტყლის ნატეხები და სხვა. განსაკუთრებით საყურადღებოა ბრინჯაოს მცირე ზომის უნიკალური სკულპტურული ჯგუფი, რომელიც ცხვრის კულტთან და ნაყოფიერების ღვთაებასთან დაკავშირებულ რიტუალურ სცენას გამოხატავს (ფარეხი, ცხვრის ფარა, მეცხვარის ძაღლები, ორფერდა კარავი, სამსხვერპლო, მწყემსები, სარიტუალო ნივთები და სხვა). გამდლისწყაროს განძს დიდი მნიშვნელობა აქვს გვიანდელ ბრინჯაოს ხანაში საქართველოს სამეურნეო ყოფა-ცხოვრების და კულტურის შესწავლისათვის, გვიჩვენებს კოლხურ და აღმოსავლურ ქართულ კულტურათა ურთიერთობას ძვ. წ. II ათასწლეულის მიჯნაზე და მიუთითებს შიდა ქართლში კოლხური კულტურის ელემენტების ფართო გავრცელებაზე. ქორიძე დ., დავიცვათ და გადავარჩინოთ შემთხვევით აღმოჩენილი არქეოლოგიური ძეგლები, «ძეგლის მეგობარი», 1968, № 15; გოგაძე ე., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 652.
ქიზილ-ქიშლაგი

ქიზილ-ქიშლაგი (აზერ. Qızıl Qışlaq) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შაჰბუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 716 კაცი. ქიზილ-ქიშლაგი GEOnet სახელების სერვერზე
იუკიო ჰიმიიამა

იუკიო ჰიმიიამა (იაპონ. 氷見山幸夫; დ. 20 ივნისი, 1949, კაშივაძაკი, ნიიგატის პრეფექტურა, იაპონია) — იაპონელი გეოგრაფი. ჰოკაიდოს გეოგრაფიული საზოგადოების პრეზიდენტი (2001-2005). ჰოკაიდოს პედაგოგიური უნივერსიტეტის საპატიო პროფესორი. 1980 წელს ლონდონის კინგზ-კოლეჯში მიიღო მეცნიერებათა დოქტორის ხარისხი გეოგრაფიის დარგში. მოღვაწეობა დაიწყო ჰოკაიდოს პედაგოგიურ უნივერსიტეტში 1980 წელს და 1989 წლიდან იმავე უნივერსიტეტში არის გეოგრაფიის პროფესორი. არის 170-ზე მეტი სტატიის და წიგნის ავტორი ან რედაქტორი. მუშაობს მიწათსარგებლობის, სოფლის მეურნეობის გეოგრაფიის, გეოგრაფიული განათლების, გეოგრაფიული საინფორმაციო სისტემის საკითხებზე. 2016 წლიდან იუკიო ჰიმიიამა არის საერთაშორისო გეოგრაფიული კავშირის პრეზიდენტი. საერთაშორისო გეოგრაფიული კავშირის ოფიციალური საიტი (ინგლისური) პროფესორ იუკიო ჰიმიიამას მოკლე ნარკვევი დაარქივებული 2018-04-17 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
NGC 3621

NGC 3621 — სპირალური გალაქტიკა დედამიწიდან 22 მილიონი სინათლის წლის მანძილზე, ჰიდრას თანავარსკვლავედის მიმართულებით. შედარებით კაშკაშაა და ადვილად დასანახია საშუალო ზომის ტელესკოპებით. გალაქტიკის დიამეტრი 93 000 სინათლის წელია და კიდედან შეხედვისას დახრილია 25°-ით. მისი ნათება მზეზე 13 მილიარდჯერ კაშკაშაა. მორფოლოგიური კლასიფიკაციით, ჩვეულებრივი სპირალური გალაქტიკაა თავისუფალი, უსწორმასწორო მკლავებით. არ შეენიშნება ამოზნექილობა. გალაქტიკა ეულია, სხვა გალაქტიკებისგან იზოლირებული. NGC 3621-ს გააჩნია აქტიური ბირთვი, რომელიც სეიფერტის გალაქტიკათა ჯგუფის ოპტიკურ სპექტრს ემთხვევა, რაც იმაზე მიუთითებს, რომ ცენტრში წარმოდგენილია დაბალმასიანი სუპერმასიური შავი ხვრელი. ბირთვში მოძრავ ვარსკვლავებზე დაკვირვებით შეიძლება იმის ვარაუდი, რომ ამ ობიექტის მასა სამი მილიონი მზის მასის ტოლია. ლა-სილიის ობსერვატორიაში, Very Large Telescope-ით გადაღებული ფოტო ლა-სილიის ობსერვატორიაში, Very Large Telescope-ით გადაღებული ფოტო ESO-ს ფოტოები ↑ Tully, R. Brent; Shaya, Edward J.; Karachentsev, Igor D.; Courtois, Hélène M. (March 2008), "Our Peculiar Motion Away from the Local Void", The Astrophysical Journal 676 (1): 184–205, ↑ Materne, J. (April 1979). „The structure of nearby groups of galaxies - Quantitative membership probabilities“. Astronomy and Astrophysics. 74 (2): 235-243. Bibcode:1979A&A....74..235M. ↑ 3.0 3.1 O'Meara, Stephen James (2013), Deep-Sky Companions: Southern Gems, Cambridge University Press, p. 203, ISBN 1107015014, http://books.google.com/books?id=S5QIEKns33sC&pg=PA203 ↑ Bresolin, Fabio; Kennicutt, Robert C.; Ryan-Weber, Emma (May 2012), "Gas Metallicities in the Extended Disks of NGC 1512 and NGC 3621. Chemical Signatures of Metal Mixing or Enriched Gas Accretion?", The Astronomical Journal 750 (2): 122, ↑ 5.0 5.1 Buta, Ronald J.; Corwin, Harold G.; Odewahn, Stephen C. (2007), Atlas of Galaxies, Cambridge University Press, pp. 13–17, ISBN 0521820480, http://books.google.com/books?id=g-P7dCbB5MEC&pg=PA16 ↑ 6.0 6.1 Barth, Aaron J.; Strigari, Louis E.; Bentz, Misty C.; Greene, Jenny E. (January 2009), "Dynamical Constraints on the Masses of the Nuclear Star Cluster and Black Hole in the Late-Type Spiral Galaxy NGC 3621", The Astronomical Journal 690 (1): 1031–1044, ↑ „A special spiral galaxy for over 200 000 Facebook fans“. ESA/Hubble Picture of the Week. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 20 ოქტომბერი 2013. ციტირების თარიღი: 15 October 2013.
ლეილა მამედბეკოვა

ლეილა ალასკარ კზი მამედბეკოვა, დაიბადა ზეინალოვა (აზერ. Leyla Ələsgər qızı Məmmədbəyova; დ. 1909, ბაქო, აზერბაიჯანი - გ. 1989, ბაქო, აზერბაიჯანი) — პირველი აზერბაიჯანელი ქალი პილოტი. იგი ასევე პირველი ქალი პილოტია კავკასიაში, სამხრეთ ევროპასა და ახლო აღმოსავლეთში. მამედბეკოვას მამა ალასკარ ზეინალოვი, ბიძაშვილია ერთ-ერთი პირველი აზერბაიჯანელი კინომსახიობის ჰუსეინ არაბლინსკის. მისი ოჯახი ხელოვნებაზე ორიენტირებული იყო, ამიტომ მოზარდ ლეილას შეეძლო თავისუფლად ეთამაშა ფორტეპიანოსა და ტარზე. 14 წლის ასაკში, დაქორწინდა ყოფილ მიწათმფლობელ ბაჰრამ მამედბეკოვზე, რომელიც შემდეგ გახდა ბაქოს პროფესიული კავშირის ბანკის უფროსი. მამედბეკოვამ წვრთნა, როგორც პროფესიონალი პილოტი, გაიარა ბაქოს ავიაკლუბში და თავისი პირველი ფრენა შეასრულა 1931 წელს. 1932 წელს თავისი განათლება განაგრძო მოსკოვის ავიატორის სკოლაში. 1933 წლის 17 მარტს, მამედბეკოვა გახდა მეორე ქალი პარაშუტისტი საბჭოთა კავშირში (ნინა კამნევას შემდეგ), რომელმაც გადახტა У-2 ტიპის თვითმფრინავიდან, მოსკოვის ტუშინოს აეროდრომში. 1934 წელს მოიგო პარაშუტით გადმოხტომის კონკურსში სამხრეთ კავკასიის ხალხების წარმომადგენელთა შორის. 1941 წლისთვის, საბჭოთა არმიის ესკადრის ლიდერი იყო. მამედბეკოვამ თავისი კარიერა გააგრძელა, როგორც პილოტი და ინსტრუქტორი ბაქოს ავიაკლუბში. უარი განაცხადა ებრძოლა მეორე მსოფლიო ომის დროს, რადგან იგი ზრდიდა ოთხ შვილს (მას სულ ექვსი შვილი ჰყავდა). მიუხედავად იმისა, რომ ბაქოს ავიაკლუბი დაიხურა ომის გამო, მამედბეკოვამ მოახერხა საკუთარი კურსების გახსნა პარაშუტისტებისთვის, სადაც იგი მოამზადა ასობით პილოტი და დაახლოებით 4000-მდე მედესანტე. მოგვიანებით მისი ორი მოსწავლე საბჭოთა კავშირის გმირი გახდა. მამედბეკოვას უფროსი ვაჟი ფირუდინი იბრძოდა მეორე მსოფლიო ომში, ხოლო უმცროსი ვაჟი ხანლარი მონაწილეობა ყარაბაღის ომში, ორივე როგორც საბრძოლო პილოტი. 1995 წელს, ნაზიმ რზა ისრაფილოღლუმ გადაიღო დოკუმენტური ფილმი მამედბეკოვას ცხოვრებასა და კარიერაზე, რომელიც გამოიცა Azerbaijantelefilm მიერ. ↑ 1.0 1.1 1.2 Conquering the Skies. Baku Magazine, #2 (22), March-April 2011; p. 72. ↑ 2.0 2.1 (რუსული) The Proprietress of the Sky დაარქივებული 2007-09-28 საიტზე Wayback Machine. by I.Gadirova. Nash Vek. 7 May 2004. Retrieved 6 June 2007 ↑ The Living Age... by Eliakim Littell and Robert S. Littell. Making of America Project. Littell, Son & Company, 1934; p. 226-27 ↑ (აზერბაიჯანული) AzTV / Our Films: Leyla დაარქივებული 2007-06-09 საიტზე Wayback Machine.
კოულუნი

კოულუნი (ინგლ. Kowloon, ჩინ.: 九龍) — რეგიონი ჰონგ-კონგში, რომელიც მოიცავს კოულუნის ნახევარკუნძულსა და ახალ კოულუნს. აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ლეი-იუე-მუნის სრუტე, დასავლეთიდან - მეი-ფუ-სუნ-ჩუენი და კუნძული სტოუნკატერზი, ჩრდილოეთიდან - ქედი, მათ შორის ტაი-ლო-შანი და ლომის კლდე, ხოლო სამხრეთიდან ვიქტორიას ნავსადგური. 2006 წლის მონაცემებით მისი მოსახლეობა 2 019 533 კაცს შეადგენს, ხოლო სიმჭიდროვე 43 033 კაცი/კმ²-ზე. ნახევარკუნძულის ფართობი დაახლოებით 47 კმ²-ია. კუნძულ ჰონგ-კონგთან ერთად მისი მოსახლეობა მთელი ჰონგ-კონგის მოსახლეობის 48%-ს შეადგენს. სახელწოდება კოულუნი წარმოშობილია ტერმინიდან ცხრა დრაკონი, რომელიც შეესაბამება რვა მთასა და ჩინეთის იმპერატორს: კოულუნის პიკი, ტუნგ-შანი, ტაი-ლო-შანი, ტაძრის მთა, მარტორქის ქედი, ლომის კლდე, პატ-კა-შანი, ყვავის ბუდე და იმპერატორი ჟაო ბინგი. 2011 წლის მდგომარეობით, კოულუნში 2 108 419 კაცი ცხოვრობს. კოულუნის მცხოვრებთა 94.2% ეთიკურად ჩინელია. ეთნიკური უმცირესობები წარმოდგენილია შემდეგი ჯგუფებით: ინდონეზიელები (1.8%), ფილიპინელები (1.5%), ინდოელები (0.5%), ნეპალელები (0.4%) და თეთრკანიანები (0.3%). კოულუნის მცხოვრებთა 86% კანტონურ ენაზე საუბრობს, 2.3% ინგლისურად, ხოლო 1.2% კი მანდარინზე. კოულუნი მოიცავს ჰონგკონგის შემდეგ დასახლებებს: ციმ-შა-ცუი კვუნ-ჩუნგი იაუ-მა-ტეი მონგ-კოკი პრინცი ედუარდი დასავლეთი კოულუნი ტაი-კოკ-ცუი შამ-შუი-პო ჩეუნგ-შა-ვანი ლაი-ჩი-კოკი შეკ-კიპ-მეი კოულუნ-ტონგი კოულუნ-სიტი კაი-ტაკი ტო-კვა-ვანი მა-ტაუ-ვაი ჰუნგ-ჰომი ჰო-მან-ტინი ვონგ-ტაი-სინი სან-პო-კონგი ჰამერ-ჰილი ნგაუ-ჩი-ვანი ცზ-ვან-შანი დაიმონდ-ჰილი კოულუნ-ბეი ნგაუ-ტაუ-კოკი კვუნ-ტონგი საუ-მაუ-პინგი ლამ-ტინი იაუ-ტონგი ტიუ-კენგ-ლენგი ჩა-კვო-ლინგი ლეი-იუე-მუნი კოულუნი მოიცავს შემდეგ რაიონებს: კოულუნ-სიტი კვუნ-ტონგი შამ-შუი-პო ვონგ-ტაი-სინი იაუ-ციმ-მონგი კოულუნი მოიცავს ჰონგ-კონგის საკანონმდებლო საბჭოს ორ საარჩევნო გეოგრაფიულ ოლქს: კოულუნ-ისტი მოიცავს ვონგ-ტაი-სინსა და კვუნ-ტონგს. კოულუნ-ვესტი მოიცავს იაუ-ციმ-მონგის, შამ-შუი-პოსა და კოულუნ-სიტის. ↑ Fallon, Steve. (2006) Hong Kong and Macau. Lonely Planet Publishing. ISBN 981-258-246-0 ↑ 2.0 2.1 2.2 District Profiles, Hong Kong Census, 2011, http://www.census2011.gov.hk/en/district-profiles.html. წაკითხვის თარიღი: 27 September 2013 დაარქივებული 27 September 2013[Date mismatch] საიტზე Wayback Machine.Category:Webarchive-ის თარგის შეტყობინებები დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 27 სექტემბერი 2013. ციტირების თარიღი: 13 სექტემბერი 2016.
კალაძე

საკუთარი სახელი კალაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ამირან კალაძე — მთარგმნელი, მწერალი, პოლიტიკოსი გულდა კალაძე — მოქანდაკე, გრაფიკოსი თამაზ კალაძე — ფიზიკოსი ერმალოზ კალაძე — პოლიტიკოსი კარლო კალაძე — პოეტი, დრამატურგი კახა კალაძე — ფეხბურთელი, პოლიტიკოსი კარლო კალაძე — პოეტი, დრამატურგი ნიკოლოზ კალაძე — საბჭოთა გენერალ-მაიორი რაჟდენ კალაძე — კრიტიკოსი, პუბლიცისტი რობინზონ კალაძე — პოლიტიკოსი
აგოსტინა სეგატორი ტამბურინის კაფეში

აგოსტინა სეგატორი ტამბურინის კაფეში — ნიდერლანდელი პოსტიმპრესიონისტი მხატვრის, ვინსენტ ვან გოგის ნახატი, შესრულებული 1887 წელს, ზეთის საღებავებით, ტილოზე. აგოსტინა სეგატორი პარიზში მდებარე ტამბურინის კაფის მფლობელი იყო. კაფე პარიზელი ხელოვანი ხალხის თავშეყრის ადგილს წარმოადგენდა, ადგილი სადაც ისინი ეცნობოდნენ ერთმანეთის შემოქმდებას. ვან გოგს ძირითად შემთხვევბში არ შეეძლო კაფეში საჭმლის ყიდვა უფულობის გამო, ამიტომ ის ნახატებით იხდიდა. შემდეგ სწორედ ამ ნახატებით მოირთო რესტორანი. ვინსენტმა კაფეში გამოფინა მისი იაპონური გრავიურების კოლექციაც. ეს ვინსენტისა და აგოსტინას ახლო ურთიერთობის ხარჯზე ხდებოდა, მაგრამ მას შემდეგ, რაც ვინსენტი გაკოტრდა და კრედიტორების მიერ მისი ნახატების კონფისკაცია მოხდა, კაფემ მოწყენილი იერსახე მიიღო. 1886 წელს ვან გოგმა ნიდერლანდები დატოვა და ძმასთან, თეო ვან გოგთან ერთან პარიზში სამუდამოდ საცხოვრებლად გაეგზავნა. ის პარიზში შევიდა როგორც მორცხვი, მოღუშული, ამოუცნობი პიროვნება, რომლის ხასიათიც პერსონალური და რთულად შესაცვლელი იყო, ერთმა კრიტიკოსმა მას „მარტოხელა ჩიტიც“ კი უწოდა. მალევე ის უახლოვდება პარიზელ ხელოვანთა საზოგადოებას და გარკვეულწილად პოპულარობასაც იხვეჭს. ამ პერიოდში ვინსენტი ახალი სტილის შემოშავებას იწყებს, ხმარობს ახალ, განსხვავებულ ფერებს და სწავლობ მხატვრების სამხატვრო ტექნიკებს. სწორედ ამ ახალი სტილის ნიმუშია აგოსტინა სეგატორი ტამბურინის კაფეში D. M. Field: Van Gogh. Chartwell Books, Inc., 2006. ISBN 0-7858-2011-6. Derek Fell: Van Gogh’s Women. Vincent’s Love Affairs and Journey Into Madness. Wyd. I. New York: Carroll & Graf Publishers, 2004. ISBN 0-7867-1655-X. Ingo F. Walther, Peter Glücksam (tłum.): Van Gogh Basic Art Album. Taschen Gmbh, 2001. ISBN 3-8228-1128-9. Wallace, R (1969). რედ. Editors of Time-Life Books: The World of Van Gogh (1853-1890). Alexandria, VA, USA: Time-Life Books, გვ. 40, 69, 70.  Maurer, N [1998] (1999). The pursuit of spiritual wisdom: the thought and art of Vincent van Gogh and Paul Gauguin. Cranbury: Associated University Presses, გვ. 55. ISBN 0-8386-3749-3.  Crispino, E [1996] (2008). Van Gogh. Minneapolis, MN: Oliver Press, Inc., გვ. 32.  Galbally, A (2008). A remarkable friendship: Vincent van Gogh and John Peter Russell. Australia: Melbourne University Publishing, გვ. 153.  Leaf; Lebain, F (2001) Van Gogh's Table: At the Auberge Ravoux. New York: Artisan, გვ. 40, 44. ISBN 1-57965-182-8.  Fell, D (2004). Van Gogh's Women: Vincent's Love Affairs and Journey Into Madness. New York: Carroll & Graf Publishers, გვ. 80. ციტირების თარიღი: 2016-09-13. [მკვდარი ბმული] Meier-Graefe, J (1987). Vincent van Gogh: A Biography. Mineola, New York: Dover Publications, გვ. 60.  In the café: Agostina Segatori in Le tambourin, 1887. Permanent Collection. Van Gogh Museum, Amsterdam (2005-2011). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-05-14. ციტირების თარიღი: March 18, 2011. ↑ 1.0 1.1 http://www.vangoghmuseum.nl/nl/collectie/s0017V1962 ↑ Wallace, R (1969). რედ. Editors of Time-Life Books: The World of Van Gogh (1853-1890). Alexandria, VA, USA: Time-Life Books, გვ. 40, 69.
ტანზანიის დემოგრაფია

არტიკლი ეხება ტანზანიის მოსახლეობის დემოგაფიულ ისეთ მონაცემებს როგორიცაა: მოსახლეობის სიმჭიდროვე, ეთნოსი, განათლების დონე, მოსახლეობის ჯანმრთელობა, ეკონომიკური სტატუსი, რელიგიური კუთვნილება და სხვა ასპექტები. ტანზანიაში მოსახლეობის განაწილება ძალიან არათანაბარია, უმრავლესობა ცხოვრობს ჩრდილოეთ საზღვრის მიმდებარე ტერიტორიაზე ან აღმოსავლეთ სანაპიროზე. სიმჭიდროვე მერყეობს კატავის ოლქში 1 კმ²-ზე 12 ადამიანიდან, დარ-ეს-სალამის ოლქში 3,133 ადამიანამდე. დაახლოებით 70 პროცენტი ცხოვრობს სოფელში. დარ-ეს-სალამი არის ქვეყნის უდიდესი ქალაქი და „დე ფაქტო“ დედაქალაქი, ხოლო ქვეყნის „დე იურე“ დედაქალაქია დოდომა. ტანზანიაში ცხოვრობს დაახლოებით 125 ეთნიკური ჯგუფი. ბანტუ, სუკუმას, ნიამვეზი, ჯაგა და ჰაიას არიან ის ეთნიკური ჯგუფები რომელთა რაოდენობაც აღემატება მილიონს. ტანზანიაში დაახლოებით 100 განსხვავებულ ენაზე საუბრობენ, რითიც ის აღმოსავლეთი აფრიკის ყველაზე ლიგვისტურად ყველაზე მრავალფეროვანი ქვეყანაა. ტანზანიაში გავრცელებულია ოთხი აფრიკული ენათა ოჯახი: ბანტუ, ქუშიტური, ნილოტური და კოისანური ენები. სუაჰილი და ინგლისური არის ტანზანის ოფიციალური ენები. სუაჰილი მიეკუთვნება ბანტუს ენების ნიგერო-კონგოს ენების ოჯახს. ქვეყანაში ასევე გავრცელებულია ინდური ენები და პორტუგალიური რომელზეც ძირითადად მოზამბიკელები საუბრობენ. ონაცემები ეყრდნობა ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტოს მსოფლიო ფაქტების წიგნს. 2013 წლის მონაცემებით: ჯამში: 17.3 წელი. კაცი: 17.0 წელი ქალი: 17.6 წელი 2013 წლის მონაცემებით: დაბადებისას: 1.03 კაცი/ქალი 0-14 წლის: 1.02 კაცი/ქალი 15–54 წლის: 1.00 კაცი/ქალი 55-64 წლის: 0.75 კაცი/ქალი 65 წლის და ზევით: 0.76 კაცი/ქალი ჯამში: 0.99 კაცი/ქალი 2013 წლის მონაცემებით: ჯამში: 60.76 წელი კაცი: 59.48 წელი ქალი: 62.09 წელი 15 და ზევით ასაკის მოსახლეობის სუაჰილზე, ინგლისურად ან არაბულად წერის და კითხვის უნარი (2003 წლის მონაცემები): ჯამში: 69.4 % კაცი: 77.5 % ქალი: 62.2 % ↑ Ethnic Groups Worldwide: A Ready Reference Handbook, authored by David Levinson, Greenwood Publishing Group, 1998, page 173 ↑ Culture and Customs of Tanzania, authored by Kefa M. Otiso, ABC-CLIO, LLC, 2013 ↑ "East Africa", authored by Silvester Ron Simango, in Sociolinguistics: Regional overview, edited by Ulrich Ammon, published by Walter de Gruyter, 2006, pages 1966-7 ↑ Swahili - A language of Tanzania. Ethnologue. ციტირების თარიღი: 9 February 2014. ↑ The World Factbook - Tanzania. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-11-27. ციტირების თარიღი: 2016-09-13.
მაქსიმ ლიტვინოვი

მაქსიმ ლიტვინოვი (რუს. Макси́м Макси́мович Литви́нов დაბადებისას — მეირ ჰენოხ ვალახ-ფინკელშტეინი; დ. 17 ივლისი, 1876 — გ. 31 დეკემბერი, 1951) — ეთნიკურად ებრაელი რუსი რევოლუციონერი და საბჭოთა დიპლომატი. იყო ტიფლისის 1907 წლის ექსპროპრიაციის ერთ-ერთი ორგანიზატორი. იყო საბჭოთა კავშირის ელჩი შეერთებული შტატებში. ლიტვინოვის ბიოგრაფია (ინგლისური)
სენტრალ-დი-მინასი

სენტრალ-დი-მინასი (პორტ. Central de Minas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება ვალი-დუ-რიუ-დოსი მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მანტენის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 772 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 33.14 კმ²-ზე. ფართობი 204 328 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
იტაბირინია

იტაბირინია (პორტ. Itabirinha) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 330 მეტრზე. მიეკუთვნება ვალი-დუ-რიუ-დოსი მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მანტენის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 692 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 51.16 კმ²-ზე. ფართობი 208 982 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მანტენა

მანტენა (პორტ. Mantena) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 212 მეტრზე. მიეკუთვნება ვალი-დუ-რიუ-დოსი მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მანტენის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 27 111 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 39.57 კმ²-ზე. ფართობი 685 208 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მენდის-პიმენტელი

მენდის-პიმენტელი (პორტ. Mendes Pimentel) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება ვალი-დუ-რიუ-დოსი მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მანტენის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 331 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 20.72 კმ²-ზე. ფართობი 305 507 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
ნოვა-ბელენი

ნოვა-ბელენი (პორტ. Nova Belém) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 349 მეტრზე. მიეკუთვნება ვალი-დუ-რიუ-დოსი მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მანტენის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 732 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 25.43 კმ²-ზე. ფართობი 146 775 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
სან-ფელის-დი-მინასი

სან-ფელის-დი-მინასი (პორტ. São Félix de Minas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 550 მეტრზე. მიეკუთვნება ვალი-დუ-რიუ-დოსი მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მანტენის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 382 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 20.8 კმ²-ზე. ფართობი 162 560 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
სან-ჟუან-დუ-მანტენინია

სან-ჟუან-დუ-მანტენინია (პორტ. São João do Manteninha) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება ვალი-დუ-რიუ-დოსი მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მანტენის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 188 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 37.61 კმ²-ზე. ფართობი 137 928 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები