laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
წმინდა დოდოს მონასტრის წინამძღვრის წერილი კათოლიკოს შიოსადმი

დაწერილი წმინდა დოდოს მონასტრის წინამძღვრისა კათოლიკოს შიოსადმი — 1439-1443 წლებში შედგენილი ქართული ხელნაწერი საბუთი. აღნიშნული საბუთით დოდორქის მონასტრის წინამძღვარი დავითი, მონასტირის საძმოს თანხმობით ქართლის კათალიკოს შიოს სწირავს სოფელ თოლენჯს. დედანი დაკარგულია: სინოდალური კანტორის საბუთებში ინახებოდა საბუთის XVII საუკუნის პირი (№სმჱ — 248), რომელიც ჩაწერილი ყოფილა მცხეთის პირების წიგნში (№507). საბუთი დაიკარგა ჩრდილოეთ კავკასიაში დოკუმენტების ევაკუაციის დროს 1915-1916 წლებში. თედო ჟორდანიას გამოცემა ემყარება საბუთის პირს. მისი ვარაუდით პირის გადაწერის დროსვე, XVII საუკუნეში, სიგელს დასაწყისი უკვე აკლდა. საბუთს თარიღი არ ახლლავს, თუმცა თ. ჟორდანია საბუთს 1443 წლით ათარიღებს და დასძენს, „სჩანს, რომ მამული თოლეჯი დოდოს მონასტრისა ყოფილა, მაგრამ მცხეთას დიდ ხანს სჭერია და დაუკუთნებია; ხოლო კ~ზს შიოს ამ სიგლით ისევ დოდოსთჳს დაუბრუნებია“. თარიღდება კათოლიკოს პატრიარქ შიოს მწყემსთმთავრობის დროით — 1439-1443 წლებით. ლომიძე დ., ჭუმბურიძე მ., სხირტლაძე ზ., გარეჯის ისტორიული დოკუმენტები, თბ., 2008, გვ. 16 ↑ თ. ჟორდანია, „ქრონიკები და სხვა მასალა საქართველოს ისტორიისა“, ტ. II, ტფ., 1897, გვ. 255
1292 Advanced Programmable Video System

1292 Advanced Programmable Video System — 8 ბიტიანი მეორე თაობის სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლი, შემუშავებული გერმანული კომპანია Radofin-ის მიერ 1976 წელს. ის შემდგომში ლიცენზირებული იქნა სხვადასხვა კომპანიების მიერ, მათ შორის: Acetronic, Prinztronic, Fountain, Grandstand, Audiosonic, Hanimex და Lansay. ამ ვარიანტებიდან ყველა გამოიცემოდა სხვადასხვა ქვეყანაში სხვადასხა სახელწოდებების ქვეშ. ზოგიერთი ორიგინალის იდენტური იყო, ხოლო ზოგი მათგანი სრულიად განსხვავებული დიზაინით ქვეყნდებოდა. სისტემა წარმოადგენდა იმ კონსოლების ჯგუფის ნაწილს (ჯგუფს საფუძველი ჩაუყარა Interton VC-4000-მა), რომელიც გამოიყენებდა Signetics 2650-ის ცენტრალურ პროცესორს (ამავე პროცესორს გამოიყენებდა Emerson Arcadia 2001). მასში განთავსებული იყო 43 ბაიტი ოპერატიული მეხსიერება და თან მოჰყვებოდა 12 ღილაკიანი სათამაშო კონტროლერი. HMG-1392 Advanced Programmable Video System Vidéo Ordinateur MPT-05 Super Play Computer 4000 VC 4000 Societe Occitane Electronique OC 2000 292 Advanced Programmable Video System-ის ვიკი 1292 APVS \ VC 4000-ის ოჯახი — ვიდეო თამაშების კონსოლების ბიბლიოთეკა 1292 Advanced Programmable Video System დაარქივებული 2016-05-06 საიტზე Wayback Machine. — რეტრო კონსოლები 1292 Advanced Programmable Video System — კონსოლების მონაცემთა ბაზა ↑ Hansen, Dale. (1 ივლისი, 2002) 292 Advanced Programmable Video System FAQ. consoledatabase.com. ციტირების თარიღი: 11 ნოემბერი, 2017. ↑ Acetronic MPU-1000/2000 დაარქივებული 2004-03-30 საიტზე Wayback Machine. old-computers.com ↑ 1292 Advanced Programmable Video System History consoledatabase.com ↑ 1292 Advanced Programmable Video System დაარქივებული 2016-05-06 საიტზე Wayback Machine. , retrogamingconsoles.com
მალაზონია (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი მალაზონია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ენვერ მალაზონია — ინჟინერი ლადო მალაზონია — მხატვარი ლევან მალაზონია — მწერალი, ფსიქოლოგი მამია მალაზონია — მხატვარი ნესტორ მალაზონია — მწერალი, პედაგოგი ნოდარ მალაზონია — გრაფიკოსი
გუდეა

გუდეა — სამხრეთ შუამდინარეთის ქალაქ-სახელმწიფოს, ლაგაშის გამგებელი (ენსი) დაახლოებით ძვ. წ. XXII საუკუნის მეორე ნახევარში. სახელი გაითქვა ტაძრების მშენებელობით. ამისთვის მას უწოდებდნენ „მშენებელ ენსს“. მან ააგო ლაგაშის მფარველი ღვთაების ნინგირსუს ტაძარი ენინუ. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „გუდეა“ ვიკისაწყობში. ედცარდი, დიტც ოტო (1997). გუდეა და მისი დინასტია. University of Toronto Press Incorporated. ტორონტო, ბაფალო, ლონდონი.  ფრეინი, დაგლას რ. (1993). Sargonic and Gutian Periods. University of Toronto Press Incorporated. ტორონტო, ბაფალო, ლონდონი.
დონის როსტოვის პეტრე-პავლეს ლუთერანული ეკლესია

დონის როსტოვის პეტრე-პავლეს ლუთერანული ეკლესია (რუს. Лютеранская церковь Святых Петра и Павла) — ლუთერნული ეკლესია დონის როსტოვში. აგებულია 1888 წელს. კირხე მდებარეობდა თანამედროვე ქუჩების სედოვისა და სოკოლივის გადაკვეთაზე. ეკლესია დაანგრიეს 1940-იან წლებში. დოკუმენტალურად დადასტურებულია, რომ ევანგელისტურ-ლუთეარნული თემი დონის როსტოვში ჩამოყალიბდა უკვე XIX საუკუნის შუა წლებში. ლუთერანულმა საზოგადოებამ ქალაქის საკრებულოში შეიტანა თხოვნა კირხეს მშენებლობის შესახებ. 1881 წლის 12 თებერვალს მათი თხოვნა დააკმაყოფილეს. საკრებულომ ლუთერანული ეკლესიის ასაშენებლად გამოჰყო მიწის ნაკვეთი ბულვარის ქუჩაზე. ეკლესიის საძირკველის საზეიმოდ ჩასხმა გაიმართა 1883 წლის 9 ივლისს. ეკლესიის გეგმა დაამუშავა ინჟინერმა ა. ა. კასელმა. მშენებლობა მიმდინარეობდა ქალაქის არქიტექტორების ნ. ა დოროშენკოსა და ნ. მ. სოკოლოვის დაკვირვების ქვეშ. სამშენებლო კომისიის შემადგენლობაში შედიოდნენ ლუთერანული საზოგადოების წარმომადგენლები კ. ხ. იონსენი და კ. ფ. კურდტი. გამოსაძერწი სამუშაოები შეასრულა მოქანდაკე შლიუტერმა. ვიტრაჟები იესო ქრისტესა და მოციქულების პეტრესა და პავლეს გამოსახულებით დაამზადეს ვენაში. ორღანი დაამზადეს გერმანიის ქალაქ ლუდვიგსბურგში, ხოლო ზარი ე. მ. ვასილენკოს როსტოვის ქარხანაში. ორღანის ღირებულებამ შეადგინა 4 000 რუბლი, ზარისამ კი - 800 რუბლი. ეკლესიის მშენებლობისათვის სულ დაიხარჯა 30 000 რუბლი. მოცქულ პეტრესა და პავლეს სახელობის ევანგელისტურ-ლუთერანული ეკლესია საზეიმოდ გაიხსნა 1888 წლის 1 მაისს. 1898 წელს ლუთერანულ ეკლესიასთან ააშენეს ორსართულიანი აგურის შენობა, სადაც განათავსეს სკოლა, პასტორისა და ორღანისტის ოთახები. შენობის ფასადი გადიოდა ბულვარის (ამჟამად სედოვის ქუჩა) ქუჩაზე. ეკლესიასთან არსებულ სკოლაში იღებდნენ ორივე სქესის ბავშვებს. სკოლაში ასწავლიდნენ, როგორც რუსი, ასევე გერმანელი მასწავლებლები. ეკლესიასთან ჩამოყალიბდა მომღერალთა გუნდი. საზეიმო დღეებში ლუთერანულ ეკლესიაში მიმდინარეობდა კონცერტი ორღანის გამოყენებით, მღეროდნენ ქოროს წარმომადგენლები. 1920-1921 წლებში ეკლესიის არქივი გადაიტანეს „დონკრაიბიუროში“. ამავე პერიოდში პასტორის სახლი დაიკავა რესპუბლიკის საგანგებო რევიზიამ. დიდი სამამულო ომის პერიოდში ეკლესია სერიოზულად დაზიანდა. დარჩა მხოლოდ ნახევრად დანგრეული კედლები. 1945 წლის 16 თებერვალს როსტოვის საოლქო საბჭოს აღმასკომმა გადაწყვიტა აღედგინათ ეკლესია და გადაეცათ აზოვ-დონი-ყუბანის სპორტული საზოგადოებისათვის, მაგრამ უკვე 3 მაისს აღმასკომმა მიიღი გადაწყვეტილება, რომ ეკლესია არ ექვემდებარებოდა აღდგენას. დღემდე შემონახულია პასტორის სახლი. მიწის იმ ნაკვეთზე სადაც იდგა ეკლესია, 2000-იანი წლების დასაწყისამდე არაფერი არ ყოფილა აშენებული. დონის როსტოვის ლუთერანებმა გადაწყვიტეს ამავე ადგილზე ეკლესიის აგება, მაგრამ 2002 წელს მიწის ნაკვეთი გადასცეს კერძო პირს და იქ ააშენეს საოფისე ცენტრი „ბალკანი“. ↑ Малаховский Е. И. Храмы и культовые сооружения Ростова-на-Дону. — Ростов-на-Дону: Издательство «NB», 2006. — С. 161—163. — ISBN 5-98155-014-7 ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 Е. В. Роот, Евангелическо-лютеранская община города Ростова ↑ Церковь хорошо, а гостиница лучше? У лютеран Ростова-на-Дону отбирают кирху.[მკვდარი ბმული] Московская немецкая газета, 16 (113) ↑ Лютеранская кирха, плиточки и другие вещи. dom.161.ru. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-10-08. ციტირების თარიღი: 2013-11-17.
პიტ ბესტი

რენდოლფ პიტერ ბესტი (ინგლ. Randolph Peter „Pete“ Best; დ. რენდოლფ პიტერ სკანლანდი, დ. 24 ნოემბერი 1941, მადრასი, ბრიტანეთის ინდოეთი) — ბრიტანელი მუსიკოსი და სიმღერების ავტორი. ცნობილია, როგორც ჯგუფ The Beatles-ის დრამერი 1960–1962 წლებში. პიტერ ბესტის დედა — მონა ბესტი — იყო ლივერპულული კლუბ „კაზბას“ (Casbah) მფლობელი, სადაც საკმაოდ ხშირად გამოდიოდნენ The Beatles, რომლებმაც მოიწვიეს პიტერ ბესტი ჯგუფში შეესრულებინა რამდენიმე კომპოზიცია 1959 წელს. მცირეხნიანი შესვენების შემდეგ ბესტი ისევ შეუერთდა მათ 1960—1961 წლებში ჰამბურგში (გერმანია) ვიზიტის დროს. ის 1962 წელს ჯგუფში EMI-სთვის უკრავდა The Beatles-ის პირველ ხმის სესიამდე და 16 აგვისტოს იგი შეცვალა რინგო სტარმა. იმის შესახებ, რომ მას ჯგუფიდან „ითხოვდნენ“, ბესტს უთხრეს არა თავისმა ჯგუფის ყოფილმა მეგობრებმა, არამედ შეატყობინა The Beatles-ის მენეჯერმა ბრაიან ეპსტაინმა. ბესტის წასვლას ხელი შეუწყო ჯორჯ მარტინმა, რომელიც მაშინ ჯგუფის ახალდანიშნული პროდიუსერი იყო და საკმაოდ უკმაყოფილო იყო ბესტის ბარაბანზე დაკვრით. მაგრამ ბესტის წასვლის მიზეზები იმალება არა მარტო იმაში, რომ ის ცუდად უკრავდა. პიტი ფაქტობრივად არ იყო ჯგუფის სრულუფლებიანი წევრი ჯგუფის სხვა წევრებთან საკუთარი ურთიერთობების გამო. ჯონ ლენონი, პოლ მაკ-კარტნი და ჯორჯ ჰარისონი პრაქტიკულად მთელ თავისუფალ დროს ერთად ატარებდნენ, მუზიცირებდნენ და უბრალოდ საუბრობდნენ, ბესტი კი ამ დროს მარტო სეირნობდა. ის არ აღიარებდა ჯგუფის საერთო სტილს — არ დათანხმდა ჯგუფის სხვა წევრების მიერ არჩეულ ვარცხნილობას და ტანსაცმელს. პიტი ვერ შეეთვისა ჯგუფის სხვა წევრების ხასიათს. მეორე ვერსიით, რომლის შესახებაც ალბერტ გოლდმანმა დაწერა წიგნში „ჯონ ლენონი“, პიტი იყო ჯგუფში ერთადერთი, რომლის გარეგნობაც შეესაბამებოდა ვარსკვლავის სტანდარტებს. ზუსტად ბესტის სილამაზე გახდა The Beatles-იდან მისი გაქრობის მიზეზი, რადგანაც ჯგუფში სადავეები გაყოფილი ჰქონდათ მაკ-კარტნის და ლენონს და არც ერთ მათგანს არ სურდა შეგუებოდა იმას, რომ რომელიმე მესამე გადაუსწრებდა მათ საზოგადოების თვალში. მოგვიანებით პიტერ ბესტი ცდილობდა სოლო კარიერის დაწყებას, მაგრამ ყველა მისი ცდა უნაყოფოდ დამთავრდა. მისი ფინანსური მდგომარეობა ზოგჯერ კინაღამ კრახამდე მიდიოდა. მაგრამ როდესაც 1995 წელს გამოიცა ალბომების სერია The Beatles Anthology, რომელზეც არსებობდა The Beatles-ის რამდენიმე ჩანაწერი პიტერ ბესტთან ერთად, პიტმა მიიღო მნიშვნელოვანი ფინანსური ჯილდო. 2007 წლის თებერვალში The Beatles-ის პროდიუსერმა ჯორჯ მარტინმა საქვეყნოდ ბოდიში მოიხადა პიტერ ბესტის წინაშე 1962 წელს მისი ჯგუფიდან დათხოვნის გამო. ოფიციალური საიტი Complete Pete Best Discography Pete Best interview from NPR Fresh Air program
გიორგი ალექსანდრეს ძე

გიორგი ალექსანდრეს ძე რომანოვი (რუს. Гео́ргий Алекса́ндрович; დ. 27 აპრილი, 1871, ცარსკოე-სელო — გ. 28 ივნისი, 1899, აბასთუმანი) — რუსეთის იმპერიის მემკვიდრე უფლისწული (1894–1899) და დიდი მთავარი. იმპერატორ ალექსანდრე III-ის ვაჟი. ნიკოლოზ II-ის უმცროსი ძმა. 1892 წლიდან ტუბერკულოზით დაავადებული ახალგაზრდა გიორგი კურორტ აბასთუმანში დასახლდა, სადაც საკუთარი სახსრებით აიშენა ხის საზაფხულო სასახლე მაღალმხატვრული ინტერიერითა და წითელი ხისგან დამზადებული ავეჯით. 90-იანი წლების მეორე ნახევარში მისივე ინიციატივით იქვე აშენდა ქვის სასახლე. იმპერატორ ალექსანდრე III-ის დავალებით აბასთუმანში 1893–1895 წლებში მიიწვიეს გამოჩენილი რუსი ისტორიკოსი ვ. ო. კლიუჩევსკი, რომელიც დიდ მთავარს რუსეთისა და კავკასიის ისტორიის კურსს უკითხავდა. სამხრეთ საქართველოში ერთ-ერთი მოგზაურობისას უფლისწული გიორგი აღფრთოვანებულა ზარზმის ეკლესიით და გადაუწყვეტია საკუთარი ხარჯებით მსგავსი ეკლესიის (მომცრო ზომის) აგება აბასთუმანშიც. 1895–1898 წლებში აბასთუმნის ცენტრში, მდ. ოცხის ნაპირას, თბილისში მოღვაწე ცნობილი ხუროთმოძღვრის ო. სიმონსონის პროექტით აიგო წმ. ალექსანდრე ნეველის ეკლესია და სამრეკლო, რომელიც ახალი ზარზმის ეკლესიის სახელითაც არის ცნობილი. გიორგი ალექსანდრეს ძე ადრეული ასაკიდან გატაცებული ყოფილა ასტრონომიით, რაც აბასთუმანში მისი ყოფნის დროს უფრო გაცხოველებულა. 1892 მაისში მან მოიწვია ცნობილი ასტრონომი სერგეი გლაზენაპი. გიორგიმ მასთან ერთად შეარჩია ხელსაყრელი ადგილი და საკუთარი ხარჯებით ააშენა იმპერიაში პირველი სამთო ასტრონომიული კოშკი (ე. წ. „გიორგისეული“), სადაც დადგა მცირე ზომის ტელესკოპი (1932 წელს აშენებული საქვეყნოდ ცნობილი აბასთუმნის ასტროფიზიკური ობსერვატორიის წინამორბედი). გიორგი ალექსანდრეს ძე უეცრად გარდაიცვალა აბასთუმანში მოპედით სეირნობისას. დაკრძალულია სანქტ-პეტერბურგის პეტრე-პავლეს ეკლესიაში, მამამისის სარკოფაგის გვერდით. „Правительственный Вестник“, 1899, №142, 146, 150, 152; Кавказский календарь на 1900 год, Тфл.,1899. სალუქვაძე გ., აბასთუმნის ასტროფიზიკური ობსერვატორიის დაარსების ისტორიისათვის, «აბასთუმნის ასტროფიზიკური ობსერვატორიის ბიულეტენი », 2008, # 78; Бараташвили К., Любовь и ცердце цесаревича, «Русский клуб», 2009, №11. ლორთქიფანიძე გ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 24-25.
დონის ნახიჩევანის წმინდა სოფიას ეკლესია

დონის ნახიჩევანის წმინდა სოფიას ეკლესია (რუს. Софийская церковь) — ამჟამად დანგრეული მართლმადიდებლური ტაძარი, რომელიც მდებარეობდა დონის ნახიჩევანში (ამჟამად დონის როსტოვის ნაწილი). დონის ნახიჩევანი თავდაპირველად დააარსეს ყირიმიდან გადასახლებულმა სომხებმა, მაგრამ იმის გამო, რომ ქალაქი დონის როსტოვთან ახლოს მდებარეობდა, სადაც რუსები დომინანტები იყვნენ, ნახიჩევანმა დიდხანს ვერ შეძლო დარჩენილიყო, როგორც მონონაციონალური სომხური ქალაქი. ძალიან მალევე ნახიჩევანში დასახლდა რუსი მართლმადიდებელი მოსახლეობა, რომელთაც სურდათ საკუთარი მართლმადიდებლური ეკლესიის აშენება. წმინდა სოფიას ეკლესია ააშენეს 1863 წელს პირველი მაისის ქუჩაზე. ეკლესია იყო ერთგუმბათიანი, აგებული იყო ხისგან და იდგა ქვის ცოკოლზე, ასევე ჰქონდა ერთიარუსიანი სამრეკლო. მისი სიმაღლე იყო 15 მეტრი, ეკლესიასთან ერთად იმავე 1863 წელს ააგეს ერთსართულიანი აგურის ნაგებობა რუსული საეკლესიო-სამრევლო სკოლისათვის. 1904 წელს ხისგან აგებულ სოფიის ეკლესიის ნაცვლად დაიწყეს ქვის ეკლესიის მშენებლობა არქიტექტორ ვ. ვ. პოპოვის პროექტის მიხედვით. 1912 წელს მშენებლობა დასრულდა. ამ ეკლესიას მეოთხედი საუკუნეც კი არ უარსებია. 1934 წელს იგი დახურეს და დაშალეს სამშენებლო მასალად. თავდაპირველად ჩამოაშორეს კუთხის გუმბათები, მთავარი გუმბათი გარკვეული პერიოდი კვლავ ეყრდნობოდა კოლონებს, საბოლოოდ ეს კოლონებიც ააფეთქეს. მოგვიანებით წმინდა სოფიას ეკლესიის ადგილზე ააშენეს სკოლა № 11. 1930-1936 წლებში ეკლესიის წინამძღვარი იყო ზინობი, საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მღვდელთმთავარი. ↑ Ростов-на-Дону|Церковь Софии Премудрости Божией в Нахичевани-на-Дону. sobory.ru. ციტირების თარიღი: 2017-02-25. ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 Нахичевань-на-Дону Храмы Ростов-на-Дону Церкви История Армянские храмы Ростовские храмы. www.donvrem.dspl.ru. ციტირების თარიღი: 2017-02-25. ↑ „РОСТОВСКИЙ-НА-ДОНУ СОФИЙСКИЙ ХРАМ - Древо“. ციტირების თარიღი: 2017-02-25.
საშლელთავა

„საშლელთავა“ (ინგლ. Eraserhead) — 1977 წლის ამერიკული სიურრეალისტური საშინელებათა ფილმი, რომლის რეჟისორი, სცენარის ავტორი და პროდიუსერია დევიდ ლინჩი. გადაღებული შავ-თეთრ ფერებში, „საშლელთავა“ არის ლინჩის პირველი სრულმეტრაჟიანი ფილმი. იგი გადაღებულია ამერიკის კინოინსტიტუტის მხარდაჭერით, პერიოდში, როდესაც დევიდი იქ სწავლობდა. როლებს ფილმში ასრულებენ ჯეკ ნენსი, შარლოტ სტიუარტი, ალენ ჯოზეფი, ჯინ ბეიტსი, ჯუდით რობერტსი, ლორელ ნირი და ჯეკ ფისკი. ნამუშევარში მოთხრობილია ჰენრი სპენსერის (ნენსი) შესახებ, რომელიც უცნაურ ინდუსტრიულ გარემოში თავის საზარელ შვილს უვლის. ფილმის განმავლობაში იგი რამდენიმეჯერ ხედავს უცნაურ სიზმარს ან ჰალუცინაციას, რომელშიც მონაწილეობენ მისი შვილი და ქალი რადიატორში. „საშლელთავას“ გადაღება რამდენიმე წელი გაგრძელდა, ვინაიდან ფილმის დაფინანსებასთან დაკავშირებით სირთულეები იყო. წარმოებას ხელი შეუწყო ფისკის და მისი მეუღლის, სისი სპეისეკის ფულადმა შემოწირულობამ. სურათს სხვადასხვა ადგილზე იღებდნენ, რომელსაც თავად კინოინსტიტუტი კალიფორნიაში ფლობდა. მათ შორის იყო გრეისტოუნი და ძველი ბოსლები, სადაც თავად ლინჩს უცხოვრია. ერთი წლის განმავლობაში დევიდი და ხმის რეჟისორი ალან სპლეტი მუშაობდნენ სურათის ხმოვან მხარეზე. საუნდტრეკში გამოყენებულია ფეტს უოლერის საორგანო მუსიკა და სიმღერა „In Heaven“, ჩაწერილი პიტერ აივერსის მიერ. მიუხედავად იმისა, რომ თავდაპირველად „საშლელთავას“ კინოთეატრებში უმნიშვნელო წარმატება ხვდა წილად, შემდგომში იგი გაიზარდა და დღეისთვის ნამუშევარს მრავალი დადებითი შეფასება აქვს მიღებული. ძირითადად აღნიშნავენ სიურრეალისტურ ვიზუალურ მხარეს და სექსუალურ ქვეტექსტს, ისევე, როგორც ხმის ჩახლართულ დიზაინს, რომელსაც ფილმის ტექნიკურ მწვერვალს უწოდებენ. 2004 წელს ფილმების ეროვნულმა რეესტრმა „საშლელთავა“ აირჩია კონგრესის ბიბლიოთეკაში შესატანად, როგორც „კულტურულად, ისტორიულად ან ესთეტიკურად მნიშვნელოვანი ნამუშევარი“. „საშლელთავა“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ Eraserhead (X). British Board of Film Classification (January 15, 1979). დაარქივებულია ორიგინალიდან — მარტი 30, 2016. ციტირების თარიღი: March 18, 2016. ↑ Eraserhead – Box Office Data, DVD Sales, Movie News, Cast Information. The Numbers. Nash Information Services. ციტირების თარიღი: August 22, 2012.
დონის როსტოვის ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია

დონის როსტოვის ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია (რუს. Церковь Успения Пресвятой Богородицы) — 1930-იან წლებში დანგრეული ტაძარი დონის როსტოვში. ეკლესია აღმართეს 1880-1889 წლებში. მდებარეობდა თანამედროვე მაქსიმ გორკის ქუჩისა და ეკლესიის შესახვევის გადაკვეთაზე. პირველი ხის მიძინების ეკლესია დონის როსტოვში ააგეს 1764-1766 წლებს შორის. ეს იყო მესამე სასაზღვრო ბატალიონის ეკლესია. იგი მდებარეობდა ჯარისკაცების ციხესიმაგრეში ძველი კაზანის ეკლესიიდან ახლოს. 1977 წელს გენერალ-მაიორ გურიევის ინიციატივით ეკლესია დაშალეს და მისი მასალები კაზანის ეკლესიის რემონტისთვის გამოიყენეს. XIX საუკუნის მეორე ნახევარში როსტოვში მიიღეს გადაწყვეტილება აეშენებინათ მიძინების ეკლესია იმპერატორ ალექსანდრე II-ის გამეფების 25 წლის აღსანიშნავად. თანხა ეკლესიის ასაშენებლად გამოჰყო ვაჭარმა ილია სტეფანეს ძე შუშპანოვმა და მისმა შვილმა საპატიო მოქალაქემ გავრილ ილიას ძე შუშპანოვმა. ეკლესიის საძირკველის საზეიმო ჩაყრა გაიმართა 1880 წლის 27 ივნისს. ეკლესიის მშენებლობა, სავარაუდოდ მიმდინარეობდა ქალაქის არქიტექტორების ვ. იაკუნინისა და ნ. სოკოლოვის ზედამხედველობის ქვეშ. ეკლესია აკურთხეს 1889 წლის დეკემბრის დასაწყისში. ეკლესიის ასაშენებელი ადგილი შეარჩიეს სიმბოლურად: ეკლესიის შესახვევის სამხრეთით მდებარეობდა დონის როსტოვის ღვთისმშობლის შობის ტაძარი, ხოლო ღვთისმშობლის მიძინების ტაძარი ააშენეს ქუჩის ჩრდილოეთ ნაწილში. მიძინების ეკლესია ააშენეს გვიანი კლასიციზმის ტრადიციების გამოყენებით ნეორუსული ელემენტების გამოყენებით. ეკლესიას ჰქონდა ხუთი გუმბათი და ორსართულიანი სამრეკლო. მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხი იყო ღვთისმშობლის მიძინების სახელზე, მარჯვენა (სამხრეთის) ნავი აკურთხეს გაბრიელ მთავარანგელოზის სახელზე. მარცხენა (ჩრდილოეთის) ნავი კი ნაკურთხია ანა წინასწარმეტყველის სახელზე. ეკლესიის ინტერიერი დაფარულია მხატვრობით, კანკელი მოზაიკითაა გაფორმებული. ეკლესიაში ინახება ხატი, რომელიც ეძღვნება იმპერატორ ალექსანდრე III-ის გადარჩენას სარკინიგზო კატასტროფაში 1888 წლის 17 ოქტომბერს. 1902 წელს ეკლესიასთან ააშენეს საეკლესიო სამრევლო სკოლა. 1928 წელს როსტოვის ხელისუფლებამ ეკლესია გადასცა სტაროობრიადელების თემს. 1930-იან წლებში ეკლესია დახურეს და დაანგრიეს. მის ადგილზე კი ააშენეს საცხოვრებელი სახლი როსტოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის თანამშრომლებისთვის. საეკლესიო-სამრევლო სკოლის შენობა შემორჩენილია ჩვენს დრომდე, თუმცა ძლიერადაა გადაკეთებული. 2012 წელს მაქსიმ გორკის ქუჩის რეკონსტრუქციის პერიოდში მიძინების ტაძრის ყოფილი სასაფლაოს ადგილზე აღმოაჩინეს ორი საფლავი. ერთ-ერთი ვერსიით, გვამები შეიძლება ეკუთვნოდეს ეკლესიის დამაარსებელს გავრილ ილიას ძე შუშპანოვსა და მის ცოლს. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 Малаховский Е. И. Храмы и культовые сооружения Ростова-на-Дону. — Ростов-на-Дону: Издательство «NB», 2006. — С. 37—39. — ISBN 5-98155-014-7. ↑ 2.0 2.1 Александр Оленев. (2012-12-11) Ростов может обрести своего святого (склепы на Горького - II). Вечерний Ростов. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-05. ციტირების თარიღი: 2013-09-02.
დონის ნახიჩევანის ალექსანდრე ნეველის ეკლესია

დონის ნახიჩევანის ალექსანდრე ნეველის ეკლესია (რუს. Церковь Александра Невского) — ამჟამად დანგრეული მართლმადიდებლური ტაძარი, რომელიც მდებარეობდა დონის ნახიჩევანში (ამჟამად დონის როსტოვის პროლეტარის რაიონის ნაწილი). ეკლესია ააგეს 1896 წელს. დაანგრიეს 1937 წელს. დონის ნახიჩევანის ალექსანდრე ნეველის ეკლესია ააგეს 1896 წელს. მშენებლობისათვის ფინანსები გაიღო ვაჭარმა ილია შუშპანოვმა. ეკლესიის მშენებლობა დაამთხვიეს ნევის ბრძოლის 650-ე წლისთავს, რომელშიც ალექსანდრე ნეველმა მოიპოვა გამარჯვება შვედებზე. ეკლესია მდებარეობდა პოლიციის მოედანზე (ამჟამად ტოლსტოის მოედანი), ეკლესიის შესახვევის კუთხეში (ამჟამად ერევნის ქუჩა). ეკლესიას ჰქონდა სამი გუმბათი და იყო მდიდრულად დეკორირებული. კარიბჭეზე დაშენებული იყო მაღალი ორსართულიანნი სამრეკლო, რომლის სიმაღლეც 28 მეტრზე მეტი იყო. ეკლესია აგებული იყო ნეორენესანსის სულისკვეთებით. ეკლესიის ზომები იყო 45×25 მ. მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხი იყო წმინდა ალექსანდრე ნეველის სახელზე, ხოლო მეორე - წმინდა ანას სახელზე. 1900 წელს ეკლესიასთან გაიხსნა საეკლესიო-სამრევლო სკოლა. ალექსანდრე ნეველის ეკლესიის წინამძღვარი დიდი ხნის განმავლობაში იყო ცნობილი ნახიჩევანელი მღვდელი იოანე დომოვსკი. 1920-იან წლებში ეკლესია გადაეცა ობნოვლენცების მოძრაობას. 1937 წელს ეკლესია დახურეს და დაანგრიეს. ამჟამად მის ადგილზე ექვსსართულიანი საცხოვრებელი სახლი დგას (ტოლსტოის ქუჩა № 9). 1942 წელს გერმანელების მიერ ოკუპაციის პირობებში ალექსანდრე ნეველის ეკლესიის მრევლმა აღადგინა ღვთისმსახურება. თავდაპირველად ისინი განთავსდნენ 29-ე ხაზის № 6 სახლში. შემდეგ ღვთისმსახურებისთვის გამოიყო ყოფილი საეკლესიო-სამრევლო სკოლის შენობა, რომელზეც დაადგეს გუმბათი. ქალაქის გათავისუფლებს შემდეგ სახლი გადაეცა თემს არენდით. 1955 წელს სამლოცველო სახლი დაკეტეს, ხოლო საეკლესიო ჭურჭელი გადაიტანეს დონის როსტოვის წმინდა ალექსანდრას ეკლესიის ალექსანდრე ნეველის სახელობის ნავში. ↑ Информация о культовых сооружениях (храмах и молитвенных домах) религиозных организаций, действующих на территории города Ростова-на-Дону. Официальный портал городской Думы и Администрации города. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-14. ციტირების თარიღი: 2013-08-25. ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 Малаховский Е. И. Храмы и культовые сооружения Ростова-на-Дону. — Ростов-на-Дону: Издательство «NB», 2006. — С. 125—126. — ISBN 5-98155-014-7. ↑ Евгений Иванович Малаховский. Нахичеванские храмы. Донской временник. ციტირების თარიღი: 2013-08-25.
დონის როსტოვის ყველაწმინდის ეკლესია

დონის როსტოვის ყველაწმინდის ეკლესია (რუს. Церковь Всех Святых) — 1960-იან წლებში დანგრეული ტაძარი დონის როსტოვში. ეკლესია აღმართეს 1868 წელს. დაანგრიეს 1966 წელს და მის ადგილზე ააშენეს სპორტის სასახლე. 1785 წლის 15 დეკემბერს როსტოვის ძველ სასაფლაოზე აიწყეს ხის ყველაწმინდის ეკლესიის მშენებლობა. 1787 წლის 19 მაისს ეკლესია აკურთხა წინამძღვარმა იოანე ანდრეევმა. ეკლესია მდებარეობდა თანამედროვე წითელარმიელთა ქუჩისა და ეკლესიის შესახვევის გადაკვეთაზე. იგი მიწერილი იყო დონის როსტოვის ღვთისმშობლის კვართის ეკლესიაზე. XIX საუკუნის პირველ ნახევარში როსტოვში ააშენეს ახალი სასაფლაო. იგი მდებარეობდა თანამედროვე წითელარმიელთა და ფილიმონოვის ქუჩებს შორის. 1864 წლის 8 სექტემბერს ეკლესიაზე ააგეს ყველაწმინდის ეკლესია. ეკლესიის აღჭურვა მიმდინარეობდა ქალაქისთავის ანდრეი ბაიკოვის ფინანსური მხარდაჭერით. 1865 წლის 3 ოქტომბერს, სანამ ახალი ეკლესიის მშენებლობა დასრულებოდა ძველ ეკლესიაში მოხდა ხანძარი. საეკლესიო ჭურჭლის დიდი ნაწილი გადაარჩინეს და გადაიტანეს კაზანის ეკლესიაში, რომელიც მდებარეობდა თანამედროვე სოციალისტური და სერაფიმოვის ქუჩებს შორის. 1868 წელს ახალი ყველაწმინდის ეკლესიის მშენებლობა დასრულდა, რის შემდეგაც იქ Gადაიტანეს ძველი ეკლესიის ხანძრის დროს გადარჩენილი ჭურჭელი. ყველაწმინდის ეკლესია აკურთხეს 1868 წლის 27 ოქტომბერს. ყველაწმინდის ეკლესია საშუალო ზომებისა იყო და შედგებოდა სამი ნავისაგან. ეკლესიის ხუთივე გუმბათი შერულებული იყო ამპირის სტილში. ეკლესიის მთავარი საკურთხეველი აკურთხეს ყველა წმინდანის დღის აღსანიშნავად. მარცეხენა (ჩრდილოეთის) ნავი აკურთხეს წმინდა მოციქულთასწორი მეფის კონსტანტინესა და დედამისის დედოფალ ელენეს სახელზე. მარჯვენა (სამხრეთის) ნავი კი - დიდმოწამე პანტელეიმონის სახელზე. 1930-იან წლებში ეკლესია დახურეს და მის შენობაშ განათავსეს ბურთულ-საკისარების ქარხანა. სამრეკლო და მისი ხუთივე გუმბათი მოხსნეს. 1942 წელს ნაცისტური ოკუპაციის პერიოდში ეკლესიაში აღსდგა ღვთისმსახურება. ეკლესიას გაუკეთეს ახალი კამარა, დაადგეს ჯვარი. ეკლესიის ახლოს ჩამოყალიბდა ბაზარი, რომელსაც „ნახალოვკის“ ბაზარს უწოდებდნენ. ოკუპაციის პერიოდში აღდგენილი ტაძარი მოქმედებდა მეორე მსოფლიო ომის შემდეგაც. ეკლესია დახურეს და დაანგრიეს 1966 წელს. დანგრევას წინ უძღოდა ხელმოწერების შეგროვება „ეკლესიის ლიკვიდაციის შესახებ“. ყველაწმინდის ეკლესია გახდა უკანასკნელი ეკლესია დონის როსტოვში, რომელიც დაანგრიეს. ეკლესიისა და ქალაქის სასაფლაოს ადგილზე 1967 წელს ააშენეს სპორტის სასახლე. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 Малаховский Е. И. Храмы и культовые сооружения Ростова-на-Дону. — Ростов-на-Дону: Издательство «NB», 2006. — С. 58—62. — ISBN 5-98155-014-7. ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 Е. Малаховский, В.Павлов. (2001-06-08) 45 лет назад в Ростове была уничтожена Всехсвятская церковь. Молот. ციტირების თარიღი: 2013-09-09.