laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ვოლგისპირეთის ფედერალური ოკრუგი

ვოლგისპირეთის ფედერალური ოკრუგი (რუს. Приволжский федеральный округ) — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ფორმირება რუსეთის ევროპული ნაწილის ცენტრში. შეიქმნა რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტის 2000 წლის 13 მაისის ბრძანებულებით. მოსახლეობა - 31,1 მლნ. ფართობი - 1.036 ათასი. მთავარი ქალაქია ნიჟნი ნოვგოროდი. რეგიონი მოიცავს ფედერაციის 16 სუბიექტს: რესპუბლიკები: ბაშკირეთის რესპუბლიკა თათრეთის რესპუბლიკა მარეთის რესპუბლიკა მორდოვეთის რესპუბლიკა უდმურტეთის რესპუბლიკა ჩუვაშეთის რესპუბლიკა ოკრუგი: კომი-პერმელთა ავტონომიური ოკრუგი ოლქები: კიროვის ოლქი ნიჟნი ნოვგოროდის ოლქი ორენბურგის ოლქი პენზის ოლქი პერმის ოლქი სამარის ოლქი სარატოვის ოლქი ულიანოვსკის ოლქი ფედერალური ქალაქი: ნიჟნი ნოვგოროდი
ლაგო-მაჯორე

ლაგო-მაჯორე (იტალ. Lago Maggiore ან Verbano; ლათ. Lacus Verbanus) — დიდი ტბა ალპების სამხრეთ ნაწილში, შვეიცარია-იტალიის საზღვარზე. იგი იტალიის სიდიდით მეორე და სამხრეთ შვეიცარიის პირველი ტბაა. ლაგო-მაჯორე იტალიის ალპების მთისწინეთის სამი დიდი ტბიდან ყველაზე დასავლეთით მდებარეობს და იშლება 70 კმ-ზე ლოკარნოსა და არონას შორის. ზამთარშიც და ზაფხულშიც კლიმატი რბილია, რაც ხელს უწყობს ხმელთაშუაზღვიური მცენარეულობის გავრცელებას. ულამაზეს ბაღებში იზრდება იშვიათი და ეგზოტიკური მცენარეები. ტბის სიგრძე 68 კმ-ია, სიგანე კი 3-დან 5 კმ-მდე იცვლება, გარდა იმ ყურისა, რომელიც ქალაქ პალანცასა და სტრეზას შორის იშლება, აქ სიგანე 10 კმ-ს აღწევს. სიგრძით ლაგო-მაჯორე იტალიის ყველა სხვა ტბას აღემატება, მაგრამ ზედაპირის ფართობით მხოლოდ გარდას ტბას ჩამორჩება. ტბის სიღრმე მნიშვნელოვნად იცვლება, მაგრამ მისი ქვაბული თითქმის ყველა მონაკვეთში ზღვის დონეზე არანაკლებ 179 მეტრით დაბლა მდებარეობს. მას საკმაოდ დაკლაკნილი ფორმა აქვს, ამიტომ, მხოლოდ რამდენიმე წერტილიდანაა ტბის ყველა მნიშვნელოვანი ნაწილის ერთი თვალის გადავლებით დანახვა. საკმაოდ პეიზაჟურია ტბის მიდამოები. ზემო ნაწილში ჭარბობს ალპები, შუა ნაწილი ბორცვებს შორისაა გაწოლილი, ქვემო ნაწილში კი დომინირებს ლომბარდიის ვაკე. ტბის ქვაბული ტექტონიკურ-მყინვარული წარმოშობისაა და მისი ფართობი 37კმ³-ია, ზედაპირის ფართობი კი 213 კმ². ჩამდინარე მთავარი მდინარეებია ტიჩინო, მაჯია, ტოჩე და ტრეზა. გამოსვლით კი კვლავ გამოედინება მდინარე ტიჩინო, რომელიც შემდეგ პოს ერწყმის. ტბის დაკბილული სანაპირო გარშემორტყმულია ლეპონტის ალპებით. აღმოსავლეთ ნაპირი პიემონტის რეგიონს მიეკუთვნება, დასავლეთი — ლომბარდიას, უკიდურესი ჩრდილოეთი კი შვეიცარიის ტიჩინოს კანტონს, სადაც მოქცეულია ტბის ზღვის დონიდან მაქსიმალურად დაბლა მდებარე მონაკვეთი. იტალიის ტბების სია შვეიცარიის ტბების სია ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ლაგო-მაჯორე CIPAIS Commissione Internazionale per la Protezione delle Acque Italo-Svizzere დაარქივებული 2009-04-14 საიტზე Wayback Machine. (იტალიური) limnologic reports on the Lake Maggiore and Lake Lugano 360° information Lake Maggiore Informations over the lake Official Tourism Gateway[მკვდარი ბმული] Lake Maggiore Official Tourism Gateway Ferry Services on Italian Lakes - Lake Maggiore დაარქივებული 2007-05-19 საიტზე Wayback Machine. Sacro Monte di Ghiffa დაარქივებული 2016-03-03 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) Magazzeno Storico Verbanese (იტალიური) Historical bibliography on the region Waterlevels at Brissago დაარქივებული 2009-09-10 საიტზე Wayback Machine. from the Federal Office for the Environment Waterlevels at Locarno დაარქივებული 2009-12-07 საიტზე Wayback Machine. from the Federal Office for the Environment Verbanofun დაარქივებული 2008-04-06 საიტზე Wayback Machine. Luino Webcam Meteo News Monate's lake canned peaches დაარქივებული 2020-11-28 საიტზე Wayback Machine. Le pesche del lago di Monate ↑ John Ball, The Alpine Guide, Central Alps, p. 306
კომოს ტბა

კომო (იტალ. Lago di Como; ლათ. Larius Lacus) — მყინვარული წარმოშობის ტბა იტალიაში, ლომბარდიის რეგიონში. მისი ფართობი 146 კმ²-ია და წარმოადგენს იტალიის სიდიდით მესამე ტბას გარდასა და ლაგო-მაჯორეს შემდეგ. 400 მ სიღრმით, ის ევროპის ერთ-ერთი ყველაზე ღრმა ტბაა და მისი ფსკერი ზღვის დონიდან თითქმის 200 მეტრით დაბლა მდებარეობს. კომოს ტბა ჯერ კიდევ რომაული ხანიდან პოპულარული ადგილი იყო არისტოკრატთა და დიდებულთა ოჯახებისთვის, დღეისათვის კი ის ძალზედ პოპულარულ ტურისტულ ღირსშესანიშნაობას წარმოადგენს. მის ნაპირებთან განლაგებულია მრავალი ვილა და სასახლე, ბევრი ცნობილი ადამიანი აქ ფლობდა ან ფლობს საკუთარ სახლს, მათ შორის არიან მეთიუ ბელამი, მადონა, ჯორჯ კლუნი, ჯანი ვერსაჩე, რონალდინიო, სილვესტერ სტალონე, რიჩარდ ბრენსონი და ბენ სპიზი. ფართოდ გავრცელებული შეხედულების თანახმად, კომო იტალიის ერთ-ერთ ულამაზეს ტბად მიიჩნევა. ტბის მოყვანილობა "Y"-ის ფორმას იღებს. ჩრდილოეთი ნაწილი სრულდება ქალაქ კოლიკოსთან, ქალაქები — კომო და ლეკო კი მის სამხრეთ-დასავლეთ და სამხრეთ-აღმოსავლეთ განშტოებების ბოლოებთან მდებარეობენ. ტბის სამი განშტოების გადაკვეთის წერტილში გაშენებულია პატარა ქალაქები — ბელაჯო, მენაჯო და ვარენა. ტბა ძირითადად მდინარე ადას წყლით იკვებება, რომელიც ტბაში ქალაქ კოლიკოსთან შედის და უკან ქალაქ ლეკოსთან გამოდის. ასეთი გეოლოგიური ფორმის გამო, სამხრეთ-დასავლეთი განშტოება მკვდარია, შესაბამისად, ქალაქი კომო ხშირად იტბორება, რასაც ვერ ვიტყვით ლეკოზე. კლიმატი ტბის მიდამოებში როგორც წესი რბილია და ის ხმელთაშუაზღვიურის მსგავსია, სადაც ტროპიკული და სუბტროპიკული მცენარეები მთელი წლის განმავლობაში იზრდება. ტბის წყალობით, ზამთარში, მიმდებარე ტერიტორიებზე მაღალი ტემპერატურა ნარჩუნდება. საშუალი დღიური ტემპერატურა დეკემბერში 13 °C (55 °F)-ია, ივლისში კი 30 °C (86 °F), ამავე თვეში წყლის ტემპერატურა 24 °C (75 °F)-ს აღწევს. იტალიის ტბების სია Ferry Services on Italian Lakes - Lake Como დაარქივებული 2009-02-01 საიტზე Wayback Machine. Ferry-Go-Round Lake Como - VIDEO Lake Como at the Open Directory Project დაარქივებული 2011-10-30 საიტზე Wayback Machine. ↑ Lifeinitaly.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-11-06. ციტირების თარიღი: 2011-11-10. ↑ Highonadventure.com
ბოლსენის ტბა

ბოლსენა (იტალ. Lago di Bolsena) — ვულკანური წარმოშობის კრატერული ტბა ცენტრალურ იტალიაში, რომელიც ჩამოყალიბდა 370 000 წლის წინ ვულზინის ვულკანურ კომპლექსში, წყალშემცველ ჰორიზონტში მომხდარი კალდერის კოლაფსის შედეგად. ძვ. წ. 104 წლისათვის, რომაული ჩანაწერები მიუთითებს ვულზინის ვულკანის აქტივობაზე, რის შემდეგაც მან დაიძინა. კალდერის კოლაფსის შემდეგ გამოწვეული წყალქვეშა ამოფრქვევების შედეგად ტბის სამხრეთ ნაწილში ორი კუნძული წარმოიშვა. ტბა მთლიანად იკვებება წყალშემცველი ჰორიზონტიდან, წვიმის წყლითა და ნიავღვრებით, მისგან კი მხოლოდ ერთი ნაკადი გამოედინება, სამხრეთი ნაწილის კიდიდან. მიმდებარე დასახლებებიდან, ბოლსენაში ჩაედინება დაბინძურებული წყლები, ძრითადად ჩარეცხილი სასუქები. მიუხედავად ამისა, ტბის ირგვლივ არსევბული სადგურებიდან მკაცრად კონტროლდება წყლის ქიმიური შემადგენლობა. ტბას ოვალის ფორმა აქვს, რაც ტიპურია კრატერის ტბისათვის. ელიფსის გრძელი ღერძი გაწოლილია ჩრდილოეთი-სამხრეთის მიმართულებით. ფსკერი უხეში კონუსისებრია და მაქსიმალურ სიღრმეს შუაგულში აღწევს. მთლიანი ტბა გარსშემორტყმულია გორაკებით. აუზის ფარგლებში სახლობს 22000 მუდმივი მცხოვრები (2004 წ), ზაფხულობით კი მათი რიცხვი 35000 -მდე ადის. სიმაღლე ზღვის დონიდან უფრო მეტია ჩრდილოეთ ნაწილში და 702 მეტრს აღწევს, მაშინ, როცა ტბის სიმაღლე ზოგადად 305 მეტრია. იტალიის ტბების სია www.lagodibolsena.org დაარქივებული 2014-04-20 საიტზე Wayback Machine. ტურუსტული ხასიათის ინფორმაცია და ფოტოები დაარქივებული 2007-06-02 საიტზე Wayback Machine. (იტალიური) სანავიგაციო მომსახურება ბოლსენის ტბაზე (იტალიური) ტარკვინიის კომუნა დაარქივებული 2005-03-06 საიტზე Wayback Machine. (იტალიური) ახალი ფანჯარა ბოლსენის ტბაზე დაარქივებული 2007-09-28 საიტზე Wayback Machine. Mosello, Rosario; Silvia Arisci; Piero Bruni (2004). „Lake Bolsena (Central Italy): an updating study on its water chemistry“ (PDF). Journal of Limnology. 63 (1): 1–12. დაარქივებულია ორიგინალიდან (PDF) — 2011-09-27. ციტირების თარიღი: 2011-11-10.CS1-ის მხარდაჭერა: მრავალი სახელი: ავტორების სია (link) Washington, Henry Stephens (1906). The Roman Comagmatic Region. Washington D.C.: Carnegie Institution of Washington.
მარტინ ბუბერი

მარტინ ბუბერი (ებრ. מרטין בובר, გერმ. Martin Buber; 8 თებერვალი, 1878, ვენა, ავსტრია − 13 ივნისი 1965, იერუსალიმი, ისრაელი) — ავსტრიელ-ებრაელი ეგზისტენციალური ფილოსოფოსი, სიონიზმის თეორიტიკოსი. დაიბადა 1878 წლის 8 თებერვალს ავსტრიის ქალაქ ვენაში. ახალგაზრდობა გაატარა ლემბერგში (ამჟამად ლვოვი). განათლება აქვს მიიღებული ვენის უნივერსიტეტში, ასევე ბერლინის, ციურიხისა და ლაიფციგის უნივერსიტეტებში. 1911 წელს გამოდიოდა ლექციებით ბერლინში, ექსპრესიონისტულ „ახალ კლუბში“. 1924-1933 წლებში — იუდაიზმის ფილოსოფიისა და ეთიკის პროფესორი მაინის ფრანკფურტის უნივერსიტეტში. 1933 წელს გერმანიიდან შვეიცარიაში გადასახლდა, ხოლო 1938 წელს პალესტინაში, სადაც 1951 წლამდე იყო იერუსალიმის უნივერსიტეტის სოციოლოგიის პროფესორი, 1960-1962 წლებში ისრაელის მეცნიერებათა აკადემიის პირველი პრეზიდენტი. მ. ბუბერი. ჰასიდური ტრადიციები მ. ბუბერი. „მე და შენ“ მ. ბუბერი. „ორი სახის სარწმუნოება“ მ. ბუბერი. „სიკეთისა და ბოროტების სახეობები“ მ. ბუბერი. „ადამიანის პრობლემა“ მარკ კელნერი. მარტინ ბუბერის სიცოცხლე და შემოქმედება პ. ს. გურევიჩი „ბუბერის ეგზისტენციალიზმი“ ტ. პ. ლიფინცევა „მარტინ ბუბერის დიალოგის ფილოსოფია“ ტ. პ. ლიფინცევა «დიალოგი როგორც დაბადების სტრუქტურა მარტინ ბუბერის რელიგიურ ეგზისტენციალიზმში» რ.ვ. კოტენკო „შეკითხვა ადამიანზე მარტინ ბუბერის ფილოსოფიაში“ Herman, Johnathan Roy. I and Tao: Martin Buber’s Encounter with Chuang Tzu. Albany, NY: SUNY Press, 1996. შ. ი. აგნონი მარტინ ბუბერის შესახებ The Martin Buber Institute For Dialogical Ecology დაარქივებული 2011-07-27 საიტზე Wayback Machine. Martin Buber Homepage დაარქივებული 2011-07-18 საიტზე Wayback Machine. Martin Buber – The Internet Encyclopedia of Philosophy article by Sarah Scott Martin Buber, the Anarchist Spiritual Community dedicated to Buber's I-Thou philosophy დაარქივებული 2011-07-19 საიტზე Wayback Machine. Martin Buber's Utopian Israel დაარქივებული 2008-11-20 საიტზე Wayback Machine. Martin Buber's Final Legacy: "The Knowledge of Man"; by Maurice Friedman. Buber's Philosophy as the Basis for Dialogical Psychotherapy and Contextual Therapy; by Maurice Friedman. დაარქივებული 2006-10-24 საიტზე Wayback Machine. I, thou, and we: A dialogical approach to couples therapy დაარქივებული 2008-04-02 საიტზე Wayback Machine. Dialogical and Person-Centred Approach to Psychotherapy დაარქივებული 2011-07-22 საიტზე Wayback Machine. მარტინ ბუბერი - მე და შენ (პირველი ფრაგმენტი)
ჭიათურის დრამატული თეატრი

ჭიათურის დრამატული თეატრი − აკაკი წერეთლის სახელობის დრამატული თეატრი ქალაქ ჭიათურაში. თეატრის ცენტრალური დარბაზი გათვლილია 600 მაყურებელზე. დრამატული თეატრი - 1894 წლის 11 დეკემბერს დაარსდა, ხოლო 1910 წლიდან მას მუდმივმოქმედი დასი ჰყავს. მე-20 საუკუნის 20-30 წლები თეატრის ოქროს ხანად მიიჩნევა. ამ წლებში თეატრმა დადგა: შექსპირის, მოლიერის, ლოპე დე ვეგას დავით კლდიაშვილის, პოლიკარპე კაკაბაძის და სხვათა პიესები. აღსანიშნავია, რომ სპექტაკლი „ყვარყვარე თუთაბერი“ ქართული თაეატრის ისტორიაში ამ პიესის ერთ-ერთ საუკეთესო განხორციელებად ითვლება, ხოლო მასში მთავარი როლის შემსრულებელი, საქართველოს სახალხო არტისტი მიხეილ ვაშაძე ამ სცენური სახის ერთ-ერთ საუკეთესო შემსრულებლად. თეატრმა 1949 წელს ბინა ახალ შენობაში დაიდო და მას აკაკი წერეთელის სახელი მიენიჭა. მე-20 საუკუნის მეორე ნახევარში ჭიათურის თეატრი განსაკუთრებული შემოქმედებითი წარმატებებით გამოირჩეოდა. მან ორჯერ გაიმარჯვა საკავშირო ფესტივალზე, ხოლო უნგრული დრამატურგიის საერთაშორისო ფესტივალზე მთავარი პრიზი დაიმსახურა. გრიგოლ ტყაბლაძე — თეატრისა და კინოს მსახიობი თამარ აბაშიძე - თეატრისა და კინოს მსახიობი ალექსანდრე წუწუნავა - რეჟისორი, სცენარისტი, თეატრის მსახიობი შოთა ცუცქირიძე - მსახიობი, რეჟისორი , თეატრმცოდნე მიხეილ ვაშაძე - თეატრისა და კინოს მსახიობი არჩილ გომიაშვილი - თეატრისა და კინოს მსახიობი ნოდარ ჩაჩანიძე - თეატრისა და კინოს მსახიობი ამირან ნასყიდაშვილი - თეტრის და კინოს მსახიობი ალექსანდრე წუწუნავა ვალერიან შალიკაშვილი მიხეილ ქორელი ალექსანდრე იმედაშვილი თეატრის დღევანდელი მმართველია ნანა წერეთელი. ცუცქირიძე შ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 394. ჭიათურის დრამატული თეატრი დაარქივებული 2024-05-02 საიტზე Wayback Machine. პრემიერა, „ირინეს ბედნიერება" 117-ე სეზონი ↑ საქართველოს სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს უწყებები. 1949. №12-13. გვ. 3
იზეოს ტბა

იზეო (იტალ. Lago d'Iseo) ან სებინო — სიდიდით მეოთხე ტბა იტალიაში, ლომბარდიის რეგიონში, იკივებება მდინარე ოლოს წყლით, რომელიც შემდეგ კვლავ გამოედინება ამავე მდინარის სახელწოდებით. მდებარეობს ჩრდილოეთ იტალიაში, ვალკამონიკის ხეობაში, ქალაქ ბრეშასა და ბერგამოს სიახლოვეს. ტბა თითქმის თანანრადაა გაყოფილი ბერგამოსა და ბრეშის პროვინციებს შორის. მიუხედავად იმისა, რომ ეს არეალი ერთ-ერთი ყველაზე ინდუსტრიალიზებულია მთელ მსოფლიოში, ის მაინც ინარჩუნებს ბუნების თვალსაჩინო სიმშვენიერეს. ტბის სანაპიროს გასწვრივ მიემართება გზატკეცილი შვეიცარიისკენ. ტბის შუაგულში მდებარეობს კუნძული მონტე-იზოლა, რომელიც უდიდესია მთელს ევროპაში ტბის კუნძულებს შორის. 70 მლნ წლის წინ, ხმელეთის ზედაპირი უფრო მაღლა მდებარეობდა, რადგან არსებობდა ძირითადი ქანი, რომლიდანაც გამოიზიდებოდა 5000 მ სისქის დამატებითი შრე. მთები თითქმის სრულიად სხვანაირად გამოიყურებოდა და წარმოქმნიდა პარალელურ ქედებს, რომლებიც ერთმანეთისგან ღრმა ხეობებით იყო გამოყოფილი. კლდე, რომელიც წარმოქმნის ტბის მთიან სანაპიროებს, ჩამოყალიბდა მეორეულ პერიოდში, ჩვენამდე 230 — 70 მლნ წლებს შორის, შრეებში დანალექების გაერთიანების შედეგად, რომელიც აქ დარჩენილი იყო უძველესი ზღვისგან, რომელიც ერთ დროს ამ არეალში და ზოგადად ცენტრალურ ევროპასა და ცენტრალურ აფრიკას შორის სივრცეში მდებარეობდა. როდესაც კლდეებმა დღევანდელი პოზიცია დაიკავა, კვლავ გრძელდებოდა დეფორმაცია, რის შედეგადაც წარმოიშვებოდა უფრო სრულყოფილი ნაოჭები. ვალკამონიკა თავდაპირველად მდინარის ხეობა იყო. რამდენიმე მლნ წლის შემდეგ, კლიმატი უფრო ცივი გახდა, ცენტრალური ევროპა და ალპები სქელი ყინულის ფენით დაიფარა, რომლის სისქეც ზოგიერთ ადგილებში რამდენიმე ათას მეტრს აღწევდა. ამ მყინვარებმა ჩააღწია ხეობამდეც და მთიდან ჩატანილი უზარმაზარი რაოდენობის ქვებითა და თავისი წონით შეცვალა მისი ფორმა და ხეობის ფსკერზე ამოთხარა ჯამის ფორმის ქვაბული, რომელიც დღეს ზღვის დონიდან 65 მეტრით დაბლა მდებარეობს და რომელშიც იზეოს ტბაა შეგუბებული. იტალიის ტბების სია Gabriele Rosa, Guida al Lago d'Iseo ed alle Valli Camonica e di Scalve, Brescia, F. Apollonio, 1886. იზეოს ტბის პორტალი დაარქივებული 2012-08-17 საიტზე Wayback Machine. Info Monte Isola დაარქივებული 2007-11-19 საიტზე Wayback Machine.
სარაჯული ცხვარი

სარაჯული ცხვარი — ნახევრად უხეშმატყლიანი, დუმიანი ცხვრის ჯიში. სახელი ეწოდა სამხრეთ-აღმოსავლეთ თურქმენეთში მდებარე აულის სარაჯის მიხედვით. გამოყვანილია ადგილობრივი დუმიანი ცხვრების ხანგრძლივი გადარჩევის გზით. აქვს საშუალო ზომის დუმა. ერკემალი 90-100 კგ-ზე მეტის, ნერბი კი — 50 — 75 კგ. კარგად ნასუქი ჭედილის ნაკლავის გამოსავალი 60%. სარაჯული ცხვრის მატყლი თეთრია, კანძი ძირითადად დაკულულებული. კულულის სიგრძეა 12-19 სმ, თივთიკისა 8 სმ. ერკემლის მატყლის წლიური ნაპარსი 3,7-4,5 კგ, ნერბისა 3,0-3,5 კგ შეადგენს. მატყლისაგან ქსოვენ ხალიცენს. 100 ნერბის ნაყოფიერება 110-115 ბატკანია. სარაჯული ცხვრის მოშენებას თურქმენეთში მისდევენ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 100.
ჩაკ ბერი

ჩარლზ ედვარდ ანდერსონ „ჩაკ“ ბერი (ინგლ. Chuck Berry; დ. 18 ოქტომბერი, 1926 — გ. 18 მარტი, 2017) — ამერიკელი მომღერალი, გიტარისტი, კომპოზიტორი. ითვლება როკ-ენ-როლის ერთ-ერთ ფუძემდებლად. ჩაკ ბერიმ 1955 წელს ჩაწერა პირველი სიმღერა, „Maybellene“, ქანთრის და რიტმ-ენ-ბლუზის გავლენით. წარმატებულ დებიუტს მოჰყვა რამდენიმე არანაკლებ წარმატებული სინგლის ჩაწერა, როგორებიცაა „Roll Over Beethoven“ (1956), „Rock and Roll Music“ (1957), „Johnny B. Goode“ (1958) და სხვები. მისი სიმღერების უმეტესობა ცხოვრებისეულ მოკლე ისტორიებს ასახავს. ჩაკ ბერი პოპულარული გახდა 1960-იან წლებში. მისი სიმღერის ქავერები ეკუთვნით ისეთ ჯგუფებს, როგორებიცაა The Beatles, როლინგ სტოუნზი, The Kinks, The Animals და The Yardbirds. მისი სიმღერა „You Never Can Tell“ გამოყენებულ იქნა კვენტინ ტარანტინოს ფილმში „მაკულატურა“. ჩაკ ბერი იყო როკ-ენ-როლის ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული შემსრულებელი, რომელსაც გაყიდული ჰქონდა მილიონზე მეტი ალბომი. მთავარი სტატია: ჩაკ ბერის დისკოგრაფია. After School Session (მაისი 1957) One Dozen Berrys (მარტი 1958) Chuck Berry Is on Top (ივლისი 1959) Rockin' at the Hops (ივლისი 1960) New Juke Box Hits (მარტი 1961) Chuck Berry On Stage (აგვისტო 1963) Two Great Guitars (აგვისტო 1964) St. Louis to Liverpool (ნოემბერი 1964) Chuck Berry in London (აპრილი 1965) Fresh Berry's (ნოემბერი 1965) Chuck Berry's Golden Hits (მარტი 1967) Chuck Berry in Memphis (სექტემბერი 1967) From St. Louie to Frisco (ნოემბერი 1968) Concerto in B. Goode (ივნისი 1969) Back Home (ნოემბერი 1970) San Francisco Dues (სექტემბერი 1971) The London Chuck Berry Sessions (ოქტომბერი 1972) Bio (აგვისტო 1973) Chuck Berry (თებერვალი 1975) Rock It (1979) Chuck (2017) ოფიციალური საიტი ↑ BlackPast.org — 2004. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q30049687"></a> ↑ Southern E. Biographical Dictionary of Afro-American and African Musicians — Greenwood Publishing Group, 1982. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q51333926"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3116159"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5349457"></a>
სკიფლი

სკიფლი Skiffle — ხალხური მუსიკის ტიპი, რომელიც შეიცავს ინგლისური და ამერიკული ფოლკ-მუსიკის ელემენტებს. ინსტრუმენტებად ძირითადად გამოიყენება გიტარა და პირის გარმონი. სკიფლის ყველაზე ცნობილ შემსრულებლად ითვლება შოტლანდიელი მომღერალი ენტონი ჯეიმზ „ლონი“ დონეგალი. თავდაპირველად, სკიფლი აშშ-ში გავრცელდა 1990-იანი წლებიდან. 1950-იან წლებში კი დიდ ბრიტანეთშიც მოიპოვა პოპულარობა. „The Beatles-ის“ ჩამოყალიბებამდე, ჯონ ლენონის პირველი ჯგუფი „The Quarrymen“ სკიფლ-ჯგუფი იყო. ამ ჟანრის დამახასიათებელი თვისება ისაა, რომ არ მოითხოვს განსაკუთრებულ უნარებს მუსიკაში და მუსიკალური საკრავის სამოყვარულო დონეზე ცოდნაც კი საკმარისია, რაც განაპირობებს კიდეც მის უბრალოობასა და პოპულარობას. My 20-year love affair with the joy of skiffle
ვესტერნი (მუსიკა)

დასავლური მუსიკა, ვესტერნი, — ამერიკული ფოლკ-მუსიკის ჟანრი, რომელსაც საფუძველი ჩაუყარეს აშშ-ის ჩრდილო-დასავლეთ შტატებისა და დასავლეთ კანადის დასახლებულმა და მომუშავე ადამიანებმა. ტექსტებშიც ძირითადად კოუბოების ცხოვრებაა აღწერილი. მუსიკის წარმოშობა პირდაპირ კავშირშია ძველ ინგლისურ, შოტლანდიურ და ირლანდიურ ხალხურ ბალადებთან, თუმცა მის განვითარებაზე გარკვეული გავლენა იქონია მექსიკურმა მუსიკამაც. ხშირად, დასავლურ მუსიკას შეცდომით აიგივებენ ქანთრისთან, რაც გამოწვეულია ბილბორდის ჩარტების კლასიფიკაციით. ჟანრის წარმოშობას არანაირი ისტორიული კავშირი არ აქვს იმ მუსიკასთან, რომელიც აშშ-ის სამხრეთ-აღმოსავლეთ შტატებში ჩამოყალიბდა. Cannon, Hal. Old Time Cowboy Songs. Gibbs Smith. ISBN 0-87905-308-9 Green, Douglas B. Singing in the Saddle: The History of the Singing Cowboy. Vanderbilt University Press, August 2002. ISBN 0-8265-1412-X O'Neal, Bill; Goodwin, Fred. The Sons of the Pioneers. Eakin Press, 2001. ISBN 1-57168-644-4 Otto Gray and his Oklahoma Cowboys. Early Cowboy Band. British Archive of Country Music, 2006. CD D 139 Quay, Sara E. Westward Expansion. Greenwod Press, 2000. ISBN 0-313-31235-4 ↑ Lomax, Cowboy Songs and Other Frontier Ballads, Collector's Note: "Out in the wild, far-away places of the big and still unpeopled west—in the caňons along the Rocky Mountains, among the mining camps of Nevada and Montana, and on the remote cattle ranches of Texas, New Mexico, and Arizona—yet survives the Anglo-Saxon ballad spirit that was active in secluded districts in England and Scotland even after the coming of Tennyson and Browning. ... In some such way have been made and preserved the cowboy songs and other frontier ballads contained in this volume."
იტალიის ჰიმნი

იტალიის სახელმწიფო ჰიმნი გერბთან და დროშასთან ერთად სახელმწიფოს ერთ-ერთი ეროვნული სიმბოლოა. ჰიმნის სახელია იტალიელთა სიმღერა (იტალ. Il Canto degli Italiani). ტექსტი ეკუთვნის გოფრედო მამელის, ხოლო მელოდია — მიკელე ნოვაროს. იტალიის ჰიმნი XIX საუკუნის შუა წლებში რომანტიკულ-ნაციონალისტურ გარემოში შეიქმნა. პიესა, რომელიც მას დაედო საფუძვლად, გენუელი იტალიელი პატრიოტი სტუდენტის, გოფრედო მამელის მიერ დაიწერა, ცოტა მოგვიანებით კი ტურინელი ნოვაროს მიერ ტექსტისათვის მუსიკაც შეიქმნა; მომავალი ჰიმნი თავდაპირველად იტალიის გაერთიანების მოძრაობის (რისორჯიმენტო) საბრძოლო სიმღერას წარმოადგენდა. 1947 წელს იტალიელთა სიმღერა ახლადგამოცხადებული იტალიის რესპუბლიკის დროებით ჰიმნად გამოცხადდა, რითაც მან შეცვალა წინამორბედი ჰიმნი Canzone del Piave. იტალიელთა სიმღერა მხოლოდ 2005 წელს დამტკიცდა ოფიციალურად იტალიის სახელმწიფო ჰიმნად მაშინდელი პრეზიდენტის კარლო აძელიო ჩამპი, თუმცა ამ დამტკიცებას პრაქტიკულად რაიმე ცვლილება არ გამოუწვევია. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „იტალიის ჰიმნი“ ვიკისაწყობში. ინფორმაცია იტალიის ჰიმნის შესახებ (გერმანული) ↑ http://www.nationalanthems.info/it.htm ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-09-19. ციტირების თარიღი: 2011-11-11.
ბრაჩანოს ტბა

ბრაჩანო (იტალ. Lago di Bracciano) — ვულკანური წარმოშობის ტბა იტალიაში, ლაციოს რეგიონში, რომიდან 32 კმ-ით სამხრეთ-დასავლეთით. წარმოადგენს რეგიონის სიდიდით მეორე (ბოლსენის ტბის შემდეგ) და იტალიის ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს ტბას. მისი პერიმეტრი წრიულია და დაახლოებით 32 კმ-ია. ტბის წარმოშობა დაახლოებით 600 000 — 40 000 წლის წინ მიმდინარე ვულკანურ აქტივობას უკავშირდება, რის შედეგადაც ასევე წარმოიშვა ბევრი პატარა ვულკანი. მაგმის მთავარი წყარო დღევანდელი ბრასიანოს ტბის ქვეშ მდებარეობდა. მისი კოლაფსის შედეგად წარმოიქმნა კალდერა, რომელიც დღეს კრატერის ტბას (ბრაჩანოს ტბა) უკავია. ზოგიერთი პატარა კრატერი დღესაც შეიმჩნევა ტბის მიდამოებსა და უშუალოდ მის სიახლოვეს. ტბის ირგვლივ მდებარე ქალაქებია: ბრაჩანო, ანგუილარა-საბაცია და ტრევიანო-რომანო. რომთან სიახლოვის გამო, ბარჩანოს ტბა მნიშვნელოვანი ტურისტული ატრაქციაა. 1986 წლიდან მკაცრი კონტროლია დაწესებული მისი წყლის დაბინძურების თავიდან ასაცილებლად, ვინაიდან იგი რომს ემსახურება როგორც სასმელი წყლის რეზერვუარი. სასტიკად აკრძალულია მოტორიანი ნავების გამოყენება (გარდა გამონაკლისი შემთხვევებისა პროფესიონალ მოთევზავეთა და ტბის მმართველობისათვის). დაბინძურების თავიდან ასაცილებლად, ყველა მეზობელ ქალაქში აშენდა საკანალიზაციო სისტემა. შედეგად, ბრაჩანო იტალიის ერთ-ერთ ყველაზე სუფთა ტბად იქცა. ბოლო რამდენიმე წლის განმავლობაში, მსჯელობენ სამომავლო პროექტზე, რომლის მიხედვითაც ტბასა და მის შემოგარენში შეიქმნება რეგიონული პარკი (Parco Regionale del complesso lacuale di Bracciano Martignano). იტალიის ტბების სია Informazioni sul lago di Bracciano დაარქივებული 2013-05-09 საიტზე Wayback Machine. Consorzio Lago di Bracciano Comune di Bracciano დაარქივებული 2009-11-27 საიტზე Wayback Machine. Comune di Trevignano Romano Città di Anguillara Sabazia
პესტუმი

პესტუმი პოსიდონია (იტალ. Paestum) — ძვ. წ. VI საუკუნის ქალაქი იტალიის ისტორიული პროვინციის ლუკანიის დასავლეთ სანაპიროზე. IX საუკუნეში დაიპყრეს და დაანგრიეს სარაცინებმა. 1998 წელს იუნესკომ შეიყვანა მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. Video Introduction to Paestum Numerous photos & schemes (comments in russian) Map, Directions and Practical Information
სარბები

სარბები — ქვედა პალეოლითის ხანის ღია ტიპის ნაბინარ-სახელოსნო სოფელ კაცხის განაპირას (ჭიათურის მუნიციპალიტეტის ტერიტორია). აღმოჩენილია 1958 წელს (დ. თუშაბრამიშვილი). მასალა აკრეფილია ზედაპირულად. მოპოვებულია 1500-მდე სხვადასხვა ტიპის ნუკლეუსები, კლექტონური და ლევალუაზური ანატკეცი, ლევალუაზური ფირფიტა, აგრეთვე ხელცულები, სახოკები, კლექტონური ანკოშები, ზურგიანი დანები, წვეტანები. მასალა გავიანდელი აშელის ეპოქისაა. დაცულია სიმონ ჯანაშიას სახელობის საქართველოს მუზეუმში. თუშაბრამიშვილი დ., არქეოლოგიური დაზვერვები მდ. ყვირილას ხეობაში, «ს. ჯანაშიას სახ. საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის მოამბე», 1962, ტ. 23 B თუშაბრამიშვილი დ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 100.
Assassin’s Creed II

Assassin’s Creed II — კომპიუტერული თამაში მოქმედებით-სათავგადასავლო ჟანრში რომელიც გამოუშვა Ubisoft-მა. ეს არის Assassin's Creed-ის მეორე სერია. ოფიციალური ანონსი მოხდა 16 აპრილის 2009 წელს ჟურნალ Game Informer-ში, მთავარი გმირი არის ალტაირის შთამომავალი — ეციო აუდიტორე დე ფირენცე (Ezio Auditore Da Firenze), ახალგაზრდა ფლორენციელი არისტოკრატი. თამაში ხდება 1476-1499 წლებში. ამ თამაშში ხვდება ბევრი ადამიანი რომელიც შეგვხვდება ისტორიაში მაგალითად: მედიჩი,ლეონარდო და ვინჩი და ნიკოლო მაკიაველი და ასევე გვეყოლება ცნობილი მტრებიც: როდრიგო ბორჯია, ფრანჩესკო პაცცი და ჯიროლამო რიარიო. პერსონაჟს ექნება ახალი შესაძლებობები მაგალითად: ცურაობა და ყვინთვა მტრების განიარაღება და სხვა. Assassin's Creed Assassin's Creed: Brotherhood Assassin's creed Revelations Assassin’s Creed III ↑ Miller, Matt. (November 17, 2009) Ubisoft Gets The Sequel Right — Assassin's Creed II — PlayStation 3. Gameinformer. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 6 January 2010. ციტირების თარიღი: 2010-01-11.