laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
დიდება

დიდება — ხატის, ღვთაების სადიდებელი გუნდური მღერა-გალობა (ხშირად ფერხულთან ერთად). საეკლესიო დღესასწაულებზე, სახალხო დრეობებში (ალავერდობა, კვირიკობა, მარიამობა, თეთრიგიორგობა, იახსარობა, ლაშარობა, კოპალობა, პირქუშობა) სიმღერა-გალობას ასრულებდა როგორც ვაჟთა, ისე ქალთა ორ-სამხმიანი გუნდი; განსაკუთრებით დამახასიათებელია აღმოსავლეთ საქართველოსათვის. დიდება ერქვა აგრეთვე თეთრი გიორგის სადიდებელ ძველთაძველ, პანტომიმური ხასიათის ქალთა ფერხულს, რომელიც ხშირად ერთვოდა გუნდურ მღერა-გალობას. მუსიკალური ზომა 3/4. დიდებაზე სიარული გავრცელებული ცრუმორწმუნეობრივი რიტუალი იყო. გამუდმებული გვალვის ან ავდრის დროს ფეხშიშველი ქალები კარდაკარ დადიოდნენ „დიდების“ გალობით და ამინდის ღვთაება ლაზარეს (ლაზარობა) გვალვაში წვიმას შესთხოვდნენ, ავდარში — გამოდარებას. შეგროვილი თანხით ნაყიდ „საღვთოს“ სწირავდნენ ელიას იმ იმედით, რომ მათ თხოვნას შეისმენდა. ქართული ხალხური პოეზია, ტ. 1, თბ., 1972; ჩხიკვაძე გ., ქართული ხალხური სიმღერა, ტ. 1, თბ., 1960; Аракчиев Д. И., Краткий очерк развития грузинской карталино-кахетинской народной песни..., М., 1905 ჩხიკვაძე გ., გვარამაძე ლ., ქსე, ტ. 3, გვ. 507, თბ., 1978
ნიუ-იორკის შტატის ხელოვნების საბჭო

ნიუ-იორკის შტატის ხელოვნების საბჭო — ნიუ-იორკის შტატის საბჭო, რომელიც მუშაობს ხელოვნების საკითხების ირგვლივ. დაარსდა 1960 წელს კანონით, რომელიც ნიუ-იორკის საკანონმდებლო ორგანოში წარადგინა სენატორმა მაკნეილ მითჩელმა (1905-1996). კანონს მხარს უჭერდა გუბერნატორი ნელსონ როკფელერი. კანონი ძალაში შევიდა 1961 წელს. ის შტატის ფარგლებში ხელოვნების, კულტურისა და მემკვიდრეობის დარგში მომუშავე არასამთავრობო ორგანიზაციებზე ყოველწლიურად გასცემს 1900 გრანტს ჯილდოს სახით. მისი სათავო ოფისი მდებარეობს მანჰეტენზე, ქალაქ ნიუ-იორკში. როგორც საბჭოს ვებ-გვერდზეა აღნიშნული, ის „ეძღვნება შენარჩუნებასა და გაფართოებას მდიდარი და მრავალფეროვანი კულტურული რესურსებისა, რომელიც არის და გახდება ნიუ-იორკის მოქალაქეთა მემკვიდრეობა“. 2016 წლისთვის ხელმძღვანელი (კომისარი) ხელოვნების საბჭოსი არის ბარბარალე დეიმონსტეინ-სპიელვოგელი. ნიუ-იორკის შტატის ხელოვნების საბჭოს ოფიციალური ვებ-საიტი
ბისთი

ბისთი, ბისტი, ბიშტი — სეფიანთა ირანში XV საუკუნის ბოლოს შემოღებული სამონეტო სისტემის უმცირესი ნომინალი (ნომინალური წონა 0,93 გრ), შეიცავდა 20 დინარს. ჭრიდნენ ვერცხლისა და სპილენძისაგან სადღესასწაულო დღეებში მოწყალების გასაცემად. იჭრებოდა ნახევარი და მეოთხედი ბისთის ღირებულების მონეტებიც. მოხსენიებულია ქართულ წყაროებშიც. ცნობილია თბილისის ზარაფხანაში ერეკლე II-ის დროს მოჭრილი ბისთი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 415. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 443. ↑ ენციკლოპედია საქართველო, ტ. 1, თბ., 1997, გვ. 443 ↑ 2.0 2.1 ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977, გვ., 415
დიდებული

დიდებული — აზნაურთა უმაღლესი ფენის წარმომადგენელი ფეოდალური ხანის საქართველოში. „დიდება“ მეფის მიერ აზნაურისათვის დიდი სახელოსა (თანამდებობა) და მისი შესაფერისი ყმა-მამულის ბოძებას ერქვა. დიდებამინიჭებულ აზნაურს დიდებული აზნაური ეწოდებოდა. აზნაური იმთავითვე ცდილობდა სახელო და ყმა-მამული სამემკვიდრეოდ ექცია. XI–XII საუკუნეებში დიდებულთა ცნობილი საგვარეულოების (კალმახელი, ჯაყელი, სურამელი, არიშიანი, ვარდანისძე, კახაბერისძე და სხვა) წარმომადგენლები დიდმოხელეობას თაობიდან თაობამდე ფლობდნენ. მაგ., ქართლის ერისთავობა XII საუკუნის 70-იანი წლებიდან მთელი XIII საუკუნის მანძილზე სურამელების ხელში იყო; რაჭა-არგვეთ-თაკვერის ერისთავებად XI საუკუნის დასაწყისიდან XIII საუკუნის 80-იან წლებამდე კახაბერისძენი იყვნენ; სამცხის ერისთავთერისთავად და სპასალარად XI-XIII საუკუნეებში ჯაყელთა სახლის წევრები ჩანან. ზოგი ერისთავი ამავე დროს სამეფო კარის მოხელეც იყო. მაგ., სვანთა ერისთავი ვარდანისძე თამარის დროს მეჭურჭლეთუხუცესიც იყო. ბექას სამართლით, დიდებული აზნაურის სისხლი 40 ათ. თეთრად იყო შეფასებული, მაშინ, როდესაც ტაძრეული აზნაურის სისხლი 20 ათ. ღირდა, ხოლო აზნაურთა შორის ქვედა საფეხურზე მდგომი უციხო-უმონასტრო აზნაურისა — 12 ათ. თეთრი. ცენტრალური ხელისუფლების შესუსტების მიზნით მონღოლები ხელს უწყობდნენ დიდებულების პარტიკულარულ მისწრაფებებს, მათი შემწეობით დიდებულებმა დაიმკვიდრეს სახელოები და ყმა-მამული. ერისთავი უკვე მთავრად იწოდებოდა. ზოგმა დიდებულმა მთავარმა მეფისაგან სრულ ან ნაწილობრივ დამოუკიდებლობასაც მიაღწია (ათაბაგი, გურიელი, დადიანი). გვიანდელ საუკუნეებში დიდებულების წრიდან შეიქმნა თავადთა სოციალური წოდება. თავადთა შორის უპირატეს მდგომარეობაში მყოფთ „დიდებული თავადი“ ეწოდებოდა. XVII–XVIII საუკუნეებში ქართლის სამეფოში დიდებულ თავადად ითვლებოდა ექვსი გაუყრელი საგვარეულოს მეთაური, რომელიც დიდ ყმამამულსა და სამოხელეო თანამდებობას ფლობდა. ესენი იყვნენ: ქსნის ერისთავი, არაგვის ერისთავი, ციციშვილი, ამილახვარი, ორბელიშვილი და სომხითის მელიქის სახლის უფროსი. ვახტანგის სამართლით, დიდებული თავადის სისხლი 1536 წელს თუმნად იყო შეფასებული. ამავე სამართლის ვაჭართა უმაღლესი ფენის წარმომადგენელს დიდებული ვაჭარი ეწოდებოდა. ბერძენიშვილი ნ., Очерк из истории развития феодальных отвошений в Грузии ( XIII-XVI вв.), მის წგნ.: საქართველოს ისტორიის საკითხები, წგნ., 2, თბ., 1965; ბერძენიშვილი მ., საქართველო XI-XII საუკუნეებში (სოციალურ-ეკონომიური ნარკვევი), თბ., 1970; ჯავახიშვილი ივ., ქართული სამართლის ისტორია, წგნ., 2, ნაკვ., ტფ., 1928; ბერძენიშვილი მ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 508. ბერძნიშვილი მ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. ?.
თეიმურაზ II მუხრანბატონი

თეიმურაზ მუხრანბატონი (დ. 1649 – გ. 1688) – სამუხრანბატონოს სახლის უფროსი და შიდა ქართლის მარცხენა სადროშოს მეთაური 1667-1688 წლებში. თეიმურაზი დაიბადა 1649 წელს, კონსტანტინე I მუხრანბატონისა და დარეჯან აბაშიძის ოჯახში. 1667 წელს, მამამისი გარდაიცვალა. იგი გახდა სამუხრანბატონოს სახლის უფროსი და შიდა ქართლის სადროშოს მეთაური. აგრეთვე, ის იყო მდივანბეგი 1668-1688 წლებში. თეიმურაზ II მუხრანბატონი დაქორწინებული იყო ორჯერ: პირველად მან ცოლად შეირთო ანა, ხოლო მეორედ ქეთევან ორბელიანი. მას ჰყავდა 4 ვაჟი: ოტია მუხრანბატონი (გარდაიცვალა 1719) ადარნასე მუხრანბატონი (გარდაიცვალა 1701) ბაგრატ მუხრანბატონი (გარდაიცვალა 1703) კონსტანტინე II (მუხრანბატონი) (გარდაიცვალა 1716) ბაგრატიონები - სამეცნიერო და კულტურული მემკვიდრეობა" - თბ. 2003 მუხრან-ბატონთა და ბაგრატიონ-მუხრანელთა გენეალოგია მუხრანბატონთა გენეალოგიური ტაბულა (იური ჩიქოვანი, სოსო ბიჭიკაშვილი, დავით ნინიძე) - კრებული "არტანუჯი" N 5 - 1996 წ. - გვ.28-36
Red Bull

რედ ბული (Red Bull) — ენერგეტინული სასმელი. აწარმოებს ავსტრიული კომპანია Red Bull GmbH, რომელიც 1987 წელს შეიქმნა. შედგება კოფეინისგან, ტაურინისგან, საქაროზისგან, გლუკოზისგან, B ვიტამინებისგან და წყლისგან. ოფიციალური საიტი Krating Daeng (Thai Red Bull): ოფიციალური საიტი Red Bull Energy Drink Red Bull's Total Marketing—slideshow by Der Spiegel ↑ Boome, Adam. (31 May 2011) Who makes Red Bull. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 4 მარტი 2014. ციტირების თარიღი: 11 მაისი 2017. ↑ Burt Helm. (4 January 2005) Energy Drinks Build Their Buzz. BloombergBusinessweek. BLOOMBERG L.P. ციტირების თარიღი: 2012-08-19. ↑ Red Bull. (2012)Company Figures. Red Bull. Red Bull. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-11-08. ციტირების თარიღი: 2012-08-19. ↑ Red Bull the company - Who makes Red Bull? Red Bull Origin :: Energy Drink :: Red Bull. Energydrink.redbull.com. ციტირების თარიღი: 2013-11-13.
Bomb Energy Drink

Bomb Energy Drink — ენერგეტიკული სასმელი, რომელიც 2009 წელს შეიქმნა, კანადაში. ოფიციალური საიტი ↑ Bomb Energy Drink "Drink Bomb", Bomb Energy Drink დაარქივებული 2015-04-02 საიტზე Wayback Machine.
Wayback Machine

Wayback Machine — ციფრული არქივი, რომელიც გაეშვა არაკომერციული ორგანიზაციის, Internet Archive-ის მიერ 2001 წელს. იგი შექმნა ბრიუსტერ კეილმა და ბრიუს გილიატიმ და Alexa Internet-ისგან აქვს კონტენტ მხარდაჭერა. სერვისი მომხმარებლებს აძლევს ვებ-გვერდების დაარქივებული ვერსიების ხილვის საშუალებას, რასაც Internet Archive უწოდებს „სამგანზომილებიან ინდექსს“. ოფიციალური საიტი Wayback Machine — ბიბლიოთეკა ალექსანდრინა Tool to retrieve a backup from the Wayback Machine ↑ WayBackMachine.org WHOIS, DNS, & Domain Info – DomainTools. WHOIS. ციტირების თარიღი: 2016-03-13. ↑ InternetArchive.org WHOIS, DNS, & Domain Info – DomainTools. WHOIS. ციტირების თარიღი: 2016-03-13. ↑ Archive.org Site Info. Alexa Internet. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-06-18. ციტირების თარიღი: 18 ივნისი, 2016. ↑ Internet Archive launches WayBack Machine. Online Burma Library (2001-10-25). ციტირების თარიღი: 2016-03-13. ↑ The Internet Archive: Building an 'Internet Library'. Internet Archive (2001-11-30). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 30 ნოემბერი, 2001. ციტირების თარიღი: 2016-03-14.
Thirteen (რობერტ მაილზის ალბომი)

Thirteen (სტილიზებული, როგორც TH1RT3EN) — მუსიკოს რობერტ მაილზის მეხუთე და უკანასკნელი სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 2011 წლის 7 თებერვალს. სინამდვილეში, ეს არის მაილზის მესამე ალბომი, ჩაწერილი დამოუკიდებლად. დისკი გამოირჩევა ალტერნატიული და პროგრესული როკის ემბიენტთან და ელექტრონულ ჟღერადობასთან აღრევით. ყველა კომპოზიცია მასზე ინსტრუმენტულია, ხოლო რაოდენობა ცამეტს შეადგენს, რაც ალბომის სახელწოდებადაც იქცა. ალბომი გამოიცა CD და შეზღუდული დიჯიპეკის სახით. მისი ციფრული ვერსია შეიცავს დამატებით სიმღერას. ალბომის გამოცემის შემდეგ კომპოზიციები „Miniature World“, „Deep End“, „Black Rubber“ და „Antimony“ ოფიციალურად ჩაიწერეს რემიქსების სახით და ყველა გამოიცა A-მხარიან დისკზე. ალბომიდან აგრეთვე გამოვიდა სინგლი „Miniature World“. რობერტ მაილზი – არანჟირებები, ბას-გიტარა, კომპოზიტორი, ხმის ინჟინერი, კლავიშებიანები, მიქსი, პროდიუსერი, პროგრამირება, ხმის დიზაინი ტონი ეკონომიდესი – ხმის ინჟინერი, ხმის მიქსი პოლ ფოლუნი – ბას-გიტარა მაიკლ ფოსენკიპერი – მასტერინგი რობერტ ფრიპი – ელექტროგიტარა, კლავიშებიანები დავიდე ჯოვანინი – დასარტყმელი საკრავები სტივ ჰასი – სიმებიანების არანჟირება დეივ ოკუმუ – ელექტროგიტარა მაიკ პატო – Fender Rhodes, კლავიშებიანები ჯონ თორნი – ბას-გიტარა, კონტრაბასი Urban Soul Orchestra – სიმებიანების არანჟირება Th1Rt3En დაარქივებული 2012-04-25 საიტზე Wayback Machine. საიტზე Saltrecords.com Robert Miles - Thirteen [Album]. altsounds.com (2011-02-11). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-02-02. ციტირების თარიღი: 2014-01-28. ↑ 1.0 1.1 Jon O'Brien. Th1Rt3En - Robert Miles : სიმღერები, მიმოხილვები, ავტორობა, ჯილდოები : AllMusic. Allmusic. ციტირების თარიღი: 28 აპრილი 2013. ↑ Tom Ewing (2011-02-03). „Robert Miles: Thirteen – review : Music : The Guardian“. ლონდონი: Guardian. ციტირების თარიღი: 28 აპრილი 2013. ↑ David Welsh. Robert Miles - Thirteen : Album Reviews : musicOMH. MusicOMH. ციტირების თარიღი: 28 აპრილი 2013. ↑ Robert Miles – Th1rt3en. discogs.com. ციტირების თარიღი: 2014-01-22. ↑ ROBERT MILES -- THIRTEEN. eurokdj.com. ციტირების თარიღი: 9 აგვისტო 2016. ↑ Fischer, Tobias. Interview with Robert Miles. tokafi.com. ციტირების თარიღი: 2014-01-28.
ორქოზი

ორქოზი — მითრიდატე VI ევპატორის მომხრე კოლხეთის მეფე. პუბლიუს ანიუს ფლორუსის ცნობით, კოლხეთის სამეფოში შეჭრილ რომაელებს არ დაემორჩილა და კავკასიონის მთებს შეაფარა თავი. არისტარქე მოაფერნე ოლთაკე В.Патеркул. Римская история. А.Флор. Две книги Римских войн. Л.Ампелий. Памятная книжица [Малые римские историки.
კოლხეთის აჯანყება

კოლხეთის აჯანყება — კოლხ დიდებულთა აჯანყება, რომელიც მიმდინარეობდა ძვ. წ. 88-85 წწ-ში. დიდებულთა ნაწილი აუჯანყდა პონტოს მეფე მითრიდატე VI ევპატორს. მათ მოითხოვეს უფლებების გაზრდა, ხოლო საკუთარ მმართველად მითრიდატეს შვილი მითრიდატე. კოლხეთიდან პონტოს საკმაოდ დიდი რესურსები მიდიოდა გემთმშენებლობისთვის და სელი აფრებისთვის. ასევე მეზღვაურები და ცოცხალი სამხედრო ძალა. რომთან ომის პირობებში ეს რეგიონი მითრიდატე ევპატორისთვის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი დასაყრდენი ძალა იყო, ამიტომაც რომის კამპანიიდან დაბრუნებულმა კოლხი დიდებულების მოთხოვნები დააკმაყოფილა. გაუზარდა მათ უფლებები საშინაო საქმეებში და მათ ქვეყანაში დაბალი რანგის ადმინისტრაციის ხელმძღვანელის მაგივრდად, რომელიც აქამდე დიოსკურიიდან განაგებდა პონტოს ადმინისტრაციის ქვეშ მყოფ კოლხურ პროვინციებს. გაგზავნა საკუთარი ძე მითრიდატე, რომელიც ქვეყნის სიღრმეში ქალაქ სურიუმში (ვანი) მიიღეს კოლხმა დიდებულებმა და სწორედ იქიდან მართავდა კოლხურ პროვინციებს. შესაძლოა აჯანყებამდე და მის პერიოდში მითრიდატესა და კოლხ დიდებულებს შორის რაღაც კავშირი არსებობდა. უფრო ადრე, მითრიდატე უმცროსი ერთი პერიოდი კოლხეთის სატრაპიც იყო თუმცა მცირე ხნით, რადგან მითრიდატე ევპატორი საკუთარი გარემოცვიდან სხვადასხვა ადამიანს აგზავნიდა კოლხეთის მმართველად, მათი რიცხვი მოკლე ხანში საკმაოდ დიდი იყო როგორც სტრაბონი აღნიშნავს. ევპატორმა შეიტყო ამ კავშირის შესახებ და ძვ.წ. 83 წელს ხუთი ათასი საუკეთესო მეომრისაგან შემდგარი მხედრობა გაგზავნა მითრიდატე უმცროსის წინააღმდეგ. კოლხეთში პონტოს მეფეს სამხედრო ექსპედიცია საკმაოდ ფართომასშტაბიანი გამოდგა. ეშერა და ვანი პონტოელებს ბრძოლით აუღიათ — ამაზე მეტყველებს არქეოლოგიური მასალა. აპიანე ალექსანდრიელი გვაუწყებს : საბოლოოდ აჯანყების შედეგებმა მცირე ხანს გასტანა და მითრიდატეს სიკვდილის შემდეგ კოლხეთი ისევ სატრაპია გახდა. მითრიდატე VI ევპატორი მითრიდატე (კოლხეთი) მოაფერნე ოლთაკე არისტარქე მარიამ ლორთქიფანიძე, ოთარ ჯაფარიძე, დავით მუსხელიშვილი, როინ მეტრეველი „საქართველოს ისტორია“ ოთხ ტომად. თბილისი. 2012 წ. ტომი I. გამომცემლობა პალიტრა L. უძველესი დროიდან ახ. წ. IV საუკუნემდე ივანე ჯავახიშვილი. „ქართველი ერის ისტორია“. ტომი I. რედაქტირი: გ. ჩხიკვიშვილი. გამომცემლობა პალიტრა L. თბილისი. 2012 წ.
დიდვაჭარი

დიდვაჭარი — ვაჭართა დაწინაურებული ფენის წარმომადგენელი განვითარებული ფეოდალიზმის ხანის საქართველოში; პირადად თავისუფალი, დიდი ქონების პატრონი ვაჭარი, რომელიც უმთავრესად სხვა ქვეყნებთან საქარავნო ვაჭრობას ეწეოდა. დიდვაჭარი აზნაურის პატივით სარგებლობდა. აღბუღას სამართლიღ, მისი სისხლი 12 ათ. თეთრი ღირდა, ე. ი. მე-3 ხარისხის აზნაურის სისხლის ფასის ტოლი იყო. დიდვაჭარი სახელმწიფო საქმეებშიც მონაწილეობდა. მეფე მას დესპანად გზავნიდა უცხო ქვეყნებში, აძლევდა პოლიტიკურ და დიპლომატიურ დავალებებს, იმსახურებდა როგორც ინფორმატორს, მისი წრიდან ნიშნავდა ბჭეს (მოსამართლეს). დიდვაჭარი მოვალე იყო მეფისათვის ძღვენი მიერთმია. დიდვაჭრი იყო თბილისის მკვიდრი ზანქან (ზანქელ) ზორაბაბელი, რომელსაც დარბაზმა თამარ მეფისათვის საქმროს ჩამოყვანა დაავალა. XVII–XVIII საუკუნეებში დიდვაჭარი „დიდებულ ვაჭრად“ იწოდებოდა. ვახტანგის სამართლის მიხედვით, ვაჭრები 4 ჯგუფად იყოფოდნენ. ამათგან პირველი ჯგუფის წარმომადგენლები — დიდებული ვაჭრები II ხარისხის აზნაურს უტოლდებოდნენ და მათი სისხლი 96 თუმანი ღირდა. XIX საუკუნის დასაწყისისათვის დიდებული ვაჭარი — პირველხარისხოვანი მოქალაქე ცდილობდა „აზნაურული“ უფლებების შენარჩუნებას. 60-იანი წლებიდან, რეფორმების გატარების შემდეგ, დიდებული ვაჭარი შეცვალა I გილდიის ვაჭარმა, რომელსაც აღარ აინტერესებდა წოდებრივი პრივილეგიები. იგი ეკონომიური შეძლებიდან გამომდინარე უფლებებით სარგებლობდა, აარსებდა საკრედიტო და სამრეწველო დაწესებულებებს, აქტიურად მონაწილეობდა ქალაქის თვითმმართველობაში. ბერძენიშვილი მ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 508.
რეალ სარაგოსა (საფეხბურთო კლუბი)

„რეალ სარაგოსა“ (ესპ. Real Zaragoza) — ესპანური საფეხბურთო კლუბი. დაარსდა 1932 წელს, არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ქალაქ სარაგოსაში. ასპარეზობს ესპანეთის სეგუნდა დივიზიონში. საშინაო მატჩებს ატარებს სტადიონ ლა რომარედაზე, რომელიც 34 596 მაყურებელს იტევს. კლუბმა ისტორიის დიდი ნაწილი გაატარა პრიმერა დივიზიონში. 6-ჯერ გახდა ესპანეთის თასის გამარჯვებული და 1994-95 წლების სეზონის თასების მფლობელთა თასის მფლობელი. კლუბის ტრადიციული ფერები არის თეთრი მაისურები და გეტრები, მუქი ლურჯი შორტებით. 2007 წლის სამთავრობო კვლევის მიხედვით, კლუბის მხარდამჭერებს შეადგენდნენ ესპანეთის მოსახლეობის 2.7%, რაც მე-7 იყო მაჩვენებლით. ესპანეთის თასი 1 გამარჯვებული (6): 1963/64, 1965/66, 1985/86, 1993/94, 2000/01, 2003/04 2 ფინალისტი (5): 1962/63, 1964/65, 1975/76, 1992/93, 2005/06 ესპანეთის სუპერთასი 1 გამარჯვებული : 2004 2 ფინალისტი (2): 1994, 2001 სეგუნდა დივიზიონი ჩემპიონი (1): 1977/78 უეფა-ს თასების მფლობელთა თასი 1 გამარჯვებული (1): 1994/95 უეფა-ს სუპერთასი 2 ფინალისტი (1): 1995 საქალაქთაშორისო ბაზრობათა თასი 1 გამარჯვებული (1): 1963/64 2 ფინალისტი (1): 1965/66 ოფიციალური საიტი რეალ სარაგოსა Twitter-ზე კლუბის პროფილი Soccerway-ზე კლუბის პროფილი Transfermarket-ზე ↑ Distribuciones de frecuencia marginales del estudio 2705 Cuestionario 0 Muestra 0; CIS, 2007 (ესპანური)
Игромания

Игрома́ния — ყოველთვიური, მრავალპლატფორმული რუსული ჟურნალი ვიდეო თამაშების შესახებ, რომელიც დაარსებული იქნა ევგენი ისუპოვისა და ალექსანდრე პარჩუკის მიერ. გამოიცემა 1997 წლიდან Техномир-ის მიერ (2013 წელს შეეცვალა სახელი Игромедиа-თი). Игрома́ния ითვლება ერთ-ერთ წამყვან რუსულ ჟურნალად ვიდეო თამაშების თემატიკაზე. ჟურნალს თან მოჰყვება პოსტერი, ოთხი სტიკერი და ორი DVD დისკი. 2013 წლიდან მოყოლებული გამოდის Игрома́ния-ს ელექტრონული ვერსია iPad-ისთვის და ხელმისაწვდომია App Store-ზე. ჟურნალი ფლობს საიტს Igromania.ru, რომელიც აქვეყნებს სიახლეებს, მიმოხილვებსა და ანალიტიკურ სტატიებს ვიდეო თამაშებისა და ფილმების შესახებ. საიტს ასევე გააჩნია საკუთარი ფორუმი. იგრომანია იყენებს შეფასების ათ ბალიან სისტემას. 2001 წლიდან მოყოლებული მაქსიმალური შეფასება მიიღო შემდეგმა თამაშებმა: 2001 — Ил-2: Штурмовик, Sid Meier’s Civilization III 2002 — Heroes of Might and Magic 4 2003 — Max Payne 2: The Fall of Max Payne, Star Wars: Knights of the Old Republic 2004 — Half-Life 2 2007 — The Orange Box 2008 — Grand Theft Auto IV 2010 — Heavy Rain 2011 — Ico, Shadow of the Colossus, Uncharted 3: Drake’s Deception 2012 — Journey 2013 — The Last of Us, Grand Theft Auto V 2014 — Bayonetta 2 2015 — DiRT Rally 2016 — Dark Souls III, Uncharted 4: A Thief’s End, Overwatch ოფიციალური საიტი Игрома́ния-ს არხი YouTube-ზე Игрома́ния Вконтакте-ში Игромания. Кино ↑ «Игромания» № 7 (154) уже в продаже! ↑ «Гейм Лэнд» меняет правила игры. Журнал «Коммерсантъ Секрет Фирмы», № 11 (50), 22.03.2004
დიდი აბული

დიდი აბული — მთა საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარეში, ახალქალაქის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს სამსრის ქედზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3301 მ. აგებულია ძირითადად ნეოგენური ჰიალოდაციტებით. ჩამქრალი ვულკანია. ვულკანურ კონუსს სიძველისა და დიდი სიმაღლის გამო დაკარგული აქვს წესიერი ფორმა. დიდი აბულის კალთებზე გამომუშავებულია ძველმყინვარული ცირკები, მორენული ზვინულებითა და პატარა ტბებით. მთის უმეტესი ნაწილი შემოსილია ალპური მდელოებით. ფართოდაა განვითარებული პერიგლაციალური ლოდნარ-ღორღნარები. პატარა აბული მარუაშვილი ლ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 411–412.
ნატალია გერმანი

ნატალია გერმანი (დ. 20 მარტი, 1969) — მოლდოველი პოლიტიკოსი, რომელიც იყო მოლდოვის საგარეო ურთიერთობებისა და ევროპული ინტეგრაციის მინისტრი და მოლდოვის ვიცე-პრემიერი 2013 წლის მაისიდან 2016 წლის იანვრამდე. დაიბადა 1969 წელს, კიშინიოვში, მოლდოვის პირველი პრეზიდენტის ოჯახში. სწავლობდა მოლდოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. სწავლის დამთავრების შემდეგ გახდა ელჩი ავსტრიაში და ეუთოს წარმომადგენელი 2002 წლიდან 2006 წლამდე. 2006 წლიდან კი — შვედეთის, ფინეთის და ნორვეგიის ელჩი. ნატალია გერმანი[მკვდარი ბმული] (ინგლისური)
ასპაზია

ასპაზია (დ. 16 მარტი,1865 — გ. 5 ნოემბერი,1943) — ლატვიელი პოეტი და დრამატურგი ასპაზია დაიბადა მდიდარ ოჯახში 1865 წელს.გაიზარდა ელგავაში, სადაც სწავლობდა და აქტიურად იყო ჩართული ახალგაზრდულ ორგანიზაციებში. გიმნაზიაში სწავლის დამთავრებამდე ერთი წლით ადრე სწავლა მიატოვა და ცოლად გაჰყვა ვილჰელმ მაქს ვალტერს. მოგვიანებით დაინტერესდა ლიტერატურით, ძირითადად გერმანელი ავტორებით. მისი ნამუშევარი პირველად 1887 წელს გამოქვეყნდა. 1891 წელს მეუღლეს დაშორდა და 1893 წლამდე იაუნსვირლაუკაში მასწავლებლად მუშაობდა.1893 წელს რიგაში დასახდა და ჟურნალისტად დაიწყო მუშაობა. 1894 წელს დაიდგა მისი პირველი პიესები. ამ პერიოდში ის შეხვდა რაინისს, რომელიც იყო გაზეთის რედაქტორი, პოეტი, იურისტი და ახალი დინების ლიდერი. მისი გავლენით ასპაზია მალე შეუერთდა მოძრაობას. წყვილი 1897 წელს დაქორწინდა და ახალი დინების დაშლის შემდეგ პანევეჟისში გადავიდნენ. ამავე წელს გამოსცა პირველი კრებული. პოლიტიკური საქმიანობის გამო რაინისი გადაასახლეს 1897–1903 წლებში და ასპაზიაც მასთან ერთად გაემგზავრა. ამ პერიოდში ერთად თარგმნეს გოეთეს უამრავი ნაშრომი. ლატვიაში დაბრუნების შემდეგ ლაინისი ისევ ჩაერთო პოლიტიკაში და სოციალისტური მოძრაობის წევრი გახდა. 1905 წელს რუსეთში რევოლუცია დაიწყო. პროტესტს რიგაში გამოეხმაურნენ და 1905 წლის 13 იანვარს უამრავი დემონსტრანტი დაიღუპა. ასპაზიამ და რაინისმა ნაწარმოებები შექმნეს, რომელთა მთავარი თემა რუსეთის იმპერიისგან გამოცალკევება იყო. პასუხად ცარმა რევოლუციონერების დაჭერის და დახვრეტის ბრძანება გასცა. ასპაზიამ და რაინისმა შვეიცარიაში გაქცევა გადაწყვიტეს. ისინი 1905 წლიდან 1920 წლამდე შვეიცარიულ სოფელში, კასტაგნოლაში ცხოვრობდნენ. პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ ლატვიაში დაბრუნდნენ. ასპაზია შეუერთდა ფემინისტურ და მუშათა მოძრაობებს. 1929 წელს რაინისის გარდაცვალების შემდეგ ასპაზია განმარტოებით ცხოვრობდა რიგასთან ახლოს, სადაც 1943 წელს გარდაიცვალა. ↑ Большая российская энциклопедия — Москва: Большая российская энциклопедия, 2004. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1768199"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #121291448 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ http://www.fembio.org/biographie.php/frau/frauendatenbank?fem_id=1361 ↑ http://www.uzdevumi.lv/p/latviesu-literatura/10-12-klase/aspazija-5491/re-cad579c6-8cdd-417f-bf98-5ca93499f442 ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-09-13. ციტირების თარიღი: 2017-05-12.
აშოთან II (მუხრანბატონი)

აშოთან II მუხრანბატონი (გ. 1697) — სამუხრანბატონოს სახლის უფროსი და შიდა ქართლის სადროშოს უფროსი 1688-1692 წლებში. აშოთან მუხრანბატონი ერთ-ერთი ვერსიით, იყო ქაიხოსრო მუხრანბატონის ვაჟი, ხოლო მეორე ვერსიით, კონსტანტინე I (მუხრანბატონი)სა. ისტორიკოს კირილ თუმანოვის მიხედვით, აშოთანი იყო ქაიხოსრო მუხრანბატონის ვაჟი. აშოთან მუხრანბატონი იყო მისი ნათესავის, ქართლის მეფე გიორგი XI-ის მოკავშირე. როცა ის 1688 ირანის შაჰმა სულეიმან I-მა ტახტიდან გადააყენა, გიორგისთან ერთად ებრძოდა მეფე ერეკლე I-ს. გიორგის მხარდამჭერებმა აშოთან მუხრანბატონის ჩათვლით, სამეფოში თავიანთი პრივილეგიები დაკარგეს.. იესე მუხრანბატონი (გარდაიცვალა 1716) ქაიხოსრო მუხრანბატონი (1672–1700) თინათინ მუხრანბატონი (გარდაიცვალა 1712) ↑ Metreveli, Roin, ed. (2003). ბაგრატიონები. სამეცნიერო და კულტურული მემკვიდრეობა [Scientific and Cultural Heritage of the Bagrationis] (in Georgian and English). Tbilisi: Neostudia. p. Table 8. ISBN 99928-0-623-0 ↑ Toumanoff, Cyrille (1990). Les dynasties de la Caucasie Chrétienne: de l'Antiquité jusqu'au XIXe siècle: tables généalogiques et chronologique [Dynasties of Christian Caucasia from Antiquity to the 19th century: genealogical and chronological tables] (in French). Rome. p. 556 ↑ Davitashvili (2010). "ორი აშოთან მუხრანბატონის მოღვაწეობის კვალი ათონის წმ. მთაზე" [Traces of activity of the two Ashotan Mukhranbatoni on the holy Mount Athos]. Christian Researches (in Georgian). Tbilisi State University. 5: 9–17. ISSN 1987-7129. Retrieved 27 October 2013]
აიშე სოისალი

აიშე სოისალი (თურქ. Ayşe Soysal; დ. 24 ივნისი, 1948) — თურქი მათემატიკოსი. 2004-2008 წლებში, იგი ბოსფორის უნივერსიტეტის პრეზიდენტი იყო. აიშე სოისალი დაიბადა 1948 წლის 24 ივნისს, სტამბოლში. 1967 წელს, მან სტამბოლის გოგონათა ამერიკული კოლეჯი დაამთავრა. 1971 წელს, სოისალმა წარჩინებით დაამთავრა სტამბოლის რობერტ-კოლეჯის ფიზიკისა და მათემატიკის ფაკულტეტები და ბაკალავრის ხარისხი მიიღო. განათლების მიღება, სოისალმა ამერიკის შეერთებულ შტატებში განაგრძო. 1973 წელს, მიჩიგანის უნივერსიტეტში, მან მაგისტრის, ხოლო 1976 წელს — დოქტორის ხარისხი მიიღო მათემატიკაში. 1976 წელს, იგი ბოსფორის უნივერსიტეტის მათემატიკური განყოფილების ხელმძღვანელი გახდა. პედაგოგიური საქმიანობის მანძილზე, მან სტუდენტებისადმი თავაზიანი და მეგობრული დამოკიდებულების მქონე მასწავლებლის რეპუტაცია მოიპოვა. 1981 წელს, იგი დოცენტი, ხოლო 1991 წელს — პროფესორი გახდა. 2009 წლიდან, სოისალი კოჩის უნივერსიტეტში მოღვაწეობს, როგორც მათემატიკური განყოფილების დამატებითი პროფესორი. აიშე სოისალს, ხელოვნებათა და მეცნიერებათა სკოლის ვიცე-დეკანის მათემატიკური განყოფილების თავმჯდომარის თანამდებობებიც ეკავა. 1992-2004 წლებში, იგი ხელოვნებათა და მეცნიერებათა სკოლის ხელმძღვანელად აირჩიეს, ოთხი თანმიმდევრული სემესტრის ვადით. აგრეთვე, იგი წარადგენდა ბოსფორის უნივერსიტეტს უნივერსიტეტთაშორის საბჭოში (Universiteler Arasi Kurul) და მინიჭებული ჰქონდა იუნესკოს თურქული ფრთის სამმართველოს წევრობა. 2004 წელს, სოისალი ბოსფორის უნივერსიტეტის პრეზიდენტად აირჩიეს. იგი პირველი ქალი გახდა, რომელმაც აღნიშნული თანამდებობა დაიკავა. The Second Degree Cohomology of Finite Orthogonal Groups, I, Jour. Alg. Vol. 56, 1979. The Second Degree Cohomology of Finite Orthogonal Groups, II, Jour. Alg. Vol. 56, 1980. Ayşe Soysal's Homepage at Boğaziçi University (თურქული) / (ინგლისური)