ჯორჯ ჰაბაში

ჯორჯ ჰაბაში (არაბ. جورج حبش, ფრანგ. George Habash, პარტიული მეტსახელი ალ -ჰაქიმი — მოსამართლე.  2 აგვისტო, 1926 - 26 იანვარი, 2008) —პალესტინის „ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის“ ერთ-ერთი ყველაზე მემარცხენე რადიკალური ლიდერი, პალესტინის განთავისუფლების სახალხო ფრონტის მეთაური. დაიბადა მართლმადიდებლურ ოჯახში. 1948 წელს, 1948-1949 წლების არაბ-ისრაელის (პალესტინის ომი (1947-1949)) ომის დროს, მან დატოვა მშობლიური ქალაქი ლიდა (ლოდი), რომელიც ისრაელის არმიის კონტროლის ქვეშ მოექცა. ჰაბაში ემიგრაციაში წავიდა ლიბანში, სადაც 1951 წელს დაამთავრა ბეირუთის ამერიკული უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტი. აიღო პედიატრის დიპლომი. შემდეგ ის გადავიდა იორდანიაში, სადაც მუშაობდა სპეციალობით პალესტინელ ლტოლვილთა ბანაკებში. 1967 წელს მუსტაფა აზ-ზუბრსა და ვადეი ჰადადთან ერთად   დააარსა პალესტინის განთავისუფლების სახალხო ფრონტი რომელსაც ხელმძღვანელობდა 2000 წლამდე. 1960 -იან და 1970 -იან წლებში მან მოაწყო არაერთი  ტერაქტი —  თვითმფრინავების გატაცების სახით. მის  ძირითად მიზანს წარმოადგენდა საზოგადოების ყურადღების გამახვილება "პალესტინის ეროვნულ -განმათავისუფლებელ მოძრაობაზე". როგორც წესი, ტერორისტები ისრაელისგან ითხოვდნენ მძევლების სანაცვლოდ პალესტინელი პატიმრების გათავისუფლებას. 30 -ზე მეტი ისრაელელი და სხვა ქვეყნის მოქალაქე დაიღუპა პალესტინის განთავისუფლების სახალხო ფრონტის მიერ ორგანიზებული თავდასხმების დროს. 1970 წელს ჯორჯ ჰაბაში გააძევეს იორდანიიდან შავი სექტემბრის შეტაკებებში სახალხო ფრონტის მიერ შესრულებული მთავარი როლის გამო. 1990 -იანი წლების ბოლოს ხაბაშის ჯანმრთელობა გაუარესდა, რის გამოც 2000 წელს მან დატოვა გენერალური მდივნის პოსტი. ჯორჯ ჰაბაში გარდაიცვალა 2008 წლის 26 იანვარს, 81 წლის ასაკში, გულის შეტევით, იორდანიაში,  ამანის საავადმყოფოში, სადაც კიბოს დიაგნოზით გადიოდა მკურნალობის კურსს. მისი გარდაცვალების შემდეგ, პალესტინის ეროვნულმა ადმინისტრაციამ (PNA) სამდღიანი გლოვა გამოაცხადა, პალესტინის ეროვნული ადმინისტრაციის დროშები დაუშვეს , ხოლო რამალაში ადმინისტრაციის  ხელმძღვანელის მაჰმუდ აბასის რეზიდენციაში სამგლოვიარო კარავი გაშალეს. მისი გარდაცვალების შემდეგ, პალესტინის ეროვნულმა ადმინისტრაციამ სამდღიანი გლოვა გამოცხადდა. პალესტინის ეროვნული ადმინისტრაციის პრეზიდენტმა მაჰმუდ აბასმა განაცხადა, რომ ჯორჯ ჰაბაში იყო „მაგალითი ყველა ჩვენგანისთვის“ და „ჩვენ ბევრი გვაქვს სასწავლი მისგან“ . ამერიკის შეერთებულ შტატებში პალესტინის ეროვნული ადმინისტრაციის წარმომადგენლის  განცხადებამ, რომ "ჰაბაში იყო დიდი ლიდერი" მკვეთრად გააკრიტიკა აშშ -ს პალატის საგარეო საქმეთა კომისიის თავმჯდომარემ, ტომ ლანტოსმა: ”მე გაოგნებული ვარ პალესტინის ხელისუფლების მუდმივი წარმომადგენლის ქცევით ამერიკის შეერთებულ შტატებში,” — თქვა ლანტოსმა— ”როგორი უგუნური და გაბედული უნდა იყო, რომ ამერიკელები  მიიწვიო თანაგრძნობის გამოსახატად ისეთი სისხლიანი ბოროტმოქმედის გარდაცვალების გამო, როგორიც ჰაბაშია!” რუმინული დაზვერვის Securitate-ს  ყოფილმა უფროსმა, გენერალმა იონ პაცეპამ, რომელიც ამერიკის შეერთებულ შტატებში გაიქცა 1978 წელს და კარგად იცოდა ჰაბაშის კავშირების შესახებ საბჭოთა კავშირის დაზვერვის ხელმძღვანელობასთან, თავის მოგონებებში ჰაბაშს „მარიონეტი და ლუბიანკას კლიენტი“ უწოდა. ჟურნალ Times- ის თანახმად, ჰაბაში იყო "ახლო აღმოსავლეთის ტერორიზმის ნათლია". ისრაელში ჯორჯ ჰაბაშს უწოდებდნენ "წითელ ექიმს" პალესტინის განთავისუფლების სახალხო ფრონტის  წევრების მიერ ისრაელის მოქალაქეების მკვლელობების გამო. მიუხედავად ამისა, ჰაბაშის ძმისშვილი, მსახიობი ჯორჯ იბრაჰიმი (იგივე ჯორჯ ჰაბაში. მან შეიცვალა გვარი, რათა თავიდან აეცილებინა  ტერორისტ ბიძასთან კავშირი), 70 -იან წლებში ისრაელის ტელევიზიით არაბულ საბავშვო გადაცემას უძღვებოდა. ↑ A Palestinian hero: George Habash — 1926—2008 ↑ Murphy, Maureen Clare (30 January 2008). "George Habash's contribution to the Palestinian struggle"[მკვდარი ბმული]. The Electronic Intifada. ↑ "George Habash: A Profile From the Archives". ↑ Cnaan Liphshiz (27 January 2008). "Tales of Black September". Haaretz. ↑ Harold Cubert, The PFLP's Changing Role in the Middle East, p.30 ↑ "PFLP founder George Habash dies". Al Jazeera. 28 January 2008. ↑ Macleod, Scott (28 January 2008). "Terrorism's Christian Godfather". TIME. Archived from the original on 29 January 2008. ↑ Edmund L. Andrews; John Kifner (27 January 2008). "George Habash, 82, founder of Popular Front for the Liberation of Palestine". The New York Times.