laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ზურაბ ლაბახუა

ზურაბ აკაკის ძე ლაბახუა (დ. 4 ნოემბერი, 1938, სოხუმი — 2004) — აფხაზი სახელმწიფო მოხელე. სკკპ წევრი (1966). საქართველოს დამსახურებული ინჟინერი. საქართველოს სსრ-ის XI მოწვევის უმაღლესი საბჭოსა და აფხაზეთის ასსრ-ის IX–XI მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი. სწავლობდა ნ. ლაკობას სახელობის სოხუმის №10 საშუალო სკოლა. 1963 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი სამრეწველო და სამოქალაქო მშენებლობის სპეციალობით; სკკპ ცენტრალურ კომიტეტთან არსებული საზოგადოებრივ მეცნიერებათა აკადემია 1980 წელს. შრომითი საქმიანობა დაიწყო საქართველოს მშენებლობის სახელმწიფო საპროექტო ინსტიტუტ „საქქალაქმშენსახპროექტის“ სოხუმის ფილიალში ინჟინერ-კონსტრუქტორად; 1963–1969 წლებში მუშაობდა საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს N6 სამშენებლო ტრესტის N2 სამშენებლო სამმართველოში ოსტატად, უფროს სამუშაოთა მწარმოებლად, მთავარ ინჟინრად; 1969 წლიდან პარტიულ სამუშაოზეა, ჯერ საქართველოს კპ აფხაზეთის საოლქო კომიტეტის მრეწველობისა და ტრანსპორტის განყოფილების ინსტრუქტორად, შემდგომ კი პარტიის სოხუმის საქალაქო კომიტეტის მდივნად; 1973 წელს არჩეულ იქნა სოხუმის სახალხო დეპუტატთა საქალაქო საბჭოს აღმასკომის თავმჯდომარედ; 1975 წელს დაინიშნა აფხაზეთის ასსრ ადგილობრივი მრეწველობის მინისტრად; 1977–1980 წლებში მუშაობდა საქართველოს კპ აფხაზეთის საოლქო კომიტეტის მრეწველობისა და ტრანსპორტის განყოფილების გამგედ; 1980–1985 წლებში იყო საქართველოს პროფსაბჭოს მდივანი; 1985–1987 წლებში საქართველოს სსრ ნავთობპროდუქტებით უზრუნველყოფის სახელმწიფო კომიტეტის თავმჯდომარე; 1988 წლიდან საქართველოს მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილე; 1988–1990 წლებში მშენებლობის ერთიანი სახელმწიფო კომიტეტის თავმჯდომარე; 1990 წლის 6 ნოემბრიდან აფხაზეთის ასსრ-ის უზენაესი საბჭოს პრეზიდიუმის ბრძანებით დაინიშნა აფხაზეთის ასსრ მინსტრათა საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილედ. 1993 წლიდან მოღვაწეობდა მოსკოვში; მუშაობდა კორპორაცია „მონტაჟსპეცსტროის“ პრეზიდენტის მრჩევლად, „მოსინტერსტროის“ ფირმა „ტვერსკაია 16“-ის გენერალური დირექტორის მოადგილედ, ეროვნულ საქმეთა და ფედერაციულ ურთიერთობათა და დსთ-ის საქმეთა მინისტრის მრჩევლად; ხელმძღვანელობდა „სოიუზნეფტეგაზინვესტის“ კონსორციუმის სამშენებლო კომპლექსს; 1993 წელს იყო აფხაზეთის აღორძინების ფონდ „ფენიქსის“ დამაარსებელი; გამოქვეყნებული აქვს არაერთი სტატია და ნარკვევი ქართველ და აფხაზ ხალხთა თანამეგობრობისა და ურთიერთთანამშრომლობის საკითხებზე; არაერთგზის იყო არჩეული საქართველოს სსრ და აფხაზეთის ასსრ უმაღლესი საბჭოების დეპუტატად. 1994 წელს მოსკოვში გამოსცა წიგნი „საქართველო-აფხაზეთის ომი. ზოგიერთი დოკუმენტები, ინტერვიუ, წერილები, კომენტარები 1992-1993 წწ.“ («Грузино-абхазская война. Некоторые документы, интервью, письма, комментарии 1992 – 1993 гг.»), სადაც მან წარმოადგინა თავისი ხედვები აფხაზეთის ომთან დაკავშირებით. აღნიშნულის გამო აფხაზეთის მთავრობისაგან დიდი კრიტიკა დაიმსახურა. მედალი „შრომითი მამაცობისთვის“; საპატიო ნიშნის ორდენი; შრომის წითელი დროშის ორდენი; საქართველოს დამსახურებული ინჟინერი. გაზ. „საბჭოთა აფხაზეთი“, 7 ნოემბერი, 1990. ზურაბ ლაბახუა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი Лабахуа Зураб Акакиевич დაარქივებული 2020-10-27 საიტზე Wayback Machine. ↑ აფხაზეთის ასსრ-ის უზენაესი საბჭოს პრეზიდიუმის ბრძანებულება, ქ. სოხუმი, 1990 წლის 6 ნოემბერი
კირილე მაჭარაძე

კირილე ერასტის ძე მაჭარაძე (დ. 2 აპრილი, 1886, ქ. ხონი, — გ. 17 ნოემბერი, 1967) — ქართველი მსახიობი, თეატრისა და კინოს მოღვაწე. აჭარის ასსრ დამსახურებული არტისტი (1938), საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი (1945). სწავლობდა ქუთაისის კლასიკური გიმნაზია, საიდანაც გარიცხეს 1905 წლის რევოლუციურ გამოსვლებში მონაწილეობის გამო. შემდეგ სწავლობდა თბილისის კერძო სამხატვრო სასწავლებელში (1908-1911). თეატრალური მოღვაწეობა დაიწყო 1904 წლიდან ხონში მისივე ინიციატივით ჩამოყალიბებულ დრამატულ წრეში. გამოდიოდა ასევე ქუთაისის (1909-1912) და ჭიათურის (1913-1914) სცენებზე. 1914 წელს ჯარში გაიწვიეს. მონაწილეობდა I მსოფლიო ომში (1914-1918) პემზის მე-200 დრუჟინის რიგებში (პრაპორშჩიკი). 1918-1921 წლებში მსახურობდა საქართველოს რესპუბლიკის არმიაში პორუჩიკად. ამავდროულად, 1919-1920 წლებში მუშაობდა ფოთის, 1921-1930 წლებში — ბათუმის თეატრებში. 1930 წლიდან დაიწყო მსახიობობა საქართველოს კინოსტუდიაში. 1943-1945 წლებში მუშაობდა თბილისის სანკულტურის თეატრში. თეატრალური როლები: ყარა-იუსუფი და ოთარ-ბეგი (ა. სუმბათაშვილის „ღალატი“), გელა (აკ. წერეთლის „პატარა კახი“), სვიმონ ლიონიძე (დ. ერისთავის „სამშობლო“), ბეკინა (დ. კლდიაშვილის „სამანიშვილის დედინაცვალი“), გოდუნი (ბ. ლავრენიოვის „რღვევა“), ქურუმი (სოფოკლეს „ოიდიპოს მეფე“), ჟორჟ დიუვალი (ა. დიუმას „მარგარიტა გოტიე“) და სხვა. კინოფილმებში შესრულებული როლებიდან აღსანიშნავია: მოხუცი აჭარელი („ახალგაზრდობა იმარჯვებს“), თავადი ირმელი („მალე შეხვედრამდე“), აზნაური („დაკარგული სამოთხე“), მოხუცი მჭედელი („ჟუჟუნას მზითევი“), კირილე („დაგვიანებული სასიძო“) და სხვა. წლების მანძილზე მუშაობდა კინოსტუდიის კვალიფიკაციის ამაღლების კურსების განყოფილების გამგედ და რამდენიმე კინოსურათის დამდგმელი ჯგუფის დირექტორად. დაწერილი აქვს საბავშვო პიესები: „დათუნიას სამართალი“, „ხაფანგში“, „ბაკი-ბუკი“, (ნ. ნაკაშიძის მიხედვით). ნათარგმნი აქვს პიესები: ა. პრავდინის „სიცოცხლის ყვავილი“ და პ. მალიარევსკის „ჯადოსნური ქილა“. რუსულიდან თარგმნილი აქვს ორმოცზე მეტი მხატვრული, მულტიპლიკაციური და სამეცნიერო-დოკუმენტური ფილმი. კირილე მაჭარაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი კირილე მაჭარაძე. ხელოვნების სასახლე. Мачарадзе (Мачарадзэ) Кирилл Эрастович. «Памяти героев Великой войны 1914–1918».
ანზორ აბრალავა

ანზორ აბრალავა (დ. 6 ნოემბერი, 1958, ზუგდიდი) — ქართველი ეკონომისტი, მეცნიერი, პოლიტიკოსი. 1980 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ავტომატიკისა და გამოთვლითი ტექნიკის ფაკულტეტი. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს აღორძინება“. ანზორ აბრალავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ანზორ აბრალავა — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
მაჭარაძე

საკუთარი სახელი მაჭარაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ვალერიან მაჭარაძე — ისტორიკოსი კირილე მაჭარაძე — მსახიობი პოლიკარპე მაჭარაძე — პოლიტიკოსი
კანფეტი

კანფეტი (ლათ. confectus — დამზადებული) — საკონდიტრო ნაწარმი, რომლის მთავარი ინგრედიენტი შაქარია. ამ კატეგორიაში შედის შოკოლადი, კევი, ასევე შაქრით დაფარული ხილი, ბოსტნეული და თხილი. ფიზიკურად კანფეტი შაქრის რაოდენობით ისაზღვრება, მაგრამ მნიშვნელოვანია ასევე დამოკიდებულება ნაწარმის მიმართ — კანფეტად ითვლება ისეთი ნაწარმი, რომელსაც ხმარობენ წასახემსებლად, და არა დესერტად. სხვადასხვა კულტურაში ერთი და იგივე ტკბილეული შეიძლება კანფეტად ან დესერტად ითვლებოდეს.[1] კანფეტი ჩვეულებრივად პატარა ზომისაა და ნაჭრებად არ იყოფა. იჭმევა თითებით. პირველი კანფეტი - მოხარშული შაქრის ნაჭრები - გაჩნდა ინდოეთში, რომელიც შაქრის სამშობლოდ ითვლება. სხვა ქვეყნებში, სადაც შაქარი არ იყო ხელმისაწვდომი, კანფეტს თაფლისგან ამზადებდნენ. ძველ საბერძნეთში, რომში, ირანში და ჩინეთში თაფლით ხილს და ყვავილებს შესანახად ან საჭმელად ფარავდნენ. ასეთი პრაქტიკა დღესაც არსებობს, მაგრამ დღეს ის დეკორატიურ მიზნებს ემსახურება. ინდუსტრიულ რევოლუციამდე მხოლოდ მდიდარი მოსახლეობისთვის ხელმისაწვდომი კანფეტი ხშირად ყელის ტკივილოს და საკვების მონელებასთან დაკავშირებული პრობლემების წამლად იხმარებოდა. XIX საუკუნეში ტექნოლოგიების განვითარებამ და შაქრის გაიაფებამ კანფეტი უფრო გავრცელებული და ხელმისაწვდომი გახადა, გაჩნდა პირველი კანფეტების პრესი. თავდაპირველად კანფეტს არ ფუთავდნენ, მაგრამ პოლიომიელითის ეპიდემიამ ეს პრაქტიკა შეცვალა. მალე დაიწყო საკვებში, მათ შორის კანფეტებში კონსერვანტების, საღებავების და არომატიზატორების დამატება, მათგან ბევრი ჯანმრთელობისთვის საზიანოც იყო. პირველი საკვებში დანამატების რეგულაციები აშშ-მ გამოსცა. შაქარი იზავება წყალში ან რძეში და იხარშება სასურველ კონსისტენციამდე. კანფეტს შეიძლება ბევრნაირი ტექსტურა ჰქონდეს. ტექსტურა და კონსისტენცია დამოკიდებულია დამატებით ინგრედიენტებზე, ტემპერატურაზე და შაქრის კონცენტრაციაზე. რაც უფრო მეტი შაქარი იზავება მით უფრო მკვრივია კანფეტი. კანფეტების უმეტესობა ქარხნულად მზადდება. კანფეტი დიდი რაოდენობით შეიცავს შაქარს. შაქრის დიდი რაოდენობები ქმნიან კარიესის და დიაბეტის საფრთხეს. კანფეტის მოხმარების შემდეგ სწრაფად იმატებს სისხლში შაქრის შემცველობა, რაც სახიფათოა როგორც დიაბეტის მქონე, ასევე ჩვეულებრივი ადამიანისთვის. ასევე, მრგვალი და მკვრივი კანფეტები ბავშვებში დახრჩობით გამოწვეული სიკვდილის პირველი მიზეზია. ↑ Roach, Mary (25 მარტი, 2013). „The Marvels in Your Mouth (Published 2013)“. The New York Times. ციტირების თარიღი: 8 თებერვალი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება)
კვანტალიანი

საკუთარი სახელი კვანტალიანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: აკაკი კვანტალიანი — მსახიობი გივი კვანტალიანი — პოლიციის გენერალ-მაიორი ეპიფანე კვანტალიანი — საბჭოთა უშიშროების და პარტიის მოხელე თეიმურაზ კვანტალიანი — მსახიობი, რეჟისორი შარლოტა კვანტალიანი — პოეტი, ფილოლოგი
გივი კვანტალიანი

გივი შალვას ძე კვანტალიანი (დ. 27 სექტემბერი, 1933, თბილისი, — გ. 19 მარტი, 1999, იქვე) — მილიციის გენერალ-მაიორი (1984). დაამთავრა თბილისის ი. ჭავჭავაძის სახელობის უცხო ენათა პედაგოგიური ინსტიტუტი. 1958 წლიდან კომკავშირულ და პარტიულ სამუშაოებზე იყო. მსახურობდა თბილისის შინაგან საქმეთა სამმართველოს უფროსად (1980–1982), საქართველოს სსრ შინაგან საქმეთა მინისტრის მოად­გი­ლე (1982–1988), მოსკოვის შინაგან საქმეთა სამინისტროს მილიციის უმაღლესი სკოლის უფროსის მო­ად­გი­ლე (1988–1990). არჩეული იყო საქართველოს სსრ IX და X მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად (1975-1979, 1980-1984). პოსტსაბჭოთა პერიოდში იყო საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს უმაღლესი სკოლის უფროსი (1990–1993), სა­ქართველოს საგანგებო სიტუაციებისა და სამოქალაქო თავდაცვის დეპარტამენტის თავმჯდომარის მო­ად­გილე (1997–1999). დაჯილდოებულია ვახტანგ გორგასლის III ხარისხის ორდენით (2003, გარდაცვალების შემდეგ). დოლიძე ლ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. — გვ. 642. გივი კვანტალიანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი კვანტალიანი გივი შალვას ძე. საქართველოს პარლამენტი.
სოლომონ (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი სოლომონ შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: სოლომონ I - იმერეთის მეფე სოლომონ II - იმერეთის მეფე
ომანის სამზარეულო

ომანის სამზარეულოზე (არაბ. المطبخ العماني) გავლენას ახდენს არაბული, ირანული, ინდური, აზიური, აღმოსავლეთ ხმელთაშუაზღვისპირეთის და აფრიკული სამზარეულოები, რაც ასახავს ომანის, როგორც ფართო სავაჭრო იმპერიის პოზიციას ტრადიციული სანელებლების სავაჭრო გზების გადაკვეთაზე. კერძებს ხშირად საფუძვლად უდევს ქათამი, თევზი და ცხვარი, აგრეთვე ბრინჯის ძირითადი ნაწილი. ომანის კერძების უმეტესობა შეიცავს სანელებლების, მწვანილისა და მარინადების მდიდარ ნარევს. ქვეყანაში ღორის ხორცის მოხმარება აკრძალულია მუსლიმებისათვის, შარიათის კანონების შესაბამისად. მიუხედავად იმისა, რომ ომანის სხვადასხვა რეგიონი ერთმანეთისაგან განსხვავდება თავისი დამახასიათებელი კერძებით, მთელი ქვეყნის მასშტაბით გავრცელებულია კარი (ინდური სამზარეულოსათვის დამახასიათებელი კერძები), მოხარშული ხორცი, ბრინჯი და ბოსტნეული. ასევე პოპულარულია წვნიანები და ჩვეულებრივ მზადდება ქათმის ხორცის, ცხვრისა და ბოსტნეულისგან (მაგალითად, შებოლილი ბადრიჯანი). მთავარ კერძებს, ჩვეულებრივ, შუა დღის განმავლობაში მიირთმევენ, ვახშამი კი შედარებით მსუბუქია. ჰარისი - ხორბალისაგან ქათამთან ან ხორცთან ერთად მომზადებული სქელი პასტა. მირთმევენ ხელით ან კოვზით ერბოსთან ერთად. . კაჰვა (არაბული ყავა) - ომანის ყავა, კარდამონის ფხვნილთან ერთად. ძირითადად სტუმართმოყვარეობის სიმბოლოდ გვევლინება. მიირთმევენ ფინიკთან ან ადგილობრივი წარმოების ე/წ. ომანურ ჰალვასთან ერთად. ქაბაბი - დამარილებული სუნელებით შეზავებული ხორცის კერძი შამფურებზე (ჩვეულებრივ ქათმის ან საქონლის ხორცი), ბარბეკიუ ან მომზადებული გრილზე.მიირთმევენ ბოსტნეულის გარნირთან ერთად. მაშუაი - მთლიანად შემწვარი სამეფო თევზის კერძი, რომელსაც ლიმნიან ბრინჯთან ერთად მიირთმევენ. მაჰბუსი - ბრინჯის კერძი, რომელსაც ზოგჯერ ზაფრანის არომატიზატორს უკეთებენ და ქათმის ან საქონლის ხორცის ნახარშში ამზადებენ. მუკალაბი - ცხვის ან საქონლის ფაშვით და მკერდით მომზადებული კერძი, სხვადასხვა სანელებლებით, მათ შორის დარიჩინით, კარდამონით, შავი პილპილით, კოჭათი, ნიორითა და ჯავზით. შუვაა - საკვები, რომელსაც მხოლოდ დღესასწაულებზე მიირთმევენ. კერძი მზადდება ცხარე ფინიკის პასტაში დამარინადებული თხის, ცხვრის, ძროხის ან აქლემის ხორცის ნაჭრებისგან, რომელიც შემწვარია სპეციალურ ღუმელში- მიწაში გათხრილ ორმოში. ეს, როგორც წესი, მთელი სოფლის ერთობლივი ღონისძიებაა. სხვადასხვა სანელებლებით შეზავებულ ხორცს ახვევენ მშრალი ფოთლებსი და შემდეგ ღუმელში ათავსებენ. საჰანა - სქელი წვნიანი, რომელიც მზადდება ხორბლის, ფინიკის, მელასას (სიროფი) და რძისგან. მასა ჩვეულებრივ მიირთმევენ რამადანის პერიოდში. ალბადინაჯან მაე თავარიქ - ღვეზელი, რომელიც მზადდება ბადრიჯნისგან, ფინიკისა და ხახვისგან. ყავა ნაციონალური სასმელია, ხოლო ჩაის სვამენ სტუმართმოყვარეობისთვის. სხვა პოპულარულ სასმელებში შედის ლაბანი (არაბ. لبن‎)(რაფინირებული რძის პროდუქტი), იოგურტი და გამაგრილებელი სასმელები. არაბული სამზარეულო "Traditional Omani Food". Ministry of Information, Sultanate of Oman. 2002. Archived from the original on 28 June 2011. Retrieved 2011-03-21.
გურამ ავქოფაშვილი

გურამ ავქოფაშვილი (დ. 22 ოქტომბერი, 1966, ბოლნისი) — ქართველი ბიზნესმენი, გეოლოგი, პოლიტიკოსი. 1992 წელს დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის სამთო ფაკულტეტი. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ბოლნისის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკიდან „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. გურამ ავქოფაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გურამ ავქოფაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
თინა არზიანი

თინა არზიანი (დ. 17 მარტი, 1953 , მარტვილი) — ქართველი პოლიტიკოსი, ფილოლოგი. 1975 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 2004 წლის 5 თებერვლიდან 22 აპრილამდე იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი". თინა არზიანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი თინა არზიანი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
იალქნოსანი თევზები

იალქნოსანი თევზები (ლათ. Istiophorus) — თევზების გვარი იალქნოსნისებრთა ოჯახისა. სხეულის სიგრძე 3,3 მ, მასა 100 კგ აღწევს. ცნობილია 1 სახეობა — Istiophorus platypterus. გავრცელებულია უმთავრესად წყნარ, ინდოეთისა და ატლანტის ოკეანეთა ტროპიკულ ზონაში. მტაცებლებია. იკვებებიან თევზებით და კალმარებით. ძვირფასი სარეწაო თევზია და სპორტული მეთევზეობის კარგი ობიექტი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 45.
ჯამლეთ ბაბილაშვილი

ჯამლეთ ბაბილაშვილი (დ. 9 ივლისი, 1942, საგარეჯოს რაიონი — გ. 9 ივლისი, 2017) — ქართველი იურისტი, მეცნიერი. 1969 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი სამართალმცოდნეობის სპეციალობით, ხოლო 1971 წელს ასპირანტურა. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (საგარეჯოს მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „საინიციატივო ჯგუფი “. ჯამლეთ ბაბილაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ჯამლეთ ბაბილაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
იალღუნი

იალღუნი (ლათ. Tamarix) — მერქნიან მცენარეთა გვარი იალღუნისებრთა ოჯახისა. ზაფხულმწვანე, იშვიათად მარადმწვანე ბუჩქები ან ტანდაბალი ხეებია. სიმაღლე 3-12 მ-ს აღწევს. წვრილი გრძელი ყლორტები დაფარული აქვთ პატარ-პატარა მოცისფრო ან მონაცისფრო ქერქლისებრი ფოთლებით, რომლებიც მარილის გამომყოფი ჯირკვლებით არის მოფენილი. 54-მდე სახეობა გავრცელებულია სამხრეთ ევროპაში, წინა და ცენტრალურ აზიისა და აფრიკაში. საქართველოში 3 სახეობაა. გვხვდება როგორც ბარად (საქართველოში ზღვის დონიდან 600 მ-მდე), ისე მთაში (მაგალითად, შუა აზიაში ზღვის დონიდან 3600 მ-მდე აღწევს). იზრდება ჭალის ტყეებში, ზღვისპირა ქვიშაზე, ტბების, მდინარეების და სარწყავი არხების ნაპირებზე, რიყეზე, ველისა (სპერისა) და უდაბნოს დამლაშებულ ნიადაგზე და სხვა. იალღუნი სინათლის მოყვარული და სწრაფმზარდია. კარგად იტანს გვალვას. თავისი ნაზი ფოთლებისა და უხვი ყვავილების გამო ძალზე დეკორატიულია, განსაკუთრებით გამოსადეგია მლაშობების გასამწვანებლად. თაფლოვანი მცენარეა. ზოგი სახეობა სარწყავი კულტურების სარეველაა. ამრავლაბენ კალმით, თესლითა და ფესვის ამონაყრით. მერქანს იყენებენ სახარატო საქმეში. შეიცავს საღებავ და მთრიმლავ ნივთიერებებს. გამოსადეგია უდაბნოში მოძრავი ქვიშის დასამაგრებლად. Tamarix africana Tamarix gallica Tamarix gallica სახოკია მ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 45.
OnLive

OnLive — ღრუბლოვანი ვირტუალიზაციის ტექნოლოგია, წარმოებული ამავე სახელწოდების მქონე კალიფორნიული კომპანიის მიერ. OnLive დაანონსდა Game Developers Conference-ზე 2009 წელს. მისი გამოშვება თავდაპირველად დაგეგმილი იყო წლის ბოლოს, მაგრამ საბოლოოდ გამოვიდა მომდევნო წლის 21 ივნისს აშშ-ში. OnLive-ის მოწინავე პროდუქტად ითვლებოდა ღრუბლოვანი თამაშების სერვისი, რომელიც მომხმარებლებს აძლევდა კომპიუტერული თამაშების ქირაობის შესაძლებლობას მოწყობილობაზე ინსტალაციის გარეშე. სერვისი ხელმისაწვდომი იყო პერსონალურ კომპიუტერებზე, მობილურ მოწყობილობებზე, Smart TV-სა და გამოყოფილი კონსოლის სტილის მოწყობილობა OnLive Game System-ზე, რომელიც შედგებოდა უსადენო კონტროლერისა და სათამაშო კონსოლისაგან სახელად „MicroConsole TV Adapter“. 2015 წლის 2 აპრილს ცნობილი გახსა, რომ კომპანია Sony Interactive Entertainment-მა შეისყიდა OnLive-ის სერვისები. იმავე წლის 30 აპრილს OnLive-მა შეწყვიტა არსებობა. OnLive-ის სათამაშო კონტროლერი MicroConsole TV Adapter შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „OnLive“ ვიკისაწყობში. OnLive-ის კორპორაციუკი სიაიტი ოფიციალური საიტი ოფიციალური საიტი ოფიციალური საიტი ↑ Roper, Chris. (2009-03-24) IGN: GDC 09: OnLive Introduces The Future of Gaming. ციტირების თარიღი: 2009-03-25. ↑ FAQ. OnLive. დაარქივებულია ორიგინალიდან — January 27, 2010. ციტირების თარიღი: 2009-03-25. ↑ Roper, Chris. IGN: GDC 09: OnLive Introduces The Future of Gaming. Uk.pc.ign.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-06-28. ციტირების თარიღი: 2009-03-25. ↑ {http://www.theinquirer.net/inquirer/blog-post/1686441/onlive-gaming-launched დაარქივებული 2019-12-23 საიტზე Wayback Machine. ) ↑ Perlman, Steve. (November 17, 2010) Introducing the OnLive Game System. OnLive. დაარქივებულია ორიგინალიდან — აგვისტო 7, 2012. ციტირების თარიღი: November 17, 2010. ↑ Kelly, Kevin. (2009-03-24) GDC09: Rearden Studios introduces OnLive game service and 'microconsole'. ციტირების თარიღი: 2009-03-25. ↑ MicroConsole TV Adapter. OnLive. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-10-14. ციტირების თარიღი: 2010-08-13. ↑ Archived copy. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-04-07. ციტირების თარიღი: 2015-04-22.
ბუნდესრატი

ბუნდესრატი შეიძლება აღნიშნავდეს: ბუნდესრატი — გერმანიის ბუნდესრატი ბუნდესრატი — გერმანიის იმპერიის ბუნდესრატი ბუნდესრატი — ავსტრიის ბუნდესრატი ბუნდესრატი — შვეიცარიის ფედერალური საბჭო
გომარეთის ფაუნა

გომარეთის ფაუნა — გვიანი პლიოცენის ეპოქის ნამარხ ძუძუმწოვართა კომპლექსი აღმოსავლეთ საქართველოს ტერიტორიაზე. აღმოჩენილია გომარეთის მიდამოებში. ცხოველთა ნაშთების შესწავლის შედეგად დადგინდა შემდეგი სახეობები: Ursus arvernensis (დათვის გვარის წარმომადგენელი), Anancus arvernensis (ანანკუსის გვარიდან), Hipparion crusafonti [ახლანდ. Hipparion rocinantis crusafonti (ჰიპარიონის გვარიდან)], Dicerorhinus megarhinus (სუმატრული მარტორქის გვარიდან), Procapreolus sp. (ირმისებრთა ოჯახიდან) და Giraffa sp. (ჟირაფისებრთა ოჯახიდან). გომარეთის ფაუნა აშკარად ჰგავს ქვაბების მდიდარ გვიანპლიოცენურ (აღჩაგილურ) ფაუნას, თუმცა მისგან ყველაზე მეტად ჟირაფის არსებობა განასხვავებს. ამ აღმოჩენამდე Giraffinae-ს ქვეოჯახის გვიანპლიოცენური წარმომადგენლები მხოლოდ ცენტრალური აზიიდან იყო ცნობილი, იგი ასევე საბჭოთა კავშირის მესამეული სისტემის პირველი ნამარხ ჟირაფს წარმოადგენდა. მისი აღმოჩენილი ნაშთების კოლექცია შეიცავს სხივისა და იდაყვის ძვლების ნატეხებს, მაჯის მთლიან დიდ ძვალსა და წინა მეტაპოდიუმს, რომელსაც ზედა ბოლო მომტვრეული აქვს, ქვედა კი — დაზიანებული. სხივისა და იდაყვის ძვლები მეტად ფრაგმენტულია. ეს ჟირაფი Giraffa-ს გვარს მიაკუთვნეს, თუმცა საკვლევი მასალის ცუდი მდგომარეობის გამო, მისი ამ გვარის რომელიმე წარმომადგენელთან გაიგივება ვერ მოხერხდა. გამოთქმულია ჰიპოთეზა, რომ იგი Giraffa-ს გვართან ახლოს მდგომ აქამდე უცნობ გვარსაც შეიძლება წარმოადგენდეს. Giraffa-ს ნამარხის წარმომადგენლები მხოლოდ ჰიპარიონული ფაუნის შემადგენლობაში გვხვდებოდა. ფიქრობდნენ, რომ აქ ამ ჟირაფების არსებობა გვიანი მიოცენითა და ადრეული პლიოცენით იფარგლებოდა და რომ აფრიკაში მათ უნდა შეეღწიათ ცენტრალური აზიიდან, სადაც ისინი არსებობდნენ მთელი პლიოცენისა და პლეისტოცენის მანძილზე. გომარეთის მონაპოვარი მოწმობს პლიოცენის ბოლოს ჟირაფების გავრცელებას ამიერკავკასიასა და მცირე აზიაში და მეცნიერები არ გამორიცხავენ, რომ სწორედ ამ ტერიტორიაზე გადიოდა Giraffa-ს პროქორეზის აფრიკისაკენ მიმავალი გზებიც. ამასთან აღსანიშნავია, რომ ქვაბების აღჩაგილურ კომპლექსში მნიშვნელოვანი ადგილი უკავია სამხრეთაფრიკული ტიპის ანტილოპებს, რომლებიც, ასევე მიუთითებენ აფრიკის თანამედროვე ძუძუმწოვრების ფაუნასთან კავშირზე. გომარეთის ფაუნის მეტად მნიშვნელოვანია აღმოსავლეთ საქართველოს გვიან პლიოცენის ლანდშაფტის აღდგენისათვის. ისევე, როგორც Hipparion crusafonti, ის უდავოდ მოწმობს სავანური პირობების საკმაო გავრცელებას. ↑ 1.0 1.1 1.2 გაბუნია ლ., ბუაჩიძე ც. გვიანი პლიოცენის ჟირაფის პირველი მონაპოვარი საბჭოთა კავშირში // საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის მოამბე, [ტ.] 57, №1, 1970, გვ. 241–243.
ეპიფანე კვანტალიანი

ეპიფანე ალექსის ძე კვანტალიანი (დ. 1889, სოფ. კულაში, ახლანდ. სამტრედიის მუნიციპალიტეტი, — გ. 5 ოქტომბერი, 1937, თბილისი) — ქართველი ბოლშევიკი, საბჭოთა პარტიული და სახელმწიფო მოხელე. დაიბადა გლეხის ოჯახში. იყო მუშა. 1906 წლიდან იყო რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული (ბოლშევიკური) პარტიის წევრი. 1911-1917 წლებში რამდენჯერმე იყო დაპატიმრებული და გასახლებული კავკასიიდან. 1917 წლიდან რევოლუციურ საქმიანობას ეწეოდა ტომსკსა და ბაქოში. რუსეთის სამოქალაქო ომის დროს, 1918 წელს იყო კავკასიის წითელი არმიის შეიარაღების კომისარი, სამხრეთის ფრონტის მე-8 არმიის საარტილერიო მომარაგების კომისარი. 1919-1920 წლებში იატაკქვეშა პარტიულ სამუშაოებზე იყო ბაქოში. 1921 წელს იყო აზერბაიჯანის სსრ სამხედრო და საზღვაო საქმეთა სახალხო კომისრის მოადგილე, 1922 წელს — შინაგან საქმეთა სახალხო კომისარიატის მთავარი სამმართველოს უფროსი და, შეთავსებით, აზერბაიჯანის სსრ იუსტიციის სახალხო კომისრის მოადგილე. 1922 წლის აპრილში დაინიშნა საქართველოს სსრ სამხედრო და საზღვაო საქმეთა სახალხო კომისრის მოადგილედ, იმავე წლის ნოემბერში — საქართველოს სსრ საგანგებო კომისიის თავმჯდომარედ და ამიერკავკასიის საგანგებო კომისიის თავმჯდომარის მოადგილედ. 1926 წლის სექტემბერიდან იყო საქართველოს სსრ შინაგან საქმეთა სახალხო კომისარიატის სახელმწიფო პოლიტიკური სამმართველოს თავმჯდომარე და, იმავდროულად (1924 წლის აგვისტოდან), ამიერკავკასიაში გაერთიანებული სახელმწიფო პოლიტიკურო სამმართველოს სრულუფლებიანი წარმომადგენლის მოადგილე. კვანტალიანი იყო საქართველოში ანტისაბჭოთა ოპოზიციის დევნის, 1924 წლის აგვისტოს აჯანყების ჩახშობის და პოლიტიკური რეპრესიების ერთ-ერთი ხელმძღვანელი. 1926 წლის დეკემბერში უშიშროების ორგანოებში დაკავებულ თანამდებობებზე ლავრენტი ბერიამ ჩაანაცვლა, კვანტალიანი კი დაინიშნა ამიერკავკასიის სფსრ ფოსტისა და ტელეგრაფის ხელმძღვანელად (1926-1931). 1933 წლის ოქტომბრიდან იყო ამიერკავკასიის მსუბუქი მრეწველობის სახალხო კომისარი, 1934 წლის დეკემბრიდან — ამიერკავკასიის ადგილობრივი მრეწველობის სახალხო კომისარი, 1935 წლის აგვისტოდან — ამიერკავკასიის რკინიგზის უფროსის მოადგილე. მასობრივი რეპრესიების დროს, 1937 წლის ოქტომბერში დააპატიმრეს და დახვრიტეს. რეაბილიტირებულია 1956 წელს. დაჯილდოებული იყო აზერბაიჯანის სსრ წითელი დროშის (1920), საქართველოს სსრ წითელი დროშის (1923), წითელი დროშის (1924) და ამიერკავკასიის სფსრ შრომის წითელი დროშის (1932) ორდენებით, საპატიო ნიშნებით. Щит и меч Советского Союза. Краткие биографии руководителей органов государственной безопасности СССР и союзных республик (декабрь 19822 - дкабрь 1991 гг.) / Тумшис М. - 2016. - ISBN 978-5-91244-161-5. კვანტალიანი ეპიფანე ალექსის ძე. სტალინური სიები საქართველოდან [ელექტრონული მონაცემთა ბაზა] / ჰაინრიჰ ბიოლის ფონდი სამხრეთ კავკასიაში, ინფორმაციის თავისუფლების განვითარების ინსტიტუტი, საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტრო, საერთაშორისო საზოგადოება „მემორიალი“, საქართველოში შვეიცარიის საელჩო. - 2013.
ალექსანდრე ჯავრიშვილი

ალექსანდრე სიმონის ძე ჯავრიშვილი (დ. 6 თებერვალი, 1881, თბილისი, — გ. 17 ოქტომბერი, 1932, იქვე) — ქართველი ექიმი, ერთ-ერთი პირველი დერმატოლოგ-ვენეროლოგი საქართველოში. 1916 წელს დაამთავრა ხარკოვის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტი. 1919 წლამდე მუშაობდა იქვე, უნივერსიტეტის კანისა და ვენერიულ სნეულებათა კლინიკაში. 1919 წლიდან მოღვაწეობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტზე. 1931 წელს აირჩიეს თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კანისა და ვენერიულ სნეულებათა კათედრის გამგედ. იმავდროულად, 1931 წლიდან გარდაცვალებამდე, იყო აგრეთვე კანისა და ვენერიულ სნეულებათა სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის დირექტორი. გამოქვეყნებული აქვს შრომები ვენეროლოგიისა და დერმატოლოგიის საკითხებზე. აბაშიძე ვ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 530.