laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ადელგუნდეშ პორტუგალიელი

ადელგუნდეშ პორტუგალიელი (პორტ. Adelgundes de Portugal; დ. 10 ნოემბერი, 1858 — გ. 15 აპრილი, 1946) — ბრაგანსის დინასტიის წარმომადგენელი. პორტუგალიის მეფე მიგელ I-ის ქალიშვილი. პარმის ჰერცოგ კარლო III-ის რძალი, როგორც მისი ვაჟის, ბარდის გრაფ ენრიკეს მეუღლე. ადელგუნდეში დაიბადა 1858 წლის 10 ნოემბერს შტუტგარტში. იგი იყო წარსულში პორტუგალიის მეფე მიგელ I-ისა და მისი ცოლის, ადელაიდა ფონ ლოივენშტაინ-ვერთეიმ-როზენბერგის შუათანა ქალიშვილი. იგი მამამისის დამხობიდან 24 წლის შემდეგ დაიბადა. 1866 წელს, მამის გარდაცვალების შემდეგ, დედასა და და-ძმებთან ერთად დედის საგვარეულო მამულში ცხოვრობდა. 1876 წლის 15 ოქტომბერს ზალსბურგში, ავსტრიაში შედგა ადელგუნდეშისა და ბარდის გრაფ ენრიკე დე ბურბონის ქორწინება. იგი იყო პარმის ჰერცოგ კარლო III-ისა და მისი მეუღლის, საფრანგეთის პრინცესა ლუიზ მარი ტერეზ არტუელის ვაჟი. სიძე ამ დროს 25 წლის იყო, ხოლო პატარძალი 21-ის. ქორწინება ხანგრძლივი იყო, რა დროსაც ადელგუნდეში ცხრაჯერ დაორსულდა, თუმცა ყველა მათგანი მუცლის მოშლით დასრულდა, ამიტომაც შვილები არ ჰყოლიათ. ოცდაათწლიანი ქორწინების შემდეგ, 1905 წელს ადელგუნდეში დაქვრივდა. 1920-1928 წლებში იგი თავისი ძმისწულის, მიგელისტთა კანდიდატ დუარტე ნუნოს რეგენტი იყო აბზენტიაში. ამ რეგენტობის პერიოდში, მან თავისთან შეიფარა პორტუგალიის დამხობილი მეფე მანუელ II. 1939 წელს, მეორე მსოფლიო ომის დაწყებასთან ერთად, ადელგუნდეში იძულებული გახდა დაეტოვებინა იტალია და შვეიცარიაში გაიქცა, სადაც ბერნში გაატარა უკანასკნელი წლები. იგი სწორედ აქ, 1946 წლის 15 აპრილს გარდაიცვალა 87 წლის ასაკში. Darryl Lundy (5 June 2004). "Adelgunde de Bragança, Infanta de Portugal". ThePeerage.com. Retrieved 16 November 2008. Paul Theroff. "PORTUGAL". Paul Theroff's Royal Genealogy Site. Retrieved 16 November 2008. Martin K. I. Christensen (22 July 2008). "WOMEN IN POWER: 1900-1940". Worldwide Guide to Women in Leadership. Retrieved 17 November 2008.
ზეპ მაიერი

იოზეფ დიტერ მაიერი (გერმ. Josef Dieter Maier; დ. 28 თებერვალი 1944, მეტენი, ბავარია, მესამე რაიხი) — გერმანელი ფეხბურთელი, მეკარე. ფეხბურთის გულშემატკივრებში უფრო ცნობილია როგორც ზეპ მაიერი. იცავდა „ბაიერნისა“ და გფრ-ს ეროვნული ნაკრების ღირსებას. 1972 წლის ევროპის ჩემპიონი და 1976 წლის ევროპის ვიცე-ჩემპიონი, 1974 წლის მსოფლიო ჩემპიონი, 1966 წლის ინგლისის მსოფლიო ჩემპიონატის ვერცხლისა და 1970 წლის მექსიკის მსოფლიო ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი გფრ-ს ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. 1978 წლის არგენტინის მსოფლიო ჩემპიონატის მონაწილე. ითვლება გერმანიის ყველა დროის ერთ-ერთ უდიდეს ფეხბურთელად. ბაიერნი ბუნდესლიგა: 1968–69, 1971–72, 1972–73, 1973–74 გერმანიის თასი: 1965–66, 1966–67, 1968–69, 1970–71 ევროპის ჩემპიონთა თასი: 1973–74, 1974–75, 1975–76 ევროპის თასების მფლობელთა თასი: 1966–67 საკონტინენტთაშორისო თასი: 1976 გფრ მსოფლიო ჩემპიონატი ვიცე-ჩემპიონი: 1966 ბრინჯაოს პრიზიორი: 1970 ჩემპიონი: 1974 ევროპის ჩემპიონატი ჩემპიონი: 1972 ვიცე-ჩემპიონი: 1976 მსოფლიო ჩემპიონატის სიმბოლური ნაკრების წევრი: 1974 გერმანიის წლის ფეხბურთელი: 1975, 1977, 1978 ბუნდესლიგის წლის სიმბოლური ნაკრების წევრი: 1974–75 ფიფა-ს ასეული (FIFA 100): 2004 გერმანიის ასწლეულის საუკეთესო მეკარე ბაიერნის ყველა დროის თერთმეტეულის წევრი გერმანიის სპორტის დიდების დარბაზის წევრი XX საუკუნის 100 საუკეთესო ფეხბურთელი Placar-ის ვერსიით: 1999 იუბილე საფეხბურთო მინდორზე // „ლელო“, 30 მარტი, 1976, № 62 (5612), გვ. 4. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ზეპ მაიერი ზეპ მაიერი — Association of Football Statisticians ზეპ მაიერი — FC Bayern München ზეპ მაიერი — FootballDatabase.eu ზეპ მაიერი — National-football-teams.com ზეპ მაიერი — Seppmaier.de ზეპ მაიერი — WorldFootball.net ↑ Sepp Maierდაარქივებულია ორიგინალიდან. დაარქივების თარიღი: 29 აგვისტო, 2019. წაკითხვის თარიღი: 29 აგვისტო, 2021. ↑ The Guardian (4 მარტი, 2004). The FIFA 100 წაკითხვის თარიღი: 14 იანვარი, 2021. ↑ BBC Sport (4 მარტი, 2004). Pele's list of the greatest. These are the 125 players selected by Brazilian legend Pele to mark Fifa's 100th anniversary. Germany: Franz Beckenbauer, Gerd Mueller, Jurgen Klinsmann, Karl-Heinz Rummenigge, Lothar Matthaeus, Michael Ballack, Oliver Kahn, Paul Breitner, Sepp Maier, Uwe Seeler. წაკითხვის თარიღი: 14 იანვარი, 2021. ↑ Marcelo Leme de Arruda (6 მარტი, 2004). Pelé's Choice of 125 Living Players წაკითხვის თარიღი: 14 იანვარი, 2021. ↑ BBC Sport (4 მარტი, 2004). Fifa names greatest list. წაკითხვის თარიღი: 14 იანვარი, 2021. ↑ Best Football Players Ever (4 მარტი, 2004). FIFA 100 – list of the 125 greatest living footballers in 2004 created by Pelé for FIFA´s 100th anniversary. წაკითხვის თარიღი: 14 იანვარი, 2021. ↑ Placar's 100 Craques do Século წაკითხვის თარიღი: 1 სექტემბერი, 2021.
კადმიუმის სულტფატი

კადმიუმის სულტფატი — არაორგანული ნაერთი ქიმიური ფორმულით CdSO4·xH2O. მისი ყველაზე გავრცელებული ფორმაა მონოჰიდრატი CdSO4·H2O, მაგრამ ცნობილია მისი 2 სხვა ფორმაც: CdSO4·8⁄3H2O და ანჰიდრიტი მარილი (CdSO4). ყველა მათგანი არის უფერო და წყალში ძალიან კარგად ხსნადი. კადმიუმის სულფატი მიიღება კადმიუმის ოქსიდზე ან მეტალურ კადმიუმზე განზავებული გოგირდმჟავას მოქმედებით. CdO + H2SO4 → CdSO4 + H2O Cd + H2SO4 → CdSO4 + H2 ანჰიდრიტი მიიღება ნატრიუმის პერსულფატის საშუალებით. Cd + Na2S2O8 → CdSO4 + Na2SO4 ↑ Lide, David R., ed. (2006). CRC Handbook of Chemistry and Physics (87th ed.). Boca Raton, FL: CRC Press. ISBN 0-8493-0487-3. ↑ Zumdahl, Steven S. (2009). Chemical Principles 6th Ed.. Houghton Mifflin Company, გვ. A21. ISBN 0-618-94690-X.
ცეზიუმის სულფატი

ცეზიუმის სულფატი — არაორგანული ნაერთი ქიმიური ფორმულით Cs2SO4. არის თეთრი, წყალში ხსნადი, მყარი ნივთიერება. გამოიყენება მკვრივი წყალხსნარების მოსამზადებლად . წარმოადგენს იზოსტრუქტურულ კალიუმის მარილს. ცეზიუმის კატიონის Cs+ ორი ფორმიდან ერთ-ერთი Cs2SO4-ში. სულფატ ანიონის ფორმა β- Cs2SO4. ↑ Weast, Robert C., ed. (1981). CRC Handbook of Chemistry and Physics (62nd ed.). Boca Raton, FL: CRC Press. p. B-92. ISBN 0-8493-0462-8. ↑ http://chem.sis.nlm.nih.gov/chemidplus/rn/10294-54-9 ↑ Nord, A.G. "The crystal structure of cesium sulfate, beta-Cs2SO4" Acta Chemica Scandinavica, Series A: 1976, 30, p198.
თოთი

თოთი — კლდოვანი მწვერვალი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, მესტიის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს სვანეთის კავკასიონის მთავარ წყალგამყოფ ქედზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 4000 მ. აგებულია პალეოზოური გრანიტოიდებით. მისასვლელი გზა აქვს ტვიბერისა და ლეხზირის მყინვარებიდან (მდინარე მულხრის აუზი). უთმელიძე მ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. — გვ. 81.
ზენობნის მაცხოვრის ამაღლების ეკლესია

ზენობნის მაცხოვრის ამაღლების ეკლესია — ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი იმერეთის მხარეში, სოფელ კურსებში ზედა უბანში, სასაფლაოზე. თარიღდება X-XI საუკუნეების მიჯნით. დარბაზული შენობის კამარის საბჯენი თაღი გრძივ კედლებზე მოთავსებულ თითო პილასტრს ეყრდნობა. ფასადები თლილი კვადრებით არის მოპირკეთებული. სამხრეთი კარის წნულით მოჩარჩოებულ ზღუდარზე ამოკვეთილი სამსტრიქონიანი წარწერა ახლა თითქმის აღარ გაირჩევა. დასავლეთ ფასადზე მდიდრული შემკულობა შემონიახა. სარკმლის თავზე გამოკვეთილია ბოლოებგაფართოებული განედლებული ჯვარი, მის ზეით კი გადანაკეცებიანი, სამკუთხა ფოთლების მწკრივით მორთული თავსართი. ეკლესიის თაროსებრი კარნიზის ქვემოთ, გრძივ ფასადებზე სიმეტრიულადაა ამოზიდული სკულპტურული გამოსახულებები: სამხრეთ ფასადზე — ხარი და ვერძი, ჩრდილოეთისაზე — ლომი და არწივი. ეკლესიის აღმოსავლეთი და ჩრდილოეთის სარკმლების პროფილირებული საპირეები გაკეთებულია XIX საუკუნის ბოლოს. ეკლესიის თავდაპირველი ორმხრივი გელერეა სამხრეთიდან და დასავლეთიდან XI საუკუნეშივე შეიცვალა დახურული დასავლეთი კარიბჭით. მისი შესასვლელის თავზეც მოჩუქურთმებული განედლებული ჯვარია გამოკვეთილი, ხოლო მის ზემოთ — წრეების ხლართით გამოყვანილი თავსართი. ეკლესიის მოხატულობა XIII საუკუნის I ნახევრით თარიღდება. ე. წ. პროვინციული წრის მხატვრობა სტილისტური ნიშნებითა და იკონოგრაფიული თემების შერჩევით დიდ მსგავსებას ავლენს სოფელ კისორეთის წმინდა გიორგის ეკლესიისა და გელათის წმინდა გიორგის ეკლესიის სამხრეთ-დასავლეთის მოხატულობასთან, რაც იმ დროისათვის გელათიდან მომდინარე ერთიანი მხატვრული ტრადიციის არსებობას ცხადყოფს. აღსანიშნავია, რომ ტრადიციულ საუფლო სცენებთან ერთად აქ წარმოდგენილია ისეთი იშვიათი გამოსახულებებიც, როგორიცაა წმინდა გიორგის მიერ მკვდრის აღდგინება, წმინდა ევსტათესა და წმინდა პეტრე ალექსანდრიელის ხილვები. ეკლესიის ეზოს აქვს ძველი კარიბჭე. მასზე დაშენებული იყო სამრეკლო, რომელიც არ შემოინახა. „ქუთაისი: საქართველოს ძველი ქალაქები“, თბ., 2006, გვ. 150  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 8559
კურსების მთავარანგელოზთა ეკლესია

კურსების მთავარანგელოზთა ეკლესია — ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი იმერეთის მხარეში, სოფელ კურსებში ზედა უბანში, მდინარე წყალწითელას მარცხენა მხარეს გაშლილ სოფლის ქვედა უბანში (ქველობანი). აგებულია 1890-იან წლებში. 1916 წელს მიშენებულ, სამრეკლოიან დასავლეთ კარიბჭეს ფანჩატური ჩამოქცეული აქვს. ეკლესიის შენობა ბერეკაშვილთა საგვარეულოს ტიპური ნახელავია. რუსტირებული პილასტრებით, ბალუსტრადით და კბილებიანი კარნიზით შემკული სამრეკლო ქუთაისის საზოგადოებრივ და საცხოვრებელ ნაგებობებს ეხმიანება. ქუთაისი: საქართველოს ძველი ქალაქები, თბ., 2006, გვ. 150  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 8509
Mega Duck

Mega Duck (აგრეთვე ცნობილი როგორც Cougar Boy) — მეოთხე თაობის პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლი, შექმნილი და გამოცემული ჰონგ-კონგური კომპანია Welback Holdings-ის მიერ 1993 წელს. მსოფლიოს მასშტაბით, კონსოლის რეალიზაციას ახდენდნენ სხვადასხვა კომპანიები, მათ შორის Creatronic და Videojet. სამხრეთ ამერიკაში (ძირითადად ბრაზილიაში), Creatronic-ს ვერსიას დისტრიბუციას უწევდა Cougar USA (Cougar Boy-ის სახელწოდების ქვეშ). მიუხედავად ამისა, Cougar Boy აშშ-ში არ გამოსულა. კონსოლის თავდაპირველი ფასი შეადგენდა 60 ევროს. Mega Duck-ის კარტრიჯები თითქმის Watara Supervision-ის იდენტურია, თუმცა ზომით ოდნავ პატარაა. ასევე შესამჩნევი მსგავსებაა შიდა ტექნიკური კუთხითაც. თუმცა Supervision-ის LCD ეკრანი Mega Duck-ის ეკრანზე საკმაოდ დიდია. კონსოლზე განთავსებული იყო ხმის/კონტრასტის მარეგულირებელი, კონტროლერის ღილაკები (მიმართულების 4 ღილაკი, A, B, Select და Start), ჩაშენებული დინამიკი და კონექტორი. იგი მოიხმარდა Zilog Z80-ის ცენტრალურ პროცესორს 4.194304 მჰც ტაქტური სიხშირით, 16 KB ოპერატიულ მეხსიერებას, ოთხცალ AA ბატარეას და 300 მილიამპერ AC ადაპტერს. საერთო ჯამში მასზე ხელმისაწვდომი იყო 30-მდე ვიდეო თამაში. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „Mega Duck“ ვიკისაწყობში. Mega Duck/Cougar Boy დაარქივებული 2019-08-26 საიტზე Wayback Machine. — Ultimate Console Database Mega Duck — Console Database Mega Duck — DigitPress Mega Duck — Internet Archive ↑ WELBACK HOLDINGS LAUNCHES MEGA DUCK GAME. telecompaper.com. ციტირების თარიღი: 30 აგვისტო, 2019. ↑ 2.0 2.1 Mega Duck/Cougar Boy. Ultimate Console Database. ციტირების თარიღი: 30 აგვისტო, 2019. ↑ Evan Amos (2019). A Photographic History from Atari to Xbox, გვ. 18, გვ. 251. ISBN 101593277431 Invalid ISBN.  ↑ Mega Duck Cart Dumping. seanriddle.com. ციტირების თარიღი: 30 აგვისტო, 2019. ↑ Mega Duck. giantbomb.com. ციტირების თარიღი: 30 აგვისტო, 2019.
თოთის მყინვარი

თოთის მყინვარი — კარულ-ხეობის ტიპის მყინვარი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, მესტიის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს სვანეთის კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ენგურის მარჯვენა შენაკადის — მულხრის აუზში. მარჯვნიდან ზღვის დონიდან 2670 მ სიმაღლეზე უერთდება მყინვარ ტვიბერს. სამხრეთ-აღმოსავლეთ ექსპოზიციის მყინვარია. სიგრძე 2,6 კმ. ფართობი 2,0 კმ², ფირნის ხაზი ზღვის დონიდან 3180 მ-ზეა. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 81. ↑ შენგელია რ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. — გვ. 81.
შანდორ კოჩიში

შანდორ პეტერ კოჩიში (უნგრ. Kocsis Sándor Péter; დ. 21 სექტემბერი 1929, ბუდაპეშტი, უნგრეთი — გ. 22 ივლისი 1979, ბარსელონა, ესპანეთი) — უნგრელი ფეხბურთელი, თავდამსხმელი. იცავდა „ფერენცვაროშის“, „ჰონვედის“, „იანგ ფელოუზის“, „ბარსელონასა“ და უნგრეთის ეროვნული ნაკრების ღირსებას. 1952 წლის ოლიმპიური ჩემპიონი და 1954 წლის მსოფლიოს ვიცე-ჩემპიონი უნგრეთის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. ითვლება უნგრეთის ყველა დროის ერთ-ერთ უდიდეს ფეხბურთელად. ფერენცვაროში უნგრეთის საფეხბურთო ჩემპიონატი ჩემპიონი: 1948–49 ვიცე-ჩემპიონი: 1949–50 ბრინჯაოს პრიზიორი: 1947–48 ჰონვედი უნგრეთის საფეხბურთო ჩემპიონატი ჩემპიონი: 1950, 1952, 1954, 1955 ვიცე-ჩემპიონი: 1951, 1953 უნგრეთის საფეხბურთო თასი ფინალისტი: 1955 ბარსელონა ესპანეთის პრიმერა დივიზიონი ჩემპიონი: 1958–59, 1959–60 ვიცე-ჩემპიონი: 1961–62, 1963–64 ბრინჯაოს პრიზიორი: 1965–66 ესპანეთის საფეხბურთო თასი თასის მფლობელი: 1959, 1963 ბაზრობათა თასი თასის მფლობელი: 1960 ევროპის ჩემპიონთა თასი ფინალისტი: 1961 უნგრეთი ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების საფეხბურთო ტურნირი ჩემპიონი: 1952 მსოფლიო ჩემპიონატი ვიცე-ჩემპიონი: 1954 უნგრეთის წლის საუკეთესო ფეხბურთელი: 1954 უნგრეთის ჩემპიონატის საუკეთესო ბომბარდირი: 1951, 1952, 1954 მსოფლიო ჩემპიონატის საუკეთესო ბომბარდირი: 1954 (11 გოლი) ყველა დროის 100 საუკეთესო ფეხბურთელი World Soccer-ის ვერსიით: 1999 XX საუკუნის 100 საუკეთესო ფეხბურთელი Placar-ის ვერსიით: 1999 ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: შანდორ კოჩიში შანდორ კოჩიში — Association of Football Statisticians შანდორ კოჩიში — FootballDatabase.eu შანდორ კოჩიში დაარქივებული 2019-08-30 საიტზე Wayback Machine. — MagicalMagyars.com შანდორ კოჩიში — National-football-teams.com შანდორ კოჩიში — Official website of FC Barcelona შანდორ კოჩიში — Planet World Cup შანდორ კოჩიში — Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation შანდორ კოჩიში — WorldFootball.net ↑ Wall of Fame: Sándor Kocsis დაარქივებულია ორიგინალიდან. დაარქივების თარიღი: 1 თებერვალი, 2009. წაკითხვის თარიღი: 30 აგვისტო, 2021. ↑ Placar's 100 Craques do Século წაკითხვის თარიღი: 1 სექტემბერი, 2021.
Game Master

Game Master — მეოთხე თაობის მონოქრომული პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლი, შემუშავებული გერმანული კომპანია Hartung-ის მიერ 1990 წელს. შეიქმნა, რათა კონკურენცია გაეწია Nintendo-ს Game Boy-სთვის. გაერთიანებულ სამეფოში კონსოლი გამოდიოდა Systema 2000-ის სახელწოდების ქვეშ, ხოლო საფრანგეთში — Videojet Game Master, Hartung Game Tronic, Hartung Super Game და Delplay Game Plus. Game Master გარეგნულად წააგავდა Sega-ს Game Gear-ს, ფრანგული ვერსია Game Plus — Game Boy-ის. Game Master-ის კარტრიჯები თითქმის Watara Supervision-ის იდენტური იყო, თუმცა ერთმანეთთან არათავსებადი. Game Master-ს გააჩნდა მონოქრომული LCD ეკრანი 64 x 64 გაფართოებით, ჩაშენებული დინამიკი, ყურსასმენების ბუდე, ხმის მარეგულირებელი და კონტროლერის ღილაკები (მიმართულების 4 ღილაკი, A, B, Select და Start). კონსოლი ფუნქციონირებდა ოთხიცალი AA ბატარეის ან 6 ვოლტიანი კვების წყაროს მეშვეობით. საერთო ჯამში მასზე ხელმისაწვდომი იყო 18 თამაში. Game Master — Console Database Game Master — Gamopat Hartung Game Master FAQ — Digitpress Game Master-ის თამაშები — LaunchBox Games Database ↑ Game Master. Giant Bomb. ციტირების თარიღი: 30 აგვისტო, 2019. ↑ Sylvain De Chantal. (ივლისი, 2001) Hartung Game Master Faq. ციტირების თარიღი: 2013-09-07. ↑ Game Master — Console Information. consoledatabase.com. ციტირების თარიღი: 30 აგვისტო, 2019.
Locke & Key

Locke & Key (ქართ. ლოკი & გასაღები) — ამერიკული კომიქსების სერია, რომელიც დაწერა ჯო ჰილმა, დახატა გაბრიელ როდრიგესმა და გამოსცა IDW Publishing-მა. Locke & Key-ს ნარატივი გაწერილია სამ მოქმედებად. თითოეული შედგება ყოველთვიურად გამოცემადი ექვსნომრიანი ორი ფაბულისგან. პირველი მოქმედების პირველი სიუჟეტური თაღი, „მოგესალმებით ლავკრაფტში“ (ინგლ. Welcome to Lovecraft), იყო IDW Publishing-ის მიერ გამოცემული ექვსნომრიანი შეზღუდული სერია. თაღის „მოგესალმებით ლავკრაფტში“ პირველი ნომერი გამოიცა 2008 წლის 20 თებერვალს და გაიყიდა ერთ დღეში, რის გამოც მომენტალურად გახდა საჭირო ხელმეორედ დაბეჭდვა. პირველი მოქმედების მეორე თაღი, რომელსაც „გონების თამაშები“ (ინგლ. Head Games) ეწოდა, დაიწყო პირველი ნომრის გამოცემით 2009 წლის 22 იანვარს. რეალურად, თვითონ „გონების თამაშების“ სიუჟეტი დაიბეჭდა ოთხ ნომრად, რომელსაც წინ უძღოდა ცალკეული პროლოგი („ანტრაქტი“ — ინგლ. Intermission — ანუ „ჯო რიჯვეის ამბავი“ — ინგლ. The Joe Ridgeway Story) და რომელიც მთავრდებოდა ცალკეული დასკვნითი ნაწილით („ერთკაციანი არმია“ — ინგლ. Army Of One). Locke & Key-მეორე მოქმედება შედგება ორი შეზღუდული, ექვსნომრიანი მინისერიისგან; მეორე მოქმედების პირველი ფაბულა, „ლანდთა გვირგვინი“ (ინგლ. Crown of Shadows), დაიწყო 2009 წლის მიწურულს. მეორე ფაბულა, „სამეფოს გასაღებები“ (ინგლ. Keys to the Kingdom), დაიწყო 2010 წლის აგვისტოში. 2018 წლის 30 მაისს გამოცხადდა, რომ Netflix აპირებდა კომიქსის მიხედვით სერიალის გადაღებას. 2012 წელს Cryptozoic Entertainment-მა გამოსცა კომიქსების სერიაზე დაფუძნებული ბანქოს თამაში. Locke & Key-ის სექცია ჯო ჰილის საიტზე გაბრიელ როდრიგესის ონლაინგალერეა DeviantArt-ზე Locke & Key-ის სექცია IDW Publishing-ის საიტზე ინტერვიუ ჯო ჰილთან კომიქსის შესახებ Newsarama-ზე მწერალი ჯო ჰილი TFAW.com-თან საუბრობს IDW-ს Locke & Key-ზე[მკვდარი ბმული] ↑ Powers, Kevin. (2008-02-21) Fantasy-Horror Comic Locke & Key Sold Out in One Day. Comics Bulletin. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-05-23. ციტირების თარიღი: 2008-12-09. ↑ Joe Hill talks Locke & Key: Head Games. Comic Book Resources (2009-01-12). ციტირების თარიღი: 2009-02-27. ↑ Hill, Joe. (2009-06-01) Be at Peace. Joe Hill Fiction. ციტატა: „Sorta, not quite. HEAD GAMES is actually four-issues long, with a standalone prologue (”Intermission” or “The Joe Ridgeway Story”) and a standalone conclusion (”Army of One”).“ ციტირების თარიღი: 2009-06-01. ↑ Hill, Joe. (2009-06-01) Be at Peace. Joe Hill Fiction. ციტატა: „I wasn’t asked, but I’ll say at this point the plan is for four more six-issue LOCKE & KEY stories, the next being CROWN OF SHADOWS in the fall/winter of this year.“ ციტირების თარიღი: 2009-06-01. ↑ Andreeva, Nellie. (29 May 2018) ‘Locke & Key’ Drama From Carlton Cuse & Joe Hill Nears Series Order At Netflix. ↑ Moore, Debi. (22 February 2012) Locke & Key: The Game Now Available from Cryptozoic Entertainment. Dread Central. ციტირების თარიღი: 13 August 2015.
თოთის უღელტეხილი

თოთის უღელტეხილი — უღელტეხილი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, მესტიის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს სვანეთის კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედის სამხრეთ გვერდით განშტოებაზე, მდინარე ენგურის მარჯვენა შენაკადის — მულხრის აუზში. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3500 მ. თოთის უღელტეხილი დაფარულია თოვლ-ყინულით. უღელტეხილი მყინვარ ტვიბერის აუზს აკავშირებს ლეხზირის ხეობასთან. მარინე უთმელიძე, ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. — გვ. 81.
ორწყალი

ორწყალი ― მდინარე ახმეტის მუნიციპალიტეტში, თუშეთის ალაზნის მარჯვენა შენაკადი. სიგრძე 16 კმ. მოედინება კავკასიონის წყალგამყოფი ქედის ჩრდილოეთ ფერდობიდან (ზღვის დონიდან 2900 მ), უერთდება სამხრეთიდან თუშეთის ალაზანს (ზღვის დონიდან 1777 მ (1755,2 მ)). ორწყლის შენაკადებია: ვესტმოს ხევი, სახარის, შავიკლდის, სამერცხლის და საბუის ხევები. კალაპოტის საერთო ვარდნაა 70 მ/კმ-ზე. ორწყლის სათავეებში წარმოდგენილია მცირე ზომის (20 მ-ზე ნაკლები დიამეტრის) მყინვარული წარმოშობის ტბები. ↑ უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი ↑ საბჭოთა ტოპოგრაფიული რუკა ↑ ლევან ნიკოლეიშვილი (2014) „თუშეთის გეომორფოლოგიური დახასიათება“ , გვ. 19. ↑ საქართველოს მთავრობის დადგენილება №16 (3 იანვარი, 2014) „ტექნიკური რეგლამენტის - თუშეთის დაცული ტერიტორიების მენეჯმენტის გეგმის დამტკიცების თაობაზე“, გვ. 5. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-08-30. ციტირების თარიღი: 2019-08-30.
TV Vader

TV Vader — პირველი თაობის გამოყოფილი სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლი, შექმნილი და გამოცემული კომპანია Epoch Co.-ის მიერ 1980 წელს მხოლოდ იაპონიაში. მისი თავდაპირველი ფასი შეადგენდა 15,000 იაპონური იენას. მასზე ხელმისაწვდომი იყო ოთხი თამაში, შთაგონებული „Space Invaders“-ით. NEC D774C-ის ჩიპსეტის წყალობით, კონსოლს შეეძლო ფერადი გამოსახულების ჩვენება. მომდევნო წლებში, მასში ჩაშენებული „Space Invaders“-ის კლონი პორტირებული იქნა Epoch Co.-ის მომდევნო კონსოლ Cassette Vision-ზე, სახელწოდებით „Battle Vader“. კონსოლის დიზაინი საკმაოდ მარტივია. კორპუსის შუაში მდებარეობს ჯოისტიკი (მხოლოდ მარცხნივ და მარჯვნივ), ოდნავ ზემოთ — სროლის ღილაკი, მარცხნივ — LEVEL, მარჯვნივ — START, ხოლო ქვედა მარცხენა კუთხეში – ჩამრთველ-გამომრთველი. TV Vader დაარქივებული 2019-04-18 საიტზე Wayback Machine. — Old-Computers ↑ Cassette Vision by Epoch. The Video Game Kraken. ციტირების თარიღი: 30 აგვისტო, 2019. ↑ Epoch TV Vader. old-computers.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-18. ციტირების თარიღი: 30 აგვისტო, 2019.
Design Master Senshi Mangajukuu

Design Master Senshi Mangajukuu (იაპონ. 電子 漫画 塾; აგრეთვე ცნობილი როგორც Denshi Manga Juku ან Design Master) — მეხუთე თაობის პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლი, შექმნილი და გამოცემული კომპანია Bandai-ს მიერ 1995 წელს იაპონიაში. Design Master-ის თავდაპირველი ფასი შეადგენდა 9,800 იაპონურ იენას. ხელსაწყოს ფუნქციონირებისათვის ესაჭიროებოდა ოთხი ცალი AA ბატარეა. მიუხედავად ამისა, სათამაშო ღილაკებისა და ვიდეო თამაშების უკმარისობის გამო (მასზე ხელმისაწვდომი იყო მხოლოდ და მხოლოდ ოთხი თამაში), 1996 წელს Bandai-მ შეწყვიტა კონსოლის წარმოება. Design Master Senshi Mangajukuu — The Video Game Kraken ↑ 1.0 1.1 1.2 Design Master Senshi Mangajukuu. videogamekraken.com. ციტირების თარიღი: 31 აგვისტო, 2019. ↑ The Denshi Manga Juku / 電子漫画塾. videogamesdensetsu.tumblr.com. ციტირების თარიღი: 31 აგვისტო, 2019.
ვესტმო

ვესტმო ― ყოფილი სოფელი ახმეტის მუნიციპალიტეტში. 1930-31 წლებში ჩატარებული სასოფლო-სამეურნეო აღწერის მიხედვით, სოფელში ცხოვრობდა 15 კომლი, 71 ადამიანი. მაცხოვრებლებში მთავარი გვარები იყო იჩუაიძე და რაინაული. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში არავინ ცხოვრობს. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის 2014 წლის საყოველთაო აღწერის შედეგები. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-03-10. ციტირების თარიღი: 31 აგვისტო, 2019. ↑ უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი ↑ სერგი მაკალათია, „თუშეთი“, 1983 წ. (მეორე გამოცემა), გვ. 92-93.
ვესტომთა

ვესტომთა ― ყოფილი სოფელი ახმეტის მუნიციპალიტეტში. 1930-31 წლებში ჩატარებული სასოფლო-სამეურნეო აღწერის მიხედვით, სოფელში ცხოვრობდა 7 კომლი, 44 ადამიანი. მაცხოვრებლებში მთავარი გვარები იყო კარხილაური, აფშინაიძე, თავბერიძე და ქარსამაული. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში არავინ ცხოვრობს. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის 2014 წლის საყოველთაო აღწერის შედეგები. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-03-10. ციტირების თარიღი: 31 აგვისტო, 2019. ↑ უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი ↑ სერგი მაკალათია, „თუშეთი“, 1983 წ. (მეორე გამოცემა), გვ. 92-93.
საჩიღოლო

ვესტმო ― ყოფილი სოფელი ახმეტის მუნიციპალიტეტში. 1930-31 წლებში ჩატარებული სასოფლო-სამეურნეო აღწერის მიხედვით, სოფელში ცხოვრობდა 10 კომლი, 45 ადამიანი. მაცხოვრებლებში მთავარი გვარი იყო გუთანაიძე. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში არავინ ცხოვრობს. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის 2014 წლის საყოველთაო აღწერის შედეგები. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-03-10. ციტირების თარიღი: 31 აგვისტო, 2019. ↑ სერგი მაკალათია, „თუშეთი“, 1983 წ. (მეორე გამოცემა), გვ. 90-91.
ილიურთა

ილიურთა ― ნასოფლარი ახმეტის მუნიციპალიტეტში. სოფელში დგას 1870 წელს აგებული წმ. გიორგის სახელობის გუმბათოვანი ეკლესია. 1930-31 წლებში ჩატარებული სასოფლო-სამეურნეო აღწერის მიხედვით, სოფელში ცხოვრობდა 7 კომლი, 13 ადამიანი. მაცხოვრებლებში მთავარი გვარები იყო ხელაიძე და ხეცაურიძე. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში არავინ ცხოვრობს. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის 2014 წლის საყოველთაო აღწერის შედეგები. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-03-10. ციტირების თარიღი: 31 აგვისტო, 2019. ↑ საქართველოს ისტორიულ ძეგლთა ბიბლიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ სერგი მაკალათია, „თუშეთი“, 1983 წ. (მეორე გამოცემა), გვ. 92-93.
ტოლუოლი

ტოლუოლი ან ტოლუენი — არომატული ნახშირწყალბადი ფორმულით C 7 H 8 {\displaystyle {\ce {C7H8}}} . არის უფერო, წყალში უხსნადი, საღებავის მსგავსი სუნის მქონე, თხევადი ნივთიერება; ბენზოლის ბირთვის მონო ჩამნაცვლებელი, ანუ ბენზოლის ციკლში ერთი წყალბადი ჩანაცვლებულია მეთილის ჯგუფით და უკავშირდება ფენილის ჯგუფს. IUPAC-ის სისტემატიკური სახელია მეთილბენზოლი. გამოიყენება მრეწველობაში და ორგანულ გამხსნელად. შედის საღებავებისა და წებოების შემადგენლობაში. იწვევს ნევროლოგიურ დაავადებებს. ↑ (2014) „Front Matter“, Nomenclature of Organic Chemistry : IUPAC Recommendations and Preferred Names 2013 (Blue Book). Cambridge: The Royal Society of Chemistry, გვ. 139. DOI:10.1039/9781849733069-FP001. ISBN 978-0-85404-182-4. „Toluene and xylene are preferred IUPAC names, but are not freely substitutable; toluene is substitutable under certain conditions, but only for general nomenclature (see P-15.1.8 for a general substitution rules for retained names).“  ↑ 2.0 2.1 2.2 Record in the GESTIS Substance Database of the Institute for Occupational Safety and Health. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-09-01. ციტირების თარიღი: 2019-09-01. ↑ Streicher, H. Z.; Gabow, P. A.; Moss, A.H.; Kono, D.; Kaehny, W. D. (1981). „Syndromes of toluene sniffing in adults“. Annals of Internal Medicine. 94 (6): 758–62. doi:10.7326/0003-4819-94-6-758. PMID 7235417. ↑ Devathasan, G.; Low, D.; Teoh, P. C.; Wan, S. H.; Wong, P. K. (1984). „Complications of chronic glue (toluene) abuse in adolescents“. Aust N Z J Med. 14 (1): 39–43. doi:10.1111/j.1445-5994.1984.tb03583.x. PMID 6087782.