laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
საგურამოს ღვთისმშობელი

საგურამოს ღვთისმშობელი — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ საგურამოში. მდებარეობს სოფლის სამხრეთით 300-400 მეტრზე, სასაფლაოზე. თარიღდება განვითარებული ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (9,6 X 5,7 მ), ნაგებია რიყის ქვით. კუთხეებში და კარ-სარკმლების წირთხლებად შირიმის ქვაა გამოყენებული. მოგვიანებით ეკლესია შეუკეთებიათ: გადაუხურავთ ხის ნახევარწრიული კამარით, აღუდგენიათ კედლების ზედა ნაწილები, ლავგარდანი, გადაუკეთებიათ გრძივი კედლების სარკმლები, დასავლეთ კედელში გაუჭრიათ მრგვალი სარკმელი. შეკეთების დროს ნახმარია კვადრატული აგური. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. აღმოსავლეთ ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია. სარკმლის ჩრდილოეთით პატარა სწორკუთხა ნიშია, ხოლო სამხრეთით, კედლის სისქეში - პატარა სადიაკვნე, რომელსაც აღმოსავლეთით პატარა თაღოვანი სარკმელი აქვს. თითო სარკმელია ეკლესიის დასავლეთ და გრძივ კედლებში. ინტერიერი შელესილია. შელესილობის ქვეშ მოხატულობის კვალი შეიმჩნევა. ეკლესიის სამხრეთ-დასავლეთ კუთხესთან გვიანდელი მინაშენია. მისი სამხრეთ-აღმოსავლეთის კუთხე მომრგვალებულია, დანარჩენი კუთხეები სხვადასხვა დახრილობისაა. მინაშენის აღმოსავლეთ კედელში გაჭრილია ფართო თაღოვანი გასასვლელი, ხოლო სამხრეთ კედელში - ვიწრო შესასვლელი და მცირე სწორკუთხა სარკმელი. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 304. საგურამოს ღვთისმშობელი დაარქივებული 2013-11-01 საიტზე Wayback Machine.
ლიბიელების უცხოური ბანკი

ლიბიელი არაბების უცხოური ბანკი — 1972 წელს ტრიპოლიში დაარსებული ლიბიის პირველი ოფშორული ბანკი, რომელსაც საერთაშორისო ოპერაციების განხორციელებით უფლება ჰქონდა. ბანკის 100%-ის მფლობელია ლიბიის ცენტრალური ბანკი. ბანკი ფლობს ბრიტანეთის არაბების კომერციული ბანკის 83.6%-ს. ბანკი ახორციელებს საერთაშორიზსო ვაჭრობაში მომსახურების ფათო სერვისს. ბანკი აფინანსებს როგორც მთავრობებსა და საერთაშორისო ორგანიზაციებს ასევე კერძო სექტორსაც. საერთაშორისო ბაზარზე ის ახორციელებს ვაჭრობის დაზღვევა, აკრედიტივების გაცემას და საერთაშორისო ვაჭრობის ხელშეწყობას. 2007 წელს ჟურნალმა African Business მას მიანიჭა აფრიკის მასშტაბით სიდიდით მეათე ბანკის, ხოლო ჩრდილოეთ აფრიკაში მეოთხეს სტატუსი. Libya: Country Analysis Brief Libyan Arab Jamahiriya: Economic Report Libya ↑ African Business (2007) p.22
ბიჭი ჩიბუხით

ბიჭი ჩიბუხით (ფრანგ. Garçon à la pipe) — უცნობი პარიზელი ბიჭის პორტრეტი, რომელიც დახატა 24 წლის პიკასომ ბატო-ლავუარის საერთო საცხოვრებელში 1905 წელს. ტილო ასახავს ბიჭს, რომელსაც მარცხენა ხელში ჩიბუხი უჭირავს, თავზე კი ყვავილებისგან დაწნული გვირგვინი ადევს. ის პიკასოს ვარდისფერი პერიოდის ერთ-ერთი უძვირფასესი ნიმუშია, რომელიც 2004 წელს სოთბის აუქციონზე იმ დროისთვის რეკორდულ ფასად - 104 მილიონ აშშ დოლარად შეიძინა ანონიმურმა მყიდველმა. „ბიჭი ჩიბუხით“ შესრულებულია ზეთის საღებავით. ↑ Claire Foy-Smith, Who buys paintings for $104m?, BBC News Online, 6 May 2004
სტეფან ელ შაარავი

სტეფან ელ შაარავი (არაბ. ستيفان الشعراوي; დ. 27 ოქტომბერი, 1992, სავონა) — იტალიელი ფეხბურთელი, რომელიც ამჟამად თამაშობს ჩინეთის სუპერლიგის გუნდ შანხაის „შენჰუაში“. სტეფან ელ შაარავი, მამა ეგვიპტელი, დედა იტალიელი. ფეხბურთით ლეჯინოს აკადემიაში დაკავდა, თუმცა მალევე ჯენოას ახალგაზრდულს შეუერთდა. მისი დებიუტი გენუის კლუბში 2008 წლის 21 დეკემბერს შედგა კიევოს წინააღმდეგ, რომელიც 1:0 მოიგეს. თუმცა მაგ სეზონში შაარავი მეტს აღარ გამოდიოდა მთავარ გუნდში და ახალგაზრდულ გუნდში გაუშვეს, სადაც ერთ-ერთი საუკეთესო იყო. 2010 წელს იგი პადოვაში იჯარით გადავიდა სერია ბ-ში, სადაც თავისი პირველი პროფესიონალური გოლი გაიტანა რეჯინას კარში. 2011 წლის ივნისს შაარავი მილანის ფეხბურთელი გახდა, თუმცა სეზონის სტარტზევე მუხლის ტრავმა მიიღო. მისი დებიუტი კი სან-პაულუზე ნაპოლის წინააღმდეგ შედგა, თუმცა მარცხით. პირველი გოლი მან მილანის ფორმით უდინეზეს გაუტანა, რომელშიც მისმა გუნდმა 1:1 ითამაში, იგი კი შეცვლაზე ალეშანდრო პატოს ნაცვლად გამოვიდა. 2012-13 სეზონში შაარავიმ თავისი პირველი დუბლი შეასრულა კალიარის კარში. 3 ოქტომბერს კი პირველი გოლი გაიტანა ჩემპიონთა ლიგაზე ზენიტის კარში და ყველაზე ახალგაზრდა ფეხბურთელი გახდა მილანის ისტორიაში რომელმაც ჩემპიონთა ლიგაზე გოლი გაიტანა. 27 ოქტომბერს თავის დაბადების დღეზე მან გოლი თავის ყოფილ კლუბს ჯენოას გაუტანა, რითაც გამარჯვება მოუტანა მილანელებს. ეს მისი მე-7 გოლი იყო ამ სეზონში. სეზონის სტარტზე მილანის კაპიტანი მასიმო ამბროზინი შეპირდა, რომ 7 გოლზე მეტის გატანის შემთხვევაში ზაფხულში არდადეგებს დაუფინანსებდა. 17 ნოემბერს სან-პაულუზე ნაპოლის წინააღმდეგ მან დუბლი შეასრულა და თავის გუნდს ქულა მოუტანა. 21 ნოემბერს კი ჩემპიონთა ლიგაზე მან ანდერლეხტის კარში გოლი გაიტანა და გუნდს გამარჯვებაში დაეხმარა. იტალიის 17 წლამდელ ნაკრებთან ერთად შაარავიმ 2009 წელს ევროპის ჩემპიონატი და მსოფლიო ჩემპიონატი ითამაშა. იტალიის 21 წლამდელებში კი დებიუტი უნგრეთის ნაკრებთან ჰქონდა. მთავარ გუნდში შაარავი 2012 წლის 15 აგვისტოს გამოჩნდა ინგლისთან ამხანაგურ მატჩში, ხოლო სადებიუტო გოლი კი მან საფრანგეთის ნაკრებს გაუტანა. მილანი იტალიის სუპერთასი: 2011 შანხაი შენჰუა ჩინეთის საფეხბურთო თასი: 2019 იტალია ფიფა-ს კონფედერაციის თასი: მესამე ადგილი, 2013 სერია B-ს წლის საუკეთესო ფეხბურთელი : 2011 შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „სტეფან ელ შაარავი“ ვიკისაწყობში. სტატისტიკა FIGC-ზე დაარქივებული 2014-03-10 საიტზე Wayback Machine. სტატისტიკა football.it-ზე ↑ Stephan El Shaarawy profile. at AS Monaco FC. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-08-27. ციტირების თარიღი: 2015-08-19. ↑ 2.0 2.1 2.2 სტეფან ელ შაარავი — Soccerway ↑ Gran Cala' del Calcio 2011: Rizzoli premiato miglior arbitro Italian. FIGC (24 იანვარი, 2012). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-11-03. ციტირების თარიღი: 25 იანვარი, 2015.
ფედერიკო მარკეტი

ფედერიკო მარკეტი (იტალ. Federico Marchetti); დ. 7 თებერვალი, 1983, ბასანო დელ გრაპა, იტალია) — იტალიელი მეკარე, რომელიც ამჟამად თამაშობს იტალიის სერია A-ს კლუბ „ჯენოასა“ და იტალიის ეროვნულ ნაკრებში. მარკეტიმ პროფესიონალური კარიერა დაიწყო საფეხბურთო კლუბ ტორინოში, თუმცა აქ ადგილი ვერ დაიმკვიდრა და იჯარით თამაშობდა სხვადასხვა კლუბებში. 2006/07 სეზონის დასაწყისში იგი სერია B-ს კლუბ ალბინოლეფეში გადავიდა, სადაც გუნდის მთავარი მეკარე გახდა. სამი სეზონი მარკეტიმ კარგად ჩაატარა ბერგამოს კლუბში, თუმცა 2009 წელს იგი ჯერ იჯარით გაუშვეს „კალიარიში“, შემდეგ კი 5 მილიონ ევროდ მიყიდეს. სარდინიულ კლუბში მარკეტი წამყვან მეკარედ იქცა და დიდ წილად მისი დამსახურებაა, რომ გუნდი ქვედა დივიზიონში არ დაქვეითებულა, ეს შეუმჩნელი არც ნაკრების ხელმძღვანელობას დარჩა და ნაკრებშიც მიიწვიეს. 2011-12 სეზონში „კალიარიმ“ მარკეტი მე-3 მეკარედ გადაიყვანა, რადგან მას სარდინიიდან წასვლა სურდა. იმავე სეზონში, ფერნანდო მუსლერას წასვლის შემდეგ „ლაციო“ ახალ მეკარეს ეძებდა. არჩევანი მარკეტიზე შეჩერდა. ფედერიკო ლაციომ 5.2 მილიონი ევროს სანაცვლოდ შეიძინა. პირველი სეზონში ლაციოში ფედერიკომ დამაჯერებლად იმეკარევა. 2012-13 სეზონი მარკეტიმ კარგად დაიწყო, თუმცა ტრავმის გამო დროებით ჩამოშორდა ფეხბურთს. დაბრუნებისთანავე მარკეტიმ განაგრძო მეკარეობა. აღსანიშნავია 17 ნოემბერს გამართული მატჩი „იუვენტუსის“ წინააღმდეგ. 2009 წელს „კალიარიში“ გამორჩეული სეზონის ფონზე ის მარჩელო ლიპიმ გამოიძახა ნაკრებში ჩრდილოეთ ირლანდიასთან ამხანაგურ შეხვედრაში. მსოფლიო ჩემპიონატი 2010-ზე ჯანლუიჯი ბუფონის ტრავმის გამო ძირითადში მოხვდა. მიუხედავად იმისა, რომ პირველი ორი შეხვედრა დამაჯერებლად ჩაატარა, სლოვაკეთის ნაკრებთან წინააღმდეგ მატჩში მან ბევრი შეცდომა დაუშვა, რაც ნაკრებს ძვირად დაუჯდა. სტატისტიკა football.it-ზე პროფილი დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. championat.com-ზე (რუსული) ფედერიკო მარკეტი Twitter-ზე ↑ FIFA World Cup South Africa 2010 – List of Players (PDF). Fédération Internationale de Football Association (FIFA). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-05-17. ციტირების თარიღი: 5 ივნისი, 2013. ↑ Player Profile: Federico Marchetti. ESPN. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-10-21. ციტირების თარიღი: 18 ოქტომბერი, 2016.
სპუტნიკი

„სპუტნიკი“ (არაოფიციალური სახელწოდება; რუს. «Спутник» — „თანამგზავრი“) — საბჭოთა კავშირის ადრეული დედამიწის ხელოვნური თანამგზავრების (დხთ) სერია სხვადასხვა დიზაინისა და დანიშნულების. ისინი გამოიყენებოდა დედამიწის მახლობლად კოსმოსში ტვირთის გაშვების ექსპერიმენტებისთვის, ცოცხალ არსებებზე უწონობისა და რადიაციის გავლენის შესასწავლად, დედამიწის ატმოსფეროს თვისებების შესასწავლად და პირველი პილოტირებული კოსმოსური ფრენისთვის მოსამზადებლად. 1957 წლის 4 ოქტომბერს საერთაშორისო გეოფიზიკური წლის ფარგლებში გაშვებულ იქნა „სპუტნიკის“ სერიის პირველი კოსმოსური აპარატი — „სპუტნიკ-1“. ამ ისტორიული ღონისძიების სულისჩამდგმელი იყო ს. კოროლიოვი. სახელწოდება „სპუტნიკ-1...10“ არ წარმოადგენს მის ოფიციალურ სახელს. იგი გავრცელდა და დამკვიდრდა ბეჭდური პრესის მიერ. სპუტნიკ-1 (ПС-1) — „პირველი საბჭოთა და მსოფლიოში პირველი ხელოვნური დედამიწის თანამგზავრი“, 4 ოქტომბერი, 1957 სპუტნიკ-2 — „დედამიწის მეორე საბჭოთა ხელოვნური თანამგზავრი“, 3 ნოემბერი, 1957 სპუტნიკ-3 — „დედამიწის მესამე საბჭოთა ხელოვნური თანამგზავრი“, 15 მაისი, 1958 სპუტნიკ-4 — „პირველი ხომალდი-თანამგზავრი“, ვოსტოკ-1П — სერია ვოსტოკი, 15 მაისი, 1960 სპუტნიკ-5-1 — „უნომრო № ხომალდი-თანამგზავრი“, ვოსტოკ-1 № 1 — სერია ვოსტოკი, 28 ივლისი, 1960. ავარია სტარტისას რაკეტა-მატარებელზე. სპუტნიკ-5 — „მეორე ხომალდი-თანამგზავრი“, ვოსტოკ-1 № 2 — სერია ვოსტოკი, 19 აგვისტო, 1960 სპუტნიკ-6 — „მესამე ხომალდი-თანამგზავრი“, ვოსტოკ-1 № 3 — სერია ვოსტოკი, 1 დეკემბერი, 1960 სპუტნიკ-7-1 — „უნომრო № ხომალდი-თანამგზავრი“, ვოსტოკ-1 № 4 — სერია ვოსტოკი, 22 დეკემბერი, 1960. ავარია სტარტისას რაკეტა-მატარებელზე. სპუტნიკ-7 — „მძიმე თანამგზავრი 01“. პირველი საბჭოთა თანამგზავრი ვენერაზე, 4 თებერვალი, 1961 სპუტნიკ-8 — „მძიმე თანამგზავრი 02“, ასს ვენერა-1-ს ერთ-ერთი სახელწოდება, 12 თებერვალი, 1961 სპუტნიკ-9 — „მეოთხე ხომალდი-თანამგზავრი“, ვოსტოკ-3 № 1 — სერია ვოსტოკი, 9 მარტი, 1961 სპუტნიკ-10 — „მეხუთე ხომალდი-თანამგზავრი“, ვოსტოკ-3 № 2 — სერია ვოსტოკი, 25 მარტი, 1961 Soviet Satellite Data. // Aviation Week & Space Technology, May 27, 1963, v. 78, no. 21, p. 110. — технические данные полётов космических аппаратов серии «Космос» (1—12), «Спутник», (4—10) «Восток» (1—4)
ქასური გიორგის ეკლესია

ქასური გიორგის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ საგურამოში. მდებარეობს საგურამოს სამხრეთით, ზედაზნის მონასტრისაკენ მიმავალი გზის მარჯვენა მხარეს, მთა ზედაზნის ფერდზე, ტყეში. აგებულია VI საუკუნეში. ქასური წმინდა გიორგის ეკლესია სამეკლესიანი ბაზილიკაა (10,5 X 12,9 მ, ნაგებია ქვით. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. ეკლესიის ნახევარწრიულ აფსიდში ერთი სარკმელია და პატარა ნიშია. დარბაზის გრძივ კედლებში წყვილ-წყვილი პილასტრია. სამხრეთ ეკლესიაში აღმოსავლეთით კვადრატული სათავსია, რომელიც ეკლესიას კარით უკავშირდება. ამავე ეკლესიაში დასავლეთით მდებარე სათავსი მისგან თაღითაა გამოყოფილი. ჩრდილოეთ ეკლესია განივი კედლით გაყოფილია ორ ნაწილად. დასავლეთ ნაწილი ორჯერ აღემატება აღმოსავლეთისას. ორივეს ცალ-ცალკე შესასვლელი აქვს შუა ეკლესიიდან. აღმოსავლეთის სათავსს აღმოსავლეთით ერთი სარკმელი აქვს, ხოლო ჩრდილოეთ და დასავლეთ კედლებში — თითო ნიში. აღმოსავლეთ ფასადზე სარკმელს მარტივი თავსართი აქვს. ეკლესიის დასავლეთ კედლები დასრულებულია ლავგარდნით. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 304.
სასხორის იოანე მახარებლის ეკლესია

სასხორის იოანე მახარებლის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ სასხორში. ეკლესია დგას სოფლის სასაფლაოზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (8,2 X 5,7 მ), ნაგებია დიდი ზომის რიყის ქვითა და ქვიშაქვით, გამოყენებულია აგურიც. ფასადებზე საპირე ქვები ალაგ-ალაგ ამოცვენილია. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. აღმოსავლეთის ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე სწორკუთხა სარკმელია გაჭრილი, სარკმლის ორივე მხარეს სწორკუთხა ნიშებია. დასავლეთის კედელში ერთი სწორკუთხა სარკმელია. ფასადები მოპირკეთებულია ირეგულარულად ნაწყობი რიყის ქვითა და ქვიშაქვით. აღმოსავლეთის ფასადზე, სარკმლის წირთხლის ქვაზე მხედრული წარწერაა. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სასხორის იოანე მახარებლის ეკლესია საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 308.
სასხორის მთავარანგელოზის ეკლესია

სასხორის მთავარანგელოზის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ სასხორში. მდებარეობს სოფლის განაპირას, სამხრეთით (ნასოფლარში). შესასვლელის თავზე მოთავსებული წარწერის მიხედვით ეკლესია 1704 წელს აუგია ნიკოლოზ მაღალაძეს თავისი დის ხვარაშანის საფლავზე. ეკლესია დარბაზულია (7 X 5,2 მ), ნაგებია ნატეხი ქვით და აგურით. აქა-იქ წყობაში თლილი ქვაც არის ჩართული. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. კარი შიგნიდან შეისრულია, ხოლო გარედან კედლის ჩაღრმავებით მიღებულ სწორკუთხა ჩარჩოში ზის. აღმოსავლეთით, ნახევარწრიულ აფსიდში, სარკმლის ორივე მხარეს, სწორკუთხა ნიშებია, თითო სწორკუთხა ნიში საკურთხევლის ორივე მხართანაა. დარბაზის დასავლეთისა და სამხრეთის კედლებში თითო შეისრული სარკმელია. გრძივ კედლებზე თითო შეისრული დეკორატიული თაღია. ინტერიერში შემორჩენილია ეკლესიის თანადროული მოხატულობის ფრაგმენტები. საკურთხევლის მხატვრობა მოწითალო-ყავისფერი ხაზით ოთხ რეგისტრად იყოფა. კონქში მანდორლის ფრაგმენტია, რომლის გარშემო მედალიონში ჩასმულია წმინდანთა ფიგურები. მომდევნო რეგისტრში გამოსახულია მოციქულთა ზიარება. ქვედა რეგისტრი მთლიანად ჩამორეცხილია. საკურთხევლის მხატვრობა დასრულებულია ორნამენტის (მარმარილოს იმიტაცია) ფართო ზოლით. სამხრეთის და ჩრდილოეთის კედლებზე გამოსახულია მახარობლები. ამავე კედლების თაღებში მხატვრობა დაყოფილია ორ რეგისტრად: სამხრეთის კედელზე, ზემოთ წმ. თევდორე სტრატილატის და წმ. თეოდორას წელზედა გამოსახულებებია, ქვემოთ - წმ. პეტრესა და წმ. პავლესი ეკლესიის მოდელით ხელში; ჩრდილოეთ კედელზე, გამოსახულია: ზემოთ - ხატი მანდილისაი, ქვემოთ - ახალგაზრდა წმინდანი მთელი ტანით და მისკენ მობრუნებული ორი ფიგურა. დასავლეთ კედლის მხატვრობა ოთხი რეგისტრისგან შედგება. სარკმლის ორივე მხარეს, ზემოთ, მედალიონებში ჩასმულია ორი წმინდანის ფიგურა; ქვემოთ პეიზაჟის ფონზე გამოსახულია რამდენიმე ფიგურა და მინიატურული ზომის ცხვრები. მომდევნო რეგისტრი მედალიონებში ჩასმულ წმინდანთა წელზედა გამოსახულებებს უკავია; უკანასკნელ რეგისტრში, მარცხნივ წარმოდგენილია წმ. დიმიტრი, მარჯვნივ - წმინდა გიორგის მიერ ყრმის ტყვეობიდან დახსნის სასწაული. ეკლესიის თაღები და წმინდანთა შორის დარჩენილი თავისუფალი არე შემკულია მცენარეული ორნამენტით. ყველა გამოსახულებას ახლავს თეთრი საღებავით შესრულებული ბერძნული წარწერა. მხატვრობა შესრულებულია მუქი ლურჯი, ყვითელი, მოწითალო-ყავისფერი, თეთრი და შავი საღებავებით. ეკლესიის დასავლეთის ფასადზე, სარკმლის თავზე ჩაღრმავებული ჯვარია გამოსახული. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სასხორის მთავარანგელოზის ეკლესია საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 309.
უკუღმა ეკლესია

უკუღმა ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ სასხორში. მდებარეობს სოფლის სამხრეთ-დასავლეთით, ციცაბო ფერდობზე. სტილისტური ნიშნებით თარიღდება VIII-IX საუკუნეებით. ეკლესია დარბაზულია (7,5 X 4,8 მ), ნაგებია ღია ფერის კირქვისა და ქვიშაქვის სხვადასხვა ზომისა და ფორმის ქვებით. ეკლესია სამხრეთით კლდოვან ფერდობშია შეჭრილი, ამიტომ შესასვლელი ჩრდილოეთიდანაა. აქედან მომდინარეობს სახელწოდებაც - „უკუღმა ეკლესია“. შესასვლელი სწორკუთხაა, შიგნიდან არქიტრავით გადახურული. აღმოსავლეთით მხრებით გამოყოფილი ნახევარწრიული აფსიდია, რომლის ღერძზე ფართო სარკმელია გაჭრილი. მის ჩრდილოეთით სწორკუთხა ნიშია. შენობა დგას ერთსაფეხურიან ცოკოლზე, რომლის ფრაგმენტები შემორჩენილია ჩრდილო-დასავლეთ კუთხესთან. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 309. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: უკუღმა ეკლესია უკუღმა ეკლესია[მკვდარი ბმული]
სასხორის ღვთისმშობლის ეკლესია

სასხორის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ სასხორში. მდებარეობს სოფლის სამხრეთით, მთავარი გზიდან 200 მეტრზე. თარიღდება განვითარებული ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (9,48 X 5,26 მ), ნაგებია ქვიშაქვით. ეკლესია დგას წინასწარ მომზადებულ სუბსტრუქციაზე. აქვს ორი შესასვლელი - დასავლეთით და სამხრეთით. დასავლეთის შესასვლელი სწორკუთხაა, სამხრეთისა თაღოვანი. აღმოსავლეთით, ნახევარწრიულ აფსიდში ერთი თაღოვანი სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს სწორკუთხა ნიშებია. ორი თაღოვანი სარკმელი სამხრეთის კედელშია. დარბაზის კამარის საბჯენი თაღი პილასტრებს ეყრდნობა. პილასტრებიდან ორივე მხარეს დეკორატიული თაღები გადადის. ეკლესიის სამხრეთ მინაშენს აღმოსავლეთით აფსიდი აქვს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სასხორის ღვთისმშობლის ეკლესია საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 309-310.
სასხორის წმინდა გიორგის ეკლესია

სასხორის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ სასხორში. მდებარეობს სოფლის სამხრეთით 500 მეტრზე, მთაზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (8,65 X 5,55 მ), ნაგებია დიდი ზომის ნატეხი ქვით; შიგნიდან შეისრულთაღოვანი, გარედან კი სწორკუთხა შესასვლელი სამხრეთიდანაა. აღმოსავლეთის ნახევარწრიული აფსიდის ცენტრში სწორკუთხა სარკმელია, რომლის ქვემოთ სატრაპეზო ქვა დგას. ეკლესიის ჩრდილოეთ კედლებში, აფსიდის მხართან სწორკუთხა ნიშია. სამხრეთით და დასავლეთით ეკლესიას მიშენებული აქვს სწორკუთხა სათავსები; ორივეს აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდი აქვს. ეკლესიის სამხრეთის ფასადზე, კარის ზემოთ მარმარილოს ქვაზე მხედრული წარწერაა. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 310.
გიურგალეჩი

გიურგალეჩი (გერმ. Gürgaletsch) — მთა პლესურის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს გრაუბიუნდენის კანტონში, ხურვალდენის მუნიციპალიტეტსა და სოფელ ჩირჩენს შორის. Gürgaletsch on Hikr
გუფელშტოკი

გუფელშტოკი (გერმ. Gufelstock) — მთა გლარნის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს გლარუსის კანტონში; გადაჰყურებს ყოფილ მუნიციპალიტეტ შვანდენს. გლარუსისა და სანქტ-გალენის კანტონების საზღვარი გაივლის მთის ჩრდილოეთ ძირთან. Gufelstock on Hikr
კორნეტ-დე-ბიზი

კორნეტ-დე-ბიზი (ფრანგ. Cornettes de Bise) — მთა შაბლეს ალპებში. გადაჰყურებს ჟენევის ტბას. ზღვის დონიდან 2 432 მეტრი სიმაღლით, იგი პას-დე-მორჟენის უღელტეხილიდან ჟენევის ტბამდე გადაჭიმული ქედის უმაღლესი მწვერვალია. მდებარეობს შვეიცარია-საფრანგეთის საზღვარზე. Cornettes de Bise on Summitpost
ლ’არჟანტინი

ლ’არჟანტინი (ფრანგ. L'Argentine) — მთა ბერნის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ვოს კანტონში. აღმართულია გრიონის მუნიციპალიტეტის თავზე. მთამსვლელთათვის იგი ცნობილია ჩრდილო-დასავლეთ კალთით, რომელიც „სარკესავით“ გლუვია. მწვერვალის სიმაღლე ზღვის დონიდან 2 422 მეტრია. Miroir d'Argentine on Summitpost
ბრიზენი

ბრიზენი (გერმ. Brisen) — მთა ურნერის ალპებში. მდებარეობს ცენტრალურ შვეიცარიაში, ნიდვალდენისა და ურის კანტონების საზღვარზე, ოდნავ მაღალ მწვერვალ ჰოჰ-ბრიზენის გვერდით. Brisen on Hikr
ფულ-ბერგი

ფულ-ბერგი (გერმ. Ful Berg) — მთა პლესურის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს გრაუბიუნდენის კანტონში, ქალაქ კურის აღმოსავლეთით. აღმართულია ქედზე, რომელიც პრეტიგაუს ხეობასა და პლესურის რაიონს ყოფს ერთმანეთისაგან, მდინარე რაინის აღმოსავლეთით. Ful Berg on Hikr
ახალდაბის წმინდა გიორგის ეკლესია (მცხეთა)

ახალდაბის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ახალდაბაში. მდებარეობს სოფლის ჩრდილო-აღმოსავლეთით 200-300 მეტრზე, შემაღლებულ ადგილას. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ნაგებია რიყის ქვით. აღმოსავლეთით სწორკუთხა საკურთხეველი ყოფილა. აღმოსავლეთ კედლის ღერძზე სწორკუთხა სარკმელია. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 270.
ვანილ-ნუარი

ვანილ-ნუარი (ფრანგ. Vanil Noir) — მთა ბერნის ალპებში. მდებარეობს დასავლეთ შვეიცარიაში, ფრიბურისა და ვოს კანტონების საზღვარზე. ზღვის დონიდან 2 389 მეტრი სიმაღლით იგი ფრიბურის კანტონის უმაღლესი მწვერვალია. უახლოესი დასახლებებია გრანვილარი და შატო-დ'ე. Vanil Noir on Hikr
ქასრ-ბენ-ღაშირი

ქასრ-ბენ-ღაშირი (არაბ. قصر بن غشير) — ქალაქი ლიბიის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, ელ-მარღაბის რაიონში. მდებარეობს ტრიპოლიტანიაში, ზღვის დონიდან 71 მ სიმაღლეზე, დედაქალაქ ტრიპოლიდან სამხრეთით 34 კილომეტრში. სიახლოვეს განლაგებულია ტრიპოლის საერთაშორისო აეროპორტი. მოსახლეობა დაახლოებით 7000 ადამიანი. ლიბიის სამოქალაქო ომის დროს ქალაქის ტერიტორიაზე განთავსებული იყო ბანაკები. ლიბიის ქალაქების სია ↑ Statistische Angaben
ლისის წმინდა გიორგის ეკლესია

ლისის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ლისში. მდებარეობს სოფლის განაპირას, სამხრეთით, ძველ სასაფლაოზე, თარიღდება XIX საუკუნის 40-იანი წლებით. ეკლესია დარბაზულია (7,7 X 7 მ), ნაგებია ნატეხი ქვით, ფასადები მოპირკეთებულია თლილი ქვით. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. აფსიდაში ერთი სწორკუთხა სარკმელი და მის ორივე მხარეს თითო ღრმა, მრუდხაზოვანი ნიშია. ერთი სარკმელი დასავლეთის კედელშია. ეკლესიაში დაკრძალული არიან თარხან-მოურავთა საგვარეულოს წარმომადგენლები. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 293. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ლისის წმინდა გიორგის ეკლესია  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 20184 ↑ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 252.
ლისის წმინდა ესტატეს ეკლესია

ლისის წმინდა ესტატეს ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ლისში. მდებარეობს სოფლის განაპირას, ჩრდილოეთით, სასაფლაოზე. თარიღდება XIII-XIV საუკუნეებით. ეკლესია დარბაზულია (9,65 X 5,35 მ), ნაგებია ნატეხი ქვის არასწორი რიგებით, ფასადები მოპირკეთებულია თლილი ქვით. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. აღმოსავლეთ ფასადში ერთი სწორკუთხა სარკმელი და მის ორივე მხარეს თითო ღრმა ნახევარწრიული (სიმაღლე 2 მ) და თითო მცირე ზომის სწორკუთხა ნიშია. დასავლეთისა და სამხრეთის კედლებში თითო სწორკუთხა სარკმელია. დარბაზის გრძივ კედლებზე შემორჩენილია პილასტრები, რომლებსაც კამარის საბჯენი თაღი ეყრდნობა. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 293. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ლისის წმინდა ესტატეს ეკლესია  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 20187 ↑ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 252.
მარტუბა

მარტუბა (არაბ. مرتوبة) — ქალაქი აღმოსავლეთ ლიბიაში, დარნის რაიონში. მდებარეობს ქალაქ დარნიდან სამხრეთით 27 კილომეტრში. სოფელ ლამლუდას უკავშირდება ორი გზით. ქალაქის ტერიტორიაზეა ავიაბაზა. 2006 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქში ცხოვრობს 7,730 ადამიანი. ლიბიის ქალაქების სია ↑ Amraja M. el Khajkhaj, "Noumou al Mudon as Sagheera fi Libia", Dar as Saqia, Benghazi-2008 p.120.
თაჯარჰი

თაჯარჰი (არაბ. تجرهي) — ოაზისი და სოფელი სამხრეთ ლიბიაში. მდებარეობს საჰარაში, მარზუკის რაიონში. ფეცანის რეგიონის სამხრეთით მდებარე სოფელია. 1819 წელს ეს ადგილი აღწერა ჯორჯ ლიონმა; მოიხსენია როგორც წყლით მდიდარი ოაზისი და ფინიკის პალმებით მდიდარი ტერიტორია. 2006 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობდა 1,496 ადამიანი. ↑ Bruce-Lockhart, Jamie (2008) A sailor in the Sahara: the life and travels in Africa of Hugh Clapperton, , Commander RN I. B. Tauris, London, pages 102-103, ISBN 978-1-84511-479-4 ↑ "Libya - Murzuq: Administrative units" დაარქივებული 2012-02-26 საიტზე Wayback Machine. GeoHive
მსხალდიდის ეკლესია

მსხალდიდის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ მსხალდიდში. მდებარეობს სოფლის განაპირას, აღმოსავლეთით. მიეკუთვნება გვიანდელ ფეოდალურ ხანას. ეკლესია დარბაზულია (11,2 X 7,35 მ), ნაგებია აგურით, ცოკოლი — სხვადასხვა ზომისა და ფორმის ქვიშაქვის ქვით. აქვს ორი შესასვლელი, დასავლეთით და სამხრეთით. აღმოსავლეთ ნახევარწრიულ აფსიდში ორი მაღალი თაღოვანი სარკმელია. მარცხენა სარკმლის გვერდით სწორკუთხა ნიშია. თითო თაღოვანი ნიში აფსიდის ფართო მხრებშია. დარბაზის გრძივ კედლებზე თითო მასიური პილასტრია, რომლებსაც შეისრული კამარის შეისრული საბჯენი თაღი ეყრდნობოდა. კამარა ქუსლების დონეზე გამოზნექილი ზედაპირით გადადის შესაბამის კედელზე. ეკლესიის ჩრდილოეთ კედელში ორი, ხოლო სამხრეთისაში ერთი მაღალი თაღოვანი სარკმელია. ეკლესიას დასავლეთით ეკვრის გეგმით სწორკუთხა კარიბჭე (4,29 X 2,92 მ), რომელსაც დასავლეთით თაღოვანი შესასვლელი აქვს. ჩრდილოეთისა და სამხრეთის კედელში მაღალი თაღოვანი სარკმლებია. ფასადებზე შემორჩენილია აგურის ორსაფეხურიანი ლავგარდნის ფრაგმენტები. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 295. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მსხალდიდის ეკლესია