laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ლინჩეპინგი

ლინჩეპინგი (შვედ. Linköping) — ქალაქი სამხრეთ-ცენტრალურ შვედეთში, ესტრეგეტლანდის ლენის დედაქალაქი და თავისივე სახელწოდების მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2010 წლის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 104 232 ადამიანს შეადგენს. ქალაქი ლინჩეპინგის ეპარქიის ცენტრია თავისი საკათედრო ტაძრით. ამავე დროს, ლინჩეპინგი ძველი კულტურული რეგიონის ცენტრია, 1987 წელს მან 700 წლის იუბილე იზეიმა. დღეისათვის, ქალაქში ფუნქციონირებს 1975 წელს დაარსებული უნივერსიტეტი, განვითარებულია მაღალტექნოლოგიური წარმოება. ლინჩეპინგი არა მარტო მნიშვნელოვანი ინდუსტრიული, არამედ შვედეთის აეროსანავიგაციო ინდუსტრიის ცენტრიცაა, აქ ფუნქციონირებს კომპანია Saab-ის აეროსანავიგაციო ქარხანა. პალო-ალტო, კალიფორნია გუანჯოუ, ჩინეთი ორადეა, რუმინეთი მაკაო, ჩინეთი Ísafjarðarbær, ისლანდია იოენსუ, ფინეთი კანაუსი, ლიტვა ლინცი, ავსტრია როსკილე, დანია ტენსბერგი, ნორვეგია შვედეთის ქალაქების სია ოფიციალური საიტი vww.visitlinkoping.se - ტურიზმის საიტი ↑ Tätorternas landareal, folkmängd och invånare per km2 2005 och 2010 Swedish. Statistics Sweden (14 December 2011). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 10 იანვარი 2012. ციტირების თარიღი: 10 January 2012. ↑ Sister Cities of Guangzhou. Guangzhou Foreign Affairs Office. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-10-20. ციტირების თარიღი: 2010-02-10.
აბისკუს ეროვნული პარკი

აბისკუ (შვედ. Abisko) — ეროვნული პარკი შვედეთში. გეოგრაფიულად, აბისკო მდებარეობს ლაპლანდიის რეგიონში, ნორვეგიასთან საზღვრის სიახლოვეს და მიეკუთვნება კირუნის მუნიციპალიტეტს, რომელიც უდიდესია შვედეთში და ქვეყნის უკიდურეს ჩრდილოეთ ნაწილში მდებარეობს. პარკი შვედეთის ერთ-ერთი უდიდესი ტბის — ტურნეტრესკის ნაპირებიდან იწყება, სადაც მდებარეობს სოფელი აბისკუ და იშლება სამხრეთ-დასავლეთით 15 კმ-ზე. მდებარეობს არქტიკული წრიდან 195 კმ-ით ჩრდილოეთით. მთლიანი ფართობი 77 კმ²-ს შეადგენს. პარკი 1909 წელს შეიქმნა. ამავე წელს მიღებულ იქნა შვედეთის პირველი კანონი ბუნების დაცვის შესახებ. ეროვნული პარკის შექმნის მიზანი იყო „ჩრდილოეთ სკანდინავიური ტყიანი ბუნების თავდაპირველი პირობების დაცვა და სამეცნიერო კვლევების ჩატარება“. რეგიონმა მეცნიერებს შორის მართლაც უდიდესი ინტერესი გამოიწვია, მისი შესწავლის მიზნით შეიქმნა აბისკოს მეცნიერული კვლევების სადგური. გარდა ამისა, მიიჩნევდნენ, რომ ეროვნული პარკი მნიშვნელოვანი ტურისტული ღირსშესანიშნაობა გახდებოდა. პარკი განსაკუთრებით გამოირჩევა ფრინველთა სახეობების მრავალფეროვნებით. პარკი ზამთარში შვედეთის ეროვნული პარკების სია ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: აბისკუს ეროვნული პარკი Abisko National Park დაარქივებული 2009-02-18 საიტზე Wayback Machine. from the Swedish Environmental Protection Agency Abisko, official site In Swedish, English, Japanese Abisko Fauna დაარქივებული 2009-02-09 საიტზე Wayback Machine. at the official mountain page of Norrbotten County, www.fjallen.nu Abisko Scientific Research Station დაარქივებული 1998-01-10 საიტზე Wayback Machine. Photos of Abisko National Park დაარქივებული 2009-02-10 საიტზე Wayback Machine. Photo Hiking Guide of Abisko National Park ↑ 1.0 1.1 Abisko National Park. Naturvårdsverket. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-02-18. ციტირების თარიღი: 2009-02-27.
ენგსეს ეროვნული პარკი

ენგსე (შვედ. Ängsö) — ეროვნული პარკი შვედეთში. მოიცავს სტოკჰოლმის არქიპელაგში მდებარე კუნძულ ენგსესა და მის გარშემო არსებული ზღვის 93 ჰა ტერიტორიას. შეიქმნა 1909 წელს, სხვა რვა ეროვნულ პარკთან ერთად. პარკი იცავს XIX საუკუნის სასოფლო-სამეირნეო ლანდშაფტს, ისევე როგორც ყვავილებით დაფარულ პრერიებს. ასევე დიდი ადგილი უჭირავს წიწვოვან ტყეებს. შვედეთის ეროვნული პარკების სია ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2012-02-15 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 Ängsö National Park. Naturvårdsverket. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-02-15. ციტირების თარიღი: 2009-02-26.
117

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 117 117 (ას ჩვიდმეტი) წელი — იულიუსის კალენდრის არანაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა ხუთშაბათი. ეს წელი არის II საუკუნის მე-2 დეკადის მე-7 წელი. მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 117. მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 117. 8 აგვისტო: ტრაიანე — რომის იმპერატორი (დ. 53) პუბლიუს კორნელიუს ტაციტუსი — რომაელი ისტორიკოსი. (დ. 56)
ბიორნლანდეტის ეროვნული პარკი

ბიორნლანდეტი (შვედ. Björnlandet) — ეროვნული პარკი შვედეთში. შეიქმნა 1991 წელს და მოიცავს 11 კმ²-ს. გეოგრაფიულად, იგი ლაპლანდიის უკიდურეს სამხრეთში მდებარეობს, ვესტერბოტენის ლენში, პატარა დასახლება ფრედრიკას სიახლოვეს. პარკი გამოირჩევა ღრმა ხეობებითა და უფსკრულებით. დიდია ინტერესი მისი პირველყოფილი ტყეებისადმი. შედარებით დაბალია ინეტერესი ფაუნისადმი, რაც განპირობებულია კლიმატისა და გარემო პირობების სიმკაცრით. შვედეთის ეროვნული პარკების სია ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2009-04-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 Björnlandet National Park. Naturvårdsverket. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-04-04. ციტირების თარიღი: 2009-02-26.
ბლო-იუნგფრუნი

ბლო-იუნგფრუნი (შვედ. Blå Jungfrun) — შვედეთის კუნძული ბალტიის ზღვაში. უფრო ზუსტად, ის მდებარეობს კალმარის სრუტეში, სმოლანდისა და ელანდის პროვინციებს შორის. ადმინისტრაციულად მიეკუთვნება ოსკარსჰამნის მუნიციპალიტეტს. კუნძული დაუსახლებელია და მისი ფართობი 0,7 კმ²-ია, უმაღლესი წერტილი ზღვის დონიდან 86 მეტრზე მდებარეობს. 1926 წელს, კუნძულზე ეროვნული პარკი შეიქმნა. როგორც ეროვნული პარკი, შეზღუდულია მასზე თავისუფლად მოგზაურობა. მაგალითად, აკრძალულია ცეცხლის დანთება და ღამისთევა. კუნძული ნაწილობრივ კლდეებითაა დაფარული, ნაწილობრივ კი ხშირი ტყეებით. ყველაზე გავრცელებული ფრინველია შავი კაირა. აქვეა რამდენიმე მღვიმე და უძველესი ქვის ლაბირინთი. შვედეთის ეროვნული პარკების სია ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბლო-იუნგფრუნი ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2009-04-03 საიტზე Wayback Machine. Blå Jungfrun.info დაარქივებული 2012-10-04 საიტზე Wayback Machine. - Website with information about Blå Jungfrun. ↑ 1.0 1.1 Blå Jungfrun National Park. Naturvårdsverket. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-04-03. ციტირების თარიღი: 2009-02-26.
დიდიე რაცირაკა

დიდიე რაცირაკა (ფრანგ. Didier Ratsiraka; დ. 4 ნოემბერი, 1936, ბატუმანდრი, მადაგასკარი — გ. 28 მარტი, 2021, ანტანანარივუ, მადაგასკარი) — მადაგასკარის პოლიტიკური მოღვაწე. ქვეყნის პრეზიდენტი 1975–1993 და 1997–2002 წლებში. ხელისუფლებაში მოსვლის შემდეგ მჭიდრო კავშირები დაამყარა საბჭოთა კავშირთან. დააარსა პარტია მალაგასიის რევოლუციის ავანგარდი და დაამყარა ერთპარტიული მმართველობა. დაამთავრა უმაღლესი სახმედრო-საზღვაო სასწავლებელი. მსახურობდა სამხედრო-საზღვაო ფლოტში. 1972–1975 წლებში გაბრიელ რამანანცუას პრეზიდენტობის პერიოდში ეკავა ქვეყნის საგარეო საქმეთა მინისტრის თანამდებობა. 1975 წლის თებერვლიდან იყო სამხედრო დირექტორიის ერთ-ერთი წევრი, ხოლო ამავე წლის ივნისიდან ქვეყნის პრეზიდენტი. საბჭოთა კავშირის დაშლამ და საბჭოური დახმარების შეწყვეტამ ქვეყანაში კრიზისი გამოიწვია, რასაც საპროტესტო აქციები მოჰყვა. რაცირაკა იძულებული გახდა 1992 წლის ნოემბერში ჩაეტარებინა მრავალპარტიული საპრეზიდენტო არჩევნები. მეორე ტური გაიმართა 1993 წლის თებერვალში, რომელშიც სოლიდური უპირატესობით დამარცხდა ალბერტ ზაფისთან (ზაფიმ მიიღო ხმების 66,74 %, ხოლო რაცირაკამ - 33,26 %). ამის შემდეგ გაემგზავრა საფრანგეთში. სამშობლოში დაბრუნდა 1996 წელს და მონაწილეობა მიიღო მომდევნო საპრეზიდენტო არჩევნებში, ამჯერად არჩევნების მეორე ტურში ალბერტ ზაფისთან მიაღწია მცირედ უპირატესობას (50,71 % და 49,29 %) და დაიკავა ქვეყნის მეთაურის თანამდებობა. მისმა კონკურენტებმა ამაოდ სცადეს მისი იმპიჩმენტი 1998 წელს. 2001 წელს დიდიე რაცირაკას ავტორიტეტი კვლავ დაეცა. მან წააგო საპრეზიდენტო არჩევნები მარკ რავალომანანასთან, მაგრამ მისი მომხრეები კიდევ რამდენიმე თვე აწარმოებდნენ შეიარაღებულ ბრძოლას ხელისუფლების შენარჩუნებისათვის. 2003 წელს გაიქცა საფრანგეთში და დაუსწრებლად გაასამართლეს სახელმწიფო ბიუჯეტის გაფლანგვისათვის. მისი ძმისშვილი როლან რაცირაკა ასრულებს მნიშვნელოვან როლს ქვეყნის პოლიტიკაში, იყო ქალაქ ტუამასინის მერი და მონაწილეობდა 2006 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში, მიიღო ხმების 10,14 % და დაიკავა მესამე ადგილი. გარდაიცვალა 2021 წლის 28 მარტს 84 წლის ასაკში. ↑ მადაგასკარის 1992-1993 წლის საპრეზიდენტო არჩევნების შედეგები ↑ მადაგასკარის 1996 წლის საპრეზიდენტო არჩევნების შედეგები ↑ მადაგასკარის 2001 წლის საპრეზიდენტო არჩევნების შედეგები ↑ მადაგასკარის 2006 წლის საპრეზიდენტო არჩევნების შედეგები ↑ Asala, Kizzi (28 March 2021). „Madagascar's ex-president Didier Ratsiraka dies at 84“. Africanews. ციტირების თარიღი: 28 March 2021.
ჰეისტინგზ კამუზუ ბანდა

ჰეისტინგზ კამუზუ ბანდა (ინგლ. Hastings Kamuzu Banda; დ. 14 მაისი, 1898, კასუნგუ, ნიასალენდი— გ. 25 ნოემბერი, 1997, იოჰანესბურგი, სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკა) — მალავის პოლიტიკური მოღვაწე. ქვეყნის პრეზიდენტი, პრემიერ-მინისტრი, მუდმივი პრეზიდენტი და დიქტატორი 1963–1994 წლებში. დაიბადა 1898 (შესაძლოა 1906 ან 1896) წელს, მალავის ცენტრალური რეგიონის კასუნგუს რაიონში. დაამთავრა პრესვიტერიანული მისიონერული სკოლა კასუნგუში. მუშაობდა ქვანახშირის მაღაროებში. 1922 წელს გაემგზავრა აშშ-ში, სადაც დაამთავრა ინდიანისა და ჩიკაგოს უნივერსიტეტები. მიიღო ფილოსოფიისა და ისტორიული მეცნიერებების ბაკალავრის ხარისხი. 1937 წელს სწავლობდა ნეშვილის სამედიცინო კოლეჯში (ტენესის შტატი). 1953 წლამდე გადიოდა სამედიცინო პრაქტიკას ლონდონში. ინგლისში ყოფნისას დაუკავშირდა მალავის ეროვნულ-განმათავისუფლებელ მოძრაობას. 1944 წელს მიიღო აქტიური მოღვაწეობა ნიასალენდის აფრიკული კონგრესის შექმნაში და მონაწილეობდა V პანაფრიკულ კონგრესში (მანჩესტერი, 1945 წელი). 1948–1953 წლებში აქტიურად იბრძოდა როდეზიისა და ნიასალენდის ფედერაციის შექმნის წინააღმდეგ. 1953 წელს ფედერაციის შექმნის შემდეგ მიატოვა ინგლისი და ჩავიდა კუმასიში (თანამედროვე განა), სადაც გააგრძელა სამედიცინო პრაქტიკა. 1958 წელს დაბრუნდა სამშობლოში და აირჩიეს აფრიკის ეროვნული კონგრესის პარტიის თავმჯდომარედ. 1959 წლის მარტში ნიასალენდში მომხდარი ბუნტის შემდეგ ბანდა და კონგრესის სხვა წევრები დააპატიმრეს, ხოლო კონგრესის მუშაობა აიკრძალა. 1960 წელს ჰეისტინგზ კამუზუ ბანდა ციხიდან გაათავისუფლეს და შეუდგა აქტიურ მუშაობას კონგრესის აღდგენისათვისდა აღდგენილ პარტიას უწოდა მალავის კონგრესის პარტია. 1961 წელს პარტიამ გაიმარჯვა არჩევნებში, ხოლო 1964 წელს მალავიმ მოიპოვა დამოუკიდებლობა. ხელისუფლების სათავეში მოსვლის შემდეგ აკრძალა ოპოზიციური პარტიების მოღვაწეობა, დაამყარა კონტროლი პრესაზე და რადიოზე. 1966 წელს გახდა ქვეყნის პრეზიდენტი, ხოლო 1971 წლიდან - მუდმივი პრეზიდენტი. საგარეო პოლიტიკაში ორიენტირებული იყო დასავლეთის ქვეყნებზე. ჰეისტინგზ კამუზუ ბანდა ქვეყანას მართავდა 1994 წლამდე. 1994 წელს გაიმართა პირველი მრავალპარტიული არჩევნები, რომელშიც დამარცხდა ბაქილი მულუსისთან. გარდაიცვალა 1997 წლის 25 ნოემბერს სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში, იოჰანესბურგში. მისი პატივისცემის ნიშნად მალავის ყველაზე დიდ სტადიონს ეწოდა მის სახელი - კამუზუ. ჰეისტინგზ კამუზუ ბანდა ჰეისტინგზ კამუზუ ბანდას ბიოგრაფია დაარქივებული 2020-12-01 საიტზე Wayback Machine. ↑ მალავის 1994 წლის საპრეზიდენტო არჩევნების შედეგები
118

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 118 118 (ას თვრამეტი) წელი — იულიუსის კალენდრის არანაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა პარასკევი. ეს წელი არის II საუკუნის მე-2 დეკადის მე-8 წელი. მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 118. მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 118. რენ შანგი - ხანის დინასტიის გენერალი.
ანგარაესის პროვინცია

ანგარაესი — პროვინცია პერუში, უანკაველიკის რეგიონში. პროვინციის დედაქალაქია ლირკაი. პროვინციის ფართობია 1 959,03 კმ², მოსახლეობა შეადგენს 51 931 ადამიანს. პროვინცია ადმინისტრაციულად იყოფა 12 რაიონად. პერუს პროვინციები (ესპანური) Información sobre Angaraes დაარქივებული 2016-10-03 საიტზე Wayback Machine.
დოს-დე-მაიოს პროვინცია

დოს-დე-მაიო — პროვინცია პერუში, უანუკოს რეგიონში. დედაქალაქია ლა-უნიონი. პროვინციის ფართობია 1 438,88 კმ², მოსახლეობა შეადგენს 42 825 ადამიანს. პროვინცია ადმინისტრაციულად იყოფა 9 რაიონად. პერუს პროვინციები America დაარქივებული 2012-07-22 საიტზე Wayback Machine.
უაკაიბამბის პროვინცია

უაკაიბამბა — პროვინცია პერუში, უანუკოს რეგიონში. დედაქალაქია უაკაიბამბა. პროვინციის ფართობია 1 743,70 კმ², მოსახლეობა შეადგენს 19 876 ადამიანს. პროვინცია ადმინისტრაციულად იყოფა 4 რაიონად. პერუს პროვინციები INEI - Instituto Nacional de Estadística e Informática დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ლეონსიო-პრადოს პროვინცია

ლეონსიო-პრადო — პროვინცია პერუში, უანუკოს რეგიონში. დედაქალაქია ტინგო-მარია. პროვინციის ფართობია 4 952,99 კმ², მოსახლეობა შეადგენს 110 858 ადამიანს. პროვინცია ადმინისტრაციულად იყოფა 6 რაიონად. პერუს პროვინციები America დაარქივებული 2012-07-22 საიტზე Wayback Machine.
ტრირის ღვთისმშობლის ეკლესია

ტრირის ღვთისმშობლის ეკლესია (გერმ. Liebfrauenkirche, სიტყვასიტყვით საყვარელი ქალის ეკლესია) — ერთ-ერთი უძველესი გოთიკური ეკლესია მსოფლიოში. მდებარეობს გერმანიაში, რაინლანდ-პფალცის მხარის ქალაქ ტრირში. 1986 წლიდან შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში. ტაძრის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1230-1260 წლებში. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები გერმანიაში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ტრირის ღვთისმშობლის ეკლესია Website der Pfarrei Liebfrauen Trier
ტრირის წმინდა პეტრეს ტაძარი

ტრირის წმინდა პეტრეს ტაძარი (გერმ. Trierer Dom) — ეკლესია გერმანიის რაინლანდ-პფალცის მხარის ქალაქ ტრირში. ტრირის საარქიეპისკოპოსოს საკათედრო ტაძარი. ტაძრის მშენებლობა დაიწყო მაქსიმინე ტრირელის ეპისკოპოსობის პერიოდში (332—347 წწ.). 1986 წლიდან შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში. ტაძარში დაცულია რამდენიმე ქრისტიანული სიწმინდე: უფლის კვართი, ანდრია მოციქულის სანდლები და ლურსმნები. წმინდა იოაკიმესა და ანას წმინდა ნაწილები. ტაძარში ასევე დაკრძალულია ტრირის რამდენიმე ეპისკოპოსი. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები გერმანიაში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ტრირის წმინდა პეტრეს ტაძარი ტრირის წმინდა პეტრეს ტაძარი ეკლესიის ისტორია ფოტოსურათები ↑ Святыни православного Христианства Трира ↑ Православная Европа — паломничества — Трир. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-04. ციტირების თარიღი: 2012-01-29.
119

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 119 119 (ას ცხრამეტი) წელი — იულიუსის კალენდრის არანაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა შაბათი. ეს წელი არის II საუკუნის მე-2 დეკადის მე-9 წელი. მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 119. მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 119. სალონინა მატილდა - იმპერატორ ტრაიანეს დისშვილი (დ. 68)
120

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 120 120 (ას ოცი) წელი — იულიუსის კალენდრის ნაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა კვირა. ეს წელი არის II საუკუნის მე-2 დეკადის მე-10 წელი. მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 120. 8 თებერვალი : ვეტიუს ვალენსი - ბერძენი ასტროლოგი მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 120. მათე I - იერუსალიმის პატრიარქი
მარანიონის პროვინცია

მარანიონი — პროვინცია პერუში, უანუკოს რეგიონში. დედაქალაქია უაკრაჩუკო. პროვინციის ფართობია 4 801,50 კმ², მოსახლეობა შეადგენს 24 734 ადამიანს. პროვინცია ადმინისტრაციულად იყოფა 3 რაიონად. პერუს პროვინციები პერუს პროვინციები
პაჩიტეის პროვინცია

პაჩიტეა — პროვინცია პერუში, უანუკოს რეგიონში. დედაქალაქია პანაო. პროვინციის ფართობია 2 629,96 კმ², მოსახლეობა შეადგენს 51 861 ადამიანს. პროვინცია ადმინისტრაციულად იყოფა 4 რაიონად. პერუს პროვინციები Sitio oficial Municipalidad Provincial de Pachitea დაარქივებული 2014-12-18 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური)
ლაურიკოჩის პროვინცია

ლაურიკოჩა — პროვინცია პერუში, უანუკოს რეგიონში. დედაქალაქია ხესუსი. პროვინციის ფართობია 1 860,13 კმ², მოსახლეობა შეადგენს 32 626 ადამიანს. პროვინცია ადმინისტრაციულად იყოფა 7 რაიონად. პერუს პროვინციები * პროვინციის ოფიციალური საიტი[მკვდარი ბმული]
იაროვილკის პროვინცია

იაროვილკა — პროვინცია პერუში, უანუკოს რეგიონში. დედაქალაქია ჩავინილო. პროვინციის ფართობია 759,71 კმ², მოსახლეობა შეადგენს 38 813 ადამიანს. პროვინცია ადმინისტრაციულად იყოფა 8 რაიონად. პერუს პროვინციები Huánuco Agrario[მკვდარი ბმული] (ესპანური) Garu დაარქივებული 2011-09-07 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური)
121

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 121 121 (ას ოცდაერთი) წელი — იულიუსის კალენდრის არანაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა სამშაბათი. ეს წელი არის II საუკუნის მე-3 დეკადის 1-ლი წელი. მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 121. 26 აპრილი : მარკუს ავრელიუსი — რომის იმპერატორი (გ. 180). მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 121.
განგური

განგური — სხეულის კანის სხვადასხვა ტიპის (ქერცლი, ბეწვი, ბუმბული) საფარველის პერიოდული ცვლა ცხოველებში. მაგალითად: აფთარი, გიურზა და ასე შემდეგ. განგური სეზონურ ცვლილებებთან შეგუების ერთ-ერთი გზაა. განგური ცხოველებს ახასიათებთ შემოდგომისას, ის გამოწვეულია ბიოტური ფაქტორით კერძოდ: ტემპერატურის ცვალებადობით ანუ სეზონების ცვლით. მაგალითად გველი ზამთრის ძილის წინ კანის საფარველს იცვლის, რის შედეგადაც მას შეუძლია კიდევ უფრო მეტი ტემპერატურის შეწოვა და სხვა. აფთარი, გიურზა და სხვები... / რედ.: ირაკლი მაჭარაშვილი - თბ., 2002
დალბიუ-სედერშოგის ეროვნული პარკი

დალბიუ-სედერშოგი (შვედ. Dalby Söderskog) — პატარა ეროვნული პარკი სამხრეთ შვედეთში, სკონეს პროვინციაში, ლუნდის მუნიცილაპიტეტში, ქალაქ დალბიუს სიახლოვეს. მისი ფართობი 0,36 კმ²-ია და მოიცავს ფართოფოთლოვან ტყეს. შეიქმნა 1918 წელს, როდესაც ფიქრობდნენ, რომ ის პირველყოფილი ტყის ერთადერთი ნაშთი იყო. მანამდე, ამ არეალს საძოვრად იყენებდნენ. ნიადაგი ძირითადად კირქვასა და ცარცს შეიცავს, რისი წყალობითაც ფლორა საკმაოდ მდიდარია. განსაკუთრებით ბევრია გაზაფხულის ყვავილი. პარკის გარკვეულ ნაწილს გარს აკრავს უცნობი წარმომავლობის, შესაძლოა ციხესიმაგრის ნანგრევები. შვედეთის ეროვნული პარკების სია ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: დალბიუ-სედერშოგის ეროვნული პარკი ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2011-03-26 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 Dalby Söderskog National Park. Naturvårdsverket. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-03-26. ციტირების თარიღი: 2009-02-26.
რუსუდან მეფისაშვილი

რუსუდან მეფისაშვილი (დ. 1913, ესენტუკი — გ. 2002, თბილისი) — ქართველი ხელოვნების ისტორიკოსი, არქიტექტურის დოქტორი (1971), საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1982). 1936 წ. დაამთავრა ამიერკავკასიის ინდუსტრიის ინსტიტუტი არქიტექტურის სპეციალობით. 1941 წლიდან მუშაობდა ქართული ხელოვნების ისტორიის ინსტიტუტში. 1986 წლიდან იყო ინსტიტუტის მეცნიერი თანამშრომელი. რ. მეფისაშვილი მჭიდროდ იყო დაკავშირებული კულტურის ძეგლთა დაცვა-რესტავრაციის დარგში წარმოებულ საქმიანობასთან. 1980-იან წლებში იგი ხელმძღვანელობდა საქართველოს ისტორიის, კულტურისა და ბუნების ძეგლთა დაცვის მთავარი სამმართველოს ძეგლთა ინსპექციის განყოფილებას. რუსუდან მეფისაშვილი ითვლება გიორგი ჩუბინაშვილის სახელობის ქართული ხელოვნების ისტორიის ინსტიტუტის დამფუძნებლად. ვალეს ტაძარი და მისი აღმშენებლობის ორი პერიოდი, Ars Georgica, 3, თბ., 1950; ერედვის 906 წლის ხუროთმოძღვრული ძეგლი, Ars Georgica, 4, თბ., 1955; სხალთის ხუროთმოძღვრული ძეგლი, კრებ. "ქართული მატერიალური კულტურის ძეგლები აჭარაში", ბათუმი, 1955; საქართველოში კოლმეურნეთა საცხოვრებელი სახლების მნიშვნელობის ზოგიერთი საკითხი, Ars Georgica, 5, თბ., 1955; Полупещерный памятник IX века в сел. Биети, Ars Georgica, 6, თბ., 1963; Архитектурный ансамбль Гелати, Тб., 1966; Рельефы рубежа X-XI веков со сценами строительства в храме у селения Корого, Советская археология, № 4, 1969; ბერის საყდარი, Ars Georgica, 7 - A, თბ., 1971; სოფელ ხეითის ძეგლი - საბაწმინდა, მაცნე, ისტორიის, არქეოლოგიის, ეთნოგრაფიის და ხელოვნების ისტორიის სერია, N3, 1971; Архитектура нагорной части исторической провинции Грузии Шида-Картли, Тб., 1975 (ვ. ცინცაძესთან ერთად); Die Kunst des alten Georgien, Leipzig, 1977; Основные особенности развития трёхцерковных базилик Грузии, ქართული ხელოვნებისადმი მიძღვნილი II საერთაშორისო სიმპოზიუმი, თბ., 1977; Памятники архитектуры X-XI веков в сел. Кабени и Гостибе, Ars Georgica, 8 - A, თბ., 1979; გელათი, არქიტექტურა, მოზაიკა, ფრესკა, თბ., 1982 (თ. ვირსალაძესთან ერთად); Georgien, Wehzbauten und Kizchen, Leipzig, 1987 (ვ. ცინცაძესთან ერთად); ბანას ტაძარი, თბ., 1989 (დ. თუმანიშვილთან ერთად); უწერის ღვთისმშობლის ეკლესია, Ars Georgica, 10 - A, თბ., 1991; სამთავისის ტაძრის აღმოსავლეთი ფასადის დეკორატიული მორთულობის თავისებურება, Ars Georgica, 11 - A, თბ., 2001. რუსუდან (რუდა) მეფისაშვილი ↑ გიორგი ჩუბინაშვილის სახელობის ქართული ხელოვნების ისტორიის ინსტიტუტის დამფუძნებლები
123

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 123 123 (ას ოცდასამი) წელი — იულიუსის კალენდრის არანაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა ხუთშაბათი. ეს წელი არის II საუკუნის მე-3 დეკადის მე-3 წელი. მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 123. ანია ფაუსტინა - მარკუს ავრელიუსის და (გ. 158) მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 123. კანიშკა I - ქუშანის მეფე.
დრანეთის წმინდა კვირიკესა და ივლიტას ტაძარი

დრანეთის წმინდა კვირიკესა და ივლიტას ტაძარი — მდებარეობს საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარეში, თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში, მისგან დასავლეთით 9 კმ-ში მდებარე სოფელ ალექსეევკას სამხრეთ-დასავლეთით 1 კმ-ში მდებარე ნასოფლარ დრანეთში (დრიანეთში), ტორნეს ხევის მარჯვენა ნაპირზე. ეკლესიის სახელობა დაკარგული იყო და სამეცნიერო ლიტერატურაში ის იწოდებოდა, როგორც დრანეთის, ან ალექსეევკა-დრანეთის ეკლესია. არქეოლოგიურ სამუშაოებისას გაირკვა, რომ ტაძარი წმინდა კვირიკესა და ივლიტას სახელობაზეა აგებული. 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია. 2010 წელს ეკლესიას ჩაუტარდა არქეოლოგიური და სარესტავრაციო-საპროექტო სამუშაოები (ხელმძღვანელი: ნინო ნოზაძე). 2010 წლის ზაფხულში ეკლესიაში XIII საუკუნის ვერცხლის ორნამენტებიანი კანდელი აღმოაჩინეს. გ. ლაღიაშვილი, გ. პატაშური, ჟურნალი „ძველი ხელოვნება დღეს“, 1, 2010 წ. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: დრანეთის წმინდა კვირიკესა და ივლიტას ტაძარი ალექსეევკა-დრანეთის ეკლესია, (წმინდა კვირიკესა და ივლიტას სახელობის ტაძარი) (X-XI სს) დაარქივებული 2012-01-20 საიტზე Wayback Machine. ↑ საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება № 665, 2006 წლის 7 ნოემბერი, ქ. თბილისი, კულტურის ზოგიერთი უძრავი ძეგლისათვის ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის მინიჭების შესახებ. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-07-01. ციტირების თარიღი: 2020-02-02. ↑ სოფელ ალექსეევკაში XIII საუკუნის კანდელია აღმოჩენილი ↑ ალექსეევკა-დრიანეთის ეკლესიაში მეცამეტე საუკუნის კანდელი აღმოაჩინეს[მკვდარი ბმული]
124

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 124 124 (ას ოცდაოთხი) წელი — იულიუსის კალენდრის ნაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა პარასკევი. ეს წელი არის II საუკუნის მე-3 დეკადის მე-4 წელი. დასრულდა ადრიანეს კედლის მშენებლობა. მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 124. აპულეიუსი — ძველი რომაელი მწერალი და პოეტი. მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 124. ტანი — ჰუნის შანიუ.
შვედური სამეფო ბალეტი

შვედური სამეფო ბალეტი (შვედ. Kungliga Baletten) — შვედური სამეფო ბალეტი ერთ-ერთი უძველესია ევროპაში. დაარსებულია 1773 წელს მეფე გუსტავ III-ის მიერ სტოკჰოლმში როგორც მისი ეროვნულ-კულტურული პროექტის ერთ-ერთი ნაწილი. საბალეტო სპექტაკლებს სტოკჰოლმში 1638 წლიდან დგამდნენ ფრანგი მსახიობები, 1773 წელს გაიხსნა სამეფო ოპერა, შეიქმნა მუდმივი საბალეტო დასი, რომელსაც ხელმძღვანელობდა ლ. გალოდიე და. პირველი შვედი ბალეტმაისტერი იყო ა. სელინდერი. XVIII საუკუნის ცნობილი მოცეკვავეები იყვნენ ჯ. ბასი, ჰ. იორტსბერგი, XIX საუკუნის შუა წლებისა — შ. ნორბერგი, ჰ. იოჰანსონი. XIX II ნახევარში დაწინაურდა ბალეტმაისტერი ს. ლუნდი, მოცეკვავე ჰ. ლუნდი. XIX საუკუნის 20-იან წლებში შვედური ბალეტის აღორძინებას ხელი შეუწყო მ. ფოკინის მოღვაწეობამ. 20-იან წლებში შეიქმნა დასი „შვედური ბალეტი“, (1920-25 გამოდიოდა პარიზში). ამ პერიოდის წამყვანი მოცეკვავეები იყვნენ: კ. არი, ე. ჰასელკვისტი. 1967 წელს ი. კრამერმა დააარსა დასი „კრამერ ბალეტენი“, ხოლო ბ. კულბერგმა — „კულტერგ-ბალეტენი“. სხვადასხვა დროის გამოჩენილი მოღვაწეები არიან: ბ. აპელგრენი, ე. რაში, გ. ლინდგრენი, ტ. როდინი, ძმები ი. და მ. მენგარელები, ფონ როზენი, მ. ორლანდო, გ. ანდერსონი და სხვა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 739.