laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ფონის სამების არქიტექტურული კომპლექსი

ფონის სამების არქიტექტურული კომპლექსი — არქიტექტურული ძეგლი ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე სოფელ ფონას ჩრდილო-დასავლეთით, კავკასიონის ქედის სამხრეთი განშტოების ძირში. თარიღდება XVI საუკუნის II ნახევრით. ნაგებია აგურით და ნატეხი ქვით დუღაბზე. კუთხეებში, თაღების გადასაყვანად და კარნიზად აგურია გამოყენებული. ეკლესია დარბაზულია. ჩრდილოეთისა და სამხრეთის კედლებში სხვადასხვა სიმაღლეზე ორ-ორი თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი, აღმოსავლეთისაში — სამი. შესასვლელი დასავლეთიდან და სამხრეთიდან აქვს. სამხრეთის კარის ღიობი თაღოვანია, დასავლეთისა კი აგურის წყობით გამოყვანილი ორმაგი თაღით სრულდება. ეკლესია აგურის ხერხულა ლავგარდნით არის დასრულებული. გადახურულია კრამიტით. ტაძარს აღმოსავლეთით ჩაწერილი ნახევარწრიული აფსიდა აქვს, რომელიც კონქითაა დასრულებული. კონქი აფსიდის მხრებზე გადასულ შეისრულ თაღს ეყრდნობა. აფსიდის წინ ბემაა, რომელიც ასევე შეისრული სატრიუმფო თაღითაა დასრულებული. აფსიდის ღერძზე ერთი მაღალი თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. ჩრდილოეთის და სამხრეთის კედლებში თითო სწორკუთხა ნიშაა გაკეთებული. საკურთხეველი ერთი საფეხურითაა ამაღლებული. აფსიდის ჩრდილოეთით და სამხრეთით დამოუკიდებელი პასტოფორიუმებია, რომლებშიც შესასვლელი დასავლეთიდანაა. ორივე აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდით სრულდება, რომლის შუაშიც თითო სარკმელია გაკეთებული. ორივე პასტოფორიუმში კონქი მხრებზე გადაყვანილ თაღს ეყრდნობა. ორივეში აღმოსავლეთის კედელზე ქვითა და აგურით ნაგები ტრაპეზია მიდგმული. ჩრდილოეთის პასტოფორიუმის სამხრეთ კედელში სწორკუთხა სამალავია. დარბაზის გრძივი კედლები თითო მასიური, ღრმა და ორსაფეხურიანი აგურის პილასტრით და მათზე გადასული შეისრული თაღედითაა დანაწევრებული. თითოეულ თაღში თითო სარკმელია გაკეთებული. სამხრეთ-აღმოსავლეთ თაღში კი დამატებით კარიცაა გაჭრილი. პილასტრის მეორე საფეხურიდან შეისრული თაღებია გადასული, რომლებსაც კამარა ეყრდნობა. ორივე პილასტრზე თაღებს ზემოთ თითო სწორკუთხა ხვრელია დატანებული. იატაკი აგურფენილია. 1889 წელს გაზეთი ივერიაში დაბეჭდილი ცნობით, მიტოვებულ და საქონლის სადგომად ქცეულ ტაძარში ჯერ კიდევ შემორჩენილი ყოფილა მხატვრობა. დღეს მისი კვალი არსად იკითხება. ტაძარზე ჩრდილო-დასავლეთ კუთხეზე ეკვდერია მიდგმული. შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს. კარი შეისრულთაღიანია, რომელიც დადაბლებულ არეშია ჩასმული. ეკვდერი სწორკუთხაა და დასრულებულია კამარით. სახურავი ორფერდაა. ტაძარს დასავლეთიდან მიდგმული აქვს ორსართულიანი სამრეკლო. პირველი სართული ქვითაა ნაგები, ოთხი მხრივ თაღებით გახსნილია და იმავე დროს კარიბჭის როლს ასრულებს როგორც ტაძრისთვის, ისე ეკვდერისთვის. შეისრული თაღის პირები აგურიათაა გამოყვანილი. ასევე აგურითაა გადაყვანილი ნახევარსფერული კამარა. მეორე სართული მთლიანად აგურისაა და ექვსკუთხა თაღოვანი ფანჩატურია. თაღები ნახევარწრიულია. თაღის თავები აგურის დადაბლებით შექმნილ არეშია ჩასმული. ჩრდილოეთის თაღი მოგვიანებით ამოუშენებიათ. კომპლექსს გარშემო ყორეკედელი შემოსდევდა, ამჟამად მხოლოდ ფრაგმენტულადაა შემორჩენილი. ტაძარი და ეკვდერი 2010 წელსაა აღდგენილი. დიღმელაშვილი ქ., ყვავაძე დ., ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის ისტორიული ძეგლები, თბ., 2021, გვ. 59-60 ISBN 978-9941-8-3699-2
პურა (ტარლაკი)

პურა (ოფიციალურად პურის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Pura) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ტარლაკის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 25 781 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 16 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: პურა (ტარლაკი) Pura Profile at PhilAtlas.com ოფიციალური საიტი Pura, Tarlac Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Pura: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 5 May 2020.
რამოსი (ტარლაკი)

რამოსი (ოფიციალურად რამოსის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Ramos) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი ტარლაკის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 22 879 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 9 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: რამოსი (ტარლაკი) Ramos Profile at PhilAtlas.com Official Website Visit Ramos, Tarlac Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Ramos: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 5 May 2020.
სან-კლემენტე (ტარლაკი)

სან-კლემენტე (ოფიციალურად სან-კლემენტეს მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng San Clemente) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი ტარლაკის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 13 181 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 12 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სან-კლემენტე (ტარლაკი) San Clemente Profile at PhilAtlas.com Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ San Clemente: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 5 May 2020.
სან-ხოსე (ტარლაკი)

სან-ხოსე (ოფიციალურად სან-ხოსე მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng San Jose) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი ტარლაკის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 41 182 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 13 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სან-ხოსე (ტარლაკი) San Jose Profile at PhilAtlas.com Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ San Jose: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 5 May 2020.
სან-მანუელი (ტარლაკი)

სან-მანუელი (ოფიციალურად სან-მანუელის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng San Manuel) ― კლასის მუნიციპალიტეტი ტარლაკის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 28 387 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 15 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სან-მანუელი (ტარლაკი) San Manuel Profile at PhilAtlas.com Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ San Manuel: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 5 May 2020.
კალანასანი

კალანასანი (ოფიციალურად კალანასანის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Calanasan) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი აპაიაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 12 550 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 18 ბარანგაის. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Calanasan: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 8 March 2020.
ნუგზარ ტუღუში

ნუგზარ ტუღუში (დ. 4 აგვისტო, 1966, ფოთი) — ქართველი არქიტექტორი. 1991 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემია, არქიტექტურის ფაკულტეტი. 1985-1987 წლებში მსახურობდა საბჭოთა არმიის რიგებში. 1989-1992 წლებში მუშაობდა ქალაქი თბილისის საპროექტო კოოპერატივ „კერაში“. 1993 წელს მუშაობა დაიწყო ქალაქი ფოთის მერიის არქიტექტურის სამსახურში ინჟინრად. 1999-2001 წლებში იყო ქალაქი ფოთის მერიის ურბანიზაციისა და არქიტექტურის დეპარტამენტის უფროსის მოადგილე. 2002-2005 წლებში იყო ქალაქი ფოთის მერიის არქიტექტურისა და დაგეგმარების სამსახურის უფროსი, ქალაქის მთავარი არქიტექტორი. 2005-2008 წლებში მუშაობდა კერძო სექტორში, საპროექტო კომპანია შპს „არქტაიმის“ ხელმძღვანელად. 2008-2014 წლებში კვლავ საჯარო სამსახურშია და მუშაობს ჯერ ფოთის მერიის სივრცითი მოწყობის, არქიტექტურისა და მშენებლობის დეპარტამენტის უფროსის მოადგილედ. 2012 წლიდან სამსახურის უფროსის მოვალეობის შემსრულებლად. მის მიერ დაპროექტებული და განხორციელებული ობიექტებია: ქალაქი ფოთის საიალქნო კლუბის რეკონსტრუქცია, ფოთის საკათედრო ტაძრის აღდგენა-რეკონსტრუქცია, შპს „სილკვეის“ მრავალფუნქციური ობიექტი, მრავალფუნქციური ობიექტი დავით აღმაშენებლის ქუჩაზე — ბანკი „კონსტანტა“, „ბანკი რესპუბლიკას“ ბიზნესცენტრი დავით აღმაშენებლის ქუჩაზე, სპორტის სასახლე მალთაყვაში, მალთაყვის უბნის ზღვის სანაპიროს კეთილმოწყობა, მდინარე რიონის მარცხენა სანაპიროს კეთილმოწყობა, ფარნავაზ მეფის ქუჩა N1-ში მრავალბინიანი საცხოვრებელი სახლის რეკონსტრუქცია, დავით აღმაშენებლის ქუჩაზე მრავალბინიანი საცხოვრებელი სახლების რეკონსტრუქცია, ფოთის მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმა. საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია, თბ., 2017, გვ. 530 ნუგზარ ტუღუში — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
კონერი (აპაიაო)

კონერი (ოფიციალურად კონერის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Conner) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი აპაიაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 27 552 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 21 ბარანგაის. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Conner: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 8 March 2020.
ფლორა (აპაიაო)

ფლორა (ოფიციალურად ფლორის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Flora) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი აპაიაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 17 944 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 16 ბარანგაის. ↑ Republic Act No. 3672 ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Flora: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 8 March 2020.
კაბუგაო

კაბუგაო (ოფიციალურად კაბუგაოს მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Byan ng Kabugao) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი აპაიაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 16 215 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 21 ბარანგაის. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Kabugao: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 8 March 2020
ლუნა (აპაიაო)

ლუნა (ოფიციალურად ლუნას მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Luna) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი აპაიაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 21 297 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 22 ბარანგაის. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Luna: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 8 March 2020.
პუდტოლი

პუდტოლი (ოფიციალურად პუდტოლის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Pudtol) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი აპაიაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 15 491 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 22 ბარანგაის. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Pudtol: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 8 March 2020.
სანტა-მარსელა (აპაიაო)

სანტა-მარსელა (ოფიციალურად სანტა-მარსელას მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Santa Marcela) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი აპაიაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 13 317 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 13 ბარანგაის. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Santa Marcela: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 8 March 2020.
მირიან მელუა

მირიან მელუა (დ. 3 აგვისტო, 1903, ასკანა — გ. 1991) — ქართველი პუბლიცისტი. მირიან მელუა წარმოშობით ოზურგეთიდან იყო. დაიბადა ლუკა მელუასა და ვრისიმე თავართქილაძის ოჯახში, სადაც შვიდი ბავშვი იზრდებოდა. საშუალო სასწავლებელს ამთავრებდა, როცა ეზიარა სოციალისტურ იდეებს, გახდა ახალგაზრდა სოციალისტი. ჯერ კიდევ სკოლის მოსწავლე პასუხსაგებ პარტიულ დავალებებს ასრულებდა. სამედიცინო ფაკულტეტის სტუდენტი იყო, როცა 1924 წლის აგვისტოს აჯანყებაში მონაწილეობისთვის დააპატიმრეს და მეტეხის ციხეში ჩასვეს. გათავისუფლების შემდეგ ემიგრაციაში წავიდა. ჯერ თურქეთში გადავიდა არალეგალურად, 1924 წლის დეკემბერში კი მარსელში ჩავიდა და ქარხანაში დაიწყო მუშაობა. მარსელიდან ტულუზაში გადაინაცვლა, შემდეგ სოშოში და ბოლოს პარიზში. 1936 წელს იქორწინა მარო ბარნოვზე. მარიამ ბარნოვი ცხრა წლამდე გორში იზრდებოდა ბებიასთან. დედით ობოლი იყო. მამამისი — ნიკოლოზ ბარნოვი წითელი არმიის წინააღმდეგ იბრძოდა და საქართველოს ოკუპაციის შემდეგ იძულებული გახდა, სამშობლოდან წასულიყო. 1922 წელს პატარა მარიამმაც დატოვა საქართველო და ოჯახთან ერთად ვარშავის გავლით ჩავიდა პარიზში. იზრდებოდა კათოლიკურ პანსიონში, მაგრამ მართლმადიდებლობის ერთგული დარჩა და შვილებიც ამ რწმენით გაზარდა. მირიანმა და მარომ სანიმუშო ქართული ოჯახი შექმნეს. შეეძინათ ორი ვაჟი და ერთი ქალიშვილი. მირიან მელუა ვერასოდეს შეეგუა საქართველოს ოკუპაციას. სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრი იყო და მთელი ცხოვრება შეძლებისდაგვარად იბრძოდა საბჭოთა რეჟიმის წინააღმდეგ. ემიგრაციაში პოლიტიკურ ლიდერად ირაკლი წერეთელი აირჩია და მისი პიროვნებისა და იდეების ერთგული დარჩა სიკვდილამდე. თავის შესაძლებლობას უშურვებლად ახმარდა ქართული ემიგრაციის ეროვნულ-პოლიტიკურ თუ კულტურულ საქმიანობას. წლების განმავლობაში იყო ქართველ მწერალთა და ჟურნალისტთა საზოგადოების გამგეობისა და პარიზში გამომავალ ჟურნალ „სოციალისტური აზრის“ სარედაქციო კოლეგიის წევრი. ემიგრაცია მას უმადლის, შალვა სკამკოჩაიშვილთან ერთად, „ქართული ლექსიკონის“ გამოცემას (პარიზი,1948). გარდა ამ ლექსიკონისა მირიან მელუას რუბენ ყიფიანთან ერთად, ირაკლი წერეთლის გარდაცვალებასთან დაკავშირებით მოუმზადებია და 1960 წლის მაისში, მიუნხენში, გამოუცია კრებული „სოციალისტური აზრი“. მირიან მელუა გარდაიცვალა 1991 წელს. დაკრძალულია ლევილის ძმათა სასაფლაოზე. აქვეა დაკრძალული მისი მეუღლე, მარიამ ბარნოვი (1913–1999) და ვაჟები — ლუკა (1936–2010) და მირიანი (1942–2021). 2003 წელს ძმებმა — ლუკა და მირიან მელუებმა, კლოდ პარმენტიესთან ერთად დააფუძნეს „ლევილი სურ ორჟის ფრანგულ-ქართული დღეები“, რომლებიც დღესაც ტარდება. 2007 წელს ლუკას თაოსნობით ინტერნეტით დაიწყო საინფორმაციო ბიულეტენის — „Georgian Neews“-ის გამოშვება ფრანგულ, ქართულ და ინგლისურ ენებზე. შარაძე, გურამ. ქართული ემიგრანტული ჟურნალისტიკის ისტორია. ტ. 7. თბ., 2005. გვ. 337–341. მირიან მელუა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
როგნედა ღამბაშიძე

როგნედა ღამბაშიძე (დ. 14 იანვარი, 1922, ზესტაფონი — გ. 27 ივნისი, 1993) — ქართველი ენათმეცნიერი, მეცნიერი, პედაგოგი. 1943 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი, 1946 წელს — ასპირანტურა. 1946-1953 წლებში მუშაობდა პუშკინის სახელობის თბილისის სახელმწიფო პედაგოგიურ ინსტიტუტში ჯერ უფროს მასწავლებლად, შემდეგ კი ქართული ენის კათედრის გამგედ. 1955 წლიდან სიცოცხლის ბოლომდე ხელმძღვანელობდა ენათმეცნიერების ინსტიტუტის ქართული სამეცნიერო ტერმინოლოგიის განყოფილებას. 1949 წელს დაიცვა საკანდიდატო, 1988 წელს კი სადოქტორო დისერტაცია. მის სამეცნიერო მოღვაწეობაში ორი ძირითადი მიმართულება გამოიკვეთა: ერთია ქართული სამეცნიერო ტერმინოლოგიის თეორიულ და პრაქტიკულ საკითხებზე მუშაობა, მეორე — ქართული დიალექტოლოგიის საკითხების კვლევა. მნიშვნელოვანია მისი წვლილი სხვადასხვა სამეცნიერო ტერმინოლოგიის შემუშავება-დახვეწის საქმეში. 40 წლის მანძილზე მისი ხელმძღვანელობით და რედაქტორობით შეიქმნა და დაიბეჭდა 35 სამეცნიერო ტერმინოლოგია: ტექნიკური, სოფლის მეურნეობის, ფიზიკის, იურიდიული, გეოგრაფიის, ქიმიის, მეტალურგიის, მართვის ავტომატიზებული სისტემების, რადიოელექტრონიკისა და მრავალი სხვა. ცალკე უნდა აღინიშნოს მისი გამოკვლევები სამეცნიერო ტერმინოლოგიის თეორიულ პრობლემებზე, მისი მონაწილეობა საერთაშორისო თუ რეგიონალურ თათბირებზე, კონფერენციებსა და სიმპოზიუმებში. როგნედა ღამბაშიძის თეორიული კვლევის შედეგები შეჯამებულია მონოგრაფიაში „ქართული სამეცნიერო ტერმინოლოგია და მისი შედგენის ძირითადი პრინციპები“ (1986). განსაკუთრებულია მისი დამსახურება ქართული ენის ინგილოური დიალექტის შესწავლის საქმეში, რისი ღირსეული დაგვრიგვინებაც მისი „ქართული ენის ინგილოური ლექსიკონი“ (1988) იყო. მასვე ეკუთვნის ორიგინალური სახელმძღვანელო „ქართული ენის თვითმსაწავლებელი“. სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ქართული სამეცნიერო ტერმინოლოგია და მისი შედგენის ძირითადი პრინციპები“, დაიცვა 1988 წელს. არნოლდ ჩიქობავას სახელობის პრემია (პირველი ლაურეატი) გიორგი ნიკოლაძის სახელობის პრემია გეოფიზიკის ტერმინოლოგია = Геофизичксеая терминология: რუსულ-ქართული და ქართულ-რუსული, თბ., მეცნიერება, 1988, გვ. 279 ქართული ენის ინგილოური კილოს ლექსიკონი, თბ., განათლება, 1988, გვ. 630 ქართული სამეცნიერო ტერმინოლოგია და მისი შედგენის ძირითადი პრინციპები, თბ., მეცნიერება, 1986, გვ. 182 მართვის ავტომატიზებული სისტემების ტერმინოლოგია, თბ., მეცნიერება, 1977, გვ. 90 გეოგრაფიის ტერმინოლოგია = Географическая терминология: რუსულ-ქართული და ქართულ-რუსული, თბ., მეცნიერება, 1967, გვ. 206 ქართული ენა: ენციკლოპედია, თბ. 2008, გვ. 529-530 როგნედა ღამბაშიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი როგნედა ღამბაშიძე დაარქივებული 2022-04-09 საიტზე Wayback Machine.
ენრიკო

ენრიკო (იტალ. Enrico) არის იტალიური მამრობითი საკუთარი სახელი და გვარი. ენრიკო იტალიური ფორმაა გერმანული მამრობითი საკუთარი სახელის — ჰაინრიხი (Heinrich). მისი მოკლე ფორმაა რიკო (Rico). გერმანული: Enriko ესპანური: ენრიკე (Enrique [en'rike]) ინგლისური: ჰენრი (Henry ['hɛnri]) ნიდერლანდური: ჰენდრიკი (Hendrik ['hendrik]) პოლონური: ჰენრიკი (Henryk ['henrik]) ფრანგული: ანრი (Henri [ã'ri]) შვედური/ნორვეგიული/დანიური: ჰენრიკი (Henrik ['henrik]) ჩეხური: იინდრჟიხი (Jindřich ['jindrʒix]) ენრიკო კარუზო (Enrico Caruso) ენრიკო ფერმი (Enrico Fermi) რობერტ ენრიკო (Robert Enrico) Duden (2004): Lexikon der Vornamen, Dudenverlag, Mannheim (დუდენი (2004): საკუთარ სახელთა ლექსიკონი, დუდენფერლაგი, მანჰაიმი)
ნათელა წიკლაშვილი

ნათელა წიკლაშვილი (დ. 17 ოქტომბერი, 1962, წნორი, სიღნაღის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი ეკონომისტი, თანამდებობის პირი. ეკონომიკის მეცნიერებათა კანდიდატი, დოცენტი, პროფესორი. 1985 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი, 1989 წელს კი ასპირანტურა. იყო სახალხო მეურნეობის ეკონომიკის, დაგეგმვისა და მართვის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის აჭარის ეკონომიკური და სოციალური პრობლემების კვლევის განყოფილების მეცნიერ თანამშრომელი 1989-1992 წლებში. ბათუმის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკური თეორიის კათედრის მასწავლებელი 1992-2000 წლებში. ეკონომიკური თეორიის კათედრის გამგე 2000-2005 წლებში. 2004 წლიდან იყო ეკონომიკის ფაკულტეტის დოცენტი. 2004-2005 წლებში კი ეკონომიკის ფაკულტეტის დეკანი. იყო აჭარის ა/რ ფინანსთა და ეკონომიკის მინისტრის პირველი მოადგილე 2005-2006 წლებში, 2006-2008 წლებში კი ამავე დაწესებულების მინისტრი. 2006-2013 წლებში იყო ასოცირებული პროფესორი. 2011 წლიდან რექტორის მოადგილე სამეცნიერო დარგში. არის 15 სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი, მის სამეცნიერო ინტერესების სფეროს წარმოადგენს: მიკრო და მაკრო ეკონომიკა, ეკონომიკური პოლიტიკა, პერსონალის მართვა. ეკონომიკური დოქტრინები: სახელმძღვანელო, ბათუმი, 2018, გვ. 590 ISBN 9789941462627 შრომის ბაზრის განვითარების პრობლემები საქართველოში, ბათუმი, 2009, გვ. 64 ISBN 978-9941-0-1548-9 ვინ ვინ არის საქართველოში: ქართული ბიოგრაფიული ცნობარი, თბ., 2006, გვ. 553 ნათელა წიკლაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ჟიტომირზე თავდასხმები (2022)

ჟიტომირზე თავდასხმები — სამხედრო თავდასხმები ჟიტომირის სამოქალაქო აეროპორტზე, რომელიც 2022 წლის 27 თებერვალს უკრაინაში რუსეთის შეჭრის დროს განხორციელდა, რასაც მარტში უკვე თავად ქალაქზე თავდასხმებიც მოჰყვა. აეროპორტი უკრაინის დედაქალაქ კიევიდან 150 კილომეტრში, ჟიტომირის ოლქის ქალაქ ჟიტომირთან ახლოს მდებარეობს. გავრცელდა ინფორმაცია, რომ რუსეთის შეიარაღებულმა ძალებმა 9კ720 „ისკანდერის“ სარაკეტო სისტემები გამოიყენეს, რომლებიც ბელარუსში იყო განლაგებული. 1 მარტს, გვიან საღამოს, რუსეთის ჯარებმა ქალაქის საცხოვრებელ ნაწილს დაარტყეს. დაზიანდა შუხევიჩის ქუჩის 10-მდე საცხოვრებელი კორპუსი და ქალაქის საავადმყოფო. ჩამოაგდეს რამდენიმე ბომბი. შედეგად, სულ მცირე, ორი უკრაინელი მშვიდობიანი მოქალაქე დაიღუპა, სამი კი დაშავდა. 2 მარტს ჭურვები მოხვდა რეგიონულ პერინატალურ ცენტრსა და ზოგიერთ კერძო სახლს. 4 მარტს რაკეტები მოხვდა ჟიტომირის 25-ე სკოლას, გაანადგურა მისი ნახევარი. საღამოს „ოზერნესა და ჟიტომირის ჯავშანსატანკო ქარხანას“ გაუხსნეს ცეცხლი; დაშავდა ორი ადამიანი. 8 მარტს საჰაერო თავდასხმის დროს დაარტყეს საერთო საცხოვრებელს, დაზიანდა „იზოვატის ქარხანა“. 9 მარტს ცეცხლი გახსნეს ქალაქის შემოგარენში, ოზერნეს რაიონში. ↑ „Airport in central Ukraine reportedly targeted by missile fired from Belarus“. The Times of Israel (ინგლისური). ციტირების თარიღი: 2022-04-09. ↑ The Kyiv Independent [KyivIndependent]. (28 თებერვალი, 2022) ⚡️Russia used Iskander missile systems to attack Zhytomyr Airport. en. ციტირების თარიღი: 28 თებერვალი, 2022 ↑ „Російські окупанти вдарили бомбами по Житомиру. Горять житлові будинки“. РБК-Украина (რუსული). ციტირების თარიღი: 2022-03-10. ↑ „Окупанти обстріляли Обласний перинатальний центр в Житомирі“. РБК-Украина (რუსული). ციტირების თარიღი: 2022-03-10. ↑ „РОСІЙСЬКІ ОРКИ ЗАВДАЛИ ПОТУЖНОГО УДАРУ ПО ШКОЛІ ЖИТОМИРА“. 5.ua (უკრაინული). ციტირების თარიღი: 10 მარტი, 2022. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ „Житомирський бронетанковий завод потрапив під російський авіаудар: двоє поранених, - голова ОВА Бунечко. ВIДЕО“. Цензор.НЕТ (უკრაინული). ციტირების თარიღი: 2022-03-10. ↑ „Ворог наніс авіаудар по Житомиру та Київській області. Повністю зруйновано гуртожиток“. РБК-Украина (რუსული). ციტირების თარიღი: 2022-03-10. ↑ „Війська РФ скидають авіабомби на Житомир. ВIДЕО“. Цензор.НЕТ (უკრაინული). ციტირების თარიღი: 2022-03-10.
ირაკლი თოფაძე

ირაკლი თოფაძე (დ. 1 მაისი, 1905, ყაზბეგი — გ. 1990) — ქართველი ინჟინერი. 1932 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პოლიტექნიკური ფაკულტეტი ინჟინერ-მშენებლის კვალიფიკაციით. 1928 წლიდან მუშაობდა საქართველოს განათლების სამინისტროს ტექნიკურ განყოფილებაში ტექნიკოსად. 1928-1930 წლებში ხევსურეთის სოფლებში — ბარისახოში, ხახმატსა და შატილში — სკოლებისა და საავადმყოფოს (ბარისახოში) მშენებლობაზე. 1930-1932 წლებში სამშენებლო ტრესტ „ახალმშენში“ სამუშაოთა მწარმოებლად. 1932-1933 წლებში გაერთიანება „საქჩაის“ სამშენებლო ტრესტებში ინჟინერ-ინსპექტორად. 1933-1934 წლებში მინერალური წყლის „ყაზბეგის“ ჩამოსასხმელი ქარხნის მშენებლობაზე სამუშაოთა მწარმოებლად. 1935-1937 წლებში მუშაობდა თბილისში ავჭალის ფოლად-თუჯის სხმულების ქარხანა „ცენტროლიტის“ მშენებლობაზე მთავარ ინჟინრად. 1938-1941 წლებში ტურისტულ სამმართველოში — მთავარ ინჟინრად. საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროში — თავდაცვის ობიექტების სამშენებლო უბნის უფროსად. 1945-1946 წლებში იყო სამშენებლო ტრესტ „საქშახტმშენის“ საწარმოო განყოფილების უფროსი. 1945-1950 წლებში „ჩითახევჰესის“ მშენებლობის მთავარი ინჟინრის მოადგილე და საწარმოო განყოფილების უფროსი. 1950-1954 წლებში ტყიბულის მაღაროთა სამმართველოს გამამდიდრებელი ფაბრიკის მშენებლობის მთავარი ინჟინერი და მშენებლობის უფროსი. 1954-1955 წლებში „შაორჰესის“ მშენებლობის მთავარი ინჟინერი. 1955-1957 წლებში „საქმთავარენერგოს“ უფროსის მოადგილე. 1957-1960 წლებში საბჭოთა კავშირის ქვანახშირის მრეწველობის, ტრესტ საქნავთობისა და სამთამადნო ობიექტების სამშენებლო სამმართველოს უფროსი. 1960-1963 წლებში საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს N3 სამშენებლო ტრესტ „თბილმრეწვმშენის“ მთავარი ინჟინერი. 1963-1972 წლებში ხელმძღვანელობდა საქართველოს სსრ კომუნალური მეურნეობის სამინისტროს სამშენებლო ტრესტ „საქკომუნრემმშეს“, იყო სამინისტროს კოლეგიის წევრი. 1972-1974 წლებში მუშაობდა იმავე სამინისტროს საპროექტო ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილედ. 1974-1976 წლებში კომუნალური მეურნეობებისა და ქალაქების კეთილმოწყობის სამმართლოს უფროსად. 1977 წლიდან სსრ კავშირის ტექნოლოგიურ ინსტიტუტ „ორგწყალმშენის“ თბილისის განყოფილებაში მთავარ სპეციალისტად. საპატიო ნიშნის მედალი საპატიო ნიშნის ორდენი საქართველოს დამსახურებული ინჟინერი საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია, თბ., 2017, გვ. 248 ირაკლი თოფაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი