laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ჟულებინო (მოსკოვის მეტრო)

ჟულებინო (რუს. Жулебино) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ტაგანსკო-კრასნოპრესნენსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2013 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
კოტელნიკი (მოსკოვის მეტრო)

კოტელნიკი (რუს. Котельники) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ტაგანსკო-კრასნოპრესნენსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2015 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
მონაკოს დემოგრაფია

სტატია მოიცავს მონაკოს ისეთ დემოგრაფიულ მონაცემებს როგორიცაა: მოსახლეობა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე, ეთნიკური შემადგენლობა, განათლების და ჯანმრთელობის დონე, ეკონომიკური და რელიგიური სტატუსი. 1995 წელს მონაკოს მოსახლეობა შეადგენდა 30,744 ადამიანს 0.59%-იანი ზრდის მაჩვენებლით. 2014 წლის მოხედვვით მოსახლეობა შეადგენს 37,800 ადამიანს ხოლო ზრდა არის 2,5%. მონაკოს ოფიციალური ენა არის ფრანგული. გავრცელებულია აგრეთვე: ინგლისური, იტალიური, მონეგასკური. წიგნიერების დონე შეადგენს 99%-ს. კათოლიციზმი წარმოადგენს ოფიციალურ რელიგიას, თუმცა აღმსარებლობის თავისუფლება კონსტიტუციითაა დაცული. ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტოს მონაცემების მიხედვით: ასაკობრივი სტრუქტურა: 0-14 წლის: 12.3% (კაცი 1,930/ ქალი 1,841) 15-64 კლის: 60.8% (კაცი 9,317/ ქალი 9,249) 65 წლის და მეტის: 26.9% (კაცი 3,640/ ქალი 4,562) (2012 წლის მიხედვით) შობადობა: 6.85 შობადობა/1,000 მოსახლეზე (2012 წლის მიხედვით) სიკვდილიანობა: 8.52 სიკვდილიანობა/1,000 მოსახლეზე (2007 წლის მიხედვით) მიგრაცია: 1.02 მიგრანტი/1,000 მოსახლეზე (2007 წლის მიხედვით) სქესთა თანაფარდობა: დაბადებული: 1.04 კაცი/ქალი 15 წლამდე: 1.05 კაცი/ქალი 15-64 წლის: 1 კაცი/ქალი 65 წლის და ზევით: 0.81 კაცი/ქალი მთლიანი მოსახლეობა: 0.95 კაცი/ქალი (2012 წლის მიხედვით) ახალშობილთა სიკვდილიანობა: 1.8 სიკვდილი/1,000 ცოცხლად შობილზე (2012 წლის მიხედვით) სიცოცხლის ხანგრძლივობა: მთლიანი მოსახლეობა: 89.68 წელი (2012 წლის მიხედვით) კაცი: 85.74 წელი (2012 წლის მიხედვით) ქალი: 93.77 წელი (2012 წლის მიხედვით) ეთნიკური ჯგუფები: ფრანგი 47%, მონაკოელი 16%, იტალიელი 16%, სხვა 21% რელიგია: კათოლიკე 90%, სხვა 10% ენა: ფრანგული (ოფიციალური), ინგლისური, იტალიური, მონეგასკური ↑ CIA The World Factbook, Monaco დაარქივებული 2020-05-01 საიტზე Wayback Machine. . Retrieved on 1 September 2012. ↑ CIA The World Factbook, Monaco დაარქივებული 2020-05-01 საიტზე Wayback Machine. . Retrieved on 1 September 2012. ↑ CIA The World Factbook, Monaco დაარქივებული 2020-05-01 საიტზე Wayback Machine. . Retrieved on 1 September 2012.
Felicior Augusto, melior Traiano

„Felicior Augusto, melior Traiano“ ან „Sis felicior Augusto, melior Traiano“ (ლათ. „იყავ ავგუსტუსზე ბედნიერი [და] ტრაიანეზე უკეთესი“) — ფორმულა, რომელსაც რომის გვიანდელი იმპერატორების ინაუგურაციისას წარმოთქვამდნენ სენატში. ფრაზა ეხება იმპერიის კეთილდღეობას ავგუსტუსისა და ტრაიანეს მმართველობის პერიოდებში. გარკვეულწილად, იგი ახმიანებს ტრაიანეს ტიტულს (ოპტიმუსი — საუკეთესო) და გამოხატავს სენატის მოგონებას ტრაიანეზე, როგორც საიმპერიო თავმდაბლობის მაგალითზე. ფრაზას, სულ მცირე, IV საუკუნემდე მაინც იყენებდნენ, როდესაც რომის იმპერია მკვეთრად შეიცვალა იმისგან, რასაც იგი ტრაიანეს მმართველობისას წარმოადგენდა. ↑ Eutropius, Breviarium, 8.5.3 ↑ 2.0 2.1 Chenault, Robert R. (2008). Rome Without Emperors: The Revival of a Senatorial City in the Fourth Century CE. ProQuest, გვ. 108.  ↑ Trajan. UNRV History. ციტირების თარიღი: 28 November 2012.
ალექსანდრუ იოან კუზა

ალექსანდრუ იოან კუზა (რუმ. Alexandru Ioan Cuza; დ. 8 (20) მარტი, 1820, ბირლადი — გ. 3 (15) მაისი, 1873, ჰაიდელბერგი, გერმანია) — ვლახეთისა და მოლდოვის გაერთიანებული სამთავროს პირველი მთავარი. წარმოშობით არის ბირლადის ბოიართა ოჯახიდან. განათლება მიიღო პარიში, ასევე ბოლონიის და პავიის უნივერსიტეტებში. 1848 წელს მონაწილეობდა მოლდოვის განმათავისუფლებელ მოძრაობაში. იოან კუზა აირჩიეს საკანონმდებლო კრებაში. ამავდროულად იყო მოლდოვის სამხედრო მინისტრი. 1859 წლის 20 იანვარს აირჩიეს მოლდოვის მთავრად, ხოლო ამავე წლის 5 თებერვალს ვლახეთის თავადად. მიხაილ კოგელნიჩანუსთან ერთად გაატარა მთელი რიგი ბურჟუაზიული რეფორმები: აგრარული, სამხედრო, სასამართლო, ადმინისტრაციული, განათლების და სხვა. სულთნისგან აღიარება მხოლოდ 1861 წელს მიიღო და 24 დეკემბერს აღიარეს გაერთიანებული რუმინეთის მთავრად. თანამდებობაზე აირჩიეს ორჯერ. ეწეოდა აქტიურ საგარეო პოლიტიკას. გაათავისუფლა გლეხები, რამაც მის წინააღმდეგ ძლიერი ოპოზიციური დაჯგუფებები ჩამოაყალიბა. 1866 წელს სამხედრო შეთქმულების შედეგად („ამაზრზენი კოალიცია“) კუზა ტახტიდან ჩამოაგდეს. გარდაიცვალა 1873 წელს ჰაიდელბერგში. დაკრძალეს თავის რეზიდენციაში რუჯინოასაში, ხოლო მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ გადაასვენეს იასიში. Cuza, Alexandru Ioan (1820-1870) დაარქივებული 2007-02-11 საიტზე Wayback Machine. , by Gerald J. Bobango and Paul E. Michelson, at the Encyclopedia of 1848 Revolutions. ↑ Stoica, Vasile (1919). The Roumanian Question: The Roumanians and their Lands. Pittsburgh: Pittsburgh Printing Company, გვ. 69-70.
ფატმა სულთანი (აჰმედ I-ის ქალიშვილი)

ფატმა სულთანი (1605/1606-1667) — ოსმალეთის მმართველის აჰმედ I-სა (1603-1617) და ქიოსემ სულთნის ქალიშვილი, მურად IV-ისა (1623-1640) და იბრაჰიმ I-ის (1640-1648) და. სულთან მეჰმედ IV-ს მამიდა (1648-1687). უმეტესწილად ცნობილია მრავალი პოლიტიკური ქორწინების გამო. მისი დაბადების წლად სახელდება 1605 ან 1606 წელი. ოსამლეთის მმართველების ქალიშვილები ჩვეულებრივ ქორწინდებოდნენ გავლენიან ოსმალო პირებზე. უმეტესად ეს იდეა მათ დედებს ან ბებიებს ეკუთვნოდათ და ქორწინებების უმეტესობა პოლიტიკური ხასიათის იყო. მათ ქორწინების პრივილეგია ჰქონდათ, რომელიც სხვა მუსლიმ ქალებს ეკრძალებოდათ: განქორწინება მათ ნებაზე ხდებოდა, კაცს არ ჰქონდა უფლება სულთნის მეუღლეობაზე უარი ეთქვა, მათი განქორწინება ხდებოდა მაშინ თუ იმპერიის მმართველი დართავდა ნებას.  ფატმა სულთანი და მისი და, აიშე სულთანი, ამის უკიდურესი მაგალითები არიან: ისინი სულ მცირე 6-7-ჯერ იყვნენ დაქორწინებულები და მათი უკანასკნელი ქორწინება მოხდა 61 და 50 წლის ასაკში. გავრცელებული ინფორმაციით, იგი 1624 წელს დაქორწინდა ჩათალჯალ ჯასან ფაშაზე (გარდ.1631წ.). იგი პირველ მეუღლეს 1626 წელს გაშორდა. მეორედ 1628 წელს ქარა მუსტაფა ფაშაზე დაქორწინდა (გარდ.1628წ.) მუსტაფა ფაშა დასაჯა ფატმას 16 წლის ძმამ -მურად IV-მ „ღვთის კანონწინააღმდეგ მოქმედებისთვის“ მისი მრავალი ქორწინებიდან აღსანიშნავია მელექ აჰმედ ფაშაზე ქორწინება, რომელმაც 1644 წელს ფატმა სულთნის ძმის შვილიშვილზე იქორწინა 1665 წელს იგი დაქორწინდა ქანბურ მუსტაფა ფაშაზე, 1667 წელს ფატმა სულთანი უკანასკნელად დაქორწინდა ქიოზბექჩი იუსუფ ფაშაზე. 2015 წლის ტელესერიალ „დიდებულ საუკუნე : ქიოსემ სულთანში“, პატარა ფატმას განასახიერებს თურქი მსახიობი ბალიმ გაიებაირაქი. ↑ (1789) Accounts and Extracts of the Manuscripts in the Library of the King of France. R. Faulder, გვ. 51. „The sultan Morad put him to death in the year 1037 [AH], for some action which was contrary to the law of God.“  ↑ (1789) Accounts and Extracts of the Manuscripts in the Library of the King of France. R. Faulder, გვ. 46.  ↑ Evliya Çelebi (1 January 1991). The Intimate Life of an Ottoman Statesman, Melek Ahmed Pasha (1588-1662): As Portrayed in Evliya Celebi's Book of Travels (Seyahat-name). SUNY Press, გვ. 265. ISBN 978-0-7914-0640-3.
ბალტიის გზა

ბალტიის გზა (ესტ. Balti kett, ლატვ. Baltijas ceļš, ლიეტ. Baltijos kelias) — მშვიდობიანი აქცია სსრკ-ის ბალტიისპირეთის რესპუბლიკებში. გაიმართა 1989 წლის 23 აგვისტოს. ლიეტუვის, ლატვიისა და ესტონეთის მოსახლეობამ შექმნა 600 კმ-ის სიგრძის ცოცხალი ჯაჭვი (მონაწილეობდა 2 მლნ.-მდე ადამიანი, რომელიც იმ პერიოდის ბალტიისპირეთის მოსახლეობის 25 % შეადგენდა), რის შედეგადაც პრაქტიკულად ერთმანეთს დაუკავშირდა რესპუბლიკების დედაქალაქები რიგა, ვილნიუსი და ტალინი. აქცია გაიმართა მოლოტოვ-რიბენტროპის პაქტის 50-ე წლისთავზე და მისი მიზანი იყო მსოფლიო საზოგადოების ყურადღება მიეპყროთ ისტორიული მოვლენისადმი, რომელმაც შეცვალა ბალტიის ქვეყნების ბედი. პაქტის საიდუმლო მუხლების მიხედვით სსრკ-მ და გერმანიამ გაინაწილეს გავლენის სფეროები ევროპაში: ლატვია, ესტონეთი, ფინეთი, აღმოსავლეთი პოლონეთი და ბესარაბია მოექცა სსრკ-ის, ხოლო ლიეტუვა და დასავლეთი პოლონეთი — გერმანიის გავლენის სფეროში. აქციამ კარგად წამოაჩინა დამოუკიდებლობისთვის მებრძოლი ძალებისადმი მოსახლეობის მზარდი ნდობა. აქციის ორგანიზატორები იყვნენ: ესტონეთის სახალხო ფრონტი, ლატვის სახალხო ფრონტი და საიუდისი ლიეტუვაში. „ბალტიის გზამ“ დაანახა მსოფლიო საზოგადოებას ბალტიისპირელი ხალხის სსრკ-დან გასვლის მისწრაფება. საბჭოთა კავშირის ხელისუფლებას არ გადაუდგამს არანაირი რეალური ნაბიჯი რესპუბლიკებს შორის ურთიერთობის განმტკიცებისათვის. დემონსტრაციიდან 6 თვის შემდეგ ლიეტუვამ პირვლმა გამოაცხადა სსრკ-დან გასვლის შესახებ. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბალტიის გზა Full-text of joint Baltic declaration to the world Footage of the Baltic Way დაარქივებული 2011-07-22 საიტზე Wayback Machine. with soundtrack of the trilingual Baltic independence song Baltics are Waking Up Footage of the Baltic Way with soundtrack of the Lithuanian independence song Pabudome ir kelkimės Documentary Baltijos kelias by the Lithuanian Television Photo album დაარქივებული 2005-11-08 საიტზე Wayback Machine. , a virtual gallery hosted by the Government of Lithuania Stamps of the Baltic States Mail Offices, commemorating the Baltic Way დაარქივებული 2005-08-24 საიტზე Wayback Machine.
მასტერსი 2016 (სნუკერი)

მასტერსი 2016 (ინგლ. Masters 2016, აგრეთვე ცნობილია, როგორც Dafabet Masters 2016 — სპონსორის სახელწოდების მიხედვით) — სნუკერის პროფესიონალური არასარეიტინგო ტურნირი. ტარდებოდა 2016 წლის 10 იანვრიდან 17 იანვრამდე ალექსანდრა-პალასში, ლონდონში. ტურნირის გამარჯვებული გახდა რონი ო'სალივანი, რომელმაც ფინალში დაამარცხა ბარი ჰოკინსი ანგარიშით 10:1. საერთო საპრიზო გონდი: GB£ 600 000 გამარჯვებული: £ 200 000 ტურნირის შედეგები snooker.org-ზე[მკვდარი ბმული] (ინგლისური) ↑ Dafabet Masters Draw And Format. worldsnooker.com. World Professional Billiards and Snooker Association (7 December 2014). ციტირების თარიღი: 7 December 2014. ↑ Masters Provisional Format of Play (PDF). worldsnooker.com. World Professional Billiards and Snooker Association. ციტირების თარიღი: 8 December 2014. ↑ Dafabet Masters (2015). Snooker.org. ციტირების თარიღი: 8 December 2014.
მეორე ტრიუმვირატი

მეორე ტრიუმვირატი — სამი კაცისაგან შემდგარი კოლეგია ძველ რომში, რომელიც შეიქმნა ძვ. წ. 43 წელს, იულიუს კეისრის მკვლელობის შემდეგ. მასში შედიოდნენ ოქტავიანე (შემდეგში ავგუსტუსი), მარკუს ანტონიუსი და მარკუს ემილიუს ლეპიდუსი. ეს კავშირი მიმართული იყო კეისრის მკვლელთა (მარკუს იუნიუს ბრუტუსი, გაიუს კასიუს ლონგინუსი და სხვ.), რესპუბლიკელთა და სენატის წინააღმდეგ. არაოფიციალური პირველი ტრიუმვირატისაგან განსხვავებით, რომელშიც კეისარი, პომპეუსი და კრასუსი შედიოდნენ, მეორე ტრიუმვირატი ოფიციალური, სამართლებრივად დაარსებული ინსტიტუტი იყო, რომელიც კომიციებმა საგანგებო კანონით დაამტკიცეს (Lex Titia). მეორე ტრიუმვირატმა მიიღო საგანგებო რწმუნებები „სახელმწიფო საქმეთა მოსაწესრიგებლად“. მისმა წევრებმა სასტიკი ტერორი გააჩაღეს (გამოაქვეყნეს პროსკრიფციები) და განუკითხავად მოსპეს მრავალი პოლიტიკური მოწინააღმდეგე (ამ დროს დაიღუპა ციცერონი). კეისრის მკვლელებსა და რესპუბლიკელებთან დაპირისპირებამ პიკს ფილიპის ბრძოლაში მიაღწია. ოქტავიანემ და ანტონიუსმა დაამარცხეს ბრუტუსი და კასიუსი, რის შემდეგაც მათ თავი მოიკლეს. ფილიპის ბრძოლის შემდეგ, მეორე ტრიუმვირატის წევრებს შორის ახალი ტერიტორიული გადანაწილება მოხდა. გალია, ესპანეთის პროვინციები და იტალია ოქტავიანეს გადაეცა. ანტონიუსი აღმოსავლეთში, ეგვიპტეში, მოგზაურობდა, სადაც მან მოკავშირე შეიძინა დედოფალ კლეოპატრა VII-ის სახით. მის მიერ გამოუვალ მდგომარეობაში ჩაყენებულ ლეპიდუსს აფრიკის პროვინციაღა დარჩა, როდესაც ანტონიუსმა ესპანეთი მის ნაცვლად ოქტავიანეს დაუთმო. მეორე ტრიუმვირატი, ფაქტობრივად, ძვ. წ. 36 წელს დაიშალა ტრიუმვირთა მწვავე უთანხმოების გამო, თუმცა ფორმალურად, ძვ. წ. 31 წლამდე იარსება. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 54. ↑ 1.0 1.1 1.2 ქსე, ტ. 10, გვ. 54 ↑ Eck (2003), 15. ↑ Scullard (1982), 163. ↑ ქსე, ტ. 5, გვ. 425 ↑ Eck (2003), 18.
Nintendo Life

Nintendo Life — საიტი რომელიც ძირითადად ორიენტირებული არის Nintendo-ს პროდუქტებზე, ასევე მოიცავს ვიდეო თამაშებსა და გადმოტვირთვად პროგრამულ უზრუნველყოფას. საიტი აქვეყნებს სიახლეებსა და მიმოიხილვებს Wii, Nintendo DSi, WiiWare, DSiWare-სა და Virtual Console-ის (რეტროგეიმინგი) თამაშების შესახებ. მას აგრეთვე გააჩნია პოდკასტი. Nintendo Life დაარსდა გაერთიანებულ სამეფოში 2006 წელს. შემუშავებული იქნა Cuttlefish Multimedia Ltd-ის მიერ. 2009 წელს Nintendo Life-მა შეიძინა საიტები WiiWare World და Virtual Console Rewievs. ოფიციალური საიტი ↑ Nintendolife.com Site Overview. Alexa Internet. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-05. ციტირების თარიღი: 2015-09-27. ↑ Cullen, Johnny. (2011-09-09) Eurogamer partners with Nintendo Life in ad deal. VG247. ციტირების თარიღი: 2015-09-17. ↑ Pearson, Dan. (2011-09-09) Eurogamer partners with Nintendo Life in ad deal. GamesIndustry.biz. ციტირების თარიღი: 2015-09-17. ↑ Nintendo Life. Cuttlefish.com. ↑ About Nintendo Life. Nintendolife.com.
გიორგი პაპუაშვილი (გმირი)

გიორგი იასონის ძე პაპუაშვილი (დ. 20 ივნისი, 1918, დუმაცხოვი, ხაშურის მუნიციპალიტეტი — გ. 5 დეკემბერი, 1944) — ლეიტენანტი, მეორე მსოფლიო ომის მონაწილე, საბჭოთა კავშირის გმირი (1945). გიორგი იასონის ძე პაპუაშვილი დაიბადა 1918 წლის 20 ივნისს, ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ დუმაცხოვში. დაამთავრა ხუთი კლასი. 1938-1940 წლებში გაიარა სამხედრო სავალდებულო სამსახური. 1941 წლიდან მონაწილეობს მეორე სამამულო ომში. 1943 წლიდან უმცროსი ლეიტენანტია. 1944 წლიდან ლეიტენანტი. ამავე წელს მიენიჭა მედალი „მამაცობისთვის“. 1945 წლის 24 მარტს გერმანიის წინააღმდეგ მამაცური ბრძოლისთვის დაჯილდოვდა საბჭოთა კავშირის გმირის წოდებით, დაჯილდოვდა ლენინის ორდენით, „წითელი ვარსკვლავის“ ორდენით (11 მაისი, 1945). საბჭოთა კავშირის გმირები საქართველოდან დიდ სამამულო ომში ინფორმაცია გიორგი პაპუაშვილის შესახებ www.obd-memorial.ru-ზე[მკვდარი ბმული]
BMW X6

BMW X6 — ავტომობილი შემუშავებული გერმანული ბრენდის BMW-ს მიერ. პირველად აღნიშნული მოდელის კონცეპტი 2007 წელს ფრანკფურტის ავტოსალონში წარადგინეს, ხოლო 2008 წელს იგი ოფიციალურად გამოვიდა. X ხაზის მეექვსე სერია არის აღწურვილი 3.0 ლიტრის ტურბო დიზელისა და იმავე მოცულობის ტურბო ბენზინის ძრავებით. ასევე არსებობს ამ მოდელის M ვერსიაც რომელიც 4.4 ლიტრი 8 ცილინდრიანი ძრავითაა აღჭურვილი. BMW X6 M (E71) არის BMW X6 (E71)-ის გაძლიერებული ვერსია, რომელსაც უფრო ძლიერი ტექნიკური მახასიათებლები გააჩნია წინა მოდელებთან შედარებით. ამ ავტომობილში არის 4.4 ლიტრი მოცულობის V8 ცილინდრიანი ძრავი, რომელიც 547 ცხ/ძ-ს გამოიმუშავებს. ავტომობილს 100 კმ/სთ სიჩქარის განვითარება 4.7 წმ-ში შეუძლია. მცირე პაუზის შემდეგ გამოვიდა X6-ის მეორე თაობა F86 რომლის ტექნიკური მახასიათებლები და დიზაინი წინამორბედისაგან არც თუ დიდად განსხვავებულია.BMW X6 M (F86) აღჭურვილი არის 4.4 ლიტრ მოცულობის V8 ძრავით რომლის სიმძლავრე 567 ცხ/ძ-მდეა გაზრდილი. BMW-ს X სერიის და SUV ტიპის ავტომობილებში ყველაზე სწრაფი ავტომობილია BMW X6 TYPHOON RS ULTIMATE, რომელიც BMW-ს ოფიციალური პარტნიორის, ცნობილი ტიუნინგ-ატელიეს, G-Power-ის მონაწილეობითაა შექმნილი და აღჭურვილია 5.5 ლიტრი მოცულობის 10 ცილინდრიანი ძრავით. იგი 900 ცხ/ძ-სა და 870 ნმ-ს გამოიმუშავებს 6,800 ბრუნზე. ამ მოდელს შეუძლია 100 კმ/სთ სულ რაღაც 4.2 წამში განავითაროს და მაქსიმალური სიჩქარე 330 კმ/სთ-ია. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: BMW X6 BMW-ს ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2016-05-16 საიტზე Wayback Machine. 2008 BMW X6: First Test Drive დაარქივებული 2008-04-30 საიტზე Wayback Machine.
მიხეილ წინამძღვრიშვილი

მიხეილ დოროთეს ძე წინამძღვრიშვილი (დ. 10 მაისი, 1882, სურამი, ხაშურის მუნიციპალიტეტი — გ. 28 დეკემბერი, 1956, თბილისი) — ქართველი თერაპევტი, კარდიოლოგი, პროფესორი, მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე, საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი, თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ჰოსპიტალური თერაპიის კათედრის გამგე, თერაპიული სკოლის ერთ-ერთი ფუძემდებელი საქართველოში, საქართველოს სსრ ჯანმრთელობის დაცვის სამინისტროს კარდიოლოგიის ინსტიტუტის ორგანიზატორი. მიხეილ დოროთეს ძე წინამძღვრიშვილი დაიბადა ხაშურის მუნიციპალიტეტში, დაბა სურამში. 1910 წელს დაამთავრა ხარკოვის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტი. გამოჩენილი თერაპევტი-კარდიოლოგი. მედიცინის დოქტორი, სადისერტაციო შრომა - „მასალები ქონდროიტინ-გოგირდმჟავას ქიმიისა და შარდში აღმოჩენის შესახებ მუცლის ტიფის დროს" (1921). პროფესორი, მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე, საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი, თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ჰოსპიტალური თერაპიის კათედრის გამგე, თერაპიული სკოლის ერთ-ერთი ფუძემდებელი საქართველოში, საქართველოს სსრ ჯანმრთელობის დაცვის სამინისტროს კარდიოლოგიის ინსტიტუტის ორგანიზატორი, მისი პირველი დირექტორი, პირველი ქართული სახელმძღვანელოს ავტორი შინაგან სნეულებათა დიაგნოსტიკაში. მნიშვნელოვანია მისი შრომები გულ-სისხლძარღვთა ავადმყოფობათა შესახებ. მიხეილ წინამძღვრიშვილი დაჯილდოებულა შრომის წითელი დროშის ორდენით, მედლით 1941-1945 წლების დიდ სამამულო ომში მამაცური შრომისათვის და სამკერდე ნიშნით „ჯანმრთელობის დაცვის წარჩინებული“. მიხეილ წინამძღვრიშვილი — საქართველოს სსრ II-IV მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუატატი. სამკერდე ნიშნით "ჯანმრთელობის დაცვის წარჩინებული" მედლით 1941-1945 წლების დიდ სამამულო ომში მამაცური შრომისათვის შრომის წითელი დროშის ორდენი საქართველოს ექიმები მიხეილ წინამძღვრიშვილის ბიოგრაფია (III მოწვევა)
მიშელ ტემერი

მიშელ ტემერი (პორტ. Miguel Elias Temer Lulia; დ. 23 სექტემბერი, 1940, სან-პაულუს შტატი, ბრაზილია) — ბრაზილიელი სახელმწიფო მოღვაწე და პოლიტიკოსი, იურისტი, ბრაზილიის ვიცე-პრეზიდენტი 2016 წლის 12 მაისამდე, როდესაც ბრაზილიის სენატმა პრეზიდენტი დილმა რუსეფი იმპიჩმენტის წესით თანამდებობიდან გადააყენა. პროცესის დასრულებამდე, პრეზიდენტის მოვალეობის შესრულება ტემერს დაევალა. 2016 წლის 31 აგვისტოს 61 ხმით 20-ის წინააღმდეგ სენატმა მხარი დაუჭირა დილმა რუსეფის იმპიჩმენტს. ამ გადაწყვეტილებით, 2019 წლამდე ბრაზილიის პრეზიდენტი ტემერი გახდა. მიშელ ტემერი
ფილიპის ბრძოლა

ფილიპის ბრძოლა — კულმინაციური ბრძოლა მეორე ტრიუმვირატის წევრების, მარკუს ანტონიუსისა და ოქტავიანეს ძალებსა და იულიუს კეისრის მკვლელების, მარკუს იუნიუს ბრუტუსისა და გაიუს კასიუს ლონგინუსის ძალებს შორის. გაიმართა ქალაქ ფილიპისთან, მაკედონიაში, ძვ. წ. 42 წლის ოქტომბერში. ბრძოლა შედგება ანტიკურ ქალაქ ფილიპის დასავლეთით მდებარე დაბლობზე გამართული ორი შეტაკებისაგან. პირველი მათგანი ოქტომბრის პირველ კვირაში მოხდა; ბრუტუსი ოქტავიანეს დაუპირისპირდა, ანტონიუსის ჯარი კი კასიუსისას შეებრძოლა. თავდაპირველად, ბრუტუსმა უკან დაახევინა ოქტავიანეს და მისი ლეგიონების ბანაკიც დაიკავა, თუმცა სამხრეთით, ანტონიუსმა კასიუსი დაამარცხა და ამ უკანასკნელმა თავი მოიკლა მას შემდეგ, რაც ცრუ მოხსენება მოისმინა, რომ თითქოს ბრუტუსიც დამარცხდა. ბრუტუსმა კასიუსის გადარჩენილი არმია შეიერთა და ორივე მხარეს ბანაკებში დაბრუნება უბრძანა. ამ ბრძოლაში, არსებითად, ვერც ერთმა მხარემ ვერ შეძლო გამარჯვების მოპოვება, თუმცა მას მაინც შეეწირა კასიუსის სიცოცხლე. მეორე შეტაკება 23 ოქტომბერს მოხდა და ბრუტუსის ძალების განადგურებით დასრულდა. ამ უკანასკნელმაც თავი მოიკლა და ამდენად, ტრიუმვირატმა რომის რესპუბლიკაზე კონტროლი მოიპოვა. აპიანე: რომის სამოქალაქო ომები პლუტარქე: ბრუტუსის ცხოვრება სვეტონიუსი: ავგუსტუსის ცხოვრება ველეიუს პატერკულუსი: რომის ისტორია ავგუსტუსი: Res Gestae ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ფილიპის ბრძოლა Map of the First Battle of Philippi დაარქივებული 2016-03-03 საიტზე Wayback Machine. and Map of the Second Battle of Philippi დაარქივებული 2016-03-03 საიტზე Wayback Machine. at Livius.org
ისარი (კომიქსის გმირი)

ისარი — DC კომიქსების გმირი, მრავალი წლის განმავლობაში კომიქსები ქმნიდნენ სუპერგმირებს ზებუნებრივი ძალით და სუპერსიჩქარით, თუმცა არსებობდნენ ისეთი სუპერგმირებიც რომლებიც სუპერშესაძლებლობების გარეშე ახერხებდნენ საკუთარი ქალაქისა და ქვეყნის დაცვას. სწორედ ასეთ გმირებს მიეკუთვნება ოლივერ ქუინი (ისარი). იგი პირველად კომიქსებში გამოჩნდა 1941 წელს More Fun Comics-ის 73 ნომერში, რომლის შექმნაშიც მონაწილეობა მიიღეს მორტ ვეისინგერიმორტ ვეისინგერმა და ჯორჯ პაპიმ. მისი პირველი გამოჩენისას მას ძალზედ ამგვანებდნენ მის კოლეგას გოთჰემიდან ბეტმენს. მის ამდაგვარ ჩამოყალიბებაში უმნიშვნელოვანესი როლი ითამაშა მისმა წარსულმა. იგი ქარაფშუტა და დროსტარების მოყვარული იყო, ერთ საღამოს იგი დათვრა ერთ-ერთ წვეულებაზე და თავი შეირცხვინა, ამიტომ გადაწყვიტა მოგზაურობა და პირად მცველს აეკიდა, მან უთხრა რომ ეს არ იყო კარგი აზრი, ოლივერმა შეამჩნია რომ მისი პირადი მცველი მას ფულს პარავდა. ამის გამო მან წინააღმდეგობის გაწევა დააპირა და თუმცა მისი მცველი პროფესიონალი ჯარისკაცი აღმოჩნდა, მან ოლივერი ცემა და კატარღიდან ზღვაში გადააგდო. დინებამ იგი კუნძულზე გამორიყა. ქუინი წლების განმავლობაში თავს ხელნაკეთი შვილდ-ისრით ირჩენდა. ერთ დღესაც მან შეამჩნია თვითმფრინავი და ეცადა მათი ყურადღება მიექცია, პასუხად კი ტყვიები დაუშინეს. ოლივერმა მოახერხა, თვითმფირავს ძრავი დაუზიანა და ჩამოაგდო. მან გაარკვია რომ იგი კუნძულზე მარტო არ ყოფილა და მის მაცხოვრებლებს ჩაინა ვაითი აშინებდა. ოლივერმა კუნძულზე არსებული ნარკოკარტელი გაანადგურა და დაიწყო ბრძოლა უსამართლობის წინააღმდეგ. მოსახლეობამ მას მწვანე ისარი შეარქვა. მან მოიმზადა სპეციალური სამოსი და შვილდ-ისარი. მას შემოუერთდნენ როი ჰარპერი (სფიდი) და შავი იადონი. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ისარი“ ვიკისაწყობში. მწვანე ისრის ვიკი Green Arrow at the DC Database Project Green Arrow's secret origin დაარქივებული 2008-08-10 საიტზე Wayback Machine. at DC Comics.com Earth-1 Green Arrow Index Earth-2 Green Arrow Index Index of the Earth-One adventures of Green Arrow Green Arrowat Don Markstein's Toonopedia. დაარქივებული 2024-05-27 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links from the original on August 29, 2016.
ფაკუნდო კაბრალი

ფაკუნდო კაბრალი (დ. 22 მაისი, 1937 — გ. 9 ივლისი, 2011) — არგენტინელი მომღერალი, კომპოზიტორი და ფილოსოფოსი. მისი ყველაზე ცნობილი კომპოზიციაა „No soy de aquí ni soy de allá“ („მე არ ვარ აქ და არც იქ“), რომელიც მან ერთ-ერთი კონცერტის დროს იმპროვიზირებულად შეასრულა. მისი ბევრი სიმღერა აგრეთვე ნათარგმნია ესპანურად. ის განსაკუთრებით პოპულარული იყო ლათინურ ამერიკაში. 1996 წელს ფაკუნდო დაასახელეს იუნესკოს მშვიდობის ელჩად. ფაკუნდო 2011 წლის 9 ივლისს, გვატემალაში ტურნეს დროს გასროლით მოკლეს. 2012 წლის 13 მარტს, კოლუმბიის მთავრობამ მისი მკვლელობის ბრალდებით დააკავა ალეხანდრო ხიმენესი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ფაკუნდო კაბრალი ↑ Harris, Craig. Biography: Facundo Cabral. AMG. ციტირების თარიღი: 9 May 2010. (ინგლისური) ↑ Asesinaron al cantante Facundo Cabral en un atentado en Guatemala დაარქივებული 2011-07-11 საიტზე Wayback Machine. Infobae.com (ესპანური) ↑ Fue capturado en Colombia al presunto autor intelectual del crimen de Facundo Cabral March 13, 2012 (ესპანური)
მანუჩაჰრ II

მანუჩაჰრ II, აგრეთვე ცნობილი როგორც აბულ მუზაფარ მანუჩეჰრი (დ. ? — გ. 1106, შემახა) — ფარიბურზ I-ის შვილი, შირვანის მე-17 დამოუკიდებელი შაჰი 1096-1106 წლებში, ქესრანიდების დინასტიიდან. მანუჩაჰრ II-ის შესახებ ძალიან მცირე ინფორმაციაა შემონახული. მისი მონეტები ერმიტაჟის მუზეუმში ინახება. მონეტის ერთ მხარეს გამოსახულია რწმენის სიმბოლო, ხალიფა ალ-მუსთაზჰირის და სელჩუკი სულთნის — მუჰამედის სახელები, ხოლო მეორე მხარეს — ალ-მალიქ მანუჩაჰრ იბნ ფარიურზის სახელი. სავარაუდოდ, მანუჩაჰრ II საკუთარი მამის, ფარიბურზ I-ის მმართველობის პერიოდში განჯის ამირა იყო. ↑ http://www.iranicaonline.org/articles/falaki-sarvani ↑ S. Ashurbeyli – Shirvanshahs, Baku, 2007 ↑ Бeйлиc. Coчинeния Macyдa. s.14, 40, v.l23a, 126a
რუმინეთის ეროვნული ოპერა

რუმინეთის ეროვნული ოპერა (რუმ. Opera Naţională București) — რუმინეთის ერთ-ერთი ოპერისა და ბალეტის ეროვნული დაწესებულება. განთავსებულია ბუქარესტში, ისტორიულ შენობაში. შენობა აშენებულია 1953 წელს და მდებარეობს კოტროცენის რაიონში. პირველი წარმოდგენა გაიმართა 1954 წლის 9 იანვარს, რომელიც იყო პეტრე ჩაიკოვსკის ოპერა - ყვავის დედოფალი. იმავე საღამოს გაიმართა პირველი საბალეტო ჩვენებაც - კოპელია. დარბაზს აქვს 952 დასაჯდომი ადგილი. კონცერტები ასევე იმართება ყვითელ ფოიეში სადაც 200 ადგილია. 2009 წელს ნაჩვენები იქნა 182 წარმოდგენა. ყოველის სეზონის დასაწყისში ოპერის პოპულარიზაციის მიზნით ღია ცისქცვეშ იმართება უფასო წარმოდგენა. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: რუმინეთის ეროვნული ოპერა Official website; some content is in English დაარქივებული 2012-10-24 საიტზე Wayback Machine.