laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
კორიტიბა (საფეხბურთო კლუბი)

კორიტიბა (პორტ. Coritiba Foot Ball Club) — ბრაზილიური საფეხბურთო კლუბი ქალაქ კურიტიბადან. ჩამოყალიბდა 1909 წლის 12 ოქტომბერს. პარანაენსეს ჩემპიონატის სახელით ცნობილი პარანას შტატის საფეხბურთო პირველობისა და ბრაზილიის სერია A-ს მონაწილე. „ატლეტიკო პარანაენსესთან“ და „პარანასთან“ ერთად შედის პარანას შტატის ტრადიციული საფეხბურთო გრანდების სამეულში. ბრაზილიის სერია A ჩემპიონი: 1985 პარანაენსეს ჩემპიონატი ჩემპიონი (38): 1916, 1927, 1931, 1933, 1935, 1939, 1941, 1942, 1946, 1947, 1951, 1952, 1954, 1956, 1957, 1959, 1960, 1968, 1969, 1971, 1972, 1973, 1974, 1975, 1976, 1978, 1979, 1986, 1989, 1999, 2003, 2004, 2008, 2010, 2011, 2012, 2013, 2017 ფრიც ესენფელდერი (1909–1916) დუილიო დიასი (1954–1963) დირსეუ (1970–1972) ჟაირო დო ნასიმენტო (1972–1976, 1983–1987) ალადიმ ლუსიანო (1973–1977, 1979–1980, 1983–1984) დუილიო დიას ჟუნიორი (1976–1980) რეინალდო ფელიზბინო (1983–1988) ვანდერლეი ფარიას და სილვა (2007–2015) Adidas (1979–87) Arcal (1988–88) Campeã (1989–91) Umbro (1992–96) Penalty (1997–05) Diadora (2006–08) Lotto (2008–11) Nike (2012–16) Adidas (2016–) Coritiba Foot Ball Club — კლუბის ოფიციალური საიტი Coritiba Oficial — კლუბის ოფიციალური YouTube არხი História do Coritiba — კლუბის ისტორია COXAnautas - Portal da torcida do Coritiba — კლუბის გულშემატკივართა პორტალი Blog do Torcedor do Coritiba — Globo Esporte ↑ Linha do Tempo // História do Coritiba. წყარო: Coritiba Foot Ball Club. წაკითხვის თარიღი: 27 ოქტომბერი, 2019. ↑ Duílio, o maior goleador da história do Coxa // Duílio é o maior artilheiro do Coritiba em todos os tempos. Considerando-se somente as partidas oficiais de competição, ele assinalou 202 gols. De porte físico avantajado, lento e pouco habilidoso com a bola, era incapaz de tentar uma jogada de efeito, mas compensava suas limitações com posicionamento perfeito, ótima impulsão, precisão nos cabeceios e, principalmente, com violentos chutes que podiam ser desferidos com qualquer um dos pés. წყარო: Gazeta do Povo. წაკითხვის თარიღი: 27 ოქტომბერი, 2019. ↑ Jairo do Nascimento// Jairo do Nascimento (23 October 1946 – 6 February 2019) was a Brazilian footballer who played as a goalkeeper. Born in Joinville, Jairo was nicknamed "Pantera Negra" ("the Black Panther"). დაარქივებულია ორიგინალიდან. დაარქივების თარიღი: 27 ოქტომბერი, 2019. წყარო: National Football Teams. Benjamin Strack-Zimmermann. წაკითხვის თარიღი: 2 ნოემბერი, 2019. ↑ Aladim Luciano// Aladim Luciano, ou simplesmente Aladim (Barra Mansa, Rio de Janeiro, 10 de outubro de 1946), é um ex-futebolista brasileiro que jogava como ponta-esquerda. დაარქივებულია ორიგინალიდან. დაარქივების თარიღი: 27 ოქტომბერი, 2019. წყარო: (NASL) jerseys. წაკითხვის თარიღი: 27 ოქტომბერი, 2019. ↑ Reinaldo Felisbino// Reinaldo Felisbino, o Lela, ex-ponta-direita do Coritiba de 1983 a 1987, mora em Bauru (SP), onde trabalhou como técnico do Noroeste até 9 de fevereiro de 2016, dia em que foi demitido. დაარქივებულია ორიგინალიდან. დაარქივების თარიღი: 27 ოქტომბერი, 2019. წყარო: Terceiro Tempo - Uol. წაკითხვის თარიღი: 27 ოქტომბერი, 2019.
ხალხის მსახური

ხალხის მსახური (უკრ. Слуга народу; რუს. Слуга народа; აგრეთვე ითარგმნება როგორც „ქვეყნის მსახური“) — უკრაინული სატირულ-კომედიური ტელესერიალი. ეთერში პირველად 2015 წლის 16 ნოემბერს გავიდა. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. სერიალში მოთხრობილია ისტორიის მასწავლებლის ვასილი პეტრეს ძე გოლობოროდკოს ისტორია (როლში ვოლოდიმირ ზელენსკი), რომელიც მოულოდნელად, ვირუსული ვიდეოს წყალობით იმარჯვებს უკრაინის საპრეზიდენტო არჩევნებში. იგი იწყებს ბრძოლას კორუფიის წინააღმდეგ, მაგრამ ბევრი მოწინააღმდეგე გამოუჩნდება. ვასილი პეტროს ძე გოლობოროდკო (ვოლოდიმირ ზელენსკი); უკრაინის პრეზიდენტი, ყოფილი ისტორიის მასწავლებელი იური ივანეს ძე ჩუიკო (სტანისლავ ბოკლანი); უკრაინის პრემიერ-მინისტრი პეტრო ვასილის ძე გოლობოროდკო (ვიქტორ სარაიკინი); ვასილი გოლობოროდკოს მამა მარია სტეფანეს ასული გოლობოროდკო (ნატალია სუმსკა); ვასილი გოლობოროდკოს დედა სვეტლანა პეტროს ასული სახნო (კატერინა კისტენი); ვასილი გოლობოროდკოს და ოლგა იურის ასული მიშჩენკო (ელენა კრავეცი); ვასილი გოლობოროდკოს ყოფილი ცოლი, ცენტრალური ბანკის დირექტორი, მოგვიანებით დროებითი პრემიერ-მინისტრი სერგეი ვიქტორის ძე მუხინი (ევგენი კოშოვი); უკრაინის საგარეო საქმეთა მინისტრი და ყოფილი მსახიობი მიხაილო ივანეს ძე სანინი (იური კრაპოვი); უკრაინის ფისკალურ საქმეთა მინისტრი ივან ანდრეის ძე შორიკი (ალექსანდრ პიკალოვი); უკრაინის თავდაცვის მინისტრი; ყოფილი კაპიტანი მიხაილ (მიქა) აშოტის ძე ტასუნიანი (მიქა ფატალოვი); უკრაინის უსაფრთხოების სამსახურის უფროსი ნატაშა სახნო (ანა კოშმალი); ვასილი გოლობოროდკოს დის შვილი ანა მიხაილოვნა (ჰალინა ბეზრუკი); ვასილი გოლობოროდკოს მეგობარი გოგონა ხალხის მსახური — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ოლგა სუმსკა

ოლგა ვიაჩესლავის ასული სუმსკა (უკრ. Ольга В'ячеславівна Сумська; დ. 22 აგვისტო, 1966, ლვოვი, უკრაინის სსრ, სსრკ) — უკრაინელი ტელე-წამყვანი, პოლიტიკოსი და მსახიობი. მიღებული აქვს შევჩენკოს ეროვნული ჯილდო (2006), 2009 წელს მიიღო უკრაინის სახალხო არტისტის წოდება. 2006 წელს იყო კიევის მერობის კანდიდატი. ოლგა დაიბადა ლვოვში, მსახიობების ოჯახში. მას ჰყავს უფროსი და ნატალია სუმსკა, რომელიც აგრეთვე მსახიობია. 1987 წელს ოლგამ დაამთავრა კიევის თეატრალური ხელოვნების ინსტიტუტი და 1988-2006 წლებში იყო ლესია უკრაინსკას ეროვნული აკადემიის თეატრის რუსული დრამის სტაჟიანი მსახიობი. ბიოგრაფია ბიოგრაფია kino-svit.com-ზე ბიოგრაფია შევჩენკოს ეროვნული ჯილდოს კომიტეტის საიტზე ინფორმაცია მის შესახებ უკრაინის ცენტრალური საარჩევნო კომისიის ოფიციალურ საიტზე
დელტა-2

დელტა-2 (Delta II) — კოსმოსური სასტარტო სისტემა თავდაპირველად დაპროექტებული და აგებული მაკდონელ დუგლასის მიერ, შემდეგ კი დამუშავებული ბოინგის ინტეგრირებული თავდაცვის სისტემების განყოფილების მიერ. დელტა-2 ნაწილია დელტას სარაკეტო ოჯახის და გამოყენებაშია 1989 წლიდან. დელტა-2 მოიცავს აწ უკვე გამოყენებიდან გასულ დელტა 6000-ს, აქტიურ დელტა-7000-ს და ორ 7000-ის ვარიანტს (მსუბუქსა და მძიმეს). ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: დელტა-2 Delta II page at Boeing.com Delta I, II und III launch data at Skyrocket.de History of the Delta launch vehicle Delta II Launch Weather Commit Criteria
ასიმპტოტური აღნიშვნა O-დიდი

O-დიდი – ასიმპტოტური აღნიშვნა, რომლის საშუალებით აღიწერება მოცემული ფუნქციის ყოფაქცევა ზღვარში, როცა არგუმენტი მიისწრაფება უსასრულობისკენ. ეს აღნიშვნები შემოღებულ იქნა, რათა რაც შეიძლება მოხერხებული კლასიფიკაცია შემოეღოთ ფუნქციებისთვის მათი ზრდის რიგის მიხედვით. კომპიუტერულ მეცნიერებაში, O-დიდის აღნიშვნით აღწერენ, თუ როგორ იზრდება ალგორითმში დროის სირთულე და მეხსიერების მოთხოვნილება შემოტანილი მნიშვნელობის გაზრდისას. ძირითადად ის გამოიყენება ალგორითმის მუშაობის დროის შესაფასებლად უარეს შემთხვევაში. ამიტომ ეს შეფასება გვაძლევს ალგორითმის მუშაობის დროის ზედა ზღვარს ნებისმიერი შემავალი მონაცემისთვის. ალგორითმები და მონაცემთა სტრუქტურები, კობა გელაშვილი.
ნიკო ფიროსმანის ქუჩა

ნიკო ფიროსმანის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში (ოქროსუბანი). ფიროსმანის მოედნიდან ვაგზლის მოედნამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის 40-50-იან წლებში. აღნიშნულია თბილისის 1876 წლის გეგმაზე მოლოკნების II ქუჩის სახელით. 1900-დან მოლოკნების, 30-იანი წლებიდან ნიკო ფიროსმანის სახელი ჰქვია. ნიკო ფიროსმანის ქუჩა აგრეთვე არსებობს სამგორის რაიონში (ორხევის დასახლება). იოანე პეტრიწის ქუჩიდან გიორგი სააკაძის ქუჩამდე. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 176, ISBN 978-99928-20-35-3. ფიროსმანის ქუჩა შესაძლოა სამუზეუმო სივრცედ გარდაიქმნას დაარქივებული 2019-02-17 საიტზე Wayback Machine.
გიორგი ლეონიძის ქუჩა

გიორგი ლეონიძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მთაწმინდის რაიონში (სოლოლაკი). თავისუფლების მოედნიდან პაოლო იაშვილის ქუჩამდე. ალ. პიშჩევუჩის თბილისის გეგმის (1785) მიხედვით ამ ადგილას ყოფილა „ერეკლეს ბაღი“. ქუჩა წარმოიქმნა XIX საუკუნის I ნახევარში. ადრე მთის ქუჩა ერქვა, 1843 წლის შედგენილ თბილისის ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც სოლოლაკის ქუჩა, 1922 წელს აღმასკომის ქუჩა დაერქვა, ასევეა დატანილი თბილისის 1934 წლის გეგმაზე. 1935 წელს — სერგეი კიროვის, 1990 გიორგი ლეონიძის სახელი ეწოდა (იგი ამ ქუჩაზე ცხოვრობდა). ქუჩის ხუროთმოძღვრული სახე XIX საუკუნის დასასრულს და XX საუკუნის დასაწყისში ჩამოყალიბდა. სახლების უმეტესობა რენესანსულ-ბაროკული სტილისაა. ცალკეულ შენობათაგან საინტერესოა საქართველოს ეროვნული ბანკის ყოფილი შენობა (1913, არქიტექტორი მიხეილ ოჰანჯანოვი „მოდერნი“). ქუჩაზეა აკაკი ხორავას სახელობის მსახიობის სახლი, XIX საუკუნის დასასრულის და XX საუკუნის დასაწყისის საცხოვრებელი სახლები. აქვს 1 ჩიხი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 104-105, ISBN 978-99928-20-35-3.
გიორგი ვარდოსანიძე

გიორგი ვარდოსანიძე (დ. 26 ივნისი, 1988, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი მსახიობი. 2010 წელს დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრისა და კინოს სახელმწიფო უნივერსიტეტი, სამსახიობო ფაკულტეტი. წლების მანძილზე მიჰყავდა გადაცემა „გააცინე და მოიგე“. 2007 წლიდან არის მუსიკისა და დრამის თეატრის მსახიობი. მუსიკისა და დრამის თეატრის საიტი დაარქივებული 2020-02-06 საიტზე Wayback Machine.
ქალეხანი

ქალეხანი (აზერ. Kələxan) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 942 კაცი. ქალეხანი GEOnet სახელების სერვერზე
ბუშტულასებრი სორტირება

„ბუშტულასებრი“ სორტირება — მონაცემთა სტაბილური დახარისხების ერთგვარი ალგორითმი პროგრამირებაში. მისი მუშაობის პრინციპი შემდეგნაირია: ის ნაბიჯ-ნაბიჯ ამოწმებს მასივის მოსაზღვრე ელემენტებს და უცვლის ადგილებს, თუ მათი თანმიმდევრობა არასწორია. ალგორითმი მეორდება მანამ, სანამ მასივი არ დახარისხდება. მიუხედავად იმისა, რომ მოცემული ალგორითმი მარტივია, ის ნელი და არაპრაქტიკულია ამოცანების უმრავლესობაში. პრაქტიკული მხოლოდ იმ შემთხვევაშია, თუ შემოტანილი მნიშვნელობა უმეტესად დახარისხებულია და შესაბამისად დროის მცირე რესურს მოითხოვს. იგი მუშაობს O ( n 2 ) {\displaystyle O(n^{2})} -ში, რაც არაეფექტურობას ცხადყოფს. #include <iostream> using namespace::std; int main(){ int n; // ცვლადში ჩავწეროთ მასივის ზომა cout<<"Shemoitanet masivis zoma"<<endl; cin>>n; // შევქმნათ n-ზომის მასივი მთელი ელემენტებით int mas[n]; // for-ციკლით შევავსოთ მასივი cout<<"Shemoitanet masivis elementebi"<<endl; for(int i=0; i<n; i++) cin>>mas[i]; /*სორტირებისთვის შევქმნათ გარე for-ციკლი საწყისი ცვლადით i, რომელიც შეინახავს ბოლო ელემენტს, რომელიც არასწორია თანმიმდევრულად. ცხადია, თავდაპირველად i ბოლო ელემენტის ინდექსის ტოლია*/ for(int i=n-1; i>0; i--){ // შევქმნათ შიდა for-ციკლი, რომელიც გადაარჩევს ელემენტებს i-მდე for(int j=0; j<i; j++) //თუ j-ური წევრის შემდეგი ელემენტი მასზე მცირეა, მაშინ მნიშვნელობებს ჩავანაცვლებთ if(mas[j]>mas[j+1])swap(mas[j],mas[j+1]); } // გამოვიტანოთ დალაგებული მასივი cout<<"dalagebuli masivi:"<<endl; for(auto i:mas) cout<<i<<" "; შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ბუშტულასებრი სორტირება“ ვიკისაწყობში. ტექნიკური ლექსიკონი
კოტე მარჯანიშვილის ქუჩა

კოტე მარჯანიშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ჩუღურეთში რაიონში (ძველი კუკია). უშანგი ჩხეიძის ქუჩიდან რკინიგზამდე. ადრე ერქვა კირკა, 1921 წლიდან — ჟან ჟორესის, 1938 წელს კოტე მარჯანიშვილის სახელი ეწოდა. ქუჩა გეგმით გრძივად განლაგებული ქალაქის მთავარი განივი ღერძის ერთ-ერთი მონაკვეთია. ეს სატრანსპორტო ფუნქციური ღერძი იწყება ვარდების რევოლუციის მოედნიდან, გადის გალაკტიონის ხიდზე. მარჯანიშვილის ქუჩაზე, მოედანზე და მიემართება ზევით. ახლანდელი მარჯანიშვილის ქუჩა ადრე შედიოდა კუკიის დასახლებაში, 1818–1820 ქუჩასა და მის ტერიტორიაზე დასასხლდნენ ვიურტემბერგელი გერმანელი მოახალშენეები, რომლებმაც აქ დაარსეს ე. წ. „თბილისის კოლონია“, გააშენეს ბაღები და აქაურობა კეთილმოაწყვეს. ახლანდელ მარჯანიშვილის მოედნის ტერიტორიაზე ააშენეს ლუთერანული ეკლესია (გერმ. „კირზე“), რამაც ამ ქუჩას კირკის სახელი დაუმკვიდრა (აქედან სახელწოდება „კირიჩნი“). თბილისის 1876 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც „კიროჩნაია“. 1863-1864 წლებში „კირიჩნისა“ და ნიკოლოზის (ახლანდელი ივანე ჯავახიშვილის ქუჩა) ქუჩის გადაკვეთაზე აშენდა წმინდა ნეველის რუსული ეკლესია. 1885 წელს აიგო ვერის (ახლანდელი გალაკტიონის) ხიდი, რომელმაც ერთმანეთთან დააკავშირა მტკვრის ორივე მხარეს განლაგებული ცენტრალური უბნები. ქუჩაზე ძირითადად განლაგებული იყო ხორცის, ხილისა და ბოსტნეულის სავაჭრო რიგები, პატარა ფანჩატურ-დუქნები. განაშენიანება განსაკუთრებით გაცხოველდა XX საუკუნის დასაწყისიდან. 1901 წლიდან აიგო საცხოვრებელი სახლები, რომლებშიც გამოყენებულია რენესანსულ-ბაროკოული ხუროთმოძღვრული მოტივები. 1910 წელს სანაპირო ქუჩის (ახლანდელი დიმიტრი უზნაძის ქუჩა) გადაკვეთაზე აშენდა „ოფიცერთა ეკონომიკური საზოგადოების სახლი“ (ყოფილი ცენტრალური უნივერმაღი, ახლანდელი „თიბისი ბანკი“, არქიტექტორი ა. როგოისკი), მის მოპირდაპირედ — კ. ზუბალაშვილის სახელობის საქალაქო „სახალხო სახლი“ (ახლანდელი მარჯანიშვილის თეატრი, 1909, არქიტექტორი ს. კრიჩინსკი). ორივე შენობა „მოდერნის“ სტილისაა. 1939 წელს ქუჩის დასაწყისში აშენდა წიგნის სასახლე (არქიტექტორები ნ. ბარათაშვილი, ნ. მიქაელიანი). 1947-1948 წლებში ქუჩის ცენტრალური ნაწილი, სატრანსპორტო კვანძის მოწესრიგების მიზნით, მარჯანიშვილის ქუჩისა და დავით აღმაშენებლის გამზირის გადაკვეთაზე გაფართოვდა და შეიქმნა კოტე მარჯანიშვილის მოედანი, რომლის ჩრდილოეთ კუთხეში განთავსებულ საპროექტო ინსტიტუტის „თბილქალაქპროექტის“ I სართულზე 1966 წელს გაიხსნა მეტროს I ხაზის სადგური „ მარჯანიშვილის მოედანი“. ქუჩაზე დგას სწრაფი სერვისის რესტორანი „მაკდონალდსი“ (2000, არქიტექტორები ი. ვაჩეიშვილი, ბ. გოცაძე), კოტე მარჯანიშვილის ბიუსტი (მოქანდაკე ს. გირკელიძე, არქიტექტორი ვ. დავითაია). აქვს 1 შესახვევი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 109-110, ISBN 978-99928-20-35-3.
კონსტანტინე მარჯანიშვილის ქუჩა

კონსტანტინე მარჯანიშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, გლდანის რაიონში (გლდანი). თიანეთის გზატკეცილიდან მიხეილ ხერგიანის ქუჩამდე. ყოფილ ალექსანდრე პუშკინის ქუჩას 1982 წელს დაერქვა კონსტანტინე კონსტანტინეს ძე მარჯანიშვილის სახელი ეწოდა. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 110, ISBN 978-99928-20-35-3.
ხალხის მსახური (მრავალმნიშვნელოვანი)

ხალხის მსახური შეიძლება აღნიშნავდეს: ხალხის მსახური — პოლიტიკური პარტია უკრაინაში ხალხის მსახური — უკრაინული ტელესერიალი
ალპური მთიულა

ალპური მთიულა (ლათ. Montifringilla nivalis) — პატარა ზომის ფრინველი. გავრცელებულია სამხრეთ ევროპაში, კავკასიაში, მცირე, შუა და ცენტრალურ აზიაში. ალპური მთიულა მოიპოვება მრავალ ადგილას როგორც მობინადრე ფრინველი. ვერტიკალურად აღწევს 2700 მეტრამდე. ფრინველი საშუალო სიდიდისაა, შესამჩნევად უფრო დიდი, ვიდრე სახლის ბეღურა. სხეულის სიგრძე 16,5–17,5 სანტიმეტრი, წონა 31–57 გრამი. ალპური მთიულა კონტრასტული ფერისა, გრძელი კუდითა და გრძელი ფრთით. კავკასიის რეგიონის მაღალმთიანეთში მსგავსი ფერის ფრინველები არ არიან. ალპური მთიულა ბინადრობს ალპურ ველებზე, ზეგნებზე, მთათა ფერდობებზე, ადამიანის სამოსახლოს მიდამოებსა და ბაღებში. მთიულა ბუდეს იკეთებს მიწაზე კლდეთა ნაპრალებში, ნაგებობათა კედლების არეებში, სხვა ცხოველთა მიერ მიტოვებულ სოროებში და სოფლის ეზოებში. დაახლოებით ალპური მთიულა დებს 4-6 კვერცხს. მისი კრუხობის ხანგრძლივობა აღწევს 14 დღემდე. ძირითადად ალპური მთიულას საკვებს წარმოადგენს მცენარეთა თესლები და მცირე ზომის მწერები. წიწილები იკვებებიან მწერებითა და მათი ლარებით. ბუდის შენობა მშრალი ბალახისა და ხავსიანი ფხვიერი ბურთია, გაფორმებულია ბუმბულით და მცენარეული ბოჭკოებით. მამრი და მდედრი ალპური მთიულა ოდნავ განსხვავდებიან ერთმანეთისგან. მათ შორის ფერის სეზონური ცვლილებები მცირეა. მამაკაცი შეჯვარების სეზონზე მოყავისფრო-ნაცრისფერი თავით ხასიათდება. ქვედა სხეული მოთეთროა. ჩიტის ზურგი არის მოყავისფრო, ოდნავ მბზინავი ფერით ხასიათდება. ფრჩხილები შესამჩნევად მუქი. თვალები მუქი ყავისფერი აქვთ. ის განსხვავდება ბეღურების სხვა სახეობებისაგან მონოქრომული მოყავისფრო-ბუფერული ფერის და სხეულის ზედა და ქვედა მხარეებზე ლაქების და თუთების სრული არარსებობით. სხვა ბეღურებისგან განსხვავებით, ის აშენებს ბუდის ბურთებს დაბალ ბუჩქებზე. სახეობა არის მომთაბარე, გვხვდება 8 ქვესახეობაა. სამხრეთ ევროპისა და შუა აზიის მთის სისტემების ზოგიერთ რაიონში. ზოგიერთ რაიონში, განსაკუთრებული კლიმატური პირობებში. ზამთარში ის 300 მეტრის სიმაღლეზეც კი ეცემა. ზამთარში ის ზოგჯერ მთისწინეთში მიდის და სხვა ბეღურების მსგავსად, ფრინავს დასახლებებში, შეუძლია სწრაფად ფრენა და საკმაოდ მანევრირებადია. ალპურ მთიულას ხმა ხმამაღალი ხმა აქვს, სიმღერა საკმაოდ მელოდიურია და მოსასმენად სასიამოვნოა. ალპური მთიულა Позвоночные животные России: Снежный воробей[მკვდარი ბმული]
კავკასიური ყარანა

კავკასიური ყარანა — ფრინველთა გვარი ყარანასებრთა ოჯახის წარმომადგენელი. ამ ფრინველის სხეულის სიგრძე დაახლოებით 10–11,5 სანტიმეტრია. კავკასიური ყვითელგულა არის მუქი, მოყავისფრო-ყავისფერის. მისი სხეულისა და გულმკერდის მხარეები ზოგჯერ კი გარკვეულწილად მუცელიც კი საკმაოდ ღია ფერისფერისაა. თვალის ზემოთ წარბი საკმაოდ ბუნდოვანია. მისი ლოყა მოყავისფროა, წვერი და ფეხები მუქი ფერისაა, თითქმის შავია. ჩიტი ხასიათდება მოკლე და მშვიდი სიგნალებითა და ხმით. ძირითადად ჩიტი იკვებება მწერებით. მამაკაცი და ქალი კვებავს წიწილებს. წიწილები ბუდეს გარეთ ფრენას იწყებენ გამოჩეკიდან დაახლოებით 12 დღის განმავლობაში. მისი არეალი მოიცავს კავკასიონს, თურქეთსა და ირანის ჩრდილოეთ ტერიტორიას. კავკასიაში ის ბუდეებს ზღვის დონიდან 1,700-დან 2,500 მეტრამდე ტერიტორიაზე. ძირითადად კავკასიური ყარანა ბინადრობს იშვიათ ტყეებში, მდინარის ნაპირებზე, ბუჩქებსა და ბუჩქნარებზე. კავკასიური ყარანის ზოგიერთ სახეობას ახასიათებს ფრთებისა და კუდის სხვადასხვა ტიპები, ასევე თვალების ზემოთ მსუბუქი ზოლები. კავკასიური ყარანა ძირითადად გვხვდება რუსეთი ფედერაციის ტერიტორიაზე. რუსეთში შემდეგ რეგიონებში გვხვდება: პრიმორსკის ტერიტორია, ხაბაროვსკის ტერიტორია, ამურის რაიონი, ებრაული ავტონომიური რეგიონი, ტრანს-ბაიკალის ტერიტორია, სახალინის რეგიონი (კრიილონის ნახევარკუნძული და კუნაშირის კუნძული). კავკასიური ყარანა ძირითადად თავს არიდებს უკიდურესად ღია ადგილებს და მკვრივ ბნელ წიწვოვან ტყეებს. კავკასიაში განსხვავებით სხვა რეგიონებისა, ბუდეებს ყვითელგულები ზღვის დონიდან 900-დან 3000 მეტრამდე სიმაღლეზე აშენებენ. ბუდე შედგება ხავსის, ბალახის ნაჭერისა და ცხენის თმისგან. ივნისში საშუალოდ დებს 6 კვერცხს, მოგვიანებით კი უფრო - ნაკლებს. ინკუბაცია გრძელდება 12-13 დღე. ზამთრის რეგიონი რომელსაც ძირითადად სტუმრობს კავკასიური ყვითელგულა არის აზიის სამხრეთ-აღმოსავლეთი ჩინეთიდან ბირმამდე. მიგრაცია სექტემბერში იწყება, ოქტომბრის ბოლოს კი ფრინველები თავიანთ ზამთრის ბინებში დაფრინავენ. მარტის შუა რიცხვებში, ფრინველები ტოვებენ თავიანთ ბუდეს ადგილებს და მაისის შუა რიცხვებიდან იწყება ნელ-ნელა კავკასიის არეალში ფრენა. ამ სახეობის ინდივიდებს შორის, არამარტო ფიზიკური განსხვავებებისა ასევე შეიმჩნევა სხვადასხვაგვარი ხმები. მათ ხმებში და სიგნალებში მკვეთრი განსხვავებებია. Определитель птиц и птичьих гнёзд средней полосы России. Боголюбов А. С., Жданова О. В., Кравченко М. В. Москва, «Экосистема», 2006 ყარანა
ეგნატე ნინოშვილის ქუჩა

ეგნატე ნინოშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში, (ოქროსუბანი). გიორგი მაზნიაშვილის ქუჩიდან თამარ მეფის გამზირამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის I ნახევარში. ეგნატე ნინოშვილის ქუჩა ერთ-ერთი იმ 32 ქუჩიდან, რომელიც გაყვანილია1846 წელს შექმნილი „თბილისის გარეუბნის მომწყობი კომისიის“ მიერ. თბილისის 1867 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც ალექსანდრეს ქუჩა. სახელწოდება უკავშირდება იქვე მდგარ წმინდა ალექსანდრე ნეველის ეკლესიას. 1922 წელს დაერქვა ეგნატე ნინოშვილის სახელი. თბილისის 1934 წლის გეგმაზე ქუჩის მონაკვეთი, კონსტანტინე ფოცხვერაშვილის ქუჩიდან თამარ მეფის გამზირამდე, დატანილია როგორც ყვირილას ქუჩა. ქუჩაზეა კანისა და ვენერიულ სნეულებათა სამეცნიერ-კვლევითი ინსტიტუტი. შემონახულია XIX საუკუნის საცხოვრებელი სახლები. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 130, ISBN 978-99928-20-35-3.
შერჩევითი სორტირება

შერჩევითი სორტირება — მონაცემთა არასტაბილური,ადგილობრივი დახარისხების ერთგვარი ალგორითმი პროგრამირებაში. მოცემული ალგორითმი შეიძლება ორნაირად განხორციელდეს, ან უდიდესის მოძებნით და შესაბამისად ბოლოში დამატებით, ან უმცირესის მოძებნით და შესაბამისად თავში დამატებით. განვიხილოთ პირველი ვარიანტი,მისი მუშაობის პრინციპი შემდეგნაირია: ის ირჩევს დაუხარისხებელ ნაწილში ყველაზე დიდ ელემენტს დაუხარისხებელი ნაწილის სხვა ელემენტებთან თითო-თითოდ შედარებით, შემდეგ კი ამ ნაწილის ბოლო ელემენტსა და უდიდეს ელემენტს უცვლის ადგილს. ცხადია, ამ დროს დაუხარისხებელი ნაწილის ზომა ერთით მცირდება. ალგორითმი მეორდება მანამ, სანამ დაუხარისხებელი ნაწილის ზომა ნულზე მეტია. იგი მუშაობს O ( n 2 ) {\displaystyle O(n^{2})} -დროში, რაც მეტყველებს მის არაეფექტურობაზე, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც საქმე დიდ მასივებს ეხება. #include <iostream> using namespace::std; int main(){ int n; // ცვლადში ჩავწეროთ მასივის ზომა cout<<"Shemoitanet masivis zoma"<<endl; cin>>n; // შევქმნათ n-ზომის მასივი მთელი ელემენტებით int mas[n]; // for-ციკლით შევავსოთ მასივი cout<<"Shemoitanet masivis elementebi"<<endl; for(int i=0; i<n; i++) cin>>mas[i]; /*სორტირებისთვის შევქმნათ გარე for-ციკლი საწყისი ცვლადით i, რომელიც შეინახავს დაუხარისხებელი ნაწილის ბოლო ინდექსის მნიშვნელობას.ცხადია, ის თავიდან მასივის ბოლო ელემენტის ინდექსის ტოლია*/ for(int i=n-1; i>0; i--){ //შევქმნათ ცვლადი, რომელიც თითოეული დაუხარისხებელი ნაწილის უდიდესი ელემენტის ინდექსს შეინახავს int largest=0; //გადავარჩიოთ ელემენტები i-ს ჩათვლით for(int j=1; j<=i; j++){ // თუ მიმდინარე ელემენტი largest-ზე დიდია, largest-ი გახდება მიმდინარე ელემენტის ტოლი. if(mas[j]>mas[largest]) largest=j; } /*შიდა ციკლის დასრულების შემდეგ ადგილები გავუცვალოთ დაუხარისხებელი ნაწილის * ბოლო ელემენტსა და უდიდეს ელემენტს*/ swap(mas[largest],mas[i]); } // გამოვიტანოთ დალაგებული მასივი cout<<"dalagebuli masivi:"<<endl; for(auto i:mas) cout<<i<<" "; } შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „შერჩევითი სორტირება“ ვიკისაწყობში.
სამური (მდინარე)

სამური (ლეზ. Самурвацl; რუს. Самур; აზერ. Samurçay) — სიდიდით მეორე მდინარე დაღესტანში (რუსეთი). ნაწილობრივ წარმოადგენს რუსეთის (დაღესტანის) და აზერბაიჯანის საზღვარს. ენათმეცნიერი ოლეგ რუბაჩიოვის მოსაზრებით სამური წარმოსდგება ინდოარიული სიტყვების კომბინაციით: sam — „დან“, var — „წყალი“, ასევე მსგავსი samudrá — „წყალუხვი“. რუსი აღმოსავლეთმცოდნე ვლადიმერ მინორსკი მდინარის სახელს მიაწერს ალანურ ენებს. ერთი ვერსიით სამურის დასახელება მომდინარეობს რუთულური ენიდან: са — „ერთი“ და мыри — „მდინარე“, ანუ ერთი მდინარე ან მდინარე, რომელიც გაერთიანდა, ერთი გახდა. ენათმეცნიერ ბუკარ ტალიბოვის მოსაზრებით ჰიდრონიმი სამური გვიანდელი წარმოშობისაა და ის არაიბერიულ-კავკასიური ტომების მიერაა შემოტანილი. ბევრი მეცნიერი პტოლემესთან და სხვა ანტიკური ხანის მეცნიერებთან ნახსენებ მდინარე ალბანუსს დღევანდელ სამურად მიიჩნევს. ცნობილი მუსლიმანი მოგზაური, ისტორიკოსი და გეოგრაფი ალ-ჰამავი იაკუთი წერდა: „ლეზგები არიან ქვეყანა ლაკედან, იქიდან სადაც მიედინება მდინარე ალბანუსი“. ლეზგები მდინარეს ЧӀвехер вацI-ს უწოდებენ, რაც ითარგმნება როგორც: „ჩვეხერის მდინარე“. აწ უკვე მიტოვებული სოფელ ჩვეხერის სახელს. ასევე Кулан вац - შუა მდინარეს. მდინარე სამური სათავეს კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედის ყინულებიდან, მთა გუტოს ჩრდილო-აღმოსავლეთ ფერდობზე, ზღვის დონიდან 3648 მეტრზე იღებს. შუა XX საუკუნის მონაცემებით, სამურის მკვებავი მყინვარის ფართობი იყო 13.1 კმ²-ს, რაც მდინარის მთლიანი ბასეინის 0,3 %-ს შეადგენს. სათავიდან 7 კილომეტრში ქვევით მას უერთდება მდინარე ხალახური, რომელიც თავის მხრივ სათავეს ზღვის დონიდან 3730 მეტრზე იღებს. მდინარის სიგრძეა 216 კილომეტრი, ხოლო ბასეინი 7330 კმ²-ს მოიცავს. ბასეინის 96 % მდებარეობს დაღესტანში ხოლო 4 % — აზერბაიჯანში. მდინარის სათავე და შუა წელი მდებარეობს დაღესტანში, ხოლო მისი ქვედა წელი წარმოადგენს რუსეთ-აზერბაიჯანის საზღვარს. მდინარის ქვედა წელში მდებარეობს სამურის სუბტროპიკული ტყე. მდინარის წყლის მასა იყოფა შემდეგნაირად: 42 % წვიმის წყალი, 32 % მიწის-ქვეშა წყლები, 22 % თოვლი, 4 % ყინულები. მდინარის წყალი ამარაგებს სამურ-აბშერონის არხის საირეგაციო სისტემას, რომელიც ჯეირანბანის წყალსაცავში ჩაედინება. სამურის ბასეინში 65 10 კილომეტრამდე სიგრძის მდინარეა. მდინარის ქსელის სიმჭიდროვე 1.21 კმ/კმ²-ა. ძირითადი შენაკადებია: ტუხიჩაი, ლიულტიჩაი, ყარა-სამური, შინაზჩაი, ახტიჩაი, უსუხჩაი, ტაირჯალი, გენერჩაი. ხელოვნური შენაკადი - მდინარე გიულგერიჩაი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სამური (მდინარე) Восточный Кавказ — путеводители. По Самуру. ციტირების თარიღი: 2019-07-22. В Дагестане спорят, сдалась ли Россия Азербайджану. ციტირების თარიღი: 2019-07-22. ↑ National Geospatial-Intelligence Agency: Samur: Azerbaijan Retrieved on 6 November 2010 ↑ 2.0 2.1 Трубачёв О. Н. Самур ↑ Османов А. И. История Дагестана с древнейших времен до наших дней: История Дагестана с древнейших времен до XX века ↑ Греков Б. Д. Исторические записки ↑ Аббас-Кули-ага Бакиханов. Гюлистан-и Ирам ↑ Соколов А. А. Глава 20. Кавказ, Гидрография СССР ↑ Восточный Кавказ - Путеводители По Самуру Retrieved on 6 November 2010 ↑ Azərbaycan təbiəti haqqında ümumi məlumat Retrieved on 6 November 2010
ზურაბ ჟვანიას ქუჩა

ზურაბ ჟვანიას ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მთაწმინდის რაიონში (მთაწმინდა). ცხრა აპრილის ქუჩიდან ბესიკის ქუჩამდე. ადრინდელი ძმები ზუბალაშვილების ქუჩის ნაწილი. 2005 წელს ეწოდა ზურაბ ჟვანიას სახელი. ქუჩაზე შემონახულია XIX საუკუნის დასასრულის და XX საუკუნის დასაწყისის საცხოვრებელი სახლები. აქვს 1 შესახვევი, 1 ჩიხი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 141, ISBN 978-99928-20-35-3.