laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
მითრიდატე II

მითრიდატე II — იბერიის მეფე, ფარსმან I-ის ძე. მეფობდა 70-96 წლებში. იხსენიება 75 წლით დათარიღებულ ვესპასიანეს არმაზის სტელაზე, რომელიც 1867 წელს მცხეთის მახლობლად იპოვეს. მასში ნათქვამია, რომ იბერთა მეფე მითრიდატეს, ფარსმან I-სა და დედოფალ ჰამასასპუხის ძეს, კეისრის მეგობარსა და რომაელ მეგობარს, რომის იმპერატორებმა ვესპასიანემ ციხის გალავანი გაუმაგრა. მეფობდა რომის იმპერატორების, ვესპასიანეს, ტიტუსის და დომიციანეს დროს. მითრიდატე II იხსენიება აგრეთვე არმაზისხევის სამაროვანზე, 1940 წელს აღმოჩენილ ერთენოვან „არმაზულ“ წარწერაში, როგორც იბერთა „მეფე დიდი, ძე ფარსმანისა, დიდი მეფისა“. აქვე, ლაპარაკია მისი მეთაურობით იბერთა მიერ მოპოვებულ გამარჯვებებზე. მითრიდატე II არც ლეონტი მროველთან და არც „მოქცევაჲ ქართლისაჲ“-ს ფარნავაზიან წარმართ მეფეთა სიაში შესული არ არის.სერგი გორგაძის აზრით მითრიდატე II და აზორკი ერთიდაიგივე პიროვნებაა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 683. გორგაძე ს., წერილები საქართველოს ისტორიიდან // ძველი საქართველო / თაყაიშვილი ე., ტ. II, ტფილისი: ელექტრო მბეჭდავი სტამბა სპირიდონ ლოსაბერიძის, 1913. — გვ. 11-12. მითრიდატე II — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ 1.0 1.1 გორგაძე, 1913 ↑ ლორთქიფანიძე მ., მეტრეველი რ., საქართველოს მეფეები, თბ.: „ნეკერი“, 2007. — გვ. 25, 26, ISBN 99928-58-36-2.
ილია ჭავჭავაძის მწვერვალი

ილია ჭავჭავაძის მწვერვალი — კლდოვანი მწვერვალი საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მდინარეების ხდისა და არმხის წყალგამყოფის — შავანის ქედის სამხრეთ ნაწილში. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3800 მ. 1938 წელს მდინარე ხდის ხეობიდან მწვერვალზე ავიდა ქართველ ალპინისტთა ჯგუფი ალექსანდრა ჯაფარიძის ხელმძღვანელობით და მას ილია ჭავჭავაძის სახელი უწოდა. ჯავრიშვილი კ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. — გვ. 233.
თინათინ ჭულუხაძე

თინათინ ჭულუხაძე (დ. 13 აგვისტო, 1991) — ქართველი მომღერლები. ცნობილი გახდა მას შემდეგ რაც 2006 წელს გაიმარჯვა პროექტში „ჯეოსტარი“. 2010 წელს მონაწილეობა მიიღო მუსიკალურ ტელე-პროექტ „ბრავოში“. Spanish Music Portal დაარქივებული 2021-02-13 საიტზე Wayback Machine. Geostar-2006 დაარქივებული 2011-07-15 საიტზე Wayback Machine.
ავთანდილ სილაგაძე

ავთანდილ სილაგაძე (დ. 5 თებერვალი, 1954 , ცაგერი) — ქართველი ეკონომისტი, მეცნიერი, პოლიტიკოსი. 1977 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი ფინანსებისა და კრედიტების სპეციალობით, ხოლო 1988 წელს — ილია ჭავჭავაძის სახელობის თბილისის უცხო ენათა სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტი გერმანული ენის სპეციალობით. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ცაგერის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ახალი საქართველოსთვის“. ავთანდილ სილაგაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ავთანდილ სილაგაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ილინოისის არხი

ილინოისის არხი (ინგლ. Illinois Waterway), წყლის გზა აშშ-ში, აკავშირებს დიდი ტბების სისტემას და მდინარე მისისიპის აუზს, იწყება მიჩიგანის ტბიდან, ქალაქ ჩიკაგოსთან, მიემართება მდინარეების დეს-პლენზისა და ილინოისის გასწვრივ. ამ უკანასკნელის მისისიპისთან შეერთებამდე. ილინოისის არხი წელიწადში ატარებს 20 მლნ. ტ-ზე მეტ ტვირთს. ქსე, ტ. 5, გვ. 107, თბ. 1980
ეკა მამალაძე

ეკა მამალაძე (დ. 27 მარტი, 1960, თბილისი) — ქართველი მომღერალი და პიანისტი. მამალაძე ასრულებს ქართულ და რუსულ რომანებს. მისი დედა არის ქართველი საესტრადო მომღერალი ნანი ბრეგვაძე. მისი შვილი არის მომღერალი ნატალია ქუთათელაძე. გარდა სოლო შესრულებისა, მღერის დუეტს, როგორც დედასთან, ისევე შვილთან ერთად. https://persona.rin.ru/eng/view/f/0/20839/bregvadze-nani-g https://www.georgianjournal.ge/arts-a-culture/25067-nani-bregvadze-and-eka-mamaladze-with-daughter-on-russian-show.html
სტავროპოლის სარაკეტო ძალების კომუნიკაციების სამხედრო ინსტიტუტი

სტავროპოლის სარაკეტო ძალების კომუნიკაციების სამხედრო ინსტიტუტი — სამხედრო საგანმანათლებლო დაწესებულება, რომელიც მდებარეობდა 1962 წლიდან 2010 წლამდე ქალაქ სტავროპოლში, რომელიც ამზადებდა სტრატეგიული სარაკეტო ძალების კომუნიკაციის სპეციალისტებს. 2010 წელს იგი ანატოლი სერდიუკოვის დროს დაიხურა. ინსტიტუტი ჩამოყალიბდა 1962 წლის სტავროპოლის სუვოროვის სამხედრო სკოლის ბაზაზე. სამხედრო განათლების რეფორმის დროს, ინსტიტუტი გახდა „როსტოვის ნედელინი სახელობის სარაკეტო ძალების სამხედრო ინსტიტუტის“ ფილიალი. 2004 წელს ფილიალი გადაკეთდა სტავროპოლის სარაკეტო ძალების სამხედრო კომუნიკაციების ინსტიტუტად. 2008 წელს შეიქმნა ქალი იუნკრების პირველი ნაკრები, რომლებიც 2009 წელს სასწავლებლად გადაიყვანეს ნოვოჩერკასკში . 2010 წელს ინსტიტუტი დაიშალა, იუნკრებმა განაგრძეს სწავლა რუსეთის ფედერაციის თავდაცვის სამინისტროს უნივერსიტეტებში: კომუნიკაციების სამხედრო აკადემია (პეტერბურგი). 48 წლის განმავლობაში ინსტიტუტმა მოამზადა 20 ათასზე მეტი ოფიცერი . 237 კურსდამთავრებულმა დაამთავრა უნივერსიტეტი ოქროს მედლით და 1500 მიიღო წარჩინებულის დიპლომი. 2011 წლიდან დღემდე, სამხრეთის სამხედრო ოლქის 49-ე კომბინირებული შეიარაღებული არმიის შტაბი განთავსებულია ინსტიტუტის ტერიტორიაზე. უნივერსიტეტი ამზადებდა სტუდენტებს შემდეგ სპეციალობებზე, ესენია: მრავალარხიანი სატელეკომუნიკაციო სისტემები; რადიოკომუნიკაცია, რადიომაუწყებლობა და ტელევიზია; საკომუნიკაციო ქსელები და გადართვის სისტემები; ინფორმაციის დამუშავებისა და მართვის ავტომატიზირებული სისტემები. ინსტიტუტში მღვაწეობდნენ მეცნიერების და ტექნოლოგიის 2 დამსახურებული თანამშრომელი რუსეთის ფედერაციიდან, რუსეთის 2 დამსახურებული გამომგონებელი, რუსეთის უმაღლესი განათლების 4 დამსახურებული თანამშრომელი, ფიზკულტურის 2 დამსახურებული თანამშრომელი, 1 აკადემიკოსი (სამხედრო მეცნიერებათა აკადემია), საერთაშორისო აკადემიის 2 აკადემიკოსი (ინფორმატიზაცია), 20 საპატიო უმაღლესი პროფესიული განათლების მუშაკი, ასევე 15 საპატიო რადიო ოპერატორი. უნივერსიტეტის ტერიტორიაზე მოქმედებდა 2006 წლიდან 2009 წლამდე იყო იუნკრების სასადილო და საერთო საცხოვრებელი, ასევე 120 ადგილიანი საცხოვრებელი კორპუსი სამხედრო მოსამსახურეებისა და ინსტიტუტის მასწავლებლებისთვის. უნივერსიტეტში მუშაობდა საგანმანათლებლო დაწესებულებაში სადისერტაციო საბჭო, რომელიც უზრუნველყოფს სამეცნიერო და პედაგოგიური პერსონალის მომზადებას. მხოლოდ უნივერსიტეტის ბოლო მოღვაწეობის სამი წლის განმავლობაში ინსტიტუტის კედლებში გაიზარდა 26 მეცნიერი, მათ შორის 2 ექიმი და 26 მეცნიერებათა კანდიდატი. ინსტიტუტის მთელი პერსონალის მრავალწლიანი მუშაობის შედეგად საგანმანათლებლო, სამეცნიერო, მეთოდური და საგანმანათლებლო მუშაობის ორგანიზაციის ძირითადი მაჩვენებლების კუთხით, ინსტიტუტმა პირველი ადგილი დაიკავა სტრატეგიული სარაკეტო ძალების უნივერსიტეტებს შორის. Ставропольский военный институт связи ракетных войск დაარქივებული 2016-09-09 საიტზე Wayback Machine. ↑ Ставропольских курсанток «сослали» в Новочеркасск ↑ В Ставрополе 470 выпускников-офицеров покинули в этом году стены военного института связи ракетных войск
საზიზღარი მე 2

„საზიზღარი მე 2“ (ინგლ. Despicable Me 2) — 2013 წლის ამერიკული კომპიუტერული ანიმაციური სათავგადასავლო კომედიური ფილმი, რომელიც აწარმოა Illumination Entertainment, ხოლო დისტრიბუცია გაუწია Universal Pictures-მა. იგი არის ანიმაციური ფილმების სერიის „საზიზღარი მე“ რიგით მეორე ფილმი და 2010 წლის ფილმის „საზიზღარი მე“ პირდაპირი გაგრძელება. რეჟისორი — პიერ კოფინი და კრის რენო, რომელიც პირველი ფილმის თანარეჟისორიც იყო. სცენარის ავტორი — სინკო პოლი და კენ დაურიო. სტივ კარელი, ჯეისონ სიგელი, რასელ ბრენდი და ჯულია ენდრიუსი, რომლებიც წინა ფილმშიც მონაწილეობდნენ, კვლავ გაიმეორეს საკუთარი როლები; მათ შეემატნენ ახალი მსახიობები: კრისტენ უიგი, ბენჯამინ ბრეტი და კენ ჯონგი. ფილმმა მიიღო დადებითი შეფასებები კინოკრიტიკოსებისაგან, აგრეთვე — ოსკარის ორი ნომინაცია. საერთო განილვების საიტ Rotten Tomatoes-ზე მისი საერთო რეიტინგი 75% შეადგენს. 2017 წელს გამოვიდა ფილმის გაგრძელება „საზიზღარი მე 3“. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „საზიზღარი მე 2“ ვიკისაწყობში. „Despicable Me 2“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „Despicable Me 2“ — Metacritic-ზე „Despicable Me 2“ — Box Office Mojo-ზე „Despicable Me 2“ — Allmovie-ზე „საზიზღარი მე 2“ — Rotten Tomatoes ↑ McClintock, Pamela (July 1, 2013). „Box Office Preview: 'Despicable Me 2' Set to Upstage 'Lone Ranger'“. The Hollywood Reporter. ციტირების თარიღი: July 2, 2013. ↑ Despicable Me 2. Box Office Mojo. ციტირების თარიღი: January 20, 2014. ↑ Despicable Me 2 (2013). Rotten Tomatoes. Fandango Media. ციტირების თარიღი: September 10, 2020.
ილიონი (ჟურნალი)

„ილიონი“— ქართული ყოველთვიური მხატვრულ-ლიტერატურული ჟურნალი. გამოდიოდა 1922–1923 წლებში თბილისში. სცემდა „ილიონის“ მწერალთა ჯგუფი. გამოვიდა: 1922 - №№ 1, 2, 3; 1923 - № 4. ჟურნალში დაბეჭდილია კ. გამსახურდიას, ვ. გორგაძის, დ. აგლაძის, ა. ჭუმბაძის, ს. ფაშალიშვილისა და სხვათა მხატვრული ნაწარმოებები, პუბლიცისტიკა, ლიტერატურული და ბიბლიოგრაფიული სტატიები. რედაქტორი - კ. გამსახურდია. ის ჟურნალის ფურცლებზე პროპაგანდას უწევდა ნიცშეს, შპენგლერის და ექსპრესიონიზმის იდეებს. ლორთქიფანიძე ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 107. სიგუა, სოსო. „მოდერნიზმი“, თბ. „მწერლის გაზეთი“, 2008
მარიამ ჩაჩხიანი

მარიამ ჩაჩხიანი (დ. 10 მარტი, 1995, თბილისი) — ქართველი მომღერალი. ცნობილი გახდა პროექტ „ახალი ხმის“ მეორე სეზონის მოგების შემდეგ. ჩაჩხიანი იყო დავით ფორჩხიძის გუნდის წევრი. ჩაჩხიანს გამოშვებული აქვს 8 სინგლი. 2014: „Feel Free“ 2015: „Gibberish“ 2015: „The Grin“ (ft. ჯორჯ მოლერი და მარიამ აბდუშელიშვილი) 2015: „Fly Away“ (ft. Jambazi) 2015: „You're Mine“ (ft. Cool Yan) 2016: „Reborn“ (ft. ჯორჯ მოლერი) 2017: „Fly“ ↑ Mariam’s page on "The Voice" website. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-10-20. ციტირების თარიღი: 2020-10-18.
სოფო გელოვანი

სოფო გელოვანი (დ. 21 მარტი, 1984) — ქართველი მომღერალი. 2013 წელს ნოდიკო ტატიშვილთან ერთად წარადგინა საქართველო ევროვიზიაზე. დაამთავრა ილია ჭავჭავაძის სახელობის უნივერსიტეტის საერთაშორისო ურთიერთობებს ფაკულტეტი (ესპანური ენის განხრით). ↑ სოფო გელოვანი ბავშვობიდან დღემდე ladypost.net
თათა გიორგობიანი

თათა გიორგობიანი (დ. 29 მარტი, 1993 ) — ქართველი მომღერალი. მღერის გელა გნოლიძის „Yellow ბენდში“. ბენდთან ერთად მღერის გიორგი გაბუნიას „ღამის შოუში“. დაამთავრა ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიზნესის ადმინისტრირებისა და ტურიზმის მენეჯმენტის ფაკულტეტი. ↑ თათა გიორგობიანის "ფსიქიკური აშლილობა" ↑ "მამა პერიოდულად "ლექციებს" მიკითხავს"
ჩიკვაიძე

საკუთარი სახელი ჩიკვაიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ალექსანდრე ჩიკვაიძე — დიპლომატი, სახელმწიფო მოღვაწე გიორგი ჩიკვაიძე — სპორტსმენი (მძლეოსანი), ფიზკულტურულ-სპორტული მოძრაობის ორგანიზატორი დიმიტრი ჩიკვაიძე — საქართველოში ტანვარჯიშის განვითარების ერთ-ერთი მესვეური ელენე ჩიკვაიძე — ბალეტის მსახიობი იური ჩიკვაიძე — მხატვარი, რეჟისორი, სცენარისტი რაჟდენ ჩიკვაიძე (ალისუბნელი) — მწერალი, პოეტი, პუბლიცისტი შოთა ჩიკვაიძე — მოჭიდავე
ანი ბებია

ანი ბებია — ქართველი თეატრისა და კინოს მსახიობი. მუშაობს „მთავარ არხზე“. მისი მეუღლე არის მსახიობი ილო ბეროშვილი, ჰყავთ 1 საერთო შვილი. ჩემი ცოლის დაქალები 2015: „მოირა“ 2016: „ხელოვნური სუნთქვა“ 2017: „8 წუთი“ (ელენე) 2019: „იზი და ჯადოქარი“ (ლიკა) ანი ბებია — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ჰამბურგი (საფეხბურთო კლუბი)

ჰამბურგი — გერმანიის საფეხბურთო კლუბი ამავე სახელწოდების ქალაქიდან. გერმანიის ჩემპიონი: 7 1922 (არაოფიციალური), 1923, 1928, 1960, 1979, 1982, 1983 გერმანიის თასი: 3 1963, 1976, 1987 გერმანიის ლიგის თასი: 2 1973, 2003 გერმანიის სუპერ თასი: 2 1972, 1973 (არაოფიციალური) ჩემპიონთა ლიგის გამარჯვებული: 1 1983 თასების თასი: 1 1977 ინტერტოტოს თასი: 2 2005, 2007 ოფიციალური საიტი ჰამბურგი Twitter-ზე
შემოდგომის ერთა თასი

შემოდგომის ერთა თასი (ცნობილი როგორც 8 ერი) — სარაგბო ტურნირი რომელიც ჩატარდა 2020 წლის 13 ნოემბრიდან 6 დეკემბრამდე. ტურნირში მონაწილეობას მიიღებენ „ექვსი ერის“ მონაწილეები და დამატებით ორი გუნდი. ტურნირზე მონაწილეობა იაპონიას უნდა მიეღო, მაგრამ სამგზავრო შეზღუდვების გამო იაპონიის ნაკრები საქართველოს ნაკრებმა ჩაანაცვლა. 8 ნაკრები გუნდი ორ ოთხგუნდიან ჯგუფში გადანაწილდა. ტურნირში გაიმარჯვა ინგლისმა. ინგლისელები ფინალში ფინალში დაამარცხეს ფრანგები ანგარიშით 22-19. მესამე ადგილისათვის შეხვედრაში ირლანდიამ დაამარცხა შოტლანდიის ნაკრები ანგარიშით 31-16. საქართველომ ტურნირზე ბოლო, მე-8 ადგილი დაიკავა. მე-8 ადგილისთვის თამაშში საქართველოს ნაკრები ფიჯისთან დამარცხდა, ანგარიშით 24-38.  ინგლისი  საქართველო  ირლანდია  უელსი  ფიჯი  საფრანგეთი  იტალია  შოტლანდია ტურნირის ოფიციალური გვერდი Twitter-ზე
ნიქტოფობია

ნიქტოფობია (ძვ. ბერძნ. νυκτός — ღამე და φόβος — შიში) - სიბნელის, ღამის, წყვდიადის შიში. ფართოდ გავრცელებული ფობია ბავშვებსა და ზრდასრულებში. ნიქტოფობია საკუთარ თავში არ გულისხმობს თავად სიბნელისა თუ წყვდიადის შიშს: ეს შეიძლება იყოს წყვდიადში არსებული საფრთხეების შიში. სიბნელის შიში გარკვეულ დონეზე ბუნებრივია და განიხილება, როგორც ბავშვის განვითარების ფაზა. როგორც წესი, სიბნელის შიში ბავშვებში არ ჩნდება 2 წლის ასაკამდე. იმ შემთხვევაში, თუ სიბნელის შიში პათოლოგიურ შიშად ყალიბდება, გამოიყენება სახელწოდება სკოტოფობია (ძვ. ბერძნ. σκότος – „წყვდიადი“), ან ლიგოფობია (ძვ. ბერძნ. λυγή – „ბინდი“). ↑ William Lyons (1985). Emotion, გვ. 75. ISBN 0521316391.  ↑ Adele Pillitteri (1995). Maternal and Child Health Nursing. ISBN 0397551134.  ↑ Jersild, Arthur T. (2007). Children's Fears. Read Books, გვ. 173. ISBN 1406758272. ]
უიტბენკი

უიტბენკი — ქალაქი სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში, ტრანსვაალის პროვინციაში. მოსახლეობა 108 673 ადამიანი (2011). ქალაქი ქვანახშირის მოპოვების აუზის ცენტრია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 118. ↑ 1.0 1.1 South African Post Office <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q7565777"></a> ↑ 2.0 2.1 http://www.postoffice.co.za/tools/pcodes.xls
უიტენაგემოტი

უიტენაგემოტი — ანგლოსაქსურ სამეფოებში საერო და სასულიერო წარჩინებულთა საბჭო. უმაღლესი სასამართლო და სათათბირო ორგანო სამეფო კარზე. იხსენიება VI-XI საუკუნეების საბუთებში. უიტენაგემოტი ადასტურებდა მეფის უფლებას ტახტზე, მიწის ბოძებას, გარიგებებს, არჩევდა ომის და ზავის საკითხებს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 118.
უკულელე

უკულელე — ლუტნის ოჯახის სიმებიანი საკრავი. ჩვეულებრივ აქვს ნეილონის ოთხი სიმი. უკულელე შეიქმნა XIX საუკუნეში და პორტუგალიური კავაქინიუს ჰავაიური ვარიანტია, პატარა გიტარის მსგავსი საკრავი ჰავაიში მადეირადან და აზორის კუნძულებიდან წასულმა პორტუგალიელმა იმიგრანტებმა შეიტანეს. XX საუკუნის დასაწყისში საკრავი პოპულარული გახდა აშშ-ში და შემდეგ მთელი მსოფლიოს მასშტაბით გავრცელდა. ტონი და ხმიანობა საკრავის ზომისა და ფორმის მიხედვით იცვლება. არსებობს ოთხი სახის უკულელე: სოპრანო, საკონცერტო, ტენორი და ბარიტონი. ჩვეულებრივ უკულელე ასოცირდება ჰავაის მუსიკასთან, სადაც სახელწოდება ითარგმნება როგორც „მხტუნავი რწყილი“, რაც შეიძლება დამკვრელთა თითების მოძრაობასთან იყოს დაკავშირებული. ერთ-ერთი ლეგენდის თანახმად, ინსტრუმენტის სახელწოდება დაკავშირებულია კალაკაუას ერთ-ერთი მოხელის, ედუარდ უილიამ პურვისის ზედმეტსახელთან. სიტყვა უკულელე (როგორც სიმებიანი საკრავი) გამოყენებულია მეტროპოლიტენის ხელოვნების მუზეუმში დაცული ყველა ერის მუსიკალურ საკრავთა კროსბი ბრაუნის კოლექციის კატალოგში, რომელიც 1907 წელსაა გამოცემული. კატალოგში აღწერილია ორი ჰავაიური უკულელე: ერთ-ერთი თანამედროვე სოპრანო უკულელეს ზომისაა, ხოლო მეორე - ტენორის. Beloff, Jim [1997] (2003). The Ukulele: A Visual History, Revised & Expanded, San Francisco: Backbeat Books. ISBN 978-0-87930-758-5.  Tranquada, Jim; King, John (2012). The Ukulele: A History. Honolulu, Hawaii: University of Hawaii Press. ISBN 978-0-8248-3634-4.  ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: უკულელე Bass Ukulele utilizing Ashbory strings. The Ukulele & You. An exhibition that details the ukulele's history and waves of mainstream popularity. Ukulele Brand name database. Information about over 600 ukulele makers past and present. How to Pronounce ʻUkulele: "Yook" or "Ook"?. The differences between the word "ukulele" in Hawaiian and English. ↑ Erich M. von Hornbostel & Curt Sachs, "Classification of Musical Instruments: Translated from the Original German by Anthony Baines and Klaus P. Wachsmann." The Galpin Society Journal 14, 1961: 3–29. ↑ Ukulele. ციტირების თარიღი: 22 January 2016. ↑ Tranquada and King (2012). The Ukulele, A History. Hawaii University Press. ISBN 978-0-8248-3634-4.  ↑ Beloff 2003, p. 13 ↑ (1907) Catalogue of the Crosby Brown Collection of Musical Instruments of All Nations. New York: Metropolitan Museum of Art, გვ. 51.
მარცენა ციეშლიკი

მარცენა ციეშლიკი (დ. 21 აგვისტო, 1981) — პოლონელი მოდელი. წარადგინა პოლონეთი მის მსოფლიო 2006-ზე. 2006 წელს გახდა „მის პოლონეთი“. 2009 წლის იანვარში გამოჩნდა პოლონური ფლეიბოის გარეკანზე. ↑ ბიოგრაფია „მის პოლონეთის“ საიტზე ↑ ციეშლიკი ფლეიბოის გარეკანზე ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მარცენა ციეშლიკი „მის პოლონეთის“ ოფიციალური საიტი
ნინო ლაცაბიძე

ნინო ლაცაბიძე (დ. 14 ივნისი, 1985) — ქართველი პოლიტიკოსი. დაიბადა 1985 წლის 14 ივნისს. დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის, სადაც მიენიჭა სოციალური მეცნიერებების ბაკალავრის ხარისხი. მოგვიანებით მიიღო ექვთიმე თაყაიშვილის სახელობის სასწავლო უნივერსიტეტის საბანკო საქმის მაგისტრის ხარისხი. 2014 წლიდან არის საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის საჯარო მმართველობისა და ბიზნეს-ინჟინერინგის დოქტორანტი. ლაცაბიძე არის მიწვეული ლექტორი შავი ზღვის საერთაშორისო უნივერსიტეტში. 2008-2013 წლებში იყო თბილისის მერიის ადმინისტრაციის მოქალაქეთა მომსახურების ცენტრის კონსულტანტი, მთავარი სპეციალისტი. 2015-2016 წლებში მუშაობდა მერიის ადმინისტრაციის მოქალაქეთა მომსახურების ცენტრის უფროსად. იყო მერიის ადმინისტრაციის საორგანიზაციო სამსახურის უფროსის მოვალეობის შემსრულებელი. 2016-2017 წლებში იყო ამავე სამსახურის უფროსი. 2017 წელს ისნის მაჟორიტარულ საარჩევნო ოლქში არჩეულ იქნა თბილისის საკრებულოს წევრად (იყო „ქართული ოცნების“ კანდიდატი). იყო თბილისის საკრებულოს ეკონომიკური განვითარების, საინვესტიციო პოლიტიკისა და საერთაშორისო ურთიერთობების კომისიის თავმჯდომარე, ჯანმრთელობის დაცვისა და სოციალურ საკითხთა კომისიის წევრი. 2020 წლიდან იყო საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი (რუსთავი და გარდაბნის მუნიციპალიტეტის სოფლების ნაწილის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. 2021 წლის 1 დეკემბერს, ნინო ლაცაბიძეს, რომელმაც ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნების 30 ნოემბრის მეორე ტურში გამარჯვება მოიპოვა და რუსთავის მუნიციპალიტეტის მერის პოსტზე გადაინაცვლა, სადეპუტატო უფლებამოსილება შეუწყდა. ნინო ლაცაბიძე Facebook-ზე ბიოგრაფია „ქართული ოცნების“ საიტზე დაარქივებული 2020-10-20 საიტზე Wayback Machine. ↑ http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00016952/ ↑ ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ საქართველოს პარლამენტის 2020 წლის 31 ოქტომბრის არჩევნები შეაჯამა. ცესკო (2020-12-03). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-12-15. ციტირების თარიღი: 19 დეკემბერი, 2020. ↑ „პარლამენტმა რუსთავის ახლადარჩეულ მერს დეპუტატის მანდატი შეუწყვიტა“. Civil.ge. 2 დეკემბერი, 2021. ციტირების თარიღი: 9 დეკემბერი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება)
ჯონ უიტიერი

ჯონ უიტიერი (დ. 17 დეკემბერი, 1807 — გ. 7 სექტემბერი, 1892) — ამერიკელი პოეტი. მისი ცხოვრება და შემოქმედება დაკავშირებულია აბოლოციონისტურ მოძრაობასთან. მისი კრებულებია „თავისუფლების ხმები“ (1846), „შრომის სიმღერები“ (1850), „ომის დროს“ (1864), პოემები: „ბარბარა ფრიჩი“ (1864), თოვლში ჩაფლულები. ზამთრის იდილია“ (1866). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 118.
ალექსანდრე მოწერელია

ალექსანდრე მოწერელია (დ. 16 ნოემბერი, 1972) — ქართველი ეკონომისტი და პოლიტიკოსი. დაიბადა 1972 წლის 16 ნოემბერს. დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის საინჟინრო ფიზიკის ფაკულტეტი. 1994-1995 წლებში მუშაობდა ფოთის საზღვაო ნავსადგურის კომერციული განყოფილების ინჟინრად. იყო საქართველოს საბაჟო დეპარტამენტის ფოთის საბაჟოს ინსპექტორი, უფროსი ინსპექტორი. 1998-2002 წლებში იყო შპს „მაგთიკომის“ რეგიონული წარმომადგენელი სამეგრელოში. 2003-2004 წლებში მუშაობდა საქართველოს სახელმწიფო უშიშროების სამსახურის ოპერატიული აღრიცხვის სამმართველოს ქვეგანყოფილების უფროსად. 2005-2007 წლებში იყო შპს „Fima-Georgia-ს“ მმართველი პარტნიორი და შპს „Cap Georgia-ს“ დირექტორი და პარტნიორი. 2013-2018 წლებში იყო „საქართველოს თხილის გადამამუშავებელთა და ექსპორტიორთა ასოციაციის“ გამგეობის თავმჯდომარე. 2018 წლის აგვისტოდან 2020 წლის აგვისტომდე იყო სამეგრელო-ზემო სვანეთის გუბერნატორი. ფლობს ქართულ, ინგლისურ და რუსულ ენებს. 2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი (აბაშა-მარტვილი-წალენჯიხა-ჩხოროწყუს მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. ალექსანდრე მოწერელია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ბიოგრაფია „ქართული ოცნების“ საიტზე დაარქივებული 2020-10-21 საიტზე Wayback Machine. ↑ ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ საქართველოს პარლამენტის 2020 წლის 31 ოქტომბრის არჩევნები შეაჯამა. ცესკო (2020-12-03). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-12-15. ციტირების თარიღი: 19 დეკემბერი, 2020.
ჩიტაძე

საკუთარი სახელი ჩიტაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გოლა ჩიტაძე — მარქსიზმის ერთ-ერთი პირველი პროპაგანდისტი საქართველოში ვასილ ჩიტაძე — მეტალურგი შიო ჩიტაძე — პედაგოგი, პუბლიცისტი
ილორობა

ილორობა — წმინდა გიორგის სახელობის დღესასწაული. იმართებოდა 20 ნოემბერს (დ. ბაქრაძის მიხედვით 10 ნოემბერს) სოფ. ილორში (ოჩამჩირის რაიონი) წმინდა გიორგის ეკლესიაში (XI ს.). XVII-XVIII საუკუნეების მონაცემებით, დღესასწაულის წინა საღამოს სამეგრელოს მთავარი სამღვდელოებისა და დიდებულების თანხლებით, შემოუვლიდა ეკლესიის გალავანს, მის შემოგარენს და შესასვლელს საკუთარი ბეჭდით დაბეჭდავდა. მეორე დილით, ისევ მხლებლების თანხლებით, მთავარი თვითონვე ხსნიდა საბეჭდავს. მლოცველებს ეშოში ხვდებოდა ხარი (ხალხური წარმოდგენით წმ. გიორგის სახელობის ცხოველი), რომელიც თითქოს ღამით სასწაულებრივად შეჰყავდა წმინდანს. ხარს კლავდნენ და ხორცის ნაჭრებს მლოცველებს ურიგებდნენ. მორწმუნეები მას დიდი სასოებით ინახავდნენ როგორც ბოროტისა და ავი სენისაგან დამცველი. გადმოცემით, ძველად ხარის მაგივრად ტაძარში შემოდიოდა სამსხვერპლო ირემი. ილორის წმ. გიორგისა და მისი დღეობის ძალა აღიარებული ყოფილა მთელს დასავლეთ საქართველოში და რიგ მეზობელ ხალხებში. სურგულაძე ირ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 108-109. Джанашиа Н. С., Статья по этнографии Абхазии, Сух., 1960. ↑ Записки Общества любителей кавказской археологии, т. 1, Тифлис, 1875, ст. 74
შალვა კერესელიძე

შალვა კერესელიძე (დ. 15 სექტემბერი, 1975, ქ. დუშეთი) — ქართველი ეკონომისტი და პოლიტიკოსი. 1996-2000 წლებში მუშაობდა თბილისის საბურთალოს და დიდუბე-ჩუღურეთის რაიონის გამგეობებში სხვადასხვა პოზიციაზე. 2001–2003 წლებში იყო საქართველოს პრეზიდენტის სახელმწიფო რწმუნებულის მრჩეველი მცხეთა-მთიანეთის მხარეში. 2004-2005 წლებში მუშაობდა ეროვნული თანხმობის საკითხებში საქართველოს სახელმწიფო მინისტრის აპარატში საქართველოდან ემიგრირებულ მოქალაქეთა ინტერესების დაცვისა და საინფორმაციო-ანალიტიკურ საკითხთა უზრუნველყოფის განყოფილების წამყვან სპეციალისტად. 2009-2014 წლებში იკავებდა სხვადასხვა პოზიციას რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის სამინისტროში, საქართველოს სოფლის მეურნეობის სამინისტროში. 2015-2018 წლებში იყო საქართველოს გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის სამინისტროს რეგიონებთან ურთიერთობის დეპარტამენტის პირველადი სტრუქტურული ერთეულის ხელმძღვანელი, საქართველოს სოფლის მეურნეობის სამინისტროს რეგიონებთან კოორდინაციის დეპარტამენტის უფროსი. ფლობს ქართულ, ინგლისურ და რუსულ ენებს. 2018 წლის აგვისტოდან 2020 წლის აგვისტომდე იყო მცხეთა-მთიანეთის მხარის გუბერნატორი. 2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი (მცხეთა-დუშეთი-თიანეთი-ყაზბეგის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. ↑ ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ საქართველოს პარლამენტის 2020 წლის 31 ოქტომბრის არჩევნები შეაჯამა. ცესკო (2020-12-03). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-12-15. ციტირების თარიღი: 19 დეკემბერი, 2020.
ზაურ დარგალი

ზაურ დარგალი (დ. 4 ივლისი, 1988) — ქართველი პოლიტიკოსი. საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი 2020 წლიდან. 2019-2020 წლებში იყო მარნეულის მერი. დაიბადა 1988 წლის 4 ივლისს. დაამთავრა ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტი, სადაც მიენიჭა კომპიუტერული ტექნოლოგიებისა და ინგლისური ენის სპეციალისტის კვალიფიკაცია. 2007-2012 წლებში ჩართული იყო მარნეულის მუნიციპალიტეტის ახალგაზრდული ცენტრის განვითარებაში, იყო ევრაზიის თანამშრომლობის ფონდის კომიტეტის წევრი, მრჩეველი და ტრენერი, მარნეულის ახალგაზრდული საკრებულოს წევრი, მარნეულის ახალგაზრდული ცენტრის პროგრამების მენეჯერი. 2011-2013 წლებში მუშაობდა მარნეულის დემოკრატიული ჩართულობის ცენტრის კოორდინატორის მოადგილედ. 2014-2017 წლებში დარგალი იყო შერიგებისა და სამოქალაქო თანასწორობის საკითხებში საქართველოს სახელმწიფო მინისტრის წარმომადგენელი ქვემო ქართლის რეგიონში. 2017-2019 წლებში იყო გუბერნატორის მოადგილე ქვემო ქართლის რეგიონში. 2019 წელს არჩეულ იქნა მარნეულის მუნიციპალიტეტის მერად. ფლობს აზერბაიჯანულ, თურქულ, ინგლისურ, ქართულ და რუსულ ენებს. 2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი (მარნეული-გარდაბნის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. ზაურ დარგალი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ საქართველოს პარლამენტის 2020 წლის 31 ოქტომბრის არჩევნები შეაჯამა. ცესკო (2020-12-03). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-12-15. ციტირების თარიღი: 19 დეკემბერი, 2020.