laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
კრისტინა ჰესენელი

კრისტინა ჰესენელი (გერმ. Christine von Hessen, დან. Christine af Hessen; დ. 29 ივნისი, 1543 — გ. 13 მაისი, 1604) — ჰესენის ლანდგრაფ ფილიპე I-ის ასული. ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგინია როგორც ადოლფ I-ის მეუღლე. კრისტინა დაიბადა 1543 წლის 29 ივნისს კასელში. იგი იყო ჰესენის ლანდგრაფ ფილიპე I-ისა და მისი ცოლის, კრისტინა საქსონიელის ასული. იგი თავისი მამიდისგან, საქსონიის დაქვრივებული ჰერცოგინია ელიზაბეთ ჰესენელისაგან მკაცრ პროტესტანტულ განათლებას იღებდა. თავდაპირველად კრისტინა შვედეთის მეფე ერიკ XIV-ის საცოლედ მოიაზრებოდა, თუმცა საქორწინო მოლაპარაკებები ჩაიშალა, რის გამოც იგი ცოლად დანიის მეფე ფრედერიკ I-ის ვაჟს, ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგ ადოლფს შერთეს. მისი ქორწილი მთელს ევროპაში გახდა ცნობილი არა დახვეწილობით, პომპეზურობით, ან სულაც გემოვნებით, არამედ სკანდალით, სადაც სტუმრებმა ბანკეტზე ზედმეტი ალკოჰოლი მიიღეს და შემდგომ კონფლიქტი ჩამოაგდეს. 1565 წელს კრისტინასა და ადოლფის რეზიდენცია — გოტორპის სასახლე ხანძარმა გაანადგურა. როგორც დანიის სამეფო ოჯახის წევრი და ჰერცოგინია, კრისტინა აფინანსებდა ახალი სკოლებისა და ეკლესიების მშენებლობას. ამასთან იგი აფინანსებდა ღარიბ და ნიჭიერ სტუდენტებისაც. იგი ყოველთვის იყო დაინტერესებული მედიცინით, რის გამოც განსაკუთრებულ ყურადღებას უთმობდა მედიცინის დახვეწას. 1586 წელს, დაქვრივების შემდეგ, ჰოლშტაინ-გოტორპის საჰერცოგო მეფე ფრედერიკ II-მ მიისაკუთრა, კრისტინა კი მის ტახტზე თავისი ვაჟის უფლებებს იცავდა, რაშიც გალია უკანასკნელი წლები. კრისტინა ჰესენელი გარდაიცვალა 1604 წლის 13 მაისს, კილში. 1564 წლის 17 დეკემბერს კრისტინა ცოლად გაჰყვა ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგ ადოლფ დანიელს, რომელთანაც ათი შვილი შეეძინა: ფრედერიკ II (1568-1587), შლეზვიგ-ჰოლშტაინის ჰერცოგი, გარდაიცვალა დაუოჯახებელი; სოფია (1569-1634), ცოლად გაჰყვა მეკლენბურგ-შვერინის ჰერცოგ იოჰან VII-ს; ფილიპე (1570-1590), გარდაიცვალა დაუოჯახებელი; კრისტინა (1573-1625), ცოლად გაჰყვა შვედეთის მეფე კარლ IX-ს; ელიზაბეთი (1574-1587), გარდაიცვალა გაუთხოვარი; ჰანს ადოლფი (1575-1616), ანას ტყუპისცალი, ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგი, ცოლად შეირთო თავისი ბიძაშვილი ავგუსტა დანიელი და შეეძინა შვილებიც; ანა (1575-1625), ჰანს ადოლფის ტყუპისცალი, ცოლად გაჰყვა ოსტფრიედსლანის გრაფ ენო III-ს; კრისტიანი (1576-1577), გარდაიცვალა ჩვილი; აგნესი (1578-1627), გარდაიცვალა გაუთხოვარი; ჰანს ფრედერიკი (1579-1634), ბრემენის, ვერდენისა და ლიუბეკის ეპისკოპოსი; Ludwig Aegidi: Das Erbfolgerrecht Herzog Friedrich's VIII. auf die Herzogthümer Schleswig. Kiel 1865, S. 49 (Digitalisat) Karl Bernhardi: Christine. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 4, Duncker & Humblot, Leipzig 1876, S. 218 f. Johannes Voigt: Die Erb-Ansprüche des Brandenburgischen Hauses an die Herzogthümer Schleswig-Holstein, in: Allgemeine Zeitschrift für Geschichte, VII (1847), S. 193–261, hier insbesondere: S. 218 f. (Digitalisat)
სოფია ჰოლშტაინ-გოტორპელი

სოფია ჰოლშტაინ-გოტორპელი (დან. Sophie af Holsten-Gottorp, გერმ. Sophia von Holstein-Gottrof; დ. 1 ივნისი, 1569 — გ. 14 ნოემბერი, 1634) — ოლდენბურგების დინასტიის წარმომადგეენელი. ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგ ადოლფისა და მისი ცოლის, კრისტინა ჰესენელის ასული. მეკლენბურგის ჰერცოგინია 1588-92 წლებში. თავისი ვაჟის, მეკლენბურგ-შვერინის ჰერცოგ ადოლფ ფრიდრიხ I-ის რეგენტი 1603-08 წლებში. სოფია დაიბადა 1569 წლის 1 ივნისს შლეზვიგში. იგი იყო ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგ ადოლფისა და მისი მეუღლის, კრისტინა ჰესენელის უფროსი ქალიშვილი. იგი 1588 წლის 17 თებერვალს ცოლად მეკლენბურგის ჰერცოგ იოჰან VII-ს შერთეს. იოჰანი მეტად სუსტი მონარქი იყო, რომელსაც არ შეეძლო თავისი პატარა, გაკოტრებული და კორუფციული სახელმწიფოს მართვა. ამის გამო, დარჩენილი ცხოვრება სოფია სიღარიბის პირას ცხოვრობდა. 1592 წელს, იოჰანი ნადირობისას დაიჭრა. ამავე წელს, იგი ამ დაჩირქებული ჭრილობისგან გარდაიცვალა. ამ დროს ტახტზე მათი მცირეწლოვანი ვაჟი — ადოლფ ფრიდრიხ I ავიდა, რომლის რეგენტობაც იოჰანის ძმამ, ულრიხ მეკლენბურგელმა მოიპოვა და სოფია ლიუბცში გადაასახლა. მის მმართველობას ხალხში უკმაყოფილების მეტი არაფერი მოჰქონდა. ამავდროულად, გადასახლებული სოფია ვიტუმის, რენასა და ვიტენბურგის დე-ფაქტო მმართველი გახდა. 1603 წელს, ულრიხის გარდაცვალების შემდეგ, დიდებულებმა რეგენტად სოფია აირჩიეს. აღსანიშნავია, რომ მეტად ენერგიული სოფიას მმართველობის პერიოდში, მეკლენბურგის ეკონომიკური მდგომარეობა საგრძნობლად გაუმჯობესდა. 1608 წელს, მისი მეორე მაზლის, კარლ მეკლენბურგელის ინტრიგების წყალობით, საღვთო რომის იმპერატორმა სოფიას რეგენტობის სტატუსი მოუხსნა და ვაჟებს დააშორა. ამის შემდეგ, მეკლენბურგის ეკონომიკამ კვლავ ვარდნა დაიწყო. სოფია ლუბსში დასახლდა და შეძლო 1628 წელს თავისი ვაჟების შერიგება, რასაც მეკლენბურგში მშვიდობის აღდგენა მოჰყვა. სოფია გარდაიცვალა 1634 წლის 14 ნოემბერს, 65 წლის ასაკში. მისი გარდაცვალებისთანავე, მეკლენბურგის ისედაც პატარა საჰერცოგო სამად დაიშალა — მეკლენბურგ-შვერინი, მეკლენბურგ-გიუსტროვი და მეკლენბურგ-შტრელიცი. Karl Ernst Hermann Krause: Sophia, Regentin von Mecklenburg-Schwerin. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 34, Duncker & Humblot, Leipzig 1892, S. 674–676. Georg Dehio: Handbuch der Deutschen Kunstdenkmäler. Bd. Mecklenburg-Vorpommern. Deutscher Kunstverlag, München/Berlin 2000. S. 327.
ჯუჩი

ჯუჩი ( დ. 1181 — გ.1227) — მონღოლთა სარდალი, ხანი, ჩინგიზ-ყაენისა და ბორტეს უფროსი ვაჟი. ჯუჩი მონაწილეობდა ციმბირის (1207-1209), ჩინეთის (1211-1215), შუა აზიის ქვეყნებისა (1219-1221) და დაშთე-ყივჩაყის დაპყრობაში. მან განსაკუთრებული წვლილი შეიტანა ხვარაზმის იმპერიის განადგურებაში. 1220 წელს მონღოლებმა პირადად მისი სარდლობით წარმატებული ლაშქრობა განახორციელეს ხვარაზმზე, გარკვეული წარმატებების შედეგად, დაიპყრეს და გაანადგურეს მოწინააღმდეგეთა დედაქალაქი — ურგენჩი. არსებობს ვარაუდი, რომ ხვარაზმზე ლაშქრობის დროს ჯუჩის უთანხმოება მოუვიდა თავის ძმასთან, ჩაღათასთან. მათ შორის დაპირისპირება გამოიწვია სწორედ ურგენჩის ხელში ჩაგდების საკითხმა. 1224 წელს, ჩინგიზ-ყაენის მიერ დაპყრობილი მიწების განაწილებისას საუფლისწულოდ ერგო მამული ირტიშიდან ურალამდე და შემდეგ დასავლეთისაკენ. ის ენერგიულად მართავდა თავის ულუსს, ისწრაფვოდა ტერიტორიების გაფართოებისაკენ, თუმცა მამამისის დაუკითხავად იღებდა გადაწყვეტილებებს, რის გამოც დაიმსახურა ჩინგიზ-ყაენის რისხვა. ჯუჩი გარდაიცვალა 1227 წელს, გაურკვეველ ვითარებაში. იმავე წელს გარდაიცვალა მამამისიც, რომლის შემდეგადაც დიდი ყაენის ტიტული მიიღო ჯუჩის უმცროსმა ძმამ, უგედეიმ. 1240-იან წლებში ჯუჩის ვაჟებმა, ბათუმ და ორდამ რუსეთის ტერიტორიაზე დააფუძნეს მონღოლური, მილიტარისტული სახელმწიფო — ოქროს ურდო. ჯუჩის შთამომავლებმა დროთა განმავლობაში დააარსეს მრავალი სახელმწიფო, რომელთა შორის გამოსარჩევია თეთრი ურდო, დიდი ურდო, ნოღაის ურდო, შაიბანიდების სახელმწიფო, ყირიმის, ყაზანის, ასტრახანისა და ქასიმის სახანოები. მონღოლთა იმპერია მონღოლები ჩინგიზ-ყაენი უგედეი ჩაღათა ტოლუი ნოღაი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 581. ↑ May, Timothy. The Mongol Conquests in World History (Reaktion Books, distributed by University of Chicago Press; 2012) 319 pages ↑ Kahn, Paul; Cleaves, Francis Woodman. The Secret History of the Mongols, p.xxvi
თივაქასრა

თივაქასრა (ლათ. Poa) — მცენარეთა გვარი მარცვლოვანთა ოჯახისა. მრავალწლოვანი, იშვიათად ერთწლოვანი ბალახია. ყვავილედი საგველაა, თავთუნები — ორ- და მრავალყვავილიანი. ცნობილია 300-ზე მეტი სახეობა, რომლებიც გავრცელებულია ცივ და ზომიერ სარტყელში. ტროპიკების მთიან რაიონებში. საქართველოში 16 სახეობა იზრდება. უმრავლესობა მდელოსა და ველის მცენარეა, გვხვდება აგრეთვე ტყეებში (Poa nemoralis, Poa remota), უდაბნოებსა და ნახევრად უდაბნოებში (Poa bulbosa). სიმაღლის მიხედვით არჩეევენ თივაქასრის მაღალ-სათიბ და დაბალ — საძოვრის ტიპს. თივაქასრის ბევრი სახეობა ძვირფასი საკვები მცენარეა. მაგ., მდელოს თივაქასრა მრავალწლოვანი კორდწარმომქმნელი, ფესურიანი მარცვლოვანია. მრავლდება თესლითა და ვეგეტატიურად. იყენებენ კულტურულ საძოვრებისა და გაზონების მოსაწყობად. საძოვრების ბალახთნარევში კარგი საკვებია ყველანაირი საქონლისათვის. გაძოვის შემდეგ მალე ამოიზრდება, გვალვა- და ყინვაგამძლეა, ვერ იტანს ნიადაგის დამლაშებას. თივის მოსავალი 25-28ც/ჰა-ზე. 100 კგ თივა შეიცავს 54 საკვებ ერთეულს და 5,3 კგ მონელებად პროტეინს. ყუათიანი საკვებია სხვა მრავალწლოვანი სახეობებიც — ბოლქვიანი თივაქასრა და ჭაობის თივაქასრა. ნახუცრიშვილი შ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 681.
თელავის სავაჭრო რიგი (თეიმურაზ ბაგრატიონის 13)

თელავის სავაჭრო რიგი — არქიტექტურული ძეგლი თელავში. მდებარეობს თეიმურაზ ბაგრატიონის ქუჩაზე (№ 13). აგებულია XIX საუკუნის პირველ ნახევარში. შენობა ერთსართულიანია. სავაჭრო რიგის თაღოვანი ნიშები ქუჩის საყრდენ კედელშია დატანებული, რომელიც რიყის ქვით და კვადრატული აგურის შერეული წყობით არის ამოყვანილი, თავად სავაჭრო რიგი კი აგურისაა. თაღების პროფილები აგურისავე პილასტრებს ეყრდნობა. თითოეულ ნიშაში ერთი კარი და ორ-ორი სარკმელია ჩასმული ყოველ თაღში თითო-თითო სათავსია, განაპირა სათავსში შიდა კიბეა, რომელიც სავაჭრო რიგის ზემოთ მდებარე სახლის ეზოში ადის. ნაგებობას ეტყობა საბჭოთა პერიოდის შეკვეთების კვალი, ინტერიერი კი, თავდაპირველი სახით არის შემორჩენილი. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-II, თბ., 2015. — გვ. 84.
თივაჭამიები

თივაჭამიები (ლათ. Copeognatha ან psocoptera), მწერების რიგი. მათი სხეულის სიგრძე 1-იდან 8 მმ-მდეა. აქვთ ჯაგრისებრი ულვაშები. საღეჭიდან მწუწნავისაკენ გარდამავალი ტიპის პირის აპარატი, წვრილი და გრძელი კიდურები (ზოგს კიდურები სულ არ აქვს ან მოკლე აქვს), წინა ფრთები უკანაზე გრძელია. მუცელი 9-ნაწევრიანი, მოკლე, მომრგვალო. რიგში 800-მდე სახეობაა. გავრცელებულია მთელ მსოფლიოში. საქართველოში 23 სახეობაა ცნობილი. ბინადრობენ უმთავრესად მცენარეებზე, ფრინველთა ბუდეებში. თივაჭამიები იკვებებიან ლიქენებით, სოკოებითა და ორგანული ნარჩენებით, ხშირად აზიანებენ წიგნებს, მცენარეთა ჰერბარიუმს, მწერების კოლექციას. ქსე, ტ. 4, გვ. 681, თბ., 1979
მარიამ ქერდიკაშვილი

მარიამ ქერდიკაშვილი (დ. 19 დეკემბერი, 1996) — ქართველი ნიჩბოსანი. მონაწილეობა მიიღო 2019 წლის ევროპული თამაშების ფინალში 200 მეტრზე. 2018 წელს მოიპოვა ვერცხლის მედალი 23 წლამდელთა ევროპის ჩემპიონატზე, 500 მეტრზე. ქართული სპორტის სტატისტიკა
ჯანჯლის ციხე

ჯანჯლის ციხე — ციხესიმაგრე ჯავახეთში, საღამოს ტბის სიახლოვეს. მოხსენიებულია ბერი ეგნატაშვილის „ახალი ქართლის ცხოვრებაში“. მისი ცნობით XV–XVI საუკუნეებში იგი ქართლის მეფე დავით X-ეს ეპყრა. ციხე არქეოლოგიურად შეუსწავლელია. ქართლის ცხოვრების ტოპოარქეოლოგიური ლექსიკონი, გვ. 654, გამოც. I, რედ. გამყრელიძე გ., თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2013.
ჰიპარიონული ფაუნა

ჰიპარიონული ფაუნა — ამომწყდარ ხერხემლიანთა კომპლექსი, რომელიც შუა სარმატული დროიდან ქვედა პლიოცენის ჩათვლით ბატონობდა თითქმის მთელ დედამიწაზე (გამონაკლისია ავსტრალია და სამხრეთი ამერიკა). სახელი ეწოდა ამ ფაუნის მუდმივი და, ჩვეულებრივ, ყველაზე ჭარბად წარმოდგენილი წევრის — სამთითა ცხენის, ჰიპარიონის მიხედვით. ცხოველთა ამ კომპლექსში აგრეთვე წარმოდგენილი იყვნენ აგრეთვე მარტორქები, ანტილოპები, ირმები, ჟირაფები, ხორთუმიანები და ნაირგვარი მტაცებლები. შეგუებული იყვნენ ზომიერად თბილ და ტენიან გარემოში ცხოვრებას. მელაძე გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 663.
ჯუ შიძე

ჯუ შიძე (ჩინ.: 朱世杰; დ. 1270 — გ. 1330) — ჩინელი მათემატიკოსი. ტრაქტატში „ოთხი ელემენტის იასპის სარკე“ აღწერა ე. წ. ჰორნერის მეთოდი და განტოლებათა შედგენის ხერხები, დაამუშავა უმაღლესი ხარისხის ოთხუცნობიან განტოლებათა ჩაწერის სისტემა და ამოხსნა ზოგიერთი ამოცანა, რომლებიც ამ განტოლებებზე დაიყვანება. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 580-581. ↑ 1.0 1.1 1.2 https://www.newton.com.tw/wiki/朱世傑 ↑ 2.0 2.1 https://books.google.cat/books?id=Yp5UDwAAQBAJ&pg=PA342 — გვ. 342. ↑ 3.0 3.1 MacTutor History of Mathematics archive — 1994. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q547473"></a> ↑ Complete Dictionary of Scientific Biography — დეტროიტი: Charles Scribner's Sons, 2008. — ISBN 978-0-684-31559-1 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q12439"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q28970153"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845617"></a> ↑ China Biographical Database <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q13407958"></a>
ელენე ხოშტარია

ელენე ხოშტარია (დ. 18 ნოემბერი, 1979, თბილისი) — ქართველი პოლიტოლოგი და პოლიტიკოსი. დაიბადა 1979 წლის 18 ნოემბერს. დაამთავრა მოსკოვის საერთაშორისო ურთიერთობების სახელმწიფო ინსტიტუტი საერთაშორისო უსაფრთხოების განხრით. 2002 წელს იყო სტაჟიორი ადამიანის უფლებების „მოსკოვის ჰელსინკის გრუპის“ და რუსეთის ფედერაციაში აკრედიტებულ საქართველოს საელჩოში. 2004 წლიდან იგი საერთაშორისო ურთიერთობების კოორდინატორი, საერთაშორისო ურთიერთობათა დეპარტამენტის უფროსი შინაგან საქმეთა სამინისტროში, საერთაშორისო ურთიერთობების დეპარტამენტისა და ევრო-ატლანტიკური ინტეგრაციის უფროსის მოადგილე. 2004-2006 წლებში იყო სახელმწიფო მინისტრის აპარატის ევროპული და ევრო-ატლანტიკური ინტეგრაციის დეპარტამენტის უფროსი. 2007-2012 წლებში — სახელმწიფო მინისტრის პირველი მოადგილე ევროპული და ევრო-ატლანტიკური ინტეგრაციის საკითხებში. 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა“. 2017 წელს თბილისის მერობის კანდიდატი იყო „ევროპული საქართველოდან“, მიიღო 28 411 ხმა და დაიკავა მეოთხე ადგილი. ამავე პარტიის კანდიდატი 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებში ვაკის მაჟორიტარულ ოლქში. 2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ევროპული საქართველო — მოძრაობა თავისუფლებისთვის“. 28 დეკემბერს დატოვა „ევროპული საქართველო“. 2021 წლის 8 მარტს ხოშტარიამ პოლიტიკური მოძრაობა „დროა“ დაააფუძნა. 2022 წლის 15 თებერვალს ელენე ხოშტარიას შეუწყვიტეს სადეპუტატო უფლებამოსილება არასაპატიო მიზეზით სხდომების ნახევარზე მეტის გაცდენის გამო. ელენე ხოშტარია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ელენე ხოშტარია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ელენე ხოშტარია Facebook-ზე ↑ „„ევსაქებმა“ მაჟორიტარობის კანდიდატები დაასახელეს“. netgazeti.ge. 2020-08-03. ციტირების თარიღი: 28 დეკემბერი, 2020. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ საქართველოს პარლამენტის 2020 წლის 31 ოქტომბრის არჩევნები შეაჯამა. ცესკო (2020-12-03). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-12-15. ციტირების თარიღი: 5 დეკემბერი, 2020. ↑ „ელენე ხოშტარიამ პარტია დატოვა“. ambebi.ge. 2020-12-28. ციტირების თარიღი: 28 დეკემბერი, 2020. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ „ელენე ხოშტარიამ ახალი პოლიტიკური მოძრაობა დააფუძნა“. palitranews.ge. 2021-03-08. ციტირების თარიღი: 8 მარტი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ პარლამენტმა კახა კუჭავას, ბადრი ჯაფარიძეს, შალვა ნათელაშვილსა და ელენე ხოშტარიას სადეპუტატო უფლებამოსილება შეუწყვიტა
არიქლი

არიქლი (აზერ. Ərikli, სომხ. Արախիշ) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში. არიქლი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azerbaijan Development Gateway. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2005-12-25. ციტირების თარიღი: 2019-06-28.
ჭარი (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი ჭარი შეიძლება აღნიშნავდეს: ჭარი — ქართული ანბანის ოცდამეათე ასო; ჭარი, იგივე ფიფინეთი — ისტორიული დასახლება ჰერეთში, დღევანდელი აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე. ჭარი — ისტორიული მხარე ჰერეთში, დღევანდელი აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე.
ონლაინგოგო

„ონლაინგოგო“ (ინგლ. Girl Online) — ინგლისელი მწერლის, ზოი საგის სადებიუტო რომანი, ნიუ-იორკ ტაიმზის ბესტსელერი მოზარდთა კატეგორიაში. გამოვიდა 2014 წლის ნოემბერს. იმავე წელს იყო ყველაზე სწრაფად გაყიდვადი წიგნი. 2015 წლის მონაცემით გაყიდულია მისი 343 562 ეგზემპლარი. 2015 წლის 25 ნოემბერს გამოვიდა წიგნის გაგრძელება სახელწოდებით „ონლაინგოგო — საგასტროლო ტურნე“. ისტორია ვითარდება 15 წლის პენის ირგვლივ, რომელიც მშობლებთან ერთად ცხოვრობს ბრაიტონში. იგი იწყებს ბლოგის წერას ოჯახში და მეგობრებთან არსებული პრობლემების შესახებ ფსევდონიმით ონლაინგოგო, რადგანაც მას ამ თემებზე საუბარი ღიად არ სურს. პენის მშობლები გადაწყვეტენ შვილებთან ერთად გაემგზავრონ ნიუ-იორკში, სადაც ის გაიცნობს ნოეს — მოხდენილ, გიტარით გატაცებულ ამერიკელს. პენის ნოე შეუყვარდება, ამის შემდეგ კი მისი ბლოგი ძალიან პოპულარული ხდება, ხოლო პენი მოულოდნელი გამოწვევების წინაშე დგება. წიგნის მიმოხილვა — The Guardian ონლაინგოგო — ოფიციალური ვიკია ↑ Flood, Alison. (2014-06-17) Zoe Sugg's YouTube success wins her two-book deal for novels. The Guardian. ციტირების თარიღი: 2014-11-27. ↑ Eyre, Charlotte. (2010-07-20) Penguin Children's signs vlogger Zoella. The Bookseller. ციტირების თარიღი: 2014-06-23. ↑ Gibson, Megan (2014-12-03). „Meet The 24-Year-Old Blogger Who Just Smashed Sales Records With Her Debut Novel“. Time. ციტირების თარიღი: 2014-12-04. ↑ Singh, Anita. (2 დეკემბერი, 2014) Zoella breaks record for first-week book sales. The Daily Telegraph. ციტირების თარიღი: 2014-12-03. ↑ Drabble, Emily. (2015-04-27) Zoella goes it alone with Girl Online 2. The Guardian. ციტირების თარიღი: 2015-05-13. ↑ A second Zoella novel is coming in November. The Guardian (19 March 2015). ციტირების თარიღი: 30 მაისი, 2015.
ბინარული ნაერთი

ბინარული ნაერთი — ნაერთი, რომელიც შეიცავს ორ სხვადასხვა ქიმიურ ელემენტს. არაორგანული ბინარული ნაერთები არის ოქსიდები, მაგალითად, აზოტის ოქსიდები. ბინარული ნაერთები გავრცელებულია ორგანული ქიმიაშიც. ასეთ ფუნქციონალურ ჯგუფებს წარმოადგენენ ალკანები, ალკენები, ალკინები, არენები, ციკლოალკანები და ალკადიენები. ბინარული ნაერთის განმარტება ბინარული ნაერთის განმარტება
ზოი საგი

ზოი ელისაბედ საგი (დ. 28 მარტი, 1990) — ინგლისელი ბლოგერი, იუთუბერი, მწერალი და ბიზნესმენი. ცნობილია თავისი Youtube გვერდით და ფსევდონიმით Zoella. მისი სადებიუტო რომანი ონლაინგოგო 2014 წლის ბესტსელერი გახდა და პირველივე კვირაში გაყიდვების რეკორდი დაამყარა. მსგავსი სისწარფით ახალგამოცემული წიგნი 1998 წლის შემდეგ არავის გაუყიდია. ზოი არის ჯო საგის, ასევე ბლოგერის და Youtube ვარსკვლავის, უფროსი და. გაიზარდა ლეკოკში, უილტშირში, ამჟამად კი ცხოვრობს ბრაიტონში, აღმოსავლეთ სასექსში. ზოიმ, 2009 წლის თებერვალში, ინტერიერის დიზაინის კომპანიაში სტაჟიორად მუშაობის დროს შექმნა თავისი ბლოგი „Zoella“. წლის ბოლოსთვის ბლოგს ათასობით მიმდევარი ჰყავდა, 2015 წლის სექტემბერში კი 250 მილიონ მნახველს მიაღწია. მაშინ, როდესაც ზოი ბრიტანულ ტანასაცმლით მოვაჭრე კომაპანიაში მუშაობდა, მისი ბლოგი, სადაც იგი მოდაზე, სილამაზესა და ცხოვრების სტილზე საუბრობდა, ჩაანაცვლა Youtube არხმა. 2014 წელს გამოქვეყნებული სადებიუტო რომანის, ონლაინგოგოს შემდეგ, 2015 წლის 20 ოქტომბერს გამოქვეყნდა მისი მომდევნო რომანი ონლაინგოგო - საგასტროლო ტურნე, მესამე წიგნი — ონლაინგოგო - პერსონალური გამოფენა გამოქვეყნდა 2016 წლის 17 ნოემბერს. ოფიციალური საიტი ზოი საგი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ↑ Sugg, Zoe. My 21st Birthday (29 March 2011). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 23 ივლისი 2018. ციტირების თარიღი: 5 October 2014. ↑ 2.0 2.1 2.2 Ford, Jonathan. (18 July 2014) Lunch with the FT: Zoella. Financial Times. ციტირების თარიღი: 28 July 2014. ↑ Edmonds, Lizzie. (26 April 2014) Video bloggers taking internet by storm and earn £20,000 a MONTH for posts. The Daily Mail. ციტირების თარიღი: 10 July 2014. ↑ 4.0 4.1 4.2 Sheffield, Emily. (6 November 2014) Zoella: Queen Of The Haul. Vogue. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 11 ნოემბერი 2014. ციტირების თარიღი: 11 November 2014. ↑ Harvey, Declan (13 November 2013). „Meet the vloggers: Self employed and 'worth a fortune'“. Newsbeat. ციტირების თარიღი: 11 March 2014.
განუყრელა

განუყრელა (ლათ. Agapornis) — ფრინველთა გვარი თუთიყუშისებრთა ოჯახისა. ცნობილია 9 სახეობა. ჯმუხი აგებულების მცირე ზომის თუთიყუშებია. სხეულის სიგრძე 13–18 (ხშირად დაახლ. 15) სმ შეადგენს, მასა 25–31 გ-დან (რუხთავა განუყრელა) 49–66 გ-მდე (ფრთაშავი განუყრელა; A. taranta). ფრთები მახვილია; ბოლო — სოლისებრი, მოკლე, მომრგვალებული ან საფეხუროვანი; ნისკარტი — ფერად ღია რუხი, შავი ან წითელი; ფეხები მუქია. თვალები მცირე ზომის, ხოლო მისი ფერადი გარსი ჩვეულებრივ მუქია; 4 ახლომონათესავე სახეობას მის გარშემო თეთრი ზოლი ახასიათებს. მამლის შეფერილობაში ნაჯერი მწვანე ტონები ჭარბობს. სახეობათა შორის განმასხვავებლის როლს თამაშობს კაშკაშა წითელი, შავი, ცისფერი, ლურჯი და ყვითელი მონაკვეთები თავზე, კისერზე, მკერდზე, წელზე, ზედაბოლოსა და ბოლოზე. დედლები მამლებს ჰგვანან ან მცირე დეტალებით განსხვავდებიან (3 სახეობა). ახალგაზრდა ფრინველები უფრო მკრთალები არიან. გავრცელებული არიან აფრიკაში, საჰარის სამხრეთით, რუხთავა განუყრელა (A. canus) — მადაგასკარზე. ბინადრობენ ტროპიკულ ტყეებსა და ტყისპირებში, სავანებში, ბუჩქნარიან ნახევარუდაბნოებში და კულტურულ ლანდშაფტებში, მათ შორის ქალაქის პარკებში; მთებში ზღვის დონიდან 3400 მეტრ სიმაღლემდე ბუდობენ (ფრთაშავი განუყრელა). უმთავრესად თესლებით იკვებებიან (უპირატესად აკაციის მარცვლებით), აგრეთვე კვირტებით, ყვავილებით, ნორჩი ფოთლებით, კენკრითა და ნაყოფებით (მ. შ. ლეღვი და მანგო). წყვილები მუდმივია (მონოგამია) და ძირითადად ერთად ცხოვრობენ (აქედან სახელწოდება); მრავლდებიან წვიმის სეზონზე. ჯამისებურ, გვერდითაშესასვლელიან ბუდეს ხის ან ბუჩქის ტოტებს შორის აშენებენ, მასალად იყენებენ წნელსა და გამხმარ ღეროებს, რომლებსაც ზურგის ქვედა მხრისა და ზედაბოლოს ბუმბულებით ეზიდებიან. საბუდრად ზოგჯერ ფუღუროებს, მერცხლის, კვირიონის და ალკუნის სოროებს, ფეიქრების, ჭიანჭველებისა და ტერმიტების მასიურ ნაგებობებსაც იყენებენ. დედალი 3–8 კვერცხს დებს; ინკუბაცია 22–25 დღე გრძელდება; ბარტყებს ბუდეში 38–44 დღის მანძილზე კვებავენ. IUCN-ის წითელ წიგნში სამი სახეობაა შეტანილი: ლოყაშავი განუყრელა (A. nigrigenis) მოწყვლად ჯგუფს განეკუთვნება; გადაშენებასთან ახლოს მყოფ განუყრელებს ტყვეობაში ამრავლებენ და ძალიან პოპულარულები არიან მოყვარულებში, ასეთია წითელყელა (A. roseicollis) და ნიღბოსანი განუყრელა (A. personatus); გამოყვანილია რამდენიმე ორიგინალური ფერადი ფორმა. Лоскот В. М. Неразлучники // Большая российская энциклопедия. т. 22. — М., 2013. — стр. 487. ↑ კუტუბიძე მ., ფრინველების ნომენკლატურული ტერმინოლოგია, თბ.: „მეცნიერება“, 1973. — გვ. 55, 108, 182. ↑ Бёме Р. Л., Флинт В. Е. Пятиязычный словарь названий животных. Птицы. Латинский, русский, английский, немецкий, французский / Под общ. ред. акад. В. Е. Соколова. — М.: Рус. яз., «РУССО», 1994. — С. 110—111. — 2030 экз. — ISBN 5-200-00643-0.
მამუკა ჩიქოვანი

მამუკა ჩიქოვანი (დ. 20 აგვისტო, 1976) — ქართველი იურისტი და პოლიტიკოსი. დაიბადა 1976 წლის 20 აგვისტოს. დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1998-1999 წლებში იყო ტელევიზია „კლდეკარის“ დირექტორი. 1999-2000 წლებში — ახალგაზრდობის საქმეთა დეპარტამენტის რუსთავის განყოფილების გამგე. 2000-2002 წლებში — საზოგადოებასთან ურთიერთობის ცენტრის დირექტორი. იყო რუსთავის საკრებულოს მდივანი 2002-2004 წლებში. 2004-2008 წლებში — რუსთავის საკრებულოს თავმჯდომარე. 2008 წელს გახდა რუსთავის მერი. ამ თანამდებობას იგი 2011 წლამდე იკავებდა. 2011-2013 წლებში — ქვემო ქართლის სახელმწიფო რწმუნებულის, გუბერნატორის პირველი მოადგილე. 2012 წლის საპარლამენტო არჩევნებში რუსთავის მაჟორიტარობის კანდიდატი იყო („ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა“), სადაც ხმათა 41,17% მიიღო (26 528 ხმა) და მეორე ადგილი დაიკავა. 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა“. მამუკა ჩიქოვანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი მამუკა ჩიქოვანი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ შედეგები 2012
მეფე მათიუში უკაცრიელ კუნძულზე

„მეფე მათიუში უკაცრიელ კუნძულზე“ (პოლ. Król Maciuś na wyspie bezludnej) — იანუშ კორჩაკის საბავშვო წიგნი, რომანი. პირველად გამოიცა 1923 წელს. არის გაგრძელება წიგნისა „მეფე მათიუშ პირველი“. წიგნი პოლონურ ენაზე გამოიცა 1923 წელს. მისი თარგმნა ინგლისურ ენაზე არ მოხდა 1990 წლამდე. 1990 წლის ოქტომბერში დაიბეჭდა წიგნის ინგლისურენოვანი თარგმანი (ISBN 1-871-424-01-1). 2009 წელს წიგნი გადაითარგმნა ესპერანტოზე. 2017 წელს კი გამოიცა წიგნის ქართული თარგმანი „მეფე მათიუში უკაცრიელ კუნძულზე“. მეფე მათიუში უკაცრიელ კუნძულზე იქნა გადასახლებული, იგი კუნძულის შესწავლას დაიწყებს და უამრავ საინტერესო აღმოჩენას გააკეთებს. წიგნში აღწერილია მათიუშის ტანჯვითა და ნაღველით სავსე ცხოვრება რომელიც მან კუნძულზე გამოიარა. მიუხედავად ამისა მან მოახერხა კუნძულიდან გამოქცევა, მისი ცხოვრებაც კარგად წარიმართა, მაგრამ იგი თავისი მეგობარის დაუდევრობის გამო დაიღუპა. ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა