laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
H&M

H & M Hennes & Mauritz AB (მოქმედებს სახელწოდებით — H&M; საქართველოში — ჰ და მ) — ტანსაცმლის საცალო მოვაჭრე შვედური ტრანსნაციონალური კომპანია, რომელიც ცნობილია თავისი არაძვირადღირებული მოდური ტანსაცმლით მამაკაცებისთვის, ქალებისთვის, ტინეიჯერებისა და ბავშვებისათვის. H&M და მასთან დაკავშირებული ბრენდები ოპერირებს მსოფლიოს 62 ქვეყნის 4 500-ზე მეტ მაღაზიაში. 2015 წლის მონაცემებით, კომპანიას დასაქმებული ჰყავს დაახლოებით 132 000 ადამიანი. წარმოადგენს ტანსაცმლის საცალო მოვაჭრე მეორე უმსხვილეს კომპანიას მსოფლიოში, ესპანური Inditex-ის შემდეგ (Zara-ს მშობელი კომპანია). H&M 1947 წელს ერლინგ პერსონმა დააარსა შვედეთის ქალაქ ვასტეროსში. გარკვეული დროის მანძილზე, იგი მხოლოდ ქალის ტანსაცმელს ყიდდა და სახელად მას „Hennes“ ერქვა, რაც შვედურად „ქალისას“ ნიშნავს. 1968 წლიდან, რეორგანიზაციის შემდეგ, პერსონის კომპანიამ მამაკაცების ტანსაცმლის გაყიდვაც დაიწყო. პირველი მაღაზია საქართველოში 2017 წლის 18 ნოემბერს, სავაჭრო ცენტრ „გალერია თბილისში“ გაიხსნა. ოფიციალური საიტი ↑ ბიზნესომბუდსმენი: 'იარეთ ახლა 'ჰ და მ'-ში'; Business Media Georgia, 4 ნოემბერი 2017[მკვდარი ბმული] ↑ H&M Group. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-12-16. ციტირების თარიღი: 2017-11-04.
VTech Variety

VTech Variety — მეორე თაობის პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლი, შექმნილი და გამოცემული კომპანია VTech-ის მიერ 1983 წელს. მისი წარმოება შეწყდა გამოსვლიდან რამდენიმე თვის შემდეგ. კონსოლი შედგებოდა მხოლოდ და მხოლოდ კორპუსისა და ბატარეის ბუდისგან, LCD ეკრანი და მიკროკონტროლერი განთავსებული იყო ცვლად კარტრიჯებზე. მასზე ხელმისაწვდომი იყო მხოლოდ ექვსი თამაში: „Super Soccer“, „Burglar Alarm“, „Past Invasions“, „UFO Factory“, „Radioactive“ და „Man Eater“. VTech Variet — Handheld Museum ↑ VTech Variety. handheldmuseum.com. ციტირების თარიღი: 23 აგვისტო, 2019.
ბიატლი

ბიატლი — თანამედროვე ხუთჭიდის საერთაშორისო კავშირის (UIPM) მიერ შემოღებული სპორტის სახეობა. არის სპორტის ორი სახეობის ნაზავი, რომელიც მოიცავს სირბილის, ცურვის და სირბილის კომბინაციას. შეჯიბრება იწყება სირბილით (მანძილი განსაზღვრულია ასაკობრივი ჯგუფით), წყალთან მიახლოებისას იხდიან სარბენ ფეხსაცმელს და შედიან ღია წყალში, განსაზღვრული მანძილის გაცურვისა და წყლიდან ამორბენის შემდეგ იცვამენ ფეხსაცმელს და კვლავ გარბიან ასაკობრივი კატეგორიით განსაზღვრულ მანძილს. გამარჯვებულად ცხადდება ის ვინც პირველი გადაკვეთს ფინიშის ხაზს. ტარდება მიქსიც(შერეული ესტაფეტა), ყოველი გუნდიდან მონაწილეობს ორი ქალი და ორი მამაკაცი სპორტსმენი. სტარტს იღებენ ქალები და ასრულებენ მამაკაცები. სხვა მხრივ ყველა წესი ისევე როგორ როგორც გუნდურ ესტაფეტაში. ასაკობრივი კატეგორიები იწყება 7 წლიდან 70 წლამდე და ზევით. ბიატლში ტარდება ეროვნული, რეგიონალური და მსოფლიო ჩემპიონატები (ტრიატლთან ერთად). საქართველოში ბიატლში (ტრიატლთან ერთად) შეჯიბრებებს ატარებს თანამედროვე ხუთჭიდის და ტრიატლონის ეროვნული ფედერაცია (პრეზიდენტი ვიაჩესლავ მალიშევი). მსოფლიო ჩემპიონატები ტარდება 1999 წლიდან. საქართველოდან ყველაზე ტიტულოვანი სპორტსმენია ჰენრი კუპრაშვილი. მან 2015 წელს გუნდურში მიღებულ ოქროს მედალს, 2018 წელს ინდივიდუალურში მოპოვებული მსოფლიო ჩემპიონის ოქროს მედალი. What is Modern Biathle? ფოტოგალერეა — uipmworld.org Georgia wins dozens of medals at Biathle and Triathle World Championships დაარქივებული 2015-10-02 საიტზე Wayback Machine. ↑ მსოფლიო ჩემპიონატი ბიატლსა და ტრიატლში ბათუმში გაიმართება. „ბათუმელები“. ციტირების თარიღი: 23 აგვისტო, 2019. ↑ Georgia wins dozens of medals at Biathle and Triathle World Championships. agenda.ge (22 სექტემბერი, 2015). ციტირების თარიღი: 23 აგვისტო, 2019. ↑ ჰენრი კუპრაშვილი მსოფლიო ჩემპიონია. „ghn.ge“ (30 ოქტომბერი, 2018). ციტირების თარიღი: 23 აგვისტო,2019.
Palmtex Portable Videogame System

Palmtex Portable Videogame System (PVS), აგრეთვე ცნობილი როგორც PVS Command Console, მოგვიანებით მიღო სახელწოდება Super Micro) — მეორე თაობის კარტრიჯული პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლი, წარმოებული და გამოცემული კომპანია Palmtex-ის მიერ 1984 წელს. კონსოლის წარმოება შეწყდა გამოსვლიდან რამდენიმე თვის შემდეგ. დაანონსდა 1983 წლის 30 იანვარს. კონსოლის თავდაპირველი ფასი შეადგენდა 39.95 აშშ დოლარს. მასზე ხელმისაწვდომი იყო მხოლოდ და მხოლოდ სამი ერთეული თამაში: „React Attack“, „Aladdin's Adventures“ და „Outflank“. საერთო ჯამში კონსოლის გაყიდვების რაოდენობამ შეადგინა დაახლოებით 37,200 ეგზემპლარი. მისი წინამორბედებისგან განსხვავებით, LCD ეკრანი განთავსებული იყო არა კარტრიჯზე, არამედ კონსოლის კორპუსზე. Palmtex Portable Videogame System — Handheld Museum Palmtex Portable Videogame System — AtariAge Palmtex Portable Videogame System — The Video Game Kraken ↑ Palmtex PVS console timeline. time.graphics. ციტირების თარიღი: 23 აგვისტო, 2019. ↑ Palmtex PVS / Super Micro by Home Computer Software. Palmtex Portable Videogame System. ციტირების თარიღი: 23 აგვისტო, 2019. ↑ Palmtex Super Micro Cartridge System. handheldmuseum.com. ციტირების თარიღი: 23 აგვისტო, 2019.
უზუნთა

უზუნთა — ნასოფლარი საჩხერის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე. მდინარე ჯრუჭულას აუზში, მის მარჯვენა შენაკადების - ფასკნარასა და წყალფენილას ხეობაში, სოფელ ცხომარეთის ჩრდილოეთით, ტერასებზე. დღეისათვის სოფელში მოსახლეობა დაბრუნდა. მისდევენ მემცენარეობას და მეცხოველეობას. მოჰყავთ სიმინდი, ლობიო, გაშენებულია ვენახიც, ძირითადი ყურძნის ჯიშებია: ძელშავი, ადესა, ქვიშხური. უზუნთის ზედა ნაწილში მდინარე ქამუშაძის ღელეზე, რომელიც წარმოადგენს მდინარე ფასკნარას აუზს, გაშენებულია ხელოვნური წყალსაცავი, რომლის სიგრძე 160 მეტრს, სიგანე - 110 მეტრს, ხოლო მაქსიმალური სიღრმე 3 მეტრს შეადგენს, ხელოვნურ წყალსაცავს „ქამუშაძის ტბა“ ეწოდება. დვალაშვილი გ., ჯაფოშვილი მ., თაბაგარი ს., ჩიტიშვილი მ., დალაქიშვილი დ., ჩიქოვანი თ., საჩხერის მუნიციპალიტეტი (ტურისტული ობიექტების გეოგრაფიული კვლევა), თბ., 2018, გვ., 38-39
Digi Casse

Digi Casse (იაპონ. デジカセ?) — მეორე თაობის კარტრიჯული პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლი, წარმოებული და გამოცემული იაპონური კომპანია Bandai-ის მიერ 1984 წელს იაპონიაში. მოგვიანებით გამოვიდა ევროპაში. საერთო ჯამში კონსოლზე ხელმისაწვდომი იყო შვიდი თამაში. თითოეულ კონსოლს თან მოჰყვებოდა ორი თამაში. ევროპაში გამოვიდა მხოლოდ და მხოლოდ სამი თამაში „Pelican“, „Submarine“ და „Frog & Insects“. Digi Casse — Handheld Museum Digi Casse — Handheld Empire ↑ Bandai Digi Casse A. www.handheldmuseum.com. ციტირების თარიღი: 23 აგვისტო, 2019. თარგი:Bandai-ს აპარატული უზრუნველყოფა
სარგის თმოგველი (XIII საუკუნე)

სარგის თაყაიდინის ძე თმოგველი — XIII საუკუნის 30-60-იანი წლების ქართველი პოლიტიკური მოღვაწე. „ჟამთააღმწერლის“ ცნობით, იყო „კაცი ფილოსოფოსი და სწავლული და მრავალღონე“. თმოგველი მონაწილეობდა ქართველი მთავრების მიერ მონღოლთა წინააღმდეგ მოწყობილ კოხტასთავის შეთქმულებაში. 1246 წელს, უმეფობის ხანაში, დიდებულებმა თმოგველი ვარამ გაგელთან ერთად გაგზავნეს რუმში დავით ლაშას ძის ჩამოსაყვანად. ამის შემდეგ თმოგველი ზაქარია შანშეს ძე მხარგრძელთან და ღბუღა გაგელთან ერთად გაჰყვა დავით ლაშას ძეს მეფედ დასამტკიცებლად ჯერ ბათო-ყაენთან, ხოლო იქიდან — ყარაყორუმში, დიდ ყაენთან. აქ ის ენერგიულად უჭერდა მხარს დავით ულუს კანდიდატურას დავით ნარინის წინააღმდეგ. თმოგველი უკანასკნელად იხსენიება წყაროში XIII საუკუნის 60-იან წლებში, მესხეთში შემოჭრილი მხედართმთავრის ალათემურის წინააღმდეგ მებრძოლ ქართველ მთავართა შორის. ზოგი მეცნიერის აზრით, თმოგველი უნდა იყოს პოემა „დილარგეთიანის“ ავტორი და „ვისრამიანის“ მთარგმნელი (სარგის თმოგველი) მხარგრძელთა გენეალოგია კაკაბაძე ს., ვინ იყო და როდის ცხოვრობდა სარგის თმოგველი, ტფ., 1912; კეკელიძე კ., ქართული ლიტერატურის ისტორია, ტ. 2, თბ., 1958; ქართული ლიტერატურის ისტორია, ტ. 2, თბ., 1966; შოშიაშვილი ნ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 688. ↑ შოთა მესხია, „საშინაო პოლიტიკური ვითარება და სამოხელეო წყობა XII საუკუნის საქართველოში“, თბ., 1979, გვ. 318
Romtec Colorvision

Romtec Colorvision — მეორე თაობის კარტრიჯული პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლი, შექმნილი და გამოცემული კომპანია Romtec-ის მიერ 1984 წელს. იგი აგრეთვე ვრცელდებოდა სხვადასხვა სავაჭრო ნიშნის ქვეშ. კონსოლს გააჩნდა ფერადი LCD ეკრანი, ჩაშენებული სპიკერით. სისტემაზე ხელმისაწვდომი იყო მხოლოდ და მხოლოდ ხუთი თამაში: „Beasts Planet“, „Horror House“, „Jungle Boy“, „Monster Chase“ და „Submarine“. Romtec Colorvision — Handheld Museum Romtec Colorvision — Handheld Empire ↑ Romtec Colorvision system. www.handheldmuseum.com. ციტირების თარიღი: 23 აგვისტო, 2019.
ჯაპავები

ჯაპავები — ქართული გვარი. სავარაუდოდ წარმოდგება ლაზური სიტყვა „ჯა“ (ხე) ან „ჯამპი“ (თუთის ხე) ძირისაგან. ფართოდ იყო გავრცელებული სამეგრელოსა და სამურზაყანოს ზღვისპირეთში. პირველად მოიხსენიება იმერეთის მეფე სოლომონ I-ის (1752-1784) დასავლეთ საქართველოს რუკაზე, სადაც ჯაპავების გვარი ფლობს დიდ მამულებს დღევანდელი სამეგრელოს ზღვისპირა სოფლებში — სუფსაში, ანაკლიასა და დარჩელში, ასევე აფხაზეთის ზღვისპირა ზოლზე ოჩამჩირემდე — ფიჩორსა და ილორის ტერიტორიებზე. ნარატიული წყაროებით გვარის წარმომადგენლები მისდევდნენ სხვადასხვა ტიპის ვაჭრობას შავიზღვისპირა სატრანზიტო გზებზე. წლების მანძილზე მათ დიდი ქონება დაუგროვებიათ და თვად-აზნაურობაც უყიდიათ სოლომონ მეფისგან. შავი ზღვისპირას მცხოვრები მდიდარი ჯაპავების დახმარება ხშირად დასჭირვებია ოსმალთა წინააღმდეგ თავგამოდებით მებრძოლ სოლომონ მეფეს, რაზეც მოწმობს სოლომონ მეფის წერილი თავადი პავლე ჯაპავას მიმართ ტყვეებით ვაჭრობის წინააღმდეგ დასახმარებლად, აღსანიშნავია, რომ მეფე სოლომონის მიერ შექმნილ რუკაზე ჯაპავების საგვარეულო მიწები მონიშნულია კონკრეტულად. თუმცა გრიგოლ დადიანი (1788-1804) „ჯაპავებს“ ისევ უბრალოდ „დიდ ვაჭრებად“ და „აბრაგებად“ მოიხსენიებს. დღესდღეობით ჯაპავების გვარის სულ 25 ოჯახი არსებობს აფხაზეთსა და სამეგრელოში, რომლებიც ორი სხვადასხვა შტოს წარმომადგენლები არიან. აფხაზეთში მცხოვრებ ჯაპავებს 1992-1993 რუსეთ-საქართველოს ომის დროს მოუწიათ გადასახლება აფხაზეთიდან თბილისსა თუ ქვეყნის გარეთ სხვადასხვა ქალაქებში. დუმბაძე მ., დასავლეთ საქართველო XIX საუკუნის პირველ ნახევარში, თბ., 1957; აბესალომ ტუღუში, სამეგრელოს სამთავროს ისტორია, ზუგდიდი, 1999; რეხვიაშვილი, მ., იმერეთის სამეფო 1462-1810, თბილისი: უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 1989. — გვ. 56-60. ჟველია, ნ., ოდიშის სამთავროს შიდაქართული და საგარეო ურთიერთობების ისტორიიდან, ქუთ., 1995; მაკალათია, ს., სამეგრელოს ისტორია და ეთნოგრაფია, თბ., 2006.
Epoch Game Pocket Computer

Epoch Game Pocket Computer (იაპონ. ゲームポケコン?) — მეორე თაობის პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლი, შექმნილი და გამოცემული კომპანია Epoch Co.-ის მიერ 1984 წელს მხოლოდ იაპონიაში. Game Pocket Computer მეორე კონსოლია Microvision-ის შემდეგ, რომელიც გამოიყენებდა ცვლად სათამაშო კარტრიჯებს. მისი თავდაპირველი ფასი შეადგენდა 12,000 იაპონურ იენას. იგი მოიხმარდა მონოქრომულ LCD ეკრანს 75 × 64-ზე გაფართოებით, NEC-ის 8-ბიტიან ცენტრალურ პროცესორს D78C06-ს 6 მჰც ტაქტური სიხშირით და 2 KB ოპერატიულ მეხსიერებას. კონსოლს კორპუსის ქვედა მხარეს დატანებული ჰქონდა ჯოიპადი (8 მიმართულებიანი), 6 ღილაკი და კონტრასტის რეგულატორი, აგრეთვე სისტემის და ხმის ჩართვა-გამორთვის ორ-ორი ღილაკი. იგი მუშაობდა AA ბატარეებზე (სისტემა დამუხტულ რეჟიმში ძლებდა 70 საათს). კონსოლზე ხელმისაწვდომი იყო მხოლოდ ხუთი თამაში: „ Astro Bombe“, „Block Maze“, „Mahjong“, „Reversi“ და „Sokoban“. ამას გარდა მასში ჩაშენებული იყო ორი თამაში: „11-puzzle“ (თავსატეხი) და Paint program (გრაფიკული რედაქტორი). Epoch Game Pocket Computer — Handheld Museum Epoch Game Pocket Computer დაარქივებული 2019-09-01 საიტზე Wayback Machine. — Mini Arcade Epoch Game Pocket Computer — The Video Game Kraken ↑ Sony’s PlayStation Portable and Epoch’s Game Pocket Computer. psp.about.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-07-07. ციტირების თარიღი: 23 აგვისტო, 2019. ↑ Epoch Game Pocket Computer. www.handheldmuseum.com. ციტირების თარიღი: 23 აგვისტო, 2019. ↑ 1984 Game Pocket Computer and Cartridges. www.miniarcade.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-09-01. ციტირების თარიღი: 23 აგვისტო, 2019. ↑ DOA: The Epoch Game Pocket Computer. retrothing.com. ციტირების თარიღი: 23 აგვისტო, 2019. ↑ Epoch Game Pocket Computer. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-04-21}. ციტირების თარიღი: 24 აგვისტო, 2019.
Game & Watch-ის სერია

Game & Watch (იაპონ. ゲーム&ウオッチ, დასავლეთ გერმანიაში ცნობილი როგორც Tricotronic , ავსტრიაში — G&W) — მეორე თაობის გამოყოფილი პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლების სერია, წარმოებული და გამოცემული კომპანია Nintendo-ს მიერ 1980 წელს. შექმნა იაპონელმა დიზაინერმა გუმპეი იოკოიმ. Game & Watch არის Nintendo-ს ერთ-ერთი ადრეული გასართობი პროდუქტი, რომელსაც დიდი წარმატება ხვდა წილად. კომპანია გამოსცემდა Game & Watch-ის სხვადასხვა ვარიანტებსს (Silver, Gold, Wide Screen, New Wide Screen, Multiscreen, Color Screen, Panorama Screen, Super Color, Micro Vs. System, Crystal Screen, Mini Classics, Donkey Kong), მათ შორის ორ ეკრანიან ვარიანტებსაც. უმეტეს მათგანს ჰქონდა ღილაკები „Game A“ და „Game B“. Game B“, როგორც წესი, თამაშს ხდიდა უფრო რთულს და სწრაფს. კონსოლი დაფუძნებული იყო Sharp SM5xx-ის ოჯახის 4-ბიტიან ცენტრალურ პროცესორზე. მოწყობილობა მოიხმარდა მინიატურულ ბატარეას (საათის ბატარეა) და გააჩნდა თხევად-კრისტალური ეკრანი, საათი და მაღვიძარა. არსებობის განმავლობაში მასზე გამოვიდა 60 თამაში, ხოლო მის თილისმად იქცა პერსონაჟი მისტერ Game & Watch, რომელიც პირველად გამოჩნდა თამაშში „Ball“. 1991 წლის 14 თებერვალს გამოვიდა მისი უკანასკნელი თამაში „Mario the Juggler“, რამაც დაასრულა Game & Watch-ის სერიის წარმოება. Game & Watch-მა დიდი წვლილი შეიტანა პორტატიული კონსოლების განვითარება-პოპულარიზაციაში. საერთო ჯამში გაიყიდა კონსოლის 43 მილიონი ეგზემპლარი. 1989 წელს Nintendo-მ გამოსცა მონდევნო პორტატიული სისტემა Game Boy, რომელიც კიდევ უფრო წარმატებული აღმოჩნდა, ვიდრე მისი წინამორბედი, რომლის გაყიდვებმა 118 მილიონ ასლს გადააჭარბა. მთავარი სტატია: Game & Watch-ის თამაშების სია. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „Game & Watch-ის სერია“ ვიკისაწყობში. Game & Watch Nintendo-ს ოფიციალურ საიტზე Game & Watch-ის თამაშების სია Game & Watch — Cnet ↑ Wii.com - Iwata Asks: Super Mario Bros. 25th Anniversary. Us.wii.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-12-31. ციტირების თარიღი: 2011-03-23. ↑ Obscure Pixels - Nintendo Game&Watch. homepages.ihug.co.nz. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-11-30. ციტირების თარიღი: 2009-07-11. ↑ Iwata Asks: Game & Watch. Nintendo of America. ციტირების თარიღი: 2013-06-23. ↑ Consolidated Sales Transition by Region (PDF). Nintendo (26 აპრილი, 2016). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 1 მაისი, 2016. ციტირების თარიღი: 23 ოქტომბერი, 2016.
ბურკინა-ფასოს ძველი მეტალურგიული ძეგლები

ბურკინა-ფასოს ძველი მეტალურგიული ძეგლები — იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი ბურკინა-ფასოში. მსოფლიო მემკვიდრეობის ნუსხაში შეიტანეს 2019 წლის 5 ივლისს. აღნიშნული ძეგლი შედგება ხუთი ობიექტისაგან, რომელიც განლაგებულია ქვეყნის სხვადასხვა რეგიონის ტერიტორიაზე. მათ შორის უძველესი დურულა დაარსებულია ძვ. წ. VIII საუკუნეში და წარმოადგენს ბურკინა-ფასოში რკინის წარმოების ყველაზე ადრეულ მტკიცებულებას. დანარჩენი ობიექტებია ტივეგა, იამანე, კინდიბო, ბექუი, რომლებიც ახალი წელთაღრიცხვის მეორე ათასწლეულში რკინის წარმოების ნათელ მაგალითს წარმოადგენენ. Ancient Ferrous Metallurgy Sites of Burkina Faso ↑ Five sites inscribed on UNESCO’s World Heritage List
თეთრი ქარავანი (ფილმი)

თეთრი ქარავანი — მხატვრული ფილმი, კინომოთხრობა. გადაღებული კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ მიერ 1963 წელს. საკავშირო კინოგაქირავებაში გავიდა ერთი წლის შემდეგ 1964 წლის 17 აგვისტოს. კინოპროდუქციის დაცვის და განვითარების ასოციაციის მოთხოვნით შეჩერებულია კინოს ჩვენება. ფილმის სცენარი ეკუთვნის მერაბ ელიოზიშვილს, რეჟისურა კი - ელდარ შენგელაიას და თამაზ მელიავას. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. გამოცდილი მწყემსი, მარტია ახლოური, სხვა მწყემსებთან ერთად ცხვარს ზამთრის საძოვრებისკენ მიერეკება. მძიმე და ერთფეროვანია მეცხვარეთა შრომა, მცირე შეცდომას გამოუსწორებელი შედეგები მოაქვს. მარტიას უფროსი შვილი გელა მწყემსურ ცხოვრებაზე გულს აიყრის, ახლობლების რჩევას ყურს არ დაუგდებს, ცხვარს მიატოვებს და იოლი ცხოვრების საძიებლად ქალაქს მიაშურებს. ქარიშხლისგან დაფანტული ცხვრის გადასარჩენად სტიქიასთან ბრძოლაში მარტია დაიღუპება. ქალაქიდან დაბრუნებული გელა მამის სიკვდილში თავის დანაშაულს ხედავს და მწარედ ნანობს მის მიტოვებას. იმედა კახიანი — გელა არიადნა შენგელაია — მარია გიორგი კიკაძე — ვაჟია სპარტაკ ბაღაშვილი — მარტია ნ. კალაფიდინი — პეტრო მერაბ ელიოზიშვილი — ბალთა კონსტანტინე (კოტე) თოლორაია — სიათა დოდო აბაშიძე — დღვირა (მძღოლი) ალექსანდრე (სესიკა) კუპრაშვილი — ყივანა იოსებ (სოსო) თერალაშვილი — მოხუცი სერო ვალენტინ დონღუზაშვილი — გლახო ლეო (ლევან) ფილფანი — ჯაბალა აკაკი (კაკო) კვანტალიანი გრიგოლ ტყაბლაძე შალვა ლორთქიფანიძე დურმიშხან ხულორდავა უ. რაშიდოვი გ. ისაევა ა. აბოვიანი ვ. ბოჭორიშვილი ა. წიკლაური „თეთრი ქარავანი“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია
მიქელა (ფილმი)

მიქელა — ქართული მხატვრული ფილმი. გადაღებული კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ მიერ 1965 წელს, ალმანახიდან „წარსულის ფურცლები“. საკავშირო კინოგაქირავებაში გავიდა 1966 წელს. გადაღებულია დავით კლდიაშვილის ამავე სახელწოდების მოთხრობის მიხედვით. რეჟისორი — ელდარ შენგელაია. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. მიქელას მრავალრიცხოვან ოჯახს უკურნებელი სენი დაერევა. სიკვდილს მხოლოდ რძალი და ორი შვილიშვილი გადაურჩება. გვარის ამოწყვეტის შიშით შეპყრობილი მიქელა ბოროტი სულების განსადევნად სახლს ადგილს შეუცვლის და უმცროს შვილიშვილს სხვა სოფელში გახიზნავს. უფროსს, სპიდონას კი, რომელიც ყველას უამბობს: ფაცხაში დააბინავებს. ღამე ქარიშხალი ამოვარდება. მიქელას სწამს, რომ ბავშვს ღვთის დანიშნულ დროზე ადრე არაფერი მოუვა და უყურადღებოდ მიატოვებს. მოვარდნილი ნიაღვარი კი სპიდონას დაახრჩობს. გრიგოლ ტყაბლაძე — მიქელა ზინაიდა კვერენჩხილაძე — მაია მიხეილ ხვიტია — სპიდონა მანანა მანაგაძე — ეკა ვარლამ წულაძე — ალექსი კაპიტონ აბესაძე — მღვდელი „მიქელა“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია
სამანიშვილის დედინაცვალი (1977 წლის ფილმი)

სამანიშვილის დედინაცვალი — ქართული მხატვრული ფილმი, ტრაგიკომედია. გადაღებული კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ მიერ 1977 წელს. კინოპროდუქციის დაცვის და განვითარების ასოციაციის მოთხოვნით შეჩერებულია კინოს ჩვენება. ფილმი გადაღებულია დავით კლდიაშვილის ამავე სახელწოდების მოთხრობის მიხედვით. რეჟისორი — ელდარ შენგელაია. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ქვრივი აზნაური ბეკინა სამანიშვილი სიბერეში ცოლის შერთვას გადაწყვეტს. მამის სურვილი თავზარს დასცემს ბეკინას ვაჟს, გაღატაკებულ პლატონს, რომელიც გაჭირვებით ახერხებს საკუთარი წვრილშვილის რჩენას. ქონების მოზიარის გაჩენის შიში აიძულებს პლატონს, მამას საცოლე თავად გამოუძებნოს. სოფელ-სოფელ სიარულით ის სასურველ სადედინაცვლოს მიაგნებს, მაგრამ წვალება და დამცირება ფუჭად ჩაუვლის — ქალი, რომელიც ბეკინას ცოლობამდე ორჯერ ისე დაქვრივდა, რომ შვილი არ ჰყოლია, სამანიშვილებს მემკვიდრეს შესძენს. ვასილ კახნიაშვილი — ბეკინა იმედა კახიანი — პლატონი ნოდარ ჩაჩანიძე — კირილე ვენერა ნეფარიძე — დედინაცვალი ბერტა ხაფავა — მელანო შოთა გაბელაია — არისტო აზა ნუცუბიძე — არისტოს ცოლი აკაკი ბაქრაძე — მოძღვარი ალექსანდრე (გიზო) კაკაურიძე სალომე ყანჩელი თამარ ღვინიაშვილი ნესტან კვეიძე ვასილ ჩხაიძე გივი მოდებაძე როდენ ჩაჩანიძე ქეთევან შარიქაძე ანზორ ნიკოლაიშვილი გურამ წერეთელი ოთარ ქურციკიძე ალექსანდრე რამიშვილი „სამანიშვილის დედინაცვალი“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია „სამანიშვილის დედინაცვალი“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
Nintendo Entertainment System (Model NES-101)

NES-101 (აგრეთვე ცნობილი როგორც New NES, New-style NES, ან Top Loader) — მესამე თაობის სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლი, Nintendo Entertainment System-ის შემცირებული და სახეშეცვლილი ვერსია, შექმნილი და გამოცემული კომპანია Nintendo-ს მიერ 1993 წლის 15 თებერვალს ჩრდილოეთ ამერიკაში, იაპონიაში — იმავე წლის 1 დეკემბერს, ხოლო ავსტრალიაში — 1994 წელს. კონსოლის თავდაპირველი ფასი შეადგენდა 49.99 აშშ დოლარს, რაც გაცილებით იაფი იყო, ვიდრე იმ დროში უკვე არსებული Super Nintendo Entertainment System. კონსოლი მოიცავდა რამდენიმე განახლებას, მათ შორის ყველაზე შესამჩნევი იყო კორპუსის ვიზუალი და სათამაშო კონტროლერი, რომელიც მეტად წააგავდა Super NES-ის კონტროლერს. მასში განთავსებული იყო Ricoh 2C02-ის ცენტრალური პროცესორი და Ricoh 2C02-ის გრაფიკული ჩიპი. 2003 წლის 25 სექტემბერს, Nintendo-მ ერთდროულად შეწყვიტა NES-101-ისა და Super Nintendo Entertainment System-ის წარმოება. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „Model NES-101“ ვიკისაწყობში. Model NES-101 Model NES-101 3D-ში ↑ The New NES. Nintendo Power. Nintendo of America, Inc. (ოქტომბერი, 1993). ციტირების თარიღი: 2018-12-12. ↑ NES Game Pak Troubleshooting. Nintendo of America, Inc.. Nintendo Customer Service. ციტირების თარიღი: 25 აგვისტო, 2019. ↑ Nintendo Entertainment System. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 9 ნოემბერი, 2014. ციტირების თარიღი: 28 January 2019. ↑ Niizumi, Hirohiko. (30 მაისი, 2003) Nintendo to end Famicom and Super Famicom production. ციტირების თარიღი: 11 იანვარი, 2014.
ქართული შავი

ქართული შავი — სახორცე-მეკვერცხული მიმართულების ადგილობრივი ქართული ქათმის ჯიში. კისერი მოკლე და მსხვილია, მკერდი განიერი, კისერი გრძელი. დაფარულია ხშირი ბუმბულით, რომელიც მთლიანად შავია; კისერზე შესაძლოა ჰქონდეს მცირე რაოდენობის ფხაჭები. მამლებს კისერზე, ფრებსა და კუდზე დაჰკრავს მომწვანო-მოიისფრო-მბზინავ-პრიალა ელფერი. ნისკარტი და ფეხები მოშავო-მონაცრისფროა. ბიბილო ფოთლისმაგვარი, ფერად წითელი; ყურის ბიბილოებიც ამავე ფერისაა. კიდურები ტერფის სახსრის ქვემოთ შეუბუმბლავია; ტერფზე მცირე ზომის მკვრივად გადაკრული ქერცლი აქვს. დედლების სხეულის სიგრძეა 21–23 სმ, მკერდის ძვლის სიგრძე 12,5–15,5 სმ, გულმკერდის ირგვლივა 30,5–32,5 სმ. მამლისა, შესაბამისად, 24,0–26,0, 16,5–18,5 და 42,0–45,0 სმ. დედლის ცოცხალი მასაა 2,2–2,4 კგ (აღწევს 2,7-მდეც), მამლისა — 2,8–3,1 კგ. სქესობრი სიმწიფეს 165-175 დღის ასაკში აღწევს, კვერცხის დებას 6—7 თვის ასაკიდან იწყებენ; საშუალო კვერცხმდებლობა 130–142 ცალი წელიწადში, თითოეული იწონის 55,5–58 გ-ს. კრუხობის დროს ყოველი 100 კვერცხიდან 85-88 წიწილა იჩეკება. მცირე მოთხოვნილებების მქონე ჯიშია და მარტივი ტიპის მეფრინველეობებშიც ავლენს მაღალ პროდუქტიულობას. კარგად უძლებს გარემო პირობების ცვალებადობას. შავი ქათმის თუშურ პოპულაციაში ქართველმა მკვლევარებმა გამოავლინეს ფრინველის ჭირისადმი რეზისტენტობის საკმაოდ მაღალი მაჩვენებელი, რაც ჭირისადმი გამძლე ქათმის მიღების შესაძლებლობას იძლევა. ძირითადად აშენებენ საოჯახო ტიპის მეურნეობებში. რიცხოვნობაზე ოფიციალური ინფორმაცია ჯერჯერობით არ არსებობს. დედალი დედალი დედალი მიტიჩაშვილი რ., ცხოველთა მომშენებლობა, თბ., 2010; ნოზაძე რ., ხუციშვილი მ., ზავრაშვილი ვ., მეფრინველეობის პროდუქტების წარმოებისა და გადამუშავების ტექნოლოგია, თბ., 2007; Нацваладзе К., Нозадзе Р., Некоторые продуктивне показатели местных черных и серых кур Грузии. «Межгосударственный сборник научных трудов», Грузинского ЗВУНИ, Тб., 1997; Нозадзе Р., Заврашвили В., Усоверщенствование методов и приемы сохранения и использования местных кур Грузии. «Межгосударственный сборник научных трудов», Грузинского ЗВУНИ, Тб., 1997. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 კუნჭულია, თ., კიკალიშვილი შ., პური ჩვენი არსობისა: წიგნი I, თბ.: პალიტრა L, 2016. ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 ქართული შავი ქათამი. საქართველოს აგრარული ბიომრავალფეროვნება. ციტირების თარიღი: 24 აგვისტო, 2019.
ძმა (ფილმი)

ძმა — ქართული მხატვრული ფილმი, სათავგადასავლო, ისტორიულ-რევოლუციური. გადაღებული კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ მიერ 1981 წელს. რეჟისორი — თეიმურაზ ბაბლუანი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. სოციალური უსამართლობის გამო მთავრობასთან დაპირისპირებული, სოციალისტებთან კავშირისთვის კატორღაში გადასახლებული, ერთ დროს პატიოსანი მშრომელი გლეხი გიო მშობლიურ კუთხეს დაუბრუნდება, მაგრამ მისთვის ყველა გზა მოჭრილია. საერთოს ვეღარც ყოფილ თანამოაზრეებთან პოულობს. გიოს ერთადერთი გულშემატკივარი მისი ძმა ბექარია. გიოს ჟანდარმერიის უფროსი ფაღავა დევნის, საშველს არ აძლევს და ბოლოსდაბოლოს მოკლავს კიდეც. ფაღავა ბექარს ჟანდარმერიაში სამსახურს შესთავაზებს, მაგრამ ძმის სიკვდილით და ფაღავას ვერაგობით გამწარებული ბიჭი ძმის მკვლელს სიცოცხლეს გამოასალმებს. არჩილ სამხარაძე — ბექარი ლევან თურმანიძე — გიო ოთარ მეღვინეთუხუცესი — ფაღავა შოთა ნოზაძე — მამა თეიმურაზ დოლიძე — ექიმი გივი ჩუგუაშვილი — სოციალისტი ლევან ფილფანი ედეა ნემსიწვერიძე იური გეწაძე სოსო ჯაჭვლიანი ფრიდონ გულედანი ამირან ამირანაშვილი ლელი ჯაფარიძე ოთარ ოთარაშვილი ამირან ტაკიძე შალვა ჯანიაშვილი გივი ხახიძე გურამ ფირცხალავა გელა კანდელაკი ვაჟა ქოქრაშვილი ხ. დანილოვი გ. გოგოჭური ბ. ბექაური მ. ლალიაშვილი ა. ხვედელიძე რ. რუსეიშვილი „ძმა“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია „ძმა“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)