laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სალაჰლი (აღსთაფა)

სალაჰლი (აზერ. Salahlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსთაფის რაიონში. სალაჰლი GEOnet სახელების სერვერზე
ალბერტ ბორმანი

ალბერტ ბორმანი (გერმ. Albert Bormann; დ. 2 სექტემბერი, 1902, გერმანიის იმპერია — გ. 8 აპრილი, 1989, მიუნხენი, გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკა) — გერმანელი პოლიტიკოსი და სახელმწიფო მოღვაწე, მესამე რაიხის რაიხსკანცელარიის ერთ-ერთი მაღალი თანამდებობის თანამშრომელი, ნსდაპ-ს წევრი. მარტინ ბორმანის ძმა და ადოლფ ჰიტლერის ადიუტანტი. Hamilton, Charles (1984). Leaders & Personalities of the Third Reich, Vol. 1. R. James Bender Publishing. ISBN 0-912138-27-0. Joachimsthaler, Anton (1999) [1995]. The Last Days of Hitler: The Legends, the Evidence, the Truth. Trans. Helmut Bögler. London: Brockhampton Press. ISBN 978-1-86019-902-8. Junge, Traudl (2004). Until the Final Hour: Hitler's Last Secretary. Melissa Müller (editor). Arcade Publishing. ISBN 1-55970-728-3. von Lang, Jochen (1979). The Secretary: Martin Bormann, the Man Who Manipulated Hitler. Random House. ISBN 978-0394503219.
მაგდა გებელსი

ჯოანა მარია მაგდალენა „მაგდა“ გებელსი (გერმ. Johanna Maria Magdalena "Magda" Goebbels; დ. 11 ნოემბერი, 1901, ბერლინი, გერმანიის იმპერია — გ. 1 მაისი, 1945, ბერლინი, მესამე რაიხი) — მესამე რაიხის პროპაგანდის მინისტრის, იოზეფ გებელსის მეუღლე, ნსდაპ-ს ცნობილი წევრი, ადოლფ ჰიტლერის მხარდამჭერი. ზოგიერთი ისტორიკოსის აზრით, მესამე რაიხის არაოფიციალური „პირველი ლედი“ (თუმცა, მის გარდა არაოფიციალურ პირველ ლედიდ მოიხსენიებენ ჰერმან გერინგის ცოლ ემი გერინგსაც). Longerich Peter,, Goebbels: A Biography, New York: Random House, 2015, ISBN ISBN 978-1400067510 Invalid ISBN. Thacker Toby,, Joseph Goebbels: Life and Death, New York: Palgrave Macmillan, ISBN ISBN 978-0-230-27866-0 Invalid ISBN. ↑ Thacker 2010, p. 179. sfn error: no target: CITEREFThacker2010 (help) ↑ Longerich 2015, pp. 159, 160. sfn error: no target: CITEREFLongerich2015 (help)
შაქარლი (აღსთაფა)

შაქარლი (აზერ. Şəkərli) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსთაფის რაიონში. შაქარლი GEOnet სახელების სერვერზე
სოუგბულაყი (აღსთაფის რაიონი)

სოუგბულაქი (აზერ. Soyuqbulaq) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსთაფის რაიონში. სოუგბულაყი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ http://www.azerpost.az/?options=content&id=188
სოუქბულაქლარი

სოუქბულაქლარი (აზერ. Soyuqbulaqlar) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსთაფის რაიონში.
თათლი (აღსთაფა)

თათლი (აზერ. Tatlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსთაფის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2 765 კაცი. თათლი GEOnet სახელების სერვერზე
ვურღუნი

ვურღუნი (აზერ. Vurğun) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსთაფის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2 710 კაცი. ვურღუნი GEOnet სახელების სერვერზე
ხათაი (აღსთაფა)

ხათაი (აზერ. Xətai) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსთაფის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 5 738 კაცი. ხათაი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ http://www.azerpost.az/?options=content&id=188
ხილხინა

ხილხინა (აზერ. Xılxına) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსთაფის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 306 კაცი. ხილხინა GEOnet სახელების სერვერზე
იარადულუ

იარადულუ (აზერ. Yaradullu) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსთაფის რაიონში. იარადულუ GEOnet სახელების სერვერზე
იენიგიუნი

იენიგიუნი (აზერ. Yenigün) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსთაფის რაიონში. იენიგიუნი GEOnet სახელების სერვერზე
ზალიმხანა

ზალიმხანა (აზერ. Zəlimxan) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსთაფის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 163 კაცი. ზალიმხანა GEOnet სახელების სერვერზე
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები უზბეკეთში

იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები უზბეკეთში — უზბეკეთის ტერიტორიაზე არსებული განსაკუთრებული ისტორიული, კულტურული ან ეკოლოგიური მნიშვნელობის მქონე ბუნებრივი ან ხელქმნილი ობიექტები, რომელთაც პრიორიტეტი მიენიჭათ დაცვასა და პოპულარიზაციაში. 2016 წლის მონაცემებით უზბეკეთში მსოფლიო მემკვიდრეობის 5 იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლია . ეს არის მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების საერთო რაოდენობის (1052) 0,5 %. 5 ძეგლიდან მხოლოდ ერთია (დასავლეთი ტიან-შანი) ბუნების ძეგლი, ხოლო დანარჩენი ოთხი კი კულტურული კრიტერიუმებით მოხვდა იუნესკოს სიაში. უზბეკეთმა მსოფლიო კულტურული და ბუნებრივი მემკვიდრეობის კონვენციის რატიფიცირება მოახდინა 1993 წლის 13 იანვარს. უზბეკეთის ტერიტორიაზე მდებარე პირველი ობიექტი (იჩან-ყალა) მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში შეიტანეს 1990 წელს. ცხრილში შეტანილია ძეგლები, იუნესკოს მიერ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში დამატების თარიღის მიხედვით. იჩან-ყალა ბუხარის ისტორიული ცენტრი შაჰრისაბზის ისტორიული ცენტრი სამარყანდი - კულტურების გზაჯვარედინი უზბეკეთი იუნესკოს საიტზე ↑ უზბეკეთი იუნესკოს მოსფლიო მემკვიდრეობის საიტზე
აღაბეილი (მრავალმნიშვნელოვანი)

აღაბეილი შეიძლება აღნიშნავდეს: აღაბეილი — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსუს რაიონში. აღაბეილი — სოფელი აზერბაიჯანში, აღჯაბადის რაიონში.
ახთაჩი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ახთაჩი შეიძლება აღნიშნავდეს: ახთაჩი — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსუს რაიონში. ახთაჩი — სოფელი აზერბაიჯანში, საბირაბადის რაიონში. ახთაჩი — სოფელი აზერბაიჯანში, ქურდამირის რაიონში. ახთაჩი — სოფელი ირანში, ჰამადანის ოსტანში.
აღაბეილი (აღსუ)

აღაბეილი (აზერ. Ağabəyli) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსუს რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 528 კაცი. აღაბეილი GEOnet სახელების სერვერზე
აღალარბეილი (აღსუ)

აღალარბეილი (აზერ. Ağalarbəyli) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსუს რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 882 კაცი. აღალარბეილი (აღსუ) საიტზე GEOnet Names Server
აღალარბეილი (მრავალმნიშვნელოვანი)

აღალარბეილი შეიძლება აღნიშნავდეს: აღალარბეილი — სოფელი აზერბაიჯანში, აღდამის რაიონში. აღალარბეილი — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსუს რაიონში.
აღალარბეილი (აღდამის რაიონი)

აღალარბეილი (აზერ. Ağalarbəyli) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღდამის რაიონში.
აღარხი

აღარხი (აზერ. Ağarx) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსუს რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 997 კაცი. აღარხი GEOnet სახელების სერვერზე
ალფოუთი (აღსუ)

ალფოუთი (აზერ. Alpout) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსუს რაიონში. ალფოუთი GEOnet სახელების სერვერზე
არათლი-ჯურუღლუ

არათლი-ჯურუღლუ (აზერ. Aratlı-Curuğlu) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსუს რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 556 კაცი.
მესიე 78

მესიე 78 (აგრეთვე ცნობილი როგორც M78 ან NGC 2068) — ამრეკლავი ნისლეული ორიონის თანავარსკვლავედის მიმართულებით. 1780 წელს აღმოაჩინა ფრანგმა ასტრონომმა პიერ მეშენმა და იმავე წელს, მისმა მეგობარმა ასტრონომმა შარლ მესიემ ის საკუთარ კატალოგში შეიტანა. M78 საკმაოდ კაშკაშა, დიფუზიურ-ამრეკლავი ნისლეულია, რომელიც მოიცავს სხვადასხვა ნისლეულებს, მათ შორის NGC 2064-ს, NGC 2067-სა და NGC 2071-ს. თავის მხრივ, ეს ჯგუფი ორიონის მოლეკულური ღრუბლის კომპლექსს მიეკუთვნება და დედამიწიდან 1600 სინათლის წლით არის დაშორებული. M78 ცაზე საკმაოდ ადვილი საპოვნელია პატარა ტელესკოპებითაც კი, მოიცავს 10 ვარსკვლავიერი სიდიდის 2 ვარსკვლავს. სწორედ ამ ორი ვარსკვლავის — HD 38563A-ისა და HD 38563B-ის შუქის არეკვლის წყალობით ხდება ღრუბლის მტვერი ხილვადი. ნისლეულში შეიმჩნევა T-ტაურის ტიპის 45 ახალგაზრდა ვარსკვლავი, რომლებიც ჯერ კიდევ ფორმირების პროცესში არიან, ასევე მოიცავს 17 ჰერბიგის ობიექტს. მესიე 78, ტელესკოპი VISTA, ჩილე. მესიე 78, სპიტცერის კოსმოსური ტელესკოპი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მესიე 78 Messier 78, SEDS Messier pages NightSkyInfo.com – M78 M78 Wide Field 2009 November 26 M78 and Reflecting Dust Clouds in Orion 2010 March 2
დიმიტრი პეტროვი

დიმიტრი პეტროვი (რუს. Дми́трий Ю́рьевич Петро́в; დ. 16 ივლისი 1958, ნოვომოსკოვსკი, ტულის ოლქი) — რუსი პოლიგლოტი, მთარგმნელი-სინქრონისტი, პედაგოგი, ხოლო 2012 წლიდან მოყოლებული კი ტელეარხ „კულტურა“-ზე რეალითი შოუ „პოლიგლოტ“-ის ტელეწამყვანი და ლექტორი. 1975 წელს ჩააბარა მოსკოვის მორის ტორეზის სახელობის უცხო ენათა სახელმწიფო პედაგოგიურ ინსტიტუტში. აღნიშნულ უმაღლეს სასწავლებელში (2015 წლის მდგომარეობით) დიმიტრი პეტროვი ეწევა პედაგოგიურ მოღვაწეობას. პრესაში არსებული ინფორმაციით რუსი პოლიგლოტი დიმიტრი პეტროვი 30-ზე მეტ ენას იცნობს, თუმცა აქტიურად მხოლოდ 8 ენაზე მუშაობს: ინგლისური, ფრანგული, იტალიური, ესპანური, გერმანული, ჩეხური, ბერძნული და ჰინდი. 2012 წლის იანვრიდან დიმიტრი პეტროვი გამოდის საგანმანათლებლო პროგრამა "პოლიგლოტ"-ის ტელემოდერატორი რუსეთის ერთ-ერთი ყველაზე დიდსა და პოპულარულ სატელევიზიო არხზე "კულტურა". 2016 წლის ივნისის მდგომარეობით მერვედ წარმატებით გავიდა სატელევიზიო სეზონზე ინგლისური, იტალიური, ფრანგული, ესპანური, გერმანული, ჰინდი/ურდუ, პორტუგალიური და ჩინური ენების შემსწავლელი გადაცემები, რომელთა ავტორი და წამყვანი მასწავლებელი თავად იყო. 2011 წლის დეკემბერში დიმიტრი პეტროვმა ახალი სატელევიზიო ციკლი ჩაატარა სახელწოდებით «ტილაშარ ენტერ». აღნიშნული სატელევიზიო პროექტი ყაზახეთის რესპუბლიკის კულტურის სამინისტროს შეკვეთით იყო ორგანიზებული და მიზნად ისახავდა ყაზახური ენის გავრცელებასა და პოპულარიზაციას ამავე ქვეყნის მხოლოდ რუსულად მოლაპარაკე მოსახლეობაში. დიმიტრი პეტროვი არის ობსცენური "ჩასტუშკების" სხვადასხვა ენებზე მთარგმნელი. დიმიტრი პეტროვი იყო არაერთი რუსი პოლიტიკოსის მთარგმნელი და თარჯიმანი, რომელთა შორისაა მიხაილ გორბაჩოვი, ბორის ნემცოვი, ვლადიმირ პუტინი. დიმიტრი პეტროვი დაოჯახებულია, ჰყავს მეუღლე — ანამიკა საქსენა (წარმოშობით ინდოეთიდან, მთარგმნელი) და ორი ვაჟი — დემიანე და ილიანე და ერთი ქალიშვილი — არინა. Петров Д. Ю., Борейко В. Н.: Магия слова ("სიტყვის მაგია"). Диалог о языке и языках (დიალოგი ენასა და ენებზე) — Москва: ПрозаиК, 2010. — 208-ე გვერდი. — ISBN 978-5-91631-105-1.
ფრიც ტარნო

ფრიც ტარნო (გერმ. Fritz Tarnow; დ. 13 აპრილი, 1880, გერმანიის იმპერია — გ. 23 ოქტომბერი, 1951, ჰესენი, გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკა) — გერმანელი პოლიტიკოსი, სოციალ-დემოკრატი. თეორია „ეკონომიკური დემოკრატიის“ ავტორი. ნოემბრის რევოლუციის მონაწილე, რაიხსტაგის დეპუტატი. Fritz Tarnow – ბუნდესარქივი (გერმანული)
ჩქარი თანიფი

ჩქარი თანიფი ან ზემოთში თანიფი (თათრ. Җитез Танып; ბაშკ. Тере Танып) — მდინარე რუსეთში, ბაშკირეთში. მდინარე ბელაიის მარჯვენა შენაკადი. სათავეს იღებს პერმის მხარეში არსებული ჭაობებიდან. სიგრძე 345 კილომეტრი, აუზის ფართობი 7560 კმ². საშუალო დახრილობა 0,5%. აუზის საშუალო სიმაღლე 159 მ, ჭაობიანობა 2%, ტყიანობა 25%, დაკარსტულობა 25%. ადგილის რელიეფი წარმოადგენს ბორცვიან-უვალებიან ვაკეს, ზემო წელი და მარცხენანაპირეთი მაღლდება 284 მ-მდე, ჭარბობს რუხი ნიადაგი. მდინარის აუზის ზედა და ქვედა ნაწილი იკავებს შერეულ ტყეებს, შუა ნაწილი — სასოფლო-სამეურნეო მიწებს. ძირითადად იკვებება თოვლის წყლით. შემოდგომაზე ჩამონადენი შეადგენს 66 %-ს, ზაფხულსა და შემოდგომაზე 20%-ს, ხოლო ზამთარში 14%-ს. იყინება ნოემბრის პირველ ნახევარში, ყინულისგან თავისუფლდება აპრილში. წყლის საშუალო ხარჯი შესართავიდან 20 კილომეტრში 44,6 მ³/წმ. მარჯვენა შენაკადებიდან აღსანიშნავია: იუგი, ვერზი, გარეიკა, მარცხენა შენაკადებიდან: იარი, კიზგანი, სიბირგანი. ზემოთში მდინარეს უბრალოდ თანიფი ეწოდება. «Вода России» - Быстрый Танып Балков В.А. Водные ресурсы Башкирии. Уфа, 1978.
ბელაია (კამის შენაკადი)

ბელაია ან აგიზელი (რუს. Белая; ბაშკ. Ағиҙел (ინფ.)) — მდინარე რუსეთში, ბაშკირეთში, კამის მარცხენა შენაკადი. ნაწილობრივ გვევლინება აგრეთვე როგორც ბაშკირეთისა და თათრეთის სასაზღვრო მდინარე. წარმოადგენს ბაშკირეთის უგრძეს მდინარეს. სიგრძე 1430 კილომეტრი, აუზის ფართობი 142 ათ. კმ². სათავე აქვს სამხრეთ ურალზე, ირემელის მასივის აღმოსავლეთით. საზრდოობს უმთავრესად თოვლის წყლით. იყინება ნოემბრის შუა რიცხვებში, ყინულსვლა — შუა აპრილში. მთავარი შენაკადებია ნუგუში, სიმი, უფა, ბირი, ჩქარი თანიფი, ურშაქი, აშქადარი, დიომა და სხვა. ზემო დინებაში მიედინება დაბალ, დაჭაობებულ ხეობაში. სოფელ ტირლიანსკის ქვემოთ ხეობა მკვეთრად ვიწროვდება. ცალკეულ მონაკვეთებზე მისი ფერდობები ციცაბოა, ფლატოვანი და შემოსილია ტყით. მდინარე ნუგუშის შესართავის ქვემოთ ხეობა თანდათან ფართოვდება, ხოლო მდინარე უფის შესართავის შემდეგ ტიპური ვაკის მდინარის ხასიათს ატარებს. მიედინება ფართო ჭალის ფარგლებში, მეანდრირებულია და იყოფა ტოტებად. მარჯვენა ნაპირი დიდწილად ამაღლებულია. წყლის საშუალო ხარჯი შესართავში 950 მ³/წმ. ბაშკირეთის მნიშვნელოვანი წყლის მაგისტრალია. სანაოსნოა შესართავიდან ქალაქ უფამდე. არარეგულარული ნაოსნობა განვითარებულია ქალაქ მელეუზის ნავმისადგომამდე. მდინარის ნაპირზეა გაშენებული ქალაქები: ბელორეცკი, სალავათი, იშიმბაი, უფა, სტერლითამაქი, ბირსკი. მდინარის რუსული სახელწოდება — „ბელაია“ ბაშკირული „აგიზელის“ ანალოგიურია, რაც „თეთრ მდინარეს“ ნიშნავს. ბელაია — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული)
ფრანკ-ვალტერ შტაინმაიერი

ფრანკ-ვალტერ შტაინმაიერი (გერმ. Frank-Walter Steinmeier; დ. 5 იანვარი, 1956, დეტმოლდი, ჩრდილოეთი რაინ-ვესტფალია, გერმანია) — გერმანელი პოლიტიკოსი, გერმანიის საგარეო საქმეთა მინისტრი 2005–2009 და 2013–2017 წლებში, ვიცე-კანცლერი 2007–2009 წლებში. გერმანიის სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრი. 2009 წლის არჩევნებზე, კანცლერობის კანდიდატი სოციალ-დემოკრატიული პარტიიდან. 2017 წლის 12 თებერვალს, აირჩიეს გერმანიის პრეზიდენტად. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ფრანკ-ვალტერ შტაინმაიერი Quotes by Frank-Walter Steinmeier დაარქივებული 2017-08-27 საიტზე Wayback Machine. (გერმანული) Steinmeier's campaign website for the 2009 general election in Germany
მოსკოვის სახელმწიფო ლინგვისტური უნივერსიტეტი

მოსკოვის სახელმწიფო ლინგვისტური უნივერსიტეტი (რუსულად Моско́вский госуда́рственный лингвисти́ческий университе́т, უწინდელი "მოსკოვის მორის ტორეზის სახელობის უცხო ენათა სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტი", რუსულად Московский государственный педагогический институт иностранных языков имени Мори́са Торе́за) — უმაღლესი სასწავლო დაწესებულება მოსკოვში. მოსკოვის სახელმწიფო ლინგვისტური უნივერსიტეტი არის რუსეთის ერთ-ერთი ყველაზე დიდი უმაღლესი სასწავლებელი ენათმეცნიერების დარგში. უნივერსიტეტში განათლებას ეუფლება დაახლოებით 10 000 სტუდენტი და ასპირანტი, სწავლება მიმდინარეობს 35 უცხოურ ენაზე. მოსკოვის სახელმწიფო ლინგვისტური უნივერსიტეტი 11 ფაკულტეტი: ინგლისური ენის ფაკულტეტი მთარგმნელობითი ფაკულტეტი გერმანული ენის ფაკულტეტი ფრანგული ენის ფაკულტეტი საერთაშორისო ურთიერთობათა და სოციალურ და პოლიტიკურ მეცნიერებათა ინსტიტუტი დაუსწრებელი სწავლების ფაკულტეტი მეორე უმაღლესი განათლების ფაკულტეტი სამხედრო სწავლების ფაკულტეტი უცხოელ მოქალაქეთა სწავლების ფაკულტეტი მასწავლებელთა კვალიფიკაციის ამაღლების ფაკულტეტი მოსკოვის სახელმწიფო ლინგვისტური უნივერსიტეტის სასწავლო ინსტიტუტები: მორის ტორეზის სახელობის უცხო ენათა ინსტიტუტი კვალიფიკაციის ამაღლების დარგთაშორისო ინსტიტუტი მოსკოვის სახელმწიფო ლინგვისტური უნივერსიტეტი აქტიურად თანამშრომლობს სხვადასხვა უცხოურ უმაღლეს სასწავლებლებთან, სასწავლო დაწესებულებებთან და საერთაშორისო ორგანიზაციებთან. არსებული თანამშრომლობის მთავარი შემადგენელს წარმოადგენს მოსკოვის სახელმწიფო ლინგვისტური უნივერსიტეტის ენობრივი ცენტრები: დამოუკიდებელ სახელმწიფოთა კავშირის (რუსული აბრევიაციით СНГ) მონაწილეთა ენებისა და კულტურების ცენტრები; იბერიულ-ამერიკული პროგრამების ცენტრები; იტალიური ენისა და კულტურის ცენტრები; ესპანური ენისა და კულტურის ცენტრი; გერმანული ენისა და კულტურის ცენტრი; ინგლისური ენისა და კულტურის ცენტრი; ნიდერლანდური იენისა და კულტურის ცენტრი; კანადის ენების, კულტურებისა და განათლების შემსწავლელი ცენტრი; იაპონური ენისა და კულტურის ცენტრი; თურქული ენისა და კულტურის ცენტრი; კანადის ცენტრი; ავსტრიის ბიბლიოთეკა; საერთაშორისო უშიშროების საინფორმაციო ცენტრი. მოსკოვის სახელმწიფო ლინგვისტური უნივერსიტეტის ოფიციალური საიტი
ხადია დავლეთშინა

ხადია დავლეთშინა (ბაშკ. Дәүләтшина Һәҙиә Лотфулла ҡыҙы; დ. 5 მარტი 1905 — გ. 5 დეკემბერი 1954) — ბაშკირი მწერალი ქალი. ბაშკირეთის ასსრ მწერალთა კავშირის წევრი (1935). პირველი ბაშკირი მწერალი ქალი. დაიბადა ღარიბი გლეხის ოჯახში. 1920 წლიდან სოფელ დენგიზბაევოში მუშაობდა მასწავლებლად და სწავლობდფა თათრეთ-ბაშკირეთის ტექნიკუმში ქალაქ სამარაში. 1932 წელს ჩააბარა მოსკოვის ინსტიტუტში. 1935-1937 წლებში სწავლობდა ბაშკირეთის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. მოთხრობაში „აიბიკე“ (1930, რუსული თარგმანი 1936) ნაჩვენებია ყოფილი მოჯამაგირის გადაქცევა საკოლმეურნეო მოძრაობის ხელმძღვანელად. ადრე ჩაგრული ბაშკირი-ქალის სულიერი აღორძინება მისი ბევრი მოთხრობის ძირითადი თემაა („მოთხრობათა კრებული“, 1935). რომანი „ირგიზი“ (გამოქვეყნდა 1957) აჩვენებს ბაშკირი ხალხის რევოლუციურ ბრძოლას 1902 წლებიდან 20-იან წლამდე. რომანის გმირი აიბულათი რუსი რევოლუციონერების გავლენით ზრდის ხალხის ინტერესების შეგნებულ დამცველს. 1967 წელს მიენიჭა სალვათ იულაევის სახელობის პრემია რომანისათვის „ირგიზი“. ხადია დავლეთშინა
ბაშკირეთის დროშა

ბაშკირეთის დროშა — ბაშკირეთის რესპუბლიკის ოფიციალური სიმბოლო. 2001 წლიდან 25 თებერვალი ბაშკირეთში სახელმწიფო დროშის დღეა. 1992 წელს ბაშკირეთის სსრ-ის უმაღლესმა საბჭომ ქვეყანას სახელი გადაარქვა და უწოდა ბაშკირეთის რესპუბლიკა. ამავე დღეს მიიღეს ბაშკირეთის რესპუბლიკის დროშაც პროპორციით 1:2. ამჟამინდელი დროშა ახალი პროპორციებით მიიღეს 2003 წლის 12 თებერვალს სახელმწიფო კრების საკანონმდებლო პალატის, ყურულთაის, სხდომაზე . ბაშკირეთის დროშა არის მართკუთხა ქსოვილი პროპორციით 2:3. მასზე ჰორიზონტალურად დატანილია სამი თანაბარი ზოლი: ცისფერი, თეთრი და მწვანე. თეთრ ზოლზე ცენტრში დატანილია წრეში ჩასმული აყვავებული კურაიის გამოსახულება. ბაშკირეთის კანონის „ბაშკირეთის რესპუბლიკის სახელმწიფო სიმბოლოების შესახებ“ მიხედვით განსაზღვრულია იმ შენობების სია, რომელზეც მუდმივად უნდა ეკიდოს ქვეყნის დროშა. ბაშკირეთის გერბი ბაშკირეთის ჰიმნი ბაშკირეთის რესპუბლიკა ↑ Закон Башкирской ССР от 25 февраля 1992 № ВС-10/12 «Об изменении наименования государства Башкирская Советская Социалистическая Республика» ↑ Закон Республики Башкортостан от 25 февраля 1992 года № ВС-10/17 «О Государственном флаге Республики Башкортостан» ↑ Закон Республики Башкортостан от 12.02.2003 № 466-з «О внесении изменений в Закон Республики Башкортостан „О государственной символике Республики Башкортостан“».
მიშელ აუნი

მიშელ ნაიმ აუნი (არაბ. ميشال عون; დ. 18 თებერვალი, 1935, ჰარეთ-ჰრეკი, ლიბანი) — ლიბანელი სამხედრო და პოლიტიკური მოღვაწე, ლიბანის შეიარაღებული ძალების გენერალი, პრემიერ-მინისტრი (1988-1990 წწ.) და პრეზიდენტი (2016 წლის 31 ოქტომბრიდან). პრეზიდენტად აირჩიეს 2016 წლის 31 ოქტომბერს, ლიბანის პარლამენტის 46-ე საარჩევნო სხდომაზე. ლიბანი სახელმწიფოს მეთაურის გარეშე ცხოვრობდა, მას შემდეგ, რაც პრეზიდენტი მიშელ სულეიმანი გადადგა თავისი საპრეზიდენტო ვადის გასვლის შემდეგ 2014 წლის მაისში, რის შედეგადაც პარლამენტი ჩიხში შევიდა. პარლამენტმა ვერ აირჩია მემკვიდრე 29 თვის განმავლობაში და 45 წინა საპარლამენტო სხდომების მანძილზე. 1984 წელს, მიშელ აუნი დაინიშნა ლიბანის არმიის გენერლად. 1988 წლის 22 სექტემბრიდან 1990 წლის 13 ოქტომბრამდე, აუნის ეკავა პრემიერი-მინისტრისს თანამდებობა, შემდეგ ის თანამდებობიდან გაათავისუფლა ლიბანის პრეზიდენტმა ამინ ჟმაიელმა და თავად გახდა ლიბანის მთავრობის დროებითი მათაური. ↑ https://www.elnashra.com/news/show/1044594/العماد-ميشال-عون؟?amp=1 ↑ Archived copy. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 4 ნოემბერი 2016. ციტირების თარიღი: 1 November 2016 ↑ „Profile: Michel Aoun“. BBC News. 13 June 2005. ციტირების თარიღი: 18 May 2008.
ბაშკირები

ბაშკირები (ბაშკ. башҡорттар; საკუთარი სახელწოდება ბაშკორთ) — თურქულენოვანი ხალხი, ბაშკირეთის მკვიდრი მოსახლეობა. ლაპარაკობენ ბაშკირულ ენაზე. მორწმუნე ბაშკირები სუნიტი მუსლიმანები არიან. საერთო რაოდენობა დაახლოებით 2 მილიონი ადამიანი. 2010 წლის სრულიად რუსეთის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით რუსეთში ცხოვრობდა 1 584 554 მილიონი ბაშკირი, ამათგან 1 172 287 მილიონი საკუთრივ ბაშკირეთში. ბაშკირების ეთნოგენეზი მეტად რთულია. სამხრეთ ურალი და მისი მომიჯნავე ტრამალები, სადაც მიმდინარეობდა ამ ხალხის ჩამოყალიბება, ძველთაგანვე წარმოადგენდა სხვადასხვა ენისა და კულტურის აქტიური ურთიერთზემოქმედების ასპარეზს. ბაშკირეთის სამხრეთ ოლქებში ძველი წელთაღრიცხვის I ათასწლეულის II ნახევარში ცხოვრობდნენ ირანულენოვანი სარმატების მესაქონლე ტომები, ჩრდილოეთში კი ანანინოს კულტურის მიწათმოქმედი და მონადირე ტომები — ფინურ-უნგრული ხალხების წინაპრები. ახალი წელთაღრიცხვის I ათასწლეულში სამხრეთი ურალის ტერიტორიაზე შემოიჭრნენ თურქი მომთაბარეები, რომლებმაც I ათასწლეულის ბოლოს მთელი ბაშკირეთი დაიკავეს. ამ ტომებმა, რომლებმაც განდევნეს და ნაწილობრივ გაათურქეს აბორიგენები, ეტყობა, გადამწყვეტი როლი შეასრულეს ბაშკირების ენის, კულტურისა და ფიზიკური ტიპის ჩამოყალიბებაში. ბაშკირებზე პირველი წერილობით ცნობა IX-X საუკუნეებს განეკუთვნება. ვარაუდობენ, რომ ამ დროისთვის უნდა დამთავრებულიყო ამ ხალხის ძირითადი ბირთვის ფორმირება. ბაშკირების ეთნოგენეზში სხვადასხვა დროს მონაწილეობდნენ ოღუზურ-პაჭანიკური ტომები, ვოლგა-კამის ბულგარები, უფრო გვიან კი — ყივჩაყები (XI-XIII საუკუნეები) და ზოგიერთი მონღოლური ტომი (XIII-XIV საუკუნეები). ოქროს ურდოს დაცემის შემდეგ, ბაშკირები, ყაზანის, ნოღაისა და ციმბირის ხანების უღელქვეშ აღმოჩნდნენ. მოსკოვის სამეფოსთან შეერთებამ (1552-57) ბოლო მოუღო ტომობრივ დაქსაქსულობას და ხელი შეუწყო ბაშკირების ეროვნების შემჭიდროვებას. ძველად ბაშკირების ძირითადი საქმიანობა იყო მომთაბარე მესაქონლეობა. მისდევდნენ აგრეთვე ნადირობას, მეფუტკრეობას; ხელოსნობის დარგებიდან განვითარებული იყო ფეიქრობა, ქეჩის წარმოება, ფარდაგების ქსოვა, ნაქარგობა, ტყავის დამუშავება. XVII-XIX საუკუნეებში ბაშკირები გადავიდნენ მიწათმოქმედებაზე და ბინადარ ცხოვრებას მოეკიდნენ. მათი საცხოვრებელი სხვადასხვაგვარია; აღმოსავლეთ ბაშკირეთში ძველად გავრცელებული იყო ქეჩის კარავი („თირმე“). ტანსაცმელს ცხვრის ტყავისას, შინამზადი და შემოტანილი ქსოვილებისას კერავდნენ. ↑ ВПН-2010. Perepis-2010.ru. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-12-04. ციტირების თარიღი: 2015-03-16. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-14. ციტირების თარიღი: 2020-09-14. ↑ Официальный сайт Всероссийской переписи населения 2010 года. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-04-30. ციტირების თარიღი: 2016-11-05. ↑ 4.0 4.1 4.2 4.3 ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 249.
ინისკრონი

ინისკრონი (ინგლ. Enniscrone, ოფიციალურად Inniscrone; ირლ. Inis Crabhann) — პატარა ქალაქი ირლანდიაში, მდებარეობს სლაიგოს საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში, ატლანტის ოკეანის სანაპიროზე. ქვიშიანი სანაპიროთი, სალაშქრო ადგილებითა და გოლფის მოედნით მრავლად იზიდავს ვიზიტორს. 2011 წლის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 1 223 ადამიანს შეადგენდა. სლაიგოს საგრაფო. Kilglass, Church of Ireland http://www.enniscronekilglassgaa.com/doc/Kilglass_Enniscrone_Church_Bulletin.pdf Enniscrone Discover Enniscrone Enniscrone's Valley of Diamonds under threat დაარქივებული 2011-05-14 საიტზე Wayback Machine. Enniscrone Online Enniscrone in an instant დაარქივებული 2007-05-05 საიტზე Wayback Machine. Enniscrone Golf Course Enniscrone Walking Club Enniscrone Kilglass GAA Club ↑ http://cso.ie/en/media/csoie/census/documents/census2011vol1andprofile1/Table%205.pdf ↑ Placenames Database of Ireland: Inishcrone/Inis Crabhann
ტობერკარი

ტობერკარი (ინგლ. Tubbercurry ან Tobercurry; ირლ. Tobar an Choire, „ცირკის ჭა“) — ქალაქი ირლანდიაში, მდებარეობს სლაიგოს საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში. სლაიგოს შემდეგ არის საგრაფოს სიდიდითა და მოსახლეობის რაოდენობით მეორე ქალაქი. ტობერკარის მცხოვრებთა მნიშვნელოვან ნაწილს პოლონური თემი შეადგენს, რომელიც ადგილობრივ სამრეწველო და სავაჭრო ობიექტებშია დასაქმებული. პირველად ტობერკარი ისტორიულ წყაროებში 1397 წელს მოიხსენიება, როდესაც ამ მიდამოებში ო'კონორების კლანის ორ ოჯახს შორის გაიმართა ბრძოლა. ქალაქი, მიუხედავად თავისი მცირე ზომისა, დასავლეთ ირლანდიაში გამორჩეულია ღამის ცხოვრებით. აქ არის რამდენიმე ბარი, რესტორანი და ტრადიციული ირლანდიული ლუდხანა. 2011 წლის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 1 747 ადამიანს შეადგენდა. სლაიგოს საგრაფო. ქალაქის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2020-11-01 საიტზე Wayback Machine. EdenVilla Bed and Breakfast დაარქივებული 2012-04-26 საიტზე Wayback Machine. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ტობერკარი ↑ Interactive Data Visualisations: Towns: Tubbercurry. Census 2022. Central Statistics Office. ციტირების თარიღი: 12 December 2023 ↑ Placenames Database of Ireland