laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ლაგოდეხის კათოლიკური ეკლესია

ლაგოდეხის კათოლიკური ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი კახეთის მხარის ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტში, ქალაქ ლაგოდეხში. ეკლესია ლითონის დეკორატიული ღობით მოზღუდულ ეზოში დგას. ეს არის დასავლეთ-აღმოსავლეთ ღერძზე წაგრძელებული მოზრდილი დარბაზული ნაგებობა, რომელიც შერეული მასალით არის ნაგები. კონსტრუქციული ნაწილებისა და დეკორატიული ელემენტებისათვის აგურია გამოყენებული, ხოლო კედლის ძირითადი სიბრტყე აგურისა და რიყის ქვის მონაცვლეობითაა ამოყვანილი. თავდაპირველი მხატვრულ-არქიტექტურული ღირებულება მხოლოდ სამხრეთ ფასადს აქვს შენარჩუნებული. ეკლესია ლითონის დეკორატიული ღობით მოზღუდულ ეზოში დგას. დასავლეთიდან და ჩრდილოეთიდან მას საბჭოთა პერიოდში აგებული კორპუსები ემიჯნება. ეკლესიის აღმოსავლეთი ფასადი ძალიან არის შელახული. გადაკეთების გამო ძნელია დაბეჯითებით ითქვას მასში სამი ფანჯარა იყო გაჭრილი თუ ნიშებით ფლანკირებული ერთი ფანჯარა. დღეს ფასადის მარჯვენა კიდეს უსახური მინაშენი ფარავს, შუა ღიობი კარად არის გადაკეთებული, ხოლო მარცხენა კიდეში სქლად გალესილი ნიშაა. ყველაზე უკეთ სამხრეთი ფასადია შენარჩუნებული. მასში ხუთი თაღოვანი ღიობია გაჭრილი. ღიობებს კაპიტელებზე გადაყვანილი ნახევარწრიული თავსართები ამკობს. კედლის კიდეებს ფართო პისლატრები აუყვება. ჩრდილოეთ ფასადის ქვედა ნაწილს ერთსართულიანი უსახური მინაშენები ფარავს, ზედა კი ცემენტით არის შელესილი. საკმაოდ გადაკეთებულია დასავლეთი ფასადიც. საბჭოთა პერიოდში ნაწილობრივ ამოაშენეს და ფანჯრად გადააკეთეს შესასვლელი ღიობი (მის აქეთ-იქით კიდევ თითო ფანჯარაა გაჭრილი). ასევე ამოშენებული და გადალესილია წრიული სარკმლები. ცემენტით არის შელესილი ყველა დეკორატიული ელემენტი. ინტერიერში ავთენტური არაფერია დარჩენილი. შიდა სივრცე ახალი საჭიროებისამებრ არის დატიხრული. ჭერი დადაბლებულია, ფანჯრები კი გაგანიერებული.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 26663
დიადი განთიადი

დიადი განთიადი — ისტორიულ-რევოლუციური ჟანრის მხატვრული ფილმი. რეჟისორი მიხეილ ჭიაურელი. ფილმის პრემიერა გაიმართა 1938 წლის 6 ნოემბერს. 1917 წელი. რევოლუციურად განწყობილ ჯარისკაცებს გერმანიის ფრონტზე ბრძოლა აღარ სურთ. ყველა გამოსვლაში ისმის მოწოდება: გერმანიასთან ომი უნდა დასრულდეს! ისინი დელეგატების — ღუდუშაურის, პანასიუკისა და ერშოვის ხელით გაზეთ „პრავდის“ რადაქციას ფრონტზე შეკრებილ ფულს გაუგზავნიან. დელეგატებს სტალინი მიიღებს. პეტროგრადში საპროტესტო მიტინგები ხშირდება. ლენინი ხალხს შეიარღებული აჯანყებისკენ მოუწოდებს. დროებითი მთავრობა ცეცხლს გაუხსნის მომიტინგეებს. აჯანყების დღე დანიშნულია: 25 ოქტომბერი. ჯარისკაცთა დელეგატები ზამთრის სასახლის იერიშში მონაწილეთა შორის მოხვდებიან… კონსტანტინე მიუფკე — ლენინი მიხეილ გელოვანი — სტალინი ბორის პოლტავცევი — სვერდლოვი სპარტაკ ბაღაშვილი — გიორგი ღუდუშაური ტამარა მაკაროვა — სვეტლანა ანა სმირნოვა — სვეტლანას დედა ვასილ მატოვი — ერშოვი (ჯარისკაცი) დ. ივანოვი — პანასიუკი (გლეხი) გიორგი საღარაძე — წერეთელი (მინისტრი) მიხეილ ჩიხლაძე — მიქელაძე (პოლკოვნიკი) ალექსანდრე (სანდრო) ჟორჟოლიანი — სამხედრო ექიმი შალვა ღამბაშიძე — ქარუმიძე (დიპლომატი) გიორგი შავგულიძე — პავლე ღუდუშაური ნუცა ჩხეიძე — ღუდუშაურის დედა ალექსანდრე კვალიაშვილი შალვა ხუსკივაძე გიორგი ჯავაშვილი დიმიტრი ყიფიანი 1941 — სახელმწიფო პრემია ეროვნული ფილმოგრაფია — დიადი განთიადი „დიადი განთიადი“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ლინ კოფინი

ლინ კოფინი (ინგლ. Lyn Coffin; დ. 12 ნოემბერი, 1943, ნიუ-იორკი) — ამერიკელი პოეტი, მწერალი, მთარგმნელი და რედაქტორი. დაიბადა 1943 წლის 12 ნოემბერს. იყო ჟურნალ „ყოველკვარტლური მიმოხილვის“ („The Quarterly Review“)-ის ასოცირებული რედაქტორი. ასწავლიდა ინგლისურ ენას ვაშინგტონის, დეტროიტის, თბილისის უნივერსიტეტებში. ავტორია 30-ზე მეტი პოეტური წიგნის, მხატვრული ლიტერატურის, დრამატურგიული ნაწარმოების. აქტიურად მოღვაწეობდა როგორც მთარგმნელი. მისი ნაწარმოებები გამოქვეყნებულია 50-ზე მეტ ჟურნალში (მათ შორისაა „კათოლიკური დაიჯესტი“ და „თაიმსი“). მისი პიესები იდგმებოდა მალაიზიის, სინგაპურის, ბოსტონის, ნიუ-იორკის, დეტროიტის თეატრებში. არის ვაშინგტონის პოეტების ასოციაციის წევრი. ნათარგმნი აქვს რუსი, ჩეხი, ჰოლანდიელი, მონღოლი და ირანელი პოეტები. აქტიურად თანამშრომლობს საქართველოსთან. ლინ კოფინი საქართველოში 2011 წ. ჩამოვიდა. კითხულობდა ლექციებს ილიას უნივერსიტეტში. 2012 წელს თბილისში გამოიცა გია ჯოხაძის მიერ ქართულად ნათარგმნი მისი ლექსების კრებული „მე ორივე ვარ“. ლინ კოფინის მიერ ნათარგმნი შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანი“ ინგლისურად პირველი პოეტური თარგმანია 16 მარცვლიანი შაირით. მასზე მუშაობა 2012 წელს დაიწყო. 2015 წლის 4 ოქტომბერს კი ლონდონში, ქართული ფილმის IV ფესტივალის ფარგლებში, „ვეფხისტყაოსნის“ ახალ თარგმანთან დაკავშირებით, გაიმართა გამოცემის განხილვა, რომელშიც, ლინ კოფინის გარდა მონაწილეობას იღებდნენ მწერალი აკა მორჩილაძე და მთარგმნელი-ისტორიკოსი დონალდ რეიფილდი. ნათარგმნი აქვს თანამედროვე ქართველი მწერლების დათო ბარბაქაძის, გიორგი კეკელიძის, გივი ალხაზიშვილის, ზაზა აბზიანიძის ნაწარმოებები. 2013 წ. დ. კიზირიას რედაქტორობით აშშ-ში გამოსცა „ქართული პოეზიის ანთოლოგია“, რომელშიც შევიდა ძველი ქართული ლიტერატურის ნიმუშები. ჰენრი და პანკინი „ლაბირინთი აკვარიუმში“ „კალიუმის ატომური მასა“ „ქართული პოეზიის ანთოლოგია“ გიორგი კეკელიძის მინიატურები არჩილ სულაკაურის „სალამურას თავგადასავალი“ დათო ბარბაქაძის ლექსები ლურჯა ცხენები — გალაკტიონ ტაბიძის პოეზია ანა ახმატოვა — ლექსები აღმოსავლეთი და დასავლეთი — პოემები მიჩიგანის უნივერსიტეტის მთავარი სასტიპენდიო პროგრამა — ჰოპვუდის პრემია ლიტერატურული პრემია „საბას“ 2016 წლის გამარჯვებული ნომინაციაში „წლის საუკეთესო თარგმანი ქართულიდან უცხოურ ენაზე“ ოფიციალური ვებ-გვერდი დაარქივებული 2021-08-09 საიტზე Wayback Machine. „ვეფხისტყაოსანი” ინგლისურად დაარქივებული 2021-08-08 საიტზე Wayback Machine. Lyn Coffin პრემია „საბას” 2016 წლის გამარჯვებულები დაარქივებული 2021-08-08 საიტზე Wayback Machine. საბა-2016 გამარჯვებულები ამერიკელი ქალი, რომელმაც „ვეფხისტყაოსანი" თარგმნა Shota Rustaveli's „The Knight in the Panther Skin" დაარქივებული 2021-08-08 საიტზე Wayback Machine. ↑ ლინ კოფინი „მე ორივე ვარ“. თარგ. გ.ჯოხაძე. „მერწყული“, თბ. 2012.
დევიდ მარშალ ლენგი

დევიდ მარშალ ლენგი (ინგლ. David Marshall Lang) (დ. 1924 — გ. 1991) — ინგლისელი პროფესორი, ისტორიკოსი, ქართული, სომხური, ბულგარული ისტორიის სპეციალისტი, კავკასიოლოგი, ქართველოლოგი. დაიბადა 1924 წლის 6 მაისს. დაამთავრა კემბრიჯის წმ.იოანეს სახ. კოლეჯი. მეორე მსოფლიო ომის დროს იყო ოფიცერი. იბრძოდა ირანში. 1944 წელს თავრიზში დაინიშნა ვიცე–კონსულის მოვალეობის შემსრულებლად. 1949 წლიდან ასწავლიდა ქართულ ენას ლონდონის უნივერსიტეტის აზიური და აფრიკული კვლევების ფაკულტეტზე. ლექციებს კითხულობდა ასევე კოლუმბიისა და კალიფორნიის უნივერსიტეტებში. 1962-1964 წწ. იყო ლონდონის სამეფო-აზიური საზოგადოების საპატიო მდივანი. 1960-1970 წწ. 3-ჯერ იმოგზაურა სსრკ-ში, ძირითადად სომხეთის სსრ-ში. წლების განმავლობაში ხელმძღვანელობდა ლონდონის უნივერსიტეტის კავკასიური კვლევების კათედრას. დაინტერესებული იყო ქართული ბონისტიკით. გარდაიცვალა 1991 წლის 20 მარტს. ქართული მონარქიის უკანასკნელი წლები საქართველოს თანამედროვე ისტორია ქართველები — სიწმინდის მცველები ქართველ წმინდანთა ცხოვრება და ლეგენდები პირველი რუსი რადიკალი — ალექსანდრე რადიშჩევი სომხეთი — ცივილიზაციის აკვანი მთის ხალხი: ძველი არარატი და კავკასია ბულგარელები: უხსოვარი დროიდან ოსმან დამპყრობლებამდე სომხები — დევნილი ხალხი სომხეთი და ყარაბაღი: ბრძოლა გაერთიანებისთვის საქართველოს ისტორიას რომ გაეცნობი, ნამდვილად ღმერთს იწამებ, რადგან არანაირი ობიექტური საფუძველი იმისა, რომ ამ ერს აქამდე მოეღწია, უბრალოდ არ არსებობს... David Marshall Lang ↑ The Last Years of the Georgian Monarchy, 1658—1832 (New York: Columbia University Press, 1957) ↑ A Modern History of Georgia (London: Weidenfeld and Nicolson, 1962) ↑ The Georgians (New York: Praeger, 1966) ↑ Lives and Legends of the Georgian Saints (New York: Crestwood, 1976) ↑ First Russian Radical, Alexander Radischev, 1749—1802 (London: George Allen & Unwin, 1959) ↑ Armenia: Cradle of Civilization (London: George Allen & Unwin, 1970) ↑ Peoples of the Hills: Ancient Ararat and Caucasus by Charles Allen Burney and D.M. Lang (London: Weidenfeld and Nicolson, 1971) ↑ Bulgarians: From Pagan Times to the Ottoman Conquest (London: Thames and Hudson, 1976) ↑ The Armenians: A People in Exile (London: Allen and Unwin, 1981) ↑ Armenia and Karabagh: the Struggle for Unity (London: Minority Rights Group, 1991)
კოლუმბიის მთები

კოლუმბიის მთები (ინგლ. Columbia Mountains) — მთის მასივი კანადასა და აშშ-ში, ჩრდილოეთ ამერიკის კორდილიერის აღმოსავლეთ სარტყელში. ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ გადაჭიმულია 608 კმ-ზე, ხოლო დასავლეთიდან აღმოსავლეთისაკენ 256 კმ-ზე, ფართობი 135,952 კმ². კოლუმბიის მთების 75 % კანადის ფარგლებშია, ხოლო 25 % აშშ-ში. მის შემადგენლობაშია ოთხი ძირითადი იზოლირებული ქედი: კარიბუ, მონაში, სელკერკი, პერსელი და მათი მრავალრიცხოვანი განშტოებები. აღმოსავლეთით ესაზღვრება კლდოვანი მთების ღარი, სამხრეთით მდინარე კოლუმბიის ხეობა, დასავლეთით შიგა პლატო, ხოლო ჩრდილოეთით მდინარე ფრეიზერის ხეობა. კოლუმბიის მთები კანადის კლდოვანი მთების პარალელურადაა განფენილი, რომელიც ზოგჯერ მის დასავლეთ გაგრძელებად მიიჩნევა. კოლუმბიის მთები აგებულია უმეტესწილად კრისტალური ქანებით. ღრმადაა დანაწევრებული მდინარეთა გასწვრივი ხეობებით; ბევრია ნაგუბარი ტბა. მაქსიმალური სიმაღლე 3519 მ (მწვერვალი სენ-სანფორდი). მრავალი მწვერვალის სიმაღლე აღემატება 3000 მ-ს. დამახასიათებელია რელიეფის მყინვარული ფორმები, მნიშვნელოვანია თანამედროვე მყინვარებიც. მცენარეულ საფარში ჭარბობს წიწვოვანი ტყე, უფრო მაღლა — ალპური მდელოა, მყინვარები. კოლუმბიის მთების ფარგლებშია გლეიშერის ეროვნული პარკი, მაუნტ-რეველსტოკის ეროვნული პარკი და სხვა. აღსანიშნავია, რომ ამერიკის გეოგრაფიული კლასიფიკაციით, კოლუმბიის მთები კლდოვანი მთების კომპლექსის ნაწილია, თუმცა აღნიშნული განსაზღვრება არ არის გაზიარებული კანადაში. ↑ Columbia Mountains | The Canadian Encyclopedia ↑ 2.0 2.1 Columbia Mountains | Peakbagger.com ↑ Columbia Mountains | Encyclopedia Britannica ↑ Glacier National Park | National Park Service ↑ Mount Revelstoke National Park | Parks Canada
ტონგა 2020 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ტონგა, ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეათედ 2021 წელს, იაპონიის დედაქალაქ ტოკიოში იასპარეზებს. თავდაპირველად ღონისძიებები 2020 წლის 24 ივლისიდან 9 აგვისტომდე პერიოდში უნდა ჩატარებულიყო, მაგრამ მსოფლიოში COVID-19-ის პანდემიის გამო 2020 წლის ოლიმპიური თამაშები 2021 წლის 23 ივლისიდან 8 აგვისტომდე ჩატარდა.. ტონგა ოლიმპიადაზე 4 სპორტის სახეობაში, 6 სპორტსმენით იყო წარმოდგენილი. სპორტული ბმულები დაარქივებული 2017-12-06 საიტზე Wayback Machine. ↑ „Joint Statement from the International Olympic Committee and the Tokyo 2020 Organising Committee“. Olympics. 24 March 2020. ციტირების თარიღი: 28 March 2020.
ხელნაწერთა ანდერძ-მინაწერები

ანდერძ-მინაწერები — ასე უწოდებენ ხელნაწერ წიგნებზე დართულ ტექსტებს, რომელიც ძირითადად ეკუთვნის კალიგრაფებს, მინიატიურისტებს, წიგნის დამკვეთებს და ამა თუ იმ ხელნაწერი წიგნის სხვადასხვა მფლობელს. ძირითადად ანდერძ-მინაწერები გვაწვდიან წიგნის შექმნის თარიღს და მიზეზებს, ცნობებს დამკვეთის, კალიგრაფის და მომხატველის შესახებ, ასევე ხშირად აღწერილია ხოლმე სხვადასხვა გარემოება კონკრეტული ხელნაწერი წიგნის შექმნის შესახებ. სამეცნიერო სფეროებში, ხელნაწერთა ანდერძ-მინაწერების შესწავლამ მრავალ საიდუმლოს ახადა ფარდა. მათი შესწავლით, მრავალი მივიწყებული, თუ უცნობი მხატვარი და კალიგრაფი გამოაშკარავდა; მრავალ გადმოცემას, აღწერას, დათარიღებას, ისტორიულ ფაქტს, გენიალოგიას, წეს-ჩვეულებებს, სოციალურ მდგომარეობას, თუ სამეცნიერო ცნობებს დაუდო საფუძველი. ხშირად კალიგრაფები და მინიატიურისტები ანდერძებს მიფარვით წერდნენ ხოლმე მატვრულად გაფორმებული ტექსტების ორნამენტულ ხვეულებში. უნდა აღინიშნოს, რომ შუა საუკუნეების მხატვრები სწორედ ასე მიფარვით ამცნობდნენ თავიანთ სახელებს შთამომავლობას, მაგალითად, სარა ბარნაველმა ერთ-ერთ მინიატიურაზე ქრისტეს სავარძელზე მიწერილი გადამწერისა და მხატვრის - მიქაელის სახელი ამოიკითხა; ალექსი მესხიშვილის მიერ გადაწერილი ერთ-ერთი ხელნაწერის მინიატიურაზე (იხ. საიდუმლო სერობა S-1096, ჟამნი, გვ. 323), როსტომ კაჭახიძემ, ალექსის მამის - გრიგოლის სახელის ქარაგმა ამოიკითხა. კალიგრაფები, ანდერძ-მინაწერებისთვის იყენებდნენ კრიპტოგრამებსაც (საიდუმლო დამწერლობა). კაჭახიძე რ. სიონის დეკანოზი ნიკოლოზი (მიქაძე) გადამწერი და მომხატველი, ა. ქუთათელაძის სახელობის თბილისის სამხატვრო აკადემია, სადიპლომო ნაშრომი მაგისტრის აკადემიური ხარისხის მოსაპოვებლად, თბ. 2017წ. ↑ კაჭახიძე რ. სიონის დეკანოზი ნიკოლოზი (მიქაძე) გადამწერი და მომხატველი, თბ. 2017წ. გვ.154
აროიო-დე-ლა-ლუსი

აროიო-დე-ლა-ლუსი (ესპ. Arroyo de la Luz) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ტახო-სალორისს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 128,06 კმ². მოსახლეობა — 5766 კაცი (2020 წ.). კასერესის მუნიციპალიტეტები აროიო-დე-ლა-ლუსის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ბროსასი

ბროსასი (ესპ. Brozas) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ტახო-სალორისს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 398,84 კმ². მოსახლეობა — 1804 კაცი (2020 წ.). კასერესის მუნიციპალიტეტები ბროსასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2020-11-18 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
კასარ-დე-კასერესი

კასარ-დე-კასერესი (ესპ. Casar de Cáceres) — ქალაქი მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ტახო-სალორისს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 130,47 კმ². მოსახლეობა — 4499 კაცი (2020 წ.). კასერესის მუნიციპალიტეტები კასარ-დე-კასერესის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
გაროვილიას-დე-ალკონეტარი

გაროვილიას-დე-ალკონეტარი (ესპ. Garrovillas de Alconétar) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ტახო-სალორისს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 207,0 კმ². მოსახლეობა — 2004 კაცი (2020 წ.). კასერესის მუნიციპალიტეტები გაროვილიას-დე-ალკონეტარის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ინოხალი

ინოხალი (ესპ. Hinojal) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ტახო-სალორისს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 63,0 კმ². მოსახლეობა — 404 კაცი (2020 წ.). კასერესის მუნიციპალიტეტები ინოხალის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
მალპარტიდა-დე-კასერესი

მალპარტიდა-დე-კასერესი (ესპ. Malpartida de Cáceres) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ტახო-სალორისს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 33,73 კმ². მოსახლეობა — 4076 კაცი (2020 წ.). კასერესის მუნიციპალიტეტები მალპარტიდა-დე-კასერესის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
მატა-დე-ალკანტარა

მატა-დე-ალკანტარა (ესპ. Mata de Alcántara) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ტახო-სალორისს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 33,5 კმ². მოსახლეობა — 301 კაცი (2020 წ.). კასერესის მუნიციპალიტეტები მატა-დე-ალკანტარის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
მონროი

მონროი (ესპ. Monroy) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ტახო-სალორისს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 204,45 კმ². მოსახლეობა — 938 კაცი (2020 წ.). კასერესის მუნიციპალიტეტები მონროის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ნავას-დელ-მადრონიო

ნავას-დელ-მადრონიო (ესპ. Navas del Madroño) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ტახო-სალორისს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 112,29 კმ². მოსახლეობა — 1280 კაცი (2020 წ.). კასერესის მუნიციპალიტეტები ნავას-დელ-მადრონიოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
პიედრას-ალბასი

პიედრას-ალბასი (ესპ. Piedras Albas) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ტახო-სალორისს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 4,54 კმ². მოსახლეობა — 141 კაცი (2020 წ.). კასერესის მუნიციპალიტეტები პიედრას-ალბასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
სანტიაგო-დელ-კამპო

სანტიაგო-დელ-კამპო (ესპ. Santiago del Campo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ტახო-სალორისს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 73,33 კმ². მოსახლეობა — 237 კაცი (2020 წ.). კასერესის მუნიციპალიტეტები სანტიაგო-დელ-კამპოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ტალავანი

ტალავანი (ესპ. Talaván) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ტახო-სალორისს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 98,48 კმ². მოსახლეობა — 806 კაცი (2020 წ.). კასერესის მუნიციპალიტეტები ტალავანის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ https://www.talavan.es/corporacion-municipal ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ვილია-დელ-რეი

ვილია-დელ-რეი (ესპ. Villa del Rey) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ტახო-სალორისს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 57,29 კმ². მოსახლეობა — 133 კაცი (2020 წ.). კასერესის მუნიციპალიტეტები ვილია-დელ-რეის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ტონგა 2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ტონგამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეცხრედ 2016 წელს, ბრაზილიის ქალაქ რიო-დე-ჟანეიროში იასპარეზა. ქვეყანა თამაშებზე 4 სპორტის სახეობაში, შვიდი სპორტსმენით იყო წარმოდგენილი. ქვეყანამ თამაშებზე მედლის მოპოვება ვერ შეძლო. სპორტული ბმულები დაარქივებული 2017-12-06 საიტზე Wayback Machine.
კალიზია

კალიზია, კალისია (ლათ. Callisia) — მცენარეთა გვარი კომელინასებრთა ოჯახისა. ცნობილია 10-ზე მეტი სახეობა, რომლებიც გავრცელებული არიან ცენტრალურ ამერიკაში, სამხრეთ ამერიკის ტროპიკებში, ანტილის კუნძულებზე. მრავალწლოვანი ბალახებია მცოცავი, წამოწეული ან სწორმდგომი ღეროებით. ფოთლები მორიგეობითაა განლაგებული, ფორმით კვერცხისებრი ან ლანცეტა, მილისებრი ბუდეებით. ყვავილები პატარაა, შეკრებილია მჯდომარე წყვილ ხვეულებად ან საგველებად. მომთხოვნები არიან განათების, ჰაერის ტენიანობის, მორწყვის მიმართ. ბევრ ტროპიკულ ქვეყანაში კალიზიას სახეობებს ზრდიან ღია გრუნტზე, იყენებენ როგორც ნიადაგსაფარ მცენარეებს. ოთახის კულტურაში გავრცელებულია მცოცავი (C. repens), კოხტა (C. ele­gans), ტეუანტეპეკური კალიზიები (C. te­hu­anteресаnа), რომლებსაც იყენებენ ამპელურ მცენარეებად, აგრეთვე სურნელოვანი კალიზია, ანუ ოქროს ულვაში (C. fragrans), რომელსაც სამკურნალო თვისებები აქვს. კალიზიებს ამრავლებენ კალმით. ↑ Слепченко Н. А. Каллизия // Большая российская энциклопедия. т. 12. — М., 2008. — стр. 530.
სულეიმან ალესკეროვი

სულეიმან ოღლი ალესკეროვი (აზერ. Süleyman Əyyub oğlu Ələsgərov; დ. 22 თებერვალი, 1924, შუშა — გ. 21 იანვარი, 2000) — საბჭოთა და აზერბაიჯანელი კომპოზიტორი და დირიჟორი, პროფესორი, აზერბაიჯანის სსრ სახალხო არტისტი (1974). ორი ოპერის, თორმეტი ოპერეტის, მრავალრიცხოვანი სიმფონიური ნაწარმოებების, კანტატების, პიესების, რომანსებისა და სიმღერების, ასევე მთელი რიგი საჯარო განათლების სასწავლო სახელმძღვანელოების ავტორი. სულეიმან ალესკეროვი 1924 წლის 22 თებერვალს აზერბაიჯანის სსრ-ს ქალაქ შუშაში დაიბადა. 1948 წელს წარჩინებით დაამთავრა აზერბაიჯანის სახელმწიფო კონსერვატორია ბ. ი. ზეიდმანის კომპოზიციის კლასით და ბაქოს მუსიკალური სასწავლებლის დირექტორი გახდა. 1948 წლიდან სკკპ-ს წევრი. 1949-დან 1951 წლამდე — აზერბაიჯანის სსრ კინემატოგრაფიის კომიტეტის ორკესტრის მხატვრული ხელმძღვანელი. 1951—1952 წწ. — მ. მაგამაევის სახ. აზერბაიჯანის სახელმწიფო ფილარმონიის სიმღერისა და ცეკვის ანსამბლის ხელმძღვანელი. 1954—1956 წწ. — აზერბაიჯანის სსრ კულტურის სამინისტროს მიერ ხელოვნების მართვის ხელმძღვანელი. 1956-დან 1958 წლამდე — აზერბაინაული ხალხური ინსტრუმენტების ორკესტრის დირიჟორი. 1958-1960 წწ. — ტელევიზიისა და რადიოს რესპუბლიკური კომიტეტის სამხატვრო ხელმძღვანელი, შემდგომი 11 წლის განმავლობაში კი, 1960-დან 1971 წლამდე — შ. გურბანოვის სახ. მუსიკალური კომედიის თეატრის დირექტორი და დამთავარი დირიჟორი. 1958 წლიდან ალესკეროვი კონსერვატორიაში პედაგოგიურ საქმიანობას ეწეოდა, ხოლო 1968 — სახელმწიფო კონსერვატორიის დოცენტი გახდა. 1960 წელს ალესკეროვს აზერბაიჯანის სსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწის წოდება მიენიჭა. 1967 წელს აზერბაიჯანის სახელმწიფო პრემიით დაჯილდოვდა. 1970 წლიდან აზერბაიჯანის სსრ განათლების სამინისტროს სასწავლო-მეთოდოლოგიურ საბჭოს ჩაუდგა სათავეში მუსიკალურ-ესთეტიკური აღზრდის კუთხით. 1974 წელს აზერბიაჯანის სსრ სახალხო არტისტის წოდება მიენიჭა. 1991-დან 2000 წლამდე — მისი ინიციატივით შუშაში შექმნილი კონსერვატორიის ფილიალის რექტორი. საგულისხმოა აღინიშნოს, რომ 1957 წლიდან დაწყებული, ალესკეროვი ასწავლიდა და პერიოდულად განაგებდა კონსერვატორიის ხალხური ინსტრუმენტების კათედრას. საპატიო ნიშანი (09.06.1959) უზეირ გაჯიბეკოვის სახელობის აზერბაიჯანის სსრ სახელმწიფო პრემია (1967) ↑ Касимов А. К.. (1961)Алескеров Сулейман Эйюб оглы. Театральная энциклопедия / под ред. С. С. Мокульского.
ტონგა 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ტონგამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მერვედ 2012 წელს, დიდი ბრიტანეთის დედაქალაქ ლონდონში იასპარეზა. ქვეყანა თამაშებზე 2 სპორტის სახეობაში, სამი სპორტსმენით იყო წარმოდგენილი. ქვეყანამ თამაშებზე მედლის მოპოვება ვერ შეძლო. სპორტული ბმულები დაარქივებული 2017-12-06 საიტზე Wayback Machine.
ტონგა 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ტონგამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეშვიდედ 2008 წელს, ჩინეთის დედაქალაქ პეკინში იასპარეზა. ქვეყანა თამაშებზე 2 სპორტის სახეობაში, ორი სპორტსმენით იყო წარმოდგენილი. ქვეყანამ თამაშებზე მედლის მოპოვება ვერ შეძლო. სპორტული ბმულები დაარქივებული 2017-12-06 საიტზე Wayback Machine.
ნატალია გავრილიცა

ნატალია გავრილიცა (დ. 21 სექტემბერი, 1977) — მოლდოველი პოლიტიკოსი. 2019 წლის 8 ივნისიდან ამავე წლის 14 ნოემბრამდე მოლდოვის ფინანსთა მინისტრი. 2021 წლის 23 ივლისიდან მოლდოვის პარლამენტის წევრი. 2021 წლის 6 აგვისტოდან მოლდოვის პრემიერ-მინისტრი. მოლდოვაში 2021 წელს გამართული საპარლამენტო არჩევნების შემდეგ მოქმედებისა და სოლიდარობის პარტიამ 63 მანდატი მოიპოვა. პარლამენტში პარტიული სიით მოხვდა ნატალია გავრილიცა. 2021 წლის 6 აგვისტოს გავრილიცა 61 ხმით დამტკიცეს მოლდოვის პრემიერ-მინისტრის თანამდებობაზე. გავრილიცა დაქორწინებულია. რუმინული ენის გარდა აგრეთვე ფლობს რუსულ, ინგლისურ, ფრანგულ და ესპანურ ენებს. ↑ 1.0 1.1 Natalia Gavriliță: Am cetățenie dublă și sunt și româncă, și moldoveancă, nu văd o contradicție în termeni ↑ Natalia Gavriliță (PAS), mesaj RUȘINOS în limba rusă despre „poporul moldovenesc” ↑ Lista candidaților PAS la alegerile parlamentare din 2021 - alegeri.md ro. ციტირების თარიღი: 2021-08-01 ↑ მოლდოვის პარლამენტმა ახალი მთავრობა დაამტკიცა ka. ციტირების თარიღი: 2021-08-06 ↑ Биография Натальи Гаврилицы. Ria Novosti (2021-01-27). ციტირების თარიღი: 2021-03-28