laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
1018

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 1018 1018 (ათას თვრამეტი) წელი — იულიუსის კალენდრის არანაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა ოთხშაბათი. ეს წელი არის XI საუკუნის მე-2 დეკადის მე-8 წელი. ბულგარეთის პირველი სამეფოს განადგურება, შეერთება ბიზანტიასთან პოლონეთის მეფე ბოლესლავმა აიღო კიევი კნუდ I დიდი გახდა დანიის მეფე პოლონეთსა და გერმანიას შორის დაიდო ბაუცენის ზავი მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 1018. 10 აპრილი : ნიზამ ალ-მულქი — უფრო ცნობილი როგორც ნიზამ ალ-მულქი — სპარსელი სწავლული, თურქ-სელჩუკთა იმპერიის ვეზირი (გ.1092) ვიქტორ II — გერმანელი რომის პაპი 1055–1057 (გ.1057) მიქაელ პსელოსი - ბიზანტიელი მწერალი, ფილოსოფოსი და სახელმწიფო მოღვაწე (გარდ. 1068) მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 1018. 1 დეკემბერი : თიტმარ მერზებურგელი — გერმანელი მემატიანე (დ. 975) საქართველო საქართველოს სამეფო : გიორგი I, ძე ბაგრატისა - ერთიანი საქართველოს მეფე (1014-1027) კახეთის სამთავრო : კვირიკე III - კახეთის ქორეპისკოპოსი (1010-1029) თბილისის საამირო : ჯაფარ III იბნ ალი - თბილისის ამირა (1012-1045) საქართველოს ეკლესია : მელქისედეკ I - საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი (1012-1030) სამხრეთი კავკასია ანისის სამეფო : გაგიკ I - ანისის (შირაკის) მეფე (989-1020) ვასპურაკანის სამეფო : სენექერიმი - ვასპურაკანის მეფე (983-1022) ვანანდის სამეფო : აბას II - ვანანდის (ყარსის) მეფე (984-1029) სიუნიკის სამეფო : ვასაკი - სიუნიკის მეფე (998-1019) სამხრეთ-დასავლეთი აზია ბიზანტიის იმპერია : ბასილი II ბულგართმმუსვრელი- ბიზანტიის იმპერატორი (975-1025) ღაზნევიდების სახელმწიფო : მაჰმუდ ღაზნევი - სულთანი (998-1030) ბაღდადის სახალიფო : ალ-ქადირი - ბაღდადის ხალიფა (991-1031) აღმოსავლეთი ევროპა კიევის რუსეთი : სვიატოპოლკი – დიდი მთავარი (1015-1019) დასავლეთი ევროპა საღვთო რომის იმპერია : ჰაინრიხ I - იმპერატორი (1002-1024) საფრანგეთი : რობერტ II - საფრანგეთის მეფე (996-1031) ინგლისი : კნუდ I დიდი - ინგლისის მეფე (1016-1035), დანიის მეფე 1018-დან, ნორვეგიის მეფე - 1028-დან წმინდა საყდარი : ბენედიქტ VIII - რომის პაპი (1012-1024)
ჩოლოქის ბრძოლა

ჩოლოქის ბრძოლა შესაძლოა აღნიშნავდეს ჩოლოქის ბრძოლა (1854) — ბრძოლა რუსეთისა და ოსმალეთის იმპერიებს შორის, ყირიმის ომის ნაწილი ჩოლოქის ბრძოლა (1918) — ბრძოლა ოსმალეთის იმპერიასა და საქართველოს შორის
სარა ვონი

სარა ლუის ვონი (ინგლ. Sarah Lois Vaughan; დ. 27 მარტი, 1924 — გ. 3 აპრილი, 1990) — ამერიკელი ჯაზ მომღერალი. მოგებული აქვს 4 გრემის ჯილდო, 1989 წელს მიიღო „NEA“ ჯაზის ჯილდო, კრიტიკოსი სკოტ იანოვი წერდა, რომ მას „მე-20 საუკუნის ერთ-ერთი ყველაზე გასაოცარი ხმა“ ჰქონდა. სარა ვონი 1924 წლის 27 მარტს დაიბადა ნიუარკში, ნიუ-ჯერსიში, აშშ-ში. ვონის მამა, ჯეიკ ვონი დაკავებული იყო ვაჭრობით, თუმცა პარალელურად უკრავდა გიტარასა და პიანინოზე. ხოლო დედამისი ადა ვონი, ეკლესიის გუნდში მღეროდა. ვონი თავის ოჯახთან ერთად მთელი ბავშვობის განმავლობაში ნიუარკში სწავლობდა. მამამისი ჯეიკი, რელიგიური პიროვნება იყო, სარა ოჯახთან ერთად ხშირად დადიოდა ბაპტისტურ ეკლესიაში. 7 წლის ასაკში მან პიანინოს შესწავლა დაიწყო, მღეროდა ეკლესიის გუნდებში, მოგვიანებით კი უკრავდა პიანინოზე. 1930-იან წლებში იგი ხშირად ხედავდა ადგილობრივ და ტურისტულ მუსიკალურ ჯგუფებს. თინეიჯერობის ასაკში მან არალეგარულად დაიწყო ღამის კლუბებში შემსრულებლად მუშაობა. ვონი ნიუარკში „აღმოსავლეთ მხარის უმაღლეს სკოლა“-ში სწავლობდა, შემდეგ კი სასწავლებლად „ნიუარკის უმაღლეს სკოლა“-ში გადავიდა, თუმცა მოგვიანებით სწავლა შეწყვიტა, რათა მუსიკაზე უფრო მეტი კონცენტრაცია მოეხდინა. სარა ვონი ჯორჯ ტრიდვილზე 1946 წელს დაქორწინდა, თუმცა მათი ურთიერთობა 1958 წელს განქორწინებით დასრულდა. 1958 წლიდან 1961 წლამდე სარა ვონი ქორწინებაში კლაიდ ეტკინსთან ერთად იმყოფებოდა, ხოლო 1978 წლიდან 1981 წლამდე ვეიმონ რიდთან. ვონიმ 1961 წელს გოგონა, დებრა ლუისი შვილად აიყვანა, რადგან მას ბავშების ყოლა არ შეეძლო. დებრა 1980-იან და 1990-იან წლებში მსახიობობდა. ↑ Yanow, Scott. Sarah Vaughan. ციტირების თარიღი: 27 September 2018. ↑ Gates, Henry Louis (5 February 2002) The African-American Century: How Black Americans Have Shaped Our Country. Simon and Schuster.  ↑ Gourse, Leslie (5 August 2009). Sassy: The Life Of Sarah Vaughan. Da Capo Press. ISBN 978-0-7867-5114-3.
მინდობილობა

მინდობილობა, რწმუნებულება — წერილობითი უფებამოსილება, რომლის საფუძველზეც ერთი პირი (რწმუნებული) ვალდებულია მეორე პირის (მარწმუნებლის) სახელითა და ხარჯით, იმოქმედოს მესამე პირთან ორთიერთობაში და შეასრულოს მისთვის დავალებული ერთი ან რამდენიმე მოქმედება. უფლებამოსილების მიხედვით მინდობილობა სამი სახისაა: ერთჯერადი მინდობილობა — ერთი კონკრეტული მოქმედების შესასრულებლად; სპეციალური მინდობილობა — მთელ რიგ ერთგვაროვან მოქმედებათა შესასრულებლად (მაგალითად, ექსპედიტორისათვის გაცემული მინდობილობა საწარმოს მისამართით გამოგზავნილი ყველა ტვირთის მისაღებად); გენერალური მინდობილობა — საერთოდ მრწმუნებლის ქონების მართვისათვის. ზოგიერთ გარიგებათა შესასრულებლად საჭიროა მინდობილობის სანოტარო წესით დამოწმება. რწმუნებულების გადაცემა (გადანდობა) შეიძლება, თუ ეს აღნიშნულია მინდობილობაში ან თუ აუცილებელია მრწმუნებლის ინტერესებისათვის. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 709.
წამი

წამი (აღნიშვნა: წმ, s) — დროის ძირითადი საზომი ერთეული, ერთეულთა საერთაშორისო სისტემაში. 1967 წელს ზომა-წონათა XIII გენერალურ კონფერენციაზე მიღებულია წამის შემდეგი განსაზღვრა: „წამი არის დრო, რომელიც ტოლია ცეზიუმის 133 Cs {\displaystyle {\ce {Cs}}} ატომის ძირითადი მდგომარეობის ორ ზენაზ დონეს შორის გადასვლის შესაბამისი გამოსხივების 9192631770 პერიოდისა“. ასე განსაზღვრულ წამს უწოდებენ ატომურს. მისი აღწარმოება ხდება სიხშირისა და დროის ცეზიუმის ეტალონების მეშვეობით, რომლებიც საშუალებას გვაძლევენ განვსაზღვროთ 133 Cs {\displaystyle {\ce {Cs}}} ცეზიუმის ატომების გამოსხივების სიხშირე ორ ფიქსირებულ ენერგეტიკულ დონეს შორის. წამის წილობითი და ჯერადი ერთეულებია: წუთი (წთ, min), საათი (სთ, h) და ასე შემდეგ. 1 წთ = 60 წმ; 1 სთ = 3600 წმ; „წამის“ საზომი ერთეულისათვის, როგორც წესი, გამოიყენება მხოლოდ სტანდარტული სი თავსართები (გამონაკლისია დეცი- და სანტი-). დიდი დროის ინტერვალების გასაზომად გამოიყენება ერთეულები წუთი, საათი, დღე და ა. შ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 289. უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი : (3 ტომად) / შეადგინა ალექსანდრე ელერდაშვილმა. - I-ლი გამოც.. - თბ. : ფანტაზია, 2006. - 28სმ.(MFN: 136149)
მინდონი

მინდონი (ბირმ. မင်းတုန်းမင်း; დ. 8 ივლისი, 1808, ამარაპურა, ბირმა — გ. 1 ოქტომბერი, 1878, მანდალაი, ბირმა) — ბირმის გამგებელი (1853-1878) კონბაუნების დინასტიიდან. სახელმწიფოს ცენტრალიზაციის გაძლიერებისა და მსხვილი ფეოდალების ძალაუფლების დასუსტების მიზნით 50-60-იან წლებში გაატარა მთელი რიგი რეფორმები. მინდონი შეეცადა ურთიერთობები დაემყარებინა რუსეთთან და აშშ-თან. მინდონი ხელს უწყობდა მრეწველობისა და ვაჭრობის, ლიტერატურისა და ხელოვნების განვითარებას. 1857 წელს დააარსა ქალაქი მანდალაი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 709.
სალომე აბაშიძე

სალომე აბაშიძე (დ. 27 დეკემბერი, 1995, ბათუმი) — ქართველი სამბისტი. მსოფლიო თასის (ხარლამპიევის მემორიალი) გამარჯვებული (2019, მოსკოვი, რუსეთი, 60 კგ), ახალგაზრდებს შორის ევროპის ჩემპიონი (2014, -56 კგ) სალომე აბაშიძე — ქართული სპორტი
სახილ ალახვერდოვი

სახილ ალახვერდოვი (დ. 9 იანვარი, 1999, თბილისი) — ქართველი სპორტსმენი (კრივი), დავით კვაჭაძის სახელობის საერთაშორისო ტურნირის გამარჯვებული (2019, თბილისი, საქართველო, 49 კგ). სახილ ალახვერდოვი[მკვდარი ბმული] — ქართული სპორტი
ლევან არაბული

ლევან არაბული (დ. 29 მარტი, 1992, მცხეთა) — ქართველი სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა), საერთაშორისო ტურნირის გამაჯრვეული (2017, ვარშავა, პოლონეთი, 130 კგ), საერთაშორისო ტურნირის გამარჯვებული (2017, სომბათჰეი, უნგრეთი, 130 კგ), საერთაშორისო ტურნირის გამარჯვებული (2019, თბილისი, საქართველო, 130 კგ). ლევან არაბული[მკვდარი ბმული] — ქართული სპორტი
ბრიტანეთისათვის ბრძოლა

ბრიტანეთისათვის ბრძოლა (ასევე ცნობილი როგორც საჰაერო ბრძოლა ინგლისისთვის, გერმ. die Luftschlacht um England, ინგლ. the Air Battle for England) — სამხედრო კამპანია, მეორე მსოფლიო ომის ნაწილი, სადაც სამეფო სამხედრო-საჰაერო ძალები დიდ ბრიტანეთს იცავდნენ ნაცისტური გერმანიის ლუფტვაფესაგან. ითვლება პირველ მნიშვნელოვან სამხედრო კამპანიად ისტორიაში, სადაც მხოლოდ საჰაერო ძალები იბრძოდნენ. დიდ ბრიტანეთში ბძოლის პერიოდად ოფიციალურად არის აღიარებული 1940 წლის 10 ივლისიდან 1940 წლის 31 დეკემბრამდე პერიოდი, რომელიც ნაწილობრივ ემთხვევა გერმანულ ფართომასშტაბიან ღამის დაბომბვების სერია „ბლიცს“, რომელიც 1940 წლის 7 სექტემბრიდან 1941 წლის 11 მაისამდე გრძელდებოდა. გერმანელ ისტორიკოსებს მიაჩნიათ რომ „ბლიცი“ იყო ბრიტანეთის ბრძოლის ნაწილი და ბრიტანეთის ბრძოლა გრძელდებოდა 1940 წლის 10 ივლისიდან 1941 წლის 11 მაისამდე. ბრძოლას ეკპაჟის 4 127 წევრთან ერთად 14 286 მშვიდობიანი მოქალაქეც შეეწირა. ბრიტანერთის ბრძოლა. არწივები ლონდონის ცაზე (1969) საოცრად მარტივი მუქი ლურჯი სამყარო (2001) პერლ-ჰარბორი ქარიშხალი: 303 ესკადრილია რამდენიმე, ალექს კერეშაუს წიგნი. Blazing Angels: Squadrons of WWII (2006) IL-2 Sturmovik: Birds of Prey (2009) War Thunder (2012) Battle of Britain (1987) Their Finest Hour: The Battle of Britain (1989) Microsoft Combat Flight Simulator (1998) Aces High (2000) Rowan's Battle of Britain (2000) Battle of Britain II: Wings of Victory (2005) IL-2 Sturmovik: Cliffs of Dover (2011, with a re-release in 2017) ↑ Hough, Ronald (26 July 2010). The Battle of Britain. Pen & Sword, გვ. 15. ISBN 978-1-84415-657-3.  ↑ Haining 2005, p. 68 ↑ Wood და Dempster 2003, p. 309 ↑ Clodfelter, Micheal (2017) Warfare and Armed Conflicts: A Statistical Encyclopedia of Casualty and Other Figures, 1492–2015, 4th ed. McFarland, გვ. 440. ISBN 978-0786474707.  ↑ Hans Ring, "Die Luftschlacht über England 1940", Luftfahrt international Ausgabe 12, 1980 p.580 ↑ "92 Squadron – Geoffrey Wellum." Battle of Britain Memorial Flight via raf.mod.uk.. Retrieved: 17 November 2010, archived 2 March 2009. ↑ Introduction to the Phases of the Battle – History of the Battle of Britain – Exhibitions & Displays – Research. ციტირების თარიღი: 5 November 2015. ↑ Overy 2013, pp. 73–74. sfn error: no target: CITEREFOvery2013 (help) ↑ Battle of Britain: Special Edition DVD (1969) BBC. Retrieved: 22 December 2011 ↑ „Eagles Switch to U. S. Army“. Life. 2 November 1942. p. 37.
გრიგოლაშვილი

საკუთარი სახელი გრიგოლაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ბორის გრიგოლაშვილი — გენერალ-მაიორი ზიგფრიდ გრიგოლაშვილი — ეკონომისტი ლაურა გრიგოლაშვილი — ლიტერატურათმცოდნე, მედიევისტი
ბორის გრიგოლაშვილი

ბორის არკადის ძე გრიგოლაშვილი (დ. 26 ოქტომბერი, 1933, თბილისი — გ. 29 ოქტომბერი, 1993, ქუთაისი, დაკრძალულია თბილისში) — ქართველი სამხედრო მეთაური, გენერალ-მაიორი (1993). დაამთავრა თბილისის სამხედრო სასწავლებელი (1956). მსახურობდა საბჭოთა კავშირის შეიარაღებულ ძალებში (1953-1989), ჰქონდა პოლკოვნიკის წოდება (1980), დაჯილდოებულია სსრკ-ის 3 ორდენით და 14 მედლით. 1992 წლიდან თებერვლიდან იყო ქართულ არმიაში: საქართველოს ეროვნული გვარდიის მთავარი სამმართველოს შტაბის უფროსის პირველი მოადგილე, ოპერატიული სამმართველოს უფროსი, 1993 ივლისიდან — საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს I საარმიო კორპუსის შტაბის უფროსი, კორპუსის სარდლის პირველი მოადგილე. 1992-1993 წლებში ბორის გრიგოლაშვილი მონაწილეობდა საომარ მოქმედებებში აფხაზეთსა და სამაჩაბლოში (ცხინვალის რეგიონი). მისი ხელმძღვანელობით დაიგეგმა და წარმატებით განხორციელდა მრავალი სამხედრო ოპერაცია. იგი სასიკვდილოდ დაიჭრა და გმირულად დაიღუპა ბრძოლაში აფხაზეთის ომში. „ერისა და სამშობლოს წინაშე განსაკუთრებული დამსახურებისათვის, თავდადებისა და თავგანწირვისათვის, სამშობლოს დაცვისა და ერთიანობისათვის ბრძოლებში გამოჩენილი გმირული თავდადებისა და მამაცობისათვის, უნარიანი ხელმძღვანელობით უზრუნველყოფილი სამხედრო ნაწილებისა და ქვეგანაყოფების წარმატებისათვის, შემუშავებული და განხორციელებული საბრძოლო ოპერაციებისათვის“ გენერალ-მაიორი ბორის გრიგოლაშვილი სიკვდილის შემდეგ დააჯილდოვეს ვახტანგ გორგასლის I ხარისხის ორდენით (1993). ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 150. დოლიძე ლ., გენერალისიმუსი, მარშლები, გენერლები, ადმირალები — ჩვენი თანამემამულენი 1700-2000, თბ., 2000. — გვ. 111, 176. დოლიძე ლ., გენერლები საქართველოდან: საქართველოს გენერალიტეტის სამსაუკუნოვანი მატიანე, თბ., 2003. — გვ. 441, 659. ბორის გრიგოლაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
კავკასიისათვის ბრძოლა

კავკასიისათვის ბრძოლა — ბერლინი-რომი-ტოკიოს ღერძის ქვეყნების და საბჭოთა კავშირის შეიარაღებული ძალების ოპერაციების სერიები, კავკასიის რეგიონში, მეორე მსოფლიო ომის აღმოსავლეთ ფრონტზე. 1942 წლის 25 ივლისს გერმანელმა ჯარისკაცებმა აიღეს დონის როსტოვი, რამაც გერმანულ ძალებს გზა გაუხსნა სამხრეთ საბჭოთა კავშირის, გროზნოს, მაიკოპის და საბოლოოდ ბაქოს ნავთობების რეზერვებისაკენ. ორი დღით ადრე ადოლფ ჰიტლერმა პირდაპირი ბრძანება გასცა, გერმანელ ჯარისკაცებს უნდა აეღოთ კავკასიის რეგიონი და მისი ნავთობ რეზერვები. გერმანელებს იმავა წლის ზამთარში უკან დახევა აიძულა ოპერაცია პატარა სატურნმა. რუს. Иван Тюленев. Крах операции "Эдельвейс". Орджоникидзе, 1975. რუს. К.-М. Алиев. В зоне "Эдельвейса". М.-Ставрополь, 2005. Javrishvili K. Battle of Caucasus: Case for Georgian Alpinists, Translated by Michael P.Willis, 2017. Ясен Дьяченко. История альпинизма. Война на Кавказе (რუსული) Великая Война - Кавказ(რუსული) Операция "Эдельвейс". Последняя тайна(რუსული) Товарищи под знаком Эдельвейса / Kameraden unterm Edelweiss(რუსული)
ზიგფრიდ გრიგოლაშვილი

ზიგფრიდ შალვას ძე გრიგოლაშვილი (დ. 15 ივნისი, 1942, მცხეთა) — ქართველი ეკონომისტი, სპორტსმენი (ნიჩბოსნობა); ეკონომიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1990), პროფესორი (1992), საბჭოთა კავშირის სპორტის ოსტატი (1963). დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი 1965 წელს. იქვე ეწეოდა სამეცნიერო და პედაგოგიურ მოღვაწეობას 1969 წლიდან. მისი შრომები ეხება ვაჭრობის ეკონომიკის, ფინანსებისა და მარკეტინგის საკითხებს. საქართველოს სამგზის ჩემპიონი (1959, 1961, 1962) და საკავშირო პრიზიორი (1964) ნიჩბოსნობაში. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 150. ზიგფრიდ გრიგოლაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
გრიგოლ მანგლელ-თბილელი

გრიგოლ მანგლელ-თბილელი — ქართველი მღვდელთმთავარი, მანგლელ-თბილელი ეპისკოპოსი. 1437–1439 წლებში მონაწილეობდა ფერარა-ფლორენციის საეკლესიო კრების მუშაობაში, სადაც იოანე ეპისკოპოსთან ერთად საქართველოს დელეგაციას ხელმძღვანელობდა. კრების მოწვევის მთავარი მიზეზი იყო ოსმალეთის წინააღმდეგ საქრისტიანოს გაერთიანების საკითხი. დასავლეთ ევროპის ქვეყნების უმაღლესმა ხელისუფლებმა მასში მონაწილეობა არ მიიღეს. კრებაზე აშკარა გახდა, რომ საქართველოს პაპისაგან რეალური დახმარების იმედი არ უნდა ჰქონოდა. გრიგოლმა ეკლესიების გაერთიანების აქტს ხელი არ მოაწერა. ჟუჟუნაძე ო., XV ს. პირველი ნახევრის საქართველოს საგარეო პოლიტიკის ისტორიისათვის, კრ.: ქართული სამეფო-სამთავროების საგარეო პოლიტიკის ისტორიიდან, I, თბ., 1970; ნინიძე დ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012.
გრიგოლ დადიანი (ცაიშელი)

გრიგოლი (დადიანი) (დ. დაახლ. 1760 — გ. 1822) — ქართველი საეკლესიო მოღვაწე, ცაიშის ეპისკოპოსი (ცაიშელი), მოგვიანებით მიტროპოლიტი; განმანათლებელი, მისიონერი, ქველმოქმედი. ოდიშის მთავრის კაცია ოტიას ძე დადიანის ხელშეწყობით აღადგინა და მოაშენა ცაიშის მონასტერი, შეაკეთა მთავარი ტაძარი, ააშენა ქვის სამრეკლო, აგრეთვე სახლები მღვდლებისა და სხვა სასულიერო პირებისათვის, მონასტერს შემოავლო გალავანი, შემნა ხელნაწერი და ნაბეჭდი წიგნების კოლექცია. სხვადასხვა დროს მონასტერს აუშენა 4 ტაძარი: სოფელ ლარჩავას — მთავარანგელოზის, სოფელ კოცოხს — თევდორე ტირონის, ხეთას — წმ. კვირიკესი. ხეთაში, თავისივე მამულში, ააგო სასახლე და მოაწყო კარის ეკლესია. იქვე დააარსა სასწავლებელი. თავისი სახსრებით დაიხსნა დასავლეთ საქართველოს სხვადასხვა კუთხიდან მიერ გატაცებული ტყვეები, ეწეოდა სამისიონერო საქმიანობას აფხაზთა დასაბრუნებლად ქრისტიანულ სარწმუნოებაზე. 1822 წლის 19 ივნისს შედგენილ მის ვრცელ ანდერძში საინტერესო ცნობებია იმდროინდელ დასავლეთ საქართველოს სოციალური, პოლიტიკური და კულტურული მდგომარეობის შესახებ. სიხარულიძე ფრ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 153.
გრიგოლი (გურია-სამეგრელოს ეპისკოპოსი)

გრიგოლი (ერისკაცობაში — გიორგი ელიზბარის ძე დადიანი) (დ. 1824, სოფ. ქვიშხორი, ქუთაისის გუბერნია, — გ. 12 ოქტომბერი, 1907, მარტვილი) — ქართველი სასულიერო მოღვაწე. სწავლობდა ღვთისმშობლის მონასტერში ნახარებაოში (ახლანდ. ქ. მარტვილი), შემდეგ სამეგრელოს სამაზრო სასულიერო სასწავლებელში და თბილისის სასულიერო სემინარიაში. 1845 წელს მორჩილად გაამწესეს, 1849 წელს კი ბერად აღიკვეცა. 1850 წლის იანვარში თავისივე თხოვნით თბილისის ფერისცვალების მონასტერში გადაიყვანეს, 1852 წელს კი ეგზარქოსმა ისიდორემ მღვდელმონაზვნად აკურთხა. 1857 წლის ნოემბერში გრიგოლი სოხუმის საკათედრო ტაძრის მღვდელმონაზვნად გაამწესეს, 1858–1862 წლებში — ბიჭვინთის, შემდეგ აბჟუას ოლქის მთავარხუცესი იყო; 1862 წელს კი სოხუმის საკათედრო ტაძრის იღუმენად დანიშნეს. 1875 წელს გრიგოლი საქართველო-იმერეთის სინოდალური კანტორის წევრად აირჩიეს, 1879 წლის 28 ივლისიდან დავით-გარეჯის მონასტრის წინამძღვარი გახდა. 1886 წელს, რუსეთის სინოდის გადაწყვეტილებით, ეპისკოპოსის ხარისხი მიანიჭეს და გურია-სამეგრელოს ეპისკოპოსად აკურთხეს. ეპარქიაში სასულიერო განათლების სრულყოფის მიზნით სოფელ ბანძაში გახსნა ორწლიანი სამრევლო სკოლა. გრიგოლ ეპისკოპოსი წინ აღუდგა რუსეთის რეაქციულ პოლიტიკას, რომელიც მიზნად ისახავდა საქართველოსგან სამეგრელოს ჩამოშორებას. კავკასიის სასწავლო ოლქის ზედამხედველის იანოვსკის მითითებით მეგრულად ითარგმნა ლოცვები, ასევე განზრახული იყო სკოლებში მეგრულად სწავლების შემოღება. გრიგოლმა რამდენიმე სხდომა ჩაატარა ამ განზრახვის წინააღმდეგ, იქაურ სამღვდელოებას და საზოგადოებას განუმარტავდა ამ პოლიტიკის მზაკვრობას. ხელისუფლებამ განზრახვა სისრულეში ვერ მოიყვანა, მაგრამ გრიგოლი არასაიმედო პიროვნებად მიიჩნია, 1898 წელს ეპარქია ჩამოართვა და საცხოვრებლად თავდაპირველად გელათის, შემდეგ კი მარტვილის მონასტერი მიუჩინა. დაკრძალულია ჭყონდიდის დღევანდელ საკათედრო ტაძარში. ბუბულაშვილი ე., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012.
საბა ასანიძე

საბა ასანიძე (დ. 7 აპრილი, 2003, თბილისი) — ქართველი სპორტსმენი (ძალოსნობა), ჭაბუკებს (U15) შორის ევროპის ჩემპიონატის პრიზიორი (2018, მილანი, იტალია, 77 კგ). საბა ასანიძე[მკვდარი ბმული] — ქართული სპორტი
იგორ მატოვიჩი

იგორ მატოვიჩი (სლოვაკ. Igor Matovič, დ. 11 მაისი, 1973, ტრნავა, ჩეხოსლოვაკია) — სლოვაკი პოლიტიკოსი, სლოვაკეთის პრემიერ-მინისტრი 2020 წლის 21 მარტიდან 2021 წლის 30 მარტამდე. მემარჯვენე-კონსერვატიული პარტიის ჩვეულებრივი ხალხის დამაარსებელი და ლიდერი. სლოვაკეთის ეროვნული საბჭოს დეპუტატი 2010 წლის 12 ივნისიდან. იგორ მატოვიჩი დაიბადა ტრნავაში 1973 წლის 11 მაისს. 1993 წელს სწავლა დაიწყო კომენსკის უნივერსიტეტის მენეჯმენტის ფაკულტეტზე, რომელიც დაამთავრა 1997 წელს. 2002-2010 წლებში მუშაობდა ტრნავის საგამომცემლო სახლში. 2010 წელს დააარსა პარტია „ჩვეულებრივი ხალხი“. ამავე წელს გაიმარჯვა საპარლამენტო არჩევნებში და გახდა სლოვაკეთის ეროვნული საბჭოს დეპუტატი. 2020 წლის 29 თებერვლის საპარლამენტო არჩევნებში მისმა საარჩევნო ბლოკმა გაიმარჯვა საპარლამენტო არჩევნებში და პრეზიდენტმა ზუზანა ჩაპუტოვამ დაავალა მთავრობის შექმნა. იგორ მატოვიჩის მთავრობა კოალიციურია და მასში ოთხი პარტია მონაწილეობს: ჩვეულებრივი ხალხი, პარტია ხალხისთვის, პარტია თავისუფლება და სოლიდარობა და პარტია ჩვენ — სამშობლო. 2021 წლის 30 მარტს თანამდებობიდან გადადგა რუსული ვაქცინის შეძენით გამოწვეული სამთავრობო კრიზისის გამო. ↑ Kirschbaum, Stanislav J. (2013) Historical Dictionary of Slovakia (en). Scarecrow Press, გვ. 213. ISBN 978-0-8108-8030-6.  ↑ „Igor Matovič“. Webnoviny.sk. ციტირების თარიღი: 20 March 2020. ↑ „Slovakia election: seismic shift as public anger ousts dominant Smer-SD party“. The Guardian. Agence France-Presse. 1 March 2020. ციტირების თარიღი: 20 March 2020. ↑ „'Let's go to battle': New Slovak government takes office amid coronavirus fight“. Reuters (English). 21 March 2020. ციტირების თარიღი: 22 March 2020. ↑ რუსული ვაქცინის შეძენით გამოწვეული სამთავრობო კრიზისის გამო, სლოვაკეთის პრემიერი თანამდებობიდან გადადგა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-03-30. ციტირების თარიღი: 2021-03-30.
კომენსკის უნივერსიტეტი

კომენსკის უნივერსიტეტი (სლოვაკ. Univerzita Komenského v Bratislave ლათ. Universitas Comeniana Bratislavensis) — სლოვაკეთის უდიდესი უნივერსიტეტი. სახელი ეწოდა ჩეხი პედაგოგის იან ამოს კომენსკის პატივსაცემად. შედის ევროპის უნივერსიტეტების ასოციაციის, უტრეხტის ქსელის შემადგენლობაში. უნივერსიტეტი დაარსდა 1919 წელს ჩეხოსლოვაკიის დამოუკიდებელი სახელმწიფოს შექმნისთანავე პრაღაში მდებარე კარლის უნივერსიტეტის დახმარებით. თავდაპირველად უნივერსიტეტში მხოლოდ ერთი, სამედიცინო ფაკულტეტი არსებობდა, მაგრამ უკვე 1921 წელს გაიხსნა ფილოსოფიისა და იურიდიული ფაკულტეტები. 1939-1954 წლებში ეწოდებოდა სლოვაკეთის უნივერსიტეტი. ამჟამად უნივერსიტეტში 13 ფაკულტეტია, რომელზეც დაახლოებით 30 000 სტუდენტი სწავლობს. უნივერსიტეტთან არსებობს ბოტანიკური ბაღი. უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე სწავლობდნენ ჩეხოსლოვაკიის პოლიტიკური მოღვაწეები ალექსანდრე დუბჩეკი და გუსტავ ჰუსაკი, ასევე თანამედროვე სლოვაკეთის ორი პრეზიდენტი ივან გაშპაროვიჩი და ზუზანა ჩაპუტოვა. უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები არიან სლოვაკეთის პრემიერ-მინისტრები: ვლადიმირ მეჩიარი, იოზეფ მორავჩიკი, რობერტ ფიცო და იგორ მატოვიჩი, რომაული სამართლის ისტორიის სპეციალისტი პეტერ ბლაგო და პოეტი შტეფან ჟარი. უნივერსიტეტის ოფიციალური ვებგვერდი ↑ https://eua.eu/about/member-directory.html ↑ https://web.archive.org/web/20221123144401/https://www.auf.org/les_membres/nos-membres/ ↑ https://web.archive.org/web/20231109092552/https://coara.eu/coalition/membership/ ↑ https://web.archive.org/web/20240430185709/https://asea-uninet.org/about-us/history/
ამბაკო ავალიანი

ამბაკო ავალიანი (დ. 14 ოქტომბერი, 1986, {{{მესტია}}} [წყარო არ არის მითითებული 1383 დღე] ) — ქართველი სპორტსმენი (ძიუდო), საქართველოს ორგზის ჩემპიონი (2011, 2012 - 73 კგ), ვერცხლისა (2016, -81 კგ) და  სამგზის ბრინჯაოს პრიზიორი (2008, 2010, -73 კგ, 2014, -81 კგ), მსოფლიო თასის გამარჯვებული (2011, -73 კგ). იგი არის აგრეთვე ევროპის ჩემპიონი (2017, ვარშავა, პოლონეთი). ამბაკო ავალიანი[მკვდარი ბმული] — ქართული სპორტი
კობა აკოფაშვილი

კობა აკოფაშვილი (დ. 17 თებერვალი, 2001, გორი, საქართველო) — ქართველი ძიუდოისტი და სამბისტი. სამბოში ჭაბუკებს შორის ევროპის ჩემპიონი (2019, -70 კგ), ძიუდოში ჭაბუკებს შორის საქართველოს ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (2018, -66 კგ) კობა აკოფაშვილი — ქართული სპორტი კობა აკოფაშვილი — International Judo Federation კობა აკოფაშვილი — JudoInside.com
ალისა ასიტაშვილი

ალისა ასიტაშვილი (დ. 14 აპრილი, 1934, თბილისი — გ. 8 გვისტო, 2015 ) — ქართველი სპორტსმენი ქალი (კალათბურთი), იყო სსრკ ნაკრების წევრი (1953-1957), მსოფლიოს სტუდენტური თამაშების მეორე პრიზიორი (1954), I და II საერთაშორისო ახალგაზრდული მეგობრული სპორტული თამაშების ჩემპიონი (1953, 1955), ორგზის ევროპის ჩემპიონი, იყო საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატი. ალისა ასიტაშვილი დაარქივებული 2021-11-16 საიტზე Wayback Machine. — ქართული სპორტი ალისა ასიტაშვილი — ბიოგრაფიული ლექსიკონი
დავით ასუმბანი

დავით ასუმბანი (დ. 28 ნოემბერი, 1987) — ქართველი სპორტსმენი (ძიუდო), საქართველოს ორგზის ჩემპიონი (2006, 2010, -60 კგ), ვერცხლისა (2000, -66 კგ) და ბრინჯაოს პრიზიორი (2009, -60 კგ), 23 წლამდელებს შორის საქართველოს ჩემპიონი (2007, -66 კგ), მსოფლიო თასის გამარჯვებული (2010, -60 კგ), პარიზის დიდი ვარსკვლავის ტურნირის გამარჯვებული (2010, -60 კგ), ჭაბუკებს შორის ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (2003, -55 კგ), ახალგაზრდებს შორის ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (2004, -55 კგ) და ევროპის ჩემპიონი (2010, ვენა, ავსტრია). დავით ასუმბანი[მკვდარი ბმული] — ქართული სპორტი