laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ფათქინეთი

ფათქინეთი — სოფელი საქართველოში, თიღვის მუნიციპალიტეტში (ბალთის თემი). 1991 წლამდე შედიოდა ზნაურის რაიონის შემადგენლობაში. მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკეზე, მდინარეების დასავლეთ ფრონისა და შუა ფრონის წყალშუეთში. ზღვის დონიდან 930 მეტრი, ყორნისიდან 5 კილომეტრი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 212.
ფიჭვიგვინა

ფიჭვიგვინა — სოფელი საქართველოში, თიღვის მუნიციპალიტეტში (თერეგვანის თემი). 1991 წლამდე შედიოდა ზნაურის რაიონის შემადგენლობაში. მდებარეობს მდინარეების დასავლეთ ფრონისა და შუა ფრონის წყალგამყოფზე. ზღვის დონიდან 1000 მეტრი, ყორნისიდან 8 კილომეტრი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 339.
ფრინევი

ფრინევი — სოფელი საქართველოში, თიღვის მუნიციპალიტეტში (ავნევის თემი). 1991 წლამდე შედიოდა ზნაურის რაიონის შემადგენლობაში. მდებარეობს მდინარე დვანის (აღმოსავლეთის ფრონისა მარჯვენა შენაკადი) ნაპირზე. ზღვის დონიდან 880 მეტრი, ყორნისიდან 7 კილომეტრი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 402.
ქალეთი

ქალეთი — სოფელი საქართველოში, თიღვის მუნიციპალიტეტში (ბალთის თემი). 1991 წლამდე შედიოდა ზნაურის რაიონის შემადგენლობაში. მდებარეობს მდინარე დასავლეთ ფრონის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 785 მეტრი, ყორნისიდან 7 კილომეტრი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 448.
ჰანს ჰუბე

ჰანს ჰუბე (გერმ.: Hans Hube) (დ. 29 ოქტომბერი, 1890, ნაუმბურგი, საქსონია-ანჰალტი — გ. 21 აპრილი, 1944, ობერზალცბერგი, ბავარია) — გერმანელი სამხედრო მოღვაწე, „ვერმახტი“-ს გენერალ-პოლკოვნიკი. ბიოგრაფია
მტაცებელი (უცხოპლანეტელი)

მტაცებელი არის გამოგონილი უცხოპლანეტელი არსება, ცნობილი ფილმების სერიიდან მტაცებელი. ახასიათებთ დაუცხრომელი მიდრეკილება ნადირობისაკენ, ძირითადად უცხოებზე და ადამიანებზე. მტაცებელი პირველად გამოჩნდა 1987 წლის ფილმში მტაცებელი. ცნობილია რამდენიმე მაღალბიუჯეტიანი ფანტასტიკიდან: მტაცებელი 2 (1990), უცხო მტაცებლის წინააღმდეგ (2004) და უცხო მტაცებლის წინააღმდეეგ: რეკვიემი (2007), ასევე ნოველებიდან, კომიქსებიდან და ვიდეო-თამაშებიდან. განსაზღვრული სახელი ფილმებში ამ სახეობებს არ გააჩნიათ, ცივილიზაცია იწოდება როგორც იაუტჯა და ჰიში. დიზაინი ეკუთვნის ძმებ ტომასებს (ჯიმი და ჯონი). მაღალგანვითარებული საზოგადოებაა. მტაცებლები ფლობენ ზემაღალი დონის ტექნოლოგიებს, რისი წყალობითაც შეუძლიათ სრული კომუფლაჟი ანუ შენიღბვა, გააჩნიათ ენერგიის ბლასტები და სხვა მრავალი იარაღი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მტაცებელი (უცხოპლანეტელი)
სოციალისტური შრომის გმირი

სოციალისტური შრომის გმირი (რუს. Герой Социалистического Труда) — საპატიო წოდება ყოფილ სსრ კავშირში, წარჩინების უმაღლესი ჯილდო შრომითი საქმიანობისათვის. დაწესებულია სსრკ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის 1938 წლის 27 დეკემბრის ბრძანებულებით. ანიჭებდა სსრკ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმი იმ პირებს, რომლებმაც თავიანთი ნოვატორული საქმიანობით ხელი შეუწყვეს სსრკ მრეწველობის, სოფლის მეურნეობას, კულტურას თუ მეცნიერების აღმავლობას. სოციალისტური შრომის გმირს გადაეცემოდა სსრკ-ის უმაღლესი ჯილდო — ლენინის ორდენი, ოქროს მედალი „ნამგალი და ურო“ და სსრკ-ის უმაღლესი საბჭოთა პრეზიდიუმის სიგელი. ორგზის სოციალისტური შრომის გმირს თავის სამშობლოში აუგებდნენ ბრინჯაოს ძეგლს. სოციალისტური შრომის გმირის ჩამორთმევა შეეძლო მხოლოდ სსრკ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმს. საქართველოს სსრ-ში 1282 შრომის გმირი იყო მათგან ორგზის შრომის გმირები (1948, 1951) იყვნენ: ანთიმოზ როგავა, პროკოფი სვანიძე და თამარ ყუფუნია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 494. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. საქართველოს სსრ, თბ., 1981. — გვ. 347.
ნოკაუტ-სისტემა მსოფლიოს პირველობაზე ჭადრაკში ქალთა შორის

,,ნოკაუტ-სისტემა’’ მსოფლიოს პირველობაზე ჭადრაკში ქალთა შორის 1999 წლიდან ფიდემ კიდევ ერთხელ შეცვალა მსოფლიოს პირველობის ჩატარების სისტემა და ვითომ დროის მოთოვნებისა და სანახაობითობის გაზრდის თვალსაზრისით შემოიღო ე.წ. ,,ნოკაუტ-სისტემა’’. უმაღლესი კოეფიციენტების მქონე 64 მოჭდრაკე იკრიბება ერთ ქალაქში და ოლიმპიური სისტემით არკვევს უძლიერესის ვინაობას. ნოკაუტ-სისტემის ძირითადი წესები ასეთია: საწყის ეტაპებზე მოჭადრაკეები ორ, ხოლო ფინალში ოთხ პარტიაში არკვევენ გამარჯვებულს. თუ ამ ორმა (ოთხმა) პარტიამ ვერ გამოავლინა გამარჯვებული მაშინ ინიშნება ორი დამატებითი პარტია: პირველი სწრაფ ჭადრაკში, მეორე კი ბლიცში (თუ პირველი ყაიმით დასრულდა). თუ ვერც ბლიცმა გამოავლინა გამარჯვებული, მოგებულად ითვლება შავი ფიგურებით მოთამაშე მოჭადრაკე. კონკრეტულ შეჯიბრებაზე ამ წესებმა შეიძლება განიცადოს უმნიშვნელო ცვლილებები (მაგ. პირველი ორი დამატებითი პარტია სწრაფ ჭადრაკში და უკვე შემდეგ ბლიცი), მაგრამ ძირითადი პირობები უცვლელი რჩება. ყოველივე ამას რა თქმა უნდა საერთო არაფერი აქვს კლასიკურ ჭადრაკთან და დიდია შემთხვევითობის ფაქტორიც (განსაკუთრებით სწრაფ ჭადრაკში და ბლიცში). მართლია მთლად სუსტი მოჭადრაკე ვერ იმარჯვებს, მაგრამ ხშირია შემთხვევა, როდესაც ობიექტურად ძლიერი მოჭადრაკე მარცხდება თავისზე სუსტ მოწინააღმდეგესთნ. ვაჟთა ჭადრაკში ფიდე მივიდა დასკვნამდე, რომ ნოკაუტ-სისტემა სრულად ვერ ასახავს ძალთა თანაფარდობას და შეცვალა იგი. ახლა მიმდინარეობს საუბრები ამ სისტემის შეცვლასთან ან სრულყოფასთან დაკავშირებით ქალთა შორის, მაგრამ ჯერჯერობით ეს ამბავი საუბრებს არ გასცილებია. მანამდე კი უკვე ჩატარდა 6 მსოფლიოს ჩემპიონატი ამ სისტემით.
ჟუჟა ვერეცი

ჟუჟა ვერეცი (უნგრ. Zsuzsa Verőci [ˈʒuʒɒ ˈvɛrøːtsi]; დ. 19 თებერვალი, 1949, ბუდაპეშტი) — უნგრელი მოჭადრაკე. საერთაშორისო დიდოსტატი ქალთა შორის (1978). უნგრეთის ჩემპიონი (1973, 1977, 1983). 1966-1986 წლებში უნგრეთის ნაკრების შემადგენლობაში მონაწილეობდა საჭადრაკო ოლიმპიადებში. არის ოლიმპიადების ოთხგზის ვიცე-ჩემპიონი და 2-გზის მესამე პრიზიორი. ამის გარდა ინდივიდუალურად მოპოვებული აქვს 3 ვერცხლისა და 2 ბრინჯაოს მცირე მედლები. სულ ოლიმპიადებზე ითმაშა 118 პარტია (+62=48-8). 1970 წლიდან მონაწილეობს მსოფლიოს ჩემპიონატებში: 1973საზონათშორისო ტურნირი - IX 1976საზონათშორისო ტურნირი - V 1979საზონათშორისო ტურნირი - II 1980პრეტენდენტთა მეოთხედფინალური მატჩი: ჟუჟა ვერეცი - ნანა იოსელინი 3-6 (=0=6-3) 1982საზონათშორისო ტურნირი - X-XI 1985საზონათშორისო ტურნირი - VI-VII 1987საზონათშორისო ტურნირი - VI-VII წარმატებით გამოდიოდა ვერეცი საერთაშორისო ტურნირებში: 1970 ვრნიაჩკა ბანია - IV (ევროპის ჩემპიონთა თასი) 1970 ვრნიაჩკა ბანია - I (ევროპის ჩემპიონთა თასი) 1970 ვრნიაჩკა ბანია - II-IV (ევროპის ჩემპიონთა თასი) 1973 ბელგრადი - II-IV 1973 ვრნიაჩკა ბანია - II-III (ევროპის ჩემპიონთა თასი) 1973 ვეიკ ან ზეე - III-IV 1974 ბელგრადი - II 1974 ლიპეცკი - II-IV 1975 ბელგრადი - I-III 1975 ვეიკ ან ზეე - III-IV 1977 ბელგრადი - I-II 1977 ბუდაპეშტი - II-IV 1979 ბელგრადი - III 1979 ნოვი სადი - II-IV 1981 ბელგრადი - III 1981 ბუდაპეშტი - II-IV 1981 იაიცე - II-IV 1983 ბელგრადი - I 1983 იაიცე - II 1983 იერი - II-III 1983 სმედერენსკა პალანკა - II 1984 იაიცე - I 1984 პლაია დე არო - II 1985 იაიცე - III-IV 1985 ველიკო ტირნოვო - I 1985 სმედერენსკა პალანკა - III-IV 1986 იაიცე - II-III 1987 იაიცე - II-III ჟუჟა ვერეცი — თამაშების არქივი Chessgames.com-ზე (ინგლისური)
საბჭოთა კავშირის გმირი

საბჭოთა კავშირის გმირი (რუს. Герой Советского Союза) — საპატიო წოდება სსრ კავშირში, წარჩინების უმაღლესი ხარისხი სახელმწიფოს წინაშე დამსახურებისათვის — გმირობისათვის. დაწესებულია 1934 წლიდან. ანიჭებდა სსრკ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმი. საბჭოთა კავშირის გმირს გადაეცემა სსრკ-ის უმაღლესი ჯილდო — ლენინის ორდენი; სსრკ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის სიგელი და მედალი „ოქროს ვარსკვლავი“. საბჭოთა კავშირის ორგზის გმირს აჯილდოებდნენ მეორე „ოქროს მედლით“ და მის სამშობლოში ბრინჯაოს ძეგლს უგებდნენ. სამგზის გმირის ბრინჯაოს ბიუსტი კი მოსკოვში იდგმებოდა. მეორე და მესამე მედლით დაჯილდოების შემთხვევაში საბჭოთა კავშირის გმირს გადაეცემა სსრკ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის განსაკუთრებული სიგელი. საბჭოთა კავშირის გმირის წოდების ჩამორთმევა შეეძლო მხოლოდ სსრკ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმს. საქართველოში 1983 წელს იყო 164 საბჭოთა კავშირის გმირი. საბჭოთა კავშირის გმირები ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 572-573.
გეოლოგიური პერიოდი

გეოლოგიური პერიოდი — დედამიწისა და მისი ორგანული სამყაროს ბუნებრივი განვითარების ეტაპი, რომლის განმავლობაში წარმოიქმნა გეოლოგიური სისტემის შემადგენელი ქანები. პერიოდების ხანგრძლივობა არათანაბარია. პერიოდი იყოფა გეოლოგიურ ეპოქებად; რამდენიმე ერთობლიობა კი ქმნის გეოლოგიურ ერას. გეოლოგიური წელთაღრიცხვა ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 26.
ჯგუფი (გეოლოგია)

ჯგუფი, ერატემა — ზოგადი სტრატიგრაფიული სკალის ქვედანაყოფი, რომელიც აერთიანებს ერთი გეოლოგიური ერის განმავლობაში წარმოქმნილ ქანებს. ჯგუფი იყოფა სისტემებად. ამერიკულ გეოლოგიურ ლიტერატურაში ჯგუფი გულისხმობს ადგილობრივი სტრატიგრაფიული სკალის ქვედანაყოფს, რომელიც აერთიანებს რამდენიმე წყებას (ფორმაციას). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 550. The Global Boundary Stratotype Section and Point (GSSP) Chart of The Global Boundary Stratotype Sections and Points (GSSP) Geotime chart displaying geologic time periods compared to the fossil record
ჰეიანის პერიოდი

ჰეიანის პერიოდი (794 — 1185 წწ.) — ნარას პერიოდის გაგრძელება იაპონიის ისტორიაში და იაპონიის კლასიკური პერიოდის დასასრული. ჰეიანი (平安時代) იაპონურად სიმშვიდეს ნიშნავს. ამ პერიოდში იაპონია განიცდიდა ჩინური კულტურისა და კონფუციანიზმის განსაკუთრებით ძლიერ გავლენას, იპმერატორის კარის სიძლიერემ პიკს მიაღწია, აყვავდა ხელოვნება, ლიტერატურა, პოეზია. სეი სიონაგონი მურასაკი შიკიბუ Collins, R., "An Asian Route to Capitalism: Religious Economy and the Origins of Self-Transforming Growth in Japan", in American Sociological Review, Vol. 62, No. 6 (1997) Hurst III, G. C, "The Heian Period" in W. M. Tsutsui, (ed.), A Companion to Japanese History (Oxford: Blackwell Publishing, 2007) Kitagawa, J., Religion in Japanese History (New York: Columbia University Press, 1966) Morris, I., The World of the Shining Prince; Court Life in Ancient Japan (Oxford: Oxford University Press, 1964) Shively, D. H. and McCullough W. H., "Introduction" in D. H. Shively and W. H. McCullough, (eds.),The Cambridge History of Modern Japan; Volume 2, Heian Japan, (Cambridge: Cambridge University Press, 1999) Weinstein, S., "Aristocratic Buddhism" in D. H. Shively and W. H. McCullough, (eds.),The Cambridge History of Modern Japan; Volume 2, Heian Japan, (Cambridge: Cambridge University Press, 1999) ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჰეიანის პერიოდი Heian art at the New York Metropolitan Museum of Art Heian art and calligraphy at the Tokyo National Museum დაარქივებული 2007-09-28 საიტზე Wayback Machine.
იაპონიის ისტორია

იაპონიის ისტორია — ძველი წელთაღრიცხვის დაახლოებით 7500 წელს იაპონიის ტერიტორიაზე არსებობდა ნეოლითური კულტურა. ახალი წელთაღრიცხვის პირველი საუკუნეებიდან გაძლიერდა სოციალურ ფენებად დაშლა. გაჩნდნენ მონები. სოფლის (გვარის) მეთაური დიდი უფლებებით სარგებლობდა, იგი განაგებდა ადრინდელი სინტოს კულტურასაც. ჯერ კიდევ ძველი წელთაღრიცხვის II საუკუნის დასასრულს დაიწყო ტომობრივი კავშირების აღმოცენება. III საუკუნეში შეიქმნა მსხვილი ტომობრივი კავშირი იამატო, რომლის ბაზაზე კლასობრივი საზოგადოების ჩამოყალიბების პროცესში წარმოიქმნა იაპონიის სახელმწიფო. იაპონიის ისტორია ძირითადად შემდეგ ეტაპებად იყოფა: პალეოლითი 35000–14000 ძველი წელთ აღრიცხვით (ძვ.წ.ა.) ჯომონის პერიოდი 14000–400 ძვ.წ.ა. იაიოის პერიოდი 400 ძვ.წ.ა. – 250 ახ. წ.ა. კოფუნის პერიოდი 250–538 ასუკას პერიოდი 538–710 ნარას პერიოდი 710–794 ჰეიანის პერიოდი 794–1185 კამაკურას პერიოდი 1185–1333 კენმუს აღდგენის პერიოდი 1333–1336 მურომაჩის პერიოდი 1336–1573 ნანბოკუ ჩიოს პერიოდი 1336–1392 სენგოკუს პერიოდი აძუტი-მომოიამა 1568–1603 ნანბანის ვაჭრობა ედოს პერიოდი 1603–1868 ბაკუმაცუ მეიძის პერიოდი 1868–1912 მეიძის რესტავრაცია ტაიშიოს პერიოდი 1912–1926 იაპონია I მსოფლიო ომში შიოვას პეროდი 1926–1989 იაპონური მილიტარიზმი იაპონიის ოკუპაცია ოკუპაციის შემდგომი იაპონია ჰეისეის პერიოდი 1989 წლიდან დღემდე Bix, Herbert P. (4 September 2001). Hirohito and the making of modern Japan. HarperCollins. ISBN 978-0-06-093130-8. ციტირების თარიღი: 29 October 2011.  Fairbank, John K.; Reischauer, Edwin O. and Craig, Albert M. East Asia: Tradition and Transformation (Houghton Mifflin Publishing Co.: Boston, 1978) Sansom, George Bailey (1 June 1958). A History of Japan to 1334. Stanford University Press. ISBN 978-0-8047-0523-3. ციტირების თარიღი: 29 October 2011.  Sansom, George Bailey (1961). A History of Japan, 1334–1615. Stanford University Press. ISBN 978-0-8047-0525-7. ციტირების თარიღი: 29 October 2011.  ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: იაპონიის ისტორია Bibliography of Japanese History up to 1912, Samurai Archives Japanese History Page, The Japanese History Documentation Project, Outline Chronology of Japanese Cultural History დაარქივებული 2012-09-10 საიტზე Wayback Machine.
ქვათეთრი (ქარელის მუნიციპალიტეტი)

ქვათეთრი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქარელის მუნიციპალიტეტში (ზღუდერის თემი). მდებარეობს თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, მდინარე ტყემლოვანისწყლის (ძამის მარცხენა შენაკადი) ნაპირებზე. ზღვის დონიდან 1280 მეტრი. ქარელიდან 27 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 506. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ქვემო ამბრეთი

ქვემო ამბრეთი — სოფელი საქართველოში, თიღვის მუნიციპალიტეტში (ყორნისის თემი). 1991 წლამდე შედიოდა ზნაურის რაიონის შემადგენლობაში. მდებარეობს მდინარე აღმოსავლეთის ფრონის მარცხენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 940 მეტრი, ყორნისიდან 15 კილომეტრი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 512.
ქვემო ლეთეთი

ქვემო ლეთეთი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქარელის მუნიციპალიტეტში (ბებნისის თემი). მდებარეობს თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 800 მეტრი, ქარელიდან 3 კილომეტრი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 514.
ქვემო ოქონა

ქვემო ოქონა — სოფელი საქართველოში, თიღვის მუნიციპალიტეტში (თიღვის თემი). 1991 წლამდე შედიოდა ზნაურის რაიონის შემადგენლობაში. მდებარეობს მდინარე შუა ფრონის (დასავლეთის ფრონის მარცხენა შენაკადი) ნაპირზე. ზღვის დონიდან 820 მეტრი, ყორნისიდან 3,5 კილომეტრი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 515.
ქვემო სამწყარო

ქვემო სამწყარო — სოფელი საქართველოში, თიღვის მუნიციპალიტეტში (ავნევის თემი). 1991 წლამდე შედიოდა ზნაურის რაიონის შემადგენლობაში. მდებარეობს მდინარე აღმოსავლეთის ფრონისა და შუა ფრონის წყალგამყოფზე. ზღვის დონიდან 880 მეტრი, ყორნისიდან 7 კილომეტრი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 515.
ქვემო ღვერთევი

ქვემო ღვერთევი — სოფელი საქართველოში, თიღვის მუნიციპალიტეტში (ავნევის თემი). 1991 წლამდე შედიოდა ზნაურის რაიონის შემადგენლობაში. მდებარეობს მდინარე აღმოსავლეთის ფრონის ხეობაში. ზღვის დონიდან 890 მეტრი, ყორნისიდან 16 კილომეტრი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 516.
ქვემო შაქშაქეთი

ქვემო შაქშაქეთი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქარელის მუნიციპალიტეტში (ფცის თემი). მდებარეობს მდინარე ფცის მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 650 მეტრი, ქარელიდან 18 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 271 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 517. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ქვემო ძაღინა

ქვემო ძაღინა — სოფელი საქართველოში, თიღვის მუნიციპალიტეტში. 1991 წლამდე შედიოდა ზნაურის რაიონის შემადგენლობაში. მდებარეობს მდინარე შუა ფრონის (დასავლეთის ფრონის მარცხენა შენაკადი) ხეობაში. თერეგვანის თემის ცენტრი (სოფლები: ახალშენი, გადიგინა, ვახტანა, ზემო ძაღინა, თანდიწყარო, თებოთა, თერეგვანი, ლისა, მუხაური, ნაგუთნი, ოჟორა, ფიჭვიგვინა, ღარისთავი, ჩრდილეთი). ზღვის დონიდან 900 მეტრი, ყორნისიდან 5 კილომეტრი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 517.
ქვემო ხვედურეთი

ქვემო ხვედურეთი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქარელის მუნიციპალიტეტში (ზემო ხვედურეთის თემი). მდებარეობს მდინარე მტკვრის მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 640 მეტრი, ქარელიდან 3 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 941 ადამიანი. ქვემო ხვედურეთის საცხოვრებელი სახლი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 517. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი, 2016. ↑ Ethnic composition of Georgia 2014 ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ჰასო ფონ მანტოიფელი

ჰასო ეკარდ ფონ მანტოიფელი (გერმ. Hasso Eccard von Manteuffel; დ. 14 იანვარი, 1897, პოტსდამი, გერმანია — გ. 24 სექტემბერი 1978, რაიტი, ავსტრია) — გერმანელი სამხედრო და სახელმწიფო მოღვაწე, ვერმახტის სატანკო ჯარების გენერალი. Barnett C. Hitler's Generals. — New York, NY: Grove Press, 1989. — 528 p. — ISBN 0-802-13994-9. ბიოგრაფია
ჰოენცოლერნები

ჰოენცოლერნთა დინასტია (გერმ. Hohenzollern) — ბრანდენბურგის კურფიუსტრთა, შემდგომ პრუსიის მეფეებიისა (1871-1918) და ამავდროულად გერმანიის იმპერატორთა დინასტია. 1192 წლიდან ჰოენცოლერნები ნიურნბერგის ბურგგრაფები იყვნენ. 1227 წელს ჰოენცოლერნების საგვარეულო ორად გაიყო: შვაბიურ (უფროს) და ფრანკონიულ (უმცროს) შტოებად. ფრანკონიულ შტოს ნიურნბერგთან ერთად ბაიროითი და ანსბახი ერგო. 1415 წელს ბურგგრაფ ფრიდრიხ VI-ს ლენად ბრანდენბურგის საკურფიურსტო უბოძეს, რითაც დასაბამი მიეცა ჰოენცოლერნების ბრანდენბურგულ-პრუსიულ დინასტიას. 1701 წლიდან ჰოენცოლერნები პრუსიის მეფეები, ხოლო 1871-1918 წლებში - გერმანიის იმპერატორები იყვნენ. ჰოენცოლერნების დინასტია გერმანიაში დაამხო ნოემბრის რევოლუციამ (1918 წ.). ჰოენცოლერნების შვაბიური ხაზი 1576 წელს ორად გაიყო: ჰეხინგენებად და ჰოენცოლერნ-ზიგმარინგენებად. ჰოენცოლერნთა კათოლიკური განშტოება — ჰოენცოლერნ-ზიგმარინგენები 1866—1947 წწ რუმინეთს მართავდნენ. ბრანდერბურგის კურფიურსტები: ფრიდრიხ I (იგივე ფრიდრიხ VI) — (1415-1440) ალბრეხტ აქილევსი — (1470-1486) ფრიდრიხ ვილჰელმი — (1640-1688) ფრიდრიხ III — (1688-1701) პრუსიის მეფე ფრიდრიხ I — (1701-1713) პრუსიის მეფეები: ფრიდრიხ ვილჰელმ I — (1713-1740) ფრიდრიხ II — (1740-1786) ფრიდრიხ ვილჰელმ III — (1797-1840) ფრიდრიხ ვილჰელმ IV — (1840-1861) პრუსიი მეფეები და გერმანიის იმპერატორები: ვილჰელმ I — (მეფე 1861-1888, იმპერატორი 1871-1888) ვილჰელმ II — (1888-1918) გიოშვილი ნ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 677. Spindler M., Kraus A.: Geschichte Frankens bis zum Ausgang des 18. Jahrhunderts Семёнов И. С.: ევროპული დინასტიები
ქვენატკოცა

ქვენატკოცა — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქარელის მუნიციპალიტეტში (აგარის სადაბო თემი). მდებარეობს მდინარე სურამულის ნაპირებზე. ზღვის დონიდან 640 მეტრი, ქარელიდან 13 კილომეტრი. XIX საუკუნის ბოლოს სოფლის მოსახლეობა დაახლოებით 70 ადამიანი იყო და ქართველები ცხოვრობდნენ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2359 ადამიანი. სოფელში ცხოვრობენ გვარად თურმანიძეები, გელაშვილები, მესხიძეები, თოთლაძეები, ჩუტკერაშვილები, ხაჭაპურაძეები, გათაშვილები და სხვანი. [საჭიროებს წყაროს მითითებას] ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 518. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ Ethnic composition of Georgia 2014 ↑ ცნობის ფურცელი N564, 21 ივნისი 1898 – გვ. 4 ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ქვენაფლავი

ქვენაფლავი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქარელის მუნიციპალიტეტში (ზემო ხვედურეთის თემი). მდებარეობს მდინარე ხვედრულის (მტკვრის მარჯვენა შენაკადი) მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 640 მეტრი, ქარელიდან 6 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 146 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 518. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი, 2016. ↑ Ethnic composition of Georgia 2014 ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ქობესაანთუბანი

ქობესაანთუბანი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქარელის მუნიციპალიტეტში (კეხიჯვრის თემი). მდებარეობს მდინარე ძამის მარჯვენა მხარეს, თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ მთისწინეთში. ზღვის დონიდან 680 მეტრი, ქარელიდან 6 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 220 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 542-543. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი, 2016. ↑ Ethnic composition of Georgia 2014 ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ღარისთავი

ღარისთავი — სოფელი საქართველოში, თიღვის მუნიციპალიტეტში (თერეგვანის თემი). 1991 წლამდე შედიოდა ზნაურის რაიონის შემადგენლობაში. მდებარეობს მდინარე შუა ფრონის (დასავლეთის ფრონის მარცხენა შენაკადი) მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 960 მეტრი, ყორნისიდან 4 კილომეტრი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 584.
ღვერთეთი

ღვერთეთი — სოფელი საქართველოში, თიღვის მუნიციპალიტეტში (ავნევის თემი). 1991 წლამდე შედიოდა ზნაურის რაიონის შემადგენლობაში. მდებარეობს მდინარე აღმოსავლეთი ფრონის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 880 მეტრი, ყორნისიდან 19 კილომეტრი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 587.
ღვლევი

ღვლევი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქარელის მუნიციპალიტეტში (ზემო ხვედურეთის თემი). მდებარეობს თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 640 მეტრი, ქარელიდან 7 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 190 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 590. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი, 2016. ↑ Ethnic composition of Georgia 2014 ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ალექსანდრე ჩხაიძე

ალექსანდრე (შოშია) ვლადიმერის ძე ჩხაიძე (დ. 29 თებერვალი, 1924, ბათუმი — გ. 27 იანვარი, 1998, იქვე) — ქართველი დრამატურგი, მწერალი, ჟურნალისტი, საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1983), სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1980), ღირსების ორდენის კავალერი. 1974-1998 აჭარის თეატრის მოღვაწეთა კავშირის თავმჯდომარე. საშუალო სკოლის დასრულების შემდეგ სწავლა განაგრძო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში ფილოლოგიურ ფაკულტეტზე, მაგრამ ომის გამო იძულებული გახდა შეეწყვიტა სწავლა და ფრონტზე წასულიყო. 1954 წელს დაამთავრა მოსკოვის სახელმწიფო ინსტიტუტის იურიდიული ფაკულტეტი. ალექსანდრე ჩხაიძემ მოღვაწეობა დაიწყო, როგორც ჟურნალისტმა. აქტიურად თანამშრომლობდა ჟურნალ-გაზეთებთან, რადიოსთან. 1951-დან ბეჭდავს პირველ მოთხრობას — „მეგობრობა“ (საქართველოს კომკავშირის ცენტრალური კომიტეტის და რესპუბლიკის განათლების სამინისტროს კონკურსის პრემია), ხოლო 1955 პირველ წიგნს. მისი პიესების — „ხიდი“, „სამიდან ექვსამდე“, „როცა ქალაქს სძინავს“ — მიხედვით შექმნილია მხატვრული ფილმები. იყო ჟურნალისტთა, მწერალთა, თეატრის მოღვაწეთა კავშირის წევრი. ალექსანდრე ჩხაიძის პიესები დადგმულია საბჭოთა კავშირის 50-ზე მეტ თეატრში, საქართველოს ყველა თეატრში, ასევე უცხოურ სცენებზეც. მათ შორის, ბულგარეთში, პოლონეთში, ჩინეთში, გერმანიასა და ჩეხოსლოვაკიაში. მისი მოთხრობების კრებულებია: „ზღვისპირა ქალაქში“, „როცა მთავრდება ბავშვობა“, „უძლეველი“, „ქალაქში ერთი ეზოა“, „ზღვა და ოთხი ქალიშვილი“, „ჩვენებურები“, „კვალი დედამიწაზე“. პიესები: „ხიდი“, „მომოვალ შეხვედრამდე“, „ზღაპარ იყო“, „შთამომავლობა“, „თავისუფალი თემა“ (სსრკ მწერალთა კავშირის და საკავშირო კომკავშირის ერთობლივი პრემია), „ჩინარის მანიფესტი“, „სამიდან ექვსამდე“, „მიკროფონი“, „როცა ქალაქს სძინავს“ (1981 საქართველოს სსრკ მინისტრთა საბჭოს სახელმწიფო პრემია, „ხუთწლიანი მატიანეს“ ლაურეატის საპატიო წოდება). იყო ჭოროხის სარედაქციო კოლეგიის წევრი. 1983 წლის 25 თებერვალს მოსკოვში, ხელოვნების მუშაკთა სახლში 60 წლისთავი აღნიშნეს. მწერლის გარდაცვალების შემდეგ, მისი სახელი მიენიჭა ბათუმის ერთ-ერთ ქუჩას. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 172. ალექსანდრე ჩხაიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ალექსანდრე ჩხაიძე — ეროვნული ფილმოგრაფია
ღოღეთი

ღოღეთი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქარელის მუნიციპალიტეტში (ფცის თემი). მდებარეობს მდინარე ღოღურის (მტკვრის აუზი) ნაპირებზე. ზღვის დონიდან 760 მეტრი, ქარელიდან 24 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 122 ადამიანი. ღოღეთის კვირაცხოვლის ეკლესია ღოღეთის ღვთისმშობლის ეკლესია ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 597. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი, 2016. ↑ Ethnic composition of Georgia 2014 ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II