laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ფელიქს დე ბოჟური

ლუი-ოგიუსტ ფელიქს დე ბოჟური (ფრანგ. Louis-Auguste Félix de Beaujour) (დ. 28 დეკემბერი, 1765, კალასი, საფრანგეთი, — გ. 1 ივლისი, 1836, პარიზი, დაკრძალულია პერ-ლაშეზის სასაფლაოზე) — ფრანგი დიპლომატი, პოლიტიკოსი და ისტორიკოსი. ბარონი (1818), საფრანგეთის პერი (1835). 1790 წლიდან იყო საფრანგეთის დიპლომატიურ სამსახურში, მათ შორის, გენერალურ კონსულად საბერძნეთში (1794-1799), შემდეგ — შვედეთში (1799-1800). 1800 წლიდან იყო ტრიბუნატის წევრი, 1803 წლიდან — მისი პრეზიდენტი. 1804-1811 წლებში მსახურობდა გენერალურ კონსულად ვაშინგტონში (აშშ), 1816 წელს დაინიშნა გენერალურ კონსულად სმირნაში (ახლანდ. იზმირი, თურქეთი), ხოლო 1817 წელს აღმოსავლეთში ყველა ფრანგული დაწესებულების გენერალურ ინსპექტორად. 1831-1834 წლებში არჩეული იყო ბუშ-დიუ-რონის დეპუტატად. ბოჟურის მრავალი ნაშრომიდან, რომლებიც მიეძღვნა პოლიტიკურ-ეკონომიკურ და სამხედრო საკითხებს, აღსანიშნავია 1829 წელს გამოცემული „სამხედრო მოგზაურობა ოსმალთა იმპერიაში“, სადაც აღწერს საქართველოს, დაღესტანსა და ჩერქეზეთს, ოსმალთა სასაზღვრო სიმაგრეებს, კავკასიის შავი ზღვის სანაპიროს, ტრანსკავკასიურ გზებს, ოსმალთა საზღვრებს მდ. მტკვარსა და არაქსზე და სხვ. Voyage militaire dans I` empire Othoman, ou description de ses frontieres et des ses principales defences, soit naturelles, soit artificielles, t. 1–2, P., 1829. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. Полиевктов М. А., Европейские путешественники по Кавказу 1800–1830 гг., Тб., 1946.
კორნელი ბოროზდინი

კორნელი ალექსანდრეს ძე ბოროზდინი (რუს. Корни́лий Алекса́ндрович Борозди́н) (დ. 9 მარტი, 1828, სოფ. ნესტიაგინო, ფსკოვის გუბერნია, რუსეთის იმპერია, — გ. 1 ნოემბერი, 1896, სანქტ-პეტერბურგი) — რუსი მოხელე, ადვოკატი, მწერალი. დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი (1848). შემდეგ მსახურობდა საგანგებო დავალებათა მოხელედ იაროსლავსა და სიმბირსკში, 1853 წელს გაამწესეს კავკასიის მეფისნაცვლის კანცელარიაში. 1854 წლის აპრილიდან იყო სამეგრელოს მმართველის ეკატერინე დადიანის შვილების აღმზრდელი, 1857 წლიდან სენაკის, 1860 წლიდან კი თელავის მაზრის უფროსი. 1865-1867 წლებში მსახურობდა გლეხთა საქმეების საგუბერნიო სადამსწრებო დაწესებულების წევრად. 1867 წლიდან ცხოვრობდა მოსკოვსა და პეტერბურგში. იყო ადვოკატთა წოდების წევრი. აქვს მოგონებები სამეგრელოსა და სვანეთზე. ეს ნაშრომი XIX საუკუნის საქართველოს ისტორიის მნიშვნელოვანი წყაროა. Крепостное состояние в Мингрелии //Записки Кавказского отдела Императорского русского географического общества. — 1866. — Кн.7. Омер-паша в Мингрелии. Из воспоминаний о Вост. войне 1853-56 г. К. Бороздина — СПб.: тип. Деп. уделов, 1873. — 58 с. Закавказские воспоминания. Мингрелия и Сванетия с 1854 по 1861 г. — СПб.: А. С. Суворин, 1885. — 423 с. Упразднение двух автономий // Исторический вестник. — 1885. — № 1-6. Колонизация Кавказа. — СПб., 1885. Алазанская долина. (Из воспоминаний о Закавказьи). — СПб., 1886. — 30 с. Воспоминания о графе М. Т. Лорис-Меликове // Исторический вестник. 1889. — № 2. Из моих воспоминаний // Исторический вестник. 1889. — № 6. Лезгинское восстание в Кахетии в 1863 году. (Из воспоминаний К. А. Бороздина). — СПб., 1890. Из прошлого Мингрели. // Ежемесячные литературные приложения к журналу «Нива». — П., 1897. — № 5. ბატონყმობა სამეგრელოში (მასალები), ტფ., 1927 (თანაავტ.: რ. ერისთავი, მურიე). სამეგრელო და სვანეთი 1854–1861. მოგონებანი, ტფ., 1934. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. Лепёхин М. П. Бороздин Корнилий Александрович // Русские писатели 1800—1917. Биографический словарь. — М., 1989. — Т. 1. — С. 316—317.
ახალი ციმბირი

ახალი ციმბირი (რუს. Новая Сибирь) — კუნძული ახალი ციმბირის კუნძულების არქიპელაგში, ანჟუს კუნძულების ჯგუფში. ფართობი დაახლ. 6,2 ათასი კმ². დასავლეთით ბლაგოვეშენსკის სრუტით (უმცირესი სიგანე 32 კმ) გამოყოფილია კუნძულ კოტელნისგან, სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან აკრავს სანიკოვის სრუტე. სანაპირო ხაზის უდიდესი ნაწილი ფლატოვანია (სიმაღლე 10–25 მეტრი). რელიეფში ჭარბობს დაჭაობებული ვაკე მზრალურ- სოლიფლუქციური ფორმებით. სიმაღლე 62 მეტრი (არქიპელაგის ერთ-ერთი ყველაზე დაბალი კუნძული). ფართოდაა გავრცელებული ნამარხი ყინული. გაბატონებულია არქტიკული უდაბნოს ლანდშაფტები. შედის უსტ-ლენის ნაკრძალში. ახალი ციმბირი 1806 წელს აღმოაჩინეს რუსმა მრეწველებმა, 1886 წელს გამოიკვლია ედუარდ ფონ ტოლმა. ↑ საბჭოთა კავშირის გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 26. ↑ Новая Сибирь // Большая российская энциклопедия. т. 23. — М., 2013. — стр. 134.
ჟან II კეთილი

ჟან II (ფრანგ. Jean II de Valois), მეტსახელად „კეთილი“ (ფრანგ. le Bon) (დ. 16 აპრილი, 1319, გე-დე-მოლუის ციხე-დარბაზი, მანსის მახლობლად— გ. 8 აპრილი, 1364, ლონდონი) — საფრანგეთის მეფე 1350–1364 წლებში, ვალუას დინასტიიდან. მის დროს მიმდინარეობდა ასწლიანი ომი; კრესის ბრძოლაში დამარცხების შემდეგ საფრანგეთის სამხედრო და ფინანსური მდგომარეობა მეტად დამძიმდა. საომარ მოქმედებათა გასაგრძელებლად საჭირო თანხების მისაღებად ჟან II-მ 1355 გენერალური შტატები მოიწვია, რომელიც დათანხმდა მიეცა მისთვის სუბსიდია, თავისი კონტროლის ქვეშ. მაგრამ ჟან II-მ საჭირო თანხის მხოლოდ ნაწილი მიიღო. პუატიეს ბრძოლაში (1356) ჟან II ტყვედ ჩაუვარდა ინგლისელებს. 1359 ხელი მოაწერა ლონდონის ხელშეკრულებას, რომლითაც ნახევარ სამეფოს ინგლისელებს უთმობდა და გამოსასყიდ თანხას (4 მლნ. ოქროს ეკიუ) ჰპირდებოდა. 1360 საფრანგეთში დაბრუნდა, მაგრამ გამოსასყიდის მთლიანად გადაუხდელობისა და მისი მძევლის (ჟან II-ის ძე) ინგლისიდან გაქცევის გამო 1364 დაბრუნდა ლონდონში, სადაც მალე გარდაიცვალა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 240.
გორის მუნიციპალიტეტის სოფლების სია

გორის მუნიციპალიტეტი შედის შიდა ქართლის მხარის შემადგენლობაში. საქართველოს ადგილობრივი თვითმმართველობის კოდექსის მიხედვით მუნიციპალიტეტი არის თვითმმართველი ერთეული, რომელსაც აქვს ადმინისტრაციული საზღვრები და ადმინისტრაციული ცენტრი. მუნიციპალიტეტს გააჩნია არჩევითი წარმომადგენლობითი და აღმასრულებელი ორგანოები, რეგისტრირებული მოსახლეობა და აქვს საკუთარი ქონება, ბიუჯეტი, შემოსულობები. მუნიციპალიტეტი საჯარო სამართლის იურიდიული პირია. მუნიციპალიტეტს ხელმძღვანელობს მერი. მუნიციპალიტეტი მართვის ოპტიმიზაციისათვის დაყოფილია ადმინისტრაციულ ერთეულებად. გორის მუნიციპალიტეტის შემადგენლობაში შედის 22 ტერიტორიული ორგანო და 136 სოფელი. გორის მუნიციპალიტეტის სოფლები ერთიანდებიან ატენის, ახალუბნის, ბერბუკის, ბოშურის, დიცის, ვარიანის, ზეღდულეთის, კარალეთის, მერეთის, მეჯვრისხევის, მღებრიანის, ნიქოზის, საყავრის, სკრის, ტინისხიდის, ტირძნისის, ტყვიავის, ქვახვრელის, შავშვების, შინდისის, ძევერისა და სოფელისოფელი ხიდისთავის ადმინისტრაციულ ერთეულებში. გორის მუნიციპალიტეტის ფართობია 1 336,3 კმ² და 2014 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 77 549 კაცს, ხოლო სიმჭიდროვეა 58,0 კაცი. მუნიციპალიტეტის ცენტრია ქალაქი გორი. 2014 წლის აღწერის მიხედვით მუნიციპალიტეტის ყველაზე დიდი სოფელი მოსახლეობის მიხედვით არის კარალეთი (6196 ადამიანი), გორიდან ყველაზე დიდი მანძილით დაშორებულია სოფელი ტამი (52 კმ.). გორი არაშენდა არბო აძვი ახალდაბა ახალი ხურვალეთი ახალუბანი ახალშენი ახრისი ბეთლემი ბერბუკი ბერშუეთი ბიისი ბნავისი ბობნევი ბროწლეთი გაგლუანთუბანი გარდატენი გუგუტიანთკარი დეგეულა დიდი ატენი დიდი გარეჯვარი დიდი გორიჯვარი დიდი მეჯვრისხევი დიდი ხურვალეთი დიცი ერგნეთი ვარიანი ვარიანის მეურნეობა ველები ზარდიანთკარი ზემო ბოშური ზემო ნიქოზი ზემო რეხა ზემო სობისი ზემო ქსოვრისი ზემო ხვითი ზერტი ზეღდულეთი თედოწმინდა თერგვისი თორტიზა თხინალა იფნარა კარალეთი კარბი კვარხითი კირბალი კოშკა კოშკები ლევიტანა ლული მარანა მერეთი მეღვრეკისი მეჯუდისპირი მუმლაანთკარი მღებრიანი ნადარბაზევი ნაწრეტი ოთარშენი ოლოზი ორმოცი პატარა ატენი პატარა გარეჯვარი პატარა გორიჯვარი პატარა მეჯვრისხევი პატარა ხურვალეთი სათბურების დასახლება სათემო საქაშეთი საყავრე სვენეთი სკრა ტამი ტინისხიდი ტირძნისი ტუსრები ტყვიავი უფლისციხე ფაბრიკის დასახლება ფიცესი ფლავი ფლავისმანი ფუხაანთუბანი ფხვენისი ქერე ქვახვრელი ქვემო არცევი ქვემო ახალსოფელი ქვემო ბოშური ქვემო ნიქოზი ქვემო რეხა ქვემო რიეთი ქვემო სობისი ქვემო შავშვები ქვემო ხვითი ქვეში ქიწნისი ქორდი ღვარები ყელქცეული ყველაანთუბანი შავშვები შერთული შინდისი ციცაგიანთკარი ძევერა წედისი წითელუბანი წითელწყარო ჭეჭელაანთუბანი ხელთუბანი ხიდისთავი ჯარიაშენი ჯებირი ↑ საქართველოს ორგანული კანონი, ადგილობრივი თვითმმართველობის კოდექსი, მუხლი 2.2. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2024-02-26. ციტირების თარიღი: 2024-02-21. ↑ საქართველოს ორგანული კანონი, ადგილობრივი თვითმმართველობის კოდექსი, მუხლი 4.4. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2024-02-26. ციტირების თარიღი: 2024-02-21. ↑ 3.0 3.1 3.2 2014 წლის აღწერის ძირითადი შედეგები
Biko (სიმღერა)

Biko — პიტერ გებრიელის სიმღერა აფრიკელ აქტივისტ სტივენ ბიკოზე, რომელიც მოკლეს 1977 წელს. სიმღერა შეტანილია მუსიკოსის 1980 წლის სტუდიურ ალბომში Peter Gabriel. გებრიელი ამ სიმღერას, როგორც წესი, ასრულებს კონცერტის დასასრულს, მსმენელები ამ დროს მღერიან მასთან ერთად, სცენაზე კი სულ ბოლოს რჩება მხოლოდ დრამერი. Biko პირველად სინგლის სახით გამოვიდა 1980 წელს. საკონცერტო ვერსია ჩაწერილი იქნა 1987 წლის ივლისში, შტატ ოჰაიოში ჩატარებულ კონცერტზე და შეტანილია ფილმში იყვირეთ თავისუფლება. სინგლი გამოვიდა 1987 წელს და მოხვდა რეიტინგები #49 ადგილზე. Yihla Moja, ფრაზა, რომელიც მეორდება სიმღერაში, ნიშნავს მოდი სულო. სინგლში ასევე შეტანილია B-მხარეები - Shosholoza და სიმღერის Here comes the flood გერმანულენოვანი ვერსია Jetzt Kommt Die Flut. Biko - 8:56 Shosholoza - 5:15 Jetzt Kommt Die Flut - 4:54 1987 წელს სინგლზე გამოიცა სიმღერის საკონცერტო ვერსია, რომელიც სრულდებოდა 1987 წლის კონცერტებზე. ინფორმაცია საიტზე Discogs
სანიკოვის სრუტე

სანიკოვის სრუტე (რუს. Пролив Санникова) — სრუტე ჩრდილოეთის ყინულოვან ოკეანეში, კუნძულებს კოტელნისა და პატარა ლიახოვს შორის, ახალი ციმბირის კუნძულების არქიპელაგის სამხრეთ ნაწილში. აერთებს ლაპტევებისა და აღმოსავლეთ ციმბირის ზღვებს. სიგრძე 238 კმ, უმცირესი სიგანე 55 კმ; უმცირესი სიღრმე ფარვატერში 14 მეტრი. მთელი წლის განმავლობაში ყინულითაა დაფარული. სახელი ეწოდება იაკოვ სანიკოვის პატივსაცემად. ↑ საბჭოთა კავშირის გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 181. ↑ Санникова Пролив // Большая российская энциклопедия. т. 29. — М., 2015. — стр. 363.
ბელკოვის კუნძული

ბელკოვის კუნძული (რუს. Бельковский) — კუნძული ლაპტევების ზღვაში (რუსეთის ტერიტორია, იაკუტია). ანჟუს კუნძულების ჯგუფის ყველაზე დასავლეთით მდებარე კუნძული (შედის ახალი ციმბირის კუნძულების არქიპელაგში). ფართობი დაახლ. 500 კმ². ნაპირები მოსწორებულია, ადგილ-ადგილ კლდოვანი. ზედაპირი ვაკეა (სიმაღლე 127 მეტრამდე). გავრცელებულია მრავალწლოვანი მზრალობა. ჭარბობს არქტიკული ტუნდრის მცენარეულობა. მრავლადაა ფრინველთა ბაზრები; სევერნის კონცხის ნაპირებზე ლომვეშაპთა თავშესაყარია (ამიტომ ლომვეშაპის კონცხსაც ეძახიან). კუნძულს სახელი ეწოდება რუსი მრეწველის, ბელკოვის პატივსაცემად, რომელმაც ის 1808 წელს აღმოაჩინა. ↑ საბჭოთა კავშირის გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 32. ↑ Бельковский // Большая российская энциклопедия. т. 3. — М., 2005. — стр. 294.
სტოლბოვოი

სტოლბოვოი (რუს. Столбовой) — კუნძული ახალი ციმბირის კუნძულების სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში (რუსეთის ტერიტორია, იაკუტია). შედის ლიახოვის კუნძულების ჯგუფში. მდებარეობს ლაპტევების ზღვის დასავლეთ ნაწილში. ფართობი დაახლ. 170 კმ². სიმაღლე 222 მეტრამდე. ძირითადად აგებულია გრანიტებით. გავრცელებულია არქტიკული ტუნდრა. ↑ საბჭოთა კავშირის გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 194. ↑ Столбовой остров // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 24 (кн. 1) — М., 1976. — стр. 531.
Shock the Monkey

„Shock the Monkey“ — პიტერ გებრიელის სიმღერა, რომლითაც მუსიკოსი აკრიტიკებს მაიმუნებზე ჩატარებულ ცდებს. სიმღერა შეტანილია მუსიკოსის 1982 წლის ალბომში Peter Gabriel. სინგლის b-მხარეზე ჩაწერილია ინსტრუმენტული „Soft Dog“. სიმღერა მოხვდა აშშ-ის Billboard Hot 100-ის #29-ე პოზიციაზე და Billboard-ის Top Tracks-ის #1 ადგილზე. იგი იყო აშშ-ში გებრიელის პირველი სინგლი, რომელიც საუკეთესო 40-ეულში მოხვდა. ბრიტანეთში სიმღერა მოხვდა ჩარტის 58-ე ადგილზე. Shock the Monkey (ალბომის ვერსია) Shock the Monkey (Gorilla Mix) El Cu Cuy (Man-To-Monster Mix) ↑ Whitburn, Joel (2004). The Billboard Book of Top 40 Hits, 8th Edition (Billboard Publications), page 246.
მილდრედ ბრიდლავი

მილდრედ მეთიუზ ბრიდლავი (დ. 27 მაისი, 1904 – გ. 14 აგვისტო, 1994) — ამერიკელი პოეტი, რომელიც დაინიშნა ნევადის პოეტ ლაურეატად 1957 წლიდან 1967 წლამდე. იგი 1968 წელს იყო ნომინირებული ნობელის პრემიაზე ლიტერატურის დარგში . მილდრედ კოქსი დაიბადა ჯონ ფ. კოქსისა და როუზ მ. უილსონის ოჯახში. 1904 წელს საცხოვრებლად გადაიყვანა პროუერსში, კოლორადოში, მოგვიანებით კი ბრაგსში, ოკლაჰომა, მამის გარდაცვალების შემდეგ, როდესაც ის მხოლოდ 4 წლის იყო. იქ დედამისი დანიელ მეთიუსზე დაქორწინდა. მოგვიანებით მილდრედმა მიიღო მამინაცვლის გვარი, მეთიუსი. თექვსმეტი წლის ასაკში კრონჯი პ. ბრიდლავზე დაქორწინებამდე, მილდრედი დადიოდა სკოლაში ბრაგსში და დაამთავრა ათი კლასი. მან მიიღო მასწავლებლის სერთიფიკატი და დაქორწინების შემდეგ დაიწყო მუშაობა ბრაგსის სკოლის მასწავლებლად. გარდა ამისა, მან დაიწყო მწერლობის კარიერა. ის იყო მიმომხილველი Muskogee Daily Phoenix-ისა და Muskogee Times Democrat- ისთვის. 1949 წელს ოჯახთან ერთად ლას-ვეგასში გადასახლდა. ერთი წლის შემდეგ მილდრედმა პოეზიის სერიოზულად აღქმა დაიწყო. მან გაყიდა თავისი პირველი ლექსი 1953 წელს და მისმა პოეტურმა კარიერამ აღმასვლა დაიწყო. მან მიიღო ამერიკის ქალთა ეროვნული კალმის ლიგის (NLAPW) მიღწევების ჯილდო 1955 და 1957 წლებში. იგი აქტიურად მონაწილეობდა სახელმწიფო პოეზიის საზოგადოებების ეროვნულ ფედერაციაში და დააარსა ნევადის პოეზიის საზოგადოება 1961 წელს. 1957 წელს მილდრედის ქმარი გარდაიცვალა. იგი გუბერნატორმა ჩარლზ ჰ. რასელმა დაასახელა ნევადის პოეტ ლაურეატად 15 ივლისს 1964 წელს, ნევადის 100 წლისთავის პატივსაცემად, გუბერნატორმა გრანტ სოიერმა დაავალა მას ლექსის შედგენა შტატის შესახებ. იმისათვის, რომ მოეპოვებინა ინფორმაცია მისი პოემისთვის ნევადა, მილდრედი სამი წლის განმავლობაში მოგზაურობდა მთელ ნევადაში. ლექსის შეკვრის და გამოქვეყნების შემდეგ, მხატვრის ლუცილ ბრუნერის ორიგინალური აკვარელი ილუსტრაცია შეტანილ იქნა შეზღუდული გამოცემაში. მისი მოღვაწეობის გამო, იგი იყო ნომინირებული გაერთიანებული პოეტების ლაურეატის საერთაშორისო საზოგადოების მიერ ლიტერატურის დარგში ნობელის პრემიაზე და მიენიჭა ნევადის ნარატიული პოეტის ლაურეატი. აღნიშნული ჯილდო ლას-ვეგასში საერთაშორისო ორგანიზაციის დამფუძნებელმა და პრეზიდენტმა ამადო იუზონმა გადასცა. პოეტის მრავალ ჯილდოს შორის იყო ფილიპინების პრეზიდენტის ფერდინანდ მარკოსის ოქროს მედალიონი და ოქროს დაფნის გვირგვინი. პოეზიაში მრავალი ჯილდოსა და აღიარების მიუხედავად, მილდრედმა დატოვა ნევადის პოეტის ლაურეატი 1966 წელს. იგი გადადგა, რადგან გუბერნატორმა სოიერმა აღკვეთა ლექსი ნევადა, ნათქვამია გაზეთის სტატიაში. გუბერნატორის განცხადებით, ეს იყო გაუგებრობა. ცხადია, ეს საკითხი არასოდეს მოგვარებულა. წერილში, რომელიც მან დაწერა, თქვა, რომ ვეღარ იცხოვრებდა ნევადაში, რადგან ის ძალიან გაბრაზებული და ნაწყენი იყო. იგი გარდაიცვალა 1994 წლის 14 აგვისტოს ფერონში, იუტაში . ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 https://www.nevadawomen.org/research-center/biographies-alphabetical/mildred-matthews-breedlove/ ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 2.6 2.7 MILDRED MATHEWS BREEDLOVE. ციტირების თარიღი: 17 November 2023 ↑ 3.0 3.1 3.2 3.3 Mildred Breedlove Papers. ციტირების თარიღი: 17 November 2023 ↑ 4.0 4.1 Nomination archive – Mildred Breedlove. ციტირების თარიღი: 17 November 2023
ბენეტის კუნძული

ბენეტის კუნძული (რუს. Остров Беннетта) — კუნძული დე ლონგის კუნძულთა ჯგუფში, აღმოსავლეთ ციმბირის ზღვის ჩრდილოეთ ნაწილში (რუსეთის ტერიტორია, იაკუტია). ფართობი დაახლ. 150 კმ². სიმაღლე 426 მეტრამდე. ნაპირები კლდოვანი და მაღალია. დაფარულია მყინვარებით, რომლებიც ზღვაში ეშვება. კუნძული 1881 წელს აღმოაჩინა ჯორჯ დე ლონგის ამერიკულმა ექსპედიციამ. სახელი ეწოდება ჯეიმზ გორდონ ბენეტ უმცროსის პატივსაცემად, რომელმაც ეს ექსპედიცია დააფინანსა. ↑ საბჭოთა კავშირის გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 33. ↑ Беннетта остров // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 3 — М., 1970. — стр. 199.
ფერდინანდ ოტენი

ფერდინანდ ჰერმან ოტენი, ფერდინანდ კარლის ძე ოტენი (გერმ. Ferdinand Hermann Otten, რუს. Фердинанд Карлович Оттен) (დ. 12 აგვისტო, 1850, ესტონეთი, — გ. 7 სექტემბერი, 1930, თბილისი) — ბალტიელი გერმანელი ქიმიკოსი, ფარმაცევტი. ხანგრძლივად ცხოვრობდა და მუშაობდა თბილისში. დაამთავრა იურიევის (ახლანდ. ტარტუ, ესტონეთი) უნივერსიტეტი. რუსეთ-ოსმალეთის ომის (1877-1878) დროს იმყოფებოდა სამხედრო-სამედიცინო სამსახურში. 1882 წელს ყარსიდან თბილისში ჩამოვიდა და ჰაინრიხ სტრუვეს ლაბორატორიაში ქიმიკოსად დაიწყო მუშაობა. ოტენი სასმელი წყლის ანალიზებს აკეთებდა; მისი დასკვნების საფუძველზე გადაწყდა ავჭალიდან თბილისში სასმელი წყლის გამოყვანა. მოგვიანებით ოტენმა სტუვეს ქალიშვილი იოჰანა შეირთო ცოლად (ჰყავდათ 14 შვილი) და სიმამრთან ერთად დაიწყო ფარმაცევტული საქმიანობა; 1902 წელს თბილისში, სოლოლაკის ქუჩაზე (ახლანდ. გიორგი ლეონიძის ქუჩა №8) ააშენა სამსართულიანი სახლი და მის პირველ სართულზე გერმანელი ფარმაცევტის, ფლორ შენბერგისგან შეძენილი პირველი თბილისური აფთიაქი განათავსა. ოტენი ორ აფთიაქს ხელმძღვანელობდა: ერთს — თბილისის მუდმივი მოსახლეობისთვის, ხოლო მეორეს — ჩამოსულებისათვის განკუთვნილს. იჯარით ჰქონდა აღებული საქალაქო სამკურნალო დაწესებულებების აფთიაქი, რომელსაც 1887 წელს მოუცლელობის გამო თავი დაანება და მისი მართვა ევგენი ზემელს გადააბარა. ოტენი საქართველოში, პირველი სამედიცინო საექსპერტო ლაბორატორიის დაარსებამდე, მონაწილეობდა კრიმინალურ ექსპერტიზაშიც. ის იყო პირველი გილდიის ვაჭარი, ფარმაციის მაგისტრი, თბილისის ლუთერანული ეკლესიის საბჭოს წევრი, კავკასიის ფარმაცევტული საზოგადოების თავმჯდომარე, თბილისის საპატიო მოქალაქე. საქართველოს გასაბჭოების (1921) შემდეგ ახალმა ხელისუფლებამ ოტენის აფთიაქის ნაციონალიზაცია მოახდინა. 100 ღირსსახსოვარი სახელი: საქართველოში და საქართველოს გარეთ მოღვაწე უცხოელები / სარედ. კოლ.: მარიამ ლორთქიფანიძე, როინ მეტრეველი, ზურაბ აბაშიძე [და სხვ.] .- თბ., 2014.-გვ.209. ფერდინანდ ოტენი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი Otten, Ferdinand (1850-1930) — BBLd – Baltisches Biografisches Lexikon digital.
ჟანეტას კუნძული

ჟანეტას კუნძული (რუს. Остров Жаннетты) — კუნძული დე ლონგის კუნძულთა ჯგუფში, აღმოსავლეთ ციმბირის ზღვის ჩრდილოეთ ნაწილში (რუსეთის ტერიტორია, იაკუტია). ფართობი 3,3 კმ². სიმაღლე 351 მეტრამდე. ძირითადად აგებულია ქვიშაქვებით. დაფარულია მყინვარებითა და ფირნის ველებით. სახელი ეწოდება ჯორჯ დე ლონგის ამერიკული ექსპედიციის გემის, „ჟანეტის“ (Jeannette) პატივსაცემად. ↑ საბჭოთა კავშირის გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 171. ↑ Жаннетты остров // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 9 — М., 1972. — стр. 121.
ჰენრიეტას კუნძული

ჰენრიეტას კუნძული (რუს. остров Генриетты) — კუნძული დე ლონგის კუნძულთა ჯგუფში, აღმოსავლეთ ციმბირის ზღვის ჩრდილოეთ ნაწილში (რუსეთის ტერიტორია, იაკუტია). ფართობი 12 კმ². ძირითადად აგებულია ქვიშაქვებით. სიმაღლე 315 მეტრამდე. დაფარულია მყინვარებით. ↑ საბჭოთა კავშირის გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 251. ↑ Генриетты остров // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 6 — М., 1971. — стр. 244.
ევგენი ზემელი

ევგენი იაკობის ძე ზემელი, იულიუს იოჰან ზემელი (გერმ. Julius Johann Semmel; რუს. Евгений Яковлевич Земмель) (დ. 1858, ქ. გრონინგენი, ნიდერლანდები, — გ. 1922, თბილისი) — გერმანელი ფარმაცევტი, პროვიზორი-აფთიაქარი. ხანგრძლივად ცხოვრობდა და მუშაობდა თბილისში, სადაც სათავეში ედგა ქალაქის ცნობილ აფთიაქს. ცხოვრობდა სანქტ-პეტერბურგში, სადაც 1876 წელს აფთიაქარის თანაშემწედ დაიწყო მუშაობდა. 1881 წლიდან თბილისში, ჯერ შახპორიანცის აფთიაქში, შემდეგ კი თბილისის სამკურნალო დაწესებულების აფთიაქში მუშაობდა. 1884 წელს დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტის ფარმაცევტული განყოფილება. 1885 წელს თბილისში დაბრუნების შემდეგ კვლავ სამკურნალო დაწესებულების აფთიაქში მუშაობდა. 1898 წელს თბილისის მთავრობის ნებართვით ოლღას ქუჩისა (ახლანდ. მ. კოსტავას) და ვერის დაღმართის (ახლანდელი მ. ჯავახიშვილის ქუჩა) კუთხეში ზემელმა გახსნა აფთიაქი, რომელსაც 23 წელი ხელმძღვანელობდა და თბილისში მოსახლეობის მედიკამენტებით მომარაგების ერთ-ერთი ძირითადი ობიექტი იყო (მიმდებარე უბანს არაფორმალურად დღემდე ზემელს უწოდებენ). გარდა აფთიაქისა ზემელს ჰქონდა მცირე საწარმო, სადაც ხილის წვენის სასმელებს ამზადებდნენ. 100 ღირსსახსოვარი სახელი = 100 памятных имен = 100 memorable names : საქართველოში და საქართველოს გარეთ მოღვაწე უცხოელები / სარედ. კოლ.: მარიამ ლორთქიფანიძე, როინ მეტრეველი, ზურაბ აბაშიძე [და სხვ.] .- თბ., 2014.-გვ.115-116 ევგენი ზემელი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ჟოხოვის კუნძული

ჟოხოვის კუნძული (რუს. остров Жохова) — კუნძული დე ლონგის კუნძულთა ჯგუფში, აღმოსავლეთ ციმბირის ზღვის ჩრდილოეთ ნაწილში (რუსეთის ტერიტორია, იაკუტია). ფართობი დაახლ. 58 კმ². ძირითადად აგებულია ბაზალტებით. გავრცელებულია ტუნდრის მცენარეულობა. აღმოაჩინა რუსულმა ჰიდროგრაფიულმა ექსპედიციამ 1914 წელს გემებით „ვაიგაჩითა“ და „ტაიმირით“. სახელი ეწოდება ექსპედიციის მონაწილის, ა. ჟოხოვის პატივსაცემად. ↑ საბჭოთა კავშირის გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 172. ↑ Жохова остров // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 9 — М., 1972. — стр. 234.
ჩხარის მაცხოვრის ამაღლების ეკლესია

ჩხარის მაცხოვრის ამაღლების ეკლესია — არქიტექტორული ძეგლი თერჯოლის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩხარში. ჩხარის მაცხოვრის ამაღლების ეკლესია დარბაზული ტიპისაა, ნაშენია კარგად გათლილი ქვებით. კედლები დგას სამსაფეხურიან ცოკოლზე. ეკლესიას კარები სამი მხრიდან: დასავლეთიდან, სამხრეთიდან და ჩრდილოეთიდან აქვს. სარკმლები შიგნით გაფართოებულია. სულ რვა სარკმელია. აქედან სამი აღმოსავლეთით, ორ-ორი სამხრეთით და ჩრდილოეთით და ერთიც დასავლეთით. ეკლესიის დასავლეთის კარიბჭეზე ამოტვიფრულია სამშენებლო მხედრული წარწერა. „ჩყპ-სა აგვისტოსასა ტაძარის ესე აღვაშენეთ ფილიპე ბერეკაშვილმა და გიორგი აბესაძემ შემწეობითა ამ ეკლესის მრევლთადმი“.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 8390
ღარის მთავარანგელოზის ეკლესია

ღარის მთავარანგელოზის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ონის მუნიციპალიტეტის სოფელ ღარში. ღარის მთავარანგელოზის ეკლესია ახალი აშენებულია. იგი დარბაზული ტიპის ნაგებობაა, ორფერდა გადახურვით, რომელშიც გამოყენებულია მეტალოპლასტმასის კრამიტი. ეკლესიაში შესასვლელი კარი სამხრეთ და დასავლეთ კედელშია გაჭრილი. შიდა სივრცე ნათდება დასავლეთ, სამხრეთ და აღმოსავლეთ კედელში დატანილი თითო-თითო სარკმლით. ეკლესია შიგნიდან მთლიანად შელესილია. კამარა ეყრდნობა სამ წყვილ პილასტრს. საკურთხეველი დანარჩენი სივრცისგან გამოყოფილია ხის კანკელით. იატაკი მოგებულია მომწვანო-მონაცრისფრო ბაზალტის ქვის ფილებით. ეკლესიას გარშემო ქვის გალავანი შემოუყვება.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 16642
ქვიშარის მაცხოვრის ეკლესია

ქვიშარის მაცხოვრის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვიშარში. ქვიშარის მაცხოვრის ეკლესია დარბაზული ნაგებობაა, გეგმით სწორკუთხა, აღმოსავლეთით დასრულებული ნახევარწრიული აფსიდით. კედლები შემორჩენილია ორი მეტრის ან უფრო დაბალ სიმაღლეზე. ჩრდილოეთი და სამხრეთი კედლების დიდი ნაწილი ჩამონგრეულია. ეკლესია ნაშენია სხვადასხვა ზომის რიყის ქვით - დუღაბზე.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 12032
ნაგომარის წმინდა მარინეს ეკლესია

ნაგომარის წმინდა მარინეს ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნაგომარში. ნაგომარის წმინდა მარინეს ეკლესია ნაგებია რიყის ქვით დუღაბზე, შელესილია ცემენტის ხსნარით. ეკლესიის კუთხეები რესტავრირებულია . ეკლესია გეგმით ჯვრის ტიპისაა, აღმოსავლეთით ნახევარწრიული შვერილი აფსიდით. აფსიდაში სამი მაღალი, თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. ცენტრალური სარკმლის ქვეშ ტრაპეზის ქვაა. ჩრდილოეთით ორი თაღოვანი ნიშაა. საკურთხევლის წინ ერთსაფეხურიანი სოლეაა. მკლავებში სიმეტრიულადაა განლაგებული წყვილი სარკმლები და განიერი შესასვლელები. შესასვლელები გარედან არქიტრავულია, შიგნიდან - თაღოვანი. ეკლესია დგას ერთსაფეხურიან ცოკოლზე. ეკლესია საფეხურისებური კარნიზით მთავრდება. საბურავად გამოყენებულია თუნუქი.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 10752
ჭიბრევის მთავარანგელოზის ეკლესია

ჭიბრევის მთავარანგელოზის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ონის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჭიბრევში. თარიღდება XIX საუკუნით. ჭიბრევის მთავარანგელოზის ეკლესია დარბაზული ნაგებობაა, აღმოსავლეთით შვერილი წახნაგოვანი აფსიდით. ეკლესია ნაგებია კლდის ფლეთილი ქვისგან. დღეისათვის კედლის ფრაგმენტებია შემორჩენილი. ტაძრის ინტერიერსა და გარე პერიმეტრზე გვხვდება კარნიზისა და სარკმლის საპირეების პროფილირებული ფრაგმენტები, ასევე ქვაში კვეთილი სვეტის ბაზისები და კაპიტელები. ამ პერიოდის ქვაზე კვეთის ხელოვნების საინტერესო ნიმუშს წარმოადგენს მართკუთხა ფილაზე გამოკვეთილი ყალყზე შემდგარ ცხენზე ამხედრებული წმინდა გიორგის რელიეფური გამოსახულება. ფიგურის მარჯვნივ ამოკვეთილია თარიღი ,,1895 “, ხოლო, ფილის ქვედა კიდეებში, სიმეტრიულად გამოკვეთილია მცირე ზომის თითო როზეტი.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 16708