laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
რადიკალური სამოქალაქო კავშირი

რადიკალური სამოქალაქო კავშირი (ესპ. Unión Cívica Radical) — პოლიტიკური პარტია არგენტინაში, შედის სოციალისტური ინტერნაციონალის შემადგენლობაში. დაარსდა 1891 წელს. პარტიის რიგებიდან პრეზიდენტები გახდნენ იპოლიტო ირიგოიენი (1916–1922; 1928-1930) და მარსელო ტორკუატო დე ალვეარი (1922–1928). 1930-1958 წწ. პარტია ოპოზიციაშია. 1958-1966 წწ. პარტიის ორი წარმომადგენელი კვლავ პრეზიდენტია: არტურო ფრონდისი (1958–1962) და არტურო უმბერტო ილია (1963–1966). 1966-1983 წწ. პარტია პერონისტებისა და სამხედრო დიქტატურის ოპოზიციაშია. 1983 წელს პარტიის წარმომადგენელი რაულ ალფონსინი აირჩიეს პრეზიდენტად (თანამდებობაზე იყო 1989 წლამდე). პარტიის წარმომადგენელია ასევე ფერნანდო დე ლარუა, რომელიც ქვეყანას სათავეში ედგა 1999–2001 წწ. ამჟამად პარტია ოპოზიციაშია. არგენტინის დეპუტატთა პალატაში 257 ადგილიდან პარტია ფლობს 42 მანდატს, ხოლო სენატში, 14 მანდატს 72-დან. 24 პროვინციის გუბერნატორიდან 4 რადიკალური სამოქალაქო კავშირის წევრია. პარტიის ოფიციალური საიტი
სილვინა ოკამპო

სილვინა ოკამპო აგუირე (ესპ. Silvina Ocampo; დ. 28 ივლისი, 1903 წელი – გ. 14 დეკემბერი, 1993 წელი) — არგენტინელი პოეტი და მწერალი. ოკამპო დაიბადა ბუენოს-აირესში, მანუელ ოკამპოსა და რამონა აგუირეს ოჯახში, სადაც ექვსი შვილიდან ყველაზე პატარა იყო. განათლება მიიღო სახლში კერძო მასწავლებლისგან. მისი ერთ-ერთი და იყო ვიქტორია ოკამპო, ლიტერატურული ჟურნალის „Sur“ გამომცემელი. სილვინა ოკამპო საფრანგეთში ჯორჯო დე კირიკოს ხელმძღვანელბით მხატვრობას სწავლობდა. 1940 წელს დაქორწინდა ადოლფო ბიოი კასარესიზე, რომლის საყვარელიც 1933 წლიდან იყო. 1954 წელს იშვილა მეუღლის ქალიშვილი – მარტა ბიოი ოკამპო (1954-1994). ოკამპოს ესპანურ ენოვანი გვერდი დაარქივებული 2009-07-05 საიტზე Portuguese Web ArchiveCategory:Webarchive template other archives. ოკამპოს ნაწერები დაარქივებული 2008-08-01 საიტზე Wayback Machine. . ოკამპოს კოლექცია ნოტრ-დამში დაარქივებული 2011-07-27 საიტზე Wayback Machine. . ↑ 1.0 1.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 2.0 2.1 Internet Speculative Fiction Database — 1995. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2629164"></a> ↑ FemBio database <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q61356138"></a> ↑ Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ Find a Grave — 1996. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q63056"></a> ↑ Gran Enciclopèdia Catalana — Grup Enciclopèdia, 1968. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18696256"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2664168"></a> ↑ Obituary: Silvina Ocampo // The Independent — Britain: 1994. — 176681 ეგზ. — ISSN 1741-9743 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q11149"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q145"></a> ↑ https://www.gf.org/fellows/all-fellows/silvina-ocampo/ ↑ http://www.sf-encyclopedia.com/entry/bioy_casares_adolfo
ევრო

ევრო (სიმბოლო: €; საბანკო კოდი: EUR) — ევროპის კავშირის ოფიციალური ვალუტა და ერთადერთი ფულადი ერთეული 300 მილიონი ევროპელისთვის ევროგაერთიანების შემდეგ ქვეყნებში: ავსტრია, ბელგია, ფინეთი, საფრანგეთი, გერმანია, საბერძნეთი, ირლანდია, იტალია, ლუქსემბურგი, ნიდერლანდები, პორტუგალია, ესპანეთი და ესტონეთი, რომელსაც კოლექტიურად ევროზონასაც უწოდებენ. ორმხრივი შეთანხმებების შედეგად ევრო ასევე ოფიციალური ვალუტაა შემდეგი არა-წევრი ქვეყნებისთვის: მონაკო, სან-მარინო და ვატიკანი. ევრო დე-ფაქტო ვალუტაა ანდორაში, კოსოვოსა და მონტენეგროში. ევრო მსოფლიო სავაჭრო ბაზრებზე როგორც სააღრიცხვო ვალუტა შემოვიდა 1999 წელს, ფიზიკური ბანკნოტები და მონეტები კი შემოღებულ იქნა 2002 წელს. ევროგაერთიანების ყველა ქვეყანას აქვს უფლება შეუერთდეს ევროზონას იმ შემთხვევაში თუ ისინი პასუხობენ გარკვეულ მონეტარულ მოთხოვნებს, ევროს გამოყენება ვალდებულებაა ევროკავშირის ყველა ახალი წევრისთვისაც. ევროს მართავს და ადმინისტრირებას უწევს ფრანკფურტში მდებარე ევროპის ცენტრალური ბანკი (ეცბ) და ევროპის ცენტრალურ ბანკთა სისტემა (რომელშიც წევრ ქვეყანათა ცენტრალური ბანკები შედის). როგორც დამოუკიდებელი ცენტრალური ბანკი, ეცბ-ს ერთპიროვნული უფლება აქვს მონეტარული პოლიტიკის განსაზღვრის. ეცბს მონაწილეობს ბანკნოტების ბეჭდვაში, მონეტების ჩამოსხმაში და მათ სისტემაში გავრცელებაში ყველა წევრ ქვეყანაში, ისევე როგორც ევროზონის საგადამხდელო სისტემის ფუნქციონირებაში. ↑ ჩრდილოეთი კვიპროსის გარდა, რომელშიც გამოიყენება თურქული ლირა ↑ ზღვისიქითა დეპარტამენტების ჩათვლით ↑ კამპიონეს გარდა, რომელიც იყენებს შვეიცარულ ფრანკს. ↑ ქვეყნის მხოლოდ ევროპული ნაწილი არის ევროკავშირის წევრი და მხოლოდ ის იყენებს ევროს. მის დანარჩენ ტერიტორიებს გააჩნიათ საკუთარი ვალუტა. ↑ მონეტარული ხელშეკრულებით საფრანგეთსა და მონაკოს შორის (მოქმედებს ევროკავშირის ფარგლებს გარეთ). ციტირების თარიღი: 2010-05-30. ↑ მონეტარული ხელშეკრულებით იტალიასა და სან-მარინოს შორის (მოქმედებს ევროკავშირის ფარგლებს გარეთ). ციტირების თარიღი: 2010-05-30. ↑ მონეტარული ხელშეკრულებით იტალიასა და ვატიკანს შორის (მოქმედებს ევროკავშირის ფარგლებს გარეთ). ციტირების თარიღი: 2010-05-30. ↑ ევროსაბჭოს დადგენილებით. ციტირების თარიღი: 2010-05-30. ↑ 2003 წელს ანდორამ დაიწყო მოლაპარაკებები ევროპის ცენტრალურ ბანკთან სტატუსის მოსაპოვებლად, მაგრამ გადაწყვეტილება ამ დრომე არ არის მიღებული. ↑ კოსოვოში გაეროს მისიის დადგენილებით 1999/2. Unmikonline.org. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-06-07. ციტირების თარიღი: 2010-05-30. ↑ შიდა აქტით (ბმულები არ არის) ↑ ზიმბაბვეს დოლართან ერთად (2009 წლის 12 აპრილიდან შეჩერებულია გაურკვეველი ვადით), აშშ დოლარი, გირვანქა სტერლინგი, სამხრეთ აფრიკული რენდი და ბოტსვანური პულა (ინგლისური) (გერმანული) ევრო - ბანკნოტები ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ევრო
დიდაკ ვილა

დიდაკ ვილა რუსელო (კატ. Dídac Vilà Rosselló; დ. 9 ივნისი, 1989, მატარიო, ბარსელონა, ესპანეთი) — ესპანელი ფეხბურთელი, რომელიც ამჟამად თამაშობს ესპანურ კლუბ „ესპანიოლსა და კატალონიის ეროვნულ ნაკრებში ნახევარმცველის პოზიციაზე. ვილას კარიერა „ესპანიოლში“ დაიწყო. 2008 წელს ის „ესპანიოლ B“-ში გამოდიოდა, 2009-2011 წლებში კი პირველი გუნდის წევრი იყო. 2011 წლის 27 იანვარს ვილა 3 მილიონის სანაცვლოდ მილანში გადავიდა. მილანიდან სხვადასხვა დროს იჯარით თამაშობდა „ესპანიოლში“ (2011–2012), „რეალ ბეტისსა“ (2013–2014) და „ეიბარში“ (2014–2015). 2015 წელს სამწლიანი კონტრაქტი გააფორმა ბერძნულ კლუბ ათენის „აეკთან“. 2017 წელს დატოვა კლუბი და შეუერთდა „ესპანიოლს“. ესპანიოლი B ტერსერა დივიზიონი: 2008–09 მილანი სერია A: 2010–11 აეკი საბერძნეთის თასი: 2015–16 ესპანეთი 21 წლ. ევროპის 21 წლამდელების ჩემპიონატი: 2011 ესპანეთი 20 წლ. ხმელთაშუაზღვის თამაშები: 2009 ოფიციალური საიტი პროფილი საიტზე BDFutbol.com (ინგლისური) დიდაკ ვილა — ფიფას ჩანაწერი[დაარქივებული] დიდაკ ვილა — Transfermarkt ↑ „Dídac“. RCD Espanyol. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-03-01. ციტირების თარიღი: 31 მაისი, 2018. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate=-ში (დახმარება) ↑ „Dídac Vila, sold to AC Milan“. RCD Espanyol. 28 იანვარი, 2011. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 28 სექტემბერი, 2011. ციტირების თარიღი: 28 იანვარი, 2011. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate=, |date=, და |archivedate=-ში (დახმარება) ↑ „Milan: accordo per Didac Vilà“ [Milan: agreement for Didac Vilà] (Italian). Calcio Mercato. 28 იანვარი, 2011. ციტირების თარიღი: 30 სექტემბერი, 2016. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate= და |date=-ში (დახმარება) ↑ Didac completes AEK move. SDNA (7 აგვისტო, 2015). ციტირების თარიღი: 7 აგვისტო, 2015. ↑ ITA – ESP 1:2 (0:0)]. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 15 თებერვალი, 2012.
ანასტასია ერისთავ-ხოშტარია

ანასტასია (ტასია) გიორგის ასული ერისთავი-ხოშტარია (დ. 3 თებერვალი, 1868, გორი — გ. 1 მაისი, 1951, თბილისი) — ქართველი მწერალი, პედაგოგი, ქალთა უფლებების დამცველი. ქსნის ერისთავთა საგვარეულოს წარმომადგენელი. დაიბადა პოდპურუჩიკ გიორგი დიმიტრის ძე ერისთავისა და ელისაბედ ზაალის ასულ ბაგრატიონ-დავითიშვილის ოჯახში. 1885 წელს დაამთავრა გორის ქალთა პროგიმნაზია, სოფ. ფცაში დააარსა უფასო სკოლა და უსასყიდლოდ ასწავლიდა გლეხთა ბავშვებს. სხვადასხვა დროს მეუღლესთან, მწერალ დუტუ მეგრელთან (დიმიტრი ხოშტარია), ერთად ცხოვრობდა ყარსში, ოლთისში, ნახიჩევანში, ერევანში. 1910 წლიდან დასახლდა გორში. 1915 წელს იქვე დააარსა ქალთა უფლებების დამცველი საზოგადოება „მანდილოსანი“ და პროპაგანდას უწევდა ხალხოსნურ იდეებს. ტასია ერისთავი-ხოშტარიას ლიტერატურული დებიუტი შედგა 1885 წელს, როდესაც ჟურნალ „ნობათში“ დაიბეჭდა მისი თარგმნილი ოსური ლეგენდა „ბესო“, ხოლო მოგვიანებით, 1893 წელს, გაზეთ „კვალში“ აკაკი წერეთლის შუამდგომლობით გამოქვეყნდა მისი პირველი ორიგინალური მოთხრობა „ბატონებმა არ დაიწუნეს“. მას მალე მოჰყვა იმდროინდელი ქართული სოფლის რეალისტური სურათებით მდიდარი ნაწარმოებები, რ-ებშიც მწერალმა წამოჭრა სოფლად გამეფებული ცრუმორწმუნეობის, უმეცრების, გლეხთა დუხჭირი ცხოვრების, ქალთა დაბეჩავებული მდგომარეობის, სამღვდელოების უზნეობის მწვავე პრობლემები („ლაზარემ გადააჭარბა“, „კამისია“, „მიწა“, „ეკლესიის გარშემო“ და სხვ.). საკმაო წარმატება ხვდა წილად ერისთავ-ხოშტარიას პირველ რომანს „მოლიპულ გზაზე“, რომელიც 1896 წელს ჟურნალ „მოამბეში“. ქალთა უფლებებს ეძღვნება რომანი „ბედის ტრიალი“ (1901) და მოთხრობა „კერა“. ავტორია აგრეთვე საბავშვო მოთხრობებისა: „შეუბრალებელი“, „პატარა მკურნალი“, „ფელამუში“, „პატარა ნებიერი“ და სხვ. საბჭოთა ოკუპაციის (1921) შემდეგ ერისთავ-ხოშტარია აქტიურ სამწერლობო მოღვაწეობას ჩამოშორდა და ძირითადად საკუთარი თხზულებების ახალი გამოცემებისთვის „პოლიტიკურად კორექტული“ წინასიტყვაობებით შემოიფარგლებოდა. ერისთავ-ხოშტარიამ დიდად შეუწყო ხელი ქართულ ლიტერატურაში რომანის ჟანრის დამკვიდრებას. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. თხზულებანი, ტ. 1–3, თბ., 1952–1961. ჭილაია ს., უახლესი ქართული მწერლობა, თბილისი, 1972. ბაბუნაშვილი ზ., ნოზაძე თ., მამულიშვილთა სავანე, თბ., 1994. — გვ. 137. მირიანაშვილი ა., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 64. ↑ Rayfield D., The Literature of Georgia: A History, 2nd ed,, Routledge, 2000. — გვ. 217.
ფოვა

ფოვა (ტიბ: འཕོ་བ་ ვაილი: 'pho ba ფოვა; სანს: संक्रांति saṃkrānti) — ვაჯრაიანული ბუდიზმის მედიტაციური პრაქტიკა. შეიძლება აიწეროს, როგორც - „მოკვდავი გონების პრაქტიკა“, „სიკვდილის დროს გონების გადატანა“ ან „გასხივოსნება უმედიტაციოდ“ (ტიბ: མ་སྒོམ་སངས་རྒྱས་ ვაილი: ma-sgom sangs-rgyas მაგომ სანგჯჲე). პრაქტიკას იყენებენ სიკვდილის მომენტში, ვინმეს გონების თავიდან პირდაპირ, მისი სურვილისამებრ, რომელიმე „ბუდდჰას მიწაზე“ გადატანით. ფოვა აღესრულება როგორც თავისთვის - ისე სხვისთვისაც (მათ შორის არაბუდისტთათვის), აგრეთვე ცხოველებისთვის. არსებობს ფოვას პრაქტიკის რამდენიმე სახე ადამიანის გამოცდილების, ინდივიდუალური შესაძლებლობებისა და მომზადების შესაბამისად. დანიშნულების ადგილებია: სუქჰავატი, აბჰირატი, გჰანავიუჰა, ატაკავატი, პოტალას მთა, „სპილენძისფერი მთა“ (ტიბ: ཟངས་མདོག་དཔལ་རི་ ვაილი: Zangs-mdog dpal-ri სანგტოკ პალრი) და ტუშიტა; ყველაზე პოპულარული სუქჰავატია. წმინდა მიწის ბუდიზმი ↑ Lingtrul Rinpoche. Teachings on Phowa დაარქივებული 2015-02-05 საიტზე Wayback Machine. ↑ Karma Chagmé 2000, Naked Awareness, p.196
მოსახლეობის დინამიკა

მოსახლეობის დინამიკა - მოსახლეობის რაოდენობის ცვლილება დროის მოცემულ მონაკვეშთი. მას ორი ფაქტორი განსაზღვრავს - ბუნებრივი და მექანიკური მოძრაობა. იმის მიხედვით, თუ როგორია მოსახლეობის ბუნებრივი და მექანიკური მოძრაობა, იცვლება მოსახლეობის დინამიკაც - იზრდება ან მცირდება მისი რაოდენობა. მოსახლეობის დინამიკაზე დაკვირვებისათვის მათემატიკური მოდელი გამოიყენება. მოსახლეობის დინამიკა მათემატიკური ბიოლოგიის ტრადიციულ დარგს შეადგენდა, რომელსაც 210 წლიანი ისტორია აქვს. მისი პირველი პრინციპები ბრიტანელმა დემოგრაფმა თომას მალთუსმა ჩამოაყალიბა. http://www.sosmath.com/diffeq/first/application/population/population.html მოსახელობის დინამიკა დაარქივებული 2010-09-09 საიტზე UK Government Web ArchiveCategory:Webarchive template other archives
ეკონომიკური გეოგრაფია

ეკონომიკური გეოგრაფია — საზოგადოებრივი გეოგრაფიის დარგი, რომელიც შეისწავლის ეკონომიკური საქმიანობის განაწილებას და სივრცულ ორგანიზაციას. ერთი გაგებით, იგი შეისწავლის საზოგადოებრივ (სოციალურ-ეკონომიკურ) პროცესთა გეიგრაფიულ თავისებურებებსა და კანონზომიერებებს, ხოლო მეორე, უფრო თანამედროვე გაგებით, ეკონომიკური გეოგრაფია მხოლოდ ეკონომიკის დარგების გეოგრაფიაა და შეისწავლის წარმოების განლაგების თავისებურებებსა და კანონზომიერებებს. ის საკმაოდ ფართო დისციპლინაა და მისი შესწავლისას ეკონომ-გეოგრაფები სხვადასხვა განსხვავებულ მეთოდოლოგიას იყენებენ. ეკონომიკური გეოგრაფიის შემადგენელი ნაწილებია: სოფლის მეურნეობის გეოგრაფია მრეწველობის გეოგრაფია საერთაშორისო ვაჭრობის გეოგრაფია ბუნებრივი რესურსების გეოგრაფია ტრანსპორტისა და კომუნიკაციების გეოგრაფია და ა.შ. EconGeo Network დაარქივებული 2017-07-10 საიტზე Wayback Machine. სოციალურ-ეკონომიკური უთანასწორობანი დაარქივებული 2018-03-29 საიტზე Wayback Machine.
თერავადა

თერავადა, თჰერავადა, სთჰავირავადა (პალ: थेरवाद theravāda; სანს: स्थाविरवाद sthāviravāda - „უფროსთა სწავლება“) — ადრეული ბუდიზმის 18 სკოლათაგან ერთადერთი გადარჩენილი. თერავადა თანამედროვე ბუდიზმის სამ ძირითად მიმდინარეობათაგან ერთ-ერთია. ამ სკოლას ადრე „ჰინაჲანადაც“ („მცირე ბორბალი“) მოიხსენიებდნენ, მაგრამ ახლა აღარ იხმარება, რადგან ითვლება, რომ მაჰაჲანასთან („დიდი ბორბალი“) უსამართლო შედარებაა; გარდა ამისა, შეურაცხმყოფელ აზრსაც ატარებს. თერავადა ბუდისტურ სკოლათაგან ყველაზე კონსერვატულია. მის მიმდევართა მიზანია ყველანაირი დაბინძურებისა და ცდომილებისგან აბსოლუტური თავისუფლების მდგომარეობის მიღწევა. მაჰაიანასთან შედარებით, თერავადას ახასიათებს რაციონალისტური მიდგომა და რიტუალების შედარებით სიმარტივე. თერავადას წმინდა წიგნია პალური კანონი, რომელიც დაწერილია პალურ ენაზე. ითვლება, რომ თერავადა ჩამოყალიბდა მე-3 ბუდისტური კრებისას (დაახლ: ძვ.წ. 250) ინდოეთში იმპერატორ აშოკას მმართველობისას. მის პროზელიტურ საქმიანობათა გამო, თერავადა ელინისტურ დასავლეთშიც გახდა ცნობილი: ალექსანდრიაში, ანტიოქიაში, ათენსა და სხვ. აშოკას ზოგიერთი ედიქტი დაიწერა ძველბერძნულ და არამეულ ენებზე. დღეს თერავადა ბუდიზმის მთავარი მიმდინარეობაა შრი-ლანკაზე (მოსახლეობის დაახლ. 70%) და სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის უმეტეს ქვეყნებში (კამბოჯა, ლაოსი, მიანმა, ტაილანდი). თერავადას ასევე მიდევენ ეროვნული უმცირესობები ჩინეთში, ვიეტნამში, ბანგლადეშსა და მალაიზიაში. თერავადა შედარებით გავრცელდა სინგაპურსა და ავსტრალიაში. დღეს, მსოფლიოში თერავადას 100 მილიონამდე მიმდევარია. ნელ-ნელა ვრცელდება აშშ-სა და ევროპაშიც. ვაჯრაიანა მაჰაიანა Orange Tip Editions დაარქივებული 2016-10-08 საიტზე Wayback Machine. - Buddhism in everyday life BuddhaNet - World Buddhist directory & information resource Nibbana.com - A Collection of Theravada Resources Nibbanam.com - On Nibbana (Nirvana), Pali and Theravada in general What-Buddha-Taught.net დაარქივებული 2007-09-28 საიტზე Wayback Machine. - A Collection of Theravada Resources The Buddhist Society of Western Australia - A Collection of Dhamma Talks Tipitaka Network - Dhamma Studies TripleGem.net - Buddhist Directory Sadhu! - Theravada Web Directory Meditation in the Theravada tradition - Vipassana Meditation as taught by SN Goenka in the tradition of Sayagyi U Ba Khin Vipassana and Theravada site Buddhist Meditation in the Theravada tradition - Vipassana Meditation Meditation Retreat in Asia (German and English) Sobhana.net - Theravada Dhamma Talks The Broken Buddha/Critical Reflecctions on Theravada and a Plea for a New Buddhism by S. Dhammika Saranaloka Foundation დაარქივებული 2009-03-26 საიტზე Wayback Machine. - Supporting nuns in America (Thai Forest tradition; Ajahn Sumedho lineage)
მოგზაურობა ევროპაში

მოგზაურობა ევროპაში — სულხან-საბა ორბელიანის დღიურების წიგნი, სადაც აღწერილია მწერლის 1713-1716 წწ. მოგზაურობა დასავლეთ ევროპაში. ნაწარმოების სათაური პირობითია (იგი არ არის ავტორისეული, ბეჭდური გამოცემებიდან მომდინარეობს). ნაწარმოების დედანს ჩვენამდე არ მოუღწევია. მისი ხელნაწერებიც იშვიათია. მეცნიერთა აზრით, „მოგზაურობის“ ტექსტის დიდი ნაწილი დაკარგულად უნდა ჩაითვალოს. სულხან-საბას მოგზაურობის მარშრუტი ასეთი იყო: კონსტანტინოპოლი–მარსელი–პარიზი–რომი, აგრეთვე იტალიის სხვა ქალაქები, ბოლოს კონსტანტინოპოლი და თურქეთის გავლით საქართველო. სულხან-საბა ორბელიანის „მოგზაურობა ევროპაში“ პირველი ნიმუშია ქართული მხატვრულ–დოკუმენტური პროზისა. სულხან–საბამ „მოგზაურობის“ წიგნით ქართულ მწერლობაში მანამდე უცნობი ლიტერატურული ჟანრი დაამკვიდრა. შემდგომ საბას მრავალი მიმდევარი გაუჩნდა: ვახტანგ ორბელიანი, იონა გედევანიშვილი, ტიმოთე გაბაშვილი, გიორგი ავალიშვილი და სხვები. „მოგზაურობის“ წიგნში ავტორს დაკვირვებით აქვს აღწერილი განცდილი და ნანახი. ავტორი მკითხველს საგანგებოდ აფრთხილებს: „რაც არ მინახავს, არ დავსწერო“. ავტორის აზრით, „გრძელი ამბავი თავის საწყენია“, ამიტომაც აღწერილობა მოკლედ და სხარტადაა გადმოცემული. ავტორი შენიშნავს: „ჰრომი ასეთია, ასს წელს სულ იაროს კაცმა, მისს საკვირველებას ვერც გაუვიდეს, ვერც დაასრულოს“. სულხან-საბა უმთავრესად ეკლესია-მონასტრებსა და სასულიერო დაწესებულებებს ათვალიერებდა, ამიტომ „მოგზაურობაში“ მნიშვნელოვანი ადგილი სწორედ ეკლესია-მონასტრების აღწერას უკავია. სხვადასხვა ღირსშესანიშნაობის ფონზე სულხან-საბა საუბრობს ქვეყნის გეოგრაფიულ მდებარეობაზე, ჰავაზე, მოსახლეობის საქმიანობაზე, საყოფაცხოვრებო მხარეებზე, პოლიტიკური წყობილების ფორმაზე, მმართველობის წესებზე და ა.შ. შედარებით უფრო დაწვრილებით აღწერს სულხან-საბა სამხრეთ იტალიას. აღწერილია ზღვა, ძლიერი ქარების ქროლვა, ბუნება, ჰავა... კუნძულ მალთას ავტორი ასე აღწერს: ძველი ქართული ლიტერატურის ისტორია, კ. კეკელიძე, ა. ბარამიძე. თბილისი 1969 ქართული პროზა, წიგნი V, „საბჭოთა საქართველო“, თბილისი, 1983 საუბრები ქართულ ლიტერატურაზე, „განათლება“, თბილისი, 1992 ↑ ძველი ქართული ლიტერატურის ისტორია, კ. კეკელიძე, ა. ბარამიძე. თბილისი 1969, გვ. 381–383
არგენტინის დეპუტატთა პალატა

არგენტინის დეპუტატთა პალატა (ესპ. Cámara de Diputados de la Nación) – არგენტინის ეროვნული კონგრესის, არგენტინის პარლამენტის ქვედა პალატა. დაარსდა 1851 წელს არგენტინის კონსტიტუციის საფუძველზე. მისი ექსკლუზიური უფლებაა დააწესოს გადასახადები, შეუძლია ბრალი წაუყენოს პრეზიდენტს, მინისტრებს და უზენაესი სასამართლოს წევრებს სენატის წინაშე. დეპუტატთა პალატაში 257 ადგილია, რომლის ნახევარი აირჩევა 2 წლის ვადით, ხოლო მეორე ნახევარი 4 წლით. პროპორციული არჩევნები ტარდება დ'ონდტის მეთოდის საფუძველზე. საარჩევნო ბარიერია 3 %. 2011 წლისათვის პალატის პრეზიდენტია ხუსტისიალისტური პარტიის წევრი ედუარდო ფელინერი. არგენტინის სენატი არგენტინის ეროვნული კონგრესი არგენტინის პოლიტიკა არგენტინის კონსტიტუცია არგენტინის პრეზიდენტი ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: არგენტინის დეპუტატთა პალატა არგენტინის დეპუტატთა პალატის ოფიციალური საიტი
აშოკა

აშოკა (დევანაგარი: अशोक IPA: aˈɕoːkə; ძვ.წ. 304-232) — ინდოეთის იმპერატორი მაურიის დინასტიიდან, რომელიც მართავდა თითქმის მთელ ინდოეთის ნახევარკუნძულს ძვ. წ. 269-232 წელებში. რამდენიმე სამხედრო დაპყრობის შედეგად, ინდოეთის ერთ-ერთი უდიდესი იმპერატორი, თანამედროვე ინდოეთზე დიდ სახელმწიფოს მართავდა. მისი იმპერია გადაჭიმული იყო თანამედროვე პაკისტანიდან ბანგლადეშამდე და ქერალადან ანდჰრამდე. მან დაიპყრო კალინგის სამეფო, რომლის დაპყრობა ჩანდრაგუპტა მაურიას დინასტიიდან მოყოლებული ვერავინ შეძლო. მისი სამეფოს ცენტრი იყო მაგადჰაში (თანამედროვე ბიჰარი). კალინგის ომში მასიურ მკვლელობათა შესწრების შემდეგ, შემოიღო ბუდიზმი. მოგვიანებით, აზიაში ბუდიზმის პროპაგანდას ეწეოდა და ააგო ბუდდჰა შაკიამუნის ცხოვრების ამსახველი რამდენიმე ძეგლი. აშოკა იყო აჰიმსას (უძალადობის), სიყვარულის, ტოლერანტობისა და ვეგეტარიანელობის მიმდევარი. ისტორიაში ფილანტროპულ მმართველადაა ცნობილი. მისი სახელი „აშოკა“ ნიშნავს „უმტკივნეულოს“. მის ედიქტებში ასევე მოიხსენიებდნენ დევანამპრიჲად („ღმერთებისთვის საყვარელი“). აშოკას დიდი წვლილი მიუძღვის ბუდიზმის მსოფლიო სარწმუნოებად ქცევაში. ჩანდრაგუპტა მაურია მაგადჰა მაურიების იმპერია International Vegetarian Union: King Asoka of India ↑ Bruce Rich. To Uphold The World Author Discussion დაარქივებული 2013-04-26 საიტზე Wayback Machine.
სტივენსონ მაგლუა

სტივენსონ მაგლუა (Stevenson Magloire) (*16 აგვისტო, 1963, პეტიონვილი, ჰაიტი ― † 1994) — ჰაიტიელი მხატვარი, ადგილობრივი მხატვრული მიმდინარეობა ”სან-სოლეი” (Saint Soleil) მნიშვნელოვანი წარმომადგენელი. მისი ნამუშევრები გამოირჩევა მკაფიო ექსპრესიით, რომელშიც გამოყენებულია ადამიანები, ფრინველები და ვუდუსა და ქრისტიანული სიმბოლოები. დაიბადა 16 აგვისტოს, 1963, პეტიონვილში, ჰაიტი. მშობლებმა სახელი ამერიკელი პოლიტიკოსი ალდაი სტივენსონის გამო დაარქვეს. დედამისი, ლუიზიანა სან-ფლურანი ასევე საკმაოდ ცნობილი მხატვარი იყო. სტივენსონი 1990-იან წლებისთვის უკვე საკმაოდ პოპულარული მხატვარი იყო და მისი ნამუშევრების გამოფენები მრავალ ქვეყანაში მოეწყო, თუმცა ქვეყანაში რაულ სედრას სამხედრო ხუნტის მოსვლის პერიოდში 1994 წლის 9 ოქტომბერს აჟიტირებულმა ბრბომ იგი ქვებით ჩაქოლა. მის ხსოვნას ადგილობრივმა ჯგუფმა RAM მიუძღვნა ბალადა „Ayizan“ ალბომში Puritan Vodou (1997). მაგლუას ნამუშევრების კატალოგი დაარქივებული 2006-09-01 საიტზე Wayback Machine.
არგენტინის სენატი

არგენტინის სენატი (ესპ. Senado de la Nación Argentina) – არგენტინის ეროვნული კონგრესის, არგენტინის პარლამენტის ზედა პალატა. შედგება 72 ადგილისაგან, რომელთაც იკავებს ქვეყნის თითოეული პროვინციიდან სამი-სამი წარმომადგენელი. წარმომადგენლების რაოდენობა გაისაზღვრა 1994 წელს, ხოლო ძალაში შევიდა 1995 წლის 14 მაისის არჩევნების შემდეგ. სენატს ხელმძღვანელობს არგენტინის ვიცე-პრეზიდენტი. 2019 წლის 10 დეკემბრიდან სენატის პრეზიდენტია ვიცე-პრეზიდენტი კრისტინა ფერნანდესი. არგენტინის კონსტიტუციის 55-ე მუხლის თანახმად არგენტინის სენატის წევრობის კანდიდატი უნდა იყოს: 30 წლის მაინც; არგენტინის მოქალაქე 6 წლით მაინც წარმოშობით იმ პროვინციიდან, სადაც კენჭს იყრის, ან მუდმივად ცხოვრობდეს იმ პროვინციაში ბოლო 2 წლის განმავლობაში. არგენტინის ეროვნული კონგრესი არგენტინის დეპუტატთა პალატა არგენტინის პოლიტიკა არგენტინის კონსტიტუცია არგენტინის პრეზიდენტი senado.gov.ar არგენტინის სენატი
თელათგორის წმინდა გიორგის ეკლესია

თელათგორის წმინდა გიორგის ეკლესია – ეკლესია კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ თელათგორის ცენტრში, შემაღლებულ ადგილზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. შეკეთებულია 1982 წელს. ეკლესია დარბაზულია (7,25 X 4,8 მ), ნაგებია უხეშად გათლილი საშუალო ზომის ქვიშაქვის კვადრებით, წყობაში გამოყენებულია დიდი ქვებიც. ნახევარწრიული აფსიდი დარბაზისაგან გამოყოფილია მცირე მხრებით. საკურთხევლის იატაკი ერთი საფეხურით ამაღლებულია. აფსიდის ღერძზე შიგნიდან სწორკუთხა, გარედან თაღოვანი სარკმელია. ეკლესიისათვის მოგვიანებით შემოუვლიათ თაროსებრი ლავგარდანი. სახურავი ორფერდაა, გადახურულია კრამიტით. ეკლესიას დასავლეთიდან მიშენებული აქვს სწორკუთხა ეკლესია (5,5 X 4,8 მ). იგი წმინდა თევდორეს სახელს ატარებს. ეს ეკლესიაც ნაგებია ქვიშაქვით, მხოლოდ უფრო მცირე ზომის ქვებით, ვიდრე ეკლესია. მინაშენი ეკლესიას უკავშირდება ეკლესიის დასავლეთ კედელში გაჭრილი განიერი სწორკუთხა ღიობით. მინაშენიც ღარიანი კრამიტითაა გადახურული. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: თელათგორის წმინდა გიორგის ეკლესია საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
ლილა დაუნსი

ლილა დაუნსი (ესპ. Lila Downs; 9 სექტემბერი, 1968, ოახაკა, მექსიკა) — მექსიკელი მომღერალი და კომპოზიტორი, გრემის ჯილდოს მფლობელი მუსიკოსი, რომელიც მღერის რამდენიმე ენაზე, ძირითადად, ესპანურ და ინგლისურ ენებზე. 1999: La Sandunga 2000: Yutu Tata/Árbol de la Vida (სიცოცხლის ხე) 2001: Border/La Línea (საზღვარი) 2004: One Blood/Una Sangre (სისხლი) 2006: La Cantina: Entre Copa y Copa... 2008: Shake Away/Ojo de Culebra (თვალი გველი) 2010: En Paris- Live a FIP (დიუმი პარიზი) 2010: Chacala Perfume de Gardenias (1999) აშშ La Malagueña (1999) აშშ Nueve Hierba (2000)  მექსიკა Arenita Azul (2000) აშშ Mi Corazón Me Recuerda (2001)  მექსიკა La Niña (2001) აშშ,  მექსიკა Hanal Weech (2001) აშშ,  მექსიკა Smoke (Acteal) (2001) აშშ,  მექსიკა La Llorona (2002) აშშ,  მექსიკა, UK. Perhaps, Perhaps, Quizás... (2002) აშშ,  მექსიკა Viborita (2004)  მექსიკა La Bamba (2004) აშშ,  მექსიკა Paloma Negra (2004) აშშ,  მექსიკა La Cumbia del Mole (2006) აშშ, UK,  მექსიკა Agua de Rosas (2006) აშშ,  მექსიკა Ojo de Culebra (2008) აშშ,  მექსიკა Los Pollos (2008) აშშ,  მექსიკა Silent Thunder (2009) აშშ Black Magic Woman (2010) აშშ, UK,  მექსიკა 2006: Loteria Cantada 2008: The Very Best of Lila Downs 2010: დიუმი პარიზი ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ლილა დაუნსი ოფიციალური საიტი ლილა დაუნსი AllMusic-ზე Lila Downs: beyond the border ↑ ლილა დაუნსი. (ბიოგრაფია).
Reach Out (Take That-ის სიმღერა)

Reach Out — ჯგუფ Take That-ის სინგლი. იგი შეტანილია მის 2006 წლის სტუდიურ ალბომში Beautiful World. Reach Out გამოიცა მხოლოდ ევროპის ტერიტორიაზე. დანიურ ჩარტში მას დიდი წარმატება ხვდა წილად, ისევე როგორც იტალიაში, სადაც სულ მცირე აკლდა საუკეთესო 10-ეულში მოხვედრამდე. სიმღერის ოფიციალური კლიპი არ გამოსულა, თუმცა ლეიბლის Universal Music მიერ გამოცხადებული კონკურსის საფუძველზე, არჩეული იქნა ვიდეო, რომელიც ადგილობრივი MTV-ს ეთერში გადაიცემოდა. გერმანული სინგლი #1 Reach Out - 4:16 We All Fall Down (აკუსტიკური) - 3:51 გერმანული სინგლი #2 Reach Out - 4:16 We All Fall Down (აკუსტიკური) - 3:51 Shine (BBC Radio 2 'Live & Exclusive') - 3:36 Back For Good (BBC Radio 2 'Live & Exclusive') - 4:11 ↑ http://eil.com/shop/moreinfo.asp?catalogid=415674 ↑ http://eil.com/shop/moreinfo.asp?catalogid=415677