laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
გარიყულა

გარიყულა — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის კასპის მუნიციპალიტეტში, ახალქალაქის თემში. მდებარეობს თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ მთისწინეთში, მდინარე ცხავერისწყლის (თეძმის მარჯვენა შენაკადი) შესართავის ახლოს, მდინარის ორივე ნაპირზე. ზღვის დონიდან 700 მეტრზე, კასპიდან დაშორებულია 13 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 435 ადამიანი. გარიყულაშია XIX საუკუნის „მარშლიანთ სასახლე“ (თარხნიშვილების სასახლე), XVIII საუკუნის კოშკი და IX-X საუკუნეების ფავნისის წმინდა გიორგის ეკლესია. გარიყულის სამაროვანი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 6. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ Ethnic composition of Georgia 2014 ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
გოსტიბე

გოსტიბე — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის კასპის მუნიციპალიტეტში (ადმინისტრაციული ერთეული ახალქალაქი). მდებარეობს თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ მთისწინეთში. მდინარე გოსტიბესწყლის ნაპირებზე. ზღვის დონიდან 1550 მეტრზე. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 18 ადამიანი. პირველად მოიხსენიება XVII საუკუნეში. 1652 წელს მეფე როსტომმა გოსტიბე უბოძა იორამ სააკაძეს. გიორგი სააკაძის საქართველოდან გადახვეწის შემდეგ გოსტიბე სახასო სოფელი გახდა. XVIII საუკუნეში გოსტიბის მოსახლეობა ლეკთა თარეშის გამო ამოწყდა. 1866 წლიდან გოსტიბეში დასახლდა გუდამაყრიდან და ფშავიდან გადმოსული მოსახლეობა. სოფლის მახლობლად შემორჩენილია X საუკუნის დასასრულს (ან X–XI საუკუნეების მიჯნის) წმინდა სამების ერთნავიანი ეკლესია. გეგმით წაგრძელებულ ვიწრო ნაგებობას აღმოსავლეთით ნახევარწრიული, სარკმლიანი აფსიდი აქვს. გრძივ კედლებზე ორსაფეხურიანი პილასტრებია. მათზე დაყრდნობილია კამარის საბჯენი თაღები. ნაგებია რუხი, მომწვანო ფერის უხეშად გათლილი ქვის კვადრებით. პილასტრები, აფსიდის მიმდებარე კუთხეები და კამარის საბჯენი თაღები სუფთად გათლილი ქვითაა გამოყვანილი, კედლის თაღები და კონქის ნაწილი — შირიმით. ყველა იმპოსტი, აგრეთვე პილასტრების ზოგი ნაწილი მწვანე ქვისაა. ეკლესია შელესილი ყოფილა. კედლებზე, უშუალოდ ქვაზე, წითელი საღებავით დახატული ჯვრებია. შესასვლელი ორია — ჩრდილოეთიდან და სამხრეთიდან. დასავლეთით ყრუ კედელია. ინტერიერში კედლებზე შეწყვილებული დეკორატიული თაღებია, რომელთა კრონშტეინები ასევე მწვანე ქვისაგანაა გამოთლილი. ფასადების დეკორ. მორთულობაში გამოყენებულია ჯვრის გამოსახულებანი. აღმოსავლეთი სარკმელი შემკულია სათაურით, მასზედაც ჯვარია ამოკვეთილი. ეკლესიაზე არის წარწერებიც. ერთ-ერთ მათგანში მოხსენიებულია „დავით გალატოზი“ — ეკლესიის მშენებელი ოსტატი. სოფელში დგას საბრძოლო კოშკიც. გოსტიბეს წმინდა სამების ეკლესია გოსტიბეს კოშკი გოსტიბეს სამაროვანი კაბერის მცირე ეკლესია კაბერის წმინდა გიორგის ეკლესია სალომიის ლომისის საყდარი გოსტიბეს ნასოფლარი და სამაროვანი გვასალია ჯ., მეფისაშვილი რ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 125. Меписашвили Р. С., Памятники архитектуры Х–Х1 веков в сел. Кабери и Гостибе, «ქართული ხელოვნება», 1979, #8. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ Ethnic composition of Georgia 2014 ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
გრაკალი

გრაკალი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის კასპის მუნიციპალიტეტში (დოესის ადმინისტრაციული ერთეული). მდებარეობს მდინარე მტკვრის მარჯვენა ნაპირზე, ზღვის დონიდან 540 მეტრზე, კასპიდან დაშორებულია 22 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 225 ადამიანი. გრაკალი პირველად ისტორიულ წყაროებში, როგორც „გარკალი“. ადგილი დასახლებული ყოფილა უძველესი ხანებიდანვე, რასაც ადასტურებს აქ მიკვლეული შუა და გვიანდელი ბრინჯაოს ხანის სამარხები. სოფელი გრაკალი დასავლეთ და აღმოსავლეთ საქართველოს დამაკავშირებელ გზაზე მდებარეობდა და უძველესი ქართული სახელმწიფოებრივი გაერთიანების წარმოქმნიდანვე, მჭიდროდ იყო დაკავშირებული ბარის საქართველოს სოციალურ-ეკონომიურ და პოლიტიკურ ცხოვრებასთან. ქართულ წერილობით წყაროებში გრაკალი პირველად XIII საუკუნის შუა წლებში, კერძოდ 1260 წელს, იხსენიება რკონის ღვთისმშობლის მონასტრისადმი კახა თორელის დაწერილ ანდერძში, საიდანაც ირკვევა, რომ უფრო ადრეულ ხანებშიც იგი თორელთა საძვალე მონასტრის — რკონის კუთვნილება ყოფილა. სოფელი დიდად დაზიანებულა თემურ-ლენგის შემოსევების დროს XIV საუკუნეში. პოლიტიკურ ასპარეზიდან თორელთა საგვარეულოს გაქრობისა და საქართველოს ცალკეულ სამეფო-სამთავროებად დაშლის ხანებიდან (XV-XVI საუკუნეების მიჯნა) სოფელი გრაკალი ეკუთვნის რკონის მონასტერს. იგი XVI-XVIII საუკუნეებში ამილახვართა კუთვნილებაა. გვიანდელ ფეოდალურ ხანაში, ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფით, სოფელი გრაკალი შედის ზემო ქართლის მემარჯვენე სადროშოში, რომელსაც ამილახვრები სარდლობდნენ. ქართლ-კახეთის სამეფოს გაუქმებისა და რუსული მმართველობის დამყარების შემდეგ, როცა XIX საუკუნის 30-იან წლებში ამილახვართა სათავადოც მოიშალა, სოფელი ტფილისის გუბერნიის გორის მაზრაში შევიდა. გრაკალში რკინიგზის სადგურთან, სასაფლაოზე, რიყის ქვით ნაგები ეკლესიის ნანგრევებია. აქვეა დიდი ზომის ნატეხი ქვებით ნაგები მეორე დარბაზული ეკლესიის ნანგრევები (ორივე გვიანდელი შუა საუკუნეებით თარიღდება). გრაკლის მეორე ეკლესია გრაკლის პირველი ეკლესია გრაკლის ყორღანული ველი საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 249. კახაძე კ., გვასალია ჯ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ Ethnic composition of Georgia 2014 ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
გუდალეთი

გუდალეთი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის კასპის მუნიციპალიტეტში, კავთისხევის ადმინისტრაციულ ერთეულში. მდებარეობს თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე. მდინარე გავაზურისწყლის (კავთურის მარცხენა შენაკადი) ორივე ნაპირას. ზღვის დონიდან 1000 მეტრზე, კასპიდან დაშორებულია 19 კილომეტრით. გუდალეთი წყაროებში პირველად XIV საუკუნის ბოლოს იხსენიება მცხეთის საკათოლიკოსო მამულების 1392 წლის თარხნობის გუჯარში. ვახუშტი ბატონიშვილის (XVIII ს.) სოფელთა სიაში მოხსენიებულია „გუდარეხის" სახელწოდებით. 1635 წელს გუდალეთი თავისი მონასტრითა და სასახლით მეფე როსტომმა პაატა ყორღანაშვილ-იარალისშვილს დაუმტკიცა. საბუთების მიხედვით იგი სააკაძისეულ სოფლად ითვლებოდა.გიორგი სააკაძის საქართველოდან გადახვეწის შემდეგ სოფელი სახასო იყო და მეფე როსტომმა იორამ სააკაძეს უბოძა. XVIII საუკუნეში სოფელს თავადი თარხნიშვილები ფლობდნენ. სოფელში ხუროთმოძღვრების მრავალი ძეგლია შემორჩენილი: გუდალეთის კვირაცხოვლის ეკლესია გუდალეთის ტაძარი გუდალეთის წმინდა გიორგის ეკლესია გუდალეთის წმინდა ესტატეს ეკლესია გუდალეთის წმინდა მარიამის ეკლესია გუდალეთის წმინდა მარინეს ეკლესია კაციაანთ ეკლესია ჭოტისუბნის წმინდა მარინეს ეკლესია გუდალეთის სამაროვანი 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 142 ადამიანი. ანდღულაძე ნ., გვასალია ჯ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 177-178. მაკალათია ს., კავთურას ხეობა, თბ., 1960 ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ Ethnic composition of Georgia 2014 ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
გორაკა

გორაკა — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის კასპის მუნიციპალიტეტში (ქვემო ჭალის ადმინისტრაციული ერთეული). მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკეზე. მდინარე ლეხურის მარცხენა მხარეზე. ზღვის დონიდან 840 მეტრზე, კასპიდან დაშორებულია 15 კილომეტრით. სოფლის თავში ნამოსახლარია, სადაც აღმოჩენილია ადრინდელი და გვიანდელი ბრინჯაოს ხანის კერამიკა. უძველეს ხანაში ეს ადგილი ლეხურის ხეობის ცენტრი ყოფილა. შემდეგ მის ახლობლად გაჩენილა ხეობის ახალი ცენტრები — სხვილოს ციხე (განვითარებული შუა საუკუნეები) და ქვემო ჭალა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 55 ადამიანი. გორაკის ნამოსახლარი ნიშის გორა გორაკის სამაროვანი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 221. გვასალია ჯ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 98. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ Ethnic composition of Georgia 2014 ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
გომისჯვარი

გომისჯვარი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის კასპის მუნიციპალიტეტში, (წინარეხის ადმინისტრაციული ერთეული). მდებარეობს თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, მდინარე ნიჩბისისწყლის (მტკვრის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 900 მეტრზე. ქალაქ კასპიდან დაშორებულია 18 კილომეტრით. გომისჯვარი პირველად XVII საუკუნეში მოიხსენიება. ვახუშტი ბატონიშვილს შეტანილი აქვს ქართლის სოფელთა სიაში. XVII საუკუნეში დავით გაბადაძეს ებოძა თელათგორისა და გომისჯვრის მოურავობა. სოფელში შემონახულია XVII საუკუნის ნადირაანთ კოშკი. ნაგებია ნატეხი ქვით და ბათქაშით. კოშკი გეგმით კვადრატული, მაღალი პროპორციების შვიდსართულიანი სამხედრო ნაგებობაა. პირველი სართული დაბალია და ყრუ, სანახევროდ მიწით ამოვსებული. შესასვლელი II სართულზეა. სართულებშუა გადახურვა ხისა იყო და ერთმანეთს მისადგმელი კიბეებითა და ლუკების საშუალებით უკავშირდებოდა. III–IV სართულებზე თითო ბუხარია, ხოლო IV–VII-ის სამხრეთ ფასადზე, რომელიც სოფელსა და მის ქვემოთ გაშლილ სივრცეს გადაჰყურებს – ხის დაკიდებული აივნები ჰქონდა. აივანზე გასასვლელთა თაღები აგურისაა. ყოველ სართულზე სათოფურებია. სამხრეთ შესასვლელის თავზე ჩასმულია დიდი გათლილი ქვა, რომელზეც წარწერა იყო (გადარჩენილია მხოლოდ სამი ასო „წად“). კოშკი თარხნიშვილების საკუთრება იყო. თვით გომისჯვარში ადრე 4 ეკლესია მდგარა, ახლა მხოლოდ ორიღაა შემორჩენილი. ერთი მათგანი იოანე მახარებლის სახელზეა აგებული. მის აღმოსავლეთ ფასადზე, სარკმლის ზემოთ, აგურის წყობის შეღრმავებით გამოყვანილია „გოლგოთის ჯვარი“ და 2 შეისრულთაღოვანი ნიში. დასავლეთის შესასვლელის თავზე მოთავსებული იყო რუხი-მოწითალო ქვა (დაცულია კასპის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში). ქვაზე ამოკვეთილი წარწერის თანახმად ეკლესია 1684 წელს აუგია ლევან ბატონიშვილს, ვახტანგ V-ის ძეს. აქვე მახლობლად შემორჩენილია აგურით ნაშენი კამარიანი ნაგებობის, სავარაუდოდ აბანოს ნაშთი. სოფლის განაპირას სამხრეთ-დასავლეთით, სასაფლაოზე დგას XVI–XVII საუკუნეების წმ. გიორგის დარბაზული ეკლესია. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 18 ადამიანი. გომისჯვრის იოანე მახარებლის ეკლესია გომისჯვრის წმინდა გიორგის ეკლესია გომისჯვრის კოშკი გომისჯვრის ნასოფლარი ბერიძე ვ., გვასალია ჯ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 94. ბერიძე ვ., „წინარეხი – გომისჯვარი – სასხორი“, «საქართვ. მეცნ. აკად. მოამბე», 1943, ტ. 4, #6; ბერიძე ვ., „XVI–XVIII საუკუნეების ქართული ხუროთმოძღვრება“, ტ. 1, თბ., 1983; მაკალათია ს., კავთურას ხეობა, თბ., 1960 ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ Ethnic composition of Georgia 2014 ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
გიორგიწმინდა (საგარეჯოს მუნიციპალიტეტი)

გიორგიწმინდა — სოფელი საქართველოში, საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში (კახეთის მხარე), გიორგიწმინდის ადმინისტრაციული ერთეულის ცენტრი (სოფლები: ანთოკი, მარიამჯვარი, ქვემო სამგორი). მდებარეობს გომბორის ქედის სამხრეთ მთისწინეთში, მდინარე წიფლისხევის (ივრის მარცხენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 720 მ. საგარეჯოდან 5 კმ. წერილობით წყაროებში სოფელი პირველად XIV საუკუნეში იხსენიება. იგი დავითგარეჯს ეკუთვნოდა. თემურლენგის მრავალგზის შემოსევების შედეგად, დავითგარეჯის სამონასტრო ცხოვრება მოიშალა და მისი კუთვნილი სოფლები, მათ შორის გიორგიწმინდაც, საქართველოს მეფემ ალექსანდრე I-მა დიდმა 1424 წელს მცხეთის სვეტიცხოვლის საპატრიარქო ეკლესიას შესწირა. 1589 წელს გიორგიწმინდა კვლავ დავითგარეჯს დაუბრუნდა. მოგვიანებით აქ მამულები თოხლიაურელმა თავადებმა ჩერქეზიშვილებმა შეიძინეს. XVIII საუკუნეში სოფელში თავისი ყმა-ხელოსნები ჰყავდა სამეფო კარს. ერეკლე II-ის ბრძანებით გიორგიწმინდაში სამშენებლო სამუშაოები უწარმოებიათ. ამას მოწმობს სოფელში მდგარი ერთ-ერთი კოშკის შესასვლელის თავზე ამოკვეთილი წარწერა. ამჟამინდელი გიორგიწმინდა უბნებად არის დაყოფილი. უბნების სახელწოდება აქ მცხოვრები ძირითადი გვარებიდან მიმდინარეობს: გულისაანი, დიღმელაანი, კევლიაანი, მარიდაანი, მეკოკიაანი, ჭიაბერიაანი. გიორგიწმინდის მეურნეობაში წამყვანია მიწათმოქმედება, ჭარბობს მემინდვრეობა. უმთავრესად ითესება ხორბალი, სიმინდი. მისდევენ მევენახეობასაც. მეცხოველეობაში ჭარბობს მსხვილფეხა, რქოსანი საქონელი. ცხვარი ადრე შეძლებულ კომლებს ჰყავდათ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2307 ადამიანი. სოფელში, ერთმანეთისგან ოციოდე მეტრის დაშორებით დგას XVIII საუკუნის II ნახევრის რიყის ქვით ნაგები ორი ცილინდრული კოშკი, მათ შორის კი — სოფელში დგას ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი — დარბაზული ეკლესია. ეკლესიის სამხრეთ შესასვლელის თავზე ამოკვეთილი წარწერიდან ჩანს, რომ ეკლესია საკუთარი სახსრებით აუგია მღვდელ ივანე კევლიშვილს 1800 წელს (ეკლესია რესტავრირებულია 2010 წელს). ღვთისმშობლის ეკლესია მრგვალი კოშკი მრგვალი კოშკი გიორგიწმინდის სამაროვანი გიორგიწმინდის ღვთისმშობლის პირველი ეკლესია გიორგიწმინდის ღვთისმშობლის მეორე ეკლესია გიორგიწმინდის ღვთისმშობლის მესამე ეკლესია გიორგიწმინდის წმინდა გიორგის მეორე ეკლესია ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 33. აფრასიძე გ., ელერდაშვილი ალ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-III, თბ., 2019. — გვ. 85-86. ბერიძე ვ., XVI–XVII საუკუნეების ქართული ხუროთმოძღვრება, თბ., 1983 ზაქარაია პ., კახეთის საფორტიფიკაციო ნაგებობანი, თბ., 1962 ↑ საქართველოს მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q16375313"></a> ↑ საქართველოს საფოსტო ინდექსები — „საქართველოს ფოსტა“ ↑ საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის საკრებულოს დადგენილება №41, 2014 წლის 3 სექტემბერი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-10-01. ციტირების თარიღი: 2016-08-25. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05. ↑ მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016.
ლეგენდა

ლეგენდა (ლათ. legenda – სიტყვასიტყვით, სავალდებულო წასაკითხი ტექსტი) — ზეპირმეტყველების თხრობითი ჟანრი. საფუძვლად უდევს ზღაპრული, სასწაულებრივი ამბავი ან ფანტასტიკური იერსახე. მასში შეიძლება ასახული იყოს წარსული, თანამედროვეობა და მომავალიც. თემატურად: რელიგიური, ისტორიული, გეოგრაფიული, საყოფაცხოვრებო ლეგენდები. თანამედროვე გაგებით ლეგენდას უწოდებენ ნაწარმოებს (განურჩევლად ჟანრისა), რომელშიც მხატვრული გამონაგონი ემყარება გმირულ, ფანტასტიკურ ამბავს.
ლექსი

ლექსი — რიტმულად და ინტონაციურად მოწესრიგებული მეტყველება, რომელიც ენის პროსოდიული ბუნების შესაბამისად განსაზღვრული ლექსთწყობის კანონებზეა დამყარებული (ტერფი – ანტიკურ ლექსში; ბაითი – არაბულ-სპარსულში; კვალიტატუროსა – ტაეპი თანაბარმარცვლიანი) ლექსი შეიძლება იყოს რითმიანი, ურითმო (თეთრი ლექსი), თავისუფალი. ლექსი დაარქივებული 2012-09-19 საიტზე Wayback Machine.
ლირიკა

ლირიკა (ბერძ. lyrikos < lyra — მუსიკალური საკრავი, რომლის თანხლებითაც სრულდებოდა ლექსითი ნაწარმოებები) — მხატვრული ლიტერატურის გვარი ეპოსთან და დრამასთან ერთად, უსიუჟეტო ან მკრთალსიუჟეტიან ლექსით ნაწარმოებში. თუ ეპოსში სინამდვილე, გმირის ცხოვრება, გადმოცემულია თხრობით, დრამაში ადამიანის ქცევა-ხასიათი ნაჩვენებია მოქმედებაში, ლირიკაში სინამდვილე განსახიერებულია პოეტის მიერ მიღებული შთაბეჭდილებების პრიზმით, გადმოცემულია ადამიანის ცალკეული განცდა, გრძნობა, აზრი, განწყობილება, მაგრამ ისე, რომ იგი არა მხოლოდ პირადული განცდა-სატკივარია, არამედ გამოსახულია საზოგადოებრივად მნიშვნელოვანი გრძნობები. იგი შორდება განზოგადებულობით ავტორის პიროვნებას და წარმოადგენს ყველას სათქმელს. ლირიკული ნაწარმოების გმირი მეტწილად ავტორია. ამიტომ ასეთი სახე გარკვეულ ცნებად იქცა, რადგან ადგილი აქვს მხატვრულ გამონაგონსაც. ის გვხვდება პროზაულ ნაწარმოებშიც (ლირიკული გადახვევა). ლირიკოსები: დ. გურამიშვილი, ბესიკი, ბარათაშვილი, აკაკი, ვაჟა, გალაკტიონი, გოგლა და სხვა. გაჩეჩილაძე, გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 250. გაჩეჩილაძე, გ. „ლიტერატურისმცოდნეობის საფუძვლები“, თბილისი, 1953 Wilhelm, James J., (editor), Lyrics of the Middle Ages : an anthology, New York : Garland Pub., 1990. ISBN 0-8240-7049-6
Who Do We Think We Are

Who Do We Think We Are — მძიმე როკ ჯგუფ Deep Purple-ის მეშვიდე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოვიდა 1973 წელს. იგი ჩაიწერა რომსა და ფრანკფურტში, პორტატულ ხმისჩამწერ სტუდიაში. მიუხედავად იმისა, რომ „Woman from Tokyo“ პოპულარული სინგლი იყო, ალბომი არ იყო ისეთი გაყიდვადი და წარმატებული, როგორიც წინა სტუდიური დისკები. მიუხედავად ამისა, Deep Purple კვლავ იყო აშშ-ში 1973 წლის ყველაზე გაყიდვადი ჯგუფი. „Woman from Tokyo“ ჩაიწერა 1972 წლის ივლისში. მასში საუბარი იაპონიაში პირველ მოგზაურობაზე. რომში ასევე ჩაიწერა Painted Horse. ალბომის დარჩენილი ნაწილი ჩაიწერეს გერმანიაში. „Mary Long“ და „Rat Bat Blue“ ჟღერს Deep Purple-ის კლასიკურ სტილში, თუმცა უფრო ახლოს არის რიჩი ბლეკმორის ჯგუფთან რეინბოუ. „Place in Line“ ბნელი ბლუზის განწყობას ატარებს და ჰგავს Deep Purple-ის „Child in Time“-ს. ალბომის ციფრული რემასტერინგი 2000 წელს გამოიცა დამატებით სიმღერებთან ერთად. „First Day Jam“, მაგალითად, არის ხანგრძლივი ინსტრუმენტული ჯემი, რომელსაც ასრულებენ ბლეკმორი (ბას გიტარა), ჯონ ლორდი და იენ პეისი. როჯერ გლოვერი ამ დროს სტუდიაში არ იმყოფებოდა. იენ გილანმა ალბომის ჩაწერის შემდეგ დატოვა ჯგუფი, მისივე თქმით, ბლეკმორთან უთანხმოებების გამო. ამასთან, 1984 წელს დისკის Perfect Strangers გამოცემის შემდეგ ერთ-ერთ ინტერვიუში მან აღნიშნა: 18 თვე ვიმოგზაურეთ და უკვე დრო და დრო ავად ვიყავით. ჩვენ რომ კარგი მენეჯმენტი გვყოლოდა, გვეტყოდა - ’შევჩერდეთ. დაისვენეთ სამი თვით. ინსტრუმენტიც არ დავინახო თქვენს ხელში’. სინამდვილეში კი გვაწვებოდნენ და ალბომი დროზე დაგვასრულებინეს. უნდა შევჩერებულიყავით. ასე რომ გაგვეკეთებინა, Deep Purple დღემდე იარსებებდა. Mk II შემადგენლობით ჯგუფის უკანასკნელი კონცერტი გაიმართა ოსაკაში (იაპონია), 1973 წლის 29 ივნისს. როჯერ გლოვერმა ასევე ოფიციალურად დატოვა ჯგუფი, მას შემდეგ რაც 15 ივნისს შეიტყო, რომ ბლეკმორს მისი გაგდება სურს. ყველა ტექსტის ავტორი — რიჩი ბლეკმორი, იენ გილანი, როჯერ გლოვერი, ჯონ ლორდი და იენ პეისი. იენ გილანი - ვოკალი, ჰარმონიკა რიჩი ბლეკმორი - გიტარა ჯონ ლორდი - კლავიშები, ფორტეპიანო, ორგანი როჯერ გლოვერი - ბას-გიტარა იენ პეისი - დასარტყმელი საკრავები ↑ Allmusic review ↑ http://www.sputnikmusic.com/review/31974/Deep-Purple-Who-Do-We-Think-We-Are!/
Slaves and Masters

Slaves and Masters — Deep Purple-ის მეცამეტე სტუდიური ალბომი, გამოცემული 1990 წელს. ეს არის ჯგუფის ერთადერთი ალბომი ჯო ლინ ტერნერის მონაწილეობით, რომელმაც შეცვალა იენ გილანი. მიუხედავად ამისა, დისკის The Battle Rages On... ჩაწერის დროს ტერნერი კვლავ იყო ჯგუფის პერსონალიში. მიუხედავად იმისა, რომ ალბომმა არ მიიზიდა პრესის ყურადღება და პრაქტიკულად, ცუდად იყიდებოდა შტატებში, 1991 წლის ევროპული ტური მასშტაბური და წარმატებული აღმოჩნდა. ჯგუფის ამ პერსონალის (Mk V) დიდ პატივს სცემდნენ ცვალებადი სეტლისტების გამო. The vinyl edition has "Fortuneteller" as track 4 Fire, Ice & Dynamite (ბლეკმორი, გლოვერი, ტერნერი) - 4:33 ალბომის Slaves And Masters გარდა, Mk 5 სხვა სიმღერები წარადგინა 1990-91 წლებში. ერთ-ერთი იყო Slow Down Sister (სინგლიდან Love Conquers All). ასევე აღსანიშნავია Fire, Ice and Dynamite (რომელიც მოხვდა ამავე სახელწოდების ფილმში). სიმღერა შეტანილი იქნა ფილმის საუნდტრეკში. ჯონ ლორდი ამ სიმღერაში არ უკრავს - მის მაგივრად სინთეზატორებზე დაუკრა როჯერ გლოვერმა. ალბომის არც ერთი სიმღერა არ შესრულებულა ცოცხლად 1991 წლის ტურის შემდეგ (გარდა შტატების). აღსანიშნავია მხოლოდ King Of Dreams, რომელიც მოხვდა 2002 წლის ჰიუზისა და ტერნერის ერთობლივ ევროპულ/იაპონურ ტურებში. ეს ვერსია ახლოს იყო ორიგინალურთან და მსმენელების ინტერესი მიიპყრო. იგი შეტანილი იქნა პროექტის 2002 წლის ალბომში Live In Tokyo. ჯო ლინ ტერნერი - ვოკალი რიჩი ბლეკმორი - გიტარა ჯონ ლორდი - ორგანი, კლავიშები, სიმიანი ინსტრუმენტების არანჟირება როჯერ გლოვერი - ბას-გიტარა იენ პეისი - დასარტყმელი საკრავები ↑ Allmusic review
Abandon (ალბომი)

Abandon — Deep Purple-ის მეთექვსმეტე სტუდიური ალბომი, გამოცემული 1998 წელს. იგი ჩაწერილი იქნა გრეგ რაიკის სტუდიაში (ორლანდო, კალიფორნია), 1997/98 წლებში. ალბომის ხმის ინჟინერია დარენ შნაიდერი. Deep Purple-ისათვის უჩვეულო იყო, რომ ალბომში შეტანილი იქნა Bloodsucker - ალბომის In Rock სიმღერის ახალი ვერსია, რომელსაც ეწოდა Bludsucker. ალბომის სახელწოდება მომდინარეობს ფრაზიდან A Band On, ხოლო საკონცერტო ტურს ეწოდა A Band On Tour (ბენდი ტურნეზე). Don't Make Me Happy შეცდომით დამუშავდა, როგორც მონო-ვერსია, ამიტომაც სწორედ ეს ვერსიაა დისკზე. ყველა სიმღერის ავტორები: ყველა სიმღერის ავტორი — იენ გილანი, როჯერ გლოვერი, ჯონ ლორდი, სტივ მორსი და იენ პეისი გარდა აღნიშნულისა:. იენ გილანი - ვოკალი სტივ მორსი - გიტარა ჯონ ლორდი - ორგანი, კლავიშები როჯერ გლოვერი - ბას-გიტარა იენ პეისი - დასარტყმელი საკრავები ↑ ერლეუაინი, სტივენ თომას. Abandon AllMusic-ზე ↑ Deep Purple – Abandon (album). Norwegiancharts.com. Media Control Charts. ციტირების თარიღი: 15 თებერვალი 2017. ↑ Deep Purple - Abandon (album). Finnishcharts.com. Media Control Charts. ციტირების თარიღი: 15 თებერვალი 2017. ↑ Album – Deep Purple, Abandon გერმანული. Charts.de. Media Control Charts. ციტირების თარიღი: 15 თებერვალი 2017. ↑ Deep Purple – Abandon გერმანული. Austriancharts.at. Media Control Charts. ციტირების თარიღი: 15 თებერვალი 2017. ↑ Deep Purple – Abandon (album). Swedishcharts.com. Media Control Charts. ციტირების თარიღი: 15 თებერვალი 2017. ↑ Deep Purple – Abandon გერმანული. Hitparade.ch. Media Control Charts. ციტირების თარიღი: 15 თებერვალი 2017. ↑ ディープ・パープルのアルバム売り上げランキング Japanese. Oricon. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-06-05. ციტირების თარიღი: 1 მარტი 2014. ↑ Deep Purple - Abandon (album) French. Lescharts.com. Media Control Charts. ციტირების თარიღი: 15 თებერვალი 2017. ↑ Deep Purple Official Charts. Official Chart Company. ციტირების თარიღი: 5 თებერვალი 2017.
Bananas (ალბომი)

Bananas — Deep Purple-ის მეჩვიდმეტე სტუდიური ალბომი, გამოცემული 1998 წელს. ალბომში შეტანილი იქნა ინსტრუმენტული კომპოზიცია Contact Lost, რომელიც მიეძღვნა შატლ კოლუმბიას. ეს არის ჯგუფის პირველი დისკი, რომლის ჩაწერაშიც მონაწილეობდა დონ ეირი (კლავიშები), ჯონ ლორდის წასვლის შემდეგ. ყველა სიმღერის ავტორი — იენ გილანი, როჯერ გლოვერი, დონ ეირი, სტივ მორსი და იენ პეისი, მითითებულის გარდა. იენ გილანი – წამყვანი ვოკალი სტივ მორსი – გიტარა, ბეკ-ვოკალი დონ ეირი – კლავიშებიანი საკრავები როჯერ გლოვერი – ბას-გიტარა იენ პეისი - დასარტყმელი საკრავები დამატებითი მუსიკოსები პოლ ბაკმასტერი – სიმებიანების არანჟირება და ჩელო „Haunted“-ში ბეთ ჰარტი – ბეკ-ვოკალი „Haunted“-ში მაიკლ ბრედფორდი – გიტარა „Walk On“-ში სტუდიური პერსონალი მაიკლ ბრედფორდი – პროდიუსერი, ხმის ინჟინერი კრის უონცერი – ხმის ინჟინერის ასისტენთი ენდი ვანდეტე – მასტერინგი სტუდიაში Masterdisk, ნიუ-იორკი ↑ Jeffries, David. Deep Purple - Bananas review. AllMusic. All Media Network. ციტირების თარიღი: 18 February 2017. ↑ Album – Deep Purple, Bananas გერმანული. Charts.de. Media Control Charts. ციტირების თარიღი: 18 თებერვალი 2017. ↑ Deep Purple - Bananas (album). Finnishcharts.com. Media Control Charts. ციტირების თარიღი: 18 თებერვალი 2017. ↑ 4.0 4.1 Deep Purple: 'Bananas' In The Charts. Blabbermouth.net (6 September 2003). ციტირების თარიღი: 18 February 2017. ↑ Deep Purple – Bananas გერმანული. Austriancharts.at. Media Control Charts. ციტირების თარიღი: 18 თებერვალი 2017. ↑ Deep Purple – Bananas (album). Italiancharts.com. Media Control Charts. ციტირების თარიღი: 18 თებერვალი 2017. ↑ Deep Purple – Bananas გერმანული. Hitparade.ch. Media Control Charts. ციტირების თარიღი: 18 თებერვალი 2017. ↑ Deep Purple – Bananas (album). Swedishcharts.com. Media Control Charts. ციტირების თარიღი: 18 თებერვალი 2017. ↑ Deep Purple – Bananas (album). Norwegiancharts.com. Media Control Charts. ციტირების თარიღი: 18 თებერვალი 2017. ↑ Deep Purple - Bananas. Acharts.co. ციტირების თარიღი: 18 თებერვალი 2017. ↑ Deep Purple - Bananas French. Ultratop.be (ვალონია). Media Control Charts. ციტირების თარიღი: 18 თებერვალი 2017. ↑ Deep Purple - Bananas (album) French. Lescharts.com. Media Control Charts. ციტირების თარიღი: 18 თებერვალი 2017. ↑ Deep Purple Official Charts. Official Chart Company. ციტირების თარიღი: 5 თებერვალი 2017. ↑ შეცდომა თარგის გამოძახებისას: cite web: პარამეტრები url და title აუცილებელად უნდა მიეთითოს. Japanese. Oricon. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 5 ივნისი 2014. ციტირების თარიღი: 1 მარტი 2014.