laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ნაზი შამანაური

ნაზი შამანაური (დ. 5 ივლისი, 1940, ოძისი, დუშეთი — გ. იანვარი, 1983, თბილისი) — ქართველი ჟურნალისტი. კომუნისტური რეჟიმის მსხვერპლი. ბავშვობის პირველი წლები მამის მშობლიურ სოფელ ოძისში გაატარა. 1944 წელს დედა — სარა ინაშვილი და ნაზი საცხოვრებლად დუშეთში გადავიდნენ. 1958 წელს ნაზიმ დაამთავრა დუშეთის პირველი საშუალო სკოლა და იმავე წელს ჩაირიცხა თბილისის უცხო ენათა პედაგოგიურ ინსტიტუტში ფრანგული ენის ფაკულტეტზე, რომლის დამთავრების შემდეგ, 1965 წელს, ისევ მშობლიურ რაიონს დაუბრუნდა და პირმისაანთკარის სკოლა-ინტერნატში დაიწყო აღმზრდელად მუშაობა. 1966 წელს ისევ სტუდენტურ ცხოვრებას დაუბრუნდა. ამჯერად თსუ-ის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტზე განაგრძო სწავლა, რომელიც 1971 წელს წარჩინებით დაამთავრა. იმავე წელს მუშაობას იწყებს ქალაქ თბილისის ორჯონიკიძის სახელობის სამკერვალო ფაბრიკის რადიოგადაცემათა რედაქციაში, საიდანაც ერთი წლის შემდეგ შტატების შემცირების საბაბით გაათავისუფლეს. ამ დროისათვის მისი, როგორც ჟურნალისტის თვალი და გონება სწვდება უამრავ მანკიერ მოვლენას და სხვებისაგან განსხვავებით იწყებს მათ მხილებას. აქვეყნებს წერილებს, სადაც გაბედულად ამბობს იმას, რაც თითოეულის გულში იყო, მაგრამ შიშის გამო ვერ ბედავდნენ თქმას. ბოლო წერილი მან გამოაქვეყნა 1974 წლის 7 ივნისს გაზეთ „სოფლის ცხოვრებაში“. ამის შემდეგ, როგორც რესპუბლიკური, ისე რაიონული გაზეთების რედაქციათა კარები მისთვის გამოიკეტა. 1982 წლის 14 აგვისტოს, ჩარგალში, „ვაჟაობის“ დღესასწაულზე ნაზი შამანაური სიტყვით გამოვიდა და არნახული გაბედულებით ამხილა დუშეთის რაიონის თანამდებობის პირთა თვითნებობა და ბოროტმოქმედებანი, აგრეთვე საქართველოს სავალალო მდგომარეობა, რისთვისაც იგი მაშინვე დააკავეს უშიშროებისა და მილიციის თანამშრომლებმა. დუშეთის უშიშროების განყოფილების გამგემ იქვე წაართვა მას 77-გვერდიანი მხილების ტექსტი. მასთან ერთად დაკავებულ იქნა დედამისიც. დუშეთის რაიონის სასამართლომ დედა-შვილს იძულებითი მკურნალობა მიუსაჯა თბილისის ასათიანის სახელობის რესპუბლიკურ ფსიქიატრიულ საავადმყოფოში, სადაც ნაზიმ შიმშილობა გამოაცხადა და იშიმშილა 70 დღე. მიუხედავად ამისა მას მაინც აწამებდნენ ინსულინური შოკებითა და ნეიროლეპტიკების ინექციებით, რითაც მძიმედ დააავადეს. 1983 წლის იანვარში ნაზი შამანაური საავადმყოფოს პერსონალმა სასიკვდილოდ სცემა, რის შედეგადაც მან მიიღო თავის ქალის ტრავმა და პერიტონიტი. იგი გადაყვანილ იქნა თბილისის მეცხრე კლინიკურ საავადმყოფოში, სადაც გარდაიცვალა. ქირურგმა ოპერატორმა და პათანატომმა დაადასტურეს, რომ იგი ცემით იყო მოკლული, თუმცა ექსპერტიზა დღემდე მალავს ამ ფაქტს. ნაზის დასაფლავებას 80 კაცამდე თუ ესწრებოდა, უმრავლესობა დედაქალაქიდან ჩასული ახალგაზრდობა იყო. დუშეთის რაიონის მცხოვრებლებმა შიშის გამო ვერ გაბედეს მისვლა. 2011 წლის აგვისტოში მედია კავშირმა „ობიექტივმა“ ნაზი შამანაურის სახელობის ოქროს მედალი დააწესა. ჯილდო და სიგელები იმ ჟურნალისტებს გადაეცემათ, რომლებიც საკუთარ პროფესიას ერთგულად ემსახურებიან, საზოგადოებას მართალ, ობიექტურ ინფორმაციას აწვდიან და ამასთანავე, ადამიანის უფლებების დასაცავად იბრძვიან. შ. ჭინჭარაული, ჩემი სიმართლე ჩემი მტერია, თბ., 1991 ნაზი შამანაურის დღიურებიდან[მკვდარი ბმული] ნაზი შამანაური – მსხვერპლი ↑ გაზეთი „ახალი 7 დღე“ — „ობიექტივმა“ ნაზი შამანაურის სახელობის ოქროს მედალი დააწესა
ვიტამინი (ჯგუფი)

ვიტამინი (Vitamin) — ქართული ალტერნატიული მუსიკალური ჯგუფი, რომელიც შეიქმნა 2005 წელს. ჯგუფის შემადგენლობაში შედიან: დათო გაბუნია (ვოკალი, გიტარა)და თორნიკე გელაშვილი (ელექტრო ლუპები, ხმის რეჟისორი). სხვადასხვა დროს ჯგუფში უკრავდნენ: ლევან შანშიაშვილი (სოლო გიტარა), გიორგი გობეჯიშვილი (ბას გიტარა), გურამ მაკალათია (დასარტყმელი საკრავები). ჯგუფის მუსიკოსების დებიუტი შედგა 1998 წელს კლუბ „U.R...“-ში. მაშინ დათო გაბუნიას პირველი ჯგუფის სახელწოდება იყო „4U“. „4U“-მ იარსება 1 წელი და მუსიკოს თორნიკე გელაშვილის ამერიკაში წასვლის შემდეგ დაიშალა. „4U“-ს შემადგენლობაში შედიოდნენ: დათო გაბუნია (ვოკალი, გიტარა), აჩიკო გიორგობიანი (კლავიში), გიორგი ყვავილაშვილი (ბას გიტარა), თორნიკე გელაშვილი (დასარტყმელი საკრავები). „4U“-ს დაშლის შემდეგ დათო გაბუნია სხვადასხვა მუსიკოსებთან ერთად სოლო-პროექტით მონაწილეობდა ალტერნატიული მუსიკის ფესტივალებში. 2004 წელს დათო გაბუნიამ შეკრიბა ახალი კოლექტივი და დაიწყო ალბომის ჩაწერა. ალბომის დამთავრების შემდეგ (ალბომი რეალიზაციაში ჯერ არ გასულა), 2005 წელს სოლო პროექტი „დათო გაბუნია“ იღებს მონაწილეობას ქალაქ ზაარბრიუკენის მუსიკალურ ფესტივალში „Rockviesse“. ფესტივალიდან დაბრუნების შემდეგ ჯგუფის სახელწოდება ხდება „ვიტამინი“. 2007 წელს ჟურნალ „ოზონის“ და „Rockviesse“-ს ფესტივალებზე შედგა ვიტამინის ელექტრო-აკუსტიკური პროგრამის დებიუტი. ვიტამინი Last.fm-ზე
ეშლი ჯადი

ეშლი ჯადი (ინგლ. Ashley Judd; დ. 19 აპრილი 1968, კალიფორნია, აშშ) — ამერიკელი კინომსახიობი. თავისი აქტიური კარიერა მან 1990 წელს დაიწყო. ორჯერ იყო ნომინირებული პრემიაზე „ოქროს გლობუსი“. ეშლი ჯადი დაიბადა 1968 წლის 19 აპრილს კალიფორნიაში. მისი დედა ცნობილი მომღერალი ნაომი ჯადია. 1972 წელს მისი მშობლები გაიყარნენ და ორ წელიწადში ეშლი დედასთან და დასთან ერთად კენტუკის შტატში გადავიდა საცხოვრებლად. ოჯახი დიდი გაჭირვებით ცხოვრობდა, ამიტომაც ეშლის 12 სკოლის გამოცვლა მოუწია. როდესაც ჯადის 14 წელი შეუსრულდა, უკვე ძალზედ პოპულარული იყო მისი დედისა და დის დუეტი "The Judds". მალე ოჯახი მატერიალურადაც მოძლიერდა. ეშლი კენტუკის უნივერსიტეტში სწავლობდა ფრანგული ენისა და ლიტერატურის ფაკულტეტზე. 1990 წელს მან სწავლა მიატოვა და ის მხოლოდ 2007 წელს დაასრულა. მან ფრანგულ ენაში ბაკალავრის სტიპენდიაც აიღო. ლოს-ანჯელესში გადასვლის შემდეგ ეშლიმ ტელესერიალებში მონაწილეობა დაიწყო. 1991 წელს მან პატარა როლი მიიღო სერიალში „ვარსკვლავური გზა: შემდეგი თაობა“. ამავდროულად ეშლი ოფიციანტად მუშაობდა რესტორანში. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ეშლი ჯადი ეშლი ჯადი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ეშლი ჯადი ბიბლიოთეკის WorldCat კატალოგში
მოწმე (2000 წლის ფილმი)

მოწმე (ინგლ. Eye of the Beholder) — 2000 წლის ტრილერი, რომელიც გადაღებულია რეჟისორ სტეფან ელიოტის მიერ, მარკ ბემის ამავე სახელწოდების რომანის მიხედვით. მთავარ როლებში არიან იუან მაკგრეგორი და ეშლი ჯადი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ჯოან ერისი საშიში და ამოუცნობი ლამაზი ქალია. აგენტი სტეფან ვილსონი დავალებას იღებს უთვალთვალოს მას, თუმცა მალე ხვდება რომ დავალების შესრულება არც ისე ადვილი იქნება. „Eye of the Beholder“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „Eye of the Beholder“ — Box Office Mojo-ზე. „Eye of the Beholder“ — Rotten Tomatoes.
დიდი დიღომი

დიდი დიღომი — თბილისის ერთ-ერთი უბანი, საბურთალოს რაიონში. მდებარეობს ქალაქის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. დიღმის მასივისგან გამოყოფილია დავით აღმაშენებლის ხეივნით. დაგეგმარდა XX საუკუნის 70-იან წლებში. მშენებლობა დაიწყო 1985 წელს. იყოფა 4 მიკრორაიონად. დიდ დიღომში არის იოანე პეტრიწის, გიორგი ბრწყინვალეს, მეფე არჩილის, დემეტრე თავდადებულის, ფარნავაზის. პეტრე იბერის და მირიან მეფის ქუჩები. დიდ დიღომში არის 3 საჯარო სკოლა: 186-ე, 192-ე, 211-ე (მეგა სკოლა). ასევე მდებარეობდა ყოფილი 187-ე საჯარო სკოლა. დიდი დიღმის განაშენიანების ხედვა არსებობდა 1930-იანი წლებიდან, თუმცა საბოლოოდ 1970-იან წლებში გადაწყდა და 1985–1991 წლებში განხორციელდა. მანამდე აქ მდებარეობდა დიღმის საბჭოთა მეურნეობის სასოფლო-სამეურნეო ნაკვეთები, სადაც მოყავდათ ბოსტნეული კულტურები. გეგმით უნდა აშენებულიყო 7 საცხოვრებელი რაიონი, რომლებსაც ჯამში 250 ათასი მაცხოვრებელი უნდა ჰყოლოდა. საბჭოთა კავშირის დანგრევის გამო აშენდა მხოლოდ პირველი და ნაწილობრივ მეორე რაიონები. 2000-იანი წლებიდან დარჩენილი ხუთი რაიონის ტერიტორია ქაოტურად განაშენიანდა. დიდი დიღმის ურბანული გამოწვევები ↑ ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 59, ISBN 978-99928-20-35-3. ↑ როგორ გასხვისდა 187-ე სკოლა
ჰავოკი

ჰავოკი (ალექსანდრე "ალექს" სამერსი) — გამოგონილი პერსონაჟი, მუტანტი სუპერგმირი Marvel Comics-ის მსოფლიოში, იქს-ადამიანების წევრი. შექმნილია არნოლდ დრეიკის, დონ ჰეკისა და ნილ ადამსის მიერ. პირველად გამოჩნდა კომიქსში შემზარავი იქს–ადამიანები #54 (1969 წლის მარტი). იგი კორსაირის ვაჟი და ციკლოპისა და ვულკანის ძმაა. ჰავოკი წარმოქმნის მძლავრ პლაზმურ ბლასტებს, თუმცა ამ უნარის მართვა ძლიერ უჭირს. იგი იქს-ადამიანების ციკლოპისა და ვულკანის უმცროსი ძმაა, ამასთან ერთად, ძლიერ არ მოსწონს ციკლოპის ავტორიტეტული პოზიცია გუნდში და მისი რეპუტაცია, როგორც ცენტრალური იქს-ადამიანისა. ჰავოკისა და მისი დიდი ხნის სიყვარულის, პოლარისის დამოკიდებულება გუნდისადმი არც თუ სახარბიელოა. აღსანიშნავია ის ფაქტიც, რომ ორივე მათგანი 1990-იანი წლების იქს-ფაქტორის წევრი იყო. გუნდის დაშლის შემდგომ, ჰავოკი გამოჩნდა კომიქსში მუტანტი იქსი, სადაც იგი აღმოაჩენს უცნაურ პარალელურ რეალობას. მას შემდგომ იგი კვლავ იქს-ადამიანებს უბრუნდება. ჰავოკი Marvel-ის სამყაროს ვიკიში
პარმა

პარმა — ქალაქი იტალიაში, ემილია-რომანიას რეგიონში. ცნობილია თავისი ყველით, არქიტექტურით და მის გარშემო მდებარე ლამაზი სოფლებით. სახელი პარმა მოდის მრგვალი ფარის სახელიდან, რომელსაც ძველად პარმას ეძახდნენ. ქალაქში იგივე სახელობის მდინარე მიედინება. პარმას უნივერსიტეტი არის ერთ–ერთი უძველესი მსოფლიოში. იგი XI საუკუნეშია დაარსებული. იტალიელი მწერალი არტილიო ბერტოლუჩი (დაბადებული სოფელ ჰამლეტში) სწერდა: „როგორც დედაქალაქს მას აქვს მდინარე. როგორც პატარა ქალაქს კი მას აქვს ნაკადული რომელიც ხშირად შრება.“ პარმას საფეხბურთო კლუბი დაარსებულია 1913 წელს. საფეხბურთო კლუბი ამჟამად სერია ა-ში გამოდის. იგი გამარჯვებულია ისეთი ჩემპიონატების, როგორებიცაა ევროპის თასების მფლობელთა თასის, უეფას თასის(ორჯერ), ევროპის სუპერთასისა და იტალიის სუპერთასის. კლუბის სტადიონია - ენიო ტარდინი, რომელიც 29,000 მაყურებელს იტევს. ქალაქში ფეხბურთის გარდა პოპულარულია კალათბურთი, რაგბი და ფრენბურთი. შიჯიაჯუანი, ჩინეთი მილუოკი, აშშ გვადალახარა, ესპანეთი ბურგ-ენ-ბრესი, საფრანგეთი ტუარი, საფრანგეთი ლუბლიანა, სლოვენია ვორმსი, გერმანია შეგედი, უნგრეთი მონქტონი, კანადა სტოქტონი, აშშ
ვულკანი (პერსონაჟი)

ვულკანი (გაბრიელ სამერსი) — გამოგონილი პერსონაჟი Marvel Comics-ის მსოფლიოში. პირველად გამოჩნდა კომიქსში იქს–ადამიანები: სასიკვდილო გენეზისი #1 (2006 წლის იანვარი). შექმნილია ედ ბრუბაკერისა და ტრევორ ჰაირსინის მიერ. ვულკანი იქს-ადამიანების პერსონაჟების, ციკლოპისა და ჰავოკის უმცროსი ძმაა. ვულკანი Marvel-ის სამყაროს ვიკიში
პარმა (საფეხბურთო კლუბი)

პარმა (იტალ. Parma Calcio 1913) — იტალიური საფეხბურთო კლუბი. ჩამოყალიბდა 1913 წელს ქ. პარმაში. ამჟამად ასპარეზობს იტალიის სერია A-ს საფეხბურთო პირველობაზე. გუნდი საშინაო მატჩებს ატარებს ენიო ტარდინიზე. იტალიის თასი (3): 1991–92, 1998–99, 2001–02 იტალიის სუპერთასი (1): 1999 უეფა-ს თასი (2): 1994–95, 1998–99 ევროპის თასების მფლობელთა თასი (1): 1992–93 ევროპის სუპერთასი (1): 1993 ანტონიო კასანო (2013–2015) არიელ ორტეგა (1999–2000) ხუან სებასტიან ვერონი (1998–1999) ოფიციალური საიტი პარმა Twitter-ზე
ენიო ტარდინი

ენიო ტარდინი (იტალ. Stadio Ennio Tardini) — საფეხბურთო კლუბ პარმას საშინაო სტადიონი, რომელიც 27,906 მაყურებელს იტევს. მდებარეობს იტალიაში, ქალაქ პარმაში. იგი 1922 წელს აშენდა. გაიხსნა 1923 წლის 16 სექტემბერს. სტადიონს ენიო ტარდინი დაერქვა კლუბის ერთ-ერთი პრეზიდენტის ენიო ტარდინის გამო. ოფიციალური საიტი (იტალიური)
Pixies

Pixies — ამერიკული როკ-ჯგუფი ბოსტონიდან. ჯგუფი 1993 წელს დაიშალა და 2004 წელს აღდგა. მიუხედავად არც თუ ისე მყარი ერთიანობისა, ჯგუფმა დიდი გავლენა მოახდინა ინდისა და ალტერნატიულ როკზე. Pixies-მა მოკრძალებულ წარმატებას მიაღწია მშობლიურ ქვეყანაში დიდი ბრიტანეთისა და ევროპისგან განსხვავებით, სადაც მას გაცილებით მეტი თაყვანისმცემელი ჰყავდა. აღსანიშნავია რომ ჯგუფს არასდროს შეუღწევია მეინსტრიმში. მთავარი სტატია: Pixies-ის დისკოგრაფია. Come On Pilgrim (1987) Surfer Rosa (1988) Doolittle (1989) Bossanova (1990) Trompe le Monde (1991) Indie Cindy (2014) Head Carrier (2016) ბლეკ ფრენსისი - გიტარა, ვოკალი კიმ დილი - ბას-გიტარა დევიდ ლოვერინგი - დასარტყმელი საკრავები ჯოი სანტიაგო - გიტარა Sounds – წლის ალბომი: Surfer Rosa – 1988 Melody Maker – წლის ალბომი – Surfer Rosa – 1988 Sounds – წლის ალბომი – Doolittle – 1989 Melody Maker – წლის სინგლი – Monkey Gone to Heaven – 1989 Melody Maker – წლის ალბომი – Doolittle – 1989[94] Sounds – წლის ალბომი – Bossanova – 1990[95] ალტერნატიული როკი ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: Pixies ოფიციალური საიტი
ლეგატო

ლეგატო (იტალ. legato — „დაკავშირებული“) — მუსიკალურ ინსტრუმენტზე დაკვრის ხერხი, ბგერათა შეკრული შესრულება, რომლის დროსაც ხდება ერთი ბგერიდან მეორეზე თანდათანობით, გადაბმით (უპაუზოდ) გადასვლა. სანოტო ჩანაწერში ლეგატო აღინიშნება რკალისებური ხაზით — ლიგით, რომელიც აერთიანებს ლეგატოს მეშვეობით შესრულებად ნოტებს. აგრეთვე, შეიძლება აღინიშნებოდეს სიტყვით legato ნოტების შესაბამისი ჯგუფის გვერდით. Wharram, Barbara (2005). Elementary Rudiments of Music, Revised, Mississauga: Frederick Harris Music. ISBN 1-55440-011-2.
რიჩარდ როჯერსი

რიჩარდ ჯორჯ როჯერსი, ბარონი როჯერს რივერსაიდისა (დ. 23 ივლისი, 1933, ფლორენცია — გ. 18 დეკემბერი, 2021, ლონდონი) — ბრიტანელი არქიტექტორი ცნობილი მოდერნისტული და ფუნქციონალისტური პროექტებით. დაიბადა ფლორენციაში, განათლება მიიღო ჯერ არქიტექტურის სკოლის არქიტექტურულ ასოციაციაში, ლონდონი, შემდეგ კი იელის უნივერსიტეტში, რომელიც 1962 წელს დაამთავრა. ლონდონში დაბრუნებისთანავე მან იელის თანაკურსელ ნორმან ფოსტერთან არქიტექტურულ პრაქტიკას მიჰყო ხელი; მეუღლეებთან ერთად მათ საერთო ფირმა „ტიმ 4“ (Team 4) ჩამოაყალიბეს. მაღალტექნოლოგიური ინდუსტრიული პროექტებით მათ სწრაფად მოიხვეჭეს სახელი. 1967 წელს ჯგუფი გაიყო და როჯერსი შეუამხანაგდა რენცო პიანოს, მათ ერთობლივი პროექტით პომპიდუს ცენტრის კონკურსზე გაიმარჯვეს 1971 წელს. ეს შენობა დამფუძნებელი იყო როჯერსის დამახასიათებელი სტილისა, რომელშიც შენობის დამხამრე ატრიბუტები (წყალი, გათბობის მილები, კიბეები) ექსტერიერზეა გამოტანილი ინტერიერში სივრცის გამოსათავისუფლებლად. დღეს ეს შენობა პარიზის ღირსშესანიშნაობად ითვლება, თუმცა გახსნის დროს კრიტიკოსემბა ამგავარ უკუღმა სტილს “ბოველიზმი” (ინგ. Bowel - კუჭნაწლავი) შეარქვეს. მისი ყველაზე ცნობილი ნამუშევრებია: პომპიდუს ცენტრი, პარიზი (1972-78) ლოიდსის შენობა, ლონდონი (1979-84) ევროპის ადამიანთა უფლებების სასამართლო (1984) ათასწლეულის თაღი, ლონდონი (1999) უელსის ეროვნული ასამბლეა, კარდიფი (დაუმთავრებელი) როჯერსი ათასწლეულის თაღის პროექტის ყველაზე აქტიური ლობისტი იყო და მას შემდეგ მისი რეპუტაცია საკმაოდ შეირყა. თუმცა კვლავაც მიიჩნევა ერთ-ერთ უმთავრეს საერთაშორისო არქიტეტორად, თაღის შემდეგ ის ნაკლებ მნიშვნელოვან პროექტებს ახორციელებს. რამდენიმე წლის დამუშავების შემდეგ მისი „ნიუკასლი-თაინზე“ რეგენერაციის ამბიციური გეგმა უარყოფილ იქნა. როჯერსი პოლიტიკურად აქტიური ლეიბორისტია და 2000 წელს დაწერა ბრიტანეთის მთავრობის „ურბანული რენესანსის“ თეთრი ფურცელი. როჯერსი ამჟამად დიდი ლონდონის სამმართველოს არქიტექტურისა და ურბანიზმის პანელის თავმჯდომარეა. მისი მეორე მეუღლე რუთ როჯერსი რივერ კაფეს თანამფლობელია და ასევე ავტორია იტალიური სამზარეულოს წიგნების პოპულარული სერიისა. რიჩარდ როჯერსის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2018-12-14 საიტზე Wayback Machine. ↑ „Richard Rogers, Architect Behind Landmark Pompidou Center, Dies at 88“. The New York Times. 18 December 2021. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 18 December 2021. ციტირების თარიღი: 19 December 2021.
Me And My Monkey

Me And My Monkey — ინდი/ელექტრონული მუსიკია ჟანრის ქართული ჯგუფი. ჯგუფის შემადგენლობაში არიან სანდრო ჩინჩალაძე (ვოკალი, გიტარა, კლავიშები) და გაჩა ბაქრაძე (გიტარა, მიდი, ხმის ეფექტები). დუეტი 2007 წელს ჩამოყალიბდა და სადებიუტო სინგლი „It’s Coming back“ 2008 წელს გამოუშვა. ჯგუფის ბიოგრაფია მოიცავს თბილისში გამართულ მრაალ ცოცხალ კონცერტს. ჯგუფი მონაწილეობდა ადგილობრივ და ევროპულ ფესტივალებში (CRF, VAV, Rockwiese, Altstadt და სხვა). სადებიუტო სინგლის შემდეგ მეორე დისკიც გამოუშვა, სახელწოდებით „Feel Me Inside“. It's Coming Back (2008) Special Edition For Me Magazin (2009) Starfucker (2009) ბლოგი ვიდეო აუდიო facebook
კეიბლი (კომიქსები)

ნათან სამერსი (კეიბლი) — გამოგონილი პერსონაჟი, Marvel Comics-ის სუპერგმირი. პირველად გამოჩნდა კომიქსში ახალი მუტანტები #87 (1990 წლის მარტი). შექმნილია მწერალი ლუიზა სიმონსონის და მწერალი/ილუსტრატორი რობ ლიფელდის მიერ. „Cable: Blood and Metal“ (კეიბლი: სისხლი და მეტალი) მინისერიები გამოდიოდა 1992 წლის ოქტომბრიდან - ნოემბრის ჩათვლით. მწერალი - ფაბიან ნიკელზი, ილუსტრატორი - ჯო რომიტი. კომიქსში ერთმანეთს კეიბლი და სტრაიფი ებრძოდნენ. 21-ე საუკუნის დასაწყისში მისი პოპულარობა შემცირდა, მიუხედავად იმისა, რომ კეიბლი მონაწილეობდა კომიქსში შემზარავი იქს-ადამიანები. 2002 წელს მას შეუქმნეს საკუთარი კომიქსი - კეიბლი, შემდგომ გამოჩნდა კომიქსში კეიბლი და დედპული და გახდა იქს ადამიანების ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული პერსონაჟი. ტელეპატი მუტანტი კეიბლი ფლობს ზეადამიანურ ფიზიკურ ძალას. მისი სხეულის მარცხენა ნაწილი, მარცხენა თვალთან ერთად ე.წ. ტექნო-ორგანულია, ამ ზეთვისების წყალობით კეიბლს ადვილად შეუძლია კომპიუტერულ სისტემაში შეღწევა და სურვილისამებრ სხვადასხვაგვარი დამცავი კოდების იოლად მოხსნა, მარცხენა თვალი კი მუტანტს საშუალებას აძლევს დაინახოს უფრო მეტი, უფრო გარკვევით და ზუსტად (ინფრაწითელი გამსახეულება და ა.შ.). აღსანიშნავია ისიც, რომ დაბადებისას კეიბლი ასევე ფლობდა ტელეკინეზურ შესაძლებლობებს, თუმცა ამჟამად ეს უნარი აღარ ახასიათებს. კეიბლი საიტზე Comic Book DB (არქივირებულია ორიგინალიდან) კეიბლი Marvel-ის სამყაროს ვიკიში
სურენ ქოჩარიანი

სურენ აკიმის ძე ქოჩარიანი (სომხ. Սուրեն Քոչարյան; დ. 5 სექტემბერი [ძვ. სტ. 23 აგვისტო], 1904, თბილისი — გ. 9 ოქტომბერი, 1979, მოსკოვი) —სომეხი საბჭოთა ესტრადისა და თეატრის მსახიობი. სომხეთის სსრ სახალხო არტისტი (1945). სასცენო მოღვაწეობა დაიწყო თბილისის სომხურ თეატრის დასში. თეატრალური განათლება მიიღო მოსკოვის სომხურ დრამატულ სტუდიაში (1921-1925). 1925-1931 წლებში იყო ერევნის გ. სუნდუკიანის სომხური თეატრის მსახიობი. როლები: კაკული (გ. სუნდუკიანი „პეპო“), ვიშნევსკი (ა. ოსტროვსკის „შემოსავლიანი ადგილი“), ფურმანოვი (დ. ფურმანოვის „ამბოხება“) და სხვა. 1939 წლიდან მოსკოვის ფილარმონიის მსახიობი. მხატვრული კითხვის ოსტატი, სომხურ და რუსულ ენებზე შექმნა 30-ზე მეტი ლიტერატურული კომპოზიცია, მათ შორის შოთა რუსთაველის ვეფხისტყაოსნის მიხედვით. მიღებული აქვს სტალინური პრემია (1951). დაჯილდოებულია „საპატიო ნიშნის“ ორდენითა და მედლებით. ცუცქირიძე შ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 553. სურენ ქოჩარიანი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ბიშოპი

ლუკას ბიშოპი — გამოგონილი პერსონაჟი, Marvel Comics-ის სუპერგმირი, იქს-ადამიანების წევრი. შექმნილია მწერალი ჯონ ბირნის, ილუსტრატორი უილიამ პორტაციოსა და მწერალი/ილუსტრატორი ჯიმ ლის მიერ. პირველად გამოჩნდა კომიქსში შემზარავი იქს-ადამიანები #282 (1991 წლის ნოემბერი). ბიშოპი პოლიციელი მუტანტია მარველის მსოფლიოს ანტიუტოპიური მომავლიდან. იგი XSE-ს ყოფილი წევრია. მან იმოგზაურა XX საუკუნეში და შეუერთდა იქს-ადამაინებს, გუნდს, რომლის შესახებაც მხოლოდ ლეგენდებიდან იცოდა. მუტანტს გაუჭირდა იმ პერიოდის ნორმებთან შეგუება. ოთხმოცდაათიან წლებში ბიშოპი მრავალჯერ გამოჩნდა იქს-ადამიანების ანიმაციურ სერიებში. ბიშოპი Marvel-ის სამყაროს ვიკიში ბიშოპი საიტზე Comic Book DB (არქივირებულია ორიგინალიდან) ბიშოპი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
დერენიკ დემირჭიანი

დერენიკ კარაპეტის ძე დემირჭიანი (დ. 18 თებერვალი [ ძვ. სტ. 6 თებერვალი], 1877, ახალქალაქი, საქართველო — გ. 6 დეკემბერი, 1956, ერევანი) — სომეხი მწერალი, ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1940). სომხეთის სსრ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1953). 1897 წელს დაამთავრა თბილისის ნერსესის სემინარია. 1910–1922 წლებში მასწავლებლად იყო თბილისში. მისი ლექსების კრებულებს (1899, 1913, 1919) აშკარად ეტყობა სევდისა და მარტოობის მოტივებიდან სოციალური ჟღერადობამდე ამაღლება. დემირჭიანის რევოლუციამდელი მოთხრობებიდან აღსანიშნავია:„ზედმეტი ბარგი“, „ღიმილი“; 20-30-იან წლებში დაწერა ოთხრობები:„დასასვენებელ სახლში“, „სათო“, „რაშიდი“ და სხვა. პიესები:„მამაცი ნაზარი“, „კაპუტანი“, „ნაპოლეონ კორკოტიანი“, „მშობლიური მხარე“ და სხვა. ომის წლებში - ნოველები: „წამებულის ანდერძი“, „დაბრუნება“ და სხვა. დემირჭიანის ისტორიული რომანი „ვარდანანქი“ (ნაწ. 1-2, 1943-1946; ქართული თარგმანი 1962-1963) ასახავს სომეხი ხალხის ეროვნულ განმათავისუფლებელ ბრძოლას V საუკუნეში, გამოხატავს დიდ სიმპათიებს ქართველი ხალხის მიმართ, რომელიც მოძალადეთა წინააღმდეგ ბრძოლაში ეხმარებოდა სომხეთს. რომანის მთავარი პერსონაჟია სომხეთის ეროვნული გმირი ვარდან მამიკონიანი, მამა შუშანიკისა — ქართლის პიტიახშის ვარსქენის მეუღლისა. დაუმთავრებელი დარჩა რომანი „მესროპ მაშტოცი“ (ნაწ. 1, 1956). დაჯილდოებულია ლენინის ორდენით, წითელი დროშის ორდენითა და მედლებით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 460. ↑ 1.00 1.01 1.02 1.03 1.04 1.05 1.06 1.07 1.08 1.09 სომხური საბჭოთა ენციკლოპედია / Վ. Համբարձումյան, Կ. Խուդավերդյան — Հայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, 1974. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q164396"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q124405912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q6429958"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2657718"></a> ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 2.6 2.7 Հայկական համառոտ հանրագիտարան — Հայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, 1990. — ტ. 2. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q124405912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q13053618"></a> ↑ 3.0 3.1 3.2 Демирчян Дереник Карапетович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ 4.0 4.1 Czech National Authority Database <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q13550863"></a>
ბანში (პერსონაჟი)

შონ კესიდი (ბანში) — Marvel Comics-ის სუპერგმირი, იქს-ადამიანების წევრი. შექმნილია მწერალ როი ტომასისა და ილუსტრატორ ვერნერ როსის მიერ. პერსონაჟი პირველად გამოჩნდა კომიქსში „იქს–ადამიანები“ (ნაწ. 1) #28 (1967 წლის იანვარი). ირლანდიელი მუტანტი ბანში ფლობს განსაკუთრებულ ხმის იოგებს, რისი მეშვეობითაც გამოსცემს დამანგრეველი სიძლიერის ბგერებს, რაც იწვევს მტრის სასმენი სისტემის დაზიანებას, ფიზიკურ ვიბრაციებსაც კი. სახელი ლეგენდარული ბანშის მიხედვით დაარქვეს. ბანში მოჩვენებაა ირლანდიურ მითოლოგიაში, რომელსაც ძლიერი ტირილი შეუძლია. აღსანიშნავია ისიც, რომ ბანში ქალი მოჩვენებაა, რაც არ გაითვალისწინეს პერსონაჟის შემქმნელებმა. ინტერპოლის ყოფილი აგენტი და NYPD-ს ოფიცერი ბანში თანამებრძოლ იქს-ადამიანებზე ასაკით გაცილებით უფროსია. იგი გუნდთან მცირე ხნით თანამშრომლობდა. აღსანიშნავია ისიც, რომ იგი ოთხმოცდაათიანი წლების იქს-თაობის მენტორი იყო. ბანში საიტზე Marvel.com ბანში მარველის ვიკიზე
კარენ დემირჭიანი

კარენ დემირჭიანი (დ. 17 აპრილი, 1932, ერევანი — გ. 27 ოქტომბერი, 1999, იქვე) — საბჭოთა და სომეხი პარტიული და სახელმწიფო მოღვაწე. 1998 წელს დააარსა და ხელმძღვანელობდა სომხეთის სახალხო პარტიას, რომელმაც საარჩევნო ბლოკ „ერთიანობის“ შემადგენლობაში მოიპოვა გამარჯვება 1999 წლის საპარლამენტო არჩევნებში, რის შემდეგაც აირჩიეს სომხეთის პარლამენტის თავმჯდომარედ. დაიღუპა ტეტორისტული აქტის შედეგად. დაიბადა 1932 წლის 17 აპრილს, ერევანში. 1954 წელს დაამთავრა ერევნის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის მექანიზაციის ფაკულტეტი, 1961 წელს კი სკკპ ცენტრალურ კომიტეტთან არსებული უმაღლესი პარტსკოლა. 1954-1958 წლებში მუშაობდა ქ. ლენინგრადში უფროს ინჟინერ-კონსტრუქტორად, სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის ჯგუფის ხელმძღვანელად, ერევნის ელექტროტექნიკური ქარხნის საამქროს უფროსად, იმავე ქარხნის პარტკომის მდივნად, 1961 წლიდან კი მთავარ ინჟინრად, შემდეგ — დირექტორად. 1966-1972 წლებში იყო სომხეთის კპ ერევნის საქალაქო კომიტეტის მდივანი, მეორე მდივანი, 1972 წლის ნოემბრიდან — სომხეთის კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის მდივანი, ხოლო 1974 წლის ნოემბრიდან — პირველი მდივანი. 1988—1991 წლებში სკკპ ცკ-ის უმაღლესი პარტიული სკოლა. არჩეული იყო სომხეთის სსრ უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად, იყო სკკპ ცკ-ის წევრი. 1991—1999 წლებში „Армэлектромашин“-ის გენერალური დირექტორი და საბჭოს თავმჯდომარე. 1998 წელს მონაწილეობა მიიღო სომხეთის საპრეზიდენტო არჩევნებში. მიიღო ხმები 40.1% და დაიკავა მეორე ადგილი. დამარცხდა რობერტ ქოჩარიანთან. 1999 აპრილიდან — ბლოკ „ერთიანობის“ თავმჯდომარეა, ხოლო 1999 30 მაისიდან აირჩიეს პარლამენტის დეპუტატად, 1999 წლის 10 ივნისიდან სომხეთის პარლამენტის სპიკერია. დაჯილდოებულია 2 შრომის წითელი დროშის ორდენით. კარენ დემირჭიანის ბიოგრაფია (სომხური) ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 სომხური საბჭოთა ენციკლოპედია / Վ. Համբարձումյան, Կ. Խուդավերդյան — Հայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, 1974. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q164396"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q124405912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q6429958"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2657718"></a> ↑ Если бы выборы в Армении были честными? Альтернативный подсчет. 1990-е гг. ru (16 December 2018). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 29 June 2019.