laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ილტო

ილტო, ირტოს ხევი (ისტორიულ წყაროებში) — მდინარე აღმოსავლეთ საქართველოში, ახმეტის მუნიციპალიტეტში. სათავე აქვს კახეთის ქედის სამხრეთ-აღმოსავლეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 2129 მ. ალაზნის მარჯვენა შენაკადი. სიგრძე 43 კმ, აუზის ფართობი 337 კმ². საზრდოობს თოვლის, წვიმისა და მიწისქვეშა წყლით. წყალდიდობა გაზაფხულზეა, წყალმცირობა - ზამთარში. ზაფხულსა და შემოდგომაზე იცის წყალმოვარდნა. საშუალო ხარჯი 6,5 მ³/წმ. ილტოდან გაყვანილია მატნის არხი, რომელიც 1190 ჰა ფართობს რწყავს. აფხაზავა ი., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. — გვ. 234.
უილიამ დუაიტ უიტნი

უილიამ დუაიტ უიტნი (დ. 9 თებერვალი, 1827 — გ. 9 ივნისი, 1894) — ამერიკელი ენათმეცნიერი. მისი კვლევის ძირითადი სფერო იყო ინდოლოგია. ავტორია „სანსკრიტის გრამატიკისა“. 1845 წელს დაამთავრა უილიამზ-კოლეჯი ნორთჰემპტონში. 1854 წლიდან იყო იელის უნივერსიტეტის პროფესორი. 1869 წელს იყო ამერიკის ფილოლოგთა ასოციაციის შექმნის ერთ-ერთი ინიციატორი და პირველი პრეზიდენტი. 1857-1884 წლებში იყო ამერიკის აღმოსავლეთმცოდნეობის საზოგადოების მდივანი, ხოლო 1884-1890 წლებში მისი პრეზიდენტი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 118.
ჯოუზიფ უიტუორთი

ჯოუზიფ უოტუორთი (დ. 21 დეკემბერი, 1803 — გ. 22 იანვარი, 1887) — ინგლისელი ინჟინერი და მეწარმე. 1841 წელს შეიმუშავა ხრახნული კუთხვილის პროფილი, რომელიც მის სახელს ატარებს. 1851 წელს ააგო იმ დროისთვის დიდი სიზუსტის საზომი მანქანა და შეიმუშავა კაიბრების სისტემა. მუშაობდა ცეცხლსასროლი იარაღის შექმნაზე და სრულჰყო ფოლადის დაწნეხვის პროცესი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 118.
ესენტუკი (სადგური)

ესენტუკი — სამგზავრო რკინიგზის სადგური ჩრდილოეთ კავკასიის რკინიგზის მინერალოვოდსკის მხარეში, მდებარეობს სტავროპოლის ტერიტორიის ქალაქ ესენტუკიში. სადგური მდებარეობს ორმაგი სარკინიგზო ხაზით. სადგური 1893 წელს გაიხსნა. 1894 წლის 17 მაისს დაიწყო მინერალური ვოდი - კისლოვოდსკის მონაკვეთზე მატარებლების რეგულარული მოძრაობა . იგი ელექტრიფიცირდა მთელ განშტოებასთან ერთად, 1936 წელს, 1.5 კვ პირდაპირი ენერგიით. 1964 წელს ის 3 კვ ძაბვაზე გადავიდა, 2006 წელს გადავიდა ალტერნატიულ 25 კვ. 2004 წლამდე ესენტუკი სადგური იყო ტერმინალი ზოგიერთი საგარეუბნო ელექტრო მატარებლისთვის, სადგური მინერალნიე ვოდიდან. 2003 წლის 5 დეკემბერს, საგარეუბნო ელექტრო მატარებლის კისლოვოდსკის მეორე ვაგონში - მინერალნიე ვოდიში, აფეთქება მოხდა დილის 7:42 საათზე (მოსკოვის დროით) რკინიგზის სადგურის შესასვლელთან, რის შედეგადაც 36 ადამიანი დაიღუპა, 155 დაშავდა. თვითმხილველების თქმით, ორმა ქალმა დიდი ჩანთა შეიტანა მანქანაში და აფეთქებამდე რამდენიმე წუთით ადრე გადმოხტნენ ვაგონიდან. ბომბი ამოქმედდა დისტანციურად. დაღუპულთა ცხედრები გამოიყვანეს აფეთქებული ვაგონიდან, რომელიც აფეთქების შემდეგ თავის მხარეს დაეცა. რუსეთის ფედერაციის საგანგებო სიტუაციების მინისტრის წარმომადგენლის განცხადებით, კიდევ 7 ადამიანი გაიგუდა კვამლის შედეგათ, მაშველებს მათი ნახვის დრო არ ჰქონდათ - 6 ადამიანი გარდაიცვალა, ხოლო 1 საავადმყოფოში გადაიყვანეს უკიდურესად მძიმე მდგომარეობაში. შემთხვევის ადგილზე მუშაობდა სასწრაფო სამედიცინო დახმარების 16 ბრიგადა, მაშველები კისლოვოდსკიდან და სტავროპოლიდან, დაზარალებულები ესენტუკის საავადმყოფოებში გადაიყვანეს. აღსანიშნავია, რომ ელექტრო მატარებელში აფეთქება იმ დროს მოხდა, როდესაც მასში უამრავი ადამიანი მოძრაობდა და საკმაოდ გადატვირთული იყო. გამოძიებამ დაადგინა, რომ აფეთქებისთანავე, ვაგონში ხანძარი გაჩაღდა. ესენტუკის სადგურში აფეთქების გამო აღიძრა სისხლის სამართლის საქმე რუსეთის ფედერაციის სისხლის სამართლის კოდექსის ორი მუხლით, პირველი - 205-ე მუხლი (ტერორიზმი) და 105-ე ნაწილი 2 (რაც ითვალისწინებს ორი ან მეტი პირის განზრახ მკვლელობას). აღსანიშნავია, ისიც, რომ ეს ინციდენტი მეორე იყო იმავე საგარეუბნო ელექტრო მატარებლის აფეთქების შემდეგ, რომელიც 2003 წლის 3 ოქტომბერს პოდკუმოკის სადგურთან მოხდა. Расписание поездов по станции Ессентуки в Яндексе Расписание и наличие мест на сайте ОАО «РЖД» ↑ Памятные даты по Ставропольскому краю на 2019 год
ოზურგეთის საპატიო მოქალაქე

ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის საპატიო მოქალაქე — საპატიო წოდება, რომელიც ენიჭება საქართველოს მოქალაქეს ოზურგეთის მუნიციპალიტეტისა და საქართველოს წინაშე დამსახურებისათვის. ასევე, სხვა ქვეყნის მოქალაქეს — განსაკუთრებული დამსახურებისათვის საქართველოსა და ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის წინაშე, ან ოზურგეთის მუნიციპალიტეტთან მეგობრული კავშირების განმტკიცებაში შეტანილი წვლილისათვის. დაწესებულია 2018 წლიდან. საბჭოს წარდგენის საფუძველზე, საპატიო წოდებებსა და ჯილდოებს ანიჭებს ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის მერი. 2015-2017 წლებში არსებობდა ქალაქ ოზურგეთის საპატიო მოქალაქის წოდება. ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის საპატიო წოდებებისა და ჯილდოების შემოღებისა და მინიჭების წესის დამტკიცების შესახებ. „საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე“ (7 ნეომბერი, 2018). ციტირების თარიღი: 10 სექტემბერი, 2020. ოზურგეთის საპატიო მოქალაქეები ↑ ქალაქ ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის საპატიო მოქალაქის წოდების შემოღებისა და საპატიო მოქალაქის წოდების მინიჭების წესის დამტკიცების შესახებ. „საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე“ (11 სექტემბერი, 2015). ციტირების თარიღი: 10 სექტემბერი, 2020.
უიჩიტო-ფოლზი

უიჩიტო-ფოლზი (ინგლ. Wichita Falls) — ქალაქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. მდებარეობს მდინარე უიჩიტოს ნაპირზე. მოსახლეობა 104 683 ადამიანი (2019). ქალაქში განთავსებულია საავიაციო ბაზა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 119. ↑ http://www.wichitafallstx.gov/946/Mayor-Tim-Short ↑ 2020 United States Census / აშშ-ის სტატისტიკური აღწერის ბიურო <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q637413"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q23766566"></a>
გიორგი ხოჯევანიშვილი

გიორგი ხოჯევანიშვილი (დ. 23 აპრილი, 1985) — ქართველი პოლიტიკოსი. შიდა ქართლის გუბერნატორი (2018–2020), საქართველოს პარლამენტის წევრი (2020–2023). დაიბადა 1985 წლის 23 აპრილს. დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი და მიიღპ სამართლის ბაკალავრის ხარისხით. 2006-2007 წლებში განათლება მიიღო რიგაში, სამართლის უმაღლეს სკოლაში, სადაც მიენიჭა სამართლის მაგისტრის ხარისხი საერთაშორისო სამართლის და ევროკაშირის საკითხებში (LLM). მონაწილეობდა აშშ-ს სახელმწიფო დეპარტამენტის ლიდერთა საერთაშორისო პროგრამაში (IVLP). ხოჯევანიშვილი არის თბილისის პოლიტიკური სწავლების სკოლის კურსდამთავრებული. 2014-2016 წლებში სწავლობდა საქართველოს ტექნიკურ უნივერსიტეტში სადოქტორო პროგრამაზე. მიენიჭა პოლიტიკურ მეცნიერებათა დოქტორის აკადემიური ხარისხი. 2006-2007 წლებში იყო იუსტიციის სამინისტროს საერთაშორისო ურთიერთობების დეპარტამენტის სახელშეკრულებო განყოფილების მრჩეველი სამართლებრივ საკითხებში. იყო ევროპის საბჭოს ვენეციის კომისიის კონსულტანტი და ვენეციის კომისიის წარმომადგენელი სახელმწიფო საკონსტიტუციო კომისიაში. 2008-2010 წლებში მუშაობდა კომუნიკაციების ეროვნულ კომისიაში უფროს იურისტად. 2010-2013 წლებში იყო სასჯელაღსრულებისა და პრობაციის სამინისტროში საერთაშორისო ურთიერთობების დეპარტამენტის უფროსი. 2013-2018 წლებში იყო შპს “მაგთიკომის“ იურიდიული/კონტრაქტების განყოფილების უფროსი. 2018 წლის 20 აგვისტოდან 2020 წლის 1 აგვისტომდე იყო შიდა ქართლის გუბერნატორი. 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებში „ქართულმა ოცნებამ“ გორი-კასპის მაჟორიტარობის კანდიდატად წარადგინა. ხოჯევანიშვილმა 41 333 ხმა (55,58%) მიიღო. 2020–2023 წლებში საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი (გორი-კასპის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. 2021 წლის 14 აპრილს ხოჯევანიშვილმა პარტია „ქართული ოცნება“ და საპარლამენტო უმრავლესობა დატოვა. 2023 წლის 6 თებერვალს ხოჯევანიშვილმა პარტია „საქართველოსთვის“ დატოვა და განაცხადა რომ საქართველოს პარლამენტის მანდატს ტოვებდა. 22 თებერვალს ხოჯევანიშვილის დეპუტატის უფლებამოსილება შეუწყდა. ბიოგრაფია „ქართული ოცნების“ საიტზე დაარქივებული 2020-10-20 საიტზე Wayback Machine. ↑ არჩევნების შედეგები ↑ ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ საქართველოს პარლამენტის 2020 წლის 31 ოქტომბრის არჩევნები შეაჯამა. ცესკო (2020-12-03). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-12-15. ციტირების თარიღი: 19 დეკემბერი, 2020. ↑ გიორგი გახარიას პარტიაში გასაწევრიანებლად "ქართული ოცნება" დატოვა 6-მა დეპუტატმა ↑ „საქართველოსთვის“ დეპუტატი პარლამენტს და პარტიას ტოვებს ↑ გიორგი ხოჯევანიშვილს პარლამენტის წევრის უფლებამოსილება ვადამდე შეუწყდა
მარიამ ქასრაშვილი

მარიამ ქასრაშვილი (დ. 19 ოქტომბერი, 1992) — ქართველი პოლიტიკოსი. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედცინო უნივერსიტეტის მედიცინის ფაკულტეტი, მოგვიანებით კი ლიდერობის პროგრამა ეროვნულ და ინფორმაციულ უსაფრთხოებასა და დიპლომატიაში. 2015 წლიდან არის „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ ახალგაზრდული ორგანიზაციის წარმომადგენელი სამხრეთ კავკასიისა და უკრაინის ახალგაზრდა პოლიტიკოსთა ფორუმში. 2016 წლიდან არის „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ პოლიტიკური საბჭოს წევრი. ბიოგრაფია „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ საიტზე დაარქივებული 2020-10-22 საიტზე Wayback Machine.
ზაალ მიქელაძე

ზაალ მიქელაძე (დ. 26 თებერვალი, 1967) — ქართველი ექიმი და პოლიტიკოსი. დაიბადა 1967 წლის 26 თებერვალს. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის პედიატრიის ფაკულტეტი. 1995-2011 წლებში ქობულეთის რაიონულ საავადმყოფოში მუშაობდა პედიატრად. მიქელაძე იყო დირექტორის მოადგილე სამედიცინო დარგში. 2007-2012 წლებში იყო სადაზღვევო კომპანია „იმედი-L-ის“ სამედიცინო მენეჯერი, მოგვიანებით კი - „ჩემი ოჯახის კლინიკის“ ქობულეთის ფილიალის სამედიცინო მენეჯერი. 2013-2016 წლებში იყო საყოველთაო ჯანდაცვის პროგრამის კოორდინატორი. 2016 წლიდან 2020 წლის აგვისტომდე იკავებდა აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრის თანამდებობას. 2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ქობულეთი-ხელვაჩაურის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. ზაალ მიქელაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ბიოგრაფია „ქართული ოცნების“ საიტზე დაარქივებული 2020-10-21 საიტზე Wayback Machine. ↑ ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ საქართველოს პარლამენტის 2020 წლის 31 ოქტომბრის არჩევნები შეაჯამა. ცესკო (2020-12-03). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-12-15. ციტირების თარიღი: 19 დეკემბერი, 2020.
დათო ჟღენტი

დათო ჟღენტი — ქართველი მსახიობი. ითამაშა ოთხ ფილმში. მისი როლებიდან დასამახსოვრებელი იყო 1973 წელს ფილმ „შერეკილებში“ შესრულებული „ერთაოზ ბრეგვაძის“ როლი. 1973: „შერეკილები“ ( ერთაოზ ბრეგვაძე ) 1974: „საჰაერო ხიდი“ ( ნოკო ) 1976: „იყო და არა იყო რა“ 1982: „სამი ალიყური“ ეროვნული ფილმოგრაფია დათო ჟღენტი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ინტერვიუ — „კვირის პალიტრა“
დავით კაზიშვილი

დავით (დათო) კაზიშვილი (დ. 15 ოქტომბერი, 1969) — ქართველი მსახიობი. ითამაშა ერთ ფილმში. 1992 წელს ითამაშა „დათოს“ როლი ფილმში „უძინართა მზე“. 1992: „უძინართა მზე“ ( დათო ) ეროვნული ფილმოგრაფია
დიდი ოჯახი

დიდი ოჯახი — ორიგინალური სცენარის მიხედვით გადაღებული ქართული სიტკომის ჟანრის სერიალი. სერიალში აღწერილია ერთი ოჯახისა და გარემოცვის ცხოვრების, წარსულისა და აწმყოს შესახებ. სერიალის პრემიერა გაიმართა 2020 წლის 29 მაისს სამაუწყებლო კომპანია მთავარი არხის ეთერში. „დიდი ოჯახი“ Facebook-ზე „დიდი ოჯახი“ — მთავარი არხი
ილტოს არქეოლოგიური ძეგლები

ილტოს არქეოლოგიური ძეგლები — ადრინდელი და შუა ბრინჯაოს ხანის ნამოსახლარი და სამაროვანი, გვიანდელი ბრინჯაოს, გვიანდელი ანტიკური ხანის სამარხები ქალაქ ახმეტის დასავლეთით 4 კმ-ზე, მდინარე ილტოს მარცხენა ნაპირას. გაითხარა 1965-1967 წლებში (შ. დედაბრიშვილი). ნამოსახლარი მთის ფერდობზე ტერასებად იყო განლაგებული. არქეოლოგიურად შესწავლილია 4 კულტურის ფენა. I ფენა ადრინდელი ბრინჯაოს ხანისაა. მასში აღმოჩნდა გეგმით სწორკუთხა, თიხატკეპნილიატაკიანი ნაგებობების ნაშთები, სამეურნეო დანიშნულების ორმოები და ამავე ხანის რამდენიმე პრმოსამარხი. მიცვალებულებს ჩატანებული ჰქონდათ თიხის ჭურჭელი. II ფენა შეიცავდა ადრინდელი ბრინჯაოსა და შუა ბრინჯაოს ხანის ნაშთებს. III ფენაში იყო მხოლოდ შუა ბრინჯაოს ხანის კერამიკა. I-III ფენები ძვ. წ. III ათასწლეულის II ნახევარი - III და II ათასწლეულის მიჯნით თარიღდება. ამ დროს ნამოსახლარი მნიშვნელოვან დასახლებულ პუნქტს წარმოადგენდა. ზედა, IV ფენა შეიცავდა ერთმანეთში შერეულ სხვადასხვა დროს (ადრინდელი და შუა ბრინჯაოს, ადრინდელი რკინის, ანტიკური და ფეოდალური ხანის) კერამიკას. აღმოჩენილი ჭურჭელი 2 ძირითად ჯგუფად იყოფა: 1. მოყავისფრო ან მურა ფერის მრავალრიცხოვანი სამზარეულო, უხეშად ნაძერწი ჭურჭელი; 2. სუფრის ან პარადული სხვადასხვა ზომის და დანიშნულებისჭურჭელი. ადრინდელი ბრინჯაოს ხანის მასალა ე. წ. მტკვარ-არაქსის კულტურის სფეროს განეკუთვნება, შუა ბრინჯაოს ხანის მასალა კი თრიალეთის კულტურის მასალის მსგავსია. აქვე გამოვლინდა კენოტაფი, რომელიც შუა ბრინჯაოდან გვიანდელი ბრინჯაოს ხანაზე გარდამავალ ეტაპს ეკუთვნის, გათხრილი აგრეთვე გვიანდელი ბრინჯაოს ადრეული საფეზურისა და გვიანდელი ანტიკური ხანის ორმოსამარხები. მიცვალებულები ესვენენ გვერდზე, ხელფეხმოკეცილნი. ჩატანებული ჰქონდათ თიხის ჭურჭელი, ანტიკური ხანის სამარხებში - ბრინჯაოს საკაულიც. Дедабришвили Ш.Ш., Памятники эпохи ранной и средней бронзы, Труды Кахетинской археологической экспедиции, т. 1, Тб., 1969 დედაბრიშვილი შ., გოგაძე ე., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 109.
მარსელ ციგლი

მარსელ ციგლი (დ. 20 დეკემბერი, 1992, ზევლახენი, ავსტრია) — ავსტრიელი ფეხბურთელი. ციგლი თამაშობს ავსტრიის პირველი ლიგის გუნდ „რიდში“. ციგლმა კარიერა 2008 წელს დაიწყო „რიდში“ და მთელი კარიერა ამ გუნდში აქვს გატარებული. fusballdaten.de (გერმანული)
ჩიქოვანი

საკუთარი სახელი ჩიქოვანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ალექსანდრე ჩიქოვანი — ინჟინერ-ჰიდროენერგეტიკოსი ალიკო ჩიქოვანი — არქიტექტორი ბესარიონ ჩიქოვანი — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი გიორგი ჩიქოვანი — ფიზიკოსი გრიგოლ ჩიქოვანი — მწერალი დავით ჩიქოვანი — პოლიტიკოსი, პუბლიცისტი ვახტანგ ჩიქოვანი — საბჭოთა კავშირის გმირი ილია ჩიქოვანი — პუბლიცისტი, მწერალი ირაკლი ჩიქოვანი — პოლიტიკოსი იური ჩიქოვანი — საჭადრაკო თეორეტიკოსი, გენეალოგი კაცია ჩიქოვანი — XVII საუკუნის პოლიტიკური მოღვაწე კონსტანტინე ჩიქოვანი — ნეიროქირურგი მამუკა ჩიქოვანი — იურისტი, პოლიტიკოსი მიხეილ ჩიქოვანი — ლიტერატურათმცოდნე რაფიელ ჩიქოვანი — ფიზიკოსი სამსონ ჩიქოვანი — სამედიცინო სამსახურის გენერალ-მაიორი სიმონ ჩიქოვანი — პოეტი შალვა ჩიქოვანი — თეატრალური მხატვარი ჩიქოვანები — ფეოდალური საგვარეულო დასავლეთ საქართველოში
ილუზიონიზმი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ილუზიონიზმი შეიძლება აღნიშნავდეს: ილუზიონიზმი — სახვით ხელოვნებაში ხილული სამყაროს იმიტაცია ილუზიონიზმი — საცირკო და საესტრადო ხელოვნების სახეობა
ხუდაფერინის ხიდები

ხუდაფერინის ხიდები (აზერ. Xudafərin körpüsü, სპარს. پل خداآفرین, სომხ. Խոդա Աֆարինի կամուրջ) — შუა საუკუნეების (დაახლოებით XII—XIII საუკუნეების) ორი საფეხმავლო ხიდი, რომლებიც კვეთენ მდინარე არაქსს სოფელ კუმლაქსა და ხუდაფერინთან. მარჯვენა ნაპირზე მდებარეობს ირანი, ხოლო მარცხენა ნაპირზე მდებარეობს აზერბაიჯანის ჯაბრაილის რაიონი. 2020 წლის 18 ოქტომბრამდე, მარჯვენა ნაპირი მდებარეობდა ოკუპირებული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის ჰადრუთის რაიონში. ხიდებიდან ერთ-ერთი, 15 თაღიანი, სამუშაო მდგომარეობაშია, ხოლო მეორე 11 თაღიანი დანგრეულია (შემორჩა მხოლოდ სამი შუა თაღი). მიუხედავად იმისა, რომ წერილობითი წყაროები 15 თაღიანი ხიდის მშენებლობას VII საუკუნეს მიუთითებს, მას მაინც XII საუკუნეს მიაკუთვნებენ, რომელიც შემდგომში აღადგინეს და გაარემონტეს. 11 თაღიანი ხიდი სავარაუდოდ XIII საუკუნეში, ჰულაგუიანების ეპოქაში აშენდა. ↑ АСЭ 1987. sfn error: no target: CITEREFАСЭ1987 (help)
ნოდარ ტურძელაძე

ნოდარ ტურძელაძე (დ. 1 დეკემბერი, 1986) — ქართველი პოლიტიკოსი. დაიბადა 1986 წლის 1 დეკემბერს. დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ჰუმანიტარულ-ტექნიკური ფაკულტეტი, სახელმწიფო მართვის სპეციალობით. დაამთავრა ზურაბ ჟვანიას სახელობის საზოგადოებრივ საქმეთა ინსტიტუტის სახელმწიფო მმართველობის სკოლის ქალაქის მართვის სერთიფიცირებული პროგრამა და ამავე სკოლის ადგილობრივი თვითმართველობის სამაგისტრო პროგრამა, სადაც მას მიენიჭა სახელმწიფო მმართველობის მაგისტრის ხარისხი. 2005-2014 წლებში მუშაობდა „საქრუსენერგოს“ სამეურნეო საქმიანობის ინსპექტორად, სამეურნეო სამსახურის უფროსად და ლოჯისტიკისა და ტრანსპორტის სამსახურის უფროსის მოადგილედ. 2014-2015 წლებში იყო თბილისის მერიის ზედამხედველობის საქალაქო სამსახურის უფროსის მოადგილე. 2015 წელს გახდა ვაკის რაიონის გამგებლის მოადგილე. ამავე წელს გახდა ვაკის რაიონის გამგებელი. 2020 წელს „ქართულმა ოცნებამ“ წარადგინა ვაკის მაჟორიტარობის კანდიდატად. 2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ვაკის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. ბიოგრაფია „ქართული ოცნების“ საიტზე დაარქივებული 2020-10-21 საიტზე Wayback Machine. ↑ „ქართული ოცნების“ მაჟორიტარობის კანდიდატები ↑ ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ საქართველოს პარლამენტის 2020 წლის 31 ოქტომბრის არჩევნები შეაჯამა. ცესკო (2020-12-03). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-12-15. ციტირების თარიღი: 19 დეკემბერი, 2020.
გიორგი იაკობიძე

გიორგი იაკობიძე (დ. 28 თებერვალი, 2001) — ქართველი ფეხბურთელი. თბილისის „ლოკომოტივის“ თავდამსხმელი. მისი დებიუტი გუნდში 2019 წელს შედგა. ეროვნული ლიგის ოფიციალური ვებგვერდი
შოთა შეყილაძე

შოთა შეყილაძე (დ. 15 თებერვალი, 2000) — ქართველი ფეხბურთელი. თბილისის „ლოკომოტივის“ თავდამსხმელი. მისი დებიუტი გუნდში 2018 წელს შედგა. ეროვნული ლიგის ოფიციალური ვებგვერდი
ნიკა ქოქოსაძე

ნიკა ქოქოსაძე (დ. 30 ივლისი, 2001) — ქართველი ფეხბურთელი. დუშეთის „არაგვის“ თავდამსხმელი. გუნდის განაცხადში პირველად 2020 წელს შედგა. ეროვნული ლიგის ოფიციალური ვებგვერდი
კახა სუთიძე

კახა სუთიძე (დ. 27 იანვარი, 1961, თბილისი ) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი. დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი. 2008 წლის 29 თებერვლიდან 7 ივნისამდე იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა - დემოკრატები “. კახა სუთიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი კახა სუთიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ კახა სუთიძე — ქონებრივი დეკლარაცია. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-10-21. ციტირების თარიღი: 2020-10-19.
ილფი და პეტროვი

ილფი და პეტროვი, (ილფის ნამდვილი გვარი და სახელი — ილია არნოლდის ძე ფაინზილბერგი; რუს. Илья Арнольдович Файнзильберг; დ. 15 ოქტომბერი [ ძვ. სტ. 3 ოქტომბერი], 1897, ოდესა — გ. 13 აპრილი, 1937,მოსკოვი; პეტროვის — ევგენი პეტრეს ძე კატაევი; რუს. Евгений Петрович Катаев; დ. 13 დეკემბერი [ ძვ. სტ. 30 ნოემბერი], 1903, ოდესა — გ. 2 ივლისი, 1942) — რუსი საბჭოთა სატირიკოსი მწერლები. მუშაობდნენ ერთად. 1923 წლიდან ცხოვრობდნენ მოსკოვში. ილფი და პეტროვის შემოქმედებითი თანამშრომლობა დაიწყო 1926 წლიდან. ერთად შექმნილ მრავალრიცხოვან ნაწარმოებთა შორის ყველაზე მნიშვნელოვანი რომანები „თორმეტი სკამი“ (1928, Двенадцать стульев) და „ოქროს კერპი“ (1931, Золотой теленок), რომლებშიც გადმოცემულია ოსტაპ ბენდერის თავგადასავალი. ეს რომანები წარმოადგენს ფართო სატირულ ტილოს, რომელზეც ოსტატურად და გონებამახვილურადაა ასახული ობივატელ-მეშჩანების, მომხვეჭლების, მლიქვნელების დამყაყებული სამყარო. ცხოვრების მახინჯი მოვლენების სატირულ ასახვას მიეძღვნა მოთხრობა „ნათელი პიროვნება“ (1928). აშშ-ში მოგზაურობის შედეგად ილფმა და პეტროვმა დაწერეს წიგნი „ერთსართულიანი ამერიკა“ (1936, Одноэтажная Америка). ილფის სიკვდილის შემდეგ პეტროვმა შექმნა სცენარები კინოფილმებისათვის („მუსიკალური ისტორია“, „ანტონ ივანეს ძე ჯავრობს“ და სხვა), „ფრონტული დღიური“ (1942), პიესა „მშვიდობის კუნძული“ (გამოქვეყნდა 1947). დაჯილდოებულია ლენინის ორდენით და მედლებით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 110.
კუცაი

კუცაი — გარე მთა კავკასიაში, სტავროპოლის რაიონის პეტროვსკის რაიონში. ის კალაუსკის სიმაღლეების ნაწილია. კუცაის მთა წარმოადგენს კალაუსკის მარჯვენა სანაპიროს ციხესიმაგრეს, რომელიც ჩამოყალიბდა ნეოგენური ქვიშაქვების და კირქვების ფენებით, თიხის ფენებით დაფარულ ფხვიერ მსუბუქ ქვიშებზე და ჩამოყალიბებულია ეროზიის პროცესებით. მთა გადაჭიმულია ჩრდილო-დასავლეთის მიმართულებით 3 კილომეტრზე. მთის ბრტყელი მწვერვალის სიგანე საშუალოდ 2 კილომეტრია და სამხრეთში საგრძნობლად იზრდება. კუცაის მთის კალთები ციცაბოდ ეშვება სამხრეთ – დასავლეთით, მდინარე კალაუსის ხეობისა და მარილის ტბისკენ და ჩრდილო–აღმოსავლეთით. XIX საუკუნეში, სოფელ პეტროვსკოეს აქტიური განვითარებით, მთის ჩრდილოეთ ნაწილში მდებარეობდა ქვის კარიერები. ქვიშაქვები და კირქვები გამოაშკარავდა და სარმატული წვრილმარცვლოვანი ქვიშები ამოიფრქვა. ამ რეგიონში გაბატონებული აღმოსავლეთის მშრალი ქარები ქვიშას მოძრაობაში აყენებს და ამ ტერიტორიისთვის უჩვეულო ქვიშიან უდაბნოს ქმნის. კუცაის მთის აბსოლუტური სიმაღლე 302 მეტრია. კარგ, ნათელ დღეს, მთაზე იშლება ხედი მთავარი კავკასიონის ქედზე და იალბუსზე. სტავროპოლელი ეთნოგრაფის გააზოვის თანახმად, მთის სახელი მიენიჭა 1750-იან წლებში ქალაქის ერთ-ერთი პირველი მკვიდრის - მოღვაწის კუცეგოს (კუცაგო) პატივსაცემად, რომელიც მთაზე მდებარე ქოხში ცხოვრობდა. ფლორა და ფაუნა არ განსხვავდება პრიალაუსკის დანარჩენი სიმაღლისგან. მთაზე ცხოვრობს კურდღელი, თხუნელა და ზღარბი. სამოქალაქო ომის დაწყებამდე მუხის ხეები ჭარბობდა. მთის მწვერვალზე მდებარე პატარა უდაბნოში იზრდება წითელი ღეროვანი ბუჩქი - შელიუგა. მთის რამდენიმე ადგილას ასევე არის მსხვილმარცვლოვანი ქვიშები, რომლებშიც შეგიძლიათ ნახოთ უძველესი ცხოველების ნაშთები - დელფინების, მარტორქების, პატარა მღრღნელებისა და ზუთხების ძვლები. ალბათ წარსულში იყო ძველი სარმატიული ზღვის არაღრმა ყურე. კვანძები გვხვდება მთის ჩრდილოეთ ქვიშიან ნაწილში ცალკეულ ნაკრებში და გადაჭიმულია ჩრდილო–აღმოსავლეთით, როგორც ცალკეული ფენა 1,5 კილომეტრი სიგრძის. მთა ძირითადად ქვიშისგან შედგება. მთის კალთები ტყითაა დაფარული. ზედა ნაწილში ქვიშიანი უდაბნოა, პრაქტიკულად მცენარეულობას მოკლებულია. მთაზე განთავსებულია სატელევიზიო კოშკი, სამხედრო ნაწილი, ასევე მობილური ოპერატორების სამი ანძა. ბოლო პერიოდში, არაერთხელ გამოითქვა წინადადება მთაზე კუცაის ქვიშის პარკის შექმნის შესახებ, როგორც ერთიანი ბუნების დაცული ზონისა. Комплексная экскурсия в природу «Люблю тебя, мой край родной»
კარამიკი

კარამიკი — მდინარე სტავროპოლის მხარის პეტროვსკის რაიონში, მდინარე კალაუსის მარჯვენა შენაკადი. სავარაუდოდ, ეს თურქულიკიდან მომდინარეობს და ნიშნავს ერთი საქმიანობის შესრულებას, დანარჩენის შემჩნევას. მას თავისი სახელი მიენიჭა თურქული სიტყვებისგან „kara“ - შავი და "თაგვი" - სიტყვიერი აფიქსი, რომელიც შეესაბამება რუსულ ნაწილობრივ სუფიქსს. ან უძველესი მონღოლურიდან „kere“ - ყვავილი და „myg“ - ზეპირი აფიქსი, რომელიც შეესაბამება რუსულ ნაწილობრივ სუფიქსს. მდინარის სათავე კუცაის მთის ჩრდილოეთ კალთაზეა. მდინარე კარამიკი მდინარე კალაუსის მარჯვენა შენაკადია და მიედინება ქალაქ სვეტლოგრადში. სიგრძე - 14 კილომეტრი , აუზის ფართობი 55,6 კმ². მას აქვს მრავალი შენაკადი. ეს ძირითადად წყაროები არიან, რომლებიც ქუცაის მთის ჩრდილოეთ კალთიდან მიედინება. ახლა ეს ტერიტორია მჭიდროდ არის აშენებული და წყალდიდობის ზონაში მცირე ტბები რჩება, რომლებიც ხშირად შრება. ამ ტბებიდან წყლის დრენაჟი ხორციელდება სადრენაჟე სისტემის მეშვეობით, მაგალითად, კავკასიისა და პარტიზანის ქუჩებს შორის. მდინარის შენაკადების სიგრძე საკმაოდ მცირეა: სუხოი კარამიკთან - 39 კილომეტრი, მოკრა საბლთან - 46, სუხოი საბლთან - 35 კილომეტრი. ზემო წელში კარამიკი მიედინება რამდენიმე არხში, სოფელ ნოულოლიანოვსკის გეორგიევსკის რაიონის მახლობლად, შენაკადები ერწყმის ერთ არხს. თევზის ზოგიერთი სახეობა მდინარეში ცხოვრობს. სანამ პიტერ ბურლაკი ამ მხარეში მოვიდოდა, მდინარის ხეობაში უღრანი ტყე იზრდებოდა. წყლისა და სამშენებლო მასალების არსებობამ წინასწარ განსაზღვრა ამ რეგიონის ბედი. ჩამოსულმა დასახლებულებმა თავიანთი სახლები ააშენეს. მდინარის ხეობაში ორი ფერმა გამოჩნდა: დოლგო და ხუტუნი. მოგვიანებით, სოფლები გაფართოვდა. მას შემდეგ, რაც მოსახლეობის ძირითადი საქმიანობა სახნავი მიწათმოქმედება იყო, მდინარეზე წყლის ქარხნები სწრაფად გამოჩნდა. მათი საძირკველი დღემდე შემორჩა 2011 წელი. კერძოდ, პირველი გიმნაზიის უკან. ამჟამად, მდინარეზე მიკრორაიონში აშენდა სატუმბი სადგური, რომელიც მიკრორაიონს წყლით უზრუნველყოფს. მდინარის დინება ქალაქში იზღუდაება, ამის მიზეზი მის მწვავე დაბინძურებაა არაორგანიზებული ნაგავსაყრელების გაჩენის გამო. ქალაქის ხელისუფლების მიერ გარემოსდაცვითი პრობლემის მოგვარება კი საკმაოდ გაჭიანურდა. ხიდები სვეტლოგრადში წყაროდან პირამდე: საგზაო ხიდი შევჩენკოს ქუჩაზე; საგზაო ხიდი კალინინის ქუჩაზე; საგზაო ხიდი კომსომოლსკაიას ქუჩაზე; საგზაო ხიდი სოფლის მეურნეობის ქუჩაზე; საფეხმავლო ხიდი მე-2 ჩიხი ნიკოლაენკოს და კალაუსკაიას ქუჩებს შორის. მდინარე კარამიკი დაარქივებული 2020-10-20 საიტზე Wayback Machine. ↑ Перечень рек Ставропольского края по бассейнам. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-10-16.