laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
აზიის დროშები

ეს არის გალერეა, აზიის საერთაშორისო და ეროვნული დროშების. სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის ქვეყნების ასოციაცია ევროპის კავშირი დამოუკიდებელ სახელმწიფოთა თანამეგობრობა ნავთობის ექსპორტიორ ქვეყანათა ორგანიზაცია სპარსეთის ყურის არაბული სახელმწიფოთა თანამშრომლობის საბჭო ევრაზიული ეკონომიკური საზოგადოება არაბული ქვეყნების ლიგა ყაზახეთი ყირგიზეთი ტაჯიკეთი თურქმენეთი უზბეკეთი ჩინეთი ტაივანი ჰონგ-კონგი იაპონია კორეის სახალხო დემოკრატიული რესპუბლიკა (ჩრდილოეთ კორეა) სამხრეთი კორეა მაკაო მონღოლეთი ბრუნეი კამბოჯა შობის კუნძული (ავსტრალია) ქოქოსის კუნძულები აღმოსავლეთი ტიმორი ინდონეზია ლაოსი მალაიზია მიანმარი ფილიპინები სინგაპური ტაილანდის ვიეტნამი ავღანეთი ბანგლადეში ბჰუტანი ინდოეთი მალდივის რესპუბლიკა ნეპალი პაკისტანი შრი-ლანკა სომხეთი აზერბაიჯანი ბაჰრეინი კვიპროსი საქართველო ირანი ერაყი ისრაელი იორდანია ქუვეითი ლიბანი ჩრდილოეთი კვიპროსი ომანი პალესტინა კატარი საუდის არაბეთი სირია თურქეთი არაბთა გაერთიანებული საამიროები იემენი რუსეთი აზიის ქვეყნების გერბები ევროპის დროშები ჩრდილოეთ ამერიკის დროშები სამხრეთ ამერიკის დროშები აფრიკის დროშები ოკეანეთის დროშები
ჩრდილოეთ ამერიკის დროშები

ეს არის გალერეა, ჩრდილოეთ ამერიკის საერთაშორისო და ეროვნული დროშების. კარიბის ერთობა და საერთო ბაზარი ცენტრალური ამერიკის ინტეგრაციის სისტემა ჩრდილოეთ ამერიკის თავისუფალი ვაჭრობის ხელშეკრულება კანადა მექსიკა აშშ ბერმუდის კუნძულები გრენლანდია სენ-პიერი და მიკელონი ანტიგუა და ბარბუდა არუბა ბაჰამის კუნძულები ბარბადოსი ბრიტანეთის ვირჯინიის კუნძულები კუბა დომინიკა დომინიკელთა რესპუბლიკა გრენადა გვადელუპა ჰაიტი იამაიკა მარტინიკა მონსერატი ნიდერლანდების ანტილის კუნძულები პუერტო-რიკო სენ-ბართელმი სენტ-კიტსი და ნევისი სენტ-ლუსია სენ-მარტენი სენტ-ვინსენტი და გრენადინები ტრინიდადი და ტობაგო ტერქსისა და კაიკოსის კუნძულები აშშ-ის ვირჯინის კუნძულები ბელიზი კოსტა-რიკა სალვადორი გვატემალა ჰონდურასი ნიკარაგუა პანამა ჩრდილოეთ ამერიკის ქვეყნების გერბები ევროპის დროშები აზიის დროშები სამხრეთ ამერიკის დროშები აფრიკის დროშები ოკეანეთის დროშები
პერტინაკი (ბიზანტიის ეპისკოპოსი)

პერტინაკი (ბერძ. Περτίναξ; დ. უცნობია — გ. 187) — ბიზანტიის ეპისკოპოსი მეორე საუკუნის მეორე ნახევარში. იგი ეპისკოპოსი იყო 18 წლის მანძილზე 169–187 წლებს შორის. მის შესახებ ინფორმაცია შემოგვინახა ისტორიკოსმა დოროთეოსმა. მის მიხედვით პერტინაკი იყო რომის არმიის უფროსი ოფიცერი, როდესაც იგი ავად გახდა,მას გაგონილი ჰქონდა რომ ახალი რელიგიის – ქრისტიანობის — მიმდევერები სასწაულებს ახდენენ, რცევა თხოვა ეპისკოპოს ოლიმპის. მან ლოცვით განკურნა პერტინაკი და მოაქცია ქრისტიანობაზე. მალევე, მას ოლომპმა მღვდლის სსულიერო ხარისხი უბოძა და შეცვალა კიდეც ოლიმპი გარდაცვალების შემდეგ, ხოლო მისი მემკვიდრე გახდა ოლიმპიანე.
დოროთე ტვირელი

დოროთე ტვირელი (დ. 255 — გ. 362) — მართლმადიდებელი და კათოლიკური ეკლესიების წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 5 ივნისი (ამ დღეს მოიხსენიებენ კათოლიკეები), ახალი სტილით — 18 ივნისი (ამ დღეს მოიხსენიებენ მართლმადიდებლები). წმინდა მღვდელმოწამე დოროთე ტვირის ეპისკოპოსი იყო იმპერატორ დიოკლეტიანეს (284-305) დროს. სახარებისეული შეგონების მიხედვით: „რაჟამს გდევნიდნენ თქვენ ამიერ ქალაქით, მიივლტოდეთ სხუად“ მან დატოვა ტვირი და განერიდა მტარვალებს. კონსტანტინე დიდის (306-307, ხს. 3 ივნისს) მეფობისას ის დაუბრუნდა თავის საეპისკოპოსო კათედრას და 50-ზე მეტი წლის განმავლობაში ერთგულად განაგებდა სამწყსოს. როცა იულიან განდგომილის (361-363) დროს ქრისტიანთა დევნა განახლდა, წმინდა დოროთე უკვე 100-ზე მეტი წლის იყო. მან კვლავ დატოვა ქალაქი ტვირი და მიზიის ქალაქ უდს (დღევანდელ ვარანს) მიაშურა. აქ იგი მეფის კარისკაცებმა შეიპყრეს და კერპებისთვის მსხვერპლის შეწირვა მოსთხოვეს. წმინდანმა უარი განაცხადა. მაშინ მტარვალები შეეცადნენ სატანჯველებით მოედრიკათ მხცოვანი აღმსარებელი. წმინდანი 362 წელს წამების დროს გარდაიცვალა. „წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი II, თბილისი, 2001 წ.
What Lies Beneath

What Lies Beneath — ფინელ მომღერალ ტარია ტურუნენის მესამე სტუდიური ალბომი. გამოიცა 2010 წლის 31 აგვისტოს. ეს არის მისი პირველი ალბომი, რომელზეც ტურუნენი ყველა სიმღერის თანაავტორი. ვოკალი და ფორტეპიანო: ტარია ტურუნენი გიტარა: ალექს შოლპი და მარზი ნიმანი ბას-გიტარა: დაგ უიმბიში ფორტეპიანო და ორგანი: კრისტიან კრეტშმარი დასარტყმელი საკრავები: მაიკ ტერანა & ვილ კალჰოუნი ჩელო: მაქს ლილია ვიოლინო (მუსიკოსები ლაჰტის სიმფონიური ორკესტრიდან): იურკი ლესონპალო, პაულინა ფლემინგი და რემი მოინგეონი ორკესტრი და ქორო: სლოვაკური ორკესტრი და ქორო სტუმრები: ტონი ტურუნენი, ტიმო ტურუნენი და ფილ ლაბონტე ↑ Ruhlmann, William. Tarja What Lies Beneath review. Allmusic. Rovi Corporation. ციტირების თარიღი: 22 სექტემბერი 2013. ↑ Pacheco, George. Tarja - 'What Lies Beneath'. Heavy Metal. About.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 21 სექტემბერი 2013. ციტირების თარიღი: 22 სექტემბერი 2013. ↑ Ward, Kyle. (31 აგვისტო 2010) Tarja - What Lies Beneath. Sputnikmusic. ციტირების თარიღი: 22 სექტემბერი 2013. ↑ Tarja - What Lies Beneath. Metal Storm (25 სექტემბერი 2010). ციტირების თარიღი: 22 სექტემბერი 2013. ↑ New Album "What Lies Beneath". Universal Music Group. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-08-24. ციტირების თარიღი: 2010-08-23.
ემა შაპლინი

კრისტალ მადელინ ჟოლიტონი, უფრო მეტად ცნობილი სასცენო სახელით ემა შაპლინი (ფრანგ. Emma Shapplin, დ. 1974 წლის 19 მაისს, პარიზის გარეუბანში) — ფრანგი სოპრანო. ემა შაპლინმა, ნეოკლასიკოსმა მხატვარმა და კომპოზიტორმა, მუსიკალური კარიერა კლასიკური მუსიკით დაიწყო, მოგვიანებით აირჩია მძიმე როკი. როდესაც ემა 18 წლის იყო, მომღერალმა Jean-Patrick Capdevielle დაარწმუნა ემა, რომ დაბრუნებოდა კლასიკური მუსიკის გაკვეთილებს, რათა გაეუმჯობესებინა თავისი სიმღერის ტექნიკა. მალე ემამ აღმოაჩინა, მიუხედავად იმისა, რომ როკი უფრო მეტ მხატვრულ თავისუფლებას ანიჭებდა, ვიდრე კლასიკური მუსიკა, ემასთვის ეს ჰედონისტური განწყობილება არ იყო საკმარისი. მომღერალს უფრო მეტი სურდა, ამიტომ მან გადაწყვიტა შეექმნა საკუთარი სტილი. ეს გახდა კომბინაცია არქაული ოპერის და თანამედროვე ტრანსი და პოპ მუსიკის. შაპლინი კაპდევილთან ერთად მუშაობდა თავის პირველ ალბომზე Carmine Meo. (Carmine Meo დაწერა კაპდევილმა). შაპლინი საუბრობს ფრანგულად და მღერის სიმღერებს ამ ენაზე, თუმცა ყველაზე მეტი სიმღერა, რომელიც შემდეგ შეასრულა ემამ, ალბომში Carmine Meo ითარგმნა ფრანგულიდან ლათინურ და ძველ იტალიურ ენებზე კაპდევილის მიერ. მისი მეორე გამოცემაა, Etterna, შაპლინმა გადაწყვიტა შეესრულებინა XVII საუკუნის იტალიური ბაროკო, რადგან, მისი თქმით, „ეს არის ენა, რომელიც ბუნებრივია სიმღერისთვის“. მომღერალმა ალბომისა და სიმღერის სახელწოდებისთვის გამოიყენა სიტყვა Etterna და არა თანამედროვე იტალიური „Eterna“. ემა დროდადრო ასრულებს თავის ერთ-ერთ ჰიტს La Notte Etterna, ესპანურად, როგორც La Noche Eterna - მარადიული ღამე. შაპლინი უკვე თანამშრომლობს ბერძენ მომღერალთან George Dalaras და თითქმის ყოველ წელს სტუმრობს საბერძნეთის დედაქალაქ ათენს, სადაც იმართება კონცერტი სახელწოდებით Odeon of Herodes Atticus. შაპლინი შედარებით უცნობი იყო ამერიკის შეერთებულ შტატებში, იქამდე სანამ კომპოზიტორი Graeme Revell გამოიყენებდა მომღერლის ხმას ფილმისთვის „წითელი პლანეტა“. Carmine Meo (1997) Etterna (2002) Macadam Flower (2009) Dust Of a Dandy (2014) Discovering Yourself (EP, 1999) Spente le Stelle (Opera Trance) - The Remixes - Part One (2000, რემიქსული ალბომი) The Concert in Caesarea (საკონცერტო ალბომი, 2003) ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2014-02-18 საიტზე Wayback Machine. ემა შაპლინი Facebook-ზე ↑ (რუსული) / (ფრანგული) Interview video with Emma Shapplin for the Russian TV channel TVC.
ალექსანდრე სუვოროვი

ალექსანდრე ვასილის ძე სუვოროვი (რუს. Александр Васильевич Суворов; დ. 24 ნოემბერი [ძვ. სტ. 13 ნოემბერი], 1730, მოსკოვი ― გ. 18 მაისი [ძვ. სტ. 6 მაისი], 1800, პეტერბურგი, დაკრძალულია ალექსანდრე ნეველის ლავრაში) — რიმნიგის გრაფი (1789), იტალიის თავადი (1799), რუსი მხედართმთავარი და სამხედრო თეორეტიკოსი, გენერალისიმუსი (1799). 1742 წელს სუვოროვი ჩაირიცხა ლაიბგვარდიის სემიონოვსკოეს პოლკში რიგით ჯარისკაცად. 1748 კაპრალად დაიწყო სამსახური. 1754 მიიღო ოფიცრის ჩინი. 1756-1758 მსახურობდა სამხედრო კოლეგიაში, შვიდწლიანი ომის (1756-1763) დროს 1758-დან საშტაბო და სამეთაურო თანამდებობაზეა, მონაწილეობდა კუნერსდორფის ბრძოლაში (1759), ბერლინისა (1760) და კოლბერგის (1761) აღებაში. 1762 მიიღო პოლკოვნიკის ჩინი და დანიშნა ასტრახანის, ხოლო 1763 სუზდალის ქვეითი პოლკის მეთაურად. 1768-1772 წლებში კონფედერატების ჯარების წინააღმდეგ იბრძოდა პოლონეთში. 1770 მიიღო გენერალ-მაიორის ჩინი. 1772 მეთაურობდა სანქტ-პეტერბურგის დივიზიას. რუსეთ-ოსმალეთის ომში (1768-1774) მონაწილეობისა და ბრწყინვალედ ჩატარებული ბრძოლებისათვის 1774 გენერალ-პორუჩიკის ჩინი მიიღო. 1774 აგვისტოში იმპერატორ ეკატერინე II-ის ბრძანებით გაიგზავნა გლეხთა ომის ჩასახშობად, რომელსაც ე. პუგაჩოვი წინამძღოლობდა. სუვოროვს დიდი დამსახურება მიუძღვის რუსეთთან ყირიმის შემომტკიცების საქმეში. 1786 მან გენერალ-ანშეფის ჩინი მიიღო. რუსეთ-ოსმალეთის ომის (1787-1791) დროს სუვოროვმა ბრწყინვალე გამარჯვება მოიპოვა ფოქმანისდთან (ივლისი, 1789) და რიმნიკთან (სექტემბერი, 1789). 1790 წლის 11 (22) დეკემბერს სუცოროვმა შტურმით აიღო თურქთა ძლიერ გამაგრებული ციხესიმაგრე იზმაილი. 1791-1794 წლებში მეთაურობდა სხვადასხვა შენაერთს ფინეთში. 1794 თავისი ჯარით გაიგზავნა პოლონეთის აჯანყების (1794) ჩასახშობად. გამარჯვებულმა სუვოროვმა ჰუმანურობა გამოიჩინა "აჯანყებულთა" მიმართ (გაათავისუფლა ტყვეები, აკრძალა რეკვიზიცია და ა. შ.). ეკატერინე II-მ ფელდმარშლობა უბოძა. 1795-1796 სუვოროვი სარდლობდა უკრაინაში (ქ. ტულჩინში) დაბანაკებულ ჯარებს. ამ პერიოდში მან დაწერა თავისი ცნობილი წიგნი - "გამარჯვების მეცნიერება". იმპერატორ პავლე I-თან უთანხმოების გამო სუვოროვი არმიიდან დაითხოვეს და გაგზავნეს თავის მამულში, ნოვგოროდის გუბერნიის სოფ. კონჩანსკოეში. 1799 თებერვალში, როცა რუსეთი ჩაება მე-2 ანტიფრანგულ კოალიციაში (დიდი ბრიტანეთი, ავსტრია, ოსმალეთი, ორივე სიცილიის სამეფო) მოკავშირეთა თხოვნით პავლე I იძულებული გახდა სუვოროვი იტალიის ლაშქრობაში მყოფი რუსეთის ჯარის მთავარსარდლად დაენიშნა. მას დაუქვემდებარეს ავსტრიის ჯარიც. იტალიის ლაშქრობის (1799) ბრწყინვალედ დამთავრების შემდეგ პავლე I-მა სუვოროვს უბრძანა ჯარის შვეიცარიაში გადაყვანა. 1799 წლის 31 აგვისტოს (11 სექტემბერი) დაიწყო ცნობილი სუვოროვის შვეიცარიის ლაშქრობა, რომელიც სამხედრო ხელოვნების უბადლო ნიმუში გახდა. რუსეთის არმიამ გამოიჩინა არნახული გმირობა (ამ ლაშქრობაში სუვოროვს ახლდა პეტრე ბაგრატიონი). სუვოროვს გენერალისიმუსის წოდება მიენიჭა. მალე პავლე I-მა გაწყვიტა კავშირი ავსტრიასთან და სუვოროვი რუსეთში გაიწვია. არმიიდან დათხოვილი სუვოროვი მალე გარდაიცვალა. სუვოროვის მხედართმთავრული ნიჭი და მისი სამხედრო მემკვიდრეობა სათანადოდ შეფასდა - სამამულო ომის პერიოდში დაწესდა სუვოროვის I, II, III ხარისხის ორდენი. შეიქმნა სუვოროვის სასწავლებლები. სანქტ-პეტერბურგის და რიგ სხვა ქალაქებში არის სუვოროვის სახელობის მუზეუმები და ძეგლები. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 596-597.
ფილადელფოსი (ბიზანტიის ეპისკოპოსი)

ფილადელფოსი (ბერძ. Φιλάδελφος) – ბიზანტიის ეპისკოპოსი მესამე საუკუნის დასაწყისში. იგი ეპისკოპოსი იყო ექვსი წლის განმავლობაში, 211-217 წლებში. მისი მემკვიდრე გახდა კირიაკუს I.
კირიაკუს I (ბიზანტიის ეპისკოპოსი)

კირიაკუს I (ბერძ. Κυριακὸς Α´) – ბიზანტიის ეპისკოპოსი მესამე საუკუნის პირველ ნახევარში. იგი ეპისკოპოსი იყო ცამეტი წლის განმავლობაში, 217-230 წლებში. მისი მემკვიდრე გახდა კასტინი.
The Abbey Road E.P.

The Abbey Road E.P. — ჯგუფ Red Hot Chili Peppers-ის EP დისკი. იგი გამოვიდა 1988 წელს და შეიცავს სხვადასხვა წლებში ჩაწერილ სიმღერებს. ალბომის ყდა არის ჯგუფ The Beatles-ის დისკის Abbey Road ცნობილი გარეკანის პაროდია. ინფორმაცია საიტზე Discogs ↑ RHCP Timeline. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-02-06. ციტირების თარიღი: 2013-09-28 ↑ https://www.allmusic.com/album/r16300
Live in Hyde Park (Red Hot Chili Peppers-ის ალბომი)

Live in Hyde Park — ჯგუფ Red Hot Chili Peppers-ის საკონცერტო ალბომი. იგი გამოვიდა 2004 წლის ივლისში. ალბომში შეტანილია იმავე წლის ივნისში, ჰაიდ პარკში (ლონდონი) ჩაწერილი საკონცერტო ნომრები. დისკი 1 Intro – 4:12 Scar Tissue – 4:08 By the Way – 5:20 Fortune Faded – 3:28 I Feel Love (დონა სამერის სიმღერის ქავერ-ვერსია) – 1:28 Otherside – 4:34 Easily – 5:00 Universally Speaking – 4:16 Get on Top – 4:06 Brandy (You're a Fine Girl) (Looking Glass-ის სიმღერის ქავერ-ვერსია) – 3:34 Don't Forget Me – 5:22 Rolling Sly Stone – 5:06 დისკი 2 Throw Away Your Television – 7:30 Leverage of Space – 3:29 Purple Stain – 4:16 The Zephyr Song – 7:04 Californication – 5:26 Right on Time (აქ ჟღერს ჯგუფის Joy Division სიმღერის Transmission ნაწყვეტი) – 3:54 Parallel Universe – 5:37 Drum Homage Medley – 1:29 Rock and Roll Good Times Bad Times Sunday Bloody Sunday We Will Rock You Under the Bridge – 4:54 Black Cross (45 Grave-ის სიმღერის ქავერ-ვერსია) – 3:30 Flea's Trumpet Treated by John – 3:28 Give It Away – 13:17 ინფორმაცია საიტზე Discogs ↑ Live in Hyde Park - Red Hot Chili Peppers. Allmusic. ↑ Red Hot Chili Peppers: Album Guide. Rolling Stone. ციტირების თარიღი: 2012-05-10. ↑ ARIA-ს ჩარტები – აკრედიტაციები – 2004 Albums. ავსტრალიის ხმისჩამწერი ინდუსტრიის ასოციაცია. ↑ Austrian album certifications – Red Hot Chili Peppers – Live in Hyde Park გერმანულად. IFPI ავსტრია. შეიყვანეთ Red Hot Chili Peppers ველში Interpret. შეიყვანეთ Live in Hyde Park ველში Titel. აირჩიეთ album ველში Format. დააწკაპუნეთ ღილაკზე Suchen ↑ Pearl Jam, doppio album live Italian. TGCOM. Mediaset (აგვისტო 2, 2004). ციტირების თარიღი: ივლისი 9, 2012. ↑ British album certifications – Red Hot Chili Peppers – Live in Hyde Park. ბრიტანეთის ფონოგრამების მწარმოებლების ასოციაცია. შეიყვანეთ Live in Hyde Park ველში Search. აირჩიეთ Title ველში Search by. შეიყვანეთ album ველში By Format. დააწკაპუნეთ ღილაკზე Go ↑ ოფიციალური შვეიცარიული ჩარტების და მუსიკის საზოგადოება: ჯილდოები (Red Hot Chili Peppers; 'Live at Hyde Park'). Hung Medien.
რიჩარდ დიქსონი

ჯეიმზ რიჩარდ (რიჩი) დიქსონი (ინგლ. James Richard Dixon; 3 იანვარი, 1947, ედინბურგში) — ყოფილი მორგაბე, რაგბის მწვრთნელი. შოტლანდიისა და საქართველოს ნაკრების ყოფილი მწვრთნელი. დაიბადა ედინბურგში. მან ბერვიკშირის უმაღლესი სკოლა, 1966-1969 წლებში კი, ჯორდანჰილის (გლაზგო) პედადოგიური კოლეჯი დაამთავრა. რადგან მისი მოღვაწეობის პერიოდში რაგბი სამოყვარულო იყო, ის ბურთის დევნასთან ერთად, მუშაობითაც იყო დაკავებული. რიჩი ჯორდანჰილის კოლეჯის სარაგბო კლუბის პირველ გუნდში ბურთაობდა და ამ გუნდისა და გლაზგოს უფროსთა საოლქო გუნდის კაპიტანიც იყო. თამაშის პარალელურად, 1969-72 წლებში ქარის (ედინბურგი) უმაღლესი სკოლის ფიზაღზრდის მასწავლებელი იყო, შემდგომი ორი წელი კი, ამავე სკოლის მთავარი დამრიგებლის თანაშემწედ მუშაობდა. 1969-73 წლებში, ის შოტლანდიის ეროვნული ნაკრების უკანახაზელი იყო, 1973-80 წლებში კი, შოტლანდიის ნაკრების მეორე ეშელონის მოთამაშედ ითვლებოდა და 1975-1979 წლებში, B ნაკრების კაპიტანიც იყო. 1974 წელს, ის ქარის უმაღლესი სკოლის მთავარი დამრიგებელი გახდა და ამ თანამდებობაზე 1993 წლამდე იმუშავა. 1981 წლიდან დიქსონის სამწვრთნელო კარიერა დაიწყო - ის “გლაზგოს” და შოტლანდიის 21-წლამდელთა ნაკრების მთავარი მწვრთნელის თანაშემწედ დაინიშნა, ხოლო 1984 წელს, “გლაზგოსი” და შოტლანდიის 21-წლამდელთა ნაკრების მთავარი მწვრთნელი გახდა, პარალელურად კი, შოტლანდიის B ნაკრების მთავარი მწვრთნელის თანაშემწედ დაინიშნა. 1987-90 წლებში, ის “გლაზგოს” მთავარ მწვრთნელად მუშაობას განაგრძობდა და უკვე შოტლანდიის B ნაკრების მთავარი მწვრთნელის თანამდებობა ეკავა. მისი წინსვლა კიდევ გაგრძელდა - 1991-95 წლებში, შოტლანდიის ეროვნული ნაკრების მთავარი მწვრთნელის თანაშემწე (ფორვარდების მწვრთნელი) იყო. 1995-98 წლებში, ის შოტლანდიის ეროვნული ნაკრების მთავარ მწვრთნელად მოგვევლინა, მაგრამ თავი დიდად ვერ გამოიჩინა და იტალიასთან მარცხის შემდეგ, დაკავებული თანამდებობიდან გაათავისუფლეს. ამასთან, შოტლანდიის ნაკრების ყველაზე დიდი სხვაობით მარცხი, სწორედ ამ პერიოდზე მოდის - 1997 წელს, შოტლანდიელები სამხრეთ აფრიკასთან 10:68 შერცხვნენ. 1999-2002 წლებში, მან სამწვრთნელო კარიერა გლაზგოს პროფესიული კლუბის მთავარი მწვრთნელის რანგში გააგრძელა და პარალელურად, შოტლანდიის რაგბის კავშირის მწვრთნელთა განვითარების ხელმძღვანელი იყო, სადაც 2005 წლამდე იმუშავა. 2002 წლიდან დღემდე, ის სწორედ მწვრთნელთა განათლებაზე და თეორიაზე მუშაობდა და დიდი ხნის შესვენების შემდეგ, პრაქტიკა ახლა საქართველოს ნაკრების მთავარი მწვრთნელის თანამდებობაზე ექნება. ზემოთნახსენების პარალელურად, რიჩარდ დიქსონს სხვადასხვა წლებში სამწვრთნელი სესიები და სემინარები ჩაუტარებია ტონგაში, შვედეთში, დანიაში, კანადასა და ნიდერლანდებში. 1983-87 წლებში, ის შვედეთის ნაკრების არასრული მწვრთნელი იყო, ტონგას ეროვნულ ნაკრებს კი სამი კვირის განმავლობაში უწევდა კონსულტაციებს და მას შემდეგ, ტონგელებმა 1995 წლის მსოფლიო თასზე თამაშის უფლება მოიპოვეს, ოღონდ ეს ამ სამკვირიანი კონსულტაციების შედეგი იყო თუ სხვა რამ ძნელი სათქმელია. 2010 წლიდან იგი საქართველოს ეროვნულ ნაკრებს ჩაუდგა სათავეში.
მსოფლიოს ქვეყნების ეროვნული დროშები ფერების მიხედვით

აქ წარმოდგენილია მსოფლიოს ქვეყნების ეროვნული დროშები ფერების მიხედვით.  ვატიკანი  ფინეთი  საბერძნეთი  შოტლანდია  სან-მარინო  ისრაელი  სომალი  სალვადორი  ნიკარაგუა  ჰონდურასი  ანტარქტიდა  მიკრონეზიის ფედერაციული შტატები  მარშალის კუნძულები  ბოტსვანა  ესტონეთი  ყაზახეთი  პალაუ  შვედეთი  უკრაინა  არგენტინა  ბოსნია და ჰერცეგოვინა  ურუგვაი ატლანტია  ბაჰამის კუნძულები  ბარბადოსი  სენტ-ლუსია  სომხეთი  ავსტრალია  კამბოჯა  ჩილე  კოსტა-რიკა  ხორვატია  კუბა  კუკის კუნძულები  ჩეხეთი  დომინიკანელთა რესპუბლიკა  ფარერის კუნძულები  საფრანგეთი  ისლანდია  ლაოსი  ლიბერია  ლუქსემბურგი  მიანმარი  ნეპალი  ნიდერლანდები  ახალი ზელანდია  ჩრდილოეთი კორეა  ნორვეგია  პანამა  პარაგვაი  პუერტო-რიკო  რუსეთი  სლოვაკეთი  სლოვენია  ტაილანდი  ტაივანი  გაერთიანებული სამეფო  აშშ  ანდორა  მოლდოვა  რუმინეთი  ჩადი  კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკა  კოლუმბია  ვენესუელა  ეკვადორი  ლიხტენშტაინი  სამხრეთი კორეა  მალაიზია  ფილიპინები  სერბეთი  სლოვენია  ესპანეთი  ხორვატია  ალბანეთი  ავსტრია  ბაჰრეინი  კანადა  დანია  ინგლისი  საქართველო  გრენლანდია  ჰონგ-კონგი  ინდონეზია  იაპონია  ლატვია  მონაკო  პოლონეთი  შვეიცარია  სინგაპური  თურქეთი  ტუნისი  პერუ  კატარი  მალტა  ბჰუტანი  ტრინიდადი და ტობაგო  იემენი  ლიბანი  კატალონია  ჩინეთი  ყირგიზეთი  ჩრდილოეთი მაკედონია  მონტენეგრო  ესპანეთი  ვიეტნამი  ანგოლა  ბელგია  გერმანია  ბრუნეი  ეგვიპტე  აღმოსავლეთი ტიმორი  უგანდა  ბანგლადეში  დნესტრისპირეთი  მალავი  მაროკო  ზამბია  სომალილენდი  სუდანი  სირია  არაბთა გაერთიანებული საამიროები  ბენინი  ბოლივია  ბურკინა-ფასო  კამერუნი  კონგოს რესპუბლიკა  გრენადა  გვინეა  ლიეტუვა  მალი  სენეგალი  განა  გვინეა-ბისაუ  სან-ტომე და პრინსიპი  ვანუატუ  შრი-ლანკა ერაყი  სურინამი  ტაჯიკეთი  ტოგო  თურქმენეთი  გაიანა  მოზამბიკი  სენტ-კიტსი და ნევისი  ზიმბაბვე  დომინიკა  ლიბია  ნიგერია  ნორფოლკის კუნძული პაკისტანი  საუდის არაბეთი  ალჟირი  ბულგარეთი  უნგრეთი  ირანი  იტალია  ლიბანი  მადაგასკარი  მექსიკა (გერბის ფერების გათვალისიწინების გარეშე)  კოტ-დ’ივუარი  ირლანდია  ნიგერი  მავრიტანია  იამაიკა  ქოქოსის კუნძულები  კვიპროსი  მაკაო  სიერა-ლეონე  ლესოთო  ინდოეთი  შობის კუნძული (ავსტრალია)  გაბონი  რუანდა  სენტ-ვინსენტი და გრენადინები  ტანზანია  ბრაზილია  სოლომონის კუნძულები  აზერბაიჯანი  ჯიბუტი  გამბია  უზბეკეთი  ერიტრეა  ეთიოპია  მავრიკი  მონტენეგრო  მოლდოვა  ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკა  კომორის კუნძულები  ნამიბია  სეიშელის კუნძულები  კაიმანის კუნძულები  დომინიკანელთა რესპუბლიკა  ჰაიტი  პორტუგალია  სენ-პიერი და მიკელონი  სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკა  ამერიკის ვირჯინიის კუნძულები  ბელიზი  ეკვატორული გვინეა  ფიჯი  გუამი  გვატემალა  წმინდა ელენეს კუნძული  ფოლკლენდის კუნძულები  ჩრდილოეთი მარიანას კუნძულები  მონსერატი  ტერქსისა და კაიკოსის კუნძულები  ბრიტანეთის ვირჯინიის კუნძულები დროშა მსოფლიოს დროშა
არნოლდ ჩიქობავა

არნოლდ სტეფანეს ძე ჩიქობავა (დ. 26 მარტი [ძვ. სტ. 14 მარტი], 1898, საჩიქობავო — გ. 5 ნოემბერი, 1985, თბილისი) — ქართველი ენათმეცნიერი, ფილოლოგი და საზოგადო მოღვაწე, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის დამფუძნებელი, აკადემიკოსი, იბერიულ-კავკასიური ენათმეცნიერების სამეცნიერო სკოლის ფუძემდებელი, საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე, ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონის მთავარი რედაქტორი, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი. დაიბადა 1898 წელს სოფ. საჩიქობავოში (სენაკის მუნიციპალიტეტი). 1922 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. 1926-1933 წლებში იყო თსუ-ის დოცენტი, შემდეგ კი, სიცოცხლის ბოლომდე, ამავე უნივერსიტეტის პროფესორი. 1933-1960 წლებში განაგებდა თსუ-ს კავკასიოლოგიის კათედრას. 1929 წელს მიიღო ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორის ხარისხი. 1936-1985 წლებში თბილისის ენათმეცნიერების ინსტიტუტის იბერიულ-კავკასიური ენების განყოფილების გამგეა, 1950-1952 წლებში კი ამავე ინსტიტუტის დირექტორი. 1941 წელს იგი არჩეულ იქნა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ერთ-ერთი დამფუძნებელ აკადემიკოსად. 1950-1963 წლებში აკადემიის პრეზიდიუმის წევრია. პროფესორი ჩიქობავა იყო ბერლინის უნივერსიტეტის საპატიო დოქტორი (1960 წელი), დიდი ბრიტანეთის სამეფო ფილოლოგიური საზოგადოების საპატიო წევრი (1968 წელი), საქართველოს სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1971 წელი), მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ლომონოსოვის პრემიის ლაურეატი (1951 წელი). არნლოდ ჩიქობავას მეცნიერული კვლევის ძირითადი თემები იყო: იბერიულ-კავკასიური ენები, ენათმეცნიერების თეორიული პრობლემები, რუსთველოლოგია, ქართული და კავკასიური ენების გრამატიკა, ქართული ენისა და ლიტერატურის ისტორია, ბასკურ-კავკასიური ჰიპოთეზა, ლექსიკოგრაფია, და ა.შ. არის 300-მდე სამეცნიერო-კვლევითი ნაშრომის, მათ შორის 14 მონოგრაფიის ავტორი, საერთაშორისო სამეცნიერო ჟურნალის „იბერიულ-კავკასიური ენათმეცნიერების წელიწდეული“ (ამჟამად „იბერიულ-კავკასიური ენათმეცნიერება“) დამფუძნებელი და უცვლელი მთავარი რედაქტორი. საქართველოს სსრ-ის III-VI მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი. გარდაიცვალა 1985 წელს თბილისში. დაკრძალულია სოფ. ოქროყანაში, საკუთარ აგარაკზე. თსუ კავკასიოლოგიის ინსტიტუტი არნოლდ ჩიქობავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი არნოლდ ჩიქობავა ბიბლიოგრაფია დაარქივებული 2022-04-07 საიტზე Wayback Machine. არნოლდ ჩიქობავას ბიოგრაფია (III მოწვევა) არნოლდ ჩიქობავას ბიოგრაფია (IV მოწვევა) არნოლდ ჩიქობავას ბიოგრაფია (V მოწვევა) ↑ საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს მეექვსე მოწვევის არჩეულ დეპუტატთა სია (doc ). parliament.ge. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-01-29. ციტირების თარიღი: 2021-02-14.
წიგნი

წიგნი — ინფორმაციის მნიშვნელოვანი საშუალება, ცოდნის გავრცელების, განათლებისა და აღზრდის იარაღი. წიგნის ტექსტების ფიქსირება ხდება ფურცლებზე ნიშნების, ასოების ან სხვა გრაფიკული გამოსახულებების საშუალებით, რომლებიც აღიქმება ვიზუალურად. (გამონაკლისია წიგნები უსინათლოთათვის, რომლებიც ბრაილის შრიფტით არის დაწერილი.) თანამედროვე წიგნი წარმოადგენს ყუაში ჩამაგრებული ტექსტებისა და ილუსტრაციების შემცველი ფურცლების კოდექსბლოკს გარე დამცველი ელემენტებითურთ (ყდა, გარეკანი) და ნაბეჭდი გვერდების განსაზღვრული რაოდენობით - იუნესკოს რეკომენდაციების შესატყვისად - ნაბეჭდ თაბახზე მეტი ე. ი. არანაკლებ 48 გვერდისა. ცოდნის გადაცემის უპირველესი მეთოდი კაცობრიობის ისტორიაში ზეპირი გადაცემა იყო. ძველი ცივილიზებული სახელმწიფოების მეცნიერები ცდილობდნენ ინფორმაციის გადაცემას უფრო სისტემური მეთოდებით — წერილობითი სახით, რამაც პიქტოგრამების, იეროგლიფებისა და ანბანების გაჩენა გამოიწვია. ქაღალდის გაჩენამდე კი ადამიანები წერდნენ ყველაფერზე, რაც ხელთ მოხვდებოდათ — თიხის ფირფიტებზე, კედლებზე, ფოლადის ნაჭრებზე და ხის მერქანზე. ძველ დროში ჩამოყალიბდა წიგნის კონსტრურების ორგანიზაცია — ფირფიტების ან ფურცლების ერთობლიობა, რომლებიც შეკრული იყო ოზმის ან ბლოკის სახით. XIII საუკუნიდან ევროპაში წიგნის საწარმოებლად უკვე ქაღალდს იყენებდნენ. 1629 წელს პირველი ნაბეჭდი ქართული წიგნი გამოვიდა რომში. ეს იყო ქართული ანბანი ლოცვებითურთ და ქართულ-იტალიური ლექსიკონი. მე-18 საუკუნეში თბილისშიც მოეწყო სტამბა და უკვე 1709 წელს დაიბეჭდა „სახარება“, „დავითნი“, „სამოციქულო“ და „ვეფხისტყაოსანი“. ცენტრი წიგნის ისტორიისათვის დაარქივებული 2008-06-24 საიტზე Wayback Machine. მანუსკრიპტები, წიგნები და რუკები: ბეჭდური სამყარო და ცვალებადი მსოფლიო დაარქივებული 2012-07-02 საიტზე Wayback Machine. Society for the History of Authorship, Reading and Publishing Old Books, How to find information on publication history and value (1998) Smithsonian Institution Libraries