laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
პატრიკ როტფუსი

პატრიკ ჯეიმზ როტფუსი (ინგლ. Patrick Rothfuss; დ. 6 ივნისი, 1973) — ამერიკელი მწერალი ფენტეზის ჟანრში. ცნობილია წიგნების სერიით „მეფის მკვლელის ქრონიკა“, რომელმაც ავტორს რამდენიმე ჯილდო მოუტანა, მათ შორის 2007 წლის ქუილის ჯილდო საუკეთესო დებიუტისთვის (ქარის სახელი). „მეფის მკვლელის ქრონიკის“ მეორე წიგნი „ბრძენკაცის შიში“ ნიუ-იორკ ტაიმზის ბესტსელერთა სიის სათავეში იმყოფებოდა. პატრიკ როფტუსი მედისონში, ვისკონსინის შტატში დაიბადა და საბაკალავრო დიპლიმი ვისკონსინის უნივერსიტეტში, 1999 წელს მიიღო. მაგისტრის დიპლომი ვაშინგტონის უნივერსიტეტში მიენიჭა. 2002 წელს „მომავლის მწერლების“ შეჯიბრში გაიმარჯვა. აღსანიშნავია რომ ნაშრომი, რომლითაც მან გამარჯვება მოიპოვა ჯერ კიდევ გამოუცემელი „ბრძენკაცის შიშის“ ნაწყვეტი იყო. 2006 წელს პატრიკ როტფუსმა თავისი რომანი „ქარის სახელი“ DAW Books გამომცემლობას მიყიდა, რომელმაც რომანი 2007 წელს გამოსცა. როტფუს ორი ვაჟი ჰყავს და თავის შეყვარებულთან, სარასთან ერთაც ცხოვრობს. ოფიციალური საიტი პატრიკ როტფუსი საიტზე Internet Speculative Fiction Database პატრიკ როტფუსი წიგნების ინტერნეტ სიაში ↑ https://www.worldcat.org/title/874970338
მელიის თანავარსკვლავედი

მელიის თანავარსკვლავედი — პატარა თანავარსკვლავედი ირმის ნახტომის არეში. კარგად ჩანს ივლისიდან ნოემბრამდე. გარემოცულია პეგასის, დელფინის, ისრის, ჰერკულესისა და გედის თანავარსკვლავედებით. უღრუბლო ცაზე, უბრალო თვალით ჩანს დაახლოებით 45 ვარსკვლავი, მაგრამ უმრავლესობა ხილვადობის საზღვარზეა. ყველაზე უფრო კაშკაშა ვარსკვლავიც კი ამ ჯგუფში, მეხუთე ვარსკვლავიერ სიდიდეს ძლივს აღწევს. მელიის ვარსკვლავთკრებულში არის ერთი შედარებით ხანგძლივპერიოდიანი ცვალებადი ვარსკვლვლავი ცეფეიდი, მისი სიკაშკაშის ცვალებადობა 5,9-დან 6,8-მდეა, ცვალებადობის სადღეღამისო პერიოდია 4,44. ყველაზე უფრო საინტერესო ობიექტი, რომელიც ყველაზე უფრო ადვილად აღიქმება დაკვირვებისას, შედარებით ნათელი და მნიშვნელოვანი ზომების (4'X8') პლანეტარული ნისლეულია, რომელიც M 27-ით აღინიშნება. ჩვენგან დაშორებულია 980 სინათლის წლით. ამ ნისლეულის შუაგელში არის უაღესად გავარვარებული ვარსკვლავი, 100 000 გრადუსი ზედაპირული ტემპერატურით. ეს ვარსკვლავი მთელს ნისლეულს ანათებს. უბრალო თვალით ნისლეული არ ჩანს, მაგრამ ბინოკლით ჩინებულად აღიქმება. Ian Ridpath and Wil Tirion (2007). Stars and Planets Guide, Collins, London. ISBN 978-0-00-725120-9. Princeton University Press, Princeton. ISBN 978-0-691-13556-4. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მელიის თანავარსკვლავედი The Deep Photographic Guide to the Constellations: Vulpecula Vulpecula page at SEDS დაარქივებული 2005-05-24 საიტზე Wayback Machine. M-27 page at SEDS დაარქივებული 2008-12-22 საიტზე Wayback Machine. [http://www.ianridpath.com/startales/vulpecula.htm Star Tales - Vulpecula
სანქტ-პეტერბურგის ღვთისმშობლის მიძინების საკათედრო ტაძარი

სანქტ-პეტერბურგის ღვთისმშობლის მიძინების საკათედრო ტაძარი (რუს. Собор Успения Пресвятой Девы Марии) — ერთ-ერთი კათოლიკური ტაძარი სანქტ-პეტერბურგში. ტაძარი აგებულია 1870-1873 წლებში. 1873-1926 წლებში იყო საკათედრო ტაძარი და წარმოადგენდა მოგილევსკის არქიდიოცეზის ცენტრს. ტაძარი მიეკუთვნება ღვთისმშობლის არქიეპარქიის ჩრდილო-დასავლეთ რეგიონს, რომელსაც ხელმძღვანელობს მთავარეპიკსოპოსი პაოლო რეცი. ტაძარში რეგულარულად იმართება სასულიერო მუსიკის კონცერტები, გამოდის სამრევლო გაზეთი. 1849 წელს რუსეთის იმპერიის კათოლიკური ეკლესიის რეზიდენცია მოგილიოვიდან გადაიტანეს სანქტ-პეტერბურგში, მიუხედავად ამისა არქიეპარქიამ შეინარჩუნა ძველი სახელი და კვლავ იწოდებოდა მოგილიოვის არქიეპარქიად. ტაძარის მშენებლობა ტერიტორიაზე, რომელიც ესაზღვრებოდა მთავარეპისკოპოსის რეზიდენციას, დაიწყო 1870 წლიდან და მიმდინარეობდა 1873 წლამდე. ტაძრის თავდაპირველი პროექტის ავტორი იყო ვასილი სობოლშჩიკოვი, რომლის გარდაცვალების შემდეგ მშენებლობა დაასრულა არქიტექტორმა ევგრაფ ვოროტილოვმა. საკათედრო ტაძრის კურთხევა შეასრულა მთავარეპისკოპოსმა ანტონი ფიალკოვსკიმ 1873 წლის 12 აპრილს. საეკლესიო ჭურჭლის ნაწილი ახალ საკათედრო ტაძარში გადმოიტანეს მოგილიოვიდან. XIX საუკუნის 90-იანი წლებიდან მიძინების ტაძრის მრევლი ისე გაიზარდა, რომ დადგა ტაძრის გაფართოების საკითხი. გაფართოების სამუშაოები მიმდინარეობდა 1896-1897 წლებში. ტაძრის ტევადობა 750 კაციდან გაიზარდა 1 500 კაცამდე. მიაშენეს კუთხის ეგვტერები, შეიცვალა ინტერიერი, განახლდა მოხატულობა. ასევე შეიცვალა კუთხის საკურთხეველი. 1897 წლის 23 დეკემბერს გადაკეთებული საკათედრო ტაძარი ხელახლა აკურთხეს. 1902 წელს მთავარეპისკოპოსის სახლის შენობაში გახსნეს კათოლიკური სემინარია, ხოლო მთავარეპისკოპოსის რეზიდენციამ გადაინაცვალა შორიახლოს, დერჟავინების მუზეუმში. მიძინების ტაძრის მრევლი მუდმივად იზრდებოდა და 1917 წლის ოქტომბრის რევოლუციამდე იგი მოითვლიდა 15-20 ათას მრევლს. ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ, ისევე როგორც ყველა კათოლიკურ ეკლესიას, მიძინების ეკლესიასაც მძიმე დრო დაუდგა. 1918 წელს დახურეს სემინარია. ტაძარი კი საბოლოოდ დახურეს 1930 წელს. დიდი სამამულო ომის შემდეგ ტაძრის შენობა, რომელსაც ბომბი ჰქონდა დაცემული, გადააკეთეს საკონსტრუქტორო ბიუროდ. კათოლიკური ეკლესიის ნორმალური ფუნქციონირების აღდგენის შემდეგ, 1994 წელს ჩამოყალიბდა მიძინების ტაძრის სამრევლო. 1995 წლის სექტემბერში ტაძრის შენობა დაუბრუნდა კათოლიკურ ეკლესიას. მასშტაბური სარესტავრაციო სამუშაოები მიმდინარეობდა ორი წლის განმავლობაში. 1997 წლის 16 თებერვალს, ჯერ კიდევ დაუსრულებელ ტაძარში გაიმართა პირველი ღვთისმსახურება, ხოლო 1998 წლის 24 მაისს მთავარეპისკოპოსმა თადეუშ კონდრუსევიჩმა აკურთხა ღვთისმშობლის მიძინების საკათედრო ტაძარი. საკათედრო ტაძარს დაგეგმარებაში აქვს ლათინური ჯვრის ფორმა და საერთო გასასვლელით დაკავშირებულია სემინარიასთან. სანქტ-პეტერბურგის ღვთისმშობლის მიძინების საკათედრო ტაძარრის ოფიციალური ვებგვერდი დაარქივებული 2020-11-12 საიტზე Wayback Machine.
ლავროსი კიღურაძე

ლავროსი (ლავრენტი) კიღურაძე (დ. 3 აპრილი, 1880, ვანისქედი — ივლისი, 1920, სოხუმი) — ქართველი პოლიტიკოსი, რევოლუციონერი, საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრი. დაიბადა დიაკვნის ოჯახში. სწავლობდა ტარტუს უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტზე, მაგრამ არ დაუსრულებია. იყო რსდმპ წევრი. 1904 წელს შეწყვიტა სწავლდა და დაბრუნდა სამშობლოში. 1905 წლის დასაწყისიდან ცხოვრობდა ბათუმში და ატარებდა კერძო გაკვეთილებს. ამავე წლის ივნისში გადავიდა სოხუმში, სადაც ტარასი ანჩაბაძის შვილებს უტარებდა კერძო გაკვეთილებს. დაახლოებული იყო ექიმ ვლადიმერ მახვილაძესთან და მის მეუღლე ელეონორა ტერ-ფარსეგოვა-მახვილაძესთან, რომელიც რსდმპ ადგილობრივი ორგანიზაციის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი იყო. ამავე ორგანიზაციაში მუშაობდნენ კიღურაძის ნათესავები, რაჟდენ და ამბაკო კიღურაძეები. ლავროსი კიღურაძე აქტიურად ჩაერთო 1905 წლის რევოლუციაში ქალაქ სოხუმში. 17 ოქტომბრის მანიფესტის შემდეგ რსდმპ ბათუმის კომიტეტის სოხუმის ჯგუფმა რეალურად აიღო ძალაუფლება სოხუმში, შექმნა სახალხო მილიცია, დაითხოვა ქალაქის თვითმმართველობა და გამოაცხადა „სოხუმის რესპუბლიკა“. კიღურაძე მონაწილეობდა აფხაზებსა და მეგრელებს შორის არსებული დაძაბულობის მოგვარებაში, სიტყვით გამოდიოდა ოჩამჩირეში გამართულ მოლაპარაკებებში აფხაზებისა და მეგრელების წარმომადგენლებს შორის. რევოლუციის დამარცხების შემდეგ, 1906 წლის დასაწყისში, დააპატიმრეს. ერთი თვის განმავლობაში იჯდა სოხუმის ციხეში. გათავისუფლების შემდეგ დაბრუნდა გურიაში საკუთარ სოფელში და ატარებდა კერძო გაკვეთილებს. ერთი წელი ცხოვრობდა და მასწავლებლობდა ოზურგეთში. შემდეგ კვლავ გაემგზავრა იურიევში. 1907 წლის 1 ოქტომბერს დააპატიმრეს და 4 ოქტომბერს გაგზავნეს სოხუმში. თბილისის სასამართლომ უდანაშაულოდ სცნო „სოუმის რესპუბლიკის“ საქმეში და გაათავისუფლა. 1909 წელს კვლავ დააპატიმრეს და გადაასახლეს ციმბირში, საიდანაც დაბრუნდა 1917 წელს თებერვლის რევოლუციის შემდეგ ტუბერკულოზით დაავადებული. 1919 წლის 12 მარტს აირჩიეს დამფუძნებელი კრების წევრად, იყო აგრარული და საფინანსო-საბიუჯეტო კომისიების წევრი. არჩეული იყო ქალაქ ფოთის საქალაქო საბჭოს თავმჯდომარედ. გარდაიცვალა 1920 წლის ივლისში, დაკრძალულია ვანისქედის სასაფლაოზე. 1923 წელს ჩეკამ დაიჭირა ლავროსი კიღურაძის ძმა მარტიან კიღურაძე და დახვრიტა 1924 წლის იანვარში. მარტიან კიღურაძე მუშაობდა ჩეკაში და წინააღმდეგობის მოძრაობის წევრებს აწვდიდა საიდუმლო ინფორმაციას. 1923 წელს დააპატიმრეს და 1924 წლის აგვისტოს შემდეგ დახვრიტეს მისი კიდევ ერთი ძმა პროკოფი კიღურაძე. გუნცაძე მ., საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918–1921) : ენციკლოპედია-ლექსიკონი, თბ.: უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2018. — გვ. 228. ხვადაგიანი ი. „საქართველოს დამფუძნებელი კრება 1919“ გვ. 357-359 — საბჭოთა წარსულის კვლევის ლაბორატორია. თბილისი, 2016 ISBN 978-9941-0-9318-0 ლავროსი კიღურაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ომეგას ნისლეული

ომეგას ნისლეული (ასევე ცნობილია როგორც M17, NGC 6618) — ნისლეული მშვილდოსნის თანავარსკვლავედში. აღმოაჩინა პილიპე ლოის დე ჩესეაუქსმა 1745 წელს. ჩარლზ მესიეს კატალოგში კი 1764 წელს შევიდა (როგორც M17). ობიექტი მდებარეობს ირმის ნახტომის ერთ-ერთ მასიურ არეში. დედამიწიდან M17 დაშორებულია 6000 სინათლის წლის მანძილზე. ხოლო მისი დიამეტრი 15 სინათლის წელს აღწევს. M17 დიფუზიური ნისლეულია, და ანათებს ვარსკვლავთა გამოსხივების ხარჯზე. M17-ში აღმოჩენილია ახალგაზრდა, ცხელ ვარსკვლავთა მცირე გროვაც. მათი რაოდენობა 35-ს არ აღემატება.
ერმალოზ კალაძე

ერმალოზ კალაძე (დ. 1888, ოჭოფა, ქუთაისის მაზრა — გ. 12 დეკემბერი, 1958) — ქართველი პოლიტიკოსი, საქართველოს რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრი. ერმალოზ კალაძე დაიბადა 1888 წელს, ქუთაისის მაზრის სოფელ ოჭოფაში. საბაზისო განათლება მიიღო ოჯახსა და სოფლის სასწავლებელში. იყო რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის „ მენშევიკების“ ფრაქციის წევრი 1905 წლიდან. მეფის რეჟიმის დროს დაპატიმრებული იყო პოლიტიკური საბაბით. 1917 წლამდე მუშაობდა ამიერკავკასიის რკინიგზის სახელოსნოებში ზეინკლად; მსახურობდა არმიაში რიგით ჯარისკაცად. 1919 წლის 12 მარტიდან არჩეული იყო საქართველოს რესპუბლიკის ფამფუძნებელი კრების წევრად საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის სიით; იყო გზათა კომისიის წევრი. 1917–1921 წლებში იყო საქართველოს სახალხო გვარდიის შორაპანის შტაბის წევრი. 1921 წელს საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპირების შემდეგ დარჩა საქართველოში და ჩაბმული იყო წინააღმდეგობის მოძრაობაში. 1921 წელს დააპატიმრეს ქუთაისის პოლიტბიუროს განკარგულებით. 1923 წელს განაცხადა, რომ კავშირი ჰქონდა გაწყვეტილი საქართველოს სოციალ-დემოკრატიულ მუშათა პარტიასთან, რის გამოც დადებითი შეფასება მისცეს. ამ განცხადების გაკეთებიდან რამდენიმე კვირის შემდეგ იგი პატიმრობიდან გაათავისუფლეს. შემდგომ წლებში ცხოვრობდა და მუშაობდა მშობლიურ სოფელში. ირაკლი ხვადაგიანი. საქართველოს დამფუძნებელი კრება 1919. საბჭოთა წარსულის კვლევის ლაბორატორია, გვ. 264, თბ., 2016
პავლე საყვარელიძე

პავლე საყვარელიძე (დ. 1882, საქარა, შორაპნის მაზრა — გ. 10 აგვისტო, 1937) — ქართველი პოლიტიკოსი, საქართველოს რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრი. პავლე საყვარელიძე დაიბადა 1882 წელს, შორაპნის მაზრის სოფელ საქარაში. უმაღლესი განათლება მიიღო რუსეთისა და შვეიცარიის უნივერსიტეტებში. იყო რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის „მენშევიკების“ ფრაქციის წევრი. პარტიის იმერეთ-სამეგრელოს კომიტეტის წევრი და ორგანიზატორი; პარტიული ფსევდონიმი — „დიდი პავლე“ (რათა განესხვავებინათ „პატარა პავლესგან“); აქტიურად მონაწილეობდა 1905 წლის რევოლუციურ გამოსვლებში იმერეთსა და გურიაში. 1917 წლის ნოემბერში აირჩიეს საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრად. 1918 წლის განმავლობაში იყო საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პარლამენტის წევრი. იმავე წელს იყო გაზეთ „ალიონის“ რედაქტორი. 1919 წლის 12 მარტიდან არჩეული იყო საქართველოს რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრად საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის სიით; იყო სარეგლამენტო, სახელოვნებო, ტექნიკური და საკონსტიტუციო კომისიების წევრი. 1921 წელს, საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპაციის შემდეგ დარჩა საქართველოში და ჩამოშორდა პოლიტიკურ საქმიანობას. ხვადაგიანი ი., „საქართველოს დამფუძნებელი კრება 1919“, თბილისი: „საბჭოთა წარსულის კვლევის ლაბორატორია“, 2016. — გვ. 360, ISBN 978-9941-0-9318-0. ↑ ჟღენტი თ., 1905 წელი გურიაში, ტფილისი: სახელგამი, 1927. — გვ. 74-75.
აპოლონ სულაქველიძე

აპოლონ სულაქველიძე (დ. 1871, სვირი, შორაპნის მაზრა — გ. 1936) — ქართველი პოლიტიკოსი, საქართველოს რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრი. აპოლონ სულაქველიძე დაიბადა 1871 წელს, შორაპნის მაზრის სოფელ სვირში. მიიღო სოფლის სკოლის ორი კლასის განათლება. 1905 წლიდან მუშაობდა რუსეთის სოციალ-დემოკრატიულ მუშათა პარტიაში - პარტიის იმერეთის კომიტეტში ბუდუ მდივანთან, ნოე რამიშვილსა და რაფიელ ჩიხლაძესთან ერთად. მონაწილეობდა 1905 წლის რევოლუციურ მოძრაობაში. 1906 წელს, რეაქციის დაწყებისას, გენერალ ალიხანოვის სადამსჯელო ოპერაციის შემდეგ მიატოვა პოლიტიკური საქმიანობა და მისდევდა სოფლის მეურნეობას. 1918 წლიდან კვლავ მიიღო მონაწილეობა სოციალ-დემოკრატიული პარტიის ყრილობებში და იგი, როგორც ძველი მუშა, მთავრობის მოთხოვნით წარადგინეს საქართველოს დამფუძნებელი კრების დეპუტატობის კანდიდატად. 1919 წლის 12 მარტიდან არჩეული იყო საქართველოს რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრად საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის სიით; იყო აგრარული კომისიის წევრი. 1921 წლის იანვარში საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის სხვა 11 წევრთან ერთად ჩამოაყალიბა ოპოზიციური ჯგუფი "სხივი", რომელიც პარტიას აკრიტიკებდა იდეური პრინციპების დარღვევის, სახელმწიფო მმართველობის წარუმატებელი კურსისა და პარტიაში შიდა დემოკრატიის შესუსტების გამო. 1930-იანი წლების დასაწყისში დააპატიმრეს "ტროცკისტობის" ბრალდებით. ირაკლი ხვადაგიანი. საქართველოს დამფუძნებელი კრება 1919. საბჭოთა წარსულის კვლევის ლაბორატორია. თბილისი, 2016, გვ. 366.
ყადირ შერვაშიძე

ყადირ შერვაშიძე (დ. 29 ივნისი, 1887, ქედა, ბათუმის ოლქი — გ. 8 მაისი, 1919) — ქართველი ექიმი, პოლიტიკოსი, საქართველოს რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრი. ყადირ შერვაშიძე დაიბადა 1887 წლის 29 ივნისს, ბათუმის ოლქის სოფელ ქედაში. დაამთავრა ტფილისის კლასიკური გიმნაზია 1909 წელს. 1897-1899 წწ. სწავლობდა ბათუმის ვაჟთა გიმნაზიის მოსამზადებელ განყოფილებაში. 1905 წლის რევოლუციის დროს ბათუმში აქტიურად მონაწილეობდა მოსწავლეთა გამოსვლებში, რის გამოც სხვებთან ერთად დააპატიმრეს და გიმნაზიიდან "მგლის ბილეთით" გარიცხეს. 1909 წელს ჩაირიცხა დორპატის (იურიევის, ტარტუს) უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტზე; იყო ქართველ სტუდენტთა სათვისტომოს წევრი, მონაწილეობდა სტუდენტთა მოძრაობაში, რის გამოც 1910 წელს დააპატიმრეს და სახელმწიფო სტიპენდია გაუუქმეს. 1916 წლიდან მუშაობდა "ავადმყოფ და დაჭრილ მებრძოლთა დახმარების სრულიად რუსეთის ერობათა კავშირის" რწმუნებულად ბათუმში. 1917 წლის თებერვალში გახდა ბათუმში დაარსებული "ქართველ მუსლიმთა კომიტეტის წევრი". 1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ დაინიშნა ამიერკავკასიის ერობათა რწმუნებულად ბათუმის ოლქში. 1917 წლის ნოემბერში აირჩიეს საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრად. დაჯილდოვდა ქართული ლეგიონის თამარ მეფის ორდენით. 1918 წელს იყო საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მიერ გერმანიაში გაგზავნილი დელეგაციის წევრი. 1919 წლის 12 მარტს აირჩიეს საქართველოს რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრად საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის სიით. ირაკლი ხვადაგიანი. საქართველოს დამფუძნებელი კრება 1919. საბჭოთა წარსულის კვლევის ლაბორატორია. თბილისი, 2016, გვ. 422.
გერასიმე შევჩუკი

გერასიმე შევჩუკი (დ. 1884, ტფილისი — გ. უცნობია) — პოლიტიკოსი, საქართველოს რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრი. გერასიმე შევჩუკი დაიბადა 1884 წელს, ქალაქ ტფილისში. მიიღო საშინაო განათლება. შემდგომ სწავლობდა ტფილისის სამოქალაქო სკოლის მე-3 განყოფილებაში. იყო რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის წევრი. 1910-იან წლებში მუშაობდა ტფილისის ტრამვაიში; იყო ტრამვაის მუშებს შორის არსებული სოციალ-დემოკრატიული პარტიის უჯრედის მდივანი. 1917 წლისათვის მუშაობდა ტფილისის ტრამვაის მუშათა პროფკავშირის საბჭოს სამდივნოში. 1919 წლის 12 მარტიდან არჩეული იყო საქართველოს რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრად საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის სიით; იყო შრომის კომისიის წევრი. 1921 წელს, საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპირების შემდეგ დარჩა საქართველოში. შემდგომი ბედი უცნობია. ირაკლი ხვადაგიანი. საქართველოს დამფუძნებელი კრება 1919. საბჭოთა წარსულის კვლევის ლაბორატორია. თბილისი, 2016, გვ. 418. გერასიმე შევჩუკი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ვარლამ შერვაშიძე

ვარლამ შერვაშიძე (დ. 1888, ოხურეი, სოხუმის ოკრუგი, რუსეთის იმპერია — გ. 13 აპრილი, 1957, სოხუმი, აფხაზეთის ასსრ, საქართველოს სსრ) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი, პოლიტიკოსი, საქართველოს რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრი. ვარლამ შერვაშიძე დაიბადა 1888 წელს სოფელ ოხურეიში. უმაღლესი განათლება მიიღო ხარკოვის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტზე. 1910-1914 წწ. ირიცხებოდა სტუდენტთა მარქსისტულ ორგანიზაციაში. 1916 წლიდან მუშაობდა ქალაქ სოხუმის სამხედრო ჰოსპიტალში. 1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ იყო აფხაზეთის ეროვნული საბჭოს თავმჯდომარე. იყო საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის წევრი. 1919 წლის 12 მარტს აირჩიეს საქართველოს რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრად საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის სიით; იყო სახალხო ჯანმრთელობის კომისიის წევრი. 1919 წლის მაისში აირჩიეს აფხაზეთის სახალხო საბჭოს თავმჯდომარედ. 1923 წლის 31 მარტს აფხაზეთის ასსრ საგანგებო კომისიამ დააპატიმრა საზღვარგარეთიდან არალეგალურად დაბრუნებულ წინააღმდეგობის მოძრაობის წარმომადგენლებთან კავშირისა და ანტისაბჭოთა შეიარაღებული აჯანყების მზადების ბრალდებით. პატიმრობის გამო ჯანმრთელობაშერყეული ინფარქტით გარდაიცვალა. მის სახელს ატარებდა ქალაქ სოხუმის მეორე საავადმყოფო. აფხაზეთის ასსრ დამსახურებული ექიმი, ქირურგიული სამსახურის ორგანიზატორი აფხაზეთში, მედიცინის მეცნიერებათა პროფესორი. ხვადაგიანი ი., საქართველოს დამფუძნებელი კრება 1919, თბილისი: საბჭოთა წარსულის კვლევის ლაბორატორია, 2016. — გვ. 420.
წითელფრთიანი ტინამუ (გვარი)

წითელფრთიანი ტინამუ (ლათ. Rhynchotus) — ფრინველთა გვარი ტინამუსებრთა ოჯახისა. მოიცავს ორ სახეობას — 1. წითელფრთიანი ტინამუ (ლათ. Rhynchotus rufescens), რომელიც გავრცელებულია სამხრეთ-აღმოსავლეთ ბრაზილიიდან დასავლეთ ბოლივიასა და ცენტრალურ არგენტინამდე. ბინადრობს პამპასებში, ტყეებს თავს არიდებს, უპირატესობას ღია ადგილებს ანიჭებს. ცუდად და უხალისოდ ფრენს, ერთ აფრენაზე ფარავს 1200 მ-ს; 2. ტინამუ ჰუაიკო (ლათ. Rhynchotus maculicollis), რომელიც გავრცელებულია ჩრდილო-დასავლეთ არგენტინისა და ბოლივიის ანდებში. Rhynchotus rufescens — წითელფრთიანი ტინამუ Rhynchotus maculicollis — ტინამუ ჰუაიკო Clements, James (2007). The Clements Checklist of the Birds of the World (6 ed.). Ithaca, NY: Cornell University Press. ISBN 978-0-8014-4501-9. ↑ Коблик Е. А. Система рецентных и субрецентных палеогнат // Древненёбные птицы (очерки филогении, систематики, биологии, морфологии и хозяйственного использования) / под ред. О. Ф. Черновой, Е. А. Коблика. — М.: Т-во научных изданий КМК, 2010. — С. 53. — 212 с. — ISBN 978-5-87317-635-9 ↑ Clements, J. (2007)
ივანე ტატიშვილი

ივანე ტატიშვილი (დ. 1878, გალავანი, დუშეთის მაზრა — გ. 23 აპრილი, 1963 , გალავანი, დუშეთის რაიონი) — ქართველი პოლიტიკოსი, საქართველოს რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრი. ივანე ტატიშვილი დაიბადა 1978 წელს, დუშეთის მაზრის სოფელ გალავანში. 1905 წლიდან იყო რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის წევრი. 1905 წელს პარტიული ორგანიზაციის დავალებით მონაწილეობდა გლეხთა რევოლუციურ გამოსვლებში გორის მაზრასა (იყო რსდმპ გორის სამაზრო კომიტეტის წევრი) და დუშეთის მაზრაში. 1906 წლისათვის სხვა ადგილობრივ რევოლუციონერებთან ერთად შექმნა ტერორისტული ჯგუფი მეფის რეჟიმის ჯაშუშების და „ხულიგნების“ გასანადგურებლად; პარალელურად ჩაბმული იყო გაყაჩაღებული ყოფილი „წითელი რაზმელების“ დევნა-განადგურებაში. 1908 წლიდან ტფილისის კომიტეტის დავალებით მუშაობა დაიწყო დუშეთის მაზრაში. 1909 წლიდან იყო რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის „მენშევიკების“ ფრაქციის საგურამოს ორგანიზაციის ხელმძღვანელი; სოფლის „ასისთავი“ და ტერორისტული ჯგუფის წევრი; ასევე, იყო პარტიული ინფორმატორი დუშეთის მაზრიდან. 1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ აგრძელებდა რევოლუციურ ორგანიზაციებში მუშაობას დუშეთის მაზრაში. 1919 წლის 12 მარტს აირჩიეს საქართველოს რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრად საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის სიით. იყო აგრარული და სამეურნეო-საგამგეო კომისიების წევრი. 1921 წელს, ჩაბმული იყო წინააღმდეგობის მოძრაობაში, რის გამოც საქართველოს სსრ საგანგებო კომისიამ („ჩეკა“) დააპატიმრა და მოათავსა მეტეხის N2 „გამასწორებელ სახლში“ იზოლაციის წესით. საპატიმროდან გათავისუფლების შემდეგ ცხოვრობდა და მუშაობდა სოფელ გალავანში. ირაკლი ხვადაგიანი. საქართველოს დამფუძნებელი კრება 1919. საბჭოთა წარსულის კვლევის ლაბორატორია. თბილისი, 2016, გვ. 373. ტატიშვილი ივანე ალექსის ძე
იოანის ფაშალიდისი

იოანის ფაშალიდისი (დ. 25 ოქტომბერი, 1885, სანტა-პონტოსი, ოსმალეთი — გ. 14 მარტი, 1968, სალონიკი) — ექიმი, პოლიტიკოსი, საქართველოს რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრი. იოანის (ივანე) გეორგიოს (გიორგის ძე) ფაშალიდისი (ფაშალიდი) დაიბადა 1885 წლის 25 ოქტომბერს, ოსმალეთში, სოფელ სანტა პონტოსში. 1910 წელს დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტი. 1906 წლიდან სწავლობდა ტფილისის რუსულ გიმნაზიაში. 1903 წლიდან იყო რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის წევრი. 1909 წელს ცხოვრობდა და სწავლობდა ბერლინში. 1910-იანი წლებიდან ოჯახთან ერთად გადასახლდა სოხუმში, სადაც მუშაობდა ადგილობრივ სოციალ-დემოკრატიულ ორგანიზაციაში და ეწეოდა სამედიცინო პრაქტიკას; როგორც ექიმი, მთელ დასავლეთ საქართველოში დიდი პოპულარობით სარგებლობდა. 1917 წლიდან იყო საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის წევრი. არჩეული იყო აფხაზეთის ეროვნულ საბჭოში. აქტიურად მუშაობდა საბჭოში ეროვნებათაშორისი ურთიერთობების საკითხების გადაჭრისათვის. აფხაზეთის ეროვნული საბჭოს მიერ აღჭურვილი იყო "საგარეო ურთიერთობებში" წარმომადგენლის მანდატით. იყო ბერძნული გაზეთის (ახალი ცხოვრება) რედაქციის წევრი. 1919 წლის 12 მარტიდან არჩეული იყო საქართველოს რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრად საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის სიით. 1921 წელს საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპირების შემდეგ დატოვა საქართველო და ემიგრაციაში გაემგზავრა სტამბოლში. 1922 წელს მცირე ხნით ცხოვრობდა ბერლინში, სადაც განაგრძობდა სამედიცინო ცოდნის მიღებას. 1931 წელს საბერძნეთის სოციალისტური პარტიების ლიდერებთან ერთად გახდა "საბერძნეთის სოციალისტური პარტიის" დამფუძნებელი. 1951 წელს, როგორც "საბერძნეთის სოციალისტური პარტიის" წარმომადგენელი, EDA-ს "გაერთიანებული მემარცხენე დემოკრატების" ერთ-ერთი დამფუძნებელი და თავმჯდომარე გახდა. 1952 წლიდან 1964 წლამდე ამავე პარტიის სიით იყო საბერძნეთის პარლამენტის რიგი მოწვევების წევრი. 1967 წლის 21 აპრილს საბერძნეთში სამხედრო გადატრიალებისა და "შავი პოლკოვნიკების" შვიდწლიანი დიქტატორული რეჟიმის დამყარების შემდეგ შინაპატიმრობაში ცხოვრობდა თესალონიკში. ირაკლი ხვადაგიანი. საქართველოს დამფუძნებელი კრება 1919. საბჭოთა წარსულის კვლევის ლაბორატორია. თბილისი, 2016, გვ. 391-392.
ტინამუ-ნოტურა

ტინამუ-ნოტურა ან უკუდო ტინამუ (ლათ. Nothura) — ფრინველთა გვარი ტინამუსებრთა ოჯახისა. მოიცავს 5 თანამედროვე და 2 ამომწყდარ სახეობას. გვარის მეცნიერული სახელი მომდინარეობს ბერძნული სიტყვებიდან nothos — მცდარი, ყალბი და ouros — კუდიანი (oura — კუდი). საშუალო ზომის ფრინველებია, მათი სხეულის სიგრძეა 17–25 სმ. შეფერილნი არიან მოყავისფროდ: ზურგი მუქია, ფერად მოწითალო-ყავისფერი ან მონაცრისფრო-ყავისფერი, ხოლო მუცელი ბევრად ღიაა, ფერად ჟანგისფერი ან მოწითალო. ყელი და ბუმბულის დაბოლოება თეთრია, რაც ფრინველებს ჭრელად წარმოაჩენს. იკვებებიან ნაყოფებითა და თესლებით. გავრცელებულნი არიან სამხრეთ ამერიკის რამდენიმე ქვეყნის ტერიტორიაზე: არგენტინისა და პერუს სამხრეთი რაიონებიდან ბოლივიამდე და ბრაზილიის ჩრდილოეთ რაიონებამდე. ბინადრობენ ღია ტერიტორიებზე, უმთავრესად პამპასებსა და მეჩხერი ტყის საძოვრებზე. Nothura boraquira — თეთრმუცელა ნოტურა Nothura chacoensis — ჩაკოს ნოტურა Nothura darwinii — დარვინის ნოტურა Nothura maculosa — ხალებიანი ნოტურა Nothura minor — მცირე ნოტურა † Nothura paludosa † Nothura parvulus Бёме Р. Л., Флинт В. Е. Пятиязычный словарь названий животных. Птицы. Латинский, русский, английский, немецкий, французский / Под общ. ред. акад. В. Е. Соколова. — М.: Рус. яз., «РУССО», 1994. — 845 с. — 2030 экз. — ISBN 5-200-00643-0. Галушин В. М., Дроздов Н. Н., Ильичев В. Д. и др. Фауна Мира: Птицы: Справочник / под ред. д.б.н. В. Д. Ильичева. — М.: Агропромиздат, 1991. — 311 с. — 50 000 экз. — ISBN 5-10-001229-3. Коблик Е. А. Система рецентных и субрецентных палеогнат // Древненёбные птицы (очерки филогении, систематики, биологии, морфологии и хозяйственного использования) / Под ред. О. Ф. Черновой, Е. А. Коблика.. — М.: Т-во научных изданий КМК, 2010. — 212 с. — ISBN 978-5-87317-635-9. Jobling J. A. The Helm Dictionary of Scientific Bird Names. — London: A&C Black Publishers Ltd, 2010. — 432 p. — ISBN 978-1-4081-2501-4. ↑ Бёме, Флинт, 1994, с. 12. ↑ Коблик, 2010, с. 54. ↑ ტინამუსებრნი (Tinamidae) საიტზე Handbook of the Birds of the World Alive ↑ Jobling, 2010, p. 386. ↑ 5.0 5.1 5.2 Галушин и др., 1991, с. 31.