laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ლიბიის გეოგრაფია

ლიბია წარმოადგენს აფრიკის კონტინენტზე სიდიდით მეოთხე ქვეყანას, ხოლო მსოფლიო მასშტაბით მეჩვიდმეტეს. მისი სანაპირო ზოლი გაჭიმულია ტუნისიდან ეგვიპტემდე. მის ტერიტორიაზე 1960 წელს აღმოაჩინეს ნავთობის საკმაოდ დიდი მარაგები. ამის გარდა მას უკავია სტრატეგიული მდებარეობა ჩრდილოეთ აფრიკის ცენტრალურ ნაწილში. ფართობი: მთლიანად: 1 759 540 კმ² მიწა: 1 759 540 კმ² წყალი: 0 კმ² ფართობი შედარებით: ლიბია აფრიკის სიდიდით მეოთხე ქვეყანაა, ის დიდ ბრიტანეთზე შვიდჯერ მეტია და ალასკაზე ოდნავ დიდი. საზღვრები: მთლიანად: 4 383 კმ საზღვრები ქვეყნებთან: ალჟირთან 982 კმ, ჩადისთან 1 055 კმ, ეგვიპტესთან 1 150 კმ, ნიგერთან 354 კმ, სუდანთნ 383 კმ, ტუნისთან 459 კმ ზღვის სანაპირო: 1 770 კმ სიმაღლეები: ყველაზე დაბალი წერტილი: საბხატ-გუზაილი -47 მ უმაღლესი წერტილი: ბეთე 2 267 მ ნატურალური რესურსები: ნავთობი, ბუნებრივი აირი, თაბაშირი მორწყვადი მიწა: 4 700 კმ² (1993 წლის მიხედვით.) კირენაიკა ფეცანი ლიბიის ქალაქების სია ტრიპოლიტანია About Libya | Libya Connected დაარქივებული 2007-04-20 საიტზე Wayback Machine.
დუშეთის მუნიციპალიტეტის გერბი

დუშეთის მუნიციპალიტეტის გერბი — დუშეთის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასთან ერთად. მიღებულია დუშეთის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ. გერბის ფარი გაკვეთილია და იყოფა ორ ნაწილად: I ნაწილი — მეწამულ ველზე ზედა ნაწილი გადაკვეთილია ტეხილი ვერცხლის სარტყელით რომლის ზევით და ქვევით განთავსებულია ხუთი ვერცხლის ჰერალდიკური ჯვარი სამი-ორზე. II ნაწილი — სევადი ველი. გერბის ცენტრში, პირველ და მეორე ველზე მოთავსებულია მეომრის ოქროს აღჭურვილობა: ჯაჭვის პერანგი; აღმოსავლური ფარი და ხმალი. გერბის ფარს ზემოთ მოთავსებულია საქალაქო ვერცხლის გვირგვინი — სამკოშკიანი ქონგურებიანი გალავანი (ციხე-სიმაგრის ფორმის) ნახევრად ღია კარიბჭით. ფარს ქვემოთ მოთავსებულია გერბის დევიზის ვერცხლ-მეწამული ბაფთა, რომლის ვერცხლის ველზე შავით ჩაწერილია გერბის დევიზი — „დუშეთი“. დუშეთის მუნიციპალიტეტის გერბი და დროშა[მკვდარი ბმული] ↑ სსიპ „საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე“.
დუშეთის მუნიციპალიტეტის დროშა

დუშეთის მუნიციპალიტეტის დროშა — დუშეთის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო გერბთან ერთად. მიღებულია დუშეთის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ. დროშა წარმოადგენს მეწამული ფერის მართკუთხედის ფორმის ქსოვილს, რომლის ცენტრში მოთავსებულია ტეხილი ვერცხლის სარტყელი რომელიც არ კვეთს დროშის კიდეებს და ხუთი ვერცხლის ჰერალდიკური ჯვარი სამი-ორზე. დროშის პროპორციაა — 2:3 დუშეთის მუნიციპალიტეტის დროშა და გერბი[მკვდარი ბმული] ↑ სსიპ „საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე“.
სანქტ-პეტერბურგის პოლიტექნიკური უნივერსიტეტი

სანქტ-პეტერბურგის პოლიტექნიკური უნივერსიტეტი (რუს.: Санкт-Петербургский Государственный Политехнический Университет; აკრონიმი СПбГУ) — ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ტექნიკური უნივერსიტეტი სანქტ-პეტერბურგში, რუსეთი. მისი ადრინდელი სახელები იყო: პეტრე დიდის პოლიტექნიკური ინსტიტუტი (რუს. Политехнический Институт императора Петра Великого) და კალინინის პოლიტექნიკური ინსტიტუტი (რუს.: Ленинградский Политехнический Институт имени Калинина). უნივერსიტეტი დაარსდა 1899 წელს როგორც რუსეთის ყველაზე მოწინავე საინჟინრო სკოლა. მის დაარსებას კურირებდა რუსეთის იმდროინდელი ფინანსთა მინისტრი გრაფი სერგეი ვიტი, რომლის წარმოდგენით პირველი-კლასის საინჟინრო სკოლის დაარსება ფრანგული პოლიტექნიკური სკოლის (École Polytechnique) მაგალითზე რუსეთის ინდუსტრიალიზაციის უმნიშვნელოვანესი წინ გადადგმული ნაბიჯი იყო. იდეას ხელი შეუწყვეს აგრონომიულმა მეცნიერმა და ფინანსთა მინისტრის მოადგილემ ვლადიმირ კოვალევსკიმ და უდიდესმა ქიმიკოსმა დიმიტრი მენდელეევმა, რომლებიც ამ სკოლის დამფუძნებლებად ითვლებიან. ინსტიტუტის პირველი დირექტორი თავადიშვილი ანდრეი გაგარინი გახდა. ფრანგული პოლიტექნიკური სკოლისგან განსხვავებით პეტერბურგის პოლიტექნიკური ინსტიტუტი ყოველთვის მოიაზრებოდა როგორც საზოგადოებრივი დაწესებულება. მეფის რუსეთში ის ფინანსთა სამინისტროს ექვემდებარებოდა და მისი სტუდენტები და პროფესორ-მასწავლებლები სამინისტროს უნიფორმას ატარებდნენ. სააგარაკო დასახლება ლესნოეში მდებარე ინსტიტუტის მთავარი კამპუსის პროექტი ეკუთვნის არქიტექტორ ერნს ვირიხს. ეს ადგილი სპეციალურად შეირჩა ინსტიტუტის ქალაქის ცხოვრებისგან მოსაშორებლად. უნივერსიტეტის ოფიციალური საიტი
ელ-კუფრა

ელ-კუფრა (არაბ. الكفرة‎) — ლიბიის ყველაზე დიდი რაიონი. დედაქალაქია ელ-ჯაუფი — ერთ-ერთი ოაზისი კუფრის აუზში. დედაქალაქის სიახლოვეს ფუნქციონირებს უზარმაზარი ნავთობგადამამუშავებელი საწარმო. XV საუკუნის ბოლოს, ლეო აფრიკელი ბერდოის მიწაზე არსებული ოაზისის შესახებ იუწყებოდა, რომელიც ავჯილიდან მომავალ ქარავანს მოენახულებინა. სავარაუდიდ, იგი სწორედ ელ-ჯაუფის ან ტაზირბუს ოაზისის შესახებ საუბრობდა. სახელი „კუფრა“ არაბული სიტყვა კაფირიდან მომდინარებს, რაც არამუსლიმს ნიშნავს. კუფრა არ გადასულა არც არაბთა და შემდეგ არც ოსმალთა ხელში, მისი კოლონიზაცია მხოლოდ XIX საუკუნის შუა ხანებში მოახდინეს არაბ ბედუინთა ტომებმა, შემდეგ კი იტალიელებმა 1930-იან წლებში. ლიბიის სამოქალაქო ომის დროს, კუფრას ლიბიის ოპოზიცია აკონტროლებდა., რაიონი მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში და ესაზღვრება ეგვიპტეს, სუდანსა და ჩადს. 2007 წლამდე, კუფრის რაიონი კიდევ უფრო დიდი იყო, მას ეკუთვნოდა ჩრდილოეთით არსებული უდაბნო, რომელიც შემდეგ ალ-ვახატის რაიონის შემადგენლობაში შევიდა. ლიბიის რაიონები ↑ Districts of Libya. statoids.com. ციტირების თარიღი: 27 October 2009. ↑ Francesca Di Piazza (2005). Libya in Pictures. Twenty-First Century Books. ISBN 0-8225-2549-6.  ↑ Friedrich Gerhard Rohlfs, Reise von Tripolis nach der Oase Kufra (1881).[1] ↑ „Japan nuclear crisis“. BBC News. 26 March 2011.
13 მაისი

13 მაისი — გრიგორიანული კალენდრის 133-ე დღე (ნაკიან წლებში - 134-ე დღე). წლის ბოლომდე დარჩენილია 232 დღე. 1830 : ეკვადორი დამოუკიდებელი ხდება. 1836 : რუსეთში პირველი რკინიგზის ხაზის პეტერბურგი-ცარსკოე სელო-პავლოვსკის მშენებლობა დაიწყო. 1846 : 1846 : აშშ-ის მიერ ტეხასის ანექსიის გამო წარმოქმნილი უთანხმოების გამო აშშ-მა მექსიკას ომი გამოუცხადა. 1865 : ოდესაში დაარსდა ნოვოროსიის უნივერსიტეტი. 1880 : მენლოს პარკში (ნიუ-ჯერსი) თომას ედისონმა პირველი ელექტრო რკინიგზა გამოსცადა. 1888 : იზაბელა I-მა ხელი მოაწერა ოქროს კანონს, რითაც ბრაზილიაში მონობა გაუქმდა. 1912 : ბრიტანეთში ჩამოყალიბდა სამეფო საჰაერო ძალები. 1913 : იგორ სიკორსკი პირველი ადამიანი გახდა, რომელმაც ოთხძრავიანი თვითმფრინავის პილოტაჟი მოახდინა. 1940 : მეორე მსოფლიო ომი: გერმანია საფრანგეთს ესხმის თავს. 1960 : კალიფორნიის ბერკლის უნივერსიტეტის სტუდენტების მასობრივი საპროტესტო აქცია დაიწყო თემთა პალატის არაამერიკული საქმიანიობის კომიტეტის ვიზიტთან დაკავშირებით. სტუდენტთა დაპატიმრებას მოჰყვა სიტყვის თავისუფლების მოძრაობის დაარსება. 1966 : გამოვიდა როლინგ სტოუნზის ალბომი „Paint it Black“. 1967 : ზაქირ ჰუსეინი ინდოეთის მესამე პრეზიდენტი გახდა - ინდოეთის პირველი მუსლიმი პრეზიდენტი. 1981 : წმინდა პეტრეს მოედანზე განხორციელდა თავდასხმა რომის პაპზე. 1981 : თბილისის „დინამო“ გახდა ევროპის თასების თასის მფლობელი. 1991 : საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტი გარდაიქმნა აგრარულ უნივერსიტეტად. 1991 : კომპანია „Apple“-მა გასაყიდად გამოუშვა „Macintosh System 7.0“. 2005 : ანდიჟანის ხოცვა-ჟლეტა: უზბეკეთის შინაგანი ჯარის ნაწილებმა ანდიჟანში მომიტინგეებს ცეცხლი გაუხსნეს, რის გამოც 1500-მდე ადამიანი დაიღუპა. 2009 : ევროკომისიამ ნახევარგამტარების მსოფლიოს უმსხვილეს მწარმოებელ კორპორაციას Intel რეკორდული (€1,06 მილიარდი) ჯარიმა დაუწესა ანტიკონკურენციული პრაქტიკისთვის. 2010 : კორპორაცია „Google“-ის სერვისმა „Google Translate“ საკუთარ ლექსიკონს ქართული ენა დაუმატა. 2017 : ევროვიზია 2017-ის გამარჯვებული, პორტუგალიის წარმომადგენელი სალვადორ სობრალი გახდა. 1655 : ინოკენტი XIII — რომის პაპი (გ.1724) 1792 : პიუს IX — რომის პაპი (გ.1878) 1809 : ჯუსტი, ჯუზეპე — იტალიელი პოეტი (გ.1850) 1840 : დოდე, ალფონს — ფრანგი მწერალი. 1900 : ღვალაძე, ევგენ — იურისტი, ეროვნული მოძრაობის მოღვაწე (გ.1937) 1936 : ქარჩხაძე, ჯემალ — ქართველი მწერალი. 1950 : უანდერი, სტივ — ამერიკელი მუსიკოსი. 1969 : ბაკეტჰედი — ამერიკელი მუსიკოსი. 1986 : პეტინსონი, რობერტ — ინგლისელი მსახიობი, მოდელი და მუსიკოსი. 1956 : ალექსანდრე ფადეევი — რუსი მწერალი. 1961 : გერი კუპერი — ამერიკელი მსახიობი (დ. 1901) 1985 : დოღონაძე, რევაზ — ქართველი მეცნიერი მართლმადიდებელი ეკლესია აღნიშნავს შემდეგი წმინდანების ხსენების დღეს: იაკობ ზებედესი დონატ ეპისკოპოსი მოწამე მაქსიმე ეგნატე ბრიანჩანინოვი სხვა თვეები
ვადი-ელ-ჰაიატი

ვადი-ელ-ჰაიატი (არაბ. وادي الحياة‎) — ლიბიის ერთ-ერთი რაიონი. მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. დედაქალაქია უბარი. მოსახლეობა 76 858 ადამიანი (2006). ლიბიის რაიონები ↑ Districts of Libya. statoids.com. ციტირების თარიღი: 27 October 2009.
მარზუკის რაიონი

მარზუკის რაიონი (არაბ. مرزق‎) — ლიბიის ერთ-ერთი რაიონი. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ ნაწილში. დედაქალაქია მარზუკი, რომელიც 1578 წელს ოსმალებმა აიღეს. ამ დროიდან იგი ფეცანის დედაქალაქი გახდა, სანამ 1912 წელს რეგიონს ოსმალები იტალიელებს დაუთმობდნენ. ქალაქი იტალიელებმა მხოლოდ 1914 წელს დაიკავეს. სამხრეთ-აღმოსავლეთით მარზუკი ჩადს ესაზღვრება, სამხრეთ-დასავლეთით კი ნიგერს. ლიბიის რაიონები ↑ Districts of Libya. statoids.com. ციტირების თარიღი: 27 October 2009.
ვადი-ეშ-შატი

ვადი-ეშ-შატი (არაბ. وادي الشاطئ‎) — ლიბიის ერთ-ერთი რაიონი. მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. ტერიტორია ძირითადად უდაბნოა. დედაქალაქია ბრაქი. რაიონს დასავლეთით ესაზღვრება ალჟირი. სახელი ეწოდა იგივე სახელის გეოლოგიური დეპრესიისგან (ვადი-ეშ-შატი), რომელიც დაახლოებით 140 კმ-ზეა გადაჭიმული. 1943 წელს, ქალაქ ბრაქის სიახლოვეს აღმოაჩინეს ძალიან ვრცელი, მაგრამ ღარიბი რკინის მადნის დეპოზიტების საბადო. ლიბიის რაიონები ↑ Districts of Libya. statoids.com. ციტირების თარიღი: 27 October 2009. ↑ Mobbs, Philip M.(2000) "The Mineral Industry of Libya" U.S. Geological Survey Minerals Yearbook — 2000 United States Geological Survey ↑ Goudarzi, Gus H., (1970) Geology and Mineral Resources of Libya — A Reconnaissance U.S. Geological Survey Professional Paper 660, Government Printing Office, Washington, D.C., pp. 2, 57, 63-69, OCLC 88823
იანვარი 2013

იანვარი - 2013 წლის პირველი თვე. დაიწყო სამშაბათს და დამთავრდა 31 დღის შემდეგ, ხუთშაბათს.
თებერვალი 2013

თებერვალი - 2013 წლის მეორე თვე. დაიწყო პარასკევს და დამთავრდა 28 დღის შემდეგ, ხუთშაბათს.
მარტი 2013

მარტი - 2013 წლის მესამე თვე. დაიწყო პარასკევს და დამთავრდა 31 დღის შემდეგ, კვირას.
აპრილი 2013

აპრილი - 2013 წლის მეოთხე თვე. დაიწყო ორშაბათს და დამთავრდა 30 დღის შემდეგ, სამშაბათს.
მაისი 2013

მაისი - 2013 წლის მეხუთე თვე. დაიწყო ოთხშაბათს და დამთავრდა 31 დღის შემდეგ, პარასკევს.
ივნისი 2013

ივნისი - 2013 წლის მეექვსე თვე. დაიწყო შაბათს და დამთავრდა 30 დღის შემდეგ, კვირას.
ივლისი 2013

ივლისი - 2013 წლის მეშვიდე თვე. დაიწყო ორშაბათს და დამთავრდა 31 დღის შემდეგ, ოთხშაბათს.
აგვისტო 2013

აგვისტო - 2013 წლის მერვე თვე. დაიწყო ხუთშაბათს და დამთავრდა 31 დღის შემდეგ, შაბათს.
სექტემბერი 2013

სექტემბერი - 2013 წლის მეცხრე თვე. დაიწყო კვირას და დამთავრდა 30 დღის შემდეგ, ორშაბათს.
ოქტომბერი 2013

ოქტომბერი - 2013 წლის მეათე თვე. დაიწყო სამშაბათს და დამთავრდა 31 დღის შემდეგ, ხუთშაბათს.
ნოემბერი 2013

ნოემბერი - 2013 წლის მეთერთმეტე თვე. დაიწყო პარასკევს და დამთავრდა 30 დღის შემდეგ, შაბათს.
დეკემბერი 2013

დეკემბერი - 2013 წლის მეთორმეტე თვე. დაიწყო კვირას და დამთავრდა 31 დღის შემდეგ, სამშაბათს.
საბხატ-გუზაილი

საბხატ გუზაილი — ლიბიის ყველაზე დაბალი წერტილი. ის ზღვის დონიდან 47 მეტრზე ქვემოთ მდებარეობს და წარმოადგენს სიდრის ყურის სამხრეთ-აღმოსავლეთს. მდებარეობს ელ-ვახატის რაიონში, კირენაიკას რეგიონში. ტერიტორია დღეისთვის დამშრალია თუმცა ნეოლიტიკური სუბპლიუვიალის პერიოდში დატბორილი იყო. აჯდაბია არის მიმდებარე ტერიტორიებზე არსებული მთავარი ქალაქი, რომელიც ზღვის დონის ქვემოთ მდებარე სანაპირო ზოლიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით მდებარეობს. მარსა-ელ-ბურეიკა არის შედარებით მცირე ქალაქი რომელიც ამ ტერიტორიასა და ზღვას შორის მდებარეობს.
პოეზია

პოეზია (ბერძნ.: ποίησις „ვქმნი“) — ხელოვნების უძველესი ფორმა, რომელშიაც ენა გამოიყენება მისი ესთეტიკური თვისებების გამო, მის მნიშვნელობასთან ერთად (ან ნაცვლად). მისი განსაზღვრის ერთ-ერთი ყველაზე ადრეული მცდელობა არისტოტელეს მიერ ყურადღებას ამახვილებს სიტყვის გამოყენებაზე რიტორიკაში, დრამაში, სიმღერასა და კომედიაში. 1. ფართო მნიშვნელობით მთელი მხატვრული ლიტერატურა, წარმოდგენილი პროზითა და პოეზიით. 2. მხატვრული ლიტერატურის ერთ-ერთი ძირითადი ფორმა, რომელიც განსხვავდება პროზისგან მხატვრული ენის სხვადასხვაგვარი მეტრულ-რიტმული ორგანიზაციით, ე.ი. რიტმული იმპულსით, სიტყვათა ნაკადის მეტრულ-რიტმულად ურთიერთშეფარდებულ მონაკვეთებად - სალექსო სტრიქონებად დაყოფით (რომელიც უგულებელყოფს სინტაქსურ დაყოფას), თანმიმდევრულად გამოხატული ბგერითი სიმეტრიით, ემოციურ-ექსპრესიული ფოკუსირებით. პოეზიის საწყისები სინკრეტიზმშია, როდესაც სიტყვები მუსიკა და ცეკვა ერთ მთლიანობას წარმოადგენდა. პოეზიისა და მუსიკის მჭიდრო კავშირი განპირობებულია მათი ძირითადი მასალის ბგერითი ბუნებით. ჩვეულებრივი მეტყველებისგან პოეზია განსხვავდება სიტყვების განსაკუთრებული წყობით, სადაც სინტაქსი ემორჩილება რიტმულ-ინტონაციურ პერიოდულობას, რაც სათანადო ფსიქოლოგიურ-ესთეტიკურ ეფექტს ქმნის. პოეზია რენესანსის ეპოქამდე ბატონობდა, ხოლო მხატვრული პროზის ხელოვნებად ჩამოყალიბების შემდეგ იგი აგრძელებს მის პარალელურად არსებობას. ხშირია პროზასა და პოეზიას შორის შუალედური ჟანრებისა და ფორმების შექმნაც, მაგრამ მათ გამყოფად ყოველთვის რჩება ლექსის სტრიქონად ორგანიზებული მეტყველება, რიტმულ-ინტონაციური პერიოდულობა, რომელიც ნათლად აირეკლა ლექსითი მეტყველების ლათინურ სახელწოდებაში: versus – „უკან დაბრუნება“ (იგულისხმება ლექსითი სტრიქონის უკან დაბრუნება ხელახალი, პერიოდული განმეორებისთვის). უძველესი პოეზიიდან თანამედროვე პოეზიამდე მხატვრული ლიტერატურის ამ მიმართულებამ უამრავი ფორმა და შინაარსი მიიღო, მაგრამ როგორც აღმოსავლეთში მაგ: ჩინურსა და იაპონურ პოეზიაში ასევე დასავლეთში, პოეზია იყო პოეტის სულიერი მდგომარეობისა და წარმოსახვის გამოვლინება. ჰაიკუ იაპონური ურითმო პოეზიაა, იგი დიდი პოპულარობით სარგებლობს არა მარტო აღმოსავლეთში არამედ დასავლეთ ცივილიზაციაშიც, მას მიმართავენ ღრმა სიბრძნის გამოსახატავად ასევე მისტიკის გადმოსაცემად, იგი ძირითადად იგავის სახესაც ატარებს. ↑ არისტოტელეს "პოეტიკა" (ποιητική). ელექტრონული პოეტური ტექსტები დაარქივებული 2016-10-24 საიტზე Wayback Machine. ამერიკელ პოეტთა აკადემია კანადელ პოეტთა ასოციაცია დაარქივებული 2005-01-24 საიტზე Wayback Machine. ამერიკული პოეზიის ჟურნალი პოეტური კვლევების ცენტრი საფრანგეთში ფრანგული პოეზიის ანთოლოგია დაარქივებული 2004-06-08 საიტზე Wayback Machine. Haiku moment: an anthology of contemporary North American haiku. Charles E. Tuttle Co. p. xiii.Ross, Bruce, ed. (1993).
ანა ტატანჯელო

ანა ტატანჯელო (Anna Tatangelo) (დ. 9 იანვარი, 1987, სორა, ფროზინონეს პროვინცია, იტალია) — იტალიელი მომღერალი, რომელიც 15 წლის ასაკში სანრემოს ფესტივალის ყველაზე ახალგაზრდა გამარჯვებული გახდა. ანა ტატანჯელო დაიბადა 9 იანვარს, 1987 წელს სორაში, ფროსინონეს პროვინცია. ანას ჰყავს ორი უფროსი ძმა მაურისიო და ჯუზეპე, ასევე უფროსი და სილვია. ამ მომენტში ანა ცხოვრობს რომში. მას ასევე შვილი ჰყავს ჯიჯი დ'ალესიოსგან, რომელთანაც ეხლაც რომანი გააჩნია. 2002 წელს 15 წლის ასაკში ანა სანრემოს ფესტივალის ყველაზე ახალგაზრდა გამარჯვებული გახდა. ამის შემდეგ 2003 წელს მან სიმღერა "Un nuovo bacio" (ახალი კოცნა) ჩაწერა ჯიჯი დ'ალესიოსთან ერთად, 2004-ში კი "Il mondo e mio" (ჩემი მსოფლიო), რომელიც ასევე მის ალბომ Attimo x attimo-ში შევიდა, რომელიც 2003 წელს გამოვიდა. 2005 წელს ანას კიდე უფრო პოპულარობამ მისმა მე-2 ალბომმა "Ragazza di periferia" (გოგონა გარეუბნიდან) მოუტანა. ამ ალბომში უმეტესი სიმღერები ჯიჯი დ'ალესიოსთან ერთად იყო დაწერილი. 2006 წელს ანამ კიდევ ერთხელ მოიგო სანრემოს ფესტივალი სიმღერით "Essere una donna" (იყო ქალი). 2007 წელს ანა აგრძელებს თავის წარმატებულ გზას, მე-3 ალბომის "Mai dire mai" (არასდროს თქვა არასდროს) გამოშვებით. ეს 1-ლი ალბომია სადაც უმეტესი სიმღერები თვითონვე ანას დაწერილია. 2008-ში ანა ისევ სანრემოს ფესტივალზე მონაწილეობს, მაგრამ ამჯერად მე-2 ადგილს სჯერდება, სიმღერით "Il mio amico" (ჩემი მეგობარი), რომელიც თავის საუკეთესო მეგობარ კლაუდიოს მიუძღვნა. 2008 წლის მარტში ანა კონცერტებს მართავს, ხოლო მისი მე-4 ალბომი "Nel mondo delle donne" (ქალთა სამყაროში) ივნისში იქნა გამოშვებული, 9 ახალი და 2 ძველი სიმღერით დართული. სიმღერები უმეტესად ქალებს მიუძღვნა. 2010-ის აგვისტოს ანა იტალიური X Factor-ის ჟურის ერთ-ერთი წევრი ხდება. 2011-ის თებერვალში ანა კვლავ მონაწილეობს სანრემოს ფესტივალზე, სიმღერით "Bastardo" (ნაბიჭვარი), თუმცა მხოლოდ მე-9 ადგილს დასჯერდა. ამავე წელს იგი თავის მე-5 ალბომს "Progetto B"-ს (პროექტი ბ) უშვებს. 2012 წელს კი ანა იტალიურ ცეკვავენ ვარსკვლავებში იღებს მონაწილეობას, სადაც მე-4 ადგილზე გადის. დღეს ანა ტატანჯელო ერთ-ერთი ყველაზე მოთხოვნადი მომღერალია იტალიაში და არა მარტო იტალიაში. 2003 - Attimo x attimo 2005 - Ragazza di periferia 2007 - Mai dire mai 2008 - Nel mondo delle donne 2011 - Progetto B ოფიციალური საიტი
ქვეყნის გული

ქვეყნის გული (ლათ. Phallus impudicus) — სოკო გასტერომიცეტების რიგისა. ფართოდ არის გავრცელებული. ცნობილია თავისი არასასიამოვნო სუნითა და სპეციფიკური ფორმით. ქუდიანი სოკოა, სიმაღლე 10-30 სმ. ნორჩი ნაყოფსხეული კვერცხისებრია (დიამეტრი 6 სმ) და ზოგჯერ ნახევრად ნიადაგშია ჩაფლული, მომწიფებისას მისი გარსი იხევა და იქიდან ამოიზრდება ფეხი, რომელიც წვერში იკეთებს კონუსურ ქუდს. ქუდი დაფარულია მომწვანო ლორწოთი, რომელსაც მძორის სუნი აქვს. ფეხის ძირი ჩამჯდარია პარკისებრ წარმონაქმნში. საფუძველთან შეიმჩნევა თეთრი ფერის მიცელიუმი. პერიდიუმი ხორცოვანია, კრიალა, მოთეთრო ან კრემისფერი. მოუმწიფებელი რბილობი ლაბოვანია, ბოლოკის სუნი აქვს. მომწიფებისას პერიდიუმი სკდება 2-3 ლაპოტად; ველუმისებურია. ქუდის სიმაღლე 4-5 სმ აღწევს; კვერცხისებრია; დაფარულია ლორწოვანი გლებით. ქუდის თავზე არის დისკისებრი წარმონაქმნი. სპორული ფხვნილი მოყვითალოა; სპორების ზომებია 3,5-5 × 1,5-2 მკმ. ელიფსურ-ცილინდრულია. იზრდება ფოთლოვან და შერეულ ტყეებში ზაფხულსა და შემოდგომაზე. ცუდი სუნის მიუხედავად, ზოგიერთ ქვეყანაში იჭმება, ოღონდ, ნორჩი სახით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედიის მიხედვით, ქვეყნის გული საჭმელად უვარგისი სოკოა. ძირითადად მუხასთან და წიფელთან ერთად ქმნის მიკორიზას. დიდი რაოდენობით გვხვდება ევროპასა და ჩრდილოეთი ამერიკაში; ნაპოვნია აზიის რამდენიმე ქვეყანაში (რუსეთის აზიური ნაწილი, ჩინეთი, ტაივანი, ინდოეთი); გვხვდება აგრეთვე კოსტა-რიკაში, ისლანდიაში, ტანზანიასა და სამხრეთ-აღმოსავლეთ ავსტრალიაში. ნორჩი სოკოს შინაგანი რეცეპტაკულუმი (ლათ. receptaculum) შესაძლებელია ამოიჭრას დანით; მიირთმევენ უმი სახით. ქვეყნის გული საჭმელ სოკოდ მიიჩნევა საფრანგეთსა და გერმანიაში. საქართველოს ზოგიერთ კუთხეში (კახეთი, მესხეთი, ჯავახეთი) ცნობილია „მუცელგვრემიას“ სახელწოდებით. აგრეთვე მესხეთში ეძახიან „სადმამწყვიტეს“ ან „სადმამგლიჯეს“. ↑ 1.0 1.1 ქვეყნის გული — ბოტანიკური ლექსიკონი ↑ 2.0 2.1 2.2 ნახუცრიშვილი ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 519. ↑ Bon, Marcel (1987). The Mushrooms and Toadstools of Britain and North-western Europe. London, UK: Hodder & Stoughton, გვ. 300. ISBN 0-340-39935-X.  The entry for P. impudicus in this book explains the structure and mentions the edibility of the inner layer.
კულმის ბრძოლა

კულმის ბრძოლა — ნაპოლეონის ბრძოლა, გაიმართა 1813 წლის 29-30 აგვისტოს ჩეხეთის დასახლებულ პუნქტ კულმთან (ახლანდელი ხლუმეცი) მოკავშირთა ბოჰემიის არმიამ (რუსეთის, პრუსიისა და ავსტრიის ჯარები) დაამარცხა გენერალ დომენიკ ვანდამის ფრანგთა კორპუსი. ფრანგებმა დაკარგეს 5 ათ. მოკლულთა სახით, 12 ათ. ტყვედ ჩავარდა, მ. შ. გენერალი ვანდამი; მოკავშირებმა დაკარგეს დაახლ. 10 ათ. კაცი. კულმთან ბრძოლის შემდეგ ნაპოლეონის არმიამ ლაიფციგისკენ დაიხია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 66.
ფილდზის მედალი

ფილდზის მედალი (ინგლ. Fields Medal) — პრემია, რომელიც ენიჭება ოთხ ან ნაკლებ ორმოც წლამდე ასაკის მათემატიკოსს საერთაშორისო მათემატიკური კავშირის ყოველ კონგრესზე, ყოველ ოთხ წელიწადში ერთხელ. პრემია შეიქმნა კანადელი მათემატიკოსის, ჯონ ჩარლზ ფილდზის ანდერძით. პირველი მედალი გაიცა 1936 წელს, ხოლო 1950 წლიდან დაჯოლდოება რეგულარული გახდა. მისი დანიშნულება გამოჩენილი და უკვე ღვაწლმოსილი ახალგაზრდა მათემატიკოსი მკვლევარების დაფასება და მხარდაჭერაა. ფილდზის მედალი საყოველთაოდ მათემატიკის უდიდეს დამსახურებად მიიჩნევა. მედალს თან ახლავს ფულადი პრემია, რომელმაც 2006 წელს €10,550 შეადგინა. ფილდზის მედალს ხშირად მათემატიკის ნობელის პრემიას უწოდებენ. ეს შედარება არაზუსტია, ვინაიდან მედალს მხოლოდ ოთხ წელიწადში ერთხელ გასცემენ და ლაურეატები 40 წლის ასაკს არ უნდა სცილდებოდნენ. უფრო ზუსტად ლაურეატის 40 წლისთავი ფილდზის მედლის მიღების წლის 1 იანვრამდე არ უნდა იყოს. ფულადი პრემიაც საკმაოდ ჩამორჩება ნობელის პრემიის ლაურეატებისთვის გაცემულ $1,3 მილიონს (როდესაც პრემია არ იყოფა). ასევე, ფილდზის მედალი მიენიჭება კვლევის მოცულობისთვის, და არა რაიმე კონკრეტული შედეგისთვის. ირანელი მათემატიკოსი მარიამ მირზახანი გახდა პირველი ქალი, რომელსაც ფილდზის მედალი გადაეცა. ფილდზის მედალი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)
კუსტოცის ბრძოლა

ტერმინი კუსტოცის ბრძოლა შეიძლება აღნიშნავდეს: კუსტოცის ბრძოლა (1848) კუსტოცის ბრძოლა (1866)
კუსტოცის ბრძოლა (1848)

კუსტოცის ბრძოლა — ავსტრია-იტალიის ომის (1848-1849 წწ.) დროს ლომბარდიაში (იტალია) გამართული ბრძოლა, მიმდინარეობდა 1848 წლის 24-25 ივლისს. 25 ივლიის იტალიის არმია, რომელსაც სარდლობდა სარდინიის მეფე კარლო ალბერტო, ცუდი ხელმძღვანელობის გამო დამარცხდა ავსტრიის არმიასთან ბრძოლაში. კარლო ალბერტო იძულებული იყო ხელი მოეწერა დაზავებაზე. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 88.
მცხეთის წმინდა დემეტრეს ეკლესია

მცხეთის წმინდა დემეტრე თესალონიკელის ეკლესია — ეკლესია საქართველოში. მდებარეობს მცხეთიდან დასავლეთით ორიოდე კმ-ის დაშორებით, კოდმანის ზეგანზე. XI-XII სს-ში აგებული და რამდენიმეჯერ გადაკეთებული ეს ორქანობიანი, ფლეთილი ქვის ეკლესია განსაკუთრებული არქიტექტურული ღირებულებით არ გამოირჩევა. იგი მარტივი ტიპის დარბაზული ნაგებობაა, თუმცა, მის მნიშვნელობას საინტერესო ლანდშაფტური გარემო განაპირობებს. ეკლესია დარბაზულია (8,7 X 4,8 მ), ნაგებია ნატეხი ქვით. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. დარბაზი უსწორო ნახევარწრის ფორმის კამარითაა გადახურული. კამარას შუაში აქვს საბჯენი თაღი, რომელიც კამარის ქუსლებთან ჩასმულ იმპოსტისმაგვარ შვერილებს ეყრდნობა. აღმოსავლეთის და დასავლეთის კედლებში თითო სარკმელია გაჭრილი. საკურთხეველში დგას მასიური სატრაპეზო ქვა (სხვა ეკლესიიდან აქ გადმოტანილი საკურთხევლისწინა ჯვრის პოსტამენტი). საკურთხეველში სარკმელთან ჩასმულ ქვაზე (ასევე გადმოტანილია სხვა ძეგლიდან) წითელ საღებავგადასმული ასომთავრული წარწერაა. ტაძარში შემონახული იყო საკურთხევლისწინ აღსამართი ჯვრის კვარცხლბეკი რომელიც გამოიყენებოდა ტრაპეზის ქვად. იქვე ინახებოდა ადრექრისტიანული ხანის რელიეფური კვეთილობით შემკული ქვაჯვარის კაპიტელი. ეს ქვები ახლა ეკლესიის სამხრეთ ფასადთან დგას. ეკლესია მოხატული ყოფილა. ფერწერის ნაშთები შემორჩენილია აბსიდთან. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მცხეთის წმინდა დემეტრეს ეკლესია საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 270. ბულია მ., ჯანჯალია მ., ხოშტარია დ., 2006: საქართველოს ძველი ქალაქები, მცხეთა, თბილისი, გვ. 97; Шмерлинг Р., Долидзе В., Барнавели Г., 1960: Окрестности Тбилиси, Тбилиси, ст. 24.
კუსტოცის ბრძოლა (1866)

კუსტოცის ბრძოლა — ავსტრია-იტალიის ომის (1848-1849 წწ.) დროს ლომბარდიაში (იტალია) გამართული ბრძოლა, მიმდინარეობდა 1866 წლის 24 ივნისს იტალიის არმიას, რომელსაც სარდლობდა იტალიის მეფე ვიტორიო ემანუელე II და ავსტრიის არმიას შორის. ბრძოლა დამთავრდა ავსტრიელების გამარჯვებით. კუსტოცასთან დამარცხებამ აიძულა იტალია დროებით გადაედო ვენეციაზე შეტევა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 88.
ზაჰესის პეტრე მოციქულის ეკლესია

ზაჰესის პეტრე მოციქულის ეკლესია — ეკლესია დგას ზაჰესის ჩრდილო-აღმოსავლეთით 400 მეტრზე, გორაკზე. სტილისტური ნიშნებით მიეკუთვნება გარდამავალ პერიოდს. ეკლესია დარბაზულია (11 X 6,7 მ), ნაგებია ქვიშაქვით. შესასვლელი დასავლეთიდანაა. სწორკუთხა კარი შიგნით და გარეთ არქიტრავით არის გადახურული. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია. აფსიდის სარკმლის ორივე მხარეს თითო სწორკუთხა ნიშია. დასავლეთ და სამხრეთ კედლებში თითო თაღოვანი სარკმელია. აფსიდის წინ 0,4 მეტრზე ქვის კანკელი დგას (შემორჩენილია 1 მეტრის სიმაღლეზე). კამარის შეკიდული საბჯენი თაღი აგურისაა. იგი ქვის კრონშტეინებს ეყრდნობა. კონქის და კამარის ზედა სივრცე შენობის მთელ სიგრძეზე შეკრულია პილასტრებით, რომლებიც სახურავის კეხის საბჯენის როლს ასრულებენ. ეკლესიის თაროსებრ ლავგარდანს ჰორიზონტალური შემონაკეცები ჰქონია. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 284.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 6551
კუშჩის ორმოსამარხი

კუშჩის ორმოსამარხი — ორმოსამარხი, მდებარეობს წალკის მუნიციპალიტეტის სოფელ კუშჩში. გაითხარა 1939 წელს (ხელმძღვანელი ბორის კუფტინი), რომელშიც აღმოჩნდა ძვ. წ. VII საუკუნის ნივთები (ბრინჯაოს მასიური კვერთხისთავი, ორფრთიანი ყუნწიანი ისრისპირები და სხვ.) მ. შ. სამხრეთ-აღმოსავლეთ ამიერკავკასიის ტიპის რკინის მსხვილი ორკაპა კოტით. 1947 წელს იქვე გაითხარა ქვაყუთი და ქვებშემოწყობილი 4 ორმოსამარხი, რომლებშიც აღმოჩნდა ადრინდელი ანტიკური ხანისათვის დამახასიათებელი მასალა (თიხის ჭურჭელი, ბრინჯაოსა და ვერცხლის სასაფეთქლე რგოლები, ბრინჯაოს და რკინის ზურგშეზნექილი სამაჯურები, ვერცხლის ფარაკიანი ბეჭედი, ფერადი ქვებისა და მინის მძივები...) ქვაყუთში (ძვ. წ. IV საუკუნის I ნახევარი) სხვა ნივთებთან ერთად ნაპოვნია შავი მინის ცილინდრული უნიკალური სანელსაცხებლე, აგრეთვე მოყვითალო ანგობით დაფარული და წითელი წერნაქით მოხატული 2 თიხის დოქი, რომლებიც საქართველოში აღმოჩენილი ადრინდელი ანტიკური ხანის უძველესი მოხატული ჭურჭლებია. გაგოშიძე ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 91.