laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
უაროჩირის პროვინცია

უაროჩირი — პროვინცია პერუში, ლიმის რეგიონში. უაროჩირის დასავლეთიდან ესაზღვრება ლიმის პროვინცია, ხოლო აღმოსავლეთიდან ხუნინის რეგიონი. პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი მატუკანა. პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 62 342 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 11.0 ადამიანს. უაროჩირის ფართობია 5 657,93 კმ²-ს. უაროჩირი იყოფა 32 რაიონად. პერუს პროვინციები
ოიონის პროვინცია

ოიონი — პროვინცია პერუში, ლიმის რეგიონში. ოიონის აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება უანუკოს და პასკოს რეგიონები. პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ოიონი. პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 17 425 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 9,2 ადამიანს. ოიონის ფართობია 1 886,05 კმ². ოიონი იყოფა 6 რაიონად. პერუს პროვინციები
იაუიოსის პროვინცია

იაუიოსი — პროვინცია პერუში, ლიმის რეგიონში. იაუიოსს აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ხუნინის, ხოლო სამხრეთიდან იკას რეგიონები. პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი იაუიოსი. პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 25,325 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 3,7 ადამიანს. იაუიოსის ფართობია 6 901,58 კმ². იყოფა 33 რაიონად. პერუს პროვინციები
Intel

კორპორაცია ინტელი (ნასდაქი: INTC), დაფუძნდა 1968 წელს, როგორც ინტეგრირებული ელექტორნიკის კორპორაცია, ამერიკაში მდებარე მულტინაციონალური კორპორაცია, კარგად ცნობილი მიკროპროცესორებისა და ინტეგრირებული ლოგიკური პანელების დიზაინითა და წარმოებით. ინტელი ასევე აწარმოებს ქსელურ კარტებს, მეინბორდის ჩიპსეტებს, კომპონენტებსა და სხვა მოწყობილობებს. ინტელს მოწინავე კვლევითი პროექტები აქვს ნახევარგამტართა წარმოების ყველა სფეროში. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: Intel ინტელის ოფიციალური საიტი ვიდეო კლიპები ინტელის არხი YouTube-ზე
ჩიკლაიოს პროვინცია

ჩიკლაიო — პროვინცია პერუში, ლამბაიეკეს რეგიონში. ჩიკლაიოს აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება წყნარი ოკეანე. პროვინციას სამხრეთიდან ლა-ლიბერტადის, ხოლო აღმოსავლეთიდან კახამარკას რეგიონები ესაზღვრება. ჩიკლაიოს ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ჩიკლაიო. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 738 057 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 224,5 ადამიანს. ჩიკლაიოს ფართობია 3 288,07 კმ². ჩიკლაიო იყოფა 20 რაიონად.
ფერენიაფეს პროვინცია

ფერენიაფე — პროვინცია პერუში, ლამბაიეკეს რეგიონში. ფერენიაფეს აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება კახამარკას რეგიონები. პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ფერენიაფე. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 94 731 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 60 ადამიანს. ფერენიაფეს ფართობია 1 578,6 კმ². პროვინცია იყოფა 6 რაიონად.
ლამბაიეკეს პროვინცია

ლამბაიეკე — პროვინცია პერუში, ლამბაიეკეს რეგიონში. ლამბაიეკეს აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება წყნარი ოკეანე, ჩრდილოეთიდან პიურას რეგიონი. ლამბაიეკეს ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ლამბაიეკე. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 258 747 კაცს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 27,6 კაცს. ლამბაიეკეს ფართობია 9 346,63 კმ². ლამბაიეკე იყოფა 12 რაიონად. ოფიციალური საიტი.
NASDAQ

ნასდაქი (NASDAQ, მომდინარეობს აკრონიმიდან National Association of Securities Dealers Automated Quotations — ფასიან ქაღალდთა დილერების ავტომატური კოტირებების ეროვნული ასოციაცია) — აშშ-ის ელექტრონული სააქციო ბირჟა. დაფუძნდა ფასიან ქაღალდთა დილერების ეროვნული ასოციაციის (NASD) მიერ, რომელმაც იგი შემდგომში 2000-2001 წლებში გაყიდვათა სერიებით გაასხვისა. ამჟამად იგი კორპორაცია ნასდაქის სააქციო ბაზრის მფლობელობაშია. ნასდაქი უდიდესი ელექტრონული კომპიუტერული ფასიან ქაღალდთა ბაზარია აშშ-ში. დაახ. 3300 კომპანიით მის სიაში საშუალოდ უფრო მეტი კომპანია და უფრო მეტ აქციათა გაყიდვის ოპერაცია ტარდება ყოველდღიურად ვიდრე ნებისმიერ სხვა ამერიკულ აქციათა ბაზარზე. კორპორაციის ამჟამინდელი აღმასრულებელი დირექტორია რობერტ გრიფილდი. ოფიციალური საიტი
პურუსის პროვინცია

პურუსი — პროვინცია პერუში, პერუს უკაიალის რეგიონში. აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ბრაზილია, ხოლო სამხრეთიდან მადრე-დე-დიოსის რეგიონი. პურუსის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ესპერანსა. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 3 485 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 0,2 ადამიანს. პურუსის ფართობია 17 847,76 კმ². პურუსი იყოფა 1 რაიონად. პერუს პროვინციები
პადრე-აბადის პროვინცია

პადრე-აბადი — პროვინცია პერუში, პერუს უკაიალის რეგიონში. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება ლორეტოს, ხოლო დასავლეთიდან უანუკოს რეგიონები. პადრე-აბადის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი აგაიტია. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 44 310 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 5 ადამიანს. პადრე-აბადის ფართობია 8 822 კმ². პადრე-აბადი იყოფა 3 რაიონად. პერუს პროვინციები
ატალაიის პროვინცია

ატალაია — პროვინცია პერუში, პერუს უკაიალის რეგიონში. სამხრეთიდან ესაზღვრება კუსკოს და ხუნინის რეგიონები. ატალაიას ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ატალაია. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 38 104 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 1 ადამიანს. ატალაიას ფართობია 38 924,43 კმ². ატალაია იყოფა 4 რაიონად. ატალიას პროვინციის სტატუსი მიენიჭა 1982 წლის 1 ივნისს. პერუს პროვინციები
კორონელ-პორტილიოს პროვინცია

კორონელ-პორტილიო — პროვინცია პერუში, პერუს უკაიალის რეგიონში. აღმოსავლეთით ესაზღვრება ბრაზილია, ხოლო ჩრდილოეთიდან ლორეტოს რეგიონი. კორონელ-პორტილიოსის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი პუკალიპა. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 316,546 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 8,7 ადამიანს. კორონელ-პორტილიოსი ფართობია 36 235,953 კმ². კორონელ-პორტილიოსი იყოფა 7 რაიონად. პერუს პროვინციები
სარუმილიის პროვინცია

ატალაია — პროვინცია პერუში, ტუმბესის რეგიონში. დასავლეთიდან ესაზღვრება წყნარი ოკეანე. პროვინციას ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება ეკვადორი. სარუმილიას ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სარუმილია. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 36 669 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 49,2 ადამიანს. პროვინციის ფართობია 745,13 კმ². სარუმილია იყოფა 4 რაიონად. სარუმილიას პროვინციის სტატუსი მიენიჭა 1942 წლის 17 ნოემბერი. პერუს პროვინციები
კონტრალმირანტე-ვილიარის პროვინცია

კონტრალმირანტე-ვილიარი — პროვინცია პერუში, ტუმბესის რეგიონში. დასავლეთიდან ესაზღვრება წყნარი ოკეანე. პროვინციას სამხრეთიდან ესაზღვრება პიურას რეგიონი. კონტრალმირანტე-ვილიარის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სორიტოსი. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 15 971 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 10,6 ადამიანს. პროვინციის ფართობია 1 499,88 კმ². კონტრალმირანტე-ვილიარი იყოფა 3 რაიონად. პერუს პროვინციები
ტუმბესის პროვინცია

ტუმბესი — პროვინცია პერუში, ტუმბესის რეგიონში. დასავლეთიდან ესაზღვრება წყნარი ოკეანე. პროვინციას ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება ეკვადორი, ხოლო სამხრეთიდან პიურას რეგიონი. ტუმბესის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ტუმბესი. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 139 073 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 77.2 ადამიანს. პროვინციის ფართობია 1 800,85 კმ². ტუმბესი იყოფა 6 რაიონად. პერუს პროვინციები
კულტურული მეცნიერებები

კულტურული ეწოდება მეცნიერებას, რომელიც სწავლობს ადამიანთა საზოგადოების სულიერი განვითარების და სრულყოფის სხვადასხვა ასპექტებს. კულტურული მეცნიერებები და მათი კვლევის მთავარი საგანი: ენათმეცნიერება - ხალხის ენა; ისტორია - ადამიანთა საზოგადოების წარსული ცხოვრება; მითოლოგია - მითები; რელიგია - ადამიანთა რწმენები,ზებუნებრივი ძალების მოქმედება ყველაზე და ყველაფერზე; ფილოლოგია - ხალხის ენა და ლიტერატურა; ხელოვნება - ადამიანის წარმოსახვის ფიზიკური გამოხატულება.
კაპიტალი (ეკონომიკა)

კაპიტალი — მეწარმესთან (კომპანია, კორპორაცია) მიმართებაში – მისი ძირითადი და საბრუნავი საშუალებების საერთო ღირებულება. განასხვავებენ ძირითად, გამოშვებულ, განაღდებულ, სარეზერვო, ნომინალურ კაპიტალებს. კაპიტალის წარმოშობის წესი და სტრუქტურა დაწვრილებით რეგლამენტირდება კანონით. მაგალითად, ყოველ სააქციო საზოგადოებას უნდა ჰქონდეს ძირითადი (სააქციონერო) კაპიტალი. სააქციონერო კაპიტალის ოდენობა დგინდება დამფუძნებლების მიერ და მიეთითება საზოგადოების წესდებაში, ამიტომ მას აგრეთვე ეწოდება საწესდებო და უნდა იყოს აქციათა ნომინალური ფასის ტოლი. უმეტეს ქვეყნებში კანონმდებლობით გათვალისწინებულია საზოგადოების ძირითადი (აქციონერული) კაპიტალის მინიმალური თანხა, ხოლო მისი მაქსიმალური ოდენობა საერთოდ არ წესდება არცერთ ქვეყანაში. სააქციონერო კაპიტალი წარმიშობა: 1. – დამფუძნებლებს შორის აქციების განაწილების (ანუ ხალხში მიმოქცევის გარეშე) გზით. 2 – აქციებზე სახალხო ხელმოწერის გამოცხადების გზით. თითქმის ქველა ქვეყნის სამართალი მოითხოვს აქციათა (პაიების) მთლიან (სრულ) განთავსებას, როდესაც არის შექმნილი საზოგადოების აღიარების აუცილებელი პირობა, ანუ სააქციონერო კაპიტალი მთლიანად უნდა იყოს დაფარული ხელმოწერილი აქციებით (პაით).
ტაკნის პროვინცია

ტაკნა — პროვინცია პერუში, ტაკნის რეგიონში. დასავლეთიდან ესაზღვრება წყნარი ოკეანე. პროვინციას სამხრეთიდან ესაზღვრება ჩილე. ტაკნას ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ტაკნა. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 250 509 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 31.1 ადამიანს. ფართობი 8 066,11 კმ²-ს შეადგენს. იყოფა 10 რაიონად. პერუს პროვინციები
ტარატის პროვინცია

ტარატა — პროვინცია პერუში, ტაკნის რეგიონში. აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება პუნოს რეგიონი, ხოლო სამხრეთიდან ესაზღვრება ბოლივია. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ტარატა. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 6 630 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 2,4 ადამიანს. ფართობი 2 819,96 კმ²-ს შეადგენს. იყოფა 8 რაიონად. პერუს პროვინციები
ხორხე-ბასადრეს პროვინცია

ხორხე-ბასადრე — პროვინცია პერუში, ტაკნის რეგიონში. აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება წყნარი ოკეანე. პროვინციას ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება მონკეგას რეგიონი. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ლოკუმბა. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 8 814 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 3,01 ადამიანს. პროვინციის ფართობი 2 928,72 კმ²-ს შეადგენს; იყოფა 3 რაიონად. პროვინციის სტატუსი მიენიჭა 1988 წლის 21 აპრილს. პერუს პროვინციები
კანდარავეს პროვინცია

კანდარავე — პროვინცია პერუში, ტაკნის რეგიონში. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება მოკეგას, ხოლო აღმოსავლეთიდან პუნოს რეგიონები. კანდარავეს ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კანდარავე. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 8 543 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 3.8 ადამიანს. პროვინციის ფართობია 2 261,10 კმ². კანდარავე იყოფა 6 რაიონად. პროვინციის სტატუსი მიენიჭა 1921 წელს. პერუს პროვინციები
ხუან ველასკო ალვარადო

ხუან ველასკო ალვარადო (ესპ. Juan Velasco Alvarado; დ. 16 ივნისი, 1910, პიურა, პერუ — გ. 24 დეკემბერი, 1977,პერუ) — პერუელი სამხედრო და პოლიტიკური მოღვაწე. ხელისუფლების სათავეში მოექცა სამხედრო გადატრიალების შედეგად და ქვეყანას მართვდა 1968-1975 წწ. რევოლუციური შეიარაღებული ძალების პირველი პრეზიდენტის წოდებით. 1975 წელს მორიგი სამხედრო გადატრიალების შედეგად ხელისუფლებას ჩამოაშორეს. თანამდებობის დატოვების შემდეგ ჩამოშორდა აქტიურ პოლიტიკურ ცხოვრებას და გარდაიცვალა 1977 წლის 24 დეკემბერს. Tauro del Pino, Alberto: Enciclopedia Ilustrada del Perú. Tercera Edición. Tomo 11. MEN-OJE. Lima, PEISA, 2001. ISBN 9972-40-160-9 Vargas Ugarte, Rubén: Historia General del Perú. Octavo y Noveno Tomo. Primera Edición. Editor Carlos Milla Batres. Lima, Perú, 1971. Varios autores: Historia del Perú. Lima, Lexus Editores, 2000. ISBN 9972-625-35-4
ნიკოლას ლინდლეი

ნიკოლას ლინდლეი (ესპ. Nicolás Lindley López; დ. 16 ნოემბერი, 1908 — გ. 3 თებერვალი, 1995) — პერუელი სამხედრო და პოლიტიკური მოღვაწე. სამხედრო ხუნტის მეორე პრეზიდენტის წოდებით პერუს მართავდა 1963 წლის 3 მარტიდან 28 ივლისამდე. დაიბადა ლიმაში ინგლისური წარმოშობის არისტოკრატის ოჯახში. განათლება მიიღო ინგლისურ-პერუულ სკოლაში. უმაღლესი სამხედრო განათლება მიიღო ჩირილოსის სამხედრო სასწავლებელში. 1962 წელს რიკარდო პერეს გოდოისთან ერთად მოახდინა სამხედრო გადატრიალება კანონიერად არჩეული პრეზიდენტის მანუელ პრადოს წინააღმდეგ, რომელსაც საპრეზიდენტო უფლებამოსილების გასვლამდე დარჩენილი ჰქონდა მხოლოდ 10 დღე. გადატრიალების შემდეგ შექმნეს ხუნტა რიკარდო პერეს გოდოის მეთაურობით, მაგრამ 1963 წლის 3 მარტს ნიკოლას ლინდლეიმ მის წინააღმდეგ მოაწყო მეორე სახელმწიფო გადატრიალება და ორგანიზება გაუწია ახალ საპრეზიდენტო არჩევნებს, რომელშიც გაიმარჯვა ფერნანდო ბელაუნდე ტერიმ. 1964–1975 წწ. იყო პერუს ელჩი ესპანეთში, რის შემდეგაც ჩამოშორდა აქტიურ პოლიტიკას. გარდაიცვალა 1995 წელს 87 წლის ასაკში. Tauro del Pino, Alberto: Enciclopedia Ilustrada del Perú. Tercera Edición. Tomo 11. MEN-OJE. Lima, PEISA, 2001. ISBN 9972-40-160-9 Vargas Ugarte, Rubén: Historia General del Perú. Octavo y Noveno Tomo. Primera Edición. Editor Carlos Milla Batres. Lima, Perú, 1971. Varios autores: Historia del Perú. Lima, Lexus Editores, 2000. ISBN 9972-625-35-4
ბელიავისტის პროვინცია

ბელიავისტა — პროვინცია პერუში, სან-მარტინის რეგიონში. ბელიავისტას აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ლორეტოს, ხოლო სამხრეთიდან უანუკოს რეგიონები. ბელიავისტას ფართობია 8 050,90 კმ². პროვინცია იყოფა 6 რაიონად. პერუს პროვინციები INEI Perú დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
რიკარდო პერეს გოდოი

რიკარდო პერეს გოდოი (ესპ. Ricardo Pérez Godoy; დ. 9 ივნისი, 1905 — გ. 26 ივლისი, 1982) — პერუელი სამხედრო და პოლიტიკური მოღვაწე. სამხედრო ხუნტის პირველი პრეზიდენტის წოდებით პერუს მართავდა 1962–1963 წწ. 1962 წელს ნიკოლას ლინდლეისთან ერთად მოახდინა სამხედრო გადატრიალება კანონიერად არჩეული პრეზიდენტის მანუელ პრადოს წინააღმდეგ, რომელსაც საპრეზიდენტო უფლებამოსილების გასვლამდე დარჩენილი ჰქონდა მხოლოდ 10 დღე. გადატრიალების შემდეგ შექმნეს ხუნტა რიკარდო პერეს გოდოის მეთაურობით, მაგრამ 1963 წლის 3 მარტს ნიკოლას ლინდლეიმ მის წინააღმდეგ მოაწყო მეორე სახელმწიფო გადატრიალება და ორგანიზება გაუწია ახალ საპრეზიდენტო არჩევნებს, რომელშიც გაიმარჯვა ფერნანდო ბელაუნდე ტერიმ. გარდაიცვალა ლიმაში, 1982 წელს 77 წლის ასაკში. Tauro del Pino, Alberto: Enciclopedia Ilustrada del Perú. Tercera Edición. Tomo 11. MEN-OJE. Lima, PEISA, 2001. ISBN 9972-40-160-9 Vargas Ugarte, Rubén: Historia General del Perú. Octavo y Noveno Tomo. Primera Edición. Editor Carlos Milla Batres. Lima, Perú, 1971. Varios autores: Historia del Perú. Lima, Lexus Editores, 2000. ISBN 9972-625-35-4
ნიმფა

ნიმფები (ბერძ. νύμφαι „საპატარძლოები“, ლათ. nymphae) — ძველ ბერძნულ მითოლოგიაში (ქართ. ფერიები) ცოცხალი სტიქიური ძალების განსახიერება ქალიშვილების სახით, გამოხატული ნაკადულების რაკრაკით, მცენარეთა ზრდით, მთებისა და ტყეების გარეული მშვენიერება. გეასაგან წარმოშობილნი. ისინი ცხოვრობდნენ ბუნების წიაღში, წყაროებთან ახლოს მთების ჩრდილიან ხეობებში, ჭალებში. სატირების მსგავსად არიან დედამიწის ზედაპირის სულები, ბუნებრივი ძალების გამომჟღავნება, მოქმედნი ადამიანის მიღმა განცალკევებულ გროტებში, ხეობებში, ტყეებში, კულტურული ცენტრებისაგან დაშორებით, ისინი დაკავებულნი იყვნენ ქსოვით, ქარგვით, მღერიან და ცეკვავენ პანის ვიოლინოს ჰანგების ქვეშ, ნადირობენ არტემიდასთან ერთად, მონაწილეობენ დიონისეს ორგიებში, მუდმივ ჭიდილში არიან მომაბეზრებელ სატირებთან. ზოგჯერ ისინი შედიან კონტაქტში ადამიანებთან, ზრუნავენ მათზე, ეძლევიან გმირებსა და მშვენიერ ყმაწვილებს (კალიპსო და ოდისევსი, ამარილა და დაფნისა), ზოგჯერ ისინი ადამიანებს უგზავნიდნენ შეშლილობას, მრისხანებას, უგზავნიან წინასწარმეტყველების ნიჭს, აღმაფრენას. ასეთ შთამაგონელებ ნიმფებს მიეკუთვნება მუზები. მათ მიუძღვნა ორფეოსმა LI ჰიმნი. ორეადები — მთის ნიმფები დრიადები — ტყისა და ხეების ნიმფები ნაიადები — წყაროების ნიმფები ნერეიდები — ზღვის ნიმფები ნეპეი — ხეობების ნიმფები ლიმონიადები — მდელოების ნიმფები ნიმფებს უძღვნიდნენ გროტებსა და გამოქვაბულებს, ზოგჯერ აშენებდნენ სამლოცველოებს განსაკუთრებით მცენარეებით მდიდარ და ირიგაციულ რაიონებში, უფრო გვიან კი ქალაქებში. ნიმფებს სწირავდნენ თხებს, ხბოებს, რძეს, ზეთს, ღვინოს. როგორც ბუნების სიმშვენიერების გამოხატულებას მათ ხელოვნებაში გამოსახავდნენ ლამაზ არაჩვეულებრივ თმიან ახალგაზრდა ქალიშვილებად ყვავილების გვირგვინებით უფრო გვიან მოცეკვავეებად, გაშიშვლებული ხელებითა და ფეხებით, გაშლილი თმებით. ორეადებს წარმოადგენდნინ მაღალ კლდეებზე ჩამჯდარ ჩაფიქრებულებს. ნაიადების გამოსახულებებს ხშირად ატრიბუტად ნიჟარა წარმოადგენდა რომელიც კალთაში ედო. ნიმფები და სატირები დრიადა ნაიადა ნიმფეუმი სიტყვისაგან „ნიმფა“ წამოვიდა ტერმინი „ნიმფომანია“ და „ნიმფოფილია“ ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ნიმფა Theoi.com: Nymphs ↑ მსოფლიო ხალხთა მითები, 1991-92. 2-ტ. ტ. 2. ფ. 219-220. ↑ ლიუბკერი ფ. კლასიკური სიძველეების რეალური ლექსიკონი., 2001. 3-ტ. ტ. 2. ფ. 469 ↑ ჰესიოდი. თეოგონია 130
ზენონ ნორიეგა აგუერო

ზენონ ნორიეგა აგუერო (ესპ. Zenón Noriega Agüero; 12 ივლისი 1900, კახამარკა — 7 მაისი 1957, ლიმა) — პერუელი სამხედრო და პოლიტიკური მოღვაწე. პერუს პრეზიდენტის მოვალეობის დროებითი შემსრულებელი 1950 წლის 1 ივნისიდან 28 ივლისამდე, როდესაც პერუს კონსტიტუციის თანახმად მანუელ ოდრია იძულებული იყო გადამდგარიყო თანამდებობიდან ახალ საპრეზიდენტო არჩევნებში მონაწილეობის მისაღებად. 1955 წელს ნორიეგამ დაგეგმა სამხედრო გადატრიალება მანუელ ოდრიას წინააღმდეგ, მაგრამ დააპატიმრეს და ჩასვეს ციხეში სადაც გარდაიცვალა 1957 წელს. Tauro del Pino, Alberto: Enciclopedia Ilustrada del Perú. Tercera Edición. Tomo 11. MEN-OJE. Lima, PEISA, 2001. ISBN 9972-40-160-9 Vargas Ugarte, Rubén: Historia General del Perú. Octavo y Noveno Tomo. Primera Edición. Editor Carlos Milla Batres. Lima, Perú, 1971. Varios autores: Historia del Perú. Lima, Lexus Editores, 2000. ISBN 9972-625-35-4
აკარაი

აკარაი — იგივე აკარაის ციხესიმაგრე, არის არქეოლოგიური ძეგლი პერუს ჩრდილოეთ სანაპიროზე, მდინარე უაურას ხეობაში. განეკუთვნება ჩვენს წელთაღრიცხვამდე 900—200 წლებს. ეს შთამბეჭდავი ციხესიმაგრე განლაგებულია სამ კასკადიან ბორცვზე, თითოეულს მათგანს გარს არტყავს გალავანი თავისი ბასტიონებით, რაც მის სამხედრო დანიშნულებაზე მეტყველებს. ამ ძეგლმა პირველად გერმანელი არქეოლოგის, ჰანს ჰორკაიმერის ყურადღება მიპყრო, როდესაც მან მის შესახებ 1962 წელს პერუში გამომავალ ერთ-ერთ ჟურნალში დაწერა სტატია. აკარაის მიმართ ინტერესი სულ უფრო და უფრო იზრდებაოდა და 1970-იანი წლებიდან დაიწყო არქეოლოგიური გათხრები. აკარაის გამოკვლევა დღესაც გრძელდება. 2004 წელს, ამერიკელმა არქეოლოგმა მარგარეტ ბრაუნ ვეგამ დაიწყო მოკვლევითი სამუშაოები. პერუს არქეოლოგიური ძეგლები Cárdenas, Mercédes (1977), Informe Preliminar del trabajo de campo en el valle de Huaura (departamento de Lima), Lima: Report submitted to the Instituto Riva-Agüero, Seminario de Arqueología, Lima, Peru Horkheimer, Hans (1962), "La Fortaleza de Huaura", Caretas 22: 30,38B Ruiz Estrada, Arturo; Torero, M. Domingo (1978), Acaray, Fortaleza Yunga del Valle de Huaura., Huacho, Perú: Comite de Educacion de la Cooperative de Ahorro y Credito "San Bartolome"
ასპერო

ასპერო — ერთ-ერთი კარგად შესწავლილი არქეოლოგიური ძეგლი ცენტრალური პერუს სანაპირო ზოლში, რომელიც ეკუთვნის ნორტე-ჩიკოს ცივილიზაციას. ეს მონუმენტური არქიტექტურის ნიმუში, დაფარული იყო დიდი მიწაყრილით. აღმოაჩინეს 1940-იანი წლების დასაწყისში. მისი მნიშვნელობის განსაზღვრა 1973 წელს მოხერხდა. დადგინდა, რომ ეს იყო საზღვაო ობიექტი, რის საფუძველზეც ივარაუდეს, რომ ძველი პერუს ცივილიზაციები უფრო მეტად დამოკიდებულნი იყვნენ ზღვაზე და ზღვის პროდუქტებზე, ვიდრე აგროკულტურებზე, თუმცა ეს ვარაუდი საკამათოა. პერუს არქეოლოგიური ძეგლები ↑ Moseley, Edward; Gordon R. Willey (1973). „Aspero, Peru: A Reexamination of the Site and Its Implications“. American Antiquity. American Antiquity, Vol. 38, No. 4. 38 (4): 452–468. doi:10.2307/279151. ციტირების თარიღი: 2007-02-01. "We see the site as a 'peaking' of an essentially non-agricultural economy. Subsistence was still, basically, from the sea. But such subsistence supported a sedantry style of life, with communities of appreciable size." ↑ Mann, Charles C. [2005] (2006). 1491: New Revelations of the Americas Before Columbus. Vintage Books, გვ. 199–212. ISBN 1-4000-3205-9.
ტოკაჩეს პროვინცია

ტოკაჩე — პროვინცია პერუში, სან-მარტინის რეგიონში. ტოკაჩეს სამხრეთიდან ესაზღვრება ლა-ლიბერტადის და უანუკოს რეგიონები. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 98,265 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 16.8 ადამიანს. ტოკაჩეს ფართობია 5 865,44 კმ². პროვინცია იყოფა 5 რაიონად. პერუს პროვინციები INEI Perú დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ნიკო გომელაური

ნიკოლოზ (ნიკო) გომელაური (დ. 12 ივლისი, 1970, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ — გ. 13 აპრილი, 2010, თბილისი, საქართველო) — ქართველი მსახიობი და პოეტი. 1992 წელს დაამთავრა შოთა რუსთაველის თეატრისა და კინოს უნივერსიტეტი. მუშაობდა გრიბოედოვის თეატრსა და თავისუფალ თეატრში. კოტე მარჯანიშვილის პრემიის ლაურეატი (2003). 2009 წელს მას აღმოუჩინეს ფილტვის კიბო. გარდაიცვალა 2010 წლის 13 აპრილს, ხანგრძლივი ავადმყოფობის შემდეგ. 2011 წელს რეჟისორმა გიორგი ბერიძემ გადაიღო მხატვრულ-დოკუმენტური ფილმი „ნიკო... აპლოდისმენტები“, რომელიც ნიკო გომელაურის შემოქმედებას ეძღვნება. 1987: „ანემია“ რეჟ. ვახტანგ კოტეტიშვილი 1998: „აქ თენდება“ რეჟ. ზაზა ურუშაძე 1998: „უცხო“ რეჟ. ზურაბ თუთბერიძე 2000: „ძვირფასო მ.“ რეჟ. ოთარ შამათავა 2004: „ცხელი ძაღლი“ (კოკა ოთარის ძე მახალდიანი) რეჟ. ზაზა ურუშაძე 2008: „იდიოტოკრატია“ (გოგა) რეჟ. ავთანდილ ვარსიმაშვილი 2009: „ყველაფერი კარგად იქნება“ რეჟ. ავთანდილ ვარსიმაშვილი 2010: „რენე მიდის ჰოლივუდში“ (თომა) რეჟ. ალექსანდრე (ალეკო) ცაბაძე „მე, ბულატ ოკუჯავა“ „ხანუმა“ „ცხოვრება მშვენიერია“ „იცხოვრე და გახსოვდეს“ „ოსტატი და მარგარიტა“ „ორი წყვილი, ანუ ვინ არის ჩარლი“ „რუსული ბლუზი“ „სიზმრები საქართველოზე“ „მისტიფიკატორი“ „კომენდიანტები“ „ძმები“ „იდიოკრატია“ „კავკასიური ცარცის წრე“ „ჰამლეტი“ „ჯინსების თაობა“ „ტელემისტერია“ „ბავშვის თვალებით“ „ღმერთო, დაგვიფარე ჩვენ და ადამიანები“ 2003: კ. მარჯანიშვილის სახელობის პრემია 2004: ბრესტის საერთაშორისო ფესტივალის ლაურეატი 2006: შავი ზღვის ქვეყნების საერთაშორისო ფესტივალის ლაურეატი (ტრაპიზონი) ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 91-92. ნიკო გომელაური — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ნიკო გომელაური [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია ნიკო გომელაური კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ↑ ნიკო გომელაურმა ეს განცხადება P.S.-ში განაცხადა (20-თებ-2010)
ზაქარია ფანასკერტელი

ზაქარია ფანასკერტელი — XII-XIII საუკუნეების სამხრეთ საქართველოს წარჩინებული ფეოდალი. შავშეთის ფეოდალური საგვარეულოს - ასპანისძეთა წარმომადგენელი. ფანასკერტელთა ფეოდალური სახლის ფუძემდებელი. XII საუკუნის 80-იან წლებში, როგორც ჩანს, იგი ტაოს გამგებლის და შავშეთ-კლარჯეთის დიდი ფეოდალის გუზან აბულასანისძე ტაოსკარელის ყმა-ვასალი იყო. ფანასკერტელი აღზევდა მას შემდეგ, რაც დიდი სამსახური გაუწია თამარ მეფეს მეამბოხე გუზანის წინააღმდეგ ბრძოლაში. ლაშა-გიორგის დროინდელი მემატიანის ცნობით, ზაქარიამ შეიპყრო გუზანი და მიჰგვარა მეფეს. როგორც ჩანს, სწორედ ამ დროს უწყალობა თამარმა ფანასკერტელს სამამულედ ციხე-ქალაქი ფანასკერტი, რის შემდეგადაც ასპანისძეთა ეს განშტოება იწოდა ფანასკერტელებად. თამარის მეორე ისტორიკოსის ცნობით, ფანასკერტელი მონაპირეობდა შავშეთიდან სპერამდე, ე.ი. მისი საერისთავო ხელისუფლება ვრცელდებოდა შავშეთ-კლარჯეთ-ტაო-სპერზე. იმავე ისტორიკოსის ცნობით, ფანასკერტელი იყო სახელოვანი მოლაშქრე. მას აუღია ბანა, ხახული და სხვა მრავალი ციხე და ადგილი. ფანასკერტელის არც წინაპრებზე და არც შთამომავლობაზე წყაროებში არ შემოგვრჩენია ცნობები. გამოთქმულია მოსაზრება, რომ შესაძლებელია მისი მშობლები იყვნენ XII საუკუნის ერთი ხელნაწერის მინაწერში მოხსენიებულია „პატრონი ასპან და მისი მეუღლე ელენე“ (დ. ბერძენიშვილი). ასევე შესაძლებელია მისი შვილი (ან შვილიშვილი) იყოს XIII საუკუნის II ნახევრის მოღვაწე გრიგოლ ფანასკერტელი. ბასილი ეზოს მოძღუარი, ცხოვრება მეფეთ-მეფისა თამარისი, წგნ.: ქართლის ცხოვრება, ს. ყაუხჩიშვილის გამოც., ტ. 2 თბ.1959; ისტორიანი და აზმანი შარავანდელთანი, იქვე; ჟამთააღმწერელი, იქვე ქართლის ცხოვრების გაგრძელებები, იქვე; იერუსალიმის ჯვრის მონასტრის აღაპები, წგნ.: მეტრეველი ე., მასალები იერუსალიმის ქართული კოლონიის ისტორიისათვის (XI—XVII სს.), თბ., 1962; სამხრეთ საქართველოს ისტორიის მასალები (XV—XVI სს.), ქრ. შარაშიძის გამოც., თბ., 1961 ბერძენიშვილი დ., ფანასკერტელთა ფეოდალური საგვარეულოს ისტორიიდან (წერაქვის უცნობ წარწერასთან დაკავშირებით), «საქართველოს ისტორიული გეოგრაფიის კრებული», 1960, ტ. 1; შოშიაშვილი ნ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 217.
პერუს არქეოლოგიური ძეგლები

პერუს არქეოლოგიური ძეგლები — სიაში წარმოდგენილია პერუს არქეოლოგიური ძეგლები. აღსანიშნავია, რომ პერუს ტერიტორიაზე ბოლო 20-30 წლის განმავლობაში ტარდება არქეოლოგიური გათხრები, ზოგი ობიექტის დათარიღება ხშირად იცვლება. ტაბულაში მოყვანილია მონაცემები 1990-იანი წლების დასასრულისთვის. ↑ http://www.perutoptours.com/index14caccantamarca.html პერუს არქეოლოგია(ესპანური)