laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ჰერმან საბო

ჰერმან საბო (დ. 18 ნოემბერი, 1988, თბილისი) — უნგრული წარმოშობის ქართველი პოლიტიკოსი. პოლიტიკური პარტია „გირჩის“ წევრი. 2021 წლის 19 ნოემბრიდან საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „გირჩი“. 2021 წლის ივლისიდან ნოემბრამდე საპარლამენტო პოლიტიკური ჯგუფი „გირჩის“ აპარატის თანამშრომელი. 2012 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, სოციალურ და პოლიტიკურ მეცნიერებათა სპეციალობით. 2019 წელს მთაწმინდის მაჟორიტარულ ოლქში გამართულ შუალედურ არჩევნებზე იყო „გირჩის“ კანდიდატი. მიიღო ხმების 4,76% (701 ხმა). ჰერმან საბო — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ თანამდებობის პირის ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაცია: ჰერმან საბო. declaration.gov.ge (8 დეკემბერი, 2021). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2022-02-16. ციტირების თარიღი: 16 თებერვალი, 2022 ↑ „თუ მაინც მომიწია ისტორიაში შესვლა, ჰერმან მეფე ძალიან ადამიანური და ჰუმანური მეფის სახელით შევა“ - ვინ არის "„გირჩის სამეფოს“ მეფე ჰერმან საბო
რობერტ გოდარდი

რობერტ გოდარდი (დ. 5 ოქტომბერი, 1882, მასაჩუსეტსი ― გ. 10 აგვისტო, 1945, ბალტიმორი) — ამერიკელი გამომგონებელი, სარაკეტო ტექნოლოგიების ერთ-ერთი პიონერი. 1907 წლიდან მუშაობდა რაკეტების შექმნის და გამოყენების საკითხზე. 1908 წელს დაამთავრა ვუსტერის პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. 1914 წლიდან მუშაობა დაიწყო კლარკის უნივერსიტეტში. 1926 წელს გაუშვა მსოფლიოში პირველი რაკეტა, რომლის ძრავა თხევადი საწვავით მუშაობდა. 1914-1940 წლებში მიიღო 83 პატენტი, გარდაცვალების შემდეგ მისი საარქივო მასალებიდან რეგისტრირებულ იქნა კიდევ 131 პატენტი. მისი სახელი დაარქვეს მთვარის უხილავი ნაწილის კრატერს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 201. რობერტ გოდარდი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური) ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 https://www.nasa.gov/centers/goddard/about/history/dr_goddard.html ↑ 2.0 2.1 Lehman M. K., Lehman M. Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ 3.0 3.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 4.0 4.1 Internet Speculative Fiction Database — 1995. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2629164"></a> ↑ 5.0 5.1 ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ 6.0 6.1 Gran Enciclopèdia Catalana — Grup Enciclopèdia, 1968. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18696256"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2664168"></a> ↑ 7.0 7.1 GeneaStar <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q98769076"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3100478"></a> ↑ 8.0 8.1 Brozović D., Ladan T. Hrvatska enciklopedija — LZMK, 1999. — 9272 გვრ. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1264934"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q429032"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18446"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1789619"></a> ↑ 9.0 9.1 Proleksis enciklopedija, Opća i nacionalna enciklopedija — 2009. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3407324"></a> ↑ 10.0 10.1 10.2 Годдард Роберт // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ https://www.invent.org/inductees/robert-hutchings-goddard ↑ https://www.nmspacemuseum.org/inductee/robert-h-goddard/ ↑ Space Pioneers Enshrined — Las Vegas: 1976. — გვ. 6. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q676171"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55284879"></a>
ეჟენ გოდარი

ეჟენ გოდარი (დ. 27 აგვისტო, 1827, კლიში ― გ. 9 ნოემბერი, 1890, ბრიუსელი) — ფრანგი აერონავტი. დაახლოებით 2500-ჯერ გაფრინდა აეროსტატით. 1863 წელს ააგო იმ დროისთვის ყველაზე დიდი აეროსტატი. 1870-1871 წლებში ალყაშემორტყმულ პარიზში აეროსტატით გადაჰქონდა ფოსტა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 201.
ვასილი შულეიკინი

ვასილი შულეიკინი (დ. 1 იანვარი, 1895, მოსკოვი ― გ. 25 აპრილი, 1979) — რუსი გეოფიზიკოსი, სსრკ-ის მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1946). 1916 წელს დაამთავრა მოსკოვის უმაღლესი ტექნიკური სასწავლებელი. 1929-1941 წლებში ხელმძღვანელობდა შავი ზღვის ჰიდროფიზიკურ სადგურს. 1942 წლიდან ხელმძღვანელობდა სსრკ-ის მეცნიერებათა აკადემიიის ჰიდროფიზიკურ ლაბორატორიას. 1943 წლიდან იყო მოსკოვის უნივერსიტეტში მიერ მიერ დაარსებული ზღვის ფიზიკის კათედრის გამგე. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 56. ვასილი შულეიკინი — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული) ↑ Шулейкин Василий Владимирович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ Мильчакова Н. А. Вклад В.А. Водяницкого в восстановление Севастопольской биологической станции и благоустройство города Севастополя после Великой Отечественной войны, Contribution of V.A. Vodyanitsky in the restoration of the Sevastopol biological station and the improvement of Sevastopol City after World War II // Историко-биологические исследования — 2019. — Т. 11, вып. 3. — С. 7–29. — ISSN 2076-8176; 2500-1221 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q130294073"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126725109"></a>
მიხეილ შულეიკინი

მიხეილ შულეიკინი (დ. 21 ოქტომბერი, 1884, მოსკოვი ― გ. 17 ივლისი, 1939) — რუსი რადიოტექნიკოსი, სსრკ-ის მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1939). 1908 წელს დაამთავრა სანქტ-პოლიტექნიკური ინსტუტუტი. 1919-1929 წლებში იყო რადიოსაინჟინრო საზოგადოების თავმჯდომარე.1939 წლიდან ხელმძღვანელობდა სსრკ-ის მეცნიერებათა აკადემიის რადიოკავშირგამბულობის კომისიას. მისი შრომები ეხებოდა რადიოტალღების გავრცელების საკითხებს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 56. მიხეილ შულეიკინი — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული) ↑ 1.0 1.1 1.2 Шулейкин Михаил Васильевич // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a>
კლავდია შულჟენკო

კლავდია შულჟენკო (დ. 11 მარტი, 1906, ხარკივი ― გ. 18 ივნისი, 1984) — რუსი მომღერალი, სსრკ-ის სახალხო არტისტი (1971). 1923-1928 წლებში იყო ხარკივის დრამატული თეატრის მსახიობი. 1928 წლიდან იყო საესტრადო მომღერალი. ასრულებდა ჟანრულ და ლირიკულ სიმღერებს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 56. კლავდია შულჟენკო — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული) ↑ Шульженко Клавдия Ивановна // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ Person Profile // კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა — 1990. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q37312"></a> ↑ Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a>
კურტ შუმახერი

კურტ შუმახერი (დ. 13 ოქტომბერი, 1895, კულმი ― გ. 20 აგვისტო, 1952, ბონი) — გერმანელი პოლიტიკოსი. 1918 წლიდან იყო გერმანიის სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრი. 1920-1924 წლებში იყო გაზეთ Schwabische Tagwaxht-ის რედაქტორი შტუტგარტში. 1930-1933 წლებში იყო ვაიმარის რესპუბლიკის რაიხსტაგის დეპუტატი. მესამე რაიხის წლებში იყო საკონცენტრაციო ბანაკში. ნაციზმის დამარცხების შემდეგ იყო ერთ-ერთი ინიციატორი დასავლეთ გერმანიაში სოციალ-დემოკრატიული პარტიის აღდგენისა. 1946 წელს ჰანოვერში დამფუძნებელ ყრილობაზ ეაირჩიეს პარტიის თავმჯდომარედ. 1949 წლიდან იყო ბუნდესტაგის დეპუტატი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 56. კურტ შუმახერი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური) ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #118611615 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ 2.0 2.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 3.0 3.1 Stammdaten aller Abgeordneten des Deutschen Bundestages <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q51850225"></a> ↑ 4.0 4.1 ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ 5.0 5.1 Brozović D., Ladan T. Hrvatska enciklopedija — LZMK, 1999. — 9272 გვრ. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1264934"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q429032"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18446"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1789619"></a> ↑ 6.0 6.1 Munzinger Personen <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107343683"></a> ↑ http://www.britannica.com/EBchecked/topic/528425/Kurt-Schumacher ↑ 8.0 8.1 Шумахер Курт // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ http://www.yelp.com/biz/dm-drogeriemarkt-berlin-42
შუმენი

შუმენი ― ქალაქი ბულგარეთში. არის შუმენის ოლქის და შუმენის თემის ადმინისტრაციული ცენტრი. 1950-1965 წლებში ერქვა კოლაროვგრადი. შუმენი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური) ოფიციალური საიტი შუმენის პორტალი ↑ 1.0 1.1 https://www.grao.bg/tna/t41nm-15-06-2024_2.txt
ბოლონიის ფერწერული სკოლა

ბოლონიის ფერწერული სკოლა ― იტალიური ფერწერის ერთ-ერთი სკოლა. XIV საუკუნეში ბოლონიურ ფერწერას წამყვანი ადგილი ეჭირა იტალიურ ხელოვნებაში. ის დაკავშირებულია ბაროკოს პერიოდის ფორმირებასთან და აყვავებასთან. ბოლონიის ფერწერის სკოლა აღმოცენდა დაახლოებით 15585 წელს ძმების კარაჩების მიერ. აუცილებელ საწყისად მიიჩნეოდა ნატურის და მაღალი რენესანსის მხატვროობის ოსტატობის შესწავლა. სკოლის მიმდევარი მხატვრები ასრულებდნენ რელიგიურ და მითოლოგიურ კომპოზიციებს. ბოლონიის ფერწერის სკოლა ხელს უწყობდა სამხატვრო განათლების სისტემატიზაციას, შეიმუშავა და ჩამოაყალიბა აბროკოული საკურთხევლის სურათის ტიპი, მაგრამ შემდეგ პერიოდში მთელ იტალიაში გავრცელებული ბოლონიის ფერწერის სკოლის პრინციპები დოგმად გადაიქცა, რამაც ხელოვნებაში წარმოშვა ცივი, განყენებული და უსიცოცხლო სახეები. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 456. ბოლონიის ფერწერული სკოლა — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)
ივანე ბოლოტნიკოვი

ივანე ბოლოტნიკოვი (რუს. Ива́н Иса́евич Боло́тников; დ. 1565 — გ. 18 ოქტომბერი, 1608, კარგოპოლი, რუსეთის სამეფო) — არეულობის ხანის რუსი მეამბოხე, გლეხების და ხოლოპების აჯანყების ხელმძღვანელი. 1606–1607 წლებში. ყოფილი ხოლოპი. ახალგაზრდობაში კაზაკებთან გაიქცა. დაატყვევეს თათრებმა და მონად გაყიდეს ოსმალეთის იმპერიაში. ოსმალეთში მუშაობდა გალერებზე. ტყვეობას თავი დააღწია და მოხვდა ვენეციაში. იქიდან პოლონეთის გავლით დაბრუნდა რუსეთში. 1606 წლის ზაფხულში გახდა ქვეყნის სამხრეთში დაწყებული აჯანყების ხელმძღვანელი. 1607 წლის 10 ოქტომბერს მეფის ჯარებმა აიღეს ტულა, სადაც ბოლოტნიკოვი იყო გამაგრებული. ის შეიპყრეს, კარგოპოლში გადაასახლეს, მერე თვალები დათხარეს და მდინარე ონეგში დაახრჩვეს. გლეხთა აჯანყება ივანე ბოლოტნიკოვის ხელმძღვანელობით ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 456. ივანე ბოლოტნიკოვი — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული)
ივანე ბოლტინი

ივანე ბოლტინი (დ. 1 იანვარი, 1735 ― გ. 6 ოქტომბერი, 1792, სანქტ-პეტერბურგი) — რუსი ისტორიკოსი, გენერალ-მაიორი. მისი მთავარი ნაშრომებია ორტომეულები „შენიშვნები ბ. ლეკლერკის ძველი და თანამედროვე რუსეთის ისტორიაზე“ (1788-1794) და „კრიტიკული შენიშვნები თავად შჩერბატოვის ისტორიის პირველ და მეორე ტომებზე“ (1793-1794). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 456. ივანე ბოლტინი — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული) ↑ 1.0 1.1 Словарь русских писателей XVIII века. Выпуск 1: А—И / под ред. А. М. Панченко — 1988. — С. 118–119. — ISBN 5-02-027972-2 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q109277660"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q4344457"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q109277663"></a> ↑ 2.0 2.1 Исаев Ю. Н. Чувашская энциклопедия — Чувашское книжное издательство, 2006. — 2567 с. — ISBN 978-5-7670-1471-2 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q22918706"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q4517503"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19909792"></a> ↑ Болтин Иван Никитич // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a>
ანა შალიკაშვილი

ანა შალიკაშვილი (დ. 16 თებერვალი, 1919, ქუთაისი — გ. მარტი, 2004) — ქართული მხატვარ-მულტიპლიკატორი, საქართველოს სსრ-ის სახალხო მხატვარი (1983) 1942 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემია. მისი პედაგოგები იყვნენ: დავით კაკაბაძე, სერგო ქობულაძე, შალვა მამალაძე. 1943 წლიდან მუშაობდა ქუთაისის დრამატული თეატრის მხატვრად.1947-1972 წლებში მუშაობდა საქართველოს კინოსტუდიაში ჯერ მულტიპლიკატორად, შემდეგ დამდგმელ მხატვრად. თბილისს უძღვნა ფერწერული ნამუშევრები: სერია „ვაკის პარკი“ (1986), „მეეზოვე“, „წინდების გამყიდველი“, „მეტროს წინ“ (სამივე — 1998); შექმნა დაზგური გრაფიკის ნიმუშები („ძველი უბანი“, 1956); ლინოგრავიურების სერია მხატვარ ნატალია ფალავანდიშვილის ეტიუდებზე (1979) და სხვა; მას ეკუთვნის ესკიზები ნახატი ფილმებისათვის „ერთი ქილა ერბო“, „განთიადის მომღერალი“, „რწყილი და ჭიანჭველა“, „მამაცი კურდღელი“, „მტრობა“, „წუნა და წრუწუნა“ და სხვა. ანა შალიკაშვილის ნახატები დაცულია საქართველოს თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმში. ენციკლოპედია „თბილისი“, თბ., 2002. — გვ. 917, ISBN 99928-20-32-2. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 678. ანა შალიკაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ანტონ შალიკაშვილი

ანტონ სტეფანეს ძე შალიკაშვილი (ჩალიკოვი) (რუს. Антон Чаликов; დ. 10 ივლისი, 1754 — გ. 28 მარტი, 1821) — წარმოშობით ქართველი რუსი სამხედრო მოღვაწე, რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-მაიორი (1807). ანტონ ჩალიკოვი 1754 წლის 10 ივლისს დაიბადა. მისის წინაპარი, თავადი შალიკაშვილი წარმოშობით სამცხიდან ყოფილა და XVIII საუკუნეში რუსეთში წასულ ქართლის მეფე ვახტანგ მეექვსის ამალაში ირიცხებოდა. ანტონმა სამხედრო სამსახური 1774 წლის 1 მარტს პრეობრაჟენსკის ლეიბ-გვარდიის ულანთა პოლკში დაიწყო. 1788 წლის 1 იანვარს გადაიყვანეს როტმისტრად ჩერნიგოვის კარაბინერთა პოლკში. 1790 წელს მაიორის წოდება მიანიჭეს. 1791 წლიდან კი პეტერბურგის დრაგუნთა პოლკში ირიცხებოდა. ანტონ ჩალიკოვი იბრძოდა 1787-1791 წლების რუსეთ-ოსმალეთის ომში, სადაც 1789 წლის 21 ივლისს ფოქშანთან ბრძოლაში დაიჭრა. ასევე მონაწილეობდა 1792 წლის რუსეთ-პოლონეთის ომში და 1794 წელს ტადეუშ კოსტიუშკოს აჯანყების ჩახშობაში. 1796 წელს გადაიყვანეს სუმის ჰუსართა პოლკში. 1798 წელს დააწინაურეს ვიცე-პოლკოვნიკად. ნაპოლეონის ომებში ანტონი 1799 წელს ჩაერთო, როცა შვეიცარიაში, გენერალ ალექსანდრე რიმსკი-კორსაკოვის კორპუსთან ერთად იღებდა მონაწილეობას ლაშქრობაში. 1800 წლის 26 მარტს მიანიჭეს პოლკოვნიკის წოდება. 1805 წელს აუსტერლიცის ბრძოლაში მარცხენა ფეხში დაიჭრა. მონაწილეობდა 1807 წელს ჰეილსბერგსა და ფრიდლანდთან ბრძოლებში, სადაც მეთაურობდა სამეფო ულანთა პოლკს. იმავე წელს მიიღო გენერალ-მაიორის წოდება. 1812 წლიდან მეთაურობდა გვარდიის მსუბუქი კავალერიის ბრიგადას და თავი გამოიჩინა ვიტებსკთან, სმოლენსკთან, ბოროდინოსთან, ლიუცენთან, მონტმირალთან, ლაიფციგთან და ევროპის ტერიტორიაზე გამართულ სხვა ბრძოლებში. განსაკუთრებული სიმამაცისთვის დაჯილდოვდა წმ. ვლადიმერის მეორე ხარისხის, წმ. გიორგის მეოთხე (1808) და მესამე (1814) ხარისხის და წმ. ანას პირველი ხარისხის ორდენებით. ასევე, ოქროს ხმლით მამაცობისათვის (1905). მას მიღებული აქვს უცხოური ორდენები: ავსტრიის ლეოპოლდ მეორის სახელობის, ბავარიის მაქსიმილიან იოსების, პრუსიის წითელი არწივის. ანტონ ჩალიკოვი 1817 წლის 7 დეკემბრამდე ულანთა პოლკს მეთაურობდა. 1818 წლის 17 ივლისს კი დაინიშნა გვარდიის მსუბუქი საკავალერიო დივიზიის მეთაურად, რომელსაც სიცოცხლის ბოლომდე ხელმძღვანელობდა. გენერალ-მაიორი ანტონ შალიკაშვილი გარდაიცვალა 1821 წლის 28 მარტს. დაკრძალულია სანქტ-პეტერბურგთან ახლოს ერთ-ერთ მონასტერში, წმინდა სერგის სამების ლავრაში. ცნობილი ინგლისელი მხატვრის ჯორჯ დოუს მიერ შესრულებული მისი პორტრეტი ინახება ზამთრის სასახლის ერთ-ერთ გალერეაში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 678. ანტონ ჩალიკოვი | ქართველები უცხოეთში რუსეთის არმიის ქართველი გენერლები Антон Степанович - Словарь русских генералов Чаликов (Шаликашвили) Антон Степанович - Война 1812 года. Биографический справочник ↑ რუსეთის არმიის ქართველი გენერლები ↑ Чаликов (Шаликашвили) Антон Степанович
კოკოლა შალიკაშვილი

კოკოლა შალიკაშვილი — XVI საუკუნის II ნახევრის მესხი ფეოდალი, ოთარ შალიკაშვილის შვილიშვილი. სამცხე-საათაბაგოში შიდაფეოდალური დაპირისპირების დროს იყო ათაბაგთა მოწინააღმდეგე ჯგუფის ერთ-ერთი მეთაური. 1577-1578 წლებში იბრძოდა ოსმალეთის იმპერიის წინააღმდეგ. სამცხე-საათაბაგოს ოსმალების მიერ დაპყრობის შემდეგ გადავიდა სეფიანთა სპარსეთის მხარეს და მიიღო ისლამი. 1587 წლამდე იყო სპარსეთის სამსახურში. 1587 წლიდან გადავიდა ოსმალეთის მხარეს. მაჰმუდ-ხანის სახელით დანიშნეს გორის ბეგლარბეგად. ლომსაძე შ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 678. სვანიძე მ., „საქართველო-ოსმალეთის ურთიერთობის ისტორიიდან XVI-XVII საუკუნეები“, თბილისი, 1971
პეტრე შალიკოვი

პეტრე შალიკოვი (დ. 1767 — გ. 16 (28) თებერვალი, 1852) — წარმოშობით ქართველი რუსი მწერალი, დიმიტრი შალიკაშვილის შვილიშვილი. სწავლობდა მოსკოვის უნივერსიტეტში. იყო ნიკოლოზ კარამზინისა და სენტიმენტალიზმის მიმდევარი. წერილებში ქადაგებდა რეაქციულ იდეებს. პეტრე შალიკოვის ლექსების პირველი კრებული „თავისუფალ აზროვნებათა ნაყოფი“ 1799 წელს გამოიცა. 1802 წელს გამოიცა პეტრე შალიკოვის ლექსების კრებული „გრაციის ყვავილები“ და პროზაული ნაწარმოებები: „მოგზაურობა მალოროსიაში“ (1803–1804) და „მოგზაურობა კრონშტანდტში“ (1805). ეკუთვნის მემუარები „ისტორიული ცნობები ფრანგების მოსკოვში ყოფნის შესახებ 1812 წელს“. აქტიურად იყო ჩართული მოსკოვის ლიტერატურულ ცხოვრებაში. 25 წლის განმავლობაში რედაქტორობდა გაზეთს „Московские ведомости“ (1813–1836); გამოსცემდა ჟურნალებს: „Московский зритель“ (1806); „Аглая“ (1808–1812) და „Дамский журнал“ (1823–1833). 1819 წელს დაიბეჭდა მწერლის რჩეულ ნაწარმოებთა კრებული ორ ტომად. შადური ვ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 678. ჭიჭინაძე რ., პეტრე შალიკაშვილი, თბილისი, 1959 პეტრე შალიკოვი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი პეტრე შალიკოვი — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული) ↑ 1.0 1.1 1.2 Шаликов, Петр Иванович // Русский биографический словарь / под ред. А. А. Половцов — СПб: 1905. — Т. 22. — С. 492–496. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q21175492"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1960551"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1963546"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q20874623"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q656"></a> ↑ В. Гарский Шаликова, Наталья Петровна // Русский биографический словарь / под ред. А. А. Половцов — СПб: 1905. — Т. 22. — С. 491. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q21175492"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1960551"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q656"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q25881061"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1963546"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q4299402"></a> ↑ Шаликова, Наталья Петровна // Энциклопедический словарь — СПб: Брокгауз — Ефрон, 1903. — Т. XXXIX. — С. 109. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q656"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q602358"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19908137"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q24502477"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q23892989"></a>
ალექსანდრე შალნიკოვი

ალექსანდრე შალნიკოვი (დ. 27 აპრილი, 1905, სანქტ-პეტერბურგი — გ. 1986) — რუსი ფიზიკოსი, სსრკ-ის მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1979). 1928 წელს დამტავრა ლენინგრადის პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. 1935 წლიდან მუშაობდა სსრკ-ის მეცნიერებათა აკადემიის ფიზიკურ პრობლემათა ინსტიტუტში. 1938 წლიდან იყო მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორი. ძირითადი შრომები ეხებოდა ექსპერიმენტულ ფიზიკას. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 678. ალექსანდრე შალნიკოვი — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული) ↑ Шальников Александр Иосифович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ 2.0 2.1 Deutsche Nationalbibliothek Record #119533790 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a>
საურონის პირი

„საურონის პირი“ — უარყოფითი პერსონაჟი ჯ.რ.რ ტოლკინის ლეგენდარიუმში. იგი იყო ბნელი ბატონის საურონის მსახური, მესამე ეპოქის დასასრულს. „საურონის პირის“ ნამდვილი სახელი უცნობია, თუმცა ერთი ვერსიით მას მორდუ ერქვა. „საურონის პირის“ წარსულის შესახებ, ბევრი რამ გაურკვეველია, თუმცა ცნობილია რომ, ის ერთ-ერთი შავი ნუმენორიელია.იგი შეუერთდა საურონს მაშინ, როდესაც, ბნელი ციხე კოშკი თავიდან აღზევდა. მასთან მსახურების განმავლობაში მან დიდი რაოდენობით შეიძინა ბნელი ცოდნა. თავისი ბატონის მიმართ გამოჩენილი თავდადების გამო, ის ბარად-დურის (საურონის ციხე-სიმაგრე) ლეიტენანტი გახდა. „საურონის პირი“ წიგნ „ბეჭდების მბრძანებელი: მეფის დაბრუნება“-ში შავ კარიბჭესთან გამართულ ბრძოლაში გამოჩნდა. იგი საურონის მიერ ელჩად იყო გამოგზავნილი რათა, ადამანები დაერწმუნებინა რომ, მორდორის სამეფოს დანებებოდნენ. თუმცა ადამიანებმა, ამ შემთხვევაში განდალფმა უარყო მისი ეს წინადადება და ომი წამოიწყო. "საურონის პირი სავარაუდოდ ამ ბრძოლაში დაიღუპა, ერთი ვერსიით კი გაიქცა. იგი ასევე გამოჩნდა ბეჭდების მბრძანებლის ფილმის დასასრულშიც, თუმცა შემდგომ მისი კადრი ამოჭრეს. წიგნ „მეფის დაბრუნებაში“ მის გამოჩენასთან დაკავშირებით ესაა ნათქვამი: „მაღალი და ბოროტი ფორმა, შავ ცხენზე ამხედრებული… მხედარი სულ შავად იყო შემოსლი და შავი იყო მისი მაღალი თავსახური; მაგრამ ის არ იყო ბეჭდის აჩრდილი, არამედ ცოცხალი ადამიანი… მისი სახელი ზღაპრებში არ წერია, რადგან მას თავადაც დავიწყნოდა იგი“. https://lotr.fandom.com/wiki/Mouth_of_Sauron http://tolkiengateway.net/wiki/Mouth_of_Sauron
შალონ-სიურ-სონი

შალონ-სიურ-სონი ― ქალაქი საფრანგეთში. მდებარეობს აღმოსავლეთს აფრანგეთში, მდინარე სონას ნაპირსა და ცენტრალურ არხზე, სონა და ლუარას დეპარტამენტში. არის სამდინარო ნავსადგური, საავტომობილო გზების კვანძი. ქალაქში გარდაიცვალა პიერ აბელარი. დამეგობრებულია იტალიის ქალაქ ნოვარასთან. შალონ-სიურ-სონი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური) ↑ Populations légales 2021 — The National Institute of Statistics and Economic Studies, 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q156616"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q124036546"></a> ↑ Base officielle des codes postaux — La Poste, 2018. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q66049091"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q373724"></a> ↑ Annuaire de service-public.fr <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3480047"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q97451652"></a>
ნადეჟდა შალუტაშვილი

ნადეჟდა შალუტაშვილი (დ. 24 სექტემბერი, 1919, ბორჯომი — გ. აგვისტო, 2001) — ქართველი თეატრმცოდნე, საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1967), ხელოვნებათმცოდნეობის დოქტორი (1974), პროფესორი (1975). 1940 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1946 წლიდან შ. რუსთაველის სახელობის თეატრალურ ინსტიტუტში ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას. მთავარი ნაშრომები: „ა. ნ. ოსტროვსკი ქართულ სცენაზე“ (1958), „ძმები ზანდუკელი-სანდუნოვები“ (1965), „მეგობრობის გზებით“(1978), „გიორგი დავითაშვილი“ (1970), „გიორგი ერისთავი და თეატრი“ (1979) და სხვა. ცუცქირიძე შ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 679. ნადეჟდა შალუტაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი