laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ქვემო სარალი

ქვემო სარალი — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, შულავერის თემში. მდებარეობს მარნეულის ვაკეზე, მდინარეების ხრამისა და დებედის შუამდინარეთში. ზღვის დონიდან 410 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 22 კილომეტრით, შულავრიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 6 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1370 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 515. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
წოფი

წოფი, ცოფი — სოფელი საქართველოში, მარნეულის მუნიციპალიტეტში, ხოჯორნის თემში. მდებარეობს მდინარეების დებედისა და შულავრის წყალგამყოფის აღმოსავლეთ მთისწინეთში, მდინარე ბანოშისწყლის (დებედის მარცხენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 760 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 37 კილომეტრით, სადახლოდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 7 კილომეტრით. სოფელში არის წოფის საჯარო სკოლა სოფელში არის შუა საუკუნეების წოფის ციხე. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 596 ადამიანი. წოფი I ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 344. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საგანმანათლებლო დაწესებულებების კატალოგი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-10. ციტირების თარიღი: 2014-10-16. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ყიზილ-აჯლო

ყიზილ-აჯლო — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, ყიზილ-აჯლოს თემის ცენტრი. მდებარეობს მარნეულის ვაკეზე, ზღვის დონიდან 440 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 4 კილომეტრით. მოსახლეობის რიცხოვნობით მარნეულის მუნიციპალიტეტის სოფლებს შორის ერთ-ერთი უდიდესია. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 7291 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 642. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
პირველი ქესალო

პირველი ქესალო — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, ქაფანახჩის თემში. მდებარეობს მარნეულის ვაკეზე, მდინარეების მტკვრისა დ ალგეთის შესართავთან. ზღვის დონიდან 300 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 28 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1267 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 78. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
საბირქენდი

საბირქენდი — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, ალგეთის თემში. მდებარეობს მარნეულის ვაკეზე, მდინარე ალგეთის ნაპირას. ზღვის დონიდან 335 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 5 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 3403 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 564. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
სეიდხოჯალო

სეიდხოჯალო — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, შულავერის თემში. მდებარეობს მარნეულის ვაკეზე, მდინარე დებედის მარცხენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 355 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 19 კილომეტრით, შულავრიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 3 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 501 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 269. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
მწარე ბრინჯი

მწარე ბრინჯი (იტალ. Riso Amaro) — რეჟისორ ჯუზეპე დე სანტისის 1949 წლის, ნეორეალისტური ფილმი. ფილმი 1950 წელს ნომინირებული იყო ოსკარის კატეგორიაში ოსკარი საუკეთესო ორიგინალური სცენარისთვის, აგრეთვე მონაწილეობდა 1949 წლის კანის კინოფესტივალზე. ვიტორიო გასმანი — ვალტერი დორის დოულინგი — ფრანჩესკა სილვანა მანგანო — სილვანა ↑ Festival de Cannes: Bitter Rice. festival-cannes.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-08-22. ციტირების თარიღი: 2011-09-14.
გულბაღი

გულბაღი — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, ხოჯორნის ადმინისტრაციულ ერთეულში. მდებარეობს ლოქის ქედის ჩრდილოეთ მთისწინეთში, მდინარე ბანოშისწყლის (დებედის მარცხენა შენაკადი) მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 680 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 32 კილომეტრით, სადახლოდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 8 კმ-ით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 245 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 298. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ბრდაზორი

ბრდაზორი (2014 წლამდე — ბურდაძორი) — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, ხოჯორნის თემში. მდებარეობს ლოქის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, მდინარე ბურდაძორზე (დებედის აუზი). ზღვის დონიდან 760 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 45 კილომეტრით, სადახლოდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 6 კილომეტრით. ბურდაძორში ნაპოვნია V-VI სს. ქვის სტელა, რომელზედაც წმინდანთა ცხოვრების ამსახველი რელიეფური სიუჟეტები, რელიეფური ორნამენტი და ჯვარია გამოსახული. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 38 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 576. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ ბრდაზორი დაარქივებული 2024-01-10 საიტზე Wayback Machine. , ენციკლოპედია „საქართველო“ (ელ. ვერსია). ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ბაიდარი (მარნეულის მუნიციპალიტეტი)

ბაიდარი — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, ქურთლარის თემში. მდებარეობს მარნეულის ვაკეზე, მდინარე ხრამის მარცხენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 330 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 11 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 882 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 153. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
მეწამულა

მეწამულა (ყოფილი ბუდიონოვკა) — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, ყულარის თემში. მდებარეობს ქვემო ქართლის ვაკეზე, მდინარე შულავრის ორივე ნაპირზე. ზღვის დონიდან 310 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 12 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 134 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 553. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ მარნეულის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს განკარგულება №25. საკანონმდებლო მაცნე (21 მაისი, 2019). ციტირების თარიღი: 24 იანვარი, 2020. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ილმაზლო

ილმაზლო — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, ქაფანახჩის თემში. მდებარეობს მარნეულის ვაკეზე, მდინარე მტკვრის მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 300 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 25 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 998 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 108. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ალგეთი (მარნეულის მუნიციპალიტეტი)

ალგეთი — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, ალგეთის თემის ცენტრი. მდებარეობს მარნეულის ვაკეზე, მდინარე ალგეთის მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 300 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 7 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 4253 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 282. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 15. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ამბაროვკა

ამბაროვკა — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, ქაფანახჩის თემში. მდებარეობს მარნეულის ვაკეზე, მდინარე მტკვრის მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 350 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 18 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 578 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 351. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 16. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
აზიზქენდი

აზიზქენდი — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, ალგეთის თემში. მდებარეობს მარნეულის ვაკეზე, მდინარე ალგეთის მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 330 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 12 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1536 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 212. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 14. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ალავარი

ალავარი — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, თამარისის თემში. მდებარეობს მარნეულის ვაკეზე, მდინარე ხრამის მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 310 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 6 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 200 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 260. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 15. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
არაფლო

არაფლო — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, შულავერის თემში. მდებარეობს მდინარე დებედის მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 340 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 10 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 854 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 544. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 17. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ცინხაი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ტოპონიმი ცინხაი შეიძლება აღნიშნავდეს: ცინხაი — ტბა კუკუნორის მეორე სახელწოდება ცინხაი — ჩინეთის პროვინცია.
ამირანი

საკუთარი სახელი ამირანი შეიძლება აღნიშნავდეს: ამირანი — ქართული ხალხური ეპოსის გმირი „ამირანი“ — ქართველ ტანმოვარჯიშეთა სპორტული საზოგადოება (ძველად) „ამირანი“ — ქართული ყოველდღიური გაზეთი (ძველად) „ამირანი“ — კინოთეატრი თბილისში
ფიჩორი

ფიჩორი — მდინარე დასავლეთ საქართველოში, ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტში. მიედინება კოლხეთის აკუმულაციურ დაბლობზე. სიგრძე 57 კმ, მდინარის აუზის ფართობი 406 კმ². სათავე აქვს გურიის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 245 მ სიმაღლეზე. ერთვის პალიასტომის ტბას აღმოსავლეთ მხრიდან. საზრდოობს ძირითადად წვიმის წყლით, უმნიშვნელოდ — თოვლის და მიწისქვეშა წყლით. ახასიათებს წვიმებით გამოწვეული წყალმოვარდნები. საშუალო წლიური ხარჯი 8,2 მ³/წმ. 1934 წლამდე, რკინიგზის ხაზის ქვემოთ, მდინარე ფიჩორი გაედინებოდა სუსტად გამოხატულ კალაპოტში, რომელსაც ნაპირებიც კი არ გააჩნდა. ამიტომ, ყოველი წყალმოვარდნის პერიოდში იგი ტბორავდა მიმდებარე ტერიტორიის დიდ ფართობებს. 1934 წელს, კოლხეთის დაბლობის დაშრობისა და ათვისების პროგრამის ფარგლებში, „კოლხიდმშენის“ მიერ განხორციელდა მდინარის კალაპოტის გასწორხაზოვნება და შემოზვინვა 22 კმ-ის მანძილზე. პალიასტომის ტბიდან 17 კმ-ის სიგრძეზე მდინარის კალაპოტი დატოვებულია ბუნებრივ პირობებში. მდინარეს ერთვის რამდენიმე უმნიშვნელო შენაკადი, რომელთა შორის ყველაზე დიდია სკურდა. წელიწადის მცირე ნალექიან პერიოდში მდინარეში წყლის ნაკადი გაჩერებულია, წყალი იღებს მომწვანო ფერს ჭაობის დამახასიათებელი სუნით. მდინარის ნაკადის ქანობი 0,0001-0,0003 არ აღემატება. მდინარეში წყლის დონეების რყევა დამოკიდებულია მოსული ატმოსფერული ნალექების რაოდენობაზე. მისი წყალშემკრები აუზის ფართობი საპროექტო გაზსადენით გადასასვლელის კვეთში ტოლია 95 კმ²-ის. აფხაზავა, ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 338.
სამთავისის საეპისკოპოსო

სამთავისის საეპისკოპოსო – საქართველოს ერთ-ერთი უძველესი საეპისკოპოსო. VI საუკუნის 50-იან წლებში ერთ-ერთმა ასურელმა მამამ ისიდორემ (ეზდერიო) - აქ ააშენა ეკლესია. 1030 წელს ეპისკოპოსმა ილარიონ ყანჩაელმა სამთავისში ააშენა ახალი დიდებული ტაძარი. თამარის დროს სამთავისის საეპისკოპოსო სამართავად გადაეცათ ჯერ მიქელ, ხოლო შემდეგ ანტონ კათალიკოსებს. სამთავნელ ეპისკოპოსთა სამწყსოს საზღვრები საუკუნეთა მანძილზე იცვლებოდა, მაგრამ ძირითადად მაინც მოიცავდა მდინარეების ქსნისა და ლეხურის სოფლებს. სამთავისის საეპისკოპოსო გაუქმდა 1811 წელს. სამთავისისა და გორის ეპარქია სამთავისის ტაძარი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 10.
პაუ გასოლი

პაუ გასოლი (ესპ. Pau Gasol; დ. 6 ივლისი, 1980, ბარსელონა, ესპანეთი) — ესპანელი პროფესიონალი კალათბურთელი. 2014 წლიდან თამაშობს ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაციის კლუბ ჩიკაგო ბულზში და ესპანეთის ნაკრებში. მისი უმცროსი ძმაა მარკ გასოლი. ოფიციალური საიტი NBA.com პროფილი
მარკ გასოლი

მარკ გასოლი (ესპ. Marc Gasol; დ. 29 იანვარი, 1985, ბარსელონა, ესპანეთი) — ესპანელი პროფესიონალი კალათბურთელი. თამაშობს ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაციის კლუბ მემფის-გრიზლისში და ესპანეთის ნაკრებში. მისი უფროსი ძმა პაუ გასოლი. NBA-ის პროფილი
ჰანგა-როა

ჰანგა-როა (ესპ. Hanga Roa) — ჩილეს პროვინციის, აღდგომის კუნძულის მთავარი ქალაქი, ნავსადგური და პროვინციული დედაქალაქი. მდებარეობს კუნძულის დასავლეთ სანაპიროს სამხრეთ ნაწილში, ჩამქრალი ვულკანების — ტერევაკასა და რანო-კაუს შორის დაბლობში. 2002 წლის აღწერის მიხედვით, მისი მოსახლეობა 3 304 ადამიანს შეადგენს, რაც მთელი კუნძულის მოსახლეობის 87%-ია. XX საუკუნის უმეტეს ნაწილში, დარჩენილი კუნძული იჯარით იყო გაცემული უილიამსონ-ბალფურის კომპანიაზე და რჩებოდა დახურულად ადგილობრივი რაპანუის მოსახლეიბისთვის. 1914 წელს, ჰანგა-როას მოსახლეობა მხოლოდ 250 ადამიანი იყო, კუნძულის დანარჩენ ნაწილში კი დიდი რაოდენობით ცხვარი იყო მოშენებული. ქალაქის გულია მისი მთავარი გამზირი — ავენიდა ატამუ ტეკენა (ყოფილი ავენიდა პოლიკარპო ტორო). ამ გზის გასწვრივ განლაგებულია მრავალი მაღაზია, სასტუმრო, რესტორანი, კუნძულის ერთადერთი სუპერმარკეტი და აფთიაქი. გამზირს დღევანდელი სახელი 1998 წელს ეწოდა მეცხრამეტე საუკუნის ადგილობრივი გმირის — ატამუ ტე კენას პატივსაცემად. მანამდე ის ჩილელი საზღვაო ოფიცრის, პოლიკარპო ტოროს სახელს ატარებდა, რომელმაც 1888 წელს კუნძულის ანექსია მოახდინა და ის ჩილეს შეუერთა. ქალაქის ცენტრში მდებარეობს კუნძულის მუზეუმი და კათოლიკური ეკლესია. ბოლო წლებში, მას შემდეგ რაც ჩილეს მთავრობამ შეიყვანა ინტერნეტი და გააფართოვა საკომუნიკაციო სერვისი, გამოჩნდა ბევრი ინტერნეტ-კაფე და რამდენიმე ბანკომატი (ATM). ქალაქს გააჩნია მრავალფუნქციურ სტადიონი, ესტადიო დე ჰანგა-როა, რომელიც აღდგომის კუნძულის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების მშობლიურ არენას წარმოადგენს. ჰანგა-როაში მრავალი სასტუმრო და საოჯახო ტიპის სასტუმროა, რომლებიც ემსახურებიან კუნძულის მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების, განსაკუთრებით მოაის (ქანდაკებების) სანახავად ჩამოსულ ტურისტებს. ქალაქსა და მის მიმდებარე ტერიტორიებში მრავალი შთამბეჭდავი მოაია, მათ შორისაა ყველაზე დიდები მთელს კუნძულზე. სასტუმროების ხასრისი მერყეობს დაწყებული 600 საწოლიანი ტევადობის მდიდრული სასტუმროებიდან, დამთავრებული პატარა ჰოსტელებით. ფასები კი $60 - $800 კაცზე. გარდა ტურიზმისა, ქალაქის სხვა საქმიანობის სფეროებს წარმოადგენს მეთევზეობა, ფერმერული მეურნეობა და ადმინისტრაციული მმართველობა. ქალაქს და მთელს კუნძულს ემსახურება ერთადერთი, მატავერის საერთაშორისო აეროპორტი, სადაც ფრენებს ახორციელებს ჩილეს ეროვნული ავიაკომპანი LAN Airlines-ი. ავიაკომპანია მგზავრებს სთავაზობს პირდაპირ რეისებს სანტიაგოს, პაპეეტეს (ტაიტი) და ლიმას მიმართულებით. იქიდან გამომდინარე, რომ ჰანგა-როას გააჩნია თევზის რეწვის მცირე ინდუსტრია, მის ნავსადგურს აქვს სავაჭრო გადაზიდვების სერვისი ჩილეს ქალაქ ვალპარაისოსთან. ქალაქის სიახლოვეს მდებარე მოაის ქანდაკებები ჰანგა-როას ნავსადგური ქალაქის ფოსტა ქალაქის ფოტოები დაარქივებული 2007-05-01 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) ტურისტული გზამკვლევი დაარქივებული 2007-08-15 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) ↑ 2017 Chile census <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q21001879"></a> ↑ Steven R Fischer The island at the end of the world. Reaktion Books 2005 ISBN1 86189 282 9 გვ. 248 ↑ Easter Island article დაარქივებული 2017-06-03 საიტზე Wayback Machine. in Letsgochile.com
ამირანი (საზოგადოება)

„ამირანი“ — ქართველ ტანმოვარჯიშეთა სპორტული საზოგადოება (1917-1918), ჩამოყალიბდა „ქართველ მხედართა კავშირთან“ გ. ბერელაშვილისა და დავით ჯავრიშვილის თაოსნობით. 8 თვის არსებობის განმავლობაში 80-მდე წევრი შემოიკრიფა და ერთი საჩვენებელი გამოსვლა მოაწყო ქართულ კლუბში. 1918 წელს „ამირანი“ „შევარდენს“ შეუერთდა. მერკვილაძე გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 397.
რაპანუი (ხალხი)

რაპანუი ან რაპა ნუი — ხალხი, აღდგომის კუნძულის ადგილობრივი, პოლინეზიური მოსახლეობა. უკიდურესი აღმოსავლეთპოლინეზიური კულტურა — რაპანუის ხალხი, აღდგომის კუნძულის მოსახლეობის 60%-ს შეადგენს, გარკვეული ნაწილი ასევე ცხოვრობს კონტინენტურ ჩილეში. ლაპარაკობენ რაპანუის ენაზე. 2002 წლის აღწერის მიხედვით, კუნძულის მოსახლეობა 3 304 ადამიანს შეადგენს, რომელთაგან თითქმის ყველა დასავლეთ სანაპიროზე, ქალაქ ჰანგა-როაში ცხოვრობს. 2011 წლის მონაცემებით, რაპანუის შემოსავლების ძირითად წყაროს ტურიზმი წარმოადგენს, რომელიც ძირითადად გიგანტური ქანდაკებების — მოაის ირგვლივ ფოკუსირდება. ასევე მოყავთ ზოგიერთი ხილი, ისიც ადგილობრივი გამოყენებისთვის. რაპანუის ხალხი ყოველთვის იბრძოდა საკუთარ უფლებებზე კუნძულის მფლობელობის საკითხში და ნახევრად-დამოუკიდებლობისათვის. ადგილობრივების ბოლოდროინდელი საპროტესტო გამოსვლები ჩილეური მმართველობის წინააღმდეგ, ჩილეს არმიის მხირდან ძალადობაში გადაიზარდა. რაპანუი (ენა) აღდგომის კუნძული აღდგომის კუნძული, ენციკლოპედია ბრიტანიკა Rapanui: The Edmunds and Bryan Photograph Collection ↑ http://www.thehawaiiindependent.com/story/L.A.-rally-will-draw-attention-to-violent-Rapa-Nui-evictions-/
რაპანუი (ენა)

რაპანუი — აღმოსავლეთპოლინეზიური ენა, რომელზეც ლაპარაკობენ აღდგომის კუნძულზე. აღდგომის კუნძული ჩილეს სპეციალურ ტერიტორიას წარმოადგენს. 2002 წლის აღწერის მიხედვით, კუნძულსა და კონტინენტურ ჩილეში, დაახლოებით 3 700 ეთნიკურად რაპანუი ცხოვრობს. რაპანუი უმცირესობის ენაა და მასზე მოლაპარაკეები ასევე საუბრობენ ესპანურად. ბავშვების უმეტესობა ამჟამად ესპანურ ენაზე იზრდება, რაპანუიზე ლაპარაკს ისინი შემდეგში, ცხოვრებაში სწავლობენ. რაპანუის დამწერლობა ლათინურ ანბანს იყენებს. რაპანუის ენა აღმოსავლეთპოლინეზური ენაა, რომელიც ასევე მოიცავს მარკიზულ და ტაიტურ ენებს. ენათა ოჯახში, მორფოლოგიურად ის ყველაზე ახლოსაა მარკიზულთან, მიუხედავად იმისა რომ ფონეტიკურად უფრო ბევრი საერთო აქვს ახალზელანდიურ მაორულ ენასთან. ორივე ენა, თანხმოვნების შენარჩუნების მხრივ შედარებით კონსერვატიულია სხვა აღმოსავლეთპოლინეზიურ ენებთან შედარებით, რომლებმაც ისინი დაკარგეს. სხვა პოლინეზიური ენების მსგავსად, რაპანუის ძალიან ცოტა თანხმოვანი აქვს. აღმოსავლეთპოლინეზიურ ენებში რაპანუი უნიკალურია იმით, რომ მან შეინარჩუნა თავდაპირველი პროტო-პოლინეზიურის გლოტალური კავშირი. რაპანუის ენის შესახებ ბოლო დროს გამოცემული ყველაზე მნიშვნელოვანი წიგნია ვერონიკა დიუ ფეის რაპანუი (გრამატიკის აღწერა) (ISBN 0-415-00011-4). ძალიან ცოტაა ცნობილი ამ ენის ევროპელებთან კონტაქტამდელი წარსულის შესახებ. მისი ლექსიკის უდიდესი ნაწილი გადმოსულია პროტო-აღმოსავლეთპოლინეზიურიდან. ტაიტურიდან მასიურად დასესხების გამო, ახლა ბევრი სიტყვის ორი ფორმა არესებობს, რაც ადრეულ ენაში ერთი სიტყვით გამოისახებოდა. მაგალითად, ტაიტური ite-ს გვერდით არსებობს ორიგინალი tike‘a (ხედვა); ორივე მათგანი მომდინარეობს პროტო-აღმოსავლეთპოლინეზიური kite‘a-დან. რაპანუი (ხალხი) აღდგომის კუნძული Old Rapa Nui dictionary (Internet Archive version from 2007-10-16) Rapa Nui Swadesh vocabulary list დაარქივებული 2012-11-13 საიტზე Wayback Machine. (Wiktionary) Rapa Nui words from the Austronesian Basic Vocabulary Database დაარქივებული 2011-08-12 საიტზე Wayback Machine. Rapa Nui legends and traditions, both in Rapa Nui and in English, also from Rongorongo.org Easter Island Foundation's Rapa Nui Glossary დაარქივებული 2006-04-05 საიტზე Wayback Machine. Miki Makihara (Queens College), has several papers on contemporary Rapa Nui language and language revival efforts დაარქივებული 2006-09-15 საიტზე Wayback Machine. Rapanui glossary დაარქივებული 2006-04-05 საიტზე Wayback Machine. Audio for You Can Be God's Friend! (Brochure on mp3) დაარქივებული 2012-03-07 საიტზე Wayback Machine. (ZIP file) ↑ 2002 Chilean census data ↑ Makihara 2005a: გვ. 728
გეო მენესესი

გეო მენესესი (ესპ. Geo Meneses; დ. 1974 წლის 22 მარტი, ოახაკა-დე-ხუარესი, ოახაკა , მექსიკა) — მექსიკელი მომღერალი და კომპოზიტორი, მრავალი ჯილდოს მფლობელი მუსიკოსი, რომელიც მღერის რამდენიმე ენაზე, ძირითადად, ესპანურად. გეო მენესესის ოფიციალური საიტი ↑ GEO Meneses op MySpace Music – Gratis gestreamde MP3’s, foto’s en Videoclips. Myspace.com. ციტირების თარიღი: 2010-08-12. ↑ Geo Meneses | Amuleto Contral El Mal De Amores. CD Baby. ციტირების თარიღი: 2010-08-12. ↑ Vargas, Santos, 2009; 12-17:"GEO Meneses has become one of the most prominent singers in the music scene of Oaxaca."
კასტილია და ლეონი

კასტილია და ლეონი (ესპ. Castilla y León) — ესპანეთის ავტონომიური გაერთიანება 1983 წლიდან. მოიცავს 9 პროვინციას : 5 ძველ ლეონში შედიოდა (ლეონი, პალენსია, სალამანკა, ვალიადოლიდი, სამორა) და 4 ძველ კასტილიაში (ავილა, ბურგოსი, სეგოვია, სორია). ფართობი — 94 223 კმ² მოსახლეობა — 2 424 395 (2017 წლის მონაცემებით) ადმინისტრაციული ცენტრი — ვალიადოლიდი. საკანონმდებლო ორგანო — 84 წევრიანი კორტესი. კასტილია და ლეონის შემადგენლობაში შედის 9 პროვინცია. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კასტილია და ლეონი Cortes de Castilla y León (Regional Parliament) დაარქივებული 1998-12-12 საიტზე Wayback Machine. Junta de Castilla y León (Regional Government) The Cortes of Castile-León, Joseph F. O'Callaghan (historical) Tourist Information
ბურების პირველი ომი

ბურების პირველი ომი (ნიდერლ. Eerste Boerenoorlog, აფრ. Eerste Vryheidsoorlog, თარგმანში: თავისუფლებისთვის პირველი ომი) ასევე ცნობილია როგორც ანგლო-ბურების პირველი ომი ან ტრანსვაალის რესპუბლიკის ომი. ის დაიწყო 1880 წლის 16 დეკემბერს და დასრულდა ბურების გამარჯვებით 1881 წლის 23 მარტს. ის იყო ბურების ომების პირველი ნაწილი. ბურების მეორე ომი ანგლო-ზულუსების ომი ტრანსვალის სამოქალაქო ომი ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბურების პირველი ომი Duxbury, Geo. R. David and Goliath: The First War of Independence, 1880-1881 (Johannesburg: SA National Museum of Military History, 1981). Gross, David (ed.) We Won’t Pay!: A Tax Resistance Reader ISBN 1434898253 pp. 169-174 ↑ Raugh, Herold. The Victorians at War, 1815-1914: An encyclopedia of British military history. Santa Barbara:ABC-CLIO, 2004. pp. 267
კასუმლო

კასუმლო — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, კასუმლოს თემის ცენტრი. მდებარეობს მარნეულის ვაკის სამხრეთ ნაწილში. ზღვის დონიდან 400 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 30 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2299 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 430. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II