laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ეკონომიკური ეფექტიანობა

ეკონომიკური ეფექტიანობა — წარმოების (ან მომსახურების) პროცესის სასარგებლო შედეგის (ეფექტის) შეფარდება გაწეულ ხარჯებთან (ან გამოყენებულ რესურსებთან). ეფექტიანობის საკითხს მრავალი მეცნიერული დისციპლინა შეისწავლის და მათ შორის ეკონომიკური ეფექტიანობა მრავალი ავტორის დაკვირვების საგანია, შესაბამისად, განსხვავებული არგუმენტაციებით მოიცემა. ეკონომიკური ეფექტიანობის გაანგარიშება სპეციფიკურ მიდგომებს საჭიროებს მრეწველობაში, სოფლის მეურნეობაში, მშენებლობაში, ვაჭრობაში, მომსახურების სხვა სფეროებში, შესაბამისად, გარკვეულ გაანგარიშებით სირთულეებთან გვაქვს საქმე ეფექტიანობის კრებსითი მაჩვენებლების განსაზღვრისას. ეფექტიანობის საკითხებზე (ზოგადთეორიული, დარგობრივ-მიკროეკონომიკური, ფინანსური და ეკონომიკურ-მათემატიკური ასპექტები) გამოქვეყნებულია ქართველი მეცნიერ-ეკონომისტების (ავთანდილ გუნია, ვლადიმერ პაპავა, ლეო ჩიქავა, ავთანდილ სილაგაძე, ნოდარ ხადური, რამაზ აბესაძე, ნოდარ ჭითანავა, მიხეილ ჯიბუტი, ელგუჯა მექვაბიშვილი, იაკობ მესხია, იური ანანიაშვილი, როლანდ სარჩიმელია, ნიკოლოზ ბაკაშვილი, სლავა ფეტელავა, ლოიდ ქარჩავა, გიორგი შიხაშვილი, დავით ჩლაიძე და სხვ) შრომები. იტალიელი ეკონომისტის — ვილფრედო პარეტოს მიხედვით, იდეალიზებულ ვარიანტში ეფექტიანია წარმოების შესაძლებლობათა გრაფიკის მხოლოდ ზღვრული სარგებლიანობის სიტუაციები. ეკონომიკური ეფექტიანობის საკითხზე ევროკომისიის ექსპერტთა მეთოდოლოგიის სრულყოფის საფუძველზე, ქართველი ეკონომისტი — რევაზ ლორთქიფანიძე განმარტავს, რომ ეკონომიკაში ზღვრული ეფექტიანობის მისაღწევად, როცა ზღვრული ხარჯები მინიმალური ხდება, საჭიროა განვითარდეს ეკონომიკის ის სტრუქტურული ძვრები, რომლებიც ყველაზე რენტაბელური იმ დარგების ეკონომიკურ ზრდას გამოიწვევს, რომლებსაც ბაზარზე, ამავდროულად, შედარებით მეტი სეგმენტი უჭირავს. „ეკონომიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი“, საქართველოს მეცნ. აკად. წევრ-კორესპონდენტის ავთანდილ სილაგაძის საერთო რედაქციით, თბილისი, თბილისის უნივერსიტეტის გამომცემლობა, საგამომცემლო სახლი „ინოვაცია“, 2005. ლორთქიფანიძე რევაზ, ეკონომიკური ზრდის ქრისტიანული, პოლიტიკური და თეორიული საფუძვლების შესახებ, თბ., ქვაშვეთის ტაძარში კურთხევით, 2005. ↑ Pareto Efficiency, http://wilcoxen.maxwell.insightworks.com/pages/225.html ↑ ლორთქიფანიძე რ, განმარტებები კონკურენციის კანონის, ევროკომისიის ფორმულის განვითარებისა და მაკროსტაბილურობის სტრატეგიულ საკითხებზე. – www. education.ge, ელექტრონული ჟურნალი, საზოგადოებრივი მეცნიერებები, ეკონომიკა, 2012, http://education.ge/index.php?do=definition/view&id=1374 დაარქივებული 2013-10-26 საიტზე Wayback Machine.
ხობი

ხობი — ქალაქი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ხობის მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს კოლხეთის დაბლობზე, მდინარე ხობისწყლის ნაპირას, ზღვის დონიდან 25 მ სიმაღლეზე. ქალაქად გამოცხადდა 1981 წელს. ხობში არის სამრეწველო საწარმოები, ჯანდაცვის, განათლებისა და კულტურის დაწესებულებები. ხობში არის ფოთისა და ხობის ეპარქიის რეზიდენცია, ქალაქიდან 2 კმ-ში დგას XIII საუკუნის დასასრულის ხობის ტაძარი. ხობში არის რკინიგზის სადგური თბილისი-ზუგდიდის ხაზზე. ქალაქზე გადის საერთაშორისო მნიშვნელობის გზა ს-1 თბილისი-ლესელიძე და შიდასახელმწიფოებრივი მნიშვნელობის გზა ხობი-საბაჟო. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქში ცხოვრობს 4242 ადამიანი. ქალაქ ხობის ცენტრალური ქუჩა ქალაქის ცენტრი ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს სატელეფონო კოდები — „სილქნეტი“. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-06. ციტირების თარიღი: 2011-08-14. ↑ საქართველოს საფოსტო ინდექსები — „საქართველოს ფოსტა“ ↑ Кавказскій календарь на 1910 годъ, Тифлись, 1909, стр. 398. ↑ 5.0 5.1 საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის შედეგბი, ტომი I. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2003). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-09-28. ციტირების თარიღი: 7 დეკემბერი, 2016.
ძვ. წ. 179

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 179 ფილიპ მეხუთე — ძველი მაკედონიის მეფე
ეკონომიკური კონკურენცია

ეკონომიკური კონკურენცია — შეჯიბრი სამეწარმეო საქმიანობის სხვადასხვა სფეროში. ზოგადად, კონკურენცია ინსტინქტურად იწყებს მოქმედებას ნებისმიერი ორი მაკრო თუ მიკრო სუბიექტის ურთიერთობისას, მათ შორის ეკონომიკაში. კონკურენციის საკითხების შესწავლა განსაკუთრებით აქტუალურია ბიოლოგიაში, ეკოლოგიაში, სოციოლოგიაში, სხვა მრავალ მეცნიერულ დისციპლინაში. ეკონომიკური კონკურენცია ეკონომიკური ეფექტიანობის (განვითარების) საფუძველია. იგი აიძულებს სხვადასხვა სუბიექტს ნაკლებად ხარჯტევადი და უკეთესი ხარისხის პროდუქტი (ან მომსახურება) შესთავაზოს ბაზარს. კონკურენტულობის დონის შეფასებისათვის ბაზარზე, მრავალი საინტერესო მეთოდოლოგია არსებობს. ეკონომიკური გარემოს კონკურენტულობის დონის შესაფასებლად გამოიყენება ჰერფინდალ–ჰირშმანის ბაზრის კონცენტრაციის ინდექსი HHI, რომელიც შემოთავაზებულია განისაზღვროს, როგორც ბაზარზე ყველა მოქმედი მიმწოდებლის წილთა კვადრატების ჯამი. ქართველი ეკონომისტი - რევაზ ლორთქიფანიძე, ეკონომიკური კონკურენციის კანონში განმარტავს, რომ, ერთგვაროვანი პროდუქციის (ან მომსახურების) ბაზარზე რაც უფრო მეტია (მიზანშეწონილ ზღვრამდე) მიმწოდებელთა რაოდენობა და მათი საერთო მიწოდება და ნაკლებია უმსხვილესი მიმწოდებლის (შესაძლოა, მონოპოლისტის) მიწოდება და არარეალიზებული პროდუქციის საერთო ოდენობა, მით მეტია ეკონომიკური კონკურენციის ძალის მნიშვნელობა და, შესაბამისად, უფრო თავისუფალია ხსენებული ბაზარი. ლორთქიფანიძე რ. ეკონომიკური ზრდის ქრისტიანული, პოლიტიკური და თეორიული საფუძვლების შესახებ. – თბილისი, ქვაშვეთის ტაძარში მოღვაწე მამა ღვთისო შალიკაშვილის კურთხევით, 2005 (ახალი რედაქცია 2013). ფეტელავა ს, კონკურენციის თეორია და ანტიმონოპოლიური რეგულირება საქართველოში. – თბილისი, 2007. ლორთქიფანიძე რ. ეკონომიკური კონკურენციის ძალის შეფასებისათვის. - ჟურნალი "ახალი ეკონომისტი", 2011, N 2 (21). Competition in Utility Markets დაარქივებული 2009-06-27 საიტზე Wayback Machine. ↑ აშშ იუსტიციის დეპარტამენტის საიტი ↑ How to Calculate the Herfindahl Hirschman Index, http://www.ehow.com/how_6107751_calculate-herfindahl-hirschman-index.html ↑ (გვ. 90-105) ↑ ლორთქიფანიძე რ, განმარტებები კონკურენციის კანონის, ევროკომისიის ფორმულის განვითარებისა და მაკროსტაბილურობის სტრატეგიულ საკითხებზე. – www. education.ge, ელექტრონული ჟურნალი, საზოგადოებრივი მეცნიერებები, ეკონომიკა, 2012, http://education.ge/index.php?do=definition/view&id=1374 დაარქივებული 2013-10-26 საიტზე Wayback Machine.
ნინტოკუ

იმპერატორი ნინტოკუ (იაპონ. 仁徳天皇; დ. 257 — გ. 399) — იაპონიის მე-16 იმპერატორი მემკვიდრეობის ტრადიციული წესის მიხედვით. ნინტოკუ ქვეყანას 86 წელი მართავდა. იმპერატორის ცხოვრების და მმართველობის წელი უცნობია. ადრეული ხანის იმპერატორების პირობითი სახელები არ იყო მიღებული „ტრადიციული წესით“ იმპერატორ კამუს მმართველობამდე, რომელიც იამატოს დინასტიის 50-ე მონარქი იყო. ნიჰონ შოკის წერდა, რომ იმპერატორი ნინტოკუ იმპერატორ ოძინის და იმპერატორ კეიკოს შვილთაშვილის, ნაკაცუჰიმე ნო მიკოტოს მეოთხე შვილი იყო. აგრეთვე, ნინტოკუ იმპერატორების რიტიუს, ჰანძეის და ინგიოს მამა იყო. ისტორიკოსების აზრით, ნინტოკუ იმპერატორ ტენმუს და იმპერატორ ძიტოს მმართველობის დროს გახდა ცნობილი. იმ დროს ის „იამატოს დიდი მეფის“ სახელით იყო ცნობილი. იმპერატორ ნინტოკუს 2 მეუღლე და 3 ხარჭა ჰყავდა. იმპერატორის პირველი მეუღლე პრინცესა ივა, რომელიც იმპერატორ რიტიუს, იმპერატორ ჰანძეის და იმპერატორ ინგიოს დედა იყო; იმპერატორის მეორე მეუღლე იატანოჰიმემიკო; ჰიმუკა ნო კამინაგაჰიმე, რომელიც პრინც ოკუსაკას და პრინცესა კუსაკას დედა იყო; უძი ნო ვაკირაცუმე; კუროჰიმე. ნინტოკუს სამარხი დიდი პირამიდებისა და ტერაკოტის მეომრების შემდეგ უდიდესია. იგი მდებარეობს იაპონიის ქალაქ ოსაკაში. სამარხი, რომელიც, როგორც ფიქრობენ, იმპერატორს ნინტოკუს ეკუთვნის, სიგრძეში 486 მეტრს, ხოლო სიმაღლეში 35 მეტრს აღწევს და გიგანტური კლიტის ჭუჭრუტანის ფორმის მიწაყრილისა და მის გარშემო მდებარე სამი თხრილისაგან შედგება. იმპერატორი, სავარაუდოდ, მიწაყრილის ცენტრში დაკრძალეს, ხოლო მასთან მისასვლელი ვიწრო გვირაბი ამოქოლეს. XIX საუკუნეში არქეოლოგებმა მიწაყრილი გათხარეს და სარკოფაგში (ქვის კუბოში) უამრავი განძეული აღმოაჩინეს, მათ შორის, მოოქროული იარაღი, მუზარადი და ხმალი. იაპონიის იმპერატორების სია მსოფლიოს უდიდესი საოცრებანი, გამ. „გლობუსი“, თბ., 2002, გვ.22 William George Aston (1896). Nihongi: Chronicles of Japan from the Earliest Times to A.D. 697. London: Kegan Paul, Trench, Trubner. OCLC 448337491 Delmer Brown and Ichirō Ishida, eds. (1979). Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. 10-ISBN 0-520-03460-0; 13-ISBN 978-0-520-03460-0; OCLC 251325323 Basil Hall Chamberlain(1920). The Kojiki. Read before the Asiatic Society of Japan on 12 April, 10 May, and 21 June 1882; reprinted May 1919. OCLC 1882339 Richard Ponsonby-Fane. (1959). The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887 Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Odai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon. Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691 H. Paul Varley (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. 10-ISBN 0-231-04940-4; 13-ISBN 978-0-231-04940-5; OCLC 59145842 ↑ "Genealogy of the Emperors of Japan" at Kunaicho.go.jp; retrieved 2013-8-28. ↑ Imperial Household Agency (Kunaichō), 安寧天皇 (3); retrieved 2011-10-19. ↑ Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du japon, p. 4; Brown, Delmer M. (1979). Gukanshō, p. 251; Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki, p. 89; Nussbaum, Louis-Frédéric. (2002). "Traditional order of Tennō" in Japan encyclopedia, pp. 962-963. ↑ Ponsonby-Fane, Richard. (1959). The Imperial House of Japan, p. 29. ↑ Aston, William George. (1896). Nihongi, pp. 109.
ფიუნი

ფიუნი (დან. Funen) — დანიის მესამე უდიდესი კუნძული ზელანდიისა და ნევსიუსელ-ტის შემდეგ, მსოფლიოში სიდიდით 163-ე. მისი ფართობი 2 984 კმ²-ს შეადგენს. ფიუნი ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში მდებარეობს და მისი მოსახლეობა 454 358 ადამიანს შეადგენს (2010). მთავარი ქალაქია ოდენსე, რომელიც ზღვასთან არხითაა დაკავშირებული; ამ არხს ახლა იშვიათად იყენებენ. ქალაქში ფუნქციონირებდა გემთსაშენი, რომელიც მის ფარგლებს გარეთ გადაიტანეს. ადმინისტრაციულად ფიუნი სამხრეთ დანიის რეგიონს ეკუთვნის. 1970–2006 წლებში კუნძული სხვა მიმდებარე კუნძულებთან ერთად ფიუნის საგრაფოში შედიოდა. ფიუნი დანიის უდიდეს კუნძულ ზელანდიასთან დაკავშირებულია დიდი ბელტის ხიდით. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ფიუნი Official tourist information site for Funen Guide to Fyn დაარქივებული 2020-08-09 საიტზე Wayback Machine.
რემე

რემე (დან. Rømø; გერმ. Röm) — დანიის კუნძული ვატოვის ზღვაში. მიეკუთვნება ტენდერის მუნიციპალიტეტს. 2011 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 650 ადამიანს შეადგენს და მოიცავს 129 კმ² ტერიტორიას. რემე და მისი პლაჟები ყოველწლიურად უამრავ ტურისტს იზიდავს. ამჟამად, რემე ვატოვის ზღვაში მდებარე დანიის უკიდურესი სამხრეთის კუნძულია (მანამდე მიიჩნეოდა კუნძული იორსანდი, რომელიც 1999 წელს ჩაიძირა). კონტინენტურ დანიას უკავშირდება ზღვაში გაკეთებული დამბის გზით. მისგან 3 კმ-ში მდებარეობს გერმანიის კუნძული ზილტი, რომელსაც ბორნით უკავშირდება. 1864—1920 წლებში რემე გერმანიას მიეკუთვნებოდა და პრუსიის პროვინცია შლეზვიგ-ჰოლშტაინში შედიოდა. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: რემე Rømø. Further Tourist Information
ძვ. წ. 180

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 180 არისტოფანე ბიზატიონელი —ალექსანდრიელი გრამატიკოსი, ფილოლოგი (დ. დაახ. ძვ. წ. 257)
ფანე

ფანე (დან. Fanø) — დანიის კუნძული ჩრდილოეთის ზღვაში, სამხრეთ-დასავლეთ დანიის სანაპიროსთან, ვატოვის ზღვაში მდებარე დანიის უკიდურესი ჩრდილოეთი კუნძული. ფანე კონტინენტური დანიისგან ვატოვის ზღვითაა გამოყოფილი, დაახლოებით 5 კილომეტრით. კუნძულის სიგრძე 16 კმ-ია, სიგანე 5 კმ. კუნძულის ბუნება მრავალფეროვანია, ძირითადად დაფარულია ქვიშით. მნიშვნელოვანია ტურიზმი, რომელზეც დიდადაა დამოკიდებული კუნძულის ეკონომიკა. ყოველ ზაფხულს ფანეს 30 000-მდე ტურისტი სტუმრობს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: Fanø Municipality's official website
მანე (კუნძული)

მანე (დან. Mandø) — დანიის კუნძული ვატოვის ზღვაში, იუტლანდიის ნახევარკუნძულის სამხრეთ-დასავლეთ სანაპიროსთან. კუნძულის ფართობი 7,63 კმ²-ია, მოსახლეობა 62 ადამიანი. უძველეს ქალაქ რიბეს მანე დაშორებულია 12 კმ-ით. მანე კონტინენტურ დანიას დაკავშირებულია ოთხი კმ სიგრძის მოუასფალტებელი ყრილი გზით. კუნძულს გარს ერტყმის ტალახიანი ჭაობები, რომლებიც შესანიშნავი ადგილებია ფრინველთა და სხვა ორგანიზმთა საკვებად. მოჰყავთ მარცვლეული და მისდევენ მეცხვარეობას. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მანე (კუნძული) Synopsis of Mandø Island ↑ C.M. Hogan, Ecology and Geology of Mandø Island, Lumina Technologies, July 9, 2006
ანჰოლტი

ანჰოლტი (დან. Anholt) — დანიის კუნძული კატეგატის სრუტეში, იუტლანდიის ნახევარკუნძულსა და შვედეთს შორის. 2010 წლის მონაცემებით მისი მუდმივი მოსახლეობა 171 ადამიანს შეადგენს. სიგრძე დაახლოებით 11 კმ-ია, სიგანე 6 კმ, მთლიანი ფართობი კი 21,75 კმ². ადმინისტრაციულად მიეკუთვნება ჩრდილოეთ იუტლანდიის რეგიონს. კუნძულზე არსებული სახლები ძალიან ძველია, უმრავლესი მათგანი ხისგანაა აგებული. არსებული ეკლესია 1819 წელსაა აშენებული, იმ ეკლესიის ადგილას, რომელიც კუნძულის ბრიტანული ოკუპაციის დროს დაანგრიეს. თუმცა, ძველი ეკლესიის საძირკვლის ნაშთები კვლავაც შეიმჩნევა. ფუნქციონირებს 9 კლასიანი სკოლა, რომელიც 1917 წელს გაიხსნა. ყოველწლიურად, ანჰოლტს 60 000-მდე ტურისტი სტუმრობს. ზაფხულში იხსნება რესტორნები და მაღაზიები, თუმცა მთავარი ღირსშესანიშნაობა მაინც ბუნებაა — სუფთა წყალი, სიმშვიდე, სიკოხტავე და სუფთა ჰაერი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ანჰოლტი Anholt.dk ინფორმაცია კუნძულის შესახებ დაარქივებული 2012-07-17 საიტზე Wayback Machine. Brochure about Anholt Island დაარქივებული 2011-05-27 საიტზე Wayback Machine.
ძვ. წ. 181

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 181 ძვ. წ. 181 — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
კატეგატი

კატეგატი (დან. Kattegat; შვედ. Kattegatt) — სრუტე იუტლანდიის ნახევარკუნძულსა და სკანდინავიის ნახევარკუნძულის სამხრეთ-დასავლეთ ნაპირებს შორის. სკაგერაკის სრუტის გავლით, ჩრდილოეთის ზღვას აკავშირებს ბალტიის ზღვასთან, თუმცა მანამდე საჭიროა ერესუნის, მცირე ბელტისა და დიდი ბელტის სრუტეების გავლაც. სიგრძე 200 მეტრია, სიგანე 60 კმ. სიღრმე 10-30 მეტრია, ჩრდილოეთ ნაწილში კი 50 მ. სრუტეში ჩაედინებიან მდინარეები: გეტა-ელვი, ლაგანი, ნისანი, ეტრანი და ვისკანი შვედეთიდან და გუდენო დანიიდან. უდიდესი კუნძულებია: სამსე, ურუსტი, ლესე და ანჰოლტი. უკანასკნელ ორს ხშირად დანიის „უდაბურ მინდორსაც“ უწოდებენ, მშრალი ზაფხულის გამო. სახელი კატეგატი ჰოლანდიურიდან მომდინარეობს, Kat — კატა და Gat — ხვრელი. ეს სახელწოდება სათავეს შუა საუკუნეებიდან იღებს, როდესაც ერთ კაპიტანს მრავალი მეჩეჩის გამო გამოწვეული მისი სივიწროვე „კატის ხვრელისთვის“ შეუდარებია. "Cattegat". Encyclopedia Americana. 1920.
ძვ. წ. 182

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 182 პრუსიას პირველი — ბითინიის მეფე
ვილფრედო პარეტო

ვილფრედო პარეტო (იტალ. Vilfredo Pareto, დ. 15 ივლისი, 1848 — გ. 19 აგვისტო, 1923) — იტალიელი მეცნიერი. მისი კვლევების ინტერესის საგანს წარმოადგენს საინჟინრო საქმე, ფილოსოფია, სოციოლოგია და განსაკუთრებით ეკონომიკა. ზოგადთეორიული თვალსაზრისით, აღსანიშნავია ეკონომიკური ეფექტიანობა პარეტოს მიხედვით. პარეტოს თეორიული ინტერპრეტაციით, იდეალიზებულ ვარიანტში ეფექტიანია წარმოების შესაძლებლობათა გრაფიკის მხოლოდ ზღვრული სარგებლიანობის სიტუაციები. პარეტოს ოპტიმუმი გულიხმობს ისეთ მდგომარეობას, როდესაც შეუძლებელია რაიმე კეთილდღეობის მიღწევა სხვა ინდივიდის დაზარალების გარეშე ↑ http://www.encyclopedia.com/topic/Vilfredo_Pareto.aspx ↑ http://www.economicshelp.org/dictionary/p/pareto-efficiency.html ↑ ავთანდილ სილაგაძე და სხვ., ეკონომიკის ენციკლოპედიური ცნობარი, თბილისი 2005, გვ. 484
ძვ. წ. 183

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 183 ძვ. წ. 183 — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
ართურ ოკუნი

ართურ მელვინ „არტ“ ოკუნი (დ. 28 ნოემბერი, 1928 — გ. 23 მარტი, 1980) — ამერიკელი ეკონომისტი. ოპტიმალური დასაქმების მიზნით ეკონომიკაში, ჩამოაყალიბა სტატისტიკურად არგუმენტირებული ე. წ. ოკუნის კანონი, რომლის მიხედვით: რეალური მთლიანი ეროვნული პროდუქტის ყოველწლიური მატება დაახლოებით 2,7%–ის დონეზე, უმუშევრობის დონის სტაბილურ შენარჩუნებას უზრუნველყოფს ანუ ასეთ დროს სიტუაცია ამ მხრივ არ უარესდება; მთლიანი ეროვნული პროდუქტის მატების ყოველი დამატებითი 2 პროცენტული პუნქტი ამცირებს უმუშევრობის დონეს 1 პროცენტული პუნქტით; ანალოგიურად, მთლიანი ეროვნული პროდუქტის შემცირების ყოველი დამატებითი 2 პროცენტული პუნქტი ადიდებს უმუშევრობის დონეს 1 პროცენტული პუნქტით და ა.შ. Equality and Efficiency: The Big Trade Off (Washington, Brookings, 1975) Prices and Quantities: A Macroeconomic Analysis, ბმული (1981) ISBN 0-8157-6480-4 ↑ Arthur M. Okun
ლეხურის ხეობა

ლეხურის ხეობა — მდინარე ლეხურის ხეობა. მდებარეობს მცხეთა-თიანეთისა და შიდა ქართლის მხარეებში. ხეობა მოიცავს ორ მუნიციპალიტეტს, ქვემო ნაწილი სოფელ საკორინთლომდე მიეკუთვნება კასპის მუნიციპალიტეტს, ზემო კი, ქოლოთის ციხემდე ახალგორის მუნიციპალიტეტს, რომელიც 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ. დასავლეთით ლეხურის ხეობას ესაზღვრება ტირიფონის ვაკე, აღმოსავლეთით – ქსნის ხეობა, ჩრდილოეთით – კავკასიონის კალთები და სამხრეთით – მდინარე მტკვარი. ლეხურის ხეობის სიგრძე დაახლოებით 45 კმ-ია. იგი ერთვის მტკვარს კასპთან. მაკალათია ს., ლეხურის ხეობა, თბ., 1964. ↑ რუსეთის ფედერაციის მიერ საქართველოს ტერიტორიების ოკუპაციის შესახებ. matsne.gov.ge (28 აგვისტო, 2008). ციტირების თარიღი: 11 იანვარი, 2020.
ძვ. წ. 184

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 184 ტიტუს მაკციუს პლავტუსი - რომაელი კომედიოგრაფი.
კრისტიან დანიელ ლედესმა

კრისტიან დანიელ ლედესმა (ესპ. Cristian Daniel Ledesma; დ. 24 სექტემბერი, 1982, მორონი, არგენტინა) — არგენტინელი ფეხბურთელი. თამაშობდა ცენტრალური ნახევარმცველის პოზიციაზე. მას აქვს არგენტინის და იტალიის ორმაგი მოქალაქეობა. საკლუბო კარიერის განმავლობაში თამაშობდა სხვადასხვა იტალიურ, ბრაზილიურ, ბერძნულ და შვეიცაროულ საფეხბურთო კლუბებში. მათ შორის ყველაზე დიდ წარმატებას „ლაციოს“ რიგებში გამოსვლისას აღწევს. ამ კლუბთან ერთად ლედესმა იტალიის თასის ორგზის და იტალიის სუპერთასის მფლობელი ხდება. 2010 წლის 17 ნოემბერს ერთი საერთაშორისო ამხანაგური შეხვედრა ჩაატარა იტალიის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში რუმინეთის ეროვნული ნაკრების წინააღმდეგ. ლაციო იტალიის თასი: 2008–09, 2012–13 იტალიის სუპერთასი: 2009 შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „კრისტიან დანიელ ლედესმა“ ვიკისაწყობში. Alamy · Base de Datos del Futbol Argentino (BDFA) · Fussballdaten.de · Getty Images il Calcio 24 დაარქივებული 2017-03-30 საიტზე Wayback Machine. · National Football Teams · Pes Miti del Calcio · Soccerway · Transfermarkt ↑ Cristian Daniel Ledesma. Carriera, stagioni, squadre, presenze e goal. TuttoCalciatori.Net. წაკითხვის თარიღი: 7 იანვარი, 2019. ↑ Cristian Daniel Ledesma დაარქივებული 2022-12-09 საიტზე Wayback Machine. . Cristian Daniel Ledesma, centrocampista nato a Buenos Aires e cresciuto a Puerto Madryn in Patagonia, viene acquistato nel luglio 2006 dopo l’esperienza al Lecce. Esordisce con la nuova maglia il 20 agosto nel primo turno di Coppa Italia, dove la Lazio batte 4-0 il Rende. La prima partita in Campionato, arriva invece il 10 settembre, contro il Milan. Cristian entra nel meccanismo di gioco della Lazio e si posiziona in mediana con Gaby Mudingayi e Massimo Mutarelli. Il primo gol con la maglia biancoceleste arriva in una partita fondamentale, il Derby contro la Roma, il 10 dicembre 2006. Ledesma esplode un tiro mancino da fuori area che coglie impreparato il portiere avversario, firmando così il vantaggio. La partita finirà 3-0 grazie ai successivi sigilli di Oddo e Mutarelli. Ledesma lascia la Lazio dopo nove anni, con 318 presenze e 14 reti, fregiandosi nel suo palmares di due Coppe Italia e di una Supercoppa Italiana. sslazio.it. წაკითხვის თარიღი: 7 იანვარი, 2019. ↑ Luigi Panella (17 ნოემბერი, 2010). Italia sottotono, solo pari con la Romania. Finisce 1–1 l'amichevole di Klagenfurt. Marica porta in vantaggio i romeni, pareggio a pochi minuti dal termine con Quagliarella. Azzurri deludenti nel primo tempo, un po' meglio nella ripresa. Insulti razzisti contro Balotelli e Ledesma. La Repubblica.it. წაკითხვის თარიღი: 7 იანვარი, 2019.
დავიდ სილვა

დავიდ ხოსუე ხიმენეს სილვა (დ. 8 იანვარი, 1986) — ესპანელი ფეხბურთელი. „რეალ სოსიედადის“ შემტევი ნახევარმცველი. ეროვნულ ნაკრებში თამაშობდა 20 წლის ასაკიდან. მონაწილეობდა ევროპის 2008, მსოფლიოს 2010 და ევროპის 2012 წლების ჩემპიონატებზე. სილვამ პროფესიონალურ კარიერაში ექვსი წელი დაჰყო „ვალენსიაში“, სადაც 150 მატჩში მიიღო მონაწილეობა და მოიგო კოპა დელ რეი, 2010 წელს კი გადავიდა ინგლისურ „მანჩესტერ სიტიში“. ის გახდა კლუბის ძირითადი შემადგენლობის ფეხბურთელი და მეტსახელად შეარქვეს მერლინი, კარგი პასების და ბურთის ფლობის თვისებების გამო. „სიტიში“ გადასვლის შემდეგ ორ სეზონში 100-ზე მეტ მატჩში მიიღო მონაწილეობა. 2010-2011 წლების სეზონში მოიგო ინგლისის ასოციაციის თასი და პრემიერ ლიგა 2011-2012 წლების სეზონში. განახლდა: 13 მაისი 2012 ვალენსია:(1) ესპანეთის თასი: 2007–08 მანჩესტერ სიტი:(12) პრემიერ ლიგა (4): 2011–12, 2013–14, 2017–18, 2018–19 ინგლისის ლიგის თასი (4): 2013–14, 2015–16, 2017–18, 2018–19 ინგლისის ასოციაციის თასი (2): 2011, 2019 ინგლისის სუპერთასი (2): 2012, 2018 ესპანეთი:(3) მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი: 2010 ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი: 2008, 2012 ოფიციალური საიტი BDFutbol profile National team data დაარქივებული 2012-05-31 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური) Transfermarkt profile დავიდ სილვა — სტატისტიკა საიტზე Soccerbase.com (ინგლისური) დავიდ სილვა — ფიფას ჩანაწერი[დაარქივებული] Official website (ესპანური) ESPN stats დაარქივებული 2009-08-25 საიტზე Wayback Machine. Silva at Goal.com დაარქივებული 2011-09-03 საიტზე Wayback Machine. დავიდ სილვა Twitter-ზე ↑ „Player Profile: David Silva“. Premier League. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 21 იანვარი 2014. ციტირების თარიღი: 31 July 2012. ↑ „David Silva, or is it Merlin?“. Manchester City F.C. 2 August 2011. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-08-08. ციტირების თარიღი: 2012-06-04.
ასო (ვულკანი)

ასო (იაპონ. 阿蘇山) — მოქმედი სუპერვულკანი იაპონიაში, კუნძულ კიუსიუზე. სიმაღლე 1592 მ. ამოფრქვევათა რაოდენობით ერთ-ერთი პირველია მსოფლიოში. ცნობილია 70-მდე ამოფრქვევა. წარმოადგენს დიდ დამრეც ლავურ კონუსს ვრცელი ვულკანური კრატერით, რომლის შიგნით რამდენიმე ახალგაზრდა ვულკანური კონუსია აღმართული. კრატერში დასახლებული პუნქტები და სასოფლო-სამეურნეო მინდვრებია. ვულკანს გააჩნია მსოფლიოში ერთ-ერთი უდიდესი კალდერა, რომელიც გადაჭიმულია ჩრდილოეთიდან-სამხრეთისაკენ 25 კმ-ზე, ხოლო აღმოსავლეთიდან-დასავლეთისაკენ 18 კმ-ზე. ვულკანი ასო მოქცეულია ასო-კუჯუს ეროვნული პარკის ტერიტორიაზე. ასოს ცენტრალური ჯგუფის კონუსი შედგება 5 პიკისაგან. ჩრდილოეთი კრატერი აქტიური იყო 70 წლის მანძილზე — 1974, 1979, 1984-1985, 1989-1991, 2009 და 2011 წლებში. არის გეოთერმული წყაროები. კრატერი გადაკვეთილია გზებითა და რკინიგზის ხაზით. განვითარებულია ტურიზმი. ვულკანი ასო – ენციკლოპედია ბრიტანიკა (ინგლისური) ვულკანი ასო დაარქივებული 2009-01-26 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) ↑ 1.0 1.1 Cities on Volcanoes 5 conference: A6: Living with Aso-Kuju volcanoes and geothermal field .
ძვ. წ. 185

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 185 ძვ. წ. 185 — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
ძვ. წ. 186

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 186 ძვ. წ. 186 — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
ნაქალაქოი

ნაქალაქოი — კლდეში ნაკვეთი სამონასტრო კომპლექსი ტაო-კლარჯეთში, დღევანდელი თურქეთის ტერიტორიაზე. საქართველო-თურქეთის საზღვრიდან 25 კმ-ში. კომპლექსი არის შვიდსართულიანი, 150–200 მეტრზე გადაჭიმული თავისი ეკლესიებით, დარბაზებით, გვირაბებით, კედლებით, რომელთა წყობა კვლავაც შენარჩუნებულია. წინასწარი ვარაუდით კომპლექსი VIII-X საუკუნეებს უნდა განეკუთვნებოდეს. სამონასტრო კომპლექსს მიაკვლიეს ექსპედიციის წევრებმა (პარმენ მარგველაშვილი, ნინო და გიორგი ბაგრატიონები, გია შერვაშიძე, მარიამ მარგველაშვილი), რომელთა მიზანი იყო საქართველოს სამხრეთ საზღვრებს მიღმა არსებული 100-მდე ხუროთმოძღვრული ძეგლის სამგანზომილებიანი, მრავალწერტილიანი სფერულ-პანორამული ფოტოების გადაღება და მათ შესახებ საცნობარო-საილუსტრაციო მონაცემების ელექტრონულ ბაზაში განთავსება (პროექტის ხელმძღვანელია რევაზ გაჩეჩილაძე). ექსპედიცია მოეწყო 2012 წლის 13-17 მაისს. ისტორიულ-შემეცნებითი ჟურნალი „ისტორიანი“, ივლისი, 2012, № 7. იდუმალებით მოცული გრანდიოზული „ნაქალაქოი“ — გაზ. კვირის პალიტრა
ძვ. წ. 187

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 187 ანტიოქე III — სელევკიდების ელინისტური სახელმწიფოს, სირიის მეფე (დ. ძვ. წ. 242)
ანდერმატი

ანდერმატი (გერმ. Andermatt) — სამთო-სათხილამურო კურორტი ცენტრალურ შვეიცარიაში, ურის კანტონში. 2006 წლისათვის ანდერმატის ფართობი იყო 62,2 კმ², რომელთაგან 40,8% გამოყენებულია სასოფლო-საამეუნრეო მიზნებისათვის, ხოლო 5,5% ტყეებს უკავია. დანარჩენი 1,7% გზებსა და შენობებზე მოდის, 52% კი — მდინარეებით, მყინვარებითა და მთებითაა დაკავებული. გაშენებულია მაღალმთიან ურზერენტალის ხეობაში, ლეპონტის ალპებში, ზღვის დონიდან 1447 მ სიმაღლეზე. არქეოლოგიური მონაცემების თანახმად, ურზერენტალის ხეობა ნეოლითის დროიდან ყოფილა დასახლებული. რომის იმპერიის ეპოქაში აღნიშნული ალპური ხეობა სავარაუდოდ კელტებით უნდა ყოფილიყო დასახლებული. 1885 წლიდან დაწყებული ანდერმატი შვეიცარიის ფედერალური არმიის ქალაქ-გარნიზონად გადაიქცა. 1951 და 1975 წლების ზამთარში დაფიქსირდა ძლიერი თოვლზვავი, რომელსაც მსხვერპლი მოჰყვა. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით ანდერმატის მოსახლეობა შეადგენდა დაახლოებით 1,300 ადამიანს. განვითარებულია ტურიზმი. ანდერმატი – ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2012-07-07 საიტზე Wayback Machine. (გერმანული) ანდერმატი – ინფორმაცია (გერმანული)