laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
რეზნიჩენკოს სახლი

რეზნიჩენკოს სახლი (რუს. Дом Резниченко) — შენობა დონის როსტოვში. მდებარეობს პუშკინის ქუჩაზე (სახლი № 47). აგებულია XIX საუკუნის 90-იან წლებში, სავარაუდოდ იგი იყო ავგუსტინელთა სასტუმრო სახლი. შენობას აქვს რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. პუშკინის ქუჩისა და ოსტროვსკის შესახვევის გადაკვეთაზე მდებარე სახლი ააშენეს XIX საუკუნის 90-იან წლებში. თავდაპირველად იგი ეკუთვნოდა კ. ს. რეზნიჩენკოს. მოგვიანებით სახლმა ბევრი მფლობელი გამოიცვალა. ძირძველი მოსახლეობის თქმით სახლი აგებული იყო ავგუსტინელებისათვის, მაგრამ ისინი აქ არასოდეს არ ყოფილან. სამაგიეროდ იმყოფებოდნენ სხვადასხვა მაღალი თანამდებობის პირები. 1920-იან წლებში, საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ მოახდინეს სახლის ნაციონალიზაცია და იგი გადაეცა ჩრდილოეთ კავკასიის სამხედრო ოლქს. სახლში მდებარე ოთახები მფლობელობაში გადაეცათ წითელი არმიის უმაღლეს ოფიცრებს. რეზნიჩენკოს სახლი ორსართულიანი ნაგებობაა და აგებულია ნეობაროკოს სტილში. ნაგებობის მთავარი ფასადი გადის პუშკინის ქუჩის მხარეს. ნაგებობის ჰორიზონტალური დანაწილება მიიღწევა სართულთშორისი ზოლურებით და კარნიზებით. პირველი სართულის ფასადი რუსტირებულია. ფანჯრის ღიობები პირველ სართულზე სწორკუთხაა, მეორეზე კი ნახევარწრიული და გაფორმებულია დეკორატიული თამასებით. მეორე სათულის ფანჯრები სრულდება დეკორირებული სანდრიკებით. შენობის ფასადი სრულდება ატიკებით და ფრონტონებით. მეორე სართულზე მცირე აივანია. სახლს თითქმის არ შეუცვლია თავდაპირველი იერ-სახე და შემორჩენილია ძველი გაფორმებით. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 Волошинова Л. Ф. Пушкинская улица. — Ростов-на-Дону: «Донской издательский дом», 2000. — С. 33—39. — (Серия "Судьбы улиц, площадей, зодчих"). — ISBN 5-87688-250-X. ↑ Ростов-на-Дону (объекты культурного наследия регионального значения). Официальный портал Правительства Ростовской области. ციტირების თარიღი: 2013-09-23.
სრაბიონოვის სახლი

სრაბიონოვის სახლი (რუს. Дом Срабионова) — შენობა დონის როსტოვში. მდებარეობს ტემერნიკის ქუჩისა და გაზეთის შესახვევის გადაკვეთაზე. აგებულია 1910-იან წლებში არუთიუნ ზაკიევის პროექტის მიხედვით. თავდაპირველად სახლი ეკუთვნოდა ს. სრაბიონოვის და მასში განთავსებული იყო სასტუმრო „პეტროგრადი“. 1925 წლის მონაცემებით შენობაში განტავსებულია სასტუმრო „Деловой двор“. 1940-იანი წლებიდან სასტუმროს ეწოდა სახელი „დონი“. თანამედროვე ეტაპზე შენობაში განთავსებულია სარბიტრაჟო სააპელაციო სასამართლო. 2009-2013 წლებში სრაბიონოვის სახლს ჩაუტარდა კაპიტალური რემონტი. შენობას აქვს რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. სრაბიონოვის ოთხსართულიანი სახლი მდებარეობს ტემერნიკის ქუჩისა და გაზეთის შესახვევის გადაკვეთაზე. ფასადები, რომელიც გადის ორივე ქუჩაზე, გააჩნიათ სიმეტრიული კომპოზიცია. კუთხის ფასადი გამოყოფილია ერკერებით. თავისუფალი ორდერი ბოლოვდება ატიკებით, რომელთაც გააჩნიათ თაღოვანი კონფიგურაცია. კუთხის ორდერი ბოლოვდება ატიკებით, რომელსაც ამშვენებს ვარდულებით, ყვავილოვანი ორნამენტებით და ბოძკინტებით, რომელიც თავის მხრივ გაფორმებულია დეკორატიული ფიალებით და ბურთებით. ფასადის პირისახის არქიტექტურულ მხატვრულ გაფორმებაში მნიშვნელოვან როლს თამაშობს ფორმით ერთმანეთისაგან განსხვავებული აივნები (მრგვალები და სწორკუთხედები). ფასადები შემკულია რელიეფური ფორმებით და თაბაშირის ფიგურებით. მთავარი შესასვლელი განთავსებულია გაზეთის შესახვევის მხრიდან და გადაწყვეტილია თაღისებურ ფორმაში. თაღის ცენტრალურ ნაწილში განთავსებულია ქალის ნიღაბი, ხოლო მის ორივე მხარეს ჰორელიეფური ქიმერები. ↑ 1.0 1.1 Есаулов Г. В., Черницына В. А. Архитектурная летопись Ростова-на-Дону. — 2-е изд.. — Ростов-на-Дону, 2002. — С. 139. — ISBN 5-8456-0489-3. ↑ Схема расположения здания суда. Официальный сайт Пятнадцатого арбитражного апелляционного суда. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-04-15. ციტირების თარიღი: 2013-10-15. ↑ Справка о выданных разрешениях на строительство по объектам капитального строительства в г.Ростове-на-Дону в III квартале 2012г.. rostov-gorod.ru. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-02-17. ციტირების თარიღი: 2013-10-15. ↑ Ростов-на-Дону (объекты культурного наследия регионального значения). Официальный портал Правительства Ростовской области. ციტირების თარიღი: 2013-09-23.
თბილისის ტროლეიბუსი

თბილისის ტროლეიბუსი — დახურული ტროლეიბუსის სისტემა თბილისში. ტროლეიბუსმა თბილისში ფუნქციონირება დაიწყო 1937 წლის 30 მარტს. პირველი ხაზი მიემართებოდა დინამოს სტადიონიდან პლეხანოვის გამზირის გავლით მარქსის მოედნამდე. 1938 წელს ტროლეიბუსის ხაზი ამოქმედდა რუსთაველის გამზირზე. თავდაპირველად გამოიყენებოდა საბჭოთა, იაროსლავლის ქარხნის მოდელები. 1955 წლიდან შემოიტანეს ჩეხური „შკოდას“ ტროლეიბუსები. მან მაქსიმალურ ზომას მიაღწია 1986 წელს. ამ მომენტისთვის ქალაქში მოქმედებდა ტროლეიბუსის 21 ხაზი, სიგრძით 215 კმ და 225 ტროლეიბუსით. 1955-1990 წლებში ტროლეიბუსს წლიურად 53 მილიონი მგზავრი გადაჰყავდა, 1997 წელს კი მხოლოდ 15 მილიონი. 1999 წლიდან თბილისმა ათენიდან მიიღო 37 მეორადი ტროლეიბუსი ЗиУ-9. თბილისის ტროლეიბუსის უკანასკნელი 4 მარშრუტი ლიკვიდირებულ იქნა 2006 წლის 4 დეკემბერს. თბილისის ტროლეიბუსის პირველი დეპო შეიქმნა ტრამვაის №1 დეპოს (დეპო „მუშთაიდი“) ტერიტორიაზე, მის ტრამვაი-ტროლეიბუსების შეთავსებულ დეპოდ გადაკეთებით, 1937 წელს. მოგვიანებით ასევე მოხდა ტრამვაის №2 დეპოს (დეპო „ისანი“) ანალოგიურად გადაკეთება შეთავსებულ დეპოდ. 1986 წელს თბილისის ტრამვაი-ტროლეიბუსების №1 შეთავსებული დეპო თევდორე მღვდლის ქუჩაზე (იგივე დეპო „მუშთაიდი“, დინამოს სტადიონთან ახლოს) გაუქმდა და მის ნაცვლად გაიხსნა ტრამვაის №1 დეპო ავჭალაში, ხოლო ტროლეიბუსების №1 დეპო ქავთარაძის ქუჩაზე. ტროლეიბუსების ორივე დეპო გაუქმდა ერთდროულად, სისტემის გაუქმებასთან ერთად 2006 წლის 4 დეკემბერს. ბათუმი (გაუქმებულია) გორი (გაუქმებულია) ზესტაფონი (შეწყდა მშენებარე) ზუგდიდი (გაუქმებულია) თბილისი (გაუქმებულია) ოზურგეთი (გაუქმებულია) რუსთავი (გაუქმებულია) სამტრედია (გაუქმებულია) სოხუმი (მოქმედია) ფოთი (გაუქმებულია) ქობულეთი (შეწყდა მშენებარე) ქუთაისი (გაუქმებულია) ცხინვალი (გაუქმებულია) ჭიათურა (გაუქმებულია) მახარაძე ნ., სარალიძე ა., „თბილისის საქალაქო ტრანსპორტის განვითარების ისტორიიდან“, „ტფილისის ჰამქარი“, 2012. — გვ. 14-15. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: თბილისის ტროლეიბუსი (პოლონური) თბილისის ЗиУ-9 მოდელის ტროლეიბუსები თბილისის ტროლეიბუსების მოძრავი შემადგენლობის მონაცემთა ბაზა და ფოტოები თბილისის ელექტრო ტრანსპორტის სქემა (1986)
გუბისწყალი

გუბისწყალი — მდინარე საქართველოში, წყალტუბოსა და სამტრედიის მუნიციპალიტეტებში. წარმოიქმნება მდინარეების ყუმისა და სემის შეერთებით სოფელ დედალაურთან, ზღვის დონიდან 105 მ სიმაღლეზე. მიედინება იმერეთის დაბლობზე. ერთვის მდინარე რიონს მარჯვენა მხრიდან, ქალაქ სამტრედიასთან. სიგრძე 36 კმ, აუზის ფართობი 442 კმ². საზრდოობს წვიმისა და მიწისქვეშა წყლით. წყალმოვარდნა იცის გაზაფხულზე, წყალმცირობა — აგვისტოსა და სექტემბერში. საშუალო წლიური ხარჯი 16,3 მ³/წმ. იყენებენ სარწყავად. გუბისწყლის ზემო დინებაში, სემის ხეობაში, ზღვის დონიდან 235 მ სიმაღლეზე არის ცარცული პერიოდის კირქვის ბრექჩიებით აგებული ბუნებრივი ხიდი. გუბისწყალი აღწერილი აქვს ვახუშტი ბატონიშვილს: ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 49. ↑ ილია აფხაზავა, ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 171. ↑ ვახუშტი ბატონიშვილი „აღწერა სამეფოსა საქართველოსა“ გვ. 150 — თბილისი, 1941
NGC 7635

NGC 7635, აგრეთვე ცნობილი როგორც ბუშტის ნისლეული, Sharpless 162 ან Caldwell 11 — H II რეგიონის ემისიური ნისლეული კასიოპეას თანავარსკვლავედის მიმართულებით. მდებარეობს ღია ვარსკვლავთგროვა მესიე 52-თან ახლოს. „ბუშტს“, 8.7 ვარსკვლავიერი სიდიდის მქონე მასიური, ახალგაზრდა ვარსკვლავის — SAO 20575 (BD+60°2522)-ის ვარსკვლავური ქარი წარმოქმნის. ნისლეული იმ გიგანტურ მოლეკულურ ღრუბელთან ახლოსაა, რომელიც მის გაფართოებას მოიცავს. ობიექტი 1787 წელს, უილიამ ჰერშელმა აღმოაჩინა. მიჩნეულია, რომ BD+60°2522-ის მასა, 44-ჯერ აღემატება მზის მასას. 8 ან 10 ინჩიანი (250 მმ) ტელესკოპით, ნისლეული ხილვადია, თუმცა, როგორც უკიდურესად მკრთალი და დიდი გარსი ვარსკვლავის გარშემო, ხოლო 16-18 ინჩიანი (460 მმ) ტელესკოპით, შესაძლებელია იმის შემჩნევა, რომ ნისლეულს უსწორმასწორო, წაგრძელებული ფორმა აქვს. NGC 7635, ახალი საერთო კატალოგის სიაშია შეტანილი. NGC7635 The Bubble Nebula Bubble Nebula at Constellation Guide APOD December 20th 2016 ↑ NGC-IC Project Database. ციტირების თარიღი: 2008-12-15.
სედრუ (პერნამბუკუ)

სედრუ (პორტ. Cedro) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან -15 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სალგეირუს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 778 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 72.46 კმ²-ზე. ფართობი 148 746 კმ²-ია. პერნამბუკუ ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
გუგარები

გუგარები, გოგარები — ქართველი ტომი. მისი უძველესი პირველსაცხოვრისი უნდა ყოფილიყო მდინარე დებედის ზემო დინების ხეობა, რომელსაც ძველ ქართულ და სომხურ წყაროებში კანგარი ეწოდებოდა (ამჟამად სომხეთში). აქ ბოლო დრომდე შემორჩენილი იყო ტოპონიმი „გოგარანი“ (დღეს სოფელი გუგარქი). თვით სომხური წყაროები გუგარებს არასომხურ ტომად მიიჩნევენ (მოვსეს ხორენაცი, ფავსტოს ბუზანდი), ზოგი მათგანი კი ქართველ ტომად (ჰოვანეს დრასხანაკერტცი). გუგართა პიტიახშს არშუშას V საუკუნის ისტორიკოსი ლაზარ ფარპეცი და ალბანეთის ისტორიკოსი მოვსეს კალანკატვაცი ხშირად ქართლის ან ქართველთა პიტიახშს უწოდებს. მუსხელიშვილი დ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 289. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. მუსხელიშვილი დ..
მირანდიბა

მირანდიბა (პორტ. Mirandiba) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 450 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სალგეირუს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 308 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 17.41 კმ²-ზე. ფართობი 821 676 კმ²-ია. პერნამბუკუ ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პარნამირინი (პერნამბუკუ)

პარნამირინი (პორტ. Parnamirim) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 392 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სალგეირუს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 224 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 7.72 კმ²-ზე. ფართობი 2 621 127 კმ²-ია. პერნამბუკუ ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
სალგეირუ (პერნამბუკუ)

სალგეირუ (პორტ. Salgueiro) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 420 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სალგეირუს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 56 629 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 33.57 კმ²-ზე. ფართობი 1 686 815 კმ²-ია. პერნამბუკუ ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
სან-ჟოზე-დუ-ბელმონტი

სან-ჟოზე-დუ-ბელმონტი (პორტ. São José do Belmonte) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 486 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სალგეირუს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 32 617 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 22.13 კმ²-ზე. ფართობი 1 474 085 კმ²-ია. პერნამბუკუ ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
სერიტა

სერიტა (პორტ. Serrita) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 419 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სალგეირუს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 331 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.92 კმ²-ზე. ფართობი 1 538 437 კმ²-ია. პერნამბუკუ ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
ვერდეჟანტი

ვერდეჟანტი (პორტ. Verdejante) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 494 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სალგეირუს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 142 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 19.2 კმ²-ზე. ფართობი 476 039 კმ²-ია. პერნამბუკუ ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
არკოვერდი

არკოვერდი (პორტ. Arcoverde) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 663 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერტან-დუ-მოშოტოს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 68 793 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 196.05 კმ²-ზე. ფართობი 350 901 კმ²-ია. პერნამბუკუ ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
ბეტანია (პერნამბუკუ)

ბეტანია (პორტ. Betânia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 441 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერტან-დუ-მოშოტოს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 003 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 9.65 კმ²-ზე. ფართობი 1 244 074 კმ²-ია. პერნამბუკუ ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
კუსტოდია

კუსტოდია (პორტ. Custódia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 542 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერტან-დუ-მოშოტოს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 33 855 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 24.11 კმ²-ზე. ფართობი 1 404 127 კმ²-ია. პერნამბუკუ ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
იბიმირინი

იბიმირინი (პორტ. Ibimirim) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 401 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერტან-დუ-მოშოტოს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 26 954 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 14.14 კმ²-ზე. ფართობი 1 906 436 კმ²-ია. პერნამბუკუ ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
ინაჟა (პერნამბუკუ)

ინაჟა (პორტ. Inajá) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 355 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერტან-დუ-მოშოტოს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 19 081 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 16.14 კმ²-ზე. ფართობი 1 182 551 კმ²-ია. პერნამბუკუ ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
მანარი

მანარი (პორტ. Manari) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 570 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერტან-დუ-მოშოტოს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 180 863 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 503.46 კმ²-ზე. ფართობი 359 240 კმ²-ია. პერნამბუკუ ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
სერტანია

სერტანია (პორტ. Sertânia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 558 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერტან-დუ-მოშოტოს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 33 787 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 13.95 კმ²-ზე. ფართობი 2 421 527 კმ²-ია. პერნამბუკუ ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
დავიდ პოსიადლო

დავიდ პოსიადლო (პოლ. Dawid Podsiadło; დ. 23 მაისი 1993, დომბროვა-გურნიჩა, სილეზიის სავოევოდო, პოლონეთი) — პოლონელი მომღერალი და კომპოზიტორი. მოღვაწეობს ჯგუფში Curly Heads. მისმა სინგლმა „W dobrą stronę” გაყიდვებისთვის სამჯერ მიიღო პლატინის დისკი. 2013–2014: Comfort and Happiness Tour 2016: Son of Analog Tour 2016: Andante Cantabile Tour 2018: Małomiasteczkowa Trasa 2019: Wielkomiejski Tour 2020-2021: Leśna Muzyka 2022: Postprodukcja Tour კლიპი: Trojkaty i Kwadraty (პოლ.) www.youtube.com. კლიპი: Powiedz mi, ze nie chcesz (პოლ.) www.youtube.com.
მელა კოტელუკი

მელა კოტელუკი (პოლ. Malwina "Mela" Koteluk – მალვინა კოტელუკი; დ. 3 ივლისი 1985, სულეხუვი, პოლონეთი) — პოლონელი მომღერალი. მელა კოტელუკმა სიმღერა დაიწყო როგორც გუნდის მომღერალმა და საკუთარი კარიერის დასაწყისში თანამშრომლობდა Scorpions-თან და გაბრიელ კულკასთან. 2003 წელს მეორე ადგილი დაიკავა შეჯიბრში „Pamiętamy o Osieckiej“. 2012 წელს გამოსცა თავისი სადებიუტო ალბომი Spadochron. 2013 წელს მიიღო Fryderyk-ის ორი ჯილდო ნომინაციებში: წლის აღმოჩენა და წლის ხელოვანი. კლიპი: Wielkie Nieba (პოლ.) www.youtube.com. კლიპი: Melodia Ulotna (პოლ.) www.youtube.com.
გუგულისკაბა

გუგულისკაბა (ლათ. Orchis amblyoloba) — ბალახოვანი მცენარე ჯადვარისებრთა ოჯახისა. აქვს 40 სმ-მდე სიგრძის ღერო, ღეროს ძირთან თავმოყრილი ფართო ლანცეტა ფოთლები, თავთავისებრ ყვავილებად შეკრებილი მეწამულწინწკლებიანი მოვარდისფრო-სოსანი ყვავილები და ფესვისეული გორგლები — ბურკები. კავკასიის ენდემია, გავრცელებულია ძირითადად სარტყლამდე ფოთლოვან ტყეებში და ტყისპირებზე. ყვავის აპრილ-მაისში. ბურკებს იყენებენ მედიცინაში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 289.
გუგულის სელი

გუგულის სელი (Polytrichum), მცენარის გვარი ღეროფოთლოვანი ხავსების კლასისა. ცნობილია 100-მდე სახეობა. იზრდება მთებში, წიწვოვან ტყეებში, ჭაობებში, ტუნდრაში. ქმნის ბალიშისებრ კორდებს და ხელს უწყობს დაჭაობებას. უფრო ხშირად გუგულის სელს უწოდებენ Polytrichum commine-ს, რომელიც დაჭაობებულ ტაიგაში იზრდება. საქართველოში გავრცელებულია მთის ტყეებში და მდელოებზე. ქსე, ტ. 3, გვ. 289, თბ., 1978
ლუქსემბურგის დაყოფა

1659-1839 წლებში ლუქსემბურგის დაყოფა სამჯერ მოხდა. ამ სამი დაყოფის შედეგად ლუქსემბურგის ტერიტორია 10,700 კმ²-დან 2,586 კმ²-მდე შემცირდა. წართმეული ტერიტორიები დღეს ბელგიის, საფრანგეთის და გერმანიის შემადგენლობაში შედის. სამივე მეზობელ ქვეყანას ჰქონდა ლუქსემბურგის ანექსიის მცდელობა ასევე საპირისპიროდ იყო მოძრაობა ისტორიულად დაკარგული ტერიტორიების დასაბრუნებლად თუმცა არცერთი დასრულდა წარმატებით. ლუქსემბურგის ტერიტორიის პირველი გაყოფა მოხდა 1659 წელს, როდესაც ლუქსემბურგის საჰერცოგო იმყოფებოდა ესპანეთთან პირად კავშირში. პირველი ფრანგულ-ესპანური ომის დროს საფრანგეთმა და ინგლისმა ესპანური ნიდერლანდის ტერიტორიის უმეტესი ნაწილი დაიპყრეს. პირენეს ზავით საფრანგეთს გადაეცა ლუქსემბურგის ციხე-სიმაგრეები: სტინეი, თონვილი, მონმედი და მათი შემოგარე ტერიტორიები. საფრანგეთის მიერ, ლუქსემბურგისთვის წართმეული ტერიტორია წარმოადგენდა 1060 კმ²-ს. 1795 წელს, ფრანგული რევოლუციური ომების დროს, საფრანგეთმა ლუქსემბურგის ანექსია მოახდინა და ფორეს დეპარტამენტად გამოაცხადა. ნაპოლეონის დამარცხების შემდეგ, 1814 წლის პარიზის ხელშეკრულებით ლუქსემბურგი საფრანგეთისგან განთავისუფლდა, თუმცა მისი სტატუსი უნდა განსაზღვრულიყო იმავე წლის ვენის კონგრესზე. კონგრესზე გადაწყდა, რომ ლუქსემბურგის სტატუსი უნდა ყოფილიყო დიდი საჰერცოგო და ორანის დინასტია მიიღებდა ისტორიული ნიდერლანდების ტერიტორიებზე უფლებებს (მათ შორის ლუქსემბურგზეც), თუმცა პრუსიამ ბიტბურგი დასავლეთი საზღვრის გასაძლიერებლად მოითხოვა, რაზეც წინააღმდეგობა არ გაუწევიათ. ამ ცვლილებით ლუქსემბურგმა დაკარგა 2,280 კმ². პრუსიას გადაეცა შემდეგი ქალაქები: ნოიერბურგი, სენ-ვიტი, შლაიდენი და ვაკსვაილერი. მთლიანოვბაში ამ ტერიტორიების მოსახლეობა შეადგენდა დაახლოებით 50.000 ადამიანს. ეს ტერიტორიები დღეს შედის როგორც გერმანიის ასევე დანიის საზღვრებში, რადგან ეიპენ-მანმედი გერმანიამ ბელგიას 1919 წლის ვერსალის ხელშეკრულებით გადასცა. მთავარი სტატია: ლონდონის ხელშეკრულება (1839). ტერიტორიის ყველაზე დიდი დანაკარგი გამოიწვია ლონდონის ხელშეკრულება 1839 წლის ხელშეკრულებამ. ბელგიის რევოლუციის პერიოდში ლუქსემბურგელები შეუერთდნენ აჯანყებულებს და თითქმის მთლიან დიდ საჰერცოგოზე აიღეს კონტროლი. მოლაპარაკებების შედეგად ლუქსემბურგი ტერიტორია გაიყო ბელგიასა და ნიდერლანდს შორის, რის შედეგადაც ლუქსემბურგმა დაკარგა დასავლეთი ნაწილი. მათ შორის:არლონი, ობანჟი, ბასტონი, დიურბიუი, მარშ-ან-ფამენი, ნიუშატო და ვირტონი. ამ ტერიტორიისგან მოგვიანებით შეიქმნა ბელგიის პროვინცია ლუქსემბურგი. ტერიტორია რაც გადაეცა ბელგიას მთლიანობაში იყო 4,730 კმ.². იმ დროინდელი დიდ საჰერცოგოს 65%. იმ დორს ამ ტერიტორიაზე ცხოვრობდა დაახლოებით 175,000 ადამიანი, რაც დღევანდელი ლუქსემბურგის მოსახლეობის ნახევარს შეადგენს. Calmes, Christian (1989). The Making of a Nation From 1815 to the Present Day. Luxembourg City: Saint-Paul.  Fyffe, Charles Alan (1895). A History of Modern Europe, 1792-1878, Popular. ციტირების თარიღი: 2006-07-20.  ↑ 1.0 1.1 Gardini, Fausto. The Two Luxembourg. Luxembourg American Cultural Society. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2006-07-13. ციტირების თარიღი: 2006-07-20. ↑ Calmes (1989), p. 316
აბდულჰამით გიული

აბდულჰამით გიული (თურქ. Abdulhamit Gül; 12 მარტი 1977, ნიზიფი, გაზიანთეფი, თურქეთი) — თურქი პოლიტიკოსი, სამართლიანობისა და განვითარების პარტიის გენერალური მდივანი და გაზიანთეფის დეპუტატი. გიული დაიბადა 1977 წლის 12 მარტს გაზიანთეფის, ნიზიფის რაიონში. მამამისი ჯემილი, ხოლო დედამისი სალიჰაა. დაწყებითი განათლება ნიზიფი სკოლაში, ხოლო საშუალო განათლება სასულიერო იმამ ჰათიფის სკოლაში მიიღო. სწავლის პერიოდში აქტურად იყო ჩართული სხვადასხვა ახალგაზრდულ ორგანიზაციებში. უმაღლესი განათლება ანკარის უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე მიიღო. მისი სხვადასხვა ნაშრომი, რომელიც ეროვნულ პოლიტიკას ეხებოდა, დაიბეჭდა ისეთ გაზეთებში, როგორიცაა „Milli Gazete“, „Star Gazetesi“, „Gençlik Dergisi“ და „Edebiyat Ortamı“. ასევე მუშაობდა საქველმოქმედო ორგანიზაციებში. მუშაობდა კეთილდღეობისა და სათნოების პარტიის ანკარაის პროვინციის ახალგაზრდულ ორგანიზაციებში, როგორც საბჭოს წევრი. 2001—2003 იყო კეთილდღეობის პარტიის თავმჯდომარის მოადგილე. 2003—2010 წლებში, ამავე პარტიის პოლიტიკური საბჭოს წევრი იყო. 2010 წლის ნოემბრიდან 2012 წლამდე, „ხალხის ხმის პარტიის“ დამფუძნებელი წევრი იყო. 2012 წელს, როდესაც „ხალხის ხმის პარტიამ“ სგპ-თან შეირწყა, 2012 წლის 30 სექტემბერს სგპ-ს რიგგარეშე სხდომაზე, გიული სგპ-ს წევრად აირჩიეს. 2015 წლის საპარლამენტო არჩევნებზე, გიული გაზიანთეფიდან სგპ-ს დეპუტატი გახდა. 2014 წლის 13 სექტემბერის სგპ-ს ყრილობაზე, გიული პარტიის გენერალურ მდივნად აირჩიეს. აბდულჰამით გიული დაოჯახებული და 3 შვილი ჰყავს. მუშაობს თავისუფალ ადვოკატად. თურქეთის პარლამენტის ოფიციალური ვებ-გვერდი ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-11-07. ციტირების თარიღი: 2017-02-13. ↑ http://www.ensonhaber.com/abdulhamit-gul-kimdir-2015-02-13.html