laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ლას-ტუნასის პროვინცია

ლას-ტუნასის პროვინცია — კუბის ერთ-ერთი პროვინცია. მდებარეობს კუნძულის აღმოსავლეთ ნაწილში. მთავარი ქალაქებია პუერტო-პადრე და ამანსიო, ისევე როგორც დედაქალაქი ვიქტორია-დე-ლას-ტუნასი. პროვინცია დაარსდა 1976 წელს, როდესაც ის ორიენტეს პროვინციას გამოეყო. სამხრეთი სანაპირო, რომელიც გუაკანაიაბოს ყურეზე იშლება, ძირითადად ჭაობიანია და მანგროს ტყეებით ხასიათდება. ეს ტენიანი არეალი შაქრის ლერწმის მოსაყვანად გამოიყენება, რადგან მისი კლიმატი ხელსაყრელია ამ მცენარის ზრდისთვის. ლას-ტუნსასის პროვინცია 8 მუნიციპალიტეტისგან შედგება: წყარო: მოსახლეობის 2004 წლის აღწერა. Area from 1976 municipal re-distribution. კუბის პროვინციები (ინგლისური) Periodico 26 დაარქივებული 2008-04-26 საიტზე Wayback Machine. (Las Tunas Province newspaper) (ესპანური) ლას-ტუნასის პორტალი დაარქივებული 2000-06-19 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links ↑ Atenas.cu. (2004)2004 Population trends, by Province and Municipality. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-09-27. ციტირების თარიღი: 2007-10-06. (ესპანური) ↑ Statoids. (July 2003)Municipios of Cuba. ციტირების თარიღი: 2007-10-06.
საფრენი

საფრენი — ფრთისებრი გამონაზარდები ან ბეწვები მცენარის ნაყოფსა და თესლზე: ხელს უწყობს მათ გავრცელებას ქარის საშუალებით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 169.
საფრინველე

საფრინველე — შენობა, რომელშიც ზრდიან და ინახავენ სასოფლო-სამეურნეო ფრინველს. ფრინველთა სახეობის, ასაკის, სამეურნეო გამოყენებისა და მათი მოვლა-შენახვის სისტემის მიხედვით საფრინველე სხვადასხვა სახისაა. მოზარდეულის გამოსაზდელად იყენებენ ბრუდერჰაუზს, საბატარეო საამქროებს, აკლიმატიზატორებს, ხოლო მოზრდილი სადედე (ქათამი, იხვი, ინდაური, ბატი) და სამრეწველო გუნდების ფრინველებისათვის — გალიისა და იატაკზე შენახვის ტიპის საფრინველეებს. საფრინველე, როგორც წესი, ერთსართულიანი კაპიტალური შენობაა, რომელშიც მოწყობილია წყალსადენი, კანალიზაცია, გათბობა, ვენტილაცია და სხვადასხვა ტექნოლოგიური დანადგარი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 169.
გრანმის პროვინცია

გრანმის პროვინცია — კუბის ერთ-ერთი პროვინცია. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. დედაქალაქია ბაიამო. სხვა მნიშვნელოვანი ქალაქები — მანსანილიო და პილონი. პროვინციას სახელი ეწოდა იახტა გრანმასგან, რომლითაც 1956 წელს ჩე გევარა და ფიდელ კასტრო მოადგნენ კუბას 82 მებრძოლთან ერთად. 1976 წლამდე ის უფრო დიდი, ორიენტეს პროვინციის ნაწილი იყო. ამერიკელმა, რომელმაც მათ ნახმარი იახტა მიჰყიდა მექსიკაში, თავის ბებიის პატივსაცემად იახტას გრანმა უწოდა ("Grandma" — grandmother). შედეგად, ამ ხომალდის სახელი კუბური კომუნიზმის სიმბოლო გახდა. პროვინცია სავსეა კუბის რევოლუციისა და დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლის სამახსოვრო სიმბოლოებით, მთებში არსებული დაფები მნახველებს შეახსენებს 1959 წლის ბრძოლას ფულხენსიო ბატისტას წინააღმდეგ. მრავლადაა ოქროს, ვერცხლისა და მანგანუმის მიტოვებული საბადოები. შემოსავლების მთავარი წყაროა ყავა, რომელიც პროვინციის მთიან რეგიონებში იზრდება. პროვინცია 13 მუნიციპალიტეტისგან შედგება: წყარო: მოსახლეობის 2004 წლის აღწერა. Area from 1976 municipal re-distribution. კუბის პროვინციები (ესპანური) გრანმის პორტალი დაარქივებული 2010-07-15 საიტზე Wayback Machine. ↑ Atenas.cu. (2004)2004 Population trends, by Province and Municipality. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-09-27. ციტირების თარიღი: 2007-10-06. (ესპანური) ↑ Statoids. (July 2003)Municipios of Cuba. ციტირების თარიღი: 2007-10-06.
საფუტკრე

საფუტკრე — მეფუტკრეობის ფერმის საწარმოო ერთეული, რომელსაც შეადგენს მიწის ნაკვეთზე განლაგებული ფუტკრის ოჯახები და ფუტკრის მოვლა-პატრონობისათვის საჭირო ნაგებობანი. საფუტკრე შეიძელება იყოს სტაციონატული ან მომთაბარე. სტაციონარული საფუტკრე მთელი სეზონის განმავლობაში ერთ ადგილზეა. მომთაბარეს შეიძლება რამდენიმე საღალე ადგილი გამოეცვალოს. საქართველოში ძირითადად მომთაბარე საფუტკრეებია. საფუტკრედ არჩევენ თბილს, უქარო ადგილა, ჭაობების, წყალსატევების, ცხოველთა სადგომების, საკონსერვო ქარხნებისა და საკონდიტრო ფაბრიკებისაგან მოშორებით. საფუტკრესთვის კარგია ისეთი ტერიტორიის გამოყოფა, სადაც ნარგავებია და 2 კმ რადიუსით ბევრი თაფლოვანი მცენარეა. საფუტკრის შერჩევისას უნდა გაითვალისწინონ მისადგომი გზები, სტიქიური საშიშროებანი (ნიაღვარი, ზვავი), მაღალი ძაბვის ელექტროგაყვანილობა და სხვა. ხიდაშელი ა., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 170.
ოლგინის პროვინცია

ოლგინის პროვინცია — კუბის ერთ-ერთი პროვინცია, მესამე ყველაზე ხალხმრავალი ლა-ჰაბანისა და სანტიაგო-დე-კუბის პროვინციების შემდეგ. მდებარეობს კუნძულის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. მთავარი ქალაქებია ოლგინი (დედაქალაქი), ბანესი, ანტილია, მაიარი და მოა. პროვნციის მოსახლეობა ოდნავ აღემატება მილიონს. ტერიტორიის ფართობი 9 300 კმ²-ია, რომლის 25% ტყითაა დაფარული. 1492 წლის 27 ოქტომბერს, ქრისტეფორე კოლუმბი დღევანდელი ოლგინის პროვინციის ნაპირებს მოადგა. როგორც ის აღწერდა, „ეს იყო ყველაზე ლამაზი ქვეყანა, რაც კი ადამიანის თვალებს შეეძლო ოდესმე ეხილა“. პროვინცია შეიქმნა 1978 წელს, როდესაც ის გამოეყო ორიენტეს პროვინციას. ისევე როგორც მთლიანად კუბის, ოლგინის ეკონომიკაც შაქრის ლერწამს ეფუძნება, მიუხედავად იმისა, რომ მარცვლეული და ყავა, ისევე როგორც სამთო-მოპოვებითი საქმიანობა ასევე დიდ როლს თამაშობს შემოსავლებში. მხოლოდ ბოლო ხანებში იწყო განვითარება ტურიზმმა, რაც ძირითადად სანაპირო კურორტებშია კონცენტრირებული. ოლგინის პროვინცია 14 მუნიციპალიტეტისგან შედგება: წყარო: მოსახლეობის 2004 წლის აღწერა. Area from 1976 municipal re-distribution. კუბის პროვინციები (ესპანური) Holguín.cu დაარქივებული 2018-08-31 საიტზე Wayback Machine. Holguin Cuba (ინგლისური) (ფრანგული) Ciudad de Holguin დაარქივებული 2022-01-27 საიტზე Wayback Machine. ↑ Atenas.cu. (2004)2004 Population trends, by Province and Municipality. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-09-27. ციტირების თარიღი: 2007-10-06. (ესპანური) ↑ Statoids. (July 2003)Municipios of Cuba. ციტირების თარიღი: 2007-10-06.
სანტიაგო-დე-კუბის პროვინცია

სანტიაგო-დე-კუბის პროვინცია — მეორე ყველაზე ხალხმრავალი პროვინცია კუბაში. მდებარეობს კუნძულის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. უმსხვილესი ქალაქი და ადმინისტრაციული ცენტრია სანტიაგო-დე-კუბა. სხვა მსხვილი ქალაქები — პალმა-სორიანო, კონტრამაესტრე, მაიარი-არიბა, სან-ლუისი, სონგო-ლა-მაია. პროვინციის ტერიტორია წარსულში მრავალი ბრძოლის ასპარეზი გამხდარა, ძირითადად კუბის დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლისა და 1959 წლის რევოლუციის დროს, როდესაც პარტიზანული ომები ძირითადად ამ მთიან პროვინციაში იმართებოდა. 1976 წლამდე, კუბა ექვს ისტორიულ პროვინციად იყოფოდა, ერთ-ერთი მათგანი იყო ორიენტე, რომელიც 1905 წლამდე სანტიაგო-დე-კუბის სახელით იყო ცნობილი. თანამედროვე სანტაიგო-დე-კუბის პროვინცია ორიენტეს სამხრეთ-ცენტრალურ ნაწილში მდებარეობდა. პროვინცია მდიდარია ისეთი მატერიალური რესურსებით, როგორებიცაა რკინა და ნიკელი. მიუხედავად ამისა, ეკონომიკა ძირითადად სოფლის მეურნეობას ეფუძნება. მოყავთ ყავა, ბანანი და კაკაო. დედაქალაქის გარშემო იზრდება ტურიზმის ინდუსტრია. არეალის ბუნების მომხიბვლელობა ერთნაირად იზიდავს როგორც კუბელ, ისე ზღვებისგადაღმელ ტურისტებს. პროვინცია 9 მუნიციპალიტეტისგან შედგება: წყარო: მოსახლეობის 2004 წლის აღწერა. Area from 1976 municipal re-distribution. კუბის პროვინციები Santiago.cu (in Spanish) დაარქივებული 2014-12-22 საიტზე Wayback Machine. Travel info on Santiago de Cuba santiagoencuba.com (in Spanish) Santiago de Cuba City (in English and Spanish) ↑ Atenas.cu. (2004)2004 Population trends, by Province and Municipality. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-09-27. ციტირების თარიღი: 2007-10-06. (ესპანური) ↑ Statoids. (July 2003)Municipios of Cuba. ციტირების თარიღი: 2007-10-06.
გუანტანამოს პროვინცია

გუანტანამოს პროვინცია — პროვინცია კუბაში. მდებარეობს კუნძულის უკიდურეს აღმოსავლეთ ნაწილში. დედაქალაქია გუანტანამო. სხვა მნიშვნელოვან ქალაქებს შორისაა ბარაკოა. გუანტანამოს უბესთან მდებარეობს აშშ-ის საზღვაო ფლოტის ბაზა. გუანტანამოს არქიტექტურა და კულტურა განსხვავდება დანარჩენი კუბისგან. თავდაპირველი მოსახლეები იყვნენ კატალონიელები ამპურდანის რეგიონიდან, კატალონიის ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან (1764 წ). 40 წლის განმავლობაშე ეს არეალი ბრიტანულ ძალებს ეკავა და ამის შემდეგ, შოტლანდიელი და ირლანდიელი მოსახლეები ესპანური მმართველობის მუდმივი თავის ტკივილი გახდნენ. 1805 წელს, როდესაც ფრანგული ძალები ჰაიტიზე, სანტო-დომინგოში გამაგრდნენ, კუბისკენ 35 000-მა ფრანგმა მოსახლემ მოაშურა. ბევრი მათგანი გუანტანამოს არეალში დასახლდა და ყავისა და კაკაოს პლანტატორი გახდა. ამ დროინდელი ბევრი მათი შენობა საოცრად წააგავს აშშ-ის ლუიზიანის შტატის ახალი ორლეანის ფრანგული კვარტალისას. გუანტანამომ ასევე მიიღო იამაიკელი იმიგრანტების მნიშვნელოვანი რაოდენობა. 1959 წლის კუბის რევოლუციამდე, მთელს ქვეყანაში ცნობილი იყო გუანტანამოს კარნავალები. პროვინციას ჰაიტის უახლოეს წერტილამდე მხოლოდ 80 კმ აშორებს. ისე, რომ მოწმენდილ ღამეს ჰაიტის განათებების დანახვაც კი შესაძლებელია. პროვინციაში დომინირებს ნიპე-საგუა-ბარაკოას მთები, რომელიც ყოფს კლიმატსა და ლანდშაფტს. ჩრდილოეთი სანაპირო, რომელიც გაბატონებული ქარებით ხასიათდება, ქვეყნის ყველაზე ტენიანი ადგილია, სამხრეთი კი მშრალი და ყველაზე ცხელი. ჩრდილოეთისთვის დამახასიათებელია ნოტიო ტროპიკული ტყეები, მაშინ, როცა სამხრეთი გვალვიანია და გავრცელებულია კაქტუსები. გუანტანამოს პროვინცია 10 მუნიციპალიტეტისგან შედგება: წყარო: მოსახლეობის 2004 წლის აღწერა. Area from 1976 municipal re-distribution. კუბის პროვინციები Complete guide to Guantanamo City Detailed information about Zoologico de Piedra (Stone Zoo) (ესპანური) Página Inicio del Sitio Oficial de la Ciencia en Guantánamo დაარქივებული 2008-12-23 საიტზე Wayback Machine. ↑ Atenas.cu. (2004)2004 Population trends, by Province and Municipality. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-09-27. ციტირების თარიღი: 2007-10-06. (ესპანური) ↑ Statoids. (July 2003)Municipios of Cuba. ციტირების თარიღი: 2007-10-06.
სანტა-კლარა (კუბა)

სანტა-კლარა (ესპ. Santa Clara) — ქალაქი კუბის რესპუბლიკის ცენტრალურ ნაწილში. ვილია-კლარას პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი (ესპ. Villa Clara). ქალაქი არის კულტურული და ტურისტული ცენტრი. დაარსებულია 1689 წლის 15 ივლისს 175 ახალმოსახლის მიერ. 1958 წლის 28 დეკემბრი-დან 31 დეკემბრის ჩათვლით ჩე გევარა ხელმძღვანელობდა ბრძოლას სანტა-კლარასათვის. 1997 წელს ბოლივიიდან კუბაში გადმოასვენეს ჩე გევარას ნეშთი და საზეიმოდ დაკრძალეს ქალაქის სამხრეთ ნაწილში მავზოლეუმში. ჩე გევარას მავზოლეუმი კუბის ქალაქების სია ბრძოლას სანტა-კლარასათვის
კუბის ცენტრალური ბანკი

კუბის ცენტრალური ბანკი (ესპ. Banco Central de Cuba) — ცენტრალური ბანკი კუბაში. სამეფო ბრძანებულებით 1855 წლის 6 თებერვალს კუბაში შექმნა პირველი ბანკი - «ესპანური ბანკის ჰავანაში». 1857 წელს, ბანკმა დაიწყო ბანკნოტების გამოშვება. 1934 წლიდან 1949 წლამდე ბანკნოტებს უშვებდა კუბის მთავრობა. 1948 წლის 13 დეკემბერს დაარსდა «კუბის ეროვნული ბანკი», რომელმაც 1950 წლის 27 აპრილს დაიწყო ოპერაციები და ბანკნოტების ემისია. 1997 წლის 28 მაისს მიღებული იქნა კანონი კუბის ცენტრალური ბანკის შექმნის შესახებ. ეროვნული ვალუტის გამოშვება და მისი სტაბილურობის შენარჩუნება მაკროეკონომიკური ბალანსის ხელის შეწობა და ეკონომიკის განვითარების მოწესრიგება ქვეყნის ოქროს რეზერვების შენახვა და მართვა მონეტარული პოლიტიკის შეთავაზება და განხორციელება გადახდის საშინაო და საგარეო ოპერაციების ნორმალური უზრუნველყოფა სადისციპლინო და საზედამხედველო ფონქციების განხორციელება საფინანსო ინსტიტუტებზე კუბური პესო ოფიციალური საიტი (ინგლისური)
ახმეტის მუნიციპალიტეტის გერბი

ახმეტის მუნიციპალიტეტის გერბი — ახმეტის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასთან ერთად. მიღებულია ახმეტის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ 2011 წლის 30 ნოემბერს. გერბის ფარი სამ ნაწილადაა გაყოფილი. ორთითასებრი ვერცხლის ქობაშემოვლებული ლაჟვარდის ჯვრით. ორთითა ჯვარზე, ცენტრში მოთავსებულია ვერცხლის ქობაშემოვლებული მცირე ფარი, რომელიც ტეხილად არის გადაკვეთილი და იყოფა მეწამულ და ლაჟვარდოვან ველებად. მეწამულ ველზე მოთავსებულია სამი ვერცხლის ციხე-კოშკი. გულის ფარის თავი წარმოადგენს ლაჟვარდოვან ველს. I ნაწილი — მეწამულ ველზე მოთავსებულია ირიბად გადაჯვარედინებული ოქროს მახვილი და შურდული. II ნაწილი — მეწამულ ველზე ოქროს ვერძი. III ნაწილი — მეწამულ ველზე ყურძნის ოქროს მტევანი ორი ოქროს ფოთლით. გერბის ფარს ზემოთ მოთავსებულია საქალაქო ვერცხლის გვირგვინი — სამკოშკიანი ქონგურებიანი გალავანი (ციხე-სიმაგრის ფორმის) ნახევრად ღია ჭიშკრით. ფარს ქვემოთ მოთავსებულია გერბის დევიზის ვერცხლ-მეწამული ბაფთა, რომლის ვერცხლის ველზე შავად ჩაწერილია გერბის დევიზი — „ახმეტა“. ახმეტის მუნიციპალიტეტის გერბი და დროშა[მკვდარი ბმული] ↑ ახმეტის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს დადგენილება №49 2011 წლის 30 ნოემბერი
ახმეტის მუნიციპალიტეტის დროშა

ახმეტის მუნიციპალიტეტის დროშა — ახმეტის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო გერბთან ერთად. მიღებულია ახმეტის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ. დროშის მეწამულ ველზე ჰორიზონტალურ მდგომარეობაში გამოსახულია ორთითასებრი ვერცხლის ქობაშემოვლებული ლაჟვარდის ჯვარი, რომლის ორთითა დროშის ტარისაკენაა მიმართული. დროშის პროპორციაა 2:3. ახმეტის მუნიციპალიტეტის დროშა და გერბი[მკვდარი ბმული] ↑ ახმეტის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს დადგენილება №49 2011 წლის 30 ნოემბერი
საქარა

საქარა — ზესტაფონის მუნიციპალიტეტის სოფლების ზედა საქარისა და ქვედა საქარის ძველი სახელწოდება. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 171.
საქართველო (პარიზი)

„საქართველო“ — ქართული გაზეთი, საქართველოს სოციალისტ-ფედერალისტთა პარტიის ორგანო. გამოდიოდა 1903–1905 წლებში პარიზში. რედაქტორები არჩილ ჯორჯაძე, გიორგი ლასხიშვილი და თედო სახოკია. გამომცემელი — გიორგი დეკანოზიშვილი, ასოთამწყობი — მიხეილ კიკნაძე, თანამშრომლობდნენ ა. ჯორჯაძე, თ. სახოკია; ზ. ავალიშვილი; გაზეთი გამოდიოდა აგრეთვე ფრანგულ ენაზე „ლა ჟორჟის” სახელწოდებით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 171.
დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის დროშა

დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის დროშა — დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო გერბთან ერთად. მიღებულია დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ. დროშა ვერტიკალურადაა გაყოფილი ორ ნაწილად: ლურჯ და მეწამულ ველებად. დროშის ცენტრში გამოსახულია ჰერალდიკური ფარი. ვერცხლის ველზე მეფე თამარის მეწამული ხელრთვა (ფარის დაშორება ზედა და ქვედა კიდეებთან წარმოადგენს დროშის სიმაღლის 1/5). დროშის პროპორციაა 2/3. დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის დროშა და გერბი[მკვდარი ბმული]
დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის გერბი

დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის გერბი — დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასთან ერთად. მიღებულია დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ 2011 წლის 29 აპრილს. გერბის ფარი გაკვეთილია, გადაკვეთილი და იყოფა ოთხ ნაწილად. I ნაწილი — ლურჯ ველზე ოქროს მთაზე მდგარი ოქროს აღჭურვილი ციხე-სიმაგრეა ორი კოშკით, რომელთა შორის გალავანზე აღმართულია ვერცხლის ხორუგვი, რომელზეც გამოსახულია მეფე თამარის წითელი ხელრთვა. ციხე-სიმაგრის სარკმელები და ნახევრად ღია კარიბჭის ველი მეწამულია. II ნაწილი — მეწამული ველის ზედა ნაწილში მოთავსებულია ოქროს თასი, მის ქვემოთ ვერცხლის წყარო, დაბლა ოქროს მთა. III ნაწილი — მეწამულ ველზე ოქროს ხორბლის ძნა. IV ნაწილი — ვერცხლის ველზე კამეჩის შავი თავი. გერბის ფარს ზემოთ მოთავსებულია საქალაქო ვერცხლის გვირგვინი — სამკოშკიანი ქონგურებიანი გალავანი (ციხე-სიმაგრის ფორმის) ნახევრად ღია ჭიშკრით. ფარს ქვემოთ მოთავსებულია გერბის დევიზის ვერცხლ-მეწამული ბაფთა, რომლის ვერცხლის ველზე შავით ჩაწერილია გერბის დევიზი — „დედოფლისწყარო“. დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის გერბი და დროშა[მკვდარი ბმული] ↑ დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის საკრებულოს დადგენილება №7 2011 წლის 29 აპრილი
საქართველო (ჟურნალი)

„საქართველო“ — ქართული ყოველკვირეული ლიტერატურულ-მხატვრული ჟურნალი. გამოდიოდა 1908 წელს თბილისში. რედაქტორ-გამომცემელი — ვ. გუნია. აშუქებდა საქართველოს ეროვნულ საკითხებს. თანამშრომლობდნენ ვ. წერეთელი, მ. წერეთელი, მ. ჯანაშვილი, დ. დეკანოზიშვილი და სხვები. იბეჭდებოდა ა. წერეთლის, ნ. ლორთქიფანიძის, ს. შანშიაშვილის, ი. გრისაშვილის და სხვა ქართველ მწერალთა ნაწარმოებები. ოსკარ შმერლინგის, დ. კაკაბაძის, ს. შანშიაშვილის, ა. გოგიაშვილისა და სხვათა კარიკატურები და სურათები. დაიხურა ადგილობრივი ხელისუფლების განკარგულებით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 171.
კუბის მუნიციპალიტეტები

კუბის პროვინციები 169 მუნიციპალიტეტად (municipios) იყოფა. დაყოფა განისაზღვრა 1976 წლის 3 ივლისის კანონი №1304-ით. წყარო: მოსახლეობის 2004 წლის აღწერა. ფართობი 1976 წლის მუნიციპალური მოწყობით. პროვინცია შედგება 11 მუნიციპალიტეტისგან: პროვინცია შედგება 13 მუნიციპალიტეტისაგან: პროვინცია 10 მუნიციპალიტეტისგან შედგება: პროვინცია შედგება 8 მუნიციპალიტეტისგან: კუბის დედაქალაქი 15 მუნიციპალიტეტისგან შედგება: პროვინცია 13 მუნიციპალიტეტისგან შედგება: პროვინცია 10 მუნიციპალიტეტისგან შედგება: პროვინცია 14 მუნიციპალიტეტისგან შედგება: პროვინცია 8 მუნიციპალიტეტისგან შედგება: პროვინცია 13 მუნიციპალიტეტისგან შედგება. პროვინცია 11 მუნიციპალიტეტისგან შედგება: პროვინცია 11 მუნიციპალიტეტისგან შედგება: პროვინცია 8 მუნიციპალიტეტისგან შედგება: პროვინცია 9 მუნიციპალიტეტისგან შედგება: პროვინცია 13 მუნიციპალიტეტისგან შედგება: Statoids ↑ Fifth United Nations Conference on the Standardization of Geographical Names, Vol. II, published by the United Nations, New York, 1991 ↑ Atenas.cu. (2004)2004 Population trends, by Province and Municipality. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-09-27. ციტირების თარიღი: 2007-10-06. (ესპანური) ↑ Statoids. (July 2003)Municipios of Cuba. ციტირების თარიღი: 2007-10-06.
მღვიმური დათვი

მღვიმური დათვი (ლათ. Ursus spelaeus) — დათვის პრეისტორიული სახეობა (ან მურა დათვის ქვესახეობა), რომელიც ცხოვრობდა ევრაზიაში შუა და გვიან პლეისტოცენში. გადაშენდა დაახლოებით 15 000 წლის წინ. გაჩნდა დაახლოებით 300 000 წლის წინ, სავარაუდოდ, ეტრუსკული დათვის (Ursus etruscus) ევოლუციის შედეგად. სახელწოდება „მღვიმის“ (spelaeus) მიიღო იმის გამო, რომ მისი ძვლები მრავლად მოიპოვება მღვიმეებში. განსაკუთრებით ბევრია მისი გაქვავებული ძვლების ნაშთები მთისა და ბარის კარსტებში. კერძოდ, რუმინეთში, Peştera Urşilor-ს (დათვის მღვიმე) მღვიმეში, სადაც 1983 წელს ამ სახეობის დათვის 140 ჩონჩხი აღმოჩნდა. ენათესავება მურა დათვს. პირველად მღვიმური დათვი ერთ-ერთ ნაშრომში აღწერა იოჰან ფრიდრიხ ესპერმა 1774 წელს, რომელიც თვლიდა, რომ მღვიმური დათვი არის თეთრი დათვის მონათესავე სახეობა. ოცი წლის შემდეგ ლაიფციგის უნივერსიტეტის ანატომმა იოჰან როზენმიულერმა სახეობას მისცა ბინომიალური სახელწოდება. პირველი მსოფლიო ომის დროს მღვიმური დათვის ძვლები გამოიყენებოდა როგორც ფოფსატების წყარო. მღვიმური დათვის ჩონჩხი მოიპოვება ევროპის მრავალ მღვიმეში, მათ შორის დიდი ბრიტანეთის, ბელგიის, გერმანიის, რუსეთის, ესპანეთის, იტალიის და სხვ. მღვიმეებში. განსაკუთრებით დიდი რაოდენობით მოიპოვება ავსტრიაში, შვეიცარიაში, სამხრეთ გერმანიაში, სამხრეთ იტალიაში, ჩრდილოეთ ესპანეთში, ხორვატიაში, უნგრეთსა და რუმინეთში. სამხრეთ, ცენტრალურ და აღმოსავლეთ ევროპაში მოპოვებულმა უხვი რაოდენობით მღვიმური დათვის ძვლებმა მკვლევარებს აფიქრებინა, რომ ევროპა ოდესღაც მღვიმური დათვის დიდი ჯოგი იყო. მღვიმური დათვის ძვლები ცოტად თუ ბევრად აღმოჩენილია საქართველოს კარსტულ მღიმეებშიც. მღვიმური დათვი მიკვლეულია მღვიმევის, გვარჯილის კლდის, სამგლე კლდის, საკაჟიის, დევისხვრელისა და სხვა მღვიმეებში. ითვლება, რომ მღვიმური დათვების გადაშენების მიზეზები შეიძლებოდა, რომ ყოფილიყო ჰავის ცვლილება, ზამთრის ძილის და საკვები რაციონის თავისებურებანი. კბილების ანალიზით დადგენილია, რომ მღვიმების დათვები გამოირჩეოდნენ დიდი ძირითადი კბილების რთული რელიეფით, რაც მიუთითებს იმაზე, რომ ისინი მხოლოდ მცენარეული საკვებით იკვებებოდნენ. გარდა ამისა, მათი მეორე დიდი ძირითადი კბილი გამოირჩეოდა ინდივიდუალური პოლიმორფულობით, რაც ბადებს ვარაუდს, რომ სახეობა გარემოს არახელსაყრელი ფაქტორების ზემოქმედებას განიცდიდა. ↑ Генетики вычислили общего предка белых и бурых медведей // MEMBRANA. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-09-07. ციტირების თარიღი: 2011-12-05. ↑ მღვიმური დათვის დახასიათება/ინფორმაცია ↑ Bieder, Robert (2005). Bear. London: Reaktion Books, გვ. 192. ISBN 1861892047.  ↑ მღვიმური დათვი — ენციკლოპედია ბრიტანიკა ↑ 5.0 5.1 5.2 5.3 ყიფიანი შ., ტინტილოზოვი ზ., ოქროჯანაშვილი არს., ჯიშკარიანი ვ., საქართველოს კარსტული მღვიმეების კადასტრი, თბ., 1966, გვ. 180-198. ↑ თუშაბრამიშვილი დ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 710. ↑ https://www.sciencemag.org/news/2016/07/rigid-vegetarian-diet-may-have-done-ancient-cave-bears
ბარაგუა

ბარაგუა (ესპ. Baraguá) — მუნიციპალიტეტი კუბაში, სიეგო-დე-ავილის პროვინციაში. მდებარეობს პროვინციის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. ტერიტორიაზე ჭარბობს მანგროს ტყეები. 2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 32 408 ადამიანს შეადგენდა. 728 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 44,5 ადამიანი კმ²-ზე. კუბის მუნიციპალიტეტები კუბის ქალაქების სია ↑ Atenas.cu. (2004)2004 Population trends, by Province and Municipality. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-09-27. ციტირების თარიღი: 2007-10-06. (ესპანური) ↑ Statoids. (July 2003)Municipios of Cuba. ციტირების თარიღი: 2007-10-06.
ბოლივია (კუბა)

ბოლივია (ესპ. Bolivia) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, სიეგო-დე-ავილის პროვინციაში. მდებარეობს პროვინციის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. ესაზღვრება ხიგეის უბე და კუნძული კაიო-რომანო. 2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 16 612 ადამიანს შეადგენდა. 918 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 18,1 ადამიანი კმ²-ზე. კუბის მუნიციპალიტეტები კუბის ქალაქების სია ↑ Atenas.cu. (2004)2004 Population trends, by Province and Municipality. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-09-27. ციტირების თარიღი: 2007-10-06. (ესპანური) ↑ Statoids. (July 2003)Municipios of Cuba. ციტირების თარიღი: 2007-10-06.
თელავის მუნიციპალიტეტის დროშა

თელავის მუნიციპალიტეტის დროშა — თელავის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო გერბთან ერთად. მიღებულია თელავის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ. დროშა ვერტიკალურადაა გაყოფილი ლაჟვარდის 1/3 და მეწამულ 2/3 ველებად. ლაჟვარდისა და მეწამული ველების კვეთის ცენტრში მოთავსებულია ფარი, რომელიც დროშის სიმაღლის 1/2-ია. ფარი ზემოდან ქვემოთ გაყოფილია ორ ნაწილად ტალღოვანი სამი ვერცხლის ყაბიწით. ფარის პირველ ნაწილში მეწამული ველის ცენტრში მოთავსებულია ოქროს ქვევრი. ფარის მეორე ლაჟვარდის ველზე გამოსახულია ორი ოქროს მტევანი და ვაზის ორი ოქროს ფოთოლი. ფარს შემოვლებული აქვს თეთრი ფერის არშია. დროშის პროპორციაა 2/3. დროშის ველი გაყოფილია ჰორიზონტალურად ორ ნაწილად: მეწამულ (წითელ) და ლაჟვარდოვან (ლურჯ) ველებად. დროშის ცენტრში გამოსახულია ვერცხლის ფრთოსანი ცხენი. დროშის პროპორციაა 2:3. 2014 წელს თელავის მუნიციპალიტეტი ორ ადმინისტრაციულ ერთეულად: თვითმმართველ ქალაქ თელავად და თვითმმართველ თემ თელავის მუნიციპალიტეტად გაიყო. ახალი გერბებისა და დროშების შესაქმნელად გამოცხადებულ ჰერალდიკის კონკურსში გამარჯვებული დროშა 2016 წლის 20 აპრილს თელავის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს №11 დადგენილებით დამტკიცდა. თელავის მუნიციპალიტეტის დროშა და გერბი. ჰერალდიკის სახელმწიფო საბჭო (heraldika.ge) (აპრილი 20, 2016). ციტირების თარიღი: 28 ივლისი 2016. თელავის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს დადგენილება №11. საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე (www.matsne.gov.ge) (აპრილი 20, 2016). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 15 აპრილი 2021. ციტირების თარიღი: 28 ივლისი 2016. ↑ თელავის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს დადგენილება №11. საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე (www.matsne.gov.ge) (აპრილი 20, 2016). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 15 აპრილი 2021. ციტირების თარიღი: 28 ივლისი 2016.
თელავის მუნიციპალიტეტის გერბი

თელავის მუნიციპალიტეტის გერბი — თელავის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასთან ერთად. მიღებულია თელავის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ. 2014 წელს თელავის მუნიციპალიტეტი ორ ადმინისტრაციულ ერთეულად: თვითმმართველ ქალაქ თელავად და თვითმმართველ თემ თელავის მუნიციპალიტეტად გაიყო. ახალი გერბებისა და დროშების შესაქმნელად გამოცხადებულ ჰერალდიკის კონკურსში გამარჯვებული გერბი 2016 წლის 20 აპრილს თელავის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს №11 დადგენილებით დამტკიცდა. გერბის ფარი ზემოდან ქვემოთ გაკვეთილია ორ ნაწილად, ტალღოვანი სამი ვერცხლის ყაბიწით. ფარის პირველ ნაწილში მეწამული ველის ცენტრში მოთავსებულია ოქროს ქვევრი. ფარის მეორე ლაჟვარდის ველზე გამოსახულია ორი ოქროს მტევანი და ვაზის ორი ოქროს ფოთოლი. გერბის ფარს ზემოთ მოთავსებულია სამკოშკიანი ქონგურებიანი გალავანი (ციხე-სიმაგრის ფორმის) ნახევრად ღია კარიბჭით. ფარს ქვემოთ მოთავსებულია გერბის დევიზის ვერცხლ-მეწამული ბაფთა, რომლის ვერცხლის ველზე შავად ჩაწერილია დევიზი „თელავი“. გერბის ფარი გადაკვეთილია და ზემოთ გაკვეთილი. I ნაწილი — ლაჟვარდოვან ველზე შვიდი ოქროს ბორცვი (მთა) 4/3. ზედა ოთხ ბორცვზე ოქროს 4 ციხე-კოშკია მოთავსებული; მათ ზემოთ კი ოქროს ხუთქიმიანი გვირგვინი. II ნაწილი — მეწამულ (წითელ) ველზე ვერცხლის ფრთოსანი ცხენი. III ნაწილი — ვერცხლის ველზე ვერტიკალურად ზურმუხტის (მწვანე) ყურძნის ორი მტევანი, მათ შორის ზურმუხტის (მწვანე) ვაზის ორი ფოთოლი. გერბის ფარს ზემოთ მოთავსებულია საქალაქო ვერცხლის გვირგვინი — სამკოშკიანი ქონგურებიანი გალავანი (ციხე-სიმაგრის ფორმის) ნახევრად ღია ჭიშკრით. ფარს ქვემოთ მოთავსებულია გერბის დევიზის ვერცხლ-მეწამული ბაფთა, რომლის ვერცხლის ველზე შავით ჩაწერილია გერბის დევიზი — „თელავი“. თელავის მუნიციპალიტეტის დროშა და გერბი. ჰერალდიკის სახელმწიფო საბჭო (heraldika.ge) (აპრილი 20, 2016). ციტირების თარიღი: 28 ივლისი 2016. თელავის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს დადგენილება №11. საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე (www.matsne.gov.ge) (აპრილი 20, 2016). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 15 აპრილი 2021. ციტირების თარიღი: 28 ივლისი 2016. ↑ 1.0 1.1 თელავის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს დადგენილება №11. საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე (www.matsne.gov.ge) (აპრილი 20, 2016). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 15 აპრილი 2021. ციტირების თარიღი: 28 ივლისი 2016.