laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
Homo Erraticus

Homo Erraticus — ბრიტანელი პროგრესული როკ-მუსიკოს იენ ანდერსონის მეექვსე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოიცა 2014 წლის 14 აპრილს. ამ ალბომზე მუშაობისას ანდერსონმა კვლავ გამოიყენა ჯერალდ ბოსტოკის ალტერ ეგო და მისი სახელით შექმნა ტექსტები, რომლებშიც მიმოხილულია ბრიტანეთის ისტორიის ძირითადი მოვლენები, აგრეთვე მომავლის ერთგვარი შეფასება. ალბომი ბრიტანეთის ჩარტში #6 და ჰოლანდიაში - #45 პოზიციაზე მოხვდა. ალბომი იყოფა სამ ნაწილად. ესენია "Chronicles", "Prophecies" და "Revelations" . დამატებით DVD დისკზე წარმოდგენილია: ალბომი 5.1 ჟღერადობით Creations - the making of Homo Erraticus (დოკუმენტური ფილმი ალბომის ჩაწერის შესახებ) 32 გვერდიანი ბუკლეტი მუსიკოსები იენ ანდერსონი - ვოკალი, ფლეიტა, აკუსტიკური გიტარა, ტექსტის ავტორი, დევიდ გუდიე - ბას გიტარა, გლოკენშპილი სკოტ ჰემონდი - დასარტყმელი საკრავები, პერკუსია ფლორიან ოპელი - ელექტრონული გიტარა, რედაქტირება ჯონ ო'ჰარა - ორგანი, ფორტეპიანო, კლავიშებიანი საკრავები სხვა ჯაკო ჯაკჩიკი - მიქსი, მასტერინგი კარლ გლოვერი - გარეკანი, დიზაინი, ფოტოგრაფია ალბომის ოფიციალური საიტი ალბომის ანონსი ↑ Homo Erraticus – The New Studio Album from Jethro Tull’s Ian Anderson. Jethro Tull. ციტირების თარიღი: 10 აპრილი 2014. ↑ სტივენ თომას ერლეუაინი. (2014-04-15) Homo Erraticus - Ian Anderson | Songs, Reviews, Credits. AllMusic. ციტირების თარიღი: 2015-12-01. ↑ Ian Anderson reviews, music, news. Sputnik Music. ციტირების თარიღი: 2015-12-01. ↑ Official album web site. ↑ https://itunes.apple.com/us/album/homo-erraticus/id842600703 ↑ https://www.burningshed.com/store/jethrotull/product/446/5513/ ↑ http://www.discogs.com/Ian-Anderson-Homo-Erraticus/release/5600184 ↑ "Ian Anderson - Homo Erraticus" (გერმანულად). Austriancharts.at. Hung Medien. წაკითხვის თარიღი 24 აპრილი 2014. ↑ "Ian Anderson – Homo Erraticus" (ფრანგულად). Ultratop.be. Hung Medien. წაკითხვის თარიღი 24 აპრილი 2014. ↑ "Ian Anderson: Homo Erraticus" (ფინურად). Musiikkituottajat – IFPI ფინეთი. წაკითხვის თარიღი 2 მაისი 2014. ↑ "Longplay-Chartverfolgung at Musicline" (გერმანულად). Musicline.de. Media Control. წაკითხვის თარიღი 24 აპრილი 2014. ↑ Artisti – Classifica settimanale WK 16 (dal 14-04-2014 al 20-04-2014) Italian. FIMI. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 24-04-2014. ციტირების თარიღი: 24 აპრილი 2014. ↑ „Dutchcharts.nl – Ian Anderson – Homo Erraticus“ (ჰოლანდიურად). Hung Medien. წაკითხვის თარიღი 24 აპრილი 2014. ↑ "Ian Anderson – Homo Erraticus". Swisscharts.com. Hung Medien. წაკითხვის თარიღი 24 აპრილი 2014. ↑ "Ian Anderson | შემსრულებელი | ოფიციალური ჩარტების კომპანია". ბრიტანეთის ალბომების ჩარტი. ოფიციალური ჩარტების კომპანია. წაკითხვის თარიღი 26 აპრილი 2014.
ფრანკონიის ოლქი

ფრანკონიის ოლქი (გერმ. Fränkischer Reichskreis) — საღვთო რომის იმპერიის ერთ-ერთი ოლქი. შეიქმნა 1500 წელს. იგი მოიცავდა ყოფილი ფრანკონიის აღმოსავლეთ ნაწილს — დაახლოებით დღევანდელი ბავარიის ფედერალური მხარის ტერიტორიას, ხოლო დასავლეთი ფრანკონია შედიოდა ზემო რაინის ოლქში. „ფრანკონიის ჰერცოგის“ ტიტულს ატარებდნენ ვიურცბურგის ეპისკოპოსები. საიმპერიო ოლქები XVI საუკუნეში დაარქივებული 2012-01-27 საიტზე Wayback Machine. გერმანიის ისტორიული რუკები
ვეცლარი

ვეცლარი (გერმ. Wetzlar) — ძველი ქალაქი გერმანიაში, შუა ჰესენის ინდუსტრიული და კულტურული ცენტრი, ყოფილი საიმპერიო ქალაქი, სადაც შუა საუკუნეებში იმპერიის კამერალური სასამართლოს სხდომები იმართებოდა. მისი ოპტიკური, ელექტროტექნიკური, მეტალოდამამუშავებელი მრეწველობა და ზუსტი მექანიკა საყოველთაოდ ცნობილია. ვეცლარი ლან-დილის რაიონის ცენტრია. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ვეცლარი“ ვიკისაწყობში. ქალაქის ოფიციალური საიტი (გერმანული)
ვეტერაუ

ვეტერაუს რაიონი (გერმ. Wetteraukreis) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ფრიდბერგი. რაიონი შედის ჰესენის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება დარმშტადტის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 1101,71 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 298 160 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 271 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 06 4 40. www.wetteraukreis.de ოფიციალური საიტი (გერმანული)
დიდი სამეფო საბჭო

დიდი სამეფო საბჭო — ევროპის შუა საუკუნეების მონარქიულ ქვეყნებში ძალაუფლების ერთ-ერთი ცენტრალური ორგანო, რომელიც წარმოადგენდა უმაღლესი არისტოკრატიისა და სამღვდელოების წარმომადგენლების კრებას, რომელსაც იწვევდა მეფე სახელმწიფოს მართვის მნიშვნელოვანი საკითხების განსახილველად. დიდი სამეფო საბჭო ბევრ ქვეყანაში პარლამენტის წინამორბედი იყო, თუმცა ძირითადად მხოლოდ სათათბირო ფუნქცია ჰქონდა. ეს ორგანო გამოხატავდა წამყვანი სოციალური ფენების ინტერესებს და მეფეს ქვეყნის პოლიტიკური ელიტის მხარდაჭერით უზურნველყოფდა. Альтамира-и-Крева, Р. История средневековой Испании. — СПб, 2003. Гутнова Е. В. Возникновение английского парламента. — М., 1960.
ჯულია სტაილზი

ჯულია ო’ჰარა სტაილზი (ინგლ. Julia O'Hara Stiles; დ. 28 მარტი, 1981) — ამერიკელი მსახიობი. ცნობილი გახდა შესრულებული როლებით ფილმებში: „ჩემი სიძულვილის 10 მიზეზი“ (1999), „მხოლოდ მე და შენ“ (2000) და „ბოლო ცეკვა ჩემზეა“ (2001). მის კინოკარიერაში მნიშვნელოვანი იყო ფილმები „უცნობების ბიზნესი“ (2001), „მონა ლიზას ღიმილი“ (2003) და „ომენი“ (2006). აღსანიშნავია აგრეთვე ტრილოგია ჯეისონ ბორნზე: „ბორნის იდენტიფიკაცია“ (2002), „ბორნის უპირატესობა“ (2004), „ბორნის ულტიმატუმი“ (2007). დაიბადა დედამისის — მეთუნის ჯუდით ნიუკომბ სტაილზისა და მამამისის — ბიზნესმენის ჯონ ო’ჰარას ოჯახში. აქვს ინგლისური, ირლანდიური და გერმანული გენეალოგია. პატარაობიდანვე იყო დაინტერესებული სამსახიობო ხელოვნებით. 11 წლის ასაკში შედგა მისი დებიუტი ნიუ-იორკის ერთ-ერთ თეატრალურ სცენაზე. 1996 წელს ითამაშა ფილმში „მიყვარხარ, აღარ მიყვარხარ“. 1997 წელს პატარა როლი მიიღო ფილმში „ეშმაკის საკუთრება“. ერთი წლის შემდეგ მთავარი როლი მიიღო ფილმში „ავი“. მნიშვნელოვანი იყო ფილმი „ჩემი სიძულვილის 10 მიზეზი“, სადაც თამაში მოუწია ჰით ლეჯერთან. 2000-იან წლებში გამოჩნდა ფილმებში: „წვეულება“ (2003), „პრინცი და მე“ (2004), „ბუს ყვირილი“ (2009), „იმედის სხივების კრებული“ (2012) და სხვა. გადაღებულია აგრეთვე სერიალში „დექსტერი“. 2005 წელს დაამთავრა კოლუმბიის უნივერსიტეტი ინგლისური ლიტერატურის სეციალიზაციით. სტაილზი ვეგეტარიანელია, წარსულში ვეგანი იყო. უყვარს ბეისბოლი და არის ნიუ-იორკ მეტსის გულშემატკივარი. თავის თავს ფემინისტს უწოდებს და 2004 წელს ფემინიზმზე დაწერა სტატია The Guardian-ში. სტაილზი რომანტიკულ ურთიერთობაში იმყოფებოდა მსახიობთან ჯონათან კრამერთან. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჯულია სტაილზი ჯულია სტაილზი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ჯულია სტაილზი TCM-ის კინოფილმების მონაცემთა ბაზაში
მემინგენი

მემინგენი (გერმ. Memmingen) — ქალაქი გერმანიაში, მდებარეობს ბავარიის მიწაზე. ექვემდებარება შვაბიის ადმინისტრაციულ ოლქს. მოსახლეობა შეადგენს 41 025 ადამიანს (2010 წლის 31 დეკემბრის მონაცემებით). ფართობი — 70,17 კმ². ოფიციალური კოდი — 09 7 64 000. ქალაქი იყოფა 7 საქალაქო რაიონად. ქალაქის ცენტრიდან აღმოსავლეთით 4 კმ-ში მდებარეობს მემინგენის აეროპორტი. გლენდეილი, აშშ (1976) ტერამოს პროვინცია, იტალია (1981) ტერამო, იტალია (1981) ოში, საფრანგეთი (1990) ლუთერშტადტ-აისლებენი, გერმანია (1990) კირიათ-შმონა, ისრაელი (2009) კარატაში, თურქეთი (2009) ლიცელსდორფი, ავსტრია (2009) ჩერნიგოვი, უკრაინა (2009) კოლმარი, საფრანგეთი ვალთერი, ბერნჰარდ (1430—1504) — ცნობილი გერმანელი ასტრონომი. შტრიგელი, ბერნჰარდ (დაახლოებით 1460—1528) — შვაბიის სკოლის გერმანელი მხატვარი. შტრიგელი, ივო (1430—1516) — ადრეული რენესანსის პერიოდის გერმანელი მხატვარი და მოქანდაკე. შტრიგელი, ჰანს უმცროსი (1450—1479) — გერმანელი მხატვარი. ჰომელი, იოჰან (1518—1562) — გერმანელი მათემატიკოსი და ასტრონომი. მემინგენში დაიბადნენ მიუნხენის „ბაიერნისა“ და გერმანიის ნაკრების ნახევარმცველი მარიო გეცე და მცველი ჰოლგერ ბადშტუბერი. კოშკი ოფიციალური გვერდი (გერმანული) ↑ Alle politisch selbständigen Gemeinden mit ausgewählten Merkmalen am 31.12.2022 — DESTATIS, 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q122987347"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q764739"></a> ↑ GeoNames — 2005. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q830106"></a> ↑ Bayerisches Landesamt für Statistik und Datenverarbeitung — Fortschreibung des Bevölkerungsstandes, Quartale (hier viertes Quartal, Stichtag zum Quartalsende). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-04-28. ციტირების თარიღი: 2014-03-04.
აგნო

აგნო, აგენო (ფრანგ. Haguenau, ელზას. Hàwenau), ჰაგენაუ (გერმ. Hagenau) — ქალაქი ელზასში, სტრასბურგიდან ჩრდილოეთით 28 კმ-ში. მოსახლეობა — 35 457 ადამიანი (2006 წლის მონაცემებით). სებასტიან ლიობი (1974) — WRC მრბოლელი, 9-გზის მსოფლიო ჩემპიონი რალიში. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „აგნო“ ვიკისაწყობში. Official website (ფრანგული) Haguenau on Structurae.de IUT Haguenau დაარქივებული 2008-09-14 საიტზე Wayback Machine. Robert Thibault, 12ème Régiment d'Artillerie in Hagenau, 1939-1940 Netcomete / Haguenau: Pictures and people Hagenau (Jewish Encyclopedia)
მიულჰაუზენი

მიულჰაუზენი (გერმ. Mühlhausen) — ქალაქი გერმანიაში, თიურინგიის ფედერალურ მიწაზე. განლაგებულია მდინარე უნსტრუტზე. ქალაქი მოსახლეობა შეადგენს 36 874 მცხოვრებს (2006 წლის 31 დეკემბრის მონაცემებით). უახლოესი მეზობელი მსხვილი ქალაქები: ერფურტი (დაახლოებით 55 კმ სამხრეთ-აღმოსავლეთით), გიოტინგენი (დაახლოებით 60 კმ ჩრდილო-დასავლეთით), კასელი (დაახლოებით 85 კმ დასავლეთით). შუა საუკუნეებში მიულჰაუზენი ერფურტის შემდეგ თიურინგიის მეორე უმსხვილეს ქალაქად ითვლებოდა. ქალაქი ცნობილია გერმანიაში უმსხვილესი ბაზრობით (მიულჰოიზერ კირმესი), რომელიც პირველად 1877 წელს გაიმართა. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „მიულჰაუზენი“ ვიკისაწყობში. Mühlhausen, ტურისტული მეგზური ვიკივოიაჟზე ქალაქის ოფიციალური საიტი (გერმანული) რაიონის საიტი (გერმანული) ჰაინიხის ეროვნული პარკი (გერმანული) თიურინგიის ტურიზმი დაარქივებული 2006-02-07 საიტზე Wayback Machine. (გერმანული) ↑ Alle politisch selbständigen Gemeinden mit ausgewählten Merkmalen am 31.12.2022 — DESTATIS, 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q122987347"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q764739"></a> ↑ GeoNames — 2005. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q830106"></a>
არჩევითი მონარქია

არჩევითი მონარქია — მონარქიის ტიპი, როდესაც ახალ მონარქს მისი წინამორბედის უფლებამოსილებების შეწყვეტის შემდეგ ირჩევს პარლამენტი, მონარქიული ოჯახის წევრები ან სხვა სპეციალური ორგანო. ასეთი სისტემა ხშირად გამოიყენებოდა არქაულ სახელმწიფოებში — ძველი რომის მეფეებს ირჩევდა კომიცია, მონღოლთა იმპერიის ყაენებს — ყურულთაი. ბევრ ქვეყანაში, მაგალითად, საფრანგეთში, სადაც ტახტის მემკვიდრეს მამის სიცოცხლეშივე ირჩევდნენ, შუა საუკუნეების სკანდინავიაში, კორეულ სახელმწიფო სილაში აბსოლუტური მონარქიის განმტკიცებას მოჰყვა მემკვიდრეობით მონარქიაზე გადასვლა. Worsøe, Hans H.. Official Denmark - The Royal House. The Royal Danish Ministry of Foreign Affairs. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-02-27. ციტირების თარიღი: 2008-01-02. The Noble Republic, 1572-1795. Poland - The Historical Setting. Polish Academic Information Center, University at Buffalo. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-06-04. ციტირების თარიღი: 2008-01-02. Jędruch, Jacek (1998). Constitutions, Elections and Legislatures of Poland, 1493-1993. EJJ Books. ISBN 0-7818-0637-2. ციტირების თარიღი: 2008-01-02.  დაარქივებული 2006-05-05 საიტზე Wayback Machine. „Norway's elective monarchy“. The New York Times. November 16, 1905. ციტირების თარიღი: 2008-01-03.
ეზოპე

ეზოპე (ბერძ. Αἴσωπος Aísōpos; ლათ. Aesopus) — ძველბერძენი მეიგავე. იგავის, როგორც ჟანრის, შემქმნელი, ცხოვრობდა ძველი წელთაღრიცხვის VI საუკუნეში. წარმოშობით ფრიგიელი იყო. მან დაწერა 400-მდე იგავ-არაკი. ანტიკურ სამყაროში ეზოპეს კრებულები ფართოდ იყო გავრცელებული. უძველეს მათგანს ძველი წელთაღრიცხვის V საუკუნეს მიაკუთვნებენ. XIII-XIV საუკუნეების მიჯნაზე ეზოპეს არაკები შეკრიბა მაქსიმე პლანუდემ. ეზოპეს პროზაული არაკების ენა სადა და მარტივია, სტილი — დახვეწილი და ლაკონიური. არაკები ორი ნაწილისაგან შედგება — არაკისა და შეგონებისაგან. ეზოპეს არაკები გალექსა ბაბრიოსმა. მისი არაკების სიუჟეტები გამოიყენა ფედრუსმა. შემდგომში ამ სიუჟეტებს სესხულობდნენ ჟან ლაფონტენი, სულხან-საბა ორბელიანი, ივანე კრილოვი. საქართველოში ადრევე დაინტრესებულან ეზოპეს არაკებით, თუმცა ჩვენამდე მოღწეული უძველესი ქართული თარგმანი XVIII საუკუნის I ნახევრით თარიღდება. რამდენიმე ქართულ ხელნაწერში დაცულია უცნობი მთარგმნელის მიერ ბერძნულიდან თარგმნილი 40 იგავი. ქართულ ხელნაწერებს შემოუნახავს ეზოპეს ცხოვრების ქართული თარგმანიც, რომელიც შესაძლოა, საკუთრივ არაკებზე ადრეც იყო თარგმნილი. „ცხოვრების“ ქართულ თარგმანს დიდი მნიშვნელობა აქვს ბერძნული ტექსტის თავდაპირველი სახის გასათვალისწინებლად. აღსანიშნავია, რომ 1859 წელს ვენეციაში ქართულად დაისტამბა იტალიურიდან თარგმნილი ეზოპეს 95 არაკი. კუზიანი, შეუხედავი და უპოვარი მონა გასამრჯელოდ მხოლოდ თავისუფლებას მოითხოვდა. ეზოპეს სახელი ლიტერატურის ისტორიაში გამორჩეულ ადგილს იკავებს, რადგანაც იგი არა მხოლოდ წერდა ბრძნულ იგავ-არაკებს, არამედ მხატვრული, ქარაგმული ენის შემქმნელიც იყო. ისტორიის ყველაზე პირქუშ პერიოდში, როდესაც ქვეყნებს ტირანები თუ დიქტატორები განაგებდნენ, კაცობრიობა მათ წინაშე არ დადუმებულა და სასოწარკვეთილებაში არ ჩავარდნილა, რადგანაც უსამართლობასთან ბრძოლის ერთ-ერთ უსასტიკეს იარაღს — ეზოპეს ენას ფლობდა. Adrado, Francisco Rodriguez, 1999-2003. History of the Graeco-Latin Fable (three volumes). Leiden/Boston: Brill Academic Publishers. Anthony, Mayvis, 2006. The Legendary Life and Fables of Aesop. Cancik, Hubert, et al., 2002. Brill's New Pauly: Encyclopaedia of the Ancient World. Leiden/Boston: Brill Academic Publishers. Cohen, Beth (editor), 2000. Not the Classical Ideal: Athens and the Construction of the Other in Greek Art. Leiden/Boston: Brill Academic Publishers. Includes "Aesop, Between Man and Beast: Ancient Portraits and Illustrations" by François Lissarrague. Dougherty, Carol and Leslie Kurke (editors), 2003. The Cultures Within Ancient Greek Culture: Contact, Conflict, Collaboration. Cambridge University Press. Includes "Aesop and the Contestation of Delphic Authority" by Leslie Kurke. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ეზოპე ეზოპე — ნამუშევრები პროექტ „გუტენბერგზე“ ეზოპეს ნამუშევრები Internet Archive-ზე ეზოპეს ნამუშევრები Librivox-ზე ეზოპედაარქივებული 2016-11-18 საიტზე Wayback Machine. DMOZ-ზე Vita Aesopi ინტერნეტ რესურსები ეზოპეს ცხოვრების შესახებ Aesopica.net[მკვდარი ბმული] 600 მეტი იგავი ინგლისურად, ლათინურად და ბერძნულად ↑ 1.0 1.1 ბააკაშვილი ვ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 217-218. ↑ ვინ იყო ეზოპე და რატომ ითხოვდა უპოვარი მონა გასამრჯელოდ თავისუფლებას ↑ ეზოპე, ვახტანგ ბააკაშვილი
ჰოფტაგი

ჰოფტაგი (გერმ. Hoftag) — შუა საუკუნეების გერმანიაში სახელწოდება, რომლითაც მოიხსენიებდნენ არაოფიციალურ და არარეგულარულ კრებას, რომელსაც იწვევდა საღვთო რომის იმპერიის იმპერატორი ან რომაელთა მეფე. უშუალოდ მონარქის გარდა, კრებას ესწრებოდნენ იმპერიის ფარგლებში მყოფი არჩეული მთავრები. კრებაზე განიხილებოდა უმნიშვნელოვანესი სახელმწიფო საქმეები. ადრეული ერუდიცია ამ ყრილობებს უკავშირებს იმპერიის რაიხსტაგს (გერმ. Reichstag), თუმცა ამ კრებებზე განიხილავდნენ არა ზოგადად იმპერიას, არამედ მის ინდივიდუალურ მმართველებს. ფაქტია, რომ რაიხსტაგის სამართლებრივი ინსტიტუტი გაცილებით უფრო გვიან შეიქმნა. Karl-Friedrich Krieger: König, Reich und Reichsreform im Spätmittelalter. 2nd revised edition. Oldenbourg, Munich, 2005, ISBN 3-486-57670-4, (Enzyklopädie Deutscher Geschichte 14). Malte Prietzel: Das Heilige Römische Reich im Spätmittelalter. Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt, 2004, ISBN 3-534-15131-3, (Geschichte kompakt - Mittelalter). ↑ ჰოფტაგი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-04-15. ციტირების თარიღი: 2014-03-04.
პარიზის პარლამენტი

პარიზის პარლამენტი — უმაღლესი სასამართლო ორგანო ძველი რეჟიმის საფრანგეთში. XV საუკუნიდან — ყველაზე მნიშვნელოვანი პროვინციული პარლამენტებიდან, რომლებიც იქმნებოდა მის მაგალითზე ქვეყნის სხვადასხვა რეგიონში. პარლამენტი წარმოიქმნა სამეფო საბჭოსგან (ლათ. curia regis). პირველი კაპეტინგების დროს ეს იყო მეფის ვასალებისა და პრელატების ყრილობები, რომლებზეც განიხილებოდა მიმდინარე პოლიტიკური და სამართლებრივი საკითხები. XII საუკუნეში სასამართლოს შემადგენლობა შეავსეს პროფესიონალმა იურისტებმა (consiliarii); მონარქი უფრო და უფრო ხშირად დელეგირებდა თავის სასამართლო უფლებებს ამ ორგანოს. პარიზის პარლამენტის არქივები (ფრანგული)
გიორგი ქვარცხავა

გიორგი ქვარცხავა (დ. 1 სექტემბერი, 1992) — ქართველი ფეხბურთელი, საფეხბურთო კლუბ „ზუგდიდის“ მარჯვენა მცველი. პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური) პროფილი ზუგდიდის ოფიციალურ საიტზე[მკვდარი ბმული] (ქართული ენა)
ქვილითაია

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ქვილითაია საკუთარი სახელი ქვილითაია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: მაქსიმე ქვილითაია — ფეხბურთელი გიორგი ქვილითაია — ფეხბურთელი
ურუგვაის გერბი

ურუგვაის ეროვნული გერბი (ესპ. Escudo Nacional de Uruguay) მიღებულ იქნა 1829 წლის 19 მარტის კანონის საფუძველზე. შედგება ოვალისგან, რომელიც დაყოფილია ოთხ თანაბარ ნაწილად, თავზე კი ამომავალი ოქროსფერი „მაისის მზე“ ადგას, რაც ურუგვაის სახელმწიფოს აღზევების სიმბოლოა. მარჯვნივ და მარცხნივ ოვალს გარს არტყავს ზეთისხილის რტოები, როგორც დიდებისა და მშვიდობის სიმბოლო, დაბლა კი ლურჯი ბაფთა. ზედა მარცხენა სექციაში ლურჯ ფონზე გამოსახულია სასწორი — თანასწორობისა და სამართლიანობის სიმბოლო, მარჯვენა სექციაში მონტევიდეოს ბორცვი, მის მწვერვალზე მდგარი ციხესიმაგრით, განასახიერებს სიძლიერეს. ქვედა მარცხენა სექციაში ვერცხლისფერ ფონზე გამოსახულია ყალყზე შემდგარი ცხენი — თავისუფლების სიმბოლო, მარჯვენა სექციაში კი ლურჯ ფონზე ხარი, როგორც ბარაქის სიმბოლო. ურუგვაის დროშა ურუგვაის ჰიმნი ურუგვაის გერბი დაარქივებული 2012-05-17 საიტზე Wayback Machine. (რუსული) ხ • გ • რ სამხრეთი ამერიკა
ურუგვაის ჰიმნი

ურუგვაის ეროვნული ჰიმნი (ესპ. Himno nacional de Uruguay) ყველაზე გრძელი ეროვნული ჰიმნი ხანგრძლივობის მხრივ. შედგება მუსიკის 105 ბარისგან და გრძელდება დაახლოებით 6 წუთს. ტექსტის ავტორია ფრანსისკო აკუნია დე ფიგეროა, რომელიც ამავე დროს პარაგვაის ჰიმნის ავტორიცაა („Paraguayos, República o Muerte“). ჰიმნის მუსიკა შექმნა ფრანსისკო ხოსე დებალიმ ფერნანდო კიხანოსთან ერთად. პირველად შესრულდა 1845 წლის 19 ივლისს. მუსიკა ეროვნულ ჰიმნად ოფიციალურად 1848 წლის 25 ივლისს გამოცხადდა. ურუგვაის დროშა ურუგვაის გერბი Free sheet music Uruguay anthem streaming audio, lyrics and info ↑ Facts About National Anthems National Anthems of the World ↑ Uruguay - Himno Nacional de Uruguay. NationalAnthems.me. ციტირების თარიღი: 2011-11-18. ხ • გ • რ სამხრეთი ამერიკა
ჯინეტ რენკინი

ჯინეტ რენკინი (ინგლ. Jeannette Rankin დ. 11 ივნისი, 1880 — გ. 18 მაისი, 1973) — ამერიკელი პოლიტიკოსი. ის იყო პირველი ქალი, რომელიც გახდა აშშ-ის კონგრესის წევრი. რენკინს სჯეროდა, რომ მთავრობის უუნარობა და კორუფცია იყო ხელისუფლებაში ქალთა ნაკლებობის შედეგი. ის კონგრესში არჩეული იყო მონტანას შტატიდან. რენკინი კონგრესის წევრი გახდა 1917 წლის 4 მარტს, ჯერ კიდევ მაშინ, როდესაც აშშ-ის ბევრ შტატში ქალებს ჯერ კიდევ არ ჰქონდათ მოპოვებული აქტიური საარჩევნო ხმის უფლება. რენკინი იყო პაციფისტი. ის იყო კონგრესის იმ ორმოცდაათ წევრს შორის, რომლებმაც მხარი არ დაუჭირეს აშშ-ის ჩაბმას პირველ მსოფლიო ომში და იყო ერთადერთი, ვინც მხარი არ დაუჭირა აშშ-ის ჩაბმას მეორე მსოფლიო ომში. ამ საკითხზე 1941 წელს კენჭისყრისას მან განაცხადა: „მე ვერ წავალ ომში, რადგან ვარ ქალი და ასევე უარს ვამბობ სხვა გავუშვა ომში“ ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჯინეტ რენკინი Jeannette Rankin Peace Center in Missoula, Montana Jeannette Rankin Documentary produced by Montana PBS ჯინეტ რენკინი — Find a Grave-ზე ↑ https://www.womenofthehall.org/inductee/jeannette-rankin/ ↑ The Political Graveyard — 1996. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q7757656"></a> ↑ https://www.warresisters.org/wrl-peace-awards ↑ Alter, Judy. Extraordinary Women of the American West. Children’s Press, 1999, p. 153–157
Music Wonderland

Music Wonderland — მაიკ ოლდფილდის კრებული, გამოცემული 1981 წელს. იგი გამოცემულია როგორც გრამფირფიტებზე, ასევე CD ფორმატში. იმავე წელს გამოიცა კიდევ ერთი კრებული, Mike Oldfield's Wonderland, რომელსაც მხოლოდ მსგავსი სათაური აქვს. მასში შეტანილია სიმღერების განსხვავებული სია. Arrival – 2:48 Portsmouth – 2:02 Sheba – 3:34 Blue Peter – 2:08 Tubular Bells (ნაწყვეტი პირველი ნაწილიდან) – 8:32 The Sailor's Hornpipe – 1:34 Punkadiddle (შესავლის გარეშე) – 4:58 Wonderful Land – 3:39 In Dulci Jubilo – 2:50 Ommadawn (ნაწყვეტი პირველი ნაწილიდან) – 7:06 On Horseback – 3:25 Guilty (საკონცერტო ვერსიიდან) – 3:41 North Star / Platinum Finale – 4:44 ↑ Rarities. Amadian.net. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-03-24. ციტირების თარიღი: 2008-04-17.
ლუპიტა ნიონგ’ო

ლუპიტა ნიონგ’ო (ინგლ. Lupita Nyong'o; 1 მარტი, 1983, მეხიკო) — კენიელი მსახიობი. სახელი გაითქვა სადებიუტო ფილმით „მონობის 12 წელი“, რომლისთვისაც მიიღო ოსკარის ჯილდო. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ლუპიტა ნიონგ’ო“ ვიკისაწყობში. ლუპიტა ნიონგ’ო კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
დანელია (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი დანელია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ამირან დანელია — საბჭოთა კავშირის გმირი ბათუ დანელია — პოეტი, მთარგმნელი გიორგი დანელია — კინორეჟისორი გიორგი დანელია — პათოლოგანატომი გიორგი დანელია — ბლოგერი დავით დანელია — ხელბურთის მსაჯი კორნელი დანელია — ფილოლოგი, ენათმეცნიერი ნიკოლოზ დანელია — ინჟინერი ნიკოლოზ დანელია — ჰიდროტექნიკოსი ოთარ დანელია — პოლიტიკოსი, თანამდებობის პირი რევაზ დანელია — მათემატიკოსი სერგი დანელია — ფილოსოფოსი სოსო დანელია — დიპლომატი, პოლიტიკოსი შალვა დანელია — ბოლშევიკი პოლიტიკოსი
Impressions (მაიკ ოლდფილდის ალბომი)

Impressions — ინგლისელი მუსიკოს მაიკ ოლდფილდის კომპილაციური ალბომი, გამოცემული 1980 წელს, ლეიბლზე Tellydisc. კრებულის პირველი კომპოზიცია, Tubular Bells-ის საკონცერტო ვერსია, აღებულია ოლდფილდის 1979 წლის ალბომიდან Exposed. I Got Rhythm განსხვავდება Platinum-ში შეტანილი ვერსიისგან. ფილი ნიუელის თანხმად, ეს ვერსია ჩაწერილი იქნა ცოცხლად საუთჰემპტონში, 1980 წლის 26 მაისს, ოლდფილდის ტურნეს In Concert 1980 მსვლელობისას. „ვივალდის კონცერტო დოში“, რომელიც მანამდე გამოუცემელი იყო, დაგეგმილი იყო კრებულში შესატანად, მაგრამ ინახებოდა 1993 წელს, კრებულის Elements (4 დისკი) გამოსვლამდე. Tubular Bells (Part one) (საკონცერტო) - 28:42 Ommadawn (Part one) - 19:14 Platinum Part one: Airborne - 5:06 Platinum Part two: Platinum - 6:03 Platinum Part three: Charleston - 3:17 Punkadiddle - 4:56 I Got Rhythm - 4:43 Guilty - 4:00 Pipe Tune - 2:31 In Dulci Jubilo - 2:50 Wreckorder Wrondo - 2:31 Cuckoo Song - 3:15 On Horseback - 3:25 Portsmouth - 2:00 Sailor's Hornpipe - 1:32 ↑ Other albums. Toucan Solutions. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-04-10. ციტირების თარიღი: 2020-09-14. ↑ Impressions. Amarok.Ommadawn.net. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-01-26. ციტირების თარიღი: 2021-01-18.