laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
კრისტიან ლუბუტენი

კრისტიან ლუბუტენი (ფრანგ. Christian Louboutin; დ. 1964) — ცნობილი ფრანგი ფეხსაცმლის- და მაღალი მოდის დიზაინერი. მის მეგობრებს და კლიენტებს შორის არიან მონაკოს პრინცესა — კაროლინა და მსახიობი — კატრინ დენევი.
რობინ ტუნი

რობინ ტუნი (ინგლ. Robin Tunney; დ. 19 ივნისი, 1972) — ამერიკელი მსახიობი. იგი განასახიერებს ციხიდან გაქცევის პირველი სეზონის ერთ-ერთ მთავარ პერსონაჟს, ვერონიკა დონოვანს. რობინ ტუნი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში რობინ ტუნის ბიოგრაფია დაარქივებული 2006-11-17 საიტზე Wayback Machine. – ციხიდან გაქცევის ოფიციალურ ვებგვერდზე
ჯიმი ჩუ

ჯიმი ჩუ, დაბადების სახელი ჯიმი ჩუ ინგ კიტი (ჩინ.: 周仰杰; დ. 15 ნოემბერი, 1961, პენანგი, მალაიზია) — ბრიტანეთის იმპერიის ორდენის მფლობელი მალაიზიელი მდიდრული მოდის დიზაინერი, რომელიც მოღვაწეობს ლონდონში. დიზაინერი ცნობილია თავისი ხელნაკეთი ფეხსაცმლებით ქალებისთვის. ოფიციალური საიტი ↑ Newsmakers (2006) Gale Biography In Context, Detroit
მოცვი

მოცვი (ლათ. Vaccinium) — მცენარეთა გვარი მანანასებრთა ოჯახისა. მარადმწვანე ან ფოთოლმცვივანი ნახევრად ბუჩქები ან ბუჩქებია. აერთიანებს 100-მდე სახეობას. საქართველოში ამ გვარის 4 სახეობა გვხვდება. მათგან სამი — მთის მოცვი (ლათ. Vaccinium myrtillus), ლურჯი მოცვი (ლათ. Vaccinium uliginosum) და წითელი მოცვი (ლათ. Vaccinium vitis-idea) ბორეალური ელემენტებია და გავრცელებულია ჰოლარქტიკული სამყაროს სუბალპურ და ალპურ სარტყელში ერთი კი — კავკასიური მოცვი (ანუ მაღალი მოცვი) იზრდება მთის ქვედა და შუა სარტყლების კოლხური ტიპის ტყეებში და ჩრდილო-აღმოსავლეთ ანატოლიაში. მთის მოცვი მეტად დაბალი ბუჩქია. ჩვენში იზრდება სუბალპურ ტყეებში, გვხვდება უფრო მაღლაც — დეკიანებში. ბევრია მთათუშეთში, წითელ მოცვთან და შქერთან ერთად ქმნის მოცვიანებს. ყვავის მაის-ივნისში, ნაყოფი უმწიფდება ივლის-აგვისტოში. მოცვის ნაყოფი მომჟავო ტკბილია. იჭმება ნედლად, ამზადებენ მურაბასაც, შეიცავს C ვიტამინს, მთრიმლავ ნივთიერებებს. გამხმარ ნაყოფს ხმარობენ მედიცინაში კუჭის შემკვრელ საშუალებად. ნორჩი ფოთლების ნახარში საუკეთესო ოფლმდენი საშუალებაა. კარგი თაფლოვანი მცენარეა. ხინთიბიძე ლ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 152.
სემიტოლოგია

სემიტოლოგია შედარებითი ენათმეცნიერების დარგია, რომელიც დაკავებულია სემიტურ ენათა შესწავლით, რომლებიც თავის მხრივ აფროაზიული ენების შტოს წარმოადგენს. სემიტოლოგია ძველი საუნივერსიტეტო და აკადემიური დისციპლინაა, რომლის დამფუძნებლები იყვნენ თეოდორ ნელდეკე და კარლ ბროკელმანი. სემიტოლოგიას დღეს მსოფლიო მრავალი ქვეყნის უნივერსიტეტებში შეისწავლიან. სემიტოლოგიის მომიჯნავე დისციპლინებია: ძველორიენტალისტიკა, არაბისტიკა, ასირიოლოგია, ისლამოლოგია, ძველი აღთქმის შემსწავლელი მეცნიერება, იუდაისტიკა, ქრისტიანული აღმოსავლეთის შემსწავლელი მეცნიერება და ენათმეცნიერება (გერმანული) Gotthelf Bergsträsser: Einführung in die semitischen Sprachen, Sprachproben und grammatische Skizzen, Nachdruck, Darmstadt 1993 (გერმანული) Carl Brockelmann: Grundriss der vergleichenden Grammatik der semitischen Sprachen, ტომები 1-2, 1908/1913 (ფრანგული) David Cohen: Dictionnaire des racines sémitiques ou attestées dans les langues sémitiques (მრავალ ტომად. ტომეული არაა სრული) (ინგლისური) Robert Hetzron: Semitic Languages, London 1997 (გერმანული) Burkhart Kienast: Historische semitische Sprachwissenschaft, Wiesbaden 2001 აღმოსავლეთმცოდნეობა არამეისტიკა სემიტები აზიისა და აფრიკის ინსტიტუტი თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. აღმოსავლეთმცოდნეობა დაარქივებული 2007-07-08 საიტზე Wayback Machine. წერეთელი, კონსტანტინე:სემიტოლოგიური და ქართველოლოგიური შტუდიები / [რედ.: გრიგოლ გიორგაძე] ; თსუ, კლასიკ. ფილოლოგიის, ბიზანტინისტიკისა და ნეოგრეცისტიკის ინ-ტი - თბ. : ლოგოსი, 2001.ISBN 99928-65-74-1 სემიტოლოგიური ძიებანი / გ. წერეთლის სახ. აღმოსავლეთმცოდნეობის ინ-ტი (ნაწ. 1) თბ. : მეცნიერება, 1983. სემიტოლოგიური ძიებანი : [სტატიების კრებული] / საქ. სსრ მეცნ. აკად., გ. წერეთლის სახ. აღმოსავლეთმცოდნ. ინ-ტი (კრ. 2) - : მეცნიერება, 1985. სემიტოლოგიური ძიებანი : [სტატიების კრებული] / საქ. სსრ მეცნ. აკად., გ. წერეთლის სახ. აღმოსავლეთმცოდნ. ინ-ტი - (კრ. 3) თბ. : მეცნიერება, 1987. არაბული ენის პროგრამა : თბილ. სახელმწ. უნ-ტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტის სემიტოლოგიის სპეციალობის სტუდენტებისათვის / [რედ.: გ. წერეთელი] ; თსუ - თბ. : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1954.
ებრაისტიკა

ებრაისტიკა დაკავებულია ებრაული ენისა და კულტურის შესწავლით. ებრაისტიკის დამფუძნებლად მიიჩნევენ გერმანელ ჰუმანისტს იოჰანეს როიხლინს (1455 - 1522), რომელიც 1480 წლიდან კაბალის შესწავლით იყო დაკავებული. მან შეისწავლა ებრაული ენა და 1506 „ძველი ებრაული ენის გრამატიკა“ გამოსცა. ძველებრაისტიკა იკვლევს ე.წ. კლასიკურ ებრაულს როგორც ძველიისრაელის ენას და ძველ აღთქმას ძველი წელთაღრიცხვის II ათასწლეულიდან ვიდრე დაახლ. ჩვ. წელთაღრიცხვის 200-მდე. სამარიტანისტიკა არის ებრაისტიკის ერთ-ერთი დარგი, რომელიც სამარიტანელთა ენისა და კულტურის შესწავლითაა დაკავებული. ებრაული ენა (Hebraicum) თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი ებრაისტიკა-არამეისტიკის საბაკალავრო პროგრამა (მცირე დახასიათება)[მკვდარი ბმული] (გერმანული) ებრაისტიკის ტრადიციები ვიტენბერგში დაარქივებული 2007-08-10 საიტზე Wayback Machine. (გერმანული) ელია ლევიტა (Elia Levita) დაარქივებული 2007-09-28 საიტზე Wayback Machine. (გერმანული) ზებასტიან მიუნსტერი (Sebastian Münster) Adalbert Böning: Georg Witzel (1501-1573) als Hebraist und seine Lobrede auf die Hebräische Sprache, 2004 - ISBN 978-3-927382-49-7 Gerd Treffer: Der Begründer der christlichen Hebraistik zum 550. Geburtstag Johannes Reuchlins ; Lehrstuhl in Ingolstadt, in: Klerusblatt, 2005 Hartmut Bobzin: Hebraistik im Zeitalter der Philologia Sacra am Beispiel der Universität Altdorf, St. Ottilien 1993 Andreas Angerstorfer: Joseph Franz von Allioli als Bibelübersetzer, Hebraist, Exeget und Orientalist, 1993 Joanna-Maria Keller: Kilian Leib als Hebraist, 1994 Daniel M. Welton: John Lightfoot, the English Hebraist a historical lecture, 1878 Hartmut Bobzin: Friedrich Rückert (1788 - 1866). Ein vergessener Alttestamentler und Hebraist, 1989 Christoph Dröge: Giannozzo Manetti als Denker und Hebraist, Frankfurt am Main u.a. 1987 Ghil'ad Zuckermann, Language Contact and Lexical Enrichment in Israeli Hebrew. Palgrave Macmillan. 2003. ISBN 9781403917232 / ISBN 9781403938695
1888

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 1888 1888 (ათას რვაას ოთხმოცდარვა) წელი — გრიგორიანული კალენდრის ნაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა კვირა და იულიუსის კალენდრის ნაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა პარასკევი. ამ წელს კალენდრებს შორის განსხვავება იყო 12 დღე. ეს წელი არის XIX საუკუნის მე-9 დეკადის მე-8 წელი. 3 მარტი : სან-სტეფანოს ზავი — რუსეთმა შემოიერთა ოსმალეთის იმპერიის ქართული პროვინციები. 13 მაისი : ბრაზილიაში გაუქმებულ იქნა მონათმფლობელობა. 22 მაისი : ბარსელონაში გაიხსნა საერთაშორისო გამოფენა. მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 1888. 1 იანვარი : ვალენტინ გიგინეიშვილი — ქართველი გეოფიზიკოსი (გ. 1979) 8 იანვარი : რიხარდ კურანტი — ამერიკელი მათემატიკოსი. (გ. 1972) 14 იანვარი : ვასილ ვარაზი — ქართველი ბიოქიმიკოსი, პათოლოგფიზიოლოგი (გ. 1969) 18 იანვარი  : ვაჰრამ ფაფაზიანი — სომეხი მსახიობი. (გ. 1968) 22 იანვარი : ალექსანდრე წულუკიძე — ქართველი ქირურგი-უროლოგი (გ. 1967) 22 იანვარი  : კალისტრატე გაბუნია — ქართველი გეოლოგი (გ. 1937) 22 იანვარი : კარლოს კინტანილია — ბოლივიის პრეზიდენტი (1939–1940) (გ. 1964) 24 იანვარი : ერნსტ ჰაინკელი — გერმანელი ავიაკონსტრუქტორი (გ. 1958) 25 იანვარი : ივანე ვეფხვაძე — ქართველი ფერმწერი (გ. 1971) 27 იანვარი  : ვიქტორ მორიც გოლდშმიდტი — ნორვეგიელი გეოქიმიკოსი და გეოფიზიკოსი. (გ. 1947) 8 თებერვალი  : ალექსანდრე ჟორჟოლიანი — ქართველი მსახიობი. (გ. 1969) 5 მარტი  : რამონ ოტერო პედრაიო — გალისიელი გეოგრაფი, მწერალი და ინტელექტუალი. (გ. 1976) 10 მარტი  : ბარი ფიცჯერალდი — ირლანდიელი მსახიობი. (გ. 1961) 19 მარტი  : იოზეფ ალბერსი — გერმანელი მხატვარი, მათემატიკოსი (გ. 1976) 2 ივნისი : გიორგი ჯაბადარი — ქართველი რეჟისორი და პედაგოგი (გ. 1938) 23 ივლისი : რეიმონდ ჩენდლერი — ამერიკელი მწერალი (გ.1959) 10 აგვისტო : მუჰამად ჰუსეინ ჰაიქალი (გ. 1956) 9 ოქტომბერი : ნიკოლოზ ბუხარინი — რუსეთის პოლიტიკური მოღვაწე (გ. 1938) 8 ნოემბერი : სიმონ ჯუღელი — პროფესიონალი რევოლუციონერი (გ. 1935) მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 1888. 6 მარტი : ლუიზა მეი ოლკოტი — ამერიკელი მწერალი (დ. 1832) 4 ივლისი : თეოდორ შტორმი — გერმანელი პოეტი და ნოველისტი (დ. 1817)
კავკასიის უნივერსიტეტი

კავკასიის უნივერსიტეტი (ინგლ. Caucasus University, CU) — უმაღლესი სასწავლებელი საქართველოში, ქალაქ თბილისში. დაარსდა 2004 წელს კავკასიის ბიზნესის სკოლის ბაზაზე. ამჟამად უნივერსიტეტი შედგება ცხრა ფაკულტეტისგანსაჭიროებს წყაროს მითითებას - თარიღი არ არის მითითებული! გამოიყენებთ {{subst:ფაქტიჩა}} !, რომლებიც წარმოდგენილი არიან როგორც სკოლები: კავკასიის ბიზნესის სკოლა (CSB) კავკასიის სამართლის სკოლა (CSL) კავკასიის მედიის სკოლა (CSM) კავკასიის ტექნოლოგიების სკოლა (CST) კავკასიის სახელმწიფო მართვის სკოლა (CSG) კავკასიის ჰუმანიტარული სკოლა (CSH) კავკასიის ტურიზმის სკოლა (CTS) კავკასიის ჯანდაცვის სკოლა (CHS). კავკასიის ეკონომიკის სკოლა (CSE) კავკასიის უნივერსიტეტის ოფიციალური საიტი
მოცურალასებრნი

მოცურალასებრნი (ლათ. Dytiscidae), წყლის ხოჭოების ოჯახი. მათი სხეულის სიგრძე 1,5-50 მმ აღწევს, მოგრძო-ოვალური ფორმა აქვთ. უკანა ფეხები საცურაოა, წინა — სატაცი. მოცურალასებრნი ცხნოვრობენ მტკნარ, იშვიათად ნაკლებად მლაშე წყლებში. ღამით ხოჭოები გამოდიან წყლიდან და ფრენენ. მოცურალასებრთა მატლები მტაცებელია, იკვებებიან წყლის უხერხემლოებით. მსხვილი ფორმები თავს ესხმიან თავკომბალებს და ლიფსიტებს. ზოგი სახეობა სისხლმწოვ კოღოებს ანადგურებს. მოცურალასებრთა ოჯახი იყოფა რამდენიმე ქვეოჯახად. ცნობილია 2500 სახეობა. საქართველოში 80-მდე სახეობაა გავრცელებული. აბაშიძე ვ., ქსე, ტ. 7, გვ. 153, თბ., 1984
მოცხარი

მოცხარი, ხუნწი (Ribes) — მცენარეთა გვარი ხუნწისებრთა ოჯახისა. 1-3 მ სიმაღლის ბუჩქებია. სხვადასხვა ფერის (წითელი, ყვითელი, ნარინჯისფერი, მოშავო) კენკრა ნაყოფი აქვთ. 150-მდე სახეობა გავრცელებულია ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ზომიერ სარტყელში. საქართველოში ბუნებრივად იზრდება 3 სახეობა: კლდის მოცხარი (Ribes biebersteinii), აღმოსავლური მოცხარი (Ribes orientale) და მთის მოცხარი (Ribes alpinum), რომელთაგან პირველი კავკასია-ანატოლიის სახეობაა, მეორე გავრცელებულია კავკასიაში, ანატოლიასა და ირანში, მესამე კი — ჩრდილოეთ და შუა ევროპაში, კავკასიასა და ანატოლიაში. ჩვენში გავრცელებულია სახეობები უეკლო ბუჩქებია. კულტურაში ცნობილია მოცხრის მრავალი ჯიში, მ. შ. აღსანიშნავია წითელი და შავი მოცხარი. შავი მოცხრის კენკრა საუკეთესო სამკურნალო და საკვებია, იყენებენ ნედლად, გამხმარს, გაყინულს; ამზადებენ მურაბას, წვენს, ღვინოს და სხვა. წითელი მოცხრის ნაყოფს ხმარობენ ნედლად და გადამუშავებულს. ორივე მრავლდება კალმით და გადაწიდენით. ოქროსფერ მოცხარს იყენებენ როგორც დეკორატიულ ბუჩქს, აგრეთვე ტყისსაცავ ზოლში და საძირედ ხურტკმელისა და მოცხრის შტამბიანი ფორმის მისაღებად. ხინთიბიძე ლ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 154.
გაზეთი

გაზეთი — პერიოდული ბეჭდური გამოცემა, რომელიც არანაკლებ თვეში ერთხელ მუდმივი სახელწოდებით გამოდის. სიტყვა „გაზეთი“ ყველაზე პატარა ნომინალის მქონე იტალიური მონეტის სახელწოდებიდან მომდინარეობს (იტალ. gazzetta — გაზეტა).
1887

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 1887 1887 (ათას რვაას ოთხმოცდაშვიდი) წელი — გრიგორიანული კალენდრის არანაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა შაბათი და იულიუსის კალენდრის არანაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა ხუთშაბათი. ამ წელს კალენდრებს შორის განსხვავება იყო 12 დღე. ეს წელი არის XIX საუკუნის მე-9 დეკადის მე-7 წელი. 3 მარტი : გამოვიდა გაზეთ „ივერიის“ პირველი ნომერი. 26 ივლისი : ლ. ლ. ზამენჰოფმა გამოუშვა „დოქტორ ესპერანტოს საერთაშორისო ენა“. 1 ოქტომბერი : დიდმა ბრიტანეთმა აიღო ბალუჩისტანი. მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 1887. 1 იანვარი : ვილჰელმ კანარისი — გერმანელი ადმირალი (გ. 1945) 1 იანვარი : დიმიტრი უზნაძე — ქართველი ფსიქოლოგი (გ. 1950) 3 იანვარი : ავგუსტ მაკე — გერმანული ექსპრესიონიზმის წარმომადგენელი (გ. 1914) 4 იანვარი : ნიკო დადიანი — სამეგრელოს უკანასკნელი მთავარი 7 იანვარი  : ოსკარ ლუტსი — ესტონელი მწერალი (გ. 1953) 9 იანვარი  : გიორგი ანჯაფარიძე — ქართველი პოლიტიკოსი (გ. 1937) 21 იანვარი  : ვოლფგანგ კელერი — გერმანელი და ამერიკელი ფსიქოლოგი. (გ. 1967) 25 იანვარი  : უილი ლეო — გერმანელი პოლიტიკოსი (გ. 1937) 27 იანვარი : ნოე ყიფიანი — ქართველი გეოლოგი (გ. 1965) 28 იანვარი : ზაქარია ბერიშვილი — ქართველი რეჟისორი და მსახიობი (გ. 1965) 28 იანვარი : არტურ რუბინშტეინი — პიანისტი, დირიჟორი (გ. 1982) 1 თებერვალი : ანტანას მერკისი — ლიტვის სახელმწიფო მოღვაწე (გ. 1955) 3 თებერვალი : გეორგ თრაქლი — ავსტრიელი პოეტი. (გ. 1914) 12 თებერვალი : ედელმირო ხულიან ფარელი — არგენტინელი გენერალი და პოლიტიკოსი. (გ. 1980) 15 თებერვალი : აკაკი ფაღავა — ქართველი რეჟისორი (გ. 1962) 21 თებერვალი  : ანამი კორეჩიკა — იაპონელი გენერალი. (გ. 1945) 26 თებერვალი : აკაკი შანიძე — ქართველი ენათმეცნიერი და პედაგოგი (გ. 1987) 13 მარტი : დავითაშვილი, იოსებ — ქართველი პოეტი (დ. 1850) 13 აპრილი : ახვლედიანი, გიორგი — ქართველი ენათმეცნიერი 19 მაისი : ჟალი, იონ — რუმინელი მოქანდაკე (გ. 1983) 22 ივნისი : ჰაქსლი, ჯულიან სორელ — ინგლისელი ბიოლოგი, ფილოსოფოსი (გ. 1975) 7 ივლისი : შაგალი, მარკ — ბელარუსი მხატვარი (გ. 1985) 12 აგვისტო : შრედინგერი, ერვინ — გერმანლი ფიზიკოსი (გ. 1961) 27 აგვისტო : ჰანსენი, ალვინ — ამერიკელი ეკონომისტი (გ. 1976) 8 სექტემბერი : ბექაია, მელქისედეკ — ქართველი ქიმიკოსი 16 სექტემბერი : ჯორჯესკუ, ჯორჯე — რუმინელი დირიჟორი (გ. 1964) 6 ოქტომბერი : კორბუზიე, ლე — შვეიცარიელი არქიტექტი (გ. 1965) 11 ოქტომბერი : ჟუვი, პიერ ჟან — ფრანგი მწერალი 26 ოქტომბერი : არტემ ერქომაიშვილი — ქართველი ლოტბარი 30 ოქტომბერი : ჰაიმი, გეორგ — გერმანელი მწერალი (გ. 1912) 20 დეკემბერი : ანდრონიკაშვილი, კონსტანტინე — ქართველი რეჟისორი 24 დეკემბერი : ჟუვე, ლუი — ფრანგი რეჟისორი, მსახიობი მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 1887. 2 თებერვალი : ალექსანდრე ბოროდინი — რუსი კომპოზიტორი (დ. 1833)
მოძახილი

მოძახილი — ქართული ხალხური სამხმიანი სიმღერის ერთ-ერთი ზემო ხმა, რომელიც მთქმელს მოსძახის. „შოთა მღერის, მეფე თეიმურაზ, არჩილ მოსძახის ძმურება“ (დავით გურამიშვილი). მოძახილი შეიძლება იყოს როგორც მეორე, ასევე პირველი ხმაც (იმის მიხედვით, თუ რომელია მთქმელი). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 154.
მოძღვარი

მოძღვარი შეიძლება აღნიშნავდეს: სასულიერო პირი - მღვდელი, ხუცესი; სულიერი მამა; მეცნიერი ბერი ძველ საქართველოში; მოძღვარი მასწავლებელი, დამრიგებელი, აღმზრდელი; რთული სიტყვის შემადგენელი ნაწილი მაგ., ხუროთმოძღვარი, ეზოსმოძღვარი; მოძღვარი, 1922 წლის ქართული ფილმი.
ფოქს რივერის გამოსასწორებელი ციხე

ფოქს რივერის გამოსასწორებელი ციხე — გამოგონილი ციხე ტელესერიალ ციხიდან გაქცევის პირველ სეზონში. იგი მდებარეობს ჯოლიეტში, ილინოისი. სინამდვილეში ეს ციხე არის ჯოლიეტის ციხე. ციხიდან გაქცევა მოახერხა სერიალის რვა პერსონაჟმა. ესენი არიან: მაიკლ სკოფილდი (უენტორტ მილერი) ლინკოლნ ბაროუსი (დომინიკ პარსელი) ფერნანდო სუკრე (ამორი ნოლასკო) ჯონ აბრუცი (პიტერ სტორმეირი) თეოდორ "თ-ბეგ" ბეგვილი (რობერტ ნეპერი) ბენჟამინ მაილს "კ-ნოუტ" ფრენკლინი (როკმონდ დანბარი) დავიდ "ტვინერი" აპოლსკისი (ლეინ გარისონი) ჩარლზ "ჰეივაირი" პატოშიკი (სილას ვირ მიჩელი) ფედერალური სონას გამოსასწორებელი ციხე
1886

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 1886 1886 (ათას რვაას ოთხმოცდაექვსი) წელი — გრიგორიანული კალენდრის არანაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა პარასკევი და იულიუსის კალენდრის არანაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა ოთხშაბათი. ამ წელს კალენდრებს შორის განსხვავება იყო 12 დღე. ეს წელი არის XIX საუკუნის მე-9 დეკადის მე-6 წელი. 29 იანვარი : კარლ ბენცმა პატენტი მიიღო ავტომობილის გამოგონებაზე, რომელიც ბენზინით მუშაობს. 8 მაისი : ამერიკელმა ფარმაცევტმა ჯონ ს. პემბერტონმა გამოიგონა სასმელი, რომელსაც მერე დაარქვეს "კოკა-კოლა". 7 ოქტომბერი : ესპანეთმა მონათმფლობელობა გააუქმა კუბაში. მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 1886. 1 იანვარი  : არტემ იაშვილი — ქართველი პუბლიცისტი და სამხედრო მოღვაწე. (გ. 1970) 7 იანვარი : ვლადიმერ კავსაძე — ქართველი მომღერალი (გ. 1953) 12 იანვარი : ანა ანტონოვსკაია — რუსი მწერალი (გ. 1967) 19 იანვარი : მისაქ მეწარენცი — სომეხი პოეტი. (გ. 1908) 20 იანვარი : ჯუზეპე რიცი — იტალიელი ფეხბურთელი. (გ. 1960) 25 იანვარი  : უილი სმითი — ინგლისელი პროფესიონალი სნუკერისტი (გ. 1982) 14 მარტი : ვასილ ამაშუკელი — ქართველი კინორეჟისორი და ოპერატორი (გ. 1977) 18 მარტი  : კურტ კოფკა — გერმანელ-ამერიკელი ფსიქოლოგი. (გ. 1941) 22 მარტი : ვლადიმერ აბაევი — რევოლუციური მოძრაობის მონაწილე საქართველოსა და ჩრდილოეთ კავკასიაში (გ. 1968) 16 აპრილი : ტელმანი, ერნსტ - გერმანელი პოლიტიკოსი 17 მაისი : ალფონსო XIII - ესპანეთის მეფე (გ. 1941) 24 ივლისი : ტანიძაკი ძიუნიტირო - იაპონელი მწერალი (გ. 1965) 1 ოქტომბერი : ბლეიკი, რობერტ პირპონტ - ამერიკელი ორიენტალისტი 6 ნოემბერი : ჯუ დე - ჩინეთის სამხედრო, სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე (გ. 1976) მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 1886. 17 იანვარი : პონკიელი, ამილკარე - იტალიელი კომპოზიტორი (დ.1834) 31 ივლისი : ლისტი, ფრანც - უნგრელი კომპოზიტორი (დ.1811) 16 აგვისტო : რამაკრიშნა პარამჰანსა - ინდიელი სასულიერო პირი (დ.1836)
მოწაფე

„მოწაფე“ — ყოველდღიური პედაგოგიური ჟურნალი, გამოდიოდა თბილისში 1908–1909 წლებში, № 3 და № 4 გამოვიდა „მოწაფის ჩანგის“ (რედაქტორი - ბ. კაპანაძე), ხოლო № 5 და № 6 — „პირველი ნაბიჯის“ (რედაქტორი — კ. კაპანაძე) სახელწოდებით. ჟურნალის ფურცლებზე წინა პლანზეა წამოწეული ბრძოლა ეროვნული სკოლისათვის, აღზრდისა და პედაგოგიური თეორიის მნიშვნელოვანი საკითხები. ჟურნალში თანამშრომლობდნენ დ. თურდოსპირელი, ვ. თამროშვილი, ი. მჭედლიშვილი, ა. შანშიაშვილი, ნ. წინამძღვრიშვილი და სხვები. რედაქტორ-გამომცემელი — ა. კაპანაძე. ნარმანია მ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 156.
კუნგ-ფუ პანდა

კუნგ-ფუ პანდა (ინგლ. Kung Fu Panda) — სტუდია DreamWorks Animation-ის 2008 წლის ამერიკული ანიმაციური ფილმი პანდა პოზე, რომელიც ოცნებობს, კუნგ-ფუს მებრძოლად იქცეს. ფილმის რეჟისორები არიან ჯონ სტივენსონი და მარკ ოსბორნი, ხოლო პროდიუსერი — მელისა გობი. ფილმის პრემიერა მსოფლიო მასშტაბით მოხდა 2008 წლის 6 ივნისს. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. მსუქანი და მოუხერხებელი პანდა პო მამას ეხმარება ოჯახური წვნიანის მომზადებასა და გაყიდვაში, ამასთან ოცნებობს, რომ დიდი კუნგ-ფუს მებრძოლი გამოვიდეს. კუნგ-ფუს მასწავლებელი, კუ უგვეი, აცხადებს, რომ დადგა დრო დრაკონთან მებრძოლის შესარჩევად, რომელიც დრაკონის გრაგნილის მფლობელი და ამგვარად უდიდესი ძალის მფლობელი და ქვეყნის დამცველი გახდება. ქალაქის მცხოვრებლები, მათ შორის პოც, მიემართებიან შერჩევის ცერემონიაზე დასასწრებად. ეჭვი არავის ეპარება, რომ დრაკონის მერბძოლი ოსტატი შიფუს ხუთ მოსწავლეთაგან ერთ-ერთი გახდება. ოფიციალური საიტი „კუნგ-ფუ პანდა“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „კუნგ-ფუ პანდა“ — ანიმაციური ფილმების მონაცემთა დიდ ბაზაში „კუნგ-ფუ პანდა“ — Allmovie-ზე „კუნგ-ფუ პანდა“ — Rotten Tomatoes „კუნგ-ფუ პანდა“ — Box Office Mojo-ზე
პოლითეიზმი

პოლითეიზმი (ბერძნ. πολυ — ბევრი; θεός — ღმერთი) — რელიგიური მოძღვრება, რომელიც მრავალღმერთიანობას აღიარებს. პოლითეისტურ რელიგიებში ღმერთები ძირითადად გამოსახავენ ბუნების ძალებს ან სახელოვან წინაპრებს, რომლებიც შექმნილია ერთი აბსოლუტური ღმერთისგან (მონისტიკურ რელიგიებში) ან წარმოადგენენ ერთიანი სამყაროს განუყოფელ ნაწილებს (პანთეისტურ რელიგიებში). Greer, John Michael; A World Full of Gods: An Inquiry Into Polytheism, ADF Publishing (2005), ISBN 0-9765681-0-1 Iles Johnston, Sarah; Ancient Religions, Belknap Press (September 15, 2007), ISBN 0-674-02548-2 Paper, Jordan; The Deities are Many: A Polytheistic Theology, State University of New York Press (March 3, 2005), ISBN 978-0-7914-6387-1 Penchansky, David, Twilight of the Gods: Polytheism in the Hebrew Bible (2005), ISBN 0-664-22885-2. Swarup, R., & Frawley, D. (2001). The word as revelation: Names of gods. New Delhi: Voice of India. The Association of Polytheist Traditions დაარქივებული 2015-09-09 საიტზე Wayback Machine. International Year Of Polytheism Integrational Polytheism დაარქივებული 2008-09-08 საიტზე Wayback Machine. ↑ Libbrecht, 2007. p. 42
ჰენოთეიზმი

ჰენოთეიზმი (ბერძნ. εἷς θεός ჰეის თეოს — ერთი ღმერთი) არის პოლითეიზმის სახეობა, რომლის დროსაც მრავალ სხვა ღვთაებას შორის ერთ-ერთი მათგანი ითვლება მთავარ და ყველაზე ძლიერ ღმერთად.
მოწაფის ხმა

„მოწაფის ხმა“ — ყოველკვირეული გაზეთი, გამოდიოდა 1924–1925 წლებში თბილისში. თანამშრომლობდნენ მ. ორახელაშვილი, ა. გაწერელია, მ. გველესიანი, ს. ლორთქიფანიძე, დ. წერეთელი, შ. ღამბაშიძე და სხვები. გამოსცემდა მოსწავლეთა სარედაქციო კოლეგია (მ. გველესიანი, მ. მდივანი, ნ. აღნიაშვილი) და განათლების სახალხო კომისარიატის სოციალური აღზრდის მთავარმმართველობა. ტირაჟი 3 ათასი ცალი. ლორთქიფანიძე ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 157. „მოწაფის ხმა“ საქართველოს პარლამენტის ეროვნულ ბიბლიოთეკაში
მოწინავე

მოწინავე — ხორბლის სელექციური ჯიში. შექმნილია საქართველოს სასელექციო სადგურში ჩრდილოეთ ოსეთის ჰიბრიდული ფონდიდან მასობრივი გადარჩევის გზით. რბილი ხორბლის სახესხვაობაა (ერითროსპერმუმი). საშუალო-საადრეო და მაღალმოსავლიანია. აქვს სწორმდგომი ღერო. მარცვალი შეიცავს 12-14% ცილას. გამოირჩევა შეუნაცვლელი ამინმჟავის — ტრიფტოპანის გადიდებული შემცველობით და ჯიშთწარმოქმნის მაღალი უნარით. ავადდება მტვრიანა გუდაფშუტით. გამძლეა ყვითელი და მურა ჟანგას, აგრეთვე მაგარი გუდაფშუტას მიმართ. ნასყიდაშვილი პ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 157. მოწინავე ხორბალი
Chanel

შანელი (ფრანგ. Chanel) — პარიზული მოდის სახლი საფრანგეთში, რომელიც კოკო შანელმა დააარსა. ფრანგული კომპანია შანელის (Chanel) ისტორია იწყება მე–XX საუკუნის დასაწყისიდან. (გაბრიელ კოკო შანელის ბიოგრაფია) მისი სახელი დაკავშირებულია რეალური პიროვნების, კომპანიის დამაარსებლის – გაბრიელ ბონხეერ „კოკო“ შანელის სახელთან. 1910 წელს პარიზში კამბონის ქუჩაზე გაიხსნა პატარა ქუდების ატელიე წარწერით „შანელის მოდები“. ატელიე გახსნა 27 წლის, იმ დროისთვის უცნობმა ახალგაზრდა გოგონამ. ქუდები იყო იმდენად ლამაზი და დახვეწილი, რომ ძალიან მალე მოიპოვა პოპულარობა და სულ რაღაც 3 წელში 1913 წელს შანელმა მოახერხა მეორე მაღაზიის გახსნა დოვილში. მაგრამ გოგონა ოცნებობდა ტანსაცმლის მოდელების შექმნაზე. იმ დროისთვის საფრანგეთში აკრძალული იყო არაპროფესიონალი მკერავის მიერ შეკერილი კაბების გაყიდვა. კანონი ითვალისწინებდა სისხლის სამართლის პასუხისმგებლობას უკანონო კონკურენციისთვის. მიუხედავად ამისა კოკომ მოახერხა გამოსავლის მოძებნა და დაიწყო კაბების მოდელების შექმნა ჯერსის ნაჭრისგან, რომელიც მანამდე გამოიყენებოდა მხოლოდ მამაკაცის სამოსისთვის. კოკო შანელი მოდის ისტორიაში შევიდა როგორც ქალის ტანისამოსში მამაკაცის სტილის შემომტანი. მან პირველმა შემოიტანა ქალებისთვის ტანისამოსის თავისუფალი სტილი, რითაც გაათავისუფლა ქალები მკვეთრად შემოჭერილი ტანისამოსისგან, შექმნა შარვლის მოდელები მანდილოსნებისთვის. მას მოსწონდა ეს სტილი. 1917 წელს მოკლედ შეიჭრა თმები და ამით საფუძლელი დაუდო ქალის მოკლე ვარცხნილობების მიმართულებას. 1919 წლიდან, კოკოს ცხოვრებაში მომხდარი ტრაგედიის გამო დიზაინერის მოდლებში დაიწყო შანელის ცნობილი მოკლე შავი კაბების პერიოდი. 1922 წელს კოკო შანელის და გენიალური ქიმიკოს–პარფიუმერის ერნესტ ბოს დაძაბული ერთობლივი მუშაობის შედეგად შეიქმნა 80 კომპონენტისგან შემდგარი ცნობილი „სუნამო ქალებისთვის ქალის სურნელით“ Chanel №5. 1924 წელს შანელის პარტნიორი იყო პიერ ვარტეიმერი (70% იანი წილის მფლობელი კომპანიაში). კოკო შანელი იყო მხოლოდ 10% წილის მფლობელი, ხოლო 20% წილი ეკუთვნოდა მის მეგობარ ქალს ბადერს. ვარტეიმერის შთამომავლები ამჟამადაც არიან კომპანიის მმართველები. მოგვიანებით, 30–იან წლებში მსოფლიოში ცნობილი კრიზისის გამო ბიზნესის აქტივები დაეცა. ამიტომ 1939 წელს შანელმა დაითხოვა თანამშრომლები და დროებით შეაჩერა კომპანიის საქმიანობა. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, 1954 წელს 70 წელს მიტანებულმა კოკო შანელმა გადაწყვიტა მოდის სამყაროში დაბრუნება და გახსნა ახალი ბუტიკი Rue Cambon, რომლის საშუალებითაც ძალიან მალე მან დაიბრუნა თავისი სახელი. სწორედ შანელის ცნობილი ვარდისფერი კოსტუმი ეცვა ჟაკლინ კენედის მეუღლეზე მომხდარი თავდასხმის დღეს. კომპანიას 2019 წლის 19 თებერვლამდე ხელმძღვანელობდა კარლ ლაგერფელდი, შანელის სტილის ღირსეული გამგრძელებელი. მისი გარდაცვალების შემდეგ ხელმძღვანელობა მისმა თანაშემწემ ვირჯინი ვიარდმა(ინგლისური)ქართ. ითავა. 2021 წელს მთავარ აღმასრულებელ დირექტორად ლინა ნაირი დასახელდა. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „Chanel“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური ვებ-საიტი ↑ Chanel Annual Report 2016
კრისტიან დიორი

კრისტიან დიორი (ფრანგ. Christian Dior; დ. 21 იანვარი, 1905. გრანვილი, ქვემო ნორმანდია, საფრანგეთი — გ. 23 ოქტომბერი, 1957. მონტეკატინი, ტოსკანა, იტალია) — გავლენიანი ფრანგი მოდის დიზაინერი. ერთ-ერთი წამყვანი მოდის სახლის - დიორის დამაარსებელი. დიორის მოდის სახლის ბუტიკები გახსნილია პარიზში, მილანში, ლონდონში, ნიუ-იორკში, ტოკიოში, ჰონგ კონგში, სან პაულუში, სეულში, მადრიდში, ნიუ დელიში, შანხაიში და მსოფლიოს სხვა ქალაქებში. A biography of Christian Dior დაარქივებული 2011-10-05 საიტზე Wayback Machine. Sewing patterns by Christian Dior
Balenciaga

ბალენსიაგა (ესპ. Balenciaga) — ესპანელი მოდის დიზაინერის, კრისტობალ ბალენსიაგას მიერ დაარსებული მოდის სახლი. მან ქალების ტანსაცმლის სამყაროში მაღალი მოდისთვის დამახასიათებელი ფორმები შემოიტანა. კრისტიან დიორმა კი ბალენსიაგას „ოსტატთა ოსტატი“ უწოდა. ამჟამად Balenciaga ეკუთვნის ფრანგულ კომპანია „Kering“-ს. კრისტობალ ბალენსიაგამ თავისი პირველი ბუტიკი გახსნა სან-სებასტიანში 1919 წელს. ოფიციალური საიტი