laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
კოსტა-რიკა 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

კოსტა-რიკამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეათედ იასპარეზა 1996 წელს, აშშ-ის ქალაქ ატლანტაში. ამ თამაშებზე მათ მხოლოდ ერთი ოქროს მედალი მოიპოვეს. სპორტული ბმულები დაარქივებული 2011-07-14 საიტზე Wayback Machine. საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
კოსტა-რიკა 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

კოსტა-რიკამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთერთმეტედ იასპარეზა 2000 წელს, ავსტრალიის ქალაქ სიდნეიში. ამ თამაშებზე მათ მხოლოდ 2 ბრინჯაოს მედალი მოიპოვეს. სპორტული ბმულები დაარქივებული 2011-07-14 საიტზე Wayback Machine. საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
კოსტა-რიკა 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

კოსტა-რიკამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთორმეტედ იასპარეზა 2004 წელს, საბერძნეთის დედაქალაქ ათენში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს. სპორტული ბმულები დაარქივებული 2011-05-19 საიტზე Wayback Machine. საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
კოსტა-რიკა 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

კოსტა-რიკამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეცამეტედ იასპარეზა 2008 წელს, ჩინეთის დედაქალაქ პეკინში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს. სპორტული ბმულები დაარქივებული 2012-11-08 საიტზე Wayback Machine. საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
კოსტა-რიკა 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

კოსტა-რიკამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთოთხმეტედ იასპარეზა 2012 წელს, დიდი ბრიტანეთის დედაქალაქ ლონდონში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს. სპორტული ბმულები დაარქივებული 2012-11-20 საიტზე Wayback Machine. საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
კუკის კუნძულები 1988 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

კუკის კუნძულებმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე პირველად იასპარეზა 1988 წელს, სამხრეთ კორეის დედაქალაქ სეულში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს. სპორტული ბმულები დაარქივებული 2012-12-13 საიტზე Wayback Machine. საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
კუკის კუნძულები 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

კუკის კუნძულებმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეორედ იასპარეზა 1992 წელს, ესპანეთის ქალაქ ბარსელონაში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს. სპორტული ბმულები დაარქივებული 2012-12-13 საიტზე Wayback Machine. საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
კუკის კუნძულები 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

კუკის კუნძულებმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მესამედ იასპარეზა 1996 წელს, აშშ-ის ქალაქ ატლანტაში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს. სპორტული ბმულები დაარქივებული 2012-12-13 საიტზე Wayback Machine. საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
კუკის კუნძულები 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

კუკის კუნძულებმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეოთხედ იასპარეზა 2000 წელს, ავსტრალიის ქალაქ სიდნეიში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს. სპორტული ბმულები დაარქივებული 2012-12-13 საიტზე Wayback Machine. საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
კუკის კუნძულები 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

კუკის კუნძულებმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეხუთედ იასპარეზა 2004 წელს, საბერძნეთის დედაქალაქ ათენში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს. სპორტული ბმულები დაარქივებული 2012-12-13 საიტზე Wayback Machine. საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
კუკის კუნძულები 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

კუკის კუნძულებმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეექვსედ იასპარეზა 2008 წელს, ჩინეთის დედაქალაქ პეკინში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს. სპორტული ბმულები დაარქივებული 2012-12-13 საიტზე Wayback Machine. საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
კუკის კუნძულები 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

კუკის კუნძულებმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეშვიდედ იასპარეზა 2012 წელს, დიდი ბრიტანეთის დედაქალაქ ლონდონში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს. სპორტული ბმულები დაარქივებული 2012-12-13 საიტზე Wayback Machine. საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
უილიამ ჯონ მაკგი

უილიამ ჯონ მაკგი (ინგლ. William John McGee; დ. 17 აპრილი, 1853 — გ. 4 სექტემბერი, 1912) — ამერიკელი გეოლოგი, ანთროპოლოგი, ეთნოლოგი. ეროვნული გეოგრაფიული საზოგადოებისა (1904-1905) და აშშ-ის ანთროპოლოგიური ასოციაციის პრეზიდენტი (1902-1912). თვითნასწავლი იყო. ადრეულ წლებში ყურადღებას უთმობდა სამართლის კითხვასა და გეოდეზიურ კვლევას. გამოიგონა და დააპატენტა რიგი სამიწათმოქმედო ხელსაწყო. შემდეგ წლებში გეოლოგიით დაკავდა. 1877-1881 წლებში ჩრდილო-აღმოსავლეთ აიოვაში განახორციელა ტოპოგრაფიული და გეოლოგიური აგეგმვა. 1881 წელს გახდა აშშ-ის გეოლოგიური სამსახურის გეოლოგი. 1886 წელს აშშ-ის ქალაქ ჩარლსტონთან შეისწავლა მიწისძვრის საკითხები. 1893-1903 წლებში ხელმძღვანელობდა აშშ-ის ეთნოლოგიის ბიუროს. 1895 წელს შეისწავლა კალიფორნიის ყურეში მდებარე კუნძული ტიბურონი. უილიამ ჯონ მაკგი (ინგლისური) უილიამ ჯონ მაკგი (ინგლისური) უილიამ ჯონ მაკგი (ინგლისური) ↑ 1.0 1.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ American Council of Learned Societies, Press O. U. American National Biography Online / S. Ware — [New York]: Oxford University Press, 2000. — ISSN 1470-6229 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q16983137"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q20824348"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q4743545"></a>
ალი ბაბა

ალი ბაბა (არაბ. علي بابا‎) — პერსონაჟი არაბული ლიტერატურიდან. აღწერილია ზღაპარში „ალი ბაბა და ორმოცი ყაჩაღი“ (არაბ. علي بابا والأربعون لصا). ევროპაში ზღაპარი ცნობილი გახდა XVIII საუკუნეში, ფრანგულად ადაპტირების შემდეგ (მას დაემატა შელოცვა „სეზამ“). სიუჟეტის მიხედვით ღარიბ ალი ბაბას ჰყავს წარმატებული ძმა ყასიმი და რძალი ზეინაბი. შეშის ჭრისას, ტყეში, ალი ბაბა მოხვდება ჯადოსნურ გამოქვაბულში, სადაც ყაჩაღები საკუთარ განძს მალავენ და მდიდარი ხდება. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ალი ბაბა ესე ზღაპრის შესახებ დაარქივებული 2008-05-14 საიტზე Wayback Machine.
მცირე სჯულისკანონი (S-143)

მცირე სჯულისკანონის ხელნაწერი S-143 დაცულია ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის S ფონდში. აერთიანებს სხვადასხვა კანონიკური ხელნაწერი წიგნის ტექსტურ მასალას, მათ შორის ქართულსაც. გადაწერილია 1031 წელს ცნობილი კალიგრაფის, ბასილის მიერ. მომგებელია ზაქარია ბანელი. საწერ მასალად გამოყენებულია ეტრატი. ხელნაწერი შეიცავს 204 ფურცელს, რომელთა ზომებია 19X15,5 სანტიმეტრი. ქართული ხელნაწერი წიგნი, V-XIX საუკუნეები, თბილისი, 2012, გვ. 52
გრიგოლ ღვთისმეტყველის თხზულებანი (A-109)

გრიგოლ ღვთისმეტყველის თხზულებანი (A-109) — XII საუკუნის ქართული ხელნაწერი წიგნი, ფილოსოფიურ-თეოლოგიური კრებული. შეიცავს 19 ტექსტს. ქართული თარგმანის ავტორია ეფრემ მცირე. წიგნი კომენტირებული ხელნაწერის ერთ-ერთი საუკეთესო ილუსტრირებული ეგზემპლარია. საწერ მასალად გამოყენებულია ქაღალდი. შეიცავს 280 ფურცელს, რომელთა ზომებია 42,5X31 სანტიმეტრი. გადაწერილია ნუსხური დამწერლობით, ყავისფერი მელნით; სათაურები და დასაწყისები სინგურითაა შესრულებული. შემკულია საზედაო ასოებით, მარგინალური ნიშნებითა და მხატვრული კომპოზიციებით. გრიგოლ ღვთისმეტყველის თხზულებათა ეს ხელნაწერი XVIII საუკუნეში ეკუთვნოდა ერეკლე II-ის შვილიშვილს, დავით ბატონიშვილს. დღეს ინახება ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის A ფონდში. გრიგოლ ღვთისმეტყველის თხზულებათა კრებული (A-1) ქართული ხელნაწერი წიგნი, V-XIX საუკუნეები, თბილისი, 2012, გვ. 60-63
Solenostemon scutellarioides

Solenostemon scutellarioides — მცენარეთა სახეობა Coleus-ს ოჯახისა. მცენარის სამშობლოა აზია და აფრიკა. ნახევრადბუჩქნარებია, ღერო ნეკნისებრი, ოთხწახნაგა აქვს. ფოთლები კვერცხისებრია. იზრდება ღია გრუნტის ყვავილნარში. სინათლისა და სითბოს მოყვარული მცენარეა. Solenostemon scutellarioides (ინგლისური) Solenostemon scutellarioides დაარქივებული 2011-12-02 საიტზე Wayback Machine. (რუსული)
ოთხთავი (H-1741)

ოთხთავი (H-1741) — XI საუკუნის ქართული ხელნაწერი ოთხთავი. გადაწერილია იერუსალიმში, გეთსამანიის მონასტერში (ეკლესიაში) 1048 წელს. ხელნაწერი სამონასტრო დანიშნულებისა იყო. გადამწერია მწირი მიქაელი, მცხეთელი; მომგებელი — პალავრელი ხუცესი სტეფანე. საწერ მასალად გამოყენებულია ეტრატი. შეიცავს 243 ფურცელს, რომელთა ზომებია 22X16,5 სანტიმეტრი. ნაწერია ნუსხური დამწერლობით, ყავისფერი მელნით; სათაურები და დასაწყისები შესრულებულია სინგურით. ხელნაწერის ბოლო ნაწილი პალიმფსესტია. წიგნს თან ერთვის XII საუკუნეში მხედრულად შესრულებული ჯვაროსნების, ტამპლიერთა ორდენის წევრების მოსახსენებელი წარწერები. ოთხთავის ეს ხელნაწერი დღეს დაცულია საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის H ფონდში (H-1741). ქართული ხელნაწერი წიგნი, V-XIX საუკუნეები, თბილისი, 2012, გვ. 71
იოვან ცვიიჩი

იოვან ცვიიჩი (სერბ. Јован Цвијић; დ. 11 ოქტომბერი [ძვ. სტ. 23 სექტემბერი], 1865, ლოზნიცა, სერბეთი — გ. 16 იანვარი, 1927, ბელგრადი) — სერბი გეოგრაფი, ეთნოგრაფი და გეოლოგი. სერბეთის მეცნიერებათა აკადემიის პრეზიდენტი და ბელგრადის უნივერსიტეტის რექტორი. 1893 წლიდან ამავე უნივერსიტეტის პროფესორია. 1894 წელს ქალაქ ბელგრადში დააარსა გეოგრაფიის ინსტიტუტი. იკვლევდა ბალკანეთის ნახევარკუნძულის გეომორფოლოგიურ და გეოლოგიურ საკითხებს, კერძოდ, კარსტსა და მეოთხეულ გამყინვარებას, აგრეთვე ლანდშაფტებსა და მოსახლეობას. მიჩნეულია ბალკანისტიკის როგორც მეცნიერული მიმართულების ფუძემდებლად. შეისწავლა მთის მასივი კუჩაი და ერთ-ერთი მღვიმე; შედეგად ვენის უნივერსიტეტში დაიცვა დისერტაცია, რომელიც მოგვიანებით მონოგრაფიის სახით გამოიცა. იოვან ცვიიჩი კასტროლოგიის ფუძემდებელი და სერბულ ეთნოგრაფიაში ანთროპოგეოგრაფიული მიმართულების მამამთავარია. მისი ისტორიულ-ეთნოგრაფიული კვლევები განზოგადებულია შრომებში: „ბალკანეთის ნახევარკუნძული“ (ფრანგულ ენაზე, 1918, სერბულ ენაზე, ტ. 1-2, 1922). გარდა ამისა, ცვიიჩი სერბეთში გეოგრაფიული მეცნიერების ფუძემდებელია. Das Karstphänomen, W., 1893; Grundlinien der Geographie und Geologie von Mazedonien und Altserbien, Tl I, Gotha, 1908; Bildung und Dislozierung der Dinarischen Rumpffläche, "Petermanns Mitteilungen", 1909, Bd 55, Tl 6—8; Геоморфологиja, књ. 1—2, Београд, 1924—26. იოვან ცვიიჩის შესახებ დაარქივებული 2011-07-27 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) იოვან ცვიიჩის შესახებ დაარქივებული 2013-08-22 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) იოვან ცვიიჩის შესახებ დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) იოვან ცვიიჩის შესახებ (რუსული) ↑ 1.0 1.1 Proleksis enciklopedija, Opća i nacionalna enciklopedija — 2009. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3407324"></a> ↑ Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ Brozović D., Ladan T. Hrvatska enciklopedija — LZMK, 1999. — 9272 გვრ. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1264934"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q429032"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18446"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1789619"></a> ↑ 4.0 4.1 4.2 The Fine Art Archive — 2003. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q10855166"></a> ↑ Czech National Authority Database <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q13550863"></a> ↑ Royal Geographical Society Gold Medal Recipients — Royal Geographical Society, 2022. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q61782217"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q691152"></a> ↑ Liste des docteurs honoris causa de l'Université de Paris de 1918 à 1933 inclus — 1934. — Vol. 9, გამ. 1. — P. 90–95. — ISSN 0041-9176 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q105750302"></a>
ოთხთავი (A-516)

ოთხთავი (A-516) — XII-XIII საუკუნეების ქართული ხელნაწერი ოთხთავი. წარმოადგენს კლასიკური პერიოდიდან გვიანდელი ტრადიციისაკენ გარდამავალი პერიოდის ხელნაწერი წიგნის საინტერესო ნიმუშს. გადაწერის ადგილი უცნობია, ცნობილია მხოლოდ ის, რომ იგი საქართველოშია შექმნილი ერთ-ერთი ფეოდალური ოჯახის — გლონისთავისძეების დაკვეთით. გადამწერია იაკობი. საწერ მასალად გამოყენებულია ეტრატი, შეიცავს 316 ფურცელს, რომელთა ზომებია 23,6X18 სანტიმეტრი. მხატვრული სისტემა კლასიკური კლასიკური პერიოდის ქართული წიგნების მიბაძვითაა შექმნილი, თუმცა მისგან განასხვავებს ფერთა პალიტრა, კერძოდ მჭახე წითელი საღებავი. ოთხთავის ეს ხელნაწერი დღეს ინახება საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის A ფონდში (A-516). ქართული ხელნაწერი წიგნი, V-XIX საუკუნეები, თბილისი, 2012, გვ. 74
კოლხური ბზა

კოლხური ბზა (ლათ. Buxus colchica) — მცენარე ბზისებრთა ოჯახისა. მარადმწვანე ბუჩქნარი ან ხეა. სიმაღლე 9-10 მ. აქვს სწორმდგომი ღერო, რომელიც დაფარულია მომკრთალო-მოყვითალო ქერქით. ნორჩი ყლორტი ოთხწახნაგაა. რელიქტური სახეობაა. იზრდება თურქეთში, აზერბაიჯანსა და რუსეთში. საქართველოში გავრცელებულია დაცულ ტერიტორიებზე (სკურჩის სახელმწიფო ნაკრძალი, ბიჭვინთის სახელმწიფო ნაკრძალი). გვხვდება აჭარაშიც. კოლხური ბზის არეალი მცირდება. კოლხური ტყეების ერთ-ერთი დომინანტი სახეობაა და უძვირფასეს სამერქანე მცენარედ ითვლება. კოლხური ბზა გადაშენების პირას მდგომი სახეობაა. შეტანილია საქართველოს „წითელ წიგნში“. კოლხური ბზა – Buxus colchica (ინგლისური) კოლხური ბზა – Buxus colchica (რუსული) კოლხური ბზა გადაშენების პირასაა დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. (ქართული ენა)
ოზი: დიადი და ძლევამოსილი

ოზი: დიადი და ძლევამოსილი (ინგლ. Oz the Great and Powerful) — 2013 წლის ამერიკული ფენტეზი ჟანრის სათავგადასავლო ფილმი. მისი რეჟისორია სემ რეიმი, პროდიუსერი — ჯო როთი. სცენარის ავტორები არიან დევიდ ლინდსი-ებეიერი და მიტჩელ კეპნერი. ფილმში მთავარ როლებს ასრულებენ ჯეიმზ ფრანკო (ოსკარ დიგზი), მილა კუნისი (თეოდორა), რეიჩელ ვაისი (ევანორა) და მიშელ უილიამსი (გლინდა). ფილმი ეფუძნება ფრენკ ბაუმი „ოზის“ სერიას. იგი არის 1900 წლის წიგნის „ოზის საოცარი ჯადოქარი“ და 1939 წლის ფილმის „ოზის ჯადოქარი“ წინარეისტორია. ფილმი გამოვიდა Walt Disney Pictures-ის დისტრიბუციით, 2013 წლის 8 მარტს, როგორც 2D, ასევე ციფრულ 3D, RealD 3D და IMAX 3D ფორმატებში. ოფიციალური საიტი „ოზი: დიადი და ძლევამოსილი“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „ოზი: დიადი და ძლევამოსილი“ — Box Office Mojo-ზე „ოზი: დიადი და ძლევამოსილი“ — Rotten Tomatoes ფილმის ბლოგი ↑ Oz The Great and Powerful (2013). Box Office Mojo (10 March 2013).
ოთხთავი (A-496)

ოთხთავი (A-496) — XIII საუკუნის ქართული ხელნაწერი ოთხთავი. წიგნი მოხატულია ვინმე მათეს მიერ. შეიცავს სახარების ელინოფილური ტრადიციის თარგმანს სადეკლამაციო-ლიტურგიკული ნიშნებითურთ. ერთ-ერთია იმ მცირერიცხოვან სახარებათაგან, რომელსაც „ავგაროზის ეპისტოლე“ აქვს დართული. საწერ მასალად გამოყენებულია ეტრატი. შეიცავს 190 ფურცელს, რომელთა ზომებია 25,5X20 სანტიმეტრი. ყოველი თავის დასაწყისი ოქროს ფონზე მახარებელთა გამოსახულებითაა დამშვენებული. მინიატიურებს საცავებად გაკეთებული აქვს ქსოვილის საფარი. ტექსტი მორთულია საუცხოოდ გაფორმებული თავსამკაულებითა და საზედაო ასოებით. წიგნი ქართული ხელნაწერისათვის დამახასიათებელ ეროვნულ მხატვრულ ტრადიციებს ინარჩუნებს. მოგვიანებით წიგნი განუახლებია და ცხაოტის თავის ღვთისმშობლისათვის შეუწირავს ქსნის ერისთავის მეუღლეს — როდამს. დღეს ხელნაწერი ინახება საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის A ფონდში (A-496). ქართული ხელნაწერი წიგნი, V-XIX საუკუნეები, თბილისი, 2012, გვ. 76
ვერაკრუსის კლასიკური კულტურა

ვერაკრუსის კლასიკური კულტურა, ან მექსიკის ყურის სანაპიროს კლასიკური კულტურა — კულტურული უბანი ჩრდილოეთ და ცენტრალურ ნაწილში თანამედროვე მექსიკის შტატ ვერაკრუსისა, სადაც ინდიური კულტურა არსებობდა, დაახლოებით, I-XI საუკუნეებში. მესოამერიკული ქრონოლოგიის მიხედვით კულტურა განეკუთვნება კლასიკურ ეპოქას. ზოგჯერ შეცდომით უწოდებენ ტოტოკანების კულტურას. კულტურის ცენტრი იყო ელ-ტახინი; სხვა დასახლებებს შორის გამოიყოფოდა იგერასი (Higueras), საპოტალი, სერო-დე-ლას-მესასი, ნოპილოა და რემოხადასი (უკანასკნელი ორი კერამიკის წარმოების მნიშვნელოვანი ცენტრები იყო). ვერაკრუსის კულტურა გავრცელდა მექსიკის ყურის სანაპიროს გასწვრივ, მდინარეებს, ჩრდილოეთით პანუკოსა და სამხრეთით პაპალოაპანს, შორის. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ვერაკრუსის კლასიკური კულტურა“ ვიკისაწყობში. ვერაკრუსის შტატის ინდიელები ისტორია A Nopiloa-style figurine of a woman in ceremonial dress, 700—900 CE. A Nopiloa-style ballplayer figurine, 700—1000 CE. Note the yoke worn about the waist. დაარქივებული 2008-03-20 საიტზე Wayback Machine. კლასიკური ვერაკრუსის კერამიკის დიდი კოლექცია დაარქივებული 2010-05-29 საიტზე Wayback Machine. ლოგანის მუზეუმში. (ინგლისური) ↑ სხვადასხვა ავტორები სხვადასხვაგვარად ათარიღებენ კულტურის დროით ჩარჩოებს, მაგალითად, Noble (დ. 645) — 250-დან 900 წლამდე, სხვები უფრო არაცხადად უკავშირებენ მესოამერიკული ქრონოლოგიის კლასიკურ ეპოქას.
ლარგვისის ოთხთავი

ლარგვისის ოთხთავი — XIII საუკუნის ქართული ხელნაწერი ოთხთავი, სავარაუდოდ საგანგებოდ უნდა იყოს გადაწერილი დიდგვაროვანი ფეოდალური წრის წარმომადგენლისათვის. გადაწერილია ნიკოლოზ კატარაწისძის მიერ. ამ პერიოდის ერთ-ერთი საუკეთესო კალიგრაფიული ნიმუშია. საწერ მასალად გამოყენებულია ეტრატი. შეიცავს 268 ფურცელს, რომელთა ზომებია 23,5X17,5 სანტიმეტრი. ნაწერია ნუსხური დამწერლობით, სათაურები შესრულებულია წითელ ფონზე ოქრომელნით. ოთხთავი მოხატულია ცალკეული ორნამენტული ელემენტებით, კამარებით, საზედაო ასოებით; ახლავს ოქრომელნით შესრულებული მარკოზ და ლუკა მახარებლების მინიატიურები, აგრეთვე ხარების, შობის, იერუსალიმში შესვლის კომპოზიციები. ლარგვისის ოთხთავი დღეს ინახება ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის A ფონდში (A-26). ქართული ხელნაწერი წიგნი, V-XIX საუკუნეები, თბილისი, 2012, გვ. 77
გუაიაბო

გუაიაბო (ესპ. Guayabo) — არქეოლოგიური ძეგლი ტურიალბას კანტონში, კოსტა-რიკაში. თუმცა, ჯერჯერობით ძეგლის მხოლოდ მცირე ნაწილია გათხრილი, მაგრამ უკვე ახლა ცნობილია, რომ ეს თავისი ეპოქის მნიშვნელოვანი კულტურული და პოლიტიკური ცენტრი იყო. ძეგლის ფართობია 218 ჰექტარი, ის მდებარეობს ვულკან ტურიალბას ტყეებით დაფარულ სამხრეთ ფერდობზე. უცნობია, იცოდნენ თუ არა ამ ნანგრევების შესახებ ესპანელმა კონკისტადორებმა და უფრო გვიანდელმა მოსახლეებმა. როგორც ჩანს, ქალაქი დასახლდა ძვ. წ. 1000 წელს (ამ რეგიონის წინარეისტორიული პერიოდი ჯერ შესწავლილი არ არის). ქალაქის განვითარებამ პიკს მიაღწია ძვ. წ. 800 წელს, როდესაც მასში 10 ათასი ადამიანი ცხოვრობდა. დაახლოებით 1400 წელს ქალაქი მცხოვრებლებმა მიატოვეს. არქეოლოგებმა აღმოაჩინეს ქვებით მოკირწყლული მრავალი ქუჩა, მრგვალი ბაქნები, რომელიც ფუძის როლს ასრულებდა ხის ნაგებობებისთვის, აკვედუკი, ტბორი, სხვადასხვა გამოსახულებებით მოპირკეთებული ქვები და ცხოველების ნახატები. 2009 წლის 10 ივლისს ძეგლი შეუერთდა საერთაშორისო ინჟინერულ მემკვიდრეობას ინჟინრების ამერიკული საზოგადოების მიერ (en:American Society of Civil Engineers). The Costa Rican Pre-Columbian City fo Guayabo დაარქივებული 2007-05-18 საიტზე Wayback Machine. Costa Rican Archaeology დაარქივებული 2015-04-02 საიტზე Wayback Machine. The largest online collection of Pre-Columbian Gold, including pieces from Guayabo დაარქივებული 2021-04-19 საიტზე Wayback Machine. The largest online collection of Pre-Columbian Jade, including pieces from Guayabo დაარქივებული 2012-01-12 საიტზე Wayback Machine. Article on Guayabo at WikiCostaRica დაარქივებული 2009-11-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-12-12. ციტირების თარიღი: 2013-03-11.
ლარგვისის ზატიკი

ლარგვისის ზატიკი — XV საუკუნის ქართული ხელნაწერი ლიტურგიკული წიგნი, რომელიც შეიცავს აღდგომის პერიოდის საგალობლებს. გადაწერილია კალიგრაფი ბარნაბას მიერ შალვა ერისთავის დაკვეთით. საწერ მასალად გამოყენებულია ეტრატი. შეიცავს 175 ფურცელს, რომელთა ზომებია 25,6X20,2 სანტიმეტრი. მოხატულია თავსამკაულებით, საზედაო ასოებითა და მინიატიურებით, რომლებზეც საუფლო დღესასწაულების სცენებია გამოსახული. ლარგვისის ზატიკი დღეს ინახება საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის A ფონდში (A-25). ქართული ხელნაწერი წიგნი, V-XIX საუკუნეები, თბილისი, 2012, გვ. 82
ტიმ როთი

ტიმ როთი (ინგლ. Tim Roth; 14 აგვისტო, 1961) — ინგლისელი მსახიობი კაცი. ცნობილია კვენტინ ტარანტინოს ფილმებით („ცოფიანი ძაღლები“, „მაკულატურა“, „ოთხი ოთახი“) აგრეთვე ფილმი „რობ როი“. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ტიმ როთი“ ვიკისაწყობში. ტიმ როთი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
შროშანისებრნი

შროშანისებრნი (ლათ. Liliaceae)— ერთლებნიან მცენარეთა ოჯახი. მრავალწლოვანი ფესურიანი, ტუბერბოლქვიანი ან ბოლქვიანი ბალახოვანი მცენარეებია. საყვავილე ყლორტი შეფოთლილი აქვთ ან მხოლოდ ფესვთანური ფოთლები უვითარდებათ. ფოთლები ჩვეულებრივ მთლიანია, ხშირად — ვიწრო ხაზური. ყვავილები აქტინომორფულია, იშვიათად — ზიგომორფული. ნაყოფი კოლოფია, ზოგჯერ — კენკრა. ოჯახში 170-მდე გვარია, რომლებშიც თავმოყრილია 2500-მდე სახეობა. გავრცელებულნი არიან მთელს დედამიწაზე. შროშანისებრთა შორის ბევრია სამკურნალო (შროშანა, შხამა და სხვა) და დეკორატიული (შროშანი, ტიტა, სუმბული და სხვა) მცენარე. ქვემოთ მოცემული გვარები ისტორიულად კლასიფიცირებულნი იყვნენ შროშანისებრთა ოჯახში. ერთლებნიანთა კლასიფიკაცია საგრძნობლად იქნა გადასინჯული ბოლო წლებში და ზოგიერთმა ახალმა სისტემამ ეს გვარები სხვა ოჯახებს მიაკუთვნა. ფრჩხილებში მოყვანილია ფარულთესლოვანთა ფილოგენეტიკური ჯგუფის (ფფჯ) მე-3 სისტემის მიხედვით სხვა ოჯახებში (ანდა რიგებში ან ქვეოჯახებში) გადაყვანილი გვარები. დავლიანიძე, მ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 42. Bulbsociety Chilean Liliaceae at Chileflora
ჩოღანო

ჩოღანო (ლათ. Salicornia) — ჰალოფილური მცენარეების გვარი ჯიჯლაყასებრთა ოჯახისა. ერთ- ან მრავალწლოვანი ბალახები ან ბუჩქებია. გვარის 35-მდე სახეობა გავრცელებულია ძირითადად ზომიერ, სუბტროპიკულ და ტროპიკულ სარტყელში. საქართველოში გვხვდება ერთი სახეობა — ევროპული ჩოღანო (Salicornia europaea); ეს უკანასკნელი წარმოადგენს ერთწლოვან შიშველ მცენარეს, იზრდება ტენიან მლაშობ ნიადაგებზე დაბლობებსა და მთის ქვედა სარტყელში ქართლში, კახეთში (ქიზიყი). ხშირად ჰქმნის რაყას. იყენებენ სოდის მისაღებ ნედლეულად, ცხვრის საკვებად. ისტორიულად, როგორც სოდის წყაროს, იყენებდნენ მინის წარმოებაშიც. ივანიშვილი მ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 150.
ვორფი

ვორფი (ინგლ. Worf, კლინგ. wo’rIv) — „ვარსკვლავური გზის“ პერსონაჟი. მონაწილეობს სერიალში ვარსკვლავური გზა: შემდეგი თაობა და მომდევნო ფილმებში (თაობები, პირველი კონტაქტი, აჯანყება, შურისგება), ასევე სერიალში ვარსკვლავური გზა: ღრმა კოსმოსი 9 ვორფი დაიბადა 2340 წელს. მისი ოჯახი, ძმის — კურნის გარდა, დაიღუპა რომულანების თავდასხმისას. ვორფი გაზარდეს სერგეი და ელენა რაჟენკოებმა თავიანთ შვილთან, ნიკოლაითან ერთად. 2357 წელს იგი შევიდა ვარსკვლავური ფლოტის აკადემიაში, რომელიც დაამთავრა 2361 წელა და გახდა პირველი კლინგონი ვარსკვლავურ ფლოტში. 2364 წელს ვორფი დაინიშნა ხომალდზე USS Enterprise-D და მიიღო უმცროსი ლეიტენანტის წოდება. ტაშა იარის დაღუპვის შემნდეგ იგი სათავეში ჩაუდგა უსაფრთხოების სამსახურს. 2366 წელს იგი დააწინაურეს ლეიტენანტობამდე. ვორფმა შემთხვევით გაიგო რომ მისი ძმა ცოცხალია. მან შეატყობინა რომ დიურასი ადანაშაულებს მათ მამას მოღალატეობაში და ამტკიცებს რომ იგი იყო რომულანების მიკავშირე. როცა მათ გაარკვიეს რომ სინამდვილეში დიურასის მამა იყო მოღალატე, ვორფმა არ გაამჟღავნა ეს, რადგან ამ ფაქტს შეიძლებოდა გამოეწვია სამოქალაქო ომი. კლინგონთა უმაღლესმა საბჭომ გააძევა იგი. ვორფს ჰყავდა შვილი სახელად ალექსანდრი. მისი დედა იყო კელეირი, ნახევრად კლინგონი. მას შემდეგ რაც კელეირმა იპოვა მტკიცებულებები რომ დიურასი ცდილობდა ვორფის დისკრედიტაციას, დიურასმა მოკლა იგი. ვოლფმა მოკლა დიურასი ორთაბრძოლაში. სამოქალაქო ომში დიურასი შვილსა და გაურონს შორის ვორფი თვლიდა გაურონს კანონიერ მემკვიდრედ. მან დაარწმუნა თავისი ძმა დახმარებოდა გაურონს. თვითონ კი დატოვა ვარსკვლავური ფლოტი და გადავიდა ძმის ხომალდზე. რომულანები ცდილობდნენ დახმარებოდნენ დიურასის ოჯახს, მაგრამ ვარსკვლავურნა ფლოტმა ხელი შეუშალა მათ. გაურონმა გაიმარჯვა და მადლობის ნიშნად აღუდგინა ვორფს მისი უფლებები, ხოლო მისმა ძმამ მიიღო ადგილი უმაღლეს საბჭოში. 2371 წელს ვორფმა მიიღო ლეიტენანტ-კომანდერის წოდება. მას შემდეგ რაც Enterprise-D განადგურებულ იქნა, მან აიღო ხანგრძლივი შებულება და იმყოფებოდა მონასტერში. მოგვიანებით გაიგზავნა კოსმოსურ სადგურზე ღრმა კოსმოსი 9, სადაც შეხვდა ყოფილ თანაგუმდელ მაილზ ო'ბრაიენს. აქ იგი დაინიშნა ტაქტიკური ოპერაციების ხელმძღვანელად. 2373 წელს ვორფმა ცოლად შეირთო ჯაძია დაქსი. რამდენიმე თვის შემდეგ ჯაძია მოკლულ იქნა გალ დუკატის მიერ. დომინიონთან ომის დროს ვორფი მსახურობდა კლინგონურ ხომალდზე როტარანი. ომის დამთავრების შემდეგ იგი დაინიშნა ფედერაციის ელჩად კრონოსზე (კლინგონების მშობლიური პლანეტა). ვარსკვლავური გზა მაიკლ დორნი ვარსკვლავური გზა: შემდეგი თაობა ვარსკვლავური გზა: ღრმა კოსმოსი 9 ვარსკვლავური გზა: თაობები ვარსკვლავური გზა: პირველი კონტაქტი ვარსკვლავური გზა: აჯანყება ვარსკვლავური გზა: შურისგება ვორფი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ვორფი საიტზე startrek.com memory-alpha.org Worf (mirror) at Memory Alpha ↑ http://www.startrek.com/database_article/worf
ქართული თეთრი

ქართული თეთრი — ვერცხლის ფულის ზოგადი სახელი საქართველოში. წერილობით წყაროებში პირველად XIII საუკუნეში გაჩნდა. XIII-XIV საუკუნეებში „თეთრი“ აღნიშნავდა კონკრეტულ ფულად ერთეულს და შეესაბამებოდა მონღოლურ დირჰემს, რომლის მასა სხვადასხვა დროს სხვადასხვა იყო (2,13 გ; 1,75 გ; 1,4გ; 1,02 გ; 0,9 გ და 0,52 გ). ქართულ წყაროებში გვხვდება აგრეთვე ყაზანური თეთრი, გიორგაული თეთრი, კირმანეული თეთრი. XIII საუკუნის დასასრულს და XIV საუკუნეში ქართული თეთრის საანგარიშო და სამონეტო ერთეულის მნიშვნელობაც ჰქონდა. 6 თეთრი 1 დრაჰკანს შეადგენდა. მომდევნო საუკუნეებში „თეთრი“ ვერცხლის საფასის ზოგადი ტერმინი იყო, ზოგჯერ კი საერთოდ ფულს აღნიშნავდა. თეთრი (ფული) ღვაბერიძე ც., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 480.