laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სალომე ყანჩელი

სალომე ალექსანდრეს ასული ყანჩელი (დ. 14 მაისი, 1921, თბილისი — გ. 11 დეკემბერი, 1985, იქვე) — ქართველი მსახიობი, საქართველოს სახალხო არტისტი (1967). დაიბადა მწერლისა და საზოგადო მოღვაწის სანდრო ყანჩელის ოჯახში. ბავშვობიდანვე ეზიარა ხელოვნების სიყვარულს. თბილისის თეატრალური ინსტიტუტის დამთავრებისთანავე მიიწვიეს საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტში მსახიობად. 1946–1948 წლებში მარჯანიშვილის თეატრშია, ხოლო 1948–1956 წლებში კი სოხუმის ქართული თეატრის დასში მოღვაწეობს. აქ შეასრულა მან ისეთი როლები როგორიცაა: ცაბუ (შალვა დადიანის „ნაპერწკლიდან“), ესმა (გიორგი წერეთლის „პირველი ნაბიჯი“), ძიძია (ალექსანდრე ყაზბეგის „ხევისბერი გოჩა“), მარანდოლინა (კარლო გოლდონის „სასტუმროს დიასახლისი“) და სხვა. 1956 წლიდან სალომე ყანჩელი კვლავ რუსთაველის სახელობის თეატრშია, ამჯერად სიცოცხლის ბოლომდე. აქ ახალი ძალით გაიელვა მისმა ხალასმა ნიჭმა, მაღალმა სცენურმა ოსტატობამ, სინატიფემ და ქალურმა მშვენებამ. მსახიობმა დიდი ოსტატობით განასახიერა მკვეთრად განსხვავებული სცენური სახეები: ივლიტე — კიტა ბუაჩიძის „ამბავი სიყვარულისა“, მზეთუნახავი — გიორგი ნახუცრიშვილის „ჭინჭრაქა“, ბაბალე — მერაბ ელიოზიშვილის „ბებერი მეზურნეები“, ხანუმა — ავქსენტი ცაგარელის „ხანუმა“, ბერნარდა — ფედერიკო გარსია ლორკას „ბერნარდა ალბას სახლი“, ნოდარ წულეისკირის „თუთარჩელა“ და სხვა. სალომე ყანჩელი გამოირჩეოდა დიდი არტისტული ხიბლით, პლასტიკით, იუმორით, რომლის არსში წვდომის საოცარი უნარით. მანვე მეტად დასამახსოვრებელი სახეები შექმნა ქართულ კინოსა და სატელევიზიო დადგმებში. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. ორჯერ იყო დაქორწინებული: პირველი ქმარი - თეატრის რეჟისორი გიორგი ტოვსტონოგოვი მეორე ქმარი - ფეხბურთელი, მოგვიანებით არქიტექტორი ოთარ ლითანიშვილი 1958: „ორი ოჯახი“ (ლია) რეჟ. დავით კანდელაკი 1959: „მტრობა“ (ანიმაციური ფილმი) რეჟ. არკადი ხინთიბიძე 1960: „ამბავი ერთი ქალიშვილისა“ (მინადორა) რეჟ. მიხეილ ჭიაურელი 1968: „არაჩვეულებრივი გამოფენა“ (ქვრივი) რეჟ. ელდარ შენგელაია 1975: „ერთი ნახვით შეყვარება“ (მურადის დედა) რეჟ. რეზო ესაძე 1977: „სამანიშვილის დედინაცვალი“ რეჟ. ელდარ შენგელაია 1978: „რამდენიმე ინტერვიუ პირად საკითხებზე“ (მარო) რეჟ. ლანა ღოღობერიძე შალვა დადიანის „ნაპერწკლიდან“ (ცაბუ ) გიორგი წერეთლის „პირველი ნაბიჯი“ (ესმა ) ალექსანდრე ყაზბეგის „ხევისბერი გოჩა“ (ძიძია ) კარლო გოლდონის „სასტუმროს დიასახლისი“ (მარანდოლინა ) კიტა ბუაჩიძის „ამბავი სიყვარულისა“ (ივლიტე) გიორგი ნახუცრიშვილის „ჭინჭრაქა“ (მზეთუნახავი) მერაბ ელიოზიშვილის „ბებერი მეზურნეები“ (ბაბალე ) ავქსენტი ცაგარელის „ხანუმა“ (ხანუმა) ფედერიკო გარსია ლორკას „ბერნარდა ალბას სახლი“ (ბერნარდა) 1950 — საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი 1954 — აფხაზეთის ასსრ დამსახურებული არტისტი 1967 — საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 353, თბ., 1994 სალომე ყანჩელი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი სალომე ყანჩელი [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია ↑ https://kvirispalitra.ge/article/11965-qgiorgi-tovstonogovma-ar-sheasrula-piroba-roca-salomes-finansuri-mdgomareoba-gamoustsorda-shvilebi-ar-gamoatanaq/ ↑ საქართველოს სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს უწყებები. 1967. №2. გვ. 45.
ნიკოლოზ ღოღობერიძე

ნიკოლოზ ბესარიონის ძე ღოღობერიძე (დ. 29 აპრილი, 1838, ქუთაისი — გ. 27 მარტი, 1911, თბილისი) — ქართველი პედაგოგი, პუბლიცისტი, მეწარმე. ნიკოლოზი იყო მეორე ვაჟი ბესარიონ ღოღობერიძისა. ნიკოლოზმა პირველდაწყებითი განათლება მიიღო სახლში, დედისგან, რომელიც ცხრა წლის ასაკში ადრე გარდაეცვალა. ნიკოლოზი მიაბარეს ქუთაისის სასწავლებელში და მალე გადაიყვანეს თბილისის გიმნაზიაში, რომელიც დაამთავრა 1857 წელს. თბილისში ის ცხოვრობდა იმ დროს განთქმულ დავუს პანსიონში, სადაც მისი აღმზრდელი იყო ცნობილი ისტორიკოსი ლ. ზაგურსკი. გიმნაზიის კურსის დამთავრების შემდეგ, შევიდა პეტერბურგის უნივერსიტეტის ისტორია-ფილოლოგიის ფაკულტეტზე. სტუდენტობის წლებში აქტიურად მონაწილეობდა ილია ჭავჭავაძის მიერ დაარსებულ პატრიოტულ წრეში, აგრეთვე მეგობრობდა შემდეგში ცნობილ რუს მოღვაწეებთან: ნ. დობროლუბოვთან, ნ. პანტელეევთან, დ. ხოროშევსკისთან და სხვა. 1861 წელს წარმატებით დაამთავრა საუნივერსიტეტო კურსი და საპროფესოროდაც ამზადებდნენ, მაგრამ მშობლიური ხალხის სამსახური არჩია და საქართველოში დაბრუნდა — გეოგრაფიასა და ლათინურს ასწავლიდა თბილისის გიმნაზიაში. სამი წლის შემდეგ ისტორიკოს დიმიტრი ბაქრაძესთან ერთად დაინიშნა კავკასიაში ქრისტიანობის აღმდგენელი საზოგადოების სკოლების ინსპექტორად. ამავე ხანებში ბაქრაძესთან, სტეფანე მელიქიშვილსა და ვახტანგ თულაშვილთან ერთად თბილისში დააარსა ქართული სტამბა, სადაც ბეჭდავენ ქართულ წიგნებსა და ჟურნალ გაზეთებს. მათვე გამოსცეს გაზეთი „დროება“, რომლის შრიფტი სპეციალურად ვენიდან გამოიწერეს. 1868 წლის 19 თებერვლიდან ღოღობერიძე მუშაობა დაიწყო სასამართლო სისტემაში. ის დაინიშნა ჯერ მომრიგებელ მოსამართლის თანაშემწედ ტფილისის მაზრაში, შემდეგ ქუთაისის მაზრის მომრიგებელ მოსამართლედ, ბოლოს კი ქუთაისის ოლქის სასამართლო კოლეგიის წევრად. ერთი პერიოდი მუშაობდა ნაფიც ვექილად, მაგრამ მალე ისევ სასამართლოში დაბრუნდა და დაინიშნა ქუთაისის საოლქო სასამართლოს უფროს ნოტარიუსად. მამამისის გარდაცვალების შემდეგ იყო ქუთაისის საადგილმამულო ბანკის მმართველი. ქუთაისში ყოფნისას ღოღობერიძემ აქტიური მონაწილეობა მიიღო ქუთაიუსის საქალაქო თვითმმართველობის შემოღების საქმეში, მონაწილეობა მიიღო ქუთაისის სათავადაზნაურო სკოლის დაარსებაში ქუთაისიდან ღოღობერიძე გადავიდა საკუთარ მამულში, რგანში ჩაება მანგანუმის მოპოება-დამუშავების საქმეში. მან მანგანუმის მოპოვება დაიწყო 3 ათასი მანეთით, ხოლო 11 წლის განმავლობაში 100 ათასი მანეთის ქონება შეიძინა. 66 ათასი მანეთი ანდერძად დაუტოვა ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელ და საისტორიო-საეთნოგრაფიო საზოგადოებებს. გარდაიცვალა 1911 წელს ტფილისში, სასტუმრო „ორიანტში“. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. ნადირაძე, გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 598. ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 352, თბ., 1994 ჭიჭინაძე, ზ., ნიკოლოზ ბესარიონის ძე ღოღობერიძე და ქართული სტამბა 1627-1913, ტფილისი, 1913 ნიკოლოზ ღოღობერიძე // ძველი საქართველო / თაყაიშვილი ე., ტ. II, ტფილისი: ელექტრო მბეჭდავი სტამბა სპირიდონ ლოსაბერიძის, 1913. — გვ. 12-20. ნიკოლოზ ღოღობერიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ნეკროლოგი
შალვა ღლონტი

შალვა იოსების ძე ღლონტი (დ. 15 ოქტომბერი, 1912, ლანჩხუთი — გ. 2 ნოემბერი, 1970, თბილისი) — ქართველი მეცნიერ-რუსთველოლოგი, პროფესორი. საშუალო განათლება ლანჩხუთში მიიღო და ადრევე დაიწყო პედაგოგიური საქმიანობა. ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებლად მუშაობდა ყაზბეგის რაიონის სოფელ სიონის სკოლაში, მაჩხაანის სასოფლო-სამეურნეო ტექნიკუმში, შემდეგ მოღვაწეობდა სიღნაღის რაიონულ გაზეთში. პარალელურად სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, დაამთავრა საქართველოს პედაგოგიურ მეცნიერებათა კვლევითი ინსტიტუტის ასპირანტურა და 1947 წლიდან ლექციებს კითხულობს სოხუმის პედაგოგიურ ინსტიტუტში, ხოლო 1962 წლიდან შ. რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ისტორიის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ მუშაკია, ამავე დროს „ვეფხისტყაოსნის“ აკადემიური ტექსტის დამდგენი კომისიის წევრია. შალვა ღლონტი, როგორც კვალიფიციური რუსთველოლოგი, 1967 წლიდან თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში კითხულობდა ლექციების კურსს „ვეფხისტყაოსნის“ პოეტიკის საკითხებზე. ფართოდაა ცნობილი მისი სამეცნიერო შრომები და მონოგრაფიები: „ვეფხისტყაოსნის მხატვრული ენის სპეციფიკურობის პრობლემა“, „ქართველი მწერლების მხატვრული ოსტატობის თავისებურებანი“, „ვეფხისტყაოსნის“ ფრაზეოლოგიური ლექსიკონი და სხვა. ამის გარდა შალვა ღლონტი იყო მიმდინარე ლიტერატურული პროცესების აქტიური მონაწილე — მისი საინტერესო კრიტიკული წერილები და რეცენზიები მკითხველის ცხოველ ინტერესს იწვევდა. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 351, თბ., 1994
ჰაბლი

ჰაბლი — ორბიტაზე გატანილი კოსმოსური ტელესკოპი. ეს სახელი ეწოდა გამოჩენილი ამერიკელი ასტრონომის ედუინ ჰაბლის პატივსაცემად, რომელმაც აღმოაჩინა გარე გალაქტიკები და ე.წ. ჰაბლის კანონი, რომლის მეშვეობითაც შესაძლებელი გახდა სამყაროს გაფართოების ტემპის დადგენა. HubbleSite ჰაბლი, ნასა
მაიკლ კოლინზი (რევოლუციონერი)

მაიკლ კოლინზი (ირლ. Mícheál Ó Coileáin; დ. 16 ოქტომბერი, 1890 — გ. 22 აგვისტო ,1922) — ირალანდიელი რევოლუციონერი და პოლიტიკოსი. ირლანდიის ეროვნული გმირი. ფინანსთა მინისტრი 1919-1922 წლებში და დროებითი მთავრობის თავმჯდომარე 1922 წლის იანვრიდან გარდაცვალებამდე. იბრძოდა ირლანდიის დამოუკიდებლობისათვის მე-20 ს-ის დასაწყისში. 1916 წლის აჯანყების შემდეგ ინგლისის ციხეში მოხვდა, საიდანაც ყველასთვის გასაკვირად 1918 წელს გაათავისუფლეს. განთავისუფლების შემდეგ მან წამოიწყო პარტიზანული ომი. ამ ომისა და საერთაშორისო მდგომარეობის შედეგად დიდმა ბრიტანეთმა მოლაპარაკება დაიწყო მეამბოხეებთან. 1921 წლის შეთანხმების თანახმად იქმნებოდა ირლანდიის რესპუბლიკის ნაცვლად ირლანდიის თავისუფალი სახელმწიფო. გარდა ამისა ქვეყნის ჩრდილოეთით მნიშვნელოვანი ტერიტორია ბრიტანეთს რჩებოდა. ამგვარი ფორმულირება არ მოსწონდა მეამბოხეთა ნაწილს და არ ეთანხმებოდა მას. შედეგად გამწვავებული პოლიტიკური სიტუაციის გამო კოლინზი იძულებული გახდა მეამბოხეები, რომელთაც უკვე დაკავებული ჰქონდათ მნიშვნელოვანი შენობები, იქიდან გამოედევნა ახლად შექმნილი თავისუფალი სახელმწიფოს არმიის მეშვეობით. მაიკლ კოლინზი მოკლეს მეამბოხეებმა 1922 წელს როდესაც ის მიემართებოდა ფაქტობრივად უკვე დამარცხებულ მეამბოხეთა ლიდერთან. მის დაკრძალვას 500 000 ადამიანი დაესწრო. Coogan Tim Pat. Michael Collins: The Man Who Made Ireland. — Palgrave Macmillan, 2002. — ISBN 0-312-29511-1.
რეპრესია

სიტყვა რეპრესია (გვიანდ. ლათ. repressio - დათრგუნვა), შეიძლება ნიშნავდეს: მეხსიერების რეპრესია, ეფექტიანი მეხსიერების სისტემის კრიტიკული კომპონენტი პოლიტიკური რეპრესია, ჩაგვრა ან დევნა ადამიანი ან ჯგუფის რაიმე პოლიტიკური მიზეზის გამო ფსიქოლოგიური რეპრესია, ადამიანი შემეცნებიდან სურვილებისა და იმპულსების გამორიცხვის ფსიქოლოგიური აქტი
ნეფერკარა VII

ნეფერკარა VII (ასევე ნეფერკარე VII, კანეფერე) — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეცხრე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა პირველ გარდამავალ პერიოდში. ტურინის მეფეთა სიაში მისი სახელი ნეფერკარა დარეგისტრირებულია როგორც 4.20. ნეფერკარას სახელი არც აბიდოსის მეფეთა სიაში და არც საკარის მეფეთა სიაში არის ნახსენები, ამიტომ ნეფერკარას მეფობა არქეოლოგიური აღმოჩენებით დადასტურებული არ არის. ნეფერკარა VII ფარაონი ნეფერკარა VII
ლერნაგიუღი

ლერნაგიუღი (სომხ. Լեռնագյուղ) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 980 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 30 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 1.3 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 22.6 კმ²-ია. სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
ლერნაკერტი (შირაკი)

ლერნაკერტი (სომხ. Լեռնակերտ) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 980 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 538 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 48 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 32.1 კმ²-ია. სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
ლერნუტი

ლერნუტი (სომხ. Լեռնուտ) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 830 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 222 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 25 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 9 კმ²-ია. სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
ლუსაკერტი (შირაკი)

ლუსაკერტი (სომხ. Լուսակերտ) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 540 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 751 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 1 073 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 0.7 კმ²-ია. სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
მარმაშენი

მარმაშენი (სომხ. Մարմաշեն) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 620 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 300 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 189 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 12.2 კმ²-ია. სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
მაიისიანი (შირაკი)

მაიისიანი (სომხ. Մայիսյան) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 660 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 010 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 120 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 16.7 კმ²-ია. სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
მეღრაშენი

მეღრაშენი (სომხ. Մեղրաշեն) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 650 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 498 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 126 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 11.9 კმ²-ია. სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
მეწ-მანთაში

მეწ-მანთაში (სომხ. Մեծ Մանթաշ) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 960 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 455 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 89 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 27.6 კმ²-ია. სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
ლუი ლაზარ ოში

ლუი ლაზარ ოში (დ. 24 ივნისი, 1768 — გ. 19 სექტემბერი, 1797) — ფრანგი გენერალი 1793 წლიდან. 1784 წლიდან მსახურობდა გვარდიაში. 1789 წელს რევოლუციას მიემხრო. 1792 — 93 წლებში თავი გამოიჩინა ინტერვენტებთან ბრძოლაში. დაახლოებული იყო იაკობინელებთან. 1793-ში წარმატებით იცავდა დიუნკერკს ინგლისურ-ავსტრიული ჯარებისაგან. დაამარცხა ავსტრიული ჯარები ვერთთან და ფრეშვილერთან. 1794 — 95 წლებში წარმატებით ხელმძღვანელობდა კონტრევოლუციურ აჯანყების ჩახშობას (ბრეტანი და ვანდეა). სარდლობდა სამბრ-მაასის არმიას და 1797 წელს ნოივიდთან და ალტენკირხენთან ბრძოლებში ავსტრიელები გაანადგურა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 619. ↑ 1.0 1.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ 3.0 3.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ Proleksis enciklopedija, Opća i nacionalna enciklopedija — 2009. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3407324"></a> ↑ 5.0 5.1 Base biographique — BIU Santé. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q867925"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q105958830"></a> ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #118774611 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ Roglo — 1997. — 10000000 ეგზ. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q83365652"></a>
მეწ-სარიარი

მეწ-სარიარი (სომხ. Մեծ Սարիար) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 880 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 370 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 19 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 19.3 კმ²-ია. სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
მეწ-სეპასარი

მეწ-სეპასარი (სომხ. Մեծ Սեպասար) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 990 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 830 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 43 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 19.2 კმ²-ია. სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
იდა (ფილმი)

იდა (პოლ. Ida) — 2013 წლის პოლონური დრამატული ფილმი. ფილმმა მიიღო ოსკარი საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმისთვის. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ობოლმა ანამ ბავშვობა მონასტერში გაატარა. სანამ მონაზვნად აღიკვეცება, წინამძღვარი მას ავალებს შეხვდეს თავის ერთადერთ ნათესავს — დეიდა ვანდას. მისგან ანა გაიგებს, რომ ის ებრაელია და იდა ლებენშტაინი ჰქვია. ორივე ერთად გადაწყვეტს მოინახულონ იდას მშობლების საფლავი. იდა გზაში გაიცნობს ბიჭს. რდესაც იდა მონასტერში დაბრუნდება, ქრისტეს ქანდაკებასთან მივა და ეტყვის ,,მაპატიე, მე მზად არ ვარ“. ყველა აღიკვეცება მონაზვნად, მაგრამ იდა არა. იდა ბრუნდება ბიჭთან, პირველად მოწევს სიგარეტს, დალევს ალკოჰოლს, პირველად იცეკვებს, პირველად აკოცებს და ექნება სექსი. როდესაც ბიჭს სძინავს, იდა ტოვებს მას, იცმევს ისევ მონაზვნის კაბას და ბრუნდება მონასტერში. აგატა ჩებუხოვსკა — იდა აგატა კულეშა — ვანდა ჯოანა კულიგი — მომღერალი ქალი დავიდ ოგროდნიკი — საქსოფონისტი ადამ შკისკოვსკი — ფელიქს სკიბა ერჟი ტრელია — შიმონ სკიბა ოფიციალური საიტი „Ida“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „Ida“ — Box Office Mojo-ზე „Ida“ — Rotten Tomatoes „Ida“ — Metacritic-ზე
სებასტიან კურცი

სებასტიან კურცი (გერმ. Sebastian Kurz დ. 27 აგვისტო, 1986, ვენა, ავსტრია) — ავსტრიელი სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე. 2013 წლის 16 დეკემბრიდან 2017 წლის 18 დეკემბრამდე ავსტრიის ინტეგრაციისა და საგარეო საქმეთა მინისტრი. მსოფლიოში ყველაზე ახალგაზრდა საგარეო საქმეთა მინისტრი. 2017 წლის 18 დეკემბრიდან 2019 წლის 28 მაისამდე და 2020 წლის 7 იანვრიდან ავსტრიის ფედერალური კანცლერი. სებასტიან კურცი 1986 წლის 27 აგვისტოს ვენაში დაიბადა. დედა მასწავლებელია, მამა — ინჟინერი. გაიზარდა ქალაქ მაიდლინგის მე-12 რაიონში, სადაც დღემდე ცხოვრობს. 1996 წელს ჩააბარა Bundesgymnasium und Bundesrealgymnasium Erlgasse-ში, ხოლო 2004 წელს გამოსაშვები გამოცდის ჩაბარების შემდეგ ერთწლიანი სამხედრო სამსახური გაიარა. ამის შემდეგ ვენის უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე დაიწყო სწავლა. სწავლის დასრულებამდე, 2011 წელს სახელმწიფო მდივნის პოსტზე დაინიშნა, როდესაც მხოლოდ თერთმეტი სასწავლო სემესტრი ჰქონდა გავლილი. ასპ-ს ახალგაზრდული ფრთის წევრი 17 წლის ასაკში გახდა, 23 წლისა კი თითონ ჩაუდგა პარტიის ვენის კომიტეტს სათავეში. 2009 წელს კურცი აირჩიეს ავტრიის სახალხო პარტიის ახალგაზრდული განყოფილების თავმჯდომარედ. 2010-2011 წლებში ვენის საქალაქო საბჭოს წევრი იყო. 2011 წლის აპრილში კურცი ხელახლა შექმნილი ინტეგრაციის სახელმწიფო მდივნის პოსტზე დანიშნეს (ავსტრიის შინაგან საქმეთა ფედერალური სამინისტროს ნაწილი). 2013 წელს ავსტრიაში საყოველთაო არჩევნებში პარლამენტის წევრად იქნა არჩეული. სებასტიან კურცის პირადი ვებგვერდი
მუსაიელიანი (შირაკი)

მუსაიელიანი (სომხ. Մուսայելյան) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 045 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 365 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 99 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 3.7 კმ²-ია. სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
ნაჰაპეტავანი

ნაჰაპეტავანი (სომხ. Նահապետավան) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 020 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 140 ადამიანს შეადგენდა. სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
ნორ-კიანქი (შირაკი)

ნორ-კიანქი (სომხ. Նոր կյանք) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 650 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 898 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 150 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 12.7 კმ²-ია. სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
ფანიკი

ფანიკი (სომხ. Փանիկ) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 700 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 150 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 177 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 17.8 კმ²-ია. სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
ფოქრ-მანთაში

ფოქრ-მანთაში (სომხ. Փոքր Մանթաշ) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 960 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 431 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 273 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 8.9 კმ²-ია. სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
ფოქრ-სარიარი

ფოქრ-სარიარი (სომხ. Փոքր Սարիար) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 970 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 247 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 22 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 11.3 კმ²-ია. სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
ფოქრ-სეპასარი

ფოქრ-სეპასარი (სომხ. Փոքր Սեպասար) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 990 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 216 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 24 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 9.02 კმ²-ია. სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
ფოქრაშენი

ფოქრაშენი (სომხ. Փոքրաշեն) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 900 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 211 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 192 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1.1 კმ²-ია. სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
სალუტი (სომხეთი)

სალუტი (სომხ. Սալուտ) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 100 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 112 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 20 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 5.5 კმ²-ია. სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
სარაგიუღი

სარაგიუღი (სომხ. Սարագյուղ) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2150 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 197 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 56 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 3,5 კმ²-ია. სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
მიხეილ კედია

მიხეილ კედია (დ. 23 თებერვალი, 1902, თბილისი — გ. 20 აგვისტო, 1954, ჟენევა) — ქართველი იურისტი, ემიგრანტი, აბვერის თანამშრომელი მეორე მსოფლიო ომის დროს. საქართველის რესპუბლიკის შინაგან საქმეთა სამინისტროს განსაკუთრებული რაზმის უფროსის, მელქისედეკ კედიას შვილი. გრიგოლ ფერაძესთან, სერგო მეტრეველსა და საბა კლდიაშვილთან ერთად შედის „ქართველი შინდლერების“ რიცხვში. დაამთავრა თბი­ლისის I გიმნაზია. სწავლობდა ბერლინისა და ჰაიდელბერგის უნივერსიტეტებში იურიდიულ ფაკულტეტზე (გაგზავნა სა­ქარ­თვე­ლოს რესპუბლიკის მთავრობამ). 1921 წლიდან ცხოვრობდა პარიზში, მუშაობდა უნივერმაღ „ბომარშეში“, სხვადასხვა დროს იყო სოციალ–ფედერალისტთა და ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიების წევრი, ორგანიზაცია „თეთრი გიორგის“ ერთ–ერთი დამაარსებელი, მონაწილეობდა „კავკასიის კონფედერაციის“ საქმიანობაში, თანამშრომლობდა ჰაიდარ ბამატის ჟურნალ „კავკასიასთან“. 1940 წელს ოკუპირებულ პარიზში გერმანიის მთავრობის მიერ ქართული წარმომადგენლობის დახურვის შემდეგ დაევალა ქარ­თული ემიგრაციის დაცვის მისია გერმანიის ხელისუფლების წინაშე. ფიქრობდა, რომ გერმანელების მხარ­და­ჭე­რით შესაძლებელი იყო სა­ქარ­თვე­ლოს გათავისუფლება საბჭოთა რე­ჟიმისაგან, ამიტომ მისი შუამდგომლობით ჩამოყალიბდა საგანგებო დანიშნულების სამხედრო შენაერთი. 1943 ოქტომბერში კედიას ხელმძღვანელობით დაარსდა „სამეკავ­შირეო შტაბი“, რომელსაც ტყვეთა ბანაკებიდან ქარ­თვე­ლე­ბის გამოყვანა და მათი სამსახურით უზრუნ­ველყოფა დაევალა, აგრეთვე იმ სამხედრო ერთეულების ორგანი­ზე­ბა, რომლებშიც ქარ­თვე­ლე­ბი ირი­ცხე­ბოდნენ. ამ მიზნით ის წინ აღუდგა გენერალ ა. ვლასოვის არმიაში არარუსული ფორმირებების გაერთიანებას. კედია მეგობრობდა ჰიტლერთან დაპირისპირებულ ისეთ გავლენიან გერმანელებთან, როგორებიც იყვნენ გრაფი შულენბურგი, პროფ. გერჰარდ ფონ მენდე და ერიხ ენგელჰაუპტი. 1944 წლის აპრილში კედიამ თავი შვეიცარიას შეაფარა. მან დიდი წვლილი შეიტანა ქართველი ებრაელების გადარჩენაში. მეორე მსოფლიო ომის დროს, გერმანიის მიერ საფრანგეთის ოკუპაციიას, საფრანგეთში ქართველთა დიასპორამ ნაცისტების წარმოადგენლობას გაუგზავნა წერილი, სადაც ამტკიცებდნენ, რომ ქართველებსა და ებრაელებს საერთო ენა, ცხოვრების წესი, ეროვნული ჩვეულებები აქვთ. ამ წერილში აღნიშნული იყო, რომ ქართველი ებრაელები სემიტები კი არა, ეთნიკური ქართველები იყვნენ. ეს წერილი გერმანელებისთვის დამაჯერებელი აღმოჩნდა, ხოლო ქართველი ებრაელები მეორე მსოფლიო ომის დროს ჰოლოკოსტს გადაურჩნენ. 1946 წელს 3 მაისს მან წერილობითი ჩვენება მისცა, რომ გერმანიის მიერ საფრანგეთის ოკუპაციის დროს, შეძლო მრავალი ქართველი მაჰმადიანისა და ებრაელის (მ. შ. იოსებ ელიგულაშვილი) დახსნა სასჯელისაგან, რასაც დოკუმენტებითაც ადასტურებდა. 1954 წელს დაავადებულმა კედიამ სიცოცხლე თვითმკვლელობით დაასრულა. ქარ­თვე­ლე­ბი უცხოეთში, წგ. 1, თბ., 2012; ცომაია ალ., რჩეული თხზუ­ლებანი, თბ., 2000; ჯავახი­შვილი ნ., ქართველი შინდლერი, «ისტორიანი», 2011, №3; ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. ↑ 1.0 1.1 1.2 „ქართველი შინდლერები“ - ახალი ბუკლეტი ქართულ-ებრაული ურთიერთობის შესახებ, 28.04.2014, ნეტგაზეთი
აკოსტამბოს რაიონი

აკოსტამბოს რაიონი (ესპ. Distrito de Acostambo) — რაიონი პერუში, უანკაველიკის რეგიონის ტაიაკახის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 600 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 072 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 30 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 168.06 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
აკრაკიის რაიონი

აკრაკიის რაიონი (ესპ. Distrito de Acraquia) — რაიონი პერუში, უანკაველიკის რეგიონის ტაიაკახის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 287 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 061 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 46 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 110.27 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
აუაიჩის რაიონი

აუაიჩის რაიონი (ესპ. Distrito de Ahuaycha) — რაიონი პერუში, უანკაველიკის რეგიონის ტაიაკახის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 280 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 939 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 65 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 90.96 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
კოლკაბამბის რაიონი (ტაიაკახა)

კოლკაბამბის რაიონი (ესპ. Distrito de Colcabamba) — რაიონი პერუში, უანკაველიკის რეგიონის ტაიაკახის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 979 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 21 593 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 36 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 598.12 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.