laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ივანე მამაიაშვილი

ივანე მამაიაშვილი (დ. 27 იანვარი, 1923, ნინიგორი — გ. 12 ნოემბერი, 1998) — ქართველი გეოგრაფი, მეცნიერი და პედაგოგი. 1951 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოლოგია-გეოგრაფიის ფაკულტეტი ეკონომიკური გეოგრაფიის სპეციალობით ხოლო 1951-1955 წლებში გაიარა ასპირანტურის კურსი. 1952 წლიდან მუშაობა დაიწყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში ეკონომიკური გეოგრაფიის კათედრაზე; 1971 წლიდან იყო უფროსი მასწავლებელი. კითხულობდა ლექციებს სოციალურ და ეკონომიკურ გეოგრაფიაში. შესრულებული აქვს 45-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომი, რომელთგან 17 გამოქვეყნებულია. მისი სამეცნიერო მუშაობა მოიცავდა საქართველოს სახალხო მეურნეობის ეკონომიკურ-გეოგრაფიულ გამოკვლევებს, აგრეთვე ცალკეული რეგიონების შესწავლას. შესრულებული აქვს ნაშრომი კოლხეთის მელიორაციის შესახებ, აჭარის, აფხაზეთის და ბორჯომის ტერიტორიულ-რეკრეაციული კომპლექსის, აგრეთვე, თბილისის საქალაქო აგლომერაციის მიწათმოწყობისა და მიწათსარგებლობის შესახებ. ეწეოდა მთრგმნელობით საქმიანობასაც. მისი თანავტორობით შესრულებულია უმაღლესი სკოლის სამი დამხმარე სახელმძღვანელო და მეთოდური ნაშრომი — „საკურსო შრომების თემატიკა სსრკ ეკონომიკურ გეოგრაფიაში“ (1980). საკურსო შრომების თემატიკა სსრ კავშირის ეკონომიკურ გეოგრაფიაში : ეკონ. ფაკ. და გეოგრ-გეოლ. ფაკ. ეკონ-გეოგრ. სპეც. სტუდ. (შემდგენელი), თბ., თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1980, გვ. 86 ქართველი მოგზაურები, გეოგრაფები, ბუნების მკვლევარნი: ენციკლოპედიური ცნობარი, თბ., 2003, გვ. 179-180 ივანე მამაიაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ლესა (მრავალმნიშვნელოვანი)

ლესა შეიძლება აღნიშნავდეს: ლესა — სოფელი ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტში; ლესა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში.
კალაბანგა

კალაბანგა (ოფიციალურად კალაბანგის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Calabanga) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კამარინესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 88 906 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 48 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კალაბანგა Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Calabanga, Camarines Sur: Average Temperatures and Rainfall. World Weather Online. ციტირების თარიღი: 29 October 2017.
კამალიგანი

კამალიგანი (ოფიციალურად კამალიგანის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Camaligan) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კამარინესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 25 036 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 13 ბარანგაის. მუნიციპალიტეტი წინაკოლონიური ხანის უძველესი სამოსახლოა ბიკოლის რეგიონში, ძვ.წ. 500-600 წლებით თარიღდება და მნიშვნელოვანი არქეოლოგიური ზონაა. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კამალიგანი Philippine Census Information Official Site of the Province of Camarines Sur ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Escandor, Juan Jr."1500-yr-old artifacts found in CamSur". Inquirer.net. 18 August 2017. Retrieved June 16, 2019. ↑ Camaligan, Camarines Sur: Average Temperatures and Rainfall. World Weather Online. ციტირების თარიღი: 29 October 2017.
კანამანი

კანამანი (ოფიციალურად კანამანის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Canaman) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კამარინესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 36 205 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 24 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კანამანი LGU-Canaman დაარქივებული 2010-12-25 საიტზე Wayback Machine. Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Canaman, Camarines Sur: Average Temperatures and Rainfall. World Weather Online. ციტირების თარიღი: 29 October 2017.
კარამოანი

კარამოანი (ოფიციალურად კარამოანის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Caramoan) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კამარინესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 51 728 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 49 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კარამოანი Philippine Census Information Official Site of the Province of Camarines Sur ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Caramoan, Camarines Sur: Average Temperatures and Rainfall. World Weather Online. ციტირების თარიღი: 29 October 2017
დელ-გალიეგო

დელ-გალიეგო (ოფიციალურად დელ-გალიეგოს მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Del Gallego) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კამარინესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 26 403 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 32 ბარანგაის. Philippine Census Information Official Site of the Province of Camarines Sur ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Del Gallego, Camarines Sur: Average Temperatures and Rainfall. World Weather Online. ციტირების თარიღი: 29 October 2017
გაინსა (სამხრეთი კამარინესი)

გაინსა (ოფიციალურად გაინსის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Gainza) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კამარინესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 11 584 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 8 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: გაინსა (სამხრეთი კამარინესი) Official Site of the Province of Camarines Sur ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Gainza, Camarines Sur: Average Temperatures and Rainfall. World Weather Online. ციტირების თარიღი: 29 October 2017
გარჩიტორენა

გარჩიტორენა (ოფიციალურად გარჩიტორენის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Garchitorena) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კამარინესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 29 436 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 23 ბარანგაის. Philippine Census Information Official Site of the Province of Camarines Sur Philippine Standard Geographic Codes as of 30 June 2012 ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Garchitorena, Camarines Sur: Average Temperatures and Rainfall. World Weather Online. ციტირების თარიღი: 29 October 2017
გოა (სამხრეთი კამარინესი)

გოა (ოფიციალურად გოის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Goa) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კამარინესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 71 368 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 34 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: გოა (სამხრეთი კამარინესი) Philippine Standard Geographic Code დაარქივებული 2017-02-18 საიტზე Wayback Machine. Philippine Census Information Official Website of the Province of Camarines Sur დაარქივებული 2007-04-12 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Goa, Camarines Sur: Average Temperatures and Rainfall. World Weather Online. ციტირების თარიღი: 29 October 2017
ლაგონოი

ლაგონოი (ოფიციალურად ლაგონოის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Lagonoy) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კამარინესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 56 714 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 38 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ლაგონოი Philippine Census Information Official Site of the Province of Camarines Sur ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Lagonoy, Camarines Sur: Average Temperatures and Rainfall. World Weather Online. ციტირების თარიღი: 29 October 2017
ლიბმანანი

ლიბმანანი (ოფიციალურად ლიბმანანის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. ) ― კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კამარინესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა ადამიანს შეადგენს. მოიცავს ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ლიბმანანი Official Site of the Diocese of Libmanan Philippine Census Information Official Site of the Province of Camarines Sur ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Libmanan, Camarines Sur: Average Temperatures and Rainfall. World Weather Online. ციტირების თარიღი: 29 October 2017.
ლუპი (სამხრეთი კამარინესი)

ლუპი (ოფიციალურად ლუპის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Lupi) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კამარინესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 33 897 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 38 ბარანგაის. Official Site of the Province of Camarines Sur Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Lupi, Camarines Sur: Average Temperatures and Rainfall. World Weather Online. ციტირების თარიღი: 29 October 2017.
მაგარაო

მაგარაო (ოფიციალურად მაგარაოს მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Magarao) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კამარინესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 26 742 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 15 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მაგარაო Philippine Census Information Official Site of the Province of Camarines Sur ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Magarao, Camarines Sur: Average Temperatures and Rainfall. World Weather Online. ციტირების თარიღი: 29 October 2017.
მილაორი

მილაორი (ოფიციალურად მილაორის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Milaor) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კამარინესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 33 963 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 20 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მილაორი Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Milaor, Camarines Sur: Average Temperatures and Rainfall. World Weather Online. ციტირების თარიღი: 29 October 2017.
მინალაბაკი

მინალაბაკი (ოფიციალურად მინალაბაკის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Minalabac) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კამარინესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 53 981 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 25 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მინალაბაკი Philippine Census Information Official Site of the Province of Camarines Sur ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Minalabac, Camarines Sur: Average Temperatures and Rainfall. World Weather Online. ციტირების თარიღი: 29 October 2017.
ნაბუა

ნაბუა (ოფიციალურად ნაბუის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Nabua) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კამარინესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 86 490 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 42 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ნაბუა Municipality of Nabua Nabua Forum Non-profit Online Forum for Nabueno Communities Worldwide Virtual Gallery - Town of Nabua Town of Nabua Website Philippine Census Information www.camarinessur.gov.ph დაარქივებული 2022-05-22 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Nabua, Camarines Sur: Average Temperatures and Rainfall. World Weather Online. ციტირების თარიღი: 29 October 2017
ხულო

ხულო — დაბა აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ხულოს მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს მდინარე აჭარისწყლის ხეობაში, ახალციხე-ბათუმის საავტომობილო გზაზე, ზღვის დონიდან 923 მ, ბათუმიდან 88 კმ., თბილისიდან 438 კმ. მოსახლეობა 1007 ადამიანი (2014). დაბაში არის ადმინისტრაციული, კულტურის, განათლების და ჯანდაცვის დაწესებულებები, მცირე საწარმოები. სახელწოდება „ხულოს“ ძველი ფორმაა „ხულა“ და ნიშნავს სავაჭრო სახლს. შუა საუკუნეებში აქ გადიოდა სავაჭრო-საქარავნო გზა, რომელიც სამცხე-ჯავახეთს გოდერძის უღელტეხილით აჭარა-შავიზღვისპირეთთან აკავშირებდა. ოსმალთა ბატონობის ხანაში ზემო აჭარის პოლიტიკურმა ცენტრმა სხალთიდან ხულოში გადაინაცვლა. 1874 წელს მისი მოსახლეობა 100 კომლზე მეტი არ იქნებოდა ხულოში იდგა ეკლესია, რომლის ქვები ხიმშიაშვილებმა ჯამესა და სხვა შენობებზე გამოიყენეს. რუსეთ-ოსმალეთის 1877-1878 წლების ომისა და შემდგომი მუჰაჯირობის გამო ხულოს მოსახლეობა მნიშვნელოვნად შემცირდა. 1892 წელს სოფელში გაიხსნა სასწავლებელი 1924 წლიდან გახდა ხულას მაზრის ცენტრი. დაბის სტატუსი მიიღო 1964 წელს. ხულოს სადაბო საბჭო მოიცავდა სოფლებს განახლება, გოდგაძეები, გუდასახო, დეკანაშვილები, დიაკონიძეები, დუაძეები, ელელიძეები, კურცხალი, ოქრუაშვილები, უჩხო, ქედლები, ძირკვაძეები. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეთამბაქოეობა, მოქმედებდა სამკერვალო, ელექტრომექანიკური და ლიმონათის საწარმოები. 1984 წელს დადგეს ლენინის ძეგლი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 513. ↑ ბაქრაძე, დ., „არქეოლოგიური მოგზაურობა გურიასა და აჭარაში“, გვ. 49, 59 — ბათუმი, „საბჭოთა აჭარა“, 1987 ↑ გოგოლიშვილი ო., განათლების ისტორიიდან აჭარაში // ახალი და უახლესი ისტორიის საკითხები, თბილისი, 2020, № 1, გვ. 284. ↑ 3.0 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 Cities and towns of Georgia pop-stat.mashke.org ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2018-02-03. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
გიორგი ორახელაშვილი

გიორგი ორახელაშვილი (დ. 24 ივნისი, 1937, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი, ანესთეზიოლოგ-რეანიმატოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი. 1965 წელს დაამთავრა ბაქოს სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის სამკურნალო-პროფილაქტიკური ფაკულტეტი. 1967–1969 წლებში იყო ბაქოს ტრავმატოლოგიის და ორთოპედიის სამეცნიერო კვლევითი უნივერსიტეტის ექიმი-ანესთეზიოლოგი; 1969–1972 წლებში მოსკოვის ტრავმატოლოგიის და ორთოპედიის ცენტრალური სამეცნიერო კვლევითი უნივერსიტეტის ანესთეზიოლოგიის და რეანიმაციის განყოფილების ასპირანტი; 1973-1978 წლებში თბილისის ტრავმატოლოგიის და ორთოპედიის სამეცნიერო კვლევითი უნივერსიტეტის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი; 1973-1984 წლებში კლინიკური და ექსპერიმენტული ქირურგიის სამეცნიერო კვლევითი უნივერსიტეტის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი; 1984-1990 წლებში საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს IV მთავარი სამმართველოს სამეცნიერო კვლევითი ლაბორატორიის კლინიკური განყოფილების გამგე; 1981-1993 წლებში ექიმი-კონსულტანტი ანგოლის სახალხო რესპუბლიკაში; 1990 წლიდან თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტში ექსპერიმენტული და კლინიკური მედიცინის სამეცნიერო კვლევითი უნივერსიტეტის კატასტროფების მედიცინის განყოფილების გამგე; 1988 წლიდან კატასტროფების მედიცინის ცენტრის ექიმი-კონსულტანტი. ავტორია 64 სამეცნიერო ნაშრომის, მეთოდური რეკომენდაციების. მის სახელს უკავშირდება საქართველოში კატასტროფების მედიცინის სამეცნიერო განყოფილების შექმნა. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — დაიცვა 1972 წელს „ნატრიუმის ოქსიბუტირატის გამოყენებით ინტრავენური კომბინირებული ანესთეზია ტრავმატოლოგიასა და ორთოპედიაში“. ანესთეზიოლოგიის და რეანიმატოლოგიის სამეცნიერო საზოგადოება, წევრი პათოფიზიოლოგიის სამეცნიერო საზოგადოება, წევრი საქართველოს კატასტროფების მედიცინის და კრიტიკული სიტუაციების ასოციაცია, წევრი 1994 — მედალი „საბრძოლო დამსახურებისთვის“ ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია, თბ., 2000, გვ. 230 იგნი ღირსებისა: ტ. 1/ შემდგ.: ყიფიანი თ., (რედ.), გაჩეჩილაძე თ., სიმონიშვილი გ., თბ., 2000, გვ. 206 გიორგი ორახელაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
გუნფო

გუნფო (კორ. 군포시) — ქალაქი კიონგიდოს პოვინციაში, სამხრეთი კორეა. ტურისტების მოსაზიდად ქალაქისავის განსაკურებული იერის მისანიჭებლად ხელისუფლბამ ქალაქს საკუთარი ემბლემა მიანიჭა. ეს ემბლემა წარმოადგენს მხიარულ, პატარა კაცს, რომელიც ჯანსაღი და ენერგიული მოქალაქეების სიმბოლოა. გუნფო მოიცავს თერთმეტ ადმინისტრაციულ ერთეულს. ქალაქის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2020-01-05 საიტზე Wayback Machine. ↑ http://kosis.kr/eng/ ↑ https://kosis.kr/statHtml/statHtml.do ↑ https://kosis.kr/eng/
გორაჟდეს სტამბა

გორაჟდეს სტამბა (სერბ. Горажданска штампарија ან Goraždanska štamparija) — ერთ ერთი უძველესი ბეჭდური გამოცემმცემლობა სერბულ ენაზე და დღევანდელი ბოსნია და ჰერცეგოვინის ტერიტორიაზე პირველი. თავდაპირველად 1519 წელს დაარსდა ვენეციაში, თუმცა ამლევე სერბეთის მართლმადიდებელმა ეკლესიამ გადაიტანა სოფელ სოპოტნიკაში სოპოტნიკის წმინდა გიორგის ეკლესიაში, გორაჟდეს მახლობლად. ეს ტერიტორია იმ დროს შედიოდა ოსმალეთის იმპერიის ჰერცეგოვინის სანჯაკში. სტამბა დააფუძნა და მართავდა ბოჟიდარ გორაჟდანინი, ასევე ცნობილი როგორც ბოჟიდარ ლუბიავიცი, რომელიც გორაჯდელი წარმატებული ვაჭარი იყო. მისი ვაჟი თეოდორ ლუბიავიცი მილეშევის მონასტერის მღვდელმონაზონი მართავდა სტამბის საქმიანობას. გამომცემლობამ 1523 წლამდე იმუშავა. გამოსცეს სამი წიგნი, რომლებიც ადრეულ სერბულ გამოცემებს შორის საუკეთესოებად მიიჩნევა. 1450 წელს გერმანიაში, კონკრეტულად მაინცში, იოჰან გუტენბერგის მიერ საბეჭდი მანქანის გამოგონების შემდეგ წიგნის ბეჭდვის ხელოვნება დანარჩენ ევროპაშიც მალევე გავრცელდა. XV საუკუნის ბოლოსთვის ვენეცია წიგნის ბეჭდვის მსხვილ ცენტრად იქცა. 1493 წელს ზეთას სამთავროს (დღევანდელი მონტენეგრო) მმართველმა ჯურაჯ კრნოევიჩმა ბერმონაზონი მაკარი ვენეციაში საბეჭდი მანქანის შესაძენად და ბეჭდვის შესასწავლად გააგზავნა. 1994 წელს ზეტას იმჟამინდელ დედაქალაქ ცეტინიეში მაკარმა გამოსცა ციტინიეს რვათავი რომელიც საეკლესიო სლავურზე დაბეჭდილი პირველი სერბული ტექსტია. კრნოევიჩის სტამბა 1496 წელს ოსმალების მიერ ზეტას დაპყრობამდე მუშაობდა. 1518 წელს ბოჟიდარ ლუბავიჩი მილეშევას მონასტერში ცხოვრობდა, რომელიც სერბეთის მართლმადიდებლური ეპარქიის კათედრა იყო და 1373 წლიდან ბოსნიის სამეფოს ეკუთვნოდა. მილეშევა და მისი ეპარქიის სხვა დასახლებული პუქტები, მათ შორის ქალაქი გორაჟდეც, მდებარეობდა ჰერცეგოვინას რეგიონში, რომელიც ოსმალეთის იმპერიამ 1465-1481 წლებში დაიპყრო. 1518 წლის მეორე ნახევარში ბოჟიდარ ლუბავიჩმა თავისი ვაჟები, ჯურაჯი და მღვდელმონაზონი თეოდორი გაგზავნა ვენეციაში სტამბის საყიდლად და ბეჭდვის შესასწავლად. ძმებმა ლუბავიჩებმა შეიძინეს საბეჭდი დაზგა და დაიწყეს კონდაკის (მღვდლმსახურების წიგნი) ბეჭდვა, რომლის ასლები დასრულებული იყო 1519 წლის 1 ივლისისთვის ვენეციაში ან გორაჟდეს მახლობლად მდებარე წმინდა გიორგის ეკლესიაში. მას შემდეგ, რაც ჯურაჯ ლუბავიჩი 1519 წლის 2 მარტს ვენეციაში გარდაიცვალა, უცნობია მისმა ძმამ საბეჭდი დანადგარი გორაჟდეში იერატიკონზე მუშაობის დასრულებამდე გადაიტანა თუ მის შემდეგ. თეოდორმა წმინდა გიორგის ეკლესიაში მოაწყო გორაჟდეს სტამბა, სადაც სერბულ საეკლესიო სლავურ ენაზე იერატიკონის გარდა კიდევ ორი ​​წიგნი გამოსცა: ფსალმუნნი 1521-ში და ეუხოლოგია 1523-ში. გორაჟდეს ფსალმუნნი გამოცემულ წიგნებში ყველაზე დიდია და 352 ფურცლისგან შედგება. სტამბაში აკინძვა არ ხდებოდა, რადგან ეს წიგნების გამყიდველების საქმე იყო. გორაჟდეში ვაჭრობა კარგად იყო განვითარებული, რადგან ის სამი მნიშვნელოვანი გზის შესაყარზე იყო განთავსებული, რომლებიც აკავშირებდნენ: დუბროვნიკთან, ვრჰბოსნასთან (სარაევო) და კოსოვოსთან. Mitar Pešikan. Serbian Printing. The History of Serbian Culture. Project Rastko (1995). ↑ 1.0 1.1 Biggins & Crayne 2000, pp. 85–86 ↑ Fotić 2005, p. 66 ↑ Benac & Lovrenović 1980, p. 145 ↑ 4.0 4.1 4.2 Kajmaković 1982, pp. 155–58 ↑ 5.0 5.1 5.2 5.3 Barać 2008, pp. 41–44 ↑ Barać 2008, pp. 46–47 ↑ 7.0 7.1 Barać 2008, pp. 27–29 ↑ Fine 1994, pp. 392–93, 484
მზებუდობა

მზებუდობა — დროის მომენტი, როდესაც მზის ცენტრი გაივლის ეკლიპტიკის ყველაზე ჩრდილოეთით, +23°27' დახრილობის მქონე ზაფხულის მზებუდობის წერტილში, ან ყველაზე სამხრეთით — 23°27' დახრილობის მქონე ზამთრის მზებუდობის წერტილში. ამ წერტილთა მახლობლობაში მზის დახრილობა და, მაშასადამე, მზის საშუადღეო სიმაღლეც, რამდენიმე დღეს თითქმის უცვლელია. აქედანაა „მზებუდობის“ სახელწოდებაც. რადგანაც მზებუდობის ერთსა და იმავე წერტილზე მზის ორ თანმიმდევრულ გავლას შორის პერიოდი არ ემთხვევა კალენდარულ წელიწადს, მზებუდობის მომენტები სხვადასხვა წელს დღე-ღამის სხვადასხვა დროს მოდის: ჩვეულებრივ წელიწადში 5 საათით 48 წუთით და 46 წამით გვიან დგება, ვიდრე წინა წელს, ხოლო ნაკიან წელიწადში — 18 საათით 11 წუთითა და 14 წამით ადრე. ამიტომ მზებუდობის მომენტები ორ მეზობელ კალენდარულ თარიღზე შეიძლება მოდიოდეს. XX საუკუნის II ნახევარში ზაფხულის მზებუდობის წერტილში მზე 21 ან 22 ივნისშია (ზაფხულის მზებუდობა, ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში ასტრონომიული ზაფხულის დასაწყისი, უგრძესი დღე), ზამთრის მზებუდობის წერტილში კი 21 ან 22 დეკემბერი (ზამთრის მზებუდობა, ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში ასტრონომიული ზამთრის დასაწყისი, უმოკლესი დღე). ბუნიობა ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 657. ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი (ერთტომეული), თბ., 1986, გვ. 292
კუს მსოფლიო დღე

კუს მსოფლიო დღე (ინგლ. World Turtle Day) ყოველწლიურად აღინიშნება 23 მაისს. ის 2000 წლიდან იღებს სათავეს და ორგანიზაცია American Tortoise Rescue-ს მიერ ფინანსდება. კუს მსოფლიო დღე შეიქმნა როგორც ყოველწლიური დღესასწაული, რომლის მიზანია ადამიანების დახმარება ხმელეთისა და ზღვის კუების დაცვისა და მთელს მსოფლიოში მათი გაუჩინარებადი ჰაბიტატის გადარჩენის საქმეში, ასევე ადამიანთა იმ ქმედებების წახალისება, რომელიც კუების გადარჩენას და განვითარებას ემსახურება. ბიომრავალფეროვნების შესახებ ცნობიერების ამაღლების დღეების ეფექტებზე ჩატარებულმა კვლევამ კუს მსოფლიო დღე მოიხსენია იმის მაგალითად, თუ როგორ ზრდიან ასეთი დღესასწაულები დაცული სახეობებების შესახებ ინტერნეტში ძიების ინტენსივობას. კუს მსოფლიო დღე მთელს მსოფლიოში სხვადასხვანაირად აღინიშნება, კუს ფორმების ან მწვანე საზაფხულო კაბების ჩაცმიდან დაწყებული გზატკეცილებზე დაჭერილი კუების გადარჩენითა და კვლევით საქმიანობებით დამთავრებული. კუს დღის საგაკვეთილო გეგმები და შემოქმედებითი პროექტები ხელს უწყობს სკოლებში კუების შესახებ სწავლებას. 1990 წელს დაარსებული American Tortoise Rescue არის კუს მსოფლიო დღის დამფუძნებელი სპონსორი ორგანიზაცია. ტერმინი „WORLD TURTLE DAY“ არის სიუზენ ტელემის სავაჭრო ნიშანი (მალიბუ, კალიფორნია). ↑ World Turtle Day® | Home en. world-turtle-day. ციტირების თარიღი: 2022-04-17 ↑ Be Kind to Turtles, World Turtle Day is May 23. WorldTurtleDay.org. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-08-29. ციტირების თარიღი: 30 მარტი, 2016 ↑ Celebrate World Turtle Day. Humane Society of the United States. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-02-15. ციტირების თარიღი: 4 მარტი, 2009 ↑ Wendy Heller. (13 მაისი, 2008) American Tortoise Rescue Celebrates World Turtle Day May 23rd. DivePhotoGuide.com. ციტირების თარიღი: 4 მარტი, 2009. ↑ Chua, Marcus A.H.; Tan, Audrey; Carrasco, Luis Roman (2021). „Species awareness days: Do people care or are we preaching to the choir?“. Biological Conservation. 255: 109002. doi:10.1016/j.biocon.2021.109002. S2CID 233836573. ↑ How to Celebrate World Turtle Day?. Bee Bulletin. ციტირების თარიღი: 23 მაისი, 2022 ↑ American Tortoise Rescue Celebrates World Turtle Day May 23rd. Health News Digest (13 მაისი, 2008). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 27 მაისი, 2009. ციტირების თარიღი: 4 მარტი, 2009. ↑ USPTO trademark #4635425. USPTO.report. ციტირების თარიღი: 23 მაისი, 2022