laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ვამიგ მამედალიევი

ვამიგ მამედალი ოღლუ მამედალიევი (აზერ. Vamiq Məmmədəli oğlu Məmmədəliyev; დ. 9 ივნისი, 1946, ბაქო) — გამოჩენილი აზერბაიჯანელი მუსიკოსი, პროფესორი, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახალხო არტისტი (2018). ვამიგ მამედალი ოღლუ მამედალიევი დაიბადა 1946 წლის 9 ივნისს ბაქოს სოფელ ქურდხანში. 1953 - 1964 წლებში სწავლობდა სოფელ ქურდხანის 113-ე საშუალო სკოლაში. 1963 წელს მამადალიევმა მშობლიურ სოფელში დააარსა ხალხური საკრავების ანსამბლი “ბაჰარი"”. 1967-1972 წლებში მუშაობდა ამავე კლუბში სამხატვრო ხელმძღვანელად და რეჟისორად. 1971 წელს კულტურის მუსიკალური კოლეჯის დამთავრების შემდეგ მამედალიევი მუშაობდა თარის მასწავლებლად (1971-1993), შემდეგ კი გახდა წამყვანი მასწავლებელი და ასოცირებული პროფესორი ბაქოს მუსიკალურ აკადემიაში (1988-2001). 1996-97 წლებში მისი ალბომები დიდი ტირაჟით იყო ევროპის ქვეყნებში. წარმატებით გამოდიოდა და გამართა კონცერტები ირანში, თურქეთში, ერაყში, დანიაში, რუსეთში, უკრაინასა და სხვა ქვეყნებში. ვამიგ მამადალიევი აქტიურად მონაწილეობს აზერბაიჯანის კულტურულ ცხოვრებაში, მათ შორის სხვადასხვა კონცერტებში, სატელევიზიო გამოსვლებში, ტურებსა და ფესტივალებში. ის უკრავდა ისეთ ცნობილ შემსრულებლებთან, როგორებიც არიან იაგუბ მამედოვი, ჰაჯიბაბა ჰუსეინოვი, აბულფათ ალიევი, არიფ ბაბაევი, ჯანელი აქბაროვა, აგახან აბდულაევი, ალიმ გასიმოვი, ზაჰიდ გულიევი და სხვები. ↑ Azərbaycan Respublikasının mədəniyyət xadimlərinə fəxri adların verilməsi haqqında Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Sərəncamı » Azərbaycan Prezidentinin Rəsmi internet səhifəsi. ციტირების თარიღი: 2024-01-15 https://president.az/az/articles/view/28792 https://president.az/az/articles/view/19705
გონსანამა (ეკვადორი)

გონსანამა (ესპ. Gonzanamá) — მცირე ზომის ქალაქი ეკვადორში, ლოხის პროვინციაში, გონსანამის კანტონის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ ნაწილში, ლოხიდან 81 კმ-ში, ზღვის დონიდან 1980 მეტრზე. ქალაქის სახელწოდება მომდინარეობს ეკვადორის მკვიდრი ენებიდან: ესპანური და კეჩუას ენიდან. „გონსა“ ადგილობრივი თემის ბელადის სახელიდან მომდინარეობს, ხოლო დაბოლოვება „ნამა“, მომდინარეობს სიტყვიდან „მუნამა“ (Munamá) ან სიტყვიდან „ანამა“ (Anama), „რაც წყლის ღმერთისაგან რჩეულს“ ნიშნავს. კოლონიზაციამ დიდი უკმაყოფილება გამოიწვია ადგილობრივ მოსახლეობაში, 1822 წლის 17 თებერვალს ქალაქმა თავისუფლება მოიპოვა და დამოუკიდებლობის დეკლარაცია გამოსცა. თავდაპირველად, გონსანამა ლოხის კანტონის სოფელი იყო. 1943 წლის 30 სექტემბერს იგი ოფიციალურად გამოცხადდა ქალაქად და ეკვადორის კანტონად. ↑ Citypopulation.de Population and area of Gonzanamá ↑ Gonzanama.gob.ec History of Gonzanama
ხორვატიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები

ხორვატიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები — ფიფასა და უეფას წევრი ნაკრები. 2018 წელს მიაღწია ისტორიაში უდიდეს წარმატებას, მიიღო რა ვერცხლის მედლები მსოფლიო ჩემპიონატზე. სლავენ ბილიჩი — 2006-2012 იგორ შტიმაჩი — 2012-2013 ნიკო კოვაჩი — 2013-2017 ზლატკო დალიჩი — 2017-დღემდე ოფიციალური საიტი ხორვატიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები Twitter-ზე
ლავრა

ლავრა (ბერძ. Λαύρα, laura — „დიდი მონასტერი“) — საერთო საცხოვრებელი მონასტერი ქრისტიანობაში, რომელიც ტაძართა გარკვეულ რაოდენობასა და დიდ საძმოს მოიცავს. ლავრის წინამძღვარი ეპარქიის მღვდელთმთავარია, ხოლო უშუალო მართვას, მისი ლოცვა-კურთხევით, არქიმანდრიტი ახორციელებს. რუსეთში ცნობილია კიევ-პეჩერის (1598-იდან), სერგის სამების (1744-იდან) და სხვა ლავრები. საქართველოში — დავითის ლავრა (VI ს.). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 101. „მცირე საეკლესიო ენციკლოპედია“, «საქართველოს ეკლესიის 2005 წლის კალენდარი», თბ. 2004, გვ. 183
გიული მეგრელიშვილი

გიული მეგრელიშვილი(დ. 1 მაისი, 1943, ბორჯომი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. 1966 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის პედიატრიული ფაკულტეტი. 1967–1969 წლებში თბილისის ბავშვთა №2 საავადმყოფოს ექიმი პედიატრი. 1969–1971 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ბავშვთა სნეულებათა პროპედევტიკისა და საფაკულტეტო პედიატრიის კათედრის უფროსი ლაბორანტი. 1971–1997 წლებში ამავე კათედრის ასისტენტი. 1997 წლიდან დოცენტი. ავტორია 52 სამეცნიერო ნაშრომის და 4 მონოგრაფიის. 1980 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „სისხლის სისტემის მონოფუნქციონალურ მაჩვენებელთა მნიშვნელობა გლომერულონეფრიტის დროს ბავშვებში.“ თირკმლის ქრონიკული დაავადება ბავშვთა ასაკში - თბილისი, საქართველო, 1990 გვ. 215 გლომერულოპათია ბავშვთა ასაკში - თბილისი, საბჭ. საქართველო, 1988 გვ. 166 ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია. თბ., 2000 გვ. 197 გიული მეგრელიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ალექსანდრე კაგრამანოვი

ალექსანდრე კაგრამანოვი (დ. 1914, თბილისი — გ. 1999) — ქართველი თანამდებობის პირი, ინჟინერი. 1941-1945 წლებში იყო მეორე მსოფლიო ომის მონაწილე. 1946 წლიდან მუშაობდა „თბილჰიდროპოექტში.“ 1966 წლიდან იყო მშენებარე ენგურჰესის კასკადის, ვარდნილჰესი-II, ვარდნილჰესი-III და ვარდნილჰესი-IV-ის პროექტის მთავარი ინჟინერი. 1946-1977 წლებში აქტიურად მუშაობდა სამგორჰესის, შაორჰესის, ტყიბულჰესის, ლაჯანურჰესის, ნამახვანჰესის, ენგურჰესის და ვარციხეჰესის დაპროექტირებაში. 1977 წელს დანიშნეს ვარციხეჰესის პროექტის მთავარ ინჟინრად. წლების განმავლობაში მიღებული ჰქონდა სახელმწიფო ჯილდოები. მრავალი წლის განმავლობაში ნაყოფიერი და ხანგრძლივი მუშობისათვის დაჯილდოებული იყო სიგელებით. საქართველოს დამსახურებული ინჟინერი საქართველოს ენერგეტიკოსები=Georgian Power Engineers: ენციკლოპედია თბილისი, 2016 გვ. 154 ალექსანდრე კაგრამანოვი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
მარინა მგელაძე

მარინა მგელაძე (დ. 5 სექტემბერი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. 1983 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის პედიატრიის ფაკულტეტი. 1990 წლიდან იყო პედიატრიის სამეცნიერო–კვლევითი ინსტიტუტის თანამშრომელი. ავტორია 20 სამეცნიერო ნაშრომისა, რომლებიც ეხება სასუნთქი სისტემის მწვავე არასპეციფიკური დაავადებებისა და იმუნოლოგიის პრობლემებს. პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა სახელმწიფო უნივერსიტეტ „გაენათის“ სამკურნალო–ბიოლოგიურ ფაკულტეტზე. პედიატრი. მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი. 1995 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „იმუნური სტატუსი და ტაქტივინით იმუნოკორექცია სასუნთქი სისტემის მწვავე არასპეციფიკური დაავადებების დროს ადრეული ასაკის ბავშვებში.“ ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია - თბ.,.- 2000- გვ. 195 წიგნი ღირსებისა: ტ 1/ შემდგ.: თამაზ ყიფიანი (რედ.), თენგიზ გაჩეჩილაძე, გურამ სიმონიშვილი.- თბ. 2000 - გვ. 208 მარინა მგელაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
დამლათაშის მღვიმე

დამლათაშის მღვიმე (თურქ. Damlataş Mağarası) — გამოქვაბული ალანიის რაიონში, ანტალიის პროვინცია, სამხრეთი თურქეთი. მღვიმე მდებარეობს ალანიის ციხესიმაგრის დასავლეთით, ხმელთაშუა ზღვას სანაპიროზე, ალანიის ცენტრიდან 3 კმ-ში, ხოლო ანტალიიდან 124 კმ-ში. გამოქვაბულის შესასვლელი სანაპიროზეა. მღვიმე შემთხვევით აღმოაჩინეს 1948 წელს სამთო სამუშაოების დროს კარიერში, რომელიც გამოიყენებოდა ალანიის ნავსადგურის მშენებლობისთვის. ორი გეოლოგიური წინასწარი კვლევის შემდეგ, იგი გაიხსნა საზოგადოებისათვის. მღვიმე 45–50 მ სიგრძისა და 15 მ სიმაღლის ცილინდრული ღრუა. მღვიმე სავსეა სტალაქტიტებითა და სტალაგმიტებით, რომლებიც წარმოიქმნებოდა თხუთმეტი ათასი წლის განმავლობაში. გამოქვაბულის ფართობია 180-200 მ² და საერთო მოცულობა დაახლოებით 2500 მ³. მღვიმეში ჰაერი შეიცავს ნახშირორჟანგის შედარებით მაღალ პროცენტს, დაახლოებით 10-12-ჯერ მეტს, ვიდრე ჩვეულებრივ ჰაერში და აქვს 95 % ტენიანობა. ჰაერის ტემპერატურა 22–23 °C სეზონის მიუხედავად. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 „Damlataş Mağarası“. Sabah (თურქული). ციტირების თარიღი: 2015-06-07. ↑ 2.0 2.1 2.2 „Damlataş mağarası astıma şifa“. Hürriyet (თურქული). 2010-08-02. ციტირების თარიღი: 2015-06-07. ↑ 3.0 3.1 „Damlataş Mağarası“. Alanya TV (თურქული). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-06-19. ციტირების თარიღი: 2015-06-07. ↑ „Alanya's magic is still intact“. Hürriyet Daily News. 1996-12-03. ციტირების თარიღი: 2015-06-07. ↑ Damlataş Cave. Alanya. ციტირების თარიღი: 2015-06-07.
ვალეს ღვთისმშობლის შობის კათოლიკური ეკლესია

ვალეს ღვთისმშობლის შობის კათოლიკური ეკლესია — რომაულ-კათოლიკური ეკლესია საქართველოში, ქალაქ ვალეში (ახალციხის მუნიციპალიტეტი). აგებულია 1862 წელს. მინიჭებული აქვს საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი (2018). ზაქარია ჭიჭინაძის ცნობით ქართველ კათოლიკეებს ვალეში ეკლესია ჯერ კიდევ 1670-იან წლებში აუგიათ, თუმცა XVIII საუკუნეში ის სრულად დანგრეულა. ამის შემდეგ ისინი მიტოვებული ქართული მართლმადიდებლური საყდრით სარგებლობდნენ, 1862 წელს კი ახალი ეკლესია ააშენეს. საბჭოთა პერიოდში ტაძარი ძირითადად უმოქმედო იყო. 1989 წელს აღდგა ღვთისმსახურება. ტაძარი დარბაზული ტიპისაა გარეთ განზიდული ნახევარწრიული აფსიდით. ნაგებია ნათალი კვადრებით. შესასვლელი დასავლეთიდან და სამხრეთიდან აქვს. ჩრდილოეთის და სამხრეთის კედელში ორ-ორი ფართო და სწორკუთხა სარკმელია, რომლებიც დეკორატიულ თაღშია მოქცეული. აფსიდში და დასავლეთ კედელში თითო სარკმელია გაჭრილი. ტაძრის ორფერდა სახურავის დასავლეთ კიდეში ოთხ მრგვალ სვეტზე გახსნილი ფანჩატუროვანი სამრეკლოა დადგმული, რომელსაც რვაწახნაგა თუნუქის სახურავი აქვს. ასევე თუნუქითაა დახურული ტაძარიც. ტაძრის ფასადთა მორთულობას შეადგენს სარკმელთა და დასავლეთი კარის მოჩარჩოება, ასევე დასავლეთი კარის თავსა და სამხრეთ კედელში ჩადგმული ჯვრის რელიეფური გამოსახულებები. ტაძარს სამხრეთიდან აქვს ახალი მიშენება, რომელიც კარიბჭის როლსაც ასრულებს. ზაქარია ჭიჭინაძეს ტაძრის შესასვლელის თავზე ქართული, სამრეკლოზე კი სომხური წარწერა უნახავს. ჭიჭინაძე ზ., კათოლიკეთა ეკკლესია საქართველოში, თფ., 1903. — გვ. 30-32.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 19574
ნინო ჩაკვეტაძე

ნინო ჩაკვეტაძე (დ. 1971, თბილისი) — ქართველი მხატვარი, პედაგოგი, ფერმწერი და ილუსტრატორი. საქართველოს მხატვართა კავშირის წევრი 1997 წლიდან. დაამთავრა იაკობ ნიკოლაძის სახელობის სამხატვრო სასწავლებელი 1990 წელს; თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის სახვითი ხელოვნების ფაკულტეტის ფერწერის განყოფილება 1996 წელს. მისი ნამუშევრები არაერთხელ გამოიფინა ჯგუფურ თუ პერსონალურ გამოფენებზე თბილისში და საქართველოს სხვა ქალაქებშიც. მათ შორის: გალერეა „ჰობიში“ გამოფენა „დაბრუნება ბავშვობაში“, პერსონალური გამოფენა „თი ბი სი გალერეაში“, „საშობაო გამოფენა“; საქართველოს გარდა, ნინო ჩაკვეტაძის ნახატები ასევე არის აშშ-ის, გერმანიის, საფრანგეთის, უკრაინისა და რუსეთის კერძო კოლექციებში. 2014 წელს ნინო ჩაკვეტაძე, როგორც ილუსტრატორი, წარდგენილი იყო ასტრიდ ლინდგრენის სახელობის პრიზის კანდიდატად. მუშაობს საბავშვო წიგნების ილუსტრაციებზეც. პრემია „საგურამო“, ნომინაცია: ხელოვნება, 12 სექტემბერი, 2024 ნინო ჩაკვეტაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ლაზარე

ლაზარე — ამინდის ქართულ წარმართულ ღვთაებასთან დაკავშირებული ერთხმიანი სიმღერა. ასრულებდნენ ქალები. სიმღერაში ღვთაება ლაზარეს ასე მიმართავდნენ: „...ღმერთო, მოგვე ცის ნამი, აღარ გვინდა მზის თვალი“, ან „...აღარ გვინდა ცის ნამი, ღმერთო, მოგვეს მზის თვალი“. ლაზარესადმი ვედრება დაკავშირებული იყო გარკვეულ რელიგიურ რიტუალთან. ლაზარობა ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 103.
ჟან-ფრანსუა რებელი

ჟან-ფრანსუა რებელი (დ. 6 ოქტომბერი, 1747 — გ. 24 ნოემბერი, 1807) — ფრანგი იურისტი, დიპლომატი და რევოლუციის დროინდელი პოლიტიკოსი. ჟან-ფრანსუა რებელი დაიბადა საფრანგეთის ქალაქ კოლმარში (დღევანდელი ზემო რეინის დეპარტამენტი), თავდაპირველად იგი ადგილობრივ ადვოკატთა გაერთიანების პრეზიდენტი იყო, 1789 წელს გენარალური შტატების დეპუტატდად აირჩიეს, სადაც მესამე წოდებას წარმოადგენდა. საფრანგეთის რევოლუციის მიმდინარეობისას, 9 ივლისს შექმნილ დამფუძნებელ კრებაში რებელმა დიდი გავლენა მოიპოვა, თავისი ორატორული შესაძლებლობებისა და იურიდიული განათლების გათვალისწინებით. რევოლუციის მიმდინარეობისას, რებელი მომხრე იყო რეფორმისა, რომელიც ითვალისწინებდა ეკლესიის საკუთრებაში მყოფი მიწების სახელწიფოსთვის გადაცემას. 1791 წლის ივლისში, მას შემდეგ რაც მეფე ლუი XVI-მ საფრანგეთიდან გაქცევა სცადა, რებელმა დატოვა იაკობინელების კლუბი და ფეიანებს შეუერთდა. ამავე წლის სექტემბერში რებელი პროკურორის რწმუნებულის თანამდებობაზე დაინიშნა, შემდეგ კი ზემო რეინის დეპარტამენტის გენერალურ მდივნად. 1792 წელს იგი ეროვნული კონვენტის წევრი გახდა. რებელმა მონაწილეობა მიიღო 9 თერმიდორის გადატრიალებაში, რომელიც მიმართული იყო იაკობინელებისა და მაქსიმილიან რობერსპიერის დიქტარურის წინააღმდეგ. პოლიტიკურ ცხოვრებაში აქტიურად მონაწილეობისა და სიიესთან თანამშრომლობის დამსახურებით იგი ჯერ „ხუთასთა საბჭოს“ წევრი გახდა, 1795 წლის ნოემბერში კი საფრანგეთის დირექტორი გახდა. თუმცა, 1799 წელს, კენჭისყრის საფუძველზე, თანამდებობიდან გადადგა, რესპუბლიკის წარუმატებლობის გამო მეორე კოალიციის ომში. L. Sciout, Le Directoire (Paris, 1895—97).
სანტა-ანა-ატეისტლაუაკა

სანტა-ანა-ატეისლაუაკა (ესპ. Municipio de Santa Ana Ateixtlahuaca) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ტეოტიტლანის რაიონში, კანიადის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 477 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 6.5%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 15 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 31.8 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა. ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/oax/territorio/div_municipal.aspx ↑ Censo de Población y Vivienda 2020 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: February 26, 2021 ↑ Censo de Población y Vivienda 2010 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: January 27, 2021 ↑ México en cifras - Medio Ambiente - Nayarit es. INEGI (January 2016). ციტირების თარიღი: February 12, 2021 ↑ (1996) Estado de Oaxaca División Territorial de 1810 a 1995. (es). Mexico: INEGI. ISBN 970-13-1507-3.
სან-პედრო-ოკოპეტატილიო

სან-პედრო-ოკოპეტატილიო (ესპ. Municipio de San Pedro Ocopetatillo) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ტეოტიტლანის რაიონში, კანიადის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 786 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 11.1%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 6.6 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 119.1 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა. ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/oax/territorio/div_municipal.aspx ↑ Censo de Población y Vivienda 2020 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: February 26, 2021 ↑ Censo de Población y Vivienda 2010 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: January 27, 2021 ↑ México en cifras - Medio Ambiente - Nayarit es. INEGI (January 2016). ციტირების თარიღი: February 12, 2021 ↑ (1996) Estado de Oaxaca División Territorial de 1810 a 1995. (es). Mexico: INEGI. ISBN 970-13-1507-3.
ირქა

ირქა — ნასოფლარი საქართველოში, ახლანდ. ქალაქ ვალეს დასავლეთით, მდინარე ფოცხოვისწყლის მარცხენა სანაპიროზე (ახალციხის მუნიციპალიტეტი). შემორჩენილია XIII საუკუნის ქართული კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი — წმინდა გიორგის სახელობის დარბაზული ეკლესია. ირქა, როგორც სოფელი, იხსენიება ოსმალთა მიერ შედგენილ ფინანსურ დოკუმენტში — „გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთარში“ (1595). ის ახალციხის ლივის უდის ნაჰიეში (რაიონში) შედიოდა. სოფელში ცხოვრობდნენ: ენუქა კაკალასძე, ბატატა პაპუნასძე, მაცაცა პეტუნას ძე, ვარძელ შამირანისძე, გოგატა. მოჰყავდათ ხორბალი, ქერი, ჭვავი, ფეტვი, მუხუდო, ოსპი, ცერცვი, სელის თესლი; ჰქონდათ ხილი, კაკალი, ბოსტნები, ვენახი; ჰყავდათ ღორი, ცხვარი, ფუტკარი. სოფლის მოსახლეობა წლიურად 6 ათას ახჩას იხდიდა. გადმოცემის თანახმად, აქ ირმები მოდიოდნენ და ეწირებოდნენ წმინდა გიორგის. ამიტომ ჰქვია „ირმის რქის“ ანუ „ირქის წმინდა გიორგი“. ნასოფლარის ტერიტორიაზე, მაღალი ბორცვის ბაქანზე დგას დარბაზული ეკლესია (8,3 × 5,67 მ) ჩაწერილი ნახევარწრიული აფსიდით, რომელიც სტილისტური ნიშნებით XIII საუკუნით თარიღდება. ეკლესია დგას ერთსაფეხურიან ცოკოლზე. ნაგებია რუხი ფერის კარგად დამუშავებული ქვით. შესასვლელი დასავლეთის კედელშია. სამხრეთის, აღმოსავლეთისა და დასავლეთის კედლებში თითო ვიწრო, თაღოვანი სარკმელია. ეკლესიას საპერანგე წყობა თითქმის სრულიად შემოძარცვული აქვს. ფასადებზე შემორჩენილია პროფილირებული, ორნამენტით შემკული კარნიზის ქვა და აღმოსავლეთით ორნამენტირებული ჯვრის ფრაგმენტი. ინტერიერის კედლები კედლის თაღებით არის დამუშავებული. შემორჩენილია გაშლილი მოყვანილობის საკურთხეველი, რომლის სარკმელი ფლანკირებულია განიერი, ღრმა, მაღალი თაღოვანი ნიშებით. ჩრდილოეთ ნიშაში სამალავია მოწყობილი. კამარა 1953 წელს აღდგენილია ცემენტით. ტაძარი 2004 წელს დაუდევრადაა გადახურული თუნუქით. 2017 წელს ეკლესიას მიენიჭა კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 11010 გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთარი. დიგიტალური გამოცემა. 2019. ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტი, ლინგვისტურ კვლევათა ინსტიტუტი. ადგილის ID 638. ↑ გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთარი (გამოსცა ს. ჯიქიამ), წგნ. II, თბ., 1941. — გვ. 59-60. ↑ ბერძენიშვილი დ., ჯაოშვილი ვ., ვალე // ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. ?.
სანტა-კრუს-აკატეპეკი

სანტა-კრუს-აკატეპეკი (ესპ. Municipio de Santa Cruz Acatepec) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ტეოტიტლანის რაიონში, კანიადის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 1 645 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 11.9%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 7.1 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 231.7 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა. ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/oax/territorio/div_municipal.aspx ↑ Censo de Población y Vivienda 2020 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: February 26, 2021 ↑ Censo de Población y Vivienda 2010 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: January 27, 2021 ↑ México en cifras - Medio Ambiente - Nayarit es. INEGI (January 2016). ციტირების თარიღი: February 12, 2021 ↑ (1996) Estado de Oaxaca División Territorial de 1810 a 1995. (es). Mexico: INEGI. ISBN 970-13-1507-3.
სანტა-მარია-ჩილჩოტლა

სანტა-მარია-ჩილჩოტლა (ესპ. Municipio de Santa María Chilchotla) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ტეოტიტლანის რაიონში, კანიადის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 21 469 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 4.3%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 283.6 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 75.7 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა. ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/oax/territorio/div_municipal.aspx ↑ Censo de Población y Vivienda 2020 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: February 26, 2021 ↑ Censo de Población y Vivienda 2010 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: January 27, 2021 ↑ México en cifras - Medio Ambiente - Nayarit es. INEGI (January 2016). ციტირების თარიღი: February 12, 2021 ↑ (1996) Estado de Oaxaca División Territorial de 1810 a 1995. (es). Mexico: INEGI. ISBN 970-13-1507-3.
სანტა-მარია-ლა-ასუნსიონი

სანტა-მარია-ლა-ასუნსიონი (ესპ. Municipio de Santa María la Asunción) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ტეოტიტლანის რაიონში, კანიადის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 3 259 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 0.2%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 7.6 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 428.8 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა. ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/oax/territorio/div_municipal.aspx ↑ Censo de Población y Vivienda 2020 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: February 26, 2021 ↑ Censo de Población y Vivienda 2010 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: January 27, 2021 ↑ México en cifras - Medio Ambiente - Nayarit es. INEGI (January 2016). ციტირების თარიღი: February 12, 2021 ↑ (1996) Estado de Oaxaca División Territorial de 1810 a 1995. (es). Mexico: INEGI. ISBN 970-13-1507-3.
სანტა-მარია-ისკატლანი

სანტა-მარია-ისკატლანი (ესპ. Municipio de Santa María Ixcatlán) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ტეოტიტლანის რაიონში, კანიადის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 461 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 10.7%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 177.3 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 2.6 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა. ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/oax/territorio/div_municipal.aspx ↑ Censo de Población y Vivienda 2020 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: February 26, 2021 ↑ Censo de Población y Vivienda 2010 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: January 27, 2021 ↑ México en cifras - Medio Ambiente - Nayarit es. INEGI (January 2016). ციტირების თარიღი: February 12, 2021 ↑ (1996) Estado de Oaxaca División Territorial de 1810 a 1995. (es). Mexico: INEGI. ISBN 970-13-1507-3.
სანტა-მარია-ტეკომავაკა

სანტა-მარია-ტეკომავაკა (ესპ. Municipio de Santa María Tecomavaca) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ტეოტიტლანის რაიონში, კანიადის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 1 830 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 3.2%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 371.3 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 4.9 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1844 წლის 18 ნოემბერს შევიდა. ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/oax/territorio/div_municipal.aspx ↑ Censo de Población y Vivienda 2020 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: February 26, 2021 ↑ Censo de Población y Vivienda 2010 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: January 27, 2021 ↑ México en cifras - Medio Ambiente - Nayarit es. INEGI (January 2016). ციტირების თარიღი: February 12, 2021 ↑ (1996) Estado de Oaxaca División Territorial de 1810 a 1995. (es). Mexico: INEGI. ISBN 970-13-1507-3.
სანტიაგო-ტესკალსინგო

სანტიაგო-ტესკალსინგო (ესპ. Municipio de Santiago Texcalcingo) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ტეოტიტლანის რაიონში, კანიადის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 2 974 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 3.3%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 16.6 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 179.2 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა. ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/oax/territorio/div_municipal.aspx ↑ Censo de Población y Vivienda 2020 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: February 26, 2021 ↑ Censo de Población y Vivienda 2010 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: January 27, 2021 ↑ México en cifras - Medio Ambiente - Nayarit es. INEGI (January 2016). ციტირების თარიღი: February 12, 2021 ↑ (1996) Estado de Oaxaca División Territorial de 1810 a 1995. (es). Mexico: INEGI. ISBN 970-13-1507-3.
სანტა-მარია-ტეოპოსკო

სანტა-მარია-ტეოპოსკო (ესპ. Municipio de Santa María Teopoxco) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ტეოტიტლანის რაიონში, კანიადის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 3 985 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 14.3%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 36.7 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 108.6 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა. ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/oax/territorio/div_municipal.aspx ↑ Censo de Población y Vivienda 2020 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: February 26, 2021 ↑ Censo de Población y Vivienda 2010 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: January 27, 2021 ↑ México en cifras - Medio Ambiente - Nayarit es. INEGI (January 2016). ციტირების თარიღი: February 12, 2021 ↑ (1996) Estado de Oaxaca División Territorial de 1810 a 1995. (es). Mexico: INEGI. ISBN 970-13-1507-3.
ტეოტიტლან-დე-ფლორეს-მაგონი

ტეოტიტლან-დე-ფლორეს-მაგონი (ესპ. Municipio de Teotitlán de Flores Magón) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ტეოტიტლანის რაიონში, კანიადის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 10 099 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 12.6%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 144 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 70.1 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1823 წლის 28 ივლისს შევიდა. ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/oax/territorio/div_municipal.aspx ↑ Censo de Población y Vivienda 2020 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: February 26, 2021 ↑ Censo de Población y Vivienda 2010 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: January 27, 2021 ↑ México en cifras - Medio Ambiente - Nayarit es. INEGI (January 2016). ციტირების თარიღი: February 12, 2021 ↑ (1996) Estado de Oaxaca División Territorial de 1810 a 1995. (es). Mexico: INEGI. ISBN 970-13-1507-3.