ჩილეური ღვინო

ჩილეური ღვინო — დიდი ისტორიის მქონე ღვინის ინდუსტრია ჩილეში, სადაც XVI საუკუნე ესპანელმა დამპყრობლებმა ჩაიტანეს ევროპული ვაზი. XIX საუკუნის შუა პერიოდში დაინერგა ფრანგული ღვინის ჯიშები: კაბერნე სოვინიონი, მერლო, კარმენერი და ფრანკი . 1980-იანი წლების დასაწყისში დაიწყო მეღვინეობის აღორძინება უჟანგავი ფოლადის დუღილის ავზების დანერგვით და მუხის კასრების გამოყენებით დაძველებისთვის. ღვინის ექსპორტი ძალიან სწრაფად გაიზარდა, რადგან ხარისხიანი ღვინის წარმოება გაიზარდა. ღვინის ქარხნების რაოდენობამ ზრდა 1995 წელს დაიწყო და 12-დან 70-ს მიაღწია 2005 წელს. XX საუკუნის ბოლოს ჩილეში ემიგრაციაში ჩადიოდა ფრანგების დიდი ნაწილი, რაც მეტ მეღვინეობის ცოდნას უქმნიდა ქვეყანას. ჩილე ახლა ღვინოების მეხუთე ექსპორტიორია მსოფლიოში, ხოლო მეშვიდე მწარმოებელია. კლიმატი აღწერილია, როგორც კალიფორნიასა და საფრანგეთს შორის საშუალო. ყველაზე გავრცელებული ყურძენია კაბერნე სოვინიონი, მერლო და კარმენერი. ჯერჯერობით ჩილე ფილოქსერასგან თავისუფალია, რაც იმას ნიშნავს, რომ ვაზს არ სჭირდება ფილოქსერაგამძლე საძირე ვაზთან დამყნობა . ჩილემ ისარგებლა უცხოური ინვესტიციებისა და მეღვინეობის შესახებ ცოდნის შემოდინებით, რომელიც XX საუკუნის ბოლოს დაიწყო. მფრინავმა მეღვინეებმა დანერგეს ახალი ტექნოლოგია და სახეობები, რაც დაეხმარა ჩილეს მეღვინეებს უფრო მეტად აღიარებული ღვინის სახეობის წარმოებაში. ერთ-ერთი ასეთი გაუმჯობესება იყო მუხის გამოყენება. ისტორიულად ჩილეს მეღვინეები აძველებდნენ თავიანთ ღვინოებს რაულის ხისგან დამზადებულ კასრებში, რაც ღვინოს ანიჭებდა უნიკალურ გემოს, რომელიც ბევრ საერთაშორისო დეგუსტატორს უსიამოვნოდ მიაჩნდა. თანდათანობით ღვინის ქარხნებმა დაიწყეს მოძველებული ფრანგული და ამერიკული მუხის და უჟანგავი ფოლადის ავზების გამოყენება. ჩილეში ღვინის კანონები აშშ-ს დასახელების სისტემას უფრო ჰგავს ვიდრე საფრანგეთის, რომლის მიხედვითაც დააფუძნა თავისი ღვინის კანონები ევროპის უმეტეს ნაწილმა. ჩილეს სისტემა ამოქმედდა 1995 წელს, დაადგინა ქვეყნის ღვინის რეგიონების საზღვრები და დაადგინა წესები ღვინის ეტიკეტირებისთვის. ჩილეში ყურძნის ოცზე მეტი ჯიში მოჰყავთ, ძირითადად ესპანური და ფრანგული ჯიშების ნარევი, მაგრამ ბევრი მეღვინე ზრდის ჯიშების რაოდენობას ექსპერიმენტების წყალობით. ჩილეში ყველაზე ფართოდ გაშენებული ყურძენი იყო პაისი. წითელი ღვინის სახეობები მოიცავს მერლოს, კარმენერს, ზინფანდელს, პატარა სირას, კაბერნე ფრანის, პინო ნუარს, სირას და კარინანს. თეთრი ღვინო მოიცავს შარდონეს, სოვინიონ ბლანს, სოვინიონ მწვანეს, სემილონს, რისლინგს, ტორონტელს და ალექსანდრიის მუსკატს. ჩილეელი მეღვინეები კაბერნე სოვინიონის წარმოებისას გამოირჩევიან მკაფიო სტილით, აწარმოებენ ადვილად დასალევ რბილ ღვინოს პიტნის, შავი მოცხარის, ზეთისხილის და კვამლის არომატით. ქვეყნის შარდონე ნაკლებად გამორჩეულია, უფრო მეტად მისდევს ახალი სამყაროს სტერეოტიპულ სტილს. მიუხედავად იმისა, რომ ცქრიალა ღვინოები მზადდება 1879 წლიდან, მათ ჯერ კიდევ ვერ დაიმკვიდრეს მნიშვნელოვანი ადგილი ჩილეს ღვინის პორტფელში. ბოლო წლების განმავლობაში, პაისის ყურძნის ჯიში შემოქმედებითად გამოიყენეს ნაზავებში თანამედროვე ღვინოების დასამზადებლად, რომლებმაც მიიღეს ხელსაყრელი შეფასებები. Navegado.cl – Promoting natural wines and agriculture Wine Source Chile დაარქივებული 2019-12-08 საიტზე Wayback Machine. Wines of Chile Asociación de Viñas de Chile A.G. Movement of Independent Vintners – Chile VIGNO – Vigandores de Carignan (in Spanish) Wine Map of Chile * Lacoste, Pablo. La vid y el vino en el Cono Sur de América Argentina y Chile (1545-2019). Aspectos políticos, económicos, sociales, culturales y enológicos. Mendoza, 2019 ↑ Wines from Chile (4 June 2009). ციტირების თარიღი: 17 May 2020 ↑ OIV press report October 2015 ↑ 3.0 3.1 3.2 K. MacNeil The Wine Bible pg 836–843 Workman Publishing 2001 ISBN 1-56305-434-5 ↑ H. Johnson & J. Robinson The World Atlas of Wine pg 297–299 Mitchell Beazley Publishing 2005 ISBN 1-84000-332-4 ↑ T. Stevenson "The Sotheby's Wine Encyclopedia" pg 543–546 Dorling Kindersley 2005 ISBN 0-7566-1324-8 ↑ J. Robinson (ed) "The Oxford Companion to Wine" Third Edition pg 163–167 Oxford University Press 2006 ISBN 0-19-860990-6 ↑ Tapia P (2011), Descorchados, Santiago, Planeta