laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ტეტ-ბეში

ტეტ-ბეში (ფრანგ. tête-bêche — „ვალეტი„, „პირშექცეული“) ეწოდება ორი ერთნაირი საფოსტო მარკის პირშექცეულ გადაბმას, როდესაც ისინი ერთმანეთის მიმართ 180°-ით არიან შებრუნებულები. მარკები ასე შეიძლება იყოს გამიზნულად დაბეჭდილი ან შემთხვევით (შეცდომით). ტეტ-ბეში მარკები საკმაოდ ხშირია ფილატელიაში და წარმოადგენს ცალკე საკოლექციო ერთეულს. ტეტ-ბეში შეიძლება იყოს ჰორიზონტალური ან ვერტიკალური, იმის მიხედვით, თუ როგორია წყვილი მარკის ურთიერთგანლაგება. არსებობს ლეგენდა, რომლის თანახმად ტეტ-ბეში გამოიგონა გრავიორმა ანატოლი იულომ 1860 წელს და შესთავაზა საფრანგეთის საფოსტო ადმინისტრაციას, როგორც გაყალბებისაგან დამცავი მექანიზმი. გამიზნული ტეტ-ბეში იბეჭდება, როდესაც ფურცელზე მარკების პირშექცეული განლაგება უფრო ხელსაყრელია ბუკლეტების ბეჭდვისათვის. ხშირად ასეთი ტეტ-ბეში გაყიდვაში არ ხვდება, რადგან ფურცელს ჭრიან ხოლმე. მაგალითად, ბრიტანული 5 პენსიანი მარკების დაზგური სერია (ინგლ. Machin series), რომელიც დაიბეჭდა ფურცელზე განლაგებული 24 მარკის ბუკლეტების სახით, რომელიც შემდგომ იჭრებოდა 4 ნაწილად. ეს მარკები გაყიდვაში გამოვიდა 1970 წელს და მისი ნიმუშები დაცულია ბრიტანეთის საფოსტო მარკების საკონსულტაციო კომიტეტის წევრის, ცნობილი ფილატელისტის ტონი უოლკერის კოლექციაში. ჰორიზონტალური ტეტ-ბეში, 1921, რსფსრ ჰორიზონტალური ტეტ-ბეში, 1921, შვეიცარია ჰორიზონტალური ტეტ-ბეში, 1961, გერმანია ვერტიკალური ტეტ-ბეში, ევროპა 2002, ლიეტუვა Большой филателистический словарь (1988), Под общ. ред. Н. И. Владинца и В. А. Якобса. М.: Радио и связь, 320с.[1] Филателистический словарь (1968), О. Я. Басин. М.: Связь, 164с. Great Britain Collectors Club დაარქივებული 2009-02-26 საიტზე Wayback Machine. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ტეტ-ბეში“ ვიკისაწყობში. ლუქსემბურგის ტეტ-ბეში
ლისაბონის მეტროპოლიტენი

ლისაბონის მეტროპოლიტენი (პორტ Metropolitano de Lisboa) — პორტუგალიის დედაქალაქ ლისაბონის მიწისქვეშა ტრანსპორტის სისტემა. ქვეყანაში პირველი მეტროსისტემა. 2007 წლის მონაცემებით, ლისაბონის მეტროს აქვს 4 ხაზი (საერთო სიგრძე 39 კმ) და 46 სადგური. მეტროს მშენებლობა 1955 წელს დაიწყო, ექსპლუატაციაში კი 1959 წელს შევიდა Y-მაგვარი ხაზითა და ორი განშტოებით. ხაზების საერთო სიგრძე იმხანად 6.5 კმ იყო. მომდევნო წლებში უკვე ჩრდილოეთის უბნებისკენ დაიწყო მეტროს განვითარება, რასაც სწრაფადვე მოჰყვა ქალაქის სამხრეთის ათვისებაც. დღეისათვის ლისაბონის მეტროს ოთხი ხაზი აქვს. მეტროპოლიტენთა სია ლისაბონის მეტროს ოფიციალური საიტი ლისაბინის მეტრო საიტზე GoogleMaps OTLIS - The Consortium of Transport Operators in Lisbon Region დაარქივებული 2007-10-13 საიტზე Wayback Machine. Flickr's Metro Lisboa Group ლისაბონის მეტროამბების არქივი
არიფ არდებილი

არიფ არდებილი — XIV საუკუნის პოეტი, წარმოშობით აზერბაიჯანელი. წერდა სპარსულად. იყო შირვანშაჰ ქეიქაუს იბნ ქაიყობადის (1345-1373) კარის პოეტი. ქმნიდა კასიდებს. შემორჩენილია მისი პოემა „ფარჰადნამე“ (1369), რომლის თემა ნასესხებია ნიზამის „ხოსროვი და შირინიდან“. მთავარ გმირად არიფ არდებილიმ აქცია ნიზამის მეორეხარისხოვანი პერსონაჟი — ხუროთმოძღვარი ფარჰადი, პოემა შეავსო ხალხში გავრცელებული ფარჰადისა და შირინის ლეგენდებით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 572.
What a Wonderful World

What a Wonderful World (ქართ. რა მშვენიერია სამყარო) - სიმღერა ბობ ტილის, ჯორჯ დევიდ ვაისისა და ჯორჯ დუგლასის ავტორობით. პირველად ჩაიწერა ლუი არმსტრონგის მიერ და 1968 წელს სინგლის სახით გამოვიდა. ტილი და ვაისი მუსიკალური სამყაროსათვის ცნობად სახეებს წარმოადგენენ (პირველი - მუს. პროდიუსერია, უკანასკნელი კი კომპოზიტორ/შემსრულებელი), დუგლასის შესახებ კი მეტი რამ ცნობილი არაა. არსებობს მოსაზრება, რომ ”ჯორჯ დუგლასის” სახელს ამოფარებულმა პიანისტმა დანა პელკიმ ითანამშრომლა სიმღერის შესაქმნელად. არმსტრონგისეული ვერსიის ტექსტი: I see trees of green, red roses too. (მე ვხედავ მწვანე ხეებსა და წითელ ვარდებს.) I see them bloom, for me and you. (ვუცქერ მათ გაფურჩქვნას, ჩემთვისა და შენთვის.) And I think to myself... what a wonderful world. (და ვფიქრობ ჩემთვის...რა მშვენიერია სამყარო.) I see skies of blue, and clouds of white. (ვხედავ ლურჯ ცასა და თეთრ ღრუბლებს.) The bright blessed day, the dark sacred night (ნათელ, კურთხეულ დღესა და ბნელ, წმინდა ღამეს.) And I think to myself, what a wonderful world... (და ვფიქრობ ჩემთვის...რა მშვენიერია სამყარო.)
ერნესტუ გეიზელი

ერნესტუ ბექმენ გეიზელი (დ. 3 აგვისტო, 1908, ბენტუ-გონსალვისი, ბრაზილია — გ. 12 სექტემბერი, 1996, რიო-დე-ჟანეირო, ბრაზილია) — ბრაზილიელი სამხედრო და პოლიტიკური მოღვაწე, ბრაზილიის პრეზიდენტი 1974–1979 წწ. დაიბადა რიუ-გრანდი-დუ-სულის შტატის ქალაქ ბენტუ-გონსალვისში, გერმანელი, ლუთერანი ემიგრანტის ოჯახში. თავის ძმა ორლანდოსთან (რომელიც იყო სამხედრო მინისტრი, გეიზელის წინამორბედი პრეზიდენტის მთავრობაში) ერთად შევიდა სამხედრო სამსახურში და 1925 წელს დაამთავრეს პორტუ-ალეგრის სამხედრო სკოლა. 1934 წლიდან მუშაობდა პარაიბის შტატის ფინანსთა, სოფლის მეურნეობისა და საზოგადოებრივ სამუშაოთა სამინისტროებში, აგრეთვე ამავე შტატის ფინანსთა მინისტრად. 1943–1950 წწ. – ეროვნული უშიშროების საბჭოს გენერალურ სამდივნოში, ხოლო 1950–1955 წწ. შეიარაღებული ძალების გენშტაბში. 1964 წლიდან იყო პრეზიდენტ მარშალ უმბერტო კასტელუ ბრანკუს სამხედრო მრჩეველი და პრეზიდენტის სამხედრო კანცელარიის უფროსი. 1966 წელს მიენიჭა არმიის გენერლის წოდება. 1969–1973 წწ. ხელმძღვანელობდა ნავთობის ეროვნული კომპანია „პეტრობრაზს“. 1974 წელს აირჩიეს ბრაზილიის პრეზიდენტად 5 წლის ვადით. გეიზელის მეუღლე, ლუსი მარკუსი, რომელთანაც იქორწინა 1940 წელს, იყო არმიის გენერლის ქალიშვილი, მასთან შეეძინა ქალიშვილი, ამალია ლუსი (შემდეგ უნივერსიტეტის პროფესორი) და ვაჟიშვილი ორლანდო. პრეზიდენტის ქვრივი დაიღუპა 2000 წელს ავტოკატასტროფაში. გეიზელის მთავრობა ბრაზილიის რესპუბლიკის პრეზიდენტის საიტზე
დიდი გუფთა

დიდი გუფთა — სოფელი საქართველოში, ჯავის მუნიციპალიტეტში (მსხლების თემი). მდებარეობს მდინარე დიდი ლიახვის მარჯვენა ნაპირზე. ცხინვალი-ონის საავტომობილო გზაზე, ზღვის დონიდან 1040 მეტრი. ჯავიდან დაშორებულია 5 კმ-ით, ცხინვალიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) — 15 კმ-ით. 2008 წლის 23 ოქტომბრის ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ საქართველოს კანონის საფუძველზე, ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის სამხედრო აგრესიის შედეგად და დადგენილია ამ ტერიტორიების განსაკუთრებული სამართლებრივი რეჟიმი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 415. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 522. ↑ საქართველოს სატელეფონო კოდები — „სილქნეტი“ ↑ საქართველოს საფოსტო ინდექსები — „საქართველოს ფოსტა“ ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 57. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 36.
დუოდონასტო

დუოდონასტო — სოფელი საქართველოში, ჯავის მუნიციპალიტეტში (ქეშელთის თემი). მდებარეობს მდინარე ქეშელთის (ლიახვის აუზი) ხეობაში, ზღვის დონიდან 1760 მეტრზე. ჯავიდან დაშორებულია 26 კმ-ით, ცხინვალიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) — 40 კმ-ით. 1989 წლის აღწერით სოფელში იყო 16 მცხოვრები. 2008 წლის 23 ოქტომბრის ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ საქართველოს კანონის საფუძველზე, ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის სამხედრო აგრესიის შედეგად და დადგენილია ამ ტერიტორიების განსაკუთრებული სამართლებრივი რეჟიმი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 512. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 654. ↑ საქართველოს სატელეფონო კოდები — „სილქნეტი“ ↑ საქართველოს საფოსტო ინდექსები — „საქართველოს ფოსტა“ ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 61. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 38.
დოდოთი (ჯავის მუნიციპალიტეტი)

დოდოთი — სოფელი საქართველოში, ჯავის მუნიციპალიტეტში (წონის თემი). მდებარეობს რაჭის ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ყვირილის ზემოთში, ზღვის დონიდან 1800 მ-ზე. ჯავიდან დაშორებულია 38 კმ-ით. 1922-1990 სოფელი შედიოდა სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის ჯავის რაიონში (წონის სოფსაბჭო), ოლქის გაუქმების შემდეგ (1990), მიეკუთვნა ჯავის მუნიციპალიტეტს, თუმცა მასზე საქართველოს ხელისუფლების კონტროლი არ ვრცელდებოდა. 2008 წლის 23 ოქტომბრის ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ საქართველოს კანონის საფუძველზე, ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის სამხედრო აგრესიის შედეგად და დადგენილია ამ ტერიტორიების განსაკუთრებული სამართლებრივი რეჟიმი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 467. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 604. ↑ საქართველოს სატელეფონო კოდები — „სილქნეტი“ ↑ საქართველოს საფოსტო ინდექსები — „საქართველოს ფოსტა“ ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 60. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 37.
დუერო

დუერო (ესპ. Duero; პორტ. Douro) — მდინარე პირენეის ნახევარკუნძულზე. სიგრძე 925 კილომეტრი (სხვადასხვა მონაცემებით 938ან 897 კმ), აუზის ფართობი - 95 ათასი კმ2. სათავე აქვს იბერიის მთებში, ესპანეთში. მიედინება კასტილიის ზეგანზე, ქვემოთში კი პორტუგალიის ტერიტორიაზე, ჯერ განიერ ხეობაში, შემდეგ – ზღვისპირა დაბლობზე, ერთვის ატლანტის ოკეანეს, ქმნის ესტუარს. მთავარი შენაკადებია: პისუერგა, ადახა, ესლა, ტორმესი, ტამეგა. ზამთარსა და გაზაფხულზე ხშირად იცის წყალმოვარდნა და წყალდიდობა. წყლის საშუალო ხარჯი შესართავთან 700 მ3/წმ. მაქსიმალური – 15 000 მ3/წმ. სანაოსნოა შესართავიდან 185 კილომეტრი. აგებულია წყალსაცავი და ჰესი. დუეროს ნაპირებზე გაშენებულია ქალაქები: სორია, არანდა-დე-დუერო, სამორა (ესპანეთი), პეზუ-და-რეგუა, პორტუ (პორტუგალია). IPTM - Instituto Portuário e dos Transportes Marítimos, Delegação do Norte e Douro
ბეჟან გუნავა

ბეჟან კუკურის ძე გუნავა (დ. 11 აპრილი 1965, ზუგდიდი) — ქართველი პოლიტიკოსი, იურისტი. ბეჟან გუნავა დაიბადა ქალაქ ზუგდიდში. 1991 წელს დაამთავრა ბელორუსიის ტექნოლოგიური ინსტიტუტი, შემდეგ ზუგდიდის დამოუკიდებელი უნივერსიტეტი. 1991 წელს გახდა ზუგდიდის საკრებულოს წევრი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. 2001-2003 წლებში საქართველოს საგადასახადო დეპარტამენტის ზუგდიდის საოლქო-საგადასახადო ინსპექციის უფროსი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები“. ფლობს რუსულ ენას. ბეჟან გუნავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ბეჟან გუნავა — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ხანქენდი

ხანქენდი (აზერ. Xankəndi; სომხ. Ստեփանակերտ - სტეფანაკერტი; 1923 წლამდე სოფელი ხანქენდი; ძველი სახელი ეწოდა სტეფანე შაუმიანის პატივსაცემად) — ქალაქი აზერბაიჯანში, ყოფილი მთიანი ყარაბაღის ავტონომიური ოლქის ცენტრი, ყარყარჩაის ხეობაში; თვითაღიარებული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის დედაქალაქი. რკინიგზის სადგური – აღდამიდან 26 კმ, ევლახ-ნახიჩევანის საავტომობილო გზაზე. განვითარებულია მსუბუქი (აბრეშუმის კომბინატი, ფეხსაცმლის, ხალიჩების, სამკერვალო ფაბრიკები) და კვების (ღვინის ქარხანა, რძის კომბინატი) მრეწველობა. არის ელექტროტექნიკური, ასფალტბეტონის ქარხნები, საშენ მასალათა კომბინატი, ავეჯის ფაბრიკა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 566-567. ↑ 2005 census of the Nagorno-Karabakh Republic <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q52515804"></a>
ანალების სკოლა

„ანალების“ სკოლა (ფრანგ. École des Annales), ან „ახალი საისტორიო მეცნიერება“ (ფრანგ. La Nouvelle Histoire) — ისტორიული მეცნიერების მიმართულებები, დაარსებული ლუსიენ ფევრისა (ფრანგ. Lucien Paul Victor Febvre, 1878-1956) და მარკ ბლოკის (ფრანგ. Marc Leopold Benjamin Bloch, 1866-1944) მიერ. Annales. Histoire, Sciences sociales(ფრანგული) ენციკლოპედია „ბრიტანიკა“ დიდი რუსული ენციკლოპედია[მკვდარი ბმული]
რომან კუსიანი

რომან ნოდარის ძე კუსიანი (დ. 9 აგვისტო, 1967, საჩხერე) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1991 წელს დაამთავრა შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი, ვ. ი. ლენინის სახელობის საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ავტოსაგზაო ფაკულტეტი და ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სოხუმის ფილიალი, სპეციალობა სამართალმცოდნეობა. 1986– 1988 წლებში გაიარა სამხედრო სამსახური დაღესტნის ასსრ-ში. 1988–1991 მუშაობდა თბილისის ორჯონიკიძის რაიონის არასაუწყებო დაცვაში. 1991 წლიდან იყო საქართველოს მწვანეთა საჩხერის რაიონული ორგანიზაციის თავმჯდომარე, ხოლო 1993 წლიდან საქართველოს მოქალაქეთა კავშირის საჩხერის რაიონული ორგანიზაციის თავმჯდომარე. 1994–1995 წლებში ეკავა სხვადასხვა პარტიული თანამდებობები. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი “. 1999 -2004 წლებში — საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი “. 2004-2008 წლებში — საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრიპარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ნაციონალური მოძრაობა - დემოკრატები “. 2008 წლიდან არის დემოკრატიული მოძრაობა — ერთიანი საქართველოს წევრი. რომან კუსიანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი რომან კუსიანი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
სიონის პრიორატი

სიონის პრიორატი (ფრანგ. Prieuré de Sion) — საიდუმლო საზოგადოება, რომელიც 1970-იანი წლებიდან ფიგურირებს სალიტერატურო და სამეცნიერო კვლევებში. ორგანიზაციის სინამდვილეში არსებობას ზოგი მეცნიერი უარყოფს, თუმცა მეცნიერთა გარკვეული ნაწილი ამ ორდენის არსებობას დამტკიცებულად მიიჩნევს. ასევე არსებობს ვარაუდი სიონის ორდენისა და ტამპლიერთა ორდენის ურთიერთკავშირის შესახებ. არარსებული სიონის პრიორატის „ოფიციალური ისტორიის“ თანახმად, ეს „საიდუმლო საზოგადოება“ გოტფრუა ბულონელმა დააარსა. ჯვაროსნების მიერ 1099 წელს იერუსალიმის აღების შემდეგ გოტფრუას ბრძანებით სიონის მთის ღვთისმშობლის სააბატო იქნა აღჭურვილი, სადაც ავგუსტინელი ბერების ორდენი განთავსდა, ისინი გოტფრუას მრჩევლების სახელით სარგებლობდნენ. ბერებმა, როგორც პრიორატის „არქივებით“ მტკიცდება, 1118 წელს ტამპლიერთა ორდენის შექმნაში მნიშვნელოვანი როლი ითამაშეს, რაც თავისთავად, პრიორატის სამხედრო-ადმინისტრაციული ინსტრუმენტი ხდებოდა. 1307 წელს ტამპლიერთა ორდენი დაითხოვეს. პრიორატის მთავარი მიზანი თითქოს მეროვინგების საფრანგეთის ტახტზე დაბრუნება და ამ წმინდა დინასტიის შენარჩუნება იყო. მეროვინგები — ფრანკი მეფეების დინასტია, ფრანკების პირველი სახელმწიფო ისტორიაში. მართავდა V საუკუნის მიწურულიდან VIII საუკუნის შუა ხანებამდე. ამდროიდან მოკიდებული ამ „საიდუმლო საზოგადოებას“ თითქოს დიდი მაგისტრები მართავდნენ. მაგისტრის წოდება თავიდან მეროვინგების დინასტიის პირდაპირი მემკვიდრით გადაიცემოდა, შემდეგ ტრადიციები შეიცვალა დიდი მხატვრების, სწავლულთა და მოაზროვნეთა სასარგებლოდ. გენერალური მდივანი ანუ დიდი მაგისტრი 1989 წელს, თითქოს, მეროვინგთა დინასტიის წარმომადგენელი, ვინმე პიერ პლანტერი იყო, რომელიც აცხადებდა, რომ სიონის პრიორატი იერუსალიმის ტაძრის განძს ინახავდა, რომელიც იმდროს უნდა დაბრუნებულიყო, როდესაც შესაბამისი ჟამი მოატანდა. პლანტერისვე თქმით, ამ საგანძურის ისტორიული, ფულადი ან პოლიტიკური ღირებულება არც იმდენად მნიშვნელოვანია, რამდენადაც მისი სულიერი ფასეულობა: განძში გარკვეული საიდუმლო, გამოცხადება იმალება, რომელსაც დასავლური საზოგადოების ცხოვრების გრანდიოზული ცვლილების მოხდენა შეუძლია. ჟან დე გიზორი (1188—1220) მარი დე სენტ–კლერი (1220—1266) გიომ დე გიზორი (1266—1307) ედუარ დე ბარი (1307—1336) ჟან დე ბარი (1336—1351) ჟან დე სენტ–კლერი (1351—1366) ბლანშ დ'ევრო (1366—1398) ნიკოლა ფლამელი (1398—1418) რენე დ'ანჟუ (1418—1480) იოლანდა დე ბარი (1480—1483) სანდრო ბოტიჩელი (1483—1510) ლეონარდო და ვინჩი (1510—1519) კონენტებლი დე ბურბონი (1519—1527) ფერდინანდ გონსაკე (1527—1575) ლუი დე ნევერი (1575—1595) რობერტ ფლადი (1595—1637) ჯ. ვალენტინო ადრეა (1637—1654) რობერტ ბოილი (1654—1691) ისააკ ნიუტონი (1691—1727) ჩარლზ რეკლიფი (1727—1746) კარლ ლოტარინგელი (1746—1780) მაქსიმილიან ლოტარინგელი (1780—1801) შარლ ნოდიე (1801—1844) ვიქტორ ჰიუგო (1844—1885) კლოდ დებიუსი (1885—1918) ჟან კოკტო (1918—1963) ფრანსუა ბალპანგენი (1963—1969) ჯონ დრიკი (1969—1981) პიერ პლანტარ დე სენტ-კლერი (1981—1984) ფილიპ დე ჩერიზი (1984—1985) პატრის პელატი (1985—1989) პიერ პლანტარ დე სენტ-კლერი (1989) ტომას პლანტარ დე სენტ-კლერი (1989) წმინდა გრაალი და ვინჩის კოდი
ტოკიოს მეტროპოლიტენი

ტოკიოს მეტროპოლიტენი (იაპონ. 東京の地下鉄) — იაპონიის დედაქალაქ ტოკიოში არსებული მეტროპოლიტენის სისტემა, რომელსაც ორი ოპერატორი „Tokyo Metro“ და „Toei Subway“ მართავს. ტოკიოში მეტროს ორი მთავარი ოპერატორია: Tokyo Metro – ყოფილი „Teito Rapid Transit Authority“ (TRTA), რომლის პრივატიზებაც 2004 წელს განხორციელდა. ამჟამად ცხრა ხაზსა 180 სადგურს (სისტემის სიგრძე - 195,1 კმ) ემსახურება. Toei Subway – მართავს ტოკიოს აგლომერაციის მთავრობის სააგენტო - Tokyo Metropolitan Bureau of Transportation. ემსახურება ოთხ ხაზსა და 106 სადგურს (სისტემის სიგრძე - 109,0 კმ). ↑ Corporate Information = Business Contents - Transportation Services - Business Situation. Tokyo Metro Co., Ltd. (March 31, 2015). ციტირების თარიღი: 2016-01-17. ↑ ja:東京都交通局ホーム - 経営情報 - 交通局の概要 - 都営地下鉄 Japanese. 東京都交通局 [Tokyo Metropolitan Bureau of Transportation] (April 1, 2015). ციტირების თარიღი: 2016-01-17. მეტროპოლიტენების სია
მოპსოსი (ლაპითი)

მოპსოსი ან მოფსოსი — ლაფითი, ტიტარესელი ან ექალიელი წინასწარმეტყველი, ამპიკიდი – ამპიქსის (ამპიკოსის) ან აპოლონისა და ნიმფა ქლორიდას ვაჟი, სამი დიდი საგმირო საქმის მონაწილე: კალიდონის ნადირობის, ლაპითებისა და კენტავრების ომისა პეორითოეს ქორწილში და არგონავტების ლაშქრობისა, სადაც მისნის მოვალეობას ასრულებდა. მოპსოსმა იცოდა, რომ ლაშქრობაში სიკვდილი ელოდა, მაგრამ მოვალეობა აღემატა შიშს და წავიდა. ლიბიის უდაბნოში მედუზას სისხლის წვეთებისაგან ნაშობმა ასპიტმა დაგესლა და ტანჯვით დალია სული. აკაკი გელოვანი, მითოლოგიური ლექსიკონი, გვ. 330, „საბჭოთა საქართველო“, თბ., 1983
მოპსოსი (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი მოპსოსი შეიძლება აღნიშნავდეს: მოპსოსი - ლაპითი წინასწარმეტყველი მოპსოსი - დიდი მისანი და ჰეროსი
ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესიები

ავტოკეფალური მართლმადიდებლური ეკლესიები – მსოფლიოში არსებობს 16 მართლმადიდებელი ავტოკეფალური ეკლესია. ამჟამად მსოფლიოში არსებობს 14 საყოველთაოდ აღიარებული ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესია, აქედან ცხრა არის საპატრიარქო რანგისა (კონსტანტინოპოლის, ალექსანდრიის, ანტიოქიის, იერუსალიმის, მოსკოვის, საქართველოს, სერბეთის, რუმინეთის, ბულგარეთის), სამი ავტოკეფალური სამთავარეპისკოპოსო (კვიპროსის, საბერძნეთის, ანუ ელადის და ალბანეთის) და ორი ავტოკეფალური სამიტროპოლიტო (პოლონეთის და ჩეხეთ-სლოვაკეთის). არსებობს კიდევ ამერიკის ავტოკეფალური სამიტროპოლიტო, რომლის ავტოკეფალიას, ჯერჯერობით, მხოლოდ ეკლესიათა ნაწილი აღიარებს, მათ შორის საქართველოს საპატრიარქოც, ხოლო კონსტანტინოპოლი არ ცნობს. ყველა ეკლესიის მეთაური (მიუხედავად იმისა პატრიარქის, მთავარეპისკოპოსის, თუ მიტროპოლიტის წოდებას ატარებს) ერთმანეთთან მიმართებაში თანასწორნი და დამოუკიდებელნი არიან. ყოველი მათგანი თავის რწმუნებულ ეკლესიას მართავს თავისი სინოდის საშუალებით. ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესიები და მათი მეთაურები საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის ადგილი დიპტიხში
ზიგფრიდ ვაგნერი

ზიგფრიდ ვაგნერი (გერმ. Siegfried Helferich Richard Wagner; დ. 6 ივნისი, 1869, ტრიბშენი — გ. 4 აგვისტო, 1930, ბაიროიტი) — გერმანელი კომპოზიტორი და დირიჟორი. კომპოზიტორი რიხარდ ვაგნერის შვილი. 1908-1930 წლებში იყო ვაგნერის სახელობის ფესტივალის ხელმძღვანელი ბაიროიტში. ზიგფრიდ ვაგნერი იყო რიხარდ ვაგნერისა და კოზიმას (ლისტის შვილი) მესამე შვილი. თავიდან ზიგფრიდი გეგმავდა გამხდარიყო არქიტექტორი, მაგრამ შემდეგ მუსიკას გაყვა. მისი მასწავლებელი იყო კომპოზიტორი ენგელბერტ ჰუმპერდიკი. ზიგფრიდის სადირიჟორო დებიუტი შედგა 1893 წელს. 1906 წელს კოზიმა ვაგნერმა შვილს ბაიროიტის ფესტივალის ხელმძღვანელობა გადასცა. (ოფიციალურად ხელმძღვანელის პოსტი 1908 წელს დაიკავა) ზიგფრიდმა თავი გამოიჩინა, როგორც ნიჭიერი ადმინისტრატორი, დირიჟორი და რეჟისორი. 1911 ფართოდ იღებდა მონაწილეობას "პარსიფალის" დადგმაში და შემოიტანა ახალი დადგმა. 1914 წელდ დადგა "მფრინავი ჰოლანდიელი", 1927 წელს "ტრისტანი და იზოლდა", 1930 წელს "ტანჰეიზერი". 1923 წელს ზიგფრიდმა დაიწყო საკონცერტო ტურნე აშშ-ში რათა შეეგროვებინა ფული ფესტივალისათვის 1924 წელს, პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ. 1930 წელს ზიგფრიდ ვაგნერი გარდაიცვალა ინფაქტით, რომელიც მოხდა რეპეტიციის დროს. მისი შვილები ვილანდი (1917–1966) და ვოლფგანგი (*1919) ხელმძღვანელობდნენ ბაიროიტის ფესტივალს მეორე მსოფლიო ომის დროს.
ჩეხეთის პრეზიდენტი

ჩეხეთის პრეზიდენტი – ჩეხეთის სახელმწიფოს მეთაური. 2013 წლიდან ირჩევს მოსახლეობა 5 წლის ვადით. მანამდე პრეზიდენტის არჩევა არაპირდაპირი წესით ხდებოდა. პირველი პირდაპირ არჩეული პრეზიდენტი 2013 წელს გახდა მილოშ ზემანი. ჩეხოსლოვაკიის პრეზიდენტი ჩეხეთის კონსტიტუცია დაარქივებული 2008-12-20 საიტზე Wayback Machine. ↑ ჩეხეთის პრეზიდენტის ვინაობას ამიერიდან საყოველთაო არჩევნები გამოავლენს
ჩეხოსლოვაკიის პრეზიდენტი

ჩეხოსლოვაკიის პრეზიდენტი – ყოფილი ჩეხოსლოვაკიის სახელმწიფოს მეთაური. ჩეხეთის პრეზიდენტი Životopisy čs. prezidentů na stránkách prezidenta ČR დაარქივებული 2006-05-23 საიტზე Wayback Machine.
სოლონი

სოლონი (ძვ. ბერძნ. Σόλων; დ. ძვ. წ. 638 — გ. ძვ. წ. 558) — გამოჩენილი ათენელი პოეტი, მხედართმთავარი, რეფორმატორი და კანონმდებელი იყო. დემოკრატიას პირველად ფუძე მან ჩაუყარა. მან დაწერა კანონები, რომლებიც აწყობდა ხალხის დაბალ ფენას ანუ დემოსს. სოლონს თვლიდნენ როგორც ერთ-ერთ ყველაზე ბრძენ ადამიანს. სოლონი დაიბადა ათენში ძვ. წ. 638 წელს. ის დაიბადა ძველად წარჩინებულ, მაგრამ იმ დროისთვის გაღატაკებულ ოჯახში. ამის გამო ის ეწეოდა საზღვაო ვაჭრობას. იგი მომავალში ჩინებული პოეტი, მთავარსარდალი და რეფორმატორი გახდა. მისი ინიციატივითა და სარდლობით ათენმა მეგარას წაართვა კუნძული სალამინი. სოლონი გარდაიცვალა ძვ. წ. 558 წელს. სოლონი იყო ერთ-ერთი უპირველესი ატიკელი პოეტი. ის წერდა ელეგიებსა და იამბებს. სოლონმა აკრძალა ბერძნის მიერ ვალში მყოფი ბერძნის მონად გაყიდვა და ყველა მონად გაყიდული ბერძენი სამშობლოში დააბრუნა. სოლონმა გააუქმა კანონი, რომლის მიხედვითაც, ღარიბი მოქალაქე შეიძლებოდა მონად გაყიდულიყო. სოლონმა გააუქმა მძიმე დასჯები მცირე დანაშაულების დროს. სიკვდილით დასჯა კი მხოლოდ ძალიან მძიმე დანაშაულის დროს ხდებოდა. სახალხო კრებაზე, სოლონის რჩევით, დამტკიცდა წესი, რომ ყველა ათენელს შეეძლო სამართლის ძიება. სოლონმა დააწესა, რომ როდესაც შინაური მღელვარება იქნებოდა და ათენელი, რომელიც არც ერთ მხარეს არ მიემხრობოდა, ჩამოერთმებოდა მოქალაქის უფლება. სოლონის წესის მიხედვით, ყველა მშობელი ვალდებული იყო შვილისათვის რაიმე ხელობა ესწავლებინა, წინააღმდეგ შემთხვევაში, შვილს შეეძლო უარი ეთქვა მამის რჩენაზე. სოლონმა მოქალაქეების დახარისხება დაიწყო არა მათი წარმოშობის მიხედვით, არამედ მათი ქონების მიხედვით (ტიმოკრატია) და დაყო ოთხ ჯგუფად: I - მსხვილი მონათმფლობელები, მსხვილი ვაჭრები - მათი უფლებები : მაღალი თანამდებობა - მათი მოვალეობები: მაღალი სახელმწიფო გადასახადები II - შეძლებული გლეხობა და ვაჭრები - მათი უფლებები: საშუალო თანამდებობა - მათი მოვალეობები: ცხენოსანი ჯარისკაცი III - ღარიბი გლეხობა, ხელოსნები და მეთევზეები - მათი უფლებები: სახალხო კრებაში მონაწილეობა - მათი მოვალეობები: ფეხოსანი ჯარისკაცი IV - დაქირავებული მუშები - უუფლებოები - მოვალეობები: მეზღვაურები და მსუბუქად აღჭურვილი ჯარისკაცცები ვიკიციტატაში არის გვერდი თემაზე: სოლონი A. Andrews, Greek Society, Penguin, 1967 J. Blok and A. Lardinois (eds), Solon of Athens: New Historical and Philological Approaches, Leiden, Brill, 2006 Cary, Cambridge Ancient History, Vol. III, Cambridge Uni. Press, 1925 Connor, The New Politicians of Fifth-Century Athens, Princeton, 1971 W. Connor et al. Aspects of Athenian Democracy, Copenhagen, Museum Tusculanam P., 1990 R. Develin, Historia, Vol. 26, 1977 V. Ehrenberg, From Solon to Socrates: Greek History and Civilization, Routledge, 1973 J. Ellis and G. Stanton, Phoenix, Vol. 22, 1968, 95-99 ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სოლონი Plutarch, Parallel Lives, Solon დაარქივებული 2005-02-09 საიტზე Wayback Machine.
პოლონეთის პრეზიდენტი

პოლონეთის პრეზიდენტი – პოლონეთის სახელმწიფოს მეთაური, ირჩევს მოსახლეობა 5 წლით. პოლონეთის პრეზიდენტის ოფიციალური საიტი