laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
Driving The Last Spike

Driving The Last Spike — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ ჯენესისის სიმღერა ალბომიდან We Can't Dance. მისი ტექსტის ავტორია ფილ კოლინზი. სიმღერა მოგვითხრობს რკინიგზის მშენებლებზე, რომლებიც 1800-იან წლებში მძიმედ შრომობდნენ, რათა ბრიტანეთს ჰქონოდა მძლავრი სარკინიგზო სისტემა. ხანგრძლივობით ეს ყველაზე დიდი სიმღერაა ალბომზე, რომელიც 10: 09 გრძელდება. ამ მხრივ იგი უფრო ახლოს დგას ჯგუფის მიერ წარსულში შესრულებულ კონცეფტუალურ მასალასთან. სიმღერა სრულდებოდა ჯგუფის 1992 წლის ტურნეზე. სიმღერის მეორე ნაწილი ერთი ტონით დაბლა სრულდებოდა, რადგანაც კოლინზს უკვე გაუჩნდა პრობლემები ხმასთან. სიმღერის ტექსტი[დაარქივებული] საიტზე MetroLyrics ↑ The Way We Walk Tour Songs & Dates
მარიამწმინდა

მარიამწმინდა — მთა საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს აღმოსავლეთ კავკასიონის მთავარ ქედზე, მდინარეების ფშავის არაგვისა და ანდაქის სათავეებში. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3094 მ. აგებულია იურული თიხაფიქლებითა და ქვიშაქვებით. კალთები ციცაბოა, შემოსილია სუბალპური და ალპური მდელოებით. უკლება დ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 440. ↑ უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი. ციტირების თარიღი: 30 ივლისი 2016.
მარიამჯვრის სახელმწიფო ნაკრძალი

მარიამჯვრის სახელმწიფო ნაკრძალი — სახელმწიფო ნაკრძალი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში, გომბორის ქედის სამხრეთ კალთებზე. მისია ფართობია 1040 ჰა. დაარსდა 1935 წელს რელიქტური სოსნოვსკის ფიჭვის იშვიათი მასივის შემონახვის მიზნით. ნაკრძალის ფართობის დიდი ნაწილი ტყითაა დაფარული. აქ ხარობს რცხილა, ჯაგრცხილა, მუხა, წიფელი, ნეკერჩხლები, თელა. ქვეტყეში მრავალი სახეობის ბუჩქია. სოსნოვსკის ფიჭვი გავრცელებულია ზღვის დონიდან 800-1800 მ-ზე. ქმნის როგორც წმინდა (კონგლომერატებზე, ნაშალებზე, რიყეებზე და გამოტანის კონუსებზე), ისე შერეულ ზევნარებს ფიჭვნარ-მუხნარის, ფიჭვნარ-რცხილნარისა და სხვა სახით. ნარძალში ვხვდებით სოსნოვსკის ფიჭვის ოთხ ფორმას: პირამიდულს, კომპაქტურს, ოვალურსა და ქოლგისებურს. საქართველოს დაცული ტერიტორიები სსიპ დაცული ტერიტორიების სააგენტო / მარიამჯვრის სახელმწიფო ნაკრძალი მამისაშვილი კ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 440.
თბილისის მარიონეტების თეატრი

მარიონეტების თეატრი — პირველი ქართული მარიონეტული თეატრი, დაარსდა თბილისში 1980 წელს. თეატრმა დადგა რევაზ გაბრიაძის „ალფრედი და ვიოლეტა“ (რეჟისორი რ. გაბრიაძე, 1981) და მისივე „მარშალ დე ფანტიეს ბრილიანტი“ (რეჟისორი თ. მირზაშვილი, 1982), „ჩვენი გაზაფხულის შემოდგომა“ (1986), „სტალინგრადის ბრძოლა“. თეატრის სამხატვრო ხელმძღვანელი და მთავარი რეჟისორია რ. გაბრიაძე, დასის წევრები: ი. აჩბა, ა. ნიკოლაძე, თ. ამირეჯიბი, გ. თოფურია, თ. ჯავახიშვილი, ზ. ჩიკვილაძე, ჰ. ჯიჯიაშვილი, ზ. ქიქოძე. თოჯინების მხატვარი თ. მირზაშვილი, მხატვარი ვ. ბოიახჩიანი, მარიონეტების კონსტრუქტორი მოქანდაკე ე. ნიშნიანიძე, კომპოზიტორები ნ. ავალიშვილი და ე. ისრაილოვი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 443.
მარკოზაშვილის დარბაზი

მარკოზაშვილის დარბაზი — პაატა ბატონიშვილის მეთაურობით ერეკლე II-ის წინააღმდეგ შეთქმულებაში (1765) ჩაბმული ქართლის რეაქციული თავადაზნაურობის თავშეყრის ადგილი. თანამედროვე ისტორიოგრაფიაში ტერმინი „მარკოზაშვილის დარბაზელები“ აღნიშნავს XVIII საუკუნის II ნახევარში ქართლ-კახეთის მეფისადმი ოპოზიციურად განწყობილ თავადაზნაურთა დასს. ხანთაძე შ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 446.
საათი

საათი — დროის საზომი ხელსაწყო. საათის მუშაობა ემყარება მუდმივ პერიოდულ პროცესებს (დედამიწის ბრუნვას, ელექტრულ რხევებს, ქანქარას, კვარცის ფირფიტასა და მოლეკულაში ატომების რხევებს და სხვა). საათი არის საყოფაცხოვრებო (მაჯის, მაგიდის, კედლის, კოშკისა და ა. შ.) და სპეციალური დანიშნულებისა (რადიოშუქურის, სასიგნალო, საპროცედურო, ასტრონომიური, საჭადრაკო, სატაბელო და სხვა). მეტად ზუსტია კამერტონიანი საათი, რომელშიც გამოყენებულია კამერტონის სტაბილური რხევები (ცდომილება დღე-ღამეში ± 0,1 წმ), კვარციანი საათის მუშაობა ემყარება პიეზოელექტრულ ეფექტს [ცდომილება 100 ნწმ (10-7 წმ)]. მოლეკულური და ატომური საათის სვლის კორექტირება ხდება მოლეკულური გენერატორით [ცდომილება 100 ნწმ (10-9 წმ)]. პირველი მოწყობილობა, რომლის საშუალებით ადამიანმა შეძლო დროის გაზომვა, იყო მზის საათი ძვ. წ. III ათასწლეულში. შუა საუკუნეებში უმარტივესი საათის დანიშნულებას ასრულებდა გნომონი. მთავარი სტატია: გნომონი. პირველი ხელსაწყო, რომლითაც ადამიანმა დრო გაზომა, იყო გნომონი (ჩვ. წ-მდე III ათასწლეული) — ჰორიზონტალურ სადგამზე ვერტიკალურად ჩარჭობილი ჯოხი. ჯოხის ჩრდილის სიგრძე და მიმართულება მიუთითებდა მზის სიმაღლეს და მდგომარეობას მერიდიანის მიმართ, ამიტომ მის მიხედვით ადვილად განსაზღვრავდნენ დროს. შუადღეს შეესაბამებოდა ჩრდილის უმოკლესი სიგრძე. მთავარი სტატია: მზის საათი. ძველ ეგვიპტესა და საბერძნეთში იყენებდნენ ამავე პრინციპზე დამყარებულ მზის საათს, რომელსაც ჰქონდა ვერტიკალური და ჰორიზონტალური დანაყოფებიანი წრე-ციფებრლატი . დღის განმავლობაში მზის ჩრდილი ეცემოდა ციფერბლატს და წრეზე მოძრაობდა. ასე იგებდნენ დროს. მთავარი სტატია: წყლის საათი. უკვე II ათასწლეულში ჩვ. წ-მდე ინდოეთსა და სხვა ქვეყნებშიც იყენებდნენ წყლის საათს. დროს აღრიცხავდნენ დანაყოფებიან ჭურჭელში სავზე რეზერვუარიდან თანაბარი ინტერვალებით წვეთ-წვეთად ჩამდინარე წყლის დაგროვილი რაოდენობის მიხედვით. მთავარი სტატია: ქვიშის საათი. შუა საუკუნეებში რაინდები შერკინებისას დროის გასაზომად ქვიშის საათს იყენებდნენ, რომელიც ასევე ნივთიერების თანაბარი მოძრაობის ათვლას ემყარებოდა. ბრძოლა მთავრდებოდა მაშინ, როცა ქვიშა საათის ერთი ნაწილიდან მეორეში ჩაიცლებოდა. მთავარი სტატია: მექანიკური საათი. მექანიკური საათები მე-6 საუკუნიდან მოიხსენიება. საათის კონსტრუქციამ და სამოძრაო მექანიზმმა დიდი ცვლილებები განიცადა. თანამედროვე მექანიკური საათის გამომგონებელია კრისტიან ჰიუიგენსი, რომელმაც 1657 წელს საათის ისრების ასამოძრავებლად ქანქარა გამოიგონა. მთავარი სტატია: ციფრული საათი. მე-19 საუკუნის 40-იან წლებში გამოჩნდა ისეთი მექანიკური საათები, რომლებშიც ელექტრული მოწყობილობა გამოიყენება. XX საუკუნიდან ჩნდება ე.წ ატომური და კვარცის საათები, რომელთა სვლის სიზუსტე ფანტასტიკურად დიდია. ამ საათებში ქანქარას როლს შესაბამისად ატომური და კვარცის გენერატორები ასრულებს. ასეთი საათების ყველაზე სრულყოფილ სახეობას ელექტრონული საათი ეწოდება. ↑ საათის დანაყოფებიანი ფირფიტა ან დაფა, რომელზეც აღნიშნულია საათები და წუთები და რომელზეც მოძრაობს ისრები. სამეცნიერო მუზეუმი - დროის გაზომვა დაარქივებული 2010-06-20 საიტზე Wayback Machine. ინფორმაცია გერმანულ საათებზე დაარქივებული 2020-11-23 საიტზე Wayback Machine.
ტრირ-ტარფორსტი

ტარფორსტი არის ქალაქ ტრირის ერთ–ერთი რაიონი. მისი მოსახლეობა დაახლ. 7.123 მცხოვრებს შეადგენს. ტარფორსტის რაიონი ორ უბნად იყოფა – "ალტ–ტარფორსტისა" და "ტრიმელტერ ჰოფისაგან". მიუხედავად იმისა, რომ "ალტ–ტარფორსტი" კარგა ხანია ქალაქ ტრირს ეკუთვნის, მაინც დღემდე შეინარჩუნა გერმანული შუასაუკუნებრივი სოფლის განუმეორებელი იერ–სახე, ხოლო "ტრიმელტერ ჰოფი" ახალი უბანია, მხოლოდ ახალშენებისგან შედგება და ძველი სოფლის ზემოთ მდებარეობს. ტარფორსტი და მისი მიდამოები წარმოადგენს ძველ ისტორიულ მიწას. დღემდე მოპოვებული არქეოლოგიური გათხრების შედეგად მოპოვებული აღმოჩენების მიხედვით დასტურდება ინფორმაცია იმის შესახებ, რომ ადრე აქ რომაული დასახლებები არსებობდა. სახელი ტარფორსტიც კი რომაელთა დროზე მიანიშნებს; „ცენტარბუს“ ("Centarburs" = ლათინურად ითარგმნება როგორც '100 ხე'). ერთ დროს ამ უბანში წმ. მაქსიმინეს სააბატოს ე.წ. „ცენტჰაუსი“ ყოფილა. („ცენტჰაუსი“ ეწოდებოდა გერმანიის სხვადასხვა კუთხეში ისტორიულად არსებულ ხარკის, ბეგარისა თუ ღალის ჩასაბარებელ საუბნო წერტს.) დროთა განმავლობაში, სწორედ ამ „ცენტჰაუსის“ გარშემო გაჩენილა დასახლებული პუნქტი. 1933 წელს ტარფორსტს 458 მაცხოვრებელი ჰყავდა, 1969 წელს კი კომუნალური რეფორმის ფარგლებში ტრირ–ქალაქს შემოუერთეს. ტარფორსტის მოსახლეობის მკვეთრი ზრდა დაიწყო 1970 წლიდან, რაც უკავშირდება უნივერსიტეტის დაარსებას ქალაქ ტრირის სწორედ ამ რაიონში, რის გამოც ბოლო წლებში რამდენიმეჯერ გაიზადა კამპუსის ტერიტორია და მისი მოსაზღვრე სტუდენტთა საერთო საცხოვრებლების რაოდენობა. 1980–იანი, 1990–იანი წლების ბოლოს მრავალი ახალშენი წარმოიშვა ტრიმელტერ ჰოფზე და მთლიანად ტარფორსტის შემაღლებაზე. თუ ადრე ადრე ძირითადად ფრანგულენოვანი მოსახლეობა ჭარბობდა, წინდახედული და აუჩქარებელი დემოგრაფიული პოლიტიკის შედეგად, სხვა მრავალ ღონისძიებთა შორის, აქაური უნივერსიტეტის ბაზაზე საერთაშორისო მნიშვნელობის კარგი სასწავლო ცენტრი ჩამოყალიბდა, რამაც სრულიად შეცვალა ქალაქის დემოგრაფიული მდგომარეობა, სოციალურ–კულტურული კონტექსტი და უბრალოდ, ატმოსფერო. ფრანგი ჯარისკაცების ნაცვლად აქ, სულ უფრო და უფრო მეტ მსოფლიოს სხვადასხვა კუთხიდან ჩამოსულ აზიის, აფრიკისა და ევროპის ენებზე მოსაუბრე სტუდენტებს ნახავთ, რომლებიც სწავლა–განათლებას გერმანელ სტუდენტებთან ერთად გერმანულ ენაზე ეუფლებიან. ტარფორსტს აქვს საკმაოდ მოზრდილი ადგილობრივი სპორტული, მათ შორის საფეხბურთო და მუსიკალური კლუბები. უძველესი შენობა ტარფორსტში არის „მაქსიმინერ ჰოფი“ (რაც გერმანულიდან ქართულად ითარგმნება როგორც მაქსიმინეს კარ–მიდამო, სახლ–კარი) ტარფორსტი მდებარეობს არა ქალაქის ცენტრში, ანუ მოზელის ხეობაში, არამედ პეტრისბერგის პლატოზე. ტარფორსტი ამით მაღლობზე განლაგებულ ეკუთვნის ფილშთან, კერნშაიდთან, ირში ერთ სივრცეს წარმოადგენს. ტარფორსტში ნოი–კიურენცისა და ოლევიგის მოსაზღვრედ მდებარეობს ტრირის უნივერსიტეტი. ტარფორსტის ნაწილს წარმოადგენს „ტრიმელტერ ჰოფი“ (tremuletum ლათინურიდან ითარგმნება როგორც 'ვერხვნარი', ან 'ვერხვის ტყე'), რომელსაც მისგან კოლენშტრასე ჰყოფს ცალკე. აქვეა ტარფორსტის სავაჭრო ცენტრიც. FSV ტრირ–ტარფორსტის საფეხბურთო კლუბები 1946 ტრიმელტერის სპორტული სამოყვარულო კლუბი ტარფორსტის სამოყვარულო მუსიკალური კლუბი
Age of Love (ალბომი)

Age of Love — გერმანული ჰარდ-დენს ჯგუფ სკუტერის მეოთხე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოვიდა 1997 წელს. ამ ალბომიდან გამოვიდა ორი სინგლი, „The Age Of Love“ და „Fire“. „Age of Love“ არის ჯგუფის შემოქმედების ე.წ. „პირველი თავის“ უკანასკნელი ვრცელი ჩანაწერი. ამ ალბომში წარმოდგენილია მუსიკალური ექსპერიმენტები - როგორც ჯგუფისათვის ტრადიციული მხიარული ჰარდკორიდან „Don’t Waste No Time“ - ლირიკულ ბალადამდე „Leave In Silence“. ორივე ოფიციალური სინგლი ალბომიდან, „The Age Of Love“ და „Fire“ დიდი წარმატებით სარგებლობდა. „The Age Of Love“-ში გამოყენებულია ფილმის „ტერმინატორი-2: განკითხვის დღე“ მუსიკალური თემა. „Forever (Keep Me Running)“-ში გამოყენებულია გერმანული პროდიუსერების Bass Bumpers კომპოზიციის „Keep Me Running“ მელოდია. ↑ Age Of Love: Scooter: Musik Amazon.de ↑ Age of Love AllMusic-ზე ↑ Age Of Love ScooterTechno.com Discography ↑ http://www.discogs.com/Scooter-Age-Of-Love/release/424780 ↑ "Scooter - Age of Love" (გერმანულად). Austriancharts.at. Hung Medien. ↑ "Scooter: Age of Love" (ფინურად). Musiikkituottajat – IFPI ფინეთი. ↑ "Longplay-Chartverfolgung at Musicline" (გერმანულად). Musicline.de. Media Control. ↑ "Archívum – Slágerlisták – MAHASZ – Magyar Hangfelvétel-kiadók Szövetsége". Mahasz.hu. LightMedia. ↑ "Scooter – Age of Love". Norwegiancharts.com. Hung Medien. ↑ "Scooter – Age of Love". Swedishcharts.com. Hung Medien. ↑ "Scooter – Age of Love". Swisscharts.com. Hung Medien.
The Thieving Magpie (ალბომი)

The Thieving Magpie — ბრიტანული ნეო-პროგრესული როკ-ჯგუფ Marillion-ის ორმაგი საკონცერტო ალბომი, რომელიც გამოვიდა 1988 წელს. დისკის მასალა ჩაწერილი იქნა ტურნეს Clutching at Straws პერიოდში. Intro: La Gazza Ladra - 2:45 Slàinte Mhath - 4:49 ალბომიდან Clutching at Straws (1987), ჩაწერილია ედინბურგში, 1987 წლის 17/18/19 დეკემბერი He Knows You Know - 5:12 ალბომიდან Script for a Jester's Tear (1983), ჩაწერილია შეფილდში, 1984 წლის 6 მარტს Chelsea Monday - 8:00 ალბომიდან Script for a Jester's Tear (1983), ჩაწერილია ლესტერში, 1984 წლის 5 მარტს Pseudo Silk Kimono - 2:19 Kayleigh - 3:52 Lavender - 2:27 Bitter Suite - 7:38 Heart of Lothian - 5:12 >ხუთივე კომპოზიცია ჩაწერილია ლონდონის ჰამერსმით ოდეონში, 1986 წლის 8/10 იანვარს Jigsaw - 6:24 ალბომიდან Fugazi (1984), ჩაწერილია შეფილდში, 1984 წლის 6 მარტს Punch & Judy - 3:23 ალბომიდან Fugazi (1984), ჩაწერილია შეფილდში, 1984 წლის 6 მარტს Sugar Mice - 6:03 ალბომიდან Clutching at Straws (1987), ჩაწერილია ედინბურგში, 1987 წლის 17/18/19 დეკემბერს Fugazi - 8:39 ალბომიდან Fugazi (1984), ჩაწერილია შეფილდში, 1984 წლის 6 მარტს Script for a Jester's Tear - 8:45 ალბომიდან Script for a Jester's Tear (1983), ჩაწერილია შეფილდში, 1984 წლის 6 მარტს Incommunicado - 5:23 ალბომიდან Clutching at Straws (1987), ჩაწერილია ედინბურგში, 1987 წლის 17/18/19 დეკემბერს White Russian - 6:14 ალბომიდან Clutching at Straws (1987), ჩაწერილია ედინბურგში, 1987 წლის 17/18/19 დეკემბერს Intro: La Gazza Ladra - 2:45 Slàinte Mhath - 4:49 He Knows You Know - 5:12 Chelsea Monday - 8:00 Freaks - 4:06 * ჩაწერილია მანჰაიმში (გერმანია), 1986 წლის 21 ივნისს Jigsaw - 6:24 Punch & Judy - 3:23 Sugar Mice - 6:03 Fugazi - 8:39 Script For A Jester's Tear - 8:45 Incommunicado - 5:23 White Russian - 6:14 * მხოლოდ კომპაქტ-დისკზე Pseudo Silk Kimono - 2:19 Kayleigh - 3:52 Lavender - 2:27 Bitter Suite - 7:38 Heart of Lothian - 5:12 Waterhole (Expresso Bongo) - 2:16 Lords of the Backstage - 6:07 Blind Curve - 5:34 Childhoods End? - 2:48 White Feather - 4:22 ათივე კომპოზიცია ჩაწერილია ლონდონის ჰამერსმით ოდეონში, 1986 წლის 8/10 იანვარს ინფორმაცია ჯგუფის ოფიციალურ საიტზე დაარქივებული 2012-06-21 საიტზე Wayback Machine. ↑ http://www.allmusic.com/album/the-thieving-magpie-la-gazza-ladra-mw0000198842
მიმდინარე ხელოვნების ახალი მუზეუმი

მიმდინარე ხელოვნების ახალი მუზეუმი (ინგლ. New Museum of Contemporary Art) — დაარსდა 1977 წელს მარშა ტაკერმა და ერთადერთი მუზეუმია ქალაქ ნიუ-იორკში, რომელიც სრულიად ეთმობა მსოფლიოს მიმდინარე (თანამედროვე) ხელოვნებას. გასული ხუთი წლის განმავლობაში მუზეუმმა გამოფინა არგენტინელ, ბრაზილიელ, კამერუნელ, ჩინელ, ჩილელი, კოლუმბიელ, კუბელ, გერმანელ, პოლონელ, ესპანელ, თურქ და სხვა ამომავალ ხელოვანთა ნამუშევრები. მუზეუმში ძირითადად გამოტანილია ნაკლებად დამკვიდრებული ან სრულიად უცნობი მხატვრების ნამუშევრები, რომელთა გარკვეული ნაწილი შემდგომში სახელგანთქმული გახდა (მათ შორის ანა მენდიეტა, უილიამ კენტრიჯი, დევიდ ვოინაროვიჩი, პოლ მაკარტი და ანდრეა ზიტელი). 2007 წლის დეკემბერში მუზეუმმა გადაინაცვლა მის ახალ ბინაში 235 ბოვერის ქუჩაზე, პრინსის ქუჩის გადაკვეთასთან. ამ ახალმა შენობამ, რომელიც ტოკიოს ფირმა სეძიმა + ნისიძავამ და ნიუ-იორკის ფირმა გენსლემა დააპროექტა, მნიშვნელოვნად გაზარდა მუზეუმის საგამოფენო ფართი. თვით შენობა, მისი დიზაინით, მყისვე გახდა ქალაქის ერთ-ერთი ღირსშესანიშნაობა.
ვალდორფ-ასტორია

ვალდორფ-ასტორია (Waldorf-Astoria) — განთქმული ფეშენებელური სასტუმრო ნიუ-იორკში. განლაგებული იყო ორ ისტორიულ შენობაში. პირველი, რომლის პროექტის ავტორია არქიტექტორი ჰენრი ჰარდენბერგი, მდებარეობდა მეხუთე ავენიუზე იქ, სადაც ამჟამად ემპაია სტეიტ ბილდინგი დგას. ამჟამად სასტუმრო პარკ ავენიუზეა 47 სართულიან არტ-დეკოს სტილის შენობაში, რომლის ავტორები არიან არქიტექტორები შულცი და ვივერი და აგებულია 1931 წელს. სასტუმროს სახელწოდებაში ამჟამად დეფისის ნაცვლად "=" გამოიყენება.
სატიაგრაჰა

სატიაგრაჰა — (სანსკრ. सत्याग्रह, satyāgraha, „შეუპოვრობა ჭეშმარიტებაში“) — დამოუკიდებლობისთვის არაძალადობრივი ბრძოლის ორი ფორმა ინდოეთში ინგლისის კოლონიალური ბატონობის პერიოდში: არაკოოპერაცია და სამოქალაქო დაუმორჩილებლობა. ჩამოყალიბებულია მაჰათმა განდის მიერ XX საუკუნის დასაწყისში. მთავარი იდეაა მოწინააღმდეგის კეთილგონებრიობაზე და სინდისზე გავლენა ძალადობის უარყოფითა და ტკივილისა და ტანჯვის გადატანისთვის მზადყოფნით. სატიაგრაჰის მიზანი მოწინააღმდეგის მოკავშირედ და მეგობრად გადაქცევაა, ვინაიდან ითვლება, რომ სინდისზე მიმართვა გაცილებით ეფექტურია, ვიდრე შიში და ძალადობა. განდის თეორიის თანახმად, ძალადობა ადრე თუ გვიან უფრო მეტ ძალადობას იწვევს, მაშინ როდესაც ძალადობაზე უარის თქმა ბოროტების სპირალს წყვეტს და მტრის თანამზრახველად გადაქცევის საშუალებას იძლევა. განდი სატიაგრაჰას განიხილავს არა როგორც სუსტის, არამედ სულით ძლიერის იარაღს. 'Satyagraha 100 Years Later' The Story of Satyagraha by Dr. Jyotsna Kamat GandhiPoetics.com დაარქივებული 2010-09-17 საიტზე Wayback Machine.
მარკოთხის ქედი

მარკოთხის ქედი (რუს. Маркотхский хребет) — ქედი კავკასიონის ჩრდილო-დასავლეთ დაბოლოებაზე, რუსეთში კრასნოდარის მხარეში. ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან ეკვრის ნოვოროსიისკის უბე. სიგრძე 90 კმ-მდე, სიმაღლე 700 მ-მდე. აგებულია მერგელებით, კირქვებითა და ქვიშაქვებით. შემოსილია ბუჩქნარით (ჯაგრცხილა, ღვია და სხვა). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 446.
მარმუჭი

მარმუჭი (ლათ. Alchemilla) — მცენარეთა გვარი ვარდისებრთა ოჯახისა. მრავალწლოვანი, იშვიათად ერთწლოვანი დაბალი ბალახებია. მეტწილად მხოხავი ფესურა და გრძელყუნწიანი ფესვთანური ფოთლების როზეტი აქვთ. პატარა ორსქესიან ყვავილებს გვირგვინის ფურცლები არ გააჩნია და განლაგებულია გორგლებით, რომლებიც თავის მხრივ ფარისებრ-საგველა ყვავილედებშია თავმოყრილი. 300-მდე სახეობა გავრცელებულია ევრაზიაში, აფრიკასა და ამერიკაში. საქართველოში იზრდება 61 სახეობა, მათგან 30 — საქართველოს ენდემია. მარმუჭის სახეობები იზრდება სუბალპურ და ალპურ სარტყლებში, მეტწილად ბუჩქნარებში, ტყის ფერდობებსა (განათლებულ ადგილებში) და მდელოებზე, მდინარეთა სანაპიროებსა და ზოგჯერ გზის პირებზეც კი. ზოგიერთი სახეობა დომინანტობს მაღალმთის მდელოებზე და ქმნის ე. წ. „მეორადი ხალების“ მცენარეულ საფარს. ზოგიერთი სახეობის ფესურა და ფოთლები საღებავ ნივთიერებებს შეიცავს. ხინთიბიძე ლ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 448.
მარნეულის ვაკე

მარნეულის ვაკე, ბორჩალოს ვაკე — აკუმულაციური ვაკე აღმოსავლეთ საქართველოში. წარმოადგენს ქვემო ქართლის ვაკის დასავლეთ ნაწილს. გავრცელებულია მდინარეების ალგეთის, ხრამის, მაშავერისა და დებედის ქვემო დინებათა აუზში. სიგრძე 40 კმ, უდიდესი სიგანე 20 კმ. აბსოლუტური სიმაღლე 270 მ-დან 400 მ-მდე. ჩრდილოეთით ესაზღვრება იაღლუჯის მაღლობი, სამხრეთით ლოქის ქედი და ბაბაკარის სერი, აღმოსავლეთით მდინარე მტკვარი, დასავლეთით მიუყვება მაშავერის ხეობას ქ. ბოლნისამდე. აგებულია ძირითადად ძველმეოთხეული ალუვიური ნალექებით — კენჭნარით, კონგლომერატებით, ქვიშებით და თიხებით. მდინარეთა სანაპიროზე თანამედროვე ალუვიური ნალექებია — კენჭნარი, ქვიშნარი. ვაკის ზედაპირი ბრტყელია. მთავარ მდინარეთა ტერასების ამგებ თაბაშირიან თიხებში წარმოქმნილია სუფიზიური ძაბრები, ჭები, ბუნებრივი ხიდები და სხვა. მარნეულის ვაკეზე ზომიერად თბილი სტეპის ჰავაა. იცის ცხელი ზაფხული. წელიწადში ნალექების ორი მინიმუმით ჰაერის საშუალო წლიური ტემპერატურაა 12 °C, იანვარში 0°—0,3 °C, ივლისში 23,9 °C; აბსოლუტური მინიმალური — 25 °C, აბსოლუტური მაქსიმალური 40 °C. ნალექები 490—550 მმ წელიწადში. მარნეულის ვაკეზე მიედინება მდინარეები: ალგეთი, ხრამი, მაშავერა, დებედა, შულავერი (ხრამის მარჯვენა შენაკადი), ტალავრისწყალი, ბოლნისისწყალი (მაშავერის მარჯვენა შენაკადები). ვაკეზე განვითარებულია წაბლა ნიადაგები, აგრეთვე დამლაშებული და ბიცობი ნიადაგები. ბუნებრივ მცენარეულ საფარში ჭარბობს უროიან-ავშნიანი და უროიან-ჯაგეკლიანი დაჯგუფებები, ზოგან — მლაშობი ნახევარუდაბნოს მცენარეულობა. მდინარეთა სანაპიროებზე შემორჩენილია ტუგაის ტყის ფრაგმენტები. მარნეულის ვაკის უდიდესი ნაწილი ამჟამად კულტურულ ლანდშაფტს უჭირავს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მარნეულის ვაკე უკლება დ., ქსე, ტ. 6, გვ. 448, თბ., 1983
მარსალა (მრავალმნიშვნელოვანი)

მარსალა შეიძლება აღნიშნავდეს: მარსალა — ქალაქი იტალიაში; მარსალა — სადესერტო ღვინო; მარსალა — საფეხბურთო კლუბი იტალიაში.
Play: The Videos

Play — პიტერ გებრიელის მუსიკალური ვიდეოების კომპილაციური DVD. მიუხედავად იმისა, რომ მასში წარმოდგენილია მუსიკოსის ვიდეოების სრული რეტროსპექტივა, კომპილაციას არ ახლავს სიმღერის „Come Talk to Me“ ვიდეო. DVD გამოვიდა 2004 წლის 16 ნოემბერს. Father, Son (OVO, ივნისი 2000) რეჟისორი: ანა გებრიელი Sledgehammer (So, აპრილი 1986) რეჟისორი: სტივენ რ. ჯონსონი Blood of Eden (Us, აპრილი 1993) რეჟისორი: ნიკოლა ბრიუსი და მაიკლ კოლსონი Games Without Frontiers (Peter Gabriel 3, თებერვალი 1980) რეჟისორი: დევიდ მალეტი I Don't Remember (Peter Gabriel 3, სექტემბერი 1980) რეჟისორი: მარჩელო ანჩანო Big Time (So, იანვარი 1987) რეჟისორი: სტივენ რ. ჯონსონი Lovetown (Philadelphia, საუნდტრეკი, დეკემბერი 1993) რეჟისორი: მაიკლ კოლსონი Red Rain (So, May 1987) რეჟისორი: მეტ მაჰურინი In Your Eyes (So, სექტემბერი 1986) რეჟისორი: გრემ დინი და პიტერ გებრიელი Don't Give Up (So, ოქტომბერი 1986) რეჟისორი: ჯიმ ბლეშფილდი The Barry Williams Show (Up, სექტემბერი 2002) რეჟისორი: შონ პენი Washing of the Water (Us, სექტემბერი 1992) რეჟისორი: იორკ ტილიე Biko (Peter Gabriel 3, ივლისი 1980) რეჟისორი: ლოლ კრიმი Kiss That Frog (Us, ივნისი 1993) რეჟისორი: ბრეტ ლეონარდი Mercy Street (So, ოქტომბერი 1986) რეჟისორი: მეტ მაჰურინი Growing Up (Up, თებერვალი 2003) რეჟისორი: ფრანსუა ფოგელი Shaking the Tree (Shaking the Tree: Sixteen Golden Greats, November 1990) რეჟისორი: აიზეკ ჯულიენი Shock the Monkey (Peter Gabriel 4, სექტემბერი 1982) რეჟისორი: ბრაიან გრანტი Steam (Us, დეკემბერი 1992) რეჟისორი: სტივენ რ. ჯონსონი The Drop (Up, სექტემბერი 2002) რეჟისორი: გლენ მარშალი Zaar (Passion: Music for The Last Temptation of Christ, ივნისი 1989) რეჟისორი: სტეფან როლოფი Solsbury Hill (Peter Gabriel 1, თებერვალი 1977) რეჟისორი: ჯერი ჩეტერი, გრემ დინი და პიტერ გებრიელი Digging in the Dirt (Us, სექტემბერი 1992) რეჟისორი: ჯონ დაუნერი დამატებითი მასალა ვიდეოს წარდგენა კლიპების თანმიმდევრობის არჩევანი Games Without Frontiers: 2004 წლის კონცერტიდან Modern Love: 1977 წლის მუსიკალური ვიდეო The Nest That Sailed the Sky რეკლამა: Family Portrait, Growing Up Live, Secret World Live ინფორმაცია საიტზე Discogs მიმოხილვა - The Music Box
მესხური დიალექტი

მესხური დიალექტი, სამცხურ-ჯავახური დიალექტი — ქართული ენის დიალექტი. ისტორიულად მესხეთი, იგივე ზემო ქართლი, მოიცავდა სამცხეს, ჯავახეთს, თორს, კოლა-არტაანს, ერუშეთს, კლარჯეთს, სპერს — ამ კუთხეთა მოსახლეობის მეტყველება იყო ისტორიული მესხური; დღეს მესხური დიალექტი მოიცავს სამცხისა და ჯავახეთის (ასპინძა, ახალციხე, ადიგენი, ახალქალაქი, ნინოწმინდა) ადგილობრივ მკვიდრთა მეტყველებას და იგი ისტორიული მესხეთის მხოლოდ ნაწილია. სამეცნიერო ლიტერატურაში ტერმინი „მესხური“ ტრადიციულად იხმარებოდა სამცხის მოსახლეობის მეტყველების აღსანიშნავად. ცალკე დიალექტად განიხილებოდა ჯავახური. თანამედროვე გამოკვლევებში, ისტორიული ვითარებისა და ლინგვისტური მონაცემების გათვალისწინებით, სამცხური და ჯავახური ერთი დიალექტის — მესხური დიალექტის კილოკავებად განიხილება. ხმოვანთა ფონეტიკურ პროცესებს წარმართავს ქართული ენის ფონემატური სტრუქტურის თავისებურებით შეპირობებული, ენის ყველა ქვესისტემისათვის საერთო კანონზომიერება, ხმოვანთკომპლექსის მოშლისაკენ სწრაფვა. მესხურში ამ კომპლექსთა ცვლილება არ მიდის საბოლოო საფეხურამდე, ერთ ხმოვნამდე. მესხური დიალექტის თავისებურებას შეადგენს ლაბიალური ხმოვნის შემცველი კომპლექსის ცვლილების გზა. თანხმოვანთა ფონეტიკურ კომპლექსებიდან აღსანიშნავია ბაგისმიერთა ნ-თი შენაცვლება თანხმოვნისწინა ან ბოლოკიდურ პოზიციაში. მორფემათა მიჯნაზე მესხური დიალექტისთვის დასაშვებია შემდეგი ხმოვანთკომპლექსები; აუ, აო, აი, ოი, ეო, გუ, იი, იე, ია. ასიმილაციით მიღებული ეე კომპლექსი კიდევ იცვლება დისიმილაციის გზით და გვაძლევს იე-ს (მოეტანა / მეეტანა / მიეტანა). ყურადღებას იქცევს ხმოვანფუძიან სახელებთან -ი || -ჲ ბრუნვის ნიშნის გამოვლენის კანონზომიერება. ბრუნვის ნიშანი დაჩნდება საკუთარ ან საკუთართან გაიგივებულ სახელებთან (დედაი, ნინოი) ყოველთვის, და -ა სუფიქსით ნაწარმოებ ზედსართავებთან, თუ ისინი საზღვრულის გარეშე არიან წარმოდგენილი (კუნტილიაი არ ჩაანს...), ან შედგენილი შემასმენელის სახელად ნაწილს წარმოადგენენ (მტირალაია). ამასთან, -ი გვაქვს უპირატესად მახვილიან, -ჲ კი – უმახვილო პოზიციაში. ქართული ენის დიალექტები ქართული ენა : ენციკლოპედია, 2008; ძიძიგური შ., მესხური დიალექტი. – იხ. მისი: ქართული დიალექტოლოგიური ძიებანი, თბ. 1970; მარტიროსოვი ა. ქართული ენის ჯავახური დიალექტი, თბ., 1984; ბერიძე გრ., ქართული ენის ჯავახური კილო, თბ., 1988; ჯორბენაძე ბ, ქართული დიალექტოლოგია, I, თბ. 1989.
მარტაზისხევის არქეოლოგიური ძეგლები

მარტაზისხევის არქეოლოგიური ძეგლები — სხვადასხვა დროის არქეოლოგიური ძეგლები, რომლებიც აღმოჩენილია მარტაზისხევში, სადგურ მცხეთიდან 4 კმ დაშორებით, არმაზისხევის დასავლეთით 2 კმ-ზე. ხეობა 2 სახელითაა ცნობილი: სანგრისხევი და მარტაზისხევი (მათ შორის უძველესი სახელწოდებაა მარტაზისხევი). 1902 წელს ექვთიმე თაყაიშვილმა გათხარა ადრინდელი ფეოდალური ხანის სამარხები. 1945 წელს იქვე აღმოჩნდა (ხელმძღვანელი გ. ლომთათიძე) VI-VII საუკუნეების მრავალრიცხოვანი ინვენტარის შემცველი 2 სამარხი. 1963 წელს გათხარეს (ხელმძღვანელი ნ. უგრელიძე) ადრინდელი ფეოდალური ხანის ნასახლართა ნაშთები (საცხოვრებელი და სამეურნეო დანიშნულების ნაგებობანი, ქვევრები, თონეები) და გვიანდელი ანტიკური ხანის სამარხები. 1967-1969 წლებში მარტაზისხევის მარცხენა ნაპირას, ხევის შესართავთან 300 მ-ზე მდებარე პატარა ბორცვზე გათხარეს (ნ. უგრელიძე) სამაროვანი. 47 ქვისსამარხი ადრინდელი ფეოდალურ ხანას განეკუთვნება. დაკრძალვის წესისა და ინვენტარის მიხედვით გამოყვეს 2 ქრონოლოგიური ჯგუფის სამარხები: IV-V საუკუნეებისა და VI-VII საუკუნეებისა. 2 სამარხი კი ელინისტური (ძვ. წ. III-II სს.) ხანისაა. უგრელიძე ნ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 456.
მარტელის შახტი

მარტელის შახტი — ბუნებრივი შახტი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში,გაგრის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ბერჭილის ქედზე, მდინარე სანდრიფშის აუზში, 2350 მ სიმაღლეზე. გამომიშავებულია იურულ შრეებრივ კირქვებში. აქვს ფართო პირი და შვეული კედლები. გამოკვლეული ნაწილის სიღრმე 100 მ. ფსკერზე არის თოვლისა და ფირნის კონუსი, გვხვდება ყინულის სტალაქტიტები და სტალაგმიტები. მარტელის შახტის ნაწილი ამოქოლილია ჩამონგრეული მასალით. ტინტილოზოვი ზ., ქსე, ტ. 6, გვ. 456, თბ., 1983