საქართველოს მთავრობის დადგენილება

საქართველოს მთავრობის დადგენილება — საქართველოს მთავრობის ნორმატიული აქტი, რომელიც მიიღება საქართველოს კონსტიტუციისა და სხვა საკანონმდებლო აქტების საფუძველზე და მათ შესასრულებლად. საქართველოს მთავრობის დადგენილების მომზადების, მიღებისა და ძალაში შესვლის წესი განისაზღვრება „ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონით, „საქართველოს მთავრობის სტრუქტურის, უფლებამოსილებისა და საქმიანობის წესის შესახებ“ საქართველოს კანონითა და საქართველოს მთავრობის რეგლამენტით. საქართველოს მთავრობის დადგენილება მოქმედებს საქართველოს მთელ ტერიტორიაზე და შესასრულებლად სავალდებულოა, თუ თუ თვით ამ აქტით სხვა რამ არ არის დადგენილი. საქართველოს მთავრობის დადგენილება მიიღება საქართველოს კონსტიტუციისა და კანონების საფუძველზე და მათ შესასრულებლად. დადგენილებაში უნდა მიეთითოს, თუ რომელი ნორმატიული აქტის საფუძველზე და რომლის შესასრულებლად იქნა მიღებული იგი. საქართველოს მთავრობა დადგენილებას იღებს იმ შემთხვევაშიც, თუ შესაბამისი საკითხი მოწესრიგებული არ არის საქართველოს საკანონმდებლო აქტით და მისი მიღება გამოწვეულია გადაუდებელი აუცილებლობით (გარდა იმ შემთხვევისა, როცა საკითხი განეკუთვნება სხვა ორგანოს უფლებამოსილებას). ასეთ შემთხვევაში, საქართველოს მთავრობა ვალდებულია, ნორმატიული აქტის მიღებიდან არაუგვიანეს ერთი თვისა საქართველოს პარლამენტს წარუდგინოს საკანონმდებლო აქტის პროექტი, რომლითაც გათვალისწინებული იქნება საქართველოს მთავრობის ან სხვა ორგანოს/თანამდებობის პირის მიერ შესაბამის საკითხზე კანონქვემდებარე ნორმატიული აქტის მიღების/გამოცემის უფლებამოსილება. თუ საქართველოს პარლამენტი შესაბამის კანონპროექტს არ მიიღებს მისი წარდგენიდან სამი თვის ვადაში, საქართველოს მთავრობის დადგენილება ძალადაკარგულად ითვლება. ამასთან, საქართველოს მთავრობას აღარ აქვს უფლება, იმავე საკითხზე მიიღოს დადგენილება. ნებისმიერი გადაწყვეტილება, რომელიც მიიღება მთავრობის მიერ, ფორმდება მთავრობის სამართლებრივი აქტის სახით. მთავრობის სამარ­თ­ლებრივი აქტის შესაბამის პროექტს საკითხის შესწა­ვ­ლის შემდეგ შეი­მუშავებს ინიციატორი უწყება, რომელსაც მთავრობის წინაშე ეკისრება მის შედეგებზე პასუ­ხისმგებლობა. საქართველოს მთავრობის სამარ­თ­ლებრივი აქტის შესაბამის პროექტს საკითხის შესწა­ვ­ლის შემდეგ შეი­მუშავებს ინიციატორი უწყება. პროექტის ინიციირების უფლება აქვთ შემდეგ უწყებებს: საქართველოს სამინისტროებს, საქართველოს სახელმწიფო მინისტრების აპარატებს, საქართველოს მთავრობის ადმინისტრაციას, საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციას, საქართველოს პრეზიდენტის უშუალო დაქვემდებარებაში არსებულ აღმასრუ­ლე­ბელი ხელისუფლების დაწესებულებებს, საქართველოს ეროვნული უშიშროების საბჭოს აპარატს, სახელმწიფო აუდიტის სამსახურს, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობას, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობას, ქ. თბილისის მერიას, სახელმწიფო რწმუნებულების — გუბერნატორების ადმინისტრა­ცი­ებს, იმ საჯარო სამართლის იურიდიულ პირებს, რომლებსაც არ ჰყავთ მა­კონტ­რო­ლებელი (გარდა კანონმდებლობით დადგენილი წესით რეგის­ტრი­რებული რელიგიური გაერთიანებებისა), საჯარო უფლებამოსილების განმახორციელებელ დაწესებულებას ან სხვა დაინტერესებულ იურიდიულ პირს, შესაბამისი დარგობრივი სამი­ნის­ტროს ან მთავრობის ადმინისტრაციის მეშვეობით. სამართლებივი აქტის ინიციირებას ახორციე­ლებს შესაბამისი უწყების ხელმძღვანელი ან მისი მოადგილე. თვითმმართველი ქალაქები და მუნიციპალიტეტები პროექტის ინი­ცი­რებას ახორციელებენ საქართველოს რეგიონული განვითარებისა და ინფრას­ტრუქტურის სამინისტროს ან შესაბამისი სახელმწიფო რწმუ­ნებულის – გუბერნატორის მეშვეობით. ინიციატორი უწყება მთავრობის რეგლამენტით დადგენილი წესით შემუ­შა­ვე­ბულ სამართლებრივი აქტის პროექტს ელექტრონული ფორმით (.pdf ფა­ილის სახით) და მთავრობის წევრებს შესათანხმებლად უგზავნის „ელექ­ტ­რო­­ნული მთავრო­ბის“ პროგრამის მეშვეობით. ინიციატორი უწყება სამართლებრივი აქ­ტის პროე­ქტს შეიმუშავებს საქართველოს კა­ნონმ­დებლობით დადგენილი წესით. პროექტს თან უნდა დაერთოს თანდართული ფორმის განმარტებითი ბარათი, რომელშიც აისა­ხე­ბა წარდგენილი პროექტის არსი, ზოგადი ინფორმაცია პროექტის შესა­ხებ, მისი მიღების მიზეზი და მიზანი, საჭიროების შემთხვევაში, სამართ­ლებ­რივი აქტის მოკლე ვადებში მიღების (გამოცემის) დასაბუთება, მოსა­ლო­დ­ნელი შედეგი, იმ შედეგების საფინანსო-ეკონომიკური გაანგა­რიშე­ბა, რომ­ლებსაც გამოიწვევს წარდგენილი პროექტის მიღება. განმარტებით ბა­რა­თში აღინიშნება აგრეთვე პროექტის ავტორი (ავტორები) და წარმ­დ­გე­ნი. მთავრობის წევრები ვალდე­ბული არიან, პროექტის ინიციირებიდან 5 დღის განმავლობაში სპე­ციალურ ველში დააფიქსირონ პროე­ქტის თაო­ბაზე მთავრობის წევრ­ის პოზიცია „ეთან­ხმება“ ან „არ ეთან­ხმება“. მთავრობის წევრები ვალდე­ბული არიან, „ელექტრონული მთავრო­ბის“ პროგრამაში ატვირთონ პრო­ექ­ტის თაო­ბაზე საკუთარი უწყების დასა­ბუთებული შენიშვნები, თუ ეთანხმებიან პროექტს, მაგრამ აქვთ გარკვეული შენიშვნები ან არ ეთანხმებიან პროექტს. მთავრობის წევრების მხრიდან შენიშვნების არსებობისას ინი­ცია­ტორი უწყება ამ შენიშვნების გათვალისწინების შემთხვევაში, ვალ­დე­­ბუ­ლია მთავრობის კანცელარიაში წარადგინოს პროექტის კორექტი­რე­ბუ­ლი ვერსია. პროექტი შეთანხმებულად ითვლება, ხოლო შეთანხმების პრო­ცედუ­რა — დასრულებულად, თუ „ელექტრონული მთავრობის“ პროგრა­მაში დაფიქსირდა არანაკლებ 12 მთავრობის წევრის დადებითი პოზიცია („ეთან­­ხმება“), მათ შორის, სავალდებულოა საქართველოს საქართველოს იუსტიციის, ფი­­ნანსთა და ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების მინისტრების დადებითი პოზიციის დაფიქსირება. იმ შემთხვევაში, თუ მთავრობის წევრი დად­­გენილ ვადაში არ დაა­ფიქ­­სირებს პოზიციას, საკითხი არ ჩაითვლება მასთან შეთანხმებუ­ლად. საქართველოს კონსტიტუცია. ციტირების თარიღი: 2014-05-31.  დაარქივებული 2014-04-01 საიტზე Wayback Machine. „ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონი.  „საქართველოს მთავრობის სტრუქტურის, უფლებამოსილებისა და საქმიანობის წესის შესახებ“ საქართველოს კანონი. ციტირების თარიღი: 2014-05-31.  დაარქივებული 2014-03-30 საიტზე Wayback Machine. „საქართველოს მთავრობის რეგლამენტის დამტკიცების შესახებ“ საქართველოს მთავრობის 2013 წლის 7 მარტის №54 დადგენილება. ციტირების თარიღი: 2014-05-31.  დაარქივებული 2014-03-29 საიტზე Wayback Machine. ↑ „ელექტრონული მთავრობის პროგრამა — პროგრამა, რომელიც საქართველოს მთავრობის სხდომის გამართვის გარეშე იძლევა სამართლებრივი აქტის ელექტრონულად მიღების საშუალებას. ↑ საქართველოს კონსტიტუციის 78-ე მუხლის მე-5 პუნქტი. ↑ 2.0 2.1 2.2 „ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-12 მუხლის პირველი პუნქტი. ↑ 3.0 3.1 „საქართველოს მთავრობის სტრუქტურის, უფლებამოსილებისა და საქმიანობის წესის შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-6 მუხლის მე-3 პუნქტი. ↑ „ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-3 მუხლის პირველი პუნქტი. ↑ „საქართველოს მთავრობის სტრუქტურის, უფლებამოსილებისა და საქმიანობის წესის შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-6 მუხლის მე-4 პუნქტი. ↑ „ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-12 მუხლის მე-2 პუნქტი. ↑ „ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-12 მუხლის მე-3 პუნქტი. ↑ საქართველოს მთავრობის რეგლამენტის მე-7 მუხლის მე-3 პუნქტი. ↑ საქართველოს მთავრობის რეგლამენტის მე-8 მუხლის პირველი პუნქტი. ↑ საქართველოს მთავრობის რეგლამენტის მე-8 მუხლის მე-2 პუნქტი. ↑ საქართველოს მთავრობის რეგლამენტის მე-8 მუხლის მე-3 პუნქტი. ↑ საქართველოს მთავრობის რეგლამენტის მე-9 მუხლის პირველი პუნქტი. ↑ საქართველოს მთავრობის რეგლამენტის მე-10 მუხლის პირველი და მე-2 პუნქტები. ↑ საქართველოს მთავრობის რეგლამენტის მე-11 მუხლის პირველი პუნქტი. ↑ საქართველოს მთავრობის რეგლამენტის მე-11 მუხლის მე-2 პუნქტი. ↑ საქართველოს მთავრობის რეგლამენტის მე-11 მუხლის მე-5 პუნქტი. ↑ საქართველოს მთავრობის რეგლამენტის მე-11 მუხლის მე-4 პუნქტი. ↑ საქართველოს მთავრობის რეგლამენტის მე-11 მუხლის მე-3 პუნქტი.