ლოტარ ხანანაშვილი

ლოტარ ხანანაშვილი (დ. 10 მარტი, 1930, თბილისი — გ. 2005) — ქართველი ქიმიკოსი, მეცნიერი. 1953 წელს დაამთავრა მოსკოვის ქიმიურ-ტექნოლოგიური ინსტიტუტის სილიკატური ტექნოლოგიების ფაკულტეტი. 1858-1959 წლებში იყო მოსკოვის ელექტროტექნიკის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1959-1974 წლებში კი მოსკოვის ქიმიურ-ტექნოლოგიური ინსტიტუტის დოცენტი. 1975-1978 წლებში ამავე ინსტიტუტის პროფესორი. 1978 წლიდან თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მა­ღალ­მო­ლე­კუ­ლურ ნა­ერ­თთა ქი­მი­ის კა­თედ­რის გამ­გედ იქ­ნა არ­ჩე­ული. იგი წლე­ბის გან­მავ­ლო­ბა­ში იყო სხვა­დას­ხვა სა­მეც­ნი­ერო საბ­ჭოს, მათ შო­რის, სა­დოქ­ტო­რო და სა­კან­დი­და­ტო ხა­რის­ხის მიმ­ნი­ჭე­ბე­ლი სპე­ცი­ალური საბ­ჭო­ებ­ის წევ­რი. მი­სი პე­და­გო­გი­ური და სა­მეც­ნი­ერო-კვლე­ვი­თი მუ­შა­ობ­ის შერ­წყმა გან­სა­კუთ­რე­ბით ეფ­ექ­ტუ­რი გახ­და უნ­ივ­ერ­სი­ტეტ­ში კვლე­ვი­თი ლა­ბო­რა­ტო­რი­ის ჩა­მო­ყა­ლი­ბე­ბი­სა და შექ­მნის დროს. 1980 წელს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მა­ღალ­მო­ლე­კუ­ლურ ნა­ერ­თთა ქი­მი­ის კა­თედ­რას­თან გა­იხ­სნა ჰე­ტე­რო­ჯაჭ­ვუ­რი პო­ლი­მე­რე­ბის და კომ­პო­ზი­ცი­ური მა­სა­ლე­ბის დარ­გობ­რი­ვი სა­მეც­ნი­ერო კვლე­ვი­თი ლა­ბო­რა­ტო­რია, რო­მე­ლიც 2000 წელს პრობ­ლე­მურ ლა­ბო­რა­ტო­რი­ად გა­და­კეთ­და და 2006 წლამ­დე ფუნ­ქცი­ონი­რებ­და. მი­სი მთა­ვა­რი მი­ზა­ნი იყო ბა­ზის შექ­მნა მეც­ნი­ერ­ებ­ის, ას­პი­რან­ტე­ბი­სა დ სტუ­დენ­ტე­ბის ერ­თობ­ლი­ვი სა­მეც­ნი­ერო კვლე­ვი­თი მუ­შა­ობ­ის­ათ­ვის. 1984 წელს იგი არ­ჩე­ულ იქ­ნა სა­ქარ­თვე­ლოს მეც­ნიე­რე­ბა­თა აკ­ად­ემი­ის წევრ-კო­რეს­პონ­დენ­ტად. მი­სი უშუ­ალო ხელ­მძღვა­ნე­ლო­ბით დამ­ყარ­და კავ­ში­რე­ბი მოს­კო­ვის წამ­ყვან უნი­ვერ­სი­ტე­ტებ­სა და ინ­სტი­ტუ­ტებ­თან. მათ შო­რის იყო სა­ავია­ციო მა­სა­ლე­ბის სა­კავ­ში­რო ინ­სტი­ტუ­ტი, რო­მელ­თა­ნაც სა­ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბო თე­მე­ბი 1993 წლამ­დე მუ­შავ­დე­ბო­და. მი­სი ხელ­მძღვა­ნე­ლო­ბით ახ­ალ­გაზ­რდა მეც­ნი­ერ­ები მივ­ლი­ნე­­ბულ იქ­ნენ გერ­მა­ნი­ის, რუსეთის წამ­ყვან სა­მეც­ნი­ერო ცენ­ტრებ­ში. მა­ღალ­მო­ლე­კუ­ლურ ნა­ერ­თთა ქი­მი­ის კა­თე­დრა­ზე სტა­ჟი­რე­ბას გა­დი­ოდ­ნენ იენ­ის და დრეზ­დე­ნის ახ­ალ­გაზ­რდა მკვლე­­ვრე­ბი. მან 1975 წელს პირ­ვე­ლად, აკ­ად­ემ­იკ­ოს კუზ­მა ან­დრი­ან­ოვ­თან ერთ­ად და მე­ორ­ედ 1980 წელს გა­მოს­ცა წიგ­ნი ელ­ემ­ენ­ტორ­გა­ნუ­ლი მო­­­­­ნო­მერ­ებ­ისა და პო­ლი­მე­რე­ბის ტექ­ნო­ლო­გი­ის დარ­გში. 2006 წელს გა­მო­ვი­და აღ­ნიშ­ნუ­ლი წიგ­ნის გა­და­მ­უშ­ვე­ბუ­ლი ვა­რი­ან­ტი ინ­გლი­სურ ენ­აზე: L.M. Khananashvili, O.V. Mukbaniani and G.E. Zai­k­ov. The book, New Concepts in Po­ly­mer Science, „Elementorganic Monomers: Technology, Pro­perties, Applications“. Printed in Ne­th­er­lands, ///VSP///, Utrecht, 2006, pp. 1-496. მი­სი ხელ­მძღვა­ნე­ლო­ბით და­ცუ­ლია ათ­ამ­დე სა­დოქ­ტო­რო და 30-მდე სა­კან­დი­და­ტო დი­სერ­­ტა­ცია. ლო­ტარ ხა­ნა­ნაშ­ვილს აქვს სა­ავ­ტო­რო გა­მო­გო­ნე­ბა და 600-ზე მე­ტი სა­მეც­ნი­ერო პუბ­ლი­კა­ცია სი­ლი­ცი­უმ­ორ­გა­ნუ­ლი ნა­ერ­თე­ბის პირ­და­პი­რი სინ­თე­ზის და ორ­გა­ნო­არა­ორ­გა­ნუ­ლი პო­ლი­მე­რე­ბის სინ­თე­ზის მი­მარ­თუ­ლე­ბით აქ­ვს. 1974 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაციის თემა — „სილიციუმის შემცველი ჰეტეროციკლური ნაერთების სინთეზი და მათი გარდაქმნები.“ 2000 - ღირსების ორდენი 1985 - საკავშირო გამომგონებლის საპატიო ნიშანი 1983 - პეტრე მელიქიშვილის სახელობის პრემია 1978 - სსრკ სახალხო მეურნეობის მიღწევათა გამოფენა (ВДНХ), ვერცხლის მედალი 1972 - სსრკ სახალხო მეურნეობის მიღწევათა გამოფენა (ВДНХ), ბრინჯაოს მედალი ალექსანდრე ნოღაიდელი : ცხოვრება და მოღვაწეობა - თბილისი, თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1979 გვ. 46 სილიციუმორგანული პოლიმერული ნაერთები და მათი გამოყენება სახალხო მეურნეობაში თბილისი, საქ. სსრ მეცნ. აკად. გამ-ბა, 1960 გვ. 166 ვინ ვინაა საქართველოში: ქართული ბიოგრაფიული ცნობარი. – 1998-1999. გვ. 408 წიგნი ღირსებისა: ტ. 5/ შემდგ.: თამაზ ყიფიანი (რედ.), თენგიზ გაჩეჩილაძე, გურამ სიმონიშვილი თბ., 2003 გვ. 237 ლოტარ ხანანაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ ლოტარ ხანანაშვილი ↑ [1]