laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
მეტყველების ნაწილები

მეტყველების ნაწილები — გარკვეული თვალსაზრისის მიხედვით დაჯგუფებულ სიტყვათა კლასები. დიონისე თრაკიელმა 8 მეტყველების ნაწილი გამოჰყო ბერძნული ენისათვის: სახელი, ნაცვალსახელი, ართრონი, ზმნა, მიმღეობა, ზმნისართი, კავშირი, წინდებული. დიონისე თრაკიელისეულმა სქემამ დიდი ცვლილებები განიცადა რომაელ გრამატიკოსებთან და შუა საუკუნეებში მივიღეთ მეტყველების ნაწილების ტრადიციული კლასიფიკაცია: არსებითი სახელი, ზედსართავი სახელი, რიცხვითი სახელი, ნაცვალსახელი, ზმნა, ზმნიზედა, თანდებული, კავშირი, ნაწილაკი, შორისდებული. ამ კლასიფიკაციას 2 ნაკლი აქვს: 1. მეტყველების ნაწილების დაჯგუფება სხვადასხვა ნიშნის მიხედვით წარმოებს: გამოყენებულია სემასიოლოგიური (რას აღნიშნავს სიტყვა?), სინტაქსური (რა ფუნქცია აქვს სიტყვას წინადადებაში?), მორფოლოგიური (სიტყვათა ფორმაცვალებადობა) კრიტერიუმები. სემასიოლოგიური ნიშნის მიხედვით გამოიყოფა არსებითი, ზედსართავი, რიცხვითი სახელი, ზმნა, შორისდებული; სინტაქსური ფუნქციის მიხედვით – ნაცვალსახელი, ზმნიზედა, წინდებული, კავშირი, ნაწილაკი. მორფოლოგიურ კრიტერიუმს მეორე ხარისხოვანი ღირებულება ჰქონდა დიონისესთან (სახელი იბრუნვის, ზმნა იუღვლება...), მოგვიანებით კი ის სრულიად ამოვარდა. 2. მეტყველების ნაწილების ტრადიციულ კლასიფიკაციას უნივერსალური მნიშვნელობა ენიჭება. მას იყენებენ სხვადასხვაგვარი სტრუქტურის ენებისათვის. თანამედროვე ენათმეცნიერებაში ერთმანეთს უპირისპირდება თეორიები, რომლებიც რამდენიმე თვალსაზრისის (ნარევი ნიშნის) მიხედვით გამოყოფენ მეტყველების ნაწილებს, და თეორიები, რომლებიც ერთ საკლასიფიკაციო ნიშანზე აფუძნებენ მეტყველების ნაწილებს. პირველი ჯგუფისაა იესპერსენის, იელმსლევის, პეშკოვსკის, შახმატოვის, ვინოგადოვის და მის მიმდევართა კლასიფიკაციები. მათ ახასიათებთ შემდეგი ნიშნები: ა) ემყარებიან მეტყველების ნაწილების ტრადიციულ კლასიფიკაციას; ბ) კლასიფიკაციას საფუძვლად უდებენ სემანტიკურ-გრამატიკულ (სინტაქსურ ან მორფოლოგიურ, ან ორივეს ერთად) კრიტერიუმებს; გ) მიზნად ისახავენ შექმნან მეტყველების ნაწილების უნივერსალური სქემა. ამ კლასიფიკაციებს იგივე ნაკლოვანებები აქვს, რაც მეტყველების ნაწილების ტრადიციულ კლასიფიკაციას. შარაშენიძე თ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 620-621.
ნებროთი

ნებროთი, ნიმროდი, ნიმრუდი, ნიმვროდი — ბიბლიური გმირი, ქამის ძის ხუსის (ქუშის) მითური შვილი, სწორუპოვარი მონადირე და ომის გამომგონებელი. დაბადებაში, იმ ადგილას, სადაც ჩამოთვლილია წარღვნის შემდეგ ნოეს შვილთა შთამომავლობა, ნათქვამია, რომ ქამის შვილმა ხუსმა შვა ნებროთ: ამან იწყო გმირყოფად ქუეყანასა ზედა; ესე იყო გმირი მონადირე წინაშე უფლისა ღვთისა, ამისთჳს თქუეს, რამეთუ ნებროთ გმირი მონადირე წინაშე უფლისა. და იქმნა დასაბამ მეფობისა მისისა: ბაბილოვანი, ორექი, არქადი და ხალანი, ქუეყანა ზენაარისა. ქუეყანისა მისგან გამოვიდა ასურ და აღაშენა ნინევი და ქალაქი რომოთი და ხალანი და დასენი საშუალ ნინევისა და საშუალ ხალანისა; ესე არს ქალაქი დიდი (შესაქმეთა, თავი X, მუხლი 8 –12) მას მიეწერებოდა ბაბილონის სამეფოს დაარსება. მისი სახელი დაკავშირებულია ძველ საქართველოსთანაც: „აქ იყო ნიმროდი, ბაბილონის სამეფოს მითური დამაარსებელი, რომელმაც მთელი ქვეყნიერება დაიპყრო და აქ პირველად დამარცხდა, სიკვდილი ჰპოვა“. ქართული და სომხური წყაროები (მოვსეს ხორენაცის გარდა) ნებროთის მოკვლას მიაწერენ ჰაოსს, რაც არ დასტურება არცერთ სხვა ისტორიულ წყაროში: თარგამოსს რვა შვილი ჰყავდა: ჰაოსი, ქართლოსი, ბარდოსი, მოვაკანოსი, ლეკოსი, ჰეროსი, კავკასოსი და ეგროსი - შესაბამის მხარეთა და ტომთა მამამთავარნი. გაძლიერებულმა ძმებმა აღარ ინებეს დიდი ბიბლიური მონადირის ნებროთის ბატონობა და მოკლეს (ჰაოსმა მოკლა ისრით ზედა არარატსა). მთავარი სტატია: ნებროთის წიგნი. ნებროთი ნახსენებია ჯუანშერის ქართლის ცხოვრებაში, სადაც მოყვანილია ციტატა ნებროთის წიგნიდან: გელოვანი აკ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 342. ↑ ჯუანშერი, "ქართლის ცხოვრება"
საამღოსმაღალი

საამღოსმაღალი, საამღო — მწვერვალი საქართველო რუსეთის (ინგუშეთი) საზღვარზე, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს თუშეთ-ხევსურეთის კავკასიონის ჩრდილოეთ განშტოების — კიდეგანის ქედის ჩრდილოეთ დაბოლოებაზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3884 მ. საამღოსმაღალი აგებულია იურული თიხაფიქლებით. დამახასიათებელია სუბნივალური ლანდშაფტი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 536.
საარიშიანო

საარიშიანო — ჰერი დიდებულის არიშიანისათვის დავით აღმაშენებლის მიერ სამფლობელოდ მიცემული ტერიტორია. XII-XIII საუკუნეებში გაერთიანებული საქართველოს უკიდურესი სამხრეთ-აღმოსავლეთი სანაპირო (სასაზღვრო პროვინცია) იყო და მოიცავდა ახლანდელი აზერბაიჯანის დასავლეთ ნაწილს (X საუკუნის შაქისა და ყაბალის სამეფოთა ტერიტორიას). ტერმინი „საარიშიანო“ სამეცნიერო ლიტერატურაში შემოტანილია ნიკოლოზ ბერძენიშვილის მიერ. ბერძენიშვილი ნ., აღმოსავლეთ კახეთის წარსულიდან, მის წგნ.: საქართველოს ისტორიის საკითხები, წგნ. 3, თბ., 1966; მუსხელიშვილი დ., კახეთ-ჰერეთის პოლიტიკური გეოგრაფიის საკითხები XII-XIII საუკუნეებში „საქართველოს ისტორიული გეოგრაფიის კრებული“, 1967, ტ. 3; მუსხელიშვილი დ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 538.
საარქივო საქმე (ჟურნალი)

„საარქივო საქმე“ — სამეცნიერო ჟურნალი, რომელსაც სცემდა საქართველოს ცენტრალური არქივი 1929–1932 წლებში, ჟურნალ „საქართველოს არქივის“ გამოცემის შეწყვეტის შემდეგ. გამოვიდა 5 წიგნი (3 ტომად, I — 1929, II-III —1930, IV-V —1932). ჟურნალი შეიცავდა შემდეგ განყოფილებებს: არქივები და არქივთმცოდნეობა; საინფორმაციო განყოფილება; საინფორმაციო განყოფილება; კრიტიკა და ბიბლიოგრაფია; ოფიციალური განყოფილება ხანთაძე შ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 538.
მურსია

მურსია (ესპ. Murcia [ˈmuɾθja]) — ქალაქი სამხრეთ-აღმოსავლეთ ესპანეთში. მურსიის ავტონომიური გაერთიანების და ამავე სახელწოდების პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს მდინარე რიო-სეგურას ხეობაში. Ayuntamiento de Murcia Postal Codes Murcia
ბედისმწერლიშვილები

ბედისმწერლიშვილები, ქართველი კალიგრაფები. მოღვაწეობდნენ XVII საუკუნის II ნახევარში. იასე (ზოგჯერ ბაღდაშვილად ან ბაჲღდიშვილად წოდებული), ფარემუზი და ნათანაილი. მღვდელმა - იასემ და მისმა ძმამ ფარემუზმა 1664 გადაწერეს კურთხევანი (ეს წიგნი და სხვა ქვემოთ მოხსენიებული ხელნაწერები დაცულია საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ხელნაწერთა ინსტიტუტში, H-1742); ნაწერია მტკიცე, თანაბარი, კუთხოვანი ნუსხურით, 1667 მათვე გადაწერეს მარხვანი (A-663). 1669 იესემ გადაწერა სასულიერო თხზულებათა კრებული (A-179), 1673 კი - ე. წ. ქვეშის სახარება (A-517), რომლის ტექსტიც მორთულია მცენარეული ორნამენტიანი ჩარჩოებით. წიგნს თავში დართული აქვს 15 მინიატიურა. იასესვე გადაუწერია ოთხთავი (S-1247). ნათანაილი, ალბათ უმცროსი ძმა იყო. 1672 გადაწერილი წიგნის (ჟამნი, H-1755) ანდერძში იგი თავისთავს "ახლად მოსწავლეს" უწოდებს. წიგნს დართული აქვს მინიატურული სახარების სცენებით, მხატვარი უცნობია. ნათაინაილს 1691 გადაუწერია დავითნი (H-16). ხელნაწერი მორთულია თავსამკაულით და ნაწერიც მაღალმხატვრულ დონეზეა შესრულებული. მისივე გადაწერილია ბიბლია (H-1207), რომელიც მსხვილი, სქელხაზოვანი, კუთხოვანი ნუსხურით არის შესრულებული. ბერიძე ვ., ძველი ქართველი ოსტატები, თბ., 1967; ქსე, ტ. 2, გვ. 266, თბ., 1977
ჯიხვი

ჯიხვი — დიდი ზომის თხა წყვილჩლიქოსნების რიგისა. ცნობილია ორი სახეობა: ყუბანური ანუ დასავლეთკავკასიური ჯიხვი (ლათ. Capra caucasica) — გავრცელებულია კავკასიონის მთავარი ქედის დასავლეთ ნაწილში, და დაღესტნური ანუ აღმოსავლეთკავკასიური ჯიხვი (ლათ. Capra caucasica cylindricornis) — ცხოვრობს კავკასიონის მთავარი ქედის აღმოსავლეთ ნაწილში (მწვერვალ შხარის აღმოსავლეთით). მისი სხეულის სიგრძე 165 სმ, სიმაღლე მინდაოში — 109 სმ, კუდის სიგრძე 10-14 სმ, მასა 80 (ზოგი 100 კგ) აღწევს. ჯიხვები ბინადრობენ ალპურ და სუბალპურ მდელოებზე. ზამთრობით ტყეში იხიზნებიან. იკვებებიან მცენარეულობით. მრავლდებიან წელიწადში ერთხელ. მაკეობა გრძელდება 150-160 დღე-ღამემდე. შობენ 1 თიკანს. სქესობრივად მწიფდებიან 2 წლისა. ჯიხვი შინაურ თხას ეჯვარება, რის შედეგადაც მიიღება ჰიბრიდი ჯიხვთხა, რომელიც, განსაკუთრებით კი ვაცი, ზომა-წონით ორივე მშობელს სჭარბობს. ჯიხვი ტყვეობას ადვილად ეგუება და მალე თვინიერდება. არჩილ ჯანაშვილი, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 569.
ბეჟან I დადიანი

ბეჟან I დადიანი (გ. 1728, გეგუთი) — ოდიშის მთავარი 1715-1728, გიორგი II ლიპარტიანის ძე. 1704-იდან ითვლებოდა "ლეჩხუმის ბატონად". 1714 მამა დააპატიმრა, მისი "მისანდონი" ამოხოცა და დადიანი გახდა. თავიდანვე ცდილობდა განემტკიცებინა თავისი ხელისუფლება, გაეფართოებინა ოდიშის სამთავრო, ლიხთიმერეთში პირველობა მოეპოვებინა და განედევნა ოსმალო დამპყრობლები. 1717 წელს მონაწილეობდა გურიის სამთავროში გიორგი IV გურიელის ტახტიდან ჩამოგდებასა და ქაიხოსრო III გურიელის გამთავრებში. განსაკუთრებით გაძლიერდა 1720-1721-იდან, როდესაც იმერეთში ახლად გამეფებული ალექსანდრე V-ის მეურვეობა ჩაიგდო ხელში. ახალგაზრდა მეფეს მან ცოლად შერთო თავისი ასული მარიამი და 1721-1728 ფაქტობრივად განაგებდა იმერეთის სამეფოს. ბევრჯერ მეფის მოკვლაც დააპირა, მაგრამ ვერ მოახერხა. ალექსანდრე V ცდილობდა აღეკვეთა მისი ძლიერება. არც ოსმალეთის ხელისუფალთ მოსწონდათ გაძლიერებული ვასალი, რომელსაც რუსეთის მომხრეობას აბრალებდნენ. ბეჟან I დადიანი მოკლეს ოსმალებმა გეგუთში. სოსელია ო., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 311.
მსოფლიოს გარშემო ოთხმოცი საოცრებისთვის

მსოფლიოს გარშემო 80 საოცრებისთვის — 10 ნაწილიანი დოკუმენტური სერიალი, გადაღებული BBC-ის მიერ. ფილმის წამყვანია დენ კრიკშენკი ხუთი თვის განმავლობაში მოგზაურობდა რა მსოფლიოს გარშემო, ათვალიერებდა ადამიანთა ხელთქმნილ ტაძრებს, შენობებს და სხვადასხვა საგნებს. მან მოიარა 6 კონტინენტი და დაჰყო 34 ქალაქში. დენ კრიკშენკის მოგზაურობა მსოფლიოს გარშემო ძალიან დაემსგავსა ჟიულ ვერნის რომანის ”ოთხმოცი დღე დედამიწის გარშემო” გეზს. ამ სერიალის გადაღებისას კრიკშენკი ცდილობდა, რომ მისი ფილმი ყოფილიყო მრავალფეროვანი, რისთვისაც მან გამოიყენა: თვითმფრინავი, მატარებელი, აქლემი, ვირი, ველოსიპედი, მანქანა, სკუტერი, კანოე, ნავი და სხვა. ოფიციალურად DVD BBC-ის მიერ გამოშვებულ იქნა 2008 წლის 19 მაისს. თითო სერია 46 წუთიანია. „Around the World in 80 Treasures“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ბეჟან-ხანი

ბეჟან-ხანი — კახეთის გამგებელი 1677-1683. ირანის შაჰის მიერ დანიშნული მოხელე (ფარსადან გორგიჯანიძის მიხედვით, გამაჰმადიანებული ქართველი გორჯასპი კახაბრიშვილი). ეყრდნობოდა აღმოსავლეთ კახეთის ველებში ჩამოსახლებულ ელებს (თურქმანულ ტომებს). თავის რეზიდენციად აქცია ქ. ყარაღაჯი (ახლანდელი სიღნაღის მუნიციპალიტეტი), სადაც სპარსული ყაიდის სასახლე ააგო. უნდოდა აქვე დაესახლებინა კახელი დიდებულები, მაგრამ ვერ შეუთანხმა მათ. კახეთის ურჩი ფეოდალების წინააღმდეგ ბეჟან-ხანი ფარულ და აშკარა ტერორს მიმართავდა. ხელს უწყობდა კახეთის მშვიდობიან სოფლებზე ლეკებისა და მომთაბარე ყიზილბაშების ავაზაკურ თავდასხმებს, განსაკუთრებით - ტყვეების მოტაცებას, რითაც კიდევ უფრო აიმხედრა ადგილობრივი მოსახლეობა. მის მოსაკლავად ქართლის მეფე გიორგი XI-ის ინიციატივით შეთქმულება მოეწყო, მაგრამ უშედეგოდ. ბოლოს (1683) კახეთის თავკაცთა მოთხოვნით ირანის შაჰი იძულებული გახდა იგი სხვა მოხელით შეეცვალა. ასათიანი ნ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 311.
ბეჟან არაგვის ერისთავი

ბეჟან არაგვის ერისთავი (გ. ივნისი, 1743) — ერისთავი 1741-1743 წლებში. 1742 მიემხრო გივი ამილახვარის აჯანყებას. იმავე წელს აუჯანყდნენ და თავს დაესხნენ მისივე ყმები, მაგრამ სიკვდილს გადარჩა. 1743 გლეხთა მორიგი გამოსვლების დროს მოკლეს (არაგვის საერისთავოს გლეხთა აჯანყება 1742-1746). მბურია გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 11. ბეჟან არაგვის ერისთავი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
პტოლემე

პტოლემე (ბერძ. Κλαύδιος Πτολεμαίος; დ. 87 — გ. 165) — ალექსანდრიელი ასტრონომი, მათემატიკოსი და გეოგრაფი; შექმნა მზის სისტემის გეოცენტრული მოდელი, რომლის თანახმადაც დედამიწა სამყაროს ცენტრი იყო. ცნობილი გეოგრაფიის ავტორი. ნოდარ ასათიანი. მოსწავლის წიგნი 11, გვ. 347 – „ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა“, 2009. (ISBN 978-9941-15-062-3)
უმაჰარას თავსაბურავები

უმაჰარას თავსაბურავი — ესაა კულტის საგანი, ამაზონის სიმდიდრე. ეს თავსაბურავები კეთდება ადამიანის თმებისა და თუთიყუშის ბუმბულისაგან, რომელთაგან ზოგიერთი წითელ წიგნშიც არის შეტანილი. იგბაცას ტომის წევრთათვის თავსაბურავი ყოველთვის სიამაყის გამოხატულება იყო. მას იყენებენ ნადირობის და რიტუალური ცეკვებისას. ესაა მათი მომავალი და ამისთვის ისინი პერიოდულად აახლებენ, აკეთებენ ახალ თავსაბურავებს, რათა მომავალმა თაობამ ისწავლოს და გააგრძელოს მათი წინაპართა ტრადიციები. თავსაბურავი ითვლება როგორც საფუძველი ტომის არსებობისა და სიმბოლო წარმომავლობითი იდენტიფიკაციისა. დოკუმენტური ფილმი „მსოფლიოს გარშემო ოთხმოცი საოცრებისთვის“, ეპიზოდი 1.
ბერი ხორნაბუჯელი

ბერი ხორნაბუჯელი — კამბეჩოვნის (ხორნაბუჯის) ერისთავი XIII საუკუნის 40-50-იან წლებში. საქართველოს მეფის დავით VII ულუს კარის ერთგული მოხელე. როდესაც მეფეს კახეთის მმართველი თორღვა პანკელი გადაუდგა, მასთან მესტუმრე ჯიქურის დავალებით გაიგზავნა ბერი ხორნაბუჯელი, რომელმაც თორღვას უვნებლობა ფიცი მისცა და სასახლეში მოიყვანა. დედოფალ ჯიგდა-ხათუნის ჩაგონებით ჯიქურმა დაარღვია ბერი ხორნაბუჯელის მიერ თორღვასათვის მიცემული ფიცი და მეფის დაუკითხავად თორღვა სიკვდილით დასაჯეს. ისტორიული წყაროების მიხედვით, ფიცის დარღვევით განრისხებულმა „ალავერდის მთავარმოწამემ“ შური იძია ბერი ხორნაბუჯელზე—"უმკვიდრო იქნა სახლი მისი"—მონღოლებმა მოუკლეს შვილი შალვა და დაეხოცა შვილიშვილები. ხორნაბუჯელთა (მახატლისძეთა) ფეოდალური სახლის გადაშენება დაკავშირებული იყო მონღოლთა ბატონობის მძიმე შედეგებთან. ბერი ხორნაბუჯელი დარდისგან გარდაცვლილა. პაპუაშვილი თ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 323. „საქართველო“: ენციკლოპედია: ტ.I.–თბ., 1997.–გვ.406
ამირეჯიბი (თანამდებობა)

ამირეჯიბი (არაბ. ამირ ჰაჯიბ — კარისკაცთა ამირა) — გაერთიანებული ფეოდალური საქართველოს ცენტრალური სახელმწიფო აპარატის მოხელე - მანდატურთუხუცესის თანაშემწე და ეჯიბთა უფროსი. სათათბირო ხმით სავაზიროს წევრი. ევალებოდა სამეფოში წესრიგის დაცვა, შეთქმულებათა აღკვეთა და სხვა, ამიტომ უფლება ჰქონდა ყოველ ჟამს წარმდგარიყო მეფის წინაშე. სამეფო კარზე ამირეჯიბი განაგებდა დარბაზობისა და პურობის ცერემონიას. როგორც საპატიო მოხელეს, ჰყავდა საგანგებო მხლებელი — ზედამდგომელი. ამირეჯიბის თანამდებობისაგან წარმოდგა გვარი ამირეჯიბი. სურგულაძე ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 398.
Flickr

Flickr (ინგლ. Flick-დან — «ტკაცუნი») — სერვისი, განკუთვნილი ფოტოების შენახვისა და შემდგომი გამოყენებისთვის. არის ერთ-ერთი პირველი Web 2.0 სერვისთა შორის. მისი ძირითადი დანიშნულება ციფრული ფოტოებისა და ვიდეო მასალების შენახვა. 2008 წლის 4 ნოემბრისვის სერვისზე ატვირთულ იქნა 3 000 000 000-იანი ფოტო. 2005 წელს Flickr შეისყიდა Yahoo!-მ. ↑ lenta.ru
შალომი

შალომი — ებრაული ყოველკვირეული გაზეთი, რომელიც გამოიცემა თურქეთში. მისი სახელი წარმოშობილია ებრაული მისასალმებელი სიტყვიდან „შალომ“. იგი დააარსა თურქ ებრაელმა ჟურნალისტმა ავრამ ლეიონმა 1947 წლის 29 ოქტომბერს. იბეჭდება სტამბოლში. გაზეთი გამოდის თურქულ ენაზე. რედაქტორია იაკუპ ბარკასი. ტირაჟი დაახლოებით 5,000-ია. შალომის ოფიციალური საიტი
ბერეკაშვილები

ბერეკაშვილები — ქართველი მშენებელი ოსტატები, ქუთაისის მახლობლად მდებარე სოფ. კურსებიდან. ცნობილნი არიან: ლევან, მოსე, ისიდორე, კალისტრატე და იოსებ ბერეკაშვილები. მათ XIX საუკუნის 60-იან წლებიდან რამდენიმე ეკლესია ააგეს დასავლეთ საქართველოში: 1867, იმერეთის ეპისკოპოსის გაბრიელის დავალებით, სოფ. ბახვში (ახლანდელი ოზურგეთის მუნიციპალიტეტი; ლევან და მოსე ბერეკაშვილები), 1873 სოფ. გოდოგანში (ისიდორე ბერეკაშვილი), 1883 სოფ. ნაგარევში (იოსებ ბერეკაშვილი, ორივე თერჯოლის რაიონი), 1905 სოფ. კოკაში (ახლანდელი ტყიბულის მუნიციპალიტეტი; იოსებ და კალისტრატე ბერეკაშვილები). ბერეკაშვილების აშენებული ეკლესიები ყურადღებას იპყრობს ტექნიკური შესრულების მაღალი დონით. კედლები მოპირკეთებულია თლილი ქვით. ბერეკაშვილები ცდილობდნენ გაეგრძელებინათ ეროვნული ტრადიციები და იყენებდნენ ძველი ქართული საეკლესიო ხუროთმოძღვრების ცალკეულ დეტალებს (დეკორაციულ თაღებსა და ლილვებს, ბურთულებიან სამკაულებს და სხვა). ამ მხრივ ბერეკაშვილების ნაგები ეკლესიები თვალსაჩინოდ განსხვავდება იმ ეკლესიებისაგან, რომლებსაც XIX საუკუნის მანძილზე საქართველოში მომუშავე ბერძენი ოსტატები აშენებდნენ. ბერიძე ვ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 316.
ბექა I

ბექა I ჯაყელი (დ. დაახლ. 1240 ― გ. 1306) ― სამცხის მმართველი 1285-1306 წლებში. ბექა I-ის სამფლობელო-საგამგეო (სამცხე, აჭარა, შავშეთი, ჭანეთი, კლარჯეთი, ტაოს უდიდესი ნაწილი, კოლა, არტაანი და ჯავახეთის მრავალი სოფელი) გადაჭიმული იყო ტაშისკარიდან (ახლანდელი ხაშურის მუნიციპალიტეტი) კარნუ-ქალაქსა (ახლანდელი ერზერუმი) და შავ ზღვამდე. 1266-1334 წწ. ეს მხარე გამოყოფილი იყო ერთიანი საქართველოს სამეფოსაგან და ცალკე პოლიტიკური ერთეულს წარმოადგენდა. ბექა I ილხანთა სახელმწიფოს ვასალი იყო. ყაენებს ხარკს უხდიდა და თავისი ჯარით მათს ლაშქრობებში მონაწილეობდა. მიუხედავად ამისა, სამხრეთ საქართველოს პოლიტიკური კავშირი დანარჩენ საქართველოსთან მაინც არსებობდა. ბექა I საქართველოს მეფეთა მანდატურთუხუცესის სამოხელეო ტიტულს ატარებდა. მის დროს საქართველოს სამხრეთ-დასავლეთ საზღვრებთან მომძლავრებულმა თურქებმა განაახლეს აგრესია საქართველოს მიმართ, მაგრამ ბექა I-მა დაამარცხა და განდევნა ისინი (აზატ მოსეს ლაშქრობა საქართველოში). ბექა I იყო ქართული პოლიტიკური გავლენის აქტიური დამცველი ტრაპიზონის სამეფოში, რომელსაც იმხანად საქართველოს მეფის ხელისუფლების დასუსტების გამო შეიძლებოდა ბიზანტია დაუფლებოდა. თვით ტრაპიზონშიც ერთმანეთს ებრძოდა ორი პოლიტიკური დაჯგუფება - ქართული და ბიზანტიური. გაიმარჯვა ქართულმა პოლიტიკურმა დასმა. ამისი ერთგვარი გამოხატულება იყო კეისარ ალექსი II-ის (1297-1330) დაქორწინება ბექა I-ის ასულზე. ბექა I-ის მეორე ასული ნათელა იყო დემეტრე II თავდადებულის მეუღლე. მათი ვაჟი გიორგი (შემდგომში გიორგი V ბრწყინვალე) ბექა I-ის ოჯახში აღიზარდა. ბექა I ენერგიული მმართველი იყო. მის დროს შედგა სამართლის წიგნი, რომელიც ბატონყმური წყობილების განმტკიცებას ემსახურებოდა („წიგნი სამართლისა კაცთა შეცოდებისა ყოვლისავე“), აშენდა წმ. საბას ტაძარი საფარში. ბექა მანდატურთუხუცესის პირველი ცოლი ვახახი მოხსენიებულია მატიანესა და სინას მთის აღაპებში, ხოლო მეორე ცოლი — მარინე, ანჩისხატის კარედის წარწერებსა და სინოდალურ კანტორის აღაპთა ნუსხაში №507. ანჩისხატის წარწერებში ასევე მოხსენიებულნი არიან შვილები: საგრის, ყვარყვარე და შალვასთან ერთად. გუჩუა ვ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 345-346.
პოლონეთის მმართველთა სია

პოლონეთის, მმართველები უძველესი დროიდან იწოდებოდნენ როგორც მთავარი. ბოლესლავ I პირველი იყო პოლონბეთის მმართველთა შორის რომელმაც ქრისტიანობა მიიღო 992-1025 წლებში . მთავრების შემდეგ პოლონეთის მმაღთველები ხდებიან მეფეები (11-18 საუკუნეები). უძველესი სამეფო დინასტია რომელიც პოლონეთს მართავდა იყო პიასტების სამეფო დინასტია (960 – 1370), შემდგომი დინასტია იყო იაგელონების (1386–1572). პოლონეთის გაძლიერების დროს პოლონეთის მეფე ვლადისლავ IV რუსეთსაც მართავდა . 1572 წელს გარდაიცვალა პოლონეთის მეფე სიგიზმუნდ II ავგუსტი. მეფის და ანა იაგელონმა, რომელიც იყო ტახტის ერთადერთი მემკვიდრე დაარწმუნა პოლონეთის სეიმი პოლონეთის მეფედ აერჩიათ ანრი ვალუა. დასუსტებულ პოლონეთ-ლიტვის სახელმწიფოს , რუსეთი , ავსტრია და პრუსია სამ ნაწილად იყოფენ. პოლონეთის სახელმწიფო არსებობას წყვეტს. პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ (1918) პოლონეთი კვლავ მოიპოვებს დამოუკიდებლობას. პოლონეთის მონარქების გენეოლოგია დაარქივებული 2009-03-22 საიტზე Wayback Machine.
ძვ. წ. 200

| ძვ. წ. 205 | ძვ. წ. 204 | ძვ. წ. 203 |ძვ. წ. 202 | ძვ. წ. 201 | ძვ.წ. 200 | ძვ. წ. 199 | ძვ. წ. 198 | ძვ. წ. 197 | ძვ. წ. 196 |ძვ. წ. 195 რომაელების მცირე აზიაში ექსპანსიის დასაწყისი.
Picasa

Picasa — ციფრული ფოტოების დამამუშავებელი და ორგანიზაციის პროგრამა, შექმნილი Idealab-ის მიერ, რომელიც დაიხურა 2016 წლის 1 მაისს.. იგი შეისყიდა Google-მა 2004 წელს და დაიწო მისი უფასოდ გავრცელება. პროგრამის სახელი მიმდინარეობს ცნობილი ესპანელი მხატვრის - პაბლო პიკასოს სახელისგან. Picasa იყო ინტეგრირებული Blogger და Gmail-თან. არსებობს პროგრამის მოდიფიკაციები Microsoft Windows-ისა Mac OS X-ისთვის. 2015 წლის ოქტომბრისთვის ბოლო ვერსია იყო 3.9.141.259. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „Picasa“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი Picasa-ს ვებ-ალბომები ↑ NEWS! - Lifescape's Picasa aims to be your digital "shoebox". Imaging Resource (2002-11-18). ციტირების თარიღი: 2016-05-03. ↑ NEWS! - Lifescape's Picasa aims to be your digital "shoebox. Imaging Resource (2002-11-18). ციტირების თარიღი: 2016-05-03. ↑ http://googlephotos.blogspot.ru Moving from picasa
ძვ. წ. 168

| ძვ. წ. 173 | ძვ. წ. 172 | ძვ. წ. 171 |ძვ. წ. 170 | ძვ. წ. 169 | ძვ.წ. 168 | ძვ. წ. 167 | ძვ. წ. 166 | ძვ. წ. 165 | ძვ. წ. 164 |ძვ. წ. 163 რომაელებმა პიდნასთან ბრძოლაში დაამარცხეს მაკედონიის ჯარი, რის შემდეგაც მაკედონიის სახელმწიფომ შეწყვიტა არსებობა.
კოლტის რევოლვერი

კოლტის რევოლვერი — პირველი სერიული ცეცხლსასროლი იარაღი, რომელიც სამუელ კოლტმა გამოუშვა. მანამდე არსებული იარაღები კუსტარულად მზადდებოდა და ომის დროს იარაღის დაზიანების შემთხვევაში შეუძლებელი იყო მთელს ფრონტზე სხვა იდენტური იარაღის მოძებნა, რათა მეომარს მისი ნაწილის ჩანაცვლებით იარაღი ბრძოლისუნარიანი გაეხადა. სამუელ კოლტმა ეს პრობლემა იარაღის სერიული გამოშვებით გადაჭრა. ისეთი იარაღები როგორიცაა „Tommy gun“ და „М-16“ ფირმამ მისის სიკვდილის შემდეგ გამოუშვა. „Colt Paterson“ 1836 წლის. კალიბრი 0,36 დიუმი (9 მმ). მსოფლიოში პირველი პისტოლეტი, რომელსაც ჰქონდა დამცველი. „Dragoon“ 1848 წლის. კალიბრი 0,44 დიუმი (11,2 მმ), სიგრძე დაახლოებით 40 სმ. ამ იარაღით სარგებლობა ყველას არ შეეძლო რადგანაც ის იწონიდა ოთხ ფუტს (კილონახევარი). „Colt–Navy“ 1851 წლის . კალიბრი 0,36 დიუმი (9 მმ). განსაზღვრული იყო საზღვაო ჯარების ფლოტისათვის, თუმცაღა პოპულარული იყო ხმელეთზეც. მას არ ჰქონდა სამიზნე, თუმცაღა ჰქონდა რვაწახნაგა ბარაბანი. „Colt Army“ 1860 წლის მოდელი. იარაღი რომელსაც ამერიკის სამოქალაქო ომის დროს იყენებდნენ. კალიბრი – 0,44 დიუმი (11,2 მმ), უფრო მჩატე «დრაგუნსკიზე», – იწონიდა კილოგრამამდე; „Colt–Navy“. 1861 წლის (მოდერნიზებული). გამოდიოდა 0,45 и 0,36 დიუმის კალიბრიანები. მანთავისი გზა სამოქალაქო ომით დაიწყო დადაამთავრა მეორე მსოფიო ომით.
ოქროს სპილო

ოქროს სპილო - (1420) ესაა იმ განძის ნაწილი რომელიც სამარხში აღმაჩინეს მხოლოდ მას შემდეგ რაც 1957 წელს მარადიორები დაიჭირეს. თვლიან რომ ასეთი სპილო კიდევ მეორე უნდა ყოფილიყო, რადგანაც როგორც ცნობილია ორმა ძმამ ერთმანეთთან დუელი გამართა ტახტის გულისათვის სპილოებით. დუელს ორივე ძმა შეეწირა, თუმცაღა მესამე ძმა რომელმაც არც ერთის მხარეზე არ იყო უვნებლად გადარჩა,ხოლო ძმების სიკვდილის შემდეგ კი ის გამეფდა. სწორედ მან აღმართა ეს დიდებული ტაძარი - ვატრაქჩაბურა. სწორედ ამ ძეგლის ქვეშ აღმოაჩინეს ეს ოქროს ნივთები მათ შორის ოქროს სპილოც. ხელოვნების ეს არაჩვეულებრივი ნიმუში შემკულია ძვირფასი ქვებით და წარმოადგენს ტაილანდის მშვენებას. დოკუმენტური ფილმი „მსოფლიოს გარშემო ოთხმოცი საოცრებისთვის“, ეპიზოდი 3.
ტომი (ტომი და ჯერი)

ტომი, ან ტომასი, ოსკარის მფლობელ ანიმაციური ფილმის ტომი და ჯერის პერსონაჟი. არის ლურჯი/ნაცრისფერი ანთროპომორფისტული კატა, რომელიც პირველად ტელეეკრანებზე 1940 წელს გამოჩნდა, მოკლემეტრაჟიან ანიმაციურ ფილმში Puss Gets the Boot. ტომი და ჯერის ამ სერიაში მისი სახელი ჯასპერია, თუმცა შემდეგ სერიაში The Midnight Snack მის სახელად უკვე ტომი მოიხსენიება. კლერენს ნეში: Vocal Effects in The Hanna-Barbera era (1940 - 1941) უილიამ ჰანა: Vocal Effects in The Hanna-Barbera era (1942 - 1958) shorts, Baby Puss ბილი ბლეტჩერი: 1944 Shorts: The Bodyguard, Zoot Cat Daws Butler: 1956 Short: Mucho Mouse (and a few others as well) Allen Swift: Vocal Effects in the Gene Deitch era (1961 - 1962) shorts Mel Blanc: Vocal Effects in the Chuck Jones era (1963 - 1967) Shorts ტერენს მონკი: 1964 Short: The Cat Above and the Mouse Below ფრენკ ველკერი: The Tom and Jerry Show, The Tom and Jerry Comedy Show, Tom & Jerry Kids Richard Kind: Tom and Jerry: The Movie, ჯეფ ბენეტი: Tom and Jerry: The Magic Ring ბილ კოპი: Tom and Jerry: Blast Off to Mars, Tom and Jerry: The Fast and the Furry სპაიკი ბრანდტი: 2005 Short: The KarateGuard სპაიკი ბრანდტი, later Don Brown: Tom and Jerry Tales დონ ბრაუნი: Tom and Jerry: A Nutcracker Tale ტომი და ჯერი