laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სვიმეონ ღვთისმიმრქმელი

მართალი სვიმეონ ღვთისმიმრქმელი იერუსალიმში ცხოვრობდა. ეგვიპტის მეფემ პტოლემე II-მ 258-247 ქრისტეს შობამდე იგი სხვა სწავლულებთან ერთად მიიწვია ალექსანდრიაში წმინდა წერილის წიგნების ბერძნულ ენაზე სათარგმნელად. მართალი სვიმეონი ესაია წინასწარმეტყველის წიგნს თარგმნიდა. როდესაც მივიდა ადგილამდე: „აჰა, მუცლადიღებს ქალწული და შობს ძეს, და უწოდებს საბელად ემანუელს.“ (ესაია 7,14) მან ჩათვალა, რომ დედანში შეცდომა იყო გაპარული და აპირებდა „ქალწულის“ ნაცვლად „დედაკაცი“ ჩაეწერა. მაგრამ ამ დროს გამოეცხადა ანგელოზი, ხელი დაუჭირა და უთხრა: „ირწმუნე ამ სიტყვების და თავად დარწმუნდები მაგ ჭეშმარიტებაში. არ მოკვდები მანამ, სანამ არ იხილავ ყოვლადწმინდა ქალწულისაგან შობილ ქრისტე მაცხოვარს“. ამ დღიდან მოყოლებული, სვიმეონი მესიის მოლოდინით ცხოვრობდა. და ეს დღეც დადგა. სულიწმინდამ აუწყა სვიმეონს: „აღდეგ და მირბიოდე ტაძრად, რამეთუ მოვიდა განმტევებელი შენი!“ და ისიც „მადლითა ქრისტიანე, მწიგნობარ კითხვით და ანგელოზ ცნობით“ ტაძრისკენ გაეშურა. მრავალ დედათა შორის მან გამოარჩია ყოვლადწმინდა ღვთისმშობელი, ხელში აიყვანა ყმა იესო და შეჰღაღადა: „აწ განუტევებ მონას შენსას, მეუფეო, თანახმად შენი სიტყვისა, მშვიდობით. რადგანაც იხილეს თვალთა ჩემთა მაცხოვარი შენი, რომელიც განამზადე ყველა ხალხის წინაშე, ნათელი წარმართთა გასანათლებლად და შენი ხალხის, ისრაელის სადიდებლად.“ (ლუკა 2,29-32). შემდეგ მან აკურთხა მართალი იოსები და ღვთისმშობელს წინასწარმეტყველურად მიმართა: „აჰა, წევს იგი მრავალთა დამამხობლად და აღმადგინებლად ისრაელში, და განხეთქილების ნიშნად. და თვით შენც სულში გაგივლის მახვილი, რათა გამჟღავნდეს მრავალი გულის ზრახვანი.“ (ლუკა 2,34-35) შემდგომ ამისა, აღესრულა ღირსი სვიმეონი. მან 360 წელი იცოცხლა. ლუკა მახარებლის მოწმობით, „კაცი ესე მართალი იყო და მოშიში უფლისაი და მოელოდა ნუგეშინისცემასა ისრაელისასა; და სული წმიდაი იყო მის ზედა.“ VI საუკუნეში მისი უხრწნელი ნაწილები კონსტანტინოპოლში დაასვენეს. გაზეთი ”მოძღვარი”, №3, თებერვალი, 2004 წელი.
ასკეტიზმი

ასკეტიზმი (ბერძნ. ασκεσις — ვარჯიში, წვრთნა) — ადამიანთა რელიგიური ცხოვრების წესი, რომელიც ზნეობრივი სრულყოფის მისაღწევად ამ ქვეყნისაგან განდგომას, მიწიერი სურვილებისაგან უკიდურეს თავშეკავებას, სხეულის დართგუნვას გულისხმობს. თითქმის ყველა რელიგია ასკეტიზმს ადამიანის ზნეობრივ იდეალად აცხადებს. ეკლესია აკანონებს ასკეტიზმს, ადამიანის თვითგვემას სისტემურ ხასიათს აძლევს. „ტანჯვა არის ქრისტიანობის უმაღლესი მცნება, თვითონ ისტორია ქრისტირანობისა კაცობრიობის ტანჯვის ისტორიაა“, წერდა ლუდვიგ ფოიერბახი. რელიგიური ასკეტიზმი არის უარის თქმა არა მარტო ამქვეყნიურ სიამოვნებაზე, არამედ ყოველგვარი ბოროტების წინააღმდეგ ბრძოლაზეც. იგი ადამიანს ზრდის მონური მორჩილებისა და მოთმინების სულისკვეთებით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 635.
ვაშინგტონის მეტროპოლიტენი

ვაშინგტონის მეტროპოლიტენი (ინგლ. Washington Metro, Metrorail) — აშშ-ში სიდიდით მეორე მეტროსისტემა ნიუ-იორკის მეტროპოლიტენის შემდეგ. ვაშინგტონის მეტრო მოიცავს როკვილიდან (ჩრდილოეთი) ალექსანდრიამდე (სამხრეთი) მთელს „დიდ ვაშინგტონს“. მეტროპოლიტენის ხაზები ორ შტატში გადის (ვირჯინია და მერილენდი) და კოლუმბიის ფედერალურ ოლქში. ყოველდღიური მგზავრთანაკადი 520 ათასი ადამიანია (2004). სავაგონო პარკი 950 ვაგონით არის წარმოდგენილი. ვაგონებსა და სადგურებში სამაგალითო სისუფთავე და წესრიგი სუფევს. მეტროს გახსნა 1976 წელს მოხდა. ამხნიდან მოყოლებული ქალაქში ხუთი ხაზი აშენდა: წითელი: მონტგომერის ოლქიდან (Montgomery County), მერილენდი, ქალაქის საქმიანი უბნების გავლით ისევ უკან მონტგომერიში — ყველაზე დატვირთული ხაზი. ნარინჯისფერი: ფერფაქსის ოლქიდან (Fairfax County), ვირჯინია, არლიგტონის ოლქისკენ (Arlington County), ვირჯინია, ქალაქის ცენტრის გავლით და ბოლო სადგურით პრინც ჯონსის ოლქში (Prince George’s County), მერილენდი. ლურჯი: ფერფაქსის ოლქიდან ალექსანდრიისა და არლინგტონის გავლით (ვირჯინია), ნარინჯისფერი ხაზის გასწვრივ ვაშინგტონზე გადის პრინც ჯონსის მიმართულებით. ყვითელი: ლურჯი ხაზის გასწვრივ პენტაგონის მიმართულებით მდინარე პოტომაკის მეორე ნაპირზე, ხაზი ქალაქის საქმიან ნაწილში სრულდება. მწვანე: პრინს ჯონსიდან ქალაქის აღმოსავლეთ ნაწილის გადაკვეთით და უკან პრინს ჯონსში. სულ 86 სადგურია, ხაზების საერთო სიგრძე 170,5 კმ. თავდაპირველი პროექტით 83 სადგური და 165,5 კმ გზა იყო, რომელიც 2001 წლის 13 იანვარს დასრულდა. „დიდი ვაშინგტონი“ ფხვიერ, ჭაობიან ნიადაგზეა გაშენებული, ამიტომ ღრმა სადგურები მხოლოდ ქალაქის ცენტრში აშენდა. ქალაქის მეტროხაზების დიდი ნაწილი მიწისპირის ან მიწისზედაა. გარეუბნებში მიწისპირის გადასარბენები საკმაოდ გრძელია და პრაქტიკულად დაუცველია. ლიანდაგები მავთულიანი მესრით არის შემოზღუდული. მატარებლები საკმაოდ ნელა მოძრაობს — საშუალო სიჩქარით 40 კმ/ს. ყველაზე ღრმა სადგურები წითელი ხაზის ჩრდილო-აღმოსავლეთით მდებარეობს: Wheaton (აქ დასავლეთ ნახევარსფეროში ყველაზე გრძელი ესკალატორია ჩაყენებული - 70 მ) და სადგური Forest Glen (60 მ სიღრმეზე), სადაც ესკალატორების ნაცვლად მაღალჩქაროსნული ლიფტები გამოიყენება. მეტროპოლიტენების სია დიდი ვაშინგტონის სატრანსპორტო უწყება ოფიციალური საიტი Metro Transit Police დაარქივებული 2009-06-16 საიტზე Wayback Machine. Official site StationMasters Online ახლომდებარე ტერიტორიების რუკები და სადგურების პანორამული ფოტოები MetroRiders.Org დაარქივებული 2004-11-27 საიტზე Wayback Machine. Metro Passenger Advocacy Group Dulles Corridor Metrorail Project Dulles Corridor Rail Association Building the Washington Metro
ჩრდილო ჩიფრანი

ჩრდილო ჩიფრანი — სოფელი საქართველოში, ჯავის მუნიციპალიტეტში (ვანელის თემი). მდებარეობს გუდისის ქედის დასავლეთ კალთაზე, მდინარე დიდი ლიახვის ხეობაში. ზღვის დონიდან 1450 მეტრი, ჯავიდან 19 კილომეტრი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 164. ↑ საქართველოს სატელეფონო კოდები — „სილქნეტი“ ↑ საქართველოს საფოსტო ინდექსები — „საქართველოს ფოსტა“ ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 201. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 121.
წარითა

წარითა — სოფელი საქართველოში, ჯავის მუნიციპალიტეტში (ვანელის თემი). მდებარეობს ჯავის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე დიდი ლიახვის ხეობაში. ზღვის დონიდან 1480 მეტრი, ჯავიდან 20 კილომეტრი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 291. ↑ საქართველოს სატელეფონო კოდები — „სილქნეტი“ ↑ საქართველოს საფოსტო ინდექსები — „საქართველოს ფოსტა“ ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 210. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 127.
ხუმსართა

ხუმსართა — სოფელი საქართველოში, ჯავის მუნიციპალიტეტში (მსხლების თემი). მდებარეობს ჯავის ქედის სამხრეთ–აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე დიდი ლიახვის ხეობაში. ზღვის დონიდან 1100 მეტრი, ჯავიდან 3 კილომეტრი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 515. ↑ საქართველოს სატელეფონო კოდები — „სილქნეტი“ ↑ საქართველოს საფოსტო ინდექსები — „საქართველოს ფოსტა“ ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 230. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 138.
აივალიქი

აივალიქი (ძვ. ბერძ.: Κυδωνίαι, ბერძ.: Αϊβαλί Aivali ან Κυδωνίες) — ზღვიაპირა ქალაქი ჩრდილოეთში, ეგეოსის ზღვის სანაპიროზე თურქეთში. ქალაქი მდებარეობს ბალიქესირის პროვინციაში. ბერძნულ-თურქული მოსახლეობის გაცვლამდე აივალიქში ძირითადად ეთნიკური ბერძნები ცხოვრობდნენ. XIX საუკუნის ბოლოსათვის მოსახლეობა 20,000 კაცს შეადგენდა, საიდანაც 2%-ზე ნაკლები იყვნენ ეთნიკური თურქები. summer rental house დაარქივებული 2015-02-15 საიტზე Wayback Machine. gayrimenkul danışmanlık ayvalık otel motel pansiyonları დაარქივებული 2020-12-02 საიტზე Wayback Machine.
ოქრომკედი

ოქრომკედი — აბრეშუმის ან ბამბის ძაფთან შეგრეხილი ოქროს ან ვერცხლის ძაფი, რომელსაც ძველთაგანვე ძვირფასი ქსოვილებისა და სამოსელის საქარგავად იყენებდნენ. ადრინდელ ქართულ წერილობით წყაროებში მოხსენიებულ ტერმინს – „ოქრონემსულს“ (ოქროს ძაფით ნაკერი) გვიანდელი ხანის ძეგლებში „ოქრომკედით ნაკერი“ შეესატყვისება. ოქრომკედით ქარგვის ძველი ქართული ტრადიციები (მდიდარი ორნამენტი, მხატვრული სიმბოლიკა, სიუჟეტური კომპოზიცია, შესრულების მანერა) კარგად იყო შემონახული XIX საუკუნის ეთნოგრაფიულ ყოფაში. ქარგავდნენ უმთავრესად ხავერდზე, ატლასზე და სხვა ძვირფას ქსოვილებზე. ოქრომკედით ნაქარგ სახეებში ხშირად ურთავდნენ მარგალიტს, ფერად მძივებსა და ზოგჯერ პატიოსან თვლებსაც. ოქრომკედით ნაქარგობა ძველთაგანვე საექსპორტო საგანი იყო. XIX საუკუნის ერთ-ერთი რუსული წყაროს მიხედვით ირანსა და ოსმალეთში გატანილი ქართული ოქრომკედით ნაქარგობა საუკეთესო ნახელავად ითვლებოდა მთელს აზიაში და ყველაზე ძვირად ფასობდა. მუზეუმის ფონდებში დაცული ოქრომკედით ნაქარგობის უძველესი ნიმუშები უმთავრესად საეკლესიო ნივთების სახითაა შემონახული (სამღვდელოების ტანსაცმლის და თავსაბურავის ელემენტები, ქართული წარწერით შემკული შესაწირავი ქსოვილები და სხვა). ოქრომკედის ნაქარგობის მთავარი მოტივებია უმთავრესად ნაყოფიერებასთან დაკავშირებული მცენარეული ორნამენტი (ვაზის ფოთლები და მტევნები, ხორბლის თავთავები და სხვა), ანთროპომორფული და ზოომორფული გამოსახულებანი. მასალები საქართველოს შინამრეწველობის და წვრილი ხელოსნობის ისტორიისათვის, ტ. 2, ნაწ. 2, თბ., 1982; მესხია შ., საისტორიო ძიებანი, ტ. 1, თბ., 1982; უზნაძე ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 610. ოქრომკედი — ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი
ივანე ოქრომჭედლიშვილი

ივანე ლაზარეს ძე ოქრომჭედლიშვილი (სერებრიაკოვი), (დ. 1833, სიღნაღი — გ. 10 აგვისტო, 1868, თბილისი) — ერთ-ერთი პირველი ქართველი აგრონომი. დაწყებითი განათლება სიღნაღის სასწავლებელში მიიღო. 1855 წელს დაამთავრა თბილისის გიმნაზია, 1859 წელს გორიგორეცკის (მოგილიოვის გუბერნია, ორშის მაზრა) სამიწათმოქმედო ინსტიტუტი. ნაშრომისათვის „თამბაქოს მოყვანის შესახებ“ მიენიჭა ჯერ მეცნიერებათა კანდიდატის ხარისხი, შემდეგ მაგისტრის წოდება. საქართველოში დაბრუნებისთანავე სათავეში ჩაუდგა (1861) ჟურნალ „ცისკრის“ დამატება „გუთნის დედას“, რომელშიც ქვეყნდებოდა სტატიები აგრონომიის აქტუალურ საკითხებზე. ქველაძე გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 610.
ჯრია (ჯავის მუნიციპალიტეტი)

ჯრია, ძრია — სოფელი საქართველოში, ჯავის მუნიციპალიტეტში (მსხლების თემი). მდებარეობს გუდისის ქედის დასავლეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 1160 მეტრი, ჯავიდან 3 კილომეტრი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 577. ↑ საქართველოს სატელეფონო კოდები — „სილქნეტი“ ↑ საქართველოს საფოსტო ინდექსები — „საქართველოს ფოსტა“
ალანია (თურქეთი)

ალანია (თურქ. Alanya) — ქალაქი ანთალიის პროვინციაში, თურქეთი. ის ფართოდაა ცნობილი, როგორც სრულყოფილი დასვენებისა და გართობის ცენტრი. ქალაქის მოსახლეობა 150,000 კაცს შეადგენს. ალანია მდებარეობს ხმელთაშუა ზღვის სანაპიროზე, ანთალიიდან 120 კმ-ში. Lloyd, Seton; Rice, D.S. (1958). Alanya ('Alā'iyya). British Institute of Archaeology at Ankara. OCLC 7230223.  Redford, Scott. Landscape and the state in medieval Anatolia: Seljuk gardens and pavilions of Alanya, Turkey. Oxford: Archaeopress; 2000. ISBN 1-84171-095-4 ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ალანია (თურქეთი) Alanya municipality official site Alanya Map
ჰოენშვანგაუს სასახლე

ჰოენშვანგაუს სასახლე (გერმ. Schloss Hohenschwangau) მდებარეობს გერმანიაში, ბავარიაში, შვანგაუს მახლობლად, ნოიშვანშტაინის სასხლის მოპირდაპირე მხარეს სასახლის ადგილზე XII საუკუნიდან არსებობდა „შვანშტაინის ციხესიმაგრე“, რომელიც რამდენიმეჯერ იქნა დანგრეული და აღდგენილი. 1832 წელს ციხესიმაგრის ნანგრევები შეიძინა შემდგომში ბავარიის მეფემ მაქსიმილიან II-ემ და მის ადგილზე 1837 წელს არქიტექტორ დომენიკო ქუალიოს ააშენებინა ნეოგოთიკის სტილის სასახლე. XIX საუკუნის დასაწყისში შვანშტაინისა და წინა და უკანა ჰოენშვანგაუს ციხესამგრეების სახელები არეულ იქნა. ამრიგად ეწოდა შვანშტაინის ციხესიმაგრის ადგილზე აშენებულ სასახლეს ჰოენშვანგაუ და ჰოენშვანგაუს ციხესიმაგრის ნანგრევებზე ასენებულ სასახლეს ნოიშვანშტაინი. ჰოენშვანგაუს სასახლე ბავარიის სამეფო ოჯახის ვიტელსბახების საზაფხულო რეზიდენცია იყო. აქ გაატარა ბავშვობა ლუდვიგ II-ემ და სიცოცხლის ბოლო წლები დედამისმა მარიემ. 2005 წლის 6 ნოემბერს სასახლე გაქურდულ იქნა. მოპარულ იქნა ბავარიის მეფეთა ორდენების კოლექცია (80 ცალი). ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჰოენშვანგაუს სასახლე ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2013-03-12 საიტზე Wayback Machine.
წამადი

წამადი — სოფელი საქართველოში, ჯავის მუნიციპალიტეტში (ქეშელთის თემი), მდებარეობს ჯავის ქედის დასავლეთ კალთაზე, მდინარე ქეშელთის (ლიახვის აუზი) ხეობაში. ზღვის დონიდან 1520 მეტრი, ჯავიდან 20 კილომეტრი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 289. ↑ საქართველოს სატელეფონო კოდები — „სილქნეტი“ ↑ საქართველოს საფოსტო ინდექსები — „საქართველოს ფოსტა“ ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 210. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 127.
ხიხათა (ჯავის მუნიციპალიტეტი)

ხიხათა — სოფელი საქართველოში, ჯავის მუნიციპალიტეტში (ყემულთის თემი). მდებარეობს ლიხის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე ფაწის მარჯვენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 1550 მეტრი, ჯავიდან 10 კილომეტრი. 1907 წელს სოფლის მოსახლეობა იყო 50 ადამიანი, ცხოვრობდნენ ოსები. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 486. ↑ საქართველოს სატელეფონო კოდები — „სილქნეტი“ ↑ საქართველოს საფოსტო ინდექსები — „საქართველოს ფოსტა“ ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 227. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 137. ↑ Кавказскій календарь на 1910 годъ, Тифлись, 1909, стр. 398.
წონა (ჯავის მუნიციპალიტეტი)

წონა — სოფელი საქართველოში, ჯავის მუნიციპალიტეტში, მდებარეობს რაჭის ქედის სამხრეთ კალთაზე. მდინარე ყვირილის მარცხენა მხარეს. თემის ცენტრი (სოფლები:ბითეთა, დოდოთი, ელყანთა, ერწო, ცადიყაუ, ხალივდონი, ხამფალგომი, ხუგათა). ზღვის დონიდან 1780 მეტრი, ჯავიდან 28 კილომეტრი. ვახუშტი ბაგრატიონი წონის შესახებ წერს: ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 343. ↑ https://www.webcitation.org/6rr3L8GjN?url=http://ugosstat.ru/wp-content/uploads/2017/06/Itogi-perepisi-RYUO.pdf ↑ საქართველოს სატელეფონო კოდები — „სილქნეტი“ ↑ საქართველოს საფოსტო ინდექსები — „საქართველოს ფოსტა“ ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 218. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 132. ↑ ქართლის ცხოვრება. ტომი IV. ბატონიშვილი ვახუშტი. აღწერა სამეფოსა საქართველოსა. გვ.767. სახელმწიფო გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო.“ თბილისი 1973.
ცადიყაუ

ცადიყაუ — სოფელი საქართველოში, ჯავის მუნიციპალიტეტში, (წონის თემი), მდებარეობს რაჭის ქედის აღმოსავლეთ ნაწილში. ერწოს ტბის ნაპირზე. ზღვის დონიდან 1750 მეტრი, ჯავიდან 21 კილომეტრი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 184. ↑ საქართველოს სატელეფონო კოდები — „სილქნეტი“ ↑ საქართველოს საფოსტო ინდექსები — „საქართველოს ფოსტა“ ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 203. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 122.
ხალივდონი

ხალივდონი — სოფელი საქართველოში, ჯავის მუნიციპალიტეტში, (წონის თემი), მდებარეობს მდინარე ფაწის ხეობაში. ზღვის დონიდან 1800 მეტრი, ჯავიდან 17 კილომეტრი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 418. ↑ საქართველოს სატელეფონო კოდები — „სილქნეტი“ ↑ საქართველოს საფოსტო ინდექსები — „საქართველოს ფოსტა“ ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 222. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 134.
ხამფალგომი

ხამფალგომი — სოფელი საქართველოში, ჯავის მუნიციპალიტეტში, (წონის თემი), მდებარეობს რაჭის ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ყვირილის ნაპირას. ზღვის დონიდან 1720 მეტრი, ჯავიდან 23 კილომეტრი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 429. ↑ საქართველოს სატელეფონო კოდები — „სილქნეტი“ ↑ საქართველოს საფოსტო ინდექსები — „საქართველოს ფოსტა“ ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 222. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 134.
ხუგათა

ხუგათა — სოფელი საქართველოში, ჯავის მუნიციპალიტეტში (წონის თემი), მდებარეობს რაჭის ქედის სამხრეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 1840 მეტრი, ჯავიდან 30 კილომეტრი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 512. ↑ საქართველოს სატელეფონო კოდები — „სილქნეტი“ ↑ საქართველოს საფოსტო ინდექსები — „საქართველოს ფოსტა“ ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 229. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 138.
ჯაბიტა (ჯავის მუნიციპალიტეტი)

ჯაბიტა — სოფელი საქართველოში, ჯავის მუნიციპალიტეტში (ხვწის თემი). მდებარეობს მდინარე დიდი ლიახვის ხეობაში. ზღვის დონიდან 1200 მეტრი, ჯავიდან 7 კილომეტრი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 523. ↑ საქართველოს სატელეფონო კოდები — „სილქნეტი“ ↑ საქართველოს საფოსტო ინდექსები — „საქართველოს ფოსტა“ ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 231. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 139.
წრუ

წრუ — სოფელი საქართველოში, ჯავის მუნიციპალიტეტში (ხვწის თემი). მდებარეობს გუდისის ქედის კალთაზე, მდინარე გუდისისწყლის მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 1650 მეტრი, ჯავიდან 12 კილომეტრი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 346. ↑ საქართველოს სატელეფონო კოდები — „სილქნეტი“ ↑ საქართველოს საფოსტო ინდექსები — „საქართველოს ფოსტა“ ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 214. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 129.
ციფგინა

ციფგინა — სოფელი საქართველოში, ჯავის მუნიციპალიტეტში (ხვწის თემი). მდებარეობს მდებარეობს გუდისის ქედის დასავლეთ კალთაზე, მდინარე დიდი ლიახვის მარცხენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 1200 მეტრი, ჯავიდან 4 კილომეტრი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 232. ↑ საქართველოს სატელეფონო კოდები — „სილქნეტი“ ↑ საქართველოს საფოსტო ინდექსები — „საქართველოს ფოსტა“ ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 204. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 122.
ჩიმასი

ჩიმასი — სოფელი საქართველოში, ჯავის მუნიციპალიტეტში (ხვწის თემი). მდებარეობს მდინარე გუდისისწყლის მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 1520 მეტრი, ჯავიდან 8 კილომეტრი, ცხინვალიდან 28 კმ., ქვემო ხვწედან 6 კმ. საბჭოთა პერიოდში შედიოდა ჯავის რაიონის ხვწის სასოფლო საბჭოში, მოქმედებდა ჯავის მეცხოველეობის მეურნეობა. სოფელი ამჟამად ოკუპირებულია რუსეთის მიერ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 123. ↑ საქართველოს სატელეფონო კოდები — „სილქნეტი“ ↑ საქართველოს საფოსტო ინდექსები — „საქართველოს ფოსტა“ ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 200.
ჩეთარი

ჩეთარი — სოფელი საქართველოში, ჯავის მუნიციპალიტეტში (ხვწის თემი). მდებარეობს მდინარე გუდისისწყლის მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 1600 მეტრი, ჯავიდან 12.5 კილომეტრი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 93. ↑ საქართველოს სატელეფონო კოდები — „სილქნეტი“ ↑ საქართველოს საფოსტო ინდექსები — „საქართველოს ფოსტა“ ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 199. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 120.
გუთნის დედა

„გუთნის დედა“ — პირველი ქართული აგრონომიული ჟურნალი. სასოფლო-სამეურნეო ორკვირეული ჟურნალი. გამოდიოდა თბილისში 1861 წლის დეკემბრიდან 1876 წლის ოქრომბრამდე. ჟურნალში იბეჭდებოდა აგრონომიული ხასიათის გარდა XIX საუკუნის 60-70-იანი წლების საქართველოს სოფლის მეურნეობის ამსახველი სტატიები. სხვადასხვა დროს ჟურნალს რედაქტორობდნენ ივანე კერესელიძე, ა. ვართანოვი, ანტონ ფურცელაძე. 1861–1872 წლებში „გუთნის დედა“ იყო ჟურნალ „ცისკრის“ დამატება, 1873 წლიდან კი დამოუკიდებელი ჟურნალი გახდა. გამოსცემდა სოფლის მეურნეობის კავკასიის საზოგადოება. გამოცემა 8 გვერდიანი იყო. სულ გამოვიდა ჟურნალის შემდეგი ნომრები: 1862: №1 (1.I) — №24 (15.XII) 1863: №1 (1.I) — №24 (15.XII) 1864: №1 (1.I) — №24 (15.XII) 1865: №1 (1.I) — №24 (15.XII) 1866: №1 (1.I) — №16 (15.VII) 1867: №1 (1.I) — №16 (11.IX) 1868: №1 (1.I) — №24 (1.XII) 1869: №1 (1.I) — №12 (1.VII) 1870: №1 (?) — №24 (XII) 1871: ..? 1872: ..? 1873: №1 (1.III) — №19 (18.XII) 1874: №1 (1.III) — №20 (15.XII) 1875: №1 (30.I) — №23 (15.XII) 1876: №1 (15.I) — №17 (15.XII) ჟურნალის ელექტრონული ვერსია ↑ თოდუა გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 297. ↑ ქართული პერიოდიკის ბიბლიოგრაფია : 1819–1845 / შემდგ. გ. ი. ბაქრაძე, რედ. ვ. ი. ეგნატაშვილი, თბ., 1947. — გვ. 5.
ოქროს ბულა

ოქროს ბულა (ლათ. bulla aurea; ბერძ. Χρυσόβουλλον, „ხრუსობულონ“) — შუა საუკუნეების მნიშვნელოვან სახელმწიფოებრივ სიგელთა სახელი, რომელიც სიგელზე შეკიდებულ ოქროს ბეჭდისაგან წარმოდგება. თავდაპირველად გამოიყენებოდა ბიზანტიის იმპერიაში. ცნობილია უნგრეთის მეფის ანდრაშ II-ის 1222 წლის ოქროს ბულა, რომელმაც შეზღუდა სამეფო ხელისუფლება და განამტკიცა თავადაზნაურობის პრივილეგიები. განსაკუთრებით აღსანიშნავია იმპერატორ კარლ IV-ის 1356 წელს ოქროს ბულა, რომელიც საღვთო რომის იმპერიის ძირითადი საკანონმდებლო აქტი იყო და 1806-მდე მოქმედებდა. შუა საუკუნეების საქართველოში მას „ოქრობეჭედის“ სახელით იცნობდნენ. ოქრობეჭდებზე ბევრგან არის საუბარი პეტრიწონის მონასტრის წესდებაში (XI ს.), რომელიც გრიგოლ ბაკურიანის ძემ შეადგინა. ბულა შანიძე ა., ქართველთა მონასტერი ბულგარეთში და მისი ტიპიკონი, თბ., 1971; ჯავახიშვილი ივ., ისტორიის მიზანი, წყაროები და მეთოდები წინათ და ახლა, წგნ. 3, ნაკვ. 2 - ქართული სიგელთამცოდნეობა ანუ დიპლომატიკა, ტფ., 1926; ფუტკარაძე ი., ქსე, ტ. 7, თბ., 1984
ჭილოვანი

ჭილოვანი — სოფელი ჭიათურის მუნიციპალიტეტში (პერევისას თემი). მდებარეობს ჭიათურის პლატოზე, მდინარე ყვირილის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 560 მეტრი, ჭიათურიდან 7 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 184 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 400. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ხალიფაური

ხალიფაური (ყოფ. ხალიბაური) — სოფელი ჭიათურის მუნიციპალიტეტში (წირქვალის თემი). მდებარეობს ჭიათურის პლატოზე. ზღვის დონიდან 450 მეტრი, ჭიათურიდან 4,5 კილომეტრი. სოფელში არის კვატიისა და ხალიფაურის მღვიმეები. სოფელში არის მანგანუმის საბადო. სოფელში არის საჯარო სკოლა. სოფელში დგას დარბაზული ეკლესია. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 402 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 419. ხალიფაურის ეკლესია, გალერეა[მკვდარი ბმული] ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ სსიპ საგანმანათლებლო და სამეცნიერო ინფრასტრუქტურის განვითარების სააგენტო[მკვდარი ბმული] ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ნიუ-იორკერი (კრაისლერი)

ნიუ-იორკერი კრაისლერის ერთ-ერთი წამყვანი მოდელი იყო 1939–1996 წლებში. მხოლოდ კრაისლერ იმპერიალი იდგა ფასისა და ზომის რანგით უფრო მაღლა ნიუ-იორკერზე. 1951–1971 წლებში ნიუ-იორკერს კრაისლერის ბიგ-ბლოკ ფაიაპაუა V8 ძრავი, ხოლო მოგვიანებით კი 400 დ3 (6.6 ლ) B ძრავი ჰქონდა. კრაისლერის იმპერიალის მოდელის 1975 წელს წარმოებიდან მოხსნის შემდეგ მას სახელი გადაერქვა "კრაისლერ ნიუ-იორკერ ბრუგამი" და წარმოებაში 1978 წლამდე დარჩა. 1979 წელს R პლატფორმაზე გადასვლის შემდეგ კრაისლერი უშვებს ნიუ-იორკერის სუბ-მოდელს სახელით „მე-5 ავენიუ“. 1982 წელს ნიუ-იორკერი და მისი სუბ-მოდელი გადადის ლებარონის M-ძარაზე. 1983 წელს, ნიუ-იორკერი გადადის წინა წამყვან კრაისლერ E პლატფორმაზე, რაც დასაწყისი გახდა K-მანქანათა წლებისა. 1988 წელს ნიუ-იორკერი გადადის წინა-წამყვან C პლატფორმაზე, თუმცა ნიუ-იორკერ ტურბო E-ძარაზე რჩება. ნიუ-იორკერ ტურბო ბოლო ნიუ-იორკერია რომელსაც ტურბოჩარჯერი ჰქონდა. მე-5 ავენიუ გაგრძელდა M-ძარაზე, შეუერთდა რა ნიუ-იორკერს ისევ 1990 წელს. ნიუ-იორკერის ბოლო თაობა წარმოებაში დარჩა წინა-წამყვანი ხიდით და 1994 წელს LH სერია გახდა. ნიუ-იორკერის გამოშვების ბოლო წელი იყო 1996, როდესაც მისი ლუქს კლასის ვერსია LHS გამოვიდა, დამატებითი ქრომირებით, ტყავის სავარძლებითა და რბილი სუსპენზიით.
შუა გეზრული

შუა გეზრული — სოფელი ჭიათურის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ჭიათურის პლატოზე, მდინარე ყვირილის მარცხენა მხარეს. გეზრულის თემის ცენტრი (სოფელი: ქვედა გეზრული). ზღვის დონიდან 680 მეტრი, ჭიათურიდან 25 კილომეტრი. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობდა 302 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 49. ↑ 1.0 1.1 1.2 საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
წასრი

წასრი — სოფელი ჭიათურის მუნიციპალიტეტში (ნიგოზეთის თემი). მდებარეობს ჭიათურის პლატოზე. ზღვის დონიდან 720 მეტრი, ჭიათურიდან 7 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 261 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 301. ინფორმაცია სოფლის შესახებ[მკვდარი ბმული] ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II