laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
The Division Bell (ტურნე)

The Division Bell — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ პინკ ფლოიდის 1994 წლის ტურნე, უკანასკნელი მის ისტორიაში. იგი ჩატარდა ახალი ალბომის The Division Bell მხარდასაჭერად. ტურნე დასრულდა 1994 წლის 29 ოქტომბერს, ერლს კორტის საგამოფენო ცენტრში 14 საღამოს განმავლობაში გამართული კონცერტებით. The Division Bell Tour იქცა თავისი დროის საკონცერტო ტურებს შორის ყველაზე შემოსავლიან მოვლენად. ერლს კონცერტის შოუებზე 1975 წლიდან ჯგუფი პირველად უკრავდა სრული სახით ალბომს The Dark Side of the Moon. კონცერტებზე გამოიყენებოდა წინა ტურთან შედარებით უფრო შთაბმეჭდავი სპეციალური ეფექტები. სცენა იყო 55 მეტრის სიგრძის და ზევიდან ერთვოდა 40 მეტრიანი თაღი. სასცენო და მუსიკალური ეკიპირების გადაზიდვას დასჭირდა 53 სატვირთო მანქანა, 161 კაციანი პერსონალი და 4 მილიონი აშშ დოლარი, რასაც ემატებოდა შოუს დადგმის ღირებულება - 25 მილიონი აშშ დოლარი. ტურნე გაიმართა 68 ქალაქში, 5.5 მილიონი მაყურებლის თანდასწრებით. ყოველ კონცერტს საშუალოდ, 45.000 მსმენელი ესწრებოდა. წლის ბოლოს Division Bell Tour დასახელდა მუსიკის ისტორიაში ყველაზე მასშტაბურ ტურად, რომლის შემოსავალი დაახლოებით 250 მილიონ აშშ დოლარს შეადგენდა. მიუხედავად იმისა, რომ როლინგ სტოუნის მიერ იმავე წელს გამართული იქნა Voodoo Lounge Tour (რომელიც ისევე, როგორც პინკ ფლოიდის ტურნე, კომპანიის Volkswagen მიერ იქნა დაფინანსებული), Division Bell Tour მილიონობით მსმენელისათვის დაუვიწყარ მოვლენად იქცა. ერლს კორტის კონცერტები აღიბეჭდა საკონცერტო ალბომისა და ფილმის სახით. 29 ოქტომბრის გამოსვლა იყო ჯგუფის უკანასკნელი შოუ, 2005 წლის 2 ივლისს როჯერ უოტერსთან ერთად 18 წუთიან კონცერტამდე, რომელიც მარათონის Live 8 ფარგლებში შედგა. პინკ ფლოიდი დევიდ გილმორი - ვოკალი, გიტარები, ლეპ-სტილ გიტარა ნიკ მეისონი – დასარტყმელი საკრავები, პერკუსია რიჩარდ რაიტი – კლავიშებიანები, ვოკალები დამატებითი მუსიკოსები ჯონ კერინი – კლავიშებიანები, ვოკალები დიკ პერი – საქსოფონი გაი პრეტი – ბას-გიტარა, ვოკალი ტიმ რენუიკი – გიტარა, დამატებითი ვოკალები გერი უოლისი – პერკუსია, დამატებითი დასარტყმელი საკრავები (პროგრამირება და შესრულება) სემ ბრაუნი, კლაუდია ფონტენი, დურგა მაკბრუმი – დამატებითი ვოკალები აქ წარმოდგენილია 1994 წლის ტურნეში შესრულებული სიმღერების ტიპური სიები. პირველი სრულდებოდა მთლიანი ტურნეს განმავლობაში, ხოლო მეორე მას დრო და დრო, 15 ივლისიდან მოყოლებული ენაცვლებოდა. სეტლისტი 1 სეტლისტი 2 ტურნეს მსვლელობისას იშვიათად სრულდებოდა One Slip (მხოლოდ 1994 წლის 22 აპრილს, ოკლენდში, კალიფორნია. დაუკრეს The Great Gig in the Sky-ს და Us and Them-ს შორის; ამავე კონცერტზე Wish You Were Here დაუკრეს Us and Them-ის შემდეგ) Marooned (დაუკრეს მხოლოდ 1994 წლის 29 და 30 აგვისტოს ოსლოში, ნორვეგია, Run Like Hell-ამდე) ტურნეს სეტლისტები დაარქივებული 2016-03-07 საიტზე Wayback Machine. ტურნეს დროს გამოყენებული დასარტყმელი საკრავები დაარქივებული 2010-06-29 საიტზე Wayback Machine.
ცენტრალური სტადიონი

ამ სახელწოდებით მსოფლიოში რამდენიმე სტადიონია ცნობილი. თქვენ შესაძლოა იგულისხმეთ ერთ-ერთი ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან: საქართველოში ბათუმის ცენტრალური სტადიონი ზესტაფონის ცენტრალური სტადიონი თბილისის ცენტრალური სტადიონი თელავის ცენტრალური სტადიონი სოხუმის ცენტრალური სტადიონი ქობულეთის ცენტრალური სტადიონი მსოფლიოში ალმა-ატას ცენტრალური სტადიონი აკტიუბინსკის ცენტრალური სტადიონი ასტრახანის ცენტრალური სტადიონი ბუქარესტის ცენტრალური სტადიონი დუშანბეს ცენტრალური სტადიონი ეკატერინბურგის ცენტრალური სტადიონი ვოლგოგრადის ცენტრალური სტადიონი კრასნოიარსკის ცენტრალური სტადიონი ლაიფციგის ცენტრალური სტადიონი ნოვოროსიისკის ცენტრალური სტადიონი პავლოდარის ცენტრალური სტადიონი ულან-ბატორის ცენტრალური სტადიონი ყაზანის ცენტრალური სტადიონი შახტარის ცენტრალური სტადიონი ჩორნომორეცის ცენტრალური სტადიონი
წუთიერი დუმილი

წუთიერი დუმილი არის გამოხატულება პატივის მიგებისა ადამიანისათვის ან ადამიანებისათვის, რომლებიც ბოლო ხანებში ტრაგიკულად დაიღუპნენ. ან იმ შემთხვევაში თუ რომელიმე მნიშვნელოვანი დღის წლისთავია.მაგალითად, დასავლეთში ბევრი ადამიანი წუთიერი დუმილით იხსენებს მსხვერპლს შეიარაღებული ომებისა. უმეტესად, დუმილი ერთ წუთს გრძელდება. თუმცა სხვადასხვა დრო შეიძლება გაგრძელდეს. მაგალითად, თითოეული დაღუპულისთვის თითო წუთი. ამ პროცესის დროს მონაწილემ შეიძლება თავი დაღუნოს ან ქუდი მოიხადოს ან ლაპარაკს თავი დაანებოს. ჩვეულებრივ, პიროვნება, რომელიც გამოაცხადებს წუთიერ დუმილს, მანვე უნდა შეატყობინოს მონაწილეებს პროცესის დასრულება. წუთიერი დუმილის დროს შესაძლებელია სხვა სიმბოლური ქმედებებიც: მტრედის განთავისუფლება, ზარების რეკა, ან შესრულდეს Last Post. მოგონების დღეზე დუმილის იდეა პირველად მოიფიქრა ავსტრალიელმა ჟურნალისტმა ედუარდ ჯორჯ ჰანიმ The Times–სთვის მიწერილ წერილში 1919 წლის მაისში. იგი ფიქრობდა 5 წუთიან დუმილზე მაგრამ იგი ძალიან დიდი იყო. last post
მოძრაობა სოციალიზმისაკენ (ბოლივია)

მოძრაობა სოციალიზმისაკენ (ესპ. Movimiento al Socialismo, MAS, ასევე ითარგმნება, როგორც მოძრაობა სოციალიზმისათვის) — მემარცხენე სოციალისტური პარტია ბოლივიაში, დააარსა ბოლივიის პრეზიდენტმა ევო მორალესმა, 1997 წლის 23 ივლისს. 2002 წლის ეროვნული კონგრესის არჩევნებში პარტიამ დაიკავა მეორე ადგილი და მიიღო 27 მანდატი 130-დან დეპუტატთა პალატაში და 8 მანდატი 27-დან სენატში. 2005 წლის ეროვნული კონგრესის არჩევნებში პარტიამ დაიკავა პირველი ადგილი და მიიღო 72 მანდატი 130-დან დეპუტატთა პალატაში და 12 მანდატი 27-დან სენატში. MAS – მოძრაობა სოციალიზმისაკენ Story of the Bolivian revolution and origin of the MAS with Dr. Hugo Salvatierra (Spanish/English) დაარქივებული 2016-03-03 საიტზე Wayback Machine.
მოძრაობა სოციალიზმისაკენ

მოძრაობა სოციალიზმისაკენ შეიძლება აღნიშნავდეს: მოძრაობა სოციალიზმისაკენ – პოლიტიკური პარტია არგენტინაში მოძრაობა სოციალიზმისაკენ – პოლიტიკური პარტია ბოლივიაში მოძრაობა სოციალიზმისაკენ – პოლიტიკური პარტია ვენესუელაში მოძრაობა სოციალიზმისაკენ – პოლიტიკური პარტია მექსიკაში მოძრაობა სოციალიზმისაკენ – პოლიტიკური პარტია პუერტო-რიკოში მოძრაობა სოციალიზმისაკენ – პოლიტიკური პარტია ჩილეში მოძრაობა სოციალიზმისაკენ – პოლიტიკური პარტია ეკვადორში მოძრაობა სოციალიზმისაკენ – პოლიტიკური პარტია ნორვეგიაში მოძრაობა სოციალიზმისაკენ – პოლიტიკური პარტია პარაგვაიში მოძრაობა სოციალიზმისაკენ – პოლიტიკური პარტია შვეიცარიაში
ჰიონოსფერო

ჰიონოსფერო (ბერძნ. chion — თოვლი და sphaira — სფერო) — ტროპოსფეროს ნაწილი, რომლის ფარგლებში რელიეფის ხელსაყრელი პირობების შემთხვევაში შესაძლებელია წარმოიქმნას და იარსებოს მრავალწლოვანმა თოვლნარებმა და მყინვარებმა. ჰიონოსფერო სითბოსა და სინოტივის ისეთი შეთანაწყობა არის, რომლის დროსაც ჰორიზონტალურად და უფრო ზედაპირზე მთელი წლის განმავლობაში მოსული მყარი ატმოსფერული ნალექები ჭარბობს მის გასავალს. ჰიონოსფეროს ზედა საზღვარი ჩვეულებრივ, ყველაზე მაღალი მწვერვალების ზემოთ მდებარეობს და შეესაბამება მყარი ატმოსფერული ნალექების ნულოვან ბალანსს (რომელთა წლიური ჯამი ჩვეულებრივ, მთებში მატულობს გარკვეულ სიმაღლემდე, ხოლო შემდეგ კვლავ იკლებს). ჰიონოსფეროს ქვედა საზღვარი ხმელეთთან შეხებისას წარმოქმნის თოვლის ხაზს. სინოტივის წყაროდან იგი მატულობს დაცილების შესაბამისად, ხოლო ზეგნების შიდა ნაწილებთან შედარებით უფრო მაღლა მდებარეობს, ვიდრე მთების ქარპირა კალთებზე. ჰიონოსფერო დედამიწის გარსს აკრავს 10 კმ სიმაღლის გარსით, სამხრეთი ნახევარსფეროს მაღალ განედებში თოვლის ხაზი ჩამოდის ზღვის დონემდე, ხოლო ეკვატორულ სარტყელში იწევა 4–5 კმ-ით. მთებში დიდი მყინვარული ენები ჰიონოსფეროს ქვემოთ ჩამოდიან, ხოლო ცალკეული პატარა მყინვარები თოვლის მაღალი კონცენტრაციის პირობებში ზოგჯერ მთლიანად ჰიონოსფეროს ქვემოთ ვრცელდებიან. დედამიწის ატმოსფეროს ფენას, რომელშიც წყლის მყარ ფაზაში არსებობის ხელსაყრელი პირობებია გაბატონებული რუსმა ბუნებისმეტყველმა მიხეილ ლომონოსოვმა — „ატმოსფეროს თოვლჭარბი ფენა“ უწოდა. ცნება ჰიონოსფერო მეცნიერებაში პირველად შემოიტანა და ჩამოაყალიბა რუსმა გეოგრაფმა სტანისლავ კალესნიკმა. ჰიონოსფეროს შესწავლის საქმეში დიდი წვლილი შეიტანა რუსმა გეოგრაფმა მიხეილ ტრონოვმა. კრიოსფერო ↑ 1.0 1.1 გობეჯიშვილი რ., კოტლიაკოვი ვ., გლაციოლოგია, თბ., 2006. ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 Гляциологический словарь / Под ред В. М. Котлякова. — Л.: Гидрометеоиздат, 1984. — 528 с.
ჩირიპა

ჩირიპა – არქეოლოგიური ძეგლი ბოლივიაში, ტიტიკაკას ტბის სიახლოვეს, ქალაქ ჩირიპადან 15 კმ-ით აღმოსავლეთით. ძეგლი ტიუანაკომდელ პერიოდს განეკუთვნება და დასახლებული იყო ძვ. წ. 1000 - ჩვ. წ. 1100 წლებში. მთავარ შენობას წარმოადგენს უზარმაზარი ტაძარი, რომელიც სამი შენობისაგან შედგება. შიგნით ბევრია სამარხები. ტერიტორია პირველად XX საუკუნეში აღწერა პადრე პედრო მარაბინიმ. 1990 წლიდან, კომპლექსს იკლევენ კალიფორნიის ბერკელეის უნივერსიტეტის მეცნიერები. 1998 Excavations at Chiripa (C. Hastorf, M. Bandy)[მკვდარი ბმული] (PDF-Datei; 239 kB) MundoAndino Anthropology Web Ring Indian History დაარქივებული 2011-06-06 საიტზე Wayback Machine. Population and History in the Ancient Titicaca Basin — Early Chiripa დაარქივებული 2008-07-05 საიტზე Wayback Machine. Population and History in the Ancient Titicaca Basin — Middle Chiripa დაარქივებული 2008-10-15 საიტზე Wayback Machine. Andean Past დაარქივებული 2008-05-09 საიტზე Wayback Machine.
ისკანვაია

ისკანვაია — კოლუმბამდელი ქალაქის ნანგრევები ბოლივიაში, დედაქალაქ ლა-პასიდან 325 კმ-ით ჩრდილოეთით, ზღვის დონიდან 1 700 მეტრზე. თავის სივრცით და ასაკით, ისკანვაია მაჩუ-პიქჩუს აჭარბებს, მაგრამ ბევრად უფრო ცუდადაა შემონახული. ქალაქი აშენებული იყო ორ პლატფორმაზე და მოიცავდა 0,6 კმ²-ს. მიეწოდებოდა მდინარე წყალი. დღეისათვისნ ასი საკმაოდ მოზრდილი შენობაა გადარჩენილი. სახლები ოთხკუთხაა და გააჩნია შიდა ეზოები. მოსახლეობა მისდევდა სოფლის მეურნეობას, შემორჩენილია ტერასები და ირიგაციის ნიმუშები. არქეოლოგების ვარაუდით, ქალაქში 2 500 - 3 000 ადამიანი ცხოვრობდა. La Residencia de los hijos de Tiwanaku დაარქივებული 2008-11-04 საიტზე Wayback Machine. (Spanish) Iskanwaya[მკვდარი ბმული] ↑ Ruins of Iskanwaya. climbingsouthamerica.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-01-19. ციტირების თარიღი: 2011-03-14. ↑ Bruhns, Karen Olsen (1994). Ancient South America. Cambridge University Press, გვ. 311. ISBN 0521277612.  ↑ Iskanwaya: más antiguo que Machu Picchu. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-10-20. ციტირების თარიღი: 2011-03-14.
ნიმბას მთის ნაკრძალი

ნიმბას მთის ნაკრძალი – ნაკრძალი გვინეასა და კოტ-დ’ივუარში, მდებარეობს ნიმბას მთებში. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლია 1981 წლიდან. 1992 წლიდან შეტანილია საფრთხის ქვეშ მყოფი ძეგლების სიაში. გარდა ამისა ნაკრძალის გვინეიური ნაწილი შედის მსოფლიოს ბიოსფერული რეზერვატების ქსელში. ნაკრძალის ტერიტორიაზე მდებარეობს გვინეისა და კოტ-დ'ივუარის უმაღლესი მწვერვალი რიჩარდ-მოლარი (1752 მ.) ნაკრძალის საერთო ფართობია 1452 კმ². ატმოსფერული ნალექები შეადგენს 2000 მმ წელიწადში. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აფრიკაში ნიმბას მთის ნაკრძალი - UNESCO World Cultural Heritage site ↑ Mount Nimba Strict Nature Reserve. იუნესკო. ციტირების თარიღი: 2010-10-30. ↑ MONTS NIMBA. ადამიანი და ბიოსფერო. ციტირების თარიღი: 2010-10-30. ↑ Monts Nimba. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-07-03. ციტირების თარიღი: 2010-10-30.
სტანისლავ კალესნიკი

სტანისლავ ვიკენტის ძე კალესნიკი (რუს. Калесник, Станислав Викентьевич; დ. 23 იანვარი [ ძვ. სტ. 10 იანვარი ], 1901, სანქტ-პეტერბურგი — გ. 13 სექტემბერი, 1977, ლენინგრადი) — რუსი გეოგრაფი. ფიზიკური გეოგრაფიის ერთ-ერთი გამოჩენილი სპეციალისტი. სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1968). სკკპ წევრი 1943 წლიდან. 1929 წელს დაამთავრა ლენინგრადის უნივერსიტეტი. იყო ლენინგრადის უნივერსიტეტის ფიზიკური გეოგრაფიის კათედრის გამგე (1950 წლიდან). სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ტბათმცოდნეობის ინსტიტუტის დირექტორი (1955 წლიდან). კალესნიკის მთავარი შრომები შეეხება ზოგადი დედამიწისმცოდნეობის, ლანდშაფტმცოდეობისა და გლაციოლოგიის თეორიულ, აგრეთვე ცენტრალური ტიან-შანისა და ჯუნღარის ალათაუს გეომორფოლოგიურ საკითხებს. ფიზიკურ გეოგრაფიაში და გლაციოლოგიაში შეიტანა ახალი ცნებები: ჰიონოსფერო, გამყინვარების ენერგია, გეოგრაფიული სტრუქტურა. ჰიონოსფერო არის ტროპოსფეროს ნაწილი, რომლის ფარგლებში რელიეფის ხელსაყრელი პირობების შემთხვევაში შესაძლებელია წარმოიქმნას და იარსებოს მრავალწლოვანმა თოვლნარებმა და მყინვარებმა. გამყინვარების ენერგია წარმოადგენს მყინვარების მასის ბალანსის ვერტიკალურ გრადიენტს. სსრკ გეოგრაფიული საზოგადოების პრეზიდენტი (1968–1972). საერთაშორისო გეოგრაფიული კავშირის ვიცე-პრეზიდენტი (1968–1972). კრაკოვისა და ფინეთის (ტურკუ) უნივერსიტეტების საპატიო დოქტორი. დაჯილდოებულია 2 ლენინის ორდენით, 3 სხვა ორდენით, აგრეთვე მედლებით. კალესნიკის სახელი ეწოდა მყინვარებს იმიერილისა და ჯუნღარის ალათაუში, პოლარულ ურალში. Горные ледниковые районы СССР, Л. — М., 1937; Общая гляциология, Л., 1939; Основы общего землеведения, 2 изд., М., 1955; Краткий курс общего землеведения, М., 1957; О классификации географических наук, в сборнике: XIX Международный географический конгресс в Стокгольме, М., 1961; Очерки гляциологии, М., 1963; Общие географические закономерности Земли, М., 1970. სტანისლავ კალესნიკი — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული) სტანისლავ კალესნიკი დაარქივებული 2011-05-19 საიტზე Wayback Machine. (რუსული) ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 331. ↑ Калесник Станислав Викентьевич // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ Czech National Authority Database <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q13550863"></a>
მანუელ ისიდორო ბელსუ

მანუელ ისიდორო ბელსუ (ესპ. Manuel Isidoro Belzu Humerez, 14 აპრილი 1808 , ლა-პასი, ბოლივია — 23 მარტი 1865, ლა-პასი, ბოლივია) — ბოლივიელი პოლიტიკოსი, ბოლივიის პრეზიდენტი 1848-1855 წწ. თანამდებობა დაიკავა 1848 წლის 6 დეკემბერს. დატოვა – 1855 წლის 15 აგვისტოს. ბოლივიის პრეზიდენტი ბოლივიის მთავრობის ბიოგრაფიული საიტი დაარქივებული 2004-02-13 საიტზე Wayback Machine. ესპანურად. Historia de Bolivia (4º edición),editorial Gisbert.
გოგი თოფაძე

გიორგი (გოგი) ლევანის ძე თოფაძე (დ. 18 აპრილი, 1940, თბილისი) — ქართველი მეწარმე და პოლიტიკოსი. 1957 წელს დაამთავრა თბილისის 51-ე საშუალო სკოლა და სწავლა განაგრძო საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კვებისა და ქიმიური მრეწველობის ფაკულტეტზე. 1962 წელს ინსტიტუტის დამთავრების შემდეგ მუშაობა დაიწყო კვებისა და მრეწველობის სამეცნიერო - კვლევით ინსტიტუტში მეცნიერ - თანამშრომლად. 1967 წელს გოგი თოფაძემ ჩააბარა მოსკოვში ორგანული ქიმიის საკავშირო სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის ასპირანტურაში. 1969 წელს დაიცვა დისერტაცია, რის შემდეგაც მას მიენიჭა ტექნიკურ მეცნიერებათა კანდიდატის წოდება. 1970-1975 წლებში თოფაძე მუშაობდა თბილისი საპნის ქარხნის დირექტორად. 1975-დან 1986 წლამდე იყო საწარმოო გაერთიანება „თბილლუდის“ გენერალური დირექტორი. 1986 წლიდან მუშაობდა ლილოს ლუდის მშენებარე ქარხნის დირექტორად. 1994 დააარსა ლუდის კომპანია „ყაზბეგი“. 1997 და 1998 წლებში დაასახელეს საქართველოს საუკეთესო ბიზნესმენად. 1999-2005 წლებში იყო პოლიტიკური მოძრაობა „მრეწველობა გადაარჩენს საქართველოს“ თავმჯდომარე. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „მრეწველობა გადაარჩენს საქართველოს“, ფრაქცია „მრეწველების“ თავმჯდომარე. 2004-2008 წლებში — საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „მემარჯვენე ოპოზიცია, მრეწველები, ახლები“. 2005 წლიდან არის პოლიტიკური მოძრაობა „მრეწველობა გადაარჩენს საქართველოს“ ლიდერი. 2005 წელს თოფაძე აირჩიეს ევროპის სავაჭრო პალატის პრეზიდენტად. 2005 წელს თოფაძე, პირველი ქართველ ბიზნესმენთა შორის, დაჯილდოვდა მეცენატის ოქროს მედლით. 2010 წლის 30 მაისის თვითმართველობის არჩევნებში გიორგი (გოგი) თოფაძემ კენჭი იყარა საქართველოს დედაქალაქის თბილისის მერის პოსტზე. მან ამომრჩეველთა ხმების 5.19% მიიღო. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“. 1995 წლიდან არის სპორტის ზამთრის სახეობათა ფედერაციის პრეზიდენტი. 1999 წლიდან არის საქართველოს ოლიმპიური კომიტეტის ვიცე-პრეზიდენტი. წიგნისათვის „თხილამურებით მთაში“ 1999 წელს მას მიენიჭა სახელმწიფო პრემია ლიტერატურისა და ხელოვნების დარგში. 2007-2008 წლებში იყო საქართველოს ოლიმპიური კომიტეტის პრეზიდენტი. 2003 წელს სადოქტორო დისერტაციის დაცვის შემდეგ, გოგი თოფაძეს მიენიჭა ეკონომიკურ მეცნიერებათა დოქტორის წოდება. მინიჭებული აქვს პროფესორის წოდება. ის არის 20 სამეცნიერო ნაშრომის, 4 მონოგრაფის, 1 სახელმძღვანელოს და 3 წიგნის ავტორი. ჰყავს მეუღლე, ორი შვილი და ხუთი შვილიშვილი. გოგი თოფაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გოგი თოფაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) თოფაძის ბიოგრაფია კომპანია „ყაზბეგის“ საიტზე დაარქივებული 2011-08-19 საიტზე Wayback Machine. ↑ ადგილობრივი თვითმართველობის წარმოადგენლობითი ორგანოს – საკრებულოს, საქართველოს დედაქალაქის – თბილისის თვითმმართველობის ორგანოს – საკრებულოსა და საქართველოს დედაქალაქის – თბილისის მერის 2010 წლის 30 მაისის არჩევნები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-11-02. ციტირების თარიღი: 2011-03-17.
რიო-ბლანკო (ბოლივია)

რიო-ბლანკო — მდინარე ბოლივიაში, გუაპორეს მთავარი შენაკადი, რომელიც თავის მხრივ, მდინარე მამორეს შენაკადია. გაედინება სანტა-კრუსისა და ბენის დეპარტამენტების ტერიტორიაზე. მისი სიგრძე 1087 კმ-ია. განეკუთვნება ამაზონის აუზს. რიო-ბლანკოს მთავარი შენაკადებია რიო-სან-მარტინი და რიო-ნეგრო. ბოლივიის მდინარეების სია მდინარის თანამგზავრული რუკა
ბოლივიის კონსტიტუცია

ბოლივიის კონსტიტუციის (ესპ. Constitución Política del Estado de Bolivia) ამჟამინდელი ვერსია ქვეყნის ისტორიაში მე-17 კონსტიტუციას წარმოადგენს. წინა ვერსიები მიღებულ იქნა 1826, 1831, 1834, 1839, 1843, 1851, 1861, 1868, 1871, 1878, 1880, 1938, 1945, 1947, 1961 და 1967 წლებში. მიმდინარე კონსტიტუცია მოქმედებს 2009 წლის 7 თებერვლიდან, მას შემდეგ რაც ის საყოველთაო რეფერენდუმში, სადაც მოსახლეობის 90.24% მონაწილეობდა, 61.43%%-მა მოიწონა. 2009 წლის კონსტიტუციის მიხედვით, ბოლივია მრავალეროვანი, უნიტარული, სეკულარული სახელმწიფოა და ოფიციალურად ეწოდება ბოლივიის მრავალეროვანი სახელმწიფო. კონსტიტუცია აკანონებს შერეულ ეკონომიკას, როგორც კერძო, ისე სახელმწიფო საკუთრებას. ამასთან, კერძო საკუთრებაში არ შეიძლება იყოს მიწის 5.000 ჰა-ზე მეტი. სცნობს ავტონომიებს, როგორც ლოკალურ, ისე დეპარტამენტების დონეზე. 2009 წლის კონსტიტუციის ტექსტი Miradas. Nuevo Texto Constitucional (A Closer Look: Bolivia's New Constitution) IDEA, Vice Presidency of Bolivia, Universidad Mayor de San Andrés, 2010. ISBN 978-91-85724-84-0 (ესპანური) ↑ Yahoo! News. (2009-02-08) Características de la nueva Constitución boliviana. ციტირების თარიღი: 12 de febrero de 2009.[მკვდარი ბმული] ↑ Corte Nacional Electoral. Referéndum Nacional Constituyente 2009. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-02-03. ციტირების თარიღი: 2009-02-09.
ბოლივიური ბოლივიანო

ბოლივიური ბოლივიანო - ბოლივიის ეროვნული ვალუტა. შედგება 100 სენტავოსაგან. მისი საერთაშორისო კოდია BOB. ასევე ბოლივიანო ეწოდებოდა 1864-1963 წლებში ბოლივიაში მოქმედ ვალუტას. ამჟამად ბრუნვაშია 10, 20 და 50 სენტავოს და 1, 2, 5 ბოლივიანოს ნომინალიანი მონეტები ასევე 5, 10, 20, 50, 100, 200 ბოლივიანოს ნომინალიანი ბანკნოტები. დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ, ბოლივიის კონგრესმა მიიღო კანონი, რომლის მიხედვითაც 1927 წლიდან ძალაში შევიდა ბოლივიის ეროვნული ვალუტა. იგი წარმოადგენდა 20 გრამიან ვერცხლის მონეტებს და სოლი ეწოდებოდა. 1986 წლის 28 ნოემბრიდან, ახალმა ვალუტამ - ბოლივიანომ ჩაანაცვლა ძველი, პესო ბოლივიანო. ბოლივიის ცენტრალური ბანკი დაარქივებული 2022-04-01 საიტზე Wayback Machine. Monedas y Billetes de Bolivia დაარქივებული 2006-10-05 საიტზე Wayback Machine.
ნევადო-ანალიახსი

ნევადო-ანალიახსი (ესპ. Nevado Anallajsi) — სტრატოვულკანი ბოლივიაში. მისი მწვერვალი ზღვის დონიდან 5750 მეტრზე მდებარეობს. ბოლო ამოფრქვევის თარიღი უცნობია, მაგრამ მის ჩრდილოეთ ფერდობზე შეინიშნება ახალგაზრდა ლავის ნარჩენები. ვულკანი ძირითადად ანდეზიტისა და დაციტისაგან შედგება, ხოლო მისი ზეგანი ინგიმბრიტისგან. ბოლივიის ვულკანების სია http://www.mountain-forecast.com/peaks/Nevado-Anallajsi http://www.volcanolive.com/anallajsi.html
ლიკანკაბური

ლიკანკაბური (ესპ. Licancabur) — სიმეტრიული სტრატოვულკანი სამხრეთ ამერიკაში, ჩილესა და ბოლივიის საზღვარზე. მდებარეობს ლაგუნა-ვერდეს ტბის სამხრეთ-დასავლეთით. ვულკანის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილი და ზღვის დონიდან 5400 მ სიმაღლის მწვერვალი ეკუთვნის ბოლივიას, ხოლო დანარჩენი, მისი უდიდესი ნაწილი, 5920 მ სიმაღლის მწვერვალი და ვულკანური კრატერი ჩილეს. ასევე ჩილეს საზღვრებშია ვულკანთან მდებარე კრატერის ტბა ლიკანკაბური, რომელიც წელიწადის უმეტეს დროს ყინულითაა დაფარული. მისი ტემპერატურა ხშირად -30 °C-მდე ეცემა. შეიცავს პლანქტონურ ფაუნას. მწვერვალზე მდებარეობს ინკების მიერ აშენებული ძეგლების ნანგრევები, რომლებიც ამტკიცებს, რომ მისი ამოფრქვევა მინიმუმ ბოლო 500-1000 წლის მანძილზე არ მომხდარა. ლიკანკაბურის ხედი ქალაქ სან-პედრო-დე-ატაკამიდან, ჩილე. ლიკანკაბურის ხედი ლაგუნა-ვერდეს ტბიდან, ბოლივია ლიკანკაბური და ლაგუნა-ვერდე ბოლივიის ვულკანების სია ჩილეს ვულკანების სია Excursion al Volcán Licancabur დაარქივებული 2011-07-13 საიტზე Wayback Machine. Licancabur, tour 2003 დაარქივებული 2012-07-17 საიტზე Wayback Machine. Highest Lakes on Earth დაარქივებული 2012-02-18 საიტზე Wayback Machine. Licancabur, cerca de Marte - Mercuria Calama article დაარქივებული 2012-03-04 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური) ↑ Licancabur in Acme Mapper ↑ Lago Licancabur in Google Maps
აბედოვანნი

აბედოვანნი, აბედა სოკოები (ლათ. Polyporaceae) — ბაზიდიუმიანი სოკოების ფართოდ გავრცელებული ოჯახი. აერთიანებს 1500-მდე სახეობას. აქვს მრავალნაირი ერთწლოვანი და მრავალწლოვანი ნაყოფსხეულები (ფირფიტისებრი, ქოლგისებრი, ჩლიქისებრი, მარაოსებრი და სხვა). მისი ჰიმენოფორი (სანაყოფო შრე) უმეტესად მილისებრია. მრავლდება სპორებით. იზრდება როგორც ცოცხალ, ისე გამხმარ ხეზე, ხის ნარჩენებზე. იწვევს ფესვისა და ღეროს ლპობას, შლის მოჭრილი ხის მერქანსაც, დიდ ზიანს აყენებს სატყეო მეურნეობას. მრავალწლოვანი აბედა სოკოებიდან მნიშვნელოვანი ზიანი მოაქვს ცრუ აბედას (Phellinus igniarius) – აზიანებს ფოთლოვან ჯიშებს, ზოგჯერ წიწვოვანსაც. პარაზიტობს ძირითადად მურყანზე, ტირიფზე, არყსა და მუხაზე. ნამდვილ აბედა (Fomes fomentarius) – აზიანებს ძირითადად სასუსტებულ ფოთლოვნებს (არყს, მურყანს, მუხას, თუთას, განსაკუთრებით წიფელს). ძველად მისგან აბედს ამზადებდნენ. ერთწლოვანი აბედა სოკოებიდან აღსანიშნავია ძერანა (Polyporus squamosus) - პარაზიტობს თელასა და წიფელზე, ნორჩს საჭმელადაც ხმარობენ. ამ ოჯახის ზოგიერთი სახეობა, თუ ფართოდ გავრცელდა, დიდ ზიანს აყენებს ხეხილსაც. ბრძოლის ღონისძიებანი: ნაყოფსხეულების შეგროვება და დაწვა, ტყესაკაფების ხერგისაგან გაწმენდა, ხის ჭრილობების დეზინფექცია კარბოლინეუმით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 25.
ჩიბჟღარა

ჩიბჟღარა — მთა საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გუდაუთის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ბზიფის ქედის უკიდურეს დასავლეთ ნაწილში. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2120 მ. აგებულია ზედაიურული და ქვედაცარცული ასაკის მასიური კირქვებით. მთის ჩრდილოეთი კალთა ციცაბო და კლდოვანია, სამხრეთი დამრეცი. დაფარულია კარსტული ძაბრებით. ჩიბჟღარა შემოსილია სუბალპური მდელოს ბალახეულით. ტაბიძე დ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 116-117.
ჩუმკუზბა

ჩუმკუზბა — მთა საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს აფხაზეთის კავკასიონის სამხრეთ კალთაზე, მდინარეების გუმისთისა და კელასურის წყალგამყოფზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2081 მ. აგებულია იურული თიხაფიქლებითა და კირქვებით. კალთები შემოსილია სუბალპური და ალპური მდელოებით. არჩვაძე ნ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 170.
ჩობანდაღი

ჩობანდაღი (აზერ. Çobandağ) — მთა საქართველოსა და აზერბაიჯანის საზღვარზე. მოქცეულია საგარეჯოს მუნიციპალიტეტისა და აღსთაფის რაიონის ფარგლებში. მდებარეობს მდინარე ივრის ქვემო დინებისა და მტკვრის წყალგამყოფის — ჩობანდაღის ქედის თხემზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 892 მ. აგებულია ქვედა და შუა სარმატული თიხებითა და ქვიშაქვებით. მთა ოდნავ არის ამაღლებული ირგვლივ მდებარე ზედაპირიდან და შემოსილია სტეპის ბალახმცენარეულით. წარმოადგენს საზამთრო საძოვარს. ნემანიშვილი ს., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 145.
ჩუბუხი

ჩუბუხი — მთა საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარეში, ადიგენის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს არსიანის ქედის ჩრდილოეთ ნაწილში, მდინარე აჭარისწყლის სათავეში. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2504 მ. აგებულია ეოცენური ბაზალტებით, ტრაქიტებითა და მათი ტუფებით. მთის ქვემო (2000 მ-მდე) კალთები შემოსილია შერეული ტყით, შუა — სუბალპური მაღალბალახეულით, ზემოთ ალპური მდელოებით. ჯაყელი ქ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 166.
ჩითახევი (მთა)

ჩითახევი, ჭითახევი — მთა საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარეში, ბორჯომის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მესხეთის ქედის უკიდურეს აღმოსავლეთ ნაწილში, მდინარეების ქვაბისხევის, ლიკანისხევისა და ჩითახევის (მტკვრის აუზი) წყალგამყოფზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 1446 მ. აგებულია პალეოცენური და ქვედაეოცენური მერგელებით, კირქვიანი ქვიშაქვებით, თიხებით, ტუფებით. იგი კონუსური ფორმისაა. მთაზე და მის შემოგარენში ფიჭვისა და მუხის შერეული ტყეა. ნემანიშვილი ს., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 117.
აბედი

აბედი — საგანგებოდ დამუშავებული ხის (უმთავრესად წიფლის) სოკო. უძველესი დროიდანვე იყენებდნენ ცეცხლის დასანთებად. აბედის მისაღებად ნაცარცწმენდილში გამოხარშულ სოკოს ნელთბილ ნაცარში ჩაფლავდნენ და გამოშუშების შემდეგ დაბეგვავდნენ. ტალ-კვესის ნაპერწკლით ადვილად ინთება. იწვის უალოდ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 25. ვიქსიკონში განმარტებულია სიტყვა: აბედი