laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ლონდონის კინოფესტივალი

ლონდონის კინოფესტვალი (ინგლ. London Film Festival, შემოკლებით LFF, აგრეთვე ცნობილი როგორც BFI London Film Festival) — ერთ-ერთი ყველაზე მასშტაბური და გავლენიანი საერთაშორისო კინოფესტივალი გაერთიანებულ სამეფოში. ტარდება ყოველწლიურად 1956 წლიდან ლონდონში. იწყება ოქტომბრის მეორე ნახევარში და გრძელდება ნოემბრის დასაწყისამდე. კინოფესტივალის მთავარი პრიზია „საზერლენდის ტროფი“, რომლითაც ჯილდოვდებიან ყველაზე საუკეთესო სადებიუტო ფილმები. ფესტივალის ორგანიზატორია ბრიტანეთის კინოინსტიტუტი, ხოლო უმსხვილესი სპონსორია გაზეთი „The Times“. ყოველწლიურად ფესტივალის კინოფორუმზე მიმდინარეობს დაახლოებით 300 ფილმის ჩვენება 50 ქვეყნიდან. კინოფორუმზე ყოველწლიურად წარადგენენ საგანმანათლებლო პროგრამებს, ლექციებს, კინოინდუსტრიაში მომხდარი მოვლენების პრეზენტაციებს და ა.შ. ოფიციალური საიტი ბრიტანეთის კინოინსტიტუტის საიტი ↑ Четыре российских фильма вошли в программу кинофорума в Лондоне. NEWSru.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-01-28. ციტირების თარიღი: 2013-01-08. ↑ 2.0 2.1 Лондонский кинофестиваль. Справка. РИА Новости. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-01-28. ციტირების თარიღი: 2013-01-08. ↑ Объявлены лауреаты Международного кинофестиваля в Лондоне. Lenta.ru. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-01-28. ციტირების თარიღი: 2013-01-08. ↑ В Лондоне покажут российское кино. Российская газета. ციტირების თარიღი: 2013-01-08.
ენერგომაში (საფეხბურთო კლუბი)

„ენერგომაშ ბელგოროდი“ (რუს. ФК «Энергомаш» Белгород) — რუსული საფეხბურთო კლუბი. დაარსდა 2014 წელს, როდესაც კლუბი „სალიუტი“ გაკოტრდა. 2015–2016 წლებში პირველად ითამაშა პროფესიონალურ დონეზე — სამდონიან რუსეთის პროფესიონალურ საფეხბურთო ლიგაში. 2017–2018 წლის სეზონის შემდეგ, 18 ივნისს დაიშალა. ამის შემდეგ, „სალიუტი“ ისევ დაუბრუნდა პროფესიონალურ შეჯიბრებას. ოფიციალური საიტი ↑ Футбольный клуб «Энергомаш» прекращает своё существование.. FC Energomash Belgorod (18 June 2018).[მკვდარი ბმული]
ნათიშვილი

საკუთარი სახელი ნათიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ალექსანდრე ნათიშვილი — ქართველი ექიმი, მეცნიერი ალექსანდრე ნათიშვილი — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი დავით ნათიშვილი — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი, სამხედრო მწერალი ზურაბ ნათიშვილი — რუსეთის არმიის პოლკოვნიკი ოთარ ნათიშვილი — ჰიდროტექნიკოსი.
ლივიო მაიერი

ლივიო მაიერი (გერმ. Livio Meier; დ. 10 იანვარი, 1998) — ლიხტენშტაინელი ფეხბურთელი. შვეიცარიულ „ეშენ-მაურენი“-სა და ლიხტენშტაინის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრების ფეხბურთელი. მისი დებიუტი ეროვნულ ნაკრებში შედგა 2017 წლის 14 დეკემბერს, ყატარის წინააღმდეგ. მანამდე, მაიერმა 13-ჯერ ითამაშა ლიხტენშტაინის 21-წლამდელთა ეროვნული გუნდში. ↑ ლივიო მაიერი — Soccerway
ტოკუსაცუ

ტოკუსაცუ (იაპონ. 特撮; სიტყვასიტყვით „სპეცეფექტები“) — კინოჟანრი, რომელიც თავის თავში მოიცავს ისტორიას სუპერგმირების შესახებ, სადაც ფიგურირებს დიდი რაოდენობით სპეცეფექტები. აღნიშნული ჟანრი არსებობს იაპონიაში (ყველაზე მასიურად), აშშ-ში, ფილიპინებსა და ბრაზილიაში. ტოკასაცუ აგრეთვე შეიძლება გაინისაზღვროს როგორც „ფანტასტიკური ფილმი ვიზუალური ეფექტებით სუპერგმირების შესახებ“. ჟანრი წარმოიშვა 1950-იან წლებში. როგორც წესი, ტოკასაცუს ჟანრის ნამუშევრებში მოთხრობილია იმის შესახებ, თუ როგორ გამოიყენებს ერთი ან რამდენიმე გმირი ზეშესაძლებლობებს ბოროტებასთან საბრძოლველად (დაწყებული ტერორისტული ორგანიზაციებით, დამთავრებული დემონებითა და უცხოპლანეტელებით). მთავარი გმირები ზეშესაძლებლობებს ღებულობენ თავიანთი სუპერკოსტიუმებისგან ან მაღალტექნოლოგიური ფს მაგიური ხელსაწყოებისაგან. გმირების ბრძოლა მონსტრებთან დატვრითულია საბრძოლო ხელოვნების გამოყენებით, ფანტასტიკური იარაღებითა და მაგიით. ამ ჟანრის ყველაზე ცნობილი ნამუშევრებია ფილმები გოძილას და გამერას შესახებ, აგრეთვე სუპერგმირული ტელესერიალები: „Kamen Rider“, „Metal Hero“ და „Giant Robo“. Allison, Anne. Millennial Monsters: Japanese Toys and the Global Imagination. ISBN 0-520-24565-2. Craig, Timothy J. Japan Pop!: Inside the World of Japanese Popular Culture. ISBN 0-7656-0560-0. Grays, Kevin. Welcome to the Wonderful World of Japanese Fantasy (Markalite Vol. 1, Summer 1990, Kaiju Productions/Pacific Rim Publishing) Godziszewski, Ed. The Making of Godzilla (G-FAN #12, November/December 1994, Daikaiju Enterprises) ↑ Иванов Б. А., Введение в японскую анимацию, 2-е изд, Фонд развития кинематографии; РОФ «Эйзенштейновский центр исследований кинокультуры», 2001. — გვ. 396. 233 გვ, ISBN ISBN 5-901631-01-3 Invalid ISBN.
მასტორავა

მასტორავა — მორდვული ეპოსი დაფუძნებული მორდვულ მითოლოგიასა და ფოლკლორზე, შეკრებილი ფოლკლორისტ ალეკსანდრ შარონოვის მიერ. გამოქვეყნდა 1994 წელს ერზიას ენაზე, დაანონსებულია გამოცემა მოკშას ენაზეც. პოემა შედგება ხუთი ნაწილისაგან, რომელთაც სახელებიც ითარგმნება როგორც: „სამყარო“, „ძველი დრო“, „მეფე ტიუშტიას ხანა“, „გმირული ხანა“, „ახალი ხანა“. მასტორავა მიწის ღვთაებაა მორდვულ მითოლოგიაში. სახელი „მასტორ-ავა“ სიტყვასიტყვით ნიშნავს მიწის ქალს. მასტორავას ეპოსში ტიუშტია არის გლეხი, რომელსაც ირჩევენ მოკშას და ერზიული კლანების მეფედ და მათი გაერთიანებული ჯარების მთავარსარდლად. მისი მმართველობისას მორდვეთი გადაჭიმული იყო ვოლგადან დნეპრამდე და ოკადან შავ ზღვამდე. მითების მიხედვით ტიუშტია არის მთვარის ღმერთი, ჭექა-ქუხილის ღმერთისა და მოკვდავი გოგოს, ლიტოვას, ვაჟი. მისი ასაკი იცვლება მთვარის ფაზების ცვლასთან ერთად. А.М. Шаронов, Масторава (1994). Tatiana Deviatkina, Some Aspects of Mordvin Mythology, Folklore 17 (2001).PDF Literary News in mordovia of 1994
პურგაზი

პურგაზი, იგივე ინიაზორ პურგაზი (ერზ. Пургаз (Инязор Пургаз), რუს. Пургас) — XIII საუკუნის პირველი ნახევრის ერზიელი მმართველი. პურგაზის სამთავროს დიდი მთავარი (ინიაზორი). ვოლგის ბულგარეთთან მოკავშირეობისას ის წინ აღუდგა სუზდალის რუსული სამთავროს გაფართოებას რეგიონში. შემდგომში პურგაზი ერზიული დამოუკიდებლობის სიმბოლოდ და ლეგენდების ნაწილად იქცა. პურგაზი რუსულ ქრონიკებში რამდენიმეჯერაა მოხსენიებული. 1229 წლის იანვარში მისმა ჯარმა გააძევა რუსი მთავრების მარბიელი ლაშქარი. შემდგომ მან დაამარცხა მოკშანელი მთავარი პურეში. ამავე წლის აპრილში პურგაზმა სცადა რუსებისაგან გაენთავისუფლებინა ნიჟნი-ნოვგოროდი, ყოფილი ერზიული დასახლება, ორბან-ოში. მისმა ჯარმა დაწვა ქალაქი, მაგრამ ციტადელი უვნებელი გადარჩა. რამდენიმე თვეში პურგაზი პურეშის მიერ დამარცხდა. 1237 წლის ზაფხულში პურგაზი წარმატებით აღუდგა წინ მონღოლებს თუმცა 1238-1239 წლების შემოდგომასა და ზამთარში ის დამარცხდა. ცნობილია, რომ ერზიელი მთავრის მმართველობისას რუსი გლეხები მის სამფლობელოში ილტვოდნენ. XIII საუკუნის შემდეგ ის გააკერპეს და მითიურ გმირად აქციეს. მას შეცდომით ასევე მოიხსენებდნენ როგორც მორდვეთის მეფეს. პურგაზი — ნიჟნი-ნოვგოროდის ენციკლოპედია
სირია (რეგიონი)

სირია (არაბ. ٱلـشَّـام, ბერძ. Συρία; თანამედროვე ლიტერატურაში იხმარება ტერმინები „დიდი სირია“, „სირია-პალესტინა“ ან ლევანტი) — რეგიონი ახლო აღმოსავლეთში, ხმელთაშუა ზღვის აღმოსავლეთ სანაპიროზე. ისტორიის განმავლობაში მას ნაწილობრივ ან მთლიანად აკონტროლებდა მრავალი ხალხი და სახელმწიფო: ძველი ეგვიპტელები, ქანაანელები, ისრაელიტები, ასურელები, ბაბილონის სამეფო, აქემენიდთა იმპერია, ძველი მაკედონელები, რომის იმპერია, ბიზანტიის იმპერია, ომაიანთა სახალიფო, აბასიანთა სახალიფო, ფატიმიანთა სახალიფო, ჯვაროსნები, აიუბიდები, მამლუქების სასულთნო, ოსმალეთის იმპერია, გაერთიანებული სამეფო, საფრანგეთის მესამე რესპუბლიკა. ↑ Mustafa Abu Sway. „The Holy Land, Jerusalem and Al-Aqsa Mosque in the Qur’an, Sunnah and other Islamic Literary Source“ (PDF). Central Conference of American Rabbis. დაარქივებულია ორიგინალიდან (PDF) — 2011-07-28. ციტირების თარიღი: 2019-03-25. ↑ Pfoh, Emanuel (2016-02-22). Syria-Palestine in The Late Bronze Age: An Anthropology of Politics and Power. Routledge. ISBN 1-3173-9230-2.  ↑ (2014) The Oxford Handbook of the Archaeology of the Levant: C. 8000-332 BCE. OUP Oxford, გვ. 2. ISBN 978-0-19-921297-2. „The western coastline and the eastern deserts set the boundaries for the Levant ... The Euphrates and the area around Jebel el-Bishrī mark the eastern boundary of the northern Levant, as does the Syrian Desert beyond the Anti-Lebanon range's eastern hinterland and Mount Hermon. This boundary continues south in the form of the highlands and eastern desert regions of Transjordan.“
მოსკოვის საერთაშორისო კინოფესტივალი

მოსკოვის საერთაშორისო კინოფესტივალი (რუს. Моско́вский междунаро́дный кинофестива́ль) — კინოფესტივალი, რომელიც ტარდება მოსკოვში. გააჩნია კინოპროდიუსერთა ასოციაციის საერთაშორისო ფედერაციის აკრედიტაცია. პირველად ჩატარდა 1935 წელს და 1959 წლიდან რეგულარული ღონისძიებაა. 2017 წლამდე ფესტივალი ტარდებოდა ივნისის ბოლოს, ხოლო 2018 წლიდან დღემდე ტარდება აპრილის შუარიცხვებში. გრძელდება 8-დან 10-დღემდე. იგი მეორე ყველაზე ძველი კინოფესტივალია ვენეციის კინოფესტივალის შემდეგ. მოსკოვის საერთაშორისო კინოფესტივალის მთავარი პრიზი არის (დაწესდა 1989 წელს) „ოქროს წმინდა გიორგი“. ოფიციალური საიტი მოსკოვის საერთაშორისო კინოფესტივალი — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) მოსკოვის საერთაშორისო კინოფესტივალი წლის მიხედვით ↑ 1.0 1.1 Корнацкий Н.. (2015) Московский кинофестиваль будет короче. Известия. ↑ Archived copy. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-05-11. ციტირების თარიღი: 2012-05-12., News ↑ „Сергей Угольников: Новый 37-й“. ციტირების თარიღი: 2017-05-20.
რომან პროდიუსი

რომან პროდიუსი (რუმ. Roman Prodius; დ. 12 აპრილი, 1981, სელემეტი, ჩიმიშლიის რაიონი) — მოლდოველი პროფესიონალი ათლეტი, შორ დისტანციაზე მორბენალი. დაიბადა მოლდოვის სოფელ სელემეტში, ჩიმიშლიის რაიონში. ვარჯიში დაიწყო სოფლის სკოლაში სწავლის პერიოდში, მისი ფიზკულტურის მასწავლებლის, კონსტანტინ ფიოდოროვის მეთვალყურეობის ქვეშ. შემდეგ სოფელ ლიპოვენის სპორტ ლიცეუმში, ჯორჯ რუსოს დახმარებით. რამდენიმე წლის შემდეგ კი ჩაირიცხა მოლდოვის რესპუბლიკის სპორტისა და ფიზკულტურის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. პროდიუსი საერთაშორისო ასპარეზზე 2004 წელს გამოჩნდა, ნიდერლანდების ქალაქ დეურნში, სადაც მან ნახევარ-მარათონი მოიგო. 2005 წელს, მიიღო მონაწილეობა მის პირველ მარათონში, რომელიც ვალენსიაში გაიმართა. 2008 წელს გაიმარჯვა მაკედონიის ქალაქ სკოპიეში გამართულ მარათონში. 2009 წელს მიიღო წოდება „მასტერი საერთაშორისო სპორტის კლასებში“ და ამავე წელს დააფიქსირა მისი პერსონალური რეკორდი, 2:12:31. მას შემდეგ პროდიუსი ყოველწლიურად იღებდა მონაწილეობას ნახევარ-მარათონებში და მარათონებში. 2012 წლამდე, რომანი იწრთვნებოდა ვალენტინ სიტნიკის მიერ. ამჟამად კი მას ლაზარ აგენდა ავარჯიშებს.. პროდიუსმა ორჯერ იასპარეზა ოლიმპიურ თამაშებში. პირველად 2012 წელს შედგა მისი დებიუტი ლონდონში, სადაც მან ვერ შეძლო მარათონის დასრულება და 25 კილომეტრის გავლის შემდეგ დანებდა. 2013 წელს მონაწილეობა მიიღო მოსკოვში, მსოფლიო ათლეტების ჩემპიონატში სადაც მან 45-ე ადგილი დაიკავა, 2:29:08 დროით. 2015 წლის აპრილში, მე-8 ადგილი დაიკავა ვენაში გამართულ საერთაშორისო ჩემპიონატში. შემდეგ 2016 წელს მონაწილეობა მიიღო რიო-დე-ჟანეიროში გამართულ ოლიმპიურ თამაშებში, სადაც მან 105-ე ადგილი დაიკავა და გახდა პირველი მოლდოველი, რომელმაც სპორტის ამ სახეობაში იასპარეზა ოლიმპიურ თამაშებზე. ამავე წელს დაიკავა მე-7 ადგილი რომში გამართულ საერთაშირისო ნახევარ-მარათონში. 2016 წლის ბეიჯინგის მსოფლიო ათლეტების ჩემპიონატზე, მან დაასრულა მარათონი 2:26:46 დროში და 31-ე ადგილი დაიკავა.. ჰყავს ცოლი და ერთი შვილი. Roman Prodius,ოფიციალური ინფორმაცია ოლიმპიური თამაშების გვერდზე (ინგლისური) Roman Prodius (ინგლისური) Rezultate olimpice დაარქივებული 2012-12-18 საიტზე Wayback Machine. ↑ ATHLETICS CHAIR ↑ Продиус Роман ↑ Participanți la Jocurile Olimpice de la Rio de Janeiro 2016 – Roman Prodius
ნიშნიანიძე

გვარი ნიშნიანიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გიზო ნიშნიანიძე — ქართველი მწერალი და პოეტი გიორგი ნიშნიანიძე — ქართველი ლიტერატურათმცოდნე, მთარგმნელი გურამ ნიშნიანიძე — ქართველი ფეხბურთელი კონსტანტინე ნიშნიანიძე — ქართველი სამხედრო პირი, პოლკოვნიკი ომარ ნიშნიანიძე — ქართველი ისტორიკოსი, პოლიტიკოსი შოთა ნიშნიანიძე — ქართველი პოეტი
გურამ ლორთქიფანიძე (არქეოლოგი)

გურამ ლორთქიფანიძე (დ. 14 სექტემბერი, 1938, ბათუმი — გ. 24 მარტი, 2019, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი, არქეოლოგი; საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (2009 წ.). დაამთავრა მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი 1961 წელს. 1961–1968 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი; 1968-1977 წლებში — უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1975 წელს, ანდრია აფაქიძის შემდეგ, სათავეში ჩაუდგა ბიჭვინთის არქეოლოგიურ ექსპედიციას. 1977-1978 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საქართველოს ისტორიის კათედრის პროფესორი; 1979-1981 წლებში — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის არქეოლოგიის კათედრის პროფესორი; 1985-2006 წლებში — კულტურის ისტორიისა და თეორიის კათედრის გამგე, პროფესორი; 2006 წლიდან არჩეული იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის სრული პროფესორად. გამოქვეყნებული აქვს 120-მდე სამეცნიერო ნაშრომი. ბიბლიური არქეოლოგია (ავტორი). - თბილისი, თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 2012. - 288გვ.. - ISBN: 978-9941-13-244-5 ნარკვევები ქართული ნუმიზმატიკის ისტორიიდან (ავტორი). - თბილისი, 2007. - 133გვ. კოლხური თეთრი-კულტუროლოგიური ასპექტები (ავტორი). - თბილისი, ნათლისმცემელი, 2005. - 119გვ. ქართული კულტურის ისტორია : უძველესი დროიდან XIX საუკუნის პირველი ნახევრის ბოლომდე (ავტორი). - თბილისი, თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1997. - 376გვ.. - ISBN: 5-511-00718-8 ბიჭვინთის ნაქალაქარი (ავტორი). - თბილისი, თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1991. - 214გვ.. - ISBN: 5-511-00480-4 გურამ ლორთქიფანიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ზაურ ცხადაძე

ზაურ ცხადაძე (დ. 1964, სოფ. სვირი, ზესტაფონის რაიონი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი სპორტსმენი (მკლავჭიდი). 1998 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. საქართველოს ისტორიაში პირველი ევროპისა და მსოფლიო ჩემპიონი მკლავჭიდში. სპორტის ოსტატი ხელბურთსა და კლასიკურ ჭიდაობაში. ვინ ვინაა საქართველოში: ქართული ბიოგრაფიული ცნობარი, გვ. 387, თბ., 1998–1999. ზაურ ცხადაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ზაურ ცხადაძე[მკვდარი ბმული] — ქართული სპორტი
აკაკი ხანიშვილი

აკაკი ხანიშვილი (დ. 16 სექტემბერი, 1979, სოფ. ვარიანი, გორის რაიონი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი სპორტსმენი, სამბისტი (57 კგ). მსოფლიოს ჩემპიონი (2002) და მეორე პრიზიორი (2001). ევროპის ჩემპიონატის მეორე პრიზიორი (2001) და ევროპის ჩემპიონი ახალგაზრდებს შორის (1999). ელგუჯა ბერიშვილი, ქართული სპორტის ოქროს წიგნი, გვ. 294, თბ.: პალიტრა L, 2013. აკაკი ხანიშვილი — ბიოგრაფიული ლექსიკონი აკაკი ხანიშვილი — ქართული სპორტის სტატისტიკა აკაკი ხანიშვილი — საქართველოს სპორტისა და ახალგაზრდობის საქმეთა სამინისტრო
ბადრი ჯანიაშვილი

ბადრი ჯანიაშვილი (დ. 23 იანვარი (ან 20 ნოემბერი), 1972 (ან 1971), სოფ. ზემო ჩოჩეთი, კასპის რაიონი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი სპორტსმენი (სამბო). 1998 წელს დაამთავრა შსს აკადემია. იყო ევროპის ჩემპიონი ახალგაზრდებს შორის (1992) და მსოფლიო ჩემპიონატის ბრინჯაოს მედლის მფლობელი (1993). ევროპის ჩემპიონატის ვერცხლის (1995) და ბრინჯაოს (2003) მედლის მფლობელი, მსოფლიო ჩემპიონატის ვერცხლის მედლის მფლობელი (1996). მსოფლიო ჩემპიონი სამბოში (1997). ღირსების მედლის მფლობელი (1997). ვინ ვინაა საქართველოში: ქართული ბიოგრაფიული ცნობარი, გვ. 431, თბ., 1998–1999; ელგუჯა ბერიშვილი, ქართული სპორტის ოქროს წიგნი, გვ. 294, თბ.: პალიტრა L, 2013. ბადრი ჯანიაშვილი — ბიოგრაფიული ლექსიკონი ბადრი ჯანიაშვილი — ქართული სპორტის სტატისტიკა ↑ ბადრი ჯანიაშვილი. საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-03-27. ციტირების თარიღი: 7 აპრილი, 2020. ↑ http://sport.gov.ge/?pg=sportsman&sid=593
სტროგინო (საფეხბურთო კლუბი)

„სტროგინო მოსკოვი“ (რუს. ФК Строгино Москва) — რუსული საფეხბურთო კლუბი. დაარსდა 1990 წელს. გუნდის პროფესიონალური კარიერა დაიწყო 2013–14 წლებში. 2019 წლის 22 თებერვლის მონაცემებით. შენიშვნა: დროშა აღნიშნავს ეროვნულ ნაკრებს რომელიც განსაზღვრულია ფიფა-ს წესებით. მოთამაშეები შესაძლოა რამდენიმე ფიფა-ს არაწევრ ქვეყანას/ტერიტორიას მიეკუთვნებოდნენ. ოფიციალური საიტი
ჰარალდ ცეხი

ჰარალდ ცეხი (გერმ. Harald Zech; დ. 25 თებერვალი, 1969) — ლიხტენშტაინელი ფეხბურთელი, მცველი. ცეხი იყო ლიხტენშტაინის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების წევრი 1991–2003 წლებში, ამ პერიოდში ნაკრებში 40 შეხვედრა ჩაატარა. სანაკრებო გოლები: ინდივიდუალური: ლიხტენშტაინის წლის ფეხბურთელი: 1995–96. ↑ Statistik:Liechtensteiner Fussballverband de. Liechtensteiner Fussballverband. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 1 August 2009. ციტირების თარიღი: 2010-07-09. ↑ Die Bisherigen Fussballer des Jahres de. Fussballer des Jahres. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 9 October 2007. ციტირების თარიღი: 2010-07-09.
ალექსანდრუ შპაკი

ალექსანდრუ შპაკი (რუმ. Alexandru Șpac; დ. 21 ნოემბერი, 1989, მოლდოვა) — მოლდოველი პროფესიონალი ძალოსანი. შპაკს 2012 წლის ევროპის ძალოსანთა ჩემპიონატზე მოპოვებული აქვს ბრინჯაოს მედალი, -77 კგ კატეგორიაში. 2013 წლის ევროპის ძალოსნათა ჩემპიონატში მან მეორე ადგილი დაიკავა, თუმცა მოგვიანებით პრეპარატ სტანოზოლოლზე შემოწმების შედეგად მას დოპინგის მიღება დაუმტკიცდა და ძალოსნობის საერთაშორისო ფედერაციამ 2 წლიანი დისკვალიფიკაციით დასაჯა. შემდგომში მან 2016 წლის რიო-დე-ჟანეიროს ოლიმპიურ თამაშებში მიიღო მონაწილეობა, სადაც მეხუთე ადგილი დაიკავა. ალექსანდრუ შპაკი დაარქივებული 2019-03-26 საიტზე Wayback Machine. ↑ EUROPEAN U 23 CHAMPIONSHIPS : Results by Events. International Weightlifting Federation. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 19 აგვისტო 2016. ციტირების თარიღი: 10 August 2016. ↑ Sanctioned Athletes / Athlete Support Personnel. International Weightlifting Federation. ციტირების თარიღი: 10 August 2016. ↑ Results - Mens 77kg - Weightlifting - Rio 2016 - Olympics. BBC Sport. ციტირების თარიღი: 10 August 2016.
ტრიკონქი

ტრიკონქი (ტრი... და კონქი) — ქრისტიანული ხუროთმოძღვრების ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი არქიტექტურული ტიპი. მის ძირითად მახასიათებელს სამაფსიდიანი კომპოზიცია წარმოადგენს. გუმბათქვეშა სივრცის გარშემო ჯვრულად განლაგებულია ოთხი მკლავი, ამათგან ჩრდილოეთ, აღმოსავლეთ და სამხრეთ ფასადებს აფსიდის ფორმა აქვს. საქართველოს გარდა ტრიკონქი ფართოდ არის გავრცელებული ქრისტიანული აღმოსავლეთის ქვეყნებში, განსაკუთრებით კი საბერძნეთში. იგი ასევე გვევლინება სომხეთშიც. საქართველოში ტრიკონქის ტიპის უადრესი ძეგლის თარიღად მიჩნეულია VIII-IX საუკუნეები, ხოლო აქტიური მშენებლობის ხანა XI საუკუნემდე გრძელდებოდა. ამ ტიპის გამორჩეული ტაძრებია ოშკი, ბაგრატი და ალავერდი. ტრიკონქის ტიპისაა ათონის ივერთა მონასტრის ეკლესია. ოშკის ტაძრის გეგმა ალავერდის ტაძრის გეგმა ↑ ჯაბუა ნათელა, ქრისტიანული ტაძრის არქიტექტურული ტიპები შუა საუკუნის საქართველოში, თბ., 2012. — გვ. 122–133. ↑ გივიაშვილი ირინე, ზეგანის (ზაქის) ეკლესია ტრიკონქის თემის ისტორიისათვის ქართულ ხუროთმოძღვრებაში, თბ., 2005.
დენის მანი

დენის მანი (რუმ. Dennis Man; დ. 26 აგვისტო, 1997) — რუმინელი ფეხბურთელი. თამაშობს რუმინულ „სტიაუა“-სა და რუმინეთის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებში ახალგაზრდული კარიერა დაიწყო საფეხბურთო კლუბ „ატლეტიკო არადში“ 2005 წელს, ხოლო პროფესიონალური — 2015 წელს „უტა არადში“. მისი კარიერული დებიუტი შედგა „უტას“ რიგებში „გაზ მეტიან მედიაშის“ წინააღმდეგ 2015 წლის 29 აგვისტოს, 17 წლის ასაკში, მისი გუნდი დამარცხდა ანგარიშით 1–2. მისი სანაკრებო დებიუტი შედგა შვედეთის წინააღმდეგ. იგი შევიდა შეცვლაზე მატჩის 87-ე წუთზე, რუმინეთმა გაიმარჯვა ანგარიშით 1–0. სანაკრებო: 2019 წლის 26 მარტის მონაცემებით: მისი მამა კრისტიან მანი არის საფეხბურთო მწვრთნელი. ↑ Utiştii au renunţat şi la Ionuţ Radu. Arădenii pleacă sâmbătă în Austria Romanian. ProSport (30 July 2015). ციტირების თარიღი: 27 October 2017. ↑ Na, ce spuneam? UTA are viață foarte grea în Liga 2: 1–2 cu Gaz Metan Romanian. Special Arad (1 September 2015). ციტირების თარიღი: 27 October 2017. ↑ Man a debutat pentru naţională: "Nu mi-au tremurat genunchii, d-asta m-am apucat de fotbal!" Romanian. Digi Sport (27 March 2018). ციტირების თარიღი: 28 March 2018. ↑ Dennis Man. European Football. ციტირების თარიღი: 27 March 2018. ↑ Cristi Man, tatăl lui Dennis: „Doar Roli Nagy e de vină!” Romanian. Special Arad (21 October 2015). ციტირების თარიღი: 27 October 2017.
სავრომატები

სავრომატები — მომთაბარე მესაქონლე ტომი (სკვითების მონათესავე ხალხი). ცხოვრობდნენ ვოლგისპირეთის და ურალის მეზობლად. მათ საზოგადოებრივ ცხოვრებაში მნიშვნელოვან როლს თამაშობდნენ ქალები (ბელადები, ქურუმები). სავრომატების ტომების გაერთიანების შემდგომ ყალიბდება ახალი ეთნიკური ჯგუფი სარმატები. სავორმატების ტომების არსებობის პერიოდად მსოფლიო ისტორია მიიჩნევს ძვ. წ. VII-IV საუკუნეებს. კელაპტრიშვილი ო., აბსანაძე თ., მსოფლიო სამეფო დინასტიები, ლექსიკონი, თბ., 2019, გვ. 197
თათრეთის პრეზიდენტი

თათრეთის პრეზიდენტი — რუსეთის ფედერალური სუბიექტის, თათრეთის პრეზიდენტი. თანამდებობა 1991 წელს შეიქმნა. პრეზიდენტს ირჩევენ 5 წლის ვადით, ამჟმინდელი პრეზიდენტია რუსტამ მინიხანოვი, რომელმაც ბოლო არჩევნები დამაჯერებლად, ხმათა 94,40%-ით მოიგო. თანამდებობა „პრეზიდენტი“ 2020 წელს „რესპუბლიკის მეთაურით“ ჩანაცვლდა. ბოლო არჩევნები ჩატარდა 2015 წლის 23 სექტემბერს: ორიგინალი: Никто из депутатов не вспомнил о российской Конституции, которая даёт регионам право самостоятельно решать, как называть своего руководителя. Как называть главу — это право республики. Ни Конституционный суд, никто другой это не опровергнет. ↑ Kozlov, Peter (2017-08-11). „The Kremlin will not extend the agreement with Tatarstan. Will it change something?“. BBC (Russian). ციტირების თარიღი: 2018-11-06.
პარლამენტის შუალედური არჩევნები (2019)

პარლამენტის შუალედური არჩევნებში (2019) — საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის შუალედური არჩევნები, რომელიც მთაწმინდის საარჩევნო ოლქებში 2019 წლის 19 მაისს, კვირას, ჩატარდება. ამომრჩეველთა საერთო რაოდენობა №1 მაჟორიტარული საარჩევნო ოლქში 2019 წლის მარტისთვის 43,868 ადამიანს შეადგენდა. საარჩევნო ოლქში მოქმედებს 31 საუბნო საარჩევნო კომისია. მთაწმინდის ოლქში პარლამენტის შუალედურ არჩევნებში პირველი რეგისტრირებული კანდიდატი პოლიტიკური გაერთიანების „სამართლიანობის აღდგენის კავშირი ხმა ერისა: უფალია ჩვენი სიმართლე“ ლიდერი მიხეილ-გელა სალუაშვილი გახდა. როგორც მან საკუთარი Facebook-ის პირად გვერდზე განაცხადა, ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ მისი პარტია რეგისტრაციაში 22 მარტს გაატარა, 25 მარტს კი მაჟორიტარ კანდიდატად მთაწმინდის საოლქო საარჩევნო კომისიამ დაარეგისტრირა. ქართული ოცნებიდან კენჭს ვლადიმერ (ლადო) კახაძე იყრის, რომელმაც აღნიშნულ რაიონში გამარჯვება 2016 წელსაც სცადა პაატა ბურჭულაძის პარტიიდან სახელმწიფო ხალხისთვის და ამომრჩეველთა 2,65% (618 ხმა) მოიპოვა. ლადო კახაძის წარდგენისას საპარლამენტო უმრავლესობის წევრმა, მამუკა მდინარაძემ ყურადღება გაამახვილა იმაზე, რომ ლადო კახაძე „განსაკუთრებული კოლორიტულობით გამოირჩევა“. ევროპულმა საქართველომ და თავისუფალმა დემოკრატებმა შექმნეს პოლიტიკური ბლოკი და მთაწმინდის ოქლში მაჟორიტარი დეპუტატობის საერთო კანდიდატი შალვა შავგულიძეს დაასახელეს. „ეროვნულ-ქრისტიანული მოძრაობის“ ლიდერი გიორგი ანდრიაძე მთაწმინდის შუალედურ არჩევნებში მაჟორიტარ კანდიდატად დარეგისტრირდა. 2019 წლის 29 მარტს საინიციატივო ჯგუფმა წარადგინა ისტორიკოსი გრიგოლ გეგელია. მეორე ტურში N13 შალვა შავგულიძე, რომელსაც მხარს უჭერდა ევროპული საქართველო - თავისუფალი დემოკრატები საარჩვნო ბლოკი მიიღო 6635 ხმა (38,17 %), ხოლო N41 ვლადიმერ კახაძემ, რომელსაც მხარს უჭერდა ქართული ოცნება - დემოკრატიული საქართველო მიიღო 10749 (61,83 %). არჩევნებში ვლადიმერ კახაძემ გაიმარჯვა. ↑ საქართველოს პარლამენტის 2019 წლის 19 მაისის შუალედური არჩევნების საარჩევნო ღონისძიებათა გრაფიკი[მკვდარი ბმული] ↑ ამომრჩეველთა საერთო რაოდენობა №1 მაჟორიტარულ საარჩევნო ოლქში[მკვდარი ბმული] ↑ საქართველოს პარლამენტის 2019 წლის 19 მაისის შუალედური არჩევნებისთვის #1 მაჟორიტარულ საარჩევნო ოლქში შემავალი საუბნო საარჩევნო კომისიების მისამართები[მკვდარი ბმული] ↑ მდინარაძე: ლადო კახაძე განსაკუთრებული კოლორიტულობით გამოირჩევა ↑ ევროპული საქართველო და თავისუფალი დემოკრატები პოლიტიკურ ბლოკს ქმნიან ↑ [1]
ტელევიზია აზერბაიჯანში

აზერბაიჯანის ტელევიზიის ისტორია იწყება 1956 წელს. აზრბაიჯანში მოქმედებს 47 სატელევიზიო არხი. მათგან 4 საზოგადოებრივი და დანარჩენი კერძო არხებია. 12 მაუწყებლობს ქვეყნის, ხოლო 31 რეგიონის მასშტაბით. აზერბაიჯანის ტრანსპორტის, კომუნიკაციის და მაღალი ტექნოლოგიების სამინისტროს 2014 წლის მონაცემებით სატეელვიზიო მაუწყებლობა ფარავს ქვეყნის 99%-ს., ხოლო საკაბელო ტელევიზია 2013 წლის მონაცემებით შეყვანილი ჰყავს მოსახლეობის 28.1%-ს. აზერბაიჯანის სტატისტიკის სახელმწიფო კომიტეტის მონაცემების მიხედვით საკაბელო ტელევიზიების გამომწერთა თითქმის 39% კონცენტრირებულია დიდ ქალაებში. 2013 წლის მონაცემებით საკაბელო ტელევიზიის დაფარვის არეალის 59.1% მოდის ქალაქ ბაქუზე. ეს არის აზერბაიჯანში მოქმედი სატელევიზიო არხების სია. აზერბაიჯანის რადიო და ტელევიზიის ეროვნული საბჭო დაარქივებული 2019-02-25 საიტზე Wayback Machine. ↑ Televiziya დაარქივებული 2010-04-08 საიტზე Wayback Machine. (აზერბაიჯანული) ↑ AzTV öz hədəflərinə çatmaqda güclü kadr potensialına və müasir texnologiyaların tətbiqinə güvənir (აზერბაიჯანული) ↑ 3.0 3.1 Ministry of Communications and Information Technologies - Radio-TV yayımı (აზერბაიჯანული) ↑ Telecompaper - Azerbaijan cable TV penetration reaches 28% in 2013