laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ალფა უმარ კონარე

ალფა უმარ კონარე (ფრანგ. Alpha Oumar Konaré; დ. 2 თებერვალი, 1946, კაესი, მალი) — მალელი პოლიტიკური მოღვაწე. მალის პრეზიდენტი 1992-2002 წწ. 1978-1980 წწ. ასრულებდა ახალგაზრდობის, სპორტის ხელოვნებისა და კულტურის მინისტრის მოვალეობას. 1981-1992 წწ. იუნესკოს და გაეროს განვითარების პროგრამის კონსულტანტი. პრეზიდენტად აირჩიეს ამადუ ტუმანი ტურეს სამხედრო რეჟიმის მიერ ჩატარებული თავისუფალი არჩევნების შედეგად. თანამდებობაზე დარჩა 2 ვადით. 1999-2001 წლებში დასავლეთ აფრიკის ქვეყნების ეკონომიკური თანამშრომლობის თავმჯდომარეა. 2003-2008 წლებში ეკავა აფრიკის კავშირის თავმჯდომარის თანამდებობა. მალის პრეზიდენტი «Curriculum Vitae of H.E. Alpha Oumar Konare, Chairperson of the Commission of the African Union» დაარქივებული 2012-02-22 საიტზე Wayback Machine.
აფრიკის შეერთებული შტატები

აფრიკის შეერთებული შტატები — აფრიკის სახელმწიფოების ბაზაზე ჩამოყალიბებული გაერთიანება, რომლის შექმნის იდეაც თავდაპირველად წამოაყენა განის პრეზიდენტმა კვამე ნკრუმამ, ხოლო შემდეგ მხარი არაერთხელ დაუჭირა ლიბიის ყოფილმა ლიდერმა მუამარ კადაფიმ 2000 წელს ლომეს (ტოგო) , 2007 წელს კონაკრის (გვინეა) და 2009 წლის ადის-აბების (ეთიოპია) სამიტებზე. თუკი აფრიკის შეერთებული შტატები ოდესმე შეიქმნება და თუ მოიცავს აფრიკის ყველა ქვეყანას, მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით დაიკავებს მესამე ადგილს (2009 წელს აფრიკაში ცხოვრობდა 992 მლნ. კაცი) და პირველს ფართობის მიხედვით. ქვეყნის მოსახლეობა კი ისაუბრებს დაახლოებით 2000 ენაზე. აფრიკის შეერთებული შტატები აფრიკის შეერთებული შტატები: ბლოგი დაარქივებული 2016-12-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ United States of Africa?, BBC News, 11 ივლისი 2000 ↑ Gaddafi Calls for a «U.S.» of Africa ↑ AU summit extended amid divisions, BBC News, 4 თებერვალი 2009
კაესი

კაესი (ფრანგ. Kayes) — ქალაქი მალიში. მდებარეობს ქვეყნის უკიდურეს დასავლეთ ნაწილში, სენეგალის სახელმწიფო საზღვართან ახლოს მდინარე სენეგალის ნაპირებზე. კაესის რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. მოსახლეობა შეადგენს 127 368 ადამიანს (2009 წელი). კაესში დაიბადა ქვეყნის ორი პრეზიდენტი მუსა ტრაორე და ალფა უმარ კონარე. 1892-1899 წლებში იყო საფრანგეთის სუდანის დედაქალაქი (1899 წლიდან დედაქალაქი გადაიტანეს ბამაკოში). კაესი იყო ნაოსნობის საბოლოო პუნქტი მდინარე სენეგალზე. მეორე მსოფლიო ომის დროს კაესში გადაზიდეს და შეინახეს საფრანგეთის ბანკის ოქროს მარაგი. ქალაქი მდებარეობს სენეგალის სახელმწიფო საზღვრის სიახლოვეს, მდინარე სენეგალზე, დაახლოებით 420 კმ-ით ჩრდილო-დასავლეთით ქვეყნის დედაქალაქ ბამაკოდან, ზღვის დონიდან 46 მეტრ სიმაღლეზე. ქალაქი კაესი არის ფრანგების მიერ 1880-იან წლებში გაყვანილი «დაკარი — ბამაკოს» ხაზის რკინიგზის სადგური. ფუნქციონირებს საერთაშორისო აეროპორტი. 2013 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 153 222 ადამიანს. ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობის დინამიკა წლების მიხედვით: Portions of this article are a translation of French language Wikipedia's Kayes Colonial history of Kayes დაარქივებული 2007-07-06 საიტზე Wayback Machine. View of Sénégal River Bridge at Kayes ↑ Resultats Provisoires RGPH 2009 (Région de Kayes), République de Mali: Institut National de la Statistique, http://instat.gov.ml/documentation/kayes.pdf. წაკითხვის თარიღი: 2017-08-01 დაარქივებული 2011-07-22 საიტზე Wayback Machine. . ↑ Kayes, Mali Page. Fallingrain Global Gazetteer. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-02-12. ციტირების თარიღი: 2013-02-09. ↑ Kayes. World Gazetteer. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-02-12. ციტირების თარიღი: 2013-02-04.
სენეგალი (მდინარე)

სენეგალი (ფრანგ. Fleuve Sénégal) — მდინარე დასავლეთ აფრიკაში. წარმოადგენს სახელმწიფო საზღვარს სენეგალსა და მავრიტანიას შორის. მდინარის სიგრძეა 1 790 კმ. სახელწოდება მომდინარეობს ბერბერული ეთნიკური ჯგუფის სენეგასაგან, რომლებიც ცხოვრობენ მდინარის სანაპიროზე. ევროპელებისათვის მდინარე ცნობილი გახდა მას შემდეგ, რაც 1444 წელს მდინარე აღმოაჩინა მეზღვაურმა დინიშ დიაშმა. The Hydrology of Senegal (PowerPoint presentation) დაარქივებული 2007-06-29 საიტზე Wayback Machine.
საქინფორმი

საქინფორმი — საქართველოს სსრ მინისტრთა საბჭოსთან არსებული საინფორმაციო სააგენტო, რესპუბლიკის მთავარი საინფორმაციო სამსახური პრესის, ტელევიზიისა და რადიომაუწყებლობისათვის. შედიოდა საბჭოთა კავშირის დეპეშათა სააგენტოს (საკდესის) საკავშირო და საზღვარგარეთის საინფორმაციო-პროპაგანდისტულ სამსახურში. შეიქმნა თბილისში 1921 წლის მარტში (ეწოდებოდა რუსეთის დეპეშათა სააგენტოს ამიერკავკასიის განყოფილების სამმართველო). 1923 წლის 6 მარტს ამიერკავკასიის ცაკის დადგენილებით გადაკეთდა და დაერქვა ამიერკავკასიის დეპეშათა სააგენტო, 1936 წლის დამლევს (ასფსრ გაუქმების შემდეგ) — საქართველოს დეპეშათა სააგენტო (საქდესი), ხოლო 1972 წლიდან —საქინფორმი. საქინფორმი საქართველოს რესპუბლიკის, საოლქო, საქალაქო და რაიონულ გაზეთებს, ტელევიზიასა და რადიოს სატელეტაიპო არხებით აწვდიდა მრავალფეროვან ინფორმაციას პარტიული, საბჭოური, პროფკავშირული, კომკავშირული ორგანოების საქმიანობის შესახებ, აგრეთვე ანგარიშებს ეკონომიკურ, სოციალურ, კულტურულ ცხოვრებაში მომხდარი უმნიშვნელოცვანესი მოვლენების თაობაზე, საკდესის არხებით იღებდა ინფორმაციას სსრკ და საზღვარგარეთის ქვეყნების შესახებ, სსრკ-ში და საზღვარგარეთ ავრცელებდა მრავალფეროვან ინფორმაციას საქართველოს რესპუბლიკის შესახებ. ჰქონდა საკორესპონდენტო პუნქტები აფხაზეთისა და აჭარის ასს რესპუბლიკებში, დამხრეთ ოსეთის ავტონომიურ ოლქსა და ცალკეულ რეგიონებში. საქინფორმის შემადგენლობაში იყო 5 მთავარი რედაქცია (რესპუბლიკური, საკავშირო, უცხოეთის, ფოტოინფორმაციისა და მთარგმნელთა), აგრეთვე 5 განყოფილება. მის საქმიანობას ხელმძღვანელობდა დირექცია. ლომიძე ზ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 190.
დაუნტონის სააბატო

დაუნტონის სააბატო (ინგლ. Downton Abbey) — ბრიტანული სატელევიზიო დრამატული სერიალი შექმნილი ბრიტანული მედია კომპანიის "Carnival Films" მიერ სატელევიზიო ქსელისთვის "ITV". სერიალი გადაღებულია ჩრდილოეთ იორკშირის გამოგონილ დაუნტონის სააბატოში. სერიალი მსახიობი და მწერალი ჯულიან ფელოუსის შექმნილი და დაწერილია. მისი პრემიერა ბრიტანეთში 2010 წლის 26 სექტემბერს შედგა. მაყურებელთა რეიტინგი ამ ე. წ. ჟანრული სანახაობისთვის ძალიან მაღალი იყო. რის შედეგადაც დადგმის პირველი სეზონი რამდენიმე ჯილდოს ლაურეატი გახდა. მეორე სეზონის გამოსვლისთვის სერიალი 1981 წლიდან ყველაზე წარმატებული ბრიტანული კოსტიუმირებული ისტორიული დრამა გახდა, ხოლო 2011 წელს გინესის მსოფლიო რეკორდების წიგნში შევიდა, როგორც წლის "კრიტიკოსთა მიერ ყველაზე დამსახურებული ინგლისურენოვანი სატალევიზიო დადგმა". მეორე სეზონი 2011 წლის შემოდგომაზე გავიდა ეთერში. 2011 წლის 3 ნოემბერს ITV-მ დაადასტურა, რომ დადგმის მესამე სეზონი სატელევიზიო ეთერში 2012 წლის სექტემბერში გავიდოდა. ფილმში ზედმიწევნით არის აღწერილი XX საუკუნის დამდეგის ინგლისის ატმოსფერო, როგორც პერსონაჟთა ხასიათით, ისე საკადრო ანტურაჟით, და ეხება ისეთ მომენტებს, როგორიცაა ტექნიკური პროგრესი (ელექტროენერგიის, ტელეფონის, ავტომანქანების შემოსვლა), ქალთა ემანსიპაცია, პირველი მსოფლიო ომი, ესპანური გრიპის ეპიდემია და მრავალი სხვა. ↑ Guinness Book of Records: Downton Abbey is most critically acclaimed show on television ტელეგრაფი, 15 სექტემბერი 2011 ↑ Downton Abbey: ITV confirms third series გარდიანი, 3 ნოემბერი 2011
ევროპის თასების მფლობელთა თასი 1964-1965

ევროპის თასების მფლობელთა თასი 1964-1965 — ევროპის ქვეყნების თასების მფლობელთა თასის მეხუთე გათამაშება. გამარჯვებული გახდა ლონდონის „ვესტ ჰემ იუნაიტედი“, რომელმაც ფინალში „მიუნხენ-1860“ დაამარცხა, ანგარიშით 2–0. შოტლანდიურ „დანდისა“ და პორტუგალიურ „სპორტინგს“ პირდაპირ მიენიჭათ მერვედფინალის საგზურები. გადათამაშება გამარჯვებული გამოვლინდა მონეტის აგდებით. გადათამაშება გადათამაშება The Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. უეფა-ს საიტზე დაარქივებული 2015-12-17 საიტზე Wayback Machine. .
ავენიდა პაულისტა

ავენიდა პაულისტა (Avenida Paulista) — სან-პაულუში ყველაზე დიდი და ცნობილი გამზირი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ავენიდა პაულისტა ავენიდა პაულისტა
წმინდა ლუსიას დღე

წმინდა ლუსიას დღე (შვედ. Lucia; ფინ. Lucian päivä) — დღე, რომელსაც სკანდინავიის ქვეყნები 13 დეკემბერს დღესასწაულობენ. გარდა ამისა, წმინდა ლუსიას დღე აღინიშნება კუნძულ სიცილიაზეც. სავარაუდებელია, რომ დღესასწაული სიცილიელ მოწამე ლუსიას უკავშირდება, რომელსაც ჯერ თვალის სინათლე წარსტაცეს, შემდეგ კი მოაკვდინეს ქრისტეს რწმენის გამო. თუმცა არსებობს ლეგენდაც, რომლის თანახმად, შუა საუკუნეებში ცხოვრობდა ვინმე ლუსია, რომელიც ცოლად შვედ მეთევზეს ჰყავდა. ერთხელ მეთევზე ზღვაში გასულა და სწორედ იმ დროს ამოვარდნილა თოვლბუქი. უწმინდური ძალა თურმე მიწაზე დათარეშობდა იმ ღამეს და შუქურაც ჩაუქვრია, ამიტომ ლუსია ჩიქაღდნით ხელში გასულა სანაპიროზე, რათა საყვარელი ქმრისთვის ნავმისადგომამდე გზა მიენიშნებინა. ამ საქციელით ქალს ეშმაკები გაუღიზიანებია, ისინი ლუსიას თავს დასხმიან და თავი მოუკვეთავთ. ლუსიას სიკვდილის შემდეგაც კი მისი ლანდი კლდეზე ჩირაღდნით ხელში იდგა თურმე. პატარა გოგონების ლუსიად გამოწყობის ჩვეულება გერმანიიდან შევიდა. გერმანიაში XVI—XVII საუკუნეებში, როდესაც წმინდანების, განსაკუთრებით კი წმინდა ნიკოლოზის კულტი იკრძალებოდა, შობაზე იდეა გაჩნდა, კეთილი მოხუცი ყრმა იესოთი შეეცვალათ, რომელსაც თეთრ კაბაში ჩაცმული გოგონა განასახიერებდა. ეს ტრადიცია გერმანიაში არ შენარჩუნდა, მაგრამ შვედეთში კი შეაღწია. XVIII—XIX საუკუნეებში ეს ჩვეულება შობამდე, 13დეკემბერს იქნა გადატანილი, ხოლო დღესასწაულის მთავარ გმირად იესო კი არა, ლუსია იქცა. 1927 წელს ლუსიას პირველი მსვლელობა გაიმართა დედაქალაქ სტოკჰოლმში. წმინდა ლუსიას დღის აღნიშვნის ჩვეულება თითქმის არ შეცვლილა. სტოკჰოლმსა და ჰელსინკიში წმინდა ლუსიის ასარჩევად ცერემონია იმართება, შემდეგ კი კორონაცია ხდება. მას თეთრ კაბას აცმევენ, თავზე კი ანთებული სანთლებით შემკულ გვირგვინს ადგამენ, რის შემდეგაც საკარნავალოდ მორთულ-მოკაზმული ბავშვების მსვლელობა იწყება. შვედური კორონაცია ეროვნულ მუზეუმ სკანსენში ტარდება, ფინური კი ჰელსინკის მთავარ ტაძარში. „ზეიმის დედოფალი“ სიმბოლურადაა გამოწყობილი: თეთრი კაბა უბიწობასა და სისპეტაკეს განასახიერებს, წითელი ქამარი, რომელიც წელზე აქვს შემოვლებული — მოწამებრივ სიკვდილს, გვირგვინი — ნიმბს, სიწმინდის სიმბოლოს, ანთებული სანთლები კი — სინათლეს. სკოლები საკუთარ ლუსიას ირჩევენ და ტრადიციულ საგალობლებს გალობენ. ზეიმობენ ოჯახებშიც, სადაც ლუსიას როლი, როგორც წესი, უმცროს ქალიშვილს ერგება ხოლმე, რომელიც მშობლებსა და დედმამიშვილებს უმასპინძლდება ტრადიციული ზაფრანიანი ფუნთუშებითა და ყავით. ამის მერე სიმღერით აღვიძებენ ყველას, ვინც ლუსიას ჯერ არ შეგებებია. ეს მძინარე პიროვნება, როგორც წესი, ოჯახის მამა უნდა იყოს. გამორჩეული კერძი — ზაფრანიანი ფუნთუშებია, რომელთაც რვიანის ფორმა აქვთ და სპირალისებული კიდეები ამშვენებს. ფუნთუშებს ყავას, გლინტვეინსა და ლუდსაც კი აყოლებენ. ზოგიერთი იულმუსსაც მიირთმევს, რაც ქართული ბურახის ანალოგია. [5] ზეიმი ყოველთვის ლუსიასადმი მიძღვნილი სიმღერებით არის გაფორმებული. ყველაზე ცნობილი სიმღერაა „სანტა ლუსია“. Nordisk Familjebok, article Lucia Nordisk Familjebok, 1912 "A Nocturnal upon Saint Lucy's Day," John Donne-ის პოემა (1572–1631)
წმინდა ლუსია

წმინდა ლუსია (იტ. Santa Lucia; დაახ. 283 სირაკუზა, იტალია — დაახ. 303 იქვე) — ადრექრისტიანული წმინდანი და წამებული, უსინათლოთა მფარველი. სახელი ლუსია ლათინური სიტყვისგან „სინათლისგან“ მომდინარეობს. სირაკუზაში, სან-ჯოვანის კატაკომბებში 400 წლით დათარიღებული საფლავის ქვა და ქრისტიანულ დოკუმენტებში არაერთგზის ხსენება წმინდა ლუსიას რეალურობას სარწმუნოს ხდის. რომსა და სირაკუზაში დაახლოებით 600 წელს წმინდა ლუსიას მონასტერი არსებობდა. მისი წამების პირველი აღწერილობა V-VI სს მიეკუთვნება. ლუსიას ცხოვრება არაერთი სასწაულებრივი ქმედებით არის დახუნძლული, რაც მას წმინდა აგათას ბიოგრაფიასთან აკავშირებს. დასავლეთის ქრისტიანულ ეკლესიებში წმინდა ლუსიას 13 დეკემბერს იხსენიებენ. ლუსია, სირაკუზელი ქალწული და წამებული დაარქივებული 2011-11-25 საიტზე Wayback Machine. წმ. ლუსია (კათოლიკური ენციკლოპედია)
დომენიკო ბეკაფუმი

დომენიკო ბეკაფუმი (იტალ. Domenico di Giacomo di Pace Beccafumi, 1486, მონტაპერტი, სიენა – 18 მაისი, 1551, სიენა) — სიენის სკოლის იტალიელი მხატვარ-მანერისტი, სკულპტორი. ლორენცო ბეკაფუმის მამულში მომუშავე გლეხის ჯაკომო დი პაჩეს ვაჟი. ვაჟის ნიჭი მემამულემ მალევე შენიშნა და პატარა დომენიკო სიენელ ოსტატ მეკეროსთან გაგზავნა სასწავლებლად (აქედან მოდის მხატვრის ფსევდონიმიც – მეკერინო ან ილ-მეკერინო, მეკეროს ნაშიერი). 1509 წელს რომში ხანმოკლე მოგზაურობის შემდეგ დომენიკოს სიენა აღარც დაუტოვებია. როგორც მხატვარმა ფლორენციული სკოლის გავლენა განიცადა, მაგრამ განსაზღვრული პროვინციული სტილი მაინც შეინარჩუნა. სიუჟეტის აგებისას ბეკაფუმის ახასიათებს ექსცენტრულობა, სინათლის ფანტასტიკურ ეფექტთა ძიება და პერსპექტიული ცდები. სიენის მუზეუმების გარდა, ბეკაფუმის ნამუშევრები რომის, ფლორენციის, პარიზის, ლონდონის, მადრიდის, ლოს-ანჯელესის, ნიუ-ორლეანისა და სხვა. პინაკოთეკებში ინახება. ერთ-ერთი ტილო წმინდა ეკატერინეს მისტიკური ქორწინება (დაახ. 1521) ერმიტაჟში ინახება. XVI საუკუნის მეორე ათწლეულის ბეკაფუმის საუკეთესო ნამუშევართა შორის შესანიშნავი ქარვის ხატი — „წმინდა ეკატერინე ალექსანდრიელის მეცადინეობაა“. მისი სკულპტურებიდან ცნობილია ბრინჯაოს რვა ანგელოზი სიენის ტაძარში. ბეკაფუმი, დომენიკო // ეფრონისა და ბროჰაუზის ენციკლოპედიური ლექსიკონი: 86 ტომად (82 ტ. და 4 დამ.) — СПб., 1890—1907. L'opera completa del Beccafumi. Milano: Rizzoli, 1977
რელიგია შვედეთში

რელიგია შვედეთში (შვედ. Religion i Sverige) — რელიგიური წარმოდგენების ერთობლიობა, რომლის აღმსარებლობა შვედეთის მოქალაქეთათვის ქვეყნის კონსტიტუციით არის განმტკიცებული. ევრობარომეტრის კვლევით, შვედების მხოლოდ 18%-ს სწამს რაიმე სახის ღმერთის. ასევე აღსანიშნავია, რომ რელიგიას მნიშვნელოვნად მოსახლეობის მხოლოდ 10% თვლის. ქრისტიანობა შვედეთში X საუკუნეში შევიდა ანსგარის საგანმანათლებლო მოღვაწეობის შედეგად. მანვე მოაქცია პირველი შვედები ქრისტიანულ რჯულზე. მთავარი სტატია: შვედეთის ეკლესია. შვედეთის ევანგელისტურ-ლუთერანულ ეკლესიას ქვეყნის მოსახლეობის უდიდესი ნაწილი მიეკუთვნება, თუმცა აღსანიშნავია, რომ შვედეთის ეკლესიის წევრად ითვლება ყველა მონათლული ადამიანი, 1990-იან წლებში კი ამისთვის საკმარისი იყო, ერთი მშობელი მაინც ყოფილიყო ეკლესიის წევრი. ამიტომ წლიდან წლამდე ამ საეკლესიო დენომინაციის ოფიციალურ წევრთა რაოდენობის შემცირება შეინიშნება. შვედეთის ევანგელისტურ-ლუთერანულ ეკლესიის წევრთა 4%-ზე ნაკლები დადის ყოველკვირეულად ეკლესიაში, ხოლო აქტიურად - მხოლოდ 2%. მთავარი სტატია: მართლმადიდებლობა შვედეთში. წმინდა ანსგარს, რომელმაც ქრისტიანობას პირველმა გაუდგა ფესვები ქვეყანაში, საკუთარ წმინდანად აღიარებს როგორც ორთოდოქსული, ასევე ლუთერანული ეკლესია და ერთიანი, განუყოფელი ეკლესიის წარმომადგენლად მიიჩნევს. დღესდღეობით ქვეყანაში მართლმადიდებელთა საერთო რაოდენობა 100 ათასს არ აჭარბებს, რაც მოსახლეობის 1%-ს არ აღემატება. მართლმადიდებელთა შორის ყველაზე მრავალრიცხოვანნი არიან სერბები, ბერძნები, რუმინელები და რუსები. გვხვდება ასევე მცირერიცხოვანი მართლმადიდებლური ჯგუფები ესტონელების, ფინელებისა და ქართველების სახით. მთავარი სტატია: კათოლიციზმი შვედეთში. მთავარი სტატია: ისლამი შვედეთში. 2010 წლის შეფასებით შვედეთში 250-დან 450 ათასამდე მუსლიმი ცხოვრობს და მეჩეთებიც რამდენიმე დიდ ქალაქშია აგებული. მთავარი სტატია: იუდაიზმი შვედეთში. 2010 წლის აღწერით შვედეთში 18 ათასი ებრაელი ცხოვრობს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: რელიგია შვედეთში ↑ http://ec.europa.eu/public_opinion/archives/ebs/ebs_341_en.pdf ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-09-10. ციტირების თარიღი: 2012-09-10. ↑ Svenska Kyrkan Statistiek pagina Medlemmar 1972—2008 excel file. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-08-13. ციტირების თარიღი: 2012-01-17. ↑ Dystra siffror för dop och vigslar ↑ Kyrkans Tidning, May 27, 2010 ↑ Svenska kyrkans medlemsutveckling år 1972—2009. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-01-27. ციტირების თარიღი: 2012-01-17. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-10. ციტირების თარიღი: 2014-04-20. ↑ http://www.gallup.com/poll/142727/religiosity-highest-world-poorest-nations.aspx
საქართველოს სსრ კომუნისტური პარტიის ყრილობა

საქართველოს სსრ კომუნისტური პარტიის ყრილობა — კომუნისტური პარტიის დებულებების მიხედვით, პარტიის ხელმძღვანელობის უმაღლესი ორგანო, რომელიც რეგულარულად იწვევდა მისი დელეგატების შეხვედრებს. თეთვაძე შ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 190-195.
ანსგარი

ანსგარი (შვედ. Ansgar, ასევე ანსკარი, ანსკარიუსი, ანსგარიუსი) (დ. 801 — გ. 3 თებერვალი, 865, ბრემენი) — წმინდანი როგორც რომაულ-კათოლიკური (ხსენების დღე 3 თებერვალი) ასევე მართლმადიდებლური ეკლესიისა (ხსენების დღე 16 თებერვალი. ბერლინისა და გერმანიის ეპარქიების ადგილობრივად პატივდებული წმინდანი) — პირველი ეპისკოპოსი ჰამბურგისა, ეპისკოპოსი ბრემენისა, ჩრდილოეთის მოციქულად წოდებული ჩრდილოეთ გერმანიაში, დანიასა და შვედეთში ქრისტიანობის გავრცელების გამო. დაიბადა პიკარდიაში 801 წლის 8 ოქტომბერს, განათლება ამენთან ახლოს კორბის სააბატოში მიიღო, 14 წლისა ბერად აღიკვეცა; 823 წელს ახლადდაფუძნებულ მონასტერ კორვეიში გადაიყვანეს, ვესტფალიაში. როდესაც 826 წელს იუტლანდიის მეფე ჰარალდ კლაკი და მისი სახლეული ინგელჰაიმში ქრისტიანულად მოინათლნენ, იმპერატორმა ლუდოვიკ ღვთისმოშიშმა ანსგარს კარზე დარჩენა უბრძანა. ის და მისი მეგობარი ანტბერტი შეუძღვნენ ჰარალდს იუტლანდიაში და ქრისტიანული სარწმუნოების გავრცელება დაიწყეს, მაგრამ 827 წელს იძულებულნი გახდნენ, ხელი აეღოთ ამ საქმიანობაზე და დროულად გასცლოდნენ ამ ტერიტორიას, რადგან ჰარალდ კლაკი იუტლანდიიდან ჰორიკ I-მა განდევნა. ანსგარმა 829 წლიდან მცირე დროით შვედეთში დაჰყო, მაგრამ უკვე 831 წლისთვის ჰამბურგის პირველ ეპისკოპოსად დაინიშნა, რომლის ტერიტორიაც იმხანად გერმანიის ჩრდილოეთს სრულიად მოიცავდა. როდესაც 845 წელს დანიელმა მეკობრე ვიკინგებმა ჰამბურგზე თავდასხმა მოაწყვეს და ქალაქი ააოხრეს, ანსგარმა გაქცევით უშველა თავს. 847 წელს ბრემენის ეპისკოპოსად დაინიშნა, საიდანაც დანიასა და შვედეთში წარმატებით ავრცელებდა ქრისტიანობას. ანსგარმა 850 წელს ჰედებიოში ეკლესია ააშენა, 20 წლით ადრე კი სკოლა დააარსა. 861 წელს შვედეთში მისიონერად წავიდა, ერთი წლის თავზე კი მეფე იუიტლანდიის მეფე ჰორიკ II დაარწმუნა, გაქრისტიანებულიყო. მეფემ რიბეში ააგებინა ეკლესია, ანსგარმა კი იქ თავისი საუკეთესო მიოწაფე რიმბერტი დანიშნა წინამძღვრად. ანსგარი 865 წლის 3 თებერვალს ბრემენში გარდაიცვალა. ამჟამად იქ მისი სახელობის ეკლესია მდებარეობს. კათოლიკურმა ეკლესიამ წმინდანად შერაცხა. Ансгар // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона: В 86 ტომად — სპბ., 1890—1907.
შენინ სოსამონი

შენინ სოსამონი (ინგლ. Shannyn Sossamon; დ. 3 ოქტომბერი, 1978) — ამერიკელი მსახიობი. მთავარი როლები შეასრულა ფილმებში: „რაინდის ისტორია“, „40 დღე 40 ღამე“, „თვითმკვლელები: სიყვარულის ისტორია“ და „ერთი უპასუხო ზარი 2“ და აგრეთვე სერიალში „მთვარის შუქი“. დაიბადა ქალაქ ჰონოლულუში, დედამისის მედდის — შერი სოსამონისა და მამამისის ტოდ ლინდბერგის ოჯახში. მოგვიანებით შენინის დედა ცოლად გაჰყვა რენდი გოლდშტეინს. შენინ სოსამონი არის ნიდერლანდური, ინგლისური, ირლანდიური, გერმანული, ფრანგული, ფილიპინური და ჰავაიური წარმოშობის. გაიზარდა ნევადის შტატის ქალაქ რენოში, სადაც ესწრებოდა გალენის საშუალო სკოლას, რომლის დამთავრების შემდეგ საცხოვრებლად გადავიდა ლოს-ანჯელესში, რათა გაეგრძელებინა მოცეკვავის კარიერა. ლოს-ანჯელესში მუშაობა დაიწყო როგორც დი-ჯეიმ. კარიერის დასაწყისში მოდელად მუშაობდა, იღებდა სარეკლამო რგოლებში. წარმატებას კინოში მიაღწია 2001 წელს, როდესაც ჰით ლეჯერთან ითამაშა ფილმში „რაინდის ისტორია“. მომდევნო წელს ითამაშა რომანტიკულ ფილმში „40 დღე 40 ღამე“, სადაც მისი პარტნიორი გახდა ჯოშ ჰარტნეტი. ფილმმა შერეული შეფასება მიიღო, ამასთანავე ჰქონდა მნიშვნელოვანი შემოსავალი. სოსამონმა და ლეჯერმა ხელმეორედ თავი მოიყარეს ფილმში „ცოდვების მშთანთქმელი“, რომელიც გამოვიდა 2003 წლის ბოლოს. კინოკრიტიკოსებმა ფილმი უარყოფითად შეაფასეს, ამასთანავე განიცადა ფინანსური წარუმატებლობა. შემდეგ წლებში სოსამონი დაორსულდა და გარკვეული დროით კინოს ჩამოშორდა. კინოში დაბრუნდა 2005 წელს, სადაც როლი მიიღო მცირებიუჯეტიან ფილმში „სულების დამპყრობელი“. 2006 წელს კეით უინსლეტთან, ჯეკ ბლეკთან, კამერონ დიასთან, ჯუდ ლოუსთან და ნენსი მეიერსთან ერთად ითამაშა რომანტიკულ კომედიაში „შვებულება გადაცვლით“. 2008 წელს მთავარი როლი მიიღო ფილმში „ერთი უპასუხო ზარი“, რომელიც წარმოადგენს ამავე სახელწოდების იაპონური საშინელაბათა ფილმის რემეიკს. 2010 წელს ითამაშა ფილმში „გზა არსად“, რომლის პრემიერა გაიმართა ვენეციის კინოფესტივალზე. კინოკრიტიკოსებმა სოსამონის შემოქმედებას მაღალი შეფასება მისცეს. შენინ სოსამონი ერთ დროს ურთიერთობაში იმყოფებოდა დალას კლეიტონთან. ჰყავს ორი შვილი. შენინ სოსამონი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ↑ 1.0 1.1 შენინ სოსამონის ბიოგრაფია ↑ Spin-Derella. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2012-01-17. ↑ Kennedy, Mark (March 5, 2002). „Falling through the door of fame“. The Age. Melbourne. ↑ Vivarelli, Nick (July 30, 2010). „Venice premieres are young, American“. Variety. ↑ Nancy Mills.. (2 February 2008) Hollywood's dark horse: Shannyn Sossamon. Daily Mail. ციტირების თარიღი: 2013-09-03. ↑ Jenny Schafer.. (March 13, 2012) Shannyn Sossamon Welcomes Second Child: Mortimer. www.celebritybabyscoop.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-08-23. ციტირების თარიღი: 2013-09-03.
დაუდა კაირიბა ჯავარა

დაუდა კაირიბა ჯავარა (ინგლ. Dawda Kairaba Jawara დ. 16 მაისი, 1924, ბარაჯალი, გამბია — გ. 27 აგვისტო, 2019) — გამბიის პოლიტიკური მოღვაწე, გამბიის პირველი პრეზიდენტი 1970-1994 წლებში. პრემიერ-მინისტრი 1962-1970 წლებში. ხელისუფლებას ჩამოაშორეს 1994 წლის ივლისის სამხედრო გადატრიალების შედეგად, რომელსაც ხელმძღვანელობდა იაჰია ჯამე. More stories of ex-Gambian president's legacy დაარქივებული 2006-12-12 საიტზე Wayback Machine.
მაატი

მაატი — მსოფლიო წესრიგის ქალღმერთი, ქმნილების არსებითი ნაწილი ეგვიპტურ მითოლოგიაში, ბუნებისა და ადამიანთა საზოგადოების მომწესრიგებელი, თოტის ცოლი. ღმერთების დინასტიის ტრადიციით ესაა რას ძალა (კა, რომლის წყალობითაც თვით ღვთაება ცოცხლობს). მთელი ეგვიპტის ცნობიერებაში ეს საყოველთაოდ პატივდებული ქალღმერტი „წესრიგის, სიმართლის, სამართლიანობის“ სინონიმი იყო. მაატს ქალის ფორმა ჰქონდა და თავზე ფრთა ეკეთა. განსჯიდა მიცვალებულთაც. აკაკი გელოვანი – მითოლოგიური ლექსიკონი, გამომცემლობა საბჭოთა საქართველო, თბილისი, 1983 Black, James Roger. "The Instruction of Amenemope: A Critical Edition and Commentary--Prolegomenon and Prologue", Dissertation University of Wisconsin-Madison, 2002 [1][მკვდარი ბმული] Budge, E. A. Wallis. The Egyptian Book of the Dead: (The Papyrus of Ani) Egyptian Text Transliteration and Translation. New York: Dover Publications, 1967. Originally published in 1895. Budge, E. A. Wallis. The Gods of the Egyptians: Studies in Egyptian Mythology — Volume 1. New York: Dover Publications, 1969. Originally published in 1904.
აჰმედ სეკუ ტურე

აჰმედ სეკუ ტურე (ფრანგ. Louis Lansana Beavogui, დ. 9 იანვარი, 1922, ფარანა, საფრანგეთის გვინეა — გ. 26 მარტი 1984, კლივლენდი, აშშ) — გვინეის სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე. გვინეის პირველი პრეზიდენტი 1958–1984 წლებში. გვინეის საგარეო საქმეთა მინისტრი (1958–1961 წწ.) დაიბადა ქალაქ ფარანაში, მიეკუთვნება მალინკეს ეთნიკურ ჯგუფს. 1936–1937 წლებში სწავლობდა კნაკრიში ფრანგულ ტექნიკურ ლიცეუმში. ახალგაზრდობიდან აქტიურად მონაწილეობდა პოლიტიკურ საქმიანობაში. არის აფრიკის დემოკრატიული გაერთიანების ერთ-ერთი დამაარსებელი. 1952 წლიდან გვინეის დემოკრატიული პარტიის გენერალური მდივანი. 1956–1958 წწ. საფრანგეთის ეროვნული კრების დეპუტატი. 1958–1984 წლებში დამოუკიდებელი გვინეის პირველი პრეზიდენტი, 1958–1972 წწ. ერთდროულად მთავრობის მეთაური. გვინეის პრეზიდენტი WebGuinee - Sekou Toure დაარქივებული 2018-03-18 საიტზე Wayback Machine. Publishes full text of books and articles as well photos of Sekou Toure Camp Boiro Memorial. Extensive list of reports and articles on the notorious political prison where thousands of victims of the dictatorship of Sekou Toure disappeared between 1960 and 1984. More information about Ahmed Sékou Touré (French) დაარქივებული 2007-02-17 საიტზე Wayback Machine. BBC Radio: President Sekou Toure Defends One-Party Rule (1959). Conflict history: Guinea დაარქივებული 2007-07-15 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links 1st page on the French National Assembly website 2nd page on the French National Assembly website
BAFTA-ს 65-ე დაჯილდოება

BAFTA-ს 65-ე დაჯილდოება — ბრიტანეთის ფილმისა და სატელევიზიო ხელოვნების აკადემიის დაჯილდოება, რომელიც გაიმართა 2012 წლის 12 თებერვალს. ცერემონიაზე გამოვლინდნენ 2011 წლის საუკეთესო ნამუშევრები კინემატოგრაფიის დარგში. ნომინანტები დასახელდა 17 იანვარს. ყველაზე მეტი, 12 ნომინაცია ერგო ფრანგულ ფილმს არტისტი. BAFTA-ს ყოველწლიური საპატიო ჯილდო გადაეცა მარტინ სკორსეზეს. ტომ ჰარდი - დასაწყისი ჯემა არტერტონი - თამარა დრიუ ენდრუ გარფილდი - სოციალური ქსელი აარონ ჯონსონი - Kick-Ass ემა სტოუნი - მსუბუქი ყოფაქცევის ფრიადოსანი ამომავალი ვასკვლავის კატეგორია დაწესებულია Orange UK-ის მიერ და ერთადერთია ნომინაციაა, რომელშიც გამარჯვებულები ხალხის ხმის მიცემით ვლინდება.
ისაიას აფევერკი

ისაიას აფევერკი (გეეზ. ኢሳይያስ ኣፈወርቂ; დ. 2 თებერვალი, 1946, ასმერა, იტალიის ერიტრეა) — ერიტრეის სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე. ერიტრეის პირველი პრეზიდენტი 1991 წლიდან. ერიტრეის განმათავისუფლებელი სახალხო ფრონტის გენერალური მდივანი. დამოუკიდებლობისათვის ომის პერიოდში გამოაცხადა ერიტრეის დამოუკიდებლობა ეთიოპიისაგან. დაიბადა ქალაქ ასმერაში, მიეკუთვნება ტიგრაის ეთნიკურ ჯგუფს. ერიტრეის პრეზიდენტი New Internationalist feature on Isaias Afewerki Parade 2010- World's Worst Dictators Official website of the Ministry of Information of Eritrea Official website of the Ministry of Education of Eritrea დაარქივებული 2006-12-10 საიტზე Wayback Machine.