laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ჩუმლაყის ბრძოლა

ჩუმლაყის ბრძოლა — 1812 წლის კახეთის აჯანყების ნაწილი. ბრძოლა გრიგოლ ბატონიშვილისა და გერნერალ პაულუჩის (ეს უკანასკნელი რუსეთ-ირანის ფრონტიდან თბილისში დაბრუნდა, რათა ჯარის სათავეში ჩამდგარიყო) ჯარებს შორის. ბრძოლა გაიმართა 1812 წლის მარტში, სოფელ ჩუმლაყთან. ათასი ქართველი თავგანწირულად ებრძოდა რუსეთის რეგულარულ ჯარს. ქართველებმა მტერს დიდი ზიანი მიაყენეს, მაგრამ საბოლოოდ მაინც დამარცხდნენ. გრიგოლ ბაგრატიონი დაღესტანში გაიქცა. ჩუმლაყის ბრძოლის შემდეგ აჯანყებულებმა მტერს წინააღმდეგობა ვეღარ გაუწიეს და ბრძოლა შეწყვიტეს. აჯანყება სექტემბრამდე შეჩერდა. ↑ აბაშიძე ზ., ბახტაძე მ, ჯანელიძე ო., „საქართველო და ქართველები“, თბილისი, 2013. — გვ. 458, ISBN 978-9941-0-5498-3. ↑ ისტორია - სრული კურსი აბიტურიენტთათვის, ნუგზარ მოლაშვილი, თბილისი, 2010, „ცის ნამი“, ISBN 978-9941-419-01-0
ალაროდები

ალაროდები ანუ ალაროდიელები (ბერძ. Ἀλαροδίοι, Alarodioi) — ანტიკური კავკასიის ხალხთა ერთ-ერთი ჯგუფის სახელწოდება. ცხოვრობდნენ მდინარე არაქსის ხეობაში. ჰეროდოტეს მიერ, სასპერებთან ერთად მოხსენიებულნი არიან, როგორც აქემენიდური სპარსეთის მოხარკეები და XVIII ოლქის მცხოვრებლები. ეს საპტრაპია სპარსეთის სამეფო კარს ყოველწლიურად 200 ტალანტ ვერცხლს უხდიდა. ალაროდებმა, სასპერებთან ერთადვე მიიღეს მონაწილეობა სპარსელების ექსპედიციაში საბერძნეთში, ძვ. წ. V საუკუნეში. მათ სამხედრო დანაყოფს ხელმძღვანელობდა მასიტი, სირომიტრის ძე. ჰეროდოტე ხაზს უსვავს რომ მათი აღჭურვილობა, კოლხების აღჭუვილობის იდენტური იყო. ეთნონიმში შემონახულია სახელი ძველი ურარტუელებისა, (არაროდ>ალაროდ, შდრ. არარატ>ურარტუ სახელის ვარიანტი) რომელთა შთამომავლებიც ალბათ ალაროდები იყვნენ. როგორც ჩანს, ძვ. წ. V საუკუნეში ალაროდები ისევ ძველი ურარტუს მიწა-წყალზე ცხოვრობდნენ. მათი შთამომავლობა ასიმილირდა სომხებში. მელიქიშვილი გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 266. ყაუხჩიშვილი თ., ჰეროდოტეს ცნობები საქართველოს შესახებ, თბ., 1960 ↑ 1.0 1.1 Армения в III — I вв. до н. э. ↑ ისტორიანი (ჰეროდოტე), წგნ. 3:94 ↑ ისტორიანი (ჰეროდოტე), წგნ. 7:79
ტიბეთა

ტიბეთა — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქედის მუნიციპალიტეტში, წონიარისის თემში (სოფლები: აბუქეთა, ვარჯანისი, კანტაური, საბადური, ტიბეთა, წონიარისი). მდებარეობს მდინარე აჭარისწყლის მარცხენა მხარეს, დაბა ქედიდან დაშორებულია 6 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 154 კაცი. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ ქედის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს დადგენილება №30
ალაროდიული ენები

ალაროდიული ენები — ასე უწოდებდა XIX საუკუნის ზოგი დასავლეთევროპელი მეცნიერი (კერძოდ, ფ. ჰომელი) სავარაუდებელ ენობრივ ერთობას (ენათა ოჯახს), რომელშიც აერთიანებდნენ ქართველურ, სხვა კავკასიურ ენებსა და წინა აზიის მთელ რიგ ენებს (ხეთურს, ელამურს, ურარტულსა და სხვა). სახელწოდება „ალაროდიული ენები“ მომდინარეობს ალაროდების სახელიდან. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 266. მელიქიშვილი გ., საქართველოს, კავკასიისა და მახლობელი აღმოსავლეთის უძველესი მოსახლეობის საკითხისათვის, თბ., 1965.
ბეგიუმ ქიუთიუქ იაშაროღლუ

ბეგიუმ ქიუთიუქ იაშაროღლუ (თურქ. Begüm Kütük Yaşaroğlu; დ. 27 აგვისტო 1980, იზმირი, თურქეთი) — თურქი მოდელი და მსახიობი. ქართველი მაყურებლისთვის ცნობილი გახდა სერიალიდან „ელიფი“. ბეგიუმ ქიუთიუქ იაშაროღლუ დაიბადა 1980 წლის 27 აგვისტოს იზმირში, საშუალო სკოლა დაამთავრა ნამიქ-ქემალის სკოლა და და განათლება მიიღო იზმირის კერძო ლიცეუმში. სკოლის დამთავრების შემდეგ სწავლობდა ანატოლიის უნივერსიტეტში ბიზნესის ადმინისტრირების ფაკულტეტზე, ის უნივერსიტეტში ასევე თამაშობდა ფრენბურთს, ბეგიუმი ასევე სწავლობდა საფრანგეთში ნენსი 2-ის უნივერსიტეტში, სადაც შეისწავლა ფრანგული ენა. 2001 წელს ბეგიუმმა მონაწილეობა მიიღო კონკურსში „თურქეთის საუკეთესო მოდელი“, სადაც მეორე ადგილზე გავიდა, მანამდე ის მუშაობდა როგორც პროფესიონალი მოდელი. ის გამოდიოდა მაღალი მოდის ჩვენებებზე თურქეთში. სამსახიობო კარიერა ბეგიუმმა დაიწყო 2002 წელს განასახიელა რა მელექი სერიალში „მელექი“, ამას მოჰყვა მრავალი ფილმი: „მგლები ხეობაში“, „ცხოვრება მშვენიერია“, „რომანტიკული კომედია“, „ძვირფასო ოჯახო“, „ღამის ფრთები“, „მარტი“. 2013 წელს ბეგიუმმა შემოთავაზება მიიღო განესახიერებინა ნერიმანის როლი სერიალში „ნარჩიტა“, სადაც მას პარტნიორობას უწევდნენ ბურაკ ოზჩივიტი და ფაჰრიე ევჯენი. 2010-2011 წლებში მონაწილეობა მიიღო თეატრში „ჩვეულებრივი სასწაული“; ამ როლისთვის მას გადაეცა ჯილდო როგორც საუკეთესო მსახიობს. 2011 წელს მარის პერსონაჟისთვის სერიალში „მარტი“ გადაეცა სპეციალური ჯილდო მალატიას კინოფესტივალზე. ბეგიუმი ასევე ცნობილია როგორც სარეკლამო სახე, მას მონაწილეობა აქვს მიღებული ისეთი ცნობილი ბრენდის რეკლამაში როგორიცა „სამსუნგი“. 2014 წელს მონაწილეობა მიიღო ერთ-ერთ ყველაზე რეიტინგულ თურქულ სერიალში „დღე, როცა დაიწერა ჩემი ბედისწერა“, სადაც დეფნეს როლი განასახიერა. მან პარტნიორობა ოსჯან დენიზს და ჰატიჯე სენდილს გაუწია. 2010 წლის სექტემბერში ბეგიუმ ქიუთიუქ იაშაროღლუ დაქორწინდა თურქ კარიკატურისტ ერდილ იაშაროღლუზე. ბეგიუმ ქიუთიუქ იაშაროღლუ კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ბეგიუმ ქიუთიუქ იაშაროღლუ Instagram-ზე
კოლხეთის სატრაპია

კოლხეთის სატრაპია — სპარსეთის იმპერიის ერთ-ერთ რეგიონი, აქემენიანთა სახელმწიფოს ეპოქაში. ჰეროდოტეს ცნობით, აქემენიანთა იმპერიის 20 ოლქიდან (სატრაპიიდან) იყო რიგით მე-19 და საიმპერიო კარს ყოველწლიურად უხდიდა ხარკს, 300 ვერცხლის ტალანტის ოდენობით. გეოგრაფულად მოიცავდა სამხრეთ კოლხეთს და აერთიანებდა აქ მცხოვრებ ქართველურ ტომებს. მასში, ჰეროდოტეს მიხედვით, შედიოდნენ მოსხები, ტიბარენები, მაკრონები, მოსინოჲკები და მარები. მოსხებს თავზე ხის მუზარადები ეხურათ. პატარა ფარები და შუბები ჰქონდათ, ხოლო შუბის წვერები გრძელი იყო. ლაშქრობდნენ ტიბარენები, მაკრონები და მოსინოჲკები, რომლებიც მოსხესავით იყვნენ აღჭურვილნი. მათ მეთაურობდნენ და განაგებდნენ შემდეგი პირები: მოსხებსა და ტიბარენებს - არიომარდოსი, რომელიც დარიოსისა და პარმისის შვილი იყო, ეს უკანასკნელი კი სმერდისის შვილი იყო, კიროსის შვილისა. მაკრონებსა და მოსინოჲკებს განაგებდა არტაიკეტესი, რომელიც ჰელესპონტის სესტოსს მეურვეობდა. მარებს თავზე ადგილობრივი მოწნული მუზარადები ეხურათ; ეჭირათ ტყავის პატარა ფარები და ხელშუბები. ხოლო კოლხებს თავზე ხის მუზარადები ჰქონდათ, გამოუქნელი ტყავის პატარა ფარები და მოკლე შუბები. ამას გარდა დანები. მარებსა და კოლხებს განაგებდა ფარანდატეს ტეასპისის ძე. ალაროდიელები და სასპეჲრები კოლხების მსგავსად შეიარღებულები ლაშქრობდნენ. მათ განაგებდა მასისტიოსი, სირომიტრესის ძე. მაკრონებსა და მოსინიკებს არტაიკტესი — ჰელესპონტის სატრაპი, მარებისა და კოლხების სათავეში კი იდგა ფარანდატე. სატრაპიაში, არ შედიოდა ჩრდილოეთ კოლხეთი — კოლხეთის სამეფოს კლასიკური ტერიტორია. ფაზისის გარშემო მცხოვრები კოლხები ხარკს ნატურით იხდიდნენ. ისინი ყოველწლიურად 100 ბიჭსა და 100 გოგოს გზავნიდნენ სპარსეთში, ამის სანაცვლოდ კი მათ დარიოს I-ის მიერ გატარებული ადმინისტრაციული რეფორმა არ შეეხოთ და ნომინალური დამოუკიდებლობა შეინარჩუნეს. კოლხეთის სამეფოს მართვის სისტემა ძვ. წ. VI-IV საუკუნეებში[მკვდარი ბმული] ↑ ჰეროდოტე „ისტორია“. წიგნი - III: თალეჲა, მუხლი 94. ↑ ჰეროდოტე „ისტორია“. წიგნი - VII: პოლიმნია, მუხლი 78. ↑ ჰეროდოტე „ისტორია“. წიგნი - VII: პოლიმნია, მუხლი 79. ↑ 4.0 4.1 სონღულაშვილი ავთანდილ, ირანში ქართველთა ნაკვალევზე, თბილისი, 2005
ჩემი მოკლე ისტორია

ჩემი მოკლე ისტორია (ინგლ. My Brief History) — ინგლისელი ფიზიკოსის, სტივენ ჰოკინგის ავტობიოგრაფიული, მემუარული ჟანრის ნაწარმოები, სადაც ჰოკინგი მსუბუქი იუმორით მოუთხრობს მკითხველს თავისი ცხოვრების უმთავრესი და საინტერესო მომენტების შესახებ. ↑ Sample, Ian. My Brief History: a memoir by Stephen Hawking – review. ციტირების თარიღი: 2015-11-22. ↑ https://saba.com.ge/books/details/3192/ჩემი-მოკლე-ისტორია
ნეპალის ადმინისტრაციული დაყოფა

ფედერაციული დემოკრატიული რესპუბლიკა ნეპალი (ნეპ. संघीय लोकतान्त्रिक गणतन्त्र नेपाल) —— ქვეყანა, რომელიც მდებარეობს სამხრეთ აზიაში, ჩინეთსა და ინდოეთს შორის. ადმინისტრაციულად ნეპალი იყოფა პროვინციებად, რაიონებად, სოფლის განვითარების კომიტეტებად, მიტროპოლიტურ ტერიტორიებად და მუნიციპალიტეტებად. მთავარი სტატია: ნეპალის ფედერაციული შტატები. 2015 წლის 20 სექტემბრის მონაცემებით, ნეპალი დაყოფილია 7 პროვინციად. ეს განსაზღვრულია ახალი კონსტიტუციის მიხედვით, სადაც არსებული რაიონების დაჯგუფა ქმნის პროვინციას. მთავარი სტატია: ნეპალის რაიონების სია. ნეპალი დაყოფილია 75 რაიონად. მთავარი სტატია: ნეპალის ქალაქების სია. მუნიციპალიტეტი არის ქალაქი, რომელიც აკმაყოფილებს მინიმუმ მინიმალურ კრიტერიუმებს მოსახლეობის და ინფრასტრუქტურის განხრით, მაშინ იგი ცხადდება მუნიციპალიტეტად მთავრობის მიერ. ნეპალში არსებობს 130 მუნიციპალიტეტი, მათ შორის 72 ახალი, რომელიც დაემატა 2014 წლის მაისში. დედაქალაქი კატმანდუ არის მიტროპოლიტი ქალაქი და არსებობს სხვა ოთხი ქვე-მიტროპოლიტი ქალაქი: ბირატნაგარი, პოხარა, ლალიტპური და ბირგანჯი. ↑ Govt declares 72 new municipalities (with list) | Top Stories. Ekantipur.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-10-28. ციტირების თარიღი: 2015-06-02. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-05-12. ციტირების თარიღი: 2016-06-05.
Dr. Dre

ანდრე რომელ იანგი (Andre Romell Young, დ. 1965 წლის 18 თებერვალს), უფრო მეტად ცნობილი როგორც Dr. Dre — ამერიკელი რეპერი, პროდიუსერი და მსახიობი. იგი აგრეთვე არის კომპანიების Aftermath Entertainment და Beats Electronics დამაარსებელი. წინა წლებში იგი იყო ლეიბლის Death Row Records თანამფლობელი. Dr. Dre ცნობილია, როგორც ბევრი რეპერის ალბომის პროდიუსერი, მათ შორის - სნუპ დოგის, ემინემის, 50 Cent-ის და Game-ის. იგი ითვლება დასავლეთ სანაპიროს ჰიპ-ჰოპის ქვეჟანრის, ჯი-ფანკის მთავარ პოპულარიზატორად. 2011 წელს იგი ჟურნალ Forbes-ის მიერ ამერიკული ჰიპ-ჰოპ სცენის რიგით მესამე ყველაზე მდიდარ პიროვნებად დასახელდა, დაახლოებით 250 მილიონი დოლარის ქონებით. Dre-ს კარიერა დაიწყო ჯგუფში World Class Wreckin' Cru. მოგვიანებით მან ჩამოაყალიბა განგსტა-რეპ N.W.A, რომელშიც შედიოდნენ Eazy-E, Ice Cube, MC Ren და DJ Yella. ამ ჯგუფმა პოპულარობა მოუტანა რეპში გულწრფელ ტექსტებს, რომლებიც ქუჩურ ცხოვრებას მიმოიხილავდნენ. 1992 წლის სადებიუტო სოლო-ალბომმა The Chronic, გამოცემულმა ლეიბლზე Death Row Records, რეპერი აქცია 1993 წლის ერთ-ერთ ყველაზე გაყიდვად ამერიკელ შემსრულებლად და მოუტანა გრემის ჯილდო სინგლისათვის „Let Me Ride“. ამავე წელს მან პროდიუსერობა გაუწია სნუპ დოგის, შემდგომში ოთხმაგი პლატინის სტატუსის მატარებელ ალბომს Doggystyle. 1996 წელს მან დატოვა Death Row და დააარსა საკუთარი ლეიბლი, Aftermath Entertainment. ამ ლეიბლზე მან 1996 წელს გამოსცა კრებული Dr. Dre Presents the Aftermath ხოლო 1999 წელს - სოლო-ალბომი 2001, რომელმაც მას მოუტანა გრემის ჯილდო პროდიუსერის კატეგორიაში. 2000-იან წლებში მან ყურადღება გადაიტანა სხვა შემსრულებლებზე და დრო და დრო ამა თუ იმ სიმღერაში ვოკალურ ნაწილებს ასრულებდა. 1998 და 2003 წლებში მან თავის ლეიბლთან სათანამშრომლოდ ემინემი და 50 Cent გააფორმა და მათ ალბომების პროდიუსერობას უწევდა. მას აგრეთვე მონაწილეობა აქვს მიღებული ფილმებში „გამოწვევა“, „სამრეცხაო“ და „მომზადების დღე“. მთავარი სტატია: Dr. Dre-ს დისკოგრაფია და Dr. Dre-ს პროდიუსერული დისკოგრაფია. The Chronic (1992) 2001 (1999) Compton: A Soundtrack by Dr. Dre (2015) Dr. Dre საიტზე MySpace Dr. Dre კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ოფიციალური საიტი Beats by Dr. Dre Dr. Dre საიტზე WhoSampled Dr. Dre დაარქივებული 2011-07-07 საიტზე Wayback Machine. საიტზე Beatbuggy ↑ Ro 2007, p. 1 ↑ „Monitor“. Entertainment Weekly (1247). Feb 22, 2013. p. 32. ↑ 3. Andre "Dr. Dre" Young ($250 million). Forbes Magazine. დაარქივებულია ორიგინალიდან — აპრილი 26, 2013. ციტირების თარიღი: May 4, 2012.
ზებუნებრივი ჰორორი ლიტერატურაში

ზებუნებრივი ჰორორი ლიტერატურაში (ინგლ. Supernatural Horror in Literature) — ჰოვარდ ლავკრაფტის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ესე. ესე წარმოადგენს მისტიკური ლიტერატურის სრულ, თუმცა სუბიექტურ კვლევას. გარჩეულია ისეთი ავტორების ნაწარმოებები როგორებიც არიან: ედგარ ალან პო, ჩარლზ დიკენსი, რობერტ ბრაუნინგი, ჰენრი ჯეიმსი, დანტე ალიგიერი, ნოსტრადამუსი და ა.შ. ასევე, ლავკრაფტს უყურადღებოდ არ დარჩენია: „სიმღერა ნიბელუნგებზე“, „ბეოვულფი“, „პოეტური ედა“, „პროზაული ედა“. ↑ Joshi, S. T. Joshi & Schultz, David E. "Supernatural Horror in Literature". An H. P. Lovecraft Encyclopedia: 255.
დემეტრე I

დემეტრე I — საქართველოს მეფე 1125-1156 წლებში, დავით აღმაშენებლის უფროსი ვაჟი და მემკვიდრე. დემეტრე მამის სიცოცხლეშივე აქტიურად მონაწილეობდა სახელმწიფოს მართვა-გამგეობაში. დიდგორისა და შირვანის ბრძოლებში ქართველთა ლაშქრის გამარჯვების ერთ-ერთი ორგანიზატორი იყო. დავით აღმაშენებლის გარდაცვალების შემდეგ იძულებული გახდა ანისი ყმადნაფიცობის პირობით თურქებისათვის დაეთმო. 1130 წელს ხლათის სასულთნოს ჯარები შემოიჭრნენ საქართველოში, დემეტრემ დაამარცხა ისინი და განდევნა საქართველოდან. ლაშა გიორგის დროინდელი მატიანე წერდა: 1130 წელს დემეტრე I-ის უფროსმა შვილმა დავითმა იმის შიშით, რომ დემეტრე I-ს უმცროსი შვილი გიორგი არ გაემეფებინა, შეთქმულება მოაწყო მეფის წინააღმდეგ. მეფემ შეიპყრო შეთქმულების მოთავეები: უფლისწული დავით დემეტრეს ძე და იოანე აბულეთისძე. შემდგომში (სომეხი მემატიანის ვარდანის ცნობით 1132, ლაშა-გიორგის დროინდელი მემატიანის ცნობით 1145) დემეტრე I-მა ივანე აბულეთისძე მოაკვლევინა, ხოლო მისი შვილი თირქაში (ქირქიში) საპყრობილეში დაამწყვდია. 1138 წელს დემეტრე I-ის სარდლობით ქართველებმა განძა აიღეს და გამარჯვების ნიშნად ქალაქის კარი საქართველოში ჩამოიტანეს (დაცულია გელათში), მაგრამ დემეტრე I-მა ვერ შეძლო განძის შენარჩუნება და ქალაქი დიდხანს დარჩა მაჰმადიანთა საყრდენ პუნქტად საქართველოს წინააღმდეგ ბრძოლაში. 1153-1154 წლებში ანისის ხელში ჩაგდება განუზრახავს არზრუმის მფლობელს ამირა სალდუხს. დემეტრე მეფე თავისი ვასალის, ანისის მფლობელის დასახმარებლად და ქალაქ ანისის დასაცავად წასულა. დემეტრემ სალდუხი დაამარცხა და ტყვედ აიყვანა. შემდეგ მაჰმადიან მფლობელთა შუამდგომლობით საქართველოს მეფემ სალდუხი გაათავისუფლა, რის საფასურად მიიღო 100 000 დინარი. 1154 (1155) წელს დავითმა კვლავ მოაწყო შეთქმულება, თავისი ერთგული და მეფის მოწინააღმდეგე დიდებულების შემწეობით დემეტრე I იძულებით ბერად შეაყენა და სამეფო ტახტი თვითონ დაიკავა. დავითის გარდაცვალების შემდეგ (იგი მხოლოდ 6 თვეს მეფობდა) დემეტრე I ბერობიდან გადადგა და ტახტი დაიბრუნა. თანაც შეამზადა პირობები მისი უმცროსი ძის გასამეფებლად („აღამაღლა, თავისი თანა და ძისა სწორად მოსაყდრედ გამოაჩინა“). მწვავე შინაკლასობრივი ბრძოლების გამო დემეტრე I-ის მეფობის დროს საქართველოს პოლიტიკური ზრდა ერთგვარად შეფერხდა. მიუხედავად იმისა, რომ მისი მეფობის დროს მოხდა ოჯახური კონფლიქტი, რომელიც დაკავშირებული იყო სამეფო მემკვიდრეობასთან, საქართველო რჩებოდა ცენტრალიზებულ სახელმწიფოდ ძლიერი ჯარით. საყურადღებოა დემეტრე I-ის პოეტური შემოქმედება. ჩვენამდე მოაღწია მისმა რამდენიმე იამბიკომ. განსაკუთრებით გამოირჩევა ღვთისმშობლისადმი მიძღვნილი იამბიკოები. დემეტრე I-ის თხზულებათა პოეტური სახეები ქრისტიანულ სიმბოლიკაზეა დაფუძნებული, ზოგ მათგანს რითმაც ეტყობა. მისი „შენ ხარ ვენახი“ დღესაც ცოცხალი საეკლესიო საგალობელია. დემეტრე I (რუსული) მეფე დემეტრე I მეტრეველი რ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 373. ↑ ჯაფარიძე გ., საქართველო და მახლობელი აღმოსავლეთის ისლამური სამყარო XII-XIII ს-ის პირველ მესამედში, თბ.,1995, გვ.92. ↑ საქართველოს ისტორიის ნარკვევები, ტ. 3, თბ., 1979, გვ. 267 ↑ Rayfield, Donald (2013). Edge of Empires: A History of Georgia. Reaktion Books. p. 100. ვიკიციტატაში არის გვერდი თემაზე: დემეტრე I
ფანასკერტი (მრავალმნიშვნელოვანი)

არსებითი სახელი ფანასკერტი შეიძლება ნიშნავდეს შემდეგს: ფანასკერტი — ციხე-სიმაგრე ამიერ ტაოში ქვემო ფანასკერტი — სოფელ თურქ. Aşağıkaracasu-ს ძველი სახელწოდება ზემო ფანასკერტი — სოფელ თურქ. Yukarıkaracasu-ს ძველი სახელწოდება ფანასკერტი — მდინარე ამიერ ტაოში, მდინარე ოლთისის მარჯვენა შენაკადი
რასტაფარი

რასტაფარი (ინგლ. Rastafari) — 1930-იან წლებში იამაიკაში წარმოშობილი და დღეისათვის საკმაოდ გავრცელებული რელიგია. მის წარმოშობას საფუძვლად უდევს მარკუს გარვეის (1887-1940) წინასწარმეტყველება. მან 1927 წელს იწინასწარმეტყველა, რომ აფრიკაში მოხდებოდა დიდი მეფის აღზევება. 1930 წელს ჰაილე სელასიეს ეთიოპიის იმპერატორად კურთხევა აღიქმებოდა, როგორც მის ახდენა. რასტაფარის მიმდევრებს მამაკაცს მოიხსენიებენ, როგორც რასტამანს (Rastaman), ბრედრენს (Bredren) ან იდრენს (Idren), რაც ქართულად ძმას ნიშნავს, ხოლო მანდილოსნებს კი, როგორც რასტასისტერს (Rasta Sister), სისტარს (Sister) იგივე „დას“, დოთა (Daughter) ან იავატა (Iawata), რაც ქართულად ქალიშვილს ნიშნავს. სახელწოდება წარმოიშვა ჰაილე სელასიეს ნამდვილი სახელიდან, კერძოდ რას ტაფარი მაკონენ-იდან (Ras Tafari Makonnen). თავის მეფედ კურთხევის სახელების „ღვთის რჩეული“ და „Siegreicher Löwe von Juda“ გამო, ის ითვლება რასტაფარისათვის, როგორც ბიბლიაში უკვე აღთქმულ ქრისტეს მეორედ მოსვლად. რასტა, როგორც უმრავლესი ქრისტიანული რელიგიები, დარწმუნებული არის ქრისტეს ღვთაებრიობაში, როგორც სელასიეშიც. მრავალ რელიგიებისაგან განსხვავებით აღარ ელოდებიან მესეას ხელმეორედ გამოჩენას, რომელმაც აღსასრული უნდა გვამცნოს, არამედ ჰაილეს მეფედ კურთხევით აღსრულებულად ითვლება. ქრისტიანობის მიხედვით, ღმერთი 3-ჯერ უნდა გამოცხადებოდა კაცობრიობას.პირველად malchisedch-ეს სახით, მეორედ ქრისტეს და მესამედ კი ჰაილეს სახით. რასტაფარის ფერებად ითვლებიან წითელი, ოქროსფერი (ყვითელი) და მწვანე, რომელიც ამავრდოულად ეთიოპიის დროშის ფერებიცაა. ამ ფერებს რასტაფარისთვის გააჩნია შემდეგი სიმბოლური დატვირთვა, კერძოდ: წითელი - სისხლის, რომლელიც მონების დახოცვისას დაიღვარა, ასევე მონებად წაყვანის. ოქროსფერი - სიმდიდრის, რომლელიც მონებს (Sufferahs, „წამებული“) წაართვეს. მწვანე - ქებულ ქვეყანა ეთიოპიის, რომელიც თავის „დაკარგულ შვილების“ დაბრუნებას ელოდება. რასტაფარიანიზმი რასტაფარის ისტორიის მოკლე ნარკვევი
ალექსანდრე ჯეჯელავა

ალექსანდრე ჯეჯელავა (დ. 24 მაისი, 1973) — საქართველოს განათლებისა და მეცნიერების მინისტრი 2016 წლის ივნისიდან — 2017 წლის 13 ნოემბრამდე. ალექსანდრე ჯეჯელავა დაიბადა თბილისში. მან 1990 წელს დაამთავრა კომაროვის სკოლა, ხოლო 1995 წელს ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, სპეციალობა — გამოყენებითი მათემატიკა, კომპიუტერული მეცნიერებები. 2003-2005 წლებში მაგისტრის ხარისხი მოიპოვა  ზოგადი მართვის მიმართულებით — ბიზნესის სკოლა (ESM) — თბილისი. 2009-2010 წლებში სწავლობდა ჯორჯ ვაშინგტონის უნივერსიტეტში, სადაც მოიპოვა მაგისტრის ხარისხი პროექტების მართვის მიმართულებით. 2015 წლიდან არის სერტიფიცირებული საერთაშორისო ტრენერი, ტრანსფორმაციული ტრენერი.   2016 წლის 3 ივნისიდან ალექსანდრე ჯეჯელავა იკავებს საქართველოს განათლებისა და მეცნიერების მინისტრის პოსტს. 2010-2016 წლებში იყო მართვის აკადემიის თავმჯდომარე და მთავარი ტრენერი. ამავდროულად ლექციებს კითხულობდა საქართველოს ბანკის უნივერსიტეტსა და კავკასიის ბიზნესის სკოლაში. იყო ლექტორი თბილისის თავისუფალი უნივერსიტეტში, კავკასიის უნივერსიტეტში და სამაგისტრო პროგრამის ხელმძღვანელი საქართველოს საზოგადოებრივ საქმეთა ინსტიტუტში. მუშაობდა ბიზნესის განვითარების მიმართულებით ფონდ ღია საზოგადოება საქართველოში, სხვადასხვა პოზიციებზე საქართველოს ეროვნულ ბანკში, თიბისი ბანკსა და ინტელექტ ბანკში. აქვს გამოცდილება  საინფორმაციო ტექნოლოგიების სტრატეგიული განვითარების მიმართულებით. იყო სპიკერი TEDx თბილისი; 2009-2011 წლებში იყო სამეურვეო საბჭოს თავმჯდომარე ვ. კომაროვის ფიზიკა-მათემატიკის N199 საჯარო სკოლაში. იყო საინფორმაციო ტექნოლოგიების სტრატეგიული განვითარების კონსულტანტი საქართველოს ლატარიის კომპანიაში. ჰყავს მეუღლე და ორი ქალიშვილი. მინისტრი – mes.gov.ge [დაარქივებული] Join LinkedIn and access Aleksandre’s full profile.[მკვდარი ბმული]
თაბრიზ მუსაზადე

თაბრიზ ტარიელს ძე მუსაზადე (აზერ. Təbriz Tariyel oğlu Musazadə; დ. 12 აგვისტო, 1981, იაყუბლო, დმანისი, საქართველო — გ. 2 აპრილი, 2016, მთიანი ყარაბაღი, აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანის ეროვნული არმიის მაიორი, აზერბაიჯან-სომხეთის სამხედრო დაპირისპირების დროს ჩამოგდებული MI-24 ვერტმფრენის პილოტი. თაბრიზ მუსაზადე 1981 წელს, დმანისის მუნიციპალიტეტის სოფელ იაყუბლოში დაიბადა. მე-4 კლასამდე სწავლობდა დმანისის მეორე საჯარო სკოლაში, რომელიც რუსულენოვანია. საშუალო განათლება დაასრულა ქალაქ ბაქოს, ხატაის რაიონის 165-ე საშუალო სკოლაში. 1996-1999 წლებში სწავლობდა ნახჩივანსკის სახელობის სამხედრო ლიცეუმში, ხოლო 1999-2003 წლებში სწავლობდა ჰეიდარ ალიევის სახელობის უმაღლესი სამხედრო საავიაციო სასწავლებელში. დანიშვნით მსახურობდა ჯერ ქალაქ ქურდამირში, ხოლო შემდეგ „ნასოსნი“-ში. თაბრიზ მუსაზადე დაკრძალეს, 2016 წლის 11 აპრილს, ქალაქ ბაქოს II ღირსების ხეივანში. თაბრიზ მუსაზადეს ჰყავს ორი ვაჟი: 2006 წელს დაბადებული ტაიფუნი და 2008 წელს დაბადებული ონური. მეუღლე ფარიშან მირზა კზი. ↑ 1.0 1.1 1.2 Pilotumuz Təbriz Musazadə ata yurdunda - Video. Müstəqil.az (10 Nisan 2016). ციტირების თარიღი: 24 aprel 2016.[მკვდარი ბმული] ↑ Zirvə İnformasiya Mərkəzi. (2016-04-13) Əflatun Amaşov: "Təbriz Musazadə — Yaqublu kəndinin sayca 3-cü, Borçalının isə 503-cü şəhididir!.. az. zim.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-04-26. ციტირების თარიღი: 2016-04-26. ↑ MİLLİ ORDUNUN ZABİTİ ŞƏHİD MAYOR MUSAZADƏ TƏBRIZ TARYEL OĞLU II FƏXRİ XİYABANDA DƏFN OLUNDU (2016-04-11). ციტირების თარიღი: 24 aprel 2016. ↑ ANSPress. (2016-06-11) Şəhidlərimizin dəfni fotolarda az. www.anspress.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-04-11. ციტირების თარიღი: 2016-04-12. ↑ Aprelin ikisi - Pərişan səhər telefonunda Təbrizin yazdığı son mesajı görür: "Səni sevirəm"…. Sputnik.az (04 iyun 2016 01:02). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-07-04. ციტირების თარიღი: 4 iyun 2016.
ჯო ლუისი

ჯოზეფ ლუის ბეროუ (ინგლ. Joseph Louis Barrow; ცნობილი, როგორც Joe Louis ინგლ. Joe Louis; დ. 13 მაისი, 1914, ლაფაიეტი, ალაბამა, აშშ — გ. 12 აპრილი, 1981, ლას-ვეგასი, აშშ) — ამერიკელი მოკრივე, მსოფლიოს ჩემპიონი მძიმეწონოსანთა კატეგორიაში. ჟურნალ „რინგი“-ის ვერსიით „წლის მოკრივის“ ტიტულის ოთხგზის მფლობელი: 1936, 1938, 1939, 1941. 2003 წლის ჟურნალმა „რინგი“ ჯო ლუისი მსოფლიოს ნომერ პირველ პანჩერად აღიარა. ჯო ლუისი დაიბადა 1914 წლის 13 მაისს ალაბამას შტატის ქალაქ ლაფაიეტში (აშშ). მისი მამა მუშაობდა ბამბის პლანტაციში, ოჯახი მუდმივად სიღარიბეში ცხოვრობდა. 1924 წელს ჯო ლუისის ოჯახი დეტროიტში გადავიდა საცხოვრებლად, სადაც ჯომ მამამისთან ერთად, ფორდის ქარხანაში დაიწყო მუშაობა.  1934 წლამდე ლუისი მოყვარულთა ტურნირებზე ასპარეზობდა. 1936 წელს მან პროფესიონალი მოკრივის ლიცენზია მიიღო. დეტროიტში ჩამოსვლიდან 10 წლის შემდეგ, ჯო ლუისმა მძიმეწონოსან მოყვარულთა კატეგორიის ოქროს ხელთათმანის მოგება მოახერხა, რამაც პროფესიონალთა კრივისკენ გაუხსნა გზა. ↑ Ring Magazine Fighter of the Year. ↑ The 100 Greatest Punchers of All-Time!. ↑ Знаменитые боксеры : Джо Луис (Joe Louis). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-04-08. ციტირების თარიღი: 2016-06-06.
კობრის ეფექტი

კობრის ეფექტი — ფრაზეოლოგიზმი, რომელიც გამოიყენება ისეთი სიტუაციის აღსანიშნავად, როდესაც პრობლემის გადასაჭრელად მიღებული ზომები არათუ ვერ წყვეტს პრობლემას, არამედ მოაქვს სრულიად საპირისპირო შედეგები. ტერმინი „კობრის ეფექტი“ წარმოიშვა ინდოეთში, ინგლისური კოლონიალური მმართველობის დროს. ინგლისელებმა აღმოაჩინეს, რომ კობრები ძალიან მომრავლდნენ. შხამიანი გველების მოსაცილებლად გუბერნატორმა დააწესა ჯილდო გველის თითოეული მოკვეთილი თავისთვის. თავდაპირველად გველების რაოდენობა მკვეთრად შემცირდა, თუმცა შემდგომ ინდოელებმა მატერიალური ანაზღაურების მისაღებად დაიწყეს კობრების მომრავლება. საბოლოოდ მოკლულ კობრაზე ჯილდო გაუქმდა და აღმოჩნდა, რომ მათი რაოდენობა საგრძნობლად გაზრდილიყო. ანალოგიური შემთხვევა დაფიქსირდა ვიეტნამში, კერძოდ კი — ჰანოიში, ფრანგული კოლონიალური მმართველობის დროს, როდესაც მმართველმა ძალამ შეიმუშავა პროგრამა ვირთხების გასანადგურებლად. შედეგად, მოსახლეობამ ფინანსური სარგებლის მისაღებად დაიწყო ვირთხების მომრავლება. სტრეიზანდის ეფექტი ↑ Brickman, Leslie H. (2002-11-01). „Preparing the 21st Century Church“: 326. ISBN 978-1-59160-167-8. დამოწმება journal საჭიროებს |journal=-ს (დახმარება) ↑ Vann, Michael G. (2003). „Of Rats, Rice, and Race: The Great Hanoi Rat Massacre, an Episode in French Colonial History“. French Colonial History. 4: 191–203.
სტრეიზანდის ეფექტი

სტრეიზანდის ეფექტი (ინგლ. Streisand effect) — ფენომენი, რომლის დროსაც რაიმე ინფორმაციის წაშლის მცდელობას მივყავართ ამ ინფორმაციის ფართოდ გავრცელებისაკენ, უმეტესწილად ინტერნეტის მეშვეობით. მაგალითად, ფოტოს, ვიდეოსა და სხვა ფაილებთან წვდომის შეზღუდვას მივყავართ აღნიშნული ფაილების დუბლირებასა და მათ ფართო გავრცელებასთან. ტერმინი „სტრეიზანდის ეფექტი“ ცნობილი გახდა 2003 წლიდან, როდესაც ბარბრა სტრეიზანდმა მიმართა სასამართლოს, რათა ფოტოგრაფ კენეტ ალდემანისგან 50 მილიონი დოლარის კომპენსაცია მიეღო, რადგან ამ უკანასკნელმა საიტზე Pictopia.com განათავსა სტრეიზანდის სახლის ფოტოსურათი.  2004 წლის მაისში სასამართლომ სტრეიზანდის მოთხოვნილებები არ დააკმაყოფილა და ბარბრას დააკისრა ალდემანის სასამართლო ხარჯების დაფარვა. შემდგომში ჟურნალისტმა პოლ როჯერსმა შენიშნა, რომ სასამართლო დავის წყალობით სტრეიზანდის სახლი ძალზედ პოპულარული გახდა ინტერნეტში. კობრის ეფექტი ჰეროსტრატე The perils of the Streisand effect Parkinson, Justin. BBC News, July 31, 2014.
აბდაუბდა მუსიკის ნაცვლად

„აბდაუბდა მუსიკის ნაცვლად“ (რუს. Сумбур вместо музыки) — 1936 წლის 28 იანვარს გაზეთ „პრავდაში“ გამოქვეყნებული სტატია, რომელიც ეხებოდა დიმიტრი შოსტაკოვიჩის ოპერას სახელად „მცენსკის ოლქის ლედი მაკბეტი“. აღნიშნულ სტატიაში მკაცრად იყო გაკრიტიკებული ოპერა, როგორც „ანტიეროვნული“ და „ფორმალისტური“. სტატია ხელმოწერის გარეშე იყო გამოქვეყნებული, რის გამოც ვარაუდობდნენ, რომ ავტორი შეიძლება ყოფილიყო თავად სტალინი, თუმცა, არქივში დღემდე არსებული ინფორმაციით სტატია ეკუთვნის რუს პუბლიცისტ დავიდ ზასლავსკის. ↑ Волков С. М. Сталин и Шостакович: художник и царь. М., 2004. ↑ Ефимов Е., Сумбур вокруг сумбура и одного маленького журналиста, М.: Флинта, 2006. — 96 გვ, ISBN 5-89349-000-0 Invalid ISBN.