laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სეჩურის რაიონი

სეჩურის რაიონი (ესპ. Distrito de Sechura) — რაიონი პერუში, პიურის რეგიონის სეჩურის პროვინციაში. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 24 259 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 4.2 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 5 711 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ვისეს რაიონი

ვისეს რაიონი (ესპ. Distrito de Vice) — რაიონი პერუში, პიურის რეგიონის სეჩურის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 15 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 793 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 36 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 324.62 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ლანკონესის რაიონი

ლანკონესის რაიონი (ესპ. Distrito de Lancones) — რაიონი პერუში, პიურის რეგიონის სულიანის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 120 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 302 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 6.1 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 2 189 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ბელიავისტის რაიონი (სულიანა)

ბელიავისტის რაიონი (ესპ. Distrito de Bellavista) — რაიონი პერუში, პიურის რეგიონის სულიანის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 40 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 35 908 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 12 000 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 3.09 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
იგნასიო-ესკუდეროს რაიონი

იგნასიო-ესკუდეროს რაიონი (ესპ. Distrito de Ignacio Escudero) — რაიონი პერუში, პიურის რეგიონის სულიანის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 35 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 16 993 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 55 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 306.53 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
მარკაველიკის რაიონი

მარკაველიკის რაიონი (ესპ. Distrito de Marcavelica) — რაიონი პერუში, პიურის რეგიონის სულიანის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 48 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 25 391 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 15 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1 687 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
მიგელ-ჩეკას რაიონი

მიგელ-ჩეკას რაიონი (ესპ. Distrito de Miguel Checa) — რაიონი პერუში, პიურის რეგიონის სულიანის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 70 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 209 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 16 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 450.3 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
კერეკოტილიოს რაიონი

კერეკოტილიოს რაიონი (ესპ. Distrito de Querecotillo) — რაიონი პერუში, პიურის რეგიონის სულიანის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 65 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 24 038 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 89 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 270.08 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
სალიტრალის რაიონი (სულიანა)

სალიტრალის რაიონი (ესპ. Distrito de Salitral) — რაიონი პერუში, პიურის რეგიონის სულიანის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 60 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 892 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 210 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 28.27 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
სულიანის რაიონი

სულიანის რაიონი (ესპ. Distrito de Sullana) — რაიონი პერუში, პიურის რეგიონის სულიანის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 60 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 149 261 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 310 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 488.01 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
კუბი

კუბი, ან წესიერი ჰექსაედრი - წესიერი მრავალწახნაგი, რომლის თითოეული წახნაგი კვადრატია. გარდა ამისა, სიტყვა კუბი შეიძლება ასევე აღნიშნავდეს სამი ერთგვარი თანამამრავლის ნამრავლს (რიცხვის მესამე ხარისხი). რუბიკის კუბი
ჯაფნა

ჯაფნა — ქალაქი და ნავსადგური შრი-ლანკაში, ჯაფნის ნახევარკუნძულზე. წარმოადგენს ჩრდილოეთი პროვინციის ადმინისტრაციულ ცენტრს. 2012 წლის მონაცემებით ქალაქში 88 138 ადამიანი ცხოვრობს. ჯაფნა არის რკინიგზის ბოლო სადგური და სავაჭრო ცენტრი. ჟაფნის მეშვეობით მყარდება კავშირი ინდოეთსა და ბირმასთან. ქალაქში აქტიურად მიმდინარეობს ნედლეულის გადამუშავება. კარგადაა განვითარებული სოფლის მეურნეობა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 546.
ჩრდილოეთი პროვინცია (შრი-ლანკა)

ჩრდილოეთი პროვინცია (სინჰალ. උතුරු පළාත Uturu Paḷāta, ტამილ. வட மாகாணம் Vaṭakku Mākāṇam) — შრი-ლანკის ცხრა პროვინციიდან ერთ-ერთი. პროვინცია არსებობს XIX საუკუნიდან, თუმცა ოფიციალური სტატუსი მხოლოდ 1987 წელს, შრი-ლანკის კონსტიტუციის მეცამეტე შესწორების შედეგად პროვინციების საბჭოების დამტკიცების შემდეგ მიიღო. პროვინცია მესამე ადგილზეა ფართობის მხრივ, თუმცა მოსახლეობის მიხედვით შრი-ლანკის პროვინციებს შორის უკანასკნელ, მეცხრე ადგილს იკავებს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ჯაფნა. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჩრდილოეთი პროვინცია (შრი-ლანკა) Northern Provincial Council ↑ Provinces of Sri Lanka. Statoids. ↑ Provincial Councils. Government of Sri Lanka. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-07-07. ციტირების თარიღი: 2015-04-07.
Bulgaria Air

Bulgaria Air (ბულგ. България Ер) — ბულგარეთის ეროვნული ფლაგმანი ავიაკომპანია. კომპანიის შტაბ-ბინა მდებარეობს ქალაქ სოფიაში, სოფიას აეროპორტში. დაარსდა 2002 წლის ნოემბერში. ავიაკომპანიის საბაზო აეროპორტია - სოფიას აეროპორტი. Bulgaria Air ფრენებს მსოფლიოს 17 ქვეყნის 26 დანიშნულების პუნქტში ახორციელებს. Airbus A319-100 Airbus A320-200 Embraer 190 Avro RJ70 Business Jet შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „Bulgaria Air“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი ↑ „Bulgaria Air strengthens its European network with new E-Jets, but cost reduction is also essential“. CAPA Centre for Aviation. 4 ივნისი, 2012. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-11-29. ციტირების თარიღი: 2015-04-07. ციტატა: „As the national carrier of Bulgaria, Bulgaria Air is based at Sofia Airport and operates scheduled services, ad hoc charter services and business jet transportation.“ შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date=-ში (დახმარება)  ↑ "Contacts." Bulgaria Air. Retrieved on 10 May 2010. "Head office 1, Brussels Blvd Sofia Airport Sofia 1540" Address in Bulgarian დაარქივებული 2017-07-22 საიტზე Wayback Machine. : "бул. "Брюксел" № 1 Летище София София 1540"
ჩრდილო-დასავლეთი პროვინცია

ჩრდილო-დასავლეთი პროვინცია (სინჰალ. වයඹ පළාත Wayamba Palata, ტამილ. வட மேல் மாகாணம் Vada Mael Maakaanam) — შრი-ლანკის ცხრა პროვინციიდან ერთ-ერთი. მოიცავს კურუნეგალისა და პუტალამის ოლქებს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კურუნეგალა, რომლის მოსახლეობაც 28 571 ადამიანს შეადგენს. პროვინცია, ძირითადად, ცნობილია მისი მრავალრიცხოვანი ქოქოსის პლანტაციების გამო. პროვინციის ფართობია 7 888 კმ², ხოლო მოსახლეობა 2 370 075 ადამიანი (2011 წლის მონაცემებით). North Western Province საიტზე Curlie North Western Province Postal Codes[მკვდარი ბმული] [complete list of post codes for all towns and villages of wayamba palatha] North-Western Provincial Council დაარქივებული 2011-12-07 საიტზე Wayback Machine. at the official website of the government of Sri-Lanka
მინას-ჟერაისი

მინას-ჟერაისი (პორტ. Minas Gerais, MG) — შტატი ბრაზილიის სამხრეთ-აღმოსავლეთში. ერთ-ერთი ყველაზე ხალხმრავალი და ეკონომიკურად მაღალგანვითარებული შტატია. ფართობი – 588 ათასი კმ². მოსახლეობა – 18,8 მლნ. ქალაქები (ათ.) – ბელუ-ორიზონტი (2.308), კონტაჟენი (566), უბერლანდია (514).
მაკედონიის დამოუკიდებელი რესპუბლიკა

მაკედონიის დამოუკიდებელი რესპუბლიკა (მაკედ. Независна Држава Македонија, ბულგ. Независима република Македония) — მაკედონური ნაციონალისტური ორგანიზაციის არშემდგარი პროექტი, დამოუკიდებლობის გამოცხადება მეორე მსოფლიო ომის ბოლო ეტაპზე. რესპუბლიკის ფარგლებში შედიოდა იუგოსლავიისა და საბერძნეთის მაკედონიის ტერიტორიები. 1941-1944 წლებში მაკედონიის ტერიტორია დაიკავა ბულგარეთმა, ხოლო შემდეგ მოახდინა მისი ანექსირება. ბულგარეთი ამ დროისათვის ფაშისტური ალიანსის ქვეყნების შემადგენლობაში შედიოდა. 1944 წელს რუმინეთ-ბულგარეთის საზღვართან წითელი არმიის მოახლოების გამო ქვეყანაში მოხდა სახელმწიფო გაატრიალება, რომლის შედეგადაც ბულგარეთი გამოვიდა ღერძის ქვეყნების შემადგენლობიდან და ომი გამოუცხადა მესამე რაიხს. გერმანულმა ძალები, რომელსაც ოკუპირებული ჰყავდა მაკედონია 1944 წლიდან, აქტიურად უჭერდა მხარს სლავურ ნაციონალიზმს. მაკედონიიდან ბულგარეთის არმიის გასვლის შემდეგ, მაკედონიიდან გავიდა გერმანული არმიაც. ამ ტერიტორიაზე აღდგა საბერძნეთისა და იუგოსლავიის კონტროლი. Chary, Frederick B. (1972). The Bulgarian Jews and the Final Solution, 1940-1944. University of Pittsburgh Press. ISBN 0-822984-43-1.  Danforth, Loring M. (1995). The Macedonian Conflict: Ethnic Nationalism in a Transnational World. Princeton University Press. ISBN 0-691043-56-6.  Dear, Ian C.B. (2005). The Oxford Companion to World War II. Oxford University Press. ISBN 0-192806-66-1.  Fischer, Bernd J. (2007). Balkan Strongmen: Dictators and Authoritian Rulers of Southeast Europe. Purdue University Press. ISBN 978-1-55753-455-2.  Poulton, Hugh (2003). Yugoslavism: Histories of a Failed Idea, 1918-1992. C. Hurst & Co. Publishers. ISBN 1-850656-63-0.
ელ-ალტოს რაიონი

ელ-ალტოს რაიონი (ესპ. Distrito de El Alto) — რაიონი პერუში, პიურის რეგიონის ტალარის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 275 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 536 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 13 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 491.33 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ელ-ბრეის რაიონი

ელ-ბრეის რაიონი (ესპ. Distrito de La Brea) — რაიონი პერუში, პიურის რეგიონის ტალარის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 4 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 996 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 17 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 692.96 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ლობიტოსის რაიონი

ლობიტოსის რაიონი (ესპ. Distrito de Lobitos) — რაიონი პერუში, პიურის რეგიონის ტალარის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 28 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 978 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 4.2 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 233.01 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ლოს-ორგანოსის რაიონი

ლოს-ორგანოსის რაიონი (ესპ. Distrito de Los Organos) — რაიონი პერუში, პიურის რეგიონის ტალარის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 104 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 55 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 165.01 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
მირჩა სნეგური

მირჩა სნეგური ( დ. 17 იანვარი, 1940, ტრიფანეშტი, მოლდოვა) — მოლდოვის პოლიტიკური მოღვაწე. ქვეყნის პირველი პრეზიდენტი (1991-1997 წწ.) 1956 წელს დაამთავრა სოფელ ფრუმუშიკის საშუალო სკოლა. 1961 წელს დაამთავრა კიშინიოვის სოფლის მეურნეობის ინსტიტუტი. 1961-1968 წლებში მუშაობდა სოფელ ლუნგის აგრონომად, შემდეგ მოლდავეთის სსრ-ის სოფლის მეურნეობის სამინისტროში. 1981-1990 წლებში სხვადასხვა პარტიულ თანამდებობაზეა. 1990 წელს უალტერნატივო არჩევნებში აირჩიეს მოლდავეთის სსრ-ის პრეზიდენტად. 1991 წლის 23 მაისს ქვეყანას ეწოდა მოლდოვა. ახალი საპრეზიდენტო არჩევნების შედეგად 1991 წლის 8 დეკემბერს კვლავ პრეზიდენტად აირჩიეს. 1996 წლის არჩევნების პირველ ტურში მირჩა სნეგურმა მიიღო ხმების 38,7 %, ხოლო პეტრე ლუჩინსკიმ 27,7 %. მეორე ტურში ლუჩინსკიმ მიიღო ხმების 54,02 %, ხოლო სნეგურმა 45,98 %. მირჩა სნეგურის შვილია ნატალია გერმანი, მოლდოვის საგარეო საქმეთა და ევროპული ინტეგრაციის მინისტრი. მირჩა სნეგურის ბიოგრაფია მოლდოვის პრეზიდენტის საიტზე დაარქივებული 2011-07-21 საიტზე Wayback Machine.
მანკორის რაიონი

მანკორის რაიონი (ესპ. Distrito de Máncora) — რაიონი პერუში, პიურის რეგიონის ტალარის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8570 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 85.54 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 100.19 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
პარინიასის რაიონი

პარინიასის რაიონი (ესპ. Distrito de Pariñas) — რაიონი პერუში, პიურის რეგიონის ტალარის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 15 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 84 978 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 76 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1 116 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ბისერიკანი

ბისერიკანი (რუმ. Bisericani) — სოფელი მოლდოვაში, გლოდენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 55 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 190 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ბალატინა

ბალატინა (რუმ. Balatina) — სოფელი მოლდოვაში, გლოდენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 68 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 938 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ბრინზენი (გლოდენის რაიონი)

ბრინზენი (რუმ. Brînzeni) — სოფელი მოლდოვაში, გლოდენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 100 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 371 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ბუტეშტი

ბუტეშტი (რუმ. Buteşti) — სოფელი მოლდოვაში, გლოდენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 102 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 434 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ჩრდილო-ცენტრალური პროვინცია

ჩრდილო-ცენტრალური პროვინცია (სინჰალ. උතුරු මැද පළාත Uturumeda Palata, ტამილ. வட மத்திய மாகாணம் Wada Maththiya Maakaanam) — შრი-ლანკის ცხრა პროვინციიდან ერთ-ერთი. მოიცავს ანურადჰაპურისა და პოლონარუვის ოლქებს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ანურადჰაპურა. დასახლებულია მეჩხერად. იგი ფართობის მხრივ პირველ ადგილზეა, თუმცა მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით – მერვეზე. პროვინციის ეკონომიკა სუსტადაა განვითარებული. North Central Province Provincial Council დაარქივებული 2021-04-11 საიტზე Wayback Machine. Cities in North Central province დაარქივებული 2007-09-27 საიტზე Wayback Machine.
ვიიშოარა

ვიიშოარა (რუმ. Viişoara) — სოფელი მოლდოვაში, გლოდენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 88 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 504 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ჰიჟდიენი (გლოდენის რაიონი)

ჰიჟდიენი (რუმ. Hîjdieni) — სოფელი მოლდოვაში, გლოდენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 147 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 765 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
დანუ (მოლდოვა)

დანუ (რუმ. Danu) — სოფელი მოლდოვაში, გლოდენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 144 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 063 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
დუშმანი

დუშმანი (რუმ. Duşmani) — სოფელი მოლდოვაში, გლოდენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 85 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 000 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
კაჟბა

კაჟბა (რუმ. Cajba) — სოფელი მოლდოვაში, გლოდენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 92 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 671 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
კამენკა (სოფელი)

კამენკა (რუმ. Camenca) — სოფელი მოლდოვაში, გლოდენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 97 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 221 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ცენტრალური პროვინცია (შრი-ლანკა)

ცენტრალური პროვინცია (სინჰალ. මධ්‍යම පළාත Madhyama Palata, ტამილ. மத்திய மாகாணம் Malaiyakam Maakaanam) — შრი-ლანკის ცხრა პროვინციიდან ერთ-ერთი. პროვინცია არსებობს XIX საუკუნიდან, თუმცა ოფიციალური სტატუსი მხოლოდ 1987 წელს, შრი-ლანკის კონსტიტუციის მეცამეტე შესწორების შედეგად პროვინციების საბჭოების დამტკიცების შემდეგ მიიღო. მოიცავს კანდის, მატალესა და ნუვარა-ელიას ოლქებს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კანდი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ცენტრალური პროვინცია (შრი-ლანკა) Central Provincial Council Sri Lanka Office of the Council Secretary - Central Provincial Council Sri Lanka Cheief Secretary's Office - Central Provincial Council Sri Lanka Central Provincial Postal Codes Sri Lanka [მკვდარი ბმული] Cities in Central province დაარქივებული 2007-03-10 საიტზე Wayback Machine. ↑ Provinces of Sri Lanka. Statoids. ↑ Provincial Councils. Government of Sri Lanka. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-07-07. ციტირების თარიღი: 2015-04-07.
ძალა ერთობაშია

ძალა ერთობაშია — საქართველოს ოფიციალური დევიზი, ავტორები ვალერი ბახტაძე და თამაზ ნანიტაშვილი. ეს დევიზი მომდინარეობს სულხან-საბა ორბელიანის ამავე სახელობის იგავ-არაკიდან „ძალა ერთობაშია“. ამ არაკის თანახმად, ძველად ცხოვრობდა მეფე, რომელსაც ოცდაათი შვილი ჰყავდა. ერთ დღესაც, როდესაც იგრძნო სიკვდილის მოახლოება, მან უხმო შვილებს და სთხოვა მათ 30 ისრის მოტანა. შეკრა ისინი ერთ კონად და გადატეხა დააპირა, მაგრამ ვერ გადახეტა. შემდეგ თითო-თითოდ სცადა ისრების გატეხა, და ადვილად შეძლო ეს. ამის შემდეგ შვილებს უთხრა: „თუ ერთად იქნებით, მტერი ისევე ვერ გაგტეხთ, როგორც მე ვერ გავტეხე შეკრული ისრების კონა. თუ დაშორდებით ერთმანეთს, ცალ-ცალკე მტერი ადვილად დაგლეწავთ“. ამ იგავის დედააზრი სწორედ საქართველოს ოფიციალურ დევიზად გადაიქცა, რადგან ერთაინობის პრობლემა საკმაოდ ნაცნობია ქართული სახელმწიფოსთვის, ამიტომაც აირჩა ეს დევიზი საქართველოს სახელმწიფოს ოფიციალურ დევიზად: „ძალა ერთობაშია“. ამასთან, ბელგიის სამეფოს ოფიციალურ დევიზიც მსგავსად ჟღერს: „ერთიანობა განაპირობებს ძალას“. ასევე არსებობს პოპულარული ლეგენდა კუბატზე (Kubrat ან Kurt), დიდი ბულგარეთის მმართველზე, რომელმად ისეთივე რჩევა მისცა საკუთარ შვილებს, როგორიც სულხან-საბას იგავის მეფემ. გარდა ბელგიისა და ბულგარეთისა, მსგავსი დევიზი აქვთ: ჰაიტის და სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკასაც. საქართველოს სახელმწიფო გერბი ↑ საინფორმაციო გამოშვება/2004, 20 მაისი. საქართველოს პარლამენტი - პრესცენტრის დაიჯესტი. საქართველოს პარლამენტის ვებ-საიტი (2004-05-20). ციტირების თარიღი: 2010-12-22.[მკვდარი ბმული] ↑ საინფორმაციო გამოშვება/2004, 21 მაისი. საქართველოს პარლამენტი - პრესცენტრის დაიჯესტი. საქართველოს პარლამენტის ვებ-საიტი (2004-05-21). ციტირების თარიღი: 2010-12-22.[მკვდარი ბმული]
პეტრე ლუჩინსკი

მირჩა სნეგური (რუმ. Petru Lucinschi; დ. 27 იანვარი, 1940, რედულენიი-ვეკი, მოლდოვა) — მოლდოვის პოლიტიკური მოღვაწე. ქვეყნის მეორე პრეზიდენტი (1997-2001 წწ.). დაიბადა 1940 წელს სოფელ რედულენიი-ვეკში. 1962 წელს დაამთავრა კიშინიოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. 1992-1993 წლებში მოლდოვის რესპუბლიკის სრულუფლებიანი და საგანგებო ელჩი იყო რუსეთში. 1993-1997 წლებში მოლდოვის მე-12 და მრ-13 მოწვევის პარლამენტის თავმჯდომარეა 1996 წელს აირჩიეს მოლდოვის პრეზიდენტად. მისი მმართველობის დროს გაგრძელდა მირჩა სნეგურის დროს დაწყებული რეფორმები. 2001 წლის საპარლამენტო არჩევნებში ხმების 50,07 % მიიღო მოლდოვის კომუნისტურმა პარტიამ. საპრეზიდენტო არჩევნებზე კი პარლამენტმა ვლადიმერ ვორონინი აირჩია. პეტრე ლუჩინსკის ბიოგრაფია დაარქივებული 2007-09-29 საიტზე Wayback Machine.
გაბესკირია

საკუთარი სახელი გაბესკირია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გიზო გაბესკირია — კინორეჟისორი გურამ გაბესკირია — სპორტის და პოლიტიკური მოღვაწე ვიქტორ გაბესკირია — პოეტი და დრამატურგი
ბარბარე გამრეკელი

ბარბარე (ბაბო) ალექსანდრეს ასული (დ. 3 ივნისი, 1893, ქუთაისი — გ. 15 ოქტომბერი, 1970, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი მსახიობი, საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი. ქართველი მომღერლის დავით გამრეკელისა და რეჟისორ ბორის გამრეკელის და. მან სასცენო მოღვაწეობა დაიწყო 1913 წელს მოსკოვში კოტე მარჯანიშვილის ხელმძღვანელობით ე. წ. „თავისუფალ თეატრში“ 1916 წელს დაბრუნდა სამშობლოში და მუშაობდა ქუთაისისა და თბილისის თეატრებში. ბაბო გამრეკელის თეატრალური ცხოვრება შემთხვევით არ დაწყებულა. ეფემია მესხი იყო ბაბოს დეიდა და მისდამი განსაკუთრებულმა სიყვარულმა განაპირობა ქალიშვილის მომავალი. მოსკოვამდე ბაბოს ოჯახი ცხოვრობდა ბაქოში და ჯერ კიდევ ბავშვი, მონაწილეობდა იქაური ქართული თეატრის წარმოდგენებში. საქართველოში დაბრუნებული ნიჭიერი ახალგაზრდა თეატრალურ მოღვაწეობასთან ერთად, მეცადინეობს თბილისის კონსერვატორიაში ვოკალურ განყოფილებაზე. 1916 წელს საფრანგეთიდან ჩამოვიდა რეჟისორი გიორგი ჯაბადარი, რომელმაც თბილისში საფუძველი ჩაუყარა დრამატულ სტუდიას. აქ სწავლობდნენ ვერიკო ანჯაფარიძე, მიხეილ ჭიაურელი, აკაკი ვასაძე და მასთან ერთად ბარბარე გამრეკელი. 1920 წლიდან იგი სახელმწიფო დრამის თეატრის (ყოფილი არტისტული საზოგადოების თეატრი, რომელსაც 1921 წლის 25 ნოემბერს ეწოდა შოთა რუსთაველის სახელი) მსახიობია. დაახლოებით 6 წლის განმავლობაში მას უხდებოდა კოტე მარჯანიშვილთან მოღვაწეობა. 1928 წლიდან წელიწადნახევარი ბაბო გამრეკელი მოზარდ მაყურებელთა ქართულ თეატრშია. შემდეგ იგი ისევ კოტე მარჯანიშვილის თეატრს უბრუნდება, სადაც სულ 42 წელი იღვაწა. 1948 წლიდან გარდაცვალებამდე იყო ამავე თეატრის მუზეუმისა და ბიბლიოთეკის გამგე. ქართულ თეატრში ბაბო გამრეკელმა შექმნა დაუვიწყარი სახები: ელენე (მარიკა ბარათაშვილი „მარინე“), ელისაბედი (ვასო პატარაიას „სანაპიროზე“), ხლოპოვის ცოლი (ნიკოლოზ გოგოლის „რევიზორი“), ჰორტეზია (კარლო გოლდონის „სასტუმროს დიასახლისი“), გრაფინია ალმავივა (პიერ ბომარშე „ფიგაროს ქორწინება“), მარეხი (ზურაბ ანტონოვის „მზის დაბნელება საქართველოში“), აგრაფინა (შალვა დადიანის „გუშინდელნი“), ისახარ (ალექსანდრე სუმბათაშვილი-იუჟინის „ღალატი“) და სხვა. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 542. ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 95, თბ., 1994 ბარბარე გამრეკელი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
მარიამ თათეშვილი

მარიამ გარიყული (ნამდვილი სახელი მარიამ ლუკას ასული თათეიშვილი-რატიანისა) (დ. 20 მარტი, 1883, პატარა გუბი, ახლანდელი ხონის მუნიციპალიტეტი — გ. 9 თებერვალი, 1960, თბილისი) — ქართველი მწერალი. შემოქმედებითი მოღვაწეობა თეატრში დაიწყო. მსახიობობდა ავჭალის სახალხო თეატრსა და ქუთაისის თეატრში. მისი ლიტერატურული დებიუტი შედგა 1905 წელს, როცა დაიბეჭდა მოთხრობა „ცხოვრების მსხვერპლი“. მოთხრობების პირველი კრებული გამოქვეყნა 1928 წელს. დაიმკვიდრა რეალისტი, დემოკრატი მწერლის სახელი, აიმაღლა ხმა სოციალური უსამართლობის წინააღმდეგ. ადრინდელ მოთხრობებში „ჩვეულებრივი ამბავი“, „ჩინოვნიკი“ (1905), „ბორკილი“ (1906), „ახალი მასწავლებელი“, „ჰონორარი“, „ჯაშუში“ (1907) ის ასახავდა მშრომელი ხალხის ბრძოლას უსამართლობის წინააღმდეგ. მისი შემდგომი რომანები „ანარეკლი“ (1933) და „გარღვეული მიჯნა“ (1933-1937) და წერილია საბჭოთა ოიკუპაციის შემდეგ და ასახავს ახალ რეალობას. მეორე მსოფლიო ომის შემდგომ პერიოდს ეხება მოთხრობა „ახალი განთიადი“ (1951). მ. გარიყული ავტორია აგრეთვე მრავალი შესანიშნავი საბავშვო მოთხრობისა. განსაკუთრებით აღსანიშნავია კრებული „მამაცი ცქვიტა“ (1961). სიცოცხლის ბოლო წლებში მწერალმა დაწერა მოგონებათა წიგნი „განვლილი გზა“, სადაც მოთხრობილია შემოქმედის საინტერესო ცხოვრებაზე, გაცოცხლებულია ჩვენი უახლესი წარსული და გამოჩენილი მოღვაწეები. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. ჯავახიშვილი ე., „საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918-1921), ენციკლოპედია-ლექსიკონი“, უნივერსიტეტის გამომცემლობა, გვ. 176, თბ., 2018 წელი; კაკიაშვილი გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 6. ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 98, თბ., 1994. მარიამ თათეშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი