laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
პუბლიუს ტერენციუსი

პუბლიუს ტერენციუსი (ძვ. წ. 195 - ძვ. წ. 159) — კართაგენული წარმოშობის რომაელი კომედიანტი. ის რომში მოხვდა, როგორც მონა მან მიიღო განათლება და შემდგომში გახდა თავისუფალი მოქალაქე. ის ახალგაზრდა, სავარაუდოდ საბერძნეთში ან უკან რომისკენ გზაში გარდაიცვალა. მისმა ექვსივე კომედიამ დღემდე მოაღწია. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: პუბლიუს ტერენციუსი ვიკიციტატაში არის გვერდი თემაზე: პუბლიუს ტერენციუსი The six plays of Terence (ლათინური) Terence — ნამუშევრები პროექტ „გუტენბერგზე“ Andria at The Perseus Digital Library (ინგლისური) Hecyra at The Perseus Digital Library (ინგლისური)
კალინივკა

კალინივკა (უკრ. Калинівка) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ვინიციის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 20078 კაცს შეადგენდა. ↑ უკრაინის სტატისტიკის ეროვნული კომიტეტი
ლიპოვეცი

ლიპოვეცი (უკრ. Липовець) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ვინიციის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 8691 კაცს შეადგენდა. ↑ უკრაინის სტატისტიკის ეროვნული კომიტეტი
ნემირივი (ვინიციის ოლქი)

ნემირივი, ნემიროვი (უკრ. Немирів) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ვინიციის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 11900 კაცს შეადგენდა. ↑ Немиров // Український радянський енциклопедичний словник, Украинский советский энциклопедический словарь — Киев: Главная редакция Украинской советской энциклопедии, 1988. — Т. Том 2. — С. 494. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q12164200"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1899"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q4139143"></a> ↑ უკრაინის სტატისტიკის ეროვნული კომიტეტი
პოჰრებიშჩე

პოჰრებიშჩე (უკრ. Погребище) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ვინიციის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 9814 კაცს შეადგენდა. ↑ უკრაინის სტატისტიკის ეროვნული კომიტეტი
შარჰოროდი

შარჰოროდი (უკრ. Шаргород) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ვინიციის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 6949 კაცს შეადგენდა. ↑ უკრაინის სტატისტიკის ეროვნული კომიტეტი
ტულჩინი

ტულჩინი (უკრ. Тульчин) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ვინიციის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 24507 კაცს შეადგენდა. ↑ Тульчин // Український радянський енциклопедичний словник, Украинский советский энциклопедический словарь — Киев: Главная редакция Украинской советской энциклопедии, 1989. — Т. 3. — С. 416. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q12164200"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1899"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q4139143"></a> ↑ უკრაინის სტატისტიკის ეროვნული კომიტეტი
იამპილი

იამპილი (უკრ. Ямпіль) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ვინიციის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 11302 კაცს შეადგენდა. ↑ უკრაინის სტატისტიკის ეროვნული კომიტეტი
ბოსნია და ჰერცეგოვინის სატრანსპორტო ინფრასტრუქტურა

ბოსნია და ჰერცეგოვინის სატრანსპორტო ინფრასტრუქტურა წარმოადგენს ბოსნიისა და ჰერცეგოვინის ტერიტორიაზე მდებარე სახმელეთო, საწყლოსნო და საჰაერო ტრანსპორტისთვის საჭირო ინფრასტრუქტურის ერთობლიობას. 2010 წლის მდგომარეობით ქვეყანაში საავტომობილო გზების სიგრძის ჯამი წარმოადგენდა 22 926 კმ-ს. მათ შორის მყარი საფრით 19 426 კმ (4 652 კმ შიდასაქალაქო გზები) და 3 500 კმ გრუნტის საფრით. ბოსნიის ტერიტორიაზე გადის შემდეგი საერთაშორისო გზატკეცილები: E65; E73; E661; E761 და E762. მთავარი სტატია: ბოსნია და ჰერცეგოვინის რკინიგზა. 2015 წლისთვის რკინიგზის სიგრძე ბოსნიაში ჯამურად 1033 კმ-ს შეადგენს, საიდანაც ელექტროფიცირებულია 392 კმ. რელსებს შორისის სიგანე 1435 მმ. სერბთა რესპუბლიკაში რკინიგზას ემსახურება სერბთა რესპუბლიკის რკინიგზა (სერბ. Željeznice Republike Srpske / Жeљeзницe Peпубликe Cpпcкe; შემოკლებით ŽRS / ЖPC; 425 კმ), ხოლო დანარჩენ ტერიტორიაზე – ფედერაციის რკინიგზა (ბოსნ. Željeznice Federacije Bosne i Hercegovine; შემოკლებით ŽFBH; 608 კმ) მეზობელი ქვეყნებიდან ბოსნია და ჰერცეგოვინა რკინიგზით უკავშირდება ხორვატიასა და სერბეთს. ბოსნია და ჰერცეგოვინაში სანაოსნოა მდინარე სავა. მის ნაპირზე მდებარეობს სამდინარო პორტები – ბოსანსკა გრადიშკა, ბოსანსკი ბროდი, ბოსანსკი შამაცი, ბრჩკო და ორაშე. ქვეყანას აქვს მცირე გასასვლელი ადრიატიკის ზღვაზე, ერთადერთი საზღვაო პორტია ქალაქი ნეუმი. 2013 წლის მდგომარეობით ქვეყანაში 24 აეროდრომია – 7 მყარი საფრით (2,5-დან 3 კმ-მდე 4; 1,5-დან 2,5 კმ-მდე 1 და უფრო მცირე სიგრძის ასაფრენ-დასაფრენი ზოლით 2) და 17 გრუნტის (2,5-დან 3 კმ-მდე 1, 1,5-დან 2,5 კმ-მდე 5 და უფრო მცირე სიგრძის ასაფრენ-დასაფრენი ზოლით 11). ასევე 6 შვეულმფრენის ასაფრენ-დასაფრენი მოედანი. ქვეყანაში მოქმედებს ოთხი საერთაშორისო აეროპორტი ქალაქებში – სარაევო, ბანია-ლუკა, მოსტარი და ტუზლა. 1994 წლიდან ქვეყანაში მოქმედებს ავიაკომპანია B&H Airlines (დაარსდა როგორც Air Bosna). ↑ 1.0 1.1 1.2 Transportation :: Bosnia and Herzegovina. CIA World factbook (2014). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-03-15. ციტირების თარიღი: 22/05/2015. ↑ Membership & RNE network. RailNetEurope. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-11-24. ციტირების თარიღი: 22/05/2015. ↑ Infrastructure - Railway lenght. Railwais of the Fedetaion BH. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-03-09. ციტირების თარიღი: 22/05/2015.
ბოსნია და ჰერცეგოვინის რკინიგზა

ბოსნია და ჰერცეგოვინის რკინიგზა წარმოადგენს ბოსნია და ჰერცეგოვინის ტერიტორიაზე არსებული სარკინიგზო ტრანსპორტის ინფრასტრუქტურას. 2015 წლისთვის რკინიგზის სიგრძე ბოსნიაში ჯამურად 1033 კმ-ს შეადგენს, საიდანაც ელექტროფიცირებულია 392 კმ. რელსებს შორის სიგანე 1435 მმ. სერბთა რესპუბლიკაში რკინიგზას ემსახურება სერბთა რესპუბლიკის რკინიგზა (სერბ. Željeznice Republike Srpske / Жeљeзницe Peпубликe Cpпcкe; შემოკლებით ŽRS / ЖPC; 425 კმ), ხოლო დანარჩენ ტერიტორიაზე – ფედერაციის რკინიგზა (ბოსნ. Željeznice Federacije Bosne i Hercegovine; შემოკლებით ŽFBH; 608 კმ) მეზობელი ქვეყნებიდან ბოსნია და ჰერცეგოვინა რკინიგზით უკავშირდება ხორვატიასა და სერბეთს. ბოსნიის ტერიტორიაზე რამდენიმე სარკინიგზო ხაზი აიგო ავსტროუნგრულ პერიოდში. იმ პერიოდში ავსტრია-უნგრეთში სტანდარტულად ითვლებოდა 760 მმ-იანი ვიწროლიანდაგიანი რკინიგზა. აგებული იყო ათამდე ხაზი, მათ შორის: სტაინბაისის ხაზი (ხე-ტყის სამრეწველო კონცერნის სტაინბაისის სახელის მიხედვით, ვისი დაკვეთითაც ააგეს ეს რკინიგზა) – დაახლოებით 400 კმ სიგრძისა, კნინიდან სრნეტიცამდე იყო დაგებული, სრნეტიციდან კი სამად იყოფოდა – პრიედორის, გორნი რიბნიკისა და იაიცეს მიმართულებებზე. ბოსნიის ხაზი – ბოსანსკი ბროდიდან სარაევომდე. 268 კმ. განშტოებებიანად 355 კმ. დალმაცია-ზელენიკის ხაზი – გაბელადან ზელენიკამდე. 155 კმ. განშტოებებიანად 188 კმ. ისფრ პერიოდში ვიწროლიანდაგიანი რკინიგზები თანდათანობით გააუქმეს ან სტანდარტულით შეცვალეს. ბოლო ვიწროლიანდაგიანი რკინიგზა ბოსნიაში გაუქმდა 1975 წელს. ↑ Membership & RNE network. RailNetEurope. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-11-24. ციტირების თარიღი: 22/05/2015. ↑ Infrastructure - Railway lenght. Railwais of the Fedetaion BH. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-03-09. ციტირების თარიღი: 22/05/2015. ↑ STEINBEIS-BAHN.. www.oberegger2.org. ციტირების თარიღი: 22/05/2015. ↑ BOSNA-BAHN.. www.oberegger2.org. ციტირების თარიღი: 22/05/2015. ↑ ZELENIKA-BAHN.. www.oberegger2.org. ციტირების თარიღი: 22/05/2015.
სარაევოს ტრამვაი

სარაევოს ტრამვაი ერთ-ერთი უძველესი ტრამვაის ქსელია ევროპაში, თუმცა თავდაპირველად იგი ვენის ტრამვაის ქსელის გამოსაცდელ ხაზს წარმოადგენდა. 2010 წლისთვის სარაევოს ტრამვაის ქსელი შვიდი ხაზისგან შედგებოდა, თუმცა შტოები ერთლიანდაგიანია. ქსელი 22,9 კმ სიგრძისაა, მათ შორის 0.4 კმ სიგრძის შტო, რომელიც ქალაქის რკინიგზის სადგურთან აკავშირებს დანარჩენ ქსელს. ქსელი აღმოსავლეთიდან დასავლეთისკენაა განლაგებული ცენტრიდან (ბაშჩარშია) გარეუბნებისკენ. ტრამვაის ქსელს ფლობს KJKP GRAS Sarajevo, რომელიც ასევე ფლობს ტროლეიბუსისა და ავტობუსის მარშრუტებს ქალაქში. ტრამვაის ხაზი სარაევოში 1885 წელს გაიხსნა, სადაც უნდა გამოეცადათ ეს ტრანსპორტი შემდგომში ვენაში დასანერგავად. ტრამვაის ვაგონი ცხენების საშუალებით გადაადგილდებოდა. თავდაპირველად ლიანდაგი ავსტროუნგრული ვიწრო სტანდარტის, 760 მმ-იანი იყო, ისფრ პერიოდში, 1960 წელს, იგი სტანდარტულ, 1435 მმ სიგანის ლიანდაგზე გადაიყვანეს. მეოცე საუკუნეში სარაევოს საზოგადოებრივ ტრანსპორტსა და მგზავრთა გადაზიდვებში ტრამვაის მნიშვნელოვანი წვლილი მიუძღოდა. ქალაქის ალყის დროს ლიანდაგი და ვაგონები დაზიანდა. ზოგიერთ ვაგონს დღესაც ეტყობა ომის კვალი. ქსელს აქვს ექვსი მოქმედი მარშრუტი: რკინიგზის სადგური – ბაშჩარშია ჩენგიჩის ვილა – ბაშჩარშია ილიჯა – ბაშჩარშია ნეჯარიცი – ბაშჩარშია ილიჯა – სკენდერია არსებობს ასევე ნეჯარიცი – სკენდერიას მარშრუტი, რომელიც დღეს არ ფუნქციონირებს. ვაგონების პარკს უმეტესად ჩეხური ტატრა K2-ები შეადგენენ, 1970-80-იანი წლების პროდუქცია. ზოგიერთი ვაგონი უფრო ახალია, მაგალითად 2008 წელს ამსტერდამმა 16 ტრამვაის ვაგონი აჩუქა სარაევოს. ↑ 1.0 1.1 Virtual City of Sarajevo. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-02-27. ციტირების თარიღი: 22/05/2015. ↑ 2.0 2.1 Tramvaj. KJKP GRAS d.o.o. (2010). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-05-18. ციტირების თარიღი: 22/05/2015. ↑ 3.0 3.1 KJKP GRAS d.o.o.. KJKP GRAS d.o.o.. ციტირების თარიღი: 22/05/2015.
ნეითჰოტეპი

ნეითჰოტეპი — ძველი ეგვიპტის დედოფალი პირველი დინასტიიდან, ადრეული სამეფოს პერიოდის დროს. ნეითჰოტეპი ეგვიპტის ფარაონის ნარმერის მეუღლე იყო და შესაძლოა ფარაონ ჰორ აჰას და დედოფალი ბენერიბის დედა. ეგვიპტის პირველი დინასტია
ბანოვანი (წოდება)

ბანოვანი (სპარს. بانوان) — პრივილეგიური წოდების მანდილოსანი, საერთოდ, დარბაისელი და საპატიო ქალი. სომხეთში ამ წოდების შესატყვისია მაინანარ (სომხ. Մայնանար), რუსულში სვეტსკაია ლვიცა (რუს. Светская львица). საქართველოში ეს წოდებები მთავრებისა და აზნაურების მეუღლეებს ეკუთვნოდათ. ↑ ქართული ლექსიკონი
ცოცხანასებრნი

ცოცხანასებრნი (ლათ. Verbenaceae) — ორლებნიან მცენარეთა ოჯახი. ბალახები, ბუჩქები, ლიანები და ხეებია. 100-მდე გვარის 2600-ზე მეტი სახეობა გავრცელებულია უმთავრესად ტროპიკებსა და სუბტროპიკებში. საქართველოში გვხვდება 3 გვარის 5 სახეობა. ზოგი ცოცხანა სამკურნალო და სანელებელია, ზოგი დეკორატიული. ლიპია ეთეროვანი ზეთების შემცველია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 242.
ნიკოლა I (ჩერნოგორია)

ნიკოლა I პეტროვიჩი (დ. 7 ოქტომბერი, 1841 — გ. 2 მარტი, 1921) — ჩერნოგორიის სამთავროს მეორე თავადი 1860–1910 წლებში, ხოლო შემდეგ ჩერნოგორიის სამეფოს პირველი მეფე 1910–1918 წლებში. დაიბადა 1841 წელს პეტროვიჩების მშობლიურ სოფელ ნეგუშიში. მამამისი იყო მირკო, დანილო I-ის ძმა, ხოლო დედა — სტანა მარტინოვიჩი. 1854 წელს დანილო პეტროვიჩმა უარი თქვა საეპისკოპოსო წოდებაზე და დაქორწინდა დარინკაზე. 1860 წელს დანილო მოკლეს და მთავრის თანამდებობა დაიკავა ნიკოლამ. 1910 წელს მეფის ტიტული მიიღო და 1918 წლამდე მართავდა ქვეყანას. გარდაიცვალა 1921 წელს საფრანგეთში. The national Museum of Montenegro დაარქივებული 2009-06-14 საიტზე Wayback Machine. Burial places of Montenegrin rulers დაარქივებული 2012-05-26 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links Digital Library of Montenegrin Culture – in Montenegrin The Njegoskij Fund Public Project დაარქივებული 2006-06-13 საიტზე Wayback Machine.  : Private family archives-based digital documentary fund focused on history and culture of Royal Montenegro. Crnogorska kraljevska loza დაარქივებული 2020-09-03 საიტზე Wayback Machine.
გუჯარათი

გუჯარათი (Gujarat, gj) — შტატი დასავლეთ ინდოეთში. მოსახლეობა - 52.588 ათასი; ფართობი - 196 ათასი; ქალაქები (ათ.) – აჰმადაბადი (3.584), სურატი (2.481), ვადოდარა (1.332), რაჯკოტი (986), ბჰავნაგარი (521), დამნაგარი (456), განდჰინაგარი (C, 200). ენები – გუჯარათული და ჰინდი. გირის ტყეები აზიური ლომების განსახლების უკანასკნელი არეალია.
მარკუს პორციუს კატონი (უფროსი)

მარკუს პორციუს კატონი (ლათ. M·PORCIVS·M·F·CATO) (ძვ. წ. 234 - ძვ. წ. 149) რომაელი სახელმწიფო მოღვაწე და მწერალი. ვიკიციტატაში არის გვერდი თემაზე: მარკუს პორციუს კატონი (უფროსი)
ლივინგსტონის კუნძული (სამხრეთ-შეტლანდის კუნძულები)

ლივინგსტონის კუნძული (ინგლ. Livingston Island; ისტორიული სახელი — სმოლენსკი) — კუნძული სამხრეთ შეტლანდის კუნძულების არქიპელაგში. მდებარეობს გრინვიჩის კუნძულსა (ბერეზინა) და თოვლის კუნძულს (მალი იაროსლავეცი) შორის. კუნძულის სიგრძეა 73 კმ, ხოლო სიგანე — 34 კმ. მისი ფართობია — 974 კმ². ყველაზე თბილი თვის (თებერვალი) ტემპერატურაა — +1,3 °C, ყველაზე ცივი თვის (აგვისტო) — −7 °C. 1988 წლიდან კუნძულზე მოქმედებს წმინდა კლიმენტი ორქიდელის (ბულგარეთი) ანტარქტიკული ბაზის პოლარული სადგური. მისი აღმოჩენის თარიღის შესახებ რამდენიმე ვერსია არსებობს. ერთ-ერთის მიხედვით, 1819 წელს ის აღმოაჩინა უილიამ სმიტმა, რომელმაც პირველმა მიაღწია სამხრეთ-შეტლანდის კუნძულებს, მაგრამ კუნძულის აღწერა მას არ გაუკეთებია. კუნძული აღწერა და მას სახელი უწოდა ფადეი ბელინსგაუზენმა. Ivanov, L. General Geography and History of Livingston Island. In: Bulgarian Antarctic Research: A Synthesis. Eds. C. Pimpirev and N. Chipev. Sofia: St. Kliment Ohridski University Press, 2015. pp. 17-28. ISBN 978-954-07-3939-7 Ivanov, L.L. Livingston Island: Tangra Mountains, Komini Peak, west slope new rock route; Lyaskovets Peak, first ascent; Zograf Peak, first ascent; Vidin Heights, Melnik Peak, Melnik Ridge, first ascent. The American Alpine Journal, 2005. pp. 312-315. Gildea, D. Mountaineering in Antarctica: complete guide: Travel guide. Primento and Editions Nevicata, 2015. ISBN 978-2-51103-136-0
Tieto Keilalahti Campus

Microsoft Talo — Tieto-ს სათავო ოფისი, რომელიც მდებარეობს ფინეთის ქალაქ ესპოოს სამხრეთ-აღმოსავლეთ რაიონში - კეილანიემში. ეს ადგილი პირდაპირ ფინეთის დედაქალაქ ჰელსინკთანაა იქვე. შენობას ადრე ერქვა The Nokia House. სამხრეთ ნაწილის ორი ნაგებობა აიგო 1990-იანი წლების ადრეულ ხანებში, ხოლო მესამე, ჩრდილოეთ ნაწილის ნაგებობა აშენდა 2000 წელს. შენობებში დაახლოებით 5000 ადამიანი მუშაობს. 2012 წლის დეკემბერში, Nokia-მ განაცხადა რომ სათავო ოფისის შენობა მიჰყიდა ფინურ ინტიტუციას - Exilion-ს, 170 მილიონ ევროდ, გრძელვადიანი საიჯარო ხელშეკრულებით. 2014 წლის აპრილში, Microsoft-ის მიერ Nokia-ს მოწყობილობების ბიზნესის შესყიდვის პროცესის დასრულების შემდეგ, შენობას ახალი სახელი დაერქვა: Microsoft Talo. 2017 წელს Microsoft Mobile დაიხურა, ხოლო იმავე წელს, შენობა დაიკავა კომპანია Tieto-მ და დაერქვა Tieto Keilalahti Campus. ↑ ოფიციალური: Nokia House-ის იჯარით გაცემა Nokia-ს მიერ, 4 დეკემბერი, 2012. ↑ Nokia House-ი ახლა Microsoft-ის ბრენდის ქვეშ არის დაარქივებული 2014-05-25 საიტზე Wayback Machine. , 26 აპრილი, 2014. ↑ Microsoft Talo, foursquare.com ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-12-14. ციტირების თარიღი: 2017-12-23.
PureView

Nokia PureView ეწოდება სხვადასხვა ტექნოლოგიების ერთობლიობას, რომელსაც იყენებენ კომპანია Nokia და ახლა უკვე Microsoft Mobile-იც, მათი უმაღლესი დონის სმარტფონების კამერებისთვის. PureView-ს საუკეთესო მაგალითებია Nokia 808 და Nokia Lumia 1020. ორივე ტელეფონს აქვს ძალიან მაღალი გარჩევადობის (41 MP) მქონე ფოტოსენსორი System on a chip ტიპის ინტეგრირებული მიკროსქემით, რომელსაც გამოსახულების დამუშავების როლი აკისრია, კერძოდ ასრულებს სურათის სკალირებას (Image scaling) Pixel Oversampling-ის ტექნოლოგიით, რაც იძლევა გაუმჯობესებულ ციფრულ ზუმირებას (digital zoom) და შემცირებულ ხმაურს. Pixel Oversampling ტექნოლოგია გულისხმობს იმას, რომ ხდება რამდენიმე ფიქსელის გაერთიანება, რათა შეიქმნას ერთი (სუპერ) ფიქსელი. ეს მნიშვნელოვნად აუმჯობესებს სურათის ხარისხს. ორივე მოწყობილობა აღჭურვილია Xenon flash განათებით, 1080p HD ვიდეო კამერითა და მაღალი გაფართოების მქონე Zeiss-ის სრულად-ასფერული (Aspheric lens) 1-ჯგუფიანი ლინზებით. Nokia 808-სგან განსხვავებით, Nokia Lumia 1020-ს და სხვა Lumia PureView სმარტფონებს აქვს სურათის ოპტიკური სტაბილიზაცია (Optical image stabilization), რაც ახლა უკვე გახდა Lumia PureView სტანდარტის კრებულის წევრი. მიუხედავად ამისა, Nokia 808 მაინც ახდენს კომპენსაციას მისი ექსკლუზიური და კამერასთან დაკავშირებული ფუნქციების წყალობით, როგორიცაა Micro HDMI TV-out შესაერთებელი და ჩაშენებული ვიდეო რედაქტირების პროგრამა. Microsoft-ის მიერ Nokia-ს ტელეფონებისა და სერვისების ბიზნესის შესყიდვის დეტალების მიხედვით, Microsoft-მა PureView-ს სავაჭრო ნიშანიც შეიძინა. Nokia 808 PureView (Symbian) Nokia Lumia 830 (Windows Phone 8.1) Nokia Lumia 920 (Windows Phone 8) Nokia Lumia 925 (Windows Phone 8) Nokia Lumia 928 (Windows Phone 8) Nokia Lumia 930 (Windows Phone 8.1) Nokia Lumia 1020 (Windows Phone 8) Nokia Lumia 1520 (Windows Phone 8) Nokia Lumia Icon (Windows Phone 8) Microsoft Lumia Lumia-ს გრაფიკული აპები ↑ Nokia, PureView სურათის ტექნოლოგია დაარქივებული 2014-09-12 საიტზე Wayback Machine. , გვერდი 4. ↑ Nokia Lumia 1020-მა სმატფონების კამერების ახალ საფეხურზე აიყვანა, 12 აგვისტო, 2013. ↑ Nokia 808 PureView-ს განხილვა: მობილური გრაფიკის მომავალი, 26 ივნისი, 2012. ↑ Microsoft-ის ხელშია ClearBlack, Lumia, PureView და Nokia-ს სხვა სავაჭრო ნიშნები, 16 ივნისი, 2014. Google Image: Nokia 808-ის კამერით გადაღებული სურათების ნიმუშები, >20MPix Google Image: Nokia 1020-ის კამერით გადაღებული სურათების ნიმუშები, >20MPix Rawer - Windows Phone-ის აპი Pureview (dng) ფაილების ნახვისთვისა და რედაქტირებისთვის
დავიდ დი დონატელო

იტალიის კინოაკადემიიის (L'accademia del Cinema Italiano) მიერ 1955 წელს დაარსებული კინოპრიზი - „დონატელოს დავითი“ (David di Donatello Award), 2006 წლიდან გადაიცემა 24 კატეგორიაში, გავლენით და პოპულარობით უტოლდება ვენეციის კინოს და სან-რემოს იტალიური სიმღერის ფესტივალს. „დონატელოს დავითით“ დაჯილდოების ცერემონია პირველად ჩატარდა რომში 1955 წლის გაზაფხულზე. ინიციატივა ეკუთვნოდა ე.წ. კულტურულ კლუბს („Open Gate“), რომლის მიზანი იყო ყოველწლიურად პატივი მიეგოთ საუკეთესო იტალიური და უცხოური ფილმებისთვის. 1946 წლიდან მსგავსი ავტორიტერული პრიზი უკვე არსებობდა იტალიაში ე.წ. Nastro d'argento („ვერცხლისფერი ლენტები“), სადაც ხმის მიცემა მხოლოდ კინოკრიტიკოსებს და ჟურნალისტებს შეუძლიათ. „დავითის“ შემთხვევაში წლის საუკეთესო ფილმებს და კინომუშაკებს ასახელებენ კინო-ინდუსტრიაში მომუშავე პროფესიონალები: სცენარისტები, მსახიობები, ტექნიკოსები, რეჟისორები, პროდიუსერები და ა.შ. ცერემონიას ოფიციალურ პატრონაჟს უწევს იტალიის რესპუბლიკის პრეზიდენტი. ეს არის ადრინდელი აღორძინების ხანის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი წარმომადგენლის, იტალიელი მოქანდაკის დონატელოს მიერ 1430-40 წლებში შექმნილი „დავითის“ ქანდაკების მოოქროვილი ასლი. ქანდაკება დგას მალაქიტის კვადრატის ფორმის სადგამზე, სადაც მიმაგრებულია მოოქროვილი ფირფიტა, პრიზის კატეგორიის, წლის და გამარჯვებულის სახელებით. საუკეთესო ფილმი (Miglior film) საუკეთესო რეჟისორი (Migliore regista) საუკეთესო მსახიობი ქალი (Migliore attrrice protagonista) საუკეთესო მსახიობი კაცი (Migliore attore protagonista) საუკეთესო ევროპული ფილმი (Miglior Film dell'Unione Europea) საუკეთესო უცხოური ფილმი (Miglior film straniero) 1979 წელი; ნომინაცია - საუკეთესო უცხოური ფილმი; ნატვრის ხე (L'Albero Dei Desideri) რეჟ: თენგიზ აბულაძე; გამარჯვებული ვებ-გვერდი[მკვდარი ბმული] დონატელოს დავითის კინო-პრიზები IMDB-ზე ↑ http://www.daviddidonatello.it/accademia/struttura-organizzativa.php ↑ http://www.daviddidonatello.it/ ↑ http://www.daviddidonatello.it/storia/storia-dei-premi.php ↑ http://www.daviddidonatello.it/storia/cronologia.php
დანილო I (ჩერნოგორია)

დანილო I პეტროვიჩი (დ. 6 ივნისი, 1826 — გ. 13 აგვისტო, 1860) — ჩერნოგორიის სამთავროს პირველი თავადი 1852-1860 წლებში. დაიბადა სტანკო პეტროვიჩის ოჯახში 1826 წელს. ბიძის გარდაცვალების შემდეგ გახდა ჩერნოგორიის ეპისკოპოსი. 1852 წელს კი გამოაცხადა ქვეყნის დამოუკიდებლობა. დანილომ მიიღო თავადის ტიტული. გაატარა რამდენიმე მნიშვნელოვანი რეფორმა. მოკლეს კოტორში 1860 წელს მისი რეფორმებით უკმაყოფილი ბიელოპავლიჩების გვარის წარმომადგენლებმა. მისი მემკვიდრე გახდა ძმისშვილი ნიკოლა I. Prince Danilo I Petrovic, 1852-1860 დაარქივებული 2014-12-24 საიტზე Wayback Machine.
კორონეიშენის კუნძული

კორონეიშენის კუნძული (ინგლ. Coronation Island) — სამხრეთი ორკნეის კუნძულების ყველაზე დიდი კუნძული. კუნძულის სიგრძეა — 40 კმ, ხოლო სიგანე 5 კმ-დან 13 კმ-მდეა (საშუალოდ 9 კმ). მისი ფართობი შეადგენს — 457 კმ²-ს. კუნძული საერთო მიმართულებით გადაჭიმულია აღმოსავლეთიდან დასავლეთისკენ, რომელიც ძირითადად დაფარულია ყინულით და შედგება მრავალი უბეებისაგან, მყინვარებისაგან და პიკებისაგან, რომელთაგან ყველაზე მაღალი მდებარეობს ზღვის დონიდან 1266 მეტრზე. კუნძული აღმოჩენილი იქნა 1821 წლის დეკემბერში ორი მეზღვაურის — ამერიკელი ნათანიელ პალმერის და ბრიტანელი ჯორჯ პაუელის ერთობლივი ცურვის დროს. პაუელმა ყველაზე დიდ კუნძულს დაარქვა — კორონაციის კუნძული, რადგანაც აღმოჩენა მოხდა მეფე ჯორჯ IV-ის კორონაციის წელს, რომელიც გახდა გაერთიანებული სამეფოს მეფე 1820 წელს.
სეიანუსი

სეიანუსი, ლუციუს ელიუს სეიანუსი (ლათ. Lucius Aelius Seianus დ. ძვ. წ. 20 — გ. 18 ოქტომბერი, 31) — პრეტორიელების გვარდიის სარდალი. იყო ტიბერიუსთან დაახლოებული, მის დროს განდიდებული და გამდიდრებული ადამიანი. ახალი წელთაღრიცხვით 23 წელს, რომის სენატზე და ტიბერიუსზე გავლენას იძენს, დრუსუსის გარდაცვალების შემდეგ. 31 წელს დაიჭირეს იმპერატორის წინააღმდეგ შეთქმულებისთვის და სიკვდილით დასაჯეს და მისი ოჯახი აიკლეს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სეიანუსი Cassius Dio, Roman History Book 57.19 and 58, English translation Suetonius, The Lives of Twelve Caesars, Life of Tiberius, Latin text with English translation Josephus, Antiquities of the Jews Book XVIII, Chapter 6 English translation Seneca the Younger, Essays To Marcia On Consolation English translation Juvenal Satires, 10th Satire Latin text
პრეტორიანელები

პრეტორიანელები (ლათ. Praetoriani), პრეტორიული კოჰორტები — იმპერატორის პირადი მცველი ჯარი რომის იმპერიაში. პრეტორიანელები წარმოადგენდნენ არმიის საგანგებოდ შერჩეულ და დაწინაურებულ ნაწილს, ლეიბ-გვარდიას. მათი სარდლების იმპერატორების კარზე დიდებულთა შორის ითვლებოდნენ. თავდაპირველად იყო მხედართმთავართა, უწინარეს ყოვლისა კონსულების დაცვა. ახალი წელთაღრიცხვის 2 წელს იმპერატორმა ავგუსტუსმა შექმნა პრეტორიანელთა 9 კოჰორტა, რომელთაგან თითოეულში 1000 კაცი შედიოდა (3 კოჰორტა რომში, 6 კოჰორტა იტალიის სხვა ქალაქებში). მეთაურობდა პრეტორიის პრეფექტი. ახ. წ. 23 წელს იმპერატორ ტიბერიუსის დროს პრეფექტმა სეიანუსმა ყველა პრეტორიანელს თავი მოუყარა რომში და მათთვის ვინიმალის კარიბჭის წინ ააშენა ბანაკი (კასტრუმი) Castra praetoria. სეპტიმიუს სევერუსის მმართველობამდე პრეტორიანელებში აჰყავდათ უპირატესად აპენინის ნახევარკუნძულის მკვიდრები (იტალიკები). პრეტორიანელთა გვარდიაში მსახურება უზრუნველყოფდა მნიშვნელოვან უპირატესობებს, საპატიო მდგომარეობას, მაღალ ჯამაგირსა და სამხედრო სამსახურის 16-წლიან ვადას (ნაცვლად 20 წლისა, რომელსაც უბრალო ლეგიონერები მსახურობდნენ). თავისი არსებობის პირველი ერთ-ნახევარი საუკუნის მანძილზე პრეტორიანელთა გვარდიამ მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა იმპერატორთა ხელისუფლების და ზოგადად რომის სახელმწიფოს პოზიციების განმტკიცებაში, მ.შ. სასტიკი, სუსტი ან არაპოპულარული იმპერატორების დამხობით, პლებეების გამოსვლებისათვის წინააღმდეგობის გაწევით და რომის სენატის ინტრიგების აღკვეთით; მათმა პრეფექტებმა დიდი გავლენა მოიპოვეს რომის პოლიტიკურ ცხოვრებაში. თუმცა II საუკუნის ბოლოდან პრეტორიანელებს სულ უფრო მეტად უმკვიდრდებოდა ანგარებიანი, ულმობელი და ინტრიგანი დაქირავებული ჯარის სახელი. 312 წელს იმპერატორმა კონსტანტინემ გააუქმა პრეტორიანელთა გვარდია (შეცვალა სასახლის ჯარის ნაწილებით – domestici) და დაანგრია Castra praetoria როგორც „ამბოხებებისა და გარყვნილების ბუდე“. გადატანითი მნიშვნელობით, „პრეტორიანელები“ ეწოდება დაქირავებული ჯარს, ხელისუფლების დასაყრდენ უხეშ ძალას. პრეტორიანელები // ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 188. Преторианцы // Большая российская энциклопедия. т. 27. — М., 2015. — стр. 448–449. Protecting the Emperor დაარქივებული 2015-05-02 საიტზე Wayback Machine. - life in the Praetorian Guard Praetorian Guard image resource
ავსტრიის სოციალ-დემოკრატიული პარტია

ავსტრიის სოციალ-დემოკრატიული პარტია (გერმ. Sozialdemokratische Partei Österreichs, SPÖ) — სოციალ-დემოკრატიული პოლიტიკური პარტია ავსტრიაში, რომელიც 1888 წელს დაარსდა. თავდაპირველად ეწოდებოდა ავსტრიის სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტია. პარტიის პირველ სხდომაზე მიიღეს ძირითადი პრინციპების დეკლარაცია. 1889 წლის 12 ივლისს გამოვიდა პარტიის ოფიციალური საინფორმაციო ორგანო „Arbeiter-Zeitung“. პირველ და მეორე მსოფლიო ომებს შორის პერიოდში პარტია ავსტრომარქსიზმის პრინციპებზე გადავიდა. 1930-იანი წლების დასაწყისში პარტიას დევნიდნენ, ხოლო ავსტრიის ანშლუსის შემდეგ საერთოდ აკრძალეს. ქვეყნის ნაცისტებისაგან გათავისუფლების შემდეგ პარტია აღდგა და ეწოდა ავსტრიის სოციალისტური პარტია. 1991 წელს პარტიას ეწოდა თანამედროვე სახელწოდება. 1970-2000 წლებში და 2007 წლიდან პარტია მთავრობაშია. პარტიის საიტი პარტიის წესდება
ავსტრიის სახალხო პარტია

ავსტრიის სახალხო პარტია (გერმ. Österreichische Volkspartei, ÖVP), 2017 წლიდან ასევე „ახალი სახალხო პარტია“ (გერმ. Die neue Volkspartei) — ქრისტიან-დემოკრატიული პოლიტიკური პარტია ავსტრიაში, რომელიც დაარსდა 1945 წელს. პარტია ითვლება ქრისტიან-სოციალური პარტიის მემკვიდრედ, რომელიც არსებობდა 1893-1933 წლებში. დაარსების შემდეგ არაერთხელ ყოფილა ხელისუფლების სათავეში. ამჟამად ერთ-ერთ მნიშვნელოვან როლს თამაშობს ქვეყნის პოლიტიკურ ცხოვრებაში. თავისი იდეოლოგიით არის გერმანიის ქრისტიან-დემოკრატიული კავშირის ანალოგი. პარტია პოპულარობით სარგებლობს მოსამსახურეებს, მსხვილ მესაკუთრეებსა და ფერმერებს შორის. Austrian People's Party Austrian People's Party Austrian People's Party page on the European People's Party website დაარქივებული 2011-07-20 საიტზე Wayback Machine.
ბელგიის ჩემპიონები ფეხბურთში

ბელგიის ჩემპიონები ფეხბურთში არიან ბელგიის უმაღლესი საფეხბურთო ლიგის გამარჯვებულები. მუქი შრიფტით აღნიშნულია გუნდები რომლებიც ამჟამად ასპარეზობენ უმაღლეს დივიზიონში. კურსივი შრიფტით აღნიშნულია გუნდები რომლებიც აღარ არსებობენ: გაუქმდნენ ან გაერთიანდნენ სხვა კლუბებთან. ბელგიაში სულ თხუთმეტ კლუბს აქვს ჩემპიონობა მოპოვებული, რომლებიც რვა ქალაქის წარმომადგენლები არიან.