laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ასანთი

ასანთი — ცეცხლის სწრაფად დანთების მარტივი და მოხერხებული საშუალება, შედგება მყიფი ხის ან ქაღალდის ღერისა და მის ერთ ბოლოზე წასმული სპეციალური მასალისგან, როგორც წესი ფოსფორის შემცველობით, რომელიც ალდება სპეციალურ ზედაპირზე ხახუნით წარმოქმნილი მხურვალებისგან. ასანთის ორი სახეობა არსებობს: უსაფრთხო ასანთი, რომელიც მხოლოდ სპეციალურ ზედაპირზე გაკვრით ინთება და საველე ასანთი, რომელიც ნებისმიერ მყარ ზედაპირზე გაკვრით ინთება. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ასანთი“ ვიკისაწყობში. ასანთი ისტორია ↑ (1999) Concise Oxford Dictionary, 10, Oxford University Press.
ლასკარისები

ლასკარისები (ბერძნ. Λάσκαρις) — წარჩინებული ბერძნული ოჯახი, რომელიც მართავდა ნიკეის იმპერიას 1204-1261 წლებში. ბიზანტიის ისტორიის ოქსფორდის ლექსიკონის მიხედვით, „ყველაზე მეტად სავარაუდოა”, რომ სახელი მომდინარეობს სპარსული სიტყვიდან ლაშგარი (სპარს. لشگری, ასევე არაბული ასკარი, არაბ. عسکری‎), რაც „მეომარს”, „ჯარისკაცს” ნიშნავს. დ. პოლემისი ვარაუდობს, რომ სახელის წარმოსდგება δάσκαρης-დან, „მასწავლებლის” კაბადოკიური ვარიანტიდან. ჯვაროსნების მიერ კონსტანტინოპოლის დაპყრობის შემდეგ, მრავალმა წარჩინებულმა ბიზანტიელმა თავი ნიკეას შეაფარა. ლასკარისებმა შეძლეს სათავეში ჩასდგომოდნენ ამ ახალ სახელმწიფოს, რომელსაც ნიკეის იმპერია ეწოდა. დინასტიის დამაარსებლად ითვლება , რომელიც საკმაოდ წარმატებული მმართველი აღმოჩნდა. ნიკეის იმპერია, ლასკარისების დინასტიის მეთაურობით, არსებითად, ბიზანტიის სახელმწიფოებრიობის გამგრძელებელი იყო. საბოლოოდ, მიხეილ პალეოლოგოსმა ხელში ჩაიგდო ძალაუფლება და დაამხო იოანე IV, მოგვიანებით კი კონსტანტინოპოლის დაბრუნებაც შეძლო. ლასკარისების მმართველობა ბიზანტიაში დასრულდა. თეოდორე I იოანე III თეოდორე II იოანე IV Kazhdan, Alexander, ed. (1991). The Oxford Dictionary of Byzantium. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-504652-6. აკლია ან იგნორირებულია |title= (დახმარება) Theodoridis, Dimitri (2004). „Die Herkunft des byzantinischen Familiennamens Λάσκαρις“. Revue des études byzantines. 62: 269–273. doi:10.3406/rebyz.2004.2298.CS1-ის მხარდაჭერა: ref=harv (link) ლასკარისების დინასტია[მკვდარი ბმული] (ინგლისური) ↑ Kazhdan (1991), p. 1180 ↑ Marcus Louis Rautman, Daily Life in the Byzantine Empire, (Greenwood Publishing, 2006), 19. ↑ Polemis (1968), p. 139
მუჰამედ ალიმ ხანი

სეიიდ მირ მუჰამედ ალიმ ხანი (3 იანვარი, 1880 - 1944) — ბუხარას ბოლო ამირი, მმართველობდა ბოლშევიკების მიერ ბუხარას აღებამდე - 1920 წლის 30 აგვისტომდე; მანღიტთა დინასტიის წარმომადგენელი, ჩინგიზ ყაენის პირდაპირი შთამომავალი. გარდაიცვალა ქაბულში, ავღანეთი. მიუხედავად იმისა, რომ ბუხარის საამიროს რუსეთის იმპერიისადმი ვასალური დაქვემდებარება აკავშირებდა, ალიმ-ხანი საერთაშორისო ურთიერთობებში აბსოლუტური მონარქის სახით მონაწილეობდა. ცამეტი წლის ასაკში მამამ პეტერბურგში გააგზავნა სახელმწიფო და სამხედრო საქმის შესასწავლად სამი წლით. 1896 წელს იგი რუსეთის იმპერატორისგან ბუხარას საამიროს ტახტის მემკვიდრის სტატუსით უკან ბრუნდება. ორ წელიწადში ნასეფის გუბერნატორი ხდება, სადაც 12 წელი დაჰყო. მომდევნო ორი წელი, მამის გარდაცვალებამდე საამიროს ჩრდილოეთ პროვინციის - კარმინის მმართველი იყო. ბოლშევიკების მიერ ბუხარას აღებისთანავე ავღანეთში გადაიხვეწა. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მუჰამედ ალიმ ხანი
აბდულრაშიდ სადულაევი

აბდულრაშიდ სადულაევი (რუს. Абдулрашид Булачевич Садулаев; დ. 9 მაისი, 1996) — რუსეთის სახელით მოასპარეზე დაღესტნელი ავარი მოჭიდავე (თავისუფალი სტილი). რუსეთის სპორტის ოსტატი. 2016 წლის რიო-დე-ჟანეიროს ოლიმპიური თამაშების ჩემპიონი. 3-გზის მსოფლიოს (2014, 2015, 2019), 3-გზის ევროპისა (2014, 2018, 2019) და 2-გზის ევროპული თამაშების (2015, 2019) ჩემპიონი. პროფილი დაარქივებული 2014-04-08 საიტზე Wayback Machine. რუსეთის ჭიდაობის ფედერაციის საიტზე.
ძიუდოს ევროპის ჩემპიონატი 2015

ძიუდოს ევროპის ჩემპიონატი 2015 — რიგით 64-ე ევროპის ჩემპიონატი. ჩატარდა აზერბაიჯანის ქალაქ ბაქოში 25-დან 28 ივნისამდე. ევროპის ჩემპიონატი თავდაპირველად დაგეგმილი იყო შოტლანდიის ქალაქ გლაზგოში, თუმცა 2015 წლის 21 თებერვალს ცნობილი გახდა რომ ჩემპიონატი ჩატარდებოდა ივნისში, ბაქოში, პირველი ევროპული თამაშების ფარგლებში. ევროპის ძიუდოს კავშირის საიტი. ↑ European Judo Championships to be held at Baku 2015 დაარქივებული 2015-02-21 საიტზე Wayback Machine. . ევროპის ძიუდოს კავშირის საიტი.
ჰერაკლიდების დინასტია

ჰერაკლიდების დინასტია — ბიზანტიის იმპერატორების დინასტია, მეფობდნენ 610-711 წლებში. სახელი ეწოდა დინასტიის დამფუძნებლის, იმპერატორ ჰერაკლეს მიხედვით, რომელმაც 610 წელს ძალაუფლება სამხედრო გადატრიალების გზით ჩაიგდო ხელში. ჰერაკლიდების დინასტიის მმართველობის პერიოდს დაემთხვა არაბების გამოჩენა მსოფლიო ასპარეზზე. თავდაპირველი წარმატებების მიუხედავად არაბებმა კონსტანტინოპოლის აღება ვერ შეძლეს, ჰერაკლიდმა იმპერატორებმა წარმატებით შეძლეს არაბთა პირველი შემოტევის უკუგდება, თუმცა დინასტიის უკანასკნელი წარმომადგენლების უუნარო მმართველობამ იმპერია ოცწლიანი ანარქიის პერიოდში ჩაითრია. ByzantineEmpire.Info დაარქივებული 2015-02-10 საიტზე Wayback Machine.
ნიკიფორიანთა დინასტია

ნიკიფორიანთა დინასტია — ბიზანტიის იმპერატორთა დინასტია, რომელიც ქვეყანას 802-813 წლებში მართავდა. სახელი ეწოდა დინასტიის დამაარსებლის, ნიკიფორე I-ის მიხედვით, რომელმაც ტახტი დედოფალ ირინეს შემდეგ დაიკავა. ნიკიფორიანთა მმართველობისას იმპერია საკმაოდ დასუსტდა, თავი იჩინა ფინანსურ-ეკონომიკურმა პრობლემებმა, ქვყანას მრავალი სამხედრო კამპანიის წარმოება უხდებოდა. ბიზანტიამ დაკარგა გავლენა იტალიაშიც. ყოველივე ამის გამო დინასტიამ ძალიან მცირე ხნით იარსება და 813 წელს არსებობა შეწყვიტა. ნიკიფორიანთა დინასტია დაარქივებული 2016-03-06 საიტზე Wayback Machine.
ქუშის სამეფო

ქუშის სამეფო ან ქუში — ანტიკური ხანის სამეფო აფრიკაში. მდებარეობდა მდინარეების: ცისფერი ნილოსის, თეთრი ნილოსის და ატბარას შესართავთან, დღევანდელი სუდანის ტერიტორიაზე. სამეფო წარმოიშვა ბრინჯაოს ხანის კატასტროფისა და ეგვიპტის ახალი სამეფოს დაცემის შემდეგ. სამეფო ადრეულ ფაზაში გაერთიანებული იყო ნაპატას ირგვლივ. მას შემდეგ რაც ძვ. წ. VIII საუკუნეში ქუშის მეფე კაშტა ეგვიპტეში შეიჭრა, ქუშის მეფეები ეგვიპტეს მართავდნენ როგორც ფარაონების XXV დინასტია. ეგვიპტიდან ისინი ძვ. წ. 656 წელს ფარაონმა ფსამეტიქ I-მა განდევნა. ანტიკური ხანის პერიოდში ქუშის დედაქალაქს წარმოადგენდა მეროე. ძველ ბერძნულ გეოგრაფიაში მეროეს სამეფო ცნობილი იყო როგორც ეთიოპია. ქუშის სამეფო დედაქალაქით მეროე არსებობდა IV საუკუნემდე, შემდგომ ის შიდა არეულობებმა დაასუსტა და დაშალა. ქუშის დედაქალაქი დაიპყრო და გაანადგურა აქსუმის სამეფომ. (2012) Ancient Nubia: African Kingdoms on the Nile. The American University in Cairo Press. ISBN 978-977-416-478-1.  (2006) The Nubian Pharaohs. The American University in Cairo Press. ISBN 978-9774160103.  ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ქუშის სამეფო Dan Morrison, "Ancient Gold Center Discovered on the Nile", National Geographic News "Civilizations in Africa: Kush", Washington State University დაარქივებული 2007-05-01 საიტზე Wayback Machine. African Kingdoms | Kush Ancient Sudan (Nubia) website დაარქივებული 2019-05-14 საიტზე Wayback Machine. ↑ (2001) „(II.B.4.) East Africa, c. 2000–332 B.C.E.“, The Encyclopedia of World History: Ancient, Medieval, and Modern, Chronologically Arranged, 6th, Boston: Houghton Mifflin Harcourt, გვ. 32. ISBN 978-0-395-65237-4.
ხენტკაუსი (მრავალმნიშვნელოვანი)

სახელწოდება ხენტკაუსი შეიძლება აღნიშნავდეს: ხენტკაუს I — დედოფალი, უსერკაფის ცოლი ხენტკაუს II — დედოფალი, ნეფერირკარა-კაკაის ცოლი ხენტკაუს III — დედოფალი, ნეფერეფრას შესაძლო ცოლი ხენტკაუსი — ეგვიპტის მეოთხე დინასტიის პრინცესა.
უმაღლესი ლიგის ზამთრის საფეხბურთო ტრანსფერები 2015

ცხრილებში მოცემულია საქართველოს უმაღლესი ლიგის 2014-15 წლების სეზონის ზამთრის სატრანსფერო ფანჯრისას განხორციელებული ტრანსფერები კლუბების მიხედვით. * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან სეზონის პირველ ნახევარში კლუბი ცხინვალის „სპარტაკის“ სახელით გამოდიოდა. * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან
ხენტკაუს III

ხენტკაუს III ან ხენტაკავეს III — ძველი ეგვპტის მეხუთე დინასტიის დედოფალი. სავარაუდოდ, იგი არის ფარაონ ნეფერეფრას ცოლი და ფარაონ მენკაუჰორის დედა. 2015 წლის 4 იანვარს განაცხადეს აქამდე უცნობი სარკოფაგის აღმოჩენის შესახებ, რომელიც ეკუთვნოდა ხენტკაუსს. მისი სახელიც ეწერა ერთ-ერთ კედელზე. სიძველეთა მინისტრის განცხადებით საფლავი თარიღდება V დინასტიის მმართველობის პერიოდით. სარკოფაგი აღმოაჩინეს ჩეხმა არქეოლოგებმა. ↑ Tomb of previously unkown pharaonic queen found in egypt. ABC News (2015-01-05). ციტირების თარიღი: 2015-01-08. ↑ Queen Khentakawess III's tomb found in Egypt. BBC News (2015-01-05). ციტირების თარიღი: 2015-01-08. ↑ Tomb of previously unknown pharaonic queen found in Egypt. Tribune (2015-01-05). ციტირების თარიღი: 2015-01-08. ↑ Tomb find reveals existence of new Egyptian queen. Fox News Latino (2015-01-05). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-01-05. ციტირების თარიღი: 2015-01-08.
ლიბორ ჰრდლიჩკა

ლიბორ ჰრდლიჩკა (სლოვაკ. Libor Hrdlička; დ. 2 იანვარი, 1986, ბრატისლავა, ჩეხოსლოვაკია) — სლოვაკი ფეხბურთელი, პოზიციით მეკარე. 2015 წლის ზამთრის სატრანსფერო ფანჯრიდან სეზონნახევარი იცავდა თბილისის „დინამოს“ ღირსებას. ჰრდლიჩკა ბრატისლავის „ინტერის“ აღზრდილია, 2005 წელს ამავე კლუბში დაიწყო პროფესიონალური კარიერა. 2005 წლის ზაფხულში გადავიდა ჩეხურ „ბრნოში“, სადაც 2009 წლის ბოლომდე ითამაშა. 2010 წლის იანვრიდან შეუერთდა სლოვაკურ „რუჟომბეროკს“, სადაც ორნახევარი სეზონის განმავლობაში იყო ძირითადი მეკარე. 2012 წლის ოქტომბერში კლუბი თავისუფალი აგენტის სტატუსით დატოვა. 2013 წლის მარტში გადავიდა ზაპოროჟიეს „მეტალურგში“. უკრაინის პრემიერ-ლიგაში მისი დებიუტი შედგა 2013 წლის 15 მარტს, ლვოვის „კარპატის“ წინააღმდეგ ფრედ დამთავრებულ მატჩში (1:1), რის შემდეგაც გუნდის ძირითადი მეკარე გახდა. 2015 წლის 1 იანვრიდან სლოვაკი მეკარე თბილისის „დინამოს“ შეუერთდა. 2014-2015 წლების სეზონის მეორე ნახევარში 10 მატჩი ჩაატარა, ხოლო 2015-2016 წლების სეზონში უმაღლეს ლიგაში ითამაშა 21 მატჩი, თასზე 5, ხოლო ევროპის ლიგის გათამაშებაში 2 მატჩი „გაბალას“ წინააღმდეგ, დინამო: საქართველოს ჩემპიონი (1): 2015-16 საქართველოს თასის გამარჯვებული (2): 2014-15, 2015-16 საქართველოს სუპერთასის გამარჯვებული (1): 2015-16 პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური) ↑ Запорожский "Металлург" заявил словацкого голкипера (უკრაინული), საინფორმაციო სააგენტო „UA-Футбол“, 15 მარტი, 2013. ↑ ინფორმაცია მატჩის შესახებ Soccerway-ზე, მეტალურგი ზაპოროჟიე 1:1 კარპატი ლვოვი ↑ თბილისის "დინამოს" კარს სლოვაკი მეკარე ლიბორ ჰრდლიჩკა დაიცავს, საინფორმაციო სააგენტო „http://sportall.ge/“[მკვდარი ბმული], 30 დეკემბერი, 2014. ↑ თბილისის "დინამოს" კარს სლოვაკი მეკარე ლიბორ ჰრდლიჩკა დაიცავს[მკვდარი ბმული], საინფორმაციო სააგენტო „http://geosports.ge/“[მკვდარი ბმული], 30 დეკემბერი, 2014.
აბანკაის რაიონი

აბანკაის რაიონი (ესპ. Distrito de Abancay) — რაიონი პერუში, აპურიმაკის რეგიონის აბანკაის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2378 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 51 225 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 163.62 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 313.07 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ჩაკოჩეს რაიონი

ჩაკოჩეს რაიონი (ესპ. Distrito de Chacoche) — რაიონი პერუში, აპურიმაკის რეგიონის აბანკაის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3433 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 213 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 6.52 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 186.1 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
სირკის რაიონი

სირკის რაიონი (ესპ. Distrito de Circa) — რაიონი პერუში, აპურიმაკის რეგიონის აბანკაის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3120 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 498 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 3.89 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 641.68 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
კურაუასის რაიონი

კურაუასის რაიონი (ესპ. Distrito de Curahuasi) — რაიონი პერუში, აპურიმაკის რეგიონის აბანკაის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2688 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 16 532 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 20.21 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 817.98 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
უანიპაკის რაიონი

უანიპაკის რაიონი (ესპ. Distrito de Huanipaca) — რაიონი პერუში, აპურიმაკის რეგიონის აბანკაის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3150 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 515 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 10.4 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 432.62 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ლამბრამის რაიონი

ლამბრამის რაიონი (ესპ. Distrito de Lambrama) — რაიონი პერუში, აპურიმაკის რეგიონის აბანკაის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3111 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 043 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 9.67 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 521.62 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
პიჩირუის რაიონი

პიჩირუის რაიონი (ესპ. Distrito de Pichirhua) — რაიონი პერუში, აპურიმაკის რეგიონის აბანკაის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2726 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 154 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 11.21 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 370.69 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
სან-პედრო-დე-კაჩორის რაიონი

სან-პედრო-დე-გაჩორის რაიონი (ესპ. Distrito de San Pedro de Cachora) — რაიონი პერუში, აპურიმაკის რეგიონის აბანკაის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2903 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 531 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 32.46 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 108.77 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ტამბურკოს რაიონი

ტამბურკოს რაიონი (ესპ. Distrito de Tamburco) — რაიონი პერუში, აპურიმაკის რეგიონის აბანკაის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 258 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 353 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 134.67 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 54.6 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ალექსეი ივანოვსკი

ალექსეი ივანოვსკი (რუს. Ивановский, Алексей Арсеньевич; დ. 7 მარტი [ ძვ. სტ. 23 თებერვალი] , 1866, ალთაის მხარე — გ. 4 მაისი, 1934, ხარკივი) — რუსი ანთროპოლოგი. დაიბადა 1866 წელს ალტაის მხარის სოფელ მუიუტაში. 1893 წელს დაამთავრა მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორია-ფილოლოგიისა და საბუნებისმეტყველო ფაკულტეტი. გეოგრაფიის მაგისტრის ხარისხი მიიღო დისერტაციით „რუსეთის მოსახლეობის ანთროპოლოგიური შემადგენლობის შესახებ.“ 1903 წლიდან მოსკოვის უნივერსიტეტის პრივატ-დოცენტი და პედაგოგიური ფაკულტეტის ლექტორია. 1900–1914 წლებში რუსული ანთროპოლოგიური ჟურნალის რედაქტორია. 1914 წლიდან ხარკოვის უნივერსიტეტის პროფესორია. საგანმანათლებლო მიზნებით მოგზაურობდა სხვადასხვა ქვეყნებში: შუა აზიაში, მონღოლეთში, კავკასიასა და ამიერკავკასიაში, თურქეთში და სპარსეთში. გამოიკვლია მრავალი ეროვნების ანთროპოლოგია. გარდაიცვალა 1934 წელს ხარკივში. Биография на сайте «Яндекс.Словари»[მკვდარი ბმული] Биография. Ивановский Алексей Арсеньевич დაარქივებული 2010-05-25 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 Czech National Authority Database <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q13550863"></a> ↑ 2.0 2.1 Ивановский Алексей Арсеньевич // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ 3.0 3.1 Ивановский, Алексей Арсеньевич // Энциклопедический словарь — СПб: Брокгауз — Ефрон, 1905. — Т. доп. Iа. — С. 805–806. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q656"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q602358"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q24422156"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19908137"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q23892474"></a>
მიხეილ ნიკოლსკი

მიხეილ ნიკოლსკი (რუს. Никольский, Михаил Васильевич; დ. 1848 — გ. 2 ივლისი, 1917) — რუსი აღმოსავლეთმცოდნე, ბიბლეისტი, რუსული ასირიოლოგიის ფუძემდებელი. სემიტოლოგი, შუმეროლოგი და ურარტოლოგი. დოქტორი honoris causa (1908 წლედან). ისტორიკოს ნიკოლოზ ნიკოლსკის მამა. დაამთავრა მოსკოვის სასულიერო აკადემია, შემდეგ თავად შეისწავლა რამდენიმე აღმოსავლური ენა და ასურული წარწერები. გამოსცა 900 შუმერული და ასურული წარწერების კორპუსი. ერთ-ერთი პირველი ცდილობდა შეედარებინა შუმერული პიქტოგრამები და ასურული დამწერლობა. 1887 წელს საიმპერატორო მოსკოვის არქეოლოგიურ საზოგადოებასთან დააარსა აღმოსავლეთი კომისია. 1893 წელს ა. ივანოვსკისთან ერთად მონაწილეობდა ამიერკავკასიაში რუსეთის არქეოლოგიური საზოგადოების ექსპედიციაში, რომლის დროსაც მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა ურარტუს შესწავლის საქმეში. გამოსცა შუმერული საბუთები. ასწვლიდა ივრითსა და ასირიოლოგიას მოსკოვის უნივერსიტეტში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 434. Липин, Л.А. Михаил Васильевич Никольский — отец русской ассириологической науки // Учёные записки ЛГУ. — 1954
ბორის პიოტროვსკი

ბორის პიოტროვსკი (რუს. Пиотровский, Борис Борисович; დ. 14 თებერვალი [ ძვ. სტ. 1 თებერვალი] , 1908, სანქტ-პეტერბურგი — გ. 15 ოქტომბერი, 1990, ლენინგრადი) — საბჭოთა მეცნიერი, არქეოლოგი, აღმოსავლეთმცოდნე. სსრკ-ის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი. 1964–1990 წლებში ერმიტაჟის დირექტორი. Статья დაარქივებული 2016-03-05 საიტზე Wayback Machine. на сайте Центра египтологических исследований РАН Статья в биобиблиографическом словаре «Люди и судьбы» Историческая справка К 75-летию академика Бориса Борисовича Пиотровского // Вестник древней истории, 1983, № 2 100 лет со дня рождения академика Бориса Пиотровского Борис Борисович Пиотровский (1908—1990) и раскопки Кармир Блура დაარქივებული 2007-09-30 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 Люди и судьбы. Биобиблиографический словарь востоковедов - жертв политического террора в советский период (1917-1991) — СПб: Петербургское Востоковедение, 2013. — 496 с. — (Социальная история отечественной науки о Востоке) — ISBN 978-5-85803-225-0 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17982241"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17982434"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17982386"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q656"></a> ↑ Пиотровский Борис Борисович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ V. Ya. Petrukhin Piotrovsky, Boris // Grove Art Online / J. Turner — [Oxford, England], Houndmills, Basingstoke, England, New York: OUP, 2017. — doi:10.1093/GAO/9781884446054.ARTICLE.T067792 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q217595"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q56691875"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q103961939"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q810196"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q21431157"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1547776"></a> ↑ Annuaire prosopographique : la France savante / B. Delmas — 2009. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55740543"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2926731"></a> ↑ LIBRIS — 2012. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1798125"></a> ↑ Dictionary of Art Historians <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17166797"></a>
რატუშა

რატუშა (გერმანული „Rathaus“ — სიტყვასიტყვით «საბჭოს სახლი») – საქალაქო საბჭოს შენობა შუა საუკუნეების ევროპაში. სახელწოდება „რატუშა“ ევროპის მთელ რიგ ქვეყნებში მიღებული დასახელებაა. შენობა წარმოადგენს გოთური ატქიტექტურული სტილის ულამაზეს ნაგებობას, რომელიც განთავსებული იყო ძველი ქალაქის მთავარ მოედანზე, ცენტრში. ნაგებობისათვის დამახასიათებელია ტანწერწეტა, ზეცისკენ მისწრაფებული საზეიმო ხასიათის წაისრული ფორმები, ახალი კონსტრუქციები (არკბუტანი, კონტრფორსი, ნერვიურიანი კამარა და სხვა), ვიტრაჟები, ქანდაკების, არქიტექტურისა და ფერწერის ღრმა სინთეზი. ხშირად რატუშასათვის დამახასიათებელი დეტალია საათი ან ზარები. თავდაპირველი რატუშები გაჩნდა გერმანიის სავაჭრო ქალაქებში, მოგვიანებით გადაიღეს შენობის ფორმა სხვა ქვეყნებმაც. ბრემენის რატუშა ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: რატუშა Tittler, Robert (1991). Architecture and power: the town hall and the English urban community, c. 1500-1640. Oxford University Press, გვ. 211. ISBN 978-0-19-820230-1. ციტირების თარიღი: 2010-04-02.
უფეხო ამფიბიები

უფეხო ამფიბიები (ლათ. Apoda ან ლათ. Gymnophiona) — ამფიბიების რიგი. მათი სხეულის სიგრძე 1 მ-ს აღწევს. აქვთ ჭიისებრი უკიდურებო, განივი ღარებით რგოლებად დაყოფილი სხეული, განუვითარებელი თვალები. დაფის აპკი არ გააჩნიათ. მარცხენა ფილტვი წაგრძელებულია, მარჯვენა — დამოკლებული. კარგად აქვთ განვითარებული შეხებისა და ყნოსვის ორგანოები — თავზე სპეციალური მგრძნობიარე საცეცი აქვთ, რომელსაც ხშირ-ხშირად ყოფენ გარეთ. მალების რიცხვი 300 აღწევს. ახასიათებთ შინაგანი განაყოფიერება. საკოპულაციო ორგანოს როლს კლოაკა ასრულებს. რიგში ერთი ოჯახია — ჭიამაგვარისებრნი (Caeciliidae), აერთიანებს 20-მდე გვარსა და 70-მდე სახეობას. გავრცელებული არიან ტროპიკულ სარტყელში. ბინადრობენ მიწის ქვეშ, ზოგი — წყალში. იკვებებიან წვრილი ცხოველებით. დებენ ცოტა რაოდენობის კვერცხებს. ლარვები ვითარდებიან წყალში ან კვერცხშივე. არიან ცოცხალმშობნიც. ცეილონის გველთევზა (Ichthyophis glutinosus) გავრცელებულია სამხრეთ აზიაში. მისი სიგრძე 38 სმ. დედალი კვერცხებს სხეულით ეხვევა და ასე რჩება ლარვების გამოსვლამდე. მუსხელიშვილი თ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 190.
ფრიც პერლზი

ფრედერიკ სალომონ პერლზი (გერმ. Friedrich Salomon Perls), უფრო ცნობილი, როგორც ფრიზ პერლზი (დ. 8 ივლისი, 1893, ბერლინი — გ. 14 მარტი, 1970, ჩიკაგო) — ებრაული წარმოშობის გერმანელი ექიმი-ფსიქიატრი და ფსიქოთერაპევტი. გეშტალტ-თერაპიის შემქმნელი. პოლ გუდმანთან და რალფ ჰეფერლინთან ერთად დაწერა ნაშრომი „ადამიანის პიროვნების აღგზნება და ზრდა“. 1952 წელს შვიდ თანამოაზრესთან ერთად დააარსა ნიუ-იორკის გეშტალტ-ინსტიტუტი. დაიბადა 1893 წელს, ბერლინში. 1921 წელს მიიღო მედიცინის დოქტორის ხარისხი და მუშაობა განაგრძო ფსიქიატრიის მიმართულებით. გარდაიცვალა 1970 წლის 14 მარტს, 76 წლის ასაკში. ფრიზ პერლზის ბიოგრაფია ფრიზ პერლზი დაარქივებული 2007-12-19 საიტზე Wayback Machine. ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #119155265 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ 2.0 2.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 3.0 3.1 Babelio — 2007. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2877812"></a> ↑ ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ 5.0 5.1 Педагоги и психологи мира — 2012. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126722605"></a> ↑ Czech National Authority Database <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q13550863"></a> ↑ Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a>