laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ბაქოს ხანების სასახლის კომპლექსი

ბაქოს ხანების სასახლე (აზერბ.Bakı xanlarının evi) — არქიტექტურული კომპლექსი აზერბაიჯანის დედაქალაქ, ბაქოს ისტორიულ ცენტრში იჩერი-შეჰერი, შამახის კარიბჭიდან მარცხნივ . აღნიშნული სასახლის კომპლექსი მოიცავს ხუთ დახურულ ეზოს. 1806 წელს, ბაქოს სახანოს რუსეთთან შეერთების შემდეგ, კომპლექსის შენობებში განთავსდა რუსეთის სამხედრო გარნიზონი. ბოლო დრომდე აქ სამხედრო კომენდანტის კაბინეტი იყო განთავსებული. ერთ დროს კომპლექსის ერთ–ერთ ეზოს ბაღში საცურაო აუზიც იყო . ეს ბაღი შუა საუკუნეების ბაქოში დიდი მწვანე ფართობის ერთადერთი მაგალითია. ეს ცნობილია შემორჩენილი დოკუმენტებიდან. პორტალი და რესტავრირებული პატარა მეჩეთი დღემდე შემორჩა. მიწისქვეშა აბანო მდებარეობს ქალაქის ციხის კედლებთან ახლოს მდებარე კომპლექსის ტერიტორიაზე. გასული საუკუნის 80-იან წლებში დაისვა საკითხი კომპლექსის აღდგენის შესახებ. 1985-1986 წლებში ჩატარდა არქეოლოგიური გათხრები ბაქოს ხანების სახლის ტერიტორიის ნაწილში, რომლის დროსაც შესაძლებელი გახდა წყალმომარაგების სისტემის და მიწისქვეშა არქიტექტურული ნაგებობების, აგრეთვე დიდი რაოდენობით მატერიალური კულტურის ნიმუშების პოვნა. „ბარპაჩის“ ორგანიზაციის მიერ ჩატარებული რესტავრაციის დროს, კომპლექსის მარჯვენა მხარე მთლიანად განადგურდა. პრუსიისა და რუსეთის სახელმწიფო მოხელემ ავგუსტ ფონ ჰაკტაუზენმა დაადასტურა, რომ ბაქოს ხანის სასახლე კარგად იყო დაცული 1850-იან წლებამდე. 2008 წელს, აზერბაიჯანის ისტორიული და კულტურული ძეგლების დაცვის საზოგადოების მოადგილის ვაგიფ ასადოვის თქმით, უკვე მომზადებულ იქნა პროექტი ბაქო ხანების სახლის აღდგენისთვის, რომელიც ორგანიზაცია „აზერბარპალაჰიჯაში“ იყო. კუთხის ქვების გამოყენებით აშენებული აბანოების კომპლექსი ძველი ქალაქის სამხრეთ-აღმოსავლეთით მდებარეობს. თიხის ცაცხვის ნაღმტყორცნები გამოიყენებოდა სახურავის ზედაპირზე საიზოლაციო მასალად, ხოლო ცაცხვის მასალა გამოიყენებოდა თაბაშირის ტიპად შიდა კედლებზე. 2015 წელს ჩატარებული გათხრების შედეგად, აბანოს კომპლექსის ძირითადი ნაწილი გაიწმინდა ნიადაგისგან და განისაზღვრა არქიტექტურული სტრუქტურა. იმ წელს, ზოგიერთი ოთახი არა მხოლოდ უსაფრთხოების მიზნით გაიწმინდა, არამედ მხოლოდ გამაგრდა. 2016 წელს, ძეგლის აღმოსავლეთ ნაწილში საშიში ოთახების დადგმის შემდეგ, არქეოლოგიური გათხრები დაიწყო. კომპლექსის დასავლეთ ნაწილში გათხრების შედეგად ნაპოვნია შენობა და კედელი 3 მეტრის სიღრმეზე. 2018-2020 წლებში. კომპლექსის ტერიტორიაზე ჩატარდა სარესტავრაციო და საკონსერვაციო სამუშაოები. 2020 წლის ბოლოსთვის აქ დაგეგმილია მუზეუმის გახსნაც . Bakı xanlarının evi დაარქივებული 2017-01-19 საიტზე Wayback Machine. Bakı xanlarının sarayı — cari layihə დაარქივებული 2018-09-11 საიტზე Wayback Machine. İlham Əliyev İçərişəhərin bir hissəsində aparılan bərpa-konservasiya işləri ilə tanış olub Bakı xanları parkı — cari layihə დაარქივებული 2018-09-10 საიტზე Wayback Machine. "İçərişəhər"də unikal memarlıq abidəsi aşkarlandı ↑ Памятники Национального значения. Официальный сайт Управления государственного историко-архитектурного заповедника Ичери-Шехер.. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-01-01. ციტირების თარიღი: 2015-09-15. ↑ Официальный сайт президента Азербайджанской Республики - НОВОСТИ » Мероприятия. ციტირების თარიღი: 2020-08-26.
ჩხეიძე

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჩხეიძე საკუთარი სახელი ჩხეიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ალექსანდრე ჩხეიძე — სამხედრო მოღვაწე ბიჭიკო ჩხეიძე — მსახიობი ბორის ჩხეიძე — მწერალი გაბრიელ ჩხეიძე — მწიგნობარი გედეონ II (ჩხეიძე) — დიდგვაროვანი, სასულიერო პირი გიორგი ჩხეიძე (ქუჩიშვილი) — მწერალი გიორგი ჩხეიძე — დიპლომატი გიორგი ჩხეიძე — ისტორიკოსი გიორგი ჩხეიძე — რევოლუციური მოძრაობის მონაწილე საქართველოში გიორგი ჩხეიძე — სპორტსმენი (ძალოსნობა) დავით ჩხეიძე — მსახიობი დავით ჩხეიძე — მწერალი დავით ჩხეიძე — საქართველოს სსრ-ის რამდენიმე მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი დავით ჩხეიძე (თურდოსპირელი) — მწერალი ევდემონ I (ჩხეტიძე) — აფხაზეთის კათოლიკოს-პატრიარქი ვალერი ჩხეიძე — თანამდებობის პირი, სამხედრო პირი ვიქტორ ჩხეიძე — ინჟინერ-კონსტრუქტორი ზურაბ ჩხეიძე — ინჟინერი, პოლიტიკოსი თამარ ჩხეიძე — ისტორიკოსი, პოლიტიკოსი თემურ ჩხეიძე — რეჟისორი თემურ ჩხეიძე — სპორტსმენი (ძალოსნობა) ირაკლი ჩხეიძე — ინჟინერი, პოლიტიკოსი კონსტანტინე ჩხეიძე — არქიტექტორი კონსტანტინე ჩხეიძე — სამხედრო პირი კონსტანტინე ჩხეიძე — მწერალი, ფილოსოფოსი მარიამ ჩხეიძე — პოლიტიკოსი, პუბლიცისტი ნატო ჩხეიძე — პოლიტიკოსი ნიკოლოზ ჩხეიძე — პოლიტიკური მოღვაწე ნინიკო ჩხეიძე — მსახიობი ნინო ჩხეიძე — მომღერალი ნოდარ ჩხეიძე — კრიტიკოსი ნოდარ ჩხეიძე — მსახიობი ნუცა ჩხეიძე — მსახიობი ოთარ ჩხეიძე — მწერალი პაატა ჩხეიძე — პოლიტიკოსი, ფილოლოგი პეტრე ჩხეიძე — დიპლომატი რეზო ჩხეიძე — კინორეჟისორი როსტომ ჩხეიძე — მთარგმნელი, მწერალი, პოლიტიკოსი სეხნია ჩხეიძე — იმერეთის სამეფოს სახლთუხუცესი სეხნია ჩხეიძე — ისტორიკოსი სტეფანე ჩხეიძე — სამხედრო პირი უშანგი ჩხეიძე — მსახიობი ჩიტოლია ჩხეიძე — მსახიობი ჩხეიძეები — თავადაზნაურული გვარი საქართველოში
კიჩიკ გალა

კიჩიკ გალა (აზერბ. Kiçik Qala küçəsi — Малая Крепостная) — აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში, ძველ ქალაქში, ასაფ ზეინალის ქუჩიდან სალიანის კარიბჭემდე ბუიუქ გალას ქუჩამდე (შამახის კარიბჭე) მდებარე ქუჩა. კიჩიკ გალა ეს არის ქალაქის ერთ-ერთი უძველესი ქუჩა, ბაქოს ძველი რუსული გეგმების მიხედვით მას „დიდ ყმას“ უწოდებდნენ. იგი გადის ქალაქის დამცავი კედლების დასავლეთ და ჩრდილოეთ ნაწილების შიდა მხარეს. ეს კედლები ბევრჯერ გადაკეთებულა, მაგრამ ითვლება, რომ ისინი დაახლოებით ერთსა და იმავე ადგილებშია. აქ განთავსებული აბაზანების დიდი რაოდენობის გამო, ქუჩის ტერიტორიას აბანოები („ჰამამჩილარი“) უწოდეს. ასევე აღსანიშნავია ისიც, რომ აღნიშნულ ქუჩაზე წარსულში არსებობდა დახურული წყლის აუზი („ოვდანი“). სამწუხაროდ ჩვენამდე ქუჩის უძველესი საცხოვრებელი კორპუსები არ გადარჩა. 1806 წელს რუსული ჯარების მიერ ბაქოს აღების შემდეგ, ქუჩის გასწვრივ აშენდა ყაზარმები რუსი ჯარისკაცებისთვის, რომლებიც შემდგომში ადაპტირებული იქნა საცხოვრებელი კორპუსებისთვის. ქუჩა დაზიანდა 2000 წლის მიწისძვრის შედეგად, ქუჩაში ზოგიერთი შენობა ჩამოინგრა. აღნიშნულ ქუჩაზე მდებარეობს კასუმ-ბექის აბანო, რომელიც აშენებულია XVIII—XIX საუკუნეებში. აღსანიშნავია ისიც, რომ აზერბაიჯანის მინისტრთა კაბინეტის განკარგულების თანახმად ისტორიული და კულტურული ძეგლების შესახებ, კასუმ-ბექის აბანო „ადგილობრივი მნიშვნელობის ისტორიულ და კულტურულ ძეგლს“ წარმოადგენს . ამ მნიშვნელობის შენობები კიჩიგ გალას ქუჩაზე არაერთია. აქ მდებარეობს ასევე აღა მიქაილის აბანო, რომელიც ასევე ატარებს დღემდე „აბანოთ უბანის“ სახელს . კიჩიკ გალას ქუჩაზე სხვა ისტორიული შენობებიცაა განთავსებული, მათ შორის აღსანიშნავია: ბაქოს მინიატურული წიგნების მუზეუმი, სადაც დაცულია დაახლოებით 6500 მინიატურული წიგნი; იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი შირვანშაჰების სასახლე და ცნობილი აზერბაიჯანელი მხატვრის ალი შამსის სახლი. ბოლო წლებში აღნიშნულ ქუჩა არაერთი მსოფლიოს ცნობილი ქვეყნების პირველი პირები ესტუმრნენ მათ შორის: 2010 წლის 3 სექტემბერს რუსეთის პრეზიდენტი დიმიტრი მედვედევი, ასევე სლოვენიის პრეზიდენტი დანილო ტიურკი. ფილმში ბრილიანტის ხელი არაერთი სცენა გადაიღეს ამ ქუჩაზე, მათ შორი: ქოლგის ხელჯოხის გადაცემა კურიერისთვის; სემიონ გორბუნკოვისა და გეშას დაცემა საზამთროს კანზე და კონტრაბანდისტებთან შეხვედრა №8-ში - „ჩიკანუკის“ აფთიაქი). დაგეგმილი იყო ფილმის გმირების ძეგლის დადგმაც . Улица «Черт побери!» в Баку Улица Кичик Гала დაარქივებული 2016-08-31 საიტზე Wayback Machine. «Мой Баку»: Кичик Гала. Большая история маленькой улицы დაარქივებული 2017-02-07 საიტზე Wayback Machine. Видеопрогулка по улице ↑ Azərbaycan Respublikası ərazisində dövlət mühafizəsinə götürülmüş daşınmaz tarix və mədəniyyət abidələrinin əhəmiyyət dərəcələrinə görə bölgüsünün təsdiq edilməsi haqqında Azərbaycan Respublikası Nazirlər Kabinetinin Qərarı დაარქივებული 2022-08-12 საიტზე Wayback Machine. (აზერბაიჯანული) ↑ Памятники Национального значения. Баня Ага Микаила. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-01-01. ციტირების თარიღი: 2020-10-28. ↑ Памятник падающему Юрию Никулину появится в Баку на месте съемок «Бриллиантовой руки»
ასაფ ზეინალის ქუჩა

ასაფ ზეინალის ქუჩა (აზერბ. Asəf Zeynallı küçəsi) — აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში, იჩერი-შეჰერის ისტორიულ უბანში (ძველი ქალაქი), კოშკის ქუჩიდან კიჩიკ გალას ქუჩამდე მდებარე ქუჩა. ქალაქის ერთ-ერთი მთავარი ტურისტული მარშრუტი. აღნიშნული ქუჩა კომპოზიტორ ასაფ ზეინალის სახელს ატარებს (1909-1932) წარმოადგენს ქალაქის ერთ-ერთ უძველეს ქუჩას . 1939 წლამდე მას უწოდებდნენ დიდ მინარეთს . საბჭოთა პერიოდში ქუჩის ერთ-ერთი ღირსშესანიშნაობა ცნობილი იყო მთელი ქალაქის „ქაბაბი მამედალით“ . ასაფ ზეინალის ქუჩაზე არაერთი ცნობილი და ისტორიული შენობაა განთავსებული. მათ შორის აღსანიშნავია: სახლი №11 - სამხატვრო გალერეა „აფშერონი“; სახლი №18 - სეიდი იაჰიას მეჩეთი (XVII საუკუნის დასაწყისი); სახლი №25- შეიხ იბრაჰიმის მეჩეთი (XV საუკუნის დასაწყისი); სახლი №39 - ბაბა კუხი ბაქოვის მეჩეთი; სახლი №45 - განის მამედოვის სახლი (1908 წელი), აღნშნული შენობა ყოფილი საცხოვრებელი კორპუსია, მდებარეობს ბაქოს ისტორიულ უბანში, იჩერი შეჰერთან, წარმოადგენს ადგილობრივი მნიშვნელობის არქიტექტურულ ძეგლს. სახლი №49 - ჯუმას მეჩეთი - შიიტური მეჩეთი, განლაგებული აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში, მის ისტორიულ ნაწილ იჩერი-შეჰერში. ჯუმას მეჩეთი განლაგებულია მჭიდროდ ათვისებულ ნაკვეთზე, ტრადიციებით ნაკურთხ ადგილზე. ზოგიერთი მკვლევარი გამოთქვამს აზრს, რომ ამ ადგილზე ადრე წარმართული ცეცხლის ტაძარი იდგა. XX საუკუნის დასაწყისში ერთ-ერთი მდიდარი მორწმუნეს – ბაქოელი ჰაჯი შეიჰ დადაშევის მიერ აღნიშნული მეჩეთი გადაკეთდა და ასეთ მდგომარეობაში მოაღწია ჩვენამდე. სახლი №53 - ლეზღინის მეჩეთი (აშურა-მეჩეთი); სახლი №63 ა - მეჩეთი-მედრესე; სახლი №65 - იჩერი-შეჰერის ნაკრძალის მენეჯმენტი; სახლი №67 - ჰაჯი გაიბის აბანო. ფილმში „Teheran-43“ ბაქომ ითამაშა თეირანის როლი. გადაღების ნაწილი ჩატარდა ასაფ ზეინალის ქუჩაზე (ჯუმას მეჩეთი აშკარად ჩანს კადრებში) . გორბუნკოვის საზღვარგარეთ მოგზაურობის მრავალი ეპიზოდი გადაიღეს ფილმიდან ბრილიანტის ხელი: ფილმის დასაწყისში კონტრაბანდისტების მანქანა ამ ქუჩაზე მივარდება, პოლიციელი არეგულირებს მოძრაობას, ქალწულის კოშკი ჩანს ქუჩის პერსპექტივაში, განი მამედოვის სახლის სხვა კუთხით ბუიუქ გალას ქუჩის გადაკვეთაზე, სემიონ სემიონოვიჩი იღებს ფოტოებს, კამერის ობიექტივიდან კაპიკის ამოღების გარეშე, მის მხარზე კარგად ჩანს ჯუმას მეჩეთის მინარეთი . Видеопрогулка по улице Баку. Знаменитая на весь город «кебабная Мамедали» на улице Асафа Зейналы в Крепости, получившая вывеску «Сосисочная» (1980-е) ↑ Какую тайну таят в себе улицы Ичеришехер? ↑ Улицы, площади, бульвары, парки Баку по названиям со времени возникновения города. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-08-10. ციტირების თარიღი: 2021-12-25. ↑ Знаменитая кебабная Мамедали на ул. Асафа Зейналы в Крепости ↑ «Тегеран-43» и другие…. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-06-07. ციტირების თარიღი: 2017-06-10. ↑ «Черт побери» спустя полвека в проекте «Экскурсии по Городу ветров» Sputnik Азербайджан
იმნათის ტბა

იმნათის ტბა — ტბა საქართველოში, ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს გურიის დაბლობზე, ზღვის დონიდან 0,6 მ სიმაღლეზე. სარკის ფართობი 0,06 კმ², აუზის ფართობი 0,48 კმ², მაქსიმალური სიღრმე 2 მ. წყალი მტკნარია, საზრდოობს წვიმის წყლით. ტბაში ბინადრობს ლოქო, წვერა, ქორჭილა და სხვა. ტბასთან ახლოს მდებარეობს იმნათის ტორფის საბადო. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 85. ↑ აფხაზავა ი., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. — გვ. 259. ↑ ბიზნესის ტექნოლოგიური გარემო საქართველოში და ექსპორტის კონკურენტუნარიანობა
ზაალ გამცემლიძე

ზაალ გამცემლიძე (დ. 22 თებერვალი, 1949, თბილისი) — ქართველი ბიოლოგი, პოლიტიკოსი. საქართველოს გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის მინისტრი (31 იანვარი, 2008 — 29 აპრილი, 2008) 1972 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიოლოგიის ფაკულტეტი. 2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. ზაალ გამცემლიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ზაალ გამცემლიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
განი მამედოვის სახლი

განი მამედოვის სახლი (აზერბ. Qəni Məmmədovun evi) — შენობა ყოფილი საცხოვრებელი კორპუსია, მდებარეობს აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოს ისტორიულ უბანში, იჩერი-შეჰერთან, ასაფ ზეინალის ქუჩაზე, 45 ნომერში. განი მამედოვის სახლი წარმოადგენს ადგილობრივი მნიშვნელობის არქიტექტურულ ძეგლს. აღნიშნული შენობა აშენდა 1908 წელს , 1646 წელს აშენებული მედრესეას ადგილას, საიდანაც მხოლოდ ერთი ქვის პორტალია შემორჩენილი, რომელიც ახლა მინიატურული სუვენირების მაღაზიის შესასვლელად გამოიყენება. სახლის მშენებლობის დამკვეთი იყო განის მამედოვი, წარმატებული ვაჭარი, საზღვაო ხომალდების მფლობელი კასპიის ზღვაში რუსეთს, შუა აზიასა და ირანს შორის საქონლის გადასაზიდად. სახლის პროექტი შეასრულა არქიტექტორმა ნიკოლაი ბაევმა (1878-1949), პეტერბურგის სამოქალაქო ინჟინერიის კურსდამთავრებულმა (1901 წელი), რომელმაც შემდეგ ააშენა აზერბაიჯანის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო აკადემიური თეატრი (1910 წელი) და საავადმყოფო (ნაგიევის სახელობის, ყოფილი სემასკოს სახელი). სამსართულიანი რეზიდენცია, რომელიც ამ პერიოდის ორივე აღმოსავლეთ და დასავლეთ არქიტექტურულ სტილს აერთიანებს, აშენდა ბაქოელი ცნობილი კონტრაქტორების, ძმების იმრან და ჰაჯი გაზიმოვების ხელმძღვანელობით, ერთ წელიწადში, 1908-1909 წლებში, წარმოუდგენლად მოკლე პერიოდში შენობის სიდიდისა და მხატვრული დეტალების გათვალისწინებით. ყველა გარე კედელი 90 სანტიმეტრის სისქისაა. მთავარი შესასვლელის ბრწყინვალე კიბე ძალიან რთულია, კედლები ორივე მხრიდან გაფორმებულია ბრწყინვალე ნიმუშებით. ბაქოში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარებასთან ერთად, მამედოვი ჯერ რუსეთში, შემდეგ პოლონეთში გაიქცა, სადაც კვალი დაიკარგა. 1920 წლის შემდეგ სახლი რამდენიმე წლის განმავლობაში ცარიელი იყო. მოგვიანებით, იგი დაიკავა სამთავრობო უწყებებმა, შემდეგ კი საბავშვო ბაღმა, შემდეგ აღნიშნულ სახლში პირველი და მეორე სართულები რამდენიმე ბინად დაიყო. სათანადო მოვლის არარსებობის გამო, შენობის მდგომარეობა მკვეთრად გაუარესდა, გახდა დაუსახლებელი და 18 წელზე მეტი ხნის განმავლობაში ცარიელი იყო. ამ დროის განმავლობაში, ორიგინალი შინაგანი ელემენტების უმეტესობა დაიკარგა - ნათურები, ექსტრავაგანტული ჭაღები, ფარდები, ნახატები, ხალიჩები და ძვირფასი კარის სახელურებიც კი. 1996 წელს ამერიკულმა კომპანია „Mobil“–მა შენობა ძალიან ცუდ მდგომარეობაში იქირავა. აღდგენითი სამუშაოების გამოცდილების, ორიგინალური ნახატების, ისტორიული ფოტომასალისა და ბაქოს ისტორიული საზოგადოების დახმარების საფუძველზე, „Mobil“-მა უდიდესი ძალისხმევის შედეგად სრულად აღადგინა შენობის თავდაპირველი იერსახე. ამჟამად კომპანია მას იყენებს, როგორც ბაქოს ოფისს. Фатуллаев Ш. С. Градостроительство и архитектура Азербайджана XIX-начала ХХ века. Ленинград. Стройиздат. Ленинградское отделение. 1986 г. Галерея: Дом Гани Мамедова Культура и Туризм ⟨"⟩ Музеи и дома-музеи. Дом Гани Мамедова Qəni Məmmədovun evi(აზერბაიჯანული) Gani Mammadov residence დაარქივებული 2019-10-27 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) ↑ Ичери-шехер. Памятники местного значения. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-01-21. ციტირების თარიღი: 2018-01-23.
შაქირაღას მავზოლეუმი

შაქირაღას მავზოლეუმი (აზერბ. Şakirağa türbəsi) — XV საუკუნის ისტორიული ძეგლი. აღნიშნული მდებარეობს აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოს, სოფელ ბალახანში. შაქირაღას მავზოლეუმი მდებარეობს ბალახანის სასაფლაოზე და აშენდა 1427-1428 წლებში. იგი დაშორებულია ექვსი მეტრის მანძილზე ჰაჯი შაჰლას მეჩეთიდან, რომელიც აშენდა 1385–1386 წლებში. ძეგლის შესახებ ინფორმაცია შეზღუდულია. ძეგლი ერთხანს განადგურდა საბჭოთა კავშირის მიერ, როგორც რელიგიური მნიშვნელობის ძეგლი. 1976 წელს გათხრების დროს მის საძირკველში აღმოჩნდა დიდი რაოდენობით ოქრო . მავზოლეუმი რესტავრირებულ იქნა ნაპოვნი ოქროს რაოდენობის რამდენიმე პროცენტით. თაღოვანი ფორმის შესასვლელ კარზე არაბულ ენაზე შესრულებული ორსტრიქონიანი წარწერაა, ტექსტში წერია შემდეგი: „მირირახურ შაკირ აღა იბნ-მარჰუმ მურთაზამ, ერისა და რელიგიის ერთ-ერთმა უხუცესმა, ბრძანა ამ ძეგლის აშენება“ - წარწერა შეესაბამება ჰიჯრით 831 წელს (1427–1428 წელი). სხვა წყაროს თანახმად კი შაქირაღას მავზოლეუმი შირვან იბრაჰიმმა ვეზირმა შვილის პატივსაცემად 1427 წელს აღმართა და მას სასახლე ეწოდება. მავზოლეუმი შედგება დარბაზისგან, გუმბათიანი და ფასადის მთავარი თაღით რაფით. ნაგებია თეთრი ქვით, რაც დამახასიათებელია ზოგადად აფშერონის არქიტექტურისთვის. გეგმაში მავზოლეუმი ჯვრის ფორმისაა. არსებობს რამდენიმე ჯვრის ფორმის ძეგლი (ხარის ბაღის პავილიონი ნარდარანში, მავზოლეუმი შირვანშაჰების კომპლექსის სასახლეში და სხვები) მისი შიდა სტრუქტურით აფშერონში. ამასთან, ჯვრის ფორმის მეორე ძეგლი არ არსებობს მისი შიდა და გარეგანი სტრუქტურით, როგორც აზერბაიჯანში შაქირაღას მავზოლეუმია. მავზოლეუმის შესასვლელი პორტალი განთავსებულია ჩრდილოეთით. პორტალის შიდა არეზე განთავსებულია რვაკუთხა პრიზმული ფორმის ნიშები, რომლებიც ორივე მხრიდან ისრის ფორმის თაღით არის დასრულებული. ასევე მავზოლეუმის შიგნით არის სხვადასხვა ზომის ოთხკუთხედის 8 ნიშა. აღნიშნული მავზოლეუმის შესასვლელი კარიდან არის, რომელიც დასრულებულია დაბალი ისრის ფორმის თაღით. კარზე თაღი მთლიანი ქვისგან არის გამოკვეთილი. ქვის ზედაპირი მორთულია მცენარეული ორნამენტით. სადარბაზოს თაღის ქვაზე მოთავსებულია კიდევ ერთი ქვა, რომელზეც ამოკვეთილია ეპიკური მწერლობის ორი ხაზი. შესასვლელი და ქვა დაწერილი კარკასითაა პროფილირებული დიდი ქვის ბლოკით. Щеблыкин, И.П. (1943). Памятники Азербайджанского зодчества эпохи Низами. Баку: Изд-во АзФАН შაქირაღას მავზოლეუმი ↑ Hacı Şakir türbəsi az. kataloq.gomap.az. ციტირების თარიღი: 13 March 2018.
ოთხკუთხა კოშკი (იჩერი-შეჰერი)

ოთხკუთხა კოშკი (აზერბ. Dördbucaqlı qala) — აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოს ციხის კედლების კოშკი, ქალაქის ისტორიული ნაწილის იჩერი-შეჰერის მიმდებარედ. აღნიშნული კშკი მდებარეობს ციხის გალავნის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, კიჩიკ გალას ქუჩის მახლობლად, აზერბაიჯანის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემია ისმაილის შენობის უკან. კოშკი აგებულია XV საუკუნეში. ბაქოში თავდაცვითი საფორტიფიკაციო ნაგებობების მშენებლობის დროს აშენდა ბრწყინვალე კოშკები, როგორც ციხესიმაგრის კედლების განუყოფელი ნაწილი, თავდაცვის სისტემის სიდიადის, სიძლიერისა და გამარტივების მიზნით. შუა საუკუნეების წყაროების თანახმად, ბაქოში იყო 70-მდე ნახევრად კოშკი და ერთი ოთხკუთხა კოშკი, რომელიც ციხის გალავნის ჩრდილოეთ ნაწილში მდებარეობს. შუა საუკუნეებში ამ კოშკს იყენებდნენ ჩრდილოეთიდან ციხის კედლების თავდაცვითი შესაძლებლობების გასაძლიერებლად, აგრეთვე კოშკს ჰქონდა სხვა დანიშნულებაც, იგი გამოიყენებოდა იარაღის საცავისთვის . ბაქოს ჩრდილოეთ ნაწილის თავდაცვის კიდევ უფრო გასაძლიერებლად, ციხის კედლების ხედით ბრწყინვალების გაზრდით. ამ მართკუთხა ციხეს „დონჯონსაც“ უწოდებენ. ძეგლი იჩერი-შეჰერის სახელმწიფო ტექნიკურმა უნივერსიტეტმა კაპიტალური რემონტი ჩაატარა 2014 წელს, შემდეგ კი „იჩერი-შეჰერის ტრადიციული ხელოვნების ცენტრის“ ფუნქციონირება დაიწყო სახელწოდებით „Art Tower“. აღნიშნული კოშკი აფშერონის კლასიკური თავდაცვის სისტემის ერთ-ერთი მაგალითია. ძეგლი შედგება ოთხი იარუსისგან, რომელთაგან სამი დახურულია და ერთი ღია. კოშკის სიმაღლე 16 მეტრია, კედლების სისქე კი 2 მეტრი. კოშკი აშენდა ციხის ჩრდილოეთ კედლების შიდა ნაწილზე, ორმაგი ციხის კარიბჭემდე მიმავალ მიწისქვეშა გზაზე, რომელიც შექმნილია მეომრების კომფორტული გადაადგილებისთვის. კოშკის ამ მდებარეობამ მეომრებს იარაღისა და საბრძოლო მასალის ასაღებად მიწისქვეშა შეიარაღებაში შესვლისა და გამოსვლის საშუალება მისცა. არსებობს შესაძლებლობა, რომ ციხესიმაგრიდან შირვანშაჰების სასახლისკენ ან ქალწულის კოშკისკენ მიწისქვეშა გზა იყოს. Ашурбейли С. Б. История города Баку. Период средневековья. — Б.: Азернешр, 1992. — 408 с. — ISBN 5-552-00479-5. კოშკი[მკვდარი ბმული] იჩერი-შეჰერი ↑ Памятники Национального значения. Официальный сайт Управления государственного историко-архитектурного заповедника Ичери-Шехер.. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-01-01. ციტირების თარიღი: 2015-09-18.
ჯენტრიფიკაცია

ჯენტრიფიკაცია (ინგლ. gentrification) ან ურბანული ჯენტრიფიკაცია — ფენომენი, რომელშიც იაფი, ფიზიკურად დეგრადირებული უბნები ფიზიკურ განახლებასა და უძრავი ქონების ფასების ზრდას განიცდის, და რომელსაც თან სდევს ამ უბნებში შეძლებული მოქალაქეების გადმოსვლა, რაც იქიდან ძველი, ხელმოკლე, ოჯახების გასახლებას იწვევს. ჯენტრიფიკაციის მხარდამჭერები ხაზს უსვამენ ურბანული განახლების სარგებლობას, მათ შორის ფიზიკურად მოძველებულ უბნებში განახლებულ ინვესტიციებს, სასეხო კაპიტალის ხელმისაწვდომობის გაუმჯობესებას იპოთეკის დაბალშემოსავლიან მაძიებელთათვის, ვინაიდან მათი ქონების ფასი მატულობს, უმცირესობებისთვის და ბინების პირველად მყიდველებისთვის გაზრდილი სესხების რაოდენობას, ასევე დამქირავებელთათვის გაუმჯობესებულ ფიზიკურ პირობებს და მისთ. ჯენტრიფიკაციას, რომელიც ხშირად კერძო კაპიტალით იწყება, უკავშირებენ კრიმინალის დონის შემცირებას, უძრავი ქონების ზრდას, კულტურულ, ეთნიკურ და სექსუალურ უმცირესობებთან ტოლერანტობის გაზრდას, ისევე როგორც განახლებულ საზოგადოებრივ აქტიურობას. ჯენტრიფიკაციის მოწინააღმდეგეები ხშირად ხაზს უსვამენ ჯენტრიფიკაციის მიერ უბნის დაბალშემოსავლიანი მოქალაქეებისთვის მინიჭებულ ჰუმანურ ზარალზე. მათი მტკიცებით გადასახადების ზრდა იწვევს უბნის მცხოვრებლების გაფანტვას ქალაქის სხვა უფრო იაფ რაიონებში, ვინაიდან მათთვის ეს ადგილი უკვე ხელმიუწვდომი ხდება. მათი აზრით, ამ პროცესში კრიმინალი კი არ იკლებს, ის უბრალოდ სხვა უბნებზე ნაწილდება. (2010) The Gentrification Reader. London: Routledge. ISBN 978-0415548403.  Atkinson, Rowland; Bridge, Gary, eds. (2005). „Gentrification in a Global Context: The New Urban Colonialism“. Gentrification in a Global Context. London: Routledge. ISBN 978-0-415-32951-4.CS1-ის მხარდაჭერა: ref=harv (link)
უზეირ ჰაჯიბეკოვის საერთაშორისო მუსიკალური ფესტივალი

უზეირ ჰაჯიბეკოვის საერთაშორისო მუსიკალური ფესტივალი — ერთ-ერთი გამორჩეული მუსიკალური ღონისძიება (ფესტივალი), რომელიც ტარდება აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე. აღნიშნულ ფესტივალს საფუძველი ჩაეყარა 2009 წელს და პირველი ფესტივალი ჩატარდა 2009 წლის სექტემბერში, აღნიშნული ფესტივალი მას შემდეგ ყოველწლიურად ტარდება. მუსიკალური ღონისძიებები ტარდება აზერბაიჯანის რამდენიმე ქალაქში, ხოლო ძირითადი ცერემონიები ბაქოში ტარდება. 1995 წლიდან აზერბაიჯანში 18 სექტემბერს (უზეირ ჰაჯიბეკოვის დაბადების დღე) აღინიშნა, როგორც ეროვნული მუსიკის დღე. უზეირ ჰაჯიბეკოვი იყო აზერბაიჯანელი კომპოზიტორი და საზოგადო მოღვაწე, სსრკ სახალხო არტისტი (1938 წელი), აზერბაიჯანის მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1945 წელი). აზერბაიჯანის პროფესიული მუსიკის ფუძემდებელი. ჰაჯიბეკოვი ავტორია აზერბაიჯანის სახელმწიფო ჰიმნისა (1945 წელი), სსრკ I და II მოწვევების უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი. დაჯილდოებულია ლენინის ორდენით, შრომის წითელი დროშის ორდენითა და მედლებით. სწორედ 2009 წლიდან გადაწყდა, რომ ჩატარებულიყო საერთაშორისო მუსიკალური ფესტივალი, რომელიც მიეძღვნებოდა ცნობილ აზერბაიჯანელ კომპოზიტორ უზეირ ჰაჯიბეკოვის შემოქმედებას . მუსიკალური ფესტივალი ჩვეულებრივ 10 დღეს გრძელდება. ღონისძიებები ტარდება სხვადასხვა ადგილებში, მათ შორის აზერბაიჯანის ხელოვნების ეროვნულ მუზეუმში, აზერბაიჯანის სახელმწიფო ფილარმონიის დარბაზში, აზერბაიჯანის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო აკადემიურ თეატრში, მუღამის საერთაშორისო ცენტრში, აზერბაიჯანის სახელმწიფო აკადემიური მუსიკის თეატრში, ბაქოს მუსიკალურ აკადემიაში, ბაქოს ჰეიდარ ალიევის სასახლეში და ასევე აზერბაიჯანის სხვადასხვა რეგიონში. სხვა ქვეყნების მუსიკოსები მონაწილეობენ ფესტივალზე აზერბაიჯანელ მუსიკოსებთან ერთად. კონცერტების გარდა, ტარდება სპექტაკლები უზეირ ჰაჯიბეკოვის კომპოზიციების საფუძველზე და სამეცნიერო კონფერენციები, რომლებიც ჰაჯიბეკოვის შემოქმედებითი მემკვიდრეობის შესასწავლად არის მოწოდებული. ფესტივალის ორგანიზატორები არიან კულტურისა და ტურიზმის სამინისტრო და ჰეიდარ ალიევის ფონდი . XI საერთაშორისო მუსიკალური ფესტივალი ჩატარდა 2019 წლის 18–დან 30 სექტემბრამდე . დაგეგმილი იყო მონაწილეობა ფესტივალში ცნობილი ჯგუფების, შემსრულებლებისა და მუსიკოსების მიერ აშშ-დან, რუსეთიდან, ჩინეთიდან, თურქეთიდან, იტალიიდან, უზბეკეთიდან, ბელარუსიიდან, ბულგარეთიდან, უკრაინიდან და საქართველოდან . აღნიშნული ფესტივალის საღამოებზე ძირითადად უზეირ ჰაჯიბეკოვის კომპოზიციებთან ერთად სრულდება მსოფლიოში ცნობილი კომპოზიტორების ნამუშევრები ადგილობრივი და უცხოელი მუსიკოსების შესრულებით. Фестиваль Узеира Гаджибейли ↑ Azerbaijan celebrates Music Day by opening Uzeyir Hajibeyli Festival | Vestnik Kavkaza en-EN. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-09-30. ციტირების თარიღი: 2019-09-30 ↑ „В Баку пройдет III Международный музыкальный фестиваль Узеира Гаджибейли“. TREND. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-10-01. ↑ ПРОГРАММА XI Международного музыкального фестиваля Узеира Гаджибейли — АФИШИ. Новая Эпоха. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-08-08. ციტირების თარიღი: 2019-09-22.
ემზარ გელაშვილი (პოლიტიკოსი)

ემზარ გელაშვილი (დ. 24 მაისი, 1972 , სოფ. ბებნისი, ქარელის რაიონი) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი. 1995 წელს დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის საავტომობილო საგზაო ფაკულტეტი. 2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ქარელის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. ემზარ გელაშვილი (პოლიტიკოსი) — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ემზარ გელაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)