laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ორიგამი

ორიგამი — ქაღალდისაგან სხვადასხვა ფიგურების ან სხვა საგნების კეთების ტრადიციული, იაპონური ხელოვნებაა. ხელოვნების მიზანია შეიქმნას წარმოდგენა საგნის, გეომეტრიული ნაკეცების, ძირითადად, წებოს და ქაღალდის გაჭრის გარეშე, მხოლოდ ერთი ფურცლის გამოყენებით. ორიგამიში გამოიყენება ცოტა ნაკეცი, მაგრამ შეიძლება მათი გაერთიანება ბევრი გზით, რათა მივიღოთ ქაღალდის ჩახლართული დიზაინი. მისი ყველაზე ცნობილი ფორმაა იაპონური „რუხი წეროს“ ფორმა. ჩვეულებრივად, ეს დიზანი იწყება ოთხკუთხედი ფურცლით, რომლის გვერდები შეიძლება იყოს სხვადასხვა ფერის ან ამონაბეჭდის. ყველაზე პოპულარული ნდობის მიუხედავად, ტრადიციული ორიგამი, რომელიც ხორციელდება ედო (1603-1867) ეპოქიდან, ზოგჯერ ნაკლებად მკაცრი იყო ამ კონვენციების მიმართ და ზოგჯერ, დიზაინის შექმნის დროს, ფურცელს ჭრიდნენ. ორიგამი პირდაპირ დაკავშირებულია ქაღალდის გამოგონებასთან. როგორც ცნობილია ქაღალდი ჯერ კიდევ ჩვენს წელთაღრიცხვამდე გამოიგონეს ჩინეთის იმპერიაში. VI-VII საუკუნემდე ქაღალდის დამზადება მკაცრად იყო გასაიდუმლებული. VII საუკუნეში მოგზაურმა, ბუდისტმა, მონარქმა დან-ხომ მიაღწია იაპონიამდე და იქ საიდუმლოც გაამხილა. ის შესანიშნავად ფლობდა ქაღალდის ტექნოლოგიას. ეს მოხდა 610 წელს, 100 წლის შემდეგ კი იაპონელებმა იმდენად დახვეწეს ქაღალდის წარმოება, რომ ჩინელებსაც აჯობეს. ორიგამი, სათავეს იაპონიაში მე-8 საუკუნიდან იღებს. ამ დროს ხელნაკეთი ქაღალდი ძალიან ძვირფასი იყო, ამიტომ მას მხოლოდ განსაკუთრებულ შემთხვევებში იყენებდნენ. თავიდან მას რელიგიური დანიშნულება ჰქონდა. ქაღალდის კოლოფებში აწყობდნენ ცოტაოდენ თევზს, ბოსტნეულს და შინტოისტურ ტაძრებში მიჰქონდათ. ასეთ ყუთებს სანდო ეწოდებოდა. XVI-XVII საუკუნიდან ორიგამი გასართობ საშუალებად იქცა. მისი კლასიკური მოდელი იაპონური წერო-ცურუ ბედნიერების და დღეგრძელობის სიმბოლო გახდა. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ორიგამი History of Origami დაარქივებული 2015-03-17 საიტზე Wayback Machine. . Origami Resource Center (ინგლისური)
შინდისი (გორის მუნიციპალიტეტი)

შინდისი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ფხვენისი, ქვემო ხვითი, ყელქცეული). მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკეზე, მდინარე დიდი ლიახვის მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 760 მეტრი, გორიდან 20 კილომეტრი. შინდისში დგას წმ. გიორგის ეკლესია (1751). სოფლის მახლობლად შემონახულია ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი — გვიანდელი შუა საუკუნეების ციხე. სოფლის გლეხებმა, რომლებსაც სისტემატურად ატყუებდნენ სოფლის მამასახლისი, მომრიგებელი და შუამავალი, 1905 წლის 13 მარტს დაარბიეს კანცელარიის შენობა. 2008 წლის 11 აგვისტოს სოფელში მოხდა ბრძოლა საქართველოს შეიარაღებულ ძალებსა და სეპარატისტული სამხრეთ ოსეთისა და რუსეთის ფედერაციის შეიარაღებულ ძალებს შორის. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 2667 ადამიანი. შინდისის კვირაცხოვლის ეკლესია შინდისის ნათლისმცემლის ეკლესია შინდისის სტეფანწმინდის ეკლესია შინდისის ღვთისმშობლის ეკლესია შინდისის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია შინდისის იარაღის საწყობი შინდისის ციხე შინდისის ბრძოლის მემორიალური შენობები ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 5. ვანიშვილი შ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 117. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ციცაგიანთკარი

ციცაგიანთკარი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში (ახალუბნის თემი). მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკეზე. მდინარე აძურის (მეჯუდის მარჯვენა შენაკადი) ნაპირას. ზღვის დონიდან 710 მეტრი, გორიდან 15 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 243 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 234. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ძევერა

ძევერა — სოფელი საქართველოში, გორის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: სათემო, ქიწნისი, შერთული). მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკეზე, მდინარე ლიახვის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 720 მეტრი, გორიდან 14 კილომეტრი. სოფელშია ალექსანდრე ჯავახიშვილის მემორიალური მუზეუმი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 1141 ადამიანი. ძევერის იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 267. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
წითელუბანი (გორის მუნიციპალიტეტი)

წითელუბანი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში (შავშვების თემი). მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკეზე. ზღვის დონიდან 720 მეტრი, გორიდან 15 კილომეტრი. სოფელი 2007 წლის 6 აგვისტოს მსოფლიოს ყურადღების ცენტრში მოექცა, მას შემდეგ, რაც სოფლის მიმდებარე ტერიტორია დაბომბეს რუსმა აგრესორებმა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 454 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 320. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ Ethnic composition of Georgia 2014 ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
წითელწყარო (გორის მუნიციპალიტეტი)

წითელწყარო (ყოფ. ნათლისმცემელი) — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში (საყავრის თემი), მდებარეობს თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 1080 მეტრი, გორიდან 35 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 4 ადამიანი. მთადეკეულის წმინდა გიორგის ეკლესია წითელწყაროს ნათლისმცემლის ეკლესია ჭიათის ეკლესია ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 321. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ხელთუბანი

ხელთუბანი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში (ბერბუკის თემი). მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკეზე. ზღვის დონიდან 660 მეტრი, გორიდან 8 კილომეტრი. ხელთუბანში რამდენიმე რევოლუციური გამოსვლა მოხდა. 1905 წლის 23 მარტს სოფელში კაზაკებმა დააპატიმრეს 8 გლეხი. მათ არეულობისა და მღელვარების მოთავეობას სდებდნენ ბრალად. პატიმრები გორის სატუსაღოში მოათავსეს. ხელთუბნელი გლეხები დაირაზმნენ პატიმართა გამოსახსნელად. გორის მისასვლელთან მათ დახვდნენ კაზაკები, რომლებმაც გლეხები სცემეს და უკან გააბრუნეს. 1906 წლის იანვარში ხელისუფლებამ სოფელში ჩააყენა საარტილერიო დამსჯელი რაზმი. რაზმმა გადაწვა პროგრესულად მოაზროვნე ადგილობრივი მასწავლებლის, თეზო რაზიკაშვილის, საცხოვრებელი სახლი. თვით რაზიკაშვილი ჯარის ნაწილებს გაექცა და დაიმალა. იმავე სოფელში მათ გადაწვეს ორი სხვა რევოლუციონერის სახლიც. 1906 წლის 28 ივნისს ხელთუბნის ცენტრში სოფლის რევოლუციურად განწყობილმა ჯგუფმა მოაწყო თავადი მიხეილ თუმანიშვილის მკვლელობა. მათი შეპყრობა მთავრობის წარმომადგენლებმა ვერ მოახერხეს. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 3340 ადამიანი. აგიას საყდარი ხელთუბნის პეტრე მოციქულის ეკლესია ხელთუბნის სამების ეკლესია ხელთუბნის წმინდა გიორგის ეკლესია ხელთუბნის ყორღანული ველი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 458. ვანიშვილი შ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 122. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ჯარიაშენი

ჯარიაშენი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში, ახალუბნის თემში. მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკეზე. მდინარე აძურის (მეჯუდის მარჯვენა შენაკადი) ნაპირას. ზღვის დონიდან 800 მეტრზე, გორიდან დაშორებულია 18 კილომეტრით. სოფელი ე.წ. მცოცავი ოკუპაციის ზონაშია მოხვედრილი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 235 ადამიანი. ჯარიაშენის წმინდა გიორგის ეკლესია ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 541. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი, 2016. ↑ Ethnic composition of Georgia 2014 ↑ სოფელ ჯარიაშენის მოსახლეობა მთავრობას უყურადღებობაში ადანაშაულებს ჟურნალი „ტაბულა“ ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ნორვეგიის ზღვა

ნორვეგიის ზღვა — ჩრდილოეთის ყინულოვანი ოკეანის მოსაზღვრე ზღვა, რომელიც მდებარეობს სკანდინავიის ნახევარკუნძულს, ისლანდიასა და კუნძულ იან-მაიენს შორის. ფართობი 1,4 მლნ კმ², სიღრმე 3970 მ-მდე (საშუალი სიღრმეები — 1600–1750 მ), მოქცევათა სიმაღლე 3,3 მ-მდე, სიმლაშე — დაახლოებით 35 ‰. ნორვეგიის ზღვისთვის დიდი მნიშვნელობა ნორვეგიის თბილ დინებას აქვს, რომელიც თავის მხრივ, გოლფსტრიმის გაგრძელებაა; ამის წყალობით, ზამთრობით ნორვეგიის ზღვა არ იყინება. ნორვეგიის ნაპირებთან ზღვა ღრმა არ არის, ხშირია მეჩეჩები. განვითარებულია თევზჭერა და ნავთობის მოპოვება. მნიშვნელოვანი პორტებია ნორვეგიული ქალაქები: ტრონჰეიმი, ტრომსე და ნარვიკი. უდიდესი კუნძულებია: სიორეია, სეილანი, არნეია, რინგვასეია, კვალეია, სენია, ვესტეროლენის კუნძულები, ლოფოტენის კუნძულები, დიონა, ვეგა, ფრეია, ჰიტრა და სმიოლა ნორვეგიის ნაპირებთან. LoveToKnow Free Online Encyclopedia American Geophysical Union – Norwegian Sea Proposed as Storage Site for Carbon Dioxide დაარქივებული 2006-12-25 საიტზე Wayback Machine. Goliat – New oil field off Northern Norway discovered NASA: Smoke Over Norwegian Sea დაარქივებული 2007-08-23 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links Coral reefs in the Norwegian Sea დაარქივებული 2009-08-31 საიტზე Wayback Machine.
ყველაანთუბანი

ყვალაანთუბანი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში, ბოშურის თემში. მდებარეობს თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, მდინარე ტანის (მტკვრის მარჯვენა შენაკადი) ხეობაში. ზღვის დონიდან 1280 მეტრზე, გორიდან დაშორებულია 35 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 13 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 638. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
იან-მაიენი

იან-მაიენი (ნორვ. Jan Mayen) — ნორვეგიის კუნძული გრენლანდიის ზღვასა და ნორვეგიის ზღვას შორის. მდებარეობს ისლანდიის ჩრდილო-აღმოსავლეთით. ნატოს სამხედრო-საზღვაო ძალების ბაზა. ამ მიგდებულ კუნძულს ნიდერლანდელი ვეშაპმჭერი კაპიტნის სახელი ეწოდა, რომელმაც კუნძული 1614 წელს აღმოაჩინა (უფრო ადრეული პრეტენზიები ჰენრი ჰუდსონს ჰქონდა (1607 წ.); ჟან ფლორიკს (1612 წ.); მომდევნო საუკუნეებში კუნძულზე მხოლოდ ვეშაპებზე მონადირეები თუ ხვდებოდნენ, ისიც, იშვიათად. კუნძული ნორვეგიის მმართველობის ქვეშ არის 1929 წლიდან. დიდი ხნის მანძილზე მთვლემარე ვულკანმა ბირენბერგმა, რომელიც ზღვის დონიდან 2277 მეტრზე იმყოფება, 1970 წელს მორიგი ამოფრქვევა განახორციელა. ეს არის დედამიწაზე ყველაზე ჩრდილოეთით მდებარე აქტიური ვულკანი. კლიმატი: პოლარული ზღვაური ხშირი შტორმებითა და მდგრადი ნისლით. რელიეფი: ვულკანური წარმოშობის კუნძული. ნაწილობრივ ყინულით არის დაფარული. სანაპირო ზოლის სიგრძე: 124,1 კმ. მაქსიმალური სიმაღლე: ბარენბერგი (მეფე ჰოკონ VII-ს მთა) — ზღვის დონიდან 2277,3 მეტრი. ადგილობრივი მოსახლეობა არ არსებობს. კუნძულზე შორეული ნავიგაციის (Loran-C) სადგურის მომსახურე პერსონალის 18 წევრი ცხოვრობს. ენა: ნორვეგიული. Ledgard, J.M. (2011) Submergence Coffee House Press. Umbreit, Andreas (2005) Spitsbergen : Svalbard - Franz Josef Land - Jan Mayen, 3rd ed., Chalfont St. Peter : Bradt Travel Guides, ISBN 1-84162-092-0 იან-მაიენი საიტზე Curlie www.jan-mayen.no დაარქივებული 2011-07-22 საიტზე Wayback Machine. jan.mayen.no
ქნოღო (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარიუ სახელი ქნოღო შეიძლება აღნიშნავდეს: ქნოღო — მთა საქართველოში, შიდა ქართლისა და მცხეთა-მთიანეთის მხარეების ადმინისტრაციულ საზღვარზე, ხარულის ქედზე; ქნოღო — ვულკანური მთა საქართველოში, შიდა ქართლის მხარეში, გერმუხის ქედზე; ქნოღო — სოფელი ერედვის მუნიციპალიტეტში; ქნოღოს ციხე — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა გორის მუნიციპალიტეტის ცხინვალის რეგიონში.
ქნოღო (ერედვის მუნიციპალიტეტი)

ქნოღო, გნუღი — სოფელი საქართველოში, ერედვის მუნიციპალიტეტში, ბელოთის თემში. მდებარეობს ქნოღოს მთის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე პატარა ლიახვის ზემოთში. ზღვის დონიდან 2000–2100 მეტრი, ერედვიდან 54 კმ, ცხინვალიდან 61 კმ. 1991 წლამდე შედიოდა ცხინვალის რაიონში, ხოლო 2006 წლამდე შედიოდა გორის მუნიციპალიტეტში. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ, ხოლო სოფელს დე ფაქტო აკონტროლებს სეპარატისტული სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკა, რომლის ტერიტორიაზე სოფელს მიანიჭეს ოსური სახელწოდება (ოს. Гнугъ). 1989 წლის აღწერით მუდმივი მოსახლეობა არ არის. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 542. ↑ საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე — საქართველოს კანონი ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ ↑ 2.0 2.1 ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 52. ↑ 3.0 3.1 მოსახლეობის სრულიად საკავშირო 1939, 1959, 1970, 1979 და 1989 წლების აღწერების შედეგები სამხრეთ ოსეთის ავტონომიურ ოლქში. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (9 იანვარი, 2020). ციტირების თარიღი: 23 თებერვალი, 2020.
ფელიქს უფუე-ბუანი

ფელიქს უფუე-ბუანი (დ. 18 ოქტომბერი, 1905, იამუსუკრო, კოტ-დ’ივუარი — გ. 7 დეკემბერი, 1993, კოტ-დ’ივუარი) — კოტ-დ’ივუარის პირველი პრეზიდენტი. თავდაპირველად იყო სოფლის მოხელე. მუშაობდა ექიმად, პლანტაციების ადმინისტრატორად და პროფკავშირების ლიდერად, შემდეგ აირჩიეს საფრანგეთის პარლამენტში. 1940-იანი წლებიდან გარდაცვალებამდე დიდ როლს ასრულებდა აფრიკის დეკოლონიზაციის საქმეში და საკუთარი ქვეყნის პოლიტიკურ ცხოვრებაში. ფელიქს უფუე-ბუანი მისი ოფიციალური ბიოგრაფიის თანახმად დაიბადა 1905 წლის 18 ოქტომბერს, იამუსუკროში, ბაულეს ტომის ბელადის ოჯახში, რომლებიც ანიმისტები იყვნენ და დაარქვეს დია უფუე. მისი პირველი სახელი ითარგმნებოდა როგორც "წინასწარმეტყველი", ხოლო გვარი მიიღო მამისაგან ნ'დოლი უფუესაგან. ფელიქსს ჰყავდა ორი უფროსი და და ერთი ძმა. დაწყებითი განათლება მიიღო ქალაქ ბინგევილის სკოლაში, რომელშიც შევიდა 1915 წელს და ამავე წელს მიიღო ქრისტიანობა. 1926 წლის 26 ოქტომბერს დაიწყო ექთნად მუშაობა აბიჯანის საავადმყოფოში. ფელიქს უფუე-ბუანმა 1944 წელს დააარსა აფრიკის სოფლის მეურნეობის პროფკავშირი, რომლის ბაზაზეც შექმნა კოტ-დ’ივუარის დემოკრატიული პარტია. უფუე-ბუანი არის აფრიკის დემოკრატიული გაერთიანების შექმნის ერთ-ერთი ინიციატორი, რომლის საკოორდინაციო საბჭოს წევრიც იყო შემდგომში. 1945 წელს აირჩიეს საფრანგეთის დამფუძნებელი კრების დეპუტატად, 1959 წლამდე იყო საფრანგეთის ეროვნული კრების დეპუტატი. 1956-1959 წლებში ეკავა სხვადასხვა თანამდებობები საფრანგეთის მთავრობაში. უფუე-ბუანი კოტ-დ’ივუარის პრემიერ-მინისტრი ოფიციალურად გახდა 1959 წლის 1 მაისს. 1960 წლის 7 აგვისტოს გამოაცხადა სრული დამოუკიდებლობა საფრანგეთისაგან და დაიწყო ახალ კონსტიტუციაზე მუშაობა. აღნიშნული კონსტიტუცია იყო ნაზავი აშშ-ს და საფრანგეთის კონსტიტუციებისა (აღმასრულებელი ხელისუფლება მოაწყო აშშ-ს კონსტიტუციის, ხოლო საკანონმდებლო საფრანგეთის კონსტიტუციის საფუძველზე). 1960 წლის 27 ნოემბერს აირჩიეს ქვეყნის პრეზიდენტად. გარდაცვალებამდე, 1993 წლის 7 დეკემბრამდე იყო ქვეყნის პრეზიდენტი. იუნესკომ დააწესა მისი სახელობის მშვიდობის პრიზი (1989), რომლის პირველი ნომინანტებიც გახდნენ სამხრეთ აფრიკის პრეზიდენტები ნელსონ მანდელა და ფრედერიკ დე კლერკი. 1930 წელს დაქორწინდა კედი რასინ კოიზე, რომელიც იყო მდიდარი მუსლიმანი სენეგალელის შვილი. მათ შეეძინათ 5 შვილი. ფელიქსის პირველი მეუღლე გარდაიცვალა 1952 წელს. 1962 წელს კი დაქორწინდა ახალგაზრდა მარია-ტერეზა უფუე-ბუანზე, რომელთანაც შეეძინა 2 შვილი. ფელიქს უფუე-ბუანი
მალე გაზაფხული მოვა

„მალე გაზაფხული მოვა“ — სს „ქართული ფილმის“ 1967 წლის ქართული მხატვრული ფილმი. რეჟისორი —ოთარ აბესაძე. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ხანდაზმული გლეხი მინაგო ირემაძე და მისი მეუღლე ოჯახის დაცარიელებას მწვავედ განიცდიან. უფროს შვილს ქალაქელი ქალი შეურთავს, უმცროსი — უმაღლესში სწავლობს. მინაგო გადაწყვეტს შვილები მშობლიურ კერას დაუბრუნოს, ქალაქში ჩააკითხავს და დაცარიელებული სოფლისა და მიტოვებული მშობლების სატკივარს გაუზიარებს. მამის გულისწყრომა საგონებელში ჩააგდებს შვილებს, სოფელში დაბრუნების აუცილებლობას მიხვდებიან, მაგრამ არაფრის შეცვლა არ შეუძლიათ. მათი ცხოვრება მჭიდროდ დაკავშირებია ქალაქს. სერგო ზაქარიაძე (მინაგო) სესილია თაყაიშვილი (მარიამი) თენგიზ არჩვაძე (ბიძინა) ნუგზარ მაჭავარიანი (გიო) ლია ელიავა (ნატო) ქეთევან ჯორჯაძე (ფოთოლა) კარლო საკანდელიძე (სავლე) დიმიტრი კაპკა (თომა კუზმიჩი) იპოლიტე ხვიჩია დოდო აბაშიძე მიხეილ ვაშაძე ვალერიან გვენცაძე ელენე ყიფშიძე ეკატერინე ვერულეიშვილი ლალი მესხი ეთერი ბეჟუაშვილი მარლენ ეგუტია „მალე გაზაფხული მოვა“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია „მალე გაზაფხული მოვა“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
მამაკაცი

მამაკაცი — მამრობითი სქესის ადამიანი. ტერმინი როგორც წესი ზრდასრული ასაკის ადამიანზე ითქმის, მაშინ როდესაც ვაჟი მამრობითი სქესის ბავშვზე ან მოზარდზე მიანიშნებს. ტერმინი მამაკაცი ან კაცი ხშირად გამოიყენება ზოგადი მნიშვნელობით. სხვა მამრი ძუძუმწოვრების მსგავსად, მამაკაცების გენომი ჩვეულებრივ X ქრომოსომას იღებს დედისგან, ხოლო Y ქრომოსომას ― მამისგან. ქალი ჰერმაფროდიტი Andrew Perchuk, Simon Watney, bell hooks, The Masculine Masquerade: Masculinity and Representation, MIT Press 1995 Pierre Bourdieu, Masculine Domination, Paperback Edition, Stanford University Press 2001 Robert W. Connell, Masculinities, Cambridge : Polity Press, 1995 Warren Farrell, The Myth of Male Power Berkley Trade, 1993 ISBN 0-425-18144-8 Michael Kimmel (ed.), Robert W. Connell (ed.), Jeff Hearn (ed.), Handbook of Studies on Men and Masculinities, Sage Publications 2004
შპიცბერგენი

შპიცბერგენი იგივე სვალბარდი (ნორვ. Svalbard, რუს. Шпицберген, გერმ. Spitzbergen) — ჩრდილოეთის ყინულოვან ოკეანეში მდებარე ფართო პოლარული არქიპელაგი ჩრდილოეთის განედის 76° 26' და 80° 50' და გრინვიჩიდან აღმოსავლეთის გრძედს შორის 10° და 32°. ნორვეგიის სამეფოს ყველაზე ჩრდილოეთი მხარე. ადმინისტრაციული ცენტრი — ლონგირი. არქიპელაგი და მიმდებარე წყლები დემილიტარიზებული ზონაა. შპიცბერგენი ყველაზე ჩრდილოეთით მდებარე ტერიტორიაა, სადაც მუდმივი მოსახლეობა ცხოვრობს, რაც 2012 წლის მონაცემებით 2642 ადამიანს შეადგენდა, რომლებიც ქვეყნის ორ ქალაქში არიან გადანაწილებული: ლონგირსა (~2000) და ბარენცბურგში (~500), სხვა დასახლებულ პუნქტებში მუდმივი მოსახლეობა ან არ არის, ან რამდენიმე ადამიანითაა წარმოდგენილი. ეთნიკური შემადგენლობის მხრივ შპიცპერგენი არაერთეროვანია, ლონგირში ძირითადად ნორვეგიელები (ქვეყნის მოსახლეობის 72 %) და მცირე ოდენობით შვედები, დანიელები, გერმანელები და ტაილანდელები, ხოლო ბარენცბურგში რუსები და რუსულენოვანი უკრაინელები და პოლონელები ცხოვრობენ (საერთო რაოდენობით 449 ადამიანი, ქვეყნის მოსახლეობის 17 %). სვალბარდი 1920 წლის ხელშეკრულების თანახმად მოიცავს ყველა იმ კუნძულს, რაც მოქცეულია ჩრდილოეთის განედის 74° და 81° შორის და გრინვიჩიდან აღმოსავლეთის გრძედს 10° და 32° შორის. ეს ტერიტორია 93-ზე მეტ კუნძულს მოიცავს, რომელთა საერთო ფართობი 61 723 კმ²-ია. ყველაზე მსხვილი კუნძულები: (დასავლეთი) შპიცბერგენი — 37 673 კმ² ჩრდილო-აღმოსავლეთის მიწა (ნორდაუსტლანდეტი) — 14 443 კმ² ეჯი (ეჯეია) — 5074 კმ² ბარენცის კუნძული (ბარენცეია) — 1288 კმ² თეთრი კუნძული (კვიტეია) — 682 კმ² პრინც კარლის მიწა — 615 კმ² კონგსეია — 191 კმ² დათვის კუნძული (ბიერნეია) — 178 კმ² სვენსკეია — 137 კმ² ვილჰელმეია — 120 კმ² ყველა სხვა — 621 კმ² ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: შპიცბერგენი Sysselmannen.no დაარქივებული 2011-07-23 საიტზე Wayback Machine. – website of the Governor of Svalbard Svalbard Tourism დაარქივებული 2006-01-14 საიტზე Wayback Machine. – website of the official tourist board TopoSvalbard – Interactive Svalbard map by the Norwegian Polar Institute
შამსი (იეზიდიზმი)

შამსი (ქურთ. Şems, არაბ. شَمْسٌ შამს – მზე) - ეზიდური მითოლოგიის მზის ღვთაება, ეზიდების არქანგელოზი, მზის (შუქისა და სიმშვიდის) მომტანი წმინდანი. ბევრ რიტუალსა და დღესასწაულებისთვის სპეციალურად განკუთვნილ ლოცვებში ხშირად ჟღერს სიტყვა "შამს" ან "შამსანი". სწორედ ამ შეცდომის გამო სსრკ–ის დროს ბევრ ენციკლოპედიასა და გამოცემაში ეზიდიზმი მზისთაყვანისმცემლობად იყო მოხსენიებული.
სინკრეტიზმი

ტერმინი სინკრეტიზმი შეიძლება აღნიშნავდეს: სინკრეტიზმი (ხელოვნება) რელიგიური სინკრეტიზმი
რელიგიური სინკრეტიზმი

სინკრეტიზმი (ბერძ. συγκρητισμός - გაერთიანება, შეუღლება) — რელიგიის ფორმა, რომელშიც გაერთიანებულია სხვადასხვა რელიგიათა ელემენტები. ხშირად ხდება თეოლოგიისა და მითოლოგიის შერევა. Cotter, John (1990). The New Age and Syncretism, in the World and in the Church. Long Prairie, Minn.: Neumann Press. 38 p. N.B.: The approach to the issue is from a conservative Roman Catholic position. ISBN 0-911845-20-8
აისბერგი

აისბერგი (გერმ. Eisberg, ინგლ. iceberg, ნიდერლ. ijsberg, სკანდინავიური წარმოშობის სიტყვა — ყინულის მთა) — ხმელეთიდან ჩამოცურებული, მყინვარს მოწყვეტილი ყინულის დიდი მთა, რომელიც ან ოკეანეში ან ზღვასა და მყინვარისპირა ტბაში ტივტივებს, ან თავთხელზეა დარჩენილი. დიდი აისბერგები ჩნდება ანტარქტიკისა და არქტიკის კუნძულების ნაპირებთან. ზღვის დინებებს აისბერგები შორს, ზოგჯერ ჩრდილოეთი განედის 40-50°-მდე მიაქვს, სამხრეთით კი სამხრეთი განედის 45-60°-მდე, ზოგჯერ 26°-მდე. ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში აისბერგების სიმაღლე საშუალოდ 70, ზოგჯერ კი 100 მ-დეა. სამხრეთი ნახევარსფეროში საშუალო სიმაღლე 100, მაქსიმალური — 300—500 მ-მდეა. აისბერგების სიგრძე-სიგანე 100 კმ-საც აღწევს. ანტარქტიკული აისბერგი ბრტყელი და მაგიდისებრი ფორმისაა. აისბერგის მთელი მოცულობის 83-90% წყალქვეშაა. ოკეანის თბილ წყალში აისბერგი თანდათან დნება და ქრება. 2000 წელს როსის მყინვარს 10 000 კმ²-ზე მსხვილი ზომის აისბერგი მოსყდა; 2005 წელს მისი ნატეხი სიგრძეში 115 კილომეტრი, ხოლო ფართობით 2500 კმ²-ს აღემატებოდა და მსოფლიოში ყველაზე მსხვილ აისბერგად რჩებოდა, რომელზეც კი დაკვირვება უწარმოებიათ. თუკი აისბერგი ლურჯი ფერისაა, ე. ი. მისი ასაკი 1000 წელზე მეტია. აისბერგები გემების მიმოსვლას უდიდეს საფრთხეს უქმნიან. აისბერგთან შეჯახების შედეგად გემის დაღუპვის ყველაზე ცნობილი ფაქტი ტიტანიკის დაღუპვაა 1912 წელს. ახლა გემებზე საგანგებო ხელსაწყოებით წინასწარ განსაზღვრავენ აისბერგის ადგილმდებარეობას. აისბერგებში მტკნარი წყლის დიდი რაოდენობაა, ამიტომაც, ჩვენს დროში ხშირია გვალვიან რაიონებში აისბერგების ბუქსურით გადატანა. Iceberg Finder Service for east coast of Canada Icebergs of The Arctic and Antarctic დაარქივებული 2009-08-26 საიტზე Wayback Machine. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 243-244. Геологический словарь, т1, А-Л., М. 1955.
ფერბენკსი

ფერბენკსი (ინგლ. Fairbanks) — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს ალასკის ცენტრალურ ნაწილში. სიდიდით მეორე ქალაქი ალასკაზე ანკორიჯის შემდეგ. 2010 წლის აღწერის მიხედვით ქალაქის მოსახლეობა 31 535 კაცს შეადგენდა. ქალაქში მდებარეობს ალასკა ფერბენკსის უნივერსიტეტი, რომელიც უძველესია ალასკაზე. ფერბენკსი დაარსდა XX საუკუნის დასაწყისში ალასკის ოქროს ციებ-ცხელებასთან დაკავშირებით და სახელი ეწოდა რესპუბლიკელი სენატორის ინდიანადან და შემდგომში აშშ-ის ვიცე-პრეზიდენტის ჩარლზ ფერბენკსის პატივსაცემად. ერდენეტი, ორხონის აიმაკი, მონღოლეთი ფენანო, მოდენა, ემილია-რომანია, იტალია მუ-ი-რანა, ნორვეგია მონბეცუ, ჰოკაიდო, იაპონია ტაინანი, ტაივანი იაკუტსკი, რუსეთი რიჩლენდი, ვაშინგტონი, აშშსაჭიროებს წყაროს მითითებას - თარიღი არ არის მითითებული! გამოიყენებთ {{subst:ფაქტიჩა}} ! იელოუნაიფი, ჩრდილო-დასავლეთი ტერიტორიები, კანადასაჭიროებს წყაროს მითითებას - თარიღი არ არის მითითებული! გამოიყენებთ {{subst:ფაქტიჩა}} ! ქალაქ ფერბენკსის ოფიციალური საიტი ↑ https://www.fairbanksalaska.us/directory-listing/david-pruhs ↑ [1][მკვდარი ბმული] ↑ Associated, The. (August 20, 2003) Fairbanks mayor salvages sister-city relationship by agreeing to visit Italy | Juneau Empire – Alaska's Capital City Online Newspaper. Juneau Empire. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-10-26. ციტირების თარიღი: 2012-01-29. ↑ 4.0 4.1 Governor Frank Murkowski – Alaska Trade and Development – 2005 Export Report. US State of Alaska. დაარქივებულია ორიგინალიდან — February 5, 2012. ციტირების თარიღი: 2012-01-29. ↑ [2] დაარქივებული January 6, 2006, საიტზე Wayback Machine. ↑ Окружная администрация города Якутска. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-10-16. ციტირების თარიღი: 2015-11-19. ↑ Fairbanks Yakutsk Sister Cities of the North. Fairbanks – Yakutsk, Sister Cities (2012). ციტირების თარიღი: December 17, 2012.