laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ასფოდელო

ასფოდელო (ლათ. Asphodelus) — ბალახოვანი, უმთავრესად მრავალწლოვანი მცენარეების გვარი ასფოდელოსებრთა ოჯახისა. ქართულ ენაში „ასფოდელო“ ასევე ეწოდება გვარ Asphodeline-ს და მის სახეობებს. აერთიანებს 10 სახეობას. გავრცელებულია ხმელთაშუა ზღვის რაიონში, აგრეთვე მასკარენის კუნძულებზე და აზიაში. ბოლქვები შეიცავს სახამებელსა და სხვა ნახშირწყლებს. იყენებენს საჭმელად, სპირტის გამოსახდელად და წებოს დასამზადებლად. ზოგი სახეობა დეკორატიულია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 663. ↑ ბიძინაშვილი როზა, გვარი ასფოდელოს (Asphodeline Reichenb.) წარმომადგენლები საქართველოს ეროვნულ ბოტანიკურ ბაღში // საქართველოს სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა აკადემიის მოამბე №1 (43), თბ.: აგრო, 2020. — გვ. 115.
ბრატისლავა IV-ის რაიონი

ბრატისლავა IV-ის რაიონი (სლოვაკ. Okres Bratislava IV) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს ბრატისლავის მხარეში, ქალაქ ბრატისლავის ტერიტორიაზე. რაიონში შედის დევინის, დევინსკა-ნოვა-ვესის, დუბრავკის, ზაგორსკა-ბისტრიცის, კარლოვა-ვესისა და ლამაჩის საქალაქო ნაწილები. რაიონის ფართობი — 97 კმ², მოსახლეობა — 93 058 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). ეროვნული შემადგენლობა: სლოვაკები 92,9 % უნგრელები 2,5 % ჩეხები 1,9 % კონფესიური შემადგენლობა: კათოლიკეები 56,3 % ლუთერანები 5,3 % ბერძენ-კათოლიკეები 0,7 % დევინი დევინსკა-ნოვა-ვესი დუბრავკა ზაგორსკა-ბისტრიცა კარლოვა-ვესი ლამაჩი
ბრატისლავა V-ის რაიონი

ბრატისლავა V-ის რაიონი (სლოვაკ. Okres Bratislava V) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს ბრატისლავის მხარეში, ქალაქ ბრატისლავის ტერიტორიაზე. რაიონში შედის იაგოვცეს, პეტრჟალკის, რუსოვცესა და ჩუნოვოს საქალაქო ნაწილები. იგი სლოვაკეთის ერთადერთი რაიონია, რომელიც დუნაის მარჯვენა სანაპიროზე მდებარეობს. რაიონის ფართობი — 94 კმ², მოსახლეობა — 121 259 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). ეროვნული შემადგენლობა: სლოვაკები 91,9 % უნგრელები 4,0 % ჩეხები 1,5 % კონფესიური შემადგენლობა: კათოლიკეები 54,9 % ლუთერანები 4,8 % ბერძენ-კათოლიკეები 0,7 % რეფორმატები 0,7 % პეტრჟალკა რუსოვცე ჩუნოვო იაროვცე
მალაცკის რაიონი

მალაცკის რაიონი (სლოვაკ. Okres Malacky) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს ბრატისლავის მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი მალაცკი. რაიონის ფართობი — 949 კმ², მოსახლეობა — 64 354 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). ეროვნული შემადგენლობა: სლოვაკები 97,0 % ჩეხები 1,1 % კონფესიური შემადგენლობა: კათოლიკეები 79,1 % ლუთერანები 1,2 % მალაცკის რაიონი დაარქივებული 2014-11-04 საიტზე Wayback Machine. (სლოვაკური)
პეზინოკის რაიონი

პეზინოკის რაიონი (სლოვაკ. Okres Pezinok) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს ბრატისლავის მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი პეზინოკი. რაიონის ფართობი — 375 კმ², მოსახლეობა — 54 164 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). ეროვნული შემადგენლობა: სლოვაკები 97,4 % ჩეხები 1,0 % კონფესიური შემადგენლობა: კათოლიკეები 71,0 % ლუთერანები 9,3 % პეზინოკის რაიონი დაარქივებული 2012-04-05 საიტზე Wayback Machine. (სლოვაკური)
სენეცის რაიონი

სენეცის რაიონი (სლოვაკ. Okres Senec) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს ბრატისლავის მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სენეცი. რაიონის ფართობი — 361 კმ², მოსახლეობა — 51 825 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). ეროვნული შემადგენლობა: სლოვაკები 76,8 % უნგრელები 20,4 % ჩეხები 0,8 % კონფესიური შემადგენლობა: კათოლიკეები 74,4 % ლუთერანები 6,2 % რეფორმატები 1,2 % სენეცის რაიონი დაარქივებული 2012-04-05 საიტზე Wayback Machine. (სლოვაკური)
ასფურცელა

ასფურცელა (ლათ. Tanacetum) — მრავალწლოვანი ბალახების ან ნახევრად ბუჩქების გვარი რთულყვავილოვანთა ოჯახისა. აქვთ მორიგეობით განლაგებული ფრთისებრი ფოთლები; მილისებრი ყვავილებისაგან შემდგარი კალათები ქმნიან ფარისებრ ყვავილედს. გვხვდება აღმოსავლეთ ნახევარსფეროს ზომიერ სარტყელში. საქართველოში გავრცელებულია მთიულეთის, მესხეთ-ჯავახეთის ველებზე, მშრალსა და ქვიან ფერდობებზე იზრდება ორი სახეობა — Tanacetum abrotanifolium და Tanacetum vulgare, რომლის მიწისზედა ნაწილები შეიცავს მთრიმლავ ნივთიერებებს, ეთეროვან ზეთებსა და ფისს. გამხმარი ყვავილებისაგან ამზადებენ ინსექტიციდებს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 663.
სლოვაკეთის რაიონები

რაიონი — სლოვაკეთის ადმინისტრაციული ერთეული. სულ სლოვაკეთში არის 79 რაიონი, რომლებიც იყოფა 2981 თემად. ბანსკა-ბისტრიცის მხარე ბანსკა-ბისტრიცის რაიონი ბანსკა-შტიავნიცის რაიონი ბრეზნოს რაიონი დეტვის რაიონი კრუპინის რაიონი ლუჩენეცის რაიონი პოლტარის რაიონი რევუცის რაიონი რიმავსკა-სობოტის რაიონი ველკი-კრტიშის რაიონი ზვოლენის რაიონი ჟარნოვიცის რაიონი ჟიარ-ნად-ჰრონომის რაიონი ბრატისლავის მხარე ბრატისლავა I-ის რაიონი ბრატისლავა II-ის რაიონი ბრატისლავა III-ის რაიონი ბრატისლავა IV-ის რაიონი ბრატისლავა V-ის რაიონი მალაცკის რაიონი პეზინოკის რაიონი სენეცის რაიონი ჟილინის მხარე ბიტჩის რაიონი ჩადცის რაიონი დოლნი-კუბინის რაიონი კისუცკე-ნოვე-მესტოს რაიონი ლიპტოვსკი-მიკულაშის რაიონი მარტინის რაიონი ნამესტოვოს რაიონი რუჟომბეროკის რაიონი ტურჩიანსკე-ტეპლიცეს რაიონი ტვრდოშინის რაიონი ჟილინის რაიონი კოშიცეს მხარე გელნიცის რაიონი კოშიცე I-ის რაიონი კოშიცე II-ის რაიონი კოშიცე III-ის რაიონი კოშიცე IV-ის რაიონი კოშიცე-პერიფერიის რაიონი მიხალოვცეს რაიონი როჟნიავის რაიონი სობრანცეს რაიონი სპიშსკა-ნოვა-ვესის რაიონი ტრებიშოვის რაიონი ნიტრის მხარე კომარნოს რაიონი ლევიცეს რაიონი ნიტრის რაიონი ნოვე-ზამკის რაიონი შალიის რაიონი ტოპოლჩანის რაიონი ზლატე-მორავცეს რაიონი პრეშოვის მხარე პრეშოვის რაიონი საბინოვის რაიონი ბარდეიოვის რაიონი სვიდნიკის რაიონი ვრანოვ-ნად-ტოპლიოუს რაიონი ლევოჩის რაიონი კეჟმაროკის რაიონი სტარა-ლიუბოვნიის რაიონი პოპრადის რაიონი მეძილაბორცეს რაიონი ჰუმენეს რაიონი სნინის რაიონი სტროპკოვის რაიონი ტრენჩინის მხარე ბანოვცე-ნად-ბებრავოუს რაიონი ილავის რაიონი მიიავის რაიონი ნოვე-მესტო-ნად-ვაჰომის რაიონი პარტიზანსკეს რაიონი პოვაჟსკა-ბისტრიცის რაიონი პრიევიძის რაიონი პუხოვის რაიონი ტრენჩინის რაიონი ტრნავის მხარე დუნაისკა-სტრედის რაიონი გალანტის რაიონი ჰლოჰოვეცის რაიონი პიეშტიანის რაიონი სენიცის რაიონი სკალიცის რაიონი ტრნავის რაიონი სლოვაკეთის ადმინისტრაციული დაყოფა Urban and municipal statistics დაარქივებული 2007-03-31 საიტზე Wayback Machine. (სლოვაკური)
ბიტჩის რაიონი

ბიტჩის რაიონი (სლოვაკ. Okres Bytča) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს ჟილინის მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ბიტჩა. რაიონის ფართობი — 356 კმ², მოსახლეობა — 30 879 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 1 ქალაქსა და 10 სოფელს. ეროვნული შემადგენლობა: სლოვაკები 98,8 % ჩეხები 0,5 % კონფესიური შემადგენლობა: კათოლიკეები 92,5 % ლუთერანები 2,7 % ბიტჩის რაიონი დაარქივებული 2012-04-24 საიტზე Wayback Machine. (სლოვაკური)
დოლნი-კუბინის რაიონი

დოლნი-კუბინის რაიონი (სლოვაკ. Okres Dolný Kubín) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს ჟილინის მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი დოლნი-კუბინი. რაიონის ფართობი — 490 კმ², მოსახლეობა — 39 364 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 1 ქალაქსა და 23 სოფელს. ეროვნული შემადგენლობა: სლოვაკები 98,2 % ჩეხები 0,7 % კონფესიური შემადგენლობა: კათოლიკეები 68,8 % ლუთერანები 20,0 % დოლნი-კუბინის რაიონი დაარქივებული 2012-04-24 საიტზე Wayback Machine. (სლოვაკური) ↑ Kódování okresů pro SPZ (1960 – 2002) <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q57978520"></a>
ჟილინის რაიონი

ჟილინის რაიონი (სლოვაკ. Okres Žilina) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს ჟილინის მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ჟილინა. რაიონის ფართობი — 815 კმ², მოსახლეობა — 156 361 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 3 ქალაქსა და 49 სოფელს. ეროვნული შემადგენლობა: სლოვაკები 97,9 % ჩეხები 1,1 % კონფესიური შემადგენლობა: კათოლიკეები 84,1 % ლუთერანები 2,3 % ჟილინის რაიონი დაარქივებული 2012-04-05 საიტზე Wayback Machine. (სლოვაკური) ↑ Kódování okresů pro SPZ (1960 – 2002) <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q57978520"></a>
კისუცკე-ნოვე-მესტოს რაიონი

კისუცკე-ნოვე-მესტოს რაიონი (სლოვაკ. Okres Kysucké Nové Mesto) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს ჟილინის მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კისუცკე-ნოვე-მესტო. რაიონის ფართობი — 174 კმ², მოსახლეობა — 33 778 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 1 ქალაქსა და 13 სოფელს. ეროვნული შემადგენლობა: სლოვაკები 96,7 % ჩეხები 0,7 % კონფესიური შემადგენლობა: კათოლიკეები 90,5 % კისუცკე-ნოვე-მესტოს რაიონი დაარქივებული 2012-05-02 საიტზე Wayback Machine. (სლოვაკური)
ასციდიები

ასციდიები (Ascidiae) — ზღვის ცხოველების კლასი გარსიანების ქვეტიპისა. უმრავლესობა სუბსტრატზეა მიმაგრებული, ხოლო ზოგი თავისუფლად დაცურავს. გვხვდება როგორც ცალადი, ისე კოლონიური ფორმები. ასციდიების პარკისებრი სხეული დაფარულია სქელი გარსით - ტუნიკით, რომელსაც ეპითელიუმი გამოყოფს. სხეულის ბოლო ლანჩით მიმაგრებულია სუბსტრატზე, ზედა მხარეს ორი ხვრელია - პირისა და კლოაკისა. ასციდიები შეფერილია ნარინჯისფრად, იისფრად, მოწითალოდ და მოყავისფროდ, თუმცა ზღვის ღრმა ფენებში მობინადრე ფორმებს ფერი დაკარგული აქვს. ზოგჯერ ტუნიკა გამჭვირვალეა და შინაგანი ორგანოები მოჩანს. იკვებება (პასიურად) მცირე ზომის ორგანიზმებით. მრავლდება როგორც სქესობრივად, ისე უსესქოდ (დაკვირტვით). ლარვას აქვს ქორდა, რაც ზრდასრულს აღარ გააჩნია. ამ ნიშნით ა. კოვალევსკიმ ასციდიები ქორდიანების ტიპს მიაკუთვნა. ცნობილია ასციდიების 150-მდე სახეობა. ცალადი ასციდიებიდან აღსანიშნავია ფალუზია (Phallusia mammilata), ციონა (Ciona intestinalis) და სხვა. მცურავი კოლონიური ფორმებიდან საყურადღებოა პიროზომა, რომელიც კაშკაშა სინათლეს ასხივებს. ასციდიები გავრცელებულია 5000 მ სიღრმემდე მსოფლიოს ყველა ზღვაში. ქსე, ტ. 1, გვ. 663, თბ., 1975 Ascidiacea.com დაარქივებული 2007-04-07 საიტზე Wayback Machine. The Dutch Ascidians Homepage
ლიპტოვსკი-მიკულაშის რაიონი

ლიპტოვსკი-მიკულაშის რაიონი (სლოვაკ. Okres Liptovský Mikuláš) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს ჟილინის მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ლიპტოვსკი-მიკულაში. რაიონის ფართობი — 1323 კმ², მოსახლეობა — 73 984 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 2 ქალაქსა და 54 სოფელს. ეროვნული შემადგენლობა: სლოვაკები 95,4 % ბოშები 2,0 % ჩეხები 1,4 % კონფესიური შემადგენლობა: ლუთერანები 37,0 % კათოლიკეები 38,8 % იეჰოვას მოწმეები 0,6 % ბერძენ-კათოლიკეები 0,5 % ლიპტოვსკი-მიკულაშის რაიონი დაარქივებული 2012-05-02 საიტზე Wayback Machine. (სლოვაკური) ↑ Kódování okresů pro SPZ (1960 – 2002) <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q57978520"></a>
მარტინის რაიონი

მარტინის რაიონი (სლოვაკ. Okres Martin) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს ჟილინის მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი მარტინი. რაიონის ფართობი — 736 კმ², მოსახლეობა — 97 813 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 2 ქალაქსა და 41 სოფელს. ეროვნული შემადგენლობა: სლოვაკები — 96,1 % ჩეხები — 1,3 % კონფესიური შემადგენლობა: კათოლიკეები — 44,2 % ლუთერანები — 24,6 % ბერძენ-კათოლიკეები — 0,5 % მარტინის რაიონი დაარქივებული 2012-04-24 საიტზე Wayback Machine. (სლოვაკური) ↑ Kódování okresů pro SPZ (1960 – 2002) <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q57978520"></a>
ნამესტოვოს რაიონი

ნამესტოვოს რაიონი (სლოვაკ. Okres Námestovo) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს ჟილინის მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ნამესტოვო. რაიონის ფართობი — 691 კმ², მოსახლეობა — 56 043 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 1 ქალაქსა და 23 სოფელს. ეროვნული შემადგენლობა: სლოვაკები 99,3 % კონფესიური შემადგენლობა: კათოლიკეები 97,6 % ნამესტოვოს რაიონი დაარქივებული 2014-09-03 საიტზე Wayback Machine. (სლოვაკური)
რუჟომბეროკის რაიონი

რუჟომბეროკის რაიონი (სლოვაკ. Okres Ružomberok) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს ჟილინის მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი რუჟომბეროკი. რაიონის ფართობი — 647 კმ², მოსახლეობა — 59 420 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 1 ქალაქსა და 24 სოფელს. ეროვნული შემადგენლობა: სლოვაკები 97,9 % ჩეხები 0,6 % ბოშები 0,5 % კონფესიური შემადგენლობა: კათოლიკეები 84,0 % ლუთერანები 4,2 % რუჟომბეროკის რაიონი დაარქივებული 2012-04-24 საიტზე Wayback Machine. (სლოვაკური)
ტვრდოშინის რაიონი

ტვრდოშინის რაიონი (სლოვაკ. Okres Tvrdošín) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს ჟილინის მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ტვრდოშინი. რაიონის ფართობი — 479 კმ², მოსახლეობა — 35 062 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 2 ქალაქსა და 13 სოფელს. ეროვნული შემადგენლობა: სლოვაკები 98,9 % კონფესიური შემადგენლობა: კათოლიკეები 95,0 % ლუთერანები 0,7 % ტვრდოშინის რაიონი დაარქივებული 2012-04-24 საიტზე Wayback Machine. (სლოვაკური)
ტურჩიანსკე-ტეპლიცეს რაიონი

ტურჩიანსკე-ტეპლიცეს რაიონი (სლოვაკ. Okres Turčianske Teplice) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს ჟილინის მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ტურჩიანსკე-ტეპლიცე. რაიონის ფართობი — 393 კმ², მოსახლეობა — 18 866 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 1 ქალაქსა და 25 სოფელს. ეროვნული შემადგენლობა: სლოვაკები 96,8 % ჩეხები 0,5 % კონფესიური შემადგენლობა: კათოლიკეები 48,4 % ლუთერანები 35,0 % ტურჩიანსკე-ტეპლიცეს რაიონი დაარქივებული 2012-04-24 საიტზე Wayback Machine. (სლოვაკური)
ჩადცის რაიონი

ჩადცის რაიონი (სლოვაკ. Okres Čadca) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს ჟილინის მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ჩადცა. რაიონის ფართობი — 761 კმ², მოსახლეობა — 92 843 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 3 ქალაქსა და 20 სოფელს. ეროვნული შემადგენლობა: სლოვაკები 97,6 % ჩეხები 0,8 % კონფესიური შემადგენლობა: კათოლიკეები 95,2 % ჩადცის რაიონი დაარქივებული 2014-01-18 საიტზე Wayback Machine. (სლოვაკური) ↑ Kódování okresů pro SPZ (1960 – 2002) <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q57978520"></a>
სურინამის დროშა

სურინამის დროშა — სურინამის სახელმწიფო სიმბოლო გერბსა და ჰიმნთან ერთად. სურინამის დროშა მიიღეს 1975 წლის 25 ნოემბერს, მას შემდეგ, რაც სურინამმა ნიდერლანდებისაგან დამოუკიდებლობა გამოაცხადა. ვარსკვლავი — წარმოადგენს სურინამის ყველა ეთნიკური ჯგუფის ერთიანობას. წითელი — წარმოადგენს წინსვლასა და სიყვარულს. მწვანე — წარმოადგენს იმედსა და ნაყოფიერებას. თეთრი — წარმოადგენს მშვიდობასა და სამართლიანობას. 1959 წელს მიიღეს ეროვნული დროშა, რომელიც წარმოადგენდა თეთრ ქსოვილს, რომელზეც გამოსახული იყო ერთმანეთთან ელიფსით დაკავშირებული ხუთი ფერადი ვარსკვლავი, რომლებიც სურინამის მოსახლეობის ძირითად ეთნიკურ ჯგუფებს აღნიშნავდა: აბორიგენ ინდიელებს, ევროპელებს, აფრიკელებს, იაველებსა და ჩინელებს. ელიფსი მათ შორის ჰარმონიასა და მშვიდობას გამოხატავდა. სურინამის ეროვნული დროშა 1959-1975 წლებში სურინამის გერბი სურინამის ჰიმნი სამხრეთ ამერიკის დროშები სურინამის დროშა (ინგლისური) ხ • გ • რ სამხრეთი ამერიკა
ოსკარის 22-ე დაჯილდოება

ოსკარის 22-ე დაჯილდოების ცერემონია — საუკეთესო ფილმებისა და კინოხელოვანების რიგით 22-ე დაჯილდოება კინემატოგრაფიულ ხელოვნებათა და მეცნიერებათა აკადემიის პრემიით. ცერემონია გაიმართა 1950 წლის 23 მარტს და მასში მონაწილეობა მიიღეს 1949 წელს გამოსულმა ფილმებმა. Academy Awards Official Web Site
ასხის მასივი

ასხის მასივი — კავკასიონის სამხრეთი კალთის კირქვული ზოლის ერთ-ერთი ყველაზე ვრცელი და მაღალი კარსტული მასივი ლეჩხუმ-იმერეთ-ოდიშის საზღვარზე, მდინარე ტეხურსა და ცხენისწყალს შორის. ასხის მასივის უმაღლესი მწვერვალია გადრეკილა (2519 მ). მასივი ცნობილია კარსტული წარმონაქმნებით (თურჩუ-ტობის მიწისქვეშა დინება, ჯორწყუს მღვიმე, ქვიბიას პოლიე). ზღვის დონიდან 2000-2100 მ სიმაღლეზე მდებარეობს სამკუთხედის ფორმის უტყეო პლატო „მოედანი“, რომელზეც მრავალი კარსტული ძაბრია. მასივის ნაწილში სუბალპური და ალპური მდელოებია, ქვემოთ — წიფლის ტყეები. ბუღელის მღვიმე მარუაშვილი ლ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 664. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 18.
არაბიკა (მთა)

არაბიკა — მთა საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის გაგრის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს გაგრის ქედზე. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 17.
კრომფორლენდერი

კრომფორლენდერი (გერმ. Kromfohrländer) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია გერმანიაში 1940-იან წლებში. 1945 წელს ამერიკელი ჯარისკაცები ქრუმე-ფერხეში (ვესტფალია) გავლით იყვნენ და ვინმე შლაიფენბაუმს მოყვითალო-ყავისფერი ძაღლი აჩუქეს. ახალმა პატრონმა ის ხუთჯერ შეაჯვარა თავის ძაღლთან, რომელიც გარეგნულად ჟღალ ბრეტონულ გრიფონს ჰგავდა. ამ შემთხვევებში დაბადებულმა, სიმპათიურმა ლეკვებმა სათავე დაუდეს ახალ ჯიშს. 1953 წელს ამ ჯიშმა ოფიციალური აღიარება მიიღო, თუმცა დღესდღეობით გადაშენება ემუქრება. ეს ძალიან სამწუხაროა, რადგან კრომფორლენდერი გამოირჩევა მშვიდი ხასიათით და კიდევ ბევრი დადებითი თვისება აქვს: ის ძალიან კარგად ეგუება სხვა ძაღლებს და ბავშვებს, კარგად იწვრთნება, არ იკბინება და კარგი მოდარაჯეა. ერთადერთი სნეულება, რომლის მიმართ ამ ტერიერებს აქვთ მიდრეკილება - სახსრის დაავადება. კრომფორლენდერი პროპორციულად აგებული ძაღლია, ბალანი შეიძლება იყოს უხეში, დახვეული, ან სწორი და გლუვი. ბალანს განსაკუთრებული მოვლა არ სჭირდება, ადვილად უძლებს სიცივეს. აქვს საშუალო ზომის, ოვალური, მუქი თვალები. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კრომფორლენდერი კრომფორლენდერი დაარქივებული 2014-11-10 საიტზე Wayback Machine. (შვედური)
პანამის დროშა

პანამის დროშა — პანამის სახელმწიფო სიმბოლო გერბსა და ჰიმნთან ერთად. პანამის დროშა ოფიციალურად მიიღეს 1903 წლის 20 დეკემბერს. 1904 წელს იგი დროებით დაამტკიცა დამფუძნებელმა კრებამ. 1925 წლის 25 მარტს დროშა საბოლოოდ მიიღეს. ლურჯი და წითელი ფერები წარმოადგენს პანამის კონსერვატიულ და ლიბერალურ პარტიებს, ამასთანავე, ლურჯი ფერი წყნარი ოკეანისა და კარიბის ზღვის სიმბოლოა, წითელი კი — ქვეყნის თავდაცვისათვის დაღვრილი სისხლისა. თეთრი წარმოადგენს მშვიდობას. ლურჯი ვარსკვლავი განასახიერებს სიწმინდესა და სამოქალაქო პატიოსნებას, წითელი — სამართლიანობას. პანამის გერბი პანამის ჰიმნი ჩრდილოეთ ამერიკის დროშები სამხრეთ ამერიკის დროშები მსოფლიოს დროშები - პანამის ისტორიული დროშები - პანამის დროშა (ინგლისური) ხ • გ • რ სამხრეთი ამერიკა
ქართული წარმოების უპილოტო საფრენი აპარატი

ქართული წარმოების პირველი უპილოტო საფრენი აპარატი შეიქმნა სახელმწიფო სამხედრო სამეცნიერო-ტექნიკური ცენტრი „დელტა“-ში 2012 წელს. მისი საჯარო პრეზენტაცია 2012 წლის 10 აპრილს ვაზიანის პოლიგონზე შედგა. თვითმფრინავი განეკუთვნება საშუალო მანძილზე მოქმედი ტაქტიკური სადაზვერვო უპილოტო თვითმფრინავების კლასს. მისი პირდაპირი დანიშნულებაა ბრძოლის ველის მონიტორინგი ონლაინ რეჟიმში, მოწინააღმდეგის ცოცხალი ძალის და საბრძოლო ტექნიკის ზუსტი კოორდინატების დადგენა. თვითმფრინავის გამოიყენება ასევე სამოქალაქო დანიშნულებითაც. სასაზღვრო პატრულირება დაზვერვა/თვალთვალი საჰაერო ფოტოგადაღება დაზვერვა გეოფიზიკური მეთოდებით სტიქიური უბედურებების მონიტორინგი სანაპირო დაცვის უზრუნველყოფა რადიაციის შემოწმება/კონტროლი დღის/ღამის დაზვერვა ბრძოლის ველის მეთვალყურეობა სამიზნის ზუსტი კოორდინატების დადგენა რადიო და რადიოტექნიკური დაზვერვა ბრძოლის ველზე ზარალისა და მსხვერპლის შეფასება ქართული უპილოტო საფრენი აპარატის კორპუსი კომპოზიციური მასალებითაა დამზადებული, მისი სტარტი სპეციალური პნევმატური კატაპულტის საშუალებით ხდება, რაც საშუალებას იძლება თვითმფრინავის გაშვება სპეციალურად მოუმზადებელი ადგილიდან ან ავტომანქანის ძარიდან განხორციელდეს. მიწაზე დაშვებისას კორპუსის და სადაზვერვო ოპტიკური მოწყობილობების დაზიანებისგან დასაცავად თვითმფრინავს ეხსნება სპეციალური პარაშუტი და საჰაერო ბალიში. თვითმფრინავს აქვს ფრენის ორი რეჟიმი: ონლაინ რეჟიმში რადიომართვით და სრულ რადიოსიჩუმეჩი ავტონომიურად. ონლაინ რეჟიმში თვითმფრინავის მართვა რადიოსიხშირით ხორციელდება, მისი ჩახშობის შემთხვევაში კი ფრენა ავტონომიურ რეჟიმში ავტოპილოტით გრძელდება. სადაზვერვო ოპტიკური მოწყობილობები თვითმფრინავის წინა ნაწილშია დაყენებული, სპეციალურ გიროსტაბილიზებულ პლატფორმაზე დღე ღამური ხედვის 2 სიბრტყეში მოძრავი კამერაა დამონტაჟებული. ფოტოგადაღებისთვის კი თვითმფრინავი აღჭურვილია ფოტოაპარატით. თვითმფრინავის ძალურ დანადგარს წარმოადგენს 3,5 ცხენის ძალის მქონე შიდაწვის ძრავი. თვითმფრინავთან ერთად კომპლექტში შედის რადიომართვის ანტენა, პნევმატური გამშვები მექანიზმი და მართვის კომპიუტერული სისტემა. ფრენის ხანგრძლივობა – 6-8 საათი ფრენის სიმაღლე – 100-3000 მეტრი სიჩქარე – 60-160 კმ/სთ მოქმედების რადიუსი - 150 კმ. საწვავის ტევადობა - 3 ლიტრი ცარიელი მასა - 12 კგ ფრთაშლილობა - 3075 მმ სიგრძე - 1960 მმ თვითმფრინავის დაშვება პარაშუტით უპილოტო საფრენი აპარატის რადიომართვის ანტენა ქართული უპილოტო საფრენი აპარატზე დაყენებული ROTO 35 FS-ის ტიპის შიგაწვის ძრავა ქართული წარმოების უპილოტო საფრენი აპარატები ქართული წარმოების უპილოტო საფრენი აპარატი, სამხედრო ანალიტიკური საიტი www.geo-army.ge;
ატალეა

ატალეა (Attalea) — პალმების გვარი. უმეტესად მარალი ღერო და დიდი ზომის ფრთისებრი ფოთლები აქვს. შეიცავს 30-მდე სახეობას. გვხვდება ტროპიკულ ამერიკაში. ბრაზილიური ატალეის (Attalea funifera) ფოთლის ხალთიდან იღებენ უხეშ მუქ ბოჭკოებს (პიასავა), რადგანაც ამზადებენ ჯაგრისებს, იატაკის საფენებს, კანაფსა და თოკს. ზოგიერთი ატალეის მკვრივი თესლი იხმარება სახარატო ნაკეთობათა დასამზადებლად. Attalea cohune-ს თესლისაგან ამზადებენ ზეთს. ატალეის ზოგი სახეობა დეკორატიულია და სათბურებში მოჰყავთ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 664.
გაიანის დროშა

გაიანის დროშა — გაიანას სახელმწიფო სიმბოლო გერბსა და ჰიმნთან ერთად. მიღებულია 1966 წლის 26 მაისს დიდი ბრიტანეთისაგან დამოუკიდებლობის მიღების შემდეგ. პროპორციებია 3:5. მწვანე ფერი დროშაზე სიმბოლურად სოფლის მეურნეობასა და ტყეებს აღნიშნავს, თეთრი — მდინარეებსა და წყალს, ოქროსფერი — სასარგებლო წიაღისეულის სიმდიდრეს, შავი — გამძლეობას, წითელი კი — ენთუზიაზმსა და დინამიკას. გაიანას, როგორც ბრიტანეთის იმპერიის ნაწილის, დროშაზე გამოსახული იყო ბრიტანეთის დროშა და ეროვნული ემბლემა. პირველი ასეთი დროშა შემოიღეს 1875 წელს, ის მცირედ შეიცვალა 1906 წელს, შემდეგ კი 1955 წელს. ამ დროშების პროპორციები იყო 1:2. ბრიტანული გაიანას დროშა 1875-1906 წლებში ბრიტანული გაიანას დროშა 1906-1955 წლებში ბრიტანული გაიანას დროშა 1955-1966 წლებში გაიანის გერბი გაიანის ჰიმნი სამხრეთ ამერიკის დროშები გაიანას დროშა[მკვდარი ბმული] (ინგლისური) ხ • გ • რ სამხრეთი ამერიკა
ხმოვანი კინო

ხმოვანი კინო — მოძრავი კინო სინქრონიზირებული ხმით (დიალოგები, მუსიკა, ხმის ეფექტები). მუნჯი კინოს საპირისპირო საშუალება. პირველი მოძრავი ფილმი იყო ამერიკული მიუზიკლი „ჯაზის მომღერალი“, რომელიც 1927 წლის 6 ოქტომბერს გამოვიდა. პირველი ქართული ხმოვანი მხატვრული ფილმია ლეო ესაკიას გადაღებული „შაქირი (როტე ფანე)“ (1932). Hollywood goes for sound. დიაგრამებით ნაჩვენებია 1928-1929 წლებშ მთავარი ჰოლივუდური კინოკომპანიების გადასვლა მუნჯი კინოდან ხმოვან კინოზე. ↑ შაქირი (როტე ფანე) დაარქივებული 2015-05-12 საიტზე Wayback Machine. . ეროვნული ფილმოგრაფია
მუჰამედ VI (გრანადა)

მუჰამედ VI (არაბ. محمد الأحمر‎‎; დ. 1332  — გ. 25 აპრილი, 1362) — გრანადის ამირა 1360–1362 წლებში. ისმაილ II-ის სიძე. 1360 წლის 28 ივნისს მუჰამედ VI-ის ბრძანებით მოკლეს ისმაილ II და ტახტი დაიკავა. მის წინააღმდეგ კავშირი შეკრეს გრანადის საამიროს განდევნილმა ამირამ მუჰამედ V-მ და კასტილიის მეფე პედრო I მრისხანემ. მათი ძალები ერთმანეთს 1362 წელს შეხვდნენ. რამდენიმე ციხესიმაგრის დაკარგვის შემდეგ გრანადაში მუჰამედ VI-ს აუჯანყდნენ მუჰამედ V-ის მომხრეები და დაამხეს. 1362 წლის 16 მარტს მუჰამედ V-მ დაიბრუნა ამირას ტიტული, ხოლო ამავე წლის აპრილში პედრო I-მა მუჰამედ VI სიკვდილით დასაჯა სევილიაში. Islamic Spain 1250 to 1500 by Leonard Patrick Harvey; University of Chicago Press, 1992 Pedro the Cruel of Castile 1350—1359 (The Medieval Mediterranean : Peoples, Economies and Cultures, 400—1453, Vol 6) by Clara Esto; Brill Academic Publishers, 1995