laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ვასილ გოგლიძე

ვასილ (ვლასი) მიხეილის ძე გოგლიძე (დ. 8 მარტი, 1927, სოფ. კომანდელი, ახლანდ. ონის მუნიციპალიტეტი — გ. 27 აგვისტო, 2005, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი, ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი (1978), პროფესორი (1978). 1949 წელს დაამთავრა ინდუსტრიული ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი საავტომობილო გზების სპეციალობით. 1953–1956 წლებში მუშაობდა მოსკოვის საავტომობილო გზების საკავშირო სამეცნიერო–კვლევით ინსტიტუტში; 1961 წლიდან ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტზე; 1964-2001 წლებში იყო საავტომობილო გზებისა და აეროდრომების კათედრის გამგე; 2001 წელს აირჩიეს მოსკოვის საავტომობილო–საგზაო ინსტიტუტის საპატიო პროფესორად. ავტორია 10–მდე სახელმძღვანელოსი და 30–მდე გამოგონების; მისი სამეცნიერო კვლევები ეხება მეტროპოლიტენების, ხიდებისა და სატრანსპორტო გვირაბების დაპროექტებასა და მშენებლობას იყო გარემოს დაცვის აკადემიის და საქართველოს საინჟინრო აკადემიის წევრი. მეთოდური მითითებები სამეცნიერო-კვლევითი ხასიათის სადიპლომო სამუშაოს შესასრულებლად საავტომობილო გზების სპეციალობის (1211) სტუდენტებისათვის (შემდგენელი). - თბილისი, საქ. პოლიტექნ. ინ-ტის გამ-ბა და სტ., 1984. - 14გვ. ასფალტბეტონი საგზაო მშენებლობაში : სახელმძღვ. უმაღლ. ტექნ. სასწ. სტუდ. (ავტორი). - თბილისი, ცოდნა, 1964. - 226გვ. ბეტონი საგზაო მშენებლობაში (ავტორი). - თბილისი, 1962 ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 65. ვასილ გოგლიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
შოთა გოგოლაშვილი

შოთა მინას ძე გოგოლაშვილი (დ. 28 მაისი, 1927, თბილისი — გ. 28 იანვარი, 2007) — ქართველი მხატვარი, კინოს მხატვარი, ფერმწერი, გრაფიკოსი. 1956 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია. 1957 წლიდან იყო კონოსტუდია „ქართული ფილმის“ მხატვარი; გააფორმა ფილმები: „ხევსურული ბალადა“ (1965), „მალე გაზაფული მოვა“ (1967), „დიდოსტატის მარჯვენა“ (კ. ხუციშვილთან ერთად, 1969), „წუთისოფელი“ (1971), „ივანე კოტორაშვილის ამბავი“ (1974), „მოხეტიალე რაინდები“ (1975), „წინაპართა მიწა“ (1979); „ფესვები“ (1986). მისი დაზგური ნამუშევრებია: „წისქვილი“ (1986, საქართველოს ეროვნული გალერეა), „გზა“ (1985, ა. პუშკინის სახელობის სახელმწიფო ხელოვნების მუზეუმი, მოსკოვი), „სვანეთი“ (1986, ა. პუშკინის სახელობის სახელმწიფო ხელოვნების მუზეუმი, მოსკოვი). 1970 წელს მიანიჭეს საქართველოს დამსახურებული მხატვრის წოდება. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 68-69. ბიოგრაფიული ლექსიკონი — შოთა გოგოლაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა შოთა გოგოლაშვილი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
დერმიშა გოგოლაძე

დერმიშა ანდროს ძე გოგოლაძე (დ. 21 დეკემბერი, 1924, სოფ. გოგოლესუბანი, ჩოხატაურის რაიონი — გ. 13 დეკემბერი, 2002, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი. 1952 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიისა და ეთნოლოგიის ინსტიტუტის მთავარი მეცნიერ თანამშრომელის პოზიციაზე. საქართველოს აგრარულ მეცნიერებათა აკადემიისა და აფხაზეთის რეგიონალური მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი. 1952–1955 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასპირანტი. 1956 წლიდან იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიისა და ეთნოლოგიის ინსტიტუტის უმცროსი, შემდგომ უფროსი და წამყვანი მეცნიერ თანამშრომელი, 1977–1997 წლებში კითხულობდა ლექციებს საქართველოს პოლიტექნიკურ უნივერსიტეტში, 1986-1990 წლებში მუშაობდა თბილისის სულხან-საბა ორბელიანის სახელობის სახელმწიფო პედაგოგიურ უნივერსიტეტში, 1996-1997 წლებში მუშაობდა თბილისის ბიზნესისა და საგარეო ურთიერთობების ინსტიტუტის რექტორად. სადისერტაციო თემა — „საქართველოს სოციალურ-ეკონომიური განვითარება გვიან ფეოდალურ ხანაში (საადგილმამულო ურთიერთობა)-1800-1864წწ.,“ დაიცვა 1972 წელს. ხუთი მედალი და სიგელი (დიდი სამამულო ომი) საპატიო სიგელი საქართველოს მეცნიერებათა აკადემია ( პრემია) ივანე ჯავახიშვილის სახელობის მედალი „აფხაზთა“ საერისთავოს, დღევანდელი აფხაზეთის ძველ ეთნოსთა ვინაობისა და ეთნოსის მკვიდრობის საკითხი (ავტორი). - თბილისი, წ.კ. გამ. საზ. სათათ. საგამ. განყ-ბა, 1995. - 46გვ. ქართული სოფელი ფეოდალიზმის ხანაში (VI - XVIII სს.) - სტრუქტურა და შინაგანი ორგანიზაცია (ავტორი). - თბილისი, მეცნიერება, 1992. - 254გვ.. - ISBN: 5-520-01314-4 საქართველოს ისტორიის ნარკვევები XV - XIX სს., ტ. IV (თანაავტორი). - თბილისი, მეცნიერება, 1973. - 665გვ. საქართველოს სოციალურ - ეკონომიური განვითარება გვიანფეოდალურ ხანაში (საადგილმამულო ურთიერთობა) - 1800 - 1864 წწ. (ავტორი). - თბილისი, მეცნიერება, 1971. - 479გვ. სამთამადნო, სამთო - საქარხნო მრეწველობა საქართველოში და კაპიტალიზმის გენეზისის ზოგიერთი საკითხი XVIII - XIX სს. (ავტორი). - თბილისი, მეცნიერება, 1966. - 211გვ. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 69. დერმიშა გოგოლაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
შალვა გოზალიშვილი

შალვა ნიკოლოზის ძე გოზალიშვილი (დ. 1 აპრილი, 1909, სიღნაღის რაიონი, სოფელი ბოდბისხევი — გ. 10 აგვისტო, 1993, თბილისი) — ქართველი ფილოლოგი, ლიტერატურათმცოდნე, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი. 1930 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სიბრძნისმეტყველების ფაკულტეტი. იყო II მსოფლიო ომის მონაწილე; სხვადასხვა დროს მუშაობდა საქართველოს სახელმწიფო საჯარო ბიბლიოთეკაში; საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის ხელნაწერთა განყოფილებაში; მეცნიერებათა აკადემიის ხელნაწერთა ინსტიტუტში; თელავის იაკობ გოგებაშვილის სახელობის სახელმწიფო პედაგოგიურ ინსტიტუტში; შოთა რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტში; იკვლევდა XIX-XX საუკუნის ქართული მწერლობის საკითხებს. 1985 წელს მიენიჭა საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწის წოდება. მიხეილ ბარათაშვილი (1784-1856) : ნუმიზმატიკის ფუძემდებელი საქართველოში (ავტორი). - თბილისი, საბჭ. საქართველო, 1987. - 95გვ. დიადი განთიადის მომღერალი იროდიონ ევდოშვილი (ავტორი). - თბილისი, მერანი, 1974. - 90გვ. იროდიონ ევდოშვილი : ცხოვრება და მოღვაწეობა (ავტორი). - თბილისი, საბჭ. საქართველო, 1961. - 141გვ. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 78. ბიოგრაფიული ლექსიკონი — შალვა გოზალიშვილი — საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა
ლეო დავითაშვილი

ლეო დავითაშვილი (დ. 25 მაისი, 1895, თბილისი — გ. 3 სექტემბერი, 1977) — ქართველი მეცნიერი, პალეობიოლოგ-ევოლუციონისტი, გეოლოგი. 1925 წელს დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტის გეოლოგია-გეოგრაფიის ფაკულტეტი. მუშაობა დაიწყო მოსკოვის ნავთობის სახელმწიფო კვლევით ინსტიტუტში. ამავე დროს ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას მოსკოვის ნავთობის ინსტიტუტში, სადაც 1930-1948 წლებში პალეონტოლოგიის კათედრას ხელმძღვანელობდა. 1941 წელს იგი თბილისში გადმოსახლდა. აქ ის მუშაობდა საქართველოს ინდუსტრიული ინსტიტუტის გეოლოგიისა და პალეონტოლოგიის კათედრის გამგედ და საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის გეოლოგიისა და მინერალოგიის ინსტიტუტის განყოფილების ხელმძღვანელად. 1950 წელს სათავეში ჩაუდგა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის პრეზიდიუმთან მის მიერვე შექმნილ პალეო-ბიოლოგიის სექტორს, რომელიც 1958 წელს პალეობიოლოგიის ინსტიტუტად გადაკეთდა. ამ ინსტიტუტს, რომელიც ამჟამად მის სახელს ატარებს, იგი სიცოცხლის ბოლომდე ხელმძღვანელობდა. 1936-1938 წლებში იყო მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პალეონტოლოგიური ლაბორატორიის ნამდვილი წევრი. 1944 წლიდან იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი. 1975 — ხალხთა მეგობრობის ორდენი 1965 — შრომის წითელი დროშის ორდენი 1949 — სსრ კავშირის სახელმწიფო პრემია; „ევოლუციური პალეონტოლოგიის ისტორია დარვინიდან დღემდე“ პალეონტოლოგიის მოკლე კურსი : დამხმ. სახელმძღვ. გეოლოგ. უმაღლ. სასწავლებლებისა და ფაკ-ტების სტუდენტებისათვის. - თბილისი, განათლება, 1985. - 315გვ. Вопросы методологии в изучении эволюции органического мира (ავტორი). - Тбилиси, Мецниереба, 1968. - 216 с. Теория полового отбора (ავტორი). - Москва, изд-во АН СССР, 1961. - 534с. ჩარლზ დარვინის მოძღვრება და ორგანიზმების ისტორიული განვითარების კანონზომიერებანი (ავტორი). - თბილისი, საქ. სსრ მეცნ. აკად. გამ-ბა , 1959. - 44გვ. პალეონტოლოგია (ავტორი). - თბილისი, თბილისის სახელმწიფო უნ-ტის გამომც., 1938. - 490გვ. ლეო დავითაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ეგვიპტის ფარაონების სია

ეგვიპტის ფარაონების სია — სტატია, რომელიც მოიცავს ძველი ეგვიპტის ფარაონების ჩამონათვალს (სიას), რომელიც იწყება წინადინასტიური პერიოდიდან და მთავრდება ელინისტური პერიოდით. პირველი და მეორე დინასტიების შუაში არსებობდა ორი ფარაონი, რომლებმაც მცირე ხნით იმეფეს. Egyptian Royal Genealogy დაარქივებული 2009-04-07 საიტზე Wayback Machine. Manetho and the King Lists Review of different primary king lists Chronology Table - 0 Dynasty&History Period, by Dariusz Sitek Multi-pages of list of pharaohs in different king lists, without the god kings, in Egyptian hieroglyphs and English Egyptian Journey 2003: History: King Lists Hyperlink texts of the Manetho, Abydos & Turin king lists, without the god-kings Digital Egypt for Universities List of all female Pharaohs დაარქივებული 2020-01-18 საიტზე Wayback Machine.
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები შრი-ლანკაში

2014 წლის მონაცემებით შრი-ლანკაში იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის 8 ძეგლია. იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში მსოფლიოს მასშტაბით 1007 ძეგლია შეტანილი, მათ შორის 0,8 % შრი-ლანკის ძეგლებია. მათ შორის: 7 კულტურის ობიექტი 1 ბუნების ძეგლი 2 მათგანი ადამიანის გენიის შედევრია (კრიტერიუმი i). ცხრილში შეტანილია ძეგლები, იუნესკოს მიერ მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის სიაში დამატების თარიღის მიხედვით. პოლონარუვა სიგირიია ანურადჰაპურა გალე კანდი სინჰარაჯი დამბულის მღვიმე შრი-ლანკის ცენტრალური ზეგანი იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები შრი-ლანკაში (ინგლისური)
მარუან ფელაინი

მარუან ფელაინი (ნიდერლ. Marouane Fellaini დ. 22 ნოემბერი, 1987, ბრიუსელი) — ბელგიელი ფეხბურთელი, ბელგიის ეროვნული ნაკრების წევრი. 2013 წლიდან არის „მანჩესტერ იუნაიტედის“ წევრი. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „მარუან ფელაინი“ ვიკისაწყობში. Marouane Fellaini — სტატისტიკა საიტზე Soccerbase.com (ინგლისური) მარუან ფელაინი – უეფას ჩანაწერი (ინგლისური) მარუან ფელაინი — ფიფას ჩანაწერი[დაარქივებული] ოფიციალური საიტი მარუან ფელაინი Twitter-ზე
ცეილონის დომინიონი

ცეილონის დომინიონი (ინგლ. Dominion of Ceylon) — ერთა თანამეგობრობის დომინიონი 1948—1972 წლებში. 1948 წელს ბრტიანულმა ცეილონმა მოიპოვა დამოუკიდებლობა და გახდა ცეილონი. 1972 წელს ცეილონი გახდა ერთა თანამეგობრობის რესპუბლიკა და სახელი შრი-ლანკით შეიცვალა. ეს არის კუნძულოვანი ქვეყანა სამხრეთ აზიაში, რომელიც დაახლოებით 31 კილომეტრითაა დაშორებული ინდოეთის სამხრეთ სანაპიროსგან. ქვეყანა ასევე იყო ბუდიზმის რელიგიური ცენტრი და ფართოდ გავრცელებული იყო ინდუიზმი. ↑ Theravada Buddhism. BBC. ციტირების თარიღი: 30 March 2010.
კაპელოს რაიონი

კაპელოს რაიონი (ესპ. Distrito de Capelo) — რაიონი პერუში, ლორეტოს რეგიონის რეკენის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 118 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 926 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 4.7 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 842.37 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ალტო-ტაპიჩეს რაიონი

ალტო-ტაპიჩეს რაიონი (ესპ. Distrito de Alto Tapiche) — რაიონი პერუში, ლორეტოს რეგიონის რეკენის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 121 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 908 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 0.21 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 9 013 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ემილიო-სან-მარტინის რაიონი

ემილიო-სან-მარტინის რაიონი (ესპ. Distrito de Emilio San Martín) — რაიონი პერუში, ლორეტოს რეგიონის რეკენის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 120 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 433 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 1.6 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 4 572 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ხენარო-ერერას რაიონი

ხენარო-ერერას რაიონი (ესპ. Distrito de Jenaro Herrera) — რაიონი პერუში, ლორეტოს რეგიონის რეკენის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 110 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 922 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 3.2 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1 517 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
მაკიის რაიონი

მაკიის რაიონი (ესპ. Distrito de Maquia) — რაიონი პერუში, ლორეტოს რეგიონის რეკენის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 122 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 487 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 1.8 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 4 792 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
პუინაუის რაიონი

პუინაუის რაიონი (ესპ. Distrito de Puinahua) — რაიონი პერუში, ლორეტოს რეგიონის რეკენის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 118 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 857 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 0.98 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 5 946 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
რეკენის რაიონი

რეკენის რაიონი (ესპ. Distrito de Requena) — რაიონი პერუში, ლორეტოს რეგიონის რეკენის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 114 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 26 969 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 8.9 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 3 038 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
საკენის რაიონი

საკენის რაიონი (ესპ. Distrito de Saquena) — რაიონი პერუში, ლორეტოს რეგიონის რეკენის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 112 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 402 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 2.1 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 2 081 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
სოპლინის რაიონი

სოპლინის რაიონი (ესპ. Distrito de Soplin) — რაიონი პერუში, ლორეტოს რეგიონის რეკენის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 123 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 665 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 0.14 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 4 711 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ტაპიჩეს რაიონი

ტაპიჩეს რაიონი (ესპ. Distrito de Tapiche) — რაიონი პერუში, ლორეტოს რეგიონის რეკენის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 119 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 913 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 0.45 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 2 014 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
იაკერანის რაიონი

იაკერანის რაიონი (ესპ. Distrito de Yaquerana) — რაიონი პერუში, ლორეტოს რეგიონის რეკენის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 130 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 445 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 0.22 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 10 947 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ხებეროსის რაიონი

ხებეროსის რაიონი (ესპ. Distrito de Jeberos) — რაიონი პერუში, ლორეტოს რეგიონის ალტო-ამასონასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 165 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 855 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 0.84 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 4 574 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ბალსა-პუერტოს რაიონი

ბალსა-პუერტოს რაიონი (ესპ. Distrito de Balsa Puerto) — რაიონი პერუში, ლორეტოს რეგიონის ალტო-ამასონასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 220 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 730 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 4.5 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 2 839 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ლაგუნასის რაიონი (ალტო-ამასონასი)

ლაგუნასის რაიონი (ესპ. Distrito de Lagunas) — რაიონი პერუში, ლორეტოს რეგიონის ალტო-ამასონასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 149 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 827 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 2.1 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 6 086 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
სანტა-კრუსის რაიონი (ალტო-ამასონასი)

სანტა-კრუსის რაიონი (ესპ. Distrito de Santa Cruz) — რაიონი პერუში, ლორეტოს რეგიონის ალტო-ამასონასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 149 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 447 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 4.1 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1 093 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ტენიენტე-სესარ-ლოპეს-როხასის რაიონი

ტენიენტე-სესარ-ლოპეს-როხასის რაიონი (ესპ. Distrito de Teniente Cesar Lopez Rojas) — რაიონი პერუში, ლორეტოს რეგიონის ალტო-ამასონასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 120 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 107 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 4.1 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1 495 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
იურიმაგუასის რაიონი

იურიმაგუასის რაიონი (ესპ. Distrito de Yurimaguas) — რაიონი პერუში, ლორეტოს რეგიონის ალტო-ამასონასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 182 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 61 968 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 23 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 2 674 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
შრი-ლანკის მდინარეების სია

ცხრილში მოცემულია შრი-ლანკის მდინარეების სია
ანდოასის რაიონი

ანდოასის რაიონი (ესპ. Distrito de Andoas) — რაიონი პერუში, ლორეტოს რეგიონის დატემ-დელ-მარანიონის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 210 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 448 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 0.82 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 11 549 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ბარანკის რაიონი (დატემ-დელ-მარანიონი)

ბარანკის რაიონი (ესპ. Distrito de Barranca) — რაიონი პერუში, ლორეტოს რეგიონის დატემ-დელ-მარანიონის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 128 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 085 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 1.8 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 6 888 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
კაუაპანასის რაიონი

კაუაპანასის რაიონი (ესპ. Distrito de Cahuapanas) — რაიონი პერუში, ლორეტოს რეგიონის დატემ-დელ-მარანიონის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 168 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 334 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 1.5 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 4 982 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
მანსერიჩეს რაიონი

მანსერიჩეს რაიონი (ესპ. Distrito de Manseriche) — რაიონი პერუში, ლორეტოს რეგიონის დატემ-დელ-მარანიონის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 120 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 773 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 2.2 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 3 493 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
მორონის რაიონი

მორონის რაიონი (ესპ. Distrito de Morona) — რაიონი პერუში, ლორეტოს რეგიონის დატემ-დელ-მარანიონის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 130 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 658 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 0.62 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 10 777 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
პასტასის რაიონი

პასტასის რაიონი (ესპ. Distrito de Pastaza) — რაიონი პერუში, ლორეტოს რეგიონის დატემ-დელ-მარანიონის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 120 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 148 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 0.69 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 8 918 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ბაია (შტატი)

ბაია (პორტ. Bahia, BA) — შტატი ბრაზილიის ჩრდილო-აღმოსავლეთში. უკავია ბრაზილიის ზეგანის აღმოსავლეთი ნაწილი მდინარე სან-ფრანსისკუს აუზში. ფართობი – 567 ათასი კმ². მოსახლეობა – 13,5 მლნ. ქალაქები (ათ.) – სალვადორი (2.212), ფეირა-დი-სანტანა (448), ვიტორია-და-კონკისტა (235).
ეპიროსი

ეპიროსი (რეგიონი) — სამხრეთ ბალკანეთში ისტორიული რეგიონი, თანამედროვე საბერძნეთის და ალბანეთის ტერიტორიაზე. ჩრდილოეთი ეპიროსი — სამხრეთ ალბანეთის რეგიონის ბერძნული სახელი ეპირი — საბერძნეთის ადმინისტრაციული ოლქი ეპიროს ვეტუსი და ეპიროს ნოვა — რომაული პროვინციები
პიროსი ეპიროსელი

პიროსი (ძვ. წ. 318 - ძვ. წ. 272) (ბერძ. Πύρρος) მოლოსიანსის, (ძვ. წ. 297 წლიდან) ეპიროსის (ძვ. წ. 306 - ძვ. წ. 301, ძვ. წ. 297 - ძვ. წ. 272) და მაკედონიის (ძვ. წ. 288 - ძვ. წ. 284, ძვ. წ. 273 - ძვ. წ. 272) მეფე. ერთ-ერთი ყველაზე გამოჩენილი, მაგრამ წარუმატებელი ბერძენი მხედართმთავარი. იგი იბრძოდა რომის რესპუბლიკის წინააღმდეგ და მიუხედავად ბრძოლების მოგებისა, ომი წააგო. მასზეა გამოთქმა პიროსის გამარჯვება. Abbott, Jacob (1901). Makers of History: Pyrrhus. New York, NY and London, UK: Harper & Brothers Publishers.  Cowan, Ross (2009). Roman Conquests: Italy. Barnsley: Pen & Sword Books Limited, გვ. 103–147. ISBN 978-1-84-415937-6.  Cowan, Ross (2007). For the Glory of Rome: A History of Warriors and Warfare. London, UK: Greenhill Books, გვ. 15–77. ISBN 978-1-85-367733-5.  პლუტარქე, პარალელური ბიოგრაფიები, პიროსი
ამპარის ოლქი

ამპარა (სინჰალ. අම්පාර දිස්ත්‍රික්කය, ტამილ. அம்பாறை மாவட்டம்) — შრი-ლანკის 25 ოლქიდან ერთ-ერთი. შედის აღმოსავლეთი პროვინციის შემადგენლობაში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ამპარა. ოლქის ფართობია 4415 კმ². ადმინისტრაციულად დაყოფილია 20 დივიზიონად. ოლქი დაარსდა 1961 წლის აპრილში, ბატიკალოას ოლქის გაყოფის შედეგად. 2012 წლის არჩევნების შედეგად მოსახლეობა 648 057 კაცს შეადგენს. მოსახლეობის 43,59 %-ს შეადგენს ლარაკალას ხალხი; 38,73 % — სინჰალელები; 17,40 % — შრი-ლანკის ტამილები; 0,03 % — ინდოელი ტამილები 0,25 % — სხვა ეთნიკური ჯგუფი. მოსახლეობის 43,63 % ისლამის მიმდევარია; 38,61 % — ბუდიზმს აღიარებს; 15,81 % — ინდუიზმს; 1,95 % — ქრისტიანია. მოსახლეობის რაოდენობის დინამიკა: შრი-ლანკის ადმინისტრაციული დაყოფა ↑ Area of Sri Lanka by province and district. Statistical Abstract 2011. Department of Census & Statistics, Sri Lanka. ↑ Overview. Ampara District Secretariat. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-12-24. ციტირების თარიღი: 2015-04-01. ↑ Mohideen, M. I. M. (27 December 2007). „Sinhalisation of East: A reply to Minister Champika Ranawaka“. The Island (Sri Lanka). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 5 ოქტომბერი 2018. ციტირების თარიღი: 1 აპრილი 2015. ↑ A2 : Population by ethnic group according to districts, 2012. Census of Population & Housing, 2011. Department of Census & Statistics, Sri Lanka. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-04-28. ციტირების თარიღი: 2015-04-01. ↑ A3 : Population by religion according to districts, 2012. Census of Population & Housing, 2011. Department of Census & Statistics, Sri Lanka. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-01-07. ციტირების თარიღი: 2015-04-01.
სრაშენი

სრაშენი (სომხ. Սրաշեն) — სოფელი სომხეთში, სიუნიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 025 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 92 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 10 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 8.88 კმ²-ია. სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები