laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
Wake the Sleeper

Wake the Sleeper — ბრიტანული როკ-ჯგუფ Uriah Heep-ის ოცდამეერთე სტუდიური ალბომი, გამოცემული 2008 წლის ივნისში. Wake the Sleeper (ბოქსი/ლენზონი) - 3:33 Overload (ბოქსი/ლენზონი) - 5:58 Tears of the World (ბოქსი/ლენზონი) - 4:45 Light of a Thousand Stars (ბოქსი/ლენზონი) - 3:57 Heaven's Rain (ბოქსი/ლენზონი) - 4:16 Book of Lies (ბოქსი/ლენზონი) - 4:05 What Kind of God (ბოქსი/ლენზონი) - 6:37 Ghost of the Ocean (ბოქსი/ლენზონი) - 3:22 Angels Walk With You (ბოლდერი) - 5:24 Shadow (ლენზონი) - 3:35 War Child (ბოლდერი/გალაგერი) - 5:07 ↑ Wake the Sleeper @ metalstorm.ee ↑ Rhulmann, William. Uriah Heep - Wake the Sleeper review. AllMusic. All Media Network. ციტირების თარიღი: 22 თებერვალი 2019 ↑ „Musik angehört“. WOM magazin (გერმანული). World of Music: 29. 8 სექტემბერი 2008.
The Wizard (Uriah Heep-ის სიმღერა)

The Wizard — ჯგუფ Uriah Heep-ის 1972 წლის სინგლი და მეორე სიმღერა ალბომიდან Demons & Wizards. მისი ავტორები არიან მარკ კლარკი და კენ ჰენსლი. სიმღერა დო მაჟორის ტონალობაშია დაწერილი. სიმღერის ტექსტი[დაარქივებული] საიტზე MetroLyrics ↑ Allmusic - The Wizard Uriah Heep ↑ The wizard chords by Uriah Heep
თამაზ ანდრონიკაშვილი

თამაზ პაატას ძე ანდრონიკაშვილი (გ. დაახლოებით 1759) — კახეთის სამეფოს პოლიტიკური და სამხედრო მოღვაწე XVIII საუკუნის შუა წლებში, ქიზიყის მოურავი, ერეკლე II-ის მამიდაშვილი. 1746 ანდრონიკაშვილმა სასტიკად დაამარცხა ქიზიყში შეჭრილ დაღესტნელთა 15 ათასიანი ლაშქარი. ამ გამარჯვების გამო ნადირ-შაჰმა ირანში მიიწვია და დააჯილდოვა. 1747 ანდრონიკაშვილი საქართველოში დაბრუნდა. 1747-1749 თავი გამოიჩინა აბდულა-ბეგის წინააღმდეგ ბრძოლაში. 1752 ანდრონიკაშვილს დაევალა შინაპატიმრობაში ჰყოლოდა ერეკლე II-ის პოლიტიკური მოწინააღმდეგე პაატა ბატონიშვილი, რომელიც მალე "გაექცა" მეთვალყურეებს. როგორც ჩანს, ანდრონიკაშვილს ბატონიშვილის ხელისშეწყობა დასდეს ბრალად და ერეკლე II-ის ბრძანებით 1754 აპრილში დააპატიმრეს, ქიზიყის მოურავად კი იასე ამილახვარი დანიშნეს. მალე ანდრონიკაშვილს ძველი პატივი დაუბრუნეს. 1859 ერეკლე II-მ კვლავ შერისხა იგი და ქიზიყის მოურავობა პაპუნა ანდრონიკაშვილს გადასცა. ტუხაშვილი ლ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 450.
ნიკარაგუის ლიტერატურა

ნიკარაგუის ლიტერატურა სათავეს იღებს კოლონიურ ეპოქამდე მითებისა და ხალხური ზეპირსიტყვიერების სახით. მათში აისახა ენდოგენური მოსახლეობის მსოლმხედველობა. ზოგიერთი მათგანი დღემდეა შემორჩენილი. ნიკარაგუაში, ისევე, როგორც ლათინური ამერიკის მრავალ ქვეყანაში ესპანელებმა უდიდესი გავლენა მოახდინეს ლიტერატურაზე, და საერთოდ მთელს კულტურაზე. ნიკარაგუულ ლიტერატურას, რომელიც ძირითადად ესპანურ ენაზე იქმნებოდა, ჰყავს არაერთი მნიშვნელოვანი წარმომადგენელი. ასეთი იყო რუბენ დარიო. იგი მიჩნეულია ნიკარაგუული ლიტერატურის უმნიშვნელოვანეს წარმომადგენლად. მას უწოდბენ მოდერნიზმის მამას. სხვა მნიშვნელოვანი ლიტერატურული პერსონები არიან: ერნესტო კარდენალე, სერხიო რამირეს მერკადო, ჯიოკონდა ბელი, ხოსე კორონელ ურტეჩო, ალფონსო კორტესი, ხულიო ვალე კასტილო, კლარიბელ ალეგრია და სხვები. ელ გუეგუენსე არის სატირული დრამა, რომელიც პირველ ლიტერატურულ ნაწარმოებად მიიჩნევა ნიკარაგუაში. იგი აღიარებულია კოლონიამდელი ეპოქის ლათინური ამერიკის ყველაზე შთამბეჭდავ ნაწარმოებად და ნიკარაგუული ფოლკლორის შედევრად, რომელშიც გაერთიანებულია მუსიკა, ცეკვა და თეატრი. თეატრალური პიესა დაწერილია მე-16 საუკუნის უცნობი ავტორის მიერ. ელ გუეგუენსე არის ყველაზე ძველი ენდოგენური თეატრალური ნამუშევარი დასავლეთ ნახევარსფეროში. მრავალი საუკუნის შემდეგ ეს ისტორია წიგნად გამოქვეყნდა 1942 წელს. რევოლუციის ლიდერების დიდი ნაწილი არიან მწერლები და აქვეყნებენ ნაშრომებს. მათგან აღსანიშნავია ქვეყნის მოქმედი პრეზიდენტი დანიელ ორტეგა და სანდინისტას ერონულ-ლიბერალური ფრონტის თანადამფუძვნებელი თომას ბორხე. მოდერნიზმოს ლიტერატურული მიმდინარეობა აღმოცენდა ესპანურენოვან ამერიკაში. მიმდინარეობის საუკეთესო მაგალითი არის მოდერნიზმის მამად წოდებული რუბენ დარიო. მე19 საუკუნის ბოლო წლებში აღმოცენებული მოდერნიზმი იყო რომანტიზმის, სიმბოლიზმისა და განსაკუთრებით, პარნასის ლოგიკური გაგრძელება. შინაგანი ვნება, ოცნება, ჰარმონია და რითმი აღიბეჭდა მდიდარ და სრულყოფილ სიტყვიერ მუსიკაში. ამ მიმდინარეობამ დიდი გავლენა იქონია მთელს ესპანურენოვან სამყაროში (ფილიპინების ჩათვლით). მოდერნიზმი იყო პირველი ლიტერატურული მიმდინარეობა ლათინურ ამერიკაში, რომელიც გასცდა კონტინენტის საზღვრებს. ეს იყო ნამდვილად ლათინოამერიკული ლიტერატურა, მიუხედავად ეროვნული ნიუანსობრივი გასხვავებებისა. მე-20 საუკუნის ნიკარაგუული ლიტერატურა განიცდია პოლიტიკის გავლენას. ამის საუკეთესო მაგალითი მოგვცა ჩილელმა პოეტმა პაბლო ნერუდამ და ნიკარაგუელმა ერნესტო კარდენალმა. ვანგუარდია იყო ლიტერატურული მიმდინარეობა, რომელიც ჩამოყალიბდა ნიკარაგუის ქალაქ გრანადაში 1927 და 1929 წლებში. მიმდინარეობას უძღვებოდა ნიკარაგუელი პოეტი ხოსე კორონელ ურტეჩო. კორონელის მანიფესტის მიხედვით, რომელიც გამოაქვეყნა 1931 წელს, "ვაცხადებთ ბრძოლას საზოგადოების ყურადღების მისაპყრობად მხატვრული გამოხატვით, ინტელექტუალური სკანდალითა და აგრესიული კრიტიკით". ვანგუარდიის ლიტერატურული მიმდინარეობა იყო ანარეკლი ზოგიერთი ევროპული მიმდინარეობისა, განსაკუთრებით სურეალიზმისა. ვანგუარდიამ შემოიტანა სიახლის გამუდმებული ძიება, გამბედაობა, შეპირისპირებული თემები და მოთხრობის შთამბეჭდავი ფორმები. Nicaraguan Literature MarcaAcme დაარქივებული 2007-08-22 საიტზე Wayback Machine.
ელჩე

ელჩე (ესპ. Elche, ბასკ. Elx, კატ. Elx) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში. შედის ვალენსიის ავტონომიური რეგიონის ალიკანტეს პროვინციაში. მუნიციპალიტეტი შედის ბახო-ვინალოპოს რაიონის (კომარკის) შემადგენლობაში. ელჩეს ტერიტორიაზე მდებარეობს იუნესკოს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი პალმების ტყე. ორანი, ალჟირი, 1939-დან ტულუზა, საფრანგეთი, 1981-დან ხაკა, ესპანეთი, 1983-დან სუბოტიცა, სერბეთი, 2004-დან კასუკაბე, იაპონია, 2010-დან კანპური, ინდოეთი, 2014-დან ელჩე ელჩე საფეხბურთო კლუბი დამა დე ელჩე ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ელჩე Elche, ტურისტული მეგზური ვიკივოიაჟზე Tour virtual 360° por la ciudad de Elche დაარქივებული 2011-02-02 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური) Economical and social information about the city 2007 დაარქივებული 2017-09-07 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) ↑ https://cadenaser.com/comunitat-valenciana/2023/05/29/quien-es-pablo-ruz-el-futuro-alcalde-de-elche-radio-elche/ ↑ Llei 4/1983, de 23 de novembre, d'Ús i Ensenyament del Valencià ↑ Ley 4/1983, de 23 de noviembre, de Uso y Enseñanza del Valenciano
ტერი

ტერი (ესპ. Río Ter) — მდინარე ესპანეთში, კატალონიის ავტონომიურ რეგიონში, სათაცეს იღებს პირენეიზე. მდინარეზე მდებარეობს ქალაქი ხერონა, ერთვის ხმელთაშუა ზღვას. რომაელების პერიოდში ეწოდებოდა ალბა (Alba). Rivers of Spain დაარქივებული 2010-11-13 საიტზე Wayback Machine.
ალაგონი

ალაგონი — მდინარე ესპანეთში, მდინარე ტახოს მარჯვენა შენაკადი. სიგრძე 205 კილომეტრი. იგი სათავეს ზღვის დონიდან 1060 მეტრის სიმაღლეზე იღებს სამხრეთ სალამანკაში. ალაგონი მიედინება სამხრეთ-დასავლეთით, გაივლის რამდენიმე ქალაქს და საბოლოოდ ტახოს უერთდება ალკანტარასთან. Rivers of Spain დაარქივებული 2010-11-13 საიტზე Wayback Machine.
ენდი მარი

სერ ენდრიუ ბარონ მარი (ინგლ. Sir Andrew Barron Murray; დ. 15 მაისი, 1987, გლაზგო, შოტლანდია, გაერთიანებული სამეფო) — ბრიტანელი პროფესიონალი ჩოგბურთელი, მსოფლიოს ყოფილი პირველი ჩოგანი. მარის მოგებული აქვს 3 დიდი სლემის ტურნირი – 2 უიმბლდონი და 1 აშშ-ის ღია პირველობა. 2012 წელს აშშ-ის ღია პირველობის ფინალში, მარიმ ნოვაკ ჯოკოვიჩი 5 სეტში დაამარცხა, მოიგო კარიერაში პირველი დიდი სლემის ტიტული და 1936 წლის შემდეგ გახდა პირველი ბრიტანელი მამაკაცი ჩოგბურთელი, ვინც უმაღლესი დონის საჩოგბურთო ტურნირის მოგება შეძლო. ბრიტანელს ასევე 1 წლის შემაჯამებელი ტურნირი და 14 მასტერსის ტიტული აქვს მოგებული. ჯამში მარიმ კარიერაში ATP-ის 45 ტურნირი მოიგო ერთეულებში. ბრიტანელი ჯამში 41 კვირის განმავლობაში იკავებდა ჩოგბურთელთა რეიტინგში პირველ ადგილს. ოლიმპიურ თამაშებზე, მარის ორჯერ აქვს მოგებული ოლიმპიური ოქროს მედალი ერთეულებში და იგი ისტორიაში ერთადერთი ჩოგბურთელია, რომელსაც ორი ოქროს მედალი აქვს მოპოვებული ერთეულთა განრიგში. მას ასევე ერთი ვერცხლის მედალი აქვს შერეულ წყვილებში. სანაკრებო დონეზე, 2015 წელს იგი ბრიტანეთის ნაკრებს დაეხმარა დეივისის თასის თასის მოგებაში პირველად 1936 წლის შემდეგ. მთავარი სტატია: ენდი მარის სტატისტიკა და მიღწევები. (დ) – დახურული კორტი მარი–ჯოკოვიჩის მეტოქეობა მარი–ფედერერის მეტოქეობა დიდი ოთხეული (ჩოგბურთი) ოფიციალური საიტი (ინგლისური) ენდი მარი Facebook-ზე ენდი მარი Twitter-ზე მარი ATP-ის ოფიციალურ საიტზე მარი ITF-ის ოფიციალურ საიტზე დაარქივებული 2017-09-01 საიტზე Wayback Machine. მარი დეივისის თასის ოფიციალურ საიტზე ↑ Rankings Singles. ↑ „Andy Murray beats Novak Djokovic to win Wimbledon“. bbc.com. ციტირების თარიღი: 13 იანვარი 2018. ↑ „Andy Murray wins Wimbledon by beating Milos Raonic“. bbc.com. ციტირების თარიღი: 13 იანვარი 2018. ↑ „Andy Murray wins US Open after beating Novak Djokovic“. bbc.com. ციტირების თარიღი: 13 იანვარი 2018.
არაგონი (მდინარე)

არაგონი — მდინარე არაგონში, ესპანეთში. სათავეს იღებს პირენეებში მთა დე-კანფრანკთან და ერთვის მდინარე ებროს მილაგროს მუნიციპალიტეტში. შენაკადები: ვერალი, ესკა, ირატი, არგა. სტატია ბროკჰაუზისა და ეფრონის ენციკლოპედიაში
Uriah Heep Live

Uriah Heep Live — ბრიტანული როკ-ჯგუფ Uriah Heep-ის ორმაგი საკონცერტო ალბომი. გამოვიდა 1973 წელს. RIAA-მ მას 1973 წელს ოქროს სტატუსი მიანიჭა. მხარე 1 Sunrise (3:50) Sweet Lorraine (4:27) Traveller in Time (3:20) Easy Livin' (2:43) მხარე 2 July Morning (11:23) Tears in My Eyes (4:34) მხარე 3 Gypsy (13:32) Circle of Hands (8:47) მხარე 4 Look at Yourself (7:29) The Magician's Birthday (1:15) Love Machine (3:07) Rock 'n' Roll Medley: Roll Over Beethoven/Blue Suede Shoes/Mean Woman Blues/Hound Dog/At The Hop/Whole Lotta Shakin' Goin' On (8:17) Something or Nothing (აშშ რადიო-შოუ) I Won't Mind (აშშ რადიო-შოუ) Look at Yourself (აშშ რადიო-შოუ) Gypsy (აშშ რადიო-შოუ) Easy Livin' (ფილმის მიქსები, გამოყენებული რადიოსთვის) So Tired (ფილმის მიქსები, გამოყენებული რადიოსთვის) I Won't Mind (ფილმის მიქსები, გამოყენებული რადიოსთვის) Something or Nothing (ფილმის მიქსები, გამოყენებული რადიოსთვის) The Easy Road (ფილმის მიქსები, გამოყენებული რადიოსთვის) Stealin' (ფილმის მიქსები, გამოყენებული რადიოსთვის) Love Machine (ფილმის მიქსები, გამოყენებული რადიოსთვის) Rock 'n' Roll Medley (ფილმის მიქსები, გამოყენებული რადიოსთვის) ↑ http://allmusic.com/album/uriah-heep-live-r20878
ელჩეს პალმების ტყე

ელჩეს პალმების ტყე (ესპ. Palmeral de Elche, კატ. Palmerar d'Elx) — ევროპაში ყველაზე მსხვილი პალმების კორომი. მდებარეობს ესპანეთის პროვინცია ალიკანტეში. საერთო ფართობი, რომლის შემადგენლობაშიც შედის საქალაქო პარკი უერტო დელ კურა (Huerto del Cura) და სხვა ბაღები, 5,1 კმ². აქედან 1,5 კმ² მოქცეულია ქალაქ ელჩეს შემადგენლობაში. კორომი შედგება 11 ათასზე მეტი პალმის ხისაგან, რომელთაგან იმეტესობას შეადგენს ფინიკის პალმა. ზოგიერთი მათგანის ასაკი 300 წლამდეა. უდიდეს პალმას ეწოდება "სისი" ავსტრიის იმპერატრიცას ელისაბედის პატივსაცემად, იწონის 10 ტონას და არის 165 წლის. კანონი პალმის ტყის დაცვის შესახებ პირველად მიიღეს რეკონკისტის შემდეგ. ტყე შედის იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში (კატეგორია ii, v). UNESCO: პალმების კორომი ქალაქ ელჩეს გარშემო დაარქივებული 2008-04-11 საიტზე Wayback Machine. ოფიციალური საიტი პალმების ტყე იუნესკოს საიტზე
ძვ. წ. 753

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 753 21 აპრილი : დაარსდა რომი 21 აპრილი ნუმა პომპილიუსი - რომის მეორე მეფე 21 აპრილი რემუსი, რომულუსის ძმა.
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ესპანეთში

იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ესპანეთში — ესპანეთის ტერიტორიაზე არსებული განსაკუთრებული ისტორიული, კულტურული ან ეკოლოგიური მნიშვნელობის მქონე ბუნებრივი ან ხელქმნილი ობიექტები, რომელთაც პრიორიტეტი მიენიჭათ დაცვასა და პოპულარიზაციაში. 1972 წელს გაერთიანებული ერების განათლების, მეცნიერებისა და კულტურის ორგანიზაციამ მიიღო მსოფლიო კულტურული და ბუნებრივი მემკვიდრეობის დაცვის დეკლარაცია (ძალაში 1975 წელს შევიდა), რომელსაც ესპანეთი 1982 წლის 4 მაისს შეუერთდა. ესპანეთის კულტურა გამორჩეულად მრავალფეროვანია — იგი მოიცავს კელტური, იბერიული, რომაული, მაჰმადიანური და ქრისტიანული კულტურების ელემენტებს. 2018 წლის მონაცემებით ესპანეთში იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის 49 ძეგლია და იგი იტალიის და ჩინეთისა და გერმანიის შემდეგ მეოთხე ქვეყანაა კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების რაოდენობის მიხედვით. 1984 წელს, პირველად მას შემდეგ, რაც ესპანეთი მიუერთდა დეკლარაციას, მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლებს შეუერთდა 5 ესპანური ძეგლი: ალჰამბრა და ხენერალიფე გრანადაში. ბურგოსის კათედრალი, კორდობა, ესკორიალი, ანტონიო გაუდის ქმნილებები. იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში მსოფლიოს მასშტაბით 1120 ძეგლია შეტანილი, მათ შორის 4,3 % ესპანეთის წილია. აქედან: 43 კულტურული ობიექტია 4 ბუნების ობიექტია (გარახონაის ეროვნული პარკი, დონიანას ეროვნული პარკი და ტეიდეს ეროვნული პარკი, კარპატების წიფლის პირველყოფილი ტყეები) 2 შერეული ტიპის ობიექტია (იბიცა და მონტე-პერდიდოს ეროვნული პარკი) ცხრილში შეტანილია ძეგლები, იუნესკოს მიერ მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის სიაში დამატების თარიღის მიხედვით. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 32 33 34 35 36 37 38 39 41 42 43 44 45 46-ა 46-ბ 46-გ 46-დ 47 49 11 31 40 48 ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ესპანეთში იუნესკოს ოფიციალური საიტი. ესპანეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სია ესპანეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების საიტების კატალოგი (ესპანური) Comisión Nacional Española de Cooperación con la UNESCO დაარქივებული 2003-06-21 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links
მბრუნავი მოცეკვავე

მბრუნავი მოცეკვავე (აგრეთვე ცნობილი როგორც სილუეტის ილუზია) — კინეტიკური ბისტაბილური ოპტიკური ილუზია, რომელიც მნახველს პირუეტის შემსრულებელ მოცეკვავე ქალს აგონებს. ზოგიერთი დამკვირვებლისთვის ფიგურა საათის ისრის მიმართულებით მოძრაობს, ზოგისთვის კი — პირიქით. ამასთან, ფიგურამ შეიძლება უცაბედად მოპირდაპირე მიმართულებით დაიწყოს ბრუნვა. ილუზიას ქმნის ბუნდოვანება, რომელიც სიღრმის ვიზუალური აღქმისთვის საჭირო მინიშნებების არარსებობის შედეგად წარმოიქმნება. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „მბრუნავი მოცეკვავე“ ვიკისაწყობში. სიმართლე მბრუნავი მოცეკვავის შესახებ — The New York Times
არანხუესის სამეფო სასახლე

არანხუესის სამეფო სასახლე (ესპ. Palacio Real de Aranjuez) — ესპანეთის მეფეების ქალაქგარე რეზიდენცია. მდებარეობს მადრიდიდან სამხრეთით 48 კილომეტრზე. აშენებდნენ მთელი XVII საუკუნის განმავლობაში. ხელისუფლებაში ბურბონების მოსვლის შემდეგ ესპანეთის სამეფო კარის საზაფხულო რეზიდენცია გადაიტანეს ქალაქ სან-ილდეფონსოში მდებარე ლა-გრანხას სასახლეში. 2001 წელს სასახლე შეიტანეს იუნესკოს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2005-09-01 საიტზე Wayback Machine. სასახლის ისტორია
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები საქართველოში

იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები საქართველოში — 2021 წლის მონაცემებით მოიცავს ოთხ ძეგლს. იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში მსოფლიოს მასშტაბით 1153 ძეგლია შეტანილი, მათ შორის 0,4  % საქართველოს ძეგლებია. ცხრილში შეტანილია ძეგლები, იუნესკოს მიერ მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის სიაში მათი დამატების მიხედვით. სვეტიცხოველი, ჯვარი, სამთავრო გელათის მონასტერი ზემო სვანეთი კოლხეთის ტროპიკული ტყეები და ჭაობები 2007 წლის 24 ოქტომბერს საქართველოს კულტურის, ძეგლთა დაცვისა და სპორტის სამინისტრომ იუნესკოს წევრობის კანდიდატად (საცდელი სია) წარუდგინა შემდეგი 15 ისტორიული და ბუნებრივი ძეგლი: ალავერდი ანანურის ციხე დავითგარეჯა დმანისი გრემი კვეტერა მთა-თუშეთი ნიკორწმინდა სამთავისი შატილი ძველი თბილისი უფლისციხე ვანი ვარძია ხერთვისის ციხე იუნესკოს ოფიციალური საიტი. საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების კანდიდატები საქართველოდან
მოსკოვის ტრიუმფული კარიბჭე

მოსკოვის ტრიუმფული კარიბჭე (რუს. Моско́вские Триумфа́льные воро́та), — ნეოკლასიკური ტრიუმფული თაღი სანქტ-პეტერბურგში (რუსეთი), მოსკოვის კარიბჭის მოედანზე. მონუმენტი, ძირითადად თუჯით ნაგები, 1834-38 წლებში აღმართეს 1828-29 წლების რუსეთ-თურქეთის ომში რუსეთის გამარჯვების აღსანიშნავად. თავდაპირველად ტრიუფალური კარიბჭის აღმართვას შემოვლით არხზე აპირებდნენ, მაგრამ ქალაქის სამხრეთისკენ განაშენიანების გამო, კარიბჭის ადგილად მოსკოვის გზატკეცილი (ამჟამად მოსკოვის გამზირი) და ლიგორსკის არხი აირჩიეს. ამასთან, მოსკოვის გზატკეცილის გარდიგარდმო დაცვის პოსტიც აღმართეს. ამგვარად, მონუმენტი არა მხოლოდ ტრიუმფული კონსტრუქია, არამედ იმპერიული დედაქალაქის ჭიშკარიც იყო. Техническое описание с приложением расчётов сооружений // Отчёт по сооружению Санкт-Петербургского городского электрического трамвая. 1905—1908. — СПб., 1909. — Т. 2. — С. 258. Гермонт Г. Н. Решётки Ленинграда и его окрестностей. — М.: Издательство всесоюзной академии архитектуры, 1938. — 4000 экз. Ленинград. Путеводитель / Общая ред. В. А. Дурнов и М. А. Легздайн. — Л.: Лениздат, 1940. — С. 224—225. — 616 с. Пилявский В. И. Русские триумфальные памятники / научн. ред. д. и. н. М. К. Каргер. — Л., 1960. — С. 31—39. — 56 с. — 4700 экз. Раскин А. Г. Триумфальные арки Ленинграда / ред. Л. Е. Кошевая. — Л.: Лениздат, 1977. — 232 с. — 50 000 экз. Памятники истории и культуры Ленинграда, состоящие под государственной охраной (Справочник) / сост. Н. Г. Исакова, К. И. Качина, В. И. Андреева, А. Г. Раскин; общ. ред. Б. М. Скворцов, Б. П. Усанов. — Л.: Стройиздат, Ленинградское отделение, 1985. — 240 с. — 5000 экз. Раскин А. Г. Триумфальные арки Ленинграда / ред. М. Д. Аронова. — Л.: Лениздат, 1985. — 160 с. — 50 000 экз. Яковченко Р. Н. Московский проспект. — Л.: Лениздат, 1986. — 140 с. — 50 000 экз. Ленинград. Путеводитель / сост. В. А. Витязева, Б. М. Кириков. — Л.: Лениздат, 1986. — 366 с. — 300 000 экз. Тыжиенко Т. Е. Василий Стасов. — Л.: Лениздат, 1990. — 191 с. Архитекторы-строители Санкт-Петербурга середины XIX — начала XX века / под общ. ред. Б. М. Кирикова. — СПб.: Пилигрим, 1996. — ISBN 5-900989-01-1. Длужневская Г. В. Церковь во имя Преображения Господня за Московской заставой // Утраченные храмы Санкт-Петербурга / гл. ред. М. Стерлигов. — СПб.: Литера, 2003. — 272 с. — 5000 экз. — ISBN 5-94455-134-8. Про Московские триумфальные ворота в Санкт-Петербурге. 1838—2018: к 150-летию / М. Сапего, Л. Нижанковская, А. Сапего, лит. сопровождение С. Носов. — СПб.: Красный матрос, 2018. — 250 с. Московские Триумфальные ворота, памятник დაარქივებული 2022-06-25 საიტზე Wayback Machine. Московские триумфальные ворота Кордегардии у Московских триумфальных ворот
მალხაზ ანდრონიკაშვილი

მალხაზ (მელქისედეკ) ანდრონიკაშვილი (გ. დაახლოებით 1822) — ქართლ-კახეთისა და იმერეთის სამეფოების პოლიტიკური მოღვაწე, იულონ ბატონიშვილის ეშიკაღასბაში (ცერემონიალისა და კარის დაცვის უფროსი). სახელი გაითქვა ლეკების წინააღმდეგ ბრძოლაში. ცოლად ჰყავდა არჩილ იმერთა ბატონიშვილისა და ერეკლე II-ის ქალის - ელენეს ასული მაია (მარიამი), სოლომონ II-ის და. მათხოჯის ბრძოლაში (1789) დაამარცხა სოლომონ II-ის მოწინააღმდეგე დავით გიორგის ძე. სოლომონმა საცხოვრებლად იმერეთში მიიწვია და სვერის მიდამოებში უბოძა მამული 800 კომლი გლეხითურთ. ქართლ-კახეთის სამეფოს გაუქმების (1801) შემდეგ ანდრონიკაშვილს მიმოწერა და კავშირი ჰქონდა ირანში მყოფ ალექსანდრე ბატონიშვილთან. 1810 იმერეთის აჯანყების დროს ებრძოდა რუსეთის ჯარს. იმერეთის სამეფოს გაუქმების შემდეგ სოლომონ ლიონიძესთან ერთად გადავიდა ახალციხეში. აქედან სოლომონ II-ის დავალებით ჯერ ოსმალეთში გაემგზავრა დახმარების სათხოვნელად, შემდეგ კი ირანში. 1815 ჩავიდა ეჩმიაძინში და სომეხთა კათალიკოსის შუამდგომლობით საქართველოს მთავარმართებლისაგან პატიება და სამშობლოში დაბრუნების ნებართვა მიიღო. გარდაცვალებამდე კახეთში ცხოვრობდა. ტუხაშვილი ლ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 451.
ნიკარაგუის პოლიტიკა

ნიკარაგუის პოლიტიკა იწარმოება კონსტიტუციით დადგენილი პირობების საფუძველზე; რაც იმას ნიშნავს, რომ ნიკარაგუა საპრეზიდენტო წარმომადგენლობითი დემოკრატიული რესპუბლიკაა. ქვეყნის პრეზიდენტი მრავალპარტიულ გარემოში არის როგორც სახელმწიფოს, ისე მთავრობის მეთაური. აღმასრულებელი ხელისუფლება ეკუთვნის მთავრობას. საკანონმდებლო ხელისუფლება მთავრობისა და ეროვნული ასამბლეის პრეროგატივაა. იურიდიული ძალაუფლება კი თავისუფალია საკანონმდებლო და აღმასრულებელი ხელისუფლებისგან. 1995 წელს საკანონმდებლო და აღმასრულებელმა ხელისუფლებამ 1987 წელს მიღებული სანდინისტას კონსტიტუციის რეფორმა განახორციელეს. რეფორმის საფუძველზე ეროვნულ ასამბლეას მიეცა ახალი უფლებები, რამაც იგი უფრო დამოუკიდებელი გახადა. ეროვნულ ასამბლეას, ხმათა უმრავლესობის შემთხვევაში, პრეზიდენტის ვეტოს მხედველობაში არმიღების უფლება მიეცა. პრეზიდენტიც და ეროვნული ასამბლეაც ყოველ ხუთ წელიწადში ერთხელ ირჩევა. მთავარი სტატია: ნიკარაგუის მთავრობა.
ნიკარაგუის მთავრობა

ნიკარაგუის სახელმწიფო წყობილების ფორმაა ხელისუფლების კონსტიტუციური დემოკრატია, აღმასრულებელი, საკანონმდებლო, სასამართლო და საარჩევნო განშტოებებით. ნიკარაგუის პრეზიდენტი არის როგორც სახელმწიფოს, ისე მთავრობის მეთაური. აღმასრულებელი ხელისუფლება ეკუთვნის მთავრობას, ხოლო საკანონმდებლო ხელისუფლება ეროვნული ასამბლეის პრეროგატივაა. სასამართლო და საარჩევნო სისტემა კი თავისუფალია საკანონმდებლო და აღმასრულებელი ხელისუფლებისგან. უზენაესი სასამრთლოსა და უმაღლესი საარჩევნო საბჭოს წარმომადგენლები ინიშნებიან პრეზიდენტის შერჩევიტა და ეროვნული ასამბლეის დამტკიცებით. ნიკარაგუის დღევანდელ აღმასრულებელ ხელისუფლებას ხელმძღვანელობს პრეზიდენტი დანიელ ორტეგა და ვიცე-პრეზიდენტი ხაიმე მორალეს კარასო. მინისტრებს, სამთავრობო სააგენტოების დირექტორებსა და ავტონომიის უფლებით აღჭურვილ პირებს ირჩევს პრეზიდენტი და ამტკიცებს ეროვნული ასამბლეა. მთავარი სტატია: ნიკარაგუის ეროვნული ასამბლეა. საკანონმდებლო ხელისუფლება ეკუთვნის ეროვნული ასამბლეას. იგი არის ერთპალატიანი საკანონმდებლო ორგანო, რომელიც შედგება 92 დეპუტატისგან. ამათგან 90 კომპლექტდება პირდაპირი არჩვენებითა და პროპორციული სისტემის საფუძველზე (20 ეროვნული და 70- ნიკარაგუის დეპარტამენტებისა და ავტონომიური რეგიონების წარმომადგენლები). დარჩენილი ორი კანდიდატი კი არ ირჩევა – ერთს ნიშნავს პრეზიდენტი, მეორეს კი არჩევნებში დამარცხებული პრეზიდენტობის კანდიდატი, რომელიც მეორე ადგილზე გავიდა ხმათა რაოდენობით. ეროვნულ ასამბლეას ირჩევენ ხუთი წლის ვადით. ნიკარაგუის საკანონმდებლო ხელისუფლება ნიკარაგუის სასამართლო ხელისუფლება
რევაზ ანდრონიკაშვილი

რევაზ პაპუნას ძე ანდრონიკაშვილი — XVIII საუკუნის II ნახევარში ქართლ-კახეთის სამეფოს პოლიტიკური და სამხედრო მოღვაწე, ქიზიყის მოურავი 1754-1759 და 1770-1780. თავი გამოიჩინა მოთარეშე ლეკთა წინააღმდეგ ბრძოლებში. 1766 ანდრონიკაშვილის და ქეთევანი გიორგი ბატონიშვილის (შემდეგში გიორგი XII) მეუღლე გახდა, რამაც განამტკიცა ანდრონიკაშვილის პოზიციები სამეფო კარზე. იგი დაუპირისპირდა პოლიტიკურ დაჯგუფებას, რომელსაც დარეჯან დედოფალი ედგა სათავეში. 1780 დარეჯანის ინიციატივით ანდრონიკაშვილს ჩამოართვეს ქიზიყის მოურავობა. ანდრონიკაშვილი თავგამოდებით იბრძოდა სამეფო ტახტზე თავისი სიძის გიორგის ასაყვანად. არსებობს ცნობა, რომ ანდრონიკაშვილმა 1795 კრწანისის ბრძოლაში მონაწილეობა არ მიაღებინეს ქიზიყელთა რაზმს, რამაც არსებითი გავლენა იქონია ბრძოლის შედეგზე. ტუხაშვილი ლ., ქსე, ტ. 1, გვ. 451, თბ., 1975
ქაიხოსრო ანდრონიკაშვილი

ქაიხოსრო ანდრონიკაშვილი (გ. 30 ივნისი, 1792) — ქართლ-კახეთის სამეფოს სახელმწიფო მოღვაწე, მდივანბეგი, დიპლომატი და მწერალი. 1770-იან წლებში რუსეთში ელჩობისას ახლდა თავის სიძეს, ლევან ბატონიშვილს. შემდეგ ერეკლე II-მ დიპლომატიური მისიით გაგზავნა ირანში. ელჩობის მიზანი იყო დაეშოშმინებინა ირანის ვექილი (გამგებელი) ქერიმ-ხანი, რომელიც ერეკლე II-ის რუსული ორიენტაციის გამო საქართველოში გამოლაშქრებას აპირებდა. ეს დავალება ანდრონიკაშვილმა წარმატებით შეასრულა. 1778, როდესაც განჯის სახანო გაუქმებულ იქნა და მასზე ქართლ-კახეთის სამეფოსა და ყარაბაღის სახანოს ერთობლივი მმართველობა დაწესდა, ერეკლე II-მ ანდრონიკაშვილი განჯის მმართველად დანიშნა. 1785 განჯაში აჯანყებამ იფეთქა, ერეკლე II-მ ჩააქრო აჯანყება და ანდრონიკაშვილი საქართველოში გამოიწვია. ანდრონიკაშვილს ეკუთვნის პოემა „მიჯნურთ ბადე“, რომელშიც მოთხრობილია ფრანგისტან ჭაბუკისა და გულბაჰრ მზეთუნახავის სიყვარულის ამბავი. პოემა დაწერილია 16-მარცვლიანი შაირით, ცალკეული ეპიზოდები და პოეტური სამკაულები ნასესხებია „ვეფხისტყაოსნიდან“, „ვისრამიანიდან“ და „ბარამგულანდამიანიდან“. კეკელიძე კ., ქართული ლიტერატურის ისტორია, ტ. 2, თბ., 1958 ტუხაშვილი ლ, მიქაძე გ, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 451.
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ლიეტუვაში

2008 წლის მონაცემებით ლიეტუვაში 4 იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლია. იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში მსოფლიოს მასშტაბით 878 ძეგლია შეტანილი, მათ შორის 0,45  % ლიეტუვის ძეგლებია. ცხრილში შეტანილია ძეგლები, იუნესკოს მიერ მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის სიაში მათი დამატების მიხედვით. იუნესკოს ოფიციალური საიტი. ლიეტუვის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სია