laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
რიუ-კენტი

რიუ-კენტი (პორტ. Rio Quente) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 663 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მეია-პონტის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 312 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 12.94 კმ²-ზე. ფართობი 255 961 კმ²-ია. გოიასი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები გოიასის შტატში [დაარქივებული] Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2013-08-06 საიტზე Wayback Machine.
ალექსანდრე ბანძელაძე

ალექსანდრე ბანძელაძე (დ. 27 თებერვალი, 1927, ტულუნი, ირკუტსკის ოლქი — გ. 13 ივნისი, 1992, თბილისი) — ქართველი ფერმწერი და გრაფიკოსი. საქართველოს დამსახურებული მხატვარი (1965). 1942–1947 სწავლობდა თბილისის სამხატვრო სასწავლებელში. 1963 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია. შექმნილი აქვს ფერწერული პორტრეტები, მნიშვნელოვანი გრაფიკული ნაწარმოებები. ძირითადი ნამუშევრები: გ. ტაბიძის (1951), დ. ჭიჭინაძის (1952) და ნ. ჩიქოვანის (1957) პორტრეტები. ილუსტრაციების სერიები: "არსენას ლექსი" (16 ფურცელი, 1957 წელს მიიღო საკავშირო აკადემიის ვერცხლის მედალი), რ. კიპლინგის - "მაუგლი" (104 ილუსტრაცია, 1960) და სხვა. "არსენას ლექსი" (ტუში, 1964, წიგნის გაფორმების კალიგრაფიული, გრაფიკული და ილუსტრაციული გადაწყვეტისათვის 1966 წელს მიიღო პრიზი ბრნოს საერთაშორისო ბიენალეზე, ხოლო 1968 - მსოფლიოს საუკეთესო წიგნის გამოფენაზე ლაიფციგში). ბანძელაძემ მოხატა თბილისის დიდუბის ეკლესია (1979-1988). საქართველოს სახელმწიფო პრემია (1993, სიკვდილის შემდეგ). დაკრძალულია დიდუბის ეკლესიის გალავანში უწმინდესისა და უნეტარესის ილია მეორის ლოცვა-კურთხევით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 195. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 350. ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, თბ., 1994 აკადემიის საიტი ↑ The Fine Art Archive — 2003. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q10855166"></a>
ვისენტინოპოლისი

ვისენტინოპოლისი (პორტ. Vicentinópolis) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 646 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მეია-პონტის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 371 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 10 კმ²-ზე. ფართობი 737 256 კმ²-ია. გოიასი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები გოიასის შტატში [დაარქივებული] Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2013-08-06 საიტზე Wayback Machine.
ჟა ჟა გაბორი

ჟა ჟა გაბორი (ინგლ. Zsa Zsa Gabor, უნგრ. Gábor Zsazsa; დ. 6 თებერვალი, 1917 — გ. 18 დეკემბერი, 2016) — უნგრელ-ამერიკელი მსახიობი. გაბორმა კარიერა დაიწყო ქალაქ ვენაში როდესაც ის გახდა "მის უნგრეთი" 1936 წელს. 1941 წელს გაემგზავრა ემიგრაციაში აშშ-ში სადაც დაიწყო მისი სამსახიობო კარიერა. Frank, Gerold (1960). Zsa Zsa Gábor: My Story. Cleveland: World Pub. Co. OCLC 1069078 ↑ Publicist: Iconic Actress Zsa Zsa Gabor Dead At 99. ციტირების თარიღი: December 18, 2016.
სულეიმან I (ირანი)

სეფი II (სპარს. شاه صفی), უფრო მეტად ცნობილი როგორც სულეიმან I (სპარს. شاه سلیمان; დ. 1647 — გ. 1694) — სეფიანების მერვე წარმომადგენელი, ირანის შაჰი 1666-1694 წლებში. დაიბადა 1647 წელს, აბას II-ისა და ნაკიჰათ ხათუნის ოჯახში. იგი იყო მათი უფროსი ვაჟი. მას ჰყავდა ასევე სამი ძმა და ორი და. ტახტზე ავიდა 1666 წელს, შაჰ აბას II-ის გარდაცვალების შემდეგ. ახალგაზრდა მმართველის პირველი წლები წარუმატებელი გამოდგა. მოხდა ძალიან დიდი მიწისძვრა და ირანში გავრცელდა სასიკვდილო დაავადება, მოხდა კაზაკთა ლაშქრობა კასპიის ზღვის სანაპიროზე. ასევე, ირანში იძულებულნი გახდნენ განმეორებით ჩაეტარებინათ მისი კორონაცია, რადგან იგი არასწორად ჩატარდა. სწორედ ამ დროს მიიღო სეფიმ მეორე სახელი სულეიმანი. სეფიმ გადაწყვეტილებების მიღება ანდო საკუთარ ვეზირებს. დიდი უფლებები აღმოჩნდა საჭურისების ხელში, რომელთა ძალაც გაიზარდა სეფის მმართველობის დროს. კორუფცია საგრძობლად გაიზარდა და ასევე გაიზარდა გადასახადები, სერიოზულად დასუსტდა ეკონომიკა და იმატა სიღარიბემ. ამან გამოიწვია მრავალი აჯანყება სამეფო კარზე. მან მოიხმო ყოფილი დიდი ვეზირი, მუჰამედ ბეგი, რომ გამხდარიყო დიდი ვეზირი თავიდან, მაგრამ მუჰამედი გარდაიცვალა გზაში. 1676 წელს, სულეიმანმა ქართლის მმართველად დანიშნა გიორგი XI. 1683 წელს, ოსმალეთის იმპერიამ განიცადა სერიოზული მარცხი ვენაში. მიუხედავად ტრადიციული მტრის ასეთი დასუსტებისა, სულეიმანმა უარი განაცხადა ევროპის ქვეყნებთან ერთად ებრძოლა ოსმალების წინააღმდეგ. 1688 წელს, გიორგი XI სულეიმანს აუჯანყდა და ცდილობდა, რომ ოსმალეთი გადმოებირებინა თავის მხარეს, რათა დახმარებოდა სეფიანთა ირანის დამარცხებაში, მაგრამ მისი მცდელობა უშედეგო იყო. ამიტომ, შაჰ სულეიმანმა იგი გადააყენა და ტახტზე დასვა მისი ვაჟი ერეკლე I. სულეიმანი გარდაიცვალა 1694 წლის 29 ივლისს. მის შემდეგ ტახტზე ავიდა სულთან ჰუსეინი. ვაჟები: 1. სულთან ჰუსეინი 1668–1726). 2. შაჰზადე აბას მირზა (1671–1725 ). 3. შაჰზადე მურთაზა მირზა (მოკლეს 1725 წელს). 4. შაჰზადე მუსტაფა მირზა (მოკლეს 1725 წელს ). 5. შაჰზადე სულთან ჰამზა მირზა (მოკლეს 1725 წელს). 6. შაჰზადე სულთან იბრაჰიმ მირზა (მოკლეს 1725 წელს). 7. შაჰზადე აჰმად მირზა (მოკლეს 1725 წელს). ქალიშვილები: 1. შაჰბანუ ბეგუმი. 2. სახელით უცნობი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სულეიმან I (ირანი) Newman, Andrew J. (2008). Safavid Iran: Rebirth of a Persian Empire. I.B.Tauris, გვ. 1–281. ISBN 9780857716613.  Babaie, Sussan (2004). Slaves of the Shah: New Elites of Safavid Iran. I.B.Tauris, გვ. 1–218. ISBN 9781860647215.  Roemer, H.R. (1986). „The Safavid period“, The Cambridge History of Iran, Volume 5: The Timurid and Safavid periods. Cambridge: Cambridge University Press, გვ. 189–351. ISBN 9780521200943.  Matthee, Rudi (2011). Persia in Crisis: Safavid Decline and the Fall of Isfahan. I.B.Tauris, გვ. 1–371. ISBN 0857731815.
მაიმონიდი

მაიმონიდი (ნამდვილი სახელი მოშე ბენ მაიმონი ან მუსა იბნ მაიმუნი, დ. 1135 — გ. 13 დეკემბერი, 1204) — შუასაუკუნეების ებრაელი ფილოსოფოსი და ასტრონომი. დაიბადა კორდობაში. ებრაული მეცნიერების ერთ-ერთი საუკუეთესო წარმომადგენელი. მისმა მოღვაწეობამ დიდი გავლენა მოახდინა არაბულ და ზოგადად მუსლიმურ მეცნიერებაზეც. ცნობილი იყო როგორც ევროპულ, ასევე ისლამურ სამყაროშიც. გარდაიცვალა ეგვიპტეში. David Hartman, Maimonides: Torah and Philosophic Quest, Philadelphia: Jewish Publication Society of America, 1976. ↑ https://www.cairn.info/revue-pardes-2014-1-page-295.htm#re2no2 ↑ Le Courrier de l'Unesco, Le Courrier de l'Unesco — UNESCO, 1986. — P. 10. — ISSN 2179-8818; 2521-7356; 0304-3118; 1564-0574; 2220-2277; 2220-2269 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3106922"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q7809"></a> ↑ Encyclopédie Larousse — Éditions Larousse, 1970. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3053899"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q273835"></a> ↑ Bokser B. Z. Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ Le Courrier de l'Unesco, Le Courrier de l'Unesco — UNESCO, 1986. — P. 13. — ISSN 2179-8818; 2521-7356; 0304-3118; 1564-0574; 2220-2277; 2220-2269 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3106922"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q7809"></a> ↑ https://encyklopedia.pwn.pl/haslo/Majmonides;3936385.html ↑ https://trianarts.com/recordando-a-maimonides-el-gran-filosofo-de-al-andalus/ ↑ Library of the World's Best Literature / C. D. Warner — 1897. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q952614"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19098835"></a> ↑ Czech National Authority Database <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q13550863"></a> ↑ 10.0 10.1 https://frblogs.timesofisrael.com/avicenne-prophetie-et-gouvernement-du-monde-meryem-sebti/ ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მაიმონიდი
გეი მეგობრული

გეი მეგობრული (ინგლ. Gay-friendly) — ადგილი, პოლიტიკა, ხალხი ან ინსტიტუტები რომლებიც მიესალმებიან გეი ურთიერთობას. (ყველა ადამიანის მიმართ რომელიც მოიხსენიება ლგბტ საზოგადოებაში) ისინი ცდილობენ, რომ შექმნან გეი მხარდამჭერი და მათი ურთიერთობების ხელშემწყობი გარემო სადაც ყველა ადამიანს ექნება თანაბარი უფლებები, ყველა ადამიანს ექნება ურთიერთპატივისცემა, ყველა ადამიანი მოეპყრობა ერთმანეთს თანასწორად და ადამიანები არ განიკითხავენ სხვებს. ეს ტერმინი ჩამოყალიბდა XX საუკუნის ბოლოს სამხრეთ ამერიკაში და სწორად გატარებულმა პოლიტიკამ მოიცვა ყველა სფერო, დაწყებული საგანმანათლებო დაწესებულებით და დამთავრებული სამუშაო ადგილებით, სადაც ხალხის უმეტესობა გახდა გეი ადამიანების მიმართ მიმღები. ქალაქები რომლებიც მსოფლიოჩი ცნობილნი არიან გეი მეგობრულობით:სან-ფრანცისკო, სიეტლი, თელ-ავივი, ნიუ-იორკი, სიდნეი, რიო-დე-ჟანეირო, მელბურნი, პარიზი, ჩიკაგო, ბრიჯტონი, ამსტერდამი, მონტერია, ლონდონი, ბერლინი და მრავალი სხვა. სპარტაკუსის საერთაშორისო გეი გზამკვლევმა გამოაქვეყნა გეი მოგზაურობის ინდექსი (Gay Travel Index), სადაც გეი მეგობრული ქვეყნების რეიტინგია. ქვეყნებს ქულები ეწერებათ შემდეგი კომპონენტებით ანტი-დისკრიმინაციული კანონი, ქორწინების თანასწორობა, პარტნიორობის და შვილად აყვანის კანონი, და ლგბტ მარკეტინგი. ამავდროულად, ქულები აკლდებათ შემდეგი ფაქტორების გამო:ანტი-ლგბტ კანონების, აივ ინფიცირებულთა მოგზაურობის შეზღუდვის, რელიგიური წნეხის, და პროსტიტუციის, მკვლელობის და ლგბტ ხალხის სიკვდილით დასჯისთვის. 2013 წელს, სპარტაკუსის გეი მოგზაურობის ინდექსში პირველ 11 ადგილს იკავებდნენ (შვედეთი, დანია, ისლანდია, ნორვეგია, ფინეთი, ბელგია, საფრანგეთი, ნიდერლანდები, გაერთიანებული სამეფო და ესპანეთი), ასევე კანადა, ახალი ზელანდია და ურუგვაი. ბოლო 5 ადგილს კი იკავებენ ირანი, საუდის არაბეთი, რუსეთი, იორდანია და იამაიკა. სპარტაკუსმა ასევე გამოაქვეყნა გეი მოგზაურობის ინდექსი აშშ-ის მასშტაბით. 2013 წელს, ტოპ 5-ში შედის მხოლოდ ჩრდილოეთის რეგიონები, ასევე ტოპ 10-ში შედის კალიფორნია, ილინოისი და ორეგონი. ბოლო 10 ადგილს იკავებს სამხრეთის რეგიონები, რამდენიმე შტატის გამოკლებით (იუტა, აიდაჰო და მონტანა). ↑ საყვარელი პლანეტა - ტოპ გეი მეგობრული ადგილები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-03-28. ციტირების თარიღი: 2015-05-27. ↑ ხუთი ყველაზე გეი მეგობრული ადგილი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-06-11. ციტირების თარიღი: 2015-05-27. ↑ [1] ↑ სპარტაკუსის კვლევების რეიტინგი:Sweden’s On Top (USA Not So Much) - Queerty, 3 მარტი 2013 ვიქსიკონში განმარტებულია სიტყვა: გეი მეგობრული ადამიანის უფლებათა კამპანია,ლობირებს ლგბტ უფლებების დაცვას
მანიპური

მანიპური (Manipur, ma) — შტატი ინდოეთის ჩრდილო-აღმოსავლეთში. 1947 წლამდე იმართებოდა ასამის შტატიდან. 1947 წელს მოკავშირე ტერიტორია გახდა, 1972 - შტატი. მოსახლეობა - 2.483 ათასი; ფართობი - 22 ათასი; ქალაქი (ათ.) - იმპჰალი (C, 222). ენა – ჰინდი. რელიგია – ინდუიზმი (70%).
ანტონინუსების დინასტია

ანტონინების დინასტია — რომის საიმპერატორო დინასტია, რომლის სახელწოდება მომდინარეობს ანტონინუს პიუსისაგან. დინასტია ისტორიაში „ხუთი კარგი იმპერატორის“ სახელითაც შევიდა. მისი წარმომადგენლები არ იყვნენ ერთმანეთის ნათესავები. დინასტიის პირველი იმპერატორი იყო ნერვა 96 წლიდან, რომელიც სენატმა აირჩია. ამის შემდეგ წესად დამკვიდრდა, რომ სენატის მიერ არჩეულ კანდიდატს იმპერატორი იშვილებდა. ნაშვილები ხდებოდა მისი მემკვიდრე. 5 კარგი იმპერატორის პერიოდი (96 წლიდან 180 წლამდე) რომის ისტორია ხასიათდება პოლიტიკური სტაბილურობით და იმპერიის აყვავებით. წინ ამ პერიოდს ფლავიუსების უკანასკნელი იმპერატორის დომიციანეს სისხლიანი მმართველობა უძღვოდა, დინასტიის მმართველობისას მნიშვნელოვანი რეფორმები გატარდა მარკუს ავრელიუსისა და ტრაიანეს მოღვაწეობის პერიოდში. დინასტიის შემდეგ დადგა III საუკუნის კრიზისი (რომის იმპერიის დაღმავალი პერიოდი), რომლისაგან რომმა საბოლოოდ გამოსვლა ვერ მოახერხა. გავრცელებული აზრით, ანტონინუსების მმართველობის პერიოდი იყო რომის იმპერიის „ოქროს ხანა“. ანტონინების დინასტიას მიაკუთვნებენ ამ დინასტიის უკანასკნელ წარმომადგენელს კომოდუსს, რომელიც ხუთ კარგ იმპერატორში არ შედის. ნერვა IMPERATOR NERVA CAESAR AVGVSTVS (96 - 98) ტრაიანე IMPERATOR CAESAR DIVI NERVAE FILIVS NERVA TRAIANVS GERMANICVS AVGVSTVS (98 - 117) ადრიანე IMPERATOR CAESAR TRAIANVS HADRIANVS AVGVSTVS (117 - 138) ანტონინუს პიუსი IMPERATOR CAESAR TITVS AELIVS HADRIANVS ANTONINVS AVGVSTVS (138 - 161) მარკუს ავრელიუსი IMPERATOR CAESAR MARCVS AVRELIVS ANTONINVS AVGVSTVS (161 - 180) ლუციუს ვერუსი IMPERATOR CAESAR LVCIVS AVRELIVS VERVS AVGVSTVS (161 - 169) კომოდუსი IMPERATOR CAESAR LVCIVS AVRELIVS COMMODVS ANTONINVS AVGVSTVS (180 - 192) ნერვა IMPERATOR NERVA CAESAR AVGVSTVS (96 - 98) ტრაიანე IMPERATOR CAESAR DIVI NERVAE FILIVS NERVA TRAIANVS GERMANICVS AVGVSTVS (98 - 117) ადრიანე IMPERATOR CAESAR TRAIANVS HADRIANVS AVGVSTVS (117 - 138) ანტონინუს პიუსი IMPERATOR CAESAR TITVS AELIVS HADRIANVS ANTONINVS AVGVSTVS (138 - 161) მარკუს ავრელიუსი IMPERATOR CAESAR MARCVS AVRELIVS ANTONINVS AVGVSTVS (161 - 180) ს. თეზელიშვილი. მსოფლიოს სამეფო დინასტიები. გამომც. "საქართველოს მაცნე". თბ. 1998 წ.
ირაკლი თურმანიძე

ირაკლი თურმანიძე (დ. 13 დეკემბერი, 1984, ქობულეთი) — ქართველი ძალოსანი. 2016 წლის რიო-დე-ჟანეიროს ოლიმპიური თამაშების ბრინჯაოს პრიზიორი +105 კგ. წონით კატეგორიაში.ევროპის ჩემპიონი: 2015 (თბილისი, +105 კგ). ევროპის ვიცე-ჩემპიონი: 2019 (ბათუმი, +109 კგ) ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი: 2012 (ანთალია, თურქეთი; +105 კგ). 2012 წელს, ლონდონის ოლიმპიადაზე, +105 კგ წონით კატეგორიაში V ადგილი დაიკავა. ირაკლი თურმანიძის შედეგები 2016 წელს, რიო-დე ჟანეიროს ოლიმპიადაზე: აკვრა: 197-203-207 კგ (IV ადგილი) ატაცი: 228-235-241 კგ (IV ადგილი) ორჭიდი: 448 კგ (III ადგილი) ირაკლი თურმანიძე — ქართული სპორტი. ↑ Irakli Turmanidze. London2012.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — მაისი 2, 2013. ციტირების თარიღი: August 6, 2012. ↑ ლონდონი 2012. საქართველოს ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტი (05 ივლისი, 2012). ციტირების თარიღი: 7 აპრილი, 2020.
ანდრეი კრასნოვი

ანდრეი ნიკოლოზის ძე კრასნოვი (დ. 27 ოქტომბერი, 1862, — გ. 19 დეკემბერი, 1914, ბათუმი) — რუსი ბოტანიკოსი, ნიადაგთმცოდნე, გეოგრაფი, პალეობოტანიკოსი, ბათუმის ბოტანიკური ბაღის დამაარსებელი. მონაწილეობდა არაერთ ექსპედიციაში, ტიანშანში, ჩრდილოეთ ამერიკაში, აღმოსავლეთისა და სამხრეთ აზიის ქვეყნებში (იაპონია, ჩინეთი, იავა, ინდოეთი, ცეილონი). დაიბადა შთამომავლობით სამხედრო მოსამსახურის ოჯახში. მამა – გენერალი ნიკოლაი ივანეს ძე კრასნოვი მონაწილეობდა ყირიმის კამპანიაში და ცნობილი იყო თავისი ისტორიული ნაშრომებით; პაპა ივანე კასნოვი – სუვოროვის, კუტუზოვის და პლატოვის თანამედროვე – გმირულად დაეცა ბოროდინოს ველზე. დედა – ფეოდოსია წარმოშობით იყო პეტერბურგის წარჩინებული გვარის წარმომადგენელი. Научный подвиг профессора Краснова დაარქივებული 2016-03-17 საიტზე Wayback Machine.
ჩედო ვუკოვიჩი

ჩედო ვუკოვიჩი (Čedo Vuković დ. 28 სექტემბერი, 1920 — გ. 7 აპრილი, 2014) — მონტენეგროელი მწერალი. ვუკოვიჩი დაიბადა ჩრდილო-აღმოსავლეთ მონტენეგროში, ანდრიევიცაში. მისი ნოველა "Mrtvo duboko" აღწერს იუგოსლავი პარტიზანების ამბავს, რომლებიც მეორე მსოფლიო ომის დროს ჩეტნიკებისგან სოფელ მრტვო დუბოკოში (ითარგმნება როგორც „ღრმა სიკვდილი“.) იმალებოდნენ. მის სხვა ნაწარმოებებს შორის აღსანიშნავია საბავშვო წიგნები: "Svemoćno oko" („ყოვლისშემძლე თვალი“), "Letjelica profesora Bistrouma" („პროფესორ ბრწყინვალეგონების საფრენი მანქანა“) და "Tim Lavlje srce" („ლომგული გუნდი“). მას ასევე დაწერილი აქვს: მრავალი ნოველა, დრამატული ნაწარმოებები და მოკლე ისტორიები. ის ძირითადად ცხოვრობდა პოდგორიცასა და ბუდვაში და იყო ჩერნოგორიის მეცნიერებისა და ხელოვნების აკადემიის წევრი. ის 2014 წელს ბუდვაში ხანგრძლივი ავადმყოფობის შემდეგ გარდაიცვალა. ↑ 1.0 1.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ Freebase Data Dumps — Google. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q95"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q648625"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q15241312"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1453477"></a> ↑ 3.0 3.1 3.2 Czech National Authority Database <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q13550863"></a> ↑ Mitska građa i piščev "apokrif" Serbian. Pobjeda (July 22, 2006). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-05-05. ციტირების თარიღი: 2015-05-28. ↑ 5.0 5.1 Zastupljenost i recepcija djela Serbian. Pobjeda (November 22, 2008). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-05-05. ციტირების თარიღი: 2015-05-28. ↑ Glas harmonije Serbian. Pobjeda (July 18, 2006). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-05-05. ციტირების თარიღი: 2015-05-28. ↑ Letter of condolence on the occasion of death of academician, Mr Čedo Vuković. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-08-08. ციტირების თარიღი: 2015-05-28.
ფრედერისიის მუნიციპალიტეტი

ფრედერისიის მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი (დანიურად კომუნა) დანიაში, სამხრეთ დანიის რეგიონში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ფრედერისია. მუნიციპალიტეტის ფართობი შეადგენს 134,46 კმ²-ს, ხოლო მოსახლეობა — 50 429 (2015). კრისტიანსუნი, ნორვეგია ჰერნიოსანი, შვედეთი კოკოლა, ფინეთი ჰერფორდი, გერმანია ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ფრედერისიის მუნიციპალიტეტი ოფიციალური საიტი (დანიური) ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2011-12-19 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) ↑ Høj B. Ny borgmester i Fredericia: Christian Bro indtager i dag officielt borgmesterstolen i Fredericia, efter Steen Wrists afgang. // Altinget.dk — 2024. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q125957995"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q12301201"></a>
ობენროს მუნიციპალიტეტი

ობენროს მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი (დანიურად კომუნა) დანიაში, სამხრეთ დანიის რეგიონში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ობენრო. მუნიციპალიტეტის ფართობი შეადგენს 940,63 კმ²-ს, ხოლო მოსახლეობა — 60 189 (2008). ობენრო borger.dk-ზე[მკვდარი ბმული] (დანიური) ოფიციალური საიტი
ცრუცუგა

ცრუცუგა (ლათ. Pseudotsuga) — წიწვოვან მცენარეთა გვარი ფიჭვისებრთა ოჯახისა. უმეტესობა დიდი ხეა (100 მეტრი სიმაღლის). აქვს მურა რუხი ქერქი, დაკიდებული გირჩები. ცოცხლობს 500-700 წლამდე. 18-მდე სახეობა იზრდება ჩრდილოეთ ამერიკაში, იაპონიასა და ჩინეთის მთებში. მენზისის ანუ დუგლასის ცრუცუგა (P. menziesii) მოშენებულია კავკასიის, მ. შ. დასავლეთ საქართველოს ბაღებსა და პარკებში. ცრუცუგას მერქანს სამშენებლო და ავეჯის წარმოებაში იყენებენ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 244.
დიმიტროვა (კანტემირის რაიონი)

დიმიტროვა (რუმ. Dimitrova) — სოფელი მოლდოვაში, კანტემირის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 80 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 448 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა კანტემირის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ენიკიოი

ენიკიოი (რუმ. Enichioi) — სოფელი მოლდოვაში, კანტემირის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 98 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 936 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა კანტემირის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
იეპურენი

იეპურენი (რუმ. Iepureni) — სოფელი მოლდოვაში, კანტემირის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 24 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 897 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა კანტემირის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
კანია (კანტემირის რაიონი)

კანია (რუმ. Cania) — სოფელი მოლდოვაში, კანტემირის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 45 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 816 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა კანტემირის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
კაპაკლია (კანტემირის რაიონი)

კაპაკლია (რუმ. Capaclia) — სოფელი მოლდოვაში, კანტემირის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 166 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 140 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა კანტემირის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
კიოსელია

კიოსელია (რუმ. Chioselia) — სოფელი მოლდოვაში, კანტემირის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 135 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 549 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა კანტემირის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
კონსტანტინეშტი (კანტემირის რაიონი)

კონსტანტინეშტი (რუმ. Constantineşti) — სოფელი მოლდოვაში, კანტემირის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 32 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 434 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა კანტემირის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
კოჩულია

კოჩულია (რუმ. Cociulia) — სოფელი მოლდოვაში, კანტემირის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 177 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 620 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა კანტემირის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
კოშტანგალია (კანტემირის რაიონი)

კოშტანგალია (რუმ. Coştangalia) — სოფელი მოლდოვაში, კანტემირის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 96 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 070 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა კანტემირის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
კრეჩუნი (კანტემირის რაიონი)

კრეჩუნი (რუმ. Crăciun) — სოფელი მოლდოვაში, კანტემირის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 191 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 322 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა კანტემირის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
მოლდოვის ლიბერალ-დემოკრატიული პარტია

მოლდოვის ლიბერალ-დემოკრატიული პარტია (რუმ. Partidul Liberal Democrat din Moldova, PLDM) — მემარჯვენე ცენტრისტული პოლიტიკური პარტია მოლდოვაში. პარტია დაარსდა 2007 წლის 8 დეკემბერს დემოკრატიული პარტიის ყოფილი ლიდერის, პარლამენტის დეპუტატ ვლად ფილატის ინიციატივით. 2009 წლის 25 თებერვალს პარტიის ლიდერი ვლად ფილატი პრემიერ-მინისტრად აირჩიეს. მისი კაბინეტის 19 მინისტრიდან 7 ლიბერალურ-დემოკრატიული პარტიის წევრი იყო. 2010 წლის 28 ნოემბრის არჩევნების შედეგად პარტიის 8 წარმომადგენელია მთავრობაში. ოფიციალური საიტი
პელისტერის ეროვნული პარკი

პელისტერის ეროვნული პარკი (მაკედ. Национален Парк Пелистер) — ეროვნული პარკი ჩრდილოეთ მაკედონიაში. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. ეროვნულ პარკად გამოცხადდა 1948 წელს და გახდა მაკედონიის პირველი დაცული ტერიტორია. ეროვნული პარკის ფართობია 12 500 ჰა. პელისტერს ეროვნული პარკისათვის დამახასიათებელია 2000 მეტრზე მაღალი მწვერვალები, რომლებიც ერთმანეთისაგან მდინარის ღრმა ხეობებითაა გამოყოფილი. მათ შორის უმაღლესია მთა პელისტერი (2 601 მ). პარკის უდიდესი ნაწილი მდებარეობს ბაბას მთის ფერდობებზე. პარკში ფლორისა და ფაუნის მრავალი იშვიათი წარმომადგენელი ბინადრობს, მათ შორის ბალკანეთის ენდემი — ბალკანური ან რუმელიის ფიჭვი (Pinus peuce). ოფიციალური საიტი
ისლამი ჩრდილოეთ მაკედონიაში

ისლამი ჩრდილოეთ მაკედონიაში — ჩრდილოეთ მაკედონიის ერთ-ერთი ტრადიციული რელიგია. ქვეყნის ტერიტორიაზე გავრცელებულია XV საუკუნიდან. ჩრდილოეთ მაკედონიაში ძირითადად ცხოვრობენ სუნიზმის მიმდევარი მუსლიმები. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით მუსლიმების საერთო რიცხვი 674 000-ია, ანუ მოსახლეობის 33,3 %. ისლამის მიმდევრები არიან ძირითადად ალბანელები, ასევე თურქები, ბოშები, სლავები (ტორბეშები, გორანები, ბოსნიელები). ისლამი ჩრდილოეთ მაკედონიაში გავრცელდა ოსმალეთის იმპერიის დასავლეთით გაფართოების დროს XIV-XV საუკუნეებში. ოსმალეთის იმპერიის მიერ სერბეთის დაპყრობის შემდეგ ისლამი მოსახლეობის ნახევარმა (სლავებმა, ალბანელებმა, ბოშებმა) მიიღო, გარდა ამისა აღმოსავლეთიდან გადმოსახლდნენ თურქები და სხვა მუსლიმი ერის წარმომადგენები. სამხრეთ სლავების ოსმალთა ბატონობისაგან გათავისუფლების შემდეგ ბევრმა მუსლიმმა-მუჰაჯირმა ჩრდილოეთ მაკედონია დატოვა. 1924-1961 წლებში მუსლიმთა რიცხვი კვლავ ეცემოდა. თუმცა 1961 წლიდან 2002 წლამდე მუსლიმთა პროცენტულმა მაჩვენებელმა 33,3 %-ს მიაღწია. The Future of the Global Muslim Population
ჩამილ სიჯარიჩი

ჩამილ სიჯარიჩი (დ. 18 დეკემბერი, 1913 — გ. 6 დეკემბერი 1989) — მონტენეგროელი ბოსნიელი მწერალი. დაიბადა ბიელო-პოლეში, მონტენეგროში, მუსლიმი მშობლების ოჯახში. ორივე მშობელი ბავშვობაში გარდაეცვალა. 1936 წელს ჩააბარა ბელგრადის უნივერსიტეტში იურიდიულ ფაკულტეტზე, რომელიც 4 წლის შემდეგ დაამთავრა. ის იყო როგორც ჩერნოგორიის მეცნიერებისა და ხელოვნების აკადემიის ასევე ბოსნია და ჰერცეგოვინის მეცნიერებათა და ხელოვნებათა აკადემიის წევრი. ჩამილი 75 წლის ასაკში ავტო ავარიის შედეგად დაიღუპა. ცხოვრების უმეტესი დრო გაატარა სკოპიეში, ბელგრადში და ბოლოს სარაევოში სადაც ის 1989 წელს ტრაგიკულად დაიღუპა. მიუხედავად ამისა მისი ნამუშევრები უმეტესობა ეხება მონტენეგროს და ბიელო-პოლეს. მისი ნაწერები ნათარგმნია მრავალ ენაზე, მათშორის რუსულად, გერმანულად და ფრანგულად. მის ნაშრომებიდან განსაკუთრებით მნივვნელოვან ნაწარმოებებად ითვლება: Ram-Bulja (ისტორიები, 1953) Bihorci (ნოველა, 1955) Mojkovacka bitka (ნოველა, 1968) Sablja (ისტორიები, 1969) Konak (ნოველა, 1971) Carska vojska (ნოველა, 1976) Francuski pamuk (ისტორიები, 1980) ↑ 1.0 1.1 1.2 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ Uz stogodišnjicu rođenja Ćamila Sijarića: Bihorske tišine majstora priče. Pobjeda (2 November 2013). ციტირების თარიღი: 6 June 2014. ↑ Ćamil Sijarić - Biography. Camo Ceha. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2 იანვარი 2017. ციტირების თარიღი: 13 May 2012.