laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
იური დევდარიანი

იური სეითის ძე დევდარიანი (დ. 4 აგვისტო, 1909, ქ. ვოლოგდა, — გ. 15 ივნისი, 1989, თბილისი) — ქართველი ჰიდროტექნიკოსი. ტექიკურ მეცნიერებათა დოქტორი (1960), პროფესორი (1965), საქართველოს მეცნიერებისა და ტექნიკის დამსახურებული მოღვაწე (1974). დაამთავრა ლენინგრადის წყლის ტრანსპორტის ინჟინერთა ინსტიტუტი (1930). 1930–1941 წლებში მუშაობდა თბილისში „ჰიდროენერგოპროექტში“, 1941 წლიდან — საქართველოს ენერგეტიკისა და ჰიდროტექნიკის ნაგებობათა სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში (1971 წლიდან საქართვ. მეცნ. აკად. ა. დიდებულიძის სახ. ენერგეტიკის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტი). 1958–1979 წლებში იყო ამ ინსტიტუტის ჰიდროტექნიკის განყოფილების გამგე, 1979–1986 წლებში — სექტორის გამგე, 1986–1989 წლებში — წამყვანი მეცნიერი თანამშრომელი. მისი შრომები ეხება უმთავრესად ენერგოსისტემების განვითარების საკითხებს. Вопросы определения параметров ГЭС…, კრ.: Оптимизация параметров и режимов компонентов водохозяйственного комплекса, М., 1973. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 355.
კლავდია დევდარიანი

კლავდია მანუილის ასული დევდარიანი (დ. 20 სექტემბერი, 1910, სოფ. მირონწმინდა, ახლანდ. ხარაგაულის მუნიციპალიტეტი, — გ. 21 მარტი, 2003, თბილისი) — ქართველი მწერალი, პედაგოგი. საქართველოს დამსახურებული მასწავლებელი (1970). დაამთავრა ქუთაისის ქალთა სასწავლებელი (1926), შემდეგ თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ენისა და ლიტერატურის ფაკულტეტი (1930). სხვადასხვა დროს მუშაობდა: ხარაგაულში — მასწავლებლად, თბილისში — საქართველოს მწერალთა კავშირში (საბავშვო სექციის მდივანი), საქართველოს განათლების სამინისტროში, მოზარდ მაყურებელთა ქართულ თეატრში (სამხატვრო საბჭოს წევრი). 1932 წლიდან თანამშრომლობდა ქართულ ჟურნალ-გაზეთებთან. 1934 წელს ჟურნალ „პიონერში“ გამოაქვეყნა პირველი საბავშვო მოთხრობა „აღარ დაბრუნდა“. საბავშვო მოთხრობების კრებული „პნიას ქოჩორა“ 1941 გამოსცა. დევდარიანს ეკუთვნის: „მოთხრობები“ (1950), „დიდ გზაზე“ (1951); ბიოგრაფიული რომანები: „სიჭაბუკე პოეტისა“ (1957; ცალკე წიგნად, 1960), „სიცოცხლე და უკვდავება“ (1964, 1988), „ყმაწვილკაცობა მემატიანისა“ (1980); რომანები: „ძველი ფუძე“ (1966), „ორი რომანი“ (1988); მოთხრობა „დრო და სივრცე“ (1970, 1975, 1989); მხატვრული ნარკვევი „ცრემლი ვაზისა“ (1988); პიესა „დღეს ჩვენ ვფიქრობთ ბარათაშვილზე“ (დაიდგა მოზარდ მაყურებელთა ქართულ თეატრში 1970) და სხვ. დაჯილდოებულია ი. გოგებაშვილის სახელობის მედლით (1970), შიო მღვიმელის სახელობის პრემიით (1989), ღირსების ორდენით (1999). ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 355.
გიორგი ჯმუხაძე

გიორგი (გივი) ჯმუხაძე (დ. 1954 — გ. 10 მარტი, 2018) — ქართველი სამხედრო პირი, პოლკოვნიკი, საარტილერიო ტექნიკის სპეციალისტი. მონაწილეობდა აფხაზეთისა (1992-1993) და რუსეთ-საქართველოს ომებში (2008). აფხაზეთში შეიარაღებული კონფლიქტის დროს მის მიერ გარემონტდა და საბრძოლო გათვლებს გადაეცა ჰაუბიცები, ქვემეხები, ნაღმმტყორცნები, რეაქტიული სისტემები და სხვა დამხმარე აღჭურვილობა, რომელიც წარმატებით იქნა გამოყენებული 1993 წლის 15-16 მარტის ბრძოლებში. მის მიერვე აფხაზეთის ომის მსვლელობისას დამზადდა რამდენიმე ექსპერიმენტული საარტილერიო დანადგარიც. 2004 წელს ცხინვალის რეგიონში შეტაკებების დროს ჯმუხაძის ზედამხედველობით შეკეთდა და მწყობრში ჩადგა შინაგანი ჯარების კუთვნილი ათეულობით საარტილერიო დანადგარი. 2010 წელს თადარიგში გავიდა და თანამშრომლობდა სახელმწიფო სამხედრო სამეცნიერო-ტექნიკურ ცენტრ „დელტასთან“ ქართული წარმოების საარტილერიო ტექნიკის შექმნისა და გამოცდის სფეროში. სსტც „დელტას“ ოფიციალური facebook გვერდი
შურღაია

საკუთარი სახელი შურღაია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ვალტერ შურღაია — პოლიტიკოსი ზურაბ შურღაია — დიპლომატი, ბიზნესმენი თეა შურღაია — ირანისტი, მთარგმნელი შოთა შურღაია — სამხედრო მფრინავი, საბჭოთა კავშირის გმირი
ავთანდილ ჩხიკვიშვილი

ავთანდილ ჩხიკვიშვილი (დ. 25 ივლისი, 1949 — გ. 28 ნოემბერი, 2007 [წყარო არ არის მითითებული 867 დღე]) ქართველი მწერალი, პუბლიცისტი. ეკუთვნის მოთხრობების კრებული „დრო“ (1978); “გაზეთის მეოთხე გვერდზე” (1981) პიესები: „მოსაწყენი დღეების ქრონიკა“ (1976), „გზა“ (1979); მხატვრული და დოკუმენტური ფილმების სცენარები: ექვსი თოვლიანი დღე (1986), ქართული მეღვინეობის პოპულარიზაციისთვის შექმნილი ეთნოგრაფიული ფილმი - საწნახელი(1984). 2000 წელს ავთანდილ ჩხიკვიშვილი დაჯილდოვებულ იქნა ღირსების ორდენით. კვერენჩხილაძე, რ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 178. ავთანდილ ჩხიკვიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
იამაგატა (მრავალმნიშვნელოვანი)

იამაგატა შეიძლება აღნიშნავდეს: იამაგატა — ქალაქი იაპონიაში იამაგატა — პრეფექტურა იაპონიაში იამაგატა — აეროპორტი იაპონიის ქალაქ იამაგატაში იამაგატა — ქალაქი გიფუს პრეფექტურაში, იაპონია იამაგატა — ჰიროსიმის პრეფექტურის რაიონი, იაპონია იამაგატა — ქალაქი იბარაკის პრეფექტურაში, იაპონია
ზებედე ჩხიკვიშვილი

ზებედე ჩხიკვიშვილი (დ. 7 მაისი, 1908, გუთური — გ. დეკემბერი, 2000) — ქართველი ინჟინერ-გეოლოგი. დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი 1934 წელს. 1930 წლიდან მუშაობა დაიწყო საქართველოს სხვადასხვა გეოლოგიურ დაწესებულებაში. 1951 წელს საქართველოში ბარიტის საბადოთა შესწავლისათვის სპეციალისტთა ჯგუფთან ერთად მიენიჭა სსრკ სახელმწიფო პრემია. ჯავრიშვილი, ვ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 178. ზებედე ჩხიკვიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
როლანდ მგალობლიშვილი

როლანდ მგალობლიშვილი (დ. 17 სექტემბერი, 1956, ბათუმი) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1980 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამრეწველო და სამოქალაქო მშენებლობის ფაკულტეტი. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (რუსთავის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი საინიციატივო ჯგუფი . როლანდ მგალობლიშვილი — ბიბლიოვიკი როლანდ მგალობლიშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
პეტრე ჩხობაძე

პეტრე ჩხობაძე (დ. 6 მარტი, 1908, ტყაჩირი — გ. 24 ოქტომბერი, 1985) — ქართველი სამხედრო მოღვაწე, საბჭოთა გენერალ-მაიორი (1953). 1930 წელს წითელ არმიაში გაიწვიეს. 1931 წელს ექსტერნად დაამთავრა ამიერკავკასიის ქვეითთა სამხედრო სასწავლებელი, 1938 წელს „ვისტრელის“ კურსები, 1951 წელს კი მ. ფრუნზეს სახელობის სამხედრო აკადემია. დიდი სამამულო ომის დროს 1941-1945 წლებში ჩრდილოეთ-დასავლეთისა და კალინინის ფრონტებზე იბრძოდა. მონაწილეობდა მოსკოვის დაცვაში. 1944-1956 წლებში თბილისის მსროლელი დივიზიის მეთაური; 1957-1963 წლებში ქუთაისის საქალაქო საბჭოს აღმასკომის თავმჯდომარე. 1956 წლიდან თადარიგში იყო. დაჯილდოებულია 5 ორდენით, 10 მედლით. ჩინჩილაკაშვილი, ტ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 178. პეტრე ჩხობაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
გიორგი ჩხოტუა

გიორგი ჩხოტუა (დ. 13 აგვისტო, 1911, თბილისი — გ. 1942) — ქართველი გეოლოგი, გეოლოგ-მინერალოგიურ მეცნიერებათა კანდიდატი (1938). დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი 1930 წელს. იგი საქართველოს ტერიტორიის სისტემური პეტროგრაფიული კვლევის ერთ-ერთი ფუძემდებელია. 1933 წელს პირველმა გამოიკვლია მდინარე კოდორის ხეობის ფუძე და ულტრაფუძე ქანები; საქართველოს სასარგებლო წიაღისეული (აზბესტი, ანდეზიტი, გრაფიტი, კვარციტი და სხვა). ჯავრიშვილი, ვ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 179. გიორგი ჩხოტუა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
დავით საღირაშვილი

დავით (დათიკო) ალექსის ძე საღირაშვილი (დ. 15 იანვარი, 1887, თბილისი, — გ. 1962, ვაშინგტონი, დაკრძალულია საფრანგეთში, ლევილის სასაფლაოზე) — ქართველი პოლიტიკური მოღვაწე, სოციალ-დემოკრატი, პუბლიცისტი. 1922 წლიდან პოლიტიკური ემიგრანტი. ახალგაზრდობიდანვე ჩაბმული იყო მუშათა მოძრაობაში. მოხალისედ მონაწილეობდა 1909-1910 წლების ირანის რევოლუციაში. რევოლუციური საქმიანობისთვის რამდენჯერმე იყო დაპატიმრებული და გადასახლებული. 1913 წელს პატიმრობიდან განთავისუფლებული დაბრუნდა თბილისში და კვლავ ჩაება პოლიტიკურ საქმიანობაში. ვლ. ახმეტელთან და ლ. დარჩიაშვილთან ერთად დააარსა სოციალ–დემოკრატიული მიმართულების გაზეთი „ფიქრი“ (1913–1914). 1914 წელს კვლავ დააპატიმრეს და მალევე პოლიციის მეთვალყურეობის ქვეშ გადაასახლეს ხარკოვში, სადაც შევიდა უნივერსიტეტში ეკონომიკურ ფაკულტეტზე. 1915 წელს სტუდენტთა მღელვარებაში მონაწილეობის გამო ისევ დააპატიმრეს და გაასახლეს ჯერ ბელგოროდში, შემდეგ ცარიცინში. 1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ აირჩიეს ცარიცინის მუშათა და ჯარისკაცთა დეპუტატების საბჭოს თავმჯდომარედ. 1918 წელს დაბრუნდა საქართველოში. არჩეული იყო სახალხო გვარდიის მთავარი შტაბის წევრად (მეთაურის მოადგილე). 1920 წელს, გრიგოლ ურატაძესთან ერთად, მონაწილეობდა რუსეთ-საქართველოს სამშვიდობო მოლაპარაკებებში, რომელიც 7 მაისის მოსკოვის ხელშეკრულების ხელმოწერით დასრულდა. 1921 წელს საქართველოს ძალადობრივი გასაბჭოების შემდეგ საღირაშვილი ემიგრაციაში არ წასულა. საბჭოთა ხელისუფლებამ დააპატიმრა და მეტეხის ციხეში 16-თვიანი პატიმრობის შემდეგ, 1922 წელს, 61 სხვა პატიმართან ერთად უცხოეთში გაასახლა. ცხოვრობდა გერმანიაში. 1927 წლიდან უპარტიო იყო. ემიგრაციაში ეწეოდა ლიტერატურულ საქმიანობას. წერდა ქართულ, რუსულ და გერმანულ ენებზე. აქტიურად თანამშრომლობდა ემიგრანტულ პრესასთან. იყო 1923 წელს ბერლინში გამოცემულ ჟურნალ „საქართველოს მოამბის“ ტექნიკური რედაქტორი. II მსოფლიო ომის შემდეგ ერთხანს ცხოვრობდა ავსტრიაში, იტალიასა და ესპანეთში. 1957-1958 წლებში მიუნხენში არჩილ მეტრეველთან ერთად გამოსცემდა გაზეთს „სამშობლოს განთავისუფლებისათვის“. სიცოცხლის ბოლო წლები ამერიკის შეერთებულ შტატებში გაატარა. ცოლად ჰყავდა წარმოშობით ფინელი ალმა საირანენი. მათი შთამომავლები ვაშინგტონსა და მიუნხენში ცხოვრობენ. შარაძე, გურამ. ქართული ემიგრანტული ჟურნალისტიკის ისტორია. ტ. 1. - თბ., 2001. - გვ. 630–632. დავით საღირაშვილი. „ქართველები უცხოეთში. ბიოგრაფიები და მოღვაწეობა“. საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა.
საღირაშვილი

საკუთარი სახელი საღირაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გელა საღირაშვილი — სპორტსმენი (თავისუფალი ჭიდაობა) დავით საღირაშვილი — პოლიტიკური მოღვაწე, პუბლიცისტი
იამაგატა

იამაგატა, (იაპ. 山形市) — ქალაქი იაპონიაში, კ. ჰონსიუს ჩრდილოეთ ნაწილში, იამაგატის პრეფექტურის ადმინისტრაციული ცენტრი. 255.875 ათ. მცხოვრები (2007). სარკინიგზო კვანძი. მეაბრეშუმეობისა და ნატურალური აბრეშუმის ქსოვილების წარმოების ცენტრი. საფეიქრო და ელექტროტექნიკური მანქანათმშენებლობა, საკონსერვო ქარხანა, გალაქულ ნაკეთობათა შინამრეწვლური წარმოება. უნივერსიტეტი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 45.
არსენ მგელაძე

არსენ მგელაძე (დ. 27 ნოემბერი, 1955, სოფ. დანდალო, ახლანდ. ქედის მუნიციპალიტეტი – გ. 5 მაისი, 2016) — ქართველი პოლიტიკოსი, სოფლის მეურნეობის მუშაკი. დაამთავრა საქართველოს ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო სასწავლო-სამეცნიერო ინსტიტუტი. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ქედის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს აღორძინება“. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ქედის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „დემოკრატიული აღორძინების კავშირი“. არსენ მგელაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი არსენ მგელაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ჯემალ მებუკე

ჯემალ მებუკე (დ. 27 იანვარი, 1951, სოფელი გორდი, ხონის რაიონი) — ქართველი ექიმი, პოლიტიკოსი. 1976 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1999-2001 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ხონის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი “. უფლებამოსილება შეუწყდა ვადამდე ჯემალ მებუკე — ბიბლიოვიკი ჯემალ მებუკე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
როგორ მოვარჯულოთ დრაკონი

„როგორ მოვარჯულოთ დრაკონი“ (ინგლ. How to Train Your Dragon) — 2010 წლის კომპიუტერული ანიმაციური კომედიური ფილმი, რომლის რეჟისორები არიან კრის სანდერსი და დენი დებლუა, სცენარისტები — უილიამ დიევისი, დენი დებლუა და კრის სანდერსი, პროდიუსერი — ბონი არნოლდი. მუსიკა ეკუთვნის ჯონ პაუელს. პერსონაჟებს ახმოვანებენ ჯეი ბარუშელი, ჯერარდ ბატლერი და კრეიგ ფერგიუსონი. ფილმი აწარმოა DreamWorks Animation-მა, ხოლო დისტრიბუცია გაუწია Paramount Pictures-მა. ფილმში მოთხრობილია ბიჭისა და დრაკონის მეგობრობის შესახებ, რომელთა წყალობითაც მოსისხლე მტრებმა — ვიკინგებმა და დრაკონებმა საერთო ენა გამონახეს და დამეგობრდნენ. პრემიერა გაიმართა 2010 წლის 21 მარტს Gibson Amphitheatre-ში (ქართ. გიბსონის ამფითეატრი), ხოლო აშშ-ში გამოვიდა იმავე წლის 26 მარტს. ფილმმა მიიღო მაღალი შეფასებები კინოკრიტიკოსებისაგან, აგრეთვე უამრავი ჯილდო, მათ შორის ოსკარის ორი ნომინაცია. საერთო განხილვების საიტ Rotten Tomatoes-ზე მისი საერთო რეიტინგია 99%. ფილმი წარმატებული აღმოჩნდა კომერციულადაც, რომლის შემოსავალმა 494.9 მილიონი აშშ დოლარი შეადგინა. ფილმს მოჰყვა ორი გაგრძელება — „როგორ მოვარჯულოთ დრაკონი 2“ (2014 წლის 13 ივნისი) და „როგორ მოვარჯულოთ დრაკონი 3“ (2019 წლის 22 თებერვალი). შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „როგორ მოვარჯულოთ დრაკონი“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი „როგორ მოვარჯულოთ დრაკონი“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „როგორ მოვარჯულოთ დრაკონი“ — ანიმაციური ფილმების მონაცემთა დიდ ბაზაში „როგორ მოვარჯულოთ დრაკონი“ — Allmovie-ზე „როგორ მოვარჯულოთ დრაკონი“ — Rotten Tomatoes „როგორ მოვარჯულოთ დრაკონი“ — Metacritic-ზე „როგორ მოვარჯულოთ დრაკონი“ — Box Office Mojo-ზე ↑ 1.0 1.1 How to Train Your Dragon (2019). Box Office Mojo. IMDb. ციტირების თარიღი: May 17, 2019 ↑ Murray, Rebecca. 'How to Train Your Dragon' Exclusive Premiere Photos. About.com (March 21, 2010). დაარქივებულია ორიგინალიდან — ივლისი 26, 2014. ციტირების თარიღი: August 19, 2014. ↑ IMAX Corporation (March 24, 2010). „DreamWorks Animation's How to Train Your Dragon Flies Into IMAX(R) Theatres on March 26, 2010“ (პრეს-რელიზი). GlobeNewswire. ციტირების თარიღი: August 19, 2014. ↑ „83rd Academy Award Nominations“. Variety. January 25, 2011. ციტირების თარიღი: March 29, 2015. ↑ How to Train Your Dragon (2010). Rotten Tomatoes. Fandango Media. ციტირების თარიღი: November 16, 2018
იამაგუტი (მრავალმნიშვნელოვანი)

იამაგუტი შეიძლება აღნიშნავდეს: იამაგუტი — ქალაქი იაპონიაში იამაგუტი — პრეფექტურა იაპონიაში
თეიმურაზ მეგრელიშვილი

თეიმურაზ მეგრელიშვილი (დ. 15 იანვარი, 1948, ლანჩხუთი) — ქართველი პოლიტიკოსი. დაამთავრა ვ. ი. ლენინის სახელობის საქართველოს შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ავტომატიკა-ტელემექანიკის ფაკულტეტი. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს აღორძინება“. თეიმურაზ მეგრელიშვილი — ბიბლიოვიკი თეიმურაზ მეგრელიშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ოთარი მენაბდე

ოთარი მენაბდე (დ. 19 მაისი, 1946, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1970 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ლანჩხუთის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „მრეწველობა გადაარჩენს საქართველოს“. ოთარი მენაბდე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ოთარი მენაბდე — ბიბლიოვიკი ოთარი მენაბდე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
როლანდ მესხი

როლანდ მესხი (დ. 20 აპრილი, 1961, სოფელი ნახშირღელე, თერჯოლის რაიონი) — ქართველი პოლიტიკოსი. დაამთავრა ალექსანდრე წულუკიძის სახელობის ქუთაისის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტი. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (თერჯოლის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს აღორძინება“. როლანდ მესხი — ბიბლიოვიკი როლანდ მესხი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
გია მეფარიშვილი

გია მეფარიშვილი (დ. 7 ივნისი, 1959, ბაღდათი) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი. 1983 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი “. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ბაღდათის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „ახალი საქართველოსთვის“. გია მეფარიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გია მეფარიშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
იამაგუტის პრეფექტურა

იამაგუტი, (იაპ. 山口県), პრეფექტურა იაპონიაში, კ. ჰონსიუს სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. ფართობი 6.110,94 კმ2, მოსახლეობა 1.492.575 კაცი (2005). ადმინისტრაციული ცენტრი - ქ. იამაგუტი. ზედაპირი ბორცვიანი და დაბალმთიანია, სიმაღლე 989 მ-მდე. ზღვის სანაპიროზე, განსაკუთრებით პრეფექტურის სამხრეთ ნაწილში, ვაკეებია. იამაგუტი აგრარულ-ინდუსტრიული რაიონია. მთავარი კულტურაა ბრინჯი. მოჰყავთ აგრეთვე ქერი, პარკოსანი და სხვა კულტურები. განვითარებულია მესანქონლეობა, თევზმჭერა (ქ. სიმონოსიკი ქვეყნის ერთ-ერთი უდიდესი თევსაჭერი ნავსადგურია). ქიმიური, მეტალურგიული, მანქანათსაშენი, კვების, მინა-კერამიკული მრეწველობა. მთავარი სამრეწველო ცენტრებია სიმონესეკი, უბე, ივაკუნი და სხვა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 46.
იამანასის პრეფექტურა

იამანასი (იაპ. 山梨県) — პრეფექტურა იაპონიაში, კუნძულ ჰონსიუს ცენტრალურ ნაწილში. ფართობი 4,5 ათ. კმ2, მოსახლეობა 884.531 კაცი (2005). ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი კოფუ. იამანასის ცენტრალურ ნაწილში კოფუს ქვებულია, რომლის ირგვლივ მთებია: დასავლეთით და ჩრდილო-დასავლეთით — აკასის ქედი, ჩრდილოეთით — კანტოს მთები, სამხრეთ-აღმოსავლეთით — ვულკანი ფუძიამა (3776 მ). იამანასი ქვეყნის მეაბრეშუმეობის ერთ-ერთი მთავარი რაიონია. მოჰყავთ ბრინჯი და ხორბალი. განვითარებულია მეხილეობა, მეცხოველეობა, მანქანათსაშენი, საფეიქრო (უმთავრესად აბრეშუმის), კვების, ხის დასამუშავებელსი, მინის მრეწველობა. მთავარი სამრეწველო ცენტრია ქალაქი კოფუ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 47.
სურამელი

საკუთარი სახელი სურამელი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სურამელი სურამელი, ბეგა I - დიდგვაროვანი ფეოდალი სურამელი, ბეგა II - დიდგვაროვანი ფეოდალი სურამელი, გრიგოლ - დიდგვაროვანი ფეოდალი სურამელი, რატი I - დიდგვაროვანი ფეოდალი სურამელი, რატი II - დიდგვაროვანი ფეოდალი სურამელი, სულა - დიდგვაროვანი ფეოდალი სურამელი, ჰამადა - დიდგვაროვანი ფეოდალი
იამბოზა

იამბოზა — ხეები და ბუჩქები მირტისებრთა ოჯახისა. 120-მდე სახეობა გავრცელებულია აზიის ტროპიკებში, ავსტრალიასა და პოლინეზიაში. ბევრი სახეობა ისხამს არომატულ ნაყოფს; ტროპიკებში მას ხილად იყენებენ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 47.
იანეთი (მრავალმნიშვნელოვანი)

იანეთი შეიძლება აღნიშნავდეს: იანეთი — სოფელი ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში იანეთი — სოფელი სამტრედიის მუნიციპალიტეტში
ირაკლი მინდელი

ირაკლი მინდელი (დ. 4 თებერვალი, 1966, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1990 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ჰიდროტექნიკისა და სანტექნიკის ფაკულტეტი, ხოლო 1993 წელს — ასპირანტურა. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს აღორძინება“. ირაკლი მინდელი — ბიბლიოვიკი ირაკლი მინდელი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
გიორგი მერკვილაძე (მრავალმნიშვნელოვანი)

გიორგი მერკვილაძე შეიძლება აღნიშნავდეს: გიორგი მერკვილაძე — ლიტერატურათმცოდნე გიორგი მერკვილაძე — ქართული საბჭოთა სპორტის მოღვაწე
კალისტრატე გოგუა

კალისტრატე გიორგის ძე გოგუა (დ. 1875, სოფ. ჯუმათი, ახლანდ. ოზურგეთის მუნიციპალიტეტი, — გ. 8 თებერვალი, 1938) — ქართველი პოლიტიკური მოღვაწე, სოციალ-დემოკრატი. ჰქონდა საშუალო განათლება. 1890-იანი წლების ბოლოდან მონაწილეობდა რევოლუციურ მოძრაობაში. იყო სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრი, მენშევიკი. რევოლუციური საქმიანობისთვის გადასახლებული იყო ციმბირში. გადასახლებაში, ირკუტსკში გაიცნო და ცოლად შეირთო მენშევიკი იულია კოლბერგი (დ. 1880 — გ. 1938). იქვე იხდიდა სასჯელს იოსებ სტალინიც. I მსოფლიო ომის წლებში გოგუა იდგა ე. წ. „ობორონეცულ“ პოზიციაზე. თავდაპირველად ირაკლი წერეთლის მხარდამჭერი იყო. რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის 1917 წლის აგვისტოს გამაერთიანებელ ყრილობაზე ცენტრალური კომიტეტის წევრობის კანდიდატად აირჩიეს. აქტიურად მონაწილეობდა ყრილობის მუშაობაში ოქტომბრის ბოლომდე. პარტიის ხელმძღვანელობაში იული მარტოვის მოსვლის შემდეგ ცენტრალური კომიტეტის დატოვებაზე ხელი არ მოუწერია. პარტიის დეკემბრის საგანგებო ყრილობაზე ცენტრალური კომიტეტის წევრად აირჩიეს. 1918 წლის მარტში პარტიის ლიდერებთან და ოჯახთან ერთად მოსკოვში გადავიდა. აქტიურად უჭერდა მხარს იული მარტოვს. 1919 წლის დეკემბერში გოგუა ოჯახთან ერთად დამოუკიდებელ საქართველოში დაბრუნდა. დანიშნული იყო რესპუბლიკის სამხედრო-სამეურნეო კომიტეტის თავმჯდომარედ. 1921 წლის მარტში, საქართველოს ძალადობრივი გასაბჭოების შემდეგ, ემიგრაციაში წასვლაზე უარი თქვა. იყო ყოფილი მთავრობის რწმუნებული სახელმწიფო ქონების გადაბარების საკითხში. შემდეგ ერთხანს თბილისში ადელხანოვის ტყავის ქარხნის დირექტორად მუშაობდა. 1921 წლის მაისში დააპატიმრეს და ეტაპით მოსკოვში, იქიდან კი სუზდალის პოლიტიზოლატორში გაგზავნეს. 1926-1930 წლებში გადასახლებული იყო კურსკში. შემდეგ მოსკოვში ცხოვრობდა. 1937 წლის ნოემბერში კვლავ დააპატიმრეს და 1938 წლის თებერვალში დახვრიტეს. რეაბილიტირებულია 1991 წელს. რეპრესირებული იყო ასევე კალისტრატე გოგუას ქალიშვილი ირინა (დ. 1904 — გ. 1989), რომელიც არის თავისი მშობლების და საბჭოთა გულაგის ბანაკებში საკუთარი თავგადასავლის შესახებ მოგონებების ავტორი. Из архива Б. И. Николаевского : переписка с И. Г. Церетели 1923-1958 гг. / Б. И. Николаевский. - Москва : Памятники исторической мысли. Вып. 1 : Письма 1923-1930 гг. - 2010. - ISBN 978-5-88451-269-6; Червакова И. Песочные часы : История жизни Ирины Гогуа в восьми кассетах, письмах и комментариях // Дружба народов. – 1997. – № 4. – С. 59–104 ; № 5. – С. 75–119; Гогуа И. Семейные истории : Отрывок из документальной повести «Песочные часы» // Огонек. – 1997. – 13 апр. (№ 14). – С. 15. კალისტრატე გოგუა — საქართველოს პირველი რესპუბლიკის (1918-1921) პროსოპოგრაფიული ბაზა (ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ლინგვისტურ კვლევათა ინსტიტუტი)
დევიძე

საკუთარი სახელი დევიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ალექსანდრე დევიძე — მათემატიკოსი, პედაგოგი ლავრენტი დევიძე — მწერალი, სასულიერო პირი
ალექსანდრე დევიძე

ალექსანდრე დავითის ძე დევიძე (დ. 1886, სოფ. დიდი ჯიხაიში, ახლანდ. სამტრედიის მუნიციპალიტეტი, — გ. 5 თებერვალი, 1940, თბილისი) — ქართველი მათემატიკოსი, პედაგოგი, მათემატიკური განათლების ერთ-ერთი ორგანიზატორი საქართველოში. დაამთავრა ქუთაისის რეალური სასწავლებელი 1906 წელს, შემდეგ ნოვოროსიის (ოდესა) უნივერსიტეტის ფიზიკა–მათემატიკის ფაკულტეტი 1910 წელს. 1917 წლიდან დაინიშნა სამტრედიის ახალგახსნილი გიმნაზიის დირექტორად. 1930-1940 წლებში იყო საქართველოს სასოფლო–სამეურნეო ინსტიტუტის მათემატიკის კათედრის გამგე, პარალელურად მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. სხვებთან თანაავტორობით შექმნა მათემატიკის 20–მდე სახელმძღვანელო, რომლებიც 1923-1940 წლებში ქართული სკოლებისათვის ძირითადი ლიტერატურა იყო მათემატიკაში. პარკაძე ვ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 358. ალექსანდრე დევიძე — საქართველოს პირველი რესპუბლიკის (1918-1921) პროსოპოგრაფიული ბაზა (ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ლინგვისტურ კვლევათა ინსტიტუტი)
ედუარდ მიდლჰამელი

ედუარდ მიდლჰამელი (ინგლ. Edward of Middleham; დ. დეკემბერი, 1473, მიდლჰამი, ინგლისი — გ. 9 აპრილი, 1484, მიდლჰამი, ინგლისი) — იორკთა დინასტიის წარმომადგენელი. ინგლისის მეფე რიჩარდ III-ისა და დედოფალ ანა ნევილის ერთადერთი ვაჟი. უელსის პრინცი 1483 წლიდან გარდაცვალებამდე. ედუარდი დაიბადა 1473 წლის დეკემბერში, მიდლჰამის სასახლეში, ჩრდილოეთ ინგლისში. იგი იყო მეფე ედუარდ IV-ის ძმის, გლოსტერის ჰერცოგ რიჩარდ იორკელისა და მისი მეუღლის, ჰერცოგინია ანა ნევილის პირველი და უკანასკნელი შვილი. რიჩარდსა და ანას მეტი შვილი აღარ შესძენიათ, ისტორიული წყაროების მიხედვით კი, პრინცი ედუარდი დაბადებიდანვე სუსტი იყო და ხშირად ავადმყოფობდა. 1478 წელს ბიძამისის, ჰერცოგ ჯორჯ პლანტაგენეტის სიკვდილით დასჯის შემდეგ მეფემ მცირეწლოვან ედუარდს მისცა მისი ერთ-ერთი ტიტული — სალისბურის ერლობა. ვინაიდან იგი ტახტის მემკვიდრე არ ყოფილა, მატიანეები მასზე არც თუ ისე ბევრ ცნობას გვაწვდიან. 1483 წელს ედუარდ IV აღესრულა და ტახტი მცირეწლოვანმა ედუარდ V-მ დაიკავა. იმავე წელს ახალი მეფეცა და მისი ძმაც, იორკის ჰერცოგი რიჩარდი ედუარდ მიდლჰამის მამამ, გლოსტერის ჰერცოგმა ჯერ ტაუერში გამოკეტა, შემდეგ კი დახოცა. ვინაიდან ედუარდ IV-ის ყველა ვაჟი დაიღუპა, ტახტი გლოსტერმა, ანუ რიჩარდ III-მ დაიკავა, ედუარდ მიდლჰამელი კი, როგორც მისი ერთადერთი ვაჟი, უელსის პრინცი გახდა. მისი პრინცობა დიდ ხანს არ გაგრძელებულა, რადგან ედუარდი 1484 წლის 9 აპრილს გარდაიცვალა, 10 წლის ასაკში. ვინაიდან იგი უცნობი დაავადებით გარდაიცვალა, ვარაუდობენ, რომ იგი ჰენრი VII-ის დედამ, ლედი მარგარეტ ბეფორტმა მოწამლა. მისი გარდაცვალებიდან მალევე დაიღუპა დედოფალი ანაც, 1485 წელს კი ჰენრი ტიუდორმა ბოსვორტსის ბრძოლაში მოკლა უმემკვიდრეო რიჩარდ III და მისი ტახტი დაიკავა. Kendall, Paul Murray (1955). Richard the Third. Allen & Urwin. ISBN 0-04-942048-8. Panton, Kenneth J. (2011). Historical Dictionary of the British Monarchy. Scarecrow Press. ISBN 0-8108-5779-0.
ზედა მაზანდარა

ზედა მაზანდარა — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის წალენჯიხის მუნიციპალიტეტში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 492 ადამიანი. ↑ მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016.
ზედა საჩინო

ზედა საჩინო — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის წალენჯიხის მუნიციპალიტეტში, საჩინოს თემი (სოფლები: ზედა საჩინო, კუხეში, ნაგურუ, საჩინო). 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 193 ადამიანი. ↑ მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016.
ბალუაშვილი

საკუთარი სახელი ბალუაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ანზორ ბალუაშვილი — იურისტი, სახელმწიფო მოხელე ლავრენტი ბალუაშვილი — სამხედრო მოღვაწე