რელიგიის თავისუფლება ბაჰრეინში

რელიგიის თავისუფლება ბაჰრეინში — კონსტიტუციით ბაჰრეინი აცხადებს, რომ ისლამი არის ოფიციალური რელიგია და რომ შარიათი (ისლამური სამართლის) არის კანონმდებლობის ძირითადი წყარო . კონსტიტუციის 22-ე მუხლი ითვალისწინებს სინდისის თავისუფლებას, ღვთისმსახურების ხელშეუხებლობას და რელიგიური წეს-ჩვეულებების შესრულების თავისუფლებას და რელიგიური აღლუმებისა და შეხვედრების ჩატარებას, ქვეყანაში დაცული წესების შესაბამისად. ამასთან, მთავრობამ გარკვეული შეზღუდვები დააკისრა ამ უფლების გამოყენებას. 2010 წელს მოქალაქე მოსახლეობის 99.8% იყო მუსლიმი, თუმცა არანაციონალური მოსახლეობის ჩართვის შემთხვევაში მუსლიმების წილი 70.2% -მდე მოდის. მიმდინარე აღწერის მონაცემები არ განასხვავებს ბაჰრეინში არსებულ სხვა რელიგიებს, მაგრამ დაახლოებით 1000-ია  ქრისტიანი მოქალაქე და 40-ზე ნაკლები ებრაელი მოქალაქე. მუსლიმები მიეკუთვნებიან ისლამური შიიზმისა და სუნიზმის შტოებს. ოფიციალური მონაცემები არ არსებობს, მაგრამ შიიტები ბაჰრეინის მუსლიმი მოსახლეობის 66-70% -ს შეადგენენ. უცხოელები, ძირითადად აზიიდან და არაბული ქვეყნებიდან, მოსახლეობის 54% -ს შეადგენენ 2010 წლის მონაცემებით. მათგან 45% მუსლიმია და 55% არამუსლიმი, მათ შორის ქრისტიანები (პირველ რიგში: კათოლიკე, პროტესტანტი, სირიელი მართლმადიდებელი და მარ თომა სამხრეთ ინდოეთიდან ), ინდუისტები, ბაჰაიზები, ბუდისტები და სიქები . კონსტიტუციაში ნათქვამია, რომ ისლამი არის ქვეყნის ოფიციალური რელიგია და ასევე ითვალისწინებს რელიგიის თავისუფლებას. ამასთან, ამ უფლებას ჰქონდა შეზღუდვები. მთავრობა საშუალებას აძლევს რელიგიურ, პოლიტიკურ არასამთავრობო ორგანიზაციებს დარეგისტრირდნენ როგორც პოლიტიკური „საზოგადოებები“, რომლებიც გარკვეულწილად მოქმედებენ პოლიტიკური პარტიების ლეგალური უფლებამოსილების მქონე პარტიების მსგავსად. 2006 წელს ჩატარდა საპარლამენტო და მუნიციპალური არჩევნები და მასში მონაწილეობდა ყველა პოლიტიკური საზოგადოება, მათ შორის ყველაზე დიდი შიიტური პოლიტიკური საზოგადოება, რომელმაც ბოიკოტი გამოთქვა ბოლო საპარლამენტო არჩევნებზე 2002 წელს. უფლებამოსილი ამომრჩევლებიდან 73% მონაწილეობდა არჩევნებში. ყველა რელიგიურმა ჯგუფმა უნდა მიიღოს ლიცენზია იუსტიციისა და ისლამურ საქმეთა სამინისტროდან ( MOJIA ) საქმიანობისთვის. 2006 წლის დეკემბერში იუსტიციის სამინისტრო და ისლამური საქმეთა სამინისტრო გაერთიანდნენ და შექმნეს საერთო სამინისტრო (MOJIA) . გარემოებებიდან გამომდინარე, მაგალითად, რელიგიური სკოლის გახსნა, რელიგიურ ჯგუფს შეიძლება დასჭირდეს სოციალური განვითარების, ინფორმაციის ან / და განათლების სამინისტროებისგან თანხმობა . ქრისტიანული კრებები, რომლებიც რეგისტრირებულნი არიან სოციალური განვითარების სამინისტროში, თავისუფლად მოქმედებდნენ და მათ საშუალება მიეცათ შესთავაზონ თავიანთი საშუალებები სხვა ქრისტიანულ კრებებს, რომლებსაც არ ჰქონდათ სალოცავი. მთავრობა კრძალავს ანტი-ისლამურ ნაწერებს. დაშვებულია ოთხი სიქის ტაძარი და რამდენიმე ინდუისტური ტაძარი თავისუფლად ფუნქციონირებისთვის. ინდოეთის პრემიერ მინისტრის ბაჰრეინში ვიზიტის დროს მან გამოაცხადა ღვთაება კრიშნას ტაძრის განახლების პროექტი, რომლის ღირებულება 4,2 მილიონი დოლარი იქნება. ქვეყნის ერთადერთი სინაგოგა არ ფუნქციონირებს თითქმის 60 წელია. მიუხედავად იმისა, რომ კონსტიტუცია ითვალისწინებს ქალთა პოლიტიკურ უფლებებს, შარიათი მართავს მათ პირად სტატუსს. კონკრეტული უფლებები განსხვავდება ისლამური კანონის შიიტური ან სუნიტური ინტერპრეტაციების შესაბამისად, რომლებიც განისაზღვრება ინდივიდუალური რწმენით, ან სასამართლოების მიერ, სადაც წარმოიშობა სხვადასხვა ხელშეკრულებები, მათ შორის ქორწინება. მიუხედავად იმისა, რომ შიიტებსაც და სუნიტ ქალებსაც აქვთ განქორწინების წამოწყების უფლება, რელიგიურმა სასამართლოებმა შეიძლება უარი უთხრან თხოვნაზე. ისლამის რომელიმე შტოს ქალებს შეიძლება ჰქონდეთ საკუთრება და მოიპოვონ ქონება და შეიძლება წარმოადგინონ თავი ყველა საჯარო და იურიდიულ საკითხში. უშუალო მამრობითი სქესის მემკვიდრის არარსებობის შემთხვევაში, შიიტ ქალს შეუძლია მემკვიდრეობით მიიღოს მთელი ქონება. ამის საპირისპიროდ, პირდაპირი მამრობითი სქესის მემკვიდრის არარსებობის შემთხვევაში, სუნიტი ქალი მემკვიდრეობით იღებს მხოლოდ იმ ნაწილს, რომელსაც შარიათი მართავს. მემკვიდრეობა იყოფა გარდაცვლილის ძმებს, ბიძებს და მამაკაც ბიძაშვილებს შორის. მუსლიმ ქალს შეუძლია კანონიერად იქორწინოს არამუსლიმ მამაკაცზე მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ ის მიიღებს ისლამს. ასეთ ქორწინებებში ბავშვები ავტომატურად ითვლებიან მუსლიმებად. განქორწინების შემთხვევებში, სასამართლოები ჩვეულებრივ ანიჭებენ შიიტ და სუნიტ ქალებს შვილების მეურვეობას იმ ასაკამდე, როდესაც მეურვეობა დაუბრუნდება მამას ჯაფარისა და მალიკის ისლამური კანონის შესაბამისად. ფსიქიკური ქმედუუნარობის გარდა, ნებისმიერ ვითარებაში, მამა, მეურვეობის გადაწყვეტილების მიუხედავად, ინარჩუნებს უფლებას მიიღოს გარკვეული სამართლებრივი გადაწყვეტილებები შვილებისთვის, მაგალითად, ბავშვის საკუთრებაში არსებული ნებისმიერი ქონების მეურვეობა ბავშვის სრულწლოვან ასაკამდე. არამოქალაქე ქალი ქალი ავტომატურად კარგავს შვილებზე მეურვეობას თუ იგი გაეყრება მათ მოქალაქე მამას. ირანში, ერაყსა და სირიაში შიიტურ სალოცავებსა და წმინდა ადგილებში მომლოცველთა ნებადართულ მოქალაქეების რაოდენობაზე არანაირი შეზღუდვა არ არსებობს. მთავრობა აკვირდება ირანში მოგზაურობას და ყურადღებით იკვლევს მათ, ვინც რელიგიურ სწავლებას ირჩევს იქ. მთავრობა არ ადგენს რელიგიას ან სექტას ეროვნული პირადობის დამადასტურებელ დოკუმენტებზე. ბავშვის დაბადების შემდეგ მშობლებს, რომლებიც ითხოვენ დაბადების მოწმობას, ითხოვენ ბავშვის რელიგიის (არა სექტის) წარდგენას, მაგრამ მთავრობის მიერ გაცემულ დაბადების მოწმობაში არ არის მოცემული ინფორმაცია. კანონი არ კრძალავს ერთი რელიგიიდან მეორეში გადასვლას. შემდეგი არდადეგები ითვლება ეროვნულ დღესასწაულებად: ყურბან-ბაირამი, ეიდ-ფიტრი, ისლამური წინასწარმეტყველის მუჰამედის დაბადება, აშურას დღე და ისლამური ახალი წელი . მრავალი რელიგიური ჯგუფის წარმომადგენელი ლიდერები ეწვივნენ ქვეყანას და შეხვდნენ მთავრობისა და სამოქალაქო სექტორის ლიდერებს. მათ შორის იყო ინდოეთის მარ თომას ეკლესიის მიტროპოლიტი, ეკლესიის უმაღლესი თანამდებობის პირი. მიუხედავად ყველაფრისა, მცირე ებრაული თემი დაცულია თავდასხმებისგან და ვანდალიზმისგან. მიუხედავად იმისა, რომ გამოჩნდა ანტისიონისტური პოლიტიკური კომენტარები და სარედაქციო მულტფილმები, რომლებიც ჩვეულებრივ უკავშირდება ისრაელ – პალესტინის კონფლიქტს, პოლიტიკური კონტექსტის მიღმა ებრაულ უმცირესობას სრულად პატივს სცემენ და ისინი თავისუფლად მოქმედებენ. ებრაელები ბაჰრეინში რეგულარულად ასრულებენ თავიანთ სარწმუნოებას კერძო ხელისუფლების მხრიდან ჩარევის გარეშე. 2008 წელს ბაჰრეინში ჰუდა ეზრა ერაჰიმ იბრაჰიმ ნონოუ, ებრაელი ქალი დეპუტატი, ელჩად დანიშნა შეერთებულ შტატებში. ↑ 1.0 1.1 General Tables. Bahraini Census 2010. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 22 ივლისი 2018. ციტირების თარიღი: 5 March 2012. შეცდომა ციტირებაში Invalid <ref> tag; name "2010-census" defined multiple times with different content; $2 ↑ Low profile but welcome: a Jewish outpost in the Gulf. ციტირების თარიღი: 16 March 2012. ↑ Why Bahrain blew up. New York Post (2011-02-17). ციტირების თარიღი: 2011-02-22. ↑ Bahrain Shiites May Rally After Funeral for Protester (2011-02-16). ციტირების თარიღი: 2012-03-05. ↑ Bahrain: it may be small, but it matters (2011-02-17). ციტირების თარიღი: 2011-02-22. ↑ UK FCO. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2 თებერვალი 2012. ციტირების თარიღი: 3 March 2012. ↑ International Religious Freedom Report (2011-09-13). ციტირების თარიღი: 2012-03-05. ↑ Modi announces redevelopment project for Hindu temple in Bahrain en. ციტირების თარიღი: 2019-08-26 ↑ Muslim Country Selects Jewish Ambassador « iNPLACENEWS. Inplacenews.wordpress.com (2008-05-30). ციტირების თარიღი: 2011-02-22.