laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სამანკოს რაიონი

სამანკოს რაიონი (ესპ. Distrito de Samanco) — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის სანტას პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 21 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 218 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 27.36 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 154.14 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
სანტას რაიონი

სანტას რაიონი (ესპ. Distrito de Santa) — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის სანტას პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 6 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 010 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 426.47 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 42.23 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
Is There Something I Should Know?

„Is There Something I Should Know?“ — ინგლისური როკ-ჯგუფ Duran Duran-ის სიმღერა. იგი ცალკე სინგლის სახით 1983 წლის მარტი (ბრიტანეთი) და ივნისში (აშშ) გამოვიდა. ბრიტანეთში მან ჩარტის #1 პოზიციამდე მიაღწია, ხოლო აშშ-ში #4 დაიკავა. სიმღერა შეტანილია 1981 წლის ალბომის Duran Duran 1983 წლის ამერიკულ გამოცემაში. იგი აგრეთვე სხვადასხვა სახით ჟღერს ალბომებში Arena (1984), Decade (1989), Night Versions: The Essential Duran Duran (1998), Greatest (1998), Strange Behaviour (1999), Singles Box Set 1981—1985 (2003), Singles Box Set 1986–1995 (2004) და Seven and the Ragged Tiger (2010 წლის გამოცემა, დისკი 2). ინფორმაცია Duran Duran Wiki-ზე სიმღერის ტექსტი[დაარქივებული] საიტზე MetroLyrics
იგორ დიაკონოვი

იგორ დიაკონოვი (რუს. И́горь Миха́йлович Дья́конов) (დ. 1915, 12 იანვარი — გ. 1999, 2 მაისი) — რუსი ისტორიკოსი, ენათმეცნიერი, ძველი ახლო აღმოსავლეთის ისტორიისა და ენების გამოჩენილი ექსპერტი. დიაკონოვი აღიზარდა ნორვეგიაში. 1938 წელს დაამთავრა ლენინგრადის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. იმავე წელს ერმიტაჟის მუზეუმის თანამშრომელი გახდა. 1949 წელს გამოაქვეყნა ვრცელი კველვა ასირიის შესახებ, რასაც 1956 წელს მოჰყვა მონოგრაფია მიდიაზე. მოგვიანებით, სერგეი სტაროსტინთან ერთად, იკვლევდა კავკასიურ, აფრაზიულ და ჰურო-ურარტულ ენებს. 1965. Semito-Hamitic Languages. Moscow: Nauka. 1984. Co-authored with V.P. Neroznak. Phrygian. Delmar, New York: Caravan Books. 1985. "On the original home of the speakers of Indo-European." Journal of Indo-European Studies 13, pp. 92–174. 1986. Co-authored with Sergei A. Starostin. Hurro-Urartian as an Eastern Caucasian Language. Munich: R. Kitzinger. 1988. Afrasian Languages. Moscow: Nauka. 1992. Co-authored with Olga Stolbova and Alexander Militarev. Proto-Afrasian and Old Akkadian: A Study in Historical Phonetics. Princeton: Institute of Semitic Studies. 1995. Archaic Myths of the Orient and the Occident. Acta universitatis gothoburgensis. 1999. The Paths of History. Cambridge: Cambridge University Press. Dandamayev, M.A., Mogens T. Larsen, and J. Nicholas Postgate (editors). 1982. Societies and Languages of the Ancient Near East: Studies in Honour of I.M. Diakonoff. Warminster: Aris and Philipps. Bender, M. Lionel and Gábor Takács (editors). 2003. Selected Comparative-Historical Afrasian Linguistic Studies in Memory of Igor M. Diakonoff. Munich: Lincom Europa. ↑ Дьяконов Игорь Михайлович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a>
სისაკი

სისაკი — ქალაქი ცენტრალურ ხორვატიაში, მდინარეების კუპას, სავასა და ოდრას შესართავთან; დედაქალაქ ზაგრებიდან სამხრეთით 57 კმ-ის დაშორებით. სისაკ-მოსლავინის ჟუპანიის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2011 წლის აღწერის მიხედვით, ქალაქში ცხოვრობს 47 768 ადამიანი, საიდანაც 33 322 ცხოვრობს ურბანულ დასახლებებში. სისაკი ხორვატიის მნიშვნელოვანი სატრანსპორტო ცენტრი და უდიდესი სამდინარო პორტია. ასევე, აქ მდებარეობს ხორვატიის უდიდესი ნავთობსაბადო. გაბროვო, ბულგარეთი (2004 წლიდან) ჰეიდენჰეიმ-ან-დერ-ბრენზი, გერმანია (1988 წლიდან) რემხინგენი, გერმანია (1993 წლიდან) სომბატჰეი, უნგრეთი (2003 წლიდან) ლესზნო, პოლონეთი (2003 წლიდან) იიჰლავა, ჩეხეთი (2004 წლიდან) ოფიციალური საიტი (ხორვატული) სისაკის ახალი ამბების პორტალი (ხორვატული) სისაკის რადიოსადგური (ხორვატული) სისაკის ტურიზმი (ხორვატული) სისაკის ფოტო გალერეა დაარქივებული 2014-12-15 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) ↑ http://www.dzs.hr/Hrv/censuses/census2011/results/htm/H01_01_01/h01_01_01_zup03_3913.html ↑ http://www.mol.hu/en/business_centre/refining_marketing/refining/ ↑ Twin Towns. gabrovo.bg. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 14 იანვარი 2017. ციტირების თარიღი: 27 April 2014.
სიდ ბარეტის დისკოგრაფია

აქ წარმოდგენილია სიდ ბარეტის დისკოგრაფია. Joy of a Toy - კევინ ეიერსი (ნოემბერი 1969) სიდი უკრავს სიმღერაში "Religious Experience" ("Singing a Song in the Morning"). იგი ალბომის 2003 წლის გამოცემაში დამატებითი კომპოზიციის სახით გამოვიდა. პინკ ფლოიდის დისკოგრაფია სიდ ბარეტის სიმღერების სია ↑ ChartArchive - Syd Barrett. Chartstats.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 21 ივლისი 2012. ციტირების თარიღი: 6 June 2012. ↑ Chart Log UK: Darren B - David Byrne. Zobbel.de. ციტირების თარიღი: 20 July 2012. ↑ Povey 2007, p. 342–367 ↑ Manning, Toby (2006). The Rough Guide to Pink Floyd, 1st, London: Rough Guides, გვ. 27. ISBN 1-84353-575-0.  ↑ Palacios, Julian (2010). Syd Barrett & Pink Floyd: Dark Globe, Rev., London: Plexus, გვ. 362. ISBN 0-85965-431-1.
ლახვარი

ლახვარი — საჩეხი და საჩხვლეტი იარაღი, რომელსაც იყენებდნენ პირისპირ ბრძოლისას ძვ. დროსა და შუა საუკუნეებში. ძვ. წ. II ათასწლეულის შუა წლებიდან გავრცელებული იყო მესოპოტამიაში, კავკასიასა და დასავლეთ ევროპაში. უძველესი ლითონის ლახვარი იყო საჩხვლეტი და საჩეხი. II ათასწლეულის ბოლო მესამედში გაჩნდა საჩხვლეტ-საჩეხი ლახვარი. I ათასწლეულის პირველ ნახევარში ევროპაში, ამიერკავკასიასა და შუა აღმოსავლეთში არსებობდა გრძელი რკინის ლახვარი (ზოგჯერ ბრინჯაოს ტარით). მოკლე ლახვარი — აკინაკი გავრცელებული იყო სკვითებში. ძვ. წ. I ათასწლეულის II ნახევარში. ევროპაში ქვეითი და ცხენოსანი ჯარი იყენებდა გრძელ საჩეხ ლახვარს. ძვ. რომაელებს ბრძოლისათვის ჰქონდათ მოკლე და ფართო ლახვარი — გლადიუსი, ცხენოსნებისათვის — გრძელი საჩეხი ლახვარი — სპატა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 150.
ვუკოვარი

ვუკოვარი — ქალაქი ხორვატიის უკიდურეს აღმოსავლეთში, ხორვატია-სერბეთის საზღვართან. ვუკოვარ-სრიემის ჟუპანიის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2011 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა შეადგენს 27 683 ადამიანს, ქალაქის ურბანული მოსახლეობა კი — 26 468 ადამიანს. ბაჩი, სერბეთი დუბროვნიკი, ხორვატია მოსტარი, ბოსნია და ჰერცეგოვინა კომაჩიო, იტალია ოფიციალური საიტი (ხორვატული) ვუკოვარის ტურისტული ოფისი (ხორვატული) ვუკოვარის ფოტო გალერეა დაარქივებული 2014-12-02 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) ↑ 2011 წლის აღწერა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-10-02. ციტირების თარიღი: 2015-01-06. ↑ Bač. Skgo.org. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-09-27. ციტირების თარიღი: 2010-03-02. ↑ Grad Vukovar. (2011)Gradovi prijatelji. vukovar.hr. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 8 ოქტომბერი 2011. ციტირების თარიღი: 28 September 2011. ↑ Sporazum o prijateljstvu i suradnji između Grada Mostara i Grada Vukovara – Službene stranice Grada Mostara დაარქივებული 2014-10-28 საიტზე Wayback Machine. . Mostar.ba.
სუდანური გირვანქა

სუდანური გირვანქა (არაბ. جنيه سوداني; ჯუნაიჰ სუდანი) — სუდანის ეროვნული ვალუტა, ასევე გამოიყენება სამხრეთ სუდანში სამხრეთ სუდანის გირვანქის დამკვიდრებამდე. როგორც ბანკნოტებზე, ისე მონეტებზე, გამოსახულია ვალუტის არაბული და ინგლისური სახელწოდებები. Sudan launches new pound დაარქივებული 2012-05-25 საიტზე Wayback Machine. ↑ Sudan 1 pound 2011 worldcoinnews.blogspot.com. Retrieved 2012-05-31.
შურდული

შურდული — ქვის სასროლი იარაღი. ფართოდ იყო გავრცელებული მსოფლიოს მრავალ ხალხში (ეგვიპტე, საბერძნეთი და სხვა), მათ შორის საქართველოშიც. შურდული იყო საბრძოლო, სანადირო, სამწყემსო და სათამაშო. მზადდებოდა ტყავისაგან, შალის ქსოვილისაგან, ძუისაგან, ქალის თმისაგან, ლაფნისაგან და ა.შ. შედგებოდა ტყავის ან მოქსოვილი ჩაღრმავებული საქვისა და ყულფისაგან. ამ მოწყობილობაში ჩადებდნენ მრგვალ საშურდულე ქვას და მკლავის წრიული ტრიალით მიზანში ტყორცნიდნენ. საშურდულე ქვებისათვის ქართველ მეომარს საგანგებო აბგა-ჯიბეები ანუ ტავარჯუხი ჰქონდა. იგი ბაგრატიონთა გერბის ერთ-ერთ ელემენტს წარმოადგენდა, რადგან ამ გვარის ბიბლიურმა წინაპარმა დავითმა შურდულით მოკლა გოლიათი. კ. ჩოლოყაშვილი, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 58.
შუბი

შუბი — ხის გრძელ ტარზე დაგებული ლითონისწვეტიანი უძველესი საომარი იარაღი. იყენებდნენ საძგერებლად და სატყორცნად. თავდაპირველად წვერწაწვეტებულ ჯოხს ხმარობდნენ. მომდევნო ხანებში მას ქვის, ძვლის, ობსიდიანის წვერს უკეთებდნენ, შემდეგ კი — ლითონისას. გრძელტარიან შუბებს ხმარობდნენ ცხენოსნები, შედარებით მოკლეტარიანს კი — ქვეითნი. ასევე გავრცელებული იყო მოკლეტარიანი, სატყორცნი ხელშუბები. შუა საუკუნეებში ევროპელი რაინდები ხმარობდნენ მაგარ ტარზე დაგებულ, ფოთლისებურწვერიან შუბს, რომელსაც ხელის დასაცავად საგანგებო ფარი ჰქონდა. ჯერ კიდევ XVII საუკუნეში ევროპელთა ქვეითი არმიების მესამედი შუბით იყო შეიარაღბული. ძველ ქართულში შუბს უწოდებდნენ „ჰოროლს“, „ლახვარს“, შუბით აღჭურვილ ჯარისკაცს კი — შუბოსანს. შუბი ძველად ღვთაებათა ატრიბუტად იყო მიჩნეული. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 54.
კასკაპარის რაიონი

კასკაპარის რაიონი (ესპ. Distrito de Cascapara) — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის იუნგაის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2725 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 064 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 14.92 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 138.32 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
მანკოსის რაიონი

მანკოსის რაიონი (ესპ. Distrito de Mancos) — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის იუნგაის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2507 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 180 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 112.1 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 64.05 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
მატაკოტოს რაიონი

მატაკოტოს რაიონი (ესპ. Distrito de Matacoto) — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის იუნგაის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2500 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 482 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 33.95 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 43.65 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
კილიოს რაიონი

კილიოს რაიონი (ესპ. Distrito de Quillo) — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის იუნგაის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1252 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 080 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 32.31 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 373.83 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
რანრაირკის რაიონი

რანრაირკის რაიონი (ესპ. Distrito de Ranrahirca) — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის იუნგაის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2476 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 818 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 123.11 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 22.89 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
შუპლუის რაიონი

შუპლუის რაიონი (ესპ. Distrito de Shupluy) — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის იუნგაის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2538 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 285 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 14.09 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 162.21 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
იანამის რაიონი

იანამის რაიონი (ესპ. Distrito de Yanama) — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის იუნგაის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3375 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 979 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 24.94 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 279.85 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
იუნგაის რაიონი

იუნგაის რაიონი (ესპ. Distrito de Yungay) — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის იუნგაის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2458 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 075 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 72.56 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 276.68 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ერებუნის მუზეუმი

ერებუნის მუზეუმი (სომხ. Էրեբունու թանգարան, Ērebunu t'angaran) — ერევანის ერთ-ერთი ისტორიული მუზეუმი. მდებარეობს არინ-ბერდის ბორცვზე, ურარტუს ქალაქ ერებუნთან ახლოს. მუზეუმში დაცულია 1950-1959 წლების არქეოლოგიური გათხრების დროს ერებუნში და 1939-1958 წლებში თეიშებაინში, კარმირ-ბლურზე აღმოჩენილი მრავალი ექსპონანტი. მუზეუმი გაიხსნა 1968 წელს ქალაქ ერებუნის დარსებიდან 2750-ე წლის თავზე. უფრო მეტად ღირებული ნივთები, ოქროსა და ვერცხლის ნაკეთობები, მათ შორის ღმერთ თეიშებას ქანდაკება, გადატანილია ისტორიულ მუზეუმში — ქვეყნის უმთავრეს მუზეუმში, ხოლო ერებუნში გამოფენილია მათი ასლები. მუზეუმის ყველაზე ღირებული ნივთია 23 ფილა ლურსმული დამწერლობით. მუზეუმის შემადგენლობაში შედის არინ-ბერდის ბორცვზე მდებარე ერებუნის ციხესიმაგრე. ერებუნის მუზეუმი Каталог археологических предметов музея «Эребуни», издательство Управления по охране памятников истории и культуры Республики Армения, Ереван, 2002 ISBN 99930-2-535-6
კაიკა

იმპერატორი კაიკა (იაპონ. 開化天皇; დ. ძვ. წ. 207 — გ. ძვ. წ. 97) — იაპონიის მე-9 იმპერატორი მემკვიდრეობის ტრადიციული წესის მიხედვით. ისტორიკოსები იმპერატორ კაიკას მოიხსენიებენ, როგორც ლეგენდარულ პიროვნებას. იმპერატორის ცხოვრების და მმართველობის წელი უცნობია. ადრეული ხანის იმპერატორების პირობითი სახელები არ იყო მიღებული „ტრადიციული წესით“ იმპერატორ კამუს მმართველობამდე, რომელიც იამატოს დინასტიის 50-ე მონარქი იყო. გუკანშო წერდა, რომ კაიკა მართავდა კარუს ისაკავა ნო მიას სასახლიდან, რომელიც დღეს იამატოს პროვინციის სახელით არის ცნობილი. ისტორიკოსების აზრით კაიკა უდავოდ ლეგენდის ნაწილია. კოძიკი მის შესახებ მარტო სახელს და გენეოლოგიას წერს. ნიჰონ შოკი აიკას იხსენიებს, როგორც მერვე იმპერატორს „რვა არადარეგისტრირებული მონარქიდან“ (იაპონ. 欠史八代). გუკანშო წერს, რომ კაიკა იმპერატორ კოგენის უფროსი შვილი იყო. იაპონიის იმპერატორების სია William George Aston (1896). Nihongi: Chronicles of Japan from the Earliest Times to A.D. 697. London: Kegan Paul, Trench, Trubner. OCLC 448337491 Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979). Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. 10-ISBN 0-520-03460-0; 13-ISBN 978-0-520-03460-0; OCLC 251325323 Basil Hall Chamberlain (1920). The Kojiki. Read before the Asiatic Society of Japan on April 12, May 10, and June 21, 1882; reprinted, May, 1919. OCLC 1882339 Nussbaum, Louis-Frédéric and Käthe Roth. (2005). Japan encyclopedia. Cambridge: Harvard University Press. 10-ISBN 0-674-01753-6; 13-ISBN 978-0-674-01753-5; OCLC 58053128 Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959). The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887 Isaac Titsingh (1834). Nihon Odai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon. Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691 Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. 10-ISBN 0-231-04940-4; 13-ISBN 978-0-231-04940-5; OCLC 59145842 ↑ Imperial Household Agency (Kunaichō), 安寧天皇 (3); retrieved 2011-10-19. ↑ Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du japon, p. 4; Brown, Delmer M. (1979). Gukanshō, p. 251; Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki, p. 89; Nussbaum, Louis-Frédéric. (2002). "Traditional order of Tennō" in Japan encyclopedia, pp. 962-963. ↑ 3.0 3.1 Ponsonby-Fane, Richard. (1959). The Imperial House of Japan, p. 29. ↑ Aston, William George. (1896). Nihongi, pp. 109. ↑ Aston, pp. 138-141.
ანდრონიკე IV (ბიზანტია)

ანდრონიკე IV პალეოლოგოსი (ბერძნ. Ἀνδρόνικος Δ' Παλαιολόγος) (დ. 2 აპრილი, 1348 — გ. 1385) — ბიზანტიის იმპერიის იმპერატორი 1376-1379 წლებში. 1371 წლამდე იგი ითვლებოდა ტახტის მემკვიდრედ, მაგრამ მას შემდეგ, რაც მან არ დაიხსნა მამამისი ვენეციელთა ტყვეობიდან, იოანემ მას უფლებები აჰყარა და უმცროს ვაჟს, მანუელს გადასცა. 1373 წელს ანდრონიკემ აჯანყების მოწყობა სცადა, რის გამოც იგი დააბრმავეს და დაატუსაღეს. 1376 წელს, თურქების დახმარებით, კონსტანტინოპოლი დაიპყრო და მამა სასახლიდან გააძევა. 1379 წელს იოანემ კვლავ შეძლო გამეფება. 1385 წელს ანდრონიკე აუჯანყდა მამას, თუმცა დამარცხდა. ასათიანი ვ., ბიზანტიური ცივილიზაცია, თბ., 2006
Under the Radar Volume 1

Under The Radar Volume 1 — რობი უილიამსის კომპილაციური ალბომი, გავრცელებული ექსკლუზიურად მისი ოფიციალური საიტის მეშვეობით. ალბომში შეტანილია მანამდე გამოუცემელი სიმღერები, B-მხარეები და იშვიათი ჩანაწერები. ალბომი გამოვიდა 2014 წლის 8 დეკემბერს. ↑ Michaels, Sean (December 2014). „Robbie Williams unveils surprise new album, out same day as Take That's“. The Guardian. ციტირების თარიღი: 2 December 2014.
პაჭანიკები

პაჭანიკები (რუს. Печенег(и), თურქ. Peçenek(ler), უნგრ. Besenyő(k), ბერძ. Πατζινάκοι, Πετσενέγοι, Πατζινακίται, სერბ. Pečenjezi, ლათ. Pacinacae, Bisseni) — ტომთა კავშირი. ჩამოყალიბდა მომთაბარე თურქების, სერმატული და უნგრულ-ფინური ტომების შერწყმის შედეგად. ეთნიკურად ევროპეიდული და მონღოლოიდური ტიპების ნარევს წარმოადგენდნენ. ენა მიეკუთვნებოდა თურქულ ენათა ჯგუფს. VIII-IX საუკუნეებში სახლობდნენ მდინარე ვოლგასა და ურალს შორის. IX საუკუნეში გადაინაცვლეს დასავლეთით და დასახლდნენ უდიდეს ტერიტორიაზე ვოლგის ქვემო წელიდან დუნაის შესართავამდე. პაჭანიკების ძირითადი საქმიანობა მესაქონლეობა იყო. X საუკუნეში ხშირად თარეშობდნენ რუსი მთავრების სამფლობელოებში, 1036 წელს იაროსლავ ბრძენმა ბოლო მოუღო მათ თარეშს. XIII-XIV საუკუნეებში პაჭანიკები გაითქვიფნენ ყივჩაღებთან, რუსებთან, ბიზანტიელებთან, უნგრელებთან და მონღოლებთან. მოხსენიებული არიან ბიზანტიურ, არაბულ, რუსულ და დასავლეთევროპულ ჟამთააღწერებში. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: პაჭანიკები ნ. ასათიანი, ისტორია 11, გვ. 346 – "ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა", თბ., 2009.
სინდი ლოპერი

სინთია ენ სტეფანი „სინდი“ ლოპერი (ინგლ. Cyndi Lauper; დ. 22 ივნისი, 1953) — ამერიკელი მომღერალი, სიმღერების ავტორი, მსახიობი და ლგბტ აქტივისტი. მისი კარიერა მოიცავს 30-ზე მეტ წელიწადს. მისი სადებიუტო ალბომი She's So Unusual (1983) იყო პირველი ალბომი, გამოცემული მომღერალი ქალის მიერ, რომლის ოთხი სინგლი მოხვდა Billboard Hot 100-ის საუკეთესო ხუთეულში - ესენი იყო "Girls Just Want to Have Fun", "Time After Time", "She Bop" და "All Through the Night". გრემის 1985 წლის დაჯილდოებაზე მან მიიღო საუკეთესო ახალი შემსრულებლის ჯილდო. მნიშვნელოვანი წარმატება იქონია სრულმეტრაჟიან ფილმში The Goonies მონაწილეობით და მეორე ალბომით True Colors (1986). ალბომში შეტანილია ამავე სახელწოდების სიმღერა, რომელიც ჩარტში #3 პოზიციამდე ავიდა. მთავარი სტატია: სინდი ლოპერის დისკოგრაფია. She's So Unusual (1983) True Colors (1986) A Night to Remember (1989) Hat Full of Stars (1993) Sisters of Avalon (1996) Merry Christmas... Have a Nice Life (1998) At Last (2003) Shine (2004) Bring Ya to the Brink (2008) Memphis Blues (2010) Detour (2016) შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „სინდი ლოპერი“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი ფანების საიტი სინდი ლოპერი — ბროდვეის ინტერნეტ მონაცემთა ბაზაში (IBDb) (ინგლისური) სინდი ლოპერი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ↑ Cyndi Lauper Biography (1953-). Filmreference.com. ციტირების თარიღი: 2014-04-19. ↑ http://www.huffingtonpost.com/cyndi-lauper/give-a-damn_b_1000046.html ↑ 3.0 3.1 http://www.biography.com/people/cyndi-lauper-17169536
გულისრევა (რომანი)

გულისრევა (ფრანგ. La Nausée, თავდაპირველი სახელწოდება - მელანქოლია) — ჟან-პოლ სარტრის ფილოსოფიური და ნაწილობრივ ავტობიოგრაფიული სადებიუტო რომანი, რომელიც 1938 წელს გამოქვეყნდა. მწერალმა ყველაზე მეტად სახელი ამ ნაწარმოებით გაითქვა. ავტორის აზრით, ეს მისი ერთ-ერთი საუკეთესო ნაშრომი იყო. ნაწარმოები ეგზისტენციალიზმის ერთ-ერთ კანონიკურ ნაშრომად ითვლება. ანტუან როკანტენი, 35 წლის დაუოჯახებელი მამაკაცი, მარტო ცხოვრობს ბუვილში, გამოგონილ ქალაქში, რომელიც ჰავრს მოგვაგონებს. იგი მუშაობს XVIII საუკუნის არისტოკრატის მარკიზ დე როლბონის ბიოგრაფიის კვლევაზე - მას შემდეგ, რაც მიატოვა სამუშაო ინდოჩინეთში, მოგზაურობებისგან და თავგადასავლებისგან დაღლილმა. გაცნობიერების პროცესი ერთ-ერთი პირველი მნიშვნელოვანი აზრთაგანია სარტრის წიგნში. როკანტენი წერს დღიურს და სწორედ მისი ტექსტით იქმნება რომანი, რომელიც პირველ პირშია დაწერილი. იგი თანდათანობით გაიაზრებს, რომ ჩვეულებრივი საგნებისადმი მისი დამოკიდებულება შეიცვალა და თავის თავს ეკითხება, რაში მდგომარეობს ეს ცვლილება. ყველაფერი უსიამოვნო ეჩვენება და ხშირად ეუფლება გულისრევის შეგრძნება და მხოლოდ ზიზღს გრძნობს. მას აღარავინ უყვარს, ბიბლიოთეკაში „შეხვედრის“ მიუხედავად თვითნასწავლთან, რომელსაც ესაუბრება თავისი ინდივიდუალიზმის ჰუმანიზმთან დაპირისპირებით. როკანტენი გრძნობს, რომ შორდება ყველაფერს, რაც მის გარშემოა. როკანტენისთვის აუტანელი ხდება ბუვილის ბურჟუაზია, ისევე როგორც მარკიზი დე როლბონი, რომელიც უინტერესო გახდა მისთვის, რადგანაც „ისტორია მხოლოდ ადრე არსებულზე საუბრობს, და ამჟამად არსებული ვერასოდეს გაამართლებს სხვა არსებულის არსებობას.“ იგი აგრეთვე წყვეტს თავის წიგნზე მუშაობას. თავისი წიგნის ერთ-ერთ ყველაზე ფილოსოფიურ პასაჟში, იგი აღწერს იმას, თუ როგორ აცნობიერებს არსებობას, იმას, რომ არსებობს ისევე, როგორც ყველაფერი რაც მის გარშემოა. მისი ახალი ხედვები მთლიანად ცვლის მის ყოფნას. მას სატრფო, ანი ტოვებს და იგი სრულიად მარტო რჩება, აღარაფრისთვის და აღარავისთვის აღარ არსებობს. მას მხოლოდ წარმოსახვა ეხმარება იმაში, რომ მოწყდეს გულისრევას და რომანის წერას, ეხმარება არსებობის მიღებაში. რომანის მიმოხილვა და შენიშნები დაარქივებული 2014-06-11 საიტზე Wayback Machine. ↑ Jean-Paul Sartre - Biography. Nobelprize.org. Nobel Media AB. ციტირების თარიღი: 29 Dec 2010. ↑ Charlesworth, Max (1976). The Existentialists and Jean-Paul Sartre. University of Queensland Press, გვ. 154. ISBN 0-7022-1150-8. „"I would like them to remember Nausea, one or two plays, No Exit and The Devil and the Good Lord, and then my two philosophical works, more particularly the second one, Critique of Dialectical Reason. Then my essay on Genet, Saint Genet.... If these are remembered, that would be quite an achievement, and I don't ask for more."“  ↑ Crowell, Steven, "Existentialism", The Stanford Encyclopedia of Philosophy (Winter 2010 Edition), Edward N. Zalta (ed.), http://plato.stanford.edu/archives/win2010/entries/existentialism/. Retrieved April 22, 2012. "Existentialism was as much a literary phenomenon as a philosophical one. Sartre's own ideas were and are better known through his fictional works (such as Nausea and No Exit) than through his more purely philosophical ones (such as Being and Nothingness and Critique of Dialectical Reason..."
ჟაკლინ კენედი ონასისი

ჟაკლინ ლი „ჯეკი“ ბუვიე კენედი ონასისი (ფრანგ. Jacqueline Bouvier, პირველი ქორწინებიდან გვარი კენედი, მეორედან - ონასისი; ფართო საზოგადოებისთვის ცნობილი, როგორც „ჯეკი“, დ. 28 ივლისი, 1929 — გ. 19 მაისი, 1994) — ამერიკის შეერთებული შტატების პირველი ქალბატონი 1961–1963 წლებში, ჯონ ფიცჯერალდ კენედის მეუღლე. მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა ისტორიული არქიტექტორული ნაგებობების შენარჩუნებაში. მუშაობდა რედაქტორად რამდენიმე გამომცემლობაში. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ჟაკლინ კენედი ონასისი“ ვიკისაწყობში. ჟაკლინ კენედი ონასისი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში D C McJonathan-Swarm. (Jan 1, 2001) Jacqueline Lee "Jackie" Kennedy Onassis. Presidential First Lady. Find a Grave. ციტირების თარიღი: Aug 18, 2011.