laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
უმაღლესი ლიგა 1991

უმაღლესი ლიგა 1991 — უმაღლესი ლიგის მეორე გათამაშება. გამარჯვებული გახდა თბილისის „იბერია“, მეორე ადგილზე გავიდა ლანჩხუთის „გურია“, მესამეზე – ქუთაისის „ტორპედო“. წყარო: http://www.rsssf.com/tablesg/geor91.html წესები კლასიფიკაციისათვის: 1st points; 2nd matches won; 3rd head-to-head. ა = ადგილი; თ = ჩატარებული შეხვედრა; მ = მოგებული მატჩი; ფ = ფრე; წ = წაგებული მატჩი; გტ = გატანილ გოლთა რაოდენობა; გშ = გაშვებულ გოლთა რაოდენობა; სხ = გოლთა სხვაობა; ქ = ქულა; (ჩ) = ჩემპიონი; (დ) = დაქვეითებული; (კ) = კვალიფიცირებული; (კვ) = კვალიფიცირებული ტურნირის შესაბამის ფაზაში; (პლ) = პლეი-ოფის გამარჯვებული; (და) = დაწინაურებული შემდეგ რაუნდში.
იუსტინიანე I

იუსტინიანე I (ლათ. Flavius Petrus Sabbatius Iustinianus, ბერძ. Φλάβιος Πέτρος Σαββάτιος Ιουστινιανός; დ. 11 მაისი, 482, ტაურესიუმი, დარდანია — გ. 14 ნოემბერი 565, კონსტანტინოპოლი, მაკედონია) — ბიზანტიის იმპერატორი 527–565 წლებში. მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 14 ნოემბერი, ახალი სტილით — 27 ნოემბერი. იმპერატორი იუსტინიანე წარმოშობით ბულგარეთიდან, სრედეცის (დღევანდელი სოფია) მახლობლად მდებარე სოფელ ბერდიანიდან იყო. კეთილმსახური ხელისუფალი გულმოდგინედ იღვწოდა ქვეყანაში მართლმადიდებლური სარწმუნოების განსამტკიცებლად, მისი მეფობის დროს ბიზანტიამ ბრწყინვალე სამხედრო გამარჯვებები მოიპოვა სპარსეთში, აფრიკასა და იტალიაში, რაც დიდად უწყობდა ხელს წარმართული სარწმუნოების აღმოფხვრას ვანდალებსა და ვესტგუთებს შორის. მეფე იუსტინიანეს ბრძანებით ათენში წარმართული სკოლები დახურეს. მან მცირე აზიაში ქრისტიანობის განსამტკიცებლად გაგზავნა ეფესელი ეპისკოპოსი იოანე, რომელმაც სამოცდაათ ათასზე მეტი კაცი მონათლა. მეფემ ბრძანა, ახალმოქცეულთათვის ოთხმოცდაათი ტაძარი აეგოთ და უხვად შეეწეოდა საეკლესიო მშენებლობას იმპერიაში. მისი დროის ხუროთმოძღვრების საუკეთესო ნიმუშებად ითვლება მონასტერი სინას მთაზე და წმინდა სოფიას ტაძარი კონსტანტინოპოლში. მრავალმხრივ განათლებული იმპერატორი გულმოდგინედ იღვწოდა ღვთისმსახურთა და ბერმონაზონთა განათლებაზე - ბრძანა, მათთვის ესწავლებინათ რიტორიკა, ფილოსოფია და ღვთისმეტყველება. ცრუსწავლების წინააღმდეგ წმინდა იუსტინიანემ შექმნა საგალობელი „მხოლოდშობილი ძე და ღვთისა სიტყვა“ და დააკანონა მისი გალობა ეკლესიებში. ამ დროიდან მოყოლებული დღემდე ეს საგალობელი სრულდება საღვთო ლიტურგიის დროს, მცირე გამოსვლის წინ. იმპერატორის ბრძანებით, 553 წელს მოწვეულ იქნა V მსოფლიო საეკლესიო კრება, რომელმაც დაგმო ორიგენეს ცრუსწავლება და დაამტკიცა ქალკედონის IV კრების დადგენილებები. იუსტინიანე ზრუნავდა სახელმწიფოში წესრიგის, სამართლისა და კანონიერების დასაცავად. მისი ხელმძღვანელობითა და ზედამხედველობით შედგა რომაულ კანონთა კრებული Corpus Iuris Civilis. პირად ცხოვრებაში იუსტინიანე მკაცრი ქრისტიანული კეთილმსახურებით გამოირჩეოდა. გარდაიცვალა 565 წელს. წმინდა ეკლესიამ იმპერატორთან ერთად წმინდანად შერაცხა მისი მეუღლე და თანამოაზრე თეოდორაც. ნეტარი თეოდორა მიიცვალა 548 წელს. სიკვდილამდე 1 წლით ადრე, იუსტინიანეს დაპირისპირება მოუვიდა წმინდა ევტიქისთან, კონსტანტინოპოლის პატრიარქთან. დაპირისპირების მიზეზი იყო ახლად აღმოცენებული ერესი, რომელსაც იმპერატორი თანაუგრძნობდა. წმინდა ევტიქი უდრეკად იდგა მართლმადიდებლურ სწავლებაზე, ამიტომაც იმპერატორმა 565 წელს იგი 12 წლით გადაასახლა, თუმცა თავად იმავე წელს გარდაიცვალა. ტივაძე გ., შუა საუკუნეების ისტორია, ტ. I, თბ., 1967 გვ. 145-153 წმინდა იუსტინიანეს ბიოგრაფია ენციკლოპედია ბრიტანიკაში, რომელიც შეიცავს წმინდა ევტიქის გადასახლების ფაქტსაც.
ალი (მითოლოგია)

ალი — ქართულ მითოლოგიაში ბოროტი სულები, რომლებიც ვნებენ მშობიარეებს, ახალშობილებს, მარტოხელა მგზავრებს და სხვებს. ალები შეიძლება როგორც მამრობითი, ასევე მდედრობითი სქესის ყოფილიყვნენ. მათ საშინელი შესახედაობა ჰქონდათ (სპილენძის კბილები, შუშის თვალი, დასვრილი თმა). გადმოცემის თანახმად, ალები ცხოვრობენ ტყეში, კლდეებში, ნანგრევებში, შედიან თავლებში, ზოგჯერ მსხვერპლს, რომელსაც ახლო ნათესავის სახით ეცხადებიან, წყალში იტყუებენ. ქალ ალებს (ალქალებს) იგივე ფუნქციები აქვთ, თუმცა ნაკლები ფიზიკური ძალა გააჩნიათ. ზოგჯერ მათ ქალღმერთ დალის ფუნქციები მიეწერებათ და მის მსგავსად, მშვენიერი ოქროსთმიანი ქალის სახით ეცხადებიან თეთრ კაბაში. ალი ერთგული მსახური ხდება ადამიანის, რომელიც მას თმას და ბრჭყალებს დააჭრის. ალის ბოროტ ძალას წინ აღუდგება მის წინააღმდეგ შელოცვა ან წმინდა გიორგის სახელი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 308. კიკნაძე ზ., ქართული მითოლოგია, თბილისი: ბაკმი, 2007. — გვ. 17, ISBN 978-99940-27-10-1. ვირსალაძე, ე. ქართული სამონადირეო ეპოსი, გვ. 111-117 თბილისი, 1964 ჩიქოვანი, მ. ქართული ეპოსი, წიგნი I, გვ. 113, თბილისი, 1959
იოანე III (კათოლიკოსი)

იოანე — ეფრემ მცირის ცნობით საქართველოს (ქართლის) კათოლიკოსი დაახლოებით VIII საუკუნის შუა წლებში. ქართული საისტორიო წყაროები მას არ იცნობენ და საფიქრებელია ანტიოქიელებმა გამოიგონეს საკუთარი იურისდიქციული პრეტენზიების დასამტკიცებლად ქართული ეკლესიის მიმართ. იგი თითქოს კათოლიკოსად უკურთხებია ანტიოქიის პატრიარქს თეოფილაქტეს (744-751). იოანეს შესახებ ცნობა დაცულია მხოლოდ ბერძნულ, ანტიოქიურ ქრონოგრაფში, საიდანაც შეტანილია ეფრემ მცირის (XI საუკუნის II ნახევარი) საისტორიო თხზულებაში. იოანეს დროს უნდა კურთხეულიყო მცხეთაში ეპისკოპოსად იოანე გუთელი. ეფრემ მცირე იხსენიებს ანტიოქიის პატრიარქს თეოფილაქტეს, ანტიოქიაში უკანასკნელად ნაკურთხი საქართველოს კათალიკოზის — იოანეს კურთხევის გამო და წერს: დღეთა კონსტანტინე სკორის მოსახელისათა, ანტიოქიას პატრიარქობასა ნეტარისა თეოფილაკტესსა, მოვიდეს ქართლით მოციქულად მონაზონნი ორნი და მიუთხრეს ნეტარსა თეოფილაქტეს, ვითარმედ დიდსა ჭირსა არიან ქრისტიანენი მკჳდრნი ქართველთა სოფლებისანი. რამეთუ დღითგან ანასტასი მღვდელთმოწამისა ანტიოქელ პატრიარქისა, არა კურთხეულ არს მათდა კათალიკოსი მთავარ-ეპისკოპოსი. სიძნელისათჳს გზისა. რამეთუ აგარიანთაგან ვერვინ იკადრებს სლვად. ხოლო მან ბჭობითა კრებისაჲთა, მთავარ-ეპისკოპოსთა, მიტროპოლიტთა და ეპისკოპოსთა თჳსთათანა, მისცა ქართველთა პროტრეპტიკონი, რომელ არს გაჴსნითი. რათა თჳთ მათისა საზღურისა ეპისკოპოსთაგან ჴელნი დაესხმოდინ ჟამადჟამადსა კათალიკოზსა ქართლისასა. რომელიცა საღმრთომან მადლმან უჩუჱნოს მათ და რომელი გამოირჩიონ მოყუასთა მის ეკლესიისათა. თანადგომითა და წამებითა ეპისკოპოსთაჲთა, წესებრ საეკლესიოთა — და შეუქმნა მათ აღწერით მოსაჴსენებელი თავისა თჳსისათჳს და მუნ შემოკრებულისა კრებისაჳს და ჴელდასხმულ ყო ერთი ორთა მათ მისსა მოვლინებულთა მონაზონთაგანი: სახელით იოანე მის ჟამისა კათალიკოსად მათდა. — ეფრემ მცირის წერილი, ეკლესიის მუზეუმის ხელნაწერი № 24 საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეთაურები ლომინაძე ბ., ქსე, ტ. 5, გვ. 187, თბ., 1980 მეტრეველი, როინ. (რედ.), საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქები, თბ.: „ნეკერი“, 2000.
ბენი-ჰასანი

ბენი-ჰასანი (არაბ. بني حسن) — ქალაქი ეგვიპტეში,ელ-მინიის საგუბერნატოროში. კვეთს მდინარე ნილოსი. ქალაქი 20 კილომეტრითაა დაცილებული პროვინციის ადმინისტრაციულ ცენტრ ელ-მინიას, ხოლო 270 კილომეტრით ქვეყნის დედაქალაქ კაიროს. ბენი-ჰასანი უძველესი დროიდანაა დასახლებული, ქალაქის სიახლოვეს მდებარეობს პირამიდები და უძველესი სამარხები. ეგვიპტის ქალაქები ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: Beni Hasan Beni Hasan (with plates) by Percy Newberry, et al. Beni Hasan - Archaeowiki.org დაარქივებული 2012-03-08 საიტზე Wayback Machine. ↑ http://www.webcitation.org/69vrAHgET
ელ-ბალუანა

ელ-ბალუანა — ქალაქი ეგვიპტეში. მდებარეობს ცენტრალურ ეგვიპტეში, სუჰაგის საგუბერნატოროში. ელ-ბალუანაში ჩამოედინება მდინარე ნილოსი. ეგვიპტის ქალაქები ↑ http://www.citypopulation.de/Egypt-Cities.html
ანტიოპოლისი

ანტიოპოლისი — ქალაქი ეგვიპტეში. კვეთს მდინარე ნილოსი. ქალაქი უძველესი დროიდან უმნიშვნელოვანეს როლს ასრულებდა ეგვიპტის ცხოვრებაში. ანტიოპოლისი 300 კილომეტრითაა დაცილებული ქვეყნის დედაქალაქ კაიროს. წარმოადგენს ელ-მინიის მნიშვნელოვან დასახლებულ პუნქტს. ეგვიპტის ქალაქები ანტიოპოლისის ვებსაიტი The Temple of Antinous Antinopolis Website დაარქივებული 2007-07-17 საიტზე Wayback Machine. ↑ http://www.webcitation.org/69vrAHgET
იოანე (XII ს. II ნახევარი)

იოანე — XII საუკუნის II ნახევრის ქართველი კალიგრაფი. მოღვაწეობდა კონსტანტინოპოლის ჰრომანის მონასტერში. თამარ მეფის შეკვეთით გადაუწერია ვანის სახარება, რომელიც ბიზანტიელ ოსტატს მიქაელ კორესელს დაუსურათებია. მორთულობა (კამარები, თავსამკაულები, მინიატურები) წიგნისა და ტავების დასაწყისშია თავმოყრილი. სახარება (29, 1x21 სმ) დაწერილია ძალიან ლამაზი, კალიგრაფიული ნუსხურით, სეპიის მელნით, ორ სვეტად. მორთულობის სიმდიდრითა და შესრულების ხასიათით ვანის სახარება ერთი უპირველესთაგანია "არისტოკრატიულ" ქართულ ხელნაწერთა შორია. ქსე, ტ. 5, გვ. 187, თბ., 1980
ელ-ამარნა

ელ-ამარნა (არაბ. العمارنة) — ქალაქი ეგვიპტეში. კვეთს მდინარე ნილოსი. ქალაქი უძველესი დროიდან უმნიშვნელოვანეს როლს ასრულებდა ეგვიპტის ცხოვრებაში, აქ აღმოჩენილია მრავალი ნივთი და სარკოფაგი. ამჟამად ქალაქი რამდენიმე ნაწილისაგან შედგება, თითოეულ ნაწილში მრავალი ისტორიული ადგილა. ელ-ამარნაში უამრავი მუზეუმია. 58 კილომეტრითაა დაცილებული საგუბერნატოროს ადმინისტრაციულ ცენტრ ელ-მინიას, 312 კილომეტრით კაიროს , 402 კილომეტრით კი ლუქსორს. წარმოადგენს ელ-მინიის მნიშვნელოვან დასახლებულ პუნქტს. ელ–ამარნაში იყო ამენჰოტეპ IV–ის სატახტო ქალაქი და ატონის კულტურის ცენტრი აჰეტატონი. ეს იყო ერთიანი გეგმით გაშენებული ქალაქი, რომლის ცენტრში იდგა ფარაონის მთავარი სასახლე, ხოლო ჩრდილოეთ მხარეს დედოფალ ნეფერტიტის სასახლე. სასახლეები აგებული იყო ალიზით. ქალაქის დასავლეთ ნაწილში მდებარეობდა არსენალი, საპოლიციო უბანი, სააღლუმო მოედანი, სამხრეთ ნაწილში სასახლის კარის დიდებულთა სახლები, მოქანდაკეთა კვარტალი. მოქანდაკეთა უფროსის თუტმოსის სახელოსნოში აღმოჩნდა ეხნატონის, ნეფერტიტის და მათი ქალიშვილების სკულპტურები. ქალაქის ჩრდილოეთ ნაწილში ცხოვრობდნენ მოხელეები და ვაჭრები. ნილოსის სანაპიროზე იდგა ბეღლები, ზეგანზე იდგა ნეკროპოლი, რომლის მუშები ცხოვრობდნენ გალავანშემორტყმულ მჭიდრო კვარტალში. ქალაქის არქეოლოგიური გათხრები 1891 წელს დაიწყ. ქალაქის ცენტრალურ ნაწილში განლაგებული იყო სახელმწიფო სამდივნოები, სადაც აღმოჩნდა ლურსმნულწარწერებიანი თიხის ფირფიტების მდიდარი არქივი. არქივი შემთხვევით აღმოჩინეს 1887 წელს. არქივი მიეკუთვნება ამენჰოტეპ III–ის და ამენჰოტეპ IV–ის ხანას. არქივში დაცულია ფარაონების დიპლომატიური მიმოწერა ბაბილონის, მითანის, ამურუს, ბიბლოსის მმართველებთან. მიმოწერა ძირითადად აქადურ ენაზეა, რამდნეიმე ტექსტი კი ხეთურ და ხურიტულ ენებზე. ეგვიპტის ქალაქები გიორგაძე გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 648. ↑ Archaeology and Language: The Puzzle of Indo-European Origins — Pimlico, 1998. — გვ. 49. — ISBN 0-7126-6612-5 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q23301814"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q23301815"></a> Royal Wadi Workmen's village Tomb of Akhenaten ჩრდილოეთის აკლდამები სამხრეთის აკლდამები Stelae U Desert alters Maru-Aten ჩრდილოეთის სასახლე ჩრდილოეთ ქალაქი კომ ელ-ნანა Stelae H Great Aten Temple
იოანე (ჯორჯაძე)

იოანე (გვარად ჯორჯაძე) (გ. 1763) — ქართველი სასულიერო მოღვაწე, მწიგნობარი, დავითგარეჯის მონასტრის არქიმანდრიტი 1736—1763, ნეკრესელი (ნეკრესის მიტროპოლიტი) 1740—1751, ბოდბელი (ბოდბის ეპისკოპოსი) 1751-1763. მღვდელმთავრობის დროს დავითგარეჯის მონასტერში ცხოვრობდა. 1751 ბოდბეში გადავიდა. მონაწილეობდა ერეკლე II-ის მიერ თბილისში გამართული საეკლესიო კრების (1748) მუშაობაში, რომელმაც მიიღო კანონები მღვდელმსახურებისა და სარწმუნოების ნორმების დაცვის შესახებ. ლომინაძე ბ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 187.
აქორისი (ეგვიპტე)

აქორისი (არაბ. طهناالجبل) — ქალაქი ეგვიპტეში. კვეთს მდინარე ნილოსი. აქოსი 12 კილომეტრითაა დაცილებული პროვინციის ადმინისტრაციულ ცენტრ ელ-მინიას. წარმოადგენს ელ-მინიის საგუბერნატოროს დასახლებულ პუნქტს. ეგვიპტის ქალაქები შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „აქორისი (ეგვიპტე)“ ვიკისაწყობში. ↑ http://www.webcitation.org/69vrAHgET
აბუ-თიგი

აბუ-თიგი (არაბ. أبو تيج) — ქალაქი ეგვიპტეში. კვეთს მდინარე ნილოსი. 2006 წელს აბუ-თიგის მოსახლეობა შეადგენდა 70 969 ადამიანს. წაერმოადგენს ასიუტის მუჰაფაზის დასახლებულ პუნქტს და ასიუტისა და დაირუტის შემდეგ უდიდესი ქალაქია მუჰაფაზაში. მდებარეობს ნილოსის დასავლეთ ნაპირზე. ეგვიპტის ქალაქები ↑ https://www.citypopulation.de/Egypt-Cities.html ↑ Climate: Abu Tig - Climate graph, Temperature graph, Climate table. Climate-Data.org. ციტირების თარიღი: 25 ნოემბერი, 2017.
აბუ-ქირქასი

აბუ ქირქასი — ქალაქი ეგვიპტეში. ქალაქში მიედინება მდინარე ნილოსი. 2001 წლის მონაცემებით ქალაქში 399 620 ადამიანი ცხოვრობს. აბუ-ქირქასი ელ-მინიას საგუბერნატოროს დასახლებული პუნქტია. ეგვიპტის ქალაქები
ლიმ ჯონგ ჰიონი

ლიმ ჯიონგ-ჰიუნი (ასევე ცნობილი funtwo) — სამხრეთკორეელი გიტარისტი. სახელი მოიხვეჭა სიმღერის „Pachelbel's Canon“ შესრულებით. YouTube–ის მომხმარებელმა, მეტსახელით "guitar90", რომელიც ლიმ ჯიონგ-ჰიუნი არ არის, მისი ვიდეო 2005 წელს ატვირთა. ვიდეო დღესაც YouTube–ის ერთ–ერთ ყველაზე ნახვად ვიდეოდ ითვლება. ↑ ლიმ ჯიონგ-ჰიუნი ასრულებს სიმღერას Pachelbel's Canon ოფიციალური საიტი
იოანე ანჩელი

იოანე ანჩელი — XII-XIII საუკუნეების ქართველი საეკლესიო მოღვაწე, ჰიმნოგრაფი, ანჩელი მღვდელმთავარი, თამარ მეფის თანამედროვე. მის შესახებ ჩვენამდე მოღწეული ცნობები ერთობ მწირია. ტბეთის სახარების (XII საუკუნე) ანდერძში იგი არსენ ბერის (XI-XII საუკუნეები) ძმად იხსენიება. XII საუკუნის ხატის (ანჩისხატის) წარწერიდან ირკვევა, რომ ის თამარ მეფის ბრძანებით იოანე ანჩელისთვის ბექა ოპიზარს მოუჭედინებია. იოანე ანჩელს ეკუთვნის აკროსტიქული საგალობელი "გალობანი ანჩისხატისანი" (კიდურწერილობა - "საშინელსა ანჩისა ხატსა უგალობ უნდოი იოვანე ანჩელი"), რომელიც გამოსცა მ. ჯანაშვილმა 1903 წელს. ჯღამაია ლ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 188. იოანე ანჩელი - გალობანი ანჩისხატისანი
გერმანულენოვანი სამყარო

გერმანულენოვანი სამყარო წარმოადგენს გეოგრაფიულ სივრცეს, სადაც ძირითადად გერმანულ ენაზე ლაპარაკობენ. დღესდღეობით გერმანულ ენაზე საუბრობენ გერმანიის ფედერაციულ რესპუბლიკაში, ავსტრიის რესპუბლიკაში, ლიხტენშტაინის სამთავროში და შვეიცარიის კონფედერაციის გერმანულენოვან კანტონებში. ისტორიის მსვლელობაში გერმანულენოვანი სამყაროს მოცულობა, ისევე როგორც გერმანული ენის პოზიციები მკვეთრად შეიცვალა, განსაკუთრებით შემცირდა ამ ენაზე მოლაპარაკეთა რიცხვი 1945 წლის შემდეგ. უწინდელი გერმანულენოვანი მხარეები დღეს ეკუთვნის პოლონეთს, რუსეთს, უკრაინას, ჩეხეთს, სლოვაკიას, უნგრეთს, რუმინეთს, იტალიას (სამხრეთი ტიროლი), საფრანგეთს, ბელგიას, ლუქსემბურგსა და დანიას. ზოგ ამ ქვეყანაში გერმანულ ენას გააჩნია სახელმწიფოსაგან მინიჭებული ენობრივი უმცირესობის სტატუსი, მაგრამ ძირითადად ეს ის ქვეყნებია, საიდანაც არ გამოუდევნიათ გერმანულენოვანი მოსახლეობა. გერმანელები (გერმანული) გერმანულენოვანი სივრცე
იასონი

იასონი, იაზონი (ძვ. ბერძნ. Ίασων, ეტრუსკ. Easun) — ბერძნული მითოლოგიის გმირი, რომელიც წინამძღოლობდა არგონავტებს ოქროს საწმისის ძიებაში. მამამისი იყო აესონი, იოლკუსის ძლევამოსილი მეფე. უვადო მითბი - არგონავტები დაარქივებული 2011-06-07 საიტზე Wayback Machine. ენციკლოპედია „ბრიტანიკა“
ეგვიპტის მეთორმეტე დინასტიის სამეფო ოჯახი

აქ წარმოდეგნილი ეგვიპტის მეთორმეტე დინასტიის სამეფო ოჯახის გენეალოგია.
იოანე ბერაი

იოანე ბერაჲ — X საუკუნის ქართველი კალიგრაფი, პარხლის I ოთხთავისა და შატბერდის კრებულის გადამწერი. აღიზარდა და მოღვაწეობდა შატბერდის მონასტერში. პარხლის ოთხთავი (29,9x19,9 სმ, 259 ფურცელი, ეტრატი) გადაწერილია 973, მრგლოვანით, ორ სვეტად, სეპიის ფერი მელნით. ყოველი თავის დასაწყისში სინგურის სათაურები და ინიციალებია, ხოლო თავებისა და ზოგიერთი მუხლის ბოლოს - სინგურისავე წვრილი ჯვრები, რაც ხელნაწერს უფრო საზეიმო იერს ანიჭებს. შატბერდის კრებული (973-976) საშუალო ზომის სქელი წიგნია (28x22 სმ, 286 ფურცელი, ეტრატი). 126 ფურცელი გადაწერილია ასომთავრულით, ორ სვეტად, ყავისფერი მელნით, ერთი ხელით. შემდეგ მთავრულს უშუალოდ აგრძელებს ნუსხური. კრებულის ამ ნაწილში სამი ხელი გამოირჩევა (ალბათ აქ იოანე ბერაის ბიძა მიქაელ მოდრეკილი და ძმა დაეხმარნენ). შატბერდის კრებულის გაფორმება მარტივი და უპრეტენზიოა. იოანე ბერაის ხელნაწერი, რომელშიაც გააზრებულია არა მარტო ცალკეული გვერდის გაფორმება, არამედ წიგნის მთლიანი მხატვრული სახეც, ერთი ულამაზესთაგანია იმ ხანის ქართულ ხელნაწერთა შორის. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 5, თბ., 2024. — გვ. 311.
იოანე ოქროპირი (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი იოანე ოქროპირი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: იოანე ოქროპირი — კონსტანტინოპოლის პატრიარქი 398–404 წწ. იოანე ოქროპირი I — საქართველოს კათოლიკოს-პატრიაქი 980-1001 წწ. იოანე ოქროპირი II — საქართველოს კათოლიკოს-პატრიაქი 1033-1048 წწ.
ეგვიპტის მეთვრამეტე დინასტიის სამეფო ოჯახი

აქ წარმოდგენილია ეგვიპტის მეთვრამეტე დინასტიის სამეფო ოჯახის გენეალოგია.
ეგვიპტის მეცხრამეტე დინასტიის სამეფო ოჯახი

აქ წარმოდგენილია ეგვიპტის მეცხრამეტე დინასტიის სამეფო ოჯახის გენეალოგია. ეს დინასტია ეგვიპტის ისტორიაში შევიდა როგორც ერთ-ერთი ყველაზე ხანმოკლე დინასტია. ამ დინასტიის უკანასკნელი წარმომადგენელი იყო ფარაონი საფჰატი. Aidan Dodson & Dyan Hilton (2004). The Complete Royal Families of Ancient Egypt. London: Thames & Hudson.
ეგვიპტის მეოცე დინასტიის სამეფო ოჯახი

აქ წარმოდეგნილი ეგვიპტის მეოცე დინასტიის სამეფო ოჯახის გენეალოგია. დინასტია იწყება ძვ.წ 1190 წელს ფარაონ სეტნაჰტის მმართველობის დაწყებით და სრულდება ძვ.წ 1078/77 წელს ფარაონ რამზეს XI-ის გარდაცვალების შემდეგ.
ეგვიპტის ოცდამეექვსე დინასტიის სამეფო ოჯახი

აქ წარმოდეგნილი ეგვიპტის ოცდამეექვსე დინასტიის სამეფო ოჯახის გენეალოგია. დინასტია დასრულდა ძვ. წ. 570 წელს სახელმწიფო გადატრიალების შემდეგ, რომლის შედეგადაც დაამხეს ფარაონ აპრიესი-ის ძალაუფლება.
უმაღლესი ლიგა 1991—1992

უმაღლესი ლიგა 1991-1992 — უმაღლესი ლიგის მესამე გათამაშება. გამარჯვებული გახდა თბილისის „იბერია“, მეორე ადგილზე გავიდა სოხუმის „ცხუმი“, მესამეზე – რუსთავის „გორდა“. წყარო: http://www.rsssf.com/tablesg/geor92.html წესები კლასიფიკაციისათვის: 1st points; 2nd matches won; 3rd head-to-head. 1 დაქვეითდნენ აფხაზეთის ომის გამო 2 დაქვეითდნენ ა = ადგილი; თ = ჩატარებული შეხვედრა; მ = მოგებული მატჩი; ფ = ფრე; წ = წაგებული მატჩი; გტ = გატანილ გოლთა რაოდენობა; გშ = გაშვებულ გოლთა რაოდენობა; სხ = გოლთა სხვაობა; ქ = ქულა; (ჩ) = ჩემპიონი; (დ) = დაქვეითებული; (კ) = კვალიფიცირებული; (კვ) = კვალიფიცირებული ტურნირის შესაბამის ფაზაში; (პლ) = პლეი-ოფის გამარჯვებული; (და) = დაწინაურებული შემდეგ რაუნდში. საქართველოს თასი 1991-1992
ამბრი

ამბრი-არაბი — ქართულ მითოლოგიაში გმირი, რომელიც გამოირჩევა უზარმაზარი ძალით, სიმაღლით და მასით. ის არის ამირანიანის პერსონაჟი. გამოირჩევა საარაკო ძალით, რომელიც მკვდარიც კი ამარცხებს ამირანს, რის გამოც ამ უკანასკნელს სასოწარკვეთილება მოიცავს. კიკნაძე ზ., ქართული მითოლოგია, თბილისი: ბაკმი, 2007. — გვ. 17, ISBN 978-99940-27-10-1.
იოანე ბოლნელი

იოანე ბოლნელი — X-XI საუკუნეების ქართველი საეკლესიო მოღვაწე, მწერალი, მქადაგებელი. ბოლნისის ეპისკოპოსი. ერთხანს ათონის ივერთა მონასტერში მოღვაწეობდა. გარდაიცვალა ბოლნისში. იოანე ბოლნელი ქართული ჰომილეტიკის უმნიშვნელოვანესი წარმომადგენელია. ჩვენამდე მოღწეული მისი ჰომილიები ძირითადად სახარების ამა თუ იმ ეპიზოდის განმარტებაა, ამასთან, მორალურ-ეთიკური ხასიათის შეგონებებსაც შეიცავს. იოანე ბოლნელის ქადაგებანი ქართული მჭევრმეტყველებისა და მხატვრული სიტყვის მაღალი ოსტატობის თვალსაჩინო ნიმუშია. იოანე ბოლნელის ცნობილმა ქადაგებამ "ღვინისმსმენელთა და მომთვრალეთათვის" გავლენა იქონია სულხან-საბა ორბელიანის შესაბამის ქადაგებაზე. ბარამიძე რ., იოანე ბოლნელი, თბ., 1962; კანდელაკი ნ., ქართული მჭვერმეტყველება, ტ. 1, თბ., 1975; კეკელიძე კ., ქართული ლიტერატურის ისტორია, ტ. 1, თბ., 1960; ბარამიძე რ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 189.
პტოლემეების დინასტია

პტოლემეები — დინასტია ეგვიპტეში ძვ.წ IV—I საუკუნე. დინასტიამ ეგვიპტის მართვა დაიწყო ელინიზმის პერიოდში, ალექსანდრე მაკედონელის გარდაცვალების შემდეგ. დინასტიიდან ეგვიპტის პირველი მმართველი იყო პტოლემე I. ეგვიპტის მეფეები: პტოლემე I (ძვ. წ. 305 — 282) პტოლემე II (ძვ. წ. 282 — 246) პტოლემე III (ძვ. წ. 246 — 222) პტოლემე IV (ძვ. წ. 222 — 205) პტოლემე V (ძვ. წ. 205 — 180) პტოლემე VI (ძვ. წ. 180 — 145) პტოლემე VII (ძვ. წ. 170 — 164) პტოლემე VIII (ძვ. წ. 170 — 116) პტოლემე IX (ძვ. წ. 116 — 80) პტოლემე X ალექსანდრე I (ძვ. წ. 101 — 88) პტოლემე XI ალექსანდრე II (ძვ. წ. 80) პტოლემე XII (ძვ. წ. 80 — 51) პტოლემე XIII (ძვ. წ. 51 — 47) პტოლემე XIV (ძვ. წ. 47 — 44) პტოლემე XV (ძვ. წ. 44 — 31) ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: პტოლემეების დინასტია პტოლემეუსების დინასტია დაარქივებული 2002-05-08 საიტზე Wayback Machine. Livius, Ptolemies დაარქივებული 2011-05-14 საიტზე Wayback Machine. by Jona Lendering
უმაღლესი ლიგა 1992—1993

უმაღლესი ლიგა 1992-93 — უმაღლესი ლიგის მეოთხე გათამაშება. გამარჯვებული გახდა თბილისის „დინამო“, მეორე ადგილზე გავიდა თბილისის „შევარდენი-1906“, მესამეზე – გურჯაანის „ალაზანი“. წყარო: http://www.rsssf.com/tablesg/geor93.html წესები კლასიფიკაციისათვის: 1st points; 2nd matches won; 3rd head-to-head. 1 Apparently withdrew due to Abkhazia status ა = ადგილი; თ = ჩატარებული შეხვედრა; მ = მოგებული მატჩი; ფ = ფრე; წ = წაგებული მატჩი; გტ = გატანილ გოლთა რაოდენობა; გშ = გაშვებულ გოლთა რაოდენობა; სხ = გოლთა სხვაობა; ქ = ქულა; (ჩ) = ჩემპიონი; (დ) = დაქვეითებული; (კ) = კვალიფიცირებული; (კვ) = კვალიფიცირებული ტურნირის შესაბამის ფაზაში; (პლ) = პლეი-ოფის გამარჯვებული; (და) = დაწინაურებული შემდეგ რაუნდში. საქართველოს თასი 1992-1993
ტვიფრული მინანქარი

ტვიფრული მინანქარი, ამოღრმავებული მინანქარი — მხატვრული მინანქრის სახე, როდესაც მინანქრით ხდება ლითონის ამოღრმავებული ნაწილების ამოვსება. იგი ძველთაგანვე იყო ცნობილი აღმოსავლეთში (ჩინეთში), გვხვდება აგრეთვე გვიანდელი რომაული ნაკეთობანი ბრინჯაოზე. ამ ტექნიკის მინანქარი დასავლეთ ევროპაში XII საუკუნეში გავრცელდა. ძირითადად ცნობილია 3 სკოლა: მაასის — მდინარე მაასის ველზე, ლოთარინგიაში (ოსტატები გოდფრუა დე კლერი და ნიკოლოზ ვერდენელი), რაინისა — ცენტრი კელნში (ოსტატები — ბერები აილბერტუსი და ფრიდერიკუსი), ლიმოჟისა (ცენტრი ქალაქი ლიმოჟი, საფრანგეთი, იარსება XV საუკუნემდე). ქართულ ხელოვნებაში ერთადერთი მნიშვნელოვანი ტვიფრული მინანქარი რომელიც ოქროს ფურცელზე იყო შესრულებული იყო მიქელ-გაბრიელის ხატი, ამჟამად უკვალოდ გამქრალი ჯუმათის მთავარანგელოზთა ეკლესიიდან. ნ. პ. კონდაკოვი ამ ხატს XIII-XIV საუკუნეებით ათარიღებდა. მინის მასას დამსხვრევისას როდინში საგანგებოდ ფქვავდნენ და ცალკეულ ჭურჭლებში ინახავდნენ ფერის და მიხედვით. შემდგომ მინის დასაფარავად ცალკე ამზადებდნენ ლითონის(ოქროს) ფუძეს. ფირფიტაზე გამოსახულების და შესაბამისად ფოსოებს ამოტვიფრავდნენ, არ აღრმავებდნენ მხოლოდ კონტურებს. ფოსოებს ავსებდნენ ცომისმაგვარი მასით - წყლით მოზელილი ამათუ იმ ფერის სმალტით და აშრობდნენ ჰაერზე. სრული გამოშრობის შემდეგ ათავსებდნენ ღუმელში საიდანაც გამოჰქონდათ მას შემდეგ რაც სმალტა გადნებოდა. გაციების შემდეგ ისევ უსვამდნენ ფენას, ისევ აშრობდნენ და ისევ ადნობდნენ ღუმელში. ამ ყველაფერს იმეორებდნენ მანამდე სანამ მინანქრის სიმაღლე ფირფიტის პირს არ გაუსწორდებოდა, შემდეგ კი საგანდებოდ აპრიალებდნენ. ტიხრული მინანქარი ფერწერული მინანქარი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 706-707. ამირანაშვილი შ., ქართული ხელოვნების ისტორია, თბ., 1961 Хускивадзе Л. З. Грузинские эмали, Тб., 1981
დედამიწელები (დოკუმენტური)

დედამიწელები (ინგლ. Earthlings) არის 2006 წლის მრავალი ჯილდოს მიმღები დოკუმენტური ფილმი, რომლის სცენარის ავტორი, პროდიუსერი და რეჟისორია შონ მონსონი, ხოლო კო-პროდიუსერი პერსა უაიტი. ფილმი მოთხრობილია ჰოლივუდის მსახიობისა და ცხოველების უფლებების აქტივისტის, ხოაკინ ფენიკსის მიერ. დედამიწელები არის დოკუმენტური ფილმი ადამიანების დამოკიდებულებაზე ცხოველების მიმართ, რომლებსაც ჩვენ ვიყენებთ შინაურ ცხოველებად, საჭმელად, ჩასაცმელად, გასართობად და ექსპერიმენტების ჩასატარებლად. ფენიქსმა განაცხადა ფილმზე, რომ "ყველა ფილმიდან, რომლებთანაც მე მიმუშავია, ეს არის ერთადერთი, რომელზეც ადამიანებმა ამდენ ილაპარაკეს". პიტერ სინგერმა თქვა "თუ მე შემეძლება ყველას ვანახე რაიმე ფილმი, მე ვაჩვენებ მათ დედამიწელებს". ↑ Terráqueos (Earthlings) დაარქივებული 2009-12-11 საიტზე Wayback Machine. (პორტუგალიური) დოკუმენტური ფილმის ოფიციალური საიტი Nation Earth - დედამიწელებისთვის პასუხისმგებელი ორგანიზაცია „დედამიწელები“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) Veg-TV დედამიწელებზე დაარქივებული 2011-08-09 საიტზე Wayback Machine. იხილეთ სრული ფილმი ონლაინ რეჟიმში დაარქივებული 2010-03-08 საიტზე Wayback Machine.