laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
კახაბერ II გურიელი

კახაბერ II გურიელი (გ. 1483) — გურიის მთავარი XV საუკუნის II ნახევარში, მის დროს გურიის სამთავრომ პრაქტიკულად მოიპოვა დამოუკიდებლობა იყო ლიპარიტ I დადიანის ვაჟი. დაეხმარა ქართლის მეფის გიორგი VIII-ის წინააღმდეგ აჯანყებულ სამცხის ათაბაგს — ყვარყვარე II ჯაყელს, რომლისგანაც სამაგიეროდ 1463 წელს აჭარა და ჭანეთი მიიღო. ხელი შეუწყო იმერეთში გიორგი VIII-ის მოწინააღმდეგე ერისთავის - ბაგრატ VI-ის გამეფებას. შემდეგში კახაბერ II გურიელი ვამეყ II დადიანთან ერთად დაუპირისპირდა ბაგრატს და გურიის სამთავროს დამოუკიდებლობისათვის დაიწყო ბრძოლა, მაგრამ ბაგრატმა დაამარცხა. არ გამოცხადდა ალექსანდრე II-ის იმერთა მეფედ კურთხევაზე, 1479-1480 წლებში კი ქართლის მეფე კონსტანტინე II-სთან ერთად ებრძოდა მას. ამ დროიდან გურია ფაქტობრივად დამოუკიდებელი სამთავრო გახდა. კახაბერ გურიელი და მისი მეუღლე ანა მოხსენიებულნი არიან შემოქმედის ეკლესიისთვის შეწირული მაცხოვრის ხატის წარწერაში. ჩხატარაიშვილი ქ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 446.
დავით ქსნის ერისთავი (XVII)

დავით ქსნის ერისთავი (გ. 1700) — ქსნის ერისთავი 1696-1700 წლებში. ერისთავად დანიშნა ერეკლე I-მა მისი ბიძაშვილის, დათუნა ქსნის ერისთავის გადაყენების შემდეგ. მოკლეს დათუნას დედის წაქეზებით აჯანყებულმა ქსნისხეველებმა. გვრიტიშვილი დ., ფეოდალური საქართველოს სოციალური ურთიერთობის ისტორიიდან (ქართლის სათავადოები), თბ., 1955; ჯამბურია გ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 293.
დავითფერული

დავითფერული — სწორი, პირბასრი, დრეკადი, სამღარიანი ხმალი. ამზადებდნენ საუკეთესო ფოლადისაგან. ფერად „ლიბრი“ (მოლურჯო) იყო. გორდასთან ერთად ერთ-ერთი საუკეთესო, „ძვალთა და რკინათა მკვეთელ და თვით უვნებელ“ ხმლად ითვლებოდა მთელს საქართველოში და ძვირად ფასობდა. ზოგიერთი მოსაზრებით, დ-ის სახელწოდება მომდინარეობს შუა საუკუნეებში ქ. ფერარაში (იტალია) დამზადებული საუკეთესო ხმლების ოსტატების, ანდრია და დავით ფერარების, გვარიდან. აქ დამზადებულ ხმლებს ჰქონდა ლათინური წარწერები: „Andria Ferara“ და „David Ferara“. ასეთსავე წარწერებს უკეთებდნენ ქ. ზოლინგენში (გერმანია) დამზადებულ ხმლებს. ერთღარიანი, ცალლესული. შუა წელზე ოდნავ გახრილია. აქვს 10-11სმ. სიგრძის შაშარი (ორლესული წვერი). ვადაჯვრიდან 20-21სმ სიგრძეზე,Pპირის ორივე მხარეს თითო ღარი აჰყვება. პირის ერთ მხარეს, ღარში გამოსახულია პატარა ჯვრები, შუაში ლათინური წარწერით FERARA. ღარის ბოლოში კი მორბენალი მგელია ამოკაწრული. მგელს უჩანს თვალი, პირი, წინწკლებით ბალანია გამოხატული; მგელი მიმართულია პირისკენ. ხმლის მეორე მხარეს, ასევე პატარა ჯვრებში ჩაწერილია ლათინური წარწერა ANDREA და მგელია გამოსახული. მგლის გამოსახულებები თითქმის იდენტურია. პირზე დაგებულია ლითონის ვადაჯვარი, რომლის მთლიანი ზედაპირი მორთულია ოქროზარნიშით შესრულებული ყვავილოვანი ორნამენტებით. ხის ტარზე გადაკრულია ყვითელი ხავერდი, რომელიც დაზიანებულია. ტარი შეჭედილია სამი ორნამენტული ვერცხლის სალტით და ბოლოში მოხრილ ადგილზე გადაკრულია ვერცხლისავე ფირფიტა, რომელიც პატარა რგოლით სრულდება. ტარისა და ვადაჯვრის შეერთების ადგილზე ორნამენტირებული ორი გობაკია. ქარქაში დამზადებულია ხისაგან და გადაკრული აქვს ყვითელი ფერის ხავერდი (დაზიანებულია). ქარქაშს აქვს ორი სალტე და ბუნიკი. სალტეები ორივე მხარეს ოქროზარნიშით შესრულებული ყვავილოვანი ორნამენტებითაა მორთული. ერთ მხარეს თასმის გასაყრელი ოვალური ფორმის რგოლები აქვს. ბუნიკი 18 სმ. სიგრძისაა, მის ორივე მხარეს ოქროზარნიშით შესრულებული ყვავილოვანი ორნამენტით მორთული წაგრძელებული ჩარჩოებია გამოსახული. აღნიშნული ხმალი ფერარების ხმლების ქართული მინაბაძია, რომელიც უკანასკნელ დრომდე შემონახული „დავითფერული“ ხმალი უნდა იყოს. ჯავახიშვილი ივ., მასალები ქართველი ერის მატერიალური კულტურის ისტორიისათვის, ტ. 3-4, თბ., 1962; ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. ჩოლოყაშვილი კ.. ქაფიანიძე მ., ქართული ხმლების ტიპოლოგიისათვის, «საქართველოს ეროვნული მუზეუმის მოამბე», №1, 2010.
დავლური

დავლური — ქართული ხალხური ჯგუფური მასობრივი ცეკვა. სრულდება ნელი დავლით, ნარნარი მიხრა-მოხრით, საზეიმო განწყობილებით. მისი კომპოზიციური აგებულება (მწკრივების შექმნა, დაშლა, წყვილებად დაყოფა, წრეზე წინსვლა) დამახასიათებელია ბევრი სხვა ქართული ჯგუფური ცეკვისათვის. დასასრულს გადადის წყვილთა ცეკვა „ქართულში“. სრულდება დუდუკის ან გარმონისა და დოლის თანხლებით. დავლურის მუსიკალური ზომაა 6/8. გამოყენებულია ქართველ კომპოზიტორთა ნაწარმოებებში (მელიტონ ბალანჩივაძის „დარეჯან ცბიერი“, დიმიტრი არაყიშვილის „თქმულება შოთა რუსთაველზე“ და სხვა). გვარამიძე ლ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 293.
დაზგური ხელოვნება

დაზგური ხელოვნება — ტერმინი, რომლითაც აღნიშნავენ ფერწერის, ქანდაკებისა და გრაფიკის დამოუკიდებელი ხასიათის ნაწარმოებებს, რომლებიც განკუთვნილი არაა კონკრეტული ადგილისათვის, როგორც მაგ., ფრესკა, შენობის რელიეფი, ქალაქის ძეგლი, წიგნის ილუსტრაცია და სხვა. დაზგური ხელოვნების ნაწარმოების ერთი ადგილიდან მეორეზე გადატანით მისი მხატვრულ-იდეური გამომხატველობა არ იცვლება. ტერმინი „დაზგური ხელოვნება“ წარმოდგება სიტყვისაგან „დაზგა“, რომელზეც იქმნება დამუშევარი. მაგ., ფერწერაში დაზგაა მოლბერტი. ევროპაში დაზგური ხელოვნება გავრცელდა აღორძინების ეპოქაში. განსაკუთრებით განვითარდა XIX საუკუნეში. საქართველოში დაზგური ფერწერის ფორმები ჩაისახა XVIII–XIX საუკუნეების მიჯნაზე, როდესაც შეიქმნა მეფის ოჯახის წევრთა და დიდებულთა, აგრეთვე თბილისის მოქალაქეთა პორტრეტები. XIX საუკუნის II ნახევრიდან განვითარდა დაზგური ფერწერის ყველა ჟანრი: პორტრეტი, ყოფითი ჟანრი, ნატურმორტი, ისტორიულ-ბატალური ჟანრი და სხვ. პირველი პროფესიონალი მხატვრები, რომლებიც მუშაობდნენ დაზგურ ფერწერაში, იყვნენ გიორგი მაისურაძე, რომანოზ გველესიანი, ალექსანდრე ბერიძე, გიგო გაბაშვილი, ალექსანდრე მრევლიშვილი, მოსე თოიძე. დაზგური ქანდაკება, იაკობ ნიკოლაძის ძალისხმევით, ვითარდება XX საუკუნის დასაწყისიდან, დაზგური გრაფიკა კი — XX საუკუნის 10-იანი წლებიდან. მისი საწყისები უკავშირდება გიორგი ტატიშვილის, ა. ბერიძის, გ. გაბაშვილის, მ. თოიძისა და სხვათა სახელებს. ქართული საბჭოთა სახვითი ხელოვნება, თბ., 1973; ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 342. ფერაძე თ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012.
Wonderland (Take That-ის ალბომი)

Wonderland — ბრიტანული პოპ-ჯგუფ Take That-ის მერვე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 2017 წლის 24 მარტს ლეიბლზე Polydor. 2016 წლის 22 ოქტომბერს Take That-მა გამოაცხა ალბომის გამოცემის და თანხმლები ტურნეს შესახებ, რომელიც 2017 წლის მაისში დაიწყებოდა. დადასტურდა, რომ რობი უილიამსი და ჯეისონ ორენჯი ჯგუფს ამჯერადაც არ დაუბრუნდებოდნენ. ჩანაწერზე მუშაობდა სხვადასხვა პროდიუსერი, მათ შორის ტონი ჰოფერი, სტიუარტ პრაისი და მაიკ კროსი. ↑ 1.0 1.1 Wonderland (Deluxe) by Take That. iTunes Store (GB). ციტირების თარიღი: 17 თებერვალი 2017. ↑ Flint, Hanna. (17 თებერვალი 2017) Take That announce eighth studio album Wonderland WITHOUT Robbie Williams or Jason Orange. OK! magazine. ციტირების თარიღი: 17 თებერვალი 2017. ↑ ACE. ACE Repertory. ↑ Houghton, Rianne. (17 თებერვალი 2017) Take That unveil their massive new single 'Giants'. Digital Spy. ციტირების თარიღი: 17 თებერვალი 2017. ↑ ACE. ACE Repertory. ↑ ACE. ACE Repertory. ↑ ACE. ACE Repertory. ↑ ACE. ACE Repertory. ↑ ACE. ACE Repertory. ↑ ACE. ACE Repertory. ↑ ACE. ACE Repertory. ↑ ACE. ACE Repertory. ↑ ACE. ACE Repertory. ↑ ACE. ACE Repertory. ↑ ACE. ACE Repertory. ↑ "Take That – Wonderland". Australiancharts.com. Hung Medien. წაკითხვის თარიღი 1 აპრილი 2017. ↑ "Take That - Wonderland" (გერმანულად). Austriancharts.at. Hung Medien. წაკითხვის თარიღი 5 აპრილი 2017. ↑ "Take That – Wonderland" (ჰოლანდიურად). Ultratop.be. Hung Medien. წაკითხვის თარიღი 31 მარტი 2017. ↑ "Take That – Wonderland" (ფრანგულად). Ultratop.be. Hung Medien. წაკითხვის თარიღი 31 მარტი 2017. ↑ „Dutchcharts.nl – Take That – Wonderland“ (ჰოლანდიურად). Hung Medien. წაკითხვის თარიღი 31 მარტი 2017. ↑ "Offiziellecharts.de – Take That – Wonderland" (გერმანულად). GfK Entertainment Charts. წაკითხვის თარიღი 31 მარტი 2017. ↑ საბერძნეთის ალბომების ჩარტი: 14 აპრილი 2017. IFPI Greece. ციტირების თარიღი: 19 აპრილი 2017. ↑ „ირლანდიის ალბომების ჩარტი: 31 მარტი 2017“. Irish Recorded Music Association. ციტირების თარიღი: 1 აპრილი 2017. ↑ "Take That – Wonderland". Italiancharts.com. Hung Medien. წაკითხვის თარიღი 1 აპრილი 2017. ↑ Oricon Archive -=ロビー・ウィリアムスのアルバム売上ランキング იაპონურად. Oricon. ციტირების თარიღი: 31 მარტი 2017. ↑ "2017-03-31 40 საუკეთესო ალბომის არქივი | ოფიციალური ჩარტები". ბრიტანეთის ალბომების ჩარტი. ოფიციალური ჩარტების კომპანია. წაკითხვის თარიღი 1 აპრილი 2017. ↑ Top 100 Álbumes — Semana 13: del 24.03.2017 al 30.03.2017 Spanish. Productores de Música de España. ციტირების თარიღი: 5 აპრილი 2017. ↑ "Take That – Wonderland". Swisscharts.com. Hung Medien. წაკითხვის თარიღი 5 აპრილი 2017. ↑ "2017-03-31 საუკეთესო ბრიტანული ალბომების ოფიციალური არქივი | ოფიციალური ჩარტები". ბრიტანეთის ალბომების ჩარტი. ოფიციალური ჩარტების კომპანია. წაკითხვის თარიღი 1 აპრილი 2017. ↑ Myers, Justin (4 აპრილი 2017). „The Official Top 40 biggest artist albums of 2017 so far“. ოფიციალური ჩარტების კომპანია. ციტირების თარიღი: 8 აპრილი 2017. ↑ British album certifications – Take That – III. ბრიტანეთის ფონოგრამების მწარმოებლების ასოციაცია. შეიყვანეთ III ველში Search. აირჩიეთ Title ველში Search by. შეიყვანეთ album ველში By Format. დააწკაპუნეთ ღილაკზე Go
კონიგინის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია

კონიგინის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია (რუს. Церковь Рождества Богородицы) — მართლმადიდებლური ეკლესია უსტ-დონეცკის რაიონის ხუტორ კონიგინში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ვოლგოდონის ეპარქიას. შენობა არის უსტ-დონეცკის რაიონის ყველაზე ძველი ეკლესია, რომელიც შემონახულია დღევანდელ დღემდე. მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, უსტ-დონეცკის რაიონი, ხუტორი კონიგინი, ეკლესიის შესახვევი 24. ხუტორი კონიგინი დაარსდა 1788 წელს და დიდი ხნის განმავლობაში არ ჰქონდათ საკუთარი ეკლესია, რის გამოც ადგილობრივი მრევლი დადიოდა 6 კილომეტრით დაშორებულ სტანიცა რაზდორსკაიაში, რათა ელოცათ დონის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესიაში. მას შემდეგ რაც დონის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია მრევლისათვის უკვე საკმარისი აღარ იყო ხუტორის მოსახლეობამ თხოვნით მიმართა დონის მთავარეპისკოპოსს, რათა ნება დაერთო აეშენებინათ ახალი ეკლესია. თხოვნაზე დადებითი პასუხი მიიღეს. დაიწყო სახსრების შეგროვება მშენებლობისათვის., მაგრამ 1877 წელს დაიწყო რუსეთ-თურქეთის ომი და კონიგინელების გეგმებს ხელი შეუშალა. მოსახლეობის უმეტესი რაოდენობა ბრძოლის ველზე წავიდა. მეორე წელს კაზაკები დაბრუნდნენ საკუთარ სახლებში და დაიწყეს ერთსაკურთხევლიანი ეკლესიის მშენებლობა ღვთისმშობლის შობის სახელზე. 1879 წელს ეკლესია ააშენეს და აკურთხეს. 1883 წლისთვის ეკლესიის მრევლში შედიოდა ორი ხუტორის, კონიგინისა და ოლხოვსკის მოსახლეობა. 1889 წელს ეკლესია შემოღობეს ხის მესრით, ხოლო 1914 წელს რკინის მესერი შემოავლეს. ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ ეკლესიაში მძიმე ვითარება შეიქმნა. 1920-1930-იან წლებში ჩამოხსნეს სამრეკლოს ზარები, გადაწყვიტეს ეკლესიის გადაქცევა საწყობად. 1962 წელს, როდესაც საბჭოთა ხელისუფლებამ რაზდორსაკაიაში ტაძარი დაანგრია და შემდეგ მიადგნენ კონიგინის ეკლესიას, მოსახლეობამ დაიცვა თავისი სალოცავი. ეკლესია არ დახურულა თვით ხრუშჩოვის მმართველობის პერიოდშიც კი. საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ დაიწყო ეკლესიის ახალი ისტორია. 2003 წელს შეცვალეს მისი ძველი გუმბათი, რომელიც მოაქოროვეს კიდეც. Сайт храма История церкви Рождества Пресвятой Богородицы хутора Каныгина Храмы Усть-Донецкого благочиния დაარქივებული 2017-09-19 საიტზე Wayback Machine. ↑ Каныгин. Церковь Рождества Пресвятой Богородицы. ↑ 2.0 2.1 Самым старинным храмом Усть-Донецкого района является храм Рождества Пресвятой Богородицы в хуторе Каныгин.
იური ლოსმანი

იური ლოსმანი (ესტ. Jüri Lossmann; დ. 4 თებერვალი, 1891 — გ. 1 მაისი, 1984) — ესტონელი მძლეოსანი, ასპარეზობდა გრძელ მანძილზე სირბილში. 1920 წელს მეორე ადგილი დაიკავა მარათონში, ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე, სადაც გამარჯვებულ ჰანეს კოლეჰმაინენს 13 წამით ჩამორჩა, თუმცა მესამე ადგილოსან ვალერიო არის თითქმის 4 წუთით აჯობა. 1924 ზაფხულის ოლიმპიური თამაშებზე იური ესტონეთის გუნდის მედროშე იყო და მარათონზე მეათე ადგილი დაიკავა. იური ლოსმანი დაიბადა 1891 წლის 4 თებერვალს კაბალაში, ესტონეთის გუბერნიაში. თავდაპირველად ლოსმანი ფეხბურთის კლუბ მერკურიში თამაშობდა, თუმცა მოგვიანებით მძლეოსნობაში დაიწყო ასპარეზობა. იბრძოდა პირველ მსოფლიო ომში, სადაც დაიჭრა კიდეც, თუმცა გამოჯანმრთელება შეძლო და 1916 წელს მოიგო მარათონი ტალინში და რუსეთის ჩემპიონატი 5 000 მ დისტანციაზე. 1923 წელს მოიგო საერთაშორისო მარათონი გეტებორგის თამაშებზე, შვედეთში. 1929 წელს დაამყარა ესტონეთის რეკორდი ერთ საათიან სირბილში, ამავე წელს იასპარეზა ანტვერპენის მარათონში. გარდა სირბილისა, ლოსმანი 1922 – 1936 წლებში მუშაობდა შოკოლადის ესტონურ ფაბრიკა კალევიში, 1930-იან წლებში ავარჯიშებდა ესტონელ გრძელ მანძილზე მორბენლებს. 1942 – 1944 წლებში მოღვაწეობდა სპორტულ ადმინისტრატორად ესტონეთში. მეორე მსოფლიო ომის დროს, საბჭოთა კავშირის მიერ ესტონეთის ანექსირებამდე ლოსმანმა შეძლო შვედეთში გადაფრენა. ადრეულ პერიოდში როსმანს საიუველირო მომზადება ჰქონდა გავლილი და შვედეთში ჩასვლის შემდეგ ოქროსა და ვერცხლის მჭედლად დაიწყო მუშაობდა. 1964 წელს მან ვერცხლის თასი დაუმზადა შვედეთის მეფეს, გუსტავ VI-ს, რითაც გამოხატა მადლიერება შვედეთში მცხოვრები ესტონელი ხალხის სახელით. იური ლოსმანი (ბიოგრაფია) იური ლოსმანი, ვერცხლის მედალოსანი დაარქივებული 2015-09-24 საიტზე Wayback Machine. იური ლოსმანი (ბიოგრაფია და შედეგები) დაარქივებული 2012-11-12 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 1.2 Jüri Lossmann Olympic Results. sports-reference.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 12 ნოემბერი 2012. ციტირების თარიღი: 7 October 2012. ↑ 2.0 2.1 Lossmann, Jüri. Eesti spordi biograafiline leksikon
რაზდორსკაიის დონის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია

რაზდორსკაიის დონის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია (რუს. Церковь Донской иконы Божией Матери) — ყოფილი მართლმადიდებლური ეკლესია უსტ-დონეცკის რაიონის ხუტორ რაზდორსკაიაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ვოლგოდონის ეპარქიას. მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, უსტ-დონეცკის რაიონი, ხუტორი რაზდორსკაია, ლენინის ქუჩა № 41. ჯერ კიდევ XVII საუკუნეში რაზდორსკაიაში იყო პატარა სამლოცველო. მას შემდეგ რაც დასახლება კუნძუიდან გადაიტანეს თანამედროვე ადგილზე (დონის მარჯვენა შენაკადი) ეკლესიის ახალი მდებარეობის შესახებაც გვხვდება ინფორმაცია 1726 წელს. ამ პერიოდში სტანიცაში იდგა წმინდა ვასილი დიდის სახელობის ხის ეკლესია. 1747 წელს დაძველებული ეკლესიის ადგილზე ააშენეს, სხვა, ასევე ხის ეკლესია, რომელიც მოქმედებდა 1784 წლამდე. ამავე წელს ატამან დიმიტრი ილოვაისკოს ბრძანებით სტანიცაში ააგეს ახალი, რიგით მესამე ხის ეკლესია, რომელიც ასევე წმინდა ვასილი დიდის სახელზე იყო ნაკურთხი და ჰქონდა პატარა საკურთხეველი წმინდა ბარბარეს სახელობისა. 1804 წელს ეკლესიას მიაშენეს ქვის სამრეკლო. მესამე ხის ეკლესია არსებობდა 1824 წლამდე. ამ წელს კი ააშენეს ახალი ქვის ეკლესია, ხოლო ძველი გააგზავნეს სტანიცა მეჩიოტინსკაიაში. ახალი ქვის ეკლესიის მშენებლობა დაიწყეს 1817 წლის 15 ივლისს (სავარაუდოდ დონელი არქიტექტორის ანტონ კამპიონის პროექტის მიხედვით). მას აშენებდნენ დონის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე. ეკლესიის მშენებლობა დასრულდა 1823 წელს და აკურთხეს 1824 წელს. ეკლესია აგებული იყო ამპირის სტილში. მას ჰქონდა სამი საკურთხეველი: ცენტრალური - დონის ღვთისმშობლის სახელობისა, მარჯვენა - ვასილი დიდის სახელობისა, მარცხენა კი ბარბარე ქალწულმოწამის სახელობისა. ეკლესიის კანკელი იყო სამიარუსიანი. ეკლესიის კედლები კი მოხატული. დონის ტერიტორიაზე საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ 1929 წელს ეკლესია დახურეს და გადააკეთეს საწყობად. 1962 წელს, რაიონის ხელისუფლების გადაწყვეტილებით დონის ღვთისმშობლის ეკლესია ააფეთქეს. ამჟამად ღვთისმსახურება მიმდინარეობს ეკლესიის ყოფილ საყარაულო შენობაში. წინამძღვარია - ვიქტორი (დავიდიჩი). Сайт храма Храм во имя Божией Матери в честь иконы Ее Донской Донская Богородицкая церковь Храмы Усть-Донецкого благочиния დაარქივებული 2017-09-19 საიტზე Wayback Machine. Фундамент храма на Викимапии ↑ Раздорская. Церковь Донской иконы Божией Матери. ↑ Пешеходная экскурсия по станице Раздорской
დათვა-ბოყვა

დათვა-ბოყვა — სასიმინდის ხის საკეტი აჭარაში. კარის ბოყვზე მოჭედილი ფიცარი ორ წყებადაა ამოღარული. პირველი, ზემოთა ღარი განკუთვნილია „კბილების“ სამოძრაოდ, მეორე, ქვემოთა ღარი კი — ურდულის შესაყრელად. ამავე ტიპისაა გურიაში დამოწმებული „დათვე“ და სამეგრელოში გავრცელებული „ბორქომი“, აღმოსავლეთ საქართველოში (ქართლი) „ვენახის ურდული“ და „საფშველი“ (შიდა ქართლი). ასეთივე სამკბილიანი საკეტი ცნობილი იყო სომხეთსა და ოსეთში, ძველ ეგვიპტესა და ბაბილონში, რომსა და საბერძნეთში. შუა საუკუნეებში კი ხმელთაშუა ზღვის აღმოსავლეთ აუზში. დათვა-ბოყვა და მისი მსგავსი გასაღებები წარმოშობით წინააზიურია (შუმერეთ-ბაბილონი). ჩიტაია გ., აჭარული დათვა-ბოყვა, შრომები. ტომი II, მეცნიერება, თბილისი, 2000, გვ. 339-356 ჩიტაია გ., აჭარული დათვა-ბოყვა, «საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის მოამბე», 1940, ტ. 10 B; რუხაძე ჯ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 344.
ჰრებინკის რაიონი

ჰრებინკის რაიონი (უკრ. Гребінківський район) — რაიონი უკრაინაში, პოლტავის ოლქში. მისი ფართობია 595 კმ². 2016 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 22 531 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 39 კაცს კმ²-ზე. ჰრებინკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ჰრებინკა. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-01. ციტირების თარიღი: 2017-04-02.
დიკანკის რაიონი

დიკანკის რაიონი (უკრ. Диканський район) — რაიონი უკრაინაში, პოლტავის ოლქში. მისი ფართობია 700 კმ². 2016 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 18 938 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 27.8 კაცს კმ²-ზე. დიკანკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი დიკანკა. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-03. ციტირების თარიღი: 2017-04-02.
Apple I

Apple Computer 1, ასევე მოგვიანებით ცნობილი, როგორც Apple I ან Apple-1 — Apple-ის პირველი კომპიუტერი, რომელიც გამოვიდა 1976 წლის 11 აპრილს. პრეზენტაცია გაიმართა კომპიუტერულ კლუბში Homebrew Computer Club, რითაც ახალგაზრდა კომპანიამ მიიქცია მსოფლიოში პირველი კომპიუტერული მაღაზიის Byte Shop– ის ყურადღება. ამ მოვლენის შედეგად საგრძნობლად გაიზარდა შეკვეთების რაოდენობა და ამიტომ საჭირო გახდა ინვესტიციების მოძიება კომპანიისთვის. სულ მალე სტივ ჯობსის აქტიურობით ეფლიმ მიიღო პირველი ინვესტორი – მილიონერი არმას კლიფ მარკკულუ, რომელმაც საკუთარი 90 000 დოლარის და ამერიკის ბანკის (Bank of America) 250 000 დოლარის კრედიტის ინვესტირება მოახდინა კომპანიაში. შედეგად 1977 წლის 3 იანვარს ფირმა ეფლი (Apple Computer) გახდა სააქციო საზოგადოება. პროექტი შეწყდა 1977 წლის 30 სექტემბერს. ამის შემდეგ კომპანიამ 1977 წლის 10 ივნისს მუშაობა დაიწყო, მსოფლიოში პირველ ფერად კომპიუტერ Apple II–ზე. Price, Rob, So Far: the First Ten Years of a Vision, Apple Computer, Cupertino, CA, 1987, ISBN 1-55693-974-4 Owad, Tom (2005). Apple I Replica Creation: Back to the Garage. Rockland, MA: Syngress Publishing. Copyright © 2005. ISBN 1-931836-40-X შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „Apple I“ ვიკისაწყობში. Bugbook Computer Museum blog. Apple 1 display. Apple I Owners Club Apple I Operational Manual Apple I project on www.sbprojects.com დაარქივებული 2009-04-27 საიტზე Wayback Machine. Apple 1 Computer Registry Macintosh Prehistory: The Apple I LCF Historical Collection – Apple 1 Video John Calande III blog – Building the Apple I clone Apple 1 Computer sold at auction for $671,000 დაარქივებული 2017-05-05 საიტზე Wayback Machine. Apple 1 Short Film ↑ „Co-founder tells his side of Apple story“. Reuters. 27 სექტემბერი, 2006. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-10-22. ციტირების თარიღი: 2017-05-19. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date=-ში (დახმარება) ↑ NPR : A Chat with Computing Pioneer Steve Wozniak
მელისა დოდა

მელისა დოდა (დ. 6 თებერვალი 1971, კუკესი, ალბანეთი) — ალბანელი პოლიტიკოსი. ალბანეთის დემოკრატიული პარტიის ერთ-ერთი პირველი წევრი, 2001 წლიდან არის ალბანეთის პარლამენტის წევრი. ის სწავლობდა ეკონომიკას ტირანას უნივერსიტეტში, ხოლო ფილოსოფიას რომში. დოდამ საკუთარი პოლიტიკური კარიერა დაიწყო 1991 წელს ალბანეთში რეჟიმის შეცვლით გამოწვეული სტუდენტური პროტესტებისას. მას ეკავა სხვადასხვა პოლიტიკური პოზიციები და ასევე მუშაობდა როგორც ჟურნალისტი და ტელეწამყვანი. მელისა დემოკრატიულ პარტიაში შევიდა 1991 წელს და ის დატოვა 2016 წელს ღია წერილით, სადაც ის წერდა, რომ ნანობდა პარტიის დატოვებას, რომელიც მან, სხვა სტუდენტებმა და მასწავლებლებმა ერთად შექმნეს 25 წლის წინ. ალბანეთის დემოკრატიული პარტიის დატოვების შემდეგ ის გაწევრიანდა სამართლიანობის, ინტეგრაციისა და ერთიანობის პარტიაში, რომელიც ფოკუსირებულია ეროვნული საკითხებისა და პრობლემების საჯარო მხარდაჭერაზე, ჩამის პრობლემის მსგავსად. ის არის ერთ-ერთი ყველაზე კონსრევატიული შეხედულებების მქონე პარლამენტის წევრი და ბოლო ხანებში ეწინააღმდეგებოდა კანონ-პროექტებს ლგბტ საზოგადოების უფლებების დაცვის, მარიხუანასა და პროსტიტუციის ლეგალიზაციის შესახებ ალბანეთში. მას ასევე დასდეს ბრალი ლგბტ საზოგადოების აშკარა დისკრიმინაციაში. ↑ Doda leaves DP, Mesila Doda gives her reasons in an open letter. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-05-10. ციტირების თარიღი: 2017-04-02. ↑ Doda joins PJIU ↑ MEMBER OF THE ALBANIAN PARLIAMENT ACCUSED OF OVERT DISCRIMINATION AGAINST LGBT COMMUNITY. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-11-18. ციტირების თარიღი: 2017-04-02.
ქემანქეშ ქარა ალი-ფაშა

ქემანქეშ ქარა ალი-ფაშა (გ. 3 აპრილი, 1624) — ოსმალეთის იმპერიის სახელმწიფო მოღვაწე. დიდი ვეზირი 1623 წლის აგვისტოდან 1624 წლის აპრილამდე, სულთნების: მუსტაფა I–სა და მურად IV–ის დროს. ქარა ალი-ფაშა აღიზარდა ენდერუნის სამხედრო სკოლაში. 1600-იან წლებში იყო იანიჩარი, ხოლო 1613-1621 წლებში მართავდა ბაღდადისა და დიარბაქირის სანჯაყებს. 1622 წელს მონაწილეობა მიიღო ოსმან II-ის ტახტიდან ჩამოგდებაში. იმავე წელს ახალი დიდი ვეზირი, ქარა დავუდ-ფაშა სწორედ ალი-ფაშას ღალატით ჩაუვარდა ქიოსემ სულთნის მომხრე იანიჩარებს ხელში. 1623 წლის 10 სექტემბერს, სულთანი მუსტაფა ტახტიდან ჩამოაგდეს და მის მაგივრად ტახტზე სულთან აჰმედ I–ის 11 წლის შვილი, მურადი აიყვანეს. ალი-ფაშამ ჰალიმე სულთანს მისცა პირობა იმის შესახებ, რომ სულთან მუსტაფას სიცოცხლეს საფრთხე არ დაემუქრებოდა. ასეც მოხდა, მუსტაფა I სასახლის კაფესში გამოკეტეს, სადაც ცხოვრების ბოლო წლები გაატარა. ალი-ფაშა მონაწილეობდა ირან–ოსმალეთის 1623-1639 წლების ომში. 1624 წლის 3 აპრილს, ქიოსემ სულთანმა ქემანქეშ ფაშას დიდი ვეზირის ბეჭედი ჩამოართვა და მის მაგივრად ვეზირად ჩერქეს მეჰმედ-ფაშა დანიშნა. იმავე დღეს, ალი-ფაშა ღალატის ბრალდებით სიკვდილით დასაჯეს. ოსმალეთის დიდი ვეზირების სია Uzunçarşılı, İsmail Hakkı, (1954) Osmanlı Tarihi III. Cilt, 2. Kısım , XVI. Yüzyıl Ortalarından XVİİ. Yüzyıl Sonuna kadar), Ankara: Türk Tarih Kurumu (Altıncı Baskı 2011 ISBN 978-975-16-0010 say.387-391 Bazı kaynaklar Arnavut asıllı olduğunu belirtirler. Sakaoğlu, Necdet (1999), Bu Mülkün Sultanları, İstanbul:Oğlak Yayınları ISBN 975-3296 s.218, 224-225 • Uzunçarşılı, İsmail Hakkı, (1954) Osmanlı Tarihi III. Cilt, 2. Kısım , XVI. Yüzyıl Ortalarından XVII. Yüzyıl Sonuna kadar), Ankara: Türk Tarih Kurumu (Altıncı Baskı 2011 ISBN 978-975-16-0010) say.387-391. • Danişmend, İsmail Hâmi (1971), Osmanlı Devlet Erkânı, İstanbul:Türkiye Yayınevi. • Tektaş, Nazım. (2009), Sadrâzamlar - Osmanlı'da İkinci Adam Saltanatı. İstanbul:Çatı Kitapları. ISBN 9789758845000 • Buz, Ayhan, (2009) Osmanlı Sadrazamları, İstanbul: Neden Kitap, ISBN978-975-254-278-5