laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ვოლოსოვო

ვოლოსოვი (რუს. Волосово) — ქალაქი რუსეთში, ლენინგრადის ოლქში, ვოლოსოვის საქალაქო დასახლებისა და ვოლოსოვის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს რაიონის ცენტრალურ ნაწილში, სანქტ-პეტერბურგიდან სამხრეთ-დასავლეთით 43 კილომეტრში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქში 12 161 ადამიანი ცხოვრობდა, ქალაქი ვოლოსოვოს რაიონის ყველაზე მრავალრიცხოვანი ქალაქია. ტერმინი „ვოლოსოვი“, ზოგიერთი მკვლევარის აზრით მომდინარეობს ადგილობრივი წარმართული ხალხისგან, მათ ერთ-ერთ ღმერთს ერქვა — ვოლოსა (ველოსა), რომელიც მესაქონლეობის მფარველი ღვთაება იყო. პირველად ტერმინ „ვოლოსოვი“ ნახსენებია XVI საუკუნეში ჩატარებული, 1508 წლის აღწერაში. 1927 წელს ქალაქი ამავე სახელწოდების რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი გახდა. 1936 წლის მონაცემებით, ვოლოსოვის სოფსაბჭოს შემადგენლობაში შედიოდა: 17 დასახლებული პუნქტი, 483 სასოფლო-სამეურნეო გაერთიანება და 7 კოლმეურნეობა. „ვოლოსოვის საქალაქო დასახლება“ ოფიციალური საიტი ვოლოსოვი ენციკლოპედია «ჩემი ქალაქი» ვოლოსოვის რუკა ვოლოსოვის საქალაქო დასახლების გერბი ↑ Переписная окладная книга Водской пятины 1500 года, стр. 65 ↑ Административно-экономический справочник по Ленинградской области. — Л., 1936, с. 219 ლენინგრადის ოლქი ქალაქები: ბოქსიტოგორსკი  • ვოლოსოვო  • ვოლხოვი  • ვსევოლოჟსკი  • ვიბორგი  • ვისოცკი  • გატჩინა  • ივანგოროდი  • კამენოგორსკი  • კინგისეპი • კირიში  • კიროვსკი  • კომუნარი  • ლოდეინოე-პოლე • ლუგა  • ლიუბანი  • ნიკოლსკოე  • ახალი ლადოგი  • ოტრადნოე  • პიკალიოვო  • პოდპოროჟიე  • პრიმორსკი  • პრიოზერსკი  • სვეტოგორსკი  • სერტოლოვო  • სლანცი  • სოსნოვი-ბორი  • სიასტროი  • ტიხვინი  • ტოსნო  • შლისელბურგი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფა: რაიონები: ბოქსიტოგორსკი  • ვოლოსოვი  • ვოლხოვი  • ვსევოლოჟსკი  • ვიბორგი  • გატჩინი  • კინგისეპი  • კირიში  • კიროვსკი  • ლოდეინოპოლე  • ლომონოსოვი  • ლუგი  • პოდპოროჟიე  • პრიოზერსკი  • სლანცი  • ტიხვინი  • ტოსნო სტატია: გეოგრაფია | გერბი | ჰიმნი | ისტორია | მოსახლეობა | ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფა | დროშა
ოროველა (სინგლი)

ოროველა — ანსამბლ ვია 75-ის სინგლი. გამოიცა 1976 წელს. შეტანილია 4 სიმღერა. ოროველა დრო გაზაფხული თბილისი ↑ http://sssrviapesni.narod.ru/via75disk.html
დასალოცი (სინგლი)

დასალოცი — ანსამბლ ვია 75-ის სინგლი. გამოიცა 1976 წელს. შეტანილია 4 სიმღერა. დასალოცი Березка სასაცილო გოგონა Слова ↑ http://sssrviapesni.narod.ru/via75disk.html
ბაკურიანი (სიმღერა)

ბაკურიანი — ანსამბლ ვია 75-ის სინგლი. გამოიცა 1980 წელს. შეტანილია 4 სიმღერა. ↑ http://sssrviapesni.narod.ru/via75disk.html
ვია-75 (სინგლი)

ვია-75 — ანსამბლ ვია 75-ის სინგლი. გამოიცა 1980 წელს. შეტანილია 3 სიმღერა. Где эта девушка? (Т.Шоймош-М.Малек) Выбор пути (Т.Налеп-С.Лоэбль) Афрокубинские ритмы (обр.Р.Бардзимашвили) ↑ http://sssrviapesni.narod.ru/via75disk.html
ფსიკვა

ფსიკვა, დიდი ფსიკვა — მთის ტბა საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის გულრიფშის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ბზიფის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 2401 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 0,04 კმ², აუზის ფართობი 0,49 კმ², მაქსიმალური სიღრმე 15,5 მ, წყლის მოცულობა უდრის 0,21 მლნ. მ³-ს. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 170. ↑ Апхазава И. С. Озера Грузии. Тбилиси: Мецниереба, 1975. 181 с.
მატარამი (ქალაქი)

მატარამი (ინდონ. Kota Mataram) — დასავლეთი მცირე ზონდის კუნძულების პროვინციის დედაქალაქი. ქალაქი მდებარეობს დასავლეთი ლომბოკის სარეგენტოში (Kabupaten Lombok Barat), რომელიც მოიცავს კუნძულ ლომბოკის დასავლეთ ნაწილს. ის ასევე არის პროვინციის უდიდესი ქალაქი და მისი მოსახლეობა 2008 წლის აღწერის მიხედვით შეადგენს 402,296 ადამიანს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მატარამი (ქალაქი) Kabupaten Lombok Utara the Regency of North Lombok დაარქივებული 2017-07-15 საიტზე Wayback Machine. Kabupaten Lombok Tengah, the Regency of Central Lombok Kabupaten Lombok Timur, the Regency of East Lombok Kabupaten Lombok Barat, the Regency of West Lombok Nusa Teggara Barat, West Nusa Teggara დაარქივებული 2010-08-22 საიტზე Wayback Machine. Kota Mataram, City of Mataramდაარქივებული 2012-02-28 საიტზე Wayback Machine. Media Jasa Wisata Tours & Travel, Lombok Travel Partner დაარქივებული 2012-11-19 საიტზე Wayback Machine. ↑ Website Resmi Pemerintah Propinsi Nusa Tenggara Barat ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 Indonesian Minister of Home Affairs Decree Number 050-145 of 2022 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q112136164"></a> ↑ http://ntb.bps.go.id/index.php/kependudukan/51-jumlah-penduduk-dan-rasio-jenis-kelamin-tahun-2008 Jumlah Penduduk Kota Mataram tahun 2008 menurut BPS NTB
ფესტუს მოგაე

ფესტუს ჰონტებანე მოგაე (ინგლ. Festus Gontebanye Mogae, დ. 21 აგვისტო, 1939, სეროვე, ბოტსვანა) — ბოტსვანის მესამე პრეზიდენტი 1998 წლის 1 აპრილიდან 2008 წლის 1 აპრილამდე. მიიღო ეკონომიკური განათლება სასექსისა და ოქსფორდის უნივერსიტეტებში. სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ მუშაობდა ბოტსვანის ბანკსა და მსოფლიო სავალუტო ფონდში. ის გაწევრიანდა ბოტსვანის დემოკრატიულ პარტიაში, და 1992 წელს მან ვიცე-პრეზიდენტის პოსტზე შეცვალა პიტერ მმუსი. 1998 წელს პარლამენტმა ფესტუს მოგაე დაამტკიცა გადამდგარი პრეზიდენტის კვეტ მასირეს მემკვიდრედ და 2004 წელს ისევ აირჩია მეორე ვადით პრეზიდენტად. მეორე საპრეზიდენტო ვადის პერიოდში მოგაემ წამოიწყო სიღარიბის, უმუშევრობისა და შიდსის საწინააღმდეგო კამპანია, რომელიც მოგაეს მტკიცებით, დასრულდება 2016 წელს. 2007 წლის 14 ივლისს მოგაემ განაცხადა, რომ აპირებდა პოსტის დატოვებას და მემკვიდრედ დაასახელა ვიცე-პრეზიდენტი სერეტსე იან კჰამა. 2008 წელს ფესტუს მოგაე ბოტსვანის პრეზიდენტის თანამდებობიდან გადადგა. ქვეყანას სათავეში ჩაუდგა იან კჰამა. ფესტუს მოგაე
აგათინოსი

აგათინოსი (ბერძ. Αγαθινος, ლათ. Agathinus) იყო გამოჩენილი ძველი ბერძენი ექიმი, დამაარსებელი ახალი სამედიცინო მიმდინარეობისა, რომელსაც მან უწოდა სახელი „ეპისინთეტიკოსები“. იგი დაიბადა სპარტაში და ალბათ ცხოვრობდა ჩვენი წელთაღრიცხვით პირველ საუკუნეში, რადგანაც იგი იყო ათენეუს კილიკიელის მოსწავლე და არქიგენესის მასწავლებელი. გადმოცემით, აგათინოსი ერთხელ უძილობისგან დელირიუმში ჩავარდა, რომლისგანაც იგი თავისმა მოსწავლემ, არქიგენესმა გამოიყვანა შემდეგი მეთოდით: თავი შეუფუთა თბილი ზეთის საფენების დიდი რაოდენობით. აგათინოსი ხშირად ციტირდება გალენთან, რომელიც მას პნევმატიკოსების სკოლის წარმომადგენლად მოიხსენიებს. აგათინოსის შრომები არ შემონახულა. მისი მიმდინარეობის ზუსტი შეხედულებები უცნობია და, როგორც ჩანს, ემსგავსებოდა ეკლექტიკოსების სკოლის შეხედულებებს. წინამდებარე სტატიაში ჩართულია ტექსტი საჯარო დომენში ამჟამად დაცული პუბლიკაციისაგან: Smith, William, ed. (1867). "article name needed". Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. Kudlien, Fridolf (1970). "Agathinus, Claudius". Dictionary of Scientific Biography. 1. New York: Charles Scribner's Sons. pp. 74–75. ISBN 0-684-10114-9. ↑ Galen, Definit. Med. c. 14. vol. xix. p. 353; Suda, 'Αρχιγενης; Eudocia, Violarium ↑ Aëtius, tetr. i. serm. iii. 172, p. 156. ↑ Galen, De Dignosc. Puls. i. 3. vol. viii. p. 787.
სეი ზერბო

საიე ზერბო (ფრანგ. Saye Zerbo; დ. 27 აგვისტო, 1932, ტუგანი — გ. 19 სექტემბერი, 2013, უაგადუგუ) — ზემო ვოლტის (დღევანდელი ბურკინა-ფასო) სახელმწიფო და სამხედრო მოღვაწე, პრეზიდენტი და პრემიერ-მინისტრი 1980-1982 წლებში, პოლკოვნიკი. საიე ზერბო დაიბადა მუსლიმურ ოჯახში, ზემო ვოლტის დასავლეთ ნაწილში მდებარე სონოს პროვინციაში. განათლება მიიღო მალისა და სენეგალში (ქ. სენ-ლუი). შემდეგ მსახურობდა ფრანგულ კოლონიალურ არმიაში, სწავლობდა სენ-სირის სამხედრო აკადემიაში. პარაშუტისტების ჯგუფის შემადგენლობაში ყოფნის დროს მონაწილეობას იღებდა სამხედრო მოქმედებებში ინდოჩინეთსა და ალჟირში. 1961 წელს ზემო ვოლტის დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ გაწევრიანდა მის შეიარაღებულ ძალებში. 1974-1976 წლებში საიე ზერბო იკავებდა შინაგან საქმეთა მინისტრის პოსტს პრეზიდენტ სანგულე ლამიზანას მთავრობაში. შემდეგ მეთაურობდა დედაქალაქის პოლკს და ხელმძღვანელობდა სამხედრო დაზვერვას. 1980 წელს ზერბომ დაამხო პრეზიდენტი ლამიზანა და თვითონ დაიკავა ქვეყნის პრეზიდენტისა და პრემიერ-მინისტრის პოსტი. 1977 წელს მიღებული კონსტიტუცია გაუქმდა, ქვეყანაში ძალაუფლება გადავიდა სამხედრო საბჭოს ხელში. საიე ზერბოს მმართველობის წინააღმდეგ განსაკუთრებით აქტიურობდნენ ზემო ვოლტის პროფკავშირები. 1982 წელს ზერბოს ხელისუფლება დაემხო, თავად ზერბო კი დააპატიმრეს. ქვეყანას სათავეში ჩაუდგა ჟან ბატისტ უადრაოგო. 1983 წელს განხორციელდა მორიგი გადატრიალება, უადრაოგო დაამხო თომას სანკარამ, რომელმაც ზემო ვოლტას სახელი შეუცვალა და უწოდა ბურკინა-ფასო. 1984 წელს ქვეყნის ექს-პრეზიდენტები: ლამიზანა და ზერბო წარდგნენ სახალხო ტრიბუნალის წინაშე. საიე ზერბოს მიესაჯა თხუთმეტწლიანი პატიმრობა. პატიმრობაში ყოფნის დროს ზერბომ მიიღო ქრისტიანობა. 1985 წლის აგვისტოს ზერბო გაათავისუფლეს. სანკარას დამხობის შემდეგ ხელისუფლებაში მოსულმა ბლეზ კომპაორემ საიე ზერბო დაიახლოვა. გარდაცვალებამდე, 2013 წლის 19 სექტემბრამდე, სეი ზერბო იღებდა სახელმწიფო პენსიას როგორც ქვეყნის ყოფილი მმართველი და ბურკინა-ფასოს არმიის გადამდგარი პოლკოვნიკი. სეი ზერბოს ბიოგრაფია Le faso article about Zerbo დაარქივებული 2007-09-27 საიტზე Wayback Machine. global security.org
ბანტენი

ბანტენი — პროვინცია ინდონეზიაში. მდებარეობს კუნძულ იავის უკიდურეს დასავლეთ ნაწილში. წარსულში მიეკუთვნებოდა დასავლეთ იავის პროვინციას, თუმცა 2000 წელს ცალკე პროვინცია გახდა. დედაქალაქია სერანგი. საკმაოდ მნიშვნელოვანია პროვინციის როლი, რადგან ის სუმატრასთან დამაკავშირებელი სატრანზიტო დერეფნის როლს თამაშობს. განსხვავებულია მისი კულტურაც. ბოლო წლებში, ჩრდილოეთი ნაწილი, განსაკუთრებით კი ჯაკარტის სიახლოვესა და იავის ზღვის სანაპირო ზოლში განიცდის დემოგრაფიულ აფეთქებას და ინტენსიურ ურბანიზაციას, მაშინ როდესაც სამხრეთი ნაწილი, განსაკუთრებით ინდოეთის ოკეანის სანაპირო ზოლი ძველისძველ ტრადიციულ ხასიათს ინარჩუნებს. ამჟამად ბანტანში 11 მილიონი ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობი 9163 კმ²–ია და შედგება 4 ქალაქისა და 4 რაიონისაგან. ინდონეზიის პროვინციები ოფიციალური ვებ-გვერდი დაარქივებული 2012-03-02 საიტზე Wayback Machine. Research and Development Agency დაარქივებული 2018-10-08 საიტზე Wayback Machine. (ინდონეზიური) ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 1.7 Code and Data of Banten Province Government Administrative Region <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q23895075"></a> ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 2.6 2.7 Indonesian Minister of Home Affairs Decree Number 050-145 of 2022 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q112136164"></a> ↑ http://datakesra.kemenkopmk.go.id/dataprov/banten/terbentuknya-provinsi-banten ↑ Central Bureau of Statistics: Census 2010, retrieved 17 January 2011 (ინდონეზიური)
ბენკულუ

ბენკულუ (ინდონ. Bengkulu), აგრეთვე ცნობილი როგორც სამხრეთ-დასავლეთი სუმატრა — პროვინცია ინდონეზიაში. მდებარეობს კუნძულ სუმატრის სამხრეთ-დასავლეთ სანაპირო ზოლში. ესაზღვრება დასავლეთ სუმატრის, ჯამბის, სამხრეთ სუმატრისა და ლამპუნგის პროვინციებს. დედაქალაქი და უმსხვილესი ქალაქია ბენკულუ. წარსულში აქ განლაგებული იყო დიდი ბრიტანეთის გარნიზონი. პროვინცია ასევე მოიცავს კუნძულ ენგანოს. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, ბენკულუს მოსახლეობა 1 800 500 ადამიანს შეადგენს,, საიდანაც 875 663 მამაკაცია, 837 730 კი ქალი. ინდონეზიის პროვინციები (ინდონეზიური) ოფიციალური ვებ-გვერდი დაარქივებული 2010-11-21 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.00 1.01 1.02 1.03 1.04 1.05 1.06 1.07 1.08 1.09 Bengkulu Province Administrative Division Data and Code 2015 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q23894843"></a> ↑ 2.00 2.01 2.02 2.03 2.04 2.05 2.06 2.07 2.08 2.09 Indonesian Minister of Home Affairs Decree Number 050-145 of 2022 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q112136164"></a> ↑ Central Bureau of Statistics: Census 2010 დაარქივებული 2012-02-01 საიტზე Wayback Machine. , retrieved 17 January 2011 (ინდონეზიური) ↑ Badan Pusat Statistik: Population of Indonesia by Province 1971, 1980, 1990, 1995 and 2000 დაარქივებული 2011-07-18 საიტზე Wayback Machine. Retrieved 5 April 2010 ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-07-07. ციტირების თარიღი: 2012-12-26.
ცენტრალური იავა

ცენტრალური იავა (ინდონ. Provinsi Jawa Tengah) — პროვინცია ინდონეზიაში. ადმინისტრაციული დედაქალაქია სემარანგი. მდებარეობს კუნძულ იავაზე. საკმაოდ მაღალია ადამიანის განვითარების ინდექსის მაჩვენებელი. პროვინციის ფართობი 39 800,69 კმ²–ია, რაც იავის მთლიანი ფართობის დაახლოებით მეოთხედია. 2010 წლის აღწერით, მოსახლეობა 30 380 687 ადამიანს შეადგენს, რის შედეგადაც ის ინდონეზიის მესამე ყველაზე ხალხმრავალი პროვინციაა დასავლეთ იავის, აღმოსავლეთ იავის შემდეგ. ცენტრალური იავა დაყოფილია 29 ოლქად და 6 საქალაქო მუნიციპალიტეტად. ინდონეზიის პროვინციები (ინდონეზიური) ოფიციალური ვებ-გვერდი დაარქივებული 2005-08-02 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.00 1.01 1.02 1.03 1.04 1.05 1.06 1.07 1.08 1.09 1.10 1.11 1.12 1.13 1.14 1.15 1.16 1.17 1.18 1.19 1.20 1.21 1.22 1.23 1.24 1.25 1.26 1.27 1.28 1.29 1.30 1.31 1.32 1.33 1.34 Central Java Province Administrative Division Data and Code 2015 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q23895073"></a> ↑ 2.00 2.01 2.02 2.03 2.04 2.05 2.06 2.07 2.08 2.09 2.10 2.11 2.12 2.13 2.14 2.15 2.16 2.17 2.18 2.19 2.20 2.21 2.22 2.23 2.24 2.25 2.26 2.27 2.28 2.29 2.30 2.31 2.32 2.33 2.34 Indonesian Minister of Home Affairs Decree Number 050-145 of 2022 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q112136164"></a> ↑ Central Bureau of Statistics: Census 2010, retrieved 17 January 2011 (ინდონეზიური)
სალუ ჯიბო

სალუ ჯიბო (ფრანგ. Salou Djibo დ. 15 აპრილი, 1965) — ნიგერის დედაქალაქ ნიამეის გარნიზონის მეთაური, 2010 წლის 18 თებერვალს განხორციელებული სამხედრო გადატრიალების ორგანიზატორი და მეთაური. ის ხელმძღვანელობდა ხუნტას - დემოკრატიის განახლების უმაღლეს საბჭოს და წარმოადგენდა ნიგერის დე-ფაქტო მეთაურს. წარმოშობით ჯიბო მიეკუთვნება ჯერმას ეთნიკურ ჯგუფს. სწავლობდა კოტ-დ'ივუარში, მაროკოსა და კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში. მსახურობდა გაეროს სამშვიდობო დაჯგუფებებში კოტ-დ'ივუარსა და კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში. ჯიბო მეთაურობდა „პირველ სამხედრო ზონას“ და აკონტროლებდა შეიარაღებული ძალების 40%-ს. ↑ «Un Conseil militaire prend le pouvoir au Niger». დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-02-21. ციტირების თარიღი: 2012-12-26. ↑ «Niger : le chef d’escadron Salou Djibo, „président“ du CSRD». დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-12-07. ციტირების თარიღი: 2012-12-26. ↑ «Niger junta names leader after coup». დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-02-23. ციტირების თარიღი: 2010-02-23. ↑ «Retour au calme au Niger au lendemain du coup d’Etat». დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-05-19. ციტირების თარიღი: 2012-12-26. ↑ Niger’s military coup is condemned by France and Africa
ცერონისის მაცხოვრის ეკლესია

ცერონისის მაცხოვრის ეკლესია — ეკლესია ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ ცერონისში. მდებარეობს სოფლის განაპირას, აღმოსავლეთით. სტილისტური ნიშნებით თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (8,3 X 5,6 მ). აგებულია ძველ ნაეკლესიარზე. ნაშენია ნატეხი ქვიშაქვით, დასავლეთის საბჯენი თაღი კარგად გათლილი ქვიშაქვისაა. მოგვიანებით განახლებულ ნაწილებში გამოყენებულია აგური. 1970-იან წლებში სოფლის მაცხოვრებლებმა ეკლესია შეაკეთეს - კედლებს ზედა ნაწილში რკინაბეტონის სარტყელი შემოავლეს და შენობა კრამიტით გადახურეს. შიგნიდან სწორკუთხოვანი, გარედან თაღოვანი შესასვლელი სამხრეთითაა. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე ბრტყელი ზედანით გადახურული თაღოვანი სარკმელია. სარკმლის ჩრდილოეთით ორი, ხოლო სამხრეთით ერთი ნიშია. საკურთხეველში აგურით ნაგები სატრაპეზო დგას. საკურთხევლის კონქის რამდენადმე დეფორმირებული თაღი სამი ლილვისაგან შედგენილი ქვიშაქვის იმპოსტებს ეყრდნობა. მსგავს იმპოსტებზეა დაყრდნობილი დასავლეთ კედლის შეკიდული საბჯენი თაღიც, რომელიც შეკეთების დროს კამარის წყობაში მოუქცევიათ. თითო სარკმელი დასავლეთით და სამხრეთითა. დარბაზი ცილინდრული კამარითაა გადახურული. ინტერიერი შელესილი და შეთეთრებულია. აქ არსებული საფლავის ქვების წარწერით ირკვევა, რომ ეკლესია ფალავანდიშვილებს ეკუთვნოდათ. აღმოსავლეთ ფასადზე, სარკმლის ზღუდარზე ამოკვეთილია ჯვარი. ორი ასეთი ჯვარია დასავლეთ სარკმლის ზღუდარზეც. ეკლესიას დასავლეთით, სახურავის კეხზე ადგას აგურის პატარა, ოთხივე მხარეს ოდნავ შეისრული თაღებით გახსნილი ფანჩატურიანი სამრეკლო, რომელიც გადახურულია პირამიდული სახურავით. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 410.
ალი საიბუ

ალი საიბუ (ფრანგ. Ali Saïbou; დ. 1940 — გ. 31 ოქტომბერი, 2011) — უმაღლესი სამხედრო საბჭოს თავმჯდომარე (1987-1989), ნაციონალური ორიენტაციის უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარე (1989) და ნიგერის პრეზიდენტი 1989-1993 წლებში. წარმოშობით ეკუთვნოდა ჯერმას ეთნიკურ ჯგუფს. ის დაიბადა იმავე სოფელში, სადაც მისი წინამორბედი პრეზიდენტი სეინი კუნჩე. 1954 წელს ის მოეწყო სენეგალში მდებარე სამხედრო სასწავლებელში. სენეგალში მსახურობდა მსროლელთა პოლკში და კამერუნში სამხედრო მოქმედებების დროს დაიჭრა. 1960 წელს ნიგერის დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ მსახურობდა თავისი ქვეყნის შეიარაღებულ ძალებში. იყო 1974 წლის სამხედრო გადატრიალების აქტიური მონაწილე. 1974-1975 წლებში იკავებდა სოფლის მეურნეობისა და გარემოს დაცვის მინისტრის პოსტს. 1987 წელს საიბუ ხელმძღვანელობდა სამხედრო გადატრიალებას, რომლის შედეგადაც დაემხო სეინი კუნჩეს ხელისუფლება. 1987-1989 წლებში ალი საიბუ იკავებდა ჯერ სამხედრო, შემდეგ კი ნაციონალური ორიენტაციის უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარის პოსტს. 1989-1993 წლებში ის იყო ნიგერის პრეზიდენტი. 1990-იანი წლების დასაწყისში, სტუდენტური მოძრაობისა და ტუარეგების გავლენით მოიხსნა სამხედრო კანონები, რამაც სერიოზულად დაასუსტა საიბუს პოზიციები. 1993 წელს ჩატარებულ დემოკრატიულ არჩევნებში ალი საიბუ დამარცხდა და პოლიტიკიდან წავიდა. ის ჩაანაცვლა მაჰამანე უსმანემ. ↑ ALI SAIBOU. La Présidence de la République du Niger. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-03-23. ციტირების თარიღი: 2011-12-05.
მაჰამან უსმანი

მოჰამან უსმანი (ფრანგ. Mahamane Ousmane; დ. 20 იანვარი 1950) — ნიგერის რესპუბლიკის პრეზიდენტი 1993 წლის 16 აპრილიდან 1996 წლის 27 იანვრამდე. პირველი არჩეული პრეზიდენტი მრავალპარტიული სისტემის ამოქმედების შემდეგ. დაამხეს 1996 წელს განხორციელებული სამხედრო გადატრიალების შედეგად. 1999-2009 წლებში იყო ნიგერის ეროვნული კრების პრეზიდენტი. 2011 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში დააგროვა ხმების 8,42% და დაიკავა მეოთხე ადგილი. Mahamane Ousmane[მკვდარი ბმული]
იბრაჰიმ ბარე მაინასარა

იბრაჰიმ ბარე მაინასარა (ფრანგ. Ibrahim Baré Maïnassara; დ. 9 მაისი, 1949, მარადი — გ. 9 აპრილი, 1999, ნიამეი) — ნიგერის არმიის პოლკოვნიკი, ნიგერის ეროვნული ხსნის საბჭოს თავმჯდომარე 1996 წელს და ნიგერის პრეზიდენტი 1996–1999 წლებში. ხელისუფლებაში მოვიდა 1996 წლის სამხედრო გადატრიალების გზით და თვითონაც გადატრიალების მსხვერპლი გახდა. 1999 წელს ის დაამხეს და მოკლეს. იბრაჰიმ ბარე მაინასარა ენციკლოპედია ბრიტანიკა
ბოქსიტოგორსკი

ბოქსიტოგორსკი (რუს. Бокситогорск) — ქალაქი რუსეთში (1950 წლიდან), ლენინგრადის ოლქში, ბოქსიტოგორსკის საქალაქო დასახლებისა და ბოქსიტოგორსკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს ბოკსიტოგორსკის რაიონის დასავლეთ ნაწილში, მდინარე პიარდომლიას ნაპირზე, სანქტ-პეტერბურგიდან აღმოსავლეთით 175 კილომეტრში. 2010 წლის 14 ოქტომბრის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 16 585 ადამიანს შეადგენდა, ბოკსიტოგორსკი ამავე სახელწოდების რაიონის უდიდესი დასახლებული პუნქტია. ბოქსიტოგორსკის ადგილას დასახლების კვალი ჯერ კიდევ V-VII საუკუნეებში იყო, ამ ტერიტორიებზე ცხოვრობდნენ სლოვენები და კრივიჩები. XIX-XX საუკუნეებში ქალაქის მიმდებარე ტერიტორიებზე გეოლოგებმა აღმოაჩინეს ბოქსიტების შემცველი ქანები, XX საუკუნეში აქ ააშენეს ბოქსიტების ქარხანა, სწორედ ამან შეუწყო ხელი ქალაქის ეკონომიკურ და დემოგრაფიულ განვითარებას. 2006 წლის 1 იანვარს, ქალაქი ბოქსიტოგორსკის საქალაქო დასახლების ადმინისტრაციული ცენტრი გახდა. ბოქსიტოგორსკის დასახლება დაარქივებული 2012-01-21 საიტზე Wayback Machine. ბოქსიტოგორსკის რაიონის საიტი დაარქივებული 2010-10-29 საიტზე Wayback Machine. ბოქსიტოგორსკი ენციკლოპედიაში „ჩემი ქალაქი“ ლენინგრადის ოლქი ქალაქები: ბოქსიტოგორსკი  • ვოლოსოვო  • ვოლხოვი  • ვსევოლოჟსკი  • ვიბორგი  • ვისოცკი  • გატჩინა  • ივანგოროდი  • კამენოგორსკი  • კინგისეპი • კირიში  • კიროვსკი  • კომუნარი  • ლოდეინოე-პოლე • ლუგა  • ლიუბანი  • ნიკოლსკოე  • ახალი ლადოგი  • ოტრადნოე  • პიკალიოვო  • პოდპოროჟიე  • პრიმორსკი  • პრიოზერსკი  • სვეტოგორსკი  • სერტოლოვო  • სლანცი  • სოსნოვი-ბორი  • სიასტროი  • ტიხვინი  • ტოსნო  • შლისელბურგი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფა: რაიონები: ბოქსიტოგორსკი  • ვოლოსოვი  • ვოლხოვი  • ვსევოლოჟსკი  • ვიბორგი  • გატჩინი  • კინგისეპი  • კირიში  • კიროვსკი  • ლოდეინოპოლე  • ლომონოსოვი  • ლუგი  • პოდპოროჟიე  • პრიოზერსკი  • სლანცი  • ტიხვინი  • ტოსნო სტატია: გეოგრაფია | გერბი | ჰიმნი | ისტორია | მოსახლეობა | ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფა | დროშა
დაუდა მალამ ვანკე

დაუდა მალამ ვანკე (ფრანგ. Daouda Malam Wanké; დ. 1954, ნიამეი — გ. 15 სექტემბერი, 2004, ნიამეი) — ნიგერის სამხედრო და პოლიტიკური მოღვაწე. 1999 წლის სამხედრო გადატრიალების ორგანიზატორი. ეროვნული რეორგანიზაციის საბჭოს თავმჯდომარე 1999 წელს. მისი მმართველობის დროს მიიღეს ნიგერის ახალი კონსტიტუცია. დაუდა მალამ ვანკე[მკვდარი ბმული]
ბაქილი მულუზი

ბაქილი მულუზი (ინგლ. Bakili Muluzi; დ. 17 მარტი 1943) — მალავის მეორე პრეზიდენტი 1994 წლის 24 მაისიდან 2004 წლის 24 მაისამდე. მულუსი პრეზიდენტად აირჩიეს 1994 წელს პირველ მრავალპარტიულ არჩევნებში, როგორც გაერთიანებული დემოკრატიული ფრონტის კანდიდატი. არჩევნებში მან დაამარცხა ჰეისტინგზ კამუზუ ბანდა - მალავის დიქტატორი 1966 წლიდან. მანამდე მულუსი მუშაობდა ბანდას მთავრობაში. 1999 წლის ივნისში მულუსი მეორე ვადით აირჩიეს ქვეყნის პრეზიდენტად. მულუსის მმართველობის პერიოდში აღინიშნა რამდენიმე სკანდალი. 2000 წელს მან მთავრობა სრული შემადგენლობით დაითხოვა, მას შემდეგ რაც გაირკვა ბრიტანეთის მიერ გამოყოფილი ფინანსური დახმარების უმიზნოდ დახარჯვის შესახებ. მეორე სკანდალი დაკავშირებული იყო მალავის სიმინდის მარაგთან, კერძოდ ის მიჰყიდეს სხვა ქვეყნებს გვალვის დაწყებამდე ცოტა ხნით ადრე. ამან გამოიწვია ქვეყანაში შიმშილის დაწყება. პრეზიდენტის პოსტზე მულუსი 2004 წელს ჩაანაცვლა ბინგუ ვა მუთარიკამ. 1999 წლის ოქტომბერში 56 წლის ბაქილი მულუსი დაქორწინდა 12 წლის სკოლის მოსწავლეზე მუსულმანური ოჯახიდან. ბაქილი მულუზი. მალავის პრეზიდენტი ბაქილი მულუსი დაარქივებული 2012-07-30 საიტზე Wayback Machine. .
ცერონისის ღვთისმშობლის ეკლესია

ცერონისის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ ცერონისში. მდებარეობს დაბა აგარიდან ყორნისისაკენ მიმავალი საავტომობილო გზის პირას, სასაფლაოზე. ეკლესია XIX საუკუნით თარიღდება. სამრეკლო აგებულია მოგვიანებით. ეკლესია დარბაზულია (13,3 X 7,6 მ), ნაგებია ნატეხი ქვიშაქვით, კონსტრუქციულ ნაწილებში გამოყენუბელია კარგად გათლილი ქვიშაქვა. ორივე მხრიდან თაღოვანი შესასვლელი სამხრეთით და დასავლეთითაა. ნახევარწრიულ აფსიდის ღერძზე ფართო სარკმელია, რომლის გვერდებზე დაბალი თაღით გადახურული თითო ნიშია. ნახევარწრიული, არდაბაგით წინწამოწეული საკურთხევლის ბაქანი ერთი საფეხურითაა შემაღლებული. ერთი სარკმელი დასავლეთ კედელშია, ორ-ორი - გრძივ კედლებში. დარბაზის გრძივი კედლები და ნახევარწრიული კამარა ორსაფეხურიანი პილასტრებით და საბჯენი თაღებით სამ ნაწილად იყოფა. შუა ნაწილი განაპირა ნაწილებზე ფართოა. პილასტრების პირველ საფეხურებზე გადაყვანილია ზემოდან გაბრტყელებული კედლის თაღები. თაღების ქუსლებთან მარტივი იმპოსტებია. ეკლესიის ორივე შესასვლელს მარტივი მოჩარჩოება აქვს. აღმოსავლეთ ფასადის ფრონტონის წყობაში ჩასმულ ქვიშაქვის სწორკუთხა ქვაზე გამოსახულია რელიეფური ჯვარი. კედლები დასრულებულია თაროსებრი ლავგარდნით. ეკლესიას დასავლეთით მიშენებული აქვს აგურით ნაგები, კარგად გათლილი ქვიშაქვის კვადრებით მოპირკეთებული კვადრატული ორსართულიანი სამრეკლო (3 X 3 მ). შემორჩენილია მხოლოდ ცილინდრული კამარით გადახურული პირველი სართული, რომლის კამარის ღერძი აღმოსავლეთიდან დასავლეთისკენაა მიმართული. სამრეკლოს სამხრეთ კედელში ფართო თაღოვანი შესასვლელია, დასავლეთ კედელში კი სარკმელი. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 410.
ენტონი კიდისი

ენტონი კიდისი (დ. 1 ნოემბერი, 1962) — ამერიკელი მუსიკოსი, ჯგუფის Red Hot Chili Peppers წამყვანი ვოკალისტი. 11 წლის ასაკში საცხოვრებლად გადავიდა კალიფორნიაში მამამისთან ერთად. იგი მიეძალა ნარკოტიკებს, ძირითადად კოკაინსა და ჰეროინს, რამაც ბევრი პრობლემა შეუქმნა ცხოვრებაში, თუმცა Red Hot Chili Peppers-ის გიტარისტ ჰილელ სლოვაკის სიკვდილის შემდეგ ნარკოტიკული დამოკიდებულებისაგან გათავისუფლდა. ენტონის მონაწილეობა აქვს მიღებული ორ ფილმში - Point Break (კინუ რივზი და პატრიკ სუეიზი, 1991) და The Chase (1994, ფლისთან ერთად). 2004 წელს მან გამოსცა მემუარული წიგნი „Scar Tissue“, რომელმაც New York Times-ის ბესტსელერთა სიაში მე-17 ადგილი დაიკავა. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ენტონი კიდისი ოფიციალური საიტი ენტონი კიდისი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში