laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ნიკოლაევკა (არშალის რაიონი)

ნიკოლაევკა (ყაზახ. Николаевка) — სოფელი ყაზახეთში, აყმოლის ოლქის არშალის რაიონში. შედის მიხაილოვკის სასოფლო ოკრუგში. ატოკ კოდი — 113449200. 1989 წლის მოსახლეობის სრულიად საკავშირო აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 558 კაცს, რომლის 47% ეთნიკურად რუსი იყო, ხოლო 20% — გერმანელი. 1999 წელს სოფელში ცხოვრობდა 437 ადამიანი (213 მამაკაცი და 224 ქალი). 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 337 ადამიანს შეადგენს (172 მამაკაცი და 165 ქალი). ↑ База КАТО. Агентство Республики Казахстан по статистике. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-02-27. ციტირების თარიღი: 2013-02-16. ↑ Итоги Всесоюзной переписи населения 1989 года по Казахской ССР. Том 3 (რუსული) ↑ 3.0 3.1 Итоги Национальной переписи населения Республики Казахстан 2009 года. Агентство Республики Казахстан по статистике. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-02-27. ციტირების თარიღი: 2019-05-12.
ილია კრსტევსკი

ილია კრსტევსკი (მაკედ. Илија Крстевски; დ. 21 თებერვალი, 1993, სკოპიე, ჩრდილოეთ მაკედონია) — ჩრდილოეთ მაკედონიელი ხელბურთელი, რომელიც ამჟამად ფინური „პარგასის“ ღირსებას იცავს. თამაშობს მარჯვენა ფლანგზე. http://www.eurohandball.com/ec/chc/men/2015-16/player/544672/IlijaKrstevski დაარქივებული 2019-05-12 საიტზე Wayback Machine. http://24rakomet.mk/?p=5503 დაარქივებული 2015-12-26 საიტზე Wayback Machine.
ანრი I (ნავარა)

ანრი I ნავარელი (ფრანგ. Henri Ier de Navarre, ბასკ. Henrike I.a Nafarroakoa), მეტსახელად მსუქანი (ფრანგ. le Gros, ბასკ. Gizena; დ. 1244 — გ. 22 ივლისი, 1274) — ბლუელთა დინასტიის წარმომადგენელი. ნავარის მეფე თეობალდ I-ის ვაჟი და თეობალდ II-ის ძმა. ნავარის მეფე, შამპანისა და ბრიეს გრაფი 1270-74 წლებში. საფრანგეთისა და ნავარის დედოფალ ჟანა I-ის მამა. ანრი დაიბადა 1244 წელს. იგი იყო ნავარის მეფე თეობალდ I-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ მარგარიტა დე ბურბონის უმცროსი ვაჟი. 1253 წელს მეფე თეობალდ I გარდაიცვალა, ტახტზე კი მისი უფროსი ვაჟი თეობალდ II ავიდა. ანრის ბავშვობისა და ყმაწვილობის წლებმა მთლიანად მისი ძმის ჩრდილში განვლო. 1269 წელს ანრი დააქორწინეს ფრანგ დიდგვაროვან ქალბატონ ბლანშ არტუელზე, რომელიც საფრანგეთის მეფე ლუი VIII-ის შვილიშვილი იყო. მას შემდეგ, რაც თეობალდ II-ის უნაყოფობა საბოლოოდ დადასტურდა, ნავარის ტახტის მემკვიდრედ ოფიციალურად გამოაცხადეს ანრი. 1270 წლის დეკემბერში თეობალდი უშვილოდ გარდაიცვალა, რის გამოც ნავარის მეფედ ანრი I გვევლინება. გარდა ნავარისა, მან მემკვიდრეობით შამპანისა და ბრიეს საგრაფოებიც მიიღო. 1271 წლის 1 მარტს პამპლონას საკათედრო ტაძარში ის და მისი ცოლი ნავარის მეფე-დედოფლად ეკურთხნენ. მისი, როგორც მეფის პირველი ნაბიჯი იყო მეზობელი საფრანგეთის მეფე ფილიპ III-ისთვის შამპანის საგრაფოს სუვერენულ სახელმწიფოდ ცნობა, რის გამოც იგი ცოლთან ერთად საფრანგეთში წავიდა. როდესაც ანრი ტახტზე ავიდა, ამ დროს ნავარაში ეკონომიკური კრიზისი იყო, ამიტომაც იგი ყველანაირად ცდილობდა შედარებით უფრო ნაყოფიერი მიწების მოერთებას. ინგლისელთა დახმარებით იგი ფრანგებს გასკონიაზეც ედავებოდა. 1266 წელს პრივილეგიები მიიღო ქალაქ ესტრელაზე, ლოს აკროსა და ვიანაზე. ამის შემდეგ იგი მშვიდობის მფარველად იქცა. მას ძალიან მოსწონდა მშვიდი ცხოვრება და მზად იყო მშვიდობა შეენარჩუნებინა, ნებისმიერ ფასად. 1270 წელს იგი კასტილიის მეფე ალფონსო X-ის ამბოხებულ ძმას ეხმარებოდა, იმ იმედით, რომ მისი გამეფების შემთხვევაში კასტილია ნავარას მის წართმეულ მიწებს დაუბრუნებდა. იგი 1272 წლიდან ცდილობდა კასტილიასთან ალიანსის შექმნას, რაც მისი ვაჟის, თეობალდისა და კასტილიის მეფის ასულ ვიოლანტას ქორწინებით უნდა მოხერხებულიყო, თუმცა მოულოდნელად თეობალდი დაიღუპა. ამის შემდეგ ანრის თავის ერთადერთ მემკვიდრედ საკუთარი ასულიღა დარჩა. ანრი I 1274 წელს გარდაიცვალა, რის შემდეგაც ტახტზე მისი ქალიშვილი ჟანა I ავიდა, რომელიც საფრანგეთის მეფე ფილიპ IV-ზე იყო დაქორწინებული, რასაც ნავარის დროებით საფრანგეთთან მიერთება მოჰყვა შედეგად. Alighieri, Dante (2003). Durling, Robert M. (ed.). The Divine Comedy of Dante Alighieri : Volume 2: Purgatorio. Oxford University Press. Evergates, Theodore (2007). The Aristocracy in the County of Champagne, 1100-1300. University of Pennsylvania Press. Gee, Loveday Lewes (2002). Women, Art, and Patronage from Henry III to Edward III: 1216-1377. Boydell & Brewer. Kinkade, Richard P. (1992). Alfonso X, Cantiga 235, and the Events of 1269-1278. Speculum. Vol. 67. Procter, Evelyn S. (1980). Curia and Cortes in León and Castile 1072-1295. Cambridge University Press. Woodacre, Elena (2013). The Queens Regnant of Navarre: Succession, Politics, and Partnership, 1274-1512. Palgrave Macmillan.
ეპარქია

ეპარქია — საეკლესიო ტერიტორიული ერთეული ქრისტიანულ ეკლესიებში. მის მმართველს ეპისკოპოსი ჰქვია. რომის კათოლიკური ეკლესია ეპარქიას უწოდებს დიოცეზს. ხოლო პროტესტანტული რელიგიების გარკვეული ნაწილი - სუპერინტენდანტს. მთავარი სტატია: საქართველოს ეპარქიები. ფეოდალურ ხანაში საქართველოს ტერიტორიაზე 30-ზე მეტი საეპისკოპოსო არსებობდა. რუსეთის იმპერიის შემადგენლობაში საქართველოს საეგზარქოსოში იყო ხუთი ეპარქია: საქართველოს, ვლადიკავკაზის, იმერეთის, გურია-სამეგრელოს, სოხუმის ეპარქიები. საქართველოს ეკლესიის ავტოკეფალიის აღდგენის შემდეგ, პირველმა ადგილობრივმა კრებამ დაადგინა 13 ეპარქია. საბჭოთა პერიოდში საქართველოს სსრ-ის ტერიტორიაზე მოქმედებდა 15 ეპარქია. თანამედროვე მდგომარეობით საქართველოს ეკლესიაში 49 ეპარქიაა, აქედან 42 საქართველოში, ხოლო 7 საზღვაგარეთ. ეპარქიების მართვა ხორციელდება 1995 წელს მიღებული მართვა-გამგეობის დებულების შესაბამისად. დებულების თანახმად ეპარქია წარმოადგენს საქართველოს ეკლესიის იმ ნაწილს, რომელსაც კანონიკურად მართავს სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქისა და წმინდა სინოდის მიერ დადგენილი მღვდელმთავარი. ეპარქიები, თავის მხრივ, შედგება სამრევლოებისაგან და სამღვდელმთავროთა ტერიტორიაზე განლაგებული მონასტრებისაგან. სამთავარხუცესოს ხელმძღვანელობა მინდობილი აქვს ეპისკოპოსის მიერ დანიშნულ მთავარხუცესს. სამრევლოები კი ეპარქიის ტერიტორიაზე არსებულ ტაძრებთან გაერთიანებული მრევლია, რომელიც სამღვდელო და მორწმუნე მართლმადიდებელ ქრისტიანთაგან შედგება. მისი ხელმძღვანელობა ეპარქიის მღვდელმთავრის მიერ დადგენილ წინამძღვარს (მღვდელს) ევალება. მონასტერთა საქმიანობა კი ხორციელდება სპეციალური სამონასტრო ტიპიკონის შესაბამისად. მისი მართვა მღვდელმთავრის მიერ დადგენილ შავი სამღვდელოების შესაბამის წარმომადგენელს, წინამძღვარს (მღვდელ-მონაზონი, იღუმენი, არქიმანდრიტი) აქვს მინდობილი. ეპარქიათა მმართველი მღვდელმთავრები, იმავდროულად, საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის წმიდა სინოდის წევრებიც არიან. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 164. პაპუაშვილი ნ. „მსოფლიო რელიგიები საქართველოში“, თბილისი, თავისუფლების ინსტიტუტი, 2002 აღმოსავლეთის ეკლესიათა ეპარქიების რუკა
სინოდი

სინოდი — უმაღლეს სასულიერო პირთა კრება მართლმადიდებლურ და პროტესტანტულ ეკლესიებში. სინოდი იყო ეკლესიის უმაღლესი მმართველი ორგანო რუსეთის იმპერიაში 1721 წლიდან 1917 წლამდე. რუსეთში სინოდი შეიქმნა გაუქმებული საპატრიარქოს ნაცვლად და განაგებდა მთელ საკლესიო ცხოვრებას. სინოდის წევრებს ნიშნავდა რუსეთის იმპერატორი, ხოლო მის საქმიანობას აკონტროლებდა ობერ-პროკურორი. 1917 წელს დაარსდა საქართველოს ეკლესიის წმინდა სინოდი. 1960-იან წლებში ეპისკოპოსთა სინოდი შეიქმნა კათოლიკურ ეკლესიაში. სინოდი მოქმედებს კოპტურ, სომხურ, ქალდეველთა და სხვა ეკლესიებში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 373.
ხორტევანი

ხორტევანი ან ხორცევანი — ისტორიულ-გეოგრაფიული მხარე სამხრეთ საქართველოში. ექვემდებარებოდა დადაშენის საეპისკოპოსოს, ამ ინფორმაციას გვაწვდის XVI საუკუნის ისტორიული დოკუმენტი „სამცხე-საათაბაგოს მღვდელმთავართა ნუსხა“: მხარე მოხსენიებულია დავით აღმაშენებლის ანდერძში. დავით აღმაშენებლის ანდერძი დადაშენის საეპისკოპოსო — ენციკლოპედია „საქართველო“ დაარქივებული 2021-06-20 საიტზე Wayback Machine. АКАДЕМИЯ НАУК ГРУЗИНСКОЙ ССР
თეთნარი

თეთნარი — ქედი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარეში. წარმოადგენს ლეჩხუმის ქედის ჩრდილო-დასავლეთ შტოქედს მდინარეების ცხენისწყლისა და ხოფურის (ცხენისწყლის მარცხენა შენაკადი) წყალგამყოფს. ლეჩხუმის ქედს გამოეყოფა თეთნარის მწვერვალთან (2964 მ). აგებულია ინტენსიურად დანაოჭებული იურული ფლიშური წყებებით. მაღალ მწვერვალებზე ჩანს გამყინვარების კვალი. კალთები დასერილია ცხენისწყლის შენაკადთა ხევებით და შემოსილია წიფლნარ-რცხილნარით, თხემზე სუბალპური და ალპური მდელოებით. ჯაყელი ქ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. — გვ. 5.
ფალექლი

ფალექლი (აზერ. Pələkli) — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 318 კაცი. ფალექლი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ http://web2.anl.az:81/read/page.php?bibid=149514&pno=107
ყალაბოიუნი

ყალაბოიუნი (აზერ. Qalaboyun) — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 426 კაცი. ყალაბოიუნი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ http://web2.anl.az:81/read/page.php?bibid=149514&pno=107
რქაფიწალა ანტილოპა

რქაფიწალა ანტილოპა (ლათ. Antilocapra americana) — მცოხნელი ძუძუმწოვარი წყვილჩლიქოსანთა რიგისა, თავისი ოჯახის (Antilocapridae) ერთადერთი წარმომადგენელი. მისი სხეულის სიგრძეა 100–150 სმ, სიმაღლე მინდაოში 80–100 სმ, მასა 40–60 კგ; საშუალოდ დედლები მამლებზე მცირე ზომისანი არიან. მამლებს აქვთ მოკლე (30 სმ-მდე სიგრძის), სქელი, თავისებური ფორმის რქები, რომელებიც ბოლოში განშტოებულია, წინ აქვს გამოწეული „დეზებით“; ისინი ფორმით ფიწალს წააგავს (აქედან წარმოდგება სახელწოდება). დედალს რქები მნიშვნელოვნად მოკლე აქვს. ძროხისებრთა ოჯახის წარმომადგენლებისაგან განსხვავებით, რომელთაც რქები მთელი სიცოცხლის განმავლობაში ეზრდება, რქაფიწალებს მისი შალითი პერიოდულად სცვივა შეწყვილების სეზონის შემდეგ და მეორე წელს ახალი ეზრდება. თავის ზედა ნაწილში განლაგებული თვალების საშუალებით მხედველობის კარგი ველი აქვს. მოკლე კუდი და გავის მიდამო თეთრია. მამალს კისრის მიდამოში შავი ზოლები და შავი „ნიღაბი“ ახასიათებს. სქესობრივ სიმწიფეს 15 თვემდე აღწევენ, მაგრამ მამლები მხოლოდ 3 წლის ასაკიდან იწყებენ შეჯვარებას. წყვილდებიან შუა სექტემბრისათვის; მაკეობა 235 დღემდე გრძელდება; დედალი ყოველწლიურად მაის-ივნისში შობს 2-მდე ხბოს. რქაფიწალა ჯოგური, პოლიგამური ცხოველია. ცხოვრობს 40–100-სულიან ჯოგებად; თუმცა ბებერი მამლები ძირითადად მარტო ცხოვრობენ. დარბის სწრაფად, დაახლ. 80 კმ/სთ სიჩქარით. ბინადრობს ჩრდილოეთ ამერიკის სტეპებში ჩ. გ. 50°-დან სამხრეთით მექსიკამდე და მისურიდან კლდოვან მთებამდე. იკვებება მცენარეებით, ბუჩქის ფოთლებით, ბალახით, კაქტუსითა და სხვ. ჯერ კიდევ XIX საუკუნეში დიდ ჯოგებად გვხვდებოდა და მათ ხორცისა და ტყავის გამო მოიპოვებდნენ. შემდგომში რაოდენობა ძლიერ შემცირდა, ბევრ ადგილას გაქრა. იმყოფებოდა ძლიერი დაცვის ქვეშ და შედეგად რიცხოვნობა გაიზარდა. ზოგჯერ გალიებშიც ჰყავთ. ცოცხლობს 10–15 წლამდე. მოიცავს 5 ქვესახეობას: A. americana americana A. americana mexicana A. americana oregona A. americana peninsularis A. americana sonoriensis ელდერტონი, დევიდ, „ცხოველების ენციკლოპედია“, მთარგმ. ნ. ბელთაძე, გვ. 35, თბ.: გამომც. „პალიტრა L“, 2018. Einarsen A. S., The pronghorn antelope and its management, Wash., 1948, p. 1-238. რქაფიწალა ანტილოპა // დიდი საბჭოთა ენციკლოპედია [30 ტომად], მთ. რედ. პროხოროვი ა. მ., III გამოც., მოსკ.: გამომც. „საბჭოთა ენციკლოპედია“, 1969. ↑ pronghorn — ინგლისურ-ქართული ბიოლოგიური ლექსიკონი. ↑ ბრანდტი ე. კ., რქაფიწალა ან რქაფიწალა ანტილოპა // ბროკჰაუზისა და ეფრონის ენციკლოპედიური ლექსიკონი 86 ტომად [82 ტ. და 4 დამატ.], სპბ., 1890–1907. ↑ Antilocapra americana დაარქივებული 2011-06-24 საიტზე Wayback Machine. // Wilson D. E. & Reeder D. M. (editors). 2005. Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). — Baltimore: Johns Hopkins University Press, 2 vols. (2142 pp.) ISBN 978-0-8018-8221-0 [1]
ყანდალარი

ყანდალარი (აზერ. Qandalar) — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 525 კაცი. ყანდალარი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ http://web2.anl.az:81/read/page.php?bibid=149514&pno=107
ყარაბაღლილარი

ყარაბაღლილარი (აზერ. Qarabağlılar) — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 332 კაცი. ↑ http://web2.anl.az:81/read/page.php?bibid=149514&pno=106 ↑ Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı - 2010.
ყარაბოიუნლარი

ყარაბოიუნლარი (აზერ. Qaraboyunlar) — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 210 კაცი. ↑ http://web2.anl.az:81/read/page.php?bibid=149514&pno=107 ↑ Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı - 2010.
ფეხბურთი მონტენეგროში

მონტენეგროში ფეხბურთი ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული სპორტია. 2006 წლის 21 მაისს გამართული მონტენეგროს დამოუკიდებლობის რეფერენდუმიდან ორ კვირაში, 3 ივნისს დაარსდა მონტენეგროს ფეხბურთის ფედერაცია. ფეხბურთმა მონტენეგროში გავრცელება იუგოსლავიის ნაწილად ყოფნის პერიოდში დაიწყო. 1919 წელს შეიქმნა იუგოსლავიის ფეხბურთის ფედერაცია. 2003 წელს შეეცვალა სახელი და ეწოდა სერბეთისა და მონტენეგროს ფეხბურთის ფედერაცია. იუგოსლავიის ნაწილად ყოფნის პერიოდში ნაკრები ორჯერ გავიდა მსოფლიო თასის ნახევარ-ფინალში (1930, 1962) და ორგზის გახდა ევროპის ჩემპიონატის ფინალისტი (1960, 1968). პირველი მონტენეგროელი მსოფლიო თასზე იყო მეკარე მილოვან ჯაკშიჩი, რომელიც იუგოსლავიის ნაკრებში თამაშობდა და მონაწილეობა მიიღო 1930 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე. მონტენეგროელი ფეხბურთელები ხშირად ხვდებოდნენ იუგოსლავიის ნაკრების და მოგვიანებით სერბეთისა და მონტენეგროს ეროვნულ ნაკრებში, ბევრი მათგანი იუგოსლავიის ფეხბურთის ისტორიაში შევიდა. სერბეთისა და მონტენეგროს ნაკრებმა ერთიანი გუნდით იასპარეზეს მსოფლიო თასზე ამის შემდეგ გუნდი საბოლოოდ დაიშალა. 2006 წლის 30 ივნისს ფედერაცია გახდა ფიფას წევრი, ხოლო 2007 წლის იანვარში — უეფასი. 2007 წლის 24 მარტს ნაკრებმა პირველი ოფიციალური შეხვედრა გამართა პოდოგრიცაში უნგრეთის წინააღმდეგ, გუნდმა ანგარიშით 2–1 გაიმარჯვა. მონტენეგროში არის სამი საფეხბურთო საკლუბო საფეხური კაცებში, ხოლო ერთი ქალებში. ქვეყანაში ტარდება მონტენეგროს თასი. პირველი ლიგის გამარჯვებული უეფას ჩემპიონთა ლიგაზე იღებს მონაწილეობას ხოლო მე-2 და მე-3 ადგილოსნები — უეფას ევროპა ლიგაზე. 2008 წელს მონტენეგროში შეიქმნა ქალთა ლიგა, გარდა ამისა მონტენეგროში ტარდება კიდევ ერთი ქალთა ტურნირი — მონტენეგროს თასი. მონტენეგროს თასი მონტენეგროს რეგიონთა თასი მონტენეგროს თასი (ქალთა) მონტენეგროს ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები მონტენეგროს საფეხბურთო ჩემპიონატი (1922-1940) მონტენეგროს ფეხბურთის ფედერაცია მონტენეგროს საფეხბურთო კლუბების სია ↑ When Saturday Comes - Montenegro. Wsc.co.uk (2012-07-09). ციტირების თარიღი: 2015-03-11. ↑ „Montenegro’s Rapid Ascent Stuns England“. The New York Times. ციტირების თარიღი: 2015-03-11. ↑ „Hey, Mirko Vucinic, Show Us Your Underalls“. The New York Times. ციტირების თარიღი: 2015-03-11.
ქარადაში

ქარადაში (აზერ. Qaradaş) — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 730 კაცი. ქარადაში GEOnet სახელების სერვერზე ↑ http://web2.anl.az:81/read/page.php?bibid=149514&pno=107 ↑ https://www.e-gov.az/az/services/readwidenew/3544
ყარაღათლი

ყარაღათლი (აზერ. Qarağatlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 89 კაცი. ↑ http://web2.anl.az:81/read/page.php?bibid=149514&pno=107 ↑ Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı - 2010.
ყარალარი (თოუზი)

ყარალარი (აზერ. Qaralar) — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 254 კაცი. ყარალარი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ http://web2.anl.az:81/read/page.php?bibid=149514&pno=108
ქარახანლი (თოუზი)

ქარახანლი (აზერ. Qaraxanlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 3,166 კაცი. ქარახანლი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ http://web2.anl.az:81/read/page.php?bibid=149514&pno=108 ↑ https://www.e-gov.az/az/services/readwidenew/3544
ქაიადიბი

ქაიადიბი (აზერ. Qayadibi) — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 221 კაცი. ↑ http://web2.anl.az:81/read/page.php?bibid=149514&pno=107 ↑ Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı - 2010.
ოლგინკა (აყმოლის ოლქი)

ოლგინკა (ყაზახ. Ольгинка) — სოფელი ყაზახეთში, აყმოლის ოლქის არშალის რაიონში. შედის მიხაილოვკის სასოფლო ოკრუგში. მდებარეობს რაიონის ცენტრ არშალიდან დაახლ. 40 კმ-ით ჩრდილო-აღმოსავლეთით. ატოკ კოდი — 113449300. 1989 წლის მოსახლეობის სრულიად საკავშირო აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 448 კაცს, რომლის 79% ეთნიკურად რუსი იყო. 1999 წელს სოფელში ცხოვრობდა 396 ადამიანი (188 მამაკაცი და 208 ქალი). 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 301 ადამიანს შეადგენს (136 მამაკაცი და 165 ქალი). ↑ База КАТО. Агентство Республики Казахстан по статистике. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-02-27. ციტირების თარიღი: 2013-02-16. ↑ Итоги Всесоюзной переписи населения 1989 года по Казахской ССР. Том 3 (რუსული) ↑ 3.0 3.1 Итоги Национальной переписи населения Республики Казахстан 2009 года. Агентство Республики Казахстан по статистике. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-02-27. ციტირების თარიღი: 2019-05-12.
ყაზიხულუ

ყაზიხულუ (აზერ. Qazıqulu) — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 702 კაცი. ყაზიხულუ GEOnet სახელების სერვერზე ↑ http://web2.anl.az:81/read/page.php?bibid=149514&pno=106
ყადირლი (თოუზი)

ყადირლი (აზერ. Qədirli) — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —1,469 კაცი. ყადირლი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ http://web2.anl.az:81/read/page.php?bibid=149514&pno=107 ↑ https://www.e-gov.az/az/services/readwidenew/3544
გარიბლი (თოუზი)

გარიბლი (აზერ. Qəribli) — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2121 კაცი. გარიბლი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ http://web2.anl.az:81/read/page.php?bibid=149514&pno=106
როდნიკი (აყმოლის ოლქი)

როდნიკი (ყაზახ. Родники) — სოფელი ყაზახეთში, აყმოლის ოლქის არშალის რაიონში. შედის თურგენის სააულო ოკრუგში. მდებარეობს რაიონის ცენტრ არშალიდან დაახლ. 10 კმ-ით აღმოსავლეთით. ატოკ კოდი — 113447300. 1989 წლის მოსახლეობის სრულიად საკავშირო აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 323 კაცს, რომლის 52% ეთნიკურად რუსი იყო. 1999 წელს სოფელში ცხოვრობდა 215 ადამიანი (110 მამაკაცი და 105 ქალი). 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 69 ადამიანს შეადგენს (40 მამაკაცი და 29 ქალი). ↑ База КАТО. Агентство Республики Казахстан по статистике. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-02-27. ციტირების თარიღი: 2013-02-16. ↑ Итоги Всесоюзной переписи населения 1989 года по Казахской ССР. Том 3 (რუსული) ↑ 3.0 3.1 Итоги Национальной переписи населения Республики Казахстан 2009 года. Агентство Республики Казахстан по статистике. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-02-27. ციტირების თარიღი: 2018-11-09.
სარიობა (სოფელი)

სარიობა (ყაზახ. Сарыоба) — სოფელი ყაზახეთში, აყმოლის ოლქის არშალის რაიონში. შედის სარიობის სასოფლო ოკრუგში. მდებარეობს რაიონის ცენტრ არშალიდან დაახლ. 39 კმ-ით ჩრდილოეთით. ატოკ კოდი — 113453100. 1989 წლის მოსახლეობის სრულიად საკავშირო აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 814 კაცს, რომლის 29% ეთნიკურად ყაზახი იყო, 28% — რუსი, ხოლო 24% — გერმანელი. 1999 წელს სოფელში ცხოვრობდა 917 ადამიანი (453 მამაკაცი და 464 ქალი). 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 784 ადამიანს შეადგენს (399 მამაკაცი და 385 ქალი). ↑ База КАТО. Агентство Республики Казахстан по статистике. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-02-27. ციტირების თარიღი: 2013-02-16. ↑ Итоги Всесоюзной переписи населения 1989 года по Казахской ССР. Том 3 (რუსული) ↑ 3.0 3.1 Итоги Национальной переписи населения Республики Казахстан 2009 года. Агентство Республики Казахстан по статистике. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-02-27. ციტირების თარიღი: 2018-11-09.
სარიობა (სადგური)

სარიობა (ყაზახ. Сарыоба) — სადგური ყაზახეთში, აყმოლის ოლქის არშალის რაიონში. შედის სარიობის სასოფლო ოკრუგში. მდებარეობს რაიონის ცენტრ არშალიდან დაახლ. 39 კმ-ით ჩრდილოეთით. ატოკ კოდი — 113453500. 1989 წლის მოსახლეობის სრულიად საკავშირო აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 598 კაცს, რომლის 51% ეთნიკურად რუსი იყო, ხოლო 27% — ყაზახი. 1999 წელს სადგურში ცხოვრობდა 686 ადამიანი (328 მამაკაცი და 358 ქალი). 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 685 ადამიანს შეადგენს (331 მამაკაცი და 354 ქალი). ↑ База КАТО. Агентство Республики Казахстан по статистике. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-02-27. ციტირების თარიღი: 2013-02-16. ↑ Итоги Всесоюзной переписи населения 1989 года по Казахской ССР. Том 3 (რუსული) ↑ 3.0 3.1 Итоги Национальной переписи населения Республики Казахстан 2009 года. Агентство Республики Казахстан по статистике. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-02-27. ციტირების თარიღი: 2018-11-09.
თეთრამიწა

თეთრამიწა — მრავალფენიანი გორანამოსახლარი მდინარე რიონის მარჯვენა ნაპირზე, ქალაქ ქუთაისში, ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, ზვის დონიდან 297-298 მეტრზე. სახელი ეწოდა თეთრი კირქვებით აგებული გორის მიხედვით. თეთრამიწას ჩრდილოეთიდან ჩამოუდის მდინარე ოღასკურა. არქეოლოგიური ნაშთები პირველად შემთხვევით აღმოჩნდა 1924 წელს (პ. ჭაბუკიანი). გათხრები მიმდინარეობდა 1964-1966 წლებში. თეთრამიწაზე ადამიანის არსებობის კვალი ჩანს მუსტიეს ეპოქაში. აღმოცენილია ამ დროის კაჟის იარაღი: სხვადასხვა ტიპის სახოკები, წვეტანები, დისკოსებრი ნუკლეუსები, ფოთლისებრი ფირფიტა-ანატკეცები და სხვა. თეთრამიწაზე აღმოჩენილი სხვადასხვა სამეურნეო დანიშნულების ქვის (კაჟი, ობსიდიანი, არგილიტი, ბაზალტი, ქვიშაქვა და ა. შ.) იარაღი ძირითადად ნეოლითის ხანისაა, თუმცა გვხვდება ენეოლით-ადრინდელი ბრინჯაოს ხანის მასალაც. იარაღ-ხელსაწყოთა დიდი ნაწილი (ქვის თოხები, წალკატები, ხელსაფქვავები, მარცვლეულის სასრესები, ნამგლის პირის გასამართი მიკროიარაღები და სხვა) ადრინდელი სამიწათმოქმედო კულტურას განეკუთვნება. მრავალი იარაღი (ცულები, საჭრეთლები, სათლელები და სხვა); გვხვდება შუბისპირები, ისრისპირები და ქვის სამაჯურის ნაწილები. ცოტაა ობსიდიანისა და კერამიკის ნაწარმი. თეთრამიწაზე გადანაყარის აღმოჩენა მოწმობს, რომ ქვის იარაღს ადგილობრივ ამუშავებდნენ. მასალა დაცულია ქუთაისის აკადემიკოს ნ. ბერძენიშვილის სახელობის ინსტიტუტის ისტორიულ-ეთნოგრაფიულ მუზეუმში და აკად. ს. ჯანაშიას სახელობის საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში. ბერძენიშვილი ნ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 637-638. ბერძენიშვილი ნ., ქვედაპალეოლითური ნაშთები ქუთაისის მიდამოებიდან, «მასალები საქართველოს კავკასიის არქეოლოგიისათვის», 1975, ტ. 6; ნებიერიძე ლ., დასავლეთ ამიერკავკასიის ნეოლითი, თბ., 1972; „საქართველოს არქეოლოგია“, თბილისი: თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 1959. — გვ. 56-57. კილაძე ნ., ახალი ქვის ხანის ძეგლები თეთრამიწიდან, // მასალები საქართველოსა და კავკასიის ისტორიისათვის, ტ. XXIX, თბილისი: საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის გამომცემლობა, 1951. — გვ. 213-262.
თურგენი (აყმოლის ოლქი)

თურგენი (ყაზახ. Түрген; 2007 წლამდე ტურგენევკა) — აული ყაზახეთში, აყმოლის ოლქის არშალის რაიონში. თურგენის სააულო ოკრუგის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს რაიონის ცენტრ არშალიდან დაახლ. 18 კმ-ით სამხრეთ-აღმოსავლეთით, მდინარე იშიმის მარცხენა სანაპიროზე. ატოკ კოდი — 113447100. 1989 წლის მოსახლეობის სრულიად საკავშირო აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 1176 კაცს, რომლის 49% ეთნიკურად რუსი იყო. 1999 წელს აულში ცხოვრობდა 981 ადამიანი (476 მამაკაცი და 505 ქალი). 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 833 ადამიანს შეადგენს (399 მამაკაცი და 434 ქალი). ↑ О переименовании некоторых населенных пунктов Акмолинской области по Зерендинскому и Аршалынскому районам ↑ База КАТО. Агентство Республики Казахстан по статистике. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-02-27. ციტირების თარიღი: 2013-02-16. ↑ Итоги Всесоюзной переписи населения 1989 года по Казахской ССР. Том 3 (რუსული) ↑ 4.0 4.1 Итоги Национальной переписи населения Республики Казахстан 2009 года. Агентство Республики Казахстан по статистике. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-02-27. ციტირების თარიღი: 2018-11-09.
ქოჩდარა

ქოჩდარა (აზერ. Qoçdərə) — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 93 კაცი. ↑ http://web2.anl.az:81/read/page.php?bibid=149514&pno=107 ↑ Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı - 2010.