laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ყაზანის სახანო

ყაზანის სახანო (თათრ.: Qazan xanlığı/კაზან ხანლიღი; რუს. Казанское ханство) — შუასაუკუნეების თათრეთის სახელმწიფო, რომელიც ყოფილი ვოლგა ბულგარეთის ტერიტორიას მოიცავდა 1438-1552 წლებში. სახანო დააარსეს ჩინგიზ-ყაენის შთამომავლებმა. მისი ტერიტორია მოიცავდა თანამედროვე თათრეთს, მარი-ელს, ჩუვაშეთს, მორდვეთს, უდმურტეთისა და ბაშკირეთის ნაწილს. დედაქალაქი იყო ყაზანი. (ინგლისური) ყაზანის სახანოს მოკლე ისტორია დაარქივებული 2007-02-19 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) ადრინდელი თათრული დროშები დაარქივებული 2011-08-22 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) ვოლგის თათრების წარმოშობა
სიკო ჭუმბურიძე

სიკო ჭუმბურიძე — ქართველი მსახიობი. 2010 წელს მონაწილეობა მიიღო ფილმში „მაიტა ნასოსი“. 2007 წლიდან მუშაობს „რუსთავი 2“-ზე და წლების მანძილზე მონაწილეობდა „კომედი შოუში“. რამდენიმეწლიანი პაუზის შემდეგ, 2019 წელს რუსთავი 2-ზე დაბრუნდა. მისი შესრულებული პერსონაჟებიდან გამოსარჩევია „კუკუშა“. 2010: „მაიტა ნასოსი“ 2015: „რაის ნასოსი“ ეროვნული ფილმოგრაფია სიკო ჭუმბურიძე — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
მაკა ძაგანია

მაკა ძაგანია (დ. 20 მაისი, 1980) — ქართველი მსახიობი. განსაკუთრებული პოპულარობა მოუტანა სერიალ „ჩემი ცოლის დაქალებში“ ნათამაშებმა „თინას“ როლმა. 2014 წელს დატოვა სერიალი, მაგრამ 1 წელიწადში დაბრუნდა. ჰყავს მეუღლე გიგა ცერცვაძე და ორი შვილი. 2006: „ამბავი“ 2006: „რევერსი (უბრალოდ თამაში)“ 2010: „საშობაო ბატი კომშით“ (პიესა) 2011–2014, 2015–დღემდე: „ჩემი ცოლის დაქალები“ (სერიალი) 2012: „ჩემი ცოლის დაქალის ქორწილი“ 2014: „ჩემი ცოლის დაქალი კინოში" ეროვნული ფილმოგრაფია
სოიუზ ტმა-11

სოიუზ ტმა-11 (რუს. Союз ТМА-11) — მიმდინარე კოსმოსური მისია, რომელიც სოიუზის კოსმოსურ საფრენ ხომალდს იყენებს კოსმონავტების გადასაყვანად დედამიწიდან საერთაშორისო კოსმოსურ სადგურზე და პირიქით. მისი დაიწყო 2007 წლის 10 ოქტომბერს ბაიკონურის კოსმოდრომიდან სოიუზ ფგ სასატარტო გამშვები მექანიზმით. მან სადგურზე აიყვანა საერთაშორისო ექსპედიცია 16-ის ორი წევრი და ბორტის ექიმი შეიხ მუზაფარი, პირველი მალაიზიელი კოსმოში. ტმა-11 სავარაუდო დედამიწაზე დაბრუნების თარიღია 2008 წლის აპრილი, ამ პერიოდისთვის მას შეცვლის სოიუზ ტმა-12.
გიორგი სალაყაია

გიორგი სალაყაია (დ. 10 ივლისი, 1970, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი. 1992 წელს დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის სამშენებლო ფაკულტეტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი (რუსთავის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ახალი საქართველოსთვის“. გიორგი სალაყაია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გიორგი სალაყაია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
მიწამაყვალა

მიწამაყვალა, ბალახმაყვალა (ლათ. Rubus chamaemorus) — მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარე მაყვლის გვარისა. აქვს მთლიანი და თირკმლისებრი ფოთლები, ჩვეულერივ 5-ნაკვთიანი. ყვავილები თეთრია, მარტოული, ხშირად ერთსქესიანი, ბუტკოს ან ანდროცეუმის რედუქციის შედეგად. ნაყოფი ნარინჯისფერი მრავალკურკიანაა, არომატული, ადვილად წყდება შეზრდილ ყვავილსაჯდომს. ფართოდაა გავრცელებული ჩრდილოეთ ჰოლარქტიკაში. აღსანიშნავია ჰიბრიდები ხახამასთან. ნაყოფს აქვს სასიამოვნო მჟავე-ტკბილი გემო, შეიცავს გლუკოზასა და ფრუქტოზას, ორგანულ მჟავებს, კაროტინს, მინერალურ ნივთიერებებს; აწესრიგებს ნივთიერებათა ცვლას, აქვს დიურეტული (შარდმდენი) და სურავანდსაწინააღმდეგო მოქმედება. ↑ 1.0 1.1 მაყაშვილი ა., მიწამაყვალა // ბოტანიკური ლექსიკონი, თბ.: „საბჭოთა საქართველო“, 1961. ↑ Красовская Л. С. МОРОШКА // Большая российская энциклопедия. т. 21. — М., 2013. — стр. 148.
მამუკა სანებლიძე

მამუკა სანებლიძე (დ. 24 მაისი, 1967, სოფელი გეგუთი, წყალტუბოს რაიონი) — ქართველი ეკონომისტი, პოლიტიკოსი. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები “. 2008-2012 წლებში — საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი (წყალტუბოს მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. მამუკა სანებლიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი მამუკა სანებლიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ბაია დვალიშვილი

ბაია (ბარბარე) დვალიშვილი (დ. 21 აგვისტო, 1960) — ქართველი მსახიობი და ტელეწამყვანი. ამჟამად „ფორმულაზე“ მიჰყავს გადაცემა „ბაიასთან“. დაიბადა 1960 წლის 21 აგვისტოს. 1983 წელს დაამთავრა თბილისის შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი. 1983-2001 წლებში იყო რუსთაველის სახელობის თეატრის მსახიობი. 1997 წლიდან თეატრალური სარდაფის, 2007 წლიდან მარჯანიშვილის სახელმწიფო თეატრისა და 2017 წლიდან სამეფო უბნის თეატრის მსახიობია. მისი დებიუტი კინოში 1978 წელს შედგა. 1978: „კუჩხი ბედინერი“ 1982: „ანდერძი“ 1983: „ბანდიტი აგურის ქარხნიდან“ 1983: „თუ გირტყამენ-გაიქეცი“ 1985: „ნეილონის ნაძვის ხე“ 1986: „ბებია ყველასათვის“ 1986: „თემო“ 1987: „ბილიკი“ 1988: „აშუღ-ყარიბი“ 1988: „დახატული წრე“ 1989: „მდგმურები“ 1989: „ტურანდოტი“ 1989: „ცხოვრება დონ კიხოტისა და სანჩოსი“ 1990: „ოჰ, ეს საშინელი, საშინელი ტელევიზორი“ 1991: „სახლი“ 1991: „სიბრძნე სიცრუისა“ 1991: „ელზა“ 1995: „ნეილონის ნაძვის ხე“ 1999: „მარტოობის ორდენის კავალერი“ 2000: „ვინ არის მოჩვენება“ 2000: „ზაფხული, ანუ 27 დაკარგული კოცნა“ 2003: „მგლების ხორუმი“ 2003: „6 და 7 (მისტიკური დრამა, ადამი და ევას სულიერ ისტორიაზე)“ 2003: „როგორც ლურჯა ცხენები“ 2005: „ფანჯარა“ 2010: „ნაფიცი მსაჯული“ 2010: „დეტექტივები“ 2011–დღემდე: „ჩემი ცოლის დაქალები“ ეროვნული ფილმოგრაფია ბაია დვალიშვილი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
მაქსიმილიან რობესპიერი

მაქსიმილიან ფრანსუა მარი ისიდორ დე რობესპიერი (ფრანგ. Maximilien François Marie Isidore de Robespierre, თანამედროვეებისთვის ცნობილი როგორც „მოუსყიდავი“ (ფრანგ. L’Incorruptible) დ. 6 მაისი, 1758, არასი — გ. 28 ივლისი, 1794, პარიზი) — დიდი ფრანგული რევოლუციის ერთ-ერთი ლიდერი, იაკობინელების მეთაური. საკანონმდებლო ყრილობის (1789 წლიდან) და კონვენტის (1792 წლიდან) წევრი. 1793 წელს ფაქტობრივად მართავდა საზოგადოებრივი გადარჩენის კომიტეტს და რევოლუციის მტრების წინააღმდეგ ტერორი გამოაცხადა. 1794 წლის 27 ივლისს ჩამოაგდეს, ხოლო მომდევნო დღეს კი თანამებრძოლებთან ერთად გილიოტინაზე თავი მოკვეთეს. ჟან პოლ მარატი ჟორჟ ჟაკ დანტონი ჟაკ-ლუი დავიდი Cobban, Alfred. "The Fundamental Ideas of Robespierre," English Historical Review Vol. 63, No. 246 (January 1948), pp. 29–51 in JSTOR Cobban, Alfred. "The Political Ideas of Maximilien Robespierre during the Period of the Convention," English Historical Review Vol. 61, No. 239 (January 1946), pp. 45–80 in JSTOR Maximilien Robespierre Internet Archive Maximilien Robespierre, 1758–1794 The French Revolution, Robespierre დაარქივებული 2010-01-17 საიტზე Wayback Machine.
სურავანდი

სურავანდი, სკორბუტი — ადამიანის დაავადება, რომელიც გამოწვეულია საკვებში C ვიტამინის (ასკორბინის მჟავის) ნაკლებობით. ვლინდება ნივთიერებათა ცვლისა და შემაერთებელი ქსოვილის ელემენტთა სინთეზის დარღვევით, მ.შ. კოლაგენის, სერატონინის, ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონების. როგორც დამოუკიდებელი დაავადება სურავანდი 1932 წელს განისაზღვრა. სიმპტომები მჟღავნდება ორგანიზმში C ვიტამინის დეფიციტის 3–5 თვის შემდეგ. ვიტამინის სრულად არარსებობის შემთხვევაში დაავადება ვითარდება რამდენიმე კვირაში. პირველადი გამოვლინებები — სისუსტე, გამაღიზიანებლობა, კუნთ-სახსრების ტკივილი; შემდგომ ჩნდება ღრძილების შეშუპება და სისხლდენა, მათი მტკივნეულობა ღეჭვის დროს, კბილების ცვენა, სისხლჩაქცევა კანში, შიდა ორგანოებში და სხვ. დამახასიათებელი ნიშანია წერტილოვანი სისხლჩაქცევები კანის თმის ფოლიკულებში, რომელიც წარმოქმნის თავიდან ღია წითელ, შემდეგ ლურჯ-შავ გამონაყარს, უპირატესად წვივებზე, თეძოებზე, საჯდომზე, კანქვეშა და შიდაკუნთოვანი სისხლჩაქცევები ტანსაცმლის მექანიკური ზემოქმედების ადგილებში, დაჟეჟილობების შემდეგ და სხვ. მკურნალობა: ასკორბინის მჟავის მიღება — 100 მგ 3–5-ჯერ დღეში 15–20 დღის განმავლობაში ან მისი კუნთშიდა, კანქვეშა შეყვანა დღეში ერთხელ 200–500 მგ ოდენობით 10–15 დღის მანძილზე. ამავდროულად იყენებენ ასკარბინის მჟავით გამდიდრებულ და მექანიკურად დამზოგავ დიეტას, აგრეთვე რუტინს, B ჯგუფის ვიტამინებს, ანემიის დროს — ფოლიუმის მჟავას და რკინის პრეპარატებს. პროფილაქტიკა მდგომარეობს ცილებისა და C ვიტამინის შემცველობით დაბალანსებულ კვებაში. ↑ 1.0 1.1 Рапопорт С. И. ЦИНГА // Большая российская энциклопедия. т. 34. — М., 2017. — стр. 340.
ჩერქეზიშვილი

საკუთარი სახელი ჩერქეზიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჩერქეზიშვილი გიორგი ჩერქეზიშვილი — ეკონომისტი, სახელმწიფო მოხელე გიორგი ჩერქეზიშვილი (ჩერქეზოვი) — რუსეთის არმიის პოპოლკოვნიკი დოსითეოს ჩერქეზიშვილი — მწერალი ელდარ ჩერქეზიშვილი — ინჟინერი, პოლიტიკოსი ელენე ჩერქეზიშვილი — მოცეკვავე ელისაბედ ჩერქეზიშვილი — მსახიობი ვარლამ ჩერქეზიშვილი — რუსეთისა და საქართველოს რევოლუციური მოძრაობის მოღვაწე ვასილ ჩერქეზიშვილი — საზოგადო მოღვაწე, პუბლიცისტი ივანე ჩერქეზიშვილი — იურისტი, პოლიტიკური მოღვაწე ლიზა ჩერქეზიშვილი — მსახიობი ნიკოლოზ ჩერქეზიშვილი — თანამდებობის პირი, იურისტი, ჟურნალისტი ფირან ჩერქეზიშვილი — ქართლ-კახეთის სამეფო კარის მოხელე
დულსე მარია საური რიანჩო

დულსე მარია საური რიანჩო (ესპ. Dulce María Sauri Riancho; დ. 14 აგვისტო, 1951, მერიდა, იუკატანი, მექსიკა) — მექსიკის სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე. 1991-1994 წლებში იყო იუკატანის შტატის პირველი ქალი-გუბერნატორი. მექსიკის კონგრესის წევრი და დეპუტატთა პალატის თავმჯდომარე. დაიბადა 1951 წლის 14 აგვისტოს იუკატანის შტატის ქალაქ მერიდაში. დაასრულა იბეროამერიკული უნივერსიტეტის სოციოლოგიის ფაკულტეტი. 1977-1982 წლებში მუშაობდა ფედერალურ სახელმწიფო სამმართველოში სხვადასხვა თანამდებობებზე. 1981 წლიდან მექსიკის ინსტიტუციურ-რევოლუციური პარტიის აქტიური წევრია. იყო იუკატანის შტატის კონგრესის დეპუტატი და ფედერალური დეპუტატთა პალატის წევრი იუკატანიდან (1982-1985 წწ.). 1988-1991 წლებში ფედერალური სენატორია ასევე იუკატანის შტატიდან. 1991-1994 წლებში იუკატანის გუბერნატორია, ხოლო შემდეგ ბრუნდება ფედერალურ დეპუტატთა საბჭოში (1994-1996 წწ.). 1995-2000 წლებში იყო ქალთა ეროვნული პროგრამის კოორდინატორი და ამავდროულად 1996-1999 წლებში შედიოდა ქალთა ეროვნულ კომისიაში. 1999-2002 წლებში იყო მექსიკის ინსტიტუციურ-რევოლუციური პარტიის თავმჯდომარე. 2000-2006 წლებში კვლავ კონგრესის ზედა პალატის წევრია. ↑ 1.0 1.1 1.2 Beetham, David (2007). Parliament and Democracy in the Twenty-First Century: a Guide to Good Practice. Inter-Parliamentary Union, გვ. 203. ISBN 978-92-9142-366-8. ციტირების თარიღი: 4 May 2011.  ↑ 2.0 2.1 Dulce Maria Sauri Riancho Spanish. El Universal (2014). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 24 სექტემბერი 2015. ციტირების თარიღი: 17 August 2015. ↑ Dulce María Sauri Riancho Spanish. Terra Networks México (2014). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-08-24. ციტირების თარიღი: 2020-10-17. ↑ Nuestro Partido Spanish. Partido Revolucionario Institucional. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 30 ივლისი 2015. ციტირების თარიღი: 17 August 2015.
მონიკა ფერნანდეს ბალბოა

მონიკა ფერნანდეს ბალბოა (ესპ. Mónica Fernández Balboa; დ. 4 ივლისი, 1966, ტაბასკო, მექსიკა) — მექსიკის სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე. სენატის თავმჯდომარე 2019 წლის 1 სექტემბრიდან. განათლებით არქიტექტორია, არის ეროვნული აღორძინების მოძრაობის წევრი, იყო მესიკის LXIV მოწვევის კონგრესის სენატორი ტაბასკოს შტატიდან. 2006-2009 წლებში იყო მექსიკის დემოკრატიული რევოლუციის პარტიის წევრი და იყო LX მოწვევის კონგრესის ფედერალური დეპუტატი. 2019 წლის 1 სექტემბრიდან არის მექსიკის სენატის თავმჯდომარე. ხმა მისცა სენატის 110 წევრმა, ერთი წინააღმდეგი იყო, ხოლო ორმა თავი შეიკავა. ↑ http://sil.gobernacion.gob.mx/Librerias/pp_PerfilLegislador.php?SID=&Referencia=2300752 ↑ Perfil del legislador. Legislative Information System. ციტირების თარიღი: 18 October 2014. ↑ Mónica Fernández será la nueva presidenta de Mesa Directiva del Senado, Aug 31, 2019, https://www.elsegundero.com/2019/08/monica-fernandez-sera-la-nueva.html. წაკითხვის თარიღი: Aug 31, 2019
ალექსანდრე ღლონტი

ალექსანდრე ღლონტი (დ. 5 ივნისი, 1912, დვაბზუ — გ. 1999) — ქართველი ენათმეცნიერი, ლექსიკოლოგი, ლექსიკოგრაფი, დიალექტოლოგი, ფოლკლორისტი, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1958), პროფესორი (1960), მეცნიერების დასახურებული მოღვაწე (1967). 1932 წელს დაამთავრა თბილისის პედაგოგიური ინსტიტუტის ენისა და ლიტერატურის ფაკულტეტი. 1931–1933 წლებში მუშაობდა გაზეთ „კომუნისტის“ კულტურული მშენებლობის განყოფილების გამგედ; 1933–1934 წწლებში გაზეთ „ახალგაზრდა კომუნისტის“ რედკოლეგიის წევრად და განყოფილების გამგედ; 1934–1936 წლებში იყო საქართველოს სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ასპირანტი; 1935–1937 წლებში საქართველოს სახელმწიფო გამომცემლობის ახალგაზრდობისა და საბავშვო ლიტერატურის განყოფილების გამგე, ამავე წლებში ლექციებს კითხულობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში; 1935–1940 და 1947–1980 წლებში ხელმძღვანელობდა დიალექტურ სამეცნიერო ექსპედიციებს გურიაში, ქართლში, კახეთში, მესხეთში, ხევსურეთში, ფშავში, თუშეთში, სვანეთში, კოლხეთში, ბორჯომის ხეობაში. 1938–1941 წლებში იყო გორის პედაგოგიური ინსტიტუტის ენისა და ლიტერატურის დეკანი, ასევე ხელმძღვანელობდა ქართული ენის კათედრას და იყო საპროფილო დისციპლინების ლექტორი, შეთავსებით მუშაობდა ცხინვალის პედაგოგიური ინსტიტუტის ქართული ენის კათედრის დოცენტად. 1941–1945 წლებში მონაწილეობდა მეორე მსოფლიო ომში. დემობილიზაციის შემდეგ, 1945–1952 წლებში კვლავ ხელმძღვანელობდა გორის პედაგოგიური ინსტიტუტის ენისა და ლიტერატურის კათედრას; 1953–1958 წლებში იყო ცხინვალის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ქართული ენის კათედრის გამგე; 1960–1967 წლებში იყო თბილისის ა. პუშკინის სახელობის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის პროფესორი; 1967–1990 წლებში იყო ამავე ინსტიტუტში ქართული ენის კათედრის გამგე, ხოლო 1990 წლიდან გარდაცვალებამდე — ამავე კათედრის პროფესორი. იკვლევდა ქართული ენის, მისი დიალექტების, ლექსიკოლოგიის, ლექსიკოგრაფიის, ონომასტიკის, ხალხური ზეპირსიტყვიერების საკითხებს. შეისწავლა და გამოსცა „გურული ფოლკლორი“ (1937); „ქართული ხალხური ნოველა“ სამ ტომად (1956, 1963, 1966), ნ. ჩუბინაშვილის ლექსიკოგრაფიული მემკვიდრეობა სამ ტომად (1961, 1971, 1973), ქართლ დიალექტთა პირველი ლექსიკონი ორ ტომად (1974–1975), სერია „ტოპონიმიკური ძიებანი“ ხუთ ნაკვეთად (1971–1985), „ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა“ (1984). ავტორია სასკოლო სახელმძღვანელობისა „ქართული ლექსიკოლოგია“ (1964) და „ქართული წინადადება“ (1978). ატორია წიგნებისა „ფილოლოგის ჩანაწერები“ (1980), „ქართული ლექსიკოგრაფიის საკითხები“ (1983). 1997 — ღირსების ორდენი 1995 — ვაჟა-ფშაველას სახელობის პრემია 1961 — შრომის წითელი დროშის ორდენი საქართველოს სახელმწიფო პრემია, მეცნიერებისა და ტექნიკის დარგში 1961-1993 წლებში გამოქვეყნებულ შრომათა ციკლისთვის „ქართული ლექსიკოლოგიისა და ლექსიკოგრაფიის საკითხები“ (2 მონოგრაფია, 12 ლექსიკონი - 15 წიგნად) სამამულო ომის I ხარისხის ორდენი საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე მაისურაძე, ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 595. საქართველოს მეცნიერებისა და ტექნიკის დარგის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები 1993–2004 წწ. გვ.84 — თბილისი, 2012 ალექსანდრე ღლონტი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
თამარ ღლონტი

თამარ ღლონტი (დ. 29 მარტი, 1904, ბათუმი — გ. 9 ნოემბერი, 1985, თბილისი) — ქართველი ნევროპათოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1959), პროფესორი (1962), საქართველოს სსრ-ის მეცნიერების მდასახურებული მოღვაწე (1965) 1928 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტი 1928 წელს. 1960-1982 წლებში განაგებდა თბილისის ექიმთა დახელოვნების ინსტიტუტში ნერვოპათოლოგიის კათედრას. შეისწავლიდა ნერვული სისტემის სისხლძარღოვან პათოლოგიას, ეპილეფსიას, ნეიროიმუნურ ძვრებს ნერვული სისტემის ზოგიერთი დაავადების დროს და სხვა. თანაავტორია ნაშრომისა „ნერვული სისტემის დაზიანება ბრუცელოზის დროს“ (თბილისი, 1963). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 595. თამარ ღლონტი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
მიხეილ ღლონტი (გენერალ-ლეიტენანტი)

მიხეილ ღლონტი (დ. 10 ნოემბერი, 1904, გოგიეთი — გ. 13 მაისი, 1954, თბილისი) — ქართველი გენერალ-ლეიტენანტი (1954). 1926 წელს გაიწვიეს წითელ არმიაში. 1930 წელს დაამთავრა ამიერკავკასიის სამხედრო სკოლა 1930 წელს, ხოლო 1937 წელს — მ. ფრუნზეს სახელობის სამხედრო აკადემია. 1941-1945 წლებში დიდი სამამულო ომის დროს იბრძოდა ამიერკავკასიის, ჩრდილოეთ კავკასიის, უკრაინის IV და ბელორუსიის I ფრონტებზე. 1947 წელს დაამთავრა კ. ვოროშილოვის სახელობის უმაღლესი სამხედრო აკადემია. ომის შემდეგ მუშაობდა არმიის შტაბის უფროსად. ჩინჩილაკაშვილი, ტ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 595. მიხეილ ღლონტი (გენერალ-ლეიტენანტი) — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ნინო მუმლაძე

ნინო მუმლაძე (დ. 1 აგვისტო, 1984, თბილისი) — ქართველი მსახიობი. მუმლაძეს დამთავრებული აქვს კონსერვატორიასთან არსებული ექსპერიმენტული სამუსიკო ათწლედის ვოკალის ფაკულტეტი. 2004 წელს დაამთავრა თეატრისა და კინოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამსახიობო ფაკულტეტი. 2004 წელს დაიწყო მუშაობა თეატრალურ სარდაფში. 2006 წლიდან მუშაობდა ალექსანდრე გრიბოედოვის სახელობის რუსულ დრამატულ თეატრში. 2007 წელს დაიწყო მუშაობა ნოდარ დუმბაძის სახელობის მოზარდ მაყურებელთა თეატრში. 2010 წელს დაიწყო მუშაობა თავისუფალ თეატრში. 2008: „ჩვენი ოფისი“ (ნუნუკა) 2008: „რაც ყველაზე ძალიან გიყვარს“ 2009: „რაც ყველაზე ძალიან გიყვარს 2“ ჩემი ცოლის დაქალები 2013: „საზღვარზე“ ეროვნული ფილმოგრაფია
სალომე შარვაძე

სალომე შარვაძე — ქართველი მსახიობი. არის 2006 წელს გადაღებული ფილმის, „ის დღე რომ არ ყოფილიყო“ სცენარის ავტორი. განსაკუთრებული პოპულარობა მოუპოვა სერიალ „ჩემი ცოლის დაქალებში“ შესრულებულმა „ქეთის“ როლმა. ითამაშა ეპიზოდური როლი კომედიურ სერიალში „გოგონა გარეუბნიდან“. ეროვნული ფილმოგრაფია
ვახო ჩაჩანიძე

ვახო ჩაჩანიძე — ქართველი მსახიობი. განსაკუთრებული პოპულარობა მოუტანა სერიალ „ჩემი ცოლის დაქალებში“ შესრულებულმა „მიშკას“ როლმა. მონაწილეობა მიღებული აქვს ხუთ ფილმში. ჩემი ცოლის დაქალები 2011: „დარჩი ჩემთან“ 2012: „ფეხშიშველი“ 2013: „შემთხვევითი პაემნები“ 2013: „დინოლა“ 2014: „ტიფლისი“ (სერიალი) 2019: „ცუდი ხალხი“ (გია) ეროვნული ფილმოგრაფია ვახო ჩაჩანიძე — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
იაკოვ ტესტელეცი

იაკოვ ტესტელეცი (რუს. Я́ков Гео́ргиевич Тестеле́ц (დ. 12 სექტემბერი, 1958, მოსკოვი) — რუსი ენათმეცნიერი, სპეციალისტი სინტაქსური თეორიისა და ტიპოლოგიის დარგში, კავკასიური ენების სპეციალისტი. ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, რუსეთის სახელმწიფო ჰუმანიტარული უნივერსიტეტის ენათმეცნიერების ინსტიტუტის ლინგვისტური ტიპოლოგიის სასწავლო-სამეცნიერო ცენტრის პროფესორი. რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის ენათმეცნიერების ინსტიტუტის კავკასიურ ენათა განყოფილების ხელმძღვანელი. Введение в общий синтаксис. (შესავალი ზოგად სინტაქსში) М.: РГГУ, 2001. — გვერდი 798. ISBN 5-7281-0343-X Типология и теория языка: от описания к объяснению (ენის ტიპოლოგია და თეორია): К 60-летию А. Е. Кибрика. / Ред. Е. В. Рахилина, Я. Г. Тестелец. М.: Языки русской культуры, 1999. — გვერდი 640. Элементы цахурского языка в типологическом освещении. (წახური ენის ელემენტების ტიპოლოგიური მიმოხილვა) / Ред.-сост. А. Е. Кибрик, ред. Я. Г. Тестелец. М.: Наследие, 1999. — გვერდი 943 с. Языки мира: Кавказские языки. (მსოფლიოს ენები: კავკასიური ენები) / Ред. М. Е. Алексеев, Г. А. Климов, С. А. Старостин, Я. Г. Тестелец. М.: Academia, 2001. — გვერდი 480. Климов Г. А., Халилов М. Ш. Словарь кавказских языков. Сопоставление основной лексики. (კავკასიურ ენათა ლექსიკონი. ძირითადი ლექსიკის ურთიერთშეპირისპირება) / Ред. Я. Г. Тестелец. М.: Восточная литература, 2003. — გვერდი 512. Аспекты полисинтетизма: очерки по грамматике адыгейского языка. (პოლისინთეტიზმის ასპექტები: ადიღეური ენის გრამატიკის ნარკვევები) / Отв. ред. Я. Г. Тестелец. М.: РГГУ, 2009. — გვერდი 717. ISBN 978-5-7281-1075-0 იაკოვ ტესტელეცის გამოსვლების სატელევიზიო ჩანაწერები თემების მიხედვით. „პროფ. ჲაკოვ ტესტელეცი „ყაყაჩო აყვავებულა“-ს მღერის“ „გენერატიული გრამატიკა და კონსტრუქციის გრამატიკა — ორი თვალსაზრისი სინტაქსის შესახებ“ "ლინეარული თანმიმდევრობა და გრამატიკის თეორია" "ენობრივი უნივერსალიები" "აზროვნების წყალგამყოფებთან" პროფესორ იაკოვ ტესტელეცის სამეცნიერო ბიოგრაფია რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის ენათმეცნიერების ინსტიტუტის კავკასიურ ენათა განყოფილების ოფიციალური გვერდი
გიორგი ყიფშიძე

გიორგი ყიფშიძე (დ. 22 ნოემბერი, 1977, თბილისი) — ქართველი თეატრისა და კინოს მსახიობი. პოპულარობა მოუტანა სერიალ „ცხელ ძაღლში“ ნათამაშებმა „ლექსო ნიჟარაძის“ როლმა. არის ცნობილი ქართველი მსახიობის, ზურა ყიფშიძის შვილი. იყო ტელეპროექტ „ნიჭიერის“ წამყვანი. 2003: „ცხელი ძაღლი“ (ლექსო ნიჟარაძე) 2006: „რევერსი (უბრალოდ თამაში)“ 2009: „თბილისური Love Story“ (ნიკა) 2009: „კონფლიქტის ზონა (გასეირნება ყარაბაღში 2)“ 2010: „ქუჩის დღეები“ (ჯაბა) 2010: „შანტრაპა“ 2011: „მარილივით თეთრი“ 2011: „აგვისტოს 5 დღე“ (ერაყელი ტაქსის მძღოლი) 2012: „ჩემი ცოლის დაქალის ქორწილი“ 2014: „ცელქი ბავშვები 2“ 2012–2015: „ჩემი ცოლის დაქალები“ 2012: „ბოლო გასეირნება“ 2013: „რაც ამ ქვეყნად სიყვარული მეფობს“ 2015–2016: „ქერჩი - დაკარგული გმირები“ გიორგი ყიფშიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ეროვნული ფილმოგრაფია გიორგი ყიფშიძე — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
რაც გინახავს, ვეღარ ნახავ (პიესა)

„რაც გინახავს, ვეღარ ნახავ“ — ქართველი დრამატურგის, ავქსენტი ცაგარელის პირველი კომედიური ჟანრის პიესა. მოქმედება ვითარდება მე-19 საუკუნის თბილისსა და მის შემოგარენში, სადაც მოთხრობილია, ახალგაზრდა წყვილის შესახებ, რომლებიც დაქორწინებას აპირებენ, მაგრამ სოფლის გაღარიბებული თავადი საპატარძლოს ძალით წაიყვანს. ცაგარელმა პიესა 21 წლის ასაკში, 1878 წელს დაწერა. პიესა სამ მოქმედებიანია და წარმოადგენს ერთგვარ მძაფრ სოციალურ პროტესტს თავადაზნაურების წინააღმდეგ. პირველად დაიდგა 1879 წლის 19 დეკემბერს თბილისში. პიესის სიუჟეტი დაფუძნებულია XIX საუკუნის თბილისში მომხდარ მემამულე შიოევის გახმაურებულ რეალურ ამბავზე, რომელმაც საცოლე მოსტაცა ვიღაც დიღმელ გლეხს. ავქსენტი ცაგარელისადმი მიძღვნილ ტექსტში იოსებ გრიშაშვილიც წერს: 1935 წელს ღრმად მოხუცებულმა ცაგარლების მოყვარემ — ნინო გრიგოლის ასულმა უგრელიძემ გვიამბო, რომ ყოფილა ერთი მემამულე გვარად შიოევი (პეტრე შიოთაღაშვილი), რომელმაც მოიტაცა დიღმელი გლეხის გულას გოგო და მოიწადინა მასზედ ჯვარის დაწერა. ის გოგო თურმე მენახშირეზე ყოფილიყო დანიშნული, ბევრი ემუდარეს გულქვა ბატონს, მაგრამ მან თავისი გაიტანა, ნათესავებიც წინ აღუდგნენ: „უსწავლელია, რათ გინდაო“, — შიოევმა თურმე უპასუხა: „რა ვუყოთ, რომ უსწავლელია, ჰამაც ვაკოცებ, ჰამაც ვასწავლიო“... ბოლოს ამ „ბედნიერ ცოლ-ქმართ“ ეყოლათ ქალი, რომელიც „ზავედენიაში“ მიაბარეს და მოახლეები დაუყენესო.... ამ ფაქტს ადასტურებს ხალხური ლექსი — „პეტრე ბატონის ლექსი“. 1965 წელს გამოვიდა რეჟისორ მიხეილ ჭიაურელის ამავე სახელწოდების ფილმი, რომელშიც მონაწილეობენ აკაკი ხორავა, სოფიკო ჭიაურელი, ვასო გოძიაშვილი, გიორგი შენგელაია, ვახტანგ ნინუა და სხვები. „რაც გინახავს, ვეღარ ნახავ — ვიკიწყარო რაც გინახავს, ვეღარ ნახავ — „მადათოვი“ ↑ რაც გინახავს, ვეღარ ნახავ. Buki.ge. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 17 ოქტომბერი, 2020. ციტირების თარიღი: 17 ოქტომბერი, 2020. ↑ 2.0 2.1 „რაც გინახავს, ვეღარ ნახავ“, ანუ ნამდვილი ამბავი. „მათადოვი“ (20 თებერვალი, 2020). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 17 ოქტომბერი, 2020. ციტირების თარიღი: 17 ოქტომბერი, 2020. ↑ „დროება, 19 დეკემბერი, 1879, #263, გვ. 4, თბილისი, გამომც. — ს. მელიქიშვილი ↑ „რაც გინახავს, ვეღარ ნახავ“, ანუ სიმართლე „უპატარძლო ქორწილის“ რეალური ამბის შესახებ. „ქართული აზრი“ (8 მაისი, 2020). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 17 ოქტომბერი, 2020. ციტირების თარიღი: 17 ოქტომბერი, 2020. ↑ გოგი გვახარია. (10 ოქტომბერი, 2005) “რაც გინახავს, ვეღარ ნახავ” – 40. „რადიო თავისფულება“. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 17 ოქტომბერი, 2020. ციტირების თარიღი: 17 ოქტომბერი, 2020. ↑ რაც გინახავს, ვეღარ ნახავ, ანუ უპატარძლო ქორწილის რეალური ისტორია. „ქართული კვირა“ (8 მაისი, 2020). ციტირების თარიღი: 17 ოქტომბერი, 2020.[მკვდარი ბმული] ↑ Full Cast & Crew: Rats ginakhavs, vegar nakhav (1965). კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა. ციტირების თარიღი: 17 ოქტომბერი, 2020.
ჩეჩელაშვილი (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი ჩეჩელაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გიორგი ჩეჩელაშვილი — პოლიტიკოსი, პოლიციის გენერალ-მაიორი გრიგოლ ჩეჩელაშვილი — მომღერალი, მოცეკვავე, მსახიობი დავით ჩეჩელაშვილი — ექიმი-ფტიზიატრი ვალერი ჩეჩელაშვილი — პოლიტიკოსი, დიპლომატი მელიტონ ჩეჩელაშვილი — პედაგოგი ოთარ ჩეჩელაშვილი — საბჭოთა კავშირის გმირი
ილემი

ილემი — ზესტაფონის მუნიციპალიტეტის სოფლების ზედა ილემისა და ქვედა ილემის ძველი სახელწოდება. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 106.
ილი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ილი შეიძლება აღნიშნავდეს: ილი — მცენარე ილი — მდინარე ჩინეთსა და ყაზახეთში
ილი (მცენარე)

ილი (Elettaria cardamomum) — მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარე ჯანჯაფილისებრთა ოჯახისა. აქვს მხოხავი ფესურა და ღია მწვა ყვავილები. ნაყოფი სამბუდიანი კოლოფია. თესლს ხმარობენ კულინარიაში, შეიცავს 3,5-7% ზეთს, რომელსაც იყენებენ კვების და თამბაქოს მრეწველობაში, აგრეთვე მედიცინაში. იზრდება სამხრეთ ინდოეთის და ინდოჩინეთის ნახევარკუნძულის ტენიან მთის ტყეებში; კულტივირებულია ინდოეთში, შრი-ლანკაზე (ცეილონზე), ინდოეთის ნახევარკუნძულზე, სამხრეთ ჩინეთში. უფრო ფასობს მალაბარისა და მაისურის ილი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 106.