laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
გივი ფავლენიშვილი

გივი ფავლენიშვილი (დ. 20 მაისი, 1931, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი და მეცნიერი. 1954 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამრეწველო და სამოქალაქო მშენებლობის ფაკულტეტი. 1951-1961 წლებში მუშაობდა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო მექანიკის კათედრაზე. 1961-1976 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის კირიაკ ზავრიევის სახელობის სამშენებლო მექანიკისა და სეისმომედეგობის ინსტიტუტში. 1976-1981 წლებში ანდრია რაზმაძის სახელობის მათემატიკის ინსტიტუტის გამოყენებითი მექანიკისა და გამოთვლითი მათემატიკის განყოფილებაში უფროს მეცნიერ-თანამშრომლად. 1981-1984 წლებში იყო საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის მათემატიკისა და თეორიული მექანიკის კათედრის დოცენტი, ჰიდრომელიორაციის ფაკულტეტის დეკანის მოადგილე. ტექნიკის მეცნიერებათა კანდიდატი, რკინაბეტონის კონსტრუქციების ექსპერიმენტულ-თეორიული გამოკვლევების შედეგთა ამსახველი.არის 20-მდე სამეცნიერო შრომის ავტორი. შედგენილი ჰქონდა თეორიული მექანიკისა და გეომეტრიის სახელმძღვანელოები. 1951-1961 წლებში იყო პოლიტექნიკური ინსტიტუტის საესტრადო ორკესტრის წევრი. გივი ფავლენიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
პერიფერიული მოწყობილობა

პერიფერიული მოწყობილობა (ინგლ. peripheral) — კომპიუტერზე მისაერთებელი გარე მოწყობილობა, რომელიც კომპიუტერში ინფორმაციის შეტანის ან მისგან მიღების საშუალებას იძლევა. ასეთი მოწყობილობები არ ითვლება ძირითადად და მათი გათიშვა კომპიუტერიდან არ იწვევს მისი მუშაობის შეფერხებას. მაგრამ კომპიუტერების უმრავლესობა მუშაობს პერიფერიულ მოწყობილობებთან ერთად (მაგ. პრინტერი, სკანერი, პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლი და სხვ.) პერიფერიული მოწყობილობები იყოფა სამ ტიპად: შემტანი მოწყობილობები (თაგუნა, მიკროფონი, სენსორული ეკრანი და ა.შ.) გამომტანი მოწყობილობები (პრინტერი, დინამიკები, მონიტორი და ა. შ.) შემნახველი მოწყობილობები (HDD, FDD, USB და ა. შ.) ზოგჯერ ერთი პერიფერიული მოწყობილობა ერთდროულად მიეკუთვნება სხვადასხვა ტიპს. მაგ. დისკის ჩამწერ-წამკითხველი მოწყობილობა, ინტერაქტიული დაფა, მოდემი და სხვ. ა. ბენაშვილი, გ. ბენაშვილი, ს. სულხანიშვილი, კომპიუტერის პერიფერიის ორგანიზაცია (სახელმძღვანელო). თბილისი. საქ.უნ-ტი. 2016. კომპიუტერის პერიფერიული მოწყობილობები
ტალისაი (ბატანგასი)

ტალისაი (ოფიციალურად ტალისაის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Talisay) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი ბატანგასის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 46 238 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 21 ბარანგაის. ოფიციალური საიტი Talisay Profile at PhilAtlas.com ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Talisay: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 5 May 2020
ტაისანი

ტაისანი (ოფიციალურად ტაისანის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Taysan) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი ბატანგასის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 40 146 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 20 ბარანგაის. Taysan Profile at PhilAtlas.com ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Taysan: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 5 May 2020
ტინგლოი

ტინგლოი (ოფიციალურად ტინგლოის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Tingloy) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი ბატანგასის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 19 215 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 15 ბარანგაის. Tingloy Profile at PhilAtlas.com ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Tingloy: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 5 May 2020
ტუი (ბატანგასი)

ტუი (ოფიციალურად ტუის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Tuy) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი ბატანგასის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 46 519 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 22 ბარანგაის. ოფიციალური საიტი Tuy Profile at PhilAtlas.com ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Tuy: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 5 May 2020.
დათო ბარბაქაძე

დავით (დათო) ბარბაქაძე (დ. 7 თებერვალი, 1966, თბილისი) — ქართველი მთარგმნელი, მწერალი, პედაგოგი, ესეისტი. 1991 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფსიქოლოგიისა და ფილოსოფიის ფაკულტეტი. 1990 წლიდან თბილისის სხვადასხვა უმაღლეს სასწავლებელში კითხულობდა ფილოსოფიის შესავლის, ფილოსოფიის ისტორიის, რელიგიის ფილოსოფიის, ესთეტიკის, ლოგიკის აკადემიურ კურსებს. 1992-1994 წლებში სწავლობდა ასპირანტურაში (თსუ-ის სოციოლოგიის კათედრაზე), რომელიც ნებაყოფლობით მიატოვა. 1991 წელს დააარსა სალიტერატურო ვიდეო-ჟურნალი, „დათო ბარბაქაძის ჟურნალის“ სახელწოდებით, რომელიც პერიოდულად პრეზენტირდებოდა თსუ-ში 1994 წლამდე. 1994 წელს დააარსა სალიტერატურო ჟურნალი „პოლილოგი“ . 1996 წელს დააარსა სალიტერატურო ჟურნალ-გაზეთი „ლიტერატურა“. 2001-2004 წლებში, როგორც თავისუფალი ლიტერატორი, ცხოვრობდა გერმანიასა და ავსტრიაში. 2005-2008 წლებში იყო სსიპ „ირმის ნახტომის“ არასაგნობრივი პროექტების კოორდინატორი. 2014 წლიდან არის თბილისის აპ. ქუთათელაძის სახელობის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის მიწვეული პედაგოგი და უძღვება აკადემიურ კურსებს: „პოეზია და ფილოსოფია“, „ხელოვნების ფილოსოფია და ხელოვნების სოციოლოგია გერმანიაში“, „ევროპული რომანტიზმი“, „ევროპული ლიტერატურული ავანგარდი“ და სხვ. ქართულ ენაზე თარგმნის გერმანულენოვან პოეზიას. არის ევროპელ მწერალთა გაერთიანებისა და ავსტრიის პენ-კლუბის, ასევე რამდენიმე საერთაშორისო საზოგადოებისა და რედკოლეგიის წევრი. საქართველოს ფარგლებს გარეთ მიღებული აქვს არაერთი ლიტერატურული პრემია და სტიპენდია. მისი ორიგინალური და მთარგმნელობითი შემოქმედება თავმოყრილია 2014 წელს დასტამბულ მრავალტომეულში სახელწოდებით „შედეგები“. დათო ბარბაქაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
იგორ დოლიძე

იგორ დოლიძე (დ. 7 თებერვალი, 1939, ბათუმი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი, პედაგოგი. 1965 წელს დაამთავრა ლენინგრადის პედიატრიული სამედიცინო სახელმწიფო ინსტიტუტი. 1965–1966წწ. - გროზნოს უსინათლო ბავშვთა რესპუბლიკური სკოლა–ინტერნატის უფროსი ექიმი; 1966–1967წწ. ქირურგიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის პათოფიზიოლოგიის განყოფილების უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი; 1973–1978წწ. - ტრავმატოლოგიისა და ორთოპედიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის ექსპერიმენტული მედიცინისა და სამეცნიერო კიბერნეტიკის განყოფილების გამგე; 1978–1980წწ. - ქირურგიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის ავტომატიზებული რეამინაციული სისტემების ლაბორატორიის გამგე; 1980–1981წწ. - აჭარის რესპუბლიკური საავადმყოფოს მთავარი ექიმის მოადგილე; 1981–1995წწ. - სეფსისის საწინააღმდეგო რესპუბლიკური ცენტრის თერაპიული განყოფილების ექიმი; 1995–1998წწ. - იარაგის საერთაშორისო უნივერსიტეტის ჰოსპიტალური თერაპიის კათედრის გამგე; 1980–1981წწ. - აჭარის ჯანდაცვის სამინისტროში მართვის ავტომატიზებული სისტემების – "აჭარის ჯანდაცვა" მთავარი კონსტრუქტორი (მეცნიერი ხელმძღვანელი); 1998 წლიდან - სპორტული მედიცინის კათედრის პროფესორი და თსუ "საქართველოს" თერაპიული ციკლის ხელმძღვანელი. თავისი ნახევარსაუკუნოვანი შემოქმედებითი მოღვაწეობის (სამეცნიერო, საექიმო, პედაგოგიური) ნახევარი, სპორტული მედიცინის, რეაბილიტაციის, სამკურნალო ფისკულტურისა და შეზღუდული შესაძლებლობების მქონე მოზარდების ფსიქო-ფიზიკური აღზრდის პრობლემურ საკითხებს მიუძღვნა. 169 სამეცნიერო ნაშრომისა და 6 მონოგრაფიების ავტორი. კვლევის თემა: ნაწლავისმიერი სეფსისი: ეტიოლოგია, პათოგენეზისი, დიაგნოსტიკა და მკურნალობა თანამედროვე კომპიუტერული ტექნილოგიის გამოყენებით. ექიმი-ინფექციონისტი. თბილისის სახელმწიფო სპორტის უნივერსიტეტში ფიზიკური მედიცინისა და რეაბილიტაციის ასოცირებული პროფესორი და უნივერსიტეტ „გეომედის" ფიზიკური მედიცინისა და რეაბილიტაციის დეპარტამენტის პროფესორი. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1993), პროფესორი. საკანდიდატო დისერტაციის თემა - „მეტაბოლური დარღვევების შესახებ წვრილი ნაწლავის კედლებში შოკისა და სისხლკარგვის დროს", დაიცვა 1972 წელს; სადოქტორო დისერტაციის თემა - „ნაწლავისმიერი სეფსისის ეტიოლოგია, პათოგენეზი, დიაგნოსტიკა და მკურნალობა თანამედროვე კომპიუტერული ტექნოლოგიის გამოყენებით", დაიცვა 1993 წელს. იგორ დოლიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
პარაზიტოლოგია

პარაზიტოლოგია — მეცნიერება ადამიანის, ცხოველთა და მცენარეთა პარაზიტების და მათ წინააღმდეგ ბრძოლის ღონისძიებების შესახებ. ამავე დროს, პარაზიტოლოგია იკვლევს იმ რთულ ურთიერთდამოკიდებულებას, რომელიც მყარდება პარაზიტსა და მასპინძელს შორის. პარაზიტოლოგია მოიცავს შემდეგ დისციპლინებს: ციტოლოგია, ბიოინფორმატიკა, მოლეკულური ბიოლოგია, იმუნოლოგია, გენეტიკა, ევოლუცია, ეკოლოგია. პარაზიტი
ირინა ბეგიზოვა

ირინა ბეგიზოვა (დ. 26 ივლისი, 1947 — გ. 14 იანვარი, 2004) — ქართველი მეცნიერი, პედაგოგი, ხელოვნებათმცოდნე, კინომცოდნე, ხელოვნებათმცოდნეობის მეცნიერებათა დოქტორი (1994). 1970 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის მუსიკათმცოდნეობის ფაკულტეტი, 1979 წელს თბილისის სამხატვრო აკადემიის ხელოვნებათმცოდნეობის ფაკულტეტი. 1980-2004 წლებში ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიაში. წერდა წერილებს ქართული ანიმაციური კინოს პრობლემების, ტენდენციების და პერსპექტივების შესახებ. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „მსოფლიო ანიმაციური კინოს ტენდენციები“. სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ხელოვნებათა ურთიერთგავლენა ანიმაციური ფილმების სახეობრივ სტრუქტურაში“, დაიცვა 1994 წელს. ირინა ბეგიზოვა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ელისო ერისთავი

ელისო ერისთავი (დ. 17 ივნისი, 1948) — ქართველი მეცნიერი, პედაგოგი, ხელოვნებათმცოდნე, მუსიკათმცოდნე, ხელოვნებათმცოდნეობის მეცნიერებათა დოქტორი (2004), პროფესორი. 1968 წელს დაამთავრა მუსიკალური სასწავლებლის საფორტეპიანო განყოფილება. 1974 წელს კი თბილისის ვანო სარაჯიშვილის სახელმწიფო კონსერვატორია, მუსიკის ისტორია და თეორია. 1974-1981 წლებში იყო თბილისის პუშკინის სახელობის პედაგოგიური ინსტიტუტის მუსიკის კათედრაზე კონცერტმეისტერი, ატარებდა მუსიკალური ფორმის და ჰარმონიის ლექციებს. 1981-1993 წლებში მუშაობდა თბილისის №16 მუსიკალური სკოლაში ფორტეპიანოს პედაგოგად. 1992-2001 წლებში იყო თბილისის ჯაზის აკადემიის („აუდიოვიზუალური სინთეზი“), ტელე-რადიო კომპანია „საქართველოს“ და საავტორო პროგრამა „რა არის პლასტიკის“ გადაცემების წამყვანი და რეჟისორი. 1996 წლიდან მუშაობდა საქართველოს შოთა რუსთაველის თეატრისა და კინოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასოცირებულ პროფესორად, ატარებდა აუდიოვიზუალური ხელოვნების საუნდ დიზაინის მიმართულების ლექციებს. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „მუსიკის როლი მოკლემეტრაჟიანი მხატვრული ფილმების კომპოზიციურ სტრუქტურაში“, დაიცვა 1992 წელს. სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ფილმის ხმოვან-ხედვითი სტრუქტურა“, დაიცვა 2004 წელს. ელისო ერისთავი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ელისაბედ ერისთავი

ელისაბედ ელიზბარის ასული ერისთავი (დ. 1864 — გ. 1949) — ქართველი მწერალი, ჟურნალისტი. ელიზბარ და ქეთევან ერისთავების შვილი, ქსნის ერისთავთა საგვარეულოდან. ელისაბედ ერისთავი იყო საყმაწვილო ჟურნალ „ნაკადულის“ ერთ-ერთი დამაარსებელი და პირველი რედაქტორი (ნინო ნ. ზურაბიშვილთან ერთად, 1904-1905, ნინო ზურაბიშვილთან ერთად). საბჭოთა რეჟიმის დამყარების შემდეგ ქონება ჩამოართვეს, 1920-იან წლებში თბილისის საავადმყოფოებში მესასთუმლე ქალად მუშაობდა. საკუთარი ოჯახი არ შეუქმნია. მან ღრმა სიბერემდე იცხოვრა და სიცოცხლის ბოლო წლები ახლო ნათესავებთან გაატარა. ერისთავის ფრაგმენტული ხასიათის მოგონებები (დაცულია გ. ლეონიძის ქართული ლიტერატურის სახელმწიფო მუზეუმში) შეიცავს საინტერესო მასალას XIX საუკუნის II ნახევრისა და XX საუკუნის I მეოთხედის ქართული არისტოკრატიის, საზოგადოებრივ-კულტურული და სალიტერატურო ცხოვრების შესახებ. მოგონება მამაზე , კრბ. „ელიზბარ ერისთავი“, თბ., 1997. — გვ. 140–141. მემუარები. თბ., არტანუჯი. 2022, ISBN 9789941494871. ჯოლოგუა თ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 60. ↑ ქევანიშვილი ე., არისტოკრატი მესასთუმლე — რას გვიამბობს ელისაბედ ერისთავის მემუარები?, „რადიო თავისუფლება“, ოქტომბერი 12, 2022.
მარიამ დიდებულიძე

მარიამ დიდებულიძე (დ. 28 მაისი, 1952) — ქართველი მეცნიერი, ისტორიკოსი, ხელოვნებათმცოდნე, ხელოვნებათმცოდნეობის დოქტორი (2006). 1974 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია. 1974 წლიდან იყო გიორგი ჩუბინაშვილის სახელობის ქართული ხელოვნების ისტორიის ინსტიტუტის მეცნიერ-თანამშრომელი. 2009 წლიდან კი გიორგი ჩუბინაშვილის ცენტრის დირექტორი. 1998 წლიდან ეწეოდა პედაგოგიურ საქმიანობას თბილისის სასულიერო აკადემიაში. 1997 წლიდან არის საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ფონდის სარეაბილიტაციო პროექტების კოორდინატორი. მისი სამეცნიერო მოღვაწეობის ძირითადი სფეროა შუა საუკუნეების ფერწერა. ავტორია მრავალი სამეცნიერო პუბლიკაციისა. მონაწილეობდა საერთაშორისო სიმპოზიუმებსა და კონკურსებში. თბილისის სასულიერო აკადემიაში ქრისტიანული ხელოვნების ფაკულტეტზე მიჰყავს ბიზანტიური მხატვრობის ისტორიის კურსი, თბილისის სამხატვრო აკადემიაში — შუა საუკუნეების ქართული სახვითი ხელოვნების ისტორიის კურსი. სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ყინწვისის წმინდა ნიკოლოზის ტაძრის ფერწერული ანსამბლის მხატვრული სახე (XII-XIII საუკუნეების მიჯნის ქართული კედლის მხატვრობის მიმართება ბიზანტიურ ფერწერასთან)“, დაიცვა 2006 წელს. მარიამ დიდებულიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი მარიამ დიდებულიძე, საჯარო ლექცია: „ქართული შუა საუკუნეების კედლის მხატვრობა ბიზანტიური და აღმოსავლეთქრისტიანული ხელოვნების კონტექსტში: XIII ს.-ის ყინცვისის ეკლესიის მოხატულობა, როგორც კულტურული ურთიერთკავშირის ნიმუში“ 18 May 2021, Georgian Project Lecture Series: Aesthetics, Art, and Architecture in the Caucasus Lecture Series organized by Kunsthistorisches Institut in Florenz – Max-Planck-Institut in cooperation with the George Chubinashvili National Research Centre for Georgian Art History and Heritage Preservation.
ერლენდ ლუ

ერლენდ ლუ (დ. 24 მაისი, 1969) — ნორვეგიელი რომანისტი, სცენარისტი და კინოკრიტიკოსი. სკანდინავიაში პოპულარობა იუმორისტული და მინიმანისტური სტილის რომანებით მოიპოვა, თუმცა მისი ზოგიერთი ნაწარმოები შედარებით სერიოზულ ხასიათს ატარებს და უფრო მეტად თანამედროვე ნორვეგიული საზოგადოების კრიტიკისკენ იხრება. ნაივური. სუპერი (1996) დოპლერი (2004) Nordic Council Film Prize 2009 ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #120009404 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ https://kritikerlaget.no/saker/aschehougprisen-2013 ↑ Gullrutens arkiv for 2015 ↑ Loe, Erlend. World Cat Identities. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2 თებერვალი 2017. ციტირების თარიღი: 4 April 2010. ↑ Erlend Loe | Gyldendal - Den Store Danske da. ციტირების თარიღი: 26 January 2017
ელა გოჩიაშვილი

ელა გოჩიაშვილი (დ. 28 იანვარი, 1959, ვაჩნაძიანი, გურჯაანის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი პოეტი, ჟურნალისტი. ელა გოჩიაშვილი დაიბადა 1959 წლის 29 იანვარს, გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაჩნაძიანში. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი. მუშაობს გალაკტიონ ტაბიძის მემორიალურ ბინა-მუზეუმში. ელა ოჩაშვილის ლექსები თარგმნილია იტალიურ, გერმანულ, ფრანგულ, ლიეტუვურ, რუსულ, სომხურ, აზერბაიჯანულ, ნიდერლანდურ, ინგლისურ, სპარსულ ენებზე და შესულია უცხოურ ანთოლოგიებსა და გამოცემებში. მონაწილეობდა საერთაშორისო ლიტერატურულ ღონისძიებაში: პოეზიის ფესტივალებზე — ლიეტუვა (2010), საფრანგეთი (2011), იტალია (2017), ლაიფციგის წიგნის საერთაშორისო ფესტივალი (2016). ცხოვრებაგაუმტარი (ლექსები), თბილისი, საუნჯე, 2013 მათქმევინე, დე! (ლექსები), 2010 შაბიამანი (ლექსები), თბილისი, დიოგენე, 2005 — ISBN 99940-45-22-9 პარასკევი ჩემი დღეა (ლექსები), თბილისი, მერანი, 2003 — ISBN 99928-948-5-7 ფრაგმენტები ანამნეზიდან (ლექსები), თბილისი, მერანი, 1996 მწუხრი მშვიდობისა (ლექსები), თბილისი, მერანი, 1989 2006 — ლიტერატურული პრემია „საგურამო“, წიგნისათვის „შაბიამინი“ ელა გოჩიაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი შორიდან ნინო სტრონი დარბაისელი — ცრემლი სამყაროს თვალზე ოქროს ფონდი ELA GOCHIASHVILI (ელა გოჩიაშვილი) გიორგი ლობჟანიძე — ვისი დღეა პარასკევი? დაარქივებული 2023-12-20 საიტზე Wayback Machine. GOCHIASHVILI ELA გოჩიაშვილი ელა
რევაზ ლაგვილავა

რევაზ ლაგვილავა (დ.19 სექტემბერი, 1952, თბილისი) — ქართველი მომღერალი. 1971 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი (ფიზიკური),1976 წელს ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია (ვოკალური). 1980–2004 წლებში იყო ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის წამყვანი სოლისტი (ბარიტონი). 1980 წელს შედგა დებიუტი, რობერტი (ჩაიკოვსკი „იოლანტა“). 1981 წელს სტაჟირება გაიარა მოსკოვის დიდ თეატრში. ქართული რეპერტუარი: ქართველ კომპოზიტორთა საოპერო არიები, რომანსები. სხვა რეპერტუარი: რიგოლეტო, ამონასრო, დიდი ინკვიზიტორი (ჯუზეპე ვერდი „რიგოლეტო“, „აიდა“, „დონ კარლოსი“), სკარპია (პუჩინი „ტოსკა“), ესკამილიო (ჟორჟ ბიზე „კარმენი“), ტონიო (ლეონკავალო „ჯამბაზები“), ალფიო (პიეტრო მასკანი „სოფლის პატიოსნება“), იოქანაანი (იოჰან შტრაუსი „სალომე“), შჩელკალოვი (მოდესტ მუსორგსკი „ბორის გოდუნოვი“), რობერტი, ებნ–ხაკია, ტომსკი (ჩაიკოვსკი „იოლანტა“, „პიკის ქალი“). კამერული რეპერტუარი: მოცარტი, ბეთჰოვენი, შუბერტი, შუმანი, ჩაიკოვსკი, რიმსკი–კორსაკოვი, მუსორგსკი, ბოროდინი. რევაზ ლაგვილავას ვაჟიშვილია საოპერო მომღერალი ნიკოლოზ ლაგვილავა (ბარიტონი). რევაზ ლაგვილავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
კარდაშევის სკალა

კარდაშევის სკალა — საზომი ერთეული, რომელიც გამოიყენება ცივილიზაციის ტექნოლოგიური განვითარების დონის გასაზომად. დაფუძნებულია ცივილიზაციის ენერგომოხმარების რაოდენობაზე. ამასთან იგი ითვალისწინებს ცივილიზაციის ცოდნის რაოდენობასაც. სკალა 1964 წელს საბჭოთა ასტროფიზიკოსმა ნიკოლაი კარდაშევმა შექმნა, თუმცა 1974 წელს განაახლა კარლ სეიგანმა. სკალას აქვს სამი საბაზისო დონე, შესაბამისად I,II და III. I დონეზე მყოფი ცივილიზაცია იყენებს მის პლანეტაზე არსებულ მთელს ენერგიას, მაგ. მზის, ქარის, ატომურ და სხვა სახის ენერგიას ბიორესურსების გარდა, როგორიცაა ნავთობი და გაზი. ფიზიკოს მიჩიო კაკუს თქმით ამ დონის ცივილიზაციას შეუძლია ისეთი ძალების კონტროლი, როგორიცაა მიწისძვრები და ცუნამები. II დონის ცივილიზაცია არის ცივილიზაცია, რომელსაც შეუძლია მთელი თავისი ვარსკვლავური სისტემის რესურსებისა და მოვლენების კონტროლი. ვარსკვლავიდან მთელი ენერგიის მისაღებად არსებობს ჰიპოთეტური მეთოდი სახელად დაისონის სფერო. ამ დონის ცივილიზაციას შეუძლია პლანეტების გადაადგილებაც კი. III დონის ცივილიზაცია, რომელიც უკვე ძალიანაა განვითარებული, გავრცელებულია მთელს მის გალაქტიკაში და აქვს უზარმაზარი ცოდნა და ტექნოლოგია. ეს ცივილიზაცია ახლანდელისგან საკმაოდ განსხვავებული და წინ წასულია. თითოეული საფეხური განისაზღვრება შემდეგნაირად: I- ენერგომოხმარებით, 10 1 6 {\displaystyle 10^{1}6} ვატი. II- ენერგომოხმარებით, 10 2 6 {\displaystyle 10^{2}6} ვატი. III- ენერგომოხმარებით, 10 3 6 {\displaystyle 10^{3}6} ვატი. სამის გარდა არსებობს IV, V, VI და VII- დონის ცივილიზაციებიც. მეოთხე დონის ცივილიზაცია აკონტროლებს მის გალაქტიკათა სამეზობლოს, მეხუთე კი მთელს სამყაროს. შემდეგ საფეხურებზე კი უკვე საუბარია მთელს მულტისამყაროზე, მსგავსი დონის წარმოდგენა თანამედროვე ადამიანისთვის რთულია. უნდა აღინიშნოს, რომ ადამიანთა ცივილიზაციას (რომელმაც ცივილიზაციის სახელწოდება სულ რამდენიმე საუკუნეა რაც მიღო), ჯერ არც ერთი საფეხურისთვის არ მიუღწევია, რადგან ჩვენ ჯერ კიდევ ვიყენებთ ნავთობს, გაზს, ხე-ტყეს და სხვა ბიორესურსებს საარსებოდ. https://kardashev.fandom.com/wiki/Kardashev_Scale_Wiki https://futurism.com/the-kardashev-scale-type-i-ii-iii-iv-v-civilization https://kardashev.fandom.com/wiki/Type_I
შარლ დე კოსტერი

შარლ დე კოსტერი (დ. 20 აგვისტო, 1827 — გ. 7 მაისი, 1879) — ბელგიელი მწერალი, რომელმაც საფუძველი ჩაუყარა ეროვნულ ბელგიურ ლიტერატურას. ცნობილია რომანით „ულენშპიგელისა და ლამე გუძაკის ლეგენდა“ (1867). Charles de Coster — ნამუშევრები პროექტ „გუტენბერგზე“ შარლ დე კოსტერი — ნამუშევრები საიტზე Internet Archive Charles De Coster დაარქივებული 2012-03-15 საიტზე Wayback Machine. P. Barenboim, B. Meshcheryakov — Flanders in Moscow and Odessa:: poet Eduard Bagritskii (Bagritsky) as the Till Ulenspiegel of Russian literature. ↑ 1.0 1.1 Charles De Coster <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17299517"></a> ↑ 2.0 2.1 Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ 3.0 3.1 Internet Speculative Fiction Database — 1995. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2629164"></a> ↑ 4.0 4.1 Discogs — 2000. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q504063"></a> ↑ 5.0 5.1 NooSFere — 1999. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3343389"></a> ↑ 6.0 6.1 filmportal.de — 2005. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q15706812"></a> ↑ 7.0 7.1 Biographie Nationale de Belgique / Académie royale des sciences, des lettres et des beaux-arts de Belgique — BXL. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q239"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q337580"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2728291"></a> ↑ 8.0 8.1 The Fine Art Archive — 2003. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q10855166"></a> ↑ Person Profile // კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა — 1990. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q37312"></a> ↑ 10.0 10.1 10.2 10.3 Archivio Storico Ricordi — 1808. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3621644"></a> ↑ 11.0 11.1 Де Костер Шарль // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ BD Gest' <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2876969"></a> ↑ ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ Find a Grave — 1996. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q63056"></a> ↑ RKDartists <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17299517"></a>
ჯონათან ფრენზენი

ჯონათან ერლ ფრენზენი (დ. 17 აგვისტო, 1959) — ამერიკელი რომანისტი და ესეისტი. მისი ყველაზე გახმაურებული ნაშრომია „შესწორებები“ (2001), სატირული საოჯახო დრამა, რომელმაც ავტორს წიგნის ეროვნული ჯილდო მოუტანა. „შესწორებები“ ასევე პულიცერის პრემიისა და დუბლინის საერთაშორისო ლიტერატურული პრემიის ფინალისტებს შორის მოხვდა. ასეთივე აღიარება მოიპოვა ფრენზენის მორიგმა რომანმა „თავისუფლება“ (2010), რომლის გამოცემის შემდეგაც ავტორი გამოჩნდა ჟურნალ ტაიმის გარეკანზე სათაურით „დიდი ამერიკელი რომანისტი“. Jonathan Franzen ოფიციალური ვებსაიტი TIME cover დაარქივებული 2012-08-09 საიტზე Wayback Machine. Acceptance speech დაარქივებული 2018-06-14 საიტზე Wayback Machine. წიგნის ეროვნული ჯილდოს მიღებისას წარმოთქმული სიტყვა გარეგნობა C-SPAN-ზე ↑ Person Profile // კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა — 1990. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q37312"></a> ↑ SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ Academy of Arts, Berlin — 1696. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q414110"></a> ↑ Internet Speculative Fiction Database — 1995. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2629164"></a> ↑ Discogs — 2000. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q504063"></a> ↑ ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ Babelio — 2007. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2877812"></a> ↑ Munzinger Personen <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107343683"></a> ↑ Czech National Authority Database <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q13550863"></a> ↑ Freedom: A Novel. Macmillan. ციტირების თარიღი: 2010-09-10
მარინე ცუცქირიძე

მარინე ცუცქირიძე (დ. 7 თებერვალი, 1952, მოლითი, ხარაგაულის რაიონი) — ქართველი მეცნიერი, ეკონომისტი. იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის პაატა გუგუშვილის სახელობის ეკონომიკის ინსტიტუტის სისტემური ლაბორატორიის გამგე. 10 სამეცნიერო სტატიის ავტორი. მიღებული აქვს საუნივერსიტეტო პრემია. სადისერტაციო თემა — „რიტმულობის მაჩვენებლის სრულყოფა სამეურნეო მექანიზმში“. მარინე ცუცქირიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი