laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
იური სოლომინი

იური სოლომინი (რუს. Ю́рий Мефо́дьевич Соло́мин, დ. 18 ივნისი, 1935, ჩიტა — გ. 11 იანვარი, 2024, მოსკოვი) — საბჭოთა და რუსი თეატრისა და კინოს მსახიობი, რეჟისორი და თეატრალური პედაგოგი. სსრკ სახალხო არტისტი (1988). რუსეთის (1974) და ყირგიზეთის (1996) სახალხო არტისტი. „მამულის წინაშე დამსახურებისათვის ორდენის“ სრული კავალერი. იური სოლომინი დაიბადა ჩიტაში, 1935 წლის 18 ივნისს. 1957 წელს, სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ, ჩაირიცხა მოსკოვის მცირე თეატრის დასში. საბჭოთა რეპერტუარის პიესებში ახალგაზრდა მსახიობმა დაიწყო ეპიზოდური როლებით და მალე მთავარი როლების შესრულებაზე გადავიდა. მისი სცენური როლებიდან აღსანიშნავია ხლესტაკოვი (ნ. გოგოლის „რევიზორი“), პროტასოვი (ლ. ტოლსტოის „ცოცხალი ლეში“), ვოინიცკი (ა. ჩეხოვის „ძია ვანია“), სირანო დე ბერჟერაკი (ე. როსტანის „სირანო დე ბერჟერაკი“) მეფე თედორე (ა. ტოლსტოის „მეფე თედორე ივანეს ძე“). 1980 წლიდან თეატრში რეჟისორადაც მუშაობდა. 1988 წლიდან იყო მცირე თეატრის სამხატვრო ხელმძღვანელი. 1961 წლიდან ასწავლიდა შჩეპკინის სახელობის თეატრალურ სასწავლებელში. იყო პროფესორი და უცხოელ სტუდენტებთან ატარებდა მასტერ-კლასებს ამერიკაში, იაპონიაში, სამხრეთ კორეაში. მისი დებიუტი კინემატოგრაფში შედგა 1960 წელს, რეჟისორ ი. ანენსკის ფილმში „უძილო ღამე“. საკავშირო აღიარება მსახიობს მოუტენა პავლე კოლცოვის როლმა ფილმში „მისი აღმატებულების ადიუტანტი“. ამის შემდეგ მან მთავარი როლი ბევრჯერ შეასრულა, მათ შორის აკირა კუროსავას ოსკაროსან ფილმში „დერსუ უზალა“, ასევე „ბლოკადა“, „ღამურა“, „სკსს უფლებამოსილია განაცხადოს“ და სხვა. როგორც რეჟისორმა, გადაიღო ფილმები: „სკანდალური შემთხვევა ბრიკმელში“ (1981), „მისი ცხოვრების ნაპირი“ (1985), „თავიდან იყო სიტყვა“ (1992) და სხვა. 1990 წლის 8 სექტემბრიდან 1991 წლის 15 ნოემბრამდე იყო რსფსრ-ის კულტურის მინისტრი. 2023 წლის ნოემბერში მსახიობმა ინსულტი გადაიტანა მსუბუქ ფორმებში. გარდაიცვალა 2024 წლის 11 იანვარს. დაკრძალვის ცერემონია გაიმართება მცირე თეატრში 15 იანვარს და გარდაცვლილის ნების თანახმად, მას დაკრძალავენ მეუღლის გვერდით, ტროეკუროვის სასაფლაოზე. 2023 — იმიერბაიკალეთის მხარის საპატიო მოქალაქე 1971 — რსფსრ დამსახურებული არტისტი 1974 — რსფსრ სახალხო არტისტი 1985 — ხალხთა მეგობრობის ორდენი 1988 — სსრკ სახალხო არტისტი 1996 — ყირგიზეთის სახალხო არტისტი 1984 — სუკ-ის პრემია ლიტერატურისა და ხელოვნების დარგში 1995 — IV ხარისხის მამულის წინაშე დამსახურებისათვის ორდენი 1999 — III ხარისხის მამულის წინაშე დამსახურებისათვის ორდენი 2005 — II ხარისხის მამულის წინაშე დამსახურებისათვის ორდენი 2015 — I ხარისხის მამულის წინაშე დამსახურებისათვის ორდენი მსახიობის სახელს ატარებს ასტეროიდი №10054, რომელიც 1987 წელს აღმოაჩინა საბჭოთა ასტრონომმა ლიუდმილა ჩერნიხმა ყირიმის ობსერვატორიაში. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: იური სოლომინი იური სოლომინი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ https://kino-cccp.net/dir/43-1-0-3884 ↑ Schmadel, Lutz D. Dictionary of Minor Planet Names (ინგლ.). — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — P. 719. — ISBN 3-540-00238-3.
გია ყანჩელის ქუჩა

გია ყანჩელის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში (ოქროსუბანი); მიხეილ წინამძღვრიშვილის ქუჩიდან გია მოსეშვილის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში შესულია ფეიერვერკის ქუჩის სახელით. 1923 წელს ექვთიმე სართანიას ქუჩა უწოდეს. 1938 წლიდან ეწოდებოდა კონსტიტუციის ქუჩა. 2023 წელს გია ყანჩელის სახელი ეწოდა. პლატონ დოლიძის ქუჩა (ყოფ. ექვთიმე სართანიას ქუჩა) ↑ ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 100, ISBN 978-99928-20-35-3. ↑ ქალაქ თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში, კონსტიტუციის ქუჩისთვის კომპოზიტორის, საზოგადო მოღვაწის გია ყანჩელის სახელის მინიჭების შესახებ. საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე (10 ივნისი, 2022). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2024-01-12. ციტირების თარიღი: 12 იანვარი, 2024
რობერტ ბარძიმაშვილის ქუჩა

რობერტ ბარძიმაშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, დიდუბის რაიონში (დიღომი); ევგენი მიქელაძისა და ალექსანდრე (სანდრო) ახმეტელის ქუჩებს შორის. წარმოიქმნა XX საუკუნის 60-იან წლებში და მოსე გოგიბერიძის სახელი ეწოდა. 2017 წელს რობერტ ბარძიმაშვილის ქუჩა დაერქვა. ქუჩას მიუყვება ტექსელის ხეივანი. მოსე გოგიბერიძის ქუჩა ↑ 1.0 1.1 ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 46, ISBN 978-99928-20-35-3. ↑ „რატომ დაარქვეს თბილისში ქუჩებს ერთმანეთის სახელები - განმარტება“. On.ge. 13 ოქტომბერი, 2017. ციტირების თარიღი: 12 იანვარი, 2024. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება)
მოსე გოგიბერიძის ქუჩა

მოსე გოგიბერიძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში (ძველი კუკიისა და ჩუღურეთის საზღვარი); ზაარბრიუკენის მოედნიდან ივანე ჯავახიშვილის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის 40-იანი წლების ბოლოს. თბილისის რკინიგზის სადგურის აშენების შემდეგ გაიზარდა მისი, როგორც მარცხენა სანაპიროს მე-2 მაგისტრალის მნიშვნელობა. თავდაპირველად ქუჩას დღევანდელი გიორგი ათონელის ქუჩიდან ივანე ჯავახიშვილის ქუჩამდე ერქვა ხიდის ქუჩა (ჩუღურეთის ხიდის მიხედვით). ასეა დატანილია თბილისის 1851 წლის გეგმაზე. 1903 წელს ეწოდა ნიკოლოზ ნეკრასოვის სახელი (პოეტის გარდაცვალების 25-ე წლისთავთან დაკავშირებით). 1990 წელს ქუჩის ერთ მონაკვეთს, ზაარბრიუკენის მოედნიდან ივანე ჯავახიშვილის ქუჩამდე, მოსე გოგიბერიძის სახელი ეწოდა. 2016 წელს ქუჩას რობერტ ბარძიმაშვილის სახელი დაარქვეს (რადგან ამავე სახელის ორი ქუჩა არსებობდა). მოსახლეობის მოთხოვნით, 2017 წელს ქუჩას აღუდგა ძველი სახელი, ხოლო რობერტ ბარძიმაშვილის სახელი უწოდეს მოსე გოგიბერიძის მეორე ქუჩას (დიღმის მასივში; იხ. რობერტ ბარძიმაშვილის ქუჩა). ქუჩის დასაწყისში დგას არქიტექტურული თვალსაზრისით საინტერესო საცხოვრებელი სახლი №1 (XIX საუკუნის ბოლო). ↑ ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 46, ISBN 978-99928-20-35-3. ↑ „რატომ დაარქვეს თბილისში ქუჩებს ერთმანეთის სახელები - განმარტება“. On.ge. 13 ოქტომბერი, 2017. ციტირების თარიღი: 12 იანვარი, 2024. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება) ↑ საცხოვრებელი სახლი - #2743. კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი. ციტირების თარიღი: 12 იანვარი, 2024
პიოტრ ლუჟინი

პიოტრ პეტრეს ძე ლუჟინი — ფიოდორ დოსტოევსკის 1866 წელს გამოქვეყნებული რომანის, „დანაშაული და სასჯელის“ ერთ-ერთი პერსონაჟი. ლუჟინი 45 წლის ადვოკატია, რომელიც სასამართლოში მუშაობს და გადაწყვეტილი აქვს ცოლად შეირთოს როდიონ რასკოლნიკოვის და, დუნია. წერილში რომელიც რასკოლნიკოვმა დედას გაუგზავნა, როდიამ ამოიკითხა იმის ნიშნები რომ ლუჟინის მხრიდან მისი დის ცოლად შერთვის მიზანი ქალზე მისი სიღარიბის გამო ბატონყმური უპირატესობის გამოკვეთის მცდელობა იყო. ლუჟინისა და რასკოლნიკოვის პირველი შეხვედრა (რომლის დროსაც რასკოლნიკოვი ლოგინად მყოფი ავადმყოფია) დაპირსპირებით და ლუჟინის ბინიდან გაძევებით დასრულდება. ამის შემდგომ ლუჟინი რასკოლნიკოვის შესახებ ცილისმწამებლურ წერილს წერს რომელსაც დუნიას და დედამისს უგზავნის. ლუჟინის სურვილია მათი მეორე შეხვედრა როდიას გარეშე გაიმართოს, მაგრამ დის მოთხოვნით ამ შეხვედრას რასკოლნიკოვიც ესწრება. ყველაფერი კვლავ დაპირსპირებით სრულდება, ხოლო დუნია ლუჟინს ცოლობაზე საბოლოოდ უარს ეუბნება. ამის შემდგომ ლუჟინი ფარულად ჩაუდებს ჯიბეში ას მანეთს სონია მარმელადოვას, რათა ამით შური იძიოს რასკოლნიკოვზე, თუმცა მოწყობილი სკანდალის შემდეგ ლუჟინს სიცურეში აგრეთვე მის ბინაში მცხოვრები ლებეზნიატიკოვი ამხელს. „დანაშაული და სასჯელი“ – ფიოდორ დოსტოევსკი - [პალიტრა L, 2017]. - ISBN 9789941325816;
მეტისი (მითოლოგია)

მეტისი, მეტიდა (ძვ. ბერძნ. Μῆτις [Mêtis] — „სიბრძნე“) — ოკეანიდა, ზევსის პირველი მეუღლე, სიბრძნის განმასახიერებელი ღვთაება. ოკეანოსის ასული მეტისი ბრწყინავდა თავისი სილამაზით. როდესაც მას თვალი ჰკიდა ზევსმა, მოიხიბლა მისი მშვენებით. მეტისს არ სურდა უზენაეს ღვთაებასთან სარეცლის გაზიარება და სხვადასხვა სახედ გარდასახული ლამობდა მისგან თავის დაღწევას, მაგრამ ვერ შეძლო. ერთხელაც იგი დაიჭირა ზევსმა და თანაეყო. უკვდავთა და მოკვდავთა ღვთაებას უმისნეს: დაიბადება ქალწული, სიმამაცითა და გონიერებით მამის მსგავსი, მაგრამ მეტისი თუ კვლავ დაფეხმძიმდება, იშვება ვაჟი, რომელიც დაისაკუთრებს სამეფო სკიპტრას. შეშინდა ზევსი, მეტისი საწოლ ოთახში შეიტყუა და ჩაყლაპა. ძველებს სწამდათ, რომ იმყოფებოდა რა ზევსში, მეტისი მისი მრჩეველი იყო. მითოლოგიური ენციკლოპედია ყმაწვილთათვის
მეტისი (თანამგზავრი)

მეტისი, იუპიტერ XVI (სიმბოლო: ) — პლანეტა იუპიტერის ბუნებრივი თანამგზავრი. აღმოშენილ იქნა 1979 წელს, ვოიაჯერ 1-ის მიერ გადაღებულ ფოტოებზე. 1983 წელს ეწოდა ძველბერძნული მითოლოგიის, ზევსის პირველი ცოლის — მეტისის სახელი. თანამგზავრზე დაკვირვებები განახლდა კოსმოსური აპარატის „გალილეოს“ მიერ 1996-2003 წლებში, რომლითაც მიღებულ იქნა სრული ინფორმაცია თანამგზავრზე. მეტისი იუპიტერის გარშემო უფრო სწრაფად ბრუნავს, ვიდრე საკუთარი ღერძის გარშემო. მზის სისტემაში არსებობს კიდევ ორი ​​ასეთი თანამგზავრი: ადრასტეა (იუპიტერის თანამგზავრი) და ფობოსი (მარსის თანამგზავრი). მეტისის ორბიტა მდებარეობს იუპიტერის მთავარი რგოლის გარე კიდეზე და ითვლება, რომ ის არის მატერიის მთავარი წყარო. Ротери Д. Планеты. — М.: Фаир-пресс, 2005. ISBN 5-8183-0866-9 Под ред. Д. Моррисона. Спутники Юпитера. — М.: Мир, 1986. В 3-х томах, 792 с. Краткий обзор Метиды на сайте NASA’s Solar System Exploration
წკრიალაშვილი

საკუთარი სახელი წკრიალაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გობრონი (წკრიალაშვილი) — საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მღვდელთმთავარი ნინა წკრიალაშვილი — მომღერალი
ჭიკაიძე

საკუთარი სახელი ჭიკაიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ალექსანდრე ჭიკაიძე — შინაგან საქმეთა სამინისტროს მოხელე ნიკა ჭიკაიძე — სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა)
ჭიკაძე

საკუთარი სახელი ჭიკაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გიგა ჭიკაძე — სპორტსმენი (კიკბოქსინგი) ნუგზარ ჭიკაძე — სპორტსმენი (მკლავჭიდი)
ჭოველიძე

საკუთარი სახელი ჭოველიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: თამარ ჭოველიძე — 1989 წლის 9 აპრილის ტრაგედიის მსხვერპლი თორნიკე ჭოველიძე — სპორტსმენი (სამბო, ძიუდო)
ჭონქაძე (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი ჭონქაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: დანიელ ჭონქაძე — მწერალი ჭონქაძე — ტერიტორიული ერთეული დუშეთის მუნიციპალიტეტში
ჭრიკიშვილი

საკუთარი სახელი ჭრიკიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ავთანდილ ჭრიკიშვილი — სპორტსმენი (ძიუდო) ნინო ჭრიკიშვილი — სპორტსმენი (ათლეტიზმი)
ანდრეი ნიშენკო

ანდრეი ნიშენკო (აზერ. Andrey Nişşenko, სრული სახელი:Andrey Aleksandroviç Nişşenko; დ. 6 მაისი, 1972, ბაქო, აზერბაიჯანის სსრ სსრკ — გ. 20 იანვარი 1990, ბაქო, აზერბაიჯანის სსრ, სსრკ) – ბაქოს შავი იანვრის ტრაგედიის მსხვერპლი დაიბადა 1972 წლის 6 მაისს ბაქოში. ეროვნებით რუსი. დაამთავრა 175-ე საშუალო სკოლა. იანვრის ტრაგედიამდე სწავლობდა მე-2 სარკინიგზო სკოლის მე-3 კურსზე. მისი მეგობრისმ ფუად ბაბაევის თქმით, ქუჩაში, კინოთეატრ „ხაზართან მიდიოდნენ, რა დროსაც სამხედროებმა ტანკებიდან დაიწყეს სროლა: ფუადი ფეხში დაიჭრა და მოგვიანებით უცნობებმა საავადმყოფოში გადაიყვანეს. მეორე დღეს გაიგო, რომ ანდრეი ჯარისკაცებმა ხიშტებით მოკლეს. დაფრძალულია შეჰიდთა ხეივანში. სამახსოვრო დაფა დგას 175-ე საშუალო სკოლაში (რომელიც თავად დაამთავრა). ↑ "20 Yanvar Şəhidi" fəxri adının verilməsi haqqında Azərbaycan Respublikasının Prezidentinin 17 yanvar 2000-ci il tarixli 259 saylı Fərmanı. ციტირების თარიღი: 2015-07-17 (აზერბაიჯანული) ↑ Qara Yanvar şəhidləri. ციტირების თარიღი: 2015-07-17
ზაჰირ ნურიევი

ზაჰირ ნურიევი (აზერ. Zahir Nuriyev, სრული სახელი: Zahir Zəbi oğlu Nuriyev; დ. 8 სექტემბერი 1971, ბაქო, აზერბაიჯანის სსრ, სსრკ — გ. 20 იანვარი 1990, ბაქო, აზერბაიჯანის სსრ, სსრკ) – ბაქოს შავი იანვრის ტრაგედიის მსხვერპლი. დაიბადა 1971 წლის 8 სექტემბერს ბაქოში. 1978–1988 წლებში სწავლობდა ბაქოს მე-19 საშუალო სკოლაში. შემდგომში ჩაირიცხა ამჟამინდელი აზერბაიჯანის ტექნიკური უნივერსიტეტის მანქანათმშენებლობის ფაკულტეტზე. 1990 წლის 19-20 იანვრის ღამეს სახლიდან გავიდა და აღარ დაბრუნებულა. მისი სხეული ვერ იპოვეს. 1997 წელს „შავი იანვრის მოწამის“ სტატუსი მიენიჭა, 2000 წელს მისი სურათი შეჰიდთა ხეივანში განთავსდა. ↑ "20 Yanvar Şəhidi" fəxri adının verilməsi haqqında Azərbaycan Respublikasının Prezidentinin 17 yanvar 2000-ci il tarixli 259 saylı Fərmanı. ციტირების თარიღი: 2015-07-17 (აზერბაიჯანული) ↑ "Vətən Qızı" Facebook səhifəsi. ციტირების თარიღი: 2020-03-23
შაჰინ მამედოვი

შაჰინ მამედოვი (აზერ. Şahin Məmmədov, სრული სახელი:Şahin Zahid oğlu Məmmədov; დ. 31 იანვარი, 1972, ლენქორანი, აზერბაიჯანის სსრ — გ. 26 იანვარი, 1990) – შავი იანვრის ტრაგედიის მსხვერპლი. დაიბადა ლენქორანში, 1972 წლის 31 იანვარს. სწავლობდა ლენქორანის 1-ელ საშუალო სკოლაში და 113-ე ტექნიკურ პროფესიულ სასწავლებელში. 1990 წლის 26 იანვარს, დაბა ჰაფთონსა და სოფელ კიროვს შორის, როვშან ბადალოვთან და როვშან ალავერდიევთან ერთად დახვრიტეს. შაჰინ მამედოვი და როვშან ბადალოვი დაწვეს. შემდგომში მისი სხეული ვერ ამოიცნეს. დაკრძალეს ლენქორანში. გარდაცვალების შემდეგ მიენიჭა „20 იანვრის მოწამის“ საპატიო წოდება. ↑ "20 Yanvar Şəhidi" fəxri adının verilməsi haqqında Azərbaycan Respublikasının Prezidentinin 17 yanvar 2000-ci il tarixli 259 saylı Fərmanı. ციტირების თარიღი: 2015-07-17 (აზერბაიჯანული)
ილგარ იბრაჰიმოვი

ილგარ იბრაჰიმოვი (აზერ. İlqar İbrahimov, სრული სახელი:İlqar Rəşid oğlu İbrahimov; დ. 13 ოქტომბერი, 1976, ბაქო — გ. 20 იანვარი, 1990, ბაქო) — ბაქოს შავი იანვრის ტრაგედიის მსხვერპლი. ილგარი დაიბადა 1976 წლის 13 ოქტომბერს ბაქოში. სიკვდილის დროს 175-ე სკოლის მე-7ა კლასის მოსწავლე იყო. ტრაგედიის დღეს XI წითელი არმიის მოედანზე შეკრებილთათვის მსუბუქი ავტომანქანით სხვებთან ერთად შეშა მიჰქონდა. გზაში მათ მანქანას ტანკმა გადაუარა, თუმცა გადმოსვლა მოასწრეს. ცოტა ხანში ილგარი ცეცხლსასროლი იარაღით მოკლეს. დაკრძალულია შეჰიდთა ხეივანში. Balaca uşaqların böyük faciəsi(აზერბაიჯანული) Möcüzə - 20 yanvar tarixindəki hadisə(აზერბაიჯანული) МАТЬ СКОРБЯЩАЯ - ФИЛЬМ О ЖЕРТВАХ ТРАГЕДИИ 20 ЯНВАРЯ 1990-го ГОДА В ГОРОДЕ БАКУ(რუსული) "Son anda" sənədli film(აზერბაიჯანული) 20 Yanvar hadisələrinin şahidi Nazim Ələkbərovun 30 illik xatirələri(აზერბაიჯანული) Üstündən BMP keçmiş Nazim kişinin ürəkdağlayan hekayəti FOTO(აზერბაიჯანული) 20 Yanvar faciəsi canlı şahid Nazim Ələkbərovun dilindən(აზერბაიჯანული) ↑ "20 Yanvar Şəhidi" fəxri adının verilməsi haqqında Azərbaycan Respublikasının Prezidentinin 17 yanvar 2000-ci il tarixli 259 saylı Fərmanı. ციტირების თარიღი: 2015-07-17 (აზერბაიჯანული)
სტილტსკინი

სტილტსკინი — პოსტ-გრანჟ ჯგუფი, რომელიც უფრო პოპულარული იყო 1990-იან წლებში. მისი ვოკალისტი არის რეი უილსონი, რომელმაც 1997 წელს ჩაწერა ალბომი ჯენესისთან და მიიღო მონაწილეობა მის საკონცერტო ტურნეში. ჯგუფს აქვს გამოცემული ორი სტუდიური დისკი The Mind's Eye და She, აგრეთვე ერთი საკონცერტო ალბომი, Stiltskin Live. 1994 The Mind's Eye (CD/LP/MC) ბრიტანეთი #17 2006 She (CD) 2007 Stiltskin Live (CD) 2011 Unfulfillment 1994 „Inside“ (CD/7"/12"/MC) ბრიტანეთი #1 1994 „Footsteps“ (CD/7"/MC) ბრიტ #34 1995 „Rest In Peace“ (CD/7"/MC) 2006 „She“ (CD) 2006 „Lemon Yellow Sun“ (CD) სტილტსკინი AllMusic-ზე ↑ 1.0 1.1 Roberts, David (2006). British Hit Singles & Albums, 19th, London: Guinness World Records Limited, გვ. 532. ISBN 1-904994-10-5.
ადოლფ ბერჟე

ადოლფ პეტრეს ძე ბერჟე (ფრანგ. Адольф Петрович Берже; დ. 28 ივლისი (9 აგვისტო), 1828, პეტერბურგი — გ. 31 იანვარი (12 თებერვალი), 1886, თბილისი) — ფრანგი ორიენტალისტი, კავკასიოლოგი, მწერალი, არქეოგრაფი და ისტორიკოსი. მამამისი 1805 წელს გადასახლებულა პეტერბურგში. ადოლფ ბერჟე ადრევე დაინტერესებულა კავკასიელი ხალხებით, უნივერსიტეტში შესვლამდე შეუსწავლია რუსული, სპარსული და თურქული ენები. 1851 წელს პეტერბურგის უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტის დამთავრების შემდეგ კავკასიაში გაანაწილეს სამუშაოდ. 1851 წლის დეკემბერს დანიშნეს კავკასიის მეფისნაცვლის მ. ვორონცოვის კანცელარიაში (ამ პერიოდში იმოგზაურა სპარსეთში), 1857 წელს ‒ თბილისის საჯარო ბიბლიოთეკის გამგედ, 1858 წელს განსაკუთრებული დავალებების მოხელედ, 1859-1864 წლებში – „კავკასიის კალენდრის“ რედაქტორად, 1864 წლიდან ‒ კავკასიის არქეოგრაფიული კომისიის თავჯდომარედ; 1864 წელს აირჩიეს პარიზის „აზიური საზოგადოების“ წევრად, 1865 წელს – „საფრანგეთის აღმოსავლური საზოგადოების“, ხოლო 1873 წელს – „ოდესის სიძველეთა ისტორიის საზოგადოების“ წევრად. კავკასიის ისტორიისა და ეთნოგრაფიულ საკითხებთან ერთად იგი სწავლობდა ენებსაც, შეაგროვა უდიური ენის მასალა, ადგილზე იკვლევდა ხუნძურს (1860). 1866-1885 წლებში მისი რედაქტორობით გამოქვეყნდა „კავკასიის არქეოგრაფიული კომისიის აქტების“ თორმეტტომეულის 10 ტომი. ადოლფ ბერჟე ნაყოფიერ მუშაობას ეწეოდა საჯარო ბიობლიოთეკაში, სისტემატურად ამდიდრებდა ფონდს სხვადასხვა გამოცემით, 1861 წელს შეადგინა „თბილისის საჯარო ბიბლიოთეკის მოკლე კატალოგი“, რომლის შესავალში იგი მიმოიხილავდა საქართველოს ისტორიის, ლიტერატურისა და ხელოვნების საკითხებს. ადოლფ ბერჟე განსაკუთრებულ დაინტერესებას იჩენდა სამეგრელოს მიმართ, სადაც არაერთხელ იყო კიდეც. წიგნში „თბილისიდან მოგზაურობა სამეგრელოში 1862 წელს“ (პარიზი, 1864) ადოლფ ბერჟე მიმოიხილავს ადგილობრივ ისტორიულ ძეგლებს, ფოლკლორს, ენის საკითხებს და სხვ. ადოლფ ბერჟეს მჭიდრო მეცნიერული კონტაქტი ჰქონდა აკადემიკოს მარი ბროსესთან, რომელსაც სისტემატურად სწერდა წერილებს და უზიარებდა თავის დაკვირვებებს, ეთათბირებოდა სვანეთისა და მის ეთნოგრაფიულ თუ ისტორიულ-ენობრივ პრობლემებზე, აგრეთვე ჩრდილოეთ კავკასიის ხალხთა ისტორიის საკითხებზე („ჩაჩნები და საჩაჩნეთი“, „ადიღე ხალხის ისტორია“, 1861) და სხვა. თანამშრომლობდა აგრეთვე დ. ბაქრაძესთან, პ. იოსელიანთან და სხვა ქართველ მეცნიერებთან. იგი დიდი ძალისხმევით მუშაობდა კავკასიელი და ფრანგი ხალხების კულტურული, მეცნიერული და ლიტერატურული ურთიერთობის განვითარებისათვის. მისი ნაშრომები გამოქვეყნდა პარიზში, გერმანიაში, რუსეთსა და საქართველოში. უკანასკნელად მუშაობდა მემუარებზე კავკასიისა და სპარსეთის შესახებ, რრომლის დასრულება არ დასცალდა. აღსანიშნავია მისი ნაშრომები: „საქართველოს შეერთება რუსეთთან 1799–1831“ («Русская старина», 1880, т. 27), „კავკასიაში მცხოვრები მთიელი ტომების მოკლე მიმოხილვა“ (1858), „ნინო ალექსანდრეს ასული გრიბოედოვა“, „კავკასია არქეოლოგიური თვალსაზრისით“ (ორივე 1974), „თუშურ-რუსული ლექსიკონი“, „მეგრული ენის ლექსიკონი“. ტიტვინიძე მ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 408-409.
ბეჰრუზ ათაქიშიევი

ბეჰრუზ ათაქიშიევი (აზერ. Bəhruz Atakişiyev, სრული სახელი:Bəhruz Tofiq oğlu Atakişiyev; დ. 23 ნოემბერი, 1961, ბაქო — გ. 21 იანვარი, 1990, ბაქო) — ბაქოს შავი იანვრის ტრაგედიის მსხვერპლი. დაიბადა 1961 წლის 23 ნოვემბერს ბაქოში. 1968–1978 წლებში სწავლობდა 199-ე საშუალო სკოლაში. 1979-1981 წლებში მსახურობდა ჯარში, რუსეთის ქალაქ ჩიტაში. სამხედრო სამსახურის შემდეგ მუშაობდა ავტომობილის მძღოლად. მისი ძმის, ფაიგის თქმით, იანვრის მოვლენების დროს გავიდნენ ქუჩაში და მეტრო „გენჩლიქისკენ“ გაემართნენ. ამ დროს გაუხსნეს ცეცხლი სამხედროებმა. ბეჰრუზი დაიჭრა და გადაიყვანეს მე-5 საავადმყოფოში, სადაც ოპერაცია ჩაუტარდა. მიყენებული ჭრილობების შედეგად 21 იანვარს გარდაიცვალა. დაკრძალეს შეჰიდთა ხეივანში. ↑ "20 Yanvar Şəhidi" fəxri adının verilməsi haqqında Azərbaycan Respublikasının Prezidentinin 17 yanvar 2000-ci il tarixli 259 saylı Fərmanı. ციტირების თარიღი: 2015-07-17(აზერბაიჯანული) ↑ Dagli tarixinden seda. ციტირების თარიღი: 2019-01-19(აზერბაიჯანული) ↑ Şəhidlər. ციტირების თარიღი: 2022-10-05(აზერბაიჯანული) ↑ Qara Yanvar şəhidləri. ციტირების თარიღი: 2015-07-17(აზერბაიჯანული)
აციციუაკანი

აციციუაკანის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Municipio de Atzitzihuacán; ნაუატლი: atzitzintli, hua, can) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის შტატ პუებლაში. 2015 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 14 993 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობია 127.57 კმ². პუებლის მუნიციპალიტეტები ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/pue/territorio/div_municipal.aspx ↑ -. Enciclopedia de los Municipios de México. Instituto Nacional para el Federalismo y el Desarrollo Municipal. ციტირების თარიღი: January 4, 2010
აციცინტლა

აციციტნლის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Municipio de Atzitzintla; ნაუატლი: atl, tzintli, tzintlan) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის შტატ პუებლაში. 2015 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 8 040 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობია 94.40 კმ². პუებლის მუნიციპალიტეტები ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/pue/territorio/div_municipal.aspx ↑ -. Enciclopedia de los Municipios de México. Instituto Nacional para el Federalismo y el Desarrollo Municipal. ციტირების თარიღი: January 4, 2010
ასუტლა

ასუტლის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Municipio de Axutla) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის შტატ პუებლაში. 2010 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 947 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობია 188.766 კმ². პუებლის მუნიციპალიტეტები ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/pue/territorio/div_municipal.aspx ↑ -. Enciclopedia de los Municipios de México. Instituto Nacional para el Federalismo y el Desarrollo Municipal. ციტირების თარიღი: January 4, 2010
აიოტოსკო-დე-გერერო

აიოტოსკო-დე-გერეროს მუნიციპალიტეტი (ესპ. Municipio de Ayotoxco de Guerrero) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის შტატ პუებლაში. 2015 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 7 883 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობია 130.12 კმ². პუებლის მუნიციპალიტეტები ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/pue/territorio/div_municipal.aspx ↑ -. Enciclopedia de los Municipios de México. Instituto Nacional para el Federalismo y el Desarrollo Municipal. ციტირების თარიღი: January 4, 2010
კალტეპეკი

კალტეპეკის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Municipio de Caltepec; ნაუატლი:calli, tépetl) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის შტატ პუებლაში. 2015 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 4 523 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობია 473.28 კმ². პუებლის მუნიციპალიტეტები ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/pue/territorio/div_municipal.aspx ↑ -. Enciclopedia de los Municipios de México. Instituto Nacional para el Federalismo y el Desarrollo Municipal. ციტირების თარიღი: January 4, 2010
კალპანი

კალპანის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Municipio de Calpan; ნაუატლი: calli, pan) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის შტატ პუებლაში. 2010 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 13 730 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობია 66.85 კმ². პუებლის მუნიციპალიტეტები ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/pue/territorio/div_municipal.aspx ↑ -. Enciclopedia de los Municipios de México. Instituto Nacional para el Federalismo y el Desarrollo Municipal. ციტირების თარიღი: January 4, 2010
კამოკუაუტლა

კამოკუაუტლის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Municipio de Camocuautla) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის შტატ პუებლაში. 2015 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 2 624ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობია 16.16კმ². პუებლის მუნიციპალიტეტები ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/pue/territorio/div_municipal.aspx ↑ -. Enciclopedia de los Municipios de México. Instituto Nacional para el Federalismo y el Desarrollo Municipal. ციტირების თარიღი: January 4, 2010
კანიადა-მორელოსი

კანიადა-მორელოსის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Municipio de Cañada Morelos) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის შტატ პუებლაში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 20 659 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობია 245.361 კმ². პუებლის მუნიციპალიტეტები ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/pue/territorio/div_municipal.aspx ↑ -. Enciclopedia de los Municipios de México. Instituto Nacional para el Federalismo y el Desarrollo Municipal. ციტირების თარიღი: January 4, 2010
კასუაკანი

კასუაკანის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Municipio de Caxhuacan) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის შტატ პუებლაში. 2015 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 3 637 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობია 20.41 კმ². პუებლის მუნიციპალიტეტები ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/pue/territorio/div_municipal.aspx ↑ -. Enciclopedia de los Municipios de México. Instituto Nacional para el Federalismo y el Desarrollo Municipal. ციტირების თარიღი: January 4, 2010
კოატეპეკი (პუებლა)

კოატეპეკის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Municipio de Coatepec) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის შტატ პუებლაში. 2015 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 756 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობია 12.25 კმ². პუებლის მუნიციპალიტეტები ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/pue/territorio/div_municipal.aspx ↑ -. Enciclopedia de los Municipios de México. Instituto Nacional para el Federalismo y el Desarrollo Municipal. ციტირების თარიღი: January 4, 2010