laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
აშუღ გარიბი (ოპერა)

„აშუღ გარიბი“ (აზერ. Aşıq Qərib) — აზერბაიჯანელი კომპოზიტორის ზულფუგარ ჰაჯიბეკოვის პირველი ოპერა, დაიწერა 1916 წელს იმავე სახელწოდების დასტანის მოტივებზე. პირველად დაიდგა ბაქოში, ჰაჯი ზეინალაბდინ ტაგიევის თეატრში. ოპერის მთავარ, აშურ გარაიბის პარტიას, ასრულებდნენ ისეთი გამოჩენილი მომღერლები, როგორებიც იყვნენ ჰუსეინკულუ სარაბელი, ჰუსეინაღა ჰაჯიბეკოვი და სხვა. გარიბის შეყვერებულის, შაჰსენემის როლს, ასრულებდნენ აჰმედ ბადაბეილი, უფრო ცნობილი როგორც ახმედ აღდამელი, რუბაბა მურადოვა და სხვა. ↑ Мануйлов В. А. Ашик-Кериб // Лермонтовская энциклопедия / АН СССР. Ин-т рус. лит. (Пушкинск. Дом) ; науч.-ред. совет изд-ва «Советская энциклопедия» ; гл. ред. В. А. Мануйлов ; редкол.: И. Л. Андроников … [и др.]. — М. : Сов. энцикл., 1981. — С. 42. ↑ Касимов К. А. Гаджибабабеков Г. А. С. // Музыкальная энциклопедия / под ред. Ю. В. Келдыша. — М.: Советская энциклопедия, Советский композитор, 1973. — Т. 1. ↑ Касимов К. А. Агдамский А. Б. // Музыкальная энциклопедия / под ред. Ю. В. Келдыша. — М.: Советская энциклопедия, Советский композитор, 1973. — Т. 1. ↑ Мурадова Р. Х. // Музыкальная энциклопедия / под ред. Ю. В. Келдыша. — М.: Советская энциклопедия, Советский композитор, 1976. — Т. 3.
შეიხ სანანი

„შეიხ სანანი“ (აზერ. Şeyx Sənan) — დრამა ლექსად, აზერბაიჯანელი პოეტის და დრამატურგის ჰუსეინ ჯავიდის ხუთ მოქმედებიანი ტრაგედია სიყვარულზე, მუსლიმი შეიხის სანანის ქართველი — ქრისტიანი ქალის ხუმარის მიმართ. სანანისა და ხუმარის — დრამის მთავარი გმირების განსახიერებაში გამოსახულია მრისხანე პროტესტი, რომანტიკული აჯანყება რელიგიის ანტიჰუმანური არსისადმი. სიყვარულისთვის სანანი, რომელიც არის მუსლიმი, რომელიც აღიარებული მეცნიერია ღვთისმეტყველებაში, ანტაგონისტურად ხდება განწყობილი ისლამისადმი, უარყოფს მის ძირითად არსს და ადანაშაულებს ყველა რელიგიას ხალხის განცალკევებაში. ბრმა რწმენას, მკვდარ რელიგიურ დოგმებს შეიხ სანანი უპირისპირებს სიყვარულით აღსავსე სამყაროს, მეგობრობას, ადამიანობას. დრამაში შეჯამებულია ანტიკლერიკული აზრები, რომლებიც გამოთქმულნი არიან პოეტის მიერ რიგ ლირიკულ ნაწარმოებებში. ეს ნაწარმოები დაიწერა 1912—1914 წლებში, იმ ხანას როდესაც ჯავიდი ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა ტიფლისში და ნახიჩევანში. 1915—1916 წლებში გამოიცა ბაქოში სხვადასხვა გაზეთებში. ცალკე წიგნად გამოიცა 1917 წელს გაზეთ „აჩიღ სიოზ“-ის გამომცემლობაში. პირველად დაიდგა 1921 წელს სახელმწიფო თეატრის სცენაზე. 1926 წელს პიესა გამოიცა სახელმწიფო გამომცემლობაში. განმეორებით გამოიცა 1958, 1975, 1968 წლებში. 50-იან წლებში კომპოზიტორმა ფიქრეთ ამიროვმა დაწერა მუსიკა სპექტაკლისთვის. ასე გაჩნდა პოპულარული სიმღერა „ბრმა არაბის სიმღერა“. ↑ Д. Джафаров. Азербайджанский театр // История советского драматического театра / Под ред. А. Анастасьева. — Наука, 1966. — Т. 2. — С. 254. ↑ Мамед Ариф. История азербайджанской литературы. — Б.: Элм, 1971. — С. 138. — 216 с. ↑ Һүсејн Ҹавид. Драм əсәрләри (азерб.) / Составитель Туран Джавид[az], под ред. проф. Музаффар Шукюр[az]. — Б.: Азербайджанское государственное издательство, 1975. — С. 544.
სეიფულმულიუკი (ოპერა)

სეიფულმულიუკი (აზერ. Seyfəl mülk) — აზერბაიჯანელი კომპოზიტორის მეშადი ჯამილ ამიროვის ოპერა, 1915 წელი. ლიბრეტო ( აზერბაიჯანულზე) დაიწერა პოეტ მირზა კადირ ისმაილზადეს (ვიუსაღის) მიერ (პოეტის მამა მიქაილ მუშფიგი). პირველად ოპერა დაიდგა ელიზავეტპოლში (დღევანდელ — Гგანჯაში) 1915 წელს, ერთი წლის შემდეგ კი — ტიფლისის ოპერისა და თეატრის სცენაზე(რევანდელ — ზ.ფალიაშვილის სახელობის ქართული ოპერისა და ბალეტის თეატრი). ოპერის დამდგმელი რეჟისორი იყო სიდგი რუხულა. როლებს ოპერასი ასრულებდნენ ხანენდე მეჯიდ ბეიბუტოვი ( სსრკ-ს სახალხო არტისტის რაშიდ ბეიბუტოვის მამა), სსრკ-ს სახალხო არტისტი ბიულბიული, ხანენდე მალიბეილი ხამიდი და სხვა. იმ წლის აფიშების თანახმად ამ ოპერის დირიჟორი იყო თვითონ კომპოზიტორი მეშადი ჯამილ ამიროვი[2]. იმ წელს ოპერა დაიდგა არა მხოლოდ ტიფლისში, არამედ ამიერკავკასიის სხვადასხვა ქალაქებშიც. ამ გასტროლების შესახებ ასევე არსებობს 1957 წლის გაზეთ «კომუნისტის» 304-ე ნომერში და 1988 წლის 16 მართის გაზეთ «ბაქოელი მუშა»-ს 61-ე ნომერში. ↑ Фазиль Рахманзаде. Дар судьбы. — Баку: Язычы, 1990. — С. 88. — 302 с. ↑ Solmaz Qasımova, Zemfira Abdullayeva. Keçmişin səhifələri (Fikrət Əmirovun 80 illiyi qarşısında) (азерб.) // Musiqi dünyası : журнал. — 2002. — No 1, 2. ↑ Malıbəyli Həmid Xalq qəzeti
გუმბათიანი აბანო

გუმბათიანი აბანო ან გიუმბეზლი (აზერ. Gümbəzli hamam) — ისტორიული ძეგლი აზერბაიჯანში, ყუბის რაიონში. ისტორიული ძეგლი მიეკუთვნება XIX საუკუნეს. აბანო გამოიყენებოდა დანიშნულებისამებრ 1980 წლამდე. აბანოდ გამოყენება შეწყდა საკანალიზაციო მილების დაძველების გამო. 1986-1987 წლებში აბანოში ჩატარდა სარესტავრაციო სამუშაოები. 2015 წელს გუმბათიან აბანოში კვლავ ჩატარდა სარესტავრაციო სამუშაოები. სარესტავრაციო სამუშაოები ჩატარდა აშშ-ის საელჩოს კულტურული მემკვიდრეობის ფონდისა და აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კულტურის სამინისტროს ერთობლივი დაფინანსების მეშვეობით. 2018 წლის 26 მარტს შედგა გუმბათიანი აბანოს ხელახალი გახსნა რესტავრაციის შემდეგ. აზერბაიჯანის კულტურის სამინისტროს მიერ გუმბათიანი აბანო შეტანილ იქნა აზერბაიჯანის ისტორიულ ძეგლთა ნუსხაში. ↑ Qubada tarixi abidənin əsaslı təmirə ehtiyacı var - FOTOSESSİYA. Milli.az internet portalı ↑ В Губе состоялось открытие древней купольной бани после реставрации rus (26 mart 2018). ციტირების თარიღი: 26 марта 2018. ↑ В купольной бане “Гюмбезли” в Губе начаты ремонтно-восстановительные работы rus (7 mart 2018). ციტირების თარიღი: 7 марта 2018. ↑ Qubada tarixi Gümbəzli hamamın açılış mərasimi keçirilib azərbaycanca (26 mart 2018). ციტირების თარიღი: 5 iyun 2018.[მკვდარი ბმული]
ავეშეჯიბარზონდი

ავეშეჯიბარზონდი, ავშაჯიბარზონდი — უღელტეხილი საქართველოსა და რუსეთის (ჩრდილოეთი ოსეთი) საზღვარზე, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ონის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს კავკასიონის მთავარ ქედზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3200 მ. აკავშირებს მდინარეების ღარულისა და არდონის ხეობებს. უღელტეხილზე თოვლიან-ყინულიანი საცალფეხო გზაა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 120. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 62.
იროდი ტიკარაძე

იროდი ტიკარაძე (დ. 15 დეკემბერი, 1941, ღრმაღელე, ლანჩხუთის რაიონი) — ღვაწლმოსილი ხელოვანი, ქართული ხალხური სიმღერის დიდოსტატი, თვითმმართველი ქალაქ ფოთის ფოლკლორისა და მოსწავლე-ახალგაზრდობის შემოქმედების ცენტრის წამყვანი სპეციალისტი. ლოტბარი. ხელმძღვანელობს ანსამბლ "ფაზისს".
Puhutv

puhutv — თურქული გასართობი და მოთხოვნით ვიდეოზე დაფუძნებული საიტი, რომელიც 2016 წლის დეკემბერში სტამბოლში გაიშვა. საიტის მფლობელი Doğuş Media Group-ია, რომელიც მომხმარებელს სთავაზობს თურქულ სატელევიზიო სერიალებს. Puhutv კონტენტ-წარმოების (სერიალების და ფილმების წარმოების) ინდუსტრიას 2017 წელს შეურთდა, საიტის სადებიუტო ნაწარმი სატელევიზიო სერიალი Fi გახდა. საიტის კონტენტი (შინაარსი) თავისუფალია და მხარდაჭერილია რეკლამებით, პროდუქთი სრულად უფასოა. რეგისტრაცია სურვილისამებრაა, ასევე შესაძლებელია Facebook-ით შესვლა. Fi / Çi (2017-2018) პიროვნება (2018-დღემდე) Doğuş Group-მა ადრეც წამოიწყო მსგავსი სერვისის დანერგვა, რომელიც 2007 წელს „Sipru“ გახდა. „Sipru TV“ არსებობის რამდენიმე წლის შემდეგ დაიხურა, თუმცა „Sipru RD“ რადიო სერვისისთვის კვლავ ხელმისაწვდომია iOS-ის ბაზაზე. საიტის გაშვების შემდეგ, მსგავსი სერვისები შესთავაზეს სხვა კომპანიებმაც. Doğan Media Group-მა დაახლოებით ერთი თვის შემდეგ გახსნა მსგავსი საიტი netd. ასევე, 2012 წლის 4 დეკემბერს, Apple-მა iTunes Store გაიხსნა თურქეთში, რომელიც მომხმარებლებს მხოლოდ მუსიკასა და ფილმებს სთავაზობს. TTNET-ს ასევე აქვს მსგავსი სააბონენტოზე დაფუძნებული სერვისი — Tivibu. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-01-03. ციტირების თარიღი: 2019-01-05. ↑ Türkiye’nin ilk masaüstü TV yayını başlıyor. Ntvmsnbc. ციტირების თარიღი: 7 November 2013. ↑ iTunes Store. iTunes. ციტირების თარიღი: 7 November 2013. ↑ Internetteki eğlence kanalınız "netd" artık yayında!. Hürriyet. ციტირების თარიღი: 13 January 2013. ↑ İnternetteki eğlence kanalınız "netd" yayında!. CNN Türk. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 13 იანვარი 2013. ციტირების თარიღი: 13 January 2013. ↑ Apple Launches iTunes Store in Russia, Turkey, India, South Africa & 52 Additional Countries Today. Apple Inc.. ციტირების თარიღი: 13 January 2013.
კანობიოს სახლი

კანობიოს სახლი (რუს. Дом Каноббио) — ისტორიული შენობა პუშკინში. აგებულია 1815 წელს. არის ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი. მდებარეობს ლეონტიევის ქუჩაზე № 18 სახლში. სახლის პირველი მფლობელი იყო ინჟინერ-პორუჩიკი ფრანცისკ კანობიო, ცარსკოე–სელოს სასახლის მმართველობის ტაიცკის წყალსადენის ზედამხედველი. მის სახლს აპროექტებდა არქიტექტორი უილიამ გესტე 1814 წელს, ხოლო სახლის მშენებლობა დასრულდა 1815 წელს. სახლის მეპატრონემ ვერ მოასწრო სრულად სახლის იურიდიულად გადმოფორმება და მისი სიკვდილის შემდეგ 1819 წელს დასახლდნენ მისი შთამომავლები. 1832-1852 წლებში სახლის მეპატრონე გახლდათ არქიტექტორი სებასტიან ჩერფოლიო. 1851 წელს სახლი გადაეცა სახელმწიფო მრჩეველის მეუღლეს ე. ი. კუზმინსკოის. მისი დაკვეთით სახლის პროექტი შეცვალა არქიტექტორმა იპოლიტ მონიგეტმა და ასევე სადარბაზო ლეონტიევსკის ქუჩიდან. ამავე დროს ნ. ს. ნიკიტინას პროექტით გაფართოვდა ეზოს მხარეც. ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ სახლი გადაკეთდა მრავალბინიანად. 2010 წელს სახლი მოერგო მუზეუმს და კაფეს. ხის სახლი აშენებულია კლასიკურ სტილში. მთავარი ფასადი შენარჩუნებულია პირვანდელი სახით. სახლს აქვს ერთი სართული ანტრესოლით ანუ ზემოთ შესანახი სხვენის სტილში. მანსარდა მოპირკეთებულია ტუშკანის ორდერის ორმხრივი პლანეტებით. ასეთი ტიპის სახლები ფართოდ გავრცელდა XIX საუკუნის პირველ ნახევარში. Леонтьевская 18. Дом Каноббио. Энциклопедия Царского Села. ციტირების თარიღი: 2018-07-14.[მკვდარი ბმული] Дом Ф. Каноббио - Дом Е. И. Кузьминской. citywalls.ru. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-07-15. ციტირების თარიღი: 2018-07-14.
ევროპის მაუწყებელთა კავშირი

ევროპის მაუწყებელთა კავშირი EBU (ინგლ. European Broadcasting Union; ფრანგ. Union européenne de radio-télévision) — საზოგადოებრივ მაუწყებელთა მედია ორგანიზაციების ალიანსი, რომელიც 1950 წლის 12 თებერვალს შეიქმნა. ორგანიზაცია შედგება 72 წევრისგან 56 ქვეყნიდან, ასევე 34 ასოცირებული წევრისგან, 20 ქვეყნიდან. კავშირი ფართოდ ცნობილია ევროვიზიის სიმღერის კონკურსის შექმნით. კავშირმა ასევე უმასპინძლა ევროპარლამენტის 2014 წლის არჩევნებისთვის ევროკომისიის პრეზიდენტობის კანდიდატების დებატებს, თუმცა, თავად კავშირი არ არის ევროკავშირის დაწესებულება. ↑ EBU - Tony Hall and Delphine Ernotte Cunci elected President and Vice-President of EBU as of 2019. ციტირების თარიღი: 10 December 2018. ↑ https://www.w3.org/Consortium/Member/List ↑ http://www.esf.be/new/who-we-are/members/by-sector/ ↑ EBU Active Members. EBU. ციტირების თარიღი: 9 June 2015. ↑ EBU Associate Members. EBU. ციტირების თარიღი: 9 June 2015. ↑ Eurovision Debate. EBU. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 23 ივლისი 2018. ციტირების თარიღი: 24 October 2016.
შახჰიუსეინლი

შახჰიუსეინლი (აზერ. Şahhüseynli) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონში, ზარდაბის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,371 კაცი. შახჰიუსეინლი GEOnet სახელების სერვერზე
გაბრიელე ორიალი

გაბრიელე ორიალი (იტალ. Gabriele Oriali; დ. 25 ნოემბერი, 1952, კომო, იტალია) — იტალიელი ფეხბურთელი, ნახევარმცველი. იცავდა „ინტერის“, „ფიორენტინასა“ და იტალიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას. იტალიის ორგზის ჩემპიონი და იტალიის თასის ორგზის მფლობელი „ინტერის“ შემადგენლობაში. 1982 წლის მსოფლიო ჩემპიონი, 1980 წლის ევროპის ჩემპიონატის მონაწილე იტალიის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. 1978–1983 წლებში იტალიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას იცავს, რომლის შემადგენლობაში 28 შეხვედრას ატარებს და ერთი ბურთი გააქვს. ორიალიმ 1982 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის 5 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა. ინტერი მილანი სერია A: 1970–71, 1979–80 იტალიის თასი: 1977–78, 1981–82 იტალია მსოფლიო ჩემპიონატი: 1982 კაკაბაძე, მიხეილ (1979). არგენტინის ცის ქვეშ. თბ.: საქ. კპ ცკ-ის გამ-ბა.  კაკაბაძე, მიხეილ (1981). ოქროს ქალღმერთიდან ფიფა-ს თასამდე. თბ.: საქ. კპ ცკ-ის გამ-ბა.  ფანჯიკიძე, გურამ (1979). არგენტინა, არგენტინა!. თბ.: გამ-ბა საბჭ. საქართველო.  ფანჯიკიძე, გურამ (1982). ფორცა, იტალია!. თბ.: გამ-ბა საბჭ. საქართველო.  გოდუაძე, ლაშა (2010). მსოფლიო თასის ისტორია (1930–2010). თბ.: გაზეთი „მსოფლიო სპორტი“.  ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: გაბრიელე ორიალი Gabriele Oriali · International Appearances ↑ Happy birthday to Gabriele Oriali[მკვდარი ბმული]. წაკითხვის თარიღი: 5 დეკემბერი, 2021. ↑ Italy's World Cup squad 1982. წაკითხვის თარიღი: 5 დეკემბერი, 2021. ↑ Brazil shine but Rossi strikes Spanish gold for Italy. წაკითხვის თარიღი: 5 დეკემბერი, 2021. ↑ Gabriele Oriali in the World Cups. წაკითხვის თარიღი: 5 დეკემბერი, 2021. ↑ Italy in the World Cups: General Stats. წაკითხვის თარიღი: 5 დეკემბერი, 2021. ↑ Italia 1982. წაკითხვის თარიღი: 5 დეკემბერი, 2021.
CGP Grey

CGP Grey — ამერიკელ-ირლანდიელი საგანმანათლებლო იუთუბერი და პოდკასტერი, რომელიც 2010 წლის 12 აგვისტოდან პოსტავს ვიდეოებს თავის არხზე, „CGP Grey“. ასევე დებს ვიდეოებს მის მეორე არხზე, „CGPGrey2“ და გეიმფლეის ლაივსტრიმებს მის კიდევ ერთ არხზე, CGP Play. მისი YouTube არხი ძირითადად ფოკუსირებს მოკლე განმარტებით ვიდეოებზე სხვადასხვა თემების შესახებ: პოლიტიკა, გეოგრაფია, ეკონომიკა, ისტორია და კულტურა. არხის ყველაზე პოპულარული ვიდეო ეძღვნება ბრიტანული კუნძულების ტერმინოლოგიის ახსნას. გარდა ვიდეოების შექმნისა, Grey ცნობილია პოდკასტი „Hello Internet“-ის წყალობითან, რომელიც 2014 წელს მეგობარ საგანმანათლებლო იუთუბერ ბრეიდი ჰარანთან ერთად შექმნა. 2015 წლიდან, მას ასევე მიჰყავს აუდიო პოდკასტი „Cortex“ მაიკ ჰარლისთან ერთად. ↑ CGP Grey/about. ციტირების თარიღი: 18 July 2018 ↑ CGPGrey2. ციტირების თარიღი: 23 April 2017 ↑ CGPPlay. ციტირების თარიღი: 23 April 2017 ↑ C. G. P. Grey. (30 January 2012) One Year & 100,000 Subscribers Later (Thank You!). CGP Grey. ციტირების თარიღი: 20 January 2013. ↑ „Introducing Relay FM's 2015 Summer Pilots“. Relay FM. ციტირების თარიღი: 13 August 2015.
ალექსანდრია ოკასიო-კორტესი

ალექსანდრია ოკასიო-კორტესი (ინგლ. Alexandria Ocasio-Cortez; დ. 13 ოქტომბერი, 1989, ნიუ-იორკი, აშშ) — ამერიკელი პოლიტიკოსი და განმანათლებელი. დემოკრატიული პარტიის წევრი და 2019 წლის 3 იანვრიდან აშშ-ის წარმომადგენელთა პალატის წევრი ნიუ-იორკის შტატის მე-14 საარჩევნო ოლქიდან. 2018 წლის 26 ივნისს, ოკასიო-კორტესმა გამარჯვება მოიპოვა დემოკრატიული პარტიის ნიუ-იორკის მე-14 საარჩევნო ოლქის პრაიმერიზში, რომელიც ნიუ-იორკის ბრონქსისა და კუინზის ნაწილს აერთიანებს. პრაიმერიზში დაამარცხა მოქმედი კონგრესმენი ჯოზეფ კროული და 2018 წლის კონგრესის შუალედურ არჩევნებზე გაიმარჯვა. ოკასიო-კორტესი ამერიკის დემოკრატიული სოციალისტების წევრია. კონგრესის წევრობამდე ოკასიო-კორტესი ბრონქსში პედაგოგად და საზოგადოებრივ ორგანიზატორად მუშაობდა, ასევე მუშაობდა ესპანური ენის ეროვნული ინსტიტუტის 2017 წლის ჩრდილოეთის საუნივერსიტეტო კოლეჯის საგანმანათლებლო დირექტორის თანამდებობაზე. 29 წლის ასაკში, ოკასიო-კორტესი ყველაზე ახალგაზრდა ქალი გახდა, რომელიც ამერიკის შეერთებული შტატების კონგრესის წევრად აირჩიეს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ალექსანდრია ოკასიო-კორტესი კონგრესვუმენი ალექსანდრია ოკასიო-კორტესი ოფიციალური კონგრესის საიტი გარეგნობა C-SPAN-ზე ალექსანდრია ოკასიო-კორტესის საბუთები Politifact-ზე ↑ Alexandria Ocasio-Cortez. (May 30, 2018) The Courage to Change | Alexandria Ocasio-Cortez. ციტირების თარიღი: November 20, 2018 ↑ Frank, T.A.. (July 27, 2018) What the Left's Next Socialist Superstar Learned from Trump. ციტირების თარიღი: July 1, 2018 ↑ Murphy, Tim. „A progressive insurgent just pulled off the biggest Democratic primary upset in years“. Mother Jones. დაარქივებულია ორიგინალიდან — June 27, 2018. ციტირების თარიღი: June 27, 2018. ↑ Krieg, Gregory (June 27, 2018). „A 28-year-old Democratic Socialist just ousted a powerful, 10-term congressman in New York“. Atlanta, Georgia: CNN. დაარქივებულია ორიგინალიდან — June 27, 2018. ციტირების თარიღი: June 27, 2018. ციტატა: „" in the most shocking upset of a rollicking political season".“ ↑ Dan Merica and Eric Bradner (June 27, 2018). „The biggest night so far for progressives and other takeaways from Tuesday night's primaries“. CNN. დაარქივებულია ორიგინალიდან — June 27, 2018. ციტირების თარიღი: June 27, 2018. ციტატა: „It was the most shocking result of 2018's political season so far  ...“ line feed character არის |quote=-ში №107 პოზიციაზე (დახმარება) ↑ Resnick, Gideon (June 27, 2018). „Young Progressive Alexandria Ocasio-Cortez Topples Old Boss Joe Crowley in Democratic Primary Shocker“. The Daily Beast. დაარქივებულია ორიგინალიდან — July 3, 2018. ციტირების თარიღი: June 27, 2018. ციტატა: „In one of the most shocking upsets in recent political history  ...“ line feed character არის |quote=-ში №104 პოზიციაზე (დახმარება) ↑ Seitz-Wald, Alex. (June 26, 2018) High-ranking Democrat ousted in stunning primary loss to newcomer Alexandria Ocasio-Cortez. NBC News. ციტირების თარიღი: June 27, 2018 ↑ ↑ „Ocasio-Cortez to be youngest woman ever elected to Congress“. CNN. ციტირების თარიღი: November 6, 2018. ↑ Elise Stefanik, the Youngest Woman Ever Elected to Congress. ABC News. ციტირების თარიღი: November 6, 2014.
ტომსკის წმინდა პეტრესა და პავლეს საკათედრო ტაძარი

ტომსკის წმინდა პეტრესა და პავლეს საკათედრო ტაძარი (რუს. Петропавловский собор) — მოქმედი მართლმადიდებლური ტაძარი ტომსკში. ეკლესია აგებულია 1909-1911 წლებში, ფსევდორუსულ სტილში. ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ტომსკის ეპარქიას. პეტრესა და პავლეს ეკლესია ააგეს შემაღლებულ ბორცვზე მდინარე უშაიკის ნაპირზე. ტაძრის აგებამდე ამ ადგილზე დიდი ხნის განმავლობაში იდგა ხის ჯვარი და პატარა სამლოცველო. ამჟამინდელი ტაძარი ააგეს XX საუკუნის დამდეგს არქიტექტორ ანდრეი ლანგერის პროექტის მიხედვით, ფსევდორუსულ სტილში. მთავარი საკურთხეველი წმინდა მოციქულების პეტრესა და პავლეს სახელზე აკურთხეს 1911 წელს. სამხრეთი ეგვტერი აკურთხეს იოანე ნათლისმცემლის სახელზე 1913 წელს, ხოლო ჩრდილოეთი ეგვტერი ღვთისმშობლის შობის სახელზე 1915 წელს. ღვთისმსახურება შეწყდა 1938 წელს, ხოლო 1940 წელს აქ განათავსეს სპირტის ქარხნის საწყობი. ღვთისმსახურება აღსდგა 1945 წელს. XX საუკუნის 50-90-იან წლებში ტომსკში მხოლოდ პეტრე-პავლესა და სამების ტაძრები მოქმედებდნენ. ტომსკის წმინდა პეტრესა და პავლეს საკათედრო ტაძართან მოქმედებს საკვირაო სკოლა, ახალგაზრდული კლუბი და ბიბლიოთეკა. საკათედრო ტაძარს ორჯერ (1991 და 2002) სტუმრობდა რუსეთის პატრიარქი ალექსი II, ხოლო 2013 წელს პატრიარქი კირილე. ტაძრის თავისებურება გამოიხატება მისი დეკორაციის სიმდიდრეში. ტაძრის ფასადი მოპირკეთებული ტერაკოტის ფიგურებით. ტაძარს ასევე ამშვენებს ბაროკოს სტილში აგებული კანკელი. ტაძრის მთავარი სიწმინდეა 24 წმინდანის ნაწილები და ეფესოს მიწა რომელიც აღებულია იოანე ნათლისმცემლის საფლავიდან. Петропавловский собор // Томск от А до Я: Краткая энциклопедия города. / Под ред. д-ра ист. наук Н. М. Дмитриенко. — 1-е изд. — Томск: Изд-во НТЛ, 2004. — С. 255-256. — 440 с. — 3 000 экз. — ISBN 5-89503-211-7. Официальный сайт Петропавловский собор на Православие в Томске Петропавловский собор на сайте www.tour-rus.ru დაარქივებული 2018-12-24 საიტზე Wayback Machine.
ტომსკი

ტომსკი (რუს. Томск) — ქალაქი რუსეთში. ტომსკის ოლქისა და ტომსკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს დასავლეთ ციმბირის აღმოსავლეთ ნაწილში, მდინარე ტომის ნაპირზე. ტომსკი არის ციმბირში უძველესი საგანმანათლებლო, სამეცნიერო და ინოვაციური ცენტრი. ქალაქში არის ცხრა უმაღლესი სასწავლებელი, 15 სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი, განსაკუთრებული ეკონომიკური ზონა და ექვსი ბიზნეს-ინკუბატორი. არის ციმბირისა და შორეული აღმოსავლეთის ქალაქების ასოციაციის წევრი. ქალაქი მდიდარია XVIII-XX საუკუნეების ხისა და ქვის არქიტექტურული ძეგლებით. ქალაქში ცხოვრობს 574 002 ადამიანი. ტომსკი ქალაქ-თანამგზავრ სევრსკთან ერთად ქმნის საქალაქო აგლომერაციას, რომლის მოსახლეობის რაოდენობაა 728 000 ადამიანი. ტომსკი მდებარეობს დასავლეთ ციმბირის დაბლობის საზღვარზე, მდინარე ტომის მარჯვენა სანაპიროზე, 50 კილომეტრში მდინარის ობთან შესართავიდან. ქალაქი მდებარეობს ტაიგის ზონაში. მოსკოვიდან დაშორებულია 3 500 კილომეტრით. 1604 წლის 20 იანვარს ბორის გოდუნოვის სამეფო კარს ეწვია ეუშტინების თათარი თავადის ელჩობა, რომელმაც თხოვა რუსეთის ქვეშევრდომობაში შესვლა და მდინარე ტომზე ციხესიმაგრის დაარსება რათა ეუშტინელები დაეცვათ ენისეის ყირგიზებისა და ყალმუხების თავდასხმებისაგან. მართლაც 1604 წლის 7 ოქტომბრისათვის ყველა სამშენებლო სამუშაოები დასრულდა. რუსეთის ოლქების ადმინისტრაციულ ტერიტორიული მოწყობის მიხედვით ტომსკი არის საოლქო დაქვემდებარების ქალაქი. იყოფა ოთხ რაიონად (კიროვის, ლენინის, ოქტომბრისა და საბჭოთა). ტომსკის წმინდა პეტრესა და პავლეს საკათედრო ტაძარი ტომსკის აღდგომის ეკლესია ტომსკის ღვთისმშობელ-ალექსეევკის მონასტერი ტომსკის ნათლისცემის ტაძარი ტომსკის იოანე ნათლისმცემლის მონასტერი Официальный сайт муниципалитета города Томска დაარქივებული 2020-11-28 საიტზე Wayback Machine. Товики — томская городская вики Памятники Томска Томское краеведение ОЭЗ в г. Томске დაარქივებული 2011-08-20 საიტზე Wayback Machine. Российские особые экономические зоны Томск. Фотографии 1965—1980 годов и современные დაარქივებული 2013-10-21 საიტზე Wayback Machine. Подробная карта Томской области Самое полное собрание старых фотографий Томска (более 1500) ↑ http://www.gks.ru/free_doc/doc_2019/bul_dr/mun_obr2019.rar ↑ http://tass.ru/obschestvo/3322108
ვედენის არხი

ვედენის არხი (რუს. Введенский канал) — არხი რუსეთში, საადმირალოს რაიონში, სანქტ-პეტერბურგში. არხის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1807-1810 წლებში. მისი სიგრძეა 1,2 კილომეტრი. არხის პროექტი ფ. ი. გერარდომ ჯერ კიდევ 1804 წელს შეიმუშავა. არხის გაჭრა დაიწყო ჯერ კიდევ 1807 წელს. ვედენის არხი იწყება, ობოვანის არხიდან, შემდგომ გაივლის ეგერსკის პოლკის ყოფილ ყაზარმებსა (მარცხენა მხრიდან) და ვიტებსკის სარკინიგზო მაგისტრალს (მარჯვენა მხრიდან) შორის, შემდეგ კვეთს ზაგოროდნის გამზირს, შემდეგი ადგილი რომელსაც არხი გაივლის ფონტანკა და ობუხოვის ხიდია. გამოიყენება ძირითადად ტვირთის გადასატანად, საკანალიზაციოდ და ასევე წყალმომარაგებისთვის უფრო მოგვიანებით არხს იყენებდნენ ნარჩენების კოლექციონერები. ვედენის არხზე აშენდა ოთხი ხიდი, ესენია: ალექსანდროვსკის ხიდი — ფონტანკას სანაპიროზზე; სითბური ხიდი — მესამე ჰიდროელექტრო სადგურის საპირისპიროდ; ეგერსკის ხიდი — ობოდნის არხის სანაპიროზე და ვედენის ხიდი, რომელიც კვეთს ზაგოროდნი გამზირს. ვედენის არხს ეს სახელი უწოდეს 1980 წლის 29 დეკემბერს, მანამდე მას ერქვა ვიტებსკის არხის სანაპირო. სხვადასხვა დროს მას ასევე უწოდებდნენ ახალ სემენოვსკის (სემენოვსკის პოლკის ყაზარმის მახლობლად მდებარეობის გამო). ამჟამინდელი სახელი ვედენი კი არხმა მიიღო ახლოს მდებარე ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანების სახელობის ეკლესიიდან. Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Ленинграда. — 3-е изд., испр. и доп. — Л.: Лениздат, 1985. — С. 68. — 511 с. Городские имена сегодня и вчера: Петербургская топонимика / сост. С. В. Алексеева, А. Г. Владимирович, А. Д. Ерофеев и др. — 2-е изд., перераб. и доп. — СПб.: Лик, 1997. — С. 31. — 288 с. — (Три века Северной Пальмиры). — ISBN 5-86038-023-2. Зодчие Санкт-Петербурга. XIX — начало XX века / сост. В. Г. Исаченко; ред. Ю. Артемьева, С. Прохватилова. — СПб.: Лениздат, 1998. — 1070 с. — ISBN 5-289-01586-8. Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Санкт-Петербурга. — СПб.: Норинт, 2002. — 353 с. — ISBN 5-7711-0019-6. Исчезнувшие каналы. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-05-17. ციტირების თარიღი: 2019-02-04.
აგია (კვიპროსი)

აგია (ბერძ. Αγιά), დილექაია (თურქ. Dilekkaya) ან აგაქებირი (თურქ. Agakebir) — სოფელი კვიპროსში, ნიქოზიის რაიონში. მდებარეობს ტიმბუს და ერჯანის საერთაშორისო აეროპორტის აღმოსავლეთით. სოფელი ჯერ კიდევ 1974 წლამდე თითქმის მთლიანად იქნა დასახლებული კვიპროსელი თურქებით. 1974 წლიდან ოკუპირებულია თვითგამოცხადებული ჩრდილოეთ კვიპროსის თურქული რესპუბლიკის მიერ. ↑ http://web.archive.org/web/20131106001538/http://www.devplan.org/Nufus-2011/nufus%20ikinci_.pdf ↑ AGIA. PRIO Cyprus Centre. ციტირების თარიღი: 12 January 2015.