laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
პეროზ I

პეროზი (სპარს. پیروز یکم - გამარჯვებული; გ. 484) — სასანიდური ირანის მე-18 შაჰინშაჰი 459—484 წლებში, იეზდიგერდ II-ის უფროსი ვაჟი. მამამისის გარდაცვალების დროს იმყოფებოდა სისტანის პროვინციაში. მისმა უმცროსმა ძმამ, ჰორმიზდ III-მ მიიტაცა ტახტი, რის გამოც პეროზის განცვიფრება გამოიწვია. მან მალევე შემოიკრიბა იმპერიის მოსახლეობის დიდი ნაწილი და ჰუნები. აჯანყების შედეგად ტახტიდან ჩამოაგდო ჰორმიზდ III და სიკვდილით დასაჯა. ძმის დატყვევებაში პეროზს ჰუნები დაეხმარნენ. იმავე ჰუნებთან ომში გაიარა მისმა მთელმა მეფობამ. დაიღუპა მათ წინააღმდეგ ბრძოლაში, 484 წელს. როგორც აღწერილია ჰაგიორგაფიულ ნაწარმოებში „წამებაჲ წმიდისა შუშანიკისი დედოფლისაჲ“ პეროზ მეფის მეფობის მერვე წელს (467 წ.) ესტუმრა ქვემო ქართლის პიტიახში ვარსქენი, რომელმაც შემდგომ ატროშანი მიიღო და პეროზის ქალიშვილი შეირთო ცოლად. მას აქტიურად და შეუპოვრად ებრძოდა ქართლის მეფე — ვახტანგ გორგასალი. 484 წელს აჯანყებული ქართლის ასაოხრებლად გაგზავნილი სპარსული ჯარი სწორედ პეროზის ომში დაღუპვის ამბავმა გააბრუნა ირანში. მოიხსენიება ბოლნისის სიონის ტაძრის ერთ-ერთ წარწერაში. Wigram, W. A. (2004). An introduction to the history of the Assyrian Church, or, The Church of the Sassanid Persian Empire, 100–640 A.D.. Gorgias Press. ISBN 1-59333-103-7.  Pourshariati, Parvaneh (2008). Decline and Fall of the Sasanian Empire: The Sasanian-Parthian Confederacy and the Arab Conquest of Iran. London and New York: I.B. Tauris. ISBN 978-1-84511-645-3.  Zeimal, E. V. (1996). „The Kidarite kingdom in Central Asia“, History of Civilizations of Central Asia, Volume III: The Crossroads of Civilizations: A.D. 250 to 750.. Paris: UNESCO, გვ. 119-135. ISBN 92-3-103211-9.  ↑ ძველი ქართული ლიტერატურის ქრესტომათია, IX კლასი, რედ. ბაქარ გიგინეიშვილი, „საქართველოს მაცნე“, თბ., გვ. 37
სისტოლა

სისტოლა (ბერძ. sistole — შეკუმშვა) — გულის კუნთის, ანუ მიოკარდიუმის შეკუმშვა; შედგება წინაგულების სისტოლისა და პარკუჭების სისტოლისაგან. ურთიერთმიმდევარი სისტოლა და დიასტოლა შეადგენენ გულის მოქმედების ციკლს. თუ ადამიანის გულის შეკუმშვათა რაოდენობა 1 წთ-ში არის 75, წინაგულების სისტოლის ხანგრძლივობა 0,1 წმ იქნება, პარკუჭებისა კი 0,3 წმ. წინაგულების სისტოლის დროს სისხლი გადადის პარკუჭებში; პარკუჭთა სისტოლისას კი სისხლი გადაისროლება აორტაში. სისხლის მიმოქცევა გული ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 393.
ახატელი

ახატელი — სოფელი საქართველოში, თელავის მუნიციპალიტეტში (რუისპირის თემი). მდებარეობს მდინარე თურდოს (ალაზნის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 500 მეტრი, თელავიდან 13 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 271 ადამიანი. ამ ადგილზე დასახლება უფრო ძველია ვიდრე საკუთრივ რუისპირში. კახეთიდან (თელავიდან) ქართლში გადამავალ, მნიშვნელოვან გზასთან სოფლის სიახლოვემ ადრევე დააჩნია კვალი მის სამეურნეო-ეკონომიკურ ყოფას. საისტორიო წყაროებში ასახული XI საუკუნიდან იხსენიება: „მეუფემან კათალიკოს-პატრიარქმან მელიქსედეკ მოიგო ნათქვამი „მატიანე ქართლისაიში“, ესენი კათალიკოსმა სვეტიცხოვლის მონასტერს შესძინოთ სოფელ ახატლის ყმა-მამული“. საქართველოს კათალიკოსს ამ დროიდან XIX საუკუნემდე შეუნარჩუნებია აქ თავისი სამფლობელოები. ახატელი, როგორც განვითარებული მეურნეობისა და მევენახეობის ადგილი კახეთში, მოიხსენიება XIII-XV საუკუნეების საბუთებში. ამ პერიოდში სოფელში ადგილი ჰქონდა ყმა-მამულის ხშირ ყიდვა-გაყიდვას. წლების განმავლობაში სვეტიცხოვლის ყმა-მამულის რაოდენობამ თანდათან იკლო. 1447 წლისთვის მას მხოლოდ გლეხობის 6 კომლიღა შერჩა. 1579 წელს ალექსანდრე II-მ სვეტიცხოველს მამულების მფლობელობა განუახლა კახეთში. მათ შორის ახატელშიც, სადაც იმჟამად სვეტიცხოველს „ხუთი მთელი გლეხი და საგლეხო მამული ჰქონდა“. 1616 წლის ერთ-ერთ საბუთში მოხსენიებულია მცხეთის აზნაური ელიოზის ძე, რომელიც ახალ წელში დარჩენილ სვეტიცხოვლის ოთხ კომლ გლეხს განაგებდა. XVII საუკუნიდან სოფელში ყმა-მამულის დიდ ნაწილს კახეთის თავადები — მაყაშვილები დაეპატრონენ. XVII-XVIII საუკუნეებში შაჰ-აბასისა და სხვა დამპყრობთა დამანგრეველმა შემოსევებმა, მათ შორის „ლეკიანობამ“, სოფლის სამეურნეო ცხოვრება რამდენადმე დააკნინა. მოსახლეობის ნაწილი XVIII საუკუნეში რუისპირში გადასახლდა. ვინც დარჩა, შიშიანობის ჟამს, რუისპირის ციხესიმაგრეს აფარებდა თავს. ქართლ-კახეთის სამეფოს გაუქმების შემდეგ, ახატელი ტფილისის გუბერნიის თელავის მაზრაში შედიოდა. დღეს სოფელში მოსდევენ მევენახეობას, მებაღეობას და მემინდვრეობას. ახატლის ღვთაების ეკლესია ახატლის ღვთისმშობლის ეკლესია ახატლის ციხე-დარბაზი ახატლის მაცხოვრის ეკლესია ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 103. კახაძე .კ, საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-II, თბ., 2015. — გვ. 160. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 27 ივლისი 2016. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 20. ↑ 2002 წლის აღწერის მონაცემები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-07-27.
გულგულა

გულგულა — სოფელი საქართველოში, თელავის მუნიციპალიტეტში, ადმინისტრაციული ერთეულის ცენტრი (სოფელი გულგულა). მდებარეობს ალაზნის ვაკეზე, მდინარე თურდოს (ალაზნის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 425 მ-ზე, თელავიდან დაშორებულია 6 კმ-ით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1 108 ადამიანი. სოფლის ტერიტორია დასახლებული იყო გვიანდელი ბრინჯაოს ხანიდან, რასაც ადასტურებს სოფლის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ე. წ. ოლიების ტყეში გამოვლენილი სამაროვანი, რომელიც გაითხარა 1956-1972 წლებში. 29 ორმოსამარხში აღმოჩენილი თიხის ჭურჭლის სიმრავლე მიანიშნებს, რომ მოსახლეობის ერთ-ერთი საარსებო წყარო მეთუნეობა უნდა ყოფილიყო. სოფლის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, ე. წ. სათვალისწყალზე გაითხარა 20 ორმოსამარხი, რომლებიც არქეოლოგიური მასალის ზოგიერთი თავისებურებით რამდენადმე ადრეული ჩანს. გეოგრაფიულ პუნქტ გულგულას იხსენიებს „ცხოვრება ქართუელთა მეფეთა“, რომლის მიხედვით, ზოგიერთი მოსაზრებით, ამ ადგილს ადრე ტყე-ტბა ერქვა. ტყე-ტბა ჰერეთისა და კახეთის სასაზღვრო ადგილზე მდებარეობდა. 1906 წლის 8 იანვარს სოფელში დაარსდა კომუნა, რომელიც ლევ ტოლსტოის იდეების მიმდევარმა ივანე კოლელიშვილმა დააარსა. მასში 190-დან 70 ოჯახი გაწევრიანდა, თუმცა მალე კომუნის წევრთა რაოდენობა გაიზარდა 100-120 კომლამდე. 1906 წლის 7 ოქტომბერს მთავრობამ კომუნა დაშლილად გამოაცხადა, მისი ხელმძღვანელი კოლელიშვილი კი დააპატიმრა და გადასახლება მიუსაჯა. სოფელში შემორჩენილია სხვადასხვა დროის არქიტექტურული ძეგლები: დიმიაანთ კოშკი (XVIII ს.), გვიანდელი შუა საუკუნეების კვირაცხოვლისა და ყველაწმიდის (განახლებულია XIX ს-ში) ეკლესიები, წმ. გიორგის ეკლესია (XVIII–XIX სს.). გულგულის სამაროვანი ტყე-ტბა გულგულის ეკლესია გულგულის კვირაცხოვლის ეკლესია გულგულის ყვავის საყდარი გულგულის ყველაწმინდის ეკლესია გულგულის წმინდა გიორგის ეკლესია დიმიაანთ კოშკი ნატკორის ეკლესია ოლიების მიწის სამაროვანი სათვალისწყლის სამაროვანი ჩაველაანთ ციხე ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 298. კახაძე გ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 27 ივლისი 2016. ↑ ხვადაგიანი ი. „ სოფელ გულგულას კომუნა“, კრებული „ინიციატივა ცვლილებებისთვის“ გვ. 22-35 — თბილისი, 2015, ISBN 978-9941-0-8204-7 ↑ 2002 წლის აღწერის მონაცემები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-07-27.
თეთრი წყლები

თეთრი წყლები — სოფელი საქართველოში, თელავის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს გომბორის ქედის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კალთაზე. თელავი-თბილისის საავტომობილო გზაზე. საკრებულოს ცენტრი (სოფლები: კობაძე, ნადიკვარი, პანტიანი, სეროდანი). ზღვის დონიდან 1200 მეტრი, თელავიდან 18 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 93 ადამიანი. სოფლის მიდამოებშია გოგირდოვანი წყლები. თეთრიწყლების ეკლესია თეთრიწყლების ნაეკლესიარი (აბიკას გორა) თეთრიწყლების ნაეკლესიარი (საყორნის გორა) თეთრიწყლების ნანგრევები თეთრიწყლების სადგომი თეთრიწყლების სამაროვანი კუნტურის საყდარი სამაროვანი ნაშალა ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 640. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 27 ივლისი 2016. ↑ 2002 წლის აღწერის მონაცემები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-07-27.
იყალთო (თელავის მუნიციპალიტეტი)

იყალთო — სოფელი საქართველოში, თელავის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს გომბორის ქედის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კალთაზე. თემის ცენტრი. ზღვის დონიდან 700 მეტრი, თელავიდან 7 კილომეტრი. სოფლის მახლობლად დგას იყალთოს მონასტერი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2034 ადამიანი. შუა საუკუნეებში წარმოადგენდა მძლავრ, კულტურულ-საგანმანათლებლო ცენტრს საქართველოში, რასაც საფუძველი ჩაუყარა ერთ-ერთი ასურელი მამის — ზენონის მიერ დაწყებულმა სამონასტრო კომპლექსმა. XI-XII საუკუნეებში აქ არსებობდა საქართველოს ერთ-ერთი უმაღლესი სასწავლებელი — იყალთოს აკადემია, რომელიც ცნობილი ქართველი სასულიერო მოღვაწის, ფილოსოფოსის, მწერლისა და ჰიმნოგრაფის არსენ ვაჩეს ძე იყალთოელის მეურვეობისა და დავით აღმაშენებლის ხელშეწყობით დაარსდა. არსენივე იყო აკადემიის პირველი რექტორიც. სოფელში მისდევენ მევენახეობას. მოქმედებს ღვინის პირველადი გადამუშავების ქარხანა, ფუნქციონირებს რუსთაველის სახელობის სახალხო უნივერსიტეტი. იყალთო, თელავთან დამაკავშირებელი ცენტრალური გზა იყალთოს მონასტერი იყალთოს აკადემია იყალთოს წმინდა სტეფანეს ეკლესია იყალთოს იოანე მახარებლის ეკლესია იყალთოს კვირაცხოვლის ეკლესია იყალთოს სამაროვანი იყალთოს წმინდა ელიას ეკლესიები იყალთოს წმინდა გიორგის ეკლესია იყალთოს მიქაელ მთავარანგელოზის ეკლესია ბოჭორმის ეკლესია ვარდის ღვთისმშობლის ეკლესია იყალთოს კვირაცხოვლის ეკლესია იყალთოს კოშკი იყალთოს მეორე საწნახელი იყალთოს ნაეკლესიარი იყალთოს ნათლისმცემლის ეკლესია იყალთოს ნათლისმცემლის ეკლესია (ჩუმათხევი) იყალთოს ნაციხარი იყალთოს სამაროვნები იყალთოს საწნახელი მაყაშვილების ციხე ციხისჯვრის ეკლესია ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 286. აფრასიძე .გ, საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-II, თბ., 2015. — გვ. 229. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 27 ივლისი 2016. ↑ 2002 წლის აღწერის მონაცემები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-07-27.
კობაძე

კობაძე — სოფელი საქართველოში, თელავის მუნიციპალიტეტში, (თეთრი წყლების თემი). მდებარეობს გომბორის ქედის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 1400 მეტრი, თელავიდან 19 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 58 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 565. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 27 ივლისი 2016. ↑ 2002 წლის აღწერის მონაცემები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-07-27.
კურდღელაური

კურდღელაური — სოფელი საქართველოში, თელავის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ალაზნის ვაკეზე, ზღვის დონიდან 530 მეტრი, თელავიდან 3 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 3962 ადამიანი. სოფელში მდებარეობს შუა საუკუნეების ძეგლი - ღვთისმშობლის ეკლესია. სოფელს საკმაოდ დიდი ისტორია აქვს. ერთ-ერთი თქმულების თანახმად, თავდაპირველად იგი სამხრეთით, დაბლა, მდინარე ალაზნის მახლობლად ყოფილა განლაგებული, მაგრამ მტერთა შემოსევების გამო, გასახლება იძულებული გამხდარა უფრო მაღლა, ჩრდილოეთით, თელავის ახლოს დასახლებულიყო. მეორე თქმულება ამჟამინდელი სოფლის პირველი დასახლების ადგილმდებარეობად სოფელ გულგულის მოპირდაპირე მხარეს, ფოხორაულად წოდებულ ადგილზე მიგვითითებს, რომელსაც ადრე ბოხვერაული ან ფოხვერაული რქმევია. შესაძლოა ამ თქმულებას მხარს უმაგრებდეს აქ 1956 წელს არქეოლოგიური გათხრების დროს გამოვლენილი, გვიანდელი ბრინჯაო-ადრინდელი რკინის ხანის ნამოსახლარი. ლეგენდის თანახმად ამ ახალ ადგილსამყოფლის სანახები კურდღლებით ყოფილა სავსე. ამიტომ ამ ადგილზე მაცხოვრებლებს კურდღელაურლებლად მოიხსენიებდნენ. სოფლის ამჟამინდელი სახელწოდებაც აქედან მომდინარეობს. კურდღელაურის მოსახლეობა მონაწილეობდა ზოგადად ქვეყანაში და საკუთრივ კახეთში მიმდინარე მოვლენებში. 1903 წლის 3 აპრილს მათ სოფელში გამართეს არსებული მდგომარეობით უკმაყოფილო გლეხების ყრილობა, რომელსაც ახლომახლო სოფლების მაცხოვრებლებიც გლეხებმა თავიანთი მოთხოვნილება წაუყენეს მემამულეებს და ქვეყნისგლეხებმა თავიანთი მოთხოვნილება წაუყენეს მემამულეებს და ქვეყნის მმართველებსაც. მოთხოვნები ითვალისწინებდა: დროებით ვალდებული გლეხების გათავისუფლებას, მიწის, ტყისა და საძოვრის საერთო საკუთრებაში გადაცემას, საყოველთაო, უფასო სწავლებას, სასამართლო საქმეების ქართულ ენაზე წარმოებას, საყოველთაო თანასწორ არჩევნებს და სხვა. მოთხოვნებზე გლეხებმა ძალით მოაწერინეს ხელი მემამულეებს 27 აპრილს, სოფელში, თელავიდან ჩამოვიდა მაზრის უფროსი და დამსჯელი ღონისძიებების გატარებით დაემუქრა გლეხობას, მაგრამ მღელვარების შეწყვეტა ვერ მოახერხა. კურდღელაური ამჟამადაც ერთ-ერთი გამორჩეული სოფელია თელავის მუნიციპალიტეტში. გარდა იმისა, რომ მას ვრცელი ტერიტორია უკავია, მოსახლეობის რაოდენობითაც ერთ-ერთი დიდია, სოფელში განთავსებულია 2 აეროპორტი: ერთი — სამოქალაქო, მეორე — სამხედრო დანიშნულებისა. ფუნქციონირებს 110 წლის ისტორიის მქონე საჯარო სკოლა. ასევე ღვინის ქარხანა „თელავის ღვინის მარანი“. სხვადასხვა წესით დამზადებული აქაური ღვინოები (დაჯილდოებულია მრავალგზის) იყიდება მსოფლიოს 30 ქვეყანაში, როგორც ევროპაში, ასევე აშშ-ში. კურდღელაურის კვირაცხოვლის ეკლესია კურდღელაურის კავთის ეკლესია კურდღელაურის ღვთისმშობლის ეკლესია კურდღელაურის წმინდა სტეფანეს ეკლესია კურდღელაურის წმინდა კვირიკეს ეკლესია კურდღელაურის კოშკი ბედოიანთ ეკლესია ფოხოლაურების ნამოსახლარი ყვავიჭამია ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 80. ჭყონია თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-II, თბ., 2015. — გვ. 289. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 27 ივლისი 2016. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
ლალისყური

ლალისყური — სოფელი საქართველოში, თელავის მუნიციპალიტეტში (თემის ცენტრი). მდებარეობს ალაზნის ვაკეზე, მდინარე სტორის მარჯვენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 440 მეტრი, თელავიდან 33 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 499 ადამიანი. სოფელში დგას ლალისყურის ციხე. თამარ მეფის ნატახტარი ლალისყურის ანტონის ჯვრის ეკლესია ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 113. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 27 ივლისი 2016. ↑ 2002 წლის აღწერის მონაცემები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-07-27.
კუდიანის საფოსტო სერვისი

კუდიანის საფოსტო სერვისი (იაპონ. 魔女の宅急便?) — Studio Ghibli-ს და ჰაიაო მიაძაკის სრულმეტრაჟიანი ანიმე, რომელიც გამოვიდა 1989 წელს. ფილმში მოთხრობილია გოგონა კიკის ისტორია, რომელიც ქალაქში საკუთარი ბედის საძიებლად მიემგზავრება. ეს იყო Ghibli-ს პირველი ფილმი, რომელიც გამოვიდა უოლტ დისნეის კომპანიისა და Ghibli-ს თანამშრომლობით. დისნეის კომპანიამ განახორციელა ფილმის ინგლისურად გახმოვანება. აშშ-ში ფილმი გამოვიდა 1997 წელს. ინფორმაცია საიტზე Nausicaa.net „კუდიანის საფოსტო სერვისი“ — Rotten Tomatoes „კუდიანის საფოსტო სერვისი“ — ანიმაციური ფილმების მონაცემთა დიდ ბაზაში „კუდიანის საფოსტო სერვისი“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „კუდიანის საფოსტო სერვისი“ — Allmovie-ზე
ნატალია გონჩაროვა (მხატვარი)

ნატალია სერგეევნა გონჩაროვა (რუს. Наталья Сергеевна Гончарова) (დ. 4 ივნისი, 1881 — გ. 17 ოქტომბერი, 1962) — რუსი ფერმწერი კუბო-ფუტურისტი და თეატრალური დიზაინერი. ნატალია გონჩაროვა დაიბადა სოფელ ნაგაევოში, ტულასთან ახლოს, რუსეთი, 1881 წელს. თავდაპირველად მოსკოვის სამხატვრო აკადემიაში სკულპტურას სწავლობდა, თუმცა შემდეგ (1904) ფერწერაზე გადავიდა. მასზე დიდი გავლენა რუსული ხალხური ხელოვნების პრიმიტიულმა ასპექტებმა იქონია, რაც კარგად ჩანს მის ადრინდელ ნამუშევრებში, სადაც ის ამ ელემენტებს ფოვიზმსა და კუბიზმს უკავშირებს. მეუღლესთან, მიხაილ ლარიონოვი, ერთად ის აყალიბებს მიმდინარეობას „რაიონიზმი“. რევოლუციამდელი რუსეთის ავანგარდის პოპულარიზაციაში მთავარი წვლილი სწორედ მათ ეკუთვნის. მათი ორგანიზებით მოეწყო გამოფენა „ვირის კუდი“ (1912) მოსკოვში და იმავე წელს მიუნხენში. გაერთიანება „ვირის კუდი“ შეიქმნა ევროპულ ხელოვნებასთან გასამიჯნავად და დამოუკიდებელი თანამედროვე ხელოვნების რუსული სკოლის ჩამოსაყალიბებლად. თუმცა ფუტურიზმის გავლენა საკმაოდ ძლიერია გონჩაროვას გვიანდელ ტილოებში. თავდაპირველად ხატებითა და ეთნიკური რუსული პრიმიტივიზმით გატაცებული გონჩაროვა რუსეთში სახელს ითქვამს მისი ფუტურისტული ნამუშევრებით, როგორიცაა „ველოსიპედისტი“ და გვიანდელი რაიონისტული ტილოებით. გაერთიანების წევრები, როგორც მოსკოვის ფუტურისთა ლიდერები, ხშირად აწყობდნენ პროვოკაციულ ლექცია-საღამოებს მათი იტალიელი კოლეგების მსგავსად. გონჩაროვა ასევე ჩართული იყო გრაფიკულ დიზაინში — წერდა და ხატავდა ილუსტრაციებს ფუტურისტული სტილის წიგნებისთვის. გონჩაროვა ავანგარდული ჯგუფი Der Blaue Reiter წევრი იყო მისი დაფუძნებიდან (1911). 1915 წელს მან საბალეტო კოსტუმების და სცენების დიზაინზე დაიწყო მუშაობა ჟენევაში. 1921 წელს პარიზში გადადის, სადაც ის რამდენიმე სცენას აწყობს სერგეი დიაგილევის „Ballets Russes“-თვის. გარდაიცვალა 1962 წელს პარიზში. გონჩაროვას ნამუშევრების ინტერნეტ გალერეა დაარქივებული 2007-07-11 საიტზე Wayback Machine. გონჩაროვასადმი მიძღვნილი საიტი
სტივ ო’რურკი

სტივ ო’რურკი (ინგლ. Steve O'Rourke, დ. 10 იანვარი 1940, უილსდენი, ლონდონი, ინგლისი — გ. 30 ნოემბერი 2003) — ინგლისელი მენეჯერი, რომელიც ყველაზე მეტად ცნობილი იყო პინკ ფლოიდთან თანამშრომლობით. ო’რურკი პირველად ჯგუფს გაეცნო ბრაიან მორისონის სააგენტოს მეშვეობით. მან მოგვიანებით ჩამოაყალიბა საკუთარი კომპანია, EMKA Productions. 2003 წელს ო’რურკი გარდაიცვალა გულის შეტევით. 14 ნოემბერს ჩიჩესტერის კათედრალურ ტაძარში გაიმართა სამგლოვიარო ცერემონია, რომელსაც ასევე ესწრებოდნენ პინკ ფლოიდის წევრები — ნიკ მეისონი, რიკ რაიტი და დევიდ გილმორი. სხვადასხვა წყარო ამტკიცებს, რომ მათ ამ ცერემონიაზე შეასრულეს პინკ ფლოიდის ორი სიმღერა, როგორც მიძღვნა ო'რურკის ხსოვნისადმი. ↑ Steve O'Rourke obituary. Telegraph.co.uk (5 November 2003). ციტირების თარიღი: 24 February 2012.
მალტის პრეზიდენტი

მალტის პრეზიდენტი (მალტურ ენაზე President ta' Malta) — თანამდებობა დაარსდა 1974 წლის 13 დეკემბერს, მას შემდეგ, რაც მალტა გამოცხადდა რესპუბლიკად ბრიტანეთის ერთა თანამეგობრობაში. მალტის კონსტიტუციის მიხედვით პრეზიდენტი არის სახელმწიფოს მეთაური, ხოლო აღმასრულებელი ხელისუფლება ეკუთვნის პრემიერ-მინისტრს. პრეზიდენტს ირჩევს პარლამენტი — წარმომადგენელთა პალატა — 5 წლის ვადით. 1989 წლიდან 4 აპრილი იქცა ოფიციალურ თარიღად, როდესაც პრეზიდენტი იწყებს და ამთავრებს ხუთწლიან საპრეზიდენტო ვადას. პრეზიდენტი: აქვეყნებს კანონებს. ითხოვს პარლამენტს პრემიერ-მინისტრთან შეთანხმების საფუძველზე. იღებს რწმუნებათა სიგელებს ელჩებისაგან. მალტის პრეზიდენტების სია
ჰენსონი

ჰენსონი (ინგლ. Hanson) — ამერიკული პოპ-როკ ჯგუფი, რომელიც ჩამოყალიბდა ტულსაში, ოკლაჰომას შტატში. მასში შედის სამი ძმა — აიზეკ ჰენსონი, ტეილორ ჰენსონი და ზაკ ჰენსონი. ტრიო ყველაზე მეტად ცნობილია თავის 1997 წლის ჰიტ-სინგლით „MMMBop“, ალბომიდან Middle of Nowhere, რომელმაც მიიღო გრემის სამი ჯილდო. მთავარი სტატია: ჰენსონის დისკოგრაფია. სტუდიური ალბომები Boomerang (1995) MMMBop (1996) Middle of Nowhere (1997) Snowed In (1997) 3 Car Garage (1998) This Time Around (2000) Underneath (2004) The Walk (2007) Shout It Out (2010) Anthem (2013) Albertane Tour (1998) This Time Around Tour (2000) Underneath Acoustic Tour (2003) Underneath Tour (2004) Live and Electric Tour (2005) The Walk Tour (2007) The Walk Around The World Tour (2008) Use Your Sole Tour (2009) Shout It Out Tour (2010) The Musical Ride Tour (2011) Shout It Out World Tour (2011-2012) Anthem World Tour (2013) შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ჰენსონი“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი ჰენსონი საიტზე MySpace ↑ Thomas ერლეუაინი, Stephen. Hanson. AllMusic. ციტირების თარიღი: 2013-08-08. ↑ Hanson information on Facebook
აშშ-ის ეკონომიკის სტიმულირების გეგმა 2009

აშშ-ის ეკონომიკის სტიმულირების გეგმა (ინგლ. economic stimulus plan), ასევე ამერიკის განახლებისა და რეინვესტიციის აქტი (ინგლ. American Recovery and Reinvestment Act), აქტი მიღებული აშშ-ის კონგრესის მიერ 2009 წელს. წარმოდგენილი იყო ორი ვერსია, ერთი წარმომადგენელთა პალატისა, ხოლო მეორე — სენატისგან. 2009 წლის 11 თებერვალს მოლაპარაკებები კონგრესში დასრულდა $789 მილიარდის ღირებულების ეკონომიკის სტიმულირების გეგმაზე შეთანხმებით, რომელსაც პრეზიდენტი ობამას ხელმოწერა სჭირდებოდა საბოლოო დამტკიცებისთვის. გეგმა ძირითადად ემყარება პრეზიდენტ ბარაკ ობამას წამოყენებულ წინადადებას და მისი დანიშნულება იპოთეკური ბაზრის ჩავარდნით გამოწვეული ღრმა ეკონომიკური კრიზისიდან ქვეყნის ამოყვანაა. გეგმა მოიცავს ფედერალური გადასახადების შეკვეცას, უმუშევართა შემწეობის გაზრდასა და სხვა სოციალური დაცვის მექანიზმებს, ასევე კაპიტალდაბანდებას განათლებაში, ჯანდაცვაში და ინფრასტრუქტურაში, მათ შორის ენერგიის სექტორში. ეს გეგმა გაცილებით მასშტაბურია 2008 წლის ეკონომიკის სტიმულირების აქტთან შედარებით, რომელიც ძირითადად მოსახლეობისთვის გადასახადების ნაწილის დაბრუნებას მოიცავდა. American Recovery and Reinvestment Act დაარქივებული 2016-01-26 საიტზე Wayback Machine. Fully Searchable Conference Version დაარქივებული 2016-01-26 საიტზე Wayback Machine. Recovery.gov დაარქივებული 2009-02-03 საიტზე Wayback Machine. — A website of the Executive for transparency of actions taken under the American Recovery and Reinvestment Act of 2009 Full Video of The American Recovery and Reinvestment Act of 2009 signing ceremony on February 17, 2009 (from C-SPAN)[მკვდარი ბმული]
იოჰანა სიგურდარდოტირი

იოჰანა სიგურდარდოტირი (ისლ. Jóhanna Sigurðardóttir; IPA: [jouːhanːa 'sɪːɣʏrðartouʰtɪr]; დ. 4 ოქტომბერი, 1942) — ისლანდიელი პოლიტიკოსი და პრემიერ-მინისტრი 2009-2013 წლებში. იყო ისლანდიის სოციალურ საქმეთა და სოციალური დაცვის მინისტრი 1987-94 და 2007-09 წლებში. 1978 წლიდან ისლანდიის პარლამენტის წევრი იყო არჩეული რეიკიავიკის საარჩევნო ოლქიდან, გაიმარჯვა რა რვა მომდევნო არჩევნებში დეპუტატობის მანდატზე. 2009 წლის 1 თებერვალს ის პირველი პრემიერ-მინისტრი ქალი გახდა ისლანდიაში; ის ასევე მსოფლიოში პირველი ღია ჰომოსექსუალი მთავრობის ხელმძღვანელი გახდა თანამედროვე ისტორიაში. იოჰანა სოციალ-დემოკრატია და ისლანდიის ყველაზე ხანგრძლივი პარლამენტის წევრი. Personal blog (ისლანდიური) Jóhanna Sigurðardóttir interviewed by Alyssa McDonald in The NewStatesman.
ხან ალ-უმდანი

ხან ალ-უმდანი (ებრ. ח'אן אל עומדאן‎, არაბ. خان العمدان‎), აგრეთვე ცნობილი როგორც ხან-ი-ავამიდი — უდიდესი და საუკეთესოდ შემონახული ქარვასლაა ისრაელში. მდებარეობს ქალაქ აკოში, და ერთ-ერთი გამორჩეული ნაგებობაა, რომელიც აჰმედ ჯეზარ ფაშას მმართველობის პერიოდში ააგეს. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ხან ალ-უმდანი“ ვიკისაწყობში. Dumper, Michael; Stanley, Bruce E. (2006) Cities of the Middle East and North Africa: a historical encyclopedia, Illustrated, ABC-CLIO.  (1963) The Holy Land in old prints and maps, 2nd, R. Mass.
ანტონი მამო

ანტონი ჯოზეფ მამო (დ. 9 იანვარი, 1909, ბირკირკარა, მალტა — გ. 1 მაისი, 2008, მოსტა, მალტა) — მალტის სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე. პრეზიდენტი (1974–1976), მალტის უკანასკნელი გენერალ-გუბერნატორი (1971–1974). ანტონი მამო დაიბადა ქალაქ ბირკირკარაში, ჯოზეფ მამოსა და კარლა ბრინკატის ოჯახში. განათლება მიიღო მალტის უნივერსიტეტში. 1934 წელს კი დაეუფლა სამართლის დოქტორის ხარისხს. თავდაპირველად იგი მცირე პროფესიულ პრაქტიკას გადიოდა. 1955–1971 წლებში კი იყო უზენაესი სასამართლოს მოსამართლე. 1974 წელს, მალტის მიერ ბრიტანეთის ერთა თანამეგობრობის ფარგლებში რესპუბლიკად გამოცხადების შემდეგ არჩეულ იქნა ქვეყნის პირველ პრეზიდენტად. დაჯილდოებულია ბრიტანეთის იმპერიის ორდენით (1955 წელი) და მიღებული აქვს რაინდის წოდება (1957 წელი) . გარდაიცვალა 99 წლის ასაკში 2008 წლის 1 მაისს. მას შემდეგ, რაც 2007 წლის 8 ივნისს გარდაიცვალა სომალის ექს-პრეზიდენტი ადენ აბდულა ოსმან დაარი გახდა მსოფლიოში ყველაზე ხანდაზმული ყოფილი პრეზიდენტი. ანტონი მამო
იგუანოდონისებრნი

იგუანოდონისებრნი — იგუანოდონტიების ოჯახი.
ალბერტ ჰიზლერი

ალბერტ ვიქტორ ჰიზლერი (დ. 20 ნოემბერი, 1916, ვალეტა — გ. 26 ოქტომბერი, 1993) — მალტის პოლიტიკური და სახელმწიფო მოღვაწე. ქვეყნის პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი. პროფესორ ჯუზეპე ჰიზლერისა და მარიეტა მუსკატ ფენეჩის შვილი. ასრულებდა პრეზიდენტის მოვალეობას 1981 წლის 27 დეკემბრიდან 1982 წლის 15 თებერვლამდე. ალბერტ ჰიზლერი დაარქივებული 2018-09-20 საიტზე Wayback Machine.
ფრინველმენჯა დინოზავრები

ფრინველმენჯა დინოზავრები (ლათ. Ornithischia) — ამომწყდარი ქვეწარმავლების რიგი დინოზავრების ზერიგისა. ჰქონდათ ოთხსხივიანი მენჯი, ბოქვენის ძვალზე უკანა მორჩი, რითაც ფრინველებს ემსგავსებოდნენ. ყბების წინა, უკბილო ნაწილს ზოგჯერ ნისკარტის მოყვანილობა ჰქონდა და დაფარული იყო რქოვანი შალითით. კბილები გვერდებიდან შებრტყელებული იყო ხშირად ფოთლისებრი ფორმის გვირგვინით. უფრო გვიანდელი ხანის ფრინველმენჯა დინოზავრებს თითების ბოლო ფალანგები ჩლიქისებური აგებულების ჰქონდათ. იკვებებოდნენ მცენარეებით. სხეულზე ჰქონდათ ფარები, ეკლები, რქები. ცხოვრობდნენ იურულსა და ცარცულ პერიოდებში. ცნობილია 6 (4) ქვერიგი, მ.შ. სტეგოზავრები, ანკილოზავრები, რქოსანი დინოზავრები. ჟორდანია რ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 404.