laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
წინაწარმეტყველება ამბაკუმისი

წინაწარმეტყველება ამბაკუმისი — ძველი აღთქმის ერთ-ერთი წიგნი. ასურეთის მსოფლიო იმპერიამ უკვე გაანადგურა სამარია, ისრაელის ათტომიანი სამეფოს დედაქალაქი. ასურეთი დიდი ხანია, რაც იუდასაც ემუქრება. იუდაელი წინასწარმეტყველი ნაუმი ასურეთის დედაქალაქ ნინევეზე წინასწარმეტყველებს. ეს წინასწარმეტყველება, რომლის წერაც ძვ. წ. 632 წლამდე დასრულდა, „ნაუმის“ წიგნშია ჩაწერილი. „ქრისტიანობის ლექსიკონი“ (პიერო პეტროზილო), თბილისი, სულხან-საბა ორბელიანის სასწავლო უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2011 წელი. ძველი აღთქმის წიგნები[მკვდარი ბმული] ძველი აღთქმა, მცხეთური ხელნაწერის მიხედვით
წინაწარმეტყველება სოფონიასი

წინაწარმეტყველება სოფონიასი (ებრ. צְפַנְיָה‎‎) — ძველი აღთქმის ერთ-ერთი წიგნი. იუდაელი სოფონია ნაუმსა და აბაკუმზე ადრე წინასწარმეტყველებდა. სოფონია, რომელიც ძვ. წ. 607 წელს იერუსალიმის განადგურებამდე 40-ზე მეტი წლით ადრე წინასწარმეტყველებდა, იუდასთვის როგორც განადგურების, ისე დამაიმედებელ ცნობას აცხადებს. ბიბლიის წიგნ „სოფონიაში“ აგრეთვე სხვა ერების წინააღმდეგ გამოტანილი განაჩენიც არის ჩაწერილი. „ქრისტიანობის ლექსიკონი“ (პიერო პეტროზილო), თბილისი, სულხან-საბა ორბელიანის სასწავლო უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2011 წელი. ძველი აღთქმის წიგნები[მკვდარი ბმული] ძველი აღთქმა, მცხეთური ხელნაწერის მიხედვით
წინაწარმეტყველება ანგიასი

წინაწარმეტყველება ანგიასი — ძველი აღთქმის ერთ-ერთი წიგნი. ანგიას იუდეველებისთვის ტაძრის აღდგენა უნდა მოეწოდებინა. ამ წინასწარმეტყველის ძალისხმევის შედეგად ტაძრის მშენებლობა ხუთ წელიწადში დასრულდა. ისმას, რასაც ანგია აცხადებდა, მისივე სახელობის წიგნში ჩაიწერა. „ანგიას“ წერა დასრულდა ძვ. წ. 520 წელს. „ქრისტიანობის ლექსიკონი“ (პიერო პეტროზილო), თბილისი, სულხან-საბა ორბელიანის სასწავლო უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2011 წელი. ძველი აღთქმის წიგნები[მკვდარი ბმული] ძველი აღთქმა, მცხეთური ხელნაწერის მიხედვით
მალი-მიშკინის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია

მალი-მიშკინის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია (რუს. Церковь Рождества Пресвятой Богородицы) — მართლმადიდებლური ტაძარი ხუტორ მალი-მიშკინში, აქსაის რაიონი, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას. მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, ხუტორი მალი-მიშკინი. XIX საუკუნის დასაწყისში 2,5 კმ-ში ნოვოჩერკასკიდან ხუტორ მალი-მიშკინში მდებარეობდა პლატოვების ადგილმამულები. 1817 წლის ბოლოს ატამანი მატვეი პლატოვი ავადმყოფობის გამო მთელ დროს თავის ქალაქაგარეთ ბინაში ატარებდა. იგი გარდაიცვალა 1818 წლის 2 იანვარს. მისი ნეშტი გადაასვენეს მშობლიურ სახლში და დაკრძალეს პლატოვების საგვარეულო აკლდამაში. 1830-იან წლებში მის საფლავზე დადგეს ძეგლი, რომლის ავტორიც იყო მოქანდაკე ივან მატროსი. ატამანის შვილი ივანე გახდა მიშკინის აგარაკის მფლობელი. 1825 წელს აგარაკს სტუმრობდა იმპერატორი ალექსანდრე I. მოგვიანებით მალი-მიშკინის აგარაკზე ცხოვრობდა ატამანის შვილიშვილი მართა ივანოვნა. 1849 წელს მართამ მიმართა დონისა და ნოვოჩერკასკის მთავარეპისკოპოს იოანეს, რომ საკუთარი ხარჯებით უნდოდა ხუტორში აეშენებინა ახალი ეკლესია. ეკლესიამ მშენებლობის ნებართვა გასცა. ახალი ეკლესია ააგეს არქიტექტორ ივან ვალპრედეს პროექტის მიხედვით მდინარე აქსაისთან. მშენებლობა მიმდინარეობდა 1856 წლიდან 1865 წლამდე. ეკლესია აკურთხეს ღვთისმშობლის შობის სახელზე. ეკლესიის სარდაფში მოაწყვეს აკლდამა, რომელშიც ივან მატვეის ძე ფიქრობდა მშობლებისა და ოჯახის სხვა წევრების გადასვენებას, რომლებიც დაკრძალულნი იყვნენ ნოვოჩერკასკის საგვარეულო აკლდამაში. მშენებარე ტაძარი ორჯერ დაინგრა, რაც გამოწვეული იყო მცოცავი ნიადაგის გამო და იყო ვარაუდი, რომ მშენებლობა გადაეტანათ სხვა ადგილზე. ტაძარში მშობლების გადასვენება ივან პლატოვმა ვერ მოახერხა რადგან თავად დაიღუპა 1874 წელს. დაკრძალეს ღვთისმშობლის შობის ტაძრის აკლდამაში. ამის შემდეგ მიშნკინის აგარაკს ეწოდა მთავარეპისკოპოსის აგარაკი. 1875 წელს ატამან მ. პლატოვისა და მისი ოჯახის წევრების ცხედრები დაკრძალეს მთავარეპისკოპოსის აგარაკის ეკლესიის სასაფლაოზე. ღვთისმშობლის შობის ტაძარი დროთა განმავლობაში დაძველდა. 1981 წელს აქსაის რაიაღმასკომმა მიიღო გადაწყვეტილება მისი რესტავრაციის შესახებ. თუმცა მას მოანგრიეს გუმბათი. ჩაფიქრებული იყო რესტავრაციის შემდეგ მასში გაეხსნათ დონის კაზაკთა მუზეუმის ფილიალი. XX საუკუნის დასაწყისში ტაძრიდან მხოლოდ ნანგრევები დარჩა, დაინგრა ასევე პლატოვების საგვარეულო განსასვენებელი. 1970-იან წლებში ადგილობრივმა მთავრობამ გადაწყვიტა მთლიანად დაენგრიათ შემორჩენილი ნანგრევებიც. მაგრამ ადგილობრივი მხარეთმცოდნებების ძალისხმევით დანგრევა შეცერდა. 1973 წლიდან ეკლესია სახელმწიფოს დაცვის ქვეშაა და ითვლება ისტორიისა და არქიტექტურის ადგილობრივი მნიშვნელობის ძეგლად. 2000 წელსდაიწყეს ტაძრის აღდგენა, რომელიც დაასრულეს 2008 წელს. აღდგენის შემდეგ პირველი ღვთისმსახურება ჩატარდა 2009 წლის 28 ივნისს. ეკლესიის ძირითადი დღესასწაულია 21 სექტემბერი - ღვთისმშობლობა. Малый Мишкин. Церковь Рождества Пресвятой Богородицы. Церковь Рождества Пресвятой Богородицы в Малом Мишкине. Церковь Рождества Пресвятой Богородицы в хуторе Малый Мишкин (Россия, Ростовская область) — История одной церкви. დაარქივებული 2017-01-11 საიტზე Wayback Machine. Архитектура культовых зданий
წინაწარმეტყველება ნაუმისი

წინაწარმეტყველება ნაუმისი — ძველი აღთქმის ერთ-ერთი წიგნი. ასურეთის მსოფლიო იმპერიამ უკვე გაანადგურა სამარია, ისრაელის ათტომიანი სამეფოს დედაქალაქი. ასურეთი დიდი ხანია, რაც იუდასაც ემუქრება. იუდაელი წინასწარმეტყველი ნაუმი ასურეთის დედაქალაქ ნინევეზე წინასწარმეტყველებს. ეს წინასწარმეტყველება, რომლის წერაც ძვ. წ. 632 წლამდე დასრულდა, „ნაუმის“ წიგნშია ჩაწერილი. „ქრისტიანობის ლექსიკონი“ (პიერო პეტროზილო), თბილისი, სულხან-საბა ორბელიანის სასწავლო უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2011 წელი. ძველი აღთქმის წიგნები[მკვდარი ბმული] ძველი აღთქმა, მცხეთური ხელნაწერის მიხედვით
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები იემენში

2016 წლის მონაცემებით იემენში იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის 4 ძეგლია. მათგან 3 კულტურული ხოლო ერთი ბუნებრივი ძეგლია. იემენმა მსოფლიო კულტურული და ბუნებრივი მემკვიდრეობის კონვენციის რატიფიცირება მოახდინა 1980 წლის 7 ოქტომბერს. ასევე იემენში მდებარე 10 ძეგლია შეტანილი იუნესკოს საცდელ სიაში. შიბამი სანა ზაბიდი სოკოტრა მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები იემენში (ინგლისური) იემენის მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების კატალოგი (ინგლისური) ↑ Organisation des Nations unies pour l'éducation, la science et la culture
წინაწარმეტყველება ზაქარიასი

წინაწარმეტყველება ზაქარიასი (ებრ. צְפַנְיָה‎‎) — ძველი აღთქმის ერთ-ერთი წიგნი. ზაქარიას ერთი მიზანი ჰქონდა, მას იუდეველები ტაძრის აღსადგენად უნდა აღეძრა. ამ წინასწარმეტყველის ძალისხმევამ შედეგაი გამოიღო, ტაძრის მშენებლობა ხუთ წელიწადში დასრულდა. ის, რასაც ზაქარია აცხადებდა , თავისივე სახელობის წიგნში წიგნებში ჩაიწერა. „ზაქარიას“ წერა დასრულდა — ძვ. წ. 518 წელს. „ქრისტიანობის ლექსიკონი“ (პიერო პეტროზილო), თბილისი, სულხან-საბა ორბელიანის სასწავლო უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2011 წელი. ძველი აღთქმის წიგნები[მკვდარი ბმული] ძველი აღთქმა, მცხეთური ხელნაწერის მიხედვით
წინაწარმეტყველება მალაქიასი

წინაწარმეტყველება მალაქიასი (ებრ. מַלְאָכִי‎‎) — ძველი აღთქმის ერთ-ერთი წიგნი. მალაქიას მიერ დამაჯერებელი ტონით დაწერილი ებრაული წერილების ეს ბოლო წიგნი ღვთის შთაგონებით დაწერილ წინასწარმეტყველებას შეიცავს. მალაქიას წინასწარმეტყველური სიტყვების გათვალისწინება გვეხმარება, რომ მოვემზადოთ „ღმეღთის დიდი და შიშის მომგვრელი“ დღისთვის, როდესაც თანამედროვე ბოროტი ქვეყნიერება მოისპობა. „ქრისტიანობის ლექსიკონი“ (პიერო პეტროზილო), თბილისი, სულხან-საბა ორბელიანის სასწავლო უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2011 წელი. ძველი აღთქმის წიგნები[მკვდარი ბმული] ძველი აღთქმა, მცხეთური ხელნაწერის მიხედვით
დევლეთ I გირეი

დევლეთ I გირეი (ყირიმ. I Devlet Geray, ۱دولت كراى‎; დ. 1512 — გ. 1577, ბახჩისარაი, ყირიმის სახანო) — ყირიმის ხანი 1551–1577 წლებში, მუბარექ გირეის ვაჟი, მენლი I გირეის შვილიშვილი, ოსმალეთის სულთნის, სულეიმან I-ის ბიძაშვილი დედის მხრიდან. დევლეთი აღიზარდა სტამბოლში. მამამისი, მუბარექ გირეი დაიღუპა ოსმალებსა და მამლუქებს შორის გამართულ ბრძოლაში, 1517 წელს. მისი მამიდა, აიშე ჰაფსა სულთანი იყო სელიმ I-ის ცოლი და სულეიმან I-ის დედა. დევლეთ გირეი ყირიმის ტახტის მემკვიდრედ არ განიხილებოდა, მაგრამ სარგებლობდა სულთანთან კარგი ურთიერთობით. 1551 წელს ოსმალების დახმარებით ბიძამისი, საჰიბ I გირეი გადააყენა და თავად გახდა ყირიმის ხანი. 26 წლიანი მმართველობის პერიოდში არაერთხელ გაძარცვა, დაარბია და გადაწვა რუსეთის სამეფოს ქალაქები. 1552 და 1556 წლებში რუსეთის ცარმა, ივანე მრისხანემ ყაზანისა და ასტრახანის სახანოები დაიპყრო და გირეის დინასტიის წევრები განდევნა რუსეთიდან. საპასუხოდ, დევლეთ გირეიმ ალყა შემოარტყა კიევს. მართალია მან ქალაქის აღება ვერ მოახერხა, მაგრამ დიდი ზარალი მიაყენა სლავებს და მთლიანად რუსეთის სამეფოს. მონაწილეობა მიიღო რუსეთ-ოსმალეთის 1568-1570 წლების ომში, რომლის მსვლელობის დროსაც მდინარე თერგი დაიკავა და რუსები აიძულა თავიანთი პორტი გაენადგურებინათ. 1571 წელს 45 000 კაციანი რაზმით ჩრდილოეთით დაიძრა, მოსკოვს შეუტია, გაძარცვა და დაარბია ქალაქი. თუმცა რუსეთში მისი გამანადგურებელი მარბიელი ლაშქრობები საბოლოოდ წარუმატებელი აღმოჩნდა. 1572 წელს, მოლოდის ბრძოლაში ყირიმელი თათრების 27 000 კაციანი არმია გაანადგურა 6000-მა რუსმა ჯარისკაცმა. დევლეთ გირეის მმართველობა გამოირჩეოდა ხშირი აჯანყებებითა და ტახტისათვის გაჩაღებული ბრძოლებით, რომელთა ჩასახშობად უსასტიკეს მეთოდებს მიმართავდა. მიუეხადავად იმისა, რომ მისი ლაშქრობები არც თუ ისე წარმატებული იყო, მან მაინც მოახერხა მცირე ხნით სახანოზე სრული კონტროლის დამყარება. 1573-1576 წლებში მან საკუთარი ნათესავები სიკვდილით დასაჯა და კალგად (მემკვიდრედ) უფროსი ვაჟი, მეჰმედ II გირეი დაასახელა. გარდაიცვალა 1577 წელს, 65 წლის ასაკში, ბახჩისარაიში. დევლეთ გირეის შემდეგ ყირიმის სახანო საგრძნობლად დაასუსტა მის შვილებს შორის გამართულმა ომებმა. დევლეთის 5 ვაჟი გახდა ყირიმის ხანი: მეჰმედ II გირეი 1577-1584 წ.წ, ისლამ II გირეი 1584-1588 წ.წ, გაზი II გირეი 1588-1596 და 1597-1607, ფეთიჰ I გირეი 1596-1597 და სელამეთ I გირეი 1608-1610 წლებში. ყირიმის სახანო გირეის დინასტია ყირიმის ხანების სია Büyük Osmanlı Tarihi, Hammer, Üçdal Neşriyat, III. Cilt s. 598
ქაფანაქჩი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ქაფანაქჩი შეიძლება აღნიშნავდეს: ქაფანაქჩი — სოფელი აზერბაიჯანში, ბარდის რაიონში ქაფანაქჩი — სოფელი აზერბაიჯანში, ზაქათალას რაიონში ქაფანახჩი — სოფელი აზერბაიჯანში, გორანბოის რაიონში ქაფანაქჩის ეკლესია - სოფელ ქვემო ბოლნისში მდებარე წმინდა გიორგის ეკლესიის მოძველებული სახელი
რიჩარდ ჰამონდი

რიჩარდ მარკ ჰამონდი  (ინგლ. Richard Mark Hammond; დ. 19 დეკემბერი, 1969) — ინგლისელი (ბრიტანელი) წამყვანი, მწერალი და ჟურნალისტი, ცნობილი როგორც თანაწამყვანი გადაცემისა „Top Gear“ — 2002 წლიდან 2015 წლამდე ჯერემი კლარკსონთან და ჯეიმზ მეისთან ერთად. ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2018-09-02 საიტზე Wayback Machine.
როჟერ სალერნოელი

როჟერ სალერნოელი (იტალ. Ruggero del Principato; ფრანგ. Roger de Salerne), ასევე ცნობილია, როგორც როჟერ ანტიოქელი ან როჟერ დე პრინციპატო (გ. 28 ივნისი, 1119)— ანტიოქიის რეგენტი 1112-1119 წლებში. იგი იყო რიჩარდ სალერნოელის ვაჟი. ტანკრედ გალილეელი იყო მისი ახლო ნათესავი და ისინი ორივენი მეთაურობდნენ პირველი ჯვაროსნულ ლაშქრობას. როჟერი ანტიოქიის რეგენტი ტანკრედის გარდაცვალების შემდეგ გახდა, როდესაც კანონიერი მემკვიდრე ბოემონდ II ჯერ ბავშვი იყო. ტანკრედის მსგავსად როჟერიც მუდმივ ომებში იყო მუსლიმ მეზობლებთან, როგორიც იყო ალეპო. 1114 წლის მიწისძვრამ გაანადგურა სამთავროში არსებული ბევრი საფორტიფიკაციო ნაგებობა, მაგრამ როჟერმა ისინი ძირეულად აღადგინა, განსაკუთრებით კი საზღვრებთან. როჟერმა ბურსუქ ბინ ბურსუქი დაამარცხა სარმინის ბრძოლაში 1115 წელს. 1118 წელს ჟოსლინ I და როჟერი ალეპოსთვის დიდ საფრთხედ იქცნენ, ამიტომაც ქალაქმა კავშირი დაამყარა ართუქიდებთან. 1119 წელს ილ-ღაზი შეიჭრა ანტიოქიის სამთავროში. პატრიარქის რჩევით როჟერი არ დაელოდა იერუსალიმიდან და ტრიპოლიდან მომავალ დამხმარე ჯარებს. იგი შეებრძოლა მუსლიმებს სარმადის ბრძოლაში და დამარცხდა. ამ ბრძოლაში დაიღუპა არმიის უდიდესი ნაწილი და თვითონ როჟერიც. ილ-ღაზის არმიამ დაიწყო სამთავროს აწიოკება და ძარცვა. ანტიოქიის რეგენტი ბალდუინ II გახდა. Виймар П. Крестовые походы / Пер. с фр. Д. А. Журавлевой. — СПб.: АСТ; Евразия, 2006. — 384 с. — (Историческая библиотека). — 5000 экз. — ISBN 5-8071-0192-8. ↑ სამუშია ჯ., დავით აღმაშენებელი, გვ. 32, თბ. 2015, ISBN 978-9941-21-755-5 ↑ Steven Runciman, A History of the Crusades, vol. II: The Kingdom of Jerusalem and the Frankish East, 1100–1187 (Cambridge: University Press, 1952), p. 125 ↑ Runciman, Kingdom of Jerusalem, p. 130 ↑ Runciman, Kingdom of Jerusalem, p. 147 ↑ Runciman, Kingdom of Jerusalem, p. 148
მაშა და დათვი

მაშა და დათვი (რუს. Ма́ша и Медве́дь) — რუსული საბავშვო ანიმაციური სერიალი. რეჟისორები არიან ოლეგ კუზოვკოვი და ოლეგ უჟინოვი. გამოდის 2009 წლიდან. სერიალი პატარა გოგონაზეა, რომელსაც სახელად მაშა ჰქვია. ის არავის აძელვს მოსვენებას, პირველ რიგში კი მის მეგობარს - დათვს. ანიმაციური სერიალი ნათარგმნია 25 ენაზე, და ნაჩვენებია 100-ზე მეტ ქვეყანაში. სერიალის ერთ-ერთმა ეპიზოდმა YouTube-ზე ორ მილიარდზე მეტი ნახვა დააგროვა, რაც მეხუთე ადგილია მსოფლიოში. სერიალი შედგება სრული სამი სეზონისგან. თითო სეზონში შედის 26 ეპიზოდი. ამ დროისთვის გამოსულია ხუთი სეზონი. ოფიციალური საიტი (რუს.) ოფიციალური საიტი (ინგ.) მაშა და დათვი — არხი YouTube-ზე „მაშა და დათვი“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ლაქი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ლაქი შეიძლება აღნიშნავდეს: ლაქი — ორგანულ გამხსნელებში აფსკწარმომქმნელ ნივთიერებათა გახსნის შედეგად მიღებული მასა ლაქი — სოფელი აზერბაიჯანში, აღდაშის რაიონში ლაქი — სოფელი აზერბაიჯანში, ბარდის რაიონში ლაქი — სოფელი აზერბაიჯანში, სამუხის რაიონში ლაქი — სოფელი აზერბაიჯანში, უჯარის რაიონში
მუნდომარი

მუნდომარი (კატ. — ზღვის ცხოველებისა და ეგზოტიკური ფრინველების პარკის კოსტა-ბლანკას სამხრეთ სანაპიროზე. მდებარეობს ქალაქ ბენიდორმში, (ალიკანტეს პროვინცია, ესპანეთი) ის წარმოადგენს ზღვის ცხოველთა ერთ-ერთ ყველაზე დიდი პარკს ესპანეთში. მდებარეობს აკვაპარკ აკვალანდიას გვერდით. მუნდომარი გაიხსნა 1996 წელს. აქ ტარდება ზღვის ლომების, დელფინების, პინგვინების შოუები. შესაძლებელია სურიკატების, კუების, პოლარული ბუების, არაჩვეულებრივი ფლამინგოების, აგრეთვე, მრავალფეროვანი ფერადი თუთიყუშების და სხვა ფრინველთა ნახვა. ზღვის ცხოველთა საცხოვრებელ ზონაში შესაძლებელია წყალქვეშა სამყაროს ნახვა. მუნდომარის პარკის ტერიტორიაზე განლაგებულია რესტორნები, ბარები, მაღაზიები, მომსახურების სხვადასხვა სერვისები. მუნდომარი განლაგებულია დაახლოებით 60 000 მ²-ზე და, აგრეთვე. გააჩნია 50 000 მ². უფასო ავტოსადგომი. აქ მისულმა დამთვალიერებელმა აუცილებლად უნდა ნახოს თავისი სილამაზითა და სირთულით მთელს მსოფლიოში ერთადერთი საბალეტო სპექტაკლი დელფინების მონაწილეობით. მასში მონაწილეობენ, აგრეთვე, ესპანეთის მოცურავეთა ოლიმპიური ნაკრები. პარკი დამთვალიერებელთათვის, როგორც წესი, ღიაა თებერვლიდან დეკემბრამდე პერიოდში. მუნდომარის ოფიციალური ვებ-გვერდი მუნდომარის ცხოველთა პარკი
ცისარენკოს სახლი

ცისარენკოს სახლი (რუს. Дом Цысаренко) — ძველი ორსართულიანი სახლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია 1810 წელს. შენობა ისტორიულად ითვლება, რადგან მას ხშირად სტუმრობდა მწერალი ანტონ ჩეხოვი. სახლი 1992 წლის 18 ნოემბრის № 301 დადგენილების მიხედვით არის რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი. მისამართი: ტაგანროგი, ბერძნების ქუჩა № 55. ტაგანროგის პირველი სამოქალაქო ქალაქისთავი იყო ტიხონ ცისარენკო, რომელიც აირჩიეს 1786 წელს. სწორედ მან ააშენა სახლი ბერძნების ქუჩა 55-ში 1810 წელს. 1826 წელს ქალაქის სამშენებლო კომიტეტმა ცისარენკოსაგან იყიდა სახლი, რათა მასში განეთავსებინა არქივი, სასამართლო და ქალქისთავის ადმინისტრაცია. წყაროებში ასევე მოიხსენიება ტაგანროგის მემკვიდრეობით საპატიო მოქალაქე ივანე ცისარენკო - სავარაუდოდ ტიხონ ცისარენკოს შვილი, რომელიც აქტიურად მონაწილეობდა ალექსანდრე I-ის დასახვედრად გამართული ღონისძიებების შესრულებაში. 1831 წელს იგი იყო პირველი ექვსადგილიანი საკრებულოს წევრი. ითვლებოდა მესამე გილდიის ვაჭრად და ვაჭრობდა რკინის საქონლით. მას ჰყავდა სამი ბიჭი და ერთი გოგო. წყაროებში ასევე მოხსენიება ტიხონ ცისარენკოს შვილიშვილი პეტრე ივანეს ძე ცისარენკო, რომელიც 1852 წელს დაქორწინდა ვაჭრის შვილ ალექსანდრა სიმაჩევაზე. თავდაპირველად ცისარენკოს სახლის გამოსყიდვა აუცილებელი გახდა, რადგან ქალაქში მოემგზავრებოდნენ სამეფო ოჯახის წევრები. დედოფალმა ელისაბედ ალექსის ასულმა სახლი იყიდა და მეუღლესთან ერთად დარჩა მასში. ცისარენკოს სახლის ღირებულება იყო 49 000 რუბლი. 1844-1854 წლებში სახლსი ცხოვრობდა გენერალ-მაიორი ალექსანდრე ლივენი. 1873 წლიდან 1907 წლამდე სახლში განთავსებული იყო ქალაქის მთავრობა და ქალაქის ბანკი. 1874 წელს სახლის ქვედა სართულზე გაიხსნა ვაშჩინენკოს ბიბლიოთეკა. 1876 წელს სახლის ერთ-ერთ ოთახში გაიხსნა საზოგადოებრივი ბიბლიოტეკა, რომელსაც გიმნაზიაში სწავლისას ხშირად სტუმრობდა მწერალი ანტონ ჩეხოვი და ისტორიკოსი პავლე ფილევსკი. 1877 წელს ბიბლიოთეკა გადავიდა დაშკევიჩის სახლში. 1907-1909 წლებში შენობაში მდებარეობდა საზოგადოებრივი ბანკი. 1903 წელს სახლის ნაწილში გადავიდა იანოვიჩის გიმნაზია. 1914-1917 წლებში შენობაში განთავსებული იყო ქირურგიული ლაზარეთი № 4. 1992 წლიდან სახლს იცავს კანონი, როგორც კულტურულ მემკვიდრეობას. ორსართულიანი ქვის სახლი აგებულია მაღალ ცოკოლზე ადრეული კლასიციზმის არქიტექტურულ სტილში. ↑ 1.0 1.1 Объекты культурного наследия. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-03-20. ციტირების თარიღი: 2017-03-22. ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 Цысаренко дом//Энциклопедия Таганрога, Ростов-на-Дону, Росиздат, 2003 ↑ 3.0 3.1 3.2 Дом 78. Греческая улица. Дом 78. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-09-19. ციტირების თარიღი: 2017-03-22. ↑ Цысаренко Тихон. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-11-01. ციტირების თარიღი: 2017-03-22. ↑ Дом 55. Греческая улица. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-11-01. ციტირების თარიღი: 2017-03-22.
ლევან ბატონიშვილი (ერეკლე II-ის ძე)

ლევან ბატონიშვილი (ბაგრატიონი) (დ. თებერვალი, 1756, თბილისი ― გ. თებერვალი, 1781, ვეჯინი) — ქართლ-კახეთის სამეფოს პოლიტიკური მოღვაწე, ერეკლე II-ის ძე. აღიზარდა სამეფო კარზე, სადაც მის ირგვლივ შემოკრებილი იყვნენ რჩეული ახალგაზრდები, მათ შორის პოეტი ბესიკი. ამ ახალგაზრდათაგან შემდეგში შედგა ლევან ბატონიშვილის რაზმი (2000 კაცამდე), რომელმაც მრავალ ბრძოლაში ისახელა თავი. ლევან ბატონიშვილის მეგობრების წრეში იყო აგრეთვე დავით რექტორი. ლევან ბატონიშვილი სახელმწიფო საქმეებში ჭაბუკობიდანვე ჩაება. 1770 წელს მან თავის უფროს ძმასთან - გიორგისთან ერთად მეფის წინააღმდეგ ამბოხებული ქსნის ერისთავი გიორგის დასამორჩილებლად გაილაშქრა. ამას 1775 წელს ქსნის საერისთავოს გაუქმება მოჰყვა. 1772 წლის იანვარში ერეკლემ ლევან ბატონიშვილი ანტონ I-თან ერთად გაგზავნა რუსეთის იმპერიაში მფარველობაში მიღების სათხოვნელად. დელეგაცია პეტერბურგში ერთი წლის შემდეგ ჩავიდა. ელჩობა უშედეგოდ დამთავრდა, ვინაიდან რუსეთი მოერიდა სპარსეთის იმპერიასთან ურთიერთობის გამწვავებას. 1774 წელს ანტონ I და ლევან ბატონიშვილი საქართველოში დაბრუნდნენ. ამავე წლებში ლევან ბატონიშვილმა ცოლად შეირთო ქაიხოსრო ანდრონიკაშვილის ასული. ლევან ბატონიშვილის ნიჭი და უნარი მთელი ძალით გამომჟღავნდა მორიგე ჯარის ხელმძღვანელობისას (1774-იდან). მისი თაოსნობით აილაგმა დაღესტნელ ფეოდალთა თარეში. ლევან ბატონიშვილმა დაამარცხა ისინი სოფელ ჭალასთან, მისაქციელთან, ავჭალასთან და სხვა ადგილებში. ერეკლე II-მ მორიგე ჯარის მეოხებით დათრგუნა ფეოდალური ოპოზიციაც. ამიტომ რეაქციონერი თავადები საბოტაჟს უწყობდნენ ამ ღონისძიებას. ფიქრობენ, რომ ამ საბოტაჟის მსხვერპლი შეიქმნა ლევან ბატონიშვილიც, რომელიც 1781 წელს ვეჯინში ყოფნისას გაურკვეველ ვითარებაში გარდაიცვალა. მის სიკვდილს დიდი მწუხარებით გამოეხმაურნენ ბესიკი (ოდა „სამძიმარი“), დავით რექტორი („ლეონისათვის თქმული ათნი სიტყვანი იამბიკოდ“), აზერბაიჯანელი პოეტები ვაგიფი და ვიდადი. მასვე ეძღვნება მრავალი ხალხური ლექსი. ლევან ბატონიშვილს მიეწერება რამდენიმე სამიჯნურო და ეპისტოლური ლექსი. ხანთაძე შ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 156. ქიქოძე, გ., „ერეკლე II“, თბილისი: სახელგამი, 1942. — გვ. 153-163.
შიმანოვსკის სახლი

შიმანოვსკის სახლი (რუს. Дом Шимановского) — ძველი ერთსართულიანი სახლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია 1850 წელს. XIX საუკუნის მეორე ნახევარში სახლი იმყოფებოდა სიჩევების კუთვნილებაში. მისამართი: ტაგანროგი, ფრუნზეს ქუჩა № 31 და იტალიის შესახვევი № 16. ორმაგი მისამართი გამოწვეულია იმით, რომ სახლი მდებარეობს ორი ქუჩის გადაკვეთაზე, კუთხეში. ერთსართულიანი მცირე ზომის სახლი აგებულია 1850 წელს მოდერნის არქიტექტურულ სტილშიდა მდებარეობს ფრუნზეს ქუჩისა და იტალიის შესახვევის გადაკვეთაზე. 1870 წლიდან 1900 წლამდე სახლი ეკუთვნოდა სიჩევების ვაჭართა ოჯახს. 1870-იან წლებში სახლის მფლობელი იყო მირონ სიჩევი, 1880-იან წლებში — მიხეილ სიჩევი, ხოლო XIX საუკუნის ბოლოდან 1910 წლამდე შენობა ეკუთვნოდა აკიმ სიჩევს. აკიმ სიჩევი 1890 წელს აირჩიეს საკრებულოს ხმოსან წევრად, ასევე იყო ქალაქის საპატიო მოქალაქე. 1910 წელს ბაღი, სახლი და ეზოს მეურნეობა შეისყიდა ქალური დაავადებების მაღალკვალიფიციურმა ექიმმა ვლადიმირ შიმანოვსკიმ, ვისი გვარის მიხედვითაც შემორჩა ისტორიას აღნიშნული შენობა. ექიმი შიიმანოვსკი ეწეოდა აქტიურ საზოგადოებრივ მოღვაწეობას. 1920-იან წლებში ექიმმა შიმანოვსკიმ სახლის ნაწილი დაკარგა. 1920 წლიდან 1922 წლამდე სახლში ცხოვრობდა საბჭოთა სამხედრო მეთაური ეფიმ შადენკო. ამის შესახებ მოგვითხრობს მემორიალური დაფა, რომელიც დაკიდებულია შენობის ფასადზე. 1940-იან წლებში სახლში ცხოვრობდა მწერალი ვლადიმირ ოვეჩკინი და მხატვარი ნოსკოვი. 1953 წლამდე შიმანოვცკის სახლში ცხოვრობდა ილია აკოფოვი, 1956 წლის აპრილიდან 1966 წლის მარტამდე — ე. პასტუშენკო. 1966 წლის ზაფხულში შენობაში დასახლდა სახელმწიფო ავტო-ინსპექციის ხელმძღვანელი მ. ალტუხოვი და იგი აქ ცხოვრობდა 1970-იანი წლების დასასრულამდე. 1980-იან წლებში სახლი ეკავა ქალაქის კომიტეტის სოფლის მეურნეობის განყოფილების ხელმძღვანელს დ. ლევჩენკოს. ამჟამად ფრუნზეს ქუჩის მხარეს მდებარე სახლში განთავსებულია ბინების გაცვლა-გაყიდვის კანტორა. ↑ 1.0 1.1 Дом 16. Итальянский переулок. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-03-20. ციტირების თარიღი: 2017-03-22. ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 Шимановского дом//Энциклопедия Таганрога, Ростов-на-Дону, Росиздат, 2003 ↑ 3.0 3.1 3.2 3.3 3.4 Дом 31. Фрунзе улица. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-02-16. ციტირების თარიღი: 2017-03-22.
მეჰდილი (მრავალმნიშვნელოვანი)

მეჰდილი შეიძლება აღნიშნავდეს: მეჰდილი — სოფელი აზერბაიჯანში, ბარდის რაიონში მეჰდილი — სოფელი აზერბაიჯანში, ჯაბრაილის რაიონში მეჰდილი — სოფელი აზერბაიჯანში, ქურდამირის რაიონში
იორდანოვის სახლი

იორდანოვის სახლი (რუს. Дом Йорданова) — ძველი ორსართულიანი სახლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია XIX საუკუნის დასაწყისში. შენობა 1992 წლის 18 ნოემბრის № 301 დადგენილების მიხედვით არის რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი. მისამართი: ტაგანროგი, ბერძნების ქუჩა № 46. კუთხის ორსართულიანი სახლი ბერძნების ქუჩისა და უსპენსკის შესახვევის გადაკვეთაზე, ააგეს XIX საუკუნის დასაწყისში. ცნობილია იმ მოქალაქეების სახელები, რომლებიც შენობას ფლობდნენ XIX საუკუნის მეორე ნახევრიდან. 1870 წლიდან სახლი ეკუთვნოდა მესამე გილდიის ვაჭარ თედორე იორდანოვს. იორდანოვი ტაგანროგში დასახლდა 1820-იან წლებში, ფლობდა მაკარონის ორ ფაბრიკას, დაკავებული იყო სასურსათო საქონლის ვაჭრობით. 1843 წელს თედორე იორდანოვი დაქორწინდა ვაჭარ ლიცინის 17 წლის ახალგაზრდა ქალიშვილ სოფიაზე. 1850 წელს სოფია გარდაიცვალა. ტაგანროგის მართლმადიდებლურ სასაფლაოზე შემორჩენილია მისი ძეგლი, რომელიც დამზადებულია გრანიტის ვარდისფერი ბლიკისაგან და აქვს ეპიტაფია. მეორე ცოლთან ოლგა პავლეს ასულთAნ შეეძინა ხუთი შვილი: სოფია (1853), პეტრე (1855), მარია (1856), პავლე (1858) და პანტელეიმონი (1862). თავის დროზე თედორე შედიოდა ტაგანროგის პორტის მშენებლობის კომისიაში. იგი გარდაიცვალა 1872 წელს. მისი სახლი გადავიდა მისი მეორე ცოლის ოლგა ივანეს ასულის მფლობელობაში. მოგვიანებით 1925 წლამდე სახლს ფლობდნენ მათი შვილები. 1890-1891 წლებში სახლში მუშაობდა ნ. ჩუბენკოს მაკარონის ფაბრიკა. საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ მოხდა სახლის ნაციონალიზაცია. 1918 წლიდან აქ გახსნილია მეზღვაურთა კლუბი. ამჟამად ეს არის საცხოვრებელი სახლი. სახლი მდებარეობს ბერძნების ქუჩისა და დობროლიუბოვის აღმართის გადაკვეთაზე. იგი აგურითაა ნაგები. ფასადზე შვიი ფანჯარა აქვს. მთავარი შესასვლელი შენობის მარცხენა მხარესაა. შენობა შეღებილია ყვითლად. ზოგიერთი არქიტექტურული დეტალი კი თეთრად. Энциклопедия Таганрога. — Ростов-н/Д: Ростиздат, 2003. — 512 с. — ISBN 5-7509-0662-0. Гаврюшкин О. П. По старой Греческой... (Хроника обывательской жизни). — Таганрог: Лукоморье, 2003. — 514 с. — ISBN 5-901565-15-0. Дом Йорданова დაარქივებული 2017-03-20 საიტზე Wayback Machine. ↑ Объекты культурного наследия[მკვდარი ბმული]
სიყვარული და სხვა კატასტროფები

სიყვარული და სხვა კატასტროფები (ინგლ. Love and Other Disasters) — 2006 წლის დრამა, კომედია, რომანტიკული ჟანრის ფილმი, რომლის რეჟისორია ალეკ კეშიშიანი. ემილი ზედმეტსახელად „ჯექსი“ რედაქტორის ასისტენტია ბრიტანულ „Vogue“-ში. ნელ-ნელა მის ირგვლივ გროვდება მეგობრების წრე, რომელშიც ის ემას სახით გამოდის ჯეინ ოსტინის რომანიდან, რომელიც მათ პირადი ცხოვრების აწყობას ეხმარება და რჩევებს აძლევს თავის სიყვარულის ობიექტებთან დაკავშირებით. ჯეკი ბინას პიტერთან ყოფს, რომელსაც აქტიურად ეხმარება თავისი სიყვარულის პოვნაში. პიტერი — ცისფერია. ბრიტანი მერფი მეთიუ რიზი სანტიაგო კაბრერი სამანტა ბლუმი ქატრინ ტეიტი „სიყვარული და სხვა კატასტროფები“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „Love and Other Disasters“ — Allmovie-ზე