laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
მოჩვენება კომპიუტერში (საიდუმლო მასალები)

„მოჩვენება კომპიუტერში“ (ინგლ. Ghost in the Machine) — ამერიკული ზებუნებრივი და სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის სერიალ საიდუმლო მასალების პირველი სეზონის მეშვიდე ეპიზოდი, რომელიც ეთერში გავიდა 1993 წლის 29 ოქტომბერი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. აგენტი ჯერი ლამანა, რომელიც უწინ თანამშრომლობდა მალდერთან, სთხოვს მას ბენჯამინ დრეიკის, ერთ-ერთი კომპანიის დირექტორის მკვლელობის გამოძიებას. საბოლოოდ აღმოჩნდება, რომ მრავალ პრობლემას ქმნის კომპიუტერის ხელოვნური ინტელექტი, რომელიც ადამიანებს აღარ ემორჩილება. საბოლოოდ მას აჩერებენ შეყვანილი კომპიუტერული ვირუსით. Ghost in the Machine — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ფერანტე III გონძაგა

ფერანტე III გონძაგა (იტალ. Ferrante III. Gonzaga; დ. 4 აპრილი, 1618 — გ. 11 იანვარი, 1678) — გუასტალას ჰერცოგის ჩეზარე II გონძაგას ვაჟI და მემკვიდრე 1632 წლიდან. 1647 წლის 23 ივნისს მან იქორწინა მოდენას ჰერცოგის ალფონსო I დ’ესტეს ქალიშვილზე მარგერიტაზე (1619–1692), რომელთანაც შეეძინა ორი შვილი: ანა იზაბელა (გ. 1703) ∞ კარლო IV გონძაგა, მანტუისა და მონფერატოს ჰერცოგი. მარია ვიტორია ∞ ვინჩენცო გონძაგა, გუასტალას ჰერცოგი. ფერანტე III-ის გარდაცვალების შემდეგ გუასტალას საჰერცოგო დროებით საიმპერიო სამფლობელოდ გამოცხადდა, სანამ 1692 წელს იგი ფერანტე III-ის სიძეს, ვინჩენცო გონძაგას არ გადაეცა. გონძაგას დინასტია
ყინული (საიდუმლო მასალები)

ყინული (Ice) — ამერიკული ზებუნებრივი და სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის სერიალ საიდუმლო მასალების პირველი სეზონის მერვე ეპიზოდი, რომელიც ეთერში გავიდა 1993 წლის 5 ნოემბერს. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. აგენტები მალდერი და სკალი ჩადიან არქტიკაში, კვლევით სადგურზე, სადაც მათთან ერთად ასევე მიემგზავრებიან გეოლოგი, ექიმი და ტოქსიკოლოგი. ისინი იძიებენ საქმეს, რომელიც დაკავშირებულია უცნაურ მოვლენებთან - წინა ექსპედიის წევრების დაღუპვაზე. სერიის მსვლელობისას ისინი დაადგენენ, რომ მეცნიერებს თავს დაესხა უცნაური არამიწიერი ორგანიზმი, რომელმაც მათში სპეციფიკური ინფექცია დატოვა. ამ ინფექციის გამო ადამიანები აგრესიულები ხდებიან და უჩნდებათ ერთმანეთის მოკვლის სურვილი. ეპიზოდის დასასრულს, გადარჩენილებთან ერთად შინ დაბრუნებული მალდერი გადაწყვიტავს, დაბრუნდეს არქტიკაზე, რათა გამოიკვლიოს უცნაური ორგანიზმი, მაგრამ შეიტყობს, რომ სამხედრო ძალებმა და ეპიდემიათა კონტროლის ცენტრმა გაანადგურეს მთლიანი სადგური. Ice — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ფელიქს ბრაუნი

ფელიქს ბრაუნი (გერმ. Felix Braun, დ. 4 ნოემბერი, 1885, ვენა — გ. 29 ნოემბერი, 1973, კლოსტერნოიბურგი, ავსტრია) — ავსტრიელი პოეტი, დრამატურგი, პროზაიკოსი და ესეისტი. ვენაში სწავლობდა ხელოვნების ისტორიას და გერმანისტიკას. 1928–1938 წლებში მუშაობდა პრივატ–დოცენტად პალერმოსა და პადუაში. 1939 წელს ემიგრაციაში მიდის ინგლისში. 1951 წელს ბრუნდება ვენაში და განაგრძობს სამეცნიერო და შემოქმედებით მოღვაწეობას არის ავსტრიის დიდი ლიტერატურული პრემიისა და გრილპარცერის პრემიის ლაურეატი. ფელიქს ბრაუნის მსოფლმხედველობასა და ლიტერატურულ გემოვნებას აყალიბებს ანტიკური კულტურა, კათოლიკური ჰუმანიზმი და ავსტრიული ლიტერატურული ტრადიციები. შემოქმედებით საქმიანობას იწყებს ნეოკლასიციზმის, ნეორომანტიზმისა და ვენური იმპრესიონიზმის გარემოცვაში. შემოქმედებაში უხვად იყენებს ბერძნულ მითოლოგიას, ბიბლიურ და ისტორიულ თემებს. დალი ფანჯიკიძე, მთარგმნელისაგან, „ჩვენი მწერლობა“, №10, გვ. 55, 2006 ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 Deutsche Nationalbibliothek Record #118514598 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ 2.0 2.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 3.0 3.1 ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ 4.0 4.1 Munzinger Personen <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107343683"></a> ↑ https://www.wien.gv.at/kultur/abteilung/ehrungen/preise/preistraeger.html#lit
კენიის კონსტიტუცია

კენიის ამჟამინდელი კონსტიტუცია მიღებულ იქნა დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ. ის მთლიანად ემყარებოდა ინგლისის სამართალს, თუმცა მას შემდეგ უკვე 30-ჯერ შეასწორეს. კონსტიტუცია პრეზიდენტს აძლევს ფართო ძალაუფლებას და ადგენს მრავალპარტიულობის შესაძლებლობას, რითაც ანულირებულ იქნა 1991 წლამდე არსებული ერთპარტიული სისტემა. ბოლო დროს აქტიურად განიხილება არსებული კონსტიტუციის შეცვლის საკითხი, მაგრამ 2005 წლის რეფერენდუმზე, მთავრობის მიერ მოწონებული ახალი კონსტიტუცია ჩავარდა. The Proposed Constitution of Kenya, published 6th May, 2010 დაარქივებული 2016-10-20 საიტზე Wayback Machine. Online interactive Proposed Constitution mobile-friendly website დაარქივებული 2011-04-15 საიტზე Wayback Machine.
კენიის ეროვნული პარკები

სტატიაში წარმოდგენილია კენიის ეროვნული პარკებისა და ნაკრძალების სია. აბერდარეს ეროვნული პარკი ამბოსელის ეროვნული პარკი არაბუკო სოკოკეს ეროვნული პარკი ჰილს-გეიტის ეროვნული პარკი კორის ეროვნული პარკი ნაკურუს ტბის ეროვნული პარკი მარსაბიტის ეროვნული პარკი მერუს ეროვნული პარკი კენიის მთის ეროვნული პარკი ელგონის მთის ეროვნული პარკი ნაირობის ეროვნული პარკი ოლ-დონიო-საბუკის ეროვნული პარკი რუმის ეროვნული პარკი საივა-სვამპის ეროვნული პარკი სიბილოის ეროვნული პარკი აღმოსავლეთი ცავოს ეროვნული პარკი დასავლეთი ცავოს ეროვნული პარკი არავალეს ეროვნული ნაკრძალი ბონის ეროვნული ნაკრძალი კაკამეგის ტყე კისუმუ-იმპალის ნაკრძალი სამბურუს ეროვნული ნაკრძალი ბუფალო სპრინგსის ეროვნული ნაკრძალი მუალუგანჯეს სპილოების ნაკრძალი ნდერეს კუნძულის ეროვნული ნაკრძალი შიმბას მთის ეროვნული ნაკრძალი მასაი-მარა მვეის ეროვნული ნაკრძალი კიუნგის ეროვნული ნაკრძალი კისიტე-მპუნგუტის ეროვნული პარკი მალინდის ეროვნული პარკი ვატამუს ეროვნული პარკი მომბასის ეროვნული პარკი ტანას დელტის ნაკრძალი ტურიზმი კენიაში Kenya Wildlife Service დაარქივებული 2007-10-14 საიტზე Wayback Machine. Kenya Tourism Board Official travel and tourism guide.
ფრანჩესკო IV გონძაგა

ფრანჩესკო IV გონძაგა (იტალ. Francesco IV Gonzaga; დ. 7 მაისი, 1586 — გ. 22 დეკემბერი, 1612) — მანტუისა და მონფერატოს ჰერცოგის ვინჩენცო I-ის ვაჟი და მემკვიდრე, როდესაც ეს უკანასკნელი 1612 წლის 18 თებერვალს გარდაიცვალა. მამის სიკვდილიდან 10 თვის შემდეგ თვითონ ფრანჩესკოც გარდაიცვალა, ისე რომ მამრობითი სქესის მემკვიდრე არ დაუტოვებია. ჰერცოგი ფრანჩესკოს უმცროსი ძმა კარდინალი ფერდინანდო გონძაგა გახდა და იძულებული იქნა საეკლესიო ცხოვრება მიეტოვებინა. 1608 წლის 19 თებერვალს ფრანჩესკო IV-ემ იქორწინა სავოიის ჰერცოგის კარლო ემანუელე I-ის ასულ მარგარეტეზე (1589–1655), რომელთანაც შეეძინა შვილები: მარია (1609–1660) — მანტუისა და მონფერატოს მემკვიდრე 1627 — კარლო II გონძაგა, ნევერისა და რეთელის ჰერცოგი. ლუიჯი (1611–1612) ელეონორა (1612–1612) გონძაგას დინასტია
ამარკორდი

ამარკორდი — 1973 წლის იტალიური ფილმი, რომლის რეჟისორია ფედერიკო ფელინი. ამარკორდი ფელინის მშობლიური ქალაქის, რიმინის დიალექტზე ნიშნავს „მე ვიხსენებ“. ეს არის ნახევრად-ავტობიოგრაფიული კომედიური ჟანრის ფილმი მოზარდ ბიჭუნაზე, დრამის ელემენტებით. ფილმში მოქმედება ხდება ფელინის მშობლიურ ქალაქ რიმინის მსგავს მცირე ქალაქ ბორგოში, 1930-იან წლებში, ფაშისტურ იტალიაში. ოსკარი საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმისთვის ნომინაცია ოსკარი საუკეთესო რეჟისორისთვის ნომინაცია ოსკარი საუკეთესო ორიგინალური სცენარისთვის „ამარკორდი“ — Box Office Mojo-ზე „ამარკორდი“ — Rotten Tomatoes ფილის სარეკლამო ტრეილერი „ამარკორდი”, გუერასა და ფელინის მოთხრობა, პიერ პაოლო პაზოლინი Amarcord საუნდტრეკი ნინო როტას ავტორობით YouTube-ზე ამარკორდი, გალერეა Карнавальные обличья тоталитарной психики (რუსული) ↑ ხელოვნების ენციკლოპედიური ლექსიკონი
მესამე პლანეტის საიდუმლო

„მესამე პლანეტის საიდუმლო“ (რუს. Тайна третьей планеты) — 1981 წლის საბჭოთა ანიმაციური ფილმი, რომლის რეჟისორია რომან კაჩანოვი. ფილმი ეფუძნება კირ ბულიჩოვის წიგნს „ალისა და სამი კაპიტანი“, ციკლიდან „ალისას თავგადასავლები“. სიუჟეტის მიხედვით, დედამიწიდან კოსმოსში მიემგზავრებიან პროფესორი სელეზნიოვი და მისი შვილი ალისა. ამ მოგზაურობისას ისინი მოსკოვის ზოოპარკისთვის ეძებენ უცნაურ ცხოველებს. მაგრამ მოვლენებები იძაბება, როდესაც მათ მფლობელობაში აღმოჩნდება მოლაპარაკე ფრინველი. მისგან მოგზაურები შეიტყობენ, რომ ორ კაპიტანს, ბურანს და კიმს, თავს რაღაც გადახდათ. „მესამე პლანეტის საიდუმლო“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
აზერბაიჯანული საბჭოთა ენციკლოპედია

აზერბაიჯანული საბჭოთა ენციკლოპედია (აზერ. Azərbaycan Sovet Ensiklopediyası / Азәрбајҹан Совет Енсиклопедијасы) — პირველი სრული, უნივერსალური ენციკლოპედია გამოცემული აზერბაიჯანის სსრ –ში აზერბაიჯანულ ენაზე. გამოვიდა 1976–87 წლებში 10 ტომად. მთავარი რედაქტორი ჯამილ გულიევი. ენციკლოპედია ეყრდნობა კირილიცას. 2007 წელს აზერბაიჯანული ენციკლოპედიის რედაქციამ სპეცტომი „აზერბაიჯანი“ გამოსცა ლათინური ანბანით, რომელიც 2008 წლის იანვარში წარუდგინეს საზოგადოებას. აზერბაიჯანული საბჭოთა ენციკლოპედია
დავა (მდინარე)

დავა — მუდმივი მდინარე სამხრეთ-აღმოსავლეთ ეთიოპიაში. მიედინება სამხრთის და აღმოსავლეთის მიმართულებით. წარმოადგენს ეთიოპია-კენიის და ეთიოპია-სომალის სახელმწიფო საზღვარს.
ჯანფრანჩესკო I გონძაგა

ჯანფრანჩესკო I გონძაგა (იტალ. Gianfrancesco I. Gonzaga; დ. 1395 — გ. 25 სექტემბერი, 1444) — მანტუის მბრძანებლის ფრანჩესკო I გონძაგას ვაჟი და მემკვიდრე 1407 წლიდან. 1433 წელს იმპერატორმა ზიგისმუნდმა მას მარკიზის ტიტული უბოძა. 1410 წელს ჯანფრანჩესკო გონძაგამ იქორწინა პაოლა მალატესტაზე († 1449), რიმინის ჰერცოგის გალეოტო მალატესტას ასულზე, რომელტანაც შეეძინა შვილები: ლუიჯი III (1414—1478), მანტუის მარკიზი კარლო (გ. 1456) ∞ 1437 — ლუჩია დ’ესტე ლუჩია ლეონელა მარგერიტა (გ. 1439) ∞ 1435 — ლეონელო დ’ესტე ჯანლუჩიო (1421—1448) ალესანდრო (გ. 1466) ∞ აგნესა და მონტეფელტრო, ურბინოს გრაფის გუიდო და მონტეფელტროს ქალიშვილი. გონძაგას დინასტია Treccani
ბერმუდის კუნძულები

ბერმუდა (ინგლ. Bermuda; სრულად ბერმუდის კუნძულები) — დიდი ბრიტანეთის ზღვისიქითა ტერიტორია, რომელიც მდებარეობს ატლანტის ოკეანეში. ბერმუდის კუნძულები მდებარეობს აშშ-ის აღმოსავლეთით, უახლოესი წერტილი კონტინენტიდან მდებარეობს 1030 კილომეტრის დაშორებით, ეს არის ჰარტერესის კონცხი, რომელიც მდებარეობს ჩრდილოეთ კაროლინის შტატში. ჩრდილოეთით 1770 კილომეტრის დაშორებით მდებარეობს კანადის ქალაქი ჰალიფაქსი. ბერმუდის კუნძულების ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ჰამილტონი. კუნძულებზე განვითარებულია ეკონომიკა და ტურიზმი. კუნძულის ტერიტორია იყოფა ცხრა მუნიციპალიტეტად. ბერმუდა არის ყველაზე ძველი ტერიტორია, რომელიც დიდი ბრიტანეთის შემადგენლობაში დღემდე რჩება. 1612 წელს აქ შეიქმნა პირველი ინგლისური კოლონია მთელს ამერიკის კონტინენტზე. Bermuda Government – ბერმუდის კუნძულების მთავრობის საიტი Department of Community and Cultural Affairs, Bermuda – ბერმუდის კუნძულების კულტურის სამინისტრო Bermuda Connections: Online Resource Guide დაარქივებული 2012-10-15 საიტზე Wayback Machine. – კულტურული და ისტორიული რესურსები კუნძულის შესახებ
შუახმელეთის ისტორია

შუახმელეთის ისტორია (ინგლ. The History of Middle-earth) — ჯონ რონალდ რუელ ტოლკინის ხელნაწერების კრებული, გამოცემული მისი შვილის, კრისტოფერ ტოლკინის მიერ, 1983-1996 წლებში. სერია შედგება 12 ტომისგან, სადაც შეტანილია როგორც მკითხველისათის უკვე ნაცნობი, ასევე უცნობი მასალა - ძირითადად, პირვანდელი სახის მქონე კონცეფციები. ტომებს თან ახლავს ვრცელი კომენტარები, ანალიზი, ამა თუ იმ აბზაცის განხილვა. მიუხედავად ამისა, ცნობილია, რომ სხვადასხვა ინგლისურ ბიბლიოთეკაში დღემდე ინახება ხელნაწერები, რომელთა შინაარსი ბევრმა არც იცის. სერიის პირველი ხუთი წიგნი მიმოიხილავს „სილმარილიონის“ და მასთან დაკავშირებული მოვლენების ფაქტებს. შემდეგი ოთხი წიგნი ეხება ბეჭდის ომის მოვლენებს. მეცხრე წიგნში განხილულია ნუმენორის კუნძული. მეათე და მეთერთმეტე ტომები კვლავ უბრუნდება „სილმარილიონის“ მასალას. მეთორმეტე ტომში წარმოდგენილია ინფორმაცია, თუ როგორ იქნა შედგენილი „ბეჭდების მბრძანებლის“ დამატებითი თავები. „დაკარგული მოთხრობების წიგნი. ნაწილი 1“ (1983) „დაკარგული მოთხრობების წიგნი. ნაწილი 2“ (1984) „ბალადები ბელერიანდზე“ (1985) „შუახმელეთის მოწყობა“ (1986) „დაკარგული გზა და სხვა ნაწერები“ (1987) „წყვდიადის დაბრუნება“ („ბეჭდების მბრძანებლის ისტორია“ ტომი.1) (1988) „იზენგარდის ღალატი“ („ბეჭდების მბრძანებლის ისტორია“ ტომი.2) (1989) „ბეჭდის ომი“ („ბეჭდების მბრძანებლის ისტორია“ ტომი.3) (1990) „დამარცხებული საურონი“ („ბეჭდების მბრძანებლის ისტორია“ ტომი 4) (1992) „მორგოთის ბეჭედი“ („გვიანი სილმარილიონი“ ტომი 1) (1993) „ძვირფასი ქვების ომი“ („გვიანი სილმარილიონი“ ტომი 2) (1994) „შუახმელეთის ხალხები“ (1996) 2002 წელს აგრეთვე გამოვიდა წიგნი-სარჩევი „შუახმელეთის ისტორია: სარჩევი“. IX ტომის შემოკლებული ვერსია აგრეთვე გამოვიდა წიგნის მესამე ეპოქის დასასრული სახით. სერიის წარდგენა და ისტორია დაარქივებული 2007-05-31 საიტზე Wayback Machine. ტომების დეტალური სია
ვალერიან კანდელაკი

ვალერიან ანტონის ძე კანდელაკი (დ. 22 აგვისტო, 1881, გამოჩინებული, ქუთაისის გუბერნია — გ. 4 მარტი, 1944, თბილისი) — ქართველი მეღვინე. ვალერიან კანდელაკი იყო ქართული მეღვინეობის ერთ-ერთი ფუძემდებელი, რომელმაც მიმართულება მისცა მეღვინეობის განვითარებას საქართველოში. იგი დაიბადა წვრილშვილიანი მღვდლის ოჯახში. ვალერიანი 1891 წლიდადნ 1892 წლამდე სწავლობდა ოზურგეთის სასულიერო სასწავლებელში. 1892 წელს იგი გადაჰყავთ ქუთაისის სასწავლებელში სადაც დაამთავრა 4 კლასი. ამის შემდეგ ვალერიანს გზავნიან ყირიმში და სწავლას აგრძელებს იალტის ნიკიტის მებაღეობა-მევენახეობის სასწავლებელში, რომელიც დაამთავრა 1903 წელს. ამავე წელს იწყებს პრაქტიკას იალტის სკოლის ირგვლივ არსებულ სხვადასხვა სარდაფში. შემდეგ ეწყობა მეღვინედ „მაგარაჩის“ მახლობლად მდებარე „სულთამ“ მამულის სარდაფში, სადაც იმ დროს მუშაობდა მისი ძმა ევგენი, რომელსაც ასევე დამთავრებული ჰქონდა ნიკიტის სასწავლებელი. როგორც ეტყობა ძმამ დიდი გავლენა მოახდინა ვალერიანზე გზის არჩევანში. სულთამ მამულის სარდაფში, ვალერიან და ევეგენი კანდელაკებთან ერთად, იმ დროს ცდებს ატარებდა სახელგანთქმული მეღვინე, შემდეგში პროფესორი მ. ა. ხოვრენკო მათ ერთად დაამზადეს წითელი ღვინო დურდოს გაცხელების გზით. 1907 წელს ძმები კანდელაკები იწყებენ სამეურნეო საქმიანობას. იჯარით იღებენ ყირიმში ”შარანის” მამულებში მევენახეობა-მეღვინეობის საწარმოს, სადაც პირველად რუსეთის იმპერიაში ქარხნული წესით დაამზადეს პასტერიზებული ყურძნის წვენი. 1916 წელს ვალერიან კანდდელაკი, ევგენი კანდელაკი და ნიკოლოზ სმირნოვი ერთად აარსებენ ღვინის კომპანია ”ვ.ა. კანდელაკი და კომპანიას”, სადაც ღვინოსთან ერთად მზადდებოდა საფირმო შამპანური სახელწოდებით ”ზანდო” ("Zando" - asti spymante - V.A. Kandelaki). ვალერიან კანდელაკი არის ავტორი მრავალი ქართული ღვინისა მათ შორის სუფრის სამარკო ღვინოების: ”მანავის მწვანე”, ”ყვარელი 50”, იკემის ტიპის - ”მჭკნარა”, ”მოტკბო”. ვალერიანი იყო ორდინალური თეთრი და წითელი N1, N2, N8 კახური, N18 და N22 ღვინოების დამზადების ინიციატორი დიდი ქართველი, იმჟამად პირველი ღვინის ქარხნის მთავარ მეღვინის, იორამ თარხნიშვილის მონაწილეობით. აგრეთვე შექმნა პორტვეინის ტიპის ღვინოები ”საამო”, ”კარდანახი”, მადერის ტიპის ღვინო ”ანაგა”, ლიქიორის ტიპის ღვინო ”სალხინო”, უნგრული ტოკაის ტიპის ღვინო ”ხიხვი”(იგივე ჯანანური),სადესერტო ”აფხაზეთის თაიგული” და სხვ. ვალერიან კანდელაკის შექმნილ ღვინოებს მსოფლიო დეგუსტაციებზე მიღებული აქვთ მრავალი ოქროს, ვერცხლის და ბრინჯაოს მედლები. ვალერიან კანდელაკის ინიციატივით გადაშენებას გადაურჩა ვაზის ჯიში ”ხიხვი”, რომელსაც იმ დროისთვის აღარავინ აშენებდა, რადგანაც იგი მგძნობიარეა გარემო ფაქტორებისა და ნაკლებგამძლე დაავადებების მიმართ. ”მანავის” მეურნეობას მინიჭებული აქვს ვალერიან კანდელაკის სახელი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. — გვ. 512. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 364. კალანდაძ ბ., „სამტრესტი და სამტრესტელები, 1929-2014“, თბილისი, პეტიტი, 2014 ნაცვლიშვილი დ., ქართული მეღვინეობის პატრიარქი. კალანდაძე ბ., ქართული ღვინისა და ალკოჰოლური სასმელების მატიანე. გ.ბერიძე, თ. ღლონტი, ”ქართველი მეღვინეები” ვალერიან კანდელაკი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ვალერიან კანდელაკი — ბიოგრაფიული ლექსიკონი
გუჩა

გუჩა — მდინარე კენიაში. ლუოს ეთნიკური ჯგუფი უწოდებს ასევე კუჯას. სათავეს იღებს ნიამარის რაიონის მთიან ტერიტორიაზე. მიედინება დასავლეთით ვიქტორიის ტბისაკენ.
ლუჩია დ’ესტე

ლუჩია დ’ესტე (იტალ. Lucia d'Este; დ. 24 მარტი, 1419 — გ. 28 ივნისი, 1437) — მანტუის მარკიზის ჯანფრანჩესკო I გონძაგას მეუღლე და ფერარას მარკიზის ნიკოლო III დ’ესტეს ქალიშვილი. გონძაგას დინასტია Pompeo Litta, Famiglie celebri d'Italia. Gonzaga di Mantova, Torino, 1835, ISBN non esistente.
ბუსია (კენია)

ბუსია (ინგლ. Busia) — ქალაქი კენიაში. მდებარეობს კენიის დასავლეთ ნაწილში, უგანდის საზღვარზე. შედის დასავლეთი პროვინციის შემადგენლობაში. მდებარეობს ნაირობიდან დასავლეთით 431 კმ.-ში. უგანდის მხრიდან ესაზღვრება მოსახელე ქალაქი ბუსია. ქალაქის მოსახლეობა 1999 წლის მონაცემებით შეადგენს 30,777 კაცს.
ჰოლა (კენია)

ჰოლა (ინგლ. Hola) — ქალაქი კენიაში. მდებარეობს კენიის აღმოსავლეთ ნაწილში. შედის სანაპირო პროვინციის შემადგენლობაში. მოსახლეობა 6,931 კაცი (1999).
ჰომა-ბაი

ჰომა-ბაი (ინგლ. Homa Bay) — ქალაქი კენიაში. მდებარეობს კენიის დასავლეთ ნაწილში, ვიქტორიის ტბის ვინამის ყურის ნაპირზე. . შედის ნიანზის პროვინციის შემადგენლობაში. მდებარეობს ჰომას მთის და რუმის ეროვნული პარკის მახლობლად. ქალაქის მოსახლეობა 1999 წლის მონაცემებით შეადგენს 32,174 კაცს.
ჰომა

ჰომა (ინგლ. Mount Homa) — მთა დასავლეთ კენიაში. მდებარეობს უინამის ყურის სამხრეთ სანაპიროზე. მთის ჩამოყალიბება მოხდა მიოცენურსა და პლეისტოცენურ ეპოქებს შორის. მთის სიმაღლეა 1751 მეტრი. ↑ Global Volcanism Program | Homa Mountain
კაპენგურია

კაპენგურია (ინგლ. Kapenguria) — ქალაქი კენიაში. მდებარეობს ქვეყნის დასავლეთ ნაწილში. შედის რიფტ-ველის პროვინციის შემადგენლობაში. მოსახლეობა 1999 წლის მონაცემებით შეადგენს 13,000 კაცს.
არტიუ-არნო დე კოსე

არტიუ-არნო დე კოსე, გრაფი დე ბრისაკი, გრაფი დე სეკონდინი (ფრანგ. Artus-Arnaud de Cossé, comte de Brissac, comte de Secondigny; დ. 1512 — გ. 15 იანვარი 1582) — ფრანგი სამხედრო მოღვაწე, საფრანგეთის მარშალი. კოსე-ბრისაკი, ცნობილი უფრო ბარონ დე გონორის (ფრანგ. Baron de Gonnor) სახელით, საფრანგეთის მარშლის შარლ I დე კოსე, გრაფ დე ბრისაკის (1505-1563 უმცროსი ძმა იყო. იგი საფრანგეთის მეფის შარლ IX-ის სამსახურში იდგა და თავი გამოიჩინა ჰუგენოტების წინააღმდეგ ომებში, რისთვისაც მეფემ 1567 წელს მარშლობა უბოძა. Treccani ↑ 1.0 1.1 GeneaStar <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q98769076"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3100478"></a>
კიამბუ

კიამბუ (ინგლ. Kiambu) — ქალაქი კენიაში. მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში. შედის ცენტრალური პროვინციის შემადგენლობაში. მოსახლეობა 1999 წლის მონაცემებით შეადგენს 13,814 კაცს.
რობერ III დე ლა მარკი

გრაფი რობერ III დე ლა მარკი, სენიორ დე ფლორანჟი (ფრანგ.: Robert III de La Marck, seigneur de Fleuranges) (* დაახ. 1490, სედანი; † 1537), საფრანგეთის მარშალი. რობერ III გრაფ რობერ II დე ლა მარკის ვაჟი იყო. 1513 წელს მან მონაწილეობა მიიღო ნოვარასთან ბრძოლაში, რომელშიც მამამისი სიკვდილისაგან დაიხსნა. 1525 წელს პავიასთან ბრძოლაში იგი ტყვედ ჩავარდა, თუმც მალე გაათავისუფლეს და გამოჩენილი მამაცობისათვის 1526 წელს მარშლობა უბოძეს. რობერ III 1537 წელს გარდაიცვალა. რობერ III-ეს ეკუთვნის ცნობილი მემუარები, რომლებიც აღწერენ ეპოქას 1419 წლიდან 1521 წლამდე. მემუარები პირველად 1753 წელს გამოიცა. ↑ Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #100135307 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ opac.vatlib.it <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q84353965"></a>
ქრისტედელფიელები

ქრისტედელფიელები (Christadelphians) - არა-დენომინაციური ეკლესია, დაარსებული 1848 წელს. მისი მიმდევრები არიან შემდეგ ქვეყნებში: გაერთიანებულ სამეფოში (18,000), ავსტრალიაში (9,987), მალავიში (7,000), მოზამბიკში (5,300) , შეერთებულ შტატებში (6,500), კანადაში (3,375), ახალ ზელანდიაში (1,782), კენიაში (1700), ინდოეთში (1300), ტანზანიაში (1000) და ფილიპინებში (1000). ჯამში 60,000. მათ მიაჩნიათ, რომ იესო არის ღვთის შვილი, მაგრამ არ არის ღმერთი. მათ მიაჩნიათ, რომ ეშმაკი ალეგორია. ისინი არ იბრძვიან ჯარში. ↑ ქრისტადელფიელები The Christadelphians – Rob Hyndman (ქრისტეში გაერთიანებული და-ძმები) რობ ჯ. ჰინდმანი წარმოგიდგენთ ბიბლიაზე დაფუძნებულ საზოგადოებას ↑ ბი-ბი-სი BBC Christadelphians ↑ UK Christian Handbook 2004, "Focus on Christadelphian Community", Multicultural Matters, 2004 - London Building Bridges, 2004) ↑ Religious Affiliation—Australia: 2001 and 1996 Census" (PDF). http://www.omi.wa.gov.au დაარქივებული 2010-06-08 საიტზე Wayback Machine. ↑ "Christadelphian Bible Mission". Cbm.org.uk. http://www.cbm.org.uk/malawi.htm დაარქივებული 2010-05-14 საიტზე Wayback Machine. 2010-03-15. ↑ 'Christadelphians', The Columbia Encyclopedia. ↑ Алан Хэйвард [Cошел ли Иисус с небес?] ↑ Рон АбельИстина о дьволе и сатане დაარქივებული 2008-04-21 საიტზე Wayback Machine. ↑ Botten J The captive conscience ჟურნალი "ქრისტედელფიელები" (The Christadelphian) დაარქივებული 2010-08-30 საიტზე Wayback Machine. ჟურნალი "კარგი სიახლე" (Glad Tidings) დაარქივებული 2009-09-24 საიტზე Wayback Machine.
ივანე ამირხანაშვილი

ივანე ამირხანაშვილი (დ. 3 მარტი, 1959, გალავანი, ახლანდ. მცხეთის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი კრიტიკოსი, ლიტერატურათმცოდნე, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი. დაიბადა 1959 წლის 3 მარტს, მცხეთის რაიონის სოფელ გალავანში. 1981 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის (თსუ) ფილოლოგიის ფაკულტეტი; 1983-86 წლებში სწავლობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ინსტიტუტის ასპირანტურაში; 1991 წელს დაიცვა დისერტაცია თემაზე „დავით გურამიშვილის პოეტური აზროვნების თავისებურებანი (სიმბოლო და ალეგორია)“. 1983 წლიდან მუშაობს შოთა რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტში (ლაბორანტი, მეცნიერი თანამშრომელი, უფროსი მეცნიერი თანამშრომელი). ამჟამად არის ამ ინსტიტუტის რუსთველოლოგიური კვლევის ცენტრის ხელმძღვანელი. 1987–2007 წლებში იყო გაზეთ „ლიტერატურული საქართველოს“ კრიტიკის განყოფილების გამგე. მუშაობდა კულტურის ინსტიტუტში (1998-99). თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტსა (2001–2005) და ამავე უნივერსიტეტის სოხუმის ფილიალში (1994–1995). იყო „ახალი ქართული გაზეთის“ განყოფილების გამგე (1998). ჟურნალ „ცისკრის“ პროზის განყოფილების რედაქტორი (2000–2006). ამჟამად არის ჟურნალ „ჩვენი მწერლობის“ პროზის რედაქტორი. პირველი კრიტიკულ-ლიტერატურული სტატია გამოაქვეყნა 1981 წელს ალმანახ „პირველ სხივში“. ავტორია ოცამდე სამეცნიერო და 500-მდე ლიტერატურული სტატიისა, რომლებიც გამოქვეყნებული აქვს გაზეთებში „ლიტერატურული საქართველო“, „ახალი ქართული გაზეთი“, „ქომაგი“, „ჩვენი მწერლობა“ და სხვა, ჟურნალებში „მნათობი“, „მაცნე“, „ცისკარი“, „ომეგა“, „საგურამო“, „ლიტერატურული პალიტრა“, „ლიტერატურა და სხვა“, „კრიტიკა“, „სჯანი“, „ლიტერატურული ძიებანი“. 2009 წელს იყო თბილისის საკრებულოს ლიტერატურული კონკურსის – „გალას“ ჟიურის წევრი. „თეთრი ჯვრის ხეობა“ (მხატვრულ-დოკუმენტური ჩანაწერები), გამომცემლობა „ლომისი“, 1999; „ტკივილის დიალექტიკა“ (კრიტიკა, ესთეტიკა, ლიტერატურის ისტორია), გამომცემლობა „საარი“, 2003; „ქართული მწერლობა“ (ჟურნალ „დილის“ ენციკლოპედია, 2006, 2008. 1993 წელს მიენიჭა საქართველოს მწერალთა კავშირის პრემია წლის საუკეთესო ახალგაზრდა კრიტიკოსისათვის; 1999 წელს გამოცემული მისი წიგნი „თეთრი ჯვრის ხეობა“ აღინიშნა გამომცემლობა „ლომისისა“ და მწერალთა კავშირის პრემიებით. 2004 წელს წიგნისათვის „ტკივილის დიალექტიკა“ მიენიჭა ლიტერატურული პრემია „საგურამო“. თანამედროვე ქართველი კრიტიკოსები[მკვდარი ბმული] იუბილე თუ პროტესტი? მთარგმნელი ივანე ამირხანაშვილი[მკვდარი ბმული]
რობერ IV დე ლა მარკი

გრაფი რობერ IV დე ლა მარკი (ფრანგ.: Robert IV de La Marck), (* 15 იანვარი, 1512, სედანი; † 1556), ბუიონის ჰერცოგი და სედანის ბატონი. მისი მშობლები იყვნენ რობერ III დე ლა მარკი და გიიომეტა ფონ ზაარბრიუკენი. 1547 წელს რობერ IV საფრანგეთის მარშალი გახდა. 1538 წელს იქორწინა ფრანსუაზა დე ბრეზე, გრაფინია დე მოლევრიერზე, რომელიც დიანა დე პუატიეს ასული იყო და მასთან 9 შვილი შეეძინა. 1556 წელს რობერ IV იმპერატორ კარლ V-ის ბრძანებით მოწამლეს. ↑ 1.0 1.1 Lundy D. R. The Peerage <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q67129259"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q21401824"></a>