laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ავთანდილი (საკუთარი სახელი)

ავთანდილი — მნიშვნელობის მხრივ უკავშირდება სპარსულ ენას, ნიშნავს „სამშობლოს გულს“, „სამშობლოს რწმენას“ ან „სარწმუნოების კერას“. საკუთარი სახელის მნიშვნელობა მიღებული აქვს ქართულში. პირველად გვხვდება „ვეფხისტყაოსნის“ ერთ-ერთი მთავარი გმირის სახელად, რის გამოც დიდად პოპულარულია. მისი კნინობითი ფორმებია ავთო და თანდილა. არის გვარი ავთანდილაშვილი. სამოქალაქო რეესტრის მონაცემებით, საქართველოს ტერიტორიასა და მის ფარგლებს გარეთ ცხოვრობს ამ სახელის 24854 მატარებელი. „ავთანდილ“, „რა გქვია შენ?“ დაარქივებული 2012-06-09 საიტზე Wayback Machine. ვაჟის სახელები (ა), ქართული გენეალოგია დაარქივებული 2011-10-11 საიტზე Wayback Machine. სამოქალაქო რეესტრის სააგენტო დაარქივებული 2012-04-05 საიტზე Wayback Machine. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-06-09. ციტირების თარიღი: 2021-01-19. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-10-11. ციტირების თარიღი: 2011-06-15. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-05. ციტირების თარიღი: 2011-06-15.
ოთარ ბაღათურია

ოთარ ბაღათურია (დ. 21 დეკემბერი, 1941, ლიხაური, ოზურგეთის რაიონი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი რეჟისორი, დრამატურგი, მსახიობი. ქართველი მსახიობი, რეჟისორი და დრამატურგი ოთარ ბაღათურია დაიბადა 1941 წლის 21 დეკემბერს, სოფელ ლიხაურში (ოზურგეთის მუნიციპალიტეტი). 1959–1963 წლებში სწავლობდა თბილისის შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრისა და კინოს სახელმწიფო ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტზე. 1963 წლიდან მოზარდ მაყურებელთა თეატრის მსახიობია. 1982 წლიდან — შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის პედაგოგი. ოთარ ბაღათურიას სევდიანი კომედია „მეფე ლირი თავშესაფარში“ 2001 წლის საუკეთესო პიესად არის აღიარებული. ამ ნაწარმოებში დასმული პრობლემები აქტუალურია და დრამატურგი ხატავს არა მხოლოდ ჩვენს სოციალურ რეალობას, არამედ ადამიანის შინაგან ბუნებასა და სამყაროს. პიესა თითქმის ერთდროულად დაიდგა ახმეტელისა და მესხეთის სახელმწიფო დრამატულ თეატრშებში. მაყურებელმა ასევე იხილა ამავე პიესის ბათუმის თეატრისეულ ინტერპრეტაციაც. იგივე პიესა 2009 წელს თავად ოთარ ბაღათურიამ დადგა ლატვიის ქალაქ ვალმეირას დრამატულ თეატრში. ოთარ ბაღათურია თავად იყო რეჟისორი და სცენარის ავტორი ფილმისა „ბოთე“ (1995). სანდრო ახმეტელის სახელობის თეატრში 2011 წელს ოთარ ბაღათურიამ დადგა სპექტაკლი „ჭურში?!..“, საკუთარი პიესის მიხედვით. ამჟამად ოთარ ბაღათურია მოზარდმაყურებელთა თეატრის მთავარი რეჟისორია. 2013 წელს, ამავე თეტრის წინ მისი სახელობითი ვარსკვლავი საზეიმოდ გაიხსნა. „ვინ დაიცავს დღეს, ავი ლომისაგან ტყეს“, „ამიკო“ „საშობაო ზღაპარი“ „მეფე ლირი თავშესაფარში“ 1982: „ვერსათრიელა“ რეჟ. დავით ჯანელიძე 1989: „მდგმურები“ რეჟ. დავით ჯანელიძე 1993: „ციხე–სიმაგრე“ რეჟ. დავით ჯანელიძე 1975 : საქართველოს დამსახურებული არტისტი 1985 : სახელმწიფო პრემია 2016 : საქართველოს კულტურისა და ძეგლთა დაცვის სამინისტროს უმაღლესი ჯილდო „ხელოვნების ქურუმი“ სანდრო ახმეტელის სახელობის პრემია ოთარ ბაღათურია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი „ამიკო" ოთარ ბაღათურია ეროვნულ ფილმოგრაფიაზე დაარქივებული 2016-03-05 საიტზე Wayback Machine. ↑ საქართველოს საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს უწყებები. 1979. N5. გვ. 13.
პანონჰალმის სააბატო

პანონჰალმის ბენედიქტური მონასტერი (უნგრ. Pannonhalmi Bencés Főapátság) — უნგრეთის ქალაქ პანონჰალმის მთავარი ღირსშესანიშნაობა და უნგრეთის ერთ-ერთი უძველესი ისტორიული მონუმენტი. მდებარეობს ქალაქის სიხალოვეს, ბორცვზე. მიჩნეულია, რომ აქ დაიბადა წმინდა მარტინე ტურელი, სწორედ მისი სახელი ერქვა ძველად ბორცვს. კომპლექსის გამორჩეული ძეგლია XIII საუკუნის ბაზილიკა თავის წარწერებით, მუნუმენტური ბიბლიოთეკა 360 000 ტომით, ბაროკოს სტილის სატრაპეზო და სააბატოს კოლექცია (მეორე უდიდესი ქვეყანაში). დღეისათვის, მონასტერში 50 ბერი ცხოვრობს. სააბატოსთან არსებობს ბენედიქტური საშუალო სკოლა - ვაჟთა სკოლა-პანსიონი. მონასტერი 996 წელს პრინცმა გეზამ დააარსა და წარმოადგენს უნგრეთში პირველ ბენედიქტურ მონასტერს. დამფუძნებელმა თავიდან ის მხოლოდ ბერების საცხოვრებლად განსაზღვრა, მაგრამ მოგვიანებით იგი ბენედიქტელთა ორდენის ცენტრი გახდა. აგებულია წმინდა მარტინე ტურელის სახელზე. გეზას ვაჟმა, მეფე იშტვან I-მა მონასტერს მამულები და პრივილეგიები უბოძა. მისი პირველი აბატი იყო ასტიკი. უძველესი ჩვენამდე მოღწეული ჩანაწერი უნგრულ ენაზე, რომელიც ტიჰანის ბენედიქტურ სააბატოს ეკუთვნის, 1055 წლით თარიღდება და დღეს პანონჰალმის სააბატოს ბიბლიოთეკაშია დაცული. გაერთიანების პირველი შენობები გარკვეული ხნის შემდეგ დაინგრა, მაგრამ 1137 წელს ხელახლა ააშენეს. ბაზილიკის სვეტები და ადრეული გოტიკური კამარები XIII საუკუნის ადრეულ წლებში აშენდა. 1486 წელს ის მეფე მათეუშ I-მა მთლიანად გოტიკურ სტილში გადააკეთა. 1541 წელს მონასტერი არქისააბატო გახდა, მაგრამ XVI-XVII საუკუნეებში ევროპაში ოსმალთა შემოსევების დროს ის ციხესიმაგრედ გადაკეთდა. თითქმის საუკუნე ნახევრიანი ოსმალური ოკუპაციის დროს, მონასტერი ბერებისგან მიტოვებული იყო. თურქების წასვლის შემდედეგ, შესაძლებელი გახდა დაზიანებული ნაგებობების აღდგენა. 1945 წლიდან, უნგრეთის კომუნისტურმა მთავრობამ სააბატოსთვის ნაგებობებისა და ქონების ჩამორთმევა დაიწყო, რაც ქვეყანაში კომუნიზმის ეპოქის დასასრულამდე გაგრძელდა. 1995 წელს, როდესაც სააბატოს ათასი წლის იუბილემდე 1 წელი რჩებოდა, მოხდა კომპლექსის მასშტაბური რეკონსტრუქცია. 1996 წელს, სააბატო და მისი მიმდებარე ბუნებრივი გარემო იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შეიტანა. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში Archabbey of Pannonhalma დაარქივებული 2019-07-04 საიტზე Wayback Machine. Entry of the film "The Mediator" in a Hungarian database Catholic Encyclopedia entry UNESCO description Pannonhalma, letter of privileges of Pannonhalma Abbey Winery Pannonhalma დაარქივებული 2012-07-24 საიტზე Wayback Machine.
ხორტობადის ეროვნული პარკი

ხორტობადი (უნგრ. Hortobágyi Nemzeti Park) — საერთო სახელწოდება აღმოსავლეთ უნგრეთის ჰაიდუ-ბიჰარის მხარის სოფლისა და 800 კმ² ფართობის ეროვნული პარკისა. პარკი ალფიოლდის დიდი ვაკის შემადგენელი ნაწილია და ეროვნულ პარკად 1973 წელს გამოცხადდა (პირველი უნგრეთში), 1999 წელს კი იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შევიდა. ხორტობადი უნგრეთის უდიდესი დაცული ტერიტორია და ევროპის უდიდესი ბუნებრივი საძოვარია. ხორტობადი სტეპური, ბალახიანი ვაკეა სადაც უამრავი მსხვილფეხა რქოსანი საქონელი, ცხვარი, ხარი და ცხენია, რომელებსაც მწყემსები მეთვალყურეობენ. ტერიტორიაზე ბინადრობს მრავალი პოპულაცია, მათ შორის 342 სახეობის ფრინველი. ერთ-ერთი ყველაზე სანახაობრივი ძეგლია ცხრათაღიანი ხიდი. ლანდშაფტში გამოირჩევა T-ს ფორმის ჭები; ხშირია მირაჟები. ბოლო დრომდე მიჩნეული იყო, რომ ეს ტუტოვანი სტეპი შუა საუკუნეებში უზარმაზარი ტყეების მასივების გაჩეხვის შედეგად წარმოიშვა. მიუხედავად ამისა, ხორტობადი ბევრად ძველია. ტუტოვანი პროცესები აქ ათი ათასი წლის წინ დაიწყო, როდესაც მდინარე ტისამ თავის კალაპოტი უნგრეთის დიდ ვაკეზე იპოვა. ფორმაცია დასრულდა მსხვილი ცხოველების გამოჩენით, მათ შორის იყვნენ მასტოდონტები და გარეული ცხენები გამყინვარების პერიოდში, რომლებსაც სხვა შინაური ცხოველები მოჰყვნენ. ხორტობადთან ასევე დაკავშირებულია ნეგატიური ნიუანსები. ეს იყო ადგილი, სადაც უნგრელი სტალინისტები თავიანთ პოლიტიკურ ოპონენტებს იძულებით სამუშაოზე გზავნიდნენ, განსაკუთრებით კომინფორმის რეზოლუციის შემდეგ. უმრავლეს შემთხვევებში, ის იმავე მიზნებს ემსახურებოდა რასაც გოლი-ოტოკის ციხე ტიტოს რეჟიმის იუგოსლავიაში და ბარაგანის ვაკე რუმინეთში. ცხვრის ფარა ცხრათაღიანი ხიდი რაკას ჯიშის ცხვარი უნგრული რუხი ხარი Gentiana pneumonanthe ტბა ტისა დიდი სავათი სალბი მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ხორტობადის ეროვნული პარკი Hungary for Visitors description დაარქივებული 2005-02-24 საიტზე Wayback Machine. Magyarország.hu description დაარქივებული 2004-07-11 საიტზე Wayback Machine. National Park Hortobágy - The Puszta description დაარქივებული 2021-02-28 საიტზე Wayback Machine. Awarded "EDEN - European Destinations of Excellence" non traditional tourist destination 2008 ↑ Hortobágy National Park - the Puszta. UNESCO World Heritage Centre. UNESCO. ციტირების თარიღი: 2010-06-21. ↑ A Világörökség Bizottság 26. Ülése. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-12-09. ციტირების თარიღი: 2011-06-15. ↑ Hortobágy National Park, The Hungarian Puszta (PDF). Nomination file for inscription of the Hortobágy National Park to the World Heritage List გვ. 4–5. Ministry for Environment and Regional Policy, Republic of Hungary (1999). ციტირების თარიღი: 2010-06-21. ↑ dr. Barić, Ernest. Jezik Hrvata u Mađarskoj Croatian. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-07-21. ციტატა: „...a dio svjesnih Hrvata odveden na prisilni rad u Hortobágy (mađarski Goli otok)“ ციტირების თარიღი: 2010-06-21. ↑ Ce zicea Tito, ce povestea Dej... Romanian (2007-05-08). ციტატა: „In duminica de Rusalii a anului 1951, de pe granita noastra cu Iugoslavia au fost “dislocati in Baragan” circa 50.000 de “titoisti”. In aceeasi zi, mii de maghiari au fost deportati in pusta Hortobagy.“ ციტირების თარიღი: 2010-06-21.[მკვდარი ბმული]
პეჩი

პეჩი (უნგრ. Pécs) — მეხუთე უდიდესი ქალაქი უნგრეთში. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-დასავლეთში, მეჩეკის მთების კალთებზე, ხორვატიის საზღვართან. წარმოადგენს ბარანიის მხარის ადმინისტრაციულ ცენტრს. 2010 წლის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 157 680 ადამიანს შეადგენს. ქალაქს ძველად სოპიანაე ერქვა და ის ახ. წ. II საუკუნეში რომაელებმა დააარსეს ტერიტორიაზე, სადაც კელტური და პანონის ტომები ცხოვრობდნენ. IV საუკუნეში, ის რომის ვალერიის პროვინციის დედაქალაქი და მნიშვნელოვანი ადრექრისტიანული ცენტრი გახდა. ამ პერიოდს მიეკუთვნება აკროპოლისი, რომელიც 2000 წელს იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა. ქალაქის საეპისკოპოსო 1009 წელს მეფე იშტვან I-მა დააარსა, 1367 წელს კი მეფე ლუი I-ამა უნგრეთის პირველი უნივერსიტეტი დააარსა, რომელიც ახლაც ქვეყნის ერთ-ერთი უდიდესი უნივერსიტეტია 34 000 სტუდენტით. დიდმა უნგრელმა ჰუმანისტმა პოეტმა და ეპისკოპოსმა იანუს პანონიუსმა პეჩი ქვეყნის კულტურისა და ხელოვნების ერთ-ერთ ცენტრად აქცია. ქალაქს ასევე გააჩნია ოსმალთა 150 წლიანი ოკუპაციის დროინდელი მდიდეარი მემკვიდრეობა, მათ შორისაა ფაშა ქაზიმის მეჩეთი. ორი ათასი წლის მანძილზე, პეჩი ყოველთვის იყო მულტიკულტურული ქალაქი, რომელიც ერთად ადნობდა სხვადასხვა, განსხვავებულ კულტურულ ფასეულობებს. აქ დღემდე ერთმანეთის გვერდიგვერდ, მშვიდობიანად ცხოვრობენ უნგრელები, ხორვატიელები და შვაბიელები. 1998 წელს, პეჩმა იუნესკოსგან მიიღო პრიზი „მშვიდობს ქალაქი“, უპირველეს ყოვლისა, კულტურული უმცირესობების მხარდაჭერისათვის, ასევე იმ ტოლერანტობის გამო, როდესაც მან ბალკანურ ომებში არაერთ ადამიანს მისცა თავშესაფარი. 2010 წელს, ესენთან და სტამბოლთან ერთად, პეჩი ევროპის კულტურულ დედაქალაქად აირჩიეს. პეჩის სლოგანია „უსზღვრო ქალაქი“. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2008-09-24 საიტზე Wayback Machine. Official website of Pecs2010 Cultural Capital of Europe დაარქივებული 2018-10-01 საიტზე Wayback Machine. Baranya County Museums' Directorate Pécs in 360 panoramic images დაარქივებული 2009-01-02 საიტზე Wayback Machine. Aerial photography: Pécs Glas Koncila დაარქივებული 2009-09-05 საიტზე Wayback Machine. ↑ Pécs települési választás eredményei — National Election Office, 2019. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q30559937"></a> ↑ http://www.ksh.hu/apps/hntr.telepules?p_lang=HU&p_id=19415
კომაროვი

საკუთარი სახელი „კომაროვი“ შეიძლება მიუთითებდეს: პიროვნებები ვლადიმერ კომაროვი — სსრკ-ის კოსმონავტი მფრინავი ვლადიმერ კომაროვი — ბოტანიკოსი და გეოგრაფი სხვა კომაროვი — ვულკანი კამჩატკაზე
ვლადიმერ კომაროვი

ვლადიმერ კომაროვი შეიძლება მიუთითებდეს: ვლადიმერ კომაროვი — სსრკ კოსმონავტი მფრინავი ვლადიმერ კომაროვი — საბჭოთა ბოტანიკოსი და გეოგრაფი
ვლადიმერ კომაროვი (კოსმონავტი)

ვლადიმერ მიხეილის ძე კომაროვი (რუს. Владимир Михайлович Комаров; დ. 16 მარტი, 1927, მოსკოვი — გ. 24 აპრილი 1967, იქვე) — საბჭოთა კოსმონავტი მფრინავი, ინჟინერ–პოლკოვნიკი, საბჭოთა კავშირის ორგზის გმირი (1964,1967), სკკპ წევრი 1952 წლიდან. დაამთავრა მოსკოვის სამხედრო საჰაერო ძალების სპეციალური სკოლა (1945). ბატაისკის სამხედრო–საავიაციო სასწავლებელი (1949) და ნ. ჟუკოვსკის სახელმწიფო სამხედრო–საჰაერო საინჟინრო აკადემია (1959). 1960 წლიდან კოსმონავტთა რაზმშია. მსოფლიოში პირველად (კ. ფეოქტისტოვთან და ბ. ეგოროვთან ერთად) იფრინა კოსმოსში მრავალადგილიან კოსმოსურ ხომალდ „ვოსხოდით“(პილოტი იყო). ხომალდი ორბიტაზე გავიდა 1964 წლის 12 ოქტომბერს, 16 ჯერ შემოუფრინა დედამიწას და გაიარა 700 ათას კილომეტრზე მეტი. ხომალდთან იყო დამყარებული ორმხრივი კავშირი. კომაროვი დაიღუპა ახალ კოსმოსურ ხომალდ „სოიუზ-1“-ზე საცდელი ფრენის დროს. დაკრძალულია წითელ მოედანზე, კრემლის კედელთან. მის საპატივცემულოდ მთვარის უკანა მხარის ერთ-ერთ კრატერს უწოდეს კომაროვი. თბილისში ფუნქციონირებს ვლადიმერ კომაროვის სახელობის ფიზიკა-მათემატიკის №199 საჯარო სკოლა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 599. Analysis of Voskhod Mission and in flight voice recordings of Komarov compiled by Sven Grahn Analysis of Soyuz 1 Mission and in flight voice recordings of Komarov compiled by Sven Grahn ARK Vladimir M. Komarov
ტოკაი-ჰედიალია

ტოკაი-ჰედიალია (უნგრ. Tokaj-hegyaljai borvidék) — მეღვინეობის ისტორიული რეგიონი სამხრეთ-აღმოსავლეთ სლოვაკეთსა და ჩრდილო-აღმოსავლეთ უნგრეთში. ჰედიალია უნგრულად მთისწინეთს ნიშნავს, სწორედ ეს იყო რეგიონის თავდაპირველი სახელი. რეგიონი შედგება 28 სოფლისა და 7 000 ჰა სისტემატიზირებული ვენახისგან. 2002 წელს, რეგიონი იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შევიდა. მისი ცნობადობა საკმაოდ დიდი ხნის ისტორიას ითვლის, რადგან ის სამშობლოა ტოკაის ღვინისა, რომელიც მსოფლიოს ერთ-ერთი უძველესი ღვინოა. ზოგიერთი მახასიათებლები, რის გამოც ტოკაი-ჰედიალიის მეღვინეობის რეგიონი უნიკალურია: ნიადაგი და მიკროკლიმატი: ტოკაის მიწა შედგება თიხისა და ლიოსისგან, რომელიც ვულკანურ ქვენიადაგზეა განლაგებული. მიკროკლიმატი განპირობებულია მზით, სამხრეთით აზიდული მთებით და მდინარე ტისასა და ბორდორგის სიახლოვით. ადგილობრივი ყურძნის მრავალფეროვნება: ჯიშები ფურმინტი და ჰარსლეველიუ რეგიონში საუკუნეების წინ იქნა კულტივირებული, ამავე დროს მათი მოყვანა, ყვითელ მუსკატთან, კაბართან და კიდევ რამდენიმე ჯიშთან ერთად, ოფიციალურად მხოლოდ ამ რეგიონშია ნებადართული. მარნები: სარდაფების ვრცელი სისტემა აქ ახ. წ. 1400 - 1600 წლებში კლდოვან ნიადაგში ამოთხარეს. იგი უზრუნველყოფს მუდმივ ტემპერატურას 10-12°C ფარგლებში. სარდაფები გადახურულია სპეციალური მიწით, რომელიც დაძველების პროცესში იცავს მას ალკოჰოლის აორთქლებისგან და ინარჩუნებს ტენიანობას 85-90% ფარგლებში, რაც ტოკაის ღვინის დაძველებისთვის იდეალურ პირობებს წარმოადგენს. აპელაციის სისტემა: 1757 წლის სამეფო დეკრეტმა ტოკაის რეგიონი ღვინის დახურული წარმოების რაიონად გამოაცხადა, ეს პირველი ფაქტია მსოფლიო ღვინის აპელაციის სისტემაში. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში UNESCO description: Tokaj Wine Region Historic Cultural Landscape Tradition and Innovation in the Tokaj Region (Tim Atkin) Tokaj portal Tokaj and the historic Wine Region - tourism information დაარქივებული 2013-06-01 საიტზე Wayback Machine. Tokaj Wine Region on the European Wineroads portal (HUN) დაარქივებული 2008-04-27 საიტზე Wayback Machine. Tokaj-Hegyalja Attractions დაარქივებული 2009-02-14 საიტზე Wayback Machine.
ჯონ კერინი

ჯონ კერინი (დ. 21 ოქტომბერი, 1964, ნიუ-იორკი, აშშ) — ამერიკელი პროდიუსერი, მუსიკოსი და მხატვარი. იგი ცნობილია, როგორც 1987–1994 წლებში პინკ ფლოიდის სესიური მუსიკოსი (კლავიშებიანი საკრავები). დამატებითი მუსიკოსის სახით იგი თანამშრომლობდა დეივიდ გილმორთან (2006) და როჯერ უოტერსთან (1999-დღემდე). 1980-იან წლებში მან სახელი გაითქვა ჯგუფში Industry. Industry State of the Nation (EP) Stranger to Stranger პინკ ფლოიდი A Momentary Lapse of Reason Delicate Sound of Thunder Knebworth '90 La Carrera Panamericana (ფილმის მუსიკა) Shine On The Division Bell P*U*L*S*E Echoes: The Best of Pink Floyd Oh, By The Way The Best of Pink Floyd: A Foot in the Door The Division Bell, 20 წლიანი საიუბილეო ბოქს-სეტი The Endless River The Later Years 1987–2019 Live At Knebworth 1990 როჯერ უოტერსი In the Flesh – Live Flickering Flame: The Solo Years Vol. 1 Live Earth 12-12-12: The Concert for Sandy Relief Roger Waters: The Wall Roger Waters: Us + Them The Lockdown Sessions (2022) The Dark Side of the Moon Redux 2023 დეივიდ გილმორი On an Island (დამატებითი DVD) Remember That Night: Live at Royal Albert Hall (DVD) Live in Gdańsk Rattle That Lock Live at Pompeii The Who The Concert for New York City [დისკი 2, სიმღერები 2–4] (2001) Amazing Journey: The Story of The Who [სიმღერა 14] (2008) Tommy and Quadrophenia Live პიტ ტაუნსენდი A Benefit for Maryville Academy Lifehouse რიჩარდ ბატლერი Richard Butler Trashmonk Mona Lisa Overdrive Dream Academy A Different Kind Of Weather Somewhere in the Sun... Best of the Dream Academy მართა უეინრაიტი Martha Wainwright ბრაიან ფერი Boys And Girls Live Aid More Than This: The Best of Bryan Ferry & Roxy Music Soul Asylum Candy from a Stranger Black Gold: The Best of Soul Asylum The Psychedelic Furs Midnight To Midnight Pretty In Pink All Of This And Nothing Made of Rain Gipsy Kings Compas საკონცერტო Secret Samadhi დეივიდ ბროზა Night Dawn, The Unpublished Poetry of Townes Van Zandt ტეილორ ბარტონი Spiritual Gangster Fields of the Nephilim Elizium Kashmir The Good Life პიტერ პერეტი How The West Was Won კორი ფელდმანი Angelic 2 the Core ოფიციალური MySpace ინტერვიუ რესურსთან Brain Damage
ანდრაშის გამზირი

ანდრაშის გამზირი (უნგრ. Andrássy út) — სიმბოლური ბულვარი უნგრეთის დედაქალაქ ბუდაპეშტში, თარიღდება 1872 წლით. ის ელიზაბეტის მოედანს აკავშირებს ქალაქის ცენტრალურ პარკ ვაროშლიგეტთან. მის გასწვრივ ჩამწკრიებულია მიმზიდველი ნეო-რენესანსული დიდი სახლები და საქალაქო სახლები თავლსაჩინო ფასადებითა და ინტერიერებით. 2002 წლიდან, გამზირი შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში. ამავე დროს, ის ბუდაპეშტის ერთ-ერთი მთავარი შოპინგ-ქუჩაა ლამაზი კაფეებით, რესტორნებით, თეატრებითა და მდიდრული ბუტიკებით. გამზირის მშენებლობა 1870 წლის დეკრეტით გადაწყდა, რისი მთავარი მიზანიც პარალელური ქუჩის გადატვირთული მოძრაობისგან განტვირთვა და შიდა ქალაქის ვაროშლიგეტთან დაკავშირება იყო. მშენებლობა 1872 წელს დაიწყო და საზეიმოდ 1876 წლის 20 აგვისტოს გაიხსნა. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში Budapest Tourism Office on Andrássy Avenue დაარქივებული 2007-09-27 საიტზე Wayback Machine. Andrássy út – another description ↑ UNESCO
ხაზი 1 (ბუდაპეშტის მეტრო)

მეტროს ხაზი 1 (უნგრ. ოფიც. Millenniumi Földalatti Vasút) — ბუდაპეშტის მეტროპოლიტენის სისტემის უძველესი ხაზი. ის მსოფლიოში მეორე ყველაზე ძველი მიწისქვეშა რკინიგზაა ლონდონის მეტროპოლიტენის შემდეგ და პირველი კონტინენტურ ევროპაში. აგებულია 1894 - 1896 წლებში. 2002 წელს ის იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შეიტანა. სამუშაოები შეასრულა კომპანია Siemens & Halske-მ. ხაზი მიემართება ანდრაშის გამზირის გასწვრივ. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში ↑ UNESCO ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ხაზი 1 (ბუდაპეშტის მეტრო)
ისაფიორდური

ისაფიორდური (ისლ. Ísafjörður — სიტყვასიტყვით „ყინულოვანი ფიორდი“) — ქალაქი ჩრდილო-დასავლეთ ისლანდიაში. წარმოადგენს ვესტფირდირის ნახევარკუნძულის უმსხვილეს ქალაქს. ქალაქი ისაფიორდური არის ქვეყნის უკიდურეს ჩრდილო დასავლეთ ნაწილში ვესტფირდირის რეგიონში. ისაფიორდური ვესტფირდირის რეგიონის სავაჭრო და ეკონომიკური ცენტრია. ქალაქის ფართობი თანდათანობით იზრდება ფიორდების აკვატორიის დაშრობის ხარჯზე, მისი მოსახლეობა შეადგენს 3 968 ადამიანს( 2008 წლის მონაცემებით) . პირველი მაცხოვრებლები ახლანდელი ქალაქის ადგილას 920 წელს გამოჩნდნენ. მოგვიანებით აქ დასახლდნენ ნორვეგიელი და ისლანდიელი ვაჭრები, XVI საუკუნეში რამდენიმე ინგლისურმა და გერმანულმა კაომპანიამ გახსნეს ისაფიორდურში თავისი ფაქტორია. XVIII საუკუნის დასაწყისიდან ქალაქის მცხოვრებთა სოციალური კეთილდღეობა იზრდებოდა დამარილებული და შებოლილი თევზის გადამუშავების მრეწველობის წყალობით. ისაფიორდურმა ქალაქის სტატუსი მიიღო 1866 წელს. ოლაფურ რაგნარ გრიმსონი — ისლანდიის პრეზიდენტი ისლანდიის ქალაქების სია ოფიციალური საიტი ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ისაფიორდური Fisherman Hotel Suðureyri დაარქივებული 2013-08-07 საიტზე Wayback Machine. (ისლანდიური) (ინგლისური) (გერმანული) Aldrei fór ég suður Rock Festival (in Icelandic and English) Við Djúpið Music Festival დაარქივებული 2017-06-26 საიტზე Wayback Machine. Fossavatn Ski Marathon (in Icelandic, English, French, German, and Norwegian) Ísafjörður - Picture Gallery www.islandsmyndir.is Isafjordur Photo Collection დაარქივებული 2011-10-10 საიტზე Wayback Machine. Háskólasetur Vestfjarða
ბრაჰმა (ლექსი)

ბრაჰმა (ინგლ. Brahma) არის რალფ უოლდო ემერსონის ლექსი, რომელიც 1856 წელსაა დაწერილი. მისი სახელწოდება ინდუსი შემოქმედი ღმერთის სახელიდან - ბრაჰმადან მომდინარეობს. If the red slayer think he slays, Or if the slain think he is slain, They know not well the subtle ways I keep, and pass, and turn again. Far or forgot to me is near, Shadow and sunlight are the same, The vanished gods to me appear, And one to me are shame and fame. They reckon ill who leave me out; When me they fly, I am the wings; I am the doubter and the doubt, And I the hymn the Brahmin sings. The strong gods pine for my abode, And pine in vain the sacred Seven; But thou, meek lover of the good! Find me, and turn thy back on heaven.
ენგელსბერგის რკინისგადამამუშავებელი ქარხანა

ენგელსბერგის რკინისგადამამუშავებელი ქარხანა (შვედ. Engelsbergs bruk) — ქარხანა შვედეთის ვასტმანლანდის პროვინციის სოფელ ენგელსბერგში. იგი 1681 წელს ლარსენ გილენბიოკმა ააშენა და სულ მალე XVII-XVIII საუკუნეების მსოფლიოს სუპერთანამედროვე რკინისგადამამუშავებელ ქარხნად აქცია. ის მაღალი ხარისხის რკინას აწარმოებდა, რაც შვედეთს ამ მხრივ რეგიონში ლიდერად აქცევდა. ქარხანა 1919 წელს დაიხურა. 1993 წლიდან შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში UNESCO description Riksantikvarieämbetet description დაარქივებული 2007-09-30 საიტზე Wayback Machine. Ekomuseum Bergslagen description დაარქივებული 2007-03-26 საიტზე Wayback Machine.
ტანუმშედე

ტანუმშედე — დასახლებული პუნქტი და ტანუმის მუნიციპალიტეტის ცენტრი შვედეთის ვესტრა–გიოტლანდის მხარეში. 2005 წლის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 1 597 ადამიანს შეადგენს. ტანუმის კლდის მხატვრობა წარმოადგენს არელას ტანუმშედეში, რომელიც პეტროგლიფების მაღალი კონცენტრაციის გამო, 1994 წლიდან შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში. აქ მდებარეობს ბრინჯაოს ხანის სკანდინავიის ერთ–ერთი უდიდესი კლდეები. საერთო ჯამში, ტერიტორია მოიცავს სამი ათას ნახატს, რომლებიც 600 პანელზეა გამოსახული. ისინი კონცენტრირებულია 25 კმ სიგრძის ყელის გასწვრივ, რომელიც გამყინვარების პერიოდში ფიორდის სანაპირო ზოლს წარმოადგენდა, მოიცავს 51 ჰა ტერიტორიას. ბრინჯაოსა და რკინის ხანის სკანდინავიელები საკმაოდ გამოცდილი ხელოსნები და საზღვაო მომხმარებლები იყვნენ. ბევრი ნახატი ნავებს ასახავს, რომელთაგან ზოგიერთი ჰორტსპრინგის ტიპისაა და სავხეა მგზავრებით. სხვა ნახატები ასახავს ადამიანებს მშვილდით, შუბს ან ნაჯახს, ზოგიერთი კი ნადირობის სცენებს. აღნიშნულ ყველა შემთხვევაში, ადამიანები გამოსახულნი არიან გარკვეული რიტუალის შესრულების პროცესში. კლდის მხატვრობას ეროზიის სახით დიდი საფრთე ემუქრება. ზოგიერთი არქეოლოგი შეშფოთებას გამოთქვამს იმის გამო, რომ ზოგიერთი ნახატი წითლად შეღებეს, რათა ტურისტებისთვის დასანახად უფრო მკაფიო ყოფილიყო. ფრინველები ნავი ეტლი გველი მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ტანუმშედე UNESCO World Heritage Site listing Scandinavian Society for Prehistoric Art დაარქივებული 2007-09-27 საიტზე Wayback Machine. Numerous photos (comments in russian)
მაღლობი

მაღლობი — დედამიწის ზედაპირის მონაკვეთი, რომელიც მეზობლად მდებარე ზედაპირთან შედარებით ამაღლებულია. მაღლობის აბსოლუტურ სიმაღლეს პირობითად 200 მ-ზე ზევით მიიჩნევენ და უპირისპირებენ დაბლობს. ჩვეულებრივ, მკვეთრად გამოხატული კალთები არ გააჩნია. დაბლობებისგან გამოირჩევა არა მარტო სიმაღლით, არამედ უფრო მშრალი სივრცითაც. მაღლობი ხმელეთის მაკრორელიეფის დადებითი ფორმაა, რომელიც ირგვლივ არსებულ ვაკე ტერიტორიაზე მაღალია. დამახასიათებელია ბორცვიანი ან ვაკებექობიანი რელიეფი. ფართო გაგებით მაღლობი ეწოდება რელიეფის ნებისმიერ დადებით ფორმას, რომელშიაც განასხვავებენ მაღალ ნაწილს, კალთებსა და ძირს. გამოყოფენ ბრტყელთხემიან, ტალღოვან და ბორცვიან მაღლობებს. მაღლობი როგორც წესი, წარმოიქმნება აკუმულაციის მსვლელობისას ან მდინარეების მიერ აზევებული ვაკეების დანაწევრებისას. აღსანიშნავია ლავრენტის მაღლობი, სტავროპოლის მაღლობი, პოდოლსკის მაღლობი, ვალდაის მაღლობი და სხვა. საქართველოში გამოსარჩევია იმერეთის მაღლობი. მაღლობი — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული) ↑ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 506. ↑ გეომორფოლოფიური ლექსიკონი, გამომცემლობა ნეკერი, თბილისი, 1996. ↑ Ахромеев Л.М. Геоморфологический словарь-справочник. БГУ, Брянск, 2002 г., 320 стр.
გამელსტადის ეკლესიის სოფელი

გამელსტადის ეკლესიის სოფელი (შვედ. kyrkstad) — იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი შვედეთში, ქალაქ ლულეოს სიახლოვეს, ბოტნიის ყურის ჩრდილოეთ კიდესთან. წარმოადგენს საუკეთესოდ შემონახულ ნიმუშს დასახლების იმ ტიპისა, რომელიც ერთ დროს ფართოდ იყო გავრცელებული მთელს ჩრდილოეთ სკანდინავიაში. სოფლის ცენტრში მდებარეობს ადრეული XV საუკუნის ეკლესია, რომელიც გარშემორტყმულია 424 ხის სახლით. სახლები მხოლოდ კვირა დღეს და დღესასწაულებზე გამოიყენებოდა – ისინი საცხოვრებლით უზრუნველყოფდნენ მიმდებარე დასახლებებიდან ჩამოსულ მომლოცველებს, რომლებსაც დიდი მანძლისა და რთული სამგზვრო პირობების გამო იმავე დღეს არ შეეძლოთ სახლებში დაბრუნება. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: გამელსტადის ეკლესიის სოფელი ოფიციალური ვებ-გვერდი UNESCO description Riksantikvarieämbetet description[მკვდარი ბმული]