laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ეტიენ კაბე

ეტიენ კაბე (ფრანგ. Étienne Cabet; დ. 1 იანვარი, 1788, დიჟონი — გ. 8 ნოემბერი, 1856, სენტ-ლუისი, აშშ) — ფრანგი პუბლიცისტი, მწერალი, უტოპისტ-კომუნისტი, კარბონარების მოძრაობისა და 1830 წლის რევოლუციის მონაწილე. რევოლუციის ისტორიკოსი. ჯერ ბელგიაში იყო ემიგრაციაში, შემდეგ დიდ ბრიტანეთში, სადაც რობერტ ოუენი გაიცნო. რომანში „მოგზაურობა იკარიაში“ კომუნიზმი წარმოადგინა საზოგადოებად, რომელიც შეესატყვისება გონების პრინციპებსა და ბუნების მოთხოვნილებებს, ემყარება სოციალისტურ თანასწორობას, ძმობას, ერთობასა და დემოკრატიას. XIX საუკუნის I ნახევრის ცნობილი სოციალისტი მოაზროვნეების მოძღვრებასთან შედარებით მისი უტოპია უკან გადადგმული ნაბიჯი იყო. მიუხედავად ამისა, საფრანგეთის პროლეტარიატის კლასობრივი მოუმწიფებლობის გამო ეტიენ კაბეს „იკარიული სოციალიზმი“ ფრანგ ხელოსნებსა და მუშებში დიდი პოპულარობით სარგებლობდა. 1848 წელს ტეხასში (აშშ) დააარსა იკარიელთა კოლონია. Œuvres. P., 1970; Cabet et les publications du «Populaire»: 1831–1834. P., 1974; Cabet: le communisme icarien de 1840 а̀ 1847. P., 1979. ეტიენ კაბე — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური) ეტიენ კაბე — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული) ↑ Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 2.0 2.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ Proleksis enciklopedija, Opća i nacionalna enciklopedija — 2009. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3407324"></a> ↑ 5.0 5.1 Brozović D., Ladan T. Hrvatska enciklopedija — LZMK, 1999. — 9272 გვრ. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1264934"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q429032"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18446"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1789619"></a> ↑ Sycomore / Assemblée nationale <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193582"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q15271528"></a> ↑ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 292.
თეა ახვლედიანი

თეა ახვლედიანი (დ. 10 იანვარი, 1975, თბილისი) — ქართველი დიპლომატი და პოლიტიკოსი. საქართველოს სახელმწიფო მინისტრი შერიგებისა და სამოქალაქო თანასწორობის საკითხებში 2020 წლიდან. 1991-1996 წლებში სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, არის საერთაშორისო ეკონომიკური ურთიერთობების სპეციალისტი, მიღებული აქვს დიპლომი ეკონომიკის დარგში. 2006-2007 წლებში განათლება მიიღო სტრატეგიული კვლევების ევროპულ ცენტრში, ბელგიაში, არის საერთაშორისო პოლიტიკის მაგისტრი. 1997-1999 წლებში მუშაობდა საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროში, საერთაშორისო ეკონომიკური ურთიერთობების დეპარტამენტიში, ევროკავშირთან ურთიერთობის სამმართველოს სტაჟიორად. 1999-2000 წლებში იყო საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს საერთაშორისო ეკონომიკური ურთიერთობების დეპარტამენტის ევროკავშირთან ურთიერთობის სამმართველოს ატაშე. 2000-2001 წლებში იყო საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს ევროკავშირთან ურთიერთობის დეპარტამენტის მეორე მდივანი. 2002-2004 წლებში საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს ევროკავშირთან ურთიერთობის დეპარტამენტის დირექტორის მოადგილე. 2004 წლის იანვარ-მარტში ასრულებდა ამავე დეპარტამენტის დირექტორის მოვალეობას. 2004 წელს მარტიდან-სექტემბრამდე იყო საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს ევროკავშირთან ურთიერთობის დეპარტამენტის დირექტორი. 2004 წლის სექტემბერ-ოქტომბერში იყო საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს ევროპულ საქმეთა და ევროინტეგრაციის დეპარტამენტის დირექტორის მოვალეობის შემსრულებელი. 2004-2008 წლებში საქართველოს საელჩო ბენილუქსის ქვეყნებში, ევროკავშირთან საქართველოს მისიის მრჩეველი. 2008 წლის მარტიდან ამავე წლის ნოემბრამდე — საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტრო, ევროინტეგრაციის დეპარტამენტის დირექტორის მოადგილე. 2008-2014 წლებში იყო საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს ევროინტეგრაციის დეპარტამენტის დირექტორი. 2014-2019 წლებში — საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი ესტონეთში. 2019-2020 წლებში იყო საქართველოს სახელმწიფო მინისტრის მოადგილე შერიგებისა და სამოქალაქო თანასწორობის საკითხებში. 2020 წლის 6 აგვისტოდან არის საქართველოს სახელმწიფო მინისტრი შერიგებისა და სამოქალაქო თანასწორობის საკითხებში. 2011 წელს მიიღო საქართველოს ღირსების ორდენი. ჰყავს 1 შვილი. ფლობს ქართულ, რუსულ, ინგლისურ და ფრანგულ ენებს. შერიგებისა და სამოქალაქო თანასწორობის სამინისტროს ოფიციალური საიტი საქართველოს მთავრობის საიტი
ვახტანგ გვარამია

ვახტანგ გვარამია (დ. 7 ნოემბერი, 1939, ფოთი) — ქართველი თანამდებობის პირი, იურისტი. 1962 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურდიული ფაკულტეტი. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს აღორძინება“. ვახტანგ გვარამია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ვახტანგ გვარამია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
კაბელ-ამწე

კაბელ-ამწე — ტვირთის ასაწევ-დასაწევი და ჰორიზონტალური მიმართულებით გადასაადგილებელი მოწყობილობა. იყენებენ ღია სამთო სამუშაოებსა და მშენებლობაზე. შედგება ორი საყრდენისაგან, რომელთა შორის გაჭიმულია მზიდი ბაგირი. ბაგირზე გორგოლაჭებზე გადაადგილდება ურიკა ამწევი ბლოკური მოწყობილობითა და ჩამოკიდებული ციცხვით ან ვაგონეტით, რომლებსაც შეუძლიათ ზევით აწევა და ჩამოშვება. ურიკა მოძრაობაში მოჰყავს გამწევ ბაგირს, რომელიც მისგან საყრდენებზე დამაგრებული მიმმართველი შკივებით მიემართება ჯალამბარის მუშა გამწევი შკივებისაკენ. ბლოკური სისტემის თვირთთან ერთად აწევა და ჩამოშვება ხორციელდება ჯალამბარით, ამწე ბაგირის დახმარებით. საყრდენები კოშკის ტიპისაა. კოშკი, რომელზეც განლაგებულია ამძრავი ძალური მოწყობილობა და მართვის აპარატები, მანქანურია, მოპირდაპირე კოშკი — სასაყრდენე. საყრდენები არსებობს სტაციონარული და მოძრავი. სტაციონარულის შემთხვევაში კარიერის (ქვაბულის) შიგნით აუცილებელია დამატებითი ტრანსპორტი; მოძრავები ჩვეულებრივ ლიანდაგით გადაადგილდებიან. შესაძლებელია ორივე საყრდენის მოძრაობა პარალელურად ან რადიალური გადაადგილება ერთ-ერთი მათგანის მოძრაობის შემთხვევაში. საყრდენის სიმაღლე 50 მეტრს აღწევს. დანადგარის მწარმოებლურობის გაზრდის მიზნით იყენებენ ორციცხვიან კაბელ-ამწეებს, რომელთაგან თითოეულის ტევადობა 10 მ³-მდეა. კაბელ-ამწეს მახასიათებლებია: ტვირთამწეობა (5–10 ტ), მალი (100–1500 მ), ტვირთის აწევის სიმაღლე (50 მ და მეტი), ურიკის მოძრაობის სიჩქარე (8–10 მ/წმ), დაშვების სიჩქარე (1,3–1,5 მ/წმ), საყრდენების გადაადგილების სიჩქარე (0,2–0,3 მ/წმ), ელექტროენერგიის ხარჯი 7–9 კვტ·სთ/ტ·კმ, ციკლთა რაოდენობა საათში 25–30-მდეა. ↑ 1.0 1.1 ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 292. ↑ Васильев М.В. Кабельный кран // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 11 — М., 1973.
თამაზ გიორგაძე (პოლიტიკოსი)

თამაზ გიორგაძე (დ. 7 ივლისი, 1947, ბათუმი) — ქართველი ექიმი და პოლიტიკური მოღვაწე. მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (გლდანის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკიდან „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. თამაზ გიორგაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ თამაზ გიორგაძის დეკლარაცია. declaration.gov.ge (30 აპრილი, 2003). ციტირების თარიღი: 15 სექტემბერი, 2020.[მკვდარი ბმული]
დემურ გიორხელიძე

დემურ გიორხელიძე (დ. 20 აგვისტო (3 ნოემბერი ), 1952, ქუთაისი) — ქართველი ეკონომისტი, ინჟინერი, მეცნიერი, პოლიტიკოსი. 1974 წელს დაამთავრა ქუთაისის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის მსბუქი მრეწველობის ფაკულტეტი. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. დემურ გიორხელიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი დემურ გიორხელიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
კახა გიუაშვილი

კახა გიუაშვილი (დ. 22 ოქტომბერი, 1965, თბილისი) — ქართველი ეკონომისტი, პოლიტიკოსი. 1987 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საინჟინრო-ეკონომიკური ფაკულტეტი. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „მრეწველობა გადაარჩენს საქართველოს“. 2004-2008 წლებში — საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „მემარჯვენე ოპოზიცია, მრეწველები, ახლები“. კახა გიუაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი კახა გიუაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
კეფირი

კეფირი — ძროხის, თხის ან ცხვრის რძისგან რძემჟავური და სპირტის ფერმენტაციით მიღებული სასმელი. ფერმენტაციის განსახორციელებლად გამოიყენება გარკვეული, დაახლოებით ოცი სახეობის „კეფირის“ ბაქტერიები და სოკოები. ერთგვაროვანი, თეთრი ფერის და მჟავე გემოთი. შეიცავს მცირე რაოდენობით ალკოჰოლს და ლაქტოზას - ლაქტოზის აუტანლობის მქონე ადამიანებს შეუძლიათ კეფირის გადამუშავება. ალკოჰოლის რაოდენობა მომზადების მეთოდზეა დამოკიდებული. გავრცელებულია უმეტესად პოსტსაბჭო სივრცეში. სიტყვა კეფირი კავკასიური წარმოშობისაა, ადარებენ მსგავსი მნიშვნელობის მეგრულ, ოსურ და ყარაჩაი-ბალყარულ სიტყვებს. ზოგ წყაროში გვხვდება შედარება თურქულ და სპარსულ სიტყვებთან kaf ან kef - „ქაფი, ბუშტები“. კეფირის გამოგონებას იბრალებენ ყარაჩაელები და ბარყალელები, მის სამშობლოდ „იალბუზის მიდამოები“ ითვლება. კეფირი მზადდებოდა თხის ტყავის ტომრებში, რომლებსაც კართან კიდებდნენ და ერთი, ორი ან სამი ღამის განმავლობაში გარეთ ტოვებდნენ. გამსვლელები დასახმარებლად ტომარას ურტყავდნენ [1]. პირველად მის სარგებელზე ჯანმრთელობისთვის განაცხადა ერთ-ერთმა თბილისელმა ექიმმა კავკასიელ ექიმთა საზოგადოებაში 1867 წელს. [2] შემდგომში დაიწყო კეფირის გავრცელება რუსეთში, შემდეგ საბჭოთა კავშირში და ჩრდილოეთ ევროპაში. სხვა ქვეყნებში კეფირი 21-ე საუკუნის დასაწყისში გავრცელდა. ლათინურ ამერიკაში კეფირი ცნობილია როგორც búlgaros - „ბულგარული სასმელი“. ნებისმიერი ძუძუმწოვრის რძეში თავსდება ამჟავებული რძის ზედაპირზე წარმოქმნილი „კეფირის მარცვლები“. ნაზავი ინახება სიბნელეში სინათლის აუტანელი ვიტამინების დასაცავად 12-24 საათის განმავლობაში, რის შემდეგაც ფერმენტაციის დროს გადიდებულ და გახლეჩილ მარცვლებს სასმელიდან უჟანგავი მილებით იღებენ. მიღებული პროდუქტი შეიძლება დაილიოს, გამოიყენოს კულინარიაში ან შეინახოს დამატებითი ფერმემტაციისთვის. სიმჟავის გამო არ შეიძლება მისი მეტალში შენახვა. ტაივანში შეძლეს კეფირის ლაბორატორიაში შექმნა - კვლევის შედეგად მას ჩვეულებრივი კეფირის მსგავსი ფიზიკური და ქიმიური თვისებები ჰქონდა. კულინარიაში ფართოდ გამოიყენება, უმეტესად პოსტსაბჭო სივრცის ქვეყნების სამზარეულოში, ხშირად როგორც რძის ან ნაკლებად ხელმისაევდომი რძის პროდუქტების შემცვლელი ცხობაში, რძის კოქტეილებში, სმუზებში ან წვნიანებში. კეფირის წვნიანები მზადდება მთელ პოსტსაბჭოთა სივრცეში, განსაკუთრებით რუსეთსა („ოკროშკა“) და ლიეტუვაში, ლიეტუვური კეფირის წვნიანი გავრცელებულია პოლონეთში როგორც chłodnik litewsk - „ლიეტუვური ცივი წვნიანი“. კეფირისგან მზადდება ფერმენტირებული პური. პირველად ამჟავებული რძის პროდუქტების შესწავლა მე-19 საუკუნეში დაიწყო. მაშინვე დადგინდა კეფირის სარგებლობა როგორც პრობიოტიკის. კეფირი კარგად მოქმედებს ნაწლავების მიკროფლორაზე, იმუნიტეტზე და ნივთიერებათა ცვლაზე. კვლევების შედეგად დადგინდა, რომ კეფირის მოხმარება ეხმარება ლაქტოზის აუტანლობის მქონე პირებს გაიუმჯობესონ ლაქტოზის გადამუშავება. [3] https://jandonline.org/article/S0002-8223(03)00207-4/abstract https://ru.m.wikisource.org/wiki/%D0%AD%D0%A1%D0%91%D0%95/%D0%9A%D0%B5%D1%84%D0%B8%D1%80
უმბერტო საბა

უმბერტო საბა (დ. 9 მარტი, 1883, ტრიესტი — გ. 25 აგვისტო, 1957, გორიცია) — იტალიელი პოეტი. აგრძელებდა ჯ. პასკოლის ტრადიციებს. „ჩემი თვალებით (1912) „მსუბუქი და მოფარფატე საგნები“ (1920) „კანცონიერე“ (1921) „სიტყვები“ 1934 „უკანასკნელი ქმნილებანი“ 1944 „ხმელთაშუაზღვისეული“, 1947 „თითქმის მოთხრობა“ 1951 ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 541.
საბადელი

საბადელი — ქალაქი ესპანეთში, ბარსელონის პროვინციაში. მდებარეობს მდინარე რიპოლის ნაპირზე. არის ბარსელონის სამრეწველო ქალაქ-თანამგზავრი. 1975 წლის მონაცემებით ცხოვრობდა 159 ათასი ადამიანი, 2018 წლის მონაცემებით კი 212 ათასი. არის კატალონიის სიდიდით მეხუთე ქალაქი. მოქმედებს საფეხბურთო კლუბი „საბადელი“. ქალაქში დაიბადა ცნობილი ფეხბურთელი სერხიო ბუსკეტსი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 541.
ბაგიო

ბაგიო — ქალაქი ფილიპინებში. მდებარეობს კუნძულ ლუსონზე, ცენტრალური კორდილიერის სამხრეთ ტოტზე, ზღვის დონიდან 1500 მ. არის სამთო კურორტი და მთავრობის საზაფხულო რეზიდენცია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 126.
ბაგირი

ბაგირი — ფოლადის მავთულისგან, მცენარეული (ქერელი, ბამბა) ან ქიმიური ბოჭკოს (კაპრონი, ნეილონი, პერლონი) ნართისგან დამზადებული თოკი. ქერელის ბაგირი ძლიერ მოქნილია, მას მეურნეობის სხვადასხვა დარგში იყენებენ. ფოლადის ბაგირი 1827 წელს გამოიგონა გერმანელმა ვ. ალბერტმა. ფოლადის ბაგირის პირველი საგრეხი ქარხანა ააგეს 1840 წელს სლოვაკეთში. ბარამიძე, კ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 126-127.
ირაკლი გოგავა

ირაკლი გოგავა (დ. 10 ივლისი, 1974, ბათუმი) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1996 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საერთაშორისო სამართლისა და საერთაშორისო ურთიერთობების ფაკულტეტი და ასპირატურა. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. ირაკლი გოგავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ირაკლი გოგავა — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ანზორ გოგიტიძე

ანზორ გოგიტიძე (დ. 5 აგვისტო, 1952, სოფელი გოგინაური, შუახევის რაიონი) — ქართველი თანამდებობის პირი, პედაგოგი, პოლიტიკოსი. 1972 წელს დაამთავრა ქ. ბათუმის პედაგოგიური ინსტიტუტი, აგრეთვე ქ. მოსკოვის საფინანსო-ეკონომიკური ინსტიტუტი სახალხო მეურნეობის დაგეგმვა-ეკონომიკის სპეციალობით. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (შუახევის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს აღორძინება“. ანზორ გოგიტიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ანზორ გოგიტიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ირინა შეიკი

ირინა ვალერის ასული შეიხისლამოვა (რუს. Ирина Валерьевна Шайхлисламова; დ. 6 იანვარი, 1986), ცნობილი როგორც ირინა შეიკი — რუსი მოდელი და მსახიობი. 2011 წელს გახდა პირველი რუსი მოდელი, რომელიც მოხვდა ჟურნალ „Sports Illustrated“-ის გარეკანზე. დაიბადა 1986 წლის 6 იანვარს, მამამისი, წარმოშობით თათარი იყო და წიაღისეულის მაღაროში, მეშახტედ მუშაობდა, ხოლო დედა – წარმოშობით რუსი, იყო მუსიკის მასწავლებელი საბავშვო ბაღში. 6 წლის ასაკში ირინამ დაიწყო პიანინოზე დაკვრა, 9 წლის ასაკში დედის ინიციატივით ის მუსიკალურ სასწავლებელში ჩაირიცხა, სადაც 7 წელი სწავლობდა, მღეროდა სასწავლებლის გუნდში. როდესაც შეიკი 14 წლის იყო, მამამისი პნევმონიით გარდაიცვალა. სკოლის დამთავრების შემდეგ შეიკი მცირე ხნით მარკეტინგს სწავლობდა, მაგრამ შემდეგ სილამაზის სკოლაში შევიდა. 2004 წელს მოიგო სილამაზის კონკურსი „მის ჩელიაბინსკი 2004“. 2007 წელს გახდა „Intimissimi“-ს სახე, ამავე წელს შედგა მისი დებიუტი „Sports Illustrated Swimsuit Issue“-ში. ის ამ ყოველწლიურ გამოცემებში 2015 წლამდე გამოჩნდა და ფოტოსესიებს აკეთებდა ისეთ ადგილებში, როგორიცაა პეტერბურგი, ნეაპოლი, გრენადა და ჩილე. 2010 წელს შეიკი „Intimissimi“-ს ბრენდის ოფიციალური სახე გახდა. 2009 წლის მაისში შეუერთდა სამოდელო სააგენტოს „IMG Models“. 2014 წელს შედგა მისი სამსახიობო დებიუტი. ითამაშა მეგარას როლი ფილმში „ჰერკულესი“. ფილმში მისი პარტნიორი იყო დუეინ ჯონსონი. ჰყავს 1 და, ტატიანა პეტენკოვა, რომელსაც 3 შვილი ჰყავს. 2009 წელს გაიცნო პორტუგალიელი ფეხბურთელი კრიშტიანუ რონალდუ, ისინი ერთმანეთს 2010 წლიდან ხვდებოდნენ, 2015 წლის იანვარში რონალდუმ განაცხადა, რომ ისინი დაშორდნენ. ამავე წელს შეიკი დაინიშნა ბრედლი კუპერზე, რომლისგანაც 2017 წელს შვილი, ლეა შეეძინა. 2019 წელს ისინი დაშორდნენ. ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2020-08-07 საიტზე Wayback Machine. ირინა შეიკი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ირინა შეიკი Instagram-ზე ირინა შეიკი — Models.com ↑ Malle, Chloe. Hot! Supermodel Shayk's Perry Street Condo. The New York Observer. ციტირების თარიღი: 26 July 2012 ↑ Irina Shayk: 5 Things to Know about Sports Illustrated's Swimsuit Cover Model en. ციტირების თარიღი: 27 July 2019 ↑ Fernández de Angulo, Javier. (10 December 2010) Desmontando a Irina. GQ. ციტირების თარიღი: 15 February 2011 ↑ Cohen, Stefanie (15 August 2010). „Shayk, rattle and roll!“. New York Post. ციტირების თარიღი: 10 November 2010. ↑ Grosso, Caroline. (9 October 2017) Irina Shayk On Motherhood, Sex Appeal, And Italian Lingerie. W. ↑ Acting was challenging for Shayk en. ციტირების თარიღი: 2 August 2019 ↑ Hollywood newcomer Irina Shayk looks stunning during Hercules promo events en-GB. ციტირების თარიღი: 2 August 2019 ↑ Cristiano Ronaldo breaks up with girlfriend Irina Shayk. USA Today (20 January 2015). ციტირების თარიღი: 7 June 2019 ↑ Bradley Cooper and Irina Shayk Welcome Daughter Lea De Seine (11 April 2017). ციტირების თარიღი: 14 May 2017 ↑ Bacardi, Francesca; Passalaqua, Holly. Bradley Cooper and Irina Shayk's First Child's Name and Sex Revealed. E! (10 April 2017). ციტირების თარიღი: 14 May 2017 ↑ Fernandez, Alexia; Merrett, Robyn. Bradley Cooper and Irina Shayk Split After 4 Years Together en (6 June 2019). ციტირების თარიღი: 7 June 2019
ნოდარ გრიგალაშვილი

ნოდარ გრიგალაშვილი (დ. 3 მაისი, 1958, სოფ. ყვიბისი, ახლანდ. ბორჯომის მუნიციპალიტეტი — გ. 31 მარტი, 2014) — ქართველი მწერალი, პოლიტიკოსი, ფილოლოგი. 1980 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკაკულტეტი. 1981-1987 წლებში ეწეოდა პედაგოგიურ საქმიანობას. გრიგალაშვილი იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ქართული ენისა და ლიტერატურის კათედრის ასისტენტი. 1981 წელს მესტიის სკოლა-ინტერნატის ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელი. 1981-1987 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტისა და I საშუალო სკოლის პედაგოგი. 1984-1988 წლებში ალმანახ „კრიტიკის“ განყოფილების გამგე. 1987-1990 წლებში გამომცემლობის მთავარი რედაქტორი. 1990-1998 წლებში გაზეთ „საქართველოს“ მთავარი რედაქტორი. 1998 წლიდან „ახალი საქართველოს“ მთავარი რედაქტორი. ჟურნალ „ცისკრის“ სარედაქციო საბჭოს თავმჯდომარე. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ბორჯომის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკიდან „საქართველოს ლეიბორისტული (შრომის) პარტია“. 2004-2008 წლებში — საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ბორჯომის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკიდან „სააკაშვილი — ნაციონალური მოძრაობა“. ნოდარ გრიგალაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ნოდარ გრიგალაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ზაზა დვალი

ზაზა დვალი (დ. 19 ივლისი, 1963, ამბროლაური) — ქართველი პოლიტიკოსი, ფილოლოგი. 1985 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი “. ზაზა დვალი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ზაზა დვალი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ჯანსუღ ეზუგბაია

ჯანსუღ ეზუგბაია (დ. 25 დეკემბერი, 1948, სოფ. ამტყელი, ახლანდ. გულრიფშის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1975 წელს დაამთავრა ნოვოსიბირსკის ელექტროტექნიკური ინსტიტუტი. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. ჯანსუღ ეზუგბაია — ბიბლიოვიკი ჯანსუღ ეზუგბაია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ქამალადინ ჰეიდაროვი

ქამალადინ ფათაჰ-ოღლუ ჰეიდაროვი (აზერ. Kəmaləddin Fəttah oğlu Heydərov) — აზერბაიჯანელი სახელმწიფო მოღვაწე, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის საგანგებო სიტუაციებისა და სამოქალაქო თავდაცვის მინისტრი, გენერალ-პოლკოვნიკი, ტაეკვონდოს და ბოქსის ფედერაციის პრეზიდენტი, ტაეკვონდოს საერთაშორისო ფედერაციის ვიცე-პრეზიდენტი, კომპოზიტორი. დაიბადა 1961 წლის 15 ივლისს ქალაქ ნახიჩევანთან ახლოს მდებარე სოფელ ჩეშმაბაზარში. 1978 წელს დაამთავრა ნახიჩევანის №1 საშულო სკოლა. 1984 წელს დაასრულა ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტი გეოლოგიური ძიების სპეციალობით. მეორე უმაღლესი განათლება შეიძინა უნივერსიტეტში „აზერბაიჯანი“ საერთაშორისო სამართლის განხრით. სამსახურეობრივი საქმიანობა დაიწყო გეოლოგიური ძიების ორგანიზაცია „კარპმორნეფტგაზ“-ში ტექნოლოგად, შემდგომ გეოლოგად. ცოტა ხნით ნახიჩევანის ერთ-ერთ საშუალო სკოლაში მასწავლებლად მუშაობდა. 1992 წელს ჰეიდაროვი უზბეკეთში გაემგზავარა, სადაც რამდემიმე კომპანია დააარსა. 1995 წლის იანვარში — სახელმწიფო საბაჟო კომიტეტის თავმჯდომარედ ხოლო, 2005 წლის დეკმებერში აზერბაიჯანის რესპუბლიკის საგანგებო მდგომარეობის სამინისტროს მეთაურად დაინიშნა. მამა, ფათაჰ ჰეიდაროვი, ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის ადმინისტრასტრაციაში სხვადასხვა პოსტს იკავებდა. დაქორწინებულია. ჰყავს ორი ვაჟი. ქამალადინ ჰეიდაროვი ჰეიდარ ალიევის მიერ 1995 წელს დაინიშნა საბაჟო კომიტეტის თავმჯდომარედ. მისი მმართველობის პერიოდში შეიქმნა ტოტალური კონტროლის სისტემა იმპორტზე და ექსპორტზე. 2006 წლის დეკემბერში დაინიშნა საგანგებო მდგომარეობის და სამოქალაქო თავდაცვის მინისტრად. სამინისტროს შემადგენლობაში შემავალი სამოქალაქო თავდაცვის, სახანძრო დაცვის, საწარმოებში მუშაობის უსაფრთხოების უზრუნველყოფის და სამთამადნო კონტროლის, მატერიალური რესურსების, წყლებზე მაშველობის, კასპიის სანაპირო ზოლზე საავარიო მაშველობის, სპეცკომბინატი „იზოტოპი“ და სხა სტრუქტურული სამსახურები სრული სიმძლავრით მოქმედებენ. ორდენი „აზერბაიჯანის დროშა“ — 2008 წლის 15 დეკემბერი. მედალი „რუსეთის სსს-ის XX წელი“ — 2010 წლის 16 დეკემბერი. „დიდების“ ორდენი — 2011 წლის 14 ივლისი — ნაყოფიერი საქმიანობისათვის აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახელმწიფო სამსახურში. ორდენი „სამშობლოს წინაშე სამსახურისთვის“ 2-ე ხარისხის — 2015 წლის 29 ივნისი — აზერბაიჯანში სპორტის განვითარებაში დიდი დამსახურებებისათვის. ↑ Кемаледдин Гейдаров. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-08-24. ციტირების თარიღი: 2011-09-25. ↑ ЧРЕЗВЫЧАЙНАЯ МИССИЯ. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-10-17. ციტირების თარიღი: 2020-09-15. ↑ Кямаледдин Гейдаров награждён орденом «Азербайджанский флаг». დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-07-04. ციტირების თარიღი: 2020-09-15. ↑ Кямаледдин Гейдаров награждён медалью МЧС России ↑ Кямаледдин Гейдаров награждён орденом «Шохрат». დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-07-04. ციტირების თარიღი: 2015-07-03. ↑ Распоряжение Президента Азербайджанской Республики o награждении победителей I Европейских игр и лиц, имеющих заслуги в развитии спорта в Азербайджане.
აზერბაიჯანის ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტი

აზერბაიჯანის ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტი (აზერ. Azərbaycan Milli Olimpiya Komitəsi) — აზერბაიჯანის რესპუბლიკის იუსტიციის სამინისტროში რეგისტრირებული დამოუკიდებელი საზოგადოებრივი ორგანიზაცია, იურიდიული პირის სტატუსით. ორგანიზაციის წესდება აღიარებულია საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის (სოკ) მიერ 1993 წელს. საერთაშორისო ოლიმპიურ მოძრაობაში წარმოადგენს ქევყანას. შემოკლებული დასახელება – აზეოკ. მოქმედებს ოლიმპიური ქარტიის, ასევე აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მეწარმეობისა და საზოგადოებრივი ორგანიზაციების შესახებ კანონის საფუძველზე. აზეოკ-ის პრეზიდენტია აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტი – ილჰამ ალიევი. აზერბაიჯანის ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტი 1992 წელს შეიქმნა და 1993 წელს საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის მიერ იქნა აღიარებული. აზერბაიჯანმა დამოუკიდებელი სახელმწიფოს რანგში 1996 წელს პირველად მიიღო მონაწილეობა ოლიმპიურ თამაშებში, და მას შემდეგ ყველა ოლიმპიადაზე აგზავნის სპორტსმენებს. ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებში 1996 წლიდან მოყოლებული აზერბაიჯანელმა სპორტსმენებმა საერთო ჯამში ოცდაექვსი (აქედან ექვსი ოქროს) მედალი მოიპოვეს, ჭიდაობაში, სროლაში, ბოქსში, ძიუდოში და სიმძიმის აწევაში. ზამთრის ოლიმპიურ თამაშებში აზერბაიჯანელ სპორტსმენებს მედლები არ მოუპოვებიათ. ოფიციალური საიტი (აზერბაიჯანული) (ინგლისური)