laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ნაივაშის შეთანხმება

ნაივაშის შეთანხმება (ინგლ. Naivasha agreement) — სამშვიდობო შეთანხმება, რომელსაც ხელი მოაწერეს სუდანის სახალხო განმათავისუფლებელმა მოძრაობამ და სუდანმა 2005 წელს. ხელშეკრულების შედეგად დასრულდა სუდანის მეორე სამოქალაქო ომი. გარდა ამისა, ნაივაშის ხელშეკრულების შედეგად გაინისაზღვრა სამხრეთ სუდანის დამოუკიდებლობის რეფერენდუმის თარიღი. კონფლიქტის მხარეებს შორის ხელი მოეწერა შემდეგ ხელშეკრულებებს (პროტოკოლებს): მაჩაკოსის პროტოკოლი — ხელი მოაწერეს მაჩაკოსში, კენია, 2002 წლის 20 ივლისს. ხელისუფლების განაწილების პროტოკოლი — ხელი მოაწერეს ნაივაშაში, კენია, 2004 წლის 26 მაისს. შეთანხმება ბუნებრივი რესურსების განაწილების შესახებ — ხელი მოაწერეს ნაივაშაში, კენია, 2004 წლის 7 იანვარს. შეთანხმება აბიეის რაიონში კონფლიქტის დარეგულირების შესახებ — ხელი მოაწერეს ნაივაშაში, კენია, 2004 წლის 26 მაისს. შეთანხმება სამხრეთ კორდოფანში და ცისფერ ნილოსში კონფლიქტის დარეგულირების შესახებ — ხელი მოაწერეს ნაივაშაში, კენია, 2004 წლის 26 მაისს. შეთანხმება უსაფრთხოების ზომების შესახებ — ხელი მოაწერეს ნაივაშაში, კენია, 2003 წლის 25 სექტემბერს. შეთანხმება ცეცხლის შეწყვეტისა და რეგიონში უსაფრთხოების ზომების შესახებ — ხელი მოაწერეს ნაივაშაში, კენია, 2004 წლის 30 ოქტომბერს. აღსრულების შეთანხმება — ხელი მოაწერეს ნაივაშაში, კენია, 2004 წლის 31 დეკემბერს. ნაივაშის ხელშეკრულებას ხელი მოეწერა 2005 წლის 9 იანვარს. 2007 წლის 11 ოქტომბერს სუდანის სახალხო განმათავისუფლებელი მოძრაობა გავიდა სუდანის მთავრობიდან და ხარტუმი დაადანაშაულა სამშვიდობო ხელშეკრულების დარღვევაში. კერძოდ, სსგმ ამტკიცებდა, რომ მთავრობაში კვლავ დომინირებდა ეროვნული კონგრესი და 15 000 ჯარისკაცი ჯერ კიდევ იმყოფებოდა სამხრეთი სუდანის ტერიტორიაზე. თუმცა სსგმ აცხადებდა, რომ არ სურდა ომის ვითარებაში დაბრუნება. 2007 წლის 13 დეკემბერს, სსგმ კვლავ დაუბრუნდა სუდანის მთავრობას. ხელმოწერილი შეთანხმება ადასტურება რომ ადგილები მთავრობაში როტაციის პრინციპით გადანაწილდებოდა ჯუბასა და ხარტუმს შორის ყოველ სამ თვეში ერთხელ. ასევე მიაღწიეს შეთანხმებას ჯარების საზღვრის გასწვრივ გაყვანის შესახებ. 2008 წლის 8 იანვარს სუდანის შეიარაღებულმა ძალებმა საბოლოოდ დატოვეს სამხრეთი სუდანი. Густерин П. Межсуданский конфликт и интересы зарубежных стран Sudan: Human Rights Accountability Must Be Part of North-South Peace Agreement (ინგლისური) «Sudan after the Naivasha Peace Agreement: No Champagne Yet» (ინგლისური) ↑ «SUDAN: Southern pull-out threatens peace deal» დაარქივებული 2012-02-13 საიტზე Wayback Machine. , IRIN, 11 October 2007 ↑ «Sudan to have shuttle government», BBC News, 13 December 2007 ↑ AFP: North Sudan troops complete southern withdrawal: ex-rebels. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-09-25. ციტირების თარიღი: 2010-09-25.
სუდანის პირველი სამოქალაქო ომი

სუდანის პირველი სამოქალაქო ომი (ინგლ. First Sudanese Civil War) — სამოქალაქო ომი სუდანში ქრისტიანულ სამხრეთსა და მუსულმანურ ჩრდილოეთს შორის. 1953 წელს დიდმა ბრიტანეთმა და ეგვიპტემ დადეს ხელშეკრულება, რომელიც ითვალისწინებდა სუდანის თვითგამორკვევის უფლებას. დამოუკიდებლობისაკენ გარდამავალი პერიოდი დაიწყო 1954 წელს პარლამენტის გახსნით. ბრიტანეთ-ეგვიპტის შეთანხმების თანახმად სუდანმა დამოუკიდებლობა მიიღო 1956 წლის 1 იანვარს დროებითი კონსტიტუციით. აშშ იყო ერთ-ერთი პირველი სახელმწიფო, რომელმაც აღიარა ახალი ქვეყნის დამოუკიდებლობა. მაგრამ ყველა სამთავრობო დაწესებულება გარდამავალ პერიოდში განთავსდა ჩრდილოეთ სუდანის ტერიტორიაზე. ბრიტანელებმა ვერ შეძლეს ხელისუფლების თანაბარი განაწილება ჩრდილოეთ და სამხრეთ ნაწილებს შორის, რაც გახდა მომავალი კონფლიქტის წინაპირობა. ხარტუმში არაბებმა გადაწყვიტეს შეექმნათ ქვეყნის ფედერალური მმართველობის სისტემა, რამაც გამოიწვია სამხრეთის ქრისტიანული მოსახლეობის შეიარაღებული აჯანყება. სამხრეთელებმა თავი მოტყუებულად იგრძნეს და დაიწყეს თავდასხმა სამთავრობო ჯარებზე, რამაც გამოიწვია სამოქალაქო ომი, რომელიც მიზნად ისახავდა სამხრეთი ნაწილის დამოუკიდებლობას. ეს ომი 1955-1972 წლებში, 17 წელი მიმდინარეობდა. ამ 17 წლის განმავლობაში სამხრეთ სუდანის ლიდერები აგიტაციას ატარებდნენ მოსახლეობაში ავტონომიის ან დამოუკიდებლობის შესახებ. სამოქალაქო ომი დასრულდა 1972 წელს ადის-აბების შეთანხმების ხელმოწერის შემდეგ. სუდანის სამხრეთმა ნაწილმა მიიღო ფართო რეგიონალური ავტონომია. სამხრეთელები მიღებული გადაწყვეტილებით უკმაყოფილოები იყვნენ, რამაც 10 წლის შემდეგ ახალი სამოქალაქო ომი გამოიწვია. სუდანის მეორე სამოქალაქო ომი სამოქალაქო ომების სია Assefa, Hizkias. 1987. Mediation of Civil Wars, Approaches and Strategies – The Sudan Conflict. Boulder, Colorado: Westview Press. Eprile, Cecil. War and Peace in the Sudan, 1955 – 1972. David and Charles, London. 1974. ISBN 0-7153-6221-6. Johnson, Douglas H. 1979. "Book Review: The Secret War in the Sudan: 1955–1972 by Edgar O'Ballance". African Affairs 78 (310):132–7. O'Ballance, Edgar. 1977. The Secret War in the Sudan: 1955–1972. Hamden, Connecticut: Archon Books. (Faber and Faber edition ISBN 0-571-10768-0). ↑ 1.0 1.1 John Pike. Sudan Civil War. Globalsecurity.org. ციტირების თარიღი: 6 December 2011. ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 Sudan - First Civil War. ციტირების თარიღი: 2011-07-06.
აპოპტოზი

აპოპტოზი (ძვ. ბერძნ. ἀπόπτωσις — ფოთოლცვენა) — დაპროგრამებული უჯრედული სიკვდილის რეგულირებადი პროცესი, რომლის შედეგადაც უჯრედი ფრაგმენტირდება ცალკეულ აპოპტოტიკურ სხეულაკებად, რომლებიც შეზღუდულია პლაზმური მემბრანით. დაღუპული უჯრედის ფრაგმენტები, როგორც წესი, ძალიან სწრაფად (საშუალოდ 90 წუთში) ფაგოციტირდება მაკოფაგების ან მეზობელი უჯრედების მიერ, რითიც გვერდს უვლის ანთებითი რეაქციების განვითარებას. აპოპტოზის მორფოლოგიურად რეგისტრირებადი პროცესი გრძელდება 1-3 საათს. აპოპტოზის ერთ-ერთი უმთავრესი ფუნქციაა დეფექტური (დაზიანებული, მუტანტური, ინფიცირებული) უჯრედების განადგურება. მრავალუჯრედიან ორგანიზმებში აპოპტოზი აგრეთვე ამოქმედებულია დიფერენციაციასა და მორფოგენეზში, უჯრედული ჰომეოსტაზის მხარდაჭერაში, იმუნური სისტემის განვითარებისა და ფუნქციონირების მნიშვნელოვანი ასპექტების უზრუნველყოფაში. აპოპტოზი აღენიშნება ყველა ევკარიოტს, დაწყებული ერთუჯრედიანი უმარტივესებიდან უმაღლეს ორგანიზმებამდე. პროკარიოტების დაპროგრამებულ სიკვდილში მონაწილეობს აპოპტოზის ეუკარიოტული ცილების ფუნქციური ანალოგები. Alberts B. at al., Molecular biology of the cell, 5th edition, Garland science, 2008, ISBN 978-0-8153-4105 Invalid ISBN. Banfalvi G., Apoptotic chromatin changes, Springer science + Business media B. V., 2009, ISBN 978-1-4020-9560-3.
ჰიუგენსი (ზონდი)

ზონდი „ჰიუგენსი“ (ინგლ. Huygens probe) შეიქმნა ევროპის კოსმოსური სააგენტოს მიერ და სახელი ეწოდა XVII საუკუნის ჰოლანდიელი ასტრონომის, კრისტიან ჰიუგენსის პატივსაცემად. ზონდი გაეშვა 1997 წლის 15 ოქტომბერს კოსმოსურ აპარატ კასინისთან ერთად. 2004 წლის 25 დეკემბერს ზონდი გამოეყო თავის მატარებელს და დამოუკიდებელი მოძრაობა დაიწყო ტიტანისკენ. 2005 წლის 14 იანვარს ჰიუგენსი წარმატების შევიდა ტიტანის ატმოსფეროში და დაეშვა მისი ზედაპირის იმ უბანზე, რომელმაც მიიღო სახელწოდება ქსანადუ. ეს იყო ისტორიაში პირველი (და 2014 წლისთვის ერთადერთი) რბილი დაშვება, რომელიც განხორციელდა გარე მზის სისტემაში. ზონდი დაეშვა მყარ ზედაპირზე, თუმცა მის კონსტრუქციაში აგრეთვე გათვლილი იყო ოკეანეში დაშვება. NASA Cassini page დაარქივებული 2005-01-24 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) ESA Huygens Homepage(ინგლისური) ESA — Where is Cassini-Huygens now?(ინგლისური)
მარტინა ნავრატილოვა

მარტინა ნავრატილოვა (ჩეხ. Martina Navrátilová; დ. 18 ოქტომბერი, 1956, პრაღა, ჩეხოსლოვაკია) — ჩეხოსლოვაკი და მოგვიანებით ამერიკელი ყოფილი პროფესიონალი ჩოგბურთელი, მსოფლიოს ყოფილი პირველი ჩოგანი. აღიარებულია ერთ-ერთ საუკეთესო ქალ ჩოგბურთელად ისტორიაში. 1975 წლიდან გამოდიოდა აშშ-ის სახელით მას შემდეგ, რაც პოლიტიკური თავშესაფარი მოითხოვა. ნავრატილოვას ერთეულებში 18 დიდი სლემის ტურნირი აქვს მოგებული – რეკორდული 9 უიმბლდონი, 4 აშშ-ის ღია პირველობა, 3 ავსტრალიის ღია პირველობა და 2 საფრანგეთის ღია პირველობა. იგი ზედიზედ 9 წლის განმავლობაში გადიოდა უიმბლდონის ფინალში და ზედიზედ 6-ში გაიმარჯვა. მან მოიგო რეკორდული 8 წლის შემაჯამებელი ტურნირი. 1982–86 წლებში, ნავრატილოვამ 442-დან 428 მატჩი მოიგო, 1983 წელი კი დაასრულა შედეგით 86–1. ჯამში მას WTA-ის 167 ტურნირი აქვს ერთეულთა თანრიგში მოგებული, რაც რეკორდია. იგი 332 კვირის განმავლობაში იკავებდა ერთეულთა რეიტინგში პირველ ადგილს. წყვილებში ნავრატილოვას რეკორდული 31 დიდი სლემის ტურნირი აქვს მოგებული, აქედან 9 აშშ-ის ღია პირველობა, 8 ავსტრალიის ღია პირველობა, 7 საფრანგეთის ღია პირველობა და 7 უიმბლდონი. მან 13 წლის შემაჯამებელი ტურნირი მოიგო, რაც რეკორდული მაჩვენებელია. ჯამში ნავრატილოვამ 177 წყვილთა ტურნირი მოიგო, რაც ასევე საუკეთესო შედეგია. ტიტულების დიდი ნაწილი (177-დან 79) მან ამერიკელ პემ შრაივერთან ერთად მოიგო. წყვილთა რეიტინგში იგი ყველაზე დიდხანს – 237 კვირის განმავლობაში იკავებდა პირველ ადგილს. შერეულ წყვილებში ნავრატილოვამ 10 დიდი სლემის ტურნირი მოიგო – 4 უიმბლდონი, 3 აშშ-ის ღია პირველობა, 2 საფრანგეთის ღია პირველობა და 1 ავსტრალიის ღია პირველობა. ჯამში მან WTA-ის 15 ტურნირი მოიგო შერეულ წყვილებში. ნავრატილოვა მარგარეტ კორტთან და დორის ჰარტთან ერთად ერთადერთია, ვინც ყველა დიდი სლემის ტურნირი მოიგო ერთეულებშიც, წყვილებშიც და შერეულ წყვილებშიც. ჯამში ნავრატილოვას ერთეულებში, წყვილებში და შერეულ წყვილებში 59 დიდი სლემის ტურნირი აქვს მოგებული. მან ერთეულთა თანრიგში უკანასკნელი მატჩი 1994 წელს ჩაატარა, თუმცა წყვილებში და შერეულ წყვილებში 2006 წლამდე იასპარეზა. სანაკრებო დონეზე, ნავრატილოვამ ერთხელ ჩეხოსლოვაკიის და სამჯერ აშშ-ის ნაკრებთან ერთად მოიგო ფედერაციის თასი. 2000 წელს, იგი საერთაშორისო ჩოგბურთის დიდების დარბაზში შეიყვანეს. მთავარი სტატია: მარტინა ნავრატილოვას სტატისტიკა და მიღწევები. (დ) – დახურული კორტი ევერტი–ნავრატილოვას მეტოქეობა გრაფი–ნავრატილოვას მეტოქეობა ოფიციალური საიტი (ინგლისური) მარტინა ნავრატილოვა Twitter-ზე ნავრატილოვა WTA-ს ოფიციალურ საიტზე ნავრატილოვა ITF-ის ოფიციალურ საიტზე დაარქივებული 2017-06-25 საიტზე Wayback Machine. ნავრატილოვა ფედერაციის თასის ოფიციალურ საიტზე დაარქივებული 2017-11-21 საიტზე Wayback Machine. ნავრატილოვა საერთაშორისო ჩოგბურთის დიდების დარბაზის ოფიციალურ საიტზე ↑ „Comparing Serena Williams to two of the all-time greats“. espn.com. ციტირების თარიღი: 17 მარტი 2018. ↑ „Tennis' Top 20 of All Time“. espn.com. ციტირების თარიღი: 17 მარტი 2018. ↑ „THE 50 GREATEST PLAYERS OF THE OPEN ERA: NO. 3, MARTINA NAVRATILOVA“. tennis.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-10-12. ციტირების თარიღი: 25 ოქტომბერი 2018. ↑ „Top 10 Greatest Women's Tennis Players of All Time“. howtheyplay.com. ციტირების თარიღი: 17 მარტი 2018.
კილის სამშვიდობო ხელშეკრულებები

კილის 1814 წლის სამშვიდობო ხელშეკრულებები — შვედეთი-დანიისა და ინგლისი-დანიის სამშვიდობო ხელშეკრულებები, რომლებმაც ბოლო მოუღო 1807—1814 წლების ინგლისი-დანიის ომს. ხელი მოეწერათ ჩრდილოგერმანულ ქალაქ კილში 1814 წლის 14 იანვარს. შვედეთი-დანიის სამშვიდობო ხელშეკრულების თანახმად, დანიამ შვედეთს დაუთმო ნორვეგია. ამის სანაცვლოდ დანიამ მიიღო რიუგენის ნახევარკუნძული და უფლება შვედეთის პომერანიაზე (გარდა შტრალზუნდისა — მისთვის დაყენდა განსაკუთრებული რეჟიმი). 1816 წელს ეს ტერიტორიები დანიას პრუსიამ გადასცა ლაუენბურგისა და ფულადი კომპენსაციის სანაცვლოდ. შვედეთი-დანიის სამშვიდობო ხელშეკრულების ტექსტი (შვედურ და ფრანგულ ენებზე) დაარქივებული 2012-02-17 საიტზე Wayback Machine.
კასალის შტატი

კასალის შტატი (არაბ. كسلا‎‎‎‎) — სუდანის შტატი, მდებარეობს ქვეყნის აღმოსავლეთ ნაწილში, კასალის რეგიონში. შედგება 6 ოლქისაგან. ფართობი 36 710 კმ². მოსახლეობა 1 789 806 კაცი (2008). ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი კასალა. აღმოსავლეთით ესაზღვრება ერიტრეა და ეთიოპია. სუდანის შტატები
ალ-ქადარიფის შტატი

ალ-ქადარიფის შტატი (არაბ. القضارف‎‎) — სუდანის შტატი, მდებარეობს ქვეყნის აღმოსავლეთ ნაწილში, კასალის რეგიონში. შედგება 4 ოლქისაგან. ფართობი 75 263 კმ². მოსახლეობა 1 348 378 კაცი (2008). ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი ქადარიფი. აღმოსავლეთით ესაზღვრება ეთიოპია. სუდანის შტატები
წითელი ზღვის შტატი

წთელი ზღვის შტატი (არაბ. البحر الأحمر‎‎) — სუდანის შტატი, მდებარეობს ქვეყნის აღმოსავლეთ ნაწილში, კასალის რეგიონში. შედგება 4 ოლქისაგან. სუდანის კანონმდებლობის მიხედვით შტატს მიეკუთვნება ხალაიბის სამკუთხედი - სადავო ტერიტორია ეგვიპტესთან. ფართობი 218 887 (დე-ფაქტო 198 307) კმ². მოსახლეობა 1 396 110 კაცი (2008). ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი პორტ-სუდანი. სამხრეთით ესაზღვრება ერიტრეა, ჩრდილოეთით ეგვიპტე, ხოლო აღმოსავლეთიდან წითელი ზღვა. სუდანის შტატები
ნობატია

ნობატია (ბერძ. Νοβαδἰα, ნობადია; ძველნუბიური: Ⲛⲟⲩⲃⲁⲇⲓⲁ, ნოუბადია) — ანტიკური აფრიკის ქრისტიანული სამეფო ქვემო ნუბიაში, შემდგომ შედიოდა უფრო ძლიერ მაკურიის სამეფოში. არაბულ წყაროებში ხშირად მას ალ-მარისის სახელითაც მოიხსენიებენ. ნობატიის ადრეული ისტორია წარმოადგენდა ბალანას კულტურის ნაწილს. ნობატია სავარაუდოდ დააარსეს ნობატებმა, რომლებიც 297 წელს რომის იმპერატორმა დიოკლეტიანემ რეგიონში გაბატონებული ბლემიების ტომის დასამორჩილებლად ეგვიპტის უდაბნოდან მიიწვია. ნობატიას ისტორიკოსი სილკო იუწყება, რომ ნობატაებმა ბლემიებთან ბრძოლაში მიაღწია წარმატებას და ისინი აღმოსავლეთის უდაბნოში განდევნა. ამ დროს შეიქმნა ნობატიის დედაქალაქი პახორასი (დღევანდელი ფარასი). მალევე ნობატია გახდა ორინტალისტური მართლმადიდებლობის აღმსარებელი ქვეყანა. ცნობილია, რომ 701 წლისთვის ნობატია უკვე შედიოდა მაკურიის სამეფოს შემადგენლობაში, თუმცა არაა ცნობილი როგორ და კონკრეტულად როდის მოხდა მისი შეერთება. სავარაუდოდ ეს უნდა მომხდარიყო მაკურიაში 652 წელს არაბების შეჭრამდე, რადგან არაბი ისტორიკოსები ნუბიის ტერიტორიაზე იმ დროისთვის მხოლოდ ერთ ქრისტიანულ სახელმწიფოს – მაკურიას მოიხსენიებნ. სავარაუდოდ ის მაკურიის შემადგენლობაში ავტონომიას ნობატიის ეპარქიის სახით ინარჩუნებდა. მას პახორას დომესტიკოსი (საერო, სასულიერო და სამხედრო ხელმძღვანელის წოდება) მართავდა. თავიდან დომესტიკოსები ინიშნებოდენ, თუმცა როგორც ჩანს მოგვიანებით ეს წოდება გადაეცემოდათ მემკვიდრეობით. ყარს-იბრიმის ფორტში აღმოჩენილი ჩანაწერები მოწმობენ დომესტიკის თითქმის შეუზღუდავ ძალაუფლებაზე. ასევე ზოგიერთი არაბი ისტორიკოსი გაერთიანებულ სამეფოს მოიხსენიებს როგორც ნობატიის და მაკურიის სამეფოს, რა შეიძლება გამოწვეული ყოფილიყო გარკვეული პერიოდით არსებული ორმეფობით. ნობატია ნუბიის ეგვიპტესთან ყველაზე ახლოს მდებარე რეგიონი იყო, ამიტომ ის განსაკუთრებულად განიცდიდა არაბიზაციას და ისლამიზაციას. დროთა განმავლობაში ნობათიის მოსახლეობის უმეტესობა გამუსლიმანდა და მაკურიის გაუქმების შემდეგ მოექცა ბანუ-კანზის არაბული კლანის გავლენაში. ასევე არსებობს მოსაზრება, რომ მაკურიის დაცემის შემდეგ ნობატიის ტერიტორიაზე არსებობა განაგრძო ქრისტიანულმა დოტავოს სამეფომ (ძველ ნუბიურიდან ითარგმნება როგორც დოს ქვეშევრდომი), რომელიც 1504 წელს სენარის სასულთნომ დაიმორჩილა. Relations between Islamic Egypt and Christian Nubia: the Case of the Baqt დაარქივებული 2011-02-23 საიტზე WikiwixCategory:Webarchive template other archives Arkamani: Sudan Electronic Journal of Archaeology and Anthropology დაარქივებული 2007-02-25 საიტზე Wayback Machine. The Medieval Kingdoms of Nubia: Pagans, Christians and Muslims along the Middle Nile
ძიომეი

იმპერატორი ძიომეი (იაპონ. 舒明天皇) (დ. 593 — გ. 641) — იაპონიის 34-ე იმპერატორი მემკვიდრეობის ტრადიციული წესის მიხედვით. ძიომეი ქვეყანას 12 წელი მართავდა. ძიომეის ტახტზე ასვლამდე მას ტამურად ან პრინც ტამურად მოიხსენიებდნენ, ხოლო იმპერატორად გახდმოს შემდეგ — ოკინაგატარასი ჰირონუკა ნო მიკოტოდ. ძიომეი იმპერატორ ბიდაცუს შვილიშვილი იყო, როგორც მამის, ისე დედის მხრიდან. მამამისი პრინცი ოსისაკა-ნო-ჰიკოჰიტო-ნო-ოე იყო, ხოლო დედა პრინცესა ნუკატე-ჰიმე, რომელიც ძიომეის მამის უმცროსი და იყო. პრინცი ტამურამ ტახტზე ბებიის, სუიკოს გარდაცვალების შემდეგ ავიდა. სუიკოს არ დაუსახელებია მემკვიდრე. სანამ გარდაიცვლებოდა თავისთან ტამურა და პრინცი სიოტოკუს შვილი პრინცი იამასირო-ნო-ოე იხმო და მათ რჩევები მისცა. მისი გარდაცვალების შემდეგ, სოგას კლანი ტამურას გვერდით დადგა და პრინცი იამასირო მოაკლეს. ძიომეის მმართველობის დროს, სოგას კლანის ლიდერმა, სოგა ნო ემისიმ რამდენიმე პოლიტიკური რეფორმა გაატარა. იმპერატორის გარდაცვალების შემდეგ ტახტზე მისი მეუღლე და ძმიშვილიები ავიდნენ. ძიომეი 49 წლის ასაკში გარდაიცვალა. იაპონიის იმპერატორების სია William George Aston (1896). Nihongi: Chronicles of Japan from the Earliest Times to A.D. 697. London: Kegan Paul, Trench, Trubner. OCLC 448337491 Delmer Brown and Ichirō Ishida, eds. (1979). Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. 10-ISBN 0-520-03460-0; 13-ISBN 978-0-520-03460-0; OCLC 251325323 Basil Hall Chamberlain(1920). The Kojiki. Read before the Asiatic Society of Japan on 12 April, 10 May, and 21 June 1882; reprinted May 1919. OCLC 1882339 Richard Ponsonby-Fane. (1959). The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887 Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Odai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon. Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691 H. Paul Varley (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. 10-ISBN 0-231-04940-4; 13-ISBN 978-0-231-04940-5; OCLC 59145842 ↑ Imperial Household Agency (Kunaichō), 安寧天皇 (3); retrieved 2011-10-19. ↑ Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du japon, p. 4; Brown, Delmer M. (1979). Gukanshō, p. 251; Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki, p. 89; Nussbaum, Louis-Frédéric. (2002). "Traditional order of Tennō" in Japan encyclopedia, pp. 962-963. ↑ Brown, Delmer et al. (1979). Gukanshō, p.263; Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du Japon, pp. 37–38. Google წიგნებში ↑ Ponsonby-Fane, p. 8. ↑ Varley, p. 129. ↑ Varley, p. 130.
ლეონ ბონა

ლეონ ჟოზეფ ფლორანტენ ბონა (ფრანგ. Léon Joseph Florentin Bonnat, დ. 20 ივნისი, 1833 — გ. 8 სექტემბერი, 1922) — ფრანგი ფერმწერი და კოლექციონერი. იგი ხატავდა როგორც ისტორიული და რელიგიური შინაარსის ტილოებს, ისე პორტრეტებსაც. ↑ 1.0 1.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 2.0 2.1 Léon Bonnat <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17299517"></a> ↑ 3.0 3.1 Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ 4.0 4.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 5.0 5.1 ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ 6.0 6.1 Kaplan J. Bonnat, Léon(-Joseph-Florentin) // Grove Art Online / J. Turner — [Oxford, England], Houndmills, Basingstoke, England, New York: OUP, 2017. — doi:10.1093/GAO/9781884446054.ARTICLE.T009909 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q217595"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q56691875"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q103893864"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q810196"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q21431157"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1547776"></a> ↑ Artists of the World Online, Allgemeines Künstlerlexikon Online, AKL Online / Hrsg.: A. Beyer, B. Savoy — B: K. G. Saur Verlag, Verlag Walter de Gruyter, 2009. — ISSN 2750-6088 — doi:10.1515/AKL <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q64"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q41640909"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q496126"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19276262"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q324303"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q98818"></a> ↑ 8.0 8.1 Brozović D., Ladan T. Hrvatska enciklopedija — LZMK, 1999. — 9272 გვრ. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1264934"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q429032"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18446"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1789619"></a> ↑ 9.0 9.1 The Fine Art Archive — 2003. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q10855166"></a> ↑ 10.0 10.1 10.2 10.3 10.4 10.5 10.6 10.7 10.8 RKDartists <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17299517"></a>
საქართველოს სახელმწიფო დროშის დღე

საქართველოს სახელმწიფო დროშის დღე — დღესასწაული საქართველოში, რომელიც აღინიშნება იანვრის თვის 14 რიცხვში, საქართველოს სახელმწიფო დროშის შესახებ საქართველოს ორგანული კანონის მიღების დღეს. საქართველოს სახელმწიფო დროშა საქართველოს ეროვნული სიმბოლოა გერბთან და ჰიმნთან ერთად, ის შემოღებულ იქნა საქართველოს ორგანული კანონის საფუძველზე, რომელიც ძალაში შევიდა საქართველოს პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებლის ხელმოწერის შემდეგ 2004 წლის 14 იანვრიდან. სახელმწიფო დროშის დღე პირველად 2012 წლის 14 იანვარს აღინიშნა, ღონისძიება მარჯანიშვილის მოედანზე გაიმართა. ღონისძიების ფარგლებში მონაწილეებმა გამოფინეს საქართველოს დროშები, მარჯანიშვილის მოედანზე აღმართეს საქართველოს დიდი დროშა, ხოლო პატარა დროშები უბრალო გამვლელებს დაურიგეს. საქართველოს ორგანული კანონი „საქართველოს სახელმწიფო დროშის შესახებ“ დაარქივებული 2021-02-25 საიტზე Wayback Machine. ↑ საქართველოს ორგანული კანონი „საქართველოს სახელმწიფო დროშის შესახებ“. მუხლი მე-6. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-02-25. ციტირების თარიღი: 2015-01-14. ↑ 14 იანვარი საქართველოს სახელმწიფო დროშის დღეა. newposts.ge. ციტირების თარიღი: 2015-01-14. ↑ "ნაციონალური მოძრაობის" ინიციატივით, სახელმწიფო დროშის დღე აღინიშნა. interpressnews.ge. ციტირების თარიღი: 2015-01-14. ↑ სახელმწიფო დროშის დღე. netgazeti.ge. ციტირების თარიღი: 2015-01-14.
სოიუზ-5

„სოიუზ-5“ (რუს. Союз-5) — პილოტირებადი კოსმოსური ხომალდი. ხომალდმა სტარტი აიღო ბაიკონურის კოსმოდრომიდან 15 იანვარს, „სოიუზ-4-ის“ გაშვების მეორე დღეს. 16 იანვარს 08:20 UTC-ზე ხომალდები „სოიუზ-4“ და „სოიუზ-5“ ერთმანეთს შეხვდა. ეს იყო ორი პილოტირებადი ხომალდის მსოფლიოში პირველი შეკავშირება. ხომალდები შეკავშირებულ მდგომარეობაში იმყოფებოდნენ 4 საათისა და 35 წუთის განმავლობაში. ბორის ვოლინოვი (1-ლი კოსმოსური გაფრენა) ალექსეი ელისეევი (1) ევგენი ხრუნოვი (1) ანატოლი ფილიპჩენკო ვიქტორ გორბატკო ვალერი კუბასოვი ბორის ვოლინოვი კოსმოსური ხომალდი „სოიუზ-5“ დაარქივებული 2014-05-17 საიტზე Wayback Machine. (რუსული) Soyuz-5 (ინგლისური) „სოიუზის“ კოსმოსური ხომალდების გაფრენები დაარქივებული 2020-10-01 საიტზე Wayback Machine. (რუსული) „ორი საბჭოთა „სოიუზი“: შეხვედრა ორბიტაზე“. ტელესიუჟეტი. როსკოსმოსის ტელესტუდია.
დროშის დღე

დროშის დღე — დროშასთან დაკავშირებული დღესასწაული, რომელიც მიძღვნილია რომელიმე კონკრეტული დროშის აღმართვას (როგორიც არის სახელმწიფო დროშა) ან დღე, რომელიც განკუთვნილია ისეთი ისტორიული მოვლენის აღსანიშნავად, როგორიც სახელმწიფოს მიერ მისი ამჟამინდელი დროშის მიღებაა. დროშის დღეები ჩვეულებრივ ეროვნული კანონმდებლობით განისაზღვრება (მათ შორის საქართველოშიც), თუმცა ზოგ ქვეყანაში სახელმწიფოს მეთაურის დადგენილებაც საკმარისია მის დასანიშნად. კანონი ან დადგენილება შეიძლება განსაზღვავდეს თუ სად და რა სახით აღიმართება დროშა. ეროვნული დღესასწაული რესპუბლიკის დღე სახალხო დღესასწაული ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: დროშის დღე ↑ Gammage, Jeff (2008-06-14). „Flag Day loses importance but lives on in Phila“. Philadelphia Inquirer. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-06-20. ციტირების თარიღი: 2008-06-14. ↑ Azerbaijan sets National Flag Day. Today.az. ციტირების თარიღი: 2010-05-22. ↑ „Azerbaijan marks National Flag Day“. Today.az. November 9, 2012. დაარქივებულია ორიგინალიდან — ნოემბერი 11, 2012. ციტირების თარიღი: November 14, 2012. ↑ Jour du drapeau დაარქივებული 2009-06-26 საიტზე Wayback Machine. on the Mouvement national des Québécoises et des Québécois' website. (ფრანგული) ↑ Loi sur le drapeau et les emblèmes du Québec დაარქივებული 2012-11-14 საიტზე Wayback Machine. (Law on the flag and the emblems of Québec) on the Quebec Government's website. (ფრანგული) ↑ An Act respecting the flag and emblems of Québec, R.S.Q. c. D-12.1. CanLII. ციტირების თარიღი: 2009-04-10. ↑ Estonian Holidays in 2010. Estonian Foreign Ministry. დაარქივებულია ორიგინალიდან — იანვარი 6, 2011. ციტირების თარიღი: December 19, 2010. ↑ (ქართული ენა) საქართველოს ორგანული კანონი საქართველოს სახელმწიფო დროშის შესახებ დაარქივებული 2011-09-21 საიტზე Wayback Machine. ("Law of Georgia on the State Flag of Georgia"). January 14, 2004. Parliament of Georgia. Accessed January 14, 2012. ↑ Liberia's Flag Day ↑ Macedonia got Flag Day დაარქივებული 2011-07-22 საიტზე Wayback Machine. – Macedonian ↑ Ukraine celebrates National Flag Day, Xinhua News Agency (23 August 2012) Ceremony of hoisting Ukraine's national flag held at presidential administration, Kyiv Post (23 August 2011) Україна відзначає День Державного прапора On Tuesday, August 23, all of Ukraine celebrates National Flag Day. Measures to raise the national flag are planned throughout the country. დაარქივებული 2013-08-01 საიტზე Wayback Machine. , 1+1 (23 August 2011) ↑ Vua Bảo Đại đã công bố bản Tuyên Ngôn Độc Lập ?. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-06-21. ციტირების თარიღი: 2015-01-14.