laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ნემირივის რაიონი

ნემირივის რაიონი (უკრ. Немирівський район) — გაუქმებული რაიონი უკრაინაში, ვინიციის ოლქში. მისი ფართობი 1290 კმ² იყო. 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 59 554 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 40 კაცს კმ²-ზე. ნემირივის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო ქალაქი ნემირივი. 2020 წლის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული რეფორმის შედეგად რაიონის ტერიტორია გადანაწილდა ახლადშექმნილ ვინიციის, ტულჩინისა და ჰაისინის რაიონებს შორის. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ Постанова Верховної Ради України «Про утворення та ліквідацію районів» ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-03. ციტირების თარიღი: 2015-08-02. ↑ Про утворення та ліквідацію районів. ციტირების თარიღი: 2020-07-18.
ორატივის რაიონი

ორატივის რაიონი (უკრ. Оратівський район) — გაუქმებული რაიონი უკრაინაში, ვინიციის ოლქში. მისი ფართობი 870 კმ² იყო. 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 21 722 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 26 კაცს კმ²-ზე. ორატივის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო ქალაქი ორატივი. 2020 წლის 17 ივლისს შეუერთდა ვინიციის რაიონს. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ Постанова Верховної Ради України «Про утворення та ліквідацію районів» ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-03. ციტირების თარიღი: 2015-08-02. ↑ Про утворення та ліквідацію районів. ციტირების თარიღი: 2020-07-18.
პესჩანკის რაიონი

პესჩანკის რაიონი (უკრ. Піщанський район) — გაუქმებული რაიონი უკრაინაში, ვინიცის ოლქში. მისი ფართობი 600 კმ² იყო. 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 21 231 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 37 კაცს კმ²-ზე. პესჩანკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო ქალაქი პესჩანკა. 2020 წლის 17 ივლისს შეუერთდა ტულჩინის რაიონს. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ Постанова Верховної Ради України «Про утворення та ліквідацію районів» ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-01. ციტირების თარიღი: 2015-08-02. ↑ Про утворення та ліквідацію районів. ციტირების თარიღი: 2020-07-18.
პოჰრებიშჩეს რაიონი

პოჰრებიშჩეს რაიონი (უკრ. Погребищенський район) — გაუქმებული რაიონი უკრაინაში, ვინიციის ოლქში. მისი ფართობი 1199 კმ² იყო. 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 30 655 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 27 კაცს კმ²-ზე. პოჰრებიშჩეს რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო ქალაქი პოჰრებიშჩე. 2020 წლის 17 ივლისს შეუერთდა ვინიციის რაიონს. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ Постанова Верховної Ради України «Про утворення та ліквідацію районів» ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-01. ციტირების თარიღი: 2015-08-02. ↑ Про утворення та ліквідацію районів. ციტირების თარიღი: 2020-07-18.
შარჰოროდის რაიონი

შარჰოროდის რაიონი (უკრ. Шаргородський район) — გაუქმებული რაიონი უკრაინაში, ვინიციის ოლქში. მისი ფართობია 1140 კმ² იყო. 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 57 787 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 52 კაცს კმ²-ზე. შარჰოროდის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო ქალაქი შარჰოროდი. 2020 წლის 17 ივლისს შეუერთდა ჟმერინკის რაიონს. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ Постанова Верховної Ради України «Про утворення та ліквідацію районів» ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-01. ციტირების თარიღი: 2015-08-02. ↑ Про утворення та ліквідацію районів. ციტირების თარიღი: 2020-07-18.
ტეპლიკის რაიონი

ტეპლიკის რაიონი (უკრ. Теплицький район) — გაუქმებული რაიონი უკრაინაში, ვინიციის ოლქში. მისი ფართობი 810 კმ² იყო. 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 28 890 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 37 კაცს კმ²-ზე. ტეპლიკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო ქალაქი ტეპლიკი. 2020 წლის 17 ივლისს შეუერთდა ჰაისინის რაიონს. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ Постанова Верховної Ради України «Про утворення та ліквідацію районів» ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-01. ციტირების თარიღი: 2015-08-02. ↑ Про утворення та ліквідацію районів. ციტირების თარიღი: 2020-07-18.
ტომაშპილის რაიონი

ტომაშპილის რაიონი (უკრ. Томашпільський район) — გაუქმებული რაიონი უკრაინაში, ვინიციის ოლქში. მისი ფართობი 780 კმ² იყო. 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 33 833 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 45 კაცს კმ²-ზე. ტომაშპილის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო ქალაქი ტომაშპილი. 2020 წლის 17 ივლისს შეუერთდა ტულჩინის რაიონს. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ Постанова Верховної Ради України «Про утворення та ліквідацію районів» ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-01. ციტირების თარიღი: 2015-08-02. ↑ Про утворення та ліквідацію районів. ციტირების თარიღი: 2020-07-18.
ტროსტიანეცის რაიონი (ვინიცის ოლქი)

ტროსტიანეცის რაიონი (უკრ. Тростянецький район) — გაუქმებული რაიონი უკრაინაში, ვინიცის ოლქში. მისი ფართობი 860 კმ² იყო. 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 36 170 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 43 კაცს კმ²-ზე. ტროსტიანეცის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო ქალაქი ტროსტიანეცი. 2020 წლის 17 ივლისს შეუერთდა გაისინის რაიონს. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ Постанова Верховної Ради України «Про утворення та ліквідацію районів» ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-01. ციტირების თარიღი: 2015-08-02. ↑ Про утворення та ліквідацію районів. ციტირების თარიღი: 2020-07-18.
ტულჩინის რაიონი (1923-2020)

ტულჩინის რაიონი (უკრ. Тульчинський район) — გაუქმებული რაიონი უკრაინაში, ვინიცის ოლქში. მისი ფართობი 1120 კმ² იყო. 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 56 352 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 52 კაცს კმ²-ზე. ტულჩინის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო ქალაქი ტულჩინი. 2020 წლის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული რეფორმის შედეგად რაიონს შეუერთდა კრიჟოპოლის, პესჩანკისა და ტომაშპოლის რაიონები, ასევე, ნაწილობრივ ნემიროვის რაიონი, რის შედეგადაც ჩამოყალიბდა ტულჩინის რაიონი. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ Постанова Верховної Ради України «Про утворення та ліквідацію районів» ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-01. ციტირების თარიღი: 2015-08-02. ↑ Про утворення та ліквідацію районів. ციტირების თარიღი: 2020-07-18.
ტივროვის რაიონი

ტივროვის რაიონი (უკრ. Тиврівський район) — გაუქმებული რაიონი უკრაინაში, ვინიცის ოლქში. მისი ფართობი 880 კმ² იყო. 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 42 895 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 50 კაცს კმ²-ზე. ტივროვის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო ქალაქი ტივროვი. 2020 წლის 17 ივლისს შეუერთდა ვინიცის რაიონს. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ Постанова Верховної Ради України «Про утворення та ліквідацію районів» ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-01. ციტირების თარიღი: 2015-08-02. ↑ Про утворення та ліквідацію районів. ციტირების თარიღი: 2020-07-18.
ვინიციის რაიონი (1923-2020)

ვინიციის რაიონი (უკრ. Вінницький район) — გაუქმებული რაიონი უკრაინაში, ვინიციის ოლქში. მისი ფართობი 950 კმ² იყო. 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 79 369 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 81 კაცს კმ²-ზე. ვინიციის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო ქალაქი ვინიცია. 2020 წლის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული რეფორმის შედეგად რაიონს შეუერთდა ტივროვის, ლიპოვეცის, ლიტინის, ორატოვის და პოგრებიშჩეს რაიონები, ასევე, ნაწილობრივ ჟმერინკის, ილინცის, კალინოვკის და ნემიროვის რაიონები, რის შედეგადაც ჩამოყალიბდა ვინიციის რაიონი. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ http://vinrayrada.gov.ua/kerivnictvo/biografichna-dovidka/ ↑ Постанова Верховної Ради України «Про утворення та ліквідацію районів» ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-03. ციტირების თარიღი: 2015-08-02. ↑ Про утворення та ліквідацію районів. ციტირების თარიღი: 2020-07-18.
იამპილის რაიონი (ვინიციის ოლქი)

იამპილის რაიონი (უკრ. Ямпільський район) — გაუქმებული რაიონი უკრაინაში, ვინიციის ოლქში. მისი ფართობი 790 კმ² იყო. 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 40 926 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 53 კაცს კმ²-ზე. იამპილის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო ქალაქი იამპილი. 2020 წლის 17 ივლისს შეუერთდა მოჰილივ-პოდილსკის რაიონს. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ Постанова Верховної Ради України «Про утворення та ліквідацію районів» ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-03. ციტირების თარიღი: 2015-08-02. ↑ Про утворення та ліквідацію районів. ციტირების თარიღი: 2020-07-18.
ჟმერინკის რაიონი (1923-2020)

ჟმერინკის რაიონი (უკრ. Жмеринський район) — რაიონი უკრაინაში, ვინიცის ოლქში. მისი ფართობი 1 130 კმ² იყო. 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 34 886 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 32 კაცს კმ²-ზე. ჟმერინკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო ქალაქი ჟმერინკა. 2020 წლის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული რეფორმის შედეგად რაიონის ტერიტორია გადანაწილდა ახლადშექმნილ ვინიცისა და ჟმერინკის რაიონებს შორის. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-01. ციტირების თარიღი: 2015-08-02. ↑ Про утворення та ліквідацію районів. ციტირების თარიღი: 2020-07-18.
სუმი იო

სუმი იო (კორ. 조수미; ჩინ. 曺秀美; დ. 22 ნოემბერი, 1962, სეული, კორეის რესპუბლიკა) — კორეელი ოპერის მომღერალი (სოპრანო); გრემის ჯილდოს ლაურეატი (1992).. ოპერის სცენაზე პირველად სეულში გამოვიდა (სუზანას პარტია ოპერიდან ფიგაროს ქორწინება, მოცარტი). ევროპაში დებიუტი 1986 წელს ჰქონდა, ტრიესტში (ჯილდას პარტია ოპერიდან რიგოლეტო, ვერდი). 1988 წლიდან გამოდის მეტროპოლიტენის ოპერაში, 1989 წლიდან ვენის სახელმწიფო ოპერის თეატრში. ასევე მღეროდა ზალცბურგის ფესტივალზე, ლა სკალაში, ჩიკაგოს ოპერის თეატრში. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სუმი იო ოფიციალური საიტი სუმი იო AllMusic-ზე სუმი იო კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ინტერვიუ (იტალ.) ↑ Grammy Awards Database
აღმოსავლეთი პრუსია

აღმოსავლეთი პრუსია (გერმ. Ostpreußen, პოლ. Prusy Wschodnie, ლიეტ. Rytų Prūsija) — პრუსიის პროვინცია. ჩრდილოეთ გერმანიის კავშირის ყოფილი წევრი, რომელიც გერმანიის იმპერიის ბეღლად (გერმ. Kornkammer) ითვლებოდა. აღმოსავლეთი პრუსიის დედაქალაქი და მთავარი ბირთვი კენიგსბერგი იყო. პრუსიის განაპირა ტერიტორიები პოსტდამის კონფერენციის გადაწყვეტილებით ლიტვისა და პოლონეთის სახელმწიფოების ფარგლებში მოექცა. 51—63 წწ. — ბალტიის ზღვის ქარვის ნაპირზე რომაელი ლეგიონერების გამოჩენა, ანტიკურ ლიტერატურაში ესტების პირველი ხსენება (პლინიუს უფროსი); 180—440 წწ. — სამბიაზე ჩრდილოგერმანელთა ეთნიკური ჯგუფის, კიმბრიელების, გამოჩენა; 425—455 წწ. — ვისლის ყურეში ჰუნთა სახელმწიფოს წარმომადგენელთა გამოჩენა, ესტების ჰუნთა ლაშქრობებში მონაწილეობა, ატილას სახელმწიფოს დაშლა და ესტების ნაწილის სამშობლოში დაბრუნება; 450—475 წწ. — პრუსიული კულტურის ჩამოყალიბება; XIII საუკუნემდე აღმოსავლეთი პრუსიის ტერიტორიაზე პრუსები ცხოვრობდნენ. ამ ადგილებში მათ გამოჩენას V—VI საუკუნეებს აკუთვნებენ. პრუსთა პირველი სამოსახლოები ამჟამინდელი კალინინგრადის ყურის ირგვლივ გაჩნდა. ხალხთა დიდი გადასახლების პერიოდში, IX საუკუნემდეც კი, პრუსებმა დასავლეთით, ვისლის ქვემო დინებისკენ, გადაინაცვლეს. XIII საუკუნეში ეს ტერიტორია ტევტონთა ორდენმა დაიპყრო. 1225 წელს პოლონეთის მთავარმა კონრად I მაზოვეცკიმ ტევტონ რაიდენბს დახმარება სთხოვა პრუსების წინააღმდეგ ბრძოლაში და დაპყრობილი ტერიტორიების შენარჩუნება აღუთქვა.1232 წელს ტევტონი რაინდები პოლონეთში ჩავიდნენ. ჯვაროსნები აღმოსავლეთით ექსპანსიის კვალდაკვალ წარმატებას ციხესიმაგრეებისა და გალავნების აგებით აგვირგვინებდნენ. 1239 წელს აღმოსავლეთი პრუსიის ტერიტორიაზე პირველად დაარსდა სიმაგრე ბალგა. 1255 წლის 4 ივლისს ტევტონთა ორდენის მაგისტრმა პოპო ფონ ოსტერნამ დააარსა კენიგსბერგი. XIV—XV საუკუნეები ორდენის აღზევების ხანად სახელდება, რადგან მისი ხაზინა მსოფლიოში უმდიდრესად მიიჩნეოდა. ამ დროს ორდენი პრუსიის ყველაზე დაუსახლებელ ტერიტორიებზე გერმანელების ჩასახლებით იყო დაკავებული და ქალაქებსა და სოფლებს ქმნიდა. XV—XVI საუკუნეებში ორდენმა რამდენიმე ომში მიიღო მონაწილეობა პოლონეთ-ლიტვის თანამეგობრობასთან ერთად, რომელიც 1386 წელს წარმოიქმნა. 1410 წელს, ე. წ. დიდი ომის (1409—1411) დროს ორდენის ჯარებმა მძიმე მარცხი იგემა გრიუნვალდთან ბრძოლაში. 1412 წლის თებერვალში ტორუნში ხელი მოეწერა სამშვიდობო შეთანხმებას, რომლის თანახმადაც, მხარეებმა ტერიტორიების გაყოფის თვალსაზრისით ომამდელ მდგომარეობაში დაბრუნება ამჯობინეს. თუმცა მეორე ტევტონური ზავის შემდეგ 1466 წელს ორდენმა დაკარგა ტერიტორია, რომელსაც მოგვიანებით დასავლეთი პრუსია და ერმლანდია ეწოდა. მესამე ომი ბოლომდე არც დასრულებულა, მაგრამ ორდენი საკმაოდ დაასუსტა და წყალი შეუყენა მის სახელმწიფოებრივ გაერთიანებას.
ელინა გარანჩა

ელინა გარანჩა (ლატვ. Elīna Garanča; დ. 16 სექტემბერი 1976, რიგა, ლატვია) — ლატვიელი მომღერალი (მეცო-სოპრანო). დაიბადა მუსიკოსთა ოჯახში. სწავლობდა ლატვიის მუსიკალურ აკადემიაში, შემდგომში ვენაში და აშშ-ში. გასტროლზე გადიოდა რიჟკის ოპერის თეატრთან ერთად ბუქარესტსა და ათენში, იყო მაინინგენისა და ფრანკფურტის დასში. კონტრაქტი გააფორმა ვენის სახელმწიფო ოპერასთან. 1999 წელს გახდა მირამ ხელინის სახელობის საერთაშორისო კონკურსი ახალგაზრდა მომღერლებისთვის ლაურეატი, რომელიც ჰელსინკიში ჩატარდა. 2001 წელს ფინალისტი იყო პრესტიჟული კონკურსისა BBC Cardiff Singer of the World. 2005 წელს ხელი მოაწერა ექსკლუზიურ კონტრაქტს ფირმა Deutsche Grammophon-თან. მღეროდა ოპერებში „ანა ბოლეინი“ გაეტანო დონიცეტი (1998), „სევილიელი დალაქი“ ჯოაკინო როსინი (1998), „ვარდების კავალერი“ რიხარდ შტრაუსი (2000), „სოფლის ღირსება პიეტრო მასკანი (2001), „გენზელი და გრეტელი“ ენგელბერტ ჰუმპერდინკა (2001), „ასე იქცევა ყველა“ (2003) და „La clemenza di Tito“ ვოლფგანგ ამადეუს მოცარტი (2003), „ნორმა“ ვინჩენცო ბელინი (2004), „კონკია“ ჯოაკინო როსინი (2004), „Werther “ჟიულ მასნე (2005), „ბიაზეტი“ ანტონიო ვივალდი (2005), „ფიგაროს ქორწინება“ ვოლფგანგ ამადეუს მოცარტი (2006), „კარმენი“ ჟორჟ ბიზე (2007) და სხვა. ელინა დაქორწინდა დირიჟორ კარელ მარკ ჩიჩონზე (დ. 1971). ჰყავთ ორი ქალიშვილი — კეტრინ ლუიზ ჩიჩონი (დ.22.09.2011) და კრისტინა სოფი ჩიჩონი (დ.10.01.2014).. ევროპული პრემია კულტურულ მიღწევებში ნომინაცია „მუსიკალური ხელოვნება“ (2006). პრემია ეხო-კლასიკ „წლის მომღერალი“ (2007, 2009). ↑ Karel Mark Chichon & Elīna Garanča welcome daughter Christina Sophie on January 10th who joined big sister Catherine ↑ ოფიციალური საიტი
გივი შადური

გივი შადური — ქართველი რეალისტი მწერლის მიხეილ ჯავახიშვილის რიგით მეოთხე, 1928 წლის რომანი. გივი შადური მიხეილ ჯავახიშვილმა 1928 წელს დაწერა. რომანი სათავგადასავლო ჟანრს განეკუთვნება. შედგება ხუთი დამოუკიდებელი მოთხრობისაგან, რომელთაც ერთი საერთო გმირი ჰყავთ — ამბის მთხრობელი, სათაურშივე დასახელებული გივი შადური. რომანის მთხრობელი — გივი შადური ამბის მოყოლისას მკითხველს სუფრიდან ესაუბრება. შადური უკვე ხანში შესული და ცხოვრებისგან გამობრძმედილი ადამიანია. თითოეულ მოთხრობაში ის თავის მძიმე და მრავალ თავგადასავალ გამოვლილი ცხოვრებიდან ეპიზოდს იხსენებს. პირველ ეპიზოდ — ესპანურ სისხლში — შადური თავის ოჯახზე და ცხოვრებაზე მოგვითხრობს. მეორე ეპიზოდ — დაბრუნებულში — ის თავისი ბიძაშვილების — დათოსა და პეტრეს შესახებ ყვება. თუ როგორ სწავლობდნენ ადესაში და პეტრეს როგორ მოუწია ცხოვრების და კარიერის რუსეთში გაგრძელება. მესამე ეპიზოდ — შავ კლდეში გივი თავის ახალგაზრდობას იხსენებს. ყვება იმ დროზე, როცა ჯერ კიდევ „შოფერი“ იყო და თავის ყმაწვილობაში გაცნობილ რუსიკოზე. შავ კლდესთან მან ავტოკატასტროფა გადაიტანა. მეოთხე ეპიზოდი — წითელი ღილი — გივი შადური თავის მეორე სიყვარულზე და უკანონო ვაჟზე ჰყვება. მეხუთე ეპიზოდი — ბედი მდევარი — ეს მოთხრობა რევოლუციის ფონზე მიმდინარეობს. შადური ციხეში აღმოჩნდება. გივი შადური — მთავარი პერსონაჟი.მთხრობელი. რუსიკო — გივის ცოლი. დათიკო — გივის ბიძაშვილი. პეტრე — გივის ბიძაშვილი. რომანის ავტორმა ჯავახიშვილმა ნაწარმოებში საკუთარი თავი გამოაჩინა. თანაც მას მეორე პირში თავად შადური მიმართავს. ფრაზები რომანიდან
თეთრი ბაირაღები

„თეთრი ბაირაღები“, იგივე „საბრალდებო დასკვნა“ — ქართველი ჰუმანისტი მწერლის, ნოდარ დუმბაძის რიგით მეხუთე, 1973 წლის რომანი. ნაწარმოები მოგვითხრობს ციხეში უმიზეზოდ მოხვედრილ ზაზა ნაკაშიძეზე, რომელსაც იქ სრულიად სხვადასხვა ხასიათის და ტიპის ადამიანები დახვდებიან. სტუდენტ ზაზა ნაკაშიძეს, ჩხუბში მონაწილეობისთვის დააპატიმრებენ, უდანაშაულობის დამტკიცების იმედი არ აქვს. ციხის საკანში სხვადასხვა ეროვნებისა და მრწამსის დამნაშავეები შეყრილან. დროს განვლილ ცხოვრებაზე და დანაშაულის ჩადენის მიზეზებზე კამათში კლავენ. ქურდის, მკვლელის, სახელმწიფო ქონების გამფლანგველის, ყველაზე საშიში ბოროტმოქმედის სულშიც კი შეიძლება სათუთი გრძნობები იმალებოდეს. საბჭოთა სისტემის, როგორც დახშული და უღმერთო სივრცის წინააღმდეგ მიმართული პროტესტი ნოდარ დუმბაძის თეთრ ბაირაღებში ისეთ ადამიანურ პლასტებში ვლინდება, რომელიც არც სისტემას და არც მკითხველს შეუმჩნეველი არ დარჩებოდა.ავტობიოგრაფიულ რომანში თავისუფლებააღკვეთილი ადამიანი, დრო და სივრცე დღემდე ცოცხალ მხატვრულ მეტაფორას ქმნის და თავის აქტუალობას არ კარგავს. ზაზა ნაკაშიძე — მთხრობელი, სტუდენტი შოშია — პატიმარი ლიმონა (დევდარიანი) — პატიმარი, „კანონიერი ქურდი“ ტიგრანა (გულოიანი) — პატიმარი, „კანონიერი ქურდი“ ნუნუ ექიმი — ციხის ექიმი. ჭიჭიკო გოგოლი — საკნის მამასახლისი. ისიდორე — პატიმარი ჭეიშვილი - პატიმარი გამცემლიძე - პატიმარი მებურიშვილი - პატიმარი მოშიაშვილი - პატიმარი ხელაძე - გამომძიებელი გაგუა - გამომძიებელი 1990 წელს ტელეეკრანებზე გამოვიდა რომანის ამავე სახელწოდების 3-სერიიანი ეკრანიზაცია. მთავარ როლებში არიან: ოთარ მეღვინეთუხუცესი, რამაზ ჩხიკვაძე, გურამ ფირცხალავა, გივი ბერიკაშვილი. რომანი goodreads.com-ზე რომანი saba.com.ge-ზე "ინტელექტის" ახალი გამოცემა ↑ https://saba.com.ge/books/details/1001 ↑ http://www.intelekti.ge/book_ge.php?id=396
საქართველოს იძულებით გადაადგილებულ პირთა, განსახლებისა და ლტოლვილთა სამინისტრო

საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან იძულებით გადაადგილებულ პირთა, განსახლებისა და ლტოლვილთა სამინისტრო — წარსულში ცნობილი, როგორც საქართველოს ლტოლვილთა და განსახლების სამინისტრო, საქართველოს სამინისტრო, რომლის ხელმძღვანელი (მინისტრი) საქართველოს მთავრობის წევრია. სამინისტრო პასუხისმგებელია სახელმწიფო პოლიტიკის რეგულირების ლტოლვილთა და თავშესაფრის მაძიებელთა, იძულებით გადაადგილებულ პირთა, რეპატრიანტთა, სტიქიით დაზარალებულთა და მათი განსახლების საკითხებში, ასევე მიგრაციულ კონტროლზე ქვეყანაში. სამინისტროს ხელმძღვანელობს მინისტრი, რომელსაც ეხმარება პირველი მოადგილე და სამი მინისტრის მოადგილე. სამინისტრო მეთვალყურეობას უწევს სახელმწიფო პოლიტიკის განხორციელებას შესაბამისად 1-ლი მუხლის მე-17 კანონისა, საქართველოს "მთავრობის სტრუქტურის, მისი უფლებამოსილებისა და საქმიანობის წესის განსაზღვრის შესახებ". მას აქვს ოთხი ფუნქციონირების თავები: აჭარა და სამეგრელო-ზემო სვანეთი; იმერეთი, გურია, რაჭა-ლეჩხუმი და ქვემო სვანეთი; ქვემო ქართლი, მცხეთა-მთიანეთი და კახეთი; შიდა ქართლი და სამცხე-ჯავახეთი. ხელისუფლების მოსაზრებით, საქართველოში იყო დაახლოებით 251 000 იძულებით გადაადგილებული პირი ქართულ-აფხაზური და ქართულ-ოსური კონფლიქტების შემდეგ, რიცხობრიობა გაიზარდა თითქმის 26 000-ით 2008 წლის აგვისტოს რუსეთ-საქართველოს კონფლიქტის შემდეგ. სამინისტროს აღმოჩნდა მედიის ყურადღების ცენტრში, როდესაც მან სცადა თბილისიდან გასახლება 1500 იძულებით გადაადგილებულ პირთა სოფლად, შესთავაზა რა 10 000 აშშ დოლარი ან ალტერნატიული საცხოვრებელი სახლი კონფლიქტის შედეგად დაზარალებულ თითოეულ ოჯახს. საქართველოს კანონში ცვლილების შეტანის თაობაზე (2018 წლის 14 ივლისი #3141–რს) საქართველოს კანონის შესაბამისად, უწყება გაუქმდა და მისი ფუნქციები სამ სამინისტროზე გადანაწილდა. დევნილთათვის განსახლების ფუნქცია რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის სამინისტროში გადავიდა, მიგრაციის კომპონენტი შსს-მ შეითავსა, ხოლო სოციალური პოლიტიკა შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის სამინისტროს გადაეცა. საქართველოს მინისტრთა კაბინეტი
პაროვ სტელარი

მარკუს ფიურედერი ( გერმ. Marcus Füreder) ცნობილი როგორც პაროვ სტელარი (გერმ. Parov Stelar) (დ. 27 ნოემბერი, 1974) — ავსტრიელი მუსიკოსი, პროდიუსერი და დიჯეი. მისი მუსიკალური სტილი არის ჯაზის, ჰაუსის, ელექტრო და ბრეიქბითის კომბინაცია. პაროვი ერთ-ერთი პირველი პიონერია ელექტრო სვინგის სფეროში. იგი თანამშრომლობდა ლანა დელ რეისთან, ბრაიან ფერისთან და ლედი გაგასთან. გამოცემული აქვს ექვსი ალბომი. ოფიციალური საიტი Discogs-ზე ↑ Weinberger, Bibiane (2012) "The Pioneer of Electro-Swing: Parov Stelar"
რეკულეშტი

რეკულეშტი (რუმ. Răculeşti) — სოფელი მოლდოვაში, კრიულენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 84 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 109 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა კრიულენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
საგაიდაკი (კრიულენის რაიონი)

საგაიდაკი (რუმ. Sagaidac) — სოფელი მოლდოვაში, კრიულენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 107 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 31 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა კრიულენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები ↑ Nicu V. Localitățile Moldovei în documente și cărți vechi: Îndreptar bibliografic. Volumul 2: M-Z — Chișinău: Universitas, 1991. — გვ. 234. — 434 გვრ. — ISBN 5-362-00842-0 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q113255704"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q113253800"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q113253896"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q113253739"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q21197"></a>
საგაიდაკულ-დე-სუსი

საგაიდაკულ-დე-სუსი (რუმ. Sagaidacul de Sus) — სოფელი მოლდოვაში, კრიულენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 99 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 252 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა კრიულენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
სლობოზია-დუშკა

სლობოზია-დუშკა (რუმ. Slobozia-Duşca) — სოფელი მოლდოვაში, კრიულენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 30 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 655 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა კრიულენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
სტეცკანი

სტეცკანი (რუმ. Steţcani) — სოფელი მოლდოვაში, კრიულენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 193 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 890 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა კრიულენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ბაჰაჩკა

ბაჰაჩკა (უკრ. Багачка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ლუჰანსკის ოლქის ტროიცკეს რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 537 კაცს შეადგენდა. სოფლის ამინდი
ბაჰაჩკა-პერშა

ბაჰაჩკა-პერშა (უკრ. Багачка Перша) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ველიკა-ბაჰაჩკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 339 კაცს შეადგენდა. სოფლის ამინდი
ბაჰლაი (ვოლოჩისკის რაიონი)

ბაჰლაი (უკრ. Баглаї) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხმელნიცკის ოლქის ვოლოჩისკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 180 კაცს შეადგენდა. სოფლის ამინდი
ბაჰლაი (სტაროკოსტიანტინივის რაიონი)

ბაჰლაი (უკრ. Баглаї) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხმელნიცკის ოლქის სტაროკოსტიანტინივის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 368 კაცს შეადგენდა. სოფლის ამინდი
ბაჰლაიკი

ბაჰლაიკი (უკრ. Баглайки) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხმელნიცკის ოლქის კრასილივის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 227 კაცს შეადგენდა. სოფლის ამინდი