laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ტაჯიკური ენა

ტაჯიკური ენა — სპარსული ენის სტანდარტიზებული ვარიანტი ტაჯიკეთში. მსგავსი დასახელება პოლიტიკური მიზეზების გამო ეწოდა საბჭოთა კავშირის პერიოდში, ამავე პერიოდში დამწერლობის სისტემად შემოღებული იქნა კირილიცა, რომელიც დღემდე გამოიყენება. ტაჯიკური ენა მშობლიურია ტაჯიკების იმ ნაწილისთვის, რომლებიც ტაჯიკეთში ცხოვრობენ, ხოლო ავღანეთში მცხოვრები ტაჯიკებისთვის მშობლიურია სპარსული ენის სხვა სტანდარტიზაცია — დარი, რომელიც ტაჯიკურისგან განსხვავებით იყენებს სპარსულ დამწერლობას და თურქული ენების ნაკლებ გავლენას განიცდის. ლინგვისტურად არ განიხილება ცალკე ენად, განიხილავენ როგორც სპარსულ ენას და შესაბამისად მიაკუთვნებენ ინდოევროპული ოჯახის ირანულ ჯგუფს. დიალექტური განსხვავებები უმნიშვნელოა, ამიტომ საზღვრების გავლება მათ შორის რთულია. პირობითად ისინი იყოფიან ჩრდილოეთის, სამხრეთის, სამხრეთ-აღმოსავლეთის და ცენტრალურ ჯგუფებად. ზოგიერთი წყარო ტაჯიკურს აკუთვნებს ავღანეთში გავრცელებულ ყველა სპარსულ დიალექტს. ტაჯიკური დამწერლობა ეფუძნება კირილიცას და მოიცავს 35 ასო–ნიშანს (გრაფემას). ფრაზები და სიტყვები გამარჯობა — Salom; Assalom u aleykum კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება — Rahmat გმადლობთ — Taşakur; Rahmat კი / არა — Ha / Ne გეთაყვა — Lutfan ნახვამდის — Hayr; Hayr naboşad რიცხვები 0 — sifr 1 — yak 2 — du 3 — se 4 — cor 5 — panç 6 — şaş 7 — haft 8 — hasht 9 — nūh 10 — dah ირანისტიკა სპარსული ენა აზიისა და აფრიკის ინსტიტუტი ტაჯიკური — ethnologue.com აღმოსავლეთმცოდნეობა — თსუ დაარქივებული 2007-07-08 საიტზე Wayback Machine.
ანტონინა კრავჩუკი

ანტონინა მიხაილის ასული კრავჩუკი (უკრ. Антоніна Михайлівна Кравчук; დ. 3 ნოემბერი, 1935, ბელოპოლიეს რაიონი, სუმის ოლქი, უკრაინის სსრ, საბჭოთა კავშირი) — უკრაინის პირველი პრეზიდენტის, ლეონიდ კრავჩუკის მეუღლე და უკრაინის ისტორიაში პირველი ქალი, რომელსაც პირველი ლედის თანამედებობა ეკავა. ანტონინა მიხაილის ასული მიშურა (მისი დაბადების გვარი) 1935 წლის 3 ნოემბერს უკრაინის საბჭოთა სოციალისტურ რესპუბლიკაში, კერძოდ, სუმის ოლქის ბელოპოლიეს რაიონში დაიბადა. 1958 წელს მან დაამთავრა კიევის ტარას შევჩენკოს სახელობის უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი, მოგვიანებით კი ამავე უნივერსიტეტში ეკონომიკის ფაკულტეტის ასოცირებულ პროფესორად მუშაობდა. ანტონინა კრავჩუკი იყო ჟურნალ "პერსონალის", სრულიად უკრაინული ზოგადი პოლიტიკური საგანმანათლებლო ყოველკვირეული "პერსონალის პლუსის" დამფუძნებელი პერსონალის მენეჯმენტის რეგიონულ აკადემიაში. 1957 წელს ის დაქორწინდა ლეონიდ კრავჩუკზე. მეუღლის სხვადასხვა თანამდებობაზე ყოფნის დროს ანტონინა იშვიათად ესწრებოდა ოფიციალურ ღონისძიებებს. ანტონინა მიშურას ერთი შვილი ჰყავს, ოლექსანდრ ლეონიდის ძე კრავჩუკი, რომელიც სახელმწიფო კომპანია ,,ნაფკომ-აჰროს" და ყოფილი საფეხბურთო კლუბის, ბროვარის ნაფკომის პრეზიდენტია. კრავჩუკს ორი შვილიშვილი და ერთი შვილთაშვილი ჰყავს. იმის მიუხედავად, რომ ანტონინა უკრაინის სახელმწიფოსთვის აღარ მუშაობს, ის კვლავაც სახელმწიფო საკუთრებაში არსებულ დაჩაზე ცხოვრობს, კონჩა-ზასპაში. ↑ 1.0 1.1 1.2 First ladies of Ukraine დაარქივებული 2014-10-14 საიტზე Wayback Machine. , ITAR-TASS (6 June 2014). ↑ 2.0 2.1 Bush, Barbara (1994). Barbara Bush: A Memoir. New York: Scribner, გვ. 428. ISBN 0-7432-5447-3. ციტირების თარიღი: 13 June 2014.  ↑ "Ukrayinska Pravda exposes president's Mezhygirya deal", Kyiv Post (6 May 2009).
ლიუდმილა კუჩმა

ლიუდმილა ნიკოლაის ასული კუჩმა (რუს. Людмила Николаевна Кучма, უკრ. Людмила Миколаївна Кучма; დ. 19 ივნისი, 1940, ვოტკინსკი) — უკრაინის მეორე პრეზიდენტის, ლეონიდ კუჩმას მეუღლე და უკრაინის ყოფილი პირველი ლედი. სანამ ამ უკანასკნელ თანამდებობას დაიკავებდა ის მუშაობდა დიზაინის ინჟინრად. ლიუდმილა ნიკოლაის ასული ტალალაევა 1940 წლის 19 ივნისს უდმურტეთში დაიბადა და პეტრე ჩაიკოვსკის, რომელიც აგრეთვე ვოტკინსკში დაიბადა, სახლ-მუზემში არსებულ მუსიკალურ სკოლაში სწავლობდა. მან მექანიკური კოლეჯი დაამთავრა. 1967 წელს ლიუდმილა დაქორწინდა ლეონიდ კუჩმაზე, რომელთანაც 1970 წელს ქალიშვილი ოლენა შეეძინა. 30 წლის განმავლობაში ის მუშაობდა ინჟინრად საწარმოო ასოციაციის დიზაინის ოფისში, დნეპროპეტროვსკში. 1996 წლიდან იკავებს ეროვნული ფონდის საპატიო პრეზიდენტის თანამდებებობას დედათა და ბავშვთა სოციალური დაცვის საკითხებში. კუჩმა დაჯილდოვებულია 1998 წელს ლიეტუვის დიდი ჰერცოგის გედიმინას ორდენით და 2010 წელს პრინცესა ოლგას პირველი კლასის ორდენით. მას საქველმოქმედო საქმიანობისთვის არაერთი უკრაინული და უცხოური ორგანიზაციის ჯილდო აქვს მიღებული. 2004 წლის 12 მაისიდან ლიუდმილა კუჩმა იუნესკოს სპეციალური ელჩია ახალგაზრდა ტალანტების დასახმარებლად. Украина-детям ↑ Митрополит Владимир наградил Людмилу Кучму орденом святой великомученицы Варвары ↑ Папа без кавычек. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-03-15. ციტირების თარიღი: 2021-02-26. ↑ Декрет Президента Литвы от 4 ноября 1998 года No. 222. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-09-16. ციტირების თარიღი: 2021-02-26. ↑ Янукович наградил жену Леонида Кучмы орденом княгини Ольги. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-08-21. ციტირების თარიღი: 2021-02-26. ↑ Людмила Кучма обсудила в ЮНЕСКО вопросы поддержки талантливых детей и молодёжи
იაზიკოვო (ბლაგოვეშჩენსკის რაიონი)

იაზიკოვო (ბაშკ. Языков; რუს. Языково) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვეშჩენსკის რაიონში. 2002 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 245 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბლაგოვეშჩენსკიდან დაშორებულია 24 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ზაგოროდნაია, რომელიც დაშორებულია 24 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (68 %). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ 1.0 1.1 Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан ВПН-2002 и 2009 ↑ https://02.rosstat.gov.ru/storage/mediabank/Численность%20населения%20по%20населенным%20пунктам%20Республики%20Башкортостан.pdf <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126723156"></a> ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
იაბლოჩნი (ბაშკირეთი)

იაბლოჩნი (ბაშკ. Яблочный; რუს. Яблочный) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვეშჩენსკის რაიონში. 2002 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 9 ადამიანი. Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ 1.0 1.1 Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан ВПН-2002 и 2009 ↑ https://02.rosstat.gov.ru/storage/mediabank/Численность%20населения%20по%20населенным%20пунктам%20Республики%20Башкортостан.pdf <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126723156"></a> ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
ემანინო

ემანინო (ბაშკ. Эманин; რუს. Эманино) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვარის რაიონში. 2002 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 98 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბლაგოვეშჩენსკიდან 73 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ზაგოროდნაია, რომელიც დაშორებულია 78 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები (56 %) და ბაშკირები (30 %) შეადგენენ. Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ 1.0 1.1 Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан ВПН-2002 и 2009 ↑ https://02.rosstat.gov.ru/storage/mediabank/Численность%20населения%20по%20населенным%20пунктам%20Республики%20Башкортостан.pdf <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126723156"></a> ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
მოტყიერის წმინდა გიორგის ეკლესია

მოტყიერის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის სოფელ ღორეშის განაპირას არსებული სასაფლაოს მოშიშვლებულ ბორცვზე. აგებულია XX საუკუნეში. ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია შირიმის თლილი, მომცრო კვადრებით. გადახურულია ორფერდა სახურავით. ეკლესია აგებულია დასავლეთ საქართველოში მოღვაწე ბერძენი ხელოსნების მიერ, თუმცა ნაგებობის დღევანდელი სახე მთლიანობაში, 2000 წელს ჩატარებული სამუშაოების შედეგადაა ჩამოყალიბებული.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 16392
ყრანჩის წმინდა გიორგის ეკლესია

ყრანჩის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩრდილში, ძველ სასაფლაოზე. აგებულია XX საუკუნის დასაწყისში. ეკლესია დარბაზულია. ნაგებობა ერთსაფეხურიან ცოკოლზეა დაფუძნებული. ნაგებია თლილი ქვის კვადრებით. ეკლესია აგებულია დასავლეთ საქართველოში მოღვაწე ბერძენი ოსტატების მიერ.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 16389
შილდაყის წმინდა გიორგის ეკლესია

შილდაყის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩრდილის სამხრეთ-აღმოსავლეთით 2 კმ-ზე, შემორჩენილია ნანგრევები. აგებულია შუა საუკუნეებში. იქ სადაც ადრე ეკლესია იდგა მისი ნანგრევებისაგან წარმოქმინილია ბორცვი. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს, რომელსაც მიდგმული აქვს მეტრნახევარი სიგრძის ორი კედელი, რომლის მარჯვენა ნაწილში გამოყენებულია ერთი თაღის ქვა, ასევე ძველი ეკლესიის საინტერესო ქვა დევს ჩრდილოეთი კედლის ქვედა წყობაში.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 16388
მარელისის მაცხოვრის ეკლესია

მარელისის მაცხოვრის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის სოფელ მარელისში. განვითარებულ შუა საუკუნეებში აგებული ეკლესია თითქმის მთლიანად დანგრეულია. გვიან შუა საუკუნეებში იგი მეორედ ააშენეს, ხოლო XIX საუკუნეში ბერძენმა ოსტატებმა დაამჩნიეს თავისი მოღვაწეობის კვალი. ეკლესია დარბაზულია. სამშენებლო მასალად ძირითადად გამოყენებულია ზედაპირმოსწორებული დამუშავებული ქვა. ეკლესია შიგნით აღმოსავლეთით სრულდება გაშლილი ნახევარწრიული აფსიდით. სატრიუმფო თაღი კონსოლებზეა დაყრდნობილი. აფსიდის ორივე მხარეს იატაკიდან 50 სმ-ის სიმაღლიდან კონქის საწყისამდე ამართულია კონქებით დასრულებული თაღოვანი ნიშები. ეკლესიას აქვს შესასვლელები სამხრეთიდან და დასავლეთიდან. ისინი წარმოადგენენ სწორკუთხა ღიობებს, რომელთა ირგვლივ თლილი ქვის კვადრებია დალაგებული. სამხრეთის შესასვლელის ჯვრიანი არქიტრავი ამჟამად ჩამოვარდნილია.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 16381
ვასილ ბარვინსკი

ვასილ ალექსანდროვიჩ ბარვინსკი (უკრ: Василь Олександрович Барвінський; დ. 20 თებერვალი, 1888, ტერნოპოლი ― 9 ივნისი, 1963, ლვოვი) ― უკრაინელი კომპოზიტორი, პიანისტი, მუსიკის კრიტიკოსი, პედაგოგი და დირიჟორი. XX საუკუნის უკრაინის მუსიკალური კულტურის ცნობილი წარმომადგენელი. ხელოვნების დოქტორი (1940), პრაღის უკრაინული უნივერსიტეტის საპატიო დოქტორი (1938). ვასილ ბარვინსკი 1888 წლის 20 თებერვალს, ტერნოპოლში არისტოკრატიული წარმოშობის ოჯახში დაიბადა. მამამისი ალექსანდრე ბარვინსკი ცნობილი უკრაინელი პედაგოგი, პოლიტიკოსი და საზოგადო მოღვაწე იყო. მუსიკის პირველი გაკვეთილები დედასთან მიიღო, რომელიც მომღერალი და პიანისტი იყო. მუსიკალური განათლება ლვოვის კონსერვატორიაში მიიღო კაროლია მიკულისა და ვილემა კურცას ხელმძღვანელობით. კონსერვატორიის დასრულების შემდეგ, 1906 წელს ლვოვის უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე ჩაირიცხა. ერთი წლის შემდეგ მუსიკალური განათლების გასაგრძელებლად პრაღაში გადავიდა. კარლოვის უნივერსიტეტში ფილოსოფიის ფაკულტეტზე სწავლობდა, სადაც პროფესორ ვიტეზსლავ ნოვაკის ხელმძღვანელობით ცნობილი ჩეხი მუსიკოსების ლექციებს ისმენდა. სწავლის დროს პირველი ვრცელი ნაშრომი „უკრაინული რაფსოდია“ დაწერა. 1912-1914 წლებში ნიკოლოზ ლისენკოს სახსოვრად საფორტეპიანო სექსტეტი დაწერა. 1915 წელს ლვოვში დაბრუნდა, ქოროს ხელმძღვანელობდა და კონცერტებზე გამოდიოდა. 1915-1939 წლებში ლვოვის მიკოლა ლისენკოს სახელობის ეროვნული მუსიკალური აკადემიის პროფესორი და დირექტორი იყო. 1939-1941 და 1944-1948 წლებში ლვოვის კონსერვატორიის პროფესორი და დირექტორი იყო. 1939 წელს დასავლეთ უკრაინის სახალხო ასამბლეის დეპუტატად აირჩიეს. 1948 წელს ბარვინსკის 10 წლით პატიმრობა მიუსაჯეს. 1958 წელს გათავისუფლებისა და რეაბილიტაციის შემდეგ ბარვინსკიმ სახელმწიფო მოხელეების მიერ განადგურებული ნამუშევრების აღდგენა დაიწყო. ვასილ ბარვინსკი 1963 წლის 9 ივნისს გარდაიცვალა. დაკრძალულია ლიჩაკოვის სასაფლაოზე. Vasyl Barvinsky: Galicians I The Silenced Voice of Vasyl Barvinsky ↑ 1.0 1.1 IMSLP — 2006. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q523660"></a> ↑ Степанович К. Л. Личаківський некрополь — 2006. — გვ. 139. — ISBN 978-966-8955-00-6 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q62416080"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q116966495"></a> ↑ 3.0 3.1 Vasyl Barvinsky – Internet Encyclopedia of Ukraine. ↑ Ukrainian Art Song Project - Vasyl Barvinsky. ↑ Ukrainian Art Song Project - Vasyl Barvinsky. ↑ Lysenko Higher Institute of Music – Internet Encyclopedia of Ukraine. ↑ Encyclopedia of Ukraine - Vasyl Barvinsky.
ილინსკი (ბაშკირეთი)

ილინსკი (ბაშკ. Ильинск; რუს. Ильинский) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვეშჩენსკის რაიონში. 2002 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 10 ადამიანი. Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ 1.0 1.1 Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан ВПН-2002 и 2009 ↑ https://02.rosstat.gov.ru/storage/mediabank/Численность%20населения%20по%20населенным%20пунктам%20Республики%20Башкортостан.pdf <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126723156"></a> ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
ნესტორ ნიჟანკივსკი

ნესტორ ოსტაპოვიჩ ნიჟანკივსკი (უკრ: Не́стор Оста́пович Нижанкі́вський; დ. 31 აგვისტო, 1893, ბერეჟანი, ავსტრიის იმპერია ― 10 აპრილი, 1940, ლოძი, მესამე რაიხი) ― უკრაინელი კომპოზიტორი, პიანისტი და მუსიკის კრიტიკოსი, ვენის უნივერსიტეტის ფილოსოფიის დოქტორი. კომპოზიტორ ოსტაპ ნიჟანკივსკის ვაჟი. ნესტორ ნიჟანკივსკი 1893 წლის 31 აგვისტოს, ბერეჟანში დაიბადა. ფორტეპიანოსა და კომპოზიციას ლვოვის უმაღლეს მუსიკალურ ინსტიტუტსა და მუსიკისა და საშემსრულებლო ხელოვნების ვენის უნივერსიტეტში სწავლობდა. მონაწილეობა პირველ მსოფლიო ომში. ტყვედ ჩავარდა. ომიდან 1918 წელს დაბრუნდა. 1923 წელს ვენის უნივერსიტეტში ფილოსოფიის დოქტორის ხარისხი მიიღო ისტორიაში. 1927 წელს პრაღის სახელმწიფო კონსერვატორია დაამთავრა (ვიტეზსლავ ნოვაკის მასტერკლასი) 1929 წლიდან ლვოვის კონსერვატორიაში მუსიკალურ-თეორიული დისციპლინის ხელმძღვანელად მუშაობდა. ნესტორ ნიჟანკივსკი 1940 წლის 10 აპრილს, ლოძში გარდაიცვალა. 1993 წლის ნოემბერში ნიჟანკივსკის ცხედარი სტრიში, მისი მშობლების სამარხის მახლობლად გადაასვენეს. ვიკიწყაროში არის სტატია: Нижанківський Nestor Nyzhankivsky in Ukrainian Wikisource Nestor Nyzhankivsky Nyzhankivsky, Nestor - Encyclopedia of Ukraine ↑ Český hudební slovník osob a institucí <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q11293091"></a> ↑ http://www.encyclopediaofukraine.com/display.asp?linkpath=pages%5CN%5CY%5CNyzhankivskyNestor.htm ↑ https://zbruc.eu/node/52003 ↑ According to the headstone and Yuriy Bulka's book
გარდაბნის თბოელექტროსადგური

გარდაბნის თბოელექტროსადგური — კომბინირებული ციკლის თბოელექტროსადგური საქართველოში, გარდაბნის მუნიციპალიტეტში, ქალაქ გარდაბანთან. სადგურის სიმძლავრე 231 მეგავატია. განკუთვნილია დატვირთვის ბაზისურ ნაწილში მუშაობისთვის. ელექტროენერგიის ყოველწლიური გამომუშავება იცვლება 1,2-დან 1,6 მილიარდ კვტ·სთ-მდე; ძირითადი საწვავია ბუნებრივი აირი, რომლის ყოველწლიური ხარჯი შეადგენს 290–300 მილიონ კუბურ მეტრს. სადგურის თერმული ეფექტიანობა 52–54%-ია, რაც 20–22%-ით აღემატება სტანდარტული ორთქლტურბინული სადგურების ეფექტიანობას. თბოელექტროსადგურის მშენებლობა 2014 წლის იანვარში დაიწყო. ექსპლუატაციაში შევიდა 2015 წლის ივლისში. მშენებლობაზე დაიხარჯა 231 მლნ აშშ დოლარი. გარდაბნის თბოელექტროსადგური შპს „გარდაბნის თბოსადგურის“ საკუთრებაშია. ამ კომპანიის 51% წილის მფლობელია საქართველოს ნავთობისა და გაზის კორპორაცია, ხოლო 49%-ს ფლობს საპარტნიორო ფონდი. თბოელექტროსადგურის მშენებლობაც მთლიანად ამ ორგანიზაციებმა დააფინანსეს. გარდაბნის თბოელექტროსადგური 2 შპს „გარდაბნის თბოსადგურის“ ოფიციალური საიტი ↑ 1.0 1.1 1.2 საქმიანობა. შპს „გარდაბნის თბოსადგური“. ციტირების თარიღი: 26 თებერვალი, 2021 ↑ მაჭარაშვილი, მადლენა (17 იანვარი, 2014). „გარდაბნის თბოელექტროსადგურის მშენებლობაზე 600-მდე ადამიანი დასაქმდება“. for.ge. ციტირების თარიღი: 26 თებერვალი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება) ↑ „გარდაბნის თბოელექტროსადგურის გახსნის ცერემონია“. gov.ge. საქართველოს მთავრობა. 22 ივლისი, 2015. ციტირების თარიღი: 26 თებერვალი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება)
აბდრაშიტოვო (მრავალმნიშვნელოვანი)

აბდრაშიტოვო შეიძლება აღნიშნავდეს: აბდრაშიტოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ალშეევის რაიონში. აბდრაშიტოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის დუვანის რაიონში.
აბდულკარიმოვო (მრავალმნიშვნელოვანი)

აბდულკარიმოვო შეიძლება აღნიშნავდეს: აბდულკარიმოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ალშეევის რაიონში აბდულკარიმოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში აბდულკარიმოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ერმეკეევოს რაიონში
გარდაბნის თბოელექტროსადგური 2

გარდაბნის თბოელექტროსადგური 2 — კომბინირებული ციკლის თბოელექტროსადგური საქართველოში, გარდაბნის მუნიციპალიტეტში, ქალაქ გარდაბანთან. სადგურის დადგმული სიმძლავრეა 230 მეგვტ. წელიწადში გამოიმუშავებს 1,3 მილიარდ კვტ·სთ-მდე ელექტროენერგიას. გამოირჩევა მაღალი ეფექტიანობითა და გარემოს დაცვითი ტექნოლოგიით; თითქმის ორჯერ უფრო ნაკლებ გაზს მოიხმარს და უფრო ეკონომიურია, ვიდრე საქართველოში ბუნებრივ აირზე მომუშავე ძველი ენერგობლოკები. აღჭურვილია თანამედროვე ტიპის „General Electric“-ის გაზისა და ორთქლის ტურბინებით და გენერატორებით. თბოელექტროსადგური პირველია საქართველოში, რომელიც ინოვაციური, ე.წ. „ნულიდან გაშვების“ ფუნქციითაა აღჭურვილი, რაც ქვეყნის ელექტროსისტემაში საგანგებო მდგომარეობის შემთხვევაში, დროის მოკლე პერიოდში, სისტემისთვის ელექტროენერგიის მიწოდებას და ნულიდან აღდგენას გულისხმობს. თბოელექტროსადგურის სამშენებლო ფაზა 2018 წლის თებერვლიდან 2019 წლის დეკემბრამდე გრძელდებოდა. გაიხსნა 2020 წლის 17 იანვარს. ექსპლუატაციაში შევიდა 2020 წლის მარტში, მას შემდეგ, რაც სემეკ-მა გასცა წარმოების ლიცენზია. აშენდა საქართველოს ნავთობისა და გაზის კორპორაციის 180 მილიონამდე აშშ დოლარის ინვესტიციით. გარდაბნის თბოელექტროსადგური 2-ის მფლობელია შპს „გარდაბნის თბოსადგური 2“, რომელიც საქართველოს ნავთობისა და გაზის კორპორაციის შვილობილი კომპანიაა. გარდაბნის თბოელექტროსადგური ↑ 1.0 1.1 „გიორგი გახარიამ და ნათია თურნავამ „გარდაბნის თბოელექტროსადგური 2“- ოფიციალურად გახსნეს“. www.economy.ge. საქართველოს ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების სამინისტრო. 17 იანვარი, 2020. ციტირების თარიღი: 26 თებერვალი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება) ↑ 2.0 2.1 „გარდაბნის თბოელექტროსადგური 2-ის მშენებლობისთვის აირტურბინული აგრეგატების იმპორტი განხორციელდა“. gogc.ge. საქართველოს ნავთობისა და გაზის კორპორაცია. ციტირების თარიღი: 26 თებერვალი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ „გარდაბანში თბოსადგურ 2-ის მშენებლობა დასრულდა“. imedinews.ge. 24 დეკემბერი, 2019. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-02-26. ციტირების თარიღი: 26 თებერვალი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება) ↑ „გარდაბნის თბოელექტროსადგური 2 გაიხსნა“. imedinews.ge. 17 იანვარი, 2020. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-02-26. ციტირების თარიღი: 26 თებერვალი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება) ↑ 5.0 5.1 გარდაბნის თბოსადგური 2. საქართველოს ნავთობისა და გაზის კორპორაცია. ციტირების თარიღი: 26 თებერვალი, 2021
გარდაბნის აირტურბინული ელექტროსადგური

გარდაბნის აირტურბინული ელექტროსადგური — თბოელექტროსადგური საქართველოში, გარდაბნის მუნიციპალიტეტში. იგი უახლესი ენერგეტიკული ტექნოლოგიების დანერგვის პირველი წარმატებული მცდელობა იყო. წარმოადგენს Pratt and Whitney Power Systems FT8 ტიპის აირტურბინების ბაზაზე აშენებულ ენერგეტიკულ ობიექტს. ელექტროსადგურის დადგმული სიმძლავრეა 110 მეგავატი. გამომდინარე იქიდან, რომ გარდაბნის აირტურბინული ელექტროსადგური წარმოადგენს კომბინირებული ციკლით მომუშავე ორთქლაირული ელექტროსადგურის აირტურბინულ ზედნაშენს, მისი გამომუშავება ახალი ინვესტიციის შემთხვევაში შეიძლება კიდევ გაიზარდოს. გარდაბნის აირტურბინული ელექტროსადგური ექსპლუატაციაში შევიდა 2006 წლის 23 იანვარს. ექსპლუატაციის ვადა 25 წელია. განხორციელებული ინვესტიციის საერთო ღირებულება 53 800 000 დოლარია. 2010 წლის დეკემბერში შპს „ჯიფაუერმა“ სადგური კომპანია „ენერჯი ინვესტი“-სგან შეიძინა. ↑ 1.0 1.1 1.2 გარდაბნის აირტურბინული ელექტროსადგური. საქართველოს ენერგეტიკის სამინისტრო. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-02-26. ციტირების თარიღი: 2021-02-26. ↑ საქართველოს ენერგეტიკული ბალანსი 2017. საქსტატი. ციტირების თარიღი: 26 თებერვალი, 2021
აიტუგანი (მრავალმნიშვნელოვანი)

აიტუგანი შეიძლება აღნიშნავდეს: აიტუგანი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ალშეევის რაიონში. აიტუგანი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში აიტუგანი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლიბაშევის რაიონში.
ალა ზაგაიკევიჩი

ალა ლეონიდოვნა ზაგაიკევიჩი (უკრ.: Алла Леонідівна Загайкевич; დ. 17 დეკემბერი, 1966, ხმელნიცკი) ― უკრაინელი თანამედროვე კლასიკური მუსიკის კომპოზიტორი, ელექტრონული მუსიკალური პროექტების ორგანიზატორი, მუსიკოლოგი. ალა ზაგაიკევიჩი 1966 წლის 17 დეკემბერს, ხმელნიცკში დაიბადა. 1990 წელს კიევის სახელმწიფო კონსერვატორია დაამთავრა. 1986-1999 წლებში ფოლკლორულ ანსამბლ „Древо“-სთან ერთად გამოდიოდა. 1998 წლიდან უკრაინის ეროვნულ მუსიკალურ აკადემიაში მუსიკალური-საინფორმაციო ტექნოლოგიების კათედრის ხელმძღვანელად მუშაობდა. 1993 წლიდან არის უკრაინის კომპოზიტორთა კავშირის წევრი. ალა ზაგაიკევიჩის ნაწარმოებები წარდგენილია ფესტივალებზე: „კიევის მუსიკალური ფესტივალი“, „Премьеры сезона“, „Мистецьке Березілля“ (კიევი), „ახალი მუსიკის ორი დღე და ორი ღამე“ (ოდესა), „მუსიკალური ტრადიციები და ავანგარდი“ (ლუბლინი) და სხვ. მამაი (2003) სექენდ-ჰენდი (2004) გიდი (2013) ალექსანდრე დოვჟენკოს სახელობის უკრაინის სახელმწიფო პრემია (2004) ― ფილმის „მამაი“ მუსიკალური გაფორმებისთვის Муха Антон. Композитори України та української діаспори. — К.: 2004. — ISBN 966-8259-08-4 Ракунова И.Н. Новые композиторские технологии. Творчество Аллы Загайкевич. Киів: Фенікс, 2010 Информация на сайте организации «Нова музика» დაარქივებული 2009-05-06 საიტზე Wayback Machine. (უკრ.) Информация на сайте «артпортал»(უკრ.) (англ.)(ინგლისური) (англ.)(ინგლისური) Страница на сайте IRCAM (ფრანგული) Беглецы от мира, или В поисках жемчуга: О постановке оперы «Число и Ветер» // «День» (Киев), № 3, 5 января 2001.(რუსული) Алла Загайкевич in Livejournal [https://web.archive.org/web/20191030203906/https://polit.ru/article/2011/06/17/music/ დაარქივებული 2019-10-30 საიტზე Wayback Machine. Интервью порталу Polit.ru, июнь 2011] ↑ II Festiwal Tradycji i Awangardy Muzycznej Kody. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-07-09. ციტირების თარიღი: 2021-02-26.
სტეფან ტურჩაკი

სტეფან (სტეპან) ვასილის ძე ტურჩაკი (უკრ: Степан (Стефан) Васильович Турчак; დ. 28 თებერვალი, 1938 ― 23 ოქტომბერი, 1988) ― უკრაინელი საბჭოთა დირიჟორი, პედაგოგი, სოციალისტური შრომის გმირი (1988), საბჭოთა სოციალისტურ რესპუბლიკათა კავშირის სახალხო არტისტი (1977), უსსრ-ის ტარას შევჩენკოს სახელობის სახელმწიფო პრემიისა (1980) და საქართველოს საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის სახელმწიფო პრემიის (1973) ლაურეატი. სტეფან ტურჩაკი 1938 წლის 28 თებერვალს სოფელ მაცკოვიჩში (ფშემისლის მახლობლად, პოლონეთი) დაიბადა. ბავშვობის წლები დუბლიანში გაატარა. 1955 წელს ლვოვის ფილარეტ კოლესას სახელობის მუსიკალური-პედაგოგიური სასწავლებელი დაამთავრა. სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ სოკალის პედაგოგიურ სასწავლებელში მუსიკისა და სიმღერის მასწავლებლად მუშაობდა. 1957 წელს ჩაირიცხა ლვოვის მიკოლა ლისენკოს სახელობის კონსერვატორიაში, ნიკოლაი კოლესას სადირიჟორო კლასში, რომელიც 1962 წელს დაამთავრა. სწავლის პერიოდში, 1960-1962 წლებში ლვოვის ოპერისა და ბალეტის თეატრის დირიჟორი იყო. 1962 წელს კიევში გადავიდა. 1966 წლიდან კიევის კონსერვატორიაში სიმფონიური ორკესტრისა და საოპერო-სიმფონიური სადირიჟორო კათედრის ხელმძღვანელი იყო (1973 წლიდან - დოცენტი, 1986 წლიდან - პროფესორი). გასტროლები ჰქონდა დიდ ბრიტანეთში, იაპონიაში, იტალიაში, ბულგარეთში, პოლონეთში, უნგრეთსა და ესპანეთში. სტეფან ტურჩაკი 1988 წლის 23 ოქტომბერს (სხვა წყაროებით 23 ნოემბერს) კიევში გარდაიცვალა. დაკრძალულია ბაიკოვის სასაფლაოზე. სოციალისტური შრომის გმირი (1988) უსსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1964) უსსრ-ის სახალხო არტისტი საბჭოთა კავშირის სახალხო არტისტი (1977) უკრაინის ტარას შევჩენკოს სახელობის ეროვნული პრემია (1980) საქართველოს სსრ-ის ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის სახელმწიფო პრემია (1973) ლენინის ორდენი (1988) შრომის წითელი დროშის ორდენი ოქტომბრის რევოლუციის ორდნენი მედალი „კიევის 1500 წლისთავის ხსოვნისათვის“ ↑ 1.0 1.1 Find a Grave — 1996. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q63056"></a> ↑ ТУРЧАК в энциклопедии музыки ↑ Герой Соц. Труда Турчак Стефан Васильевич :: Герои страны
ალდაროვო (მრავალმნიშვნელოვანი)

ალდაროვო შეიძლება აღნიშნავდეს: ალდაროვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ალშეევის რაიონში. ალდაროვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბურაევოს რაიონში. ალდაროვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, კიროვის ოლქის მალმიჟის რაიონში.