laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ილია ნაკაშიძე

ილია პეტრეს ძე ნაკაშიძე (დ. 1866, თბილისი — გ. 27 მაისი, 1923, იქვე) — ქართველი მწერალი, პუბლიცისტი, კრიტიკოსი და საზოგადო მოღვაწე. დაიბადა ოჯახში, რომელიც დაკავშირებული იყო 60-იანი წლების მოწინავე ქართველ საზოგადო მოღვაწეთა დასსთან. მამამისი იყო პუბლიცისტი პეტრე ნაკაშიძე, დედა ბარბარე — პოდპოლკოვნიკ სოლომონ ონიკაშვილის ქალიშვილი. ამ გარემოებამ მნიშვნელოვნად განსაზღვრა ყმაწვილის მომავალი. ცოდნის შეძენის დიდმა სურვილმა, მას ქუთაისელ გიმნაზიელს, მისცა სოლიდური განათლება და ევროპული დაკლასიკური ენების საფუძვლიანი ცოდნა. დამოუკიდებლად სწავლობდა ქართულ ლიტერატურასა და საქართველოს ისტორიას. ამ მიზნით თანაკლასელ ნიკო მართან ერთად მოწაფეთა საგანგებო წრეც ჩამოაყალიბა. 1886 წელს დაამთავრა გიმნაზია და ჩაირიცხა ოდესის უნივერსიტეტის საბუნებისმეტყველო ფაკულტეტზე. მაგრამ მალე გარიცხეს პოლიტიკურ შეხედულებათა გამო და იძულებული გახდა გამგზავრებულიყო პეტერბურგს, სადაც ჩაირიცხა უნივერსიტეტის ფილოლოგიურ ფაკულტეტზე. სტუდენტობის დროს გაიცნო და ცოლად შეირთო ნინო ანთაძე. უნივერისტეტის კურსი ნაკაშიძემ 1895 წელს დაამთავრა, დაბრუნდა თბილისში და ინტენსიური თანამშრომლობა დაიწყო ქართულ და რუსულ პერიოდიკაში. თავისი აქტიური საზოგადოებრივი პოზიციის გამო იგი ახლო ურთიერთობაში იყო ლევ ტოლსტოისთან, კერძოდ რუსი დუხობორების უფლებათა დაცვის საკითხში. სწორედ ამის გამო, 1897 წელს იგი კავკასიიდან გადაასახლეს. ტოლსტოის დახმარებით ნაკაშიძე მოსკოვში დასახლდა. აქ ის ხვდებოდა ლ. ტოლსტოის, რომელმაც ხელი გაუმართა მის ოჯახს. თავის მხრივ ნაკაშიძეც შეძლებისდაგვარად ეხმარებოდა დიდ მწერალს. მაგალითად, იგი ყურადრებით მოეკიდა ლ. ტოლსტოის თხოვნას, დახმარება გაეწია „ჰაჯი-მურატისათვის“ მასალების მოძიებაში. 1903 წელს ის თავის მეუღლესთან ერთად ბრუნდება სამშობლოში. დიდი იმედით შეხვდა 1905 წელს რევოლუციას და აქტიურად მონაწილეობდა გურიის გლეხთა მოძრაობაში. მაგრამ რევოლუციის დამარცხებამ და ქვეყანაში დაწყებულმა რეპრესიებმა სახელოვანი მამულიშვილი აიძულეს მიეტოვებინა მშობლიური კუთხე გურია და დაბრუნებულიყო თბილისში, სადაც გააჩაღა პუბლიცისტური საქმიანობა. ილია ნაკაშიძის წერილების თემატიკა მრავალფეროვანია, მაგრამ იგი უფრო ხშირად პედაგოგიკის, ბავშვთა-აღზრდის საკიტხებს ეხება. მისი კონცეფცია ემყარებოდა თავისუფალი აღზრდის თეორიას და ეწეოდა მის პროპაგანდას როგორც ქართულ, ისე რუსულ ჟურნალ-გაზეთებში. ამადგარი მოღვაწე წლების მანძილზე თანამშრომლობდა ახლად გახსნილ ქართულ უნივერსიტეტში, აგრეთვე „ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელ საზოგადოებაში“. მას ეკუთვნის არაერთი საინტერესო წერილი ქართველ, რუს და უცხოელ მწერალთა შემოქმედებაზე. განსაკუთრებით საგულისხმოა კრიტიკული წერილები ისეთ მოღვაწეებზე როგორებიც არიან ვაჟა-ფშაველა, დავით კლდიაშვილი, გრიგოლ აბაშიძე, ლევ ტოლსტოი, გი-დე მოპასანი და სხვები. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. როგორ გავიცანი ლეონ ტოლსტოი - ტფილისი, სახელგამის გა-მა და სტ., 1928. - 40 გვ. სოციალ-დემოკრატები - თბილისი, სტ. ამხ. "სორაპანი", 1907. - 64 გვ. ხუციშვილი, ს., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 303. ბაბუნაშვილი, ზ. ნოზაძე, თ. „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 287, თბილისი, 1994 ზამბახიძე, ვ. ილია ნაკაშიძე, თბილისი, 1970 ილია ნაკაშიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
რაც მეტია უფრო მხიარულია

რაც მეტია უფრო მხიარულია (ინგლ. The More the Merrier) — ჯორჯ სტივენზის 1943 წლის ამერიკული კომედიური ფილმი. ჩარლზ კობერნმა მიიღო ოსკარი საუკეთესო მსახიობი კაცისთვის მეორეხარისხოვან როლში. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. მეორე მსოფლიო ომის დროს აშშ-ში, განსაკუთრებით კი ვაშინგტონში საბინაო კრიზისია. კონი მილიგანი პატრიოტული მოსაზრებიდან გამომდინარე თავისი ბინის ნახევარს, ერთ ოთხას აქირავებს. მას სურს, ოთხაი ქალზე გააქირავოს, მაგრამ კონის ბინაში დაუკითხავად ეჭრება შუახნის ბენჯამინ დიგლი. დიგლი, თავის მხრივ, საკუთარ ოთახში ახალგაზრდა ჯო კარტერს შეუშვებს. სამი ადამიანი ერთ ბინაში აღმოჩნდება. ჟან არტური — კონი მილიგანი ჯოელ მაკრი — ჯო კარტერი ჩარლზ კობერნი — ბენჯამინ დიგლი ბრიუს ბენეტი — გამოძიების ფედერალური ბიუროს აგენტი ევანზი ფრენკ სალი — გამოძიების ფედერალური ბიუროს აგენტი პაიკი „რაც მეტია უფრო მხიარულია“ — TCM-ის მონაცემთა ბაზაში „რაც მეტია უფრო მხიარულია“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „რაც მეტია უფრო მხიარულია“ — Allmovie-ზე
ლევან ნათაძე

ლევან (ლეო) იასონის ძე ნათაძე (დ. 1880, კასპი, გორის მაზრა — გ. 1922, თბილისი) — ქართველი ჟურნალისტი, პედაგოგი, საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრი. 1899 წელს ოქროს მედლით დაამთავრა თბილისის მესამე გიმნაზია და ჩაირიცხა მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორია ფილოლოგიის ფაკულტეტზე, მაგრამ სტუდენტთა პოლიტიკურ აქციებში მონაწილეობისათვის გარიცხეს და დააპატიმრეს. უნივერისტეტის დამთავრების შემდეგ, ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას, კითხულობდა ლექციებს სახალხო უნივერსიტეტში. ერთხანს ერევნის გიმნაზიაში იყო მასწავლებლად. სამშობლოში დაბრუნებული თანამშრომლობდა სხვადასხვა გაზეთებში და სახალხო განათლების ორგანოებში. 1919-1921 წლებში იყო საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრი სოციალ-დემოკრატიული პარტიიდან და განათლების კომისიის თავმჯდომარე. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. ბაბუნაშვილი ზ., ნოზაძე თ., მამულიშვილთა სავანე, თბ., 1994 ხვადაგიანი ი., საქართველოს დამფუძნებელი კრება 1919, თბ., 2016 ლევან ნათაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ოსკარის მე-16 დაჯილდოება

ოსკარის მე-16 დაჯილდოების ცერემონია — საუკეთესო ფილმებისა და კინოხელოვანების რიგით მე-16 დაჯილდოება კინემატოგრაფიულ ხელოვნებათა და მეცნიერებათა აკადემიის პრემიით.
სამოთხე და ჯოჯოხეთი

სამოთხე და ჯოჯოხეთი — აკირა კუროსავას ფილმი. ასახავს რეჟისორის თანამედროვე იაპონიაში სოციალურ ფენებში არსებულ განსხვავებებს. გამოვიდა 1963 წელს. სამოთხე და ჯოჯოხეთი (იაპონური) იაპონური კინოს მონაცემთა ბაზაში „High and Low“ — Allmovie-ზე ჩაკ სტეპენსის ესე Criterion Collection-ზე
გიორგი ნადირაძე (კრიტიკოსი)

გიორგი ალექსანდრეს ძე ნადირაძე (დ. 15 აპრილი, 1902, სოფ. ქვემო მაჩხაანი, ახლანდელი სიღნაღის რაიონი — გ. 4 აპრილი, 1960, თბილისი) — ქართველი კრიტიკოსი, ლიტერატურათმცოდნე, პროფესორი. სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჯერ ფილოსოფიის, შემდეგ ფილოლოგიის ფაკულტეტზე. სტუდენტობიდანვე ამხანაგებში გამოირჩეოდა ნიჭიერებით, შრომისმოყვარეობით და სიბეჯითით. კარგად იცნობდა დასავლეთ ევროპულ ლიტერატურას, გერმანულ კლასიკურ ფილოსოფიას, მუსიკას და თეატრალურ ხელოვნებას. ამიტომ მისმა წერილებმა თავიდანვე მიიქცია ჩვენი საზოგადოების ყურადღება. 1937 წელს გამოქვეყნდა გ. ნადირაძის პირველი მონოგრაფია ნიკო სულხანიშვილზე, სადაც გაშუქებულია კომპოზიტორის შემოქმედების ხალხურ-ეროვნული საწყისები. მომდევნო წელს დაიბეჭდა მეტად საგულისხმო მონოგრაფია ნიკოლოზ ბარათაშვილის შესახებ — „პოეტი და ადამიანი“. მაგრამ მეცნიერის ინტერესები ამით არ ამოწურულა. ზედიზედ გამოქვეყნდა მისი ნაშრომები: „ბარათაშვილი და ლაიზევიცი“, „ბუნების გრძნობა ბარათაშვილის პოეზიაში“, „ბარათაშვილის ყვავილები“, მონოგრაფია „ნ. ბარათაშვილის ცხოვრება და ესთეტიკური სამყარო“. გიორგი ნადირაძემ ფასდაუდებელი წვლილი შეიტანა რუსთაველის შემოქმედების კვლევის საქმეში. განსაკუთრებით აღსანიშნავიამისი ნაშრომი „რუსთაველის ესთეტიკა“, რისთვისაც ავტორს ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორის ხარისხი მიენიჭა. აღსანიშნავია, აგრეთვე გ. ნადირაძის მთარგმნელობითი მოღვაწეობაც. მან ქართველ საზოგადოებას გააცნო გოეთეს, შილერის, ლესინგის, ლაიზევიცის ქმნილებანი. ფართო ერუდიციის მეცნიერი სიკვდილამდე სათავეში ედგა სულხან-საბა ორბელიანის სახელობის თბილისის პედაგოგიური ინსტიტუტის დასავლეთ ევროპის ლიტერატურისა და ისტორიის კათედრას. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 284, თბ., 1994 გიორგი ნადირაძე (კრიტიკოსი) — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ირაკლი ეხვაია

ირაკლი ეხვაია (დ. 9 იანვარი, 1989) — ქართველი ფეხბურთელი, საფეხბურთო კლუბ „ზუგდიდის“ თავდამსხმელი. პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური) პროფილი ზუგდიდის ოფიციალურ საიტზე[მკვდარი ბმული] (ქართული ენა)
ლუკა კობერიძე

ლუკა კობერიძე (დ. 9 სექტემბერი, 1994, თბილისი) — ქართველი ფეხბურთელი, საფეხბურთო კლუბ „ზუგდიდის“ საყრდენი ნახევარმცველი. პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური)
ცოტნე სამუშია

ცოტნე სამუშია (დ. 24 ოქტომბერი, 1994) — ქართველი ფეხბურთელი, საფეხბურთო კლუბ „ზუგდიდის“ თავდამსხმელი. პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური) პროფილი ზუგდიდის ოფიციალურ საიტზე დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. (ქართული ენა)
ორმაგი ცხოვრება

ორმაგი ცხოვრება (ინგლ. A Double Life) — ჯორჯ კიუკორის 1947 წლის ფილმი. რონალდ კოლმანმა მიიღო ოსკარის და ოქროს გლობუსის ჯილდოები საუკეთესო მსახიობი კაცისთვის. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ენტონი ჯონი თეატრის მსახიობია. მის ცხოვრებაზე დიდ გავლენას ახდენს შესრულებული როლები. როცა ის კომედიას თამაშობს, ის ძალიან ხალისიანი ადამიანია, მაგრამ როცა ტრაგედიას თამაშობს, ტონი საშინელი ადამიანი ხდება. ამ თვისების გამო მას გასცილდება ცოლი ბრიტა, მაგრამ ბრიტას მაინც უყვარს ტონი და მასთან ერთად თეატრშიც თამაშობს. ტონისა და ბრიტას ოტელოს თამაშს შესთავაზებენ. სპექტაკლი წარმატებულია და ორ წელიწადზე მეტს გრძელდება, მაგრამ ტონის გონებას თანდათან იპრყრობს ოტელო და მისთვის დამახასიათებელი ეჭვიანობა. რონალდ კოლმანი — ენტონი ჯონი სინიე ჰასო — ბრიტა ედმონდ ო'ბრაიენი — ბილ ფრენდი შელი უინტერსი — პეტ კროული რეი კოლინზი — ვიქტორ დონლანი ფილიპ ლობი — მაქს ლასკერი ჯო სოიერი — პიტ ბონერი „ორმაგი ცხოვრება“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „ორმაგი ცხოვრება“ — Allmovie-ზე „ორმაგი ცხოვრება“ — TCM-ის მონაცემთა ბაზაში ორმაგი ცხოვრება YouTube-ზე
წითელწვერა

სანძიურო — 1965 წლის იაპონური ფილმი. მისი რეჟისორია აკირა კუროსავა. ფილმში მონაწილეობს ტოსირო მიფუნე. „წითელწვერა“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ოსკარის მე-15 დაჯილდოება

ოსკარის მე-15 დაჯილდოების ცერემონია — საუკეთესო ფილმებისა და კინოხელოვანების რიგით მე-15 დაჯილდოება კინემატოგრაფიულ ხელოვნებათა და მეცნიერებათა აკადემიის პრემიით.
ნერვული ბოჭკოები

ნერვული ბოჭკოები — ნეირონების გამონაზარდები (აქსონები) თავის გარსიანად, რომლებიც ნერვულ იმპულსებს ატარებენ. ყველა ნერვული ბოჭკოს ცენტრში არის აქსონი, რომელიც შემოსილია სპეციალური გარსით, რომელსაც ქმნიან ნევროგლიის უჯრეები — ლემოციტები. ამ გარსის მიხედვით განარჩევენ უმიელინო და მიელინიან ნერვულ ბოჭკოებს. ადამიანისა და ხერხემლიანების ნერვული ბოჭკოები მიელინიანია. ფუნქციის მიხედვით განარჩევენ ორგვარ ნერვულ ბოჭკოს: აფერენტული და ეფერენტული. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 391.
ტობის ჩანჩქერი

ტობის ჩანჩქერი — ჩანჩქერი საქართველოში, მარტვილის მუნიციპალიტეტში. საქართველოს უმაღლესი ჩანჩქერი. სიმაღლე 234 მ. მდებარეობს ასხის მასივის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, მდინარე აბაშის მარცხენა შენაკადის — ტობის სათავის მიდამოებში. აბსოლუტური სიმაღლე 600–800 მ. მდინარე ტობის სათავეში ამართული, ზედაცარცული კირქვული ქარაფი მდიდარია კარსტული მღვიმეებიდან გამომავალი მდინარეების ჩანჩქერებით. ტობის ჩანჩქერს წარმოქმნის არსენ ოქროჯანაშვილის მღვიმიდან გამომავალი კარსტული მდინარე. კასკადური წყალვარდნილია. საინტერესო და პერსპექტიული ტურისტული ადგილია. ყველაზე ახლომდებარე მსხვილი დასახლებული პუნქტია ქალაქი მარტვილი. მისასვლელი გზა იწყება მარტვილიდან 14 კილომეტრიანი საავტომობილო გზით სოფელ მეორე ბალდამდე, შემდეგ ფეხით 4 კილომეტრი მდინარე ტობის სათავის ქარაფის ძირამდე. შეტანილია საქართველოს „წითელ წიგნში“. ტობის ჩანჩქერი ბუნების ძეგლია. საქართველოს ბუნების ძეგლები ↑ საქართველოს სსრ წითელი წიგნი, „საბჭოთა საქართველო“, 1982, გვ. 239. ↑ კობა ხარაძე. საქართველოს ბუნების ფენომენები. თბილისი, 2014, გვ. 391. ↑ ტობის ჩანჩქერისა და არსენ ოქროჯანაშვილის მღვიმის ბუნების ძეგლები
ანდამარკის რაიონი

ანდამარკის რაიონი (ესპ. Distrito de Andamarca) — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის კონსეფსიონის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 500 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 151 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 8.9 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 694.9 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
აკოს რაიონი (კონსეფსიონი)

აკოს რაიონი (ესპ. Distrito de Aco) — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის კონსეფსიონის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 480 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 149 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 57 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 37.8 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ჩამბარის რაიონი

ჩამბარის რაიონი (ესპ. Distrito de Chambara) — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის კონსეფსიონის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 593 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 257 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 32 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 103.27 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
კოჩასის რაიონი (კონსეფსიონი)

კოჩასის რაიონი (ესპ. Distrito de Cochas) — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის კონსეფსიონის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 200 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 580 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 16 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 165.05 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
კომასის რაიონი (კონსეფსიონი)

კომასის რაიონი (ესპ. Distrito de Comas) — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის კონსეფსიონის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 335 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 952 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 9.6 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 825.29 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
კონსეფსიონის რაიონი (კონსეფსიონი)

კონსეფსიონის რაიონი (ესპ. Distrito de Concepción) — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის კონსეფსიონის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 283 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 180 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 720 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 18.29 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ეროინას-ტოლედოს რაიონი

ეროინას-ტოლედოს რაიონი (ესპ. Distrito de Heroínas Toledo) — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის კონსეფსიონის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 830 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 506 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 58 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 25.83 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
მანსანარესის რაიონი

მანსანარესის რაიონი (ესპ. Distrito de Manzanares) — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის კონსეფსიონის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 372 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 669 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 82 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 20.36 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
მარსიკალ-კასტილიის რაიონი (კონსეფსიონი)

მარსიკალ-კასტილიის რაიონი (ესპ. Distrito de Mariscal Castilla) — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის კონსეფსიონის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 550 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 723 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 2.3 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 743.84 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
მატაუასის რაიონი

მატაუასის რაიონი (ესპ. Distrito de Matahuasi) — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის კონსეფსიონის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 262 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 072 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 210 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 24.74 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
დოდესკადენი

დოდესკადენი — აკირა კუროსავას 1970 წლის ფილმი. ის რეჟისორის პირველი ფერადი ფილმი იყო. სახელწოდება ტრამვაის ვაგონის ბორბლების მხაურისგან მომდინარეობს. დიდესკადენი (იაპონური) იაპონური კინოს მონაცემთა ბაზაში
მიტოს რაიონი

მიტოს რაიონი (ესპ. Distrito de Mito) — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის კონსეფსიონის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 286 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 598 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 63 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 25.21 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ნუევე-დე-ხულიოს რაიონი

ნუევე-დე-ხულიოს რაიონი (ესპ. Distrito de Nueve de Julio) — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის კონსეფსიონის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 326 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 972 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 270 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 7.28 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ორკოტუნის რაიონი

ორკოტუნის რაიონი (ესპ. Distrito de Orcotuna) — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის კონსეფსიონის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 250 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 169 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 93 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 44.75 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
სან-ხოსე-დე-კეროს რაიონი

სან-ხოსე-დე-კეროს რაიონი (ესპ. Distrito de San José de Quero) — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის კონსეფსიონის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 856 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 671 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 21 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 317 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
სანტა-როსა-დე-ოკოპის რაიონი

სანტა-როსა-დე-ოკოპის რაიონი (ესპ. Distrito de Santa Rosa de Ocopa) — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის კონსეფსიონის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 376 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 079 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 150 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 13.91 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ჟოელ რაკუტუმალალა

ჟოელ რაკუტუმალალა (ფრანგ. Joel Rakotomalala; დ. 29 მარტი, 1929  — გ. 30 ივლისი, 1976) — მადაგასკარის პრემიერ-მინისტრი 1976 წლის 29 მარტიდან 30 ივლისამდე. დაიღუპა საავიაციო კატასტროფაში. რაკუტუმალალას ბიოგრაფია
ჟაკ იუგ სილა

ჟაკ იუგ სილა (მალაგ. Jacques Hugues Sylla; დ. 1946 — გ. 26 დეკემბერი, 2009) — მადაგასკარელი პოლიტიკოსი, მადაგასკარის პრემიერ-მინისტრი 2002–2007 წლებში. მადაგასკარის ეროვნული ასამბლეის პრეზიდენტი 2007-2009 წლებში. Madagascar: décès de Jacques Sylla
დერსუ უზალა

დერსუ უზალა — აკირა კუროსავას 1975 წლის ფილმი. გადაღებულია საბჭოთა კავშირის/იაპონიის ერთობლივი თანამშრომლობით. იგი არის რეჟისორის პირველი ფილმი არაიაპონურ ენაზე. ფილმი ეფუძნება დერსუ უზალაზე 1923 წლის მოგონებებს, რომლებიც ვლადიმერ არსენიევს ეკუთვნის. მათში აღწერილია რუსეთის შორეულ აღმოსავლეთში მოგზაურობის ამბავი. ოსკარი საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმისთვის დერსუ უზალა კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში „დერსუ უზალა“ — Allmovie-ზე დერსუ უზალა
SDSS J010013.02+280225.8

SDSS J0100+2802 (SDSS J010013.02+280225.8) — ჰიპერკაშკაშა კვაზარი, რომელიც თევზებისა და ანდრომედას საზღვართან ახლოს მდებარეობს. მისი წითელი წანაცვლება 6,30-ია, რაც იმას ნიშნავს, რომ მანძილი ამ ობიექტამდე 12,8 მილიარდი სინათლის წელიწადია და დიდი აფეთქებიდან 900 მილიონ წელიწადში წარმოიქმნა. ის მძლავრად აფრქვევს მატერიას, რომელიც 3x1041 ვატის ტოლია. ამის გამო მისი აბსოლუტური ვარსკვლავიერი სიდიდე -31,7-ია, ანუ 4,2x1013-ჯერ აღემატება მზის სიკაშკაშეს და 40 000-ჯერ ირმის ნახტომში არსებულ 400 000 ვარსკვლავს ერთად. SDSS J0100+2802 დაახლოებით 4-ჯერ კაშკაშაა SDSS J1148+5251-ზე, ხოლო ყველაზე შორეულ კვაზარ ULAS J1120+0641-ზე — 7-ჯერ კაშკაშა. თუმცა, ის სიკაშკაშით 4-ჯერ ნაკლებია ყველაზე კაშკაშა კვაზარ HS 1946+7651-ზე. მის ცენტრში არსებული შავი ხვრელის მასა 12 მილიარდი მზის მასის ტოლია. ამის გამო ის ადრეულ სამყაროში არსებული ყველაზე მასიური შავი ხვრელია, თუმცა ყველაზე მასიურ შავ ხვრელ S5 0014+81-ზე 3-ჯერ ნაკლები მასა აქვს. ამ შავი ხვრელის დიამეტრი 70,9 მილიარდი კილომეტრია, რაც პლუტონის ორბიტის დიამეტრს 7-ჯერ აღემატება. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 Wu, X.; Wang, F.; Fan, X. (25 February 2015), "An ultraluminous quasar with a twelve-billion-solar-mass black hole at redshift 6.30", Nature 518: 512–515, , http://www.nature.com/nature/journal/v518/n7540/full/nature14241.html ↑ Astronomers Discover Record-Breaking Quasar. Sci-News.com (2015-02-25). ციტირების თარიღი: 2015-02-27.
ანდრიამიჰაჯა

ანდრიამიჰაჯა (ფრანგ. Andriamihaja) — მადაგასკარის იმერინის სამეფოს პრემიერ-მინისტრი 1829-1830 წლებში. 1829 წლის აპრილიდან გარდაცვალებამდე ეკავა პრემიერ-მინისტრის თანამდებობა. თვლიან, რომ იგი იყო დედოფალ რანავალუნა I-ის საყვარელი და მისი მემკვიდრის რადამა II-ის მამა. Mervyn Brown, Ranavalona I and the missionarys 1828-1840
კონსტანტინე ახალაია

კონსტანტინე ახალაია (დ. 8 აგვისტო, 1991, ხაშური) — ქართველი ფეხბურთელი, საფეხბურთო კლუბ „ზუგდიდის“ მარცხენა მცველი. პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური) პროფილი ზუგდიდის ოფიციალურ საიტზე[მკვდარი ბმული] (ქართული ენა)
მეომრის ჩრდილი

მეომრის ჩრდილი — აკირა კუროსავას 1980 წლის ფილმი. ფილმი იაპონიის ისტორიის სენგოკუს პერიოდს ასახავს. BAFTA საუკეთესო რეჟისურა: აკირა კუროსავა საუკეთესო კოსტუმების დიზაინი: სეიჩირო მომოსავა სხვა ჯილდოები ოქროს პალმის რტო სეზარი საუკეთესო უცხოური ფილმისთვის „მეომრის ჩრდილი“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „მეომრის ჩრდილი“ — Allmovie-ზე Kagemusha (იაპონური) at the Japanese Movie Database Criterion Collection essay by Peter Grilli
ჟიუსტინ რაკუტუნიაინა

ჟიუსტინ რაკუტუნიაინა (მალაგ. Justin Rakotoniaina; 14 დეკემბერი, 1933 — 2001) — მადაგასკარის პოლიტიკური მოღვაწე. ქვეყნის პრემიერ-მინისტრი 1976-1977 წლებში. თანამდებობა დაიკავა პრემიერ ჟოელ რაკუტუმალალას ავიაკატასტროფაში დაღუპვის შემდეგ. ↑ An encyclopedic dictionary of conflict and conflict resolution, 1945-1996 By John E. Jessup, pg 443
უსადენო ტექნოლოგიები

უსადენო ტექნოლოგიები — საინფორმაციო ტექნოლოგიების ქვეკლასი. გამოიყენება სიშორეზე ინფორმაციის გადასაცემად ორ ან მეტ წერტილს შორის, მათ შორის უშუალო სადენიანი კავშირის მოთხოვნის გარეშე. უსადენოდ ინფორმაციის გადაცემა შეიძლება განხორციელდეს ლაზერული ან ოპტიკური გამოსხივების ან რადიოტალღების საშუალებით. ამჟამად არსებობს მრავალი უსადენო ტექნოლოგია, რომლებიც მომხმარებლებისთვის ხშირად ცნობილია მათი საბაზრო სახელწოდებებით, მათ შორისაა Wi-Fi, WiMAX, Bluetooth. თითოეულ თექნოლოგიას გააჩნია თავისი განსაზღვრული თვისებები, რაც განაპირობებს მათი გამოყენების ამა თუ იმ სფეროს. არსებობს უსადენო ტექნოლოგიების კლასიფიკაციის სხვადასხვა მიდგომები. მოქმედების სიშორის მიხედვით: უსადენო პერსონალური ქსელები (WPAN — Wireless Personal Area Networks). მაგალითად — Bluetooth. უსადენო ლოკალური ქსელები (WLAN — Wireless Local Area Networks). მაგალითად — Wi-Fi. ქალაქის მასშტაბის უსადენო ქსელები (WMAN — Wireless Metropolitan Area Networks). მაგალითად — WiMAX. უსადენო გლობალური ქსელები (WWAN — Wireless Wide Area Network). მაგალითად — CSD, GPRS, EDGE, EV-DO, HSPA. ტოპოლოგიის მიხედვით: „წერტილი-წერტილი“ „წერტილი-მრავალწერტილი“ გამოყენების სფეროს მიხედვით: კორპორატიული (უწყებრივი) უსადენო ქსელები — იქმნება კომპანიების მიერ საკუთარი საჭიროებებისთვის. ოპერატორული უსადენო ქსელები — იქმნება კავშირგაბმულობის ოპერატორების მიერ მომსახურების გაწევისვის. Wireless. DMOZ დაარქივებული 2016-01-19 საიტზე Wayback Machine.