laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
კელნის ცენტრალური მეჩეთი

კელნის ცენტრალური მეჩეთი (გერმ. Zentralmoschee Köln) — მშენებლობის პროცესში მყოფი სუნიტური მეჩეთი გერმანიის ქალაქ კელნში, ერენფელდის უბანში. მეჩეთი მოემსახურება რელიგიის უწყების თურქულ-ისლამურ კავშირს (Türkisch-Islamische Union der Anstalt für Religion). ნაგებობა მთავარ შენობასთან ერთად მოიცავს ორ მინარეთს, რომელთა სიმაღლეც 55 მეტრია. მეჩეთის არქიტექტორები არიან გოტფრიდ და პაულ ბემები. მეჩეთის მშენებლობასთან და მინარეთების სიმაღლესთან დაკავშირებით არსებობს საჯარო დაპირისპირებები. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კელნის ცენტრალური მეჩეთი კელნის ცენტრალური მეჩეთის ვებგვერდი
ჩერნიგოვოს სამების მონასტერი

ჩერნიგოვოს სამების მონასტერი — მართლმადიდებლური დედათა მონასტერი ჩერნიგოვოში. მონასტერი დააარსა 1069 წელს ანტონი პეჩერელმა. 1239 წელს დაანგრიეს მონღოლებმა. აღადგინეს 1649 წელს ლაზარის თაოსნობით და გახდა ჩერნიგოვოს ეპარქიის კათედრა. საბჭოთა ხელისუფლების პერიოდში მონასტერი გაუქმდა. Vlasenko, Petro. Troitsko-Ilinskiy Monastyr, 11th-18th centuries Russian. Monuments of architecture of the Ukrainian SSR გვ. 274. ციტირების თარიღი: 2007-05-14. Klymenko, Serhiy. Troitsko-Illinskyi monastyr. Photo tour: Chernihiv; 2002, 2004, ahd 2006. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-02-24. ციტირების თარიღი: 2007-05-14.
კელნის უნივერსიტეტი

კელნის უნივერსიტეტი (გერმ. Universität zu Köln) — უმაღლესი სასწავლებელი ქალაქ კელნში, გერმანიაში, რომელიც აერთიანებს კლასიკურ ფაკულტეტებს. კელნის უნივერსიტეტი ჰაიდელბერგის რუპრეხტ კარლს-უნივერსიტეტის დაარსებიდან ორ წელიწადში, 1388 წელს დაარსდა და ევროპის უძველეს უნივერსიტეტებს მიეკუთვნება. 1789 წელს, ე. წ. ფრანგული პერიოდის დროს იგი დაიხურა და მხოლოდ 1919 წელს აღდგა კელნის ახალი უნივერსიტეტის სახელით. პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ სტრასბურგის კაიზერ ვილჰელმის უნივერსიტეტის განადგურების შემდეგ კელნის უნივერსიტეტს მისი ტრადიციაც უნდა გაეგრძელებინა და რაინზე გერმანული პოზიცია გაეძლიერებინა. 2015 წლის ზამთრის სემესტრში 49.000-ზე მეტი სტუდენტით (დოქტორანტების გარდა, მოკლევადიანი სტუდენტების ჩათვლით) იგი გერმანიის სიდიდით მესამე უნივერსიტეტია. Erich Meuthen: Kölner Universitätsgeschichte, Band I: Die alte Universität. Köln [u.a.]: Böhlau 1988. ISBN 3-412-06287-1. Bernd Heimbüchel & Klaus Pabst: Kölner Universitätsgeschichte, Band II: Das 19. und 20. Jahrhundert. Köln [u.a.]: Böhlau 1988. ISBN 3-412-01588-1. Erich Meuthen (Hrsg.): Kölner Universitätsgeschichte, Band III: Die neue Universität: Daten und Fakten. Köln [u.a.]: Böhlau 1988. ISBN 3-412-01688-8. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კელნის უნივერსიტეტი კელნის უნივერსიტეტის ვებგვერდი ↑ https://www.mkw.nrw/hochschule-und-forschung/studium-und-lehre/ueberblick-hochschulen-nrw ↑ Directory of Open Access Journals — 2003. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1227538"></a> ↑ 3.0 3.1 https://www.ripe.net/membership/indices/data/de.uni-koeln.html ↑ Statistisches Bundesamt Deutschland - GENESIS-Online <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q110063591"></a> ↑ https://www.dfn.de/verein/mv/mitglieder/ ↑ https://www.hrk.de/mitglieder/mitgliedshochschulen/universitaeten-technische-hochschulen/ ↑ https://www.ddv.de/universitaet-zu-koeln.html ↑ https://www.adh.de/ueber-uns/mitgliedshochschulen.html ↑ https://eua.eu/about/member-directory.html ↑ https://idw-online.de/de/institution19 ↑ https://www.dfh-ufa.org/die-dfh/die-dfh-im-ueberblick/netzwerk ↑ Our Members / Tier 4 ↑ https://www.nfdi.de/verein/#mitglieder ↑ http://www.geoverbund-abcj.de/geoverbund/EN/Home/about_us/network/network_node.html ↑ https://web.archive.org/web/20231020113811/https://orcid.org/members ↑ Erich Meuthen: Kleine Kölner Universitätsgeschichte, Köln 1998, S, 31 ↑ Kurzstatistik Wintersemester 2014/15 (PDF), abgerufen am 2. Januar 2015[მკვდარი ბმული]
გუსტავს შკილტერსი

გუსტავს შკილტერსი (ლატვ. Gustavs Šķilters; დ. 16 ნოემბერი, 1874 — გ. 24 სექტემბერი, 1874) — ლატვიელი მოქანდაკე და გრაფიკოსი. მეოცე საუკუნის ლატვიური ქანდაკების სკოლის ერთ-ერთი პირველი წარმომადგენელი. სწავლობდა პეტერბურგში, შტიგლიცის ტექნიკური ხაზვის ცენტრალურ სასწავლებელში (1893-99). ოსტატდებოდა ო. როდენთან (1900–1905). პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა შტიგლიცის სასწავლებელსა (1905–1918) და ლატვიის სამხატვრო აკადემიაში (1924–1932). ნამუშევრები: რ. კაუძიტესა (1902) და მ. კაუძიტეს (1912, ორივე ბრინჯაო, ლატვიის სამხატვრო მუზეუმი, რიგა) პორტრეტები, „მღელვარე ზღვასთან“ (თაბაშირი, 1924, შკილტერსის მემორიალური მუზეუმი, რიგა). 1974 წელს რიგაში გაიხსნა შკილტერსის მემორიალური მუზეუმი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 11. Ivanovs, M. Gustavs Šķilters. Rīga, 1958. Māksla un arhitektūra biogrāfijās. Atb. red. A. Vanaga — Rīga, 2000 — 1. sēj.
ხოტინის ციხესიმაგრე

ხოტინის ციხესიმაგრე (უკრ. Хотинська фортеця; რუმ. Cetatea Hotinului) — X-XVIII საუკუნეების ციხესიმაგრე ხოტინში, უკრაინა. უკრაინის შვიდი საოცრებიდან ერთ-ერთი. ციხესიმაგრის მშენებლობა დაკავშირებულია გალიჩ-ვოლინის სამთავროს მმართველ დანიელთან. XV საუკუნეში მცირედ გადააკეთეს. ამ პერიოდში უკვე მოლდოვის სამთავროს შემადგენლობაში შედიოდა. 1538 წელს ციხესიმაგრე პოლონეთის ჯარმა დაიპყრო. შტურმის დროს დაინგრა სამხრეთის კედლები, რომლებიც 1541-1546 წლებში აღადგინეს. ხოტინის ბრძოლა ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ხოტინის ციხესიმაგრე Cetatea Hotin დაარქივებული 2007-09-28 საიტზე Wayback Machine. — Moldata.com (რუმინული) Pictures of Khotyn Fortress on the LiveJournal (რუსული)
შლაგბაუმი

შლაგბაუმი (გერმ. schlagbaum — დაცემული ხე) — ძელის სახის მოწყობილობა, რომელიც გზას უღობავს საავტომობილო ტრანსპორტსა და ფეხით მოსიარულეებს. ჩვეულებრივ, იკეტება რკინიგზის გადასავალზე მატარებლის გავლის წინ და იხსნება მატარებლის გავლის შემდეგ. შლაგბაუმი არსებობს ხელით სამართი, მექანიკურ-ამძრავიანი და ავტომატური. ძელს, ჩვეულებრივ, გააჩნია საპირწონე, რათა გაიოლდეს მისი აწევ-დაწევა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 11.
მიუნსტერის საკათედრო ტაძარი

მიუნსტერის წმინდა პავლეს საკათედრო ტაძარი — რომის კათოლიკური ეკლესია გერმანიაში, ქალაქ მიუნსტერში. იგი მიუნსტერის ეპარქიის ცენტრია და მიეკუთვნება მიუნსტერის უმნიშვნელოვანეს ტაძრებს. წარმოადგენს ქალაქის ერთ-ერთ უმთავრეს სავიზიტო ბარათს ისტორიულ რატუშასთან ერთად. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მიუნსტერის საკათედრო ტაძარი Domkapitel der Kathedralkirche zu Münster: Den Dom zu Münster virtuell erleben. 1200 Jahre Glaubensgeschichte in Bauwerken, in Kunstschätzen, in Gottesdiensten. DVD mit 8-seitigem Beiheft. Dialogverlag, Münster 2005, ISBN 3-937961-07-0. Simone Epking, Christoph Hellbrügge u. a.: Der Dom zu Münster 793–1945–1993. Die Ausstattung. (= Denkmalpflege und Forschung in Westfalen. Band 26, 2). Mainz 2004, ISBN 3-8053-3416-8. Max Geisberg: Die Bau- und Kunstdenkmäler von Westfalen. Band 41: Die Stadt Münster. Teil 5: Der Dom. Münster 1977, ISBN 3-402-05094-3.
ლუბარტის ციხესიმაგრე

ლუბარტის ციხესიმაგრე, ლუცკის ციხესიმაგრე — ციხესიმაგრე ქალაქ ლუცკში. ქალაქის სიმბოლო და მისი ყველაზე მთავარი ღირსშესანიშნაობა. ციხესიმაგრე ააგო ლიტვის დიდ მთავარ გედიმინასის შვილმა ლუბარტ გედიმინოვიჩმა XIV საუკუნეში. იგი დაქორწინდა ადგილობრივი თავადის შვილზე და მიიღო მართლმადიდებლობა. ლუბარტის ციხესიმაგრე იმ მცირერიცხოვანი არქიტექტურის ძეგლებს განეკუთვნება, რომელიც აგებულია ლიტვის დიდი სამთვროს პერიოდში და დღემდეა შემონახული. 2011 წელს შეიყვანეს უკრაინის შვიდი საოცრების შემადგენლობაში. О кирпичах Луцкого замка Краткая экскурсия по Луцкому Замку ↑ 7 чудесних замків, фортець та палаців визначено. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-02-03. ციტირების თარიღი: 2015-05-26.
ავგუსტ შლაიხერი

ავგუსტ შლაიხერი (გერმ. August Schleicher; დ. 19 თებერვალი, 1821 — გ. 6 დეკემბერი, 1868) — გერმანელი ენათმეცნიერი. პრაღისა და იენის უნივერსიტეტების პროფესორი. ინდოევროპულ ენათა ისტორიულ-შედარებითი კვლევისა და ზოგადი ენათმეცნიერების სპეციალისტი. ენათმეცნიერების ნატურალისტური თეორიის შემქმნელი. თავის ნაშრომში „ინდოევროპულ ენათა შედარებითი გრამატიკის კომპენდიუმი“ (1861-62) — შეაჯამა ამ ენათა ისტორიულ-შედარებითი კვლევის შედეგები. შლაიხერს სწამდა ფუძე-ენის რეკონსტრუქციის შესაძლებლობა. შემდგომმა გამოკვლევებმა არსებითი შესწორებები შეიტანა შლაიხერის რეკონსტრუქციებში. მონათესავე ენათა ურთიერთობას შლაიხერი გენეალოგიური ხის სქემით გამოხატავდა. შარაშენიძე თ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 11. ↑ 1.0 1.1 Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ 2.0 2.1 ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ 3.0 3.1 Dr. Constant v. Wurzbach Schleicher, August // Biographisches Lexikon des Kaiserthums Oesterreich: enthaltend die Lebensskizzen der denkwürdigen Personen, welche seit 1750 in den österreichischen Kronländern geboren wurden oder darin gelebt und gewirkt haben — Wien: 1856. — ტ. 30. — S. 80. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q89756647"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q665807"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q25856"></a> ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #118759302 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ Шлейхер Август // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ Crystal D. The Cambridge Encyclopedia of Language — Cambridge University Press, 1987. — გვ. 292. — ISBN 978-0-521-42443-1 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q471550"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q912887"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q23306977"></a>
სებასტიან როდე

სებასტიან როდე (გერმ. Sebastian Rode; დ. 11 ოქტომბერი, 1990) — გერმანელი ფეხბურთელი, დორტმუნდის „ბორუსიას“ ნახევარმცველი. „დორტმუნდში“ გადასვლამდე ასპარეზობდა მიუნხენის „ბაიერნში". ოფიციალური საიტი სებასტიან როდე Twitter-ზე ↑ KGaA, Borussia Dortmund GmbH & Co. Borussia Dortmund sign Sebastian Rode. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2022-07-10. ციტირების თარიღი: 2017-10-22.
შლამი

შლამი (გერმ. Schlamm, სიტყვასიტყვით – ტალახი) — რომელიმე მადნის გარეცხვისას ნალექის სახით მიღებული მისი მტვრისებური ან ძლიერ დისპერგირებული ნაწილაკები, ასევე წვრილი ნაწილაკების ნალექი, რომელიც გამოიყოფა სითხის დაწდომის ან ფილტრაციის დროს. სხვა კერძო შემთხვევებს შორის ჩამოითვლება: სასარგებლო წიაღისეულის უწვრილესი ნაწილაკები, რომელთა ზომა (მადნისათვის) არ აღემატება 10-40 მიკრომეტრს. სპილენძის, თუთიისა და სხვა ლითონების ელექტროლიზის დროს დალექილი ფხვნილისებრი პროდუქტი, რომელიც შეიცავს, ჩვეულებრივ, კეთილშობილ ლითონებს. ორთქლის ქვაბებში დალექილი ლამი. კვარცის ქვიშის სველი წესით მტვრევის პროდუქტი — კვარცის შლამი. ქანის ბურღვისას მიღებული შლამი, რომელიც საბურღ ხსნარს ზედაპირზე ამოაქვს. ქვანახშირის ან სხვა რომელიმე მადნის სველი წესით გამდიდრების პროცესში მიღებული ლამისებრი ნალექი. დეშლამატორი სპირალური კლასიფიკატორი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 11.
ნიახურის ბრძოლა

ნიახურის ბრძოლა, ივრის ბრძოლა, — რუსებისა და ქართველების გაერთიანებული ლაშქრის ბრძოლა ავარიის მფლობელის ომარ-ხანის ლაშქრის წინააღმდეგ 1800 წლის 7 ნოემბერს. საისტორიო ლიტერატურაში ზოგჯერ კაკაბეთის ბრძოლის ან ივრის ბრძოლის სახელითაც იხსენიება. დაღესტნელ ფეოდალთა ეს ლაშქრობა დაკავშირებული იყო ირანის გამგებლის ბაბა-ხანის სამხედრო აქციასთან. ბაბა-ხანი ალექსანდრე ბატონიშვილთან (ერეკლე II-ის ძე) ერთად ცდილობდა ქართლ-კახეთის სამეფოს ჩამოშორებას რუსეთისაგან. გეგმის მიხედვით, დაღესტნელებსა და ყიზილბაშებს თბილისისათვის ორი მხრიდან უნდა შეეტიათ, მაგრამ შინაარეულობამ ირანში და შაჰის ახალმა პოლიტიკურმა მოსაზრებამ ხელი შეუშალა ამ გეგმის განხორციელებას: საქართველოს საზღვართან დაბანაკებული სპარსელთა ლაშქარი, რომელსაც ტახტის ახალგაზრდა მემკვიდრე აბას-მირზა მეთაურობდა, აიყარა და ირანს დაბრუნდა. დასახული მიზნის შესრულება ძირითადად მხოლოდ ომარ-ხანის 20 ათასიან ლაშქარს დაეკისრა. კახეთში, სადაც მოსალოდნელი იყო დაღესტნელთა შემოსევა, ჩამოყალიბდა ქიზიყელ მოხალისეთა რაზმი, რომელსაც იოანე და ბაგრატ ბატონიშვილები მეთაურობდნენ, ხოლო თბილისიდან მათ დასახმარებლად გაემართა რუსთა ორი ბატალიონი გენერლების ივანე ლაზარევისა და ვასილი გულიაკოვის წინამძღოლობით. ნიახურის ბრძოლა გაიმართა მდინარე ივრის მარჯვენა ნაპირზე, სოფელ კაკაბეთის მახლობლად, ნიახურის მინდორზე. ბრძოლა დაღესტნელთა ლაშქრის სრული განადგურებით დამთავრდა. დაჭრილმა ომარ-ხანმა ორასიოდე მხედრითურთ ძლივს დააღწია თავი ტყვეობას. ქვეყანა აოხრებას გადაურჩა. საქართველოს ბრძოლების სია Ватейшвили Дж. Л., Из истории грузино-русского боевого содружества против иранской агрессии (Какабетское сражение 1800 г.), «მაცნე. ისტორიის, არქეოლოგიის, ეთნოგრაფიისა და ხელოვნების ისტორიის სერია», 1972, №　4; Ватейшвили Дж. Л., К историографии Какабетского сражения, მის წგნ.: Русская общественная мысль и печать на Кавказе в первой трети XIX века, М., 1973; ვათეიშვილი ჯ., ქსე, ტ. 7, გვ. 407, თბ., 1984
იოჰანეს შლაფი

იოჰანეს შლაფი (გერმ. Johannes Schlaf; დ. 21 ივნისი, 1862, კვერფურტი — გ. 2 თებერვალი, 1941, იქვე) — გერმანელი მწერალი. ა. ჰოლცთან ერთად დააფუძნა ეგრეთ წოდებული „თანამიმდევრული ნატურალიზმი“, გერმანულ ლიტერატურაში ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ნატურალისტური განშტოება. ჰოლცთან ერთადვე დაწერა სამი პროზაული ესკიზისაგან შედგენილი „მამა ჰამლეტი“ (1889) და დრამა „ზელიკეების ოჯახი“. იგი მნიშვნელოვანია აგრეთვე, როგორც მთარგმნელი, რომელმაც გერმანულად მოლაპარაკე ხალხებს გააცნო უოლტ უიტმანის, ემილ ვერჰარნის და ემილ ზოლას ნაწარმოებები. ზოგიერთ მის ლექსზე კომპოზიტორებმა ალბან ბერგმა და არნოლდ შიონბერგმა მუსიკაც დაწერეს. ხანდახან შლაფს შეცდომით მიაწერენ ტერმინის „მესამე რაიხის“ შემოტანას ნაციზმთან მიმართებაში, ეყრდნობიან რა იმ ფაქტს, რომ მან დაწერა 1906 წელს რომანი ამავე სათაურით — მესამე რაიხი. სინამდვილესი ამ ტერმინის ნაცისტური გამოყენება წამოვიდა 1923 წელს დაწერილი თანამოსახელე რომანისგან — „Das Dritte Reich“, რომლის ავტორია არტურ მიოლერ ვან დენ ბრუკი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 11. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 Deutsche Nationalbibliothek Record #118607871 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ 2.0 2.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 3.0 3.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 4.0 4.1 IMSLP — 2006. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q523660"></a> ↑ Person Profile // კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა — 1990. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q37312"></a> ↑ Czech National Authority Database <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q13550863"></a>
ავგუსტ შლეგელი

ავგუსტ ვილჰელმ შლეგელი (გერმ. August Wilhelm Schlegel, დ. 8 სექტემბერი, 1767, ჰანოვერი — გ. 12 მაისი, 1845, ბონი) — გერმანელი კრიტიკოსი, ლიტერატურის ისტორიკოსი, პოეტი, რომანტიკოსი, მთარგმნელი, ენათმეცნიერი. შედარებითი ენათმეცნიერების ერთ-ერთი ფუძემდებელი. ფრიდრიხ შლეგელის ძმა. სწავლობდა გეტინგენის უნივერსიტეტში. 1798 წლიდან — იენის უნივერსიტეტის ექსტრაორდინალური პროფესორი. გერმანიის რომანტიკოსთა იენის წრის წარმომადგენელია, რომანტიზმის იდეები პირველად სისტემურად გადმოსცა ბერლინში წაკითხული ლექციების კურსში ლიტერატურისა და ხელოვნების შესახებ (1801-1804, გამოქვეყნდა 1884 წელს). ავგუსტ შლეგელის მიერ გერმანულად თარგმნილი შექსპირის ნაწარმოებები მთარგმნელობითი ხელოვნების ბრწყინვალე ნიმუშადაა მიჩნეული. შლეგელმა 1818 წელს დააზუსტა თავისი ძმის _ ფრიდრიხ შლეგელის შექმნილი ენათა მორფოლოგიური კლასიფიკაცია და გარკვევით გამოყო სამი ტიპი: 1. ყოველგვარ გრამატიკულ სტრუქტურას მოკლებული ენები (იგულისხმებოდა შემდეგდროინდელი ტერმინით — იზოლირებული ენები); 2. აფიქსებიანი ენები; 3. ფლექსიური ენები. მან დაადგინა აგრეთვე განსხვავება სინთეზურ და ანალიზურ ენებს შორის. Sämtliche Werke, Bd. 1-15, Lpz., 1846. Kritische Schriften und Briefe, Bd. 1-6, Stuttg., 1962-1967. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 11. August Wilhelm von Schlegel — ნამუშევრები პროექტ „გუტენბერგზე“ ავგუსტ შლეგელი — ნამუშევრები საიტზე Internet Archive ↑ 1.0 1.1 Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ 2.0 2.1 RKDartists <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17299517"></a> ↑ 3.0 3.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 4.0 4.1 IMSLP — 2006. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q523660"></a> ↑ 5.0 5.1 Discogs — 2000. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q504063"></a> ↑ 6.0 6.1 Шлегель Август Вильгельм // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ 7.0 7.1 7.2 7.3 WeChangEd <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q86999151"></a> ↑ Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ Library of the World's Best Literature / C. D. Warner — 1897. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q952614"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19098835"></a> ↑ Dictionary of Art Historians <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17166797"></a>
ნორდკირხენის სასახლე

ნორდკირხენის სასახლე (გერმ. Schloss Nordkirchen) — ბაროკოს სტილის სასახლე მიუნსტერლანდში, ქალაქ მიუნსტერიდან 25 კილომეტრით სამხრეთით. მდებარეობს ნორდკირხენის თემში, ჩრდილოეთი რაინ-ვესტფალიის კესფელდის რაიონში. წყლი გარემოცული სასახლე ბაროკოს სტილის უდიდესი რეზიდენციაა ვესტფალიაში და თავისი სიდიდისა და არქიტექტურული მახასიათებლების გამო „ვესტფალიის ვერსალსაც“ უწოდებენ. Stefan Buske: Schloss Nordkirchen (= DKV-Kunstführer. Heft 597). 3. Auflage, Deutscher Kunstverlag, München/Berlin 2008, ISBN 978-3-422-02122-8. Gerd Dethlefs: Meisterwerk des Barock. Zur wechselvollen Geschichte des Schlosses Nordkirchen und seiner Bewohner. In: Jahrbuch Westfalen 2015. Westfälischer Heimatkalender. Neue Folge Band 69. Aschedorff, Münster 2014, ISSN 0724-0643, S. 143–152. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ნორდკირხენის სასახლე ნორდკირხენის თემის ვებგვერდი ↑ W. F. Schmitt: Schmitt: Schloss Nordkirchen, 2006, S. 9. ↑ B. Fischer: Wasserburgen im Münsterland, 1980, S. 166.
ახალი კინოთეატრი პარადიზო

ახალი კინოთეატრი პარადიზო (იტალ. Nuovo Cinema Paradiso) — ჯუზეპე ტორნატორეს ფილმი, რომელიც გამოვიდა 1988 წელს. BAFTA საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმი საუკეთესო ორიგინალური სცენარი: ჯუზეპე ტორნატორე საუკეთესო მსახიობი კაცი: ფილიპ ნუარე სხვა ჯილდოები ოსკარი საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმისთვის ოქროს გლობუსი საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმისთვის კანის კინოფესტივალის გრან პრი ოფიციალური საიტი „ახალი კინოთეატრი პარადიზო“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „ახალი კინოთეატრი პარადიზო“ — Allmovie-ზე „კინოთეატრი პარადიზო/ ახალი კინოთეატრი პარადიზო“ — Rotten Tomatoes
ფრენკ შლეზინგერი

ფრენკ შლეზინგერი (ინგლ. Frank Schlesinger; დ. 11 მაისი, 1871, ნიუ-იორკი — გ. 10 ივლისი, 1943, ოლდ-ლაიმი, კონექტიკუტი) — ამერიკელი ასტრონომი. ძირითადად მუშაობდა ფოტოგრაფიული ასტრომეტრიის საკითხებზე. დაამუშავა ვარსკვლავთა პარალაქსების განსაზღვრის მეთოდი. თავისი კონსტრუქციის ასტროფრაფით განსაზღვრული ვარსკვლავთა მდებარეობების მიხედვით შეადგინა რამდენიმე კატალოგი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 11. ↑ 1.0 1.1 Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ 2.0 2.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 3.0 3.1 ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ 4.0 4.1 Brozović D., Ladan T. Hrvatska enciklopedija — LZMK, 1999. — 9272 გვრ. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1264934"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q429032"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18446"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1789619"></a> ↑ https://phys-astro.sonoma.edu/brucemedalists/frank-schlesinger
მიუნსტერის სასახლე

მიუნსტერის სამთავრო-საეპისკოპოსო სასახლე (გერმ. Fürstbischöfliches Schloss Münster) — ბაროკოს სტილის სასახლე ქალაქ მიუნსტერში, გერმანიაში. აგებულია 1767—1787 წლებში მიუნსტერის ბოლოს წინა მთავარი-ეპისკოპოსის — მაქსიმილიან ფრიდრიხ ფონ კენიგზენ როთენფელსისათვის, როგორც რეზიდენცია. მისი არქიტექტორია იოჰან კონრად შლაუნი. 1954 წლიდან იგი ვესტფალიის ვილჰელმის უნივერსიტეტის ცენტრალური შენობა და მისი სავიზიტო ბარათია. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მიუნსტერის სასახლე Bernd Fischer: Münster und das Münsterland. 5. Auflage. DuMont Buchverlag, Köln 1989, ISBN 3-7701-1278-4, S. 78–82. Jürg Meyer zur Capellen (Hrsg.): Kunstraum Schloss. 1. Auflage. Rhema-Verlag, 2005, ISBN 3-930454-49-1. Birgitta Ringbeck: Das Schloß zu Münster. Westfälische Kunststätten Bd. 65, Münster 1993, ISSN 0930-3952.
შლეპერი

შლეპერი (გერმ. Schlepper < Schleppen – თრევა) — საგლინი დგარის მექანიზმი, რომელიც გასაგლინ ლითონს განივი მიმართულებით გადააადგილებს (მაგალითად, ერთი როლგანგიდან მეორეზე). შედგება მიმმართველების სისტემისა და უსასრულო ჯაჭვების ან ბაგირებისაგან, რომლებზეც დამაგრებულია სპეციალური საბრუნი თითები საბჯენებითურთ. ნაგლინთან შეხვედრისას საბჯენები წარიტაცებენ მას და გადააადგილებენ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 12.
მადჰია-პრადეში

მადჰია პრადეში (Madhya Pradesh, mp) — შტატი ინდოეთში ცენტრში. შეიქმნა 1950 წელს ბრიტანეთის ინდოეთის ცენტრალური პროვინციისაგან. 1956 წელს შეურთდა ბჰოპალი, მადჰია ბჰარატი და ვინდჰია პრადეში. მოსახლეობა - 62.761 ათასი; ფართობი - 296 ათასი; ქალაქები (ათ.) – ინდორი (1.629), ბჰოპალი (C, 1.462), ჯაბალპური (970), გვალიორი (843). ენა – ჰინდი.
მუტუნოპოლისი

მუტუნოპოლისი (პორტ. Mutunópolis) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 413 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პორანგატუს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 859 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4.04 კმ²-ზე. ფართობი 955 875 კმ²-ია. გოიასი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები გოიასის შტატში [დაარქივებული] Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2013-08-06 საიტზე Wayback Machine.
მონტივიდიუ-დუ-ნორტი

მონტივიდიუ-დუ-ნორტი (პორტ. Montividiu do Norte) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 435 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პორანგატუს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 122 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3.09 კმ²-ზე. ფართობი 1 332 კმ²-ია. გოიასი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები გოიასის შტატში [დაარქივებული] Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2013-08-06 საიტზე Wayback Machine.
ნიკელანდია

ნიკელანდია (პორტ. Niquelândia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 650 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პორანგატუს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 42 361 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4.3 კმ²-ზე. ფართობი 9 843 კმ²-ია. გოიასი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები გოიასის შტატში [დაარქივებული] Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2013-08-06 საიტზე Wayback Machine.
ნოვა-იგუასუ-დი-გოიასი

ნოვა-იგუასუ-დი-გოიასი (პორტ. Nova Iguaçu de Goiás) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 409 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პორანგატუს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 826 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4.5 კმ²-ზე. ფართობი 628 444 კმ²-ია. გოიასი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები გოიასის შტატში [დაარქივებული] Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2013-08-06 საიტზე Wayback Machine.
პორანგატუ

პორანგატუ (პორტ. Porangatu) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 390 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პორანგატუს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 42 355 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 8.79 კმ²-ზე. ფართობი 4 820 კმ²-ია. გოიასი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები გოიასის შტატში [დაარქივებული] Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2013-08-06 საიტზე Wayback Machine.