laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
შამპანი

შამპანი (ფრანგ. Champagne) — ისტორიული ოლქი ჩრდილო-აღმოსავლეთ საფრანგეთში. შამპანის ტერიტორიაზეა მარნის, ზემო მარნის, ობის, არდენების, დეპარტამენტები. ფართობი 25,7 ათ. კმ². მთავარი ქალაქი — რეიმსი. განვითარებულია ლითონდამუშავება და მანქანათმშენებლობა (ქალაქები: რეიმსი, სენ-დიზიე, მეზიერი და სხვ.), საფეიქრო, ტრიკოტაჟის (რეიმსი, ტრუა, სედანი), კვების (უმთავრესად შამპანური ღვინის წარმოება: რეიმსი, ეპერნე, შალონ-ან-შამპანი, ბარ-სიურ-ობი), ხის დასამუშავებელი, ქაღალდის მრეწველობა. სოფლის მეურნეობაში ჭარბობს მარცვლეული კულტურების (ხორბალი, ქერი, სიმინდი) წარმოება და მევენახეობა (ილ-დე-ფრანსის კუესტის კალთებზე). მისდევენ მეცხოველეობას. წყაროებში პირველად იხსენიება IX–X საუკუნეებში. 1284 წელს სამეფო დომენს შეუერთდა. ასწლიანი ომის (1337–1453) დროს შამპანი საომარი მოქმედების ერთ-ერთი მთავარი ასპარეზი იყო. შამპანის ტერიტორიის ნაწილზე მიმდინარეობდა ჟაკერია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 680.
ხოცენი

ხოცენი (ჩეხ. Choceň) — ქალაქი ჩეხეთში, პარდუბიცის მხარეში, 15კმ დასავლეთით რაიონულ ქალაქ უსტი-ნად-ორლიციდან, გაშენებულია მდინარე ტიხა ორლიცეს ორივე მხარეს. ქალაქი შედგება შვიდი უბნისგან: ხოცენი, ბრჟეზენიცე, დვორჟისკო, ჰემჟე და პოდრაჟეკ. ქალაქში რეგისტრირებულია 1972 სახლი, მ.შ. საკუთრივ ხოცენში 1732. თავად ხოცენში ცხოვრობს 8700 მცხ. მას მიკუთვნებული სოფლების ჩათვლით კი დაახლ. 10 ათ. მცხ. ქალაქი ცნობილი სარკინიგზო კვანძია. წმ. ფრანცისკე სერაფინელის ეკლესია ეკლესიასთან ჭირის სვეტი ტირშის მოედანი ("ტირშოვო ნამნესტი") Český statistický úřad: Počet obyvatel v obcích k 1.1.2018. 30. dubna 2018. Dostupné online. [cit. 2018-05-01] Choceň má nové vedení. Chce zapojit občany do diskuze. Deník [online]. 2014-11-08 [cit. 2014-11-09]. Dostupné online. Nejkrásnějším nádražím v Česku je Choceň, rozhodla anketa idnes.cz, 18. 6. 2010. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ხოცენი ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ხოცენი
ფილიპ დე შამპენი

ფილიპ დე შამპენი (ფრანგ. Philippe de Champaigne; დ. (ან მოინათლა) 26 მაისი, 1602, ბრიუსელი — გ. 12 აგვისტო, 1674, პარიზი) — ფრანგი ფერმწერი. 1621 წლიდან მუშაობდა პარიზში. ასრულებდა დეკორაციულ სამუშაოებს სასახლეებსა და ეკლესიებში. დაუახლოვდა იანსენისტებს (იხ. იანსენიზმი), ქმნიდა რელიგიურ სურათებს („საიდუმლო სერობა“, 1648, ლუვრი, პარიზი), ცალკეულ — („ა. ჟ. რიშელიე“, „ჯ. მაზარინი“) და ჯგუფურ („ორი მონაზონი“, 1662 ლუვრი, პარიზი) პორტრეტებს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 681. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 1.7 RKDartists <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17299517"></a> ↑ 2.0 2.1 2.2 Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ 3.0 3.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 4.0 4.1 Discogs — 2000. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q504063"></a> ↑ 5.0 5.1 Gran Enciclopèdia Catalana — Grup Enciclopèdia, 1968. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18696256"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2664168"></a> ↑ 6.0 6.1 Proleksis enciklopedija, Opća i nacionalna enciklopedija — 2009. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3407324"></a> ↑ 7.0 7.1 The Fine Art Archive — 2003. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q10855166"></a> ↑ 8.0 8.1 Philippe de Champaigne / B. Delmas — 2009. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55740543"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2926731"></a> ↑ 9.0 9.1 The Fine Art Archive <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107456632"></a> ↑ Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ Philippe de Champaigne <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17299517"></a> ↑ Philippe de Champaigne — OUP, 2006. — ISBN 978-0-19-977378-7 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q217595"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q24255573"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1547776"></a> ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #119233096 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ ამ ფაქტს გვიწერს ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია
ბირინჯი-ალიჯანლი

ბირინჯი-ალიჯანლი (აზერ. Birinci Əlicanlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონში, ზარდაბის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,143 კაცი. ბირინჯი-ალიჯანლი GEOnet სახელების სერვერზე
საქართველოს ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოების არჩევნები 2017

საქართველოს ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოების არჩევნები (2017) — ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოების არჩევნები საქართველოში, რომელიც გაიმართა 2017 წლის 21 ოქტომბერს. თვითმმართველი ქალაქის მერის, თვითმმართველი თემის მერის უფლებამოსილების ვადაა 4 წელი. არჩევნებს ნიშნავს საქართველოს პრეზიდენტი პრემიერ-მინისტრის კონტრასიგნაციით, მერის უფლებამოსილების ვადის გასვლამდე 60 დღით ადრე. თვითმმართველი ქალაქის მერად, თვითმმართველი თემის მერად შეიძლება აირჩეს საარჩევნო უფლების მქონე საქართველოს მოქალაქე, 25 წლის ასაკიდან, რომელსაც საქართველოში უცხოვრია სულ ცოტა 5 წლის განმავლობაში. მერის არჩევნებში არჩეულად ჩაითვლება ის კანდიდატი, რომელმაც არჩევნებში მონაწილე ამომრჩეველთა ხმების 50%-ზე მეტი მიიღო. თბილისის მერობის კანდიდატები იყვნენ: კახაბერ კალაძე – ქართული ოცნების გენერალური მდივანი. 2012-2017 წლებში იყო საქართველოს ენერგეტიკის მინისტრი. ზაალ უდუმაშვილი – ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის კანდიდატი, რუსთავი 2-ის გენერალური დირექტორის მოადგილე და ტელეწამყვანი. 2017 წლის ივნისში მიიღო გადაწყვეტილება წასულიყო პოლიტიკაში. ალექსანდრე ელისაშვილი – ქართველი ჟურნალისტი, პოლიტიკოსი, საბურთალოს დამოუკიდებელი დეპუტატი თბილისის საკრებულოში. საქართველოს შეწყალების კომისიის თავმჯდომარე 2014-2015 წლებში. თბილისის მერის არჩევნებში მონაწილეობდა დამოუკიდებელი კანდიდატის სტატუსით. ელენე ხოშტარია – ევროპული საქართველოს კანდიდატი. 2007-2012 წლებში იყო ევროპული და ევრო-ატლანტიკური ინტეგრაციის საკითხებში სახელმწიფო მინისტრის პირველი მოადგილე. ირმა ინაშვილი – საქართველოს პატრიოტთა ალიანსის გენერალური მდივანი, საქართველოს მერვე მოწვევის პარლამენტის დეპუტატი. კახა კუკავა – თავისუფალი საქართველოს თავმჯდომარე, საქართველოს პარლამენტის წევრი (2004-2008) და თბილისის საკრებულოს წევრი (2010-2014). გიორგი გუგავა – საქართველოს ლეიბორისტული პარტიის პოლიტიკური მდივანი, 2002-2006 და 2006-2008 წლებში თბილისის საკრებულოს წევრი. საქართველოს პარლამენტის წევრი (2008-2012). ნიკოლოზ სანებლიძე – ტრადიციონალისტთა კავშირის პოლიტიკური მდივანი, უზენაესი საბჭოს წევრი (1990-1991). გიორგი ვაშაძე – ახალი საქართველოს თავმჯდომარე, 2006–2010 წლებში საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს სამოქალაქო რეესტრის სააგენტოს თავმჯდომარე. 2010–2012 წლებში საქართველოს იუსტიციის მინისტრის მოადგილე. თბილისის მერის არჩევნებში აგრეთვე მონაწილეობდნენ: დავით შუკაკიძე, გიორგი ლილუაშვილი, თენგიზ შერგელაშვილი და ლაშა სტურუა.
ფამაგუსტის წმინდა ნიკოლოზის ტაძარი

ფამაგუსტის წმინდა ნიკოლოზის სახელობის საკათედრო ტაძარი — მთავარი შუა საუკუნეების ტაძარი ქალაქ ფამაგუსტაში, კვიპროსის აღმოსავლეთ სანაპიროზე (დე-ფაქტო ჩრდილოეთი კვიპროსი). აგებულია XIV საუკუნეში, რეიმსის საკათედრო ტაძრის მიხედვით, გოტიკურ სტილში. ტურისტულ ბუკლეტებში მოიხსენიება, როგორც „კვიპროსის რეიმსი“. წმინდა ნიკოლოზის ტაძარი 1328 წელს ეკურთხა და მას შემდეგ გამოიყენებოდა ლუზინიანების იერუსალიმის სამეფო ტახტზე ასვლის დროს, კორონაციისათვის. ძლიერ დაზიანდა ზარბაზნების ჭურვებით 1571 წლის ფამაგუსტის ალყის დროს ოსმალთა მიერ. თურქებმა გაანადგურეს ტაძრის სიმბოლური სკულპტურული გაფორმება და გადააკეთეს მეჩეთად. თავდაპირველად „მაგუსის აია-სოფია“ ეწოდა. 1954 წელს სახელი შეეცვალა და მუსტაფა ლალა-ფაშას მეჩეთი (ან ლალა მუსტაფა-ფაშას მეჩეთი) ეწოდა. მუსტაფა ლალა-ფაშა 1571 წლის ალყას ხელმძღვანელობდა. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ფამაგუსტის წმინდა ნიკოლოზის ტაძარი ლალა მუსტაფა-ფაშას მეჩეთი (წმინდა ნიკოლოზის ტაძარი) Cypnet page with sources relating to the Ottoman occupation and invasion plans Aerial photograph Flickr photograph Interior photo of the nave დაარქივებული 2007-09-27 საიტზე Wayback Machine. Cyprus travel guide St Peter and Paul Church (Sinan Pasha Mosque) Famagusta დაარქივებული 2007-09-27 საიტზე Wayback Machine.
ბიოიუქი-დექა

ბიოიუქი-დექა (აზერ. Böyük Dəkkə) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონში, ზარდაბის რაიონში. ბიოიუქი-დექა GEOnet სახელების სერვერზე
ბურუნლუ (მრავალმნიშვნელოვანი)

ბურუნლუ შეიძლება აღნიშნავდეს: ბურუნლუ — სოფელი აზერბაიჯანში, ზანგილანის რაიონში ბურუნლუ — სოფელი აზერბაიჯანში, ზარდაბის რაიონში.
ეპისტროფი

ეპისტროფი, ეპიფორა (ბერძ. ἐπιστροφή — ბრუნვა; epiphora – განმეორება) — პოეტური ფიგურა, რიტორიკული ხერხი; ერთი და იმავე სიტყვის, გამოთქმის, ფრაზის გამეორება აზრის გამოსაკვეთად და ემოციის გასაძლიერებლად. ანაფორის საპირისპირო ხერხია. მაგ.: ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 169. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. ხინთიბიძე ა..
ერ-თარღინი

„ერ-თარღინი“ (ყაზახ. Ер Тарғын) — ყაზახური საგმირო-რომანტიკული ეპოსი. შეიცავს 1000-მდე ტაეპს. გადმოგვცემს XV–XVI საუკუნეების დასავლეთ ყაზახეთის ისტორიულ მოვლენებს. მთავარი გმირი თარღინი თავისი ხალხის დამოუკიდებლობისა და ერთობის დამცველი რაინდია. პოემაში გატარებულია ცალკეულ სახანოთა შორის შინაომების შეწყვეტისა და გაერთიანების იდეა. Ер-Таргын, Алматы, 1957. История Казахcкой литературы, т. 1, А.-А., 1968; ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 183.
უილიამ უოლესი

სერ უილიამ უოლესი (William Wallace; დ. დაახ.1270, პეიზლი, შოტლანდია ― გ. 23 აგვისტო, 1305, ლონდონი, სიკვდილით დასჯა) — შოტლანდიელი რაინდი, რომელიც სათავეში ედგა ინგლისური ოკუპაციის საწინააღმდეგო მოძრაობას შოტლანდიის დამოუკიდებლობისათვის ომის დროს. იგი შოტლანდიის ისტორიაში უდიდეს გმირადაა მიჩნეული. Cowan, Edward J.; Finlay, Richard J., რედ-ები. (2002), Scottish History: The Power of the Past, Edinburgh: Edinburgh University Press, ISBN 0-7486-1420-6 Cowan, Edward J., რედ. (2007), The Wallace Book, Edinburgh: John Donald, ISBN 978-0-85976-652-4 Cowan, Edward J. (2007), „William Wallace: 'The Choice of the Estates'“, Cowan, Edward J., The Wallace Book, Edinburgh: John Donald, pp. 9–25, ISBN 978-0-85976-652-4 შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „უილიამ უოლესი“ ვიკისაწყობში. The Life of Sir William Wallace დაარქივებული 2010-12-29 საიტზე Wayback Machine. William Wallace and Battles of Stirling and Falkirk Wallace and Bruce დაარქივებული 2017-07-13 საიტზე Wayback Machine.
ესკადრა

ესკადრა (ფრანგ. escadre) — სხვადასხვა კლასის სამხედრო ხომალდების დიდი შენაერთი; ხომალდთა 2 ან მეტი დივიზიონისაგან შემდგარი ადინისტრაციული ან ტაქტიკური ფორმირება. თანამედროვე ესკადრის შემადგენლობაში შედის საფლაგმანო გემები, მცურავი ბაზები, დამხმარე გემები, საბრძოლო ხომალდებიდან — სახაზო ხომალდები, ავიამზიდები, კრეისერები, ნაღმოსნები, საგუშაგო ხომალდები და სხვ. ესკადრას უწოდებენ აგრეთვე ხომალდების შენაერთს, რომელიც განკუთვნილია ფლოტის პირადი შემადგენლობის სწავლებისათვის (სასწავლო ესკადრა, პრაქტიკული ესკადრა). უცხოეთის ზოგიერთ არმიაში ესკადრა იყო არმიაში სამხედრო-საჰაერო ძალების შენაერთი მეორე მსოფლიო ომის (1939–1945) დროს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 216.
ხოვრინო (მოსკოვის მეტრო)

ხოვრინო (რუს. Ховрино) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ზამოსკვორეცკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2017 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
დელოვოი-ცენტრი (მოსკოვის მეტრო, დიდი წრიული ხაზი)

დელოვოი-ცენტრი (რუს. Деловой центр) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს დიდ წრიულ ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2018 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ესკადრილია

ესკადრილია (ფრანგ. escadrille) — სამხედრო-საჰაერო ძალების ტაქტიკური ქვეგანაყოფი, რომელიც შედგება რამდენიმე რგოლისა და რაზმისაგან. ესკადრილია ითვლის 9–12, 18–24 და მეტ საბრძოლო თვითმფრინავს. რამდენიმე ესკადრილია შეადგენს ავიაპოლკს, ავიაჯგუფს და ა. შ. ზოგიერთ სახელმწიფოში (იაპონია) ესკადრილიას შეესაბამება ავიაასეული, ავიადივიზიონი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 216.
ხოროშიოვსკაია (მოსკოვის მეტრო)

ხოროშიოვსკაია (რუს. Хорошёвская) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს დიდ წრიულ ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2018 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ესკადრონი

ესკადრონი (ფრანგ. escadron) — რეგულარული კავალერიის პოლკის ქვეგანაყოფი. შედგება 3–4 ოცეულისა და 2 ათეულისაგან (მართვისა და სამეურნეო). XX საუკუნის დასაწყისში სხვადასხვა არმიაში ესკადრონი 120-იდან 200-მდე მხედარს შეადგენდა. რუსეთში ესკადრონი XVIII საუკუნეში შემოიღეს, ყოფილ სსრკ-ში — 1918 წელს. კავალერია ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 216.
ცსკა (მოსკოვის მეტრო)

ცსკა (რუს. ЦСКА) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს დიდ წრიულ ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2018 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ესკალადა

ესკალადა (ფრანგ. escalade < იტალ. scalata, პირველწყარო: ლათ. scala — კიბე) — იერიში ციხესიმაგრეზე კიბეების დახმარებით. ამ ხერხს იყენებდნენ უძველესი დროიდან. მსროლელები იცავდნენ მუშათა კოლონებს, რომლებიც ავსებდნენ ციხესიმაგრის თხრილებს და მათზე ამაგრებდენ 15–18 მ სიმაღლის მოძრავ ან გასაშლელ ფართო კიბეებს (2–3 კაცისათვის). ესკალადისთვის იყენებდნენ აგრეთვე კაუჭიან თოკის კიბეებს, XX საუკუნეში ესკალადა ხმარებიდან გამოვიდა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 216.
პეტროვსკი-პარკი (მოსკოვის მეტრო)

პეტროვსკი-პარკი (რუს. Петровский парк) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს დიდ წრიულ ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2018 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ოკრუჟნაია (მოსკოვის მეტრო)

ოკრუჟნაია (რუს. Окружная) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ლიუბლინსკო-დმიტროვსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2018 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ვერხნიე-ლიხობორი (მოსკოვის მეტრო)

ვერხნიე-ლიხობორი (რუს. Верхние Лихоборы) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ლიუბლინსკო-დმიტროვსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2018 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
სელიგერსკაია (მოსკოვის მეტრო)

სელიგერსკაია (რუს. Селигерская) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ლიუბლინსკო-დმიტროვსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2018 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
მიჩურინსკი-პროსპექტი (მოსკოვის მეტრო, კალინინსკო-სოლნცევსკაია)

მიჩურინსკი-პროსპექტი (რუს. Мичуринский проспект) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სოლნცევსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2018 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ოზიორნაია (მოსკოვის მეტრო)

ოზიორნაია (რუს. Озёрная) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სოლნცევსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2018 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
1995 წელი აზერბაიჯანში

სტატიაში 1995 წელს აზერბაიჯანში მომხდარი მოვლენებია აღწერილი. 12 იანვარი — ურუგვაისა და აზერბაიჯანის რესპუბლიკას შორის დიპლომატიური ურთიერთობების დამყარება. 18 თებერვალი — სახელმწიფო ფერმებისა და კოლექტიურ მეურნეობის რეფორმის შესახებ ბრძანების ხელმოწერა. 28 თებერვალი — აზერბაიჯანსა და ნეპალს  შორის დიპლომატიური ურთიერთობების დამყარება. 2 მარტი აგრარული რეფორმების სახელმწიფო კომისიის შექმნა. აზერბაიჯანის რესპუბლიკისა და ბურუნდის რესპუბლიკას შორის დიპლომატიური ურთიერთობების დამყარება. 13 მარტი — სპეციალური დანიშნულების პოლიციის ანტი-სამთავრობო შეიარაღებული აჯანყების დასაწყისი. 17 მარტი — სპეციალური დანიშნულების პოლიციის ანტი-სამთავრობო შეიარაღებული აჯანყების დასრულდა  სამთავრობო ძალების გამარჯვებით. 14 აპრილი — აგრარული რეფორმების სახელმწიფო კომისიის წესდების მიღება 3 მაისი — პირველი ინტერნეტ ქსელის გამოყენება აზერბაიჯანის მეცნიერებათა ეროვნულ აკადემიაში. 22 მაისი — აზერბაიჯანსა და ლაოსს შორის დიპლომატიური ურთიერთობების დამყარება. 12 ნოემბერი აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კონსტიტუციის მიღება. აზერბაიჯანში პირველი საპარლამენტო არჩევნების ჩატარება. 1991 წელი აზერბაიჯანში ↑ Parlamentarios de Azerbaiyán visitaron Uruguay (ესპანური) ↑ О реформе совхозов и колхозов ↑ Diplomatic Relations Between Azerbaijan and Nepal as of 28 Feb. 1995 ↑ [www.e-qanun.az/framework/doc/9315 Azərbaycan Respublikası Dövlət Aqrar İslahat Komissiyası haqqında Əsasnamənin təsdiq edilməsi barədə]. ↑ Azerbaijan - Laos relations. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-11-02. ციტირების თარიღი: 2018-10-30. ↑ Конституции государств - участников СНГ ↑ Очерки по истории Азербайджана
გოვოროვო (მოსკოვის მეტრო)

გოვოროვო (რუს. Говорово) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სოლნცევსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2018 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
სოლნცევო (მოსკოვის მეტრო)

სოლნცევო (რუს. Солнцево) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სოლნცევსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2018 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ჯეფ ბაკლი

ჯეფ სკოტ ბაკლი (ინგლ. Jeff Scott Buckley; დ. 17 ნოემბერი, 1966 ― გ. 29 მაისი, 1997) — ამერიკელი მომღერალი, კომპოზიტორი და გიტარისტი. გამოირჩეოდა ძლიერი ვოკალით და კრიტიკოსებისგან მიჩნეული იყო იმ დროის ერთ-ერთ ყველაზე იმედისმომცემ ხელოვნად 1994 წლის ალბომის შემდეგ, რომელსაც „Grace“ ეწოდა. მის პოპულარობას წერტილი დაესვა 1997 წელს, მისი გარდაცვალების შემდეგ. მისმა შემოქმედებამ და სტილმა უდიდესი პატივისცემა დაიმსახურა კრიტიკოსებისა და თანამოძმე მუსიკოსებისაგან. ჯეფი დაიბადა კალიფორნიაში. იყო მერი ჟილბერტისა და ტიმ ბაკლის ერთადერთი ვაჟი. მამამისიც კომპოზიტორი იყო, წერდა ძირითადად ფოლკისა და ჯაზის სტილში. ჯეფი მას არ იცნობდა, მხოლოდ ერთეხელ ჰყავდა ნანახი 8 წლის ასაკში. ტიმ ბაკლი გარდაიცვალა 1975 წელს ნარკოტიკის ზედმეტი დოზირებით. ჯეფი დედამ და მამინაცვალმა გაზარდეს. ჰყავდა ნახევარ-ძმა. ბავშვობაში ჯეფი მამინაცვლის გვარს ატარებდა მისი დედა პიანისტი და ვიოლონჩელისტი იყო. მამინაცვალმა ადრეულ ასაკშივე აზიარა ლედ ზეპელინს, ჯიმი ჰენდრიქსის, The Who-სა და პინკ ფლოიდს. მან დაკვრა 6 წლის ასაკში დაიწყო. 12 წლის ასაკში გადაწყვიტა, რომ გამხდარიყო მუსიკოსი. მან პირველი ელექტროგიტარა 13 წლის ასაკში მიიღო. უკრავდა სკოლის ჯაზ-ბენდში. 1984 წელს, სკოლი დამთავრების შემდეგ გადავიდა ჰოლივუდში, მუსიკალურ უნივერსიტეტში. 18 წლის ასაკში დაამთავრა ერთწლიანი კურსი. შემდეგი 6 წლის განმავლობაში მუშაობდა სასტუმროში. იყო რამდენიმე ჯგუფის ბეკ-ვოკალისტი. 1990 წლის თებერვალში ბაკლი გადავიდა ნიუ-იორკში. მუსიკოსად მუშაობის მცირე შესაძლებლობის პოვნის შემდეგ იგი დაბრუნდა ლოს-ანჯელესში სიმღერების პირველი დემოს ჩასაწერად. 1992 წლის აპრილში მან დაიწყო წარმოდგენების შესრულება ძალიან პატარა კაფეში, სახელწოდებით „Sin-é“. ერთ თვეში ბაკლიმ მიიპყრო საზოგადოების დიდი ყურადღება, მისი მუსიკით დაინტერესდა Columbia Records, რომელთანაც ჯეფმა 1992 წლის შემოდგომაზე ხელშეკრულება გააფორმა. დაიღუპა თავისი ბენდის მოლოდინში, როდესაც ბანაობდა მდინარე ვოლფში, მისისიპის შენაკადში. მისი შემოქმედებიდან ცნობილი სიმღერებია „Eternal Life“, „Last Goodbye“, „Mojo Pin“, „Grace“ და სხვა. პირველი ალბომია „Live at Sin-é“. მთავარი სტატია: ჯეფ ბაკლის დისკოგრაფია. სტუდიური ალბომები Grace (1994) Sketches for My Sweetheart the Drunk (1998) ოფიციალური საიტი ჯეფ ბაკლი AllMusic-ზე ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-06-22. ციტირების თარიღი: 2008-06-22.
ბოროვსკოე-შოსე (მოსკოვის მეტრო)

ბოროვსკოე-შოსე (რუს. Боровское шоссе) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სოლნცევსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2018 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ნოვოპერედელკინო (მოსკოვის მეტრო)

ნოვოპერედელკინო (რუს. Новопеределкино) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სოლნცევსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2018 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
რასკაზოვკა (მოსკოვის მეტრო)

რასკაზოვკა (რუს. Рассказовка) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სოლნცევსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2018 წლის 30 აგვისტოს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine. ↑ Завершается оформление документов на ввод участка метро до «Рассказовки». დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-11-25. ციტირების თარიღი: 2018-10-31.
კაკო მარი

ივანე (კაკო) მარი (დ. 2 დეკემბერი, 1902, დაბლაციხე, ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტი, — გ. 17 სექტემბერი, 1990, თბილისი) — ქართველი მთამსვლელი და მთამსვლელობის ორგანიზატორი. სსრკ სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1952). სამხედრო ალპინიზმის ერთ-ერთი ფუძემდებელი. კაკო მარი პროფესიით იყო ეკონომისტი, მეცნიერ-თანამშრომელი. ალიოშა ჯაფარიძის სახელობის საქართველოს ალპური კლუბის ერთ-ერთი დამაარსებელი (1936) და თავმჯდომარე (1940-43), საქართველოს სამთო-სამაშველო სამსახურის უფროსი, მთამსვლელობის უფროსი ინსტრუქტორი, საკვალიფიკაციო კომისიის თავმჯდომარე, საქართველოს გეოგრაფიული საზოგადოების ვიცე-პრეზიდენტი, სსრკ გეოგრაფიული საზოგადოების საპატიო წევრი (1985). იყო ალპინისტურ კლუბ „წეის“ დირექტორი (1938-39). მისი ხელმძღვანელობით განხორციელდა ასვლა მყინვარწვერზე ახალი, სამხრეთ-აღმოსავლეთი გზით (1932), ნამყვამ-წურუნგალა-აილამისა (1947) და შხელდა-უშბის (1950) ტრავერსები, სასიმაღლო-სპორტული ასვლები პამირში (1962) და სხვა. დაჯილდოებულია საქართველოს უმაღლესი საბჭოს საპატიო სიგელებით. ჯაფარიძე, ივანე., სპორტის დამსახურებული ოსტატები, გვ., 243, თბ., 2010. კაკო მარი დაარქივებული 2019-04-23 საიტზე Wayback Machine. — Mountains.ge ↑ К вершинам. Хроника советского альпинизма ↑ კაკო მარი // საქართველოს სპორტისა და ახალგაზრდობის სამინისტრო ↑ Альпинисты Северной Столицы
გოჯი ზურებიანი

გოჯი ზურებიანი (დ. 1906, მულახი, ახლანდელი მესტიის მუნიციპალიტეტი, — გ. 1975, იქვე) — ქართველი მთამსვლელი, მეგზური, მთამსვლელობის ინსტრუქტორი. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1950). ალპინიზმით დაკავდა 1937 წელს. საბჭოთა კავშირში პირველმა განახორციელა ჯგუფთან ერთად კედლოვანი ასვლა სამხრეთ უშბაზე (1937). მონაწილეობდა ა. ჯაფარიძის ხელმძღვანელობით ჩატარებულ მცირე (ლეხზირი-ულუყარა) და დიდ (წურუნგალა-აილამა-შხარა) ტრავერსებში (1940), კაკო მარის ხელმძღვანელობით უშბაზე და რამდენიმე უსახელო მწვერვალზე ჩატარებულ ექსპედიციებში (1946–1947), ტრავერსში შხელდაზე (1949). იყო საბჭოთა კავშირის ჩემპიონი ტრავერსების კლასში (1950, შხელდა-უშბა). მოპოვებული აქვს ოქროს მედალი შხელდა-უშბის ტრავერსის გავლისათვის (1950). დაჯილდოებულია (1940, 1943-45) საქართველოს უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის, საბჭოთა კავშირის და საქართველოს სსრ სპორტკომიტეტების საპატიო სიგელებით, მედლებით „მამაცობისათვის“ და „კავკასიის დაცვისთვის“. გოჯი ზურებიანი იყო სვანეთის უფროსი თაობის ერთ-ერთი წამყვანი ალპინისტი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 404. კავკასიონზე (კრებული), შემდგ. დ. ფურცელაძე, რედ. ნ. კეცხოველი, თბ., 1959. გოჯი ზურებიანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გოჯი ზურებიანი — ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ Заслуженные мастера спорта СССР по альпинизму. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-01-19. ციტირების თარიღი: 2018-10-31. ↑ Альпинисты Северной Столицы