laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
მამია I დადიანი

მამია I დადიანი, ოდიშის ერისთავი 1323-1345 წლებში, გიორგი I დადიანის ძე. 1330 წელს დასავლეთ საქართველოს სხვა ერისთავებთან ერთად დაეხმარა გიორგი V ბრწყინვალეს ერთიანი სამეფოს აღდგენაში. ბერაძე თ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 396.
ოლივეტი

Olivetti S.p.A. — საბეჭდი მანქანების, პლანშეტური კომპიუტერების, სმარტფონების, პრინტერების, კალკულატორების და ფაქსის მანქანების მწარმოებელი იტალიური კომპანია. სათაო ოფისი მდებარეობს ივრეაში. 2003 წლიდან იგი არის Telecom Italia-ს ჯგუფის ნაწილი. კომერციული წარმატებით სარგებლობდა კომპანიის მიერ შექმნილი პირველი სამაგიდო კალკულატორი, Programma 101, რომელიც 1964 წელს გამოვიდა. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ოლივეტი“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი ↑ 1.0 1.1 Olivetti: The Company. Olivetti S.p.A.. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-04-23. ციტირების თარიღი: 2017-04-15. ↑ „Olivetti SpA“, Profile, Hoovers, http://www.hoovers.com/company-information/cs/company-profile.Olivetti_SpA.71591bfa339b2d3c.html
ინფორმატიკა აშშ-ის ცხოვრებაში

ინფორმატიკა აშშ-ის ცხოვრებაში (რუს. Информатика в жизни США) — ამერიკული გამოფენა, რომელიც სსრკ-ის დიდ ქალაქებში 1987—1988 წლებში ჩატარდა, პრეზიდენტების, რონალდ რეიგანისა და მიხეილ გორბაჩოვის მიერ კულტურული გაცვლის საკითხზე მიღწეული შეთანხმების საფუძველზე. შეთანხმებას მიაღწიეს 1985 წელს, ჟენევაში. გამოფენის ფინანსური მხარდაჭერა აშშ-ის საინფორმაციო სააგენტომ განახორციელა, 15 მილიონი აშშ დოლარის ინვესტირებით. გამოფენას ემსახურებოდა 24 გიდი, რომელიც რუსულ ენას ფლობდა (ტაშკენტში 1988 წლის მარტში მუშაობდნენ ამერიკელი გიდები, რომლებიც ფლობდნენ უზბეკურ ენას). გამოფენა ორიენტირებული იყო რიგით მოქალაქეებზე და ატარებდა სარეკლამო-პროპაგანდისტულ ხასიათს, თუმცა ნათლად აჩვენებდა აშშ-ში საინფორმაციო ტექნოლოგიების განვითარების დონეს. სახლი მედიცინა და ჯანდაცვა კულტურა და დასვენება სამუშაო ადგილი განათლება საინფორმაციო ეპოქა მიმოხილვა 1 მიმოხილვა 2 დაარქივებული 2011-10-08 საიტზე Wayback Machine. გამოფენის კატალოგი დაარქივებული 2010-02-02 საიტზე Wayback Machine.
ბაჰადირ I გირეი

ბაჰადირ I გირეი (ყირიმ. I Bahadir Geray, ‎بهادر كراى; დ. სტამბოლი, ოსმალეთის იმპერია, 1602 — ბახჩისარაი, ყირიმის სახანო, 1641) — ყირიმის ხანი 1637–1641 წლებში, სელამეთ I გირეის მე-3 ვაჟი. დაიბადა სტამბოლში. დევნილი მამამისი, სელამეთ I გირეი ოსმალეთში ცხოვრობდა. 1608-1610 წლებში ცხოვრობდა ყირიმში, მაგრამ მამის გარდაცვალების შემდეგ მძევლად გაგზავნეს სტამბოლში, აჰმედ I-ის კარზე. მან ოსმალეთში 1637 წლამდე დაჰყო. 1637 წელს, მურად IV-მ სიკვდილით დასაჯა ყირიმის ხანი, ბაჰადირის ბიძაშვილი, ინაიეთ გირეი. ამის შემდეგ ისედაც კრიზისში მყოფი სახანო ქაოსმა მოიცვა. სულთანმა ბაჰადირი გაგზავნა ყირიმში ხანის ტიტულის მისაღებად. ბაჰადირმა ძალაუფლების ხელში ჩაგდებამდე რთული გზა გაიარა. მან 3 თვიანი ბრძოლა გადაიტანა მანსურების კლანის მეთაურის, უზ-თემურის წინააღმდეგ. საბოლოოდ ბაჰადირის მომხრეებმა გაიმარჯვეს და სწორედ მას უბოძეს ხანის წოდება. მიუხედავად იმისა, რომ ბაჰადირ გირეის ოსმალეთში თითქმის 30 წელზე მეტი ხანი ჰქონდა გატარებული და სულთნის ერთგული იყო, მის უმთავრეს მიზანს ყირიმის სახანოს თურქებისგან გამოყოფა წარმოადგენდა. წინამორბედის მსგავსად შეეცადა რეფორმების გატარებას, მაგრამ მოსახლეობის მხრიდან დიდ წინააღმდეგობას წააწყდა. სახანოს 1638 წლიდან თავს დაესხნენ დონის კაზაკები. სწორედ მათთან ბრძოლას შეალია ბაჰადირმა მთელი თავისი მმართველობა. გარდაიცვალა ლაშქრობაში, ევპატორიაში, სავარაუდოდ ბრძოლის დროს აკიდებული უცნობი დაავადებით. დაკრძალეს ბახჩისარაიში. მის შემდეგ ტახტი დაიკავა მისმა ძმამ, მეჰმედ IV გირეიმ. ყირიმის სახანო გირეის დინასტია ყირიმის ხანების სია О. Гайворонский «Созвездие Гераев» Гайворонский Алексей Повелители двух материков − тт. 1−2. Халим-Гирай Розовый куст ханов (история крымских ханов). Joseph von Hammer-Purgstall Histoire de l’Empire Ottoman, traduit par J. J. Hellert, Bellizard, Paris, 1837, tome IX de 1623 à 1640.
ბაღდადის გუბერნატორების სია

ამ სტატიაში წარმოგიდგენთ ბაღდადის მმართველთა სიას. ჰუსეინ ბეგი (1508–1515) ფანჰარეზი (1515–1524) მუჰამად ხან ბინ შარაფ ალ–დინი (1529–1533) თექელუ მუჰამად სულთან ხანი (1533–1534) სეფი ალ–დინ ყული ხანი (1623–1531) ბექთაშ ხან მირიმანიძე (1631–1638) იაფთაშ ხანი (1638–1638) ქეშიქ ჰასან ფაშა (1638–1639) დერვიშ ფაშა (1639–1642) ქეშიქ ჰასან-ფაშა (1642–1644) დელი ჰუსეინ ფაშა (1644–1644) მეჰმედ ფაშა (1644–1645) მუსა ფაშა (1645–1646) იბრაჰიმ ფაშა (1646–1646) სემიზ მუსა ფაშა (1646–1647) მელექ აჰმედ-ფაშა (1647–1647) ასლან ფაშა (1647–1649) ყაფლან მუსტაფა ფაშა (1649–1649) ჰუსეინ ფაშა (1649–1650) ქარა მუსტაფა ფაშა (1651–1652) მურთაზა ფაშა (1652–1654) მეჰმედ ფაშა (1654–1656) ჰასეკი მეჰმედ ფაშა (1657–1659) მუსტაფა ფაშა (1659–1659) ჰასეკი მეჰმედ ფაშა (1659–1661) ქანბურ მუსტაფა ფაშა (1661–1663) ბამბეჯ მუსტაფა ფაშა (1663–1664) ქარა მუსტაფა ფაშა (1664–1664) უზუნ იბრაჰიმ ფაშა (1664–1666) ქარა მუსტაფა ფაშა (1666–1671) სელიჰდარ ჰუსეინ ფაშა (1671–1674) აბდურაჰმან ფაშა (1674–1676) ყაფლან მუსტაფა ფაშა (1676–1677) ომერ ფაშა (1677–1681) იბრაჰიმ ფაშა (1681–1684) ომერ ფაშა (1684–1686) ქეთჰუდა აჰმედ ფაშა (1686–1686) ომერ ფაშა (1686–1691) ჰასან ფაშა (1688–1690) აჰმედ ფაშა (1690–1690) აჰმედ ფაშა (1691–1693) ჰაჯი აჰმედ ფაშა (1693–1695) ალი ფაშა (1695–1695) ჰასან ფაშა (1696–1698) ისმაილ ფაშა (1698–1700) ალი ფაშა (1700–1702) იუსუფ ფაშა (1703–1704) ჰასან ფაშა (1704–1723) აჰმედ ფაშა (1723–1747) სულეიმან აბუ ლაილა ფაშა (1749–1762) ომერ ფაშა (1762–1776) აბდულა-ფაშა (1776–1777) სულეიმან ფაშა დიდი (1780–1802) ალი ფაშა (1802–1807) სულეიმან ფაშა (1807–1813) საიდ-ფაშა (1813–1816) დავუდ ფაშა (1816–1831) მიდჰათ ფაშა ჯემალ ფაშა სულეიმან ნაზიფ ფაშა ალი რიზა ფაშა (1831–1842) ნაჯიბ ფაშა (1842–1849) აბდულქერიმ ფაშა (1849–1850) მეჰმედ ფაშა (1850–1851) მეჰმედ ნამიქ-ფაშა (1851–1852) რეშიდ ფაშა (1852–1857) ომერ ფაშა (1858–1859) მუსტაფა ნური ფაშა (1859–1860) აჰმეთ თევფიქ-ფაშა (1861–1861) მეჰმედ ნამიქ ფაშა (1862–1867) თაქი ალ–დინ ფაშა (1867–1869) მიდჰათ-ფაშა (1869–1872) რაუფ ფაშა (1872–1873) რადიფ ფაშა (1873–1875) აბდურაჰმან ფაშა (1875–1877) აქიფ ფაშა (1877–1878) ქარიშხალი აირინი (ქადრი-ფაშა2011) (1878–1878) აბდურაჰმან ფაშა (1879–1880) თაქი ალ–დინ ფაშა (1880–1887) მუსტაფა ასიმ ფაშა (1887–1889) სირრი ფაშა (1890–1891) ჰასან ფაშა (1891–1896) ათელაჰ ფაშა (1896–1899) ნამიქ ფაშა (1899–1902) აჰმედ ფეიზი-ფაშა (1902–1904) აბდულვაჰაბ ფაშა (1904–1905) აბდულმეჯიდ ფაშა (1905–1906) ებუბექირ ჰაისამ ფაშა (1907–1908) ნადიმ ფაშა I (1908–1908) ნეჯმ ალ–დინ ბეგი (1908–1909) მეჰმედ ფადილ ფაშა (1909–1909) შევქეთ ფაშა (1909–1910) ჰუსეინ ნადიმ ფაშა (1910–1911) იუსუფ აღა ფაშა (1911–1911) ჯემალ ფაშა (1911–1912) ალი რედჰა ფაშა (1912–1912) მეჰმედ ზექი ფაშა (1912–1913) მეჰმედ ფადილ ფაშა (1913–1914) სულეიმან ნაზიმ-ფაშა (1914–1915) ნური ალ–დინ ფაშა (1915–1915) ჰალილ ფაშა (1916–1917) მამლუქების დინასტია ოსმალეთის ერაყი Owem, Roger. "The Middle East in the world economy, 1800–1914 Ágoston, Gábor; Masters, Bruce A. (2009). ↑ HUKAM (Arabic Language).
ნავიგატორის გაფრენა

„ნავიგატორის გაფრენა“ (ინგლ. Flight of the Navigator) — 1986 წლის ამერიკული სამეცნიერო ფანტასტიკური ჟანრის სათავგადასავლო ფილმი, გადაღებული რეჟისორ რენდალ კლაიზერის მიერ. ფილმის სცენარის ავტორები არიან მარკ ჰ. ბეიკერი, მაიკლ ბარტონი და მეტ მაკმანუსი. მთავარ როლს ასრულებს ჯოუი კრამერი. ფილმის სიუჟეტით, 12 წლის ბიჭუნა ქრება და შინ წლების შემდეგ ბრუნდება - იგივე ასაკში. აღმოჩნდება, რომ წლების განმავლობაში იგი კოსმოსურ ხომალდში იმყოფებოდა, მაგრამ არაფერი ახსოვს. თავდაპირველად იდეა Walt Disney Pictures-ს 1984 წელს წარუდგინეს, მაგრამ სტუდიას არ მოეწონა დეტალები. Producers Sales Organization-მა მას შეუთანხმდა, რომ აშშ-ში მომავალი ფილმის დისტრიბუციაზე იზრუნებდა. სცენების ნაწილი გადაიღეს ფორტ-ლოდერდეილში (ფლორიდა) და ნორვეგიაში (ადგილობრივ კომპანია Viking Film-თან ერთად). ფილმის მუსიკის ავტორია ალან სილვესტრი. იგი განსხვავდება მისი სხვა ნამუშევრებისგან იმით, რომ დაიწერა ელექტრონული საკრავებით და იყო ერთ-ერთი პირველი საუნდტრეკი, დაწერილი ციფრული სემპლერებით. Theme From Flight Of The Navigator – 2:48 Main Title – 3:27 The Ship Beckons – 1:04 David In The Woods – 2:34 Robot Romp – 2:30 Transporting The Ship – 1:16 Ship Drop – 2:34 Have To Help A Friend – 3:08 The Shadow Universe – 1:57 Flight – 2:19 Finale – 1:11 Star Dancing – 3:21 ოფიციალური საიტი „ნავიგატორის გაფრენა“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „ნავიგატორის გაფრენა“ — TCM-ის მონაცემთა ბაზაში „ნავიგატორის გაფრენა“ — Allmovie-ზე „ნავიგატორის გაფრენა“ — Box Office Mojo-ზე „ნავიგატორის გაფრენა“ — Rotten Tomatoes ↑ Dave Kehr (July 30, 1986). „'Flight Of Navigator' A New High For Disney“. Chicago Tribune. დაარქივებულია ორიგინალიდან — იანვარი 16, 2014. ციტირების თარიღი: December 20, 2009. ↑ Flight of the Navigator (1986). Wrap News inc. დაარქივებულია ორიგინალიდან — იანვარი 10, 2016. ციტირების თარიღი: September 8, 2013. ↑ (2008) From Cowboy to Mogul to Monster: The Neverending Story of Film Pioneer Mark Damon. Bloomington, IN: AuthorHouse, გვ. 376. ISBN 978-1-4343-7737-1.  ↑ Charles Solomon (1987-08-01). „Commentary : Computer Graphics Shows Its Stuff“. Los Angeles Times. ციტირების თარიღი: 2012-06-10.
ჩემი დედინაცვალი უცხოპლანეტელია

ჩემი დედინაცვალი უცხოპლანეტელია (ინგლ. My Stepmother Is an Alien) — 1988 წლის ამერიკული სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის კომედიური ფილმი, გადაღებული Weintraub Entertainment Group-ის და გამოშვებული Columbia Pictures-ის დისტრიბუციით. ფილმის რეჟისორია რიჩარდ ბენჯამინი, ხოლო მთავარ როლებს ასრულებენ დენ ეიკროიდი, კიმ ბესინგერი, ჯონ ლოვიცი და ელისონ ჰენიგენი. სიუჟეტის მიხედვით, მშვენიერ ქალბატონად ქცეული უცხოპლანეტელი დედამიწაზე ჩამოდის და უნდა დაეხმაროს სხვა უცხოპლანეტელებს დედამიწის განადგურებაში, თუმცა მანამდე ადგილობრივების შესახებ ინფორმაცია უნდა შეაგროვოს. ფილმს კრიტიკოსებს შორის წარმატება არ ჰქონია. თუმცა, 1988 წლის 9 დეკემბერს პრემიერის შემდეგ, შემქმნელებს პირველივე კვირაში 2 066 980 აშშ დოლარის შემოსავალი მოუტანა, საერთო ჯამში კი შემოსავალმა აშშ-ში 13 854 000 დოლარი შეადგინა. „ჩემი დედინაცვალი უცხოპლანეტელია“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „ჩემი დედინაცვალი უცხოპლანეტელია“ — TCM-ის მონაცემთა ბაზაში „ჩემი დედინაცვალი უცხოპლანეტელია“ — Allmovie-ზე „ჩემი დედინაცვალი უცხოპლანეტელია“ — Rotten Tomatoes ↑ „Weintraub's Worries : Box-Office Flops Add to Woes of Flashy 'Mini-Major'“. Los Angeles Times. ციტირების თარიღი: 2012-06-07. ↑ 2.0 2.1 My Stepmother Is an Alien (1988). boxofficemojo.com. ციტირების თარიღი: 2021-02-13 ↑ „A Writer's Close Encounter“. Los Angeles Times. ციტირების თარიღი: 2012-06-07.
სამღვდელთმთავრო ამბიონი

სამღვდელთმთავრო ამბიონი — მართლმადიდებლურ ეკლესიაში ტაძრის შუაში მოწყობილი ორსაფეხურიანი ამაღლებული ფიცარნაგი, რომელიც სამღვდელთმთავრო მსახურებაზე გამოიყენება. ამბიონზე მღვდელთმთავარი იმოსება და ზოგიერთ მსახურებას, მაგალითად, პარაკლისებსა და პანაშვიდებს ასრულებს; ხოლო ლიტურგიის დროს მასზე მცირე შესვლამდე იმყოფება. ამბიონზე მღვდელთმთავრისსათვის იდგმება დასაჯდომელი, რომელსაც კათედრა ეწოდება. „მცირე საეკლესიო ენციკლოპედია“, «საქართველოს ეკლესიის 2005 წლის კალენდარი», თბ. 2004, გვ. 109-110
ამინ

ამინ (ძვ. ბერძნ. ἀμήν და ლათ. amen მომდინარეობენ ებრ. אמן ამენ, არაბ. آمِينَ — «ნამდვილად», «აღსრულდეს») — აღსრულდეს, ჭეშმარიტად, ნამდვილად. ძველი ქართული ფორმებია: „ამენ“ და „იყავნ, იყავნ“. „მცირე საეკლესიო ენციკლოპედია“, «საქართველოს ეკლესიის 2005 წლის კალენდარი», თბ. 2004, გვ. 110
სულთან-სალის სურბ-გევორქის ეკლესია

ნესვეტაის სურბ-კარაპეტის ეკლესია (რუს. Церковь Сурб Геворг; სომხ. Սուրբ Գևորգ եկեղեցի) — ეკლესია მიასნიკოვის რაიონის სოფელ სულთან-სალიში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მიეკუთვნება სომხეთის სამოციქულო ეკლესიას. აგებულია 1795-1850 წლებში. ეკლესიის მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, მიასნიკოვის რაიონი, სოფელი სულთან-სალი, პირველი მაისის ქუჩა № 1-ბ. დონის მიწაზე სომხების დასახლება დაიწყო ორი საუკუნის წინ. XVIII საუკუნეში ეკატერინე II-მ გამოსცა ბრძანებულება ყირიმიდან სომხების გადასახლების შესახებ აზოვისპირეთში. 1779 წელს ათასი სომეხი გადაასახლეს დონის მიწაზე, ძირითადად სოფლებში: ჩალტირი, ყირიმი, ბოლშიე-სალი, სულთან-სალი და ნესვეტაი. სოფელი სულთან-სალი დაარსდა 1779 წელს, ხოლო სოფლის ეკლესია სურბ-გევორქი დაარსდა 1795 წელს. ქვის ეკლესია სოფელში ააშენეს 1795 წელს. 1848 წეკლლს ეკლესია უკვე კრიტიკულ მდგომარეობაში იყო და მრევლმა თხოვნით მიმართა დონის კონსისტორიას რათა თანხმობა მიეცა და საქველმოქმედო თანხებით დაეწყოთ ეკლესიის რეკონსტრუქცია. შემოწირულობის შეგროვება ითავა ქალაქის თავმა არუთიუნ ხალილოვმა. მოგვიანებით მრევლმა გადაწყვიტა ახალი ეკლესიის რემონტის ნაცვლად, უკეთესი იქნებოდა აეშენებინათ ახალი, რადგან 1849 წელს ეკლესია უკვე გაძარცვული იყო. მრევლის შეგროვილი თანხებით 1850 წელს სოფელში ააშენეს ახალი ეკლესია. 1858 წელს მოხდა ახლადაშენებული ეკლესიის რეკონსტრუქცია. 1864 წლის მარტში მრევლმა ძველი ეკლესია დაანგრია, ხოლო 1867 წელს ახალი ეკლესია აკურთხეს. მომდევნო პერიოდში ეკლესია რამდენიმეჯერ გაარემონტეს. 1881 წელს ეკლესია გარედან შეაკეთესს, 1889 წელს ჩაუტარდა კოსმეტიკური რემონტი. 1872 წელს ეკლესიასთან გაიხსნა საეკლესიო-სამრევლო სკოლა, რომელშიც 1908 წლისათვის სწავლობდა 126 ადამიანი. 1896 წლის 28 ოქტომბერს ძლიერი ქარიშხლის შედეგად ეკლესიის გუმბათი და ჯვარი ჩამოინგრა. საბჭოთა ხელისუფლების პერიოდში 1930-იან წლებში ეკლესია დახურეს. ეკლესია მეორე მსოფლიო ომის დროს დაბომბვების შედეგად დაზაარალდა. ამჟამად ეკლესიის წინამძღვრის ტერ თადეოს გაიბარიანის ინიციატივით მიმდინარეობს სამუშაოები ეკლესიის აღსადგენად, შეიმუშავეს ეკლესიის აღდგენის გეგმა. ეკლესიის წინამძღვარია ეჩმიაძინის სასულიერო სემინარიის ყოფილი მოსწავლე, სოფელ ჩალტირის მკვიდრი ტერ ტადეოს გაიბარიანი. Вартанян В.Г., Казаров С.С. Армянская-Апостольская Церковь на Дону // Ростов н/Д., 2001 Е.И. Халпахчьян О.X. Архитектура Нахичевани-на-Дону // Ер. 1988 Шахазиз Е. Новый Нахичеван и новонахичеванцы / Перевод с армянского Ш. М. Шагиняна // Ростов-на-Дону, 1999 Российская и Ново-Нахичеванская епархия Армянской Апостольской Церкви. Исторический путь. М., 2013 Церковь Сурб Геворг (Султан Салы, Ростовская область) დაარქივებული 2017-04-08 საიტზე Wayback Machine. Церковь Сурб Геворг Армянские храмы на Дону დაარქივებული 2019-02-18 საიტზე Wayback Machine.
Wyclef Jean Presents The Carnival

The Carnival — ამერიკელი რეპერ უაიკლეფ ჟანის სადებიუტო სოლო ალბომი, გამოცემული 1997 წლის 24 ივნისს. მას კომერციული წარმატება ხვდა წილად, ისევე, როგორც კრიტიკოსების დადებითი შეფასებები. ალბომიდან გამოიცა წარმატებული სინგლები „We Trying to Stay Alive“, „Guantanamera“ და „Gone Till ნოემბერი“. ↑ Nelson, Havelock (დეკემბერი 27, 1997 – იანვარი 3, 1998). „The Rap Column“. Billboard: 85. ციტირების თარიღი: ივლისი 22, 2013. ↑ All Music Label. ციტირების თარიღი: მაისი 4, 2016 ↑ All Music Awards. ციტირების თარიღი: მაისი 4, 2016 ↑ Stanley, Leo. Presents the Carnival Featuring Refugee Allstars – Wyclef Jean. AllMusic. ციტირების თარიღი: ივლისი 22, 2013. ↑ „Record Reviews“. The Austin Chronicle. აგვისტო 1, 1997. ციტირების თარიღი: აგვისტო 19, 2016. ↑ Bernstein, Jonathan (ივლისი 18, 1997). „The Carnival“. Entertainment Weekly. ციტირების თარიღი: ივლისი 23, 2016. ↑ Johnson, Connie (ივნისი 21, 1997). „Presenting a Daring Solo 'Carnival' Ride“. Los Angeles Times. ციტირების თარიღი: აგვისტო 19, 2016. ↑ Batey, Angus (ივნისი 21, 1997). „Wyclef Jean Featuring Refugee Allstars – The Carnival“. NME. დაარქივებულია ორიგინალიდან — აგვისტო 17, 2000. ციტირების თარიღი: აგვისტო 19, 2016. ↑ Schreiber, Ryan. Wyclef Jean: The Carnival. Pitchfork Media. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2000-08-16. ციტირების თარიღი: აგვისტო 19, 2016. ↑ Morales, Ed (ივნისი 26, 1997). „The Carnival: Wyclef Jean“. Rolling Stone. დაარქივებულია ორიგინალიდან — აპრილი 1, 2007. ციტირების თარიღი: ივლისი 22, 2013. ↑ (2004) The New Rolling Stone Album Guide, 4th, Simon & Schuster, გვ. 425–26. ISBN 0-743-20169-8.  ↑ Michel, Sia (აგვისტო 1997). „Wyclef Jean: Presents the Carnival featuring Refugee Allstars“. Spin. 13 (5): 111. ციტირების თარიღი: ივლისი 23, 2016. ↑ კრისტგოუ, რობერტ (სექტემბერი 23, 1997). „Consumer Guide“. The Village Voice. ნიუ-იორკი. ციტირების თარიღი: ივლისი 22, 2013. ↑ Canadian album certifications – Wyclef Jean – The Carnival. Music Canada. ↑ American album certifications – Wyclef Jean – The Carnival. ამერიკის ხმისჩამწერი კომპანიების ასოციაცია. საჭიროების შემთხვევაში, უნდა აირჩიოთ Advanced, შემდეგ Format, შემდეგ Album, და ბოლოს - SEARCH
ელენე ბოჭორიშვილი

ელენე (პეპი) ბოჭორიშვილი (დ. 11 იანვარი, 1966, თბილისი, საქართველო) — კანადაში მცხოვრები რუსულენოვანი ქართველი მწერალი. ელენე (პეპი) ბოჭორიშვილი თბილისში დაიბადა, 1966 წლის 11 იანვარს. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის (თსუ) ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი. ცამეტი წლის ასაკიდან რუსულად წერდა სტატიებს, იყო ცნობილი რუსულენოვანი სპორტული ჟურნალისტი, რომელმაც საბჭოთა კავშირში ერთ–ერთმა პირველმა დაწერა ბეისბოლზე. იყო მსოფლიოს ერთ–ერთი ყველაზე მაღალტირაჟიანი, მთავარი რუსულენოვანი სპორტული გაზეთის, „სოვეტსკი სპორტის“, ერთ–ერთი პირველი უცხოელი კორესპონდენტი. თანამშრომლობდა გაზეთ „ლელოსთან“. 1992 წლიდან ელენე ბოჭორიშვილი კანადაში ცხოვრობს. წერს რუსულად. 1997 წელს დაიწერა მისი პირველი რომანი „ჟუჟუნა წვიმა“. ელენე ბოჭორიშვილმა დაამკვიდრა რომანის ახალი ჟანრი, – Roman stenographiuque (სტენოგრაფიული რომანი), რომელიც დახვეწილი, მოკლე ფრაზებით და იუმორით უნდა შეიქმნას. ამ სტილითაა შექმნილი მისი ყველა ნაწარმოები („მამაჩემის თავი“, „ჯადოსნური მალამო“, „ჩემი ტკბილი ბებრუცუნები“, „ოპერა“, „ჟუჟუნა წვიმა“ , „მშვენიერი ცხოვრება“, „მხოლოდ ლოდინი და ყურება“, „ფაინა, ანუ როიალის ამბავი“, „სოვკი“). მის რომანებს იცნობენ შესანიშნავი ფრანგული თარგმანის წყალობით. არსებობს ელენეს რამდენიმე ნაწარმოების იტალიური, რუმინული, პორტუგალიური, ჩეხური და ქართული თარგმანები. ელენე ბოჭორიშვილს ჰყავს ფრანგული წარმოშობის კანადელი მეუღლე (Richard Chartier) და შვილი, გიორგი. სტენოგრაფიული რომანები (სამი რომანი), მთარგმნელი ელზა ნაბახტეველი, თბ., სეზანი, 2016, ISBN 9789941087264 ოპერა (რომანი), მთარგმნელი მარიამ სააკაშვილი, თბ., ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა, 2010, ISBN 9789941152054 რუსსკაია პრემია, 2016, 2011 ფესტივალ „რუსოფონიას“ პრიზი, „მამაჩემის თავის" რუსულიდან ფრანგულად თარგმნისთვის, 2012 წლის საუკეთესო რეპორტიორი, 1988 სახელმწიფო ჯილდი ჟურნალისტიკაში, „მოკლე სტატია“, 1988 წარმოგიდგენთ ემიგრანტ მწერალს ელენე პეპი ბოჭორიშვილს, თბ., სეზანი, 2016, ISBN 9789941087271 ქალბატონი პეპი — ბეჭდების მბრძანებელი (ინტერვიუ), ელენე ბოჭორიშვილს ესაუბრა ანო (პეპი) ქობულაძე, ობოობა: სტუდენტური ჟურნალი მედიათა მიჯნაზე, თბ., 2011, სექტემბერი, N 2, გვ. 182-187 ბელა ჩეკურიშვილი — „ოპერა“ კანადიდან საქართველოში (გამოვიდა ელენე ბოჭორიშვილის მეორე წიგნი), გაზეთი „24 საათი“. თბ., 2010. 24 დეკემბერი, N2602 (277), გვ. A6 ელენე პეპი ბოჭორიშვილი ლევან ბერძენიშვილი — „ყველაზე არასაბაჭოთა პეპი“ თავისუფლების დღიურები დიდხანს ველოდი ქართველების შეფასებას. ძალიან დიდხანს[მკვდარი ბმული] Botchorichvili, Elena Books by Elena Botchorichvili Library of Congress Botchorichvili, Elena ↑ ელენე ბოჭორიშვილის წიგნები (ინგლ.) ↑ Elena Botchorichvili remporte un prestigieux prix litteraire en Russie. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-09-07. ციტირების თარიღი: 2017-04-15.
ტრადიციული პოპ-მუსიკა

ტრადიციული პოპი (იგივე კლასიკური პოპი ან პოპ-სტანდარტები) — მუსიკალური ჟანრი, რომელიც შეიცავს დასავლური პოპულარული მუსიკის ელემენტებს. ჩამოყალიბდა 1950-იანებში როკ-ენ-როლის გამოჩენისას. ამ მიმართულების სიმღერები ცნობილია, როგორც პოპ-სტანდარტები ან ამერიკული სტანდარტები. ჟანრის მომღერლების თუ კომპოზიტორების ნაშრომები ითვლება კანონიკურად. ისინი უმეტესწილად შედიან ე.წ. „დიდი ამერიკული სიმღერათა კრებულის“ შემადგენლობაში. AllMusic ამ მიმართულებას განსაზღვრავს, როგორც „ბიგ-ბენდების შემდგომ და როკ-ენ-როლამდე წარმოშობილ პოპ-მუსიკას.“ America's Original Classics დაარქივებული 2020-10-23 საიტზე Wayback Machine. PopularSong.org მომღერლები და სიმღერების ავტორები ↑ Traditional Pop | Music Highlights. AllMusic. ციტირების თარიღი: 2016-04-10.
დისკო

დისკო — საცეკვაო მუსიკის ქვეჟანრი, რომლის ელემენტებში შედის ფანკი, პოპი და სალსა. 1970-იან—1980-იან წლებში მან დიდი პოპულარობა მოიპოვა. აშშ-ში მას თავდაპირველად უსმენდნენ კლუბის ხშირი სტუმრები - გეი, აფრო-ამერიკელი, იტალო-ამერიკელი, ლათინოამერიკელი პიროვნებები ფილადელფიასა და ნიუ-იორკში. დისკო ერთგვარი პასუხი იყო როკ-მუსიკის დომინირებაზე. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „დისკო“ ვიკისაწყობში. Sexy Days of Disco დაარქივებული 2016-06-17 საიტზე Wayback Machine. ↑ Shapiro, Peter. "Turn the Beat Around: The Rise and Fall of Disco", Macmillan, 2006. p.204–206: " 'Broadly speaking, the typical New York discotheque DJ is young (between 18 and 30), Italian, and gay,' journalist Vince Lettie declared in 1975...Remarkably, almost all of the important early DJs were of Italian extraction...Italian Americans have played a significant role in America's dance music culture...While Italian Americans mostly from Brooklyn largely created disco from scratch..." [1].
AIR Studios

Associated Independent Recording (AIR) — დამოუკიდებელი ხმისჩამწერი კომპანია, დაარსებული 1965 წელს ლონდონში The Beatles-ის პროდიუსერ სერ ჯორჯ მარტინის და მისი პარტნიორ ჯონ ბერჯესის მიერ, EMI-დან წასვლის შემდეგ. სტუდიების ძირითადი კომპლექსი აგებული იქნა 1969 წელს. მას შემდეგ AIR მუსიკოსებს სთავაზობს პროფესიონალური აუდიოჩანაწერების მოსამზადებელ ყველა ტექნიკურ საშუალებას. ოფიციალური საიტი ↑ 1.0 1.1 AIR Studios Facebook Page
სუვოროვის ძეგლი (დონის როსტოვი)

სუვოროვის ძეგლი (რუს. Памятник Суворову) — ძეგლი დონის როსტოვში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ძეგლი ეძღვნება მხედართმთავარს, გენერალისიმუს ალექსანდრე სუვოროვს. გაიხსნა 1999 წელს. ძეგლის პროექტის ავტორია ანატოლი სკნარინი. გენერალ-პორუჩიკი ალექსანდრე სუვოროვი 1777 წელს დაინიშნა ყუბანის კორპუსის აზოვისპირეთის კომენდანტად. ყუბანის გზაზე აუცილებლად უნდა გაველო წმინდა დიმიტრი როსტოველის ციხესიმაგრე, რომელიც ომის დროს იყო რუსეთის ჯარების ბაზა. სუვოროვმა ყუბანში სამთვიანი ყოფნის პერიოდში მოახდინა გამაგრების სისტემის მოწყობა, მოახდინა თავდაცვის ხაზის ორგანიზება. მდინარე ყუბანის მარჯვენა ნაპირზე მოახდინა ოთხი ციხესიმაგრის აგება. სუვოროვი დონის მხარეს მეორედ ესტუმრა 1782 წელს ოჯახთან ერთად. ამ პერიოდში წმინდა დიმიტრი დონელის ციხესიმაგრეში განთავსებული იყო სამხედრო კორპუსის შტაბი. სუვოროვის თხოვნით იმპერატორ ეკატერინე II-სადმი, ყირიმელი სომხები დაასახლეს დონის ტერიტორიაზე, მათ დააარსეს ქალაქი დონის ნახიჩევანი, სოფლები: ყირიმი, ჩალტირი, ბოლშიე-სალი, სულთან-სალი და ნესვეტაი. 1999 წელს დონის როსტოვში დადგეს მხედართმთავარ სუვოროვის ძეგლი. ძეგლი დადგეს უნივერსიტეტის შესახვევისა და მისი სახელობის ქუჩის გადაკვეთაზე. ამ ადგილზე თავის დროზე იდგა წმინდა დიმიტრი როსტოველის ციხესიმაგრის კომენდანტის სახლი, აქ ა. სუვოროვი ცხოვრობდა მაშინ, როდესაც ხელმძღვანელობდა ყუბანის კორპუსს და ააგო თავდაცვითი ხაზი მდინარე დონსა და ყუბანს შორის. ძეგლის ავტორი გახდა მოქანდაკე, რუსეთის ფედერაციის დამსახურებული მხატვარი ანატოლი სკნარინი. სუვოროვის ძეგლი მხედართმთავარის ბიუსტია, რომელიც დგას კვარცხლბეკზე. ძეგლს გარს აკრავს ღობე, რომელიც დამზადებულია მარმარილოსაგან და დაკავშირებულია ჯაჭვით. მარმარილოს პატარა კვარცხლბეკებზე ქვემეხის ყუმბარები დევს. დონის როსტოვში არის სუვოროვის მეორე ძეგლიც, რომელიც დადგეს 2011 წელს. Агуренко Б. Александр Суворов, гениальный полководец/ Б. Агуренко// Вечерний Ростов.- 2002.- 4 февр.-С. 2. Бормотов В. «Потомство мое прошу брать мой пример»/ В. Бормотов// Резонанс.- 1999.- № 10. Вартанов Э. Он был необъяснимым чудом/ Э. Вартанов// Наше время.- 2010.- 22 янв. Корольченко А. В крепости Ростовской/ А. Корольченко//Приазовский край.- 1993.- 19 авг. Рудик Ю. Из фельдмаршалов – в генералиссимусы/Ю. Рудик// Вечерний Ростов.-1999.- 1 марта. Чеботарев В. Александр Суворов на Дону и Северном Кавказе/ В. Чеботарев// Приазовский край.- 2005.- 24 нояб. Памятник Александру Васильевичу Суворову в г.Ростове-на-Дону Памятник Александру Васильевичу Суворову. დაარქივებული 2017-06-30 საიტზე Wayback Machine. ↑ В Ростове появится бюст Александра Суворова. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-03-20. ციტირების თარიღი: 2017-04-15.
სლავიანკა (მრავალმნიშვნელოვანი)

სლავიანკა შეიძლება აღნიშნავდეს: სლავიანკა — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში
სოუდლუ (მრავალმნიშვნელოვანი)

სოუდლუ შეიძლება აღნიშნავდეს: სოუდლუ — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში სოუდლუ — სოფელი აზერბაიჯანში, ჯაბრაილის რაიონში სოუდლუ — სოფელი აზერბაიჯანში, ჯალილაბადის რაიონში
თურშსუ (მრავალმნიშვნელოვანი)

თურშსუ შეიძლება აღნიშნავდეს: თურშსუ — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში თურშსუ — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში თურშსუ — სოფელი აზერბაიჯანში, შუშის რაიონში
იაგუბლუ (მრავალმნიშვნელოვანი)

იაყუბლუ შეიძლება აღნიშნავდეს: იაგუბლუ — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში იაგუბლუ — სოფელი აზერბაიჯანში, ოღუზის რაიონში
ხარხარი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ხარხარი შეიძლება აღნიშნავდეს: ხარხარი — ხმამაღალი სიცილი ხარხარი — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში
სლავიანკა (გადაბეი)

სლავიანკა (აზერ. Slavyanka) — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 3 705 კაცი. სლავიანკა GEOnet სახელების სერვერზე