laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სან-ფრანსისკო-ტელისტლაუაკა

სან-ფრანსისკო-ტელისტლაუაკა (ესპ. Municipio de San Francisco Telixtlahuaca) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ეტლის რაიონში, ცენტრალური ხეობის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 13 856 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 16.5%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 193 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 71.8 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა. ოახაკის მუნიციპალიტეტები ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/oax/territorio/div_municipal.aspx ↑ Censo de Población y Vivienda 2020 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: February 26, 2021 ↑ Censo de Población y Vivienda 2010 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: January 27, 2021 ↑ México en cifras - Medio Ambiente - Nayarit es. INEGI (January 2016). ციტირების თარიღი: February 12, 2021 ↑ (1996) Estado de Oaxaca División Territorial de 1810 a 1995. (es). Mexico: INEGI. ISBN 970-13-1507-3.
სან-ფელიპე-ტეხალაპამი

სან-ფელიპე-ტეხალაპამი (ესპ. Municipio de San Felipe Tejalápam) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ეტლის რაიონში, ცენტრალური ხეობის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 8 231 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 14.5%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 99.4 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 82.8 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა. ოახაკის მუნიციპალიტეტები ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/oax/territorio/div_municipal.aspx ↑ Censo de Población y Vivienda 2020 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: February 26, 2021 ↑ Censo de Población y Vivienda 2010 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: January 27, 2021 ↑ México en cifras - Medio Ambiente - Nayarit es. INEGI (January 2016). ციტირების თარიღი: February 12, 2021 ↑ (1996) Estado de Oaxaca División Territorial de 1810 a 1995. (es). Mexico: INEGI. ISBN 970-13-1507-3.
სან-ხერონიმო-სოსოლა

სან-ხერონიმო-სოსოლა (ესპ. Municipio de San Jerónimo Sosola) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ეტლის რაიონში, ცენტრალური ხეობის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 2 730 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 6.7%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 220.1 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 12.4 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა. ოახაკის მუნიციპალიტეტები ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/oax/territorio/div_municipal.aspx ↑ Censo de Población y Vivienda 2020 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: February 26, 2021 ↑ Censo de Población y Vivienda 2010 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: January 27, 2021 ↑ México en cifras - Medio Ambiente - Nayarit es. INEGI (January 2016). ციტირების თარიღი: February 12, 2021 ↑ (1996) Estado de Oaxaca División Territorial de 1810 a 1995. (es). Mexico: INEGI. ISBN 970-13-1507-3.
სან-ხუან-ბაუტისტა-ატატლაუკა

სან-ხუან-ბაუტისტა-ატატლაუაკა (ესპ. Municipio de San Juan Bautista Atatlahuca) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ეტლის რაიონში, ცენტრალური ხეობის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 1 424 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 17.4%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 421.6 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 3.4 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა. ოახაკის მუნიციპალიტეტები ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/oax/territorio/div_municipal.aspx ↑ Censo de Población y Vivienda 2020 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: February 26, 2021 ↑ Censo de Población y Vivienda 2010 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: January 27, 2021 ↑ México en cifras - Medio Ambiente - Nayarit es. INEGI (January 2016). ციტირების თარიღი: February 12, 2021 ↑ (1996) Estado de Oaxaca División Territorial de 1810 a 1995. (es). Mexico: INEGI. ISBN 970-13-1507-3.
სან-ხუან-ბაუტისტა-გელაჩე

სან-ხუან-ბაუტისტა-გელაჩე (ესპ. Municipio de San Juan Bautista Guelache) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ეტლის რაიონში, ცენტრალური ხეობის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 6 692 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 6.4%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 52.1 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 128.4 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა. ოახაკის მუნიციპალიტეტები ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/oax/territorio/div_municipal.aspx ↑ Censo de Población y Vivienda 2020 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: February 26, 2021 ↑ Censo de Población y Vivienda 2010 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: January 27, 2021 ↑ México en cifras - Medio Ambiente - Nayarit es. INEGI (January 2016). ციტირების თარიღი: February 12, 2021 ↑ (1996) Estado de Oaxaca División Territorial de 1810 a 1995. (es). Mexico: INEGI. ISBN 970-13-1507-3.
სან-ხუან-დელ-ესტადო

სან-ხუან-დელ-ესტადო (ესპ. Municipio de San Juan del Estado) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ეტლის რაიონში, ცენტრალური ხეობის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 2 807 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 10.3%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 132.1 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 21.2 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა. ოახაკის მუნიციპალიტეტები ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/oax/territorio/div_municipal.aspx ↑ Censo de Población y Vivienda 2020 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: February 26, 2021 ↑ Censo de Población y Vivienda 2010 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: January 27, 2021 ↑ México en cifras - Medio Ambiente - Nayarit es. INEGI (January 2016). ციტირების თარიღი: February 12, 2021 ↑ (1996) Estado de Oaxaca División Territorial de 1810 a 1995. (es). Mexico: INEGI. ISBN 970-13-1507-3.
ლევონ ვარდანიანცი

ლევონ არსენის ძე ვარდანიანცი (სომხ. Լևոն Արսենի Վարդանյանց, რუს. Левон Арсенович Варданянц; დ. 28 სექტემბერი, 1893, ეკატერინოდარი, ახლანდ. კრასნოდარი, რუსეთი, — გ. 18 მაისი, 1971, ლენინგრადი, ახლანდ. სანქტ-პეტერბურგი) — სომეხი გეოლოგი. სომხეთის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1945). გეოლოგიურ-მინერალოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი (1939), პროფესორი (1940). დაამთავრა დონეცკის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამთო ფაკულტეტი (1918). 1926 წლიდან მუშაობდა სსრკ გეოლოგიურ კომიტეტში. ვარდანიანცის კვლევები ეძღვნება კავკასიის, შუა აზიის, აღმოსავლეთ ევროპის გეოლოგიურ აგებულებას და გეოლოგიურ მეცნიერებათა (კრისტალთა ოპტიკის, მინერალოგიის, პეტროლოგიის) თეორიულ საკითხებს. შეისწავლა ცენტრალური კავკასიონის გვიანდელი იურული და კაინოზოურ-მეოთხეული ნალექების სტრატიგრაფიის, ტექტონიკის, სეისმოტექტონიკისა და გეოლოგიური განვითარების ისტორიის საკითხები, მეოთხეული გამყინვარების სტადიები კავკასიაში, დევდარაკის მყინვარი, ჩრდილოეთ კახეთის მაგმური წარმონაქმნები, მამისონის სპილენძის გამოვლინება და სხვ. შეადგინა კავკასიის მილიონიანი მასშტაბის გეომორფოლოგიური, სტრატიგრაფიული, ტექტონიკური, სეისმოტექტონიკური, პეტროგრაფიული რუკები (1935–1967). მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები. О некоторых стратиграфических и тектонических соотношениях в Центральном Кавказе между ВГ и ВО дорогами, «Известия Геол. комитета», 1929, т. 48, в. 4; Об орогенических фазах верхней юры на Кавказе, «Доклады АН СССР», 1934, т. 3, №5; Об отложениях титана и валанжина в верховьях рек Ардон и Терек в Центральном Кавказе, «Известия АН СССР», сер. 7, 1934; Интрузивы Северной Кахетии, «Проблемы современной геологии», 1936, т. 8, №4; Постплиоценовая история Кавказско-Черноморско-Каспийской области, Ер., 1948. ზესაშვილი ვ., ვარდანიანცი, ლევონ // ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. ?.
კონსტანტინე ვარდელი

კონსტანტინე პეტრეს ძე ვარდელი (დ. 5 მაისი, 1939, ლენინგრადი, — გ. 19 ივნისი, 2017) — ქართველი მევიოლინე. საქართველოს სახალხო არტისტი (1980). დაამთავრა თბილისის ვანო სარაჯიშვილის სახელობის სახელმწიფო კონსერვატორია (პროფესორი ლევან შიუკაშვილის კლასი, 1963). 1966–1990 წლებში იქვე ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას (1984 წლიდან — პროფესორი). სტუდენტობიდან ჩართული იყო საკონცერტო საქმიანობაში. 1966 წლიდან საქართველოს სახელმწიფო სიმებიანი კვარტეტის წევრია. ასრულებდა ქართველ, რუს და დასავლეთ ევროპის კომპოზიტორთა ნაწარმოებებს. 1990-2005 წლებში იყო გერმანიაში, 1998 წლამდე მონაწილეობდა ლიანა ისაკაძის კამერულ ორკესტრში (პირველი ვიოლინო). პერიოდულად მართავდა კონცერტებს საქართველოში (სიმებიანი კვარტეტის შემადგენლობაში). 2005 წელს დაბრუნდა საქართველოში. ვარდელი შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო (1992) და ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის (1971) პრემიების ლაურეატია. დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (2001). საყვარელიძე ლ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. ?. კონსტანტინე ვარდელი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ვარო ვარდიაშვილი

ვარო (ბარბარე) მათეს ასული ვარდიაშვილი (დ. 1888, სოფ. ვაქირი, ახლანდ. სიღნაღის მუნიციპალიტეტი, — გ. 5 იანვარი, 1962, თბილისი) — ქართველი პედაგოგი, საქართველოს დამსახურებული მასწავლებელი (1939). დაამთავრა ბოდბის წმინდა ნინოს ქალთა სასწავლებელი (1905). სხვადასხვა დროს მუშაობდა სოფელ ალექსანდროვკის (სიღნაღის მაზრა) სახალხო სკოლაში, ბოდბის საცდელ-სანიმუშო სახალხო სკოლაში და შვიდწლიან სანიმუშო სკოლაში, სიღნაღის ქალთა პროგიმნაზიაში რუსული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებლად, თბილისის ქალთა I გიმნაზიაში ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებლად. არის ავტორი სახელმძღვანელოებისა: „კლასგარეშე კითხვის ორგანიზაციისათვის” (1948), „სალიტერატურო ენის სიწმინდისათვის” (1954), „განმეორება — ცოდნის განმტკიცებისა და გაღრმავების აქტიური მეთოდი” (1951) და სხვ. სამადაშვილი ა., ვარდიაშვილი, ვარო // ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 169.
ნინო ვარდიაშვილი

ნინო მათეს ასული ვარდიაშვილი (დ. 12 მარტი, 1897, სოფელი ვაქირი, ახლანდელი სიღნაღის მუნიციპალიტეტი, — გ. 1 ნოემბერი, 1975, თბილისი) — ქართველი პედაგოგი, ქიმიკოსი. საქართველოს დამსახურებული მასწავლებელი (1955). დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საბუნებისმეტყველო ფაკულტეტი (1927). 1915 წლიდან პედაგოგად მუშაობდა სოფელ კალაურის დაწყებით სკოლაში, 1916 წლიდან — სიღნაღის მარიამის პროგიმნაზიაში, 1917–1919 წლებში — ორკომპლექტიან უმაღლეს დაწყებით სასწავლებელში, 1920–1928 წლებში — თბილისის 21-ე შრომით სკოლაში, ხოლო 1928 წლიდან სიცოცხლის ბოლომდე — თბილისის პირველ საცდელ-საჩვენებელ სკოლაში (ახლანდელი თბილისის პირველი კლასიკური გიმნაზია) ქიმიის მასწავლებლად. ვარდიაშვილი იყო ნოვატორი მასწავლებელი, შემოქმედებითად იყენებდა სწავლებისა და აღზრდის მეთოდებს, მხარში ედგა მოსწავლეთა ქართული სიმღერის გუნდს, რომელიც თბილისის ოლიმპიადის ლაურეატი გახდა (1953). მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები და ნ. კრუპსკაიას სახელობის პრემია (1967). სამადაშვილი ა., ვარდიაშვილი, ნინო // ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 170.
ლაკბე

ლაკბე — მდინარე გურჯაანისა და საგარეჯოს მუნიციპალიტეტებში, ივრის მარცხენა შენაკადი. იწყება გომბორის ქედის სამხრეთ-დასავლეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 935 მ სიმაღლეზე. სიგრძე 32 კმ, აუზის ფართობი 235 კმ². საზრდოობს წვიმის, თოვლისა და მიწისქვეშა წყლით. წყალდიდობა იცის გაზაფხულზე, წყალმცირობა — ზაფხულსა და ზამთარში, წყალმოვარდნები — შემოდგომაზე. აფხაზავა ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 112.
გალაპაგოსის ეროვნული პარკი

გალაპაგოსის ეროვნული პარკი (ესპ. Parque nacional Galápagos) — ეკვადორის პირველი ეროვნული პარკი. დაარსდა 1959 წელს, ამოქმედდა 1968 წელს. 1971 წელს შევიდა იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში. ეროვნული პარკი იკავებს გალაპაგოსის კუნძულების ფართობის 97%-ს. დარჩენილ სამ პროცენტს კი შეადგენს დასახლებული კუნძულები: სანტა-კრუზის კუნძული, სან-კრისტობალის კუნძული, ბალტრას კუნძული, ფლორეანას კუნძული და ისაბელას კუნძული. ↑ 1.0 1.1 Galapagos Park. ციტირების თარიღი: May 2, 2012
ლეო ვარდიაშვილი

ლეო ვარდიაშვილი (დ. 1983, თბილისი) — დიდ ბრიტანეთში მოღვაწე ქართველი მწერალი. 1995 წლიდან ცხოვრობს ლონდონში, იქვე სწავლობდა ინგლისურ ენასა და ლიტერატურას დედოფალ მერის უნივერსიტეტში. 2024 წელს გამოაქვეყნა ნაწილობრივ ავტობიოგრაფიული ინგლისურენოვანი სადებიუტო რომანი „ერთი დიდი ტყის მახლობლად“ (Hard by a Great Forest), რომელსაც მნიშვნელოვანი წარმატება ხვდა წილად ევროპასა და აშშ-ში და არაერთ ენაზე (მ. შ. ქართულად) ითარგმნა. ↑ ქევანიშვილი ეკა, „ერთი დიდი ტყის მახლობლად“ - ინტერვიუ ბესტსელერის ავტორ ლეო ვარდიაშვილთან, «რადიო თავისუფლება», აპრილი 2, 2024.
მამძიშხა

მამძიშხა (აფხ. Мамӡы́шьха) — მთა საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გაგრის მუნიციპალიტეტში. სიმაღლე 1866.9 მ. მდებარეობს მამძიშხის ქედის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. აგებულია კირქვებით. განვითარებულია კარსტული რელიეფი. შემოსილია სუბალპური მდელოებით. მთის სიახლოვეს რამდენიმე პატარა ზომის ტბაა. 1904 წელს კურორტ გაგრის მფლობელის, ალექსანდრე ოლდენბურგის დავალებით ქართველ ტოპოგრაფსა და გეოდეზისტს იოსებ მარუაშვილს დაევალა 37.9 კმ სიგრძის ფაეტონური გზის მშენებლობა, რომელიც გაგრიდან მთა მამძიშხაზე ადის. გააჩნია სამთო კურორტის ყველა უპირატესობა. მთიდან მოჩანს გაგრა და ბიჭვინთა. ↑ Карст массива Арабика / Кикнадзе, Т. З. [АН ГССР. Спелеол. совет]. - Тбилиси : Мецниереба, 1972. ↑ Озера Грузии / И. С. Апхазава; Академия наук Грузинской ССР. - Тбилиси : Мецниереба, 1975 ↑ კ. ხარაძე, შ. ჯავახიშვილი, ქართველი მოგზაურები, გეოგრაფები, ბუნების მკვლევარნი, განათლება, თბილისი, 2003 ↑ Абхазия: историко-культурный очерк / В. П. Пачулиа; Сухуми : Алашара, 1976 ↑ Абхазия. Путеводитель / А. Гарбузова; Москва : Бомбора, 2022
დინარა ნოდია

დინარა ნოდია (დ. 23 იანვარი, 1931, თბილისი — გ. 30 აგვისტო, 2003) — ქართველი მხატვარი-გრაფიკოსი და პედაგოგი. საქართველოს სახალხო მხატვარი (1981). ღირსების ორდენის კავალერი (1998). 1955 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემია. 1959 წლიდან ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიაში. 1959 წლიდან თანამშრომლობდა კინოში. დამდგმელი მხატვარია ფილმებისა: „დედის ხელი“ (1959), „გია მიდის ყამირზე“ (1963), „აღმაფრენა“ (1964), „გრიბოედოვის საჩუქარი“ (1965), „კედელი“ (1966), „პეპელა“ (1977). მონაწილეობა აქვს მიღებული ჯგუფურ გამოფენებში. მისი ნამუშევრები დაცულია: თბილისის ეროვნულ მუზეუმში, მოსკოვის პუშკინის სახელობის სახვითი ხელოვნების მუზეუმში, ტრეტიაკოვის გალერეაში, ყირგიზეთის სახვითი ხელოვნების მუზეუმში. იყო ჯგუფური გამოფენების მონაწილე. 1959 — ვენის ახალგაზრდული საერთაშორისო ფესტივალის დიპლომი 1961 — სსრკ სახალხო მეურნეობის მიღწევათა გამოფენა (ВДНХ) (ბრინჯაოს მედალი) 1966 — საქართველოს სსრ დამსახურებული მხატვარი 1975 — საქართველოს მხატვართა კავშირის მედალი წლის საუკეთესო ნამუშევრისთვის 1981 — საქართველოს სსრ სახალხო მხატვარი 1998 — ღირსების ორდენი დინარა ნოდია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი დინარა ნოდია — ეროვნული ფილმოგრაფია დინარა ნოდია — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
შალომ ჰარლოუ

შალომ ჰარლოუ (დ. 5 დეკემბერი, 1973) — კანადელი მოდელი, მსახიობი. მისი კარიერა 1990-იანი წლების დასაწყისში დაიწყო და ათწლეულების ბოლოს მან სუპერმოდელის სტატუსი მოიპოვა. იგი ასევე გამოჩნდა ფილმებში როგორიცაა, In & Out (1997) და How to Lose a Guy in 10 Days (2003). დაიბადა ოშავაში, ონტარიო, სანდი ჰერბერტისა და დევიდ ჰარლოუს ქალიშვილი. დედამ მას დაარქვა შალომი (ებრაულად: שלום), რაც ნიშნავს "მშვიდობას", რომელიც გამოიყენება როგორც სტანდარტული მისალმება ებრაულად. მისი მამა მუშაობდა რამდენიმე ადგილას, იყო როგორც სოციალური მუშაკი და უძრავი ქონების აგენტი, ასევე ფინანსური ინვესტორიც. შალომს ჰყავს 2 უმცროსი ძმა კრისი და ნათანი. ადრეულ პერიოდში ჰარლოუ ბალეტზე შევიდა და მის სამომავლო კარიერადაც ბალეტი მიაჩნდა, მაგრამ მოგვიანებით მიხვდა, რომ იგი მისთის არ იყო, როგორც მან განაცხადა 2008 წლის New York Times-ის სტატიაში. ჰარლოუ აღმოაჩინეს 17 წლის ასაკში Cure-ის კონცერტზე ტორონტოში. აღმოჩენის დღიდან იგი გამოჩნდა მრავალი ჟურნალის გარეკანზე, რედაქციებში, საუკეთესო ასაფრენ შოუებში და ფილმებში. შალომი დიდი ხნის განმავლობაში იყო მრავალი დიზაინერის საყვარელი მოდელი, რომლებმაც დაადგინეს, რომ მისი გარეგნობა კარგად მუშაობდა როგორც კომერციულ, ასევე კუტურ კამპანიებში. იგი გახდა Vogue/VH1-ის წლის მოდელის პირველი გამარჯვებული 1995 წელს. იგი წარმოდგენილი იყო ალექსანდრე მაკქუინის No.13 (1999 წლის გაზაფხული/ზაფხული) კოლექციის ფინალში, რომელიც გაიმართა 1998 წლის სექტემბერში, ლონდონის საწყობში. შოუს დროს მას ორი რობოტული მკლავი შავ-ყვითლად სპრეით შეღებეს. ამას ეწოდა მოდის ერთ-ერთი ყველაზე დასამახსოვრებელი და საკულტო შოუ. 2007 წლის ივლისში მან გამოიმუშავა დაახლოებით $2 მილიონი წინა 12 თვის განმავლობაში, Forbes-მა იგი დაასახელა მეცამეტე ადგილას მსოფლიოს 15 ყველაზე მაღალშემოსავლიან სუპერმოდელთა სიაში. ჰარლოუ 2013 წელს ბიგ სურში მდებარე სახლში ცხოვრებისას დაავადდა ლაიმის დაავადებითა და შავი ობის მოწამვლით, ავადმყოფობის შედეგად კი განიცადა C-PTSD. 2018 წელს, მოდელობის ექვსწლიანი პაუზის შემდეგ, იგი დაბრუნდა მილანის მოდის კვირეულზე, ვერსაჩეს ჩვენებაზე. 2023 წლის მაისში იგი გამოჩნდა Vogue-ის გარეკანზე, რომელიც ეძღვნებოდა კარლ ლაგერფელდს, გადაღებული Grand Palais-ში ადუტ აკეჩის, ამბერ ვალეტას, ანოკ იაის, დევონ აოკის, ჯიჯი ჰადიდის, კენდალ ჯენერის, ლიუ ვენის, ნაომი კემპბელის და ნატალია ვოდიანოვას გვერდით. იგი გამოჩნდა სარეკლამო კამპანიებში Dolce & Gabbana, Max Mara, Ralph Lauren, Chloé, Giorgio Armani, Valentino, Lancôme, Saks Fifth Avenue, Gap და სხვა. შალომ ჰარლოუ კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ↑ Shalom Harlow
როდამ ჯანდიერი

როდამ ჯანდიერი (დ.5 მარტი, 1942, საბჭოთა კავშირი, გ.11 ივნისი, 2024, საქართველო) — ქართველი მუსიკოსი, პედაგოგი. დაიბადა თბილისში. 1965 წელს დაამთავრა ვ.სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია, სავიოლონო ფაკულტეტით. 1966 წლიდან არის თბილისის "ნიჭიერთა ათწლედის" და თბილისისსახელმწიფო კონსერვატორიის ვიოლინოს პედაგოგი. 2007 წლიდან ასოცირებული პროფესორი. ქართული რეპერტუარი: კონცერტები - გ. ბზვანელი (1969, პირველი შესრულება), რ. კემულარია (1970, პირველი შესრულება), ბალანჩივაძე პოემა ვიოლინოსა და სიმფონიური ორკესტრისათვის (1977, პირველი შესრულება), ა. მაჭავარიანი, ნ. გუდიაშვილი, მ. დავითაშვილი "პოემა" ვიოლინოსა და ორკესტრისათვის. კამერული ნაწარმოებები: ტ. ბაქრაძე სავიოლინო სონატა (1968, პირველი შესრულება), მ. დიაკვნიშვილი "ლირიკული ტრიპტიქი" (1988, პირველი შესრულება), ნ. გუდიაშვილი "პოემა", მისივე საფორტეპიანო ტრიო, რ. ათაბეგოვი სამი პიესა (1987, პირველი შესრულება). სხვა რეპერტუარი, კონცერტები: 20-მდე, მათ შორის: ბახი a-moll და E-dur, ბეთჰოვენი, ბრამსი, გლაზუნოვი, ერნსტი, ვენიავსკი, კაბალევსკი, კონიუსი, მენდელსონი, მოცარტი, პაგანინი N2, პროკოფიევი N1, ჩაიკოვსკი, შოსტაკოვიჩი N1, ბეთჰოვენის ათივე სავიოლინო სონატის ესტრადაზე პირველი და დღესდღეობით ერთადერთი ქართველი შემსრულებელი. იგი გახლდათ მევიოლინე, მოყვარული მხატვარი. 1960 - ამიერკავკასიის მუსიკოს-შემსრულებელთა კონკურსი, I პრემია (ბაქო) 1957 - რესპუბლიკური კონკურსი, I პრემია (თბილისი) როდამ ჯანდიერი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00010008/ ↑ [1]
აზერბაიჯანული მანათის ნიშანი

აზერბაიჯანული მანათის ნიშანი (აზერ. Azərbaycan manatının işarəsi; code: AZN, სიმბოლო: ₼) — აზერბაიჯანის ფულადი ერთეულის, აზერბაიჯანული მანათის სიმბოლო. დამატებითი ასო-ნიშანი უნიკოდის სავალუტო ჯგუფში. ვიზუალურად წარმოადგენს ლათინური m-ის მომრგვალებულ ვერსიას. აზერბაიჯანული მანათის სიმბოლო — ₼, დააპროექტა რობერტ კალინამ 2006 წელს და სიმბოლო დაემატა Unicode-ს (U+20BC) 2013 წელს, 2008-2011 წლებში დამატების წარუმატებელი წინადადებების შემდეგ. აზერბაიჯანული მანათის სიმბოლოს დიზაინი შთაგონებულია ევროს ნიშნის დიზაინით (€), რომელიც ეფუძნება მიკიტა ევსტიფეევის თავდაპირველ წინადადებას, და წააგავს ერთი ზოლიანი ევროს ნიშანს, რომელიც ბრუნავს საათის ისრის მიმართულებით 90°. სიმბოლო „₼“ არის სტილიზებული პატარა ლათინური ასო „m“ ნახევარწრიულის სახით, რომელიც გადაკვეთილია ერთი ვერტიკალური ან დიაგონალური ხაზით. კონკრეტული სტილი დამოკიდებულია შრიფტზე, რომელიც გამოიყენება სიმბოლოების გამოსახატავად თითოეულ ბანკნოტზე. Graphemica (₼) ↑ Aliyev, Rustam. (2013-06-18) Azeri Manat symbol is coming to Unicode (U+20BC) en. Code.az. ციტირების თარიღი: 2024-09-11 ↑ Pentzlin, Karl. (2013-06-10) Proposal to add the currency sign for the Azerbaijani Manat to the UCS en. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-05-17. ციტირების თარიღი: 2024-09-11 ↑ Unicode: Символы валют (§ 22.1) en. Unicode.org (2016-01-12). ციტირების თარიღი: 2024-09-11
მირჯავად ჯაფაროვი

მირჯავად მირგაფარ ოღლი ჯაფაროვი (აზერ. Mircavad Cəfərov; დ. 1965 წლის 20 ივნისი, სალიანის რაიონი) — აზერბაიჯანელი მუსიკოსი, უდის შემსრულებელი, აზერბაიჯანის სახალხო არტისტი (2018), ხალხური ცეკვის ანსამბლის „ჯენგის“ ხელმძღვანელი. მირჯავად ჯაფაროვი დაიბადა 1965 წლის 20 ივნისს სალიანის რაიონში. 1974 წელს ჩაირიცხა სალიანის რეგიონის მუსიკალურ სკოლაში, რომელიც დაამთავრა 1979 წელს. 1982 წელს ჩაირიცხა აზერბაიჯანის სახელმწიფო ხელოვნების ინსტიტუტის კულტუროლოგიის ფაკულტეტზე, სადაც დაიწყო სწავლება მხატვრული ჯგუფის დირექტორად. 1983 წლიდან 1985 წლამდე მსახურობდა საბჭოთა არმიაში. სამხედრო სამსახურის დასრულების შემდეგ სწავლა განაგრძო და 1988 წელს წარმატებით დაამთავრა კოლეჯი. მან მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა აზერბაიჯანული მუღმისა და ნაციონალური ჯაზის პოპულარიზაციაში. აზერბაიჯანის მუსიკალური კულტურის განვითარებაში გაწეული სამსახურისთვის 2007 წელს მიენიჭა დამსახურებული არტისტის წოდება, ხოლო 2018 წელს გახდა აზერბაიჯანის სახალხო არტისტი. ის არის ჟიურის წევრი და მრავალი მუსიკალური კონკურსისა და ფესტივალის მონაწილე აზერბაიჯანში და მის ფარგლებს გარეთ. 2002 წელს მირჯავად ჯაფაროვი დაინიშნა ანსამბლ „ჯენგის“ ხელმძღვანელად. ანსამბლის პირველი კონცერტი 2013 წელს გაიმართა ბაქოს ჯაზ ფესტივალზე, ხოლო პირველი უცხოური წარმოდგენა შედგა 2014 წლის 14 მაისს პარიზში (საფრანგეთი). ↑ Mircavad Cəfərov. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-05. ციტირების თარიღი: 2014-06-30 ↑ Tarzən Mircavad Cəfərov. ციტირების თარიღი: 2014-06-30 ↑ President.Az. (09.05.2018) İncəsənət xadimlərinə Azərbaycan Respublikası Prezidentinin mükafatlarının verilməsi haqqında Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Sərəncamı az. President.az. ციტირების თარიღი: 2018-05-10. ↑ President.Az. (27.05.2018) Azərbaycan Respublikasının mədəniyyət xadimlərinə fəxri adların verilməsi haqqında Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Sərəncamı az. President.az. ციტირების თარიღი: 2018-05-27. ↑ https://www.trend.az/life/culture/2273434.html https://web.archive.org/web/20230728221025/https://www.aznews.az/news/medeniyyet/14116.html https://web.archive.org/web/20200305132222/https://president.az/articles/28792 https://web.archive.org/web/20180612203151/https://president.az/articles/28478
ელდარ მიქაილზადე

ელდარ ჰიდაათ ოღლუ მიქაილზადე (აზერ. Eldar Hidayət oğlu Mikayılzadə; დ. 18 იანვარი, 1956, ამირჯანი) — აზერბაიჯანელი ხალიჩის მწარმოებელი და მხატვარი; აზერბაიჯანის სახალხო არტისტი (2018), სსრკ მხატვართა კავშირის (1986), რუსეთის მხატვართა კავშირის (2004) და იუნესკოს ხელოვანთა კავშირის წევრი; აზერბაიჯანული მანათის პირველი ჩანახატების ავტორი. ელდარ ჰიდიათ ოღლუ მიქაილზადე ხალიჩების მხატვარი, გრაფიკოსი, დიზაინერი და მხატვარი, რომელიც ქმნის ორნამენტულ და ნარატიულ ხალიჩებს, დაიბადა ბაქოს სოფელ ამირჯანში 1956 წელს. დაამთავრა აზერბაიჯანის ა.აზიმზადეს სახელობის სამხატვრო სკოლის ფერწერის ფაკულტეტი (1971-1975), სწავლობდა მის კედლებში აზერბაიჯანის დამსახურებულ არტისტ ჰაფიზ მამედოვთან, შემდეგ დაამთავრა აზერბაიჯანის ხელოვნების ინსტიტუტის მხატვრული ხალიჩების დამზადების ფაკულტეტი. აზერბაიჯანის მხატვართა კავშირის წევრი 1983 წლიდან, რუსეთის 2004 წლიდან და იუნესკოს ხელოვანთა საერთაშორისო ასოციაციის წევრი. აზერბაიჯანის სახალხო არტისტი 2018 წლიდან. 1977 წელს მან თავისი პირველი მხატვრული ნამუშევარი მიუძღვნა მშობლიურ სოფელს და პატივისცემისა და სიყვარულის ნიშნად უწოდა „იენი ჰილა“. 1984 წლიდან დაიწყო პროფესიული საქმიანობა ხალიჩის მხატვრად. მისი ნამუშევრები კერძო კოლექციებშია რუსეთში, დიდ ბრიტანეთში, საფრანგეთში, თურქეთში, საუდის არაბეთსა და ქუვეითში. https://web.archive.org/web/20160314094924/http://publika.az/index.php?action=static_detail&static_id=14334&sub_id=9 https://e-derslik.edu.az/books/96/units/unit-3/page86.xhtml დაარქივებული 2023-07-26 საიტზე Wayback Machine. ↑ Milli Valyutamızın ilk eskizlərinin müəllifi Publika.Az-a danışır. დაარქივებული 2016-03-14 საიტზე Wayback Machine. (აზერბაიჯანული) ↑ Annotasiya. "Dahilərə ithaf". დაარქივებული 2012-01-17 საიტზე Wayback Machine. (აზერბაიჯანული) ↑ Günel Musayeva. Eldar Mikayılzadənin “Dahilərə ithaf” sərgisi açılıb. დაარქივებული 2022-06-18 საიტზე Wayback Machine. 525-ci qəzet, 2010 წლის 12 მაისი, გვ. 7. (აზერბაიჯანული)