laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
დვანის ქვევრსამარხი

ტერმინი დვანის ქვევრსამარხი შესაძლოა აღნიშნავდეს: დვანის პირველი ქვევრსამარხი — არქეოლოგიური ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ დვანში. დვანის მეორე ქვევრსამარხი — არქეოლოგიური ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ დვანში.
კეიპტაუნი-კაიროს რკინიგზა

კეიპტაუნი-კაიროს რკინიგზა — დაუსრულებელი პროექტი სარკინიგზო ხაზისა, რომელსაც უნდა გადაეკვეთა აფრიკა სამხრეთიდან ჩრდილოეთისკენ. XIX საუკუნის ბოლოს ამ გეგმის ინიციატორი იყო სესილ როდსი. პროექტის მიზანი ბრიტანეთის იმპერიის აფრიკაში არსებული კოლონიების უწყვეტი ხაზით ერთმანეთთან დაკავშირება იყო კეიპტაუნიდან (სამხრეთ აფრიკა) კაირომდე (ეგვიპტე). სარკინიგზო ხაზის მონაკვეთების უმეტესობა ამოქმედდა, მაგრამ საკმაოდ დიდი შუალედი სუდანსა და უგანდას შორის არ აშენდა. რკინიგზის პროექტი ეფუძნებოდა ბრიტანეთის იმპერიის კოლონიურ პოლიტიკას. სესილ როდსი ოცნებობდა აფრიკის რუკაზე ბრიტანული სამფლობელოების „წითელ ზოლზე“ (იმ დროს ბრიტანულ ტერიტორიებს რუკებზე, როგორც წესი, წითლად გამოსახავდნენ ხოლმე). რკინიგზა ამ გეგმის მნიშვნელოვანი ნაწილი უნდა გამხდარიყო, რომელიც გააერთიანებდა კოლონიების ტერიტორიებს, გააადვილებდა მათ მართვას, ხელს შეუწყობდა დასახლებებისა და ვაჭრობის განვითარებას, ხოლო ჯარებს საჭირო ადგილებამდე სწრაფად გადაადგილების საშუალებას მისცემდა. მისი მშენებლობა მნიშვნელოვან ტექნოლოგიურ ამოცანასაც წარმოადგენდა. საფრანგეთსაც ჰქონდა მსგავსი პროექტი, რომელსაც მისი კოლონიები უნდა დაეკავშირებინა დასავლეთიდან აღმოსავლეთამდე − სენეგალიდან ჯიბუტიმდე. 1897 წელს საფრანგეთმა გაგზავნა ექსპედიცია სამხრეთ სუდანში პროტექტორატის დამყარებისა და იქიდან ეთიოპიის გავლით მარშრუტის გაყვანის მიზნით. ეს გეგმა ჩაიშალა, როდესაც ბრიტანული და ფრანგული მარშრუტების გადაკვეთის წერტილში ნილოსის ბრიტანული ფლოტილია ფრანგების ექსპედიციას შეეჯახა. ეს მოვლენა ფაშოდის ინციდენტის სახელით არის ცნობილი, რომელიც საბოლოოდ საფრანგეთის დიპლომატიური მარცხით დასრულდა. ბრიტანელებს უნდა გადაეჭრათ არა მხოლოდ კლიმატთან, არამედ სხვა ძალების ჩარევასთან დაკავშირებული წინააღმდეგობებიც. პორტუგალიელები წარუმატებლად ცდილობდნენ საკუთარი აღმოსავლეთ და დასავლეთ აფრიკული კოლონიების − მოზამბიკისა და ანგოლას შეერთებას („ვარდისფერი რუკა“). სამხრეთ აფრიკაში ბრიტანელებს ბურები ებრძოდნენ. გერმანიამ უზრუნველყო აღმოსავლეთ აფრიკაში თავისი სამფლობელოების უსაფრთხოება. პირველ მსოფლიო ომში გერმანიის დამარცხების შემდეგ ეს კოლონიები ბრიტანეთმა დაისაკუთრა. მაგრამ ეკონომიკური მიზეზების გამო ომთაშორის პერიოდში ვერ მოხერხდა სარკინიგზო ხაზის დასრულება. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ კი აფრიკის ხალხების განმათავისუფლებელმა მოძრაობამ და კოლონიალიზმის პერიოდის დასრულებამ პროექტის დამთავრებას საფუძველი გამოაცალა. Tabor, George, The Cape to Cairo Railway & River Routes (2003), London: Genta. ISBN 0-9544847-0-3.
ტარიმის ღრმული

ტარიმის ღრმული, ტარიმის ვაკე, კაშგარის ვაკე — მოვაკებული დადაბლება დასავლეთ ჩინეთში. გარშემორტყმულია ტიან-შანის, პამირის, კუნლუნისა და ბეიშანის მთებით. სიგრძე დასავლეთიდან აღმოსავლეთით დაახლოებით 1200 კმ-ია, სიგანე 500 კმ, სიმაღლე 1500 მეტრიდან (დასავლეთით) 780 მეტრამდე (აღმოსავლეთით, ტბა ლობნორთან), ფართობი 530 კმ² (ცენტრალურ აზიაში უდიდესია). ძირითადად აგებულია ალუვიური ნალექებით (მდინარე ტარიმისა და მისი შენაკადების მიერ). ტარიმის ღრმულის უდიდეს ნაწილს იკავებს ტაკლა-მაკანის უდაბნო. მთისძირებში გვხვდება დამრეცი დელუვიური შლეიფები, რომლებიც აგებულია კენჭნარითა და ქვიშა-თიხოვანი ნალექებით. რელიეფის დადაბლებებში მლაშობებია. დასავლეთ ნაწილში დანალექი ქანებისგან აგებული სერებია. ჰავა ზომიერი (თბილი, მკაცრი კონტინენტური, უდაბნოსი); ზაფხული ცხელი (ივლისის საშუალო ტემპერატურაა 25, 26°С), ზამთარი მოკლე, −20°С-იანი ყინვებით, უთოვლო. ნალექები — 100 მმ-ზე ნაკლები წელიწადში, მაქსიმუმი მოდის ზაფხულში. მთის მდინარეები, რომლებიც ტარიმის ვაკეზე გადიან, ხშირად შრებიან ან საირიგაციო მიზნებისთვის იშლებიან. უდიდესი მდინარეებია: ტარიმი, ხოთანი, კაშგარი, აქსუ, კონჩედარია. ტარიმი და კონჩედარია ქვემო დინებაში ხშირად იცვლიან კალაპოტს, რითაც იწვევენ ლობნორის ტბის გადაადგილებას. ტარიმის ღრმულის დიდი ნაწილის რუხმიწა ნიადაგები დაფარულია უდაბნოს მცენარეულობით. ხეობები დაფარულია მდინარისპირა ტყეებით, ოაზისებსა და მთისძირა ვაკეებზე განვითარებულია მიწათმოქმედება, მებაღეობა. დასავლეთ და ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში ოაზისებია (კაშღარის, აქსუს, იარქენდის, ხოთანის). ვიწრო გაგებით, კაშგარის ვაკე ეწოდება მდინარე იარქენდის მარცხენა შენაკადების დელტის მონაკვეთს. ↑ 1.0 1.1 Петров М. П. Кашгарская равнина // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 11 — М., 1973. ↑ Таримская впадина // Большая российская энциклопедия. т. 31. — М., 2016. — стр. 673.
Quemmekh

Quemmekh (ქვემეხი) — ქართული პანკროკ/მეტალ ბენდი, რომელიც შეიქმნა 2015 წელს თბილისში. ბენდის ამჟამინდელი წევრები არიან სანდრო ქერაული (ვოკალი, გიტარა), დაჩი დოდაშვილი (ბას-გიტარა). სიმღერების ავტორები სხვადასხვა დროს იყვნენ ნიკა მოსიაშვილი, სანდრო დიასამიძე, გიორგი მიგრიაული. კოლექტივი ბენდის ძირითად წევრებთან ერთად უბრალოდ სხვადასხვა სფეროდან საქართველოში მოღვაწე არტისტებს აერთიანებს. ჯგუფმა პირველი ალბომი „ახალი მეფე“ 2017 წელს გამოსცა, რომელიც 8 სინგლისგან შედგება, როგორც თავად ბენდი აღწერს ეს ალბომი არის „ჩამოუყალიბებელი, ანარქო-ინდუსტრიული, დაშლილი და მორალურად დაქუცმაცებული, 2017 წლის, დაბალი თვითშეფასების, თბილისის ჟღერადობა მომავლის მაძიებელი ძაღლების, მგლების და ტურებისთვის.“ ბენდის მეორე ალბომი 2018 წელს დაწერილი „Gravatas“-ია რომელიც მეტად მძიმე ჟღერადობით გამოირჩევა, ალბომის გარეკანზე მუსიკოსი გოგი ჩაჩანიძე იგივე Kulibaba-ა გამოსახული. 2019 წელს ბენდმა გამოუშვა „ანუბისის ტეტროლოგია“, რომელზეც მხოლოდ ჯგუფის ორმა წევრმა, სანდრო ქერაულმა და ნიკო მოსიაშვილმა იმუშავეს. 2020 წელს კი ახალი ალბომი „ისევ შენ ხარ“გამოუშვა, 2021 ალბომი ამერიკული. ოფიციალური საიტი ალბომი გრავატას 2018 წელს შექმნილ ქართულ ალბომებს შორის მეოთხე ადგილზეა. ჟურნალი „კვირისპალიტრის“ სტატია ქვემეხზე ↑ 1.0 1.1 ხარატიშვილი, პაატა (3 იანვარი, 2020). „მოუსმინეთ: ჯგუფი „ქვემეხი“ ახალ ალბომს „ისევ შენ ხარ“ ავრცელებს“. popmusic.ge. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-01-21. ციტირების თარიღი: 16 იანვარი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება) ↑ https://quemmekh.bandcamp.com/album/new-king
ელგუჯა ხოკრიშვილი

ელგუჯა ხოკრიშვილი (დ. 24 აპრილი, 1973) — ქართველი ეკონომისტი, თანამდებობის პირი. საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი გერმანიაში. 2014 წლის 15 აპრილიდან – 21 ივლისამდე საქართველოს რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის მინისტრი. 2014-2015 წლებში იყო საქართველოს გარემოსა და ბუნებრივი რესურსების დაცვის მინისტრი. 2002 წელს მიიღო პოტსდამის უნივერსიტეტის ეკონომიკის ბაკალავრის წოდება. 2004 წელს გახდა ბიზნესის და ეკონომიკის მაგისტრი. 2008 წელს გახდა ეკონომიკურ და სოციალურ მეცნიერებათა დოქტორი. 1999-2003 წლებში იყო იყო პოტსდამის უნივერსიტეტის ფინანსების კათედრის მკვლევარი მეცნიერი. 2006 წელს იყო გერმანიის ეკონომიკური თანამშრომლობის ფედერალური სამინისტროს ექსპერტი. 2004-2008 წლებში იყო პოტსდამის უნივერსიტეტის ფინანსების კათედრის პროექტის მმართველი. 2009-2010 წლებში იყო პოტსდამის უნივერსიტეტის ფინანსების კათედრის პროექტის მმართველი. 2010-2011 წლებში იყო ბერლინის თავისუფალი უნივერსიტეტის პროექტის მმართველი. 2010-2011 წლებში მუშაობდა პროგრამებისა და განათლების განვითარების პროფესიონალთა ჯგუფში, ვანკუვერში, კანადაში, იკავებდა კონსულტანტის თანამდებობას. 2011 წელს იყო ფონდი „ღია საზოგადოება – საქართველოს“ ექსპერტი. 2011 წელს იყო „GOPA კონსალტინგის“ ექსპერტი (გერმანია). 2012 წელს იყო ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ლექტორი. 2012 წელს იყო ფონდი „ღია საზოგადოების“ (OSF) ექსპერტი. 2012 წელს – კავკასიის ეკონომიკისა და სოციალური კვლევების ინსტიტუტის (CIESR) გამგეობის თავმჯდომარე. 2012-2014 წლებში იყო მუნიციპალური განვითარების ფონდის დირექტორი. 2014 წლის 15 აპრილიდან – 21 ივლისამდე საქართველოს რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის მინისტრი. 2014-2015 წლებში იყო საქართველოს გარემოსა და ბუნებრივი რესურსების დაცვის მინისტრი. ხოკრიშვილს გამოქვეყნებული აქვს 20-ზე მეტი პუბლიკაცია საგადასახადო და სოციალური პოლიტიკის, ფისკალური დეცენტრალიზაციის, ადგილობრივი თვითმმართველობის რეფორმებისა და რეგიონული ეკონომიკური განვითარების სტრატეგიების შესახებ ქართულ, ინგლისურ და გერმანულ ენებზე. 2018 წლიდან არის საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი გერმანიაში. ელგუჯა ხოკრიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ netgazeti.ge
ანაფორა (სტილისტიკა)

ანაფორა (ბერძ. ἀναφορά) — ერთ-ერთი სტილისტიკური ხერხი. იგი გულისხმობს მსგავსი ბგერების, სიტყვების, სინტაქსური ან რიტმული ერთეულების განმეორებას მოსაზღვრე ტაეპების ან სტროფების დასაწყისში. ანაფორა, როგორც განმეორების ერთ-ერთი სახე, ხელს უწყობს ინტონაციის გაძლიერებას, რისი წყალობითაც მხატვრული ფრაზის ესა თუ ის ნაწილი უფრო მკვეთრად გამოიყოფა და იგი მეტ გამომსახველობას იძენს. თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, ვაჟა-ფშაველას „ბახტრიონი“, გამომცემლობა „განათლება“, 1972.
ავტოლოგია

ავტოლოგია — პოეტურ ნაწარმოებებში სიტყვათა და გამოთქმათა გამოყენება მათი პირდაპირი მნიშვნელობით. მხატვრული ავტოლოგია თავისი რეალისტური სიზუსტით უპირისპირდება ფიგურალურ, ტროპულ მეტყველებას. მართალია, ავტოლოგიური სტილი თითქმის არ მიმართავს მხატვრულ სახეებს, მაგრამ ამის გამო იგი პოეტურობასა და ემოციურ ზემოქმედებას მოკლებული არ არის. ნაწარმოების მხატვრულ ქსოვილში ორგანულადაა ჩართული და პოეტური მეტყველების საერთო ექსპრესიულობას არ ეთიშება. რა თქმა უნდა, მხატვრული ავტოლოგია განსხვავდება ჩვეულებრივი ყოფითი მეტყველებისაგან და როგორც მხატვრული ნაწარმოების, მთლიანად მხატვრული მეტყველების შემადგენელი ნაწილი, იგი დამოუკიდებელ მხატვრულ სახედაც მიიჩნევა. თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, ვაჟა-ფშაველას „ბახტრიონი“, გამომცემლობა „განათლება“, 1972.
დესკრიფცია

დესკრიფცია — მხატვრული ხერხი, რომელიც გულისხმობს ბუნების, ვითარების, ყოფის აღწერას მხატვრულ ნაწარმოებში. აღწერა, ჩართული ამბის თხრობაში, სტილისტიკური ხერხია, რომელიც ერთგვარად ანელებს ფაბულის დინებასა და სიუჟეტის განვითარებას, მაგრამ ამასთანავე აფართოებს თხრობის ფარგლებს, ხელს უწყობს ამბის გაშლას, სხვადასხვა მომენტისა და მოტივის შემოტანით ამდიდრებს ნაწარმოებს. დესკრიფცია რეტარდაციის (ფაბულის შენელების) ერთ-ერთი სახეა. თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, ვაჟა-ფშაველას „ბახტრიონი“, გამომცემლობა „განათლება“, 1972.
კონჩედარია

კონჩედარია (ჩინ.: 孔雀河, ფინინი: Kǒngquè hé) — მდინარე დასავლეთ ჩინეთში. გამოედინება ბაგრაშკიოლის ტბიდან, ზემო წელზე კვეთს ტიან-შანის აღმოსავლეთ განშტოებებს, მიედინება ტარიმის ღრმულის ჩრდილო-აღმოსავლეთ განაპირა მხარეს. სიგრძე 550 კმ, აუზის ფართობი (ბაგრაშკიოლის წყალშემკრების ჩათვლით) 184,4 ათ. კმ². ჩამონადენი წლის განმავლობაში თანაბარია, მთებიდან გამოსვლისას წყლის საშუალო ხარჯია 36 მ³/წმ. ვაკეზე კარმოქმნილი აქვს რთული სისტემა კალაპოტებისა, რომლებიც შეერთებულია ტოტებით; აქ მდინარის მიმართულება ხშირად იცვლება. იმ წლებში, როდესაც კონჩედარია ლობნორის ტბაში ჩაედინება, ტბა წყლით ივსება, ხოლო მაშინ, როდესაც თავის წყალს მთლიანად მდინარე ტარიმს გადასცემს, ლობნორი შრება. იკვებება შერეულად — წვიმის, თოვლის გრუნტის წყლებით. ↑ Кончедарья // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 13 — М., 1973. ↑ Кончедарья // Большая российская энциклопедия. т. 15. — М., 2010. — стр. 181.
აბი კლენსი

აბიგაილ მერი კლენსი (დ. 10 იანვარი, 1985) — ინგლისელი მოდელი. 2011 წლიდან დაქორწინებულია ინგლისელ ფეხბურთელ პიტერ კრაუჩზე. მათ 4 შვილი ჰყავთ, 2 ბიჭი და 2 გოგო. 2016 წელს გამოუშვა წიგნი „დაიმახსოვრე ჩემი სახელი“. აბი კლენსი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) Fashion Model Directory
ჯეჯილი (ჟურნალი)

„ჯეჯილი“ — ილუსტრირებული საბავშვო ჟურნალი. გამოდიოდა 1890–1920, 1922-1923 წლებში თბილისში. რედაქტორ-გამომცემელი ანასტასია თუმანიშვილ-წერეთელი. გამომცემელი (1922 წლიდან) განათლების სახალხო კომისარიატის სოციალური აღზრდის მთავარმმართველობა. პირველი ხუთი წლის მანძილზე გამოდიოდა ორ თვეში ერთხელ, შემდეგ – ყოველთვიურად. გამოცემასთან თანამშრომლობდნენ ილია ჭავჭავაძე, აკაკი წერეთელი, რაფიელ ერისთავი, იაკობ გოგებაშვილი, ეკატერინე გაბაშვილი, შიო მღვიმელი და სხვანი. იბეჭდებოდა ასევე რუს და ევროპელ ავტორთა ნაწარმოებები, ფართო ადგილი ეთმობოდა ზეპირსიტყვიერების ნიმუშებს. „ჯეჯილი“ შედგებოდა მცირეწლოვანთა და მოზრდილთა განყოფილებებისაგან. ჟურნალში უმთავრესი ადგილი ეჭირა მხატვრულ ნაწარმოებებს, რომლებშიც მისაბაძი პერსონაჟები სჭარბობდნენ. თვალსაჩინო ადგილი ეთმობოდა ისტორიულ და საბუნებისმეტყველო ხასიათის წერილებს. ქართული მწერლობა : ლექსიკონი-ცნობარი, წგნ. I, თბ.: „განათლება“, 1984. — გვ. 446. ქართული პერიოდიკის ბიბლიოგრაფია : 1819 - 1945 / შედგენილი გ. ი. ბაქრაძის მიერ. 1819-1945. თბილისი, 1947. - გვ. 12-13.
ანთიმოზ ჯუღელი

ანთმოზ ჯუღელი (ფსევდონიმი: გადაღმელი; დ. 1846 – გ. 1925) — ქართველი პროზაიკოსი, პედაგოგი. ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის მონაწილე. სწავლობდა ქუთაისის სასულიერო სასწავლებელში, შემდგომ თბილისის სასულიერო სემინარიაში. პედაგოგობდა სოფელ სუჯუნასა და ქალაქ სოხუმში, ეწეოდა ფართო საზოგადოებრივ-საგანმანათლებლო მოღვაწეობას. ავტორია 1875-76 წლებში გამოქვეყნებული რამდენიმე საყმაწვილო მოთხრობისა და პატარა თხზულებებისა საქართველოს ბუნებასა და გეოგრაფიაზე. შეადგინა საბავშვო წიგნები: „ბუნების სარკე“ (1875), „სიყვარული“ (1879), დედა ენის სასწავლო სახელმძღვანელო. ქართული მწერლობა : ლექსიკონი-ცნობარი, წგნ. I, თბ.: „განათლება“, 1984. — გვ. 447. ანთიმოზ ჯუღელი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ბესარიონ ჯაფარიძე

ბესარიონ ჯაფარიძე (დ. 1848, სოფელი ლაგვანთა – გ. 11 (23) დეკემბერი, 1877, თბილისი) — ქართველი პუბლიცისტი, ჟურნალისტი, საზოგადო მოღვაწე. 1868 წელს ქუთაისის გიმნაზიის დამთავრების შემდეგ, სწავლა განაგრძო პეტერბურგის და ოდესის უნივერსიტეტებში საბუნებისმეტყველო ფაკულტეტზე, ჟენევაში. ფლობდა რუსულ, ფრანგულ, გერმანულ ენებს. ისმენდა ედუარდ ჰარტმანის, ვერტემეიერის, მონიეს, ფოხტის ლექციებს. გაეცნო ევროპის საზოგადოებრივ-პოლიტიკურ ცხოვრებას. ესწრებოდა პირველი ინტერნაციონალის ადგილობრივი სექციის სხდომებს. სათავეში ედგა საზოგადოება „უღელის“ ჟენევის განყოფილებას, სადაც კითხულობდა ლექციებს საერთაშორისო მდგომარეობაზე. იყო 1874 წელს ჟენევაში გამართულ ქართველთა კონგრესის ერთ-ერთი მოთავე. იცნობდა პარიზის კომუნის ბევრ მონაწილესა და ხელმძღვანელს, ზოგ მათგანთან მეგობრობდა კიდეც. ქართულ პრესაში მან გამოაქვეყნა პირველი ორიგინალური წერილები პარიზის კომუნაზე (უშუალოდ კომუნის დღეებში დაწერილი). 1873 წლიდან უძღვებოდა „დროების“ უცხოეთის განყოფილებას, 1875–1876 წლებში კი თანარედაქტორობდა ამ გაზეთს. 1875 წელს სათავეში ედგა „ქართული წიგნის გამომცემელთა საზოგადოებას“ (მისი რედაქციითა და ხელმძღვანელობით გამოიცა ნიკოლოზ ბარათაშვილის, ზურაბ ანტონოვის თხზულებები, „ქართული მწერლობის“ I და II წიგნები). იყო ერთ-ერთი მეთაური ილია ჭავჭავაძის მიერ დაარსებული წრისა, მუდმივი თანამშრომელი და თანარედაქტორი გაზეთ „ივერიისა“, მეურვე „კრებულისა“. ქართული მწერლობა : ლექსიკონი-ცნობარი, წგნ. I, თბ.: „განათლება“, 1984. — გვ. 445-446. ↑ გაზ. „ივერია“, №44, 29 დეკემბერი, 1977
ლევან ჯანდიერი

ლევან ჯანდიერი (ჯანდიერიშვილი) (ფსევდონიმი: ჭიჩოელი) (დ. 1848 – გ. 1921) — ქართველი ჟურნალისტი, მთარგმნელი, საზოგადო მოღვაწე, რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი (1909). ქართველ სამოციანელთა წარმომადგენელი, ილია ჭავჭავაძის წრის წევრი და უახლოესი მეგობარი, „დროშა გიორგიდ“ წოდებული სამხედრო პირის – გიორგი ჯანდიერის შვილი. თბილისის კლასიკური გიმნაზიის დამთავრების შემდეგ (1867) მუშაობდა თელავის სამაზრო გამგეობაში შტატგარეშე მოხელედ, 1868 წლიდან – მომრიგებელ შუამავლად, 1878 წელს – სიღნაღის მაზრის უფროსის მოადგილედ, 1883 წლიდან – თიანეთის მაზრის, შემდეგ ტფილისის მაზრის უფროსად, 1905 წლიდან – ერევნის ვიცე-გუბერნატორად, შემდეგ – სოხუმის ოლქის უფროსად, 1909 წელს – თბილისის თავადაზნაურთა საადგილმამულო ბანკის დირექტორად. სამსახურეობრივ მდგომარეობას იყენებდა აქტიური ეროვნულ-საზოგადოებრივი მოღვაწეობისთვის; მეფის მოხელეთა თვითნებობის აღსაკვეთად. მთიულები ჩამოასახლა მანგლისის მიდამოებში, სკოლა გახსნა მელაანში. ლევან ჯანდიერის პუბლიცისტური და ისტორიული ხასიათის წერილები ქვეყნდებოდა „ცისკარში“, „დროებაში“, „ივერიაში“, „მოგზაურში“, „სასოფლო გაზეთში“. საყურადღებოა ნაშრომი „ლეკების აჯანყების შესახებ“ (1902), ნარკვევი – „ჯანდიერი და ჯანდიერისშვილნი“ (1902). რუსულიდან თარგმნილი და გამოცემული აქვს რამდენიმე თხზულება. ქართული მწერლობა : ლექსიკონი-ცნობარი, წგნ. I, თბ.: „განათლება“, 1984. — გვ. 445.
არმინ ლაშეტი

არმინ ლაშეტი (გერმ. Armin Laschet, დ. 18 თებერვალი 1961, აახენი) — გერმანელი პოლიტიკოსი და ჩრდილოეთი რაინ-ვესტფალიის მინისტრ-პრეზიდენტი 2017 წლის 27 ივნისიდან. 2021 წლის 16 იანვარს ის აირჩიეს გერმანიის ქრისტიან-დემოკრატიული კავშირის თავმჯდომარედ. ამ პოსტზე მან ანეგრეტ კრამპ-კარენბაუერი ჩაანაცვლა. ლაშეტმა დაასრულა უნივერსიტეტი სამართალმცოდნეობის სპეციალობით, მოგვიანებით მუშაობდა ჟურნალისტად. 1994 წელს პირველად აირჩიეს გერმანიის პარლამენტში — ბუნდესტაგში. 1999 წელს ის გახდა ევროპის პარლამენტის წევრი. 2005 წლიდან აქტიურობს ჩრდილოეთი რაინ-ვესტფალიის პოლიტიკურ ცხოვრებაში. თანამდებობაზე ყოფნის დროს გამოირჩეოდა მიგრანტებისადმი დადებითი დამოკიდებულებით, რის გამოც მიიღო ზედმეტსახელი „თურქი არმინი“. 2021 წლის 16 იანვარს ის აირჩიეს გერმანიის ქრისტიან-დემოკრატიული კავშირის თავმჯდომარედ. არჩევნების მეორე ტურში მან დელეგატების 52.8%-ის მხარდაჭერა მიიღო და გაიმარჯვა ფრიდრიხ მერცზე.ამ პოსტზე მან ანეგრეტ კრამპ-კარენბაუერი ჩაანაცვლა. არმინი დაიბადა დასავლეთ გერმანიის ქალაქ აახენში გერმანულენოვანი ვალონიელების კათოლიკურ ოჯახში. ↑ Moulson, Geir. (16 January 2021) Pragmatic governor Laschet elected to lead Merkel’s party. Associated Press. ციტირების თარიღი: 16 January 2021.
დვანის ნასოფლარი

ტერმინი დვანის ნასოფლარი შეიძლება აღნიშნავდეს: დვანის პირველი ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ დვანში. დვანის მეორე ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ დვანში. დვანის მესამე ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ დვანში. დვანის მეოთხე ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ დვანში. დვანის მეხუთე ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ დვანში. დვანის მეექვსე ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ დვანში. დვანის მეშვიდე ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ დვანში. დვანის მერვე ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ დვანში.
კავთისხევის ნამოსახლარი

ტერმინი კავთისხევის ნამოსახლარი შეიძლება აღნიშნავდეს: კავთისხევის პირველი ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ კავთისხევში. კავთისხევის მეორე ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ კავთისხევში. კავთისხევის მესამე ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ კავთისხევში.
ქვემო ხანდაკის კოშკი

ტერმინი ქვემო ხანდაკის კოშკი შეიძლება აღნიშნავდეს: ქვემო ხანდაკის პირველი კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვემო ხანდაკში. ქვემო ხანდაკის მეორე კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვემო ხანდაკში.
არადეთის ნასოფლარი

ტერმინი არადეთის ნასოფლარი შეიძლება აღნიშნავდეს: არადეთის პირველი ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ არადეთში. არადეთის მეორე ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ არადეთში.
ატოცის ნასოფლარი

ტერმინი ატოცის ნასოფლარი შეიძლება აღნიშნავდეს: ატოცის პირველი ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ ატოცში. ატოცის მეორე ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ ატოცში.
გვერძინეთის კოშკი

ტერმინი გვერძინეთის კოშკი შეიძლება აღნიშნავდეს: გვერძინეთის პირველი კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ გვერძინეთში. გვერძინეთის მეორე კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ გვერძინეთში.
მღებრისუბანი

მღებრისუბანი — არქეოლოგიური ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნოსტეს აღმოსავლელით, 1,5 კილომეტრის მანძილზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ნასოფლარი იხვნება, ამიტომ ნასახლართა კვალი ცუდადაა შემორჩენილი. უხვად იპოვება თიხის ჭურჭლის ფრაგმენტები. ნასოფლარის აღმოსავლეთ ნაწილში იდგა გვიანდელი ფეოდალური ხანის ღებისუბნის ეკლესია, რომელიც ნაგები იყო რიყიდა და ნატეხი ქვით. ეკლესია დანგრეულია. კვიტაიშვილი რ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 181.
წითლობი

წითლობი — არქეოლოგიური ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნოსტეს ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ერთი კილომეტრის მანძილზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ზედაპირულად იპოვება წითლად გამომწვარი უხეშკეციანი ჭურჭლისა და რამდენიმე დიდი ზომის ქვევრის ნამტვრევები. კვიტაიშვილი რ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 181.
ქვემო ჭალის სამაროვანი

ქვემო ჭალის სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვემო ჭალაში, სხვილოს ციხის მიდამოებში. თარიღდება გვიანდელი ანტიკური და ადრინდელი ფეოდალური ხანით. სამაროვანზე დადასტურებულია ქვაყუთები. გვეტაძე ჯ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 207.
გვერძინეთის საცხოვრებელი სახლი

გვერძინეთის საცხოვრებელი სახლი — არქიტექტურული ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ გვერძინეთში, მდინარე ძამის მარცხენა ნაპირზე, სოფლის წყაროსთან. ეკუთვნოდა გიორგი ქოქოშვილს. აგებულია XX საუკუნის დასაწყისში. ერთსართულიანი ხის საცხოვრებელი სახლი (10 X 6 მ) აღმართულია ქვის საძირკველზე. ქუჩის მხარეს აივანია, რომელზედაც ვხვდებით ექვსსაფეხურიანი ქვის კიბით. აივნის მოაჯირი და ხის სვეტებს შორის თაღები ფივროს ჭვირულო ორნამენტით აროს შემკული. ერთი გრძელი ოთახიდან აივანზე გამოდის ერთი კარი და ერთი სარკმელი. ოთახის უკანა კედელში ეზოში გასასვლელი კარია. ერთი სარკმელი გვერდით კედელშიც არის გაჭრილი. ხის ნივნივებიანი, ორფერდა სახურავი თავდაპირველად ყავრით იყო გადახურული. დვალი თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 363.
გიორგი შატბერაშვილის სახლი

გიორგი შატბერაშვილის სახლი — არქიტექტურული ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ თვალადის შატბერაანთ უბანში, ამაღლებულ ბორცვზე. ეკუთვნოდა ქართველ მწერალსა და საზოგადო მოღვაწეს გიორგი შატბერაშვილს (1910-1965 წლები). სახლი ნაგებია ქვით, ორსართულიანია, აქვს ღია აივნები, გადახურულია კრამიტით. პირველი სართულის ორი ოთახი სამეურნეო დანიშნულებისაა. მეორე სართულზე ორი დიდი ოათახიდან (თითოეული 35მ²) ერთი სამუშაო კაბინეტი იყო. აქ დგას მწერლის საწერი მაგიდა, სკამი და წიგნების კარადა. ამ სახლში დაწერა მწერალმა მრავალი ლექსი, მოთხრობა, აქ შეაგროვა მასალა წიგნისათვის "თვალადური ქართული ჭაშნიკი". სოფელში მწერლის ხშირი სტუმრები იყვნენ რუსი და ქართველი მწერლები. ბერძენიშვილი ც., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 163.
გორა სამნიფერდა

გორა სამნიფერდა — არქეოლოგიური ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ დვანის სამხრეთით, 900 მეტრზე , მდინარე დვანისწყლიდან 100 მეტრ სიმაღლეზე, ადგილ სამნიფერდაზე. ძეგლი ორფენიანია. პირველი ფენა თარიღდება ადრინდელი ბრინჯაოს, ხოლო მეორე ფენა — გვიანდელი ბრინჯაოს, ადრინდელი რკინის ხანით. იპოვება თიხის ჭურჭლის ნატეხები, ხელსაფქვავის ქვები. ჯინჯიხაშვილი გ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 366.