laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
გიორგი გამყრელიძე

გიორგი გამყრელიძე (დ. 18 აგვისტო, 1902, ქუთაისი — გ. 6 ივლისი, 1953, თბილისი) — ქართველი ეკონომისტი, სტატისტიკოსი და დემოგრაფი. საქართველოს სახელმწიფო სტატისტიკის ერთ-ერთი ორგანიზატორი. 1920–1924 წლებში სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სიბრძნისმეტყველების ფაკულტეტის ეკონომიკურ განყოფილებაზე. 1926–1938 წლებში მუშაობდა თბილისის სხვადასხვა უმაღლეს სასწავლებელში და საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნულ აკადემიაში. 1938–1953 ხელმძღვანელობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სახელმწიფო სამეურნეო აღრიცხვის კათედრას. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 668. გიორგი გამყრელიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
გიორგი გამყრელიძე (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი გიორგი გამყრელიძე შეიძლება აღნიშნავდეს: გიორგი გამყრელიძე — ქართველი ეკონომისტი გიორგი გამყრელიძე — ქართველი კალათბურთელი გიორგი გამყრელიძე — მწერალი, პოეტი, ჟურნალისტი გიორგი გამყრელიძე — ქართველი ფეხბურთელი
მონრეალის პროტოკოლი

მონრეალის პროტოკოლი ოზონის შრის დამშლელი ნივთიერებების შესახებ (ინგლ. The Montreal Protocol on Substances That Deplete the Ozone Layer) — 1985 წლის ვენის კონვენციის საერთაშორისო პროტოკოლი, რომელიც შეიმუშავეს ოზონის ფენის დაცვის მიზნით. პროტოკოლი ხელმოსაწერად გაამზადეს 1987 წლის 16 სექტემბერს და ძალაში შევიდა 1989 წლის 1 იანვარს. პროტოკოლის ძალაში შესვლას 1989 წლის მაისში ჰელსინკის შეხვედრა მოჰყვა. ამის შემდეგ პროტოკოლი 7-ჯერ შეიცვალა: 1990 (ლონდონი), 1991 (ნაირობი), 1992 (კოპენჰაგენი), 1993 (ბანგკოკი), 1995 (ვენა), 1997 (მონრეალი) და 1999 (პეკინი) წწ. თუკი ხელმომწერი ქვეყნები დაიცავენ პროტოკოლის მითითებებს ოზონის ფენა აღდგება 2050 წლისთვის. გაეროს გენერალურმა მდივანმა კოფი ანანმა (1997–2006 წწ.) განაცხადა: 2009 წლის მდგომარეობით პროტოკოლს ხელს აწერს გაეროს 196 წევრი ქვეყანა. ყოველი ქვეყანა ახდენს ყველა მიღებული ჩასწორების რატიფიცირებას. პეკინის შესწორება რატიფიცირებულია 191 ქვეყნის მიერ. საქართველომ პროტოკოლს ხელი მოაწერა 1992 წლის 26 მაისს. სამშვიდობო ხელშეკრულებების სია The Ozone Secretariat დაარქივებული 2012-01-24 საიტზე Wayback Machine. Multilateral Fund for the Implementation of the Montreal Protocol Status of Ratification The Montreal Protocol The Vienna Convention ↑ CHAPTER XXVII. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-09-08. ციტირების თარიღი: 2014-09-13. ↑ CHAPTER IX. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-02-01. ციტირების თარიღი: 2014-09-13.
ტულა

ტულა (რუს. Тула) — ქალაქი რუსეთის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, გმირი ქალაქი. ტულის ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს შუა რუსეთის მაღლობის სამხრეთით, მდინარე უპის ნაპირას. საკმაოდ გაშლილი ქალაქია, გადაჭიმულია ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ 30 კმ-ზე, დასავლეთიდან აღმოსავლეთისკენ — 25 კმ-ზე. პირველად მოიხსენიება XVI საუკუნის ნიკონოვის ქრონიკებში, 1146 წლის დათარიღებით. ქალაქში მდებარეობს 300-ზე მეტი კულტურული მემკვიდრეობის ობიექტი. ქალაქის ერთ-ერთ სავიზიტო ბარათად ტულის კრემლი ითვლება. დასახლების სამხრეთ-დასავლეთით, 14 კილომეტრში მდებარეობს ლევ ტოლსტოის სახლ-მუზეუმი იასნაია-პოლიანა. რეგიონის ეკონომიკური, სამრეწველო, სასწავლო და კულტურული ცენტრი, სარკინიგზო საკვანძო დასახლება. 2014 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 490 508 ადამიანს შეადგენდა, საქალაქო აგლომერაციის მცხოვრებთა საერთო რაოდენობა დაახლოებით 1 მილიონია. ეკონომიკის წამყვანი დარგია მრეწველობა. პარამონოვა ი. იუ. ტულა. XX საუკუნე: დეტალები. — ტულა, დიზაინ-კოლეგია, 2008. მელშიანი ვ. ვ. ტულა: ეკონომიკურ-გეოგრაფიული ნარკვევები. — ტულა: წიგნის გამ-ბა 1968—211 გვ. ტულა — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული) ↑ https://myslo.ru/news/tula/2019-09-27-merom-tuly-stala-olimpijskaya-chempionka-ol-ga-slyusareva ↑ როსტატი. რუსეთის რეგიონები. ქალაქების ძირითადი სოციალურ-ეკონომიკური მაჩვენებლები, 2010წ. ↑ ქალაქ ტულის გენერალური გეგმა
შკოდას ელექტროლოკომოტივები

კომპანია Škoda Plzeň ელექტროლოკომოტივებს 1927 წლიდან აწარმოებს, როცა გამოშვებულ იქნა მისი პირველი ელექტროლოკომოტივი Škoda 1ELo. მისი უახლესი ლოკომოტივის ტიპია Škoda 109E, რომელიც 2008 წლიდანაა წარმოებაში. ლოკომოტივთა ტიპების დასახელებაში გამოიყენება კომბინაციები, მაგ: 1952 წლამდე ლოკომოტივთა ტიპის სახელები იწყებოდა ELo-თი, სადაც E-ელექტროს, ხოლო Lo-ლოკომოტივს ნიშნავდა. ELo-ს შემდეგ კი იწერებოდა ლოკომოტივის ტიპის სერიული ნომერი, მაგ: ELo 1, ELo 2 და ა.შ. 1952 წლიდან ELo-ს ნაცვლად დასახელებაში მხოლოდ E იწერება. დასახელებაში m ან r ასოები მოდერნიზაციას ან/და რეკონსტრუქციას ნიშნავს. შენიშვნა: ზოგიერთი ლოკომოტივის დასახელება გამოტოვებულია, რადგან პროექტისა და პროტოტიპის შექმნის მიუხედავად სხვადასხვა მიზეზების გამო ისინი სერიულ წარმოებაში არ ჩაშვებულა. BITTNER, Jaromír, a kol. Malý atlas lokomotiv 2007. Praha : Gradis Bohemia, 2006. ISBN 80-86925-02-1. ŠVESTKA, David. Atlas Lokomotiv [online]. Atlaslokomotiv.net, [cit. 2010-01-12]. KOLMAČKA, Rosťa; TŘÍSKALA, Martin; MINAŘÍK, Josef. Stránky o prototypech a lokomotivních unikátech v ČR a SR www.prototypy.cz [online]. Prototypy.cz, [cit. 2010-01-12]. Fira.hyperlink.cz, [cit. 2010-01-12]. Stránky Přátel Železnic [online]. Spz.logout.cz, [cit. 2010-01-12]. PETRÁS, Jan. Přehled elektrických lokomotiv světových výrobců [online]. Upce.cz, [cit. 2010-01-12].
Coldplay-ს სიმღერების სია

აქ წარმოდგენილია ბრიტანულ როკ-ჯგუფ Coldplay-ს სიმღერების სრული სია. 1997 წელს ჩამოყალიბების შემდეგ ჯგუფმა გამოსცა ექვსი სტუდიური ალბომი, 3 საკონცერტო ალბომი და რამდენიმე EP. ამ სიაში არ არის შეტანილი ჯგუფის მიერ შესრულებული სიმღერების საკონცერტო ვერსიები ან ოფიციალური რემიქსები. ოფიციალური საიტი შენიშვნები ბიბლიოგრაფია Roach, Martin (2003). Coldplay: Nobody Said it was Easy. Omnibus Press. ISBN 0-7119-9810-8. ციტირების თარიღი: 15 April 2010.
მორენო (ბუენოს-აირესი)

მორენო (ესპ. Moreno) — ქალაქი არგენტინაში. მდებარეობს ბუენოს-აირესის პროვინციაში. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 149 317 კაცს. არგენტინის ქალაქების სია მუნიციპალიტეტის ვებ-გვერდი დაარქივებული 2008-04-24 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური)
რიო-კუარტო (კორდოვა)

რიო-კუარტო (ესპ. Río Cuarto) — ქალაქი არგენტინაში. მდებარეობს კორდოვის პროვინციაში. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 144 140 კაცს. არგენტინის ქალაქების სია რიო-კუარტოს მუნიციპალიტეტი - ოფიციალური საიტი. რიო-კუარტოს უნივერსიტეტი[მკვდარი ბმული]
ისიდრო-კასანოვა

ისიდრო-კასანოვა (ესპ. Isidro Casanova) — ქალაქი არგენტინაში. მდებარეობს ბუენოს-აირესის პროვინციაში. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 136 091 კაცს. არგენტინის ქალაქების სია ისიდრო-კასანოვას ისტორიული ცენტრი დაარქივებული 2007-12-03 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური)
იტუსაინგო (ბუენოს-აირესი)

იტუსაინგო (ესპ. Ituzaingó) — ქალაქი არგენტინაში. მდებარეობს ბუენოს-აირესის პროვინციაში. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 126 631 კაცს. არგენტინის ქალაქების სია მუნიციპალიტეტის ვებ-გვერდი ↑ https://www.miituzaingo.gov.ar/es/informacion-util/tu-lugar-tu-historia/historia/la-fundacion
სან-ნიკოლას-დე-ლოს-აროიოსი

სან-ნიკოლას-დე-ლოს-აროიოსი (ესპ. San Nicolás de los Arroyos) — ქალაქი არგენტინაში. მდებარეობს ბუენოს-აირესის პროვინციაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 133 602 კაცს. არგენტინის ქალაქების სია ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სან-ნიკოლას-დე-ლოს-აროიოსი განათლების სამინისტრო დაარქივებული 2011-06-05 საიტზე Wayback Machine.
ფლორენსიო-ვარელა (ბუენოს-აირესი)

ფლორენსიო-ვარელა (ესპ. Florencio Varela) — ქალაქი არგენტინაში. მდებარეობს ბუენოს-აირესის პროვინციაში. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 120 678 კაცს. არგენტინის ქალაქების სია მუნიციპალიტეტის ინფორმაცია
ლომას-დე-სამორა

ლომას-დე-სამორა (ესპ. Lomas de Zamora) — ქალაქი არგენტინაში. მდებარეობს ბუენოს-აირესის პროვინციაში. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 111 897 კაცს. არგენტინის ქალაქების სია ლომას-დე-სამორის მუნიციპალიტეტის - ოფიციალური საიტი. ლომას-დე-სამორის გზამკვლევი დაარქივებული 2009-02-28 საიტზე Wayback Machine.
ტემპერლეი

ტემპერლეი (ესპ. Temperley) — ქალაქი არგენტინაში. მდებარეობს ბუენოს-აირესის პროვინციაში. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 111 660 კაცს. არგენტინის ქალაქების სია ტემპერლეის ოფიციალური საიტი (ესპანური) ტემპერლეის კომერციული გზამკვლევი დაარქივებული 2007-09-09 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური)
მონტე-გრანდე

მონტე-გრანდე (ესპ. Monte Grande) — ქალაქი არგენტინაში. მდებარეობს ბუენოს-აირესის პროვინციაში. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 110 241 კაცს. არგენტინის ქალაქების სია მონტე-გრანდეს საიტი
ბერნალი (არგენტინა)

ბერნალი (ესპ. Bernal) — ქალაქი არგენტინაში. მდებარეობს ბუენოს-აირესის პროვინციაში. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 109 914 კაცს. არგენტინის ქალაქების სია ბერნალის ისტორიული ფოტოები დაარქივებული 2012-02-09 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური) ბერნალის ისტორია, მდებარეობა და ფოტოები დაარქივებული 2012-04-24 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური)
სან-ხუსტო (ბუენოს-აირესი)

სან-ხუსტო (ესპ. San Justo) — ქალაქი არგენტინაში. მდებარეობს ბუენოს-აირესის პროვინციაში. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 105 274 კაცს. არგენტინის ქალაქების სია სან-ხუსტოს საიტი დაარქივებული 2011-02-08 საიტზე Wayback Machine. ↑ https://www.argentina.gob.ar/pais/codigo-telefonia
კასტელარი

კასტელარი (ესპ. Castelar) — ქალაქი არგენტინაში. მდებარეობს ბუენოს-აირესის პროვინციაში. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 104 019 კაცს. არგენტინის ქალაქების სია კასტელარის რკინიგზის სადგური Google Maps-ზე ↑ https://www.argentina.gob.ar/codigos-de-area-telefonicos-de-argentina
სან-რაფაელი (მენდოსა)

სან-რაფაელი (ესპ. San Rafael) — ქალაქი არგენტინაში. მდებარეობს მენდოსას პროვინციაში. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 104 782 კაცს. არგენტინის ქალაქების სია სან-რაფაელის მუნიციპალიტეტი — ოფიციალური საიტი. სან-რაფაელის დღიური (ესპანური)
რაფაელ-კასტილიო (ბუენოს-აირესი)

რაფაელ-კასტილიო (ესპ. Rafael Castillo) — ქალაქი არგენტინაში. მდებარეობს ბუენოს-აირესის პროვინციაში. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 103 992 კაცს. არგენტინის ქალაქების სია მუნიციპალიტეტის ინფორმაცია ↑ https://www.argentina.gob.ar/codigos-de-area-telefonicos-de-argentina
ტრელევი

ტრელევი (ესპ. Trelew) — ქალაქი არგენტინაში. მდებარეობს ჩუბუტის პროვინციაში. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 103 305 კაცს. არგენტინის ქალაქების სია ტრელევის საიტი ქალაქის საიტი
ტანდილი

ტანდილი (ესპ. Tandil) — ქალაქი არგენტინაში. მდებარეობს ბუენოს-აირესის პროვინციაში. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 101 010 კაცს. არგენტინის ქალაქების სია მთავრობის ოფიციალური საიტი (ესპანური) ტანდილის ტურიზმი და ინფორმაცია დაარქივებული 2014-04-23 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური)
ლიბერტადი (ბუენოს-აირესი)

ლიბერტადი (ესპ. Libertad) — ქალაქი არგენტინაში. მდებარეობს ბუენოს-აირესის პროვინციაში. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 100 476 კაცს. არგენტინის ქალაქების სია ქალაქი ლიბერტადი დაარქივებული 2007-12-18 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური)
რამოს-მეხია

რამოს-მეხია (ესპ. Ramos Mejía) — ქალაქი არგენტინაში. მდებარეობს ბუენოს-აირესის პროვინციაში. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 98 547 კაცს. არგენტინის ქალაქების სია რამოს-მეხიას მდებარეობა დაარქივებული 2011-09-02 საიტზე Wayback Machine. ↑ https://web.archive.org/web/20110814145846/http://diarionco.com/news/?p=1972 ↑ https://www.argentina.gob.ar/codigos-de-area-telefonicos-de-argentina-2
ვილია-მერსედესი (სან-ლუისი)

ვილია-მერსედესი (ესპ. Villa Mercedes) — ქალაქი არგენტინაში. მდებარეობს სან-ლუისის პროვინციაში. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 97 000 კაცს. არგენტინის ქალაქების სია მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
ლა-ბანდა (არგენტინა)

ლა-ბანდა (ესპ. La Banda) — ქალაქი არგენტინაში. მდებარეობს სანტიაგო-დელ-ესტეროს პროვინციაში. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 95 142 კაცს. არგენტინის ქალაქების სია ლა-ბანდის მუნიციპალიტეტი დაარქივებული 2006-07-03 საიტზე Wayback Machine.
ბერჟერაკის ხელშეკრულება

ბერჟერაკის ხელშეკრულება, პუატიეს ედიქტი — სამშვიდობო ხელშეკრულება საფრანგეთის მეფე ანრი III ვალუასა და ჰუგენოტებს შორის. ხელი მოაწერეს ბერჟერაკში 1577 წლის 14 სექტემბერს, ხოლო 17 სექტემბერს მას ხელი მოაწერეს ჰუგენოტებმა და შევიდა ძალაში. ხელშეკრულების შედეგად დასრულდა საფრანგეთის რელიგიური ომების მეექვსე პერიოდი. ამ ხელშეკრულებით შეიცვალა ბოლიეს ედიქტის პირობები, რომლებიც პროტესტანტებისთვის საკმაოდ ხელსაყრელი იყო. ხელშეკრულების თანახმად ჰუგენოტებს მიენიჭათ კულტის შეკვეცილი თავისუფლება. სამშვიდობო ხელშეკრულებების სია საფრანგეთის რელიგიური ომები Encyclopædia Britannica - Bergerac Third French War of Religion The Columbia Encyclopedia: Poitiers დაარქივებული 2006-08-25 საიტზე Wayback Machine.
სტუდენტთა უფლებები

სტუდენტთა უფლებები — ისეთი უფლებები, როგორიცაა სამოქალაქო, კონსტიტუციური, სახელშეკრულებო და მომხმარებელთა უფლებები, რომლებიც არეგულირებენ სტუდენტების უფლებებსა და თავისუფლებას და სტუდენტებს აძლევენ საშუალებას გამოიყენონ მიღებული განათლება. ამ უფლებებს განეკუთვნება ისეთი უფლებები, როგორიცაა სიტყვის/შეკრების თავისუფლება და შესაბამისი სამართლებრივი პროცედურები, თანასწორობა, ავტონომია, კერძო საკუთრების/სიცოცხლის უსაფრთხოება და ხელშეუხებლობა, ანგარიშვალდებულება კონტრაქტებსა და სარეკლამო კამპანიებში რომლებიც დაკავშირებულია სტუდენტებთან მასწავლებლებისა და ადმინისტრაციების ურთიერთობის რეგულირების საკითხებთან. navigatehighered.com: ინფორმაცია სტუდენტთა უფლებებზე დაარქივებული 2013-05-15 საიტზე Wayback Machine. საქართველოს სტუდენტთა უფლებების დეკლარაცია
ფეოდოსია

ფეოდოსია (უკრ. Феодосія) — ქალაქი უკრაინაში, შავი ზღვის სანაპიროზე. მდებარეობს ყირიმის ნახევარკუნძულის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაპირზე, სიმფეროპოლიდან 116 კმ. ნავსადგური, რკინიგზის სადგური. 2001 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ქალაქში ცხოვრობდა 97,721 ადამიანი. ივანე აივაზოვსკის სახელობის სურათების გალერეა. დაარსდა ძველი წელთაღრიცხვის VI საუკუნეში. ძველი წელთაღრიცხვის IV საუკუნის 80-იანი წლებიდან ბოსფორის სახელმწიფოს შემადგენლობაშია. ახალი წელთაღრიცხვის IV საუკუნეში გაანადგურეს ჰუნებმა, VI საუკუნის დასასრულს დაიმორჩილეს ხაზარებმა, XIII საუკუნის დამდეგს — მონღოლებმა. XIII საუკუნის მეორე ნახევარში გენუელებმა ფეოდოსიაში დააარსეს სავაჭრო დასახლება კაფა. XV საუკუნიდან ყირიმის სახანოს ტერიტორიაზე მონათვაჭრობის მსხვილი ცენტრია. 1783 წელს ყირიმის მთელ ტერიტორიასთან ერთად შევიდა რუსეთის იმპერიის შემადგენლობაში. მეორე მსოფლიო ომის დროს ოკუპირებული იყო გერმანელ ფაშისტთა ჯარების მიერ. გაათავისუფლა საბჭოთა არმიამ 1944 წლის 13 აპრილს. ქალაქი დაჯილდოებულია სამამულო ომის I ხარისხის ორდენით (1982). კლიმატურ-ბალნეოლოგიური, ტალახით სამკურნალო კურორტია. იცის თბილი ზაფხული და რბილი ზამთარი. ნალექები 360 მმ წელიწადში. სამკურნალო საშუალება: ზღვაში ბანაობა, ქლორიდულ-სულფატურ-ნატრიუმიანი მინერალური სასმელი წყალი („ფეოდოსია“), აჯიგოლის ტბის შლამის ტალახი. სამედიცინო ჩვენება: საჭმლის მომნელებელი, სისხლის მიმოქცევის, სუნთქვის ორგანოთა, ნერვული სისტემის ფუნქციური დაავადებანი; წყალტალახსამკურნალო, დასასვენებელი სახლები, წვრილქვიშიანი პლაჟი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 257. Балахонов В. И., Феодосия, Симферополь, 1975.
ქეთევან ანდრონიკაშვილი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ქეთევან ანდრონიკაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ქეთევან ანდრონიკაშვილი – ქართლ-კახეთის მეფის გიორგი XII-ის პირველი ცოლი. ქეთევან ანდრონიკაშვილი – ქართველი მსახიობი
ფრიდრიკსჰამნის ხელშეკრულება

ფრიდრიკსჰამნის ხელშეკრულება ან ჰამინის ხელშეკრულება (ფინ. Haminan rauha, შვედ. Freden i Fredrikshamn) — სამშვიდობო ხელშეკრულება, რომელსაც ხელი მოაწერეს 1809 წლის 17 სექტემბერს, ფრიდრიკსჰამნში რუსეთისა და შვედეთის იმპერიის წარმომადგენლებმა. ხელშეკრულების შედეგად დასრულდა რუსეთ-შვედეთის ომი და ფინეთი რუსეთის შემადგენლობაში შევიდა ავტონომიური სამთავროს სახით. სამშვიდობო ხელშეკრულებების სია Фридрихсгамский мирный договор[მკვდარი ბმული], 1809.fi (რუსული) Мирный трактат, заключенный в Фридрихсгаме დაარქივებული 2015-09-28 საიტზე Wayback Machine. , История государства Российского в документах и фактах 17 сентября 1809 г. — подписан Фридрихсгамский мирный договор, ФГБУ «Президентская библиотека имени Б.Н.Ельцина». Трактат между Россией и Швецией (Фридрихсгам, 1809) и Акт разграничения (Торнио, 1810), «Собрание трактатов, конвенций и других актов», 1845 год Карта разграничения территорий по рекам Торнео и Муонио, 1809 Фридрихсгамский мирный договор на шведском языке (შვედური)
მიხაი ბენიუკი

მიხაი ბენიუკი (რუმ. Mihai Beniuc; დ. 20 ნოემბერი, 1907, სებიში — გ. 24 ივნისი, 1988, ბუქარესტი) — რუმინელი პოეტი, მწერალი და ფსიქოლოგი; რუმინეთის აკადემიის წევრი (1955); ორგზის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი. პირველი ნაწარმოები „თუთიყუშის ჩანაწერები“ 1928 წელს გამოაქვეყნა. ადრეული ლექსების კრებულები „დაღუპვის სიმღერები“ (1938), „ახალი სიმღერები“ (1940) და სხვა რევოლუციონურ-რომანტიკული ხასიათისა იყო. დაიბადა ანასტასია და ვესელინა ბენიუკების ოჯახში. ლიტერატურული მოღვაწეობა დაიწყო 1926 წელს სასკოლო გაზეთში „Laboremus“. სწავლობდა კლუჟის უნივერსიტეტის ფსიქოლოგია, სოციოლოგია, ფილოსოფიის განყოფილებაზე. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 309. Кожевников Ю., Поэзия Михая Бенюка, в кн.: Писатели стран народной демократии, в. 2, М., 1958: его же, Поэт неутомимого сердца, "Иностранная литература", 1970, №5. ↑ Proleksis enciklopedija, Opća i nacionalna enciklopedija — 2009. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3407324"></a> ↑ Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #118658220 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ http://www.romlit.ro/literatura_oportunist_ii
ევპატორია

ევპატორია (უკრ. Євпаторія) — საპორტო ქალაქი უკრაინაში, კლიმატურ-ბალნეოლოგიური და ტალახსამკურნალო კურორტი შავი ზღვის სანაპიროზე. რკინიგზის სადგური. სიმფეროპოლიდან 64 კმ. 2014 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ქალაქში ცხოვრობდა 107 040 ადამიანი. ძველი წელთაღრიცხვის VI-V საუკუნეებში ბერძნებმა აქ ქალაქი კერკინიტიდა გააშენეს. ძველი წელთაღრიცხვის II საუკუნეში დაიპყრეს სკვითებმა. IV საუკუნეში ქალაქმა შეწყვიტა არსებობა. XVI-XVII საუკუნეებში მის ტერიტორიაზე მდებარეობდა თურქების ციხე-ქალაქი გეზლევე (კოზლოვი, კეზლევე), რომლის სახელწოდება თესალიელებიდან მოდიოდა. ქალაქს ყირიმის რუსეთთან შეერთების შემდეგ, 1784 წელს ევპატორია ეწოდა. 1918-1920 წლებში სამოქალაქო ომის დროს რამდენიმეჯერ აიღეს თეთრგვარდიელებმა. 1920 წლის 13 ნოემბერს გაათავისუფლა წითელმა არმიამ. მეორე მსოფლიო ომის დროს, 1941 წლის 31 ოქტომბრიდან 1944 წლის 13 აპრილამდე ოკუპირებული იყო გერმანელ ფაშისტთა ჯარების მიერ. აქვს 20-100 მ სიგანის ქვიშიანი პლაჟი. იცის თბილი ზაფხული და რბილი ზამთარი. ნალექები 380 მმ წელიწადში. სამკურნალო საშუალება: ჰაერის, მზის, ქვიშისა და ზღვის აბაზანები, შლამის ტალახი და რაპა (მოინაკის ტბიდან), აგრეთვე ცხელი (39 °C) ქლორიდულ-ნატრიუმიანი წყალი, რომელსაც იყენებენ აბაზანებისათვის. სამედიცინო ჩვენება: ბავშვის ძვალ-სახსართა ტუბერკულოზი, პოლიომიელიტისა და ცერებრული დამბლების შემდეგ ნარჩენი მოვლენები, ქრონიკული რევმატიზმი, რაქიტი, მოზრდილებში — ნერვული სისტემის და გინეკოლოგიური დაავადებანი, საყრდენ-სამოძრაო აპარატის და ზედა სასუნთქი გზების არატუბერკულოზური დაავადებანი და სხვა. ევპატორიაში არის სანატორიუმები, ტალახსამკურნალო, დასასვენებელი სახლები და სხვა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 35. Григорьев Н. Н., Северинов С. С., Евпатория — курорт, Симферополь, 1967.
რუსეთ-შვედეთის ომი (1808-1809)

რუსეთ-შვედეთის ომი, ცნობილია ასევე, როგორც ფინეთის ომი (ფინ. Suomen sota, შვედ. Finska kriget) — ბრძოლა რუსეთის იმპერიას და მის მოკავშირეებს (საფრანგეთი და დანია-ნორვეგია) და შვედეთს შორის. 1808-1809 წლების ბრძოლა რუსეთ-შვედეთის დაპირისპირებაში უკანასკნელი აღმოჩნდა. ომი დასრულდა რუსეთის გამარჯვებით და დაიდო ფრიდრიკსჰამნის ხელშეკრულება, რომლის ძალითაც ფინეთი რუსეთის შემადგენლობაში შევიდა ავტონომიური სამთავროს სახით. ფრიდრიკსჰამნის ხელშეკრულება Память о той войне დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. Памятники последней Русско-шведской войны Русско-шведская война 1808-1809 гг.
კემპ-დევიდის შეთანხმება

კემპ-დევიდის შეთანხმება — სამშვიდობო ხელშეკრულება ეგვიპტე-ისრაელს შორის. 1978 წლის 17 სექტემბერს კემპ-დევიდის საპრეზიდენტო რეზიდენციაში (აშშ) ხელი მოეწერა წინასწარ შეთანხმებას, ხოლო 1979 წლის 26 მარტს ვაშინგტონში მენაჰემ ბეგინმა და ანვარ სადათმა ხელი მოაწერეს სამშვიდობო ხელშეკრულებას ისრაელსა და ეგვიპტეს შორის. დოკუმენტის თანახმად ისრაელმა 1982 წლამდე ეტაპობრივად გაათავისუფლა სინაის ნახევარკუნძული. მოხდა ზონის დემილიტარიზაცია და იქ გაეროს ცისფერჩაფხუტიანთა კონტინგენტი განლაგდა. აღდგა ეგვიპტესთან 1948 წლისთვის არსებული საზღვარი. ღაზის სექტორი დარჩა ისრაელის კონტროლის ქვეშ. არაბული ქვეყნებიდან პირველმა ეგვიპტემ ცნო ისრაელის დამოუკიდებლობა და მასთან დიპლომატიური ურთიერთობა დაამყარა. ამის პასუხად 1981 წლის 6 ოქტომბერს მუსლიმმა ფანატიკოსებმა ანვარ სადათი მოკლეს. ეგვიპტე არაბული ქვეყნების ლიგიდან გარიცხეს. კემპ-დევიდის შეთანხმება იყო ახლო აღმოსავლეთში მშვიდობის დამყარების პირველი მცდელობა ახალი ფორმულით: „მიწა მშვიდობის სანაცვლოდ“. სამშვიდობო ხელშეკრულებების სია Text of the Accords, Israeli government Text of Accords and additional material, Carter Library დაარქივებული 2011-02-16 საიტზე Wayback Machine. Israel's Self-Rule Plan. Knesset website, 28 December 1977 Interview with King Hussein from the Dean Peter Krogh Foreign Affairs Digital Archives ↑ Политические структуры государства Израиль, Зеэв Гейзель. Раздел I.9. … и мир?
ევპატორის უბე

ევპატორის უბე (უკრ. Євпаторійська бухта) — კალამიტის ყურის (შავი ზღვა) შიგა უბე ყირიმის ნახევარკუნძულის სამხრეთ-დასავლეთ ნაპირთან. ხმელეთში შეჭრილია 1,3 კმ-ზე. სიგანე შესასვლელთან დაახლოებით 2 კილომეტრი. სიღრმე 10 მ-მდე. ნაპირზე ქვიშიანი და ნიჟარებიანი პლაჟებია. გაშენებულია კურორტი და ნავსადგური ევპატორია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 35.
ქრისოპოლისის ბრძოლა

ქრისოპოლისის ბრძოლა — ბრძოლა კონსტანტინე I-სა და ლიცინიუსს შორის. გაიმართა 324 წლის 18 სექტემბერს, ქალკედონთან ახლოს, ქრისოპოლისში. ეს ბრძოლა იყო ბოლო დაპირისპირება ორ იმპერატორს შორის. ქრისპოლისის ბრძოლის შედეგად კონსტანტინე I რომის იმპერიის ერთპიროვნული მმართველი გახდა. Grant, Michael (1985), The Roman Emperors: A biographical Guide to the Rulers of Imperial Rome 31 BC-AD 476, London. ISBN 0-297-78555-9 Grant, Michael (1993), The Emperor Constantine, London. ISBN 0-7538-0528-6 Lenski, Noel E. (2011) The Cambridge Companion to the Age of Constantine, Cambridge University Press. Odahl, C.M., (2004) Constantine and the Christian Empire, Routledge 2004. ISBN 0-415-17485-6 Parker, H. M. D. and Warmington, B. H. (1958) A history of the Roman world from A.D. 138 to 337, Methuen.
აჯიგოლის ტბა

აჯიგოლის ტბა (უკრ. Аджіголь) — შრობადი მარილიანი ტბა უკრაინაში, ქერჩის ნახევარკუნძულზე. ლიმანური წარმოშობისაა. ფართობი 0,49 კმ², საშუალო სიღრმე 0,35 მ, მაქსიმალური სიღრმე 0,6 მ. შავ ზღვას გამოეყოფა ვიწრო ყელით, რომელზედაც გადის მაგისტრალური გზა. სანაპირო ხაზზეა თავთხელი. ზაფხულში შრება. ნალექების საშუალოწლიური რაოდენობა 400-450 მმ წელიწადში. იკვებება ზედაპირული და მიწისქვეშა წყლებით. სამკურნალო ტალახის მარაგი 70 ათას ტონას აღწევს. ფსკერი დაფარულია სამკურნალო ტალახით, თუმცა ადამიანის უთადარიგო საქმიანობის შედეგად ტბამ დაკარგა თავისი სამკურნალო თვისებები. იზრდება წყლის მცენარეულობა. Реки и озёра Крыма. — А. Н. Олиферов, З. В. Тимченко — Симферополь: Доля, 2005. — 216 с.
Poets of the Fall

Poets of The Fall (POTF) — ფინური როკ-ჯგუფი ჰელსინკიდან. მასში შედიან მარკო საარესტო (წამყვანი ვოკალი), ოლლი ტუკიაინენი (წამყვანი გიტარა) და მარკუს კაარლონენი (კლავიშებიანები, პროდიუსერი). ტურნეს დროს მათ უერთდებიან იანი სნელმანი (ბას-გიტარა), იასკა მეკინენი (რიტმული გიტარა, ბეკ-ვოკალი) და იარი სალმინენი (დასარტყმელი საკრავები, პერკუსია). ჯგუფს ფინეთში გაყიდული აქვს 99.198 დისკი. Signs of Life (2005) Carnival of Rust (2006) Revolution Roulette (2008) Twilight Theater (2010) Temple of Thought (2012) Jealous Gods (2014) Clearview (2016) ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: Poets of the Fall ოფიციალური საიტი ოფიციალური YouTube არხი ↑ Poets of the Fall - Official Website - About Poets. Poetsofthefall.com (2013-11-22). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-09-08. ციტირების თარიღი: 2014-01-08. ↑ STATISTICS Poets of the Fall fi. Muslikki tuottajat IFPI. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-10-06. ციტირების თარიღი: 2014-01-08.