laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
Hunter × Hunter

„Hunter × Hunter“ (იაპონ. ハンター×ハンター Hantā Hantā?, შემოკლება: HxH) — იაპონური მანგას სერია, რომლის სცენარის ავტორი და მხატვარია იოსიჰირო ტოგასი. იგი გამოიცემა Weekly Shōnen Jump-ში 1998 წლის 3 მარტიდან, თუმცა 2006 წლიდან გამოშვება დროდადრო წყდება. 2017 წლის ივნისისთვის 37 ტომის სახით Shueisha-ს მიერ გამოიცა „Hunter × Hunter“-ის 360 თავი. სერიის მთავარი პერსონაჟი გონ ფრიკსია, რომელიც შეიტყობს, რომ მამამისი, რომელიც დაღუპული ეგონა, სინამდვილეში ცოცხალია და ფლობს მონადირის პროფესიას. მონადირეები ამ სამყაროში ეძებენ იშვიათ არსებებს, განძს, იკვლევენ მანამდე უცნობ ადგილებს ან იჭერენ საშიშ დამნაშავეებს. მამის პოვნის მიზნით გონი გადაწყვიტავს, თავადაც მონადირე გახდეს. მოგზაურობებისას იგი ახალ მეგობრებს შეიძენს და მრავალ მტერს ხვდება. 1999 წელს Hunter × Hunter Nippon Animation-ის მიერ ადაპტირებული იქნა 62 ეპიზოდიან ანიმე-ტელესეირალად. იგი 2001 წლამდე Fuji TV-ზე გამოდიოდა. 2002–2004 წელს გამოვიდა 30 ეპიზოდისგან შემდგარი სამი ცალკე ოვა – 1999 წლის ტელესერიალის გაგრძელება და მისი მეორე ნაწილი. მანგას მიხედვით მეორე ტელესერიალი შეიქმნა Madhouse-ის მიერ. იგი გადიოდა Nippon Television-ზე 2011 წლის ოქტომბრიდან 2014 წლის სექტემბრამდე. 2013 წელს გამოვიდა იმავე სტუდიის ორი სრულმეტრაჟიანი ანიმე – „Hunter × Hunter: Phantom Rouge“ და „Hunter × Hunter: The Last Mission“ მანგას დადებითი შეფასება მიენიჭა ძირითადი მკითხველის და კრიტიკოსების მიერ. იგი წარმოადგენს Shueisha-ს ერთ-ერთ ყველაზე წარმატებულ ნაწარმს – 2014 წლის თებერვლისთვის გაყიდული 66 მილიონი ტომით. გამოგონილ სამყაროში მონადირეები ფლობენ განსაკუთრებულ შესაძლებლობებს. მაგალითად, მხოლოდ მათთვისაა ცნობილი, სად არის დაკარგული მიწები ან უძველესი განძი. მათთვის ცნობილია სამყაროს ყველაზე დიდი საიდუმლოებები. მათში ყველაზე რჩეულებს მინიჭებული აქვთ სისხლიანი შურისძიების, მკვლელობის და ადამიანებზე ნადირობის უფლებაც. გონ ფრიკსი, მთავარი პერსონაჟი, 12 წლის ახალგაზრდაა, რომელსაც უნდა მონადირეების გამოცდის ჩაბარება, რათა იპოვოს მამა. თუმცა, მამის ბიძაშვილი მიტო (რომელიც გონის აღმზრდელია) სასტიკი წინააღმდეგია, რადგან შიშობს, რომ იგი შეიძლება საკუთარი მამის კვალს გაჰყვეს, რომელმაც ნადირობის გამო ყველაფერი დატოვა, საკუთარი ოჯახიც კი. გონი იძენს მეგობრებს, კურაბიკას, ლეორიოს და კილუას, და მათთან ერთად უამრავ თავგადასავალს გადის. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „Hunter × Hunter“ ვიკისაწყობში. Hunter × Hunter-ის მანგას ოფიციალური საიტი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 13 ივლისი, 2011. ციტირების თარიღი: 17 დეკემბერი, 2004. (იაპონური) Viz Media-ს ოფიციალურ საიტზე Nippon Television-ის ოფიციალურ საიტზე (2011) (იაპონური) VAP-ის საიტზე (2011) (იაპონური) Adult Swim-ის საიტზე (2011) დაარქივებული 2017-11-20 საიტზე Wayback Machine. „Hunter × Hunter“ (მანგა) საიტის Anime News Network ენციკლოპედიაში ↑ Official Website for Hunter x Hunger. Viz Media. ციტირების თარიღი: October 26, 2017.
Hunter × Hunter-ის ეპიზოდების სია (2011)

Hunter × Hunter — ანიმე ტელესერიალი, რომელიც ეთერში 2011—2014 წლებში გადიოდა. მას საფუძვლად დაედო იოშიჰირო ტოგაშის Hunter × Hunter-ის მანგა. „Hunter × Hunter“-ის გამოსვლის შესახებ ინფორმაცია გავრცელდა 2011 წლის 24 ივლისს. ეს ანიმე 1999 წელს გამოსული „Hunter × Hunter“-ის რიმეიკი. ახალი ანიმეს პრემიერა Nippon Television-ის ეთერში იაპონიის მასშტაბით 2011 წლის 2 ოქტომბერს გაიმართა. ანიმეს მუსიკა და საუნდტრეკი შექმნა იოშიჰისა მირანომ. სერიალის ჩვენება დასრულდა 2014 წლის 24 სექტემბერს. იგი შეიცავს 148 ეპიზოდს, რომელთაგან თითოეულის ხანგრშლივობაა 22-25 წუთი. Hunter × Hunter Nippon Television-ზე Hunter × Hunter Crunchyroll-ზე Hunter × Hunter Netflix-ზე „Hunter × Hunter“ (ანიმე) საიტის Anime News Network ენციკლოპედიაში „Hunter × Hunter (2011)“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ Hunter × Hunter TV Anime Series Confirmed for This Fall. Anime News Network (July 24, 2011). ციტირების თარიღი: 2017-03-14. ↑ 2011 Hunter × Hunter Anime to Retell Story From Start. Anime News Network (August 1, 2011). ციტირების თარიღი: 2011-09-12.
ველის მეფეების სია

ველი ჯ.რ.რ. ტოლკინის ლეგენდარიუმში — ჩრდილოელი ხალხის ქალაქი და სამეფო. განადგურებული იქნა დრაკონ სმაუგის მიერ. მისი აღსასრულის შემდეგ აღდგენილი იქნა ბარდის მიერ და იქცა ველის სამეფოდ. აქ წარმოდგენილია სამეფოს ცნობილი მმართველების სია. ნახსენებია მხოლოდ „ჰობიტში“. იგი იყო ველის უკანასკნელი მბრძანებელი, რომელიც მოკლა სმაუგმა. 170 წლის შემდეგ დრაკონი მოკლული იქნა ბარდის მიერ და სამეფო აღდგა. მთავარი სტატია: მშვილდოსანი ბარდი. ბარდი იყო ქალაქ ველის სამეფოს მემკვიდრე და კანონიერი მეფე, აგრეთვე მშვილდოსანი, რომელიც ტბისპირა ქალაქში ცხოვრობდა. მომდინარეობდა გირიონის შტოდან, რომლის ცოლი და შვილები შეეფარნენ ტბისპირა ქალაქს 2770 წელს - მას შემდეგ, რაც დრაკონმა სმაუგმა გაანადგურა ველი და დასახლდა მარტოსული მთის გულში. ბარდმა, შაშვის მითითებით, ესროლა დრაკონს ისარი პირდაპირ იმ წერტილში მუცელზე, რომელიც სმაუგის სასიკვდილო ადგილი იყო (შაშვის ენა მას ესმოდა, ვინაიდან ველის ხალხს ეს ნიჭი ყოველთვის ჰქონდა). განგმირული სმაუგი ესგაროთზე დაეცა და დაანგრია. შემდგომში ბარდმა აღადგინა ველის სამეფო და 2944 წელს მისი მეფე გახდა. მარტოსული მთის სამეფოს ჯუჯებთან მას ყოველთვის კარგი ურთიერთობა ჰქონდა. ეს მიწა, განადგურებული სმაუგის მიერ, კვლავ აყვავდა. ბაინი იყო ველის მეფე, რიგით მეორე ხელახლა აღდგენილ შტოში. იგი იყო მშვილდოსან ბარდის შვილი და მამის შემდეგ მეფობდა მესამე ეპოქის 2977 წლიდან, 30 წლის განმავლობაში. ამ პერიოდში მარტოსული მთა ბალინის და ჯუჯების რაზმის მიერ იქნა დატოვებული. ისინი მორიაში გადავიდნენ. ბაინის მემკვიდრე იყო ბრანდი, მესამე ეპოქის 3007 წლიდან. ამბობენ, რომ უკანასკნელის სამეფო აღწევდა ტბისპირა ქალაქის სამხრეთ და აღმოსავლეთ საზღვრებამდე. რადგან ველის ენა ძველსკანდინავიურ ენას ჰგავს, ვარაუდობენ, რომ ბაინის სახელი Beinn-ისგან მომდინარეობს და აღნიშნავს მამოძრავებელს. პიტერ ჯექსონის „ჰობიტში“ პერსონაჟის როლს ასრულებს ჯონ ბელი. ბაინის ძე და მემკვიდრე. ველის მეფე ბეჭდის ომის პერიოდში. მოკლული იქნა, როდესაც დაინ II რკინისტერფთან ერთად ველის ბრძოლაში იბრძოდა. მისი მემკვიდრე იყო ბარდ II. პერსონაჟი აგრეთვე ჩნდება ვიდეო თამაშის The Lord of the Rings: The Battle for Middle-earth II დამატებაში The Rise of the Witch-king. ბრანდის ძე და მემკვიდრე. ველის მეფე ბეჭდის ომის პერიოდში. ↑ ტოლკინი, ჯ.რ.რ. (1937), დაგლას ანდერსონი, რედ., ანოტირებული „ჰობიტი“, ბოსტონი: Houghton Mifflin, 2002, ISBN 0-618-13470-0
არჩერი (ტელესერიალი)

„არჩერი“ (ინგლ. Archer) — ამერიკული ანიმაციური ჯაშუშური ჟანრის სიტუაციური კომედიური ტელესერიალი. იგი ტელეარხ FX-ისთვის შექმნა ადამ რიდმა. სერიალის მთავარი პერსონაჟია სტერლინგ არჩერი, რომელიც თავს „მსოფლიოს უდიდეს საიდუმლო აგენტს“ უწოდებს. იგი სერიალის პირველი ოთხი სეზონის განმავლობაში წარმოდგენილია, როგორც მისი დედის, მელორის დაქვემდებარებაში არსებული საიდუმლო სააგენტო ISIS-ის თანამშრომელი. შემდგომში პერსონაჟები დაკავებულები არიან ნარკოტიკების რეალიზაციით, არიან იარაღის დილერები, ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტოს და კერძო აგენტები. უკანასკნელ პერიოდში სერიალის მოქმედება მიმდინარეობს მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, 1947 წელს და ისინი კვლავ კერძო გამომძიებლები არიან. სერიალის პრემიერა გაიმართა 2009 წლის 17 სექტემბერს. 2016 წლის 21 ივნისს FX-მა ოფიციალურად შეუკვეთა მერვე, მეცხრე და მეათე სეზონები, რომელთაგან ყოველი რვა ეპიზოდს მოიცავს. მერვე სეზონის პრემიერა გაიმართა 2017 წლის 5 აპრილს, როდესაც სერიალი გადავიდა FXX-ზე. თავად რიდმა განაცხადა, რომ სერიალი მეათე სეზონით დასრულდება. ოფიციალური საიტი „არჩერი“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „არჩერი“ საიტზე TV.com ↑ Natalie Abrams. (June 21, 2016) Archer renewed for three more seasons on FX. Entertainment Weekly. ციტირების თარიღი: January 4, 2017.
ფანტომასი (1964 წლის ფილმი)

„ფანტომასი“ (ფრანგ. Fantômas) — რეჟისორ ანდრე იუნებელის 1964 წლის ფრანგული კრიმინალური კომედიური ფილმი. მთავარი ბოროტი გმირის, ფანტომასის როლს მასში ასრულებს ჟან მარე. მას უპირისპირდება კომისარი ჟიუვი (ლუი დე ფიუნესი). ჟურნალისტ ფანდორთან (ჟან მარე) ერთად კომისარი ცდილობს ფანტომასის დაჭერას, მაგრამ ყოველთვის წარუმატებლად. საფრანგეთში 1964 წელს „ფანტომასი“ იქცა მსოფლიოში ჯეიმზ ბონდის წარმატების გამოხმაურებად. იგი იყო ტრილოგიის პირველი ფილმი, რომელმაც ევროპაში, საბჭოთა კავშირში და იაპონიაში დიდი წარმატება მოიპოვა. ფილმების ძირითადი განწყობა პიერ სუვესტრის და მარსელ ალენის ლიტერატურულ პირველწყაროსთან შედარებით უფრო მსუბუქი და სახალისოა.. „ფანტომასი“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „ფანტომასი“ — Allmovie-ზე ↑ 1964 French box office. ციტირების თარიღი: 28 August 2016 ↑ Kate Ince (22 July 2005). Georges Franju. Manchester University Press, გვ. 55. ISBN 978-0-7190-6828-7.  ↑ Dimitris Eleftheriotis (25 January 2002). Popular Cinemas of Europe: Studies of Texts, Contexts and Frameworks. Bloomsbury Publishing, გვ. 84. ISBN 978-1-62356-955-6.
მაიმანსინგჰი

მაიმანსინგჰი (ბენგ. – ময়মনসিংহ) — ქალაქი ბანგლადეშის ჩრდილოეთში, იმავე დასახელების ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრი. ქალაქი დაარსდა 1787 წლის 1 მაისს ბრიტანეთის ოსტ-ინდოეთის კომპანიის მიერ. მას აქვს მდიდარი კულტურული და პოლიტიკუერი ისტორია. მის მცხოვრებთა უმეტესობა ინდუსია. ბრიტანეთის სამეფოში მას მეორე სახელი ნასირბადი უწოდეს. XX საუკუნის დასაწყისში ქალაქში ბევრი მუსლიმი ჩამოსახლდა. 1947 წელს ინდოეთის დაშლის დროს ინდუსთა მრავალი ოჯახი გადასახლდა აქედან. 1965 წელს ინდო-პაკისტანური ომის შემდეგ ინდუსი მოსახლეობა მეორედ გახდა დევნილი. ქალაქს არ აქვს მკაცრად განსაზღვრული გეოგრაფიული საზღვრები. 1980-იანი წლებიდან მოხდა ქალაქის სწრაფი ურბანიზაცია. მაიმანსინგჰი მდებარეობს მდინარე ბრაჰმაპუტრას სანაპიროზე. მისი კლიმატი ზომიერია, ბევრად უფრო მაგარია, ვიდრე დაკას კლიმატი, რადგან მაიმანსინგჰი ახლოსაა ჰიმალაის მთებთან. ნალექები იწყება მაისში ან ივნისში და გრძელდება აგვისტომდე. ხშირია მუსონური წვიმები. წვიმს მძიმედ და ზოგჯერ მთელი დღე-ღამეები. ზაფხულის მუსონების განმავლობაში ტემპერატურა მერყეობს 15-დან 20 გრადუსამდე. ზამთრის ტემპერატურა ეცემა 15°C, ეს ხდება დეკემბერ-იანვარში, თუმცა, სავსებით შესაძლებელია მსგავსი ტემპერატურა ნოემბრიდან თებერვლამდე გაგრძელდეს. ტემპერატურა ყველაზე მაღალია აპრილ-მაის პერიოდში. ამ დროს ტემპერატურა შეიძლება იყოს 40°C . მაღალი ტენიანობა იწვევს მძიმე წებოვნებას ამ პერიოდში. დასავლელ მოგზაურთათვის საუკეთესო ვიზიტი ნოემბრისა და თებერვლის თვეებია. ქალაქის მოსახლეობა წლების მიხედვით 1991 — 273 350 2001 — 332 721 2010 — 395 129 Khan Mohammad Abdullah, Moymonsigh-er Etihash, 1966, Mymensingh. Darji Abdul Wahab, Moymonsigh-er Choritavidhan, 1986, Mymensingh. F. A. Sachse, Mymensingh Gazetteer, Bengal Secretariat Book Depot, 1917, Calcutta. Asoke Mitra, Towards Independence – 1940–1947, 1997, New Delhi. Kedarnath Mojumder, Moymonsingh-er Biboron, 1987, Mymensingh. Kedarnath Mojumder, Moymonsingh-er Etihash, 1987, Mymensingh. მაიმანსინგჰის ოლქის ისტორიული ადგილები მაიმანსინგჰი ოფიციალური ვებ-გვერდი
ქაბულის სახალხო აჯანყება

ქაბულის სახალხო აჯანყება — სისხლისმღვრელი დაპირისპირება ავღანეთში მცხოვრებ მოსახლეობას და ოკუპანტ ინგლისს შორის. 1879 წლის 26 მაისს ქაბულსა და ჯალალაბადს შორის მდებარე დაბაში (განდამაკში) ხელი მოაწერეს ინგლის-ავღანეთის საზავო ხელშეკრულებას, რომელიც კაბალურ ხასიათს ატარებდა. ხელშეკრულებით ავღანეთი კარგავდა დამოუკიდებლობას და ინგლისზე დამოკიდებული სახელმწიფო ხდებოდა. ავღანეთს ეკრძალებოდა გარესამყაროსთან უშუალო ურთიერთობა. ყანდაარის ოლქი და ავღანეთ-ინდოეთის საზღვრის სტრატეგიულად მნიშვნელოვანი რაიონები ჰაიბერის, გოლანის და გოპალის მთიანი გასასვლელები ინგლისის ხელში იყო. ომის შემთხვევაში ინგლისელები ღებულობდნენ ავღანეთში ჯარების შეყვანის უფლებას. ავღანეთის ამირას ენიშნებოდა ყოველწლიური სუფსიდია 600 000 რუპიის რაოდენობით. ინგლისის პირველ რეზიდენტად დანიშნეს განდამაკის ხელშეკრულების ავტორი პიერ ლუი ნაპოლეონ კავანიარი, რომელიც ქაბულში ჩასვლისთანავე უხეშად ჩაერია ავღანეთის საშინაო საქმეებში. ინგლისელი რეზიდენტის თვითნებობამ და ამირა მუჰამედ იაკუბ-ხანის კაპიტულაციამ აღაშფოთა ქაბულის მოსახლეობა და ჯარისკაცები. 1879 წლის სექტემბერში ქაბულში იფეთქა საყოველთაო-სახალხო აჯანყებამ. ქალაქის აჯანყებულმა მოსახლეობამ და ამირას ჯარის ნაწილებმა ალყა შემოარტყეს ბალა-ჰისარს, სადაც მოთავსებული იყო ინგლისის სარეზიდენტო და ამოხოცეს იქ მყოფი ყველა ინგლისელი. ქაბულის აჯანყებამ გამოხმაურება ჰპოვა მთელს ავღანეთში. აჯანყებულთა დასახმარებლად მაშინვე დაიძრნენ თავისუფლების მოყვარე მეომარ ტომთა საბრძოლო შენაერთები. ავღანელ ტომთა ლაშქართან ერთად ინგლისელი ოკუპანტების წინააღმდეგ გამოვიდნენ ტაჯიკები, უზბეკები და ავღანეთის ტერიტორიაზე მცხოვრები ხალხი. აჯანყებულებმა ოკუპანტებისგან გაათავისუფლეს დაპყრობილი ტერიტორიის უმეტესი ნაწილი და დიდი ზიანი მიაყენეს მათ. ინგლისელებმა დიდი ზარალი განიცადეს და დაკარგეს დაპყრობილი ბაზების უმრავლესობა. ისინი იძულებულები გახდნენ ახალი არმია დაეძრათ ინდოეთიდან ავღანეთისაკენ. 1879 წლის შემოდგომაზე ავღანეთში შეიჭრნენ ინგლისურ-ინდური არმიის დიდი შენაერთები გენერალ ფრედერიკ რობერტსის ხელმძღვანელობით. ინგლისელებმა სადისტური სისასტიკით ჩაახშეს ავღანელთა წინააღმდეგობა. ქაბულის გარნიოზის შეუპოვარი წინააღმდეგობის მიუხედავად ინგლისელებმა შეძლეს ავღანეთის სატახტო ქალაქის აღება. გენერალ ფრედერიკ რობერტსის ბრძანებით ინგლისის მხედრიონმა ხელი მიჰყო ქალაქის მოსახლეობის მასობრივ დასჯას. სახელდახელოდ აღმართულ სახრჩობელაზე ერთდროულად კიდებდნენ 40-50 კაცს. მათ არ დაინდეს უმაღლესი სასულიერო წარმომადგენლებიც კი იმისთვის, რომ ისინი მოუწოდებდნენ უცხოელი დამპყრობლების წინააღმდეგ ენერგიული ბრძოლისაკენ. მათი ბარბაროსული შურისძიების მსხვერპლი გახდა ათასობით მოლა, რომლებიც მეჩეთებში ცოცხლად დაწვეს. ყოველივე ამან უფრო გააძლიერა ავღანელი ხალხის წინააღმდეგობა. სულ მალე 100 000-მა აჯანყებულმა ალყა შემოავლო ქაბულს და ინგლისის არმია შერპურის გამაგრებულ ბანაკში ჩაკეტა. ინდოეთიდან მაშველი ძალების მიღების და ფეოდალთა ნაწილის მოსყიდვის მიუხედავად ოკუპანტთა მდგომარეობა დღითიდღე უარესდებოდა. 1880 წლისთვის ინგლისელებმა დაკარგეს თითქმის მთელი დაპყრობილი ტერიტორია. ასეთ ვითარებაში ინგლისელები იძულებულები გახდნენ, ხელი აეღოთ ავღანეთის დაპყრობის განზრახვაზე. ვ. დონაძე, აზიისა და აფრიკის ქვეყნების ახალი ისტორია, გამომცემლობა „განათლება“ თბ., 1983, გვ. 257
შავი ენა

შავი ენა (ინგლ. Black speech) — ჯ.რ.რ. ტოლკინის ლეგენდარიუმში ენა, რომელიც შექმნა ბნელმა მბრძანებელმა საურონმა მეორე ეპოქის პირველ ნახევარში თავისი მსახურებისთვის. ორკებს არ გააჩნდათ საკუთარი ენა, არამედ ოდითგანვე განსხვავებული ენების დიალექტებზე ან განშტოებებზე ლაპარაკობდნენ, რომლებიც თავის მხრივ იმდენად სახეცვლილი იყო ხოლმე, რომ ორკთა არამონათესავე ტომები ერთმანეთს ვერაფერს აგებინებდნენ. მზის პირველ ეპოქაში ორკები ანგბანდში იყვნენ თავმოყრილნი. ისინი სავარაუდოდ სხვადასხვა ენის დამახინჯებულ ვარიანტს იყენებდნენ, მაგრამ იმის გამო რომ მათი სამყოფელი საუკუნეების განმავლობაში ანგბანდი რჩებოდა, ამა თუ იმ ორკის მეტყველება სხვა ორკისგან არ განსხვავდებოდა. სიტუაცია შეიცვალა ანგბანდის დაცემის შემდეგ, როდესაც ორკები ბელერიანდიდან აღმოსავლეთში გაიხიზნნენ და მიმოიფანტნენ. სავარაუდოდ ამ პერიოდიდან ორკებმა დაიწყეს ვესტრონულიდან სიტყვების ათვისება და დამახინჯება, ისე, რომ საბოლოოდ მათი ენები ვესტრონულის ორკულ დიალექტებს წარმოადგენდა. სავარაუდოდ, ამ მიზეზის გამო დაიწყო საურონმა შავი ენის შექმნა მაშინ, როდესაც ორკთა უდიდესი ნაწილი მორდორში იყო თავმოყრილი. ამ დროს ბნელმა მბრძანებელმა ერთი ბეჭდის დახმარებით ბარად-დურის შენება დაიწყო. შავ ენას იყენებდნენ თავად საურონი და მისი მთავარი მსახურები: ნაზგულები და მხედართმთავრები. ორკებმა ადრინდელივით, მხოლოდ რამდენიმე სიტყვა აითვისეს. მესამე ეპოქის მიწურულს, ბეჭდის ომის მოვლენებისას შავი ენა გამოიყენებოდა მხოლოდ ბარად-დურში, მინას მორგულსა და დოლ გულდურში. მას ძირითადად საურონი იყენებდა მსახურებთან, ასევე ნაზგულები თავიანთ ქვეშევრდომებთან. ყველაზე ცნობილი მაგალითი შავი ენისა არის წარწერა ბეჭედზე, რომელიც შედგება ოთხი სტროფისაგან და დაწერილია ტენგუარის შავ ენაზე. წარწერა ლათინური ასოებით ასეთია: Ash nazg durbatulûk, ash nazg gimbatul, ash nazg thrakatulûk agh burzum-ishi krimpatul თარგმანი: ერთი ბეჭედი დაჯაბნის ყველას, ერთი ბეჭედი მოძებნის ყველას, ერთი ბეჭედი შეკრებს ბნელში და ჯაჭვად შეჰკრავს შავი ენა ჟღერს „ორ ციხე-კოშკშიც“: ამ სიტყვების თარგმანი ტოლკინმა სამი სხვადასხვა სახით დაწერა, და უცნობია, თუ რომელია სწორი. ენის მარაგი ძალიან მწირია. შავ ენაში ყოველი გრამატიკული მნიშვნელობა ერთი ფონეტიკური ფორმით გამოიხატება, მორფემები ფუძის შემდეგ ერთიმეორის გვერდითაა განლაგებული, ხოლო სიტყვა მარტივად იშლება შემადგენელ ნაწილებად, მაგალითად: durbatulûk „დასაჯაბნად“, ანუ „რომ-დაჯაბნოს-მან-ისინი“ - durb-at-ul-ûk შავი ენის აგლუტინაციურობა პოსტპოზიციებშიც გამოიხატება: burzum-ishi ანუ „ბნელში“ - „ბნელი-ში“ გრამატიკული ხასიათით შავი ენა ჰგავს თურქულ, ფინურ-უნგრულ, იაპონურ-კორეულ, ბასკურ, ქართველურსა და სხვა კავკასიურ ენებს, რომლებიც ასევე აგლუტინაციური ენებია. რუსი ენათმეცნიერი ალექსანდრე ნემიროვსკი ვარაუდობს, რომ ტოლკინმა შავი ენა ძველ ხეთურსა და ჰურიტულ-ურარტუულ ენებზე დაყრდნობით შექმნა. შავი ენა — საიტზე Tolkien Gateway ↑ Fauskanger, Helge K.. Orkish and the Black Speech. Ardalambion. University of Bergen. ციტირების თარიღი: 2 September 2013.
თავრიზის აჯანყება

თავრიზის აჯანყება (1900-1909) — შეიარაღებული დაპირისპირება თავრიზის მოსახლეობასთან. ირანის ძალებმა თავრიზში შექმნეს კონტრრევოლუციური ენჯუმენი და თეირანიდან გაგზავნილი ჯარის ნაწილები მიუსიეს, რათა გაენადგურებინათ იქაური ენჯუმენი, მაგრამ ეს ცდა სასტიკი მარცხით დამთავრდა. თავრიზის დემოკრატიულ მასასთან ერთად ქალაქის ენჯუმენის და რევოლუციის ძირითადი მონაპოვარის - კონსტიტუციის დასაცავად გაერთიანდა მოსახლეობა. თავრიზის მოსახლეობის ხელმძღვანელობდნენ სათარ ხანი და ბაგირ ხანი. ისინი თავიდანვე რევოლუციის აქტიური მონაწილეები იყვნენ, ამას გარდა სათარი თავრიზის ენჯუმენის წევრი და ქალაქის ფედაების რაზმების ორგანიზატორი იყო. ოთხი თვის ბრძოლების შემდეგ, რომლის მსვლელობაში თავრიზის მრავალი ქუჩა და კვარტალი ხელიდან ხელში გადადიოდა, თავრიზის მშრომელებმა ფედაების რაზმების მეშვეობით, სათარის და ბაგირის ხელმძღვანელობით 1908 წლის ოქტომბერში ქალაქი გაწმინდეს შაჰის ჯარების და რეაქციონერების ბანდებისაგან. აჯანყებულ თავრიზელებს და მთელი ირანის აზერბაიჯანის მშრომელებს უდიდესი დახმარება აღმოუჩინეს კავკასიელმა რევოლუციონერებმა, ამერიკის ბოლშევიკურმა ორგანიზაციბმა (ბაქოს, თბილისის, განჯის). მათ გაუგზავნეს დიდძალი სააგიტაციო ლიტერატურა, ფული, იარაღი და სხვ. ბევრი რუსი, აზერბაიჯანელი, ქართველი დ სომეხი რევოლუციონერები იბრძოდნენ ფედაების რაზმებში. შაჰის ჯარის და ქურთთა რეაქციული ბანდების განდევნის შემდე თავრიზი რევოლუციონერების ხელში გადავიდა. მათ აირჩიეს ახალი ენჯუმენი და ენერგიული ზომები მიიღეს ქალაქის გასამაგრებლად. ქალაქში შეიქმნა რევოლუციური საბჭო. ახლად არჩეულმა ენჯუმენმა დიდი მუშაობა ჩაატარა თვითმმართველობის განსამტკიცებლად, სპეკულაციასთან საბრძოლველად და მოსახლეობის სურსათით მოსამარაგებლად. თავრიზში მტკიცედ დამკვიდრების შემდეგ აზერბაიჯანელმა რევოლუციონერებმა ფედაების რაზმების მეშვეობით დაიწყეს თავიანთი ხელისუფლების გავრცელება. მოკლე დროში ადგილობრივი მშრომელების აქტიური დახმარებით მათ დაიკავეს ქალაქები: მერაგი, მარანდი, სალმასი. მათ ფაქტობრივად თავიანთ კონტროლს დაუქვემდებარეს მთელი აზერბაიჯანი. რევოლუციური მამოძრავებელი ძალები იყვნენ მუშები, ხელოსნები, ქალაქის ღარიბი მოსახლეობა და წვრილბურჟუაზიული წრეები. რევოლუციის ძალებმა მოკლე დროში ბევრი პროგრესული ღონისძიება განახორციელეს და მშრომელთა სიყვარული და მხარდაჭერა დაიმსახურეს. თავრიზის რეოლუციური მასის გმირულმა ბრძლამ და რევოლუციის დიდმა გაქანებამ ირანის აზერბაიჯანში შეაშფოთა მეფის რუსეთი და ინგლისი. სამხრეთ ირანში ინგლისელებმა გაგზავნეს თავიანთი ჯარები, დაიკავეს ბუშირი, ბენდერ-აბასი და სხვა დასახლებული პუნქტები. თავის მხრივ მეფის რუსეთის ჯარებმაც 1909 წლის 25 აპრილს გადალახეს საზღვარი და ოთხი დღის შემდეგ შევიდნენ თავრიზში, დაიკავეს ქალაქი და ხელი მიყვეს ფედაების განიარაღებას, რევოლუციონერთა დევნას და დატუსაღებას. განსაკუთრებით მკაცრად მოექცნენ კავკასიელ რევოლუციონერებს, რომელთა დიდი ნაწილი შეიპყრეს და რუსეთში გაგზავნეს. ვ. დონაძე, აზიისა და აფრიკის ქვეყნების ახალი ისტორია, გამომცემლობა "განათლება" თბ., 1983, გვ. 296
ELO 2

ELO 2 — ინგლისური როკ-ჯგუფ Electric Light Orchestra-ს მეორე სტუდიური ალბომი, გამოცემული 1973 წლის იანვარში. აშშ-ში მას Electric Light Orchestra II ეწოდებოდა. ეს იყო ჯგუფის უკანასკნელი ალბომი, რომელზეც გამოიყენებოდა არტიკლი The. თავდაპირველად ალბომის სახელწოდება უნდა ყოფილიყო The Lost Planet, მაგრამ მოგვიანებით ჩანაფიქრი შეიცვალა. ალბომის ჩაწერის დროს ჯგუფი დატოვა როი ვუდმა, რომელმაც ჩამოაყალიბა ჯგუფი Wizzard. მიუხედავად იმისა, რომ თავდაპირველად მისი თანამონაწილეობა არსად იყო მითითებული, ვუდი უკრავს ჩელოზე და ბასზე ორ სიმღერაში - „In Old England Town“ და „From the Sun to the World“. შემდგომში მის სანაცვლოდ სესიებში მონაწილეობდნენ კოლინ უოკერი (ჩელო) და უილფრედ გიბსონი (ვიოლინო). ალბომზე პირველად დაუკრა რიჩარდ ტენდიმ, ისევე, როგორც მაიკ დე ალბუკერკმა. ალბომში შეტანილი კომპოზიციები ხანგრძლივია და შეიცავს მდიდრულ ორკესტრირებულ არანჟირებებს. ყველა სიმღერის ავტორი — ჯეფ ლინი, გარდა მითითებულისა. ELO 2 (First light Series) არის ალბომის 2 დისკიანი, გაფართოებული გამოცემა, გამოსული ორიგინალური ალბომის 30 წლიანი იუბილეს აღსანიშნავად. პირველი დისკი შეიცავს ორიგინალურ ალბომს. მეორე დისკი წარმოდგენილია ალბომის სამუშაო სახელწოდებით The Lost Planet. მასში შეტანილია სხვადასხვა სიმღერა, დუბლი და იშვიათი სიმღერა, ისევე, როგორც კარლ უეინთან ერთად ჩაწერილი სიმღერები. შენიშვნები სიმღერები 6-8 – წამყვანი ვოკალისტი კარლ უეინი. BBC-ის სესიის მასალა ჩაწერილია BBC-ის ლენგემის სტუდიაში (1), 1972 წლის 1 ნოემბერს. ↑ ბრიუს ედერი. Electric Light Orchestra II - Electric Light Orchestra | Songs, Reviews, Credits. AllMusic. ციტირების თარიღი: 2016-01-14. ↑ ედერი, ბრიუს. Electric Light Orchestra Electric Light Orchestra II review. AllMusic. ციტირების თარიღი: 6 დეკემბერი 2011. ↑ კრისტგოუ, რობერტ. Consumer Guide Reviews:Electric Light Orchestra II. რობერტ კრისტგოუ. ციტირების თარიღი: 7 დეკემბერი 2011. ↑ ჰოტენი, ჯონ (თებერვალი 2005) „Electric Light Orchestra 'ELO2'“, Classic Rock. London, UK: Future Publishing Ltd, გვ. 102.  ↑ ლარკინი, კოლინ (რედ.) (2011). The Encyclopedia of Popular Music (5th edn). ლონდონი: Omnibus Press. ISBN 978-0-85712-595-8.  ↑ გრაფი, გერი; დურხჰოლცი, დენიელ (რედ.) (1999) MusicHound Rock: The Essential Album Guide. Farmington Hills, MI: Visible Ink Press. ISBN 1-57859-061-2.  ↑ ბრეკეტი, ნეითან; ჰორდი, კრისტიან (რედ.) (2004) The New Rolling Stone Album Guide (4th edn). ნიუ-იორკი, NY: Fireside/Simon & Schuster. ISBN 0-7432-0169-8.  ↑ 8.0 8.1 კეიგერი, რობ. ELO Remaster Series - ELO 2 - INTRO. Ftmusic.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-02-15. ციტირების თარიღი: 8 მარტი 2013. ↑ ედერი, ბრიუს. Electric Light Orchestra ELO II/The Lost Planet review. Allmusic. Rovi Corporation. ციტირების თარიღი: 7 დეკემბერი 2011.