laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ხრისტო კაბაქჩიევი

ხრისტო სტეფანოვ კაბაქჩიევი (დ. 2 იანვარი, 1878, გალაცი, რუმინეთი — გ. 6 ოქტომბერი, 1940, მოსკოვი) — ბულგარეთისა და საერთაშორისო მუშათა მოძრაობის მოღვაწე, პუბლიცისტი. ისტორიულ მეცნიერებათა დოქტორი (1935). დაიბადა მასწავლებლის ოჯახში. 1894 წელს იყო გაბროვოში სტუნდენტური სოციალისტური წრის ერთ-ერთი ორგანიზატორი. 1905–1928 წლებში ბულგარეთის მუშათა სოციალ-დემოკრატიული პარტიის (ბმსდპ) (ვიწრო სოციალისტების — ვ. ს.) ცკ-ის წევრი, 1919 წლიდან ბულგარეთის კომუნისტური პარტიის (ბკპ) ცკ-ის წევრი. II ინტერნაციონალის შტუტგარტის (1907), კოპენჰაგენის (1910) და ბაზელის (1912) კონგრესების დელეგატი ბმსდპ (ვ. ს.)-გან. 1914–1923 წლებში იყო სახალხო კრების დეპუტატი. მონაწილეობდა კომინტერნის II (1920), III (1991), IV (1992) და VI (1998) კონგრესების მუშაობაში. ბულგარულ ენაზე თარგმნა ვლადიმერ ლენინის რიგი შრომები. 1920 წელს შეხვდა და პირადად გაიცნო იგი. 1923 წელს გახდა ბულგარეთის კომუნისტური პარტიის პოლიტიკური მდივანი. აქტიურ მონაწილეობას იღებდა სექტემბრის აჯანყების (1923) მოწყობაში. 1923–1926 წლებში პატიმრობაში იყო, 1927 წლის მაისში ემიგრაციაში წავიდა სსრკ-ში. 1928 წელს სკპ(ბ)-ის წევრი გახდა. ამავე წლიდან იყო მარქს-ენგელს-ლენინის ინსტიტუტის, ხოლო 1938 წლიდან სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ისტორიის ინსტიტუტის მეცნიერი მუშაკი. მუშაობდა მუშაობდა ბულგარეთის კომუნისტური პარტიის, ბულგარეთის და ბალკანეთის სხვა ქვეყნების ისტორიის, აგრეთვე საერთაშორისო მუშათა მოძრაობის პრობლემებზე. Избрани произведения, София, 1953; Спомени, София, 1955. Колева Т. Христо Кабакчиев : Биобиблиография. — София, 1958. ↑ 1.0 1.1 Бирман М. А. Кабакчиев Христо Стефанов // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 11 — М., 1973. ↑ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 292.
ცეზარი (სალათა)

სალათა "ცეზარი" - მწვანე სალათა ძირითადად შედგება სალათის ფურცლებისგან და კრუტონებისგან (პურის კუბიკები), ზემოდან ლიმონის ან ლაიმის წვენით. ცეზარის უამრავი ერთმანეთისგან განსხვავებული რეცეპტი არსებობს, მაგრამ კლასიკური ცეზარის სხვა ინგრედიენტებია - ზეითუნის ზეთი, კვერცხი, ნიორი, ვუსტერშირის სოუსი, თევზის ხორცი, მდოგვი, პარმეზანის ყველი და პილპილი. თავდაპირველად, ამ სალათას მთავარი კერძის შემდეგ მიირთმევდნენ. ცეზარის სალათის შექმნა ცეზარ კარდინს, იტალიელ შეფს და ბიზნესმენს უკავშირდება. ის იყო იტალიელი ემიგრანტი, რომელიც მუშაუბდა მექსიკისა და ა.შ.შ-ს უამრავ რესტორანში. კარდინი ცხოვრობდა სან დიეგოში, მაგრამ მუშაობდა სხვა ქალაქებშიც, რათა თავი აერიდებინა მაშინდელ ა.შ.შ-ში ალკოჰოლის საქვეყნო აკრძალვისთვის. მისი ქალიშვილი როზა იხსენებს, რომ ცეზარმა ეს სალათა გამოიგონა მის რესტორან "ცეზარიში", 1924 წლის 4 ივლისს, როცა რესტორანში გარკვეული ინგრედიენტები ამოიწურა. კარდინიმ ცეზარის სალათა იმ ინგრედიენტებით ააწყო, რაც ჰქონდა, თავდაპირველი სიმპათიის გასაჩენად კი აუწყა, რომ პირადად შეფის დამზადებული იყო. კარდინთან მომუშავე უამრავი ადამიანიც ეთანხმებოდა ამ ვერსიას სალათის შექმნისა. 1946 წელს, გაზეთის მწერალმა დოროთი კილგალენმა დაწერა, რომ ცეზარის სალათა ნიუ იორკში არსებული სტეიკჰაუსის მიერ იყო შექმნილი, რის შემდეგაც კერძი ჰოლივუდშიც გავრცელდა. როზა კარდინის თქმით, თავდაპირველი ცეზარი არანაირ ხორცს არ შეიცავდა, თევზის ხორცი პირველად კი მისმა ძმამ, ალექსმა გამოიყენა სალათაში. დღესდღეობით, ცეზარის სალათა ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი და ხშირად გაკეთებული სალათაა მთელი მსოფლიოს გარშემო. ამ პოპულარობამ გამოიწვია წინასწარ გაკეთებული და გაყინული ცეზარის გაყიდვა მაღაზიებში, განსაკუთრებით გავრცელებულია ბოთლში შეფუთული ცეზარის საკაზმი, რომელიც ბევრი დიდი კომპანიის მიერაა წარმოებული. "კარდინის" "ცეზარ კარდინის" და "ორიგინალი ცეზარის საკაზმი" სავაჭრო ნიშნებია და ერთი კომპანიის საკუთრებაშია. სალათის ფურცლები; კრუტონები (პუპრის კუბიკები); ლიმონის/ლაიმის წვენი; ზეითუნის ზეთი; კვრეცხი; ნიორი; ვუსტერშირის სოუსი; თევზის ხორცი; მდოგვი; პარმეზანის ყველი; პილპილი. ასევე არსებობს ცეზარის სალათა ბეკონით, ქათმის ან საქონლის ხორცით და მისი ვეგეტარიანული რეცეპტები. ზოგჯერ იყენებენ სხვა, პარმეზანის მსგავს ყველს, აკეთებენ კვერცხის გარეშეც. ზოგიერთ შემთხვევაში უმატებენ სხვადასხვა ბოსტნეულსაც, მაგ. კიტრი და პომიდორი. უმი კვერცხის ჭამისას, არსებობს თანდაყოლილი რისკი ბაქტერიული დაავადება სალმონელას ადამიანის ორგანიზმში მოხვედრისა. სალმონელა ხშირად გვხვდება უმ კვერცხში ან კვერცხის ნაჭუჭში. ზოგიერთ ქვეყანაში, ტარდება სპეციალური აცრები ამ დაავადების თავიდან ასაცილებლად, ცეზარის თვდაპირველი რეცეპტი უმ კვერცხს შეიცავდა, მაგრამ თანამედროვე რეცეპტების უმრავლესობა ნახევრად მოხარშულ კვერცხს იყენებს. ზოგჯერ, კვერცხის ნაცვლად იოგურტს ან მაიონეზს იყენებენ ძმრის ერთად გემოს რეპლიკაციისთვის. ↑ სალათა - განმარტება ↑ https://books.google.ca/books?id=dHPvtWR6TkkC&pg=PA67 გვ.67 (ინგლისური) ↑ "Caesar Cardini, Creator of Salad, Died at 60" - Los Angeles Times; 5 november 1956 ↑ https://www.telegraph.co.uk/news/obituaries/1442086/Rosa-Cardini.html 21 სექტემბერი 2003 (ინგლისური) ↑ ჰაილ-ცეზარს (ინგლისური) ↑ https://www.newspapers.com/clip/2731250/early_caesar_salad_reference/ (ინგლისური) ↑ http://tess2.uspto.gov/ (ინგლისური) ↑ კვების რაგულაციები ამერიკაში (ინგლისურად)
ტაილერ პერი

ტაილერ პერი (ინგლ. Tyler Perry), დაბადების სახელი ემიტ პერი უმცროსი (ინგლ. Emmitt Perry Jr.; დ. 13 სექტემბერი, 1969, ახალი ორლეანი) — ამერიკელი მსახიობი, მწერალი, რეჟისორი, სცენარისტი და პროდიუსერი. პერი დაიბადა ლუიზიანაში, ახალ ორლეანში (ნამდვილი სახელი — ემიტ პერი უმცროსი), უილი მაქსინე პერისა (კემპბელი) და ემიტ პერის (დურგალი) ოჯახში. ბავშვობაში პერიმ, მამის მხრიდან ფიზიკური ძალადობისგან თავის დასაღწევად თვითმკვლელობა სცადა. მამისგან განსხვავებით, დედას ყოველთვის დაჰყავდა ეკლესიაში. ეს პერისთვის ერთგვარი თავშესაფარი იყო. 16 წლის ასაკში მან სახელი კანონიერად შეიცვალა და ტაილერი დაირქვა, რათა მამასთან ყველანაირი კავშირი გაეწყვიტა. დნმ-ის ტესტის თანახმად, ემიტ უფროსი არ იყო ტაილერ პერის ბიოლოგიური მამა. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ტაილერ პერი“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი ტაილერ პერი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ტაილერ პერი — Rotten Tomatoes ტაილერ პერი — Last.fm ტაილერ პერი — AllMovie ↑ „Boo! 2: A Madea Halloween (2017)“. Movie Insider. March 9, 2017. ↑ McNary, Dave. Tiffany Haddish to Star in Tyler Perry Comedy ‘The List’ (March 5, 2018). ↑ McNary, Dave. Whoopi Goldberg Joins Tiffany Haddish in Tyler Perry’s Comedy ‘The List’ (March 26, 2018). ↑ Tyler Perry's A Madea Family Funeral Gets a Release Date (June 1, 2018). ↑ Busch, Anita. ‘Madea Family Funeral’ From Lionsgate Moves To 2019 (June 1, 2018). ↑ Petski, Denise. (January 23, 2020) Tyler Perry’s Young Dylan Nickelodeon Series Sets Cast. ციტირების თარიღი: February 15, 2020.
პოპკორნი

პოპკორნი (ინგლ. popcorn, popped corn - გამსკდარი სიმინდი) - გაცხელებისას გამსკდარი სიმინდის მარცვლები. ხანდახან მზადდება ზეთში ან კარაქში, ემატება ყველი ან კარამელი. დანამატების გარეშე მდიდარია ანტიოქსიდანტებით და შეიცავს მცირე რაოდენობის შაქარს, ცხიმებს და კალორიებს. ითვლება კინოთეატრის ტრადიციულ საკვებად, ჩვეულებრივად იყიდება მუყაოს ყუთში ან პოლიეთილენის პარკში მარილიანი ან ტკბილი, მაღაზიებში გვხვდება შეფუთვებშიც. სიმინდის ზოგი სახეობის გაცხელებისას გასკდომის თვისება ამერიკებში ათასწლეულების მანძილზე იყო ცნობილი. დღევანდელი მექსიკის ტერიტორიაზე ნაპოვნი იყო 4000 წლის პოპკორნის ნარჩენები. ცნობილია, რომ პოპკორნს კოლუმბის ამერიკაში შემოსვლის დროს საკვებად და სამკაულებად იყენებდნენ, მას რელიგიური მნიშვნელობაც ჰქონდა - გამსკდარი მარცვლის ფორმით მომავლის გაგებას ცდილობდნენ. დღევანდელი პოპკორნი მე-19 საუკუნეში გაჩნდა. თავდაპირველად მარცვლებს ხელით ამუშავებდნენ, შემდეგ ერთ-ერთმა ამერიკელმა ტკბილეულების მაღაზიის მფლობელმა შექმნა ორთქლზე მომუშავე პოპკორნის მანქანა, რამაც პოპკორნი უფრო ხელმისაწვდომი და პოპულარული გახადა. ამერიკაში პოპკორნით რძით და შაქრით ხშირად საუზმობდნენ, დიდი დეპრესიის, 1920-იანი წლების ეკონომიკური ჩავარდბის დროს კი პოპკორნის მომზადება გლეხებისთვის ხშირად შემოსავლის ძირითადი წყარო ხდებოდა. კინოთეატრების მფლობელები თავდაპირველად ეწინააღმდეგებოდნენ პოპკორნის მანქანების დაყენებას, რადგან პოპკორნი ფილმების ყურებისას მაყურებლის ყურადღებას ფანტავდა. კინოთეატრში პოპკორნის მანქანა პირველად 1936 წელს დაიდგა. პოპკორნის გაყიდვა მფლობელებს მეტ შემოსავალს აძლევდა, ვიდრე ბილეთების გაყიდვა და ბილეთების ფასი დაბლად რჩებოდა დაარქივებული 2020-12-07 საიტზე Wayback Machine. . პოპკორნის მიკროტალღურ ღუმელში მოსამზადებელი პირველი შეფუთვა 70-იან წლებში გაჩნდა. დღეს პოპკორნი მთელ მსოფლიოშია პოპულარული. მარცვლების ასეთი თვისება იხსნება სიმინდის სპეციალური, ფეთქებადი სახეობის მარცვლებში მცირე რაოდენობით სახამებლის შემცველობით, რომელიც შეიცავს წყალს - გაცხელებისას წყალი ორთქლდება, ზრდის წნევას და ხევს მარცვლის ზედაპირს, რის გამოც ის იცვლის ფორმას და დიდდება. ჩვეულებრივი სიმინდის მარცვლებიდან პოპკორნის დამზადება რთული ან შეუძლებელია, ამ სახეობის სიმინდი უმეტესად ჩრდილოეთ და სამხრეთ ამერიკაში იზრდება. მომზადებისას მნიშვნელოვანია ტემპერატურის სწორი არჩება - ზედმეტად სწრაფად გაცხელებული სიმინდი არათანაბრად სკდება, ზედმეტად ნელა გაცხელებისას კი შეიძლება საერთოდ არ გასკდეს. https://www.pbs.org/food/the-history-kitchen/popcorn-history/ დაარქივებული 2020-12-07 საიტზე Wayback Machine.
აკაკი გასვიანი

აკაკი გასვიანი (დ. 23 იანვარი, 1938, სოფელი ხალდე, მესტიის რაიონი — გ. 26 ივნისი, 2021) — ქართველი ისტორიკოსი, პოლიტიკოსი. 1960 წელს დაამთავრა სოხუმის პედაგოგიური ინსტიტუტი. იყო საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს 23-ე მექანიზებური ბრიგადის მეორე ბატალიონის უფროსი. აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი. 1998 წლის 23 აპრილს საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულებით დაჯილდოვდა II ხარისხის ვახტანგ გორგასლის ორდენით. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. გარდაიცვალა 2021 წლის 26 ივნისს, 83 წლის ასაკში. აკაკი გასვიანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი აკაკი გასვიანი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ გაზ. აფხაზეთის ხმა, №18, 1 მაისი, 1998 წელი
დავით გეგეშიძე (მრავალმნიშვნელოვანი)

დავით გეგეშიძე შეიძლება აღნიშნავდეს: დავით გეგეშიძე — ფილოსოფოსი დავით გეგეშიძე — საქართველოს პარლამენტის მეხუთე მოწვევის წევრი
დავით გეგეშიძე (პოლიტიკოსი)

დავით გეგეშიძე (დ. 25 აგვისტო, 1974, ლენინგრადი) — ქართველი დიპლომატი, პოლიტიკოსი, ფინანსისტი. დაამთავრა ლონდონის შილერის სახელობის უნივერსიტეტი საბანკო-საფინანსო საქმის ადმინისტრირების სპეციალობით და საერთაშორისო ურთიერთობებისა და დიპლომატიის სპეციალობით. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი “. დავით გეგეშიძე (პოლიტიკოსი) — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი დავით გეგეშიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
მარტინ კაბაჩნიკი

მარტინ იზრაილის ძე კაბაჩნიკი (რუს. Мартин Израилевич Кабачник; დ. 27 აგვისტო (9 სექტემბერი), 1908, ეკატერინბურგი, ახლანდ. სვერდლოვსკი — გ. 15 აპრილი, 1997, მოსკოვი) — საბჭოთა ქიმიკოსი, სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1958). სოციალისტური შრომის გმირი (1978). სკკპ წევრი 1957 წლიდან. 1931 წელს დაამთავრა მოსკოვის მე-2 ქიმიურ-ტექნოლოგიური ინსტიტუტი. 1954 წლიდან სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ელემენტორგანული ნაერთების ინსტიტუტის ფოსფორორგანული ნაერთების ლაბორატორიის გამგე. მარტინ კაბაჩნიკის ძირითადი შრომები ეხება უმთავრესად ფოსფორორგანული ნაერთების ქიმიისა და ორგანული ქიმიის თეორიულ საკითხებს. შექმნა ტაუტომერიული წონასწორობის რაოდენობრივი თეორია, აღმოაჩინა ტაუტომერიის, მ.შ. თავისუფალი რადიკალების ქიმიის (ე.წ. მოხეტიალე ვალენტობის მოვლენა, 1950–60-იანი წწ.) ახალი სახეები. ლენინური (1974) და სსრკ სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1946). დაჯილდოებულია ლენინის ორდენებით (1954, 1978), სხვა ორდენებითა და მედლებით. Таутомерия некоторых фосфорорганических соединений, в сборнике: Химия и применение фосфорорганических соединений, М., 1957; Некоторые вопросы строения и реакционной способности фосфорорганических соединений, в сборнике.: Химия и применение фосфорорганических соединений, М., 1962; Фосфорорганические вещества. М., 1967; фосфорорганические комплексоны, «Успехи химии», 1968, т.37, в. 7 (совм. с др.). М. И. Кабачник, М., 1967 (Материалы к биобиблиографии ученых СССР. Сер. химических наук, в. 39). ↑ Кабачник Мартин Израилевич // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ 2.0 2.1 ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 292. ↑ Кабачник Мартин Израилевич // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 11 — М., 1973. ↑ 4.0 4.1 Лубнина И. Е. КАБАЧНИК // Большая российская энциклопедия. т. 12. — М., 2008. — стр. 322.
ბესარიონ დგებუაძე

ბესარიონ ტატაშის ძე დგებუაძე (დ. 1835, მარტვილი, — გ. 1882, იქვე) — თავადი, რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-მაიორი (დაახლ. 1880). ახალგაზრდობიდან მსახურობდა კავკასიის სამხედრო ოლქის ჯარებში. მონაწილეობდა რუსეთ-ოსმალეთის ომში (1877-1878). იყო მეგრული რაზმის მეთაური. დაჯილდოებულია ორდენებითა და მედლებით. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 343.
გივი დგებუაძე

გივი ანდროს ძე დგებუაძე (დ. 21 სექტემბერი, 1929, თერჯოლა, — გ. 15 სექტემბერი, 2011, თბილისი) — ქართველი მეტალურგი. ტექნიკურ მეცნიერებათა კანდიდატი (1968). 1954 წელს დაამთავრა მოსკოვის ფოლადის ინსტიტუტი. 1954–1957 წლებში მუშაობდა ზესტაფონის ფეროშენადნობთა ქარხანაში სხვადასხვა თანამდებობაზე, 1957 წლიდან — ფ. თავაძის სახელობის მეტალურგიის ინსტიტუტში (1973 წლიდან იყო ელექტროთერმიის ლაბორატორიის გამგე). მისი ძირითადი სამეცნ. ნაშრომები ეხება დახურული ელექტრული მადანაღმდგენი ღუმლების კონსტრუქციებს. 1980–1984 წლებში მისი ხელმძღვანელობით შემუშავებული დახურული ღუმლის ახალი გეომეტრიული პარამეტრები დაინერგა ზესტაფონის ფეროშენადნობთა ქარხნის ყველა მძლავრ ელექტროღუმელში, აგრეთვე შეტანილ იქნა ინდოეთის ერთ-ერთი მეტალალურგიული საწარმოს ორი ღუმლის პროექტში. დგებუაძის ხელმძღვანელობით და უშუალო მონაწილეობით დამუშავდა და წარმოებაში დაინერგა საწარმოო ნარჩენებისაგან ფოლადის ეფექტური განმჟანგველის (ფეროსილიკოალუმინი) მიღების ტექნოლოგია ალუმინ-თერმული პროცესით. 1994 ამ სამუშაოს შესრულებისათვის დგებუაძეს მიენიჭა საქართველოს სახელმწიფო პრემია. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 343.
თამაზ გელაშვილი

თამაზ გელაშვილი (დ. 14 თებერვალი, 1953, ბორჯომი) — ქართველი ბიზნესმენი, ინჟინერი, პოლიტიკოსი. 1980 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამრეწველო საწარმოთა, ქალაქებისა და სოფლის მეურნეობის ელექტრომომარაგების სპეციალობით. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „საქართველოს აღორძინება“. თამაზ გელაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი თამაზ გელაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ლევან დგებუაძე

ლევან (ლეო) ნიკოლოზის ძე დგებუაძე (დ. 1896, სოფ. ღანირი, ახლანდ. სამტრედიის მუნიციპალიტეტი, — გ. 1 სექტემბერი, 1924, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკური და სამხედრო მოღვაწე. დაამთავრა ქუთაისის ქართული სათავადაზნაურო გიმნაზია (1916). სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სიბრძნისმეტყველების ფაკულტეტზე. 1917 წლიდან იყო საქართველოს ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის წევრი. 1918-1921 წლებში მსახურობდა საქართველოს რესპუბლიკის არმიაში. საქართველოს გასაბჭოების შემდეგ მონაწილეობდა გამათავისუფლებელ მოძრაობაში. 1922–1924 წლებში იყო საქართველოს დამოუკიდებლობის კომიტეტის რწმუნებული. 1923 წლის ბოლოს იმყოფებოდა ჩაჩნეთში ადგილობრივ აჯანყებულებთან ერთობლივი მოქმედების შესაძლებლობის განხილვის მიზნით. მონაწილეობდა 1924 წლის აგვისტოს აჯანყების მომზადებაში. აჯანყების დღეებში დააპატიმრეს და დახვრიტეს ძმასთან — ნიკოლოზ დგებუაძესთან ერთად. ურუშაძე ლ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 343.
ნიკოლოზ დგებუაძე

ნიკოლოზ ნიკოლოზის ძე დგებუაძე (დ. 1900, სოფ. ღანირი, ახლანდ. სამტრედიის მუნიციპალიტეტი, — გ. 1 სექტემბერი, 1924, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკური და სამხედრო მოღვაწე. დაამთავრა ქუთაისის ქართული სათავადაზნაურო გიმნაზია (1918). 1920 წლიდან სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სიბრძნისმეტყველების ფაკულტეტზე. 1917 წლიდან იყო საქართველოს ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის წევრი და მისი ახალგაზრდული ორგანიზაციის ერთ-ერთი ლიდერი. 1918-1921 წლებში მსახურობდა საქართველოს რესპუბლიკის არმიაში. მხედრული წარჩინებისათვის დაჯილდოებული იყო წმ. გიორგის ჯვრით. საქართველოს გასაბჭოების შემდეგ მონაწილეობდა გამათავისუფლებელ მოძრაობაში. 1922–1924 წლებში იყო ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის ახალგაზრდული ორგანიზაციის იატაკქვეშა ცენტრალური კომიტეტის და პარტიის სამხედრო კომისიის წევრი. მონაწილეობდა 1924 წლის აგვისტოს აჯანყების მომზადებაში. აჯანყების დღეებში დააპატიმრეს და დახვრიტეს ძმასთან — ლევან დგებუაძესთან ერთად. ურუშაძე ლ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 343.
მაია დგებუაძე

მაია ამბროსის ასული დგებუაძე (დ. 10 ნოემბერი, 1954, ქ. ხობი — გ. 22 დეკემბერი, 2020) — ქართველი მორფოლოგი. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1993), პროფესორი (1997). დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი (1977). 1978 წლიდან მუშაობდა ამავე ინსტიტუტის ადამიანის ნორმალური ანატომიის კათედრაზე (შემდგომში დეპარტამენტი). 2006 წლიდან ამავე დეპარტამენტის ასოცირებული პროფესორია. მისი სამეცნიერო შრომები ძირითადად ეხება სხვადასხვა ორგანოების ფუნქციური მორფოლოგიის აქტუალურ საკითხებს. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 343. მაია დგებუაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
მამია დგებუაძე

მამია ილიას ძე დგებუაძე (დ. 4 აგვისტო, 1927, სოფ. დიდი ჭყონი, ახლანდ. მარტვილის მუნიციპალიტეტი, — გ. 16 ივლისი, 2011, თბილისი) — ქართველი ფიზიოთერაპევტი, კურორტოლოგი. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1972), პროფესორი (1974), საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1976). დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი (1952). მუშაობა დაიწყო ამავე ინსტიტუტის კურორტოლოგიისა და ფიზიოთერაპიის კათედრაზე (1974–1998 წლებში იყო კათედრის გამგე, 1998 წლიდან კათედრის პროფესორი). შეისწავლიდა რევმატიულ და კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის დაავადებათა ფიზიოთერაპიული მეთოდებით მკურნალობის საკითხებს და სხვ. დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (1999). ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 343.
სტურუა

საკუთარი სახელი სტურუა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ავთანდილ სტურუა — ინჟინერი, პოლიტიკოსი გიორგი თევდორეს ძე სტურუა — რევოლუციური მოძრაობის მონაწილე გიორგი სამსონის ძე სტურუა [ru] — აგრონომი დევი სტურუა [ru] — ჟურნალისტი, თანამდებობის პირი ზურაბ სტურუა — მოჭადრაკე ივანე სტურუა — რევოლუციური მოძრაობის მონაწილე ლია სტურუა — პოეტი მელორ სტურუა — ჟურნალისტი ნიკოლოზ სტურუა — ისტორიკოსი რობერტ სტურუა — ფერმწერ-მონუმენტლისტი რობერტ სტურუა — რეჟისორი
ქუჩუ დგებუაძე

ქუჩუ ანდროს ძე დგებუაძე (დ. 16 აპრილი, 1911, ქ. თბილისი, — გ. 12 მარტი, 1963, ქუთაისი) — ქართველი არქიტექტორი. დაამთავრა საქართველოს ინდუსტრიული ინსტიტუტი 1931 წელს. 1936-1952 წლებში მუშაობდა „თბილქალაქპროექტში“. 1952-1963 წლებში ქუთაისის პირველი საპროექტო ორგანიზაციის „ქუთოლქპროექტის“, შემდგომ „საქქალაქმშენსახპროექტის“ ფილიალის დირექტორად. ავტორია საქართველოს სხვადასხვა ქალაქში აშენებული საცხოვრებელი(თბილისი, ბელინსკის №1, 50-იან წლები, ა. თევზაძესთან ერთად) საზოგადო და სამრეწველო ნაგებობებისა. ძირითადი ნამუშევრებია: თბილისში ვაკის პარკის დაგეგმარება და განაშენიანება (1945-1955), სტადიონი „ქარიშხალა“ (1956). ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 344.
მარიამ დგებუაძე-ფულარია

მარიამ (ფუცუ) დავითის ასული დგებუაძე-ფულარია (დ. 15 ივლისი/ახ. სტ. 27 ივლისი, 1887, სოფ. ჩუნეში, ახლანდ. წყალტუბოს მუნიციპალიტეტი, — გ. 23 ივლისი, 1969, თბილისი) — ქართველი მწერალი. დაამთავრა ქუთაისის წმინდა ნინოს სასწავლებელი (1906). მუშაობდა მასწავლებლად საქართველოს სხვადასხვა რეგიონში. პირველი მოთხრობა 1907 წელს გამოაქვეყნა. თანამშრომლობდა უმთავრესად ჟურნალებში — „ნაკადულსა“ და „ჯეჯილში“. 1926–1927 წლებშI ქუთაისში ცალკე წიგნად გამოიცა მოთხრობები: „გრძნობათა ნანგრევებზე“, „მოჩხუბარიძის სიკვდილი“, „ჩაის მკრეფავები“, „რუსუდანი“, „ქალის გული“ და სხვ. 1951 წელს გამოქვეყნდა მისი მოთხრობების კრებული, შემდეგ წლებში რომანები: „ოქროს ბეჭედი“ (1952) და „ტყვარჩელის ლამპიონები“ (1954); ნარკვევი „მოღვაწე ქალები რევოლუციამდელ საქართველოში“ (1957) და „მოგონებები“ (1959). მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები. თხზულებანი, სოხ., 1962; ოქროს ბეჭედი. რომანი. – მოგონებები. – ქართველი მოღვაწე ქალები, თბ., 1968. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 344.
ვალერი გელბახიანი

ვალერიან (ვალერი) გელბახიანი (დ. 28 მაისი, 1955, საჩხერე) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი. 1981 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი და 1985 წელს ასპირანტურა. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „საქართველოს აღორძინება“. 2004-2008 წლებში — საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი (საჩხერის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკიდან საინიციატივო ჯგუფი. 2008 წლის 22 იანვარს საქართველოს გენერალურმა პროკურატურამ გელბახიანი საქართველოს სახელმწიფო ხელისუფლების დასამხობად შეთქმულებაში ბრალდებულის სახით სისხლის სამართლის პასუხისგებაში მისცა. 2012 წლის 20 თებერვალს გელბახიანი საქართველო-სომხეთის საზღვრის გადმოკვეთისას დააკავეს, მეორე დღეს გირაოთი გათავისუფლდა. 2014 წელს გელბახიანმა განაცხადა რომ საქართველოს ყოფილი ხელისუფლება ბადრი პატარკაციშვილის ლიკვიდაციას 2006 წლიდან გეგმავდა. 2019 წლის 10 ივნისს გუბაზ სანიკიძესთან, კოტე კემულარიასთან და ირაკლი ოქრუაშვილთან ახალი პოლიტიკური გაერთიანება „გამარჯვებული საქართველო“ დააფუძნა. ვალერი გელბახიანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ვალერი გელბახიანი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ პროკურატურამ გელბახიანის წინააღმდეგ სისხლის სამართლის საქმე აღძრა ↑ ვალერი გელბახიანი გირაოთი გაათავისუფლეს ↑ გელბახიანი: ხელისუფლება პატარკაციშვილის მკვლელობას 2006 წლიდან გეგმავდა ↑ ირაკლი ოქრუაშვილი, გუბაზ სანიკიძე, კოტე კემულარია და ვალერი გელბახიანი „გამარჯვებულ საქართველოს“ აფუძნებენ
გოჩა გვარამაძე

გოჩა გვარამაძე (დ. 12 იანვარი, 1963, ახალციხე) — ქართველი გეოგრაფი, გეოლოგი, თანამდებობის პირი, პოლიტიკოსი. 1988 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ახალციხის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკიდან „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. გოჩა გვარამაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გოჩა გვარამაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ნაპოლეონ კახიანი

ნაპოლეონ ოტიას ძე კახიანი (დ. 1877, სოფ. ეწერი — გ. 1937, ტურუხანსკი, კრასნოიარსკის მხარე, რსფსრ) — ქართველი პოლიტიკური და სამხედრო მოღვაწე. დაიბადა აზნაურის ოჯახში. პროფესიით მუშა, დაწყებითი განათლებით. 1900 წლიდან იყო სოციალ-დემოკრატიული (მენშევიკების) პარტიის წევრი. მეფის რეჟიმის დროს რამდენჯერმე იყო დაპატიმრებული პოლიტიკური საბაბით. 1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ იყო სახალხო გვარდიის ერთ-ერთი ორგანიზატორი და მთავარი შტაბის წევრი. მონაწილეობდა გვარდიის სამხედრო ოპერაციების უმრავლესობაში. 1921 წელს, საქართველოს საბჭოთა რუსეთის მიერ ოკუპირების შემდეგ დარჩა საქართველოში და ჩაება წინააღმდეგობის მოძრაობაში. მონაწილეობდა 1924 წლის აგვისტოს აჯანყების მომზადებაში, ხელმძღვანელობდა სამხედრო ორგანიზაციების მოწყობას თბილისის რაიონებში. დააპატიმრეს და 1925 წლის ივლისში მიუსაჯეს თავისუფლების აღკვეთა 8 წლით, სასტიკი იზოლაციითა და წინასწარი პატიმრობის ჩათვლით. შემდეგ გადაასახლეს ციმბირში, ქ. კამენ-ნა-ობში. 1936 წელს კვლავ დააპატიმრეს და გადაასახლეს ტურუხანსკში, სადაც დახვრიტეს 1937 წელს. რეაბილიტირებულია 1989 წელს. 1924 წლის აჯანყების მონაწილეთა სასამართლო პროცესი. დოკუმენტები და მასალები (1925 წლის ივლისი-აგვისტო). გამოსაცემად მოამზადა და შესავალი წერილი დაურთო ლევან ჯიქიამ. გამომცემლობა „უნივერსალი“, თბილისი, 2012; ი. ხვადაგიანი, საქართველოს პოლიტიკური წითელი ჯვარი: დაკარგული ისტორია, თბ., 2016. - გვ. 166.