laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
20 მარტი

20 მარტი — გრიგორიანული კალენდრის 79-ე დღე (ნაკიან წლებში – მე-80 დღე). წლის ბოლომდე დარჩენილია 286 დღე. 1739 : ნადირ შაჰი ინდოეთში დელის ოკუპირებას ახდენს, ძარცვავს მას და ფარშევანგის ტრონის ძვიფასეულობა მიაქვს. 1852 : ჰარიეტ ბიჩერ სტოუს ბიძია თომას ქოხი გამოქვეყნდა. 1890 : გერმანიის იმპერატორმა ვილჰელმ II-მ რაიხსკანცლერის თანამდებობიდან გადააყენა ოტო ბისმარკი. 1916 : ალბერტ აინშტაინი ფარდობითობის თეორიას აქვეყნებს. 1956 : ტუნისი საფრანგეთისაგან დამოუკიდებელი ხდება. 1969 : ჯონ ლენონი და იოკო ონო დაქორწინდნენ გიბრალტარში. 1986 : ჟაკ შირაკი საფრანგეთის პრემიერ მინისტრი ხდება. 2003 : ერაყში შეჭრა 2003: დილაადრიან აშშ და კიდევ სამი ქვეყანა სამხედრო ოპერაციას იწყებს ერაყში. 2010 : საქართველოს მორაგბეთა ეროვნულმა ნაკრებმა რუსეთის ნაკრები დაამარცხა ევროპის ერთა თასის 2008-2010 გათამაშებაში, ანგარიშით 36:8. 2015 : საქართველოს უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარედ ნინო გვენეტაძე აირჩიეს. 2016 : პატრის ტალონი ბენინის პრეზიდენტად აირჩიეს. დენი სასუ-ნგესო კონგოს რესპუბლიკის პრეზიდენტად მესამე ვადით აირჩიეს. 2017 : ფრანსიშკუ გუტერიში აღმოსავლეთ ტიმორის პრეზიდენტად აირჩიეს. 1741 : ჟან ანტუან ჰუდონი — ფრანგი მოქანდაკე 1828 : ჰენრიკ იბსენი — ნორვეგიელი დრამატურგი 1851 : ისმაილ გასპრინსკი — ყირიმელი თათარი ინტელექტუალი, განმანათლებელი, მწერალი და პოლიტიკოსი. 1890 : ჰეროლდ სპენსერ ჯოუნზი — ინგლისელი ასტრონომი 1892 : იტიკავა სიოიტი — იაპონიის მუშათა მოძრაობის მოღვაწე 1899 : ჯაფარ ჯაბარლი — აზერბაიჯანელი დრამატურგი, პოეტი, პროზაიკოსი, მთარგმნელი, სცენარისტი, ჟურნალისტი, მსახიობი, რეჟისორი. 1933 : ოთარ ჭილაძე — ქართველი მწერალი 1948 : თეიმურაზ ბაბლუანი — ქართველი კინორეჟისორი, მსახიობი 1954 : კონსტანტინე კემულარია — ქართველი სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე 1976 : ჩესტერ ბენინგტონი — ამერიკელი მომღერალი, ლინკინ პარკის წევრი. 842 : ალფონსო II — ასტურიის მეფე 1413 : ჰენრი IV — ინგლისის მეფე 1727 : ისააკ ნიუტონი — ინგლისელი ფიზიკოსი 1773 : გოტლიბ კურტ ჰაინრიხ ტოტლებენი — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი 1929 : ფერდინან ფოში — ფრანგი სამხედრო მოღვაწე 1931 : ჰერმან მიულერი — გერმანელი პოლიტიკოსი 1939 : მარიამ ყაუხჩიშვილი — ქართველი პედაგოგი, ქუთაისის ქალთა კერძო გიმნაზიის დამაარსებელი 1984 : დავით ავაზაშვილი — ქართველი მათემატიკოსი 1990 : ლევ იაშინი — რუსი ფეხბურთელი 1990 : ანზორ ლეჟავა — ქართველი კალათბურთელი 2004 : იულიანა — ნიდერლანდების დედოფალი 1948-1980 წლებში 2012 : ერლომ ახვლედიანი — ქართველი მწერალი 2013 : ზილურ რაჰმანი — ბანგლადეშის პრეზიდენტი 2018 : ლილი შავერზაშვილი — ქართველი კომპოზიტორი და პედაგოგი მართლმადიდებელი ეკლესია აღნიშნავს შემდეგი წმინდანების ხსენების დღეს: წმინდა მღვდელმოწამენი, ხერსონესის ეპისკოპოსები: ბასილი, ეფრემი, კაპიტონი, ევგენი, ეთერიოსი, ელპიდე, აღათოდორე პავლე აღმსარებელი ღირსი პავლე ღირსი ემელიანე აგრეთვე: ტუნისი: ეროვნული დღესასწაული. სხვა თვეები
Up All Night (Take That-ის სიმღერა)

Up All Night — ჯგუფ Take That-ის სინგლი მეხუთე სტუდიური ალბომიდან The Circus. იგი გამოვიდა 2009 წლის 2 მარტს. სიმღერა სრულდებოდა ჯგუფის საკონცერტო ტურნეს The Circus მსვლელობისას. მისი მუსიკალური ვიდეოს პრემიერა გაიმართა 2009 წლის 27 მარტს. იგი გადაღებულია კროიდონის ერთ-ერთ ქუჩაზე. კლიპში გათამაშებულია წვეულება. ბრიტანული CD სინგლი Up All Night (რადიოს ვერსია) - 3:21 84 - 3:19 ↑ Take That Up All Night UK 5" CD SINGLE (461861)
Greatest Day (Take That-ის სიმღერა)

Greatest Day — ჯგუფ Take That-ის პირველი სინგლი მეხუთე სტუდიური ალბომიდან The Circus. იგი გამოვიდა 2008 წლის 24 ნოემბერს. სიმღერა დაიწერა ჯგუფის მიერ. მისი პროდიუსერია ჯონ შენქსი. კომპოზიცია იწერებოდა სტუდიაში Sarm West, ნოტინგ ჰილში. მისი ხმის მიქსი შედგა ლოს ანჯელესში, ჯიმ ჰენსონის სტუდიაში. სიმღერის პირველი საკონცერტო შესრულება შედგა 2008 წლის 6 ნოემბერს MTV ევროპის მუსიკალური დაჯილდოების ფარგლებში. 2008 წლის 14 ნოემბერს Take That გამოვიდა BBC-ს ეთერში და კვლავ შეასრულა იგი, რასაც დაემატა მათი მხრიდან საქველმოქმედო ფონდ Children in Need-ისათვის 250.000 ფუნტის გადაცემა. ბრიტანეთში გაიყიდა სინგლის 355.000 ასლი. მას მიენიჭა ვერცხლის სტატუსი. ბრიტანეთი Greatest Day (რადიოს მიქსი) - 4:01 Sleepwalking - 3:07 გერმანია Greatest Day (რადიოს მიქსი) - 4:01 Sleepwalking - 3:07 Here - 3:41 Greatest Day (ვიდეო) - 4:01 ↑ Take That Greatest Day UK 5" CD SINGLE (453949) ↑ Take That Greatest Day Germany 5" CD SINGLE (458126)
წილკანი (მხარე)

წილკანი — ისტორიულ-გეოგრაფიული რეგიონი, შუა საუკუნეებში - თემი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლში, მთიულეთის არაგვის სათავეებში (ახლანდელი ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის ტერიტორია). სახელწოდება მომდინარეობა სიტყვისაგან "წინკარი" (წინკარი>წირკანი>წილკანი). წილკანი საქართველოს ერთ-ერთი პირველი მხარეა, სადაც ქრისტიანული რელიგია გავრცელდა. ტრადიციის თანახმად, IV საუკუნის 30-იან წლებში ქართველთა განმანათლებელმა ნინომ წობენში სხვა მთიელებთან ერთად წილკნელებსაც მიაღებინა ქრისტიანობა. VI საუკუნეში წილკანში მოღვაწეობდა ისე წილკნელი, ერთ-ერთი 12 ასურელი მამათაგანი. წილკნის მხარე შედიოდა წილკნის საეპისკოპოსოში. მასში შედიოდა მუხრანი, ბაზალეთი, მთიულეთი, გუდამაყარი და ხევი. VIII-IX საუკუნეებში წილკანი ხან ქართლის, ხან კახეთის შემადგენლობაშია. მის მითვისებას ცდილობდნენ მუხრანის ერისთავები ძაგანისძეები. XI საუკუნეში ერისთავის ძმამ მოდესტომ წილკნის საეპისკოპოსოს ყმა-მამული მიიტაცა. დავით აღმაშენებელმა მოტაცებული მიწები კვლავ საეპისკოპოსოს დაუბრუნა. XI საუკუნის 60-იან წლებში ბაგრატ IV-მ წილკანთან დაამარცხა და გააქცია განძის ამირა ფადლონი. XVII-XVIII საუკუნეებში წილკანი თურქთა, ყიზილბაშთა და განსაკუთრებით ლეკთა თარეშმა დიდად დააზარალა. გვასალია დ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 324.
პოლონეთის პრუსიული ანექსია

პრუსიის ნაწილი აღნიშნავს პოლონეთ-ლიტვის თანამეგობრობის ყოფილ ტერიტორიებს რომლის ანექსიაც მოახდინა პრუსიამ პოლონეთის დანაწილების შემდეგ, (1772-1795 წლებში). პრუსიის სამეფომ (XIX საუკუნის მეორე ნახევრიდან ცნობილი როგორც გერმანიის იმპერია) პოლონეთის სამივე დანაწილლების დროს მოახდინა მისი ტერიტორიების ანექსია, ამასთან ის ამ პროცესების მთავარი ინიციატორი იყო. პრუსიის ნაწილის მნიშვნელოვან ისტორიულ მოვლენებია: ნაპოლეონისტური ვარშავის საჰერცოგოს ჩამოყალიბება (1807) და ვენის კონგრესზე მისი გაუქმება (1815). პოლონეთის დიდი აჯანყება (1806) პოლონეთის დიდი აჯანყება (1846) პოლონეთის დიდი აჯანყება (1848) პოლონეთის დიდი აჯანყება (1918–1919) პრუსიამ პოლონეთის ანექსირებული ტერიტორიები შემდეგნაირად: ნეტზეს ოლქი - (1772-1793) ახალი სილეზია - (1795-1807) ახალი აღმოსავლეთ პრუსია - (1795-1807) სამხრეთ პრუსია - (1793-1806) აღმოსავლეთ პრუსია - (1773-1829) დასავლეთ პრუსია - (1773-1824) პირველი დანაწევრების დროს პრუსიამ მიიღო 36,000 კმ² და დაახლოებით 600,000 ადამიანი. მეორე დაყოფის დროს - 58,000 კმ² და 1 მილიონი მოსახლე. მესამე დაყოფისას - 55,000 კმ² და 1 მილიონი ადამიანი. ჯამში პრუსიას ყოფილი თანამეგობრობის მიწების დაახლოებით 20% (149 000 კმ²) და მოსახლეობის 23% (2.6 მილიონი ადამიანი) ერგო. გეოგრაფიული თვალსაზრისით პრუსიის მიერ ანექსირებული ტერიტორია შეადგენდა პროვინციას: დიდი პოლონეთი (პოლ. Wielkopolska). დროთა განმავლობაში ადმინისტრაციული დაყოფა იცვლებოდა. პრუსიის დიდი ადმინისტრაციული ერთულები რომლებიც პოლონეთის ტერიტორიებს შეიცავდნენ იყო: პოზნანის დიდი სამთავრო (1815–1848) პოზნანის პროვინცია (1848–1919) პრუსიულ ნაწილში მცხოვრები პოლონელები განიცდიდნენ ძლიერ გერმანიზაციას. (გერმ. Kulturkampf). თუმცა ამ პოლიტიკას გერმანელი ლიდერებისთვის მოსალოდნელი ეფექტის საპირისპირო შედეგი ჰქონდა: ასიმილაციის ნაცვლად პოლონელთა უმცირესობა უფრო ორგანიზებული გახდა და მათი ეროვნული თვითშეგნება გაიზარდა. დანარჩენ ორ: რუსულ და ავსტრიულ ნაწილებთან შედარებით აქ განათლების დონე უფრო მაღალი იყო. ეკონომიკური თვალსაზრისით პრუსიის მიერ ანექსირებული ნაწილი, პრუსიის მთავრობის პროგრესული პოლიტიკის წყალობით ყველაზე მეტად იყო განვითარებული. გერმანიის მთავრობა ხელს უწყობდა ეფექტიანი სოფლის მეურნეობის, ინდუსტრიის, ფინანსური ინსტიტუტების და ტრანსპორტის განვითარებას. პოლონეთის დაყოფა ნორმან დეივისი: God's Playground, გვ. 102-119: GALICIA: პრუსიის ნაწილი (1772-1918) ↑ პიოტრ სტეფან ვანდიცი, თავისუფლების ფასი: აღმოსავლეთ ცენტრალური ევროპის ისტორია შუასაუკუნეებიდან დღემდე, Routledge (UK), 2001, ISBN 0-415-25491-4, Google Print, გვ.133 ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 Andrzej Garlicki, პოლონურ-ქართული სამხედრო კავშირი, Polityka: Wydanie Specjalne 2/2008, ISSN 1730-0525, pp. 11–12
მეკონგი

მეკონგი — მსოფლიოს ერთ-ერთი უდიდესი მდინარე. შედის მსოფლიოს 10 უდიდესი მდინარის სიაში. აზიის სიგრძით მე-7 მდინარე. მისი სიგრძე 4 909 კმ-ია ხოლო აუზის ფართობი 795 000 კმ². ყოველწლიურად, ოკეანეში ჩააქვს 475 კმ. კუბი წყალი. სათავეს იღებს ტიბეტის პლატოზე, შემდეგ მიედინება ჩინეთის იუნანის პროვინციაში, გადაკვეთს მიანმარს, ლაოსს, ტაილანდს, კამბოჯას და ვიეტნამს. 1995 წელს, ლაოსმა, ტაილანდმა, კამბოჯამ და ვიეტნამმა, მეკონგის რესურსების კოორდინირების მიზნით დააარსეს „მდინარე მეკონგის კომისია“. 1996 წელს, ამ კომისიის პარტნიორები გახდნენ ჩინეთი და მიანმარი. მდინარის განსაკუთრებული სეზონური ცვალებადობა, ჭორომები და ჩანჩქერები, მეკონგს სანაოსნოდ საკმაოდ რთულ მდინარედ აქცევს. მეკონგი სათავეს იღებს ტიბეტის პლატოზე, იუნანის სამი პარალელური მდინარის ბუნებრივ ნაკრძალში. ჩინეთის დატოვების შემდეგ, მიემართება სამხრეთ–აღმოსავლეთით, სადაც წარმოქმნის 100 კმ–ის ბუნებრივ საზღვარს მიანმარსა და ლაოსს შორის, ამის შემდეგ, დინებას აგრძელებს სამხრეთ–დასავლეთით, სადაც ამჯერად მასზე ლაოსისა და ტაილანდის სახელმწიფო საზღვარის 850 კმ მონაკვეთი გადის. ლაოსსში, მეკონგი დედაქალაქ ვიენტიანს გადაკვეთს. კამბოჯაში, მას უერთდება მდინარეები — მანი და საპი, ხოლო შემდეგ დედაქალაქ პნომპენს გადაკვეთს. ვიეტნამის ცენტრალური ნაწილის გავლის შემდეგ, იტოტება ცხრა განშტოებად და წარმოქმნის მეკონგის დელტას, რის შემდეგაც უერთდება სამხრეთ ჩინეთის ზღვას. მეკონგის აუზი, განაწილებულია ქვემოთ ჩამოთვლილ ქვეყნებში: (კმ²) ჩინეთი 165 000 მიანმარი 24 000 ლაოსი 202 000 ტაილანდი 184 000 კამბოჯა 155 000 ვიეტნამი 65 000 სულ 795 000 ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მეკონგი CPWF-Mekong დაარქივებული 2012-04-28 საიტზე Wayback Machine. კამბოჯის ეროვნული მეკონგის კომიტეტი ტაილანდის წყლის რესურსების დეპარტამენტი დაარქივებული 2010-12-14 საიტზე Wayback Machine. ლაოსის ელექტროსისტემა დაარქივებული 2010-11-22 საიტზე Wayback Machine. მეკონგის აუზი დაარქივებული 2011-11-14 საიტზე Wayback Machine.
გლადიატორი ასტერიქსი

„გლადიატორი ასტერიქსი“ (ფრანგ. „Astérix gladiateur“) — რიგით მეოთხე წიგნი ასტერიქსის შესახებ კომიქსების სერიაში. მასში მოთხრობილი ისტორიების ავტორი რენე გოსინია, ხოლო მხატვარი - ალბერ უდერზო. კომიქსი იბეჭდებოდა ჟურნალში Pilote (1962, გამოშვებები 126–168), ხოლო ალბომის სახით გამოიცა 1964 წელს, გამომცემლობის Hachette მიერ. სიუჟეტის მიხედვით, გალებმა უნდა გადაარჩინონ რომაელების მიერ შეპყრობილი თანასოფლელი კაკოფონიქსი. ასტერიქსისადმი მიძღვნილი ოფიციალური საიტი
წინკიბის ციხე

წინკიბის ციხე — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ დორეთკარში. აგებულია IX-X საუკუნეებში. წინკიბე მდებარეობს ქსნის მარჯვენა შენაკადზე, ჭურთის წყალზე. მაღალი მთებით შემოზღუდულ ამ ხეობაში სიმაგრისთვის ისეთი მთისწვერი შეურჩევიათ, რომ აქ გამავალი მტერი მას გვერდს ვერ აუვლიდა. მისი მფლობელი, ცხადია, ჭურთის ხევის სტრატეგიული მფლობელიც იყო. მაღალ მთაზე სოფელ წინკიბეს საკმაოდ დიდი ფართობი ეკავა. ნაგებობები ორ კომპლექსადაა განლაგებული. მაღლა მდებარეობს ნასოფლარი გალავნით და ორი ეკლესიით; ცოტა ქვემოთ კოშკი, ეკლესია და რამდენიმე სახლის ნანგრევია გალავნით. ქვედა კომპლექსის ეკლესია წმ. ბარბარეს სახელობისაა. საშუალო ზომის ეკლესია კოშკის აღმოსავლეთით ორ ნაბიჯზე დგას. ეკლესია გეგმით სწორკუთხა მოხაზულობისაა, აღმოსავლეთით კოლოფა აბსიდით, რომლის ცენტრში გაჭრილია სწორკუთხა სარკმელი. სარკმლის ძირში დგას ფართე ტრაპეზის ქვა. ჩრდილოეთით და სამხრეთით თითო სწორკუთხა ნიშაა. კონქი ოდნავ შებრტყელებულია, სატრიუმფო თაღი აბსიდის მხრებს ეყრდნობა. ეკლესიის კანკელი ორიგინალურია. მისი სამი თაღი არათანაბარია. მათგან ცენტრალური და მარცხენა - გასასვლელებია. თაღების საყრდენებს წაკვეთილი კონუსისმაგვარი კოლონები წარმოადგენს. ისინი ზემოთ მსხვილი ბალიშებით მთავრდება, ქვემოთ კი კვადრატულ ფილებს ეყრდნობა. მოგვიანებით, ეკლესიის შიდა კედლები ფრესკული მხატვრობით დაუფარავთ. სამხრეთ კედელზე ასომთავრული წარწერით გამოსახული არიან ქტიტორები, საკურთხეველში ღვთისმშობლის ფრესკაა ყრმით ხელში, ქვედა რეგისტრში წმინდა მამების გამოსახულებაა. აქვეა ასომთავრული წარწერა: "სულსა და ტიმოთეს შეუნდვეს ღმერთმა", კიდევ, "ბერსა აბრამს შეუნდვენ ღმერთმან, ამინ". დასავლეთ კედელზე სცენა "აბანოი", სარკმლის თავზე წარწერაა: "აღვადგინე". ჩრდილოეთ კედელზე: "დედასა მისსა შეუნდვეს ღმერთმან". ეკლესიის გრძივ კედლებს და აბსიდს ხარისხი შემოუყვება. სამხრეთი და დასავლეთი სარკმელი სწორკუთხაა. ჩრდილოეთი შესასვლელი ნაოთხალია. ეკლესიის მარტივ ფასადებს ამთავრებს სწორკუთხა კარნიზი. საბურავად გამოყენებულია დიდი ზომის ფიქალი. ეკლესიას ჩრდილოეთიდან გვიანდელი მინაშენი აქვს. მინაშენი ორი სათავსისაგან შედგება და ერთმანეთს არქიტრავული, ნაოთხალი შესასვლელით უკავშირდება. კედლებში მოწყობილია ნიშების რიგი. აღმოსავლეთით კარი და სარკმელია მოთავსებული. ეკლესიის გარშემო გალავნის ფრაგმენტებია. ზურგიანი კოშკის ჩრდილოეთით 200 მეტრში დგას დარბაზული ეკლესია, რომელიც ადგილობრივი წარმოშობის უხეშად დამუშავებული ქვითაა ნაგები. ეკლესია გეგმით სწორკუთხა მოხაზულობისაა, აღმოსავლეთით სიმეტრიული ფორმის აბსიდით, რომლის ცენტრში გაჭრილია სწორკუთხა სარკმელი. სამხრეთით ერთი ნიშაა. აბსიდი დარბაზისაგან გამოყოფილია მხრებით. დასავლეთ კედელში გაჭრილია სარკმელი. სამხრეთი შესასვლელი არქიტრავულია. კარი ნაოთხალია. ეკლესიის გარშემო გალავნის ფრაგმენტებია. კამარა და კონქიჩამოქცეულია. კედლები მრავალ ადგილას დაბზარულია. ეკლესიაში მიწის დონე აწეულია. გვასალია ჯ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 330. შიდა ქართლი, ახალგორის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ.IV, თბ., 2008, გვ., 51-54
მიხეილ თუმანიშვილი (კინორეჟისორი)

მიხეილ იოსების ძე თუმანიშვილი (რუს. Михаил Иосифович Туманишвили; დ. 19 ივნისი, 1935, მოსკოვი — გ. 22 დეკემბერი, 2010, იქვე) — ქართული წარმოშობის საბჭოთა და რუსი კინორეჟისორი და მსახიობი. მიხეილ თუმანიშვილი დაიბადა მოსკოვში. 1957 წელს დაამთავრა შჩუკინის სახელობის თეატრალური სასწავლებლის სამსახიობო ფაკულტეტი. მუშაობდა მსახიობად პუშკინის სახელობის თეატრში. 1963 წელს დაამთავრა თეატრალური ხელოვნების სახელმწიფო ინსტიტუტთან (ГИТИС) არსებული სარეჟისურო კურსების მუსიკალური რეჟისურის განყოფილება. 1963–1966 წლებში იყო კრემლის ყრილობათა სასახლის რეჟისორი, 1964 წლიდან – კონოსტუდია „მოსფილმის“ რეჟისორის ასისტენტი და მეორე რეჟისორი. გარდაიცვალა 2010 წლის 22 დეკემბერს მოსკოვში. 1981 — „საპასუხო სვლა“ 1982 — „შემთხვევა კვადრატში 36-80“ 1984 — Полоса препятствий 1985 — Одиночное плавание 1987 — Свободное падение 1989 — Авария — дочь мента 1992 — Волкодав 1993 — Завещание Сталина 1995 — Крестоносец 1998 — Юкка 2000 — Марш Турецкого (სერიალი) 2003 — Стилет 2 (სერიალი) 2003 — Верёвка из песка (სერიალი) 2005 — Тёмный инстинкт 2007 — Комната с видом на огни 2008 — Второе дыхание 2008 — Дорога, ведущая к счастью 2010 — Сильная слабая женщина 2010 — Сивый мерин 1957 — Ленинградская симфония 1961 — Битва в пути — Щербаков 1961 — Жизнь сначала 1962 — Армагеддон 1995 — Крестоносец 2000 — Марш Турецкого — Патрик Норд, хоккейный агент из США ↑ მოსკოვში კინორეჟისორი და მსახიობი მიხეილ თუმანიშვილი გარდაიცვალა ↑ Умер режиссер фильма „Авария — дочь мента“ и сериала „Марш Турецкого“ // „Лента. Ру“ მიხეილ თუმანიშვილი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ბიოგრაფია საიტზე „Кино — Театр“
ანაპურნა

ანაპურნა (სანსკრ. अन्नपूर्णा) — მწვერვალი ნეპალში, ჰიმალაიზე, ანაპურნის მასივზე. მწვერვალის სიმაღლეა — 8091 მ. ანაპურნა სიმაღლით მსოფლიოში მე-10 ადგილზეა. ის არის პირველი რვაათასიანი მწვერვალი, რომელიც ადამიანმა დაიპყრო. (1950 წლის 3 ივნისს) მიუხედავად ამისა, ანაპურნა წარმოადგენს ყველაზე სახიფათო რვაათასიანს. მასზე ასვლისას ან ჩამოსვლისას დაიღუპა მრავალი ალპინისტი. სიკვდილიანობის კოეფიციენტი 40%-ზე მეტია. რვაათასიანებზე ალპინისტების ასვლების ისტორიაში ყველაზე ნაკლები ასვლა განხორციელდა ანაპურნაზე. 2008 წლის მონაცემებით, სულ დაფიქსირებულია 154 ასვლა და 58 დაღუპული ალპინისტი. რვაათასიანები ანაპურნა — ცნობები დაარქივებული 2010-05-02 საიტზე Wayback Machine.
მისტიციზმი

მისტიციზმი (ბერძნ. μυστικός მისტიკოს — დაფარული) — ფილოსოფიური და თეოლოგიური სწავლება, რომელიც მიმართულია არაამქვეყნიურ ძალებთან კავშირის დამყარებისკენ; სწრაფვა აბსოლუტურ რეალობასთან, ღვთაებრივთან, სულიერ ჭეშმარიტებასთან ან ღმერთთან ერთიანობის მიღწევისადმი უშუალო გამოცდილების, ინტუიციის ან შთაგონების გზით; რწმენა, რომ ამგვარი გამოცდილება ცოდნის და შემეცნების მნიშვნელოვანი წყაროა. Daniels, P., Horan A., (1987) "Mystic Places". Alexandria, Time-Life Books, ISBN 0-8094-6312-1. Fanning, Steven., Mystics of the Christian Tradition. New York: Routledge Press, 2001. Louth, Andrew., The Origins of the Christian Mystical Tradition. Oxford: Oxford University Press, 2007. ISBN 978-0-19-929140-3. McGinn, Bernard, The Presence of God: A History of Western Christian Mysticism'.' Vol. 1 - 4. (The Foundations of Mysticism; The Growth of Mysticism; The Flowering of Mysticism) New York: Crossroad, 1997-2005. "Buried Memories on the Acropolis. Freud's Relation to Mysticism and Anti-Semitism", International Journal of Psycho-Analysis, Volume 59 (1978): 199-208. (Jeffrey Masson and Terri C. Masson) Chronicle Books. Mysticism, the Experience of the Devine: Medieval Wisdom. Labyrinth, 2004. Underhill, Evelyn. Mysticism: A Study in the Nature and Development of Spiritual Consciousness. 1911 Walter Terence Stace. Mysticism and Philosophy. 1960. Stace, W. T. The Teachings of the Mystics, 1960. King, Ursula. Christian Mystics: Their Lives and Legacies Throughout the Ages. London: Routledge 2004. Langer, Otto. Christliche Mystik im Mittelalter. Mystik und Rationalisierung – Stationen eines Konflikts. Darmstadt: 2004. Kroll, Jerome, Bernard Bachrach, The Mystic Mind: The Psychology of Medieval Mystics and Ascetics, New York and London: Routledge, 2005. Elior, Rachel, Jewish Mysticism: The Infinite Expression of Freedom, Oxford. Portland, Oregon: The Littman Library of Jewish Civilization, 2007. Louth, Andrew, The Origins of the Christian Mystical Tradition (Oxford: 2007). Harmless, William, Mystics. (Oxford: 2008). Otto, Rudolf (author); Bracy, Bertha L. (translator) & Payne, Richenda C. (1932, 1960). Mysticism East and West: A Comparative Analysis of the Nature of Mysticism. New York, N. Y., USA: The Macmillan Company Dinzelbacher, Peter (hg), Mystik und Natur. Zur Geschichte ihres Verhältnisses vom Altertum bis zur Gegenwart (Berlin: 2009) (Theophrastus Paracelsus Studien, 1). Merton, Thomas, An Introduction to Christian Mysticism: Initiation into the Monastic Tradition, 3. (Kalamazoo: 2008) (Monastic Wisdom series). Nelstrop, Louise, Kevin Magill and Bradley B. Onishi, Christian Mysticism: An Introduction to Contemporary Theoretical Approaches (Aldershot: 2009). Meher Baba (1995). Discourses. Myrtle Beach, S.C.: Sheriar Foundation. ISBN 1-880619-09-1.  ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მისტიციზმი ებრაული მისტიციზმი დაარქივებული 2011-12-16 საიტზე Wayback Machine. "მისტიციზმი" "მისტიციზმი" რელიგიის ენციკლოპედია
ლევანტელები

ლევანტელები — პატარ-პატარა ეთნიკური ჯგუფები სირიელებისა და ლიბანელების შემადგენლობაში — შთამომავალნი ევროპელი კოლონისტებისა, რომლებიც გადასახლდნენ სირიისა და ლიბანის სანაპირო რაიონებში ჯვაროსნულ ლაშქრობათა დროს (მე-11—მე-12 სს.-ში) და შეერივნენ ადგილობრივ მოსახლეობას. უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
შერეული ეკონომიკა

შერეული ეკონომიკა ანუ სოციალური საბაზრო ეკონომიკა — ეკონომიკური სისტემა რომელიც მოიცავს სამოქალაქო და სამთავრობო კონტროლს. არ არსებობს შერეული ეკონომიკის ერთიანი განსაზღვრება, მაგრამ ის უნდა მოიცავდეს: ეკონომიკური თავისუფლების მაღალ ხარისხს (კერძო წარმოების ჩათვლით) შერეულს ცენტრალიზებულ ეკონომიკურ დაგეგმვასთან და სამთავრობო რეგულირებასთან (რომელიც შეიძლება შეიცავდეს ბაზრის რეგულირებას გარემოს დაცვითი ან სოციალური კეთილდღეობის მიზნებიდან გამომდინარე, ანდა სახელმწიფოს წილობრივ მონაწილეობას ზოგიერთ საწარმოო საშუალებებში ნაციონალური ანდა სოციალური ინტერესებიდან გამომდინარე). Buckwitz, George D. (1991) America’s Welfare State: From Roosevelt to Reagan. The Johns Hopkins University Press. Buchanan, James M. (1986) Liberty, Market and State: Political Economy in the 1980s New York University Press. Gross, Kyle B. (1991) The Politics of State Expansion: War, State and Society in Twentieth-Century Britain. New York: Routledge.
რიუ მურაკამი

რიუ მურაკამი (იაპონ. 村上 龍; დ. 19 თებერვალი, 1952, სასებო, იაპონია) — იაპონელი ნოველისტი და კინორეჟისორი. მეტსახელად ეძახიან „იაპონური ლიტერატურის მარადონას“. დაიბადა რიუნოსკე მურაკამად (村上龍之助) სასებოში, ნაგასაკი, 1952 წლის 19 თებერვალს. სახელი დაერქვა რიუნოსკე ნაკაძატო კაიძანის (1885-1944) თხზულებიდან „დაიბოსაცუტოგე“. დაამთავრა სწავლების სამი საფეხური სასებოში. სტუდენტობისას, მურაკამი ეხმარებოდა როკ-ჯგუფს, რომელშიც იყო დრამერი. ჯგუფის დაშლის შემდეგ, შევიდა რაგბის კლუბში. მალე რაგბის კლუბიც დატოვა და გადაიყვანეს სკოლის გაზეთის განყოფილებაში. სკოლის პერიოდში, მის კოლეგებთან ერთად სკოლის სახურავზე ბარიკადების მოწყობის გამო, 3 თვით შინაპატიმრობა მიუსაჯეს. ამ პერიოდში, შეხვდა ჰიპი კულტურას, რაც მის დიდ შთაგონებად იქცა. მურაკამიმ უმაღლესი 1970 წელს დაამთავრა, ამ დროისათვის შექმნა ახალი როკ-ჯგუფი. 1972 წლის ოქტომბერში წავიდა ფუსაში, აშშ-ს ჯარის ბაზასთან ახლოს, სადაც მიიღეს მუსაშიროს ხელოვნების უნივერსიტეტის სკულპტურის პროგრამაში. ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #121968006 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ Internet Speculative Fiction Database — 1995. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2629164"></a> ↑ NooSFere — 1999. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3343389"></a> ↑ Babelio — 2007. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2877812"></a> ↑ http://www.bunshun.co.jp/shinkoukai/award/akutagawa/list.html
ხუანხე

ხუანხე, იგივე ყვითელი მდინარე (ჩინ.: 黃河) — მსოფლიოს ერთ-ერთი უდიდესი მდინარე. სიგრძით მეორეა ჩინეთში და მეშვიდე მსოფლიოში. სიგრძე შეადგენს 5,464 კმ-ს. სათავეს იღებს დასავლეთ ჩინეთში, ცინხაის პროვინციაში, ბაიან-ჰარის მთებში. ამის შემდეგ, გადაკვეთს ჩინეთის 9 პროვინციას და ჩაედინება ბოჰაის ზღვაში. ხუანხეს აუზი აღმოსავლეთიდან დასავლეთისაკენ გადაჭიმულია 1900 კმ-ზე, ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ 1100 კმ-ზე, ხოლო ფართობი შეადგენს 742,443 კმ²-ს. ხუანხეს ჩინური ცივილიზაციის აკვანს უწოდებენ, რადგან სწორედ მის აუზში ჩაისახა ადრეული ჩინეთის ისტორიაში ყველაზე აყვავებული - ჩრდილოეთ ჩინური ცივილიზაცია. ხუანხეს შენარჩუნების კომისია დაარქივებული 2011-07-07 საიტზე Wayback Machine. ყვითელი მდინარე დაარქივებული 2005-12-01 საიტზე Wayback Machine. ხუანხეს დელტა მოხსენება საერთაშორისო მდინარეებზე
ობი

ობი (რუს. Обь; კომი ენაზე ნიშნავს „თოვლს“) — მდინარე რუსეთში, დასავლეთ ციმბირში. რუსეთის სიგრძით მეოთხე მდინარე (სიგრძე 2,962 კმ). ობს მსოფლიოში უგრძესი შესართავი აქვს. აუზის ფართობი შეადგენს 2,972,497 კმ²-ს. ობი ორრქიანი მდინარეა. იგი ალტაის მხარეში, ქალაქ ბისკიდან 26 კმ-ის მოშორებით, ორი დიდიტოტით იწყება. მარცხენა სათავე —მდინარე კატუნი — სათავეს იღებს მყინვარისაგან ალტაის ყველაზე მაღალ მწვერვალზე — ბელუხზე. ეს ბობოქარი მთის მდინარე და მოედინება ღრმა და ვიწრო ხეობების ფსკერზე. ზაფხულობით დიდება გამდნარი მყინვარის წყლის სიუხვით, წლის სხვა დროებში კი წყალმარჩხია. შესართავთან ისიც ისევე წყალუხვია, როგორც ურალი და მტკვარი. ობის მეორე ტოტი — ბია გამოედინება თვალწარმტაცი ტელეცის ტბიდან, რომელსაც ხალხი ალტაის ოქროს ტბას უწოდებს. კატუნის საპირისპიროდ, ბია წყნარი მდინარეა. მისი მდორე დინება მხოლოგ ალაგ-ალაგ წყდება ჩქერებისა და ჭორომების გამო. წარმოქმნის შემდეგ, ობი მიიკლაკნება ჯერ ჩრდილოეთით და შემდეგ დასავლეთით, სანამ ის მიაღწევს 55° ჩ-ს, სადაც ის გეზს ჩრდილო-დასავლეთისკენ იღებს, შემდეგ კი კვლავ ჩრდილოეთით, სადაც წარმოქმნის 970 კმ-ის ობის ყურეს, კარის ზღვის ნაწილს. ობს მრავალი შენაკადი აქვს, იმ ადგილამდე, სადაც ტომი ერთვის, მდინარეს ეწოდება ზემო ობი. მის მარცხენა მხარეს ირტიშამდე გადაჭიმულია ნაყოფიერი სტეპები — კულუნდა და ბარაბა. მდინარე ინიას შესართავის ახლოს ობისორივე ნაპირზე გადაშლილია ციმბირის ყველაზე დიდი ქალაქი ნოვოსიბირსკი. მდინარის იმ ნაწილს, რომელიც ტომსა და ირტიშის შესართავთა შორის მდებარეობს, შუა ობი ეწოდება. აქ მდინარე მოედინება ციმბირის ჭაობიან ტაიგაში. მარცხენა მხარეს გადაჭიმულ ვეებერთელა ჭაობებს ვასიუგანიე ჰქვია, ობსა და ენისეის შორის მდებარე ტერიტორიას კი ნარიმის მხარე ეწოდება. ირტიშის შესართავიდან ქვემო ობი იწყება. ირტიში ობის ყველაზე დიდი და წყალუხვი შენაკადია. მისი სიგრძე 4000 კმ-ზე მეტია და მისი სათავე ჩინეთში მდებარეობს. პაიკაძე ვ., „მსოფლიოს უდიდესი მდინარეები“, თბ., 1975, გვ. 39-65 ინფორმაცია და ობის აუზის რუკები დაარქივებული 2008-05-11 საიტზე Wayback Machine. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ობი
ნანგა-პარბატი

ნანგა-პარბატი (ურდ. ننگا پربت) — მწვერვალი პაკისტანში, ჩრდილო-დასავლეთ ჰიმალაიში. მისი სიმაღლეა 8126 მ. სიმაღლით მსოფლიოში მე-9 ადგილზეა. მას სხვანაირად „მკვლელ მთასაც“ ეძახიან, რამდენადაც 1990 წლამდე არსებული მონაცემებით ალპინისტების სიკვდილინობის კოეფიციენტი შეადგენდა 77%-ს. წარმოადგენს ყველაზე დასავლეთით მდებარე რვაათასიანს. რვაათასიანები ნანგა-პარბატი პიკვეაზე დაარქივებული 2010-02-07 საიტზე Wayback Machine. ნანგა-პარბატი სამიტპოსტზე