laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
მკვდართავა (პეპელა)

მკვდართავა (ლათ. Acherontia (Manduca) atropos) — პეპელა სფინქსისებრთა ოჯახისა. სხეული 6 სმ-მდე სიგრძისაა, ფრთების შლილი 13 სმ-მდე. მუქ მურა. ზურგზე ქალას მსგავსი ნახატი აქვს (აქედან სახელწოდება). გავრცელებულია შუა და სამხრეთ ევროპაში, ჩრდილოეთ აფრიკაში, წინა აზიაში, ჩრდილოეთ კავკასიასა და ამიერკავკასიაში. დასავლეთ საქართველოში მკვდართავა აზიანებს ბატატს, აფხაზეთში — კარტოფილს. მკვდართავას პეპელა ზოგჯერ სკაში შედის და თაფლით იკვებება. მუხლუხოები (15 სმ-მდე სიგრძისა) იკვებებიან უმთავრესად ძაღლყურძენასებრთა (მ. შ. კარტოფილის) ფოთლებით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 49.
მლაშე (მრავალმნიშვნელოვანი)

მლაშე შეიძლება აღნიშნავდეს: მლაშე - სოფელი ადიგენის მუნიციპალიტეტში მლაშე - სოფელი დუშეთის მუნიციპალიტეტში
მლაშეს სამაროვანი

მლაშეს სამაროვანი — ადრინდელი ფეოდალური ხანის (VI-VII სს.) სამაროვანი სოფ. მლაშესთან (დუშეთის მუნიციპალიტეტი) ადგილობრივ ორხევში. გათხარეს 1974 წელს (ლ. წითლანაძე). მიცვალებულები დაკრძალული იყვნენ ბრტყელი ქვით ნაგებ ქვაყუთებში. სამარხები კოლექტიური იყო. მიცვალებულების ძვლებთან ერთად აღმოჩნდა გვიანდელი სასანური (V საუკუნე) გემა, რომელზეც ცხოველია გამოსახული, ბრინჯაოს ღეროიანი ქინძისთავი, ბეჭედი, თიხისა და მინის ჭურჭლის ნატეხები და სხვა ნივთები. მასალა დაცულია საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ივ. ჯავახიშვილის სახელობის ინსტიტიტში, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის არქეოლოგიურ კვლევის ცენტრში. წითლაძე ლ., მირცხულავა გ., გოჩიაშვილი მ., არქეოლოგიური კვლევა სოფ. მჭადიჯვარში, «ძეგლის მეგობარი», 1975, № 39; წითლანაძე ლ., ქსე, ტ. 7, გვ. 50, თბ., 1984
მლაშობურა

მლაშობურა (ლათ. Salsola) — მცენარეთა გვარი ჯიჯლაყასებრთა ოჯახისა. ერთწლოვანი ბალახები, ჯუჯა ბუჩქბალახები და ბუჩქებია, იშვიათად დაბალი ხეები. 150-მდე სახეობა გავრცელებულია ევრაზიასა და აფრიკაში (ამერიკასა და ავსტრალიაში შეტანილია). კავკასიაში გვხვდება 26 (მათ შორის 5 ენდემური), საქართველოში — 6. იზრდება ძირითადად დაბლობებში, მთის ქვემო ნაწილობრივ შუა სარტყელში, ჩვეულებრივ თიხიან, ქვიშიან, დამლაშებულ და აგრეთვე ქვიან ნიადაგებზე, კონტინენტურ მშრალი და ცხელი ჰავის პირობებში, თითო-ოროლა სახეობა - ზღვის სანაპიროს ქვიშაზე. მლაშობურას სახეობები უმეტესად სუკულენტური ჰალოფიტები ან ქსეროფიტებია. ორიოდე უდაბნოსა და ნახევრად უდაბნოს მცენარეულ საფარში ავშანთან ერთად ქმნის დაჯგუფებებს. მაგ., აღმოსავლეთ საქართველოში (ქვემო ქართლის ვაკეებზე, ივრის ზეგანზე და სხვა ადგილებზე) ბევრგან დომინანტია ყარღანი, რომელიც ქმნის ყარღანიანსა და ავშნიან-ყარღანიანს. მლაშობურას ზოგიერთი სახეობა ზამთრის საძოვრების კარგი საკვები მცენარეა. ზოგი გამოიყენება ალკალოიდების, პოტაშის, სოდის, საღებავი და სხვა ნივთიერეების მისაღებად. მერქნიანი სახეობები გამოსადეგია უდაბნოში მოძრავი ქვიშის გასამაგრებლად., ასევე მშრალი და დამლაშებული ადგილების გასამწვანებლად. ზოგჯერ სახელწოდება „მლაშობურა“ იხმარება კრებითი მნიშვნელობით — ამავე ოჯახის სხვა გვარის (მაგ. ჩოღანოს, დურღენის, ხვარხვარას და სხვა გვარები) სუკულენტური ჰალოფიტების აღსანიშნავად. სახოკია მ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 51.
მლეთა

მლეთა — დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფლების ზემო მლეთისა და ქვემო მლეთის ძველი სახელწოდება. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 51. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მლეთა
მნა (მრავალმნიშვნელოვანი)

მნა შეიძლება აღნიშნავდეს: მნა — მყინვარი კავკასიონზე მნა — სოფელი ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში
მნის მყინვარი

მნის მყინვარი — ხეობის ტიპის მყინვარი საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედის გვერდითი ქედის — ხოხის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე თერგის მარცხენა შენაკადის — მნაისისწყლის აუზში და რომელშიც ყველაზე დიდი მყინვარია. მისი ფართობი 2,60 კმ², ხოლო სიგრძე 3,37 კილომეტრია. მყინვარი ზღვის დონიდან 3360 მეტრზე მთავრდება. საველე კვლევებისა და უახლეს კოსმოსურ სურათებზე დაკვირვების საფუძველზე დადგინდა, რომ ამ ზომის მყინვარებში მნის მყინვარი საქართველოში პირველია თავისი უკანდახევის მაჩვენებლებით (არ იგულისხმება ისეთი დიდი ზომის მყინვარები როგორიც იყო მაგალითად ტვიბერი და ქვიში, სადაც უკანდახევის მაჩვენებელი იგივე პერიოდში კიდევ უფრო მაღალი იყო). ტიელიძე, ლევან, საქართველოს მყინვარები. გამომცემლობა „კოლორი“, თბ., 2014; ინაშვილი შ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 52.
მნათე

მნათე, (სტიქაროსანი) — ქრისტიანული ეკლესიის მსახური, რომელსაც ევალება ზეთის კანდლების ანთება, ნახშირის გაღვივება საცეცხლურებში, ზარების რეკვა, სეფისკვერის დაჭრა, მოსახსენიებლების კითხვა, სამღვდელო პირის შემოსვა და სხვა დამხმარე საქმიანობა. მათ შეუძლიათ საკურთხეველში შესვლა, მაგრამ ტრაპეზზე შეხება — არა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 52.
მნათობი

მნათობი შეიძლება აღნიშნავდეს: მნათობი - სოფელი ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტში მნათობი - ქართული ჟურნალი მნათობი - ქართული გაზეთი მნათობი - ქართული ჟურნალი
მნათობი (ჟურნალი)

„მნათობი“ — ქართული ყოველთვიური ლიტერატურული და სამეცნიერო ჟურნალი. გამოდიოდა 1869-1872 წლებში თბილისში (1869 წელს გამოვიდა 10 ნომერი; 1870 წელს — 4; 1871 წელს — 8; 1872 წელს — 11). რედაქტორი — ნიკოლოზ ავალიშვილი; გამომცემელი — ივანე ელიოზიშვილი. „მნათობი“ იყო ქართველი ხალხოსნების პროგრესული მიმართულების ჟურნალი, რომელიც უტოპიურ სოციალიზმს ქადაგებდა. გამოქვეყნებულია ნინო ორბელიანის, ალექსანდრე ჯამბაკურ-ორბელიანის, ნ. იაშვილის, დიმიტრი ჯანაშვილის, გიორგი იოსელიანის, ნიკოლოზ ავალიშვილის, ივანე ელიოზიშვილის, ანტონ ფურცელაძის, აკაკი წერეთლის, გ. ქიქოძის, რაფიელ ერისთავის, ეკატერინე გაბაშვილის და სხვათა ნაწარმოებები; ჯორჯ ბაირონის, უილიამ შექსპირის, ჟ. ბ. მოლიერის, ფრიდრიხ შილერის, ჰაინრიხ ჰაინეს, პიერ - ჟან დე ბერანჟე და სხვათა ნაწარმოებების თარგმანები. „მნათობს“ ლიტერატურულ საკითხებზე პოლემიკა ჰქონდა „ცისკართან“, „დროებასთან“ და „კრებულთან“. სულ გამოვიდა ჟურნალის შემდეგი ნომრები: 1869: №1 (მარტი) 2, 3-4, 5-6, 7-8, 9-10 (დეკემბერი) 1870: №1 (იანვარი),2,3,4, (აპრილი?) 1871: №1 (იანვარი), 2,3,4,5,6,7,8 (აგვისტო) 1872: №1 (იანვარი), 2,3, 4-5, 6-7, 8-9, 10-11 (დეკემბერი) კარიჭაშვილი დ., ქართული პერიოდული გამოცემების ბიბლიოგრაფიული მიმოხილვა «წიგნის მეგობარი», 1925, № 1—2; ქართული ბიბლიოგრაფია, 1—ქართულ ერთდროულ გამოცემებში (1852—1910) მოთავსებული სტატიებისა და მასალების მაჩვენებელი, პ., 1916; ლორთქიფანიძე ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 52. ჟურნალ „მნათობის“ ელექტრონული ვერსია ↑ ქართული პერიოდიკის ბიბლიოგრაფია : 1819–1845 / შემდგ. გ. ი. ბაქრაძე, რედ. ვ. ი. ეგნატაშვილი, თბ., 1947. — გვ. 7.
კრებული

კრებული — გამოცემა, რომელიც შეიცავს ერთი ან რამდენიმე ავტორის ნაწარმოებებს ან თემატურად განსაზღვრულ სხვადასხვა ოფიციალურ, სამეცნიერო და საინფორმაციო მასალას. გამოცემის შუალედების შესაბამისად, კრებული შეიძლება იყოს არაპერიოდული, პერიოდული და გრძელდებადი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 21.
მნათობი (გაზეთი)

„მნათობი“ — ქართული ყოველდღიური ლეგალური ბოლშევიკური გაზეთი, გამოდიოდა თბილისში 1907 წლის 1 იანვრიდან 6 იანვრამდე. რედაქტორ-გამომცემელი — ს. ჭანტურია. „მნათობს“, ისევე როგორც მის წინამორბედ გაზეთებს — „ახალ ცხოვრებასა“ და „ახალ დროებას“, ხელმძღვანელობდნენ იოსებ სტალინი, მიხა ცხაკაია, ფილიპე მახარაძე, მალაქია ტოროშელიძე, მიხეილ დავითაშვილი, გიორგი თელია, მიხეილ ბოჭორიძე და სხვანი. ოფიციალურად „მნათობს“ ნეიტრალური მიმართულება უნდა ჰქონოდა და კატეგორიულად ეკრძალებოდა რევოლუციური იდეების პროპაგანდა, მუშათა და გლეხთა მოძრაობის ამსახველი საკითხების გაშუქება. მიუხედავად ამისა, „მნათობი“ გამოირჩეოდა თავისი თანამიმდევრული რევოლუციური მიმართულებით, თვითმპყრობელობის საწინააღმდეგო სულისკვეთებით, საინტერესი თემატიკითა და ჟანრობრივი მრავალფეროვნებით. „მნათობში“ თანამშრომლობდნენ იროდიონ ევდოშვილი, გერონტი ქიქოძე, ნატალია აზიანი, ვარლამ რუხაძე, ია ეკალაძე, დომენტი თომაშვილი, იასამანი, შალვა შარაშიძე, ნიკო კურდღელაშვილი, მუშა პოეტები — მ. ბოჭორიძე, ლ. იაშვილი, ვ. ხანდაშვილი და სხვანი. 1907 წლის 6 იანვარს მეფის ხელისუფლების ორგანოებმა „მნათობი“ აკრძალეს, ხოლო სტამბა, სადაც ის იბეჭდებოდა, დაარბიეს. ნატროშვილი ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 52-53.
მნათობი (XX საუკუნე)

„მნათობი“ — ქართულენოვანი ყოველთვიური ლიტერატურულ-მხატვრული და სამეცნიერო ჟურნალი, საქართველოს მწერლების კავშირის ორგანო, გამოდიოდა 1924-2007 წლებში. „მნათობის“ პირველი ნომერი გამოიცა 1924 წლის თებერვალს თბილისში. იგი იყო ჟურნალ „შვიდი მნათობის“ გაგრძელება. ბოლშევიკებმა კი ამ სახელწოდებაში საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის სიმბოლო ამოიცნეს, ამიტომაც ახალ ჟურნალს სიტყვა „შვიდი“ ჩამოაშორეს და „მნათობი“ დატოვეს. სხვადასხვა დროს რედაქტორად მუშაობდნენ ლ. ქართველიშვილი, მ. კახიანი, ვ. ბახტაძე, ბ. ყურულაშვილი, გ. აბაშიძე, ე. მაღრაძე, გ. ნატროშვილი, შალვა რადიანი (1930), ა. მაშაშვილი-მირცხულავა (1937-1946), ირაკლი აბაშიძე (1947-1953), ა. მაშაშვილი (1954-1955), სიმონ ჩიქოვანი (1956), ა. სულაკაური (1982 წლიდან). სარედაქციო კოლეგიის წევრები სხვადასხვა წლებში იყვნენ: ს. აბაშელი, ლ. ასათიანი, ნ. აგიაშვილი, ბ.ჟღენტი, დიმ. ბენაშვილი და სხვა მწერლები. აშუქებდა თანამედროვეობის აქტიურ პრობლემებს, თანამიმდევრულად ნერგავდა საბჭოთა პატრიოტიზმისა და პროლეტარული ინტერნაციონალიზმის იდეებს, იბრძოდა ქართული ენისა და ლიტერატურის განვითარებისათვის, ლიტერატურაში სოციალური რეალიზმის დამკვიდრებისათვის. დაჯილდოებულია „საპატიო ნიშნის“ ორდენით (1974). 1927 წლამდე გამოსცემდა განსახკომის პოლიტგანათლების სამმართველო, ხოლო 1927 წლიდან სახელგამი. ტირაჟი 10,7 ათასი ცალი (1980). კვანჭილაშვილი ტ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 53. სიგუა, ს. „მოდერნიზმი“, თბ. „მწერლის გაზეთი“, 2008 „მნათობის“ კოლექცია ეროვნული ბიბლიოთეკის საიტზე
მნის განძი

მნის განძი — ბილონური მონეტების განძი (926 ცალი), რომელიც შემთხვევით აღმოჩნდა სოფ. მნის ეკლესიის საძირკველში (ყაზბეგის მუნიციპალიტეტი). მონეტების უმრავლესოვა მოჭრილია ქართველი მეფეების ვახტანგ IV-ის (1443-1446), გიორგი VIII-ის (1446-1466), კონსტანტინე II-ისა (1479-1505) და დავით X-ის (1505-1525) სახელით. ქართულ ნუმიზმატიკურ ძეგლებს განეკუთვნება განძში აღმოჩენილი ანონიმური მონეტებიც, რომლებზეც ჯვრის, თევზისა და ცხოველების გამოსახულებებია. მნის განძის შემადგენლობაში შედის აგრეთვე თურქული ახჩებისა და შირვანული თანგების მინაბაძები. განძი ჩაფლულია XVI საუკუნის I ნახევარში. დუნდუა გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 53.
სოპოტის ფესტივალი

სოპოტის სიმღერის საერთაშორისო ფესტივალი (პოლ. Międzynarodowy Festiwal Piosenki Polskiej — Sopot Festival) — საერთაშორისო ვოკალური სიმღერის კონკურსი, რომელსაც ხშირად ევროვიზიას ადარებენ. მას ყოველწლიურად პოლონეთის სახელმწიფო ტელევიზია TVP ატარებს სოპოტში, პოლონეთის ზღვისპირა ქალაქში. ეს ასევე უდიდესი მუსიკალური ფესტივალია ქვეყანაში. ფესტივალის შესახებ დაარქივებული 2008-07-27 საიტზე Wayback Machine. 2009 წლამდე ყველა მონაწილის და გამარჯვებულის სია დაარქივებული 2015-10-12 საიტზე Wayback Machine.
ჩარანგა

ჩარანგა (Charanga) — კუბური საცეკვაო მუსიკის ჟანრი, პოპულარული 1940-იან წლებში, რომელიც სონ-კუბანოს გავლენით შექმნილ მასალას ეყრდნობოდა და სრულდებოდა ევროპულ ინსტრუმენტებზე, როგორიცაა ვიოლინო და ფლეიტა, ჩარანგას ორკესტრის მიერ. Chomsky, Aviva (2004). The Cuba Reader: History, Culture, Politics. ISBN 0-8223-3197-7. Morales, Ed (2003). The Latin Beat: The Rhythms and Roots of Latin Music, from Bossa Nova to Salsa and Beyond. ISBN 0-306-81018-2 Sample Charanga Music Article on Charanga დაარქივებული 2007-04-04 საიტზე Wayback Machine.
RCA Records

RCA Records — კომპანია Sony Music Entertainment-ის ერთ-ერთი ლეიბლი. დაარსდა 1901 წელს. მასში გაერთიანებულია სამი ლეიბლი — RCA Records (როკ-მუსიკა, პოპ-მუსიკა, ქანთრი), RCA Victor (ბროდვეის მიუზიკლები, ბლუზი, მსოფლიოს ხალხთა მუსიკა, ჯაზი და RCA Red Seal (კლასიკური მუსიკა). Historic photo gallery of RCA in Camden, N.J. Official RCA Records website Official RCA Label Group UK website დაარქივებული 2008-05-14 საიტზე Wayback Machine. Official RCA Music France website დაარქივებული 2011-01-13 საიტზე Wayback Machine.
მოამბე

„მოამბე“ —ქართული ყოველთვიური საზოგადოებრივ-პოლიტიკური, სამეცნიერო და ლიტერატურული ჟურნალი, გამოდიოდა თბილისში, 1894 წლის იანვრიდან 1905 წლის ნოემბრამდე; ლიბერალურ-ეროვნული მიმართულების ორგანო. რედაქტორი — ა. ჭყონია; გამომცემლები — ნ. ღოღობერიძე (1894), ა. ჯაფარიძე (1895–1905). „მოამბეში“ თანამშრომლობდნენ ილია ჭავჭავაძე, აკაკი წერეთელი, ნიკო ნიკოლაძე, ვაჟა-ფშაველა, ალექსანდრე ყაზბეგი, ეგნატე ნინოშვილი, ანასტასია ერისთავი, ივანე ჯავახიშვილი, ექვთიმე თაყაიშვილი, ნიკოლოზ ხიზანაშვილი, ალექსანდრე ყიფშიძე, ალექსანდრე ხახანაშვილი, იაკობ გოგებაშვილი, ლუარსაბ ბოცვაძე, ვლადიმერ აღნიაშვილი და სხვები. ლორთქიფანიძე ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 53.
მოაფერნე

მოაფერნე — კოლხეთის მმართველი ძვ. წ. II-I საუკუნეების მიჯნაზე. ქვეყნის მმართველად დანიშნა პონტოს მეფე მითრიდატე VI ევპატორმა. როგორც ირკვევა იგი დევნილ მითრიდატესთან ერთად იმყოფებოდა ჯერ კოლხეთში, დიოსკურიაში და შემდეგ თან გაყვა მას ბოსფორის სამეფოში. მას შემდეგ კოლხეთის მმართველად მითრიდატემ დატოვა ოლთაკე. მოიხსენიებს სტრაბონი: ...მეფე-მემკვიდრეები ფლობდნენ ქვეყანას დაყოფილს „სკეპტუხიებად“, მაგრამ მათი კეთილდღეობა მცირე იყო. როდესაც მითრიდატე ევპატორის ხელისუფლება მნიშვნელოვნად გაძლიერდა, ქვეყანა დაექვემდებარა მის ბატონობას. მეფე მუდმივად გზავნიდა ვინმეს „მეგობრებიდან“, „მოადგილის“ ან „გამგებლის“ ხარისხით. ამ მმართველთა რიცხვში იყო მოაფერნე – დედაჩემის ბიძა, მამის მხრიდან. ამ ქვეყნიდან მეფე ღებულობდა ყველაზე მეტად დახმარებას თავისი ფლოტის აღსაჭურვად. მითრიდატეს ძლიერების დაცემის შემდეგ მთელი მისი სახელმწიფო დაიშალა და დანაწილდა მრავალ მმართველთა შორის. ბოლოს კოლხეთს დაეუფლა პოლემონი, მაგრამ ამ უკანასკნელის სიკვდილის შემდეგ მართავდა მისი მეუღლე პითოდორიდა, რომელიც იყო კოლხების, ტრაპეზუნტისა და ფარნაკიის დედოფალი. საქართველოს ისტორიის საკითხები, ტ. 1, თბ., 1970 წელი; ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 53. გრანი ქავთარია, მოაფერნე სტრაბონის „გეოგრაფიაში“. სტრაბონი და კოლხეთის ისტორიის ფრაგმენტები: კოლხეთის გამგებელი მოაფერნე. ↑ სტრაბონი, გეოგრაფია, X, II, 18.
მობიდანი (მთავარეპისკოპოსი)

მობიდანი (სპარს. موبد‎ [mobed] — „ღვთისმსახური ზოროასტრიზმში“) — ქართლის მთავარეპისკოპოსი V საუკუნის 30-იან წლებში. წარმოშობით „სპარსი“. ქართლში გაბატონებული ქრისტიანული მრწამსის მოწინააღმდეგე მიმართულების — მანიქეიზმის — ფარული მიმდევარი. იგი მოიხსენიება, როგორც „შემშლელი წესთა“, რომელიც „ფარულად წესდა წიგნებსა ყოვლისა საცთურებისასა“. ქართლის მომდევნო მთავარეპისკოპოსმა მიქაელმა მობიდანის გავლენის აღმოსაფხვრელად მისი წიგნი დაწვა. მაზდეანებს ჰყავდათ მღვდელთ-მსახურიც, რომლებსაც უწოდებდნენ „მოგვებს“, ხოლო მოგვების მღვდელთმთავარს „მობედინ-მობედანი“ (მოგვთა-მოგვი) ერქვა. — ს. მაკალათია „ვახტანგ გორგასლანი“ მობედან-მობედი საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეთაურები ჯავახიშვილი ივ., ქართველი ერის ისტორია, წგნ., 1, თბ., 1960; ლომინაძე ბ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 54. ↑ ს. მაკალათია „ვახტანგ გორგასლანი“, თბ., 1942, გვ. 7
მოგზაურთა ხე

მოგზაურთა ხე (ლათ. Ravenala madagascariensis) — ხისებრი მცენარე ბანანისებრთა ოჯახისა. მისი სიმაღლე 10 მ აღწევს. აქვს მარაოსებურად განლაგებული დიდი ზომის ფოთლები, ხალთებში გროვდება წყალი, რომელიც შეიძლება დასალევად გამოიყენოს მოგზაურმა (აქედანაა სახელწოდებაც). მადაგასკარისა და რეიუნიონის კუნძულების ენდემური მცენარეა. ქსე, ტ. 7, გვ. 55, თბ., 1984
ხო ში მინი

ხო ში მინი, ნამდვილი სახელი და გვარი ნგუენ ტატ თანი (ვიეტ. Hồ Chí Minh, დ. 19 მაისი, 1890, სოფ. კიმლიენი, ნგეანის პროვინცია — გ. 3 სექტემბერი, 1969, ჰანოი) — ვიეტნამის კომუნისტი მოღვაწე, ვიეტნამის აგვისტოს რევოლუციის ხელმძღვანელი და ქვეყნის პირველი პრეზიდენტი (1946-1969) და პარალელურად პრემიერ-მინისტრი (1946–1955). სწავლობდა ჰიუეს ეროვნულ კოლეჯში. 1911 წელს წავიდა ემიგრაციაში და მუშაობდა მატროსად. 1916–1923 წლებში ცხოვრობდა აშშ-ში, დიდ ბრიტანეთში და საფრანგეთში. სსრკ-ში კი ჩამოყალიბდა, როგორც კომუნისტი ლიდერი. 1920 წლიდან საფრანგეთის კომუნისტური პარტიის წევრია. 1924 წელს მონაწილეობდა კომინტერნის V კონგრესის მუშაობაში. 1925 წელს ვიეტნამის კომუნისტური ჯგუფების ბაზაზე შექმნა ვიეტნამის რევოლუციური ახალგაზრდობის ამხანაგობა. 1930 წელს დააარსა ინდო-ჩინეთის კომუნისტური პარტია. ბევრჯერ იყო რეპრესირებული. 1929 წელს დაუსწრებლად მიუსაჯეს სიკვდილი. 1935 წელს მონაწილეობდა კომინტერნის VII კონგრესში. 1941 წელს დაბრუნდა ვიეტნამში და შექმნა ვიეტნამის დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლის ლიგა. 1945 წლის აგვისტოს რევოლუციის შემდეგ იყო ვიეტნამის დემოკრტიული რესპუბლიკის დროებითი მთავრობის თავმჯდომარე 1946 წლის მარტამდე. მარტიდან პრეზიდენტი და 1946–1955 წლებში პარალელურად პრემიერ-მინისტრიც. გარდაიცვალა 1969 წელს ქალაქ ჰანოიში. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ხო ში მინი The Drayton Court Hotel Obituary in The New York Times, 4 September 1969 TIME 100: Hồ Chí Minh დაარქივებული 2000-05-31 საიტზე Wayback Machine. Hồ Chí Minh's biography Hồ Chí Minh pictures as slides Satellite photo of the mausoleum on Google Maps [1] დაარქივებული 2011-01-20 საიტზე Wayback Machine. Final Tribute to Ho Chi Minh from the Central Committee of the Vietnam Workers' Party[მკვდარი ბმული] Bibliography: Writings of Ho Chi Minh, and Books about Him ↑ Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 2.0 2.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 3.0 3.1 Lacouture J. Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ 4.0 4.1 filmportal.de — 2005. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q15706812"></a> ↑ Discogs — 2000. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q504063"></a> ↑ 6.0 6.1 Gran Enciclopèdia Catalana — Grup Enciclopèdia, 1968. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18696256"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2664168"></a> ↑ 7.0 7.1 Roglo — 1997. — 10000000 ეგზ. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q83365652"></a> ↑ Proleksis enciklopedija, Opća i nacionalna enciklopedija — 2009. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3407324"></a> ↑ Munzinger Personen <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107343683"></a> ↑ Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a>
Magik One: First Flight

Magik One: First Flight — ტიესტოს სერია Magik-ის პირველი ალბომი. გამოიცა 1997 წლის 15 სექტემბერს. იგი კიდევ ერთხელ, 2001–ში გამოვიდა. Sunday Club - Healing Dream – 7:05 Lock - Into The Sun – 4:29 Clear View - Never Enough – 4:15 Channel Tribe - Program 1 – 3:32 Jake & Jesse - Low Turbulence – 4:29 Mockba - Shell Shock – 2:49 ალური - When She Left – 4:27 Mac Zimms - L'Annonce Des Couleurs – 5:51 Stray Dog - Chapter Two (მიქსი) – 4:27 The Voyager - Back On Earth – 5:46 ტიესტო - Long Way Home – 3:16 Silent Breed - Sync In – 4:30 Club Quake - Vicious Circle – 3:25 Viper 2 - Titty Twister – 4:27 Qattara - The Truth (მიქსი) – 6:43 დიჯეი საკინი - Blue Sky – 4:16 ↑ https://www.allmusic.com/album/r548077
In Search of Sunrise 5 Asia Tour

In Search of Sunrise 5 Asia Tour არის ტიესტოს 2006 წლის ტურნე, რომელიც გაიმართა აზიის 9 ქვეყანაში. ტურნე იყო მისი ახალი ალბომის, In Search of Sunrise 5: Los Angeles–ის მხარდასაჭერად. ტურნე მიმდინარეობდა 2 ეტაპად და ჩატარდა 15 წარმოდგენა, 18 მარტიდან 22 აპრილამდე. In Search of Sunrise 5 Asia Tour გაიმართა აზიაში, კერძოდ შემდეგ ქვეყნებში: მალაიზია, იაპონია, ფილიპინები, სამხ. კორეა, ჩინეთი, ტაილანდი, მალაიზია, ტაივანი, ინდონეზია. In Search of Sunrise-ის სერიები In Search of Sunrise 5: Los Angeles
Traffic (ტიესტოს სიმღერა)

Traffic — ტიესტოს სინგლი, რომელიც გამოჩნდა მის ალბომებში: Just Be და Parade of the Athletes. ნიდერლანდები, სკანდინავია, დიდი ბრიტანეთი Maxi-single "Traffic" (რადიო მონტაჟი) – 2:54 "Traffic" (ორიგინალი) – 7:01 "Traffic" (მაქს ვალდერის მიქსი) - 7:34 Magik Muzik 12" Vinyl "Traffic" (რადიო მონტაჟი) – 2:54 "Traffic" (ორიგინალი) – 7:01 Nebula, Electropolis, Independance Records 12" Vinyl "Traffic" (ორიგინალი) – 7:01 "Traffic" (მაქს ვალდერის მიქსი) - 7:34 Nebula 12" Vinyl "Traffic" (რადიო მონტაჟი) - 2:53 "Traffic" (მაქს ვალდერის მიქსი) - 7:34 Nebula 12" Vinyl "Traffic" (მონტანას ხელახლა მონტაჟი) - 7:39 "Traffic" (მაქს ვალდერის მიქსი) - 7:34 Australia 12" Vinyl "Love Comes Again" (ორიგინალი 12" ვერსია) - 8:07 "Love Comes Again" (მარკ ნორმანის რემიქსი) – 7:20 "Traffic" (მონტანას ხელახლა მონტაჟი - 7:39 "Traffic" (მაქს ვალდერის მიქსი)– 7:34 ავსტრალია Maxi-single "Love Comes Again" (რადიო მონტაჟი) - 3:15 "Love Comes Again" (ორიგინალი 12" ვერსია) – 8:07 "Love Comes Again" (მარკ ნორმანის რემიქსი)– 7:20 "Traffic" (დიჯეი მონტანას 12" მონტაჟი) - 7:39 "Traffic" (ორინალი მიქსი)– 6:57 "Traffic" (მაქს ვალდერის მიქსი)– 7:32 Just Be საალბომო ბერსია (5:24) Parade of the Athletes საალბომო ბერსია (4:13) მძიმე სტილის რემიქსი არაოფიციალური გამოცემა მაქს ვალდერის მიქსი (7:34) დიჯეი მონტანას 12" მონტაჟი (7:49) ორიგინალური მიქსი (6:57) რადიო მონტაჟი (2:54) ↑ Magik Muzik, Nebula and Playground Music Scandinavia Maxi Single ↑ Magik Muzik CD Single ↑ Magik Muzik 12" Vinyl ↑ Nebula 12" Vinyl ↑ VC Recordings 12" Vinyl ↑ Bang On! 12" Vinyl ↑ Bang On! CD Maxi ↑ 8.0 8.1 Dutch Top 40. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-02-10. ციტირების თარიღი: 2008-06-11. ↑ UK Singles Chart
მოგზაური

„მოგზაური“ — ქართული ჟურნალი, გამოდიოდა თბილისში XX საუკუნის დასაწყისში. თავდაპირველად „მოგზაური“ ყოველთვიური ისტორიული, არქეოლოგიური და გეოგრაფიულ-ეთნოგრაფიული სურათებიანი ჟურნალი იყო. გამოდიოდა 1901-1904 წლებში მისი რედაქტორ-გამომცემელი ივანე როსტომაშვილი იყო. ჟურნალში თანამშრომლობდნენ ზაქარია ჭიჭინაძე, სიმონ ქვარიანი, ი. ფერაძე, ი. ჯანაშვილი და სხვები. დამატების სახით გამოსცემდა „მოგზაურის პრემიას“. 1905 წლის იანვრიდან „მოგზაური“ ქართველი სოციალ-დემოკრატების ყოველკვირეული ლეგალური გამოცემა გახდა. ოქტომბრამდე გამოდიოდა ლეგალურად, 20 ნოემბრამდე კი უკვე არალეგალურად. რედაქტორ-გამომცემელი კვლავ ივანე როსტომაშვილი იყო, ფაქტობრივი რედაქტორი კი — ფილიპე მახარაძე. ჟურნალში ბოლშევიკებთან ერთად მენშევიკებიც თანამშრომლობდნენ. ბოლშევიკები აშუქებდნენ 1905 წლის რევოლუციურ მოვლენებს, მუშათა და გლეხთა მობილიზების საკითხებს, ჟურნალის საშუალებით ახერხებდნენ ბოლშევიკური იდეების პროპაგანდას, ცდილობდნენ „მოგზაურის“ ბოლშევიკურ ორგანოდ გადაქცევას, მაგრამ ეს არ მოხერხდა. ჟურნალში თანამშრომლობდნენ ალექსანდრე წულუკიძე, ივანე გომართელი, ნ. აზიანი, იროდიონ ევდოშვილი და სხვები. ლორთქიფანიძე ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 55. მოგზაური ეროვნული ბიბლიოთეკის საიტზე
მოგზაური დასის თეატრი

მოგზაური დასის თეატრი — შეიქმნა 1912 წლის სექტემბერში ქ. ბათუმში შალვა დადიანის ხელმძღვანელობით. დასში იყვნენ ე. ანდრონიკაშვილი, ს. ბეჟანიშვილი, ბ. რონელი, ე. და ც. წუწუნავები, პ. კორიშელი, ა. მურუსიძე, ვ. სარელი, ა. ყალაბეგიშვილი, ნ. ჩაგუნავა, ს. ხარაზიშვილი, ი. ხურციძე, ა. ჯაყელი და სხვები. დემოკრატიული მიმართულების ეს თეატრი მიზნად ისახავდა შავიზღვისპირა ქალაქების მოსახლეობისათვის პროფესიული, მაღალი დონის სპექტაკლების ჩვენებას. გასტროლები ჩაატარა სოხუმში, სენაკში, ლანჩხუთში. გამოსცა ალმანახი „სათეატრო ფურცელი“. საფუძველი შეუქმნა ბათუმის პროფესიულ თეატრს. გერსამია ს., ბათუმის თეატრი 70 წლის მანძილზე [1879-1949], ბათ., 1949 ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 55.
მოგზაურობანი

მოგზაურობანი — მხატვრული ლიტერატურის ჟანრი, აგრეთვე სამეცნიერო ლიტერატურის სახეობა. ნაწარმოებები, რომლებშიც მოთხრობილია ნამდვილი ან არანამდვილი მოგზაურობების შესახებ. მოგზაურობანს მრავალსაუკუნოვანი ისტორია აქვს. საყოველთაოდ ცნობილია დანიელ დეფოს, ჯონათან სვიფტის, ფენიმორ კუპერის, მაინ რიდის, რობერტ სტივენსონის, მარკ ტვენის, შტეფან ცვაიგის, ალექსანდრე რადიშჩევის, ნიკოლოზ კარამზინის და სხვათა მოგზაურული ჟანრის ნაწარმოებები. ქართულ ლიტერატურაში ამ ჟანრის თვალსაჩინო ნიმუშია სულხან-საბა ორბელიანის „მოგზაურობა ევროპაში“, ტიმოთე გაბაშვილის „მიმოსლვა“, რაფიელ დანიბეგაშვილის „მოგზაურობა ინდოეთში“, გიორგი ავალიშვილის „მგზავრობა თბილისით იერუსალიმისადმი...“, ილია ჭავჭავაძის „მგზავრის წერილები“, გიორგი წერეთლის „მგზავრის წიგნი, ანუ ჩიკოლიკი, კიკოლიკი და კუდაბზიკა“ და სხვები. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 55.
საკრებულო

საკრებულო — მუნიციპალიტეტის (თვითმმართველი ქალაქი ან თვითმმართველი თემი) წარმომადგენლობითი ორგანო, რომელსაც ირჩევს შესაბამისი ტერიტორიის მოსახლეობა პირდაპირი, საყოველთაო და თანასწორი საარჩევნო უფლების საფუძველზე ფარული კენჭისყრით, 4 წლის ვადით. საკრებულოს თანამდებობის პირებია: საკრებულოს თავმჯდომარე, საკრებულოს თავმჯდომარის მოადგილე, საკრებულოს კომისიებისა და ფრაქციების თავმჯომარეები. თბილისის საკრებულოს საიტი