laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1187

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1187 მიიღეს ერთხმად 1998 წლის 30 ივლისს. საქართველოს შესახებ გაეროს ყველა რეზოლუციის დამტკიცების შემდეგ, კერძოდ 1150 (1998) რეზოლუციის, საბჭომ გადაავადა საქართველოში გაეროს დამკვირვებელთა მისიის (UNOMIG) მანდატი 1999 წლის 31 იანვრამდე, ასევე განიხილა ბოლო დროს განვითარებული საომარი მოქმედებები ქვეყანაში. უშიშროების საბჭომ შეშფოთება გამოთქვა ზუგდიდისა და გალის რაიონებში დაძაბულ ვითარების და ბრძოლის განახლების რისკის გამო. არც აფხაზეთს და არც საქართველოს, არ სურთ ძალადობაზე უარის თქმა ან მშვიდობიანი გადაწყვეტისთვის სერიოზული გზის ძებნა. 1998 წლის მაისში, განახლებული საომარი მოქმედებების გამო, საბჭომ შეშფოთება გამოთქვა და ორივე მხარეს მოუწოდა დაიცვან ცეცხლის შეწყვეტისა და ძალების დაშორების შესახებ შეთანხმება (მოსკოვის შეთანხმება) და სხვა შეთანხმებები. მხარეებს მოუწოდეს შექმნან ერთობლივი მექანიზმი მოსკოვის შეთანხმებისა და ტერორისტული აქტების გამო გამოწვეული დარღვევის გამოძიებისა და აღკვეთის მიზნით. საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა ყველა იძულებით გადაადგილებულ პირთა და ლტოლვილთა უფლება თავიანთ სახლებში უსაფრთხოდ დაბრუნების შესახებ, როგორც მას საერთაშორისო სამართალი მოითხოვს. ამგვარად, საბჭომ დაგმო სახლების განზრახ განადგურება და აფხაზების მხრიდან ხალხის გაძევება, აღინიშნა დემოგრაფიული ცვლილებების მიუღებლობა კონფლიქტის შედეგად. მხარეებს დაუყოვნებლივ მოუწოდეს მოლაპარაკებებში შედეგების მიღწევას ძირითად საკითხებზე. გარდა ამისა, რეზოლუციამ დაგმო გაეროს დამკვირვებელთა ორგანიზაციის დამკვირვებლების წინააღმდეგ, გალის რაიონის შეიარაღებული დაჯგუფებების მიერ ნაღმების ხელახლა მონტაჟი და თავდასხმები. ასევე გამოითქვა შეშფოთება, აფხაზეთში დაწყებულ მასობრივ საინფორმაციო კამპანიებში ანტიპიარი და გაეროს დამკვირვებელთა მისიების შევიწროების პროცესი, სადაც აფხაზურ მხარეს მოუწოდეს შეწყვიტოს ასეთი ქმედებები. გაეროს დამკვირვებელთა მისიის მანდატი გაფართოვდა, რომელიც განიხილა დსთ-ს სამშვიდობო ძალების მანდატის ცვლილება, რომელიც ასევე იმყოფებოდა საქართველოში. საბოლოოდ, გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს უნდა უზრუნველყო, საბჭოს ინფორმირება რეგიონში განვითარებულ მოვლენებსა და UNOMIG-ის მანდატით დაკავშირებულ საკითხებზე. გაეროს მისია საქართველოში გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები აფხაზეთის შესახებ აფხაზეთის ომი რეზოლუციის ტექსტი undocs.org-ზე ↑ „Security Council extends mandate of UNOMIG until 31 January 1999“. United Nations. 30 July 1998. ↑ Nesi, Giuseppe (2006). International cooperation in counter-terrorism: the United Nations and regional organizations in the fight against terrorism. Ashgate Publishing, Ltd, გვ. 95. ISBN 978-0-7546-4755-3.  ↑ Potier, Tim (2001). Conflict in Nagorno-Karabakh, Abkhazia and South Ossetia: a legal appraisal. Martinus Nijhoff Publishers, გვ. 130. ISBN 978-90-411-1477-8.
ცენტრალური აზია

ცენტრალური აზია — ბუნებრივი რეგიონი აზიაში, ტერმინზე ზუსტი შეთანხმება არ არსებობს. როგორც წესი, იგი მოიცავს მხარეებს: ყოფილი საბჭოთა რესპუბლიკები: ყაზახეთი (მცირე ევროპული ნაწილის გამოკლებით), უზბეკეთი, ყირგიზეთი, ტაჯიკეთი, თურქმენეთი. ეს უკანასკნელი ოთხი ქვეყანა შუა აზიის რეგიონად მოიხსენიებოდა. აზიის შიგამატერიკული რაიონები: ავღანეთი, დასავლეთი ჩინეთი და მონღოლეთი. ფართობი დაახლოებით 6 მლნ კვ.კმ. ზეგნები და დაბლობები ქმნიან ორ ძირითად იარუსს, საშუალო სიმაღლე 500-1500 მ (გობი, ალაშანი, ორდოსი, ჯუნგარის და ტარიმის დაბლობები) და 4000-4500 მ (ტიბეტის ზეგანი), რომლებიც გაყოფილია და შემოსაზღვრულია მაღალი ქედებით — ტიან-შანი, კუნლუნი, ნანშანი, ყარაყორუმი და სხვა. კლიმატი მკვეთრად კონტინენტურია, ნალექები დაბლობში 50-200 მმ-ია, მთებში — 500-1000 მმ წლიურად. რეგიონში ჭარბობს უდაბნოები და ნახევარუდაბნოები, ტიბეტის ზეგანზე - ცივი უდაბნოები. ↑ Konjikala დაარქივებული 2014-10-29 საიტზე Wayback Machine. : the Silk Road precursor of Ashgabat ↑ Konjikala, in: MaryLee Knowlton, Turkmenistan, Marshall Cavendish, 2006, pp. 40-41, ISBN 0-7614-2014-2, ISBN 978-0-7614-2014-9 (viewable on Google Books). ↑ The history of Afghanistan, Ghandara.com website დაარქივებული 2013-07-27 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links ↑ Zabeth (1999) pp. 14-15 ↑ Pulleyblank, Edwin G. 1963. "The consonantal system of Old Chinese." Asia Major 9 (1963), p. 94. ↑ D. Saimaddinov, S. D. Kholmatova, and S. Karimov, Tajik-Russian Dictionary, Academy of Sciences of the Republic of Tajikistan, Rudaki Institute of Language and Literature, Scientific Center for Persian-Tajik Culture, Dushanbe, 2006.
ბაიერ 04 ლევერკუზენი (საფეხბურთო კლუბი)

„ბაიერ 04 ლევერკუზენი“ (გერმ. Bayer 04 Leverkusen) ასევე ცნობილია როგორც „ბაიერ ლევერკუზენი“, „ლევერკუზენი“, ან უბრალოდ „ბაიერი“ — გერმანული საფეხბურთო კლუბი ქალაქ ლევერკუზენიდან, ასპარეზობს ბუნდესლიგაში. საშინაო მატჩებს ატარებს ბაიარენაზე, რომელიც 30,210 მაყურებელს იტევს. კლუბი დაარსდა 1904 წელს გერმანული ფარმაცევტული კომპანია ბაიერის თანამშრომლების მიერ. კომპანიის შტაბ-ბინა მდებარეობს ქალაქ ლევერკუზენში. ისტორიის მანძილზე, კლუბს თითო-თითოჯერ აქვს მოგებული გერმანიის თასი და უეფა-ს თასი. მეორე ბუნდესლიგა ჩრდილოეთი: ჩემპიონი (1): 1978–79 გერმანიის თასი: გამარჯვებული (1): 1992–93 უეფა-ს თასი: ჩემპიონი (1): 1987–88 2017 წლის 31 აგვისტოს მიხედვით. შენიშვნა: დროშა აღნიშნავს ეროვნულ ნაკრებს რომელიც განსაზღვრულია ფიფა-ს წესებით. მოთამაშეები შესაძლოა რამდენიმე ფიფა-ს არაწევრ ქვეყანას/ტერიტორიას მიეკუთვნებოდნენ. ყველა მათგანის იჯარის ხელშეკრულება იწურება 2018 წლის 30 ივნისს. შენიშვნა: დროშა აღნიშნავს ეროვნულ ნაკრებს რომელიც განსაზღვრულია ფიფა-ს წესებით. მოთამაშეები შესაძლოა რამდენიმე ფიფა-ს არაწევრ ქვეყანას/ტერიტორიას მიეკუთვნებოდნენ. ოფიციალური საიტი ბაიერ 04 ლევერკუზენი (საფეხბურთო კლუბი) Facebook-ზე ბაიერ 04 ლევერკუზენი Twitter-ზე კლუბის პროფილი Soccerway-ზე კლუბის პროფილი Transfermarket-ზე ↑ „Bayer 04 Leverkusen – Bayarena“. bayer04.de. ციტირების თარიღი: 30 სექტემბერი 2017. ↑ „Bayer 04 Leverkusen – History and honours“. bayer04.de. ციტირების თარიღი: 30 სექტემბერი 2017. ↑ „Bayer 04 Leverkusen – werkself“. bayer04.de. ციტირების თარიღი: 31 აგვისტო 2017.
ტაძავა

ტაძავა (იაპონ. 田沢湖) — გაუდინარი კალდერული ტბა იაპონიაში. ადმინისტრაციულად მდებარეობს აკიტის პრეფექტურაში, ქალაქ სემბოკუს ტერიტორიაზე. განლაგებულია ზღვის დონიდან 290 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 25,9 კმ², წყლის მოცულობა 7,2 კმ³. წარმოადგენს იაპონიის უღრმეს ტბას. მაქსიმალური სიღრმეა 423,4 მ. ტბის წყალი საკმაოდ გამჭვირვალეა, ზოგჯერ ეს მაჩვენებელი 30 მ აღწევს. დიდი სიღრმეების გამო ტაძავა არასდროს არ იყინება. ტბა და მისი მიდამოები დასვენების პოპულარული ადგილია. სიახლოვეს არის რამდენიმე სამთო-სათხილამურო კურორტი. მდიდარია თევზით, მოიპოვება Oncorhynchus kawamurae, Salvelinus leucomaenis, Oncorhynchus nerka და სხვა. მსოფლიოს უღრმესი ტბების სია ↑ Likens, Gene. Lake Ecosystem Ecology: A Global Perspective. Academic Press (2010) ↑ Wilkening, Kenneth. Acid Rain Science and Politics in Japan: A History of Knowledge and Action. MIT Press (2004)
შექერბურა

შექერბურა (აზერ. Şəkərbura) — აზერბაიჯანული ეროვნული ორცხობილა, რომელიც მხადდება ცომისგან და თხილისგან. სახელწოდება შექერბურა წარმოიშვა თურქული სიტყვა „შექერ - ბორეკიდან“, რაც ნიშნავს „ტკბილ ორცხობილას“. აზერბაიჯანში შექერბურა ძირითადად ცხვება საგაზაფხულო დღესასწაულ ნოვრუზის დროს და განასახიერებს მთვარეს. ნოვრუზზე ასევე ამზადებენ გოღალს, რაც განასახიერებს მზეს, და ფახლავას, რომელიც განასახიერებს ვარსკვლავს. მაღაშის მეშვეობით (სპეციალური მოწყობილობა) შექერბურაზე კეთდება ნახატი ხორბლის თავთავების სახით. ↑ Азербайджанская кухня ↑ Шекербура. Описание и приготовление
IHeartRadio

iHeartRadio — უფასო სამაუწყებლო და ინტერნეტ რადიო პლატფორმა, რომელიც ეკუთვნის iHeartMedia-ს. დაარსდა 2008 წლის აპრილში, ვებსაიტად iheartmusic.com. IHeartRadio-მ დაიწყო ეროვნულ-ბრენდირებული მარკეტინგული ღონისძიებები, რომელიც იწყება iHeartRadio მუსიკის ფესტივალთან 2011 წელს, სხვა ძირითადი iHeartRadio ღონისძიებები მოიცავს iHeartRadio Fiesta Latina, iHeartCountry ფესტივალს, ქვეყნის iHeartRadio Jingle Ball ტურს, HeartSummer’17 კვირეულს და the iHeartRadio Music Awards, რომელიც 165 მილიარდ სოციალურ მედიას ქმნის. iHeartRadio რეგულარულად ატარებს კონცერტებს iHeartRadio თეატრებში ლოს-ანჯელესში და ნიუ-იორკში. ოფიციალური საიტი
გოღალი

გოღალი (აზერ. Qoğal ან Şor qoğalı) — სხვადასხვა სახის სუნელებით შეზავებული, თხილისა და შაქრის ორცხობილა; აზერბაიჯანული სამზარეულოს კერძი. წესჩვეულების შესაბამისად ფაჰლავას, შექერბურას, ბადამბურასა და შორ გოღალს ამზადებენ ნოვრუზ ბაირამის დღესასწაულზე; ამასთან ერთად გოღალი განასახიერებს მზეს, ხოლო შექერბურა — მთვარეს. იმისათვის, რომ გოღალი ლამაზად და გემრიელად გამოიყურებოდეს მას რთავენ ყაყაჩოს მარცვლებით და აწვდიან ჩაისთან ერთად. ↑ Шор Гоал
გუტაბი

გუტაბი ან კუტაბი (აზერ. Qutab) — აზერბაიჯანული ცომეული კერძი, რომელიც თავისი ფორმით წარმოადგენს წვრილ და თხელ ნახევარმთვარის ფორმის ღვეზელს ცომისგან და შიგთავსისაგან. შიგთავსად ხშირად გამოიყენება ხორცი, მწვანილი, გოგრა, ბროწეული, ყველი, ხახვი. გუტაბებს ძირითადად ამზადებენ შემოდგომასა და გაზაფხულზე. ძირითადად მათ ამზადებენ გაზაფხულზე. ხორცეული შიგთავსისათვის იყენებენ ცხვრის ხორცს (ან მის შიგნეულობას), ადრე გუტაბებს ასევე აქლემის ხორცისგანაც აკეთებდნენ. უილიამ პახლიობკინი თავისი „ჩვენი ხალხების ეროვნული სამზარეულოს“ წიგნის „აზერბაიჯანული სამზარეულოს“ თავში აღნიშნავს კუტაბების დამზადების ტრადიციას ისეთ მსხვილ ქალაქებში, როგორებიცაა ბაქო, შემახა, განჯა. ↑ Р. И. Бабаева, М. И. Атакишиева., Народы Азербайджанской Советской Социалистической Республики. Азербайджанцы. Пища / Под редакцией Б.А.Гарданова, А.Н.Гулиева, С.Т.Еремяна, Л.И.Лаврова, Г.А.Нерсесова, Г.С.Читая, Народы мира. Этнографические очерки: Издательство Академии наук СССР, 1962, ტ. 2, გვ. 129.
დოვღა

დოვღა (აზერ. Dovğа) — აზერბაიჯანული სამზარეულოს კერძი, რომელიც წარმოადგენს გემოს მქონე რძის ნაწარმის წვნიანს. დოვღას მიიღებენ როგორც ცხელი, ასევე ცივი სახით. ტრადიციულად დოვღა მზადდება გატარებული ხორცისგან, რომელიც ცალკე იხარშება და შემდგომ ემატება წვნიანს. Как приготовить Довга დაარქივებული 2014-05-20 საიტზე Wayback Machine. // pamadur.ru Довга // langet.ru Довга (первое блюдо) Блюда бакинской кухни — Довга
აზერბაიჯანული ფახლავა

აზერბაიჯანული ფახლავა (აზერ. Azərbaycan paxlavası) — ფახლავის ნაირსახეობა, რომელიც მზადდება აზერბაიჯანში. ფახლავა არის იმ ტკბილეულობათა განუყოფელი ნაწილი, რომლებიც მზადდება აზერბაიჯანში ნოვრუზი-ბაირამის აღნიშვნის დროს, მაგრამ ეს არ ნიშნმავს იმას, რომ ფახლავას ამზადებენ მხოლოდ დღესასწაულების დროს. არსებობს ბაქოს, შეკის, ყუბას და განჯას სახეობები. ფახლავას დამზადებისას გამოიყენება საფუარი ცომი, თხილი ან ნიგოზი, მიხაკ დარიჩინი, ზაფრანა. შიგთავსისათვის გამოიყენება დაფქული თხილი, შაქარი. Азербайджанская пахлава. Ингредиенты для азербайджанской пахлавы Рецепты пахлавы დაარქივებული 2017-10-06 საიტზე Wayback Machine.
სემენი (ნოვრუზი)

სემენი (აზერ. Səməni) — წამოზრდილი ხორბალი (ალაო) — ნოვრუზი-ბაირამის, რომელიც აღინიშნება აზერბაიჯანში და თურქმენეთში 20-21 მარტს, ერთ-ერთი მთავარი ატრიბუტია. წარმოადგენს გაზაფხულის, ბარაქისა და ნაყოფიერების სიმბოლოს. გააჩნია ასევე მაგიური და საკულტო მნიშვნელობა. საზეიმო მაგიდაზე სემენი წარმოადგენს ერთ-ერთ ძირითად ატრიბუტს ისევე, როგორც შექერბურა, შორ გოღალი და ფახლავა. ითვლება, რომ სემენი აუცილებლად უნდა იქნას გაზრდილი სახლის პირობებში, იმისათვის, რომ სახლში იმ წელს იყოს ხვავი და ბარაქა. ↑ Сэмэни под снегом как классика жанра
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1225

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1225 მიიღეს ერთხმად 1999 წლის 28 იანვარს. საქართველოს შესახებ გაეროს ყველა რეზოლუციის დამტკიცების შემდეგ, კერძოდ 1187 (1998) რეზოლუციის, საბჭომ გადაავადა საქართველოში გაეროს დამკვირვებელთა მისიის (UNOMIG) მანდატი 1999 წლის 31 ივლისამდე და განაცხადა მანდატის გადახედვის შესახებ. საბჭომ აღნიშნა, რომ კონფლიქტის ზონაში არსებული ვითარება დაძაბული და არასტაბილური იყო, ხოლო საქართველოსა და აფხაზეთს შორის მოლაპარაკებები ჩიხში შევიდა. საბჭომ აღიარა, რომ გაეროს დამკვირვებელთა მისია და დსთ-ის სამშვიდობო ძალების რეგიონში ყოფნა, სიტუაციის ასტაბილიზირებს. რეზოლუციაში აღინიშნა, რომ მხარეებმა უნდა პატივი სცენ ადამიანის უფლებებს და უშიშროების საბჭომ მხარი დაუჭირეს გენერალური მდივნის, კოფი ანანის ძალისხმევას, რომელიც გულისხმობს სიტუაციის გაუმჯობესების გზებს ძიებას. მხარეებმა 1998 წლის ოქტომბერში, ათენში შეხვედრა გამართეს, მაგრამ ვერ შეძლეს ნდობის, უსაფრთხოების, ლტოლვილების დაბრუნებისა და ეკონომიკური რეკონსტრუქციის შესახებ გადაწყვეტილების მიღება. უშიშროების საბჭომ ორივე მხარისგან მოითხოვა მოლაპარაკებების მაგიდაზე დაბრუნება და სამშვიდობო პროცესის გაგრძელება. საბჭომ ასევე მოუწოდა მხარეებს, შეასრულონ შეთანხმება ცეცხლის შეწყვეტისა და ძალების დაშორების თაობაზე. იმავდროულად, ლტოლვილთა მდგომარეობა კვლავ შემაშფოთებელი რჩება და უშიშროების საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა, რომ კონფლიქტის შედეგად გამოწვეული დემოგრაფიული ცვლილებები მიუღებელია. საბჭომ დაგმო შეიარაღებული დაჯგუფებების ქმედებები, მათ შორის ტეროტორიების დანაღმიანება, რომლებიც ხელს უშლიდნენ ჰუმანიტარული ორგანიზაციების მუშაობას და გადაავადა გალის რაიონში სიტუაციის ნორმალიზაცია. ორივე მხარეს მოუწოდეს შესაბამისი ზომების მიღება, რომ ამგვარი საქმიანობა დასრულებულიყო. საბოლოოდ, გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს უნდა უზრუნველყო, საბჭოს ინფორმირება რეგიონში განვითარებულ მოვლენების შესახებ. გაეროს მისია საქართველოში გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები აფხაზეთის შესახებ აფხაზეთის ომი რეზოლუციის ტექსტი undocs.org-ზე ↑ „Security Council extends mandate Georgia mission until 31 July“. United Nations. 28 January 1999. ↑ Hilaire, Max (2005). United Nations law and the Security Council. Ashgate Publishing, Ltd, გვ. 172. ISBN 978-0-7546-4489-7.
პოკროვსკოეს ღვთისმშობლის კვართის ეკლესია

პოკროვსკოეს ღვთისმშობლის კვართის ეკლესია (რუს. Церковь Покрова Пресвятой Богородицы) — მართლმადიდებლური ტაძარი ნეკლინოვის რაიონის სოფელ პკროვსკოეში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას. აგებულია 1879-1892 წლწბში. ეკლესიის მისამართი:346830, რუსეთი, როსტოვის ოლქი, ნეკლინოვის რაიონი, სოფელი პოკროვსკოე, ფრუნზეს ქუჩა № 86. მდინარე მიუსზე, ტაგანროგის ახლოს 1769 წელს ზაპოროჟიელმა კაზაკებმა და სახაზინო გლეხებმა დააარსეს სამი სლობოდა — ქვემო (ნიკოლაევკა), შუა (ტროიცკოე) და ზემო (პოკროვსკოე). 1782 წელს ზემო სლობოდაში ააგეს ხის ეკლესია, რომელიც აკურთხეს ღვთისმშობლის კვართის დღესასწულის დღეს მისსავე სახელზე, ამის შემდეგ ამ სოფელს ეწოდა პოკროვსკოე (რუს. Покров - კვართი). ხის ეკლესია იდგა XX საუკუნის დასაწყისამდე. ახალი ქვის ეკლესიის მშენებლობა დაიწყო 1879 წელს. ეკლესია ააგეს ხელოვნურად მოსწორებულ ბორცვზე, სოფელ პოკროვსკოეს ცენტრში. მისი ვერანდა გადაჰყურებდა მდინარე მიუსის ხეობას. ეკლესია აკურთხეს 1892 წელს. ეკლესია ააგეს არქიტექტორ კონსტანტინე ტონის პროექტის მიხედვით. ნაგებობას გააჩნია სამი საკურთხეველი, შემოღობილია რკინის ღობით. 1930-იან წლებში ეკლესია დახურეს, მის შენობაში კი 1936 წელს განათავსეს კლუბი. დიდი სამამულო ომის წლებში შენობას დაეცა ბომბი და დაინგრა. გადარჩენილ ფუნდამენტზე ომის შემდეგ ააგეს ორსართულიანი შენობა, სადაც განთავსდა პარტიის რაიონული კომიტეტი. ჯერ კიდევ 1944 წელს სოფელ პოკროვსკოეში აღსდგა ღვთისმსახურება, მაგრამ ახლა უკვე სხვა ადგილზე, ფრუნზეს ქუჩაზე მდებარე სახლში, რომელიც ხელისუფლებამ გადასცა მრევლს ეკლესიის განსათავსებლად. ყოფილი ეკლესიის შენობის ადგილზე განთავსდა რაიონის კომკავშირი, შემდეგ - პიონერთა სახლი, ხოლო ბოლოს კლასგარეშე საქმიანობის ცენტრი. 1989 წელს სოფლის მოსახლეობა შეთანხმდა ახალი ეკლესიის შექმნაზე, ან ახალ ან ძველ ადგილზე. ახალი ეკლესიის ასაშენებლად რაიონის ადმინისტრაციამ მხოლოდ 1999 წელს გადასცა შენობა. 2001 წლის მაისში ეკლესიის წინამძღვრად დანიშნეს გენადი ჟურკინი და ამავე წელს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის მთავარეპისკოპოსის პანტელეიმონის კურთხევით დაიწყეს შენობის რეკონსტრუქცია. 2003 წლის გაზაფხულზე ეკლესიაში დაიწყო ღვთისმსახურება. 2004 წელს სოფლის მოსახლეობის შემოწირულობებით ააშენეს ახალი სამრეკლო, რომელზეც დაკიდეს შვიდი ზარი, მათ შორის ყველაზე დიდი იყო 400 კგ. ამავე წლიდან ეკლესიასთან მოქმედებს საკვირაო სკოლა. 2007 წელს შესასვლელის თავზე დააშენეს სამრეკლო, ხოლო 2009 წელს დაიწყეს გუმბათის დადგმა, რომელიც დაასრულეს 2011 წელს. 2012-2013 წლებბის განმავლობაში დასრულდა ყველანაირი სამუშაო. Сайт храма Приход храма Храм Покрова Пресвятой Богородицы — история храма დაარქივებული 2017-03-03 საიტზე Wayback Machine. ↑ Покровское. Церковь Покрова Пресвятой Богородицы. ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 История прихода
ბობო-დიულასო

ბობო-დიულასო (ფრანგ. Bobo-Dioulasso) — ქალაქი ბურკინა-ფასოში, ზემო აუზების რეგიონის უეს დეპარტამენტში. ბობო-დიულასო — მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით ქვეყნის მეორე ქალაქია. მდებარეობს ბურკინა-ფასოს სამხრეთ-დასავლეთში, დაახლოებით 350 კმ-ში უაგადუგუდან, ქვეყნის ყველაზე უფრო მეტად ნაყოფიერ ნაწილში, რასაც ქვეყნის ეკონომიკისთვის დიდი მნიშვნელობა აქვს. ამას გარდა, ბობო-დიულასო მდებარეობს მალისთან და კოტ-დ’ივუართან სავაჭრო გზების გადაკვეთაზე. კლიმატი — რბილი. ქალაქის მერი (2011 წლის ივნისისთვის) — სალია სანუ. ქალაქი სიას სახელით დაარსდა XV საუკუნეში. 1897 წელს ის დაიკავა საფრანგეთმა და შეიყვანა კოლონია საფრანგეთის დასავლეთი აფრიკის შემადგენლობაში. 1932 წლიდან 1947 წლის ჩათვლით პერიოდში შედიოდა სპილოს ძვლის ნაპირის კოლონიაში. ბობო-დიულასო დასავლეთ ბურკინა-ფასოს მსხვილი სამრეწველო და სავაჭრო ცენტრია. აქ აწარმოებენ ელექტროხელსაწყოებს, ტექსტილს, სასურსათო პროდუქციას, სასმელებს, თამბაქოს ნაწარმს და სხვა. ქალაქში ფუნქციონირებს საერთაშორისო აეროპორტი და უნივერსიტეტი. რკინიგზა მას აკავშირებს უაგადუგუსთან და აბიჯანთან. ბობო-დიულასო კათოლიკური საეპისკოპოსოს ცენტრია. 2013 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 555 128 ადამიანს. ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობის დინამიკა წლების მიხედვით: ქალაქის ღირსშესანიშნაობებიდან შეიძლება აღინიშნოს 1880 წლის მეჩეთი, მჭედლების ტრადიციული კვარტალი, რეგიონალური მუზეუმი.  მაროკო, ფესი  საფრანგეთი, შალონ-ან-შამპანი  მალი, ბამაკო ბობო-დიულასო დაარქივებული 2019-04-10 საიტზე Wayback Machine. (ფრანგული) ბობო-დიულასოს ინტერნეტ-პორტალი დაარქივებული 2010-07-26 საიტზე Wayback Machine. (ფრანგული) ბურკინა-ფასოს მუნიციპალიტეტების ასოციაცია დაარქივებული 2010-01-18 საიტზე Wayback Machine. (ფრანგული) ↑ Bobo Dioulasso, Burkina Faso Page. Fallingrain Global Gazetteer. ციტირების თარიღი: 2014-02-01. ↑ Le Conseil Municipal. Ville de Bobo-Dioulasso. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-13. ციტირების თარიღი: 2011-06-29. ↑ Bobo Dioulasso. World Gazetteer. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-02-12. ციტირების თარიღი: 2013-02-07.
კუდუგუ

კუდუგუ (ფრანგ. Koudougou) — ქალაქი ბურკინა-ფასოში. ქალაქი კუდუგუ მდებარეობს ბურკინა-ფასოს ცენტრალურ ნაწილში, 75 კმ-ით დასავლეთით ქვეყნის დედაქალაქ უაგადუგუდან. ქალაქი დასავლეთ-ცენტრალური რეგიონის და ბულკიემდეს პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია. ადმინისტრაციული თვალსაზრისით ქალაქი დაყოფილია 10 სექტორად. 2005 წელს აქ გაიხსნა უნივერსიტეტი. 2013 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 93 165 ადამიანს. ქალაქის კომუნაში ცხოვრობს 131 825 ადამიანი (2006 წელი) და უპირატესად დასახლებულია გურუნსის და მოსის ხალხის წარმომადგენლებით. ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობის დინამიკა წლების მიხედვით: კუდუგუს ეკონომიკის საფუძველია სოფლის მეურნეობა. ქალაქში ასევე არსებობს საფეიქრო, ბამბის გადამამუშავებელი და სასურსათო მრეწველობის მცირე საწარმოები. ქალაქზე გადის რკინიგზა, რომელიც ერთმანეთთან აკავშირებს აბიჯანს და უაგადუგუს. ამას გარდა, კუდუგუზე გადის საავტომობილო გზები № 13, № 14 და № 21. უაგადუგუს საერთაშორისო აეროპორტი მდებარეობს 41 კმ-ით სამხრეთ-აღმოსავლეთით კუდუგუს ცენტრიდან; ის ასრულებს რეგულარულ რეისებს დასავლეთი აფრიკის ბევრი დიდი ქალაქიდან, ასევე პარიზიდან და ბრიუსელიდან.  გერმანია, მელზუნგენი  საფრანგეთი, დრიო  იტალია, ტოდი Koudougou, ტურისტული მეგზური ვიკივოიაჟზე ↑ Koudougou, Burkina Faso Page. Fallingrain Global Gazetteer. ციტირების თარიღი: 2014-02-01. ↑ Koudougou. World Gazetteer. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-02-12. ციტირების თარიღი: 2013-02-07. ↑ Resultats préliminaires du recensement de 2006. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-07-21. ციტირების თარიღი: 2017-10-01. ↑ Partnerschaften. Koudougou დაარქივებული 2014-10-13 საიტზე Wayback Machine. (გერმანული) ↑ Jumelage. Koudougou — Burkinafaso (1972) დაარქივებული 2017-10-11 საიტზე Wayback Machine. (ფრანგული)
ბანფორა

ბანფორა (ფრანგ. Banfora) — ქალაქი ბურკინა-ფასოში. 1903 წელს საფრანგეთის კოლონიურმა ძალებმა ამ რაიონში დააარსეს სამხედრო პოსტი. 1905 წელს ბანფორა საავტომობილო გზით შეუერთდა ბობო-დიულასოს, ხოლო 1931 წელს ქალაქზე გაიარა რკინიგზამ. ქალაქი ბანფორა მდებარეობს ქვეყნის უკიდურეს სამხრეთ-დასავლეთში, დაახლოებით 85 კმ-ში ბობო-დიულასოდან და 450 კმ-ში უაგადუგუდან, ზღვის დონიდან 303 მეტრ სიმაღლეზე. შედის იმავე დასახელების დეპარტამენტის შემადგენლობაში. კასკადების რეგიონის კომოეს პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია. მდებარეობს ბანფორის მთიანი ჯაჭვის რაიონში. 2013 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 97 137 ადამიანს, რის გამოც ბანფორა მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით ქვეყნის მეოთხე ქალაქია. დეპარტამენტ ბანფორას მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 109 824 ადამიანს (2006 წლის აღწერის მონაცემები). ქალაქში ცხოვრობს ბევრი სხვადასხვა ეთნიკური ჯგუფი. სხვადასხვა ეთნოსებს შორის ძირითადი სალაპარაკო ენებია — დიულა და ფრანგული. ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობის დინამიკა წლების მიხედვით: ქალაქ ბანფორაზე გადის სტრატეგიული რკინიგზის ხაზი, რომელიც ერთმანეთთან აერთებს უაგადუგუს და აბიჯანს. ამას გარდა, ქალაქი ასფალტირებული საავტომობილო გზით შეერთებულია ბობო-დიულასოსთან და კოტ-დ’ივუარის სახელმწიფო საზღვართან. ქალაქის ირგვლივ მდებარეობს შაქრის ლერწმის მრავალრიცხოვანი პლანტაციები; ეს რაიონი ბურკინა-ფასოს შაქრის ინდუსტრიის ცენტრია. ამას გარდა, ქალაქში თავმოყრილია წამლების და ეთერზეთების დამამზადებელი საწარმოები. ქალაქ ბანფორასთან ახლოს მდებარეობს კარფიგუელას კასკადების ჩანჩქერების სისტემა. ქალაქში მოქმედებს 19 დაწყებითი სკოლა, 2 საშუალო სკოლა, 4 კერძო კოლეჯი და წმინდა ტერეზას კოლეჯი (ფრანგ. collège Sainte Thérèse). ↑ Banfora, Burkina Faso Page. Fallingrain Global Gazetteer. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-02-12. ციტირების თარიღი: 2013-02-08. ↑ Banfora. World Gazetteer. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-02-12. ციტირების თარიღი: 2013-02-08. ↑ Ergebnisse des Zensus 2006 french (PDF; 94 kB). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-11-13. ციტირების თარიღი: 2008-11-6.
ეკლარის ქვა

ეკლარის ქვა — ქუთაისის მიდამოებში, თერჯოლის მუნიციპალიტეტის სოფ. ჭოგნართან არსებული გვიანდელი ცარცული ასაკის სქელშრეებრივი კირქვების სახელწოდება. არსებობს ეკლარის ქვის მოთეთრო-მონაცრისფრო და მოვარდისფრო-აგურისფერი სახეობები. იგი ლამაზი შეფერილობის ადვილად დასამუშავებელი ქვაა, რის გამოც ფართოდ იყენებენ მშენებლობაში. ეკლარის ქვით არის მოპირკეთებული თბილისის სპორტის სასახლე, ქართული ენციკლოპედიის მთავარი სამეცნიერო რედაქციის ყოფილი შენობა, აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტი, მრავალი შენობა ქუთაისში და სხვ. ქოიავა ვ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. ?.
ბუკლე-დუ-მუჰუნის რეგიონი

ბუკლე-დუ-მუჰუნი (ფრანგ. Boucle du Mouhoun) — რეგიონი ბურკინა-ფასოს ჩრდილო-დასავლეთში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი დედუგუ. ფართობი — 34 153 კმ², მოსახლეობა — 1 434 847 ადამიანი (2006 წელი). სახელწოდება პირდაპირ ნიშნავს «დაკლაკნილი (მდინარე) მუჰუნი». მუჰუნი — მდინარე შავი ვოლტის ზედა ნაწილის ადგილობრივი სახელწოდება. რეგიონი ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ჩრდილოეთის რეგიონს, სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან დასავლეთ-ცენტრალურ რეგიონს, სამხრეთიდან ზემო აუზების რეგიონს, ჩრდილო-დასავლეთიდან მალის. ბუკლე-დუ-მუჰუნის რეგიონი უპირატესად დასახლებულია სენანის და ბვაბას ხალხით, რომელთა სარწმუნოებაა ისლამი. ადმინისტრაციული თვალსაზრისით რეგიონი დაყოფილია 6 პროვინციად: რეგიონში მოიპოვებენ ოქროს, ბოქსიტებს და ალმასს. მოსახლეობის უმრავლესობა დასაქმებულია სოფლის მეურნეობაში. ↑ Boucle du Mouhoun — Wiktionnaire ↑ National 2006 census preliminary results. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-07-21. ციტირების თარიღი: 2017-10-01.