laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ტენაკურუ

ტენაკურუ (ფრანგ. Tenakourou) — ყველაზე უფრო მაღალი მთა ბურკინა-ფასოში, რომლის სიმაღლეა ზღვის დონიდან 749 მეტრი. ეს მთა მდებარეობს ბურკინა-ფასოს კასკადების რეგიონსა და მალის სიკასოს რეგიონის სახელმწიფო საზღვარზე. ↑ "Téna Kourou" on Peakbagger.com Retrieved 30 September 2011
შავი შაშვი

შავი შაშვი (ლათ. Turdus merula) — ფრინველი ბეღურასნაირთა რიგისა. ზრდასრული ფრინველის სხეულის სიგრძეა 26 სმ, წონა — 80-125 გ. მამრები შეფერილნი არიან მუქი შავი ბუმბულით, ნისკარტი და თვალის გარშემო მდებარე რგოლი ოქროსფერია. მდედრები და მოზარდები მურა ფერისები არიან, კუდი მუქი აქვთ, კისერი და მუცელი ღია. შავი შაშვი სასიამოვნოდ მგალობელი ფრინველია. მისი ოსტატური, მაგრამ მეტწილად ნაღვლიანი სტვენა ადამიანზე დამამშვიდებლად მოქმედებს. შავი შაშვი ერთ-ერთი ყველაზე მეტად გავრცელებული ფრინველია მსოფლიოში. ბინადრობს მთელ ევროპაში, ჩრდილოეთ აფრიკის რამდენიმე ქვეყანაში (მაროკო, ალჟირი, ტუნისი), კავკასიაში, მცირე და შუა აზიაში, ავსტრალიასა და ახალ ზელანდიაში, ძირითადად ტყეებში, სახლობენ ადამიანებთან ახლოსაც. საქართველოში ფართოდაა გავრცელებული კავკასიური შავი შაშვი. იგი მკვიდრი ბინადარია. მიგრაცია არ ახასიათებს. წლის განმავლობაში ის ერთხელ, ხან ორჯერ ბუდობს. ოდნავ ჩაღრმავებულ ბუდეში 4-7 კვერცხს დებს, ბარტყების გამოჩეკას 15 დღე-ღამე უნდება. შავი შაშვი მშიშარა, უხეიროდ მფრინავი ფრთოსანია, ღია ადგილებს თავს არიდებს და დროს მეტწილად ბუჩქნარებში საკვების — ჭიაყელების, ლოკოკინების, მწერების და კენკრის ძებნას ანდომებს. გ. აბულაძე, ნ. ღამბარაშვილი, ვ. ბურჯანაძე, შ. ჩახანაშვილი, პ. ჟორდანია, ნ. ლომსაძე, ლ. გუნიავა, დ. ახრახაძე, გ. ზახაროვი,, მონადირის ცნობარი, თბ., 1969. — 35 გვ. Бёме Р. Л., Динец В. Л., Флинт В. Е., Черенков А. Е. Птицы. Энциклопедия природы России (под общей ред. В. Е. Флинта). Изд. 2-е, дополненное и переработанное. — М.: 1998. — 432 с.; 56 цв. илл. Рябицев В. К. Птицы Урала, Приуралья и Западной Сибири. Екатеринбург: Изд-во Урал. Ун-та. 2008. — 634 с. Степанян Л. С. Конспект орнитологической фауны России и сопредельных территорий М.: Академкнига, 2003, 808 с. Коблик Е. А. Разнообразие птиц (по материалам экспозиции Зоологического музея МГУ), ч. 4. М.: изд-во МГУ. 2001. 384 с.
ელეგი

ელეგი (თურქ. elek) — კაცისა და ქალის მოკლე ზედატანი. გავრცელებული იყო უმთავრესად გურიაში, აჭარასა და ლაზეთში, ხოლო როგორც ქალის ტანსაცმელი — სამეგრელოში, რაჭა-ლეჩხუმსა და აფხაზეთში. მამაკაცის ელეგი დასავლურ ქართულ ჩაქურას კომპლექსში შემავალი ერთ-ერთი ელემენტი იყო, ჩოხის ქვეშ და ახალუხის (ზუბუნი) ზემოდან იცვამდნენ. ელეგის თარგი შეიცავდა წინა ორ კალთას, ზურგს, სახელოებს და საყელოს (ზოგჯერ უსახელოდაც ამზადებდნენ), ქალისა ხშირად ყაითნით გაწყობილ და ნაქარგობით შემკული იყო. მისი გამოყენება XX საუკუნის 30-იან წლებამდე დასტურდება. ბეზარაშვილი ც., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 86. საქართველოს ერთიანი ეთნოგრაფიული გამოფენა. მეგზური, თბ., 1958. შარაშიძე გ., გურული ლექსიკონი, თბ., 1938.
Neu!

Neu! (სტილიზებული, როგორც NEU!, წარმოითქმის [ˈnɔʏ]) — გერმანული კრაუტროკ-ჯგუფი, რომელიც 1971 წელს ჩამოყალიბდა კლაუს დინგერის და მიხაელ როთერის მიერ, მას შემდეგ, რაც მათ დატოვეს Kraftwerk. ჯგუფის ალბომების პროდიუსერი იყო კონი პლანკი, „დამალული წევრი“. მიუხედავად იმისა, რომ არსებობის პერიოდში Neu!-ს კომერციული წარმატება მცირე იყო, იგი ითვლება კრაუტროკის ერთ-ერთ დამაარსებლად და შემდგომში იქონია გავლენა როკის, პოსტ-პანკის და ელექტრონული ჟანრის შემსრულებლებზე. სტუდიური ალბომები Neu! (1972) Neu! 2 (1975) Neu! '75 (1975) Neu! '86 (2010) Neu2010.com (ოფიციალური საიტი) ↑ სტრონგი, მარტინ ჩარლზ (2002). The Great Rock Discography. Canongate, გვ. 687. ISBN 978-1-84195-312-0.  ↑ Neu!: Neu! Box Set Album Review | Pitchfork. ციტირების თარიღი: 2017-01-05 ↑ Neu! | Biography & History | AllMusic. ციტირების თარიღი: 2017-01-05
ელექტრო...

ელექტრო... — რთული სიტყვის შემადგენელი ნაწილი, მიუთითებს კავშირს ელექტრობასთან. მაგ., ელექტროდენი, ელექტროსადგური, ელექტროტრანსპორტი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 91.
ივანე (იოანე) აბაშიძე

ივანე ზაალის ძე აბაშიძე, იოანე (იოვანე) კახთ-აბაშიძე — ბორჩალოს მოურავი და ქართლ-კახეთის სამეფოს ქეშიკჩიბაში 1769-1799 წლებში. ერეკლე II-ის მეუღლის ანა დედოფლის ძმა. აბაშიძე ერეკლე II-ის პოლიტიკის ერთგული მიმდევარი იყო. მონაწილეობდა კრწანისის ბრძოლაში. როგორც კახეთის მკვიდრს „კახთ აბაშიძეს“ უწოდებდნენ. ასევე იხსენიებს მას ნიკოლოზ ბარათაშვილი პოემაში „ბედი ქართლისა“. იოანე კახთ აბაშიძის და ერეკლე II-ის წერილები გამოაქვენა დეკანოზმა პოლიევქტოს კარბელაშვილმა. სოსელია ო., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 20. სოსელია ო., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 22. ↑ კარბელაშვილი პ., ისტორიული მასალა მეფე ირაკლის ცხოვრებისა: ივერია. - 1890.-1 ნოემბ.. - N232. - გვ.3. - გაგრძელება ამავე გაზ. 2 ნოემბ. N233, გვ.3; 3 ნოემბ. N234, გვ.3; 4 ნოემბ. N235, გვ.3-4; 6 ნოემბ. N236, გვ.3; 10 ნოემბ. N240, გვ.2; 20 ნოემბ. N247, გვ.3; 21 ნოემბ. N248, გვ.3; 23 ნოემბ. N249, გვ.3
UTC-06:00

UTC−6 («ცენტრალურამერიკული დრო») — სასაათო სარტყელი შემდეგი ქვეყნებისათვის:  ბელიზი  გვატემალა  ჰონდურასი  კოსტა-რიკა  ნიკარაგუა  სალვადორი  კანადა (ნაწილობრივ):  სასკაჩევანი (ლოიდმინსტერის და მიმდებარე რაიონის გარდა)  ჩილე (ნაწილობრივ):  აღდგომის კუნძული  ეკვადორი (ნაწილობრივ): პროვინცია  გალაპაგოსის კუნძულები  კანადა (ნაწილობრივ):  მანიტობა  ნუნავუტი (ცენტრალური ნაწილი)  ონტარიო (დასავლეთი ნაწილი)  აშშ (ნაწილობრივ):  აიოვა  ალაბამა  არკანზასი  უისკონსინი  ილინოისი  ლუიზიანა  მინესოტა  მისისიპის შტატი  მისურის შტატი  ოკლაჰომა  კანზასი (შტატის უდიდესი ნაწილი)  ნებრასკა (შტატის უდიდესი ნაწილი)  ჩრდილოეთი დაკოტა (შტატის უდიდესი ნაწილი)  ტენესი (შტატის უდიდესი ნაწილი)  ტეხასი (შტატის უდიდესი ნაწილი)  სამხრეთი დაკოტა (შტატის უდიდესი ნაწილი)  ინდიანა (შტატის დასავლეთი)  კენტუკი (შტატის დასავლეთი)  მიჩიგანის შტატი (შტატის დასავლეთი)  ფლორიდა (შტატის დასავლეთი)  მექსიკა (ქვეყნის აღმოსავლეთი და ცენტრალური ნაწილი)  კანადა (ნაწილობრივ):  ალბერტა  ბრიტანეთის კოლუმბია (სამხრეთ-აღმოსავლეთი ნაწილი)  ჩრდილო-დასავლეთი ტერიტორიები (უდიდესი ნაწილი)  ნუნავუტი (დასავლეთი ნაწილი)  სასკაჩევანი (მხოლოდ ქალაქი ლოიდმინსტერი და მიმდებარე რაიონი)  აშშ (ნაწილობრივ):  უაიომინგი  კოლორადოს შტატი  მონტანა  ნიუ-მექსიკო  იუტა ნავაჰოს ხალხის რეზერვაცია  აიდაჰო (სამხრეთი ნაწილი)  კანზასი (დასავლეთი ნაწილი)  ნებრასკა (დასავლეთი ნაწილი)  ტენესი (დასავლეთი ნაწილი)  სამხრეთი დაკოტა (დასავლეთი ნაწილი)  ჩრდილოეთი დაკოტა (სამხრეთ-დასავლეთი ნაწილი)  ნევადა (მცირე რაიონი შტატის აღმოსავლეთში)  ორეგონი (მცირე რაიონი შტატის აღმოსავლეთში)  მექსიკა (ნაწილობრივ):  ქვემო კალიფორნია (სამხრეთი)  ჩიუაუა  ნაიარიტი (უდიდესი ნაწილი)  სინალოა ქალაქები UTC−6 დროის სარტყელში
კეისარ კაშიევა

კეისარ სეიფულა ყიზი კაშიევა (აზერ. Qeysər Seyfulla qızı Kaşıyeva; დ. 7 ივნისი 1893, ტფილისი — გ. 17 აპრილი 1972, ბაქო) — აზერბაიჯანელი მხატვარი. დაიბადა 1893 წლის 7 ივნისს თბილისში, სამხედრო მოსამსახურის ოჯახში. 1907-1908 წლებში სწავლობდა კავკასიის საზოგადოების სახვითი ხელოვნების სამხატვრო კლასში. მოღვაწეობის ადრეულ ეტაპზე, მუშაობდა ამიერკავკასიის ქალთა საქველმოქმედო საზოგადოებაში, რომელიც აერთიანებდა თბილისის ელიტის თურქ-მუსულმან ქალებს. მუშაობდა აფიშებზე და პლაკატებზე, აფორმებდა სხვადასხვა სახის კულტურულ ღონისძიებების მოსაწვევებს და ა.შ. თავის პირველ ნამუშევრებს ასრულებდა ფანქრით, აკვარელით, ტუშით ან ნახშირით. კეისარ კაშიევას მასწავლებლები იყვნენ გამოჩენილი გერმანელი მხატვრები — მიუნხენის სამხატვრო აკადემიის კურსდამთავრებულები ოსკარ შმერლინგი და კარლ ზუმერი. 1916 წელს იგი ცოლად გაჰყვა ოფიცერ შირინ-ბეგ კესამანსკის, რომელიც დაბრუნდა თბილისში პირველ მსოფლიო ომში მძიმედ დაჭრის შემდეგ და რომელმაც მოგვიანებით პოლკოვნიკის წოდება მიიღო. იმავე წელს მათ შეეძინათ ქალიშვილი ლეა. ოჯახური იდილია დიდხანს არ გაგრძელებულა; მეუღლე გარდაეცვალა 1919 წელს მალარიისგან. მათი ერთადერთი ქალიშვილი მოგვიანებით ქიმიკოსი გახდა და 1994 წელს გარდაიცვალა. აზერბაიჯანის დამოუკიდებელი დემოკრატიული რესპუბლიკის შექმნის შემდეგ კეისარი საცხოვრებლად ბაქოში გადავიდა (1918 წლის ბოლოს), სადაც ეწეოდა ქალთა საგანმანათლებლო მოღვაწეობას, მონაწილეობას იღებდა ახალგაზრდა რესპუბლიკის კულტურულ ცხოვრებაში. გასაბჭოების შემდეგ კეისარმა მუშაობა დაიწყო ა.ბაირამოვის სახელობის ქალთა სახვითი ხელოვნების კლასის განყოფილების. ამ წლებში კაშიევა ქმნიდა ორიგინალურ ილუსტრაციებს პოპულარული ქალთა ჟურნალისათვის „შიარგ გადინი“ („აღმოსავლეთის ქალბატონი“). 1930 წლებში კაშიევა ცოლად გაჰყვა პარტიულ მუშაკ ზულფუგარ სეიდბეილის. შვილები ამ ქორწინებიდან არ ჰყოლია. 1938 წელს სეიდბეილი პოლიტიკური მიზეზების გამო დააპატიმრეს და ცოლთან ერთად გადაასახლეს. კაშიევა რეაბილიტირებულ იქნა და გადასახლებიდან 1956 წელს დაბრუნდა. იგი კვლავინდებურად აგრძელებდა ხატვას. 1972 წლის 17 აპრილს მხატვარი გარდაიცვალა ბაქოში, 78 წლის ასაკში. კაშიევას ნაშრომები ინახება აზერბაიჯანის ხელოვნების ეროვნულ მუზეუმში. კაშიევას მიერ შექმნილი ნახატების უმნიშვნელო ნაწილი ინახება აზერბაიჯანის სახვითი ხელოვნების მუზეუმში. ისინი წარმოდგენილია ალბომების სახით. აზერბაიჯანის ისტორიის მუზეუმში შენახულია მხატვრის რამდენიმე პირადი ნივთი და ნახატების ესკიზები. მოღვაწეობის საწყის ეტაპზე კაშიევა აფორმებდა აფიშებსა და პლაკატებს თბილისის ქალთა საქველმოქმედო საზოგადოების სხვადასხვა ღონისძიებებისათვის. 1905-1915 წლებში შექმნა უამრავი პორტრეტი, ნახატი და პეიზაჟი. მუშაობდა ფანქრით, აკვარელით, ნახშირით. ამ პერიოდის ნაშრომებს მიეკუთვნება „ი. გოვცაროვის პორტრეტი“ (1909), „მუსულმანი ინტელიგენტი“ (1912 ), „ტბის ნაპირი“ (1914), „ბაბა იაგა“ (1915) და სხვა. 1918 წლის შემდეგ კაშიევას მიერ აკვარელებით და ზეთის საღებავებით დაწერილი რეალისტური მიმართულების ნახატები „დიდებული ქალი“, „მოხუცი დარაჯი“, „ქართველი გოგონა“, „მონადირე“, „მეხანძრე“, „გოგოლის პორტრეტი“ და სხვა, განსხვავდებიან თავისი შესრულებით. ↑ 1.0 1.1 Repressiyaya məruz qalan qadın rəssamımız — Azadlıq ↑ Zərif əllərin rənglər kəhkəşanı, Fərəcov S. (Mədəniyyət)
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1287

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1287 მიიღეს ერთხმად 2000 წლის 31 იანვარს. საქართველოს შესახებ გაეროს ყველა რეზოლუციის დამტკიცების შემდეგ, კერძოდ 1255 (1999) რეზოლუციის, საბჭომ გადაავადა საქართველოში გაეროს დამკვირვებელთა მისიის (UNOMIG) მანდატი 2000 წლის 31 ივლისამდე. უშიშროების საბჭომ ხაზგასმით აღნიშნა, რომ აფხაზეთის კონფლიქტთან დაკავშირებულ ძირითად საკითხებთან მიმართებით პროგრესის არარსებობა მიუღებელია. საბწომ მიესალმა ორივე მხარის მიერ აღებული ვალდებულება, რომელიც ეხება 1994 წელს ცეცხლის შეწყვეტისა და ძალთა დაშორიშორების შესახებ შეთანხმების დარღვევას და მოლაპარაკებების განახლებას. გამოითქვა შეშფოთება იმის მიუხედავად, რომ საერთო სიტუაცია რეგიონში მშვიდია, თუმცა მაინც არასტაბილური იყო კონფლიქტის ზონაში. საბჭომ მიესალმა ისეთი დაავადებების პრევენციასა და კონტროლს, როგორიცაა აივ ინფექცია, შიდსი და სხვა. გენერალურმა მდივანმა, კოფი ანანმა რეგიონში ახალი სპეციალური წარმომადგენელი დანიშნა და მხარეებს მოუწოდა, გამოიყენონ შესაძლებლობა და განაახლონ სამშვიდობო პროცესის აღდგენა. საქართველოს და აფხაზეთს მოუწოდეს მიაღწიონ პროგრესს ისეთ მნიშვნელოვან საკითხებზე, როგორიცაა თბილისსა და სოხუმს შორის კონსტიტუციური კომპეტენციების განაწილება. რეზოლუციამ კიდევ ერთხელ დაადასტურა ორივე მხარის მიერ ადამიანის უფლებების პატივისცემის აუცილებლობა, ნდობის აღდგენის მნიშვნელობა და აფხაზეთში ჩატარებული არჩევნების მიუღებლობა და არალეგიტიმურობა. გენერალურ მდივანს მოეთხოვა რეგულარულად ეცნობა საბჭოსთვის, რეგიონში განვითარებული მოვლენები. გაეროს მისია საქართველოში გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები აფხაზეთის შესახებ აფხაზეთის ომი რეზოლუციის ტექსტი undocs.org-ზე ↑ „Security Council extends Georgia observer mission until 31 July“. United Nations. 31 January 2000. ↑ Raič, David (2002). Statehood and the law of self-determination. Martinus Nijhoff Publishers, გვ. 420.
ელექტრული გველთევზა

ელექტრული გველთევზა (ლათ. Electrophorus electricus) — თევზი კობრისნაირთა რიგისა. მისი გველისებურად წაგრძელებული სხეულის სიგრძე 2 მ აღწევს, წონა — 20 კგ. გავრცელებულია სამხრეთ და ცენტრალური ამერიკის მტკნარ წყლებში. აქვს მძლავრი ელექტრული ორგანოები, რომლებიც 650 ვ-მდე ელექტროდენის იმპულსებს წარმოქმნიან. იკვებება მცირე ზომის თევზებით. ადგილობრივი მოსახლეობა საკვებად იყენებს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 120.
ქათამურა

ქათამურა ან ლერწმის ქათამურა (ლათ. Porzana porzana) — ფრინველი ლაინასებრთა ოჯახისა. გადამფრენი ფრინველია. მის მოსაპოვებლად საჭიროა 10-12 ნომერი საფანტი. სახლდება ლერწმიან ჭაობებში. დედალ-მამალი მალე წყვილდებიან და ცდილობენ მათ მიერ დაკავებულ ადგილში სხვა არ შეუშვან საბინადროდ. საქართველოში აპრილში გამოჩნდება ხოლმე. ქათამურას წყვილი ბუდეს ხმელი ბალახებისა და ღეროებისაგან აკეთებს ჭაობის ნაპირზე მცენარეთა ძირებში ან წყლის ზედაპირამდე დაშვებულ ტირიფის ტოტებზე მიმაგრებით. ქათამურა დებს 6-12 კვერცხს, რომლებზეც კრუხად ჯდება კვერცხების დების დამთავრებამდე. ამის გამო ბატყებიც თანდათანობით იჩეკებიან. პირველ დღეებში ბარტყებს მამა უვლის, ხოლო ბარტყების გამოჩეკის დამთავრების შემდეგ მათ მოვლაში დედალიც მონაწილეობს. ორი კვირის ბარტყები თვითონ პოულობენ საკვებს. ქათამურა დილიდან საღამომდე წყლის ზედაპირზე დაცურავს, ყურყუმელაობს და ეძებს საკვებს: წყლის მწერებს, მათ კვერცხებსა და ლოკოკინებს. გ. აბულაძე, ნ. ღამბარაშვილი, ვ. ბურჯანაძე, შ. ჩახანაშვილი, პ. ჟორდანია, ნ. ლომსაძე, ლ. გუნიავა, დ. ახრახაძე, გ. ზახაროვი, მონადირის ცნობარი, თბ., 1969. — გვ. 32-33.
ელექტრული ლოქო

ელექტრული ლოქო (ლათ. Malapterurus electricus) — თევზი ლოქოსებრთა ოჯახისა. გავრცელებულია მდინარე ნილოსსა და დასავლეთ აფრიკის მდინარეებში. სხეულის სიგრძე 30-50, იშვიათად 100 სმ აღწევს. აქვს პატარა თვალები, ვიწრო ლაყუჩის ნაპრალები, ელექტრული ორგანოები, რომლებიც 360 ვ-მდე ელექტროდენის იმპულსებს წარმოქმნიან. იკვებება პატარა თევზებით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 121.
ელექტრული სკაროსი

ელექტრული სკაროსი (ლათ. Torpedo marmorata) — თევზი სკაროსისებრთა ოჯახისა. გავრცელებულია წყნარი, ინდოეთის და ატლანტის ოკეანეთა ტროპიკულ და სუბტროპიკულ წყლებში. სხეულის სიგრძე 2 მ აღწევს, ხოლო წონა 100 კგ. თავის ორივე მხარეზე განვითარებული აქვს ელექტრული ორგანოები, რომლებიც 70 ვ ელექტროდენის იმპულსებს წარმოქმნიან. იკვებება ფსკერის უხერხემლო ცხოველებით. ჯანაშვილი ა., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 122.
ელვა (მრავალმნიშვნელოვანი)

ელვა შეიძლება აღნიშნავდეს: ელვა — ელექტრული განმუხტვა ატმოსფეროში ელვა — ქართული გაზეთი
Arcadia 2001

Arcadia 2001 — 8 ბიტიანი მეორე თაობის სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლი, გამოცემული კომპანია Emerson Radio-ის მიერ 1982 წელს. The Arcadia-ს მის თანამედროვე კონსოლებთან შედარებით გააჩნია თხელი კორპუსი და აღჭურვილია Signetics 2650-ის ცენტრალური პროცესორით და 1 კბ ოპერატიული მეხსიერებით. მისი წარმოება შეწყდა გამოსვლიდან 18 თვის შემდეგ და თამაშების ბიბლიოთეკა მოიცავდა მხოლოდ 35 ერთეულს. Emerson-მა კონსოლის ლიცენზია მიჰყიდა Bandai-ს, რომელმაც გამოსცა იაპონიაში. საერთო ჯამში არსებობს Arcadia 2001-ის ოცდაათამდე კლონი. Arcadia 2001 ლიცენზირებული იქნა ბევრი კომპანიის მიერ, რომლებიც უშვებდნენ სხვადასხვა ქვეყნებში სხვადასხვა სახელწოდებებით. 1982 წელს გამოვიდა Emerson Arcadia 2001-ის ვარიანტი Bandai Arcadia გამოცემული კომპანია Bandai-ის მიერ იაპონიაში. ბანდაიმ კონსოლისთვის შემიუშავა 4 ექსკლუზივი: „Doraemon“ „Dr. Slump“ „Mobile Soldier Gundam“ „Super Dimension Fortress Macross“ ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: Arcadia 2001 Arcadia 2001 Dot Eaters entry the dot eaters entry Arcadia 2001 emerson arcadia 2001 Arcadia 2001-სა და მისი კლონების შესახებ ინფორმაცია arcadia 2001-სა და მისი კლონების შესახებ ↑ Forster, Winnie (2005). The encyclopedia of consoles, handhelds & home computers 1972 - 2005. GAMEPLAN, გვ. 57.  ↑ 2.0 2.1 Watcher, Dark. Emerson Arcadia 2001 - DW Facts. Video Game Console Library. ციტირების თარიღი: 6 იანვარი, 2014. თარგი:Bandai-ს აპარატული უზრუნველყოფა
ლი მინ ჰო

ლი მინ ჰო (დ. 22 ივნისი, 1987, სეული, სამხრეთი კორეა) — სამხრეთ კორეელი მსახიობი, მოდელი და მომღერალი. ცნობილი გახდა სერიალიდან ,,მემკვიდრეები" (2013). მან გამოუშვა მუსიკალური ალბომები «My Everything» (2013), «Song For You» (2014) და სინგლები «Thank You» (2015) და «The Day» (2015). ლი მინ ჰო დაიბადა 22 ივნისს სეულში. განათლება მიიღო ნამსუნის დაწყებით სკოლაში, პანბოს საშუალო და ტანკოს უმაღლეს სასწავლებლებში. ოფიციალური საიტი ლი მინ ჰო კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
რასიპნაია VI

რასიპნაია VI (რუს. Рассыпная VI) — გვიანი ნეოლითის სადგომი როსტოვის ოლქში, რუსეთის ფედერაცია. მდებარეობს სოფელ რასიპნოეს ახლოს პესჩანოკოპის რაიონში. როსტოვის ოლქის ტერიტორია ძველ დროში მჭიდროდ იყო დასახლებული. დასახლებების დიდი ნაწილი მდებარეობდა მდინარეების სანაპიროზე. ერთ-ერთ მათგანზე დასახლების კვალი ჩანს სხვადასხვა ისტორიული პერიოდის განმავლობაში. ძეგლების უმეტესობა მდებარეობდა ასევე მდინარების შემაღლებულ ნაპირებზე. გვიანი ნეოლითის დროინდელი სადგომი რასიპნაია VI მდებარეობს როსტოვის ოლქის პესჩანოკოპის რაიონის სოფელ რასიპნოესთან ახლოს. სადგომის შესწავლა დაიწყო 2002 წელს და გაგრძელდა 2003 წლამდე. არქეოლოგიურ ძეგლზე გაითხარა 480 კვ. კმ. აღმოაჩინეს 4 644 არქეოლოგიური ნივთი. ძირითადად ეს ნივთები დამზადებული იყო კაჟისაგან. ასევე გამოყენებული იყო ობსიდიანი. აღმოჩენილ საგნებს შორის 1 258 ფირფიტისებური ნამტვრევია. ფირფიტების უმრავლესობის სიგრძეა 0,7 სმ-დან 1,2 სმ-მდე. აღმოჩენილია დაახლოებით 520 საგანი, რომელიც მეორეჯერ არის დამუშავებული, მათ შორის ყველაზე მეტია საფხეკები (სულ 250 ცალი). აღმოჩენილ ნივთებს შორის გვხვდება ქვისგან დამზადებული შრომის იარაღები, გეომეტრიული ფორმის პატარა ქვის ნამსხვრევები. რასიპნაია VI-ის კერამიკა ფრაგმენტულია, ჭურჭელი ორნამენტების გარეშეა. არქეოლოგიურ ობიექტზე აღმოჩენილია მსხვილფეხა და წვრილფეხა რქოსანი პირუტყვის ძვლები. Цыбрий А. В. Исследование стоянки Рассыпная VI в 2003 г.//Историкоархеологические исследования в Азове и на Нижнем Дону в 2001 г. Вып. 20. — Азов: АКМ, 2002. - С. 32-34. Цыбрий А. В. Неолитические памятники Восточного Приазовья // Неолит -энеолит Юга и неолит Севера Восточной Европы (новые материалы, исследования, проблемы иеолитизации регионов). СПб: ИИМК РАН, 2003.-С. 41-55. Цыбрий А. В., Горелик А. Ф. Новые материалы из бассейна Нижнего Дона // РА. 2004. № 1.-С. 64-76. Цыбрий А. В., Цыбрий В. В. Памятники каменного века в бассейне реки Рассыпной // A3. Вып. 1. - Ростов н/Д: ДАО, 2000. - С. 31-44. Рассыпная VI в 2002 г. и Кременная III в 2000 и 2002 гг. // Историко-археологиеские исследования в Азове и на Нижнем Дону в 2002 г. Вып. 19. — Азов: АМЗ, 2004. - С. 33-42. Неолит Восточного Приазовья и долины Маныча
პრესა აზერბაიჯანში

აზერბაიჯანში გამოიცემა 600-ზე მეტი გაზეთი და ჟურნალი. აზერბაიჯანის ბეჭდვითი საშუალებების ფუძემდებელი იყო ხასან ბეკ ზარდაბი. ხანგრძლივი ბრძოლის შედეგად, მეფის რუსეთის კოლონიალური სისტემის პირობებში, მან მაინც მიაღწია აზერბაიჯანულ ენაზე გაზეთ „ექინჯის“ გამოშვების უფლებას. ამ გაზეთის გამოშვებამ სერიოზული რეზონანსი იქონია მთელს კავკასიაში. დასაწყისში გაზეთის რედაქცია შედგებოდა მხოლოდ ერთი ადამიანისგან. ზარდაბი თავად იყო გაზეთის გამომცემელიც, რედაქტორიც, კორექტორიც და ამწყობიც. 1875—1877 წლებში გამოვიდა გაზეთის 56 ნომერი. საზოგადოებაში ყურადღების მისაქცევად, იგი იძულებული იყო, გაზეთები უფასოდ დაერიგებინა. გაზეთის გამოცემით ხასან ბეგი უპირველეს ყოვლისა ცდილობდა მიეღწია ძირითადი მიზნისათვის - ხალხის განათლების პროპაგანდისთვის. იგი გაზეთში აქვეყნებდა ინფორმაციას სოფლის ცხოვრებაზე, სოფლის მეურნეობაზე, მიწადმოქმედებაზე, საირიგაციო სამუშაოებზე, ეხმარებოდა გლეხებს სოფლის მეურნეობის საჭირბოროტო საკითხების გადაჭრაში. ძირითად პრინციპს შეადგენდა ეროვნული ერთობის შექმნა. ამასთან დაკავშირებით, 1877- 1878 წლებში რუსულ-თურქული ომის გამო გაზეთის მდგომარეობა ძალიან გართულდა. მეფის ცენზურამ აკრძალა გაზეთში პოლიტიკური ხასიათის საკითხების განხილვა. 1877 წელს გამოიცა გაზეთის ლიკვიდაციის ბრძანება. 1879 წლის იანვარში, თბილისში, თურქულ ენაზე, დაიწყო გაზეთ „ზიას“ გამოშვება. 1880 წლიდან ეს გაზეთი გამოდიოდა „ზიიაი - კავკაზიეს“ სახელწოდებით. 104 ნომერის გამოსვლის შემდეგ, 1884 წელს, გაზეთი დაიხურა. 1883 წელს, თბილისში, გამოვიდა გაზეთი „ქეშქიული“. ამ გაზეთის გამომცემელი, ჯალალ უნსიზადე, კარგად იყო გათვითცნობებული ევროპულ კულტურასთან. აზერბაიჯანული ინტელიგენციის პროგრესული მოღვაწეების მხარდაჭერის იმედების შესახებ გაზეთი წერდა: „ დამწყებ სიცოცხლეს ესაჭიროება დახმარება და მითითებები . იმედს გამოვთქვამთ, რომ ჩვენთან ერთად, ერის კეთილმსურველნი და განმანათლებელნი, დაგვეხმარებიან ამ გაზეთის გამოცემაში, რომელიც შეიქმნა ჩვენი ერის სამსახურისათვის“. „ქეშქიული“ ახლოს იყო „ექინჯისთან“. გაზეთის ფურცლებზე იბეჭდებოდა პუბლიცისტური სტატიები, საკითხები დაკავშირებული ენასთან, ლიტერატურასთან, ხელოვნებასთან, ამონარიდები ორიგინალური ნაწარმოებიდან, ევროპული და აღმოსავლური ნაწარმოებების ნიმუშების თარგმანნი. გაზეთთან თანამშრომლობდნენ ს.ა. შირვანი, ფ. ქოჩარლი, მ. შაჰთაჰლინსკი. „История Азербайджана“, Т.Велиев, Р.Алиев, Ш.Тагиева, А.Годжаев, Х.Алышова. AZTV — აზერბაიჯანის ცენტრალური ტელევიზია Space დაარქივებული 2020-09-23 საიტზე Wayback Machine.  — ტელეკომპანია Space Azad Azerbaijan დაარქივებული 2015-05-16 საიტზე Wayback Machine.  — ტელეკომპანია ATV. Lider.tv დაარქივებული 2017-10-06 საიტზე Wayback Machine.  — ტელერადიოკომპანია Lider Radio Lider დაარქივებული 2008-09-17 საიტზე Wayback Machine.  — რადიოსადგური Lider Day.az — საინფორმაციო პროექტი Today.az — საინფორმაციო პროექტი Zerkalo.az — ყოველდღიური გაზეთი
ელია

ელია შეიძლება აღნიშნავდეს: ელია — წინასწარმეტყველი (IX საუკუნე ქრისტეს შობამდე) ელია — ქართული წარმართული ღვთაება ელია — ქართლის ეკლესიის მეოთხე მამამთავარი ელია — მთა საქართველოში, ყაზბეგის მუნიციპლიტეტში ელია — მთა საქართველოში, თბილისში ელია — მთა საქართველოში, კახეთის მხარეში ელია — მთა საქართველოში, მცხეთის მუნიციპლიტეტში ელია — თბილისის ერთ-ერთი უბანი
აირანი

აირანი (აზერ. Ayran, ბაშკ. Айран, ბულგ. Айрян, ყაზახ. Айран, ყარაჩ.-ბალყ. Айран, ყირგ. Айран, თათრ. Әйрән, თურქ. Ayran, თურქმ. aýran, უზბეკ. Ayron, ჩუვ. Уйран) — რძის ნაწარმის ერთ-ერთი ნაირსახეობა კათიღის ან კეფირის საფუძველზე თურქულენოვან, ჩრდილოკავკასიურ და ბალკანურ ხალხებში. სხვადასხვა ენებსა და ხალხებში ზუსტი აზრი, დასახელება და დამზადების ტექნოლოგია სხვადასხვანაირია, მაგრამ საერთოს წარმოადგენს ის, რომ ეს არის რძის პროდუქტი, რომელიც მიიღება რძის ბაქტერიების მეშვეობით. ამასთან ერთად მიწადმოქმედ ხალხებს იგი უფრო წვნიანი აქვთ და გამოიყენება წყურვილის მოსაკლავად, ხოლო მომთაბარე ხალხებში უფრო შესქელებულია და უფრო არაჟანს მიმსგავსებული, რომელის შენახვა და გადაადგილება უფრო გაადვილებულია, მაგრამ მეორე შემთხვევაში აირანი მოითხოვს მის გახსნას წყალში, რძეში ან კუმისში. მათ გააჩნიათ სხვადასხვა სახის ცხიმიანობა.. ↑ Heyhoe, Kate. The ABC’s of Larousse Gastronomique: ayran დაარქივებული 2016-06-05 საიტზე Wayback Machine. ↑ Albanian-Turkish Dictionary Fjalor turqisht-shqip Indiana University 2009 [1] ↑ Merriam-Webster Unabridged Dictionary — airan[მკვდარი ბმული] ↑ Dictionary of Standard Modern Greek — αριάνι «Национальные кухни наших народов», В. В. Похлебкин, 1978, Центрполиграф დაარქივებული 2008-05-10 საიტზე Wayback Machine.
ყორნისის რაიონი

ყორნისის რაიონი, ზნაურის რაიონი (1938-1991 წლებში), ოქონის რაიონი (1936-1938 წლებში) — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული სსრკ-ში, საქართველოს სსრ-ს, სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქში, მის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. 1917 წლამდე ზნაურის რაიონი შედიოდა თბილისის გუბერნიის გორის მაზრაში. 1936 წლამდე შედიოდა სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის ცხინვალის რაიონში. 1936 წელს გამოეყო ცხინვალის რაიონს ოქონის სახელწოდებით. 1938 წლიდან ზნაურის რაიონია. ესაზღვრებოდა: ცხინვალის რაიონი, ქარელის, საჩხერის, გორის, ხაშურისა და ჯავის რაიონები. ადმინისტრაციული ცენტრი იყო დაბა ზნაური. 1991 წელს ზნაურის რაიონს დაერქვა ყორნისის რაიონი. 1991 წელს ყორნისის რაიონი გაუქმდა და მთლიანად შეუერთდა ქარელის რაიონს. საქართველოს რესპუბლიკის კანონი ცხინვალისა და ყორნისის რაიონების გაუქმების შესახებ გამსახურდია ზვიად, საქართველოს რესპუბლიკის პრეზიდენტი გაზ. „საქართველოს რესპუბლიკა“ №83 (103) 1991 საქართველოს რესპუბლიკის კანონი ცხინვალისა და ყორნისის რაიონების გაუქმების შესახებ // საქართველოს რესპუბლიკა. - 1991. - 30 აპრილი. - №83 (103). - 1გვ. საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭო ადგენს: 1. გაუქმდეს ცხინვალის რაიონი და მისი ტერიტორია შეუერთდეს გორის რაიონს. 2. გაუქმდეს ყორნისის რაიონი და მისი ტერიტორია შეუერთდეს ქარელის რაიონს. 3. ამოღებულ იქნეს საქართველოს რესპუბლიკის კონსტიტუციის (ძირითადი კანონის) 71-ე მუხლიდან სიტყვები „ყორნისის“ და „ცხინვალის“. — საქართველოს რესპუბლიკის პრეზიდენტი /ზვიად გამსახურდია/ თბილისი, 1991 წლის 27 აპრილი. ზნაურის რაიონი 1979 წელს ზნაურის რაიონი — სეპარატისტული დე ფაქტო სამხრეთო ოსეთის რესპუბლიკის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 523. ↑ საქართველოს რესპუბლიკის კანონი ცხინვალისა და ყორნისის რაიონების გაუქმების შესახებ, 1991 წლის 27 აპრილი, საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს უწყებები, 4 გვ. 84 1991 წ