laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
გოგმაჩაური

გოგმაჩაური — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში, ქაქუთის ადმინისტრაციული ერთეულში (სოფლები: აჭი, გოგმაჩაური, ნაცხავატევი, ქაქუთი). მდებარეობს მესხეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, მდინარე ჩოლოქის ზემო დინებაში, ზღვის დონიდან 380 მ., ქობულეთიდან 18 კმ., ქაქუთიდან 2 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 53 კაცი. სოფლიდან არის ასასვლელი ელიას ციხეზე. ისტორიულად სოფელი ოზურგეთის მაზრის ლიხაურის სასოფლო საზოგადოებაში შედიოდა. 1930-იან წლებში ქობულეთის რაიონის ნაწილი გახდა. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეჩაიეობა. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 65. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-06-05. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ნაცხავატევი

ნაცხავატევი — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში, ქაქუთის თემში (სოფლები: აჭი, გოგმაჩაური, ნაცხავატევი, ქაქუთი). მდებარეობს მესხეთის ქედის ჩრდილოეთით, მდინარე ჩოლოქის ზემო დინებაში, ზღვის დონიდან 400 მ., ქობულეთიდან 21 კმ. ოჩხამურიდან 16 კმ., ქაქუთიდან 4 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 104 კაცი. სამხრეთიდან და სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან ესაზღვრევა გოგმაჩაური, ჩრდილოეთიდან ქაქუთი, ხოლო დასავლეთიდან აჭი. სოფლიდან არის ასასვლელი ელიას ციხეზე. ისტორიულად სოფელი ოზურგეთის მაზრის ლიხაურის სასოფლო საზოგადოებაში შედიოდა. 1874 წელს სოფელში 7 კომლი ცხოვრობდა. სოფლის მოსახლეობა მთლიანად მუსლიმური იყო. 1930-იან წლებში ქობულეთის რაიონის ნაწილი გახდა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 342. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ დიმიტრი ბაქრაძე, „არქეოლოგიური მოგზაურობა გურიასა და აჭარაში“, გვ.92 — ბათუმი, „საბჭოთა აჭარა“, 1987 ↑ Кавказский календарь на 1910 год ↑ Кавказский календарь на 1912 год ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-06-05. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ოხტომი

ოხტომი — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში, ჭახათის თემში (სოფლები: დიდვაკე, ვარჯანაული, კეჭიეთი, კობალაური, ოხტომი, ტყემაკარავი, ჭახათი, ხინოწმინდა). 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 121 კაცი. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-06-05. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ქობულეთი (ქობულეთის მუნიციპალიტეტი)

ქობულეთი — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ქობულეთი, ზედა სამება, კოხი). მდებარეობს მესხეთის ქედის დასავლეთ მთისწინეთში, მდინარე კინტრიშის ნაპირებზე, ზღვის დონიდან 120 მ, ქობულეთიდან 15 კმ. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეჩაიეობა და მეციტრუსეობა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2077 კაცი. სოფელში აღმოჩენილია ნეოლითის ხანის არქეოლოგიური ძეგლი. სოფელში დგას XIX საუკუნის თაღოვანი ხიდი, რომელიც ამჟამადაც ასრულებს ხიდის ფუნქციას. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 543. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ Кавказский календарь на 1910 год ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-06-05. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ზედა სამება

ზედა სამება — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში, ქობულეთის თემში (სოფლები: ქობულეთი, ზედა სამება, კოხი). მდებარეობს მდინარეების: კინტრიშისა და კინკიშის წყალგამყოფ ქედზე, ზღვის დონიდან 80 მ., ქობულეთიდან 9 კმ. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეჩაიეობა და მეციტრუსეობა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 597 კაცი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 334. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 497. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-06-05. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ქვედა სამება (ქობულეთის მუნიციპალიტეტი)

ქვედა სამება — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში, ხუცუბნის თემში (სოფლები: ნაკაიძეები, ქვედა სამება, ხუცუბანი). მდებარეობს მდინარე კინტრიშის მარცხნივ, ზღვის დონიდან 70 მ, ქობულეთიდან 7 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 929 კაცი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 510. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-06-05. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
კოხი

კოხი — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში, ქობულეთის თემში (სოფლები: ზედა სამება, კოხი, ქობულეთი). მდებარეობს მდინარე კინტრიშის ხეობაში, ზღვის დონიდან 160 მ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 599 კაცი. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-06-05. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ხუცუბანი

ხუცუბანი — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი (სოფლები: ხუცუბანი, ნაკაიძეები, ქვედა სამება). მდებარეობს ქობულეთის დაბლობზე, მდინარე კინტრიშის ნაპირზე, ზღვის დონიდან 50 მ., ქობულეთიდან 6 კმ. სოფელში აბანოს ღელეზე გამოვლენილია გოგირდწყალბადიანი, ქლორიდულ-ჰიდროკარბონატული და ნატრიუმიან-კალციუმიანი მინერალური წყალი, დებეტი 2000 ლ/დ. სოფელი მდინარის მარჯვენა სანაპიროზე მდებარეობს და უმთავრესად დაქანებულ ფერდობზეა გაშენებული. მდინარე კინტრიშის მარცხენა მხრიდან ხუცუბანს სოფელი სამება ესაზღერება, ჩრდილოეთიდან სოფელი გვარა და პატარა მდინარე აჭვყა; აღმოსავლეთით – სოფელი ქობულეთი, დასავლეთით კი ნაკაიძეების უბანი, ნასაყდრალ თეთროსანის მიდამოების ჩათვლით. ხუცუბანი მთლიანად ღიაა მავი ზღვისპირეთიდან. ზღვიდან მონაბერი ორთქლით ნაჯერი ქარები ატმოსფერულ ნალექებს იწვევს. წლიური ნალექი აქ 2365 მმ აღემატება. სოფელში აღმოჩენილია ნეოლითის ხანის არქეოლოგიური ძეგლი. 1878 წლის 18 იანვარს რუსეთ-ოსმალეთის ომის დროს სოფლის ტერიტორიაზე გაიმართა ბრძოლა რუსეთისა და ოსმალეთის იმპერიების ჯარებს შორის. სოფლის ტერიტორიაზე აღმართულია რუსთა და ქართველთა საძმო სასაფლაოები. ერთი მათგანი კავკასიის მე-2 მსროლელთა ბატალიონის 76 წევრისაა, ხოლო მეორე — გურიის დრუჟინის 38 მებრძოლისა. საბჭოთა პერიოდში მოქმედებდა ჩაის ფაბრიკა და ციტრუსების შემფუთავი ქარხანა. მთავარი სტატია: თეთროსანი. ხუცუბნისა და გვარას საზღვარზე იდგა „თეთროსნის მონასტერი“. ტაძარი ცნობილი იყო მთელ გურიაში და განსაკუთრებით ქვემო გურიაში. XVI საუკუნეში აქ გადაწერეს დავითნი, რომელიც „თეთროსნის დავითნის“ სახელით არის ცნობილი. მისი გადამწერი იყო გერმანოზ კალიგრაფი. ტაძარი წაართვეს გურიას დაახლოებით 1728 წელს. მისი ღვთისმშობლის მდიდრული ხატი ინახებოდა აკეთის მაცხოვრის სახელობის ეკლესიაში. სოფელში დაფიქსირებული ტოპონიმებია თეთროსანი, საქათმია,შუბალაური, კოკოტია, ობოდირი, კოჩალია, ბნელიღელე, ურიების სასაფლაო, სახტარი, გაძირულა, საქორია, მუქიბისეული, სათიკნეა, აბანოღელე, თაგვეთი, გორდელაძნების ოჯახი, ბოხვაური, ყადეს ეზო, ჯეფირი, ქარმანაული, წყალთაშვა, გენერლის საფლავი (1877--1878 წლების ომში დაღუპულ მეომართა სასაფლაო), ნაურვალი, ურიის ღელე, მაჭახლები, აშორეს ღელე, ნამპედლები. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 3483 კაცი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 521. იოსელიანი ა., ნარკვევები კოლხეთის ისტორიიდან, თბ.: მეცნიერება, 1973. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ ბურჭულაძე ზ. ურბოეკოლოგია გვ. 83 — 2016 წ. ↑ ბარაძე დ., „არქეოლოგიური მოგზაურობა გურიასა და აჭარაში“, ბათუმი: „საბჭოთა აჭარა“, 1987. — გვ. 19. ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-06-05. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
გვარა (ქობულეთის მუნიციპალიტეტი)

გვარა — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: გვარა, ქვედა კონდიდი). მდებარეობს ქობულეთის დაბლობზე, ზღვის დონიდან 20 მ, ქობულეთიდან 9 კმ. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეჩაიეობა, შედიოდა ხუცუბნის სასოფლო საბჭოში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1089 კაცი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 603. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ http://mreg.reestri.gov.ge/ — საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტო მუნიციპალიტეტების რეესტრი ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-06-05. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
რუსეთის სამეფო

რუსეთის სამეფო (რუს. Царство Русское) — სახელმწიფო, რომელიც არსებობდა 1547 წლიდან 1721 წელს იმპერიად გამოცხადებამდე. ივანე IV 1547—1584 სიმონ ბეკბულატოვის ძე 1575—1576 (ფორმალურად) თედორე I 1584—1598 ბორის გოდუნოვი 1598—1605 თედორე II (რუსეთი) 1605 ცრუ დიმიტრი I 1605—1606 ვასილ IV 1606—1610 ვლადისლავ IV 1610—1612(ფორმალურად) მიხეილ I რომანოვი 1613—1645 ალექსეი I 1645—1676 თედორე III 1676—1682 სოფია ალექსანდრეს ასული 1682—1689 ივანე V 1682—1696 პეტრე I დიდი 1682—1721 ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: რუსეთის სამეფო რუსეთი 1508-1598 წლებში დაარქივებული 2021-10-30 საიტზე Wayback Machine. ივანე მრისხანე Челобитные Ивана Пересветова Игорь СЕМЁНОВ к.и.н. ОХОТА В ПОСОЛЬСКОМ ОБЫЧАЕ КРЕМЛЯ XV—XVII ВЕКОВ//Журнал «Родина», № 8, 2008 Стеран ШАМИН Первые регулярные почты в России//Журнал «Родина», 12/2001 Сигурд Шмидт, д.и.н. В некотором царстве, в некотором государстве…//Журнал «Родина»,12/2004 Александр Шишков, к.и.н. Очищение от Смуты//Журнал «Родина»
7 (EP)

7 — ირლანდიური როკ-ჯგუფ U2-ს EP, რომელიც გამოვიდა 2002 წელს. მასში შეტანილი იქნა ალბომის All That You Can't Leave Behind პერიოდის სიმღერები და B-მხარეები სხვადასხვა სინგლიდან. ყველა სიმღერის ავტორი — U2, ტექსტები - ბონო და The Edge. ბონო – ვოკალი The Edge – გიტარა, კლავიშები, ვოკალი ადამ კლეიტონი – ბას გიტარა ლარი მალენი – დასარტყმელი საკრავები, პერკუსია ინფორმაცია საიტზე Discogs ↑ https://www.allmusic.com/album/r575493
გვარა

საკუთარი სახელი გვარა შეიძლება აღნიშნავდეს: გვარა — სოფელი ქობულეთის მუნიციპალიტეტში გვარა — სოფელი ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტში
ქვედა კონდიდი

ქვედა კონდიდი — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში, გვარას თემში (სოფლები: გვარა, ქვედა კონდიდი). მდებარეობს მესხეთის ქედის დასავლეთით, მდინარე კინტრიშის მარჯვნივ, ზღვის დონიდან 80 მ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 320 კაცი. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-06-05. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ზედა კონდიდი

ზედა კონდიდი — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში, ალამბარის თემში (სოფლები: ალამბარი, ზედა კონდიდი). მდებარეობს მესხეთის ქედის დასავლეთით, ზღვის დონიდან 100 მ., ქობულეთიდან 7 კმ. საბჭოთა პერიოდში შედიოდა მუხაესტატეს სასოფლო საბჭოში და განვითარებული იყო მეჩაიეობა და მეციტრუსეობა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 308 კაცი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 332. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 495. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2011-09-02. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
წყავროკა

წყავროკა — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფელი წყავროკა). მდებარეობს ქობულეთის დაბლობზე, მდინარე ოჩხამურის ხეობაში, ზღვის დონიდან 20 მ. ქობულეთიდან 15 კმ., ოჩხამურის რკინიგზის სადგურიდან 6 კმ. საბჭოთა პერიოდში სოფელში განვითარებული იყო მეჩაიეობა და მეციტრუსეობა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1359 კაცი. 1919 წელს სოფელში მოქმედებდა ორკლასიანი სკოლა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 352. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ Кавказский календарь на 1912 год ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-06-05. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ალამბარი

ალამბარი — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ალამბარი, ზედა კონდიდი). მდებარეობს მდინარე აჭყვის მარცხნივ, ზღვის დონიდან 60 მ, ქობულეთიდან 14 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1837 კაცი. XV-XVI საუკუნეებში ალამბარი წარმოადგენდა გურიის სამთავროს ცენტრს და მთავრის რეზიდენციას. ვახუშტი ბატონიშვილის ცნობით აქ ჰქონდათ სასახლე გურიელებს. XVII საუკუნის შუიდან XVIII საუკუნის 70-იან წლებამდე წარმოადგენდა თავდგირიძეების საკუთრებას. საბჭოთა პერიოდში შედიოდა მუხაესტატეს სასოფლო საბჭოში, განვითარებული იყო მეჩაიეობა და მეციტრუსეობა. მთავარი სტატია: მამუკას ციხე. სოფელში, „ციხისყელად“ წოდებულ მთაზე დგას XVIII საუკუნის ციხის ნანგრევები. ციხე ეკუთვნოდა მამუკა თავდგირიძეს, რის გამოც მას მამუკას ციხე დაერქვა. ციხე დაინგრა 1959 წლის მიწისძვრის დროს. შემორჩენილია მხოლოდ სამხრეთ-აღმოსავლეთის კედელი, რომლის სიმაღლე სამ მეტრს აღწევს. შემორჩენილ ნანგრევს კოშკის ფორმა აქვს და მისი ფართობი 47 მ²-ს შეადგენს. სოფელში იდგა წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია. ადგილობრივი მოსახლეობა მას შუშანეთის წმინდა გიორგის უწოდებდა. ეკლესია ქვისგან იყო აგებული. 1891 წელს ზაქარია ჭიჭინაძეს იგი დანგრეული დახვდა. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 89. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 264. ქართველიშვილი, თ., გურიის საეპისკოპოსოები, თბილისი: „არტანუჯი“, 2006. — გვ. 88, ISBN 99940-11-89-8. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 15. ↑ სოსელია, ო. (1981). ნარკვევები ფეოდალური ხანის დასავლეთ საქართველოს სოციალურ-პოლიტიკური ისტორიიდან, წიგნი II. თბილისი: მეცნიერება, გვ. 178.  ↑ «Кавказский календарь» на 1910 год ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-06-04. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ნიკარაგუის ეროვნული ასამბლეა

ეროვნული ასამბლეა — ნიკარაგუის საკანონმდებლო ორგანო. ნიკარაგუის ეროვნული ასამბლეა არის ერთპალატიანი საკანონმდებლო ორგანო, შედგება 92 დეპუტატისგან. ამათგან 90 კომპლექტდება პირდაპირი არჩვენებითა და პროპორციული წარმომადგენლობით: 20 ეროვნული და 70- ნიკარაგუის დეპარტამენტებისა და ავტონომიური რეგიონების წარმომადგენლები. დარჩენილი ორი კანდიდატი კი არ ირჩევა-ერთს ნიშნავს პრეზიდენტი, მეორეს კი არჩევნებში დამარცხებული პრეზიდენტობის კანდიდატი, რომელიც მეორე ადგილზე გავიდა ხმათა რაოდენობით. ეროვნულ ასამბლეას ირჩევენ ხუთი წლის ვადით. ეროვნულ ასამბლეაში ასარჩევად კანდიდატი უნდა ასრულებდეს შემდეგ მოთხოვნებს. (ნიკარაგუის კონსტიტუცია. მ. 134) ნიკაარგუელი ეროვნების. თუ ისინი სხვა ეროვნების არიან, მაშინ არჩევნებამდე ოთხი წლით ადრე უნადა თქვას უარი უცხო ქვეყნის მოქალაქეობაზე. უნდა ასრულებდეს პოლიტიკურ და სამოქალაქო წესებს. 21 წლის მაინც უნდა იყოს. ბოლო ოთხი წლის განმავლობაში მუდმივად უნდა ეცხოვრა ქვეყანაში(არ ეხებათ დიპლომატიური კორპუსისა და საერთაშორისო ორგანიზაციების მუშაკებს და იმათ ვინც საზღვარგარეთ იყო განათლების მისაღებად). უნდა იყოს დაბადებული იმ დეპარტამენტში ან ავტონომიურ რეგიონში, რომლის წარმომადგენლობაც სურს, ან არჩევნებამდე მინიმუმ ორი წელი უნდა ეცხოვრა. National Assembly of Nicaragua
ნიკარაგუის ვიცე-პრეზიდენტი

ნიკარაგუის ვიცე-პრეზიდენტი არის თანამდებობით მეორე პოლიტიკური ფიგურა ქვეყანაში. მიმდინარე კონსტიტუციის თანახმად იგი ირჩევა იმავე წესით რა წესითაც ირჩევენ ნიკარაგუის პრეზიდენტს. მოცემულია ნიკარაგუის ვიცე-პრეზიდენტების არასრული სია: (ესპანური) Vicepresidency
ნიკარაგუის მუნიციპალიტეტები

ნიკარაგუის დეპარტამენტები იყოფა შემდეგ მუნიციპალიტეტებად: აკოიაპა ალამიკამბა ალტაგრასია აუაია აულოვერი ბაკა ბარა დე რიო მაის ბელენი ბილვსკარმა ბლუეფილდსი ბოკაი ბუმბონა გრანადა დაკურა დარილო დირიამბა ელ-ბლუფი ელ კასტილო ელ ჩილამატე ელ რამა ელ სალტო ელ საუკე ელ ტანკე ელ ჩილე ელ ხიკარალი ელკეპულასი ესტელი ვილა სანდინო ვასპამი ვავასანგი კაბო გრასიას ა დიოსი კაბრილი კამა კარდენასი კარატა კარავალა კიავასი კოკაბილა კონდეგა კორინთო კუკალაია ლა კონსტანსია ლა ფე ლა ლუსი ლა პას სენტო ლა როსიტა ლა ვირჯენი ლაგუნა ლა პერლასი ლაგუნა ლა ვოუნტა ლეონი ლისუსი ლიმბაიკა მანივალტა მანაგუა მასაია მატაგალპა მატიგუასი მორიტო მუელე დე ლოს ბუეიესი მიუ მიუ ნაგაროტე ნანდაიმე ნაუავასი ნინაიერი ოკოტალი პენიას ბლანკასი პიკაპიკა პოტოსი როსა რედონდა პრინსაპოლკა პუერტო არტურო პუერტო კაბესასი პუერტო სანდინო პუერტო ისაბელი პუერტო დიასი რაიტი რიო ბლანკო რივასი როსიტა სან კარლოსი სან ხუან დე ლიმასი სან ხოსე დელ ბოკაი სან ხუან დელ დური სან მიგელიტო სან ნიკოლასი სან რაფაელ დელ სური სან უბალდო სანგ სანგი სანტა მარია საბაკო სილენსიო სინსინი სიუდად დარიო სიუნა ტასბაპაუნი ტელიკა ტარაბონა ტიპილმა ტიპიტაპა ტუაპი ტუმა-ლა დალია ტუნკი უნა ჩინანდეგა ჩიჩიგალპა ხალაპა ხინოტეგა ხინოტეპე ხუიგალპა
Muse-ის დისკოგრაფია

აქ წარმოდგენილია ჯგუფ Muse-ის სრული დისკოგრაფია.
თამარ აბაკელიას ქუჩა

თამარ აბაკელიას ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მთაწმინდის რაიონში (მთაწმინდა), მტკვრის მარჯვენა სანაპიროზე, მთაწმინდის ფერდობზე. მისასვლელი ძმები ზუბალაშვილების ქუჩიდან. ქუჩა წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. 1867 წელს ეწოდა არსენალის შესახვევი, 1897 — მცირე სასამართლოს ქუჩა, 1923 წ. — ტრიბუნალის შესახვევი. 1953 წ. ქუჩას მიენიჭა ხელოვან თამარ აბაკელიას სახელი, რომელიც აქ ცხოვრობდა. ქუჩაზე მდებარე XX საუკუნის დასაწყისის საცხოვრებელი სახლები შეტანილია თბილისის ისტორიულ-არქიტექტურულ ძეგლთა ნუსხაში. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 11, ISBN 978-99928-20-35-3.
ტეიდეს ეროვნული პარკი

ტეიდეს ეროვნული პარკი (ესპ. Parque Nacional del Teide) — ეროვნული პარკი კუნძულ ტენერიფეზე (კანარის კუნძულები, ესპანეთი). დაარსდა 1954 წელს. არის ყველაზე დიდი და ძველი ეროვნული პარკი კანარის კუნძულებზე. პარკის ტერიტორიაზეა მთა ტეიდე (3718 მ; კანარის კუნძულების უმაღლესი მწვერვალი). 2007 წლის 28 ივნისს იუნესკომ შეიტანა მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. ტეიდე, კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი[მკვდარი ბმული] ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: el parque nacional del Teide
კუენკა

ტოპონიმი კუენკა შეიძლება აღნიშნავდეს: კუენკა — ქალაქი ესპანეთში; კუენკა — ქალაქი ფილიპინებში; კუენკა — ქალაქი ეკვადორში; კუენკა — პროვინცია ესპანეთში;
კუენკა (ესპანეთი)

კუენკა (ესპ. Cuenca) — ქალაქი ესპანეთში, კასტილია-ლა მანჩას ავტონომიურ რეგიონში. კუენკას პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდინარეების ხუკარისა და უეკარის ხეობებს შორის ჩვენი ერის დასაწყისში ცხოვრობდა კელტური მოსახლეობა, სულ მალე იგი დაიკავეს რომაელებმა, ხოლო 711 წელს აღნიშნული ტერიტორია უკვე არაბების ხელშია. 1996 წელს ქალაქი შეიტანეს იუნესკოს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. ძირითადი ღირსშესანიშნაობები მდებარეობს ქალაქის ძველ ნაწილში: პლასა მაიორი (ესპ. Plaza Mayor) - ქალაქის ძველი უბნის მთავარი მოედანი. გოთიკური საკათედრო ტაძარი (ესპ. Catedral de Santa María y San Julián de Cuenca) - პლასა მაიორზე. საპისკოპოსო სასახლე (XVI—XVIII სს.) აბსტრაქტული ხელოვნების მუზეუმი. კუენკას ისტორიის მუზეუმი. სან-პედროს მონასტერი სან-პანტალეონის ეკლესია სან ფელიპე ნერის ეკლესია (ესპ. Iglesia de San Felipe Neri)... კუენკას ფოტოგრაფია გზამკვლევი. კუენკა. ფოტო საგაზეთო სტატია ციკლიდან 'უცნობი ესპანეთი' ქალაქის ყველა ღირსშესანიშნაობა დაარქივებული 2006-05-03 საიტზე Wayback Machine. მანიანას კოშკი საკათედრო ტაძარი საკათედრო ტაძარი ქალაქის პანორამა პანორამა
ესპანეთის ქალაქები

ესპანეთის ქალაქები - სიაში მოყვანილია ესპანეთის ყველა ქალაქი, რომელთა მოსახლეობის რაოდენობაც აჭარბებს 200 000 ადამიანს (2005 წლის მონაცემებით). სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 2010-11-18 საიტზე Wayback Machine.
კარტახენა (ესპანეთი)

კარტახენა (ესპ. Cartagena) — ქალაქი ესპანეთში, მურსიის ავტონომიურ რგიონში. სახელწოდება მომდინარეობს კართაგენისაგან. კარტახენა დააარსა კართაგენელმა სარდალმა ჰასდრუბალმა ძვ. წ. 227 წელს და უწოდა "ქართ ჰადაშტი" – კართაგენის კოლონია. ქალაქს აყვავების ხანა რომის იმპერიის მართველობის დროს ჰქონდა, რომლებიც მას Carthago Nova–ს უწოდებდნენ და ის რომაული პროვინცია კარფაგენიკას დედაქალაქი იყო. კარტახენა ასევე მნიშვნელოვან ქალაქს წარმოადგენდა ომაიანთა სახალიფოს მიერ (რომლებიც მას ქართაიანატ ალ–ხალიფას უწოდებდნენ) ესპანეთის დაპყრობის დროს. XVI საუკუნიდან ის წარმოადგენს ესპანეთის მნიშვნელოვან საზღვაო პორტს. XVIII საუკუნეში ესპანეთის მმართველობაში ბურბონების მოსვლის შემდეგ კარტახენა გახდა ესპანეთის ფლოტის ხმელთაშუა ზღვის დეპარტამენტი და დღემდე რჩება მნიშვნელოვან საზღვაო პორტად. მდიდარი ისტორიული წარსულის გამო ქალაქში მრავლადააა შემორჩენილი როგორც ფინიკიური, რომაული, ბიზანტიური, მავრიტანული არქიტექტურის ასევე XX საუკუნის არტ-ნუვოს ნიმუშები. მის სახელს ატარებს ქალაქი კარტახენა კოლუმბიაში. კარტახენა დააარსეს კართაგენელებმა, რომაელები მას უწოდებდნენ ახალ კართაგენს. კარტახენას აქვს თბილი, ნახევრად მშრალი ჰავა. მისი საშუალო წლიური ტემპერატურა არის დაახლოებით 20 °C. ყველაზე ცივი თვეა იანვარი, საშუალოდ 12 °C – გრადუსით, ხოლო ყველაზე ცხელი თვე აგვისტო 26 °C–ით. რეგიონში ქარი წარმოადგენს მნიშვნელოვან კლიმატურ ფაქტორს. კარტახენას დემოგრაფიული სურათი 1842–წლიდან. ↑ Callejero | Ayuntamiento de Cartagena. Ayto-cartagena.es. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-07-01. ციტირების თარიღი: 2013-03-26. ↑ Weatherbase: Historical Weather for Cartagena, Spain. Weatherbase (2011). Retrieved on 24 November 2011.