laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ირანელი ხალხები

ირანელი ხალხი შედგება სხვადასხვა ეთნიკური წარმომავლობის ჯგუფებისგან, რომლებიც მშობლიურ ენად ირანულს იყენებენ და საკუთარ თავს ძველი სპარსების ჩამომავლებად თვლიან. ირანელები ძირითადად ცხოვრობენ ახლო აღმოსავლეთში, ცენტრალურ აზიაში, კავკასიაში, სამხრეთ აზიაში, თუმცა ირანულად მოსაუბრე ხალხი გვხვდება მთელს ევრაზიაში, ბალკანეთიდან დასავლეთ ჩინეთამდე. ირანელი ხალხი თანამედროვე ირანის ქვეყნის ჩარჩოებში არ ცხოვრობენ და ამგვარად ეს ტერმინი გაცილებით ვრცელია ვიდრე ირანის მოქალაქეები. ირანის ისტორია დიდი ირანი ირანის მთიანეთი Banuazizi, Ali and Weiner, Myron (eds.). The State, Religion, and Ethnic Politics: Afghanistan, Iran, and Pakistan (Contemporary Issues in the Middle East), Syracuse University Press (August, 1988). ISBN 0-8156-2448-4. Canfield, Robert (ed.). Turko-Persia in Historical Perspective, Cambridge University Press, Cambridge (2002). ISBN 0-521-52291-9 Curzon, R. The Iranian People of the Caucasus. ISBN 0-7007-0649-6. Derakhshani, Jahanshah. Die Arier in den nahöstlichen Quellen des 3. und 2. Jahrtausends v. Chr., 2nd edition (1999). ISBN 964-90368-6-5. Encyclopædia Britannica: Iranian languages The Changing Face of Iran დაარქივებული 2010-02-06 საიტზე Wayback Machine. Maps and demographic information
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სამხრეთ კორეაში

2015 წლის მონაცემებით სამხრეთ კორეაში იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის 12 ძეგლია, რაც საერთო რაოდენობის 1,1 %-ია (სულ 1031). 10 ობიექტი კულტურული კრიტერიუმის მქონეა, ხოლო 1 ბუნებრივი კრიტერიუმის მქონე. ამის გარდა, 2015 წლის მდგომარეობით სამხრეთ კორეაში მდებარეობს 15 მსოფლიოს მემკვიდრეობის კანდიდატი ძეგლი. პირველი ობიექტები მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში მე-149 სესიის დროს შეიტანეს, 1995 წელს. ცხრილში შეტანილია ძეგლები, იუნესკოს მიერ მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის სიაში დამატების თარიღის მიხედვით. 1 2, 4 3 5 6ა 6ბ 6გ 7 8 9 10ა 10ბ 11 12 (ინგლისური) UNESCO World Heritage Sites - Republic of Korea ↑ სამხრეთ კორეის რესპუბლიკის ძეგლები იუნესკოს საცდელ სიაში
იოახიმი (პრუსიის პრინცი)

პრინცი იოახიმ ფრანც ჰუმბერტი (გერმ. Joachim Prinz von Preußen; დ. 17 დეკემბერი, 1890 — გ. 18 ივლისი, 1920) — გერმანიის იმპერატორ ვილჰელმ II-ის და ჰერცოგინია ავგუსტა ვიქტორიას უმცროსი ვაჟი. 1916 წლის აღდგომის აჯანყების დროს დუბლინში, ზოგერთ ირალნდიელ რესპუბლიკელს დამოუკიდებელი ირლანდიის ტახტზე პრინცი იოახიმის ხილვა სურდათ. მას შემდეგ, რაც 1917 წლის რუსეთის რევოლუციას საქართველოს დამოუკიდებლობის გამოცხადება მოჰყვა, იოახიმი მცირე ხნით განიხილებოდა საქართველოს მეფის კანდიდატად გერმანიელი დელეგატ ფრედერიხ ვერნერის და ქართველი როიალისტების მიერ. 1916 წლის 11 მარტს პრინცი იოახიმი დაქორწინდა პრინცესა მარია ავგუსტზე, რომელიც ანჰალტის ჰერცოგ ედუარდის და პრინცესა ლუისის ქალიშვილი იყო. წყვილს შეეძინათ ერთი ვაჟი პრინცი კარლ ფრანც იოსეფ ვილჰელმ ფრედერიხ ედუარდ პაული. მამამისი გადადგომის შემდეგ, იოახიმი უსიტყოვდ დათანხმდა მის სტატუსს, როგორც მდაბიო წარმოშობის ადამიანი და ჩავარდა დეპრესიაში, საბოლოოდ კი 1920 წლის 18 ივლისს თავი თვითმკვლელობით დაასრულა. ამის მიზეზად ფინანსურ კრიზისს და ცოლთან გაშორებას ასახელებენ.. ↑ Referred to on page 324 in 'Daisy, Princess of Pless' ed. Desmond Chapman-Huston, Murray, London 1928, ASIN: B00086RUJU ↑ "Desmond's Rising; Memoirs 1913 to Easter 1916" by Desmond FitzGerald; Liberties Press, Dublin 1968 and 2006; p.143. ↑ (ფრანგული) Georges Mamoulia (2006), "Le Caucase dans les plans stratégiques de l’Allemagne (1941-1945)". Centre d'études d'histoire de la defense 29: 53 ↑ "Prince Joachim Married", The New York Times (Amsterdam), 12 March 1916, http://query.nytimes.com/gst/abstract.html?res=9406E2DE1439E233A25751C1A9659C946796D6CF&scp=7&sq=%22Duchess+of+Anhalt%22&st=p ↑ 5.0 5.1 "Kaiser's Youngest Son, Joachim Shoots Himself", The New York Times (Berlin), 18 July 1920, http://query.nytimes.com/gst/abstract.html?res=9B01E2DA1131E433A2575AC1A9619C946195D6CF&scp=25&sq=anhalt+princess&st=p ↑ "Two of ex-Kaiser's Sons Bring Suits For Divorce", The New York Times (Paris), 8 January 1920, http://query.nytimes.com/gst/abstract.html?res=9404E5DB153EE433A2575BC0A9679C946195D6CF&scp=9&sq=prince+joachim+divorce&st=p
ბედნიერება

ბედნიერება — სულიერი და ემოციური მდგომარეობა, რომელიც სასიამოვნო შეგრძნებას იწვევს ადამიანში. ბედნიერების გამომწვევი ზოგადი მიზეზებია ყოფიერების პირობებით, ცხოვრების შინაარსიანობით, საკუთარი მიღწევებით შინაგანი კმაყოფილება. მის საწინააღმდეგო მდგომარეობად ითვლება უბედობა, რომლის ნიშნებად ძველბერძნული ფილოსოფიის დროებიდან ითვლება მოუსვენრობა, რომელით, თავის მხრივ აუცილებელი პირობაა რაიმე მოქმედებისთვის გადაწყვეტილების მისაღებად.
ევრობასკეტი 2015: პლეი-ოფი

ევრობასკეტი 2015-ის პლეი-ოფის ეტაპი დაიწყო 12 სექტემბერს და გაგრძელდა 20 სექტემბრამდე. ყველა მატჩი გაიმართა Stade Pierre-Mauroyზე ქალაქ ლილიში, საფრანგეთი. ოლიმპიური თამაშების საკვალიფიკაციო შეხვედრა ნახევარფინალებში გამარჯვებულები საკვალიფიკაციო ტურნირზე ხვდებიან. ნახევარფინალებში დამარცხებულები ბოლო მონაწილის გასარკვევად ითამაშებენ მე-7 ადგილისთვის. ყველა დრო მოცემულია ადგილობრივი დროით (UTC+2). მთავარი სტატია: ევრობასკეტი 2015: ფინალი. ოფიციალური ვებ-გვერდი დაარქივებული 2015-09-18 საიტზე Wayback Machine.
ქენაზი

ქენაზი (ᚲ) (ძვ.გერმ. Kauna — „ჩირაღდანი“, ანგლოსაქს. Cen, ძვ.სკანდ. Kaun — „წყლული“) — ძველგერმანული, ანგლოსაქსონური და სკანდინავიური რუნული ანბანების მეექვსე ნიშანი. სავარაუდოდ უკავშირდება ჩრდილოეტრუსკულ ნიშანს ან ლათინურ C-ს. The Elder Futhark // Arild Hauge's Runic site (ინგლისური) ბმულები პროფესიონალურ რესურსებზე რუნების შესახებ // runic-dictionary.nottingham.ac.uk (ინგლისური) საიტი, რომელიც ეძღვნება სკანდინავიურ-ისლანდიურ კულტურასა და ისტორიას // norse.ulver.com (რუსული)
ინავასირო

ინავასირო (იაპონ. 猪苗代湖) — სიდიდით მეოთხე ტბა იაპონიაში. მდებარეობს ცენტრალურ ფუკუსიმის პრეფექტურაში, მთა ბანდაის სამხრეთით. მას მეორენაირად „ზეციურ სარკის ტბას“ (იაპონ. 天鏡湖) ეძახიან. ტბა მოთავსებულია ბანდაი-ასაჰის ეროვნულ პარკში. მონაცემთა ბაზა ტბების შესახებ დაარქივებული 2016-03-06 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
ჰამანა

ჰამანა (იაპონ. 浜名湖) — სიდიდით მეათე ტბა იაპონიაში, მდებარეობს სიძუოკის პრეფექტურაში. იგი მოიცავს ქალაქების — ჰამამაცუს და კოსაის საზღვრებს. ფართობი — 65.0 კმ², სანაპირო ზოლის სიგრძე — 114 კმ, მოცულობა — 0.35 კმ³. ჰამანა
ნაკაუმი

ნაკაუმი (იაპონ. 中海) — სიდიდით მეხუთე ტბა იაპონიაში. მდებარეობს ტოტორის და სიმანეს პრეფექტურებს შორის. იგი მდებარეობს ზღვის დონეზე. ნაკაუმი ერთმანეთთან აკავშირებს სინჯის ტბასა და იაპონიის ზღვას. ტბაში მდებარეობს ორი დიდი კუნძული — დაიკონი და ესიმა, რომლებთანაც მდინარის აღმოსავლეთ და დასავლეთ სანაპიროებს ხიდები და გზები აკავშირებს. ნაკაუმი მლაშე ტბაა, რადგანაც მცირე არხით, საკაის არხით უკავშირდება იაპონიის ზღვას. ნაკაუმი (中海) სიტყვასიტყვით ნიშნავს „შუა ზღვას“. მიუხედავად იმისა, რომ ნაკაუმი ტბაა, მაგრამ წყლის მარილიანობისა და ზღვასთან სიახლოვის გამო ხშირად მას ზღვად მოიხსენიებენ. ნაკაუმი
პეტრჟალკა

პეტრჟალკა (სლოვაკ. Petržalka, უნგრ. Pozsonyligetfalu, გერმ. Engerau) — ბრატისლავის ერთ-ერთი უბანი, რომელიც მდებარეობს ბრატისლავა V-ის რაიონში. იგი წარმოადგენს ბრატისლავის ყველაზე დიდ უბანს და სლოვაკეთში ყველაზე დიდ საცხოვრებელ მასივს 117 000 მცხოვრებით. მდებარეობს უშუალოდ ავსტრიის საზღვართან. პეტრჟალკა ისტორიულ წყაროებში პირველად 1225 წელს იხსენიება. XIX საუკუნის ბოლოს აქ უკვე იყო დიდი სოფელი 500-ზე მეტი მცხოვრებით. პირველი სარკინიგზო ხიდი, რომელმაც პეტრჟალკა ბრატისლავასთან დააკავშირა 1891 წელს აიგო. 1970-იან წლებში აქ აიგო უზარმაზარი საცხოვრებელი მასივი. პეტრჟალკის ოფიციალური ვებგვერდი
ქაჩუს ციხე

ქაჩუს ციხე — კომპლექსი, არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს შატილის ჩრდილო-აღმოსავლეთით 1,5 კმ-ზე. მაღალი მიუვალი კლდის თავზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. კომპლექსი გვერდიგვერდ განლაგებული ოთხი ციხისაგან შედგება, რომლებიც ერთ მთლიან თავდაცვით სისტემას ქმნიდა. შენობებს შორის კავშირი მათ შორის არსებული ვიწრო (სიგ. 1-1,3 მ) გასასვლელებით მყარდებოდა. ოთხივე ციხე-სახლი ფიქალითაა ნაშენი. კომპლექსის სამხრეთ ნაწილში დგას ორი ციხე-სახლი, მათ შორის გადასასვლელია დატოვებული. აღმოსავლეთით მდგარი ციხე-სახლი (7,7x6,4 მ) სამსართულიანია, გეგმით ხუთკუთხა. შემორჩენილია I სართული და ზედა სართულების კედლების ნაწილი. კედლებზე შერჩენილია სართულშუა გადახურვის ხის კოჭების ბუდეების კვალი. სახლს მიწურბანიანი სახურავი ჰქონია. შიგნით, შუაში ქვის მასიური სწორკუთხა სვეტი დგას. I სართულის შესასვლელი სამხრეთ კედელშია. კარი დასრულებულია ნახევარწრიული თაღით. ამავე მხარესაა II სართულის შესასვლელიც. I სართულზე შესასვლელის გარდა ორი სათოფური და ორი ნიშია. მეორე, დასავლეთით მდგარი ციხე-სახლი ოთხსართულიანია, გეგმით ოთხკუთხა (9,4x5,7 მ). სახლის I, II და III სართულებზე, სამხრეთ კედელში, კარია გაჭრილი. II და III სართულების შემორჩენილ კედლებში რამდენიმე სარკმელი, ნიში და სათოფურია. II სართულის დასავლეთის კედლის შუა ნაწილში დიდი ზომის ოთხკუთხა ღიობია. კომპლექსის ჩრდილოეთ ნაწილში მდგარი შეწყვილებული ციხე-სახლის აღმოსავლეთ ნაწილისაგან ორი სართულიღაა შემორჩენილი. იგი გეგმით ტრაპეციულია (10x5,5 მ). სართულშუა გადახურვა და სახურავი აქაც ხის კოჭებზე იყო გამართული. I და II სართულებზე, გარდა სამხრეთ კედელში გაჭრილი შესასვლელებისა, რამდენიმე სარკმელი, ნიში და სათოფურია. ორი სართულია შემორჩენილი ციხე-სახლის დასავლეთ ნაწილისგანაც (8,7x7,1 მ). შესასვლელი ორივე სართულს სამხრეთიდან აქვს. კედლებში რამდენიმე ნიში, სარკმელი და სათოფურია. ნაგებობის შუაში ქვის მასიური სვეტის ნაწილია შემორჩენილი. კომპლექსის სამხრეეთ კიდეში შემდგომ ციხე-სახლებზე სტრატეგიული მიზნით მიშენებულია სამსართულიანი ნაგებობა (სიმ. 9,5 მ), რომელიც რელიეფს მიჰყვება. შესასვლელი აღმოსავლეთ კედელშია, მიწიდან 3,25 მ სიმაღლეზე. კედლებში რამდენიმე ნიში, სარკმელი და სათოფურია. სართულშუა გადახურვა და სახურავი ხის კოჭებზე იყო გამართული. ამ ნაგებობის მიშენებამდე ციხე-სახლების ქვედა სართულს საქონლის სადგომად იყენებდნენ. მას შემდეგ რაც სამხრეთი მისადგომი ჩაიკეტა, ნაგებობები მხოლოდ თავშესაფრის ფუნქციას ატარებდა. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ქაჩუს ციხე ა. ქალდანი, საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 337.
ანატორი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ტოპონიმი ანატორი შეიძლება აღნიშნავდეს: ანატორი — მდინარე ახალ ზელანდიაში. ანატორი — ნასოფლარი დუშეთის მუნიციპალიტეტში. ანატორის ჯვარი — მფარველი ღვთაება ხევსურეთში.
სანდრო ამინაშვილი

სანდრო ამინაშვილი (დ. 10 იანვარი, 1994, თბილისი) — ქართველი მოჭიდავე (თავისუფალი სტილი). 2015 წელს ბაქოს ევროპულ თამაშებსა და ლას-ვეგასში ჩატარებულ მსოფლიო ჩემპიონატზე მოიპოვა ბრინჯაოს მედლები. მონაწილეობა მიიღო 2016 წლის რიო-დე-ჟანეიროს ოლიმპიურ თამაშებზე. Sandro AMINASHVILI დაარქივებული 2015-06-20 საიტზე Wayback Machine. . ბაქოს ევროპული თამაშები (ინგლისური) ↑ https://www.olympicchannel.com/en/athletes/detail/sandro-aminashvili/
მეგაზოსტროდონი

მეგაზოსტროდონი (ლათ. Megazostrodon) — აწ გადაშენებული ძუძუმწოვარი ცხოველი; ზოგადად მოიაზრება როგორც ერთ-ერთი პირველი ძუძუმწოვარი გაჩენილი დედამიწაზე დაახ. 200 მილიონი წლის წინ. მას ჰქონდა ზოგიერთი არაძუძუმწოვართათვის დამახასიათებელი ნიშნები, თუმცა ისინი უმნიშვნელო იყო, რაც საშუალებას იძლევა დავასკვნათ, რომ ეს ცხოველი წარმოადგენს ცინოდონტებსა ან ძუძუმწოვართა მსგავს რეპტილიებსა და ნამდვილ ძუძუმწოვრებს შორის გარდაქმნის ბოლო სტადიას.
ვოორე

ტოპონიმი ვოორე შეიძლება აღნიშნავედეს: ვოორე — სოფელი ესტონეთში, საარის მუნიციპალიტეტში. ვოორე — სოფელი ესტონეთში, ვინის მუნიციპალიტეტში.
ქორ იუსუფ ზიაუდინ-ფაშა

ქორ იუსუფ ზიაუდინ-ფაშა (თურქ. Kör Yusuf Ziyaüddin Paşa; დ. ? — გ. 1819, ჩიოსი) — ოსმალეთის იმპერიის სახელმწიფო მოღვაწე, დიდი ვეზირი 1798–1805 და 1809–1811 წლებში, სელიმ III-ისა და მაჰმუდ II-ის მმართველობის პერიოდში. ქორ იუსუფ ზიაუდინ-ფაშას დაბადების თარიღი დღემდე უცნობია. ის იყო ქართული წარმოშობის. მოხვდა ოსმალეთის იმპერიის სამეფო კარზე. 1792 წელს მიიღო ვეზირის წოდება. 1793 წელს დაინიშნა დიარბაქირის ბეგლარბეგად. 1794 წელს იგი გახდა ერზურუმის მმართველი. 1798 წლის 30 აგვისტოს სულთან სელიმ III-მ ქორ იუსუფ ზიაუდინ-ფაშა ოსმალეთის იმპერიის დიდ ვეზირად დანიშნა საფრანბოლულუ იზეთ მეჰმეთ-ფაშას ნაცვლად. ქორ იუსუფ ზიაუდინ-ფაშას დიდი ვეზირის პოსტი ოსმალეთის იმპერიის სტაგნაციის პერიოდში ეკავა. ამ პერიოდში მუდმივად მიმდინარეობდა იანიჩარების აჯანყებები და შესაბამისად, სულთებს საშუალება არ ჰქონდათ, რომ ეზრუნათ იმპერიის გაძლიერებასა და გაფართოებაზე. სელიმ III-ს შემუშავებული ჰქონდა გარდაქმნის პროგრამა „ნიზამი ჯედიდ“. ზიაუდინ-ფაშა არ იყო მისი წინააღმდეგი და ხელს უწყობდა კიდეც მის განხორციელებაში. 1805 წლის 24 აპრილს ზიაუდინ-ფაშა დაკავებული თანამდებობიდან გაათავისუფლეს და მის მაგივრად დიდ ვეზირად ჰაფიზ ისმაილ-ფაშა დაინიშნა. დანიშნა ტრაბზონის გამგებლად. ცოტა ხანში ერზურუმში დაიწყო აჯანყება და ზიაუდინ-ფაშა მის გამგებლად დანიშნეს, რათა ჩაეხშო აჯანყება და მან ეს მოახერხა კიდეც. 1808 წელს იგი სერასკერის გამგებლად დანიშნეს. 1809 წლის მარტში ქორ იუსუფ ზიაუდინ-ფაშა კვლავ დანიშნეს იმპერიის დიდ ვეზირის თანამდებობაზე ჩავუშბაში მემიშ-ფაშას ნაცვლად. ზიაუდინ-ფაშას ხელმეორედ მმართველობის პერიოდში ოსმალეთის სულთანი მაჰმუდ II იყო. 1811 წლის 24 აპრილს ზიაუდინ-ფაშა კვლავ გაათავისუფლეს დიდი ვეზირის თანამდებობიდან და დანიშნეს როდოსის მმართველად. 1815 წელს ქორ იუსუფ ზიაუდინ-ფაშა დაინიშნა კუნძულ ეუბეას მმართველად. 1817 წელს კი ჩიოსზე გაგზავნეს. იგი გარდაიცვალა 1819 წელს, ჩიოსზე. Danişmend, İsmail Hâmi, (1961) Osmanlı Devlet Erkânı, İstanbul:Türkiye Yayınevi. Buz, Ayhan (2009) " Osmanlı Sadrazamları", İstanbul: Neden Kitap, ISBN 978-975-254-278-5 Tektaş, Nazim (2002), Sadrâzamlar Osmanlı'da İkinci Adam Saltanatı, İstanbul:Çatı Yayınevi (Google books: [1]
მეჰმედ ემინ რაუფ-ფაშა

მეჰმედ ემინ რაუფ-ფაშა (თურქ. Mehmed Emin Rauf Paşa; დ. 1780, სტამბოლი — გ. 1860, იქვე) — ოსმალეთის იმპერიის სახელმწიფო მოღვაწე, დიდი ვეზირი 1815-1818, 1833-1839, 1840-1841, 1842-1846 და 1852 წლები, სულთან მაჰმუდ II-ისა და აბდულმეჯიდ I-ის მმართველობის პერიოდში. დაიბადა 1780 წელს, სტამბოლში. პირველად დიდი ვეზირის თანამდებობაზე 1815 წლის 30 მარტს სულთან მაჰმუდ II-მ დანიშნა. მან ეს თანამდებობა 1818 წლის 6 იანვრამდე შეინურჩუნა. 1828 წელს დანიშნეს დამასკოს მმართველად. 1833 წლის 17 თებერვალს იგი ხელმეორედ გახდა ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირი. 1839 წელს მაჰმუდის გარდაცვალების შემდეგ მას დიდი ვეზირის ბეჭედი ჩამოართვეს. ამის შემდეგ ის სამჯერ იყო ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირი. 1841 წელს ის გაათავისუფლეს თანამდებობიდან, მაგრამ 1842 წლის 3 ოქტომბერს კიდევ ერთხელ დანიშნეს. 1852 წლის 27 იანვარს ის მეხუთედ გახდა ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირი. 1852 წლის 7 მარტს მან საკუთარი ნებით დატოვა დიდი ვეზირის თანამდებობა და სტამბოლში დაიწყო ცხოვრება. ის გარდაიცვალა 1860 წელს და დაკრძალულა მისივე სახსრებით აშენებულ მეჩეთში. Tektaş, Nazım (2002), Sadrâzamlar Osmanlı'da İkinci Adam Saltanatı, İstanbul:Çatı Yayınevi (Google books: [1] Toksoy, Cellal "Mehmed Emin Rauf Paşa" (1999), Yaşamları ve Yapıtlarıyla Osmanlılar Ansiklopedisi, İstanbul:Yapı Kredi Kültür Sanat Yayıncılık A.Ş. C.2 s.137 ISBN 975-08-0072-9 Buz, Ayhan (2009) " Osmanlı Sadrazamları", İstanbul: Neden Kitap, ISBN 978-975-254-278-5 Danişmend, İsmail Hâmi (1971),Osmanlı Devlet Erkânı, İstanbul: Türkiye Yayınevi.
ლატაკიის მუჰაფაზა

ლატაკია (არაბ. مُحافظة اللاذقية) — სირიის არაბული რესპუბლიკის ერთ-ერთი მუჰაფაზა (რეგიონი). 2012 წლის აღწერის მიხედვით ლატაკიის რეგიონში ცხოვრობს 1 364 985 ადამიანი. რეგიონის ფართობია 2 297 კმ². რეგიონში ცხოვრობენ არაბები, თურქები, სომხები, ქურთები. ↑ სირიის მოსახლეობა წლების მიხედვით. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-12-05. ციტირების თარიღი: 2012-12-05.
იდლიბის მუჰაფაზა

იდლიბი (არაბ. مُحافظة ادلب) — სირიის არაბული რესპუბლიკის ერთ-ერთი მუჰაფაზა (რეგიონი). 2012 წლის აღწერის მიხედვით იდლიბის რეგიონში ცხოვრობს 1 852 062 ადამიანი. რეგიონის ფართობია 6 100 კმ². ↑ სირიის მოსახლეობა წლების მიხედვით. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-12-05. ციტირების თარიღი: 2012-12-05.
რაკის მუჰაფაზა

რაკა (არაბ. مُحافظة الرقة) — სირიის არაბული რესპუბლიკის ერთ-ერთი მუჰაფაზა (რეგიონი). 2012 წლის აღწერის მიხედვით რაკის რეგიონში ცხოვრობს 863 323 ადამიანი. რეგიონის ფართობია 19 616 კმ². ↑ სირიის მოსახლეობა წლების მიხედვით. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-12-05. ციტირების თარიღი: 2012-12-05.
ელ-ჰასაქის მუჰაფაზა

ელ-ჰასაქა (არაბ. محافظة الحسكة‎) — სირიის არაბული რესპუბლიკის ერთ-ერთი მუჰაფაზა (რეგიონი). 2012 წლის აღწერის მიხედვით ელ-ჰასაქის რეგიონში ცხოვრობს 1 477 275 ადამიანი. რეგიონის ფართობია 23 334 კმ². ↑ სირიის მოსახლეობა წლების მიხედვით. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-12-05. ციტირების თარიღი: 2012-12-05.
სტივენ სპილბერგი

სტივენ ალან სპილბერგი (ინგლ. Steven Allan Spielberg; დ. 18 დეკემბერი, 1946) — სამგზის ოსკარით დაჯილდოებული ამერიკელი კინორეჟისორი და პროდიუსერი. ყველა დროის ყველაზე ფინანსურად წარმატებული კინო პროდიუსერი. შექმნილი აქვს მრავალი კინოგაქირავების ჰიტი, რომელმაც მას დიდი გავლენა მოუხვეჭა ჰოლივუდში. 2006 წლისთვის პრესაში მას მოიხსენიებდნენ როგორც ყველაზე გავლენიან ფიგურად კინოინდუსტრიაში, ხოლო მე-20 საუკუნის ბოლოს ჟურნალმა Life იგი თაობის ყველაზე გავლენიან პიროვნებად დაასახელა. მთავარი სტატია: სტივენ სპილბერგის ფილმოგრაფია. ოსკარი საუკეთესო ფილმი 1993 — შინდლერის სია საუკეთესო რეჟისორი 1993 — შინდლერის სია 1998 — რიგითი რაიანის გადასარჩენად ოქროს გლობუსი საუკეთესო რეჟისორი 1993 — შინდლერის სია 1998 — რიგითი რაიანის გადასარჩენად BAFTA საუკეთესო ფილმი 1993 — შინდლერის სია საუკეთესო რეჟისორი 1993 — შინდლერის სია შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „სტივენ სპილბერგი“ ვიკისაწყობში. სტივენ სპილბერგი საიტზე Curlie სტივენ სპილბერგი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში სტივენ სპილბერგი TCM-ის კინოფილმების მონაცემთა ბაზაში სტივენ სპილბერგი — AllMovie სტივენ სპილბერგი — სიახლეები და კომენტარები გამოცემის The Guardian საიტზე ↑ American Film Institute. AFI Life Achievement Award. Afi.com. ციტირების თარიღი: January 31, 2011. ↑ Steven Spielberg Biography. Biography.com (December 18, 1947). დაარქივებულია ორიგინალიდან — მაისი 14, 2011. ციტირების თარიღი: January 31, 2011.
ტარტუსის მუჰაფაზა

ტარტუსი (არაბ. مُحافظة طرطوس‎) — სირიის არაბული რესპუბლიკის ერთ-ერთი მუჰაფაზა (რეგიონი). 2012 წლის აღწერის მიხედვით ტარტუსის რეგიონში ცხოვრობს 1 064 570 ადამიანი. რეგიონის ფართობია 1 896 კმ². ↑ სირიის მოსახლეობა წლების მიხედვით. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-12-05. ციტირების თარიღი: 2012-12-05.
ჰამის მუჰაფაზა

ჰამა (არაბ. مُحافظة حماة) — სირიის არაბული რესპუბლიკის ერთ-ერთი მუჰაფაზა (რეგიონი). 2012 წლის აღწერის მიხედვით ჰამას რეგიონში ცხოვრობს 2 063 518 ადამიანი. რეგიონის ფართობია 8 883 კმ². ↑ სირიის მოსახლეობა წლების მიხედვით. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-12-05. ციტირების თარიღი: 2012-12-05.
დაირ-ელ-ზავრის მუჰაფაზა

დაირ-ელ-ზავრის მუჰაფაზა აგრეთვე, დეირ-ელ-ზორი (არაბ. مُحافظة دير الزور) — სირიის არაბული რესპუბლიკის ერთ-ერთი მუჰაფაზა (რეგიონი). 2012 წლის აღწერის მიხედვით დეირ-ელ-ზორის რეგიონში ცხოვრობს 1 449 567 ადამიანი. რეგიონის ფართობია 33 060 კმ². ↑ სირიის მოსახლეობა წლების მიხედვით. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-12-05. ციტირების თარიღი: 2012-12-05.
ჰომსის მუჰაფაზა

ჰომსი (არაბ. مُحافظة حمص) — სირიის არაბული რესპუბლიკის ერთ-ერთი მუჰაფაზა (რეგიონი). 2012 წლის აღწერის მიხედვით ჰომსის რეგიონში ცხოვრობს 2 145 184 ადამიანი. რეგიონის ფართობია 40 940 კმ². ↑ სირიის მოსახლეობა წლების მიხედვით. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-12-05. ციტირების თარიღი: 2012-12-05.
რიფ-დიმაშკის მუჰაფაზა

რიფ-დიმაშკი (არაბ. محافظة ريف دمشق) — სირიის არაბული რესპუბლიკის ერთ-ერთი მუჰაფაზა (რეგიონი). 2012 წლის აღწერის მიხედვით რიფ-დიმაშკის რეგიონში ცხოვრობს 2 215 284 ადამიანი. რეგიონის ფართობია 18 036 კმ². ↑ სირიის მოსახლეობა წლების მიხედვით. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-12-05. ციტირების თარიღი: 2012-12-05.
ელ-კუნეიტრის მუჰაფაზა

ელ-კუნეიტრა (არაბ. مُحافظة القنيطرة) — სირიის არაბული რესპუბლიკის ერთ-ერთი მუჰაფაზა (რეგიონი). 2012 წლის აღწერის მიხედვით ელ-კუნეიტრის რეგიონში ცხოვრობს 48 125 ადამიანი. რეგიონის ფართობია 1 864 კმ². ↑ სირიის მოსახლეობა წლების მიხედვით. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-12-05. ციტირების თარიღი: 2012-12-05.
დარის მუჰაფაზა

დარა (არაბ. مُحافظة درعا‎) — სირიის არაბული რესპუბლიკის ერთ-ერთი მუჰაფაზა (რეგიონი). 2012 წლის აღწერის მიხედვით დარას რეგიონში ცხოვრობს 1 004 780 ადამიანი. რეგიონის ფართობია 3 730 კმ². ↑ სირიის მოსახლეობა წლების მიხედვით. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-12-05. ციტირების თარიღი: 2012-12-05.
ელ-სუვაიდის მუჰაფაზა

ელ-სუვაიდა (არაბ. السويداء) — სირიის არაბული რესპუბლიკის ერთ-ერთი მუჰაფაზა (რეგიონი). 2012 წლის აღწერის მიხედვით ელ-სუვაიდას რეგიონში ცხოვრობს 554 160 ადამიანი. რეგიონის ფართობია 5 550 კმ². ↑ სირიის მოსახლეობა წლების მიხედვით. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-12-05. ციტირების თარიღი: 2012-12-05.
დამასკოს მუჰაფაზა

დამასკი (არაბ. مُحافظة دمشق) — სირიის არაბული რესპუბლიკის ერთ-ერთი მუჰაფაზა (რეგიონი). 2012 წლის აღწერის მიხედვით დამასკის რეგიონში ცხოვრობს 1 749 000 ადამიანი. რეგიონის ფართობია 105 კმ². ↑ სირიის მოსახლეობა წლების მიხედვით. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-12-05. ციტირების თარიღი: 2012-12-05.
ალეპოს მუჰაფაზა

ალეპო (არაბ. محافظة حلب) — სირიის არაბული რესპუბლიკის ერთ-ერთი მუჰაფაზა (რეგიონი). 2012 წლის აღწერის მიხედვით ალეპოს რეგიონში ცხოვრობს 3 928 705 ადამიანი. რეგიონის ფართობია 18 498 კმ². რეგიონში ცხოვრობენ არაბები, თურქები, სომხები, ქურთები, ჩერქეზები. ↑ სირიის მოსახლეობა წლების მიხედვით. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-12-05. ციტირების თარიღი: 2012-12-05.
კობო აბე

კობო აბე (იაპონ. 安部公房; დ. 7 მარტი. 1924, ტოკიო — გ. 22 იანვარი. 1993, იქვე) — იაპონელი მწერალი. მის სახელთან დაკავშირებულია 50-იანი წლების იაპონური ლიტერატურის აღმავლობა. აბეს შემოქმედების მთავარი თემაა კონფლიქტი ადამიანსა და საზოგადოებას შორის, ადამიანის სულიერი მარტოობის პრობლემა. ამ თემისადმია მიძღვნილი მისი რომანები — „კედელი“ (1951, აკუტაგავას პრემია), „მხეცები მიეშურებიან შინ“ (1957) და ფილოსოფიური ტრაგედია — „ქალი ქვიშაში“ (1963), „უცხო სახე“ (1964), „დამწვარი რუკა“ (1967), რომლებსაც აერთიანებს პრობლემა — ადამიანის გაუცხოება, სიმარტოვე თანამედროვე დასავლეთ სამყაროში, მისი განწირული მისწრაფება უპერსპექტივობის, საერთო გათიშულობის დასაძლევად. აბე აგრეთვე მეცნიერული ფანტასტიკური რომანის („გამყინვარების მეოთხე პერიოდი“, 1959), პიესების და მოთხრობების ავტორია. 1960-იან წლებში კობო აბეს რომანების მიხედვით — „ქალი ქვიშაში“, „უცხო სახე“, „დამწვარი რუკა“ — გადაღებულ იქნა მხატვრული ფილმები ცნობილი რეჟისორის ჰიროსი ტესიგაჰარას მიერ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 24. ↑ 1.0 1.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 2.6 Roux P. d. Nouveau Dictionnaire des œuvres de tous les temps et tous les pays — 2 — Éditions Robert Laffont, 1994. — Vol. 1. — P. 3. — ISBN 978-2-221-06888-5 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q28924058"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2696397"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3372503"></a> ↑ 3.0 3.1 Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ 4.0 4.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 5.0 5.1 Internet Speculative Fiction Database — 1995. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2629164"></a> ↑ 6.0 6.1 ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ 7.0 7.1 Gran Enciclopèdia Catalana — Grup Enciclopèdia, 1968. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18696256"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2664168"></a> ↑ 8.0 8.1 Proleksis enciklopedija, Opća i nacionalna enciklopedija — 2009. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3407324"></a> ↑ Vegetti Catalog of Fantastic Literature <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q23023088"></a> ↑ Japanese Movie Database — 1997. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1320308"></a> ↑ Bell A. Encyclopædia Britannica — Encyclopædia Britannica, Inc., 1768. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q455"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2846567"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2743906"></a> ↑ http://www.bunshun.co.jp/shinkoukai/award/akutagawa/list.html