laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
უნგრეთი 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

უნგრეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე ოცდამეოთხედ იასპარეზა 2008 წელს, ჩინეთის დედაქალაქ პეკინში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 10 მედალი მოიპოვეს. სპორტული ბმულები დაარქივებული 2015-11-22 საიტზე Wayback Machine. საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
უნგრეთი 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

უნგრეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე ოცდამეხუთედ იასპარეზა 2012 წელს, დიდი ბრიტანეთის დედაქალაქ ლონდონში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 18 მედალი მოიპოვეს. სპორტული ბმულები დაარქივებული 2012-08-13 საიტზე Wayback Machine. საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
კლოდ ლელუში

კლოდ ლელუში (ფრანგ. Claude Lelouch; დ. 30 ოქტომბერი, 1937, პარიზი) — ფრანგი კინორეჟისორი, სცენარისტი, ოპერატორი და პროდიუსერი. მისი ყველაზე ცნობილი ფილმია „ქალი და მამაკაცი“, რომლისთვისაც ლელუშმა რამდენიმე მნიშვნელოვანი პრემია დაიმსახურა. 1966 - ქალი და მამაკაცი (Un homme et une femme) 1995 - საბრალონი (Les Misérables) შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „კლოდ ლელუში“ ვიკისაწყობში. Claude Lelouch კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
ბჰუტანის დროშა

ბჰუტანის ეროვნული დროშა (ძონგკხა: ཧྥ་རན་ས་ཀྱི་དར་ཆ་; ვაილი: hpha-ran-sa-kyi dar-cho) — ბჰუტანის ერთ-ერთი ეროვნული სიმბოლო. დროშა დაფუძნებულია დრუკპა კანგიუსა და ტიბეტურ ბუდიზმზე. მასზე გამოსახულია ბჰუტანური მითოლოგიიან დრაკონი — დრუკი. დროშის ორიგინალური დიზაინი სათავეს იღებს 1947 წლიდან. მისი ვერსია წარმოდგენილი იყო 1949 წელს ინდო-ბჰუტანილი ხელშეკრულების მოწერის დროს. მეორე ვერსია შემუშავდა 1956 წელს, ბჰუტანის მეფის — ჯიგმე დორჯი ვანგჩუკის აღმოსავლეთ ბჰუტანში ვიზიტისთვის. ის იყო 1949 წლის ვერსიის მიხედვით გაკეთებული და არსებული მწვანე დრაკონი ჩაანაცვლეს თეთრით. შემდგომი ცვლილება განხორციელდა 1969 წელს როდესაც წითელი ფონი ჩაანაცვლა არსებულმა ფორთოხლისფერმა. 1972 წელს ბჰუტანის ეროვნულმა საბჭომ მიიღო კანონი ფროშის ცვლილებასთან დაკავშირებით და მოახდინა მისი ფორმალიზება. ბჰუტანის ემბლემა ბჰუტანის ჰიმნი ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბჰუტანის დროშა ↑ National Flag. National Portal of Bhutan (2004). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-09-02. ციტირების თარიღი: 2010-09-25.
ნეაპოლური ენა

ნეაპოლური ენა (ნეაპ. lengua napulitana, nnapulitano, იტალ. lingua napoletana, napoletano) — რომანული ენა. გავრცელებულია სამხრეთ იტალიაში, კერძოდ კამპანიაში, ნეაპოლში, გაეტეში და სორეში. ასევე ლაციოს სამხრეთ რაიონებში და ჩრდილოეთ კალაბრიაში, აპულიის ჩრდილოეთ და ცენტრალურ ნაწილში. ცნობილი სიმღერა ’O sole mio სრულდება ნეაპოლურ ენაზე. Neapolitan recognized by UNESCO (in Italian) Websters Online Dictionary Neapolitan–English Interactive Map of languages in Italy Neapolitan on-line radio station
ფარგო (ფილმი)

ფარგო (ინგლ. Fargo) — ძმები კოენების 1996 წლის კრიმინალური ფილმი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ჯერი ლუნდეგორი გადაწყვეტს შეეკრას დამნაშავეებს და მათ საკუთარი ცოლი გაატაცებინოს. ამ გზით ის ცდილობს ფული გამოსძალოს მდიდარ სიმამრს. ჯერი მოვლენების გაკონროლებას ვეღარ მოახერხებს და ძალადობა მისგან დამოუკიდებლად იზრდება. დამნაშეების შესაჩერებლად მხოლოდ ორსული პოლიციელი ქალი, მარჟი, იბრძვის. სწორედ ის ახერხებს მთავარი დამნაშავის, გერის დაჭერას. ფრენსის მაკდორმანდი — მარჟ გუნდერსონი უილიამ მესი — ჯერი ლუნდეგორი სტივ ბუშემი — კარლ შოუუოლტერი პიტერ სტორმერი — გერ გრიმსრუდი ჰარვი პრესნელი — უეიდ გუსტაფსონი ფილმი 1995 წლის თებერვალ-მარტში ორეგონის შტატში გადაიღეს. მის დამონტაჟებას დაახლოებით ერთი წელი დასჭირდა. ოსკარი საუკეთესო მსახიობი ქალი: ფრენსის მაკდორმანი საუკეთესო ორიგინალური სცენარი: ძმები კოენები სხვა ჯილდოები კანის კინოფესტივალის ჯილდო საუკეთესო რეჟისორი: ძმები კოენები BAFTA საუკეთესო რეჟისურისთვის: ძმები კოენები „Fargo“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „Fargo“ — Allmovie-ზე „Fargo“ — Box Office Mojo-ზე „Fargo“ — Rotten Tomatoes
გენკი

გენკი (ნიდერლ. Genk) — ქალაქი ბელგიაში. 2008 წლის აღწერით, ქალაქის მოსახლეობამ 64 294 კაცს შეადგინა. ქალაქში მოიპოვებენ ქვანახშირს. ქალაქში არის საფეხბურთო კლუბი გენკი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 56. ოფიციალური საიტი
გეოსტროფული ქარი

გეოსტროფული ქარი — ჰაერის თანაბარი და წრფივი ჰორიზონტალური მოძრაობა, როდესაც არ არსებობს ხახუნის ძალა, წნევის გრადიენტის წონასწორობა და დედამიწის ბრუნვის გადამხრელი ძალა. ჰაერის მოძრაობის უმარტივესი თეორიული სქემა მბრუნავ დედამიწაზე. დედამიწის ზედაპირიდან 1 კილომეტრზე მაღლა ატმოსფერულ ფენებში მქროლავი ქარი ახლოს არის გეოსტროფულ ქართან. იგი ისე მიემართება იზობარის გასწვრივ, რომ დაბალი წნევის არე ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში ნაკადის მარცხნივ რჩება, სამხრეთში კი მარჯვნივ. ქარის სიჩქარე წნევის ჰორიზონტალური გრადიენტის პროპორციულია. თანაბარი გრადიენტების პირობებში იგი ჰაერის სიმკვრივისა და გეოგრაფიული განედის სინუსის უკუპროპორციულია, ე. ი. იზრდება სიმაღლის შესაბამისად და ეკვატორის მიმართულებით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 88. Geostrophic approximation Definition of geostrophic wind Geostrophic wind description დაარქივებული 2011-07-26 საიტზე Wayback Machine.
ლუქსემბურგული ენა

ლუქსემბურგული ენა (ლუქს. Lëtzebuergesch; ფრანგ. Luxembourgeois, გერმ. Luxemburgisch) ერთ-ერთი ოფიციალური ენა ლუქსემბურგში (გერმანულთან და ფრანგულთან ერთად). ლუქსემბურგულმა ოფიციალური ენის სტატუსი მიიღო 1984 წელს. Bruch, Robert. (1955) Précis de grammaire luxembourgeoise. Bulletin Linguistique et Ethnologique de l'Institut Grand-Ducal, Luxembourg, Linden. (2nd edition of 1968) Schanen, François and Lulling, Jérôme. (2003) Introduction à l'orthographe luxembourgeoise დაარქივებული 2007-06-06 საიტზე Wayback Machine. . (text available in French and Luxembourgish) ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ლუქსემბურგული ენა RTL.lu რადიო - Télé Lëtzebuerg UNIVERSAL - DEKLARATIOUN VUN DE MËNSCHERECHTER Gefahr oder Chance für das Luxemburgische? დაარქივებული 2006-02-19 საიტზე Wayback Machine. ↑ Ethnologue report for Luxembourgeois. ციტირების თარიღი: 9 February 2009.
გელიბოლუს ნახევარკუნძული

გელიბოლუს ნახევარკუნძული (თურქ. Gelibolu) — ნახევარკუნძული თურქეთის ევროპულ ნაწილში, დარდანელის სრუტესა და საროსის ყურეს (ეგეოსის ზღვა) შორის. სიგრძე 90 კილომეტრი, სიგანე 20 კილომეტრი. აგებულია პალეოგენური ქვიშაქვებითა და თიხებით. რელიეფი ვაკეა, აქა-იქ 420 მეტრამდე სიმაღლის ბორცვიანი ვაკეებია. მცენარეულობა ხმელთაშუა ზღვის ტიპისაა. ნახევარკუნძულზეა საზღვაო ნავსადგური გელიბოლუ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 38. გელიბოლუს ნახევარკუნძული
ძმები კოენები

ძმები კოენები (ინგლ. Coen brothers) — ამერიკელი ძმები, რომლებიც მოღვაწეობენ კინემატოგრაფიაში. ისინი თავად არიან საკუთარი ფილმების რეჟისორები, სცენარისტები, ოპერატორები, მემონტაჟეები და პროდიუსერები. როგორც მემონტაჟეები, იყენებენ როდერიკ ჯეინსის ფსევდონიმს. აქტიურად თანამშრომლობენ ოპერატორ როჯერ დიკინსთან და კომპოზიტორ კარტერ ბარველთან. ოსკარი საუკეთესო ფილმი 2007 — მოხუცებისთვის ადგილი არ არის საუკეთესო რეჟისორი 2007 — მოხუცებისთვის ადგილი არ არის საუკეთესო ორიგინალური სცენარი 1996 — ფარგო საუკეთესო ადაპტირებული სცენარი 2007 — მოხუცებისთვის ადგილი არ არის ოქროს პალმის რტო 1991 — ბარტონ ფინკი კანის კინოფესტივალის ჯილდო საუკეთესო რეჟისორი 1991 — ბარტონ ფინკი 1996 — ფარგო 2001 — ადამიანი, რომელიც არ არსებობდა კანის კინოფესტივალის გრან პრი 2013 — ლუინ დეივისის შიგნით BAFTA საუკეთესო რეჟისორი ფარგო 2007 — მოხუცებისთვის ადგილი არ არის ოქროს გლობუსი საუკეთესო სცენარი 2007 — მოხუცებისთვის ადგილი არ არის შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ძმები კოენები“ ვიკისაწყობში. Joel Coen კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში Ethan Coen კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში Coenesque: The Films of the Coen Brothers დაარქივებული 2003-11-19 საიტზე Wayback Machine.
სტივ ბუშემი

სტივ ბუშემი (ინგლ. Steve Buscemi; დ. 13 დეკემბერი, 1957) — ამერიკელი მსახიობი. შესრულებული აქვს როლები ინდი ფილმებში, თანამშრომლობდა კვენტინ ტარანტინოსთან და კოენებთან. 1996 წლიდან დაიწყო რეჟისორობა. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სტივ ბუშემი სტივ ბუშემი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში Steve Buscemi at Emmys.com
სიდნი ლუმეტი

სიდნი ლუმეტი (ინგლ. Sidney Lumet; დ. 25 ივნისი, 1924, ფილადელფია — გ. 9 აპრილი, 2011, ნიუ-იორკი) — ამერიკელი კინორეჟისორი, სცენარისტი, და პროდიუსერი. გადაღებული აქვს 50-ზე მეტი ფილმი. ლუმეტის ფილმებში მონაწილე მსახიობებმა ჯამში ოსკარის 18 ნომინაცია მოიპოვეს. მისი ყველაზე ცნობილი ფილმებია „12 განრისხებული მამაკაცი“ და „ქსელი“. სიდ­ნი ლუ­მე­ტი 1924 წელს ფი­ლა­დელ­ფი­ა­ში, ებ­რა­უ­ლი თე­ატ­რის მსა­ხი­ობ­თა ოჯახ­ში და­ი­ბა­და. 4 წლის ასა­კი­დან სცე­ნა­ზე იდ­გა, მო­ნა­წი­ლე­ობ­და რა­დი­ო­დად­გ­მებ­ში, 30-იანი წლე­ბის ბო­ლო­დან კი ბროდ­ვე­ის სცე­ნა­ზე გა­და­ი­ნაც­ვ­ლა. 50-იანი წლე­ბი­დან სიდ­ნი ლუ­მე­ტი ტე­ლე­არხ „CBS”-ის სა­ტე­ლე­ვი­ზიო ფილ­მე­ბის რე­ჟი­სო­რად მუ­შა­ობ­და. ტელევიზიაში მან 10 წელი იმუშავა, შემდეგ კი კინემატოგრაფიაში გადავიდა. მისი კინოკარიერა დაიწყო ფილმით „12 განრისხებული მამაკაცი“. ეს იყო დაძაბული და კლაუსტროფობიული დრამა ნაფიცი მსაჯულების შესახებ, რომელმაც რეჟისორს ოსკარის პირველი ნომინაცია მოუტანა. ამის შემდეგ მან კიდევ ოთხი ნომინაცია მიიღო, თუმცა ვერცერთხელ გახდა გამარჯვებული. 60-იან წლებში ლუმეტმა მყარად დაიმკვიდრა თავი ჰოლივუდში როგორც ერთ-ერთმა წამყვანმა რეჟისორმა. 1964 წელს როდ სტაიგერმა მიიღო ნომინაცია მამაკაცის მთავარი როლისათვის ლუმეტის ფილმში „მევახშე“, შემდეგ კი ლუმეტმა გადაიღო ორი ფილმი შონ კონერით მთავარ როლში „ბორცვი“ და „ანდერსონის ჩანაწერები“. 70-იანი წლებიდან ლუმეტმა დაიწყო თანამშრომლობა ალ პაჩინოსთან. ლუმეტმა ის გადაიღო ფილმებში „სერპიკო” და „ძაღლური შუადღე“. ფილ­მი რე­ა­ლურ ამ­ბავ­ზეა გა­და­ღე­ბუ­ლი და ერთ-ერ­თი პირ­ვე­ლი ერ­თ­ს­ქე­სი­ან ქორ­წი­ნე­ბა­ს ეხება. 1974 შემდეგ წელს ლუმეტმა გადაიღო აგატა კრისტის მოთხრობის „მკვლელობა აღმოსავლეთის ექსპრესში“ ეკრანიზაცია, რომელმაც ოსკარის 6 ნომინაცია დაიმსახურა. 1976 წელს გამოვიდა „ქსელი“, სატირული ფილმი ტელევიზიის შესახებ. ფილმმა ოსკარის 10 ნომინაცია მოიპოვა. 1981 წელს გადაიღო ფილმი „ქალაქის უფლისწული“, 1982 წელს კი - „ვერდიქტი, ხოლო 1990 წელს „კითხვები და პასუხები“, ფილმი კორუმპირებულ დეტექტივებზე, 1996 წელს კი კომედია „ინტენსიური თერაპია“. 2005 წელს ამერიის კინოაკა­დე­მი­ამ სა­პა­ტიო ოს­კა­რი გა­დას­ცა. ლუმეტის უკანასკნელი ფილმი იყო 2007 წელს გამოსული კრიმინალური ტრაგედია „სანამ ეშმაკი გაიგებს რომ მკვდარი ხარ“. ლუმეტი 2011 წლის 9 აპრილს, 86 წლის ასაკში ლიმფომისაგან გარდაიცვალა. 1957 - 12 განრისხებული მამაკაცი (12 Angry Men) 1962 - გრძელი დღე ღამდება (Long Day's Journey Into Night) 1964 - მევახშე (The Pawnbroker) 1965 - ბორცვი (The Hill) 1971 - ანდერსონის ჩანაწერები (The Anderson Tapes) 1973 - სერპიკო (Serpico) 1974 - მკვლელობა აღმოსავლეთის ექსპრესში (Murder on the Orient Express) 1975 - ძაღლური შუადღე (Dog Day Afternoon) 1976 - ქსელი (Network) 1977 - ეკვუსი (Equus) 1981 - ქალაქის უფლისწული (Prince of the City) 1982 - ვერდიქტი (The Verdict) 1990 - კითხვები და პასუხები (Q & A) 1997 - ინტენსიური თერაპია (Critical Care) 2007 - სანამ ეშმაკი გაიგებს, რომ მკვდარი ხარ (Before the Devil Knows You're Dead) შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „სიდნი ლუმეტი“ ვიკისაწყობში. სიდნი ლუმეტი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში სიდნი ჟურნალი „ტაბულა“ ხუთშაბათი, 14 აპრილი, 2011
საპატიო ოსკარი

საპატიო ოსკარი არის ერთ-ერთი ჯილდო ოსკარის დაჯილდოებაზე, რომელიც იმართება ყოველწლიურად ამერიკის შეერთებულ შტატებში. 1928-1948 წლებში მას სპეციალური ჯილდო ეწოდებოდა. ყველაზე მეტი ჯილდო (4) მიღებული აქვს ბენ ჰოუპს. 1928 - Warner Bros. 1928 - ჩარლზ ჩაპლინი 1932 - უოლტ დისნეი 1935 - დევიდ უორკ გრიფიტი 1938 - უოლტ დისნეი 1939 - დაგლას ფეირბენქსი 1942 - Metro-Goldwyn-Mayer 1946 - ლორენს ოლივიე 1946 - ერნსტ ლუბიჩი 1949 - ფრედ ასტერი 1949 - სესილ დემილი 1949 - ველოსიპედების გამტაცებლები 1951 - რასიომონი 1953 - 20th Century-Fox 1954 - გრეტა გარბო 1958 - ბასტერ კიტონი 1960 - გერი კუპერი 1969 - კერი გრანტი 1970 - ორსონ უელსი 1971 - ჩარლზ ჩაპლინი 1974 - ჰოვარდ ჰოუქსი 1978 - ლორენს ოლივიე 1978 - კინგ ვიდორი 1980 - ჰენრი ფონდა 1984 - ჯეიმზ სტიუარტი 1985 - პოლ ნიუმანი 1989 - აკირა კუროსავა 1990 - სოფი ლორენი 1992 - ფედერიკო ფელინი 1994 - მიქელანჯელო ანტონიონი 1995 - კირკ დუგლასი 1998 - ელია კაზანი 2001 - რობერტ რედფორდი 2003 - პიტერ ო'ტული 2004 - სიდნეი ლუმეტი 2006 - ენიო მორიკონე 2009 - გორდონ უილისი 2010 - ჟან-ლუკ გოდარი 2010 - ილაი უოლაკი 2012 - ჯორჯ სტივენს უმცროსი ოფიციალური საიტი ჯილდოების მონაცემთა ოფიციალური ბაზა
ბრნოს ტრამვაი

ბრნოს ტრამვაი — ერთ-ერთი ყველაზე ძველი და სიდიდით მეორე ტრამვაის სისტემა ჩეხეთის რესპუბლიკაში. ტრამვაის ქსელი გარდა იმისა, რომ მოიცავს საკუთრივ ქალაქ ბრნოს, ასევე უკავშირდება მახლობელ ქალაქ მოდრჟიცეს. ლიანდაგების ჯამური სიგრძე 70,2 კილომეტრს აღწევს. ლიანდაგის სიგანე 1435 მმ-ია, ხოლო ძაბვა 600 V. 2013 წლის მდგომარეობით ბრნოში ტრამვაის 11 მარშრუტია და ექსპლუატაციაშია 314 ვაგონი. 2011 წელს ბრნოს ტრამვაის მიერ გადაყვანილი მგზავრების წლიურმა რაოდენობამ 194,293 მლნ შეადგინა. ბრნოს ტრამვაის ქსელს მართავს ბრნოს ტრანსპორტის სამმართველო, რომელიც თავის მხრივ ექვემდებარება ბრნოს მუნიციპალიტეტსა და სამხრეთ მორავიის ინტეგრირებულ სატრანსპორტო სისტემას. ბრნოს ტრამვაის ისტორია 1869 წლიდან იწყება. ცხენის წევაზე მომუშავე ტრამვაიმ 1869-1900 წწ იარსება, ხოლო 1900 წლიდან მოხდა ქსელის ელექტროფიცირება. 2011 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით ბრნოში ექსპლუატაციაშია 314 ტრამვაის ვაგონი: Kolektiv: 80 elektrické dráhy v Brně, 50 let autobusové dopravy. Dopravní podnik města Brna, Technické muzeum v Brně, Brno 1980. Kolektiv: 120 let městské hromadné dopravy v Brně. Dopravní podnik města Brna, Brno 1989. Kolektiv: 130 let městské hromadné dopravy v Brně 1869 – 1999. Dopravní podnik města Brna, Brno 1999. Kolektiv: 100 let elektrické pouliční dráhy v Brně 1900 – 2000. Vojtěch Wolf – vydavatelství WOLF & Tramvajklub Brno, Ústí nad Labem 2000. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბრნოს ტრამვაი ქალაქ ბრნოს ტრანსპორტის სამმართველო დაარქივებული 1998-12-02 საიტზე Wayback Machine. , dpmb.cz ბრნოს საქალაქო საზოგადოებრივი ტრანსპორტი, bmhd,cz ბრნოს ტრამვაის კლუბი დაარქივებული 2008-12-29 საიტზე Wayback Machine. , tramvajklub.info ბრნოს ელექტრო ტრანსპორტის სქემა (2012) ბრნოს ტრამვაის სქემა (2016)
დრუკი (მითოლოგია)

დრუკი (ძონგ-კე. འབྲུག་) — მგრგვინავი დრაკონი ბჰუტანის მითოლოგიიდან და ბჰუტანის ეროვნული სიმბოლო. ბჰუტანის დროშაზე გამოსახულ დრუკს, სიმდიდრის ნიშნად უჭირავს ძვირფასი ქვები. ძონგკხაზე ბჰუტანს ეწოდება - დრუკ იული ანუ დრუკის მიწა, ხოლო ბჰუტანის მეფეებს ეწოდებათ - დრუკ გიალპო რაც დრუკის მეფეს ნიშნავს. 2007-ში ჩატარებულ არჩევნებში მონაწილე ოთხივე პარტიას დრუკის ფერის პარტიები ეწოდებოდათ (მაგ. დრუკის წითელი პარტია, დრუკის ყვითელი პარტია ...). ხოლო ეროვნული ჰიმნი - დრუკ ცენძენი, ითარგმნება როგორც "დრუკის სამეფო". ბჰუტანის ემბლემა ↑ პარტების ფერები შერჩეული იყო მათი ფასეულობების მიხედვით.
ოსტრავის ტრამვაი

ოსტრავის ტრამვაის სისტემას მართავს ოსტრავის ტრამვაის სამმართველო. 2008 წლის მდგომარეობით ლიანდაგების ჯამური სიგრძე 65,7 კმ-ია და ტრამვაი მოძრაობს 16 მარშრუტზე. სულ ექსპლუატაციაშია 290 ტრამვაის ვაგონი. პირველი ტრამვაის ხაზი 1889 წელს გაიხსნა და ოსტრავის ტრამვაი ჩეხეთის რესპუბლიკაში მესამე ტრამვაის სისტემაა, პრაღისა და ბრნოს ტრამვაის შემდეგ. ოსტრავაში ექსპლუატაციაშია შემდეგი ტიპის ტრამვაის ვაგონები: BOHÁČEK, Jiří. Dopravní podnik Ostrava, [cit. 2008-10-09]. BEDERKA, R.. Nedostavěná tramvajová trať Hrabová - Nová Bělá [online]. Pshzd.cz, 2015-01, [cit. 2015-08-25]. Vozový park [online]. Dpo.cz, [cit. 2011-02-08]. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ოსტრავის ტრამვაი ოსტრავის სატრანსპორტო გაერთიანების ოფიციალური საიტი საიტი ოსტრავის აგლომერაციის ტრანსპორტის შესახებ სტატია VarioLF და VarioLF3 ვაგონების ფოტოებით
გერი (აშშ)

გერი (ინგლ. Gary) — ქალაქი აშშ-ის ჩრდილოეთ ნაწილში, ინდიანის შტატში, ქალაქ ჩიკაგოს სამხრეთ-აღმოსავლეთი გარეუბანი. გაშენებულია მიჩიგანის ტბის სამხრეთ ნაპირზე. 2010 წლის აღწერით მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობამ 80,294 კაცს შეადგინა. გერი წარმოადგენს აშშ-ის უდიდეს სამრეწველო ცენტრს. აშშ-ის ქალაქების სია მოსახლეობის მიხედვით ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 98. ოფიციალური საიტი
გერლიცი

გერლიცი (გერმ. Görlitz) — ქალაქი გერმანიაში, დრეზდენის ოლქში. მდინარე ნაისეს მარცხენა სანაპიროზე. 2012 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობამ 54,114 კაცს შეადგინა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 99. ოფიციალური საიტი ↑ Oberbürgermeister Octavian Ursu (CDU) ↑ Alle politisch selbständigen Gemeinden mit ausgewählten Merkmalen am 31.12.2022 — DESTATIS, 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q122987347"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q764739"></a>
გოლესტანის სასახლე

გოლესტანის სასახლე (სპარს. کاخ گلستان) — სასახლე და მუზეუმი თეირანში. „გოლესტანი“ სიტყვასიტყვით ითარგმნება, როგორც „ვარდების სასახლე“. სასახლე ააგეს შაჰ-თამაზ I-ის მეფობის პერიოდში (1524-1576 წწ.), მაგრამ მუდმივად მიმდინარეობდა მისი რესტავრაცია XVIII-XIX საუკუნეების განმავლობაში. გოლესტანის მშენებლობის საქმეში დიდი წვლილი შეიტანეს ქერიმ-ხანმა (1750-1779 წწ.), აღა-მაჰმად-ხანმა (1742-1797 წწ.), რომელმაც თეირანი თავისი სახელმწიფოს დედაქალაქად აქცია და ნასრედინ-შაჰმა (1848-1896 წწ.), რომელიც დაკრძალულია სასახლის კომპლექსის ტერიტორიაზე. გოლესტანის სასახლე-მუზეუმი დაყოფილია 7 ნაწილად, რომელშიც გაერთიანებულია 20-მდე ნაგებობა: ანთროპოლოგიური მუზეუმი, ბრილიანტის დარბაზი, აქს-ხანე (ფოტოგრაფიის მუზეუმი), ხოუზ-ხანე (პორტრეტების გალერეა), ნეგარ-ხანე (სურათების გალერეა), შამს-ულ-ემანეხის პავილიონი და მარმარილოს სატახტო დარბაზი. 2013 წლის 23 ივნისს სასახლე შეიყვანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. ↑ Sites in Ukraine, the Iran and the Democratic People’s Republic of Korea inscribed on UNESCO’s World Heritage List
ტავრიის ქერსონესი

ტავრიის ქერსონესი — ძველი ბერძნების მიერ დაარსებული პოლისი ჰერაკლეს ნახევარკუნძულზე, ყირიმის სამხრეთ-დასავლეთ სანაპიროზე. ამჟამად ქერსონესის ტერიტორიაზე მდებარეობს სევასტოპოლის გაგარინის რაიონი. ორი ათასწლეულის განმავლობაში ქერსონესი წარმოადგენდა ჩრდილო შავიზღვისპირეთის მნიშვნელოვან პოლიტიკურ, ეკონომიკურ და კულტურულ ცენტრს. 2013 წლის 23 ივნისს პოლისი შეიყვანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. ↑ Sites in Ukraine, the Iran and the Democratic People’s Republic of Korea inscribed on UNESCO’s World Heritage List
აგადესი

აგადესი (ფრანგ. Agadez) — ქალაქი ჩრდილოეთ ნიგერში, საჰარის უდაბნოში. აგადესის რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2012 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 110 497 ადამიანს. წარმოადგენს ურანის ტრანსპორტირების ძირითად ცენტრს, რომელიც მოიპოვება რეგიონში. ქალაქში მოქმედებს 1995 წელს მოკლული ტუარეგების ლიდერის მანო დაიაკას სახელობის საერთაშორისო აეროპორტი. ქალაქში ფუნქციონირებს აქლემების ბაზარი. 2013 წელს ქალაქის ისტორიული ცენტრი შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. ქალაქი დაარსდა XIII საუკუნეში. მისმა ხელსაყრელმა მდებარეობამ (უმთავრესი სავაჭრო მარშრუტი) განაპირობა მისი სწრაფი განვითარება. დროთა განმავლობაში გახდა ტუარეგების მთავარი ქალაქი. 1449 წლიდან აგადესი სასულთნოს ცენტრია. დაახლოებით 1500 წელს ქალაქი დაიპყრო სონგაის იმპერიამ. ამ პერიოდში ქალაქის მოსახლეობა შეადგენდა 30 000 კაცს და ქალაქი წარმოადგენდა აღმოსავლეთ აფრიკის სავაჭრო გზის ერთ-ერთ უმთავრეს პუნქტს. მაროკოელთა შემოჭრამ მნიშვნელოვანი ზარალი მიაყენა ქალაქს, რის შედეგადაც ქალაქის მოსახლეობა შემცირდა სამჯერ. დაახლოებით 1900 წელს ქალაქი დაიკავეს ფრანგებმა, რომელთა წინააღმდეგ 1916 წელს დაიწყო ამბოხი კაოცენ მოჰამედის ხელმძღვანელობით. XX საუკუნის დასასრულს აგადესი ტუარეგების წინააღმდეგობის ცენტრი გახდა. 2007 წელს დაწყებული ტუარეგების მეორე აჯანყება შეეხო ქალაქ აგადესსაც, რომელიც ამ ხალხის მთავარი ქალაქია. საბრძოლო მოქმედებებთან დაკავშირებით მნიშვნელოვნად შემცირდა ტურისტების ნაკადი აშშ-დან და ევროპიდან. მთელი რეგიონი, ქალაქ აგადესთან ერთად, გამოცხადდა განსაკუთრებული მდგომარეობის ზონად და დაიხურა ჟურნალისტებისათვის და საერთაშორისო უფლებადამცველი ორგანიზაციებისათვის. გზები ქალაქში დაინაღმა. 2009 წელს მხარეებს შორის დამყარდა სამშვიდობო შეთანხმება და საბრძოლო მოქმედებებიც შეწყდა, მაგრამ რეგიონის და მათ შორის ქალაქ აგადესის ინფრასტრუქტურამ მნიშვნელოვანი ზიანი განიცადა. აგადესი მდებარეობს საჰარის უდაბნოში და მსოფლიოს ერთ-ერთი ყველაზე უფრო ცხელი ქალაქია. აპრილიდან სექტემბრის ჩათვლით ჰაერის ტემპერატურის საშუალო მაქსიმუმი დგას +40 °C ნიშნულზე, ზამთარში ცოტა უფრო გრილა. ქალაქის ღირსშესანიშნაობას წარმოადგენს: დიდი მეჩეთი, კაოცენის სასახლე, რომელშიც ამჟამად ფუნქციონირებს საავადმყოფო და სულთნის სასახლე. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 51. Audio interview with Agadez resident about life in Agadez. Great place დაარქივებული 2006-06-22 საიტზე Wayback Machine. Site covering Northern Niger. Photo Gallery by Michel Batlle "portraits de femmes touarègues" interactive Map of the Agadez region. http://www.agadez-niger.com/ Site covering Agadez and Touareg culture. ↑ Niger: Regions, Major Cities & Urban Centers — Statistics & Maps on City Population. Citypopulation.de. ციტირების თარიღი: 25 April 2014. ↑ Qatar and Fiji get their first World Heritage sites as World Heritage Committee makes six additions to UNESCO List
ყინულის ჰოკეის საერთაშორისო ფედერაცია

ყინულის ჰოკეის საერთაშორისო ფედერაცია (ინგლ. International Ice Hockey Federation; შემოკლებით IIHF) — ყინულის ჰოკეის საერთაშორისო მმართველი ორგანო. ორგანიზაციის შტაბ-ბინა მდებარეობს შვეიცარიის ქალაქ ციურიხში. IIHF-ში შედის 70 წევრი. ის განაგებს ყინულის ჰოკეის ყველა საერთაშორისო ტურნირს, ასევე IIHF-ის მსოფლიო რეიტინგს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ყინულის ჰოკეის საერთაშორისო ფედერაცია ოფიციალური საიტი
აგრაფინა ფონ ზარნეკაუ

აგრაფინა ჯაფარიძე, გრაფინია ფონ ზარნეკაუ (ინგლ. Agrippina, Countess von Zarnekau; დ. 6 ნოემბერი [ძვ. სტ. 25 ოქტომბერი], 1855 — გ. 18 ოქტომბერი, 1926) — XIX-XX საუკუნეების ქართველი არისტოკრატი და მეცენატი. კონსტანტინე ოლდენბურგის მორგანატული მეუღლე. აგრაფინა დაიბადა რაჭაში, ქართველი აზნაურის კონსტანტინე და მელანო ჯაფარიძეების ოჯახში. 5 წლის ასაკში მამა გარდაეცვალა. დედამისი მელანო გადასახლდა ქუთაისში და მეორედ გათხოვდა. აგრაფინამ განათლება მიიღო წმინდა ნინოს სახელობის სკოლაში (ამჟამად მესამე სკოლა), სადაც მისი თანაკლასელი იყო ნიკო ნიკოლაძის და ოლიმპია. 1876 წელს ცოლად გაჰყვა ქართველ თავადს ტარიელ დადიანს, რომლის ცოლი სოფიაც მშობიარობას გადაჰყვა. არ არის ცნობილი ჰყავდა თუ არა აგრაფინას საკუთარი შვილები ტარიელ დადიანთან, თუმცა ცნობილია, რომ მათი ქორწინება წარუმატებელი გამოდგა. მეორედ გათხოვდა კონსტანტინე ოლდენბურგზე, რომელსაც გაუჩინა 6 შვილი. 1882 წელს მიიღო გრაფინია ზარნეკაუს ტიტული. გარდაიცვალა 1926 წელს ქუთაისში. Тегюль М. Принц Ольденбургский и графиня Зарнекау
გუგული მგელაძე

ყარამან (გუგული) მგელაძე (დ. 12 მაისი, 1928, თბილისი — გ. 29 ნოემბერი, 2015, თბილისი) — ქართველი კინორეჟისორი და სცენარისტი. საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1983). გუგული მგელაძე დაიბადა 1928 წლის 12 მაისს თბილისში. 1951 წელს დაამთავრა მოსკოვის საკავშირო კინემატოგრაფიული ინსტიტუტის (ВГИК) სამსახიობო, 1962 წელს კი — სარეჟისორო ფაკულტეტი. კინოში მოღვაწეობა დაიწყო ახალგაზრდა ასაკიდან. მიღებული აქვს დიპლომები საკავშირო კინოფესტივალებზე. იყო საქართველოს კინემატოგრაფისტთა კავშირის წევრი. გარდაიცვალა 2015 წლის 29 ნოემბერს. დაკრძალულია თბილისში, მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში 1960 — „განთიადი“ 1961 — „ბურთი და მოედანი“ 1965 — „ბოდიში, თქვენ გელით სიკვდილი“ 1967 — „ცისკრის ზარები“ 1969 — „სინათლე ჩვენს ფანჯრებში“ 1971 — „გათენების წინ“ 1975 — „თეთრი სახლები“ 1975 — „არ დაიჯერო, რომ აღარა ვარ“ 1977 — „ფედია“ 1979 — „ძახილი“ 1980 — „როგორ ვიცხოვრო უშენოდ“ 1983 — „მაცივარში ვიღაც იჯდა“ 1985 — „ბაგრატიონი“ 1987 — „ფესვები“ 1989 — „წარსული მუდამ ჩვენთანაა“ 1994 — „ჩაკლული სული“ 2003 — „გაჭედილები“ 1960 — „განთიადი“ 1961 — „ბურთი და მოედანი“ 1967 — „ცისკრის ზარები“ 1975 — „არ დაიჯერო, რომ აღარა ვარ“ 1975 — „თეთრი სახლები“ 1979 — „ძახილი“ 1980 — „როგორ ვიცხოვრო უშენოდ“ 1983 — „მაცივარში ვიღაც იჯდა“ 1989 — „წარსული მუდამ ჩვენთანაა“ 1994 — „ჩაკლული სული“ 2003 — „გაჭედილები“ 1943 — „გიორგი სააკაძე“ (რეჟ. მ.ჭიაურელი) 1948 — „ახალგაზრდა გვარდია“ (რეჟ. ს. გერასიმოვი]) 1950 — „მშვიდობიანი დღეები“ (რეჟ. ვლ. ბრაუნი) 1955 — „ფრთოსანი ვარსკვლავები“ (რეჟ. ი. შმარუკი) 1954 — „ჭრიჭინა“ (რეჟ. ლ.ხოტივარი) 1956 — „ორი ოკეანის საიდუმლოება“ (რეჟ. კ.პიპინაშვილი) 1994 — „ჩაკლული სული“ 1975 — „თეთრი სახლები“ 2003 — „გაჭედილები“ 1966 — მოსკოვის სპორტული ფილმების პირველი საკავშირო კინოფესტივალის დიპლომი მოკლემეტრაჟიანი ფილმისთვის „ბურთი და მოედანი“ 1983 — საქართველოს სახალხო არტისტი 1998 — ღირსების ორდენი ქართული კინემატოგრაფიის განვითარებაში შეტანილი პირადი დიდი წვლილისათვის ტაშკენტში აზიისა და აფრიკის ქვეყნების საკავშირო კინოფესიტივალის დიპლომი ფილმისთვის „გათენების წინ“ გუგული მგელაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გუგული მგელაძე [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია გუგული მგელაძე კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ↑ ცნობილი რეჟისორი და სცენარისტი გუგული მგელაძე 88 წლის ასაკში გარდაიცვალა, guardian.ge ↑ საქართველოს სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს უწყებები. 1983. №10 გვ. 7