laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ავთანდილ ცოტნიაშვილი

ავთანდილ ცოტნიაშვილი (დ. 1 თებერვალი, 1936, სოფ. ერედვი, ახლანდ. ერედვის მუნიციპალიტეტი — გ. 9 მაისი, 1998, გორი) — ქართველი პროფესორი, პუბლიცისტი, ლიტერატურის კრიტიკოსი. მისი პუბლიცისტური მოღვაწეობის ძირითადი ნაწილი მიეძღვნა ქართულ-ოსურ ლიტერატურულ ურთიერთობებს, რაც გადმოცემულია მის სადისერტაციო ნაშრომსა და წიგნებში. დაიბადა იოსებ ცოტნიშვილისა და ნატა გალეგაშვილის ოჯახში. დაასრულა ერედვის რვაწლიანი სკოლა და შემდეგ სწავლა გაგრძელა ბერულის საშუალო სკოლაში, რომლის წარჩინებით დამთავრებისთანავე ჩაირიცხა სამხრეთ ოსეთის პედაგოგიურ ინსტიტუტში (შემდგომ ცხინვალის სახელმწიფო უნივერსიტეტი). სხვადასხვა დროს სწავლობდა მოსკოვის ლომონოსოვის სახელობის უნივერსიტეტში, გაიარა ასპირანტურის კურსი შოთა რუსთაველის სახლობის ლიტერატურის ინსტიტუტში და დაიცვა დისერტაცია აკადემიკოს გიორგი ციციშვილის ხელმძღვანელობით. მუშაობდა საქართველოს კომკავშირის ცკ-ში სხვადასხვა პოზიციაზე, ივ. ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მოწვეულ პროფესორად, ცხინვალის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დოცენტად. აქტიურად თანამშრომლობდა ქართულ, ოსურ და რუსულ პერიოდულ გამოცემებთან და ინტენსიურად ბეჭდავდა სამეცნიერო-პუბლიცისტურ წერილებს. ცხოვრების დიდი ნაწილი მიუძღვნა ქართული ფოლკლორისა და ლიტერატურის, ქართულ-ოსური ურთიერთობების მიმართულებებით კვლევით საქმიანობას. სიცოცხლის ბოლომდე კითხულობდა ლექციებს ცხინვალის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. ქართულ-ოსური ლიტერატურული ურთიერთობის შესახებ, თბილისი, საბჭ. საქართველო, 1966; ქართულ-ოსური ლიტერატურული ურთიერთობის ისტორიიდან, მე-19 ს. შუა წლებიდან დღემდე, ცხინვალი, სამხრეთ ოსეთის წიგნის გამ-ბა, 1968; მე-19 საუკუნის დასასრულისა და მე-20 საუკუნის დასაწყისის ქართული პერიოდიკა ქართულ-ოსური ურთიერთობის შესახებ, ცხინვალი, ირისთონი, 1990; ს. ყურაშვილი, ახალი ერედვი, სტალინირი, 1950 ალ. მღებრიშვილი, XX საუკუნის ცხინვალის ლიტერატურულ-კულტურული ცხოვრების ისტორიისათვის, თბილისი, 2003 ვ. საბანაძე, ცხინვალი და ცხინვალელები, გორი, 1990 ზ. ცოტნიაშვილი, ქართულ-ოსური ურთიერთობა პრესაში XX-XXI საუკუნეების მიჯნაზე, თბილისი, 2005 ავთანდილ ცოტნიაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ქალამანა

ქალამანა, პარამეციუმი (ლათ. Paramecium) — უმარტივესების გვარი ინფუზორიების კლასისა. ცხოვრობენ მტკნარ წყალში. მათი სხეული მოგრძო-ოვალურია (სიგრძე 0,3 მმ). გამკვრივებული გარეთა ფენა — პელიკულა დაფარული აქვთ თანაბარი ზომის წამწამებით. სხეულის გვერდით, პირის ირგვლივ ჩაღრმავებაში (პერისტომაში) პირის ხვრელია (ციტოსტომი), რომელიც გადადის ხახაში (ციტოფარინქსი). მრავლდებიან უსქესოდ (ორად გამოყოფით) და სქესობრივად (კონიუგაციით). არახელსაყრელ პირობებში ინცისტირდებიან (გარს შემოიკრავენ). Paramecium bursaria-ს ახასიათებს მწვანე წყალმცენარესთან ზოოქლორელასთან უჯრედშიგა სიმბიოზი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 445.
ოლექსანდრიის რაიონი

ოლექსანდრიის რაიონი (უკრ. Олександрійський район) — რაიონი უკრაინაში, კიროვოჰრადის ოლქში. მისი ფართობია 1 854 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 36 095 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 20 კაცს კმ²-ზე. ოლექსანდრიის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ოლექსანდრია. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-03. ციტირების თარიღი: 2015-04-24.
ოლექსანდრივკის რაიონი (კიროვოჰრადის ოლქი)

ოლექსანდრივკის რაიონი (უკრ. Олександрівський район) — რაიონი უკრაინაში, კიროვოჰრადის ოლქში. მისი ფართობია 1 159 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 27 724 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 25 კაცს კმ²-ზე. ოლექსანდრივკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ოლექსანდრივკა. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-03. ციტირების თარიღი: 2015-04-24.
ონუფრიივკის რაიონი

ონუფრიივკის რაიონი (უკრ. Онуфріївський район) — რაიონი უკრაინაში, კიროვოჰრადის ოლქში. მისი ფართობია 889 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 36 095 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 21 კაცს კმ²-ზე. ონუფრიივკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ონუფრიივკა. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-03. ციტირების თარიღი: 2015-04-24.
პეტროვეს რაიონი

პეტროვეს რაიონი (უკრ. Петрівський район) — რაიონი უკრაინაში, კიროვოჰრადის ოლქში. მისი ფართობია 1 195 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 24 408 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 21 კაცს კმ²-ზე. პეტროვეს რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი პეტროვე. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-01. ციტირების თარიღი: 2015-04-24.
სვიტლოვოდსკის რაიონი

სვიტლოვოდსკის რაიონი (უკრ. Світловодський район) — რაიონი უკრაინაში, კიროვოჰრადის ოლქში. მისი ფართობია 1 219 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 12 483 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 11 კაცს კმ²-ზე. სვიტლოვოდსკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სვიტლოვოდსკი. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-01. ციტირების თარიღი: 2015-04-24.
ბლაჰოვიშჩენსკეს რაიონი

ბლაჰოვიშჩენსკეს რაიონი (უკრ. Благовіщенський район; 2016 წლამდე - ულიანოვკის რაიონი უკრ. Ульяновський район) — რაიონი უკრაინაში, კიროვოჰრადის ოლქში. მისი ფართობია 701 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 22 791 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 34 კაცს კმ²-ზე. ბლაჰოვიშჩენსკეს რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ბლაჰოვიშჩენსკე. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-03. ციტირების თარიღი: 2015-04-24.
უსტინივკის რაიონი

უსტინივკის რაიონი (უკრ. Устинівський район) — რაიონი უკრაინაში, კიროვოჰრადის ოლქში. მისი ფართობია 942 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 13 141 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 14 კაცს კმ²-ზე. უსტინივკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი უსტინივკა. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-01. ციტირების თარიღი: 2015-04-24.
ვილშანკის რაიონი

ვილშანკის რაიონი (უკრ. Вільшанський район) — რაიონი უკრაინაში, კიროვოჰრადის ოლქში. მისი ფართობია 645 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 12 688 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 21 კაცს კმ²-ზე. ვილშანკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ვილშანკა. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-03. ციტირების თარიღი: 2015-04-24.
ზნამიანკის რაიონი

ზნამიანკის რაიონი (უკრ. Знам'янський район) — რაიონი უკრაინაში, კიროვოჰრადის ოლქში. მისი ფართობია 1 334 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 23 424 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 18 კაცს კმ²-ზე. ზნამიანკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ზნამიანკა. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-03. ციტირების თარიღი: 2015-04-24.
კროპივნიცკის რაიონი

კროპივნიცკის რაიონი (უკრ. Кропивницький район; 2018 წლის 20 ნოემბრამდე კიროვოჰრადის რაიონი (უკრ. Кіровоградський район)) — რაიონი უკრაინაში, კიროვოჰრადის ოლქში. მისი ფართობია 1 600 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 37 081 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 23 კაცს კმ²-ზე. კროპივნიცკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კროპივნიცკი. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ Рада переименовала Кировоградский район в Кропивницкий ↑ Постанова Верховної Ради України № 2615-VIII від 20 листопада 2018 року «Про перейменування Кіровоградського району Кіровоградської області»(უკრ.) ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-03. ციტირების თარიღი: 2015-04-24.
ანტრაციტის რაიონი

ანტრაციტის რაიონი (უკრ. Антрацитівський район) — რაიონი უკრაინაში, ლუჰანსკის ოლქში. მისი ფართობია 1 700 კმ². 2014 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 31 050 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 18 კაცს კმ²-ზე. ანტრაციტის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ანტრაციტი. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-03. ციტირების თარიღი: 2015-04-24.
დეშატი

დეშატი (მაკედ. Дешат) — მთა ალბანეთისა და მაკედონიის საზღვარზე. გამოირჩევა ციცაბო მწვერვალებით — კრიჩინითა და ველივარით. უმაღლესი წერტილია ველივარი, რომელიც ზღვის დონიდან 2 375 მეტრზე მდებარეობს. სხვა მნიშვნელოვან მწვერვალებს შორისაა დელი-სენიკა და სუვა-ბარა. დეშატი ასევე გამოირჩევა მდინარის ღრმა ხეობებით, უღრანი ტყეებითა და პატარა მყინვარული ტბებით. ალბანეთის მხრიდან უახლოესი ქალაქია პეშკოპი, მაკედონიის მხრიდან კი დებარი. მაკედონიის მთების სია Крчин и Дешат
სტოგოვო

სტოგოვო (მაკედ. Стогово) — მთა მაკედონიის რესპუბლიკის ნაწილში. გამორჩეული მწვერვალებია გოლემ-რიდი (2278 მ), ბაბინ-სტრი (2242 მ), კანეში და სხვა მრავალი მწვერვალი, რომელთა სიმაღლე ზღვის დონიდან 2000 მეტრს აღემატება. სტოგოვოს მთა ადვილად მისასვლელია ავტობუსით, რომელიც დედაქალაქ სკოპიედან და ქალაქ დებარიდან გადის. ბუნება თითქმის ხელუხლებლადაა შემონახული, რადგან ქედი დასახლებული არეალებისგან საკმაოდ მოშორებით მდებარეობს და მთამსვლელებიც იშვიათად სტუმრობენ. მაკედონიის მთების სია Евгений Динчев, Петър Атанасов, Високите планини на Република Македония, Пътеводител, София, 1998.
აღდგომისა წამებული

აღდგომისა წამებული — შუა საუკუნეების ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი, დარბაზული ეკლესია. მდებარეობს დავითგარეჯის სამონასტრო კომპლექსში, გარეჯის მთის სერზე, დავითის ლავრასა და უდაბნოს მონასტერს შორის. ეკლესია აგებულია ნატეხი ქვით. კამარა ეყრდნობა ორ საბჯენ თაღს. აფსიდი ჩაწერილია კვადრატში. ოთხივე ფასადზე თითო პატარა სარკმელი აქვს. ინტერიერში შემორჩენილია ფესკების ფრაგმენტები. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 261. დვალი თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-III, თბ., 2019. — გვ. 229-231.
ბისტრა

ბისტრა (მაკედ. Бистра) — ქედი ჩრდილოეთ მაკედონიაში. გამოირჩევა მრავალი მწვერვალით, რომელთა სიმაღლეც ზღვის დონიდან 2 000 მეტრზე მეტია; მათ შორის უმაღლესია მწვერვალი მედენიცა 2 163 მეტრი სიმაღლით. კირქვის ეროზიის შედეგად, ქედზე წარმოქმნილია კირქვული მინდვრები. სულ აღმოჩენილია თოთხმეტი მინდორი. ქედის დიდი ნაწილი შედის მავროვოს ეროვნული პარკის შემადგენლობაში. მაკედონიის მთების სია Панов, Митко. „Географска положба и граници на Бистра“. Во зборникот: „Бистра -природни и социогеографски карактеристики на планината Бистра“. МАНУ, Скопје, 1983
კვებეკი

კვებეკი (ფრანგ. Québec) — პროვინცია კანადის აღმოსავლეთში. ალგონკინელების ენაზე „კვებეკი“ ნიშნავს „სრუტეზე გასასვლელს“. მოსახლეობა — 7,903,001 (2011) ათასი; ფართობი — 1,542,056 ათასი. ქალაქები (ათ.) — მონრეალი (3,824,221), კვებეკი (765,706), გატინო (314,501), შერბრუკი (201,890). (მოსახლეობის რაოდენობა მოცემულია 2011 წლის აღწერის მიხედვით) ენები (%) — ინგლისური — 8, ფრანგული — 78; ფრანგული ერთადერთი სახელმწიფო ენაა 1974 წლიდან. კანონი ენის შესახებ კრძალავს ინგლისურის გამოყენებას საგზაო ნიშნებზე. ისტორია — 1534—1763 წლებში ცნობილია ახალი საფრანგეთის სახელით, ინგლისელებმა დაიპყრეს და გახდა კვებეკის პროვინცია 1763—1790 წლებში. შემდეგ ეწოდა ქვემო კანადა და აღმოსავლეთი კანადა. 1867 წლიდან კანადის ერთ-ერთი პირველი პროვინციაა. 1960-იან წლებში დე გოლის სტუმრობამ ბიძგი მისცა სეპარატისტული მოძრაობის გააქტიურებას. Bergeron, Léandre (1975). The History of Québec: a Patriote's [sic] Handbook, trans. from the 5th French ed. by Baila Markus and rev. by the author. Updated ed. New Canada Publications. ISBN 0-9196-0035-2 Bergeron, Léandre (1974). Why There Must Be a Revolution in Québec. Toronto: New Canada Publications. 0-919600-16-6 Government of Quebec დაარქივებული 2011-09-27 საიტზე Wayback Machine. კვებეკი საიტზე Curlie Discover the Quebec in pictures, photos დაარქივებული 2007-09-29 საიტზე Wayback Machine. Bonjour Québec
იური ულუოტსი

იური ულუოტსი (ესტ. Jüri Uluots; დ. 13 იანვარი, 1890 — გ. 9 იანვარი, 1945) — ესტონელი პოლიტიკოსი. საბჭოთა ოკუპაციამდე ესტონეთის უკანასკნელი პრემიერ-მინისტრი (1939–1940). დევნილობაში ასრულებდა ესტონეთის პრეზიდენტის მოვალეობას. 1938–1939 წლებში რიიგიკოგუს თავჯდომარეა. ეწეოდა საადვოკატო მოღვაწეობას. იური ულუოტსი 1941 წელს გაიქცა სტოკჰოლმში, სადაც განაგრძობდა მოღვაწეობას ესტონეთის მთავრობა დევნილობაში. 1992 წელს მათ ოფიციალურად გადასცეს ხელისუფლება ლენარტ მერს. გარდაიცვალა 1945 წელს, მისი შემცვლელი ესტონეთის პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებლის თანამდებობაზე გახდა აუგუსტ რეი. 2008 წელს ულუოტსის, მისი მეუღლისა და შვილის ცხედრები გადმოასვენეს ტალინში. Vestlusi professor Uluotsaga praeguse olukorra kohta – Postimees.ee Jüri Uluotsast riik.ee veebilehel
ოტო ტიეფი

ოტო ტიეფი (ესტ. Otto Tief; დ. 14 აგვისტო, 1889, სილდემა, რუსეთის იმპერია — გ. 5 მარტი 1976, აჰია, ესტონეთის სსრ) — ესტონელი სამხედრო და პოლიტიკური მოღვაწე. თანამედროვე ესტონური ისტორიოგრაფია მას მიიჩნევს ესტონეთის უკანასკნელ კანონიერ პრემიერ-მინისტრად საბჭოთა ოკუპაციამდე. 1926-1929 წლებში მესამე მოწვევის რიიგიკოგუს წევრი. 1926-1927 წლებში ესტონეთის შრომის მინისტრი. 1927 წლის მარტ-დეკემბერში იუსტიციის მინისტრი. 1932-1937 წლებში მეხუთე მოწვევის რიიგიკოგუს დეპუტატი. 1944 წელს დააპატიმრეს ნკვდ-სძალებმა, მიუსაჯეს 10 წლიანი გადასახლება ყაზახეთში. სამშობლოში დაბრუნდა 1955 წელს. 1958 წელს უარი თქვა ეთანამშრომლა სუკ-თან, რის გამოც მიატოვა სამშობლო. დასახლდა მოსპინოში (უკრაინის სსრ). გარდაიცვალა 1976 წელს ესტონეთში. Otto Tief ja 1944. a. vahevalitsus Translated by Reet Ligi Publisher Korporatsioon Rotalia, 2006 ISBN 9949135060, ISBN 9789949135066 Tief, Otto ↑ Отто Тииф Из воспоминаний и заметок о 1939—1969 დაარქივებული 2013-10-05 საიტზე Wayback Machine. публ., предисл., коммент. и справ. материал Э. В. // Минувшее : Ист. альм. — [Вып.] 7. — М. : Прогресс : Феникс, 1992. — С. 112—189
ბილოკურაკინეს რაიონი

ბილოკურაკინეს რაიონი (უკრ. Білокуракинський район) — რაიონი უკრაინაში, ლუჰანსკის ოლქში. მისი ფართობია 1 436 კმ². 2014 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 19 598 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 14 კაცს კმ²-ზე. ბილოკურაკინეს რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ბილოკურაკინე. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-03. ციტირების თარიღი: 2015-04-24.
ბილოვოდსკის რაიონი

ბილოვოდსკის რაიონი (უკრ. Біловодський район) — რაიონი უკრაინაში, ლუჰანსკის ოლქში. მისი ფართობია 1 597 კმ². 2014 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 24 250 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 15 კაცს კმ²-ზე. ბილოვოდსკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ბილოვოდსკი. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-03. ციტირების თარიღი: 2015-04-24.
პერისტალტიკა

პერისტალტიკა (ბერძ. peristaltikos — შემომხვევი და მომჭერი) — ღრუ მილოვანი ორგანოების (ნაწლავი, კუჭი, შარდსაწვეთი) კედლების ტალღისებური თანამიმდევრული შეკუმშვა, რაც წელს უწყობს ორგანოს შიგთავსის გადაადგილებას. პერისტალტიკა ხორციელდება კედლის ირგვლივ და გასწვრივ განლაგებული გლუვი კუნთოვანი ბოჭკოების თანმიმდევრული შეკუმშვით. პერისტალტიკის ერთ ტალღას მოსდევს შევიწროვებული ადგილის წინამდებარე ნაწილის მოდუნება; ყოველი ტალღის დროს ორგანოს შიგთავსი გადაინაცვლებს ორგანოს მოძრაობის მიმართულებით. პერისტალტიკას ძირითადად არეგულირებს ვეგეტატიური ნერვული სისტემის სიმპათიკური და პარასიმპათიკური ნერვები, რომლებიც ორგანოს კედელში ქმნიან ნერვულ წნულებს. დადგენილია აგრეთვე ცენტრალური ნერვული სისტემის, კერძოდ, თავის ტვინის ქერქის გავლენა პერისტალტიკაზე, რაც ტკივილის ან განრისხების დროს პერისტალტიკის შენელებით, შიშის დროს კი გაძლიერებით ვლინდება. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 27.
Eesti Gaas

Eesti Gaas AS — ესტონური გაზის კომპანია, რომელიც ახორციელებს ბუნებრივი აირის იმპორტს და მართავს ქვეყნის გაზის ტრანსპორტირების სისტემას. Eesti Gaas-ის მფლობელები არიან: გაზპრომი (37.03%), E.ON (33.66 %), Fortum (17.72 %) და იტერა ლატვია (9.99 %). ოფიციალური საიტი
ჰელმუტ ბუსკეს გამომცემლობა

ჰელმუტ ბუსკეს გამომცემლობა (გერმ. Helmut Buske Verlag GmbH) - საენათმეცნიერო გამომცემლობა, იურიდიულად წარმოადგენს შეზღუდული პასუხისმგებლობის საზოგადოებას. მთავარი ოფისი მდებარეობს ქალაქ ჰამბურგში. გამომცემლობა დაფუძნებულ იქნა 1959 წლის 11 მაისს, როცა ჰელმუტ ბუსკემ ქალაქ ტიუბინგენში დააარსა ანტიკვარული წიგნის მაღაზია. მოგვიანებით, 1962 წელს ჰამბურგში. ჰელმუტ ბუსკეს გამომცემლობა 1992 წლის 1 იანვრიდან წარმოადგენს შვილობილ საწარმოს ფელიქს მაინერის გამომცემლობისა. დღემდე გამომცემლობამ 500 სათაური დაბეჭდა. ჰელმუტ ბუსკეს გამომცემლობა - ოფიციალური გვერდი
ესტონეთის საპარლამენტო არჩევნები (1923)

ესტონეთის საპარლამენტო არჩევნები (1923) (ესტ. II Riigikogu valimised) — მეორე საპარლამენტო არჩევნები ესტონეთში. არჩევნები გაიმართა 1923 წლის 5-7 მაისს. ხმის მიცემისას გარკვეული დარღვევები დაფიქსირდა. ამ არჩევნებით ესტონეთის ისტორიაში ყველაზე მრავალპარტიული პარლამენტი შედგა. ესტონეთის 1923 წლის საპარლამენტო არჩევნების შედეგები დაარქივებული 2014-02-02 საიტზე Wayback Machine.
ბაჰმუტი (კელერაშის რაიონი)

ბაჰმუტი (რუმ. Bahmut) — სოფელი მოლდოვაში, კელერაშის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 197 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 226 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ბაჰმუტი (სადგური)

ბაჰმუტი (რუმ. Bahmut) — სოფელი მოლდოვაში, კელერაშის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 139 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 741 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ბაჰუ

ბაჰუ (რუმ. Bahu) — სოფელი მოლდოვაში, კელერაშის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 74 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 557 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ბრავიჩა

ბრავიჩა (რუმ. Bravicea) — სოფელი მოლდოვაში, კელერაშის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 73 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 155 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ბუდა (კელერაშის რაიონი)

ბუდა (რუმ. Buda) — სოფელი მოლდოვაში, კელერაშის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 164 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 799 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ბულარდა

ბულარდა (რუმ. Bularda) — სოფელი მოლდოვაში, კელერაშის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 158 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 149 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ველჩინეცი (კელერაშის რაიონი)

ველჩინეცი (რუმ. Vălcineţ) — სოფელი მოლდოვაში, კელერაშის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 205 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 165 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ვერზერეშტიი-ნოი

ვერზერეშტიი-ნოი (რუმ. Vărzăreştii Noi) — სოფელი მოლდოვაში, კელერაშის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 137 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 309 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
დერენეუ

დერენეუ (რუმ. Dereneu) — სოფელი მოლდოვაში, კელერაშის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 104 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 119 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
დუმა (კელერაშის რაიონი)

დუმა (რუმ. Duma) — სოფელი მოლდოვაში, კელერაშის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 148 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 104 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ძველი რიგა

ძველი რიგა, ვეცრიგა (ლატვ. Vecrīga, გერმ. Altstadt von Riga) — ქალაქ რიგს ძველი უბანი, მდებარეობს მდინარე დაუგავის მარჯვენა ნაპირზე. ცნობილია თავისი ეკლესია-მონასტრებით და ისტორიული შენობებით. 1967 წელს უბანმა დაცული ტერიტორიის სტატუსი მიიღო. 1983 წლიდან ქალაქი-მუზეუმია, ხოლო 1997 წელს შეიყვანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში. XX საუკუნის 80-იან წლებში ქალაქის ხელისუფლებამ აკრძალა ტრანსპორტის მოძრაობა ძველი ქალაქის ტერიტორიაზე. Apkaimes oficiālā mājas lapa Rīgas pašvaldības portāla. Sīkāk par Vecrīgu portālā Cita Rīga Virtuālā ekskursija დაარქივებული 2013-12-17 საიტზე Wayback Machine. Interaktīvā karte დაარქივებული 2008-04-07 საიტზე Wayback Machine.
თავისუფლების ქანდაკება (რიგა)

თავისუფლების ქანდაკება (ლატვ. Brīvības piemineklis) — ქანდაკება რიგაში. ააგეს 1935 წელს ლატვიის დამოუკიდებლობისათვის ომის გმირთა პატივსაცემად. ძეგლი დგას რიგის ცენტრში თავისუფლების ბულვარში. ქანდაკების ავტორები არიან კარლის ზალე და ერნესტ შტალბერგი. სსრკ-ს მიერ ლატვიის ოკუპაციის შემდეგ დაისვა საკითხი ქანდაკების გადატანის, ან სულაც დემონტაჟის შესახებ, თუმცა ცნობილი სკულპტორის ვერა მუხინას (რომელიც დაიბადა რიგაში), არქიტექტორ ლევ რუდნევისა (რომელიც დიდი ხნის განმავლობაში ცხოვრობდა რიგაში) და ქანდაკების ავტორის ერნესტ შტალბერგის დამსახურებით ძეგლი შეინარჩუნეს თავის ადგილზე პირვანდელი სახით. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: თავისუფლების ქანდაკება (რიგა) Freedom monument (რუსული) Latvijas brīvības dižākajam simbolam – jau 60 (ლატვიური) Virtual tour of Old Riga (includes images and panoramas of the monument and its surroundings)
ესტონეთის საპარლამენტო არჩევნები (1929)

ესტონეთის საპარლამენტო არჩევნები (1929) (ესტ. IV Riigikogu valimised) — მეოთხე საპარლამენტო არჩევნები ესტონეთში. არჩევნები გაიმართა 1929 წლის 11-13 მაისს. სულ ხმის მიცემაში მონაწილეობა მიიღო 712 670-მა კაცმა. ესტონეთის 1929 წლის საპარლამენტო არჩევნების შედეგები დაარქივებული 2013-10-17 საიტზე Wayback Machine.
ესტონეთის საპარლამენტო არჩევნები (1992)

ესტონეთის საპარლამენტო არჩევნები (1992) (ესტ. 1992. aasta Riigikogu valimised) — საბჭოთა კავშირისგან დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ პირველი საპარლამენტო არჩევნები ესტონეთში. არჩევნები გაიმართა 1992 წლის 20 სექტემბერს. არჩევნებზე პარტიებისათვის 5%-იანი ბარიერი დაწესდა. ესტონეთის 1992 წლის საპარლამენტო არჩევნების შედეგები დაარქივებული 2015-11-25 საიტზე Wayback Machine. ↑ Nohlen, D & Stöver, P (2010) Elections in Europe: A data handbook, p57 ISBN 978-3-8329-5609-7
ესტონეთის საპარლამენტო არჩევნები (1995)

ესტონეთის საპარლამენტო არჩევნები (1995) (ესტ. 1995. aasta Riigikogu valimised) — საბჭოთა კავშირისგან დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ მეორე საპარლამენტო არჩევნები ესტონეთში. არჩევნები გაიმართა 1995 წლის 5 მარტს. არჩევნებში დამაჯერებელი გამარჯვება მოიპოვა ესტონეთის კოალიციურმა პარტიამ. ესტონეთის 1995 წლის საპარლამენტო არჩევნების შედეგები დაარქივებული 2016-01-05 საიტზე Wayback Machine. ↑ Nohlen, D & Stöver, P (2010) Elections in Europe: A data handbook, p574 ISBN 978-3-8329-5609-7
ესტონეთის საპარლამენტო არჩევნები (1999)

ესტონეთის საპარლამენტო არჩევნები (1999) (ესტ. 1999. aasta Riigikogu valimised) — საბჭოთა კავშირისგან დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ მესამე საპარლამენტო არჩევნები ესტონეთში. არჩევნები გაიმართა 1999 წლის 7 მარტს. ამ არჩევნებზე ესტონეთის კოალიციურმა პარტიამ კატასტროფული შედეგი მიიღო, რომელმაც მხოლოდ 7 მანდატის მოპოვება შეძლო. ესტონეთის 1999 წლის საპარლამენტო არჩევნების შედეგები დაარქივებული 2016-01-05 საიტზე Wayback Machine. ↑ Nohlen, D & Stöver, P (2010) Elections in Europe: A data handbook, p574 ISBN 978-3-8329-5609-7
ესტონეთის საპარლამენტო არჩევნები (2003)

ესტონეთის საპარლამენტო არჩევნები (2003) (ესტ. 2003. aasta Riigikogu valimised) — მეოთხე საპარლამენტო არჩევნები ესტონეთში. არჩევნები გაიმართა 2003 წლის 2 მარტს. ამ არჩევნებზე ესტონეთის ცენტრისტულმა პარტიამ და პარტია რეს-პუბლიკამ რიიგიკოგუში თანაბარი 28-28 ადგილი მოიპოვეს. ამომრჩეველთა გამოცხადებამ 58% შეადგინა. ესტონეთის 2003 წლის საპარლამენტო არჩევნების შედეგები დაარქივებული 2016-01-05 საიტზე Wayback Machine. ↑ Varasemad valimised - Arhiiv - Vabariigi Valimiskomisjon
ესტონეთის საპარლამენტო არჩევნები (1926)

ესტონეთის საპარლამენტო არჩევნები (1926) (ესტ. III Riigikogu valimised) — მესამე საპარლამენტო არჩევნები ესტონეთში. არჩევნები გაიმართა 1926 წლის 15-17 მაისს. ამ არჩევნების წინ უფრო სტაბილური სისტემის შემნის მიზნით შეიცვალა საარჩევნო კანონი. ესტონეთის 1926 წლის საპარლამენტო არჩევნების შედეგები დაარქივებული 2013-10-17 საიტზე Wayback Machine.
ესტონეთის საპარლამენტო არჩევნები (1920)

ესტონეთის საპარლამენტო არჩევნები (1920) (ესტ. I Riigikogu valimised) — პირველი საპარლამენტო არჩევნები ესტონეთში. არჩევნები გაიმართა 1929 წლის 27-29 ნოემბერს. არჩევნების შედეგად 10 რეგიონის პარტიული სიით აირჩა 100 დეპუტატი. ესტონეთის 1920 წლის საპარლამენტო არჩევნების შედეგები დაარქივებული 2012-06-16 საიტზე Wayback Machine.
ესტონეთის საპარლამენტო არჩევნები (1932)

ესტონეთის საპარლამენტო არჩევნები (1932) (ესტ. V Riigikogu valimised) — მეხუთე საპარლამენტო არჩევნები ესტონეთში. არჩევნები გაიმართა 1932 წლის 21-23 მაისს. არჩევნებში გამარჯვება მოიპოვა მოსახლეთა პარტიამ. ესტონეთის 1932 წლის საპარლამენტო არჩევნების შედეგები დაარქივებული 2012-06-14 საიტზე Wayback Machine.