laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ცენტრო-სურის პროვინცია

ცენტრო-სურის პროვინცია (ესპ. Centro Sur) — ეკვატორული გვინეის 7-დან ერთ-ერთი პროვინცია. ფართობი — 9931 კმ², 2015 წლის აღწერის წინასწარი მონაცემებით მისი მოსახლეობა შეადგენს 141 903 ადამიანს. ადმინისტრაციული ცენტრი — ევინაიონგი. მდებარეობს ეკვატორული გვინეის კონტინენტური რეგიონის ცენტრალურ ნაწილში. გადაჭიმულია ჩრდილოეთით მდებარე კამერუნის სახელმწიფო საზღვრიდან, სამხრეთით მდებარე გაბონის სახელმწიფო საზღვრამდე. დასავლეთით ესაზღვრება ლიტორალის პროვინციას, ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან კე-ნტემის პროვინციას, აღმოსავლეთიდან ველე-ნზასის პროვინციას. პროვინცია დაყოფილია 5 მუნიციპალიტეტად: ევინაიონგი (Evinayong) ნიეფანგი (Niefang) აკურენამი (Akurenam) ბიკურგა (Bicurga) ნკიმი (Nkimi) Evolución y Distribución de la población total por sexo y región დაარქივებული 2012-01-19 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2015 წლის მოსახლეობის აღწერის წინასწარი მონაცემები (Census preliminary of Equatorial Guinea’s population. 2015 year). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-06-12. ციტირების თარიღი: 2017-01-07. ↑ 2015 წლის მოსახლეობის აღწერის წინასწარი მონაცემები (geohive. 2015 წელი). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-09. ციტირების თარიღი: 2017-01-07. ↑ 2015 წლის მოსახლეობის აღწერის წინასწარი მონაცემები (citypopulation. 2015 წელი)
ხოსია ლაშხიშვილი

ხოსია ლაშხიშვილი (გ. დაახლოებით 1671), ლეჩხუმის მფლობელი XVII საუკუნის 60-იან წლებში. 1661 ქართლის მეფეს ვახტანგ V-ს უჭერდა მხარს ვამეყ III დადიანის წინააღმდეგ ბრძოლაში. მან მოაწყო ვამეყ III დადიანის მკვლელობა სვანეთში. 1668 წელს ლაშხიშვილი ერთხანს ემხრობოდა ოსმალეთის მხარდაჭერით იმერეთის ტახტზე ასულ დარეჯან დედოფალს (თეიმურაზ I-ის ასული, იმერეთის მეფის ალექსანდრე III-ის მეუღლე), შემდეგ კი აქტიურად მონაწილეობდა მის წინააღმდეგ მოწყობილ შეთქმულებაში და თვითონვე მოკლა დარეჯან დედოფალი. ლაშხიშვილი მხარს უჭერდა დემეტრე გურიელს, იმერეთის სამეფო ტახტზე ასვლაში, შემდეგ მონაწილეობდა შეთქმულებაში, რომლის შედეგად ბაგრატ IV-მ იმერეთის ტახტი დაიბრუნა. უკანასკნელად მოხსენებულია 1669 წლის დეკემბრით დათარიღებულ ბაგრატ IV-ის წერილში. ბერაძე თ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 149.
კე-ნტემის პროვინცია

კე-ნტემის პროვინცია (ესპ. Kié-Ntem) — ეკვატორული გვინეის 7-დან ერთ-ერთი პროვინცია. ფართობი — 3943 კმ², 2015 წლის აღწერის წინასწარი მონაცემებით მისი მოსახლეობა შეადგენს 183 331 ადამიანს,. ადმინისტრაციული ცენტრი — ებებიინი. მდებარეობს ეკვატორული გვინეის კონტინენტური ნაწილის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. დასავლეთიდან ესაზღვრება ცენტრო-სურის პროვინციას, სამხრეთიდან ველე-ნზასის პროვინციას, ჩრდილოეთიდან კამერუნს და აღმოსავლეთიდან გაბონს. პროვინცია დაყოფილია 6 მუნიციპალიტეტად: ებებიინი (Ebibeyín) ბიჯაბიჯანი (Bidjabidján) მიკომესენგი (Micomeseng) ნკუე (Ncue) ნსანგი (Nsang) ნსოკი (Nsok) Evolución y Distribución de la población total por sexo y región დაარქივებული 2012-01-19 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2015 წლის მოსახლეობის აღწერის წინასწარი მონაცემები (Census preliminary of Equatorial Guinea’s population. 2015 year). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-06-12. ციტირების თარიღი: 2017-01-07. ↑ 2015 წლის მოსახლეობის აღწერის წინასწარი მონაცემები (geohive. 2015 წელი). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-09. ციტირების თარიღი: 2017-01-07. ↑ 2015 წლის მოსახლეობის აღწერის წინასწარი მონაცემები (citypopulation. 2015 წელი)
ლიტორალის პროვინცია (ეკვატორული გვინეა)

ლიტორალის პროვინცია (ესპ. Litoral) — ეკვატორული გვინეის 7-დან ერთ-ერთი პროვინცია. ფართობი — 6665 კმ², 2015 წლის აღწერის წინასწარი მონაცემებით მისი მოსახლეობა შეადგენს 366 130 ადამიანს., იგი ყველაზე მრავალრიცხოვანი მოსახლეობის მქონე პროვინციაა ქვეყანაში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ბატა, რომელიც ასევე კონტინენტური გვინეის რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრიცაა. მდებარეობს ეკვატორული გვინეის კონტინენტური ნაწილის დასავლეთში. გადაჭიმულია ჩრდილოეთით მდებარე კამერუნის სახელმწიფო საზღვრიდან, სამხრეთით მდებარე გაბონის სახელმწიფო საზღვრამდე. აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ცენტრო-სურის პროვინციას. ეკვატორული გვინეის კონტინენტური პროვინციებიდან ერთადერთია, რომელიც გადის ატლანტის ოკეანეზე. პროვინცია დაყოფილია 7 მუნიციპალიტეტად: ბატა (Bata) მბინი (Mbini) კოგო (Kogo) მაჩინდა (Machinda) ბიტიკა (Bitika) კორისკო (Corisco) რიო-კამპო (Río Campo) ლიტორალი დაარქივებული 2011-10-13 საიტზე Wayback Machine. Evolución y Distribución de la población total por sexo y regiónდაარქივებული 2012-02-11 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2015 წლის მოსახლეობის აღწერის წინასწარი მონაცემები (Census preliminary of Equatorial Guinea’s population. 2015 year). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-06-12. ციტირების თარიღი: 2017-01-07. ↑ 2015 წლის მოსახლეობის აღწერის წინასწარი მონაცემები (geohive. 2015 წელი). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-09. ციტირების თარიღი: 2017-01-07. ↑ 2015 წლის მოსახლეობის აღწერის წინასწარი მონაცემები (citypopulation. 2015 წელი)
ველე-ნზასის პროვინცია

ველე-ნზასის პროვინცია (ესპ. Wele-Nzas) — ეკვატორული გვინეის 7-დან ერთ-ერთი პროვინცია. ფართობი — 5478 კმ², 2015 წლის აღწერის წინასწარი მონაცემებით მისი მოსახლეობა შეადგენს 191 383 ადამიანს.. ადმინისტრაციული ცენტრი — მონგომო. მდებარეობს ეკვატორული გვინეის კონტინენტური ნაწილის სამხრეთ-აღმოსავლეთში. დასავლეთიდან ესაზღვრება ცენტრო-სურის პროვინციას, ჩრდილოეთიდან კე-ნტემის პროვინციას, აღმოსავლეთიდან და სამხრეთიდან გაბონს. პროვინცია დაყოფილია 7 მუნიციპალიტეტად: აიენე (Ayene) აკონიბე (Akonibe) ანისოკი (Añisok) მენგომეიენი (Mengomeyén) მონგომო (Mongomo) ნსორკი (Nsork) ოიალა (Oyala) Evolución y Distribución de la población total por sexo y región დაარქივებული 2012-01-19 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2015 წლის მოსახლეობის აღწერის წინასწარი მონაცემები (Census preliminary of Equatorial Guinea’s population. 2015 year). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-06-12. ციტირების თარიღი: 2017-01-07. ↑ 2015 წლის მოსახლეობის აღწერის წინასწარი მონაცემები (geohive. 2015 წელი). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-09. ციტირების თარიღი: 2017-01-07. ↑ 2015 წლის მოსახლეობის აღწერის წინასწარი მონაცემები (citypopulation. 2015 წელი)
ანობონის პროვინცია

ანობონის პროვინცია (ესპ. Provincia de Annobón) — ეკვატორული გვინეის 7-დან ერთ-ერთი პროვინცია. მდებარეობს ეკვატორული გვინეის ოკეანურ ნაწილში. იგი წარმოადგენს ამავე დასახელების კუნძულს ატლანტის ოკეანის გვინეის ყურეში. ფართობი — 17 კმ². 2015 წლის აღწერის წინასწარი მონაცემებით მისი მოსახლეობა შეადგენს 5232 ადამიანს. უპირატესი ენა — ანობონური (პორტუგალურ-კრეოლური ენებიდან ერთ-ერთი). 1973-1979 წლებში ეწოდებოდა პაგალუ. ადმინისტრაციული ცენტრი — სან-ანტონიო-დე-პალე. კუნძული მთიანია, ვულკანური წარმოშობის, ნაყოფიერი ნიადაგით. კუნძული ანობონი წარმოადგენს სტრატოვულკანის ეროდირებულ ზედაპირს ოკეანის ფსკერიდან დაახლოებით 5000 მეტრ სიმაღლეზე, რომელიც წარმოიშვა ოკეანის ქერქზე. მისი საძირკველი, რომელიც თვალითაც სჩანს, აგებულია პალაგონიტური ბრექჩიებით, რომლებიც შეიცავენ კლინოპიროქსენის და ოლივინის ფენოკრისტებს და მეგაკრისტებს. ისინი გარღვეულია ანკარამიტული ბაზანიტების სუბვერტიკალური დაიკებით. ეროზიული ზემოქმედებით ქვედა კომპლექსი გადაფარულია ბაზანიტური ნაკადებით, რომელთაგან ქვედას აქვს 18,4 მილიონი წლის ასაკი. თავის მხრივ, ისინი ასევე გარღვეულია 5,35 მილიონი წლის ასაკის დაიკებით. უკანასკნელ სტადიებში მიმდინარეობდა ტრისტანიტული და ტრაქიტული გუმბათების წარმოქმნა, რომელთაგან ყველაზე უფრო დიდია — პიკო-დე-ფუეგო (ესპ. Pico de Fuego). კლიმატი ეკვატორულია, მუდმივად ნოტიო. კუნძული ანობონი 1473 წლის 1 იანვარს აღმოაჩინეს პორტუგალიელებმა, ამიტომაც მიიღო დასახელება, რომელიც ნიშნავს ახალი წლის მილოცვას (სიტყვასიტყვით «კეთილი წელი»). კუნძულ ბიოკოსთან (ფერნანდო პო) და ეკვატორული გვინეის თანამედროვე სანაპიროსთან ერთად 1778 წელს შეუერთდა ესპანეთს. 1968 წელს გახდა დამოუკიდებელი ეკვატორული გვინეის ნაწილი. პროვინცია დაყოფილია 2 მუნიციპალიტეტად: სან-ანტონიო-დე-პალე და მაბანა, რომლებიც იყოფიან 3 რაიონად: ანგანჩი, აუალი და მაბანა. კუნძული ეკვატორული გვინეისათვის წარმოადგენს სტრატეგიულ ინტერესს. ამ კუნძულის ფლობა ქვეყნის ხელისუფლებას უფლებას აძლევს სან-ტომე და პრინსიპის სამხრეთით მდებარე ვრცელი საზღვაო არეალი განიხილოს, როგორც საკუთარი განსაკუთრებული ეკონომიკური ზონა, რომელიც პოტენციურად მდიდარია ნავთობის საბადოებით. ამას გარდა, კუნძული გამოიყენება ტოქსიკური და რადიოაქტიური ნარჩენების დასამარხად. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ანობონის პროვინცია Gulf of Guinea Conservation Group დაარქივებული 2007-09-28 საიტზე Wayback Machine. http://www.icex.es/staticFiles/GuineaEcuatorial_6814_.pdf დაარქივებული 2012-11-24 საიტზე Wayback Machine. http://www.iradier.org/colaboracion5.htm დაარქივებული 2007-09-11 საიტზე Wayback Machine. Ghuty Mamae: La esencia de Annobón დაარქივებული 2011-07-11 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2015 წლის მოსახლეობის აღწერის წინასწარი მონაცემები (Census preliminary of Equatorial Guinea’s population. 2015 year). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-06-12. ციტირების თარიღი: 2016-12-29. ↑ 2015 წლის მოსახლეობის აღწერის წინასწარი მონაცემები (geohive. 2015 წელი). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-09. ციტირების თარიღი: 2016-12-29. ↑ 2015 წლის მოსახლეობის აღწერის წინასწარი მონაცემები (citypopulation. 2015 წელი) ↑ Alexander Smoltczyk «Volltanken in Malabo», DER SPIEGEL 35/2006 vom 28.08.2006, Seite 82
ბიკერტონი

ბიკერტონი (ინგლ. Bickerton Island) — კუნძული კარპენტარიის ყურის დასავლეთ ნაწილში (ჩრდილოეთი ტერიტორია, ავსტრალია). ბიკერტონი წარმოადგენს მცირე კუნძულს, კარპენტარიის ყურის დასავლეთ ნაწილში, დაახლოებით ნახევარკუნძულ არნემ-ლენდისა და კუნძულ გრუტ-აილენდის შუაში. მანძილი ავსტრალიის კონტინენტურ ნაწილთან შეადგენს 8 კმ-ს, ხოლო გრუტ-აილენდამდე 13 კმ-ს. კუნძულის ფართობია — 119,3 კმ². სანაპირო ზოლის სიგრძე — 955,7 კმ. უმაღლესი წერტილი აღწევს 78 მეტრს. კუნძული აღმოჩენილი იქნა 1803 წლის 4 იანვარს ბრიტანელი მეზღვაურის მეთიუ ფლინდერსის მიერ, რომელმაც მას სახელად დაარქვა ბიკერტონი ბრიტანელი ადმირალის რიჩარდ ბიკერტონის პატივსაცემად (ინგლ. Sir Richard Bickerton, 2nd Baronet). ბიკერტონის მოსახლეობის რაოდენობა 2011 წლის აღწერის მონაცემებით შეადგენს 176 ადამიანს. კუნძულზე არსებობს სამი დასახლება, ყველაზე დიდია მილიაკბურა (ინგლ. Milyakburra), რომელიც მდებარეობს კუნძულის აღმოსავლეთ სანაპიროზე. ბიკერტონი ძირითადად დასახლებულია ავსტრალიელი აბორიგენებით, რომლებიც ლაპარაკობენ ენინტილიაკვას ენაზე. ↑ Community Search Display. Milyakburra. Northern Territory Government of Australia. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-03-29. ციტირების თარიღი: 29 იანვარი 2009. ↑ Islands of Australia. UN SYSTEM-WIDE EARTHWATCH Web Site. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-03-29. ციტირების თარიღი: 29 იანვარი 2009. ↑ 04.01.1803 Flinders at Bickerton's Island. From the diaries. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-03-29. ციტირების თარიღი: 29 იანვარი 2009. ↑ მოსახლეობის აღწერა (2011 წელი). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-03-04. ციტირების თარიღი: 2014-07-06. ↑ Welcome to Groote Eylandt, Northern Territory, Australia. GEBIE. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-03-29. ციტირების თარიღი: 29 იანვარი 2009.
ლეონტი მროველი

ლეონტი მროველი — „ქართლის ცხოვრების“ ერთ-ერთ მინაწერში მოხსენიებული პირი, რომელსაც მიეწერება ამ კრებულში შესული თხზულებები: „მეფეთა ცხოვრება“, „არჩილის წამება“ და „ნინოს მიერ ქართლის მოქცევა“. ზოგი მკვლევარი ზემოხსენებულ ლეონტი მროველს აიგივებს ლეონტი რუისის ეპისკოპოსთან. იგი იხსენიება 1066 წლით დათარიღებულ წარწერაში, რომელიც 1957 წელს ქარელის მახლობლად, სოფ. თრეხვში აღმოაჩინეს, აგრეთვე მოიხსენიება როგორც მთავარეპისკოპოსი, ათონის ერთ-ერთ ხელნაწერში და ამჟამად ეროვნულ ბიბლიოთეკაში დაცულ XI საუკუნის ხელნაწერში. იმავე „ქართლის ცხოვრების“ სხვა მინაწერის მიხედვით, აგრეთვე დასახელებულ ნაწარმოებთა ენობრივ-სტილისტური და ისტორიული ანალიზის შედეგად ბევრი მკვლევარი შეუძლებლად თვლის მათ ავტორად XI საუკუნის მოღვაწის მიჩნევას: „ნინოს მიერ ქართლის მოქცევა“ „ქართლის ცხოვრებაში“ თითქმის სიტყვასიტყვით გადმოწერილია კრებულ „მოქცევაჲ ქართლისაჲში“ დამოწმებული ტექსტიდან. „მეფეთა ცხოვრება“, თვით „ქართლის ცხოვრებაში“ დაცული ერთ-ერთი მინაწერის თანახმად „ჟამითი ჟამად“ (ე. ი. დროდადრო) იწერებოდა, ხოლო „არჩილის წამების“ ავტორ ლეონტი მროველს ამ ნაწარმოების XII საუკუნის მეტაფრასტული რედაქციის უცნობი ჰაგიოგრაფი თვით არჩილის თანამედროვედ (VIII საუკუნის მოღვაწედ) მიიჩნევს. ამიტომაც, ზოგიერთი მკვლევარის აზრით, XI საუკუნის მოღვაწე ლეონტი მროველი ამ თხზულების მხოლოდ რედაქტორი ან გადამწერია. მკვლევართა ნაწილი კი ამ თხზულებებს VIII საუკუნით ათარიღებს და შესაბამისად მათ ავტორად სხვა, VIII საუკუნეში მოღვაწე ლეონტი მროველს მიიჩნევს. უკანასკნელი გამოკვლევებითაც დასტურდება, რომ დასახელებული თხზულებები VIII საუკუნეშია დაწერილი. გაფრინდაშვილი გ., ლეონტი მროველის 1066 წ. სამშენებლო წარწერა თრეხვის ქვაბებიდან, «საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის საზ. მეცნიერების განყოფილების მოამბე», 1961, № 1; ინგოროყვა პ., ლეონტი მროველი, ქართველი ისტორიკოსი, „პამბავთა მწერალი“ მე-8 საუკუნისა, «ენიმკის მოამბე», 1941, ტ. 10; კეკელიძე კ., ძველი ქართული მწერლობის ისტორია, ტ. 1, თბ., 1951; საქართველოს ისტორიის ნარკვევები, ტ. 1, თბ., 1970; ჯავახიშვილი ივ. თხზულებანი თორმეტ ტომად, ტ. 8, თბ., 1977; მელიქიშვილი გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 194–195. ლეონტი მროველის შემოქმედება Allgeo.org-ზე ↑ Stephen H. Rapp Jr. Studies in Medieval Georgian Historiography: Early Texts and Eurasian Contexts, Corpus Scriptorum Christianorum Orientalium, vol. 601, subsidia, vol. 113. Louvain: In aedibus Peeters, 2003
პალმერსტონი (ავსტრალია)

პალმერსტონი (ინგლ. Palmerston) — ქალაქი ავსტრალიაში, მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთში, ტიმორის ზღვის სანაპიროზე. შედის ჩრდილოეთი ტერიტორიის შემადგენლობაში. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით მისი მოსახლეობა შეადგენს 27 618 კაცს, საშუალო სიმჭიდროვე კი 522,08 ადამიანს კმ²-ზე. პალმერსტონი შტატის ადმინისტრაციული ცენტრ დარვინიდან დაშორებულია 21 კილომეტრით, ხოლო ალის-სპრინგსიდან — 1478 კილომეტრით. პალმერსტონს ქალაქის სტატუსი მიენიჭა 1981 წელს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: პალმერსტონი (ავსტრალია) პალმერსტონი[მკვდარი ბმული] პალმერსტონის ქალაქის საბჭოს საიტი Palmerston City Council Library Service დაარქივებული 2009-10-28 საიტზე Wayback Machine. ჩრდილოეთი ტერიტორიის ოფიციალური საიტი ჩარლზ დარვინის უნივერსიტეტის საიტი ↑ მოსახლეობის აღწერა (2011 წელი). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-09-24. ციტირების თარიღი: 2015-02-22.
გიორგი I ლიპარტიანი

გიორგი I ლიპარიტიანი (გ. 1620-იანი წლებში) — ოდიშის სამთავროს რეგენტი 1611-1616 წლებში, მამია IV დადიანის ძე და ლევან II დადიანის ბიძა, მამა ვამიყ III დადიანისა. ლევანის მცირეწლოვანების დროს განაგებდა სამთავროს. როგორც სალიპარტიანობის გამგებელი და ოდიშის სამთავროს უმაღლესი მოხელე, ატარებდა ლიპარტიანის ტიტულს. რეგენტობის შემდეგაც ერთხანს აქტიურად მონაწილეობდა ოდიშის სამთავროს საქმეებში. თავი გამოიჩინა როგორც ნიჭიერმა გამგებელმა. გიორგი ლიპარიტიანს სამი ცოლი ჰყავდა– დადიანის ასული ანა, ამილახვარის ასული თაჯი და ნესტან–დარეჯან ჭილაძე. დაახლოებით 1622 წელს გიორგის ნესტან–დარეჯანი ლევან დადიანმა წაართვა და საკუთარი ბიცოლა ცოლად შეირთო. გიორგი ლიპარტიანი მალევე გარდაიცვალა. ბერიძე თ., ერთი საკითხი სამეგრელოს ისტორიული გეოგრაფიიდან, «საქართველოს ისტორიული გეოგრაფიის კრებული», 1964, ტ. 2; ბერიძე თ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 248.
ალის-სპრინგსი

ალის-სპრინგსი (ინგლ. Alice Springs) — ქალაქი ავსტრალიაში. მოსახლეობის რაოდენობით მეორე ქალაქი ავსტრალიის ჩრდილოეთ ტერიტორიაში. მდებარეობს კონტინენტის გეოგრაფიულ ცენტრში. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 24 208 კაცს, სიმჭიდროვე — 178 კაცი კმ²-ზე. ალის-სპრინგსი 1499 კილომეტრითაა დაშორებული შტატის ადმინისტრაციულ ცენტრ დარვინიდან და 1532 კილომეტრით ადელაიდიდან. ქალაქი დაარსდა 1872 წელს. ალის-სპრინგსის სიახლოვეს მდებარეობს აეროპორტი. ქალაქი მოქცეულია უდაბნოების ტერიტორიაზე. ყველაზე ცხელი თვეებია იანვარი და თებერვალი, ხოლო ყველაზე ცივი თვეა ივლისი. ატმოსფერული ნალექების ყოველწლიური რაოდენობა საკმაოდ დაბალია და უდრის 279.2 მმ-ს. ქალაქ ალის-სპრინგსის ოფიციალური საიტი Official Tourism web site for Alice Springs and surrounds დაარქივებული 2014-08-23 საიტზე Wayback Machine. Photographs of Alice Springs in 1994, National Library of Australia History of the stratospheric balloon launch base located in the Alice Spring airport and records of balloons launched there Gigapixel Panorama of Alice Springs Sunrise from Anzac Hill looking towards The Gap დაარქივებული 2009-09-12 საიტზე Wayback Machine. Gigapixel Panorama of Alice Springs Sunrise from Anzac Hill Looking East დაარქივებული 2009-09-12 საიტზე Wayback Machine. ↑ მოსახლეობის აღწერა (2011 წელი)
ბოსელი (ღვთაება)

ბოსელი, ბოსლე, ბოსლა (სვან. ბოსლო, ბეიმღუ, ბობღა) — ნაყოფიერებისა და გამრავლების წარმართული ღვთაება ძველ საქართველოში. მისი კულტი ასახულია ბოსლობის დღეობაში. ბოსელის უმთავრეს ფუნქციას შეადგენდა საქონლის გამრავლება და მფარველობა. ამიტომ მას "საქონლის ანგელოზის" ეპითეტებითაც მოიხსენიებდნენ. ბოსელი თავდაპირველად ცხოველური სახის არსებად, კეროდ, ხარად უნდა ჰყოლოდათ წარმოდგენილი, ქართველი ხალხის ასტრალური რელიგიის მაღალ საფეხურზე, რომელიც განვითარებულია მიწათმოქმედებისა და სათანადო სოციალური წყობილების ზედნაშენს წარმოადგენს, ბოსელი სამიწათმოქმედო მეურნეობას დაუკავშირდა, ასტრალურ ღვთაებათა წრეში მოექცა და ანთროპომორფული სახე მიიღო. ამ საფეხურზე მნიშვნელოვნად გაფართოვდა ღვთაების ფუნქციები და მისი მსახურების ფორმები, რაც ახალწლის ციკლის დღეობებში უფრო მრავალფეროვნად გამოვლინდა. დროთა ვითარებაში ღვთაება ბოსელი გარდაიქმნა დიდ ღმერთად (სვან. ხოშა ღერბეთ), რომლის კულტი ხარისა და მზის კულტების შერწყმის ნიადაგზე ჩამოყალიბდა ასტრალური სარწმუნოების განვითარების გვიანდელ საფეხურზე. დროთა განმავლობაში ქრისტიანობის ზეგავლენით ბასილის თანაზიარი გახდა და ასე იხსენიებოდა ქართულ საახალწლო რიტუალებში. სოხაძე ა., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 468-469.
ჰაუარდი (კუნძული)

ჰაუარდი (ინგლ. Howard Island) — კუნძული არაფურის ზღვაში, ჩრდილოეთ ტერიტორიაში, ავსტრალია. შედის უესელის კუნძულების ჯგუფში. მისი ფართობი შეადგენს 280 კმ²-ს. ჰაუარდი წარმოადგენს პატარა წაგრძელებულ კუნძულს, რომელიც გამოყოფილია არნემ-ლენდის ნახევარკუნძულიდან ვიწრო სრუტით, რომლის სიგანეა არაუმეტეს 2 კმ. გარს აკრავს არაფურის ზღვის წყლები. მისგან სამხრეთ-დასავლეთით მდებარეობს კუნძული ბანიანი, ჩრდილო-ამოსავლეთით — კუნძული ელკო და სხვა კუნძულები უესელის კუნძულების ჯგუფიდან. მისი ფართობი შეადგენს 280 კმ²-ს. სანაპირო ზოლის სიგრძე — 106 კმ-ია. კუნძულის სიგრძე შეადგენს დაახლოებით 38 კმ-ს, სიგანე — 12 კმ-მდეა. კუნძული ჰაუარდი დაუსახლებელია, ყველაზე ახლოს მდებარე დასახლებული პუნქტი, გალივინკუ, მდებარეობს 5 კმ-ით ჩრდილო-აღმოსავლეთით, მეზობელ კუნძულ ელკოზე. მანძილი ჩრდილოეთ ტერიტორიის დედაქალაქ დარვინამდე — დაახლოებით 475 კმ-ია დასავლეთისკენ. არნემის სანაპიროს გეგმა ↑ Arnhem Coast Master Plan. Northen Territory Goverment. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-09-16. ციტირების თარიღი: 13 აპრილი 2009. ↑ 2.0 2.1 Islands of Australia. UN SYSTEM-WIDE EARTHWATCH Web Site. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-03-29. ციტირების თარიღი: 13 აპრილი 2009.
მელვილი (კუნძული, ავსტრალია)

მელვილი (ინგლ. Melville Island) — კუნძული აღმოსავლეთ ტიმორის ზღვაში, ჩრდილოეთი ტერიტორიის სანაპიროს მახლობლად, ავსტრალიაში. აბორიგენთა ენაზე კუნძულის დასახელებაა ერმალნერი. მელვილი, ბათერსტის კუნძულთან ერთად, ქმნის ტივის კუნძულებს. მდებარეობს ნახევარკუნძულ კობურგიდან დასავლეთით ნახევარკუნძულ არნემ-ლენდზე და ქალაქ დარვინის ჩრდილოეთით. სიდიდის მიხედვით (5786 კმ²) მელვილი არის ავსტრალიის რიგით მეორე კუნძული ტასმანიის შემდეგ. მაქსიმალური სიმაღლე ზღვის დონიდან შეადგენს 258 მეტრს. კუნძული დაფარულია შერეული და ტროპიკული ტყით. კლიმატი ტროპიკულია და მუსონურია. კუნძული აღმოაჩინა ნიდერლანდელმა ზღვაოსანმა აბელ ტასმანმა 1644 წელს და მას დაარქვა ვან-დიმენის მიწა. მეორე ვერსიით, კუნძული აღმოაჩინა სხვა ნიდერლანდელმა მოგზაურმა პიტერ პიტერსმა (პიტერსზონმა) 1636 წელს და მან დაარქვა მას ვან-დიმენის მიწა. მაგრამ, პიტერს მელვილი ეგონა ავსტრალიის მატერიკის ნაწილი. 1818 წელს მას სახელი გადაერქვა და ეწოდა კუნძული მელვილი დიდი ბრიტანეთის საადმირალოს პირველი ლორდის რობერტ დანდასის, მეორე ვიკონტ მელვილის პატივსაცემად. მის პატივსაცემადაა დარქმეული ასევე კუნძულ მელვილის სახელიც კანადის არქტიკულ არქიპელაგში. ცოტა მოგვიანებით, 1824 წელს, ბრიტანელებმა გააკეთეს პირველი ცდები დაესახლებინათ ავსტრალიის ჩრდილოეთი სანაპიროები და დააარსეს კუნძულზე პირველი ევროპული დასახლება — ფორტ-დუნდასი. დასახლება მილიკაპიტში ცხოვრობს — 559 ადამიანი, ხოლო პირლანგიმპიში — 440. დასახლება მილიკაპიტიდან დასავლეთით 27 კმ-ში კუნძულის სანაპიროზე ცხოვრობს 5 ოჯახი 30 ადამიანით. სულ კუნძულზე ცხოვრობს 1029 ადამიანი (2010). ↑ მაგიდოვიჩი ვ. ი., მაგიდოვიჩი ი. პ. გეოგრაფიული აღმოჩენების ისტორიის ნარკვევები. ტ. 2. მ., 1983. გვ. 372.
თეოდორა (დედოფალი)

დედოფალი თეოდორა (ბერძ. Θεοδώρα; (დ. დაახლ. 500 — გ. 28 ივნისი, 548) — ბიზანტიის დედოფალი, იმპერატორ იუსტინიან I–ის მეუღლე. მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 14 ნოემბერი, ახალი სტილით — 27 ნოემბერი. წმინდა ეკლესიამ იმპერატორთან ერთად წმინდანად შერაცხა მისი მეუღლე და თანამოაზრე თეოდორაც. ნეტარი თეოდორა მიიცვალა 548 წელს. Then again - The Empress Theodora Litopia - Empress Theodora დაარქივებული 2012-07-01 საიტზე Wayback Machine. ↑ http://www.enciclopediadelledonne.it/biografie/teodora-imperatrice-di-bisanzio ↑ ნიკიფორე ქსანთოპულოსი <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q939953"></a> ↑ მიქაელ სირიელი <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q129020"></a> ↑ (not translated to grc) Πάτρια τῆς Κωνσταντινουπόλεως — 0999. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2606032"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q120962929"></a> ↑ CONOR.SI <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q16744133"></a> ↑ Любкер Ф. Iustinianus // Реальный словарь классических древностей по Любкеру / под ред. Ф. Ф. Зелинский, А. И. Георгиевский, М. С. Куторга и др. — СПб: Общество классической филологии и педагогики, 1885. — С. 707–708. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q4249594"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q45276753"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q656"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q694826"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q4135787"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q24933120"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q30059240"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q101490"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1459210"></a> ↑ J. Br. Theodora // Encyclopædia Britannica: a dictionary of arts, sciences, literature and general information / H. Chisholm — 11 — New York, Cambridge, England: University Press, 1911. — Vol. 26. — P. 761–762. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q912887"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q867541"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5607942"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q84668300"></a> ↑ Ив. Гр. Феодора // Энциклопедический словарь — СПб: Брокгауз — Ефрон, 1904. — Т. XLIа. — С. 894–895. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q656"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q602358"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q4148372"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19908137"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q24507942"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q23892996"></a>
წმინდა ირინარქი

წმინდა ირინარქი – მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 28 ნოემბერი, ახალი სტილით — 11 დეკემბერი. წმინდა მოწამე და მასთან შვიდნი დედანი იმპერატორ დიოკლეტიანეს (284-305) მეფობის ჟამს აღესრულნენ. სასტიკი წამების შემდეგ უღმრთოებმა მათ 303 წელს თავები მოჰკვეთეს. „წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი IV, თბილისი, 2003 წ. წმიდა მოწამენი ირინარქი და მასთან შვიდნი დედანი
ბერთაუკა ლოლაძე

ბერთაუკა ლოლაძე — XVII საუკუნის II ნახევრის ქართველი ოქრომჭედელი. ლოლაძის ხელმძღვანელობით მოიჭედა ანჩის ხატი (მაცხოვრის ხატის) კარების გარე პირი. მისი ნამუშევარის სახარების სცენები: „ლაზარეს აღდგენა“, „იერუსალიმში შესვლა“, „ღვთისმშობლის მიძინება“, „თომას ურწმუნოება“, „საიდუმლო სერობა“, „სულიწმინდის მოფენი“. ყველა გამოსახულება და მთლიანად კარები ფართო ორნამენტულ არშიებშია ჩასმული. მრავალფიგურიანი კომპოზიციები ძალიან გადატვირთულია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 283.
ბელინდა კარლაილი

ბელინდა ჯო კარლაილი (ინგლ. Belinda Jo Carlisle, დ. 17 აგვისტო, 1958) — გრემის ნომინანტი ამერიკელი მომღერალი. ის არის ჯგუფ The Go-Go's-ის მთავარი ვოკალისტი და ერთ-ერთი დამაარსებელი, ისევე როგორც წარმატებული სოლო-შემსრულებელი. თავისი კარიერის განმავლობაში კარლაილმა გამოუშვა ოთხი სტუდიური ალბომი და თერთმეტი სინგლი The Go-Go's-თან ერთად (რომელმაც მსოფლიო 7 მილიონი დისკი გაყიდა ), ხოლო რვა სტუდიური ალბომი და ოცდათერთმეტი სინგლი, როგორც სოლო-შემსრულებელმა. მთავარი სტატია: ბელინდა კარლაილის დისკოგრაფია. სტუდიური ალბომები Belinda (1986) Heaven on Earth (1987) Runaway Horses (1989) Live Your Life Be Free (1991) Real (1993) A Woman and a Man (1996) Voila (2007) Wilder Shores (2017) კარლაილი-მეისონი დაარქივებული 2011-05-07 საიტზე Wayback Machine. ოფიციალური საიტი Belinda Carlisle - A Place on Earth ↑ Belinda Carlisle Biography. AskMen.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — ოქტომბერი 11, 2012. ციტირების თარიღი: November 27, 2010