laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ხეთაგუროვი

ხეთაგუროვი (1940 წლამდე წუნარი) — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, ქურთის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი (სოფლები: ბაგატა, გალუანთა, თიბილაანი, კროზა, კუსირეთი, ტბეთი, ქვასათალი, ღრუბელა, ხოდი). მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკეზე, მდინარე ტილიანისა (აღმოსავლეთის ფრონეს აუზი) და კეხვის არხის ნაპირას. ზღვის დონიდან 900 მეტრი, ცხინვალიდან 7 კილომეტრი. 2008 წლის 23 ოქტომბრის ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ საქართველოს კანონის საფუძველზე, ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის სამხედრო აგრესიის შედეგად და დადგენილია ამ ტერიტორიების განსაკუთრებული სამართლებრივი რეჟიმი. სოფლის ძველი სახელია წუნარი. იგი შიდა ქართლის ერთ-ერთი ისტორიული სოფელია. ვახუშტი ბატონიშვილი აღნიშნავს: „ამ ჴევს (ჭოლიბურს) ზეით ერთვის ამ წყალს ჴევი წუნარისა. წუნარს არს ეკლესია გუმბათიანი, აწ უქმი“. აქედან ივარაუდება, რომ XVIII საუკუნის დასაწყისში აქ მოსახლეობა აღარ ყოფილა. მოხსენიებულია იოანე ბაგრატიონის 1794-99 წლების აღწერაში. 1921 წელს წუნარის თემის 30 სოფელი მიეკუთვნა სამხრეთ ოსეთის რევკომს. 1940 წელს ეწოდა ხეთაგუროვი. 1991 წლამდე შედიოდა ცხინვალის რაიონში. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის მიერ და დე ფაქტოდ აკონტროლებს სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკა. სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკის ადმინისტრაციული დაყოფით შედის ცხინვალის რაიონში, მოსახლეობა 863 ადამიანი (2015). სოფელში დგას XIV საუკუნის ღვთისმშობლის ეკლესია. შიდა ქართლის 1955 წლის დაზვერვითმა ექსპედიციამ აქ მიაკვლია გვიანი ბრინჯაოს ხანის სამოსახლო გორას. გვასალია ჯ., ფრონის ხეობათა ისტორიული გეოგრაფიის საკითხები // საქართველოს ისტორიული გეოგრაფიის კრებული, ტ. VII, თბ.: „მეცნიერება“, 1989, ISBN 5-520-00154-5. ↑ https://web.archive.org/web/20210514232412/https://ugosstat.ru/wp-content/uploads/2017/06/Itogi-perepisi-RYUO.pdf ↑ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 453. ↑ გვასალია, 1989, გვ. 12 ↑ იოანე ბაგრატიონი, „ქართლ-კახეთის აღწერა“ გვ. 42 — თბილისი 1986 ↑ Итоги всеобщей переписи населения Республики Южная Осетия 2015 года ↑ გვასალია, 1989, გვ. 8
ხეითი (ქურთის მუნიციპალიტეტი)

ხეითი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქურთის მუნიციპალიტეტში, 1991 წლამდე შედიოდა ცხინვალის რაიონში, 2006 წლამდე გორის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მდინარე დიდი ლიახვის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 980 მეტრი, ცხინვალიდან 4 კილომეტრი. 2008 წლის 23 ოქტომბრის ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ საქართველოს კანონის საფუძველზე, ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის სამხედრო აგრესიის შედეგად და დადგენილია ამ ტერიტორიების განსაკუთრებული სამართლებრივი რეჟიმი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 455.
ხელჩუა

ხელჩუა — სოფელი საქართველოში, ერედვის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მდინარეების პატარა ლიახვისა და მეჯუდის წყალგამყოფი ქედის დასავლეთი კალთის ძირას. ზღვის დონიდან 1000 მეტრი, ცხინვალიდან 12 კილომეტრი. 1921 წელს შედიოდა გორის მაზრის ტყვიავის რაიონის მერეთის თემში. 1991 წლამდე შედიოდა ცხინვალის რაიონში, ხოლო 2006 წლამდე შედიოდა გორის მუნიციპალიტეტში. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ, ხოლო სოფელს დე ფაქტო აკონტროლებს სეპარატისტული სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკა, რომლის ტერიტორიაზე სოფელს მიანიჭეს ოსური სახელწოდება (ოს. Хелцуа). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 469. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 136. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 225. ↑ საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე — საქართველოს კანონი ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ
ხოდი

ხოდი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქურთის მუნიციპალიტეტში (ხეთაგუროვის თემი), 1991 წლამდე შედიოდა ცხინვალის რაიონში. მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკის ჩრდილოეთ მთისწინეთში, მდინარე ტილიანის (აღმოსავლეთის ფრონეს აუზი) მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 960 მეტრი, ცხინვალიდან 9 კილომეტრი. 2008 წლის 23 ოქტომბრის ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ საქართველოს კანონის საფუძველზე, ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის სამხედრო აგრესიის შედეგად და დადგენილია ამ ტერიტორიების განსაკუთრებული სამართლებრივი რეჟიმი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 493. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 228.
ხუგასთა

ხუგასთა — სოფელი საქართველოში, ერედვის მუნიციპალიტეტში, ქსუისის თემში. მდებარეობს მდინარეების პატარა ლიახვისა და მეჯუდის წყალგამყოფი ქედის დასავლეთი კალთის ძირას. ზღვის დონიდან 950 მეტრი, ცხინვალიდან 12 კილომეტრი. 1991 წლამდე შედიოდა ცხინვალის რაიონში, ხოლო 2006 წლამდე შედიოდა გორის მუნიციპალიტეტში. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ, ხოლო სოფელს დე ფაქტო აკონტროლებს სეპარატისტული სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკა, რომლის ტერიტორიაზე სოფელს მიანიჭეს ოსური სახელწოდება (ოს. ...). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 512. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 138. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 229. ↑ საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე — საქართველოს კანონი ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ
ჯაბიტა (ქურთის მუნიციპალიტეტი)

ჯაბიტა — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქურთის მუნიციპალიტეტში (ძარის თემი), 1991 წლამდე შედიოდა ცხინვალის რაიონში. მდებარეობს მდინარე დიდი ლიახვისა და აღმოსავლეთის ფრონეს წყალგამყოფზე. ზღვის დონიდან 950 მეტრი, ცხინვალიდან 6 კილომეტრი. 2008 წლის 23 ოქტომბრის ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ საქართველოს კანონის საფუძველზე, ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის სამხედრო აგრესიის შედეგად და დადგენილია ამ ტერიტორიების განსაკუთრებული სამართლებრივი რეჟიმი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 523. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 231.
ჯვარეთი

ჯვარეთი — სოფელი საქართველოში, ერედვის მუნიციპალიტეტში, ღრომის თემში. მდებარეობს მდინარეების მეჯუდისა და პატარა ლიახვის წყალგამყოფის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მთისწინეთზე. მდინარე აძურის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1100 მეტრი, ცხინვალიდან 30 კილომეტრი. 1991 წლამდე შედიოდა ცხინვალის რაიონში, ხოლო 2006 წლამდე შედიოდა გორის მუნიციპალიტეტში. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ, ხოლო სოფელს დე ფაქტო აკონტროლებს სეპარატისტული სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკა, რომლის ტერიტორიაზე სოფელს მიანიჭეს ოსური სახელწოდება (ოს. Дзуарет). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 557. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 140. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 232. ↑ საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე — საქართველოს კანონი ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ
გმირი დედა (ორდენი)

„გმირი დედა“ (რუს. Мать-героиня) — საპატიო წოდება და ორდენი, რომელიც დააწესა სსრკ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმმა 1944 წლის 8 ივლისს. „გმირის დედის“ წოდებას ანიჭებდნენ დედებს, რომელთაც შობეს და აღზარდეს 10 შვილი; ამასთანავე მათ გადასცემდნენ „გმირი დედის“ ორდენსა და სსრკ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის სიგელს. ორდენი — ვერცხლის სხივების ფონზე ამობურცული ოქროს ხუთქიმიანი ვარსკვლავი — მკერდის მარცხენა მხარეს მაგრდება წითლად მომინანქრებული ფიგურული ლითონის ფირფიტით. დაჯილდოებულის გარდაცვალების შემდეგ „გმირი დედის“ ორდენი, ორდენის წიგნაკი და სსრკ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის სიგელი სამახსოვროდ რჩება გარდაცვლილის ოჯახს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 192-193. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „გმირი დედა (ორდენი)“ ვიკისაწყობში. ინფორმაცია ორდენის შესახებ
ხაენი

ხაენი (ესპ. Jaén) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, ანდალუსიაში, ხაენის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. მოსახლეობა 116,393 ადამიანი (2007). ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ხაენი WikiSatellite view of Jaén at WikiMapia Official Tourism portal of Jaen დაარქივებული 2013-07-10 საიტზე Wayback Machine. Guía documental del Bicentenario de la Batalla de Bailén დაარქივებული 2006-05-22 საიტზე Wayback Machine. Portal of tourism, leisure and culture of the province of Jaen Jaén en Fotografías დაარქივებული 2010-01-25 საიტზე Wayback Machine. Jaén y su Música Biblioteca de la Policía Local de Jaén Peña del Deportivo de la Coruña de Jaén Fotografía Industrial en Jaén დაარქივებული 2019-05-01 საიტზე Wayback Machine. Gastromonía, sácale el mayor partido a la cocina giennense დაარქივებული 2009-07-28 საიტზე Wayback Machine.
კრისტიან IX

კრისტიან IX (დან. Christian 9.; დ. 2 აპრილი, 1818, — გ. 29 იანვარი, 1906) — დანიის მეფე 1863–1906 წლებში გლუქსბურგების დინასტიიდან. კრისტიან IX ოლდენბურგების დინასტიის გლუქსბურგების ხაზის პირველი წარმომადგენელი იყო დანიის ტახტზე. The Danish Monarchy's official site დაარქივებული 2006-06-14 საიტზე Wayback Machine.
ჰაბსბურგები

ჰაბსბურგები (გერმ. Habsburger) — ევროპის ერთ-ერთი ყველაზე ძლევამოსილი სამეფო საგვარეულო შუა საუკუნეებიდან ახალ დრომდე. დინასტიის წარმომადგენლები ავსტრიას მართავდნენ 1282 წლიდან, რომელიც მოგვიანებით მრავალეროვნულ ავსტრიულ იმპერიად გარდაისახა (1918 წლამდე) და ევროპის ერთ-ერთი მძლავრი და წამყვანი სახელმწიფო იყო. საგვარეულო იკავებდა ასევე საღვთო რომის იპმერიის ტახტს 1438-დან 1806 წლამდე. (მცირე წყვეტით 1742-45 წწ). გარდა ავსტრიისა და საღვთო რომის იმპერიისა ჰაბსბურგებს შემდეგი სახელმწიფოების ტახტი ეკავათ: უნგრეთის: 1437—1439, 1445—1457, 1526—1918 წწ; ჩეხეთის 1306—1307, 1437—1439, 1444—1457, 1526—1618, 1621—1918 წწ; ხორვატიის 1437—1439, 1445—1457, 1526—1918 წწ; ესპანეთის 1516—1700 წწ; პორტუგალიის 1580—1640; ნეაპოლის სამეფოსი 1516—1735 წწ; მექსიკის 1864—1867 წწ; ტრანსილვანიის 1690—1867 წწ; ტოსკანის 1790—1859 წწ; პარმის 1814—1847 წწ; მოდენის 1814—1859 წწ; ამას გარდა, არაერთი მცირე სახელმწიფოებრივი წარმონაქმნისა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 584. Brewer-Ward, Daniel A. The House of Habsburg: A Genealogy of the Descendants of Empress Maria Theresia. Clearfield, 1996. Crankshaw, Edward. The Fall of the House of Habsburg. Sphere Books Limited, London, 1970. (first published by Longmans in 1963) Evans, Robert J. W. The Making of the Habsburg Monarchy, 1550–1700: An Interpretation. Clarendon Press, 1979. McGuigan, Dorothy Gies. The Habsburgs. Doubleday, 1966. Palmer, Alan. Napoleón and Marie Louise Ariel Mexico, 2003. Wandruszka, Adam. The House of Habsburg: Six Hundred Years of a European Dynasty. Doubleday, 1964 (Greenwood Press, 1975).
ალფონსო XIII (ესპანეთი)

ალფონსო XIII (დ. 17 მაისი, 1886 მადრიდი — გ. 28 თებერვალი, 1941 რომი) — ესპანეთის მეფე ბურბონთა დინასტიიდან. დედის მარია კრისტინას რეგენტობით მეფობდა 1886-იდან, დამოუკუდებლად 1902–1931. ამერიკა-ესპანეთის ომის (1898) შემდეგ ესპანეთმა დაკარგა კუნძული კუბა და ფილიპინების კუნძულები. ატარებდა კოლონიურ პოლიტიკას. მასების გავლენით ალფონსო XIII იძულებული იყო გაეტარებინა ბურჟუაზიული რეფორმები. იგი ახშობდა მუშათა მოძრაობას. უთანხმოება ჰქონდა კორტესთან. ხელი შეუწყო გენერალ პრიმო დე რივერას დიქტატურის დამყარებას (1923 წლის 13 სექტემბერი). 1931 რევოლუციის დაწყებისთანავე ტახტიდან ჩამოაგდეს და ესპანეთიდან გააძევეს. Pilapil, Vicente R. Alfonso XIII. Twayne's rulers and statesmen of the world series 12. New York: Twayne, 1969. Sencourt, Robert. King Alfonso: A Biography. London: Faber, 1942. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ალფონსო XIII (ესპანეთი) Historiaantiqua. Alfonso XIII; (ესპანური) (2008)
ხაენის პროვინცია

ხაენი — პროვინცია სამხრეთ ესპანეთში. შედის ანდალუსიის ავტონომიური რეგიონის შემადგენლობაში. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ხაენი. ფართობი 13 489 კმ2. მოსახლეობა 660 ათასი ადამიანი (2005 წელი). პროვინცია არის ზეთისხილისა და ზეითუნის ზეთის წარმოების უმსხვილესი ცენტრი. პროვინციის ქალაქ ლინარესში პერიოდულად იმართება საერთაშორისო საჭადრაკო ტურნირები. (ესპანური)Despeñaperros Natural Park (ესპანური)Sierra de Andújar Natural Park (ესპანური)Sierra Mágina Natural Park (ესპანური)Sierras de Cazorla, Segura y Las Villas Natural Park (ესპანური)Cazorla, Segura y Las Villas (ინგლისური)Photo album from La Iruela Castle - Jaén - Andalusia დაარქივებული 2011-09-11 საიტზე Wayback Machine.
ის უბრალოდ შენში არ არის (ფილმი)

ის უბრალოდ შენში არ არის (ინგლ. He's Just Not That into You) — 2009 წლის ამერიკული ფილმი — რომანტიკული კომედია, რომელიც დაფუძნებულია გრეგ ბერენდტისა და ლიზ ტუჩილოს ამავე სახელწოდების მქონე წიგნზე, რომელიც ასევე დაფუძნებულია ერთ-ერთი დიალოგის ხაზზე სერიალიდან სექსი დიდ ქალაქში. ფილმი წარმოებულია დრიუ ბერიმორის კომპანიის „Flower Films“-ის მიერ. ფილმში მონაწილეობენ: ბენ აფლეკი, ჯენიფერ ენისტონი, დრიუ ბერიმორი, სკარლეტ იოჰანსონი, ჯასტინ ლონგი, ჯენიფერ კონელი, ჯინიფერ გუდვინი, კევინ კონოლი და ბრედლი კუპერი. რეჟისორია კენ კვეპისი. ოფიციალური საიტი „ის უბრალოდ შენში არ არის“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „ის უბრალოდ შენში არ არის“ — Box Office Mojo-ზე „ის უბრალოდ შენში არ არის“ — Rotten Tomatoes „ის უბრალოდ შენში არ არის“ — Metacritic-ზე ↑ He's Just Not That Into You (2009). Box Office Mojo. ციტირების თარიღი: 2009-06-24.
ჰერცლია

ჰერცლია (ებრ. הֶרְצְלִיָּה) — ქალაქი ისრაელში, თელ-ავივსა და ნეთანიას შორის. ქალაქს სახელი დაერქვა სიონისტური მოძრაობის ერთ-ერთი დამაარსებლის თეოდორ ჰერცლის პატივსაცემად. პირველი ათასწლეულის დასაწყისიდან XIII საუკუნემდე ჰერცლიის ადგილას იყო ბერძნული საპორტო ქალაქი აპოლონია. ↑ Table 3 - Population of Localities Numbering Above 2,000 Residents and Other Rural Population.
II ტურნირი მსოფლიოს პირველობაზე ჭადრაკში ქალთა შორის

II ტურნირი მსოფლიოს პირველობაზე ჭადრაკში ქალთა შორის ჩატარდა 1930 წლის ივლისში ჰამბურგში ვაჟთა საჭადრაკო ილომპიადის დროს. მონაწილეობდა სულ 5 მოჭადრაკე. ტურნირი ჩატარდა ორ წრედ. პირველი წრე მოიგო ვოლფ-კალმარმა, მაგრამ მეორე წრეში ვერა მენჩიკმა ქულათ მაქსიმუმი აიღო და შეინარჩუნა ჩემპიონის წოდება.
I ტურნირი მსოფლიოს პირველობაზე ჭადრაკში ქალთა შორის

I ტურნირი მსოფლიოს პირველობაზე ჭადრაკში ქალთა შორის ფიდეს გადაწყვეტილებით 1927 წლის ივლისში ლონდონში გაიმართა ქალთა პირველი ოფიციალური ჩემპიონატი ჭადრაკში. თავდაპირველად ეს ტურნირები იმართებოდა ფიდეს კონგრესებთან ერთდ ან ვაჟთა საჭადრაკო ოლიმპიადების დროს. პირველ ტურნირში მონაწილეობდა 7 ქვეყნის 12 მოჭადრაკე.
III ტურნირი მსოფლიოს პირველობაზე ჭადრაკში ქალთა შორის

III ტურნირი მსოფლიოს პირველობაზე ჭადრაკში ქალთა შორის ჩატარდა 1931 წლის ივლისში პრაღაში ვაჟთა საჭადრაკო ილომპიადის დროს. მონაწილეობდა სულ 5 მოჭადრაკე. მონაწილეთა რაოდენობა და შემადგენლობა იგივე იყო რაც წინა ტურნირში. ვერა მენჩიკმა ამჯერად ქულათა მაქსიმუმით შეინარჩუნა ჩემპიონის წოდება.
დედის დიდება (ორდენი)

"დედის დიდება" (რუს. Орден "Материнская Слава"), ორდენი, დაწესებულია სსრ კავშირის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის მიერ 1944 წლის 8 ივლისს. სსრ კავშირის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის სახელით და მისი შემდგომი დამტკიცებით ამ ორდენით აჯილდოებდნენ დედებს მოკავშირე და ავტონომიური რესპუბლიკების პრეზიდიუმები. ორდენს აქვს სამი ხარისხი. III ხარისხის ორდენით აჯილდოებენ დედას, რომელმაც შობა და აღზარდა 7 შვილი, II ხარისხის ორდენით - 8 შვილის დედას, I ხარისხის ორდენით კი - 9 შვილის დედას. ორდენი ვერცხლისაა, აქვს ოვალური ფორმა. იბნევენ მკერდის მარცხენა მხარეს. ქსე, ტ. 3, გვ. 433, თბ., 1978
ელეცის ღვთისმშობელი

ელეცის ღვთისმშობლის — ხატი ქალაქ ელეცში, ორლოვის გუბერნიაში, სმოლენსკის ღვთისმშობლის სახელობის საკათედრო ტაძარში ინახება. აქ ხატი 1060 წელს ღირს მამა ანტონი პეჩორელს ნაძვზე გამოუჩნდა და ამიტომ სასწაულმოქმედ ხატს და მონასტერს, სადაც ის დააბრძანეს, ელეცისა (Ель-ნაძვი) უწოდეს. აღწერილობა ქალაქ ელეცშია დაცული. ”ღვთისმშობლის მიწიერი ცხოვრება და მისი სასწაულმოქმედი ხატების ისტორია”. გვ. 101. თბილისი 2001 წ.
IV ტურნირი მსოფლიოს პირველობაზე ჭადრაკში ქალთა შორის

IV ტურნირი მსოფლიოს პირველობაზე ჭადრაკში ქალთა შორის ჩატარდა 1933 წლის ივლისში ფოლკსტონში ვაჟთა საჭადრაკო ოლიმპიადის დროს. მონაწილეობდა სულ 8 მოჭადრაკე. ტურნირი კვლავ ორ წრედ ჩატარდა და ისევ ვერა მენჩიკის გამარჯვებით დასრულდა. გიზელა ჰარუმს არც ერთი პარტია არ უთმაშია და მას უბრალოდ ჩაეთვალა წაგებები. Шахматный словарь / гл. ред. Л. Я. Абрамов; сост. Г. М. Гейлер. — М.: Физкультура и спорт, 1964. — С. 155. — 120 000 экз.
ძუძუსმაწოვებელი (ხატი)

ხატი იმყოფება ათონზე, კარაის კელიასთან მდებარე ეკლესიაში და ხილანდარის მონასტერს ეკუთვნის. თავდაპირველად ეს ხატი იყო საბა განწმენდილის ლავრაში, რომელიც იერუსალიმიდან 18 ვერსითაა დაშორებული. აღმოსავლეთში ამ ერთადერთი ლავრის წმინდა დამაარსებელმა თავის აღსასრულთან დაკავშირებით იწინასწარმეტყველა, რომ გარკვეული დროის შემდგომ ლავრას სერბეთიდან მეფური შთამომავლობის თანამოსახელე ვინმე საბა ესტუმრებოდა და რომ ლავრა მას, ლოცვა-კურთხევის ნიშნად, ძუძუსმაწოვებელი ღვთისმშობლის სასწაულმოქმედ ხატს მიუძღვნიდა. წმინდა საბა მშვიდობით წარდგა ღვთის წინაშე VI საუკუნეში, ხოლო მისი წინასწარმეტყველება ექვს საუკუნეზე მეტი ხნის შემდეგ აღესრულა: XIII საუკუნეში პალესტინა მოინახულა წმინდა საბა სერბელმა. მას გადაეცა წმ. საბა განწმენდილის წინასწარმეტყველური ანდერძი და ძუძუსმაწოვებელი ღვთისმშობლის ხატი. სერბეთში დაბრუნების შემდგომ წმ. საბამ ხატი ხილანდარის მონასტერს გადასცა. აღსანიშნავია, რომ ჩვეულების წინააღმდეგ, ის წმ. საბამ კანკელზე აღსავლის კარის არა მარცხენა, არამედ მარჯვენა მხარეს მოათავსა, სადაც ჩვეულებრივ მაცხოვრის ხატია ხოლმე, ხოლო ყოვლისმპყრობელი უფლის ხატი მარცხენა მხარეს, ღვთისმშობლის ხატის ადგილასაა მოთავსებული. ”ღვთისმშობლის მიწიერი ცხოვრება და მისი სასწაულმოქმედი ხატების ისტორია”. გვ. 102-103. თბილისი 2001 წ.
ხუცისა (ხატი)

ხილანდარის მონასტრის ტაძარში ეს ხატი მარცხენა კლიროსის სვეტთანაა მოთავსებული. ოდესღაც, ერეტიკოსმა მღვდელმა თავი მართლმადიდებლად წარმოიდგინა და უკეთური ზრახვებით მივიდა ხილანდარის მონასტერში, მაგრამ იგი დაისაჯა: ლიტანიის დროს, როდესაც მას ეს ხატი ეპყრა ხელთ, უცაბედად დაიხრჩო. ამის შემდეგ ლიტანია ყოველთვის ამ ხატით აღესრულება და მას აუცილებლად ღვთისმსახური მიაბრძანებს, სწორედ ამიტომ სერბები სასწაულმოქმედ ხატს ”ხუცისას” უწოდებენ. ”ღვთისმშობლის მიწიერი ცხოვრება და მისი სასწაულმოქმედი ხატების ისტორია”. გვ. 104. თბილისი 2001 წ.
საგარეჯოსა და ნინოწმინდის ეპარქია

საგარეჯოსა და ნინოწმინდის ეპარქია — საქართველოს ეკლესიის სამღვდელმთავრო აღმოსავლეთ საქართველოში, გარე კახეთში, მდინარე ივრის აუზში, გომბორის ქედის სამხრეთ-დასავლეთი კალთებზე. იგი მოიცავს ქალაქ საგარეჯოსა და მის მუნიციპალიტეტს. ეპარქიას აღნიშნული სახელწოდება 2003 წლის 18 აგვისტოს ურბნისის საკათედრო ტაძარში ჩატარებულ წმინდა სინოდის კრებაზე ეწოდა. 1995 წლის 5 აპრილიდან იგი საგარეჯოსა და გურჯაანის საერთო სახელწოდებით არსებულ სამღვდელმთავროს მიეკუთვნებოდა, რომლის გაყოფის შემდეგ ჩამოყალიბდა საგარეჯოსა და ნინოწმინდის ეპარქია, და გურჯაანისა და ველისციხის ეპარქია. საქართველოს ამჟამინდელი საეპარქიო ადმინისტრირებით, სამღვდელთმთავროს აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ბოდბისა და გურჯაან-ველისციხის ეპარქიები, დასავლეთიდან - გარდაბნისა და მარტყოფის და მცხეთა-თბილისის ეპარქიები, ჩრდილოეთიდან - ალავერდისა და თიანეთ-ფშავ-ხევსურეთის ეპარქიები, სამხრეთის მიჯნა საქართველო-აზერბაიჯანის სახელმწიფო საზღვარს ემთხვევა. საგარეჯო-ნინოწმინდის ეპარქიის ტერიტორია ისტორიული კახეთის სამეფოს მესამე სადროშოს მიეკუთვნებოდა. ამ რეგიონში საქართველოს გაქრისტიანების ახლო ხანებიდან რამდენიმე მსხვილი სამღვდელმთავრო კათედრა არსებობდა, რომელთაც დასაბამი წმიდა მეფე ვახტანგ გორგასლის საეკლესიო რეფორმამ დაუდო. ვახტანგის მიერ დაფუძნებულ ქართლის საკათალიკოსოში თორმეტი ახალი საეპისკოპოსო კათედრიდან ორი - ნინოწმინდა და კაწარეთი თანამედროვე საგარეჯო-ნინოწმიდის ეპარქიის ტერიტორიაზე მდებარეობდა. ნინოწმიდის საეპისკოპოსოს მწყემსმთავარი მეექვსე საუკუნის დასაწყისში დვინის საეკლესიო კრებაზეც მოიხსენიება. 2003 წლის 18 აგვისტოს ურბნისის საკათედრო ტაძარში ჩატარებულ საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის წმიდა სინოდის კრების განჩინებით, საგარეჯოსა და გურჯაანის ეპარქიის სამწყსო ტერიტორიის გადანაწილების შემდეგ, ჩამოყალიბდა გურჯაანისა და ველისციხის და საგარეჯოსა და ნინოწმიდის ეპარქიები. საგარეჯოსა და ნინოწმიდის ეპარქიის მღვდელმთავრად საქართველოს ეკლესიის წმიდა სინოდმა გამოარჩია დავით-გარეჯის მამათა მონასტრის წინამძღვარი, არქიმანდრიტი ლუკა ლომიძე. საქართველოს ეპარქიები საგარეჯოსა და ნინოწმინდის ეპარქია საგარეჯოსა და ნინოწმინდის ეპარქია დაარქივებული 2012-02-08 საიტზე Wayback Machine.
V ტურნირი მსოფლიოს პირველობაზე ჭადრაკში ქალთა შორის

V ტურნირი მსოფლიოს პირველობაზე ჭადრაკში ქალთა შორის. ჩატარდა 1935 წლის აგვისტოში ვარშავაში ვაჟთა საჭადრაკო ოლიმპიადის დროს. მონაწილეობდა სულ 10 მოჭადრაკე. ტურნირი ამჯერად ერთ წრედ ჩატარდა და ისევ ვერა მენჩიკის გამარჯვებით დასრულდა.
სტეფანწმინდისა და ხევის ეპარქია

სტეფანწმინდისა და ხევის ეპარქია — საქართველოს ეკლესიის სამღვდელმთავრო აღმოსავლეთ საქართველოში, მოიცავს მდინარეების თერგისა და სნოსწყლის აუზებს, აგრეთვე თრუსოს ხეობას. ეპარქიის შემადგენლობაშია დაბა სტეფანწმინდა (ყოფ. ყაზბეგი) და მისი მუნიციპალიტეტი (ისტორიული პროვინცია - ხევი), ადრინდელი შუა საუკუნეების წანარეთი. ქვეყნის თანამედროვე საეპარქიო დანაწილების საფუძველზე სამღვდელმთავრო ტერიტორიას აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება თიანეთისა და ფშავ-ხევსურეთის ეპარქია, სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან - წილკნისა და დუშეთის, დასავლეთიდან და სამხრეთ-დასავლეთიდან - ნიქოზისა და ცხინვალის ეპარქიები, ჩრდილოეთიდან - საქართველო-რუსეთის სახელმწიფო საზღვარი. XVI-XVII საუკუნეებში, ეპარქიათა შორის საზღვრების მოწესრიგების შემდეგ, აღნიშნული ტერიტორიაზე წილკნელ მღვდელმთავარის საეკლსიო იურისდიქცია აღდგა. მას ქორეპისკოპოსი მართავდა, რომელიც ხევის სიონში იმყოფებოდა და ძირითადად ხევსა და მის მიმდებარე ტერიტორიების საეკლსიო ცხოვრებას მართავდა. თანამედროვე სტეფანწმინდისა და ხევის ეპარქიის ტერიტორიაზე ადრიდანვე მრავალ თავდადებულ მამულიშვილსა და ეკლესიის გამოჩენილ პირს უმოღვაწია. მრავალთაგან აღსანიშნავია ღირსი წმ. იოსებ ხუცესი (მოხევე) სასწაულმოქმედი; XVIII საუკუნეში ინგუშეთსა და ოსეთში რუსეთის სამისიონერო საქმიანობის ერთ-ერთი ინიციატორი იოსებ ქვაბულისძე (1676-1750 წწ.); მთავარეპისკოპოსი იოანე ქარუმიძე - წილკნელი 1762-1802 წწ., მან ერეკლე II ბრძანებით დაიწყო მისიონერობა და ოს ყმაწვილებს ასწავლიდა წერა-კითხვას. იმ პერიოდში განსაკუთრებით სახელგანთქმული მისიონერი იყო გერვასი მაჭავარიანი, წილკნელ-სამთავნელი (1803-1817 წწ.) ეპისკოპოსი და სხვა. 1917 წელს საქართველოს ეკლესიის ავტოკეფალიის აღდგენისას თავის ძველ საზღვრებში განახლდა წილკნის უძველესი სამღვდელმთვროც. 20-იანი წლებიდან დაწყებული რეპრესიების გამო, ხევის თემში არსებულ ეკლესია-მონასტრებში ფაქტობრივად აკრძალული იყო წირვა-ლოცვის აღსრულება. ამ მხარეში ღრმა სულიერებით გამორჩეულ ოჯახთაგან უპირველესად ხევის ცნობილი პიროვნების შიოლა ღუდუშაურის შთამომავლის გიორგი შიოლაშვილი-ღუდუშაურისა და ნატალია კობაიძის სტუმართმოყვარე და ღვთისმოსავი ოჯახი გამოირჩეოდა. ამ ოჯახში აღიზარდა საქართველოს ეკლესიის მომავალი მწყემსმთავარი, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი, უწმინდესი და უნეტარესი ილია II შიოლაშვილი-ღუდუშაური. მისი უწმინდესობისა და უნეტარესობის, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ილია II ლოცვა-კურთხევით თავის მშობლიურ კუთხეში, 2002 წლის 17 ოქტომბერს საქართველოს ეკლესიის წმინდა სინოდის განჩინებით დაფუძნდა ეპარქია. ახლადდაარსებული სტეფანწმინდისა და ხევის სამღვდელმთავრო წილკნის ეპარქიას გამოეყო. ეპარქიის პირველ მმართველ მღვდელმთავრად გამორჩეულ იქნა ყაზბეგის რაიონის სოფლების სნოს, ახალციხისა და კარკუჩის ეკლესიების წინამძღვარი, იღუმენი პეტრე ცაავა. ამჟამად ეპარქიის მმართველი მღვდელმთავარია ეპისკოპოსი იეგუდიელ ტაბატაძე. საქართველოს ეპარქიები სტეფანწმინდისა და ხევის ეპარქია სტეფანწმინდისა და ხევის ეპარქია დაარქივებული 2012-02-14 საიტზე Wayback Machine.
ქფარ-შმარიაჰუ

ქფარ-შმარიაჰუ — ადგილობრივი საბჭო ისრაელში, შედის თელ-ავივის რაიონის შემადგენლობაში. დაარსდა 1937 წელს, ფართობი - 2,6 კმ2, მოსახლეობა 1800 (2003 წელი). Official website of Kfar Shmaryahu
ბეთარ-ილითი

ბეთარ-ილითი (ებრ. בֵּיתָר עִלִּית) — ქალაქი ისრაელში, იუდეის რეგიონში. ბეთარ-ილითი დაარსდა 1985 წელს ახალგაზრდა ოჯახების პატარა ჯგუფისგან. 2007 წელს ქალაქის მოსახლეობა 38,800 მაცხოვრებელს შეადგენდა.
ჰანს-ულრიხ რუდელი

ჰანს-ულრიხ რუდელი (გერმ. Hans-Ulrich Rudel; დ. 2 ივლისი, 1916, კონრადსვალდაუ, პოლონეთი — გ. 18 დეკემბერი, 1982, როზენჰაიმი, გერმანია) — გერმანელი სამხედრო და ანტიდემოკრატი პოლიტიკური მოღვაწე, მემარჯვენე-რადიკალი პუბლიცისტი, „ლუფტვაფეს“ პოლკოვნიკი და მსოფლიოში ცნობილი პილოტი-გამანადგურებელი, მესამე რაიხის უმაღლესი სამხედრო ჯილდოს „რკინის ჯვრის რაინდის ჯვარი ოქროს მუხის ფოთოლით, ხმლებით და ბრილიანტებით“ ერთადერთი მფლობელი. Brütting, Georg. Das waren die deutschen Stuka-Asse 1939—1945. Motorbuch, Stuttgart, 1995. ISBN 3-87943-433-6. ↑ 1.0 1.1 Deutsche Nationalbibliothek Record #118603655 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ 2.0 2.1 Find a Grave — 1996. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q63056"></a> ↑ 3.0 3.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 4.0 4.1 Babelio — 2007. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2877812"></a> ↑ 5.0 5.1 Munzinger Personen <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107343683"></a>
სურამის წმინდა ბარბარეს ეკლესია

სურამის წმინდა ბარბარეს ეკლესია — ეკლესია მდებარეობს დაბა სურამში. თბილისი-ქუთაისის საავტომობილო გზის მარცხენა მხარეს. სურამის წმინდა ბარბარეს სახელობის ტაძრი ბაზილიკური ტიპისაა. 2000 წლის დასაწყისში ტაძრის შემოგარენს მიწა შემოეცალა, რის შედეგადაც გამოჩნდა იატაკი, ამბიონი და წმინდა ტრაპეზის ქვა-ჯვრის გამოსახულებით. ტაძრის აღდგენა დასრულდა 2005 წელს და გაიხსნა ამავე წლის 17 დეკემბერს. სურამის წმინდა ბარბარეს ეკლესია[მკვდარი ბმული]