laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
კეისი აფლეკი

კეისი აფლეკი (ინგლ. Casey Affleck; დ. 12 აგვისტო, 1975) — ამერიკელი მსახიობი და რეჟისორი. ბენ აფლეკის ძმა. კეისი აფლეკმა კარიერა როგორც მოზარდმა დაიწყო, როდესაც გამოჩნდა „PBS“-ის სატელევიზიო ფილმში „ლიმონის ცა“ (1988) და „ABC“-ის მინისერიალში „კენედი მასაჩუსეტსიდან“ (1990). მოგვიანებით მონაწილეობა მიიღო გას ვან სენტის სამ ფილმში: „სიკვდილის მიზეზი“ (1995), „ნიჭიერი უილ ჰანტინგი“ (1997) და „ჯერი“ (2002) და აგრეთვე სტივენ სოდერბერგის კომედიურ ტრილოგიაში: „ოუშენის თერთმეტი მეგობარი“ (2001), „ოუშენის თორმეტი მეგობარი“ (2004) და „ოუშენის ცამეტი მეგობარი“ (2007). პირველი მთავარი როლი მიიღო სტივ ბუშემის დამოუკიდებელ კომედიურ-დრამატულ ფილმში „მარტოხელა ჯიმი“ (2006). ნაყოფიერი აღმოჩნდა 2007 წელი, როდესაც კეისი აფლეკი გამოჩნდა ფილმში „როგორ მოკლა მშიშარა რობერტ ფორდმა ჯესი ჯეიმსი“; ბობ ფორდის როლის შესრულებისთვის იგი ნომინირებული იყო ოსკარსა და ოქროს გლობუსზე. ამავე წელს ითამაშა ფილმში „მშვიდობით პატარავ“, რომელიც მისმა ძმამ ბენ აფლეკმა გადაიღო. 2010 წელს კეისი აფლეკმა გადაიღო ფსევდოდოკუმენტური ფილმში „მე ჯერ აქ ვარ“, რომლის სიუჟეტის ცენტრშია მსახიობი ხოაკინ ფენიქსი, რომელმაც ახალი კარიერის დაწყება გადაწყვიტა. ამავე წელს შეასრულა სერიული მკვლელის როლი ფილმში „მკვლელი ჩემში“. 2013 წელს ერთბაშად ორ ფილმში ითამაშა: „ცოდვილები“ და „ფერფლიდან“. 2016 წელს გამოჩნდა კრიმინალურ თრილერში „სამი ცხრიანი“, კატასტროფულ დრამაში „შტორმი“ და დრამაში „მანჩესტერი ზღვასთან“. ლი ჩენდლერის როლის შესრულებისთვის ფილმში „მანჩესტერი ზღვასთან“ მოიპოვა ოქროს გლობუსი, BAFTA და ოსკარი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კეისი აფლეკი კეისი აფლეკი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში კეისი აფლეკი — AllMovie
შავი ავაზა (კომიქსები)

შავი ავაზა (ინგლ. Black Panther) — Marvel Comics-ის ერთ-ერთი პერსონაჟი, რომელიც შექმნეს მწერალმა სტენ ლიმ და მხატვარმა ჯეკ კირბიმ. შავი ავაზას პერსონაჟი აგრეთვე ჩნდება ფილმში „კაპიტანი ამერიკა: სამოქალაქო ომი“, ხოლო ცალკე ფილმი მის შესახებ, მთავარ როლში ჩედუიკ ბოუზმენის მონაწილეობით, გამოვიდა 2018 წელს. პირველად შავი ავაზა გამოჩნდა ფანტასტიკური ოთხეულის კომიქსების 52-ე ნომერში, შემდეგ კი შეიქმნა კომიქსები თავად პერსონაჟის შესახებ. ზოგიერთი კომიქსის მიხედვით ალისფერი ჯადოქრის მიერ დამსხვრეული რეალობის აღდგენის შემდეგ მსოფლიოს მუტანტთა უმრავლესობა ძალას დაკარგავს და შტორმი აფრიკაში გადარჩენილ ყოფილ მუტანტებზე ზრუნვას იკისრებს. ამასობაში, შავი ავაზა მას ხელს სთხოვს. უაკანდაში დაბრუნების შემდეგ ორორო დედას შეხვდება და ტჩალას წინადადებაზე ყოყმანისას შეიტყობს, რომ ბიძამისი შეტანი აფრიკელ მუტანტებზე განხორციელებულ თავდასხმებშია დამნაშავე. მასთან გამკლავების შემდეგ შტორმი ბებიას ხვდება და წინაპართა შესახებ ბევრ რამეს შეიტყობს. საბოლოოდ იგი თანხმდება შავ ავაზას თხოვნას და წყვილი უაკანდაში ქორწინდება. თაფლობის თვის შემდგომ ისინი მსოფლიო ტურნეს წამოიწყებენ და ისეთ გლობალურ ლიდერებს შეხვდებიან, როგორებიც არიან დოქტორი დუმი და ნეიმორი. ამის შემდეგ ისინი აშშ-ს ზეადამიანთა სარეგისტრაციო აქტის (SRA) წინააღმდეგ გლობალური ალიანსის ჩამოყალიბებას გადაწყვეტენ. აშშ-ში ჩასვლის შემდეგ შავი ავაზა და ორორო პრეზიდენტთან შეხვედრას ისურვებენ. შტორმს ზეადამიანად დარეგისტრირებას მოსთხოვენ, სასტიკი უარის მიღების შემდეგ კი მის დასაპატიმრებლად რკინის კაცსა და მცველებს გააგზავნიან, რომლებიც მოგვიანებით შტორმის მხარეს გადავლენ. საბოლოოდ, სარეგისტრაციო აქტის წინააღმდეგ გალაშქრებას ორორო და შავი ავაზა შეერთებულ შტატებში დარჩენასა და ფაქტების მოძიებას ამჯობინებენ. სიუსა და რიდის შვებულებაში ყოფნისას ისინი დროებით შეუერთდებიან ფანტასტიკურ ოთხეულს. მოგვიანებით ხელმწიფე-აჩრდილი შავი ავაზას გონებას ეუფლება. იგი მართავს ციკლოპსაც, რომელიც იქს-ადამიანების განადგურებას ცდილობს. სხვა კომიქსების მიხედვით ავაზას მამა მოუკლა არნიმ ზოლამ, ამიტომ პერსონაჟი შურის საძიებლად დასდევს. ამ დროს იგი ხვდება შურისმაძიებლებს და მათთან ერთად ზოლას ამარცხებს. შემდეგ იგი ხდება შურისმაძიებლების ახალი წევრი. შავი ავაზა საიტზე Comic Book DB (არქივირებულია ორიგინალიდან) შავი ავაზა Marvel Directory-ში World of Black Heroes: Black Panther–T'challa Biography შავი ავაზა — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ალექსანდრე I-ის ძეგლი (ტაგანროგი)

ალექსანდრე I-ის ძეგლი (რუს. Памятник Александру I) — რუსეთის იმპერატორ ალექსანდრე I-ის ძეგლი ტაგანროგში. ძეგლი აღმართეს 1831 წელს, მისი ავტორები არიან მოქანდაკე ივან მარტოსი და არქიტექტორი აბრაამ მელნიკოვი. იგი იყო პირველი ძეგლი ტაგანროგში და 2014 წლის ნოემბრამდე აღნიშნული იმპერატორის ერთადერთი ძეგლი რუსეთის ტერიტორიაზე. ტაგანროგში იმპერატორის ძეგლის დადგმის იდეა გაჩნდა ალექსანდრე I-ის გარდაცვალებიდან ძალიან მალევე, 1825 წელს. ტაგანროგელების თხოვნა წარუდგინეს რუსეთის ახალ იმპერატორ ნიკოლოზ I-ს. ძეგლის ავტორი იყო სამხატვრო აკადემიის რექტორი ივან მარტოსი. ძეგლი დადგეს იერუსალიმის მოედნის ცენტრში, ალექსანდრე ნეველის სახელობის იერუსალიმის ბერძნული მამათა მონასტრის პირდაპირ. 1920-იანი წლების ბოლოს მოახდინეს ძეგლის დემონტაჟი და გადაიტანეს ალექსანდრე I-ის სასახლის ეზოში. 1932 წელს ძეგლი ტაგანროგის საქალაქო საბჭოს გადაწყვეტილებით გააგზავნეს დონის როსტოვში და გადაადნეს „საბჭოთა ინდუსტრიის საჭიროებებისათვის“. დანგრეული ალექსანდრე I-ის ძეგლის ადგილზე ააგეს სამოქალაქო ომის მონაწილე ტროფიმ დიშლოვოის ძეგლი. მაღალ, მასიური გრანიტის ფლებით მოპირკეთებულ კვარცხლბეკზე, რომელსაც ხუთი საფეხური გააჩნდა, იდგა იმპერატორ ალექსანდრე I-ის ბრინჯაოს ფიგურა მთელი ტანით, რომელსაც ფეხზე დახვეული ჰყავდა გველი. ეს ალეგორია ასოცირდებოდა ნაპოლეონზე იმპერატორის გამარჯვებასთან. მარცხენა ხელში მას ეკავა დაშნის ტარი, ხოლო მარჯვენაში რუსეთის კანონთა კრებული. კვარცხლბეკის გრანიტის ფილაზე იყო წარწერა: 1998 წელს ტაგანროგის დაარსების 300 წლის იუბილესთან დაკავშირებით გადაწყვიტეს აღედგინათ ალექსანდრე I-ის ძეგლი. იგი დააფინანსა ბანკ „რუსული კრედიტის“ ტაგანროგის ფილიალმა. ძეგლი აღადგინეს მცირე ცვლილებებით. აღდგენილი ძეგლის საზეიმო გახსნა გაიმართა 1998 წლის 11 სექტემბერს. Памятник Александру I на сайте «Виртуальный гид» დაარქივებული 2013-12-03 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 1.2 Киричек М. С. Музей под открытым небом. — Таганрог: ИП Стадников, 2010. — С. 31-34. — ISBN 978-5-9901455-3-5. ↑ Собств. корр. Памятник Александру I появился у стен Кремля в Москве // tvzvezda.ru. — 2014. — 20 ноября. ↑ 3.0 3.1 Киричек М. С. По ладоням твоих площадей. — Таганрог: Лукоморье, 2007. — С. 60-64. — ISBN 978-5-902450-13-9. ↑ Орлов Г. Н., Найговзин Л.И., Цымбал А.А. Памятники архитектуры, истории и культуры Таганрога на старых открытках и фотографиях. — Таганрог: Лукоморье, 2004. — С. 64. — ISBN 5-901565-11-8. ↑ Люци М. Памятник Александру I დაარქივებული 2016-04-07 საიტზე Wayback Machine. // Таганрог.Su. — 2009. — 30 июля.
პონს ტრიპოლელი

პონს ტრიპოლელი, ასევე პონს ტულუზელი (ფრანგ. Pons de Toulouse) — ტრიპოლის გრაფი 1112-1137 წლებში. მან იქორწინა საფრანგეთის მეფე ფილიპ I-ის ქალიშვილზე. 1118 წელს კავშირები დაამყარა ბალდუინ II-სთან და ჩრდილოეთისკენ დაიძრა, რათა როჯერ სალერნოელს დახმარებოდა ილ-ღაზის წინააღმდეგ ბრძოლაში. როჯერი არ დაელოდა მათ ჯარებს და დამარცხდა სარმადის ბრძოლაში. ამის მიუხედავად, ბალდუინმა და პონსმა შეძლეს ილ-ღაზის დამარცხება ჰაბის ბრძოლაში. რამდენიმე წლის შემდეგ ბალდუინი დაატყვევა ბალაკ-იბნ ბრაჰამმა. 1124 წელს პონსმა დაეხმარა ჯვაროსნებს ტვიროსის ალყისას, რომელიც მუსლიმთა ერთ-ერთ უკანასკნელი სანაპირო ქალაქი იყო. 1125 წელს პონსმა მოიპოვა გადამწყვეტი გამარჯვება მუსლიმებთან აზაზის ბრძოლაში. 1131 წელს მას მოუხდა კონფლიქტი ფულკ იერუსალიმელთან. 1137 წელს ტრიპოლში შეიჭრა დამასკოს სულთანი და პონსი დაატყვევა. იგი სხვა ფრანგ ტყვეებთან ერთად სიკვდილით დასაჯეს. William of Tyre, A History of Deeds Done Beyond the Sea, trans. E. A. Babcock and A. C. Krey. Columbia University Press, 1943 Steven Runciman, A History of the Crusades, Vol. II: The Kingdom of Jerusalem. Cambridge University Press, 1952
გარიბალდის ძეგლი (ტაგანროგი)

გარიბალდის ძეგლი (რუს. Памятник Гарибальди) — ძეგლი ქალაქ ტაგანროგში. ძეგლი აღმართულია 1961 წელს ცნობილი იტალიელი რევოლუციონერის ჯუზეპე გარიბალდის პატივსაცემად. ჯუზეპე გარიბალდი დაიბადა მეზღვაურის ოჯახში. 1832 წელს გახდა სავაჭრო გემის კაპიტანი. იგი სტუმრობდა სხვადასხვა საპორტო ქალაქებს. ხშირად მისი შხუნა „კლორინდა“ იმყოფებოდა ტაგანროგშიც. არსებობს საარქივო ჩანაწერები იმის შესახებ, რომ იგი ნავსადგურში დააჯარიმეს სიგარეტის კონტრაბანდისთვის. 1833 წელს ფორთოხლით დატვირთული მისი შხუნა 10 დღე შეჩერებულა ნავსადგურში. ახალგაზრდა კაპიტანს ქალაქის ქუჩებში გაუვლია და მოუნახულებია იტალიელთა სახლები. ერთ-ერთი ასეთი გასეირნების დროს იგი შეხვდა იტალიელ პოლიტიკურ ემიგრანტს, იატაკქვეშა პოლიტიკური მოძრაობის ახალგაზრდა იტალიის წევრს ჯოვანი ბატისტა კუნეოს. ტაგანროგში ჯუზეპე გარიბალდი შეუერთდა აღნიშნულ მოძრაობას და დადო ფიცი, რომ სიცოცხლის ბოლომდე იბრძოლებდა საკუთარი ქვეყნის დამოუკიდებლობისათვის. 1961 წელს ტაგანროგის ერთ-ერთ ქუჩას ეწოდა გარიბალდის სახელი, ხოლო ნავსადგურის იმ ადგილში სადაც ერთხელ იდგა გარიბალდის შხუნა დაიდგა ობელისკი. მისი საზეიმო გახსნა მოხდა 1961 წლის 2 ივნისს, იტალიის გათავისუფლებიდან 100 წლის თავზე. 2007 წელს მოხდა ძეგლის რესტავრაცია და მისი ხელახალი გახსნა მოხდა ქალაქის დღისადმი მიძღვნილი ღონისძიებების ფარგლებში. საზეიმო გახსნის ცერემონიალს ესწრებოდა იტალიელი რევოლუციონერის შვილიშვილი ანიტა გარიბალდი-ჟალე და მოსკოვში იტალიის საელჩოს წარმომადგენლები. ეს არის ჯუზეპე გარიბალდის ერთადერთი ძეგლი ყოფილი საბჭოთა კავშირის ქვეყნებში. ↑ Решение №109 Таганрогского городского Совета депутатов трудящихся Ростовской области. 18 мая 1961 г. ↑ „Photos from the inauguration of the new Giuseppe Garibaldi Monument“. Taganrog Municipality. 12 September 2007. ციტირების თარიღი: 6 August 2009.
კოროლიოვისა და გაგარინის ძეგლი

კოროლიოვისა და გაგარინის ძეგლი (რუს. Памятник Королёву и Гагарину) — იური გაგარინისა და სერგეი კოროლიოვის ბრინჯაოს ძეგლი ქალაქ ტაგანროგში. ძეგლის ავტორია ოლეგ კომოვი. მისამართი: ტაგანროგი, ჩეხოვის ქუჩა, № 22. იური გაგარინი კოროლიოვისაგან განსხვავებით საკმაოდ დაბალი იყო. მისი სიმაღლე სულ რაღაც 165 სმ იყო. ძეგლის ავტორი თვლიდა, რომ ადამიანი ვინც პირველმა შემოუფრინა დედამიწას და მსოფლიო მასზე საუბრობს, არ შეიძლებოდა რომ გამოესახა ტავის რეალურ სიმაღლეში და გადაწყვიტა გაგარინი კოროლიოვზე დიდი გამოესახა. ქანდაკების მარჯვენა წინა კუთხეზე ავტორის ინიციალები და წელია მითითებული „О. Комов 75 г.“ სკულპტურის დადგმის მთავარი ინიციატორი იყო ტაგანროგის საპატიო მოქალაქე ე. ზაიცევი, ტაგანროგის რადიოტექნიკური ინსტიტუტის ყოფილი თანამშრომელი, შემდეგ პარტიული და სახელმწიფო მოღვაწე, რსფსრ-ის მომავალი კულტურის მინისტრის მოადგილე, შემდეგ სსრკ-ის კულტურის მინისტრის მოადგილე. 1978 წელს ე. ზაიცევმა ხელი შეუწყო ტაგანროგელებისათვის ძეგლის გადაცემას. 1975 წელს ქანდაკება „გაგარინი-კოროლიოვა“ წარადგინეს მოსკოვის გამოფენაზე. გამოფენის დახურვის შემდეგ საბჭოთა კულტურის ფონდმა ეს ძეგლი ტაგანროგის სურათების გალერეას გადასცა საჩუქრად. ძეგლი შედიოდა გალერეის პარკის ძეგლების კოლექციაში. 2002 წელს, რადიოტექნიკური ინსტიტუტის 50-ე წლისთავისდმი მიძღვნილი ღონისძიებების პერიოდში, ძეგლი დადგეს იმ ადგილზე სადაც მაჟამად დგას, ხოლო მის ყოფილ ადგილზე ცენტრალური საბავშვო მოედანია. ↑ Каминская М. Почему Гагарин — в Таганроге[მკვდარი ბმული] // Наше время. — 2011. — 8 апр. ↑ Набоков О. Династия Королёвых // Таганрогская правда. — 2015. — 10 апр. — С. 4. ↑ Киричек М. С. Музей под открытым небом. — Таганрог: ИП Стадников, 2010. — С. 171. — ISBN 978-5-9901455-3-5.
TRAPPIST-1e

Trappist-1E (აგრეთვე ცნობილი როგორც 2MASS J23062928-0502285E) — სავარაუდოდ კლდოვანი ეგზოპლანეტა, რომელიც ბრუნავს ულტრაცივი ჯუჯა ვარსკვლავის Trappist 1-ის დასახლებად ზონაში. პლანეტის აღმოჩენა მოხერხდა ტრანზიტული მეთოდით. Trappist-1E არის ერთ-ერთი იმ შვიდი ეგზოპლანეტიდან, რომელიც აღმოაჩინეს სპიცერის კოსმოსური ტელესკოპის მეშვეობით. აღსანიშნავია, რომ პლანეტა დასახლებად ზონაში მდებარეობს. Trappist-1E არის დედამიწის ზომის პლანეტა, რაც იმას ნიშნავს რომ მისი მასა და რადიუსი მიახლოებულია დედამიწის ანალოგიურ მაჩვენებელთან. მისი წონასწორობის ტემპერატურა ახლოსაა დედამიწის წონასწორობის ტემპარატურასთან და შეადგენს 251,3 K (-22 °C; -7 °F). მისი რადიუსია დაახლოებით 0.92 R⊕, მასა 0.62 M⊕. აღნიშნული იძლევა საშუალებას დადგინდეს მისი გრავიტაცია, რაც დედამიწის გრავიტაციის 74 % შეადგენს პლანეტის ორბიტალური პერიოდი დაახლოებით 6 დღეა. ეგზოპლანეტა გამოცხადდა დასახლებად ზონაში მბრუნავ პლანეტად, რადგან ის თავის დედა ვარსკვლავისგან დაშორებულია ისეთ მანძილზე, სადაც სხვა პირობების და ატმოსფერული თვისებების არსებობის შემთხვევაში, მის ზედაპირზე შეიძლება არსებობდეს წყალი თხევად მდგომარეობაში. პლანეტის რადიუსი რომელიც 0.92 დედამიწის რადიუსია, მეცნიერებს ავარაუდებინებს რომ ეს კლდოვანი პლანეტაა. ↑ Seven temperate terrestrial planets around the nearby ultracool dwarf star TRAPPIST-1 ↑ NASA telescope reveals largest batch of Earth-size, habitable-zone planets around single star ↑ SAO/NASA ADS Astronomy Abstract Service
რაიმონ IV ტრიპოლელი

რაიმონ IV ტრიპოლელი (ფრანგ. Raymond IV de Tripoli) — ტრიპოლის გრაფი 1187-1189 წლებში და ანტიოქიის რეგენტი 1193-1194 წლებში. 1187 წელს რაიმონ III უმემკვიდროდ გარდაიცვალა და ტახტი მის ნათლულ რაიმონს დაუტოვა. ორი წლის შემდეგ მამამისმა, ანტიოქიის მთავარმა ბოემონდ III-მ ტრიპოლის ტახტზე თავისი მეორე ვაჟი — ბოემონდ IV (ტრიპოლისათვის ბოემონდ I) აიყვანა, ხოლო ლევონ II-ის მიერ მისი დატყვევების შემდეგ რაიმონი გახდა ანტიოქიის რეგენტი. 1195 წელს რაიმონმა იქორწინა ალისა სომეხზე — ლევონ II-ის ძმისშვილზე და რუბენ III-ის ქალიშვილზე, რის შედეგადაც მათ შორის მშვიდობა დამყარდა. რაიმონდის გარდაცვალების შემდეგ, მისი შვილი რაიმონ რუპენი იბრძოდა მამამისის მემკვიდრეობისთვის. René Grousset, L'Empire du Levant : Histoire de la Question d'Orient, Paris, Payot, coll. « Bibliothèque historique », 1949 (réimpr. 1979), 648 p. (ISBN 2-228-12530-X)
მამრუხის ტაძარი

მამრუხის ტაძარი (აზერ. Mamrux kilsəsi) — ეკლესია აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე, ზაქათალის რაიონის სოფელ მამრუხის სიახლოვეს, რომელიც ამჟამად ლეკებითაა დასახლებული. იგი აღმართულია უღრანი ტყით დაფარული არმატაის მთის წვერზე. ძეგლის კედლები მეტწილად სუროს ლიანებითაა დაფარული და მხოლოდ აღმოსავლეთის მხარეა ნაწილობრივ შემორჩენილი. ტაძარი წარმოადგენს ორიგინალური ფორმის ნაგებობას, რომელთა მშენებლობა გარდამავალი ხანისთვის მიღებული პრაქტიკა იყო და სავარაუდოდ VIII-IX საუკუნეებს უნდა განეკუთვნებოდეს. წრიული ფორმის ტაძარს სამი მხრიდან – ჩრდილოეთიდან, დასავლეთიდან და სამხრეთიდან აქვს კარი გაჭრილი, რომელთაგან ჩრდილოეთისას და სამხრეთისას მცირე სათავსები აკრავთ აღმოსავლეთისკენ მიმართული. ცენტრალურ სივრცეში ოთხი მძლავრი ბურჯია რომელზეც გუმბათი იყო დაყრდნობილი. აღმოსავლეთით წრიულად შვერილი აფსიდის გარდი-გარდმო, ასევე წრიული ფორმის სამკვეთლო და სადიაკვნეა განლაგებული, რომლებიც ნახევარსფერული გადახურვებითაა დასრულებული. მათში ორ-ორი სარკმელი და თითო ღრმა ნიშია განთავსებული. ტაძრის კუთხეები და კონსტრუქციული ნაწილები ნაგებია შირიმის ქვის კარგად თლილი კვადრებით. ძეგლის გარშემო სხვადასხვა დანიშნულების ნაგებობათა კვალია, რომლებიც შესწავლას საჭიროებენ. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „მამრუხის ტაძარი“ ვიკისაწყობში. მამრუხი | სამხრეთ კავკასიის ისტორიული ძეგლები
ბიდეიზის საყდარი

ბიდეიზის საყდარი (აზერ. Bideyiz məbədi) — ნატაძრალი ისტორიული ჰერეთის (გვიანდელი პერიოდის საინგილოს) უკიდურეს სამხრეთ-აღმოსავლეთში, დღევანდელ აზერბაიჯანში. ნაშთები აღმართულია შაქის რაიონის სოფელ ბიდეიზის მახლობლად. დარბაზული ტიპის საყდარს მკვეთრად გამოხატული ნალისებრი აფსიდი აქვს. უნაოთხალო კარებები დასავლეთიდან და სამხრეთიდანაა გაჭრილი. ნაგებია მოზრდილი ქვის კვადრებით და კონსტრუქციულ ადგილებში შირიმის ქვებია გამოყენებული. კედლის პერანგი ჰორიზონტალურ წყობაშია გამოყვანილი. ყოველივე ეს ფაქტორი ნათლად მიუთითებს ძეგლის აგების ადრეულ ხანაზე, სავარაუდოდ VIII საუკუნეზე. ბიდეიზი | სამხრეთ კავკასიის ისტორიული ძეგლები
ნოვოჩერკასკის ღვთისმშობლის მიძინების კათოლიკური ეკლესია

ნოვოჩერკასკის ღვთისმშობლის მიძინების კათოლიკური ეკლესია (რუს. Храм Успения Пресвятой Девы Марии) — კათოლიკური ეკლესია როსტოვის ოლქის ქალაქ ნოვოჩერკასკში. ადმინისტრაციულად განეკუთვნება სარატოვის წმინდა კლიმენტის ეპარქიის როსტოვის დეკანატს, რომელსაც ხელმძღვანელობს ეპისკოპოსი კლიმენტი პიკელი. ნოვოჩერკასკში პირველი კათოლიკური თემი, ჩამოაყალიბეს პოლონელმა ლტოლვილებმა რომლებიც გადმოსახლებულნი იყვნენ დონზე პოლონეთში ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის ჩახშობის შემდეგ XIX საუკუნის მეორე ნახევარში. მრევლის მეორე მნიშვნელოვან ნაწილს შეადგენდნენ სომეხი კათოლიკეები, რომლებიც XVIII საუკუნიდან ცხოვროვდნენ ქალაქში. ტაძრის მშენებლობა 1902 წელს დაიწყო და 1906 წელს არქიტექტორმა ბ. ს. როგუნსკიმ დაასრულა. 1907 წელს ტაძარი აკურთხეს. 1917 წელს ეკლესიის კათოლიკური მრევლი 4 231 ადამიანს შეადგენდა. 1929 წელს საბჭოთა ხელისუფლების ანტირელიგიური კამპანიის პერიოდში ტაძარი დახურეს და გამოიყენებოდა, როგორც ნოვოჩერკასკის პოლიტექნიკური უნივერსიტეტის სასადილო. 1937 წელს მასში განათავსეს სპორტული დარბაზი და საცხოვრებელი ოთახები, ასევე საბავშვო ბაგა. მღვდელი, იოან ლანგი, რომელიც ემსახურებოდა მრევლს გააძევეს 1941 წელს და გარდაიცვალა გადასახლებაში 1944 წელს. 1994 წელს ტაძარი გადაეცა კათოლიკე მრევლს, რომელიც ერთი წლით ადრე იყო დარეგისტრირებული. იაროსლავ ვიშნევსკი (1993) ედვარდ მაცკევიჩი (1993-1996 და 2000-2002) ეჟი კროლიაკი (1996-1998) ტომაშ ვიოსნა (2002-2013) ალექსეი პოლისკო (2013-2014) მაცეი რუსეცკი (2014 - დღემდე) Католическая энциклопедия, т. 3., М., изд. Францисканцев, 2007, стр. 910, ISBN 978-5-91393-016-3 ↑ Католическая Энциклопедия, стр. 910
რიჩი კოული

რიჩი კოული (ინგლ. Richie Cole; დ. 29 თებერვალი, 1948 — გ. 2 მაისი, 2020 ) — ამერიკელი ჯაზ-ალტო საქსოფონისტი, კომპოზიტორი და არანჟირების ავტორი. კოული დაიბადა ნიუ-ჯერსის შტატის ქალაქ ტრენტონში. ალტო საქსოფონზე დაკვრა კოულმა 10 წლის ასაკში დაიწყო. დაამთავრა ნიუ-ჯერსის ივინგის საშუალო სკოლა. სონი როლინსის და ჩარლი პარკერის გავლენასთან ერთად არსებულმა ნიჭმა და მუსიკისადმი ერთგულებამ, კოულს სრული სტიპენდიის მოპოვებაში შეუწყო ხელი. ჟურნალ „Downbeat Magazine“-ის სტიპენდიის წყალობით ის ბოსტონში არსებული ბერკლის სამუსიკო სკოლაში მოეწყო.  1969 წელს იგი შეუერთდა დრამერ ბადი რიჩის ბიგ ბენდს. ლაიონელ ჰემპტონის და დოკ სევერინსენის ბიგ ბენდებთნ მუშაობის შემდეგ, მან საუთარი კვინტეტი ჩამოაყალიბა და მსოფლიო ტურნე წამოიწყო, რომლის დროსაც ხელს უწყობდა ბიბოპის და საკუთარი „Alto Madness“-ის სტილის პოპულარიზებას 1970-იანი წლების მიწურულსა და 80-იანების დასაწყისში. 1990 წელს მან ჩამოაყალიბა ორკესტრი „Alto Madness“. კოულმა არაერთი სიმღერა ჩაწერა ისეთ შემსრულებლებთან როგორებიცაა: ედი ჯეფერსონი, ნენსი უილსონი, ტომ უეიტსი, მენჰეტენ ტრანსფერი, ბობი ენრიკესი, ფრედი ჰაბარდი, სონი სტიტი, არტ პეპერი და ბუტს რენდოლფი. მას ჩაწერილი აქვს 50-ზე მეტი ალბომი, მათ შორის მისი ყველაზე პოპულარული ალბომი „Hollywood Madness“ (Muse Records, 1979) და ლეონარდ ბენრშტაინისადმი მიძღვნილი ალბომი — „Richie Cole Plays West Side Story“ (Musical Heritage Society, 1997). 2005 წელს მას მიენიჭა კალიფორნიის შტატის კონგრესის სერტიფიკატი ცხოვრებისეული მიღწევისთვის ჯაზის სფეროში, ჯილდო ტემეკულას ჯაზის საზოგადოების სახელით გაიცა. რიჩი კოული ამჟამად პენსილვანიის შტატის ქალქ პიტსბურგში ცხოვრობს და მოღვაწეობს.  ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2020-08-02 საიტზე Wayback Machine. ↑ Provizer, Norman. ↑ Bailey, Marilynn E. „Cole Bebops Into Greatness“, Evening Independent, December 2, 1978. ↑ Allmusic biography
მწვანე გობლინი

მწვანე გობლინი ანუ ნორმან ოსბორნი — მარველის კომიქსების ერთ-ერთი პერსონაჟი, რომელიც შექმნა მწერალმა სტენ ლიმ. პირველად ნორმან ოსბორნი გამოჩნდა The Amazing Spider-Man #14 (July 1964), სადაც ის იყო მწვანე გობლინი, შემდეგ ის ადამიანი ობობას პირველი მტერი ხდება, თავიდან ნორმან ოსბორნი იყო მწვანე გობლინი, შემდეგ კი ის გახდა რკინის პატრიოტი. ნორმან ოსპორნის პერსონაჟი ჩნდება ფილმში ადამიანი ობობა სადაც ნორმან ოსბორნის როლს ასრულებს უილემ დეფო. 2009 წელს, ნორმან ოსბორნმა საიტ IGN-ის კომიქსის სუპერბოროტმოქმედებში მე-13 ადგილი დაიკავა. ნორმანი და მისი შვილი ჰარის პერსონაჟები მონაწილეობენ კომიქსში Ultimate Spider-Man. ორიგინალური ვერსიით, პიტერი უნიკალური ნიჭით დაჯილდოებული ნიუ-იორკელ მოზარდს ერთხელ უკბინა რადიოაქტიურმა ობობამ და პიტერის ორგანიზმმა დაიწყო გარდაქმნა. აღმოაჩინა რა საკუთარ თავში ობობისათვის დამახასიათებელი თვისებები (კედლებზე ცოცვა, აბლაბუდის ქსოვა), პიტერმა დაიწყო ბრძოლა ნიუ-იორკის კრიმინალურ სამყაროსთან. მისმა მთავარმა მტერმა, მწვანე გობლინმა შეიტყო, რომ პიტერის საყვარელია გვენ სტეისი. მან მოკლა გვენი. სულიერი ტრავმის შემდეგ პიტერი დაქორწინდა მერი ჯეინ უოტსონზე, ხოლო გამოცემაში Civil War (#2, 2006) მთელ მსოფლიოს გამოუტყდა, თუ ვინ იყო სინამდვილეში. პირველად სწორედ აქ გამოჩნდა მწვანე გობლინი. შემდეგ კი მწვანე გობლინი პიტერს ურიგდება, რადგან ოსბორნმა შექმნა რკინის პატრიოტის კოსტიუმი და ადამიანი ობობა და რკინის პატრიოტი დაამარცხებენ დოქტორ ოქტოპუსს. ზოგიერთი კომიქსის მიხედვით, როცა ადამიანი ობობა კლავს ნორმან ოსბორნს, გობლინი ხდება ნორმანის ვაჟი ჰარი. მწვანე გობლინი მწვანე გობლინი
ბუღდაშენი

ბუღდაშენი ― მდინარე საქართველოში, ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტში, მდინარე ფარავნის მარცხენა შენაკადი. გამოედინება ბუღდაშენის ტბის ჩრდილო-დასავლეთიდან და უერთდება მდინარე ფარავანს სოფელ ოროჯოლარის მიდამოებში. მდინარის აუზის ფართობია 236 კმ², წყლის საშუალო ნაკადი 1520 ლ/წ, ჩამონადენის მოდული 6,35 ლ/წმ. ↑ 1.0 1.1 1.2 ი. მაჭარაშვილი, გ. არაბული, გ. დარჩიაშვილი, გ. გორგაძე, „ჯავახეთის წყალჭარბი ეკოსისტემები: ბიომრავალფეროვნება და კონსერვაცია“, NACRES, თბილისი, 2004, გვ. 10-11. ↑ ი. აფხაზავა, „ბუღდაშენის ტბა“, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977 წელი, გვ. 592.
მნელნიკი

მნელნიკი – ქალაქი ჩეხეთში, ცენტრალური ბოჰემიის მხარეში, პრაღიდან ჩრდილოეთით 30 კმ-ის მანძილზე, არის მნელნიკის რაიონის ცენტრი. მდებარეობს მდ. ლაბეს მარჯვენა ნაპირზე, ვლტავის შესართავის საპირისპირო მხარეს. ქალაქის ისტორიული ცენტრი გაშლილია შემაღლებულ ადგილზე და მას კვეთს მდ. პშოვკა. დღევანდელი მნელნიკის ტერიტორია ჯერ კიდევ ნეოლითის პერიოდში იყო დასახლებული. ძველი ისტორიოგრაფული მოსაზრებების მიხედვით მნელნიკი IX-X სს წარმოადგენდა სლავური ტომის, პშოველების ცენტრს - დაახლოებით დღევანდელი სასახლის ადგილზე მდებარეობდა ციხე პშოვი. მცხოვრებთა რაოდენობის ცვლილების შემდეგი ცხრილი ეფუძნება ქ. მნელნიკის სტრატეგიული დაგეგმვის 2012 წლის მარტში გამოქვეყნებულ მონაცემებს, რომელიც თავის მხრივ ემყარება ჩეხეთის სტატისტიკის დეპარტამენტის მონაცემებს. მცხოვრებთა ასაკობრივი შემადგენლობა 2009 წლისთვის, ეფუძნება ჩეხეთის სტატისტიკის დეპარტამენტის მონაცემებს. მნელნიკის სასახლე - ხედი თვითმფრინავიდან მნელნიკის ხედი (სასახლე და ეკლესია) ლაბეს მეორე ნაპირიდან მნელნიკის სასახლე წმ. ვაცლავის ქუჩიდან წმ. პეტრე და პავლეს ეკლესია აღმოსავლეთიდან 14 წმინდა მოწყალეს კაპუცინური ეკლესია სასახლე, შუა საუკუნეების კარიბჭე მნელნიკის ევანგელისტური ეკლესია სასახლე ვლტავისა და ლაბეს შესართავსზემოთ ვლტავისა და ლაბეს შესართავი MIKOVEC, Ferdinand Břetislav. Starožitnosti a Památky země České.. Ilustrace Josef Vojtěch Hellich, Vilém Kandler. Praha : Kober a Markgraf, [1860]. Dostupné online. - kapitola Zámek Mělnický, s. 201-209. E. Poche (vyd.), Umělecké památky Čech 2. Praha: Academia 1978. მნელნიკის ოფიციალური საიტი მნელნიკის ტურისტული პორტალი მნელნიკის დამოუკიდებელი სათემო საინფორმაციო პორტალი ადგილობრივი მუზეუმი ქალაქის აერო ფოტოები
ლიბანის დროშა

ლიბანის დროშა (არაბ. علم لبنان‎‎) — ლიბანის სახელმწიფოს ეროვნული სიმბოლო. მიღებულია 1943 წელს. შედგება სამი ჰორიზონტალური ზოლისგან. ზევიდან ქვევით: წითელი, თეთრი და წითელი. თეთრ ზოლზე გამოსახულია ლიბანური კედარი. იგი ეხება ორივე წითელ ზოლს და მისი სიგრძე დროშის სიგრძის ერთი მესამედია. Cromer, G. (2004). A war of words: political violence and public debate in Israel. Cass series on political violence. Frank Cass. ISBN 978-0-7146-5631-1. ↑ The description of the flag is cited in the Lebanese Constitution, Chapter 1, Article 5.
ლუქსემბურგის პოლიტიკური სისტემა

ლუქსემბურგის პოლიტიკური სისტემა — საპარლამენტო, წარმომადგენლობითი დემოკრატიის მქონე მონარქია, სადაც ლუქსემბურგის პრემიერ-მიონისტრი წარმოადგენს მთავრობის ხელმძღვანელს. აღმასრულებელი ხელისუფლება მოქმედებს 1868 წლის ონსტიტუციის მიხედვით. როგორც წესი, პრემიერ-მინისტრი ირჩევა პარლამენტში უმრავლესობის მქონე პარტიიდან ან კოალიციიდან. საკანონმდებლო ხელისუფლება განაწილებულია პარლამენტსა და მთავრობას შორის. იურისდიქცია პარლამენტისგან და აღმასრულებელი ხელისუფლებისგან დამოუკიდებელია. Blau, Lucien (1998). Histoire de l’extrême-droite au Grand-Duché de Luxembourg au XXe siècle. Esch-sur-Alzette.  Fayot, Ben (1979). Sozialismus in Luxemburg von den Anfängen bis 1940. Luxembourg City.  Fayot, Ben (1987). Sozialismus in Luxemburg von 1940 bis zu Beginn der achtziger Jahre. Luxembourg City.
რიპტაიდი (მარველის კომიქსი)

რიპტაიდი (ინგლ. Riptide; ნამდვილი სახელი ჯეისონ ქუესტედი) — გამოგონილი პერსონაჟი, რომელიც ცნობილია Marvel Comics-ის მიერ გამოცემული კომიქსის წიგნებიდან. რიპტაიდი პირველად გამოჩნდა კომიქსში Uncanny X-Men #210 (ოქტომბერი 1986 წელი). შემქმნელია დან გრენი. რიპტაიდის პერსონაჟი გამოჩნდა ფილმში იქს ადამიანები: პირველი კლასი. რიპტაიდი ასევე იყო მუტანტი სებასტიან შოუს ერთ-ერთი მებრძოლი. რიპტაიდი
ლიბანის გერბი

ლიბანის გერბი (არაბ. شعار لبنان) — ლიბანის ეროვნული სიმბოლო. გერბი წარმოადგენს წითელ ფარს თეთრი სარტყელით, რომელზეც ლიბანური კედარია გამოსახული. იგი ძალიან ჰგავს ლიბანის დროშას. Society for Creative Anachronism. "Modest Proposal Initial List". Retrieved January 26, 2007.