laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ეცერის გორანამოსახლარი

ეცერის გორანამოსახლარი — ანტიკური ხანის არქეოლოგიური ძეგლი სოფელ ფხუტრერში (ეცერის ადმინისტრაციული ერთეული, მესტიის მუნიციპალიტეტი). სადაზვერვო გათხრები ჩატარდა 1975 წელს (ხელმძღვ. შ. ჩართოლანი). გამოვლინდა ანტიკური ხანის საცხოვრებელი, საკულტო, სამეურნეო და საფორტიფიკაციო დანიშნულების ნაგებობათა ერთიანი კომპლექსი. საგანგებოდ მოსწორებულ მოედანს 3 მხარეს შემოუყვება 1 მ სიგანის ქვით ნაშენი გალავანი 2 კოშკით. გალავნის ქვემოთ, 15 მ დაცილებით, ციცაბო ფერდობს გასდევს 6 მ სიგანის თხრილი. მისი კედლები მიწის ადვილად შლად მონაკვეთებში ქვის მშრალი წყობის კედლებით ყოფილა გამაგრებული. საცხოვრებელი და სამეურნეო ნაგებობანი განლაგებულია გორის თავზე და უმეტესად შიდა მხრიდან გალავანზეა მიშენებული. შიდა ეზოს ან ნაგებობებს შორის არსებული დერეფნების მხრიდან გაკეთებული იყო შესასვლელი კარი. გამონაკლისია მოედნის სამხრეთ-დასავლეთ კუთხეში მოთავსებული სახაბაზო. ყველაზე თვალსაჩინო აღმოსავლეთი მონაკვეთი საკულტო ნაგებობებისთვის იყო შერჩეული. შიდა ეზოს უკავია მოედნის ცენტრ. ნაწილი (დაახლ. 500 მ²). მას საზოგადოებრივ-საკრებულო ადგილის ფუნქციაც ჰქონდა. ნაგებობათა კედლები დგას გრუნტზე, კლდეზე საგანგებოდ ამოჭრილ მტკიცე საფუძველზე. ყველა ნაგებობა აშენებულია წინასწარ შერჩეული სწორპირიანი ან ცალმხარეს ჩამოტეხვით მოსწორებული ქვისაგან (ფიქალი, ნაფლეთი ან რიყის). კედლის ორ რიგ ქვის წყობას შორის დარჩენილი არე თიხის ხსნარში არეული ღორღითაა შევსებული. ქვის ზოგიერთი ნაგებობის კედლები და ქვის საძირკველზე ამოყვანილი ხის ძელური თუ წნული კედლები თიხით ყოფილა შელესილი. საშენ მასალად ბზენარევი ალიზის კვადრებსაც იყენებდნენ. გამოვლენილია წვრილმარცვლოვანი თიხისაგან გამოძერწილი წრიული საკურთხევლები, სამსხვერპლო აბაზანები და მარცვლის შესანახი ხაროს ძირი. გათხრების შედეგად გამოვლენილია 4 სამშენებლო ფენის 31 სათავსი. სხვადასხვა დროს სამოსახლო მრავალგზის გადაუკეთებიათ. ქვედა ფენიდან ცალკეული ფრაგმენტებია შემორჩენილი. შედარებით კარგად არის შემონახული ზედა ფენა (ძვ. წ. IV–III სს.). ეცერის გორანამოსახლარზე დიდი რაოდენობით აღმოჩნდა ნივთიერი მასალა: სამეურნეო, სამზარეულო და საკულტო დანიშნულების თიხის ჭურჭელი, ქვის ხელსაფქვავები, რკინის სამიწათმოქმედო, საბრძოლო და სამეურნ. იარაღი, სამკაული, უძვ. მარცვლეული კულტურების ნაშთი (რბილი ხორბალი, ჭვავი, ფეტვი და სხვ.), პალეობოტანიკური, შინაური და ნანადირევი ცხოველების დიდძალი ოსტეოლოგიური და სხვა ნივთიერი მასალა. ინახება საქართველოს ეროვნული მუზეუმის სვანეთის ისტორიულ-ეთნოგრაფიული მუზეუმში. გორანამოსახლარის სტრატეგიული მდებარეობის გამო იქიდან კარგად მოჩანს მდ. ენგურის ხეობის დიდი მონაკვეთი. ეცერის მოსახლეობა ამ გორაზე წელიწადში ერთხელ ზეიმობდა „სვიკობას“ (სვანურად „სვიკვ“ – გორა) ანუ გორების დღესასწაულს. ტრადიციულად აქ იკრიბებოდა სოფლის რჩეულთა ყრილობა შიდა სასოფლო და ხევის საკითხების გადასაწყვეტად. ჩართოლანი შ., ახალმოსახლეობა და არქეოლოგიური კვლევა-ძიება სვანეთში, «ძეგლის მეგობარი», 1990, №1. ჩართოლანი შ., ძველი სვანეთი, თბ., 1996. ჩართოლანი შ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. ?. Чартолани Ш., Калдани А., Итоги разведывательной экспедиции Сванетии 1975 года, კრ.: Археологические исследования в Грузии в 1975 году, Тб., 1976. Чартолани Ш., Иремашвили Ш., Сванетская археологическая экспедиция, კრ.: Полевые археологические исследования, Тб., 1979.
ია ხობუა

ია ხობუა (ბოკუჩავა) (დ. 26 ივლისი, 1938, ბათუმი — გ. 11 მარტი, 2019) — ქართველი მსახიობი, საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1990). 1961 წელს დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი. 1961-1967 წლებში იყო კოტე მარჯანიშვილის სახელობის თეატრის მსახიობი, 1967 წლიდან კი - რუსთავის თეატრის მსახიობი. მონაწილეობდა სპექტაკლებში: „მე, ბებია, ილიკო და ილარიონი“, „დარაბებს მიღმა გაზაფხულია“ და სხვა. 1958 წლიდან მოღვაწეობდა კინოში. გადაღებულია ფილმებში: „მყუდრო სავანე“ (კ. ღლონტი, 1971, კატო), „სამკაული სატრფოსთვის“ (თ. აბულაძე, 1971, დედა), „ძაღლი“ (ლ. გორდელაძე, 1974, მარგალიტა), „ნატვრის ხე“ (თ. აბულაძე, 1976, ნინუცი) და სხვა. მონაწილეობდა უზბეკურ ფილმებში: „საითის ზარები“ (1967, ხალიდა), „ჟუჟუნა წვიმა“ (1969, დედა) 1990 — საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტი უზბეკეთის სსრ დამსახურებული არტისტი ია ხობუა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ია ხობუა — ეროვნული ფილმოგრაფია ია ხობუა — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ საქართველოს სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს უწყებები. 1990. № 3. გვ. 19.
დოლორესი (პეტენი)

დოლორესი — მუნიციპალიტეტი პეტენის დეპარტამენტში, გვატემალაში. 2022 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 30 302 ადამიანს შეადგენს. დოლორესის ფართობი 3 050 კმ²-ია. იგი ქვეყნის მასშტაბით უდიდესი მუნიციპალიტეტია. მის ტერიტორიაზე მდებარეობს ისკუნის, ისტუცის, ისტონტონისა და ელ-ჩალის არქეოლოგიური ძეგლები. ქალაქში მდებარეობს სამხრეთ-აღმოსავლეთ პეტენის რეგიონული მუზეუმი. ↑ REDCAMUS. Museo Regional del Sureste de Petén es. Red Centroamericana de Museos (REDCAMUS). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-11-02. ციტირების თარიღი: 2011-02-02.
კალიუალა

კალიუალა (ესპ. Municipio de Calihualá) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის სილაკაიოაპამის რაიონში, მისტეკის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 1 402 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 14.9%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 67.7 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 20.7 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1826 წლის 6 მაისს შევიდა. ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/oax/territorio/div_municipal.aspx ↑ Censo de Población y Vivienda 2020 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: February 26, 2021 ↑ Censo de Población y Vivienda 2010 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: January 27, 2021 ↑ México en cifras - Medio Ambiente - Nayarit es. INEGI (January 2016). ციტირების თარიღი: February 12, 2021 ↑ (1996) Estado de Oaxaca División Territorial de 1810 a 1995. (es). Mexico: INEGI. ISBN 970-13-1507-3.
სილაკაიოაპამის რაიონი

სილაკაიოაპამის რაიონი (ესპ. Distrito de Silacayoápam) ― რაიონი მისტეკის რეგიონის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში, მექსიკაში. რაიონში შედის შემდეგი მუნიციპალიტეტები: კალიუალა გვადალუპე-დე-რამირესი ისპანტეპეკ-ნიევესი სან-აგუსტინ-ატენანგო სან-ანდრეს-ტეპეტლაპა სან-ფრანსისკო-ტლაპანსინგო სან-ხუან-ბაუტისტა-ტლაჩიჩილკო სან-ხუან-სიენეგილია სან-ხუან-იუალტეპეკი სან-ლორენსო-ვიქტორია სან-მატეო-ნეხაპამი სან-მიგელ-აუეუეტიტლანი სან-ნიკოლას-იდალგო სანტა-კრუს-დე-ბრავო სანტიაგო-დელ-რიო სანტიაგო-ტამასოლა სანტიაგო-იუკუიაჩი სილაკაიოაპამი საპოტიტლან-ლაგუნასი ↑ ESTADO DE OAXACA: SILACAYOAPAM. Enciclopedia de los Municipios de México. Instituto Nacional para el Federalismo y el Desarrollo Municipal. ციტირების თარიღი: June 15, 2009.
უახუაპანის რაიონი

უახუაპანის რაიონი (ესპ. Distrito de Huajuapan) ― რაიონი მისტეკის რეგიონის ჩრდილოეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში, მექსიკაში. მთავარი ქალაქია უახუაპან-დე-ლეონი. რაიონში შედის შემდეგი მუნიციპალიტეტები: ასუნსიონ-კუიოტეპეხი კოსოლტეპეკი ფრესნილიო-დე-ტრუხანო უახუაპან-დე-ლეონი მარისკალა-დე-ხუარესი სან-ანდრეს-დინიკუიტი სან-ხერონიმო-სილაკაიოაპილია სან-ხორხე-ნუჩიტა სან-ხოსე-აიუკილა სან-ხუან-ბაუტისტა-სუჩიტეპეკი სან-მარკოს-არტეაგა სან-მარტინ-საკატეპეკი სან-მიგელ-ამატიტლანი სან-პედრო-ი-სან-პაბლო-ტეკისტეპეკი სან-სიმონ-საუატლანი სანტა-კატარინა-საპოკილა სანტა-კრუს-ტაკაჩე-დე-მინა სანტა-მარია-კამოტლანი სანტიაგო-აიუკილილია სანტიაგო-კაკალოსტეპეკი სანტიაგო-ჩასუმბა სანტიაგო-უახოლოტიტლანი სანტიაგო-მილტეპეკი სანტო-დომინგო-ტონალა სანტო-დომინგო-იოდოინო სანტოს-რეიეს-იუკუნა ტესოატლან-დე-სეგურა-ი-ლუნა საპოტიტლან-პალმასი ↑ Enciclopedia de los Municipios de México: Estado de Oaxaca. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-07-10. ციტირების თარიღი: 2010-07-08.
სიკატივები

სიკატივები (ლათ. siccativus — „გამშრობი“) — მცენარეული ზეთების ჟანგვითი პოლიმერიზაციის („შრობის“) კატალიზატორები; ზეთშემცველი ლაქსაღებავი მასალების კომპონენტები, რომლებიც აჩქარებენ სხეულთა ზედაპირზე აფსკის წარმოქმნას ოთახისა და მაღალი ტემპერატურისას. ქიმიური შედგენილობით სიკატივები წარმოადგენს ცხიმოვან მჟავათა (ძირითადად სპილენძის, მანგანუმის, კობალტის) მარილებს. პრაქტიკაში ხშირად იყენებენ კომბინირებულ სიკატივებს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 336.
სილიკატები (მინერალები)

სილიკატები (ლათ. silex — „კაჟი“) — სილიციუმჟანგბადიანი რადიკალების შემცველი ბუნებრივი ქიმიური ნაერთების მინერალთა კლასი. სილიკატების სტრუქტურის საფუძველია სილიციუმჟანგბადიანი ტეტრაედრები [ SiO 4 ] 4 − {\displaystyle {\ce {[SiO4]^{4-}}}} , რომლებიც საერთო ჟანგბადის საშუალებით უკავშირდება ერთმანეთს და ქმნის სხვადასხვა ტიპის ანიონურ რადიკალს. სილიკატების კლასიფიკაცია ამ რადიკალების ტიპებს ემყარება. ზოგიერთი რთული შედგენილობის სილიკატებში [ SiO 4 ] 4 − {\displaystyle {\ce {[SiO4]^{4-}}}} -ის გარდა შედის აგრეთვე Al {\displaystyle {\ce {Al}}} -ის (ალუმინსილიკატები), Be {\displaystyle {\ce {Be}}} -ის (ბერილიუმსილიკატები), B {\displaystyle {\ce {B}}} -ის (ბორსილიკატები), Ti {\displaystyle {\ce {Ti}}} -ის (ტიტანსილიკატები), Zr {\displaystyle {\ce {Zr}}} -ის (ცირკონსილიკატები) ტეტრაედრული ჯგუფები ან ( UO 2 ) 2 + {\displaystyle {\ce {(UO2)^{2+}}}} — ურანილი (ურანსილიკატები). სილიკატებში ხშირია დამატებითი ანიონები F − {\displaystyle {\ce {F-}}} , O 2 {\displaystyle {\ce {O^2}}} , ( OH ) − {\displaystyle {\ce {(OH)-}}} , ( SO 4 ) 2 − {\displaystyle {\ce {(SO4)^{2-}}}} , ( CO 3 ) 2 − {\displaystyle {\ce {(CO3)^{2-}}}} და სხვა. კატიონებია: Na + {\displaystyle {\ce {Na+}}} , K + {\displaystyle {\ce {K+}}} , Li + {\displaystyle {\ce {Li+}}} , Mg 2 + {\displaystyle {\ce {Mg^{2+}}}} , Fe 2 + {\displaystyle {\ce {Fe^{2+}}}} , Ca 2 + {\displaystyle {\ce {Ca^{2+}}}} , Be 2 + {\displaystyle {\ce {Be^{2+}}}} , Al 3 + {\displaystyle {\ce {Al^{3+}}}} , Fe 3 + {\displaystyle {\ce {Fe^{3+}}}} , Ti 4 + {\displaystyle {\ce {Ti^{4+}}}} , Zr 4 + {\displaystyle {\ce {Zr^{4+}}}} და სხვ. სილიკატებში გავრცელებულია იზომორფიზმი (განსაკუთრებით კატიონებში) და პოლიმორფიზმი. სილიკატებში შემავალი წყალბადი ( OH ) − {\displaystyle {\ce {(OH)-}}} -ის გარდა გვხვდება კრისტალიზაციური, ცეოლითური ან ფენათაშორისი წყლის, აგრეთვე ( H 3 O ) + {\displaystyle {\ce {(H3O)+}}} — ოქსონიუმის სახით. სილიკატების უმრავლესობა (74%) კრისტალდება ტრიკლინურ, მონოკლინურ და რომბულ სინგონიებში სტრუქტურული და ქიმიური მრავალფეროვნება განაპირობებს თვისებათა ცვალებადობას ფართო ფარგლებში. მაგალთად, სიმაგრე მინერალოგიური სკალით იცვლება 1-იდან (ტალკი) 8-მდე (ტოპაზი), სიმკვრივე 1900 კგ/მ³-დან 7000 კგ/მ³-მდე (საშუალოდ 2500 –3500 კგ/მ³). სილიკატები ყველა გეოლოგიური პროცესის დროს წარმოიქმნება. ისინი დედამიწის ქერქის მასის 80%-ს შეადგენს, აგებს აგრეთვე მთვარის ქანებს; შედის ზოგიერთი მეტეორიტის შედგენილობაშიც. ვარაუდობენ, რომ სილიკატებისგან აგებულია დედამიწის მანტიაც. მრავალი სილიკატი ძვირფას სასარგებლო წიაღისეულს წარმოადგენს. ცნობილია ლითიუმის, ბერილიუმის თუთიის, რკინის, ალუმინის, ნიკლისა და სხვა სილიკატური მადნები. სილიკატები წარმოადგენს არალითონურ სასარგებლო წიაღისეულთა დიდ ნაწილს (მინდვრის შპატები, ქარსები, აზბესტი, ტალკი, ბენტონიტური თიხები, ძვირფასი და სანახელავო ქვები და სხვა). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 339.
მადელინ კლაინი

მადელინ რინი კლაინი (ინგლ. Madelyn Renee Cline; დ. 21 დეკემბერი, 1997, სამხრეთ კაროლინა) — ამერიკელი მსახიობი და მოდელი. ცნობილია სარა კამერონის როლით Netflix-ის თინეიჯერულ დრამაში „გარე ნაპირი“ და ვისკის როლით რაიან ჯონსონის ფილმში „მინის ხახვი: დანების ამოღება 2". მადელინი დაიბადა 1997 წლის 21 დეკემბერს უძრავი ქონების აგენტის, პემის და ინჟინერის, მარკის ოჯახში. გაიზარდა სამხრეთ კაროლინაში, ჩარლსტონთან ახლოს. ცოტახნით ირიცხებოდა სანაპირო კაროლინას კოლეჯში, მაგრამ მიატოვა სწავლა და ლოს-ანჯელესში გადავიდა სამსახიობო კარიერის გასაგრძელებლად. ბავშვობაში მონაწილეობა მიიღო Chuck E. Cheese-ის სატელევიზიო რეკლამაში. კარიერა დაიწყო Millie Lewis Models & Talent სააგენტოში და 10 წლის ასაკში მონაწილეობა მიიღო AMTC-ის სამოდელო და ნიჭიერების კონკურსში. შემდგომში გამოჩნდა ჟურნალების, „Parent“ და „Parent & Child"-ის გარეკანებზე. მადელინმა რამდენიმე ზაფხული გაატარა ნიუ-იორკში, სადაც მუშაობდა სატელევიზიო და ბეჭდურ რეკლამებზე სხვადასხვა კომპანიებისთვის. მოგვიანებით მიიღო მცირე როლები, როგორებიცაა ქლოის როლი ფილმში „გამქრალი ბიჭი“ და ტაილერ უოტსის როლი ფილმში „დირექტორის მოადგილეები“. ასევე ჰქონდა მცირე განმეორებადი როლები სერიალებში „პირველშობილები“ და „უცნაური ამბები“. 2020 წელს მადელინმა დაიწყო სარა კამერონის როლის შესრულება Netflix-ის თინეიჯერულ სათავგადასავლო დრამაში „გარე ნაპირი“, რომელმაც დადებითი შეფასება მიიღო კრიტიკოსებისგან. შემდეგ მონაწილეობა მიიღო რაიან ჯონსონის ფილმში „მინის ხახვი: დანების ამოღება 2“. როგორც მოდელი, მადელინი გამოჩნდა სარეკლამო კამპანიებში ბრენდებისთვის: American Girl, Toys "R" Us, American Eagle, Stella McCartney, Versace, ElleIndia და Cosmo. 2023 წელს გახდა Tommy Hilfiger-ის ამბასადორი. 2020 წლის ივლისში მადელინმა გამოაცხადა, რომ ურთიერთობა ჰქონდა „გარე ნაპირში“ თანამონაწილე მსახიობთან ჩეის სტოუკსთან. 2021 წლის ოქტომბერში წყვილმა გამოაცხადა, რომ ისინი დაშორდნენ. მადელინმა განაცხადა, რომ მას ჰქონდა დაუზუსტებელი კვებითი აშლილობა და მოზარდობის პერიოდში პრობლემები ჰქონდა საკუთარი სხეულის იმიჯთან. 2023 წლის სექტემბერში დადასტურდა, რომ ის ურთიერთობაშია პიტ დეივიდსონთან. Madelyn Cline — IMDb-ზე ↑ Outer Banks ↑ Glass Onion: A Knives Out Mystery ↑ All About Madelyn Cline, the Lead Actress of Netflix's Outer Banks ↑ 'Outer Banks' Stars Chase Stokes and Madelyn Cline Break Up After 1 Year Together: Sources ↑ 'Outer Banks' Star Madelyn Cline Reveals Past Struggle With Eating Disorder, Over-Exercising In New Video ↑ Madelyn Cline
ეცოს სამაროვანი

ეცოს სამაროვანი — ძვ. წ. IV–I საუკუნეების არქეოლოგიური ძეგლი თეთრიწყაროს მახლობლად (ვარხუნოს დასახლებიდან დასავლეთით 1.5 კმ-ში), მდ. ჭივჭავის ხეობაში, ადგილ „ეცოზე“. გაითხარა 1986–1988 წლებში (ხელმძღვ. ზ. შატბერაშვილი). სამარხები განლაგებულია ფერდობზე, მიწის ზედაპირიდან 0,2–1,3 მ სიღრმეზე. შესწავლილი 120 სამარხიდან უმრავლესობა ქვაყუთია, 9 კი — ორმოსამარხი, მ. შ. ერთი ქვევრის გვერდის ნატეხით იყო გადახურული. სამარხებში დაკრძალული იყო ერთი, ორი ან სამი მიცვალებული, რომლებიც იწვნენ გვერდზე, მოკრუნჩხულ მდგომარეობაში. სამარხთა უმეტესობა დამხრობილია ჩრდილო-სამხრეთ ხაზზე. სამაროვანზე გამოიყოფა: ძვ. წ. IV ს-ის; ძვ. წ. IV-III სს-ის მიჯნის; ძვ. წ. III ს-ის; ძვ. წ. II ს-ისა და ძვ. წ. I ს-ის სამარხები. ძვ. წ. IV და III სს-ის სამა-რხების ინვენტარიდან აღსანიშნავია წითლად მოხატული დოქები, რკინის სამაჯურები, რკინის იარაღი (11 შუბი და 4 ცული) და სხვ. გათხრილი სამარხების უმრავლესობა ქართლის სინქრონულ ძეგლებზე აღმოჩენილ მასალას ენათესავება. მხოლოდ ერთ სამარხშია ნაპოვნი ბრინჯაოს სამაჯური, რომელიც კოლხურ იერს ატარებს. მეორე ქრონოლოგიურ ჯგუფს განეკუთვნება ძვ. წ. II საუკუნის სამარხები. მათთვის დამახასიათებელია ქუსლიანი ჯამები, ოვალური ან მრგვალტანიანი დოქები, მოხატული კერამიკა, ოქროს ან ვერცხლის სარჩულიანი მინის მძივები. მესამე ჯგუფში შედის ძვ. წ. I საუკუნით დათარიღებული სამარხები. აქ აღმოჩენილი მასალა სამთავროს ქვევრსამარხების მასალის მსგავსია. არქეოლოგიური ძეგლი საინტერესო დამატებით მასალას იძლევა იბერიის სამეფოს ისტორიისა და მატერიალური კულტურის კვლევისათვის. არქეოლოგიური მასალა ინახება თეთრიწყაროს მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში. შატბერაშვილი ვ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. ?. შატბერაშვილი ვახტანგ, ეცოს სამაროვანი (ქრ. წ. IV-I საუკუნეები), თბ., 2020.
დარდისას გეტყვი

დარდისას გეტყვი... – მიხო მოსულიშვილის 2023 წლის მოთხრობების, მინიატურებისა და ესეების კრებული. მიხო მოსულიშვილის წიგნი „დარდისას გეტყვი...“ (დავით აფციაურის დახატული გარეკანითა და თავად ავტორის მიერ შესრულებული თორმეტი ილუსტრაციით) სხვადასხვა სტილისა და თემატიკის შვიდ მოთხრობას, მინიატურების ექვს ციკლს და ორ ესეის აერთიანებს. წიგნის სათაური „დარდისას გეტყვი...“ აღებულია გიორგი (იურა) ჯაფარიძის ამავე სახელწოდების ლექსიდან, რადგან ამ პროზაულ კრებულში წარმოდგენილი მოთხრობები და მინიატურები, რომელთა უმეტესობა პერიოდულ პრესაშიც იბეჭდებოდა და სხვადასხვა ლიტერატურული კონკურსებში იმარჯვებდა (მასწავლებელი.ჯის და ლილეს კონკურსები), სწორედ იმ განწყობების გამოთქმას ცდილობს პროზის ენაზე, რაც ამ ლექსშია... ზეცას ვიყავ, ზეცა ვნახე... ტურის ქორწილი, ანუ მზე პირს იბანს მდოგვის მარცვლისა და ანგელოზებისათვის Le Détective paysan სულის ცხენი სტუმრად დედასთან, ანუ ამბავი ფორეს საყვარელი იტალიური კარდალისა და ტერეზინასთვის ნაჩუქარი ნიშნობის ბეჭდისა ომის ფარდაგები დარდისას გეტყვი გზისა და მოგზაურისა ფრანკფურტული ჩანაწერები ნუ დავტბორავთ ჩვენს სულებს ერთი ციდა მოთხრობები ვინც კინოს მასწავლიდა მიახლოება საკუთარ თავთან ხედვის კუთხის შემობრუნება სპირალურად, სამას სამოცი გრადუსით ცნობილმა მწერალმა, პოეტმა და დრამატურგმა ნინო სადღობელაშვილმა ასე შეაფასა ეს წიგნი: . დარდისას გეტყვი... დარდისას გეტყვი...] ↑ [https://borbalo.blogspot.com/2023/11/blog-post.html გიორგი (იურა) ჯაფარიძე - დარდისას გეტყვი...] ↑ ნინო სადღობელაშვილი, სტატიიდან „დარდისას გეტყვი“, მასწავლებელი.ჯი, 15 აპრილი, 2024
კოისტლაუაკის რაიონი

კოისტლაუაკის რაიონი (ესპ. Distrito de Coixtlahuaca) ― რაიონი მისტეკის რეგიონის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში, მექსიკაში. რაიონში შედის შემდეგი მუნიციპალიტეტები: კონსეპსიონ-ბუენავისტა სან-კრისტობალ-სუჩისტლაუაკა სან-ფრანსისკო-ტეოპანი სან-ხუან-ბაუტისტა-კოისტლაუაკა სან-მატეო-ტლაპილტეპეკი სან-მიგელ-ტეკისტეპეკი სან-მიგელ-ტულანსინგო სანტა-მაგდალენა-ხიკოტლანი სანტა-მარია-ნატივიტასი სანტიაგო-იუიტლან-პლუმასი სანტიაგო-ტეპეტლაპა ტეპელმემე-ვილია-დე-მორელოსი ტლაკოტეპეკ-პლუმასი ↑ Enciclopedia de los Municipios de México: Estado de Oaxaca. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-07-10. ციტირების თარიღი: 2010-07-08.
ტეპოსკოლულის რაიონი

ტეპოსკოლულის რაიონი (ესპ. Distrito de Teposcolula) ― რაიონი მისტეკის რეგიონის ცენტრალურ ნაწილში, ოახაკის შტატში, მექსიკაში. რაიონში შედის შემდეგი მუნიციპალიტეტები: ჩილაპა-დე-დიასი ლა-ტრინიდად-ვისტა-ერმოსა სან-ანდრეს-ლაგუნასი სან-ანტონინო-მონტე-ვერდე სან-ანტონიო-აკუტლა სან-ბარტოლო-სოიალტეპეკი სან-ხუან-ტეპოსკოლულა სან-პედრო-ნოპალა სან-პედრო-ტოპილტეპეკი სან-პედრო-ი-სან-პაბლო-ტეპოსკოლულა სან-პედრო-იუკუნამა სან-სებასტიან-ნიკანანდუტა სან-ვისენტე-ნუნიუ სანტა-მარია-ნდუაიაკო სანტიაგო-ნეხაპილია სანტიაგო-იოლომეკატლი სანტო-დომინგო-ტლატაიაპამი სანტო-დომინგო-ტონალტეპეკი ტამასულაპამ-დელ-პროგრესო ტეოტონგო ვილია-ტეხუპამ-დე-ლა-უნიონი ↑ 1.0 1.1 Enciclopedia de los Municipios de México: Estado de Oaxaca. ციტირების თარიღი: 2010-07-08.
სან-ვისენტე (ეკვადორი)

სან-ვისენტე — ქალაქი ეკვადორში, მანაბის პროვინციაში, სან-ვისენტეს კანტონის ადმინისტრაციული ცენტრი. ფართობია 3.45 კმ², ხოლო მოსახლეობა, 2022 წლის მონაცემებით, 10 404 ადამიანია. ↑ Citypopulation.de Population and area of San Vicente
ტლასიაკოს რაიონი

ტლასიაკოს რაიონი (ესპ. Distrito de Tlaxiaco) ― რაიონი მისტეკის რეგიონის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში, მექსიკაში. რაიონის მთავარი ქალაქია ეროიკა-სიუდად-დე-ტლასიაკო. რაიონში შედის შემდეგი მუნიციპალიტეტები: ჩალკატონგო-დე-იდალგო მაგდალენა-პენიასკო სან-აგუსტინ-ტლაკოტეპეკი სან-ანტონიო-სინიკაუა სან-ბარტოლომე-იუკუანიე სან-კრისტობალ-ამოლტეპეკი სან-ესტებან-ატატლაუაკა სან-ხუან-აჩიუტლა სან-ხუან-ნიუმი სან-ხუან-ტეიტა სან-მარტინ-უამელულპამი სან-მარტინ-იტუნიოსო სან-მატეო-პენიასკო სან-მიგელ-აჩიუტლა სან-მიგელ-ელ-გრანდე სან-პაბლო-ტიხალტეპეკი სან-პედრო-მარტირ-იუკუსაკო სან-პედრო-მოლინოსი სანტა-კატარინა-ტაიატა სანტა-კატარინა-ტიკუა სანტა-კატარინა-იოსონოტუ სანტა-კრუს-ნუნდაკო სანტა-კრუს-ტაკაუა სანტა-კრუს-ტაიატა სანტა-მარია-დელ-როსარიო სანტა-მარია-ტატალტეპეკი სანტა-მარია-იოლოტეპეკი სანტა-მარია-იოსოიუა სანტა-მარია-იუკუიტი სანტიაგო-ნუნდიჩე სანტიაგო-ნუიოო სანტიაგო-იოსონდუა სანტო-დომინგო-ისკატლანი სანტო-ტომას-ოკოტეპეკი ტლასიაკო ↑ 1.0 1.1 Enciclopedia de los Municipios de México: Estado de Oaxaca. ციტირების თარიღი: 2010-07-08.
ნოჩისტლანის რაიონი

ნოჩისტლანის რაიონი (ესპ. Distrito de Nochixtlán) ― რაიონი მისტეკის რეგიონის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში, მექსიკაში. მთავარი ქალაქია ასუნსიონ-ნოჩისტლანი. რაიონში შედის შემდეგი მუნიციპალიტეტები: ასუნსიონ-ნოჩისტლანი მაგდალენა-ხალტეპეკი მაგდალენა-საუატლანი სან-ანდრეს-ნუსინიო სან-ანდრეს-სინასტლა სან-ფრანსისკო-ჩინდუა სან-ფრანსისკო-ხალტეპეტონგო სან-ფრანსისკო-ნუსანიო სან-ხუან-დიუსი სან-ხუან-საიულტეპეკი სან-ხუან-ტამასოლა სან-ხუან-იუკუიტა სან-მატეო-ეტლატონგო სან-მატეო-სინდიუი სან-მიგელ-ჩიკაუა სან-მიგელ-უაუტლა სან-მიგელ-პიედრასი სან-მიგელ-ტეკომატლანი სან-პედრო-კოსკალტეპეკ-კანტაროსი სან-პედრო-ტეოსაკოალკო სან-პედრო-ტიდაა სანტა-ინეს-დე-სარაგოსა სანტა-მარია-აპასკო სანტა-მარია-ჩაჩოაპამი სანტიაგო-აპოალა სანტიაგო-უაუკლილია სანტიაგო-ტილანტონგო სანტიაგო-ტილიო სანტო-დომინგო-ნუსაა სანტო-დომინგო-იანუიტლანი მაგდალენა-იოდოკონო-დე-პორფირიო-დიასი იუტანდუჩი-დე-გერერო ↑ 1.0 1.1 Enciclopedia de los Municipios de México: Estado de Oaxaca. ციტირების თარიღი: 2010-07-08.
გვადალუპე-დე-რამირესი

გვადალუპე-დე-რამირესი (ესპ. Municipio de Guadalupe de Ramírez) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის სილაკაიოაპამის რაიონში, მისტეკის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 1 288 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 9.6%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 30.8 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 41.8 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1886 წლის 7 დეკემბერს შევიდა. ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/oax/territorio/div_municipal.aspx ↑ Censo de Población y Vivienda 2020 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: February 26, 2021 ↑ Censo de Población y Vivienda 2010 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: January 27, 2021 ↑ México en cifras - Medio Ambiente - Nayarit es. INEGI (January 2016). ციტირების თარიღი: February 12, 2021 ↑ (1996) Estado de Oaxaca División Territorial de 1810 a 1995. (es). Mexico: INEGI. ISBN 970-13-1507-3.
ათასი ბორცვის თაფისუფალი რადიო და ტელევიზია

„ათასი ბორცვის თაფისუფალი რადიო და ტელევიზია“ (ფრანგ. Radio Télévision Libre des Mille Collines), შემოკლ. „ათასი ბორცვის რადიო“ — რუანდული რადიოსადგური. მაუწყებლობდა 1993 წლის 8 ივლისიდან 1994 წლის 31 ივლისამდე. მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა 1994 წლის ივლისში რუანდის გენოციდის გამოწვევაში. მკვლევართა აზრით, რადიო ჟიუვენალ ჰაბიარიმანას და ჰუტუს რეჟიმის მნიშვნელოვანი იარაღი იყო. სახელი მომდინარეობს რუანდის მეტსახელიდან — „ათასი ბორცვის მხარე“. მაუწყებლობის დაწყებისას დახმარება მიიღო მთავრობის მიერ კონტროლირებული „რადიო რუანდის“ მხრიდან, რომელმაც საკუთარი ტექნიკური აღჭურვილობა დაუთმო. ბევრი მსმენელის მქონე „ათასი ბორცვის რადიო“ გადასცემდა ზიზღის პროპაგანდას ტუტსი ხალხის წინააღმდეგ, რომელსაც ავიწროებდა გაბატონებული ჰუტუს ეთნიკური ჯგუფი; პროპაგანდა ასევე მიმართული იყო ბელგიელებისა და გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის მისიის წინააღმდეგ. რუანდის მრავალი მოქალაქის აზრით, რადიომ გადამწყვეტი როლი შეასრულა ეთნიკური შუღლით გაჟღენთილი ატმოსფეროს შექმნაში, რასაც მოჰყვა ტუტსის ხალხის გენოციდი რუანდაში (ეს აზრი გაიზიარა გაეროს სამხედრო დანაშაულების ტრიბუნალმა). რადიოს თავისი უარყოფითი საქმიანობის გამო შეარქვეს „რადიოგენოციდი“, „სიკვდილი რადიოთი“, „გენოციდის საუნდტრეკი“. ↑ Dale, A.C. (2001). „Countering Hate Messages That Lead To Violence: The United Nations's Chapter VII Authority To Use Radio Jamming To Halt Incendiary Broadcasts“. Duke Journal of Comparative and International Law: 112. ↑ 2.0 2.1 Hate Radio: Rwanda. ციტირების თარიღი: 2007-04-24 ↑ Bonnier, Evelina; Poulsen, Jonas; Rogall, Thorsten; Stryjan, Miri (2020-11-01). „Preparing for genocide: Quasi-experimental evidence from Rwanda“ (PDF). Journal of Development Economics. 147: 102533. doi:10.1016/j.jdeveco.2020.102533. S2CID 85450013. დაარქივებულია ორიგინალიდან (PDF) — 2017-09-11. ციტირების თარიღი: 5 June 2021.
სან-ხუან-სიენეგილია

სან-ხუან-სიენეგილია (ესპ. Municipio de San Juan Cieneguilla) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის სილაკაიოაპამის რაიონში, მისტეკის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 524 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 13.4%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 90 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 5.8 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1858 წლის 18 სექტემბერს შევიდა. სან-ხუან-სიენეგილია თავდაპირველად ასევადოდ იწოდებოდა და სახელი 1891 წლის 23 ოქტომბერს შეეცვალა. ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/oax/territorio/div_municipal.aspx ↑ Censo de Población y Vivienda 2020 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: February 26, 2021 ↑ Censo de Población y Vivienda 2010 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: January 27, 2021 ↑ México en cifras - Medio Ambiente - Nayarit es. INEGI (January 2016). ციტირების თარიღი: February 12, 2021 ↑ (1996) Estado de Oaxaca División Territorial de 1810 a 1995. (es). Mexico: INEGI. ISBN 970-13-1507-3.