laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ანტონ ჩეხოვის ბიუსტი

ანტონ ჩეხოვის ბიუსტი (რუს. Бюст Антона Чехова) — ანტონ ჩეხოვის სკულპტურული გამოსახულება. მდებარეობს ტაგანროგში. ჩეხოვის მშობლიურ სახლთან. დამზადებულია მოქანდაკე ვერა მოროზოვას მიერ 1935 წელს. ეს ნამუშევარი ჩეხოვის პირველი ძეგლია სსრკ-ში. ბიუსტი დამზადებულია თაბაშირისაგან. მისი სიმაღლეა 104 სმ, ბიუსტის კვარცხლბეკი კი შესრულებულია გახეხილი აგურისგან, რომლის სიმაღლეცაა 104 სმ-ია. ვერა მოროზოვამ ბიუსტზე მუშაობა თავის ქმართან ალექსანდრესთან ერთად დაიწყო 1931 წელს, ტაგანროგში ცხოვრების პერიოდში. ვერა თვითნასწავლი მოქანდაკე იყო, მას სპეციალური განათლება არ ჰქონდა მიღებული, ალექსანდრე კი ადგილობრივი გაზეთის „დონის სიმართლის“ რედაქტორად მუშაობდა და ასევე აქტიურად მონაწილეობდა ჩეხოვის სამოცდათხუთმეტი წლის იუბილესთან დაკავშირებით გამართულ ცერემონიალში. ბიუსტზე მუშაობა მიმდინარეობდა ორი წელი, 1933 წლიდან 1935 წლამდე. ბიუსტი თავდაპირველად თიხის მასალისგან შეიქმნა, შემდეგ დაამატეს თაბაშირი, იუბილესთვის კი ქვით მოაპირკეთეს. ანტონ ჩეხოვის ბიუსტი საზეიმოდ გაიხსნა 1935 წელს, ჩეხოვის 75-ე დაბადების დღის იუბილეზე. მის გახსნას უამრავი ადამიანი ესწრებოდა. მათ შორის იყვნენ მარია ჩეხოვა, ოლგა კნიპერ-ჩეხოვა, ალა ტარასოვა, ვალენტინა კატაევა და სხვ. ამის შემდეგ ჩეხოვის ბიუსტის რამდენიმე ეგზემპლარი გაკეთდა. 1944 წელს დაამზადეს ბრინჯაოს ბიუსტი, რომელიც ტაგანროგის წითელ მოედანზე 1960 წლამდე იდგა. მისი ავტორი იყო იულიან რუკავიშნიკოვი. მეორე ეგზემპლარი კი ჩეხოვის სახელობის სკოლაში დაიდგა 1950 წელს. ↑ 1.0 1.1 1.2 Киричек М. С. Музей под открытым небом. — Таганрог: ИП Стадников, 2010. — С. 47. — ISBN 978-5-9901455-3-5. ↑ Шкурко Э. А. «Непокорённая воля» художника // Молодёжная газета. — 13.08.2009. ↑ Морозова Н.А. Мое пристрастие к Диккенсу. Семейная хроника ХХ век. — М.: Новый хронограф, 2011. — С. 19. — ISBN 978-5-94881-170-3. ↑ 4.0 4.1 Морозова Н.А. Мое пристрастие к Диккенсу. Семейная хроника ХХ век. — М.: Новый хронограф, 2011. — С. 109. — ISBN 978-5-94881-170-3. ↑ Морозова Н.А. Мое пристрастие к Диккенсу. Семейная хроника ХХ век. — М.: Новый хронограф, 2011. — С. 110. — ISBN 978-5-94881-170-3.
ლენინის ბიუსტი (ტაგანროგი)

ლენინის ბიუსტი (რუს. Бюст Ленина) — ლენინის სკულპტურული გამოსახულება. მდებარეობს ტაგანროგში. დგას ქალაქის ადმინისტრაციული შენობის წინ. დამზადებულია მოქანდაკე ბორის პლენკინის მიერ 1935 წელს. ლენინის ბიუსტი დგას ტაგანროგის ადმინისტრაციული შენობის წინ (პეტროვსკაიის ქ. 73). ბიუსტი აღმართეს 1978 წელს და მისი ავტორები არიან მოქანდაკე ბორის პლენკინი, ხოლო არქიტექტორი ს. ცერკოვნიკოვი. 2013 წლის 17 დეკემბერს ტაგანროგის არქიტექტურისა და ქალაქის დაგეგმარების კომიტეტის სხდომაზე, ქალაქის დუმის მუდმივმოქმედი ბიუჯეტის, გადასახადებისა და ეკონომიკური პოლიტიკის კომისიის დეპუტატების გადაწყვეტილებით წარმოადგინეს ტაგანროგის მთავარი არქიტექტორის ოლგა შჩერბაკოვას ინიციატივა, რომლის მიხედვითაც პეტროვსკის ქუჩაზე, სწორედ ქალაქის ადმინისტრაციული შენობის წინ უნდა განთავსებულიყო ტაგანროგის საბრძოლო დიდების ქალაქის სტელა. 2104 წლის თებერვალში ქალაქის ადმინისტრაციამ გამოაცხადა, რომ ქალაქის დაგეგმარების საქალაქო საბჭომ და ქალაქის მთავარმა არქიტექტორმა ვერა შჩერბაკოვამ მიიღეს წინასწარი გადაწყვეტილება საბრძოლო დიდების ქალაქის სტელის ადმინისტრაციული სახლის (ქალაქის მერიის) წინ განთავსების შესახებ. ამ გადაწყვეტილების შედეგად ლენინის ბიუსტის ბედი კითხვის ნიშნის ქვეშ დადგა. 2014 წლის აგვისტოში ტაგანროგელები გააოცა მეთოდმა, რომლის გამოყენებითაც ქალაქის ადმინისტრაციამ გადაწყვიტა ბიუსტის გარემონტება. კვარცხლბეკის გრანიტის ფილები დამაგრებული აღმოჩნდა საკანცელარიო წებოვანით. ↑ 1.0 1.1 1.2 Киричек М. С. Музей под открытым небом. — Таганрог: ИП Стадников, 2010. — С. 80. — ISBN 978-5-9901455-3-5. ↑ Собств. корр. В администрации Таганрога предложили новые варианты размещения стелы воинской славы // bloknot-taganrog.ru. — 2013. — 17 дек. ↑ Строганов А. Еще два местечка... // tagangraf.livejournal.com. — 2013. — 17 дек. ↑ Спиридонов А. Ждем стелу // Таганрог. — 2013. — 20 дек. ↑ 5.0 5.1 Собств. корр. Стелу воинской славы Таганрога решили разместить возле городской Администрации // bloknot-taganrog.ru. — 2014. — 20 февр. ↑ Собств. корр. Придворная стела დაარქივებული 2014-03-02 საიტზე Wayback Machine. // nasamomdele.info. — 2014. — 19 февр. ↑ 7.0 7.1 Собств. корр. В Администрации Таганрога изобрели новый метод крепления гранита // bloknot-taganrog.ru. — 2014. — 20 авг. ↑ Собств. корр. Администрация Таганрога использует инновационные технологии при ремонте памятников // mytaganrog.com. — 2014. — 20 авг.
სამბეკის დიდების მემორიალი

სამბეკის დიდების მემორიალი (რუს. Мемориал Славы на Самбекских высотах) — მემორიალური კომპლექსი როსტოვის ოლქის ნეკლინოვის რაიონში. სოფელ სამბეკის ახლოს. ძეგლი აღმართულია 130-ე და 416-ე მსროლელთა დივიზიის პატივისცემის ნიშნად, რომელთაც ეწოდებოდათ ტაგანროგული დივიზიები. მემორიალის პროექტის ავტორია ბაქოელი მოქანდაკე ელიჯან შამილოვი და როსტოველი არქიტექტორები ვ. გრიგორი და ი. გრიგორი. ძეგლი შედგება ორი ბეტონის მონუმენტური ფილისაგან, რომელიც შუაში გახსნილია. მასზე გამოსახულია მსროლელთა იმ ორი დივიზიის მებრძოლები, რომლებმაც გაათავისუფლეს ეს ადგილები. მემორიალი როსტოვის ოლქის ყველაზე დიდი ძეგლია. სამბეკის დიდების მემორიალის საზეიმო გახსნაში 1980 წლის 7 მაისს მონაწილეობდა აზერბაიჯანის დელეგაცია, რომელსც სათავეში ედგა აზერბაიჯანის სსრ-ის კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის პირველი მდივანი ჰეიდარ ალიევი. 2014 წელს ცნობილი გახდა, რომ შეიქმნებოდა სამხედრო-ისტორიული კომპლექსი „სამბეკის სიმაღლეები“. იგიგანთავსებული უნდა ყოფილიყო დაახლოებით 5 ჰექტარზე სოფელ სამბეკის მახლობლად, ტაგანროგთან. 2015 წლის 6 მაისს დაიგეგმა მუზეუმისათვის საფუძვლის ჩაყრა, მაგრამ რამდენიმე დღის შემდეგ ცნობილი გახდა, რომ საფუძვლის ჩასაყრელად გათხრილ ტერიტორიაზე აფეთქებასაშიში ნივთების აღმოჩენასთან დაკავშირებით „სამბეკის სიმაღლეების“ სამხედრო-ისტორიული მუზეუმის გახსნა გადაიდო გაურკვეველი ვადით. 2015 წლის 30 აგვისტოს, ტაგანროგის გათავისუფლების დღეს გაიხსნა მემორიალური სამუზეუმო დაფა. 2015 წლის აგვისტოდან მუშაობა დაიწყო საქველმოქმედო ფონდმა მუზეუმის დასახმარებლად. ↑ Бровкина М. Самбекские высоты // Российская газета. — 2012. — 12 мая. ↑ Мемориал Славы на Самбекских высотах на сайте «Wikimapia» ↑ Открытие «Мемориала славы» воинского подвига бойцов 130-й и 416-й стрелковых дивизий в честь 35-летия Победы ↑ Азербайджанская диаспора приняла участие в Параде Победы у "Мемориала Славы «На Самбекских Высотах»[მკვდარი ბმული] ↑ 5.0 5.1 Собств. корр. На разработку документации для строительства военно-исторического комплекса «Самбекские высоты» предусмотрено 18 млн рублей დაარქივებული 2017-01-01 საიტზე Wayback Machine. // Русская планета. — 2014. — 10 июля. ↑ Собств. корр. 59 снарядов в день // bogudonia.ru. — 2015. — 29 апр. ↑ Собств. корр. Под Таганрогом отменена закладка камня под будущий музей // www.ruffnews.ru. — 2015. — 5 мая. ↑ Виктор Дерябкин, Владимир Гребенюк и Асланбек Джиоев приняли участие в памятном мероприятии, посвященном 72-й годовщине прорыва Миус-фронта. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-05. ციტირების თარიღი: 2017-02-26. ↑ Мирошникова Ю. Музей военный... Музей народный! // Таганрогская правда. — 2016. — 6 мая. — С. 3.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 31

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 31 მიიღეს 1947 წლის 25 აგვისტოს. საბჭომ მოუწოდა ინდონეზიის ნაციონალური რევოლუციის მხარეებს, მშვიდობიანი დარეგულირებისათვის შეექმნათ სამი წევრისაგან შემდგარი კომიტეტი, რომლის ერთ წევრს აირჩევდნენ ნიდერლანდები, მეორეს — ინდონეზია და მესამე კი იქნებოდა ორივე მხარის მიერ შეთანხმებული წევრი. რეზოლუცია მიიღეს 8 ხმით. თავი შეიკავეს სირიის, პოლონეთის და საბჭოთა კავშირის წამომადგენლებმა. რეზოლუციის ტექსტი
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 32

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 32 მიიღეს 1947 წლის 26 აგვისტოს. საბჭომ მოუწოდა ინდონეზიის ნაციონალური რევოლუციის მხარეებს (ნიდერლანდებისა და ინდონეზიის) დაესრულებინათ ძალადობა და დაეცვათ გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 30-ით ნაკისრი ვალდებულებები. რეზოლუცია მიიღეს 10 ხმით. თავი შეიკავა დიდი ბრიტანეთის წამომადგენელმა. რეზოლუციის ტექსტი
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 33

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 33 მიიღეს 1947 წლის 27 აგვისტოს. საბჭომ აღნიშნულ რეზოლუციით დაადასტურა და უარყო რიგი რეზოლუციების პუნქტები, რომლებიც ეხებოდა საბჭოს პროცედურეფის ფორმულირებებს. რეზოლუცია მიიღეს 10 ხმით. თავი შეიკავა ავსტრალიას წამომადგენელმა. რეზოლუციის ტექსტი
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 35

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 35 მიიღეს 1947 წლის 3 ოქტომბერს. გენერალურმა მდივანმა საბჭოს მოუწოდა გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 31-ით შემდგარი სამწევრიანი კომისიისათვის დაუყოვნებლივ შეედგინათ სამუშაო გეგმის გრაფიკი. რეზოლუცია მიიღეს 9 ხმით. თავი შეიკავა პოლონეთის და საბჭოთა კავშირის წამომადგენლებმა. რეზოლუციის ტექსტი
არუაზისი

არუაზისი (პორტ. Aroazes) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის ჩრდილო-ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვალენსა-დუ-პიაუის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 779 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 7.03 კმ²-ზე. ფართობი 821 663 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
ბარა-დ’ალკანტარა

ბარა-დ’ალკანტარა (პორტ. Barra d'Alcântara) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 310 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის ჩრდილო-ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვალენსა-დუ-პიაუის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 852 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 14.63 კმ²-ზე. ფართობი 263 382 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
ელსებან-ბელოზუ

ელსებან-ბელოზუ (პორტ. Elesbão Veloso) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 203 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის ჩრდილო-ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვალენსა-დუ-პიაუის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 512 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 10.8 კმ²-ზე. ფართობი 1 343.7 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
ფრანსინოპოლისი

ფრანსინოპოლისი (პორტ. Francinópolis) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 245 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის ჩრდილო-ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვალენსა-დუ-პიაუის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 235 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 19.48 კმ²-ზე. ფართობი 268 701 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
ინიუმა

ინიუმა (პორტ. Inhuma) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 387 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის ჩრდილო-ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვალენსა-დუ-პიაუის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 845 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 15.18 კმ²-ზე. ფართობი 978 222 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
აბდიქასიმ სალად ჰასანი

აბდიქასიმ სალად ჰასანი (არაბ. عبدي قاسم صلاد حسن; დ. 1 იანვარი, 1941 ,მუდუგი, სომალი — სომალის პოლიტიკოსი, ქვეყნის პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი. თანამდებობა დაიკავა 2000 წლის 27 აგვისტოს და იგი ეკავა 2004 წლის 14 ოქტომბრამდე. (2000) Africa analysis: the fortnightly bulletin on financial and political trends, Issues 350-362. Africa Analysis Ltd..
აბდულაჰი იუსუფ აჰმედი

აბდულაჰი იუსუფ აჰმედი (არაბ. عبدالله يوسف أحمد; დ. 15 დეკემბერი, 1934, გალკაიო, სომალი – გ. 23 მარტი, 2012, აბუ-დაბი, სომალი ) — სომალის პოლიტიკოსი, ქვეყნის პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი. თანამდებობა დაიკავა 2000 წლის 27 აგვისტოს და იგი ეკავა 2004 წლის 14 ოქტომბრამდე. Biografía por CIDOB (en español)
ადან მოჰამედ ნუურ მადობე

ადან მოჰამედ ნუურ მადობე (არაბ. عبدالله يوسف أحمد; დ. 15 აპრილი, 1956, სომალი ) — სომალის პოლიტიკოსი, ქვეყნის პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი. თანამდებობა დაიკავა 2008 წლის 29 დეკემბერს და იგი ეკავა 2009 წლის 31 იანვრამდე. ↑ Prime Minister Geedi announced his second cabinet line up. დაარქივებულია ორიგინალიდან — September 13, 2015. ციტირების თარიღი: 3 February 2007.
შარიფ შეიხ აჰმედი

შარიფ შეიხ აჰმედი (არაბ. عبدالله يوسف أحمد; დ. 25 ივლისი, 1966, შუა შაბელი, სომალი ) — სომალის პოლიტიკოსი, ქვეყნის პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი. თანამდებობა დაიკავა 2009 წლის 31 იანვარს და იგი ეკავა 2012 წლის 10 სექტემბერამდე. Interview in Der Spiegel Interview at AU summit დაარქივებული 2011-03-15 საიტზე Wayback Machine. Radio France International
ჰუსეინ მოჰამედ ფარაჰ აიდიდი

ჰუსეინ მოჰამედ ფარაჰ აიდიდი (არაბ. حسين محمد فرح عيديد; დ. 16 აგვისტო, 1962 ,მუდუგი, სომალი — სომალის პოლიტიკოსი, ქვეყნის პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი. თანამდებობა დაიკავა 1996 წლის 2 აგვისტოს და იგი ეკავა 1997 წლის 22 დეკემბრამდე. Analysis: Somalia's powerbrokers From Marine to warlord: The strange journey of Hussein Farrah Aidid
დასავლეთ აფრიკის ჟირაფი

დასავლეთ აფრიკის ჟირაფი (ლათ. Giraffa camelopardalis peralta) — მცოხნელი ძუძუმწოვრების ოჯახის წყვილჩლიქოსნების რიგისა. ჟირაფი ბინადრობს ცენტრალური ნიგერიის, სენეგალის, ჩადის სამხრეთით მთებში მდებარე ნესტიან ტყეებში. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „დასავლეთ აფრიკის ჟირაფი“ ვიკისაწყობში. ↑ Giraffa camelopardalis peralta. Giraffe Conservation Foundation. ციტირების თარიღი: 21 December 2010.
ბელ-ერი

ბელ-ერი (ფრანგ. Bel Air) — სეიშელის კუნძულების ერთ-ერთი რაიონი, მდებარეობს კუნძულ მაეზე. ↑ City Population - სეიშელის კუნძულების მოსახლეობის დინამიკა ↑ Geohive - 2010 წლის მოსახლეობის აღწერა
Armenia Aircompany

Armenia Aircompany — სომხეთის ავიაკომპანია. ოპერირებს ერევნის აეროპორტში. ფლოტის შემადგენლობა : ოფიციალური საიტი[მკვდარი ბმული] (სომხური) (ინგლისური) (რუსული)
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 38

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 38 მიიღეს 1948 წლის, 17 იანვარს. საბჭომ მოუწოდა პაკისტანისა და ინდოეთის მხარეებს შეეწყვიტათ მძიმე ტექნიკის მობილიზება და დაპირისპირება ქაშმირში სანამ უშიშროების საბჭო იმყოფებოდა ვითარების შესწავლის საქმეში. რეზოლუცია მიიღეს 9 ხმით, უკრაინის სსრ-მ და საბჭოთა კავშირმა თავი შეიკავეს. რეზოლუციის ტექსტი
საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1976 (შემოდგომა)

საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1976 — გამართული 13 აგვისტოდან 13 ნოემბრამდე, იყო საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის 39-ე გათამაშება. გამარჯვებული გახდა მოსკოვის „ტორპედო“, მეორე ადგილზე გავიდა კიევის „დინამო “, მესამეზე — თბილისის „დინამო“. ჩემპიონატის ბომბარდირი — ალექსანდრე მარკინი („ზენიტი“) — 13 გოლი. The Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation საბჭოთა კავშირის 39-ე საფეხბურთო ჩემპიონატის შედეგები საიტზე WildStat.ru ↑ USSR (Soviet Union) — Final Tables 1924–1992. Prepared and maintained by Almantas Lauzadis for the Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation (28 მარტი, 2004). ციტირების თარიღი: 22 თებერვალი, 2017. ↑ „Чемпионат СССР по футболу • Высшая лига • ТУРНИРЫ — ЛАУРЕАТЫ — СТАТИСТИКА“. footballfacts.ru. 9 ოქტომბერი, 2016. ციტირების თარიღი: 22 თებერვალი, 2017. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate= და |date=-ში (დახმარება) ↑ 1976 Soviet Top League. Prepared and maintained by Andrei Balitskiy and Mike Dryomin for the Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation (11 ივლისი, 2013). ციტირების თარიღი: 22 თებერვალი, 2017. ↑ Чемпионат СССР 1976 (о). Высшая лига. footballfacts.ru (9 ოქტომბერი, 2016). ციტირების თარიღი: 22 თებერვალი, 2017. ↑ „საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1976 (შემოდგომა) • უმაღლესი ლიგის მატჩები“. fc-dynamo.ru. 21 ოქტომბერი, 2015. ციტირების თარიღი: 22 თებერვალი, 2017. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate= და |date=-ში (დახმარება) ↑ საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1976 (შემოდგომა) • უმაღლესი ლიგის მატჩები • ცხრილი, კალენდარი, გუნდების შემადგენლობა. football.lg.ua (18 ივნისი, 2012). ციტირების თარიღი: 22 თებერვალი, 2017. ↑ დინამო თბილისის 1976 წლის საფეხბურთო სეზონი. dinamo-tbilisi.ru. ციტირების თარიღი: 18 ივნისი, 2018.
ალკიბიადე

ალკიბიადე (დ. დაახლ. ძვ. წ. 450, ათენი ― გ. ძვ. წ. 404, ფრიგია) — ათენელი (ძველი ბერძენი) პოლიტიკოსი და სახელმწიფო მოღვაწე. მხედართმთავარი, პერიკლეს გაზრდილი, სოკრატეს მოწაფე. ომის შემდგომ ეტაპებზე (იგულისხმება: პელოპონესის ომი) ცენტრალურ ფიგურად პერიკლეს ნათესავი და სოკრატეს მოწაფე, ნიჭიერი ავანტიურისტი ალკიბიადე გვევლინება. მასთან უერთიერთობაში აშკარად გამოჩნდა დემოკრატიის სისუსტე. სახალხო კრება ვერ გაერკვა, ათენის დემოკრატიისთვის სპარტა უფრო სახიფათო იყო, თუ ალკიბიადე. იგი არაერთხელ დაინიშნა სარდლად, წარმატებებსაც მიაღწია, მაგრამ გაწვეულ იქნა უკან. ალკიბიადე იყო სიცილიაზე ექსპედიციის (ძვ. წ. 415 - ძვ. წ. 413) სულისჩამდგმელი. ომის მეჩვიდმეტე წელს ათენელებმა გადაწყვიტეს, დახმარებოდნენ იონიურ კოლონიას სიცილიაზე, რომელსაც სირაკუზელები ავიწროებდნენ. სირაკუზის დამარცხებით ათენს მთელ სიცილიაზე ბატონობის შესაძლებლობა ექნებოდა, რაც განუზომლად გაზრდიდა მის რესურსებს სპარტასთან დაპირისპირებაში. ექსპედიციისთვის მზადების ბოლო ეტაპზე ათენში უცნობებმა ჰერმები, ღვთაების ქანდაკებები შებღალეს. დანაშაული ალკიბიადეს დაბრალდა. მან ისურვა, სიცილიაზე გამგზავრებამდე ემართლებინა თავი, მაგრამ სასამართლო გადაიდო და ალკიბიადე მხოლოდ მას მერე გამოიწვიეს, რაც მან ჯარი სიცილიაზე გადასხა. მის ნაცვლად იქ ნიკიასი გაგზავნეს, ხოლო ალკიბიადემ ვერ გაბედა ათენში დაბრუნება, თავი სპარტას შეაფარა და ლაკედემონელებს სიცილიური ექსპედიციის ამბავიც გაუმხილა. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ალკიბიადე“ ვიკისაწყობში. ალკიბიადე — ენციკლოპედიური ლექსიკონი ალკიბიადე (დაარქივებული)
საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1977

საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1977 — საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის 40-ე გათამაშება. გამარჯვებული გახდა კიევის „დინამო“, მეორე ადგილზე გავიდა თბილისის „დინამო“, მესამეზე — მოსკოვის „ტორპედო“. დაიწყო 2 აპრილს და დასრულდა 14 ნოემბერს. ჩემპიონატის ბომბარდირი — ოლეგ ბლოხინი (კიევის „დინამო“) — 17 გოლი. სსრკ ჩემპიონატი 1977 სტატისტიკა RSSSF WildStat.ru fc-dynamo.ru football.lg.ua ↑ USSR (Soviet Union) — Final Tables 1924–1992. Prepared and maintained by Almantas Lauzadis for the Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation (28 მარტი, 2004). ციტირების თარიღი: 22 თებერვალი, 2017. ↑ 1977 Soviet Top League. Prepared and maintained by Andrei Balitskiy and Mike Dryomin for the Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation (11 ივლისი, 2013). ციტირების თარიღი: 22 თებერვალი, 2017. ↑ Чемпионат СССР 1977 (Высшая лига). footballfacts.ru (12 ოქტომბერი, 2016). ციტირების თარიღი: 22 თებერვალი, 2017. ↑ „საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1977 (უმაღლესი ლიგის მატჩები)“. fc-dynamo.ru. 11 ნოემბერი, 2015. ციტირების თარიღი: 22 თებერვალი, 2017. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate= და |date=-ში (დახმარება) ↑ საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1977 – უმაღლესი ლიგის მატჩები (ცხრილი, კალენდარი, გუნდების შემადგენლობა). football.lg.ua (3 ივლისი, 2012). ციტირების თარიღი: 22 თებერვალი, 2017. ↑ Чемпионат СССР по футболу – Высшая лига (Турниры — Лауреаты — Статистика). footballfacts.ru (9 ოქტომბერი, 2016). ციტირების თარიღი: 22 თებერვალი, 2017.
ლიპარიტ III

ლიპარიტ III ბაღვაში, კლდეკარის ერისთავი XI საუკუნის 20-იან წლებში, რატი I-ის ძე. მის შესახებ ძალზე მცირე ცნობებია შემორჩენილი. როგორც ვარაუდობენ, დაიღუპა 1022, ქართული ომის დროს ბასილი კეისრის წინააღმდეგ. მეტრეველი რ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 247.
უკრაინის საერთაშორისო ავიახაზები

უკრაინის საერთაშორისო ავიახაზები ან Ukraine International Airlines (უკრ. Міжнародний Авіакомпаній Украіна) — მთავარი უკრაინული ავიაკომპანია, რომელიც ახორციელებს ფრენებს კიევიდან. - ბანგკოკი, ტაილანდი კოლომბო, შრი ლანკა პეკინი, ჩინეთი გოა, ინდოეთი ნიუ-იორკი, აშშ ლა რომანა, დომინიკელთა რესპუბლიკა (ჩარტერული) აგადირი, მაროკო ენფიდა, ტუნიზია შარმ ელ-შეიხი და ჰურგადა, ეგვიპტე (ჩარტერული) ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2017-02-28 საიტზე Wayback Machine.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 39

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 39 მიიღეს 1948 წლის, 20 იანვარს. საბჭომ მოუწოდა ქაშმირის კონფლიქტის მხარეებს, მშვიდობიანი დარეგულირებისათვის შეექმნათ სამი წევრისაგან შემდგარი კომიტეტი, რომლის ერთ წევრს აირჩევდნენ ინდოეთი, მეორეს — პაკისტანი და მესამე კი იქნებოდა ორივე მხარის მიერ შეთანხმებული წევრი. რეზოლუცია მიიღეს 9 ხმით, უკრაინის სსრ-მ და საბჭოთა კავშირმა თავი შეიკავეს. რეზოლუციის ტექსტი
ოსვალდო ბაკა

ოსვალდო მენდოსა ბაკა (ესპ. Oswaldo Mendoza Baca; დ. 5 აგვისტო, 1908 — გ. 9 აპრილი, 1962) — პერუელი ქიმიკოსი. პროფესორი. იგი დაინტერესებული იყო გენეტიკით. ოსვალდო მენდოსა ბაკა დაიბადა 1908 წლის 5 აგვისტოს, კუსკოში. სწავლობდა კუსკოს პირველ ცენტრალურ დაწყებით სკოლასა და მეცნიერების ეროვნულ კოლეჯში. 1929 წელს, მან სან-ანტონიოს ეროვნულ უნივერსიტეტში, საბუნებისმეტყველო მეცნიერებების, ფიზიკის და მათემატიკის ფაკულტეტებზე დაიწყო სწავლა და 1933 წლის ივნისში, მეცნიერების ბაკალავრის ხარისხით დაამთავრა. 1933 წელს, უნივერსიტეტის დამთავრებამდე ორი თვით ადერე, ოსვალდო ბაკა, მეცნიერების ფაკულტეტის არაორგანული და ორგანული ქიმიის პროფესორის მოვალეობის შემსრულებლად დაინიშნა. ესპანეთის მთავრობისგან დაფინანსების მიღების შემდეგ, იგი ესპანეთში გაემგზავრა და დაიწყო კვლევა დოქტორ ენჯელ დელ კამპოს მიმართულებით. 1937 წელს, ესპანეთის სამოქალაქო ომის გამო, ბაკა პერუში დაბრუნდა. 1960 წლის 3 ნოემბერს, ოსვალდო ბაკა, კუსკოს უნივერსიტეტის ქიმიის ფაკულტეტის ხელმძღვანელად აირჩიეს. აღნიშნული თანამდებობა მას გარდაცვალებამდე ეკავა. გარდაიცვალა 1962 წლის 9 აპრილს, პერუს ქალაქ კუსკოში. მისი მნიშვნელოვანი ნაშრომებია „La Mecánica Ondulatoria“, „Colorantes Pre-colombinos“ და „Leyes Genéticas de los Elementos Químicos, Nuevo Sistema Periódico“ (1954). 2012 წლის 14-16 აგვისტოს, პერიოდული სისტემის შესახებ კუსკოში გამართული მესამე საერთაშორისო კონგრესი, ოსვალდო ბაკას ხსოვნას მიეძღვნა. Guevara, Juan de Dios, Historia de la Química en el Perú, CONCYTEC, Lima, 1993.
გიშის ეკლესია

გიშის ეკლესია (აზერ. Kiş kilsəsi) — ქართული ქრისტიანული ტაძარი ისტორიულ ჰერეთში, საინგილოში. მდებარეობს მდინარე გიშისწყლის ხეობაში, სოფელ გიშში, რომელიც ქალაქ შაქიდან 4-5 კილომეტრითაა დაშორებული. საყდარი კუპელჰალეს ტიპისაა და სოფელ გიშის აღმოსავლეთით, ყველაზე ამაღლებულ ადგილას დგას. მას გარშემო ქვის დიდი გალავანი ჰქონია შემოვლებული. საყდრისა და გალავნის შემოგარენში სხვადასხვა დანიშნულების ნაგებობათა ნაშთები შეინიშნება. მნიშენელოვან ცნობებს გვაწვდის სოფელ გიშისა და მისი საყდრის შესახებ ვახუშტი: როგორც ჩანს, გიშის ღვთისმშობლის საყდარი ვახუშტის მოხსენიებული აქვს გუმბათოვან დიდ ეკლესიად. გიშის საყდრის მთელი ნაგებობა და კარვისებური რვაწახნაგოვანი პირამიდული ფორმის გუმბათი დღემდე კარგადაა შემონახული. როგორც ირკვევა, გიშის საყდრის გუმბათი და ზოგიერთი სხვა ელემენტი უკანასკნელად აღდგენილ და გადაკეთებულ იქნა XIX საუკუნის პირველ ნახევარში. გ. ჩუბინაშვილის აზრით, შესაძლებელია გარჩევა იმ ძლიერ დანგრეული უძველესი ეკლესიის ნაშთების, რომელიც XI საუკუნეში აუშენებიათ. ჩუბინაშვილი იქვე შენიშავს, რომ ეს პატარა ეკლესია თავისი უტყვი არქიტექტურით არ შეიძლება მივიღოთ ეპისკოპოსთა იმ კათედრად, რომელიც არსებობდა ჯერ კიდევ VI საუკუნეში, სახელდობრ, „გიშელთა“ კათედრად; ასევე მისი აზრით, ეკლესიის შესასვლელი (კარიბჭე) გადაკეთებულია XIX საუკუნის შუა წლებში. ძეგლის აგებისა და ნგრევა-განახლების პირველ პერიოდად შეიძლება ჩაითვალოს VI-XI საუკუნეები, ხოლო მეორე პერიოდი გრძელდება XVII საუკუნიდან XIX საუკუნის მეორე ნახევრამდე. ამჟამად ტაძარში მუზეუმია მოწყობილი. გიში | სამხრეთ კავკასიის ისტორიული ძეგლები გიშის ეკლესია (საინგილო) | საქართველოს ისტორიულ ძეგლთა ბიბლიოგრაფიული ლექსიკონი