laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
1022

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 1022 1022 (ათას ოცდაორი) წელი — იულიუსის კალენდრის არანაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა ორშაბათი. ეს წელი არის XI საუკუნის მე-3 დეკადის მე-2 წელი. ბიზანტიელები რუსების დახმარებით ამარცხებენ ქართველებს ბიზანტიის იმპერატორმა ბასილ II-მ დაიპყრო ვასპურაკანის სამეფო (სომხეთი) მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 1022. ჰაროლდ II - ინგლისის მეფე მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 1022. სიმეონი - ბიზანტიელი თეოლოგი საქართველო საქართველოს სამეფო : გიორგი I, ძე ბაგრატისა - ერთიანი საქართველოს მეფე (1014-1027) კახეთის სამთავრო : კვირიკე III - კახეთის ქორეპისკოპოსი (1010-1029) თბილისის საამირო : ჯაფარ III იბნ ალი - თბილისის ამირა (1012-1045) საქართველოს ეკლესია : მელქისედეკ I - საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი (1012-1030) სამხრეთი კავკასია ანისის სამეფო : აშოტ IV - ანისის (შირაკის) მეფე (1020-1040) ვანანდის სამეფო : აბას II - ვანანდის (ყარსის) მეფე (984-1029) სიუნიკის სამეფო : სუმბატ II - სიუნიკის მეფე (1019-1070) სამხრეთ-დასავლეთი აზია ბიზანტიის იმპერია : ბასილი II ბულგართმმუსვრელი- ბიზანტიის იმპერატორი (975-1025) ღაზნევიდების სახელმწიფო : მაჰმუდ ღაზნევი - სულთანი (998-1030) ბაღდადის სახალიფო : ალ-ქადირი - ბაღდადის ხალიფა (991-1031) აღმოსავლეთი ევროპა კიევის რუსეთი : იაროსლავ I ბრძენი – დიდი მთავარი (1019-1054) დასავლეთი ევროპა საღვთო რომის იმპერია : ჰაინრიხ I - იმპერატორი (1002-1024) საფრანგეთი : რობერტ II - საფრანგეთის მეფე (996-1031) ინგლისი : კნუდ I დიდი - ინგლისის მეფე (1016-1035) წმინდა საყდარი : ბენედიქტ VIII - რომის პაპი (1012-1024)
ბუნდესრატი (გერმანია)

ბუნდესრატი (ფედერალური საბჭო) გერმანიის 16 ფედერალური მიწის წარმომადგენლობა. ბუნდესრატის წევრები არიან ფედერალური მიწების მთავრობათა წევრები. თითოეულ ფედერალური მიწას შესაბამისად მოსახლეობისა აქვს 3 დან 6 ხმამდე. ბუნდესრატის პრეზიდენტი შეთავსებადი თანამდებობაა და აირჩევა 1 წლით, როტაციის წესით, რომელსაც განსაზღვრავს მიწების მოსახლეობის რიცხოვნობა. ბუნდესრატში შექმნილია 17 მუდმივი კომისია. ოფიციალური საიტი
ბუნდესტაგი

ბუნდესტაგი (გერმ. Bundestag) — გერმანიის პარლამენტი, რომელსაც ირჩევს ხალხი ოთხი წლის ვადით, 622 დეპუტატისგან შედგება. პარლამენტის ვადამდელი დათხოვნა შეუძლია მხოლოდ გერმანიის პრეზიდენტს. ბუნდესტაგის კომპეტენციაში შედის კანცლერის არჩევა. 1999 წლიდან ბუნდესტაგი განთავსებულია რაიხსტაგის შენობაში. ბუნდესტაგი კომპლექტდება სანახევროდ მაჟორიტრული, ხოლო სანახევროდ პროპორციული წესით პირდაპირი არჩევნების გზით არჩეული დეპუტატებით. თითოეულ ამომრჩეველს აქვს ორი ხმის უფლება: ერთი პარტიული სიისთვის და მეორე საარჩევნო ოლქის კანდიდატისათვის. ოფიციალური საიტი ↑ საარჩევნო სისტემები, საქართველოს პარლამენტის კვლევითი დეპარტამენტი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-05. ციტირების თარიღი: 2014-11-16. ↑ Bundestagswahl: Jeder hat zwei Stimmen. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-05-01. ციტირების თარიღი: 2014-11-16.
ხუან პერონი

ხუან დომინგო პერონი (Juan Domingo Perón) (8 ოქტომბერი, 1895 – 1 ივლისი, 1974) — არგენტინელი გენერალი და პოლიტიკოსი, ორჯერ იქნა არჩეული არგენტინის პრეზიდენტად, ერთხელ ვიცე-პრეზიდენტად. პრეზიდენტის თანამდებობა ეკავა 1946–1955 და 1973–1974 წლებში. პერონი და მისი მეორე მეუღლე მარია ესტელა უზომოდ პოპულარულები იყვნენ არგენტინის მოსახლეობის გარკვეულ ნაწილში და დღესაც მნიშვნელოვანი ადგილი უჭირავთ პერონისტების პარტიის მიმდევართა გულებში. პერონის მიმდევრები მას მიაწერენ სიღარიბის დაძლევასა და შრომის დაფასების ამაღლებას, ხოლო მოწინააღმდეგეები მას დემაგოგსა და დიქტატორს უწოდებენ. პერონმა დაიწყო პერონიზმის სახელით ცნობილი პოლიტიკური მოძრაობა, რომელიც დღემდე პოპულარულია არგენტინაში და რომელიც კაპიტალიზმსა და სოციალიზმს შორის მესამე გზას ქადაგებს. არგენტინის პრეზიდენტების სია პერონიზმი ხუან პერონი
კონსტანტინე გრიცაი

კონსტანტინე ვლადიმერის ძე გრიცაი (რუს. Константин Владимирович Грицай; დ. 14 ივლისი, 1901, ეკატერინოდარი, ახლანდ. ქ. კრასნოდარი, რუსეთი, — გ. 14 მაისი, 1980, თბილისი) — საქართველოში მოღვაწე რუსი არქიტექტორი, საქართველოს დამსახურებული არქიტექტორი (1971). დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემია ფერწერის განხრით 1929 წელს და საქართველოს საინჟინრო–სამშენებლო ინსტიტუტი არქიტექტურის განხრით 1932 წელს. სხვადასხვა დროს მუშაობდა „საქსახპროექტში“, „სოიუზგიპროტორგის“ ამიერკავკასიის თბილისის ფილიალში. 1943-1949 წლებში იყო კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ არქიტექტორ–მხატვარი. მისი პროექტებით აგებულია სამრეწველო, საცხოვრებელი, საკურორტო, სავაჭრო ნაგებობები ზუგდიდში და წყალტუბოში; მონაწილეობდა სამრეწველო ცენტრებისა და საბჭოთა მეურნეობების დასახლებების პროექტირებასა და განაშენიანებაში. კინოსტუდიაში მუშაობის დროს ჩართული იყო არქიტექტურული დეკორაციების შექმნასა და გაანგარიშებაში (ფილმები „გიორგი სააკაძე“, II სერია, „ჯურღაის ფარი“, „პოეტის აკვანი“, „დავით გურამიშვილი“ და სხვ.). კინწურაშვილი ს., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 163. კონსტანტინე გრიცაი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ერმის მწყემსი

ერმის „მწყემსი“ ( ბერძ. Ποιμὴν τοῦ Ἑρμᾶ , Poimēn tou Herma ; ლათ. Pastor Hermae), რომელსაც ზოგჯერ უბრალოდ მწყემსს უწოდებენ, არის მეორე საუკუნის პირველი ნახევრის ქრისტიანული ლიტერატურული ნაწარმოები. იგი სამოციქულო მამების მიერ შესრულებულ ერთ-ერთ ადრეულ ტექსტად მიიჩნევა და ქრისტიანებისთვის მნიშვნელოვან წიგნს წარმოადგენს. „მწყემსი“ ქრისტიანთა შორის ძალიან პოპულარული იყო ახ. წ. II-III  საუკუნეებში. ის შედის Codex Sinaiticus- ში, და ისეთი ტექსტების გვერდით დგას, როგორებიცაა საქმე მოციქულთა და პავლეს ეპისტოლეები. ჰერმასის მწყემსის ინგლისური თარგმანების დიდი კოლექცია, მათ შორის რამდენიმე თარგმანი ინგლისურ ენაზე. ჰერმასის მწყემსის ბერძნული ტექსტი ჰერმასის მწყემსი (ინგლისური თარგმანი) ადრეული ქრისტიანული მწერლობა მწყემსი Hermas კრიტიკული თარგმანი + აუდიო ვერსია Bibibaudio ↑ Davidson & Leaney, Biblical Criticism: p230 ↑ "The Pastor of Hermas was one of the most popular books, if not the most popular book, in the Christian Church during the 2nd, 3rd and 4th centuries. It occupied a position analogous in some respects to Bunyan's Pilgrim's Progress in modern times." (F. Crombie, translator of Schaff, op. cit.). ↑ Chapman, John. (1910). "Hermas." The Catholic Encyclopedia Vol. 7. New York: Robert Appleton Company. 27 September 2017
ლიუდმილა გრიციკი

ლიუდმილა ვასილის ასული გრიციკი (უკრ. Людмила Василівна Грицик; დ. 19 მარტი, 1946, ქ. ანდრუსოვკა, ჟიტომირის ოლქი, უკრაინა) — უკრაინელი ლიტერატურათმცოდნე, მთარგმნელი, ქართველოლოგი; ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1992), პროფესორი (1994). დაამთავრა კიევის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი 1969 წელს. სწავლის პერიოდში, 1967-1969 წლებში მივლინებული იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში ქართული ენისა და ლიტერატურის შესასწავლად. სხვადასხვა დროს სათავეში ედგა აღმოსავლეთმცოდნეობის კათედრას კიევის უნივერსიტეტში და შედარებითი კვლევის განყოფილებას უკრაინისმცოდნეობის ინსტიტუტში; კითხულობდა ქართული ლიტერატურის ისტორიის კურსს კიევის უნივერსიტეტში; აქვეყნებდა შრომებს ქართული ლიტერატურისა და უკრაინულ–ქართული ლიტერატურის ურთიერთობების შესახებ; ნათარგმნი აქვს ქართველი მწერლების ნაწარმოებები უკრაინულ ენაზე. ავტორია ნაშრომებისა: „გრიგოლ აბაშიძის შემოქმედება“ (1975), „ნოდარ დუმბაძე და მისი გმირები“ (1977), "ირაკლი აბაშიძე" (1979), „ნოდარ დუმბაძის პროზა“ (1983) და სხვ. თარგმნა გურამ ფანჯიკიძის „მეშვიდე ცა“ (1972), ლადო მრელაშვილის „იყალთოელი ბიჭები“ (1975), ნოდარ წულეისკირის „თუთარჩელა“ (1977), ხალხური ზღაპარი „მზის ასული“ (1977) და სხვ. მიღებული აქვს უკრაინის და საქართველოს ლიტერატურული და სახელმწიფო ჯილდოები, მათ შორის, საქართველოს უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის საპატიო სიგელი (1979), ივანე ჯავახიშვილის სახელობის მედალი (1993), ღირსების ორდენი (2006), თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საპატიო დოქტორის წოდება (2013). ბაქანიძე ო., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 163. ლიუდმილა გრიციკი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი Грицик, Людмила Василівна დაარქივებული 2020-02-27 საიტზე Wayback Machine. . ტარას შევჩენკოს სახელობის კიევის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ოფიციალური ვებგვერდი (უკრ. ენაზე).
ეპისტოლე დიოგნეტეს მიმართ

ეპისტოლე დიოგენეტოსის მიმართ (ბერძ. Πρὸς Διόγνητον Ἐπιστολή) არის ქრისტიანული აპოლოგეტიკის ნიმუში. იგი მიმართულია ქრისტიანობის განმაქიქებლებისაკენ. არ არის ცნობილი არც წერილის ავტორი და არც მისი ადრესატი. ტექსტის ენობრივი და სხვა ტექსტუალური მონაცემების საფუძველზე მეცნიერები მას ათარიღებენ ახ. წ. 130 წლიდან II საუკუნის ბოლომდე . ამით ეპისტოლე აპოლოგეტური ლიტერატურის ერთ-ერთ ყველაზე ადრეულ ნიმუშად შეგვიძლია მივიჩნიოთ. „მოციქულებრივ მამათა სწავლანი“, ძველი ბერძნულიდან და ლათინურიდან თარგმნა და განმარტებები დაურთო ვიქტორია ჯუღელმა, გამომცემლობა „ბეთანია“, თბილისი 2014 ↑ The Epistle of Mathetes to Diognetus by Catholic Encyclopedia
თორმეტი პატრიარქის აღთქმა

თორმეტი პატრიარქის აღთქმა — აპოკრიფული ლიტერატურის ნიმუში. ითვლება, რომ ეს არის ფსევდოგრაფიული ნაწარმოები. იგი შედის 1666 წელს გამოსულ ოსკანის ბიბლიაში. მსგავსი წერილების ფრაგმენტები აღმოჩენილ იქნა ქუმრანში, მაგრამ მოსაზრებები იყოფა იმის შესახებ, არის თუ არა ეს იგივე ტექსტები. მიჩნეულია, რომ ტექსტები დაიწერა ებრაულად ან ბერძნულად, ხოლო რა ფორმითაც მათ დღემდე მოაღწიეს საბოლოოდ ფორმირდა ჩვ.წ II საუკუნეში. იგი მე-13 საუკუნეში დასავლურმა სამყარომ ლინკოლნის ეპისკოპოს რობერტ გროსეტესტის მეშვეობით გაიცნო. ნაწარმოების ლათინურენოვანმა თარგმანმა მალევე მოიპოვა პოპულარობა რომის იმპერიაში. რობერტს სჯეროდა, რომ ეს იყო იაკობის თორმეტი ვაჟის მიერ შექმნილი ნაშრომი, რითიც უშუალო კავშირი მყარდებოდა ებრაულ წინასწარმეტყველებასა და ქრისტიანობას შორის. აქედან გამომდინარე, ეპისკოპოსმა რობერტმა ებრაელები თავის დროზე აღთქმის ამ ტექსტების დამალვაში დაადანაშაულა, რამდენადაც მათ არ სურდათ მაცხოვრის ნამდვილი წინასწარმეტყველებების გამოაშკარავება. ↑ J. Davila. "A Difficult Case: The Testaments of the Twelve Patriarchs." Summary of lecture delivered on Feb. 20, 1997. Accessed Mar. 10, 2008.
ეპისტოლე დიოგნეტოსის მიმართ

ეპისტოლე დიოგენეტოსის მიმართ (ბერძ. Πρὸς Διόγνητον Ἐπιστολή) არის ქრისტიანული აპოლოგეტიკის ნიმუში. იგი მიმართულია ქრისტიანობის განმაქიქებლებისაკენ. არ არის ცნობილი არც წერილის ავტორი და არც მისი ადრესატი. ტექსტის ენობრივი და სხვა ტექსტუალური მონაცემების საფუძველზე მეცნიერები მას ათარიღებენ ახ. წ. 130 წლიდან II საუკუნის ბოლომდე . ამით ეპისტოლე აპოლოგეტური ლიტერატურის ერთ-ერთ ყველაზე ადრეულ ნიმუშად შეგვიძლია მივიჩნიოთ. ეპისტოლე შედგება თორმეტი თავისგან: თავი I: ეპისტოლეს დაწერის მიზეზი. თავი II: კერპთა ამაოება. თავი III: ებრაელთა ცრურწმენები. თავი IV: ებრაელთა სხვა შეხედულებები. თავი V: ქრისტიანთა ჩვეულებანი. თავი VI: ქრისტიანთა ურთიერთობა მსოფლიოსთან. თავი VII: ქრისტეს გამოცხადება. თავი VIII: კაცთა საშინელი მდგომარეობა ღვთის სიტყვის მოსვლამდე. თავი IX: რატომ მოგვევლინა ძე ღვთისა ასე გვიან. თავი X: კურთხევა, რომელიც გადმოდინდება რწმენიდან. თავი XI: ეს ყველაფერი ღირსეულად უნდა მივიღოთ და ვირწმუნოთ. თავი XII: ცოდნის მნიშვნელობა ჭეშმარიტ სულიერ ცხოვრებაში. ↑ The Epistle of Mathetes to Diognetus by Catholic Encyclopedia ეპისტოლე დიოგნეტოსის მიმართ (ბერძნული ტექსტი) ადრეული ქრისტიანული მწერლობა: ეპისტოლე დიოგენეტოსის მიმართ. ელექტრონული ტექსტი და კომენტარები ეპისტოლე დიოგნეტოსის მიმართ - არაბული თარგმანი
თეოგნოსტოს ალექსანდრიელი

თეოგნოსტოსი (დ. 210 - გ. 270) - III საუკუნის ალექსანდრიელი ღვთისმეტყველი . იგი ცნობილია ათანასე I-ისა და ფოტიოს I-ის ციტატებიდან. ფილიპ სიდელის თქმით, იგი ხელმძღვანელობდა ალექსანდრიის სკოლას პიერიუსის შემდეგ (ახ. წ. 265). იმის მიუხედავდ, რომ ორიგენე ალექსანდრიელის მოწაფეა, მის შესახებ არანაირ ცნობას არ გვაწვდიან არც ევსები კესარიელი და არც იერონიმე. მისი ორიგენესთან კავშირის ტექსტუალური წყარო ათანასე I-ისგან იღებს სათავეს. Hypotypōseis: შვიდი წიგნისგან შემდგარი შრომა, რომელიც ბერძნულ ენაზე ცნობილია როგორც ”მონახაზი”. მიეწერება ფოტიოს I-ს. ნაშრომი მოიცავს შემდეგ წიგნებს: წიგნი I დაბდება წიგნი II ქრისტეს ღვთაებრიობა წიგნი III სული წმინდა წიგნი IV ანგელოზები და ეშმაკები წიგნები VI და V ღმერთის ღვთაებრიობა წიგნი VII შემოქმედებასთან დაბრუნება. ↑ George Thomas Stokes, 'Theognostus', in Wace (ed), A Dictionary of Christian Biography, (Hendrickson), p. 1864. ↑ Athanasius, 'Letter 4 to Serapus', in De Decretis Synodi Nicæni (In Defence of the Nicene Synod). ↑ Henry Dodwell, dissertation on Irenaeus, page 488. ↑ Hist. Eccl., vii. 32. კათოლიკური ენციკლოპედია http://www.searchgodsword.org/his/ad/ecf/ant/theognostusofalexandria/
როინ დობორჯგინიძე

როინ დობორჯგინიძე (დ. 27 მაისი, 1948, ჯურუყვეთი, ლანჩხუთის რაიონი, საქართველოს სსრ, სსრ კავშირი) — ქართველი და საბჭოთა სპორტსმენი (თავისუფალი ჭიდაობა). მსოფლიოს თასის მფლობელი (1973). ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (1973) ლოზანა, შვეიცარია). საბჭოთა კავშირის სპორტის ოსტატი (1967), საბჭოთა კავშირის საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატი (1973), ღირსების ორდენის კავალერი. 1976–1982 წლებში საქართველოს ოლიმპიური რეზერვების სკოლის მწვრთნელ-მასწავლებელი. 1982–1987 წელბში სპორტ-საზოგადოება „ზენიტის“ ჭიდაობის სკოლის დირექტორი და უფროსი მწვრთნელი თავისუფალ ჭიდაობაში. 1987–2003 წლებში საქართველოს პროფკავშირების ბერძნულ-რომაული და თავისუფალი ჭიდაობის ოლიმპიური რეზერვების სკოლის დირექტორი. ასევე საქართველოს პროფკავშირსების თავისუფალი ჭიდაობის უფროსი მწვრთნელი. პერიოდულად კონსულტაციას უწევდა, საქართველოს ნაკრების გუნდს მწვრთნელის სტატუსით, თავისუფალ ჭიდაობაში ჭაბუკებში, ახალგაზრდებში და დიდებში. 2008–2016 წლებში ინდოეთის ქალთა ნაკრების უფროსი მწვრთნელი თავისუფალ ჭიდაობაში. 1967: საბჭოთა კავშირის სპორტის ოსტატი 1970: საკავშირო შეიარაღებული ძალების პირველობა. II ადგილი 1970: საქართველოს ჩემპიონატი. 62 კგ. წონითი კატეგორია I ადგილი 1971: საკავშირო პროფკავშირების პირველობა. 57 კგ. წონით კატეგორიაში I ადგილი 1972: საკავშირო სოფლის სპორტსმენთა პირველობა. I ადგილი 1971: საბჭოთა კავშირის პირველობა. 57 კგ. წონით კატეგორიაში II ადგილი 1972: საბჭოთა კავშირის პირველობა. 57 კგ. წონით კატეგორიაში II ადგილი 1972: საქართველოს ჩემპიონატი. 62 კგ. წონითი კატეგორიაში I ადგილი 1972: ვ.ბალავაძის სახელობის საერთაშორისო ტურნირი. II ადგილი 1973: ვ.ბალავაძის სახელობის საერთაშორისო ტურნირი. III ადგილი 1974: ვ.ბალავაძის სახელობის საერთაშორისო ტურნირი. I ადგილი 1973: მსოფლიო თასის მფლობელი. 57 კგ. წონით კატეგორიაში. ამერიკა, ტოლიდო 1973: ევროპის პირველობა. 57 კგ. წონით კატეგორიაში III ადგილი. შვეიცარია, ქ. ლოზანა 1973: საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატის წოდება 1974: საკავშირო „ლოკომოტივის“ პირველობა. 62 კგ. წონით კატეგორიაში I ადგილი როინ დობორჯგინიძე — ბიოგრაფიული ლექსიკონი როინ დობორჯგინიძე დაარქივებული 2022-01-22 საიტზე Wayback Machine. — საქართველოს ოლიმპიელთა კლუბი როინ დობორჯგინიძე — ქართული სპორტი როინ დობორჯგინიძე — მემატიანე
გიორგი დოკვაძე

გიორგი დოკვაძე (დ. 22 დეკემბერი, 1997, საჩხერე) — ქართველი სპორტსმენი (ძალოსნობა), ჭაბუკებს (U20) შორის ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (2016, 56 კგ). გიორგი დოკვაძე[მკვდარი ბმული] — ქართული სპორტი
ნიკა დონღვანი

ნიკა დონღვანი (დ. 20 ივლისი, 1999, ქუთაისი) — ქართველი სპორტსმენი (ძიუდო), ჭაბუკებს შორის ევროპის თასის გამარჯვებული (2016, ანტალია, თურქეთი, 90 კგ). ნიკა დონღვანი[მკვდარი ბმული] — ქართული სპორტი
გიორგი ელბაქიძე

გიორგი ელბაქიძე (დ. 13 თებერვალი, 2000, ამბროლაური) — ქართველი სპორტსმენი (თავისუფალი ჭიდაობა), ჭაბუკებს შორის საერთაშორისო ტურნირის (დუნაის მემორიალი) გამაჯრვებული (2016, უკრაინა, ხარკივი, 58 კგ), ჭაბუკებს შორის საერთაშორისო ტურნირის გამარჯვებული (2017, ბელარუსი, 63 კგ), ახალგაზრდებს შორის საერთაშორისო ტურნირის გამარჯვებული (2018, რიგა, ლატვია, 65 კგ), ახალგაზრდებს შორის საერთაშორისო ტურნირის გამარჯვებული (2019, რიგა, ლატვია, 70 კგ). გიორგი ელბაქიძე[მკვდარი ბმული] — ქართული სპორტი
რეზა-შაჰ ფეჰლევი

რეზა ფეჰლევი ან რეზა შაჰი დიდი (სპარს. رضا پهلوی — Rezâ Pahlavi; დ. 15 მარტი, 1878, ალაშთი, მაზანდარანის ოსტანი, სპარსეთი — გ. 26 ივლისი, 1944, იოჰანესბურგი, სამხრეთ აფრიკის კავშირი) — ირანის პირველი შაჰანშაჰი ფეჰლევის დინასტიიდან. ტახტზე ავიდა ყაჯარის დინასტიის დამხობის შედეგად 1925 წელს. მნიშვნელოვანი წვლილი მიუძღვის ქვეყნის მოდერნიზაციაში. მისი დედა ქართველი იყო. სამხედრო კარიერა დაიწყო სპარსეთის კაზაკთა ბრიგადაში რიგითად. წარმატებული სამხედრო კარიერის განმავლობაში მიაღწია გენერლის ჩინს. 1921 წელს მეთაურობდა კაზაკთა ბრიგადას, შემდეგ დივიზიას. 1921 წელს სარგებლობს ქვეყანაში შიდა არეულობით და ბოლშევიკების მხარდაჭერით და იკავებს თეირანს. სპარსეთის შაჰის, აჰმედ შაჰ ყაჯარის მიერ ინიშნება თეირანის სამხედრო გუბერნატორად და ქვეყნის შეიარაღებული ძალების მტავარსადრლად, 1923 წლიდან კი პრემიერ-მინისტრად. ისარგებლა რა საკუთარი გავლენებითა და თანამდებობით, 1925 წლის 31 ოქტომბერს დაამხო მონარქი. იმავე წლის 12 დეკემბერს დამფუძნებელმა ასამბლეამ ის შაჰად გამოაცხადა. 1935 წელს მოითხოვა, რომ უცხო ქვეყნებს ოფიციალურად გამოეყენებინათ სახელმწიფოს თვითდასახელება - „ირანი“, მანამდე გამოყენებული სპარსეთის ნაცვლად. გაიყვანა ტრანსირანული რკინიგზის ხაზი, დააარსა თეირანის უნივერსიტეტი. ქვეყნის ცენტრალიზაციის მიზნით ებრძოდა ფეოდალური ხანების სეპარატიზმს. გაატარა რეფორემბი სასამართლო, სამხედრო და განათლების სფეროში, ცდილობდა პოლიტიკური სუვერენიტეტის და ეკონომიკური დამოუკიდებლობის განნმტკიცებას. 1941 წელს მეორე მსოფლიო ომის მსვლელობისას სცადა უარი ეთქვა დიდი ბრიტანეთისა და სსრკ-სთვის მათი ჯარების ქვეყნის ტერიტორიაზე განლაგებაზე, რის გამოც მოკავშირეთა მიერ იძულებული გახდა ტახტზე უარი ეთქვა. გარდაიცვალა იოჰანესბურგში. მისმა მემკვიდრემ მუჰამედ რეზა ფეჰლევიმ მამის ნეშტი ირანში გადაიტანა და თეირანთან ახლოს, ქალაქ რეიში, სპეციალურად აგებულ დიდებულ მავზოლეუმში დაასვენა, თუმცა ისლამური რევოლუციის შემდეგ აიათოლას განკარგულებით მავზოლეუმი დაანგრიეს. ჰამდამსალთანე ფეჰლევი (1903–1978) შამს ფეჰლევი (1917–1996) მუჰამედ რეზა ფეჰლევი (1919–1980) აშრაფ ფეჰლევი (1919–2016) ალი რეზა ფეჰლევი (1922–1954) გოლამ რეზა ფეჰლევი (დაიბადა 1923) აბდულ რეზა ფეჰლევი (1924–2004) აჰმედ რეზა ფეჰლევი (1925–1981) მაჰმუდ რეზა ფეჰლევი (1926–2001) ფატიმა ფეჰლევი (1928–1987) ჰამიდ რეზა ფეჰლევი (1932–1992) ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 337. ↑ GholamAli Haddad Adel; et al. (2012). The Pahlavi Dynasty: An Entry from Encyclopaedia of the World of Islam. EWI Press. p. 3. (...) His mother, Nush Afarin, was a Georgian Muslim immigrant (...).
მონტანიზმი

მონტანიზმი — ადრეული ქრისტიანული რელიგიური მიმდინარეობა (170 წ.) ფრიგიაში. მის მამამთავრად მიჩნეულია მღვდელი მონტანი. მისი მიმდევრები მკაცრ ასკეტურ ცხოვრებას ქადაგებდნენ და ელოდებოდნენ ქრისტეს მხსნელ თანასწრებას, რის შედეგადაც ზეციური იერუსალემი უნდა დაშვებულიყო ფრიგიაში. მნიშვნელოვანია, რომ მონტანისტები თავს ღმრთისგან შთაგონებულებად მიიჩნევდნენ. ამის დეკლამაციას კი ახდენდნენ წინასწარმეტყველებების გადმოცემით, რასაც ექსტაზით აღწევდნენ. რელიგიური გაერთიანების მიმდევრებს შორის იყვნენ ცნობილი პიროვნებებიც: ტერტულიანე, წინასწარმეტყველი ქალები: პრისცილა და მაქსიმილა. საკმაოდ კარგად სტრუქტურიზებულმა რელიგიურმა მიმდინარეობამ მე-5 საუკუნემდე იარსება. ↑ „მონტანიზმი“ - პეტროზილო, პიერო. ქრისტიანობის ლექსიკონი/პიერო პეტროზილო; [იტალ. თარგმნა მარიკა სააკაშვილმა; რედ. მერაბ ღაღანიძე; სულხან-საბა ორბელიანის სასწ. უნ-ტი, ქრისტ. თეოლოგიისა და კულტ. ცენტრი]. - თბ.: სულხან-საბა ორბელიანის სასწ. უნ-ტის გამოც., 2011. - 434გვ.; 24სმ.. - ყდაზე: ბერნარდო დადი „ნეტარი ქალწული მარიამის გვირგვინით შემკობა“. - ISBN: 978-9941-0-3408-4 "Montanism" . Encyclopædia Britannica. 18 (11th ed.). 1911. Jennings, Daniel R, Ancient & Medieval References To Montanism, http://danielrjennings.org/AncientReferencesToMontanism.html. An extensive listing of references by 67 ancient and medieval writers to the Montanists. Montanism, http://www.earlychurch.org.uk/montanism.php. Extensive bibliography and on-line articles.
თეიმურაზ ვანიშვილი

თეიმურაზ ვანიშვილი (დ. 21 იანვარი, 1998, გორი) — ქართველი სპორტსმენი (თავისუფალი ჭიდაობა). ახალგაზრდებს შორის საერთაშორისო ტურნირის გამარჯვებული (2016, სოფია, ბულგარეთი, 57 კგ). ჭაბუკებს შორის ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს მედლის მფლობელი (2015, სუბოტიცა, სერბეთი). თეიმურაზ ვანიშვილი[მკვდარი ბმული] — ქართული სპორტი
მალხაზ ზარქუა

მალხაზ ზარქუა (დ. 19 თებერვალი, 1986, ზუგდიდი) — ქართველი სპორტსმენი (თავისუფალი ჭიდაობა), იუნიორთა შორის ევროპისა (2005) და მსოფლიოს (2005) ჩემპიონატების ბრინჯაოს პრიზიორი. ევროპის ვიცე-ჩემპიონი (2010, ბაქო, აზერბაიჯანი), ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (2012, ტამპერე, ფინეთი). 2012 წლის ლონდონის ოლიმპიადის მონაწილე (IX ადგილი). მალხაზ ზარქუა[მკვდარი ბმული] — ქართული სპორტი
ვახტანგ ზოიძე

ვახტანგ ზოიძე (დ. 9 აპრილი, 1987, ბათუმი) — ქართველი სპორტსმენი (სამბო), ევროპის თასის გამარჯვებული (2008, 100 კგ). საქართველოს ჩემპიონატის სამგზის ბრინჯაოს პრიზიორი (2006, 2010, 2012, +100კგ). ევროპის თასის გამარჯვებული (2008, +100 კგ), 23-წლამდელებს შორის საქართველოს ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (2007, +100 კგ) ვახტანგ ზოიძე — ქართული სპორტი
შმაგი თოდუა

შმაგი თოდუა (დ. 2 ნოემბერი, 1997, სამტრედია) — ქართველი სპორტსმენი (თავისუფალი ჭიდაობა). ახალგაზრდებს შორის საერთაშორისო ტურნირის გამარჯვებული (2015, რიგა, ლატვია, 60 კგ), ახალგაზრდებს შორის საერთაშორისო ტურნირის გამარჯვებული (2016, რიგა, ლატვია, 66 კგ). მსოფლიო (2014, 54 კგ) და ევროპის ჩემპიონატების ბრინჯაოს პრიზიორი  (2013, 46 კგ)  ჭაბუკებს შორის. შმაგი თოდუა[მკვდარი ბმული] — ქართული სპორტი
კესარია გურიელი

კესარია გურიელი (დ. 1785 — გ. 1861, კულაში) — სიმონ III გურიელის ასული. დაიბადა 1785 წელს. ბავშვობიდან დაინიშნა ასევე მცირეწლოვან აბდი-ბეგ ხიმშიაშვილზე (სელიმ-ფაშას ძე). იზრდებოდა ადი-ბეგის ძმის, შემდგომში ახალციხის ფაშის აჰმედ-ფაშის ოჯახში. ბავშვობიდან იზრდებოდა მუსულმანური ზნით და წესებით. შეეძინა შვილები: დედა-ბეგი, კამილ-ბეგი, ნარი-ბეგი, შექარ-ბეგი და ესმა. მისი ძმის მამია გურიელის მიერ გურიის მთავრად გახდომის შემდეგ დატოვა აჭარა და გურიაში ქალიშვილ ესმასთან ერთად გადავიდა საცხოვრებლად. გარდაიცვალა 1861 წელს. Бакрадзе Д., „Археологическое путешествие по Гурии и Адчаре“. СПб. ст. 8-9, 1878г. ↑ თ. სახოკია, „მოგზაურობანი“, თბ., 1985, გვ. 186
კედრის ტყე

კედრის ტყე — გეოგრაფიული ობიექტი მესოპოტამიურ მითოლოგიაში. ტყეს იცავდა გოლიათი ხუმბაბა, რომელსაც დაუპირისპირდნენ გილგამეში და მისი ძმობილი ენქიდუ და მოჭრეს კედრები. კედრის ტყე მოხსენიებულია გილგამეშის ეპოსის 4-6 დაფებზე. ბაბილონური წყაროებიდან ჩანს, რომ კედრის ტყეები დასავლეთით ლიბანში მდებარეობდა. ↑ Archaeology and the Homeric Epic, Susan Sherratt, John Bennett. Oxbow Books, 2017. P127
ქართლოს კასრაძე

ქართლოს კასრაძე (დ. 27 აგვისტო, 1926 — გ. 2005) — ქართველი მსახიობი და მწერალი. დაიბადა 1926 წლის 27 აგვისტოს. 1952 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიური ფაკულტეტი. 1944 წლიდან გამოდის პროფესიულ ესტრადაზე, როგორც სალაპარაკო ჟანრის მსახიობი, კონფერანსიე. 1988 წელს მიენიჭა საქართველოს სახალხო არტისტის წოდება, ხოლო 1997 წელს ქართული ესტრადის განვითარებაში შეტანილი მნიშვნელოვანი წვლილისა და ნაყოფიერი შემოქმედებითი მოღვაწეობისათვის — ღირსების ორდენი. განაჩენი (1959) უდიპლომო სასიძო (1961) თოჯინები იცინიან (1962) ქართლოს კასრაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება №41, 1997 წლის 21 იანვარი, ქ. თბილისი, ქ. კასრაძის ღირსების ორდენით დაჯილდოების შესახებ ↑ ქართლოს კასრაძე, ეროვნული ფილმოგრაფია. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-04-19. ციტირების თარიღი: 2020-04-01.
ბაქარ თურმანიძე

ბაქარ თურმანიძე (დ. 29 მარტი, 1995) — ქართველი სპორტსმენი (ძალოსნობა). 23-წლამდელებს შორის ევროპის ჩემპიონატის პრიზიორი (2018, ზამოსცი, პოლონეთი, +105 კგ). ბაქარ თურმანიძე[მკვდარი ბმული] — ქართული სპორტი
ზურაბ იაკობაშვილი

ზურაბ იაკობაშვილი (დ. 4 თებერვალი, 1992, ყვარელი) — ქართველი სპორტსმენი (თავისუფალი ჭიდაობა), საერთაშორისო ტურნირის „მედვედის თასი“ გამარჯვებული (2016, მინსკი, ბელარუსი, 73 კგ), საერთაშორისო ტურნირის გამარჯვებული (2017, ვარშავა, პოლონეთი, 70 კგ), საერთაშორისო ტურნირის გამარჯვებული (2018, ვარშავა, პოლონეთი, 70 კგ), საერთაშორისო ტურნირის გამარჯვებული (2018, თბილისი, საქართველო, 70 კგ), საერთაშორისო ტურნირის გამარჯვებული (2019, კიევი, უკრაინა, 65 კგ), საერთაშორისო ტურნირის გამარჯვებული (2019, ნიცა, საფრანგეთი, 70 კგ), მსოფლიო ჩემპიონატის გამარჯვებული (2017, პარიზი, საფრანგეთი, 65 კგ). ზურაბ იაკობაშვილი[მკვდარი ბმული] — ქართული სპორტი
ლიუდმილა იევლევა

ლიუდმილა იევლევა (დ. 4 აპრილი, 1941, უკრაინა) —გამოდიოდა საქართველოს სახელით (მძლეოსნობა). სსრკ სამგზის ჩემპიონი (1967, 1970, 1971). XIX ოლიმპიური თამაშების მონაწილე (1968, მეხიკო ). საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატი. ლიუდმილა იევლევა[მკვდარი ბმული] — ქართული სპორტი