laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ღვარების წმინდა გიორგის ეკლესია

ღვარების წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ღვარებში, მთის ფერდობზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (7,86 X 5 მ), ნაგებია ბაზალტის ქვებით. კედლების ზედა ნაწილში გამოყენებულია შირიმის მომცრო კვადრატებიც. ძლიერ დაზიანებულია: ჩანგრეულია კამარა, კონქის ნახევარი, ჩამოშლილია კედლების ზედა ნაწილები; შემორჩენილი კედლები გამოფიტული და დაბზარულია. შიგნით და გარეთ დაზიანებულია შელესილობა. შიგნიდან თაღოვანი, გარედან სწორკუთხა, არქიტრავიანი შესასვლელი სამხრეთის კედლის დასავლეთ ნაწილშია. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე, მაღლა, შიგნიდან თაღოვანი, გარედან სწორკუთხა სარკმელია, რომლის ორივე მხარე ბრტყელი ქვით გადახურული სწორკუთხა ნიშებია. აფსიდის წინ შემორჩენილია კანკელის ხის კოჭი. აფსიდის იატაკი წამოწეულია წინ და დარბაზის იატაკიდან ამაღლებულია ერთი დაბალი საფეხურით. ეკლესიას თითო სარკმელი დასავლეთ და სამხრეთ კედლებშიც აქვს. დასავლეთის სარკმელი სწორკუთხაა. სამხრეთისა შიგნიდან თაღოვანია, გარედან სწორკუთხა. აღმოსავლეთ ფასადის ზედა ნაწილში ორი ჯვარია გამოსახული: ერთი - ფასადის სამხრეთ ნაწილში, მეორე - ფრონტონის ძირში. ჩრდილოეთის ფასადზე შირიმის ლავგარდნის ფრაგმენტებია შემორჩენილი. საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
ღვინიანთ საყდარი

ღვინიანთ საყდარი — ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხიდისთავიდან აღმოსავლეთით სამი კილომეტრის დაშორებით, ღვინიანთეულებში. თარიღდება გვიანფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (10,8 X 7,7 მ.), ნაგებია რიყის ქვით და აგურით. ნახევრად დანგრეულია. ეკლესიას შესასვლელები სამხრეთით და დასავლეთით აქვს. თითო სარკმელი ოთხივე მხარეს. ნახევარწრიული აფსიდის სარკმლის ორივე მხარეს თითო მოზრდილი ნიშია. ეკლესია გადახურული იყო ცილინდრული კამარით. საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
ყელქცეულის წმინდა გიორგის ეკლესია

ყელქცეულის წმინდა გიორგის ეკლესია – ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ყელქცეულის ქვემო უბანში. თარიღდება XVIII-XIX საუკუნეებით. ეკლესია დარბაზულია (13 X 7,6 მ), ნაგებია აგურით, გამოყენებულია რიყის ქვაც. შესასვლელები სამხრეთით და დასავლეთითაა. ნახევარწრიულ აფსიდის ღერძზე სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს თითო მოზრდილი ნიშია. კონქში რვა სარეზონატორო ქვევრია ჩატანებული. ხის კანკელზე შემორჩენილია XIX საუკუნის მხატვრობა. სამხრეთ კედელში ორი სარკმელია, დასავლეთისაში - ერთი, ჩრდილოეთისაში - სამი. დარბაზის გრძივ კედლებზე პილასტრები, რომლებსაც ეყრდნობა ცილინდრული კამარის საბჯენი თაღი. სახურავი ორფერდაა, გადახურულია კრამიტით. დასავლეთ კედელზე მიშენებულია აგურის სამსართულიანი სამრეკლო. საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
შავშვების ღვთისმშობლის ეკლესია

შავშვების ღვთისმშობლის ეკლესია – ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ შავშვების სამხრეთით ერთ კილომეტრზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (12,1 X 5,7 მ). ნაგებია კირქვის კვადრებით. 1920 წლის მიწისძვრამ შენობა ძლიერ დააზიანა. კედლები ორმეტრმდეა შემორჩენილი. შესასვლელი ჩრდილოეთითაა. აფსიდი ნახევარწრიულია. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 118.
შინდისის ციხე

შინდისის ციხე — ციხესიმაგრე შიდა ქართლში, გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ შინდისის ჩრდილოეთ ნაწილში, ვაკეზე. სავარაუდოდ თარიღდება XVIII საუკუნის მეორე ნახევრით. ციხე (67,5 × 49,6 მ) ნაგებია რიყის ქვით. შიდა კედლებზე და კამარაზე გამოყენებულია აგურიც. ციხის კუთხეებში - ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ჩრდილო-დასავლეთით, სამხრეთ-აღმოსავლეთით და სამხრეთ-დასავლეთით დგას ცილინდრული კოშკები. ნაგებობა დაზიანებულია. ჩრდილო-აღმოსავლეთის კოშკი თითქმის მთლიანად დანგრეულია. სამხრეთ-აღმოსავლეთის კოშკისგან ნაწილობრივ გადარჩენილია სამი სართული. პირველი სართულის კედლები ყრუა. მეორე და მესამე სართულს შესასვლელი ეზოდან ცალ-ცალკე აქვს. მეორე სართულის კედლებში ცალმაგი და ორმაგი სათოფურებია. სართული გადახურულია აგურის დაბალი სფერული კამარით. მესამე სართულის კედლებშიც სათოფურებია განლაგებული. სათოფურები ერთმანეთს უკავშირდებოდა კედელში დატანებული კიბით. ჩრდილო-დასავლეთ კოშკიდან შემორჩენილია მხოლოდ სამი სართული. კოშკს შესასვლელი ეზოდან პირველ და მეორე სართულზე ცალ-ცალკე აქვს. პირველი სართულის კარი პირდაპირ ისრული თაღით გადახურული ბუხარია, გვერდებზე სათოფურიანი ნიშებია. კამარის ქვემოთ ორი პატარა სარკმელია. სართულის გადახურვისათვის კოჭების მაგივრად გამოყენებულია 0,6-0,8 მ სისქის ფიცრები, რომლებზეც სავარაუდოდ ეწყო ჩელტები და მასზე დატკეპნილი იყო თიხა. კოშკის მეორე სართულზე ბუხარი და სარკმლები ისევეა განლაგებული, როგორც პირველზე. კედლებში დატანებულია ცალმაგი და შეწყვილებული სათოფურები, ოთხი სალოდე; ჩანს საზარბაზნეს კვალი. სამხრეთ დასავლეთ კოშკსაც მსგავსი არქიტექტურული გადაწყვეტა აქვს. ციხის გალავანიც დაზიანებულია. იგი ორიარუსიანია. ქვედა იარუსი ყრუა. ზედას ხის საბრძოლო ბილიკი გასდევდა. გალავნის ზედა ხაზი აღჭურვილია ორმაგი სათოფურებით. გალავანი მთავრდება ნახევარწრიული ქონგურებით. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ.5, თბ., 1990 წ.
ფესვები (ფილმი)

„ფესვები“ — ქართული მხატვრული ფილმი, გამოშვებული „ქართული ფილმის“ მიერ 1987 წელს. გადაღება დაიწყო 1985 წლის იანვარში და დამთავრდა 1987 წლის სექტემბერში. ფილმი წარმოადგენს ქართველი მწერლის, მიხეილ ჯავახიშვილის 1928 წლის მოთხრობის, „მიწის ყივილის“ კინოეკრანიზაციას. ფილმი ქართველი ემიგრანტის სამშობლოსადმი განუწყვეტელი ნოსტალგიით აღსავსე ვრცელი ცხოვრების გზაზე მოგვითხრობს. ფილმის მთავარი გმირი (მსახ. დოდო აბაშიძე) საშოვარზე მიემგზავრება საფრანგეთში, თუმცაღა პირველი მსოფლიო ომის დაწყებისა და საზღვრების ჩაკეტვის გამო, სამუდამოდ რჩება საფრანგეთში, მიუხედავად ამისა ის საქართველოში დაბრუნების იმედს არ კარგავს. იგი ქმნის ოჯახს, ცოლად მოყავს ფრანგი გოგონა მადლენი. მისი შვილები ქართულად ვერ საუბრობენ. ორიდან ერთ-ერთი ტარიელი პარტიზანულ-დივერსიული ოპერაციის დროს იღუპება. ერთ დღესაც იგი ხვდება ძველ ქართველ მეგობარს — მევიოლინეს რომელიც რამდენიმე ათეული წლის წინ საფრანგეთში გაიცნო, რომელიც დანანებით ეუბნება რომ ისინი მოწყდნენ თავიანთ ფესვებს და რიტორიკულად ეკითხება „შენი შვილები ლაპარაკობენ ქართულად“? აღნიშნულმა მწარე რეალობამ უბიძგა ფილმის მთავარ გმირს, შვილიშვილისათვის ესწავლებინა ქართული ენა, კულტურა, ისტორია და ადათ-წესები. სიკვდილის წინ იგი ეუბნება შვილიშვილს: „გახსოვდეს, ხის სიმაღლე მიწის ზევიდან კი არ იზომება, არამედ ფესვებიდან. შენი ფესვები იქ არის — საქართველოში“. ფილმის სიუჟეტი ვითარდება გზად პარიზიდან საქართველომდე. შვილიშვილს მოაქვს ბაბუას ფერფლი და უყვება აღნიშნულ ისტორიას თანამგზავრს. ფილმის კულმინაცია შემდეგში მდგომარეობს: მაშინ როცა უკვე 60-ზე მეტი წელია ბაბუას საქართველოდან გამგზავრებიდან გასული და შვილიშვილს არც კი ჰგონია თუ ვინმეს ახსოვს მისი პაპა, თავსხმა წვიმაში მატარებლის სადგურზე მთელი სოფელია შეკრებილი და ელოდება მას. იოსებ ჯაჭვლიანი – გიორგი დასაწყისში დოდო აბაშიძე – გიორგი ბოლოს ია ფარულავა – მადლენი დასაწყისში ლორანს რაგონი – მადლენი ბოლოს ლევან აბაშიძე – გიორგის შვილიშვილი ალექსანდრე მეძმარიაშვილი ნუგზარ ყურაშვილი გიორგი გეგეჭკორი – ჯანდიერი გიორგი ჯიბლაძე მალხაზ გორგილაძე „ფესვები“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია
ერიკ ჯონსონი

ერიკ ჯონსონი (დ. 17 აგვისტო, 1954) — ამერიკელი გიტარისტი და მუსიკოსი ოსტინიდან, ტეხასი. იგი კარგადაა ცნობილი მისი წარმატებებით ინსტრუმენტული როკის ჟანრში. მიუხედავად ამისა, ჯონსონი ხშირად უთავსებს ერთმანეთს ჯაზს, ფიუჟენს, ნიუ ეიჯს, გოსპელსა და ქანთრის სტილის მუსიკას მისივე ჩანაწერებში. ჯონსონი წერს და ასრულებს ვოკალურ პარტიებსაც. იგი არის ასევე გამოცდილი პიანისტი. ჟურნალმა Guitar Player ჯონსონს უწოდა „პლანეტის ერთ-ერთი ყველაზე პატივსაცემი გიტარისტი“. ჯონსონის სტილისტურმა დივერსიფიკაციამ და გიტარის ტექნიკურმა ცოდნამ მაღალი შეფასება მიიღო ისეთი გიტარისტების მხრიდან, როგორებიც არიან: კარლოს სანტანა, ერიკ კლეპტონი, ალან ჰოლდსუორთი, ლარი კარლტონი, სტივ მორსი, ბილი გიბონსი, ჯონი ვინტერი, ჯეფ ბაქსტერი, ბი ბი კინგი, ჯო სატრიანი და სტივი რეი ვონი. 1990 წელს ჯონსონმა ჩაწერა არა ერთ გზის პლატინად შეფასებული ალბომი Ah Via Musicom. მასშია შესული სინგლი Cliffs of Dover, რისთვისაც 1991 წელს ჯონსონმა მიიღო გრემი კატეგორიაში „საუკეთესო როკ-ინსტრუმენტული შესრულება“. ერიკ ჯონსონს სამჯერ აქვს მიღებული მონაწილეობა ჯო სატრიანის პროექტში G3. ამ მაჩვენებლით იგი უტოლდება პოლ გილბერტს და მასთან ერთად ინაწილებს მეორე ადგილს (პირველი ამ მხრივ ჯონ პეტრუჩია, რომელსაც ექვსჯერ აქვს მონაწილეობა მიღებული) მოწვეულ გიტარისტებს შორის. Seven Worlds (1978) (re-issue, 1998) Tones (1986) Ah Via Musicom (1990) Venus Isle (1996) Souvenir (2002) Bloom (2005) Live from Austin, TX (2005) Live From Austin TX '84 (2010) Up Close (2010) ალბომები: 1991 – Ah Via Musicom – გრემი – საუკეთესო როკ-ინსტრუმენტული შესრულების ნომინაცია 1991 – Ah Via Musicom – ბილბორდი – ბილბორდ 200 – (#67) 2006 – Bloom – გრემი – საუკეთესო პოპ-ინსტრუმენტული შესრულების ნომინაცია სიმღერები: 1987 – Zap – (ალბომიდან Tones) – გრემი – საუკეთესო როკ-ინსტრუმენტული შესრულების ნომინაცია 1990 – Cliffs of Dover – (ალბომიდან Ah Via Musicom) – ცხელი მეინსტრიმული როკ ტრეკები – (#5) 1990 – High Landrons – (ალბომიდან Ah Via Musicom) – ცხელი მეინსტრიმული როკ ტრეკები – (#31) 1991 – Righteous – (ალბომიდან Ah Via Musicom) – ცხელი მეინსტრიმული როკ ტრეკები – (#8) 1991 – Trademark – (ალბომიდან Ah Via Musicom) – ცხელი მეინსტრიმული როკ ტრეკები – (#7) 1992 – Cliffs of Dover – (ალბომიდან Ah Via Musicom) – გრემი – გამარჯვებული – საუკეთესო როკ-ინსტრუმენტული შესრულება 1997 – Pavilion – (ალბომიდან Venus Isle) – გრემი - საუკეთესო როკ-ინსტრუმენტული შესრულების ნომინაცია 1998 – S.R.V. – (ალბომიდან Venus Isle) – გრემი – საუკეთესო როკ-ინსტრუმენტული შესრულების ნომინაცია 2002 – Rain (ალბომიდან Live and Beyond) – გრემი – საუკეთესო პოპ-ინსტრუმენტული შესრულების ნომინაცია ↑ მეტ პინსონი. "Eric Johnson: In Full Bloom". (2006-08-06) MusicPlayers.com. ↑ ჯიმი ლესლი. "On Tackling Odd Meters: Eric Johnson". (2006 წლის აგვისტო) ჟურნალი Guitar Player ↑ 3.0 3.1 ერიკ ჯონსონი დაარქივებული 2009-01-11 საიტზე Wayback Machine. საიტზე Grammy.com.
დეკორაცია

დეკორაცია (გვიანდ. ლათ. decoratio ლათ. decoro - ვრთავ) — სცენის გაფორმება, რომელიც სპექტაკლის იდეურობისა და შინაარსის უკეთ აღქმას უწყობს ხელს. დეკორაციას ქმნიან ფერწერის, გრაფიკის, არქიტექტურის, განათების და სხვა საშუალებებით. (თეატრალურ-დეკორაციული ხელოვნება). ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: დეკორაცია ქსე, ტ. 3, გვ. 449, თბ., 1978
ახშნის კოშკი

ახშნის კოშკი – კოშკი ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ ახშანის ჩრდილოეთით. განეკუთვნება XVIII საუკუნის II ნახევარს. კოშკი გეგმით წრიულია (დიამეტრი 7,4 მ), ნაშენია თანაბარი ზომის რიყის ქვითა და კირის დუღაბით. კარ-სარკმლების წყობაში გამოყენებულია კვადრატული აგური. ძლიერ დაზიანებულია. შემორჩენილია მხოლოდ პირველი სართული. შესასვლელი ჩრდილოეთიდანაა. კარი თაღოვანია. შიგნით სამხრეთის მხარეს გეგმით ნახევარწრიული თაღოვანი ბუხარია. აღმოსავლეთით, დასავლეთით და სამხრეთით – მოზრდილი თაღოვანი ნიშნები. სართული ორი სარკმლით ნათდებოდა, რომლებსაც გადახურვა ჩამონგრეული აქვთ. სართული გადახურულია გუმბათოვანი კამარით. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 66-67.
ევროვიზიის სიმღერის ბავშვთა კონკურსი 2010

ევროვიზიის სიმღერის ბავშვთა კონკურსი 2010 — ევროვიზიის სიმღერის მე-8 ბავშვთა კონკურსი, ჩატარდა 2010 წლის 20 ნოემბერს ბელარუსის დედაქალაქ მინსკში. ჩატარების ადგილი გახდა სპორტული კომპლექსი მინსკ-არენა. კონკურსის გამარჯვებული გახდა სომხეთის წარმომადგენელი ვლადიმერ არზუმანიანი სიმღერით „Մամա“ (Mama, დედა). ოფიციალური საიტი ↑ Exclusive: Belarus to host Junior 2010 | Blog | Junior Eurovision Song Contest — Kyiv 2009 ↑ „Армянин победил на детском "Евровидении"“ (რუსული). lenta.ru. 21 ноября 2010. ციტირების თარიღი: 2010-11-21. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date=-ში (დახმარება)
ბრემ სტოკერის დრაკულა

ბრემ სტოკერის დრაკულა (ინგლ. Bram Stoker's Dracula აგრეთვე ცნობილი როგორც დრაკულა) — 1992 წლის ამერიკული გოთიკური საშინელებათა-მელოდრამა ჟანრის თრილერი, რომლის პროდიუსერი, ნაწილობრივ სცენარის ავტორი და რეჟისორია ფრენსის ფორდ კოპოლა. ფილმი დაფუძვნებულია ბრემ სტოკერის ამავე სახელწოდების რომანზე. ფილმში თამაშობენ: ენტონი ჰოპკინზი, გერი ოლდმენი, კიანუ რივზი, უინონა რაიდერი და სხვა. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ვამპირ გრაფ დრაკულას უყვარდა ქალი, სახელად ელიზაბეტა. 1462 წელს, თურქებთან ბრძოლიდან დაბრუნებისას დრაკულა გაიგებს, რომ ელიზაბეტამ თავი მოიკლა, რადგან მას დრაკულას სიკვდილის შესახებ ამცნეს. რამდენიმე საუკუნის შემდეგ დრაკულა ტოვებს ტრანსილვანიას და ინგლისში მიემგზავრება. იქ ის გაიცნობს მშვენიერ მინა მიურეის, რომელიც გაჭრილი ვაშლივით ჰგავს ელიზაბეტას. წყვილს ერთმანეთი შეუყვარდება, მაგრამ მინა დანიშნულია და ცოლად მიჰყვება ახალგაზრდა ადვოკატ ჯონათან ჰარკერს. დრაკულა სასოწარკვეთილებაში ჩავარდება და ეს მას შურისძიებისაკენ უბიძგებს. მას შემდეგ რაც, რამდენიმე ადამიანი გახდება დრაკულას მსხვერპლი, პროფესორი აბრაამ ვან ჰელსინგი საბოლოოდ დარწმუნდება ვამპირების არსებობაში და მათზე ნადირობას დაიწყებს. ამაში მას ეხმარება ჯონათან ჰარკერიც, რადგან მისი მეუღლე მთლიანად დრაკულაზე ფიქრითაა შეპყრობილი. გერი ოლდმენი - ვლად დრაკულა უინონა რაიდერი - ელიზაბეტა ენტონი ჰოპკინზი - აბრაჰამ ვან ჰელსინგი კიანუ რივზი - ჯონათან ჰარკერი რიჩარდ გრანტი - ჯეკ სიუორდი კერი ელვესი - სერ არტურ ჰოლმვუდი ბილი კემპბელი - კუინსი მორისი სედი ფროსტი - ლუსი ვესტერნა ტომ ვეიტსი - რენფილდი მონიკა ბელუჩი - დრაკულას პატარძალი „დრაკულა“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ 1.0 1.1 „A look inside Hollywood and the movies. : REALLY SCARY KIDS : Before the Crypt Opens on Dracula, a Little Surgery“. The Los Angeles Times. ციტირების თარიღი: 2010-11-22. ↑ „COMMENTARY : A Shtick Through the Heart : Francis Ford Coppola's sympathetic Count Dracula is a radical departure from previous versions. It's enough to scare horror-film traditionalists“. The Los Angeles Times. ციტირების თარიღი: 2010-11-22. ↑ „A look inside Hollywood and the movies. : BITE THIS : Coming Soon From Coppola: More Hearts of Darkness“. The Los Angeles Times. ციტირების თარიღი: 2010-11-22. ↑ „How a Scribe and a Damsel Saved 'Dracula' from Cable“. The Los Angeles Times. ციტირების თარიღი: 2010-11-22.
მეგან ფოქსი

მეგან დენიზ ფოქსი (ინგლ. Megan Denise Fox; დ. 16 მაისი, 1986, როკვუდი, ტენესი, აშშ) — ამერიკელი მსახიობი და მოდელია, მეგანს აქვს ირლანდიური, იტალიური და ფრანგული ფესვები. მან სახელი გაითქვა ფილმ ტრანსფორმერების შემდეგ, სადაც ასრულებდა მიკაილას როლს. მეგანი 5 წლიდან დადიოდა ცეკვებზე და სამსახიობო წრეზე, 13 წლის ასაკში მოდელობას მიჰყო ხელი და რამდენიმე კონკურსზე გამარჯვებაც მოიპოვა, მისი დებიუტი შედგა ახალგაზრდულ ფილმში „მზიანი არდადეგები“ (2001), სადაც ითამაშა მერი-კეით და ეშლი ოლსენებთან ერთად, შემდეგ იყო კვლავ ახალგაზრდული ფილმი „სცენის ვარსკვლავი“ ლინდზი ლოჰანთან ერთად. ვიკიციტატაში არის გვერდი თემაზე: მეგან ფოქსი ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მეგან ფოქსი მეგან ფოქსი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში (ინგლისური) მეგან ფოქსი — TV.com-ზე Megan Fox at Her Sexiest დაარქივებული 2010-05-23 საიტზე Wayback Machine. – slideshow by Life Megan Fox დაარქივებული 2010-12-31 საიტზე Wayback Machine. at FHM
არგენტინული როკი

არგენტინული როკი (ესპ. Rock Nacional) იქმნება არგენტინული როკ-ჯგუფების ან მუსიკოსების მიერ, ესპანურ ენაზე. დაახლოებით ნახევარი საუკუნის განმავლობაში იგი გახდა ერთ-ერთი წამყვანი პოპულარული ჟანრი და ითვლება არგენტინის პოპულარული მუსიკის ტრადიციის ნაწილად არგენტინული ტანგოსა და არგენტინული ფოლკ-მუსიკის გვერდით. მომენტი, როდესაც არგენტინულმა როკმა დაიწყო განვითარება ცალკე ჟანრად, შუა 1960-იან წლებშია. ამ დროს რამდენიმე ავტოფარეხის ჯგუფმა და მუსიკოსმა დაიწყო სიმღერებისა და ტექსტების წერა, რომელიც უკავშირდებოდა ადგილობრივ სოციალურ და მუსიკალურ თემებს. თავად როკ-ენ-როლი არგენტინაში თითქმის ერთი დეკადით ადრე განვითარდა. ამ პერიოდში, არგენტინული როკის ჩამოყალიბებამდე, ადგილობრივი ჯგუფები ამუშავებდნენ ინგლისურენოვან როკ-ენ-როლის ჰიტებს. შემდეგ არგენტინულმა როკმა დაიწყო უწყვეტი განვითარება 1970-იანების განმავლობაში, ხოლო 1980-იანებში უკვე საერთაშორისო ჟანრი გახდა. დღეს იგი განიხილება როგორც ესპანურ ენოვანი როკის ყველაზე ნაყოფიერი და წარმატებული ფორმა და როკ-მუსიკის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი არა ინგლისურ ენოვანი ფორმა მსოფლიოში. თავად არგენტინაში ეს ჟანრი ცნობილია როგორც Rock Nacional (/rok.nasjo'nal/), რაც ნიშნავს „ეროვნულ როკს“ (მაგრამ არა პოლიტიკური გაგებით, არამედ როგორც ადგილობრივი მოძრაობა). არგენტინული როკის თითქმის უნიკალური შტრიხია მისი უკომპრომისო პოზიცია სიმღერების მხოლოდ ესპანურად შესრულების მიმართ. როკ-მუსიკა მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში მრავალ ენაზე იქმნება, მაგრამ, უმეტეს შემთხვევაში, მათ აქვთ შემოქმედებითი საერთო ინგლისურთან. არგენტინული როკი იყო როკის ერთ-ერთი პირველი არა ინგლისური ფორმა, რომელიც კომერციულად წარმატებული იყო მისი საკუთარი ერის გარეთაც. დღეისათვის იშვიათია ისეთი არგენტინული ჯგუფი, რომელიც ესპანურად არ მღერის, როგორც ეს ხდება სხვა ერებსა და ქვეყნებში, ესპანეთისა და ლათინური ამერიკის ზოგიერთი ქვეყნის ჩათვლით. დღეს არგენტინული როკი არის ფართო ტერმინი, რომელიც მოიცავს როკ-მუსიკის მრავალ ჟანრს და ქვე-კულტურას არგენტინის შიგნით. არგენტინული როკის შემსრულებლების, სიმღერებისა და ალბომების მონაცემთა ბაზა ეროვნული როკი ახალი მუსიკა არგენტინის მიწისქვეშეთიდან
ჭელიში

ჭელიში — შუა საუკუნეების მონასტერი დასავლეთ საქართველოში, რაჭაში (ახლანდელი ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის სოფ. ნიკორწმინდის დასავლეთით 4-5 კმ-ზე). შემორჩენილია ეკლესიის ნანგრევები და ორსართულიანი სამრეკლო. ჭელიში წყაროებში პირველად XI საუკუნეში იხსენიება. მომდევნო ხანაში აქ სამონასტრო ცხოვრება მოიშალა. XVI საუკუნის 60-იან წლებში ჭელიშის ეკლესია განაახლა ეპისკოპოსმა მელქისედეკმა (საყვარელიძემ) იმერეთის მეფის გიორგი II-ის შემწეობით. 1591 წლიდან ჭელიში ნიკორწმინდის ეპარქიაში შედიოდა, ხოლო 1637 წელს ჭელიშის მონასტერი იმერეთის მეფე გიორგი მესამემ გელათს გადასცა. XVIII საუკუნის II ნახევრიდან აქ სამონასტრო ცხოვრება მნიშვნელოვნად გამოცოცხლდა და XX საუკუნის 20-იან წლებამდე გრძელდებოდა. ჭელიშში ინახებოდა მრავალი ქართული ხელნაწერი. 1902 წელს არქიმანდრიტმა ამბროსი ხელაიამ ეკლესიის ეზოში აღმოაჩინა აკლდამა, სადაც ინახებოდა „მოქცევაი ქართლისაის“ მანამდე უცნობი ხელნაწერის ვარიანტი, შატბერდულზე უფრო ვრცელი. ბერაძე, თ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 389.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 8652 ჭელიში
ჰუა მულანი

ჰუა მულანი (ჩინ.: 花木蘭, ფინინი Huā Mùlán) — ჩინური ხალხური პოემის გმირი, რომელიც ომში წავიდა, მიუხედავად იმისა, რომ ჯარში მხოლოდ მამაკაცებს იწვევდნენ. პოემა დაწერილი იყო VI საუკუნეში, თუმცა მისი პირველყოფილი ვერსია არ შენარჩუნდა — ჩვენამდე XII საუკუნის გო მაოციანის კრებული მოვიდა, სადაც შენარჩუნებულია ლეგენდა. ჰყავდა თუ არა ჰუა მულანს რეალური პროტოტიპი, უცნობია. სახელი „მულანი“ ნიშნავს „მაგნოლიას“ («mù» ნიშნავს ხეს, ხოლო «lán» — ორქიდეას). სახელს ხშირად უმატებენ გვარს «Huā», რომელიც ითარგმნება, როგორც „ყვავილი“. სიუჟეტის მიხედვით, ჩინეთს იპყრობენ ჰუნები და იმპერატორი სუი საერთო მობილიზაციას აცხადებს — ყოველმა ოჯახმა ჯარს უნდა შესწიროს ერთი მამაკაცი. გოგონა მულანი ფარულად მიდის ჯარში, გადაცმული მამაკაცად. მიუხედავად იმისა, რომ მისი საიდუმლო საჯარო ხდება, სწორედ მულანი თამაშობს გადამწყვეტ როლს მტრის გეგმების ჩაშლაში. პოემაში გვხვდება რამდენიმე ონომატოპეა. 1998 წელს Walt Disney-მა გადაიღო ანიმაციური ფილმი „მულანი“. მულანის შესახებ გადაღებულია 4 მხატვრული ფილმი, ის არის რამდენიმე სერიალის გმირი, ერთ-ერთი მათგანია „ზენა — რაინდთა დედოფალი“. 2009 წელს გადაიღეს ფილმი „ჰუა მულანი Hua Mulan“ (ჩინეთი; აშშ). მთავარ როლს თამაშობს ჩჟაო ვეი. ვენერაზე არის ვულკანური კრატერი ჰუა მულანის სახელით. მულანი გახდა 2007 წლის ქალთა მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის თილისმა. ვიკიწყაროში არის სტატია: of Mulan მულანი პოემის ტექსტი (ჩინური) (ინგლისური)
აწრისხევის ციხე

აწრისხევის ციხე — ციხესიმაგრე სოფელ აწრისხევის მახლობლად (ერედვის მუნიციპალიტეტი), მდინარე პატარა ლიახვის მარჯვენა მხარეს, მაღალი ქედის ფერდობზე. მას საკმაოდ მოზრდილი ფართობი უჭირავს. ვახუშტი ბატონიშვილი მის შესახებ წერს: „...არს აწერის-ხევი. აქ აღაშენა შანშემ ციხე-სიმაგრედ თვისად, არამედ ექმნა გალიად, რამეთუ გამოიყვანეს ცოლი და დედაწული მისი მუნიდამ.“ შანშე ქსნის ერისთავის ცოლ-შვილი აწრისხევის ციხის აღების შემდეგ დატყვევა ნადირ-შაჰმა. ტერიტორია, რომელზედაც ციხე მდებარეობს ქსნის საერისთავოში შედიოდა. ციხის გალავანი, გარდა სამხრეთი კედლისა, მიწასთან არის გასწორებული. სამხრეთი კედელი 2-3 მეტრის სიმაღლეზეა შემორჩენილი. მას აქვს სამი ნახევარწრიული გოდოლი და ოთხი კონტრფორსი. ციხის შიდა ტერიტორიაზე მრავალი ნაგებობის ნაშთია, რომელთა გეგმის დადგენა გათხრის გარეშე შეუძლებელია. გალავნის დასავლეთით, უკიდურეს ზედა ნაწილში, კედელზე მიშენებული სწორკუთხა შენობის ნაშთია, რომლის დასავლეთ კედელში ბუხარია შემორჩენილი. გალავანი ნაშენია ადგილობრივი ქვის თანაბარი ზომის კვადრებით. ქვა მომწვანო-მონაცრისფროა. კედლების სისქე 1,2 მეტრია. საქართველო, ენციკლოპედია, თბ., 1997. მაკალათია ს., ლიახვის ხეობა, თბ., 1971. შიდა ქართლი I, პატარა და დიდი ლიახვის ხეობების არქიტექტურული მემკვიდრეობა, თბ., 2002. „ქართლის ცხოვრება“, ტ. IV, თბ., 1973 წ. ↑ „ქართლის ცხოვრება“, ტ. IV, თბ., 1973 წ. გვ. 362 ↑ „ქართლის ცხოვრება“, ტ. IV, თბ., 1973 წ. გვ. 517
ჭერემი (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი ჭერემი შეიძლება აღნიშნავდეს: ჭერემი — ქალაქი ისტორიულ ჰერეთში ჭერემი — სოფელი გურჯაანის მუნიციპალიტეტში
დოსითეოზ თბილელი

დოსითეოზი, მღვდელმოწამე დოსითეოზ თბილელი (გ. 1795) — ქართველი სასულიერო მოღვაწე, თბილელი მიტროპოლიტი, საქართველოს მართლმადიდებელი სამოციქულო ეკლესიის წმინდანი [ხსენების დღე 12 (25) სექტემბერი]. 1795 წლის სექტემბერში კრწანისის ბრძოლის შედეგად ირანის მმართველის აღა-მაჰმად-ხანის მიერ თბილისის აღების შემდეგ დოსითეოზი მტერმა ტყვედ ჩაიგდო სიონის ტაძარში ლოცვისას. ის სხვა დატყვევებულ ღვთისმსახურებთან ერთად მიიყვანეს მტკვრის პირას და მოსთხოვეს რჯულის უარყოფა, მაგრამ ვერანაირი სატანჯველით ვერ გატეხეს. ყიზილბაშები ხელფეხშეკრულ ეკლესიის მსახურთ სათითაოდ ყრიდნენ ადიდებულ მტკვარში. წამებისაგან ისედაც სიკვდილის პირას მისულ დოსითეოზს „სამღვდელმთავრო შეღავათი“ მისცეს — ხელფეხშეუკვრელად გადააგდეს მტკვარში. სხვა დატყვევებულ ღვთისმსახურებთან ერთად დ. მ. მიიყვანეს მტკვრის პირას და მოსთხოვეს რჯულის უარყოფა, მაგრამ ვერანაირი სატანჯველით ვერ გატეხეს. ყიზილბაშები ხელფეხშეკრულ ეკლესიის მსახურთ სათითაოდ ყრიდნენ ადიდებულ მტკვარში. წამებისაგან ისედაც სიკვდილის პირას მისულ დ. მ-ს „სამღვდელმთავრო შეღავათი" მისცეს – ხელფეხშეუკვრელად გადააგდეს მტკვარში. ქართველი წმინდანები თბილელი მღვდელთმთავრები დეკანოზი ზაქარია (მაჩიტაძე), მანანა ბუკია, მაკა ბულია. „ქართველ წმიდანთა ცხოვრება“, თბილისი, 2004 წ. მარგველაშვილი თ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. ?. Иоселиани, Платон Игнатьевич. Краткая история грузинской церкви / Сост. канд. Платоном Иосселиан. - 2-е изд. - Санкт-Петербург : тип. А. Сычева, 1843.
დიამანტეს ტბა

დიამანტეს ტბა (ესპ. Laguna del Diamante) — ტბა არგენტინაში, მენდოსის პროვინციაში. მდებარეობს ქალაქ მენდოსიდან 198 კმ-ის მოშორებით, ვულკან მაიპოს სიახლოვეს. მისი ზედაპირის ფართობი 14.1 კმ²-ია და წარმოადგენს პროვინციის მტკნარი წყლის ერთ-ერთ უდიდეს მარაგს. ტბა ცნობილია თავის განსაცვიფრებელი სილამაზით. მნიშვნელოვანი შენაკადია მდინარე დესეგუადერო. არგენტინის ტბების სია დიამანტეს ტბა დაარქივებული 2012-01-13 საიტზე Wayback Machine.
ჭერი (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი ჭერი შეიძლება აღნიშნავდეს: ჭერი - სოფელი მესტიის მუნიციპალიტეტში; ჭერი - სოფელი ხულოს მუნიციპალიტეტში.
ქისტაურის წმინდა ნინოს ეკლესია

ქისტაურის წმინდა ნინოს ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქისტაურში. თელავი-ახმეტის საავტომობილო გზის პირას. განეკუთვნება XIX საუკუნეს. ეკლესია დარბაზულია (10,5 X 7,5 მ) უაფსიდოა და აღმოსავლეთით სწორი კედლითაა დასრულებული. ნაგებია რიყის ქვითა და აგურით. შესასვლელი ორი აქვს , დასავლეთიდან და ჩრდილოეთიდან. დარბაზის გრძივ კედლებზე სამი წყვილი პილასტრია. ეკლესია გადახურულია ღარიანი კრამიტით. ეკლესიას დასავლეთის მხრიდან მოგვიანებით მიდგმული აქვს ორსართულიანი სამრეკლო, რომლის ზედა სართული ქვედაზე ვიწროა. სამრეკლოს ორივე სართული გახსნილია ნახევარწრიული თაღებით. პირველი სართული გადახურულია გაბრტყელებული კამარით, მეორე კი თუნუქის სახურავით. 2009 წლის 27 იანვრიდან ეკლესია მოქმედია. ამავე დღიდან, ეკლესიის მოძღვარია დეკანოზი გიორგი (პაპუნაშვილი). წმინდა ნინოს ეკლესიას ქისტაურში „ნინოწმინდის“ სახელით მოიხსენიებენ. კომუნისტურ პერიოდში წისქვილად იყო გადაკეთებული. სწორედ ამ პერიოდში დაზიანდა გარე ფასადიც, რომელიც ბეტონით შეულესავთ. ბევრი არაფერია ცნობილი XIX საუკუნეში მისი მშენებლობის შესახებ. როგორც ირკვევა, ქისტაურის თავადების — ერისთავების საძვალე ეკლესია ყოფილა. უშალოდ ეკლესიაში დღესაც შემორჩენილია ერთი საფლავი, ქვაზე იკითხება წარწერები ქართულ და რუსულ ენებზე. ერისთავთა რამდენიმე საფლავია ეზოშიც, რომლებზეც აღმართულია სამახსოვრო ქვები, იკითხება განსვენებულთა ვინაობა და წლები. 2007-2008 წლებში, ადგილობრივი ბიზნესმენის შალვა ერისთავის ფინანსური მხარდაჭერით ეკლესიას ჩაუტარდა აღდგენითი სამუშაოები. აღმოსავლეთიდან სამრეკლოზე დაშენდა გუმბათი, სახურავი გადაიხურა კრამიტით, შეილესა შიდა ინტერიერი, ამოშენდა საკურთხეველი, გაფართოვდა ეზოც, რომლის დიდი ნაწილი ეკლესიას ირგვლივ არსებული საცხოვრებელი სახლების მფლობელებმა შესწირეს, შემოერტყა ქვით ნაგები გალავანი. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2. თბ., 2004.