laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
მუშტი-კრივი

მუშტი-კრივი — სპორტის ხალხური სახეობა, საქართველოში უფრო ქალაქის მოსახლეობაში, ხელოსანთა და წვრილ ვაჭართა შორის იყო გავრცელებული. არსებობდა მუშტი-კრივის ნაირსახეობები — კრივი ცალიხელით, ხის ხმლებით, შურდულებით და ა.შ. თბილისის უბნებსა და მიმდებარე სოფლებს მოკრივეთა საკუთარი დასები გამოჰყავდათ. მუშტი-კრივი მთავრდებოდა ბრძოლის ველიდან ერთ-ერთი მხარის გაძევებით, ანდა რომელიმე ფალავნის გახწევით მეტოქის განლაგების ბოლომდე. კრივში შეჯიბრების დროს ქალაქი ორ ნაწილად იყოფოდა. ავდარის ჩრდილოეთი ნაწილი, ჩუღურეთი, კუკია, გარეთუბანი, მთაწმინდა და ქალაქის ნაწილი სიონიდან ფეთხაინამდე იყო ზემო უბანი, ხარფუხი, ავლაბარი და შავი სოფელი — ქვემო უბანი. მცირე მასშტაბის კრივი ხშირად იმართებოდა სალაყბოზე, ჭირიან თხევში, ნახშირის უბანში და სხვა ადგილებში. კრივი ყეენობის ერთ-ერთი დამამთავრებელი ეპიზოდი იყო. XIX საუკუნეში თბილისში კრივის ორი სახეობა იყო განსაკუთრებით პოპულარული: ჩვეულებრივი მუშტი-კრივი და „სალდასტის კრივი“ არის ხის ხმლებით ბრძოლა, თავისებური სამხედრო თამაში. პირველი, როგორც წესი, ტარდებოდა ზაფხულობით, ქალაქის ქუჩებში,მეორე კი — ზამთრობით, ქალაქ გარეთ, ბოტანიკური ბაღის, მახლობლათ, და ბახნის ხევში. მსგავსი შერკინებები ხშირად არაორგანიზებულად ტარდებოდა, იყო მსხვერპლიც. ამის გამო XIX საუკუნეში ხელისუფლებამ რამდენიმეჯერ სცადა მისი აკრძალვა, საბოლოოდ მუშტი-კრივი ოფიციალურად აიკრძალა საუკუნის დასასრულს. ენციკლოპედია „თბილისი“, თბ., 2002. — გვ. 694, ISBN 99928-20-32-2.
საქართველოს კოსმოსურ ნაგებობათა ინსტიტუტი

საქართველოს კოსმოსურ ნაგებობათა ინსტიტუტი — საქართველოს სამეცნიერო-კვლევითი და საპროექტო - საკონსტრუქტორო დაწესებულება. ინსტიტუტის გენერალური კონსტრუქტორი და გენერალური დირექტორია ე. მეძმარიშვილი, რომლის ხელმძღვანებლობით 1979 წელს შეიქმნა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სტუდენტთა ბიურო „მშენებლობა“, შემდგომში მათ კოსმოსურ ნნაგებობათა ინსტიტუტი ეწოდათ. ინსტიტუტის თეორიული და ექსპერიმენტული კვლევის, კონსტრუირებისა და პროექტირების სტრუქტურები განლაგებულია საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის შენობაში. 2000 წელს ევროპულმა კოსმოსურმა სააგენტომ აღიარა ქართული კოსმოსური ტექნოლოგიები. ამის საფუძველზე დიდი კოსმოსური რადიოტექნიკური სატელიტების მშენებლობისთვის დაიდო ხელშეკრულება რუსულ ქართულ და იტალიურ მხარეებს შორის. კოსმოსურ ნნაგებობათა ინსტიტუტი საძღვარგარეთ ურთიერთობებისთვის იყენებს მათ დაფუძნებულ კომპაია „საქართველოს პოლიტექნიკური ინტელიგენს“. აქ აღიზარდა მრავალი მეცნიერებათა კანდიდატი და დოქტორი. ენციკლოპედია „თბილისი“, თბ., 2002. — გვ. 610, ISBN 99928-20-32-2.
ეკატერინე სატინა

ეკატერინე სატინა (სურგუნოვა) (დ. 1892 — გ. 1974) — რუსი საბჭოთა მსახიობი, საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტი (1943). პეტერბურგის ა. პეტროვსკის სასცენო ხელოვნების სკოლის დამთავრების შემდეგ (1913-1915) მსახიობად მუშაობდა ნოვგოროდის, ბობრუისკის, ფსკოვისა და სხვა თეატრებში. 1915–1931 წლებში რუსთაველის თეატრის საზოგადოების არტისტული ამხანაგობის (თბილისი) დასში და წითელარმიელთა სახლის თეატრში იყო, ხოლო 1932–1962 წლებში — თბილისის ალექსანდრე გრიბოედოვის სახელობის თეატრში. სატინას ხელოვნებისათვის ნიშანდობლივი იყო აქტიორული ოსტატობის მაღალი ტექნიკა. ასრულებდა სახასიათო, კომედიურ და დრამატულ როლებს: ვასა ჟელეზნოვა (მაქსიმ გორკის „ვასა ჟელეზნოვა“), ანა ანდრეევნა (ნიკოლოზ გოგოლის „რევიზორი“), ოგუდალოვა, კრუჩინინა (ალექსანდრე ოსტროვსკის „უმზითვო“, „უდანაშაულო დამნაშავენი“), არკადინა (ანტონ ჩეხოვის „თოლია“), ზაბელინა (ნ. ოგოდინის „კრემლის კურანტები“), მურზავეცკაია, მამაევა (ალექსანდრე ოსტროვსკის „მგლები და ცხვრები“, „ზოგჯერ ბრძენიც შეცდება“), ვარო (ოთარ ჩიჯავაძის „თხუნელა“), ავდოტია (სერგეი ნაიდენოვის „ვანიუვშენის ოჯახი“), მადამ ბრიდო (ონორე დე ბალზაკის „პროვინციური ისტორია“), კოლოკოლნიკოვა (ა. შტეინის „პერსონალური საქმე“) და სხვ. 1924 წლიდან იღებდნენ კინოში. 1918 წლიდან ეწეოდა პედაგოგიკურ მოღვაწეობას. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები. 1940 — საქართველოს დამსახურებული არტისტი 1943 — საქართველოს სახალხო არტისტი ენციკლოპედია „თბილისი“, თბ., 2002. — გვ. 795, ISBN 99928-20-32-2. ↑ საქართველოს საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს უწყებები 1940. N1-3. გვ. 26
ფაზისი (ვაჟთა ვოკალური ანსამბლი)

ფაზისი (ვაჟთა ვოკალური ანსამბლი) — ვაჟთა ვოკალური ანსამბლი, ჩამოყალიბდა 1976 წელს საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიასთან. დაარსებიდან 1983 წლამდე ანსამბლს ხელმძღვანელობდა რ. გოგოლაშვილი („ფაზისის“ შექმნაში განსაკუთრებული წვლილი მიუძღვის ენათმეცნიერ ჯ. ღვინჯილიასაც); 1984 წლიდან „ფაზისის“ სამხატვრო ხელმძღვანელია ჯ. ყოლბაია. ანსამბლის ძირითად შემადგენლობასთან ერთად (რ. მდინარაძე, დ. კვინიკაძე, რ. გამყრელიძე, ა. შურღაია, მ. ჩიქვილაძე, ზ. გოგოლაშვილი, ნ. ბარათაშვილი, რ. ჭკადუა) წლების მანძილზე არაერთმა მომღერალმა იღვაწა, რომლებიც შემდგომში წარმატებით გამოდიოდნენ როგორც ხალხურ, ისე კლასიკური ჟანრში, (მათ შორის იყო პოპულარული მომღერალი გოგი დოლიძე). „ფაზისი“ წარმატებით ასრულებს უძველეს ქართულ ხალხურ სიმღერებს და საგალობლებს, აგრეთვე ქართულ კომპოზიტორთა ნაწარმოებებს. ანსამბლის შესრულება ხასიათდება მაღალაი პროფესიული კულტურით, დახვეწილი, ფაქიზი გემოვნებით, ეროვნული კოლორიტის გრძნობით. 1999 წელს ნიდერლანდების ქალაქ როტერდამში გამოვიდა „ფაზისის“ კომპაქტ-დისკი (21 ხალხური სიმღერა და ა. მაჭავარიანის „დოლურა“), ამავე წელს გამოვიდა ქართული საგალობლები „ქრისტე-2000“ ანსაბლის შესრულებით. „ფაზისი“ საგასტროლოდ იყო საზღვარგარეთის მრავალ ქვეყანაში (ავსტრია, იტალია, გერმანია, საფრანგეთი, შვედეთი, შვეიცარია, ნორვეგია, სირია, იორდანია და სხვა). ენციკლოპედია „თბილისი“, თბ., 2002. — გვ. 864, ISBN 99928-20-32-2.
თბილისის ონკოლოგიის ნაციონალური ცენტრი

თბილისის ონკოლოგიის ნაციონალური ცენტრი — საქართველოში წამყვანი სამეცნიერო-კვლევითი და საორგანიზაციო-მეთოდური ცენტრი ონკოლოგიაში, სამედიცინო რადიოლოგიასა და რენტგენოლოგიაში. დაარსდა როგორც ონკოლოგიის სამეცნიერო ცენტრი 1997 წელს ონკოლოგიის და სამედიცინო რენტგენო-რადიოლოგიის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტების რესპუბლიკურისა და თბილისის ონკოლოგიური დისპანსერების გაერთიანებით. ცენტრს ხელმძღვანელობდა პროფესორი ლ. შარაშიძე (1977–88), 1988 წლიდან ცენტრის დირექტორი იყო რ. ვეფხვაძე, ხოლო 1999 წლიდან ცენტრში შექმნილი ( სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარე — პრეზიდენტი. 1993 წლიდან ონკოლოგიის ნაციონალური ცენტრი, ატარებს ა. ღვამიჩავას სახელს. ცენტრის სტრუქტურაშია 18 კლინიკური, 6 ექსპერიმენტული განყოფილება, 9 დიაგნოსტიკური ლაბორატორია. ცენტრი მუშაობს შემდეგ - პრობლემატიკაზე; ავთვისებიანი სიმსივნის ეტიოპათოგენეზი, სიმსივნური დაავადების დიაგნოსტიკა, ავთვისებიანი სიმსივნის ქირურგიული, კომბინირებული და კომპლექსური მკურნალობა, სიმსივნის საწინააღმდეგო ახალი შენაერთების შემუშავება, ავთვისებიანი სიმსივნის ეპიდემიოლოგია და კიბოს საწინააღმდეგო ბრძოლის ორგანიზაცია, სამედიცინო რადიოლოგიისა და რენტგენოლოგიის მეცნიერული საფუძვლები. სხვადასხვა ლოკალიზაციის სიმსივნეების ადრეული დაგნოსტიკისა და ჩატარებული მკურნალობის ეფექტურობის შეფასებისთვის დანერგილია რამდენიმე კომპლექსური ბიოქიმიური ტესტი. სიმსივნის ეპიდემიოლოგიისა და სიმსივნის საწინააღმდეგო ბრძოლის ორგანიზაციის აქტუალური საკითხების შესწავლის საფუძველზე შემუშავებულია რიგი რეკომენდაციები და ღონისძიებები. საქართველოს მოსახლეობის ავადობისა და სიკვდილიანობის შესწავლამ გამოავლინა ავთვისებიანი სიმსივნის გავრცელება სამხარეო პათოლოგიათა ადმინისტრაციული რაიონებისა და ეთნიკური ჯგუფების მიხედვით. დამუშავებულია ქალთა ღრმა პროფილაქტიკური გასინჯვის ახალი ორეტაპიანი ფორმა, რომელიც მიმართულია ქალთა გენიტალიის კიბოსწინარე დაავადებებისა და კიბოს ადრეული გამოვლენისთვის. მასობრივი პროფილაქტიკური გასინჯვისთვის შემუშავებული და დანერგილია სარძევე ჯირკვლის კიბოს ადრეული ფორმების დროს თერმოდიაგნოსტიკის მეთოდი ელექტრონულ-გამოთვლითი მანქანების გამოყენებით. ტარდება მეცნიერული კვლევა სამედიცინო რენტგენო-რადიოლოგიაში. კერძოდ, თერმოგრაფიის როლის შესწავლა სხივური თერაპიის დაგეგმარებისა და კორექტირებისთვის. ონკოლოგიის ნაციონალურ ცენტრში შემუშავებული და დანერგილია რეკონსტრუქციული ოპერაციები. ექსპერიმენტული ონკოლოგიის განყოფილებაში, პირველად მსოფლიოში, მიღებულია მაიმუნების საყლაპავის, კუჭის, თირკმლების და ნერვული სისტემის სიმსივნის მოდელები. შვილი, ონკოლოგიის ნაციონალური ცენტრს დამყარებული აქვს საერთაშორისო კონტაქტები სანქტ-პეტერბურგის ონკოლოგიის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტთან იტალიის ქალაქ გენუის ონკოლოგიის სამეცნიერო ცენტრთან, გერმანიის ტიუბინგენის უნივერსიტეტის ბავშვთა კლინიკასთან და აშშ-ის კიბოს ნაციონალურ ცენტრთან. ენციკლოპედია „თბილისი“, თბ., 2002. — გვ. 718, ISBN 99928-20-32-2.
თბილისის რესტორნები

XIX საუკუნის II ნახევარში და შემდეგაც თბილისში მრავლად იყო რესტორნები. ხშირად ერთსა და იმავე ადგილას არსებული რესტორანი დროთა განმავლობაში იცვლიდა სახეს. ისეთ რესტორანს ძველი დროისთვის რომ გაეძლოს და დღესაც ფუნქციონირებდეს, ვეღარ შეხვდებით. ძველ რესტორნებში ამჟამად სხვადასხვა დანიშნულების დაწესებულება-ორგანიზაციებია განთავსებული, რესტორნებსაც რესტორნებთან არავითარი კავშირი აღარ აქვთ. თბილისის ცნობილი რესტორნები იყო: „ოდესსკაია“ (1846, ალექსანდრეს მოედანი); დიუბეკის (1846), ფელიეტის (1846) — ერევანსკის (ახლანდელი თავისეფლების) მოედანი. ბლიუშეს (1851) — ნიკოლოზის მოედანი; ხარინის რუსული ტრაქტირი (1851) დიდი — (ერევანსკის მოედანი); ფინკეს 1851 — ატამანის ახლანდელი ლადო გუდიაშვილის ქუჩა; ფინკეს (1855) — განის, ახლანდელი გალაკტიონის ქუჩა. ორთაჭალის ბაღში იდგა რესტორანი „ელდორადო“, მთაწმინდაზე კი — „განდეგილი“. თუ XIX-XX საუკუნეების დამდეგს თბილისის ძველ უბნებში საქეიფო და დროის გასატარებელი ადგილი ისევ დარაბიანი დუქნები და სარდაფები იყო, თბილისის ახლანდელ უბნებში ჯერ „რესტორაციის“, მოგვიანებით კი რესტორნის სახელით იხსნებოდა ახალ-ახალი დროის სატარებელი და გასართობი სახლები. აღსანიშნავია, რომ თავდაპირველად თბილისში აგებულ სასტუმროებს თან ჰქონდათ რესტორნები. სასტუმროების პირველი სართული მერე და მერე დაეთმო რესტორნებს. მაგალითად, სასტუმრო „ორიენტის“ პირველი სართული ჯერ სავაჭრო მაღაზიებს ეჭირათ. მათი ადგილი რესტორნებმა მოგვიანებით დაიკავა. სასტუმროების გარდა, რესტორნები თბილისის ახალ უბნებშიც საცხოვრებელი სახლების სარდაფებში იყო განთავსებული — „სიმპატია“, „სიცოცხლე“, „გემო“ და ა. შ. ორთაჭალის ბაღების გარდა თბილისელები ზაფხულის ცხელ დღეებში XIX-XX მიჯნაზე საქეიფოდ და გასართობად მიეშურებოდნენ ჯერ კიდევ ქალაქიდან მოშორებით მდებარე „მუშთაიდის ბაღში“. XIX საუკუნეში თბილისში ჩამოსული ერთი მოგზაური მოგვითხრობს: XIX-XX საუკუნეების მიჯნაზე მუშთაიდის ბაღი თბილისელმა მოქალაქემ გორგიჯანიძემ შეისყიდა და ამის შემდეგ ბაღს ხშირად გორგიჯანიძის ან გორგიჯანოვის ბაღსაც ეძახდნენ. ძველი პრესის ფურცლებზე ხშირად ქვეყნდებოდა ასეთი განცხადება: ენციკლოპედია „თბილისი“, თბ., 2002. — გვ. 749, ISBN 99928-20-32-2.
ანა სოფია რევენტლოვი

ანა სოფია რევენტლოვი (დან. Anna Sophie Reventlow, ნორვ. Anna Sophie Reventlow; დ. 16 აპრილი, 1693 — გ. 7 იანვარი, 1743) — დანიისა და ნორვეგიის დედოფალი 1721-30 წლებში როგორც ფრედერიკ IV-ის მესამე ცოლი. რევენტლოვის გრაფ კონრად ფონ რევენტლოვის ასული. ანა სოფია დაიბადა 1693 წლის 16 აპრილს კლაუსჰოლმის სასახლეში. იგი იყო რევენტლოვის გრაფ კონრადისა და მისი მეორე ცოლის, სოფია ამალია ჰანის ასული. მას მამამისის პირველი ქორწინებიდან ერთი ნახევარ-და და ერთი ნახევარ-ძმა ჰყავდა. 1711 წელს, ანა სოფიამ ჩოგბურთის თამაშისას გაიცნო დანიისა და ნორვეგიის მეფე ფრედერიკ IV, რომელსაც იგი თავდავიწყებით შეუყვარდა. ამ დროისათვის ფრედერიკი უკვე იყო დაქორწინებული დედოფალ ლუიზა მეკლენბურგ-გიუსტროველზე და ერთხელ დაქვრივებულიც იყო, ამიტომაც ანა სოფიას პირდაპირ ცოლად ვერ შეირთავდა. ამის გამო, 1712 წელს მეფე მასზე მორგანატიკულად დაქორწინდა, ანუ იგი მეფის ცოლი იყო, მაგრამ არა დედოფალი. ამრიგად ფრედერიკ IV ორცოლიანი მამაკაცი გახდა, უკვე მეორედ. ამის შემდეგ მან ანა სოფიას შლეზვიგის ჰერცოგინიის წოდება უბოძა. 1721 წელს, დედოფალ ლუიზას გარდაცვალებიდან რამდენიმე დღეში, 4 აპრილს მეფე მასზე ღიად დაქორწინდა და დედოფლად დაისვა. ანა სოფია რევენტლოვი დანიის ისტორიაში ერთადერთი დედოფალია, რომელსაც სამეფო წარმომავლობა არ ჰქონია. მართალია რევენტლოვები დანიურ-გერმანული არისტოკრატიული ოჯახი იყვნენ, მაგრამ არა სამეფო. ქორწინებამ დიდი აჟიოტაჟი გამოიწვია არა მხოლოდ არისტოკრატიაში, არამედ თავად სამეფო ოჯახშივე. ახალი დედინაცვალი მალევე შეიძულეს ფრედერიკის შვილებმა, რომლებიც აქტიურად გამოდიოდნენ მის წინააღმდეგ, მაგრამ ამაოდ. მისი დედოფლობის დროს რევენტლოვების ოჯახმა დიდი პოლიტიკური გავლენა მოიპოვა. 1730 წელს, ფრედერიკ IV გარდაიცვალა და ტახტზე ანა სოფიას გერი, კრისტიან VI ავიდა, რომელმაც იგი არა მხოლოდ სამეფო კარიდან, არამედ კოპენჰაგენიდანაც გააძევა. სულ მალე მეფემ მისი ქონების კონფისკაცია მოახდინა და იგი იძულებული გახდა კლაუსჰოლმში დაბრუნებულიყო, სადაც გარდაიცვალა 1743 წელს, 49 წლის ასაკში. ანა სოფიასა და ფრედერიკ IV-ს სულ ექვსი შვილი შეეძინათ: ფრედერიკა სოფია (1721), გარდაიცვალა ჩვილი; ფრედერიკა კონრადინა (1722), გარდაიცვალა ჩვილი; მკვდარშობილი ვაჟი (1723); კრისტიანა ამალია (1723-1724), გარდაიცვალა ჩვილი; ფრედერიკ კრისტიანი (1726-1727), გარდაიცვალა ჩვილი; კარლი (1728-1729), გარდაიცვალა ჩვილი; Hvidt, Marie (2004). Frederik IV (in Danish). Copenhagen: G.E.C. Gads Forlag. p. 291. "Reventlow Hertuginde af Slesvig" (in Danish). roskildehistorie.dk. Retrieved 24 December 2015. "Kong Frederik 4 og Anna Sophie Reventlow" (in Danish). www.akj-cbj.dk. Archived from the original on 25 December 2015. Retrieved 24 December 2015. "Anna Sophie Reventlow - Dronning af Danmark" (in Danish). genealogi.singlehand.dk. Retrieved 24 December 2015.
ელიზავეტა გოლოვანოვა

ელიზავეტა გოლოვანოვა (რუს. Елизаве́та И́горевна Голова́нова; დ. 2 აპრილი, 1993, სმოლენსკი, რუსეთი) — რუსი მოდელი. 2012 წელს გახდა „მის რუსეთი“. წარადგინა რუსეთი მის მსოფლიო 2012-სა და მის სამყარო 2012-ზე სადაც დაიკავა მე-10 ადგილი. იგი არის პირველი „მის რუსეთი“ რომელიც არ დაბადებულა საბჭოთა კავშირში. ↑ Miss Russia 2012, Elizaveta Golovanova. Beauty Contest Update. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-03-06. ციტირების თარიღი: 2012-03-04. „მის რუსეთის“ ოფიციალური საიტი
ზეივა (ლაჩინი)

ზეივა (აზერ. Zeyvə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში. ზეივა GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azerbaijan Development Gateway. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2005-12-25. ციტირების თარიღი: 2019-07-18.
ზეირიქი

ზეირიქი (აზერ. Zeyrik) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში. ზეირიქი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azerbaijan Development Gateway. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2005-12-25. ციტირების თარიღი: 2019-07-18.
ზორქეშიში

ზორქეშიში (აზერ. Zorkeşiş) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში. ზორქეშიში GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azerbaijan Development Gateway. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2005-12-25. ციტირების თარიღი: 2019-07-18.
არზუბიხა

არზუბიხა (რუს. Арзубиха) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის სლობოდსკოეს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 325 ადამიანს შეადგენდა (150 მამაკაცი და 175 ქალი). სოფელი მდებარეობს ხაროვკისაგან 49 კმ-ში. ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები ↑ Данные переписи 2002 года: таблица 2С. М.: Федеральная служба государственной статистики, 2004. არზუბიხა[მკვდარი ბმული] — ვოლოგდის ოლქის დასახლებული პუნქტების რეესტრი
Los Angeles Convention Center

Los Angeles Convention Center — საკონფერენციო ცენტრი, განთავსებული ლოს-ანჯელესში, აშშ-ში, რომელსაც მართავს კომპანია Anschutz Entertainment Group. შენობა დააპროექტა არქიტექტორმა ჩარლზ ლუკმანმა. გაიხსნა 1971 წელს. ცენტრში იმართება უამრავი ღონისძიება, მათ შორის ლოს-ანჯელესის ავტოსალონი, Anime Expo და Electronic Entertainment Expo (უფრო მეტად ცნობილი შემოკლებული სახელით E3). ცენტრში, აგრეთვე ხშირად იმართება კინოპრემიერები. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „Los Angeles Convention Center“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი ↑ Archived copy. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-02-10. ციტირების თარიღი: 2018-02-09. ↑ Saillant, Catherine. (26 ივნისი, 2013) L.A. votes to let AEG run Convention Center.
ჯილი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ჯილი შეიძლება აღნიშნავდეს: ჯილი — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რაიონი ჯილი — სოფელი სომხეთში, გეღარქუნიქის პროვინცია
კარაპს-მედლაინი

ესთეტიკური, რეკონსტრუქციული და პლასტიკური ქირურგიის კლინიკა კარაპს მედლაინი ("CARAPS MEDLINE" — შპს) — დაარსდა 1998 წელს. კლინიკა მუშაობს ესთეტიკური ქირურგიის, რეკონსტრუქციულ-პლასტიკური მიკროქირურგიის, ანგიოლოგიისა და სისხლძარღვთა ქირურგიის, მამოლოგიის, ზოგადი ქირურგიის, ორთოპედიის, ონკოლოგიის, გინეკოლოგიის, ოფთალმოლოგიის, თანდაყოლილი და შეძენილი სიმახინჯეების გასწორების პრობლემებზე. კლინიკის ბაზარზე მუშაობს საქართველოს სახელმწიფო სამედიცინო აკადემიის რეკონსტრუქციულ-პლასტიკური მიკროქირურგიის კათედრა. კლინიკის ხელმძღვანელი — პროფესორი ი. კუზანოვი, დირექტორი — ფ. ხიდეშელი. ენციკლოპედია თბილისი, თბ., 2002, გვ. 456
ლიმანი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ლიმანი შეიძლება აღნიშნავდეს: ლიმანი — მდინარის გაფართოებული შესართავი ლიმანი — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რაიონი ლიმანი — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონი ლიმანი — ქალაქი უკრაინაში, დონეცკის ოლქი ლიმანი — რაიონი აღმოსავლეთ უკრაინაში, დონეცკის ოლქი ლიმანი — რაიონი უკრაინაში, ოდესის ოლქი
მოლაქენდი (მრავალმნიშვნელოვანი)

მოლაქენდი შეიძლება აღნიშნავდეს: მოლაქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რაიონი მოლაქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, ქურდამირის რაიონი
რაისი

რაისი (არაბ. رئیس; „თავი“, „მეთაური“) — ქალაქისა და მისი ოლქის უფროსი შუა საუკუნეებში ახლო აღმოსავლეთის ქვეყნებში. ამ თანამდებობებზე ჩვეულებრივ, ადგილობრივი წარჩინებული საგვარეულოს წარმომადგენლებს ნიშნავდნენ. XI-XII საუკუნეებში ქართულ საისტორიო წყაროებში იხსენიება „სარაისო“ გადასახადი, რაც საქართველოს ქალაქებში, უპირველეს ყოვლისა, თბილისის საამიროში და თბილისში ამ თანამდებობის არსებობის მაჩვენებელი უნდა იყოს. ენციკლოპედია „თბილისი“, თბ., 2002. — გვ. 747, ISBN 99928-20-32-2.
XQuery

XQuery (XML Query) — მოთხოვნათა და ფუნქციური პროგრამირების ენა, რომელიც განკუთვნილია XML, JSON, ჩვეულებრივი ტექსტის ან სხვა დომენ-სპეციფიკური ფორმატის სტრუქტურირებულ და არასტრუქტურირებულ მონაცემებთან სამუშაოდ. ენის შემუშავებას ხელმძღვანელობს W3C-ს შემადგენლობაში შემავალი „XML Query სამუშაო ჯგუფი“. შემუშავების პროცესი მჭიდრო კავშირშია XSLT-ის შემმუშავბელ ჯგუფთან XSL Working Group; ეს ორი ჯგუფი ერთობლივად პასუხისმგებელია XPath-ზე, რომელიც XQuery-ს ნაწილია. 2007 წლის 23 იანვარს XQuery 1.0-მა მოიპოვა W3C Recommendation სტატუსი; 2014 წლის 8 აპრილს იგივე სტატუსი მოიპოვა XQuery 3.0-მა, ხოლო 2017 წლის 21 მარტს W3C Recommendation სტატუსი მოიპოვა XQuery 3.1-მა. ↑ W3C (2003-10-25). ციტირებულია Jonathan Robie-ს მიერ
თბილისის ფოლკლორული საღამოები

თბილისის ფოლკლორული საღამოები — ხალხური პოეზიის საღამოები, რამაც დასაბადი მისცა ფართო ეროვნულ მოძრაობას ღვენი ქვეყნის კულტურულ ცხოვრებაში, პირველი ასეთი საღამო გაიმართა თბილისში, ფილარმონიის დიდ საკონცერტო დარბაზში, 1979 წლის 14 აპრილს ქართველი ახალგაზრდობის მიერ ქართული ენის სახელმწიფოებრივი სტატუსის დაცვის დღესასწაულის წლისთავზე, ფილოლოგების ვ. კოტეტიშვილისა და ა. ჭინჭარაულის, მხატვარ თ. მირზაშვილი და ფილარმონიის იმჟამინდელი დირექტორი დ. კიტიას თაოსნობით. საღამო ჭეშმარიტ სახელმწიფო დღესასწაულად გადაიქცა, რაც დიდად განაპირობა ცოდნამ, გემოვნებამ, იუმოორმა და უშუალობამ, რომლითაც საღამოს უძღვებოდნენ ე. კოტეტიშვილი და ა. ჭინჭარაული. ფოლკლორული საღამოებმა ჩვენს საზოგადოებას შეახსენა მრავალსაუკუნოვანი კულტურის ფესვები. ტელევიზიაში საგანგებოდ შეიქმნა ხალხური შემოქმედების მთავარი რედაქცია, რამაც ღირსეულად იკისტრა ამ მოვლენის გაშუქება და გაძღოლა. ფოლკლორული საღამოები თბილისში ტარდებოდა ყოველ წელს, 1983-იდან კი თბილისიდან გადაინაცვლა საქართველოს სხვა ქალაქებში, რაიონულ ცენტრებში, სოფლებში, სადაც "სცენა ირთვებოდა ძველი ხალიჩა-ფარდაგებით, მოჩუქურთმებული საკარცხულებით, თიხისა და სპილკენძის ჭურჭლით, ძველი სამეურნეო იარაღებით. სხვენებიდან ჩამოალაგეს დამტვერილ-დააბლადებული ჯარა და ყდანი, გობი თუ ვარცლი, გარა თუ საბეჭველი. ისევ გაიმართა საქსოვი დაზგები და აბრუნდა მეთუნეთა ჩარხები. ყელი მოიღერეს დოქებმა და ხელადებმა, კოკებმა და ჭინჭილები; ჩამოწკრივდნენ დერგები და ქოთნები. ფოლკლორული საღამოებმა გამოავლინა ბევრი ნიჭიერი შემოქმედი და ბიძგი მისცა ხალხური გამოყენებითი ხელოვნების მივიწყებული დარგების აღდგენა-განვითარებას. ენციკლოპედია თბილისი, თბ., 2002, გვ. 874.
სანკულტურის თეატრი

თბილისის სანკულტურის თეატრი დაარსდა 1928 წელს მოძრავი თეატრის სახით. წარმოადგენდა სანიტარული აგიტაციური პროპაგანდის ერთ-ერთ ფორმას. თეატრის სამხატვრო ხელმძღვანელი და მთავარი რეჟისორი იყო ვიქტორ ნინიძე. 1928 მოძრავი სანკულტურის თეატრი სტაციონალურ სახელმწიფო თეატრად გადაკეთდა (აღმაშენებლის პროსპექტი 99). დადგმები: ა. კორნეიჩუკის „პლატონ კრეჩეტი“, ჰ. იბსენი „მოჩვენებანი“, ტ. რამიშვილის „სტუმარმასპინძლობა“ და სხვა. თეატრში მოღვაწეობდნენ რეჟისორები და მსახიობები: ვ. ყუშიტაშვილი, ნიკოლოზ გოძიაშვილი, ნ. ჩხეიძე, მ. ჭანიშვილი, ც. მეძმარიშვილი, შ. ნარსია, ნ. ერისთავი, მ. მდივანი, გ. ბუხრაშვილი და სხვა. 1967 თეატრმა არსებობა შეწყვიტა, ხოლო თეატრის ძველი შენობა აღებულია. ენციკლოპედია „თბილისი“, თბ., 2002. — გვ. 786, ISBN 99928-20-32-2.
თბილისის ფსიქოლოგიური სამსახური

თბილისის ფსიქოლოგიური სამსახური — იურიდიულ და ფიზიკურ პირთა დამხმარე ორგანიზაცია სოციალურ და საწარმოო აკითხების გადასაწყვეტად. თბილისში მოსახლეობას ფსიქოლოგიურ სამსახურს უწევენ ორგანიზაციები : საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის დიმიტრი უზნაძის სახელობის ფსიქოლოგიური ინსტიტუტი, დირექტორი: შ. ნადირაშვილი. თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფსიქოლოგიური ფაკულტეტის დეკანი დოცენტი დ. ფარჯანაძე. განათლების, მეცნიერების, კულტურისა და სპორტის სამინისტროსთან არსებული გამოყენებითი ფსიქოლოგიური სამეცნიერო ცენტრი. ხელმძღვანელი პ. ჩახნაშვილი ადამიანის რესურსების განვითარების ფონდი. ხელმძღვანელი ნ. სარჯველაძე. პრობლემატიკა: ლტოლვილთა ფსიქოლოგიური დახმარება; პოსტრამვული სტრესის ფსიქოლოგიური დახმარება; ფსიქო - სოციალური რეაბილიტაცია (დაარსდა 1996 წელს). „ბავშვი და გარემო“, პრობლემატიკა: მიუსაფარი და მშობლების მზრუნველობას მოკლებული ბავშვების სოციალურ-ფსიქოლოგიური დახმარება. აქ დაარსებულია თავშესაფარი (1995 წელს) რომელშიც არის დღის და ღამის ცენტრები (დღის ცენტრი იღებს 50 ბავშვს ხოლო ღამოობლემატიკას ცენტრი 20 ბავშვს). „ბავშვთა ნერვოლოგიის და ნეირორეაბილიტაციის სამკურნალო-საგანმანათლებლო ცენტრი“. პრობლემატიკა: ცერებრული დამბლით და ეპილეფციით დაავადებული ბავშვების დიაგნოსტიკა და რეაბილიტცია (დაარსდა 1996 წელს). „საქართველოს ჰუმანიტარული ფსიქოლოგიის და პედაგოგიის ასოციაცია“. პრობლემატიკა: ჰუმნიტარული ფსიქოლოგიის იდეოლოგიის გავრცელება და პრაქტიკილად გნხორციელება, სასწავლო სემინარების ჩატარება პედაგოგებისა და ფსიქოლოგიურ კონსულტაციაში მომუშავე პირებისათვის. სოციალურ-ფსიქოლოგიური დახმარების ცენტრი „ნდობა“. პრობელმატიკა: ფსიქოლოგიურ კრიზისში მყოფი პირის სოც-ფსიქოლოგიური დახმარება, ტრენინგები და კონსულტაციები (დაარსდა 1990 წელს). ბავშვთა ფსიქო-სოციალური დახმარების ცენტრი „ბარბალე“. ენციკლოპედია „თბილისი“, თბ., 2002. — გვ. 878, ISBN 99928-20-32-2.
საქართველოს რევოლუციურ მხატვართა ასოციაცია

საქართველოს რევოლუციურ მხატვართა ასოციაცია — დაარსდა თბილისში 1929 წელს. მის შემადგენლობაში შედიოდნენ ახალგაზრდა მხატვრები და საქართველოს სამხატვრო აკადემიის სტუდენტები. 1930 წელს სარმა გამოვიდა დეკლარაციით, რომელსაც ხელს აწერდნენ მ. თოიძე, ი. თოიძე, ლ. გუდიაშვილი, კ. სანაძე, ა. ქუთათელაძე, დ. კაკაბაძე, ს. კეცხოველი, ვ. თოფურიძე, ს. მაისაშვილი, ს. ლემონჟავა და სხვა. ისინი მიზნად ისახავდნენ სახვით ხელოვნებაში ინდუსტრიული თემის შემოტანას. სარმას მხატვრებს მივლინებით აგზავნიდა ქარხნებში, მშენებლობებზე, კოლემურნეობებში; ადგილზე აწყობდნენ გამოფენებს, გაუქმდა 1933 წელს. ენციკლოპედია „თბილისი“, თბ., 2002. — გვ. 789, ISBN 99928-20-32-2.
არჩილ ფრანგიშვილი

არჩილ ფრანგიშვილი (დ. 13 აპრილი, 1961, თბილისი) — ქართველი მეცნიერი ინფორმატიკის დარგში, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის წევრი (1997). ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი (1992), პროფესორი (1995), საერთაშორისო ინფორმატიზაციის აკადემიკოსი (1994), საერთაშორისო საინჟინრო აკადემის წევრი (1995), საინჟინრო აკადემიის წევრი (1996), ღირსების მედლისა (1996) და ორდენის (2003) კავალერი. 1983 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. 1990 წლიდან საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის იფორმატიკისა და მართვის სისტემების ინსტიტუტი დერექტორის მოადგილეა სამეცნიერო ნაწილში. მისი ძირითადი შრომები ეხება სპეციალიზეული მრავალპროცესული სისტემების პროექტირება თეორიასა და ტექნოლოგიას, ენერგეტიკული ობიექტების დინამიკურ და სტატიკურ რეჟიმებში მართვის თეორიას, მაკროეკონომიკური ანალიზის თანამედროვე თეორიას. ენციკლოპედია „თბილისი“, თბ., 2002. — გვ. 876, ISBN 99928-20-32-2. არჩილ ფრანგიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი