laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
კოლომენსკოეს ამაღლების ეკლესია

კოლომენსკოეს ამაღლების ეკლესია (რუს. Церковь Вознесения) — მართლმადიდებლური ეკლესია მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია XVI საუკუნეში. იგი შენდებოდა 1528-1532 წლებში. მდებარეობს მოსკოვის სამხრეთის ადმინისტრაციულ ოლქში ნაგატინსკი-ზატონის რაიონში, სოფელ კოლომენსკოეში. ეკლესია 1994 წლიდან არის იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი. ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას. ეკლესია შენდებოდა 1528-1832 წლებში. იგი სავარაუდოდ ააგო იტალეელმა არქიტექტორმა პეტროკ ანიბალმა, მდინარე მოსკოვის ნაპირზე. ეკლესიის ქტიტორია მოსკოვის დიდი მთავარი ვასილი III. ამაღლების ეკლესია ჩვენამდე მოღწეულ უძველეს ნაგებობას წარმოადგენს, რომელიც 1532 წელს, ტახტის მემკვიდრის, მომავალი მეფე ივანე მრისხანის დაბადების ზეიმის აღსანიშნავად ააგეს. სრულიად განსხვავებული, არაკანონიკური თეთრი ეკლესია, იმ დროისათვის ნამდვილი გარღვევა იყო, რადგან ის ბიზანტიური ტრადიციებით აშენდა. ეკლესიას ზემოდან ჯვრის ფორმა აქვს. ვიწრო პილასტრები, ისრისებური ფანჯრის ჩარჩოები, საკმაოდ რიტმული კიბის პასაჟები და ღია გალერეები ხაზს უსვამენ რუსული არქიტექტურის შედევრის დინამიურ ტენდენციას. მიჩნეულია, რომ მთლიანობაში ვერტიკალური კომპოზიცია, ნასესხებია ჩრდილოეთ რუსეთის ხის ეკლესიებისგან. ეკლესიის შენობა შედის მუზეუმ-ნაკრძალ კოლომენსკოეს შემადგენლობაში. 1994 წელს, აღიარა რა კაცობრიობის თვალსაჩინო ფასეულობის ნიმუშად, იუნესკომ კოლომენსკოეს ამაღლების თეთრი ეკლესია მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შეიტანა. 2000 წლის 8 დეკემბერს ეკლესია კვლავ აკურთხეს. 1994 წლიდან, ეკლესიას აქვს საპატრიარქო კომპლექსის ტაძრის სტატუსი. Гаврилов С. А. О начале строительства церкви Вознесения в Коломенском Гаврилов С. А. Церковь Вознесения в Коломенском — исследования 1972—1990 годов Гаврилов С. А. Иконостас церкви Вознесения в Коломенском — (на основе исторической справки 1996 г. в редакции 2010 г.) Гаврилов С. А. Исследование пола, исследование иконостаса 1985—1996гг Гаврилов С. А. Документы по церкви Вознесения в Коломенском — 1993—2003 годов დაარქივებული 2017-09-19 საიტზე Wayback Machine. Заграевский С. В. Первый каменный шатровый храм и происхождение шатрового зодчества დაარქივებული 2013-01-16 საიტზე Wayback Machine. Подъяпольский С. С. Архитектор Петрок Малой Памятники архитектуры Москвы. Окрестности старой Москвы. Научный редактор издания А. И. Комеч. — Москва: «Искусство-XXI век», 2007. ISBN 978-5-98051-041-1 Страница Церкви Вознесения Господня в Коломенском на портале Минкультуры России «Культура.рф» დაარქივებული 2012-11-06 საიტზე Wayback Machine. История церкви Вознесения на pravoslavie.ru Церковь Вознесения на sobory.ru Результаты исследования церкви Вознесения фирмой «КРЕАЛ» დაარქივებული 2009-09-12 საიტზე Wayback Machine. Весь материал об исследовании и реставрации на сайте музея-заповедника დაარქივებული 2009-07-24 საიტზე Wayback Machine. Вся информация фирмы «Таргет-цель» о реставрации церкви Фотографии по церкви Вознесения в Коломенском Внешний вид и внутреннее убранство церкви Вознесения. Фоторепортаж. Май 2011[მკვდარი ბმული] А. Л. Баталов. О происхождении шатра в русском каменном зодчестве 16 века[მკვდარი ბმული]
მცირე ამაღლება

მცირე ამაღლება (რუს. Малое Вознесение) — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია XV საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალურ ადმინისტრაციულ ოლქში პრესნენის რაიონში. მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია უფლის ამაღლების სახელზე. დიდი ამაღლების ტაძრის აშენებამდე უწოდებდნენ „ძველ ამაღლებას“. ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას. მიუხედავად იმისა, რომ ტაძარს ოფიციალურად ეწოდება უფლის ამაღლების ეკლესია, მოსახლეობაში ხშირად გამოიყენება სახელწოდება მცირე ამაღლება, განსხვავებით დიდი ამაღლებისაგან, რომელიც უფრო გვიანდელი ეკლესიაა. პირველი მონაცემები ეკლესიის შესახებ მიეკუთვნება 1584 წელს. მისი ხის შენობა გაანადგურა 1629 წლის ხანძარმა. თანამედროვე ქვის ეკლესია აგებულია 1634 წელს. 1680-იან წლებში ეკლესია გადააკეთეს. დაამატეს სამხრეთი ეგვტერი, რომელიც აკურთხეს პროკოფი და იოანე უსტიუჟელების სახელზე. 1690 წელს ეკლესიას ასევე დაამატეს ჩრდილოეთი ეგვტერი ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე ნაკურთხი. 1737 წელს ტაძარი დააზარალა ხანძარმა და აღადგინეს 1739 წელს. რეკონსტრუქციისას მას მიაშენეს ჩრდილოეთი ეგვტერი იოანე ნათლისმცემლის თავის კვეთის სახელზე. 1764 წელს ტაძარს დაადგეს რვაკუთხა ბაროკოს სტილში გადაწყვეტილი გუმბათი. XIX საუკუნის დასაწყისში გააფართოვეს სამხრეთის ეგვტერი, დაამატეს თაღოვანი გალერეა. 1831 წელს ეკლესიაში დააყენეს ახალი კანკელი. 1876 წელს ეკლესია გადააკეთეს ალექსი მარტინოვის პროექტის მიხედვით. 1902 წელს ეკლესიაში სარესტავრაციო სამუშაოები მიმდინარეობდა. ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ ეკლესია მცირე ხანი კიდევ ფუნქციონირებდა. 1929 წელს დაანგრიეს სამრეკლო. 1937 წელს დახურეს ტაძარი. მალევე მოხსნეს ჯვარი და გაანადგურეს ეკლესიის ინტერიერი. 1980 წელს შენობაში განათავსეს მოსკოვის მთავარი სამშენებლო სამმართველო. 1992 წელს ეკლესია დაუბრუნეს რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას. 1992 წლის 3 ივნისს ამაღლების დღესასწაულზე აკურთხეს ტაძრის საკურთხეველი. ეკლესიის მოხატვაზე მუშაობდნენ მხატვრები ირინა სტარჟეცკაია და ივან გლაზუნოვი. ტაძრის კანკელი დაამზადა ხატმწერმა სერგეი ფიოდოროვმა. დიდი ამაღლება Москва: все православные храмы и часовни / авт.-сост.: М. И. Вострышев, С. Ю. Шокарев. — М.: Эксмо, 2009. — С. 84. — ISBN 978-5-699-34703-2. Храм Вознесения Господня (Малое Вознесение) ↑ Зодчие Москвы времени эклектики, модерна и неоклассицизма (1830-е — 1917 годы): илл. биогр. словарь / Гос. науч.-исслед. музей архитектуры им. А.В.Щусева и др. — М.: КРАБиК, 1998. — С. 167. — 320 с. — ISBN 5-900395-17-0. ↑ Звонарев П. Сорок сороков. Т. П. М., 1994. С. 113—115 ↑ Уколова В. Просветы вечности დაარქივებული 2016-08-15 საიტზე Wayback Machine.
აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების სახელობის ტაძარი

აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების სახელობის ტაძარი (რუს. Храм Воскресения Словущего) — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვის ისტორიულ ცენტრში. ტაძარი დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალურ ადმინისტრაციულ ოლქში პრესნენის რაიონში. ეკლესიის წინამძღვარია ნიკოლაი ბალაშოვი. ეკლესიის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების სახელზე, სამხრეთის ეგვტერი - ელისე წინასწარმეტყველის, ხოლო ჩრდილოეთისა - ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე. ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას. ტაძრის შესახებ პირველი წყაროები თარიღდება 1548 წლით. თავდაპირველი აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების სახელობის ტაძარი წარმოდგენილია მოსკოვის პეტროვისეულ გეგმაზე, რომელიც შექმნილია 1596-1598 წლებში. 1629 წელს მოსკოვის დიდი ხანძრის დროს ტაძარი და მისი მიმდებარე ტერიტორია მთლიანად დაიწვა. მაგრამ მოსახლეობამ პრაქტიკულად ფერფლიდან აღადგინა ტაძარი და ააგო ახლა უკვე ქვისაგან. 1620 წლიდან ეკლესიის მახლობლად მდებარეობს ელია წინასწარმეტყველის სახელობის ტაძარი, რომელიც ააგეს მეფე მიხეილ I რომანოვისა და მისი მამის პატრიარქ ფილარეტის შეხვედრის პატივსაცემად, რომელიც დაბრუნდა პოლონელების ტყვეობიდან. 1636 წელს ანიშნული ტაძარი ქვის ნაგებობით შეცვალეს და იდგა XIX საუკუნის შუა წლებამდე. ტაძრის გაუქმების შემდეგ მისი საკურთხეველი გააიტანეს აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების სახელობის ტაძარში. თითქმის ორი საუკუნე ტაძარი ცვლილებების გარეშე არსებობდა. 1816-1820 წლებში კი ეკლესიას მიაშენეს სატრაპეზო და სამრეკლო. XIX საუკუნის მეორე ნახევარში ტაძრის ფანჯრები გააფართოვეს რუსული სტილის მიხედვით. 1897 წელს არქიტექტორ ალექსანდრე მაისნერის პროექტის მიხედვით სამრეკლოს ზედა ნაწილი შეცვალეს ახლით, რომელსაც ფსევდოკლასიკური სახე მისცეს. აღნიშნული ცვლილების შემდეგ სამრეკლო ეკლესიაზე ბევრად დიდი გახდა. ამის შემდეგ შენობას უკვე თანამედროვე სახე აქვს. 1930-იან წლებში, უღმერთობის ეპოქაში, ტაძარი არ დახურულა (ახლოს მცხოვრები ცნობილი მსახიობების არაერთჯერადი თხოვნის წყალობით), მაგრამ სამრეკლო დაანგრიეს. 1963-1964, 1979 და 1982-1986 წლებში ეკლესიას სარესტავრაციო სამუშაოები ჩაუტარდა. 1972 წლიდან სიცოცხლის ბოლომდე, 2003 წლამდე, ეკლესიაში რეგულარულად ატარებდა მსახურებას ვოლოკოლამის ეპარქიის მიტროპოლიტი პიტირიმი (ნაჩაევი). Официальный сайт храма Воскресения Словущего на Успенском Вражке Храм Воскресения Словущего на Успенском Вражке на temples.ru Храм Воскресения Словущего на Успенском Вражке на russian-church.ru
საპიტვა

საპიტვა (ინგლ. Sapitwa) — მალავის უმაღლესი წერტილი. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ ნაწილში, მულანჯეს მასივზე, ბლანტირედან აღმოსავლეთით, მოზამბიკის სახელმწიფო საზღვრის სიახლოვეს. სიმაღლე 3002 მ. აღსანიშნავია, რომ 2003 წელს მთის სიახლოვეს გამცილებლის გარეშე მყოფი სამი ტურისტი გაუჩინარდა. ასვლის სირთულისა და ამინდის მკვეთრი ცვლილებების გამო საპიტვა ტურისტული თვალსაზრისით სახიფათოა. ↑ Sapitwa Peak, Malawi ↑ Conseils aux voyageurs : Malawi sur le site du Ministère français des Affaires étrangères [1] დაარქივებული 2011-03-05 საიტზე Wayback Machine.
კამილა კაბელიო

კარლა კამილა კაბელიო ესტრაბაო (ესპ. Karla Camila Cabello Estrabao, /kəˈmiːlə kəˈbeɪoʊ/, ესპანურად: [kaˈmila kaˈbeʎo]; დ. 3 მარტი, 1997) — კუბელი-ამერიკელი მომღერალი და სიმღერების ავტორი. ის იყო გოგონების ჯგუფ Fifth Harmony-ის წევრი, რომელიც ჩამოყალიბდა 2012 წლის The X Factor-ის მეორე სეზონის დროს. კაბელიოს აქვს კოლაბორაციები, ისეთ მომღერლებთან, როგორებიცაა Machine Gun Kelly („Bad Things“), რომელმაც Billboard Hot 100-ში მიაღწია მეოთხე ადგილს. მას შემდეგ, რაც მან დატოვა ჯგუფი Fifth Harmony (2016 წლის დეკემბერში), გამოუშვა სოლო სიმღერა „Crying in the Club“. 2018 წელს გამოვიდა სადებიუტო ალბომი Camila, რომელმა Billboard 200-ში მოიპოვა პირველი ადგილი. იგივე ბედი ჰხვდა წილად სიმღერას „Havana“, რომელიც ჰიტად იქცა არა მარტო აშშ-ში, ინგლისსა და ავსტრალიაში, არამედ მთელს მსოფლიოში. კაბელო დაიბადა კოჯიმარში, აღმოსავლეთ ჰავანაში, კუბაში, სინუჰე ესტრაბაოსა და ალეხანდრო კაბელიოს ოჯახში. ის არის კუბელ-მექსიკელი. როდესაც იგი 5 წლის იყო, ოჯახი გადავიდა მაიამიში, ამერიკის შეერთებულ შტატებში. კამილა სწავლობდა მაიამის პალმეტოს უმაღლეს სკოლაში, მაგრამ თავისი სასიმღერო კარიერის გამო დატოვა იგი მე-9 კლასში. აღებული აქვს სკოლის დიპლომი. კამილა კაბელიო წარსდგა X Factor-ის აუდიტორიის წინაშე გრინსბოროში, ჩრდილოეთ კაროლინაში, არეტა ფრანკლინის სიმღერით „Respect“, მაგრამ გადაცემა არ გასულა ეთერში. ის გააერთიანეს ჯგუფ Fifth Harmony-ში ალი ბრუკთან, ნორმანთან, ლაურენ ჯაურეგუისთან და დაინა ჯეინთან ერთად. ჯგუფმა გამოუშვა EP „Better Together“ (2013) სტუდიურ ალბომთან, Reflection-თან ერთად (2015) და 7/27 (2016). მათ გამოუშვეს სიმღერები „Worth It“ და „Work from Home“. ↑ Cabello, Camila [camilacabello97]. (March 3, 2015) I AM 18. ციტირების თარიღი: 10 ივლისი, 2016 Archive link requires long scrolldown to pertinent tweet. ↑ Camila Cabello. Infoplease. ციტირების თარიღი: 19 თებერვალი, 2017. ↑ Arguelles, Victoria. „Q&A with Palmetto student Camila Cabello“. The Panther (ინგლისური). ციტირების თარიღი: 2017-10-17. ↑ Phull, Hardeep. How losing 'X-Factor' made Fifth Harmony the ultimate winners. Fifth Harmony Official (August 22, 2015). დაარქივებულია ორიგინალიდან — January 3, 2016. ციტირების თარიღი: January 3, 2017. ↑ Phull, Hardeep. (January 17, 2013) Simon Cowell Signs Fifth Harmony. ციტირების თარიღი: January 3, 2017.
მიშო ყიფიანი

მიშო ყიფიანი (დ. 12 აპრილი, 1846, ქვიშხეთი — გ. 2 მარტი, 1916, ვლადიკავკაზი) — ქართველი პედაგოგი, ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელი, საქართველოში ხალხოსნური მოძრაობის ერთ-ერთი მთავარი ინიციატორი, საშუალო სასწავლებლის დამთვრების შემდეგ შევიდა პეტერბურგის ტექნოლოგიურ ინსტიტუტში. საქართველოში დაბრუნების შემდეგ, 1875 წელს სამსახური დაიწყო ქუთაისში და აქტიურად ჩაება ხალხოსნურ მოძრაობაში; 1876 წელს სხვა ხალხოსნებთან ერთდ დააპატიმრეს და გადაასახლეს აღმოსავლეთ ციმბირში, შემდეგ კი ორენბურგში; 1981 წელს გაათვისუფლეს და სამშობლოში დაბრუნების უფლება მისცეს. იმავე წელს თბილისის მეორე გიმნაზიაში დაიწყო მასწავლებლად მუშაობა; 1981 წლის ოქტომბრიდან დაინიშნა გორის სამასწავლებლო სემინარიის ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებლად; პარალელურად ასწავლიდა ქართულ ენასა და ლიტერატურას გორის ქალთა პროგიმნაზიაშიც. დიდი ავტორიტეტითა და პატივისცემით სარგებლობდა მოსწავლეთა შორის. 1883 წელს იგი კვლავ დააპატიმრეს და ქალაქ უსტკამენოგორსკში გადაასახლეს. 1887 წელს გაათავისუფლეს და იგი საქართველოში დაბრუნდა. მიშო ყიფიანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების სახელობის ტაძარი (დანილოვი)

აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების სახელობის ტაძარი (რუს. Храм Воскресения Словущего) — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია XIX საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის სამხრეთის ადმინისტრაციულ ოლქში დანილოვის რაიონში. ეკლესიის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების სახელზე, ეგვტერები კი ელისე წინასწარმეტყველის, ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის, პეტრე და პავლე მოციქულებისა და იოანე ოქროპირის სახელზე. ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას. მდებარეობს დიდი სტაროდანილოვკის ქუცაზე № 3-ში. დანილოვის აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების სახელობის ტაძარი მდებარეობს დანილოვის მონასტრის თავდაპირველი მდებარეობის ადგილზე. თანამედროვე შენობა აგებულია ამპირის სტილში. ტაძრის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1832-1837 წლებში არქიტექტორ ფიოდორ შესტაკოვის პროექტის მიხედვით. ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ ეკლესიამ კიდევ რამდენიმე წელი იმოქმედა და 1933 წელს, უღმერთობის პერიოდში, დახურეს, ხოლო მის შენობაში განათავსეს წარმოების საამქრო. აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების სახელობის ტაძარში ღვთისმსახურება აღსდგა მხოლოდ 1989 წელს. 1989 წლის მაისში, ნაწილობრივი რესტავრაციის დასრულების შემდეგ აკურთხეს ეკლესიის მხოლოდ ერთი ნაწილი - ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელობის ეგვტერი. ამ მომენტიდან ტაძარში რეგულარულად მიმდინარეობს ღვთისმსახურება. 1998 წლისათვის ტაძარი მთლიანად აღადგინეს. მთლიანი ტაძრის კურთხევა შედგა1998 წლის 14 აგვისტოს. ტაძრის კურთხევის ცერემონიალს ხელმძღვანელობდა მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქი ალექსი II. კურთხევის ცერემონიალი წარიმართა უფლის პატიოსანი ჯვრის შემოყვანების დღესასწაულზე. ეკლესია აგებულია გვიანი ამპირის სტილში, გააჩნია სიმეტრიულ-ღერძული კომპოზიცია. აღმოსავლეთიდან სწორკუთხა დაგეგმარების აფსიდი ესაზღვრება, ხოლო დასავლეთიდან - დიდი სატრაპეზო (საკურთხევლები: პეტრესა და პავლეს, ილია წინასწარმეტყველის, იოანე ოქროპირის და ნიკლოზ საკვირველთმოქმედის) და მაღალი სამსართულიანი სამრეკლო. გვერდითი ფასადები იონიური პორტიკებითაა გაფორმებული. ტაძარში დაცულია რამდენიმე სიწმინდე, მათ შორის აღსანიშნავია ღვთისმშობლის ხატი „მოულოდნელი სიხარული“ და დიდმოწამე პანტელეიმონის ხატი. ↑ Воскресения Словущего в Даниловской слободе храм. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-04. ციტირების თარიღი: 2018-03-25. ↑ Храм Воскресения Словущего в Даниловской слободе ↑ Святейший Патриарх освятил храм Воскресения Словущего в Даниловской слободе. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-05-20. ციტირების თარიღი: 2018-03-25.
კულიშკის ყველაწმინდის ეკლესია

კულიშკის ყველაწმინდის ეკლესია (რუს. Церковь Всех Святых на Кулишках) — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია 1380 წელს. მდებარეობს მოსკოვის კიტაი-გოროდის ახლოს, ტვერის რაიონში. ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას. პირველი ხის ეკლესია ამ ადგილზე ააგეს დიმიტრი დონელის დროს. რუსულ ისტორიულ წყაროებში, 1364 წლისათვის, როდესაც აღწერენ მოსკოვის დიდ ხანძარს (რომელმაც მოგიანებით მიიღო ყველაწმინდის სახელი), ყველაწმინდის ეკლესია უკვე მოიხსენიება როგორც უკვე არსებულს. XVIII საუკუნის ბოლოსათვის მოსკოვის შესახებ არსებულ გზამკვლევებში გაჩნდა წინადადება ტაძრის მშენებლობის შესახებ, რომელიც მიეძღვნებოდა 1380 წლის 8 სექტემბერს კულიკოვოს ბრძოლაში დაღუპული ჯარისკაცების ხსოვნას. XIV საუკუნეში, ეკლესიისათვის შერჩეული ადგილი, მდებარეობდა მოსკოვის საზღვართან შორიახლოს და ტერმინი კულიშკა იყო „ქვეყნის დასასრულს“ მდებარე ადგილის სინონიმი, თუმცა მოგვიანებით იგი მოსკოვის ისტორიულ ცენტრად იქცა. ეკლესია 1488 წელს მთლიანად გადააკეთეს, ასევე მოხდა მოსკოოვური ბაროკოს სტილში მისი გადაკეთება 1687-1689 წლებში. 1930 წელს ეკლესია დახურეს, მაგრამ ტაძრის დაგეგმილი დანგრევა არ შედგა, რასაც შეეგუა სახელმწიფო უშიშროების ორგანოები. თუ რაში გამოიყენებდნენ ეკლესიის შენობას, კარგად მეტყველებს 1994 წელს ეკლესიის სარდაფში აღმოჩენილი დახვრეტილი ადამიანის ცხედრები. 1975 წელს შენობა გადაეცა მოსკოვის ისტორიის მუზეუმს, რასთან დაკავშირებითაც 1970-1982 წლებში მიმდინარეობდა ამ საინტერესო არქიტექტურული ძეგლის სარესტავრაციო სამუშაოები. 1978-1979 წლებში კულიკოვოს ბრძოლის 600 წლისთავის აღნიშვნასთან დაკავშირებით წარიმართა არქეოლოგიური კვლევა-ძიება, რის შედეგადაც აღმოაჩინეს XIV საუკუნის თავდაპირველი ტაძრის ფუნდამენტი. 1991 წელს შენობა დაუბრუნდა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას. 1994 წელს ეკლესიის სარდაფში აღმოაჩინეს დახვრეტილთა ცხედრები და მათი პატივისცემის ნიშნად სარდაფის კედელთან აღმართეს ჯვარი ახალმოწამეეთა გამოსახულებით. 1998 წელს ალექსანდრიის მართლმადიდებელი ეკლესიის მეტოქი ოდესიდან მოსკოვში გადაიტანეს და განათავსეს კულიშკის ყველაწმინდის ტაძარში. Малиновский А. Ф. Обозрение Москвы. / Сост. С. Р. Долгова. — М., Моск. рабочий, 1992. 256 с. Официальный сайт დაარქივებული 2020-11-24 საიტზე Wayback Machine. Росписи в Храме დაარქივებული 2016-03-05 საიტზე Wayback Machine. Официальная информация Церковь Всех Святых на Православие.Ru Церковь Всех Святых на sobory.ru История церкви на КуликовоПоле. Ru Разрушение захоронений воинов, падших в Куликовской битве, фундаментов 16-17 веков, белокаменных надгробий, культурного слоя 14-17 веков ↑ Достопримечательности Москвы. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-02-26. ციტირების თარიღი: 2018-03-25. ↑ Собор
კურლინას სახლი

ალექსანდრა კურლინას სახლი (რუს. Особняк Александры Курлиной) — ისტორიული შენობა რუსეთში. მდებარეობს ქალაქ სამარაში, კრასნოარმეისკაიასა და ფრუნზეს ქუჩების კვეთაზე. მოდერნის სტილის სახლი ქალაქის არქიტექტურის ერთ-ერთ მთავარ ღირსშესანიშნაობას წარმოადგენს. ამჟამად შენობაში მოდერნის მუზეუმია განთავსებული. შენობა 1903 წელს I გილდიის ვაჭარმა ალექსანდრე კურლინმა თავისი მეუღლე ალექსანდრა კურლინასთვის ააგო, რომლის სახელსაც არაოფიციალურად ის დღეს ატარებს. სახლი სამარაში მდებარე ერთ-ერთი პირველი მოდერნისტული ნაგებობა იყო. შენობის პროექტი არქიტექტორ ალექსანდრე ზელენკოს ეკუთვნის. 1918 წლის სამოქალაქო ომის დროს სამარა ბოლშევიკების წინააღმდეგ აჯანყებულმა ჩეხოსლოვაკურმა კორპუსმა დაიკავა, ხოლო კურლინას სახლში ჩეხოსლოვაკური არმიის კონტრდაზვერვა განთავსდა. 1941-დან 1943 წლამდე დიპლომატიური კორპუსის მოსკოვიდან კუიბიშევში ევაკუაციის დროს, შენობაში შვედეთის საელჩო იყო განთავსებული. 1966 წელს კუიბიშევის საოლქო საბჭოს აღმასრულებელი კომიტეტის დეპუტატების გადაწყვეტილებით, კურლინას სახლი დაცვის ქვეშ მყოფი შენობების სიაში შეიტანეს როგორც „სახლი, რომლის სარდაფშიც 1918 წელს ბელო-ესეროვის კონტრდაზვერვის მიერ მრავალი წითელარმიელი დახვრიტეს“. შენობაზე განთავსდა მემორიალური დაფა წარწერით „მუშათა კლასი პატივს მიაგებს, 1918 წელს ამ სახლის სარდაფში ჩეხური კონტრდაზვერვის მიერ მხეცურად ნაწამები მუშათა კლასის გმირების ნათელ ხსოვნას“. 1990-იან წლებში დაფის დემონტაჟი განხორციელდა. 1970-იან წლებში შენობა საოლქო მხარედმცოდნეობის მუზეუმს გადაეცა. 1995 წელს რუსეთის პრეზიდენტ ბორის ელცინის განკარგულებით „კურლინების სახლ-კარს“ ფედერალური მნიშვნელობის ისტორიისა და კულტურის ძეგლის სტატუსი მიენიჭა. შენობაში 22 ოთახია, თავის მხრივ თითოელი მათგანი უნიკალური და ინდივიდუალურია. მეორე სართულზე ლითონის კიბე ადის. მოპირკეთებულია შორენკეცის ფერადი ფილებით. შენობის ფასადი ცისფერი მოელვარე ფილებით არის მოპირკეთებული, რომელიც ჰარმონიულად ერწყმის მქრქალ ცოკოლსა და შორენკეცის მწვანე ჩანართებს. ფასადზე წარმოდგენილია რელიეფი: ქალის თავი (სახლის დიასახლისი) ფრონტონზე და ფანჯრის თავზე გრძელი ღეროების მქონე მცენარე. რკინის გისოსები პეპლის ფრთებს განასახიერებს. ჭრიჭინა სახურავზე და ბადისებრი კარები სახლს განუმეორებელ და ჰაეროვან იერსახეს აძლევს. Е. Борисова, Г. Стернин. Русский модерн. მუზეუმის ოფიციალური საიტი მოდენის მუზეუმის ოფიციალური ჯგუფი „Вконтакте“-ში მოდენის მუზეუმის ოფიციალური გვერდი „Facebook“-ზე Ирина Крамарева Загадки дома Курлиной. журнал «Самара и Губерния», № 6#2003—1#2004 (декабрь—январь) ↑ Музей «Усадьба Курлиных» — О музее. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-02-09. ციტირების თარიღი: 2018-03-26. ↑ http://gorod-samara.narod.ru/dost/kurlin.html Дом Курлиной ↑ Андрей Артёмов В списках значатся. Как охраняли самарские памятники истории и культуры полвека назад. интернет-журнал «Другой город», 31 января 2017 ↑ Андрей Артёмов И мальчики кровавые в глазах. 6 страшных случаев из истории Самары. интернет-журнал «Другой город», 13 мая 2016
ალექსეი ტოლსტოის სახლ-მუზეუმი

ალექსეი ტოლსტოის სახლ-მუზეუმი (რუს. Музей-усадьба Алексея Николаевича Толстого) — სახლ-მუზეუმი რუსეთში. მდებარეობს ქალაქ სამარაში ფრუნზეს ქუჩაზე. შენობა 1881-1882 წლებში გადამდგარ შტაბსკაპიტან ა. ვერნერის დაკვეთით აიგო. 1899 წლის ბოლოს სახლის ალექსეი ტოლსტოის მამინაცვალ ალექსეი ბოსტრომის საკუთრება გახდა და 1918 წლამდე მას ეკუთვნოდა, სანამ შენობის ნაციონალიზაცია არ მოხდა და კომუნალურ საცხოვრებლად არ გადაკეთდა. კარ-მიდამო ორი ერთნაირი დაგეგმარების ორსართულიანი სახლისგან, ფლიგელისგან და სამეურნეო ნაგებობებისგან შედგებოდა. შენობების წინა ნაწილში ხუთოთახიანი ბინები მდებარეობდა — თითოეულ სართულზე ორ-ორი. უკანა ნაწილში (მიშენებაში) მსახურთა სათავსოები, საწყობები და სამზარეულოები იყო განლაგებული. სახლის მეპატრონის, ალექსეი ბოსტრომის ოჯახი შენობის მარჯვენა მხარეს, მეორე სართულზე მდებარე ბინაში ცხოვრობდა. დანარჩენი ბინები ქირით გაიცემოდა. ფლიგელის პირველ სართულზე მდებარეობდა: მეეზოვის ოთახი, სამზარეულო, ხოლო სარდაფში სამრეცხაო. ეზოს ნაწილი ორ ფანჩატურიან ბაღს ეკავა, რომლებიც დიდებისა და პატარებისთვის განკუთვნილი სათამაშო მოედნებით იყო აღჭურვილი. კარ-მიდამოს ტერიტორია შემონახულია თავის ისტორიულ საზღვრებში, მასზე აღდგენილია საკარმიდამო ნაგებობები. ძირითად სამუზეუმო ექსპოზიციებს წარმოადგენს ალექსეი ტოლსტოისა და მისი დედის — მწერალ ალექსანდრა ბოსტრომის წერილები, დღიურები, ფოტოები, წიგნები და პირადი ნივთები. მუზეუმის ფონდებში დაცულია ალექსეი ტოლსტოის ცხოვრებასა და მოღვაწეობასთან დაკავშირებული 10 ათასზე მეტი დოკუმენტი და მასალა. ექსპოზიციაში ცენტრალური ადგილი მემორიალურ ბინას უკავია, რომელშიც მომავალი ავტორი მშობლებთან ერთად ცხოვრობდა. დარბაზების შინაური მდგომარეობა დამთვალიერებელს XIX-XX საუკუნეების პროვინციული ქალაქის ატმოსფეროში ამოგზაურებს. მუზეუმის შესასვლელი კაბინეტი მემორიალური დაფა სახლ-მუზეუმი იანდექსის რუკაზე სახლ-მუზეუმის ოფიციალური საიტი
სამარის ფეხბურთის მუზეუმი

სამარის ფეხბურთის მუზეუმი (რუს. Музей самарского футбола) — ფეხბურთის მუზეუმი რუსეთში. მდებარეობს ქალაქ სამარაში. მუზეუმის ექსპოზიციის ძირითადი ნაწილი საფეხბურთო კლუბ „კრილია სოვეტოვს“ ეძღვნება (დაარსდა 1942 წელს). სამარის ფეხბურთი, რომლის 100 წლის იუბილეც 2011 წელს აღინიშნა, მუზეუმში წარმოდგენილია სხვა რეგიონალური გუნდების: კუიბიშევის „მეტალურგის“, „ლოკომოტივის“, „დინამოს“, ტოლიატის „ლადის“, სამარის „იუნიტის“, „სიზრანი-2003“-ისა და იური კონოპლიოვის სახელობის საფეხბურთო აკადემიის ისტორიებით. მუზეუმის ექსპონატები და აღჭურვილობა საჩუქრად და შემოწირულობების სახით „კრილია სოვეტოვის“ გულშემატკივრებმა, ვეტერანებმა, მწვრთნელებმა და რეგიონული გუნდების მოქმედმა ფეხბურთელებმა გაიღეს. ასევე ზოგიერთმა უცხოურმა და რუსეთის პრემიერ-ლიგის, პირველი და მეორე ლიგების გუნდებმა. მუზეუმი 2007 წლის ოქტომბერში სამარის სპორტული ლიცეუმის შენობის ერთ-ერთ ფლიგელში შეიქმნა. იდეის ავტორები პოეტი და ტელეწამყვანი სერგეი ლეიბგრადი და გულშემატკივართა სააქციო საზოგადოება „Волжский бастион“-ის თავმჯდომარე ალექსანდრე ჩერნიშევი იყვნენ. 2014 წლის 1 ოქტომბრიდან მუზეუმი კუიბიშევის მოედანთან ახლოს, კულტურული მემკვიდრეობის ობიექტის ზედა სართულზეა განთავსებული. მუზეუმის შენობა სამარის საქალაქო ოლქის ადმინისტრაციამ გამოყო. ცენტრ-მუზეუმი ორიგინალური დიზაინით გამოირჩევა: ტრადიციული სამუზეუმო ექსპოზიციის გარდა მასში წარმოდგენილია საფეხბურთო სტადიონის, კარისა და ხელოვნური გაზონის ფრაგმენტები, ფერწერული და ფოტოგრაფიული მხატვრული ნამუშევრები, ასევე საფეხბურთო თემის ინსტალაციები. სამარის ფეხბურთის საზოგადოებრივი მუზეუმის გახსნის ცერემონია საფეხბურთო კლუბ „კრილია სოვეტოვის“ ვეტერანების, ახალგაზრდა ფეხბურთელების (აპრილი-მაისი 2008 წელი), ყოფილი მთავარი მწვრთნელის ლეონიდ სლუცკისა და მოქმედი ფეხბურთელების (ივლისი, 2008 წელი) მონაწილეობით გაიმართა. ღონისძიებაში ასევე მონაწილეობდნენ: კლუბის ყოფილი მთავარი მწვრთნელი გაჯი გაჯიევი, მოთამაშეები ალექსანდრე ციგანკოვი, ანდრეი გუსინი და ალექსანდრე მაკაროვი (აგვისტო, 2008 წელი). 2010 წლის 28 მარტს სამარის ფეხბურთის მუზეუმში კლუბის 19 ახალწვეულისა და „კრილია სოვეტოვის“ ახალი მთავარი მწვრთნელის იური გაზაევის სიმბოლური კურთხევა გაიმართა. სამარის ფეხბურთის მუზეუმი „ВКонтакте“-ში Музей футбола в Самаре Самарцам покажут стоптанные бутсы Бута Открыт музей "Крыльев Советов" Бут и Лагиевка подписали дневники лицеистам Общественный музей футбола в Самаре В Самаре появился футбольный музей В Самаре появился футбольный музей დაარქივებული 2015-06-19 საიტზე Wayback Machine. «Крылья Советов» открыли футбольный музей «Крылья» сходили в музей самарского футбола