laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
პალიასტომის ღვთისმშობლის ხატი

პალიასტომის ღვთისმშობლის ხატი — ქართული ხატი, რომელზედაც მარიამ ღვთისმშობელი წარმოდგენილია ყრმით. ხატი ფერწერისაა და შეჭედილია ვერცხლით. იგი შემკულია 123 თვალით და მარგალიტით, აქვს ორი წყვილი ოქროს საყურე. აკადემიკოსი გიორგი ჩუბინაშვილი მას XVI საუკუნით ათარიღებს. ხატის ქვედა არშიაზე მედალიონებს შორის შვიდსტრიქონიანი ასომთავრული წარწერაა, რომელიც ქარაგმების გახსნის შემდეგ ასე იკითხება: „ქ. შენ ღრუბელსა მსგავს ნათლისასა ქუეყანათა ზედა მაერთესა, ტომებით... ლსა ადამისა დედასა ღმრთისასა, ძუელ ოდესმე მოსესგან მაყოლდ (სიც) მეორედ ხილულსა და შეუწველად დაცულსა ერონისსა სოფლისა განმანათლებელო შენ ცათა მობძავსა დედაქალაქისა ქუთაისისა ღმრთისმშობელო, ადიდე ორთავე შინა ცხოვრებასა მეფეთა მეფე გიორგი, ძე მათი ალექსანდრე, მე, ცვა ფარვათა თქვენთა მინდობილმან ქუთათელ მთავარეპისკოპოსმან ჩხეტიძემა ბასილი მოვაჭედინეთ ხატი ესე ყოვლად წმინდისა ღმრთისმშობლისა, პირველ მოჭედილი დაძველებულიყო და ჩუენ მეორედ განვაახლეთ. შეიწირე დედაო ღმრთისაო, მცირე ესე მსახურება ჩუენი და მეოხ გვექმენ მას დღესა განკითხვისა, ამინ, შეიქმნა ხატი ესე ხელითა რაფიელ მონაზონისათა ქრონიკონ“. პალიასტომის ღვთისმშობლის ხატი ამჟამად ქუთაისის სახელმწიფო მუზეუმშია დაცული. ↑ პალიასტომის ღვთისმშობლის ხატი
ქალაფა

ქალაფა — ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი, სამონასტრო კომპლექსი. მდებარეობს მარნეულის მუნიციპალიტეტის სოფ. წერაქვის მახლობლად. კომპლექსში შედის ეკლესია (XIII ს.) და შუა საუკუნეთა სხვა ნაგებობანი. გარს უვლის გალავანი. ეკლესიის კედლებზე შემონახულია ლაპიდარული წარწერები. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 445.
მალთაყვა (ბალეტი)

მალთაყვა — ქართული ბალეტი. დაიდგა თბილისის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო თეატრში 1938 წლის 5 მაისს. კომპოზიტირი: შალვა თაქთაქიშვილი. ლიბრეტოს ავტორი: გიორგი თაქთაქიშვილი.
იძუმო ნო ოკუნი

იძუმო ნო ოკუნი (იაპ. 出雲阿国) (დ. 1572 ― გ. 1613) — კაბუკის თეატრის ერთ-ერთი მთავარი დამფუძნებელი. მიიჩნევა, რომ ის იყო მიკო (შინტოისტური ეკლესიის მსახური ქალი) იძუმოს დიდ ტაძარში, რომელმაც ცეკვის, სიმღერის და სამსახიობო ხელოვნების ახალი სტილი წამოიწყო კიოტოს დამშრალი მდინარის კალაპოტში. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: იძუმო ნო ოკუნი "Izumo no Okuni" დაარქივებული 2013-10-17 საიტზე Wayback Machine. , - Distinguished Women დაარქივებული 2014-03-09 საიტზე Wayback Machine. Izumo no Okuni "Izumo no Okuni", - Drama Archivesდაარქივებული 2006-05-07 საიტზე Wayback Machine.
მირანდული ენა

მირანდული ენა (მირანდულად: lhéngua mirandesa; პორტ. língua mirandesa) — რომანული ენა ასტურ-ლეონური ლინგვისტური ჯგუფიდან, რომელიც იშვიათად გამოიყენება პორტუგალიის ჩრდილო-დასავლეთ რეგიონში, ძირითადად მირანდა-დუ-დორუს მოგადურუს და ვიმიოსუს მუნიციპალიტეტებში. პორტუგალიის პარლამენტმა 1998 წელს მას თანაოფიციალური ენის სტატუსი მიანიჭა. მირანდიულ ენას აქვს განსხვავებული ფონეტიკა, მორფოლოგია და სინტაქსი. მისი შექმნა XII საუკუნეში პორტუგალიის ჩამოყალიბებასთან ერთად იწყება. მისი ფესვები მოდის ლათინური ენიდან. ის არის ანტიკური ასტურ-ლეონური ჯგუფის (რომელიც გამოიყენებოდა ლეონის სამეფოში) გადმონაშთი. ასტურ-ლეონური ლინგვისტური ჯგუფი ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მირანდული ენა მირანდული ენის ორთოგრაფიული ნაკრები დაარქივებული 2003-06-29 საიტზე Wayback Machine. (PDF) ეთნოლოგიური ანგარიში(Mirandese) Mirandés na Net დაარქივებული 2007-09-28 საიტზე Wayback Machine. Lhéngua i Cultura Mirandesa (მირანდული ენა და კულტურა) [https://web.archive.org/web/20060321082115/http://www.romaniaminor.net/ianua/Ianua02/02Ianua04.pdf დაარქივებული 2006-03-21 საიტზე Wayback Machine. L [Mirandés: Ũa Lhéngua Minoritaira an Pertual] მცირე ენები პორტუგალიაში(PDF, in Mirandese) კანონის ნაწილი რომელიც ანიჭებს მირანდიულ ენას ოფიციალურ სტატუსს
ქარზამეთი

ქარზამეთი — XIII საუკუნის ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი, ერთი უდიდესი ერთნავიანი ეკლესიათაგანი საქართველოში. მდებარეობს მესხეთში, ასპინძის მუნიციპალიტეტში, ნაგებია კარგად გათლილი ქვის კვადრების სწორი რიგებით. ადგილობრივი გადმოცემით იგი დაუმთავრებლადაა დარჩენილი. ეკლესიის სწორკუთხა სივრცე კედლის სვეტებით აფსიდა უჩვეულოდ ღრმაა. კედლებზე შემორჩენილია ლაპიდარული წარწერები. შესასვლელი სამხრეთით და დასავლეთით აქვს. ეკლესიას 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია. ვახუშტი ბატონიშვილს „აღწერა სამეფოსა საქართველოსა“-ში ქარზამეტსაც ახსენებს: „ამ ხევს ზეით მოერთვის მტკვარსვე ქარზამეთის ხევი. ამომდინარე მისვე მთასა და მომდინარე ეგრეთვე. ქარზამეთს არს მონასტერი გუნბათიანი , მდიდრად ნაშენი კეთილს ადგილს და აწ ცალიერი“. ცნობა აქ გუმბათიანი ტაძრის არსებობის შესახებ მცდარი უნდა იყოს, რადგან ჩვენს მიერ განხილული ეკლესია დარბაზულია, ხოლო მეორე ეკლესიის გადარჩენილი კვალი ასევე დარბაზული უნდა იყოს . „გიორგი ბოჭორიძის ცნობით, ქარზამეთის მეორე ეკლესია მდგარა სოფლის ქვედა ნაწილში. იგი ერთნავიანი შენობა ყოფილა 11,5 X 4.7 მ. შენახულია მარტო დუბაღი 0,5 მ. სიმაღლისა; ქვა სულ მოუცლიათ და აქვე მახლობლად, დასავლეთით სკოლა აუშენებიათ - 1928 წელს.“ დარბაზული ეკლესია დაუმთავრებელია, ორსაფეხურიანი ცოკოლის ზემოთ კედლების სიმაღლე დაახლოებით 2,1 - 2,2 მეტრია. ნაგებია ბაზალტის დიდი ზომის კარგად დამუშავებული ქვით. მშენებლობის შეწყვეტის მიზეზი უცნობია, როგორც ალექსანდრე ფრონელი აღნიშნავს „თლილი ქვის დიდებული ტაძარი დაუწვია მაწყვერელს (აწყურის ეპისკოპოსს), საჟენნახევარი აუტანია, მოსულან ოსმალნი და დარჩენილა ტაძარი დაუმთავრებელი .“ MAK-ის XII ტომში დაახლოებით იგივეს გვიდასტურებს ექვთიმე თაყაიშვილი. ქარზამეთის ეკლესიის ასაგებად ზეძირკველის ზემოთ გათლილი ქვის მხოლოდ ორი რიგის ამოყვანა მოუსწრიათ (როგორც ზემოთ ვახსენეთ ტაძრის ასაგებად დიდი ზომის ქვები იყო დამუშავებული). დაუსრულებელი ტაძრის მხატვრულ მხარეზე მსჯელობა ძნელია. სამხრეთის ფასადზე ქვის სამი კრონშტეინია, სავარაუდოდ აქ კარიბჭის და ეკვდრის აგება იყო დაგეგმილი. შესრულების მხრივ საფასადო ქვები დიდი სიზუსტითა დამუშავებული და ზეძირკველის ზედა საფეხურში ამოკვეთილ ღარში ზუსტადაა მორგებული. სამხრეთის კარი დანარჩენ ორზე განიერია. გარედან მას ქვაზე კვეთილი და გრეხილი ლილვებით შემოკავებული ზოლი შემოყვებოდა, რომელიც ტიმპანის ნახევარწრიულ მოხაზულობასაც შემოწერს. ტიმპანზე შესრულებული წარწერის ხასიათი (დაგრძელებული ასომთავრული ასოები), დეკორის შესრულების ოსტატობა, ტაძრის აგებას XIII საუკუნის დასასრულზე ან XIV საუკუნის დასაწყისზე მიგვანიშნებს. ჩვენი აზრით თარიღი შესაძლოა რამდენამდე XIII საუკუნის დასასრულისკენაც გადაიწიოს. ფრონელი ა., (ყიფშიძე), დიდებული მესხეთი თბ., 1991 ბოჭორიძე გ., მოგზაურობა მესხეთ-ჯავახეთში, თბ., 1992 ბერიძე ვ., სამცხის ხუროთმოძღვრება , თბ., 1995 ახალციხისა და ტაო-კლარჯეთის ეპარქია, თბ., 2013 ↑ საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება № 665, 2006 წლის 7 ნოემბერი, ქ. თბილისი, კულტურის ზოგიერთი უძრავი ძეგლისათვის ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის მინიჭების შესახებ
კინომცოდნეობა

კინომცოდნეობა — მეცნიერება კინოს შესახებ, ხელოვნებათმცოდნეობის დარგი. იგი შეისწავლის კინოხელოვნების თეორიას და ისტორიას, მათ შორის სამსახიობო ხელოვნებას, რეჟისურას, კინოდრამატურგიის და კინომუსიკის პრობლემებს, ოპერატორისა და მხატვრის ხელოვნებას და სხვა. კინომცოდნეობასთან უშუალოდ არის დაკავშირებული კინოს კრიტიკა, რომელიც კინოხელოვნების მიმდინარე ცხოვრების ანალიზს აკეთებს. ჟორჟ სადული
PUFFS

PUFFS არის NetBSD ბირთვის ქვესისტემით ფაილური სისტემების "მომხმარებლის სივრცეში" გასაშვებად. იგი დაემატა NetBSD 5.0 გამოშვებისას და გააჩნია FUSE-ს მხარდაჭერის ფენა რომელიც საშუალებას იძლევა სხვა ოპერაციული სისტემებიდან ფაილური სისტემების პორტირებას. ↑ http://www.netbsd.org/docs/puffs/
ქართები

ქართები, იბერები — ისტორიული ქართლის (იბერიის) მოსახლეობის, ქართული ტომების აღმოსავლური შტოს სახელწოდება. ანტიკურ მსოფლიოში ქართები ცნობილი იყვნენ „იბერების“ ან „აღმოსავლეთის იბერების“ სახელით („დასავლეთის იბერებისაგან“, პირენეს მცხოვრებთაგან განსასხვავებლად). ლაპარაკობდნენ საკუთრივ ქართულ ენაზე, რომელიც ჩამოყალიბდა ქართველური ენების (ქართული, ზანური, სვანური) ფუძეენის დიფერენციაციის შედეგად. ქართები უძველესი ხანიდან ცხოვრობდნენ აღმოსავლეთ, სამხრეთ საქართველოსა და დასავლეთ საქართველოს აღმოსავლეთის რაიონების ტერიტორიაზე. თანამედროვე ტერმინი „ქართჷ“, რომელსაც თბილისის აღანიშნავად იყენებენ მეგრელ-ჭანები, ლაზები, სვანები, ასევე აფხაზები („კარტ“), არის ძველი ქართლის რეგიონის სახეცვლილი ვარიანტი. თბილისს მემკვიდრეობით ერგო მცხეთის ზედსახელი „ქართი“, რომელიც ძველი ქართლის სამეფოს ქალაქის - მცხეთის ციტადელის თავდაპირველი სახელი იყო. თბილისმა ეს დასახელება, საერთო აღმოსავლური დასახელებიდან V-VI საუკუნეებში მიიღო, მაშინ როცა ქართ-მეგრულ-სვანურ-აფხაზურ-ლაზური საერთო სახელმწიფოს დედაქალაქი მცხეთიდან თბილისში გადავიდა. იბერია საქართველოს ისტორიის ნარკვევები, ტ. 1, თბ., 1970 მელიქიშვილი გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 458.
მირანდა-დუ-დორუს მუნიციპალიტეტი

მირანდა-დუ-დორუს მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი პორტუგალიაში. ფართობი 487,2 კმ². 2001 წლის აღწერით მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 7,707 ადამიანი. მუნიციპალიტეტი მოიცავს ქალაქ მირანდა-დუ-დორუს.
ქართების სახელმწიფო

ქართების სახელმწიფო (1245-1389) — ფეოდალური სახელმწიფო, რომელიც დააარსა ქართების ირანული წარმოშობის დინასტიამ ჰერათის ოაზისისა და ღურის მთიანი ოლქის ტერიტორიაზე. ცენტრი - ქალაქი ჰერათი. ქართების სახელმწიფო ჰულაგუიანთა ვასალი იყო, მაგრამ მისი გამგებლები დამოუკიდებლობისაკენ მიისწრაფოდნენ, ამიტომ ჰულაგუიანთა ჯარებმა ჰერათი მრავალჯერ დაარბიეს და გაძარცვეს. XIV საუკუნის II მეოთხედში, მონღოლთა ძალაუფლების შესუსტების შემდეგ, ქართებმა ფაქტობრივად დამოუკიდებლობას მიაღწიეს. მუიზ ალ-დინმა (1331-1370) დაიკავა თითქმის მთელი აღმოსავლეთი ხორასანი და ავღანეთის ნაწილი. ქართების სახელმწიფო, რომელიც სხვადასხვა ფეოდალური სამფლობელოს ფორმალურ სამხედრო-ადმინისტრაციულ გაერთიანებას წარმოადგენდა, XIV საუკუნის 80-იან წლებში დაიპყრო თემურლენგმა, რის შემდეგაც მალე შეწყვიტა არსებობა. კიკნაძე რ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 458.
ჩელო როკი

ჩელო როკი და ჩელო მეტალი — როკისა და მძიმე მეტალის ქვეჟანრები, რომელთაც ახასიათებთ ჩელოების გამოყენება (ისევე, როგორც სხვა ხემიანი საკრავების, როგორებიცაა ვიოლინო და ალტი) ძირითად ინსტრუმენტად, ისეთი უფრო მეტად ტრადიციული როკ ინსტრუმენტების თანხლებით, როგორებიცაა ელექტრო გიტარა, ბას გიტარა და დასარტყმელი საკრავები. ჩელოები, ხშირად ჯგუფურად სამი ან მეტი, ქმნიან ნაცნობი როკ-მუსიკის ანალოგიურ ჟღერადობას, რიტმს და ტექსტურას, რომელიც გაჯერებულია ჩელოების (და სხვა ხემიანი საკრავების, რომელსაც იყენებენ) უნიკალური ტემბრით და ხემიანი საკრავების უფრო ტრადიციული ჟანრებით. ჩელოები და სხვა ხემიანი საკრავები ხშირად გაძლიერებული და მოდიფიცირებულია ელექტრონულად, ხოლო იკვრება ისინი ძირითადად ელექტრო გიტარის ჟღერადობის იმიტაციის მანერით. ეს ყველაფერი ხშირად ერწყმის სხვა, უფრო ტიპურ როკ-მუსიკის ელემენტებს, როგორებიცაა როკის სტილის ვოკალი და დასარტყმელი საკრავები. ნეო-კლასიკური მეტალი სიმფონიური მეტალი Hal Leonard Corporation (2003). Rock Solid: Cello (Play Along). ISBN 978-0634057465.  მეტალიკა (2009). Best of Metallica for Cello: 12 Solo Arrangements with CD Accompaniment. Cherry Lane Music. ISBN 978-1603781251.  Hal Leonard Corporation (2010). Classic Rock: Cello (Instrumental). Cherry Lane Music. ISBN 978-1603782227.  Sweet Child of Mine - rock cello and guitar YouTube-ზე ინფორმაცია საიტზე activemusician.com
მარია II (პორტუგალია)

მარია II (პორტ. Maria II a Educadora; დ. 4 აპრილი, 1819, რიო-დე-ჟანეირო, ბრაზილია — გ. 15 ნოემბერი, 1853, ლისაბონი, პორტუგალია) — პორტუგალიის დედოფალი ბრაგანსის დინასტიიდან 1826–1828 და 1834–1853 წლებში. პედრუ IV-ის და მარია ლეოპოლდინა ავსტრიელის შვილი. იქორწინა ორჯერ. პირველი ქორწინებიდან მეუღლე დაეღუპა თანაცხოვრებიდან მესამე თვეს. 1836 წელს კი ცოლად გაჰყვა პრინც საქსენ-კობურგ-გოთას ფილიპე II-ს, რომელთანაც შეეძინა 7 შვილი. Sousa, Otávio Tarquínio de (1972a). A vida de D. Pedro I (Portuguese). Rio de Janeiro: José Olympio.
მარია I (პორტუგალია)

მარია I (პორტ. Maria de Bragança; დ. 17 დეკემბერი, 1734, ლისაბონი, პორტუგალია — გ. 20 მარტი, 1816, რიო-დე-ჟანეირო, ბრაზილია) — პორტუგალიის დედოფალი ბრაგანსის დინასტიიდან 1777 -1816 წლებში. ჟუზე I-ის და მარია ანა ვიქტორია დე ბურბონის შვილი. მამამისის გარდაცვალების შემდეგ მარია გახდა ტახტის კანონიერი მემკვიდრე საკუთარ მეუღლესთან ერთად. 1760 წელს ცოლად გაჰყვა საკუთარ ბიძას, მამამისის უმცროს ძმას პედრუ III-ს, რომელთანაც შეეძინა 6 შვილი. Cheke, Marcus (1947). Carlota Joaquina, Queen of Portugal. London, England: Sidgewick & Jackson.  Benevides, Francisco da Fonseca. Rainhas de Portugal: Estudo Historico - Volume I. Lisbon, Portugal: Typographia Castro Irmão. Benevides, Francisco da Fonseca. Rainhas de Portugal: Estudo Historico - Volume II. Lisbon, Portugal: Typographia Castro Irmão.
ფერმას დიდი თეორემა

ფერმას ბოლო თეორემა (ხშირად ფერმას დიდი თეორემა) — თეორემა მათემატიკაში; მდგომარეობს შემდეგში: არ არსებობს ისეთი a, b და y მთელი რიცხვები, რომელთათვისაც სრულდება ტოლობა a n + b n = y n {\displaystyle a^{n}+b^{n}=y^{n}} , სადაც n > 2(n ორზე მეტი მთელი რიცხვია). ფერმას ბოლო თეორემა მათემატიკის ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული თეორემაა. იგი ჩამოაყალიბა ფრანგმა მათემატიკოსმა პიერ ფერმამ დიოფანტეს წიგნ „არითმეტიკაზე“ მინაწერის სახით, რასაც დაუმატა, რომ მან გადაჭრა ეს ამოცანა, მხოლოდ ადგილის უქონლობის გამო ვერ ახერხებდა დამტკიცების იქვე დაწერას. დღესდღეობით ცნობილია, რომ ამოცანის ამოხსნა შეუძლებელი იყო ფერმის დროინდელი ელემენტარული მათემატიკის საშუალებით. ასე რომ, დამტკიცება, რომელზედაც ფერმა მიუთითებდა, სავარაუდოდ მცდარი იყო ან საერთოდ არ არსებობდა. სრული სახით ამოცანა გადაიჭრა მხოლოდ 1994 წელს ენდრიუ უაილზის შრომებში. მანამდე სხვადასხვა დროს გადაჭრილი იქნა 600–ზე მეტო კერძო შემთხვევა. მაგალითად n = 4 შემთხვევისთვის ერთ-ერთი დამტკიცება გამოაქვეყნა თვითონ ფერმამ. ამოცანის ჩამოყალიბების ელემენტარულმა სახემ განაპირობა მისი პოპულარობა არასპეციალისტებს შორის. სინამდვილეში კი ფერმას თეორემა უკავშირდება თანამედროვე მათემატიკაში მდგარ რამდენიმე უფრო ღრმა პრობლემას. აღნიშვნისათვის n = 2 შემთხვევაში ტოლობას a n + b n = y n {\displaystyle a^{n}+b^{n}=y^{n}} აქვს უამრავი ამონახსენი მთელ რიცხვებში. პიერ ფერმა
პედრუ III

პედრუ III (დ. 5 ივლისი, 1717, ლისაბონი, პორტუგალია — გ. 25 მაისი, 1786, სინტრა, პორტუგალია) — გაერთიანებული პორტუგალიის, ბრაზილიისა და ალგარვის მეფე ბრაგანსის დინასტიიდან 1777–1786 წლებში. მეფე ჟუან V-ისა და მარია ანა ავსტრიელის შვილი. 1760 წელს ცოლად შეირთო საკუთარი ძმის ჟუზე I-ის შვილი, მომავალი დედოფალი მარია I. ქორწინება იყო ნებადართული რომის პაპის მიერ რადგან ჟუზე I-ს არ ჰყავდა მამრობითი სქესის მემკვიდრე. პორტუგალიის მეფეების ოფიციალურ ჩამონათვალში პედრუ III არ მოიხსენიება, თუმცა მას თავისი რიგითი ნომერი აქვს, რომელიც მიჰყვება პორტუგალიის მეფეების ნუმერაციას. Sousa, António Caetano de. História genealógica da Casa Real portuguesa (in Portuguese). VIII. Lisbon: Silviana.
ქართლი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ქართლი შეიძლება აღნიშნავდეს: ქართლი — მხარე აღმოსავლეთ საქართველოში; ქართლი — ქართლოსის მიერ დაარსებული პირველი ქალაქი; ქართლი — ქართული გაზეთი; ქართლი — სპორტული სტადიონი გორში.
300 628 მოწამე

300 628 მოწამე – მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანები, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 2 სექტემბერი, ახალი სტილით - 15 სექტემბერი. წმინდა სამასიათაექვსასოცდარვა მოწამე ნიკომიდიაში აწამეს ქრისტესთვის იმპერატორების, დიოკლეტიანეს და მაქსიმიანეს (284-305) დროს. ისინი იყვნენ ალექსანდრიელები, რომელთაც ქრისტე მაცხოვარი ალექსანდრიის მთავარეპისკოპოსის, პეტრეს (ხს. 8 დეკემბერს) მოწამეობრივი აღსასრულის შემდეგ ირწმუნეს. მათი ოჯახებით ჩავიდნენ ნიკომიდიაში და ნებით ჩაბარდნენ საწამებლად. დიოკლეტიანე თავდაპირველად ცდილობდა, ქრისტიანობის უარყოფაზე დაეყოლიებინა აღმსარებლები, მაგრამ მათი შეურყევლობა რომ იხილა, ბრძანა, ყველასთვის თავები მოეკვეთათ, სხეულები კი ხრამში გადაეყარათ. „წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი III, თბილისი, 2001 წ.
Automated Testing Framework

ATF ან ავტომატური ტესტირების ბაზა — კოდის გამოცდის ფუნქციების ნაკრები თავდაპირველად შექმნილი NetBSD-სთვის 2007 წლის „Google Summer Code“-ის ფარგლებში. ATF შეუძლია პროგრამული უზრუნველყოფის ტესტირება, ტესტის შესაძლოა დაწერილი იყოს POSIX shell-ში, C-ში ან C++-ში. უპირველესად ATF პროექტიs მიზანი არის რომ ტესტები თვითმმართველობადი არიან და გასაშვები მომხმარებლის მიერ პერიოდულად. ↑ http://www.netbsd.org/~jmmv/atf/about.html
Busdma

busdma — პროგრამის პროგრამირების ინტერფეისების კომპლექტი, რომლის მიზანია მოწყობილობის დრაივერების წერა ისე რომ წყარო კოდი ნაკლებად იყოს დამოკიდებული პლატფორმის სპეციფიკურ კოდზე, რაც საშუალებას იძლევა რომ ოპერაციული სისტემა ადვილად იყოს პორტირება სხვა კომპიუტერულ არქიტექტურაზე. თავდაპირველად იქნა შექმნილი და დასახელებული როგორც "bus_dma" API, NetBSD ოპერაციული სისტემის პროგრამისტების მიერ, busdma შემდეგ იქნა მიღებული OpenBSD, FreeBSD პროექტების მიერ. NetBSD და OpenBSD აქვს დამატებითი "bus_space" API, რომლებიც გაერთიანდნენ FreeBSD-ის busdma-ს ვერსიაში. DragonFly BSD დეველოპერებს ნელ-ნელა შეაქვთ თავიანთ დრაივერებში busdma-ს გამოყენება. (ინგლისური) http://netbsd.gw.com/cgi-bin/man-cgi?bus_dma++NetBSD-current დაარქივებული 2016-03-03 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) http://www.freebsd.org/projects/busdma/ დაარქივებული 2010-07-29 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)http://www.freebsd.org/cgi/man.cgi?query=busdma&apropos=0&sektion=0&manpath=FreeBSD+5.2-RELEASE+and+Ports&format=html
Netpgp

netpgp არის BSD ლიცენზირებული პროექტი OpenPGP SDK-ს საფუძველზე , რომელიც უზრუნველყოფს ხელმოწერის, გადამოწმების, კოდირების და ფაილების დეშიფრაციას. მას ასევე გააჩნია netpgpkeys ინსტრუმენტი გასაღებების მართვისთვის. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-10-29. ციტირების თარიღი: 2010-09-15. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-12-31. ციტირების თარიღი: 2010-09-15. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-06-06. ციტირების თარიღი: 2010-09-15. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-10-29. ციტირების თარიღი: 2010-09-15.
თეატრმცოდნეობა

თეატრმცოდნეობა — მეცნიერება თეატრის შესახებ, ხელოვნებათმცოდნეობის დარგი. იგი შეისწავლის თეატრალური ხელოვნების თეორიას და ისტორიას, მათ შორის სამსახიობო ხელოვნებას, დრამატურგიას, რეჟისურას, თეატრალურ არქიტექტურას, დეკორატიულ ხელოვნებას და სხვა. თეატრმცოდნეობასთან უშუალოდ არის დაკავშირებული თეატრალური კრიტიკა, რომელიც თეატრალური ხელოვნების მიმდინარე ცხოვრების ანალიზს აკეთებს. ანტუანი, ანდრე ნათელა არველაძე მიხეილ თუმანიშვილი გრიგოლ ბუხნიკაშვილი ნადია შალუტაშვილი ნოდარ გურაბანიძე ლონდა ღვალაძე-ჭაბუკიანი ეთერ გუგუშვილი ნათელა ურუშაძე შოთა ცუცქირიძე თამარ გომართელი ვასილ კიკნაძე ლაშა ჩხარტიშვილი ნიკოლოზ წულუკიძე
ენტონი ქვინი

ენტონი ქვინი (ინგლ. Anthony Quinn; დ. 21 აპრილი, 1915, ჩიუაუა, მექსიკა — გ. 3 ივნისი, 2001, ბოსტონი, აშშ) — მექსიკური წარმოშობის ამერიკელი მსახიობი, მხატვარი, მწერალი. ნათამაშები აქვს ისეთ წარმატებულ ფილმებში, როგორებიცაა „ბერძენი ზორბა“, ლოურენს არაბი, გზა. ორჯერ მოიპოვა ოსკარი კაცის მეორეხარისხოვანი როლის საუკეთესო შესრულებისათვის (1952, 1956). ენტონი ქვინი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ენტონი ქვინი“ ვიკისაწყობში.
ადრიანოპოლის ზავი

ადრიანოპოლის სამშვიდობო ხელშეკრულება (ადრიანოპოლის ზავი) — რუსეთის იმპერიასა და ოსმალეთის იმპერიას შორის დადებული რამდენიმე სამშვიდობო ხელშეკრულება, ხელმოწერილი ადრიანოპოლიში (ედირნე). ადრიანოპოლის სამშვიდობო ხელშეკრულება (1713) (ადრიანოპოლის ზავი (1713)) ადრიანოპოლის სამშვიდობო ხელშეკრულება (1829) (ადრიანოპოლის ზავი (1829)) ცეცხლის შეწყვეტა, ხელმოწერილია რუსეთსა და ოსმალეთის პორტას შორის 19 იანვარს (31 იანვარს) 1878 წელს (რუსეთ-თურქეთის ომის (1877-1878) წინასწარი შეთანხმების შედეგად). პრუტის სამშვიდობო ხელშეკრულება
აკაკი ჭანტურია

აკაკი ჭანტურია (დ. 12 თებერვალი, 1881 — გ. 11 მაისი, 1941) — ქართველი მეცნიერი, არქეოლოგი, ეთნოგრაფი, ზუგდიდის მუზეუმის დამაარსებელი. აკაკი ჭანტურიამ დაწყებითი განათლება ახალსენაკის ოთხკლასიან სასულიერო სასწავლებელში მიიღო. შეეძლო, თბილისის სასულიერო სემინარიაში უგამოცდოდ ჩარიცხულიყო, მაგრამ მას სხვა მიზნები ჰქონდა - უცხოეთში წასვლაზე ოცნებობდა. მალევე ბათუმში გადავიდა და როტშილდის ქარხანაში დაიწყო მუშაობა. იქვე შეუდგა ინგლისური ენის სწავლას. იმისათვის, რომ დიდ ბრიტანეთში წასასვლელი ფული მოეგროვებინა, ფიზიკურ შრომასაც არ ერიდებოდა. აკაკი ჭანტურია ინგლისში 1904 წელს გაემგზავრა და ერთ ოჯახში რუსული ენის მასწავლებლად დაიწყო მუშაობა და უნივერსიტეტში გეოლოგიურ ფაკულტეტზე ჩაირიცხა, სადაც შეისწავლა არქეოლოგია, ეთნოგრაფია, ისტორია, კარტოგრაფია, სამუზეუმო საქმე, ფილოლოგია, ფოლკლორი და ხელოვნება, მონაწილეობდა ბრიტანეთის მუზეუმის სამეცნიერო-საძიებო ექსპედიციებსა და ტრადიციულ შემოქმედებით დათვალიერებებში. 1912 წელს აკაკი საქართველოში დაბრუნდა. მან სამეგრელოში დიდძალი გეოლოგიური და პალეონტოლოგიური მასალა შეაგროვა, დაახარისხა და მამაპაპეული ოდის დიდ დარბაზში სანიმუშო გამოფენა მოაწყო. ამავე თემას უძღვნა საკვალიფიკაციო ნაშრომი „საქართველოს გეოლოგია“, რომელიც 1919 წელს ლონდონში ინგლისურ ენაზე გამოიცა. 1913 წლის ბოლოს აკაკი ჭანტურია კვლავ საზღვარგარეთ წავიდა. სწავლობდა ლონდონის ფიზიოლოგიურ მეცნიერებათა ინსტიტუტში, ლონდონის უნივერსიტეტის სამეფო კოლეჯსა და სამხატვრო კოლეჯში, იქვე მიიღო ბაკალავრის სამეცნიერო წოდებაც. 1919 წელს აკაკი ჭანტურია ამერიკის შეერთებულ შტატებში გაემგზავრა, სადაც ჩრდილოეთ კაროლინის უნივერსიტეტში, ბარეტის კოლეჯში სწავლობდა. ამერიკაში დარჩა 4 წელი. ინგლისში დაბრუნებულმა ცოლად შეირთო ლონდონელი ქალი ქეით უოლტერ ბოლი. 1920 წელს აკაკი მეუღლესთან და უფროს ვაჟიშვილთან ერთად საბოლოოდ დაბრუნდა საქართველოში და მშობლიურ სოფელში დასახლდა. მეუღლეს შეასწავლა ქართული და მეგრული. იგი ხშირად დადიოდა თბილისში, ახლად დაარსებულ თბილისის უნივერსიტეტში, მუშაობდა მუზეუმებში, არქივებსა და წიგნთსაცავებში. ჯერ თბილისის უნივერსიტეტში სამსახური, შემდეგ საგარეო საქმეთა მინისტრობა შესთავაზეს, მაგრამ მან უარი თქვა, რადგან სხვა მიზანი - მუზეუმის დაარსება - ჰქონდა. ამ მიზნის მისაღწევად აკაკის ძალიან დიდი შრომა და ძალისხმევა დასჭირდა. მუზეუმი, რომელსაც „სამეგრელოს მუზეუმი“ ეწოდა, 1921 წლის 1 მაისს გაიხსნა. დადიანების ქონება ზუგდიდის გარდა სალხინოსა და ჭკადუაშში - პრინც აშილ მიურატის სასახლეში ინახებოდა. სალხინოდან ნივთების მიღება აკაკის მთელ ეპოპეად ექცა - მცველების თანხლებით მიდიოდა და აურაცხელ საგანძურს ურმებით ეზიდებოდა. 1937 წლიდან დაიწყო აკაკი ჭანტურიას აშკარა დევნა. 1940 წლის 23 ივლისს დადიანების სასახლეში აკაკი ჭანტურიას ეპოქა დასრულდა. მეცნიერმა სიძველეთსაცავი სამუდამოდ დატოვა, რის გამოც საგანძური გაიძარცვა. ინტერვიუ კესო ჭანტურიასთან ↑ 1.0 1.1 http://uli.nli.org.il/F/?func=find-b&local_base=NLX10&find_code=UID&request=987007301917405171
ადრიანოპოლის სამშვიდობო ხელშეკრულება (1713)

ადრიანოპოლის სამშვიდობო ხელშეკრულებამ დაასრულა რუსეთ-თურქეთის 1710-1713 წლების ომი. ხელმოწერილია 13 (24) ივნისი ადრიანოპოლში (ახლანდელი ედირნე, თურქეთი) 25 წლის ვადით. ადრიანოპოლის ხელშეკრულების ძირითად დებულებებში მეორდებოდა 1711 წლის პრუტის სამშვიდობო ხელშეკრულების დებულებები. ამ ხელშეკრულების თანახმად, რუსეთი იღებდა ვალდებულებას 60 დღის განმავლობაში გამოეყვანა ჯარის ნაწილები რეჩ პოსპოლიტის ტერიტორიიდან რომლებიც უმთავრესად უკრაინის დნეპრის მარჯვენა მხარეს იმყოფებოდნენ. რუსეთ-თურქეთის საზღვარი გადატანილ იქნა მარცხენა სანაპირო გეტმანშინის საზღვრებთან  — მდინარეების სამარის და ორელის (Орель, Оріль) შორის შემდეგ სამხრეთ აღმოსავლეთით სივერის დონეცამდე. რუსეთი კარგავდა ზაპოროჟიის აღმოსავლეთ ნაწილს და მთლიანად იყო იზოლირებული აზოვის ზღვისაგან. ასევე გადაიხედა საზღვრები მარჯვენა სანაპირო (დნეპრიდან) უკრაინის მიწებზე, კიევიდან დაწყებული. 1714 წ. 23(12) აპრილს ადრიანოპოლის ხელშეკრულებას დამატებული იქნა 2 სტატია, რითაც თურქეთის სულთანი ნებას რთავდა რეჩი პოსპოლიტის ჯარებს დაეკავებინათ დნეპრის მარჯვენა სანაპირო უკრაინის ტერიტორია. საიდანაც უკვე გაყვანილი იყო მოსახლეობა ლიკვიდირებული მარჯვენა სანაპირო კაზაკების პოლკების "სლუჩიდან დნეპრის" საზღვრამდე. შესაბამისად ამ შეთანხმებამდე რუსეთის იმპერია ეთანხმებოდა 1711 და 1712 წლების ხელშეკრულებებს, მათ შორის აღიარებდა თურქეთის იურისდიქციას ზაპოროჟიის კაზაკებზე (Військо Запорізьке). ადრიანოპოლის სამშვიდობო ხელშეკრულება წარმოადგენდა დიდ დიპლომატიურ წარმატებას რუსეთისათვის, მიუხედავად მისი ტერიტორიული დანაკარგებისა, რითაც უზრუნველყოფდა მოქმედების თავისუფლებას ბალტიის ზღვის სანაპიროებისათვის ბრძოლაში. ადრიანოპოლის ხელშეკრულება მოქმედებდა კონსტანტინოპოლის 1720 წლის "სამუდამო ზავის" (სამუდამო მშვიდობის) ხელშეკრულების დადებამდე. სტატია უკრაინის მეცნიერებათა აკადემიის უკრაინის ისტორიის ინსტიტუტის საიტზე არტამონოვი ვ.ა. რუსეთი და რეჩი პოსპოლიტა პოლტავის გამარჯვების შემდეგ (1709—1714). მ., 1990 (Артамонов В.А. Россия и Речь Посполитая после Полтавской победы (1709—1714). М., 1990); ჩუხლიბი ტ. ვ. დნეპრის მარჯვენა სანაპირო უკრაინა XVII — ს-ის დასაწყისში და XVIII ს-ნის ბოლოს საერთაშორისო ხელშეკრულებებში (Чухліб Т.В. Правобережна Україна в міжнародних договорах у другій половині XVII — на початку XVIII ст. В кн.: Українська козацька держава: витоки та шляхи історичного розвитку, вип. 3. К.—Черкаси, 1993) კაზაკების უკრაინული სახელმწიფო: ისტორიული განვითარების გზები, გამ. 3. კ.—ჩერკასი, 1993. ადრიანოპოლის საზავო ხელშეკრულება ქსე, ტ. 1, გვ. 102, თბ., 1975