laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ნოქალაქევის მისარონის ეკლესია

ნოქალაქევის მისარონის ეკლესია — არქეოლოგიური ძეგლი სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნოქალაქევში. ეკლესიის დარბაზი აბსიდიანად მოქცეულია გარე სწორკუთხედში. საკურთხევლის აფსიდა ნახევარწრიულია. იგი იატაკის დონიდან ორი საფეხურითაა აწეული. ქვედა საფეხური სრულად, ხოლო ზედას მხოლოდ შუა ნაწილია შემორჩენილი. განსაკუთრებით ყურადღებას იქცევს ბრწყინვალედ ნაგები კონქი. მისი თლილი ქვები ერთმანეთთან კარგადაა მორგებული. კონქის ქვები ეკლესიის ინტერიერისა და ფასადების ქვებისაგან განსხვავდება. კონქის თაღის თითოეული ქვა წყობის რიგების შესაფერისია. კონქის სფერო მიღებულია თლილი ქვის რიგებით. რიგების ზომები თანდათანობით მცირდება და ბოლოს, ცენტრში თაღის კლიტით მთავრდება. საკურთხეველი თავისი კონქით დაბალი და განიერია. საკურთხევლის ორივე მხარეს, გეგმაში ტრაპეციული ორი პატარა ნიშაა, ეკლესიას ჰქონდა კანკელი. ეკლესიის დარბაზი მართკუთხა ფორმისაა, მისი სივრცის გადაწყვეტაში არავითარი დეკორატიული ელემენტი არ არის გამოყენებული. დარბაზს შიგნიდან ქვის სწორკუთხა ჩამოსაჯდომი შემოუყვება. ეკლესია განათებულია სამი პატარა სარკმლით. ეკლესიას შემოსასვლელი ჰქონდა დასავლეთ და ჩრდილოეთ მხრიდან. ეკლესია სადაა, მხოლოდ დასავლეთის კარის არქიტრავზე ამოკვეთილია ოთკუთხედი, შიგნით ჩახაზული ორი დიაგონალური ხაზით, რომლებიც ერთმანეთ კვეთს. დარბაზი ცილინდრული კამარითაა გადახურული, ხოლო აფსიდი ნახევარწრიული კონქით მთავრდება. დარბაზი და საკურთხეველი გადახურული იყო ცალ-ცალკე, სხვადასხვა დონეზე, ორფერდა სახურავით. ეკლესიის ორივე დონის სახურავებს ერთნაირი ქანობები ჰქონიათ. ეკლესიის შიდა კედლებზე ნალესობა არ არის, მაგრამ კონქის მიმდებარე ჩრდილო კედელზე შეიმჩნევა მოხატულობის კვალი. ძეგლი თავისი სიმარტივით და დახვეწილი ფორმით ადრეული პერიოდის ნაგებობების შთაბეჭდილებას ტოვებს. კონქის წყობაც ადრეული პერიოდისთვისაა დამახასიათებელი. ასევე იგივეზე მეტყველებს ის, რომ დარბაზის გადახურვისას არაა გამოყენებული საბჯენი თაღები. ეკლესიის არქიტექტურულ-შედარებითმა ანალიზმა გვიჩვენა, რომ ეკლესია V საუკუნის ბოლო VI საუკუნის დასაწყისით თარიღდება.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 5141
მენჯის ციხე

მენჯის ციხე — არქეოლოგიური ძეგლი სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტის სოფელ მენჯში. ციხის კომპლექსი მდებარეობს ქალაქ სენაკის ცენტრიდან დასავლეთით 4 კმ-ში, გზის პირა უნაგირა მთაზე. სწორედ უნაგირა მთის ამ სამხრეთ დაბოლოებაზეა აღმართული მენჯის ციხე. კომპლექსს სამხრეთ და დასავლეთ მხრიდან ციცაბო ფერდობი შემოფარგლავს, ხოლო ჩრდილოეთ და აღმოსავლეთ მხრიდან უნაგირა მთის კალთები ეკვრის. კომპლექსი შედგება კლდის ქვით ნაგები 1 მეტრი სისქის გალავნისაგან მასში ჩადგმული მართკუთხა კოშკისგან, ციხის ეზოში, აღმოსავლეთ ნაწილში მდგარი მცირე დარბაზული ეკლესიისგან და გალავნებს დასავლეთ და აღმოსავლეთ მხრიდან შემოვლებული 4 მეტრი სიგანის ხელოვნური თხრილისგან. ციხის ჭიშკარი გაჭრილი უნდა ყოფილიყო დასავლეთ გალავანში, კოშკის სამხრეთით, თუმცა მისი ზომები და ფორმები ზედაპირული დაზვერვით არ დგინდება. ციხის ჩრდილოეთ პერიმეტრზე გალავნის კვალი არ ჩანს. სავარაუდოდ გალავნის ადგილას იკვეთება 0,5 მ სიმაღლის ბორცვი, რომელიც დასავლეთით კოშკს უერთდება. ციხის სამხრეთ პერიმეტრზე გალავნების ხაზი სრულად ფიქსირდება, საშუალოდ 2 მეტრის სიმაღლეზე, მას შიგნიდან მთელ პერიმეტრზე შემოუყვება გამოწეული ბაზისი, სავარაუდოდ კოშკს შესასვლელი უნდა ჰქონოდა აღმოსავლეთ მხრიდან. ნაგებია კარგად გათლილი სწორკუთხა კლდის ქვით, რიგების დაცვით. ციხის ეკლესია დარბაზული ტიპისაა. ეკლესიის დარბაზი, აფსიდიანად მოქცეულია გარე სწორკუთხედში. 2005 წლიდან ტაძარში მიმდინარეობს აღდგენითი სამუშაოები, რის გამოც ძველი სამშენებლო ფენები სრულად არ იკვეთება. შემორჩენილი ნაწილების მიხედვით, შეიძლება ითქვას, რომ ტაძარი ნაშენი იყო კლდის კარგად გათლილი ქვებით, ასევე ჩანს მოგვიანო X-XII საუკუნეების გადაკეთებების კვალი, რის თქმის საფუძველსაც გვაძლევს ტაძრის გარშემო გამოვლენილი ფრესკის ანაბეჭდიანი ბათქაშები და განვითარებული შუა საუკუნეებისთვის დამახასიათებელი ორნამენტიანი საპირე ქვის ფრაგმენტები.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 5146
სარი-აიგირი

სარი-აიგირი (ბაშკ. Һары Айғыр; რუს. Сары-Айгыр) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ჩეკმაგუშის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 16 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ჩეკმაგუშიდან დაშორებულია 30 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 89 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები (89%) შეადგენენ. Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ http://www.webcitation.org/6Rxi3K6iw ↑ 2.0 2.1 Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан ВПН-2002 и 2009 ↑ Численность населения по населённым пунктам Республики Башкортостан. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-08-20. ციტირების თარიღი: 2020-12-31. ↑ Административно-территориальное устройство Республики Башкортостан: Справочник / Сост. Р. Ф. Хабиров. — Уфа: Белая Река, 2007. — 416 с. ISBN 978-5-87691-038-7 ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
ეკალღიჭი (გვარი)

ეკალღიჭი (ლათ. Smilax) — მცენარეთა გვარი ეკალღიჭისებრთა ოჯახისა. ლიანასებრი ფესურიანი ბუჩქებია ეკლიანი ყლორტებით (სიგრძე 30–40 სმ-მდე); ხშირად წარმოქმნიან ძნელად გასავლელ ბარდებს; იშვიათად შედარებით დაბალი ბალახებია. ფოთლებს ყუნწის ძირში, ჩვეულებრივ, მოსაჭიდი ულვაშების წყვილი აქვს. ერთსქესიანი ყვავილები შეკრებილია იღლიურ ყვავილედებში. ნაყოფი კენკრაა. ცნობილია 300-მდე სახეობა. გავრცელებული არიან სუბტროპიკებსა და ტროპიკებში, იშვიათად ორივე ნახევარსფეროს თბილზომიერ და ჭარბტენიან რაიონებში. საქართველოს ჭალის ტყეებში ფართოდ არის გავრცელებული Smilax excelsa. სამკურნალო (S. officinalis), ჩინური (S. china) და სხვა სახეობის ეკალღიჭის ფესვები შეიცავს სტეროიდული ხასიათის საპონინებს, სახამებელს, ფისს და ძველი დროიდან გამოიყენება ხალხურ მედიცინაში. ↑ Smilax — ინგლისურ-ქართული ბიოლოგიური ლექსიკონი. ↑ 2.0 2.1 Левичев И. Г. Смилакс // Большая российская энциклопедия. т. 30. — М., 2015. — стр. 479. ↑ ეკალღიჭი // ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 62.
AUKUS

AUKUS (წარმოიქმნება წევრი ქვეყნების სახელწოდებების მიხედვით: Australia, United Kingdom, United States) — სამმხრივი თავდაცვითი ხელშეკრულება, რომელიც დაიდო ავსტრალიას, გაერთიანებულ სამეფოსა და აშშ-ს შორის. უსაფრთხოების საგანგებო პაქტის ფარგლებში, რომელიც აშშ-ის პრეზიდენტმა ჯო ბაიდენმა, გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ-მინისტრმა ბორის ჯონსონმა და ავსტრალიის პრემიერ-მინისტრმა სკოტ მორისონმა დააანონსეს, ნათქვამია რომ შეერთებული შტატები და ბრიტანეთი ავსტრალიას ბირთვული წყალქვეშა ნავების განლაგების ტექნოლოგიითა და შესაძლებლობით უზრუნველყოფენ, რომელიც ინდო-წყნარი ოკეანის რეგიონში ჩინეთის მზარდი ზეგავლენის აღსაკვეთად გამოიყენება. შეთანხმება ავსტრალიას საშუალებას მისცემს, ამერიკული ტექნოლოგიების გამოყენებით პირველად ისტორიაში ააგოს ბირთვული წყალქვეშა ნავები. შედეგად, ავსტრალია გახდება მეშვიდე ქვეყანა — აშშ-ის, გაერთიანებული სამეფოს, საფრანგეთის, ჩინეთის, ინდოეთისა და რუსეთის შემდეგ — რომელიც ბირთვული წყალქვეშა ნავების ოპერირებას დაიწყებს. შეთანხმება, ასევე, ითვალისწინებს ხელოვნური ინტელექტის, კიბერ და კვანტური ტექნოლოგიების გაზიარებას. ახალი პაქტით, ავსტრალიამ გაწყვიტა 31-მილიარდევროიანი შეთანხმება 12 წყალქვეშა ნავის მშენებლობის შესახებ, რომელსაც საფრანგეთთან 2016 წელს მოეწერა ხელი. ჩინეთმა გააკრიტიკა სამი ქვეყნის მიერ დაანონსებულ პარტნიორობა, რომელიც ინდო-წყნარი ოკეანის რეგიონში ჩინეთის მზარდი ზეგავლენის აღსაკვეთად მოწინავე ტექნოლოგიების გაზიარებას ითვალისწინებს და აღნიშნულ ქვეყნებს „ცივი ომის“ მენტალიტეტის მოშორებისკენ მოუწოდა. ტაივანის ვიცე-პრეზიდენტი ლაი ჩინგ-ტე მიესალმა პაქტის ხელმოწერას და მას უწოდა „დემოკრატიის, მშვიდობისა და კეთილდღეობის პოზიტიური განვითარება რეგიონში“. ანალიტიკოსები მიიჩნევენ, რომ AUKUS არის სამ ერს შორის გაფორმებული ყველაზე მნიშვნელოვანი უსაფრთხოების მექანიზმი მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, მათივე აზრით ავსტრალიაში ამ წყალქვეშა ნავების განთავსება კრიტიკულად მნიშვნელოვანია რეგიონში აშშ-ის გავლენის განმტკიცებისთვის. ↑ Ward, Alexander. „Biden to announce joint deal with U.K. and Australia on advanced defense-tech sharing“. Politico (ინგლისური). ციტირების თარიღი: 15 September 2021. ↑ „აშშ და გაერთიანებული სამეფო ავსტრალიას ბირთვულ წყალქვეშა ნავებთან დაკავშირებულ ტექნოლოგიას გაუზიარებენ“. interpressnews. ციტირების თარიღი: 16 სექტემბერი 2021. ↑ ჩიჩუა, ნინო. „AUKUS — ალიანსი ჩინეთის შესაკავებლად“. netgazeti. ციტირების თარიღი: 16 სექტემბერი 2021. ↑ „ჩინეთი აშშ-ის, გაერთიანებული სამეფოსა და ავსტრალიის უსაფრთხოების პაქტს აკრიტიკებს“. interpressnews. ციტირების თარიღი: 16 სექტემბერი 2021. ↑ Lai, Ching-te. Taiwan welcomes #AUKUS as a positive development for democracy, peace, and prosperity in the region. en. ციტირების თარიღი: 2021-09-17 ↑ „AUKUS - აშშ-მა, ბრიტანეთმა და ავსტრალიამ უსაფრთხოების პაქტი წარადგინეს“. ghn. ციტირების თარიღი: 16 სექტემბერი 2021.
სტარობალაკოვო

სტარობალაკოვო (ბაშკ. Иҫке Балаҡ; რუს. Старобалаково) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ჩეკმაგუშის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 218 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ჩეკმაგუშიდან დაშორებულია 26 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 85 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები (63%) და ბაშკირები (27%) შეადგენენ. Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ http://www.webcitation.org/6Rxi3K6iw ↑ 2.0 2.1 Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан ВПН-2002 и 2009 ↑ Численность населения по населённым пунктам Республики Башкортостан. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-08-20. ციტირების თარიღი: 2020-12-31. ↑ Административно-территориальное устройство Республики Башкортостан: Справочник / Сост. Р. Ф. Хабиров. — Уфа: Белая Река, 2007. — 416 с. ISBN 978-5-87691-038-7 ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
ილიანა იოტოვა

ილიანა იოტოვა (ბულგ. Илияна Йотова; დ. 24 ოქტომბერი, 1964, სოფია, ბულგარეთი) — ბულგარელი პოლიტიკოსი, ბულგარეთის ვიცე-პრეზიდენტი 2017 წლის 22 იანვრიდან. დაიბადა 1964 წლის 24 ოქტომბერს სოფიაში. 1989 წელს დაასრულა სოფიის უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1991-1997 წლებში მუშაობდა ბულგარეთის ეროვნულ ტელევიზიაში. 2000 წლის 7 მაისიდან ბულგარული სციალისტური პარტიის უმაღლესი საბჭოს წევრია. 2005 წელს აირჩიეს ბულგარეთის სახალხო კრების დეპუტატად, ხოლო 2007 წელს ევროპის პარლამენტის წევრად. 2017 წლის 22 იანვრიდან ბულგარეთის ვიცე-პრეზიდენტია. დაოჯახებულია ანდრეი იოტოვაზე და ჰყავთ ერთი შვილი. პირადი საიტი ბიოგრაფია ბულგარეთის პრეზიდენტის საიტზე დაარქივებული 2015-10-12 საიტზე Wayback Machine. (ბულგარული) ბიოგრაფია ევროპის პარლამენტის საიტზე ↑ Румен Радев официально вступил в должность президента Болгария - Новости ↑ Илияна Йотова. www.bgsocialists.eu. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-07-31. ციტირების თარიღი: 2017-07-30. ↑ Говорят Илияна Йотова и мъжът до нея - България | Vesti.bg
გლოსოფობია

გლოსოფობია (ბერძ. γλῶσσα — ენა და φόβος — შიში) — საზოგადოებასთან სიტყვით გამოსვლისას ირაციონალური, უკონტროლო და მუდმივი შიში. გლოსოფობიის მქონე ადამიანები სხვადასხვა ჯგუფის წინ საუბრისას დისკომფორტს და შფოთვას განიცდიან. ეს გამოიხატება უკონტროლო კანკალში, ოფლიანობაში და გულის აჩქარებაში. გლოსოფობია სოციალური ფობიაა, ან სოციალური შფოთვითი აშლილობა. ის წარმოქმნის შიშებს, რომლებიც ხშირად არალოგიკურია. გლოსოფობია, შფოთვითი აშლილობა, წარმოადგენს ამ ჯგუფის თავისებურ სიმპტომებს. ეს ნიშნავს, რომ გლოსოფობიის მქონე ადამიანი განიცდის შფოთვასთან დაკავშირებულ განსხვავებულ სიმპტომებს საზოგადოებაში სიტყვით გამოსვლისას. ზოგჯერ შიში იმდენად დიდია, რომ სიტუაციის წარმოდგენაც კი საკმარისია იმისთვის, რომ ადამიანმა შფოთვითი რეაქციები გამოავლინოს. ამ ფობიიას უმეტეს შემთხვევაში ზუსტი მიზეზი არ აქვს, მაგრამ არის რამდენიმე მიზეზი თუ რატომ აქვთ ადამიანებს ეს ფობია: ერთი ან მრავალი ტრავმული გამოცდილება, რომელიც დაკავშირებულია საჯარო გამოსვლასთან ან გენეტიკური მიდრეკილება შფოთისა და სტრესის მიმართ. საჯაროდ სიტყვით გამოსვლის შიშების დაძლევაში ადამიანებს ნევროლოგები, ფსიქოკონსულტანტები და ფსიქოთერაპევტები ეხმარებიან. ისინი ინდივიდუალურ მკურნალობის გეგმას ადგენენ. გლოსოფობიის სამკურნალოდ აუცილებელია ფსიქოთერაპიული სესიების ჩატარება. თერაპიის საფუძველი, რომ ადამიანი აწყდება სიტუაციას, რომელიც იწვევს შფოთვას, ასე რომ მას შეუძლია გადალახოს აუდიტორიის წინაშე გამოსვლის შიში. ფობია ფობიების სია რა არის გლოსოფობია
ნანტი

ნანტი (ფრანგ. Nantes) — ქალაქი საფრანგეთის დასავლეთ ნაწილში, ატლანტის ლუარის დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს ატლანტის ოკეანის სანაპიროზე, მდინარე ლუარის შესართავთან. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 Base officielle des codes postaux — La Poste, 2018. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q66049091"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q373724"></a>
ლენტეხის მუნიციპალიტეტის ძეგლების სია

ლენტეხის მუნიციპალიტეტის ძეგლების სიაში წარმოდგენილია მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე არსებული არქიტექტურული ძეგლები, რომლებსაც საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ეროვნული სააგენტოს მიერ მიენიჭათ ძეგლის სტატუსი. სიაში აგრეთვე იხილავთ ძეგლებს, რომლებსაც ჯერჯერობით არ აქვთ ძეგლის სტატუსი. ლენტეხის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები იყოფა სამ ჯგუფად: ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის ძეგლები, ძეგლები და ჯერჯერობით ძეგლის სტატუსის არმქონე ძეგლები. heritagesites.ge — კულტურული მემკვიდრეობის უძრავი ძეგლების სია ლენტეხის მუნიციპალიტეტის ისტორიული და არქიტექტურულ-კულტურული ძეგლები
სტარობაშიროვო

სტარობაშიროვო (ბაშკ. Иҫке Бәшир; რუს. Старобаширово) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ჩეკმაგუშის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 410 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ჩეკმაგუშიდან დაშორებულია 27 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია უფა, რომელიც დაშორებულია 83 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები (56%) და ბაშკირები (43%) შეადგენენ. Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ https://www.webcitation.org/6Rxi3K6iw?url=http://bashstat.gks.ru/wps/wcm/connect/rosstat_ts/bashstat/resources/2f055a804e303140ba45fe3bf8d20d64/%D0%A7%D0%B8%D1%81%D0%BB%D0%B5%D0%BD%D0%BD%D0%BE%D1%81%D1%82%D1%8C+%D0%BD%D0%B0%D1%81%D0%B5%D0%BB%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D1%8F+%D0%BF%D0%BE+%D0%BD%D0%B0%D1%81 ↑ 2.0 2.1 Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан ВПН-2002 и 2009 ↑ Численность населения по населённым пунктам Республики Башкортостан. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-08-20. ციტირების თარიღი: 2020-12-31. ↑ Административно-территориальное устройство Республики Башкортостан: Справочник / Сост. Р. Ф. Хабиров. — Уфа: Белая Река, 2007. — 416 с. ISBN 978-5-87691-038-7 ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
A4Tech

A4Tech — პერსონალური კომპიუტერების პერიფერიული მოწყობილობების მწარმოებელი კომპანია, რომელიც 1987 წელს შეიქმნა, ტაივანში. შტაბ-ბინა მდებარეობს ტაიბეიში. სპეციალიზებულია კომპიუტერის პერიფერიული მოწყობილობებისა და აქსესუარების წარმოებაზე. მომავალმა აღმასრულებელმა დირექტორმა რობერტ ჩენგმა A4Tech 1987 წელს შექმნა. 2015 წელს A4Tech-მა ჩრდილოეთ ამერიკის ბაზარზე ყურადღება მიიპყრო თავისი ახალი სათამაშო ბრენდით — Bloody. 2011 წელს A4Tech-მა დააარსა კომპიუტერული თამაშების ბრენდი Bloody Gaming. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: A4Tech ოფიციალური საიტი bloody-ის ოფიციალური საიტი ↑ 见证2011 中关村在线年度盘点之人物事件篇--中关村在线. ციტირების თარიღი: 2018-01-19
ალეუტის კუნძულების კამპანია

ალეუტის კუნძულების კამპანია — მეორე მსოფლიო ომში ალეუტის კუნძულებზე მომხდარი ბრძოლები იაპონიის იმპერიასა და აშშ-ს შორის, წყნარი ოკეანის საბრძოლო თეატრის ნაწილი. ეს იყო მეორე მსოფლიო ომის ერთადერთი კამპანია, რომლის დროსაც იაპონურმა არმიამ ამერიკის კუთვნილი ტერიტორია — ალასკის ტერიტორიის კუთვნილი კუნძულები კისკა და ატუ — დაიკავა. ამ ფაქტმა ამერიკული საზოგადოების შოკირება გამოიწვია, რადგანაც აშშ-ს ტერიტორიაზე მტრის ჯარის შეჭრა ბოლოს 130 წლის წინ იყო მომხდარი, ბრიტანეთ-ამერიკის ომის დროს, 1812 წელს. კამპანია 1942 წლის 3 ივნიის დაიწყო კუნძულებზე იაპონელთა გადასხმით. კუნძულების სიშორისა და ამინდით გამოწვეული სირთულეების გამო ამერიკულ-კანადურმა ჯარმა იაპონელების ალეუტიდან განდევნა თითქმის ერთი წლის განმავლობაში ვერ მოახერხა. ალეუტის კუნძულების სტრატეგიული მნიშვნელობა მდგომარეობდა წყნარი ოკეანის ჩრდილოეთ ნაწილში სატრანსპორტო ხაზების გაკონტროლებაში. იაპონელები ფიქრობდნენ, რომ ალეუტის კუნძულების კონტროლით ისინი თავს აიცილებდნენ ამერიკელთა შემოტევას წყნარი ოკეანის ჩრდილოეთიდან. ამერიკელები კი, თავის მხრივ, შიშობდნენ, რომ იაპონია ამ კუნძულებს გამოიყენებდა ბაზებად, რომლებიდანაც შემდგომ ფართომასშტაბიან საჰაერო იერიშებს განახორციელებდა აშშ-ს დასავლეთ სანაპიროს ისეთ ქალაქებზე, როგორებიცაა: ანკორიჯი, სიეტლი, სან-ფრანცისკო და ლოს ანჯელესი. კუნძულ ატუს დასაბრუნებლად ბრძოლა 1943 წლის 11 მაისს დაიწყო და დასრულდა 29 მაისს, როდესაც იაპონელთა გადარჩენილმა ნაწილებმა წარუმატებელი ბანზაი შეტევა განახორციელეს და სრულად განადგურდნენ. 1943 წლის 15 აგვისტოს ამერიკელთა შემტევი ძალები კუნძულ კისკაზე გადასხდნენ კუნძულის სამკვირიანი დაბომბვის შემდეგ, თუმცა აღმოაჩინეს, რომ იაპონელებს ის 29 ივლისს მიეტოვებინათ. ალეუტის კუნძულების კამპანიას ხშირად უწოდებენ „დავიწყებულ ბრძოლას“, ვინაიდან ის ომის სხვა მოვლენების ჩრდილში მოექცა და ნაკლებად ცნობილია. სამხედრო ისტორიკოსებს მიაჩნიათ, რომ იაპონიის შეჭრა ალეუტის კუნძულებზე ამერიკელთა ყურადღების გადასატანი დივერსიული ქმედება იყო მიდუეის ბრძოლისას, რომელსაც ამერიკის წყნარი ოკეანის ფლოტი უნდა გაეტყუებინა მიდუეიდან. ვარაუდს ამყარებს ის ფაქტი, რომ კუნძულებზე შეტევა მიდუეის ბრძოლასთან ერთად დაიწყო და ორივე ბრძოლას ადმირალი ისოროკუ იამამოტო მეთაურობდა. თუმცა სხვა მოსაზრების მიხედვით, იაპონელთა შეტევა ალეუტებზე არანაირი დივერსიული ქმედება არ ყოფილა და მიზნად ისახავდა მხოლოდ და მხოლოდ იაპონელთა ჩრდილოეთ ფლანგის დაცვას აშშ-ს შესაძლო შეტევისგან. ↑ History.com Editors. "Battle of the Aleutian Islands". HISTORY. ↑ John Haile Cloe. "Attu: The Forgotten Battle" (PDF). National Park Service. Most people are unaware that the United States launched its first offensive operations in the Pacific with the Aleutian Campaign, June 1942-August 1943. It preceded landing on Guadalcanal by two months. ↑ Parshall, Jonathan; Anthony Tully (2005). Shattered Sword: The Untold Story of the Battle of Midway. Potomac Books.
სტარობიკინო

სტარობიკინო (ბაშკ. Иҫке Биккенө; რუს. Старобиккино) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ჩეკმაგუშის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 336 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ჩეკმაგუშიდან დაშორებულია 16 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 52 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები (61%) და თათრები (39%) შეადგენენ. Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ http://www.webcitation.org/6Rxi3K6iw ↑ 2.0 2.1 Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан ВПН-2002 и 2009 ↑ Численность населения по населённым пунктам Республики Башкортостан. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-08-20. ციტირების თარიღი: 2020-12-31. ↑ Административно-территориальное устройство Республики Башкортостан: Справочник / Сост. Р. Ф. Хабиров. — Уфа: Белая Река, 2007. — 416 с. ISBN 978-5-87691-038-7 ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
ალიაგა

ალიაგა (ესპ. და არაგ. Aliaga) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის კუენკას-მინერასის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 193,078573 კმ². მოსახლეობა — 326 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები ალიაგის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი Gran Enciclopedia Aragonesa - ალიაგა დაარქივებული 2021-05-17 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ალკაინე

ალკაინე (ესპ. Alcaine, არაგ. Arcaine) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის კუენკას-მინერასის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 57,376439 კმ². მოსახლეობა — 53 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები Gran Enciclopedia Aragonesa - ალკაინე დაარქივებული 2021-04-25 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ანადონი

ანადონი (ესპ. და არაგ. Anadón) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის კუენკას-მინერასის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 24,619315 კმ². მოსახლეობა — 32 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები Gran Enciclopedia Aragonesa - ანადონი დაარქივებული 2021-04-25 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ბლესა

ბლესა (ესპ. და არაგ. Blesa) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის კუენკას-მინერასის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 80,394049 კმ². მოსახლეობა — 92 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები Gran Enciclopedia Aragonesa - ბლესა დაარქივებული 2020-10-25 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
კანიისარ-დელ-ოლივარი

კანიისარ-დელ-ოლივარი (ესპ. Cañizar del Olivar, არაგ. Canyizar de l'Olivar) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის კუენკას-მინერასის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 22,292863 კმ². მოსახლეობა — 100 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები Gran Enciclopedia Aragonesa - კანიისარ-დელ-ოლივარი დაარქივებული 2021-04-27 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
კასტელ-დე-კაბრა

კასტელ-დე-კაბრა (ესპ. Castel de Cabra, არაგ. Cabra) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის კუენკას-მინერასის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 29,442071 კმ². მოსახლეობა — 93 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები კასტელ-დე-კაბრის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2021-01-22 საიტზე Wayback Machine. Gran Enciclopedia Aragonesa - კასტელ-დე-კაბრა დაარქივებული 2021-05-17 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
კორტეს-დე-არაგონი

კორტეს-დე-არაგონი (ესპ. Cortes de Aragón, არაგ. Cortz d'Aragón) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის კუენკას-მინერასის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 24,432333 კმ². მოსახლეობა — 60 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები Gran Enciclopedia Aragonesa - კორტეს-დე-არაგონი დაარქივებული 2022-01-21 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
კუევას-დე-ალმუდენი

კუევას-დე-ალმუდენი (ესპ. Cuevas de Almudén, არაგ. Cuevas d'Almudén) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის კუენკას-მინერასის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 35,846962 კმ². მოსახლეობა — 118 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები ალიაგის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი Gran Enciclopedia Aragonesa - კუევას-დე-ალმუდენი დაარქივებული 2018-10-21 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ესკუჩა

ესკუჩა (ესპ. და არაგ. Escucha) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის კუენკას-მინერასის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 41,569591 კმ². მოსახლეობა — 801 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები Gran Enciclopedia Aragonesa - ესკუჩა დაარქივებული 2021-03-01 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>