laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
დელფიმ მორეირა

დელფიმ მორეირა და კოსტა რიბეირუ (პორტ. Delfim Moreira da Costa Ribeiro; დ. 7 ნოემბერი, 1868, მინას-ჟერაისი — გ. 1 ივლისი, 1920, მინას-ჟერაისი) — ბრაზილიელი პოლიტიკოსი, ბრაზილიის პრეზიდენტი (1918–1919) 1918 წელს იგი აირჩიეს ვიცე-პრეზიდენტად, შემდეგ კი, იმავე წლის 15 ნოემბერს ბრაზილიის მეათე პრეზიდენტად და თანამდებობა ეკავა 1919 წლამდე. 1919 წელს, დელფიმ მორეირამ კონსტიტუციის თანახმად, თანამდებობა დატოვა და ჩაატარა არჩევნები, იგი ისევ ვიცე-პრეზიდენტად დაინიშნა და იყო ამ თანამდებობაზე სიცოცხლის ბოლომდე, 1920 წლის 1 ივლისამდე. ბრაზილიის პრეზიდენტი ბრაზილიის პრეზიდენტების სია O governo Delfim Moreira no sítio oficial da Presidência da República do Brasil Mensagem ao Congresso Nacional de 1919 დაარქივებული 2011-08-22 საიტზე Wayback Machine.
ლუის ინასიუ ლულა და სილვა

ლუის ინასიუ „ლულა“ და სილვა (პორტ. Luiz Inácio Lula da Silva; დ. 27 ოქტომბერი, 1945, გარანიუნსი, პერნამბუკუ) – ბრაზილიელი პოლიტიკოსი. ბრაზილიის ოცდამეთხუთმეტე პრეზიდენტი 2003-2011 წლებში და 39-ე პრეზიდენტი 2023 წლიდან. პროფკავშირული მოღვაწეობის დროს ცნობილი იყო მეტსახელით „ლულა“, რაც ლუისის კნინობითი ფორმაა. მოგვიანებით ეს მეტსახელი მისი სახელის ოფიციალური ნაწილი გახდა. 6-ჯერ მონაწილეობდა საპრეზიდენტო არჩევნებში, რომელთაგან პირველი სამი (1989, 1994 და 1998) წარუმატებელი აღმოჩნდა, ბოლო სამი კი (2002, 2006 და 2022 წწ.) წარმატებული. 2022 წელს საპრეზიდენტო არჩევნების მეორე ტურში ლულა და სილვამ მოქმედი პრეზიდენტი, მემარჯვენე ჟაირ ბოლსონარუ დაამარცხა და მიიღო ხმების 50,9 %. მედიის ინფორმაციით, ეს განსაცვიფრებელი დაბრუნებაა პოლიტიკოსისთვის, რომელმაც 2018 წლის ბოლო საპრეზიდენტო არჩევნებში მონაწილეობა ვერ შეძლო, რადგან ციხეში იმყოფებოდა. სილვა დამნაშავედ ცნეს ბრაზილიური სამშენებლო ფირმისგან ქრთამის მიღებაში ბრაზილიის სახელმწიფო ნავთობკომპანია „პეტრობრასთან“ კონტრაქტების სანაცვლოდ. პრეზიდენტის ოფიციალური სიტი ლუის ინასიუ „ლულა“ და სილვას ბიოგრაფია დაარქივებული 2006-08-27 საიტზე Wayback Machine. ლუის ინასიუ ლულა და სილვას მთავრობა ბრაზილიის პრეზიდენტის ოფიციალურ საიტზე ↑ „ბრაზილიის საპრეზიდენტო არჩევნებში ყოფილმა პრეზიდენტმა, მემარცხენე ლუის ინასიო ლულა და სილვამ გაიმარჯვა“. 1TV. ციტირების თარიღი: 25 ივლისი, 2024. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება)
ეპიტასიუ პესოა

ეპიტასიუ ლინდოლფუ და სილვა პესოა (პორტ. Epitácio Lindolfo da Silva Pessoa; დ. 23 მაისი, 1865, პარაიბა — გ. 13 თებერვალი, 1942, რიო-დე-ჟანეირო) — ბრაზილიელი იურისტი და პოლიტიკოსი, ბრაზილიის პრეზიდენტი (1919–1922 წლებში) 1919 წელს იგი აირჩიეს ბრაზილიის მეთერთმეტე პრეზიდენტად და თანამდებობა ეკავა 1922 წლამდე. გარდა პრეზიდენტობისა, იყო იუსტიციის მინისტრი, ეკავა მართლმსაჯულების უმაღლესი ფედერალური ტრიბუნალი, აგრეთვე იყო გენერალური პროკურორი. ბრაზილიის პრეზიდენტი ბრაზილიის პრეზიდენტების სია O governo Epitácio Pessoa no sítio oficial da Presidência da República do Brasil
აბროლოსის ეროვნული პარკი

აბროლოსის ეროვნული პარკი (პორტ. Parque Nacional Marinho dos Abrolhos) — ეროვნული პარკი ბრაზილიის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. მდებარეობს ბაიას შტატში, ატლანტის სანაპიროზე. პარკი წარმოადგენს ხუთი კუნძულისაგან შემდგარ არქიპელაგს. ბრაზილიის ეროვნული პარკების სია სატელიტური ფოტო (Google) აბროლოსის კუნძულების პორტალი დაარქივებული 2010-05-02 საიტზე Wayback Machine.
იტალიური ნეორეალიზმი

იტალიური ნეორეალიზმი -- მიმდინარეობა კინემატოგრაფიაში, რომელიც დაიწყო 1943 წელს ფილმით „შეპყრობილობა“ და დასრულდა 1952 წელს „უმბერტო დ.“-თი. მიმდინარეობისთვის დამახასიათებელი იყო ისტორიები ღარიბი და მუშა კლასის შესახებ, არაპროფესიონალი მსახიობების მონაწილეობით მეორეხარისხოვან და ხშირად მთავარ როლებშიც. იტალიური ნეორეალიზმის ფილმების ძირითადი თემა ომისშემდგომი იტალიის მძიმე ეკონომიკური და მორალური ვითარება იყო, რაც აისახა იტალიელების კოლექტიური ფსიქოლოგიაზე. ყოველიდღიური ცხოვრების მდგომარეობა მკვეთრად გაუარესდა, რაც განპირობებული იყო დამარცხებით, სიღარიბითა და უკიდურესი გაჭირვებით. ჩინეჩიტა (კინოსტუდიათა კომპლექსი რომში - იტალიის კომერციული კინოს ცენტრი 1936 წლიდან) ლტოლვილთა მიერ იყო დაკავებული. მიუხედავად ამისა და განადგურებული ინფრასტრუქტურისა, კინოფილმების გადაღება სტუდიის გარეთ მაინც მიმდინარეობდა, მიმდინარეობა განვითარდა კინოკრიტიკოსთა წრეში, რომელიც ჟურნალ „სინემას“ ირგვლივ ტრიალებდა, მათ შორის იყვნენ მიქელანჯელო ანტონიონი, ლუკინო ვისკონტი, ჯანი პუჩინი, ჯუზეპე დე-სანტისი და პეტრო ინგრაო. ვინაიდან პოლიტიკაზე წერა აკრძალული იყო (ჟურნალის მთავარი რედაქტორი თავად ვიტორიო მუსოლინი - ბენიტო მუსოლინის ვაჟი იყო), კრიტიკოსები თავს ესხმოდნენ ე.წ. „ტელეფონო ბიანკო“ ფილმებს, რაც იმ დროინდელ კინოინდუსტრიაში დომინირებდა. პოპულარული ფილმების მდარე ხარისხის დასაპირისპირებლად ზოგიერთი კრიტიკოსი თვლიდა, რომ იტალიური კინო საუკუნის დასაწყისის რეალისტ ავტორებს უნდა მიბრუნებოდა. ნეორეალისტები ფრანგი პოეტური რეალისტების ძლიერ გავლენას განიცდიდნენ. მიქელანჯელო ანტონიონი და ლუკინო ვისკონტი მჭიდროდ თანამშრომლობდნენ ჟან რენუართან. ამასთან, მრავალი ნეორეალისტი კინორეჟისორი საკუთარ ხელწერას ავითარებდა კალიგრაფისტურ ფილმებზე მუშაობისას (ეს ხანმოკლე მიმდინარეობა აღმოჩნდა, თუმცა ნეორეალიზმისგან საკმაოდ განსხვავდებოდა). ნეორეალიზმის ელემენტები შეინიშნება ალესანდრო ბლასეტის ფილმებში და ფრანჩესკო დე რობერტისის დოკუმენტურ ფილმებში. ნეორეალიზმის ორი ყველაზე მნიშვნელოვანი წინამორბედი იყო „ტონი“ (რენუარი, 1935) და „1860“ (ბლასეტი, 1934). ჯოვანი ვერგას ნამუშევრები „1860“ (ალესანდრო ბლასეტი, 1934) „ტონი“ (ჟან რენუარი, 1935) „თეთრი გემი“ (ფრანჩესკო დე რობერტისი, 1941) ცდუნება (ლუკინო ვისკონტი, 1943) რომი - ღია ქალაქი (რობერტო როსელინი, 1945) ფეხსაცმლის მწმენდავი (ვიტორიო დე სიკა, 1946) პაიზა (როსელინი, 1946) გერმანია, ნულოვანი წელი (როსელინი, 1948) ველოსიპედების გამტაცებლები (დე სიკა, 1948) მიწის ცახცახი (ვისკონტი, 1948) მწარე ბრინჯი (ჯუზეპე დე სანტისი, 1949) სტრომბოლი, ღმერთის მიწა (როსელინი, 1950) უმბერტო დ. (ვიტრიო დე სიკა, 1952) იტალიური კინემატოგრაფია.
წმინდა პეტრესა და წმინდა პავლეს არქიპელაგი

წმინდა პეტრესა და წმინდა პავლეს არქიპელაგი (პორტ. Arquipélago de São Pedro e São Paulo) – არქიპელაგი ატლანტის ოკეანეში, შედგება 15 პატარა კუნძულისა და კლდისგან. იგი მდებარეობს ეკვატორულ ზოლზე, ძლიერი შტორმების რეგიონში. ეკუთვნის ბრაზილიას, რომლის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთ სანაპიროზე მდებარე ქალაქ ტორუსიდან დაშორებულია დაახლოებით 940 კილომეტრით, ფერნანდუ-დი-ნორონიას არქიპელაგიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით — 625 კილომეტრით და ქალაქ ნატალიდან 990 კილომეტრით. 1986 წელს არქიპელაგს მიენიჭა დაცული ტერიტორიის სტატუსი.. 1998 წლიდან ბრაზილიის საზღვაო ძალები მხარს უჭერს კუნძულებზე მიმდინარე მუდმივ კვლევებს. კუნძულების მიმდებარე ტერიტორიაზე ძირითადი ეკონომიკური აქტივობა არის თინუსის რეწვა. 1511 წლის 20 აპრილს, ინდოეთში მიმავალმა პორტუგალიის საზღვაო ძალებმა (რომელიც 6 კარაველისგან შედგებოდა) კაპიტან გარსია ნორონას ხელმძღვანელობით, შემთხვევით აღმოაჩინეს კუნძულები. იმ დღეს, ღია ზღვაში, გვიან ღამით მანევრირების დროს, კარაველა "წმინდა პეტრე" კაპიტან მანუელ დე კასტრო ალკოფორადოს ხელმძღვანელობით კუნძულებს შეეჯახა. 1832 წლის 16 თებერვლის დილას, კლდეები მოინახულა ჩარლზ დარვინმა დედამიწის ირგვლივ მოგზაურობის პირველ ეტაპზე. დარვინს შექმნილი აქვს კუნძულების ფაუნის სრული სია: არც ერთი მცენარე და არც ერთი სირსველი არ მოიძებნება კუნძულებზე. დარვინმა იპოვნა: ორი ჩიტი ბოობი (booby) და თევზიყლაპია, კიბორჩხალა რომელიც ცდილობდა მოეპარა პატარა ბარტყი, ჩრჩილი რომელიც ცხოვრობდა ბუმბულებზე, ხოჭო, ნამსჭია რომელიც ფრინველების ნარჩენებზე ცხოვრობდა და ობობები რომლებიც ჩათვალა რომ ფრინველების ნარჩენებზე ცხოვრობდნენ. ↑ სამეცნიერო სადგური წმინდა პეტრესა და წმინდა პავლეს არქიპელაგზე დაარქივებული 2013-10-20 საიტზე Wayback Machine. ალვარესი, ქრისტინა ე., მელო, ხულიო ე., მელო, რობერტო ლ. 2009 წლის 6 ივნისი. ↑ 1986 წლის 5 ივნისის #92755 ბრძანება დაარქივებული 2012-02-17 საიტზე Wayback Machine. კონგრესის ბიბლიოთკა. 2009-07-16. ↑ პროგრამა Arquipélago დაარქივებული 2020-04-22 საიტზე Wayback Machine. ბრაზილიის საზღვაო ძალები. 2009-07-16. (პორტუგალიური) ↑ წმინდა პეტრესა და წმინდა პავლეს არქიპელაგი დაარქივებული 2007-09-29 საიტზე Wayback Machine. Campos, T.F.C.; Virgens Neto, J.; Srivastava, N.K.; Petta, R.A.; Harmann, L.A.; Moraes, J.F.S.; Mendes, L.; Silveira, S.R.M. 2006-12-31. ↑ დარვინის მიერ დედამიწის ირგვლივ მოგზაურობის აღწერა 2009-07-16.
Tnftp

tnftp (ყოფილი lukemftp) არის FTP კლიენტი Unix-like ოპერაციულ სისტემებისთვის. იგი დაფუძნებულია ორიგინალურ BSD FTP კლიენტზე, და არის მთავარი FTP კლიენტი შემდეგი ოპერაციული სისტემებისთვის: NetBSD, FreeBSD, OpenBSD, და დარვინი. იგი ნაწარმოებია ლუკა მევბურნის მიერ.
Runnable Userspace Meta Programs

Rump (Runnable Userspace Meta Program) — NetBSD-ის მექანიზმი, რომელიც საშუალებას იძლევა მომხმარებლის სივრცეში პროგრამის ისე გაშვება, რომ პროგრამას აგრეთვე შეეძლოს ბირთვის ფუნქციების გამოყენება. ↑ http://www.netbsd.org/docs/rump/index.html
პარანა (მდინარე)

პარანა ( ესპ.Río Paraná, პორტ. Rio Paraná) — მდინარე სამხრეთ ამერიკის კონტინენტის სამხრეთ ნაწილში. მისი სიგრძე 4 880 კმ-ია და კვეთს ბრაზილიას, პარაგვაის და არგენტინას. მდინარის სიგრძე გაიზრდება 5 880 კმ-მდე, თუკი მას ავითვლით ბრაზილიაში მდებარე მდინარე პარანაიბადან, ხოლო კიდევ უფრო გაიზრდება (6 170 კმ) თუკი სიგრძეს ავითვლით მდინარე რიო-დე-ლა-პლატის სათავიდან. პარანა, სამხრეთ ამერიკის მდინარეებს შორის სიგრძით მეორეა ამაზონის შემდეგ. სახელი პარანა წარმოადგენს აბრევიატურას ფრაზისა ara rehe onáva, რომელიც ტუპის ენაზე ნიშნავს „ზღვის მსგავსს“. პარანა შთანთქავს მდინარე პარაგვაის, ხოლო უფრო ქვემოწელზე — მდინარე ურუგვაის, რის შემდეგაც უერთდება ატლანტის ოკეანეს. პარაგვაის მდინარეების სია არგენტინის მდინარეების სია
Down Low (ჯგუფი)

Down Low — გერმანული რეპ-დუეტი, დაარსებული 1995 წელს ჯო თომპსონისა და დერენ ტაკერის მიერ. ჯგუფი ყველაზე მეტად ცნობილია სინგლით „Johnny B“. იგი იყო ერთ-ერთი პირველი 1990-იან წლებში პოპულარული ევროპული პოპ-სცენის სტილის ჰიპ-ჰოპის ტალღაში. ↑ Chartverfolgung / DOWN LOW / Longplay German. Musicline.de. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-11-10. ციტირების თარიღი: 2010-03-09. ↑ Hits of the World: Italy (Issue: March 27, 1999). Billboard Magazine. ციტირების თარიღი: 2010-03-09.
The Song Remains the Same (სიმღერა)

The Song Remains the Same — ინგლისური მძიმე როკ-ჯგუფ ლედ ზეპელინის სიმღერა 1973 წლის ალბომიდან Houses of the Holy. სიმღერაში ჟღერს გიტარისტ ჯიმი პეიჯის სოლო, ჩაწერილი რამდენიმე ტრეკზე. პეიჯი მას ასრულებს Gibson EDS-1275 ტიპის ორგრიფიან 12 სიმიან გიტარაზე.. თავდაპირველად კომპოზიცია ჩაფიქრებული იყო, როგორც ინსტრუმენტული "The Overture",, თუმცა მოგვიანებით პლანტმა მას ლირიკა დაამატა და შეცვალა სახელწოდება The Campaign-ზე, საბოლოოდ კი - The Song Remains the Same-ით. ჟურნალში Guitar World 1993 წელს პეიჯის ინტერვიუში გაჟღერდა, რომ ეს უნდა ყოფილიყო "The Rain Song"-ის უვერტიურა, მაგრამ რობერტს განსხვავებული წარმოდგენა ჰქონდა და სურდა ამ ორი კომპოზიციის ნაწილებად დაშლა. დემო ვერსიის ჩაწერა მიმდინარეობდა ჯიმის აუდიოკასეტიანი ჩამწერით. სხვა დროს, სრულიად მოულოდნელად მოსული იდეებით იქნა ჩაწერილი სხვა სიმღერებიც, მაგალითად, Stairway. პლანტის ვოკალური ტრეკი ამ ჩანაწერისათვის ოდნავ შეცვალეს ტემპში, ამიტომ ვოკალი უფრო ’ახალგაზრდულად’ და სუფთად ჟღერს. ჩანაწერზე ასევე ისმის ტელეკასტერის სოლო. სიმღერა პირველად სრულდებოდა 1972 წლის ტურნეზე. 1972-1975 წლებში სიმღერის შესრულება არ წყდებოდა და პირდაპირ უერთდებოდა კომპოზიციას The Rain Song. ცოცხალი წარდგენისას ჯიმი პეიჯი იყენებდა გიტარას Gibson EDS-1275 ორმაგი გრიფით. კომპოზიცია ასევე ხსნიდა კოლექტივის 1977 წლის კონცერტებს და კონცერტებს ნებუორთში, 1979 წელს. 1980 წლის ტურის მსვლელობისას იგი ამოიღეს სიიდან. 2007 წელს აჰმეტ ერტეგუნისადმი მიძღვნილი კონცერტის ფარგლებში სიმღერა კვლავ შესრულდა. "The Song Remains the Same" აგრეთვე ჟღერს 1976 წლის ფილმში „The Song Remains the Same“. 1973 წლის 7" სინგლი (Thailand: Atlantic TK769 ST-H) A. "The Song Remains the Same" (პეიჯი, პლანტი) 5:30 B1. "The Ocean" (პეიჯი, პლანტი, ბონემი, ჯოუნსი) 4:31 B2. "Dancing Days" (პეიჯი, პლანტიt) 3:43 რობერტ პლანტი - ვოკალი ჯიმი პეიჯი - ელექტრო და რითმ გიტარა ჯონ პოლ ჯოუნსი - ბას გიტარა, კლავიშებიანი საკრავები ჯონ ბონემი - დასარტყმელი საკრავები 1991: დრედ ზეპელინი (5,000,000) 1995: Dream Theater (A Change of Seasons EP, medley) 1997: Jason Bonham Band (In the Name of My Father - The Zepset) 2000: დენის კეპლინგერი (Bluegrass Forever) 2000: სხვადასხვა შემსრულებელი (Pickin' on Zeppelin: A Tribute) 2007: Led Zepagain (Led Zepagain II: A Tribute to Led Zeppelin) 2007: Letz Zep (Letz Zep II: Live in London) 2008: Gov't Mule (Holy Haunted House [ცოცხალი ჩანაწერი, 2007]) ლუისი, დეივ (2004) The Complete Guide to the Music of Led Zeppelin, ISBN 0-7119-3528-9 უელჩი, კრის (1998) Led Zeppelin: Dazed and Confused: The Stories Behind Every Song, ISBN 1-56025-818-7 ↑ Interview with Jimmy Page დაარქივებული 2011-08-07 საიტზე Wayback Machine. Guitar World magazine, 1993 ↑ Dave Schulps, Interview with Jimmy Page დაარქივებული 2011-08-20 საიტზე Wayback Machine. , Trouser Press, October 1977. ↑ Dave Lewis (1994), The Complete Guide to the Music of Led Zeppelin, Omnibus Press, ISBN 0-7119-3528-9.
ფერნანდუ კარდოზუ

ფერნანდუ ენრიკე კარდოზუ (პორტ. Fernando Henrique Cardoso; დ. 18 ივნისი, 1931, რიო-დე-ჟანეირო, ბრაზილია) — ბრაზილიელი პოლიტიკოსი. ბრაზილიის ოცდამეთოთხმეტე პრეზიდენტი 1995–2003 წლებში. ბრაზილიის სოციალ-დემოკრატიული პარტიის დამაარსებელი. დაიბადა რიო-დე-ჟანეიროში, სწავლობდა სოციოლოგიას სან-პაულუს უნივერსიტეტში. 1952 წელს მიიღო საზოგადოებრივი მევნიერების ბაკალავრის, ხოლო მოგვიანებით სოციოლოგიის მაგისტრისა და დოქტორის ხარისხი. 1983–1992 — სან-პაულუს შტატის სენატორია. 1992–1993 — ბრაზილიის საგარეო საქმეთა მინისტრი. 1993–1994 — ფინანსთა მინისტრის თანამდებობაზეა. 1994 — გაიმარჯვა საპრეზიდენტო არჩევნების პირველივე ტურში. 1995–2003 —ასრულებს ბრაზილიის პრეზიდენტის მოვალეობას. O primeiro governo Fernando Henrique Cardoso no sítio oficial da Presidência da República do Brasil O segundo governo Fernando Henrique Cardoso no sítio oficial da Presidência da República do Brasil Instituto Fernando Henrique Cardoso
ტორუსი

ტორუსი (პორტ. Touros; თარგმანში: ხარები) – მუნიციპალიტეტი რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში, ბრაზილიაში. მას ბრაზილიის კუთხესაც უწოდებენ, რადგან ის ქვეყნის უკიდურეს ჩრდილო-აღმოსავლეთში მდებარეობს. ასევე ის არის ევროპასთან და აფრიკასთან ყველაზე ახლოს მდებარე ბრაზილიური ქალაქი. ტორუსში მდებარეობს კალკანარის შუქურა (ბრაზილიის ყველაზე დიდი შუქურა) და ბრაზილიის ფედერალური გზატკეცილის BR-101-ის ჩრდილოეთი ბოლო. ↑ პოპულაციის 2008 წლის სტატისტიკა
კალკანარის შუქურა

კალკანარის შუქურა ან ტორუსის შუქურა (პორტ. Farol do Calcanhar) – მოქმედი შუქურა ტორუსში (რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატი, ბრაზილია). მსოფლიოს ტრადიციულ შუქურებში 62 მეტრის სიმაღლით იგი მეცხრეა და ყველაზე მაღალი ბრაზილიაში. შუქურა მდებარეობს პონტა-დე-კალკანარის სანაპიროზე, სტრატეგიულ ადგილას, ტორუსის ახლოს. იქ სადაც ბრაზილიის სანაპირო ქმნის მართ კუთხეს, ცნობილს როგორც “Esquina do Brasil” (ბრაზილიის კუთხე) ან "Esquina do Continente" (კონტინენტის კუთხე). შუქურა დაახლოებით 7 კილომეტრის მანძილზე აფრთხილებს გემებს მარჯნის რიფების საფრთხესთან დაკავშირებით. 277 საფეხურისგან შემდგარ სპირალურ კიბეს ავყავართ გადასახედ ბაქანზე, იქიდან 21 საფეხურია შუქურამდე. იქვეა შუქურის მომვლელების ერთსართულიანი სახლები. შუქურას ჰყავს მუდმივი მომვლელი. შუქურა მნახველებისთვის ღიაა დილის 9-დან საღამოს 11 საათაამდე. ↑ ტორუსის შუქურა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-07-18. ციტირების თარიღი: 2010-10-13. ↑ Serviço de Sinalização Náutica do Nordeste. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-05-26. ციტირების თარიღი: 2010-10-13. ↑ პერობას-ტორუსი Portuguese. natalonline.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-01-07. ციტირების თარიღი: 13 აგვისტო 2010.
ფლინტსტოუნები (1994 წლის ფილმი)

ფლინტსტოუნები (ინგლ. The Flintstones) — 1994 წლის ამერიკული ფილმი, ამავე სახელწოდების ანიმაციური სერიალის ადაპტაცია. მისი რეჟისორია ბრაიან ლევანტი. ფილმში მონაწილეობენ ჯონ გუდმენი, რიკ მორანისი, ელიზაბეთ პერკინსი, როზი ო’დონელი, კაილ მაკლაქლენი, ჰოლი ბერი და ელიზაბეთ ტეილორი. ფილმის სიუჟეტით, ფრედ ფლინტსტოუნს, მთავარ გმირს, ფინანსურ მაქინაციებში ითრევენ მისივე თანამშრომლები. ფილმი გამოვიდა 1994 წლის 27 მაისს. კრიტიკოსებმა იგი უარყოფითად შეაფასეს, მაგრამ გაქირავებაში მას დიდი წარმატება ხვდა წილად და საკულტო ფილმადაც იქცა. 2000 წელს გამოვიდა მისი წარუმატებელი გაგრძელება, ფლინტსტოუნები ვივა როკ ვეგასში. მთავარი სტატია: The Flintstones: Music From Bedrock. „The Flintstones“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
The Flintstones: Music From Bedrock

The Flintstones: Music From Bedrock — ფილმის „ფლინტსტოუნები“ (1994) საუნდტრეკი. ალბომში შეტანილია სხვადასხვა ჟანრის მუსიკოსის და ჯგუფის სიმღერები. ძირითადად, იგი ცნობილია ჯგუფის The B-52s სიმღერით „(Meet) The Flintstones“. სიმღერების ნაწილი სხვა ცნობილი კომპოზიციების ქავერ-ვერსიებს წარმოადგენს. ჯგუფის The B-52s სახელწოდება ალბომის ბუკლეტზე მითითებულია, როგორც BC-52s (BC - ქრისტეშობამდე). ინფორმაცია საიტიდან Discogs ↑ http://www.allmusic.com/album/the-flintstones-original-soundtrack-mw0000113331
(Meet) The Flintstones

"(Meet) The Flintstones" — ჯგუფ The B-52's-ის სიმღერა 1994 წლის ფილმ „ფლინტსტოუნების“ თანმხლები საუნდტრეკული ალბომიდან The Flintstones: Music From Bedrock. სინგლზე გამოცემული ეს კომპოზიცია მითითებულია, როგორც The B.C. 52's-ის სიმღერა. ბილბორდის ცხელი ასეულის ჩარტში სიმღერა მოხვდა #33 პოზიციაზე. ეს იყო ჯგუფის ყველაზე დიდი წარმატება ’ბილბორდში’. (Meet) The Flintstones ასევე ითვლება კოლექტივის ბრიტანეთში რიგით მეორე წარმატებულ სინგლად (პირველია "Love Shack"). სიმღერის მუსიკალურ ვიდეოში ჯგუფის წევრები ჩაცმულები არიან, როგორც სერიალ „ფლინტსტოუნები“ პერსონაჟები. ვიდეოში აგრეთვე გამოყენებულია კადრები 1994 წლის ფილმიდან. ინფორმაცია Discogs-ზე
BR-101

BR-101 ან პორტ. Translitorânea — ბრაზილიის ფედერალური გზატკეცილი. იწყება ქალაქ ტორუსიდან და სრულდება სან-ხოსე-დუ-ნორტში. კვეთს ბრაზილიის შემდეგ 12 შტატს ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ: რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი, პარაიბა, პერნამბუკუ, ალაგოასი, სერჟიპი, ბაია, ესპირიტუ-სანტუ, რიო-დე-ჟანეირო, სან-პაულუ, პარანა, სანტა-კატარინა და რიუ-გრანდი-დუ-სული. გასდევს თითქმის მთელს ბრაზილიის აღმოსავლეთ სანაპიროს. იგი წარმოადგენს ბრაზილიის უმთავრეს გზატკეცილს. BR-101 კურიტიბასა და ფლორიანოპოლისს შორის, 312 კლომეტრის მანძილზე მთლიანად გაორებულია. ასევე იგეგმება გზის გაორება რიო-დე-ჟანეიროსა და ესპირიტუ-სანტუს შორის. BR-101 დაახლოებით 4726 კილომეტრის სიგრძისაა.
ბრაზილიის გზების სისტემა

ბრაზილიის გზების სისტემა (პორტ. Sistema Nacional de Viação) – მსოფლიოში სიდიდით მეოთხე სისტემა. 2010 წლის მონაცემებით, სისტემა შეიცავს 2 მილიონ კილომეტრზე მეტი სიგრძის გზას, რომლისგან დაახლოებით 200 000 მოკირწყლულია. ისევე როგორც ამერიკის შეერთბულ შტატებში, კანადასა და ევროპის უმეტეს ქვეყნებში, გზატკეცილებზე სიჩქარის ლიმიტი 120 კმ/სთ-ია, ხოლო დასახლებულ უბნებში 80 კმ/სთ. წლიურად, დაახლოებით 1.2 მილიარდი ადამიანი მგზავრობს ბრაზილიის გზებზე. (დაახლოებით 120 მილიონი თვითმფრინავით). ბრაზილიის რეგიონული მნიშვნელობის გზების ნუმერაცია ხდება შემდეგი სისტემით YY-XXX, სადაც YY არის შტატის აბრევიატურა და XXX არის ნომერი (მაგ. SP-280; სადაც SP ნიშნავს სან-პაულუს). ბრაზილიის ეროვნული გზები ინომრება შემდეგნაირად BR-XXX. ნაციონალური გზები არის ეკონომიკისთვის მნიშვნელოვანი გზატკეცილები, რომლებიც გადიან რამდენიმე შტატზე ან რომლებიც ბრაზილიას აკავშირებენ სხვა ქვეყნებთან. მათი ნუმერაცია ხდება შემდეგნაირად: 000-099 - ნიშნავს, რომ გზა მიდის ბრაზილიიდან. გარდა ქვემოთ მოყვანილი შემთხვევებისა. 100-199 - ნიშნავს, რომ გზა მიდის სამხრეთიდან-ჩრდილოეთით. 200-299 - ნიშნავს, რომ გზა მიდის დასავლეთიდან-აღმოსავლეთით. 300-399 - ნიშნავს, რომ გზა მიდის დიაგონალურად . კენტი რიცხვები ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან - სამხრეთ-დასავლეთით, ხოლო ლუწები ჩრდილო-დასავლეთიდან - სამხრეთ-აღმოსავლეთით. 400-499 - ნიშნავს, რომ გზა უკავშირდება ორ მნიშვნელოვან გზატკეცილს. ხშირად, ბრაზილიის გზებს მინიჭებული აქვთ სახელები (მაგ. ცნობილი პიროვნებების), თუმცა ამავე დროს ინარჩუნებენ სტანდარტულ ნუმერაციასაც YY/BR-XXX (მაგ: როდოვია კასტელო ბრანკო ასევე არის SP-280.) BR-010; BR-040; BR-050; BR-101; BR-116; BR-174; BR-230; BR-232; BR-277; BR-319; BR-381. São Paulo Detran (პორტუგალიური)
ტაირა ბენქსი

ტაირა ლინ ბენქსი (ინგლ. Tyra Lynne Banks; დ. 4 დეკემბერი 1973, ინგლვუდი, კალიფორნია, აშშ) — ამერიკელი სუპერმოდელი, მსახიობი, პროდიუსერი და ტელეწამყვანი. 17 წლის ასაკში მან დაამთავრა Immaculate Heart High School და მოდელის პროფესია აირჩია, ტაირამ სამოდელო სააგენტოსთან კონტრაქტი გააფორმა და იმავე წელს პარიზში გაემგზავრა, სადაც ის შეამჩნიეს წმყვანმა მოდის სახლებმა, მათ შორის იყვნენ შანელი და როლენ რალფი. ტაირა იყო პირველი შავკანიანი მოდელი, რომელიც ასეთი წამყვანი ჟურნალების ყდებზე მოხდა, როგორრებიცაა Sports Illustrated Swimsuit Edition, GQ და Victoria's Secret-ის კატალოგები. ტაირა იყო ერთ-ერთი მოდელი, რომელიც გადაიღეს 1997 ფლეიბოის ყდისთვის კლაუდია შიფერთან ერთად. ამავე ნომერში შეიძლება ვნახოთ ნაომი კემპბელი, სინდი კროუფორდი, ევა ჰერციგოვა, იმანი, ელ მაკფერსონი, კეიტ მოსი და სტეფანი სეიმური. უმაღლესი განათლება — 1995 დაწყევლილი სახლი — 1999 ბარი „მახინჯი კაიოტი“ — 2000 [DVD] სიყვარული და კალათბურთი — 2000 იდეალური სათამაშო (ТВ) — 2000 ალი ჯი პარლამენტე — 2003 ჰელოუინი — 2002 უიღბლო ჯარისკაცები — 2008 ჰანა მონტანა: ფილმი — 2009 TyraBanks.com (ინგლისური) Tyra Banks: FMD (ინგლისური) ტაირა ბენქსი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
არისტოკატები

არისტოკატები (ინგლ. The Aristocats) — Walt Disney Productions-ის 1970 წლის ანიმაციური ფილმი, Buena Vista Distribution-ის დისტრიბუციით. რიგით მეოცე დისნეის სრულმეტრაჟიანი ანიმაციური ფილმების სერიაში, ეს ნამუშევარი ეფუძნება ტომ მაკ-გოუენის და ტომ როუს მიერ შექმნილ ამბავს. სიუჟეტით, არისტოკრატული წარმოშობის კატებს ეხმარებიან ქუჩის კატები, მას შემდეგ, რაც კნუტებს იტაცებს მსახური, რომელიც ცდილობს, ასეთი გზით მიითვისოს მათთვის ანდერძით დატოვებული ქონება. ფილმში როლებს ახმოვანებენ ფილ ჰარისი, ევა გაბორი, ჰერმიონ ბედელი, დინ კლარკი, სტერლინგ ჰალოუეი, სკეტმენი კროზერსი და როდი მოუდ-როქსბი. არისტოკატები 1970 წლის დეკემბერში გამოვიდა და იყო კომერციულად წარმატებული. The Aristocats Scales and Arpeggios Thomas O'Malley Cat Ev'rybody Wants to Be a Cat She Never Felt Alone Ev'rybody Wants to Be a Cat (რეპრიზა) ოფიციალური საიტი „არისტოკატები“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „არისტოკატები“ — TCM-ის მონაცემთა ბაზაში „არისტოკატები“ — ანიმაციური ფილმების მონაცემთა დიდ ბაზაში ↑ Magical Kingdoms. Magical Kingdoms (1970-12-24). ციტირების თარიღი: 2012-11-27. ↑ The Aristocats, Box Office Information. The Numbers. ციტირების თარიღი: January 10, 2012.
რობინ ჰუდი (1973 წლის ფილმი)

რობინ ჰუდი (ინგლ. Robin Hood) — Walt Disney Productions-ის 1973 წლის ანიმაციური ფილმი, Buena Vista Distribution-ის დისტრიბუციით. ეს, უოლტ დისნეის ანიმაციური სტუდიების რიგით 21-ე სრულმეტრაჟიანი ანიმაციური ფილმი, ეფუძნება რობინ ჰუდის ლეგენდებს, თუმცა, ადამიანების სანაცვლოდ, პერსონაჟების სახით იყენებს ანთროპომორფულ ცხოველებს. სიუჟეტით მიხედვით, რობინ ჰუდი, პატარა ჯონი და ნოტინგემის სხვა მაცხოვრებლები, ებრძვიან უფლისწულ ჯონის მიერ დაწესებულ მაღალ გადასახადებს, ხოლო რობინს უყვარდება ლედი მერიანი. Whistle-Stop Oo De Lally Love The Phony King of England The Phony King of England Reprise Not In Nottingham Love Goes On/Oo-De-Lally Reprise ოფიციალური საიტი „რობინ ჰუდი“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „რობინ ჰუდი“ — TCM-ის მონაცემთა ბაზაში „რობინ ჰუდი“ — ანიმაციური ფილმების მონაცემთა დიდ ბაზაში „რობინ ჰუდი“ — Rotten Tomatoes ↑ Uddy, John (November 7, 1973). „Disney Coming Out with "Robin Hood"“. Toledo Blade. ციტირების თარიღი: August 11, 2016. ↑ Robin Hood, Box Office Information. The Numbers. ციტირების თარიღი: January 17, 2012.
ვინი პუჰის თავგადასავლები

ვინი პუჰის თავგადასავლები (ინგლ. The Many Adventures of Winnie the Pooh) — Walt Disney Productions-ის 1977 წლის ანიმაციური ფილმი, Buena Vista Distribution-ის დისტრიბუციით. იგი ეფუძნება ალან ალექსანდრ მილნის წიგნებს ვინი პუჰის შესახებ, ძირითადად — პირველ მათგანს. ვინი პუჰის თავგადასავლები თავდაპირველად გამოვიდა 1977 წლის 11 მარტს, მხატვრულ ფილმთან „გაქცევა სიბნელიდან“ ერთად. ვინი პუჰის პერსონაჟების პოპულარობამ განაპირობამ მთელი რიგი გაგრძელებების, სატელევიზიო გადაცემების, ჩაცმულობის, წიგნების თუ სათამაშოების, ისევე, როგორც დისნეილენდის, უოლტ დისნეის სამყაროს და ჰონგ-კონგის დისნეილენდის ტერიტორიაზე არსებული ატრაქციონების. უფრო დეტალური ატრაქციონი, ასევე დაფუძნებული ფილმზე, ტოკიოს დისნეილენდის ტერიტორიაზე მდებარეობს - მას Pooh's Hunny Hunt ეწოდება. მიუხედავად იმისა, რომ კრიტიკოსთა ნაწილმა ფილმი დადებითად შეაფასა, გამოცემაში „საბავშვო ლიტერატურის კრიტიკული ისტორია“ , ავტორი, რუთ ჰილ ვიგერსი წერს, რომ ეს არის „დისნეის ერთ-ერთი ფილმი, სხვებთან ერთად, რომელმაც გაანადგურა ორიგინალური ნაწარმოების სახე.“ Winnie the Pooh Up, Down and Touch the Ground Rumbly in My Tumbly Little Black Rain Cloud Mind Over Matter A Rather Blustery Day The Wonderful Thing About Tiggers Heffalumps and Woozles The Rain Rain Rain Came Down Down Down Hip Hip Pooh-Ray! ოფიციალური საიტი „ვინი პუჰის თავგადასავლები“ — ანიმაციური ფილმების მონაცემთა დიდ ბაზაში „ვინი პუჰის თავგადასავლები“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „ვინი პუჰის თავგადასავლები“ — Rotten Tomatoes ↑ Viguers, Ruth Hill (1969). რედ. Cornelia Meigs: A Critical History of Children's Literature. Macmillan Publishing co., გვ. 412. ISBN 0-02-583900-4.