laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ბელენ-დუ-პიაუი

ბელენ-დუ-პიაუი (პორტ. Belém do Piauí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 340 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-კანინდეს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 284 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 13.5 კმ²-ზე. ფართობი 243 282 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
ბეტანია-დუ-პიაუი

ბეტანია-დუ-პიაუი (პორტ. Betânia do Piauí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 480 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-კანინდეს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 015 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 10.65 კმ²-ზე. ფართობი 564 707 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
კალდეირან-გრანდი-დუ-პიაუი

კალდეირან-გრანდი-დუ-პიაუი (პორტ. Caldeirão Grande do Piauí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-კანინდეს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 671 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.46 კმ²-ზე. ფართობი 494 891 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
სოხოისტა

სოხოისტა — ადგილი ბასიანში, ისტორიული საქართველოს უკიდურეს სამხრეთ-დასავლეთში. 1545 წელს სოხოისტასთან გაიმართა ბრძოლა საქართველოს და ოსმალეთის ლაშქარს შორის. ქართველები დამარცხდნენ. სოხოისტის ბრძოლის შედეგად იმერეთ-სამცხე-საათაბაგოს ერთიანი სახელმწიფოს არსებობას ბოლო მოეღო. ოსმალებმა მტკიცედ მოიკიდეს ფეხი სამხრეთ საქართველოში, რასაც შემდეგ მისი სრული დაპყრობა მოჰყვა. ნარსია გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 501.
ალიარ ალიევი

ალიარ იუსიფის ძე ალიევი (აზერ. Əliyar Yusif oğlu Əliyev; დ. 14 დეკემბერი, 1957, ყაზიანი, გუბადლი, აზერბაიჯანის სსრ, სსრკ — გ. 3 ოქტომბერი, 1992, ლაჩინი, აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანელი სამხედრო მოღვაწე, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ეროვნული გმირი, ყარაბაღის ომის მონაწილე. ალიარ ალიევი, 1957 წლის 14 დეკემბერს, გუბადლის რაიონის სოფელ ყაზიანში დაიბადა. 1979 წელს, აზერბაიჯანის სახელმწიფო ფიზკულტურის ინსტიტუტი წარჩინებულის დიპლომით დამთავრების შემდეგ, გუბადლის სოფელ დონდარლის სკოლაში სპორტის მასწავლებლად მუშაობდა. სამხედრო სამსახურის შემდეგ, სარანსკის სახელმწიფო უნივერსიტეტმა მას, როგორც პროფესიონალ მასწავლებლად იწვევს სამუშაოდ, სადაც ალიევი ორი წელი ფიზკულტურის მასწავლებლად მუშაობს. მამამისის გარდაცვალების შემდეგ, ალიარი უკან ყაზიანში ბრუნდება და სოფლის სკოლის მასწავლებელი ხდება, ხოლო მოგვიანებით, რაიონის სპორტის საზოგადოების მწვრთნელად ინიშნება. 1985 წლიდან, ამავე საზოგადოების თავმჯდომარე ხდება. ყარაბაღის ომის დაწყებისას, ალიარი ნებაყოფლობით უერთდება აზერბაიჯანის შეიარაღებული ძალების რიგებს. ომში მხოლოდ მებრძოლი კაცივით არ გამოირჩევა, არამედ, როგორც სამხედრო საქმის ორგანიზატორივითაც აჩენს თავს. თავდაპირველად ინიშნება სადაზვერვო ნაწილს მეთაურად, ხოლო შემდეგ, ჯგუფ „ტაბორის“ მეთაურის მოადგილედ ინიშნება. 1988 წლიდან, სომეხი ბოევიკები აქტიურად იწყებენ გუბადლის ტერიტორიაზე ტერორისტული აქტების განხორციელებას. ზუსტად ამ დროს, ალიევი აყალიბებს კონტრტერორისტულ დაჯგუფებას „ტაბორს“. 1992 წლიდან, ხელმძღვანელობს ბრძოლებს ლაჩინის მიმართულებით. ხოჯალის გენოციდის შემდეგ, ალიარ ალიევი თავის მებრძოლებთან ერთად, თავს ესხმის სომხეთის ქალაქ გორისს, სადაც 336 ადამიანი დაიღუპა. ამასთან დაკავშირებით, სომხეთში 3 დღიანი გლოვა გამოცხადდა. თავისი ბოლო ბრძოლა ალიევმა 1992 წლის 3 ოქტომბერს გამართა, როდესაც სტრატეგიული სიმაღლის აღებას ცდილობდა. დაკრძალულია გუბადლის რაიონში. ბაქოს ნარიმანოვის რაიონში ერთ-ერთი ქუჩა მისი სახელობისაა. სუმგაითში მისი სახელობის სპორტული ცენტრია გახსნილი. 1992 წლის 10 ნოემბერს, აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ბრძანებით, მას აზერბაიჯანის ეროვნული გმირის წოდება მიენიჭა. ↑ 1.0 1.1 Milli Qəhrəmanlarımız gənclər üçün örnəkdir. www.anl.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-07-19. ციტირების თარიღი: 29 iyun 2016. ↑ “Əliyarın adı gələndə erməni döyüşçülərinin canına vəlvələ düşürdü”. www.zaman.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-07. ციტირების თარიღი: 29 iyun 2016. ↑ Qubadlı döyüşlərinə könüllü gedən ilk idmançı – Milli Qəhrəman Əliyar Əliyev. www.aznews.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 29 iyun 2016. ციტირების თარიღი: 29 iyun 2016. ↑ Şəhid Milli Qəhrəmanımızın doğum günüdür. www.bizimyol.info. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-03-16. ციტირების თარიღი: 29 iyun 2016. ↑ Qubadlı rayonunun Ermənistan tərəfindən işğalının 21-ci ildönümü ilə əlaqədar anma tədbiri keçirildi. www.anl.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2023-08-21. ციტირების თარიღი: 29 iyun 2016. ↑ Azərbaycanın Milli Qəhrəmanları. anl.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-07-20. ციტირების თარიღი: 29 iyun 2016.
კამპინას-დუ-პიაუი

კამპინას-დუ-პიაუი (პორტ. Campinas do Piauí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 230 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-კანინდეს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 408 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 6.51 კმ²-ზე. ფართობი 831 201 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
კამპუ-ალეგრი-დუ-ფიდალგუ

კამპუ-ალეგრი-დუ-ფიდალგუ (პორტ. Campo Alegre do Fidalgo) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 330 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-კანინდეს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 693 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 7.13 კმ²-ზე. ფართობი 657 796 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
კამპუ-გრანდი-დუ-პიაუი

კამპუ-გრანდი-დუ-პიაუი (პორტ. Campo Grande do Piauí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 440 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-კანინდეს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 592 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 17.93 კმ²-ზე. ფართობი 311 829 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
კაპიტან-ჟერვაზიუ-ოლივეირა

კაპიტან-ჟერვაზიუ-ოლივეირა (პორტ. Capitão Gervásio Oliveira) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 400 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-კანინდეს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 878 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3.42 კმ²-ზე. ფართობი 1 134 168 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
კარიდადი-დუ-პიაუი

კარიდადი-დუ-პიაუი (პორტ. Caridade do Piauí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 347 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-კანინდეს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 826 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 9.63 კმ²-ზე. ფართობი 501 359 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
კონსეისან-დუ-კანინდე

კონსეისან-დუ-კანინდე (პორტ. Conceição do Canindé) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 252 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-კანინდეს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 475 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5.38 კმ²-ზე. ფართობი 831 412 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
კურალ-ნოვუ-დუ-პიაუი

კურალ-ნოვუ-დუ-პიაუი (პორტ. Curral Novo do Piauí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 370 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-კანინდეს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 869 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 6.47 კმ²-ზე. ფართობი 752 312 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
ფლორესტა-დუ-პიაუი

ფლორესტა-დუ-პიაუი (პორტ. Floresta do Piauí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-კანინდეს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 482 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 12.75 კმ²-ზე. ფართობი 194 699 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
ფრანსისკუ-მასედუ

ფრანსისკუ-მასედუ (პორტ. Francisco Macedo) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 360 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-კანინდეს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 879 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 18.54 კმ²-ზე. ფართობი 155 279 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
მავროკორდატოს სახლი

მავროკორდატოს სახლი (რუს. Дом Маврокордато) — ძველი სართულნახევრიანი სახლი ტაგანროგში. სახლი აგებულია 1830-იანი წლებში. 1992 წლის 18 ნოემბრის № 301 ბრძანების შესაბამისად სახლს გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. მისამართი: ტაგანროგი, ბერძნების ქუჩა № 101. სართულნახევრიანი სახლი ტაგანროგში, რომელიც მდებარეობს ბერძნების ქუჩა ნომერ 101-ში აგებულია 1830-იან წლებში. მის ფასადზე შვიდი სარკმელია ნახევრად კოლონებით და პილასტრებით. შენობის პილასტრები შესრულებულია ლურჯ ფერში, ხოლო მცირე არქიტექტურული დეტალები თეთრად. 1870-იანი წლებიდან სახლის მფლობელი იყო ტაგანროგელი ვაჭარი ანტონ სარანდინაკი, შემდეგ საბერძნეთის ქვეშევრდომი ეკატერინა კალვოკორესი. 19 წლის ეკატერინა ცოლად გაჰყვა 35 წლის ბერძენ მიხეილ ივანეს ძეს. 1867 წელს, როგორც მეჯვარე კალოკორესის მეუღლისა, ბერძნულ ეკლესიაში ივანეს შვილის ნათლობას ესწრებოდა ტეოხორიდების ოჯახში დაბადებული პირველი გილდიის ვაჭარი დიმიტრი ნეგროპონტე, რომელიც დაოჯახებული იყო კოლეჯის რეგისტრატორის შვილზე ელენა ავერინოზე. XIX საუკუნის დასაწყისში საკუთრება შეიძინა საბერძნეთის მოქალაქემ მატვეი მავროკორდატომ. მისი მამა სტომატი (დაბადებული 1830 წ.) და დედა ვირგინია ავერინო (დაბადებული 1841 წ.) დაქორწინდნენ 1858 წლის იანვარში ბერძნულ ეკლესიაში. სახლი ახალმა მფლობელმა გააქირავა ოთახებად და კანტორებად. 1910-იან წლებში აქ ცხოვრობდა ნაფიცი რწმუნებული ივანე კორსუნი. საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ 1925 წლამდე სახლი იყო ვაჭრების მ. და ი. ბერკოვიჩების კუთვნილება. ამჟამად ეს არის საცხოვრებელი სახლი პრივატიზირებული ოთახებით და კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური მნიშვნელობის ძეგლი. Гаврюшкин О. П. По старой Греческой... (Хроника обывательской жизни). — Таганрог: Лукоморье, 2003. — 514 с. — ISBN 5-901565-15-0. Таганрог ул. Греческая, 101 დაარქივებული 2014-03-25 საიტზე Wayback Machine.
მაგულოს სახლი

მაგულოს სახლი (რუს. Дом Магуло) — ძველი ორსართულიანი სახლი ტაგანროგში. სახლი აგებულია XIX საუკუნის მეორე ნახევარში. 2002 წლის 31 დეკემბრის № 124 ბრძანების შესაბამისად სახლს გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონული მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. მისამართი: ტაგანროგი, პეტროვის ქუჩა № 70. XIX საუკუნის დასაწყისში კომერციულმა მრჩეველმა მარკ მაგულომ თავის ძმასთან ერთად პეტროვის 46-ში (ამჟამად 70) ააგო სახლი. შენობის ჭერი მოხატეს იტალიელმა მხატვრებმა. 1825 წელს ქალაქს სტუმრობდა რუსეთის იმპერატორი ალექსანდრე I. მდიდარმა ბერძნებმა მის პატივსაცემად მოაწყვეს შეხვედრა მაგულოს სახლში. სარამოს ესწრებოდა თავად იმპერატორი. 1872 წლისათვის შენობის პირველი სართული სავაჭროდ იყო გაქირავებული. აქ არსებულ ძმებ ბუკაშინოვიჩების მაღაზიაში შესაძლებელი იყო იმპორტული ღვინის, არაყისა და 98 %-იანი სპირტის ყიდვა. მარკ მაგულო დაკავებული იყო პურის ექსპორტით. მაგულოს მრავალრიცხოვანი მემკვიდრეები სახლს ფლობდნენ 1925 წლამდე. ერთ-ერთი მათგანი ვირგინია (დაბადებული 1836 წ.) ხელმძღვანელობდა საქველმოქმედო ფონდს. 1918 წლის 27 იანვარს იგი მძარცველებმა გაგუდეს საკუთარ სახლში, მათ მოითხოვეს ძვირფასეულობა და ფული, მაგრამ რომ ვერ მიიღეს გაგუდეს დიასახლისი. ამის შემდეგ მათ დაარბიეს მთელი სახლი, მაგრამ ვერაფერი იპოვეს. ოქტომბრის რევოლუციის წინ სახლის პირველი სართული კვლავ მაღაზიებისთვის იყო გაქირავებული. XX საუკუნის 20-იან წლებში მოახდინეს სახლის ნაციონალიზაცია. მასში მუშაობდა საგანგებო კომიტეტი (ჩეკა), შემდეგ გაზეთის რედაქცია. 1930-იანი წლებიდან სახლი საცხოვრებელია. ამჟამად სახლი კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონული მნიშვნელობის ძეგლია. Гаврюшкин О. П. Вдоль по Питерской (хроника обывательской жизни). Таганрог, 2000. Таганрог ул. Петровская, 70 დაარქივებული 2020-11-01 საიტზე Wayback Machine.
გეოფიზიკური ობსერვატორია

გეოფიზიკური ობსერვატორია ასევე მაგნიტურ-მეტეოროლოგიური ობსერვატორია — ლაბორატორიული იარაღებით და გამომთვლელი მანქანებით აღჭურვილი სამეცნიერო-კვლევითი დაწესებულება, სადაც სისტემატურად მიმდინარეობს ამინდზე დაკვირვება და ცალკეული ტერიტორიების კლიმატური დახასიათება. სხვადასხვა ტერიტორიებისა და აკვატორიების მაგნიტური აგეგმვის პროცესში მაგნიტური ობსერვატორიების მიერ მოპოვებული მონაცემების საფუძველზე დგებოდა სხვადასხვა ტერიტორიებისა და ზღვების ზუსტი მაგნიტური რუკები, რომელთა გარეშე შეუძლებელი იყო საზღვაო და საჰაერო ტრანსპორტის მიზნებისათვის კომპასის ჩვენების სწორად გამოყენება. XIX საუკუნე გეოფიზიკურ მეცნიერებათა ისტორიაში უწყვეტი, სისტემური და სრულფასოვანი მაგნიტური დაკვირვებით აღინიშნა. ეს იყო ხანა, როდესაც დედამიწის მაგნეტიზმს, მეტეოროლოგიას და დედამიწის შემსწავლელ სხვა დარგებს ფართო მასშტაბით ჩაეყარათ საფუძველი. დედამიწის კვლევის ასეთი ერთსულოვანი იმპულსი XIX საუკუნის პირველ ნახევარში მნიშვნელოვანწილად ემადლიერება დიდი გერმანელი მეცნიერის, ბუნებისმეტყველის, გეოლოგისა და გეოგრაფის ალექსანდრ ფონ ჰუმბოლტის შრომებს. აღიარებულია ისიც, რომ ჰუმბოლტის იდეას ეყრდნობოდა ინგლისის, რუსეთის იმპერიისა და ჩრდილოეთ ამერიკის სახელმწიფოების მიერ მაგნიტური ობსერვატორიების ფართო ქსელის დაარსებაც დედამიწის ზურგზე. ალექსანდრე ჰუმბოლტის აზრით მაგნიტური დაკვირვებები წინასწარ განსაზღვრულ დროს უნდა ჩატარებულიყო ერთმანეთთან დაშორებულ ობსერვატორიებში, რომელთაც იგი მაგნიტურ სახლებს უწოდებდა. დედამიწის კვლევის ამ ერთიანი სისტემის ნაწილს თბილისის გეოფიზიკური ობსერვატორიაც წარმოადგენდა, რომელიც XIX საუკუნის დასაწყისში, 1830-იან წლებში ჩაისახა და 1844 წლიდან მსოფლიო ობსერვატორიათა ერთიან სისტემაში გაერთიანდა. ამ წელს მან სისტემური, სრულფასოვანი მაგნიტური და მეტეოროლოგიური დაკვირვებები დაიწყო. ამით საფუძველი ჩაეყარა კლიმატურ გამოკვლევებსაც, რომლებმაც ბოლო დროს განსაკუთრებული აქტივობა შიძინა გლობალური კლიმატის ცვლილების პრობლემასთან დაკავშირებით. მსოფლიოს მრავალი ობსერვატორიის მსგავსად, თბილისის მაგნიტური ობსერვატორიაც, როგორც ცნობილია, საკმაოდ დიდ სივრცეს ემსახურებოდა, კერძოდ, რუსეთის იმპერიის სამხრეთ ნაწილს, მთელ კავკასიას და მათ მიმდებარე კასპიის, შავი ზღვისა და აზოვის ზღვის აკვატორიებს. მ. მანია, „თბილისის გეოფიზიკური ობსერვატორია“, თბ., 2010
ქილიშლი

ქილიშლი (აზერ. Kylyshly) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბარდის რაიონში. ქილიშლი GEOnet სახელების სერვერზე
ბერნარ ლიო

ბერნარ ლიო (ფრანგ. Bernard Lyot; დ. 27 თებერვალი. 1897, პარიზი ― გ. 2 აპრილი. 1952, კაირო) — ფრანგი ასტროფიზიკოსი, პარიზის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი (1939). 1920 წლიდან მუშაობდა მედონის ობსერვატორიაში პარიზის ახლოს. იკვლევდა მზის პროტუბერანცებს კინემატოგრაფიის მეთოდებით, აგრეთვე მზის გვირგვინს. 1931 ააგო და პირენეების ობსერვატორიაში დადგა სპეციალური დაბნელებაგარეშე კორონოგრაფი. გვირგვინის სპექტრში აღმოაჩინა 5 ახალი ხაზი, რომელთა წარმოშობა 1942 ახსნა ამერიკელმა ასტროფიზიკოსმა ბ. ედლენმა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 246. ↑ 1.0 1.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 2.0 2.1 ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ 3.0 3.1 GeneaStar <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q98769076"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3100478"></a> ↑ 4.0 4.1 Brozović D., Ladan T. Hrvatska enciklopedija — LZMK, 1999. — 9272 გვრ. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1264934"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q429032"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18446"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1789619"></a> ↑ 5.0 5.1 5.2 Лио Бернар // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ https://www.fi.edu/en/laureates/bernard-lyot ↑ https://www.nasonline.org/programs/awards/henry-draper-medal.html ↑ https://phys-astro.sonoma.edu/brucemedalists/bernard-lyot ↑ https://www.sfpnet.fr/prix/prix-louis-ancel
ელაიჯა ვუდი

ელაიჯა ჯორდან ვუდი (ინგლ. Elijah Jordan Wood; დ. 28 იანვარი, 1981) — ამერიკელი მსახიობი, გამხმოვანებელი, პროდიუსერი და დი-ჯეი. დაიბადა 1981 წლის 28 იანვარს, სიდარ-რაპიდსში, აიოვას შტატში. მისი დებიუტი შედგა კინოფილმ უკან მომავალში II. ბავშვობის წლებში მან მონაწილეობა მიიღო შემდეგ ფილმებში: რადიო მფრინავი (1992), კარგი შვილი (1993), ნორთი (1994), ფლიპერი (1996). იგი ყველაზე მეტად ცნობილია პიტერ ჯექსონის ფილმის, ბეჭდების მბრძანებლის ერთ-ერთი პერსონაჟის, ფროდო ბეგინსის როლის შესრულებისთვის. მთავარი სტატია: ელაიჯა ვუდის ფილმოგრაფია. Sibley, Brian. The Lord of the Rings Official Movie Guide. Houghton Mifflin, 2001. ISBN 0-618-15402-7. Holmstrom, John. The Moving Picture Boy: An International Encyclopaedia from 1895 to 1995, Norwich, Michael Russell, 1996, p. 398. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ელაიჯა ვუდი ელაიჯა ვუდი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ელაიჯა ვუდი Box Office Mojo-ში ↑ Elijah Wood Biography. The Biography Channel. A+E Television Networks, LLC.. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-12-16. ციტირების თარიღი: 15 იანვარი, 2014.
უადაის რეგიონი

უადაის რეგიონი (ფრანგ. Ouaddaï, არაბ. منطقة وداي) — ჩადის რეგიონი. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი აბეშე. ფართობი — 30 000 კმ², მოსახლეობის რაოდენობა 2009 წლის აღწერის მონაცემებით შეადგენს 731 679 ადამიანს. უადაის რეგიონი მდებარეობს ჩადის აღმოსავლეთ ნაწილში. ჩრდილოეთით რეგიონს ესაზღვრება უადი-ფირის რეგიონი, დასავლეთით ბათის რეგიონი, სამხრეთით სილის რეგიონი. აღმოსავლეთით რეგიონზე გადის სახელმწიფო საზღვარი ჩადსა და სუდანის დარფურის რეგიონს შორის. ბუნებრივ-კლიმატური თვალსაზრისით უადაის რეგიონი მდებარეობს საჰელის ზონაში. უადაის რეგიონში ყველაზე დიდი ეთნიკური ჯგუფებია მაბა, ზაგავა და ჩადის არაბები. გაბატონებული რელიგია — ისლამი. 2003 წელს დაწყებული შეიარაღებული კონფლიქტის შემდეგ მეზობელი სუდანის დარფურის რეგიონიდან ჩადის უადაის რეგიონში შემოვიდა და დევნილთა ბანაკებში დასახლდა რამდენიმე ასეული ათასი სუდანელი ზაგავას, ფორის და მასალიტის ტომის ხალხი. ადმინისტრაციული თვალსაზრისით უადაის რეგიონი იყოფა 3 დეპარტამენტად — აბდი (შედგება 3 ქვეპრეფექტურისაგან), ასუნგა (6 ქვეპრეფექტურისაგან), უარა (7 ქვეპრეფექტურისაგან). ↑ მოსახლეობის 2009 წლის აღწერა (Census-2009). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-07-01. ციტირების თარიღი: 2017-03-04. ↑ მოსახლეობის 2009 წლის აღწერა (geohive-2009). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-08-16. ციტირების თარიღი: 2017-03-04. ↑ მოსახლეობის 2009 წლის აღწერა (citypopulation-2009) ↑ მოსახლეობის 2009 წლის აღწერა (statoids-2009)
წითელი ჯვრის საზოგადოების სახლი

წითელი ჯვრის საზოგადოების სახლი (რუს. Дом общества Красного Креста) — ძველი ორსართულიანი სახლი ტაგანროგში. სახლი აგებულიაXIX საუკუნის მეორე ნახევარში. მიეკუთვნება არქიტექტურის ძეგლების ნუსხას. ამჟამად მასში განთავსებულია ქალაქის № 2 პოლიკლინიკა. მისამართი: ტაგანროგი, ბერძნების ქუჩა № 104. ბერძნების ქუჩა 104-ში მდებარე შენობა აგებულია XIX საუკუნის მეორე ნახევარში ბერძენი კომერსანტის ალექსოპულოს სახსრებით. 1817-1837 წლებში სახლი ეკუთვნოდა ვაჭარ ზახაროვს. 1837-1887 წლებში ტაგანროგელი ვაჭრის ცოლს ადელაიდა ალექსოპულოს, ხოლო 1890-1898 წლებში - მალტიადე ალექსოპულოს, რომლისგანაც სახლი იყიდა ეპომინონდ ალაფუზოვმა. 1880-იან წლებში აქ განთავსებული იყო მეხუთე სათადარიგო საარტილერიო ბრიგადის ლაზარეთი. სახლის მფლობელმა ე. ალაფუზოვმა 1902 წელს სახლი საჩუქრად გადასცა ტაგანროგის წითელი ჯვრის თემს ამბულატორიისა და საავადმყოფოს ასაშენებლად, რის გამოც ალაფუზოვი დააჯილდოვეს წმ. ანას სახელობის მეორე ხარისხის ორდენით. საავადმყოფოს კურთხევა მოხდა 1904 წლის 14 მაისს. თვით ეპომინონდ ალაფუზოვმა დააარსა ტაგანროგის წითელი ჯვრის საზოგადოება. საზოგადოების პირველი წევრები იყვნენ ანა ბესჩინსკაია, პავლე ფილიპევსკი და სხვ. საზოგადოების მთავარი ექიმი იყო ვლადიმირ შიმანოვსკი. XX საუკუნის 20-იან წლებში სახლში განათავსეს პირელი ცენტრალური პოლიკლინიკა. მოგვიანებით შენობას მიაშენეს ახალი კორპუსი ჩრდილო-აღმოსავლეთ ფასადზე. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ სამხრეთ-აღმოსავლეთით ფასადზე მიაშენეს აგურის ნაგებობა. XX საუკუნის მეორე ნახევარში აქ მუშაობდა ქალაქის საავადმყოფო № 3, რომელსაც 2003 წელს უწოდეს ქალაქის პოლიკლინიკა №2. ამჟამად სახლი გარემონტებულია, შეღებეს წითელი საღებავით, კოლონები - თეთრად, ჩამოხსნეს ეზოს კარიბჭე. შენობა შეტანილია ტაგანროგის არქიტექტურული ძეგლების რეესტრში. წითელი ჯვრის საზოგადოების სახლი აგებულია აგურისაგან პროვინციული კლასიციზმის პერიოდში. სამკუთხა ფრონტონი ზემოდან ადგას ოთხ დორიულ სვეტს. Энциклопедия Таганрога. — Ростов-н/Д: Ростиздат, 2003. — 512 с. — ISBN 5-7509-0662-0 Гаврюшкин О. П. По старой Греческой… — Таганрог: Лукоморье, 2003. — 514 с. Историческая справка о здании городской поликлиники №2 დაარქივებული 02.02.2017, საიტზე Wayback Machine. Памятники архитектуры Таганрога на старых открытках и фотографиях МБУЗ "Городская поликлиника №2" г. Таганрог
პაგონატის სახლი

პაგონატის სახლი (რუს. Дом Пагоната) — ძველი ორსართულიანი სახლი ტაგანროგში. სახლი აგებულია 1860-იან წლებში. სახლი 1992 წლის 18 ნოემბრის № 301 დადგენილების მიხედვით არის რუსეთის ფედერაციის რეგიონული მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი. მისამართი: ტაგანროგი, ბერძნების ქუჩა № 83. პაგონატის სახლი აგებულია 1850-იან წლებში ადგილობრივი არქიტექტორის მაკედონსკის პროექტის მიხედვით. სახლის მფლობელი იყო მაიორის ცოლი ვარვარა პაგონატი. 1887 წელს ქალაქის საკრებულომ აღასრულა ვარვარა პაგონატის ანდერძი. სახლი მფლობელობაში გადაეცა ობოლ და უსახლკარო ბავშვთა სახლს. მისი მეორე სურვილი იყო სახლის კედელზე ქუჩის მხრიდან დაეკიდათ სამახსოვრო დაფა წარწერით, რომ სახლი საქველმოქმედო დაწესებულებას შემოსწირეს ივანე და ვარვარა პაგონატებმა. 1890-იან წლებში სახლში გაიხსნა ქალაქის მეორე ოთხკლასიანი ქალთა დაწყებითი სასწავლებელი. მოგვიანებით სასწავლებელს უწოდეს პეტროვსკის სასწავლებელი. 1906 წლიდან შენობაში მდებარეობს პაგონატის სასწავლებელი. 1908 წლის 19 ივნისიდან შენობაში მუშაობს სუსტი და რარიბი ბავშვების მკვებავი პუნქტი „რძის წვეთი“, რომელსაც ხელმძღვანელობდა ქალაქის მერი ი. პლატონოვი და მისი დამხმარე ო. პროხოროვი. 1910 წლიდან შენობაში დაწყებითი სკოლა ფუნქციონირებს, ხოლო 1918 წლიდან - ინტერნატი. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ შენობაში ფუნქციონირებს ინვლიდთა და შეზღუდული შესაძლებლობის მქონეთა სახლი. ამჟამად შენობაში მოქმედებს ფსიქონევროლოგიური ინტერნატი 100 ადგილზე. ორსართულიანი სახლი მარცხენა მხარეს ჭიშკრით აგებულია 1850-იან წლებში. სახლი რუსტირებულია და შემკულია ორნამენტებით, სანდრიკებით, კლდის ქვით. Энциклопедия Таганрога. — Ростов-н/Д: Ростиздат, 2003. — 512 с. — ISBN 5-7509-0662-0 Гаврюшкин О.П. "По старой Греческой" д. 83 დაარქივებული 2014-03-25 საიტზე Wayback Machine.