laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
მონღოლეთის ჰიმნი

მონღოლეთის სახელმწიფო სიმმოლიკა (მონღ. Монгол Улсын төрийн дуулал) დროშასა და გერბთან ერთად. მონღოლეთის პირველი ეროვნული ჰიმნი შეიქმნა მე-20 საუკუნეში. ეს იყო პოპულარული ლირიკული სიმღარა ”Zuun langiyn Joro luus”. მონღოლეთმა სხვადასხვა ეტაპზე რამდენიმე ჰიმნი გამოიცვალა. მონღოლეთის სახალხო რესპუბლიკის პირველი ჰიმნი გამოყენებულ იქნა 1924-1950 წ.წ. , მეორე - 1950-1962 წ.წ. და მესამე - 1961-1991 წ.წ. დემოკრატიული რევოლუციის შემდეგ 1991 წლიდან აღადგინეს 1950 წელის ეროვნული ჰიმნი მცირეოდენი ცვლილებებით. კერძოდ, ტექსტიდან ამიღეს მეორე სტროფი, რომელიც ადიდებდა ლენინს, სტალინს, დამდინ სუხებატორს და ჩოიბალსანს. 2006 წლის 11 ივნისს სახელმწიფოს დიდი ხურალის (პარლამენტის) მიერ მიღებული იქნა გადაწყვეტილება ჩინგიზ-ყაენის 800 წლის იუბილესთან დაკავშირებით ტექსტში ჩაემატებინათ მონღოლთა იმპერიის პერიოდის სადიდედელი სიტყვები. ორიგინალი Дархан манай тусгаар Улс Даяар Монголын ариун голомт Далай их дээдсийн гэгээн үйлс Дандаа энхжин, үүрд мөнхөжнө Хамаг дэлхийн шударга улстай Хамтран нэгдсэн эвээ бэхжүүлж Хатан зориг бүхий л чадлаараа Хайртай Монгол орон мандуулъя Өндөр төрийн минь сүлд ивээж Өргөн түмний минь заяа түшиж Үндэс язгуур, хэл, соёлоо Үрийн үрдээ өвлөн бадраая Эрэлхэг Монголын золтой ардууд Эрх чөлөө жаргалыг эдлэв Жаргалын түлхүүр, хөгжлийн тулгуур Жавхлант манай орон мандтугай ოფიციალური ჰიმნის გვერდი ტურისტული საინფორმაციო გვერდი დაარქივებული 2014-11-13 საიტზე Wayback Machine. მუსიკალური გვერდი დაარქივებული 2017-03-02 საიტზე Wayback Machine. მონღოლეთის სახელმწიფო ჰიმნი მონღოლეთი ჰიმნი
მუჰამედ-შაჰ ყაჯარი

მუჰამედ შაჰ ყაჯარი (სპარს. محمد شاه قاجار; დ. 5 იანვარი, 1808 — გ. 5 სექტემბერი, 1848) — ირანის შაჰი 1834–1848 წლებში. ყაჯარების მესამე წარმომადგენელი. აბას-მირზას ვაჟი და ფათალი-შაჰის მემკვიდრე. დაიბადა 1808 წელს, თავრიზში, ფათალი-შაჰის მმართველობის პერიოდში. ტახტის მემკვიდრედ ითვლებოდა მისი მამა აბას-მირზა, რომელიც აზერბაიჯანის ბეგლარბეგი იყო, თუმცა მთელ ირანსაც ფაქტობრივად იგი განაგებდა. თუმცა, აბასი 1833 წელს გარდაიცვალა და ტახტის მემკვიდრედ სწორედ მუჰამედ-მირზა იქცა. მუჰამედი ტახტზე ავიდა ფათალი-შაჰის გარდაცვალების შემდეგ, 1834 წლის 23 ოქტომბერს. მას ჰქონდა ორი მცდელობა დაეკავებინა ჰერათი და დაემარცხებინა ბრიტანელები. სწორედ ამ მიზნით გააგზავნა მან ელჩობა საფრანგეთში. 1839 წელს, საფრანგეთიდან დახმარება ჩამოვიდა, მაგრამ ორივე მცდელობა აეღოთ ჰერათი, უშედეგოდ დასრულდა. 1846 წელს ბრიტანეთის საგარეო საქმეთა სამინისტრომ შაჰს გაუგზავნა წარმომადგენელი მონათვაჭრობის აკრძალვასთან დაკავშირებით მოლაპარაკების მიზნით. მუჰამედი წინააღმდეგი იყო ამ შეზღუდვის დაწესებისა, მაგარმ 1848 წელს, მისი მმართველობის დასასრულს, ბრიტანეთის დაჟინებული მოთხოვნით, იძულებული გახდა მონებით ვაჭრობა აეკრძალა. გარდაიცვალა 1848 წლის 5 სექტემბერს, 40 წლის ასაკში. მუჰამედ-შაჰის გარდაცვალების შემდეგ ირანის მმართველი გახდა მისი უფროსი ვაჟი ნასერ ალ-დინ შაჰი. ნასერ ალ-დინ შაჰი (16 ივლისი, 1831 – 1 მაისი, 1896) აბას მირზა (27 ნოემბერი, 1839 – 14 აპრილი, 1897) მუჰამედ მირზა (1840 – 1901) აბდულ-სამად მირზა (1843 – 1929) მუჰამედ-შაჰ ყაჯარი ირანის ისტორია - ყაჯარები
პასუ-დუ-ლუმიარი

პასუ-დუ-ლუმიარი (პორტ. Paço do Lumiar) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-ლუისის საქალაქო აგლომერაციის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 105 121 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 855.84 კმ²-ზე. ფართობი 122 828 კმ²-ია. მარანიანი ბრაზილიის შტატები Scheda del comune dall'IBGE - Censimento 2010 Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2009-10-03 საიტზე Wayback Machine.
რაპოზა

რაპოზა (პორტ. Raposa) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-ლუისის საქალაქო აგლომერაციის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 26 327 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 397.21 კმ²-ზე. ფართობი 66 280 კმ²-ია. მარანიანი ბრაზილიის შტატები Scheda del comune dall'IBGE - Censimento 2010 Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2009-10-03 საიტზე Wayback Machine.
სან-ჟოზე-დი-რიბამარი

სან-ჟოზე-დი-რიბამარი (პორტ. São José de Ribamar) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-ლუისის საქალაქო აგლომერაციის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 163 045 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 419.82 კმ²-ზე. ფართობი 388 371 კმ²-ია. მარანიანი ბრაზილიის შტატები Scheda del comune dall'IBGE - Censimento 2010 Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2009-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ანაჟატუბა

ანაჟატუბა (პორტ. Anajatuba) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 9 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბაიშადა-მარანიენსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 25 291 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 25.01 კმ²-ზე. ფართობი 1 011 კმ²-ია. მარანიანი ბრაზილიის შტატები Scheda del comune dall'IBGE - Censimento 2010 Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2009-10-03 საიტზე Wayback Machine.
არარი

არარი (პორტ. Arari) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 7 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბაიშადა-მარანიენსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 28 488 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 25.89 კმ²-ზე. ფართობი 1 100 კმ²-ია. მარანიანი ბრაზილიის შტატები Scheda del comune dall'IBGE - Censimento 2010 Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2009-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ბელა-ვისტა-დუ-მარანიანი

ბელა-ვისტა-დუ-მარანიანი (პორტ. Bela Vista do Maranhão) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბაიშადა-მარანიენსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 049 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 47.15 კმ²-ზე. ფართობი 255 551 კმ²-ია. მარანიანი ბრაზილიის შტატები Scheda del comune dall'IBGE - Censimento 2010 Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2009-10-03 საიტზე Wayback Machine.
კაჟარი

კაჟარი (პორტ. Cajari) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 13 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბაიშადა-მარანიენსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 338 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 27.7 კმ²-ზე. ფართობი 662 066 კმ²-ია. მარანიანი ბრაზილიის შტატები Scheda del comune dall'IBGE - Censimento 2010 Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2009-10-03 საიტზე Wayback Machine.
კონსეისან-დუ-ლაგუ-ასუ

კონსეისან-დუ-ლაგუ-ასუ (პორტ. Conceição do Lago-Açu) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბაიშადა-მარანიენსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 436 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 19.69 კმ²-ზე. ფართობი 733 229 კმ²-ია. მარანიანი ბრაზილიის შტატები Scheda del comune dall'IBGE - Censimento 2010 Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2009-10-03 საიტზე Wayback Machine.
იგარაპე-დუ-მეიუ

იგარაპე-დუ-მეიუ (პორტ. Igarapé do Meio) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 24 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბაიშადა-მარანიენსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 550 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 34.04 კმ²-ზე. ფართობი 368 685 კმ²-ია. მარანიანი ბრაზილიის შტატები Scheda del comune dall'IBGE - Censimento 2010 Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2009-10-03 საიტზე Wayback Machine.
მატინია

მატინია (პორტ. Matinha) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 35 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბაიშადა-მარანიენსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 21 885 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 53.54 კმ²-ზე. ფართობი 408 727 კმ²-ია. მარანიანი ბრაზილიის შტატები Scheda del comune dall'IBGE - Censimento 2010 Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2009-10-03 საიტზე Wayback Machine.
მონსანი (მარანიანი)

მონსანი (პორტ. Monção) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 14 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბაიშადა-მარანიენსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 31 738 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 24.38 კმ²-ზე. ფართობი 1 301 კმ²-ია. მარანიანი ბრაზილიის შტატები Scheda del comune dall'IBGE - Censimento 2010 Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2009-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ოლინდა-ნოვა-დუ-მარანიანი

ოლინდა-ნოვა-დუ-მარანიანი (პორტ. Olinda Nova do Maranhão) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 28 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბაიშადა-მარანიენსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 181 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 66.69 კმ²-ზე. ფართობი 197 636 კმ²-ია. მარანიანი ბრაზილიის შტატები Scheda del comune dall'IBGE - Censimento 2010 Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2009-10-03 საიტზე Wayback Machine.
პალმეირანდია

პალმეირანდია (პორტ. Palmeirândia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 20 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბაიშადა-მარანიენსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 764 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 35.7 კმ²-ზე. ფართობი 525 582 კმ²-ია. მარანიანი ბრაზილიის შტატები Scheda del comune dall'IBGE - Censimento 2010 Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2009-10-03 საიტზე Wayback Machine.
პედრუ-დუ-როზარიუ

პედრუ-დუ-როზარიუ (პორტ. Pedro do Rosário) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბაიშადა-მარანიენსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 22 732 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 12.99 კმ²-ზე. ფართობი 1 749 კმ²-ია. მარანიანი ბრაზილიის შტატები Scheda del comune dall'IBGE - Censimento 2010 Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2009-10-03 საიტზე Wayback Machine.
პენალვა

პენალვა (პორტ. Penalva) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბაიშადა-მარანიენსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 34 267 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 46.42 კმ²-ზე. ფართობი 738 252 კმ²-ია. მარანიანი ბრაზილიის შტატები Scheda del comune dall'IBGE - Censimento 2010 Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2009-10-03 საიტზე Wayback Machine.
პერი-მირინი

პერი-მირინი (პორტ. Peri Mirim) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბაიშადა-მარანიენსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 803 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 34.06 კმ²-ზე. ფართობი 405 302 კმ²-ია. მარანიანი ბრაზილიის შტატები Scheda del comune dall'IBGE - Censimento 2010 Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2009-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ფაღავას სტუდია

ფაღავას სტუდია — პირველი საბჭოთა ქართული დრამატული სტუდია თბილისში. დაარსდა 1922 წელს მსახიობ გიორგი მიქელაძის ინიციატივითა და აკაკი ფაღავას ხელმძღვანელობით. ფაღავას სტუდია მიზნად ისახავდა ახალგაზრდა კვალიფიცირებულ მსახიობთა კადრების მომზადებას. პედაგოგთა შორის იყვნენ: ივანე ჯავახიშვილი, დიმიტრი უზნაძე, აკაკი შანიძე, გიორგი ახვლედიანი, გიორგი ჩუბინაშვილი, კოტე მარჯანიშვილი, ალექსანდრე ახმეტელი, მიხეილ ქორელი, აკაკი ფაღავა და სხვები. 1923 წელს საქართველოს სახალხო კომისართა საბჭოს გადაწყვეტილებით ფაღავას სტუდია გამოცხადდა სახელმწიფო სათეატრო ინსტიტუტად (ხელმძღვანელი აკაკი ფაღავა). 1924 წელს ინსტიტუტმა პირველი კადრი გამოუშვა. კურსდამთავრებულთა შორის იყვნენ: აკაკი ხორავა, მალიკო მრევლიშვილი, პოლიკარპე მურღულია, გიორგი მიქელაძე, პეტრე კობახიძე, თამარ წულუკიძე, ვასილ გოძიაშვილი, ე. ლორთქიფანიძე, სესილია თაყაიშვილი, სერგო ზაქარიაძე, ბ. მაღლაკელიძე, თ. თვალიაშვილი, გ. კუპრაშვილი და სხვები. 1926 წელს სათეატრო ინსტიტუტი დაიხურა. «თეატრი და ცხოვრება», 1924, № 5; მნიშვნელოვანი თარიღები, XXV, თბ., 1946 ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 241-242.
ჰუმორული რეგულაცია

ჰუმორული რეგულაცია (ლათ. Humor — სითხე) — ფიზიოლოგიურ და ბიოქიმიურ პროცესთა ურთიერთშეხამებული მოქმედება, კოორდინაცია, რომელიც ხორციელდება ორგანიზმის თხევად გარემოში (სისხლი, ლიმფა, ქსოვლური სითხე) უჯრედებიდან და ქსოვილებიდან გამოყოფილი ბიოლოგიურად აქტიური ნივთიერებების (მეტაბოლიტების, ჰორმონების, ჰორმონოიდების, იონების) მეშვეობით. მაღალგანვითარებული ორგანიზმებისა და ადამიანის ჰუმორული რეგულაცია ექვემდებარება ნერვულ რეგულაციას და მასთან ერთად შეადგენს ნეირო-ჰუმორული რეგულაციის სისტემას. ნივთიერებათა ცვლის პროდუქტები მოქმედებენ არა მარტო ამა თუ იმ ორგანოზე, არამედ მგრძნობიარე ნერვების დაბოლოებებზე, ნერვულ ცენტრებზე, სადაც ჰუმორულად ან რეფლექსურად იწვევენ გარკვეულ ფიზიოლოგიურ და ბიოქიმიურ რეაქციებს. ნერვული იმპულსების ჰუმორული გადაცემა ხდება მედიატორებით. ჰუმორული რეგულაციის დარღვევა იწვევს სხვადასხვა დაავადებას. დ. ჯოხაძე, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 696.
პაკო ალკასერი

ფრანსისკო ალკასერ გარსია (ესპ. Francisco Alcácer García; დ. 30 აგვისტო, 1993, ტორენტი) — ესპანელი ფეხბურთელი. არაბთა გაერთიანებული საამიროების საფეხბურთო ჩემპიონატის უმაღლესი ლიგის მონაწილე რას-ალ-ხაიმის საფეხბურთო კლუბ „ემირეიტსის“ თავდამსხმელი. მანამდე თამაშობდა „ბარსელონასა“ და „ვალენსიაში“. „ვალენსის“ საფეხბურთო აკადემიის აღზრდილმა პაკო ალკასერმა, თავისი პირველი ოფიციალური მატჩი „ლოს ჩეს“ შემადგენლობაში 2010 წლის 11 ნოემბერს, ესპანეთის თასზე „ლოგრონიესის“ წინააღმდეგ ჩაატარა. 2012 წლის 14 იანვარს ფეხბურთელის დებიუტი ესპანეთის ჩემპიონატში „რეალ სოსიედადთან“ მატჩში შედგა, როდესაც 71-ე წუთზე ტრავმირებული სოფიან ფეღული შეცვალა. შეხვედრა „ვალენსიის“ დამარცხებით, ანგარიშით 0–1 დასრულდა. 2012–13 სეზონის დასაწყისში სათამაშო გამოცდილების მისაღებად, იჯარით კლუბ „ხეტაფეში“ გადავიდა, სადაც პირველად ლა-კორუნიის „დეპორტივოსთან“ მატჩში ითამაშა. შეხვედრა ფრედ, ანგარიშით 1–1 დასრულდა. პაკო ალკასერი მონაწილეობდა ესპანეთის ყველა ასაკის ახალგაზრდულ გუნდებში. მისთვის განსაკუთრებით წარმატებული იყო 17-წლამდელთა ნაკრებში თამაში — ნაკრების 11 თამაშში ახალგაზრდა ფორვარდმა 14 გოლი გაიტანა და გუნდს 17-წლამდელთა ევროპის ჩემპიონატის ვერცხლის მედლების მოპოვებაში დაეხმარა. სწორედ ევროპის ახალგაზრდული ჩემპიონატის ფინალური ტურნირის შემდეგ მოექცა პაკო ერთდროულად რამდენიმე წამყვანი ევროპული კლუბის ყურადღების ცენტრში. 2011 წელს, 19-წლამდელთა ნაკრების შემადგენლობაში, „ვალენსიის“ ფორვარდმა საფეხბურთო კარიერაში სანაკრებო დონეზე დღემდე ყველაზე დიდ წარმატებას მიაღწია, როდესაც 19-წლამდელთა ევროპის ჩემპიონატი მოიგო. გადამწყვეტ მატჩში ალკასერმა ჩეხეთის ნაკრებს ორი გოლი გაუტანა, მათ შორის გამარჯვების მომტანი. 2014 წლის 29 აგვისტოს ესპანეთის ეროვნული ნაკრების მთავარმა მწვრთნელმა ვისენტე დელ ბოსკემ ალკასერი სექტემბერში, საფრანგეთთან და მაკედონიასთან გასამართი მატჩებისთვის, ნაკრების 23-კაციან შემადგენლობაში შეიყვანა. ბარსელონა ლა ლიგა: 2017–18 ესპანეთის თასი: 2016–17, 2017–18 დორტმუნდის ბორუსია გერმანიის სუპერთასი: 2019 ვილიარეალი უეფა-ს ევროპა ლიგა: 2020–21 ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: პაკო ალკასერი პროფილი ბარსელონას ოფიციალურ საიტზე პაკო ალკასერი Twitter-ზე ↑ 1.0 1.1 Paco Alcácer. FC Barcelona. ↑ Barcelona 3–1 Alavés. BBC Sport. ↑ „Jadon Sancho stars as Dortmund earn Supercup win over Bayern Munich“. The Guardian. ↑ Stone, Simon. Villarreal 1–1 Manchester United. BBC Sport.
ჰუმიფიკაცია

ჰუმიფიკაცია (ლათ. humus — მიწა, ნიადაგი და ლათ. facio — ვაკეთებ) — პროცესი, რომლის დროსაც ორგანული ნარჩენების დაშლის პროდუქტები ჰუმუსოვან ნივთიერებად გარდაიქმნება. ჰუმიფიკაციის პროცესზე გავლენას ახდენს ტემპერატურა, ტენიანობა, აერაცია, ნიადაგის ქიმიური თვისებები, დასაშლელი ორგანული ნივთიერების ქიმიური შედგენილობა და სხვა. ნიადაგში ხდება ორგანული ნივთიერების დაშლა და სინთეზი. ამ პროცესში მონაწილეობენ მაკროორგანიზმები. აღნიშნული ბიოქიმიური გარდაქმნების შედეგად წარმოიშობა ახალი ჰუმოსოვანი ნივთიერებები — ჰუმინ, ულმინ და ფულვომჟავები. ნიადაგში ჰუმუსის შეკავება-დამაგრებას (ჰუმიფიქსაცია) ხელს უწყობს კალციუმი, რომლის მოქმედებით ხდება კოაგულაცია და წარმოიქმნება შეუქცევადი მტკიცე ორგანულ-მინერალური ნაერთები. ე. მხეიძე, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 696.
რამონ პინეირა ლოპესი

რამონ პინეირა ლოპესი (ესპ. Ramón Piñeiro López); (დ. ლანკარა, 31 მაისი, 1915 - გ. სანტიაგო-დე-კომპოსტელა, 27 აგვისტო, 1990) — გალისიაში მოღვაწე ესპანელი პოლიტიკოსი და ინტელექტუალი. ჟურნალ გრაალის დამფუნებელი და პირველი რედაქტორი. იყო გალისიური პარტია პარტიდა გალეგუსტას წევრი და გალისიის პარლამენტის დამოუკიდებელი წევრი. ითვლება გალისიური იდენტობის ჩამოყალიბების ერთ ერთ იდეოლოგად. მისი ნაშრომები ძირითადად ეხება ეგზისტენციალურ ფილოსოფიას ან ლინგვისტიკის ისეთ საკითხებს როგორიცაა გალისიური ენის სტანდარტიზაცია. Bernárdez, Carlos L. y otros, Literatura gallega. Século XX, Edición A Nosa Terra, Vigo, 2001 Ramón Piñeiro: vida e obra (Real Academia Galega). დაარქივებული 2015-03-19 საიტზე Wayback Machine. Centro Ramón Piñeiro para a investigación en Humanidades. Ficha na bvg. Páxina do autor en Galaxia. დაარქივებული 2008-07-01 საიტზე Wayback Machine. Paxina do autor de Libraría Limiar libros. დაარქივებული 2012-01-08 საიტზე Wayback Machine.
ჰუმეთი

მუსლიმური სოციალ-დემოკრატიული პარტია „ჰუმეთი“ (აზერ. Hümmət — ენერგია) — პირველი მუსლიმური სოციალ-დემოკრატიული პარტია მსოფლიოში. შეიქმნა 1904 წელს რსდმპ-ის ბაქოს კომიტეტთან მუსლიმან მშრომელთა შორის პოლიტიკური მუშაობის წარმართვისა, რევოლუციურ ბრძოლებში მათი ჩაბმისა და პროლეტარული ინტერნაციონალიზმის სულისკვეთებით აღზრდისათვის. იგი მასობრივ ორგანიზაციად გადაიქცა და ბაქოს ბოლშევიკური ორგანიზაციის შემადგენელი ნაწილი გახდა. აზერბაიჯანულ ენაზე უშვებდა ფურცლებს და გაზეთ „ჰუმეთს“ (1904 ოქტ. — 1905 თებ.). „ჰუმეთის“ ჯგუფები შეიქმნა ელიზავეტპოლში, ნახჭევანსა და თბილისში. 1907 წლის დაპატიმრებების შემდეგ „ჰუმეთის“ მუშაობა შესუსტდა, მათი აქტიური მუშაობა განახლდა 1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ. რსდმპ (ბ) VI ყრილობაზე ბაქოს პარტიის ორგანიზაციასთან ერთად „ჰუმეთიც“ იყო წარმოდგენილი. ყრილობამ მოისმინა ინფორმაცია „ჰუმეთის“ მუშაობის შესახებ. ყრილობის დავალებით რსდმპ (ბ) ცკ მიესალმა „ჰუმეთს“, როგორც მუსლიმან მუშათა შორის ბოლშევიკური მიმართულების პირველ სოციალ-დემოკრატიულ ორგანიზაციას და აღნიშნა მისი რევოლუციური დამსახურება. ბაქოში საბჭოთა ხელისუფლების დროებით დამარცხების (1918 ივლისი) შემდეგ „ჰუმეთმა“ არალეგალურად დაიწყო მუშაობა. მისი წევრები გაემგზავრნენ ასტრახანში სადაც შექმნეს ბიურო და უშვებდნენ გაზეთ „ჰუმეთს“. 1918 წლის დასასრულს ბაქოში ჩავიდნენ თბილისის „ჰუმეთის“ ორგანიზაციის მენშევიკი ლიდერები, ისინი სევიდნენ მუსავატელების პარლამენტში, შექმნეს სოციალისტების ფრაქცია. პარლამენტის ტრიბუნის რევოლუციის პროპაგანდიდათვის გამოყენების მიზნით, ბაქოს არალეგალური ბოლშევიკური კომიტეტი დათანხმდა შეექმნათ „ჰუმეთის“ გაერთიანებული ორგანიზაცია (1919 მარტი), მაგრამ 1919 წლის ზაფხულის დამლევს, „ჰუმეთის“ ბოლშევიკებმა მენშევიკებთან კავშირი გაწყვიტეს. 1920 წლის თებერვალში რკპ ბაქოს ორგანიზაცია „ჰუმეთი“ და „ადალათი“ გაერთიანდნენ აზერბაიჯანის კუმუნისტურ (ბოლშევიკურ) ორგანიზაციად. კვაჭაძე ს., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 696. The Himmät party [Socialism and the national question in Russian Azerbaijan, 1904-1920] ↑ И. С. Багирова. Политические партии и организации Азербайджана в начале ХХ века. — Баку, 1997, с.30
კარასუკის კულტურა

კარასუკის კულტურა — მოიცავს ბრინჯაოს ხანის (ძვ. წ. 1500–800) სამოსახლოებს, რომლებიც მოიცავდა ტერიტორიას აღმოსავლეთით: არალის ზღვიდან ენისეის ზემო წელამდე და სამხრეთით: ალთაის მთიანეთიდან ტიან-შანამდე. კარასუკის კულტურა ფარავს ანდრონოვოს კულტურის აღმოსავლეთ ნაწილს, რომელიც როგორც სჩანს ჩაანაცვლა კიდეც. აღმოჩენილია დაახლოებით 2000 საფლავი. მოსახლეობას ჰქონდა სავაჭრო ურთიერთობები როგორც ჩინეთთან ასევე შავი ზღვის რეგიონთან. კარასუკის კულტურა ტაგარის კულტურამ ჩაანაცვლა. Mallory, J. P. (1997). Encyclopedia of Indo-European Culture. Taylor & Francis. ISBN 1884964982.  ↑ 1.0 1.1 1.2 Mallory 1997, p. 325-326 ↑ Stone Age: European cultures. ენციკლოპედია ბრიტანიკა. ციტირების თარიღი: February 15, 2015 ↑ Central Asian arts: Neolithic and Metal Age cultures. Encyclopædia Britannica. დაარქივებულია ორიგინალიდან — ივლისი 10, 2018. ციტირების თარიღი: ივნისი 12, 2015.
ჰუმბოლდტი (მდინარე)

ჰუმბოლდტი (ინგლ. Humboldt) — მდინარე აშშ-ში, უდიდესია დიდი აუზის ფარგლებში. სიგრძე დაახლოებით 600 კმ. აუზის ფართობი 37,6 ათასი კმ². მთის მდინარეა, მიედინება ნახევარუდაბნოში და ერთვის ჰუმბოლდტის ტბას. საზრდოობ წვიმის წყლით. წყალდიდობა იცის დეკემბრიდან-მაისამდე. ზაფხულობით ზოგჯერ შრება. ქვემოთში წყლის საშუალო ხარჯი 6-7 მ³/წმ, მაქსიმალური კი 150 მ³/წმ. ჰუმბოლდტზე აგებულია წყალსაცავები. იყენებენ სარწყავად. ჰუმბოლდტის ხეობაში გადის გზატკეცილი და ტრანსკონტინენტური რკინიგზა. სახელი ეწოდა ალექსანდერ ჰუმბოლდტის პატივსაცემად. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 696.
ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი 2000: ჯგუფი A

ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი 2000: ჯგუფი A — ევრო 2000-ის ფინალური ტურნირის ერთ-ერთი ჯგუფი. მატჩები დაიწყო 12 ივნისს და დასრულდა 20 ივნისს. 2000. ჯგუფის საბოლოო შედეგები, გერმანიისა და ინგლისის ნაკრებების გავარდნა მოულოდნელობა იყო. ჯგუფი A UEFA.com-ზე
თომას სორენსენი

თომას სორენსენი (დან. Thomas Sørensen; დ. 12 ივნისი, 1976, ფრედერისია) — დანიელი ფეხბურთელი. მონაწილეობა აქვს მიღებული მსოფლიოსა (2002, 2012) და ევროპის (2000, 2004) ჩემპიონატებზე. კაერიერა დაასრულა 2017 წელს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: თომას სორენსენი Thomas Sørensen — სტატისტიკა საიტზე Soccerbase.com (ინგლისური) თომას სორენსენი Twitter-ზე
ფაცეცია

ფაცეცია (ლათ. facetia — ხუმრობა, ენამახვილობა) — ანეკდოტის ტიპის პატარა მოთხრობა. წარმოიშვა შუა საუკუნის ევროპაში. განსაკუთრებით პოპულარულუ გახდა რენესანსის ეპოქის იტალიაში. ლიტერატურაში ფაცეციის ჟანრის საფუძველი ჩაუყარა აღორძინების ხანის იტალიელმა მწერალმა ჯან ფრანჩესკო პოჯო ბრაჩოლინიმ, რომელმაც ლათინურ ენაზე გამოსცა კრებული „ფაცეციების წიგნი“ (1436—1452). მისი გავლენით ანალოგიური კრებულები შეიქმნა იტალიურ, გერმანულ, პოლონურ და სხვა ენებზე. ქართულ მწერლობაში ფაცეციის ჟანრი არ განვითარებულა, თუმცა სულხან-საბა ორბელიანის წიგნში „სიბრძნე სიცრუისა“ შეიძლება შევნიშნოთ ამ ჟანრთან ერთგვარი ნათესაობის ნიშნები. იაშვილი პ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 243.
ალექსანდრე რონდელი

ალექსანდრე რონდელი (დ. 7 იანვარი, 1942 — გ. 12 ივნისი, 2015, თბილისი) — ქართველი პოლიტოლოგი, დიპლომატი, გეოგრაფიის მეცნიერებათა დოქტორი (1974). რეჟისორ დავით რონდელის შვილი. 1976 – 1977 წლებში ალექსანდრე რონდელმა სტაჟირება გაიარა ლონდონის ეკონომიკისა და პოლიტიკურ მეცნიერებათა სკოლაში, ხოლო 1993–1994 წლებში — ვუდრო ვულსონის სახელობის საზოგადოებრივ და საერთაშორისო საქმეთა სკოლაში (პრინსტონის უნივერსიტეტი, აშშ). 1991 წელს იყო მოწვეული პროფესორი ემორის უნივერსიტეტში (აშშ), 1995 წელს — მაუნთ ჰოლიოკ კოლეჯში (აშშ), ხოლო 1992, 1995 და 1997 წლებში — უილიამს კოლეჯში. 1991–1996 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საერთაშორისო ურთიერთობათა კათედრის გამგე, 1997–2001 წლებში — საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროსთან არსებული საგარეო პოლიტიკის კვლევისა და ანალიზის ცენტრის დირექტორი. შემდგომ წლებში იყო საქართველოს სტრატეგიისა და საერთაშორისო ურთიერთობების კვლევის ფონდის პრეზიდენტი. მის მიერ გამოქვეყნებულ სამეცნიერო შრომებს შორის აღსანიშნავია: „პატარა ქვეყანა საერთაშორისო სისტემაში“, „ქალაქის გეოგრაფია“, „საერთაშორისო ურთიერთობები“ და სხვ. ალექსანდრე რონდელის სახელს ატარებს მის მიერვე დაარსებული საქართველოს სტრატეგიისა და საერთაშორისო ურთიერთობების კვლევის ფონდი - რონდელის ფონდი. საქართველოს სტრატეგიისა და საერთაშორისო ურთიერთობების კვლევის ფონდი[მკვდარი ბმული] ↑ ალექსანდრე რონდელი გარდაიცვალა. InterPressNews. 12 ივნისი, 2015.