laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
Picnic – A Breath of Fresh Air

Picnic – A Breath of Fresh Air — Harvest Records-ის კომპილაციური ალბომი, გამოცემული 1970 წელს. მასში შეტანილ კომპოზიციებს შორის არის ჯგუფ პინკ ფლოიდის „Embryo“-ს სტუდიური ვერსია (მას კოლექტივი მხოლოდ კონცერტებზე ასრულებდა). 2007 წელს გამოვიდა კრებულის ვრცელი ვერსია A Breath Of Fresh Air – A Harvest Records Anthology 1969–1974. ორიგინალური გრამფირფიტის გარეკანზე სავარაუდოდ გამოსახულია პიკნიკზე გამოსული რამდენიმე ადამიანი, აირწინაღებით. ფირფიტის უკანა მხარეს გამოსახულია კიდევ ერთი ასეთი პიროვნება. ეს უკანასკნელი სურათი გამოიყენება მთავარი გარეკანის სახით 2007 წლის გამოცემაში. The Edgar Broughton Band – Evil – 2:34 Deep Purple – Listen, Learn, Read On – 4:04 Third Ear Band – Druid One – 3:44 Pete Brown & His Battered Ornaments – Station Song – 3:24 მაიკლ ჩეპმენი – Rainmaker – 3:41 კევინ ეიერსი – Singing A Song In The Morning – 2:53 შირლი და დოლი კოლინზები – A Foresaking - Our Captain Cried – 2:53 პინკ ფლოიდი – Careful with That Axe, Eugene – 8:50 Tea & Symphony – Armchair Theatre – 3:55 Bakerloo – Big Bear Ffolly – 4:00 Panama Limited Jug Band – Round And Round – 3:15 სიდ ბარეტი – Octopus – 3:44 Deep Purple – The Painter – 3:52 Pete Brown & Piblokto! – Country Morning – 6:49 როი ჰარპერი – Francesca – 1:19 Forest – Bad Penny – 2:34 კრის სპედინგი – Backwood Theme – 2:04 The Greatest Show On Earth – Real Cool World – 4:48 რონ გისინი და როჯერ უოტერსი – Breathe – 2:54 Barclay James Harvest – Taking Some Time On – 5:31 The Edgar Broughton Band – There's No Vibrations, But Wait – 4:13 მაიკლ ჩეპმენი – Soulful Lady – 4:14 Quatermass – Entropy – 1:10 Quatermass – Black sheep Of The Family – 3:36 Pretty Things – Grass – 4:20 შირლი და დოლი კოლინზები – Salisbury Plain – 2:40 პინკ ფლოიდი – Embryo – 4:41 დეივ მეისონი – You Shouldn't Have Took More Than You Gave – 6:00 Deep Purple – Speed King – 4:24 Greatest Show On Earth, The – Magic Woman Touch – 5:11 Pete Brown & Piblokto! – Aeroplane Head Woman – 6:38 სიდ ბარეტი – Baby Lemonade – 4:11 როი ჰარპერი – Don't You Grieve – 2:32 Pretty Things – October 26 – 4:52 კევინ ეიერსი – Song From The Bottom Of A Well – 4:37 მაიკლ ჩეპმენი – The First Leaf Of Autumn – 4:10 The Edgar Broughton Band – Call Me A Liar – 4:27 Barclay James Harvest – She Said – 8:21 როი ჰარპერი – South Africa – 4:02 The Edgar Broughton Band – Evening Over Rooftops – 5:01 The Move – Do Ya – 4:03 Bombadil – When The City Sleeps – 4:15 კევინ ეიერსი – Lady Rachel (1972 წლის ვერსია) – 4:51 Electric Light Orchestra – 10538 Overture – 5:29 მარკ ოლმონდი – The City (Part Three) – 7:37 Spontaneous Combustion – Spaceship – 3:29 Third Ear Band – Overture – 4:20 იან აკერმანი – Fresh Air (Excerpt) – 6:02 როი ჰარპერი – Twelve Hours Of Sunset – 5:06 Babe Ruth – Wells Fargo – 6:12 Electric Light Orchestra – Showdown – 4:11 Be Bop Deluxe – Jet Silver And The Dolls Of Venus – 4:10 მიმოხილვა დაარქივებული 2008-08-20 საიტზე Wayback Machine. ↑ Catalogue No. SHTW801 ↑ Bakerloo
ერევნის კონიაკის ქარხანა

ერევნის კონიაკის ქარხანა — ალკოჰოლური სასმელების წარმოების წამყვანი საწარმო სომხეთში. დაარსდა 1887 წელს პირველი გილდიის ვაჭრის ნერსეს ტაირიანცის მიერ. 1948 წელს ერევნის ღვინო-კონიაკის ქარხნის ერევენის ღვინის კომბინატად რეორგანიზაციის შემდეგ კონიაკის სპირტისა და კონიაკის წარმოების ცეხები გაერთიანდა დამოუკიდებელ ერევნის კონიაკის ქარხანაში. 1953 წელს ახალი შენობაში გადასვლიდან ერევნის კონიაკის ქარხნის დამოუკიდებელი ისტორია იწყება. 1953-91 წლებში ქარხანა სომხეთში კონიაკის წარმოების ერთადერთი მონოპოლისტი იყო. დანარჩენ ქარხნებში მხოლოდ კონიაკის გამოყვანასა და დაძველებას ახდენდნენ, რომლის კუპაჟს თავად ერევნის კონიაკის ქარხანა აწარმოებდა. სწორედ ამ ქარხანაში მიმდინარეობდა ცნობილი სომხური კონიაკების ჩამოსხმა: ორდინარული (სამ-, ოთხ- და ხუთწლიანი) და სამარკო (”ნარჩევი”, ”საიუბილეო”, ”სომხეთი”, ”დვინი”, ”ერევანი”, ”საზეიმო”, ”ნაირი”, ”ვასპირაკანი” და ”ახტამარი”). 1991 წელს მონოპოლია კონიაკის წარმოებაზე ლიკვიდირებულ იქნა. 25 წლის განმავლობაში (1948-73) ქარხნის მთავარი ტექნოლოგი იყო მაკრაკ სედრაკიანი, სოციალისტური შრომის გმირი, დეგუსტაციის რაინდი (საფრანგეთი, 1972). 1998 წელს ქარხანა პრივატიზებულ იქნა და საერთაშორისო ჯგუფში «Pernod Ricard» გაერთიანდა. გარიგება 30 მილ. აშშ-ის დოლარი დაჯდა. ქარხანას გააჩნია ექსკლუზიური სამარკო კონიაკების მარაგი, რომელიც ისხმება მხოლო სპეციალური შეკვეთით და საცალო გაყიდვაში არ გადის: ”ერებუნი” - 25 წლის, ”ქილიკია” - 30 წლის, ”სპარაპეტი” - 40 წლის და ”ნოეს კიდობანი” - 70 წლის. კონიაკის რეალიზაცია მსოფლიოს 25 ქვეყანაში ხდება. ერევნის კონიაკის ქარხნის სამარკო ნიშანი რეგისტრირებულია 47 ქვეყანაში. დღემდე ქარხნის პროდუქციას ხარისხისთვის მინიჭებული აქვს: 115 ოქროს, 48 ვერცხლი და 8 ბრინჯაოს მედალი. ქარხნის საიტი.
ასტონ ვილა (საფეხბურთო კლუბი)

„ასტონ ვილა“ (ინგლ. Aston Villa Football Club) — საფეხბურთო კლუბი ინგლისში, რომელიც დაარსდა უიტონში, ბირმინგემში, 1874 წელს. საშინაო შეხვედრებს მართავს სტადიონ — „ვილა პარკზე“ 1897 წლიდან. ასტონ ვილა არის ერთ-ერთი უძველესი და წარმატებული კლუბი ინგლისური ფეხბურთის ისტორიაში. ვილამ 1981–82 წლებში მოიგო ევროპის თასი და იმ ხუთ ინგლისურ კლუბს შორის შედის, რომლებსაც ჩემპიონთა ლიგა აქვთ მოგებული. გუნდის ისტორიული მტერია ბირმინგემ სიტი, სწორედ ამ ორ გუნდს შორის იმართება უძველესი ბირმინგემული დერბი, რომელიც პირველად 1879 წელს გაიმართა. „ასტონ ვილამ“ ისტორიის განმავლობაში 110 სეზონი ჩაატარა ინგლისის უმაღლეს დივიზიონში. ამაზე უკეთესი შედეგი მხოლოდ „ევერტონს“ აქვს (121). კლუბს ისტორიაში 7-ჯერ აქვს მოგებული ინგლისის უმაღლესი დივიზიონი, მათ შორის ბოლო 1981 წელს. ბირმინგემული კლუბის ისტორიაში ყველაზე მეტი, 657 მატჩი ჩარლი აიტკენს აქვს ჩატარებული. მეორე ადგილზე 531 მატჩით ბილი უოკერია, მესამე ადგილზე გორდონ კოუენსი - 508. ყველაზე მეტი გოლი „ვილას“ მაისურით ბილი უოკერმა გაიტანა - 244 ბურთი. მას 2 გოლით ჩამორჩება ჰარი ჰემპტონი (242), სამეულს 187 გოლით ჯონ დევი ხურავს. კლუბის ისტორიაში ყველაზე ძვირადღირებული შენაძენი მუსა დიაბია, რომლის ტრანსფერიც „ასტონ ვილას“ 2023 წლის ზაფხულში £51,9 მილიონი გირვანქა სტერლინგი დაუჯდა. მათ ისტორიაში ყველაზე ძვირად გაყიდული ფეხბურთელი ჯეკ გრილიშია. „მანჩესტერ სიტიმ“ ინგლისელი ფეხბურთელის სანაცვლოდ £100 მილიონი გირვანქა სტერლინგი გადაიხადა. „ასტონ ვილა“ ამჟამად თამაშობს ვილა პარკზე, რომელიც 42,657 მაყურებელს იტევს. შენიშვნა: დროშა აღნიშნავს ეროვნულ ნაკრებს რომელიც განსაზღვრულია ფიფა-ს წესებით. მოთამაშეები შესაძლოა რამდენიმე ფიფა-ს არაწევრ ქვეყანას/ტერიტორიას მიეკუთვნებოდნენ. ოფიციალური საიტი. Aston Villa News – Sky Sports. ასტონ ვილა - კუთვნილი კომპანიები მონაცემთა ბაზაში OpenCorporates. ასტონ ვილა Facebook-ზე. ასტონ ვილა ტვიტერზე. ↑ „Aston Villa Football Club information“. BBC Sport. 1 January 2010. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 22 ივნისი 2007. ციტირების თარიღი: 26 June 2007. ↑ Getting to Villa Park. Aston Villa F.C. ციტირების თარიღი: 19 March 2012. ↑ Riach, James (10 February 2010). „Villa held by 10 man United“. Sky Sports. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 21 ოქტომბერი 2012. ციტირების თარიღი: 19 March 2012. McNulty, Phil (11 February 2010). „Aston Villa 1–1 Man Utd“. BBC Sport. ციტირების თარიღი: 19 March 2012.
ტიჩინოს კანტონი

ტიჩინო (იტალ. Ticino) — კანტონი შვეიცარიაში. მდებარეობს ქვეყნის უკიდურეს სამხრეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა მდინარე ტიჩინოსგან. იგი შვეიცარიის ერთადერთი კანტონია, რომელშიც ერთადერთი ოფიციალური ენა იტალიურია. ჩრდილოეთით ესაზღვრება ურის კანტონი, დასავლეთით — ვალეს კანტონი, ჩრდილო-აღმოსავლეთით — გრაუბიუნდენის კანტონი, სამხრეთით კი იტალიის რეგიონები — პიემონტი და ლომბარდია. მის ტეროტორიაზე მოქცეულია იტალიის ექსკლავი კამპიონე-დ'იტალია. შვეიცარიის კონფედერაციის შემადგენლობაში ტიჩინო 1803 წელს შევიდა. კანტონის ფართობი 2 812 კმ²-ია. ტერიტორიის დაახლოებით მესამედს ტყეები ფარავს. მთლიანი ფართობის ასევე მნიშვნელოვან ნაწილს იკავებენ ლაგო-მაჯორესა და ლუგანოს ტბები. მონტე-კენერის უღელტეხილი კანტონს გეოგრაფიულად ორად ჰყოფს. ჩრდილოეთი ნაწილი უფრო მთიანია, სამხრეთი ნაწილი კი ძირითადად ლუგანოს ტბის გარშემოა გაშლილი. კანტონის უდიდესი მდინარეა ტიჩინო. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 333 753 ადამიანს შეადგენს. მათი 83,1% იტალიურენოვანია, 8,3% გერმანული და 1.7% სერბო-ხორვატული. მოსახლეობის 76% კათოლიკეა, 7% კი პროტესტანტი. ადმინისტრაციულად, ტიჩინოს კანტონი 8 რაიონად იყოფა. კანტონის უდიდესი ქალაქი ლუგანო შვეიცარიის მესამე უმსხვილესი ფინანსური ცენტრია ციურიხისა და ჟენევის შემდეგ. მხოლოდ საბანკო სექტორში 8 400 ადამიანია დასაქმებული და იგი მშპ-ის 17%-ს აწარმოებს. ოფიციალური საიტი (იტალიური) ოფიციალური ტურისტული საიტი Ticino 360° დაარქივებული 2021-02-26 საიტზე Wayback Machine. Photos of San Francisco photographer JB Monaco's 1908 pilgrimage to Ticino ↑ Federal Department of Statistics. (2004)Wohnbevölkerung nach Religion (Interactive Map). ციტირების თარიღი: 2009-01-15.
თურგაუს კანტონი

თურგაუ (გერმ. Thurgau) — კანტონი შვეიცარიაში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. დედაქალაქია ფრაუენფელდი. 2011 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 250 640 ადამიანს შეადგენს, რომელთა 45% პროტესტანტია, 36% კი კათოლიკე. პრეისტორიულ ხანაში კანტონის მიწები ბოდენის ტბის გასწვრივ პფინის კულტურით იყო დასახლებული. რომაულ ხანაში კანტონი რაეტიის პროვინციის შემადგენლობაში შევიდა, თუმცა 450 წლიდან აქ ალემანების დასახლება დაიწყო. 1798 წელს კანტონი ჰელვეციის რესპუბლიკის ნაწილი გახდა, 1803 წელს კი შვეიცარიის კონფედერაციის შემადგენლობაში შევიდა. კანტონს ჩრდილოეთით ესაზღვრება ბოდენის ტბა, გერმანია და ავსტრია; სამხრეთიდან — სანქტ-გალენის კანტონი, დასავლეთით კი ციურიხისა და შაჰფაუზენის კანტონები. ჩრდილო-დასავლეთით საზღვარი მდინარე რაინს მიუყვება. ფართობი 991 კმ²-ს შეადგენს. თურგაუს კანტონი სასოფლო-სამეურნეო პროდუქციის წარმოებითაა განთქმული. მოჰყავთ ვაშლი, მსხალი და სხვადასხვა ხილ-ბოსტნეული. თურის ხეობაში მისდევენ მევენახეობას. განვითარებულია მრეწველობაც. მათ შორისაა საგამომცემლო საქმიანობა, ტექსტილი და ხელოსნობა. ოფიციალური საიტი (გერმანული) ოფიციალური სტატსიტიკა ↑ Federal Department of Statistics. (2004)Wohnbevölkerung nach Religion (Interactive Map). ციტირების თარიღი: 2009-01-15.
ურის კანტონი

ური — კანტონი შვეიცარიაში, შვეიცარიის კონფედერაციის ერთ-ერთი დამფუძნებელი წევრი. მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში. ტერიტორია მოიცავს მდინარე როისის ხეობას ლუცერნის ტბასა და სენ-გოტარდის უღელტეხილს შორის. ძირითადი სალაპარაკო ენა გერმანულია. ური ერთადერთი კანტონი იყო, რომლის სკოლებშიც პირველად უცხო ენად იტალიურს ასწავლიდნენ, მაგრამ 2005/2006 სასწავლო წლიდან, სხვა მრავალი კანტონის მსგავსად ის ინგლისურმა ენამ შეცვალა. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 35 422 ადამიანს შეადგენს. შვეიცარიის კონფედერაციის შემადგენლობაში ური 1291 წელს შევიდა. ური შვეიცარიის ცენტრალურ ნაწილში მდებარეობს, შვეიცარიის ალპების ჩრდილოეთით. ფართობი 1 076,4 კმ²-ს შეადგენს, საიდანაც 24,4% სოფლის მეურნეობისთვის გამოსადეგია, 18,2% კი ტყეებს უჭირავს. დარჩენილი 1,7% დასახლებულია, ხოლო 55,6% არაპროდუქტიული მიწაა. კანტონისა და მთლიანად ურნერის ალპების უმაღლესი წერტილია ფურკის უღელტეხილის ჩრდილოეთით მდებარე დამაშტოკის მთა (3 630 მ). ურის ტერიტორიაზე ნაწილობრივაა მოქცეული გლარნისა და ლეპონტის ალპები. ურის ეკონომიკის მთავარი სექტორია ტურიზმი. 2008 წლის მონაცემებით, ფუნქციონირებს 91 სასტუმრო. ამავე წელს, სასტუმროებში 145 600 ადამიანი გაჩერდა, რომელთა 67,1% უცხოელი იყო. ასევე დიდი მნიშვნელობა აქვს ჰიდროენერგიის წარმოებას. ოფიციალური საიტი (გერმანული) ოფიციალური სტატსიტიკა ↑ Canton of Uri Statistics-Angebot, Ankünfte und Logiernächte in Hotelbetrieben Uri (2005 bis 2008) დაარქივებული 2011-11-13 საიტზე Wayback Machine. (გერმანული) accessed 15 January 2012
თემურ ხუბულური

თენგიზ (თემურ) ხუბულური (დ. 24 აპრილი, 1955, გორი) — ქართველი ძიუდოისტი, მწვრთნელი, პოლიტიკოსი. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1978). საქართველოს წლის საუკეთესო სპორტსმენი (1979). დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1980 წლის მოსკოვის ოლიმპიურ თამაშებზე აიღო ვერცხლის მედალი 95 კგ. წონით კატეგორიაში. მსოფლიოს 2-გზის ჩემპიონი (1979, 1981), ევროპის 2-გზის ჩემპიონი (1976, 1979) და ვერცხლის პრიზიორი (1981). ასევე ევროპის ჩემპიონი გუნდურ ჩათვლაში (1977). ახალგაზრდებს შორის მსოფლიოს მე-3 პრიზიორი (1974) და ევროპის ჩემპიონი (1975). საბჭოთა კავშირის ხალხთა VI სპარტაკიადის აბსოლუტური ჩემპიონი (1979), საბჭოთა კავშირის ორგზის ჩემპიონი (1979, 1982), საქართველოს აბსოლუტური ფალავანი ქართულ ჭიდაობაში (1976). 1/16-ფინალი: დარიუშ ნოვაკოვსკი (პოლონეთი) — მოგება 1/8-ფინალი: დანიელ რადუ (რუმინეთი) — მოგება 1/4-ფინალი: დიტმარ ლორენცი (გდრ) — მოგება 1/2-ფინალი: როლანდო ხოსე ტორნესი (კუბა) — მოგება ფინალი: რობინ ვან დერ ვალე (ბელგია) — წაგება 2012–2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“. 2016–2020 წლებში — საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი (გორის მუნიციპალიტეტის სოფლების მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. დიმოვი, იან, საქართველოს ფალავნები, თბ.: საბჭ. საქართველო, 1987. — გვ. 221–229. 268 გვ. რესპუბლიკაში საუკეთესონი // „ლელო“, 31 დეკემბერი, 1981, № 250 (7061), გვ. 1. თემურ ხუბულური — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი თემურ ხუბულური — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) თემურ ხუბულური — საქართველოს ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტი „ქართული სპორტის საუკუნე - დაუვიწყარი სახელები“: თემურ ხუბულური — „რადიო თავისუფლება“ თემურ ხუბულური — ქართული სპორტი თემურ ხუბულური — judoinside.com ↑ გურამ პაპიტაშვილი. ბიოგრაფიული ლექსიკონი. ციტირების თარიღი: 17 მარტი, 2022 ↑ დანელია, ვაჟა. (29 მარტი, 2019) თემურ ხუბულური: ვან დე ვალემ მითხრა - ვაჟკაცი ხარ, ნეკნმოტეხილი ბევრი საავადმყოფოში გაიქცეოდა, შენ კი ტატამიდან არ გახვედიო. lelo.ge. ციტირების თარიღი: 21 იანვარი, 2022 ↑ თემურ ხუბულური — ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაცია[მკვდარი ბმული]
ვიქტორ კერნბახი

ვიქტორ კერნბახი (რუმ. Victor Kernbach; დ. 14 ოქტომბერი, 1923, კიშინიოვი — გ. 16 თებერვალი, 1995, ბუქარესტი) — რუმინელი მწერალი, კრიტიკოსი, მთარგმნელი. 1950-იანი წლების დასაწყისიდან დაინტერესდა ქართული კულტურით, შეისწავლა ქართული ენა. 1956 წელს დაასრულა ვეფხისტყაოსნის სრული პოეტური თარგმანი, რომელიც 2-ჯერ (1957-1963) გამოიცა. კერნბახმა თარგმნა და გამოსცა ნიკოლოზ ბარათაშვილისა (ბუქარესტი, 1959; თბილისი, 1968) და გიორგი ლეონიძის (1959) ლექსების კრებულები. მასვე ეკუთვნის „ქართული ხალხური ზღაპრების“, კონსტანტინე გამსახურდიას „დიდოსტატის კონსტანტინეს მარჯვენის“, დავით გურამიშვილის, გალაკტიონ ტაბიძის, სიმონ ჩიქოვანის, ი. აბაშიძის, გ. აბაშიძის ლექსების თარგმანები. ვიქტორ კერნბახი იყო ქართული კულტურის პოპულარიზატორი, რუმინულ პრესაში აქვეყნებდა სტატიებს საქართველოს შესახებ. რამდენიმეჯერ იმოგზაურა საქართველოში, რომელსაც მიუძღვნა წიგნი „მყინვარებისა და ნარინჯების ქვეყანაში“ (1958, ქართული თარგმანი — 1968). ვიქტორ კერნბახი ასე ახასიათებს საქართველოს დედაქალაქ თბილისს: 2018 წელს ვიქტორ კერნბახი ქართული კულტურის პოპულარიზაციაში შეტანილი მნიშვნელოვანი წვლილისათვის დაჯილდოვდა ღირსების ორდენით. ჯინჯიხაშვილი ფ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 476. ↑ 1.0 1.1 Internet Speculative Fiction Database — 1995. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2629164"></a> ↑ სტუმრები თბილისზე. ვიქტორ კერნბახი თბილისზე. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-04. ციტირების თარიღი: 2012-08-20. ↑ საქართველოს პრეზიდენტმა რუმინელი მთარგმნელი ვიქტორ კერნბახი ღირსების ორდენით დააჯილდოვა[მკვდარი ბმული]
პიპა ქვენიფნეველი

პიპა ქვენიფნეველი — XIV საუკუნის პირველი ნახევრის ქვეიფნეველთა (ქსნის ერისთავთა) საგვარეულოს წარმომადგენელი, გიორგი ბრწყინვალის თანამებრძოლი, დიპლომატი. პიპა ქვენიფნეველი იყო წარმომადგენელი ქვეიფნეველ ერისთავთა ფეოდალური საგვარეულოსი, რომელიც XIII საუკუნის დასასრულიდან მოყოლებული, XIV-XV საუკუნეების განმავლობაში მნიშვნელოვან თანამდებობებს ფლობენ სამეფო კარზე და აქტიურად მონაწილეობენ პოლიტიკურ პროცესებში. XVI საუკუნიდან თავიანთი სამფლობელო მხარის მიხედვით ქვენიფნევლები ქსნის ერისთავებად იწოდებიან. ჟამთააღმწერელი, ქართლის ცხოვრება, ს. ყაუხჩიშვილის გამოც. თბილისი, 1959.
ნინევია

ნინევია (ასურულ-აქადურად: ნინუა) — ასურეთის უძველესი და უმნიშვნელოვანესი ქალაქი. მდებარეობდა მდინარე ტიგროსის მარცხენა სანაპიროზე, დღევანდელი ქალაქ მოსულის ადგილას. მის ადგილას პირველი დასახლება გაჩნდა ძვ. წ. V ათასწლეულის შუა ხანებში, ქალაქად კი გადაიქცა ძვ. წ. II ათასწლეულის I ნახევარში. აქ ძვ. წ. XVIII საუკუნეში ღვთაება იშთარის ტაძარი ააგო შამშიადად I-მა. ძვ. წ. XV-XIV საუკუნეებში ნინევია დაიმორჩილა მითანის სახელმწიფომ. ძვ. წ. VIII საუკუნეში მეფე სინახერიბის დროს დაიწყო ქალაქის გეგმის ჩამოყალიბება. მას შემოავლეს 4 კმ სიგრძის გალავანი, რომელსაც დატანებული ჰქონდა 15 ჭიშკარი. ცენტრალური ქუჩის სიგანე 26 მეტრი იყო. ამ დროს ნინევია გადაიქცა ასურეთის სამეფოს დედაქალაქად. აშენდა მეფის სასახლე, განახლდა იშთარის, ხოლო ახლად აიგო ღვთაება ნაბუს ტაძარი. მეფე ასურბანიფალის დროს, მისივე ბრძანებით ნინევიაში შეიქმნა იმ დროისთვის უდიდესი და უნიკალური ბიბლიოთეკა, რომლის ნანგრევებშიც აღმოჩნდა 30 ათასი ლურსმულად ნაწერი თიხის ფირფიტა. ძვ. წ. 612 წელს ბაბილონის მეფე ნაბუფალასარისა და მიდიის მეფე კიაქსარის გაერთიანებულმა ლაშქარმა აიღო და დაანგრია ნინევია. ამის შემდეგ იგი გადაიქცა მცირე დასახლებად. XIX საუკუნის 40-იანი წლებიდან XX საუკუნის 20-იან წლებამდე ნინევიის გათხრების შედეგად შეისწავლეს სინახერიბისა და ასურბანიფალის სასახლეთა კედლების დიდებული მხატვრობა, ასევე ფრთოსანი ხარებისა და ლომების ქანდაკებები. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 438. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ნინევია ჯოან ფარჩკ-ბაჯალის სურათები დაარქივებული 2012-10-09 საიტზე Wayback Machine. John Malcolm Russell, "მოპარული ქვები: ნინევიის თანამედროვეობა" დაარქივებული 2012-12-15 საიტზე Wayback Machine. ნინევიის გვერდი ბრიტანეთის მუზეუმის ვებგვერდზე. კალიფორნიის უნივერსიტეტის ციფრული ბიბლიოთკა დაარქივებული 2020-11-27 საიტზე Wayback Machine. ისტორია დაარქივებული 2017-07-11 საიტზე Wayback Machine.
ბოგდან გურჯიცკი

ბოგდან გურჯიცკი (პოლ. Bogdan Gurdziecki; გ. 12 აპრილი, 1700, მოსკოვი) — წარმოშობით ქართველი დიპლომატი. მოღვაწეობდა პოლონეთის სამეფო კარზე XVII საუკუნის მეორე ნახევარში. იგი იყო პოლონეთის ელჩი ირანში, სეფიანთა კარზე. წარმოშობით ქართლის აზნაურთა ოჯახიდან იყო. მიხეილ თამარაშვილის მოსაზრებით გურჯიცკის ნამდვილი გვარი ალავერდიშვილი ყოფილა. ქართულ და უცხოურ წყაროებში ცნობილია ბუგდან, ბუღდან, ბუღდან-ბეგის სახელით. XVII საუკუნის 40–50-იანი წლებში ქართლის მეფის როსტომის ქვეშევრდომი იყო. შემდეგ პოლონეთში მოხვდა, შესაძლოა დიპლომატიური დავალებით. XVII საუკუნის 50-იანი წლების ბოლოს მონაწილეობდა პოლონეთ-შვედეთის ომებში, როგორც პოლონეთის არმიის უცხოელთა ნაწილის ერთ-ერთი მეთაური, მიიღო როტმისტრის წოდება. 1668 წელს საგანგებო მისიით გაგზავნეს ირანში. ელჩობის მიზანი იყო პოლონეთის, რუსეთის და ირანის კავშირის შექმნა ოსმალეთის წინააღმდეგ, აგრეთვე ვაჭრობის გაფართოება და სხვ. გ. იმავე წლის სექტემბერში მოსკოვში შეხვდა მეფე ალექსი მიხეილის ძეს, ქართველ ბატონიშვილ ნიკოლოზს (შემდგომში ერეკლე I), მის დედას — დედოფალ ელენეს და სხვა ქართველ წარჩინებულებს. მისიის დასრულების შემდეგ პოლონეთის სეიმმა მას აზნაურობა (შლიახტიჩობა) უბოძა გერბითა და მამულებითურთ ლენჩიცის მაზრაში. 1676 წელს პოლონეთის მთავრობამ გურჯიცკი ირანში თავის მუდმივ რეზიდენტად დანიშნა. აქ მან 23 წელი დაჰყო, კავშირი ჰქონდა ქართველ მეფეებთან — ვახტანგ V-თან და გიორგი XI-თან, მონაწილეობდა პოლონეთსა და საქართველოს შორის სავაჭრო კონტაქტების დამყარების მცდელობაში. მოსკოვიდან გურჯიცკი და მისმა ძმებმა (ფარსადანი, ნაზარი და მერაბი) საქართველოში ჩამოიტანეს საეკლესიო ინვენტარი. მათ შორის, ერთ-ერთი ზარი საჩუქრად მიართვეს კათოლიკოს-პატრიარქ დომენტი III-ს, რომელმაც იგი ანჩისხატის ახალ სამრეკლოზე დაკიდა. მეფე გიორგი XI-მ ძმებს თბილისში სასახლე უბოძა. 1699 წელს შაჰ ჰუსეინის დავალებით გურჯიცკი პოლონეთში გაემგზავრა, მაგრამ გზაში გარდაიცვალა. დაკრძალულია მოსკოვში. ზედგინიძე გ., ბოგდან გურჯიცკი დიპლომატიურ ასპარეზზე, თბ., 1983; ცინცაძე ი., მასალები პოლონეთისა და საქართველოს ურთიერთობის ისტორიისათვის (XV–XVII სს.), თბ., 1966; სიხარულიძე ფ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 239.
დაბალი დონის პროგრამირების ენა

დაბალი დონის პროგრამირების ენა (ინგლ. Low-level programming language) — პროგრამირების ენა, რომელიც ძალიან ახლოსაა მანქანურ კოდებთან. აქვს თავისი მნემონიკა ანუ განსაზღვრება, რაც საშუალებას აძლევს ნულიანები და ერთიანები წარმოადგინოს ადამიანური ენით (როგორც წესი ინგლისური). ძირითადად ერთი სიტყვა შეესაბამება ერთ მანქანურ ბრძანებას, იშვიათად გამოიყენება დირექტივები და მაკროსები. კოდების პროგრამირება დაარქივებული 2021-06-04 საიტზე Wayback Machine.
ნოდარ ციციშვილი

ნოდარ ციციშვილი (დ. უცნობია — გ. 1658) — XVII საუკუნის პირველი ნახევრის მწერალი, „ბარამგურიანის“ ავტორი. ქართლის დიდი ფეოდალის ფარსადან ციციშვილის ძე. მამამისი დიდ როლს თამაშობდა XVII საუკუნის ირან-საქართველოს პოლიტიკურ ურთიერთობაში. ნოდარ ციციშვილი ერთხანს ირანში მოხვედრილა, სადაც გასცნობია სპარსული მწერლობის საუკეთესო ნიმუშებს. 1640 წელს მონაწილეობდა როსტომ მეფის საწინააღმდეგო შეთქმულებაში, რომლის დამარცხების შემდეგ პატიება მიიღო როსტომის მეუღლის, დიდი მეცენატის მარიამ დედოფლის შემწეობით. სწორედ მას მიუძღვნა ვრცელი პოემა „ბარამგურიანი“, რომელიც აღმოსავლეთში ფართოდ გავრცელებული სიუჟეტის (სასანიანთა მეფის ბაჰრამ გურისა და შვიდი მზეთუნახავის თავგადასავალი) ქართული ვერსიაა აღწერილი. გვახარია ა., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 237. „შვიდი მთიები“, რედ. კეკელიძე კ.,; ტფილისი, 1930 კაკაბაძე ს., ფარსადან გორგიჯანიძე, საქართველოს ცხოვრება, საისტორიო მოამბე, ტ. II, თბ. 1925 ნოდარ ციციშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ნოდარ ციციშვილი — ბარამგურიანი
შინჯი კაგავა

შინჯი კაგავა (იაპონ. 香川 真司?); დ. 17 მარტი, 1989) — იაპონიის ეროვნული ნაკრებისა და გერმანულ კლუბ „ ბორუსია დორტმუნდის“ ფეხბურთელი, რომელიც შემტევი ნახევარმცველის პოზიციაზე თამაშობს. პროფესიონალური კარიერა დაიწყო სერესო ოსაკაში, შემდეგ გადავიდა გერმანიის ბუნდესლიგის კლუბ დორტმუნდის „ბორუსიაში“ 2010 წელს. დორტმუნდში ორი წლის ასპარეზობის შემდეგ, კაგავამ ოთხწლიანი კონტრაქტი გააფორმა „მანჩესტერ იუნაიტედთან.“ 2014 წლიდან კვლავ ბორუსია დორტმუნდში ასპარეზობს. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „შინჯი კაგავა“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი შინჯი კაგავა დორტმუნდის „ბორუსიას“ ოფიციალურ საიტზე შინჯი კაგავა — ფიფას ჩანაწერი[დაარქივებული] შინჯი კაგავა — სტატისტიკა საიტზე Soccerbase.com (ინგლისური) ESPN Soccernet-ის პროფილი დაარქივებული 2013-01-02 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links ↑ „Premier League Clubs submit Squad Lists“ (PDF). Premier League. 4 თებერვალი, 2014. p. 22. დაარქივებულია ორიგინალიდან (PDF) — 2014-03-16. ციტირების თარიღი: 26 მარტი, 2014. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate= და |date=-ში (დახმარება) ↑ National Team Squad. jfa.or.jp. Japan Football Association. ციტირების თარიღი: 15 იანვარი, 2014.
ფრიბურის კანტონი

ფრიბური (ფრანგ. Fribourg) — კანტონი შვეიცარიაში. მდებარეობს ქვეყნის დასავლეთ ნაწილში. დედაქალაქია ფრიბური. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 278 493 ადამიანს შეადგენს, რომელთა ორი მესამედიც ფრანგულენოვანია. ადმინისტრაციულად კანტონი 7 რაიონად იყოფა. ნევშატელისა და მურატის ტბების ნაპირებზე გათხრილია მნიშვნელოვანი პრეისტორიული დასახლებების კვალი. ფრიბურის კანტონი შვეიცარიის კონფედერაციას 1481 წელს შეუერთდა. თანამედროვე საზღვრები 1803 წელს ჩამოყალიბდა, როდესაც მას ქალაქი მურტენი შეუერთდა. 1846 წელს კანტონი კათოლიკურ სეპარატისტულ კანტონთა ლიგას შეუერთდა. თუმცა, მომდევნო წლებში მისი ძალები ფედერალურ არმიას დანებდა. ფრიბურის კანტონი შვეიცარიის დასავლეთ ნაწილში მდებარეობს. დასავლეთით გადაჭიმულია ნევშატელის ტბა. სამხრეთით და დასავლეთით ესაზღვრება ვოს კანტონი, აღმოსავლეთით — ბერნის კანტონი. ფართობი 1 669 კმ²-ს შეადგენს. კანტონი შვეიცარიის ზეგანზე მდებარეობს. დასავლეთით, რელიეფი ბრტყელია, მაგრამ სამხრეთ-აღმოსავლეთის მიმართულებით ნელ-ნელა მთიან ბორცვიან იზრდება, რომელიც ბერნის ალპებს მიეკუთვნება. კანტონის ეკონომიკისთვის მნიშვნელოვანია სოფლის მეურნეობა. მისდევენ მესაქონლეობას; აწარმოებენ ყველს. კარგადაა განვითარებული შოკოლადის წარმოებაც. დედაქალაქ ფრიბურის ირგვლივ თავმოყრილია მსუბუქი მრეწველების საწარმოები. ოფიციალური სტატსიტიკა ოფიციალური საიტი (ფრანგული) (გერმანული) ↑ 1.0 1.1 https://www.helloswitzerland.ch/-/fribourg-facts-figures
სინშარიშკუნი

სინშარიშკუნი (დაახ. ძვ. წ. 627 - ძვ. წ. 612), რომელიც ასევე ბეროსის სარაკოსი უნდა ყოფილიყო, ასურეთის იმპერიის ერთ-ერთი ბოლო მეფე იყო. სინშარიშკუნი იყო ძე აშურბანიპალის და შესაძლოა ასურეთის ბოლო მეფის აშურუბალიტ II-ის (ძვ. წ. 612 - ძვ. წ. 609) ძმა. ზოგიერთ წყაროზე დაყრდნობით იგი უნდა ყოფილიყო აშურბანიპალის მემკვიდრე ტახტისთვის, სულ მცირე ბაბილონში. თუმცა მხრცოვან ასაკში მამამისის გარდაცვალებას 627 წელს მოჰყვა მძვინვარე სამოქალაქო ომი, რომელიც 623 წლამდე გაგრძელდა, სინშარიშკუნის მიერ მისი მთავარი მოწინააღმდეგის აშურ-ეტილ-ილანის, რომელიც შესაძლოა მისი ძმა უნდა ყოფილიყო, დამარცხებითა და მკვლელობით. მისი მეფობის მეშვიდე წლით დათარიღებული კონტრაქტი ნაპოვნი იქნა ურუქში, რომლის მიხედვით ის ბრძანებს დანგრეული ტაძრების აღდგენასა და მღვდელმთავრების დაბრუნებას. ის მეფობდა ძვ. წ. 612 წლის 10 აგვისტომდე. ამ დღეს ის ნინევიაში საკუთარ სასახლეში ბაბილონელთა მიერ გაჩენილ ხანძარში დაიწვა. Na'aman, N., "Chronology and history in the late Assyrian empire"', Zeitschrift für Assyriologie, 81 (1991), 243-267. Zawadzki, S., The fall of Assyria and Median-Babylonian relation in light of the Nabopolassar chronicle, Poznan 1988. Unsworth, B., Land of Marvels: a Novel, Hutchinson, London 2009.