laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ალექსანდრე საჩინოელი

ალექსანდრე საჩინოელი (ნამდვილი გვარი ჩახუნაშვილი; დ. 1885 — გ. 1975) — ქართველი საბავშვო მწერალი. დაიბადა 1885 წელს ვანში, ხელმოკლე აზნაურ კონსტანტინე ჩახუნაშვილის ოჯახში, მიუხედავად ხელმოკლეობისა ალექსანდრემ მოახერხა ქართული სათავადაზნაურო გიმნაზიის დასრულება. 1917-1918 წლებში ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა ბაქოში, მოგვიანებით დაბრუნდა საქართველოში, სადაც ჯერ ვანის უბნის სახალხო გამომძიებლად, შემდეგ კი სახალხო მოსამართლედ მუშაობდა. 1924 წელს მონაწილეობდა მენშევიკური ავანტიურის ლიკვიდაციაში. ასევე იყო ხრესილის უბნის სახალხო მოსამართლე და ზესტაფონის უბნის ნოტარიუსი, რის შემდეგაც პენსიაზე გავიდა და თბილისში დამკვიდრდა, მთლიან დროს კი ღრმა მოხუცებულობამდე საბაშვო ლიტერატურას უთმობდა. ლექსების წერა ადრე ახალგაზრდობიდან დაიწყო, თავდაპირველად წერდა მებრძოლი ხასიათის ლექსებს, პირველი რევოლუციისას 1905 წელს გამოსცა კრებული „განთიადი“. ასევე წერდა გამოცანებს, საჩინოელი გამოცანებს ჟურნალ-გაზეთებში აქვეყნებდა, შემდეგ კი სასკოლო სახელმძღვანელოებში შეჰქონდათ, გამოსცა რამდენიმე გამოცანების კრებული. ბაქრაძე, ლაშა; თვალავაძე, თეა (2013). მწერალთა ავტობიოგრაფიები. თბილისი: ლიტერატურის მუზეუმი. ISBN 978-99940-28-82-5.
გრიგოლ ხურციძე

გრიგოლ ხურციძე (დ. 25 დეკემბერი, 1911 — გ. ივლისი,1942) — ქართველი მწერალი. დაიბადა 1911 წელს ქუთაისის მაზრის სოფელ საპრასიაში. საშუალო შეძლების გლეხის, სერგო ხურციძის ოჯახში, 1927 წელს დაამთავრა ცხრაწლედი ქუთაისში, ხოლო 1931 წელს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პედადოგიური ფაკულტეტი. ამავე წლის სექტემბრიდან 1941 წლის სექტემბრამდე მსახურობდა ვანის რაიონის სკოლებში მასწავლებლად და ერთხანს დირექტორად. გრიგოლ ხურციძე ლიტერატურულ ასპარეზზე 20-იანი წლების ბოლოს გამოჩნდა, აქტიური ურთიერთობა ჰქონდა თბილისელ მწერლებთან, მის არქივში დაცულია მიმოწერა კონსტანტინე გამსახურდიასთან, მიხეილ ჯავახიშვილთან, ლეო ქიაჩელთან და დემნა შენგელაიასთან, რომელიც გრიგოლის უპირველესი ქომაგი იყო. 1934 წელს სალიტერატურო გაზეთში გამოაქვეყნა მოთხრობა „ყანები და ხალხი“, რომელსაც რეცენზია დემნა შენგელაიამ დაურთო. ამას მოჰყვა თარგმანები, ნოველები და რომანი „ჩვენი დღე და სოფელი“, რომელიც ფრონტზე წასვლამდე ლეო ქიაჩელს დაუტოვა და დღის სინათლე მისი გარდაცვალებიდან დიდი ხნის შემდეგ, ვანო წულუკიძის მეოხებით იხილა. 1941 წლის 10 სექტემბერს, დიდი სამამულო ომის დაწყებიდან მალევე, გაიწვიეს საბჭოთა არმიის რიგებში. მასთან ერთად ფრონტზე წავიდა მისი უახლოესი მეგობარი პოეტი გიორგი ნაფეტვარიძე, რომელთან ერთადაც ხურციძე სკოლაში მუშაობდა. ისინი ჯერ თბილისის სამხედრო სასწავლებელში გაგზავნეს, სამთვიანი სწავლების შემდეგ კი, 1941 წლის 29 დეკემბერს, ყირიმის ფრონტზე გადაისროლეს. 1942 წლის ივლისში, სევასტოპოლის მისადგომებთან მდებარე საპუნ-გორას ციხესიმაგრესთან მოქმედებების დროს, გრიგოლ ხურციძე გმირულად დაიღუპა, რამდენიმე ხნით ადრე დაიღუპა გიორგი ნაფეტვარიძეც. მათი საფლავები ცნობილი არ არის. ხურციძე, გრიგოლ (1973). რედ. წულუკიძე, ვანო: ჩვენი დღე და სოფელი. თბილისი: მერანი.  გრიგოლ ხურციძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
კალემიე

კალემიე (ფრანგ. Kalemie) — ქალაქი კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ტანგანიიკის პროვინციაში, ამავე პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. ბელგიის კოლონიური მმართველობის დროს ეწოდებოდა ალბერვილი. მდებარეობს ტანგანიიკის ტბის დასავლეთ ნაპირზე. ზღვის დონიდან 763 მეტრზე . ქალაქთან ახლოს ტანგანიიკის ტბიდან სათავეს იღებს მდინარე ლუკუგა, მდინარე ლუალაბის შენაკადი. ქალაქი მნიშვნელოვნად დაზარალდა 2005 წლის 5 დეკემბრის მიწისძვრის შედეგად. ↑ Kalemie, Congo (Dem. Republic of The)-(Zaire) Page. Fallingrain Global Gazetteer. ციტირების თარიღი: 2014-01-22. ↑ Powerful quake rocks East Africa. BBC news
ვოლო-ნტემი

ვოლო-ნტემი (ფრანგ. Woleu-Ntem) — პროვინცია გაბონის ჩრდილოეთში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ოემი. პროვინციის ფართობი შეადგენს 38 465 კმ²-ს. სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ოგოუე-ივინდოს პროვინციას, სამხრეთიდან შუა ოგოუეს პროვინციას, სამხრეთ-დასავლეთიდან ესტუარის პროვინციას, ჩრდილოეთიდან კამერუნს, დასავლეთიდან ეკვატორულ გვინეას, აღმოსავლეთიდან კონგოს რესპუბლიკას. XIX საუკუნის ბოლოდან და 1912 წლამდე ვოლო-ნტემის პროვინციის ტერიტორია ეკუთვნოდა საფრანგეთს. 1911 წელს, აგადირის კრიზისის შემდეგ, «მაროკო-კამერუნის» შეთანხმების საფუძველზე, ვოლო-ნტემის პროვინცია გადაეცა გერმანიას და შევიდა გერმანიის კამერუნის კოლონიის შემადგენლობაში. პირველი მსოფლიო ომის დამთავრების შემდეგ პროვინცია კვლავ შევიდა საფრანგეთის ეკვატორული აფრიკის შემადგენლობაში. 2013 წლის აღწერის მონაცემებით პროვინციის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 154 986 ადამიანს. პროვინციის მოსახლეობის რაოდენობის დინამიკა წლების მიხედვით: ადმინისტრაციული თვალსაზრისით პროვინცია დაყოფილია 5 დეპარტამენტად: ზემო კომო (ადმ. ცენტრი — მედუნო) (Haut-Komo) ზემო ნტემი (ადმ. ცენტრი — მინვული) (Haut-Ntem) ნტემი (ადმ. ცენტრი — ბიტამი) (Ntem) ოკანო (ადმ. ცენტრი — მიტსიკი) (Okano) ვოლო (ადმ. ცენტრი — ოემი) (Woleu) ↑ 2013 წლის მოსახლეობის აღწერა (RGPL-2013). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-08-31. ციტირების თარიღი: 2016-12-25. ↑ 2013 წლის მოსახლეობის აღწერა (geohive). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-09-06. ციტირების თარიღი: 2016-12-25. ↑ 2013 წლის მოსახლეობის აღწერა (citypopulation) ↑ 2013 წლის მოსახლეობის აღწერა (statoids)
ოგოუე-მარიტიმი

ოგოუე-მარიტიმი (ფრანგ. Ogooué-Maritime) — პროვინცია გაბონის დასავლეთში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი პორტ-ჟანტილი. პროვინციის ფართობი შეადგენს 22 890 კმ²-ს. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება ესტუარის პროვინციას, აღმოსავლეთიდან შუა ოგოუეს და ნგუნიეს პროვინციებს, სამხრეთიდან ნიანგის პროვინციას. დასავლეთიდან პროვინციას გარს ერტყმის ატლანტის ოკეანის გვინეის ყურის წყლები. 2013 წლის აღწერის მონაცემებით პროვინციის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 157 562 ადამიანს. პროვინციის მოსახლეობის რაოდენობის დინამიკა წლების მიხედვით: ადმინისტრაციული თვალსაზრისით პროვინცია დაყოფილია 3 დეპარტამენტად: ბენჯე (ადმ. ცენტრი — პორტ-ჟანტილი) (Bendjé) ეტიმბუე (ადმ. ცენტრი — ომბუე) (Etimboué) ნდუგუ (ადმ. ცენტრი — გამბა) (Ndougou) ↑ 2013 წლის მოსახლეობის აღწერა (RGPL-2013). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-08-31. ციტირების თარიღი: 2016-12-25. ↑ 2013 წლის მოსახლეობის აღწერა (geohive). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-09-06. ციტირების თარიღი: 2016-12-25. ↑ 2013 წლის მოსახლეობის აღწერა (citypopulation) ↑ 2013 წლის მოსახლეობის აღწერა (statoids)
მოჰაჩის ბრძოლა (1687)

მოჰაჩის მეორე ბრძოლა (თურქ. Mohaç Muharebesi, უნგრ. Nagyharsányi csata) — ბრძოლა ოსმალეთისა და საღვთო რომის იმპერიის არმიებს შორის, გაიმართა 1687 წლის 12 აგვისტოს, მოჰაჩის ველზე. დასრულდა ოსმალეთის არმიის სრული მარცხით. მოჰაჩის ბრძოლის წინაპირობა იყო 1683 წელს დაწყებული დიდი თურქული ომი, რომელიც ოსმალეთის იმპერიამ ვენაში შეჭრით წამოიწყო. 1683 წლის 12 სექტემბერს გამართულ ვენის ბრძოლაში ოსმალეთის არმია სასტიკად დამარცხდა. ამის შემდეგ, პაპ ინოკენტი XI-ის ინიციატივით შეიქმნა ანტიოსმალური კოალიცია „საღვთო ლიგა“, რომლის შემადგენლობაშიც შევიდნენ ავსტრია, ვენეცია და პოლონეთი. ოსმალეთის არმია აგრეთვე დამარცხდა 1686 წელს გამართულ ბუდის ბრძოლაში. მოჰაჩის ბრძოლის დროს ოსმალეთის არმიის მთავარი მეთაური იყო მეჰმედ IV-ის დიდი ვეზირი სარი სულეიმან-ფაშა, ხოლო ავსტრიელთა ჯარებს კარლ ლოთარანგიელი მეთაურობდა. 1687 წლის 12 აგვისტოს დილით ავსტრიის ჯარების მარჯვენა ფლანგმა დასავლეთისკენ იწყო სვლა. სულეიმან-ფაშამ იფიქრა, რომ ეს მისი შანსი იყო და ბრძანება გასცა, რომ არმიას მთელი ძალებით შეეტია ჰაბსბურგთა მარცხენა ფლანგისთვის, რომელიც ადრინდელ პოზიციაზე რჩებოდა და მას პირადად ბავარიის მმართველი მაქსიმილიან II მეთაურობდა. ოსმალეთის არმია ფლობდა რიცხობრივ უპირატესობას მაქსიმილიან II-ის არმიასთან შედარებით, ამიტომ მაქსიმილიანმა სასწრაფოდ გაუგზავნა კურიერი კარლ ლოთარინგიელს და აცნობა, რომ საფრთხეში იყვნენ. კარლმა მაშინვე გამოგზავნა დამხმარე ძალა. დიდი ვეზირი გაოცებული იყო ოპონენტის ასეთი წინააღმდეგობით. იგი იძულებული გახდა, შეტევის შეწყვეტის ბრძანება გაეცა. ინიციატივა უკვე ჰაბსბურგების ხელთ იყო. მათ მოახერხეს თავდაპირველ პოზიციებში დაბრუნება და გადავიდნენ კონტრშეტევაზე, რითაც მოწინააღმდეგეს დიდი დანაკარგი მიაყენეს. ეს ყველაფერი იმით დასრულდა, რომ ოსმალეთის არმიამ უკან დაიხია. ბრძოლაში გამარჯვება ჰაბსბურგებმა მოიპოვეს, თანაც ისე, რომ მხოლოდ 800 მეომარი დაკარგეს, ხოლო ოსმალებს 10,000-იანი დანაკარგი მიაყენეს. მოჰაჩის ბრძოლაში გამარჯვების შედეგად, ავსტრიამ დაიკავა სამხრეთ უნგრეთი და ტრანსილვანიის სათავადო. Dupuy, Ernest R. and Trevor N. Dupuy, The Harper Encyclopedia of Military History, 4th Ed., HarperCollins Publishers, 1993, ISBN 978-0-06-270056-8. Laffin, John, Brassey's Dictionary of Battles, Barnes & Noble Inc., 1998 ISBN 978-0-7607-0767-8. Lord Kinross, The Ottoman Centuries New York: Morrow Quill Paperbacks 1977 p. 350–351 ISBN 978-0-688-03093-3
Parental Advisory

Parental Advisory — ნიშანი, რომელიც RIAA-ს (ამერიკის ხმისჩამწერ ინდუსტრიათა ასოციაციის) მოთხოვნით ყველა ალბომს ეკვრება, რომლებში შესული სიმღერების ტექსტებში უცენზურო ან უბრალოდ უხეში სიტყვებია გამოყენებული. ასეთ ტექსტებს Explicit Lyrics უწოდეს. ნიშანი ალბომზე იმ შემთხვევაშია, თუ მასში შესული სიმღერების ტექსტებში უცენზურო ან სექსუალური შინაარსის სიტყვებია. არასრულწლოვანების მავნე ზეგავლენისგან დაცვის აუცილებლობა 1980-იანი წლების დასაწყისში გაჩნდა, როდესაც მძიმე მეტალის პოპულარობა გაიზარდა. საბოლოოდ ნიშნის შექმნა 1985 წელს, განგსტა რეპის გაჩენასთან ერთად გადაწყდა. ამერეკელი სენატორების ნაწილი ცდილობდა, საერთოდ აეკრძალა ან შეეზღუდა ამ ნიშნის მქონე ალბომების გაყიდვა. საბოლოოდ აიკრძალა მათი გაყიდვა არასრულწლოვანებზე, ხოლო ამერიკული სუპერმარკეტების ქსელმა Wal-Mart საერთოდ ამოიღო ასეთი ტიპის ალბომები გაყიდვიდან. ტელე და რადიო კომპანიებმა კი ამ ალბომებში შეტანილ სიმღერებს ბოიკოტი გამოუცხადეს. წინააღმდეგობის მიუხედავად Parental Advisory-ის მქონე ალბომების პოპულარობა იზრდებოდა, ხოლო 2000 წლის შემდეგ ასეთმა ალბომებმა ყველა ჩარტების სათავეებში შეაღწიეს. სხვადასხვა შემთხვევაში, ალბომებზე დაკრულია მეორე ტიპის წარწერაც, სადაც Explicit Lyrics-ის მაგივრად წერია Explicit Content. ↑ Parental Advisory Label ("PAL") Program. RIAA.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-12-13. ციტირების თარიღი: 2012-03-31.
ოგოუე-ლოლო

ოგოუე-ლოლო (ფრანგ. Ogooué-Lolo) — პროვინცია გაბონის სამხრეთ-აღმოსავლეთში. პროვინციის ფართობი შეადგენს 25 380 კმ²-ს, ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი კულამუტუ. ჩრდილო-დასავლეთით ესაზღვრება ნგუნიეს პროვინციას, ჩრდილოეთიდან ოგოუე-ივინდო პროვინციას, აღმოსავლეთით ზემო ოგოუე პროვინციას, სამხრეთით კონგოს რესპუბლიკას. მდინარე ოგოუე, რომელიც პროვინციას კვეთს სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან ჩრდილო-დასავლეთისკენ, ყოფს მას 2 დაახლოებით თანაბარ ნაწილად. 2013 წლის აღწერის მონაცემებით პროვინციის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 65 771 ადამიანს. პროვინციის მოსახლეობის რაოდენობის დინამიკა წლების მიხედვით: ადმინისტრაციული თვალსაზრისით პროვინცია დაყოფილია 4 დეპარტამენტად: ლოლო-ბუანგიდი (ადმ. ცენტრი — კულამუტუ) (Lolo-Bouenguidi) მულუნდუ (ადმ. ცენტრი — ლასტურვილი) (Mulundu) ლომბო-ბუენგიდი (ადმ. ცენტრი — პანა) (Lômbo-Bouenguidi) ოფუე-ონოიე (ადმ. ცენტრი — იბუნჯი) (Offoué-Onoye) ↑ 2013 წლის მოსახლეობის აღწერა (RGPL-2013). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-08-31. ციტირების თარიღი: 2016-12-25. ↑ 2013 წლის მოსახლეობის აღწერა (geohive). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-09-06. ციტირების თარიღი: 2016-12-25. ↑ 2013 წლის მოსახლეობის აღწერა (citypopulation) ↑ 2013 წლის მოსახლეობის აღწერა (statoids)
ოგოუე-ივინდო

ოგოუე-ივინდო (ფრანგ. Ogooué-Ivindo) — პროვინცია გაბონის ჩრდილო-აღმოსავლეთში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი მაკოკუ. პროვინციის ფართობი შეადგენს 46 075 კმ²-ს. სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ზემო ოგოუეს პროვინციას, სამხრეთიდან და სამხრეთ-დასავლეთიდან ოგოუე-ლოლოს პროვინციას, დასავლეთიდან შუა ოგოუეს პროვინციას, ჩრდილოეთიდან ოგოუე-მარიტიმის პროვინციას, ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან და აღმოსავლეთიდან კონგოს რესპუბლიკას. პროვინცია მდებარეობს ეკვატორზე. პროვინციის სამხრეთ ნაწილში მიედინება მდინარე ოგოუე, აქ მასში ჩაედინება შენაკადი ივინდო. 2013 წლის აღწერის მონაცემებით პროვინციის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 63 293 ადამიანს. პროვინციის მოსახლეობის რაოდენობის დინამიკა წლების მიხედვით: ადმინისტრაციული თვალსაზრისით პროვინცია დაყოფილია 4 დეპარტამენტად: ივენდო (ადმ. ცენტრი — მაკოკუ) (Ivindo) ლოპე (ადმ. ცენტრი — ბოუე) (Lopé) მვუნგი (ადმ. ცენტრი — ოვანი) (Mvoung) ზადიე (ადმ. ცენტრი — მეკამბო) (Zadié) ↑ 2013 წლის მოსახლეობის აღწერა (RGPL-2013). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-08-31. ციტირების თარიღი: 2016-12-25. ↑ 2013 წლის მოსახლეობის აღწერა (geohive). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-09-06. ციტირების თარიღი: 2016-12-25. ↑ 2013 წლის მოსახლეობის აღწერა (citypopulation) ↑ 2013 წლის მოსახლეობის აღწერა (statoids)
ქუთაისის სათავადაზნაურო გიმნაზია

ქუთაისის ქართული სათავადაზნაურო გიმნაზია — 1880 წელს ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების მცდელობით ქუთაისში გაიხსნა პირველი ქართული სკოლა. 1905 წელს იგი გიმნაზიად გადაკეთდა. 1901 წლიდან მას სათავეში ჩაუდგა გამოჩენილი პედაგოგი და საზოგადო მოღვაწე იოსებ ოცხელი. მის სახლთანაა დაკავშირებული გიმნაზიისთვის შენობის აგების იდეა. ქუთაისის გუბერნიის თავადაზნაურთა მარშლის, დ. ნიჟარაძისა, და ცნობილი საზოგადო მოღვაწის, კ. ლორთქიფანიძის, დახმარებით შესყიდულ იქნა მიწის მოზრდილი ნაკვეთი, სადაც აშენდა შესანიშნავი შენობა გიმნაზიისათვის.1913 წლის 21 თებერვალს შენობა საზეიმოდ გაიხსნა და მასში ფუნქციონირება განაგრძო ქართულმა გიმნაზიამ. რუსეთის საიმპერიო რეჟიმის დროს გიმნაზია ეროვნული მიმართულებით წარმართავდა იმდროინდელ ახალგაზრდობას. იოსებ ოცხელი, სილოვან ხუნდაძე და სხვა პედაგოგები აქტიურად იბრძოდნენ მოსწავლეებში ეროვნული იდეალების დამკვიდრებისთვის. ამიტომ იყო, რომ გიმნაზიის აღმზრდელები და აღსაზრდელები იცავდნენ ქართველი ერის ღირსებას. გიმნაზიის მოსწავლის, კონსტანტინე გამსახურდიას, თაოსნობით მე-20 საუკუნის 10-იან წლებში გიმნაზიაში შეიქმნა ახალგაზრდული ორგანიზაცია „ცხრა მუხა“, რომელშიც ეროვნული თავისუფლებისათვის მებრძოლი ახალგაზრდები იყვნენ გაერთიანებული. გიმნაზიის პედაგოგებმა დიდი როლი შეასრულეს ეროვნული სკოლისათვის სახელმძღვანელოების გამოცემის საქმეში. იოსებ ოცხელის ინიციატივით შექმნილ გამომცემლობა „განათლებაში“ დაიბეჭდა სილოვან ხუნდაძის „ქართული ქრესტომათია“, „ქართული ენის გრამატიკა“, დიმიტრი უზნაძის „ძველი საბერძნეთი“, „ძველი რომი“, იოსებ ოცხელის „არითმეტიკა“ და სხვა. მე-20 საუკუნის დასაწყისში სკოლას სტუმრობდნენ ვაჟა-ფშაველა, იაკობ გოგებაშვილი, მოგვიანებით — კონსტანტინე გამსახურდია. საქართველოში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ გიმნაზიის სტატუსი რამდენიმეჯერ შეიცვალა. 1954 წლიდან მას ეწოდა აკაკი წერეთლის სახელობის მე-2 საშუალო სკოლა, 1995 წლიდან — ეროვნული გიმნაზია, 2007 წლიდან კი ეწოდა იოსებ ოცხელის სახელობის ქუთაისის მე-2 საჯარო სკოლა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 378.
ნგუნიე

ნგუნიე (ფრანგ. Ngounié) — პროვინცია გაბონის სამხრეთში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი მუილა. პროვინციის ფართობი შეადგენს 37 750 კმ²-ს. სამხრეთიდან ესაზღვრება ნიანგის პროვინციას, დასავლეთიდან ოგოუე-მარიტიმის პროვინციას, ჩრდილოეთიდან შუა ოგოუეს პროვინციას, აღმოსავლეთიდან ოგოუე-ლოლოს პროვინციას, სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან კონგოს რესპუბლიკას. სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან ჩრდილო-დასავლეთისაკენ პროვინციას კვეთავს მდინარე ნგუნიე, მდინარე ოგოუეს ყველაზე უფრო დიდი მარცხენა შენაკადი. 2013 წლის აღწერის მონაცემებით პროვინციის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 100 838 ადამიანს. პროვინციის მოსახლეობის რაოდენობის დინამიკა წლების მიხედვით: ადმინისტრაციული თვალსაზრისით პროვინცია დაყოფილია 9 დეპარტამენტად: ბუმი-ლუეტსი (ადმ. ცენტრი — მბიგუ) (Boumi-Louetsi) დოლა (ადმ. ცენტრი — ნდენდე) (Dola) დუია-ონოუე (ადმ. ცენტრი — მუილა) (Douya-Onoye) ლუეტსი-ბიბაკა (ადმ. ცენტრი — მალინგა) (Louetsi-Bibaka) ლუეტსი-ვანო (ადმ. ცენტრი — ლებამბა) (Louetsi-Wano) მუგალაბა (ადმ. ცენტრი — გიეტსუ) (Mougalaba) ნდოლუ (ადმ. ცენტრი — მანჯი) (Ndolou) ოგულუ (ადმ. ცენტრი — მიმონგო) (Ogoulou) ტსამბა-მაგოტსი (ადმ. ცენტრი — ფუგამუ) (Tsamba-Magotsi) ↑ 2013 წლის მოსახლეობის აღწერა (RGPL-2013). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-08-31. ციტირების თარიღი: 2016-12-25. ↑ 2013 წლის მოსახლეობის აღწერა (geohive). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-09-06. ციტირების თარიღი: 2016-12-25. ↑ 2013 წლის მოსახლეობის აღწერა (citypopulation) ↑ 2013 წლის მოსახლეობის აღწერა (statoids)
რაგნარ ლოდბროკი

რაგნარ ლოდბროკი, რაგნარ ტყავის შარვალი (ძვ.-სკანდ. Ragnarr Loðbrók) — ნახევრადმითური დანიელი კონუნგი, სკანდინავიური დინასტიის, ინგლინგების წარმომადგენელი, მუნსოს დინასტიის დამაარსებლის, ბიორნ რკინისგვერდას მამა. სანდო წყაროები, რომლებიც რაგნარის არსებობას ამტკიცებენ, არაა. მისი ცხოვრებისა და მოღვაწეობის ძირითადი დეტალები სკანდინავიური საგებიდანაა ცნობილი. ვარაუდობენ, რომ ისტორიული რაგნარი (თუ არსებობდა) IX საუკუნის პირველ ნახევარში მოღვაწეობდა და დანიის ერთ-ერთი გავლენიანი სამხედრო ლიდერი იყო. დიდი ალბათობით, ის სიგურდ ბეჭედის შვილი იყო. ყველაზე მნიშვნელოვანი მოვლენა, რომელიც რაგნარს მიეწერება - 845 წელს ფრანკიის დედაქალაქ, პარიზსა და 865 წელს, ნორთუმბრიაზე თავდასხმაა. პარიზზე ლაშქრობის დროს ის 120 ხომალდსა და 5000 მეომარს მეთაურობდა. ქალაქი ვიკინგებმა დაიპყრეს, დასავლეთ-ფრანკიის იმპერატორმა, შარლ II მელოტმა კი დანიელებს ვერცხლის სახით 7000 ფუნტი გადაუხადა, რათა პარიზი განადგურებისგან გადაერჩინა. მიუხედავად იმისა, რომ რაგნარმა სიტყვა შეასრულა და პარიზი აოხრების გარეშე დატოვა, უკანა გზაზე, ჩრდილოეთ ფრანკიის გავლით მან ყველა დასახლება გაანადგურა, რომლებიც გადაკვეთა. ითვლება, რომ ლოდბროკის მიერ პარიზზე გალაშქრება 845 წლის 28 მარტს შედგა. 865 წელს, ნორთუმბრიაში, ჩრდილოეთ ინგლისში, რაგნარი ბრძოლაში დამარცხდა. მისი ჯარი სრულად გაანადგურეს, თავად კი ტყვეობაში მოხვდა და ნორთუმბრიის მეფე, ელა II-ის ბრძანებით გველებით სავსე ორმოში ჩააგდეს, სადაც მტანჯველი სიკვდილით მოკვდა. ლეგენდების მიხედვით, მომაკვდავმა რაგნარმა მეფე ელას მიანიშნა, რომ მისი შვილები, რომლებიც შვედეთში იმყოფებოდნენ, მამის სიკვდილის გამო შურს იძიებდნენ. საგების თანახმად, რაგნარის შვილებმა (ივარ უძვლო, ბიორნ რკინისგევრდა, ჰალფდანი, უბა, სიგურდ გველისთვალა) ვიკინგების ისტორიაში ყველაზე დიდი ჯარი შეკრიბეს, რომელსაც დიდი წარმართული ჯარი ეწოდა და 867 წელს ინგლისში შეიჭრნენ. მათ მამის სიკვდილის გამო მეფე ელა დაატყვევეს და სისხლიანი არწივის მეთოდით სიკვდილით დასაჯეს. დანიელები ინგლისში 14 წელი თარეშობდნენ და ამ დროის განმავლობაში მათ უესექსის გარდა ყველა სამეფო დაიპყრეს. საბოლოოდ, რაგნარის მემკვიდრეები ალფრედ დიდმა შეაჩერა, რომელმაც ვიკინგები 878 წელს დაამარცხა. History Channel-ის ისტორიულ ტელესერიალში „ვიკინგები“, რაგნარ ლოდბროკის როლს ასრულებს ავსტრალიელი მსახიობი, ტრევის ფიმელი. McTurk, Rory (1991). Studies in Ragnars saga loðbrókar and Its Major Scandinavian Analogues, Medium Aevum Monographs. ISBN 0-907570-08-9.  Strerath-Bolz, Ulrike (1993). Review of Rory McTurk, Studies in "Ragnars saga loðbrókar" and Its Major Scandinavian Analogues, Alvíssmál 2: 118–19. Forte, Angelo, Richard Oram, and Frederik Pedersen (2005). Viking Empires. Cambridge University Press, ISBN 0-521-82992-5. Schlauch, Margaret (transl.) (1964). The Saga of the Volsungs: the Saga of Ragnar Lodbrok Together with the Lay of Kraka. New York: American Scandinavian Foundation. Sprague, Martina (2007). Norse Warfare: the Unconventional Battle Strategies of the Ancient Vikings. New York: Hippocrene Books. ISBN 0-7818-1176-7.  Waggoner, Ben (2009). The Sagas of Ragnar Lodbrok. The Troth. ISBN 978-0-578-02138-6.  ↑ Stevenson, WH, ed. (1904). Asser’s Life of King Alfred, Together with the Annals of Saint Neots Erroneously Ascribed to Asser. Oxford: Clarendon Press.
ნიანგა

ნიანგა (ფრანგ. Nyanga) — პროვინცია გაბონის სამხრეთში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ჩიბანგა. პროვინციის ფართობი შეადგენს 21 285 კმ²-ს. ჩრდილო-დასავლეთიდან ესაზღვრება ოგოუე-მარიტიმის პროვინციას, ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან ნგუნიეს პროვინციას, აღმოსავლეთიდან და სამხრეთიდან კონგოს რესპუბლიკას. დასავლეთიდან პროვინციას გარს ეკვრის ატლანტის ოკეანის გვინეის ყურის წყლები. აღმოსავლეთიდან დასავლეთისკენ პროვინციაში მიედინება მდინარე ნიანგა, რომელიც ჩაედინება ატლანტის ოკეანეში. 2013 წლის აღწერის მონაცემებით პროვინციის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 52 854 ადამიანს. პროვინციის მოსახლეობის რაოდენობის დინამიკა წლების მიხედვით: ადმინისტრაციული თვალსაზრისით პროვინცია დაყოფილია 6 დეპარტამენტად: ბასე-ბანიო (ადმ. ცენტრი — მაუმბა) (Basse-Banio) დუიგნი (ადმ. ცენტრი — მოაბი) (Douigny) დუტსილა (ადმ. ცენტრი — მაბანდა) (Doutsila) ზემო ბანიო (ადმ. ცენტრი — ნდინდი) (Haute-Banio) მონგო (ადმ. ცენტრი — მულინგი ბინზა) (Mongo) მუგუტსი (ადმ. ცენტრი — ჩიბანგა) (Mougoutsi) ↑ 2013 წლის მოსახლეობის აღწერა (RGPL-2013). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-08-31. ციტირების თარიღი: 2016-12-25. ↑ 2013 წლის მოსახლეობის აღწერა (geohive). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-09-06. ციტირების თარიღი: 2016-12-25. ↑ 2013 წლის მოსახლეობის აღწერა (citypopulation) ↑ 2013 წლის მოსახლეობის აღწერა (statoids)
ლოპესის კონცხი

ლოპესის კონცხი (ფრანგ. Cap Lopez) — 55 კმ-ის სიგრძის ნახევარკუნძული გაბონში. მდებარეობს ცენტრალური აფრიკის დასავლეთ სანაპიროზე, რომლის კოორდინატებია — სამხრეთის განედის 0° 38' და აღმოსავლეთის გრძედის 8° 42'. ის გამოჰყოფს გვინეის ყურეს ატლანტის ოკეანისაგან. კონცხი მდებარეობს მდინარე ოგოუეს დელტაში, რომლის მახლობლად მდებარეობს ქალაქი პორტ-ჟანტილი. 1897 წლიდან კონცხზე ფუნქციონირებს შუქურა, თანამედროვე შენობა აშენდა 1911 წელს, მაგრამ რამდენიმე წლის განმავლობაში ის უყურადღებოდ არსებობდა და შესაძლებელია ეროზიისაგან დაინგრეს. თავისი სახელწოდება კონცხმა მიიღო პორტუგალიელი მკვლევარის ლოპეს გონსალვესის პატივსაცემად, რომელმაც კონცხს მიაღწია 1474 წელს. XVIII—XIX საუკუნეებში ლოპესის კონცხი იყო მონათა ვაჭრობის ერთ-ერთი ცენტრი. 1862 წელს, საფრანგეთის ადგილობრივი ტომების წარმომადგენლებთან შეთანხმების საფუძველზე, ლოპესის კონცხი გადავიდა საფრანგეთის სუვერენიტეტის ქვეშ. დღეისათვის კონცხი იმყოფება გაბონის პროვინცია ოგოუე-მარიტიმის შემადგენლობაში. აქ მდებარეობს ნავთობის ტერმინალი, რომელიც უზრუნველყოფს გაბონის ნავთობის მნიშვნელოვანი ნაწილის ექსპორტს. ↑ Limits of Oceans and Seas, 3rd edition. International Hydrographic Organization (1953). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 8 ოქტომბერი 2011. ციტირების თარიღი: 7 February 2010. ↑ Phare du Cap Lopez
მბანზა-ნგუნგუ

მბანზა-ნგუნგუ (ფრანგ. Mbanza-Ngungu) — ქალაქი კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ცენტრალური კონგოს პროვინციაში. ქალაქს ადრე ერქვა ტისვილი, ბელგიელი ბიზნესმენის ალბერტ ტისის პატივისცემის ნიშნად. მდებარეობს კინშასიდან სამხრეთ-დასავლეთით 154 კმ-ის დაშორებით. ზღვის დონიდან 604 მეტრზე. 2012 წლის მონაცემებით ქალაქში ცხოვრობს 101 336 კაცი. ქალაქში განთავსებულია კონგოს უნივერსიტეტის რამდენიმე ფაკულტეტი. ↑ Mbanza-Ngungu, Congo (Dem. Republic of The)-(Zaire) Page. Fallingrain Global Gazetteer. ციტირების თარიღი: 2014-01-25. ↑ Congo (Dem. Rep.): largest cities and towns and statistics of their population World Gazetteer
კლუბი 27

კლუბი 27 — ფიქტიური გაერთიანება, რომელსაც მიაკუთვნებენ 27 წლის ასაკში გარდაცვლილ მუსიკოსებს 1975 წელს ჟურნალისტებმა შეამჩნიეს, რომ ბევრი ცნობილი მუსიკოსი 27 წლის ასაკში გარდაიცვალა. ამის შემდეგ შეიქმნა ე.წ. "კლუბი 27" (ინგლ. The 27 Club), ასევე ცნობილია როგორც "მარად 27-იანელთა კლუბი" (ინგლ. the Forever 27 Club). forever27.co.uk the27s.com 27clubMovie.com დაარქივებული 2011-07-16 საიტზე Wayback Machine.
ოგოუე

ოგოუე (ფრანგ. Ogooué) — მდინარე გაბონში და კონგოს რესპუბლიკაში. წყლის საშუალო ხარჯი — 4706 მ³/წმ. ოგოუე — დასავლეთი აფრიკის ერთ-ერთი დიდი მდინარე. მისი სიგრძე შეადგენს დაახლოებით 1200 კმ-ს, აუზის მოცულობა შეადგენს 223 856 კმ² ფართობს გაბონის, კონგოს რესპუბლიკის, ეკვატორული გვინეის და კამერუნის ტერიტორიებზე; აქედან 173 000 კმ² მოდის გაბონის წილზე (73 %). მდინარის სათავეები მდებარეობენ კენგუეში, ბატეკეს პლატოს ჩრდილო-აღმოსავლეთით, კონგოს რესპუბლიკაში. ბუმანგოს მახლობლად ოგოუე გადაჰკვეთს კონგოს რესპუბლიკა-გაბონის სახელმწიფო საზღვარს და მიედინება გაბონის პროვინციებში: ზემო ოგოუე, ოგოუე-ლოლო, ოგოუე-ივინდო, შუა ოგოუე და ოგოუე-მარიტიმი, რომლებსაც სახელები ამ მდინარის გამო დაერქვათ. მულონგოს რაიონში მდინარეზე მდებარეობენ პუბარას ჩანჩქერები. მდინარე სანაოსნოა ქალაქ ნჯოლედან მის შესართავამდე გვინეის ყურეში, ქალაქ პორტ-ჟანტილის სამხრეთით, სადაც ოგოუე ქმნის უზარმაზარ დელტას, სიგრძით 100 კმ და სიგანით 100 კმ. ევროპელთაგან პირველმა მდინარე ოგოუე XIX საუკუნის 70-იან წლებში გამოიკვლია ფრანგმა მოგზაურმა პიერ სავორნიან დე ბრაზამ. ივინდო მპასა ლოლო ოკანო ნგუნი სებე
სონგოლოლო

სონგოლოლო (ფრანგ. Songololo) — ქალაქი კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ცენტრალური კონგოს პროვინციაში. მდებარეობს ანგოლის საზღვართან ახლოს, ზღვის დონიდან 301 მეტრზე. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქში ცხოვრობს 12 382 კაცი. ქალაქი არის რკინიგზის სადგური მატადი-კინშასის სარკინიგზო ხაზზე. ↑ Songololo, Congo (Dem. Republic of The)-(Zaire) Page. Fallingrain Global Gazetteer. ციტირების თარიღი: 2014-01-26. ↑ Congo (Dem. Rep.): largest cities and towns and statistics of their population World Gazetteer