laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
გუიუქი

გუიუქი (დ. 19 მარტი, 1206 — გ. 20 აპრილი, 1248) — მონთოლთა მე-3 დიდი ყაენი 1246-1248 წლებში, უგედეის ვაჟი, ჩინგიზ-ყაენის შვილიშვილი. მის კორონაციას დაესწრნენ რომის პაპის წარმომადგენლები, მათ შორის ყველაზე ცნობილი, იტალიელი მოგზაური — პლანო კარპინი. გუიუქი არ იყო ხალხისთვის საპატიო მმართველი. მონღოლი ისტორიკოსების მტკიცებით, ის ნესტორიანიზმის მიმდევარი იყო. 1247 წელს საქართველოს ტახტზე 2 მეფე, დავით ულუ და დავით ნარინი დაამტკიცა. ცდილობდა ხელისუფლების განმტკიცების ხარჯზე ყურულთაის დაჩრდილვას. რელიგიური შეხედულებების გამო გამოუჩნდა ბევრი მტერი. 1248 წლის 20 აპრილს გარდაიცვალა. მისი აღსასრულის შესახებ რამდენიმე ვერსია არსებობს. ერთ-ერთი ვარაუდით, ის მოწამლეს მისი ბიძაშვილის, შიბანის დავალებით. მის შემდეგ მონღოლთა დიდი ყაენის ტიტული უბოძეს მუნქეს. მონღოლთა იმპერიის მმართველთა სია Plano Carpini's account of the Mongols დაარქივებული 2005-09-07 საიტზე Wayback Machine. Catholic Encyclopedia, "The Crusades" დაარქივებული 2014-02-01 საიტზე Wayback Machine.
ჩიჩაქლი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ჩიჩაქლი შეიძლება აღნიშნავდეს: ჩიჩაქლი — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში ჩიჩაქლი — სოფელი აზერბაიჯანში, საბირაბადის რაიონში
ამირა (მრავალმნიშვნელოვანი)

ამირა შეიძლება აღნიშნავდეს: ამირა — მთავრის შესატყვისი ტიტული აღმოსავლეთის მაჰმადიანურ ქვეყნებში. ამირა — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში
გაზი I გირეი

გაზი I გირეი (ყირიმ. I Gazi Geray, غازى كراى ١‎; დ. ბახჩისარაი, ყირიმის სახანო, 1504 — გ. 1524, ფეოდოსია, ყირიმის სახანო) — ყირიმის ხანი 1523–1524 წლებში, მეჰმედ I გირეის ვაჟი, სულეიმან I-ის ბიძაშვილი დედის მხრიდან. გაზი 1523 წელს თან ახლდა მამამისს, მეჰმედ I გირეის ასტრახანის ლაშქრობაში, რომლის დროსაც ყირიმელებმა დაიპყრეს ასტრახანი, მაგრამ მალევე ნოღაის ურდოს მეომრებმა მეჰმედ გირეი და მისი ვაჟი, ბაჰადირ გირეი ვერაგულად მოკლეს. გაზი გირეიმ თავს გაქცევით უშველა და იმავე წლის ოქტომბერში ყირიმში დაბრუნდა. ყირიმელმა თათრებმა სწორედ გაზი აირჩიეს ხანად. მან კალგად დანიშნა მისი უმცროსი ძმა, ბაბა გირეი. გაზის ჰყავდა ტახტისათვის მოცილე ბიძა, საადეთ გირეი, რომელიც ყირიმელების დიდი ნაწილისა და ოსმალთა სულთნის, სულეიმან I-ის მხარდაჭერით სარგებლობდა. 6 თვიანი მმართველობის შემდეგ გაზი გირეი ბიძამისისის მომხრეებმა ტახტიდან ჩამოაგდეს და ფეოდოსიის ციხეში გამოკეტეს. მალევე ის ბიძამისმა გამოიყვანა ციხიდან და კალგად დანიშნა, მაგრამ რამდენიმე თვეში სიკვდილით დასაჯა. ყირიმის სახანო გირეის დინასტია ყირიმის ხანების სია Гайворонский Алексей. Созвездие Гераев. — Симферополь, 2003 г. Олекса Гайворонский «Повелители двух материков», том 1, Киев-Бахчисарай, 2007 г. ISBN 978-966-96917-1-2
თემურ-ყაენი

ოლჯეითუ თემურ-ყაენი იგივე იმპერატორი ჩენგწუნგი (დ. 15 ოქტომბერი, 1266 – გ. 10 თებერვალი, 1307 ხანბალიქი) – იუანის დინასტიის მე-2 იმპერატორი 1294-1307 წლებში, მონღოლთა ნომინალური ყაენი, ზენჩინის ვაჟი, ყუბილაი-ყაენის შვილიშვილი და მემკვიდრე. 1289 წელს, მამამისის სიკვდილის შემდეგ ბაბუამისმა გამოაცხადა თავის მემკვიდრედ. 1294 წელს აიღო ხელში ძალაუფლება, ყუბილაის გარდაცვალებიდან თითქმის 3 თვეში. თემურ-ყაენი იყო კულტურისა და პოეზიის თაყვანისმცემელი და მფარველი. ეყრდნობოდა კონფუციანელობას და ცდილობდა მისი გამოყენებით მონღოლთა ხელისუფლების განმტკიცებას. მეგობრული ურთიერთობა ჰქონდა დანარჩენ მონღოლურ სახანოებთან. ჰულაგუიანები და ოქროს ურდოს ყაენები ნომინალურად აღიარებდნენ მის სიუზერენიტეტს. 1296-1297 წლებში მისი ბრძანებით მონღოლები და ჩინელები თავს დაესხნენ იაპონიას, მაგრამ მალევე სასტიკად დამარცხდნენ საზღვაო ბრძოლაში და უკან დახევა მოუწიათ. თემურ-ყაენს აგრესიული პოლიტიკა ჰქონდა კორეის მიმართ, რასაც 1303 წელს კორეელებმა აჯანყებით უპასუხეს. რამდენიმე თვიანი შეტაკებების შემდეგ ყაენის არმიამ შეძლო ამბოხებულთა დამარცხება. კორეელთა აჯანყებები თემურ-ყაენის მემკვიდრეების მმართველობის დროსაც გაგრძელდა. გარდაიცვალა თითქმის 13 წლიანი მმართველობის შემდეგ, 1307 წლის 10 თებერვალს, ხანბალიქში. მისი უფროსი ვაჟი, ტაჩუ, მამის გარდაცვალებამდე 1 წლით ადრე აღესრულა. ამის გამო, თემურის შემდეგ ყაენისა და იუანის იმპერატორის ტიტული მიიღო მისმა ძმისშვილმა, ქულუგ-ყაენმა. იუანის დინასტია მონღოლთა იმპერია მონღოლთა იმპერიის მმართველთა სია René Grousset The Empire of Steppes Цэен-ойдов Чингис Богдоос Лигдэн Хутаг хүртэл 36 хаад Man, John (2006). Kublai Khan: From Xanadu to Superpower. London: Bantam Books. ISBN 9780553817188.  The Cambridge History of China: "Alien regimes and border states, 907–1368", p.497 The Cambridge History of China: "Alien regimes and border states, 907–1368", p.505 Marvin C Whiting Imperial Chinese Military History, p.408 René Grousset The Empire of the Steppes, p.291 Praphatsō̜n Sēwikun, Sirindhorn, Thanākhān Kasikō̜n Thai From the Yellow River to the Chao Phraya River, p.273
ნოვონიკოლაევკის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია

ნოვონიკოლაევკის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია (რუს. Церковь Рождества Пресвятой Богородицы) — მართლმადიდებლური ტაძარი მატვეევო-კურგანის რაიონის სოფელ ნოვონიკოლაევკაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას. აგებულია 1911-1913 წლებში. ეკლესიის მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, მატვეევო-კურგანის რაიონი, სოფელი ნოვონიკოლაევკა. ნოვონიკოლაევკის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია მდებარეობს სოფლის ცენტრში. იგი პირველად მოიხსენიება 1899 წელს. 1911 წელა ადგილობრივმა მოსახლეობამ შეაგროვა ფინანსები, რათა აეშენებინათ საკუთარი ეკლესია. თავისი წვლილი ეკლესიის მშენებლობაში შეიტანა ასევე ადგილბრივმა მემემულე მანიჩმა. ორი წლის შემდეგ ეკლესია ააშენეს. ეკლესიის კურთხევა მოხდა პირველი მსოფლიო ომის წინ ბრწყინვალე შვიდეულში. რუსეთის სამოქალაქო ომის შემდეგ, 1930-იან წლებში ეკლესია დახურეს — ჯვარი ჩამოხსნეს და გუმბათი დაანგრიეს. ეკლესია გადააკეთეს ხორცის საწყობად, ხოლო სამი შენობა, რომელიც ეკლესიასთან მდებარეობდა გადააკეთეს ბიბლიოთეკად, ამბულატორიად და მაღაზიად. ეკლესიაში ღვთისმსახურება აღსდგა მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში, მაგრამ ნიკიტა ხრუშჩოვის მმართველობის პერიოდში, 1960-იანი წლების დასაწყისში ეკლესია კვლავ დახურეს. ეკლესია გაიხსნა მხოლოდ 30 წლის შემდეგ, როდესაც 1991 წლის 15 თებერვალს აღდგენილ ეკლესიაში გაიმართა საღვთო ლიტურგია. ამჟამად ღვთისმშობლის შობის ეკლესია არის მოქმედი. ეკლესიის შემადგენლობაში შედის ირგვლივ მდებარე ორი მცირე აგურის ნაგებობა. ეკლესიის წინამძღვარია მღვდელმონაზონი პავლე სვიატენიუკი. ღვთისმშობლის შობის ეკლესია აგურისგანაა აგებული, ერთსაკურთხევლიანია, აქვს სატრაპეზო და ორიარუსიანი სამრეკლო, დასრულებულია ოთხფერდა სახურავით. თავისი არქიტექტურული კომპოზიციით მიეკუთვნება ე. წ. სატრაპეზო ეკლესიას, სადაც სატრაპეზო და სამლოცველი დარბაზი გაერთიანებულია. ეკლესიას ადგას მასიური გუმბათი. სამრეკლო ორიარუსიანია. იგი აღადგინეს 1989-1990 წლებში. Официальный сайт დაარქივებული 2017-02-20 საიტზე Wayback Machine. Сайт храма Храмы Матвеево-Курганского благочиния ↑ Храм Рождества Пресвятой Богородицы, с. Новониколаевка. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-02-21. ციტირების თარიღი: 2017-04-10. ↑ Приход Рождества Пресвятой Богородицы с. Новониколаевка
Genesis Archive 2: 1976–1992

Genesis Archive 2: 1976–1992 — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ ჯენესისის 2000 წლის ბოქს-სეტი. იგი მიმოიხილავს იმ პერიოდს, როდესაც ფილ კოლინზი ჯგუფის წამყვანი ვოკალისტი იყო. სამ დისკში შეტანილია: საკონცერტო ჩანაწერები, რომელთა უმრავლესობა მანამდე მხოლოდ რომელიმე სინგლის დამატების სახით იყო წარმოდგენილი; იშვიათი სიმღერები და დემო-ვერსიები. კრებული არ მოხვედრილა ჩარტებში. ყველა სიმღერის ავტორები არიან ტონი ბენქსი, ფილ კოლინზი, მაიკ რეზერფორდი, გარდა აღნიშნულისა On the Shoreline – 4:47 გამოვიდა სინგლზე I Can't Dance Hearts on Fire – 5:14 გამოვიდა სინგლზე Jesus He Knows Me You Might Recall – 5:30 Paperlate – 3:20 ეს ორი სიმღერა გამოიცა დისკზე 3 X 3 Evidence of Autumn (ტონი ბენქსი) – 4:58 გამოვიდა სინგლზე Misunderstanding Do the Neurotic – 7:07 გამოვიდა სინგლზე In Too Deep I'd Rather Be You – 3:57 გამოვიდა სინგლზე Throwing It All Away Naminanu – 3:52 გამოვიდა სინგლზე Keep It Dark Inside and Out (ტონი ბენქსი/ფილ კოლინზი/სტივ ჰეკეტი/მაიკ რეზერფორდი) – 6:43 ალბომიდან Spot the Pigeon Feeding the Fire – 5:49 გამოვიდა სინგლზე Land of Confusion I Can't Dance – 7:00 12-იანი რემიქსი Submarine – 5:13 რედაქტირებული ვერსია Illegal Alien – 5:31 ჩაწერილია ლოს ანჯელესში, 1984 წელს Dreaming While You Sleep – 7:48 ჩაწერილია ლონდონში 1992 წელს It's Gonna Get Better – 7:31 ჩაწერილია ლოს ანჯელესში 1984 წელს Deep in the Motherlode (მაიკ რეზერფორდი) – 5:54 ჩაწერილია ლონდონში 1980 წელს Ripples (ტონი ბენქსი/მაიკ რეზერფორდი) – 9:54 ჩაწერილია ლონდონში 1980 წელს The Brazilian – 5:18 ჩაწერილია ლონდონში 1987 წელს Your Own Special Way (მაიკ რეზერფორდი) – 6:51 ჩაწერილია სიდნეიში 1986 წელს Burning Rope (ტონი ბენქსი) – 7:29 ჩაწერილია 1978 წელს, ჰიუსტონში Entangled (ტონი ბენქსი/სტივ ჰეკეტი) – 6:57 ჩაწერილია სტეფორდშირში 1976 წელს Duke's Travels/Duke's End – 9:32 ჩაწერილია ლონდონში, 1980 წლის 7 მაისს. Invisible Touch – 5:58 12-იანი რემიქსი Land of Confusion – 6:59 12-იანი რემიქსი Tonight, Tonight, Tonight – 11:46 12-იანი რემიქსი No Reply At All – 4:56 Man On The Corner (ფილ კოლინზი) – 4:04 ეს ორი სიმღერა ჩაწერილია ნიუ-იორკში 1981 წელს. The Lady Lies (ტონი ბენქსი) – 6:07 ჩაწერილია ლონდონში, 1980 წლის 6 მაისს. Open Door (მაიკ რეზერფორდი) – 4:08 გამოვიდა სინგლზე Duchess 1980 წლის მაისში The Day the Light Went Out (ტონი ბენქსი) – 3:12 Vancouver (ფილ კოლინზი/მაიკ რეზერფორდი) – 3:01 ეს ორი სიმღერა არის გამოსული 1978 წელს სინგლზე Many Too Many. Pigeons – 3:12 ალბომიდან Spot the Pigeon EP It's Yourself (ტონი ბენქსი/ფილ კოლინზი/სტივ ჰეკეტი/მაიკ რეზერფორდი) – 5:26 ჩაიწერა ალბომის A Trick of the Tail სესიების დროს, მაგრამ გამოვიდა სინგლზე Your Own Special Way, 1977 წელს. Mama (work in progress) – 10:43 რეპეტიციაზე ჩაწერილი ვერსია. ინფორმაცია საიტზე Discogs ↑ Genesis Archive 2: 1976–1992 AllMusic-ზე ↑ Morgan, Laura. (2000-12-01) Packaged Deals (Genesis: Genesis Archive 2: 1976–1992). Entertainment Weekly. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-04-25. ციტირების თარიღი: 2012-06-09. ↑ (2004) The new Rolling Stone album guide. New York: Simon & Schuster, გვ. 327-328. ISBN 978-0-7432-0169-8.
Where's the Revolution

„Where's the Revolution“ — ინგლისური ელექტრონული ჯგუფ Depeche Mode-ის სიმღერა. იგი გამოიცა ალბომის Spirit პირველი სინგლის სახით, 2017 წლის 3 თებერვალს. სიმღერის პრემიერა გაიმართა პოლონური რადიო Trójka-ს ეთერში, იმავე დღეს. სიმღერის ვიდეო, გადაღებული ანტონ კორბაინის მიერ, YouTube-ზე განთავსდა. იგი ანტიუტოპიური თემით არის გაჯერებული. ციფრული ჩამონატვირთი Where's the Revolution – 4:59 CD სინგლი / digital download Where's the Revolution – 4:59 Where's the Revolution (ევან პირსონის რემიქსი) – 8:36 Where's the Revolution (Algiers-ის რემიქსი) – 4:55 Where's the Revolution (ტერენს ფიქსმერის რემიქსი) – 6:23 Where's the Revolution (Autolux-ის რემიქსი) – 4:17 Double LP Vinyl single Where's the Revolution (Autolux-ის რემიქსი) – 4:17 Where's the Revolution (Pearson Sound-ის რემიქსი) Where's the Revolution (Algiers-ის რემიქსი) – 4:55 Where's the Revolution (Simian Mobile Disco-ს რემიქსი) Where's the Revolution (Pearson Sound Beatless-ის რემიქსი) Where's the Revolution (Simian Mobile Disco Dub) Where's the Revolution (ტერენს ფიქსმერის Spatial Mix) Where's the Revolution (პატრის ბემელის რემიქსი) Where's the Revolution (ევამ ვერსონის Kompromat Dub) ინფორმაცია სინგლის შესახებ ჯგუფის ოფიციალურ საიტზე ↑ Nowy singiel Depeche Mode premierowo w Trójce!, 02.02.2017, polskieradio.pl. ↑ "Where's The Revolution", 02.02.2017, instagram.com. ↑ Blistein, Jon. (10 February 2017) Watch Depeche Mode's Dystopian 'Where's the Revolution' Video. Rolling Stone. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 24 ნოემბერი 2017. ციტირების თარიღი: 11 February 2017. ↑ http://www.qobuz.com/fr-fr/album/wheres-the-revolution-depeche-mode/0886446298962 ↑ https://www.amazon.de/Wheres-Revolution-Remixes-Depeche-Mode/dp/B06X9M2KNV/ref=tmm_msc_swatch_0?_encoding=UTF8&qid=&sr=
დარიოსი (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი დარიოსი შეიძლება ნიშნავდეს შემდეგს: დარიოს I — აქემენიდთა სპარსეთის მეფე დარიოს II — აქემენიდთა სპარსეთის მეფე დარიოს III — აქემენიდთა სპარსეთის მეფე
დარიალი (ალმანახი)

„დარიალი“ — ქართული მხატვრულ-ლიტერატურული ალმანახი, გამოვიდა თბილისში 1925 წელს (№ 1 ოქტომბერ-ნოემბერი). „დარიალში“ გაერთიანდნენ საბჭოთა საქართველოში მოღვაწე ახალგაზრდა ლიტერატორები; დაიბეჭდა დ. გაჩეჩილაძის, კ. ლორთქიფანიძის, ნ. ჩაჩავას, ს. ჩიქოვანის, გ. მდივნის, შ. რადიანის და სხვათა ლექსები, მოთხრობები, თარგმანები და ლიტერატურულ-კრიტიკული წერილები. სარედაქციო კოლეგიაში შედიოდნენ ვ. ბახტაძე, კ. კალაძე, ვ. ჟურული, ბ. ჟღენტი, დ. ცაგარელი. გამომცემელი — ჟურნალი „მნათობი“. ლორთქიფანიძე ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 385.
მალაიზიის შტატები და ფედერალური ტერიტორიები

მალაიზიის მთავარი ადმინისტრაციულ ერთეულებს შტატები და ფედერალური ტერიტორიები წარმოადგენს. მალაიზია არის ფედერაცია, რომელიც 13 შტატისა (Negeri) და 3 ფედერალური ტერიტორიისგან (Wilayah Persekutuan) შედგება. 11 შტატი და 2 ფედერალური ტერიტორია მდებარეობს მალაკის ნახევარკუნძულზე, რომელთაც ერთობლივად ნახევარკუნძულის მალაიზია ეწოდებათ (ან დასავლეთი მალაიზია). დანარჩენი ორი შტატი მდებარეობს კუნძულ კალიმანტანზე, ხოლო ერთი დარჩენილი ფედერალური ტერიტორია მდებარეობს კალიმანტანის სანაპიროსთან არსებულ კუნძულებზე, მათ ერთობლივად ეწოდებათ აღმოსავლეთი მალაიზია (ან ბორნეოს მალაიზია). მალაიზიის 13 შტატიდან 9 მემკვიდრეობითი მონარქიით იმართება. ადგილობრივი მთავრობა მალაიზიაში ↑ 1.0 1.1 Population by States and Ethnic Group. Department of Information, Ministry of Communications and Multimedia, Malaysia (2015). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 12 February 2015. ციტირების თარიღი: 12 February 2015. ↑ 2.0 2.1 Laporan Kiraan Permulaan 2010. Jabatan Perangkaan Malaysia. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 27 დეკემბერი 2010. ციტირების თარიღი: 24 January 2011.
კარლოს დიტბორნის თასი

კარლოს დიტბორნის თასი (ესპ. Copa Carlos Dittborn) — ჩილელი საფეხბურთო ფუნქციონერისა და ადმინისტრატორის, სამხრეთ ამერიკის ფეხბურთის კონფედერაციის პრეზიდენტის (1955–1957) და ჩილეს 1962 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის საორგანიზაციო კომიტეტის თავმჯდომარის — კარლოს დიტბორნის სახელობის საერთაშორისო ამხანაგური საფეხბურთო ტურნირი, რომელიც ორი ქვეყნის — არგენტინისა და ჩილეს ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებებს შორის იმართებოდა 1962–1983 წლებში. ტურნირის ფორმატი ითვალისწინებდა ორ შეხვედრას — სტუმრად და შინ. ამ ორი მატჩის ჯამში გამარჯვებულ გუნდს გადაეცემოდა კარლოს დიტბორნის თასი. (გამონაკლისს წარმოადგენდა 1976 წლის გათამაშება, როდესაც მხოლოდ ერთი მატჩი გაიმართა არგენტინაში, ბუენოს-აირესის ხოსე ამალფიტანის სტადიონზე (ესპ. Estadio José Amalfitani). შეხვედრა არგენტინელთა გამარჯვებით 2–0 დასრულდა). სულ გაიმართა ამ თასის 10 გათამაშება. არგენტინის ნაკრები ცხრაჯერ გახდა ტურნირის გამარჯვებული, ხოლო ჩილეს ნაკრები ერთხელ. Copa Carlos Dittborn RSSSF ↑ El Mundial de Fútbol de 1962 (El Presidente Jorge Alessandri R. saluda a Carlos Dittborn, Presidente del Comité Ejecutivo Chileno de Mundial de 1962). memoriachilena.cl (web.archive.org) (25 მარტი, 2008). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-03-25. ციტირების თარიღი: 7 თებერვალი, 2018. ↑ De la roja a los rojos (La leyenda sostiene que Carlos Dittborn consiguió la sede del Mundial para Chile con una frase macanuda: "Porque no tenemos nada, queremos hacerlo todo"). diario.latercera.com (17 აპრილი, 2011). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-05-09. ციტირების თარიღი: 7 თებერვალი, 2018. ↑ Carlos Dittborn: "Porque nada tenemos, lo haremos todo". arogeraldes.blogspot.com (8 მარტი, 2010). ციტირების თარიღი: 7 თებერვალი, 2018. ↑ Sección del Estadio José Amalfitani en el Sitio Web Oficial del Club Atlético Vélez Sarsfield. velezsarsfield.com.ar. ციტირების თარიღი: 7 თებერვალი, 2018. ↑ José Luis Pierrend Copa Carlos Dittborn. RSSSF (17 ოქტომბერი, 2013). ციტირების თარიღი: 7 თებერვალი, 2018. ↑ Chile 1–1 Argentina — 07.11.1962. Santiago de Chile, Estadio Nacional. AFS. ციტირების თარიღი: 7 თებერვალი, 2018. ↑ Argentina 1–0 Chile — 21.11.1962. Buenos Aires, Estadio Monumental. AFS. ციტირების თარიღი: 7 თებერვალი, 2018. ↑ Argentina 5–0 Chile — 24.09.1964. Buenos Aires, Estadio Monumental. AFS. ციტირების თარიღი: 7 თებერვალი, 2018. ↑ Chile 1–1 Argentina — 14.10.1964. Santiago de Chile, Estadio Nacional. AFS. ციტირების თარიღი: 7 თებერვალი, 2018. ↑ Argentina 1–0 Chile — 14.07.1965. Buenos Aires, Estadio Monumental. AFS. ციტირების თარიღი: 7 თებერვალი, 2018. ↑ Chile 1–1 Argentina — 21.07.1965. Santiago de Chile, Estadio Nacional. AFS. ციტირების თარიღი: 7 თებერვალი, 2018. ↑ Argentina 4–3 Chile — 31.05.1972. Santiago de Chile, Estadio Nacional. AFS. ციტირების თარიღი: 7 თებერვალი, 2018. ↑ Argentina 2–0 Chile — 25.09.1972. Buenos Aires, Estadio José Amalfitani. AFS. ციტირების თარიღი: 7 თებერვალი, 2018.
დარიჩინის ხე

დარიჩინის ხე — დაფნისებრთა ოჯახის ხე ან ბუჩქი, რომლის ქერქისაგან ამზადებენ დარიჩინს. მარადმწვანე მცენარეა, აქვს ტყავისებრი ფოთლები და საგველა ყვავილედებში შეკრებილი ყვავილები. მისი ცნობილი სახეობებია აზიის, აფრიკის და ამერიკის ტროპიკებში კულტივირებული დარიჩინის ხე (ლათ. Cinnamomum zeylanicum) და ასევე მხოლოდ კულტივირებული ჩინური დარიჩინის ხე (ლათ. Cinnamomum cassia, სამხრეთი ჩინეთი, ვიეტნამი, ლაოსი, შრი-ლანკა, ინდოეთი, ლათინური ამერიკა). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 387.
არაბაჩი

არაბაჩი (აზერ. Arabaçı) — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 124 კაცი. Arabaçı GEOnet სახელების სერვერზე ↑ http://www.azerpost.az/?options=content&id=188
ჩიჩაქლი (გადაბეი)

ჩიჩაქლი (აზერ. Çiçəkli) (2015 წლამდე ცნობილი იყო როგორც არაბაჩი აზერ. Arabaçı) — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში. ჩიჩაქლი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-06-18. ციტირების თარიღი: 2017-04-10.
არიგდამი

არიგდამი (აზერ. Arıqdam) — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2 200 კაცი. არიგდამი GEOnet სახელების სერვერზე
დარკვეთის ეხი

დარკვეთის ეხი — მღვიმე საქართველოში, ჭიათურის მუნიციპალიტეტში, სოფელ დარკვეთის ტერიტორიაზე. მრავალფენიანი არქეოლოგიური ძეგლი მდინარე ყვირილის მარცხენა ნაპირას. 1968-1972 წლებში გაითხარა (ლ. ნებიერიძე) 5 კულტურის ფენა. I, მეზოლითის ხანის ფენა. შეიცავდა კაჟისა და რიყის ქვის იარაღს. II ფენაში არმოჩნდა ადრინდელი (უკერამიკო) ნეოლითისათვის დამახასიათებელი მასალა, III, IV და V ფენებში ყვირილის ხეობის ენეოლითური კულტურის სხვადასხვა ეტაპებია წარმოდგენილი. III და IV ფენებში დიდი რაოდენობით იყო კაჟისა და ბაზალტის შრომისა და ბრძოლის იარაღი, სამკაული, ძვლის ნაწარმი, მცირე რაოდენობით - გეომეტრიული ფორმის ჩასართები. კერამიკა მოვარდისფრო-მონაცისფროდაა გამომწვარი და გაპრიალებული. გვხვდება წითლად გაპრიალებული თხელკედლიანი ჭურჭლის ნატეხებიც. მსგავსი მასალა აღმოჩენილია ყვირილის ხეობის მღვიმეებში (სამერცხლე კლდე, სამელე კლდე, ძუძუანას მღვიმე). V ფენაში აღმოჩნდა კაჟის იარაღი, ფიქლის სამაჯურები და წარმოების ნაშთები. თიხის ჭურჭელი ორნამენტით ჰგავს ახშტირისა და ოქუმის მღვიმეების ენეოლითურ კერამიკას. V ფენა დაზიანებულია მტკვარ-არაქსის კულტურის ადრინდელი ეტაპის სამარხებით. დარკვეთის ეხში გამოვლენილი ენეოლითური კულტურა გარკვეულ სიახლოვეს იჩენს მაიკოპის კულტურასთან (ა. ფორმოზოვი, დ. თუშაბრიშვილი). ნებიერიძე ლ., დასავლეთ ამიერკავკასიის ნეოლითი, თბ., 1972; ნებიერიძე ლ, ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 327.
ბოემონდ IV

ბოემონდ IV ანტიოქელი, ასევე ნობილია როგორც ბოემონდ ცალთვალა (ფრანგ. Bohémond le Borgne) — ტრიპოლის გრაფი 1187-1233 წლებში და ანტიოქიის მთავარი 1201-16 და 1219-33 წლებში. იგი ბოემონდ III-ის უმცროსი ვაჟი იყო. რაიმუნდ III-ის გარდაცვალების შემდეგ ტრიპოლის გრაფი ბოემონდის ძმა გახდა, თუმცა მალევე, მამამისის წყალობით ტრიპოლის ტახტზეც ბოემონდი ავიდა. 1188 წელს, ეგვიპტისა და სირიის სულთანმა სალადინმა დაიპყრო საგრაფოს უდიდესი ნაწილი, დედაქალაქისა და ორი ციხე-სიმაგრის გარდა. რაიმუნდის გარდაცვალების შემდეგ, მისი შვილი რაიმუნდ რუპენი იბრძოდა მამამისის მემკვიდრეობისთვის, რაშიც დიდ დახმარებას უწევდა დედამისი ალისია, ლევონ I-ის დისშვილი. ამის მიუხედავად ლათინურმა და ბერძნულმა მოსახლეობამ ძალაუფლება ბოემონდს გადასცეს. 1201 წელს ბოემონდი ანტიოქიის მთავარიც გახდა ტამპლიერების, ჰოსპიტალიერების და იტაიელი ვაჭრების დახმარებით. ბოემონდმა კავშირები დაამყარა აზ-ზაჰირ ღაზთან და ქეი-ქავუს I-თან ლევონ I-ის წინააღმდეგ. ბოემონდი გამოირჩეოდა ანტიოქიის ლათინ პატრიარქებთან დაპირისპირებითაც. 1216 წელს რაიმუნდ რუპენმა იგი ტახტიდან ჩამოაგდო, მაგრამ ბოემონდმა შეძლო მისი დაბრუნება 1219 წელს. იგი ცდილობდა მისი ვაჟისთვის, ფილიპისათვის მოეპოვებინა კილიკიის ტახტი, მაგრამ კონსტანტინე ბარბარონმა შეძლო ფილიპის დატყვევება 1224 წელს და ერთი წლის შემდეგ სიკვდილით დასაჯა. Barber, Malcolm (2012). The Crusader States. Yale University Press. ISBN 978-0-300-11312-9.  Burgtorf, Jochen (2016). „The Antiochene war of succession“, The Crusader World. The University of Wisconsin Press, გვ. 196–211. ISBN 978-0-415-82494-1.  Der Nersessian, Sirarpie (1969). „The Kingdom of Cilician Armenia“, A History of the Crusades, Volume II: The Later Crusades, 1189–1311. The University of Wisconsin Press, გვ. 630–659. ISBN 0-299-04844-6.
არიგირანი

არიგირანი (აზერ. Arıqıran) — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2 659 კაცი. არიგირანი GEOnet სახელების სერვერზე
არისუ

არისუ (აზერ. Arısu) — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში. არისუ GEOnet სახელების სერვერზე
ათახალი

ათახალი (აზერ. Ataxal) — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში. ათახალი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ http://www.azerpost.az/?options=content&id=188
აიითალა

აიითალა (აზერ. Ayıtala) — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში.
ვისმა ტუნ ფუად სტეფინსი

ვისმა ტუნ ფუად სტეფინსი — სამთავრობო შენობები კოტა-კინაბალუში, საბაჰი, მალაიზია. მას სახელი, საბაჰის პირველი მთავარი მინისტრის ფუად სტეფინსის პატივსაცემად ჰქვია. შენობა საბაჰის შტატში უნარ შეზღუდულ პირთა მოთხოვნებზე მორგებული პირველი შენობაა. ის აღჭურვილია ატლით-მოსარგებლეთა ლიფტით, სპეციალური პარკირების ზონებით, სველი წერტილებით და სპეციალური შესასვლელი კარებით. ↑ Wisma Tun Fuad first building with motorised wheelchair facility. Daily Express (10 May 2012). ციტირების თარიღი: 21 September 2016.
დარლინგტონია

დარლინგტონია (ლათ. Darlingtonia californica) — მწერიჭამია მცენარე სარაცენიასებრთა ოჯახისა. აქვს ყვითელი ყვავილები და კოლოფი მაყოფი. როზეტისებურად შეკრებილი ფოთლები, რომელთა სიგრძე 1 მ აღწევს, მწერების დასაჭერ ხაფანგებადაა გარდაქმნილი. ფოთლის შიგნითა ზედაპირზე ჯირკვლებია, რომლებიც ნექტარს გამოყოფენ. ფოთლის კედლები დაფარულია ბუსუსებით, რაც მწერს ხაფანგიდან ამოსვლის საშუალებას უსპობს. მწერი იღუპება ფოთლიდან გამოყოფილ სითზეში, შემდეგ კი იხრწნება ბაქტერიების მოქმედებით. დარლინგტონია გავრცელებულია ჩრდილოეთ კალიფორნიიდან სამხრეთ ორეგონამდე. ხარობს ჭაობიან ნიადაგებზე. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 387.
დარჩი

დარჩი, ორმელეთი — მდინარე მესტიის მუნიციპალიტეტში. ნენსკრის მარჯვენა შენაკადი (ენგურის აუზი). სათავე აქვს კოდორის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, ხოჯალის მთაზე, ზღვის დონიდან 3000 მ-ზე. სიგრძე 30 კმ, აუზის ფართობი 148 კმ². საზრდოობა შერეული. წყალდიდობა იცის გაზაფხულზე, წყალმცირობა — ზამთარში. საშუალო წლიური ხარჯი 6,41 მ³/წმ. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 328.
დასავლეთი

დასავლეთი (დასავლეთის წერტილი) — ჰორიზონტის (ქვეყნის მხარეების) ოთხი მთავარი წერტილიდან ერთ-ერთი, რომელიც ჩრდილოეთისაკენ პირშექცეული დამკვირვებლის ხელმარცხნივაა. აღინიშნება W (West) ასოთი. ბუნიობის დღეებში მზე ამ წერტილის მახლობლად ჩადის. ცის ეკვატორისა და ჭეშმარიტი ჰორიზონტის გადაკვეთის ორი წერტილიდან ერთი დასავლეთის წერტილია. მსოფლიო გეოგრაფიულ რუკაზე, როგორც ცნობილია გადის ნულოვანი მერიდიანი; მისგან დასავლეთით გაწოლილია ევროპისა და აფრიკის გარკვეული დასავლური ნაწილები, ასევე ჩრდილოეთ ამერიკა, სამხრეთ ამერიკა და ცოტად თუ ბევრად ანტარქტიკა. ტერმინ დასავლეთს იყენებენ გეოგრაფიულ რუკებზე ამა თუ იმ ქვეყნის ნაწილების ან უფრო მცირე მონაკვეთების — მდებარეობის მიხედვით. მაგ.: მსოფლიო რუკაზე ვრცელი კონტინენტი ჩრდილოეთი ამერიკა გაწოლილია დასავლეთ ნახევარსფეროში, ე.ი. რუკაზე ჩვენგან იგი მარცხნივ გამოისახება. ტერმინი დასავლეთი აქტიურად გამოიყენება თვით კონტინენტის შიდა ნაწილში ადგილის დასადგენად; მაგ.: აზიის კონტინენტის უკიდურეს დასავლეთ ნაწილს გეოგრაფიულ ლიტერატურაში ეწოდება დასავლეთი აზია. იგი ვრცელდება აგრეთვე გეოგრაფიულ ობიექტებზეც, დასავლეთი კარპატები, დასავლეთ ციმბირის ვაკე, დასავლეთი კავკასიონი და ა.შ. ამავდროულად, ტერმინი დასავლეთის გამოყენება შეიძლება კონკრეტულად რომელიმე ქვეყანაში შიდა ტერიტორიის რომელიმე წერტილების აღსანიშნავად. ამის კარგ მაგალითს გვაძლევს საქართველო. საქართველოში კარგად არის გამოხატული ჰორიზონტის ოთხივე წერტილი (დასავლეთი, აღმოსავლეთი, ჩრდილოეთი, სამხრეთი). საქართველოს დასავლეთი ტერიტორია გეოგრაფიულ ლიტერატურაში ცნობილია როგორც — დასავლეთ საქართველო, რომელსაც რუკაზე ჩვენგან მარცხენა მხარე უკავია. დასავლეთ ტერიტორიას ამა თუ იმ მონაკვეთში ემატება ჰორიზონტის მნიშვნელოვანი წერტილები — ჩრდილოეთი და სამხრეთი. ჩრდილოეთ-დასავლეთი ასეთ შემთხვევაში იქნება ჰორიზონტის ნაწილი, უფრო ზუსტად კი მისი არაძირითადი წერტილი. იგივე ითქმის სამხრეთ-დასავლეთზეც. ძირითადია ამ თვალსაზრისით თვით დასავლეთი. მაგ., საქართველოს ჩრდილოეთ-დასავლეთ ნაწილი აფხაზეთია; ხოლო სამხრეთ-დასავლეთი აჭარა. ჩრდილოეთი სამხრეთი აღმოსავლეთი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 389.