laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ასეული

ასეული — ძირითადი ტაქტიკური ქვედანაყოფი სახელმწიფოთა უმრავლესობის შეიარაღებულ ძალებში. არსებობს მსროლელი (მოტომსროლელი), ქვეითი (მოტოქვეითი), სატანკო, საავტომობილო, საზღვაო ქვეითი, დაცვის და სხვა ასეულები. შედის ბატალიონის (პოლკის) შემადგენლობაში ან წარმოადგენს ცალკეულ ფორმირებას. პირველი ასეულები შეიქმნა დასავლეთ ევროპის დაქირავებულ არმიებში XV საუკუნის ბოლოს – XVI საუკუნის დასაწყისში. XVIII საუკუნის დასაწყისში კავალერიაში ასეულები შეიცვალა ესკადრონებით, არტილერიაში — ბატარეებით. ქვეითი ასეულები შედგებოდა 4 ოცეულისგან, მშვიდობიან დროს მასში ირიცხებოდა 100–150 ადამიანი, ომის დროს — 200–250. თანამედროვე არმიებში ასეული, როგორც წესი, 3–4 ოცეულისგან შედგება. ↑ Рота // Большая российская энциклопедия. т. 28. — М., 2015. — стр. 709.
ჰუსეინ ნაჯაფოვი

ჰუსეინ ჰუმბათ ოღლუ ნაჯაფოვი (აზერ. Hüseyn Hümbət oğlu Nəcəfov (Nəcəfbəyli) დ. 1 იანვარი, 1907, კოლანლი, ერევნის გუბერნია - გ. 16 ივლისი, 1967, ბაქო) — აზერბაიჯანის სახელმწიფო მოღვაწე, აზერბაიჯანის კომუნისტური პარტიის ნახიჩევანის საგუბერნიო კომიტეტის პირველი მდივანი (1940–1948), აზერბაიჯანის სსრ სატყეო და ქაღალდის მრეწველობის მინისტრი (1948–1950). ჰუსეინ ნაჯაფოვი დაიბადა 1907 წელს ერევნის გუბერნიის სოფელ კოლანლიში, ღარიბი გლეხის ოჯახში. 19 წლის ასაკში საცხოვრებლად განჯაში გადავიდა და სპილენძის ქარხანაში მუშაობდა მუშად. 1928 წელს მიიღეს კომუნისტური პარტიის რიგებში, ცოტა მოგვიანებით კი აირჩიეს ქარხნის პროფკავშირის მდივნად. 1933 წელს კომუნისტური პარტიის მიწვევით სამუშაოდ წავიდა ერთ-ერთ პოლიტიკურ განყოფილებაში. 1934 წლამდე მუშაობდა ნახჭევანის ერთ-ერთ მანქანა-ტრაქტორულ სადგურზე პოლიტიკური განყოფილების უფროსის მოადგილედ. 1937 წლიდან არის აზერბაიჯანის კომუნისტური პარტიის ბაქოს საქალაქო კომიტეტის პარტიული პერსონალის განყოფილების უფროსი. 1939 წელს აირჩიეს აზერბაიჯანის ცენტრალური კომიტეტის პირველ მდივნად, ხოლო 1940-1948 წლებში მუშაობდა აზერბაიჯანის კომუნისტური პარტიის ნახიჩევანის საგუბერნიო კომიტეტის პირველ მდივნად. 1948 წლიდან არის აზერბაიჯანის სსრ სატყეო მრეწველობის მინისტრი. ჰუსეინ ნაჯაფოვმა 1937 წელს დაამთავრა იაკოვ სვერდლოვის სახელობის უმაღლესი პროპაგანდის სკოლა. აირჩიეს სსრკ უმაღლესი საბჭოს (მე-2 მოწვევის) და აზერბაიჯანის სსრ უმაღლესი საბჭოს და ნახიჩევანის სსრ-ს (მე-2 მოწვევის) უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად. 1950 წლამდე იყო აზერბაიჯანის კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის წევრობის კანდიდატი. ჰუსეინ ნაჯაფოვი გარდაიცვალა 1967 წელს ბაქოში. ↑ Nəcəfov Hüseyn Hümbət oğlu // Naxçıvanda seçkilərin tarixi (1937–2002). Ensiklopedik toplu. Bakı: Qanun. 2003. səh. 50–51. ↑ 2.0 2.1 Наджафов Гусейн Гумбат оглы ↑ Huseyn Najafov
ადოლფ ბრიქსი

ადოლფ ფერდინანდ ვენცესლაუს ბრიქსი (გერმ. Adolf Ferdinand Wenceslaus Brix; დ. 20 თებერვალი, 1798, ვესელი — გ. 14 თებერვალი, 1870, შარლოტენბურგში ბერლინის მახლობლად) — გერმანელი მათემატიკოსი და ინჟინერი. მის სახელს ატარებს სითხეების ფარდობითი სიმკვრივის ერთეული, ბრიქსის გრადუსი (°Bx). 1827 წელს გახდა მშენებლობის ზედამხედველი, 1834 წელს ქარხნის კომისიის მრჩეველი, 1853 წელს მთავრობის მრჩეველი, 1866 წელს იყო საიდუმლო უმაღლესი მთავრობის მრჩეველი; იყო სამეფო პრუსიის ნორმალური კალიბრაციის კომისიის დირექტორი, ვაჭრობის სამინისტროსა და ტექნიკური სამშენებლო დეპუტაციის ტექნიკური დეპუტაციის წევრი, ბერლინის სავაჭრო ინსტიტუტის გამოყენებითი მათემატიკის სრული მასწავლებელი (1828-50), ასევე უმაღლესი ანალიზიისა და გამოყენებითი მათემატიკა შენობის აკადემიაში. მან მონაწილეობა მიიღო მრავალ საზოგადოებრივ სამუშაოში ბერლინსა და პოტსდამში . Lehrbuch der Statik und Mechanik ("სტატიკისა და მექანიკის სახელმძღვანელო", 1831, მე-2 გამოცემა 1849, დანართი 1843) Über Festigkeit und Elasticität der Eisendrähte ("რკინის მავთულის სიმტკიცის და ელასტიურობის შესახებ"), 1847 წ. Über den Widerstand der Fuhrwerke ("ვაგონების წევის შესახებ"), 1850 წ. Über Alkoholometrie ("ალკოჰოლის გაზომვის შესახებ"), 1850, 1851, 1856 წ. Brix, Adolf Ferdinand Wenceslaus ↑ Allgemeine Deutsche Biographie, volume 3 (1876), p. 335: Brix: Adolf Ferdinand Wenceslaus B. (in German) , corresponding Wikisource text
პრესის მუზეუმი

პრესის მუზეუმი — მუზეუმი თბილისში, რომელიც გაიხსნა 2022 წლის 15 დეკემბერს საქართველოს პარლამენტის ეროვნულ ბიბლიოთეკაში გიორგი კეკელიძის ინიციატივით. მსგავსი მუზეუმი საქართველოში პირველია. მუზეუმი შეიქმნა ეროვნული ბიბლიოთეკის საქართველოს ეროვნული ბიბლიოგრაფიის საარქივო ფონდის განყოფილების ბაზაზე. ამ გადაწყვეტილების მიზანია, საზოგადოებამ გაიცნოს ქართული ჟურნალისტიკისა და პუბლიცისტიკის განვითარების ეტაპები. საქართველოს პრესის მუზეუმში პირველად იყრის თავს როგორც XIX, ისე XX საუკუნის პერიოდულ გამოცემათა ნიმუშები. მუზეუმში გამოფენილია ივანე კერესელიძის, გიორგი ერისთავის, ილია ჭავჭავაძის, ნიკო ნიკოლაძის, სერგეი მესხისა და სხვათა გამოცემებს, ჟურნალებს: „ცისკარს“, „საქართველოს მოამბეს“; გაზეთებს: „ივერიას“, „დროებას“, „ცნობის ფურცელს“, „კვალს“, „გუთნის-დედას“ და სხვა. მუზეუმის ექსპონატთა შორის არის პირველი რესპუბლიკის პერიოდისა და საბჭოთა ეპოქის მნიშვნელოვანი გამოცემებიც. ↑ ქართული პრესის მუზეუმი | ჟურნალ-გაზეთები, როგორც უნიკალური საისტორიო წყარო. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2023-01-25. ციტირების თარიღი: 2023-01-25. ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 ეროვნულ ბიბლიოთეკაში პრესის მუზეუმი გაიხსნა
რაიხსტაგის ხანძარი

რაიხსტაგის ხანძარი — 1933 წლის 27-28 თებერვლის ღამეს გერმანიის დედაქალაქ ბერლინში, რაიხსტაგის შენობაში გაჩენილი ხანძარი. ხანძრის გაჩენის მიზეზი განზრახ ცეცხლის მოკიდებაა. ბოროტმოქმედი მარინუს ვან დერ ლუბე დანაშაულის ადგილზე დააკავეს. სიკვდილით დასჯამდე ვან დერ ლუბე დაჟინებით ამტკიცებდა, რომ რაიხსტაგს ცეცხლი მან მარტომ წაუკიდა. მიუხედავად იმისა, რომ ბევრი მისი თანამედროვე იზიარებდა მის აზრს, რომ ის იყო ერთადერთი დამნაშავე ეს საკითხი კვლავ რჩრბა განხილვის საგანად. კრიტიკოსები ვარაუდობენ, რომ ნაციონალ-სოციალისტები უშუალოდ მონაწილეობდნენ დანაშაულში. პოლიტიკური შედეგები ცალსახაა. 1933 წლის თებერვალს რაიხის პრეზიდენტმა გასცა ბრძანება ხალხისა და სახელმწიფოს დაცვის შესახებ (რაიხსტაგის სახანძრო განკარგულება). ამით ვაიმარის კონსტიტუციის ძირითადი უფლებები დე ფაქტო შეჩერდა და გზა გაიწმინდა პოლიციისა და მოიერიშე რაზმების მიერ ნსდაპ-ის პოლიტიკური ოპონენტების ლეგალიზებული დევნისთვის . რაიხსტაგის სახანძრო განკარგულება იყო გადამწყვეტი ეტაპი ნაციონალ-სოციალისტური დიქტატურის დამყარებაში . ყოველდღე ახალი პატიმრების დაკავებით, ციხეები მალე გადატვირთა. პოლიტპატიმრები დროებით იზოლატორში გადაიყვანეს და სწორედ ასე გაჩნდა "ველური" ან "ადრეული" საკონცენტრაციო ბანაკები . ↑ Hans-Ulrich Thamer: Beginn der nationalsozialistischen Herrschaft. Ausnahmezustand. Bundeszentrale für politische Bildung ↑ Stanislav Zámečník: Das war Dachau. Hrsg. Comité International de Dachau, Luxemburg 2002, S. 18ff.
ნინო კირვალიძე

ნინო კირვალიძე (დ. 22 ნოემბერი, 1938, თბილისი, — გ. 24 იანვარი, 2023, იქვე) — ქართველი მოცეკვავე, საქართველოს სახალხო არტისტი (1972). დაამთავრა თბილისის უცხო ენათა პედაგოგიურ ინსტიტუტი 1967 წელს. 1958-1985 წლებში იყო საქართველოს ხალხური ცეკვის სახელმწიფო ანსამბლის წამყვანი მოცეკვავე. მისი რეპერტუარიდან აღსანიშნავია: „სამაია“, „დავლური“, „ქართული“, „წყაროსთან“, „ხონგა“, „სიმდი“, „ხაბარდა“, „სადარბაზო“. გარდაიცვალა 2023 წლის 24 იანვარს, 84 წლის ასაკში. 1963 — საქართველოს დამსახურებული არტისტი 1972 — საქართველოს სახალხო არტისტი 2002 — ღირსების ორდენი ნინო კირვალიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ სუხიშვილების მოცეკვავე ნინო კირვალიძე გარდაიცვალა, რადიო „ფორტუნა“, 24.01.2023. ↑ საქართველოს სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს უწყებები. 1963. N 31. გვ. 884.
კირვალიძე

საკუთარი სახელი კირვალიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან: დავით კირვალიძე — პოლიტიკოსი, აგრონომი ვასილ კირვალიძე — მწერალი, მომღერალი ნინო კირვალიძე — მოცეკვავე ნოდარ კირვალიძე — ფილოსოფოსი რევაზ კირვალიძე — ნიადაგმცოდნე
შავლეგ შილაკაძე

შავლეგ შილაკაძე (დ. 21 თებერვალი, 1940, თბილისი, — გ. 25 იანვარი, 2023) — ქართველი დირიჟორი, კომპოზიტორი, პედაგოგი. დაამთვრა თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის საშემსრულებლო (1963) და საკომპოზიციო ფაკულტეტები (1968),ლენინგრადის კონსერვატორიის სადირიჟორო ფაკულტეტი (1974). 1959-1969 წლებში იყო საქართველოს სახელმწიფო სიმფონიური და კამერული ორკესტრის მსახიობი, 1969-1984 წლებში — ანსამბლ „თბილისის კამერატას“ დამაარსებელი და მთავარი დირიჟორი, 1988 წლიდან — კამერული ორკესტრის „თბილისის კონცერტინოს“ დამაარსებელი და მთავარი დირიჟორი. 1984-2014 წლებში ასევე იყო თბილისი კონსერვატორიის დოცენტი, პროფესორი. 1999-2002 წლებში მიწვეული იყო ეგვიპტეში კაიროს ხელოვნებათა აკადემიის სიმფონიური ორკესტრის დირიჟორად. 2002 წლეს დააარსა თბილისის მუსიკოსთა და მუსიკის მოყვარულთა კავშირი. შექმნილი აქვს სიმფონიური, კამერული და საგუნდო ნაწარმოებები. მიღებული აქვს საქართველოს ეროვნული პრემია (2012). დაჯილოდებულია ღირსების ორდენით (2000). გარდაიცვალა 2023 წლის 25 იანვარს, 82 წლის ასაკში. შავლეგ შილაკაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
შილაკაძე

საკუთარი სახელი შილაკაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან: თამაზ შილაკაძე — ქართველი ინჟინერი ივანე შილაკაძე — ქართველი ფილოლოგი, არმენოლოგი მაია შილაკაძე — ქართველი აკრობატი მანანა შილაკაძე — ქართველი ეთნოლოგი შავლეგ შილაკაძე — ქართველი კომპოზიტორი, დირიჟორი
ტაიაბასის ყურე

ტაიაბასის ყურე ― ფართო ყურე ლუსონის სამხრეთ ნაწილში, ფილიპინებში. ყურეში არაერთი კუნძული მდებარეობს, რომელთაგან უდიდესია მარინდუკე. ყურის ზედაპირის ფართობი 2 500 კმ²-ია. ყურის ჩრდილოეთით და აღმოსავლეთით კესონის პროვინცია (წარსულში ცნობილი როგორც ტაიაბასი) მდებარეობს. ყურის გასწვრივაა გაშენებული კესონის პროვინციის დედაქალაქი ლუსენა. ფილიპინების გეოგრაფია ↑ Wikimapia Tayabas Bay, Coordenadas: 13°49'46"N 121°36'49"E.
როვანიემის ქვერეგიონი

როვანიემის ქვერეგიონი ― ფინეთის ლაპლანდიის რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერით ქვერეგიონის მოსახლეობა 67 850 ადამიანს შეადგენს. ↑ Seutukunta- ja maakuntakatsaus 1998 — 1865. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q798557"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q33102669"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55580751"></a> ↑ 2.0 2.1 http://www.lappi.fi/lappi/seutukunnat
ტორნის ხეობის ქვერეგიონი

ტორნის ხეობის ქვერეგიონი ― ფინეთის ლაპლანდიის რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერით ქვერეგიონის მოსახლეობა 7 126 ადამიანს შეადგენს. Pellon kunnan kotisivut Ylitornion kunnan kotisivut ↑ Väestö iän (1-v.) ja sukupuolen mukaan alueittain, 1972-2021 31.12.2021. Tilastokeskus. Viitattu 26.8.2022.
მთიანი ლაპლანდია

მთიანი ლაპლანდია ― ფინეთის ლაპლანდიის რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერით ქვერეგიონის მოსახლეობა 14 622 ადამიანს შეადგენს. ↑ Tunturilapinkehitys.fi ↑ Fell Lapland Visitor Centre ↑ Väestö iän (1-v.) ja sukupuolen mukaan alueittain, 1972-2021 31.12.2021. Tilastokeskus. Viitattu 26.8.2022.
ლაპლანდიის მუნიციპალიტეტები (ფინეთი)

ფინეთის ლაპლანდიის რეგიონის (ფინ. Lappi; საამ.-ჩრ. Sápmi; შვედ. Lappland) 6 ქვერეგიონი 21 მუნიციპალიტეტს მოიცავს: როვანიემენ-მაალაისკუნტა ― (შვედ. Rovaniemi landskommun) შეერწყა როვანიემის მუნიციპალიტეტს 2006 წელს. კემიიარვენ-მაალაისკუნტა ― (შვედ. Kemijärvi landskommun) შეერწყა კემიიარვის მუნიციპალიტეტს 1973 წელს. პეტსამო ― გადაეცა საბჭოთა კავშირს 1944 წელს. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ლაპლანდიის მუნიციპალიტეტები (ფინეთი)“ ვიკისაწყობში. ↑ 1.00 1.01 1.02 1.03 1.04 1.05 1.06 1.07 1.08 1.09 http://www.lappi.fi/lappi/seutukunnat
მარია მონტესორი

მარია მონტესორი (Maria Montessori; დ. 31 აგვისტო, 1870, კიარავალე, იტალია — გ. 6 მაისი, 1952, ნორდვეიკ-ან-ზე, ნიდერლანდები) — იტალიელი პედაგოგი, მეცნიერი, ფილოსოფოსი, ჰუმანისტი, ფემინისტი და ღრმად მორწმუნე კათოლიკე. ყველაზე უკეთ ცნობილია ბავშვთა დაბადებიდან სიყმაწვილემდე აღზრდის განსაკუთრებული მეთოდითა და ფილოსოფიით. მისი განათლების მეთოდი ამჟამად მრავალ საზოგადო თუ კერძო სკოლაში გამოიყენება მთელ მსოფლიოში. დაიბადა კიარავალეში (ცენტრალური იტალია, ანკონის პროვინცია). 1896 წელს დაამთავრა რომის უნივერსიტეტი. მონტესორი პირველი ქალი იყო იტალიის ისტორიაში, რომელმაც მედიცინის კურსი დაამთავრა და ერთ-ერთი პირველი ქალი იყო, რომელიც მეცნიერებათა დოქტორის ხარისხს ატარებდა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 104-105.
ფილიპინების ყურეების სია

ფილიპინები არქიპელაგია, რომელიც 7 100-ზე მეტ კუნძულს მოიცავს, რომელთა საერთო ფართო 300 000 კმ²-ს აღემატება. ათასობით კუნძულის გამო ფილიპინების სანაპირო ხაზი ძლიერაა დანაწევრებული. სანაპირო ხაზის სიგრძე 334 539 კმ-ის ტოლია. ფილიპინებს აღმოსავლეთიდან წყნარი ოკეანე ესაზღვრება, ჩრდილოეთითა და დასავლეთით სამხრეთ ჩინეთის ზღვა, ხოლო სამხრეთიდან ― სულავესის ზღვა. კუნძულების უხეში სანაპირო ხაზი უამრავ ყურესა და უბეს მოიცავს: შენიშვნა: გეოგრაფიული კოორდინატების დალაგება განედების მიხედვით. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ფილიპინების ყურეების სია ფილიპინების გეოგრაფია
ბონგაო

ბონგაო (ოფიციალურად ბონგაოს მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Bongao; ტაგალ. Bayan ng Bongao) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი ტავი-ტავის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 116 118 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 35 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბონგაო Bongao Profile at PhilAtlas.com Bongao Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Climate: Bongao. Climate-Data.org. ციტირების თარიღი: October 25, 2020
ცრუ მეგობარი

ენათმეცნიერებაში ცრუ მეგობარი ეწოდება სხვა ენაში არსებულ ისეთ სიტყვას, რომელიც დაახლოებით ისე ჟღერს ან იწერება, როგორც მოცემულ ენაში არსებული, მაგრამ განსხვავებული მნიშვნელობის მქონე სიტყვაა. ცრუ მეგობრების მაგალითებია ქართულში მამა და რუსულში мама ('დედა'); ინგლისურში embarrassed ('შერცხვენილი') და ესპანურში embarazada ('ორსული'); ინგლისელში parents ('მშობლები') და პორტუგალიულსა და იტალიურში, შესაბამისად, parentes და parenti, რაც ამ ორივე ენაში 'ნათესავებს' ნიშნავს; ინგლისურში demand ('მოთხოვნა') და ფრანგულში demander ('თხოვნა'); ინგლისურში gift ('საჩუქარი'), გერმანულში Gift ('საწამლავი') და ნორვეგიულში gift ('დაოჯახებული').
დასავლეთი დავაო

დასავლეთი დავაო (სებ. Kasadpang Dabaw; ოფიციალურად დასავლეთ დავაოს პროვინცია) − ფილიპინების პროვინცია. მდებარეობს დავაოს რეგიონში, მინდანაოზე. პროვინციის დედაქალაქია მალიტის მუნიციპალიტეტი. პროვინციის აღმოსავლეთით დავაოს ყურე მდებარეობს. დასავლეთ დავაოს საზღვაო საზღვარი აქვს ინდონეზიის პროვინციასთან, ჩრდილოეთ სულავესთან. Republic Act No. 10360: "Charter of the Province of Davao Occidental" დაარქივებული 2017-11-10 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Republic Act No. 10360: An Act Creating the Province of Davao Occidental. Congress of the Philippines (January 14, 2013). დაარქივებულია ორიგინალიდან — ნოემბერი 10, 2017. ციტირების თარიღი: July 24, 2016 ↑ Cayon, Carina. (October 30, 2013) DavSur voters approve of Davao Occidental. Philippine Information Agency. დაარქივებულია ორიგინალიდან — დეკემბერი 3, 2013. ციტირების თარიღი: November 7, 2013 ↑ „Davao Occidental, PH's 81st province“. Manila Bulletin. Yahoo! News Philippines. 31 October 2013. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 4 November 2013. ციტირების თარიღი: 24 July 2016.
აზერბაიჯანის ფეხბურთის ფედერაციათა ასოციაცია

აზერბაიჯანის ფეხბურთის ფედერაციათა ასოციაცია ( აზერ. Azərbaycan Futbol Federasiyaları Assosiasiyası, AFFA) — ორგანიზაცია, რომელიც აკონტროლებს და მართავს ფეხბურთს აზერბაიჯანში. შტაბ-ბინა ბაქოშია. ორგანიზაციის პრეზიდენტი როვნაგ აბდულაევია. აზერბაიჯანის ფეხბურთის ფედერაციათა ასოციაცია ჩამოყალიბდა 1992 წლის 26 მარტს, მას შემდეგ რაც აზერბაიჯანმა სსრკ-სგან დამოუკიდებლობა მოიპოვა. 2009 წლის 23 თებერვალს, AFFA-მ, უეფას ვიცე-პრეზიდენტთან, შენეს ერზიკთან ერთად, გახსნა აზერბაიჯანის ფეხბურთის აკადემია. 2010 წელს ასოციაციამ მიიღო ახალი ლოგო. 2011 წლიდან AFFA-ს მოხალისეობის პროგრამა ხორციელდება. 1100-ზე მეტი მოხალისე მონაწილეობდა 14 დივიზიონში FIFA U-17 ქალთა მსოფლიო ჩემპიონატის 2012 წლის განმავლობაში. 2012 წლის 22 სექტემბერს ბაქოში, ტოფიგ ბაჰრამოვის რესპუბლიკურ სტადიონზე გაიმართა ფიფას 17-წლამდელთა მსოფლიო ჩემპიონატის გახსნის ცერემონიალი. ორგანიზაციას გააჩნია რეგიონალური ოფისები. ეწევა ეროვნული ჩემპიონატის, ქვეყნის თასის, სუპერთასის, ეროვნული გუნდების თამაშების ორგანიზებას, ზოგადად მთელი ფეხბურთის მხარდაჭერის, განვითარებისა და პოპულარიზაციის საქმეს. AFFA ასევე ეხება სამსაჯო სისტემას. აზერბაიჯანის არბიტრთა დეპარტამენტის თავმჯდომარეა ხაგანი მამედოვი. აზერბაიჯანის ფეხბურთის ფედერაციათა ასოციაცია არის ფიფას და უეფას წევრი. AFFA გახდა უეფას წევრი უეფას 22-ე კონგრესზე ვენაში 1994 წლის მაისში, ხოლო ფიფას წევრი ფიფას 49-ე კონგრესზე ჩიკაგოში 1994 წლის ივნისში. 2002 წლის აპრილში პრემიერ ლიგის კლუბების ჩემპიონატის შეჩერება და AFFA-სთან დაძაბულობა, რომელმაც პიკს მიაღწია, დასრულდა FIFA-სა და UEFA-ს 2-წლიანი სანქციით. ↑ AFFA-nın 20 İLLİK FƏALİYYƏTİNƏ “2” VERİLDİ ↑ FIRST FOOTBALL ACADEMY OPENED IN BAKU ↑ Утвержден новый логотип АФФА - ФОТО ↑ İlham Əliyev futbol üzrə “FİFA U-17 qadınlararası dünya çempionatı Azərbaycan–2012”nin təntənəli açılış mərasimində iştirak etmişdir - president.az ↑ AZƏRBAYCAN FUTBOL FEDERASĠYALARI ASSOSĠASĠYASI ↑ 100 YEARS OF FOOTBALL IN AZERBAIJAN ↑ Azerbaijan embargo ends - Thursday 22 May 2003
მასუდ ფანაჰი

მასუდ ფანაჰი (აზერ. Məsud Pənahi დ. 10 იანვარი, 1943, ზენჯანი) — აზერბაიჯანელი და გერმანელი ანიმაციური რეჟისორი, კინომხატვარი, ანიმატორი და სცენარისტი. მასუდ ფანაჰი დაიბადა 1943 წლის 10 იანვარს ირანის ქალაქ ზენჯანში ცნობილი აზერბაიჯანელი მწერლის აბას ფანაჰი მაკულუს ოჯახში. წლების შემდგომ ოჯახი ბაქოში გადმოდის საცხოვრებლად, სადაც მასუდმა 1966 წელს დაამთავრა აზიმ აზიმზადეს სახელობის სამხატვრო სკოლა, ხოლო 1972 წელს დაამთავრა კინემატოგრაფიის საკავშირო სახელმწიფო ინსტიტუტის და სარეჟისორო კურსები ანიმაციის საკავშირო სახელმწიფო კინემატოგრაფიის ინსტიტუტში. 1973-1979 წლებში მუშაობდა ჯაფარ ჯაბარლის სახელობის კინოსტუდიაში „აზერბაიჯანფილმი“ ანიმაციური ფილმების რეჟისორად და მხატვრად. ამ წლებში მან ანიმაციის რამდენიმე კურსი ჩაატარა და მოამზადა ათობით ანიმაციის სპეციალისტი. 1979 წლიდან ცხოვრობს გერმანიაში. მან მონაწილეობა მიიღო 60-ზე მეტი ანიმაციური ფილმის გადაღებაში ბერლინის ცენტრალურ ტელევიზიაში და სხვადასხვა ანიმაციურ სტუდიაში. ფანაჰის ერთ-ერთი უკანასკნელი ნამუშევარია ანიმაციური ფილმი „დუმილის დარღვევა“ („Zerstörter Friede“), რომელიც 2012 წელს გადაიღეს ბერლინში აზერბაიჯანული დიასპორის მხარდაჭერით. ფილმი მოგვითხრობს ხოჯალის ხოცვა-ჟლეტის შესახებ. 2020 წელს, გერმანიაში, ბერლინში გამოიცა მასუდ ფანაჰის ავტობიოგრაფიული წიგნი. Отмечен 80-летний юбилей режиссера анимационных фильмов Масуда Панахи Масуд Панахи: с чего начинается родина Məsud Pənahi ↑ Издана автобиография азербайджанского режиссера анимации Масуда Панахи
არაზბარი (მუღამი)

„არაზბარი“ (აზერ. Arazbarı ) ერთ-ერთი რიტმული აზერბაიჯანული მუღამია, რომელიც ზარბი-მუღამის მიმდინარეობას ეკუთვნის. პოეტური ტექსტი შედგება ხალხური სიმღერებისგან. არაზბარი, ისევე როგორც აშუღური მელოდიები, აშუღ ოსტატების შემოქმედებითი მემკვიდრეობის ნაწილია. მომავალში ისინი გამოიყენეს აზერბაიჯანული ხალხური მუსიკის სხვა ელემენტებთან ერთად კლასიკური ევროპული ტრადიციის მუსიკალურ კომპოზიციებში. კერძოდ, კომპოზიტორმა უზეირ ჰაჯიბეკოვმა შექმნა არაზბარის სიმფონიური ვერსია და გამოიყენა იგი პირველ აზერბაიჯანულ ოპერაში „ლეილი და მეჯნუნი“. არაზბარი - ნოტები Arazbarı ПРЕДИСЛОВИЕ
Secret World Live

Secret World Live — პიტერ გებრიელის მეორე საკონცერტო ალბომი. იგი გამოიცა ორმაგი დისკის სახით. არსებობს ამავე სახელწოდების ვიდეოფილმი, რომელიც 2003 წელს გამოიცა DVD დისკის სახით. Come Talk to Me – 6:13 Steam – 7:45 Across the River (სტიუარტ კოუპლენდი, გებრიელი, დევიდ როუდსი, ლ. შანკარი) – 6:00 Slow Marimbas – 1:41 Shaking the Tree (გებრიელი, იუსუ ნ’დური) – 9:18 Red Rain – 6:15 Blood of Eden – 6:58 Kiss That Frog – 5:58 Washing of the Water – 4:07 Solsbury Hill – 4:42 Digging in the Dirt – 7:36 Sledgehammer – 4:58 Secret World – 9:10 Don't Give Up – 7:35 In Your Eyes – 11:32 Secret World Live აგრეთვე გამოვიდა ფილმის სახით. მასში ასახულია პიტერ გებრიელის მიერ 1993 წელს ქალაქ მოდენაში ჩატარებული კონცერტი. ფილმის რეჟისორია ფრანსუა ჟირარდი. ჩანაწერი 2003 წელს DVD-ზე გამოვიდა, ხოლო 2012 წელს - Blu-Ray დისკის ფორმატში. ამ გამოცემაში დამატებულია „Red Rain“, რომელიც ამოღებული იყო ორიგინალური ვიდეოდან. 1996 წელს ფილმმა მიიღო გრემის ჯილდო საუკეთესო ხანგრძლივი მუსიკალური ვიდეოს კატეგორიაში. Come Talk to Me Steam Across the River Slow Marimbas Shaking the Tree Blood of Eden San Jacinto მხოლოდ ვიდეო ვერსიაში Kiss That Frog Washing of the Water Solsbury Hill Digging in the Dirt Sledgehammer Secret World Don't Give Up In Your Eyes დამატება Blu-Ray დისკზე Red Rain Steam (მშვიდი ვერსია) The Rhythm of the Heat ინფორმაცია საიტზე Discogs ↑ ერლეუაინი. (2011 [last update])Secret World Live - Peter Gabriel | AllMusic. allmusic.com. ციტირების თარიღი: 25 July 2011. ↑ Richardson, S.. (2011 [last update])Secret World Live by Peter Gabriel | Rolling Stone Music | Music Reviews. rollingstone.com. ციტირების თარიღი: 25 July 2011. ↑ http://www.genesis-movement.org/Peter%20Gabriel-Secret%20World%20Live-EREDV925-UK.pdf ↑ http://www.imdb.com/title/tt0111109/awards ↑ http://www.amazon.com/Secret-World-Blu-ray-Peter-Gabriel/dp/B007XNAQL0
ირაკლი პაპაშვილი

ირაკლი პაპაშვილი (დ. 14 მაისი, 1950, თბილისი) — ქართველი გეოგრაფი და მეცნიერი. 1974 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი ოკეანოლოგიის სპეციალობით. მუშაობა დაიწყო ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის უნივერსიტეტის ზღვის ნაპირების დინამიკისა და მორფოლოგიის ლაბორატორიაში ინჟინრის თანამდებობაზე; 1976-1981 წლებში მუშაობდა ნაპირგამაგრების რესპუბლიკურ სამმართველოში, ჯერ ქ. ბათუმის სტაციონარის ჯგუფის ხელმძღვანელად, შემდეგ კი, ამავე სტაციონარის უფროსად; 1981 წელს მუშაობა დაიწყო ახლად შექმნილ გაერთიანება „საქნაპირდაცვის“ აჭარის სანაპირო რეჟიმული კვლევების სტაციოანრის ხელმძღვანელის თანამდებობაზე; 1985 წლიდან — ლითოდინამიკის ლაბორატორიის გამგის მოადგილის თნამდებობაზე, 1990 წლიდან — ლაბორატორიის გამგედ; 1998-2001 წლებში. იყო კოლხეთის სანაპირო რეჟიმული კვლევების სტაციონარის გამგე; 2001-2002 წლებში. შპს „მეგაფლოტის“ საზღვაო განყოფილების უფროსი, 2002 წლიდან ასოციაცია „ჰიდროსფეროს“ თავმჯდომარის მოადგილე. იკვლევს ზღვის სანაპიროს და წყალქვეშა ფერდის მოძრავი ნატანის დინამიკას (ლითოდინამიკა). გამოქვეყნებული აქვს სამეცნიერო ნაშრომები, მონაწილეობდა სამეცნიერო კონფერენციებში. ოკეანოლოგი. ქართველი მოგზაურები, გეოგრაფები, ბუნების მკვლევარნი: ენციკლოპედიური ცნობარი, თბ., 2003, გვ. 219 ირაკლი პაპაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ჰიდრო...

ჰიდრო... (ბერძ. αγρο — „წყალი“) — რთული სიტყვის პირველი შემადგენელი ნაწილი. მიანიშნებს წყალთან, წყლის სივრცეებთან, წყალბადთან დამოკიდებულებას. ჰიდროაერომექანიკა; ჰიდროაკუსტიკა; ჰიდრობიოლოგია; ჰიდროგეოლოგია; ჰიდროგრაფია; ჰიდროდინამიკა; ჰიდროენერგეტიკა; ჰიდროლოგია; ჰიდრომეტალურგია; ჰიდრომექანიკა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 646.
აზერბაიჯანის ფეხბურთის აკადემია

აზერბაიჯანის ფეხბურთის აკადემია (აზერ. Azərbaycan Futbol Akademiyası) — პირველი საფეხბურთო აკადემია აზერბაიჯანში. აშენებულია UEFA-ს და აზერბაიჯანის ფეხბურთის ფედერაციათა ასოციაციის ფინანსური მხარდაჭერით, ქვეყანაში ბავშვთა ფეხბურთის განვითარების მიზნით. აკადემიის ოფიციალური გახსნის ცერემონია გაიმართა 2009 წლის 23 თებერვალს. აკადემიის გახსნის ცერემონიას ესწრებოდნენ ფიფას აღმასრულებელი კომიტეტის წევრი, უეფას ვიცე პრეზიდენტი შენეს ერზიკი, ფიფას ტექნიკური დირექტორი ჟან მიშელ ბენეზეტი, აზერბაიჯანის ფეხბურთის ფედერაციათა ასოციაციის (AFFA) პრეზიდენტი როვნაგ აბდულაევი, აზერბაიჯანის ახალგაზრდობისა და სპორტის მინისტრის მოადგილე ისმაილ ისმაილოვი. აზერბაიჯანის ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტის ვიცე-პრეზიდენტი ჩინგიზ ჰუსეინზადე, AFFA-ს აღმასრულებელი კომიტეტის წევრები, ფეხბურთის ვეტერანები და სხვა ოფიციალური პირები. აკადემიის სტრუქტურა მოიცავს: 12 საძინებელ ოთახს, თანამედროვე ტექნოლოგიებით აღჭურვილ საკონფერენციო დარბაზს, კომპიუტერით აღჭურვილ კომპიუტერულ ოთახებს, მაღალსიჩქარიან ინტერნეტს, ექიმის კაბინეტს, მასაჟის ოთახს, ფიტნეს ცენტრს, აუზს, საუნას. ფიტნეს ცენტრი აღჭურვილია უახლესი ტრენაჟორებით აკადემიის სტუდენტებისა და აზერბაიჯანის სხვადასხვა ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების წევრების ფიზიკური მომზადებისთვის. 2009 წლის 15 მაისს, აზერბაიჯანისა და გერმანიის ფეხბურთის ვეტერანთა გუნდებს შორის ამხანაგური მატჩის ფარგლებში, ფეხბურთის აკადემიას გერმანელი ფეხბურთის ვეტერანები ესტუმრნენ. ახალგაზრდა აზერბაიჯანელ ფეხბურთელებთან შეხვედრისას სტუმრებმა ისაუბრეს მსოფლიო ფეხბურთის ისტორიაზე. Futbol Akademiyası Futbol Akademiyası açıldı