laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ყვიბისის მთავარანგელოზის ეკლესია

ყვიბისის მთავარანგელოზის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ბორჯომის მუნიციპალიტეტის სოფელ ყვიბისში. მდებარეობს სოფლის განაპირას, კერძოდ, შემაღლებულ ადგილას. ტაძრის აშენების ზუსტი თარიღი ცნობილი არ არის, თუმცა ისტორიკოსები ფიქრობენ, რომ ეს ეკლესია უნდა იყოს აშენებული XII საუკუნეში. წარმოადგენს ბაზილიკური ტიპის ტაძარს. ეკლესია ნაგებია დიდი ზომის, უხეშად დამუშავებული, ღია ფერის ადგილობრივი ჯიშის ქვის კვადრებით. ეკლესიას სამხრეთით აბსიდი მინაშენი აქვს. ეკლესიის მთავარ დარბაზში აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აბსიდია, ცენტრში სფერული კონქითაა გადახურული. კედელში გაჭრილი ორი სარკმელი, მათ ქვემოთ კი კარი, რომელიც გადის სამხრეთ ნავში. ამ კარების კონტურები მორღვეულია და გვიანაა ამოშენებული. ამიტომ დასავლეთის კედლის ცენტრში განიერი კარია, რომელსაც არქიტრავად გამოყენებული აქვს 240 სმ სიგრძის სწორკუთხა ქვა. წლების წინ მთავარანგელოზის ეკლესიის სახურავი შეკეთებულ იქნა, ხოლო 2005 წელს ეკლესია მოიხატა ადგილობრივი მთავრობისა და დავით გელაშვილის ფინანსური მხარდაჭერით. დღესდღეობით ტაძარი მოქმედია. გოგოლაძე თ., ბორჯომის ხეობის ისტორიული და ხუროთმოძღვრული ძეგლები, თბ., 2014, გვ. 32-33 გელაშვილი ბ., ცოტა რა ყვიბისის წარსულიდან, გაზეთი რეპორტი-2, ბორჯომი, 2007, 18 სექტემბერი, #53 გელაშვილი ბ., ბორჯომის ხეობა XI-XIII საუკუნეებში, თბ., 2013 გოილაძე ვ., ჩვენი მხარისა და სოფელ ყვიბისის წარსულიდან, ჟურნალი თორი, ბორჯომი 2008, #3.
წაბლიანის წმინდა გიორგის ეკლესია

წაბლიანის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ბორჯომის მუნიციპალიტეტის სოფელ რველიდან დასავლეთის მიმართულებით 3-4 კილომეტრის მოშორებით, მდინარე ბანისხევის ზემოწელში ფიჭვნარით დაფარულ ტყეში. იგი სამნავიანი ბაზილიკის ტიპის ეკლესიაა, რომელსაც ადგილობრივი მოსახლეობა წაბლიანის წმიდა გიორგის ეკლესიის სახელით იცნობს. აღნიშნულ ეკლესიის ირგვლივ შემოვლებული ჰქონდაგალავანი, რომლის ნაშთიც შემორჩენილია. ტაძრისტერიტორიაზე რამდენიმე საფლავის ქვაც იხილვება. ეკლესიას შესასვლელი მხოლოდ სამხრეთიდან აქვს. ეკლესიამ ჩვენამდე ნანაგრევების სახით მოაღწია. ტაძრის კედლები 2-3 მეტრის სიმაღლეზეა შემორჩენილი. გოგოლაძე თ., ბორჯომის ხეობის ისტორიული და ხუროთმოძღვრული ძეგლები (გზამკვლევი), თბ., 2014 გვ. 27
იოანე იალღუზიძე

იოანე გიორგის ძე იალღუზიძე (ნამდვილი გვარი გაბარათი; დ. 1775, სოფ. ზალდა, ახლანდ. ქურთის მუნიციპალიტეტი — გ. 5 (17) აგვისტო, 1830, თბილისი) — ოსი პოეტი, პედაგოგი და საზოგადო მოღვაწე. დაიბადა აზნაურის ოჯახში. სასულიერო განათლება მიიღო ერეკლე II-ისა და გიორგი XII-ის კარზე. ერეკლე II-ის შუამდგომლობით მიაბარეს დავითგარეჯის მონასტერში, სადაც მღვდელ იოანე ქარუმიძის დახმარებით შეუსწავლია ფილოსოფია და ქართული მწიგნობრობა. შემდეგ სწავლა განაგრძო თბილისის სასულიერო სემინარიაში. საზოგადო საქმიანობა დაიწყო გადამწერობით (2-ჯერ გადაუწერია ვეფხისტყაოსანი). 1815–1821 წლებში თბილისში, ოსეთის სასულიერო კომისიაში მუშაობდა თარჯიმნად. კარგად ფლობდა ქართულ, ოსურ და რუსულ ენებს. ქართულიდან ოსურად თარგმნიდა სასულიერო წიგნებს („საცისკრონი ლოცვანი“ — 1820, „გამოკრებილი კურთხევანი“ — 1824, უთარგმნია ოთხთავი, რომელიც დაცულია სამი ხელნაწერის სახით. ეს ხელნაწერები დაცულია თბილისში (პირველი ვარიანტი), პეტერბურგსა (ჩასწორებული) და მოსკოვში (სასტამბოდ გამზადებული). ასევე უთარგმნია „კატეხიზმო“, „ღვთისმსახურება“, დაცულია ხელნაწერი). 1820 წლიდან თბილისის სასულიერო სემინარიაში ოს ბავშვებს ასწავლიდა რუსულ და ქართულ ენებს. 1820 წელს ქართული გრაფიკის (როგორც ნუსხა-ხუცურის, ისე მხედრულის) საფუძველზე შეადგინა ოსური ანბანი, ხოლო 1821 წელს — პირველი საანბანო წიგნი ოსურ ენაზე. მისი გარდაცვალების შემდეგ ქართული ანბანი ცარიზმის რუსიფიკატორული რეჟიმის შედეგად რუსული ანბანით შეიცვალა. იოანე იალღუზიძე გარდაიცვალა 1830 წლის 5 აგვისტოს, თბილისში ქოლერის ეპიდემიის დროს. მისი პოეტური შემოქმედებიდან აღსანიშნავია პატრიოტული პოემა „ალღუზიანი“ (1885, ქართულ ენაზე), რომელშიც მოთხრობილია მეფე ალღუზის საგმირო საქმეები. იოანე იალღუზიძეს გადაუწერია სულხან-საბა ორბელიანის „სიტყვის კონა“, შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანი“, დავრიშიანი“, „მირიანი“, თეიმურაზ II-ის „სარკე თქმულთა“ და სხვ. იოანეს ეკუთვნის პირველი ოსური ხელნაწერი, რომელიც 1802 წლით იყო დათარიღებული წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ფონდში (А, № 5136). ეს ხელნაწერი მცირეა ზომით სულ 80 სტრიქონია. შესრულებულია სამ ენაზე რუსულ, ქართულ და ოსურ ენებზე. ესაა ოფიციალური დოკუმენტი სოფელ ვანათში სასამართლოს დაწესების შესახებ. ორიგინალი რუსული ტექსტია, ქართული და ოსური მისგან თარგმნილია. ოსური ტექსტი შესრულებულია ქართული გრაფიკით. ხელნაწერი საფუძვლიანად შეისწავლა გ. ახვლედიანმა. მან დადგინა, რომ ჩვენამდე მოღწეული პირველი ოსური ხელნაწერი იოანე იალღუზიძეს ეკუთვნის. ახვლედიანი გ., ოსური ენის ისტორიისათვის, „ტფილისის უნივერსიტეტის მოამბე“, ტ. 5, თბ., 1925 თედეევი ო., ქართული ოთხთავის ოსური თარგმანის ისტორიისათვის, ტ. 108 „თსუ შრომები“, თბ., 1964 Гукаев Дз. А., О жизни и деятельности Ивана Ялгузидзе «Известия Юго-Осетинского научно-исследовательского института», 1955 იალღუზიძე-გაბარაევი იოანე იოანე იალღუზიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 45.
10 Songs (Travis-ის ალბომი)

10 Songs — შოტლანდიური ჯგუფ Travis-ის მეცხრე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოვიდა 2020 წლის 9 ოქტომბერს. მისი ჩაწერისას ჯგუფის ვოკალისტი ფრენ ჰილი დაბრუნდა როგორც სიმღერების მთავარი ავტორი, 2003 წლის 12 Memories-ის შემდეგ. ალბომმა ძირითადად კეთილგანწყობილი შეფასებები მიიღო. Metacritic-ზე, რომელზეც პოპულარული კრიტიკოსები ჩანაწერებს ანიჭებენ შეფასებას 100 ქულის ფარგლებში, ალბომი ფლობს 6 მიმოხილვაზე დაფუძნებულ 78 ქულას. ყველა სიმღერის ავტორი — ფრენ ჰილი. ↑ რობერტსი, კრისტოფერ. (6 ოქტომბერი, 2020) Travis აზიარებს ახალ სიმღერას 'Waving at the Window'. Under the Radar. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 19 ნოემბერი 2020. ციტირების თარიღი: 19 ნოემბერი 2020. ↑ 2.0 2.1 Metacritic-ის მიმოხილვა. Metacritic. ციტირების თარიღი: 11 ოქტომბერი 2020. ↑ იანი, ნილ. AllMusic-ის მიმოხილვა. AllMusic. ციტირების თარიღი: 11 ოქტომბერი 2020. ↑ Mojo-ს მიმოხილვა: Travis - 10 Songs. Mojo. ↑ ტრენდელი, ენდრიუ. (8 ოქტომბერი 2020) NME Review. NME. ციტირების თარიღი: 11 ოქტომბერი 2020. ↑ Uncut-ის მიმოხილვა: Travis - 10 Songs. Uncut. ↑ კონერი, მეტ. (9 ოქტომბერი 2020) Under The Music Review. Under the Radar. ციტირების თარიღი: 11 ოქტომბერი 2020. ↑ „Travis ბრუნდება სიმღერით „A Ghost“ ახალი ალბომიდან 10 Songs: „რინგზე დავბრუნდი და ყველას შეგერკინებით““. NME. 3 June 2020. ციტირების თარიღი: 3 ოქტომბერი 2020. ↑ "Travis - 10 Songs" (გერმანულად). Austriancharts.at. Hung Medien. წაკითხვის თარიღი 22 ოქტომბერი 2020. ↑ "Travis – 10 Songs" (ფრანგულად). Ultratop.be. Hung Medien. წაკითხვის თარიღი 16 ოქტომბერი 2020. ↑ „Top Albums (Week 42, 2020)“. Syndicat National de l'Édition Phonographique. ციტირების თარიღი: 19 ოქტომბერი 2020. ↑ "Offiziellecharts.de – Travis – 10 Songs" (გერმანულად). GfK Entertainment Charts. წაკითხვის თარიღი 16 ოქტომბერი 2020. ↑ "20201016 40 საუკეთესო ალბომის არქივი | ოფიციალური ჩარტები". ბრიტანეთის ალბომების ჩარტი. ოფიციალური ჩარტების კომპანია. წაკითხვის თარიღი 16 ოქტომბერი 2020. ↑ "Travis – 10 Songs". Swisscharts.com. Hung Medien. წაკითხვის თარიღი 21 ოქტომბერი 2020. ↑ "20201016 საუკეთესო ბრიტანული ალბომების ოფიციალური არქივი | ოფიციალური ჩარტები". ბრიტანეთის ალბომების ჩარტი. ოფიციალური ჩარტების კომპანია. წაკითხვის თარიღი 16 ოქტომბერი 2020.
ჯოშგუნ დინიევი

ჯოშგუნ დინიევი (აზერ. Coşqun Diniyev; დ. 13 სექტემბერი, 1995, ბაქო, აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანელი ფეხბურთელი. აზერბაიჯანის პრემიერ ლიგის საფეხბურთო კლუბ „ზირასა“ და აზერბაიჯანის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების წევრი. თამაშობს საყრდენი ნახევარმცველის პოზიციაზე. ჯოშგუნ დინიევის მამა არის „კაპაზის“ ამჟამინდელი მწვრთნელი შაჰინ დინიევი. მისი უფროსი ძმა კარიმ დინიევი თამაშობს საფეხბურთო კლუბ „საბაჰის“ რიგებში. ჯოგშუნ დინიევის დებიუტი პროფესიონალურ დონეზე შედგა აზერბაიჯანის პრემიერ ლიგაში, ბაქოს „ინტერის“ რიგებში, „თურან თოვუზის“ წინააღმდეგ გამართულ შეხვედრაში, 2012 წლის 18 ნოემბერს. შეხვედრა ბაქოს „ინტერის“ გამარჯვებით, ანგარიშით 2-0 დასრულდა. 2015 წლის 1 ივნისს დინიევმა ორწლიანი კონტრაქტი გააფორმა აღდამის „ყარაბაღთან“. „ყარაბაღის“ რიგებში დინიევის დეიბუტი 2015 წლის 10 აგვისტოს, „გაბალას“ წინააღმდეგ გამართულ შეხვედრაში შედგა. მატჩი ფრედ, ანგარიშით 2-2 დასრულდა. ჯოშგუნ დინიევის დებიუტი უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგის ჯგუფურ ეტაპზე 2017 წლის 12 სექტემბერს, „ყარაბაღისა“ და ლონდონის „ჩელსის“, „სტემფროდ ბრიჯზე“ გამართულ შეხვედრაში შედგა. 2019 წლის 13 იანვარს დინიევმა სამწლიანი კონტრაქტი გააფორმა საფეხბურთო კლუბ „საბაჰთან“. 2021 წლიდან არის აზერბაიჯანული საფეხბურთო კლუბი „ზირას“ წევრი. 2011-2012 წლებში იყო აზერბაიჯანის 17 წლამდე ფეხბურთელთა ეროვნული ნაკრების წევრი. მისი დებიუტი შედგა 2011 წლის 27 ოქტომბერს, ბელგიის 17 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრების წინააღმდეგ. მატჩი ბელგიელთა გამარჯვებით, ანგარიშით 1-0 დასრულდა. 2012-2014 წლებში აზერბაიჯანის 19 წლამდე ფეხბურთელთა ეროვნული ნაკრების წევრი. 19 წლამდელთა ნაკრებში მისი დებიუტი შედგა 2012 წლის 26 ოქტომბერს, ისლანდიის ნაკრების წინააღმდეგ. მატჩი აზერბაიჯანის ნაკრებმა, ანგარიშით 1-2 წააგო. 2015 წელს აზერბაიჯანის 21 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრების წევრი. მისი დებიუტი 21 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრებში შედგა 2015 წლის 17 ივნისს. შეხვედრაში აზერბაიჯანელებმა ფარერები ანგარიშით 1-0 დაამარცხეს. 2017 წელს იყო აზერბაიჯანის 23 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრების წევრი, ისლამის სოლიდარობის თამაშებზე. დინიევის დებიუტი აზერბაიჯანის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების რიგებში 2015 წლის 7 ივნისს, სერბეთის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებთან გამართულ ამხანაგურ შეხვედრაში შედგა. Soccerway ↑ „İNTER BAKI VS. TURAN 2 - 0“. Soccerway. 18 November 2012. ↑ Coşqun Diniyev rəsmən “Qarabağ”da!. Futbolinfo (22 May 2015). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 24 სექტემბერი 2018. ციტირების თარიღი: 15 ოქტომბერი 2021. ↑ „QABALA VS. QARABAĞ 2 - 2“. Soccerway. 10 August 2015. ↑ 2017-18 UEFA Champions League group stage matches, UEFA.com ↑ Coşqun Diniyevlə yollar ayrıldı Azerbaijani. Qarabağ FK (13 January 2019). ციტირების თარიღი: 13 January 2019. ↑ "Sabah" FK heyətini yeni futbolçuyla gücləndirib. Azerbaijani. Sabah FK Facebook (13 January 2019). ციტირების თარიღი: 14 January 2019. ↑ AFFA.az
ნამიკ ალასკაროვი

ნამიკ ალასკაროვი (აზერ. Namiq Əvəz oğlu Ələsgərov; დ. 3 თებერვალი, 1995, ჩილაგირი, გუსარის რაიონი, აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანელი ფეხბურთელი. თურქეთის პირველი ლიგის კლუბ „ბურსასპორისა“ და აზერბაიჯანის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების წევრი. თამაშობს შემტევი ნახევარმცველის პოზიციაზე. ალასკაროვი საფეხბურთო კლუბ „ბაქოს“ ახალგაზრდული კლუბის აღზრდილია. მისი დებიუტი გუნდის რიგებში 17 წლის ასაკში შედგა. 2014 წლის ზაფხულში ალასკაროვი საფეხბურთო კლუბ „ყარაბაღს“ შუერთდა. ძლიერი სტარტის მიუხედავად 2015 წლის მარტში მიღებული ტრავმის გამო გუნდის რიგებში დაბრუნება მთელი წლის განმავლობაში ვერ მოახერხა. 2016 წელს იჯარით გაუშვეს საფეხბურთო კლუბ „კაპაზში“. 2016 წლის 26 დეკემბერს ალასკაროვმა დატოვა აღდამის „ყარაბაღი“. შემდეგ დღეს კი ოფიციალურად შეუერთდა ბაქოს „ნეფთჩის“.2020 წლის 28 ივლისს „ნეფთჩისთნ“ კონტრაქტი 2022 წლის ზაფხულამდე გაახანგრძლივა. 2020-2021 წლების სეზონში ნამიკ ასკაროვმა აზერბაიჯანის პრემიერ ლიგაში ჩატარებულ 26 შეხვედრაში 19 გოლი გაიტანა, რითაც ტურნირის საუკეთესო ბომბარდირი გახდა და დაეხმარა ბაქოს „ნეფთჩის“ 2013 წლის შემდეგ პირველად ჩემპიონობის მოპოვებაში. 2010-2011 წლებში იყო აზერბაიჯანის 17 წლამდე ფეხბურთელთა ეროვნული ნაკრების წევრი. ჩატარებულ 6 შეხვედრაში მოახერხა 1 გოლის გატანა. სადებიუტო შეხვედრა გამართა 2010 წლის 22 ოქტომბერს, პორტუგალიის 17 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრების წინააღმდეგ. შეხვედრა პორტუგალიელთა გამარჯვებით, ანგარიშით 2-0 დასრულდა. 2012-2013 წლებში იყო აზერბაიჯანის 19 წლამდე ფეხბურთელთა ეროვნული ნაკრების წევრი, სადაც 5 შეხვედრა ჩაატარა. დებიუტი ჰქონდა 2012 წლის 26 ოქტომბერს, ისლანდიის 19 წლამდე ფეხბურთელთა ეროვნული ნაკრების წინააღმდეგ. მატჩი ისლანდიელთა გამარჯვებით, ანგარიშით 1-2 დასრულდა. 2014-2016 წლებში აზერბაიჯანის 21 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრების წევრი. გამართულ 5 შეხვედრაში მოახერხა სამი გოლის გატანა. დებიუტი ჰქონდა 2016 წლის 9 სექტემბერს, ფარერების 21 წლამდე ფეხბურთელთ ნაკრების წინააღმდეგ. შეხვედრა ფრედ, ანგარიშით 1-1 დასრულდა. 2015 წლის 28 მარტს შედგა ალასკაროვის დებიუტი აზერბაიჯანის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების რიგებში. ითამაშა მალტასთან გამართულ შეხვედრაში. Soccerway ↑ "Qarabağ"ımız Namiq Ələsgərovla yollarını ayırdı Azerbaijani. Qarabağ FK (27 December 2016). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 27 დეკემბერი 2016. ციტირების თარიღი: 27 December 2016. ↑ Azərbaycan və Gürcüstan milli komandalarının futbolçuları "Neftçi"də Azerbaijani. Neftchi Baku (27 December 2016). ციტირების თარიღი: 27 December 2016. ↑ Namik Ələskərovla müqavilənin müddəti artırıldı Azerbaijani. Neftçi PFK (28 July 2020). ციტირების თარიღი: 28 July 2020. ↑ Prosinečki prospers as Azerbaijan master Malta. UEFA (28 March 2015). ციტირების თარიღი: 28 March 2015.
აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნები (1951)

აფხაზეთის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს 1951 წლის არჩევნები — აფხაზეთის ასსრ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს არჩევნები, რომელიც გაიმართა 1951 წლის 18 თებერვალს. კენჭისყრის შედეგად ავტონომიური რესპუბლიკის მოსახლეობამ უმაღლესი წარმომადგენლობითი ორგანოს შემადგენლობა დააკომპლექტა. აფხაზეთის ასსრ-ის მესამე მოწვევის უმაღლესი საბჭოს პირველი სესია შედგა 1951 წლის 27 აპრილს ქალაქ სოხუმში. 1950 წლის აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის დადგენილებით, აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნები დაინიშნა 1951 წლის 18 თებერვალს. 11 დეკემბერს „აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების დებულების“ 36 და 37 მუხლების საფუძველზე — აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმმა დაადგინა: დამტკიცებულ იქნეს აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების ცენტრალური საარჩევნო კომისია საზოგადოებრივი ორგანიზაციებისა და მშრომელთა საზოგადოებების შემდეგი შემადგენლობით: ცენტრალური საარჩევნო კომისიის თავმჯდომარე — ; ცენტრალური საარჩევნო კომისიის თავმჯდომარის მოადგილე — ; ცენტრალური საარჩევნო კომისიის მდივანი —  ; ცენტრალური საარჩევნო კომისიის წევრები: . აფხაზეთის ასსრ-ის კონსტიტუციის 22 მუხლის და „აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების დებულების“ 25-ე და 26-ე მუხლების საფუძველზე, აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმმა 9 დეკემბერს დაადგინა შექმნილიყო აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების 104 საარჩევნო ოლქი: არჩევნები 18 თებერვალს დილის 6 საათიდან საღამოს 12 საათამდე გრძელდებოდა. ამომრჩეველთა საერთო რიცხვი ყველა საარჩევნო ოლქში შეადგენდა 214.651 კაცს, რომელთაგან აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლეს საბჭოს არჩევნებში გამოცხადდა რეგისტრირებულ ამომრჩეველთა 100%. კომუნისტებისა და უპარტიოების ბლოკის კანდიდატებს ყველა საარჩევნო ოლქში ხმა მისცა 214.622 კაცმა, რაც შეადგენდაკენჭისყრის მონაწილეთა რიცხვის 99,99%. დეპუტატობის კანდიდატთა წინააღმდეგ ხმა მისცა 29 კაცმა ანუ კენჭისყრის მონაწილე ამომრჩეველთა საერთო რიცხვის 0,01%-მა. 3 ააპრილს აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმმა აფხაზეთის კონსტიტუციის 36-ე მუხლის საფუძველზე, აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პირველი სესია მოიწვია 1951 წლის 27 აპრილს ქალაქ სოხუმში. გაზ. „საბჭოთა აფხაზეთი“, №2 (3715), 3 იანვარი, 1951 — გაზ. „საბჭოთა აფხაზეთი“, №35 (3748), 18 თებერვალი, 1951 ↑ გაზ. „საბჭოთა აფხაზეთი“, №38 (3751), 23 თებერვალი, 1951 ↑ გაზ. „საბჭოთა აფხაზეთი“, №66 (3779), 4 აპრილი, 1951
შალვა ნახუცრიშვილი

შალვა ნახუცრიშვილი (დ. 14 ნოემბერი, 1901, ხაშმი — გ. 24 მარტი, 1980, თბილისი) — ქართველი ბოტანიკოსი, ბიოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1966), საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1978), მდელოთმცოდნეობის ერთ-ერთი ფუძემდებელი საქართველოში. 1934 წლიდან მუშაობდა საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიაში ბოტანიკის ინსტიტუტის უფროს მეცნიერ-თანამშრომლად. 1969 წლიდან ამავე ინსტიტუტის მდელოსნობის ჯგუფის ხელმძღვანელი იყო. შეისწავლა საქართველოს ზამთრისა და ზაფხულის სათიბ-საძოვრები. მისი ძირითადი ნაშრომებია: „ჯავახეთის ძიგვიანები და მათი გაუმჯობესება“ (1947); „აღმოსავლეთ საქართველოს ზამთრის საძოვრების ძირითადი ფორმაციების ბალახნარის დინამიკა“ (1958), „საქართველოს მაღალმთიანი საძოვრების წარმადობის დინამიკა“ (1963) და სხვა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 355. შალვა ნახუცრიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ნახშირგორის სამაროვანი

ნახშირგორის სამაროვანი ― არქეოლოგიური ძეგლი საქართველოში, მდინარე ვერეს მარცხენა მხარეს, ზეგანზე, სოფელ ნახშირგორის ტერიტორიაზე. გათხრილია VII-VIII საუკუნეების სამაროვანი. შეიცავს ფილაქვებით ნაგებ 1 მეტრამდე სიგრძის ქვაყუთებს, რომლებიც უპირატესად საოჯახო სამარხებია. გაითხარა 1955 წელს ო. ტყეშელაშვილის მიერ. აღმოჩენილია ადრინდელი ფეოდალური ხანისთვის დამახასიათებელი მასალა: ბრინჯაოსა და მინის სამკაული. სოფლის დასავლეთით, ქობარა-ველის ფერდობზე, 1948 წელს აღმოჩნდა ძვ. წ. IV-III საუკუნეების სამარხი. 1952 წელს სკოლის ეზოში აღმოჩნდა გვიანდელი ანტიკური ხანის ორმოსამარხი, რომელშიც თიხის ორი ჭურჭელი იყო. გაგოშიძე ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 355. ტყეშელაშვილი ო., „არქეოლოგიური დაზვერვები თბილისსა და მის მიდამოებში“ // „თბილისის სახელმწიფო ისტორიულ-გეოგრაფიული მუზეუმის შრომები“, ტ. 1. 1966
ვალანსი

ვალანსი ― ქალაქი სამხრეთ-აღმოსავლეთ საფრანგეთში. არის დრომის დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს მდინარე რონის მარცხენა ნაპირზე. ვალანსში ციხეში იჯდა და გარდაიცვალა რომის პაპი პიუს VI. ოფიციალური საიტი ↑ Répertoire national des élus — 2019. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q63762917"></a> ↑ Populations légales 2021 — The National Institute of Statistics and Economic Studies, 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q156616"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q124036546"></a> ↑ Base officielle des codes postaux — La Poste, 2018. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q66049091"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q373724"></a> ↑ Annuaire de service-public.fr <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3480047"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q97451652"></a>
ვალანსიენი

ვალანსიენი ― ქალაქი ჩრდილოეთ საფრანგეთში, ნორ-პა-დე-კალეს დეპარტამენტში. მდებარეობს მდინარე შელდის ნაპირზე, ბელგიის საზღვრის მახლობლად. შუა საუკუნეებში შედიოდა ენოს საგრაფოში. ცნობილია მაქმანების და საფეიქრო წარმოებით. ქალაქში მოქმედებს საფეხბურთო კლუბი „ვალანსიენი“, რომელიც 1965-1966 წლებში ზედიზედ გახდა საფრანგეთის ლიგა 1-ის ბრინჯაოს პრიზიორი. ჰაინრიხ VII ― გერმანიის მეფე ბოდუენ I ფლანდრიელი ― ლათინთა პირველი იმპერატორი ჟან-ბატისტ კარპო ფრანგი ფერმწერი და გრაფიკოსი პიერ რიშარი ―ფრანგი მსახიობი მოსკოვი მიშკოლცი ოფიციალური საიტი ↑ Populations légales 2021 — The National Institute of Statistics and Economic Studies, 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q156616"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q124036546"></a> ↑ Base officielle des codes postaux — La Poste, 2018. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q66049091"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q373724"></a> ↑ Annuaire de service-public.fr <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3480047"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q97451652"></a>
ვალბჟიხი

ვალბჟიხი ― ქალაქი სამხრეთ-დასავლეთ პოლონეთში. მდებარეობს სუდეტებში. ვალბჟიხის ქვანახშირის საბადოს ამუშავებენ XIV საუკუნიდან 1975-1998 წლებში იყო ვალბჟიხის სავოევოდოს ადმინისტრაციული ცენტრი. ამჟამად შედის ქვემო სილეზიის სავოევოდოში. დამეგობრებულია ქალაქ ფოჯასთან. Wałbrzych, ტურისტული მეგზური ვიკივოიაჟზე ვიკიწყაროში? არის ტექსტი 1911 Encyclopædia Britannica-ს სტატიებიდან თემაზე: ვალბჟიხი ოფიციალური საიტი Wałbrzych information website დაარქივებული 2020-05-31 საიტზე Wayback Machine. ↑ https://bdl.stat.gov.pl/api/v1/data/localities/by-unit/030210365011-0983681?var-id=1639616&format=jsonapi
ბარიტო

ბარიტო ― მდინარე ინდონეზიაში, კუნძულ კალიმანტანის სამხრეთ ნაწილში. სათავე აქვს მიულერის ქედის სამხრეთ კალთებზე. ერთვის იავის ზღვას. სიგრძე 880 კმ. ზემო დინებაში ჭორომები და ჩანჩქერებია, ქვემო დინებაში გამოდის დაჭაობებულ ვაკეზე. შესართავთან ქმნის დელტას. სანაოსნოა ქვემო და შუა დინებაში. დელტის ერთ-ერთ ტოტზე გაშენებულია ქალაქი ბანჯარმასინი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 210.
ბარკაროლა

ბარკაროლა ― იტალიელი მენავეების, გონდოლიერების სიმღერების სახელწოდება. მოგვიანებით ბარკაროლა ეწოდა ყველანაირ მუსიკალურ ნაწარმოებს, რომელშიც აღწერილია ნავით სეირნობა. ვოკალური ბარკაროლები შექმნეს შუბერტმა, გლინკამ, საფორტეპიანო ბარკაროლები შოპენმა, ჩაიკოვსკიმ, რახმანინოვმა, მენდელსონ-ბარტოლდიმ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 211.
ბარკენტინა

ბარკენტინა ― აფრიანი საზღვაო-სატვირთო გემი. ორ-სამ და იშვიათად ოთხანძიანი. ორანძიანს ეწოდება „სანდალ-ბრიგი“, სამანძიანს „სანდალ-ბარკი“. წინა ანძაზე პირდაპირი აფრებია, ხოლო დანარჩენებზე ირიბი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 211.
აფხაზეთის ასსრ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატების სია

აბლოთია ნიკიფორე ნაუს ძე აბლოთია ალექსანდრე თეიმურაზის ძე ადამია ვახტანგ იოსების ძე ავჯიანი გევორქ პოღოსის ძე ამიჩბა მაგლონია კუცოს ასული არგუნი ალექსანდრა მათეს ასული არშბა არქიპო გუჯას ძე არშბა კონსტანტინე იაკობის ძე ბაქრაძე უჩა სერგოს ძე ბებია მამანტი ისიდორეს ძე ბენდელიანი პელანგია დავითის ასული ბერია ალექსანდრე კვატის ძე ბერულავა გიორგი ივანეს ძე ბეჭვაია ვლადიმერ კონსტანტინეს ძე ბოკუჩავა შალვა ილარიონის ძე ბოლქვაძე პავლე დიმიტრის ძე ბღაჟბა ხუხუტ სოლომონის ძე გაბისონია იონა კონსტანტინეს ძე გადლია რუშნი მიხეილის ძე გეთია ეფრემ კონსტანტინეს ძე გეთია შოთა დიმიტრის ძე გვილავა ნიკოლოზ თეოფანეს ძე გვილავა იოსებ ანდრიას ძე გოგოლაძე ელენე გიორგის ასული გოგოხია ვლადიმერ ახლოს ძე გოგოხია შოთა დორიმენდონის ძე გრიგოლია ალექსანდრე ლუკას ძე გულია დიმიტრი იოსების ძე გუჯაბიძე ვასილ დიმიტრის ძე დელბა მიხეილ კონსტანტინეს ძე ვეკუა ვლადიმერ ანდრიას ძე ზარანდია იასონ იაკობის ძე თოდრია სოფიო ერმალოზის ასული თოდუა თამარ ალექსანდრეს ასული კაკავა თამარ ბიცას ასული კაკალია ილარიონ კადირის ძე კვარაცხელია ეთერ ნიკოლოზის ასული კვირტია გრიგოლ ნიკოლოზის ძე კივილაძე თამარ გრიგოლის ასული კილასონია გერმან ვლადიმერის ძე კუჭავა შალვა იონას ძე კუჭავა კონსტანტინე დუტუს ძე ლაბარტყავა თამარ მექის ასული ლაბახუა არქიფო მირონის ძე ლაზბა ნუცა მეტოს ასული ლასურია შალიკო ედგის ძე ლაშხია ნექტარ დავითის ძე ლომია იაკობ ნიკოლოზის ძე მათითაშვილი სევერიან ყაისარის ძე მანჯგალაძე გოგოტა ნოეს ასული მარღანია ვარლამ ომარის ძე მაჭარაძე ნინო ერისტოს ასული მგელაძე აკაკი ივანეს ძე მერკვილაძე გიორგი ივლიანეს ძე მიქავტაძე ნინო ზაქარიას ასული ნანავა ნადეჟდა ბესარიონის ასული ნაყოფია პლატონ კინტირიას ძე ნაჭყებია ალექსანდრა კირილეს ასული ოდიშარია თამარ ათანასეს ასული ოტირბა ვასილ ნიკოლოზის ძე ოტირბა ნატალია ხარიტონის ასული რატიანი პროკოფი კონსტანტინეს ძე სართანია ოლღა ბეგლარის ასული საჯაია ეკატერინე სტეფანეს ასული სემიონოვი გიორგი სიმონის ძე სიგუა სერგო ნოეს ძე სტროევონსი ნიკოლოზ გიორგის ძე ტანია ივანე კონსტანტინეს ძე ტერიოშკინა ეკატერინე პეტრეს ასული ტიტოვი ნიკოლოზ თევდორეს ძე ტუსკაძე ივანე ნიკოლოის ძე ფილია გრიგოლ დავითის ძე ფიფია ფაციკო ჭუჭუს ასული ქაჯაია ლუშა იზდოს ასული ქვარცხავა აკაკი კონსტანტინეს ძე ქვაჩახია ჩოქოლი ნოჩოს ძე ქინქლაძე მიხეილ მელიტონის ძე ქობალია ჟუჟუნა არჩილის ასული ქურდიანი აკაკი ნიკოლოზის ძე ქურსუა ლავრენტი ხვიჩის ძე ქუხილავა ჩოხო ნიკოლოზის ასული ჩაბრავა ალექსანდრა პავლეს ასული ჩაგუნავა ვლადიმერ თომას ძე ჩაჩავა დომენტი მანუჩარის ძე ჩერქეზია დოროთე კონსტანტინეს ძე ჩიქოვანი ქსენია ნიკოლოზის ასული ჩხოტუა ნიკოლოზ ბესარიონის ძე ციკოლია შოთა გუდუს ძე ცინცაბაძე გრიგოლ ნოეს ძე ძაძამია მერი ანტონის ასული ძაძამია ვარლამ მელიტონის ძე ძიაპშიფა დავით გიორგის ძე წულუკიძე როსტომ კონსტანტინეს ძე ჭანია ვენერა ვლადიმერის ასული ჭანტურია გივი ნოეს ძე ჭედია ლეონ დიმიტრის ძე ჭელიძე სერგო ფილიპეს ძე ჭითანავა ეკატერინე ნესტორის ასული ჭოჭუა ანდრია მაქსიმეს ძე ხაშბა მუშნი ლავრენტის ძე ხიბბა ფიქრი რემზის ასული ხუნტუა ნიკოლოზ დიმიტრის ე ხუნწარია ზოსიმე დავითის ძე ჯახია ანტონ მერაბის ძე გაზ. „საბჭოთა აფხაზეთი“, №38 (3751), 23 თებერვალი, 1951
ჯოზეფ ბარკროფტი

ჯოზეფ ბარკროფტი (დ. 26 ივლისი, 1872, გლენი — გ. 21 მარტი, 1947, კემბრიჯი) — ინგლისელი ფიზიოლოგი, კემბრიჯის უნივერსიტეტის პროფესორი (1926), ლონდონის სამეფო საზოგადოების წევრი. საფუძველი ჩაუყარა სისხლის სუნთქვითი ფუნქციის შესწავლას, შეიმუშავა სისხლის აირების განსაზღვრის მეთოდიკა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 211-212. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 Lundy D. R. The Peerage <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q67129259"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q21401824"></a> ↑ 2.0 2.1 Who Named It? <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q66683"></a> ↑ 3.0 3.1 Баркрофт Джозеф // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ Award winners : Copley Medal — Royal Society. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123885"></a>