laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
აკუშოს კოპალას ჯვარი

აკუშოს კოპალას ჯვარი — კომპლექსი, საკულტო ძეგლი, მდებარეობს სოფელ აკუშოს ზომოთ, მთის ფერდობზე. კომპლექსში შედის დარბაზი, საკოდე, საქვაბე, ბეღელი და სამი „კოშკი“. დარბაზი სიპი ქვით ნაგები, გეგმით ოთხკუთხა შენობაა. შესასვლელი ჩრდილო-დასავლეთიდან აქვს. იატაკი მიწითაა მოტკეპნილი. აღმოსავლეთ, დასავლეთ და სამხრეთ კედლების გაყოლებაზე ფიცრის სკამებია. შუაში ყვერფ-კერაა, რომლის ზემოც საკვამლეა. აღმოსავლეთ კედელზე სიპი ქვის თაროა. თაროს ზემოთ კედელში დატანებულია ორი პატარა თახჩა. სათავსი ნათდება სამხრეთ კედელში გაჭრილი მცირე ზომის სარკმლით. გადახურულია თუნუქის ორფერდა სახურავით. საკოდე ნაგებობის ჩრდილოეთ ნაწილშია. მცირე ზომის, ოთხკუთხა სათავსი, რომელიც დარბაზისაგან, კედლითაა გამიჯნული. საქვაბე რიყის ქვის მშრალი წყობით ნაგები, გეგმით წაგრძელებული ოთხლუთხედის ფორმის ნაგებობაა. შესასვლელი სამხრეთ-დასავლეთიდან აქვს. იატაკი მიწითაა მოტკეპნილი. სათავსის შუაში ჭერის გასამაგრებლად ხის ბოძი დგას, ჩდილო-აღმოსავლეთ კუთხეში სალუდე ქვაბისათვის ქურაა მოწყობილი. გადახურულია ბრტყელი, ბანური სახურავით. ბეღელი ნატეხი ქვით ნაგები, გეგმით კვადრატული ფორმის სათავსია. კედლები გარედან კირითაა შელესილი. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. კარი დაბალია, სწორკუთხა, იატაკი სიპითაა მოკირწყლული. შიდა სივრცე დასრულებულია გუმბათოვანი კამარით. სახურავი საფეხუროვანი პირამიდის ფორმისაა, რომლის წვერზე დადგმულია თეთრი, მომრგვალებული დიდი ქვა. „კოშკები“ ყრუ მასივებია, ისინი ერთმანეთისაგან რამდენიმე ნაბიჯითაა დაშორებული მათ შორის ერთი, „დროშის საბრძანისია“, რომელიც დგას ბეღლის უკან, ჩრდილოეთით. იგი გეგმით ოთხკუთხაა, ნაგებია ფიქლით, მშრალად. სამხრეთით კვადრატული ნიში აქვს. მეორე „კოშკი“ ბეღლის სამხრეთ-აღმოსავლეთითაა. დასრულებულია პირამიდის ფორმის რვასაფეხურიანი სახურავით. სამხრეთ კედლის ქვედა ნაწილში მოწყობილია მცირე ზომის ნიში. მესამე „კოშკიც“ გეგმით ოთხკუთხაა და პირამიდული სახურავითაა დასრულებული. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 201.
აკუშოს ღვთისმშობლის ჯვარი

აკუშოს ღვთისმშობლის ჯვარი — სალოცავი კომპლექსი საქართველოში. მდებარეობს სოფელ აკუშოს ზემოთ, მთის ფერდობზე. ხატის კომპლექსი შედგება ორი ნაგებობისაგან — დარბაზისა და საქვაბისაგან. ჯვრის ვიწრო და წაგრძელებული ტერიტორია მიწაში მიჯრით ჩაწყობილი ფიქლის მოზრდილი ქვებით შექმნილი ღობითაა შემოზღული. დარბაზი ეზოს შიგნითაა. იგი მცირე ზომის, გეგმით ოთხკუთხა სათავსია, რომლის კედლები რიყის ქვის მშრალი წყობითაა ამოყვანილი. შესასვლელი აღმოსავლეთიდან აქვს. დასავლეთიდან და აღმოსავლეთიდან კედლების გასწვრივ ფიქლის ქვის სკამებია. კედლებში თაროებია დატანებული. ცენტრში კერაა მოწყობილი. გადახურულია თუნუქის ორფერდა სახურავით. საქვაბე ეზოს გარეთაა, სამხრეთით. იგი ყორე ქვის მშრალი წყობით ნაგები, გეგმით ოთხკუთხა ფორმის სათავსია. შესასვლელი სამხრეთ-დასავლეთიდან აქვს. სათავსის შუაში ხის სვეტია დადგმული. იქვე კერაა, რომლის ზემოთ საკვამლე ხვრელია. ჩრდილო-აღმოსავლეთ კუთხეში ქურაა სალუდე ქვაბისათვის. თავდაპირველი გადახურვა ბრტყელი ყოფილა. მოგვიანებით თუნუქის ორფერდა სახურავით გადაუხურავთ. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 201-202.
გაგათ ციხე-სახლი

გაგათ ციხე-სახლი, წიკლაურების სახლი — დგას სოფელ ამღის სამხრეთ ნაწილში. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ციხე-სახლი გეგმით ოთხკუთხაა (6,35 X 4,2 მეტრი, სიმაღლე 5 მეტრი). ნაგებია ნატეხი ქვით. სახურავის და ხის სართულშუა გადახურვა ჩანგრეულია. პირველი სართულის დასავლეთ კედლის ჩრდილოეთ ნაწილში გაჭრილი შესასვლელი ამჟამად ქვითკირით არის ამოშენებული. აღმოსავლეთით და დასავლეთით თითო სარკმელია. გარედან, გაუქმებულ შესასვლელზე მეორე სართულზე ასასვლელი ქვის კიბეა მიშენებული. მეორე სართული საცხოვრებელია. დასავლეთით თაღოვანი შესასვლელი და ერთი თაღოვანი სარკმელი აქვს, ჩრდილოეთით — ორი თაღოვანი სარკმელი, აღმოსავლეთ კედელში სათოფური და ნიშია, სამხრეთით — მხოლოდ ნიში. ა. ქალდანი, საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 202.
თეთრაულების კოშკი

თეთრაულების კოშკი — დგას ნასოფლარ ჭიმღის ზემო უბანში. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. კოშკი (7,3 X 6,65 მ) ხუთსართულიანია (სიმაღლე 13,65 მ), ნაგებია ნატეხი ქვით. ძეგლი დაზიანებულია. ჩაქცეულია სართულშუა გადახურვა და სახურავის დიდი ნაწილი. პირველი სართული სამალავია, მეორე, მესამე და მეოთხე - საცხოვრებელი, მეხუთე - სათავდაცვო. შესასვლელი პირველი სართულის სამხრეთ კედელშია, მიწის დონიდან 2,3 მეტრის სიმაღლეზე. კარის წირთხლებში საურდულე ხვრელებია. კარი ნახევარწრიული თაღითაა დასრულებული. ასეთივე კარია მესამე სართულის აღმოსავლეთ კედელში და მეოთხე სართულის სამხრეთ კედელში. მეოთხე სართულზე, კარის ქვემოთ შემორჩენილია აივნის საყრდენი კოჭები. კოშკს ნახევარწრიული თაღით გადახურული რამდენიმე სარკმელი აქვს. პირველ ოთხ სართულზე ცალმაგი და შეწყვილებული სათოფურებია. კოშკის მეხუთე სართულს ოთხივე მხარეს თითო სალოდე ჰქონდა (სამხრეთ სალოდისგან მხოლოდ ქვის კონსოლებია შემორჩენილი). სალოდეების კედლებში სათოფური ხვრელებია. სართულშუა გადახურვა ხის კოჭებზე იყო გამართული. კოშკს ქვის ფილების ორფერდა სახურავი ჰქონია. ა. ქალდანი, საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 202.
ქვისკარის კოშკი

ქვისკარის კოშკი — მდებარეობს სოფელ ამღიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 1,5 კილომეტრზე, მდინარე ასის მარჯვენა ნაპირზე, რომელიც კეტავდა მდინარე არხოტისწყლის ხეობაში შემოსასვლელ გზას. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. კოშკი (4 X 4 მ) ნაგებია რიყის ქვის მშრალი წყობით. ძეგლი დანგრეულია. შემორჩენილია 2 მეტრის სიმაღლის კედლები. შემორჩენილია აგრეთვე გალავნის (ქვის ყორე) ფრაგმენტები. გ. გოგოჭური, საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 203.
ამღის ორბეულთის ეკლესია

ორბეულთის ეკლესია — მდებარეობს სოფლიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 1,5 კილომეტრზე, მდინარეების ასისა და კალოთანისწყლის შესართავის მარჯვენა მხარეს, კლდეზე. თარიღდება ადრინდელი შუა საუკუნეები მიწურულით. ეკლესია (5,5 X 3,5 მ) დგას ნასოფლარის განაპირას, კლდეზე. ნაგებია კლდის ნატეხი ქვის მშრალი წყობით. ძეგლი დანგრეულია. შემორჩენილია 0,4-0,9 მეტრი სიმაღლის კედლები (სისქე 0,9 მ). შესასვლელი დასავლეთიდანაა. ჩრდილოეთ კედელში კარი ამოშენებულია. აღმოსავლეთით ღრმა ნახევარწრიული აბსიდია, რომლის წინ ფიქლის ქვით ნაგები ჯვრის აღსამართავი კვადრატული ბაზა დგას. გ. გოგოჭური, საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 202.
ორბეულთა (ნასოფლარი)

ორბეულთა — ნასოფლარი, მდებარეობს სოფელ ამღიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 1,5 კილომეტრზე, მდინარეების ასისა და კალოთანისწყლის შესართავის მარჯვენა მხარეს. ნასოფლარი განლაგებულია ტერასებად. შენობათა ფრაგმენტულად შემორჩენილი კედლები ნაგებია ფიქლის მშრალი წყობით. აკრეფილია არქეოლოგიური მასალა (სამტუჩა ხელადის, ქოთნების, ხელსაფქვავების, ხელწისქვილისა და სხვა ინვენტარი) ინახება აკც-ის დუშეთის არქეოლოგიურ ბაზაში. გ. გოგოჭური, საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 202.
ამღის რკენისჯვარი

რკენისჯვარი, ზაზახატი — საკულტო ძეგლი მდებარეობს სოფელ ამღასთან ახლოს. შეიცავს შემდეგ ნაგებობებს: დარბაზს, „დროშათ საბძანს“, საქვაბეს და საჯარეს. დარბაზი გეგმით ოთხკუთხაა, ნაგებია რიყის ქვით. შესასვლელი ჩრდილოეთიდან აქვს. კარი თაღიანია. მის ზემოთ გარედან, ორი ფიქლის თარო და ერთი მცირე სარკმელია. სარკმლის ზემოთ ოთხკუთხა ნიშია, რომელშიც ზარი კიდია. შესასვლელის წინ ხელოვნურად მოსწორებული ადგილია, რომლის ირგვლივ სიპი ქვის სკამებია განლაგებული. დარბაზის იატაკი ფიქლითაა მოგებული. გრძივი კედლების გასწვრივ ქვის სკამებია. სათავსის შუაში კერაა. კედლებში — თითო ნიში. სამხრეთ კედელში გაჭრილია საკოდეში შესასვლელი თაღოვანი კარი. საკოდე პატარაა, გეგმით ოთხკუთხა. შიგ დიდი კოდები და ლუდის ქვაბები დგას. გადახურულია საფეხურებიანი ორფერდა სახურავით. „დროშათ საბძანი“ გეგმით ოთხკუთხა, რიყის ქვის მშრალი წყობით აგებული პატარა მასიური სვეტია, რომელიც დარბაზზე ჩრდილო-დასავლეთის მხრიდანაა მიდგმული. ნაგებობას ჩრდილო-დასავლეთის მხრიდან დროშების ჩასამაგრებლად ნახვრეტებიანი სიპი ქვა აქვს დატანებული. საქვაბე გეგმით ოთხკუთხა ფორმის ფიქალი ქვით ნაშენი ნაგებობაა. დგას დარბაზის ჩრდილო-დასავლეთით. შესასვლელი ჩრდილოეთიდან აქვს. აღმოსავლეთით პატარა სწორკუთხა სარკმელია. საჯარე საქვაბის დასავლეთითაა, იგი ყორით შემოზღუდული, ხელოვნურად მოსწორებული ტერიტორიაა (7,6 X 5 მ). შესასვლელი დასავლეთიდან აქვს. სამხრეთ კედელთან „საუფროსო სკამია“. იქვე, 20 მეტრში დაშორებით, მეორე ასეთივე საჯარეა (8,3 X 5,6 მ), შესასვლელი დასავლეთიდან აქვს. სამხრეთ კედელთან აქაც „საუფროსო სკამია“ მოწყობილი. დ. ჯინჭარაძე, საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 202.
ამღის სვეტისანგელოზის ჯვარი

სვეტისანგელოზის ჯვარი, იახსარ სვეტად ჩამოსულის ჯვარი — საკულტო ძეგლი, მდებარეობს სოფელ ამღასთან ახლოს. ხატის კომპლექსში შედის დარბაზი, ბეღელი, „დროშათ საბძანი“ კოშკი, საზარე კოშკი და გალავანი. დარბაზი გეგმით ოთხკუთხაა, ნაგებია ფიქლის მშრალი წყობით. შესასვლელი ჩრდილო-დასავლეთიდან აქვს. კარი თაღოვანია. კარს ზემოთ გარედან ოთხკუთხა ნიშია, რომელშიც ზარი კიდია. შიდა სივრცე ტიხრით ორადაა გაყოფილი. მათგან შედარებით მოზრდილი ნაწილის ცენტრში კერაა მოწყობილი, ხოლო ჩრდილოეთ კედელში ორი თახჩაა, ხოლო მეორე ნაწილის დასავლეთ კედელში სარკმელი და თახჩაა მოწყობილი. შენობა გადახურულია სიპების ორფერდა სახურავით. ბეღელი ფიქლის ქვის მშრალი წყობით ნაშენი ოთხკუთხა ნაგებობაა, რომელსაც ორფერდა საფეხუროვანი სახურავი აქვს. შესასვლელი ჩრდილო-დასავლეთიდანაა. კარი თაღოვანია. გარედან კარს ზემოთ თაროა, თაროს ზემოთ კი — ოთხკუთხა ნიში, რომელშიც ზარი კიდია. შესასვლელის მარცხენა მხარეს ეგრეთ წოდებული „საგანძე სიპია“, მის უკან, ახლოს „დროშათ საბძანი“, რომელიც გეგმით კვადრატული მცირე ზომის ყრუ კოშკურა ნაგებობაა და ნაგებია ფიქლის მშრალი წყობით. ასეთივე ნაგებობაა ბეღლის მეორე მხარეს, რომელსაც ძველ „დროშათ საბძანს“ უწოდებენ. ბეღელს სიპების ორფერდა სახურავი აქვს. საზარე კოშკი ფიქლის მშრალი წყობით ნაგები გეგმით ოთხკუთხა ყრუ ნაგებობაა, აქვს ორფერდა გადახურვა. გალავანი წრიული ფორმისაა, ნაგებია რიყის ქვით. შემორჩენილია ნაწილობრივ. დ. ჯინჭარაძე, საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 203.
ჰერმაფროდიტიზმი

ჰერმაფროდიტიზმი (ბერძნ. ღმერთ ჰერმაფროდიტის (Ερμαφρόδιτος) სახელის მიხედვით) — ორსქესიანობა, ინტერსექსუალობა; მოძველებული ტერმინი. დღესდღეობით მისი გამოყენება პრაქტიკულად აღარ ხდება. გამოიყენებოდა სქესობრივი განვითარების თანდაყოლილი დარღვევის აღსანიშნავად, როდესაც გარე სასქესო ორგანოებს აქვს როგორც ქალის, ისე მამაკაცის სასქესო ნიშნები. ასხვავებენ ნამდვილ ჰერმაფროდიტიზმს (მამაკაცისა და ქალის სასქესო (თუ შინაგანი სეკრეციის) ჯირკვალის არსებობისას) და ცრუ ანუ ფსევდოჰერმაფროდიტიზმს (ორგანიზმში მხოლოდ ქალის ან კაცის სასქესო (თუ შინაგანი სეკრეციის) ჯირკვალის არსებობისას). ჰერმაფროდიტიზმი — ბიოლოგიური და სამედიცინო ტერმინები და ცნებები
სოდომიის კანონი

სოდომიის კანონი — ისტორიაში სელექციურად ლგბტ ადამიანების დევნისათვის გამოყენებული კანონი. 2003 წელს ეს ეგრეთ წოდებული სოდომიის კანონები არაკონსტიტუციურად იქნა ცნობილი ამერიკის შეერთებული შტატების უზენაესი სასამართლოს მიერ ლოურენს ტექსასის წინააღმდეგ საქმის განხილვისას. შესავალი ლგბტ ფსიქოლოგიაში, რედ.: შორენა გაბუნია, ირაკლი ვაჭარაძე; არასამთავრობო ორგანიზაცია „იდენტობა“. სოდომიის კანონი
პანსექსუალი

პანსექსუალი — ადამიანი, რომელიც განიცდის სექსუალურ, რომანტიკულ, ფიზიკურ, და/ან სულიერ ლტოლვას ყველა სქესისა და იდენტობის მატარებელი ადამიანების მიმართ და არა მხოლოდ მათ მიმართ, ვინც ორ სტანდარტულ გენდერს მიეკუთვნება (ანუ ქალები და მამაკაცები). ეს არის ინდივიდი, რომელსაც შეიძლება ხიბლავდეს ქალები, კაცები, არაბინარული თუ ინტერსექსი ადამიანები. პრეფიქსი „pan“ ბერძული ენიდან მომდინარეობს და ნიშნავს „ყველას“ ან „ყოველს“. ტერმინი „პანსექსუალი“ 1990-იან წლებში გაჩნდა, მაგრამ პოპულარული მხოლოდ ბოლო დროს გახდა. პანსექსუალობა, როგორც მოვლენა, აქტიურად განიხილება 2010 წლიდან. სექსოლოგ ნიკი გოლდშტაინის აზრით, ამის მიზეზი არის ის, რომ თანამედროვე ახალგაზრდები მეტად უფიქრდებიან საკუთარ სექსუალობას და მის ნიუანსებს, ვიდრე წინა თაობა. ლექსიკონი, შ. გაბუნია, ჟურნალი 17 მაისი. ↑ Gender Identity/Expression and Sexual Orientation Resource Center - Pansexuality. Washington State University. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 26 ივლისი 2014. ციტირების თარიღი: 17 July 2014. ↑ A Storied Glossary of Iconic LGBT Flags and Symbols (13 June 2014). ციტირების თარიღი: 17 July 2014. ↑ Mashable publishes an up-to-date compilation of LGBT flags and symbols. GLAAD (16 June 2014). ციტირების თარიღი: 17 July 2014.
ბებრისციხე (ანანური)

ბებრისციხე — მდებარეობს სოფელ ანანურიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით, 2 კილომეტრზე, მდინარე მთიულეთის არაგვის მარჯვენა ნაპირზე. ამჟამად მოქცეულია ჟინვალჰესის წყალსაცავით დატბორილ ზონაში. განეკუთვნებოდა გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ციხე შეიცავდა განცალკევებულ კლდოვან მასივზე ცალი მხრიდან მიშენებულ ორ კოშკს და კლდეზე დაშენებულ ნაგებობას. კოშკები კლდეზე აღმოსავლეთის მხრიდან იყო მიშენებული. მათგან შედარებით უკეთ იყო შემორჩენილი სამხრეთ-აღმოსავლეთით მდებარე, გეგმით ოთხკუთხა (9 X 4,5 მ) ოთხსართულიანი კოშკი, რომელიც სამი მხრიდან სწორი კედლით იყო შემოზღუდული. შესასვლელი პირველი სართულის დონეზე — ჩრდილოეთის კედელში იყო მოწყობილი. მის მოპირდაპირედ — დაბალი თაღოვანი ღიობი, რომელიც მდინარის ნაპირთან გადიოდა. სართულის აღმოსავლეთ კედელში. ერთ დონეზე, განლაგებული იყო ერთმანეთისგან თანაბარი მანძილით დაშორებული სამი სათოფური. სამხრეთ აღმოსავლეთ კუთხესთან კლდეში ამოკვეთილი იყო სამეურნეო დანიშნულების ღრმა ორმო. მეორე სართულის აღმოსავლეთ კედელში გაჭრილი იყო ორი სარკმელი, ჩრდილოეთ კედელში — ერთი. მესამე სართულის აღმოსავლეთ კედლის შუა ნაწილში მოწყობილი იყო ფართო ღიობი. ჩრდილოეთ კედელი და სამხრეთ კედლის შემორჩენილი ნაწილი ყრუ იყო. კოშკის მეოთხე სართულს აღმოსავლეთ და ჩრდილოეთ კედლების მცირე ნაწილიღა ჰქონდა შემორჩენილი. მეორე კოშკისგან მხოლოდ ჩრდილოეთ კედლის ნაწილი იყო შემორჩენილი. ციხის მესამე, კლდის მასივის თხემზე აგებული ნაგებობიდან მხოლოდ კედლების ფრაგმენტები იკითხებოდა. თ. დვალი, ზ. კალანდაძე, საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 210-211.
ბებრისციხე (მრავალმნიშვნელოვანი)

ტოპონიმი — ბებრისციხე შეიძლება ჰქონდეს ერთ-ერთი ქვემოთ მოცემული მნიშვნელობა: ბებრისციხე — ციხე მცხეთასთან ბებრისციხე — ციხე ანანურთან
ქანაქერ-ზეითუნის რაიონი

კანაკერ-ზეითუნი — სომხეთის დედაქალაქის, ერევნის 12 რაიონიდან ერთ-ერთი. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში. რაიონს ესაზღვრება ავანის, არაბკირის, კენტრონისა და ნორ-ნორკის რაიონები. კანაკერ-ზეითუნი არაოფიციალურად იყოფა პატარა კვარტლებად. როგორიცაა კანაკერი, ნორ ზეითუნი და მონუმენტი. კანაკერ-ზეითუნი წლების განმავლობაში ერევნის ქალაქ-სატელიტად ითვლებოდა. რაიონში მრავლადაა ეკლესია-მონასტრები. 1679 წელს მიწისძვრის შედეგად ქალაქის ეს ნაწილი სასტიკად განადგურდა. 1827 წელს რაინმა გადამწყვეტი როლი ითამაშა რუსეთის ბლოკადის დროს. კანაკერ-ზეითუნის რაიონი ღვთისმშობლის ტაძარი ხაჩატურ აბოვიანის მუზეუმი რეკრეაციული პარკი ქრისტიანობის მიღების 1 700 წლისთავის მემორიალი ფრანგული უნივერსიტეტი ↑ რაიონი Yerevan.am-ზე
რევაზ არაგვის ერისთავი

სახელი — რევაზ არაგვის ერისთავი შეიძლება აღნიშნავდეს შემდეგ პიოვნებათაგანს: რევაზ I — არაგვის ერისთავი 1667-1677 წლებში რევაზ II — არაგვის ერისთავი 1731წ. (ორი თვე)
მიქელ VI

მიქელ VI მიქაელი – საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი 1420-1425 წლებში. მხარს უჭერდა საქართველოს პოლიტიკურ მთლიანობის განმტკიცებას. ალაგმა სამცხის სამთავროს ეპარქიის წინამძღოლის გერასიმე მაწყვერელის სეპარატისტული მოქმედება და ფიცი დაადებინა მას საქართველოს მეფისა და მცხეთის საპატრიარქოს ერთგულებაზე. მხარში ედგა ალექსანდრე I-ს თემურლენგის შემოსევათა შედეგად დაზიანებული სვეტიცხოვლის ტაძრის განახლება-მშენებლობაში. საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეთაურები ლომინაძე ბ., ქსე, ტ. 7, გვ. 24, თბ., 1984
სომხეთის საფეხბურთო პრემიერლიგა

სომხეთის საფეხბურთო პრემიერლიგა (სომხ. Հայաստանի ֆուտբոլի առաջնություն) — პროფესიონალური საფეხბურთო ლიგა სომხური კლუბებისთვის. წარმოადგენს სომხეთის უმაღლეს საფეხბურთო ლიგას. იმართება 1992 წლიდან სომხეთის ფეხბურთის ფედერაციის ორგანიზებით. ჩემპიონატი შემოდგომა-გაზაფხულის ფორმატით ტარდება და მასში მონაწილეობას იღებს 6 გუნდი. სეზონის ბოლოს, მე-6 ადგილზე გასულ გუნდს ანაცვლებს პირველ ლიგაში პირველ ადგილზე გასული გუნდი. ყველაზე მეტჯერ ქვეყნის ჩემპიონი ერევნის „პიუნიკი“ გახდა. კლუბმა 14-ჯერ მოიპოვა ტიტული. მოქმედი გამარჯვებულია ერევნის „ალაშკერტი“. 1936–91 წლებში სომხეთის საფეხბურთო ჩემპიონატი ტარდებოდა როგორც საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის რეგიონული შეჯიბრი. 1992 წელს დაარსდა სომხეთის ფეხბურთის ფედერაცია. იმავე წელს შეიქმნა სომხეთის უმაღლესი საფეხბურთო ლიგა, რომელსაც 1999 წელს დაერქვა სომხეთის საფეხბურთო პრემიერლიგა. 1992, 1995 და 1997 წლებში ჩემპიონატი გაიმართა გაზაფხული-შემოდგომის სისტემით, ხოლო 1995–96 და 1996–97 წლების სეზონები გაიმართა შემოდგომა-გაზაფხულის სისტემით. ჩემპიონატში მონაწილეობას იღებს 6 გუნდი, მატჩები იმართება 6 წრედ. ჩემპიონატის გამარჯვებული მონაწილეობს ჩემპიონთა ლიგის პირველ საკვალიფიკაციო ეტაპზე, ხოლო მე-2 და მე-3 ადგილზე გასული გუნდები ევროპა ლიგის პირველ საკვალიფიკაციო ეტაპზე. პრემიერლიგა სომხეთის ფეხბურთის ფედერაციის ოფიციალურ საიტზე (სომხური), (რუსული), (ინგლისური) Armenia - List of Champions
არამ სარქისიანი

არამ სარქისიანი (სომხ. Արամ Սարգսյան; დ. 2 იანვარი, 1961) — სომხეთის პრემიერ-მინისტრი 1999 წლის 3 ნოემბრიდან 2000 წლის 2 მაისამდე. ვაზგენ სარქისიანის ძმა. 2001 წელს დააარსა ოპოზიციური პარტია — „რესპუბლიკა“. მან მხარი დაუჭირა ოპოზიციის ლიდერს ლევონ ტერ-პეტროსიანს 2008 წლის სომხეთის საპრეზიდენტო არჩევნებში. სარქისიანი აირჩიეს სომხეთის ეროვნულ ასამბლეაში 2012 წლის მაისში, მაგრამ მან უარი თქვა თანამდებობაზე. არამ სარქისიანის ბიოგრაფია ↑ Government biographyAccessed 2 April 2009. 2 April 2009. ↑ "WORLD BANK: World Bank President expresses cocondolences & continued economic support for Armenia." M2 Presswire November 16, 1999 ↑ No Thanks: Party leader Sargsyan joins Ter-Petrosyan in giving up mandate
IPad Pro

iPad Pro — კორპორაცია Apple-ის პლანშეტი, ანონსირებული 2015 წლის 9 სექტემბერს. იგი წარმოადგენს iPad-ის ახალ ვარიანტს, რომელსაც გააჩნია ყველაზე დიდი დისპლეი ამ ოჯახში — 12,9 დიუმი. ახალ პლანშეტ iPad Pro-ს გააჩნია ახალი პროცესორი Apple A9X, 4GB ოპერატიული მეხსიერება,  სტილუსის (Apple Pencil) და Split View რეჟიმის მხარდაჭერა iOS 9-ში, რომელიც გვაძლევს საშუალებას, რომ გავუშვათ 2 აპლიკაცია ერთდროულად (ასევე ეს ფუნქცია ხელმისაწვდომია iPad Air 2-ზე და iPad Mini 4-ზე). პლანშეტის „გული“ არის ახალი პროცესორი Apple A9X, მესამე თაობის 64-ბიტიანი არქიტექტურით, რომელსაც აქვს 1,8-ჯერ მეტი სისწრაფე, ვიდრე Apple A8X რომელიც გამოიყენება iPad Air 2-ში. პლანშეტში ასევე არის დამატებული „coprocessor“ M9. ეფლი ამტკიცებს, რომ ახალი პლანშეტი გამომმუშავებლობითობაში არის 80% ძლიერი ვიდრე ნებისმიერი პორტატიული PC და ამიტომაც მას შეუძლია იმუშაოს, ძლიერი მონაცემების მქონე აპლიკაციებთან როგორიცაა მაგალითად iMovie. ავტონომური მუშაობის დრო არის 10 საათამდე, ვებ-სერგინგის რეჟიმში, Wi-Fi-ის მეშვეობით. Retina დისფლეი Multi - Touch დისფლეი, დიაგონალით 12,9 დიუიმი, LED განათებით და IPS ტექნოლოგიით პიქსელების რეზოლუცია 2732×2048 (264 პიქსელი/დიუიმი) ოლეოფობური საფარი, მდგრადობა თითის ანაბეჭდების მიმართ  სრულად ლამინირებული დისფლეი * ანტი სხივების ამრეკლავი საფარი     8 მეგაპიქსელიანი  კამერა ავტო - ფოკუსირება სახეების დაფიქსირება სინათლის სენსორი  უკანა პანელზე ხუთლინზიანი ობიქტიბი ჰიბრიდული ინფრაწითელი - ფილტრი დიაფრაგმა ƒ/2.4 HDR სურათები პანორამული გადაღება სერიული გადაღება შეხებით ფოკუსირება ვიდეოს გადაღების დროს ვიდეოს სტაბილიზაცია სამჯერადი გაზრდა  ვიდეოს გადაღების დროს ვიდეოს 1080p გადაღება (30კადრი/წმ), 720p (60კადრი/წმ) 1.2 მეგაპიქსელიანი კამერა  HD - ვიდეო 720p  FaceTime ვიდეოკავშირი  Wi-Fi-ით ან ფიჭური ქსელით.  სახის დაფიქსირება Wi‑Fi (802.11a/b/g/n/ac); ორი დიაპაზონი (2,4 გიგაჰერცი და 5 გიგაჰერცი) MIMO Bluetooth 4.2 ტექნოლოგია Wi‑Fi (802.11a/b/g/n/ac); ორი დიაპაზონი (2,4გიგაჰერცი და 5 გიგაჰერცი) MIMO Bluetooth 4.2 ტექნოლოგია GSM/EDGE CDMA EV-DO Rev. A и Rev. B UMTS/HSPA/HSPA+/DC‑HSDPA LTE4 მარტო მონაცემები iPad Pro Lightning to USB connector 12W USB Power Adapter დაბეჭდილი დოკუმენტაცია Apple სტიკერები (2 ცალი) ლანგრის ამოსაღები სამაგრი Sim - ბარათისთვის მარტო Wi-Fi+Cellular მოდელისთვის) iPad Pro-ში გამოიყენება nano-Sim ფორმატი. iPad Pro-ს ფასი აშშ-ში. Apple Pencil ფასი არის $99,  ხოლო Smart Keyboard-ის $169. Apple Introduces iPad Pro Featuring Epic 12.9-inch Retina Display. // Apple, 2015-9-9. http://www.apple.com/apple-events/september-2015/ (10.09.2015).
ნეკროლოგი

ნეკროლოგი (ბერძ. νεκρός — მკვდარი, λόγος — სიტყვა) — საგაზეთო ჟურნალისტიკის ერთ-ერთი ჟანრი. როგორც წესი, ხორციელდება მცირე მემორიალური მასალის სახით, რომელიც უახლოეს წარსულში ვინმეს სიკვდილთან დაკავშირებით ქვეყნდება მედიაში. გავრცელებული პრაქტიკაა აგრეთვე ნეკროლოგების განთავსება იმ დაწესებულებებში, რომლებშიც მუშაობდა დაღუპული, ზოგიერთ ქვეყანაში კი — ქუჩებსა და საზოგადოებრივ ადგილებში. ნეკროლოგის მთავარი მიზანია მკითხველს შეატყობინოს ადამიანის სიკვდილის შესახებ. ამასთანავე ნეკროლოგი ხშირად მოიცავს გარდაცვლილის ცხოვრების აღწერას, მის დამსახურებებს საზოგადოების წინაშე, სიკვდილის მიზეზებს. ხშირ შემთხვევაში თანამედროვე ნეკროლოგი არის მცირე ზომის ჩანაწერი გამოცემის ერთ-ერთ ბოლო გვერდზე და, ჩვეულებრივ, მოიცავს სამძიმარს გარდაცვლილის ნათესავებისა და ახლობლებისადმი. როგორც წესი, ნეკროლოგი არ გამოირჩევა დიდი მოცულობით და იუწყება მხოლოდ ყველაზე მნიშვნელოვან მოვლენებს გარდაცვლილის ცხოვრებისა. ხშირად ნეკროლოგში დართულია ინფორმაცია გარდაცვლილის დამარხვის ადგილისა და თარიღის შესახებ. თვითონ ჩანაწერი ხშირად ისაზღვრება შავი ჩარჩოთი, რაც სიმბოლურად გლოვას გამოხატავს. ნეკროლოგის მაგალითები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-02-27. ციტირების თარიღი: 2015-10-03. ↑ ნეკროლოგის შედგენის წესები (მაგალითი). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-03-21. ციტირების თარიღი: 2013-03-18.
ისააკ ტეილორი

ისააკ ტეილორი (ინგლ. Isaac Taylor; დ. 17 აგვისტო 1787 — გ. 28 ივნისი 1865) — ინგლისელი მწერალი ისტორიისა და ფილოსოფიის განხრით, მხატვარი, გამომგონებელი. იგი იყო ონგარელი ისააკ ტეილორის უფროსი გადარჩენილი ვაჟი. დაიბადა ლავენჰემში (საფოლკის საგრაფო) 1787 წლის 17 აგვისტოს. მოგვიანებით ოჯახთან ერთად გადავიდა კოლჩესტერში, შემდეგ კი, 1810 წლის მიწურულს, ონგარში. ოჯახური ტრადიციის შესაბამისად, ისააკი სწავლობდა მხაზველობასა და გრავიორობას. წიგნის ილუსტრატორად რამდენიმეწლიანი მუშაობის შემდეგ მან იგრძნო ლიტერატურისადმი სიყვარული. 1812-1816 წლებში იგი ცხოვრობდა ინგლისის დასავლეთში და თროის დიდ ნაწილს ატარებდა ილფრაკუმსა და მერაზიონში თავის დასთან, ჯეინთან, ერთად. დაახლოებით 1815 წელს, სულპიციუს სევერუსის ნაშრომების წყალობით, ტეილორმა დაიწყო წმინდა მამების შესახებ ლიტერატურის შეგროვება. მალევე ფრენსის ბეკონის ნაშრომმა „De augmentis“ მასში ინდუქციური ფსიქოლოგიისადმი ინტერესი გააღვიძა. 1818 წელს ოჯახის მეგობარმა, ჯოზაია კონდერმა, მოგვიანებით „Eclectic Review-ის“ რედაქტორმა, ტეილორი დაითანხმა, შეერთებოდა უკვე არსებულ მუშათა შტატს, რომელშიც იყვნენ რობერტ ჰოლი, ჯონ ფოსტერი, ოლინფუს გრეგორი. 1825 წელს ტეილორი დასახლდა სოფელ სტენფორდ-რივერსში (ონგარიდან დაახლოებით ორ მილში), ძველ ფერმერულ სახლში. ამავე წლის 17 აგვისტოს დაქორწინდა თავისი დის დაქალ ელისაბედზე, ჯეიმზ მედლენდის მეორე ქალიშვილზე. ლიტერატურაში შეტანილი წვლილისთვის 1862 წელს ტეილორი დაჯილდოვდა Civil list pension-ის გრანტით 200 ფუნტის ოდენობით. სამი წლის შემდეგ, 1865 წლის 28 ივნისს, იგი გარდაიცვალა სოფელ სტენფორდ-რივერსში. ↑ 1.0 1.1 Benezit Dictionary of Artists — OUP, 2006. — ISBN 978-0-19-977378-7 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q217595"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q24255573"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1547776"></a> ↑ SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #117615307 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ Library of the World's Best Literature / C. D. Warner — 1897. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q952614"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19098835"></a> ↑ 6.0 6.1 6.2 Taylor, Isaac (1787—1865) ვიკითეკაში