laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
რობერტ გასკოინ-სესილი

რობერტ გასკოინ-სესილი (/ˈɡæskɔɪn ˈsɪsəl/;  ; დ. 3 თებერვალი, 1830 – გ. 22 აგვისტო, 1903) — ბრიტანელი სახელმწიფო მოღვაწე და კონსერვატი პოლიტიკოსი, რომელიც სამჯერ დანიშნეს გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ მინისტრის თანამდებობაზე. გარდა პრემიერ-მინისტრობისა, იყო გაერთიანებული სამეფოს საგარეო საქმეთა მინისტრიც. თემთა პალატაში პირველად 1854 წელს აირჩიეს, იგი ედუარდ სმიტ-სტენლის კონსერვატიულ მთავრობაში 1866-1867 წლებში დანიშნეს ბრიტანეთის ინდოეთის სახელმწიფო მდივნად. 1874 წელს, ბენჯამინ დიზრაელის დროს, ხელმეორედ გახდა ბრიტანეთის ინდოეთის სახელმწიფო მდივანი, ხოლო 1878 წელს დაინიშნა საგარეო საქმეთა მდივნად და წამყვანი როლი ითამაშა ბერლინის კონგრესში. 1881 წელს დიზრაელის გარდაცვალების შემდეგ გახდა დიდი ბრიტანეთის პარლამენტის ზედა პალატის კონსერვატი ლიდერი. 1885-1886 წლებში უილიამ გლადსტონი ჩაანაცვლა და გახდა დიდი ბრიტანეთის პრემიერ-მინისტრი. ამის შემდეგ ორჯერ დანიშნეს ამ თანამდებობაზე, 1902 წელს პოსტი დაუთმო ძმისშვილს, არტურ ბალფურს. გარდაიცვალა 1903 წელს. ↑ 1.0 1.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 2.0 2.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 3.0 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 Lundy D. R. The Peerage <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q67129259"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q21401824"></a> ↑ 4.0 4.1 Find a Grave — 1996. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q63056"></a> ↑ 5.0 5.1 GeneaStar <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q98769076"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3100478"></a> ↑ 6.00 6.01 6.02 6.03 6.04 6.05 6.06 6.07 6.08 6.09 6.10 Kindred Britain <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q75653886"></a> ↑ Plarr's Lives of the Fellows <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q51726418"></a> ↑ Styled Lord Robert Cecil before the death of his elder brother in 1865, Viscount Cranborne from June 1865 until his father died in April 1868, and then the Marquess of Salisbury
რევაზ ცირეკიძე

რევაზ ცირეკიძე (დ. 28 მარტი, 1934, ქუთაისი, საქართველოს სსრ — გ. 27 იანვარი, 2007, თბილისი, საქართველო) — ქართველი საბჭოთა მოფარიკავე, საბჭოთა კავშირის სამგზის ჩემპიონი ჭაბუკთა შორის, სსრკ-ის ჩემპიონატების ორგზის ვერცხლის პრიზიორი, სამგზის ოქროს მედლის მფლობელი, მელბურნის ოლიმპიადის მონაწილე, ბუდაპეშტის საერთაშორისო ფესტივალის ჩემპიონი, ეროვნებათა საერთაშორისო ტურნირის ვერცხლის მედალოსანი. რევაზ ცირეკიძე გარდაიცვალა თბილისში 2007 წლის 17 იანვარს. დაკრძალულია საბურთალოს სასაფლაოზე. ბერიშვილი ე. (მთ. რედ.), „სპორტის ენციკლოპედია“, თბ., 2006, გვ. 593 გაზ. „ლელო“, №22, 29 იანვარი, 2007 ↑ Sports-Reference.com <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18002875"></a> ↑ https://dspace.nplg.gov.ge/bitstream/1234/263365/1/Lelo_2007_N22.pdf
ვახტანგ ბარბაქაძე

ვახტანგ ბარბაქაძე (დ. 1945, ბაღდათი) — ქართველი ბიოლოგი, მეცნიერი, ქიმიკოსი. 1968 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ქიმიისა და კვების ტექნოლოგიის ფაკულტეტი ინჟინერ-ტექნოლოგის სპეციალობით. 1970-1974 წლებში მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის მცენარეთა ბიოქიმიის ინსტიტუტის უმცროს მეცნიერ თანამშრომლად. 1974-1977 წლებში იყო საბჭოთა კავშირის მეცნიერებათა აკადემიის ნ. დ. ზელინსკის სახელობის ორგანული ქიმიის ინსტიტუტის ასპირანტი (ქალაქი მოსკოვი). 1978 წელს იქვე დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია და მიენიჭა ქიმიის მეცნიერებათა კანდიდატის ხარისხი. 1978-1982 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის მცენარეთა ბიოქიმიის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერი თანამშრომელი. 1982-1985 წლებში საქართველოს მინისტრთა საბჭოს მეცნიერებისა და ტექნიკის სახელმწიფო კომიტეტის მთავარი სპეციალისტი. 1985-1989 წლებში ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიორგანული ქიმიის დარგობრივი ლაბორატორიის უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი. 1989-2001 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის იოველ ქუთათელაძის სახელობის ფარმაკოქიმიის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი, 2001 წლიდან წამყვანი მეცნიერ თანამშრომელი. 1999 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის სერგი დურმიშიძის სახელობის ბიოქიმიისა და ბიოტექნოლოგიის ინსტიტუტში და მიენიჭა ბიოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორის ხარისხი. 1996 წელს უტრეხტის უნივერსიტეტის (ქალაქი უტრეხტი, ნიდერლანდები) მიწვეული მეცნიერ მკვლევარი (უტრეხტის უნივერსიტეტის სტიპენდია). 2002 წელს უტრეხტის უნივერსიტეტის (ქალაქი უტრეხტი, ნიდერლანდები) მიწვეული მეცნიერ მკვლევარი ნიდერლანდების სამეცნიერო კვლევების ორგანიზაციის (NWO) გრანტი. 2006-2017 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის იოველ ქუთათელაძის ფარმაკოქიმიის ინსტიტუტის მცენარეული ბიოპოლიმერების ლაბორატორიის ხელმძღვანელი, მთავარი მეცნიერ თანამშრომელი. 2017 წლიდან თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის იოველ ქუთათელაძის ფარმაკოქიმიის ინსტიტუტის მცენარეული ბიოპოლიმერების და ბუნებრივ ნივთიერებათა ქიმიური მოდიფიკაციის დეპარტამენტის ხელმძღვანელი, მთავარი მეცნიერ თანამშრომელი. 2004 — საქართველოს სახელმწიფო პრემია, მეცნიერებისა და ტექნიკის დარგში (ერთობლივი გამარჯვება) საქართველოს მეცნიერებისა და ტექნიკის დარგის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები 1993-2004 წლებში, თბ., 2012, გვ. 176 ვახტანგ ბარბაქაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ამბროსი პერტია

ამბროსი პერტია (დ. 5 სექტემბერი, 1968, ბათუმი) — ქართველი გეოგრაფი ასევე ექიმი ონკო-უროლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (2006), პროფესორი. 1992 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1992-1993 წლებში იყო უროლოგიის სამეცნიერო-კვლევითი უნივერსიტეტის ინტერნი. 1993 წელს — ბათუმის ცენტრალური საავადმყოფოს ექიმი-უროლოგი; 1993-1995 წლებში — უროლოგიის სამეცნიერო-კვლევითი უნივერსიტეტის კლინიკური ორდინატორი ხოლო 1995 წლიდან — ამავე უნივერსიტეტის მეცნიერ-თანამშრომელი. ავტორია სამეცნიერო ნაშრომებისა, რომლებიც ეხება შარდის ბუშტის ინვაზიური კიბოს მკურნალობის საკითხებს. უროლოგიის ეროვნული ცენტრის კლინიკური დირექტორი, ლაპარასკოპიული სამსახურის ხელმძღვანელი, ასოცირებული პროფესორი. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — დაიცვა 1997 წელს „მამაკაცებში შარდის ბუშტის კიბოს შარდსადენ მილში გავრცობისა და ურეთრექტომიის საკითხისათვის“. სადოქტორო დისერტაციის თემა — დაიცვა 2006 წელს „თირკმელუჯრედოვანი კიბოს მკურნალობა და პროგნოზირების აქტუალური საკითხები“. ევროპის უროლოგთა ასოციაცია, წევრი (1996-) ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში: თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია, თბ., 2000, გვ. 233 საქართველოს მეცნიერებათა დოქტორები, 1992-2006/შემდგ. და რედ.: ჯაფარიძე ი., თბ., 2012, გვ. 360 ამბროსი პერტია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ლევან დუმბაძე

ლევან დუმბაძე (დ. 9 აპრილი, 1897 — გ. 1947) — ქართველი სამხედრო პირი. ცნობილი ლოტბარის ანტონ დუმბაძის შვილიშვილი, სამხედრო ინჟინრის, გენერალ-მაიორ სამსონ დუმბაძის ვაჟი ლევან დუმბაძე 1897 წლის 9 აპრილს დაიბადა. დაამთავრა სიმბირსკის კადეტთა კორპუსი, კონსტანტინეს საარტილერიო სასწავლებელი. პირველი მსოფლიო ომში იყო 26-ე საარტილერიო ბრიგადის ოფიცერი, შტაბს-კაპიტანი. 1918 წლიდან იბრძოდა თეთრგვარდიელთა მხარეს მოხალისეთა არმიასა და სამხრეთ რუსეთის შეიარაღებულ ძალებში, III საარტილერიო დივიზიონში. 1919 წლის 11 იანვარს მიენიჭა კაპიტნის წოდება. 1919 წლის აპრილიდან ხელმძღვანელობდა III ქვეითი დივიზიის ბატარეას, შემდეგ — დროზდოვის საარტილერიო ბრიგადის ბატარეას, 1919 წლის 10 ნოემბრიდან კი — I ქვეითი ბრიგადის საარტილერიო დივიზიონის I ბატარეას. მსახურობდა რუსული არმიის არტილერიის II ბატარეის მეთაურად პოლკოვნიკის წოდებით. დაჯილდოებული იყო წმინდა ნიკოლოზ სასწაულმოქმედის ორდენით. 1925 წლის შემოდგომიდან ალექსეევის საარტილერიო დივიზიონის შემადგენლობაში იმყოფებოდა იუგოსლავიაში. ცხოვრობდა ბელგრადში. იყო არტილერიის ოფიცერთა საზოგადოებისა და გენერალ ალექსანდრე კუტეპოვის ხელმძღვანელობით მოქმედი სამხედრო ორგანიზაციის — POBC-ის წევრი. რამდენჯერმე იმყოფებოდა სსრკ-ში. მსახურობდა რუსულ კორპუსში, 1942 წლიდან კორპუსის შტაბის კავშირგაბმულობის სამსახურში, შემდეგ — უკრაინის სახალხო რესპუბლიკის პოლიციაში. 1947 წლის დეკემბერში მოკლეს მიუნხენში. რუსეთის არმიის გენერლები იყვნენ ლევან დუმბაძის ბიძები — ივანე, ნიკოლოზი, იოსები და მიხეილი. სამხედროები იყვნენ მისი ძმებიც: რევაზ დუმბაძე, სამხრეთ რუსეთის სამხედრო ძალების კორნეტი და გიორგი დუმბაძე, კაპიტანი, იბრძოდა თეთრგვარდიელთა რიგებში აღმოსავლეთის ფრონტზე. ემიგრაციაში იმყოფებოდა ამერიკაში, ლოს-ანჟელესში. ჯავახიშვილი ნიკო. ლევან სამსონის ძე დუმბაძე // ქართული დიპლომატია. 2004. გვ. 195-196 ლევან დუმბაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
კალუში (რეპ-ჯგუფი)

კალუში (ინგლ. Kalush) — უკრაინული რეპ ჯგუფი, რომელიც შეიქმნა 2019 წელს. ჯგუფი შედგება დამაარსებელი და რეპერი ოლეჰ ფსიუკიგან, მულტი-ინსტრუმენტალისტი იჰორ დედენჩუკისგან და პროდიუსერი/მოცეკვავე KylymMen. დიდენჩუკი ასევე ელექტრო-ფოლკ ჯგუფის „Go_A“ წევრია, რომელიც წარმოადგენდა უკრაინას 2021 წლის ევროვიზიის სიმღერის კონკურსში .
რუხი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ტერმინით „რუხი“ შეიძლება აღნიშნულის იყოს: რუხი — სოფელი ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში; რუხი — მდინარე ენგურის ნაპირზე გაშენებული დასავლეთ საქართველოს ერთი უძველესი ქალაქი; რუხი — შუა საუკუნეების ციხესიმაგრე დასავლეთ საქართველოში, ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის სოფელ რუხში; რუხი — ფერი.
ალექსანდრე გრუზინოვი

ალექსანდრე გრუზინოვი (დ. 1884 — გ. 1 თებერვალი, 1935) — ქართველი სამხედრო პირი. გრუზინოვების საგვარეულოს ფუძემდებელი იმერელი აზნაური რომანოზ ნამჩევაძე, დაახლოებით 1728 წელს დასახლებულა მდინარე დონის პირას, სტანიცა სტაროჩერკასკში. მისმა უფროსმა ვაჟმა იოსებმა ცოლად შეირთო კაზაკის ქალი, გვარად აფანასიევა, რომლისგანაც შეეძინა ხუთი ვაჟი: ევგრაფი, პეტრე, რომანი, ათანასე და ნიკოლოზი. ისინი გრუზინოვების გვარით შევიდნენ რუსეთის ისტორიაში. ძმები რუსეთის იმპერიის გამოჩენილი მოღვაწეები იყვნენ. კერძოდ, ევგრაფ გრუზინოვმა თავი გამოიჩინა პოლონეთთან და შვედეთთან ომში. 1796 წელს ჩამოაყალიბა კაზაკთა ლაიბ-გვარდიის პოლკი, რომელსაც სათავეში თავადვე ჩაუდგა. იყო გვარდიის პოლკოვნიკი და მრავალი ორდენის კავალერი. კაზაკთა ლაიბ-გვარდიის პოლკოვნიკი იყო მისი უმცროსი ძმაც — პეტრე გრუზინოვი, რომელმაც თავი ისახელა ოჩაკოვისა და რიმნიკის ბრძოლებში. ორივე ძმა იმპერატორ პავლე I–ის თავნებობის მსხვერპლი გახდა. ათანასე თევდორეს ძე გრუზინოვმაც, თავის წინაპართა მსგავსად, სამოღვაწეო ასპარეზად სამხედრო საქმე აირჩია. დაიბადა 1884 წელს სტანიცა სტაროჩერკასკში, დაამთავრა დონის კადეტთა კორპუსი და კონსტანტინეს საარტილერიო სასწავლებელი. იყო „ვოისკოვოი სტარშინა“, დონელ კაზაკთა VIII საარტილერიო დივიზიონის მეთაური. მსახურობდა დონის არმიაში. 1918 წლის იანვარ-თებერვალში ეკავა ზემოხსენებული თანამდება, ზაფხულიდან კი ხოპერისა და დონის პარტიზანული დივიზიის არტილერიის ინსპექტორად დაინიშნა. 1919 წლის იანვარში პოლკოვნიკის წოდებით სათავეში ჩაუდგა I მსროლელ ბატარეას. 1920 წლის მარტიდან პარტიზანთა დივიზიის სემილეტის ბატარეის მეთაური იყო. 1920 წლის ივნისიდან მსახურობდა რუსულ არმიაში, ხოლო იმავე წლის 1 ოქტომბრიდან ყირიმიდან ევაკუაციამდე იყო დონის II ცხენოსანი საარტილერიო დივიზიონის მეთაური, რომელთან ერთადაც ევაკუირებულ იქნა კუნძულ ლემნოსზე. 1925 წლის შემოდგომიდან დონის კაზაკთა V პოლკის შემადგენლობაში იმყოფებოდა ბულგარეთში, სადაც დარჩა კიდეც ემიგრანტის სტატუსით. ათანასე გრუზინოვი გარდაიცვალა 1935 წლის 1 თებერვალს სოფიაში. ჯავახიშვილი ნიკო. ათანასე თევდორეს ძე გრუზინოვი (ნამჩევაძე) // ქართული დიპლომატია. 2004. გვ. 194-195 ალექსანდრე გრუზინოვი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
კონგლომერატი (ეკონომიკა)

კონგლომერატი (ლათ. conglomerates — დაგროვილი, შეგროვებული) — ფირმების გაერთიანება, ზოგჯერ იურიდიული პირი, რომელიც მოიცავს კომპანიებს, რომლებიც ეწევიან სამეწარმეო საქმიანობას ეკონომიკის სხვადასხვა სექტორში. კონგლომერატები ძირითადად დამახასიათებელია განვითარებად და განვითარებულ ბაზრებზე (მაგალითად: BRICS-ის ქვეყნები, შვეიცარია, იაპონია), ასევე მრავალპროფილიანი კომპანიები. სახელმწიფო და მუნიციპალურ ადმინისტრაციაში, კონგლომერატი შეიძლება ეწოდოს ქალაქებს ან მთელი რეგიონებს, რომლებიც რეალურად შერწყმულია ერთმანეთთან ეკონომიკურად, მაგრამ იმართება ცალკე. როგორც წესი, კონგლომერატები იქმნება მსხვილი კომპანიის მიერ სხვადასხვა ინდუსტრიის და საქმიანობის სფეროს რამდენიმე ათეული მცირე და საშუალო ზომის ფირმის შეძენით, რომლებსაც არ აქვთ წარმოების, მარკეტინგული ან სხვა ფუნქციური კავშირები ერთმანეთთან. კონგლომერატები არის საჯარო კომპანიები, რომელთა აქციები ივაჭრება საფონდო ბირჟებზე, ჩვეულებრივ, მათი აქტივების წმინდა ღირებულების დისკონტით. ყველაზე ცნობილი კონგლომერატული კომპანიებია: General Electric(ინგლისური)ქართ., Virgin Group(ინგლისური)ქართ., Sony, Panasonic, Hitachi და სხვა. კონგლომერატი ↑ მოხელის სამაგიდო ლექსიკონი / გაეროს განვითარების პროგრამა. შემდგ.: სამსონ ურიდია და სხვ. რედ. ვაჟა გურგენიძე. თბილისი. 2004. 483გვ. ISBN 99940-0-063-2
ხარისთვალა

ხარისთვალა — დაბა საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ამბროლაურის მუნიციპალიტეტში, ნიკორწმინდის თემში. მდებარეობს შაორის წყალსაცავთან, ტყიბული-ამბროლაურის საავტომობილო გზაზე. დაბის სტატუსი მიიღო 1956 წელს. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით დაბაში არავინ ცხოვრობს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 437. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ 2.0 2.1 2.2 Cities and towns of Georgia pop-stat.mashke.org ↑ 3.0 3.1 საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის შედეგბი, ტომი I. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2003). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-09-28. ციტირების თარიღი: 7 დეკემბერი, 2016.
კიაზო რაქვიაშვილი

კიაზო რაქვიაშვილი (დ. 22 მარტი, 1936, თბილისი) — ქართველი გეოგრაფი და მეცნიერი. 1959 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი ინჟინერ-გეოლოგის სპეციალობით. 1959-1964 წლებში მუშაობდა თბილისის გაზიფიკაციის სამმართველოში ინჟინრად; 1964-1982 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის პრეზიდიუმში ბიოლოგიის განყოფილების სწავლულ მდივნად; 1982 წლიდან ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის უნივერსიტეტში უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელია. 1960 წლიდან მონაწილეობდა საქართველოს მღვიმეების და გამოქვაბულების კვლევაში. მისი სამეცნიერო მოღვაწეობის სფერო მოიცავს კარსტის განვითარების გეოლოგიური, გეომორფოლოგიური და ჰიდროგეოლგიური პირობების შესწავლის პრობლემებს, მღვიმეების და კარსტული წყლების დაცვის და სამეურნეო ათვისების საკითხებს. ამასთან დაკავშირებით გამოქვეყნებული აქვს 40 სამეცნიერო ნაშრომი, რომელთა უმეტესი ნაწილი უცხო ქვეყნების გამოცემებშია დაბეჭდილი. სპელეოლოგი. საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის სპელეოლოგიური კომისია (შემდგომში საბჭო), სწავლული მდივანი (1964-) საქართველოს სპელეოლოგთა ეროვნული საზოგადოება, სწავლული მდივანი (1989-) სპელეოლოგთა საერთაშორისო კავშირი, დარგობრივი კომისიის ბიუროს წევრი ქართველი მოგზაურები, გეოგრაფები, ბუნების მკვლევარნი: ენციკლოპედიური ცნობარი, თბ., 2003, გვ. 223 კიაზო რაქვიაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
კონგლომერატი (მრავალმნიშვნელოვანი)

კონგლომერატი შეიძლება აღნიშნავდეს: კონგლომერატი (ეკონომიკა) — ფირმების გაერთიანება კონგლომერატი (გეოლოგია) — დანალექი ქანი
ცეზარ ლოთიაშვილი

ცეზარ ლოთიაშვილი (დ. 17 აგვისტო, 1943, ქუთაისი — გ. 2017) — ქართველი ინჟინერი, სპორტსმენი. 1960-1963 წლებში სწავლობდა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტზე, სამრეწველო და სამოქალაქო მშენებლობის სპეციალობით. სწავლა გააგრძელა მოსკოვის საინჟინრო გეოდეზიის, აეროფოტოგადაღებისა და კარტოგრაფიის ინსტიტუტში, რომელიც დაამთავრა 1967 წელს და მიენიჭა ინჟინერ-გეოდეზისტის კვალიფიკაცია. 1967-1970 წლებში მუშაობდა სსრკ ნავთობის მრეწველობის სამინისტროს, საძიებო ექსპედიციის ინჟინერ-ტოპოგრაფად, უფროს ინჟინერ გეოდეზისტად, საძიებო პარტიის უფროსად. 1970-1976 წლებში იყო სსრკ ნავთობის მრეწველობის სამინისტროს საძიებო ექსპედიციის უფროსი. 1976 წელს ბრუნდება საქართველოში და მუშაობას იწყებს საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს №4 სამშენებლო ტრესტის სისტემაში უფროს სამუშაოთა მწარმოებლად (უბნის უფროსად). 1977-1983 წლებში წყალტუბოს საქალაქო საბჭოს აღმასკომის დაქვემდებარებაში არსებული საპროექტო ბიუროს უფროსად. 1983-1985 წლებში იყო სამშენებლო-სამონტაჟო რაზმ „ხიდმშენი-108“-ს მთავარი ინჟინერ-გეოდეზისტი. 1985-2001 წლებში მუშაობდა შპს „კომუნპროექტი“-ს ინჟინერ-დამპროექტებლად. 2001-2004 წლებში ქუთაისის „SOS ბავშვთა სოფელი“-ს მშენებლობის მთავარ ინჟინრად. 2005-2006 წლები იყო შპს „იმერეთმშენი“-ს ტექნიკური დირექტორი. 2006-2007 წლებში შპს „ჰარმონია-92“-ის ტექნიკური დირექტორი. 2007-2009 წლებში მუშაობდა შპს „ბიზნეს-კომფორტი“-ს მთავარ ინჟინრად. 2010 წელს შპს „RDI“-ს, „ზუგდიდი-მესტიის“ საავტომობილო გზის მშენებლობის სამუშაოთა კოორდინატორად. 2010-2014 წლებში მუშაობდა შპს „კომუნპროექტი“-ს ინჟინერ-დამპროექტებლად. მისი მონაწილეობითა და ხელმძღვანელობით ყაზახეთში საძიებო პარტიის უფროსად მუშაობის პერიოდში, აღმოჩენილ იქნა ნავთობის საბადოები: „დემირ-ბაბა“, „ბუზაჩი“, „ჩუკუროი“ და მიწისქვეშა მტკნარი წყლის ტბა „ტიუ-სუ“. ასევე მისი უშუალო მონაწილეობით დაპროექტებულ და აშენებულ იქნა კომუნალური სფეროს, ჯანდაცვისა და თავდაცვის სამინისტროს, ასევე ინფრასტრუქტურული დანიშნულების არაერთი მნიშვნელოვანი ობიექტი. თანამშრომლობდა, როგორც მიწვეული ექსპერტი სხვადასხვა სამშენებლო და საპროექტო ორგანიზაციებთან. არის 20-მდე სტატიისა და მონოგრაფიის ავტორი. აკადემიკოს ვ. პ. ალექსეევ-შემიაკინთან ერთად გამოცემუი ჰქონდა სამი სახელმძღვანელო სამარქშეიდერო საქმესა და გეოდეზიაში (1971-1975). ახალგაზრდობის წლებში მისდევდა სპორტს. მრავალწლიანი შრომითი საქმიანობისა და დამსახურებისათვის მიღებული ჰქონდა საუწყებო ჯილდოები და საპატიო სიგელები. სსრკ სპორტის ოსტატი (კლასიკურ ჭიოდაობა) საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია, წიგნი 2, თბ., 2021, გვ. 167-168 ცეზარ ლოთიაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ხოველიარი

ხოველიარი (ოფიციალურად ხოველიარის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Jovellar) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ალბაის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 17 795 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 23 ბარანგაის. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Jovellar, Albay : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 29 December 2018.
ლიბონი (ალბაი)

ლიბონი (ოფიციალურად ლიბონის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Libon) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი ალბაის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 75 073 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 47 ბარანგაის. Official Municipal Website of Libon დაარქივებული 2009-05-11 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Libon, Albay : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 29 December 2018.
მალილიპოტი

მალილიპოტი (ოფიციალურად მალილიპოტის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Malilipot) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ალბაის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 40 857 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 18 ბარანგაის. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Malilipot, Albay : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 29 December 2018.
მალინაო (ალბაი)

მალინაო (ოფიციალურად მალინაოს მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Malinao) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი ალბაის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 47 395 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 29 ბარანგაის. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Malinao, Albay : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 29 December 2018.
მანიტო (ალბაი)

მანიტო (ოფიციალურად მანიტოს მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Manito) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ალბაის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 26 162 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 15 ბარანგაის. General Map of the Municipality of Manito[მკვდარი ბმული] ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Manito, Albay : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 29 December 2018
ოასი (ალბაი)

ოასი (ოფიციალურად ოასის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Oas) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი ალბაის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 66 084 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 53 ბარანგაის. Municipality of Oas დაარქივებული 2022-06-08 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Oas, Albay : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 29 December 2018
პიო-დურანი

პიო-დურანი (ოფიციალურად პიო-დურანის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Pio Duran) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი ალბაის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 49 070 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 33 ბარანგაის. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Pio Duran, Albay : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 29 December 2018.
პოლანგი

პოლანგი (ოფიციალურად პოლანგის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Polangui) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი ალბაის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 89 176 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 44 ბარანგაის. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Polangui, Albay : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 29 December 2018
რაპუ-რაპუ

რაპუ-რაპუ (ოფიციალურად რაპუ-რაპუს მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Rapu-rapu) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი ალბაის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 36 151 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 34 ბარანგაის. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Rapu-Rapu, Albay : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 29 December 2018.
სანტო-დომინგო (ალბაი)

სანტო-დომინგო (ოფიციალურად სანტო-დომინგოს მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Santo Domingo) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ალბაის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 37 765 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 23 ბარანგაის. DILG Regional Office No. 5 (Bicol Region) დაარქივებული 2010-08-07 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Santo Domingo, Albay : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 29 December 2018
ტივი (ალბაი)

ტივი (ოფიციალურად ტივის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Tiwi) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი ალბაის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 56 444 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 25 ბარანგაის. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Tiwi, Albay: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 29 December 2018.