laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სუბალპური სარტყელი

სუბალპური სარტყელი — სიმაღლებრივი ბუნებრივი სარტყელი ზომიერი და სუბტროპიკულ განედების მთებში, სადაც ძირითადად სუბალპური მცენარეულობა და ჰავაა. მდებარეობს ალპური სარტყელსა და მთა-ტყის (ნოტიო რაიონებში) ან მთა-სტეპის (მშრალ რაიონებში) სარტყელს შორის. სუბალპური სარტყლის სიმაღლებრივი მდებარეობა დამოკიდებულია ადგილის განედზე, კალთის ექსპოზიციასა და ჰავის კონტინენტურობაზე. ალპებსა და დასავლეთ კავკასიონზე სუბალპური სარტყელი მდებარეობს 1700—2300 მ სიმაღლეზე, ჰიმალაის სამხრეთ კალთებზე — 3200—400 მ-ზე. დამახასიათებელია მთა-მდელოს ლანდშაფტები (სუბალპური მაღალბალახეულობა განვითარებული მთა-მდელოს ნიადაგებზე) და თოვლის სქელი საბურველი 6—8 თ განმავლობაში, რაც აბრკოლებს ხემცენარეულობის განვითარებას. სუბალპური სარტყელში საუკეთესო საზაფხულო საძოვრებია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 589.
IRB-ის თბილისის თასი 2013

თბილისის თასი 2013 — საერთაშორისო სარაგბო ტურნირის თბილისის თასის პირველი გათამაშება. მატჩები გაიმართა საქართველოს დედაქალაქ თბილისში, ავჭალის სტადიონზე. მასპინძელი საქართველოს ეროვნული ნაკრების გარდა, ტურნირში მონაწილეობა აგრეთვე მიიღო ურუგვაის ნაკრები, მზარდი ირლანდია და სამხრეთ აფრიკის საპრეზიდენტო XV. ↑ ივნისში საქართველო თბილისის თასს უმასპინძლებს. რაგბის საერთაშორისო საბჭო (9 აპრილი, 2013). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-04-27. ციტირების თარიღი: 23 აპრილი, 2013.
ამბროლაურის სახვითი ხელოვნების მუზეუმი

ამბროლაურის ხელოვნების მუზეუმი — სახვითი ხელოვნების მუზეუმი საქართველოში, ქალაქ ამბროლაურში, თამარ მეფის ქუჩის 4 ნომერში. დაფუძნებულია 1965 წელს. მუზეუმში დაცულია ლ. გუდიაშვილის, ელ. ახვლედიანის, დ. კაკაბაძის, უ. ჯაფარიძის, ა. ვარაზის, ბ. ქუთათელაძის, ე. ბაღდავაძის, ქ. მაღალაშვილის, დ. ერისთავის, ზ. ნიჟარაძის, რ. სტურუას, ნ. მეტონიძის, კ. გურულის, ნ. ბოტკოველის, შ. ჩლაიძის და სხვა ქართველ მხატვართა ფერწერული, გრაფიკული, კერამიკული, სკულპტურული ნამუშევრები, ჭედური ხელოვნების ნიმუშები. მუზეუმში დაცულია 565 ექსპონატი. წლის განმავლობაში მუზეუმს 800 დამთვალიერებელზე მეტი სტუმრობს. მუზეუმის ფართობი: 250 კვ/მ მუდმივი ექსპოზიცია: 150 კვ/მ პერიოდული გამოფენები: 25 კვ/მ საცავები: 50კვ/მ მუზეუმი მუშაობს ყოველდღე, ორშაბათის გარდა, 10 სთ-დან 17 სთ-მდე. მუზეუმში შესასვლელი ბილეთების ფასი უფროსებისათვის 1 ლარს, ხოლო ბავშვებისა და სტუდენტებისათვის 0.50 ლარს შეადგენს. საქართველოს მუზეუმების სია www.georgianmuseums.ge ↑ ამბროლაურის სახვითი ხელოვნების მუზეუმი
ვალიედუპარი

ვალიედუპარი (ესპ. Valledupar) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ჩრდილო-აღმოსავლეთ კოლუმბიაში, სესარის დეპარტამენტის დედაქალაქი. 1550 წელს იგი ესპანელმა კონკისტადორმა ერნანდო დე სანტანამ დააარსა. მდებარეობს სიერა-ნევადო-დე-სანტა-მარტასა და სერანია-დელ-პერიხის მთებს შორის, ხეობაში, მდინარე გუატაპურისა და სესარის ნაპირებთან. ვალიედუპარი რეგიონისა და სესარის დეპარტამენტის მნიშვნელოვანი სასოფლო-სამეურნეო და აგრო-სამრეწველო ცენტრია, ყოველწლიურად ქალაქი მასპინძლობს ვალიენატო-ლეგენდის ფესტივალს. 1980-ან, 1990-იან და 2000-იანი წლების დასაწყისში ქალაქი ჩართული იყო კოლუმბიის შეიარაღებულ კონფლიქტში, რამაც მას მნიშვნელოვანი ზიანი მიაყენა. ვალიედუპარში მდებარეობს კოლუმბიის ერთ-ერთი ყველაზე თანამედროვე და უსაფრთხო ციხეები. კოლუმბიის ქალაქების სია City of Valledupar – official website დაარქივებული 2007-09-27 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური) ოფიციალური საიტი] ↑ Alcaldia Valledupar: Historia de Valledupar დაარქივებული 2007-09-27 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური) valledupar.gov.co Accessed 8 October 2006. ↑ "From Colombia's Upper Class, Rebel and His Foil Diverged", New York Times(ესპანური) Accessed 8 October 2006. ↑ INPEC: Instituto Nacional Penitenciario; listado de Carceles დაარქივებული 2007-07-01 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური) inpec.gov.co Accessed 8 October 2006.
არმენია (კოლუმბია)

არმენია (ესპ. Armenia) — ქალაქი კოლუმბიაში, კინდიოს დეპარტამენტის დედაქალაქი. მდებარეობს კოლუმბიის სამ უდიდეს ქალაქს — ბოგოტას (290 კილომეტრით დასავლეთით), მედელინსა და კალის შორის. საშუალო წლიური ტემპერატურა 8 °C- 22 °C-ს შეადგენს. ქალაქი 1889 წლის 14 ოქტომბერს ხესუს მარია ოკამპომ დააარსა. იაგუარებზე ნადირობის სიყვარულის გამო მას ზედემტსახელად „ტიგრეროს“ (ვეფხვის მკვლელი) ეძახდნენ. მიწა მან ანტონიო ერერასგან შეიძინა, რაშიც ასი პესო გადაუხადა ოქროს მონეტებში. ოკაპომ ჯერ სავაჭრო ცენტრი ააშენა, შემდეგ კი ტერიტორია მოსახლეებს მიჰყიდა. დაარსებიდან ექვსი თვის შემდეგ, 1890 წლის აგვისტოშო, მოსახლეობამ 100 ადამიანს მიაღწია, რის შემდეგაც ის მთავრობამ კანონიერად სცნო. თავდაპირველად ქალაქს ვილია-ოლგინი ერქვა, იმჟამინდელ პრეზიდენტ კარლოს ოლგინ მალიარინოს პატივსაცემად. ამჟამინდელი სახელი სავარაუდოდ იმ სომხების პატივსაცემად ეწოდა, რომლებიც 1894-97 წლებში, დასავლეთ სომხეთში ოსმალეთის იმპერიის მიერ მოწყობილ მასობრივ ხოცვა-ჟლეტას ემსხვერპლნენ. ხშირად ქალაქს ზედემტსახელად „სიუდად-მილაგროს“ (სასწაულების ქალაქი) უწოდებენ. საკმაოდ სწრაფად ხდება არმენიის ურბანული ზრდა-განვითარება. ადგილობრივი ეკონომიკა დღემდე ეფუძნება ყავისა და ბანანის წარმოებას. მნიშვნელოვნად ვითარდება ტურიზმი. ერთ-ერთი ქუჩა ქალაქის ხედი ანდების ფონზე აეროპორტი კოლუმბიის ქალაქების სია ოფიციალური საიტი
დენიელ ო’კონელი

დენიელ ო’კონელი (ირლ. Dónal Ó Conaill; დ. 6 აგვისტო, 1775, კერი — გ. 15 აგვისტო, 1847, გენუა) — ირლანდიის ეროვნული მოძრაობის მოღვაწე, მისი ლიბერალური ფრთის ლიდერი. 1823 წელს დააარსა კათოლიკური ასოციაცია, რომელიც სათავეში ჩაუდგა კათოლიკეებისათვის პასიური საარჩევნო უფლების მოპოვებისათვის ბრძოლას. კათოლიკეების ემანსიპაციის აქტის ჩატარების (1829) შემდეგ ირლანდიის ფრაქციას მეთაურობდა ინგლისის პარლამენტში, მხარს უჭერდა ინგლის-ირლანდიის 1801 უნიის გაუქმების მოთხოვნას. 1840 წელს მონაწილეობდა რიპილერების ასოციაციის დაარსებაში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 515.
ბუენავენტურა (კოლუმბია)

ბუენავენტურა (ესპ. Buenaventura) — საპორტო ქალაქი კოლუმბიაში, ვალიე-დელ-კაუკის დეპარტამენტში. წარმოადგენს კოლუმბიის მთავარ პორტს წყნარ ოკეანეზე. 2011 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 362 625 ადამიანს შეადგენს. ფართობით დაახლოებით ლოს-ანჯელესის ტოლია. ქალაქი 1540 წელს ესპანელმა კონკისტადორებმა დააარსეს. ამ დროისთვის ეს ტერიტორია ადგილობრივი ბუსკახას ხალხით იყო დასახლებული. 1600 წელს ის ინდიელებმა დაანგრიეს, თუმცა მოგვიანებით კვლავ აღდგა. ბუენავენტურის აყვავება 1914 წელს პანამის არხის გახსნის შემდეგ დაიწყო. კოლუმბიის ქალაქების სია ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2021-12-04 საიტზე Wayback Machine.
პურასე (კაუკა)

პურასე (ესპ. Purace) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კაუკის დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 16.892 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 707 კმ²-ია. კაუკის დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
როსასი (კაუკა)

როსასი (ესპ. Rosas) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კაუკის დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12.666 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 42.091 კმ²-ია. კაუკის დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
სან-სებასტიანი (კაუკა)

სან-სებასტიანი (ესპ. San Sebastian) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კაუკის დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 976 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 436 კმ²-ია. კაუკის დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
სანტა-როსა (კაუკა)

სანტა-როსა (ესპ. Santa Rosa) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კაუკის დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9.579 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 3.198 კმ²-ია. კაუკის დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
სანტანდერ-დე-კილიჩაო (კაუკა)

სანტანდერ-დე-კილიჩაო (ესპ. Santander de Quilichao) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კაუკის დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 80.653 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 518 კმ²-ია. კაუკის დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
სილვია (კაუკა)

სილვია (ესპ. Silvia) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კაუკის დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 30.960 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 662.4 კმ²-ია. კაუკის დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
სოტარა (კაუკა)

სოტარა (ესპ. Sotará) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კაუკის დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15.894 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 574 კმ²-ია. კაუკის დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
სუარესი (კაუკა)

სუარესი (ესპ. Suarez) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კაუკის დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 19.244 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 389.87 კმ²-ია. კაუკის დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
სუკრე (კაუკა)

სუკრე (ესპ. Sucre) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კაუკის დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6.028 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 56.28 კმ²-ია. კაუკის დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
ტიმბიო

ტიმბიო (ესპ. Timbío) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კაუკის დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 30.028 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 205 კმ²-ია. კაუკის დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
ტიმბიკი (კაუკა)

ტიმბიკი (ესპ. Timbiqui) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კაუკის დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6028 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1813 კმ²-ია. კაუკის დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
ტორიბიო (კაუკა)

ტორიბიო (ესპ. Toribío) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კაუკის დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 26.512 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 412 კმ²-ია. კაუკის დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
ტოტორო (კაუკა)

ტოტორო (ესპ. Totoro) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კაუკის დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17.430 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 421.98 კმ²-ია. კაუკის დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
ვილია-რიკა (კაუკა)

ვილია-რიკა (ესპ. Villa Rica) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კაუკის დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15.000 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 74.3 კმ²-ია. კაუკის დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
ანდების რეგიონი (კოლუმბია)

კოლუმბიის ანდები — ყველაზე დასახლებული რეგიონი კოლუმბიაში. აქვეა განთავსებული ყველა დიდი ქალაქი. ასევე ის იყო კოლუმბიამდელი პერიოდის ცივილიზაციების მნიშვნელოვანი კერა. კოლუმბიის ანდები იყოფა სამ ძირითად ნაწილად, რომლებსაც ერთად უწოდებენ კორდილიერებს (ესპანურად აღნიშნავს მთათა მასივს). დასავლეთი კორდილიერები ესაზღვრება წყნარი ოკეანის სანაპიროს, აქ მდებარეობს ქალაქი კალი, ცენტრალური კორდილიერები მდებარეობს კაუკას და მაგდალენას მდინარეებს შორის აქ არის ქალაქები: მედელინი, მანისალესი და პერეირა, ხოლო მესამე ნაწილი არის აღმოსავლეთი კორდილიერები რომელიც გაწოლილია ჩრდილო-აღმოსავლეთით გუახირის ნახევარკუნძულის მიმართულებით, აქ მდებარეობს დედაქალაქი ბოგოტა, ბუკარამანგა და კუკუტა. რეგიონის კლიმატი და მცენარეული საფარი იცვლება ზღვის დონიდან სიმაღლის მიხედვით, თუმცა შეიძლება გამოიყოს რამდენიმე ძირითადი არეალი: 1000 მეტრამდე ცხელი ჰავის ზონა, 1000-2000 მეტრის დონეზე თბილი ჰავის ზონა სადაც ცხოვრობს მოსახლეობის უმეტესობა და 2000-3200 ცივი ჰავის ზონა, ალპური ზონა 3200-4600 და 4600-ს ზემოთ ყინულის ზონა. რეგიონში მდებარეობს მუნჩიკუს ეროვნული პარკი და ფარალონეს-დე-კალის პარკი. დასავლეთი კორდილიერები ცენტრალური კორდილიერები აღმოსავლეთი კორდილიერები ↑ (ესპანური) MEMO: Natural Regions of Colombia Memo.com.co Accessed 22 August 2007.
იან ჰენდრიკ ოორტი

იან ჰენდრიკ ოორტი (ნიდერლ. Jan Hendrik Oort; დ. 28 აპრილი, 1900, ფრანეკერი — გ. 5 ნოემბერი, 1992, ლეიდენი) — ნიდერლანდელი ასტრონომი. ლეიდენის უნივერსიტეტის პროფესორი (1935). 1924 წლიდან მუშაობდა ლეიდენის ასტრონომიულ ობსერვატორიაში. 1927 წელს ვარსკვლავებზე დაკვირვებით შეიმუშავა გალაქტიკის დიფერენციაციული ბრუნვის აღმოჩენის ბრუნვის მეთოდი, მანვე ამ გზით დაამტკიცა გალაქტიკის ბრუნვა. 1938 წელს შექმნა ვარსკვლავთა განაწილების სივრცული სიმკვრივის განსაზღვრის მეთოდი. იკვლევდა აგებულებასა და ვარსკვლავთშორის გარემოს. 1935-1948 წლებში იყო საერთაშორისო ასტრონომიული კავშირის გენერალური მდივანი, 1958-1961 წლებში კი პრეზიდენტი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 539. ↑ 1.0 1.1 Biografisch Portaal — 2009. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1868372"></a> ↑ 2.0 2.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 3.0 3.1 KNAW Past Members <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q21491701"></a> ↑ 4.0 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 4.6 4.7 Leidse Hoogleraren <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q23667505"></a> ↑ 5.0 5.1 Gran Enciclopèdia Catalana — Grup Enciclopèdia, 1968. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18696256"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2664168"></a> ↑ 6.0 6.1 Brozović D., Ladan T. Hrvatska enciklopedija — LZMK, 1999. — 9272 გვრ. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1264934"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q429032"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18446"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1789619"></a> ↑ 7.0 7.1 Annuaire prosopographique : la France savante / B. Delmas — 2009. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55740543"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2926731"></a> ↑ 8.0 8.1 8.2 Czech National Authority Database <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q13550863"></a> ↑ Оорт Ян Хендрик // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #12017989X // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a>
აგუაჩიკა

აგუაჩიკა (ესპ. Aguachica) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სესარის დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 103 944 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 976.26 კმ²-ია. სესარის დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
ასტრეა (სესარი)

ასტრეა (ესპ. Astrea) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სესარის დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18.394 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 563.14 კმ²-ია. სესარის დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
ბესერილი

ბესერილი (ესპ. Becerril) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სესარის დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15 584 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1144 კმ²-ია. სესარის დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
ბოსკონია

ბოსკონია (ესპ. Bosconia) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სესარის დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 30.334 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 609 კმ²-ია. სესარის დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
ჩიმიჩაგუა

ჩიმიჩაგუა (ესპ. Chimichagua) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სესარის დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 31.116 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 568 კმ²-ია. სესარის დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
ჩირიგუანა

ჩირიგუანა (ესპ. Chiriguaná) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სესარის დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 21 494 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 131.59 კმ²-ია. სესარის დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
კოდასი

კოდასი (ესპ. Codazzi) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სესარის დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 65.844 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1.739 კმ²-ია. სესარის დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
კურუმანი

კურუმანი (ესპ. Curumaní) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სესარის დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 42.000 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 931 კმ²-ია. სესარის დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
ელ-კოპეი

ელ-კოპეი (ესპ. El Copey) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სესარის დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 24.368 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 968.1 კმ²-ია. სესარის დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
ელ-პასო (სესარი)

ელ-პასო (ესპ. El Paso) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სესარის დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 292 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 823 კმ²-ია. სესარის დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
გამარა (სესარი)

გამარა (ესპ. Gamarra) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სესარის დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14.472 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 320 კმ²-ია. სესარის დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
გონსალესი (სესარი)

გონსალესი (ესპ. González) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სესარის დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8.859 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 75.2 კმ²-ია. სესარის დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
ლა-გლორია (სესარი)

ლა-გლორია (ესპ. La Gloria) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სესარის დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14.173 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 736 კმ²-ია. სესარის დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
ლა-ხაგუა-დე-იბირიკო

ლა-ხაგუა-დე-იბირიკო (ესპ. La Jagua de Ibirico) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სესარის დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 21.386 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 728.93 კმ²-ია. სესარის დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
მანაურე (სესარი)

მანაურე (ესპ. Manaure) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სესარის დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 968 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 126.4 კმ²-ია. სესარის დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
გარდამავალი მხედრული

გარდამავალი მხედრული X-XI საუკუნეებში გავრცელებული ქართული მხედრული დამწერლობის ქვესახეობაა; ასოთა მოხაზულობები ნუსხურიდან მხედრულისაკენ გარდამავალ საფეხურს წარმოადგენენ; აქედან მომდინარეობს ქართული დამწერლობის ამ სახეობის დასახელებაც. ხშირად მოიხსენიება მდივანმწიგნობრულის სახელწოდებითაც. გარდამავალი მხედრულითაა შესრულებული X-XI საუკუნეების ისტორიული საბუთები, მათ შორის ბაგრატ IV-ის ცნობილი ორი სიგელი; აგრეთვე ხელნაწერთა ზოგიერთი მინაწერი და ეპიგრაფიკული წარწერები. ხელნაწერ საბუთებში, განსაკუთრებით კი ბაგრატის სიგელში ოპიზარი და მიჯნაძორელი მამების მიმართ (1054—1072 წლები), გარდამავალ მხედრულს ახასიათებს ნუსხურისათვის დამახასიათებელი კუთხოვანი ფორმების მომრგვალება. ამგვარი მომრგვალება, ზოგიერთი მკვლევარის აზრით, შესაძლოა ინდივიდუალური ხელწერის ნიშანი იყოს. სხვა შემთხვევებში, განსაკუთრებით ეპიგრაფიკულ ძეგლებში, გარდამავალი მხედრულის ასოთა ფორმები ინარჩუნებენ კუთხოვან ფორმებს. გარდამავალ მხედრულს ახასიათებს აგრეთვე ასოთა გადაბმები; მხედრულის შემდგომი განვითარების შედეგად გადაბმები კიდევ უფრო დაიხვეწა და მხედრული კალიგრაფიის აუცილებელ ელემენტად იქცა. გარდამავალი მხედრულის მაგალითი, ფრაგმენტი ბაგრატ IV-ის სიგელიდან, XI საუკუნე. „გურგენ : მეფეთა : მეფისაი : პაპისა : ჩემისა : ბ~გტ კურაპალა ...“ აღსანიშნავია, რომ ივანე ჯავახიშვილი გარდამავალ მხედრულს ორ ნაწილად ყოფდა; წიგნური ვარიანტის აღსანიშნავად მან შემოიღო ტერმინი ნუსხახუცური მრგლოვანი, ხოლო საბუთების ხელის აღსანიშნავად — ნუსხახუცური მწიგნობრული დამწერლობა. მკვლევართა უმრავლესობა მიიჩნევს, რომ ამგვარი დაყოფა ზედმეტია; ტერმინი გარდამავალი მხედრული ამ ორივეს მოიცავს, ტერმინოლოგიურ დაქუცმაცებას კი საფუძვლად უდევს არა დამწერლობათა განვითარების სხვადასხვა საფეხური, არამედ წერილობითი ძეგლების შინაარსობრივი მხარე. მხედრული ნუსხური „ენციკლოპედია „ქართული ენა“, თბილისი, 2008, გვ. 104 ელენე მაჭავარიანი, მხედრული დამწერლობის ადრეული ნიმუშები. — კრ.: „მრავალთავი“ (ფილოლოგიურ-ისტორიული ძიებანი), III, თბილისი, 1973 ივანე ჯავახიშვილი, ქართული დამწერლობათამცოდნეობა ანუ პალეოგრაფია. — თხზ., ტ. 9, ნაკვ. 1, თბილისი, 1996
ზურაბ იაშვილი

ზურაბ იაშვილი (დ. 3 ნოემბერი, 1936 — გ. 12 აგვისტო, 1987) — ქართველი მომღერალი და მეცნიერი. საქართველოს დამსახურებული არტისტი (1970). ვოკალისტი, მუსიკოსი (ელექტრო-ორგანი, ჰარმონიკა), მოღვაწეობდა ანსამბლ „ორერაში“. დაარსებიდან (1958-1987) ზურაბ იაშვილმა „ორერასთან“ ერთად 70-ზე მეტ ქვეყანაში იმოგზაურა. 1959 წელს დაამთავრა თბილისის უცხო ენათა ინსტიტუტი, 1978 წელს მოსკოვის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტი, 1982 წელს კი — ლენინგრადის კულტურის ინსტიტუტი. დაიცვა დისერტაცია თემაზე: „ფოლკლორის როლი მასობრივ კულტურულ-საგანმანათლებლო მუშაობაში“. მუშაობდა საქართველოს ფილარმონიის საესტრადო სამმართველოს უფროსად. ეკუთვნის რამდენიმე ნოვატორული იდეა. მაგალითად, მისი წინადადებით ჩატარდა „ორერას“ კონცერტები ღია ცის ქვეშ მეტეხის პლატოზე, მღეროდენენ იმ ქვეყნის ენაზე, სადაც ტარდებოდა ანსამბლის გასტროლები და სხვა. გადაღებულია ფილმში „ორერა, სრული სვლით!“ (1970). ზურაბ იაშვილი მძიმე ავადმყოფობის შედეგად, 1987 წლის 12 აგვისტოს გარდაიცვალა, 50 წლის ასაკში. ზურაბ იაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ზურაბ იაშვილი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ↑ საქართველოს სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს უწყებები. 1970. #2. გვ. 34 ↑ Ансамбль "Орэра . Эркин Тузмухамедов. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-03-12. ციტირების თარიღი: 2013-05-31.
დასავლეთი კორდილიერები (კოლუმბია)

დასავლეთი კორდილიერები — კოლუმბიური ანდების სამი განყოფილებიდან ყველაზე დაბალი. მისი საშუალო სიმაღლეა 2000 მეტრი, ხოლო უმაღლესი მწვერვალია სერო-ტატამა 4250 მ სიმაღლით. ის იწყება სამხრეთში კოლუმბიური მასივიდან, რომელიც მდებარეობს ნარინიოს დეპარტამენტში და გადაჭიმულია ჩრდილოეთით პარამილოს მასივამდე ანტიოკიის და კორდობის დეპარტამენტებამდე. მასივის დასავლეთი მხარე მიეკუთვნება კოლუმბიის წყნარი ოკეანის რეგიონს. მდინარე სან-ხუანით იწყება მთავარი წყალგამყოფი ქედი, ხოლო მასივის აღმოსავლეთი ნაწილი ეკუთვნის მდინარე კაუკას აუზს. მასივის ჩრდილო და ჩრდილო-აღმოსავლეთ ატლანტიკური ფერდობი იწყება ატრატო და სინუ მდინარეებით. მასივის უდიდესი მწვერვალია კერო ტატამა. მასივი მოიცავს ხუთ ეროვნულ პარკს, ასევე ორ ეროვნულ დაცულ ტერიტორიას, ორ ლოკალურად დაცულ ტერიტორიას და ორ რეკრეაციულ ტერიტორიას. კოლუმბიის გეოგრაფია ანდების რეგიონი ცენტრალური კორდილიერები აღმოსავლეთი კორდილიერები