laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
შავი სარკე (ეპიზოდების სია)

„შავი სარკე“ — ბრიტანული ტელესერიალი, რომლის ავტორია ჩარლი ბრუკერი. მას აწარმოებს Zeppotron, Endemol-ისთვის. სერიალის შინაარსის და სტრუქტურის აღწერისას ბრუკერმა აღნიშნა: „ყოველ ეპიზოდში განსხვავებული მსახიობები, განსხვავებული ადგილი და განსხვავებული რეალობაც კი არის. მაგრამ ყოველი მათგანი აღწერს, თუ როგორ ვცხოვრობთ ამჟამად და როგორ ვიცხოვრებდით ათი წუთის შემდეგ, თუკი ინერტულები ვიქნებოდით.“ 2015 წლის სექტემბერში Netflix-მა მწარმოებლებს შეუკვეთა სერიალის მესამე სეზონი, შემდგარი 12 ეპიზოდისგან, რომელიც მოგვიანებით დაიწყო ორ ცალკე სეზონად, ყოველ მათგანში ექვსი ეპიზოდით. მესამე სეზონი გამოვიდა 2016 წლის 21 ოქტომბერს. დღეისთვის სულ გამოსულია სერიალის 13 ეპიზოდი. „შავი სარკე“ Netflix-ზე „შავი სარკე“ დაარქივებული 2017-11-23 საიტზე Wayback Machine. Channel 4-ზე შავი სარკე, ეპიზოდების სია — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ Broker, Charlie (1 December 2011). „ჩარლი ბრუკერი: ჩვენი გაჯეტებისადმი ინტერესის ბნელი მხარე“. The Guardian. ციტირების თარიღი: 17 December 2011. ↑ Birnbaum, Debra. (25 September 2015) ‘Black Mirror’ Lands at Netflix. Variety. ციტირების თარიღი: 25 August 2017. ↑ Brooker, Charlie. (2 August 2016) Two seasons of six. Twitter. ციტირების თარიღი: 14 November 2016. ↑ Schwindt, Oriana. (27 July 2016) Netflix Announces Premiere Dates for 'Black Mirror,' 'Gilmore Girls'. Variety. ციტირების თარიღი: 14 November 2016. ↑ 5.0 5.1 Smith, Reiss. (October 26, 2017) Black Mirror season 4 release date: When is Black Mirror season 4 out? Trailer, cast, more. ციტირების თარიღი: November 5, 2017 ↑ 6.0 6.1 Ramos, Dino-Ray. (November 25, 2017) ‘Black Mirror’ Season Four Trailer: Good Parenting Takes A Dark Turn In Jodie Foster’s ‘Arkangel’. ციტირების თარიღი: November 26, 2017 ↑ 7.0 7.1 7.2 Top 30 Programmes. BARB. ციტირების თარიღი: 19 April 2015.
მიკის თეოდორაკისი

მიკის თეოდორაკისი (ბერძ. Μιχαήλ (Μίκης) Θεοδωράκης, ˈmicis θeoðoˈɾacis; დ. 29 ივლისი, 1925 — გ. 2 სექტემბერი, 2021, ათენი) — ბერძენი კომპოზიტორი, რომელმაც 1000-ზე მეტი სიმღერა დაწერა. იგი აგრეთვე არის ფილმების „ბერძენი ზორბა“, „ძეტა“ და „სერპიკო“ მუსიკის ავტორი. აგრეთვე „მაუტჰაუზენის ტრილოგიის“, იგივე „მაუტჰაუზენის არიის“ ავტორი. თეოდორაკისი ითვლება საბერძნეთის ყველაზე ცნობილ ცოცხალ კომპოზიტორად. დაჯილდოებულია ლენინური პრემიით. მან ბავშვობა მიტილინიში, კეფალინიაში და ტრიპოლიში გაატარა. პატარაობაშივე ფიქრობდა კომპოზიტორობაზე. პირველი კონცერტი 17 წლისამ მოაწყო. ათენში გაემგზავრა 1943 წელს. 1954 წელს ცოლთან, მირტო ალტინოგლუსთან ერთად პარიზში წავიდა. 1957 წელს მან მოსკოვის მუსიკალურ ფესტივალზე მოიგო ოქროს მედალი. არის რამდენიმე ოპერის ავტორი, მათ შორის – „მედეას“ (რომელიც შეასრულა ბილბაოში), „ელექტრას“ (პრემიერა გაიმართა ლუქსემბურგში) და „ანტიგონეს“ (პირველად წარადგინა ათენში). 1964 წელს როგორც ერთიანი მემარცხენე დემოკრატიული პარტიის წევრი, საბერძნეთის პარლამენტში მოხვდა. ოფიციალური საიტი ↑ John Chrysochoos, Ph.d. (17 November 2010). Ikaria - Paradise in Peril. Dorrance Publishing, გვ. 24. ISBN 978-1-4349-8240-7. ციტირების თარიღი: 1 November 2012. „Theodorakis the internationally renowned Greek composer“  ↑ 2.0 2.1 (1 August 2004) Greece: A Primary Source Cultural Guide. The Rosen Publishing Group, გვ. 86. ISBN 978-0-8239-3999-2. ციტირების თარიღი: 1 November 2012. „Considered Greece's greatest living composer, Theodorakis has written many scores.“  ↑ Athensnews Interview: Theodorakis’ call to arms Famous composer Theodorakis addresses protesters during a rally against a new austerity package, outside the University of Athens, in 2011. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-07-03. ციტირების თარიღი: 2017-11-27. ↑ 4.0 4.1 Mike Gerrard (3 March 2009). National Geographic Traveler: Greece, 3rd Edition. National Geographic Society, გვ. 47–. ISBN 978-1-4262-0396-1. ციტირების თარიღი: 1 November 2012. „The most famous Greek musician of contemporary times is undoubtedly Mikis The- odorakis (born 1925), best known for“  ↑ Embassy of Greece International conference honors renowned composer Mikis Theodorakis' 80th birthday An international conference dedicated to the work of famous music composer Mikis Theodorakis in honor of his 80th birthday, kicked off on Friday in Hania, Crete. დაარქივებული 2011-06-05 საიტზე Wayback Machine. ↑ Dimitris Keridis (28 July 2009). Historical Dictionary of Modern Greece. Scarecrow Press, გვ. 150–. ISBN 978-0-8108-5998-2. ციტირების თარიღი: 3 November 2012.  ↑ Yearbook of the Great Soviet Encyclopedia (in Russian). Moscow: Sovetskaya Enciklopediya. 1983 ↑ 8.0 8.1 Γιωργος ΑρΧιμανδριτης (2007). Σε πρωτο προσωπο: Μικης Θεοδωρακης. Ελληνικα Γραμματα. ISBN 978-960-442-911-0. ციტირების თარიღი: 8 November 2012.
იბნის ბრძოლა

იბნის ბრძოლა — ბრძოლა იერუსალიმის სამეფოსა, რომელსაც მეთაურობდა ევსტასი დე გრენიე და ფატიმიანთა სახალიფოს შორის. გაიმართა იბნასთან, ასკალონსა და იაფას შორის 1123 წელს. ბრძოლაში ჯვაროსნებმა გაიმარჯვეს. პირველი ჯვაროსნული ლაშქრობის დროს იერუსალიმის დაპყრობის შემდეგ, ფატიმიანთა ვეზირი — ალ-აფდალ შაჰანშაჰი თითქმის ყოველწლიურად აწყობდა ლაშქროებს 1099-1107 წლებში, იერუსალიმის ახლადშექმნილ სამეფოში. ეგვიპტელთა არმიამ გადაიხადა სამი ბრძოლა რამლასთან 1101, 1102 და 1105 წლებში, მაგრამ საბოლოო ჯამში ეს ყველაფერი უშედეგო აღმოჩნდა. ამის შემდეგ ვეზირმა პირადად გადაწყვიტა სანაპირო ქალაქ ასკალონზე ლაშქრობა. 1123 წელს ახლამა ვეზირმა მოაწყო მთავარი შეტევა ჯვაროსანთა მიწებისკენ. ფატიმიანებს დაგეგმილი ჰქონდათ სანაპირო ქალაქის — იაფის დაპყრობა. ამ დროს ეგვიპტურ არმიას შეადგენდა სუდანელი მშვილდოსნები, რომლებსაც დახმარებას უწევდა მსუბუქად შეიარაღებული არაბული და ბერბერული კავალერია. ფატიმიანთა საუბედუროდ, ევროპული კავალერია უკეთესად იყო შეიარაღებული, მწყობრს არ არღვევდა და კარგი სამიზნეც ჰქონდათ. იბნასთან, მოგვიანებით აქ აშენდა იბელინის ციხესიმაგრე (1141), ფატიმიანთა არმია შეეჯახა ჯვაროსანთა ცხენოსან რაინდებს, მსუბუქ კავალერიას, შუბოსნებს და მშვილდოსნებს. ბრძოლა მცირე ხანს გაგრძელდა, რადგან ეგვიპტელთა ჯარებმა ვერ გაუძლეს რაინდთა კავალერიის შეტევებს. ფულკერ შარტრელი წერს: „ეს ბრძოლა დიდხანს არ გაგრძელებულა, რადგან ჩვენმა მტრებმა დაინახეს ჩვენი შეიარაღებული ძალების (შეიარეღებული რაინდები) წინსვლა შესანიშნავი წესრიგით და მათი ცხენოსნები გაიქცნენ, ჩავარდნენ პანიკაში, ნაცვლად გამოეყენებინათ ეს შესატევად. მათი ქვეითები დახოცილნი იქნენ“. Smail, R. C. (1995), Crusading Warfare 1097-1193, New York: Barnes & Noble Books, ISBN 1-56619-769-4 ↑ Smail 1995, გვ. 84 ↑ Smail 1995, გვ. 87
იდრის ელბა

იდრისა აკუნა ელბა, უფრო მეტად ცნობილი როგორც იდრის ელბა (/ˈɪdrᵻs ˈɛlbə/, დ. 6 სექტემბერი, 1972) — ინგლისელი მსახიობი, პროდიუსერი, მუსიკოსი და DJ. ყველაზე მეტად ცნობილია HBO-ს სერიალში „მოსმენა“ ნაკროტრაფიკოს სტრინგერ ბელის, BBC One-ის სერიალში „ლუთერი“ ჯონ ლუთერის და ბიოგრაფიულ ფილმში „მანდელა: გრძელი გზა თავისუფლებისკენ“ ნელსონ მანდელას როლებით. წარსულში ნომინირებული იყო ოქროს გლობუსზე მინისერიალში ან სატელევიზიო ფილმში საუკეთესო მსახიობის კატეგორიაში და მიიღო ერთი ჯილდო, ხოლო ემიზე ნომინირებული იყო ხუთჯერ. ელბა აგრეთვე მონაწილეობს ფილმებში „ამერიკელი განგსტერი“ (2010), „მძარცველები“ (2010), „თორი“ (2011), „პრომეთე“ (2012), „წყნარი ოკეანის ტიტანები“ (2013), „თორი: ბნელი სამყარო“ (2013) და „მხეცები არსაიდან“ (2015) – უკანასკნელისთვის კი ნომინირებული იყო BAFTA-ზე და ოქროს გლობუსზე საუკეთესო მსახიობი კაცისთვის მეორეხარისხოვან როლში. 2016 წელს გაახმოვანა შეფი ბოგო ფილმში „ზოოტოპია“, შერ ხანი „ჯუნგლების წიგნში“, ფლუკი ანიმაციურ ფილმში „დორის ძიებაში“ და შეასრულა კროლის როლი ფილმში „ვარსკვლავური გზა: უსასრულობა“. 2017 წელს გამოჩნდა როლანდ დისკეინის როლში ფილმში „ბნელი კოშკი“. როგორც რეჟისორი, იმუშავებს ვიქტორ ჰედლის 1992 წლის რომანის „იარდი“ ეკრანიზაციაზე. გარდა სამსახიობო საქმიანობის, ელბა აგრეთვე ცნობილია, როგორც DJ ფსევდონიმით DJ Big Driis (იგივე Big Driis the Londoner) და ჰიპ-ჰოპის და სოულის ჟანრების მუსიკოსი. 2016 წელს იგივე მოხვდა „Time“-ის მსოფლიოს 100 ყველაზე გავლენიანი ადამიანის ასეულში. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „იდრის ელბა“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი იდრის ელბა კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ↑ Yuan, Jada (8 June 2012). „Idris Elba on Prometheus, Learning to Box, and His Party House“. vulture.com. ციტირების თარიღი: 14 October 2013. ↑ ოდლი, ესთერ (20 March 2008). „He often has fewer lines than anyone else but you still feel as though he has the bigger part, because he is luminous“. The Guardian. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 1 December 2016. ციტირების თარიღი: 23 August 2013. ↑ "Idris Elba Interview: The Hustler" დაარქივებული 2017-08-07 საიტზე Wayback Machine. . Esquire. Retrieved 18 April 2016 ↑ Lisa Respers France, "Idris Elba 'too street' to play James Bond, writer says", CNN, 2 September 2015. ↑ The Wire Cast and Crew: Idris Elba, Russell "Stringer" Bell. HBO.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 19 სექტემბერი 2018. ციტირების თარიღი: 11 April 2009. ↑ Lowry, Brian (10 July 2014). „Emmy Nominations 2014 — Full List: 66th Primetime Emmys Nominees“. Variety. ციტირების თარიღი: 28 January 2015. ↑ „Wire actor Elba joins BBC drama“. BBC News. 4 September 2009. ციტირების თარიღი: 7 September 2009. ↑ Cabin, Chris (5 ივლისი 2016). „Idris Elba Set to Make Directorial Debut With ‘Yardie’“. Collider.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 5 ივლისი 2016. ციტირების თარიღი: 5 ივლისი 2016. ↑ Canada, Danielle. (13 September 2011) Idris Elba (Driis) Releases New Music Video "Secret Garden". hiphopwired.com. ↑ „Idris Elba by David Simon: TIME 100“. TIME.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 26 აპრილი 2016. ციტირების თარიღი: 27 April 2016.
შაიზარის ბრძოლა

შაიზარის ბრძოლა — ბრძოლა, რომლის დროსაც იერუსალიმის სამეფოს ჯარები ბალდუინ I-ის მეთაურობით შეებრძოლნენ სელჩუკთა არმიას, რომლებსაც მავდუდი მეთაურობდა. გაიმართა 1111 წელს. ბრძოლა ტაქტიკური ფრით დამთავრდა, მაგრამ ჯვაროსანთა ნაწილებმა უკან დაიხიეს, საკუთარ სამეფოში. 1110 წლიდან დაწყებული 1115 წლამდე, სელჩუკთა სულთანი — მაჰმედ I ყოველწლიურად აწყობდა შემოსევებს ჯვაროსანთა სახელმწიფოებში. პირველი წლის შეტევა ედესაზე ქრისტიანებმა მოიგერიეს. ალეპოს ზოგიერთი მოსახლის წაქეზებით და ბიზანტიის მხრიდან წახალისებით, სულთანმა ბრძანება გასცა მთავარი იერიში მიეტანათ ჯვაროსანთა სირიულ სამფლობელოებზე 1111 წელს. მან არმიის მეთაურად დანიშნა მოსულის მმართველი მავდუდ იბნ ალთუნთაში. არმიის შემადგენელი ნაწილები იყვნენ დიარბაქირიდან და აჰლათიდან, მათ მეთაურობდა სოკმან ალ-ქუთბი, ჰამადანელ ჯარისკაცებს ბურსუქ ბინ ბურსუქი, მესოპოტამიელ ნაწილებს აჰმადილი და სხმა ამირები. დიდი მუსლიმური არმიის მოახლოებისას, ედესის საგრაფოს ჯარები თავიანთი ორი მთავარი ქალაქის კედლებს ამოეფარნენ. მიუხედავად იმისა, რომ სელჩუკები წინააღმდეგობის გარეშე გადაადგილდებოდნენ საგრაფოში, მათ ვერ შეძლეს ჯერ ედესის, ხოლო შემდეგ ტურბესელის დაპყრობა. მალე დაშლილი სელჩუკები ალეპოში დაბრუნდნენ. ამ ქალაქში დამასკოს ჯარები თუღთექინის მეთაურობით შეუერთდნენ მავდუდის არმიას. მიუხედავად იმისა, რომ ქალაქის მოსახლეობის უმრავლესობა სელჩუკთა მიმართ კარგად იყვნენ განწყობილნი, ქალაქის მმართველმა — ფახრ ალ-მულკ რადვანმა უარი განაცხადა მათთვის კარიბჭის გახსნაზე. რადვანმა სულთნის არმია მის ავტორიტეტზე მუქარად მიიჩნია. ბურსუქი და სოკმანი ავადმყოფობდნენ და ერთმანეთში კამათიც მოუვიდათ. მაშინ სოკმანმა არმია დატოვა თავის მიმდევრებთან ერთად, მაგრამ გარდაიცვალა სანამ სახლში დაბრუნდებოდა. ბურსუქმაც მიატოვა არმია და საკუთარი კონტინგენტით სახლში დაბრუნდა. სოკმანის მიწების მიღებისთვის, აჰმადილმაც დატომა არმია და წარადგინა თავისი პრეტენზიები ამ მიწებზე. ამ დროისათვის ტანკრეს გალილეელმა თავისი ანტიოქიელი არმია მოიხმო და დაბანაკდა რუგიის ციხესიმაგრეში, ჯისრაშ შუღურთან ახლოს, ორონტესის ხიდთან, ანტიოქიიდან 50 კმ-ით სამხრეთით. დამოუკიდებელი შაიზარის მუნქიდების დასახმარებლად მავდუდი დაიძრა ალეპოდან და დაბანაკდა 120 კმ-ით სამხრეთ-დასავლეთით, ქალაქ შაიზართან. ტანკრედის დახმარების თხოვნის შემდეგ, მისკენ დაიძრნენ იერუსალიმიდან ბალდუინ I და ტრიპოლიდან ბერტრან ტულუზელი თავისი არმიებით. ისინი გაერთიანდნენ რუგიასთან, სადაც მოვიდა ედესის გრაფი ბალდუინიც. ჯარების გაერთიანების შემდეგ, ჯვაროსნები პირველად ქრისტიანთა მიერ კონტროლირებად ქალაქ აპამეასკენ გაემართნენ, შემდეგ კი შაიზარის გარეთ დაბანაკებულ მუსლიმებისკენ. მავდუდის არმიამ „მიმართა ჩვეულ არმიას და დაიწყო შემწუხებელი მცირე შეტაკებები. ისინი ცდილობდნენ საკვების მიწოდება შეეწყვიტათ ფრანკებისთვის და არ მიეცათ საშუალება, რომ ცხენებისთვის წყალი დაელევინებინათ ორონტესიდან“. ქრისტიანები არ წამოეგნენ საბრძოლო პროვოკაციას და დაიწყეს შემჭიდროებით დაწყობა. როდესაც თურქთა ცხენოსნები ძალიან ახლოს მივიდნენ ჯვაროსნებთან, მოხდა შეტაკება და ისინი უკუაგდეს. ბრძოლის ნაცვლად წარიმართა მოკლე შეტაკებები და საბოლოოდ თურქებმა ვერ შეაჩერეს ბალდუინის არმიის წინსვლა. Smail, R. C. Crusading Warfare 1097-1193. New York: Barnes & Noble Books, (1956) 1995. ISBN 1-56619-769-4 ↑ Byzantium and the Crusades By Jonathan Harris, pg. 84 ↑ Smail, p 142
M&J

M&J — ფრანგი მომღერალ და მსახიობ ვანესა პარადის სადებიუტო სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1988 წელს. იგი ცნობილია ჰიტური სინგლით „Joe le Taxi“. საფრანგეთის ჩარტში ალბომმა #13 პოზიცია დაიკავა. Marilyn & John - 5:48 Maxou - 3:50 Le Bon Dieu est un marin - 4:28 Mosquito - 4:21 Soldat - 5:41 Joe le taxi - 3:56 Coupe coupe - 5:21 Chat ananas - 3:47 Scarabée - 6:25 Marilyn & John (ინგლისურად) - 5:46 ↑ 1.0 1.1 https://www.allmusic.com/album/r14823
არჭეშის აღება

არჭეშის აღება — 1208-1209 წლებში ქართული ჯარის მიერ ქალაქ არჭეშზე მიტანილი იერიში. XIII საუკუნის დასაწყისში ეგვიპტის სასულთნომ აიუბიდთა დინასტიით სათავეში დაიწყო ჩრდილოეთით, ანატოლიის მიმართულებით ექსპანსია, რასაც საქართველოს სამეფო და ანატოლიის თურქმანული ბეილიქები უარყოფითად შეხვდნენ. 1208 წელს ეგვიპტის სულთან ალ-ადილ I-ის ვაჟმა, ამირა ალ-აუჰად აიუბმა აიღო ხლათის სასულთნო, რომელიც საქართველოს მოხარკედ ითვლებოდა. ქართველებმა გადაწყვიტეს ხლათზე გაელაშქრათ. ასეთი სამხედრო კამპანიის შემდეგ საქართველოს ზურგი უმტკიცდებოდა რეგიონში და მზადყოფნაში ხვდებოდა თურქ-სელჩუკთა მოსალოდნელ შეტევებს. საქართველოს წაქეზებით აუჰადის წინააღმდეგ აჯანყდა არჭეშის და ვანის სომხური მოსახლეობა. მალე აჯანყებას ქალაქი ხლათიც შეუერთდა. ბრძოლების დაწყებიდან ქართულმა ჯარმა მალევე აიღო სასულთნოს დიდი ნაწილი. ქართველთა ლაშქარს ივანე მხარგრძელი მეთაურობდა. მუსულმანები ქალაქ არჭეშში და ხლათში ჩაიკეტნენ. არჭეში მაჰმადიანთა ერთ-ერთი ძირითადი საყრდენი პუნქტი იყო. ქართველებმა იგი მიწასთან გაასწორეს, ხოლო არაქრისტიანული მოსახლეობა ტყვედ აიყვანეს. სულთანმა ვერაფრით გადაარჩინა არჭეში დარბევისგან, რადგან თვითონ ხლათში იყო ჩაკეტილი. იგი ქალაქის დატოვებას ვერ ბედავდა, რადგან ეშინოდა აჯანყებული ხლათის ქრისტიანული მოსახლების, რომელსაც შეეძლო იგი ქალაქში სულაც აღარ შემოეშვა. ორი წლის შემდეგ ქართველთა ლაშქარმა ალყა შემოარტყა ხლათს. ქალაქის გალავნის დასათვალიერებლად მცირე ამალით გამოსული ივანე ხლათელებმა ჩაიგდეს ხელში. გადმოცემების მიხედვით, ივანე მხარგრძელის ცხენს თხრილში ფეხი ჩაუვარდა და მხედარი ჩამოაგდო. სანამ თანმხლები მეომრები ივანეს და მის ცხენს წამოაყენებდნენ, ხლათელები ციხიდან გამოვიდნენ და ქართველები დაატყვევეს. ამ ამბავს ერთნაირად გადმოგვცემენ სომეხი ისტორიკოსები კირაკოს განძაკეცი და ვარდანი, აგრეთვე არაბი აბუ ლ-ფიდა. ივანე იძულებული გახდა თავის დასახსნელად დიდი გამოსასყიდი გადაეხადა და თავისი ქალიშვილი თამთა ხლათის გამგებლის მალიქ აუჰადისათვის მიეთხოვებინა. ამის შემდეგ საქართველოსა და აიუბიდებს შორის დიდი ხნით მშვიდობიანი ურთიერთობა დამყარდა. ↑ ლოვარდ ტუხაშვილი - 17 წლიანი ომის უკანასკნელი აკორდები.
ნეპალის დღესასწაულები

ნეპალში საკმაოდ ბევრ, ცნობილ დღესასწაულს აღნიშნავენ, რომელიც ინდუიზმისა და ბუდიზმის რელიგიურ ტრადიციებთანაა დაკავშირებული. აღნიშნავენ სავანას ბოლო დღეს, ბუდისტები და ინდუისტები. ბუდისტები ბანაობენ წმინდა მდინარეებში და მიდიან ტაძრებში, ბრაჰმანები საკუთარ მიმდევრებს კოჭებზე აბამენ დეკორატიულ თოკებს და შემდეგ ღებულობენ საჩუქრებს. ბევრი მომლოცველი სტუმრობს გოსაინ ტჰანს და ბანაობს წმინდა ტბაში. ჯანმაშტამის დროს აფორმებენ სახლებსა და მაღაზიებს. აღნიშნავენ მერვე ბჰადონის დროს. დღევანდელ რეალობაში ეს დღესასწაული წარმოდგენილია მხოლოდ კოსტუმირებული სანახაობით, ცეკვებითა და სიმღერით. აღნიშნავენ პირველ ბჰადონში, ნევარცები. ახლობლებდაკარგული ნევარცები რთავდნენ ძროხებს და სამეფო კარის წინ გამოდიოდნენ. 28 ბჰადონში იწყება აღნიშვნა და გრძელდება რვა დღე. აღნიშნავენ 14 შრავანაში. ეს არის რაკშასას ნეპალიდან გაძევების სიმბოლო. რაკშასას ჩალის ფიგურას მთელი დღის განმავლობაში ცემენ, ქუჩებში დაათრევენ და დღის ბოლოს წვავენ. აღნიშნავენ 14 მარგაშირშაში. ხალხი იკრიბება მრიგასსტჰილის ტყეში პაშუპატინატჰის ტაძართან და არიგებენ ხილსა და ბოსტნეულს. აღნიშნავენ 26 აშვინაში. ათი დღის განმავლობაში მოსახლეობა სწირავს კამეჩებსა და თხებს. პირველ დღეს ბრაჰმანები თესავენ ქერს და ყოველდღე რწყავენ მას. ათი დღის შემდეგ ისინი ქერს მაღლა აღმართავენ და საკუთარ მიმდევრებს ანახებენ. 4 მაგხაში ადიდებენ განეშას. დღისით მარხულობენ და ლოცულობენ, ღამე კი აღნიშნავენ. აღნიშნავენ 15 კარტიკაში. არის კეთილშობილების ქალღმერთი ლაქშმის დღესასწაული. ხალხი ანათებს სახლებს და შესაძლებელია აზარტული თამაშებით გართბა სამი დღე-ღამის განმავლობაში. ადრე ხალხი თამაშობდა ქუჩაში და ისინი აგებდნენ ყველაფერს: ცოლს, შვილებს და საკუთარ ხელებსაც კი. ამ დღეს დები სტუმრობენ საკუთარ ძმებს, შუბლზე ნიშნითა და ყელზე გირლიანდით. და უბანს ძმას ფეხს, აჭმევს ტკბილეულს, ხოლო სანაცვლოდ იღებს ძვირფასეულობასა და ფულს. აღნიშნავენ იანვარს, პირველ მაგჰაში. ის აბოლოებს საშიშ თვე პაუშას, როცა არ არის რელიგიური დღესასწაულები. ამ დროს მზე სამხრეთიდან ჩრდილოეთისაკენ გადადის. ხალხი ამ დროს მხოლოდ კურთხეულ საჭმელს ჭამს: ერბო, ლადუ, ბატატი. დედა ყველა ოჯახის წევრს უსურვებს ჯანმრთელობას. მაჰაბჰარატასთან შედარებით ხალხი მიიჩნევს, რომ ეს საუკეთესო დღეა მოკშასთვის. განმანათლებლობის ქალღმერთ სარასვატის დღესასწაულია აღნიშნავენ 20 მაგჰაში. აღნიშნავენ სავსემთვარეობისას პჰალგუნას თვეს. ნეპალში, ხის ბოძები, რომელიც ცნობილია, როგორც ჩირი, მონტაჟდება სასახლის წინ, ფორმდება დროშებით და ღამით უკიდებენ ცეცხლს, რაც გასული წლის დაწვას გულისხმობს. ნეპალის ხეობის ჩრდილო-დასავლეთით მცხოვრები ტამანგუელების ცერემონია 10 დღე გრძელდება. შედგება სპორტული თამაშებისა (ცემა) და ეგზორციზმისაგან. ატარებენ 11 ცემისა და სამი ეგზორციზმის რიტუალს. ნეპალის დღესასწაულები დაარქივებული 2017-01-18 საიტზე Wayback Machine. ნეპალის კალენდარი ↑ Manandhar, Sanjay. (2002) Plants and People of Nepal. Timber Press. ↑ Singh, Munshi and Gunanand, Pandit Sri (1877). The History of Nepal. Low Price Publications,.  ↑ Holmberg, David (November, 2000). „Derision, Exorcism, and Ritual Production of Power“. American Ethnologist. 27 (4): 927–949. doi:10.1525/ae.2000.27.4.927. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date=-ში (დახმარება)
გაეროს გენერალური ასამბლეის რეზოლუცია 62/243

გაეროს გენერალური ასამბლეის რეზოლუცია 62/243 სახელწოდებით „აზერბაიჯანის ოკუპირებულ ტერიტორიებზე არსებული მდგომარეობა“, მიიღეს 2008 წლის 14 მარტს გენერალური ასამბლეის 62-ე სესიაზე, რომელიც ეხებოდა მთიან ყარაბაღში არსებულ მდგომარეობას. ეს გახდა გაეროს მეხუთე დოკუმენტი და გაეროს გენერალური ასამბლეის პირველი დოკუმენტი მთიანი ყარაბაღის შესახებ. რეზოლუციამ, კიდევ ერთხელ დაადასტურა აზერბაიჯანის „სუვერენიტეტისა და ტერიტორიული მთლიანობის მიმართ პატივისცემა და მხარდაჭერა“, მოითხოვა „აზერბაიჯანის ყველა ოკუპირებული ტერიტორიიდან, ყველა სომხური ძალების დაუყოვნებელი, სრული და უპირობო გაყვანა“ და ხაზი გაუსვა, რომ „არ არსებობს სახელმწიფო, რომელიც დახმარებას გაუწევს აზერბაიჯანის ტერიტორიების ოკუპაციას“. რეზოლუცია მიიღეს 2008 წლის ტერტერის შეტაკებების შემდეგ, რომელიც ყარაბაღის ომის შემდეგ, სომხეთსა და აზერბაიჯანს შორის ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმების ყველაზე დიდი დარღვევა გახდა. 2005 წლის დასაწყისში, გაერო-ს გენერალური ასამბლეის ფაქტების დამდგენმა კომისიამ, დაამტკიცა სომხური დასახლებების არსებობა აზერბაიჯანის ოკუპირებულ ტერიტორიაზე. აზერბაიჯანის მუდმივმა წარმომადგენელმა გაეროში, აქშინ მეჰდიევმა წარადგინა რეზოლუციის A/62/L.42 პროექტი, რომელიც მიიღეს 39 მომხრე, 7-ის წინააღმდეგ (მათ შორის ეუთოს მინსკის ჯგუფის თანათავმჯდომარეებიც) რეზოლუციის სასარგებლოდ, ხოლო 100-მა თავი შეიკავა. ქვემოთ მოყვანილი ცხრილი გვიჩვენებს კენჭისყრის შედეგებს.  ინდონეზია : ინდონეზიის წარმომადგენელმა განაცხადა, რომ მან მხარი დაუჭირა რეზოლუციას, ვინაიდან, დოკუმენტი ადასტურებს მთიანი ყარაბაღის კონფლიქტის მოგვარების პრინციპებსა და ამოცანებს. ეუთოს მინსკის ჯგუფი : ჯგუფის სახელით მოსაუბრე აშშ-ს წარმომადგენელმა განაცხადა, რომ თანათავმჯდომარეებმა რეზოლუციას ხმა არ მისცეს იმიტომ, რომ მათ „რეზოლუცია 62/243 განიხილეს, როგორც შერჩევითი, რადგან მხოლოდ გარკვეული პრინციპების პროპაგანდას ემსახურება, ხოლო სხვებს გამორიცხავს, საწინააღმდეგოდ თანათავმჯდომარეების წინადადებასთან, რაც აბალანსებს ყველას“.  სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკა : სამხრეთ აფრიკის წარმომადგენლის განცხადებით, მისი დელეგაცია კენჭისყრისგან თავი შეიკავა, რადგან ქვეყანა მხარს უჭერს ეუთოს მინსკის ჯგუფის ძალისხმევას კონფლიქტის მოგვარებაში.  გაერთიანებული სამეფო : ლორდ ჰოუელ გილდფორდის განცხადებით, მისმა ქვეყანამ კენჭისყრისგან თავი შეიკავა, რადგან „რეზოლუციამ არ გაითვალისწინა მადრიდის პრინციპები ან მინსკის ჯგუფის პროცესი“. გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები მთიანი ყარაბაღის შესახებ ითოს რეზოლუცია 10/11 ითოს საგარეო საქმეთა მინისტრების საბჭოს რეზოლუცია 10/37 ↑ Resolution adopted by the General Assembly on 14 March 2008 – The situation in the occupied territories of Azerbaijan. United Nations (14 March 2008). ციტირების თარიღი: 18 March 2017. ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 General Assembly adopts resolution reaffirming territorial integrity of Azerbaijan, demanding withdrawal of all Armenian forces. United Nations. ციტირების თარიღი: 2010-12-08. ↑ House of Lords Written Answers 5 July 2010. UK parliament. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-10-13. ციტირების თარიღი: 2010-12-08.
ჩუბაიტალი

ჩუბაიტალი (ბაშკ. Сыбайтал) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში. მიეკუთვნება სულთანმურატის სასოფლო საბჭოს. 2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 75 ადამიანი. სასოფლო საბჭოს ცენტრ სულთანმურატოვოდან დაშორებულია 6 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 40 კმ-ით, ხოლო სასოფლო საბჭოს ცენტრიდან სულთანმურატიდან დაშორებულია 3 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას თათრები (78%) შეადგენენ. ბაშკირეთის რესპუბლიკის მუნიციპალიური განათლების საბჭო. Чубайтал на портале «Генеалогия и Архивы» ↑ Административно-территориальное устройство Республики Башкортостан: Справочник / Сост. Р. Ф. Хабиров. — Уфа: Белая Река, 2007. — 416 с. — 10 000 экз. — ISBN 978-5-87691-038-7. ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
დავით დინანტელი

დავით დინანტელი (დ. 1160 - გ. 1217) — პანთეისტი ფილოსოფოსი, ამალრიკ შარტრელის მოწაფე. ასწავლიდა თეოლოგიას პარიზში. ეკლესიის მიერ დაგმობილ იქნა 1210 წელს თხზულებისთვის „Quaternuli“ („მცირე რვეულები“). მისი გარდაცვალების ზუსტი თარიღი და ადგილი უცნობია. გარდაიცვალა 1215 წლის შემდგომ პერიოდში, მას მერე, რაც კრებამ ხელმეორედ დაგმო მისი თხზულებები. როგორც მის თხზულებებში ნათლად ჩანს, დავით დინანტელი პანთეისტია. თავის წიგნში „De Tomis, seu Divisionibus“ („განყოფისათვის“) ამტკიცებს, რომ ღმერთი არის მატერია (materia prima), რომელიც საფუძვლად უდევს ყველა საგანს, სულიერსაც და სხეულებრივსაც, როგორც მათი ერთგვაროვანი სუბსტრატი. ერთმანეთისგან განასხვავებს საგანთა სამ გვარს: სხეულებს, სულებსა და ცალკეულ სუბსტრატებს. სხეულთა ერთობა განსაზღვრულია სულით, სულებისა - გონებით, ცალკეული სუბსტანციებისა კი - ღმერთით. მაგრამ, სამი საწყისი - ღმერთი, გონება და მატერია საბოლოო ინსტანციაში ერთმანეთისგან არ განსხვავდებიან, თორემ ამ სხვაობას საფუძვლად უნდა სდებოდა მათი სპეციფიკური ფორმები. ↑ St. Thomas, Summa Theol., I, Q. iii, a. 8 ↑ შტეკლი ა., შუა საუკუნეების ფილოსოფიის ისტორია. ბაჩანა ბრეგვაძის თარგმანი, თბილისი, 1994.