laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ჩრდილოეთი სატაკუნტა

ჩრდილოეთი სატაკუნტა (ფინ. Pohjois-Satakunnan seutukunta) ― ფინეთის სატაკუნტის რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერის მიხედვით, ქვერეგიონის მოსახლეობა 17 989 ადამიანს შეადგენს. 2018 წლის ფინეთის საპრეზიდენტო არჩევნების შედეგები: საული ნიინისტე — 60.3% ლაურა ჰუჰტასაარი — 12.5% პაავო ვიაიურიუნენი — 9.2% მატი ვანჰანენი — 7.4% პეკა ჰაავისტო — 4.2% ტუულა ჰაატაინენი — 3.1% მერია კიულიონენი — 3.1% ნილს ტორვალდსი — 0.2% ფინეთის ქვერეგიონები ↑ Länsi-Suomen katsaus 1997 — 1865. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q798557"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q33102669"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55580751"></a> ↑ Väestö iän (1-v.) ja sukupuolen mukaan alueittain, 1972-2021 31.12.2021. Tilastokeskus. Viitattu 26.8.2022.
პორის ქვერეგიონი

პორტის ქვერეგიონი (ფინ. Porin seutuმუნიციპალიტეტი) ― ფინეთის სატაკუნტის რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერის მიხედვით, ქვერეგიონის მოსახლეობა 129 994 ადამიანს შეადგენს. 2018 წლის ფინეთის საპრეზიდენტო არჩევნების შედეგები: საული ნიინისტე — 64.1% ლაურა ჰუჰტასაარი — 11% პეკა ჰაავისტო — 7.8% პაავო ვიაიურიუნენი — 5.7% ტუულა ჰაატაინენი — 4.1% მერია კიულიონენი — 3.9% მატი ვანჰანენი — 3% ნილს ტორვალდსი — 0.4% ფინეთის ქვერეგიონები ↑ Länsi-Suomen katsaus 1997 — 1865. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q798557"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q33102669"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55580751"></a> ↑ Väestö iän (1-v.) ja sukupuolen mukaan alueittain, 1972-2021 31.12.2021. Tilastokeskus. Viitattu 26.8.2022.
რაუმის ქვერეგიონი

რაუმა (ფინ. Rauman seutukunta) ― ფინეთის სატაკუნტის რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერის მიხედვით, ქვერეგიონის მოსახლეობა 66 298 ადამიანს შეადგენს. 2018 წლის ფინეთის საპრეზიდენტო არჩევნების შედეგები: საული ნიინისტე — 66.2% ლაურა ჰუჰტასაარი — 7.7% პეკა ჰაავისტო — 7.3% პაავო ვიაიურიუნენი — 5.9% ტუულა ჰაატაინენი — 5% მატი ვანჰანენი — 5% მერია კიულიონენი — 2.6% ნილს ტორვალდსი — 0.3% ფინეთის ქვერეგიონები ↑ Väestö iän (1-v.) ja sukupuolen mukaan alueittain, 1972-2021 31.12.2021. Tilastokeskus. Viitattu 26.8.2022.
სატაკუნტის მუნიციპალიტეტები

სატაკუნტის (შვედ. Satakunda) რეგიონი 3 ქვერეგიონს მოიცავს, რომლებიც 17 მუნიციპალიტეტად იყოფა. დასავლეთი ფინეთი დასავლეთ ფინეთის რეგიონები
კაუსტინენის ქვერეგიონი

კაუსტინენის ქვერეგიონი (ფინ. Kaustisen seutukunta) ― ფინეთის ცენტრალური ოსტრობოტნიის რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერის მიხედვით, ქვერეგიონის მოსახლეობა 14 616 ადამიანს შეადგენს. ფინეთის ქვერეგიონები ↑ Väestö iän (1-v.) ja sukupuolen mukaan alueittain, 1972-2021 31.12.2021. Tilastokeskus. Viitattu 26.8.2022.
კოკოლის ქვერეგიონი

კოკოლის ქვერეგიონი (ფინ. Kokkolan seutukunta) ― ფინეთის ცენტრალური ოსტრობოტნიის რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერის მიხედვით, ქვერეგიონის მოსახლეობა 53 299 ადამიანს შეადგენს. ფინეთის ქვერეგიონები ↑ Väestö iän (1-v.) ja sukupuolen mukaan alueittain, 1972-2021 31.12.2021. Tilastokeskus. Viitattu 26.8.2022.
ცენტრალური ოსტრობოტნიის მუნიციპალიტეტები

ცენტრალური ოსტრობოტნიის (ფინ. Keski-Pohjanmaa; შვედ. Mellersta Österbotten) რეგიონი 2 ქვერეგიონს მოიცავს, რომლებიც 8 მუნიციპალიტეტად იყოფა. დასავლეთი ფინეთი დასავლეთ ფინეთის რეგიონები
ლაპეენრანტის ქვერეგიონი

ლაპეენრანტის ქვერეგიონი (ფინ. Lappeenrannan seutukunta) ― ფინეთის სამხრეთ კარელიის რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერის მიხედვით, ქვერეგიონის მოსახლეობა 87 880 ადამიანს შეადგენს. ფინეთის ქვერეგიონები ↑ Väestö iän (1-v.) ja sukupuolen mukaan alueittain, 1972-2021 31.12.2021. Tilastokeskus. Viitattu 26.8.2022.
იმატრის ქვერეგიონი

იმატრის ქვერეგიონი (ფინ. Imatran seutukunta) ― ფინეთის სამხრეთ კარელიის რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერის მიხედვით, ქვერეგიონის მოსახლეობა 38 227 ადამიანს შეადგენს. ფინეთის ქვერეგიონები ↑ Seutukunta- ja maakuntakatsaus 2005 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18694598"></a> ↑ Väestö iän (1-v.) ja sukupuolen mukaan alueittain, 1972-2021 31.12.2021. Tilastokeskus. Viitattu 26.8.2022.
სამხრეთ კარელიის მუნიციპალიტეტები

სამხრეთ კარელიის (ფინ. Etelä-Karjala; შვედ. Södra Karelen) რეგიონი 2 ქვერეგიონს მოიცავს, რომლებიც 9 მუნიციპალიტეტად იყოფა. სამხრეთი ფინეთი სამხრეთ ფინეთის რეგიონები
კვერნა

კვერნა (Martes) — ძუძუმწოვრების გვარი კვერნისებრთა ოჯახისა. მათი სხეულის სიგრძე 40-60 სმ აღწევს, კუდისა - 20-50 სმ. აქვთ წაგრძელებული და მოქნილი სხეული, ფაფუკი და რბილი ბეწვი. ცნობილია 6 (ზოგი მონაცემებით 8) სახეობა. გავრცელებული არიან ევროპაში, აზიასა და ჩრდილოეთ ამერიკაში. ყოფილი სსრკ-ის ტერიტორიაზე 4 სახეობაა: ტყის კვერნა (Martes martes), თეთრყელა კვერნა (Martes foina) (ესენი საქართველოშიც ფართოდ არიან გავრცელებული), სიასამური და ხარზა. უმეტესობა ტყეში ცხოვრობს. იკვებებიან პატარ-პატარა ცხოველებით, ხილით, კენკრით, უმრავლესობას (ხარზას გარდა) ძვირფასი ბეწვი აქვს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 494.
ეენეკოსკის ქვერეგიონი

ეენეკოსკის ქვერეგიონი (ფინ. Äänekosken seutukunta) ― ფინეთის ცენტრალური ფინეთის რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერის მიხედვით, ქვერეგიონის მოსახლეობა 20 904 ადამიანს შეადგენს. ფინეთის ქვერეგიონები ↑ Väestö iän (1-v.) ja sukupuolen mukaan alueittain, 1972-2021 31.12.2021. Tilastokeskus. Viitattu 26.8.2022.
ცენტრალური ფინეთის მუნიციპალიტეტები

ცენტრალური ფინეთის (ფინ. Keski-Suomi; შვედ. Mellersta Finland) რეგიონი 6 ქვერეგიონს მოიცავს, რომლებიც 22 მუნიციპალიტეტად იყოფა. დასავლეთი ფინეთი დასავლეთ ფინეთის რეგიონები
იიამსიის ქვერეგიონი

იიამსიის (ფინ. Jämsän seutukunta) ― ფინეთის ცენტრალური ფინეთის რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერის მიხედვით, ქვერეგიონის მოსახლეობა 19 767 ადამიანს შეადგენს. 2018 წლის ფინეთის საპრეზიდენტო არჩევნების შედეგები: საული ნიინისტე — 65.3% პაავო ვიაიურიუნენი — 8.2% ლაურა ჰუჰტასაარი — 7.9% პეკა ჰაავისტო — 6.8% მატი ვანჰანენი — 4.1% ტუულა ჰაატაინენი — 4% მერია კიულიონენი — 3.3% ნილს ტორვალდსი — 0.4% ფინეთის ქვერეგიონები ↑ Väestö iän (1-v.) ja sukupuolen mukaan alueittain, 1972-2021 31.12.2021. Tilastokeskus. Viitattu 26.8.2022.
იოუტსის ქვერეგიონი

იოუტსის ქვერეგიონი (ფინ. Joutsan seutukunta) ― ფინეთის ცენტრალური ფინეთის რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერის მიხედვით, ქვერეგიონის მოსახლეობა 4 966 ადამიანს შეადგენს. 2018 წლის ფინეთის საპრეზიდენტო არჩევნების შედეგები: საული ნიინისტე — 63.3% პაავო ვიაიურიუნენი — 9.4% მატი ვანჰანენი — 8.8% ლაურა ჰუჰტასაარი — 6.6% პეკა ჰაავისტო — 6.6% ტუულა ჰაატაინენი — 3% მერია კიულიონენი — 1.9% ნილს ტორვალდსი — 0.5% ფინეთის ქვერეგიონები ↑ Väestö iän (1-v.) ja sukupuolen mukaan alueittain, 1972-2021 31.12.2021. Tilastokeskus. Viitattu 26.8.2022.
იიუვიასკიულიის ქვერეგიონი

იიუვიასკიულიის ქვერეგიონი (ფინ. Jyväskylän seutukunta) ― ფინეთის ცენტრალური ფინეთის რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერის მიხედვით, ქვერეგიონის მოსახლეობა 188 069 ადამიანს შეადგენს. 2018 წლის ფინეთის საპრეზიდენტო არჩევნების შედეგები: საული ნიინისტე — 60.5% პეკა ჰაავისტო — 15% ლაურა ჰუჰტასაარი — 6.9% პაავო ვიაიურიუნენი — 6.6% მატი ვანჰანენი — 3.9% ტუულა ჰაატაინენი — 3.4% მერია კიულიონენი — 3.1% ნილს ტორვალდსი — 0.5% ფინეთის ქვერეგიონები ↑ Väestö iän (1-v.) ja sukupuolen mukaan alueittain, 1972-2021 31.12.2021. Tilastokeskus. Viitattu 26.8.2022.
კეურუუს ქვერეგიონი

კეურუუს ქვერეგიონი (ფინ. Keuruun seutukunta) ― ფინეთის ცენტრალური ფინეთის რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერის მიხედვით, ქვერეგიონის მოსახლეობა 10 931 ადამიანს შეადგენს. 2018 წლის ფინეთის საპრეზიდენტო არჩევნების შედეგები: საული ნიინისტე — 65% ლაურა ჰუჰტასაარი — 7.8% პეკა ჰაავისტო — 7.8% პაავო ვიაიურიუნენი — 7.1% მატი ვანჰანენი — 6% ტუულა ჰაატაინენი — 3.8% მერია კიულიონენი — 2.2% ნილს ტორვალდსი — 0.3% ფინეთის ქვერეგიონები ↑ Väestö iän (1-v.) ja sukupuolen mukaan alueittain, 1972-2021 31.12.2021. Tilastokeskus. Viitattu 26.8.2022.
საარიიარვი-ვიიტასაარის ქვერეგიონი

საარიიარვი-ვიიტასაარის ქვერეგიონი (ფინ. Saarijärven–Viitasaaren seutukunta) ― ფინეთის ცენტრალური ფინეთის რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერის მიხედვით, ქვერეგიონის მოსახლეობა 28 046 ადამიანს შეადგენს. 2018 წლის ფინეთის საპრეზიდენტო არჩევნების შედეგები: საული ნიინისტე — 60.9% მატი ვანჰანენი — 10.7% პაავო ვიაიურიუნენი — 9.2% ლაურა ჰუჰტასაარი — 6.9% პეკა ჰაავისტო — 5.9% ტუულა ჰაატაინენი — 4% მერია კიულიონენი — 2.2% ნილს ტორვალდსი — 0.3% ფინეთის ქვერეგიონები ↑ Väestö iän (1-v.) ja sukupuolen mukaan alueittain, 1972-2021 31.12.2021. Tilastokeskus. Viitattu 26.8.2022.
ლანგრის პლატო

ლანგრის პლატო (ფრანგ. Plateau de Langres) — პლატო საფრანგეთში. მდებარეობს პარიზის აუზის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. ქმნის წყალგამყოფის ნაწილს მდინარეების სენისა და სონის აუზებს შორის. სიმაღლე 400–500 მ. ლანგრის პლატო დანაწევრებულია მდინარეების მარნის, სიუიზის, ოჟონის, ობისა და რონიონის ხეობებით. დამახასიათებელია კონტინენტური კლიმატი. ატმოსფერული ნალექების რაოდენობა 800–1000 მმ წელიწადში. აგებულია შუაიურული კირქვებით. განვითარებულია კარსტი. გვხვდება გამეჩხრებული მუხის ტყეები, ბუჩქნარის რაყები. მისდევენ მეცხვარეობას, მევენახეობასა და მეღვინეობას. ტყეებს უკავიათ 92 611 ჰა. ტყიანობა 44.7%. ↑ 1.0 1.1 Dom Bénigne Defarges, La Puisaye, Son terroir, Son histoire. 1977 ↑ Résultats du deuxième inventaire forestier, Tome I, 1985
ლოიმაის ქვერეგიონი

ლოიმაის ქვერეგიონი (ფინ. Loimaan seutukunta) ― ფინეთის სამხრეთ-დასავლეთ ფინეთის რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერის მიხედვით, ქვერეგიონის მოსახლეობა 33 403 ადამიანს შეადგენს. ფინეთის ქვერეგიონები ↑ Väestö iän (1-v.) ja sukupuolen mukaan alueittain, 1972-2021 31.12.2021. Tilastokeskus. Viitattu 26.8.2022.
სამხრეთ-დასავლეთ ფინეთის მუნიციპალიტეტები

სამხრეთ-დასავლეთ ფინეთის (ფინ. Varsinais-Suomi; შვედ. Egentliga Finland) რეგიონი 5 ქვერეგიონს მოიცავს, რომლებიც 27 მუნიციპალიტეტად იყოფა.
სალოს ქვერეგიონი

სალოს ქვერეგიონი (ფინ. Salon seutukunta) ― ფინეთის სამხრეთ-დასავლეთ ფინეთის რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერის მიხედვით, ქვერეგიონის მოსახლეობა 59 963 ადამიანს შეადგენს. ფინეთის ქვერეგიონები ↑ Väestö iän (1-v.) ja sukupuolen mukaan alueittain, 1972-2021 31.12.2021. Tilastokeskus. Viitattu 26.8.2022.
ელემენტთა პერიოდული სისტემის პირველი პერიოდი

ელემენტთა პერიოდული სისტემის პირველი პერიოდი — ელემენტთა პერიოდული სისტემის, 2 ქიმიური ელემენტისაგან (წყალბადი H 1 {\displaystyle {\ce {_{1}H}}} და ჰელიუმი He 2 {\displaystyle {\ce {_{2}He}}} ) შემდგარი რიგით პირველი პერიოდი. აქედან წყალბადი არალითონია, ხოლო ჰელიუმი — ინერტული აირი. კოკოჩაშვილი ვ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 87-89.
ტურკუს ქვერეგიონი

ტურკუს ქვერეგიონი (ფინ. Turun seutukunta) ― ფინეთის სამხრეთ-დასავლეთ ფინეთის რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერის მიხედვით, ქვერეგიონის მოსახლეობა 337 588 ადამიანს შეადგენს. ფინეთის ქვერეგიონები ↑ Väestö iän (1-v.) ja sukupuolen mukaan alueittain, 1972-2021 31.12.2021. Tilastokeskus. Viitattu 26.8.2022.
ელემენტთა პერიოდული სისტემის მეორე პერიოდი

ელემენტთა პერიოდული სისტემის მეორე პერიოდი — ელემენტთა პერიოდული სისტემის, 8 ქიმიური ელემენტისაგან (ლითიუმი Li 3 {\displaystyle {\ce {_{3}Li}}} — ნეონი Ne 10 {\displaystyle {\ce {_{10}Ne}}} ) შემდგარი რიგით მეორე პერიოდი. კოკოჩაშვილი ვ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 87-89.
ვაკა-სუომი

ვაკა-სუომის მუნიციპალიტეტი (ფინ. Vakka-Suomen seutukunta) ― ფინეთის სამხრეთ-დასავლეთ ფინეთის რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერის მიხედვით, ქვერეგიონის მოსახლეობა 30 823 ადამიანს შეადგენს. ფინეთის ქვერეგიონები ↑ Väestö iän (1-v.) ja sukupuolen mukaan alueittain, 1972-2021 31.12.2021. Tilastokeskus. Viitattu 26.8.2022.
აბოლანდი

აბოლანდი (შვედ. Turunmaan seutukunta) ― ფინეთის სამხრეთ-დასავლეთ ფინეთის რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერის მიხედვით, ქვერეგიონის მოსახლეობა 21 700 ადამიანს შეადგენს. ფინეთის ქვერეგიონები ↑ Väestö iän (1-v.) ja sukupuolen mukaan alueittain, 1972-2021 31.12.2021. Tilastokeskus. Viitattu 26.8.2022.
Flaming Youth

„Flaming Youth“ — ბრიტანული ჯგუფი, რომელმაც დაშლამდე, 1969 წელს ჩაწერა ერთადერთი ალბომი. დღეს იგი უფრო მეტად ცნობილია, როგორც ფილ კოლინზის ერთ-ერთი ჯგუფი. იმ პერიოდში კოლინზი, რომელიც დასარტყმელ საკრავებზე უკრავდა, სულ 18 წლის იყო. ჯგუფის სხვა მუსიკოსები იყვნენ: ბრაიან ჩეტონი (კლავიშები), რონი კერილი (ბას გიტარა), გორდონ სმითი (გიტარა, ბას გიტარა). ჯგუფის კარიერის დასასრულს, მას შეუერთდა როდ მეიოლი (ორგანი) და კოლექტივის მუსიკამ უფრო თავისუფალი ფორმა შეიძინა. ჯგუფის ალბომი Ark 2 გამოვიდა 1969 წელს. ფირფიტა გამოიცა ლეიბლზე Fontana. კომერციული წარმატება მას არ ჰქონია. ჯგუფის ორი სინგლი ამ ალბომიდან იყო „Man, Woman, and Child“ და „Guide Me Orion“. მოკლე ტურნეს შემდეგ Flaming Youth დაიშალა. 1970 წელს კოლინზიც და კერილიც იყვნენ პრეტენდენტები ჯენესისში მოხვედრაზე. კერილმა არ გაიარა კონკურსი, მაგრამ მოგვიანებით უკრავდა კოლინზთან ერთად მის სოლო ტურებზე. კოლინზმა აგრეთვე დაუკრა ჩეტონის ჯგუფის Boys Don't Cry მეორე ალბომზე. არაოფიციალური საიტი რონი კერილის ოფიციალური ბიოგრაფია
ნამორაძე

საკუთარი სახელი ნამორაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან: ალექსანდრე ნამორაძე — ისტორიკოსი, პედაგოგი გიორგი ნამორაძე — მთარგმნელი, პოეტი მედეა ნამორაძე — აშშ-ში მოღვაწე საოპერო მომღერალი (სოპრანო) ნიკოლოზი (ნამორაძე) — საეკლესიო მოღვაწე ნიკოლოზ ნამორაძე — უნგრეთში მოღვაწე პიანისტი, კომპოზიტორი
ალექსანდრე ნამორაძე

ალექსანდრე გიორგის ძე ნამორაძე (დ. 18 აგვისტო, 1891, დაბა თიანეთი, — გ. 11 ივლისი, 1958, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი. ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი (1938), თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორი (1939), საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1946). 1910-1914 წლებში სწავლობდა კიევის უნივერსიტეტში. 1918 წლიდან მასწავლებლობდა თბილისში. 1924 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის (თსუ) სიბრძნისმეტყველების ფაკულტეტის ისტორიის განყოფილება. 1936 წლიდან გარდაცვალებამდე იყო თსუ-ს ახალი ისტორიის კათედრის გამგე. სხვადასხვა დროს ლექციებს კითხულობდა აგრეთვე ა. პუშკინის სახელობის თბილისის პედაგოგიურ ინსტიტუტში, რესპუბლიკის პარტიულ სკოლაში, ი. გოგებაშვილის სახელობის პედაგოგიურ მეცნიერებათა სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში, წულუკიძის სახელობის ქუთაისის პედაგოგიურ ინსტიტუტში. იკვლევდა დასავლეთ ევროპის ქვეყნების გენეზისის, საფრანგეთის რევოლუციამდელ და რევოლუციის ისტორიას, განმანათლებლობისა და ამერიკის აღმოჩენის ისტორიის საკითხებს. ითვლება ახალი და უახლესი ისტორიის კვლევის ერთ-ერთი ფუძემდებელად საქართველოში. ლეჟისლატივი და სათემო მიწების საკითხი საფრანგეთში 1792 წელს (ავტორი). - ქუთაისი, 1949. - 202გვ. ადმინისტრატიული მეურვეობა და მუნიციპალური მართველობა საფრანგეთში : XVII-XVIII ს. ეპოქის ადმინისტრატიული კორესპონდენციისა და საკანონმდებლო აქტების მიხედვით (ავტორი). - ტფილისი, სახელმწ. უნ-ტის გამ-ბა, 1935. - 224გვ. დასავლეთ ევროპის ისტორიის პროგრამა საშუალო საუკუნეები და ახალი ისტორია (ავტორი). - ტფილისი, სახუნტი, 1935. - 48გვ. დასავლეთ ევროპის ისტორია (ავტორი) // განაკვ. 1 : ფეოდალური ქალაქის გენეზისი და მისი სოციალ-ეკონომიური და პოლიტიკური განვითარება. - ტფილისი, 1933. - 211გვ. ალექსანდრე ნამორაძე / კ. ანთაძე // ქართული ისტორიოგრაფია : კრ. 2 / ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტი. - თბილისი, 1971. - გვ. 149-166. ანთაძე კ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 310. საქართველოში საფრანგეთის დიდი რევოლუციის აგრარული კანონმდებლობის მეცნიერული შესწავლის მესაძირკვლეები : ალექსანდრე ნამორაძის შრომები საფრანგეთის დიდი რევოლუციის აგრარულ საკითხებზე // საფრანგეთის დიდი რევოლუციის აგრარული კანონმდებლობის შესწავლა საქართველოში / მერაბ კალანდაძე. - თბილისი, 2006. - გვ. 63-120. ალექსანდრე ნამორაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ალექსანდრე ნამორაძე — საქართველოს პირველი რესპუბლიკის (1918-1921) პროსოპოგრაფიული ბაზა (ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ლინგვისტურ კვლევათა ინსტიტუტი)
საჩხერის მუნიციპალიტეტის გერბი

საჩხერის მუნიციპალიტეტის გერბი — საჩხერის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასთან ერთად. მიღებულია საჩხერის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ, 2013 წლის 19 სექტემბერს №12 დადგენილებით. გერბის ფარი გაკვეთილია და ტალღისებურად გადაკვეთილია ოთხ ნაწილად: I ნაწილი — ოქროს ველზე მეწამული წიგნი, რომელზეც გამოსახულია ერთი დიდი და ოთხი მცირე ვერცხლის ჯვარი. II ნაწილი — ლაჟვარდის ველზე ოქროს ქნარი. III ნაწილი — ზურმუხტის ველი ცენტრში გადაკვეთილია სამი შემცირებული ოქროს სარტყლით. IV ნაწილი - ოქროს ველი ცენტრში გადაკვეთილია სამი შემცირებული ლაჟვარდის სარტყლით. გერბის ფარს ზემოთ მოთავსებულია საქალაქო ვერცხლის გვირგვინი — სამკოშკიანი ქონგურებიანი გალავანი (ციხე-სიმაგრის ფორმის) ნახევრად ღია ჭიშკრით. ფარს ქვემოთ მოთავსებულია გერბის დევიზის ვერცხლ-ზურმუხტოვანი ბაფთა, რომლის ვერცხლის ველზე შავად ჩაწერილია დევიზი — „საჩხერე“. საჩხერის მუნიციპალიტეტის დროშა და გერბი ↑ საჩხერის მუნიციპალიტეტის სიმბოლოების (გერბის და დროშის) დამტკიცების შესახებ
საჩხერის მუნიციპალიტეტის დროშა

საჩხერის მუნიციპალიტეტის დროშა — საჩხერის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო გერბთან ერთად. მიღებულია საჩხერის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ, 2013 წლის 19 სექტემბერს №12 დადგენილებით. დროშა ჰორიზონტალურად გაყოფილია ლაჟვარის და ზურმუხტის ველებად. დროშის ცენტრში მოთავსებულია მეწამული ჰერალდიკური ფარი, რომელზეც გამოსახულია ერთი დიდი და ოთხი მცირე ვერცხლის ჯვარი. ფარს გარშემოუყვება ვერცხლის არშია. დროშის პროპორციაა 2:3. საჩხერის მუნიციპალიტეტის გერბი და დროშა ↑ საჩხერის მუნიციპალიტეტის სიმბოლოების (გერბის და დროშის) დამტკიცების შესახებ
გიორგი ნამორაძე

გიორგი (გუცა) ანდრიას ძე ნამორაძე (დ. 14 ოქტომბერი, 1882, გორი, — გ. 16 თებერვალი, 1965, თბილისი) — ქართველი პუბლიცისტი, მთარგმნელი, პოეტი. სწავლობდა თბილისის სემინარიაში, 1907 წლიდან — კიევის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტზე. სემინარიიდან და უნივერსიტეტიდანაც გარიცხული იყო სტუდენტების საპროტესტო გამოსვლებში მონაწილეობის გამო. მისი ლექსები და კორესპონდენციები უკრაინული კულტურის შესახებ იბეჭდებოდა იმდროინდელ ქართულ პრესაში. 1917 წლის იანვარში კიევში დააპატიმრეს ომის საწინააღმდეგო აგიტაციის გამო, მაგრამ გათავისუფლდა თებერვლის რევოლუციის შემდეგ. ერთხანს კიევის 1-ლი სარეზერვო კომუნისტური პოლკის სამედიცინო ნაწილის უფროსი ექიმი იყო. 1924 წლიდან ხარკივში მუშაობდა სახელმწიფო გამომცემლობის ლიტერატურულ რედაქტორად. 1936-1945 წლებში იდევნებოდა: რამდენჯერმე იყო დაპატიმრებული, შემდეგ გადასახლებული. გათავისუფლების შემდეგ საქართველოში ცხოვრობდა. მუშაობდა მასწავლებლად სოფ. სართიჭალაში. 1956 წელს რეაბილიტირებული იქნა. ნამორაძემ მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა XX საუკუნის პირველი ნახევრის ქართულ-უკრაინულ ლიტერატურული ურთიერთობების განვითარებაში. თარგმნიდა უკრაინული ლიტერატურის ნიმუშებს ქართულად და პირიქით, ხელმძღვანელობდა ქართულ-უკრაინული ლექსიკონის შედგენას (ხელნაწერი დაკარგულია), უკრაინულ გამოცემებში აქვეყნებდა წერილებს და სტატიებს საქართველოს და ქართული კულტურის შესახებ, პოეტ მიკოლა ბაჟანს დაეხმარა შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსნის“ უკრაინულად თარგმნაში. შროშანი : ზღაპარი / ლესია უკრაინკა ; მთარგმ: გ. ნამორაძე (მთარგმნელი). - თბილისი, ნაკადული, 1963. - 21გვ. მოთხრობები : იური ზბანაცკი ; უკრ. თარგმ. გ. ნამორაძემ (მთარგმნელი). - თბილისი, ლიტერატურა და ხელოვნება, 1964. - 76გვ. მოთხრობები : ნათან რიბაკი ; უკრ. თარგმნ. გ. ნამორაძემ (მთარგმნელი). - თბილისი, ლიტერატურა და ხელოვნება, 1964. - 77გვ. Збiрка оповiдань : М. Джавахiшвiлi ; перекл. Г. Наморадзе (მთარგმნელი). - Харкiв, Книгоспiлка, 1930. - 326p. Зелене Шатро : Родiон Коркiя ; перекл. з груз. Г. Наморадзе (მთარგმნელი). - Киiв, Молодь, 1963. - 180p. ქართველი პოეტები : ენციკლოპედია / შეადგინა ალექსანდრე ელერდაშვილმა.- თბ.,2021.- გვ.109. Пам'яті Георгія Наморадзе // Літературна Україна. 19 лютого. 1965. Наморадзе Георгій / О. П. Синиченко, Р. Ш. Чилачава // Енциклопедія Сучасної України [Електронний ресурс] / Редкол.: І. М. Дзюба, А. І. Жуковський, М. Г. Железняк [та ін.] ; НАН України, НТШ. – К. : Інститут енциклопедичних досліджень НАН України, 2020. გიორგი ნამორაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გიორგი ნამორაძე — საქართველოს პირველი რესპუბლიკის (1918-1921) პროსოპოგრაფიული ბაზა (ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ლინგვისტურ კვლევათა ინსტიტუტი) Синиченко О. П., Чилачава Р. Ш. Наморадзе Георгій // ЕСУ.
კვერნაქები

კვერნაქები, კვერნაქის ქედი — ბორცვიან-დაბალმთიანი სერი (ქედი) აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის, კასპის და მცხეთა-მთიანეთის მხარის მცხეთის მუნიციპალიტეტებში. მდებარეობს ტირიფონ-მუხრანის ვაკეებსა და მტკვრის შუა ხეობას შორის. გადაჭიმულია მდინარე მტკვრის მარცხენა სანაპიროზე მდ. საქაშეთისხევიდან (დასავლეთი) მდ. არაგვამდე (აღმოსავლეთი). საერთო სიგრძე დაახლოებით 70 კმ, განი 7-8 კმ. აგებულია ნეოგენური მოლასური ნალექებით — კონგლომერატებით, ქვიშაქვებითა და თიხებით. კვერნაქები მორფოლოგიურად ასიმეტრიული მონოკლინური სტრუქტურაა: სამხრეთი კალთა ციცაბოა, ჩრდილოეთი — დამრეცი, გარდიგარდმო გადაკვეთილია მდინარეების ლიახვის, ლეხურასა და ქსნის ხეობებით, რომლებიც მას ოთხ მონაკვეთად ჰყოფს. ყველაზე დაბალია (მაქსიმალური სიმაღლე ზღვის დონიდან 878 მ) დასავლეთი კვერნაქები ანუ რუისის სერი, რომელიც იწყება მდინარე საქაშეთისხევიდან და გრძელდება მდინარე ლიახვამდე. მის აღმოსავლეთით მდ. ლეხურამდე ვრცელდება აღმოსავლეთ კვერნაქები ანუ საკუთრივ კვერნაქები (მთა კვერნა 1074 მ, მთა ზეგარდა 1114 მ), რომლის თხემური ზოლის ღრმულში ზღვის დონიდან 856 მ-ზე მდებარეობს ნადარბაზევის ტბა. ამ სერის სამხრეთი კალთის ფლატეებსა და ქარაფებშია გამოკვეთილი ხელოვნური გამოქვაბული ციხე-ქალაქი უფლისციხე. მდინარეებს ლეხურასა და ქსანს შორის კვერნაქების მონაკვეთს წლევი-თხოთის სერი ეწოდება, რომელსაც თხემის ჩადაბლებული ადგილი — წლევის (მთა წლევი 1097 მ) და თხოთის (აღმოსავლეთით) სერებად ყოფს. კვერნაქების უკიდურესი აღმოსავლეთი მონაკვეთი — სხალტბის კუესტური სერი (მთა სხალტბა 1091 მ) მდინარეებს ქსანსა და არაგვს შორისაა გაწოლილი. სხალტბის ჩრდილოეთი კალთა დამრეცია, სამხრეთი — ციცაბო, განსაკუთრებით ფლატეა მდინარე არაგვისაკენ ორიენტირებული კალთა და ძეგვსა და მცხეთას შორის მდებარე მონაკვეთი. შიომღვიმის მონასტრის მიდამოებში ხელოვნური გამოქვაბულებია. ზოგან განვითარებულია ბედლენდები. კვერნაქებისთვის დამახასიათებელია მშრალი ხევებითა და ხრამებით ძლიერ დანაწევრება და მოვაკებული ზედაპირები. კვერნაქების გამკვეთი ხეობებიდან ყველაზე ვიწრო და ციცაბოგვერდებიანი ლეხურას ხეობაა, შედარებით ფართოა ქსნის, ხოლო ყველაზე ფართო ლიახვის ხეობა, სადაც აღმართულია ეროზიული შთენილი ბორცვი, რომელზედაც გაშენებულია გორის ციხე. კვერნაქების კალთებზე, ყავისფერ ნიადაგებზე, გავრცელებულ ტყის მასივებში გვხვება ძეძვი, შავჯაგა, ქონდარა ნუში, ჯაგრცხილა, ჯაგეკლიან ბუჩქებს შორის იზრდება ბალახოვანი მცენარეები: ურო, ველის წივანა, ვაციწვერა და სხვა. ჩრდილოეთ კალთის ტყის ყავისფერ და ნაწილობრივ ყომრალ ნიადაგებზე აღმოსავლეთ ნაწილში ჯაგრცხილნარი და მუხნარ-რცხილნარია. ყველაზე მაღალ ადგილებში გვხვდება წიფლნარიც. ფლატეებზე, კლდოვან და ღორღიან ადგილებში ძლიერ ჩამორეცხილ ნიადაგებზე იზრდება გლერძი, შავჯაგა და სხვა. კვერნაქების სამხრეთ კალთებზე, მცხეთასა და ძეგვს შორის, გვხვდება არიდული ნათლი ტყე, რომლის შემადგენელი სახეობებია: ღვია, საკმლის ხე, აკაკი, ქართული ნეკერჩხალი, ბერყენა, თრიმლი. შიომღვიმის მიდამოებში არის ქართული მუხის, ჯაგრცხილისა და შინდის ტყე. მდინარეების ხეობებში ზოგან გვხვდება მდინარისპირა ტყე. ვახუშტის განმარტებით კვერნაქის ქედი გადაჭიმული იყო სარკინეთიდან ხორნაბუჯამდე (გომბორიდან ხორნაბუჯამდე მთა ჰერეთის მთად იწოდებოდა). უკლება დ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. — გვ. 662.
ცაგერის მუნიციპალიტეტის გერბი

ცაგერის მუნიციპალიტეტის გერბი — ცაგერის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასთან ერთად. მიღებულია ცაგერის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ, 2013 წლის 31 ოქტომბრის №60 დადგენილებით. გერბის ფარი გადაკვეთილია და იყოფა ორ: ლაჟვარდისა და ვერცხლის ველებად. ზედა ლაჟვარდის ველზე გამოსახულია ვერცხლის მთა (კლდე), რომლის თავზეც განთავსებულია ვერცხლის ჰერალდიკური ჯვარი. ლაჟვარდის ველის ქვედა ნაწილზე ნატურალურ (მწვანე) ფერში გამოსახულია სამი მთა. ზურმუხტის მთებზე გამოსახულია სამი ოქროს მტევანი. გერბის ქვედა ვერცხლის ველი, მარჯვნივ და მარცხნივ გაკვეთილია სამ-სამი შემცირებული ტალღისებური ლაჟვარდის სარტყლით, რომელთა შორისაც გამოსახულია ორი ლაჟვარდის თევზი. გერბის ფარს ზემოთ მოთავსებულია საქალაქო ვერცხლის გვირგვინი — სამკოშკიანი ქონგურებიანი გალავანი (ციხე-სიმაგრის ფორმის) ნახევრად ღია ჭიშკრით. ფარს ქვემოთ მოთავსებულია გერბის დევიზის ვერცხლ-ლაჟვარდის ბაფთა, რომლის ვერცხლის ველზე შავად ჩაწერილია დევიზი — „ცაგერი“. ცაგერის მუნიციპალიტეტის დროშა და გერბი
კვერცხი (მრავალმნიშვნელოვანი)

კვერცხი შეიძლება აღნიშნავდეს: კვერცხი — ცხოველური ორგანიზმის მდედრობითი სასქესო უჯრედი. კვერცხი (საკვები პროდუქტი) — ძირითადად ქათმის კვერცხი, თუმცა შეიძლება სხვა ფრინველისაც იყოს. კვერცხი (ერთეული) — მასის (წონის) ერთეული.