laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ნარიან-მარი

ნარიან-მარი (ნენ. Няръяна мар — წითელი ქალაქი) — ქალაქი 1935 წლიდან; ნენთა ავტონომიური ოკრუგის ადმინისტრაციული ცენტრი; რუსეთი. მდებარეობს პოლარული წრის იქით. მოსახლეობა — 19,3 ათ. ად. (2008). ქალაქი მდინარე პეჩორას ქვემოთში მდებარეობს, ბარენცის ზღვიდან 100 კილომეტრში. მოსკოვიდან ნარიან-მარამდე მანძილი 1500 კმ-ია, არხანგელსკიდან ნარიან-მარამდე 660 კმ. უახლოესი სარკინიგზო სადგური — უსინსკი, მდებარეობს 376 კმ. ზამთრის გზაზე. საზღვაო პორტი და სამდინარო მისადგომი საკვები მრეწველობის საწარმოები სატყეო ქარხანა საბურღი კომპანია „ევრაზია“ ნავთობკომპანია შპს „ნარიანმარნეფტოგაზი“ სეისმოსადაზვერვო ექსპედიცია „КПЗ“ მაღაზიათა ქსელი „Хороший“ მაღაზიათა ქსელი აეროპორტი ნარიან-მარი გაზსადენი ვასილკოვოს საბადოდან, საბოლოო პუნქტი ნარიან-მარი. მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი საოლქო ფოსტამტის შენობა პუსტოზიორსკის 500 წლისადმი მიძღვნილი ძეგლი პუსტოზიორსკი ჰავა სუბტროპიკულია, ზომიერად კონტინენტური. ქალაქი მუდმივი გამყინვარების ზონაში მდებარეობს, დეკემბერ-იანვარში პოლარული ღამეებია. ზამთარი პოლარული განედების კვალობაზე საკმაოდ რბილია ბარენცის ზღვის გამო, მაგრამ, გაზაფხული და შემოდგომა ხანგრძლივია და ცივი, ხოლო ზაფხული გრილია. დღე-ღამური ტემპერატურა ნულს მხოლოდ მაისში სცილდება და ოქტომბრის პირველ რიცხვებამდე ასე რჩება.  ნორვეგია კაუტოკეინო  რუსეთი უხტა  უკრაინა მარიუპოლი ნარიან-მარის ადმინისტრაციის საიტი Ненецкая телерадиовещательная компания დაარქივებული 2009-03-09 საიტზე Wayback Machine. 83 регион — Сайт, посвященный г. Нарьян-Мар и НАО დაარქივებული 2009-06-01 საიტზე Wayback Machine. НА КРАЮ ЗЕМЛИ — Сайт, посвященный общению жителей г. Нарьян-Мар и его гостей დაარქივებული 2009-01-22 საიტზე Wayback Machine. НАО.net.ru — Неофициальный сайт Ненецкого автономного округа დაარქივებული 2008-02-20 საიტზე Wayback Machine.
პარეიაზავრები

პარეიაზავრები (ლათ. Pareiasauria) — ამომწყდარი ბალახისმჭამელი ქვეწარმავლების ქვერიგი. მათი სხეულის სიგრძე 3 მ აღწევდა. ზოგიერთს ზურგზე ჰქონდათ ძვლოვანი ფირფიტების ჯავშანი, რომელიც განსაკუთრებით კარგად იყო განვითარებული მხრის სარტყლისა და გავის მიდამოში. კიდურები მასიური და თითქმის ვერტიკალურად მიმართული იყო, რის გამოც პარეიაზავრების ტანი, ქვეწარმავლების უმეტესობისაგან განსხვავებით, საკმაოდ მაღლა ჰქონდათ ხმელეთიდან აწეული. ქალა მოკლე, მაღალი, განიერი ყვრიმალებით და ზემოდან უხეშ სკულპტირებული. ყბებზე მომრგვალო, მსხვილი და კიდედაკბილულ-გვირგვინიანი ერთგვაროვანი კბილები იყო განლაგებული. ჰქონდათ სასის კბილებიც, რომლებიც ორივე მხარეზე სამ რიგად იყო გაწყობილი. ცნობილია სამხრეთ აფრიკისა და ყოფილი სსრკ ევროპის ნაწილის გვიანპერმული ნალექებიდან. მჭედლიძე გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 683.
ამინ ჟმაიელი

ამინ ჟმაიელი (არაბ. أمين بيار الجميٌل; დ. 22 იანვარი, 1942, ბიკფაია, მთიანი ლიბანი) — ლიბანის სახელმწიფო მოღვაწე, ლიბანის პრეზიდენტი 1982-1988 წწ. პოსტი დაიკავა ახლადარჩეული პრეზიდენტის ინაუგურაციამდე მოკლული თავისი ძმის ბაშირ ჟმაიელის დაღუპვის შემდეგ. მამა პიერ ჟმაიელი არის “ქათაიბის“ პარტიის დამაარსებელი და უცვლელი ხელმძღვანელი, იურიდიული განათლება მიიღო ბეირუთის წმინდა იოსების ფრანგულ უნივერსიტეტში. 1961 წელს შევიდა „ქათაიბში“ და მალე დაწინაურდა მის ხელმძღვანელ ორგანოებში. 1970 წლიდან პარლამენტის დეპუტატია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 254. ამინ ჟმაიელი
ასტრახანის ოლქი

ასტრახანის ოლქი — ოლქი რუსეთში, მდებარეობს კასპიისპირა დაბლობზე, სამხრეთის ფედერალურ ოკრუგში, იქ, სადაც მდინარე ვოლგა უერთდება კასპიის ზღვას. ოლქის ტერიტორიის უდიდესი ნაწილი ნახევრადუდაბნოა. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ასტრახანი. ფართობი — 44,100 კმ2. მოსახლეობა — 1 005 241 კაცი (2009), სიმჭიდროევე — 22,8 ადამიანი/კმ2 2008 წლის 1 იანვრის მონაცემების მიხედვით ოლქში ცხოვრობს 1 009 ათ. კაცი. რუსები — 700,6 (70,0 %) ყაზახები — 142,6 (14,3 %) თათრები — 70,6 (7,0 %) უკრაინელები — 12,6 (1,2 %) ჩეჩნები — 10,0 (1 %) ასტრახანის ოლქის ადმინისტრაცია დაარქივებული 2014-06-25 საიტზე Wayback Machine.
Internal Exile

Internal Exile — მუსიკოს და ვოკალისტ ფიშის მეორე სოლო-ალბომი, გამოცემული 1991 წელს. იგი, როგორც მუსიკოსის ბევრი ნამუშევარი, დაიწერა მისი წარსულის, მისი პირადი პრობლემებისა და ლეიბლთან EMI პრობლემების გავლენით. მუსიკალურად ალბომი კარგად გადმოსცემს, რომ ფიში ცდილობდა ექსპერიმენტების ჩატარებას იმ ჟანრებთან, რომლებიც უფრო მეტად აინტერესებდა - კელტურ მუსიკასთან და ტრადიციურ, ხალხურ მოტივებთან. ალბომი ეძღვნება ფიშის ქალიშვილ ტარას. 1998 წელს გამოიცა ალბომის რემასტერი. Shadowplay – 06:23 (დიკი/სიმონდსი) Credo – 06:40 (დიკი/სიმონდსი/ბოულტი/აშერი) Just Good Friends (Close) - 06:00 (დიკი/სიმონდსი/ბოულტი/აშერი) Favourite Stranger - 05:58 (დიკი/აშერი) Lucky - 04:50 (დიკი/სიმონდსი/ბოულტი) Dear Friend - 04:08 (დიკი/სიმონდსი/ბოულტი) Tongues – 06:22 (დიკი/სიმონდსი/ბოულტი/ბოულტი) Internal Exile – 04:45 (დიკი/სიმონდსი/ბოულტი) Something In The Air – 05:08 (კინი) (დამატებითი სიმღერა) Poet's Moon - 04:26 (დიკი/სიმონდსი/ბოულტი/აშერი) Something In The Air – 05:08 (კინი) Carnival Man - 06:25 (დიკი/სიმონდსი/ბოულტი/აშერი/პეტონი/მაკკენა) Internal Exile (გამოიცა 1991 წლის 9 სექტემბერს) Credo (გამოიცა 1991 2 დეკემბერს) Something in the Air (გამოიცა 1992 წლის 22 ივნისს) ↑ ერლეუაინი, სტივენ თომას. (2011 [last update])Internal Exile - Fish | AllMusic. allmusic.com. ციტირების თარიღი: 3 August 2011.
ბელგოროდის ოლქი

ბელგოროდის ოლქი — ოლქი რუსეთში, მდებარეობს ცენტრალურ რუსეთში, 500-700 კილომეტრით სამხრეთით მოსკოვიდან, უკრაინის საზღვარზე, ცენტრალურ ფედერალურ ოკრუგში. ოლქს ესაზღვრება რუსეთის კურსკისა და ვორონეჟის ოლქები. საზღვრების სრული სიგრძეა 1150 კილომეტრი, ხოლო უკრაინასთან მისი საზღვრის სიგრძე შეადგენს 540 კმ-ს. ფართობი - 27 100 კმ2. მოსახლეობა - 1 524 618 კაცი (2009), სიმჭიდროევე - 56,3 ადამიანი/კმ2. ადმინისტრაციული ცენტრი - ქალაქი ბელგოროდი. 2009 წლის აღწერის მიხედვით ოლქში ცხოვრობდა 1 524 618 კაცი. რუსები – 1 404 000 კაცი უკრაინელები – 57 800 კაცი სომხები – 7 800 კაცი ბელარუსები – 4 900 კაცი ბელგოროდის საოლქო დუმა
ბრიანსკის ოლქი

ბრიანსკის ოლქი - ოლქი რუსეთში, მდებარეობს ცენტრალურ რუსეთში, სამხრეთ-დასავლეთით მოსკოვიდან, უკრაინისა და ბელარუსის საზღვარზე. ბრიანსკის ოლქი მდებარეობს აღმოსავლეთ ევროპის დაბლობის დასავლეთ ნაწილში. ოლქს ესაზღვრება ბელარუსი, უკრაინა და რუსეთის ორიოლის, კალუგის, სმოლენსკისა და კურსკის ოლქები. ფართობი - 34 900 კმ2. მოსახლეობა - 1 299 664 კაცი (2009), სიმჭიდროევე - 37,2 ადამიანი/კმ2. ადმინისტრაციული ცენტრი - ქალაქი ბრიანსკი. 2009 წლის მონაცემების მიხედვით ოლქში ცხოვრობდა 1 299 664 კაცი. რუსები – 1 404 000 კაცი უკრაინელები – 20 000 კაცი ბელარუსები –7 700 კაცი სომხები - 3 600 კაცი ბრიანსკის ოლქის ადმინისტრაცია ბრიანსკის საოლქო დუმა დაარქივებული 2007-12-12 საიტზე Wayback Machine.
შავი პენი

შავი პენი (ინგლ. Penny Black) — მსოფლიოში პირველი საფოსტო მარკა, რომელიც გამოსცა გაერთიანებულმა სამეფომ, 1840 წლის 1 მაისს. მარკის შავ-თეთრ ნახატზე გამოსახულია დედოფალი ვიქტორია, მისი ღირებულება იყო 1 პენი. სწორედ შავი ნახატისა და ერთი პენის ღირებულების გამო ეწოდა ამ ლეგენდარულ მარკას „შავი პენის“ სახელი. მარკა მიმოქცევაში გამოვიდა არაოფიცილაურად 2 მაისს, ლონდონში, ხოლო 6 მაისიდან ცირკულირებდა დიდი ბრიტანეთის გაერთიანებულ სამეფოსა და ირლანდიის ტერიტორიაზე. მარკის გამოშვებიდან რამდენიმე დღეში გამოვიდა მეორე მარკაც – „ლურჯი პენი“ (ინგლ. Two Pence Blue) ლურჯ ფერში შესრულებული დედოფალ ვიქტორიას პორტრეტით და 2 პენსის ღირებულებით. ბოლოს მსოფლიოს პირველი მარკები 2009 წელის 6 მარტს სოტბის აუქციონზე გამოიტანეს. შავი პენის სუფთა ეგზემპლარი 20, 625 გირვანქა სტერლინგად, ხოლო ლურჯი პენის წყვილი მარკა — 54, 050 გირვანაქა სტერლინგად გაიყიდა Holyoake, Alan. The World's First Postage Stamp. London: Royal Philatelic Society, London, 2013 ISBN 978-0-900631-73-3, 159p. Jackson, Mike. May Dates: A survey of Penny Blacks, Twopenny Blues, Mulreadys and caricatures used during May 1840. Melton Mowbray, Leicestershire: Mike Jackson Publications, c1999. ISBN 0-952827-41-7. Litchfield, Percy C. Guide Lines To The Penny Black: a detailed description of each one of the 2880 stamps and the plates from which it was printed. London: R. Lowe, 1979. Muir, Douglas N. Postal Reform and the Penny Black: A New Appreciation. London: National Postal Museum, 1990 ISBN 0-951594-80-X The 1840 Penny Blackდაარქივებული 2016-10-13 საიტზე Wayback Machine. — American National Postal Museum These stamps are the legends of the hobby დაარქივებული 2008-09-07 საიტზე Wayback Machine. Linns.com Refresher Courses ↑ Hodge Katie. ‘Perfect’ penny black sold at auction to benefit charities. The Press and Journal. Aberdeen Journals Ltd. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-02-26. ციტირების თარიღი: 2009-03-14.
რუსული მუსიკა

რუსული მუსიკა მოიცავს რუსი ხალხის მდიდარ მუსიკალურ მემკვიდრეობას. აქ იგულისხმება რუსი და საბჭოთა კომპოზიტორების შემოქმედება, რუსული ფოლკლორი, რუსული რომანსი, საბჭოთა და პოსტსაბჭოთა პერიოდის პოპულარული მუსიკა. ასევე საგულისხმოა რუსული როკ-მუსიკა და ბარდების შემოქმედება. რუსული ხალხური მუსიკა მომდინარეობს კიევური რუსეთის ტერიტორიაზე მცხოვრები სლავური ტომებისგან. რადგან ეთნიკურად მოსახლეობა სხვადასხვა ეროვნებისგან შედგებოდა, რუსული მუსიკა, სლავურის გარდა, ითავსება სხვა ტიპის მოტივებსაც. ჩვენს დრომდე (XXI საუკუნე) მოაღწიეს წარმართული წარმოშობის მქონე სიმღერებმაც, ისევე როგორც ქრისტიანული ტრადიციებით დაცულმა შემოქმედებამ. რუსული კლასიკური მუსიკა შეადგენს ისეთ დიდ კომპოზიტორებს, როგორებიც არიან პეტრე ჩაიკოვსკი, მიხეილ გლინკა, „მძლავრი ჯგუფი“, სერგეი რახმანინოვი, იგორ სტრავინსკი და სხვა. საბჭოთა კომპოზიტორებს შორის ყველაზე მნიშვნელოვნები არიან: სერგეი პროკოფიევი და დიმიტრი შოსტაკოვიჩი რუსულ მუსიკაში არის ბევრი მსოფლიოში განთქმული ნაწარმოები, მათ შორის: სიმფონიები კონცერტები ბალეტები: „გედების ტბა“, „მაკნატუნა“, „მძინარე მზეთუნახავი“ ოპერები: „ბორის გოდუნოვი“, „ევგენი ონეგინი“, „ივან სუსანინი“ სუიტები: „სურათები გამოფენიდან“, „შეჰერეზადა“ კლასიკური ოპერის მომღერლებიდან გამოირჩევა თეოდორე შალიაპინი.
კერტისის მუსიკის ინსტიტუტი

კერტისის მუსიკის ინსტიტუტი (ინგლ. Curtis Institute of Music) — სამუსიკო სკოლა ფილადელფიაში, პენსილვანია, რომელშიც ისწავლება სადიმპლომო, საბაკალავრო და სამაგისტრო კურსები მუსიკაში და პროფესიული პროგრამა საოპერო ხელოვნებაში. კერტისი აშშ-ის ერთ-ერთ წამყვან სამუსიკო კონსერვატორიად ითვლება. დაფუძნდა 1924 წელს მერი ლუიზ კერტის ბოკის მიერ როგორც სარეპეტიციო/მოსამზადებელი დარბაზი ფილადელფიის ორკესტრის შემსრულებელთა რანგთა შესავსებად, ვენის სამუსიკო სკოლის მსგავსად, რომელიც იგივე ფუნქციას ასრულებდა ვენის ფილარმონიისთვის. აქვე არსებობდა სასწავლო კურსები პიანისტებისთვის, მომღერლებისთვის, ორგანისტებისადა კომპოზიტორებისთვის. ყველა მოსწავლეს სრული სტიპენდია ეძლევა, თუმცა კურსებზე მოსახვედრად ძალიან დიდი კონკურსია. მომღერალთა, პიანისტთა, ორგანისტთა, დირიჟორთა და კომპოზიტორთა გარდა მხოლოდ იმდენი სტუდენტი ხვდება ყოველწლიურად, რამდენიც ერთი ორკესტრის შევსებას სჭირდება. შესაბამისად, წლიური კონტინგენტი მხოლოდ 200-მდე სტუდენტია. კერტისის წარსულ დირექტორთა შორის იყვნენ პიანისტი ჯოზეფ ჰოფმანი, კომპოზიტორი რანდალ თომპსონი, ვიოლინისტი ეფრემ ზიმბალისტი, უფრ., პიანისტი რუდოლფ სერკინი, ჯონ დე-ლანსი, უფრ. (ფილადელფიის ორკესტრის მთავარი ობოისტი მრავალი წლის განმავლობაში). ამჟამად დირექტორია გარი ჰოფმანი (1995-დან). კერტისის სახელგანთქმულ კურსდამთავრებულთა შორის არიან ჰაროლდ ბენეტი (გ. 1985) მეტროპოლიტენ ოპერის ორკესტრის ყოფილი მთავარი ფლუიტისტი; პიანისტი რიჩარდ გუდი, ვიოლინისტი ჰილარი ჰანი, დირიჟორი ლეონარდ ბერნსტაინი, სოპრანო ბენიტა ვალენტე, სოპრანო ანა მოფო და ასევე ექსტრაორდინალური პიანისტი ლანგ ლანგი. აქვე სწავლობდა ასევე ლეგენდარული კუბელი პიანისტი ხორხე ბოლეტი. კურსდამთავრებულები იყვნენ აგრეთვე ამერიკელი კომპოზიტორები სემიუელ ბარბერი, დერონ ჰაგენი, ჯიან კარლო მენოტი და ნედ რორემი. კერტისის ინტერნეტ გვერდი
ლურჯი პენი

ლურჯი პენი — მსოფლიოს მეორე საფოსტო მარკა. იგი გამოიცა შავ პენთან ერთად და მიმოქცევაში გამოვიდა1840 წლის მაისს. მისი ღირებულება იყო 2 პენსი. ლურჯი პენსის მარკები იშვიათობას წარმოადგენს, შავ პენთან შედარებით უფრო ცოტა რაოდენობითაა შემორჩენილი და შესაბამისად უფრო ძვირად ღირებულია. ლურჯი პენის 1840 წელს გამოცემული მარკა ბოლოს გამოჩნდა სოთბის აუქციონზე სადაც წყვილი მარკა 54 5050 £ ფასად გაიყიდა. მისი მფლობელი იყო ფილატელისტი დავიდ ბარტონი. შავი პენი წითელი პენი ↑ Hodge Katie. ‘Perfect’ penny black sold at auction to benefit charities. The Press and Journal. Aberdeen Journals Ltd. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-02-26. ციტირების თარიღი: 2009-03-14.
ღორის გრიპის პანდემია (2009)

ღორის გრიპის ეპიდემია 2009 დაიწყო მექსიკის სამ რეგიონში ერთდროულად, სეზონური გრიპის კლინიკური ნიშნების გამოვლენით, რომელიც სწრაფად გავრცელდა ადამინთა შორის. 24 აპრილს დადასტურდა, რომ ახალი მწვავე ვირუსული ინფექციის გამომწვევია გრიპის A ტიპის H1N1 შტამი. ღორის გრიპის ინფექციის პირველი ლოკალური აფეთქება გამოვლინდა მარტის თვეში. მალე დაავადების შემთხვევები დაფიქსირდა მექსიკის მრავალ რეგიონში და აშშ-ში. 28 აპრილისათვის ვირუსული ინფექციის შემთხვევები აღიწერა ესპანეთში, დიდი ბრიტანეთში, ახალ ზელნდიაში და ისრაელში და სავარაუდოდ ინფიცირებულთა რიცხვმა 4000-ს მიაღწია. ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციამ მდგომარეობა შეაფასა, როგორც პანდემის „მე-5 ფაზა“. ↑ WHO changes swine flu name to 'H1N1 influenza', 257 confirmed cases დაარქივებული 2009-05-03 საიტზე Wayback Machine. HT Media Limited ↑ Biosurveillance Swine Flu in Mexico- Timeline of Events. ↑ World Health Organization Swine influenza ↑ World Health Organization Current WHO phase of pandemic alert
ლიდია რუსლანოვა

ლიდია რუსლანოვა (რუს.: Лидия Андреевна Русланова; დ. 27 ოქტომბერი, 1900, სარატოვის გუბერნია — გ. 21 სექტემბერი, 1973, მოსკოვი) — რუსული ფოლკლორული სიმღერების ერთ-ერთი უდიდესი და მსმენელთათვის ყველაზე საყვარელი შემსრულებელი.. რუსლანოვა დაიბადა სოფ. ჩერნავკაში, სარატოვთან, გლეხის ოჯახში. მისი ნათლობის სახელი იყო პრასკოვია ლეიკინა (რუს.: Прасковья Лейкина). მშობლები 5 წლის ასაკში დაეღუპა, რის გამოც თითქმის მთელი ბავშვობა ბავშვთა სახლში გაატარა. სიმღერა დაიწყო ადგილობრივ საეკლესიო ბავშვთა გუნდში, რის შემდეგაც მალე სოლოისტი გახდა. უკვე მოზრდილი ბიძამისმა თავისთან წაიყვანა ავეჯის ფაბრიკაში სამუშაოდ, სადაც ის მუშაობისას მღეროდა. ფაბრიკის ერთ-ერთმა მეპატრონემ ყური მოკრა მის სიმღერას და მას სარატოვის კონსერვატორიაში სწავლა ურჩია. ლიდიასთვის აკადემიური სწავლა უინტერესო აღმოჩნდა. პირველი მსოფლიო ომის პერიოდში ის ლაზარეთის მატარებელში მუშაობდა. აქ შეხვდა ის ვიტალი სტეპანოვს, რომლისგანაც 1917 წლის მაისში შვილი ეყოლა. მისი მოუწესრიგებელი ცხოვრების სტილის გამო სტეპანოვმა იგი მიატოვა ერთ წელიწადში. ლიდია შემდეგ სხვა მამაკაცს მისთხოვდა, რომლისგანაც გვარი რუსლანოვა მიიღო. ↑ Русланова Лидия Андреевна — Great Russian Encyclopedia. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q98103166"></a> ↑ Ruslanova Lidia singer :: people :: Russia-InfoCentre. Russia-InfoCentre. ციტირების თარიღი: 2008-10-16.
ნავთობი

ნავთობი — აალებადი სითხე, რომელიც შედგება სხვადასხვა მოლეკულური მასის ნახშირწყალბადებისა და სხვა ორგანული ნივთიერებებისაგან. ის ძირითადად არის მუქი ყავისფერი ან შავი, ხანდახან კი მომწვანო ან მოყვითალო ფერის. აქვს სპეციფიკური სუნი. გავრცელებულია დედამიწის დანალექ ფენაში და წარმოადგენს ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს სასარგებლო წიაღისეულს. იგი მოიპოვება მხოლოდ და მხოლოდ ფსკერზე. აშშ-ს ენერგო ინფორმაციის ადმინისტრაციის მიხედვით 2011 წელს მსოფლიო დღეში დაახლოებით 87.421 მილიონ ბარელ ნავთობს მოიხმარდა. ↑ U.S. Energy Information Administration. Excel file from this დაარქივებული 2008-11-10 საიტზე Wayback Machine. web page. Table Posted: March 1, 2010 ↑ From DSW-Datareport 2008 ("Deutsche Stiftung Weltbevölkerung") ↑ One cubic metre of oil is equivalent to 6.28981077 barrels of oil
სარატოვი

სარატოვი (რუს. Саратов) — ქალაქი რუსეთის ევროპული ნაწილის სამხრეთ-აღმოსავლეთში, სარატოვის ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს ვოლგოგრადის წყალსაცავის მარჯვენა სანაპიროზე, დაახლოებით თანაბარი მანძილის დაშორებით ვოლგოგრადიდან და სამარადან. სარატოვი დაარსდა 1590 წელს როგორც საგუშაგო კოშკი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სარატოვი სარატოვი დაარქივებული 2018-07-11 საიტზე Wayback Machine. SaratovLive - სარატოვის დიდი გვერდი დაარქივებული 2016-12-02 საიტზე Wayback Machine. Saratov.Ru სარატოვის ძველი ფოტოები დაარქივებული 2007-10-28 საიტზე Wayback Machine. სარატოვის კულტურული გიდი
სერგეი ობრაზცოვი

სერგეი ობრაზცოვი (რუს. Сергей Владимирович Образцов; დ. 1901 — გ. 1992) — საბჭოთა თეატრალური მოღვაწე, მსახიობი, თოჯინების თეატრის რეჟისორი, საბჭოთა კავშირის სახალხო არტისტი (1954). მისი დაარსებულია თოჯინების თეატრი, რომელსაც მოგვიანებით მისი სახელი მიეკუთვნა. მისი ეგზოტიკური თოჯინების კოლექცია უდიდესია რუსეთში და ერთ-ერთი უდიდესია მსოფლიოში. ბიოგრაფია გვერდი ობრაზცოვის შესახებ დაარქივებული 2006-04-30 საიტზე Wayback Machine. თოჯინების თეატრის საიტზე სტატია ბრიტანიკაში(ინგლისური) საფლავი
კეროლ ენ დაფი

კეროლ ენ დაფი (ინგლ. Carol Ann Duffy; დ. 23 დეკემბერი, 1955, გლაზგო, შოტლანდია) — შოტლანდიელი პოეტი, დრამატურგი, მწერალი და მიმდინარე პოეტი-ლაურეატი. ბრიტანეთის იმპერიის ორდენის ოფიცერი და კომანდორი (1995, 2002). დაფი დაიბადა გლაზგოში. გაიზარდა სტაფორდშირში. 1977 წელს ლივერპულის უნივერსიტეტი დაამთავრდა ფილოსოფიის განხრით. ამჟამად ცხოვრობს მანჩესტერში და პოეზიას ასწავლის მანჩესტერის მეტროპოლიტენის უნივერსიტეტის წერის ფაკულტეტზე. 2009 წლის 1 მაისს ის ენდრიუ მოშენის შემდეგ გახდა პოეტი-ლაურეატი, ასევე პირველი ქალი და პირველი შოტლანდიელი ამ პოსტზე. ↑ http://www.nndb.com/lists/496/000063307/ ↑ SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ Internet Speculative Fiction Database — 1995. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2629164"></a> ↑ Discogs — 2000. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q504063"></a> ↑ ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ Babelio — 2007. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2877812"></a> ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #121244199 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ https://www.bbc.co.uk/bitesize/search?q=+Carol+Ann+Duffy ↑ http://www.britannica.com/EBchecked/topic/1532366/Carol-Ann-Duffy ↑ http://www.nndb.com/honors/021/000044886/ ↑ http://www.nndb.com/people/955/000107634/ ↑ 13.0 13.1 13.2 Blain V., Grundy I., Clements P. The Feminist Companion to Literature in English: Women Writers from the Middle Ages to the Present — 1990. — P. 312. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q47119734"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18328141"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q47119724"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q47119715"></a> ↑ http://www.theguardian.com/books/audio/2013/aug/26/edinburgh-book-festival ↑ http://www.theguardian.com/books/2010/jul/09/the-shirt-carol-ann-duffy ↑ http://www.independent.co.uk/arts-entertainment/books/features/carol-ann-duffy-a-poet-laureate-with-a-twist-1674745.html ↑ 17.0 17.1 Debrett's — 1769. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5248561"></a> ↑ http://news.bbc.co.uk/local/bristol/hi/things_to_do/newsid_8436000/8436171.stm ↑ http://www.bbc.co.uk/news/entertainment-arts-16646622 ↑ Czech National Authority Database <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q13550863"></a> ↑ http://www.bbc.co.uk/radio4/arts/frontrow/christmas_bookpick.shtml ↑ http://www.nytimes.com/2009/12/13/weekinreview/13schuessler.html ↑ https://openlibrary.org/works/OL549157W/The_World's_Wife ↑ http://www.societyofauthors.org/cholmondeley-past-winners ↑ http://www.societyofauthors.org/eric-gregory-past-winners ↑ http://artsandletters.org/awards2_popup.php?abbrev=Forster ↑ https://www.rse.org.uk/fellow/carol-ann-duffy/
ნოვოსიბირსკის მეტროპოლიტენი

ნოვოსიბირსკის მეტროპოლიტენი — ჩქაროსნული ტიპის მიწისქვეშა ტრანსპორტი ნოვოსიბირსკში, მეოთხე მეტროპოლიტენი რუსეთში. 2009 წლის მონაცემებით ნოვოსიბირსკის მეტროპოლიტენი მოიცავს 2 ხაზზე განლაგებულ, 12 სადგურს. პირველად, 5 სადგურისგან შემდგარ რეგიონს ექსპლუატაცია გაეწია 1986 წლის 7 იანვარს. ექსპლუატირებული რეგიონის სიგრძე — 14.3 კმ.-ია. საშუალოდ მგზავრთა ნაკადი თვიურად შეადგენს - 236,7 ათ. ადამიანს (2008 წლის ოქტომბრის მონაცემებით). 2008 წლის მარტის შუა რიცხვებიდან მგზავრობის ღირებულება 12 რუბლს შეადგენს (იგივე გადასახადია დაწესებული ბარგის გადატანისთვისაც). ერთჯერადი სამგზავრო ჟეტონები მეტროს სალაროებსა და ჟეტონების გასაყიდ აპარატებში იყიდება. ასევე გამოიყენება სისტემა „ნოვოსიბირსკი — ელექტრონული სამგზავრო“, რომელიც ქალაქის ყველა სახეობის ტრანსპორტზე ვრცელდება. (სამარშრუტო ტაქსები?). სისტემის ფარგლებში მოქმედებს: „ერთიანი სატრანსპორტო ბარათი“, „სტუდენტური ბარათი“ და „სოციალური ბარათი“. მგზავრობის თავდაპირველი ღირებულება 5 კაპიკი იყო. მეტროპოლიტენების სია ოფიციალური საიტი
ინდოეთის სუბკონტინენტი

ინდოეთის სუბკონტინენტი — აზიის სამხრეთი რეგიონი და ნახევარკუნძული (ინდოსტანის ნახევარკუნძული). ძირითადად განლაგებულია ინდოსტანის ფილაზე და მოიცავს ტერიტორიას ჰიმალაიდან სამხრეთით ინდოეთის ოკეანემდე. გეოლოგიურად, სუბკონტინენტი დაკავშირებულია ხმელეთის იმ ნაწილთან, რომელიც დაახლოებით 55 მილიონი წლის წინ მოსწყდა გონდვანას და შეუერთდა ევრაზიის ფილას. გეოგრაფიულად, არის რეგიონი სამხრეთ-ცენტრალურ აზიაში, რომელიც შემოსაზღვრულია ჩრდილოეთიდან ჰიმალაით, დასავლეთიდან — ჰინდუქუშით და აღმოსავლეთიდან — არაკანის მთებით. პოლიტიკურად, ინდოეთის სუბკონტინენტი მოიცავს ქვეყნებს: ბანგლადეშს, ბჰუტანს, ინდოეთს, მალდივის რესპუბლიკას, ნეპალს, პაკისტანსა და შრი-ლანკას. ტერმინი „ინდოეთის სუბკონტინენტი“ ურთიერთშენაცვლებით გამოიყენება ტერმინ „სამხრეთ აზიასთან“. შემოკლებით მას სუბკონტინეტსაც ეძახიან, რადგან ასეთი მოვლენა დედამიწის ისტორიაში არ ყოფილა და ასეთი წარმონაქმნი მხოლოდ ერთია. ინდოსტანის ნახევარკუნძული სამხრეთი აზია ბრიტანეთის ინდოეთი ↑ Robert Wynn Jones (2011). Applications of Palaeontology: Techniques and Case Studies. Cambridge University Press, გვ. 267–271. ISBN 978-1-139-49920-0.  ↑ Baker, Kathleen M.; Chapman, Graham P. (11 March 2002), The Changing Geography of Asia, Routledge, pp. 10–, ISBN 978-1-134-93384-6, https://books.google.com/books?id=G-KIAgAAQBAJ&pg=PA10 ↑ "Indian subcontinent". New Oxford Dictionary of English (ISBN 0-19-860441-6) New York: Oxford University Press, 2001; p. 929. ↑ Dhavendra Kumar (2012). Genomics and Health in the Developing World. Oxford University Press, გვ. 889. ISBN 978-0-19-537475-9.  ↑ Mariam Pirbhai (2009). Mythologies of Migration, Vocabularies of Indenture: Novels of the South Asian Diaspora in Africa, the Caribbean, and Asia-Pacific. University of Toronto Press, გვ. 14. ISBN 978-0-8020-9964-8.  ↑ (2013) An Atlas of Middle Eastern Affairs. Routledge, გვ. 5. ISBN 978-1-136-64862-5.  ↑ Michael Mann (2014). South Asia's Modern History: Thematic Perspectives. Taylor & Francis, გვ. 13–15. ISBN 978-1-317-62445-5.  ↑ Jona Razzaque (2004). Public Interest Environmental Litigation in India, Pakistan, and Bangladesh. Kluwer Law International, გვ. 3 with footnotes 1 and 2. ISBN 978-90-411-2214-8.
პარხალი

პარხალი — ქართული მონასტერი თურქეთში. სამონასტრო კომპლექსი მდებარეობს ისტორიულ ტაოში, მდინარე ჭოროხის მარცხენა შენაკადის პარხლისწყლის ხეობაში, ლაზისტანის ანუ პონტოს მთების აღმოსავლეთ კალთაზე. ამჟამად ტაძარში მოქმედებს მეჩეთი. პარხალის ეკლესია ააგო დავით III კურაპალატმა (აშენდა 973 წელზე ცოტა ადრე). ამ პერიოდში შატბერდის მონასტერში მოღვაწე იოანე ბერაიმ გადაწერა და პარხალს შესწირა სახარება, რომელიც ლიტერატურაში პარხლის ოთხთავის (ხელნაწერთა ინსტიტუტი, A-1453) სახელითაა ცნობილი. პარხლის მოღვაწეთაგან განსაკუთრებით აღსანიშნავია გაბრიელ პატარაჲ (X-XI სს.), პარხლის ოთხთავისა (ხელნაწერთა ინსტიტუტი, S 4927) და პარხლის მრავალთავის (ხელნაწერთა ინსტიტუტი, A—95) გადამწერი. პარხალში გადაიწერა „შუშანიკის წამება“, უძველესი ნუსხა X ს-სა. პარხლის მონასტრის ეკლესია გეგმითა და პროპორციებით უახლოვდება ოთხთა ეკლესიას და, მასთან ერთად გვიანდელი ქართული ბაზილიკების მნიშვნელოვან ნიმუშს წარმოადგენს. ბაზილიკის შუა ნავი მაღალი და მკვეთრად გამოყოფილია. ფასადთა ჩუქურთმები აქ უკვე გარკვეულ როლს თამაშობს. ძეგლს ამკობს სარკმელთა სათაურები, გრეხილით მორთული ჯვრები, ცხოველთა რელიეფური გამოსახულებანი. პარხლის ეკლესიის განსაკუთრებული თავისებურებაა შუა ნავის სიგრძივი კედელი, რომელიც დანაწევრებულია დეკორატიული თაღებითა და შეწყვილებული ლილვებით, დამატებით შემკულია საღებავით შესრულებული გამოსახულებებით — მარაოსებრი სათაურებით სარკმლის ზემოთ, ჯვრებით, დისკოებითა და სხვა. ამავე კედელზეა უამრავი წარწერა, რომელშიც მოხსენიებულნი არიან ის პირნი, ვინც იღვაწა ძეგლის შესამკობად. ოსმალთა მიერ (XVI ს.) დაპყრობის შემდეგ ბაზილიკა მეჩეთად გადააკეთეს. პარხალი. ბარელიეფი. ჩრდილოეთის კედელი I პარხალი. ბარელიეფი. ჩრდილოეთის კედელი II ჯვრის ბარელიეფური გამოსახულება სამხრეთის კედლიდან გიორგი ყაზბეგის მიერ შედგენილი ნახაზი პარხალი. სამხრეთის ფასადი ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: პარხალი ბერიძე ვ., მენაბდე ლ., მუსხელიშვილი დ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 703. საქართველოს სულიერი საგანძური, წიგნი I, თბილისი, 2005 წ., გვ. 104-105 თაყაიშვილი ე., 1917 წლის არქეოლოგიური ექსპედიცია სამხრეთ საქართველოში, თბილისი, 1960; Беридзе В.В., Архитектура Тао-Кларджери, Тб., 1981;