laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ავთანდილ ცქვიტინიძე

ავთანდილ ცქვიტინიძე — ქართველი მოდის დიზაინერი. განათლება - 1990-1995 საქართველოს სამხატვრო აკადემია პროფესიული გამოცდილება - 2000 წლიდან - მოდის სახლი "ავთანდილი", მთავარი დიზაინერი, დირექტორი - 1997-2000 - სამკერვალო ფაბრიკა "იმერეთი", დიზაინერი გამოფენები და ჯილდოები ნოემბერი, 2010 - სასტუმრო "ბრისტოლი". პარიზი, საფრანგეთი ოქტომბერი, 2010 - საქართველოს მოდის კვირეული. გაზაფხული-ზაფხული 2011 ოქტომბერი, 2010 - უკრაინის მოდის კვირეული, კიევი. გაზაფხული-ზაფხული 2011 აპრილი, 2010 - ყაზახეთის მოდის კვირეული, ალმა-ატა. შემოდგომა-ზამთარი 2010-2011 მარტი, 2010 - საქართველოს მოდის კვირეული. შემოდგომა-ზამთარი 2010-2011 მარტი, 2010 - კიევის მოდის კვირეული, უკრაინა. შემოდგომა-ზამთარი 2010-2011 ოქტომბერი, 2009 - ყაზახეთის მოდის კვირეული, ალმა-ატა. გაზაფხული-ზაფხული 2010 ოქტომბერი, 2009 - თბილისის მოდის კვირეული, საქართველო. გაზაფხული-ზაფხული 2010 ოქტომბერი, 2009 - კიევის მოდის კვირეული, უკრაინა. გაზაფხული-ზაფხული 2010 მარტი, 2009 - კიევის მოდის კვირეული, უკრაინა. შემოდგომა-ზამთარი 2009-2010 დეკემბერი, 2008 - საახალწლო ფესტივალი მეიდანზე, თბილისი ოქტომბერი, 2008 - კიევის მოდის კვირეული, გაზაფხული-ზაფხული 2009 ივნისი, 2008 - პეკინის ოლიმპიადის გახსნისა და დახურვის ცერემონიალებისათვის საქართველოს ნაკრების ჩაცმულობა მარტი, 2008 - ათენის მოდის კვირეული, შემოდგომა-ზამთარი 2008-2009 ოქტომბერი, 2007 - ათენის მოდის კვირეული, გაზაფხული-ზაფხული 2008 სექტემბერი, 2007 - გამოფენა "TRAIN" . ნიუ-იორკი, აშშ აგვისტო, 2007 - საქართველოს რაგბის ნაკრების ჩაცმულობა მსოფლიო ჩემპიონატის გახსნისა და დახურვის ცერემონიალებისთვის, სპორტული ტანსაცმლის ესკიზები აპრილი, 2007 - დუბაის მოდის კვირეული, შემოდგომა-ზამთარი 2007-2008 მარტი, 2007 - ათენის მოდის კვირეული, შემოდგომა-ზამთარი 2007-2008 მარტი, 2007 - კიევის მოდის კვირეული, შემოდგომა-ზამთარი 2007-2008 დეკემბერი, 2006 - "Night office", თბილისი ოქტომბერი, 2006 - ათენის მოდის კვირეული, გაზაფხული-ზაფხული 2007 ოქტომბერი, 2006 - კიევის მოდის კვირეული, გაზაფხული-ზაფხული 2007 მაისი, 2006 - "May Fashion", მოსკოვი მარტი, 2006 - მოსკოვის მოდის კვირეული, შემოდგომა-ზამთარი 2006-2007 მარტი, 2006 - კიევის მოდის კვირეული, შემოდგომა-ზამთარი 2006-2007 დეკემბერი, 2005 - მოსკოვის მაღალი მოდის ასოციაციის საპატიო წევრობა ოქტომბერი, 2005 - მოსკოვის მოდის კვირეული, გაზაფხული-ზაფხული 2006 სექტემბერი, 2005 - კიევის მოდის კვირეული, გაზაფხული-ზაფხული 2006 ივლისი, 2005 - მოდის ჩვენება, რომი მაისი, 2005 - "May Fashion", მოსკოვი მარტი, 2005 - მოსკოვის მოდის კვირეული, შემოდგომა-ზამთარი 2005-2006 დეკემბერი, 2004 - წლის საუკეთესო დიზაინერი, საქართველო ოქტომბერი, 2004 - რუსეთის მოდის კვირეული, გაზაფხული-ზაფხული 2005 მარტი, 2004 - რუსეთის მოდის კვირეული, შემოდგომა-ზამთარი 2005-2006 მარტი, 2003 - რუსეთის მოდის კვირეული, შემოდგომა-ზამთარი 2004-2005, "კვირეულის აღმოჩენა" 2003 - "აზიური ღამე". თბილისი 2002 - "მარლენ დიტრიხი", თბილისი 2002 - "ქალი წარსულიდან’, თბილისი 2001 - "ესპანური ბაზარი", თბილისი 1999 - "Sheraton Metechi Palace", თბილისი 1996 - კავკასიის დიზაინერთა ფესტივალი, ბაქო, გრან-პრი 1995 - მოდის ფესტივალი "ამა", თბილისი ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2011-11-16 საიტზე Wayback Machine.
აკრი (მრავალმნიშვნელოვანი)

აკრი შეიძლება აღნიშნავდეს: აკრი — მიწის ფართობის საზომი ერთეული აკრი — შტატი ბრაზილიაში
ტრანსილვანიის გამაგრებული სოფლები

ტრანსილვანიის გამაგრებული სოფლები (რუმ. Biserici fortificate din Transilvania) — მოიცავს რუმინეთში, ტრანსილვანიის რეგიონის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში მდებარე გერმანული წარმოშობის ხალხის, ტრანსილვანიელი საქსებისა და უნგრული წარმოშობის სეკეების სოფლებს, რომლებიც ფორტიფიცირებული ეკლესიების ირგვლივაა გაშენებული. რეგიონში 150 კარგად შემონახული ასეთი ეკლესია მდებარეობს, რომლებიც სხვადასხვა არქტიექტურულ სტილშია ნაგები XIII - XVI საუკუნეებში. 1999 წლიდან, შვიდ სოფელში მდებარე ეკლესიები შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში. ტრანსილვანიის საქსონური სოფლები XIII საუკუნეში გამოჩნდა, როდესაც უნგრეთის მეფემ ამ არეალში გერმანელი კოლონისტები ჩაასახლა. მათ პროვინციის მოსახლეობაში სპეციალური ეროვნების სტატუსი ჰქონდათ და მთელი მათი ცივილიზაცია მიმართული იყო გადარჩენისა და განვითარებისაკენ, რისთვისაც მათ საკმაოდ ძლიერი ფერმერთა, ხელოსანთა და ვაჭართა გაერთიანებები შექმნეს. იმის გამო, რომ მათი საცხოვრებელი ტერიტორია მუდმივად ოსმალებისა და თათრების თავდასხმის საშიშროებას განიცდიდა, მათ სხვადასხვა ზომის თავდაცვითი ნაგებობების მშენებლობა დაიწყეს. ყველაზე მნიშვნელოვანი ქალაქები მთლიანად გაამაგრეს, ხოლო პატარა კომუნებში სიმაგრეები ეკლესიის ირგვლივ ააგეს, სადაც მათ დაამატეს თავდაცვითი კოშკი და საწყობები მათთვის ღირებული ქონების შესანახად. Viscri Prejmer Şeica Mică Biertan Valea Viilor Axente Sever Brateiu Dealu Frumos მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ტრანსილვანიის გამაგრებული სოფლები Description on the UNESCO's site The list of Transylvanian villages with fortified churches on the site of the Institute for Cultural Memory Saxon fortified churches and citadels from Transylvania დაარქივებული 2011-07-14 საიტზე Wayback Machine. Mihai Eminescu Trust Complete list of the German villages in Transylvania (in German) Description of the sites on worldheritagesite.org დაარქივებული 2004-01-17 საიტზე Wayback Machine. Saxon fortified churches in Transylvania დაარქივებული 2011-02-08 საიტზე Wayback Machine. Fortified churches in Transylvania დაარქივებული 2013-05-23 საიტზე Wayback Machine.
დაკიის ციხესიმაგრეები

დაკიის ციხესიმაგრეები — მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი რუმინეთში. წარმოადგენს მურუს-დაკისუსის სტილში, ქვის დიდი ნატეხებით ნაგებ ექვს ციხესიმაგრეს, რომლების ძვ. წ. I და ახ. წ. I საუკუნეებში რომაელებისგან თავდაცვის მიზნით ააგეს. ფართო და საკმაოდ კარგად შემონახული ნანგრევები ძლიერ და ინოვაციურ უძველეს ცივილიზაციას ეკუთვნის. ექვის ციხესიმაგრე - სარმიზეგეტუზა, ორასტიოარა-დე-სუსი, კოსტესტი-ბლიდარუ, ლუნკანი-პიატრა-როსიე, ბანიტა და კაპილნა, რომელთა აშენებაც დაკიის მეფე დეცებალს მიეწერება, მიმდებარე დასახლებასა და თავდაცვით ნაგებობებთან ერთად 1999 წელს იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში Costești Blidaru Blidaru სარმიზეგეტუზა სარმიზეგეტუზა სარმიზეგეტუზა სარმიზეგეტუზა მზის წრე, სარმიზეგეტუზა სარმიზეგეტუზა სარმიზეგეტუზა ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: დაკიის ციხესიმაგრეები The Dacians - pictures of the fortresses in the Orastie Mountains UNESCO: The Dacian Fortresses of the Orastie Mountains Tourist information and maps from the Museum of Dacian and Roman Civilisation დაარქივებული 2013-09-27 საიტზე Wayback Machine.
სიგიშოარის ციტადელი

სიგიშოარის ციტადელი (რუმ. Cetatea Sighişoara) — რუმინეთის ქალაქ სიგიშოარის ძველი, ისტორიული ცენტრი. აგებულია საქსი კოლონისტების მიერ XII საუკუნეში და იმ დროსისათვის მას Castrum Sex ეწოდებოდა. 1999 წლიდან შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში, როგორც ტრანსილვანიელი საქსების 850-წლოვანი ისტორიული და კულტურული ძეგლი. ქალაქი სიგიშოარა, რომელიც ყოველწლიურად შუა საუკუნეების ფესტივალს მასპინძლობს, ვლად III ცეპეშის სამშობლოა. ქალაქზე გადის ტრანსილვანიელი საქსების მიწის ზემო საზღვარი. მის სიახლოვეს მდებარე უფრო დიდ ქალაქ სიბიუსა და ბრაშოვთან ერთად, სიგიშოარაში წარმოდგენილია შუა საუკუნეების ტიპური გერმანული არქიტექტურა. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2009-04-27 საიტზე Wayback Machine. World Heritage Site
დრაკულა

დრაკულა (Dracula) — მწერალ ბრემ სტოკერის 1897 წლის საშინელებათა გოთიკური რომანი. ნაშრომი ცნობილია ვამპირ გრაფ დრაკულას მსოფლიო კულტურაში პირველად გამოჩენით. მასში მოთხრობილია დრაკულას ტრანსილვანიიდან ინგლისში გადასახლებაზე და ბრძოლაზე მასსა და პროფესორ აბრაჰამ ვან ჰელსინგს შორის. პერსონაჟი ნაწილობრივ ეფუძნება ვლად III ცეპეშის პიროვნებას. „დრაკულამ“ გავლენა იქონია არაერთ ლიტერატურულ ჟანრზე, როგორებიც არის ვამპირული ლიტერატურა და გოთიკური რომანი. რომანში განხილულია ვიქტორიანული ეპოქის პერიოდში ქალთა როლი, სექსუალური შეკრებები, იმიგრირება, კოლონიალიზმი და პოსტ-კოლონიალიზმი. მიუხედავად იმისა, რომ სტოკერს ვამპირები არ გამოუგონია, სწორედ მას მიაწერენ მათი თანამედროვე ფორმის შექმნას. რომანი შემდგომში წარმოდგენილი იქნა არაერთი თეატრალური დადგმის, ფილმისა თუ სატელევიზიო ინტერპრეტაციის სახით. ვიკიციტატაში არის გვერდი თემაზე: დრაკულა „დრაკულა“ — Project Gutenberg-ზე, 1897 წლის გამოცემის ტექსტური ვერსია. PDF დაარქივებული 2010-03-31 საიტზე Wayback Machine. დრაკულა, New York: Grosset & Dunlap, 1897. Scanned first edition from Internet Archive. ↑ First published as a hardcover in 1897 by Archibald Constable and Co. See http://www.bramstoker.org/novels.html Bibliography of Stoker's novels at Bram Stoker Online.
მარამურეშის ხის ეკლესიები

მარამურეშის ხის ეკლესიები (რუმ. Biserici de lemn din Maramureş) — სხვადასხვა პერიოდში ნაგები, სხვადასხვა არქიტექტურული სტილის ასამდე მართლმადიდებლური ტაძრისგან შემდგარი ჯგუფი რუმინეთში, ჩრდილოეთ ტრანსილვანიის მარამურეშის ისტორიულ რეგიონში. ეკლესიები ხისგან ნაგებ მაღალ კონსტრუქციებს წარმოადგენს, რომლებიც ხასაითდებიან მაღალი, თხელი სამრეკლოებით ნაგებობის დასავლეთ კიდეზე. ეკლესიები წარმოსახავენ ჩრდილოეთ რუმინეთის მთიანი არეალის კულტურულ ლანდშაფტს. მარმურეში რუმინეთის ერთ-ერთი საუკეთესოდ ცნობილი რეგიონია, რომელსაც ავტონომიური ტრადიციები ჯერ კიდევ შუა საუკუნეებიდან გააჩნია, მაგრამ რეგიონი დღეს საკმაოდ მივიწყებული და ნაკლებად მონახულებადია. თავის საუკეთესოდ შემონახული სოფლებითა და ხის ეკლესიებით, ტრადიციული ცხოვრების წესითა და ადგილობრივების ფერად-ფერადი სამოსით მარამურეში ერთგვარ მიზეუმს წარმოადგენს. რეგიონის ხის ეკლესიების მშენებლობა XVII-XIX საუკუნეებში მიმდინარეობდა. ზოგიერთი მათგანი ძველი ეკლესიების ადგილას იგებოდა. ხის ეკლესიებით რუმინელებმა იმ გამოწვევას უპასუხეს, რომელიც იმ დროისათვის ქვის ეკლესიების აშენებას კრძალავდა. ეკლესიები სქელი მორებითაა ნაგები, რომლებიც ხშირ შემთხვევაში შიგნითა მხარეს მუქია. ისინი ადგილობრივი მხატვრების მიერ მოხატულია ბიბლიური სცენებით. ტაძრებისთვის ყველაზე მთავარი საერთო მახასიეთებელია მაღალი კოშკი შესასვლელის თავზე და მასიური სახურავი, რომლებთან შედარებითაც ეკლესიის ძირითადი ნაწილი ჯუჯას ემსგავსება. 1999 წელს, მარამურეშის რვა ხის ეკლესია იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შეიტანა. კარპატების ხის ეკლესიები სლოვაკეთში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მარამურეშის ხის ეკლესიები World Heritage Site Pictures, Informations and Maps of the Wooden Churches of Maramureş დაარქივებული 2007-02-05 საიტზე Wayback Machine.
აკტი გონიური

„აკტი გონიური“ — 1832 წლის ქართველ თავად-აზნაურთა შეთქმულების წესდება. შეადგინა ფილადელფოს კიკნაძემ. წესდებაში ჩამოყალიბებული იყო ორგანიზაციის მიზანდასახულობა, წევრთა მიღების წესი, შეთქმულთა შორის დამოკიდებულების ნორმები, საიდუმლოების დაცვის ხერხი და სხვა. „აკტი გონიურში“ გამოყენებულია ე. წ. „მასონური ლოჟებისა“ და ლიბერალურ-განმანათლებელი ორგანიზაციების მიერ შემუშავებული ანალოგიური წესდებანი. დედანი დაცულია საქართველოს ცენტრალურ სახელმწიფო არქივში. 1832 წლის შეთქმულება გოზალიშვილი გ., 1832 წლის შეთქმულება, ტ. 1—2, თბ., 1935-1970; გოზალიშვილი გ., ქსე, ტ. 1, გვ. 256, თბ., 1975
კარლა ბრუნი

კარლა ბრუნი (იტალ. Carla Bruni, ქორწინების მიხედვით კარლა ბრუნი (ბრიუნი)-სარკოზი, ფრანგ. Carla Bruni Sarkozy, დ. 23 დეკემბერი, 1967, ტურინი, იტალია) — იტალო-ფრანგი ფოტომოდელი და მომღერალი, საფრანგეთის პირველი ლედი 2008-2012 წლებში. საფრანგეთის 23-მე პრეზიდენტის ნიკოლა სარკოზის მესამე ცოლი 2 თებერვლის 2008 წლიდან.  საფრანგეთი: Ordre des Arts et des Lettres-ის (ხელოვნებისა და ლიტერრატურის ორდენი) რაინდი, 2003  ესპანეთი: კარლოს III ორდენის დიდი ჯვარი (24 აპრილი, 2009 წელი)  ბენინი: ეროვნული დამსახურებისათვის ორდენის დიდი ჯვარი, 2010 Gair, Joanne (2006). Body Painting: Masterpieces by Joanne Gair. Universe Publishing. ISBN 0-7893-1509-2.  ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კარლა ბრუნი კარლა ბრუნი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ოფიციალური საიტი Fondation Carla Bruni-Sarkozy დაარქივებული 2009-10-08 საიტზე Wayback Machine. Myspace officiel de Carla Bruni ↑ Carla Bruni, chevalier des Arts et des Lettres. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-05-15. ციტირების თარიღი: 2012-09-10. ↑ "Noblesse et Royautés" website, Article დაარქივებული 2016-02-01 საიტზე Wayback Machine. & Photo ↑ Carla Bruni Sarkozy reçoit la Grand Croix au Bénin[მკვდარი ბმული]
აკუგრა

აკუგრა, აკუღრა — მთა საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის სოხუმის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ბზიფის ქედის სამხრეთ განშტოებაზე, მდინარე ააფსთის სათავესთან. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2511 მ. აგებულია ზედაიურული კირქვებით. ფერდობებზე მთის ფართოფოთლიანი ტყეა, ზემოთ — სუბალპური მდელოები. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 81.
Mince Spies

Mince Spies — ინგლისური როკ-ჯგუფ Coldplay-ს EP, რომელიც გამოვიდა 2001 წლის ნოემბერში, როგორც საშობაო დისკი. გამოცემის ტირაჟი იყო 1000 ასლი. მასში შეტანილი იქნა ორი სიმღერა. Have Yourself a Merry Little Christmas – 2:22 Yellow (The Alpha Remix) – 5:14 ოფიციალური საიტი ↑ Corey Moss, Coldplay Ready Second Album As 'Trouble' Heats Up, MTV News, 18 December 2001 დაარქივებული 23 October 2013[Date mismatch] საიტზე Wayback Machine.Category:Webarchive-ის თარგის შეტყობინებები Retrieved 26 August 2013
Acoustic (EP)

Acoustic — ინგლისური როკ-ჯგუფ Coldplay-ს პრომო EP. იგი გამოვიდა 2000 წელს. დისკში შეტანილია ჯგუფის მიერ Parlophone-ისთვის ჩაწერილი ოთხი სიმღერა. ↑ Information of "Acoustic EP". Allmusic. Allmusic. ციტირების თარიღი: 17 January 2016. ↑ Acoustic საიტზე Discogs
აკუშოსხევი

აკუშოსხევი — მდინარე დუშეთის მუნიციპალიტეტში, მდინარე ხევსურეთის არაგვის მარცხენა შენაკადი. სათავე აქვს კავკასიონის მთავარი ქედის სამხრეთ კალთაზე, დათვისჯვრის უღელტეხილის მახლობლად, ლიქოკის მთაზე. სიგრძე 12,8 კმ, აუზის ფართობი 34,9 კმ². ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 16. ↑ ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 84.
ბილ პლიმპტონი

ბილ პლიმპტონი (Bill Plympton, დ. 30 აპრილი, 1946) — ამერიკელი ანიმატორი, კარიკატურისტი, რეჟისორი, სცენარისტი და პროდიუსერი. მან სახელი გაითქვა მოკლემეტრაჟიანი ანიმაციური ფილმებით „შენი სახე“ და „მცველი ძაღლი“. განსაკუთრებული წარმატება ხვდა წილად მის 2008 წლის ნამუშევარს „იდიოტები და ანგელოზები“. ოფიციალური საიტი
კოლომენსკოე

კოლომენსკოე (რუს. Коломенское) — ყოფილი სამეფო მამული რუსეთში, მოსკოვის ცენტრიდან რამდენიმე კილომეტრით ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ქალაქ კოლომნისკენ მიმავალ უძველეს გზაზე. პეიზაჟური არეალი, რომელიც მდინარე მოსკოვის სტეპებს გადაჰყურებს, 1960-იან წლებში ქალაქ მოსკოვის შემადგენლობაში შევიდა. სოფელი კოლომენსკოე პირველად მოხსენიებულია 1339 წელს, ივანე I-ის ანდერძში. დროის მსვლელობასთან ერთად, სოფელი განვითარდა და ის მოსკოვის დიდი სამთავროს უფლისწულების საყვარელი ადგილი გახდა. ჩვენამდე მოღწეულ უძველეს ნაგებობას წარმოადგენს თეთრი ქვით ნაგები ამაღლების ეკლესია, რომელიც 1532 წელს, ტახტის მემკვიდრის, მომავალი მეფე ივანე მრისხანის დაბადების ზეიმის აღსანიშნავად ააგეს. სრულიად განსხვავებული, არაკანონიკური თეთრი ეკლესია, იმ დროსიათვის ნამდვილი გარღვევა იყო, რადგან ის ბიზანტიური ტრადიციებით აშენდა. ეკლესიას ზემოდან ჯვრის ფორმა აქვს. ვიწრო პილასტრები, ისრისებური ფანჯრის ჩარჩოები, საკმაოდ რიტმული კიბის პასაჟები და ღია გალერეები ხაზს უსვამენ რუსული არქიტექტურის შედევრის დინამიურ ტენდენციას. მიჩნეულია, რომ მთლიანობაში ვერტიკალური კომპოზიცია, ნასესხებია ჩრდილოეთ რუსეთის ხის ეკლესიებისგან. 1994 წელს, აღიარა რა კაცობრიობის თვალსაჩინო ფასეულობის ნიმუშად, იუნესკომ კოლომენსკოეს ამაღლების თეთრი ეკლესია მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შეიტანა. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები რუსეთში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კოლომენსკოე Photo (1024x768) German page on Kolomenskoye დაარქივებული 2010-05-31 საიტზე Wayback Machine. Kolomenskoye Museum Reserve (Moscow)
შხერები

შხერები (შვედ. skär) — ძველი კონტინენტური გამყინვარების არეში ზღვებისა და ტბების რთულ დანაწევრებულ ნაპირებთან მდებარე კლდოვანი კუნძულები, რომლებიც დაყოფილია ვიწრო სრუტეებითა და ყურეებით. ზოგჯერ ამოწეულია წყლის ზედაპირზე, ზოგჯერ კი პირიქით, მხოლოდ წყალქვეშ ვრცელდება („ბრმა შხერები“), სადაც ქმნის ვრცელ სარტყელს ზოგიერთი მაღალი კლდოვანი ნაპირების გასწვრივ. შხერები გვხვდება ცივ და ზომიერ სარტყელში. განსაკუთრებულად შხერები განვითარებულია ნაპირების გასწვრივ, რომლებიც ფიორდებითაა დანაწევრებული. კრისტალური ქანებით აგებულ კუნძულებზე მყინვარული დამუშავების კვალი (ვერძის შუბლი) ან მორენული წარმონაქმნებია (დრუმლინი, ოზები, მორენული ბორცვები). სიდიდით კუნძულები რამდენიმე კმ² აღწევს, სიმაღლით რამდენიმე მ-ს, მათი რიცხვი მრავალი ასეულია. შხერები გავრცელებულია პლეისტოცენური გამყინვარების ოლქებში, ფინეთში, შვედეთში, ნორვეგიაში, კანადაში, პატაგონიის, გრენლანდიის, ლაბრადორისა და დალმაციის სანაპიროებზე და სხვა. წარმოდგენილია მომცრო კლდოვანი კუნძულებისა და წყალქვეშა მოგლუვებული კლდეების სახით. საკმაოდ კარგად მოჩანს იგი თეთრი ზღვის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილშიც. მრავალ კუნძულს აქვს გუმბათისებრი ფორმა და მყინვარული ნაიარევი; ნაწილობრივ წყლის დონეზე დაბლაა. ნაოსნობა შხერებს შორის მეტად გართულებულია და მიმდინარეობს მხოლოდ რეკომენდებული ფარვატერებით. შხერების ფართო გავრცელების ადგილებში წარმოიქმნება ნაპირის შხერული ტიპი, რომელიც ვიწრო ყურეებით ძლიერ არის შეჭრილ-შემოჭრილი. კუნძულები აგებულია კრისტალური ქანებით და მათ შორის გაბნეულია მრავალრიცხოვანი თავთხელები. ↑ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 66. ↑ Геологический словарь, Т. 2, М-Я., М. 1955. ↑ გეომორფოლოფიური ლექსიკონი, გამომცემლობა ნეკერი, თბილისი, 1996. ↑ Шхеры // Морской словарь ↑ Берег шхерного типа // Геологическая энциклопедия
სოლოვეცკის კუნძულები

სოლოვეცკის კუნძულები (რუს. Соловецкие острова) — არქიპელაგი რუსეთის ტერიტორიულ წყლებში, თეთრი ზღვის ონეგის უბეში. მისი მთლიანი ფართობი 347 კმ²-ია, მოსახლეობა 968 (2002 წ.); 1 317 (1989 წ). ადმინისტრაციულად წარმოადგენს არხანგელსკის ოლქის სოლოვეცკის რაიონს. კუნძულებს ემსახურება აეროპორტი. არქიპელაგი შედგება ექვის კუნძულისაგან: ბოლშოი სოლოვეცკი - 246 კმ². ანჟერსკი - 47 კმ². ბოლშაია მუკსალმა - 17 კმ². მალაია მუკსალმა - 0,57 კმ² ბოლშოი ზაიეცსკი - 1,25 კმ². მალი ზაიეცსკი - 1,02 კმ². კუნძულების ნაპირები საკმაოდ დანაწევრებულია. შედგება გრანიტისა და გნაისისგან. რელიეფი გორაკ-ბორცვიანია (უმაღელსი წერტილი 107 მ). კუნძულთა უმრავლესობა დაფარულია შოტლანდიური ფიჭვითა და ნორვეგული ნაძვის ტყეებით, რომლებიც ნაწილობრივ ჭაობიანია. მრავლადაა ტბები. კუნძულების საინტერესო მახასიეთებლებია ქვის ლაბირინთები, რომლებიც ტიპურია ჩრდილოეთ ევროპისათვის, მაგრამ სოლოვეცკის ლაბირინთები საუკეთესოდ შემონახულ ნიმუშებს წარმოადგენს. კუნძულებზე განლაგებულია რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის სოლოვეცკის სამონასტრო კომპლექსი, რომელიც XV საუკუნის მეორე მეოთხედში კირილო-ბელოზერის მონასტრის ბერებმა დააარსეს. უკვე XVI საუკუნეში, მონასტერი მიწის ერთ-ერთი უმდიდრესი მესაკუთრე და რუსეთის ყველაზე გავლენიან რელიგიურ ცენტრად იქცა. რუსეთის იმპერიულ ეპოქაში, მონასტერი ცნობილ ციხესიმაგრედ იქცა, რომელმაც ლივონიის ომში (XVI ს), მწუხარების პერიოდში (რუს. Смутное время, XVII ს.), ყირიმის ომსა (XIX ს.) და რუსეთის სამოქალაქო ომში (XX ს.) მრავალი შეტევა მოიგერია. 1992 წელს, სოლოვეცკის კუნძულების კულტურული და ისტორიული ანსამბლი იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები რუსეთში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სოლოვეცკის კუნძულები solovetsky monastery,view from holy-lake solovetsky monastery,view from north.
ავსტრალიის ღია პირველობა

ავსტრალიის ღია პირველობა (ინგლ. Australian Open) — დიდი სლემის საჩოგბურთო ტურნირი, რომელიც 1905 წლიდან ყოველწლიურად ტარდება ავსტრალიაში ჰარდის საფარის კორტებზე. ქრონოლოგიურად ავსტრალიის ღია პირველობა წელიწადის პირველი დიდი სლემის ტურნირია, რომელიც ტრადიციულად იანვარში ორი კვირის განმავლობაში მიმდინარეობს. ქალთა ფინალი შაბათ დღეს, ხოლო მამაკაცთა ფინალი კვირას იმართება. ავსტრალიის ღია პირველობა მამაკაცთა ერთეულებში ყველაზე მეტჯერ ნოვაკ ჯოკოვოჩმა მოიგო (9), როი ემერსონი და როჯერ ფედერერი 6-ჯერ გახდნენ ჩემპიონები, ხოლო ქალებში მარგარეტ კორტმა 11-ჯერ იზეიმა გამარჯვება. ოფიციალური საიტი (ინგლისური) ავსტრალიის ღია პირველობა Facebook-ზე ავსტრალიის ღია პირველობა Twitter-ზე ↑ „Australian Open Men's Singles Results“. topendsports.com. ციტირების თარიღი: 13 ივლისი 2018. ↑ „Australian Open Women's Singles Results“. topendsports.com. ციტირების თარიღი: 13 ივლისი 2018.
ინგრესია

ინგრესია (ლათ. ingressio – შესვლა) — ზღვის წყლის შეჭრა სანაპიროს დადაბლებულ ნაწილში ზღვის დონის აწევის ან ხმელეთის ტექტონიკური დაძირვის შედეგად. აღსანიშნავია, რომ ინგრესია წყლით არა მთელ ქვეყანას, არამედ მის დადაბლებულ ადგილებს ფარავს, მაგ.: მდინარეთა ხეობების შესართველის მონაკვეთებს და სხვ., რის შედეგად ზოგჯერ წარმოიქმნება ვიწრო და გრძელი ყურეები (მაგ.: ობის უბე). რელიეფის დადაბლების გამომწვევ ფაქტორთა შესაბამისად, ინგრესიის შედეგად წარმოიქმნება მყინვარული, ფლუვიალური, ეოლური და სტრუქტურულ-დენუდაციურ ინგრესიული ნაპირები. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 132. Геологический словарь, т1, А-Л., М. 1955.
ალაბამა (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი ალაბამა შეიძლება აღნიშნავდეს: ალაბამა — აშშ-ის შტატი ალაბამა — მდინარე ამერიკაში
სამუმი

სამუმი (არაბ. سموم – ხორშაკი, ცხელი ქარი) — მშრალი, ცხელი ქარი ჩრდილოეთ აფრიკის და არაბეთის უდაბნოებში. უმთავრესად დასავლეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მიმართულებისაა, აქვს ძლიერი შკვალის ხასიათი. სამუმის დროს ჰაერის ტემპერატურა (ხშირად) მატულობს 50 °С-მდე, ხოლო სინესტე ვარდება 10 %-მდე. გადააქვს დიდი რაოდენობით ქვიშა და მტვერი (მტვერ-ქვიშის ქარიშხალი). იგი უმეტესად გაზაფხულსა და ზაფხულში იცის. ანალოგიურ ქარს, რომელიც სვლას საჰარის უდაბნოდან იწყებს და ბობოქრობს ეგვიპტეში, ხამსინი ეწოდება. სამუმი უფრო დაუბერავს ხოლმე ზაფხულის თვეებში (ივნისი, ივლისი, აგვისტო). თუმცა უფრო ძლიერ ივლისში უბერავს. მდინარეებზე და ტბებზე მისი გავლენა იკარგება. ჩვეულებრივ, სამუმი უბერავს ზედიზედ ორი-სამი დღის განმავლობაში, ხოლო შემდეგ რამდენიმე დღით ჩერდება. სამუმის პირველი ცნობილი აღწერა ეკუთვნის ჰეროდოტეს („წითელი ქარი“). ხამსინი ჰარმატანი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 37. სამუმი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური) სამუმი — ბროკჰაუზისა და ეფრონის ენციკლოპედიური ლექსიკონი (რუსული)
თინგვადლავატნი

თინგვადლავატნი (ისლ. Þingvallavatn) — გამდინარე ტბა ისლანდიის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, ზღვის დონიდან 103 მ სიმაღლეზე. თინგვადლავატნი ისლანდიის უდიდესი ტბაა. სარკის ფართობი 84 კმ², საშუალო სიღრმე 34 მ, უდიდესი სიღრმე 114 მ. მდებარეობს ვულკანურ პლატოზე არსებულ ტექტონიკურ ღრმულში. ტბაში არსებობს ვულკანური გენეზისის კუნძულები. თინგვადლავატნის გარშემო არსებული ნასხლეტები მიუთითებს, რომ ამ ადგილას ევროპისა და ამერიკის ტექტონიკური ფილები ერთმანეთს უპირისპირდებიან. ტბაში განლაგებულია სილფრის რიფტი. წარმოადგენს თინგველირის ეროვნული პარკის ნაწილს. ტბიდან გამოედინება მდინარე სოგი (სიგრძე დაახლოებით 20 კმ). განვითარებულია თევზჭერა. ძირითადად იჭერენ კალმახს. ტბის ჩრდილოეთ სანაპიროზე საფუძველი ჩაეყარა ისლანდიის პარლამენტს — ალთინგს 930 წელს. ისლანდიის ტბების სია თინგველირის ეროვნული პარკი ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2008-10-22 საიტზე Wayback Machine. თინგვადლავატნი — სტატია დიდი საბჭოთა ენციკლოპედიიდან (რუსული) თინგვადლავატნი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური) ↑ ტბა თინგვადლავატნი
ჟან გოგელი

ჟან გოგელი (ფრანგ. Jean Goguel; დ. 2 იანვარი 1908 — გ. 5 იანვარი 1987, პარიზი) — ფრანგი გეოლოგი და გეოფიზიკოსი. ჟან გოგელის წარმომავლობა დაკავშირებულია ერთი დიდი პროტესტანტული ოჯახის ტრადიციასთან. იგი იყო ფრანგი თეოლოგის მორის გოგელის (1880-1955) შვილი. მოღვაწეობდა ძირითადად ტექტონიკის დარგში. ჟან გოგელის შრომები შეეხება კონტინენტების შესაძლო ჰორიზონტულ გადაადგილებას (ეპეიროფორეზი), ტექტონიკური ფორმების კლასიფიკაციას და გეოსინკლინებისა და ბაქნების თეორიის შემდგომ განვითარებას. ავტორია ნაშრომისა „ტექტონიკის საფუძვლები“. ჟან გოგელის შესახებ (ფრანგული) ↑ 1.0 1.1 Catalog of the German National Library <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q23833686"></a> ↑ 2.0 2.1 Roglo — 1997. — 10000000 ეგზ. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q83365652"></a> ↑ 3.0 3.1 3.2 3.3 Fichier des personnes décédées <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q80900474"></a> ↑ 4.0 4.1 Archives de Paris — გამ. 35. — გვ. 8. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2860432"></a> ↑ Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ Le Monde / J. Fenoglio — Paris: Société éditrice du Monde, 1980. — ISSN 0395-2037; 1284-1250; 2262-4694 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17154220"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q67146272"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q90"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q12461"></a> ↑ https://www.geosoc.fr/les-prix/distinctions-prix/63-propos/les-prix/liste-des-prix-sgf/102-prix-prestwich.html