laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ავიატორების პარკი

ავიატორების პარკი (რუს. Парк Авиаторов) — ტერიტორია, რომელიც განეკუთვნება ქალაქის ტყეს და მდებარეობს დონის როსტოვის პერვომაისკის რაიონის ფარგლებში, შოლოხოვის პროსპექტის მიმდებარედ. საბჭოთა კავშირის არსებობის პერიოდში პარკის ტერიტორიაზე იმართებოდა სხვადასხვა სახის ღონისძიებები, მათ შორის სპორტული მიმართულებითაც. ამავე პერიოდში აქ გააკეთეს ასფალტის გზა, რომელიც XXI საუკუნემდე შემორჩა საკმაოდ ცუდ მდგომარეობაში. 2013 წელს მოაასფალტეს 1400-მეტრიანი საპარკო ზონის ტერიტორია, დადგეს ფანჩატურები და ნაგვის ურნები. დასვენების დღეებში პარკს 1 000 ადამიანი სტუმრობს. მოხალისეებმა პარკის ტერიტორიაზე გააშენეს ხილის ხეები, ცაცხვები, ნეკერჩხლები და არყები. პარკის ტერიტორიაზე ფუნქციონირებს ტუალეტი. ასევე განათებულია მთელი პარკის ტერიტორია. ავიატორების პარკში დგას მემორიალი „როსტოვის ცის დამცველები“. 2005 წელს სარემონტო სამუშაოების მიმდინარეობისა და მემორიალის რესტავრაციის გამო გამოიყო დაახლოებით 6,5 მლნ რუბლი. 2016 წელს დონის როსტოვის პერვომაისკის კეთილმოწყობის სამსახურმა გამოაცხადა აუქციონი იჯარაზე, რომლის ფარგლებშიც ჩატარდებოდა რიგი სამუშაოები. სამუშაოები ჩაუტარდებოდა ყველა ობიექტს, რომელიც შედიოდა მემორიალის შემადგენლობაში, გარემონტდებოდა სტელა, კედლები უნდა მოეპირკეთებინათ გრანიტის ფილებით. 2016 წლის მაისში ცნობილი გახდა ავიატორთა პარკში ველოსიპედის პარკის შექმნის შესახებ. ამის გამო საჭირო გახდა პარკის ტერიტორიაზე მოეწყოთ ინფრასტრუქტურა, გაკეთდა საველოსიპედო ტრასები, მოეწყო ადგილები საოჯახო დასვენებისთვის. 2017 წლის ინფორმაციით იძებნება ინვესტორი ავიატორების პარკის რეკონსტრუქციისათვის. 2017 წლის 1 აპრილს პარკში გაიმართა ეკომარათონი, რომლის მიზანიც იყო ტერიტორიის გასუფთავება ნაგვისაგან და ახალი ხეების დარგვა. Проспект Шолохова в районе парка Авиаторов планируется расширить до 6 полос დაარქივებული 2017-04-09 საიტზე Wayback Machine. Пешеходы и велосипедисты воюют за парк в Ростове დაარქივებული 2017-04-09 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 1.2 В парке Авиаторов создают велопарк, но вкладывать в него деньги и силы желающих мало ↑ 2.0 2.1 1 апреля в Ростове-на-Дону пройдет экомарафон ↑ На реставрацию мемориала «Защитникам Ростовского неба» в парке Авиаторов потратят 8,3 млн рублей ↑ В Ростове в ближайшие годы появятся новые парки и скверы. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-07-23. ციტირების თარიღი: 2021-12-31.
მდიდარი ჭა

მდიდარი ჭა (რუს. Богатый колодезь) — ისტორიისა და ბუნების ძეგლი, რომელიც მდებარეობს დონის როსტოვში, ბოგატიანოვსკის აღმართში, სადოვისა და სანაპიროს ქუჩებს შორის. გადმოცემის თანამხად ახალგაზრდა მეფე პეტრე I გენერლებთან და კაზაკ მამასახლისებთან ერთად რუსული გემების გადაადგილებას აკვირდებოდა ტემერნიკის შესართავთან. მან დაინახა წყარო, სადაც მოიკლა წყურვილი და წამოიძახა: ამ ადგილმა სწორედ ასეთი გეოგრაფიული სახელწოდება მიიღო დონის მიწის პირველ გეოგრაფიულ რუკაზე, რომელიც შეიქმნა აზოვის აღების შემდეგ. მდიდარი ჭის მახლობლად 1749 წელს დაარსდა ტემერნიკის საბაჟო, რომლის დაარსებითაც იწყება დონის როსტოვის ბიოგრაფია. მდიდარი ჭის წყალს იყენებდნენ ჯარისკაცები, ოფიცრები და წმინდა დიმიტრი როსტოველის ციხესიმაგრის მაცხოვრებლები, ასევე უახლოესი სლობოდის, პოლუდენკის მოსახლეობა. წყაროს მომავალში უწოდეს ბოგატიანოვის წყარო. მისგან სათავე აიღო პირველმა წყალსადენმა, რომელიც ქალაქში ააგეს 1860 წელს. 1920-იანი წლების შუა პერიოდიდან წყაროს წყალს მხოლოდ ტექნიკური მიზნებით გამოიყენებდნენ. წყაროს სახელიდან მომდინარეობს ბოგატიანოვის პროსპექტის, ამჟამად ბოგატიანოვის აღმართის, სახელწოდება. 1988 წელს წყარო გამოაცხადეს ღირსსახსოვარ ადგილად, რომელიც მჭიდროდაა დაკავშირებული ქალაქ დონის როსტოვის დაარსებასთან. ქალაქის 250 წლის იუბილესთან დაკავშირებით წყაროს გარშემო მდებარე ტერიტორია კეთილმოაწყვეს. გამოიყენეს XIX საუკუნის დასასრულის სამრეწველო არქიტექტურის ფორმები. წყაროსთან დაკიდეს მემორიალური დაფა. Волошинова В. Ф., Волошинова Л. Ф. 100 уникальных мест Ростовской области: Иллюстрированный справочник. Ростов-на-Дону: Ростиздат, 2011.-176 с., ил. ISBN 978-5-7509-0631-4 Памятники Дона Богатый источник[მკვდარი ბმული] 100 МЕСТ: БОГАТЫЙ КОЛОДЕЗЬ Богатяновский спуск დაარქივებული 2017-07-29 საიტზე Wayback Machine. ↑ Богатый источник в г. Ростове-на-Дону
გოძილა (2014 წლის ფილმი)

„გოძილა“ (ინგლ. Godzilla) — 2014 წლის ფილმი. იგი არის Legendary-ს MonsterVerse-ის სერიის პირველი ფილმი. მთავარ როლებს ასრულებენ აარონ ტეილორ-ჯონსონი, კენ ვატანაბე, ელიზაბეთ ოლსონი, ჟულიეტ ბინოში, სელი ჰოუკინზი, დევიდ სტრეტჰერნი და ბრაიან კრენსტონი. სიუჟეტის მიხედვით, მეცნიერები ცდილობენ, გაარკვიონ რა სურს უძველეს არსება გოძილას. ფილმის გადაღება მიმდინარეობდა ამერიკის შეეერთებულ შტატებსა და კანადაში. იგი გამოვიდა 2014 წლის 16 მარტს, 2D, 3D და IMAX 3D ფორმატებში. ფილმის ბიუჯეტი იყო 160 მილიონი აშშ დოლარი, ხოლო მისმა შემოსავალმა მიაღწია 529.1 მილიონ აშშ დოლარს. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „გოძილა (2014 წლის ფილმი)“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი „გოძილა“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „გოძილა“ — Allmovie-ზე „გოძილა“ — Box Office Mojo-ზე „გოძილა“ — Metacritic-ზე „გოძილა“ — Rotten Tomatoes ↑ GODZILLA | British Board of Film Classification. Bbfc.co.uk. ციტირების თარიღი: May 12, 2014. ↑ Film Review: 'Godzilla'. Variety. ციტატა: „A Warner Bros. release presented with Legendary Pictures of a Legendary Pictures production.“ ↑ Godzilla. Screen International. ციტირების თარიღი: May 16, 2014. ↑ 4.0 4.1 4.2 Godzilla (2014). Box Office Mojo. ციტირების თარიღი: September 10, 2016.
გერმანიის რაიონი

რაიონი (გერმ. Kreis, ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიაში და შლეზვიგ-ჰოლშტაინში) ან ფედერალური რაიონი (გერმ. Landkreis, ყველა დანარჩენ ფედერალურ მხარეში) გერმანიაში — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის ერთეული, რომელიც დაყოფილია თემებად (გერმ. Gemeinde). რაიონების წარმომადგენლობითი ორგანოებია მოსახლეობის მიერ არჩეული კრაისტაგები (Kreistag), რომლებიც შედგებიან კრაისტაგის დეპუტატებისგან (Kreistagsabgeordnete — ქვემო საქსონიაში, ბრანდენბურგში, ჰესენში და შლეზვიგ-ჰოლშტაინში), კრაისტაგის წევრებისგან (Kreistagsmitglieder — მეკლენბურგ-წინა პომერანიაში, ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიაში, რაინლანდ-პფალცში, ზაარლანდში და თიურინგიაში) ან კრაისრატები (Kreisrat — ბადენ-ვიურტემბერგში, ბავარიაში და საქსონიაში), არაპროფესიონალი წევრებისგან (Ehrenamtliche Mitglieder, საქსონია-ანჰალტში). ბრანდენბურგში, ჰესენში, ქვემო საქსონიაში და საქსონია-ანჰალტში კრაისტაგი საკუთარი სხდომების ჩასატარებლად თავისი შემადგენლობიდან ირჩევს კრაისტაგის თავჯდომარეს (Vorsitzender des Kreistages), მეკლენბურგ-წინა პომერანიაში და შლეზვიგ-ჰოლშტაინში — კრაისტაგის პრეზიდენტს (Kreistagspräsident). დანარჩენ ფედერალურ მხარეში კრაისტაგების სხდომები მიჰყავთ ლადრატებს. რაიონების აღმასრულებელი ორგანოებია სარაიონო კომიტეტები (Kreisausschuss), რომლებიც შედგებიან ლანდრატებისგან (Landrat) და სარაიონო კომიტეტის წევრებისაგან. რაინლანდ-პფალცში ასევე არსებობს რაიონული სამმართველოები (Kreisvorstand), რომლებიც შედგებიან ლანდრატისაგან და ოლდერმენებისგან (Beigeordneter). ბადენ-ვიურტემბერგში, ბავარიაში, ბრანდენბურგში, ქვემო საქსონიაში, რაინლანდ-პფალცში, საქსონიაში, საქსონია-ანჰალტში და თიურინგიაში ლანდრატი ასევე შედის კრაისტაგში. XIX საუკუნის დასაწყისში ჰაინრიხ ფრიდრიხ შტაინმა სცადა შემოეღო თვითმმართველობის მოდელი სოფლის რეგიონებშიც. მისი წინადადებები რეალიზირებული იქნა მხოლოდ 80-იან წლებში, როდესაც რაიონებად დაიყო პრუსიის პროვინციები ვესტფალია (1886) და რაინის პროვინცია (1887). პირველი მსოფლიო ომის დაწყებამდე გერმანიის ტერიტორიაზე იყო დაახლოებით 1000 რაიონი. მათი მაქსიმალური სიდიდე განისაზღვრებოდა ისე, რომ რაიონის ხელმძღვანელს, საკუთარი რაიონის ყველაზე შორეულ ქალაქში შეკაზმული ცხენების ეკიპაჟით მისაღწევად, შეძლებოდა იმავე დღეს შინ დაბრუნებულიყო და ამასთან ერთად მას რჩებოდა საკმაო დრო შეესრულებინა საკუთარი სამსახურეობრივი მოვალეობები.
მიგელ იდალგო

მიგელ იდალგო ი კოსტილია (Miguel Gregorio Antonio Ignacio Hidalgo y Costilla Gallaga Mondarte Villaseñor; დ. 8 მაისი, 1753, გუანახუატოს შტატი — გ. 30 ივლისი, 1811, ჩიუაუის შტატი) — მექსიკის ეროვნული გმირი, ესპანეთის ბატონობის წინააღმდეგ სახალხო აჯანყების ხელმძღვანელი 1810–1811 წლებში. 1810 სათავეში ჩაუდგა რევოლუციურ არმიას ესპანეთის წინააღმდეგ. 1811 იანვარში რევოლუციური არმია დამარცხდა, იდალგო შეიპყრეს, გაასამართლეს და დახვრიტეს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 76.
ტუვარჯიევების სახლი

ტუვარჯიევების სახლი (რუს. Дом Туварджиевых) — სართულნახევრიანი შენობა დონის როსტოვში, რუსეთის ფედერაცია, რომელსაც გააჩნია ისტორიული ღირებულება. იგი მდებარეობდა შაუმიანის ქუჩა № 41-ში. შენობის ასაკი 100 წელზე მეტია, აგებულია XIX საუკუნის ტიპური სავაჭრო სახლების მსგავსად. ამ სახლში განთავსებული იყო ქალაქში პირველი საბილიარდო. 2016 წელს სახლი დაანგრიეს. სახლი ააშენეს XIX საუკუნის დასასრულს. პირველად წერილობით წყაროებში მოიხსენიება 1894 წელს გამოქვეყნებულ დოკუმენტში. აღნიშნული ნაგებობის მფლობელი ყოფილა ქალბატონი სახელად ანა ივანეს ასული ალექსანდროვა. დოკუმენტის თანახმად მისი აღნიშნული ქონება შეადგენდა 2 750 რუბლის ღირებულებას. არის ცნობები იმის შესახებ, რომ ამავე წელს სახლის მფლობელები გამხდარან ძმები ტუვარჯიევები - ეგორი და სტეფანე. ისინი ეწეოდნენ სამეწარმეო საქმიანობას - ვაჭრობდნენ ღვინით, რისთვისაც იჯარით აიღეს მაღაზია, რომელიც მდებარეობდა ძველი ბაზრის მოედნის ახლოს. XX საუკუნის დასაწყისში შენობა ცნობილი გახდა სახელწოდებით „ტუვარჯიევების საბილიარდო სახლი“, სწორედ ამ სახელწოდებით იცნობდნენ სახლს მომდევნო წლებშიც. 1904 წლის ღირებულებით სახლის ფასმა შეადგინა 5 500 რუბლი. 1911 წელს უძრავი ქონების მფლობელებიი გახდნენ სტეფანე ქრისტეფორე ძე და ევგენია დიმიტრის ასული ტუვარჯიევები. ამ მფლობელებმა სახლი გადააკეთეს და მისი მოცულობა სამჯერ გაზარდეს. სახლს დაადგეს მანსარდა, ამოაშენეს ცოკოლის სართული. გახსნეს საბილიარდო. 1913-1914 წლებში სახლზე ეკიდა წარწერა „Білліардная“, რომელიც შემონახული იყო 2016 წლამდე. წარწერა დამზადებული იყო მიშუტინის სპეციალურ სახელოსნოში, რომელიც თავდაპირველად სახლის მეზობლად მდებარეობდა, ხოლო შემდეგ ერთი სახლის მოშორებით. 1920-იან წლებში საბილიარდო დაიხურა. XX საუკუნის განმავლობაში სახლში იყო რამდენიმე კომუნალური ბინა, მისი ფასადი გამოყენებულია რამდენიმე ფილმში. 2015 წელს გავრცელდა ინფორმაცია ისტორიული ღირებულების მქონე სახლის დანგრევის შესახებ. ობიექტის დაცვა განიზრახა რუსეთის ძეგლთა დაცვის კავშირის როსტოვის განყოფილებამ. მისმა წარმომადგენლებმა მიმართეს რუსეთის კულტურის სამინისტროს და მოითხოვდნენ სახლი ეღიარებინათ საზოგადოებრივი ღირებულების ობიექტად. 2016 წლის თებერვალში ნაგებობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლად აღიარებაზე უარი თქვეს. 2016 წლის აპრილის ბოლოს ვაჭარ ტუვარჯიევების სახლი დაანგრიეს. მის ადგილზე მიმდინარეობს მრავალსართულიანი სასტუმროს მშენებლობა. სახლი აგებული იყო XIX საუკუნისათვის დამახასიათებელი ტიპური ნიშნებით. განთავსებული იყო ქალაქის ისტორიულ ცენტრში. ↑ 1.00 1.01 1.02 1.03 1.04 1.05 1.06 1.07 1.08 1.09 Ростовчане пытаются отстоять историческое здание в центре города ↑ 2.0 2.1 Под снос: минкульт не увидел ценности в здании первой бильярдной Ростова-на-Дону. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-02-11. ციტირების თარიღი: 2017-11-07. ↑ 3.0 3.1 В Ростове снесли здание первой бильярдной//Панорама ↑ 4.0 4.1 4.2 На месте здания первой ростовской бильярдной построят 7-этажную гостиницу ↑ 5.0 5.1 5.2 5.3 5.4 Активные ростовчане пытаются сохранить уникальный купеческий особняк донской столицы// «МК на Дону» ↑ Жители Садовой против сноса дома Туварджиевых//Новости ↑ Зданию первой бильярдной в Ростове могут присвоить статус памятника//Городской репортер
შტრომის სახლი

შტრომის სახლი (რუს. Дом Штрома) — რეგიონული მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი. მდებარეობს დონის როსტოვში, რუსეთის ფედერაცია. აგებულია XX საუკუნის დასაწყისში, ქალაქის ისტორიულ ნაწილში არქიტექტორ ლეონიდ ებერგის მიერ. სავაჭრო სახლის მისამართი: რუსეთის ფედერაცია, როსტოვის ოლქი, დონის როსტოვი, დიდი სადოვაიის ქუჩა № 89․ 1910-იან წლებში არქიტექტორი ლეონიდ თევდორეს ძე ებერგი მხოლოდ იწყებდა თავის პროფესიულ მოღვაწეობას. 1911 წელს მან დაასრულა სწავლა მოსკოვის ფერწერის, ქანდაკებისა და ხუროთმოძღვრების სასწავლებელში და გააგზავნეს დონის როსტოვის წამყვანი მშენებლის თანამდებობაზე სამუშაოდ. ამ პერიოდში მან გაიცნო ცნობილი როსტოველები, კერძოდ ბანკირი ალექსანდრე მიხეილის ძე შტრომი, რომელიც სწორედ ამ პერიოდისათვის ეძებდა არქიტექტორს შემოსავლების სახლის ასაშენებლად. მისი არჩევანი შეჩერდა ლეონიდ ებერგზე. ახალგაზრდა არქიტექტორმა დაიწყო მუშაობა ხუთასრთულიანი საშემოსავლო სახლის დაგეგმარებასა და მშენებლობაზე. ორი წლის შემდეგ პროექტზე მუშაობა დაასრულა. 1912 წლისათვის ხუთსართულიანი ნაგებობაც დასრულებული იყო, ხოლო სახლის ასაგებად გამოყოფილი კრედიტი - გადახდილი. შემოსავლების სახლის ფასადზე დაკიდეს მემორიალური დაფა, რომელიც გვამცნობდა, რომ სახლი ააგეს რომანოვების ტახტზე ასვლის 300 წლისთავის აღსანიშნავად. მემორიალური დაფა სახლის ფასადზე ეკიდა 1950-იანი წლების დასაწყისამდე. შტრომის საშემოსავლო სახლის აშენების შემდეგ ლეონიდ ებერგმა განახორციელა სხვა სამშენებლო სამუშაოები დონის როსტოვში. ↑ 1.0 1.1 Звездный дом ↑ 2.0 2.1 О внесении изменений в постановление министерства культуры Ростовской области от 03.03.2016 года № 123. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 06.03.2017. ციტირების თარიღი: 07.11.2017. ↑ 3.0 3.1 Л. Ф. Эберг — ведущий архитектор Ростова первой половины XX века. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-03-06. ციტირების თარიღი: 2017-11-08. ↑ Архитектурное наследство Эбергов становится ненужным Ростову. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2022-04-11. ციტირების თარიღი: 2017-11-08.
დალილარი (მრავალმნიშვნელოვანი)

დალილარი შეიძლება აღნიშნავდეს: დალილარი — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსუს რაიონში. დალილარი — სოფელი აზერბაიჯანში, საათლის რაიონში.
იტალიის მუსიკალური ინდუსტრიის ფედერაცია

იტალიის მუსიკალური ინდუსტრიის ფედერაცია (იტალ. Federazione Industria Musicale Italiana, (FIMI)) — ორგანიზაცია, რომელიც აკვირდება იტალიის მუსიკალური ჩანაწერების პრაქტიკულად ყველა ასპექტს. ის დაარსდა 1992 წელს, Associazione Fonografici Italiani (AFI)-ის დაშლის შემდეგ. 2011 წელს FIMI წარმოადგენს 2500 კომპანიას, რომლებიც მუშაობენ შოუ-ბიზნესის სფეროში. FIMI ფონოგრამების ინდუსტრიის საერთაშორისო ფედერაციისა და იტალიელ მწარმოებელთა ფედერაციის (Confindustria) წევრია. ორგანიზაციის ძირითადი მიზანია — იტალიური ხმისჩამწერი ინდუსტრიის ინტერესების დაცვა. 1995 წლიდან დაწყებული FIMI ასევე პასუხს აგებს მუსიკალური ალბომების ოფიციალური იტალიური ჩარტების გაყიდვაზეც, ხოლო 1997 წლიდან აქვეყნებს სინგლების ოფიციალურ ჩარტებს. 2008 წლის 1 იანვარს, CD-სინგლების გაყიდვების შემცირებასთან დაკავშირებით, ორგანიზაციამ შეცვალა ფიზიკური CD ჩარტები digital downloads-ზე, რომელიც დაფუძნებულია ლეგალურ ინტერნეტში. 2010 წლის ივლისში ორგანიზაციის პრეზიდენტი გახდა ენცო მაცა. FIMI Albums Chart FIMI Compilations Chart FIMI Singles Chart FIMI DVD Chart Top Digital Download იტალიაში მოთხოვნები მუსიკალური ჩანაწერების გაყიდვაზე ერთნაირია, როგორც შიდა, ასევე საერთაშორისო რეპერტუარისთვის. სინგლების სერთიფიცირება მიმდინარეობს 1999 წლიდან. ოფიციალური საიტი იტალიის ჩარტების არქივები Italiancharts.com-ზე ↑ Italian Labels Body FIMI. Billboard magazine (2005-02-05). ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 Mark Worden. (January 25, 2008) FIMI Lowers Gold, Platinum Levels. billboard.biz. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-08-28. ↑ CATEGORIE CERTIFICAZIONE. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-06-18. ↑ 4.0 4.1 Certificazioni. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-06-18. ↑ 5.0 5.1 newsline…: Italian Label’s Body ↑ „newsline...“. Billboard. Nielsen Business Media, Inc. 117 (6): 45. Feb 5, 2005. ISSN 0006-2510. ↑ FIMI - Federazione Industria Musicale Italiana - Ricerche e dati di mercato. fimi.it. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-08-28. ↑ REVISIONE SOGLIE CERTIFICAZIONI PER SINGOLI DIGITALI. fimi.it. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-02-04. ციტირების თარიღი: 2017-11-07. ↑ Calano le vendite, la FIMI abbassa la soglia di dischi d'oro e di platino. rockol.it. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-08-28. ციტირების თარიღი: 2017-11-07.
ოლქი (აშშ)

ოლქი (ინგლ. county, parish (ლუიზიანა), borough (ალასკა)) — აშშ-ის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული, შტატზე უფრო მცირე და ქალაქზე უფრო დიდი, ქალაქ ნიუ-იორკის შემადგენლობაში მყოფი ხუთი ოლქის (ბორო) გამოკლებით. 2017 წლის აშშ-ის სტატისტიკური აღწერის ბიუროს მონაცემებით ქვეყანაში მთლიანობაში არსებობს 3142 ოლქი. ყველაზე უფრო ნაკლები რაოდენობის ოლქი მდებარეობს დელავერის შტატში (3), ყველაზე უფრო ბევრი — ტეხასის შტატში (254). სხვადასხვა შტატში ოლქების ადმინისტრაციის უფლებამოსილება და ურთიერთობა მათ ტერიტორიებზე მდებარე დასახლებული პუნქტების მუნიციპალურ ხელისუფლებასთან საკმაოდ განსხვავდება. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ოლქი (აშშ) Geographic Areas Reference Manual by the United States Census Bureau National Association of Counties Atlas of Historical County Boundaries დაარქივებული 2010-07-07 საიტზე Wayback Machine. Where Americans are moving, by county, in 2010 ↑ An Overview of County Government. National Association of Counties. დაარქივებულია ორიგინალიდან — აპრილი 17, 2013. ციტირების თარიღი: April 25, 2013. ↑ County Totals Datasets: Population, Population Change and Estimated Components of Population Change: April 1, 2010 to July 1, 2012. 2012 Population Estimates. United States Census Bureau, Population Division (March 2013). ციტირების თარიღი: April 30, 2013.
ჩიინი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ჩიინი შეიძლება აღნიშნავდეს: ჩიინი — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსუს რაიონში. ჩიინი — სოფელი აზერბაიჯანში, უჯარის რაიონში.
ვოლკენშტეინის სახლი

ვოლკენშტეინის სახლი (რუს. Дом Волкенштейна) — რეგიონული მნიშვნელობის არქიტექტურული ძეგლი, რომელიც მდებარეობს დონის როსტოვში, რუსეთის ფედერაცია. მისამართი: რუსეთის ფედერაცია, როსტოვის ოლქი დონის როსტოვი, გაზეთის შესახვევი. გაზეთის შესახვევის მხრიდან სახლზე შესაძლებელია ჰერალდიკური ფარის ხილვა, რომელიც გვაძლევს ინფორმაციას მისი წინა მფლობელის შესახებ. ლევ ფილიპეს ძე (ისააკ-ლეიბ ფიშელევიჩი) ვოლკენშტეინი (1858-1935 წწ.) - პოპულარული როსტოველი ადვოკატი, თეატრის მოყვარული და ვოდევილების ავტორი, ისევე როგორც მისი ძმა მიხეილ ფილიპეს ძე (მოსე ფიშელევიჩი) ვოლკენშტეინი (1859-1934 წწ.) - ანტონ ჩეხოვის გიმნაზიის მეგობარი, პუბლიცისტ ფიოდორ ვოლკენშტეინის და ოლღა აკიმის ასული ვოლკენშტეინის, პოეტ ვლადიმერ ვოლკენშტეინის, მხატვარ მსტისლავ დობუჟინსკის და ბუღალტერ ოლღა იოსების ასული ვოლკენშტეინების ბიძა. ორი გიმნაზიელი მეგობარი დაუკავშირდა ერთმანეთს და დააარსეს თეატრი. ერთ-ერთი მათგანი გახდა დრამატურგი, ხოლო მეორე მათგანი მეწარმე ფაინთან ერთად გახდა ქალაქში ყველაზე დიდი, ასმოლოვის თეატრის მფლობელი. აღნიშნულ სახლში ცხოვრობდა ანტონ ჩეხოვი მეგობართან სტუმრობის დროს. მაშინ სახლი იყო ერთსართულიანი (გადააკეთა ვოლკენშტეინმა 1890 წელს). კაპიტალური რემონტის შემდეგ შეამკეს კლასიკური დეკორაციით. აღმოსავლეთის კედელზე დაკიდეს ჰერალდიკური ფარი ლომების გამოსახულებით. ლევ ფილიპეს ძე ვოლკენშტეინი აღნიშნულ სახლში ცხოვრობდა მეუღლესთან, სოფიასთან და ორ გოგონასთან (ალისა და ოლღა) ერთად, ასევე მცირეწლოვან ბიჭთან ერთად (მომავალში პარიზელი ადვოკატი იური ვოლკენშტეინი). 1930 წელს შენობას დააშენეს ორი სართული. 1943 წლიდან მასში განთავსდა აზოვ-დონის სანაოსნო, შემდეგ სახლი ისევ საცხოვრებლად გადაკეთდა. სახლის მაცხოვრებლებმა მეზობლებისაგან იცოდნენ, რომ ომამდელ პერიოდში სახლს სტუმრობდა ანტონ ჩეხოვი. სახლის მფლობელის შესახებ არაფერი იყო ცნობილი. თუმცა მის შესახებ ცნობილი გახდა წიგნიდან „დაუვიწყარი საფლავები. რუსეთის საზღვარგარეთ. 1917-1997 წლები“. პირველ ტომში მითითებულია, რომ ლევ ვოლკენშტეინი გარდაიცვალა 1935 წლის 30 მაისს პარიზში. ემიგრაციაში ყოფნის პერიოდში თანამშრომლობდა ჟურნალთან „ილუსტრირებული რუსეთი“. Вера Волошинова. Ростов -на-Дону: дом Льва Волкенштейна// газета «Молот». — 08.06.2012. №№ 77-78 — с. 6. ЖИВОЙ РОСТОВ - “ГИМНАЗИЧЕСКИЙ ДРУГ И ТЕАТРАЛ” "Чеховский Ростов" Вера, Чехов, любовь ↑ Культурное наследие России/Ростовская область ↑ Доходный дом Л.Ф. Волкенштейн ↑ Памятники регионального значения ↑ «АМЕРИКА В РОСТОВЕ-НА-ДОНУ». ТОВАРИЩИ ПО ГИМНАЗИИ. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-04-10. ციტირების თარიღი: 2017-11-08.
აერინი

აერინი — პერსონაჟი ჯ.რ.რ. ტოლკინის ლეგენდარიუმში, ინდორის ასული. იგი ჰურინის საგვარეულოდან მომდინარეობდა. ცხოვრობდა დორ-ლომინში, სამხრეთ ჰითლუმში. ურიცხვი ცრემლის ბრძოლის (პირველი ეპოქა, 472 წ.) შემდეგ მორგოთმა ჰითლუმი აღმოსავლელებს გადასცა. აღმოსავლელებს შორის იყო ვინმე ბროდა, რომელმაც აერინთან, ამ უკანასკნელის სურვილის მიუხედავად, იქორწინა. ბროდა ითვისებდა ყველაფერს, რაც ჰურინს ეკუთვნოდა, მაგრამ მის ცოლს, მორუენს, ვერ უახლოვდებოდა. აერინი მორუენსა და მის შვილ ტურინს ფარულად გადასცემდა საკვებს (მორუენი ამ პერიოდში თავად ფეხმძიმედ იყო). მას შემდეგ, რაც ტურინი დორიათში გაიქცა, ბროდა განრისხებული იყო და აერინი ამის გამო სცემა. მაგრამ იგი მაინც დარჩა ქმართან. საჭიროების შემთხვევაში, აერინი საკვებით და თავშესაფრით სხვებსაც ეხმარებოდა. 494 წელს მორუენმა და ნიენორმა დორ-ლომინი დატოვეს. 495 წელს, ნარგოთრონდში ტურინი გლაურუნგმა დაარწმუნა, რომ მისი დედა და და დორ-ლომინში ცხოვრობდნენ. იგი გაიქცა მათ საძებნელად, მაგრამ მიადგა რა დორ-ლომინს, აღმოაჩინა, რომ არც იქ იყვნენ. მაშინ მან დააშინა ბროდა თავისი ხმლით და საბოლოოდ შეიტყო მათი ადგილსამყოფელი - დორიათი. ტურინი მიხვდა, რომ გლაურუნგის მიერ მოტყუებული იქნა და ბროდა და სხვა აღმოსავლელები ადგილზე გაანადგურა. აერინმა იცოდა, რომ სხვა აღმოსავლელები მას მიაგნებდნენ და უარი თქვა ტურინთან ერთად გამგზავრებაზე. მას შემდეგ, რაც ტურინმა იქაურობა დატოვა, აერინმა დარბაზები გადაწვა. სავარაუდოდ, ისიც ამ ცეცხლში დაიღუპა. ტოლკინი, ჯ.რ.რ. (2007), კრისტოფერ ტოლკინი, რედ., ჰურინის შვილები, ლონდონი: HarperCollins, ISBN 0-007-24622-6 ტოლკინი, ჯ.რ.რ. (1980), კრისტოფერ ტოლკინი, რედ., დაუსრულებელი თხზულებები, ბოსტონი: Houghton Mifflin, Narn i Hîn Húrin, ISBN 0-395-29917-9
ანარიონი

ანარიონი — პერსონაჟი ჯ.რ.რ. ტოლკინის ლეგენდარიუმში, გონდორის მეორე მეფე. იგი დაიბადა მეორე ეპოქის 3219 წელს. ანარიონი ელენდილის ძე და ისილდურის უფროსი ძმა იყო. თავად ოთხი შვილი, აქედან სავარაუდოდ, სამი ასული და ერთი ვაჟი, მენელდილი ჰყავდა. მენელდილი 3318 წელს ნუმენორში უკანასკნელი დაბადებული ადამიანი იყო. ანარიონმა თავის ოჯახთან ერთად უარი თქვა ვალართა მიწებისკენ მოგზაურობაზე და ამრიგად, გადაურჩა მათ რისხვას, როდესაც ნუმენორი დაინგრა. ამის შემდეგ ანარიონი, ისილდურთან და ელენდილთან ერთად, გადავიდა შუახმელეთში. იგი ორ გემს ფლობდა, ისილდური ამავე დროს სამს მიუძღოდა, ხოლო ელენდილი - ოთხს. 3320 წელს დაარსდა არნორისა და გონდორის სამეფოები. ელენდილი იყო უმაღლესი მეფე, რომელიც არნორში იჯდა. ისილდური და ანარიონი გონდორს ერთად მართავდნენ. ოსგილიათი, მდინარე ანდუინზე მდებარე ქალაქი, მის სატახტო ქალაქად ითვლებოდა. იქ ინახებოდა პალანტირი „ანორის-ქვა“. ისილდურისგან და ანარიონისგან ფარულად, საურონი დაბრუნდა მორდორში. 3429 წელს მან გონდორი დალაშქრა და აიღო მინას ითილის ციხესიმაგრე. ისილდური დაბრუნდა არნორში, ელენდილთან სასაუბროდ. ანარიონი დარჩა გონდორის დასაცავად. მაგრამ საკუთარი ხალხის ძალებით საურონს მხოლოდ დროებით წასწევდა უკანა პოზიციებზე. ამასობაში ელენდილმა გილ-გალადთან ერთად ჩამოაყალიბა ადამიანთა და ელფთა უკანასკნელი ალიანსი. 3434 წელს ისინი მიადგნენ მორდორს, ანარიონის ლაშქართან ერთად. მტრის ჯარებთან ბრძოლის შემდგომ მათ ალყა შემოარტყეს ბარად-დურს და შვიდი წელი ელოდნენ საურონის გამოჩენას. 3441 წელს ბნელი მბრძანებელი გამოვიდა და გაანადგურა ელენდილი და გილ-გალადი. ისილდურმა მას თითი მოჰკვეთა და წაართვა ყველაზე მთავარი იარაღი და ძალაუფლების წყარო - ბეჭედი, რომელიც საურონმა მორდორის ქვესკნელში შექმნა. საურონი ფიზიკურად განადგურდა, მაგრამ მისი სული დარჩა. ბეჭედმა უღალატა ისილდურს და იგი მოკლული იქნა. ანარიონი და მისი შთამომავლები კი კვლავ მართავდნენ გონდორს. ანარიონისა და ისილდურის გიგანტური ქანდაკებები იდგა მდინარე ანდუინზე. ბეჭდის საძმომ ისინი თავისი მოგზაურობისას იხილა. სახელი Anárion ნიშნავს „მზის ძეს“ (ქუენიური), Anar - მზე, -ion - დაბოლოება, რომელიც მამაკაცთა სახელებს ერთვოდა. ნუმენორის ისტორია და სრული ქრონოლოგია დაარქივებული 2009-02-19 საიტზე Wayback Machine. ↑ დაუსრულებელი მოთხრობები, გვ. 279, შენიშვნა 10. ↑ სილმარილიონი, „ამბავი ძალაუფლების ბეჭდებისა და მესამე ეპოქისა, რომლითაც თხრობა სრულდება“, გვ. 290–1. ↑ სილმარილიონი, „ამბავი ძალაუფლების ბეჭდებისა და მესამე ეპოქისა, რომლითაც თხრობა სრულდება“, გვ. 293.
ერთი დღე (2011 წლის ფილმი)

„ერთი დღე“ — ბრიტანულ-ამერიკული რომანტიკული დრამატული ფილმი, გადაღებული რეჟისორ ლონე შერფიგის მიერ. მასში მთავარ როლებს ასრულებენ ენ ჰეთეუეი და ჯიმ სტარჯესი. ფილმი კინოთეატრებში 2011 წლის აგვისტოში გამოვიდა. სცენარი დევიდ ნიკოლზმა დაწერა, საკუთარი რომანის მიხედვით. ოფიციალური საიტი „ერთი დღე (2011 წლის ფილმი)“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „ერთი დღე (2011 წლის ფილმი)“ — Rotten Tomatoes „ერთი დღე“ — Box Office Mojo-ზე ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 „One Day, starring Anne Hathaway and Jim Sturgess, begins production“ (პრეს-რელიზი). Focus Features. 15 July 2010. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 27 აგვისტო 2010. ციტირების თარიღი: 27 August 2010. ↑ Kaufman, Amy (18 August 2011). „Movie Projector: 'Conan' may not conquer 'The Help'“. Los Angeles Times. Tribune Company. ციტირების თარიღი: 19 August 2011. ↑ One Day (2011). Box Office Mojo (2011-08-02). ციტირების თარიღი: 2011-09-05.
არაქსი (მრავალმნიშვნელოვანი)

გრდემლი შეიძლება აღნიშნავდეს: არაქსი — მდინარე ამიერკავკასიაში არაქსი — სოფელი სომხეთში, არმავირის პროვინციაში. არაქსი — სოფელი სომხეთში, არმავირის პროვინციაში არაქსი — სოფელი აზერბაიჯანში, ბაბექის რაიონში. არაქსი — არაღიარებული სახელმწიფო სამხრეთ კავკასიაში