laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
კაბერის წმინდა გიორგის ეკლესია

კაბერის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი შიდა ქართლის მხარეში კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ გოსტიბედან 1 კმ-ზე. ნასოფლარ კაბერის ტერიტორიაზე. ასომთავრული წარწერის თანახმად ეკლესია აგებულია 1014–1027 წლებში. შენობა დაზიანებულია: კამარა ჩანგრეულია, გადარჩენილია მხოლოდ კონქი და დასავლეთ კედელი, ლავგარდანი აღარ აქვს. ეკლესია დარბაზულია (12,7 X 11,9 მ), ნაგებია არათანაბარი ზომის უხეში რუხი ფერის ქვით; ინტერიერის კონსტრუქციულ ნაწილებში გამოყენებულია კარგად დამუშავებული კვადრები, ხოლო კედლები ამოყვანილია წვრილი ქვით და შელესილია. შიგნიდან თაღოვანი, გარედან არქიტრავით გადახურული შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილშია. ოდნავ შემაღლებული ნალისებრი აფსიდის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია, გვერდებზე — სწორკუთხა ნიშები. კამარა ეყრდნობოდა ქვემოთკენ მომრგვალებულ კონსოლებზე შეკიდულ საბჯენ თაღებს. გადარჩენილი სატრიუმფო და დასავლეთ კედლის თაღები ოდნავ შეისრული ფორმისაა. სამხრეთ კედელში გაჭრილია ორი სარკმელი. დარბაზის ჩრდილოეთ კედლის დასავლეთ ნაწილში სარკოფაგია. ეკლესიის კედლებზე შემორჩენილია მოხატულობის ფრაგმენტები. აღმოსავლეთ ფასადის კედელს განსაკუთრებულ მხატვრულ ელფერს ანიჭებს მოსაპირკეთებელი ქვების წყობა. აქ სარკმლის სათაურზე გამოსახულია სამი რელიეფური ჯვარი. დასავლეთ ფასადის ცენტრში ჩადგმულია ღია ყვითელი ფერის ოთხკუთხა ქვა, რომელსაც შემოვლებული აქვს ამობურცული განიერი ლილვი. ქვაზე შვიდსტიქონიანი ასომთავრული სამშენებლო წარწერაა, რომელშიც გარდა ეკლესიის აშენების თარიღისა და აღმშენებლის ასად სანივაჯის ძისა ნახსენები არიან გიორგი მეფე და მელქისედეკ კათალიკოსი, სოფრონ ბედიელი მთავარეპისკოპოსი. წარწერიანი ქვის გასწვრივ, ვიწრო სწორკუთხა ყვითელ ქვაზე ამოკვეთილია შეღრმავებული ჯვარი. ასეთივე ჯვარია ფასადის ქვედა ნაწილის მარჯვენა კუთხეში, მოზრდილ ქვაზე. ლავგარდანი შედგენილი იყო ირიბად ჩაკვეთილი სიბრტყისა და ვიწრო თაროსაგან. ეკლესიას ორი მინაშენი აქვს: ჩრდილოეთით — სამკვეთლო, სამხრეთით — ეგვტერი. სამკვეთლო ეკლესიას უკავშირდება სამხრეთ კედელში გაჭრილი კარით. ოდნავ შემაღლებულ ნალისებრ აფსიდში ერთი სარკმელი და ორი ნიშია. სარკმელს ვიწრო თავსართი აქვს. სამკვეთლოში იატაკი აყრილია და საფლავის ქვები ჩანს. ეგვტერი ეკლესიის სამხრეთ კედლის მთელ სიგრძეზე მოგვიანებით მიუშენებიათ. მას აღარ აქვს კამარა და კედლების ნაწილი. თაღოვანი შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილშია, ეკლესიის კარის პირდაპირ. აფსიდი ნახევაწრიულია. ეგვტერის კამარის ქუსლს ქმნის ეკლესიის სამხრეთ კედლის გასწვრივ აგებული ქვიშაქვის დაბალი ხუთმალიანი თაღი. 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია. დოლიძე ვ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 293. საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ. ↑ საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება № 665, 2006 წლის 7 ნოემბერი, ქ. თბილისი, კულტურის ზოგიერთი უძრავი ძეგლისათვის ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის მინიჭების შესახებ
გრიგოლ კაბისოვი

გრიგოლ არსენის ძე კაბისოვი (დ. 8 მარტი, 1914, ჯავა — გ. 11 მარტი, 1975, ქ. ცხინვალი) — ოსი მსახიობი და რეჟისორი. საქართველოს სსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1967). 1941 წელს დაამთავრა ლენინგრადის ნ. ოსტროვსკის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტი. 1941 წლიდან მოღვაწეობდა ცხინვალის კ. ხეთაგუროვის სახელობის სახელმწიფო დრამატულ თეატრის ოსურ დასში ჯერ როგორც მსახიობი, ხოლო მოსკოვის სამხატვრო თეატრის ორწლიანი სარეჟისორო კურსების დამთავრების შემდეგ — როგორც რეჟისორი და სამხატვრო ხელმძღვანელი. მისი დადგმებიდან აღსანიშნავია მიხეილ შოლოხოვის „სასიძო კაცი“, დ. თუაევის „ფასის ოცნება“ და „ობლების დედა“. გრიგოლ ბერძენიშვილის „მშვიდობის მტრედები“, ვალერიან კანდელაკის „მაია წყნეთელი“ და სხვა. დაჯილდოებულია მედლებით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 294.
დოსითეოზ II ნოტარა

დოსითეოზ II ნოტარა (ბერძ. Δοσίθεος Β΄ Ἱεροσολύμων; დ. 1 მაისი, 1641, არახოვო, ახლანდ. აქაია, საბერძნეთი, — გ. 7 თებერვალი, 1707, კონსტანტინოპოლი) — იერუსალიმის ბერძენი პატრიარქი 1669-1707 წლებში. დოსითეოზი იყო პატრიარქ პაისიოსის დიაკვანი (1657), პატრიარქ ნექტარიოსის არქიდიაკვანი (1661) და მისი უახლოესი და სანდო ადამიანი. 1666 წელს ეკურთხა კესარიის მიტროპოლიტად, ხოლო 1669 წელს — იერუსალიმის პატრიარქად. მისი ინიციატივით და ხელმძღვანელობით 1672 მარტში მოწვეული იქნა იერუსალიმის საეკლესიო კრება. იერუსალიმის სიწმინდეების დასაცავად და შესანახად, ლათინებისა და სომხების წინააღმდეგ საბრძოლველად გამუდმებით უხდებოდა აუცილებელი თანხების მოპოვება, რისთვისაც მოგზაურობდა აღმოსავლეთის მართლმადიდებელ ქვეყნებში. 25 წლის განმავლობაში ებრძოდა სინას წმინდა ეკატერინეს მონასტრის დამოუკიდებლობისაკენ ლტოლვას. იყო ფრიად განსწავლული თეოლოგი, ლიტერატორი და ისტორიკოსი, კათოლიციზმის წინააღმდეგ დაწერილი მრავალი წიგნისა და სტატიის ავტორი, ქ. იასში ბერძნული სტამბის დამაარსებელი და გამომცემელი. დოსითეოზ II ორჯერ — 1658 წელს პეპატრიარქ პაისიოსთან ერთად და 1681 წელს, როგორც პატრიარქი — იმყოფებოდა საქართველოში მოწყალების მოსაკრებად და იერუსალიმის ქართული მონასტრების ვალებიდან დასახსნელად აუცილებელი თანხის მოსაპოვებლად. გიორგი XI-სთან და ქართლის საერო და სასულიერო დიდებულებთან გააფორმა „პირობის წიგნი“, რომლითაც ქართველები უზრუნველყოფდნენ იერუსალიმის დავალიანებული ქართული ეკლესია-მონასტრების თანხის გადახდას. დოსითეოზმა მართლაც დაიხსნა ქართული მონასტრები, მაგრამ საბოლოოდ ისინი იერუსალიმის ბერძნულ-მართლმადიდებლური საპატრიარქოს საკუთრებად აქცია. დოსითეოზს ეკუთვნის რამდენიმე საისტორიო თხზულება, მ. შ. „იერუსალიმის პატრიარქების ისტორია“, რომელიც გამოქვეყნდა ბუქარესტში ბერძნულ ენაზე 1715 წელს, მისი გარდაცვალებიდან 10 წლისთავზე. XVII საუკუნის საქართველოს ისტორიის უძვირფასესი წყაროა მისი ეპისტოლეები ქართველი მეფეებისა (არჩილ II, ერეკლე I, ვახტანგ VI) და იმერეთის კათოლიკოს გრიგოლისადმი. თაყაიშვილი ე., „საისტორიო მასალანი“ // ძველი საქართველო, ტ. II, ტფილისი: ელექტრო მბეჭდავი სტამბა სპირიდონ ლოსაბერიძის, 1913. — გვ. 28-80. მამისთვალიშვილი ე., საქართველო–იერუსალიმის ურთიერთობის ისტორიიდან (XVI–XVII სს.), თბ., 2008. მამისთვალიშვილი ე., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. ?.
სოლიერი

სოლიერი (ესპ. Sóller) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბალეარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების სიერა-დე-ტრამონტანის კომარკაში, მდებარეობს კუნძულ მალიორკაზე. ფართობი — 42,8 კმ². მოსახლეობა — 13705 კაცი (2020 წ.). ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები სოლიერის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ art.4 // (unspecified title) ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ფორნალუჩი

ფორნალუჩი (ესპ. Fornaluch, კატ. Fornalutx) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბალეარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების სიერა-დე-ტრამონტანის კომარკაში, მდებარეობს კუნძულ მალიორკაზე. ფართობი — 19,49 კმ². მოსახლეობა — 660 კაცი (2020 წ.). ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები ფორნალუჩის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ art.4 // (unspecified title) ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ესკორკა

ესკორკა (ესპ. Escorca) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბალეარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების სიერა-დე-ტრამონტანის კომარკაში, მდებარეობს კუნძულ მალიორკაზე. ფართობი — 139,39 კმ². მოსახლეობა — 212 კაცი (2020 წ.). ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები ესკორკის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ art.4 // (unspecified title) ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ესპორალესი

ესპორალესი (ესპ. Esporlas, კატ. Esporles) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბალეარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების სიერა-დე-ტრამონტანის კომარკაში, მდებარეობს კუნძულ მალიორკაზე. ფართობი — 35,29 კმ². მოსახლეობა — 5062 კაცი (2020 წ.). ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები ესპორალესის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ art.4 // (unspecified title) ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
კამპოსი (მალიორკა)

კამპოსი (ესპ. Campos) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბალეარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების მიჯორნის კომარკაში, მდებარეობს კუნძულ მალიორკაზე. ფართობი — 149,69 კმ². მოსახლეობა — 10862 კაცი (2020 წ.). ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები კამპოსის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
სრულიად რუსეთის საბჭოების II ყრილობა

მუშათა და ჯარისკაცთა დეპუტატების საბჭოების სრულიად რუსეთის II ყრილობა (რუს. II Всероссийский съезд Советов рабочих и солдатских депутатов) — სრულიად რუსეთის საბჭოების რიგით მეორე ყრილობა, მიმდინარეობდა 1917 წლის 25 ოქტომბერი (7 ნოემბერი) - 27 ოქტომბერი (9 ნოემბერი) პეტროგრადში, სმოლნიში. ესწრებოდა 649 დელეგატი, მათ შორის 390 ბოლშევიკი, 160 ესერი, 72 მენშევიკი, 14 გაერთიანებული ინტერნაციონალისტი, 6 მენშევიკ-ინტერნაციონალისტი და 6 უკრაინელი სოციალისტი. სრულიად რუსეთის სბაჭოების მეორე ყრილობის 1917 წლის სექტემბერში ჩატარების წინააღმდეგი იყო ესერულ-მენშევიკური ცაკის ხელმძღვანელობა, რომლის ზეწილის შედეგადაც ცაკი იძულებული შეიქმნა 23 სექტემბერი (6 ოქტომბერი)-ს მიეღო გადაწყვეტილება, რათა ყრილობა 20 ოქტომბერი (2 ნოემბერი)-ს გახსნილიყო. რიგი მიზეზების გამო ყრილობა 25 ოქტომბრისთვის გადაიდო. ყრილობის პრეზიდიუმში აირჩიეს14 ბოლშევიკ-დელეგატი ვ. ი. ლენინის მეთაურობით, მაგრამ ლენინი პირველ სხდომას არ დასწრებია, რადგანაც სმოლნიში აჯანყებას ხელმძღვანელობდა. ყრილობის პირველი სხდომა გაიხსნა საღამოს 10:40 საათზე, რომელზეც მენშევიკებმა, მემარჯვენე ესერებმა და ბუნდელებმა განაცხადეს, რომ ბოლშევიკების მიერ ხელისუფლების ხელში აღება შეთქმულებად მიაჩნდათ და დატოვეს ყრილობა. სხდომაზე მიიღეს ვ. ლენინის დაწერილი მოწოდება — „მუშებს, ჯარისკაცებსა და გლეხებს“, რომელიც წაიკითხა ა. ლუნაჩარსკიმ. მეორე სხდომაზე ვ. ლენინი ორჯერ გამოვიდა, მისი პირველი სხდომა ეხებოდა ზავის საკითხს. ლენინმა მოუწოდა მეომარ ხალხებს და მათ მთავრობებს დაეწყოთ მოლაპარაკება საყოველთაო, სამართლიანი, დემოკრატიული ზავის დადებაზე. მისი მეორე მოხსენების გამო ყრილობამ მიიღო დეკრეტი ზავის შესახებ და დეკრეტი მიწის შესახებ. ყრილობამ მიიღო გადაწყვეტილებანი ფრონტზე სიკვდილით დასჯის გაუქმების, ადგილებზე მთელი ძალაუფლების საბჭოებისადმი გადაცემისა და სხვა. ყრილობამ აირჩია სრუილიად რუსეთის I მოწვევის ცაკი 101 კაცის შემადგენლობით და სახალხო კომისართა საბჭო ვ. ლენინის მეთაურობით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 527-528.
ლიუკმაიორი

ლიუკმაიორი (ესპ. Llucmayor, კატ. Llucmajor) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბალეარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების მიჯორნის კომარკაში, მდებარეობს კუნძულ მალიორკაზე. ფართობი — 327,33 კმ². მოსახლეობა — 36914 კაცი (2020 წ.). ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები ლიუკმაიორის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
სანტანიი

სანტანიი (ესპ. Santañí, კატ. Santanyí) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბალეარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების მიჯორნის კომარკაში, მდებარეობს კუნძულ მალიორკაზე. ფართობი — 124,86 კმ². მოსახლეობა — 12237 კაცი (2020 წ.). ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები სანტანიის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
სეს-სალინესი

სეს-სალინესი (ესპ. Las Salinas, კატ. Ses Salines) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბალეარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების მიჯორნის კომარკაში, მდებარეობს კუნძულ მალიორკაზე. ფართობი — 39,12 კმ². მოსახლეობა — 4960 კაცი (2020 წ.). ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები სეს-სალინესის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ფელანიჩი

ფელანიჩი (ესპ. Felanich, კატ. Felanitx) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბალეარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების მიჯორნის კომარკაში, მდებარეობს კუნძულ მალიორკაზე. ფართობი — 169,79 კმ². მოსახლეობა — 17780 კაცი (2020 წ.). ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები ფელანიჩის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
არტა (ესპანეთი)

არტა (ესპ. Artá, კატ. Artà) — მუნიციპალიტელიტეტი ესპანეთში, შედის ბალეარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების ლიევანტის კომარკაში, მდებარეობს კუნძულ მალიორკაზე. ფართობი — 139,79 კმ². მოსახლეობა — 7845 კაცი (2020 წ.). ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები კოსტიჩის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ art.4 // (unspecified title) ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
კაპდეპერა

არტა (ესპ. Campos) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბალეარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების ლიევანტის კომარკაში, მდებარეობს კუნძულ მალიორკაზე. ფართობი — 139,79 კმ². მოსახლეობა — 7845 კაცი (2020 წ.). ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები კოსტიჩის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ art.4 // (unspecified title) ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
მანაკორი

მანაკორი (ესპ. Manacor) — მუნიციპალიტელიტეტი ესპანეთში, შედის ბალეარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების ლიევანტის კომარკაში, მდებარეობს კუნძულ მალიორკაზე. ფართობი — 260,31 კმ². მოსახლეობა — 43808 კაცი (2020 წ.). ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები მანაკორის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
სან-ლორენსო (ბალეარის კუნძულები)

სან-ლორენსო (ესპ. San Lorenzo del Cardezar, კატ. Sant Llorenç des Cardassar) — მუნიციპალიტელიტეტი ესპანეთში, შედის ბალეარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების ლიევანტის კომარკაში, მდებარეობს კუნძულ მალიორკაზე. ფართობი — 82,08 კმ². მოსახლეობა — 8431 კაცი (2020 წ.). ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები სან-ლორენსოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ art.4 // (unspecified title) ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
კაბიწი

კაბიწი — მარცვლეულის საწყაო ახლო და შუა აღმოსავლეთის ქვეყნებში. საქართველოში ფართოდ იყო გავრცელებული VI-XVI საუკუნეებში, იშვიათად ხმარობდნენ XVII-XVIII საუკუნეებშიც. XIII-XV საუკუნეების I ნახევარში კაბიწი საშუალოდ შეადგენდა 10 კგ. XV საუკუნის II ნახევარში და XVI საუკუნეში — 17,8 კგ. XVIII საუკუნის დასაწყისში კაბიწი სამკოდიანი (90 კგ) საწყაო იყო და თაღარს შეესაბამებოდა. ჯაფარიძე გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 294.
სონ-სერვერა

სონ-სერვერა (ესპ. Manacor) — მუნიციპალიტელიტეტი ესპანეთში, შედის ბალეარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების ლიევანტის კომარკაში, მდებარეობს კუნძულ მალიორკაზე. ფართობი — 260,31 კმ². მოსახლეობა — 43808 კაცი (2020 წ.). ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები სონ-სერვერის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ art.4 // (unspecified title) ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
პუჩპუნიეტი

პუჩპუნიეტი (ესპ. Puigpuñent, კატ. Puigpunyent) — მუნიციპალიტელიტეტი ესპანეთში, შედის ბალეარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების სიერა-დე-ტრამონტანის კომარკაში, მდებარეობს კუნძულ მალიორკაზე. ფართობი — 139,79 კმ². მოსახლეობა — 7845 კაცი (2020 წ.). ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები პუჩპუნიეტის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ art.4 // (unspecified title) ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
თაღარი (მრავალმნიშვნელოვანი)

თაღარი შეიძლება აღნიშნავდეს: თაღარი — ნატურალური გადასახადი თაღარი — მარცვლეულის საწყაო თაღარი — თიხის ჭურჭელი
თაღარი (ერთეული)

თაღარი — მარცვლეულის საწყაო ირანსა (XIII საუკუნიდან) და საქართველოში (XVIII-XIX საუკუნეებში). ირანში თაღარი 100 თავრიზულ მანს (83,2 კგ) შეადგენდა, საქართველოში კი — 30 ლიტრას (დაახლოებით 90-100 კგ). ჯაფარიძე გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 592.
ჩეკმაგუში

ჩეკმაგუში (ბაშკ. Саҡмағош; რუს. Чекмагуш) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ჩეკმაგუშის რაიონის რაიონული ცენტრი. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 11 382 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას შეადგენენ თათრები (72,1%) და ბაშკირები (23,1%).. Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ http://www.webcitation.org/6Rxi3K6iw ↑ Итоги Всероссийской переписи населения 2002 года: В 14 т. / Рос. Федерация. Федер.служба гос.статистики. — Офиц.изд. — М.: Статистика России, 2004. — Т.4: Национальный состав и владение языками, гражданство. — 1 электрон.опт.диск (CD-ROM). — (Всероссийская перепись населения 2002 года; Т.4).
იური აფონინი

იური ვიაჩესლავის ძე აფონინი (რუს. Юрий Вячеславович Афонин;დ. 22 მარტი, 1977, ტულა) — რუსი პოლიტიკოსი. რუსეთის სახელმწიფო დუმის დეპუტატი. რუსეთის ფედერაციის კომუნისტური პარტიის წევრი. Персональная страница на сайте КПРФ Персональная страница на сайте ЛКСМ РФ დაარქივებული 2013-10-23 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 Коммерсант: Биография Юрия Афонина. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-10-23. ციტირების თარიღი: 2021-09-27.
ოქროსფერი წყალმცენარეები

ოქროსფერი წყალმცენარეები (ლათ. Chrysophyta) — უმდაბლესი მცენარეების ტიპი, აერთიანებს თავისუფლად მცხოვრებ ან მიმაგრებულ ერთუჯრედიან, კოლონიურ, იშვიათად მრავალუჯრედიან ფორმებს. მათი სხეულის სიგრძე 2 სმ აღწევს. ოქროსფერი წყალმცენარეებს მოოქროსფრო-ყვითელ ან რუხ შეფერვას აძლევს ქლოროპლასტში არსებული ქლოროფილი და ყვითელი პიგმენტი — ფიკოქრიზინი. ასიმილაციის პროდუქცია ლეიკოზინი, ნაწილობრივ — ცხიმი. ოქროსფერი წყალმცენარეები ავტოტროფული ორგანიზმებია, ზოგიერთი მათგანი იყენებს მზა ორგანულ ნივთიერებებსაც. ოქროსფერი წყალმცენარეების ერთუჯრედიანი ფორმების უმრავლესობა აქტიურად მოძრაობს შოლტებით ან ფსევდოპოდიუმებით. მრავლდებიან დაყოფით და ზოოსპორებით. რამდენიმე სახეობა მრავლდება სქესობრივადაც. ზოგჯერ ქმნიან კაჟოვან ცისტებს. ძირითადად მტკნარი წყლის ორგანიზმებია, იშვიათად ვხვდებით ზღვის ფორმებსაც. ნ. ა. კომარნიცი, ლ. ვ. კუდრიშოვი, ა. ა. ურანოვი, „მცენარეთა სისტემატიკა“, გვ. 38, თბილისის უნივერსიტეტის გამომცემლობა, თბ., 1973 ყანჩაველი ქ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 614.
ინგა იუმაშევა

ინგა იუმაშევა (რუს. Инга Альбертовна Юмашева; დ. 11 მარტი, 1985, უფა) — რუსი პოლიტიკოსი. რუსეთის სახელმწიფო დუმის დეპუტატი 2016 წლიდან. „ერთიანი რუსეთის“ წევრი. ბიოგრაფია რუსეთის სახელმწიფო დუმის საიტზე
ლუკ დე იონგი

ლუკ დე იონგი (დ. 27 აგვისტო, 1990, ეგლი, შვეიცარია) — ნიდერლანდელი ფეხბურთელი. ესპანეთის ლა ლიგის „ბარსელონასა“ და ნიდერლანდების ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების თავდამსხმელი. ნათამაშები აქვს ნიდერლანდების 19 და 21 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრებებში. ტვენტე: (4) ერედივიზია (1): 2009–10 ნიდერლანდების საფეხბურთო თასი (1): 2010–11 ნიდერლანდების საფეხბურთო სუპერთასი (2): 2010, 2011 პსვ: (5) ერედივიზია (3): 2014–15, 2015–16, 2017–18 ნიდერლანდების საფეხბურთო სუპერთასი (2): 2015, 2016 სევილია: (1) უეფა-ს ევროპის ლიგა (1): 2019–20 ინდივიდუალური ერედივიზიას წლის გუნდის წევრი: 2017–18, 2018–19 უეფა-ს ევროპა ლიგის სეზონის გუნდი: 2019–20 ერედივიზიას საუკეთესო ბომარდირი: 2018–19(თანაბომბარდირი დუშან ტადიჩი) ლუკ დე იონგი — Soccerway ↑ Wilkinson, Jack (21 August 2020). „Sevilla 3-2 Inter Milan: Sevilla edge five-goal thriller for sixth Europa League crown“. Sky Sports. ციტირების თარიღი: 21 August 2020. ↑ ELFTAL VAN HET SEIZOEN 2017/2018 BEKEND nl. Eredivisie. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 1 მაისი 2019. ციტირების თარიღი: 27 სექტემბერი 2021. ↑ Frenkie de Jong Eredivisie Player of the Season 2018/2019. Eredivisie (16 May 2019). ციტირების თარიღი: 31 August 2021 ↑ „UEFA Europa League Squad of the Season“. UEFA.com. Union of European Football Associations. 26 August 2020. ციტირების თარიღი: 26 August 2020. ↑ „Dutch Eredivisie Top Scorers“. NOS (ნიდერლანდური). 15 May 2019. ციტირების თარიღი: 15 May 2019.
კარლ ლუდვიგ ბადენელი

კარლ ლუდვიგ ბადენელი (გერმ. Karl Ludwig von Baden; დ. 14 თებერვალი, 1755, კარლსრუე, გერმანია ― გ. 16 დეკემბერი, 1801, არბოგა, შვედეთი) ― ბადენის ჰერალდიტარული პრინცი ცერინგენების დინასტიიდან. ბადენის დიდ ჰერცოგ კარლ ფრიდრიხის უფროსი ძე. ბავარიის დედოფალ კაროლინას, შვედეთის დედოფალ ფრედერიკასა და რუსეთის იმპერატრიცა ელიზაბეტა ალექსეევნას მამა. კარლ ლუდვიგი დაიბადა 1755 წლის 14 თებერვალს კარლსრუეში. იგი იყო ბადენის დიდ ჰერცოგ კარლ ფრიდრიხისა და მისი ცოლის, კაროლინა ლუიზა ჰესენ-დარმშტადტელის უფროსი ძე და ტახტის მემკვიდრე. 1774 წლის 15 ივლისს იგი დააქორწინეს თავის ბიძაშვილ ამალია ჰესენ-დარმშტადტელზე, რომელთანაც არც თუ ისე ბედნიერი, თუმცა ნაყოფიერი ქორწინება ჰქონდა. კარლ ლუდვიგს მამის მმართველობისას არ ჰქონია არანაირი პოლიტიკური თუ სხვა სახის გავლენა და ძალაუფლება, რის გამოც მასზე მწირი ცნობები არსებობს. იგი გარდაიცვალა 1801 წლის 16 დეკემბერს შვედეთის ქალაქ არბოგაში, 46 წლის ასაკში, რა დროსაც იგი თავის მეოთხე ქალიშვილს, შვედეთის დედოფალ ფრედერიკას სტუმრობდა. აღსანიშნავია მისი კიდევ ორი ქალიშვილი, რომელთაგან ერთი ბავარიის დედოფალი გახდა, ხოლო მეორე ― რუსეთის იმპერატრიცა. კარლ ლუდვიგს ცოლისაგან სულ რვა შვილი ჰყავდა: ამალია (1776-1823), გარდაიცვალა გაუთხოვარი; კაროლინა (1776-1841), ცოლად გაჰყვა ბავარიის მეფე მაქსიმილიან I-ს, რომელთანაც შეეძინა შვილები: ბავარიის მეფე ლუდვიგ I, საქსონიის დედოფლები ამალია ავგუსტა და მარია ანა, პრუსიის დედოფალი ელიზაბეთ ლუდოვიკა და ბავარიის ჰერცოგინია ლუდოვიკა; ლუიზა (1779-1826), ცოლად გაჰყვა რუსეთის იმპერატორ ალექსანდრე I-ს, შეეძინა ორი შვილი, მაგრამ ორივე მათგანი ჩვილობაში გარდაიცვალა; ფრედერიკა (1781-1826), ცოლად გაჰყვა შვედეთის მეფესა და ფინეთის დიდ ჰერცოგ გუსტავ IV ადოლფს, რომელთანაც შეეძინა შვილები: ვაზას პრინცი გუსტავი, ბადენის დიდი ჰერცოგინია სოფია და ოლდენბურგის დიდი ჰერცოგინია სესილია; მარია (1782-1808), ცოლად გაჰყვა ბრაუნშვაიგ-ვოლფენბიუტელის ჰერცოგ ფრიდრიხ ვილჰელმს, რომელთანაც შეეძინა სამი შვილი და გადაჰყვა მესამე მშობიარობას; კარლი (1784-1785), გარდაიცვალა ჩვილი; კარლი (1786-1818), ბადენის დიდი ჰერცოგი 1811-1818 წლებში. ცოლად შეირთო სტეფანია დე ბოარნე, რომელთანაც შეეძინა შვილები: ვაზას პრინცესა ლუიზა, ჰოენცოლერნის პრინცესა ჟოზეფინა და ჰამილტონის ჰერცოგინია მარია; ვილჰელმინა (1788-1836), ცოლად გაჰყვა ჰესენის დიდ ჰერცოგ ლუდვიგ II-ს, რომელთანაც შეეძინა შვილები: დიდი ჰერცოგი ლუდვიგ III, პრინცი კარლი, პრინცი ალექსანდრე და რუსეთის იმპერატრიცა მარია. Genealogie ascendante jusqu'au quatrieme degre inclusivement de tous les Rois et Princes de maisons souveraines de l'Europe actuellement vivans [Genealogy up to the fourth degree inclusive of all the Kings and Princes of sovereign houses of Europe currently living] (in French). Bourdeaux: Frederic Guillaume Birnstiel. 1768. p. 38.
ირინა მედვედევა

ირინა მედვედევა (რუს. Ирина Александровна Медведева, ბელარ. Ірына Аляксандраўна Мядзведзева; დ. 14 აგვისტო, 1982) — ბელარუსი-რუსი მსახიობი. მონაწილეობას იღებდა რუსულ სკეტჩ შოუებში „Дорогая передача“, „6 кадров“ და „Sled“. 2009-2011 წლებში მედვედევა დაქორწინებული იყო მომღერალ რუსლან ალეხნოზე. ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2021-09-26 საიტზე Wayback Machine. ირინა მედვედევა — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ შეცდომა თარგის გამოძახებისას: cite web: პარამეტრები url და title აუცილებელად უნდა მიეთითოს. Russian. Km.ru. ციტირების თარიღი: October 3, 2012.
პიროფიტული წყალმცენარეები

პიროფიტული წყალმცენარეები (ლათ. Pyrrophyta) — უმდაბლეს მცენარეთა განყოფილება. ძირითადად მოძრავი, ზოგჯერ უძრავი, ერთუჯრედიანი, კოლონიური, იშვიათად ძაფნაირი ორგანიზმებია. ნაწილი უჯრედებისა შიშველია, ზოგჯერ დაფარულია მრავალკუთხიანი ფარებისაგან შემდგარი ორნაწილიანი ჯავშნიანი გარსით. პიროფიტული წყალმცენარეებს აქვთ 1 ან 2 შოლტი. ქრომატოფორები შეიცავს a და c ქლოროფილს და მოყავისფრო პიგმენტებს. პიროფიტული წყალმცენარეები ავტოტროფული და ჰეტეროტროფული ორგანიზმებია; სამარაგო პროდუქტია სახამებელი, იშვიათად ზეთი. ზოგიერთ აქვს მფეთქავი ვაკუოლი და თვალაკი. გამრავლება ხდება დაყოფით, ზოოსპორებით, აპლანოსპორებით. სქესობრივი პროცესი იშვიათია. პიროფიტული წყალმცენარეები ცხოვრობენ მტკნარ წყალში და ზღვაში. იწვევენ წყლის „აყვავებას“. ნ. ა. კომარნიცი, ლ. ვ. კუდრიშოვი, ა. ა. ურანოვი, „მცენარეთა სისტემატიკა“, გვ. 38, თბილისის უნივერსიტეტის გამომცემლობა, თბ., 1973 ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 85.