laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
უილიამ გარისონი

უილიამ ფ. გარისონი (ინგლ.: William F. Garrison) – აშშ-ის არმიის ყოფილი გენერალი. 1993 წლის 3 ოქტომბერს გარისონი მეთაურობდა მოგადიშოში მოჰამედ ფარაჰ ადიდის დაპატიმრების ოპერაციას, რომელიც წარუმატებლად დასრულდა. მოგადიშოს ქულჩებში გამართულ ბრძოლას 19 ამერიკელი ჯარისკაცის და 350-500 სომალელის სიცოცხლე ემსხვერპლა. 1996 წლის 2 აგვისტოს ადიდის სიკვდილის მომდევნო დღეს გარისონი სამხედრო სამსახურიდან გადადგა. გარისონი და მოგადიშოს ბრძოლა გადაღებულ იქნა ფილმში "შავი ქორის ვარდნა" (ინგლ.: Black Hawk Down).
იგუასუ

ტოპონიმი იგუასუ (ესპ. Iguazú, პორტ. Iguaçu) შეიძლება აღნიშნავდეს: იგუასუ — მდინარე სამხრეთ ამერიკაში იგუასუ — ჩანჩქერი მდინარე იგუასუზე ეროვნული პარკები: იგუასუს ეროვნული პარკი (არგენტინა) — ეროვნული პარკი არგენტინაში იგუასუს ეროვნული პარკი (ბრაზილია) — ეროვნული პარკი ბრაზილიაში
პარხლის I ოთხთავი

პარხლის I ოთხთავი — ქართული ხელნაწერი, დაცულია საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნულ ცენტრში (A-1453), შეიცავს 260 ფურცელს, ერთვის ანდერძი, საიდანაც ირკვევა, რომ ხელნაწერი შატბერდშია გადაწერილი იოანე ბერაის მიერ და შეუწირავთ პარხლის ახალი ეკლესიისათვის: „მე იოვანე ბერამან, მწერალმან შატბერდელმან, შატბერდს დავწერე და პარხალს შევწირე სალოცველად ყოველთა ძმათა შატბერდელთა..." ძეგლი დათარიღებულია: „დაიწერა დასაბამითგანთა წელთა ხფოზ. ქრონიკონი იყო რჟგ". ხფოზ=6577 (6577-5604=973წ.); რჟგ=193 (780+193=973წ.). პარხლის ოთხთავს 1889 წელს მიაგნო ექვთიმე თაყაიშვილმა და მის შესახებ გამოაქვეყნა ცნობა 1890 წელს წიგნში „სამი ისტორიული ქრონიკა". ხელნაწერი ინახებოდა სოფელ ზემო ჭალის მღვდელთან, ვინმე სუხიევთან (სუხიაშვილთან). ამ უკანასკნელის სიტყვებით სახარება მას გორიდან ჰქონდა წაღებული, იგი ეკუთვნოდა ივანე აბაშიძის ქვრივს. ვინაიდან მღვდელმა არ ინდომა სახარების გადაცემა, ეყვთიმე თაყაიშვილი მასთან დადიოდა და სწავლობდა ხელნაწერს. როგორც გაირკვა, სახარება გადაწერილი ყოფილა იმავე იოვანე ბერაის მიერ, რომელსაც გადაუწერია შატბერდის კრებული, რაც საშუალებას იძლეოდა შატბერდის უთარიღო ხელნაწერის დათარიღებისა. მ. სუხიაშვილისის გარდაცვალების შემდეგ ხელნაწერს ვეღარ მიაგნეს. 1920 წელს ოთხთავი უნივერსიტეტში მიიტანა გერმანიის კონსულმა, რომლისთვისაც შესაძენად შეუთავაზებიათ ეს უკანასკნელი. პირი, რომელსაც განთქმული ოთხთავი თავისად მიაჩნდა, იძულებული შეიქნა უნივერსიტეტისათვის დაეთმო იგი. ასე გადაურჩა ეს ხელნაწერი უცხოეთში გაყიდვას. პარხლის ოთხთავი ორ სხვა ხელნაწერთან ერთად გამოსცა აკაკი შანიძემ 1945 წელს. პარხლის II ოთხთავი ტაო-კლარჯეთი, ხელნაწერი მემკვიდრეობა, თბილისი, ბათუმი, 284-6-82012, გვ. 7. ISBN 978-9941-9284-6-8 შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „პარხლის I ოთხთავი“ ვიკისაწყობში. Geomanuscript.Ge, ინფორმაცია ტაო-კლარჯეთის ქართული ხელნაწერების შესახებ Dzeglebi.Ge, პარხალი, პარხლის ოთხთავი დაარქივებული 2016-03-05 საიტზე Wayback Machine.
იტალიის პროვინციები

იტალიის პროვინციები — ქვერეგიონული დონის ადმინისტრაციული ერთეულები იტალიაში. პროვინციები იყოფიან კომუნებად და ერთიანდებიან რეგიონებში. იტალიაში სულ 107 პროვინციაა. კიეტი (CH) ლ'აკვილა (AQ) პესკარა (PE) ტერამო (TE) აოსტა (AO) ბარი (BA) ბარლეტა-ანდრია-ტრანი (BT) ბრინდიზი (BR) ფოჯა (FG) ლეჩე (LE) ტარანტო (TA) მატერა (MT) პოტენცა (PZ) კატანძარო (CZ) კოზენცა (CS) კროტონე (KR) რეჯო-კალაბრია (RC) ვიბო-ვალენტია (VV) აველინო (AV) ბენევენტო (BN) კაზერტა (CE) ნეაპოლი (NA) სალერნო (SA) ბოლონია (BO) ფერარა (FE) ფორლი-ჩეზენა (FC) მოდენა (MO) პარმა (PR) პიაჩენცა (PC) რავენა (RA) რეჯო-ემილია (RE) რიმინი (RN) გორიცია (GO) პორდენონე (PN) ტრიესტი (TS) უდინე (UD) ფროზინონე (FR) ლატინა (LT) რიეტი (RI) რომი (RM) ვიტერბო (VT) გენუა (GE) იმპერია (IM) სპეცია (SP) სავონა (SV) ბერგამო (BG) ბრეშა (BS) კომო (CO) კრემონა (CR) ლეკო (LC) ლოდი (LO) მანტუა (MN) მილანი (MI) მონცა და ბრიანცა (MB) პავია (PV) სონდრიო (SO) ვარეზე (VA) ანკონა (AN) ასკოლი-პიჩენო (AP) ფერმო (FM) მაჩერატა (MC) პეზარო და ურბინო (PU) კამპობასო (CB) იზერნია (IS) ალესანდრია (AL) ასტი (AT) ბიელა (BI) კუნეო (CN) ნოვარა (NO) ტურინი (TO) ვერბანო-კუზო-ოსოლა (VB) ვერჩელი (VC) კალიარი (CA) კარბონია-იგლეზიასი (CI) მედიო-კამპიდანო (VS) ნუორო (NU) ოლიასტრა (OG) ოლბია-ტემპიო (OT) ორისტანო (OR) სასარი (SS) აგრიჯენტო (AG) კალტანისეტა (CL) კატანია (CT) ენა (EN) მესინა (ME) პალერმო (PA) რაგუზა (RG) სირაკუზა (SR) ტრაპანი (TP) ბოლცანო (BZ) ტრენტო (ტრენტინო) (TN) არეცო (AR) ფლორენცია (FI) გროსეტო (GR) ლივორნო (LI) ლუკა (LU) მასა–კარარა (MS) პიზა (PI) პისტოია (PT) პრატო (PO) სიენა (SI) პერუჯა (PG) ტერნი (TR) ბელუნო (BL) პადუა (PD) როვიგო (RO) ტრევიზო (TV) ვენეცია (VE) ვერონა (VR) ვიჩენცა (VI) იტალიის ადმინისტრაციული დაყოფა ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: იტალიის პროვინციები UPI - "Unione delle Province d'Italia" ISTAT - "Denominazioni e codici di ripartizioni, province e regioni" Province e Comuni in Italia Censimento Istat 2001, Popolazione residente დაარქივებული 2012-01-10 საიტზე Wayback Machine. Guida agli Enti Locali, un sito completo per tutti gli operatori degli enti locali. [1], il teso convertito in legge del decreto legge 4 dicembre 2011, c.d. "Salva-Italia", il cui articolo 23 introduce le nuove norme per l'assetto delle Province.
პროტო-ქართველური ენა

პროტო-ქართველური ენა, ანუ საერთო-ქართველური არის ქართველურ ენათა თეორიულად პოსტულირებული საერთო წინაპარი. ამ ენის არსებობა საყოველთაოდ არის გაზიარებული ენათმეცნიერებაში. ქართველურ ენათა შედარებითი ანალიზის საფუძველზე საერთო-ქართველური ენის ორიგინალური ფორმები საკმაოდ ფართოდ არის აღდგენილი სხვადასხვა სტრუქტურულ დონეზე. ეს ფორმები მოიცავს ფონოლოგიას, გრამატიკას, ლექსიკას. Encyclopedia Britannica, 15th edition (1986): Macropedia, "Languages of World", see section titled "Caucasian languages". Fähnrich, H. (2002). Kartwelische Wortschatzstudien. Jena: Friedrich-Schiller-Universität.  Gamkrelidze, Th. (1966) "A Typology of Common-Kartvelian", Language, Vol. 42, No. 1 (Jan. - Mar.), pp. 69-83 გამყრელიძე, თ. & მაჭავარიანი, გ. (1965). სონანტთა სისტემა და აბლაუტი ქართველურ ენებში. თბილისი.  Klimov, G. (1998a). Etymological Dictionary of Kartvelian Languages. Berlin: Mouton de Gruyter.  პროტო ენა ↑ Britannica ↑ Gamkrelidze & Machavariani (1965) ↑ Klimov (1998a), p. X ↑ Gamkrelidze (1966), p. 70, 73, 80 ↑ Gamkrelidze (1966), p. 70 ↑ 6.0 6.1 Fähnrich (2002), p. 5
ევგენი ონეგინი

„ევგენი ონეგინი“ (რუს. Евге́ний Оне́гин) — ალექსანდრე პუშკინის ნაწარმოები (Роман в стихах). დაწერილია 1823-1831 წლებში და ითვლება რუსული ლიტერატურის ერთ-ერთ საუკეთესო ნიმუშად. პუშკინის ნაწარმოების მოტივებზე პეტრე ჩაიკოვსკიმ დაწერა იგივე სახელწოდების ოპერა. ნაწარმოების თემაზე აგრეთვე არსებობს ბევრი სპექტაკლი და ეკრანიზაცია. ბესარიონ ბელინსკი ამ ნაწარმოებს „რუსული ცხოვრების ენციკლოპედიასაც“ უწოდებდა. რომანის ილუსტრაციები დაარქივებული 2015-03-06 საიტზე Wayback Machine. ნაწარმოების სპექტაკლი და ეკრანიზაცია ↑ «Евгений Онегин». // ЭНИ «Пушкин». ФЭБ. ↑ Чайковский Пётр. Евгений Онегин Клавир[მკვდარი ბმული]
ანჟე

ანჟე (ფრანგ. Angers) — ქალაქი დასავლეთ საფრანგეთში. მდებარეობს ლუარის რეგიონის, მენი და ლუარის დეპარტამენტში. 2006 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 157 000 ადამიანს, საფრანგეთის ქალაქებს შორის მოსახლეობის მიხედვით მას მეჩვიდმეტე ადგილი უკავია. საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 3677 ადამიანს. ქალაქის ფართობია 42,70 კმ². ვრცელდება ზღვის დონიდან 12–64 მ სიმაღლეზე. დასახლებული პუნქტიდან 300 კილომეტრში მდებარეობს ქვეყნის დედაქალაქი პარიზი, ხოლო 90 კილომეტრში მდებარეობს რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი ნანტი. ქალაქის ყველაზე თბილი თვეებია ივლისი და აგვისტო, ხოლო ყველაზე ცივი — იანვარი და თებერვალი. ამ ადგილებში აღმოჩენილია ადამიანის უძველესი ნასახლარები და სანადირო იარაღები. აღმოჩენილი მასალები თარიღდება ჩვენი წელთაღრიცხვით 400 000 წლით (ქვედა პალეოლითი). აქ უძველესი დროიდან სახლობდნენ გალები მოგვიანებით ეს ტერიტორიები შევიდა რომის იმპერიის შემადგენლობაში. დაახლოებით 845 წელს აქ ილაშქრეს ვიკინგებმა. ქალაქის ტერიტორიაზე მდებარეობს ანჟეს სასახლე, რომელიც აიგო IX - XIII საუკუნეებში. ჰაარლემი, ნიდერლანდები, 1964 წლიდან ოსნაბრიუკი, გერმანია, 1964 წლიდან ბამაკო, მალი, 1974 წლიდან პიზა, იტალია, 1982 წლიდან უიგანი, დიდი ბრიტანეთი, 1988 წლიდან სედერტელიე, შვედეთი, 1998 წლიდან სევილია, ესპანეთი, 2000 წლიდან იანტაი, ჩინეთი, 2006 წლიდან ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ანჟე ოფიციალური საიტი Angers Info დაარქივებული 2019-05-14 საიტზე Wayback Machine. Université d'Angers ESSCA Angers Airport დაარქივებული 2010-04-06 საიტზე Wayback Machine. Angers SCO Officiel Website დაარქივებული 2012-02-07 საიტზე Wayback Machine. The official website of Angers Tourist Information Centre დაარქივებული 2013-01-24 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 https://www.angers.fr/actualites-sorties/64219-jean-marc-verchere-est-le-nouveau-maire-d-angers/index.html ↑ 2.0 2.1 Base officielle des codes postaux — La Poste, 2018. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q66049091"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q373724"></a> ↑ Annuaire de service-public.fr <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3480047"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q97451652"></a> ↑ Pisa - Official Sister Cities. Comune di Pisa. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-16. ციტირების თარიღი: 2008-12-16.
სრუტე

სრუტე — ხმელეთის ორ მასივს შორის არსებული წყლის სივრცე, რომელიც აკავშირებს წყლის აუზებს (ზღვებს, ოკეანეებს და ა.შ.) სრუტეები ხასიათდებიან სიგრძით, სიგანით, სიღრმით, წყლის დინების სიჩქარით და მიმართულებით. სრუტის ჰიდროლოგიური რეჟიმი განისაზღვრება მისი მეშვეობით მომხდარი წყალცვლის თავისებურებებით, დამოკიდებულია შეერთებული წყალსატევების ან მათი ნაწილების რეჟიმებზე, სრუტის სიგრძეზე, სიგანესა და სიღრმეზე. სრუტეებს შორის მსოფლიოში ყველაზე გრძელია მოზამბიკის სრუტე. მისი სიგრძე 1 760 კმ-ია, ხოლო ყველაზე განიერი – დრეიკის სრუტე 820 კმ სიგანით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 536.
ბრესტი (საფრანგეთი)

ბრესტი (ფრანგ. Brest) — ქალაქი დასავლეთ საფრანგეთში, ბრეტანის რეგიონის, ფინისტერის დეპარტამენტში. მდებარეობს ბრეტანის ნახევარკუნძულის უკიდურეს დასავლეთ ნაწილში და გაშენებულია ატლანტის ოკეანის ნაპირებზე. ქალაქის ფართობია 49,51 კმ². ქალაქის საშუალო სიმაღლე ზღვის დონიდან შეადგენს 0–103 მეტრს. ქალაქის სიახლოვეს მდებარეობს ბრესტ-ბრეტანის აეროპორტი. 2007 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 142 722 ადამიანს, საფრანგეთის ქალაქებს შორის მოსახლეობის მიხედვით მას მეცხრამეტე ადგილი უკავია. საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 2883 ადამიანს. 1683 წლის 15 ივლისს ქალაქ ბრესტ მიენიჭა თავისი სპეციალური გერბი. ქალაქი ბრესტი დაარსდა 1240 წელს. ბრესტის ყველაზე ცხელი თვეებია ივლისი და აგვისტო, ხოლო ყველაზე ცივი თვეებია იანვარი და თებერვალი. კადისი, ესპანეთი (1986) კონსტანცა, რუმინეთი (1993) დენვერი, კოლორადო, აშშ (1956) დან-ლირი, ირლანდია (1984) კილი, გერმანია (1964) პულიმუტი, დევონი, დიდი ბრიტანეთი (1963) საპონი, ბურკინა-ფასო (1989) ტარანტო, იტალია (1964) იოკოსუკა, იაპონია (1970) ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: Brest Aerial photos of the whole city and urban community დაარქივებული 2005-10-14 საიტზე Wayback Machine. Brest Airport Travel Guide Interactive City Map of Brest დაარქივებული 2006-06-23 საიტზე Wayback Machine. Official web site of Brest town hall (with webcam) Satellite picture by Google Maps (ფრანგული) Cultural Heritage დაარქივებული 2009-01-14 საიტზე Wayback Machine. Brest improvisation theatre დაარქივებული 2005-09-24 საიტზე Wayback Machine. ↑ Ministry of the Interior French National Directory of Representatives <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3456281"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1518496"></a> ↑ Base officielle des codes postaux — La Poste, 2018. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q66049091"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q373724"></a> ↑ Annuaire de service-public.fr <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3480047"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q97451652"></a>
გუგენჰაიმის მუზეუმი (ბილბაო)

ბილბაოს გუგენჰაიმის მუზეუმი — თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმი ბილბაოში, ბასკეთი, ესპანეთი. ის ერთ-ერთია სოლომონ გუგენჰაიმის ფონდის მუზეუმთაგან. შენობის სტრუქტურის პროექტი ეკუთვნის ფრენკ გერის არქიტექტურულ ფირმას, საზოგადოებისთვის 1997 წელს გაიხსნა და მყისვე მოიხვეჭა მსოფლიოს ყველაზე წარმტაცი შენობის სახელი დეკონსტრუქტივიზმის სტილში. მუზეუმის შენობის დიზაინი და კონსტრუქცია ფრენკ გერის სტილისა და მეთოდის შესწავლის სანიმუშო მაგალითია. გერის სხვა ნამუშევართა მსგავსად მუზეუმის სტრუქტურა შედგება რადიკალურად ნაგები ორგანული კონტურებისგან. მუზეუმის მტკიცებით შენობას არც ერთი ბრტყელი ზედაპირი არ გააჩნია მთელ სტრუქტურაში. შენობის ნაწილს ჰკვეთს ავტოსტრადა, და სტრუქტურის უდიდესი ნაწილი დაფარულია სიფრიფანა ტიტანიუმის პანელებით. შენობა, რომელიც საპორტო ქალაქში დგას, შორიდან აფრიან გემს ჰგავს. მისი ამრეკლი პანელები თევზის ქერცლს ემსგავსება, რაც გამოძახილია გერის დიზაინში განმეორებადი სხვა ორგანული ფორმების და ერწყმის მდინარე ნერვიონს, რომლის პირასაც ის მდებარეობს. შენობა იმენად ჰაეროვანია, რომ შთაბეჭდილებას ქმნის თითქოს დღის სხვადასხვა მონაკვეთში ფორმას იცვლიდეს, როდესაც ქუჩის მხრიდან აკვირდები. ასევე გერის სიტლისთვის ტიპურად შენობა ტექნოლოგიის პერიოდის უნიკალური პროდუქტია. შენობის კონსტრუქციის შექმნაში უდიდესი წვლილი მიუძღვის კომპიუტერულ გრაფიკასა და ვიზუალიზაციებს. კომპიუტერულმა სიმულაციებმა შესაძლებლობა მისცა ინჟინრებს შეექმნად ისეთი ფორმები, რომელიც ადრეული პერიოდის არქიტექტორებისთვის თითქმის მიუწვდომელი იყო. კონსტრუქციის მშენებლობის დროს ქვის პანელები ლაზერით დაიჭრა. ასევე მნიშვნელოვანია, რომ მიუხედავად შენობის ფასადის გრანდიოზულობისა მდინარის მხრიდან, ის საკმაოდ სადად გამოიყრება ქუჩის მხრიდან და მის შემოგარენს არ ჩრდილავს. მუზეუმისთვის ეს ადგილი შეირჩა ქალაქ ბილბაოსა და მთლიანად ბასკეთის ეკონომიკური და კულტურული გადახალისების მცდელობის პროექტის ფარგლებში. შენობის გახსნიდან თითქმის მყისვე ბილბაო ტურისტების პოპულარული ადგილი გახდა, მოიზიდა რა დამთვალიერებლები მთელი მსოფლიოდან. როგორც ამბობენ, მუზეუმმა ბილბაო მსოფლიო რუკაზე დასვა. მუზეუმის გამოფენები ხშირად იცვლება, თუმცა ყველაზე ხშირად აქ მე-20 საუკუნის ხელოვნება ჭარბობს და ტრადიციულ ფერწერასა და სკულპტურებს მუზეუმი უფრო ინსტალაციურ და ელექტრონულ ფორმებს ამჯობინებს. ზოგიერთი ხელოვნებათმცოდნის შეფასებით თავად შენობა იმდენად შთამბეჭდავია, რომ ის სრულიად ჩრდილავს მუზეუმის კოლექციას. ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2004-01-10 საიტზე Wayback Machine.
ბრესტი

ტოპონიმი ბრესტი შეიძლება აღნიშნავდეს: ბრესტი — ქალაქი ბელარუსში ბრესტი — ქალაქი საფრანგეთში ბრესტი — ქალაქი გერმანიაში
Paranoid

Paranoid — ბრიტანული როკ-ჯგუფ Black Sabbath მეორე ალბომი. გამოიცა 1970 წლის სექტემბერში. იგი გამოსცა ლეიბლმა Vertigo. ყველა ტექსტის ავტორი — გიზერ ბატლერი, გარდა მითითებულისა; მუსიკა — Black Sabbath. ↑ Strong, Martin C. (1995) The Great Rock Discography. Edinburgh, Great Britain: Canongate Books, გვ. 65. ISBN 0-86241-541-1.  ↑ Huey, Steve. Review Paranoid. AllMusic. ციტირების თარიღი: 7 სექტემბერი 2009. ↑ Mitchell, Ben. Review Paranoid. Blender. Alpha Media. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 6 ოქტომბერი 2009. ციტირების თარიღი: 7 სექტემბერი 2009. ↑ Christgau, Robert (1981). „Black Sabbath“, Christgau's Record Guide: Rock Albums of the '70s. Da Capo Press. ISBN 0306804093.  ↑ ლარკინი, კოლინ (2011). „Funkadelic“, Encyclopedia of Popular Music, 5th, Omnibus Press. ISBN 0857125958.  ↑ Graff & Durchholz 1999, p. 115. sfn error: no target: CITEREFGraffDurchholz1999 (help) ↑ Kimpton, Peter. (14 მარტი 2009) Rock review: Black Sabbath, Paranoid. The Observer. ციტირების თარიღი: 3 დეკემბერი 2016. ↑ Black Sabbath: Album Guide. Rolling Stone. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 6 მარტი 2011. ციტირების თარიღი: 22 მარტი 2016. ↑ Stagno, Mike. Review Paranoid. www.sputnikmusic.com. ციტირების თარიღი: 18 ნოემბერი 2011. ↑ „Dutchcharts.nl – Black Sabbath – Paranoid“ (ჰოლანდიურად). Hung Medien. წაკითხვის თარიღი 13 მარტი 2017. ↑ "Longplay-Chartverfolgung at Musicline" (გერმანულად). Musicline.de. Media Control. წაკითხვის თარიღი 13 მარტი 2017. ↑ "Black Sabbath – Paranoid". Norwegiancharts.com. Hung Medien. წაკითხვის თარიღი 13 მარტი 2017. ↑ Chart Stats – Black Sabbath. Chart Stats. ციტირების თარიღი: 19 დეკემბერი 2009. ↑ Black Sabbath > Charts & Awards > Billboard Albums. AllMusic. ციტირების თარიღი: 19 დეკემბერი 2009. ↑ Italian album certifications – Black Sabbath იტალიურად (PDF). იტალიის მუსიკალური ინდუსტრიის ფედერაცია. ციტირების თარიღი: 13 მარტი 2017. ↑ Certified Awards. Bpi.co.uk. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-02-06. ციტირების თარიღი: 18 მაისი 2014.
ლე-მანი

ლე-მანი (ფრანგ. Le Mans) — ქალაქი დასავლეთ საფრანგეთში. მდებარეობს ლუარის რეგიონის, სარტას დეპარტამენტში. 2006 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 148,169 ადამიანს; საფრანგეთის ქალაქებს შორის მოსახლეობის მიხედვით მას მეოცე ადგილი უკავია. საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 2,806 ადამიანი. ფართობი 52.81 კმ². ვრცელდება ზღვის დონიდან 38–134 მ სიმაღლეზე. ყველაზე ცხელი თვეებია ივლისი და აგვისტო, ხოლო ყველაზე ცივი — იანვარი და თებერვალი. ბოლტონი, დიდი ბრიტანეთი ჰაოუზა, დასავლეთი საჰარა პადერბორნი, გერმანია დონის როსტოვი, რუსეთი სუზუკა, იაპონია ვოლოსი, საბერძნეთი სიანიანი, ჩინეთი ალექსანდრია, ეგვიპტე ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ლე-მანი Official website დაარქივებული 2016-05-15 საიტზე Portuguese Web ArchiveCategory:Webarchive template other archives (ფრანგული) Virtual visit დაარქივებული 2009-12-14 საიტზე Wayback Machine. (ფრანგული) Le Mans Nights — Unique experience in Europe. დაარქივებული 2010-05-14 საიტზე Wayback Machine. (ფრანგული)(ინგლისური) Le Mans 24 Hours official site (ინგლისური) lemans-history.com - The history of a Legend (Luis Santos) (ფრანგული)(ინგლისური) Le Mans Portugal - All (or almost) about the 24 Hours of Le Mans and the Le Mans Series... in Portuguese დაარქივებული 2010-01-28 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 Base officielle des codes postaux — La Poste, 2018. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q66049091"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q373724"></a> ↑ Annuaire de service-public.fr <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3480047"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q97451652"></a>
ექს-ან-პროვანსი

ექს-ან-პროვანსი (ფრანგ. Aix-en-Provence) — ქალაქი სამხრეთ საფრანგეთში მდებარეობს პროვანსი-ალპები-ლაჟვარდოვანი ნაპირის რეგიონის, ბუშ-დიუ-რონის დეპარტამენტში. ქალაქი გაშენებულია ხმელთაშუა ზღვის ნაპირებზე. დასახლებული პუნქტიდან 30 კილომეტრში მდებარეობს ქვეყნის დედაქალაქი რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი მარსელი. ქალაქის ფართობი შეადგენს 186.08 კმ²-ს. 2005 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 141,200 ადამიანს, საფრანგეთის ქალაქებს შორის მოსახლეობის მიხედვით მას ოცდამესამე ადგილი უკავია. საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 759 ადამიანს. ქალაქი ექს-ან-პროვანსი დაარსდა ძვ.წ 123 წელს. მოგვიანებით შედიოდა რომის იმპერიის შემადგენლობაში. ძველი წელთაღრიცხვის 4 საუკუნეში კი რომის იმპერიის პროივინცია ნარბონის გალიაში. რომის იმპერიის კრიზისის პერიოდში ამ ადგილებს უკვე აკონტროლებდნენ ვესტგუთები. ფრანკების გაძლიერების შემდეგ ეს ტერიტორიები უკვე ფრანკთა სამეფოს შემადგენლობაში შევიდა. ექს-ან-პროვანსის ყველაზე ცხელი თვეებია ივლისი და აგვისტო, ხოლო ყველაზე ცივი თვეებია იანვარი და თებრევალი. ქალაქის ყოველწლიური ნალექების რაოდენობა შეადგენს 586.7 მმ-ს. აშკელონი, ისრაელი, 1995 წლიდან ბატი, დიდი ბრიტანეთი, 1977 წლიდან კართაგენი, ტუნისი, 1993 წლიდან კოიმბრა, პორტუგალია, 1982 წლიდან გრანადა, ესპანეთი, 1978 წლიდან პორუჯა, იტალია, 1970 წლიდან ტიუბინგენი, გერმანია, 1960 წლიდან ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ექს-ან-პროვანსი Aix en Provence Tourist office website (ინგლისური) Aix en Provence Tourist office website (ფრანგული) Aix en Provence Tourist office website (გერმანული) One sheet foldable city guide (ინგლისური) Festival website Official site of the town Aix-en-Provence (ფრანგული) Information and photos from ProvenceBeyond website ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 Base officielle des codes postaux — La Poste, 2018. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q66049091"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q373724"></a> ↑ Annuaire de service-public.fr <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3480047"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q97451652"></a> ↑ Aix-en-Provence monthly weather. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-05-24. ციტირების თარიღი: 2010-01-28. ↑ Acordos de Geminação Portugese. © 2009 Câmara Municipal de Coimbra - Praça 8 de Maio - 3000-300 Coimbra. ციტირების თარიღი: 2009-06-25. ↑ Perugia Official site - Relazioni Internazionali(იტალიური)
გუგუნავა (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი გუგუნავა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ალექსანდრე გუგუნავა — პოლიტიკოსი, ფილოლოგი დავით გუგუნავა — ლოტბარი, სამხედრო პირი ვალერიან გუგუნავა — ეკონომისტი, თანამდებობის პირი ივანე გუგუნავა — მხატვარი ნანი გუგუნავა — პედაგოგი, სახელმწიფო მოხელე ნიკოლოზ გუგუნავა — ექიმი სიმონ გუგუნავა — პოეტი
ბრაიან მოლკო

ბრაიან მოლკო (დ. 10 დეკემბერი, 1972) — ჯგუფ პლასიბოს ვოკალისტი, სიმღერების ავტორი და გიტარისტი. მისი მამა არის იტალიელი ფრანგული ფესვებით, ხოლო დედა შოტლანდიელია. მამის სამსახურის გამო ბრაიანის ოჯახი იძულებული იყო, საცხოვრებელი ადგილი ბევრჯერ შეეცვალა - იგი ცხოვრობდა შოტლანდიაში, ლიბანში, ლიბერიასა და ლუქსემბურგში. ბრაიანი სწავლობდა ლუქსემბურგის ერთ-ერთ სკოლაში, სადაც სტივენ ოლსდლადიც დადიოდა. ბრაიანი სკოლაში არ მოსწონდათ, რადგან სპორტის მაგივრად დაკავებული იყო მეცადინეობით და თეატრალურ წრეში მოღვაწეობით. 17 წლის ასაკში ბრაიანმა გადაწყვიტა მსახიობობა. იგი გადასახლდა ლონდონში, ჩააბარა გოლდსმითსის სამსახიობო კოლეჯში. მისი მთავარი ჰობი მუსიკა იყო და საკუთარი სიმღერების წერა სულ მალე დაიწყო. მის საყვარელ მუსიკოსებსა და ჯგუფებს შორის იყვნენ: დევიდ ბოუი, იგი პოპი, სერჟ გეინსბურგი, პიჯეი ჰარვი, Dead Kennedys, Depeche Mode, Sonic Youth, ბისტი ბოიზი, The Velvet Underground, Joy Division, The Stooges და Pixies. ბრაიანი უკრავს გიტარაზე, ბას გიტარაზე, სინთეზატორზე, საქსოფონსა და დასარტყმელ საკრავებზე. სხვადასხვა დროს მუშაობდა დიჯეად კლუბებში. მონაწილეობა აქვს მიღებული ფილმში „ხავერდის ოქროს საბადო“, სადაც შეასრულა ჯგუფ T. Rex-ის სიმღერა 20th Century Boy. ბრაიანი დაქორწინებული იყო ჰელენა ბერგთან, რომელსაც 2009 წელს დაშორდა. მათ ეყოლათ შვილი კოუდი. თავად ბრაიანი ბისექსუალია. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბრაიან მოლკო ოფიციალური საიტი ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-09-22. ციტირების თარიღი: 2011-08-12.
როდენის მუზეუმი (პარიზი)

როდენის მუზეუმი (ფრანგ. Musée Rodin) გაიხსნა 1919 წელს პარიზში, სასტუმრო ბირონსა და მის შემოგარენში. აქ გამოფენილია ფრანგი სკულპტორის ოგიუსტ როდენის ნამუშევრები. როდენი სასტუმრო ბირონში ცხოვრობდა 1908 წლიდან და შემდეგ მთელი საკუთარი სკულპტურების კოლექცია (ვინსენტ ვან გოგისა და პეირ-აუგუსტ რენუარის ტილოებთან ერთად) საფრანგეთის სახელმწიფოს გადასცა იმ პირობით, რომ მთავრობა სასტუმროს შენობას მისი ნამუშევრებისადმი მიძღვნილ მუზეუმად აქცევდა. მუზეუმის კოლექცია შეიცავს როდენის ყველაზე მნიშვნელოვან ქნილებებს, მათ შორისაა "მოაზროვე" და "კოცნა". მის სკულპტურათა უმრავლესობა მუზეუმის ვრცელ ბაღშია გამოფენილი. მუზეუმს ასევე გააჩნია ოთახი, რომელიც კამილ კლოდეს ნამუშევრებს ეძღვნება. როდენის მუზეუმი (ფილადელფია, აშშ) მუზეუმის საიტი
ხელოსანი (მოხელე)

ხელოსანი (მოხელე, სახელოს მფლობელი) — გვიანფეოდალურ საქართველოში სახელოს სახელმწიფო სამსახურში მყოფი მოხელე. ხელოსნები იყვნენ მსხვილი სოფლების გამგებლები. მე-19 საუკუნის საქართველოში ამ პოსტს შეესაბამებოდა მამასახლისის თანამდებობა. ამ სახელოს მფლობელი იყო ან აზნაური, ან მსახური. მსახურები გლეხთა შორის ყველაზე მაღლა იდგნენ და მნიშვნელოვანი პრივილეგიებით სარგებლობდნენ (მათ ევალებოდათ საპატიო სამსახური — მოლაშქრეობა, ქეშიკობა და ა.შ. სანიმუშო სამსახურისათვის ბევრი მათგანი აზნაურის წოდებას იღებდა). ქველი ჩხატარაიშვილი. გურიის სამთავროს შეერთება რუსეთთან, თბილისი, „მეცნიერება“, 1985, გვ. 8-9