laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
რათკორმაკი

რათკორმაკი (ინგლ. Rathcormack ან Rathcormac; ირლ. Ráth Chormaic, „კორმაკის რათი (მრგვალი ფორტი)“) — სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს სლაიგოს საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში. სოფლის ჩრდილოეთით, 6 კილომეტრში მდებარეობს ბენ-ბალბენის მთა და ზღვის სანაპირო. ყოველი წლის მაისში რათკორმაკში იმართება ცეკვის ფესტივალი. სლაიგოს საგრაფო ↑ A. D. Mills, 2003, A Dictionary of British Place-Names, Oxford University Press ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-04. ციტირების თარიღი: 2016-03-04.
მალიქ-შაჰი (რუმი)

მალიქ-შაჰი, აგრეთვე ცნობილი როგორც მელიქ-შაჰი (სპარს. ملک شاه; თურქ. Melikşah) — რუმის სულთანი 1110-1116 წლებში. მალიქ-შაჰის ძმის, ქილიჩ-არსლან I-ის გარდაცვალების შემდეგ, 1107 წლიდან სამი წლის განმავლობაში რუმის სასულთნოს ტახტი ვაკანტური იყო. 1110 წლამდე, მალიქ-შაჰი ისპაანში, პატიმრობაში იმყოფებოდა. მოგვიანებით, 1110 წელს, იგი ანატოლიაში დაბრუნდა, ისარგებლა იმ ფაქტით, რომ გარდაცვლილი ძმის უფროსი შვილები სასულთნოში არ იმყოფებოდნენ (მასუდ I დანიშმენდებს ჰყავდათ დატყვევებული, ხოლო არაპი — სპარსელებს) და საკუთარი თავი რუმის სულთნად გამოაცხადა. 1111 წელს, მალიქ-შაჰმა სამხედრო ოპერაციები წამოიწყო ბიზანტიის იმპერატორის — ალექსი I კომნენოსის წინააღმდეგ, მაგრამ იღბალი იმპერატორის მხარეს იყო, რის გამოც, 1112 წელს, მათ შორის სამშვიდობო ხელშეკრულებას მოეწერა ხელი. ზავის მიუხედავად, სელჩუკები მაინც განაგრძობდნენ ისეთ სანაპირო ქალაქებზე თავდასხმებს, როგორიცაა ნიკეა, ბურსა, პერგამონი და მიზია. 1116 წელს, ფილომელიონის ბრძოლაში, ბიზანტიელებმა სასტიკად დაამარცხეს მუსლიმები. ბრძოლის შემდეგ, მალიქ-შაჰმა ალექსი კომნენოსთან ერთად ხელი მოაწერა ხელშეკრულებას, რომლის მიხედვითაც იგი თანახმა იყო, რომ ბიზანტიელებს დაებრუნებინათ ანატოლია, მაგრამ მას შემდეგ, რაც სულთანი დაბრმავდა და იგი თანამდებობიდან გადააყენეს, აღნიშნული ხელშეკრულება ბათილად გამოცხადდა. 1116 წელს, მალიქ-შაჰი მასუდ I-მა მოკლა. Анна Комнина., Алексиада, 1996. — გვ. 704, ISBN 5-89329-006 Invalid ISBN. Райс Тамара Т., Сельджуки. Кочевники - завоеватели Малой Азии, 2004. — გვ. 238, ISBN 5-9524-0949-0. Успенский, Фёдор Иванович, История Византийской империи. В 5 т, 2005. — გვ. 558, ISBN 5-271-03856-4. ↑ Тамара Т. Райс. Сельджуки. Кочевники — завоеватели Малой Азии ↑ Успенский Ф. И., История Византийской Империи. Отдел VI. Комнины. Глава VIII. Последние წელიы Алексея Комнина. Участие русских в делах Византии, 2005.
ტამილური ენა

ტამილური ენა — ტამილების სამეტყველო ენა. ინდოეთის ტამილნადუს შტატის ოფიციალური ენა. მიეკუთვნება დრავიდულ ენათა ჯგუფს, რომელიც არის ინდოელების ეთნიკური ჯგუფის ტამილის ხალხის დიალექტი. გააჩნია ინდოეთის, შრი-ლანკისა და სინგაპურის ოფიციალური ენის სტატუსი. ტამილზე საუბრობენ აგრეთვე უმციროსობები მალაიზიაში, ვიეტნამში, მავრიკსა და რეიუნიონზე, ასევე ემიგრანტები მსოფლიოს სხვადასხვა კუთხეში. ტამილური არის პირველი ინდური ენა, რომელიც გამოცხადდა კლასიკურად ინდოეთის მთავრობის მიერ 2004 წელს. თამილური ლიტერატურა არსებობს უკვე 2200 წელზე მეტია. პირველი ეპიგრაფიული ჩანაწერები ამ ენაზე თარიღდება ჩვენს წელთაღრიცხვამდე მესამე საუკუნით. ტამილური ლიტერატურის პირველი ეტაპი განისაზღვრება ძვ. წ. 200 წლიდან ახ. წ. 300 წლამდე. ჩვენსწელთაღრიცხვამდელი ნიმუშები აღმოჩენილია ეგვიპტესა და ტაილანდში. ტამილური ენა ფორმირების სამ პერიოდს მოიცავს, ეს არის: ძველი ტამილური (ძვ. წ. 300 წ. - ახ. წ. 700 წ.), საშუალი ტამილური (700-1600 წწ.) და ახალი ტამილური (1600 წ. - დღევანდლამდე). ტამილური ანბანი მომდინარეობს ბრაჰმასაგან. მოლაპარაკეთა რაოდენობა: 70 მლნ ენის კოდი: ta სახელწოდება: ta - Tamil; en - Tamil; eo - Tamila დამწერლობა: ტამილური ინდოეთი - სხვა 15 ენასთან ერთად. პონდიშერი ტამილნადუ სინგაპური - ინგლისურთან, მალაიურთან და ჩინურთან ერთად. შრი-ლანკა - ინგლისურთან და სინგალურთან ერთად. ტამილურენოვანი ანკლავები კერალას, ანდჰრა-პრადეშისა და სხვა შტატების ტერიტორიებზე. ისინი ცხოვრობენ აგრეთვე შრი-ლანკაზე, მიანმარში, მალაიზიაში, ასევე აფრიკის, ვესტ-ინდოეთისა და ცენტრალური ამერიკის ზოგიერთ ქვეყანაში. გამარჯობა - Vanakkam; Enna vishayan კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება - Enna vishayam გმადლობთ - Nandri; Rumba nandri კი / არა - Aamaa; Aamaam / Illai; Venda გეთაყვა - Dhayavu seydhu; Koncham dhayavuseydhu ნახვამდის - Poyitu varen; Poyitu varungal 1 - ondru, 2 - irandu, 3 - moondru, 4 - naangu, 5 - aindu, 6 - aaru, 7 - ezhu, 8 - ettu, 9 - onbadu, 10 - pattu 10 ციფრის გარდა ტამილურს აქვს აღნიშვნები 10–ის, 100–ის და 1000–ისთვის. ასევე სიმბოლოები: „დღე“, „თვე“, „წელი“, „დებიტი“, „კრედიტი“, „როგორც ზემოთ“, „ღარიბი“, „რაოდენობა“. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ტამილური ენა Fabricius, Johann Philip (1933 and 1972), Tamil and English Dictionary. based on J.P. Fabricius Malabar-English Dictionary, 3rd and 4th Edition Revised and Enlarged by David Bexell. Evangelical Lutheran Mission Publishing House, Tranquebar; called Tranquebar Dictionary. Freeman, Rich (February 1998), "Rubies and Coral: The Lapidary Crafting of Language in Kerala", The Journal of Asian Studies (Association for Asian Studies) 57 (1): 38–65, ↑ Republic of Singapore Independence Act, s.7 დაარქივებული 2014-04-20 საიტზე Wayback Machine. . Republic of Singapore ↑ Tamil Schools. Indianmalaysian.com. Retrieved 28 July 2013. ↑ Ghazali, Kamila (2010). UN Chronicle – National Identity and Minority Languages. United Nations. ↑ Zvelebil, Kamil (1973), The Smile of Murugan, BRILL, pp. 11–12, ISBN 978-90-04-03591-1, http://books.google.com/?id=VF2VMUoY_okC&pg=PA11 ↑ Definitive Editions of Ancient Tamil Works. Classical Tamil, Government of India
მასუდ I

მასუდ I, აგრეთვე ცნობილი როგორც რუქნ ად-დინ მასუდი (თურქ. I. Rükneddin Mesud; სპარს. ركن الدین مسعود; არაბ. ركن الدين مسعود; დ. 1095 — გ. 1156) — ქილიჩ-არსლან I-ის შვილი, რუმის სულთანი 1116-1156 წლებში, გარდაცვალებამდე. მასუდ I-ის მამის, ქილიჩ-არსლან I-ის გარდაცვალების შემდეგ, რუმის სულთანი გარდაცვლილის ძმა — მალიქ-შაჰი გახდა. დანიშმენდების დახმარებით, მასუდმა დაიპყრო კონია და 1116 წელს მალიქ-შაჰი დაამარცხა, მოგვიანებით, დააბრმავა, ხოლო საბოლოოდ — მოკლა იგი. 1125 წლისთვის, სასულთნოში არსებული ვითარება მისთვის არახელსაყრელი აღმოჩნდა, რის გამოც, იგი კონსტანტინოპოლში გაიქცა. ამის შემდეგ, სულთანი დანიშმენდებთან გაერთიანდა, საკუთარი ძმა დაამარცხა და კვლავ რუმის სასულთნოში დაბრუნდა. 1130 წელს, მასუდ I-მა ალაედინის მეჩეთის მშენებლობა დაიწყო, რომელიც მოგვიანებით, 1221 წელს დასრულდა. მმართველობის მიწურულს, სულთანი მეორე ჯვაროსნული ლაშქრობაში მონაწილე არმიათა წინააღმდეგ იბრძოდა. ფაქტობრივად, მას ორი არმიასთან მოუხდა შებრძოლება — პირველ მათგანს გერმანიის მეფე კონრად III მეთაურობდა , ხოლო მეორეს — საფრანგეთის მეფე ლუი VII. მასუდ I-მა ორივე ჯვაროსნული არმია დაამარცხა, პირველი 1147 წელს, ესქიშეჰირში, ხოლო მეორე — 1148 წელს, დენიზლში . მასუდ I-ის გარდაცვალების შემდეგ, რუმის მომდევნო სულთანი მისი ვაჟი, ქილიჩ-არსლან II გახდა, ხოლო მისი ერთ-ერთი ქალიშვილი ბიზანტიის იმპერატორ იოანე II-ის ძმაზე, იოანე ცელეპეს კომნენოსზე დაქორწინდა, რომელმაც შემდეგ ისლამი მიიღო. История Турции в средние века и новое время:Учебное пособие, 1992. — გვ. 248, ISBN 5-211-02201-7. Сельджуки. Кочевники - завоеватели Малой Азии, 2004. — გვ. 238, ISBN 5-9524-0949-0. История Византийской империи. В 5 т, 2005. — გვ. 558, ISBN 5-271-03856-4. ↑ Anatolia in the Period of the Seljuks and the Beyliks, Osman Turan, The Cambridge History of Islam, Ed. Peter Malcolm Holt, Ann K. S. Lambton and Bernard Lewis, (Cambridge University Press, 1970), 239. ↑ Konya, Julie A. Miller, International Dictionary of Historic Places: Southern Europe, Ed. Trudy Ring, Robert M. Salkin, Sharon La Boda, (Fitzroy Dearborn Publishers, 1995), 381. ↑ Martin Sicker, The Islamic World in Ascendancy: From the Arab conquests to the siege of Vienna, (Praeger Publishers, 2000), 77. ↑ The Turkish Element in Byzantium, Eleventh-Twelfth Centuries, Charles M. Brand, Dumbarton Oaks Papers, Vol. 43, (1989), 20.
ქილიჩ-არსლან II

ქილიჩ-არსლან II, აგრეთვე ცნობილი როგორც იზ ად-დინ ქილიჩ-არსლან ბინ მასუდი (ოსმ. قلج أرسلان; თურქ. Kılıç Arslan; სპარს. عز الدین قلج ارسلان بن مسعود; დ. 1113 — გ. 1192) — მასუდ I-ის შვილი, რუმის სულთანი 1156-1192 წლებში, გარდაცვალებამდე. 1156 წელს, მასუდ I-ის გარდაცვალების შემდეგ, რუმის სულთანი ქილიჩ-არსლან II გახდა. 1158-1161 წლებში ბიზანტილების მიერ განხორციელებული სამხედრო კამპანიები რუმის სასულთნოს წინააღმდეგ, 1162 წლის სამშვიდობო ხელშეკრულებით დასრულდა, რომლის მიხედვითაც, ზოგიერთი სასაზღვრო ტერიტორია, მათ შორის სივასი, ფულადი გადასახადის სანაცვლოდ ბიზანტიის იმპერიის ძალაუფლებაში მოექცა. საზავო ხელშეკრულების მოქმედება 1175 წლამდე გაგრძელდა, რადგან სულთანმა ზავის პირობები სათანადოდ არ შეასრულა. ქილიჩ-არსლან II-ს სურდა, რომ ბიზანტიის იმპერატორ მანუელ კომნენოსთან მოლაპარაკება ეწარმოებინა, მაგრამ 1176 წელს, იმპერატორმა გადაწყვიტა, რომ მოღალატე მეზობლისთვის ჭკუა ესწავლებინა და შეკრიბა არმია იმისთვის, რომ დაეპყროთ სასულთნოს დედაქალაქი — კონია. მან გადაწყვიტა, რომ აეღო ესქიშეჰირი და სუვლეა, ხოლო შემდეგ კონიაში შეჭრილიყო. სამხედრო კამპანიის განმავლობაში, კომნენოსმა მრავალი ტაქტიკური შეცდომა დაუშვა, რის გამოც, 1176 წლის 17 სექტემბერს ქილიჩ-არსლანის არმიამ ბიზნატიელები დაამარცხა . 1180 წელს, სულთანმა ისარგებლა მანუელ კომნენოსის გარდაცვალების შემდეგ ბიზანტიის იმპერიაში დამყარებული არასტაბილური სიტუაციით და გადაწყვიტა, რომ დაეცვა ანატოლიის სამხრეთი ტერიტორია. ამის განსახორციელებლად, მან ვეზირი იხთიარ ად-დინი სალადინთან ალიანსის შესაქმნელად გაგზავნა. 1182 წელს, ქილიჩ-არსლან II-მ ქუთაჰია დაიპყრო. 1185 წელს, იგი ისააკ II ანგელოსთან მშვიდობის დამყარებაზე შეთანხმდა. 1186—1187 წლებში, ქილიჩ-არსლან II-მ გადაწყვიტა, რომ სასულთნო საკუთარი 9 ვაჟისთვის, ძმის შვილისთვის და ძმისთვის - შანქარ-შაჰისთვის გაენაწილებინა: ქუთბ ალი-დინ მალიქ-შაჰი — აქსარაი ქეი-ხოსროვ I — ბურგლარი რუქნ ად-დინ სულეიმან-შაჰი — თოქათი ნასირ ად-დინ-შაჰი — ნიქსარი მუჯჰით ად-დინ-შაჰი — ელიბისთანი ნურ ად-დინ-მაჰმუდ-შაჰი — სივასი მუ-იზ-ად-დინ-შაჰი — მალათია არსლან-შაჰი — ნიგდე მასუდ-შაჰი — ანკარა შანქარ-შაჰი - ერეგლი ქილიჩ-არსლან II-ის ერთ-ერთი შვილის სახელი უცნობია. ქილიჩ-არსლან II გარდაიცვალა 1192 წელს. დაკრძალულია ალაედინის მეჩეთში, კონია. მისი გარდაცვალების შემდეგ, ქეი-ხოსროვ I-მა თავის რუმის სულთნად გამოაცხადა და განაცხადა, რომ ეს იყო მამის სურვილი. მიუხედავად ამისა, მისი ძმები აქტიურად ჩაერთნენ არეულობაში. ↑ Rouben Paul Adalian, Historical Dictionary of Armenia, (Scarecrow Press, Inc., 2010), 514. ↑ The Turks in Iran and Anatolia before the Mongol Invasions, Claude Cahen, A History of the Crusades, Vol.2, Ed. Robert Lee Wolff and Harry W. Hazard, (The University of Wisconsin Press, 1969), 680-681.
სინდის პროვინცია

სინდი (ურდუ سندھ; სინდჰი. سنڌ; ინგლ. Sindh) — პაკისტანის პროვინცია. ქვეყნის ოთხი პროვინციიდან ფართობის მიხედვით მესამეა. პროვინცია არის სინდჰების სამშობლო. აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ინდოეთი, სამხრეთიდან არაბეთის ზღვა, ხოლო ჩრდილოეთიდან და დასავლეთიდან პაკისტანის პროვინციები ბელუჯისტანი და პენჯაბი. პროვინციის სახელწოდება მომდინარეობს მდინარე ინდისაგან, რომელიც მნიშვნელოვან როლს ასრულებდა ქვეყნის განვითარებაში. სინდის მთავრობა დაარქივებული 2013-05-31 საიტზე Wayback Machine. Khairpur Sindh Heritage & Welfare NGO დაარქივებული 2012-03-12 საიტზე Wayback Machine. სინდის მმართველთა დინასტიები სინდის რუკა დაარქივებული 2016-03-13 საიტზე Wayback Machine. 'Come on Sindh !' — A blog dedicated to the province of Sindh[მკვდარი ბმული] Карта округов Синда დაარქივებული 2009-11-26 საიტზე Wayback Machine. Popular Sindhi Personalities დაარქივებული 2009-05-25 საიტზე Wayback Machine. Sindh Attractions დაარქივებული 2009-04-14 საიტზე Wayback Machine.
კივი!

კივი! (ინგლ. Kiwi!) — მოკლემეტრაჟიანი ანიმაციური ფილმი, რომელიც 2006 წელს ნიუ-იორკის ვიზუალური ხელოვნების სკოლის სტუდენტმა დონი პერმედმა შექმნა. ანიმაციის კომპოზიტორია ტიმ კასელი. ანიმაცია მოგვითხრობს ფრინველი კივის შესახებ, რომელიც ფრენას გადაწყვეტს. ანიმაცია ინტერნეტ პორტალ YouTube-ზე განთავსების შემდეგ მთავარ ინტერნეტ მოვლენად იქცა. „კივი!“ ანიმაციური პროგრამა Maya-ს საშუალებით შეიქმნა სტუდია Anzovin-ის მიერ. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. სიუჟეტი განვითარება იწყება ფრინველი კივით, რომელიც იდუმალებით მოცული მიზნით კლდეზე ჰორიზონტალურად ხეებს ანთავსებს. უკანასკნელი ხის გამაგრების შემდეგ კივი თავზე მფრინავის ქუდს იფარებს და მოულოდნელად კლდიდან ხტება. ის საკუთარ პატარა ფრთებს იქნევს და ცდილობს წარმოიდგინოს, რომ დაფრინავს. ამ დროს მას თვალიდან ცრემლი წამოუვა, რაც მიანიშნებს, რომ მან ოცნება აისრულა და სხვა ფრინველებივით ფრენა. სიუჟეტის დასასრულს კივი ნისლში უჩინარდება. 2011 წელს ანიმაციური ფილმი 29 მილიონზე მეტმა ადამიანმა ნახა, რომელმაც ის ერთ-ერთ ყველაზე პოპულარულ მულტიპლიკაციურ ფილმად აქცია. ანიმაციამ საერთაშორისო აღიარება 2007 წლის 27 მარტს მოიპოვა, როდესაც მაყურებლებმა YouTube-ის პირველ ვიდეო დაჯილდოებაზე მას ხმა მისცა. ამის შემდეგ „Kiwi!“ საინფარმაციო საშუალებების ყურადღების ცენტრში მოექცა. Error:No page id specified YouTube-ზე Dony Permedi's website Dony Permedi interviewed დაარქივებული 2008-06-16 საიტზე Wayback Machine. Kazakhstani YouTube-like project named after this animation დაარქივებული 2011-05-26 საიტზე Portuguese Web ArchiveCategory:Webarchive template other archives „Kiwi!“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ 1.0 1.1 ფილმის ავტორისეული ვერსია YouTube-ზე ↑ YouTube: Film & Animation — Most Viewed (All Time) ↑ Rebecca L. Lee, YouTube Goes Hollywood, ABC News. Проверено 18 июля 2008 ↑ 'Ask a Ninja,' OK Go win YouTube Awards დაარქივებული 2007-04-07 საიტზე Wayback Machine. , CNN. ↑ Virginia Heffernan, YouTube awards the top of its heap, International Herald Tribune. Проверено 18 июля 2008
Play (ჟურნალი)

Play — ვიდეო თამაშებისადმი მიძღვნილი ყოველთვიური ბრიტანული ჟურნალი. იგი ძირითადად, სტატიებს აქვეყნებს PlayStation-ის მიერ შექმნილი პროუქტების შესახებ. ჟურნალის პირველი გამოცემა გამოშვებულ იქნა 1995 წლის ოქტომბერს. მფლობელი არის Imagine Publishing. ბეჭდვითი გამოცემა ხელმისაწვდომია მთელს მშოფლიოში, ისევე როგორც ციფრული სახით, iPhone, iPod-სა, iPad-ისთვის Pixel Mags-თან სადისტრიბუციო შეთანხმების საფუძველზე. ოფიციალური საიტი Imagine Publishing-ის ვებსაიტი დაარქივებული 2005-06-10 საიტზე Wayback Machine. Play ჟურნალის მიმოხლვა და ინფორმაცია გამომცემლებზე დაარქივებული 2012-03-01 საიტზე Wayback Machine. ↑ Standard Certificate of Circulation - Play. ABC (2014-02-13). ციტირების თარიღი: 2016-05-14. ↑ No growth for games mags in ABCs. MCV (2011-02-17). ციტირების თარიღი: 2011-07-20. ↑ Latest ABCs show mixed fortunes. MCV (2010-02-11). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-02-15. ციტირების თარიღი: 2010-02-20. ↑ Play arrives on iPhone and iPod. Play (2010-02-17). ციტირების თარიღი: 2010-02-20.
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 2006: ფინალი

მთავარი სტატია: მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 2006. მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 2006: ფინალი — მუნდიალი 2006-ის დასკვნითი მატჩი. ფრანგი ზინედინ ზიდანი, რომელიც 8 წლით ადრე გამართული ფინალის გმირი იყო და საკუთარ ნაკრებს მსოფლიო ჩემპიონის ტიტული მოუტანა, გაძევებული იქნა მოედნიდან. ეს ზიდანის უკანასკნელი მატჩი იყო. მან მოწინააღმდეგე გუნდის მცველ მარკო მატერაცის სიტყვიერ პროვოკაციას მკერდში თავის ჩარტყმით უპასუხა. გუნდებმა პირველ 20 წუთში გაცვალეს გოლები. მე-7 წუთზე იტალიის კარში საეჭვო პენალტი დაინიშნა, რომელიც ზიდანმა გაიტანა. ანგარიში ანდრეა პირლოს ჩაწოდებული კუთხურის შემდეგ თავური დარტყმით მატერაციმ გაათანაბრა. გატანის შანსი ორივე გუნდს ჰქონდა. 35-ე წუთზე ლუკა ტონიმ ხარიხას მოარტყა ბურთი, ხოლო 53-ე წუთზე ფლორან მალუდა საჯარიმოში ჯანლუკა ძამბროტამ წააქცია და პენალტი უნდა დანიშნულიყო. დამატებით დროში ჯანლუიჯი ბუფონმა ზიდანის თავური დარტყმის შემდეგ იხსნა საკუთარი კარი გოლისგან. დამატებითი დროის მეორე ტაიმში მატერაციმ ზიდანს სიტყვიერი შეურაცხყოფა მიაყენა, რის შემდეგაც ზიდანმა მას თავი ჩაარტყა მკერდში. თამაში შეჩერდა. მსაჯ ჰორაციო ელისონდოს არ დაუნახავს ეპიზოდი, მას ამის შესახებ ინფორმაცია მეოთხე მსაჯმა, ლუის მედინა კანტალეხომ, მიაწოდა. მსაჯმა ზიდანს 110-ე წუთზე წითელი ბარათი უჩვენა პენალტების სერიაში გოლი გაიტანა ყველა ფეხბურთელმა, გარდა დავიდ ტრეზეგესი, რომელსაც იტალიის წინააღმდეგ ევრო 2000-ის ფინალში ოქროს გოლი ჰქონდა გატანილი. ტრეზეგემ ბურთი ხარიხას მოარტყა. იტალიამ მოიგო 5-3. ეს იყო პირველი ფინალი 1978 წლის შემდეგ, რომელშიც არ მონაწილეობდნენ გერმანიის ან ბრაზილიის ნაკრებები. ეს იყო ასევე მეორე ფინალი 1994 წლის შემდეგ, რომელშიც გამარჯვებული პენალტების სერიით გამოვლინდა. ამ ტიტულის მოპოვებით, იტალიამ გაასწრო გერმანიის ნაკრებს და ერთით მიუახლოვდა ბრაზილიას. ↑ Stevenson, Jonathan (9 July 2006). „Italy 1–1 France (aet)“. BBC Sport. British Broadcasting Corporation. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 8 ივლისი 2010. ციტირების თარიღი: 9 April 2010. ↑ „Fourth Official: I saw Zidane's Headbutt“. ESPNsoccernet. 11 July 2006. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 18 ივლისი 2006. ციტირების თარიღი: 11 July 2006. ↑ Williams, Richard (10 July 2006). „Zidane exits the stage with a walk of shame“. The Guardian. London. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 29 სექტემბერი 2006. ციტირების თარიღი: 10 July 2006.
ბრიუს ნესმიტი

ბრიუს ნესმიტი (ინგლ. Bruce Nesmith) – ამერიკელი ვიდეო თამაშების დიზაინერი, რომელიც დაკავებული არის როლური ვიდეო თამაშების შექმნით. მონაწილეობა მიღებული აქვს ისეთი თამაშების შექმნაში როგირიც არის The Elder Scrolls II: Daggerfall, The Elder Scrolls IV: Oblivion და The Elder Scrolls V: Skyrim. ნესმიტი, ასევე იყო სამაგიდო თამაშის DragonStrike-ის დიზაინერი, რომელიც გამოუშვა კომპანია TSR, Inc.-მა. ბიოგრაფია Mobygames.com-ზე ↑ სვონი, რიკ (December 1993). „როლური თამაშების მიმოხილვა“. Dragon. Lake Geneva, Wisconsin: TSR (№ 200): 117–118.
ლოგან ლერმანი

ლოგან უეიდ ლერმანი (ინგლ. Logan Wade Lerman; დ. 19 იანვარი, 1992) — ამერიკელი მსახიობი, რომელიც ცნობილი გახდა სათავგადასავლო-ფენტეზის ჟანრის ფილმ „პერსი ჯექსონში“ შესრულებული როლით. ლოგანი დაიბადა ბევერლი-ჰილზში, კალიფორნიაში. დედამისი ლიზა ნი გოლდმანი მუშაობს მის მენეჯერად. მამამისი ლარი ლერმანი არის ბიზნესმენი და ტექნიკოს-ორთოპედი. მას ჰყავს უფროსი და-ძმა ლინდსი და ლუკასი. ლოაგანი არის ებრაელი. მისი ბებია-პაპები ოთხი სხვადასხვა ქვეყნიდან არიან წარმოშობით. ლოგანის პაპა, მამის მხრიდან, მაქს ლერმანი დაიბადა ბერლინში, გერმანიაში, 1927 წელს, პოლონურ ებრაულ ოჯახში; 1930 წელს მათ დატოვეს გერმანია ნაცისტური რეჟიმის გამო და დასახლდნენ შანხაიში, ჩინეთში მეორე მსოფლიო ომის დასრულებამდე. ლოგანის ბებია, მამის მხრიდან, მინა დაიბადა მეხიკოში, რუსი ებრაელების ოჯახში. ლოგანის ბებია, დედის მხრიდან, იყო პოლონელი ებრაელი ემიგრანტი და პაპა, დედის მხრიდან, დაიბადა ლოს-ანჯელესში ისიც ებრაელთა ემიგრანტ ოჯახში. დედის მხრიდან ის არის ნათესავი მომღერალი ტყუპი ძმების Evan და Jaron Lowenstein-ების. ლოგანი თავს „შავ ცხვარს“ უწოდებს, რადგან მის ოჯახში ყველა ექიმია, ის კი მსახიობი. მისი ოჯახი ფლობს ორთოპედიის და პროთეზირების კომპანიას „Lerman & Son“, რომელიც დააარსა მისმა დიდმა პაპამ, იაკობ ლერმანმა, 1915 წელს. 1990-იან წლებში ის გამოჩნდა სარეკლამო რგოლებში, მანამ სანამ სერიალი „ჯეკი და ბობი“ დაიწყებოდა. ასევე ის მონაწილეობდა „პეპლის ეფექტში“ 2004 წელს და „ბუს ძახილში“ 2006 წელს. ლოგანმა შემდგომი აღიარება მოიპოვა ვესტერნის ჟანრის ფილმით „სამ საათსა და ათ წუთზე იუმასკენ“, თრილერით „ნომერი 23“, კომედიით „ბილის გაცნობა“, 2009 წელს ფილმებით „მოთამაშე “ და „ჩემი ერთადერთი“. 2011 წელს მან დარტანიანის როლი შეასრულა ფილმში „სამი მუშკეტერი“, სადაც ასევე მონაწილეობდნენ მილა ივანოვიჩი და ორლანდო ბლუმი. 2012 წელს ჩარლის როლი შეასრულა დრამაში „მარტოობის უპირატესობანი“, სადაც პარტნიორობას უწევდა ფილმ ჰარი პოტერის ვარსკვლავი ემა უოტსონი. ოფიციალური საიტი ლოგან ლერმანი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში Monkeynuts1069 — არხი YouTube-ზე ლოგან ლერმანი Twitter-ზე
ბელარუს-საქართველოს ურთიერთობები

ბელარუს-საქართველოს ურთიერთობები — წარმოადგენს ურთიერთობებს ბელარუსსა და საქართველოს შორის. საქართველოსა და ბელარუსის რესპუბლიკას შორის დიპლომატიური ურთიერთობები დამყარდა 1994 წლის 6 იანვარს. დავით ზალკალიანი - 2008-2009 გიორგი ჩხეიძე - 2010-2012 დავით კოტარია - 2012-დღემდე ბელარუსის რესპუბლიკას საქართველოში საელჩო არ აქვს. ბელორუსი ბიზნესმენი სერგეი ტეტერინი ბელორუსში საქართველოს საპატიო კონსულია. საქართველოსა და ბელარუსის რესპუბლიკას შორის თანამშრომლობის ძირითადი მიმართულებებია სოფლის მეურნეობა, ტრანსპორტი, ტურიზმი. ↑ Diplomatic Handbook. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2024-06-09. ციტირების თარიღი: 2024-05-31. ↑ В Беларуси открылся офис почетного консула Грузии საქართველოსა და ბელარუსის რესპუბლიკას შორის არსებული ურთიერთობები დაარქივებული 2016-05-01 საიტზე Wayback Machine.
ქეი-ქავუს II

ქეი-ქავუს II (თურქ. II. İzzeddin Keykavus; სპარს. عز الدين كيكاوس بن كيخسرو) — ქეი-ხოსროვ II-ის შვილი, რუმის სულთანი 1246–1257 წლებში. ქეი-ხოსროვ II-ის გარდაცვალების დროს, 1246 წელს, იგი საკმაოდ ახალგაზრდა იყო და ვერ შეძლო მონღოლთა მიერ ანატოლიის დაპყრობის თავიდან აცილება. მმართველობის უმეტეს პერიოდში, იგი ტახტს საკუთარ ძმას — ქილიჩ-არსლან IV-ს უზიარებდა. 1256 წელს, მონღოლებმა დაამარცხეს ქეი-ქავუს II, რომელიც შემდეგ ბიზანტიაში გაიქცა. ბიზანტიის იმპერიის სასამართლომ, სულთანი დააკავა. ამის შემდეგ, მისმა ძმამ, ქეი-ყუბად II-მ თხოვნით მიმართა ოქროს ურდოს ყაენს — ბერქას. ოქროს ურდოს სარდალი, ნოღაი, შეიჭრა ბიზანტიის იმპერიაში და გაათავისუფლა დაპატიმრებული სულთანი ქეი-ქავუს II. ბერქამ მას გარკვეული ტერიტორია მიანიჭა ყირიმში, სადაც სულთანმა დარჩენილი ცხოვრება გაატარა. ქეი-ქავუს II გარდაიცვალა დევნილობაში, ყირიმში, 1279 ან 1280 წელს. Charles Cawley.. Seldjukid Sultans of Rum en. Foundation for Medieval Genealogy. ციტირების თარიღი: 25-11-2009. ქეი-ქავუს II-ის მონეტები Mehmet Eti.. Izz ad-Din Kay-Ka'us II first reign (1246-1249 AD, 644-647 AH) en. Anatolian Coins. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 01-02-2008. ციტირების თარიღი: 25-11-2009. Mehmet Eti.. Izz ad-Din Kay-Ka'us II second reign (1257-1262 AD, 655-660 AH). en. Anatolian Coins. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 01-02-2008. ციტირების თარიღი: 25-11-2009. Mehmet Eti.. Three brothers en. Anatolian Coins. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 01-02-2008. ციტირების თარიღი: 25-11-2009. ↑ Olga Apanovich. Institutions of Empire
ქეი-ყუბად III

ქეი-ყუბად III (თურქ. III. Alâeddin Keykubad; (არაბ. علا الدين كيقباد بن فراموزس) — რუმის სულთანი 1298–1302 წლებში. მართავდა ქვეყნის დასავლეთ ნაწილს. იგი იყო ქეი-ქავუს II-ის ძმისშვილი და თურქმანების დიდი მხარდაჭერა ჰქონდა. როგორც სულთანი იგი იყო მონღოლების ვასალი და რეალური ძალაუფლება არ ჰქონია. პირველად სელჩუკთა ტახტზე პრეტენზია გამოაცხადა 1283 წელს, თურქმანმა ყარამანიდებმა იგი სცნეს სულთნად, თუმცა ქეი-ყუბადი დაამარცხა ვეზირმა ფახრ ალ-დინ-ალიმ და თავი შეაფარა კილიკიის სომეხთა სამეფოს. 1298 წლამდე მის შესახებ არაფერია ცნობილი. ამ წელს იგი მასუდ II-ის ტახტიდან ჩამოგდების შემდეგ გახდა რუმის სულთანი. იგი არაპოპულარული მმართველი იყო და 1302 წელს ილხანთა საყაენოში სტუმრობისას, მონღოლებმა ქეი-ყუბად III სიკვდილით დასაჯეს და კვლავ მასუდ II დააბრუნეს ტახტზე. Prof. Dr. Mehmet Eti. Seljuqs of Rum, Kay-Qubadh III, silver dirham. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-08-01. ↑ Claude Cahen, Pre-Ottoman Turkey: a general survey of the material and spiritual culture and history, trans. J. Jones-Williams, (New York: Taplinger, 1968) p. 294
ამადუ-მაჰთარ მ’ბოუ

ამადუ-მაჰთარ მ’ბოუ (დ. 20 მარტი, 1921, დაკარი — გ. 24 სექტემბერი, 2024, იქვე) — სენეგალელი პოლიტიკოსი. იუნესკოს გენერალური დირექტორი 1974-1987 წლებში. დაიბადა დაკარში. მონაწილეობდა მეორე მსოფლიო ომში, როგორც ფრანგული არმიის მოხალისე. 1951 წელს დაამთავრა სორბონის უნივერსიტეტი. მუშაობდა სენეგალში ისტორიისა და გეოგრაფიის მასწავლებლად, შემდეგ დაწყებითი განათლების დეპარტამენტის დირექტორად (1952-1957) და კოლონიის განათლებისა და კულტურის მინისტრად (1957-1958). ქვეყნის მიერ დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ გახდა განათლების (1966-1968), ხოლო შემდეგ კულტურის (1968-1970) მინისტრი. 1953 წლიდან თანამშრომლობს იუნესკოსთან. იყო იუნესკოში სენეგალის დელეგაციის ხელმძღვანელი. ორჯერ ზედიზედ (1974 და 1980) აირჩიეს იუნესკოს გენერალურ მდივნად. დღევანდელ დღემდე არის ერთადერთი აფრიკელი, რომელიც ამ თანამდებობაზე მუშაობდა. ამადუ-მაჰთარ მ’ბოუ არის ბელგრადის უნივერსიტეტის (1980) კოლუმბიის კაუკის უნივერსიტეტის (1987) და რიგი სხვა უნივერსიტეტების საპატიო დოქტორი. საპატიო ლეგიონის ორდენის კავალერი (2011). ამადუ-მაჰთარ მ’ბოუს ვებგვერდი დაარქივებული 2011-03-08 საიტზე Wayback Machine.
კიოტირო მაცურა

კიოტირო მაცურა (იაპონ. 松浦 晃一郎; დ. 29 სექტემბერი, 1937, ტოკიო, იაპონია) — იაპონელი პოლიტიკოსი და დიპლომატი. იუნესკოს გენერალური დირექტორი 1999-2009 წლებში. დაიბადა 1937 წელს. 1959 წელს დაამთავრა ტოკიოს უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი, ხოლო 1961 წელს აშშ-ის ჰეივერფორდის ეკონომიკური კოლეჯი. 1992-1994 წლებში იაპონიის საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილე. მუშაობდა დიპლომატად. 1994-1999 წლებში იყო იაპონიის ელჩი საფრანგეთში, ანდორასა და ჯიბუტში. 1999 წლის 20 ოქტომბერს აირჩიეს იუნესკოს გენერალურ დირექტორად. 15 ნოემბერს გახდა იუნესკოს მე-9 გენერალური დირექტორი და აზიის პირველი წარმომადგენელი ამ თანამდებობაზე. 2005 წლის 12 ოქტომბერს მეორე ვადით აირჩიეს გენერალურ დირექტორად. 2008 წლიდან არის რუსეთის ხალხთა მეგობრობის უნივერსიტეტის საპატიო დოქტორი. კიოტირო მაცურას ბიოგრაფია იუნესკოს საიტზე ↑ Глава ЮНЕСКО стал почетным доктором РУДН. // vz.ru. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-06-05. ციტირების თარიღი: 2012-4-5.