laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ლეონიდ თიბილოვი

ლეონიდ თიბილოვი (ოს. Тыбылты Харитъоны фырт Леонид; დ. 28 მარტი, 1951, ზემო დვანი) — რუსეთის ფედერაციის მიერ შექმნილი საოკუპაციო ადმინისტრაციის ხელმძღვანელი, ე.წ. სამხრეთ ოსეთის დე ფაქტო მე-3 პრეზიდენტი 2012-2017 წლებში. ლეონიდ თიბილოვი დაიბადა ეროვნებით ოსი გლეხის ოჯახში. 1969 წელს დაამთავრა ავნევის საშუალო სკოლა. იმავე წელს ჩააბარა სამხრეთ ოსეთის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტზე, რომელიც დაამთავრა 1974 წელს. 1974 წლის ნოემბრიდან 1975 წლის ნოემბრამდე იგი საბჭოთა არმიის რიგებში მსახურობდა. 1975 წლიდან 1981 წლამდე მუშაობდა სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის სახალხო განათლების სისტემაში. იყო ფიზიკისა და მათემატიკის მასწავლებელი სკოლაში, ზნაურის საშუალო სკოლის დირექტორი. 1981 წელს ლეონიდ თიბილოვი საბჭოთა კავშირის სახელმწიფო უშიშროების კომიტეტის („სუკი“) თანამშრომელი გახდა. დაამთავრა საბჭოთა კავშირის სუკ-ის აკადემია ქალაქ მინსკში. რუსეთის კონტრდაზვერვის ფედერალური სამსახურის დავალებით, 1992 წლის 14 ივლისიდან 1995 წლის 1 იანვრამდე, ასრულებდა ქართულ-ოსური კონფლიქტის ზონაში მყოფი შერეული სამშვიდობო ძალების უსაფრთხოების სამსახურის ხელმძღვანელის ფუნქციას. 1998 წლის თებერვალში დე ფაქტო სამხრეთ ოსეთის პირველმა პრეზიდენტმა ლუდვიგ ჩიბიროვმა მიანიჭა გენერალ-მაიორის წოდება. ამავე დროს, 2002 წლის თებერვლამდე იგი შერეული საკონტროლო კომისიას თანათავმჯდომარეობდა ქართულ-ოსური კონფლიქტისდარეგულირების მიზნით. თიბილობი დე ფაქტო სამხრეთ ოსეთის მეორე მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი იყო. 2006 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში „სამედიცინო საზოგადოების საინიციატივო ჯგუფმა“ ლეონიდ თიბილოვის კანდიდატურა წამოაყენა. თიბილოვმა ხმების 0.9%-ი აიღო, მეორე ადგილზე გავიდა და ედუარდ კოკოითთან დამარცხდა, რომელიც დე ფაქტო პრეზიდენტი მეორე ვადით გახდა. 2007 წლის ივლისიდან 2009 წლის სექტემბრამდე მართავდა „პირველ რესპუბლიკურ ბანკს“, რომელიც ედუარდ კოკოითთან დაპირისპირებულ ბიზნესმენს ალბერტ ჯუსოევს ეკუთვნოდა. 2009 წელს ხელისუფლების ზეწოლის შედეგად ბანკი დაიხურა. 2012 წლის დასაწყისში იგი იყო სამხრეთ ოსეთის დე ფაქტო პრეზიდენტის სრულუფლებიანი წარმომადგენლის მრჩეველი ქართულ-ოსური ურთიერთობის პოსტკონფლიქტური დარეგულირების საკითხებში. 2012 წლის თებერვალში თიბილოვი განმეორებითი საპრეზიდენტო არჩევნების კანდიდატად დარეგისტრირდა. 25 მარტს ხმების 42.58% აიღო და მეორე ტურში გავიდა. 9 აპრილს ჩატარებულ მეორე ტურში თიბილოვმა ხმების 54,12%-ით მისი კონკურენტი დავით სანაკოევი დაამარცხა (43%) და სამხრეთ ოსეთის რიგით მესამე დე ფაქტო პრეზიდენტი გახდა. 2017 წლის თებერვალში ადგილობრივი საინიციატივო ჯგუფის მიერ დასახელდა ახალი ვადით სამხრეთ ოსეთის დე ფაქტო პრეზიდენტობის კანდიდატად. 2017 წლის 9 აპრილს ანატოლი ბიბილოვთან დამარცხდა ე.წ. საპრეზიდენტო არჩევნებში. ლეონიდ თიბილოვს ჰყავს მეუღლე, ორი ქალიშვილი და ოთხი შვილიშვილი. ოფიციალური საიტი ლეონიდ თიბილოვი — Civil.ge ლეონიდ თიბილოვის ბიოგრაფია — „რია-ნოვოსტი“
დაურ ახვლედიანის სტადიონი

დაურ ახვლედიანის სტადიონი — გაგრის ცენტრალური სტადიონი. მდებარეობს ნარტაას ქუჩაზე. 1993 წელს, აფხაზეთის ომის შემდეგ, სტადიონი სერიოზულად დაზიანდა, 2007 წელს იგი აღადგინეს, დამონტაჟდა 1 500 სკამი. 1997 წლის 10 ივლისს სტადიონს დაურ ახვლედიანის სახელი ეწოდა. 2016 წლის კონიფას მსოფლიო საფეხბურთო თასის გათამაშებისას, სტადიონმა უმასპინძლა 12 თამაშს, აქედან 6 იყო ჯგუფური ეტაპის და 6 პლეიოფის შეხვედრა. Abkhazia2016.org დაარქივებული 2019-02-03 საიტზე Wayback Machine.
ქერის უბანი

ქერის უბანი — სატირულ-იუმორისტული ანიმაციური სერიალი, გადიოდა ქართულ ტელესივრცეში, არხ რუსთავი 2-ზე, 2013–2017 წლებში, მისი მთავარი პერსონაჟი იყო ბიძინა ივანიშვილი. შექმნა სტუდია „ველოსიპედმა“. სხვა პერსონაჟებია: მიხეილ სააკაშვილი, გიორგი მარგველაშვილი, დავით ნარმანია, სუხო, სოსო ჯაჭვლიანი, ეკა ბესელია, გიორგი კვირიკაშვილი, მიხეილ ჯანელიძე, ალექსანდრე ჯეჯელავა, გიგი უგულავა, ემზარ კვიციანი, პინგვინი რეზიკო, ლემური ლეიმურაზი, ზებრა ზახარიჩი, ირაკლი ღარიბაშვილი, კახა კალაძე და სხვ. თითოეულ სერიას დამოუკიდებელი იუმორისტული სიუჟეტი ჰქონდა. ქერის უბანი — „რუსთავი 2“-ის ოფიციალური საიტი.
შალვა გოგოლაშვილი

შალვა სიმონის ძე გოგოლაშვილი (ხონელი) (დ. 13 იანვარი [ძვ. სტ. 1 იანვარი], 1887, ქუთაისი — გ. 1 ნოემბერი, 1972, იქვე) — ქართველი მსახიობი, საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტი (1961). დაამთავრა თბილისის სათავადაზნაურო გიმნაზია (1904). სასცენო მოღვაწეობა დაიწყო 1905 წელს ხონში. შემდეგ მსახიობად და რეჟისორად მუშაობდა თბილისის (1910–12), ქუთაისის (1912–1917), ბაქოს ქართულ (1917–1920), ბათუმის (1920–1923), ფოთის (1923–1926), ჭიათურის (1926–1928) თეატრებში. 1928 წლიდან გარდაცვალებამდე ქუთაისის თეატრის წამყვანი მსახიობი იყო. შესრულებული აქვს 200-მდე როლი, მათ შორის: პარასკიდი და კოწია (შალვა დადიანის „კაკალ გულში“ და „გუშინდელნი“), ლომკაცა (პოლიკარპე კაკაბაძის „კოლმეურნის ქორწინება“), კოსტაია (ავქსენტი ცაგარლის „რაც გინახავს, ვეღარ ნახავ“), ელიზბარი (გიორგი შატბერაშვილის „ფიქრის გორა“), პასტორი (ფრიდრიხ შილერის „ყაჩაღები“), ბენ აკიბა (კარლ გუცკოვის „ურიელ აკოსტა“), ხლესტაკოვი (ნიკოლაი გოგოლის „რევიზორი“) და სხვ. 1926 წლიდან იღებდნენ კინოში. აღსანიშნავია როლები: მიკიტანი („სამანიშვილის დედინაცვალი“, 1927), ფრანგი ოფიცერი („კომუნარის ჩიბუხი“, 1929), მამულოვი („საკანი №79“, 1930), მამასახლისი („უკანასკნელი მასკარადი“, 1934), პრისტავი („დაკარგული სამოთხე“, 1937), ნესტორი („კოლხეთის ჩირაღდნები“, 1941). გოგოლაშვილმა ქართული თეატრისათვის თარგმნა და გადმოაკეთა 80-ზე მეტი პიესა. 1926: „სამანიშვილის დედინაცვალი“ (მიკიტანი) რეჟისორები კოტე მარჯანიშვილი, ზაქარია ბერიშვილი 1929: „კომუნარის ჩიბუხი“ (ფრანგი ოფიცერი) რეჟ. კოტე მარჯანიშვილი 1929: „საკანი N79“ (მამულოვი-ფაბრიკანტი) რეჟ. ზაქარია ბერიშვილი 1933: „უკანასკნელი ჯვაროსნები“ (მამასახლისი) რეჟ. სიკო დოლიძე 1937: „დაკარგული სამოთხე“ (ბოქაული) რეჟ. დავით რონდელი 1940: „კოლხეთის ჩირაღდნები“ (ნესტორი — კოლმეურნეობის თავმჯდომარე) რეჟ. დავით რონდელი 1957: „საბუდარელი ჭაბუკი“ (ალმასხანის მეზობელი) რეჟ. შოთა მანაგაძე 1958: „მაიაკოვსკი იწყებოდა ასე...“ რეჟ. კონსტანტინე პიპინაშვილი გვენცაძე ა., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 68. შალვა გოგოლაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი შალვა გოგოლაშვილი [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია
შიხბაღი

შიხბაღი (აზერ. Şıxbağı) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონში, ზარდაბის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 396 კაცი. შიხბაღი GEOnet სახელების სერვერზე
აფრიკული სპილო

აფრიკული სპილო (ლათ. Loxodonta) — ძუძუმწოვართა გვარი სპილოსებრთა ოჯახისა. აერთიანებს ორ სახეობას: სავანის (L. africana) და ტყის სპილოს (L. cyclotis). ზოგიერთი სისტემატიკა ტყის სპილოს სავანის სპილოს ქვესახეობად თვლის. მამალი სავანის სპილოს სიმაღლეა 3,5 მ, დედალისა — 3 მ-მდე, ტყის სპილოები რამდენადმე მცირე ზომისანი არიან. თავის ქალის შუბლის ნაწილი ამოზნექილია, ყურები დიდი, ხორთუმის ბოლოზე ორი თითისებური ამონაზარდია. შუანი კარგადაა განვითარებული როგორც მამლებში, ისე — დედლებში (სიგრძე 3 მ-მდე, მასა 100 კგ-მდე). გავრცელებული არიან აფრიკაში. ბინადრობენ ტყეებში, ტყესტეპსა და სტეპებში. იკვებებიან უმთავრესად ხეების ტოტებითა და ფოთლებით. ადვილად შინაურდებიან, მაგრამ იშვიათად გამოიყენება სამუშაო ცხოველად. სპილოები — სტატია დიდი საბჭოთა ენციკლოპედიიდან (რუსული)
აზიური სპილო (გვარი)

აზიური სპილო (ლათ. Elephas) — ძუძუმწოვართა გვარი სპილოსებრთა ოჯახისა. მოიცავს ერთადერთ სახეობას — აზიურ სპილოს (Е. maximus). მამლის სიმაღლეა 3,2 მ, დედლის — 2,7 მ, იწონის 5 ტონას. თავის ქალის შუბლის ნაწილი მცირედ შეზნექილია, ყურები პატარა. ხორთუმის ბოლოზე ერთი თითისებური გამონაზარდი აქვს. შუანი მამლებს კარგად აქვს გაზრდილი (სიგრძით 2,5 მ-მდე, მასა 75 კგ თითოეული), დედლებს ზოგჯერ არ აქვს. ვხვდებით სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის ტყიან მხარეებში (ინდოეთი, პაკისტანი, მიანმარი, ტაილანდი, ვიეტნამი, კუნძულები შრი-ლანკა და სუმატრა). კალიმანტანზე ადამიანის მიერაა შეყვანილი. იკვებება უპირატესად ბალახოვანი მცენარეებით. ადვილად შინაურდება და გამოიყენება სხვადასხვა სამუშაოზე, ძირითადად ტყიან ადგილებში; შეუძლია 600 კგ-მდე ტვირთის გადატანა ზურგით ან 500 კგ-მდე ხის ტანის გადაზიდვა ხორთუმით (მცირე მანძილზე). სპილოები — სტატია დიდი საბჭოთა ენციკლოპედიიდან (რუსული)
ბაზრის ხიდი (ტომსკი)

ბაზრის ხიდი (რუს. Базарный мост) — საფეხმავლო და საავტომობილო ხიდი ტომსკში, მდინარე უშაიკაზე. აგებულია 1864 წელს. ხიდი პრაქტიკულად წარმოადგენს რკინა-ბეტონის წყალგამტარ მილს, რომელიც მდინარე უშაიკის წყალს ატარებს ბატენკოვის მოედნის რაიონში, იქ სადაც ერთმანეთს კვეთს ლენინის გამზირი და მდინარე უშაიკის სანაპირო. ბაზრის ხიდზე გაივლის ლენინის პროსპექტის ტრანსპორტის ნაკადის ძირითადი ნაწილი, აქვე აგებულია პატარა მოედანი შადრევნით, რომელსაც იყენებენ ტომსკის ოლქის მთავარი საახალწლო ნაძვის ხის დასადგმელად. პირველი ხის ხიდი ამ ადგილზე ააგეს 1864 წელს, როგორც 1818 წლიდან მოქმედი დუმის ხიდის (თანამედროვე ქვის ხიდის წინამორბედი) დამხმარე ნაგებობა. იგი ასრულებდა დამხმარე ფუნქციას, ამ დროისათვის კი მთავარი გზა გადიოდა თანამედროვე ქუჩებზე: როზა ლუქსემბურგის ქუჩა — მდინარე უშაიკის სანაპირო — საბჭოთა ქუჩა (ბატენკოვის მოედანი), დუმის ხიდით ქალაქის სამმართველოსა და საბჭოს გასწვრივ, მეშჩანთა გამგეობის, ივერიის ღვთისმშობლის ხატის სახელობის სამლოცველოსა და ხარების ეკლესიის გასწვრივ. ხიდმა საკუთარი სახელწოდება მიიღო მის ახლოს მდებარე ბაზრის მოედნის გამო (ამჟამად ლენინის მოედანი). 1891 წელს ხიდი გადააკეთეს, თუმცა ისევ ხის მასალით. 1967 წელს ხის ხიდი ტომსკის ტრლოეიბუსის ხაზის მშენებლობის დაწყებასთან დაკავშირებით გადააკეთეს რკინა-ბეტონის წყალგამტარი მილების ხიდად. 2004 წელს ტომსკის 400 წლის იუბილესთან დაკავშირებით წარიმართა მიმდებარე ტერიტორიის მასშტაბური სარეკონსტრუქციო სამუშაოები: გააფართოვეს მილები, კეთილმოაწყვეს მდინარე უშაიკის სანაპირო და ა. შ.. Базарный мост через р. Ушайку ↑ Город Томск. Устье реки Ушайки и Базарная площадь ↑ ТОЛКУЧИЙ РЫНОК ↑ Базарный мост. Построенный позже Думского моста через Ушайку, соединил Миллионную и Почтамтскую улицы. Как можно заметить, был значительно уже современного. Часть моста с фонтаном была достроена значительно позднее. ↑ Набережная Ушайки до реконструкции. г. Томск. 1980-е. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-02-02. ციტირების თარიღი: 2019-01-18. ↑ Если верить количеству замков на перилах моста, то горот должен бить рекорды рождаемости ↑ ЗАМОК ЛЮБВИ НА СВАДЬБУ: ТРАДИЦИИ
შუანი

შუანი — ზოგი ძუძუმწოვრის (სპილოს, ბეჰემოთის, ტახის და სხვ.) ძლიერ განვითარებული კბილების (ორივე ყბის ეშვებისა და საჭრელებისა) ზოგადი სახელწოდება. ყველაზე დიდი ზომის შუანი (სიგრძე 2–2,5 მ, მასა 30–50 კგ, იშვიათად 90 კგ) აქვს აფრიკულ სპილოს, კიდევ უფრო დიდი ჰქონდათ მამონტებს. ცხოველებისათვის შუანი თავდასხმის და თავდაცვის საშალებაა, ხოლო ზოგიერთი ნამარხი ცხოველის (მაგ., პლატიბელოდონი) ნიჩბისებრი გაბრტყელებული შუანი საკვების მოპოვების საშუალებაც იყო. შუანს მხატვრული ნაკეთობების დასამზადებლად იყენებენ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 51.
სპილოს ძვალი

სპილოს ძვალი — სპილოს შუანის (აფრიკულის, აზიურის და მამონტის) კბილისმიერი ნივთიერება (დენტინი). ძვირფასი სანაკეთო მასალა. გამოირჩევა გამძლეობით, ერთგვაროვნებით; დამახასიათებელი ფერი — თეთრი მოყვითალო ელფერით. კარგად უძლებს დამუშავებას ჭრისას, ხეხვისას, გაპრიალებისას, და პლასტიფიკაციის შემდეგ — მოღუნვას, რაც 0,4 მ-ის სისქის ფირფიტების დამზადების საშუალებას იძლევა. საუკეთესო სპილოს ძვალი ექსპორტირდება აფრიკიდან (3 მ-მდე სიგრძის და 100 კგ-მდე მასის შუანი) და აგრეთვე ინდოეთიდან (2,5 მ-მდე სიგრძის და 75 კგ-მდე მასის შუანი). სპილოს ძვალი ძვირად ფასობს საერთაშორისო ბაზრობაზე. სპილოს ძვალი უძველესი დროიდან გამოიყენება ყოველდღიური საგნების, აგრეთვე სამკაულების დასამზადებლად, იყენებენ ტექნიკური დანიშნულებისთვისაც. სპილოს ძვლის შემცვლელად გამოიყენება კაშალოტის, ნარვალისა და მორჟის კბილები. სპილოს ძვალი — სტატია დიდი საბჭოთა ენციკლოპედიიდან (რუსული)
კომუნალური ხიდი (ტომსკი)

კომუნალური ხიდი (რუს. Коммунальный мост) — საავტომობილო ხიდი ტომსკში, მდინარე ტომზე. აგებულია 1973 წელს. ასევე ცნობილია სამხრეთის ან ძველი ხიდის სახელწოდებით. ხიდის საერთი სიგრძეა 640 მეტრი. სავალი ნაწლის სიგანეა 15,6 მეტრი, ასევე აქვს ორი ტროტურარი, რომლის სიგანეებია 1,5 მეტრი. ხიდის მშენებლობა დაიწყო 1969 წელს და გაგრძელდა 1973 წლამდე, რომელსაც აწარმოებდა ხიდმშენებელი საწარმო Мостоотряд-101. ადრე, ამჟამინდელი კაპიტალური ხიდის ადგილზე მდებარეობდა პონტონებიანი ხიდი. ორ ათეულ წელზე მეტხანს, სანამ ააშენებდნენ ახალ (ჩრდილოეთის) ხიდს მდინარე ტომზე, კომუნალური ხიდი იყო ერთადერთი დამაკავშირებელი არტერია ტომსკსა და ტომსკის ოლქის დასავლეთის რაიონებს შორის. მარჯვენა სანაპირზე დინების ზემო მიმართულებით მდებარეობს ტომსკის წყალკანალის სატუმბ-საფილტრი სადგური. ხიდიდან ეგრევე იწყება ნახიმოვის ქუჩა, ხოლო თავად ხიდი გადის მოსკოვის ტრაქტის ქუჩაზე. მარცხენა სანაპიროზე კი მდებარეობს რუსეთის შსს სახელმწიფო ავტოინსპექციის სტაციონარული პუნქტი, რომელსაც კოშკის სახე აქვს. ხიდის ახლოს ორივე სანაპიროზე მდებარეობს საზაფხულო დასვენების მოსახლეობაში პოპულარული ადგილები. დინების ზემო მიმართულებით მარცხენა სანაპიროზე მდებარეობს ტბა სენაია-კურია. ტბა ძალიან დაბინძურებულია და მასში ბანაობა კატეგორიულად აკრძალულია. ხიდი ქალაქის მუნიციპალური საკუთრებაა. 2008 წელს მიმდინარეობდა მისი რეკონსტრუქცია. ხიდის კაპიტალური რემონტი, სავარაუდოდ, უნდა დაიწყოს 2019 წელს Коммунальный мост ↑ Коммунальный мост в Томске начнут ремонтировать не раньше 2019 года
შკიპერის არხი

შკიპერის არხი (რუს. Шкиперский канал) — არხი სანქტ-პეტერბურგში, რომელიც ერთმანეთთან აკავშირებს გალერების უბესა და ნევის უბეს. 1721-1723 წლებში ვასილევსკის კუნძულის დასავლეთ ნაწილში, არქიტექტორ დომენიკო ტრეზინის პროექტით გაყვანილ არხს უწოდეს აღნიშნული სახელი რადგან, ამ რაიონში მდებარეობდა შკიპერების დასახლება. 1750-1751 წლებში შკიპერის არხის მიმდებარე ტერიტორია მოაპირკეთეს კირქვით. 1808-1812 წლებში არქიტექტორ ა. დ. ზახაროვის მიერ არხის ქვედა იარუსი მოაპირკეთეს გრანიტით და ამ პროექტის დროს, ასევე მოაწყვეს კირქვისაგან ფერდობები. 2013 წლიდან არხზე და მის მიმდებარე სანაპიროზე მიმდინარეობს ძირეული რეკონსტრუქცია. 1940 წელს შკიპერის არხზე გაიყვანეს ამავე სახელწოდების ხიდი. იგი წარმოადგენს ერთადერთ გადამკვეთ ნაგებობას შკიპერის არხზე. თავდაპირველად იგი იყო ხის ხიდი, ხოლო შემდგომ, 1997 წელს ლითონისგან დამზადდა . ხიდის მთავარი ინჟინერი იყო პ. პ. შიპოვი. მისი სიგრძე 34,6 მეტრია, ხოლო სიგანე 7,7 მეტრი. დღეს იგი გამოიყენება, როგორც ფეხით მოსიარულეთათვის, ასევე ავტომობილებისთვისაც. არხის სიგრძე 450 მეტრია, სიგანე კი 30 მეტრი. დღეს ის გამოიყენება სპორტული სანახაობების გასამართად და ასევე დასასვენებლად. შკიპერის არხი და მის მიმდებარე სანაპირო ზოლი შეტანილია ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ობიექტთა სიაში. არხთან განთავსებული ტერიტორიები დაცულ ზონებად ითვლება. ამასთან დაკავშირებით, ნებისმიერი სამშენებლო და სარეკონსტრუქციო სამუშაოები უნდა იყოს კოორდინირებული ძეგლთა დაცვის კომიტეტთან. Городские имена сегодня и вчера: Петербургская топонимика / сост. С. В. Алексеева, А. Г. Владимирович, А. Д. Ерофеев и др. — 2-е изд., перераб. и доп. — СПб.: Лик, 1997. — С. 135. — 288 с. — (Три века Северной Пальмиры). — ISBN 5-86038-023-2. Шкиперский мост. Западную набережную Шкиперского канала приспособят под ярмарку. ↑ Шкиперский канал на сайте «Дыхание Питера».. ციტირების თარიღი: 2019-01-11. ↑ Citywalls. Архитектурный сайт Санкт-Петербурга.. ციტირების თარიღი: 2019-01-11. ↑ Шкиперский мост.. ციტირების თარიღი: 2019-01-11.
ელაგინის კუნძული

ელაგინის კუნძული (რუს. Елагин остров) — კუნძული ნევის დელტაში, ისტორიულ უბანში, რომელსაც ეწოდება კუნძულები, სადაც განთავსებულია სანქტ-პეტერბურგის კულტურის დაწესებულება კიროვის სახელობის კულტურისა და დასვენების ცენტრალური პარკი. ელაგინის კუნძულზე მდებარეობს იმპერატორის საზაფხულო რეზიდენცია - ელაგინის სასახლე. სახელი ეწოდა მისი პირველი მფლობელის პატივსაცემად. ელაგინის კუნძული, ეს არის ფაქტობრივად კუნძულების გაერთიანება, რომელიც დაყოფილია არხებითა და ჭაობებით. აღნიშნული კუნძული მდებარეობს სანქტ-პეტერბურგის პეტროგრადში, მუნიციპალური გაერთიანება ჩკალოვსკოეს ტერიტორიაზე. ეს არის მდინარე ნევის შესართავში ყველაზე ჩრდილოეთით მდებარე კუნძული. კუნძულის ფართობი 96,8 ჰექტარია. სიგრძე აღმოსავლეთიდან დასავლეთისაკენ 2,1 კმ, ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ - 0,75 კმ. ელეგანის კუნძულის რელიეფი არის აკუმულაციური ტერასის ოდნავ ტალღოვანი ზედაპირი, მთლიანი აბსოლუტური სიმაღლეებით 0-დან 3,4 მეტრამდე. გამოირჩევა ნაყარი მიწის სქელი ფენით, განსაკუთრებით დასავლეთით მდებარე კონცხზე. პირველად, კუნძული დატანილი იყო 1643 წელს შედგენილი შვედურ რუკაზე. კუნძულის თავდაპირველი ფინური სახელწოდება „მისტულანსაარი“, ხოლო რუსულად მას "დათვების კუნძული" ეწოდებოდა. სახელწოდება მომდინარეობს დათვების ტყის ლეგენდიდან. პეტრე I-ის დროს, 1709 წელს კუნძული ეკუთვნოდა ვიცე-კანცლერ პ. პ. შაფიროვს, ხოლო შემდგომ გენერალურ პროკურორსა და მრჩეველს პ. იაგუჟინსკის. 1776-1793 წლებში კუნძულს ერქვა ჯერ მელგუნოვის და შემდგომ ელაგინის სახელი. 1826 წლიდან, კუნძულზე გაიხსნა პარკი, რომელიც საჯარო გახდა. 1918-1929 წლებში ელაგინის სასახლეში განთავსებული იყო ისტორიის მუზეუმი. 1930 წლიდან მცენარეთა ინსტიტუტის მეცნიერებათა აკადემიის ფილიალი. ელაგინის კუნულზე მოხვედრა შეიძლება პრიმორსკის რაიონიდან, ქვის კუნძულიდან და კრესტოვსკიდან ელაგინის ხიდით. უახლოესი მეტროსადგური, რომელიც ელაგინის კუნძულთან მდებარეობს არის „კრესტოვსკის კუნძული“ და „ძველი სოფელი“. Марков В. И. Кировские острова / Художник Л. А. Яценко. — Изд. 2-е, испр. и доп. — Л.: Лениздат, 1965. — С. 59—112. — 160 с. — 25 000 экз. (обл.) Немчинова Д. И. Елагин остров: Дворцово-парковый ансамбль. — Л.: Искусство, Ленингр. отд-ние, 1982. — 136 с. — 50 000 экз. Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Ленинграда. — 3-е изд., испр. и доп. — Л.: Лениздат, 1985. — С. 436—437. — 511 с. Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Санкт-Петербурга. — 4-е изд., перераб. — СПб.: Норинт, 1996. — С. 301. — 359 с. — ISBN 5-7711-0002-1. Городские имена сегодня и вчера: Петербургская топонимика / сост. С. В. Алексеева, А. Г. Владимирович, А. Д. Ерофеев и др. — 2-е изд., перераб. и доп. — СПб.: Лик, 1997. — С. 45. — 288 с. — (Три века Северной Пальмиры). — ISBN 5-86038-023-2. Немчинова Д. И. Дворцово-парковый ансамбль Елагина острова. — СПБ.: Творческая мастерская ВиАрт-81, 2000. — 207 с. ISBN 5-7678-0025-1 Елагин остров // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907. Елагин остров. Елагин остров.
რქაქნარა ბუბალი

რქაქნარა ბუბალი (ლათ. Damaliscus) — წყვილჩლიქოსან ძუძუმწოვართა გვარი ძროხისებრთა ოჯახისა. აერთიანებს სამ სახეობას: სასაბი (Damaliscus lunatus) თეთრდინგა ბუბალი (Damaliscus pygargus) ბანგვეულუს სასაბი (Damaliscus superstes) ადრე ამ გვარში შედიოდა ჰანტერის ბუბალი. Stuart, Chris & Stuart, Tilde (2007). Field Guide to Mammals of Southern Africa. Fourth edition. Cape Town:Struik Publ. ↑ The IUCN Red List of Threatened Species. ციტირების თარიღი: 2018-10-28
ლუი III (კონდეს პრინცი)

ლუი III დე ბურბონ-კონდე (ფრანგ. Louis III de Bourbon-Condé; დ. 10 ნოემბერი, 1688 — გ. 4 მარტი, 1710) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. კონდეს პრინც ანრი ჟიულისა და ანა ჰენრიეტა კურპფალცელის უფროსი ვაჟი. კონდეს პრინცი 1709-1710 წლებში. ლუი დაიბადა 1688 წლის 10 ნოემბერს პარიზში. იგი იყო კონდეს პრინც ანრი ჟიულისა და მისი მეუღლის, ანა ჰენრიეტა კურპფალცელის მესამე შვილი და მეორე ვაჟი, თუმცა მისი ძმა ჯერ კიდე მცირეწლოვანი დაიღუპა, რის გამოც იგი კონდეს მომავალი პრინცი, ანუ ბურბონის ჰერცოგი გახდა. მანამდე იგი ატარებდა მონმორანსის ჰერცოგის წოდებას. გარდა ამისა, იგი ატარებდა შაროლუას გრაფის, ენგიენის ჰერცოგისა და სანკერის გრაფის წოდებას. მისი მშობლების ათი შვილიდან, მხოლოდ ოთხმა გოგონამ და ერთმა ვაჟმა (ანუ ლუიმ) შესძლეს სრულწლოვანებამდე მიღწევა. 1688 წელს მისი უფროსი და მარი ტერეზი მიათხოვეს კონტის პრინც ფრანსუა ლუის. 1692 წელს მისი მეორე და, ლუიზ ბენედიქტა ცოლად შერთეს ლუი XIV-ის უკანონო ვაჟს, მაინის ჰერცოგ ლუი ავგუსტს. მისი მესამე და მარი ანა კი ცოლად ანრი IV-ის უკანონო შთამომავალს, ვენდომის ჰერცოგ ლუი ჟოზეფზე დააქორწინეს. 1685 წელს, ლუიმ ცოლად შეირთო ლუიზ ფრანსუაზ დე ბურბონი, აგრეთვე ცნობილი როგორც მადმუაზელ დე ნანტი, რომელიც იყო საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ისა და მისი სამეფო საყვარლის, მადამ დე მონტესპანის უფროსი ქალიშვილი. ცხადია სამეფო სისხლის მქონე პრინცისა და მეფის ბასტარდს შორის ქორწინებას სამეფო კარზე დიდი სკანდალი მოჰყვა. თუმცა თავად კონდეს ოჯახი, რომელსაც როგორმე ლუი XIV-ის შემორიგება და სამეფო კარზე დაბრუნება სურდა მსგავს რამეებს დიდ ყურადღებას არ აქცევდა. მამისა და თითქმის ყველა კონდეს პრინცის მსგავსად, ქორწინებით ლუიც დიდად უკმაყოფილო იყო, რაც მთელი მისი ცხოვრების მანძილზე გაგრძელდა. მას საერთოდ არ ხიბლავდა თავისი საშუალო სიმაღლის მეუღლე, რომელსაც აბსოლუტურად განსხვავებული ხასიათი ჰქონდა. თუმცა მხოლოდ ლუი არ იყო ასე, მისი ყველა და, რომლებიც ანალოგიურად იძულებით გაათხოვეს უიღბლო ქორწინება ჰქონდათ და ასე ცხოვრობდნენ სიცოცხლის ბოლომდე. ამას ისიც დაერთო, რომ მალე ლუის თავში მაკროცეფალია განუვითარდა. მას გარდა გაუსაძლისი ტკივილებისა თავის არეში, კანი მოყვითალო გაუხდა. მიუხედავად იმისა, რომ ლუი ძალიან განათლებული კაცი არ ყოფილა, იგი არც სულელი იყო და ხვდებოდა, რომ ეს დაავადება მას ბოლოს მოუღებდა. 1709 წლის 1 აპრილს ლუის მამა გარდაიცვალა, რის გამოც იგი კონდეს ახალი პრინცი ლუი III გახდა. ამ ამბიდან სულ რამდენიმე თვეში, 1710 წლის 4 მარტს თავად ლუიც გარდაიცვალა, 41 წლის ასაკში. 10 ნოემბერი 1668 - 5 ივლისი 1670: მისი უდიდებულესობა მონმორანსის ჰერცოგი; 5 ივლისი 1670 - 4 მარტი 1710: მისი უდიდებულესობა ბურბონის ჰერცოგი; 1 აპრილი 1709 - 4 მარტი 1710: მისი უდიდებულესობა კონდეს პრინცი; D'autres sources donnent le 11 octobre 1668 et le 4 mars 1710[réf. nécessaire]. Saint-Simon, Mémoires, coll. « Bibliothèque de la Pléiade », Paris, Gallimard, 1984, t. III, p. 428. Jacques Bernot, Mademoiselle de Nantes, fille préférée de Louis XIV Nouvelles Editions Latines, 2004, p. 107. Léonce de Piépape, Histoire des princes de Condé au xviiie siècle : les trois premiers descendants du grand Condé, Plon-Nourrit (Paris), 1911, vol. 1, chap. XVIII.
ჩრდილოკავკასიური ინდაური

ჩრდილოკავკასიური ინდაური — ინდაურის ჯიში. გამოყვანილია სტავროპოლის მხარის კოლმეურნეობებსა და საბჭოთა მეურნეობებში (1946–1956, სსრკ) ადგილობრივი და ბრინჯაოსფერი მკერდგანიერი ჯიშების შეჯვარების გზით. შეფერილია შავად, დასდევს ბრინჯაოსფერი ბზინვარება. ზრდასრული მამალი ინდაურები იწონიან 12–14 კგ-ს, დედლები 6–7 კგ-ს. კვერცხმდებლობა — 80–100 ცალი წელიწადში, რეკორდული — 170-ზე მეტი. ბრინჯაოსფერი ინდაურის ინგლისურ მკერდგანიერ ინდაურთან შეჯვარებით და თეთრი შეფერილობის შთამომავლობის გადარჩევით მიიღეს თეთრი ჩრდილოკავკასიური ინდაური, რომელიც გამოირჩევა ხორცის მაღალი ნაადრეობით. თეთრი ჩრდილოკავკასიური ინდაურების ხაზით შეჯვარებით მიღებული მოზარდეულები 180 დღის ასაკში იწონიან 4,5–5 კგ-ს. მოშენებული იყო ყოფილი სსრკ-ის მრავალ რაიონში. Сметнев С. И., Птицеводство, 5 изд., М., 1970. ჩრდილოკავკასიური ინდაური — სტატია დიდი საბჭოთა ენციკლოპედიიდან (რუსული)
მოსკოვური ინდაურები

მოსკოვური ინდაურები — ინდაურთა ჯიშების ჯგუფი. გამოყვანილია 1946–1959 წლებში, საბჭოთა მეურნეობა „ბირიოზკი“-ში («Берёзки»). ფერის მიხედვით განასხვავებენ თეთრ და ბრინჯაოსფერ მოსკოვურ ინდაურებს. თეთრი მიღებულია თეთრი ჰოლანდიურისა და თეთრი ბელტსტვილური ჯიშების შეჯვარებით, ბრინჯაოსფერი — ბრინჯაოსფერის მკერდგანიერთან. მამლები იწონიან 12–13 კგ-ს, დედლები — 6–7 კგ-ს. საადრეო ფრინველებია. თეთრი ინდაურის კვერცხმდებლობა — 100–110 კვერცხი წელიწადში, ბრინჯაოსფერისა — 90–100 ცალი. კვერცხი იწონის 85–88 გ-ს. მოსკოვური ინდაურები — სტატია დიდი საბჭოთა ენციკლოპედიიდან (რუსული)