laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
GAAP

GAAP (ინგლ. General Accepted Accounting Principles — საბუღალტრო აღრიცვის ზოგადად აღიარებული პრინციპები, GAAP) — საბუღალტრო აღრიცხვის სტანდარტები, რომლებიც იხმარებაა ამერიკის შეერთებულ შტატებსა და ზოგიერთ სხვა ქვეყნებში. თვისობრივად GAAP, ფინანსური აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტებისგან განირჩევა კერძოდ იმით, რომ მასში განსაზღვრული წესებით, უფრო დეტალურად რეგულირდება ამა თუ იმ პრაქტიკულ სიტუაციათა აღრიცხვის წესები. 2008 წლის აგვისტოში, ფასიანი ქაღალდებისა და ბირჟების კომისიის მხრიდან წარდგენილი იყო გეგმა, რომელიც ითვალისწინებდა GAAP სტანდარტიდან, საერთაშორისო სტანდარტებზე გადასვლას. აღნიშნული გეგმის მიხედვით, 2010 წლიდან ამერიკის ტრანსნაციონალური კომპანიები (იმ დროისთვის მათი რიცხვი შესაძლოა შეადგენდეს 110-ს) აუცილებელი წესით გადასული უნდა იყოს საერთაშორისო ფინანსური აღრიცხვის სტანდარტებზე. ასევე იგულისხმება, რომ 2014 წლიდან, საერთაშორისო ფინანსური აღრიცხვის სტანდარტები IFRS აუცილებელი წესით შესრულდება ყველა ამერიკული კომპანიის მიერ. ცნობილია, რომ აქტივების დათვლის GAAP მეთოდი, რომელიც იძლეოდა უფლებას, წინმსწრების პერიოდის შემოსავლების დღევანდელ დღეს დაანგარიშებისთვის; ისევე როგორც აქტივების სპეკულატიური შეფასებისა და გადაფასების მეთოდი — სახელდება მიმდინარე პერიოდში განვითარებადი გლობალური კრიზისის ერთ-ერთ მთავარ მიზეზად. აღნიშნულთან დაკავშირებით და აღნიშნულიდან გამომდინარე, მსოფლიოს მრავალის ქვეყნის საექსპერტო-ეკონომიკური წრეების მხრიდან, კრიზისის მთავარ მიზეზად სახელდება ამერიკული და მსგავსი, ეკონომიკური თვალსაზრისით ჭარბ მოხმარებაზე ორიენტირებული საზოგადოება. აღნიშნული საზოგადოების ეკონომიკური პრინციპებით გამართლებულია ის დღევანდელი, თუნდაც ჭარბი მოცულობის ხარჯი, თუ ხვალინდელი შემოსავლებით მის დაფარვას მოველით. სხვანაირად რომ ითქვას, დღეს ვცხოვრობთ ხვალის ხარჯზე. IFRS/IAS Accounting Standards Guide GAAP და გლობალური კრიზისი, FinGeorgia News[მკვდარი ბმული]
ნეთივოთი

ნეთივოთი (ებრ. נְתִיבוֹת) — ქალაქი ისრაელის სამხრეთში, აშკელონიდან 30კმ-ით დასავლეთით და ბეერ-შევამდე 30კმ აღმოსავლეთით. ნეთივოთი დაარსდა 1956 წელს ნეგევის უდაბნოს ჩრდილოეთი ნაწილის ათვისებისა და დასახლების პროგრამის ფარგლებში. 2000 წელს მან ქალაქის სტატუსი მიიღო. მისი პირველი მაცხოვრებლები გახდნენ ებრაელი რეპატრიანტები ჩრდილოეთ აფრიკიდან. Municipal home page დაარქივებული 2020-11-12 საიტზე Wayback Machine. ↑ Table 3 - Population of Localities Numbering Above 2,000 Residents and Other Rural Population. ისრაელის სტატისტიკის ცენტრალური ბიურო (2010-06-30). ციტირების თარიღი: 2010-10-30.
ოფაკიმი

ოფაკიმი (ებრ. אֳפָקִים) — ქალაქი ისრაელის სამხრეთში, ბეერ-შევიდან დასავლეთით 24კმ-ში. ქალაქის სახელწოდება ივრითიდან თარგმანში ნიშნავს „ჰორიზონტებს“. ოფაკიმი დაარსდა 1955 წელს ნეგევის უდაბნოს ჩრდილოეთი ნაწილის ათვისებისა და დასახლების პროგრამის ფარგლებში. Go south, young men (and women) Works of communal art ↑ Locality File (XLS). ისრაელის სტატისტიკის ცენტრალური ბიურო (2012). ციტირების თარიღი: 3 ნოემბერი, 2013.
სკალა

სკალა (ლათ. scala — კიბე) — საზომი ხელსაწყოსი, ხელსაწყოს ასათვლელი მოწყობილობის ნაწილი, რომელიც წარმოადგენს გასაზომი სიდიდის თანამიმდევრული მნიშვნელობების რიგთან შესაბამისი ნიშნულებისა (გარკვეული თანამიმდევრობით განლაგებული წერტილები და შტრიხები) და ზოგიერთ მათგანთან დასმული ათვლის რიცხვების ან სხვა სიმბოლოების ერთობლიობას. სკალის პარამეტრები (მისი ზღვრები, დანაყოფის სხვაობა და მისთ.) განისაზღვრება ხელსაწყოს საზომი მექანიზმით რეალიზებული გაზომვის ზღვრებით, ხელსაწყოს მგრძნობიარობითა და საჭირო ათვლის სიზუსტით. ასათვლელი მოწყობილობის კონსტრუქციის მიხედვით სკალის დანაყოფები შეიძლება განლაგდეს წრიულად, რკალურად ან წრფივად, თვით სკალა კი შეიძლება იყოს თანაბარზომიერი, კვადრატიკული, ლოგარითმული და ა. შ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 416.
მილუნკა ლაზარევიჩი

მილუნკა ლაზარევიჩი ( სერბ. Милунка Лазаревић) (დ.1 დეკემბერი, 1932, შანტროვაცი — გ. 15 დეკემბერი, 2018) — იუგოსლაველი, სერბი მოჭადრაკე, საერთაშორისო დიდოსტატი (1976). 60-ანი წლების მსოფლიოს ერთ-ერთი უძლიერესი მოჭადრაკე. 1952-1982 წლებში 11-ჯერ გახდა იუგოსლავიის ჩემპიონი. 1954 წლიდან მონაწილეობს მსოფლიოს ჩემპიონატებში: 1955 პრედენდენტთა ტურნირი - VII 1959 პრედემდენტთა ტურნირი - VI 1961 პრედემდენტთა ტურნირი - V 1964 პრედემდენტთა ტურნირი - I-III (ტურნირის ბოლო ტურის წინ ლაზარევიჩი ქულით უსწრებდა ალა კუშნირს და ტატიანა ზატულოვსკაიას, მას ყაიმიც ყოფნიდა ამერიკელ გრესერთნ, მაგრამ მოულოდნელად დამარცხდა) 1964 დამატებითი მატჩ-ტურნირი - II (პირველ წრეში ლაზარევიჩმა ორივე მეტოქეს მოუგო, მაგრამ მეორეში კვლავ ვერ შენარჩუნა უპირატესობა და მეორე ადგილს დასჯერდა.) 1967 პრედემდენტთა ტურნირი - IX 1971 საზონათაშორისო ტურნირი - II 1971 პრედემდენტთა ნახევარფინალური მატჩი მილუნკა ლაზარევიჩი - ნანა ალექსანდრია 4,5-5,5 (+2=5-3) 1973 საზონათაშორისო ტურნირი - XII 1976 საზონათაშორისო ტურნირი - IX 1979 საზონათაშორისო ტურნირი - VII ლაზარევიჩი 6-ჯერ (1963-1966,1972-1974,1982-1984) მონაწილეობდა ქალთა საჭადრაკო ოლიმპიადებში. არის 1963 წლის ოლიმპიადის ვიცე-ჩემპიონი. 1953 ოპატია - III 1955 ზაგრები - II-III 1958 ბევერვეიკი - I 1958 ბელგრადი - I 1960 ბელგრადი- III 1961 ბელგრადი - I-II 1965 ბელგრადი - II-III 1969 ვრნიაჩკა ბანია - II 1970 ვრნიაჩკა ბანია - II-III 1972 ბელგრადი- I-II 1972 ვეიკ ან ზეე - II 1973 ემენი - III 1977 ვეიკ ან ზეე - III-IV 1980 ნოვი-სადი - I-II 1987 მაადრასი - III 1987 ათენი - V-VII 1989ერევანი - IX-X
ბორჯომისა და ბაკურიანის ეპარქია

ბორჯომისა და ბაკურიანის ეპარქია — საქართველოს ეკლესიის სამღვდელმთავრო აღმოსავლეთ საქართველოში. მდებარეობს ისტორიული პროვინციის თორის ტერიტორიაზე. იგი მოიცავს ბორჯომის მუნიციპალიტეტს. ეპარქიას აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება მანგლისისა და წალკის, ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან - სამთავისისა და გორის და ურბნისისა და რუისის, ჩრდილო-დასავლეთიდან - მარგვეთისა და უბისის და ვანისა და ბაღდათის, დასავლეთიდან და სამხრეთ-დასავლეთიდან - ახალციხისა და ტაო-კლარჯეთის, სამხრეთიდან - ახალქალაქისა და კუმურდოს ეპარქიები. ეპარქიის ისტორია იწყება 1978 წლიდან, როდესაც უწმინდესისა და უნეტარესის, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ილია II-ის ძალისხმევით გახდა შესაძლებელი ამ მხარეში ეპარქიის დაარსება. 1978 წელს აღდგენილ სამცხე-ჯავახეთის ეპარქიის შემადგენლობაში შედიოდა ბორჯომის ხეობაც. 1995 წლის 5 აპრილს, საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდა სინოდის კრების განჩინებით, სამცხე-ჯავახეთის ტერიტორიულად მეტად განვრცობილი ეპარქიის საფუძველზე ჩამოყალიბდა ბორჯომისა და ახალქალაქის ეპარქია. 2002 წლის 17 ოქტომბერს კი, წმინდა სინოდის გადაწყვეტილებით, ბორჯომისა და ახალქალაქის ეპარქიის საფუძველზე დაარსდა ორი ეპარქია: ა) ახალქალაქისა და კუმურდოს და ბ) ბორჯომისა და ბაკურიანისა. ბორჯომისა და ბაკურიანის ეპარქიის მმართველ მღვდელმთავრად წმინდა სინოდმა მანამდე ბორჯომისა და ახალქალაქის ეპარქიის მმართველი, მაღალყოვლადუსამღვდელოესი მთავარეპისკოპოსი სერაფიმე ჯოჯუა დაადგინა. 2017 წლის 2 იანვრიდან ეპარქიის მმართველობა მანამდე გერმანიისა და ავსტრიის ეპარქიის მმართველს, მთავარეპისკოპოს ლაზარე სამადბეგიშვილს გადაეცა. საქართველოს ეპარქიები ბორჯომისა და ბაკურიანის ეპარქია ბორჯომისა და ბაკურიანის ეპარქია
ბოლნისის ეპარქია

ბოლნისის ეპარქია — საქართველოს ეკლესიის სამღვდელმთავრო აღმოსავლეთ საქართველოში. მოიცავს საქართველოს უძველეს ქალაქს — ბოლნისსა და მის მუნიციპალიტეტს. მას აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება მარნეულისა და ჰუჯაბის ეპარქია, დასავლეთიდან — დმანისისა და აგარაკ-ტაშირის, ჩრდილოეთიდან — მანგლისისა და თეთრიწყაროს ეპარქიები, ხოლო სამხრეთის საზღვარი საქართველო-სომხეთის საზღვარს ემთხვევა. ქვემო ქართლის უძველესი და უმდიდრესი წარსულის მქონე მხარეში ეკლესია IV საუკუნეში დაფუძნდა. „მოქცევაი ქართლისაის“ თანახმად, ბოლნისის სიონის ცნობილი ტაძარი IV საუკუნის ბოლო წლებში აუგია ელია მთავარეპისკოპოსს. ვახტანგ გორგასალმა ბოლნისის სიონის ტაძარში საეპისკოპოსო საყდარი დააარსა. პირველ ბოლნელ ეპისკოპოსად მიჩნეულია დავითი, რომელიც ბოლნისის სიონის აღმოსავლეთი ფასადის წარწერაშია მოხსენიებული. როგორც ჩანს ბოლნისის დამოუკიდებელი და ძალზედ განვრცობილი ეპარქია V საუკუნში ჩამოყალიბდა. 1917 წელს ავტოკეფალიის აღდგენის მიუხედავად, ეპარქიაში ქრისტიანული ცხოვრების გამოცოცხლება მხოლოდ 80-იან წლებში დაიწყო. ძველი ბოლნისის ეპარქია, აგარაკ-წალკის საერთო სახელწოდებით არსებულ ქვემო ქართლის ეპარქიაში იყო გაერთიანებული. ბოლნისი ცალკე ეპარქიად გამოყოფა 1995 წელს წმიდა სინოდის გადაწყვეტილების საფუძველზე მოხდა. იმ დროიდან მას ბოლნისისა და დმანისის ეპარქია ეწოდა. ეპარქიის მწყემსმთავრად მანამდე აგარაკ-წალკის მთავარეპისკოპოსი თადეოზი იქნა განწესებული. 2003 წლის 18 აგვისტოს, ურბნისის საკათედრო ტაძარში ჩატარებული საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის წმიდა სინოდის კრებაზე ბოლნისისა და დმანისის ეპარქია გაიყო და მის საფუძველზე ორი სამღვდელმთავრო ჩამოყალიბდა - ბოლნისის ეპარქია და დმანისის ეპარქია. კრებამ ბოლნელ მღვდელმთავრად მთავარეპისკოპოსი თადეოზი დაადგინა. 2006 წლის 31 დეკემბრდან ბოლნისის სამწყსოს განაგებს მთავარეპისკოპოსი ეფრემი. საქართველოს ეპარქიები ბოლნისის ეპარქია ბოლნისის ეპარქია
დმანისისა და აგარაკ-ტაშირის ეპარქია

დმანისისა და აგარაკ-ტაშირის ეპარქია — საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის სამღვდელმთავრო აღმოსავლეთ საქართველოში. ეპარქია ქვემო ქართლის ტერიტორიაზე, ე.წ. „ქვენა სოფელში“, მდინარეების მაშავერასა და ხრამის აუზში მდებარეობს. მოიცავს ქართლის განაპირა ქალაქ დმანისს და მის მუნიციპალიტეტს. დმანისის სამღვდელმთავრო სამწყსოს აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ბოლნისის და მანგლისისა და თეთრიწყაროს ეპარქიები, დასავლეთიდან — ახალქალაქისა და კუმურდოს, ჩრდილოეთიდან — წალკის ეპარქია, სამხრეთი საზღვარი საქართველო-სომხეთის სახელმწიფო საზღვარს ემთხვევა. ქვემო ქართლის ეს ტერიტორია უძველესი დროიდან ქრისტიანული კულტურის ძლიერი ცენტრი იყო და შედიოდა აგარაკ-წალკის ეპარქიაში. თავისი გეოგრაფიული მდებარეობის გამო დმანისი და მისი მიმდებარე ტერიტორია გარეშე მტრის შემოსევების შედეგად თანდათან განადგურდა. თანამედროვე ეპარქიის ისტორიული წინამორბედია დმანისის საეპისკოპოსო. 1995 წმინდა სინოდის გადაწყვეტილებით აღდგა ბოლნისისა და დმანისის ეპარქიები, ხოლო აღნიშნული სახელწოდებით ეპარქია მხოლოდ 2003 წლის 18 აგვისტოს ურბნისის საკათედრო ტაძარში გამართულ საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის წმიდა სინოდის კრების განჩინებით აღდგა. განახლებული დმანისის ეპარქიის მმართველ მღვდელმთავრად წმიდა სინოდმა გამოირჩია მცხეთის სვეტიცხოვლის საპატრიარქო ტაძრის არქიმანდრიტი ზენონი (იარაჯული). საქართველოს ეპარქიები ე. ბუბულაშვილი, ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. ეპისკოპოსი ზენონი, სამხრეთის კარიბჭე. დმანისისა და ლორე-ტაშირის მხარის და მისი საეპისკოპოსოს ისტორიული ნარკვევები, თბ., 2005 საქართველოს ეკლესიის კალენდარი, თბ., 2005 Еп. Зенон (Иараджули). Дманисская епархия // Православная энциклопедия. — М. : Церковно-научный центр «Православная энциклопедия», 2007. — Т. XV. — С. 421-422. — 752 с. — 39 000 экз. — ISBN 978-5-89572-026-4. დმანისისა და აგარაკ-ტაშირის ეპარქია[მკვდარი ბმული]
ნიკორწმინდის ეპარქია

ნიკორწმინდის ეპარქია — საქართველოს ეკლესიის სამღვდელმთავრო დასავლეთ საქართველოში, მოიცავს ისტორიულ კუთხეს - რაჭას. სამღვდელმთავროს აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ნიქოზისა და ცხინვალის ეპარქია, დასავლეთიდან - ცაგერისა და ლენტეხის, სამხრეთიდან - ქუთაის-გაენათისა და ჭიათურისა და საჩხერის ეპარქიები, ჩრდილოეთი მიჯნა კავკასიონის ცენტრალურ ქედს მიჰყვება საქართველო-რუსეთის სახელმწიფო საზღვარზე. ისტორიული კუთხე - რაჭა და ნიკორწმინდის ეპარქია ერთსა და იმავე გეორგაფიულ საზღვრებში მდებარე ტერიტორიაა. ნიკორწმინდის ეპარქია იმერეთის რეფორმატორი მეფის ბაგრატ III (1510-1565) მეოხებით ჩამოყალიბდა. ბაგრატი სამეფოს გაერთიანებისათვის თავგასულ მთავრებთან ბრძოლაში მოკავშირედ ეკლესიას მიიჩნევდა და მუდამ მის მორალურ-მატერიალურ აღორძინებას ცდილობდა. მან საკუთრივ იმერეთის ტერიტორიაზე შექმნა და აღადგინა რამდენიმე საეპისკოპოსო. ამისათვის მეფემ ძველი ქუთაისის საეპისკოპოსო რამდენიმე სამწყსოდ დაჰყო და მის ბაზაზე დააარსა გელათის და შემდეგ ნიკორწმინდის საეპისკოპოსოები. ბაგრატს მანამდე არსებული, უკვე დაკნინებული, ნიკორწმინდის ტაძარი განუახლებია და მის ბაზაზე მონასტრის ნაცვლად საკათედრო, სამრევლო საყდარი დაუარსებია და პირველ ეპისკოპოსად მანოელი დაუდგენია. ნიკორწმინდის ეპარქია საქართველოს ეკლესიის ავტოკეფალიის გაუქმებამდე (დას. საქართველოში 1821 წლამდე) არსებობდა. 1810 წელს კი იმერეთის სამეფოს გაუქმების შემდეგ შეიცვალა ადგილობრივი საეკლესიო წყობილება. მანამდე არსებულ ეპარქიათა რიცხვი 1819-1821 წლების ცნობილი იმერეთის აჯანყებისთვის ოთხამდე შემცირდა - ქუთაისის, გელათის, ხონის და ნიკორწმინდის - აჯანყების სასტიკად ჩახშობის შემდეგ 1821 წელს რუსეთის სინოდის 19 ნოემბრის ბრძანებით იმერეთი ერთ ეპარქიად გაერთიანდა. იმერეთში არსებული ეპარქიებიდან შეიქმნა მხოლოდ ერთი - იმერეთის ეპარქია, კათედრის ცენტრით ქუთაისში. ეპარქიის მმართველობა, იმპერატორის ნება-სურვილით, სოფრომს (წულუკიძეს), მანამდე ნიკორწმინდის ეპისკოპოსს მიანდვეს. სოფრომს რუსეთის სინოდმა არქიეპისკოპოსის წოდება მიანიჭა. ავტოკეფალიის აღდგენის შემდეგ, 1917 წელს აღდგა ნიკორწმინდის ეპარქიაც. გასაგები მიზეზების გამო XX ს. 20-70 წწ. ეპარქია ფაქტობრივად მღვდელმთავრის გარეშე იყო, კათედრა შეთავსებული ჰქონდა ხან საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქს, ხან მეზობელ ეპარქიათა მღვდელმთავრებს. 1980-1981 წლები — ქრისტეფორე (წამალაიძე) 1982-1992 წლები – ამბროსი (ქათამაძე) 2002-2015 წლები — მიტროპოლიტი ელისე (ჯოხაძე) 2015 წლის 25 მაისიდან — ვახტანგი (ლიპარტელიანი) საქართველოს ეპარქიები ნიკორწმინდის ეპარქია ↑ ნიკორწმინდის ეპარქიას ახალი ეპისკოპოსი ჰყავს
მარგვეთისა და უბისის ეპარქია

მარგვეთისა და უბისის ეპარქია — საქართველოს ეკლესიის სამღვდელმთავრო ქვეყნის დასავლეთ ნაწილში, ზემო იმერეთში, მოიცავს ისტორიული არგვეთის ტერიტორიის ნაწილს. მისი იურისდიქცია ვრცელდება ზესტაფონისა და ხარაგაულის მუნიციპალიტეტებზე. მარგვეთის ეპარქიას დასავლეთიდან ესაზღვრება თერჯოლისა და ტყიბულის ეპარქია, სამხრეთიდან ბორჯომისა და ბაკურიანის ეპარქია, ხოლო აღმოსავლეთიდან სურამისა და ხაშურის ეპარქია. საქართველოში ქრისტიანობის სახელმწიფო რელიგიად გამოცხადების დროიდან ეს მხარე მცხეთის იურისდიქციის ქვეშ მყოფ მძლავრ ქართულ საეკლესიო კერად ითვლება. ვახტანგ გორგასლის დროსაც დასავლეთ საქართველოს კუთხეები: „ვაკე, არგუეთი და თაკუერი“ კვლავ მცხეთის საყდრის იურისდიქციას მიეკუთვნება. უძველესი ქრისტიანული საქართველოს უმნიშვნელოვანეს კერაზე ზემო იმერეთის ცნობილ არგვეთის საერისთავოში არგვეთის სამღვდელმთავრო კათედრის მღვდელთმთავარი — მარგველი არ იხსენიებოდა. მარგველი მღვდელმთავრის საეკლესიო წოდება მხოლოდ 1917 წელს საქართველოს ეკლესიის ავტოკეფალიის აღდგენის შემდეგ დამკვიდრდა. განახლებულ ეპარქიათა შორის საქართველოს ეკლესიის დიპტიხში არგვეთი მე-9 ადგილზე მოიხსენიებოდა. XX საუკუნის ცნობილი საეკლესიო რეპრესიების დროს არგვეთის სამღვდელმთავრო კათედრა უმეტესად თავისუფალი იყო. 1995 წლის 5 აპრილის წმ. სინოდის განჩინებით მარგვეთის ეპარქიას გამოეყო ჭიათურისა და საჩხერის ეპარქია. 2002 წლის 17 ოქტომბრის საქართველოს ეკლესიის წმიდა სინოდის განჩინებით მარგვეთის ეპარქიას შეეცვალა სახელი და ეწოდა მარგვეთისა და უბისის ეპარქია. ქრისტეფორე (წამალაიძე) (1979-1992) კონსტანტინე (მელიქიძე) (1992-2000) ვახტანგი (ახვლედიანი) (2002-2013) დიმიტრი (კაპანაძე) (2013-2015) მელქისედეკი (ხაჩიძე) (2015 წლიდან) ტაბაკინის წმინდა გიორგის მონასტერი, VI ს უდერბის წმიდა გიორგის ეკლესია ფუთის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია, VIII ს. ხოხოულას წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია (ნანგრევები), VIII ს. დილიკაურის ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესია, VI ს. ზორვეთის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია, VIII ს. საქართველოს ეპარქიები მარგვეთისა და უბისის ეპარქია მარგვეთისა და უბისის ეპარქია დაარქივებული 2012-02-05 საიტზე Wayback Machine.
რაჰატი

რაჰატი (ებრ. רַהַט, არაბ. رهط) — ყველაზე დიდი ბედუინების დასახლებული პუნქტი ისრაელის სამხრეთ რაიონში. ისრაელის სტატისტიკის ცენტრალური ბიუროს მონაცემების თანახმად 2014 წელს ქალაქის მოსახლეობა 60,400 კაცს შეადგენდა. რაჰატი დაარსდა 1972 წელს ისრაელის მთავრობის მიერ ნეგეველი ბედუინებისთვის. ↑ CBS. Statistic abstract of Israel 2015. POPULATION AND DENSITY PER SQ. KM. IN LOCALITIES NUMBERING 5,000 RESIDENTS AND MORE ON 31 XII 2014(1) (PDF). ისრაელის სტატისტიკის ცენტრალური ბიურო. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-04. ციტირების თარიღი: 2016-05-23.
მსოფლიო ჩემპიონატი ჭადრაკში ქალთა შორის

მსოფლიო ჩემპიონატი ჭადრაკში ქალთა შორის იმართება 1927 წლიდან ფიდეს ეგიდით. XX საუკუნის დასაწყისში ჭადრაკმა საკმაო პოპულარობა მოიპოვა ქალთა შორის და ფიდემ გადაწყვიტა ჩაეტარებინა მსოფლიოს ჩემპიონატი ქალთა შორისაც. მსოფლიოს ჩემპიონატების ჩატარების სისტემა რამდენიმეჯერ შეიცვალა. 1927-1939 წლებში ჩატარდა 7 ტურნირი და ერთი მატჩი მსოფლიო პირველობაზე. ვერა მენჩიკის გარდაცვალების 1944 შემდეგ ფიდემ 1949-1950 წლების გასაყარზე მოსკოვში ჩაატარა ტურნირი მსოფლიოს უპირველესი მოჭადრაკე ქალის გამოსავლენად. ამავე დროს შემოიღო მკაცრი სამწლიანი ციკლი. ეს ციკლი იწყებოდა ზონალური ტურნირებით, შემდეგ ზონებში გამარჯვებული მოჭადრაკეები პრეტენდენტთა ტურნირებში (მატჩებში) არკვევდნენ, თუ ვინ უნდა შეხვედროდა მომქმედ მსოფლიოს ჩემპიონს. 1971 წლიდან მსოფლიოში ქალთა ჭადრაკის სულ უფრო მზარდ პოპულარიზაციასთნ დაკავშვრებით, ფიდემ ზონალური ტურნირების შემდეგ დაუმატა კიდევ ერთი ეტაპი საზონათაშორისო ტურნირი, რომელიც არკვევდა პრეტენდენტთა ვინაობას. პრეტენდენტთა ტურნირის (მატჩების) გამარჯვებული კი ხვდებოდა მომქმედ მსოფლიოს ჩემპიონს 16 პარტიან მატჩში. 80-ანი წლების შუა ხანებიდან სამწლიანი ციკლი ორწლიანად გადაკეთდა. 2000 წლიდან ფიდემ შეცვალა სისტემა და მსოფლიოს ჩემპიონის გამოვლენა ე.წ. „ნოკაუტ-სისტემით“ დაიწყო. 2008 წელს ფიდემ კიდევ ერთხელ შეცვალა ჩემპიონატის ჩატარების სისტემა. 2009-2010 წლებში ჩატარდა 6 „გრან-პრის“ ტურნირი. მოჭადრაკეებს თავად არჩევდა ფიდე. თითოეული მოჭადრაკე ვალდებულია მონაწილეობა მიიღოს მინიმუმ ოთხ ტურნირში. შემოღებულ იქნა ქულათა დარიცხვის სისტემა. ტურნირების დამთავრების შემდეგ პირველ ადგილზე გასული მოჭადრაკე საჩემპიონო მატჩში შეხვდება მსოფლიოს ჩემპიონს. მსოფლიო ჩემპიონატი ჭადრაკში ქალთა შორის - ისტორია
დეივ გროლი

დეივიდ ერიკ გროლი (ინგლ. David Eric Grohl; დ. 14 იანვარი, 1969) — ამერიკელი როკ-მუსიკოსი, მომღერალი, სიმღერების ავტორი. კარიერა დაიწყო 1980-იან წლებში, სხვადასხვა ჯგუფში დაკვრით. 1990 წელს იქცა ჯგუფ ნირვანას დრამერად. კურტ კობეინის გარდაცვალების შემდეგ ჯგუფი დაიშალა და, 1994 წლის აპრილში ჩამოყალიბდა ჯგუფი Foo Fighters, რომელშიც დეივიდი ლიდერი და სიმღერების ავტორი გახდა. გარდა ამისა, გროლი ჩართული იყო სხვადასხვა მუსიკალურ პროექტში, როგორიც იყო Queens of the Stone Age და თავად დეივის დამატებითი პროექტი Probot, დეივიდმა ასევე სესიურ მუსიკოსად იმუშავა ჯგუფებთან Killing Joke, Tenacious D, Nine Inch Nails და პროდიჯი. მთავარი სტატია: დეივ გროლის დისკოგრაფია. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „დეივ გროლი“ ვიკისაწყობში. დეივ გროლი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში Foo Fighters - ოფიციალური საიტი
სდეროთი

სდეროთი (ებრ. שְׂדֵרוֹת) — ქალაქი ისრაელის სამხრეთ რაიონში, ჩრდილო-დასავლეთ ნეგევში. სახელი ითარგმნება როგორც „გამზირი“, „ხეივანი“. სდეროთის დაარსების თარიღად ითვლება 1951 წელი, როდესაც აქ კარვებით დაიწყეს დასახლება ირანიდან, ქურთისტანიდან, მაროკოდან და ტუნისიდან ჩამოსულებმა. 2011 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 24,000 კაცს. ქალაქის მოსახლეობის დიდი ნაწილი ყოფილი საბჭოთა კავშირის ქვეყნებიდან არის ჩასული. http://www.sderot.org/ დაარქივებული 2003-08-03 საიტზე Wayback Machine. სდეროთის მედია-ცენტრი დაარქივებული 2011-01-30 საიტზე Wayback Machine. ჰუმანიტარული დახმარების ორგანიზაცია სდეროთში ↑ Table 3 - Population of Localities Numbering Above 2,000 Residents and Other Rural Population (PDF). ისრაელის სტატისტიკის ცენტრალური ბიურო (2010-06-30). ციტირების თარიღი: 2010-11-13.
ჩიჩილაკი

ჩიჩილაკი — ხის ფორმის რიტუალური საგანი, მზადდება საახალწლოდ მიკვლევა-მილოცვისათვის. გავრცელებული იყო დასავლეთ საქართველოში. არსებობდა ჩიჩილაკის რამდენიმე ნაირსახეობა, რომელთაგან განსაკუთრებით სრულყოფილი ჩანს გურული კალპიანი ჩიჩილაკი. ჩიჩილაკს ამზადებდნენ თხილის მსხვილი ჯოხისაგან. ჯოხს ჯერ გაახურებდნენ მეტი დრეკადობისათვის, კანს გააცლიდნენ და მახვილი დანით ბოლოდან წვერისაკენ იწყებდნენ თხელი ბურბუშელების ათლას. ბურბუშელას წვერიდან ერთი გოჯის დაშორებამდე უწყვეტად გაიტანდნენ და ზეაკეცავდნენ. ოსტატი ასობით გრძელ ბურბუშელას აჭრიდა და აკეცავდა. მათ ჩიჩილაკის ან „ბასილას წვერი“ ერქვა. აკეცილ ბურბუშელებს შემდეგ ისევ ღერძზე გადმოფენდნენ და გამოვიდოდა ხის მსგავსი საგანი, რომელსაც ძირზე უმაგრებდნენ სადგარს. ზედა წვეროს ჯვარედინად ჩაჩეხავდნენ და შიგ ჯვრის სახედ ჩასვამდნენ წვერწამახულ ჯოხებს, რომელთა ბოლოებზე ჩამოაცვამდნენ ორ ბროწეულს ან ვაშლს, ორ სფერულ კვერცხს, ე. წ. ყვინჩილებს. ჩიჩილაკზე ჰკიდებდნენ გაპუტულ შაშვს, რომელისაც ფრთისა და ბოლოს ბუმბულს უტოვებდნენ. სამკაულს, ფერად ძაფებს, ფოჩიან კანფეტს. იმერეთში იცოდნენ ჩიჩილაკის ენდროთი შეფერადება. ჩიჩილაკის ერთ-ერთი ატრიბუტია კალპი. კალპი მარადმწვანე სუროსაგან და წითელმარცვლიანი კურკანტელის ლერწებისაგან მოწნული რგოლია, რომელსაც ჩიჩილაკის ზემოდან ბურბუშელის შეკრების ადგილას დგამდნენ. კალპზე დებდნენ ყველითა და კვერცხით შეზავებულ გულამოჭრილ კვერცხს, ბოკელს, ზემოდან ადგამდნენ ყვინჩილებიან ჯვარს. კალპის დადგმა ჩიჩილაკისთვის აუცილებელი არ იყო. კალპის მსგავსად რაჭაში მზადდებოდა გვერგვი, რომელიც რიტუალში დამოუკიდებლად მონაწილეობდა. ჩიჩილაკის მსგავსად ხის ტოტების შემკობა და საჩუქრად მირთმევა სცოდნიათ საქართველოს სხვა კუთხეებშიც. ასეთი იყო სახადის განმგებელთათვის, „ბატონებისათვის“ მისართმევი ხე; საჩუქრებითა და ხილით შემკულ ხეს, „მაშხალას“ მიართმევდნენ ხოლმე ხევში ნეფე-დედოფალს. სვანეთში მიცვალებულის სახელზე აკეთებდნენ ე. წ. კამარას, რისთვისაც ზრდადასრულებული, ტანმაღალი ხის წვერს მიწამდე მოხრიდნენ და დაამაგრებდნენ, ხოლო ზედ სხვადასხვა შესაწირავს დაჰკიდებდნენ. ჩიჩილაკი და სხვა რიტუალური ხეების რწმენა სათავეს იღებს ცხოვრების ხესა და ნაყოფიერებასთან დაკავშირებული იდეებიდან. ანალოგიური რწმენები გავრცელებულია ევროპის მრავალ ხალხში. სურგულაძე, ირ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 144.
ჯორჯ ფოქსი

ჯორჯ ფოქსი (ინგლ. George Fox; დ. ივლისი, 1624 — გ. 13 იანვარი, 1691) — ინგლისელი დისენტერი, მეგობართა რელიგიური საზოგადოების (ასევე კვაქერებე ან უბრალოდ მეგობრები) დამფუძნებელი. პროვინციელი მეწისქვილეს შვილი, ფოქსი უნდა გამხდარიყო ქუჩის მეწაღე. ომისა და რევოლუციების დროს მცხოვრებმა, მან მოითხოვა ეკლესიაში ფასიანი შესვლის გაუქმება და ასევე ეკლესიის საიდუმლოებების გაუქმება. იგი დაქორწინდა თავისი ერთ-ერთი მხარდამჭერის ქვრივზე სახელად მარგარეტ ფელი, რომელიც შემდეგში გახდა ამ მოძრაობის ერთ-ერთი ლიდერი. მან რამდენიმეჯერ იმოგზაურა ჩრდილოეთ ამერიკაში და ევროპის სხვა ქვეყნებში. იმის მიუხედავად, რომ მის მოძრაობას ბევრი ზიზღითა და შუღლით უყურებდა, ოლივერ კრომველი მას საკმაოდ დადებითად აფასებდა. The life's work of George Fox @ Ward's Book of Days ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჯორჯ ფოქსი
თუტმოს III

თუტმოს III მენჰეფერა (ან მინჰეფერა) - XVIII (1490, ფაქტობრივად 1468—1436 ჩ.წ.-მდე; სხვა მონაცემთა თანახმად, 1479—1425 წლები ჩ.წ.-მდე, 1503—1447 წლები ჩ.წ.-მდე. ან 1525—1471 წლები ჩ.წ.-მდე.). ძველეგვიპტური დინასტიის ფარაონი. თანამედროვე ეგვიპტოლოგები თვლიან მას მსოფლიო ისტორიაში პირველ დამპყრობლად და სამხედრო გენიოსად. სახელი თუთმოსი (Thutmosis ან Thutmoses) არის ეგვიპტური სახელი ჯეჰითიმესუ-ს (ღმერთი თოტი დაბადებული) ძველბერძნული ვარიანტი. სამეფო სახელად თუთმოს III-ემ აირჩია სახელი მენჰეფერა, ან მენჰაფერა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 29. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: თუტმოს III
ზონალური ტურნირი მსოფლიოს პირველობაზე ჭადრაკში ქალთა შორის

ზონალური ტურნირი მსოფლიოს პირველობაზე ჭადრაკში ქალთ შორის — ტურნირი შემოღებულია 1950 წელს ფიდეს 21-ე კონგრესზე, რომელიც კოპენჰაგენში ჩატარდა. ეს ტურნირები არჩევდა მოჭადრაკეებს ჯერ პრეტენდენტთა (1966 წლამდე), ხოლო შემდეგ საზონათშორისო ტურნირებისათვის (1969 წლიდან). ამისათვის (და სხვა საკითხების მოსაგვარებლად) ფიდეს მსოფლიო დაყოფილი ჰქონდა 14 ზონებად. 1992 წლამდე სსრ კავშირს ჰქონდა საკუთრი IV ზონა (შემდეგ ეს ზონა დაიყო რამდენიმე ქვეზონად). ზონალურ ტურნირებში მონაწილეობდნენ ზონაში შემავალი ქვეყნების უძლიერესი მოჭადრაკეები და ერთწრიან ტურნირში არკვევდნენ შემდეგ ეტაპზე გამსვლელ მოჭადრაკეთა ვინაობას. სსრ კავშირის ზონალურ ტურნირად ითვლებოდა ქვეყნის ის ჩემპიონატები, რომლებიც იწყებდნენ ახალ საჩემპიონო ციკლს. ეს იყო 1951, 1954, 1957, 1960, 1963,1966, 1969, 1972, 1975, 1986 და 1988 წლების ჩემპიონატები. სამჯერ (1978, 1981, 1985 წლებში) ჩატარდა სპეციალური ზონალური ტურნირი. სსრ კავშირის დაშლის შემდეგ ეს ზონაც დაიშალა და 1993 წელს თბილისში ჩატარდა ზონალური ტურნირი საქართველოსა და სომხეთის მოჭადრაკეების მონაწილეობით. ჩვენ აქ ვეხებით მხოლოდ იმ ზონებს. სადაც თამაშობდნენ ქართველი მოჭადრაკეები.