laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ხობის მუნიციპალიტეტი

ხობის მუნიციპალიტეტი — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული რაიონი სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში. მუნიციპალიტეტის ტერიტორია 676 კმ²-ს შეადგენს და განთავსებულია ზღვის დონიდან 2470 მ-მდე სიმაღლეზე. განეკუთვნება კოლხეთის დაბლობის სუბტროპიკულ ნოტიო კლიმატურ ზონას და ხასიათდება თბილი ზამთრითა და ცხელი ნოტიო ზაფხულით. ჰაერის საშუალო წლიური ტემპერატურა +14 °C-ია. მდიდარია ჰიდრორესურსებით, უხვადაა დაქსელილი მიწის ზედა წყლებით, ასევე შიგა წყლებით, ბევრია ჭაობი, მცირე ტბა და თერმული (გოგირდოვანი) წყლები. მუნიციპალიტეტის ტერიტორიის 22 % უკავია ტყეს (ძირითადად ფოთლოვანი ჯიშები). ბუნებრივი მცენარეულობა უმთავრესად შეცვლილია კულტურული მცენარეულობით. სულ 30 548 (დევნილთა ჩათვლით). 99,59 % ქართველი (2014). მუნიციპალიტეტში არის 1 ქალაქი და 21 ადმინისტრაციული ერთეული 56 სოფლით. 1 ქალაქი — ხობი; 15 თემი — ახალსოფელი, ახალი ხიბულა, ბია, გურიფული, ზემო ქვალონი, თორსა-დღვაბა, ნოჯიხევი, პირველი მაისი, საჯიჯაო, ქარიატა, ქვემო ქვალონი, შუა ხორგა, ჭალადიდი, ხამისკური, ხეთა; 6 სასოფლო თემი — პატარა ფოთი, პირველი ხორგა, საგვიჩიო, ყულევი, შავღელე, ძველი ხიბულა. ოფიციალური საიტი ↑ გამოეყო ენმ-ს. ↑ გამოეყო ქართულ ოცნებას. ↑ ნუგზარ შუშანია და მაკა ჩარტია - გარიცხეს პარტიიდან „საქართველოსთვის“. ↑ მოსახლეობის რიცხოვნობა რეგიონების და თვითმმართველი ერთეულების მიხედვით (XLS). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (1 იანვარი, 2021). ციტირების თარიღი: 2021-11-11. ↑ მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ georgia-religion 2014 ↑ Georgia division ↑ პროტოკოლით არჩეული მუნიციპალიტეტის საკრებულოს წევრები და მერები 2017 გვ. 84-86. ცესკო. ციტირების თარიღი: 2022-07-12[მკვდარი ბმული] ↑ პროტოკოლით არჩეული მუნიციპალიტეტის საკრებულოს წევრები და მერები 2021 გვ. 104-106. ცესკო. ციტირების თარიღი: 2022-07-12[მკვდარი ბმული] ↑ ხობის და ცაგერის ენმ-ის ფრაქციები გაუქმდა – დეპუტატები პარტია ახალს შეუერთდნენ (2024-03-29). ციტირების თარიღი: 2024-06-14 ↑ ზუგდიდის საკრებულოს 2 წევრი "ხალხის ძალას" შეუერთდა (2022-10-25). ციტირების თარიღი: 2024-06-14 ↑ გიორგი გახარიას პარტიაში ამბობენ, რომ ქართული ოცნების მიერ „მოსყიდული“ ორი წევრი გარიცხეს (2022-08-12). ციტირების თარიღი: 2024-06-21
მცირე სიმძლავრის ელექტრული მანქანების ტექნოლოგიის ინსტიტუტი

მცირე სიმძლავრის ელექტრული მანქანების ტექნოლოგიის ინსტიტუტი — საქართველოს სამეცნიერო-კვლევითი დაწესებულება ქალაქ თბილისში. დაარსდა 1970 წელს საკავშირო ელექტრომანქანათმშენებლობის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის ამიერკავკასიის ფილიალის (შეიქმნა 1962 წელს) ბაზაზე. ეწოდებოდა „მცირე სიმძლავრის ელექტრული მანქანების ტექნოლოგიის სამეცნიერო-კვლევითი საპროექტო-საკონსტრუქტორო საკავშირო ინსტიტუტი“ (მეტსაკსი, ВНИИТМЭ). 1970 წლიდან ინსტიტუტის დირექტორი იყო გივი მინდელი. 2000 წელს მცირე სიმძლავრის ელექტრონული მანქანების ტექნოლოგიის სამეცნიერო-კვლევითი და საპროექტო-საკონსტრუქტორო ინსტიტუტის ბაზაზე შეიქმნა სსიპ „მცირე სიმძლავრის ელექტრონული მანქანების ტექნოლოგიის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი – სამეცნიერო კვლევითი ცენტრი“. ინსტიტუტის საქმიანობის ძირითადი მიმართულება იყო გამოკვლევების ბაზაზე ახალი ტექნოლოგიებისა და სპეციალური ტექნოლოგიური მოწყობილობების (ავტომატური და ნახევრად ავტომატური დანადგარები, ავტომატიზებული და კომპლექსურ-მექანიზებული ხაზები) შექმნა მცირე სიმძლავრის ელექტრული მანქანების წარმოების სპეციფიკური პროცესებისათვის. ინსტიტუტში 3 ძირითადი განყოფილება იყო. 1988 წლამდე ინსტიტუტი გამოსცემდა შრომებს — „მცირე სიმძლავრის ელექტრული მანქანების ტექნოლოგია“. ჰქონდა ბიბლიოთეკა, რომელშიც 100 000 საბიბლიოთეკო ერთეული შედიოდა. გაუქმდა 2007 წელს. მოგვიანებით ინსტიტუტის შენობა საქართველოს საპატრიარქოს ტელევიზიას — „ერთსულოვნებას“ გადაეცა. ↑ 1.0 1.1 1.2 ენციკლოპედია „თბილისი“, თბ., 2002. — გვ. 698, ISBN 99928-20-32-2. ↑ Всесоюзный научно-исследовательский проектно-конструкторский институт технологии электрических машин малой мощности (ВНИИТМЭ). — Тб.: «Сабчота Сакартвело», 1981. ↑ საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება №484. საკანონმდებლო მაცნე. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2023-01-31. ციტირების თარიღი: 31 იანვარი, 2023 ↑ საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება №650. საკანონმდებლო მაცნე. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2023-01-31. ციტირების თარიღი: 31 იანვარი, 2023 ↑ საპატრიარქოს ტელევიზია ერთსულოვნება ( ყოფილი вниитмэ-ს ვნიიტმე შენობა ) - თბილისი ka. wikimapia.org. ციტირების თარიღი: 31 იანვარი, 2023
გივი მინდელი

გივი ვალერიანის ძე მინდელი (დ. 1929 — გ. იანვარი, 2011) — ქართველი მეცნიერი ელექტროტექნიკის დარგში. საქართველოს ეროვნული ენერგეტიკული აკადემიის წევრი (1995). ტექნიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1969), პროფესორი (1970), საქართველოს სსრ-ის მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1983). 1953 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. 1970 წლიდან იყო მცირე სიმძლავრის ელექტრული მანქანების ტექნოლოგიის სამეცნიერო-კვლევითი საპროექტო-საკონსტრუქტორო ინსტიტუტის დირექტორი. ამავე დროს 1974 წლიდან საქართველოს სამეცნიერო და საინჟინრო საზოგადოებათა კავშირის გამგეობის თავმჯდომარე. მისი სამეცნიერო შრომები ეხება სამთო საქმის ელექტრიფიკაციის პრობლემებს, მცირე სიმძლავრის ელექტრული მანქანების ტექნოლოგიას და სხვ. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები, მ. შ. ღირსების ორდენი (1997). გივი მინდელი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ ენციკლოპედია „თბილისი“, თბ., 2002. — გვ. 698, ISBN 99928-20-32-2.
ლამარა ნადირაძე

ლამარა ნადირაძე (დ. 14 ივნისი, 1938, ) — ქართველი ექიმი. 1963–1966 წლებში იყო ცაგერის რაიონის საავადმყოფოს ინფექციური განყოფილების გამგე; 1966–1969 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის ინფექციურ დაავადებათა კათედრის ასპირანტი; ნათაძის სახელობის სანიტარიისა და ჰიგიენის სამეცნიერო-კვლევითი უნივერსიტეტის ვირუსულ ინფექციათა იმუნოლოგიური განყოფილების უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი; 1972–1978 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის ცენტრალური კვლევითი ლაბორატორიის ინფექციური იმუნოლოგიის განყოფილების უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი; 1978–1980 წლებში ექსპერიმენტული მორფოლოგიის უნივერსიტეტის ინფექციათა იმუნოლოგიის უმცროსი მეცნიერ-თანამსრომელი; 1980 წლიდან თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის ინფექციურ დაავადებათა კათედრის ასისტენტი. ავტორია 21 სამეცნიერო ნაშრომისა. ინფექციონისტი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი საკანდიდატო დისერტაციის თემა — დაიცვა 1979 წელს „თანამედროვე ტიფო–პარატიფული დაავადებების კლინიკა იმუნიტეტისა და პათოგენეზის ზოგიერთი ასპექტი“. ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია, თბ., 2000, გვ.217 ლამარა ნადირაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
გოლიათ ლაკერბაია

გოლიათ ლაკერბაია (დ. 15 მაისი, 1928,) — ქართველი ინჟინერი. 1951 წელს დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის სამშენებლო ფაკულტეტი ჰიდროტექნიკური ნაგებობების მშენებლობის სპეციალობით. მუშაობა დაიწყო საქართველოს მელიორაციისა და წყალთა მეურნეობის სამინისტროს სისტემაში; 1954 წლიდან მუშაობდა კოლხეთის ზონაში მშენებარე ობიექტებზე; იყო სამუშაოთა მწარმოებელი, უბნის უფროსი, სამშენებლო სამმართველოს მთავარი ინჟინერი, კოლხეთის ზონაში მშენებარე ობიექტების დირექციის დირექტორი, სამშენებლო ტრესტ „კოლხეთმშენის“ მთავარი ინჟინერი; მისი მონაწილეობით აშენდა კოლხეთის დაბლობზე არსებული ირიგაციული და სამელიორაციო სისტემების უმრავლესობა, დაშრობილ მიწებზე შექმნილი მეციტრუსეობის მეურნეობის კომპლექსები; მრავალი კომუნალური და სამოქალაქო ნაგებობები ქ. ფოთში, წყალგამყოფი კვანძი მდ. რიონზე და სხვა; მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები. საქართველოს დამსახურებული ინჟინერი საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია, თბ., 2017, ვ. 336 გოლიათ ლაკერბაია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ბუხუტი ლაზარიაშვილი

ბუხუტი ლაზარიაშვილი (დ. 21 იანვარი, 1935, თელავი) — ქართველი ინჟინერი. 1958 წელს დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი სამთო-სამარკშეიდერო სპეციალობით. 1959-1969 წლებში მუშაობდა რუსთავის ქიმიური ქარხნის მექანიკოსად, საამქროს ცვლის უფროსად, საკონსტრუქტორო განყოფილების უფროსის მოადგილედ; 1969 წელს 3 წლით მივლინებული იყო მონღოლეთის სახალხო რესპუბლიკაში სამშენებლო-სამონტაჟო ტრესტის საწარმოო-ტექნიკური განყოფილების უფროსად; მონღოლეთიდან დაბრუნების შემდეგ მუშაობა განაგრძო რუსთავის ქიმიურ ქარხანაში, საიდანაც საქართველოს მინისტრთა საბჭოს დადგენილებით გადმოყვანილ იქნა ქ. თბილისში საქართველოს მინისტრთა საბჭოსთან არსებული სპეცსამონტაჟო სამუშაოთა მთავარი სამმართველოს „საქმონტაჟსპეცმშენის“ საწარმოო სამართველოს უფროსად; შემდეგ მუშაობდა მთავარი სამმართველოს უფროსის მოადგილედ; აქტიურად მონაწილეობდა რესპუბლიკის მნიშვნელოვანი სამრეწველო და სოციალურ-საყოფაცხოვრებო დანიშნულების ობიექტების მშენებლობაში, მათ შორის: რუსთავის ქიმიური, ქუთაისის საავტომობილო, ზესტაფონის ფეროშენადნობთა და ახალქალაქის საბაგირო გზების დანადგართა ქარხნების მშენებლობაში; ოპერატიულად უწევდა კოორდინაციას მემონტაჟეთა მრავალათასიანი კვალიფიციური კოლექტივების საქმიანობას; დაჯილდოებულია მონღოლეთის რევოლუციის 50 წლისთავის საიუბილეო მედლით; 2013 წლის ბოლომდე მუშაობდა სააქციო საზოგადოება „მონტაჟსპეცმშენის“ გენერალური დირექტორის მოადგილედ. საქართველოს დამსახურებული ინჟინერი საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია, თბ., 2017, გვ. 334 ბუხუტი ლაზარიაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
დეკამეტრი

დეკამეტრი (დეკა... და ...მეტრი; აღნიშვნა: დკმ, dam) — მეტრული სისტემის სიგრძის ერთეული, რომელიც ტოლია 10 მეტრის. 1 დკმ = 10 მ = 0.01 კმ = 100 დმ. დეკამეტრი — უცხო სიტყვათა ლექსიკონი ↑ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 554.
ჰექტომეტრი

ჰექტომეტრი (ჰექტო... და ...მეტრი; აღნიშვნა: ჰმ, hm) — მეტრული სისტემის სიგრძის ერთეული, რომელიც ტოლია 100 მეტრის. 1 ჰმ = 100 მ = 0.1 კმ = 10 დკმ. ჰექტომეტრი — უცხო სიტყვათა ლექსიკონი ↑ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 554.
მეგამეტრი

მეგამეტრი (მეგა... და ...მეტრი; აღნიშვნა: მეგმ, Mm) — მეტრული სისტემის სიგრძის ერთეული, რომელიც ტოლია 1000 000 მეტრის. 1 მეგმ = 106 მ. მეგამეტრი — უცხო სიტყვათა ლექსიკონი ↑ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 554.
ვეჩე

ვეჩე ― სახალხო კრება ძველ და შუა საუკუნეების რუსეთში. აღმოცენდა სლავების ტომობრივი კრებებიდან. ძველ რუსულ სახელმწიფოებში ფეოდალთა ფენა ვეჩეს იყენებდა მთავრის ძალაუფლების შესაზღუდად. ვეჩე ფართოდ გავრცელდა რუსეთში XI საუკუნის მორე ნახევარსა და XII საუკუნეში. წყაროებში იხსნენიება ბელგოროდის ვეჩე (997 წ.), დიდი ნოვგოროდის ვეჩე (1016), კიევის ვეჩე (1068), სუზდალის ვეჩე (1157), სმოლენსკის ვეჩე (1185). ვეჩე განაგებდა ომის და ზავის, მთავრის მოწვევის და განდევნის, ქალაქის მოხელეთა დანიშვნის და გადარჩევის, კანონების მიღების და სხვა საკითხებს. ვეჩეს არ გააჩნდა სასამართლო და ადმინისტრაციული ფუნქციები. გადაწყვეტილება მიღებოდა საყოველთაო თანხმობის ყვირილით. ვეჩე მოიწვეოდა განსაზღვრულ ადგილზე. ვეჩეს წარმმართველი ძალა იყო ფელდათა ფენა და ქალაქის მდიდარი ზედაფენა. ჩრდილო-აღმოსავლეთ რუსეთში XIV საუკუნის დასასრულს მთავრებმა მოახერხეს ვეჩეს გაუქმება. ვეჩე ყველაზე დიდხანს შემორჩას ნოვგოროდსა (1478) და ფსკოვში (1510). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 390.
ჰაროლდ გოდვინსონი

ჰაროლდ გოდვინსონი (Harold Godwinson), ან ჰაროლდ II (Harold II) (დ. დაახ. 1022 — გ. 14 ოქტომბერი, 1066) — ბოლო ანგლო-საქსონი, რომელიც ინგლისის მეფედ აკურთხეს. იგი ეკუთნოდა გოდვინთა გავლენიან საგვარეულოს. იყო უესექსის გავლენიანი მმართველი. ცნობილია, რომ მისი და ედითი, ცოლად ჰყავდა მეფე ედუარდ აღმსარებელს. იყო ნიჭიერი სარდალი, 1063 წელს სასტიკად დაამარცხა უელსის მეფე გრუფიდი და ელგაფ მერსიელი. ტახტზე ასვლის შემდეგ, 1066 წლის 25 სექტემბერს, სტემფორ ბრიჯთან სასტიკად დაამარცხა ნორვეგიელები. ამ ბრძოლაში დაიღუპა ნორვეგიის უკანასკნელი ვიკინგი მეფე ჰარალდ ჰარდრადა. ჰაროლდი 1066 წლის 14 ოქტომბერს ინგლისში შემოჭრილმა ნორმანებმა ჩამოაგდეს. მათ გაიმარჯვეს ჰასტინგსის ბრძოლაში, სადაც თვით მეფე ჰაროლდი დაეცა. DeVries, K. (1999). The Norwegian Invasion of England in 1066. Woodbridge, UK: Boydell Press. ISBN 0-85115-763-7.  Howarth, David (1983). 1066: The Year of the Conquest. Penguin Books.  Mason, Emma (2004). House of Godwine: The History of Dynasty. London: Hambledon & London. ISBN 1-85285-389-1.  Moss, Vladimir. (2007)The Fall of Orthodox England: The Spiritual Roots of the Norman Conquest, 1043–1087. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-01-07. ციტირების თარიღი: 2015-01-06. In the footsteps of King Harold BBC Historic Figures: Harold II (Godwineson) (c.1020 – 1066)
ავსონიუსი

დეციმუს მაგნუს ავსონიუსი (ლათ. Decimius Magnus Ausonius; დ. 310, ბურდიგალა, ახლანდ. ბორდო — გ. დაახლ. 394) — რომაელი პოეტი. სიტყვიერებას ასწავლიდა ბუდრიგალაში, 365–375 წლებში იმყოფებოდა იმპერატორ ვალენტინიანე I-ის კარზე (ავგუსტა-ტრევერორუმში), იყო მისი მემკვიდრის — გრაციანეს აღმზრდელი, ტახტზე ამ უკანასკნელის ასვლის შემდეგ დაჯილდოვდა კონსულის თანამდებობით (379). ავსონიუსის ლექსები მცირე ჟანრებისა (ეპიგრამები, ეპიტაფიები, ელეგიები, ეპისტოლეები, მცირე ზომის აღწერილობითი პოემები) და ოსტატურად ციკლიზებულია (ნათესავების, ამხანაგების, ტროის ომის გმირების მოგონებანი, დღიური დროის გატარებისა და რომის იმპერიის ქალაქების აღწერა, სავარჯიშოები რთულ სალექსო ფორმებსა და თემებში და მისთ.). ავსონიუსის შემოქმედებას ავტობიოგრაფიული მოტივებისა და ყოფაცხოვრების წვრილმანების ანტიკური ლიტერატურისათვის უჩვეულო სიუხვე აქვს, ამიტომ XIX–XX საუკუნეების რომანტიკოსები და მოდერნისტები მას აფასებდნენ როგორც „ახალი დროის პირველ პოეტს“; განსაკუთრებით ცნობილია პოემა „მოზელა“, რომელიც მდ. მოზელზე მოგზაურობის შესახებაა. ↑ ბერძნული და რომაული საკუთარი სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1985. — გვ. 113. ↑ Гаспаров М. Л. Авсоний Децим Магн // Большая российская энциклопедия. т. 1. — М., 2005. — стр. 91.
ჰარა ტაკაში

ჰარა ტაკაში (დ. 2 სექტემბერი, 1856, მორიოკა — გ. 4 ნოემბერი, 1921, ტოკიო) — იაპონიის პოლიტიკური მოღვაწე, ადვოკატი. 1900–1901 სამიმოსვლო გზების მინისტრი. 1906–1908, 1911–1912 და 1913–1914 — შინაგან საქმეთა მინისტრი. 1914-იდან სეიიუკაის (იაპონიის მსხვილი ბურჟუაზიისა და მემამულეთა) პარტიის პრეზიდენტი. 1918 მეთაურობდა იაპონიაში პირველ საპარლამენტო პარტიულ მთავრობას. დემოკრატიული მოძრაობის აღმავლობის პირობებში ჰარას მთავრობამ 1919 საარჩევნო უფლებები რამდენადმე გააფართოვა. ამასთან ერთად აქტიურად განაგრძობდა ინტერვენციას საბჭოთა შორეულ აღმოსავლეთში და ჩინეთის წინააღმდეგ აგრესიულ მოქმედებას, მოკლა მემარჯვენე ტერორისტმა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 601.
კუნსანი

კუნსანი (კორ. 군산시) — ქალაქი სამხრეთ კორეაში. მდებარეობს ჩოლა-პუქტოს პროვინციაში. მისი ფართობი 395.9 კმ²-ია. 2012 წელს ქალაქის მოსახლეობა 278289 კაცს შეადგენდა.
ოლთისისწყალი

ოლთისისწყალი, ოლთუჩაი (თურქ. Oltu Çayı) — მდინარე თურქეთში. სათავე აქვს ქარგაფაზარის ქედზე, ზღვის დონიდან დაახლოებით 2500 მ სიმაღლეზე. სიგრძე 128 კმ, აუზის ფართობი 5600 კმ². ჭოროხის მარჯვენა შენაკადი. საზრდოობს თოვლის, წვიმისა და მიწისქვეშა წყლით. მარცხენა შენაკადებიდან მნიშვნელოვანია თორთომისწყალი, ხოლო მარჯვენა შენაკადებიდან ფენექი. ოლთისისწყალი ზემო წელში მიედინება ჩრდილო-ჩრდილო-აღმოსავლეთით და ჩრდილო-აღმოსავლეთით, შემდეგ არმისული მდინარე ფენექის შესართავამდე უხვევს ჩრდილოეთისაკენ, ხოლო დაახლოებით 3 კმ-ში დასავლეთისაკენ და ზოგადად განედურ განფენილობას ექვემდებარება. ჭოროხის შესართავამდე 3.2 კმ-ზე მდინარე თავის განედურ მიმართულებას იცვლის დასავლეთ-ჩრდილო-დასავლეთ მიმართულებაზე, ესე იგი ოდნავ იხრება ჩრდილოეთისაკენ. მდინარე ოლთისისწყლის მარცხენა შენაკადის სივრიდერეს შესართავიდან აღმა 1 კმ-ში აღინიშნება ოლთისისწყლის ხეობის მარცხენანაპირეთის ნაწევი. ზემო დინებაში ხეობა ჩაჭრილია სტრუქტურულ-დენუდაციურ პლატოში და ზოგადად ახასიათებს შედარებით დამრეცი საფეხურისებრი კალთები. ნაწევის მონაკვეთზე მდინარე იჭრება ქარგაფაზარის ქედის ჩრდილო-აღმოსავლეთ დაბოლოებაში, სადაც ქმნის 400 მ სიღრმის ვიწრო ხეობას, ხოლო ჩრდილო-აღმოსავლური განფენილობის მონაკვეთზე ხეობის ფსკერი რამდენადმე ფართოვდება. მდინარე ფენექის შესართავიდან დაღმა გამოიმუშავებს 700–800 მ სიღრმის კანიონისებურ ხეობას. ვახუშტის მიხედვით, ოლთისისწყლის ხეობა ტაოს მიეკუთვნებოდა. ოლთისისწყლის შუა წელზე მდებარეობს ციხე-ქალაქი ოლთისი, ხოლო მარჯვენა ნაპირზე სამონასტრო ცენტრი იშხანი. ↑ Mehmet Bilgin. Teşkilat-ı Mahsusa'nın Kafkasya Misyonu ve Operasyonları. 2017 ↑ 2.0 2.1 2.2 Бойнагрян В.Р. Геоморфология Армянского нагорья. ЕГУ, Ереван, 2016 г., 254 стр., ↑ დ. მუსხელიშვილი. საქართველოს ისტორიული გეოგრაფიის ძირითადი საკითხები. ნაწ. 2. თბ., 1980. ↑ ნუგზარ ცეცხლაძე. ძიებანი ჭოროხის აუზის ტოპონიმიიდან. ბათუმი : ს.ს. გამ-ბა „აჭარა“, 2004
სუნჩონი

სუნჩონი (კორ. 순천시) — ქალაქი სამხრეთ კორეაში. მდებარეობს ჩოლა-ნამდოს პროვინციაში. მისი ფართობი 907.43 კმ²-ია. 2012 წელს ქალაქის მოსახლეობა 270270 კაცს შეადგენდა.
ტონი ბენქსი

ენტონი ჯორჯ ტონი ბენქსი (დ. 1950 წლის 27 მარტს) — ინგლისელი მუსიკოსი და მულტი-ინსტრუმენტალისტი. იგი ყველაზე მეტად ცნობილია, როგორც ჯგუფ ჯენესისის კლავიშისტი. როგორც ამ ჯგუფის მუსიკოსი, იგი წარმოადგენს პიონერს სინთეზატორების გამოყენებაში. ბენქსი ცნობილი გახდა Yamaha CP-70-ს და ორგანის Hammond T-102 გამოყენებითაც. ჯენესისის ისტორიის მანძილზე ტონი წარმოადგენდა მის ერთ-ერთ ბირთვს და მაიკ რეზერფორდთან ერთადერთ ჯგუფის ნებისმიერი შემადგენლობის წევრს. სტუდიური ალბომები A Curious Feeling (1979) The Fugitive (1983) Still (1991) Seven: A Suite for Orchestra (2004) Six Pieces for Orchestra (2012) საუნდტრეკები The Wicked Lady (1983) Soundtracks (1986) Bankstatement (1989) Strictly Inc (1995) 1979 „For a While“ 1983 „The Wicked Lady“ „This is Love“ „And the Wheels Keep Turning“ 1985 „You Call This Victory“ (ჯიმ დაიმონდის მონაწილეობით) 1986 „Shortcut to Somewhere“ (ფიშის მონაწილეობით) 1989 „Throwback“ „I'll Be Waiting“ 1991 „I Wanna Change the Score (ნიკ კერშოუს მონაწილეობით) „The Gift“ (ენდი ტეილორის მონაწილეობით) 1992 „Still It Takes Me By Surprise“ (ენდი ტეილორის მონაწილეობით) 1995 „Only Seventeen“ „Walls of Sound“ ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ტონი ბენქსი ოფიციალური საიტი არაოფიციალური საიტი ტონი ბენქსი – დისკოგრაფია საიტზე MusicBrainz ↑ Freebase Data Dumps — Google. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q95"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q648625"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q15241312"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1453477"></a>
ბანგინგი (სულუ)

ბანგინგი (ოფიციალურად ბანგინგის მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Banguingui; ტაგალ. Bayan ng Banguingui) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სულუს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 35 616 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 14 ბარანგაის. Banguingui Profile at PhilAtlas.com Banguingui Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index Philippine Census Information Local Governance Performance Management System ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Banguingui, Sulu : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 31 January 2019.
ჰაჯი-პანგლიმა-ტაილი

ჰაჯი-პანგლიმა-ტაილი (ოფიციალურად ჰაჯი-პანგლიმა-ტაილის მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Hadji Panglima Tahil; ტაგალ. Bayan ng Hadji Panglima Tahil) ― მეექვსე კლასის მუნიციპალიტეტი სულუს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 7 906 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 5 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჰაჯი-პანგლიმა-ტაილი Hadji Panglima Tahil Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Hadji Panglima Tahil, Sulu : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 31 January 2019.
ინდანანი

ინდანანი (ოფიციალურად ინდანანის მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Indanan; ტაგალ. Bayan ng Indanan) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი სულუს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 93 168 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 34 ბარანგაის. Indanan Profile at PhilAtlas.com Indanan Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Indanan, Sulu : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 31 January 2019
ხოლო (სულუ)

ხოლო (ოფიციალურად ხოლოს მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Jolo; ტაგალ. Bayan ng Jolo) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი სულუს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 137 266 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 8 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ხოლო (სულუ) Jolo Profile at PhilAtlas.com Jolo Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index Philippine Census Information Local Governance Performance Management System ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Jolo, Sulu : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 31 January 2019
ლუუკი (სულუ)

ლუუკი (ოფიციალურად ლუუკის მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Luuk; ტაგალ. Bayan ng Luuk) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი სულუს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 37 873 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 12 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ლუუკი (სულუ) Luuk Profile at PhilAtlas.com Luuk Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index Philippine Census Information Local Governance Performance Management System[მკვდარი ბმული] ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Luuk, Sulu : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 31 January 2019.
ლუგუსი (სულუ)

ლუგუსი (ოფიციალურად ლუგუსის მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Lugus; ტაგალ. Bayan ng Lugus) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი სულუს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 29 043 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 17 ბარანგაის. თარგი:Commons category-inline Lugus Profile at PhilAtlas.com Lugus Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Lugus, Sulu : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 31 January 2019.
კალინგალან-კალუანგი

კალინგალან-კალუანგი (ოფიციალურად კალინგალან-კალუანგის მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Kalingalan Caluang; ტაგალ. Bayan ng Kalingalan Caluang) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი სულუს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 39 549 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 9 ბარანგაის. Kalingalan Caluang Profile at PhilAtlas.com Kalingalan Caluang Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-03 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Kalingalan Caluang, Sulu : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 31 January 2019.
მაიმბუნგი

მაიმბუნგი (ოფიციალურად მაიმბუნგის მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Maimbung; ტაგალ. Bayan ng Maimbung) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი სულუს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 59 597 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 27 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მაიმბუნგი Maimbung Profile at PhilAtlas.com Maimbung Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index Philippine Census Information Local Governance Performance Management System[მკვდარი ბმული] ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Maimbung, Sulu : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 31 January 2019.