laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
თავზეხელაღებული (სეზონი 2)

ამერიკული ვებ-ტელესერიალი „თავზეხელაღებული“ ეფუძნება Marvel Comics-ის ამავე სახელწოდების პერსონაჟის ისტორიებს. მეტ მერდოკი ადვოკატია და სუპერგმირის კოსტიუმით ყოველდღე ებრძვის უკანონობას, რომელიც ქალაქში განსაკუთრებით უილსონ ფისკის გამო არის გაბატონებული. მოქმედება მიმდინარეობს Marvel-ის კინოსამყაროში და თანხმობაშია მისი ფილმების და სხვა ტელესერიალების მოვლენებთან. სეზონის მწარმოებელია Marvel Television, ABC Studios-თან, DeKnight Prods.-თან და Goddard Textiles-თან ერთად, სტივენ ს. დენაიტის, როგორც შოურანერის და სერიალის შემქმნელის, დრიუ გოდარდის, როგორც კონსულტანტის თანამონაწილეობით. ჩარლი კოქსი სერიალში ასრულებს მერდოკის როლს. სეზონის პირველი ორი ეპიზოდის პრემიერა პარიზში 2016 წლის 7 მარტს გაიმართა, ხოლო სრული, 13 ეპიზოდისგან შემდგარი სეზონი Netflix-ზე 13 მარტს გამოვიდა. კრიტიკოსებმა დადებითად შეაფასეს კასლის და ნაჩიოსის სერიალში გამოჩენა, ისევე, როგორც ბერნთალის შესრულების ხარისხი, მოქმედებითი სცენები და ზოგადი სიუჟეტი. თუმცა, ზოგმა უარყოფითად შეაფასა უილსონ ფისკის არყოფნა პირველი რამდენიმე ეპიზოდის განმავლობაში. სერიალის მესამე სეზონის დაკვეთა 2016 წლის ივლისში მოხდა. ოფიციალური საიტი „Marvel's Daredevil“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „Marvel's Daredevil“ საიტზე TV.com ↑ Peters, Megan. (July 21, 2016) Marvel And Netflix Announce Daredevil Season 3. Comicbook.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — July 23, 2016. ციტირების თარიღი: July 21, 2016.
რიაშუ-და-კრუსი

რიაშუ-და-კრუსი (პორტ. Riacho da Cruz) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 163 მეტრზე. მიეკუთვნება ოესტე-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პაუ-დუს-ფერუსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 165 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 24.88 კმ²-ზე. ფართობი 127 223 კმ²-ია. რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
როდოლფუ-ფერნანდისი

როდოლფუ-ფერნანდისი (პორტ. Rodolfo Fernandes) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 190 მეტრზე. მიეკუთვნება ოესტე-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პაუ-დუს-ფერუსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 418 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 28.53 კმ²-ზე. ფართობი 154 840 კმ²-ია. რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
სან-ფრანსისკუ-დუ-უესტი

სან-ფრანსისკუ-დუ-უესტი (პორტ. São Francisco do Oeste) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 188 მეტრზე. მიეკუთვნება ოესტე-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პაუ-დუს-ფერუსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 874 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 51.25 კმ²-ზე. ფართობი 75 588 კმ²-ია. რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
სევერიანუ-მელუ

სევერიანუ-მელუ (პორტ. Severiano Melo) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 147 მეტრზე. მიეკუთვნება ოესტე-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პაუ-დუს-ფერუსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 752 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 36.44 კმ²-ზე. ფართობი 157 851 კმ²-ია. რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
ტაბოლეირუ-გრანდი

ტაბოლეირუ-გრანდი (პორტ. Taboleiro Grande) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 158 მეტრზე. მიეკუთვნება ოესტე-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პაუ-დუს-ფერუსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 317 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 18.67 კმ²-ზე. ფართობი 124 094 კმ²-ია. რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
ტენენტი-ანანიასი

ტენენტი-ანანიასი (პორტ. Tenente Ananias) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 383 მეტრზე. მიეკუთვნება ოესტე-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პაუ-დუს-ფერუსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 883 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 44.19 კმ²-ზე. ფართობი 223 672 კმ²-ია. რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
ვისოზა (რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი)

ვისოზა (პორტ. Viçosa) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 231 მეტრზე. მიეკუთვნება ოესტე-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პაუ-დუს-ფერუსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 618 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 42.69 კმ²-ზე. ფართობი 37 905 კმ²-ია. რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
სენეგალის ეთნიკური ჯგუფები

სენეგალის ტერიტორიაზე ცხოვრობს ბევრი ეთნიკური ჯგუფი. 2005 წლის მონაცემებით მათი რაოდენობა შეადგენდა დაახლოებით 20-ს. ამ ეთნიკურ ჯგუფებს შეისწავლიდა ჩეიხ ანტა დიოპი, თუმცა მისი კვლევები დღეისთვის კამათის საგანს წარმოადგენს. უმსხვილესი ეთნიკური ჯგუფია ვოლოფი, რომელიც მთლიანი მოსახლეობის 43.3%-ს შეადგენს. ისინი ძირითადად დასავლეთში ცხოვრობენ. მათი ისტორიული ფესვები მოდის კაიორის, ვაალოს და ჟოლოფის სამეფოებიდან. მათი უმეტესობა მიურიდი ან ტიჯანია მუსლიმია. ვოლოფების დომინირება წლების განმავლობაში ქვეყნის მასშტაბით იზრდება, ამას სენეგალის ვოლოფიზაციას უწოდებენ. საუბრობენ ვოლოფზე. ფულბე არის ის ხალხი, რომლებიც საუბრობენ ფულანზე. ისინი სიდიდით მეორე ჯგუფია და შეადგენენ მოსახლეობის 23.8%-ს. მას შემდეგ რაც აჰმედ სეკუ ტურე გახდა გვინეის პრეზიდენტი, ბევრი გვინიელი ფულბე გადავიდა სენეგალში. მესამე ჯგუფია სერერები, რომლებიც მთლიანი მოსახლეობის 14.7%-ს შეადგენენ. სერერების კოლონიიზაციამდელი სამეფოები იყო: სინი, სალუმი, ბიფეჩი, ბაოლი (რომელსაც ჯოფების დინასტია მართავდა). სერერების შუა საუკუნეების ისტორია ისლამიზაციის წინააღმდეგ ბრძოლით ხასიათდება. სერერები ფრანგი კოლონიზატორების წინააღმდეგაც აქტიურად იბრძოდნენ. მათგან ბევრი საუბრობს ჩანგანზე. ჯოლა მოსახლეობის 5%-ს შეადგენს. მათი უმრავლესობა ცხოვრობს ზიგინჩორის რეგიონში. თავს ძირითადად თევზაობით და ბრინჯის მოყვანით ირჩენენ. ტრადიციულად მისდევდნენ ანიმიზმს და ეწინააღმდეგებოდნენ როგორც ქრისტიანობის ასევე ისლამის გავრცელებას. დღეისთვის ჯოლას უმეტესობა აღიარებს ქრისტიანობას ან ისლამს, ბევრი ამ რელიგიიების და ანიმისტური რწმენების ურევს. ჯოლას ხალხი თავის ეთნიკურ განსხვავებას დიდ მნიშვნელობას ანიჭებს. რამდენიმე მცირე ჯგუფი დაკავშირებულია მანდინკასთან. მათი საერთო რაოდენობა მთლიანი მოსახლეობის 4%-ს შეადგენს. სონინკები მოსახლეობის 0.5%-ს შეადგენენ. სონინკების უმეტესობა ტრადიციულად მალიში ცხოვრობს. სონინკების ისლამიზაცია სხვა ეთნიკურ ჯგუფებზე ადრე მოხდა. Mara A. Leichtman (2005). „The legacy of transnational lives: Beyond the first generation of Lebanese in Senegal“. Ethnic and racial studies. 28 (4): 663–686. doi:10.1080/13569320500092794. Papa Oumar Fall, «The ethnolinguistic classification of Seereer in question», in Altmayer, Claus / Wolff, H. Ekkehard, Les défis du plurilinguisme en Afrique, Peter Lang, Frankfurt am Main, Berlin, Bern, Bruxelles, New York, Oxford, Wien, 2013, pp. 47–60 (ფრანგული) The ethnic groups of Senegal ↑ (2007) Atlas du Sénégal (fr). Paris: Éditions J. A., გვ. 72–73.  ↑ 2.0 2.1 2.2 The World Factbook:Senegal. CIA. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 31 აგვისტო 2020. ციტირების თარიღი: 27 August 2012. ↑ Donal Cruise O'Brien (1979). „Langues et nationalité au Sénégal. L'enjeu politique de la wolofisation“. Année africaine (ფრანგული). Pédone: 319–335. ↑ Christian Roche (2000). Histoire de la Casamance : Conquête et résistance 1850-1920 (fr). Karthala, გვ. 408. ISBN 2-86537-125-5.  ↑ Jean-Claude Marut (2002). „Le problème casamançais est-il soluble dans l’Etat-nation?“. Le Sénégal contemporain (ფრანგული). Paris: Karthala: 425–458. ISBN 2-84586-236-9.
წოფის კულტურა

60-იანი წლების შუა ხანებამდე აღმოსავლეთ საქართველოს ენეოლითური კულტურა ხასიათდებოდა მტკვარ-არაქსის კულტურის განვითარებული ეტაპის ძეგლებით, რომლის წარმომავლობისა და ჩამოყალიბების პრობლემა დღემდე არ არის საბოლოოდ გადაჭრილი, რასაც ნაწილობრივ ხელს უშლიდა წინარე კულტურების წყაროთმცოდნეობითი ბაზის არასრულფასოვნება. აღნიშნული პრობლემის კვლევაში განსაკუთრებული მნიშვნელობა ენიჭება აღმოსავლეთ საქართველოს, კერძოდ კი ქვემო ქართლის ენეოლითური კულტურების კვლევას. მით უმეტეს, რომ მტკვარ-არაქსის კულტურის ცნობილი მკვლევარების აზრით, ქვემო ქართლი უნდა ყოფილიყო ძირითადი კერა ამ კულტურის ჩამოყალიბებისა და მისი იქიდან ადრეული განფენისა. 60-იანი წლების შუა ხანებში ქვემო ქართლში (მარნეულის რ-ნი), ერთდროულად (1965 წ.) დაიწყო ორი სხვადასხვა ენეოლითური კულტურის ეპონიმური ძეგლების (წოფი, შულავრის გორა) არქეოლოგიური შესწავლა, რითაც საფუძველი ჩაეყარა მტკვარ-არაქსაამდელი ენეოლითური კულტურების კვლევას აღმოსავლეთ საქართველოში. სადღეისოდ აღმოსავლეთ საქართველოში უკვე გამოვლენილია ერთმანეთისაგან სრულიად განსხვავებული ორი ენეოლითური: შულავერ-შომუთეფესი და წოფის კულტურები, მათი განვითარების სხვადასხვა ეტაპის ძეგლები, მონიშნულია მათი პერიოდიზაცია და ქრონოლოგია, კულტურული კავშირების ორიენტაცია, განვითარების დონე და სხვა საკითხები. მტკვარ-არაქსის კულტურის ძირითადი პრობლემის, მისი წარმომავლობის კვლევის თვალსაზრისით ქვემო ქართლს განსაკუთრებული მნიშვნელობა ენიჭება, სადაც სადღეისოდ მეტნაკლები სიზუსტით შეიძლება თვალი გავადევნოთ წინამორბედი კულტურების განვითარებას მეზოლითიდან - ადრებრინჯაოს ხანამდე. სადღეისოდ ამ სუსტ ჯაჭვს ემატება მეტად მნიშვნელოვანი რგოლები: სიონისა და წოფის ნამოსახლარები, რომლებიც ენეოლითის ეპოქას ნეოლითთან და მეზოლითთან აკავშირებენ. ქვემო ქართლის ადრესამიწათმოქმედო კულტურების შესწავლაში განსაკუთრებული მნიშვნელობა ენიჭება სიონისა და წოფის ნამოსახლარებს. სადღეისოდ ეს ძეგლები ფართოდაა შესული კავკასიის არქეოლოგიურ ლიტერატურაში. აღნიშნული ძეგლების (სიონი, წოფი) ფართო რეზონანსი ნათლად მეტყველებს მათ განსაკუთრებულ მნიშვნელობაზე და მოითხოვს მასალის გამოქვეყნებასა და ძეგლების სწორ ინტერპრეტაციას. წოფის ნამოსახლარის მასალის მიმართ ინტერესი განსაკუთრებით გაიზარდა აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლში: არაგვისა და მტკვრის ხეობებში, კახეთში - იორ-ალაზნის ველზე და თვით ქვემო ქართლში წოფის ტიპის ნამოსახლარების გამოვლენის შემდეგ. ახალმა აღმოჩენებმა ცხადყო, რომ საქმე გვაქვს აღმოსავლეთ საქართველოს სრულიად ახალ, შულავერ-შომუთეფეს კულტურისაგან განსხვავებულ, წოფის ადრესამიწათმოქმედო კულტურის ძეგლებთან, რომლის შესწავლას სათავე დაუდო წოფის ნამოსახლარმა... ↑ ნებიერიძე ლ., წოფის ენეოლითური კულტურა, თბილისი, 2010
ერიკ კრიპკე

ერიკ კრიპკე (ინგლ. Eric Kripke, დ. 24 აპრილი, 1974) — ამერიკელი ტელესცენარისტი. იგი აგრეთვე არის რეჟისორი და პროდიუსერი. ცნობილია, როგორც ტელესერიალების „ზებუნებრივი“, „რევოლუცია“ და, უკანასკნელ პერიოდში, NBC-ის სერიალის „დროის გარეშე“ ავტორი. ერიკ კრიპკე კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ოფიციალური საიტი
ძერენი (გვარი)

ძერენი (ლათ. Procapra) — წყვილჩლიქოსან ძუძუმწოვართა გვარი ნამდვილი ანტილოპების ქვეოჯახისა. მოიცავს აზიური ანტილოპების სამ სახეობას: ძერენი (Procapra gutturosa) ტიბეტური ძერენი (Procapra picticaudata) პრჟევალსკის ძერენი (Procapra przewalskii) უძველესი ნამარხები თარიღდება პლიოცენითა და ადრეული პლეისტოცენით. გავრცელებული იყო ცენტრალურ აზიაში, რომელიც დღევანდელთან შედარებით უფრო ნესტიანი და თბილი იყო. ცნობილია, რომ კუკუნორის ტბის მიდამოებში, ნეოლითის ხანაში მათზე ადამიანები ნადირობდნენ. Ronald M. Nowak: Walker's Mammals of the World. Johns Hopkins University Press, 1999 ISBN 0-8018-5789-9 ↑ Myers, P., R. Espinosa, C. S. Parr, T. Jones, G. S. Hammond, and T. A. Dewey. 2008. The Animal Diversity Web (online). Accessed May 31, 2008 at http://animaldiversity.org ↑ Rhode, D.; et al. (2006). „Epipaleolithic/early Neolithic settlements at Qinghai Lake, western China“. Journal of Archaeological Science. 34 (4): 600–612. doi:10.1016/j.jas.2006.06.016. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013.02.01. ციტირების თარიღი: 2019.01.14. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate= და |archivedate=-ში (დახმარება)
ბურიგანგა

ბურიგანგა (ბენგ, বুড়িগঙ্গা, ძველი განგი) — მდინარე. მიედინება ბანგლადეშის დედაქალაქ დაკას სიახლოვეს. მდინარე განგისა და ბრაჰმაპუტრას შორის წარმოქმნილი ერთ-ერთი შემაერთებელი მკლავი. მდინარის საშუალო სიღრმეა 12 მ, მაქსიმალური სიღრმე — 28 მ. ბურიგანგა ქვეყნის მნიშვნელოვანი სატრანსპორტო არტერიაა. მასზე ინტენსიურად მოძრაობენ გემები. მიუხედავად მისი არასასიამოვნო სუნისა და შავი ფერისა, ადგილობრივი მცხოვრებნი მდინარეს იყენებენ დასაბანად და ტანსაცმლის დასარეცხად. ბურიგანგა ითვლება პლანეტის ერთ-ერთ ყველაზე დაბინძურებულ მდინარედ. წყალი არა მარტო სასმელად არის უვარგისი, არამედ დასაბანად და ტექნიკური მიზნებით გამოსაყენებლადაც კი. თუმცა ქვეყანაში მოქმედებს კანონიერი აკრძალვა და შეზღუდულია მასში საყოფაცხოვრებო და სამრეწველო ნარჩენების ჩაყრა, მაგრამ ყოველდღიურად ჩაედინება 1,5 მლნ. მ³სამრეწველო ნარჩენები. იგი ბიოლოგიურად მკვდარ მდინარეებს მიეკუთვნება. ბურიგანგა მსოფლიოს 10 ყველაზე დაბინძურებული მდინარე მეცნიერებმა დაასახელეს მსოფლიოს ერთი ყველაზე დაბინძურებული მდინარე დაარქივებული 2017-12-10 საიტზე Wayback Machine.
სენეგალის დროშა

სენეგალის დროშა (ფრანგ. le drapeau du Sénégal) — სენეგალის ეროვნული სიმბოლო. წარმოადგენს მართკუთხა ქსოვილს სამი ვერტიკალური ზოლით და ხუთქიმიანი მწვანე ვარსკვლავით ცენტრში. ზოლების ფერებია: მწვანე, ყვითელი და წითელი. მიღებულია 1960 წელს. მან ჩაანავლა მალის ფედერაციის დროშა. Flags of the World - Senegal ((ინგლისური)) ↑ "Flag Similarity Tends to Confuse". The Spokesman-Review. March 4, 1962. Retrieved May 24, 2013.
პრეისტორია

პრეისტორია („პრე-“ „წინარე-“, წინარეისტორია) — საზოგადოების განვითარების უძველესი ხანა, რომლის შესახებ წერილობითი ძეგლები არ მოგვეპოვება; ეს არის პერიოდი პირველი ადამიანის წარმოშობიდან დამწერლობის წარმოშობამდე. ამ ეპოქის შესახებ ცნობებს მხოლოდ არქეოლოგიური გათხრები გვაწვდიან. მეცნიერები კაცობრიობის პრეისტორიის დასახასიათებლად იყენებს ცნებას „პირველყოფილობა“ ანუ „პირველყოფილი ეპოქა“. პრეისტორია ადამიანის განვითარების იმ სტადიებს მოიცავს, რომლებიც წინ უძღოდა ისტორიული (დამწერლობის შემდგომ) ხანის დადგომასა და უძველესი ცივილიზაციების წარმოშობას. მაშასადამე, პირველყოფილი ეპოქა, სულ მცირე 5-6 მილიონი წლის წინ დაიწყო. ამ დროიდან აფრიკის კონტინენტზე ბინადრობდნენ თანამედროვე ადამიანების უშორესი წინაპრები. პრეისტორია მოიცავს ქვისა და ლითონის ხანის პერიოდებს. ქვის ხანა თავის მხრივ სამ ნაწილად იყოფა: პალეოლითი მეზოლითი ნეოლითი ლითონის ხანა ასევე, თავის მხრივ სამ პერიოდად იყოფა: ენეოლითი ბრინჯაოს ხანა რკინის ხანა ქვის ხანა ბრინჯაოს ხანა თრიალეთის პეტროგლიფები დაარქივებული 2021-04-16 საიტზე Wayback Machine. ძველი ქვის ხანა საქართველოში პირველყოფილი ადამიანები უცხო სიტყვათა ლექსიკონი პრეისტორიული ეპოქა პრეისტორია 1. პრეისტორია 2.
ალარიხი

საკუთარი სახელი ალარიხი შეიძლება აღნიშნავდეს: ალარიხ I — ვესტგოთების პირველი მეფე (382-410 წწ.) ალარიხ II — ვესტგოთების მეფე (484-507 წწ.)
ლუბნა ტაჰტამუნი

ლუბნა ჰამიდ ტავფიკ ტაჰტამუნი (არაბ. لبنى تهتموني; დ. 24 იანვარი 1976, იორდანია) — იორდანიელი ბიოლოგი, რომელიც ცნობილია თავისი საქმიანობით განვითარებად ბიოლოგიასა და კიბოს კვლევის სფეროში. იორდანიის ქალაქ ზარქაში მდებარე ჰაშიმიდების უნივერსიტეტის ბიოლოგიისა და ბიოტექნოლოგიის დეპარტამენტის ხელმძღვანელია. თავისი საქმიანობით მოიგო მრავალი ჯილდო ძუძუს კიბოსთან ბრძოლაში და ცნობილია, როგორც უფლებადამცველი, რომელიც საშუალებას აძლევს ახალგაზრდა ქალებს არაბულ სამყაროში აირჩიონ კარიერა მეცნიერებაში. 2016 წელს BBC-მ იგი 100 ქალთა სიაში შეიყვანა. ტაჰტამუნი ექვს შვილიანი ოჯახის მესამე ბავშვია და გაიზარდა იორდანიის ჩრდილოეთით მდებარე ქალაქ ირბიდში, რომელიც ცნობილია თავისი კარგად განათლებული მოსახლეობით. სწავლობდა იორდანიის უნივერსიტეტში, სადაც 1997 წელს ბაკალავრის და 2000 წელს მაგისტრის წოდება მიიღო. ტესტში მაღალი ქულის მიღების გამო, ჩაირიცხა და სწავლა განაგრძო ბიოლოგიის პროგრამაზე. მაგისტრის წოდებისთვის, იგი მუშაობდა სპეციალიზებული რეპროდუქციული ბიოლოგიის განვითარებაზე, ქვეშ ჰამიდ ალ-ჰაჯის მეთვალყურეობის ქვეშ. თავისი სადოქტორო წოდება მიიღო აშშ-ში, კოლორადოს სახელმწიფო უნივერსიტეტში, რომელიც 2005 წელს დაამთავრა, სადაც მუშაობდა ემბრიონის მიგრაციასა და მეტასტაზურ უჯრედებზე, ჯეიმზ ბამბურგის ხელმძღვანელობით. თავისი წარმატებასა და აშშ-ში სწავლისთვის მადლობა გადაუხადა თავის ოჯახს, რომელიც მას მისი სამეცნიერო კარიერაში მხარი დაუჭირა. 2013 წლის კოლორადოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის წარჩინებული საერთაშორისო კურსდამთავრებული. საბუნებისმეტყველო მეცნიერებათა კოლეჯის ზაფხულის საერთაშორისო სტიფენდიის პრემია, 2012. ლორეალ-იუნესკოს პან-არაბული რეგიონალური სტიპენდია ქალთა მეცნიერებაში, 2011. 2011 წლის ქალთა ორგანიზაცია ქალები მეცნიერებაში განვითარებადი მსოფლიოსთვის (OWSD) ჯილდო არაბული რეიონის ახალგაზრდა ქალი მაცნიერები ბიოლოგიაში. მეფე ჰუსეინის ბიოტექნოლოგიისა და კიბოს ინსტიტუტის (KHIBC) პრიზი, 2009. პირველი ადგილი სტუდენტური სამეცნიერო კვლევითი კონკურსში, მეფე აბდალაჰის ფონდი განვითარებისთვის, ჰაშიმიდების უნივერსიტეტი, 2008. ლუბნა ტაჰტამუნის ვიდეო მხატვრული ფილმიდან BBC-ის 100 ქალი ↑ Wilkie, Dana. (November 2016) Women Making Their Marks. ციტირების თარიღი: 8 December 2016 ↑ Lubna H. T. Tahtamouni. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 1 დეკემბერი 2017. ციტირების თარიღი: 8 December 2016 ↑ 3.0 3.1 Al Harithi, Amal (3 May 2015). „Dr. Lubna Tahtamouni, One of The Top 10 Scientists In The World“. Arab Woman Platform. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 20 დეკემბერი 2016. ციტირების თარიღი: 8 December 2016. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-12-01. ციტირების თარიღი: 2017-07-12.
ციმბირული გარეთხა

ციმბირული გარეთხა (ლათ. Capra sibirica) — წყვილჩლიქოსანი ძუძუმწოვარი თხის გვარისა. მისი სხეულის სიგრძეა 130-165 სმ, მასა 100-130 კგ. აქვს ძალზე დიდი და მასიური რქები (ვაცის რქების სიგრძე 130 სმ-მდეა, ნეზვისა 40 სმ-მდე). შეფერილია მონაცრისფრო-მურად. ზურგის გასწვრივ გასდევს მურა ზოლი. გავრცელებულია სამხრეთ ციმბირის შუა და ცენტრალური აზიის მთებში. მაკეობის ხანგრძლივობაა 170-180 დღე-ღამე. შობს ერთ, იშვიათად 2 თიკანს. ბუნებაში ცოცხლობს 15-17 წელი, რაოდენობის მკვეთრი შემცირების გამო ციმბირულ გარეთხაზე ნადირობა მრავალ ადგილას აკრძალულია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 219.
ოსტრობრამსკის ღვთისმშობლის ხატის ტაძარი

ოსტრობრამსკის ღვთისმშობლის ხატის ტაძარი (რუს. Храм Иконы Пресвятой Богородицы «Остробрамская») — მართლმადიდებლური ეკლესია ხუტორ სტაროზოლოტოვსკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ვოლგოდონის ეპარქიას. ეკლესიის მისამართი: რუსეთის ფედერაცია, როსტოვის ოლქი, კონსტანტინოვსკის რაიონი, ხუტორი სტაროზოლოტოვსკი. სტანიცა ზოლოტოვსკში პირველი ცნობები მოქმედი ტაძრის შესახებ მიეკუთვნება 1763 წელს. ამ პერიოდში ძველი ეკლესიის ადგილზე ააშენეს და აკურთხეს ახალი ხის ეკლესია მიქაელ მთავარანგელოზის სახელზე. 1817 წელს აუცილებელი გახდა ახალი ეკლესიის აგება, რომელიც ააშენეს კიდეც, მაგრამ დაიწვა 1884 წელს. ამავე წელს კაზაკებმა ააშენეს ახალი ერთსაკურთხევლიანი ეკლესია, კვლავ მიქაელ მთავარანგელოზის სახელზე, მაგრამ ახლა უკვე ქვის საძირკველზე. მისი უკანასკნელი მღვდელი იყო ნიკოლოზი, რომელიც დააპატიმრეს 1938 წელს, თავად ეკლესია კი დახურეს. 1941 წელს სტანიცაში მოქმედი ხის ეკლესია დაანგრიეს, რათა მდინარეზე გადასასვლელი აეშენებინათ, რომელიც შემდეგ გერმანელმა ფაშისტებმა ააფეთქეს. მომავალში საეკლესიო ცხოვრება აღორძინდა ხუტორ სტაროზოლოტოვსკში. 1990-იანი წლების ბოლოს ახალ სტანიცაში ნოვოზოლოტოვსკში, რომელიც დააარსეს მდინარე დონის მარცხენა ნაპირზე, კაზაკების ინიციატივით ძველი ეკლესიის ადგილზე დააყენეს და აკურთხეს ჯვარი. 2004 წელს ხუტორში ააგეს კარის ეკლესია ოსტრობრამსკის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე. ტაძარი აკურთხეს 2005 წლის 3 ოქტომბერს, დაადგეს გუმბათი და სამრეკლო. ფრესკები, კანკელი და ხატები მოხატეს როსტოველმა ხატმწერებმა. ეკლესიასთან ააგეს სამრევლო სახლი, სადაც იგეგმება სასულიერო-საგანმანათლებლო ცენტრის აგება. ტაძრის დღესასწაულია ძვ. სტილით 26 დეკემბერი (ახ. სტილით 8 იანვარი). Белая Калитва. Церковь Введения во храм Пресвятой Богородицы. Приходы დაარქივებული 2017-11-11 საიტზე Wayback Machine. . Волгодонская епархия. Приход храма Введения во храм Пресвятой Богородицы ↑ Остробрамская Виленская икона Божией Матери. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-09-16. ციტირების თარიღი: 2017-07-12.
ცხენი

ცხენი (ლათ. Equus) — კენტჩლიქოსანი ცხოველების გვარი ცხენისებრთა ოჯახისა. ველური ცხენი გავრცელებული იყო ევროპაში (ამჟამად ამომწყდარია), აზიასა და აფრიკაში. მოიცავს ოთხი ქვეგვარის 7 სახეობას და მათ ქვესახეობებს: 1. ნამდვილი ცხენი (გარეული ცხენი), 2. ვირი (აფრიკული ველური ვირი, ნუბიური ვირი, კანჯარი, კიანგი), 3. ზებრა (მთის ზებრა, ბარის ზებრა), 4. Dolichohippus (გრევის ზებრა). ამჟამად ცხენის გარეული სახეობების უმრავლესობა ამომწყდარია, ხოლო გადარჩენილები კანონითაა დაცული. კობალავა დ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 250.
შინაური ვირი

შინაური ვირი, ასევე ცნობილია როგორც სახედარი (ლათ. Equus africanus asinus) — კენტჩლიქოსანი ცხოველი ცხენის გვარისა. აფრიკული ველური ვირის ქვესახეობა. შინაური ვირის ჯიშის ორი ჯგუფი არსებობს: აფრიკისა და აზიის ადგილობრივი ტანმორჩილი (მ. შ. ყაზახური, შუა აზიისა და კავკასიური) და ტანადი ვირი (მ. შ. ჩინური, შანდურის ვირი); კულტურული ვირის ჯიშები, რომლებსაც ძირითადად იყენებენ, ჯორის გამოსაყვანად. ამ მხრივ მნიშვნელოვანია პუატუური (საფრანგეთი), კატალონიური (ესპანეთი) და ამერიკული ვირები. ვირს სასაპალნე და შესაბმელ პირუტყვად იყენებენ. განსაკუთრებით მთაგორიან ადგილებში და ბილიკებით სავალ გზებზე. ვირს საშუალოდ შეუძლია ზურგით 70-80 კგ-მდე ტვირთის გადატანა, საზიდრით კი — 2,5 ტ-მდე. ვირს სამუშაოდ 2 წლიდან იყენებენ. საქართველოში (კახეთში, მესხეთ-ჯავახეთში, აფხაზეთში) გავრცელებული ვირი ტანად პატარაა, სიმაღლით 95 სმ. მოვლა-კვების მიმართ ნაკლებმომთხოვნია, გამძლე და ამტანია, იშვიათად ავადდება. კობალაია დ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 418.
დონის ჩანჩქერები

დონის ჩანჩქერები (რუს. Донские водопады) ან ვოლჩენის ჩანჩქერები (რუს. Волченские водопады) — წყლის ობიექტი, ჩანჩქერი, რომელიც მდებარეობს დასახლება უგლეროდოვსკის მახლობლად, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. დონის ჩანჩქერებში შემავალ ერთ-ერთ ჩანჩქერს ეწოდება „კოსი“, ხოლო მეორე მათგანს „ორი ცრემლი“. ჩანჩქერები მდებარეობს უკრაინის საზღვართან ახლოს ზამჩალოვის ყოფილი კარიერის ტერიტორიაზე, ვოლჩენის სასოფლო დასახლებაში. როსტოვის ოლქის ტერიტორიაზე დასახლება უგლეროდოვსკის მახლობლად, ვოლჩენის სასოფლო დასახლებაში, მდებარეობს დონის რამდენიმე ჩანჩქერი. ყველა მათგანი მდებარეობს უკრაინის საზღვართან მდებარე ზამჩალოვის ყოფილი კარიერის ტერიტორიაზე. ჩანჩქერი კოსი“ მდებარეობს კანიონის აღმოსავლეთ ნაწილში, მის საპირისპირო მხარეს კი მდებარეობს ჩანჩქერი სახელად „ორი ცრემლი“, რომლის სიმაღლეც შეადგენს 10 მეტრს. წყალი ერთ-ერთი წყაროდან საკმაოდ შეუფერხებლად მოედინება, მეორე კი სხვა სათავიდან მოედინება და გადაივლის ქვებზე, რომელზეც წყლის დინებამ დროთა განმავლობაში თავისი კვალი დატოვა. როსტოვის ოლქის ვოლჩენის სასოფლო დასახლების ადმინისტრაციის უფროსმა, გააჟღერა სურვილი, რომ დროთა განმავლობაში სასურველი იქნებოდა დონის (იგივე ვოლჩენის) ჩანჩქერებს მიეღოთ ბუნების ძეგლის სტატუსი და აღნიშნული ადგილი გამხდარიყო როსტოვის ოლქის ტურისტული მარშრუტის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი შემადგენელი ნაწილი. 2017 წლის მონაცემებით აღნიშნულ ადგილზე სპეციალური ექსკურსიები ტურისტებისათვის ჯერ კიდევ არ მიმდინარეობს. ↑ 1.0 1.1 1.2 Что посмотреть на Дону? Семь чудес области ↑ 2.0 2.1 Каменский район. Официальный сайт муниципального образования. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-05-20. ციტირების თარიღი: 2017-07-13.
აგუა-ნოვა

აგუა-ნოვა (პორტ. Água Nova) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 270 მეტრზე. მიეკუთვნება ოესტე-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერა-დი-სან-მიგელის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 980 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 58.8 კმ²-ზე. ფართობი 50 684 კმ²-ია. რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
კორონელ-ჟუან-პესოა

კორონელ-ჟუან-პესოა (პორტ. Coronel João Pessoa) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 457 მეტრზე. მიეკუთვნება ოესტე-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერა-დი-სან-მიგელის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 772 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 40.74 კმ²-ზე. ფართობი 117 139 კმ²-ია. რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა