laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ღამე მოტიტვლებულ მთაზე (მუსორგსკი)

ღამე მოტიტვლებულ მთაზე (რუს. Ночь на лысой горе) არის მოდესტ მუსორგსკის ადრინდელი ნაწარმოები, რომლის ჩანაფიქრი დაიბადა 1860 წ., როდესაც კომპოზიტორი მუშაობდა მუსიკაზე მეგდენის დრამისათვის „კუდიანი“. შვიდი წლის შემდგომ მან ეს მუსიკა გადააკეთა 4 ეპიზოდისგან შემდგარ სიმფონიურ სურათად „ივანეს ღამე მოტიტვლებულ მთაზე“ 1. კუდიანთა თავშეყრა, მითქმა-მოთქმებითა და ჭორებით 2. ტარტაროზის მატარებელი 3. უწმინდური ტარტაროზის სადიდებელი 4. შაბაში. ნაწარმოების უკანასკნელი რედაქცია - ფანტაზია „ღამე მოტიტვლებულ მთაზე“ - ეკუთვნის კომპოზიტორ ნ. რიმსკი-კორსაკოვს, რომელმაც ავტორის გარდაცვალებიდან 5 წლის შემდეგ (1886) მთლიანად თავიდან გააორკესტრა მუსორგსკის თხზულებიდან შერჩეული საუკეთესო მუსიკალური ეპიზოდები. სწორედ ამ სახით შესრულდა ნაწარმოები პირველად 1886 წლის 15 ოქტომბერს ქ. პეტერბურგში, ნ. რიმსკი-კორსაკოვის დირიჟორობით, და ამ სახით დამკვიდრდა სიმფონიურ ლიტერატურაში.
ეგვიპტის მუჰაფაზები

ეგვიპტის ტერიტორია იყოფა 29 მუჰაფაზად და ერთ თვითმართველ ქალაქად. მუჰაფაზები აგრეთვე იყოფიან პროვინციებად. 2008 წლის აპრილიდან ეგვიპტეს შეემატა ორი ახალი მუჰაფაზა ჰელუანი და 6 ოქტომბერი. ყველა მუჰაფაზას გააჩნია საკუთარი ადმინისტრაციული ცენტრი და მარკაზი. მუჰაფაზები ასევე იყოფა მარკაზად. მატრუჰი ალექსანდრია ბეჰეირა ქაფრ ელ-შაიხი დაკაჰლია დუმიატი გარბია შარკია მონუფია კალიუბია კაირო გიზა პორტ საიდი ისმაილია სუეცი ჩრდილოეთი სინაი სამხრეთი სინაი ჰელუანი ელ-ფაიუმი ოქტომბრის 6 ბანი სუაფი ელ-მინია ასიუტი სუჰაგი კენა ლუქსორი ♦ ასუანი წითელი ზღვა ახალი ველი ეგვიპტის ქალაქების სია Census 2006 area and population data
ლობელის შხამა

ლობელის შხამა (ლათ. Veratrum lobelianum) — მრავალწლოვანი ერთლებნიანი ბალახოვანი მცენარე შროშანასებრთა ოჯახისა. ღერო სქელია, მრავალფოთლიანი. ზედა ნაწილში შებუსვილი. აღწევს 1-1,5 მ სიმაღლეს. ფოთლები ძარღვების გასწვრივ ნაკეცებიანია და ქვედა მხრიდან შებუსვილი. ქვედა ფოთლები უფრო დიდი ზომისაა, მოყვანილობით ფართო-ელიფსური და ბოლოწაწვეტილი, ზედა ლანცეტაა და გრძლად წაწვეტილი; ფოთლები ღერომხვევია, მჯდომარე. თანაყვავილები ფართოკვერცხისებრია, ყვავილის ყუნწზე ბევრად გრძელი. ყვავილსაფარი გვირგვინისებრია, მომწვანო-ყვითელი, გადაშლილი, თითოეული მისი ფოთოლი ელიფსურია, ძირისკენ ფრჩხილად გადასული, გამჭვირვალე ფოჩით შემოვლებული. მტვრიანები ყვავილსაფარის ფუძეზეა მიმაგრებული. ნაყოფი 3-ბუდიანი მოგრძო კოლოფია, რომელიც ბუდეებად ძირამდე იხსნება. თესლი მოყვითალოა, ბრტყელი და ფრთიანი. ფესურა მოკლეა, სქელი. ლობელის შხამა იზრდება სუბალპურ სარტყელში, ადის ალპურ ზონაშიც ზღვის დონიდან 2500 მ–მდე. იშვიათად გვხვდება ტყის სარტყელში. ის მაღალი მთის საძოვრებზე მეტად გავრცელებული და აბეზარა სარეველაა. მისი ყველა ნაწილი შხამიანია. ხშირია მთელ საქართველოში — ყაზბეგის, ბორჯომ-ბაკურიანის, ბახმაროს, დუშეთის და სხვა მიდამოებში. გარდა ამისა, გავრცელებულია იმიერკავკასიაში, დასავლეთ და აღმოსავლეთ ციმბირში, შუა აზიაში, შორეულ აღმოსავლეთში, ხმელთაშუა ზღვის მხარეში. ლობელის შხამა — Veratrum lobelianum დაარქივებული 2014-11-11 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
მწარე აბზინდა

მწარე აბზინდა (ლათ. Artemisia absinthium) — ბალახოვანი მცენარე, მიეკუთვნება რთულყვავილოვანთა ოჯახს (ლათ. Asteraceae (Compositae)). იგი მრავალწლოვანი 2 მ–მდე სიმაღლის მცენარეა, ნაცრისფერ–ქეჩისებრი შებუსვით, ქვედა ფოთლები გრძელყუნწიანია, ფირფიტა ფართო კვერცხისებრი ფორმის, ორმაგ–სამმაგად ფრთისებრგანკვეთილი ლანცეტა ფორმის სეგმენტებად. ზედა ფოთლები მჯდომარეა. კალათები პატარა ზომისაა, ნახევრადსფეროსებრი, შეკრებილია გრძელ საგველასებრ ყვავილედებად და ცალმხრივ მტევნებადაა დაკიდებული მოკლე საყვავილე ღერძზე. საბურველის გარეთა ფოთოლაკები ხაზური ფორმისაა, შიგნითა – ელიფსური ან უკუკვერცხისებური. ყველა მათგანი შებუსვილი და ფართო თეთრი სიფრიფანა არშიითაა შემოვლებული. ყვავილსაფარი მოფენილია ბეწვებით, ყვავილები კი შიშველია, მცენარე ყვავილობს VII-X. მწარე აბზინდა იზრდება რუდერალურ ადგილებში, რიყეზე, გზის პირებზე, დასახლებულ ადგილებში: თუშ–ფშავ–ხევსურეთში, ჯავახეთში, თრიალეთში, მესხეთში, აფხაზეთში, სვანეთში, სამეგრელოში, თითქმის მთელ საქართველოში, მეზობელ აზერბაიჯანში და სომხეთში. გამოიყენება მედიცინაში. მწარე აბზინდას ბალახი ოფიცინალური არომატული–მწარე საშუალებაა, რომელიც რეფლექტორულად აღაგზნებს მადას, ხელს უწყობს საჭმლის მონელებას. გამოიყენება აგრეთვე ნაღვლისდამდენად. პანკრეასის, ღვიძლისა და ნაღვლის ბუშტის პათოლიგიისას. შედის კუჭ–ნაწლავის ტრაქტის ფუნქციის გამაუმჯობესებელ წვეთებში, მადისმომგვრელ, მეტეორიზმის საწინააღმდეგო და ნაღვლისდამდენ ნაკრებებში. ამზადებენ მწარე ნაყენს, სითხოვან ექსტრაქტს, გამონაცემს. შედის დიდი ბრიტანეთის ფარმაკოპეაში, იყენებენ მრავალი ქვეყნის ტრადიციულ მედიცინაში და ჰომეოპათიაში. რაც შეეხება მამულას, ის გამოიყენება იგივე დანიშნულებით, ასევე შედის მ. ზდრენკოს მიქსტურაში და ჰომეოპათიური სამკურნალო საშუალებების ნომეკლატურაში. ლინა ერისთავი. „ფარმაკოგნოზია“. თბ., 2005 ლალი დათეშიძე . საქართველოში სამედიცინო მცენარეთა წარმოების ინფრასტრუქტურის განვითარების საკითხები. „მეცნიერება: თბილისი. 2000 წელი. დათეშიძე ლალი, შენგელია არჩილ, შენგელია ვასილ; „ქართული სამედიცინო ენციკლოპედია“. მეორე დეპო — გამოცემა. ჟურნალი „ექსპერიმენტული და კლინიკური მედიცინა“. N: 28. 2006. დათეშიძე ლალი, შენგელია არჩილ, შენგელია ვასილ. „ქართული სამედიცინო ენციკლოპედია“. თბილისი, 2005. „ტექინფორმის“ დეპონენტი N: 1247. ლალი დათეშიძე, არჩილ შენგელია. სტატია ჟურნალში „მცენარეთა მეცნიერებები“, 2009 წელი. ხიდაშელი შ., პაპუნიძე ვ., საქართველოს ტყის სამკურნალო მცენარეები. ბათუმი, 1980 წელი. შენგელია ზურაბ.სამკურნალო მცენარეთა კულტურა საქართველოში - თბილისი, „საბჭოთა საქართველო“, 1983 წელი. საქართველოს ფლორა. I — XI ტომი. თბილისი, 1971-1987 წლები. Lali Dateshidze and co — authors. WHO Global Atlas of Traditional, Complementary and Alternative Medicine. World Health Organization, Centre for Health Development, Kobe, Japan. მხარდაჭერა: ბრიტანეთის საბჭოები, ოქსფორდის უნივერსიტეტის მცენარეთა მეცნიერების დეპარტამენტი.
Hyoscyamus nuger

Hyoscyamus niger — ძაღლყურძენასებრთა ლენცოფას ოჯახის ორწლოვანი 30-80 სმ სიმაღლის მცენარეა. ღერო სწორმდგომია, დატოტვილი, მოფენილია ჯირკვლოვანი ბეწვებით. ზედა ფოთლები ღერომხვევია, ქვედა - ყუნწიანი და ფესვთანურ როზეტს ქმნის, ფრთისებრ ამოკვეთილ ნაკვთიანია; ჯამი ზარისებრი, 5-კბილიანი, ყვავილობისას 20-22 მმ სიგრძის, ნაყოფიანობისას დიდდება, მაგრდება და ქოთნის ფორმას იღებს - შუა ნაწილის ზემოთ შევიწროებულია. ყვავილები იღლიური, გრძელ ხვეულებად შეკრებილი და დიდი ზომის თანაფოთლები აქვს. გვირგვინი ფართო ძაბრისებრი, ღია ყვითელი, ბადისებრი დაძარღვიღ, 20-30 მმ სიგრძის, ოდნავ ზიგომორფულია. მტვრიანა 5, სამტვრეები წაგრძელებულია, ქვედა მხარეზე სიგრძით იხსნება. ნაყოფი კოლოფია, მოთავსებულია ჯამის ქვედა ნაწილში, ძირში გაფართოებულია, ისხნენა ხუფით. თესლი მრავალია, ყვითელი, ფიჭისებრი ზედაპირით. ფესვი ღერძულია. მცენარე ყვავილობს VI-VII. მთელი მცენარე შხამიანია. ლენცოფა იზრდება რუდერალურ ადგილებზე, მინდვრებში, გზის პირებზე, ბოსტნებსა და ბაღებში - აფხაზეთში, იმერეთში, ქართლში, გარე კახეთში, მთიულეთში. საერთო გავრცელება - ევროპა, ცენტრ., შუა და აღმ. აზია, აფრიკა და ჩრდ. ამერიკა. ნაზარდებს არ ქმნის, იზრდება სპორადულად, სარეველა მცენარეა. ნედლეული. მთლიანი ან ნაწილობრივ დაწვრილმანებული ფოთლები მოგრძო-კვერცხისებრია, ფრთისებრდანაკვთული ან მთლიანი, არათანაბრად დაკბილული კიდეებით. ფესვტანური ფოთლები გრძელყუნწიანია, ორივე მხრიდან ხშირი, გრძელი, რბილი ბუსუსებით დაფარული, ღეროსეული - უყუნწო, ნაკლებ შებუსვილი. ბეწვებით ძირითადად ფოთლის კიდეებსა და ძარღვების არეშია. ფოთლების სიგრძეა 5-20 სმ, სიგანე 3-10სმ. ძირითადი ძარღვი მოთეთროა, ფუძისკენ გაფართოებული. ნედლეული ნაცრისფერ-მწვანეა, სუნი სუსტი, თავისებური, გემოს არ უსინჯავენ! ფოთლებს აგროვებენ მთელი ზაფხული - ყვავილობის პერიოდში. მათ ხელით კრეფენ ან აჭრიან. აშრობენ დაუყოვნებლივ, თხელ ფენად გაშლილს სხვენზე, ჰაერზე ან საშრობ კარადაშ ი 40-600C-ზე. ნელ შრობა იწვევს ფოთლების გაშავებას და გაფუჭებას. ლინა ერისთავი. "ფარმაკოგნოზია". თბ., 2005 შენგელია ზურაბ. სამკურნალო მცენარეთა კულტურა საქართველოში - თბ.: საბჭ. საქართველო, 1983 საქართველოს ფლორა. I - XI ტომი. თბილისი. 1971 - 1987 წ.
ეგვიპტის დროშა

ეგვიპტის დროშა – ეგვიპტის ერთ–ერთი სახელმწიფო სიმბოლო (გერბთან და ჰიმნთან ერთად), მოქმედებს 1984 წლის 4 ოქტომბრიდან.იგი შეიცავს ეგვიპტის ნაციონალურ ემბლემას - სალადინის არწივს, რომელიც მოთავსებულია ცენტრალურ თეთრ ზოლში. დროშა ასევე შეიცავს წითელ (დროშის ზემოთა ნაწილი) და შავ (დროშის ქვემოთა ნაწილი) ზოლებს. წითელი ფერი გაიგივებულია რევოლუციამდელ პერიოდთან, რომელმაც არმიის ოფიცრების ნაწილი მოიყვანა ქვეყნის სათავეში მეფე მეფე ფაროკის დამხობის შემდგომ. ეს იყო დრო, როდესაც ეგვიპტე იბრძოდა ბრიტანული მმართველობის წინააღმდეგ. თეთრი ფერი გამოსახავს 1952 წლის რევოლუციას, რომელმაც სისხლისღვრის გარეშე მოუღო ბოლო მონარქიას. შავი ფერი კი აღნიშნავს ეგვიპტელი ხალხის განთავისუფლებას მონარქიისა და ბრიტანული კოლონიალიზმიგან. ეს ფერები ასევე გვხვდება იემენის, სირიის და ერაყის დროშებზე. მათ შორის ეგვიფტის დროშა განსხვავდება მხოლოდ ცენტრალური ემბლემით. ეგვიპტის ნაციონალური დროშა აღმართულია ყველა სამთავრობო შენობაზე პარასკევობით, ოფიციალურ დასვენების დღეებში, ხალხის შეკრების ინაუგურაციის დროს და იმ შემთხვევებში, როდესაც მინისტრი ბრძანებს დროშის აღმართვას. დროშა ასევე აღმართულია საზღვრებზე, საკონსულოებსა და საელჩოებში ქვეყნის გარეთ, ასევე პრეზიდენტის ვიზიტის დროს მასპინძელ ქვეყანაში. იმისთვის რომ აღენიშნა დამოუკიდებლობა თურქული მმართველობიდან მუჰამედ ალიმ შემოიღო ახალი დროშა, რომელიც ძალზედ წააგავდა დროშას თურქების მმართველობის დროს, ერთადერთი განსხვავება იყო ის, რომ მუჰამედ ალიმ დროშაზე ერთის მაგივრად სამი ნახევარმთვარე და სამი ვარსკვლავი გამოსახა, რას აღნიშნავდა მისი არმიის გამარჯვებას 3 კონტინენტზე (აფრიკა, აზია და ევროპა). ურაბის რევოლუციის შემდეგ 1882 წელს, ბრიტანელმა სამხედროებმა დაიპყრეს ეგვიპტე. ამან გამოიწვია 1919 წლის რევოლუცია, რომლის დროსაც ფრიალებდა როგორც წითელი მუჰამედ ალის დროშა, ასევე მწვანე დროშა, რომელზეც გამოსახული იყო ჯვარი (იმის საჩვენებლად რომ ქრისტიანებიც და მუსლიმებიც წინააღმდეგნი იყვნენ ბრიტანული მმართველობისა). მას შემდეგ რაც 1922 წელს ბრიტანელებმა ფორმალობისთვის აღიარეს ეგვიპტის დამოუკიდებლობა, 1923 წელს ეგვიპტელებმა შემოიღეს დროშა, რომელზეც გამოსახული იყო თეთრი ნახევარმთვარე და სამი თეთრი ვარსკვლავი მწვანე ფონზე. თეთრი ვარსკვლავები აღნიშნავდნენ ქვეყანაში მცხოვრებ სამი რელიგიის მიმდევრებს: მუსლიმებს, ქრისტიანებს და იუდაველბს. თავიდან 1952 წლის რევოლუციის შემდეგ რესპუბლიკა ინარჩუნებდა ძველ მწვანე დროშას ნახევარმთვარითა და სამი ვარსკვლავით, ხოლო შემდეგ იგი შეიცვალა წითელ-თეთრ-შავი ჰორიზონტალურზოლიან დროშით, რომელზეც გამოსახული იყო სალადინის არწივი, რომლის ფარზეც გამოსახული იყო თეთრი ნახევარმთვარე და სამი ვარკვლავი მწვანე ფონზე. 1958 წელს სირიისა და ეგვიპტის გაერთიანების შემდეგ გაერთიანებულ არაბთა რესპუბლიკაში. დროშაზე კი მხოლოდ არწივი შეცვალეს ორი ვარსკვალვით. მიუხედავად ამ წარმონაქმნის დაშლისა 1961 წელს, ეგვიპტე ამ დროშას იყენებდა 1972 წლის პირველ იანვრამდე. 1972 წელს, როდესაც ეგვიპტე შეუერთდა არაბული რესპუბლიკების ფედერაციას, კანონის თანახმად შეიცვალა დროშაც. ვარსკვლავები შეცვლილი იქნა ოქროს შევარდნით, რომელსაც ბრჭყალებში ეპყრა ლენტი, რომელზეც ეწერა არაბული სახელი რესპუბლიკისა. 1984 წელს ოქროს შევარდენი კვლავ სალადინის არწივით შეიცვალა, ამასთან ერთად დროშაზე მკვეთრად გააღიავეს წითელი ფერი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ეგვიპტის დროშა ეგვიპტის გერბი
გრიგოლ ღვთისმეტყველი

წმინდა გრიგოლი ღვთისმეტყველი, გრიგოლ ნაზიანზელი (უმცროსი) (ბერძ. Γρηγόριος ὁ Ναζιανζηνός, Grēgorios ho Nazianzēnos; დ. დაახლ. 330, არიანზი, ნაზიანზის მახლობლად, კაპადოკია, — გ. დაახლ. 390, იქვე) — ბერძენი საეკლესიო მოღვაწე და მოაზროვნე, ბერძნული პატრისტიკის ერთ-ერთი ცნობილი წარმომადგენელი ბასილი დიდსა და გრიგოლ ნოსელთან („კაპადოკიელი მამები“) ერთად. მამამისი, სახელად ასევე გრიგოლი კაპადოკიის ქალაქ ნაზიანზის ეპისკოპოსი იყო. მღვდლად აკურთხეს 362 წელს. ბასილ დიდთან ერთად ებრძოდა არიანელობას. 372 წელს დაადგინეს სასიმას ეპისკოპოსად, თუმცა გრიგოლმა უარი განაცხადა და ნაზიანში განმარტოვდა. ცნობილი იყო წმინდა სამების დოქტრინის და ნიკეის კრების მოძღვრების დაცვით. 380 წელს არჩეული იყო კონსტანტინეპოლის პატრიარქად, თუმცა ეპისკოპოსთა ერთი ნაწილის წინააღმდეგობის გამო დატოვა ტახტი და კაპადოკიაში დაბრუნდა. გარდაიცვალა იქვე, დაახლოებით 390 წელს (მოიხსენიება 25 იანვარს). გრიგოლ ნაზიანზელი ძალზე პოპულარული იყო ძველ ქართულ მწერლობაში. მის თხზულებებს თარგმნიდნენ ცნობილი მოღვაწეები: გრიგოლ ოშკელი, ექვთიმე მთაწმიდელი, დავით ტბელი, ეფრემ მცირე და იოანე პეტრიწი. გრიგოლ ნაზიანზელი დიდად აფასებდა მეგობრობას ადამიანთა შორის; იცავდა ფილოსოფიისა და რწმენის ურთიერთსაჭიროებას; მისთვის მთავარი იყო ზნეობრივი მოქმედება და საქმის უპირატესობა გააზრების, ანუ „სიტყვით ქმნის“ მიმართ. როგორც ბიზანტიაში, ისე საქართველოში „კაპადოკიელთა რენესანსი“ წინ უძღოდა „პროკლეს რენესანსს“. ბააკაშვილი ვ., გრიგოლ ნაზიანზელის თხზულებათა ქართული თარგმანების შესახებ, კრ.: ძველი ქართული მწერლობისა და რუსთველოლოგიის საკითხები, [ტ.] 4, თბ., 1973; გრიგოლ ნაზიანზელის თხზულებათა შემცველ ქართულ ხელნაწერთა აღწერილობა, თ. ბრეგაძის გამოც., თბ., 1988; თევზაძე გ., შუა საუკუნეების ფილოსოფიის ისტორია, თბ., 1990; კეკელიძე კ., ძველი ქართული ლიტერატურის ისტორია, ტ. 1, თბ., 1980; ყაუხჩიშვილი ს., ბერძნული ლიტერატურის ისტორია, ტ. 3 – ბიზანტიური პერიოდის ლიტერატურა, გამოც. მე-2, თბ., 1973; ძველი ქართული ლიტერატურის ქრესტომათია, შემდგ. სოლ. ყუბანეიშვილი, [ტ.] 1, თბ., 1946; თევზაძე გ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. წმინდა გრიგოლი ღვთისმეტყველის ცხოვრება ბასილი დიდი იოანე ოქროპირი
კონსტანტინოპოლის პირველი საეკლესიო კრება

კონსტანტინეპოლის პირველი საეკლესიო კრება (მართლმადიდებლებისთვის — მეორე მსოფლიო საეკლესიო კრება) — მსოფლიო საეკლესიო კრება, ჩატარდა ქალაქ კონსტანტინეპოლში, 381 წელს, რომის იმპერატორის — თეოდოსის ბრძანებით. კრებას ესწრებოდა 150 ეპისკოპოსი. მათ შორის იყვნენ: გრიგოლ ღვთისმეტყველი, გრიგოლ ნოსელი, მელეტი ანტიოქიელი, ამფილოქე იკონიელი, კირილე იერუსალიმელი და სხვები. იგი გაიხსნა წმინდა მელეტი ანტიოქიელის თავმჯდომარეობით, რომლის გარდაცვალების შემდეგ კრების თავმჯდომარეობა დაევალა გრიგოლ ღვთისმეტყველს და ბოლოს კონსტანტინეპოლელ ეპისკოპოს ნექტარიოსს. კრებამ განიხილა და დაგმო მაკედონიუსის ერესი და დაამტკიცა მოციქულთა სწავლება სულიწმიდის შესახებ. ამ სწავლების მიხედვით სულიწმინდა არის ცხოველსმყოფელი ღმერთი, რომელიც მამისაგან გამოდის და მამასთან და ძესთან ერთად თაყვანისიცემების და იდიდების. სარწმუნოების სიმბოლოს, გრიგოლი ღვთისმეტყველის მითითებით წმინდა მამებმა დაამატეს ზოგიერთი გამოთქმა ძე ღმრთისაზე, მოძღვრება წმიდა სულზე („და სული წმინდა უფალი და ცხოველსმყოფელი“...), ეკლესიის ერთიანობაზე („ერთი წმინდა კათოლიკე“...), ნათლობის საიდუმლოებაზე („აღვიარებ ერთსა ნათლისღებასა“...) და მკვდრეთით აღდგომაზე („მოველი აღდგომასა“...). კრებამ შეიმუშავა და დაამტკიცა 7 კანონი, ხოლო მაკედონი და მისი თანამოაზრენი განიკვეთა. სხვა ერესთა უარყოფის მიზნით, წმიდა მამებმა დაამტკიცეს მართლმადიდებლური სარწმუნოების ნიკეის სიმბოლო. I მსოფლიო კრების მიერ მიღებულ სიმბოლოში არაფერი იყო ნათქვამი სულიწმიდის თანასწორობაზე და თანაარსებობაზე მამა ღმერთთან, რადგან მაშინ არ იყო ერესი, რომელიც სულიწმიდას გმობდა. ამიტომ წმიდა მამებმა ნიკეის სიმბოლოს დაუმატეს 8, 9, 10, 11 და 12 წევრები, სადაც გადმოცემულია სწავლება სულიწმიდაზე, ეკლესიაზე, საიდუმლოებებზე, მიცვალებულთა აღდგომაზე და მომავალ ცხოვრებაზე, ე.ი. საბოლოოდ დაამტკიცეს ნიკეა-კონსტანტინეპოლის რწმენის სიმბოლო, რომლითაც დღემდე ხელმძღვანელობს წმიდა მართლმადიდებელი ეკლესია. 381 წლის 3 სექტემბერს, აკვილეიში ამბროს მედიოლანელის თავმჯდომარეობით მიმდინარეობდა სამი მიტროპოლიტის (მილანის, აკვილეის და სირმიის ეპისკოპოსთა) კრება, არიოზელთა მოძღვრების დასაგმობად. კრებამ დაადასტურა ნიკეის კრების დადგენილებანი და განსაკუთრებით გაუსვა ხაზი ძე ღმერთის მარადიულობის, მისი ღვთაებრივი ბუნებისა და მამაღმერთთან თანატოლობის მოძღვრებას. კრების დღესასწაული იზეიმება, სხვა ხუთ მსოფლიო კრებასთან ერთად, როგორც — ექვსი მსოფლიო კრების წმიდა მამათა ხსენება. დღესასწაული გარდამავალია და იგი იდღესასწაულება 16 ივლისის უახლოეს კვირადღეს. მეორე მსოფლიო საეკლესიო კრებას ესწრებოდა იბერიის ეკლესიის წარმომადგენელი ეპისკოპოსი პანტოფილე. „წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი II, თბილისი, 2001 წ.
ნაში

ნაში (რუს. «Наши» — ჩვენები; Общероссийская общественная организация содействия развитию суверенной демократии (ОООСРСД) молодёжное движение «НАШИ» — ახალგაზრდული დემოკრატიული ანტიფაშისტური მოძრაობა „ჩვენები“) — პროკრემულური ახალგაზრდული მოძრაობა, გონგო, რუსეთში. შეიქმნა რუსეთის ფედერაციის ადმინისტრაციის დახმარებით. ფაქტობრივად, ჩვენები იყვნენ ერთადერთი ახალგაზრდული მოძრაობა, რომლის წარმომადგენლებს ვლადიმერ პუტინი რეგულარულად ხვდება . ↑ ВЛАДИМИР ПУТИН УЗНАЛ «НАШИХ». დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-05-19. ციტირების თარიღი: 2009-11-07. ↑ Владимир Путин: «Спасибо всем, и вашим, и нашим, пусть вас сопровождает удача!». დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-09-07. ციტირების თარიღი: 2009-11-07. ↑ Владимир Путин на Селигере. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-07-28. ციტირების თარიღი: 2009-11-07.
ბარალეთისწყალი

ბარალეთისწყალი, ბარალეთი, არაკვისწყალი — მდინარე ახალქალაქის მუნიციპალიტეტში, მდინარე ფარავნის მარჯვენა შენაკადი. სათავე აქვს სამსრის ქედის დასავლეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან მდებარეობს 1860 მ-ზე. სიგრძე — 30 კმ., აუზის ფართობი 469 კმ²., საშუალო წლიური ხარჯი 3,37 მ³/წმ. წყალდიდობა იცის გაზაფხულზე, წყალმცირეა ზამთარში. ძირითადად საზრდოობს მიწისქვეშა წყლებით. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 32. ↑ უკლება ნ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 355.
დეკემბერი 2009

დეკემბერი 2009 წლის მეთორმეტე თვეა. დაიწო სამშაბათს და დამთავრდა 31 დღის შემდეგ ხუთშაბათს.
მარჯანიშვილი (თბილისის მეტრო)

მარჯანიშვილი (ყოფილი მარჯანიშვილის მოედანი) — თბილისის მეტროპოლიტენის პირველი ხაზის ერთ-ერთი სადგური, რომელიც სადგურის მოედნისა და რუსთაველის სადგურებს შორის მდებარეობს. იგი 1966 წლის 11 იანვარს გაიხსნა. სამგზავრო დარბაზის ქვედა პლატფორმის არქიტექტორები იყვნენ გ. მელქაძე, თ. მიქაშავიძე, ნ. ქვარცხავა, ი. ყავლაშვილი; ვესტიბიულისა — მ. მელია. სამშენებლო სამუშაოები განახორციელა „თბილმეტრომშენმა“. ზედა ვესტიბიული ჩაშენებულია საპროექტო ინსტიტუტის „თბილქალაქპროექტის“ შენობაში. ინტერიერი სადაა, მოპირკეთებულია წითელი და რუხი მარმარილოთი; მიწისქვეშა დარბაზს უკავშირდება ესკალატორით, იგი თბილისის მეტროში უძველესია (ტიპი ЭМ-5.5). მიწისქვეშა სადგურში თეთრი კამარისა და კედლების ფონზე კონტრასტულადაა დაპროექტებული შავი პოლირებული გრანიტის იატაკი და რუხი მარმარილოთი მოპირკეთებული თაღები. მოსაცდელი დარბაზის ბოლოს, კედელზე რეჟისორ კოტე მარჯანიშვილის ბიუსტის ჰორელიეფური გამოსახულებაა მოცემული (მოქანდაკე მერაბ ბერძენიშვილი). სწორედ მის სახელს ატარებს სადგური. სადგურს შესასვლელი ერთი მხრიდან აქვს. თბილისის მეტროპოლიტენის სადგურების სია მეტროსადგური „მარჯანიშვილი“ თბილისის მეტროს ოფიციალურ საიტზე[მკვდარი ბმული]. მეტროსადგური „მარჯანიშვილი“ თბილისის ოფიციალური საიტის გზამკლვევში დაარქივებული 2007-10-21 საიტზე Wayback Machine. . ↑ 1.0 1.1 მეტროპოლიტენი // ენციკლოპედია „თბილისი“, თბ., 2002. — გვ. 668, ISBN 99928-20-32-2. ↑ თბილმეტრომშენი // ენციკლოპედია „თბილისი“, თბ., 2002. — გვ. 533, ISBN 99928-20-32-2.
ეგვიპტის გერბი

ეგვიპტის გერბი (არაბ. شعار مصر) წარმოადგენს ოქროს არწივს, რომელიც მნახველის ხელმარცხნივ იყურება. სალადინის არწივს ხელში უჭირავს წარწერა არაბულ ენაზე, რომელიც ითარგმნება როგორც „ეგვიპტის არაბული რესპუბლიკა“. არწივის მკერდზე გამოსახულია ფარი, რომელზეც დახატულია ეგვიპტის დროშა. სირიასა და ეგვიპტეს გაერთიანების დროს (1958-1961 წლები) ფარზე ასევე იყო გამოსახული 2 მწვანე ვარსკვლავი (იხ. ქვემოთ). ეგვიპტის სამეფოს გერბი, 1922-1953 წლები სირიისა და ეგვიპტის გაერთიანების დროინდელი გერბი, 1972 წლამდე გერბი 1972-1977 წლებში, არაბულ რესპუბლიკათა ფედერაციის შემადგენლობაში ეგვიპტის დროშა ეგვიპტე
ჰოსნი მუბარაქი

მოჰამედ ჰოსნი მუბარაქი, (არაბ. محمد حسني مبارك) უფრო გავრცელებული სახელი ჰოსნი მუბარაქი (არაბ. حسني مبارك; დ. 4 მაისი, 1928, კაფრ-ელ-მუსაილაჰა, ეგვიპტე — გ. 25 თებერვალი, 2020, კაირო) — ეგვიპტის არაბთა რესპუბლიკის სამხედრო, პოლიტიკური და სახელმწიფო მოღვაწე. ქვეყნის მეოთხე პრეზიდენტი 1981–2011 წლებში. თანამდებობა დაიკავა პრეზიდენტ ანვარ ალ-სადათის მკვლელობის შემდეგ. იგი ეგვიპტის ყველაზე ხანგრძლივად მმართველია მუჰამედ ალი ფაშას შემდეგ. 2011 წლის 11 თებერვალს ჰოსნი მუბარაქი, რომელიც ეგვიპტეს 30 წლის განმავლობაში მართავდა, გადადგა და ძალაუფლება არმიას გადასცა. ხელისუფლება სამხედროების ხელში გადავიდა. 2012 წლის 2 ივნისს კაიროს სასამართლოს გადაწყვეტილებით, ეგვიპტის ყოფილ პრეზიდენტ ჰოსნი მუბარაქს სამუდამო პატიმრობა შეეფარდა. იგი რეჟიმის წინააღმდეგ გამოსული დემონსტრანტების მკვლელობაშია დადანაშაულებული. გამოჩენის გამოტანის შემდეგ, როგორც ცნობილია, მუბარაქმა გადაიტანა ჯანმრთელობასთან დაკავშირებული რიგი კრიზისები. 2013 წლის 13 იანვარს ეგვიპტის საკასაციო სასამართლომ გააუქმა მუბარაქის განაჩენი და საქმის ხელმეორედ განხილვა დანიშნა. განმეორებით პროცესზე, 2015 წლის 9 მაისს, მუბარაქი და მისი ვაჟები მსჯავრდებულად იქნენ ცნობილი კორუფციის ბრალდებით და მიესაჯათ პატიმრობა. მუბარაქი პატიმრობაში მიეცა სამხედრო ჰოსპიტლში, ხოლო მისი ვაჟები 2015 წლის 12 ოქტომბერს კაიროს სასამართლომ გაათავისუფლა. 2017 წლის 2 მარტს გამართლდა საკასაციო სასამართლოს მიერ და და 24 მარტს გათავისუფლდა. გარდაიცვალა 2020 წლის 25 თებერვალს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჰოსნი მუბარაქი Egyptian Air Force - Air Marshal Hosni Mubarak დაარქივებული 2008-12-23 საიტზე Wayback Machine. European Parliament Resolution on Egypt's Human Rights Situation Egyptian government page დაარქივებული 2008-12-17 საიტზე Wayback Machine. Egypt After Mubarak დაარქივებული 2009-05-02 საიტზე Wayback Machine. ↑ ჰოსნი მუბარაქმა თანამდებობა დატოვა ახალი ამბების სააგენტო GHN ↑ ჰოსნი მუბარაქი გადადგა[მკვდარი ბმული] - საინფორმაციო სააგენტო Geonews.ge ↑ მუბარაქი გადადგა, ხელისუფლება სამხედროებს გადაეცა რადიო თავისუფლება ↑ „ჰოსნი მუბარაქს სამუდამო პატიმრობა მიუსაჯეს“. palitratv. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-04. ციტირების თარიღი: 2012-06-03. ↑ Egypt's Mubarak to get retrial დაარქივებული 20 January 2013 საიტზე Wayback Machine. . 3 News. Retrieved on 2014-01-16. ↑ „Egypt's Hosni Mubarak jailed in corruption retrial“. BBC News. 9 May 2015. ციტირების თარიღი: 9 May 2015. ↑ „Jailed sons of Egypt's deposed leader Hosni Mubarak freed“. Associated Press. 13 October 2015. ↑ „Egypt's Hosni Mubarak acquitted over 2011 protester deaths“. 3 March 2017. ↑ „Egypt's Hosni Mubarak freed after six years in detention“. BBC News (ინგლისური). 24 March 2017. ციტირების თარიღი: 24 March 2017. ↑ Egypt's former president Hosni Mubarak dies at 91. ციტირების თარიღი: 2020-02-25 ↑ „Former Egyptian president Hosni Mubarak dies“. BBC News (ინგლისური). 2020-02-25. ციტირების თარიღი: 2020-02-25.
300 არაგველი (თბილისის მეტრო)

300 არაგველი — თბილისის მეტროპოლიტენის პირველი ხაზის ერთ-ერთი სადგური, რომელიც ავლაბრისა და ისანის სადგურებს შორის მდებარეობს. იგი 1967 წლის მარტში გაიხსნა. არქიტექტორები — თ. თევზაძე (ვესტიბიული) და გ. ბათიაშვილი (ქვედა სადგური). სამშენებლო სამუშაოები განახორციელა „თბილმეტრომშენმა“. მიწისზედა ვესტიბიული რკინაბეტონის ნაგებობაა, აქვს დიდი შემინული ღიობები. ქვედა სადგურში თეთრი მარმარილოთი მოპირკეთებული პილონები გადახურულია კამარით. გვერდით კედელზე დიდი ჭედური პანოა სამასი არაგველის გმირობის თემაზე (მოქანდაკეები თ. და გ. გიგაურები). სადგურის ინტერიერი. ზვიად ავალიანის ფოტო თბილისის მეტროპოლიტენის სადგურების სია ↑ 1.0 1.1 მეტროპოლიტენი // ენციკლოპედია „თბილისი“, თბ., 2002. — გვ. 668, ISBN 99928-20-32-2. ↑ თბილმეტრომშენი // ენციკლოპედია „თბილისი“, თბ., 2002. — გვ. 533, ISBN 99928-20-32-2.
სამირ ამინი

სამირ ამინი(არაბ. سمير أمين, ფრანგ. Samir Amin; დ. 3 სექტემბერი , 1931, კაირო — გ. 12 აგვისტო, 2018 , პარიზი) — ფრანგულენოვანი ეგვიპტელი პოლიტოლოგი და ეკონომისტი, გლობალიზაციის შემსწავლელი. დაიბადა კაიროში მედიკოსების ოჯახში, მისი დედა იყო ფრანგი, ხოლო მამა ეგვიპტელი. 1963–1980 წლებში მუშაობდა გაეროს აფრიკის ეკონომიკური განვითარების და დაგეგმარების ინსტიტუტში. (ფრანგ. Institut Africain de Développement Économique et de Planification; IDEP). ლიბერალიზმის ვირუსი დაარქივებული 2016-03-05 საიტზე Wayback Machine. ს.ამინის ბიბლიოგრაფია დაარქივებული 2007-01-03 საიტზე Wayback Machine. ს.ამინის სტატიების თარგმანი რუსულ ენაზე დაარქივებული 2017-03-29 საიტზე Wayback Machine. ↑ Samir Amin — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 Foster J. B. Samir Amin at 80: An Introduction and Tribute // Monthly Review: An Independent Socialist Magazine / J. B. Foster — NYC: 2011. — Vol. 63, Iss. 5. — ISSN 0027-0520 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q60"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q305361"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q99972328"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1946330"></a> ↑ http://english.ahram.org.eg/NewsContentP/18/309519/Books/World-acclaimed-Marxist-thinker-Samir-Amin-dies.aspx ↑ Obsèques de Samir Amin // L'Humanité — RF: 2018. — ISSN 0242-6870; 2496-8617 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q142"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1137404"></a> ↑ Samir Amin at 80 // Red Pepper / H. Wainwright — 2011. — ISSN 1353-7024; 2514-4391 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5761098"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q7304715"></a>