laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
Cyberpunk 2077

Cyberpunk 2077 — მოქმედებითი როლური ვიდეო თამაში ღია სამყაროთი, რომელიც შექმნა და გამოაქვეყნა პოლონურმა კომპანია CD Projekt-მა 2020 წლის 10 დეკემბერს, Windows, PS4, Xbox One-სა და Google Stadia-ზე. 2022 წელს თამაში გამოვიდა ახალი თაობის კონსოლებზე — PlayStation 5-სა და Xbox Series X/S-ზე. სიუჟეტი ვითარდება 2077 წელს ქალაქ ნაიტ-სიტიში. თამაში პირველ პირშია შესაძლებელი, პერსონაჟი დაქირავებული ბანდიტია სახელად V, რომელსაც აქვს ჰაკერული და ახლო და შორეული ბრძოლის განხორციელების უნარები. თამაში აგებულია REDengine 4-ის ძრავაზე. მასზე მუშაობდა დაახლოებით 500 კაცი, რაც აჭარბებს სტუდიის წინა თამაშზე „The Witcher 3: Wild Hunt“ მომუშავეთა რაოდენობას. CD Projekt–მა შექმნა ახალი განყოფილება პოლონეთში, კერძოდ, ვროცლავში, ასევე თანამშრომლობდა კომპანიებთან: Digital Scapes, Nvidia, QLOC და Jali Research. თამაშის კონსულტანტად დაინიშნა სამაგიდო თამაშ „კიბერპანკის“ შემქმნელი მაიკ პონდსმითი, ხოლო მსახიობი კიანუ რივზი, ერთ-ერთ მთავარ როლს ასახიერებს. თამაშის ერთ-ერთი მთავარი ხელმძღვანელია მარჩინ პრზიბილოვიჩი, რომელსაც ასევე დიდი წვლილი მიუძღვის თამაშის მხატვრული ნაწილის შექმნაში. თამაშს წილად ხვდა დადებითი შეფასებები ვიდეო თამაშების კრიტიკოსებისაგან. მათ შეაქეს სიუჟეტის ხარისხი, მეორეხარისხოვანი ქვესტების სიღრმე და მასშტაბურობა, ატმოსფერო, ვიზუალი და ა.შ. თუმცა გააკრიტიკეს მასში არსებული უამრავი ბაგის გამო. საერთო განხილვების საიტ Metacritic-ზე PC ვერსია ფლობს 86/100, PS4 — 56/100, XONE — 61/100. ოფიციალური საიტი Steam — „Cyberpunk 2077“ Steam-ზე (ინგლისური) ↑ Cyberpunk 2077 for PC Reviews. CBS Interactive. ↑ Cyberpunk 2077 for PlayStation 4 Reviews. CBS Interactive. ↑ Cyberpunk 2077 for Xbox One Reviews. CBS Interactive. ↑ Reiner, Andrew. (7 December 2020) Cyberpunk 2077 Review – A Wild Time In Night City. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 7 დეკემბერი 2020. ციტირების თარიღი: 10 December 2020 ↑ Plagge, Kallie. (7 December 2020) Cyberpunk 2077 Review. ციტირების თარიღი: 10 December 2020 ↑ Loveridge, Sam. (7 December 2020) Cyberpunk 2077 review: "What it lacks in length, it makes up for with depth and soul". ციტირების თარიღი: 10 December 2020 ↑ Marks, Tom. (7 December 2020) Cyberpunk 2077 Review. ციტირების თარიღი: 10 December 2020 ↑ Cyberpunk 2077 for Xbox One and PlayStation 4 Review. ციტირების თარიღი: 15 December 2020 ↑ Scott-Jones, Richard. (7 December 2020) Cyberpunk 2077 review – groundbreaking, but not like you think. ციტირების თარიღი: 10 December 2020 ↑ Davenport, James. (7 December 2020) Cyberpunk 2077 review. ციტირების თარიღი: 10 December 2020 ↑ Billcliffe, James. (7 December 2020) Cyberpunk 2077 Review: Complicated, Deep, Perception, Reality. ციტირების თარიღი: 10 December 2020
სოსო ჯიბლაძე

სოსო (თეიმურაზ) ჯიბლაძე (დ. 8 თებერვალი, 1947 — გ. 20 ივლისი, 1998) — ქართველი გეოგრაფი, ინჟინერი და პედაგოგი. გეოგრაფიულ მეცნიერებათა კანდიდატი (1985), დოცენტი (1992). სოსო ჯიბლაძემ დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი მეტეოროლოგიის სპეციალობით 1968 წელს. მუშაობა დაიწყო თბილისის ამინდის ბიუროს ოპერატიულ ჯგუფში ინჟინერ-სინოპტიკოსად; 1970 წლიდან მუშაობდა თბილისის ავიამეტეოსადგურში ინჟინერ-სინოპტიკოსად; 1972 წლიდან — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მარტყოფის ფიზიკურ-გეოგრაფიულ სტაციონარში ინჟინრის თანამდებობაზე. სოსო ჯიბლაძე 1985 წელს გადაიყვანეს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აეროკოსმოსური მეთოდებით გარემოს მდგომარეობათა შემსწავლელ სამეცნიერო-კვლევით ლაბორატორიაში უმცროსი, 1988 წლიდან უფროსი მეცნიერ-თანამშრომლის თანამდებობაზე; 1995–96 წლებში შეთავსებით მუშაობდა თბილისის სულხან-საბა ორბელიანის სახელობის სახელმწიფო პედაგოგიური უნივერსიტეტის გეოგრაფიის კათედრაზე; 1996 წლიდან — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სოხუმის ფილიალის გეოგრაფიის კათედრაზე დოცენტის თანამდებობაზე. საკანდიდატო დისერტაცია დაიცვა 1985 წელს თემაზე: „ბუნებრივ-ტერიტორიულ კომპლექსებში მზის ენერგიის ტრანსფორმაციის საკითხები“. მონაწილეობდა ევრაზიის მთიანი რეგიონების შემსწავლელ სამეცნიერო-საველე ექსპედიციებში; 1988–89 წლებში ექსპედიციის ხელმძღვანელია რაჭის, ქვემო ქართლის, ჯავახეთის, ზემო იმერეთის, ჩრდილო კავკასიის და სხვა ექსპედიციებისა. იყო შორეულ ექსპედიციებში: კამჩატკაზე, კურილის კუნძულებზე, შორეულ აღმოსავლეთში, ხიბინის მთებში, კარპატებში, ყირიმში. სოსო ჯიბლაძეს გამოქვეყნებული აქვს 20-მდე სამეცნიერო ნაშრომი. ↑ 1.0 1.1 1.2 ქართველი მოგზაურები, გეოგრაფები, ბუნების მკვლევარნი: ენციკლოპედიური ცნობარი. თბ., 2003.
იოსებ ჯიბლაძე

იოსებ ჯიბლაძე (დ. 15 სექტემბერი, 1909 — გ. 15 სექტემბერი, 1967) — ქართველი გეოგრაფი და პედაგოგი. გეოგრაფიულ მეცნიერებათა კანდიდატი (1948), დოცენტი. იოსებ ჯიბლაძემ დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის საბუნებისმეტყველო ფაკულტეტი 1932 წელს; 1936 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასპირანტურა გეომორფოლოგიის სპეციალობით. მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკური გეოგრაფიის კეთედრის ასისტენტად; 1937–55 წლებში ჯერ უფროსი მასწავლებელი იყო, შემდეგ დოცენტი; 1937–38 წლებში შეთავსებით მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტთან არსებულ გეოგრაფიის სამეცნიერო-საკვლევი ინსტიტუტის უფროს მეცნიერ-თანამშრომლად და სწავლულ მდივნად. იოსებ ჯიბლაძე 1949–55 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დეკანი; 1937–50 წლებში თბილისის პედაგოგიური ინსტიტუტის გეოგრაფიის კათედრის გამგე. საკანდიდატო დისერტაცია დაიცვა 1948 წელს თემაზე: „მდ. მტკვრის გეომორფოლოგია მცხეთასა და სოღანლუღს შორის“. იოსებ ჯიბლაძე 25 სამეცნიერო ნაშრომის ავტორია, რომელთა შორის, აღსანიშნავია გეომორფოლოგიური ხასიათის შრომები. ავტორია მრავალი სამეცნიერო-პოპულარული ნარკვევისა და სტატიისა. თარგმნა სახელმძღვანელოები — მეხუთე კლასის „ფიზიკური გეოგრაფია“ და მეშვიდე კლასის „სსრ კავშირის ფიზიკური გეოგრაფია“. ↑ 1.0 1.1 1.2 ქართველი მოგზაურები, გეოგრაფები, ბუნების მკვლევარნი: ენციკლოპედიური ცნობარი. თბ., 2003.
ტიხონი (მოსკოვის პატრიარქი)

ტიხონი (დ. 1865 – გ. 25 მარტი, 1925) – სრულიად მოსკოვისა და რუსეთის პატრიარქი 1917-1925 წლებში, პირველი პატრიარქი ამ თანამდებობის აღდგენის შემდეგ. ეწინააღმდეგებოდა საქართველოს ეკლესიის ავტოკეფალიას და მართლმადიდებლებს მოუწოდებდა, არ ელოცათ საქართველოს ეკლესიებში, არ მიეღოთ კურთხევა საქართველოს ეკლესიის მღვდლებისგან. 1917-1918 წლებში მოიწვია რუსეთს ადგილობრივი საეკლესიო კრება. მისი გარდაცვალების შემდეგ საბჭოთა კავშირის ხელისუფლებამ რუსეთის ეკლესიას არ მისცა პატრიარქის არჩევის უფლება. შერაცხულია წმინდანად რუსეთის ეკლესიის მიერ. მოსკოვის პატრიარქები „რელიგიები საქართველოში“, თბილისი: სახალხო დამცველის ბიბლიოთეკა, 2008. — გვ. 164, ISBN 978-9941-0-0902-0.
კლოდ კაზიმირ ჟილე

კლოდ კაზიმირ ჟილე (ფრანგ. Claude Casimir Gillet; დ. 19 მაისი, 1806, დორმანი, მარნას დეპარტამენტი — გ. 1 სექტემბერი, 1896, ალანსონი) — ფრანგი ბოტანიკოსი და მიკოლოგი. საპატიო ლეგიონის ორდენის კავალერი. მისი საავტორო ბოტანიკურ-მიკოლოგიური შემოკლებაა Gillet. დაიბადა 1806 წლის 19 მაისს დორმანში, (მარნას დეპარტამენტი). მამის მსგავსად სამხედრო ვეტერინარობას ეუფლებოდა. 1823 წელს ჩაირიცხა ალფორსის ვეტერინარულ სასწავლებელში. 1825 წელს დაჯილდოვდა საპატიო ლეგიონის ორდენით. 1830 წელს ჟილე შეუერთდა საფრანგეთის სამხედრო ექსპედიციას ალჟირში, სადაც ოთხი წლის განმავლობაში შეისწავლიდა ხმელთაშუაზღვისპირეთის ფლორას. საფრანგეთში დაბრუნების შემდეგ დასახლდა ლიონში, სადაც ენტიმოლოგიას ეუფლებოდა ეტიენ მიულისანთან. მომდევნო რამდენიმე წლის განმავლობაში მან გამოსცა ოთხი მნიშვნელოვანი თეზისი ვეტერინარიის შესახებ. 1847 წელს გადასახლდა ალანსონში. გარდაიცვალა იქვე, 1896 წლის 1 სექტემბერს. 1863 წელს გამოსცა წიგნი „Nouvelle Flore Française“, რომელშიც მოკლედ იყო აღწერილი მთლიანი საფრანგეთის მრავალი მცენარე. შემდგომში მუშაობა დაიწყო წიგნზე სოკოების ფლორის შესახებ, რომლის პირველი ნაწილი გამოვიდა 1874 წელს. მომდევნო ნაწილების გამოსვლის ზუსტი თარიღები უცნობია. უკანასკნელი გამოვიდა 1893 წელს. წიგნში აღწერილი იყო საფრანგეთის უმაღლესი სოკოები, რასაც თან ახლდა სოკოების ფერადი ილუსტრაციები. წიგნის გამოცემის შემდეგ ჟილემ აღიარება მოიპოვა არა მარტო საფრანგეთში, არამედ — გერმანიაში, ინგლისსა და აშშ-ში. Claude-Casimir Gillet, (1893) Agaricinées Claude-Casimir Gillet, (1879) Les discomycètes, 230 pp Gillet CG (1874) Les Hyménomycètes 828pp, (Full view available on google books) Claude-Casimir Gillet, Jean-Henri Magne, (1868) Nouvelle flore française 704pp, (Full view available on google books) Gilletia Sacc. & Penz. ex Sacc., 1882 Gilletiella Sacc. & P.Syd., 1899 ↑ 1.0 1.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ Léonore database — ministère de la Culture. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2886420"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q384602"></a> ↑ 3.0 3.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ IDREF.fr (bibliography) ↑ IPNI. Gillet, წაკითხვის თარიღი 10 დეკემბერი, 2020
სარჩუვარი

სარჩუვარი (აზერ. Sərçuvar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1612 კაცი. სარჩუვარი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı - 2010.
შარაფა

შარაფა (აზერ. Şərəfə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2331 კაცი. Şərəfə (as Sərəfə) GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı - 2010.
სეიბათინი

სეიბათინი (აზერ. Seybətin) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის მასალის რაიონში. 2013 წლის 5 მარტს, მასალის რაიონში მდებარე სოფელი სეიბათინი გაუქმებულია და ამოღებულია სახელმწიფო რეესტრიდან. გაუქმების შემდეგ, სოფლის საკუთრებაში არსებული 312.00 ჰექტარი მიწა შეუერთდა მასალის ქალაქ მასალის ადმინისტრაციულ ტერიტორიულ ერთეულში. სეიბათინი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Masallı rayonunun inzibati ərazi bölgüsündə qismən dəyişikliklər edilməsi haqqında Azərbaycan Respublikasının 5 mart 2013-cü il tarixli Qanunu az. president.az (15 mart 2013, 21:40). ციტირების თარიღი: 2014-05-06.
სიღდაში

სიღდაში (აზერ. Sığdaş) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1505 კაცი. სიღდაში GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı - 2010.
ბაგრატიონი (ფილმი)

„ბაგრატიონი“ — გიული ჭოხონელიძისა და გუგული მგელაძის 1985 წლის ფილმი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. წარმოშობით ქართველმა მხედართმთავარმა მთელი ცხოვრება რუსეთის ინტერესებს შესწირა, რომელსაც თავის მეორე სამშობლოდ თვლიდა. მეომრული ვაჟკაცობის, ღირსების, სამშობლოსადმი ერთგულების სიმბოლოდ იქცა სახე გენერლისა, რომელმაც სამხედრო სამსახური სერჟანტობით დაიწყო. გიული ჭოხონელიძე (ბაგრატიონი) იური კატინ-იარცევი მიხეილ კუზნეცოვი ულდისი ლიელჯიჯი ვიქტორ მურგანოვი ჟანრი ლოლაშვილი ირინა მალიშევა ლია ელიავა ირინა ალფეროვა პაულ ბუტკევიჩი პ. მახოტინი ვლადიმერ კონკინი ს. მილივანოვი ანრის ლიციტისი ვიქტორ ლაზარევი ვლადიმერ დრუჟნიკოვი გიორგი მგელაძე ა. ლუკიანოვი ვლადიმერ კოსტიუკი ალექსანდრე მეძმარიაშვილი ი. კონონიხინი ლევ პოლიაკოვი ა. ვერტოგრადოვი პავლე ვინიკი ვ. კარდონოვი გიორგი გეორგიუ ვ. ვილსკი ზურაბ ყიფშიძე ვ. პრივალოვი პ. ალექსეევი ნიკოლოზ გორლოვი ვ. ვიაზოვიკი ლეონიდ ხარიტონოვი ბ. იურჩენკო რევაზ იაშვილი ლევან მსხილაძე „ბაგრატიონი (ფილმი)“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია ბაგრატიონი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
Counter-Strike: Source

Counter-Strike: Source — პირველი პირის შუტერი ვიდეო თამაში, რომელიც შეიქმნა Valve და Turtle Rock Studios-ის მიერ. გამოვიდა 2004 წლის 1 ნოემბერს Windows-ისთვის, ეს არის Counter-Strike-ის რიმეიკი. თამაში Source ძრავზეა აწყობილი. Counter-Strike-ის მსგავსად Counter-Strike: Source-ც იგივე პრინციპს მიყვება. თამაში თავიდან მოყვებოდა Half-Life 2-ს, სანამ მისი დამოუკიდებლად წარმოება დაიწყებოდა. თამაშის პროცესი ზუსტად იგივენაირია როგორც Counter-Strike-ში, მოთამაშეს შეუძლია შეუერთდეს, როგორც ტერორისტების ისევე კონტრ-ტერორისტულ გუნდს ან იყოს დამკვირვებელი. შეუძლია აირჩიოს 4 განსხვავებული ჩაცმულობა(ტერორისტებისთვის სხვაა კონტრ-ტერორისტებისთვის სხვა). რაუნდის დაწყებამდე არის რამდენიმეწამიანი დროის მონაკვეთი იარაღების და სხვა ამუნიციის შესაძენად, ამ დროს მოძრაობა და შეტევა შეუძლებელია. რაუნდის განმავლობაში შესაძლებელია უკან დაბრუნება და სასურველი შეიარაღების ყიდვა ხელახლა. აგრეთვე არსებობს ნეიტრალური ადგილი, სადაც ორივე გუნდის წევრს შეუძლია ყიდვა(დამოკიდებულია რუკის მონაცემებზე). მოთამაშე, რომელიც „მოკვდება“ შემდეგ რაუნდში ძირითადი აღჭურვილობით იქნება, გადარჩენილს უნარჩუნდება შეიარაღება. თამაშის დროს შესაძლებელია სასურველი სახელისა და ლოგოს (სპრაის) არჩევა. არის მრავალფეროვანი რუკების არჩევანი და საერთო ჩატის ფუნქცია. Steam (ინგლისური) — Steam-ის ოფიციალური საიტი. Valve (ინგლისური) — Valve Corporation-ის ოფიციალური საიტი. Steam (ინგლისური) — Counter-Strike: Source Steam-ის მარკეტზე. ↑ Counter-Strike: Source for PC Reviews. დაარქივებულია ორიგინალიდან — February 2, 2013. ციტირების თარიღი: March 14, 2014. ↑ Counter-Strike: Source Review. 1UP.com (November 19, 2004). დაარქივებულია ორიგინალიდან — July 9, 2012. ციტირების თარიღი: March 31, 2012.
ქამალ ალექფეროვი

ქამალ ჯამალ-ოღლუ ალექფეროვი (აზერ. Kamal Camal oğlu Ələkbərov; 20 მარტი 1928, კარიაგინო — 21 მაისი 2009, ბაქო) — აზერბაიჯანელი და საბჭოთა მოქანდაკე, აზერაიჯანის სსრ დამსახურებული მხატვარი (1982), აზერბაიჯანის სახალხო მხატვარი (2002). ქამალ ალექფეროვი 1928 წლის 20 მარტს აზერბაიჯანის სსრ ქალაქ კარიაგინოში დაიბადა. ალექფეროვის წინაპრები რეპრესირებულნი იყვნენ და ოჯახი გაჭირვებაში ცხოვრობდა. ღამღამობით ქამალი თავის სარჩენ სახსრებს პულმანოვის ვაგონების დაცლით შოულობდა, იმისათვის რომ ყველაზე პრესტიჟულ უმაღლეს სასწავლებელში ყველაზე გამოჩენილი ფუნჯის ოსტატებისაგან შეესწავლა ხატვა. 1948 წელს ალექფეროვმა დაამთავრა აზერბაიჯანული სამხატვრო სასწავლებელი[3]. აქ ალექფეროვს სსრკ სახალხო მხატვარი პინხოს საბსაი ასწავლიდა. 1948-დან 1954 წლამდე მატვეი მანიზერთან[3] და ნიკოლაი ტომსკისთან[2] სწავლობდა ერთი წლის განმავლობაში. ალექფაროვის სადიპლომო სამუშაო იყო ბარელიეფი «მშვიდობისათვის». 1953 წლიდან ქამალ ალექფეროვი გამოფენის მონაწილე იყო. მის მიერ შექმნილ სკულპტურებს შორის არის «მენავთობე» (გიფსი, 1954), XII საუკუნის ხუროთმოძღვრის აჯემი ნახჩივანის პორტრეტი (გიპსი, 1955, აზერბაიჯანის ხელოვნებათა ნაციონალური მუზეუმი; მარმარილო, 1958-59), «გოგონა» (მარმარილო, 1956, იქვე), «პარტიზანი მ. სეიდოვი» (ბრინჯაო, 1960), «ქალიშვილი» (ხე, 1961), ასევე კომპოზიცია «მწვერვალის დამპყრობლები» (გიპსი), «მეთევზეთა სიმღერა» (გიპსი, 1962) და სხვ. ქამალ ალექფეროვი აგრეთვე მონუმენტური სკულპტურების ავტორიცაა. ამგვარად, 1976 წელს ქალაქ ნახიჩევანში აჯემი ნახჩივანის 850-წლის იუბილესთან დაკავშირებით დაიდგა ალიკპეროვის შექმნილი არქიტექტორის ძეგლი. ამავე წელს გაზეთ «ლიტერატურა და ხელოვნებაში» თვითონ ავტორი მოგვითხრობდა საკუთრი ქმნილების გმირის (პერსონაჟის) შესახებ: ქამალ ალექფეროვს ეკუთვნის კინოსტუდია «აზერბაიჯანფილმის» შენობის წინ დამონტაჟებული ძეგლი მიძღვნილი აზერბაიჯანელი პოეტისა და დრამატურგის ჯაფარ ჯაბარლისადმი. სკულპტორის მშობლიურ ქალაქ ფიზულიში დამონტაჟებული იქნა 18-მეტრიანი მონუმენტი დიდი სამამულო ომის 1941—1945 წლებში მიმდინარე ბრძოლებში დაღუპულთა პატივსაცემად. აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ჰეიდარ ალიევის 2002 წლის 30 მაისის დადგენლებით კამარლ ალექფეროვს მიენიჭა აზერბაიჯანის სახალხო მხატვრის წოდება. ქამალ ალექფეროვი აგრეთვე ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობასაც. მის მოწაფეებს შორის იყვნენ — სკულპტორი ფახრადინ ალიევი, სახირ კულიევი, აზად ზეინალოვი, ნარიმან მამედოვი, ტელმან კერიმოვი, ზეინალ ასკეროვი და სხვ. სკულპტორი გარდაიცვალა 2009 წელს. ↑ 1.0 1.1 1.2 Gülcahan Mirməmməd. Abidələrdə davam edən ömür газета : Mədəniyyət. — 2010. — 2 aprel. — S. 14. ↑ 2.0 2.1 2.2 Микеладзе Г. Сотворивший вечную память достойным // 1news.az. — 2013. — 28 марта. ↑ 3.0 3.1 Алекперов, Камал Джамал оглы // Художники народов СССР / Главный составитель и библиограф О. Э. Вольценбург. — М.: Искусство, 1970. — Т. I. — С. 87. ↑ Текст указа президента Азербайджана от 30 мая 2002 года. e-qanun.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-05. ციტირების თარიღი: 2016-05-17. ↑ Текст указа президента Азербайджана от 23 декабря 2004 года. e-qanun.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-04-11. ციტირების თარიღი: 2016-05-17.
ედუარდო მალეა

ედუარდო მალეა (დ. 14 აგვისტო, 1903 — გ. 12 ნოემბერი, 1982) — არგენტინელი მწერალი, ლათინური ამერიკის მოდერნისტული ლიტერატურის წარმომადგენელი. „მოთხრობები სასოწარკვეთილი ინგლისელი ქალებისთვის“, 1926 „ევროპული ნოქტიურნი“, 1935 „დუმლის ყურე“, 1940 „არწივები“, 1943 „სულის მტრები“, 1950 „კოშკი“, 1951 ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 386. Katalog der Deutschen Nationalbibliothek (გერმანული)
მალეგაონი

მალეგაონი — ქალაქი ინდოეთში, მაჰარაშტრის შტატში. მდებარეობს მდინარე გირნის ნაპირზე. მოსახლეობა 1,2 მილიონი ადამიანი. განვითარებულია სამკერვალო წარმოება. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 386.
ფრანსუა დე მალერბი

ფრანსუა დე მალერბი (დ. 1555 — გ. 16 ოქტომბერი, 1628, პარიზი) — ფრანგი მწერალი, ფრანგული კლასიცისტური პოეზიის ფუძემდებელი. იყო ანრი IV-ის კარის პოეტი. პირველად მცირე პოემა „წმინდა პეტრეს ცრემლები“ გამოაქვეყნა 1587 წელს. წერდა სტანსებს, სონეტებს, ეპიგრამებს, ელეგიებს, სამიჯნური და რელიგიურ ლექსებს, ოდებს. სახლი გაითქვა თეორიული ნაშრომებით, რომლებმაც ხელი შეუწყვეს კლასიციზმის დამკვიდრებას. მნიშვნელოვანი რეოფრმა მოახდინა ენის და ლექსის სფეროში. ენა გაწმინდა ბერძნული და ლათინური ენიდან ნასესხები სიტყვებიდან, არქაიზმებისგან. სანიმუშოდ სახავდა პარიზის მოსახლეობის სამეტყველო ენას. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 386. ფრანსუა დე მალერბი — ნამუშევრები საიტზე Internet Archive ფრანსუა დე მალერბი — ნამუშევრები საიტზე LibriVox (უფასო აუდიო წიგნები)
ბიზონის მღვიმე

ბიზონის მღვიმე — კარსტული მღვიმე საქართველოში, ტყიბულის მუნიციპალიტეტში, სოფელ ცუცხვათის ტერიტორიაზე, ზღვის დონიდან 290 მ სიმაღლეზე, მდინარე შაბათაღელის მარცხენა ნაპირზე. წარმოადგენს ცუცხვათის მრავალსართულიანი მღვიმოვანის IV იარუსს. შესასვლელი ჩრდილოეთიდან აქვს; მღვიმე ცუდათაა განათებული, მშრალია. ცენტრალური ღერძის გასწვრივ სიღრმეა 14,8 მ, სიგანე 5,5 მ, სიმაღლე შესასვლელთან 4,6 მ. მღვიმის შესწავლა დაიწყო 1970 წელს პროფესორ ლევან მარუაშვილის ხელმძღვანელობით. გათხარეს 1970-71 და 1974-78 წლებში არქეოლოგ დავით თუშაბრამიშვილის ხელმძღვანელობით. მღვიმეში ფიქსირებულია 4 ლითოლოგიური ფენა (საერთო სისქე 2,5 მ-ზე მეტი). III ფენა მუსტიეური ხანის გვიანდელი პერიოდის მასალას შეიცავს. აღმოჩენილია ქვის 60 ნივთი, მათ შორის ნუკლეუსები, ანატკეც-ლამელები, ლევალუაზური და მუსტიეური წვეტანები, სხვადასხვა ტიპის სახოკები და სხვა. II ფენაში ენეოლით-ადრინდელი ბრინჯაოს ხანის მასალაა, აღმოჩენილია დასავლეთ საქართველოს მღვიმური კულტურისათვის დამახასიათებელი კერამიკური ნაწარმის ნატეხები, ორმხრივ დამუშავებული კაჟის ყუნწიანი ისრისპირი, ძვლის ნემსი, ძვლის ყუნწგახვრეტილი სადგისი, კაჟის ანატკეცები და სხვა. მასალა დაცულია საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში. Изучение пещер Колхиды. Тбилиси : Мецниереба, 1978. ↑ ძველი და ახალი ქვის ხანის ძეგლები საქართველოს ტერიტორიაზე. ცნობარი, თბ., 2015 ↑ ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 433.
მალი (კუნძული)

მალი — კუნძული ატლანტის ოკეანეში, ჰებრიდის კუნძულთა არქიპელაგში, შოტლანდიაში. ფართობი 782 კმ². ნაპირები კლდოვანია, აგებულია გრანიტებით და გნაისებით. კუნძულზე ქვიანი მაღლობები და დაბალმთიანეთებია, რომლებიც დაფარულია მდელოებით, მანანიანით და ტორფნარით. Mull, ტურისტული მეგზური ვიკივოიაჟზე ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მალი (კუნძული) ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 387. Alastair de Watteville: The Isle of Mull. Tranquility & spectacular Beauty in the Inner Hebrides. Romsey Fine Art, Romsey 1994, ISBN 0-9521517-1-5.
ბავშვები (ფილმი)

ბავშვები — 1976 წლის ქართული ფილმი. რეჟისორი — გივი ვეფხვაძე. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ფილმში მსუბუქი იუმორითაა მოწოდებული სოფლად დარჩენილი მოხუცი მშობლებისა და ქალაქში წასული შვილების ურთიერთობის მწვავე პრობლემა. მშობლების მოლოდინი, რომ შვილები ჩამოვლენ და დაეხმარებიან, არ მართლდება, ახალგაზრდებს მეტი ქაოსი და არეულობა ჩააქვთ. ალექსანდრე კუპატაძე (მამა) ქეთევან ბოჭორიშვილი (დედა) ეროსი მანჯგალაძე სოსო ლაღიძე გელა შარვაძე პაატა ტაბაღუა ნუცა მესხიშვილი თამაზ ყარალაშვილი „ბავშვები (ფილმი)“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია
დავით ქაცარავა

დავით ქაცარავა (დ. 9 ივნისი, 1977) — ქართველი სამოქალაქო აქტივისტი, მსახიობი, ოპერატორი. ქაცარავას ეკუთვნის შიდა ქართლის ოკუპირებულ ნაწილთან სამოქალაქო პატრულირების დაწყების იდეა, რომელიც 2017 წლის 25 ივლისიდან დაიწყო და გრძელდება. არის სამოქალაქო მოძრაობა „ძალა ერთობაშია“-ს დამფუძნებელი. არის ჯომარდობის ფედერაციის სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარე და ჯომარდობის ფედერაციის პრეზიდენტი. 2024 წლის აგვისტოში დააფუძნა პოლიტიკური პარტია ,,ჩვენ”, საარჩევნო ნომრით 23. ეროვნული ფილმოგრაფია – დავით ქაცარავა Deoccupation.ge დაარქივებული 2020-03-08 საიტზე Wayback Machine. ↑ ჯომარდობის ფედერაცია
ბავშვობა (ფილმი)

ბავშვობა — დიმიტრი ბათიაშვილის ფილმი. გამოვიდა 1970 წელს. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ფილმის გმირი ყმაწვილი ფრენაზე ოცნებობს და ამხანაგებსაც არწმუნებს, რომ ფრენა შეუძლია. ივიკო მახარაძე ირაკლი ბათიაშვილი ↑ ეროვნული ფილმოგრაფია
ბათა ქექია (ფილმი)

ბათა ქექია — რეჟისორ ლეილა გორდელაძის 1978 წლის ფილმი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ფილმის ცენტრში მთავარი გმირის ბათა ქექიას კოლორიტული ფიგურაა წარმოდგენილი, რომლის დრამატიზმით აღსავსე ბიოგრაფიაში სევდანარევი იუმორით აისახა მშრომელი გლეხის ყოფა, მისი ცხოვრების ავ-კარგი და ბრძოლა უკეთესი მერმისისათვის. ნოდარ ჩაჩანიძე — ბათა სოსო აროშიძე — ბათა სერგი მამალაძე — ბათა გიორგი გეგეჭკორი — საბა სიმონ ჩინჩალაძე — საბა ვახტანგ ცირეკიძე — საბა ევა ხუტუნაშვილი — სალომე მაია გედენიძე — სალომე ნანა ქავთარაძე — სიდუ მაია ელიავა — სიდუ ბერდია ინწკირველი — ძასკან უჩარდია გურამ ფირცხალავა — თამშუღ დანელია ივანე საყვარელიძე — კიკილა გრიგოლ წიტაიშვილი ვიქტორ ნინიძე გია გამყრელიძე (ძნელაძე) გულჩინა დადიანი ჯ. ჯობავა ს. სამადაშვილი მ. მომცემლიძე ა. მენაბდე ე. თავართქილაძე ბ. კორტავა ნ. ჩხაიძე აკაკი დობორჯგინიძე გიგლა ებრალიძე დარეჯან ხარშილაძე კ. მახარაძე ვახტანგ მიხელიძე ნინო ჩოდრიშვილი ვაჟა ქობულაშვილი თ. ფანჩულიძე ნათია კორკოტაშვილი შალვა ლომაია ოთარ სკულუხია ზაურ სკულუხია „ბათა ქექია“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „ბათა ქექია (ფილმი)“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია
სიღინჯაყი

სიღინჯაყი (აზერ. Sığıncaq) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1943 კაცი. < ↑ Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı - 2010.
მიხეილ გროსვალდი

მიხეილ გროსვალდი (რუს. Михаил Григорьевич Гросвальд; დ. 5 ოქტომბერი, 1921 — გ. 16 დეკემბერი, 2007) — რუსი გეომორფოლოგი და გლაციოლოგი. გეოგრაფიის მეცნიერებათა დოქტორი (1981), პროფესორი (1992). შვედეთის მეცნიერებათა აკადემიის საპატიო დოქტორი (1993). რუსეთის ფედერაციის მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (2002). მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ მუშაობდა გეომორფოლოგად სამეცნიერო-საწარმოო გაერთაინება „აეროგეოლოგია“-ში, 1956 წლიდან მეცნიერებათა აკადემიის გეოგრაფიის ინსტიტუტში. სხვადასხვა დროს მონაწილეობდა სამხრეთ ციმბირისა და შუა აზიის მთებში მოწყობილ ექსპედიციებში, ფრანც-იოსების მიწაზე, შპიცბერგენზე, გრენლანდიაზე, ანტარქტიდაზე, არქტიკაში და სხვა. 1939–50 წლებში მსახურობდა წითელ არმიაში. მეორე მსოფლიო ომის მონაწილე. 1963 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია თემაზე: „ტუვის ჩრდილო-აღმოსავლეთისა და აღმოსავლეთ საიანის მომიჯნავე რაიონების თანამედროვე და ძველი გამყინვარება, ანთროპოგენური ვულკანიზმი და ნეოტექტონიკა“. 1965 წელს გადამუშავებული დისერტაცია გამოიცა წიგნის სახით „აღმოსავლეთ ტუვის მთიანეთის რელიეფის განვითარება“, რომელიც ავტორის პირველი მონოგრაფიაც გახდა. 1981 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია თემაზე: „კონტინენტური შელფების საფარული მყინვარები“, რომელიც მოგვიანებით გამოიცა ორ — სრულ („კონტინენტური შელფების საფარული მყინვარები“, 1983) და შემოკლებულ („კონტინენტური შელფების გამყინვარება“, 1984) ვარიანტებში. მიხეილ გროსვალდმა წამოაყენა ახალი კონცეფცია ზღვის აუზებისა და მათი კიდეების საფარული გამყინვარების შესახებ, რომელსაც მარინოგლაციოლოგია ეწოდა. ამერიკელ მეცნიერებთან ჯორჯ დენტონთან და ტერენს ჰიუზთან ერთად გამოყო პანარქტიკული მყინვარული საფარი, დაამტკიცა ევრაზიის არქტიკული შელფების პლეისტოცენური საფარული გამყინვარება და სხვა. 1990 წელს მიენიჭა შვედეთის მეცნიერებათა აკადემიის ლინეს დიდი ვერცხლის მედალი. რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის ანდრია გრიგორიევის სახელობის პრემიის ლაურეატი (2001). Развитие рельефа Саяно-Тувинского нагорья. М., 1965; Покровные ледники континентальных шельфов. М., 1983; Оледенение континентальных шельфов. М., 1983; Гляциологический словарь. М., 1984 (соавт.); Взаимодействие оледенения с атмосферой и океаном. М., 1987 (соавт. и соред.); Евразийские гидросферные катастрофы и оледенение Арктики. М., 1999; Полвека в поиске отзвуков великих оледенений. М., 2004. ↑ 1.0 1.1 1.2 Михаил Григорьевич Гросвальд // Большая российская энциклопедия. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-04-20. ციტირების თარიღი: 2020-12-10. ↑ 2.0 2.1 2.2 Материалы гляциологических исследований. Выпуск 106. Москва, апрель 2009