laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ფუკეტის პროვინცია

ფუკეტის პროვინცია (ტაი. ภูเก็ต) — ტაილანდის პროვინცია. ესაზღვრება ფხანგნგისა და კრაბის პროვინციები, თუმცა პროვინციას არ აქვს სახმელეთო საზღვრები, რადგან იგი მდებარეობს ამავე სახელწოდების კუნძულზე. ქვეყნის მატერიკულ ნაწილთან დაკავშირებულია სამი ხიდით. მდებარეობს სამხრეთ ტაილანდში, ანდამანის ზღვის სანაპიროზე. მიუხედავად იმისა, რომ კუნძული სინგაპურზე მცირე ზომისაა, ლიდერობს ქვეყნის უდიდესი კუნძულების სიაში. ფუკეტის აღორძინება, რომელსაც დიდი ისტორია აქვს, დაფუძნებული იყო კუნძულზე კალისა და კაუჩუკის მოპოვებაზე. იმის გამი, რომ კუნძული მდებარეობდა ინდოეთისა და ჩინეთის ერთ-ერთ ცენტრალურ სავაჭრო გზაზე, იგი ყოველთვის აღნიშნული იყო პორტუგალიელი, ფრანგი, ინგლისელი და ნიდერლანდელი ვაჭრების საზღვაო ჟურნალებში. 2004 წელს ქალაქი და მისი მიმდებარე ტერიტორიები მნიშვნელოვნად დააზრალა ინდოეთის ოკეანეში მომხდარი მიწისძვრის შედეგად წარმოქმნილმა ცუნამმა. ქვეყანაში სულ დაიღუპა 4000 ადამიანი, ხოლო ფუკეტში 250, რომელთა შორისაც იყვნენ უცხოელი ტურისტებიც. პრაქტიკულად მთლიანად განადგურდა ფუკეტის პლიაჟები, თუმცა 2005 წლის თებერვლისათვის სასტუმროების ძირითადი ნაწილი აღდგენილი იყო. დღესდღეობით კუნძულზე განვითარებულია ტურიზმი, რადგან ტურისტებს შორის პოპულარულია, როგორც საზღვაო კურორტი. პროვინცია ადმინისტრაციულად დაყოფილია სამ რაიონად, რომლებიც თავის მხრივ 17 სასოფლო დასახლებად იყოფა, რომელთა შემადგენლობაშიც შედის 103 სოფელი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ფუკეტის პროვინცია ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2013-11-19 საიტზე Wayback Machine. ინფორმაცია ტაილანდის ტურიზმზე დაარქივებული 2016-02-02 საიტზე Wayback Machine. ↑ საზღვარგარეთის ქვეყნების გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1989, გვ. 184
ფუკეტი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ტოპონიმი ფუკეტი შეიძლება აღნიშნავდეს: ფუკეტი — პროვინცია ტაილანდში ფუკეტი — ქალაქი ტაილანდში, ფუკეტის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი ფუკეტი — მთა ტაილანდში ფუკეტი — კუნძული ტაილანდში ფუკეტი — აეროპორტი ტაილანდში
გნევჩინა-უანცუცკა

გნევჩინა-უანცუცკა ([ɡɲefˈt͡ʂɨna waɲˈt͡sut͡ska]) — სოფელი ტრინჩის გმინის ადმინისტრაციულ საზღვარში, პშევორსკის პოვიატში, კარპატების სავოევოდოში, პოლონეთის სამხრეთ-აღმოსავლეთში. გნევჩინა-უანცუცკა ტრინჩიდან სამხრეთ-დასავლეთით 9 კმ-თ არის დაშორებული, პშევორსკიდან — 6 კმ-ით ჩრდილოეთით, ხოლო რეგიონის დედაქალაქ ჟეშუვიდან — 36 კმ-ით აღმოსავლეთით. ვარაუდობენ, რომ გნევჩინა-უანცუცკას ადგილზე სოფელი XIV საუკუნისთვის უკვე არსებობდა. სოფლის ამჟამინდელი მოსახლეობა 2 203 კაცს შეადგენს. ↑ Central Statistical Office (GUS) - TERYT (National Register of Territorial Land Apportionment Journal) Polish (2008-06-01).
გუბე (მოთხრობა)

გუბე — ჯემალ ქარჩხაძის ფსიქოლოგიური მოთხრობა. სავარაუდოდ დაწერილია 1983 წელს. პირველად გამოქვეყნდა მწერლის მოთხრობების კრებულში – "ანტონიო და დავითი" (1986). 2003 წელს ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობამ გუბე გამოსცა სერიით – "ყველა დროის საუკეთესო ქართული მცირე რომანი" ნაწარმოების მთავარი პერსონაჟი ერთი ჩვეულებრივი პროვინციელი გლეხი კოსტაა, რომელიც მუდმივ ზეწოლას განიცდის თავის ცოლისგან. მას უჭირს საკუთარი თავის რეალიზება. თხრობა იმ მომენტიდან იწყება, როდესაც მისი ცოლის ნათესავი გოგონა ჩამოდის მათთან დასასვენებლად. ეს ყოველწლიურად გრძელდება. საბოლოოდ კოსტა გაბედავს გოგონა თავის მშობლებს ქალაქში ჩაუყვანოს. ავტობუსში მის ცოლს საუბარს გაუბამენ. ის კი ეჭვიანობას დაიწყებს. ნერვიულობის ნიადაგზე კოსტა ჭკუიდან იშლება. გუბე Goodreads.com-ზე ↑ ანტონიო და დავითი : [მოთხრობები]. - თბ. : მერანი, 1987. - 375 გვ. ; 20 სმ.. - 1 მ. 30 კ., 20 000 ც. ↑ გუბე : [რომანი / ლევან ბრეგაძის წინასიტყვ.]. - თბ. : ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2003. - 108გვ. ; 19სმ.. - (ყველა დროის საუკ. ქართ. მცირე რომანი ; 12). - ISBN 99940-15-47-8
ბრილი

საკუთარი სახელი ბრილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ბრილი, იანკა — ბელარუსი მწერალი ბრილი — მრავალფენიანი არქეოლოგიური ძეგლი რაჭაში ბრილი — სოფელი შუახევის მუნიციპალიტეტში ბრილი — სოფელი ცხინვალის რაიონში ბრილი — სოფელი ხაშურის მუნიციპალიტეტში
ხაიბერ-პახტუნხვა

ხაიბერ-პახტუნხვა (ურდუ خیبر پختونخوا; ინგლ. Khyber Pakhtunkhwa) — პაკისტანის პროვინცია. მოსახლეობის უმრავლესობას შეადგენენ პუშტუნები და ხინდკო, ჰინდუქუშის ხეობებში ცხოვრობენ დარდების ხალხი, რომელთაგან უმსხილესია კხო. პროვინციას ჩრდილო-დასავლეთით ესაზღვრება ავღანეთი, აღმოსავლეთიდან ინდოეთი, სამხრეთიდან პენჯაბის პროვინცია, ხოლო დასავლეთიდან ფედერალურად მართული ტომების ტერიტორია. ხაიბერ-პახტუნხვის პროვინცია მოიცავს 25 ოლქს. 2011 წლის მონაცემებით პროვინციაში ცხოვრობს 26 896 829 კაცი, ავღანელი ლტოლვილების ჩათვლით, რომელთა რაოდენობაც 1,5 მლნ-ს შეადგენს. მოსახელობის 2/3 პუშტუნია. მოსახლეობის რაოდენობის დინამიკა: 1951 — 4 556 545 კაცი 1961 — 5 730 991 კაცი 1972 — 8 388 551 კაცი 1981 — 11 061 328 კაცი 1998 — 17 743 645 კაცი 2008 — 20 215 000 კაცი 2011 — 26 896 829 კაცი მსხვილი ქალაქები: პეშავარი — 1 390 874 კაცი მარდანი — 340 898 კაცი მინგორა — 268 297კაცი კოხატი — 170 800 კაცი აბოტაბადი — 144 109 კაცი სვაბი — 111 175 კაცი პროვინციის ოფიციალური საიტი ↑ NORTH-WEST FRONTIER PROVINCE // Encyclopædia Britannica: a dictionary of arts, sciences, literature and general information / H. Chisholm — 11 — New York, Cambridge, England: University Press, 1911. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q867541"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5607942"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q912887"></a>
ჰელიკოპრიონი

ჰელიკოპრიონი (ბერძ. helix, ლათ. Helicoprion) — ნამარხი ცხოველების გვარი ზვიგენების რიგისა. ცნობილი არიან განსაკუთრებული ორგანოებით, რომლებიც წარმოადგენენ ერთმანეთისაგან განცალკევებულ 3 – 3,5 ხვეულისაგან შემდგარ ორმხრივსიმეტრიულ სპირალს. სპირალის ძირითად ღერძზე ერთმანეთან მჭიდროდ მიჯრილი კბილები, რომელთა ზომა თანდათან მატულობს შიდა ხვეულიდან გარეთასაკენ. ჰელიკოპრიონის სპირალები პირველად ურალის, ხოლო შემდეგ იაპონიის, ინდოჩინეთის, ჩრდილოეთ ამერიკისა და ავსტრალიის ძველ პერმულ ნალექებში აღმოჩნდა. გ. მჭედლიძე, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 615. ჰელიკოპრიონი - უნივერსალური ლექსიკონი ჰელიკოპრიონი (ინგლისური)
ფაზიელები

ფაზიელები, ასევე ფაზიანები ან ფასიანები (ბერძ. Φασιανοί Phasianoi; ლათ. Phasiani) — კოლხურ ტომთა ერთ-ერთი ქვეჯგუფი. ფაზიელები სახლობდნენ პონტოს აღმოსავლეთში. ბერძენი მეთაური ქსენოფონტი, რომელიც ანატოლიის გავლით შავ ზღვაზე ლაშქრობისას (ძვ. წ 401–400) მათ შეხვდა, მათ საცხოვრისს ათავსებს მდინარე ფაზისის პირას. ქსენოფონტის ფაზისი, არა ბერძნულ-რომაული მსოფლიოსთვის ცნობილი ამავე აღნიშვნის მქონე მდინარე რიონია, არამედ არაქსის სათავე, რომელიც დღეს აღმოსავლეთ თურქეთში მდებარეობს. ბერძენი სარდლის ეპოქაში ფაზიელები აკონტროლებდნენ ვრცელ და ნაყოფიერ ველს, რომლის ჩრდილოეთშიც დღეს მთა „ჩილიღულ დაღი“ მდებარეობს. მათ მეზობლად სხვა პროტო-ქართველური ტომები — ტაოხები, ხალიბები, სასპერები ცხოვრობდნენ. ხალხის სახელწოდებამ გაუძლო საუკუნეებს და გადარჩა. ის შემორჩა შემდგომი ეპოქის ქართულ ტოპონიმშიც — ბასიანი. ↑ 1.0 1.1 Edwards, Robert W. (1988), The Vale of Kola: A Final Preliminary Report on the Marchlands of Northeast Turkey, p. 127. ''Dumbarton Oaks Papers'', Vol. 42. ↑ რონალდ სანი (1994), ქართველი ერის ჩამოყალიბება: მე-2 გამოცემა, გვ. 9. Indiana University Press, ISBN 978-0-253-20915-3 ↑ Sadona, A. G. (2004), Archaeology at the North-East Anatolian Frontier, p. 58. Peeters Publishers, ISBN 978-90-429-1390-5.
Microsoft Paint

Microsoft Paint — ოპერაციულ სისტემა Windows-ში ჩაშენებული პროგრამა, რომელშიც შესაძლებელია უბრალო, ან რთული ნახატების შექმნა. ეს ნახატები შესაძლებელია იყოს შავ-თეთრი ან ფერადი. შესაძლებელია ამობეჭდოთ თქვენი ნახატი, ან დასვათ იგი თქვენს დესკტოპზე (სამუშაო მაგიდაზე), ან ჩააკოპიროთ სხვა დოკუმენტში. Paint-ის გამოყენება შესაძლებელია დასკანირებული ფოტოების სანახავად და დასარედაქტირებლად. ფანჯრის მარცხენა კიდეში მდებარეობს ხატვის იარაღების პანელი, მის ქვემოთ — ხაზვის ტიპის ჩარჩო. ფანჯრის ქვედა ნაწილი უკავია ფერთა პალიტრის პანელს (ინტერფეისის განლაგება დამოკიდებულია Windows-ის ვერსიაზე). ხატვის იარაღის პანელი შედგება გამოსახულებასთან სამუშაო შემდეგი ინსტრუმენტებისაგან: ფანქარი, ფუნჯი, სწორი ხაზი, მრუდი და რკალი, მართკუთხედი, მომრგვალებული მართკუთხედი, მრავალკუთხედი, წრიული ფიგურა, აეროზოლის ბალონი, საშლელი, საღებავის ქილა, პიპეტი, მასშტაბი, ნახატში ტექსტის ჩასმა, მართკუთხა და ფიგირული მონიშვნები. Paint-ში შესაძლებელია მუშაობა შემდეგი გაფართოების ფაილებთან: .gif, .jpg, .tif, .png და .bmp. ზ. ბაიაშვილი, „საოფისე კომპიუტერული პროგრამები“, თბ., 2011
დუსიტის ზოოპარკი

დუსიტის ზოოპარკი (ტაი. สวนสัตว์ดุสิต) ან ხაო-დინის პარკი — ზოოპარკი ბანგკოკში, ტაილანდი. მდებარეობს დუსიტის რაიონში. იგი ტაილანდის ყველაზე ძველი ზოოპარკია, რომლის ფართობიც ​​188 800 მ²-ს (18.8 ჰა) შეადგენს. ზოოპარკი 1895 წელს, ტაილანდის მეფემ – ჩულალონგკორნმა (რამა V) ააშენა სამეფო სასახლის მიმდებარედ, როგორც საკუთარი ბოტანიკური ბაღი, სახელწოდებით – ხაო-დინის პარკი. მისი გარდაცვალების შემდეგ, წლების განმავლობაში ბაღი უმეთვალყურეოდ იყო დატოვებული. 1938 წელს, რევოლუციურმა მთავრობამ სთხოვა მეფე რამა VII-ის რეგენტობას, რომ ბაღი ბანგკოკის მერიისთვის გადაეცათ, რათა მის ადგილზე საჯარო ზოოპარკი გაეხსნათ. მეფემ ამის შესახებ თანხმობა განაცხადა და ზოოპარკს ირმები, მაიმუნები და ნიანგები გადასცა. 1938 წლის 18 მარტს, ზოოპარკი ოფიციალურად გაიხსნა და დუსიტის ზოოპარკი ეწოდა. 1954 წლამდე, მას ბანგკოკის მერია მართავდა, ხოლო 1954 წლიდან, იგი ტაილანდის ზოოლოგიური პარკების ორგანიზაციის ხელმძღვანელობით ფუნქციონირებს. დუსიტის ზოოპარკი განიხილება, როგორც ტაილანდის ყველაზე პოპულარული ზოოპარკი, ვინაიდან, მას ყოველწლიურად დაახლოებით 2.5 მილიონი ადამიანი სტუმრობს. დუსიტის ზოოპარკში წარმოდგენილია 1 600 სახეობის ცხოველი: ძუძუმწოვრების 331 სახეობა; ქვეწარმავლების 170 სახეობა; ფრინველების 849 სახეობა. ზოოპარკში წარმოდგენილია ეგზოტიკური ცხოველების მრავალფეროვანი სახეობები, რომელთა შორისაა მაიმუნები, ალიგატორები, კენგურუები, ზებრები, პინგვინები, სპილოები, აქლემები და ჟირაფები. ზოოპარკში ასევე გვხვდება ის იშვიათი სახეობები, როგორიცაა ალბინოსი ირემი და ბენგალური თეთრი ვეფხვი. ზოოპარკი ასევე მოიცავს ზოო-მუზეუმს, ცხოველთა საავადმყოფოს და საგანმანათლებლო ცენტრს. დათვები ჟირაფები ჯუჯა ბეჰემოთები დათვის ქანდაკება ზოოპარკში დუსიტის ზოოპარკის ოფიციალური საიტი (ინგლისური) The Zoological Park Organization (ინგლისური) ↑ http://www.bangkok.com/attraction/dusit-zoo.htm ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-01-29. ციტირების თარიღი: 2016-02-07.
დინარული რასა

დინარული რასა, აგრეთვე ცნობილი როგორც ადრიატიკული ან ეპიროტიკული რასა — ტერმინი, რომელიც გამოიყენებოდა ფიზიკურ ანთროპოლოგიაში მე-20 საუკუნის დასაწყისში. ამ სახელწოდებით აღნიშნავდნენ სამხრეთ-აღმოსავლეთი ევროპის თანამედროვე ეთნიკური ჯგუფების ფენოტიპს და მომდინარეობს დინარის მთიანეთის სახელწოდებიდან. იგი შემოიღო ფრანგმა ანთროპოლოგმა იოზეფ დენიკერმა, რომელიც ასევე იყენებდა ტერმინს „ადრიატიკული რასა“. საბჭოთა ანთროპოლოგები დინარულ ტიპს მიიჩნევდნენ ბალკანურ-კავკასიური რასის ქვეტიპად. მისთვის დამახასიათებელია ბრაქიკეფალია, დაბალი და ფართო სახე, მაღალი და დახრილი შუბლი, ხშირად ბრტყელი კეფა, (ჰიპერ-)ლეპტორინული და ხშირად გამოხატული („არწივისებური“) ცხვირი, მუქი ფერის თმა და თვალები, ხორბლისფერი კანი და სხვა. ↑ Anne Maxwell (2010). Picture Imperfect: Photography and Eugenics, 1870-1940. Sussex Academic Press. ISBN 978-1-84519-415-4. ↑ Динарский тип — სტატია დიდი საბჭოთა ენციკლოპედიიდან
პუშკინის მუზეუმი (მოსკოვი)

პუშკინის სახელობის სახვითი ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმი (რუს.: Музей изобразительных искусств им. А.С. Пушкина) ევროპული ხელოვნების უდიდესი მუზეუმია მოსკოვში, მდებარეობს ვოლხონკას ქუჩაზე, მაცხოვრის საკათედრო ტაძრის პირდაპირ. მუზეუმის სახელმა შეიძლება შეცდომაში შეგიყვანოთ, ვინაიდან მას განთქმულ რუს პოეტთან კავშირი არ აქვს. გაცილებით უპრიანი იქნებოდა მუზეუმს მისი დამაარსებლის პროფესორი ივან ცვეტაევის (პოეტი მარინა ცვეტაევას მამა) სახელი რქმეოდა. ცვეტაევმა დაიყოლია ახალგაზრდა მილიონერი იური ნეჩაევ-მალცევი და იმ დროისთვის მოდური არქიტექტორი რომან კლაინი მოსკოვისთვის სახვითი ხელოვნების მუზეუმი შეექმნათ. კლაინისა და შუხოვის პროექტითა და მალცევის დაფინანსებით მუზეუმის შენობა 1898-1912 წლებში აშენდა. ცვეტაევის ოცნება 1912 წლის მაისში ასრულდა, როდესაც მუზეუმის კარი საზოგადოებისთვის გაიხსნა. მისი პირველი გამოფენა უძველესი ქანდაკებების ასლებისგან შედგებოდა, რომელიც უმეტესწილად საგანმანათლებლო დანიშნულებას ატარებდა. ერთადერთი ნამდვილი ძველი ნივთი - მოსკოვის მათემატიკური პაპირუსი და უნუამუნის ისტორია - სამი წლით ადრე ვლადიმირ გოლენიშჩევმა უსახსოვრა მუზეუმს. 1918 წელს რუსეთის დედაქალაქის მოსკოვში გადმოტანის შემდეგ საბჭოთა მთავრობამ გადაწყვიტა სანქტ-პეტერბურგის ერმიტაჟის მუზეუმიდან ათასობით ექსპონატი ახალ დედაქალაქში გადმოეტანა. ამ ფერწერულმა ტილოებმა შექმნა პუშკინის მუზეუმის დასავლური ხელოვნების კოლექციების ბირთვი. თუმცა ყველაზე მნიშვნელოვანი ფერწერული ტილოები მოგვიანებით იქნა გადმოტანილი ახალი დასავლური ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმიდან. მათ შორის იყო იმპრესიონისტთა და პოსტ-იმპრესიონისტთა ნამუშევრების ნაკრები, რომელთა შორის განსაკუთრებით აღსანიშნავია ვან გოგის, გოგენის, პიკასოსა და მატისის ქმნილებები. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ დრეზდენის გალერეიდან ევაკუებული ხელოვნების ნიმუშები მოსკოვში წამოიღეს შესანახად 10 წლით. დრეზდენის კოლექცია საბოლოოდ დაუბრუნდა აღმოსავლეთ გერმანიას გაცილებით გვიან, მიუხედავად პუშკინის მუზეუმის ხელმძღვანელობის დიდი წინააღმდეგობისა. პუშკინის მუზეუმი დღემდე რჩება მთავარ საგანძურად ტროას განთქმული ოქროსი, რომელიც ჰაინრიხ შლიმანმა აღმოაჩინა და რომელიც წითელმა არმიამ გაიტაცა ბერლინის პერგამონის მუზეუმიდან მეორე მსოფლიო ომის ბოლოს. პუშკინის მუზეუმში 1981 წლიდან ტარდება სვიატოსლავ რიხტერის სახელობის სამუსიკო ფესტივალი "დეკემბრის ღამეები". "ქალი აბაზანაში", ედგარ დეგა "მოცეკვავეები ცისფერში", ედგარ დეგა. ყმაწვილის პორტრეტი, ჟაკ-ლუი დავიდი "კაპუცინების ბულვარი", კლოდ მონე. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: პუშკინის მუზეუმი პუშკინის მუზეუმის საიტი დაარქივებული 2007-10-24 საიტზე Wayback Machine.
ნანის პროვინცია

ნანის პროვინცია (ტაი. น่าน) — ტაილანდის 76 პროვინციიდან (ჩანვატი) ერთ-ერთი, მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთში. ჩრდილოეთით და აღმოსავლეთით ესაზღვრება ლაოსი. საუკუნეების განმავლობაში, ნანის პროვინცია იყო დამოუკიდებელი. მცირე დროით შედიოდა სუკოტაიის ტაის სახელმწიფოს შემადგენლობაში, ხოლო მისი დაშლის შემდეგ გახდა ჩრდილოეთ სახელმწიფოს ლანას ვასალი. ამის შემდეგ ლანას სახელმწიფო შევიდა მიანმარის შემადგენლობაში, ეს ფაქტი ნანის პროვინციაში გამოიწვია განმათავისუფლებელი საპროტესტო მოძრაობა, რაც საბოლოოდ დამთავრდა იმით, რომ მიანმარმა 1714 წლიდან დაამყარა აქ თავისი სრული კონტროლი. 1788 წელს ტაილანდის ჩრდილოეთი დაიპყრო სიამის მეფემ რამა I-მა. 1893 წელს სიამმა გადასცა ნანის პროვინცია საფრანგეთის ინდო-ჩინეთს. 1932 წელს ნანის პროვინცია თავიდან გახდა სიამის პროვინციად. ნანის პროვინცია მდებარეობს ტაილანდის მთიან რაიონში. უმაღლესი წერტილია ზღვის დონიდან 2079 მ. პროვინცია ტაილანდის დედაქალაქ ბანგკოკიდან ჩრდილოეთით დაშორებულია 670 კმ-ით. პროვინცია შედგება 15 რაიონისგან (ამფოე), რომლებიც, თავის მხრივ, შედგება 99 ქვეზონებისგან (ტამბონი) და 848 სოფლისგან (მუბანი). 1. ამფხემუიანგ-ნანი (ტაი. อำเภอเมืองน่าน) 2. ამფხემაეჩარიმი (ტაი. อำเภอแม่จริม) 3. ამფხებანლუანგი (ტაი. อำเภอบ้านหลวง) 4. ამფხენანოი (ტაი. อำเภอนาน้อย) 5. ამფხეფუა (ტაი. อำเภอปัว) 6. ამფხეტჰავანგპჰა (ტაი. อำเภอท่าวังผา) 7. ამფხევიანგსა (ტაი. อำเภอเวียงสา) 8. ამფხეტჰუნგჩანგი (ტაი. อำเภอทุ่งช้าง) 9. ამფხეჩიანგკლანგი (ტაი. อำเภอเชียงกลาง) 10. ამფხენამუინი (ტაი. อำเภอนาหมื่น) 11. ამფხესანტისუკი (ტაი. อำเภอสันติสุข) 12. ამფხებოკლუია (ტაი. อำเภอบ่อเกลือ) 13. ამფხესონგხვაი (ტაი. อำเภอสองแคว) 14. ამფხეპჰუპჰიანგი (ტაი. อำเภอภูเพียง) 15. ამფხეჩალოიმპჰრაკიატი (ტაი. อำเภอเฉลิมพระเกียรติ) ტაილანდის გიდი. ნანი დაარქივებული 2010-12-19 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) პროვინციის რუკა დაარქივებული 2012-11-10 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) შემოდგომის ტაილანდი. ფოტორეპორტაჟი. მე-4 ნაწილი. ნანის პროვინცია. დაარქივებული 2011-02-24 საიტზე Wayback Machine. (რუსული) ↑ Phu Khe. ციტირების თარიღი: 18 May 2015.
აუროვილი

აუროვილი („ცისკრის ქალაქი“) — საერთაშორისო ექსპერიმენტული ქალაქი ინდოეთის სამხრეთით. დაარსდა 1968 წელს და ვითარდება იუნესკო-ს ეგიდით. მდებარეობს ტამილნადუს შტატში, ქალაქ პუდუჩერის გვერდით. ქალაქის დამაარსებლის მირა ალფასას განცხადებით, ის უნდა გახდეს ექსპერიმენტი ადამიანთა ინტერნაციონალური თანამეგობრობის შექმნის, სადაც იცხოვრებენ პოლიტიკური და რელიგიური უპირატესობების გარეშე. ქალაქი დააარსა ინდოელი ფილოსოფოსის, შრი აურობინდოს მიმდევარმა და მოსწავლემ მირა ალფასამ. ქალაქის ინაუგურაციის ცერემონია შედგა 1968 წლის 28 თებერვალს. ცერემონიას ესწრებოდა 124 ქვეყნის წარმომადგენელი. 2014 წლის მონაცემებით ქალაქში ცხოვრობს 2333 ადამიანი. ქალაქის მოსახლეობა 45 ქვეყნის წარმომადგენელია, რომელთა შორის 999 არის ინდოეთის მოქალაქე. იგეგმება, რომ ქალაქის მოსახლეობა გაიზარდოს 50 000 კაცამდე. ინდოეთის მთავრობის აქტის თანახმად აუროვილს აკონტროლებს სამთავრობო ორგანიზაცია „Auroville Foundation“. ფორმალურად ეს ორგანიზაცია აუროვილის მცხოვრებთა საკუთრებას წარმოადგენს. „Auroville Foundation“-ი არის იმ მიწების მფლობელი, რომელზეც შენდება ქალაქი. აუროვილის მთავარი ღირსშესანიშნაობაა მატრიმანდირი, შენობა რომელსაც გამოიყენებენ მედიტაციისა და იოგის პრაქტიკისათვის. მატრიმანდირი არ მიეკუთვნება რომელიმე რელიგიას. ნაგებობა სფეროს ფორმისაა, რომელიც დაფარულია ოქროსფერი ფირფიტებით. მატრიმანდირი ააშენეს ფრანგი არქიტექტორის როჟე ანჟეს პროექტის საფუძველზე. აუროვილის საიტი[მკვდარი ბმული] (რუსული) აუროვილის საიტი (ინგლისური) აუროვილი — ღვთაებრივი ოცნება (დოკუმენტური ფილმი) დაარქივებული 2016-03-05 საიტზე Wayback Machine. (რუსული) აუროვილის ფოტოები დაარქივებული 2015-04-19 საიტზე Wayback Machine. ↑ აღწერის ოფიციალური მასალები, იანვარი 2014 წელი.. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-12-03. ციტირების თარიღი: 2016-02-08. ↑ The Auroville Foundation Act (1988). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-02-12. ციტირების თარიღი: 2016-02-08. ↑ Huggler, Justin (2005-08-18). „Universal City: No Drink. No Drugs. No Politics No Religion. No Pets... So Is This Utopia? Amid the Quiet, Traditional Villages of South India, 1,800 People“. The Independent (London). |access-date= საჭიროებს მიეთითოს აგრეთვე |url= (დახმარება)
დაუსწრებელი გადაწყვეტილება

თუ რომელიმე მხარე არ გამოცხადდა სასამართლოს მთავარ სხდომაზე და ცნობილია, რომ იგი სათანადოდ ინფორმირებული იყო სხდომის შესახებ, მეორე მხარეს შეუძლია მოითხოვოს დაუსწრებელი გადაწყვეტილების გამოტანა. თუ დაუსწრებელ გადაწყვეტილებას ითხოვს მოპასუხე, სასამართლო იღებს გადაწყვეტილებას მის სასარგებლოდ (ანუ გადაწყვეტილებას სარჩელის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის შესახებ). თუ დაუსწრებელ გადაწყვეტილებას ითხოვს მოსარჩელე, სასამართლო განიხილავს, სარჩელში მითითებული გარემოებები იურიდიულად ამართლებს თუ არა სასარჩელო მოთხოვნას (მაგრამ თავად გარემოებების დასაბუთებულობას არ შეამოწმებს, ანუ მტკიცებულებებს არ შეისწავლის). ამის შემდეგ, თუ გარემოებები სასარჩელო მოთხოვნას ამართლებს, მიიღება დაუსწრებელი სასამართლო გადაწყვეტილება სარჩელის დაკმაყოფილების შესახებ; თუ გარემოებები სასარჩელო მოთხოვნას არ ამართლებს, მიიღება ჩვეულებრივი სასამართლო გადაწყვეტილება სარჩელის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის შესახებ. დაუსწრებელი გადაწყვეტილება გამოტანიდან 5 დღის განმავლობაში ეგზავნება გამოუცხადებელ მხარეს, რომელსაც აქვს 10 დღე (გადაწყვეტილების მისთვის ჩაბარებიდან) იმისათვის, რომ გაასაჩივროს იგი. დაუსწრებელი გადაწყვეტილება თავისებური სადამსჯელო ღონისძიებაა სასამართლო სხდომაზე გამოუცხადებლობით სასამართლოს უპატივცემულობის გამო. ამიტომ მისი გასაჩივრება განზრახ გართულებულია. იგი ჯერ უნდა გასაჩივრდეს მის გამომტან სასამართლოში, და მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ ამ სასამართლომ არ გააუქმა დაუსწრებელი გადაწყვეტილება, შესაძლებელია მისი გასაჩივრება სააპელაციო წესით. დაუსწრებელი გადაწყვეტილების გაუქმებისათვის თავად განსახილველი საქმის არსებით გარემოებებს მნიშვნელობა არ აქვს. საქმის არსებით გარემოებების მიხედვით მხარე სრულებით მართალიც რომ იყოს, მის წინააღმდეგ მიღებული დაუსწრებელი გადაწყვეტილება გაუქმდება მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მან დაამტკიცა, რომ სასამართლო სხდომა მისგან დამოუკიდებელი მიზეზებით გააცდინა (დროულად არ მიუღია სასამართლო შეტყობინება, მოხდა რაიმე დაუძლეველი მოვლენა ან არსებობს რაიმე სხვა მიზეზი, რომელსაც სასამართლო საპატიოდ მიიჩნევს). დაუსწრებელი გადაწყვეტილების გაუქმების შემთხვევაში სასამართლო განაახლებს ძირითადი საქმის განხილვას იმ მომენტიდან, სადაც იგი შეწყდა.
ბრინჯაო (მრავალმნიშვნელოვანი)

სახელი ბრინჯაო შეიძლება აღნიშნავდეს: ბრინჯაო — სპილენძის შენადნობი სხვადასხვა ქიმიურ ელემენტთან. ბრინჯაო — ქანდაკებებისა და დეკორატიული გამოყენებითი ხელოვნების ნაკეთობათა მასალა
ჰიპოთალამუსი

ჰიპოთალამუსი (ლათ. hypothalamus) — შუამდებარე ტვინის ნაწილი, რომელიც თავის ტვინის მესამე პარკუჭისა და თელამუსის ქვემოთ მდებარეობს და ერთ-ერთ ვეგეტატიურ ცენტრს წარმოადგენს. ჰიპოთალამუსი მჭიდროდა დაკავშირებული ჰიპოფიზთან და მასთან ერთად არეგულირებს ორგანიზმის წყლისა და მარილების ცვლას. ჰიპოთალამუსსა და ჰიპოფიზს შორის არსებული კავშირის გაწყვეტისას ან ეგრეთ წოდებული სუპრაოპტიკური ჰიპოთალამუსის დაზიანებისას ვითარდება უშაქრო დიაბეტი, რაც ხასიათდება წყლის უზომო სმით (პოლიდიფსია) და მოჭარბებული შარდვით (პოლიურია). თავის ტვინის სხვა უბნებისაგან განსხვავებით, ჰიპოთალამუსის ფუნქციათა ნერვული რეგულაციის გარდა, ნეიროჰორმონების გამომუშავებისა და გამოყოფის უნარიც აქვს. მის მიერ გამომუშავებულ ჰორმონებს მიეკუთვნებიან ვაზოპრესინი და ოქსიტოცინი, რომლებიც ჰიპოფიზის საშუალებით გამოიყოფა სისხლში. ჰიპოთალამუსი მრავალი ბირთვისაგან შედგება, რომელთა ფუნქციებია შიმშილისა და სიმაძღრის, წყურვილისა და მისი დაკმაყოფილების შეგრძნებათა წარმოშობა, სხეულის მუდმივი ტემპერატურისა და სქესობრივი ქცევის რეგულაცია. ჰიპოთალამუსი მჭიდროდაა დაკავშირებული აგრეთვე თავის ტვინის ლიმბურ სისტემასთან, ამიტომ ის აწესრიგებს ძილისა და ღვიძილის მდგომარეობას, ემოციურ ქცევასა და მოტივაციებს. დადგენილია, რომ ჰიპოთალამუსის გვერდითი და უკანა ბირთვების ელექტრული გაღიზიანება ცხოველებში იწვევს ეგრეთ წოდებულ თვითგაღიზიანების რეაქციას, რომლის დროსაც ცხოველები თვითონ ცდილობენ განმეორებით გაიღიზიანონ ეს ბირთვები. ჰიპოთალამუსის ცენტრული ბირთვების გაღიზიანება, პირიქით, გაქცევასა და შიშის რეაქციებს იწვევს. ასეთი ქცევითი რეაქციები დაკავშირებული უნდა იყოს შიმშილისა და სიმაძღრის აგრეთვე, სქესობრივი ხასიათის შეგრძნებათა წარმოქმნასთან. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 667. ე. ბაბასკის რედ., „ადამიანის ფიზიოლოგია“, თბილისი, 1969 წელი ა. ქორელი „ნეიროფიზიოლოგია ყველასათვის“, თბილისი, 1984 წელი The Hypothalamus and Pituitary at endotexts.org დაარქივებული 2006-05-14 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) NIF Search - Hypothalamus დაარქივებული 2013-07-03 საიტზე Wayback Machine. via the Neuroscience Information Framework (ინგლისური) Space-filling and cross-sectional diagrams of hypothalamic nuclei: right hypothalamus, anterior, tubular, posterior. (ინგლისური)
ბრინჯაოსანა ბანჯგვლიანი

ბრინჯაოსანა ბანჯგვლიანი (ლათ. Epicometis hirta) — მავნებელი ხოჭო ფირფიტულვაშიანთა ოჯახისა. აქვს დაახლოებით 10 მმ სიგრძის შავი, ყვითელი ან ბრინჯაოსფერი გრძელი ბუსუსებით დაფარული სხეული; ზედა ფრთებზე - თეთრი ლაქები. საქართველოში ბრინჯაოსანა ბანჯგვლიანის იმაგო ზამთარს ნიადაგში ატარებს. წელიწადში იძლევა ერთ თაობას. ბრინჯაოსანა ბანჯგვლიანი ფართოდ არის გავრცელებული ყოფილ სსრკ-ში, განსაკუთრებით სამხრეთის ტყე-ველისა და ველის ზონებში. ადრე გაზაფხულზე აზიანებს ბალახოვან მცენარეთა, შემდეგ კი ხეხილოვანი კულტურების ყვავილს. ბრძოლის ღონისძიებანი: ნეშომპალიანი მიწის გროვებისაგან სპეციალური მოედნების მოწყობა კვერცხმდებელი ხოჭოების მისატყუებლად და შემდეგ მატლების მოსაპობად; ღრუბლიან და გრილ დილას ხეებიდან ხოჭოების ჩამობერტყვა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 524.
ბრაზილია-დი-მინასი

ბრაზილია-დი-მინასი (პორტ. Brasília de Minas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 908 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მონტის-კლარუსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 31 213 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 22.3 კმ²-ზე. ფართობი 1 399 484 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
კამპუ-აზული

კამპუ-აზული (პორტ. Campo Azul) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 600 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მონტის-კლარუსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 684 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 7.28 კმ²-ზე. ფართობი 505 914 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
კაპიტან-ენეასი

კაპიტან-ენეასი (პორტ. Capitão Enéas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 908 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მონტის-კლარუსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 206 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 14.62 კმ²-ზე. ფართობი 971.58 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები