laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
Ethereum

Ethereum — პლატფორმა დეცენტრალიზებული ონლაინ სერვისების შესაქმნელად ბლოკჩეინის ბაზაზე. მუშაობს როგორც ერთიანი დეცენტრალიზებული ვირტუალური მანქანა. პირველად შეთავაზებული იქნა ვიტალიკ ბუტერინის მიერ 2013 წლის ბოლოს, ქსელის ჩაირთვის თარიღია 30 ივლისი 2015 წელი. ეთერიუმი მნიშვნელოვნად ამარტივებს ბლოკჩეინ ტექნოლოგიის დანერგვას და გამოყენებას, რაც განაპირობებს ინტერესს არა მხოლოდ სტარტაპების, არამედ უმსხიველს დეველოპერული კომპანიების როგორებიცაა Microsoft, IBM. ინტერესი ასევე გამოიჩინა ავიაკომპანიებმა როგორიცაა Lufthansa და S7, ასევე საერთაშორისო საქველმოქმედო ორგანიზაცია იუნისეფმა (UNICEF). ოფიციალური საიტი Block Explorer კოდი კრიპტოვალუტების კურსი, საბაზრო კაპიტალიზაცია ↑ Cryptocurrency ETH market en. ციტირების თარიღი: 25 სექტემბერი, 2018 ↑ Slock.it — Blockchain + IoT დაარქივებული 2016-03-14 საიტზე Wayback Machine. ↑ [https://azure.microsoft.com/en-us/blog/ethereum-blockchain-as-a-service-now-on-azure/ Ethereum Blockchain as a Service now on Azure | Blog | Microsoft Azure ↑ „Детский фонд ООН тестирует смарт-контракты Ethereum“. CoinMarket.News (რუსული). 2017-08-07. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-10-11. ციტირების თარიღი: 2017-10-11.
ნიაზი აჰმედ ბანოღლუ

ნიაზი აჰმედ ბანოღლუ (თურქ. Niyazi Ahmet Banoğlu; დ. 1913, ბათუმი — გ. 6 ოქტომბერი, 1992, სტამბოლი) — ჟურნალისტი, მწერალი, ისტორიული გამოკვლევების ავტორი, თურქულ ენაზე ქართული ლიტერატურის ნიმუშების პირველი მთარგმნელი. ნიაზი აჰმედ ბანოღლუ დაიბადა ბათუმში, 1913 წელს. 1924 წელს ოჯახთან ერთად საქართველოდან თურქეთში გადასახლდა. განათლება თურქეთში დაასრულა. 1929 წელს დაიწყო მუშაობა გაზეთ „ჰარექეთში“. უმუშავია ასევე, სხვა არა ერთ გაზეთსა და ჟურნალში, როგორებიცაა: „ჰალქინ დოსთუ“, „ვაქით“, „ჰერგიუნ“, „თარიჰ-ჯოღრაფია დუნიასი“ და სხვა. ნიაზი ბანოღლუს რომანები და თარგმანები პრესაში იბეჭდებოდა. იყენებდა ფსევდონიმებს: ა.რეშად, ლებიფ მუამერ, ნიაზი აჰმედ ოქან. რამდენიმე წიგნი მიუძღვნა ათათურქს. მისი რომანებია: „მეციხოვნე კაპიტანი“ (1941), „შაჰინ რეისი“ (1941), „ჩერქეზი ასულები“ (1944). რომანში „სიყვარულისთვის“ გამოჩენილი ქართველი მხედართმთავრის, გიორგი სააკაძის, ცხოვრება და იმდროინდელი ისტორიული მოვლენები აღწერა. ბანოღლუ ისტორიაში შევიდა, როგორც ქართული ლიტერატურის ნიმუშების თურქულ ენაზე პირველი მთარგმნელი. ქართველი მწერლების, ალექსანდრე ყაზბეგისა და ეგნატე ნინოშვილის ნაწარმოებების მისეული თარგმანების კრებული სახელწოდებით „კავკასიური მოთხრობები“ 1936 წელს გამოიცა. 1941 წელს დაიბეჭდა ალექსანდრე ყაზბეგის რომანის, „ელგუჯას“ შემოკლებული თარგმანი სახელწოდებით „კავკასიური რომანი: ელგუჯა“, ხოლო 1964 წელს – სახელწოდებით „ელგუჯა: კავკასიური სიყვარული“. ბანოღლუ არა ერთი ბიოგრაფიული თხზულების ავტორიც იყო. 1983 წელს მიიღო ჟურნალისტთა ასოციაციის ჯილდო — „50 წელი ბეჭდურ სიტყვაში“. „ჩერქეზი ასულები“ (Çerkes Kızları, 1944) „სიყვარულისთვის“ (Aşk Uğrunda, 1941) „შაჰინ რეისი“ (Şahin Reis, 1941) „მეციხოვნე კაპიტანი“ (Zindancı Kaptan, 1941) „კავკასიური მოთხრობები“ — (თურქ. Kafkas Hikâyeleri, 1936 ალექსანდრე ყაზბეგი — ელგუჯა (თურქ. Bir Kafkas Romanı – Elguca, 1964 ორჰან ქემალის ქართული თარგმანები Niyazi Ahmet Banoğlu ↑ Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ "Giorgi Saakadze ve Aşk Uğrunda" — Parna-Beka Çilaşvili / „გიორგი სააკაძე და სიყვარულისთვის“ — ფარნა-ბექა ჩილაშვილი ↑ "Aleksandre Kazbegi aşkı" — Parna-Beka Çilaşvili / „სიყვარული ალექსანდრე ყაზბეგის მიმართ" — ფარნა-ბექა ჩილაშვილი
სინაის კოდექსი

ბიბლიის სინაის კოდექსი, სინაის წიგნი (ლათ. Codex Sinaiticus) — ბიბლიური ტექსტი ბერძნულ ენაზე, რომელიც დღეისთვის ყველაზე ძველ ქრისტიანულ წერილთა კრებულად ითვლება. სინაის კოდექსი, ალექსანდრიისა და ვატიკანის კოდექსებთან ერთად ქრისტიანული კანონის საფუძველს წარმოადგენს. კოდექსი IV საუკუნეში დაიწერა და XIX საუკუნემდე სინაის ნახევარკუნძულზე მდებარეობდა წმ. ეკატერინეს მონასტერში. Center for the Study of NT Manuscripts. სინაის წიგნი დაარქივებული 2008-10-24 საიტზე Wayback Machine. (JPG) 1911 Facsimile of სინაის წიგნი (PDF) დაარქივებული 2009-02-26 საიტზე Wayback Machine. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სინაის კოდექსი
სარილი

სარილი (აზერ. Sarıl) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ზანგილანის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ. სარილი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Zangilan district – Administrative district in the Republic of Azerbaijan.
განათლება ყველასათვის - საქართველო

განათლება ყველასათვის - საქართველო — საქართველოს განათლების სფეროში მოღვაწე კოალიცია, რომელიც დაარსდა 2013 წლის შემოდგომაზე. მასში გაწევრიანებულია განათლების სფეროში დასაქმებული 15 სხვადასხვა თემატური პროფილის მქონე, ადგილობრივი და საერთაშორისო საზოგადოებრივი ორგანიზაცია, რომლებიც იზიარებენ „განათლება ყველასათვის“ მსოფლიო დეკლარაციის პრინციპებს. ორგანიზაციის მიზანია ხელი შეუწყოს განათლების ხარისხის გაუმჯობესებასა და ხარისხიან განათლებაზე თანაბარ წვდომას საქართველოში. კოალიცია სამოქალაქო საზოგადოების საერთაშორისო მოძრაობის გლობალური კამპანია განათლებისთვის წევრია. მოძრაობა მოქმედებს იუნესკოს ეგიდით, განათლება ყველასათვის დეკლარაციის ფარგლებში. კოალიცია „განათლება ყველასათვის – საქართველო“ საქმიანობას ახორციელებს სამოქალაქო საზოგადოების ფონდის ფინანსური მხარდაჭერით. კოალიციის საქმიანობის ძირითადი მიმართულებებია: საგნობრივი ასოციაციების მხარდაჭერა, მდგრადი განვითარების მიზნები, მასწავლებლის ეროვნული ჯილდო, სკოლების მხარდაჭერა. ოფიციალური ვებგვერდი ↑ კოალიციას ახალი დირექტორი ჰყავს! ↑ კოალიციის მისია[მკვდარი ბმული] ↑ მასწავლებლის ეროვნული ჯილდოს 2017 წლის საუკეთესო ათეულთან თანამშრომლობა გრძელდება ↑ განათლება ყველასათვის დეკლარაცია ↑ კოალიციის საქმიანობა[მკვდარი ბმული]
ბურჰანი-ჰაგიგათი

„ბურჰანი-ჰაგიგათი“ (აზერ. Bürhani-Həqiqət) — ლიტერატურული, ისტორიული, სამეცნიერო და ტექნიკური, სოციალურ-პოლიტიკური ჟურნალი, პირველი ბეჭდვითი ორგანო, რომელიც ერევანში, აზერბაიჯანულ ენაზე, გამოიცემოდა. მისი გამოცემა დაიწყო ჟურნალ „ლექ-ლექის“ დახურვის შემდეგ, რომელიც ასევე აზერბაიჯანულ ენაზე გამოიცემოდა. „ბურჰანი-ჰაგიგათი“ გამოიცემოდა 1-ლი იანვრიდან 29 იანვრის ჩათვლით. ჟურნალი იბეჭდებოდა თვეში ორჯერ 8 ფურცელზე და სულ 9 ნომერი გამოიცა. სახელწოდება „ბურჰანი- ჰაგიგათ“ შემდეგნაირად განიმარტება: „ბურჰანი“ - არაბული სიტყვაა და ნიშნავს არგუმენტს, მტკიცებულებას; „ჰაგიგათი“ - თურქული სიტყვაა და ნიშნავს სიმართლეს. 1917 წლის 1 იანვარს „ლუისის“ („სინათლე“ სომხურად) გამომცემლობაში ალი მაჰზუნის ხელმძღვანელობით, რომელიც გახლდათ პოეტი და პუბლიცისტი და ასევე ერევნის ინტელიგენციის წარმომადგენლის ჰასან მირზაზადე ალიევის დახმარებით გამოიცა ჟურნალ „ბურჰანი-ჰაგიგათის“ პირველი ნომერი. ჟურნალის ავტორები იყვნენ მოლანასრედინისტი ჯაბბარ ასკერზადე (აჯიზი), მირზა ჯაბარ მამედოვი, რაჰიმ ნაჯი, ვაჰიდ მუღანლი, ტახვილ ირევანი, ასევე პოეტესები შოჰრატი, ნიგიარი, სარიახანუმი, აბდულჰაგ მეჰრინისი, ფატმა მუფიდა, რამზია და სხვები, რომელთა შორის იყო ერევნის მასწავლებელთა სემინარის სტუდენტებიც. ჟურნალში დიდი ადგილი ეკავა სტატიებს სოციალურ-პოლიტიკურ საკითხებზე, მაგრამ მათ გარდა, ასევე ქვეყნდებოდა სახლის საქმის წარმოებისა და ბავშვების აღზრდის საკითხები. მეორე ნომრიდან, ჟურნალში გამოიცა ალი მაჰზუნის ნამუშევარი „ლიტერატურაში“. 2012 წელს, ლიტერატურულმა მეცნიერმა შაფაგ ნაასირმა ჟურნალის ყველა ნომრის ტრანსფონელიტერაცია შეასრულა. მოლა ნასრედინი ჟურნალი "ბურჰანი-ჰაგიგათი" I ჟურნალი "ბურჰანი-ჰაგიგათი" II ↑ Литературная среда ↑ Сатирические журналы Азербайджана (1906-1920) ↑ Пресса ↑ Культурное измерение войны:Первая мировая война в образах,в памяти и истории. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-10-08. ციტირების თარიღი: 2018-09-26. ↑ 5.0 5.1 Известные представители иреванской интеллигенции
რიჩარდ ბლუმენთალი

რიჩარდ ბლუმენთალი (ინგლ. Richard Blumenthal; დ. 13 თებერვალი, 1946) — ამერიკელი იურისტი და დემოკრატი პოლიტიკოსი, აშშ-ის სენატორი კონექტიკუტის შტატიდან 2011 წლიდან. სენატორობამდე, იყო კონექტიკუტის გენერალური პროკურორი. არის სენატის მეორე ყველაზე მდიდარი წევრი. Senator Richard Blumenthal official U.S. Senate site Blumenthal for Senate დაარქივებული 2002-08-06 საიტზე Wayback Machine. ↑ OpenSecrets.
კრის მერფი

კრისტოფერ სკოტ მერფი (ინგლ. Christopher Scott Murphy; დ. 3 აგვისტო, 1973) — ამერიკელი დემოკრატი პოლიტიკოსი, სენატორი კონექტიკუტის შტატიდან. სენატორობამდე, იყო წარმომადგენელთა პალატის წევრი კონექტიკუტის მეხუთე საარჩევნო ოლქიდან. წარმომადგენელთა პალატაში არჩევამდე, იყო კონექტიკუტის ლეგისლატურის ორივე პალატის წევრი. U.S. Senator Chris Murphy, official U.S. Senate site Chris Murphy for Senate
გოდერძი

გოდერძი — ნასოფლარი საქართველოში, ადიგენის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მდინარე ქვაბლიანის მარჯვენა შენაკადის, მდინარე ძინძისწყლის მარჯვენა ნაპირზე. სოფელი სამ უბნად იყოფოდა. შუა უბნის შემაღლებაზე შემორჩენილია ჯამე, ნასოფლარის ზედა ნაწილში – დარანი, დაბალი, ვიწრო შესასვლელით. მას მოსდევს ერთ მთლიან ქვაში გაჭრილი გასასვლელი, რომელიც ქვის კარით იხურება (კარის სიმაღლე 80 სმ და ქუსლზე ტრიალებს). ორი ერთმანეთში გამავალი დარბაზი თანაბარი ფართისაა (8 მ × 2 მ). პირველი დარბაზის მარჯვენა ბოლოში პატარა (2მ × 3მ) სათავსია, მისი გაგრძელება ჩამოქცეულია. სათავსი უთანაბრო სიმაღლისაა (ყველაზე მაღალი – 1,7 მ ). იქვე ახლოს სხვა დარნის ნაკვალევია. მისი შესასვლელი აღარ ჩანს. ნასოფლარის ჩრდილოეთით, დაახლ. 1,5 კმ-ზე, ტყიან ბორცვზე, ერთნავიანი ეკლესიის ბუდეა (5 მ × 10 მ), რომელიც ნათალი და ჩუქურთმიანი ქვებითაა ამოვსებული. ეკლესიის საკურთხევლის წინ, სამხრეთით, არის მომაღლო გათლილი ბაზისი (სიმაღლე – 130 სმ, სიგანე – 60 სმ და 40 სმ), რომელშიც ჯვრის ჩასასმელი ოთხკუთხა ფოსოა ამოჭრილი. პილასტრები ორსაფეხურიანი ყოფილა, სვეტისთავები პროფილირებული და ორღარიანია. შესასვლელი სამხრეთიდან უნდა ყოფილიყო. იქვე გდია წნული ჩუქურთმით შემკული არქიტრავის ნახევარწრიული ლოდი, რომელიც XII–XIII საუკუნეების უნდა იყოს. ნაეკლესიარის სამხრეთით გალავნის ნაშთია, მის შიგნით – კიდევ ერთი სადგომის ბუდე. სოფლიდან ეკლესიისკენ მიმავალი ტყით დაფარული ნაგზაური ჩანს. ქვაყრილებით შექმნილი ორღობე 3,5 მ სიგანისაა, ე. ი. საურმეა. გოდერძი მნიშვნელოვანი სოფელი უნდა ყოფილიყო განვითარებულ შუა საუკუნეებში. მისი სახელი ეწოდება სამცხიდან აჭარაში მიმავალი გზის უღელტეხილსაც. დასახლებული ადგილი გოდერძის დასახელებით გვხვდება ბასილი ზარზმელის თხზულებაშიც (დაახლ. 916-926 წლები). 1595 წლის „გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთრის“ მიხედვით, სოფელი გოდერძი შედიოდა ახალციხის ლივის ქვაბლიანის ნაჰიეში. აქ ცხოვრობდა ცხრა კომლი ქრისტიანი ქართველი. შემდეგში სოფლის მოსახლეობა გამაჰმადიანდა. 1944 წელს გოდერძის მაცხოვრებლები შუა აზიაში გადაასახლეს; ამის შემდეგ იგი ნასოფლარია. ბერძენიშვილი დ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 73.
გოდერძის ლოკოკინა

გოდერძის ლოკოკინა (ლათ. Helix goderziana) — ხმელეთის ნიჟარიანი მოლუსკი მუცელფეხიანთა (Gastropoda) კლასისა. ყველაზე დიდი ზომის მოლუსკი მთელ ჩრდილოეთ არატროპიკულ პალეარქტიკაში. ნიჟარის სიმაღლე და სიგანე – 7 სმ. კავკასიაში ენდემია, ბინადრობს მცირე კავკასიონის შავიზღვისპირა მთიანეთში. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 73.
ბაქოს სკულპტურათა სია

ამ სტატიაში წარმოდგენილია ქალაქ ბაქოს სკულპტურათა სია, რომლებიც მდებარეობენ ქალაქის ქუჩებში, სკვერებში, მოედნებზე და სხვა ადგილებში. ბაქოს ძეგლები დაარქივებული 2018-07-31 საიტზე Wayback Machine. - (აზერბაიჯანული) ბაქოს ძეგლები - (აზერბაიჯანული) ↑ В Баку состоялось открытие Археологического парка и бюста Азиму Азимзаде - news.day.az ↑ В Баку открыли памятник Гейдару Алиеву. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-12-14. ციტირების თარიღი: 2018-09-26. ↑ К годовщине Ходжалы в Баку будет открыт обновленный памятник "Ана Харайи" - trend.az ↑ В Баку открыт памятник «20 Января» - azadliq.org
შათარიზლი

შათარიზლი (აზერ. Şatarizli) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ზანგილანის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ. ↑ Zangilan district – Administrative district in the Republic of Azerbaijan.
РКУ01-250/Б23-04-У1 (ЛЗС)

РКУ01-250/Б23-04-У1 (ЛЗС) – რუსული (საბჭოთა) წარმოების გარე განათების სანათი. აწარმოებდნენ 1970-იანი წლების პირველ ნახევარში. იგი ერთ-ერთი პირველი სერიული წარმოების კონსოლური სანათი იყო სსრკ-ში, რომელმაც მასობრივად ჩაანაცვლა დაკიდული სანათები. მისი კონცეფცია ემყარებოდა აღმოსავლეთგერმანული სანათების ტიპებს (02 36.9 (LBL)). კორპუსი შედგება ორი ძირითადი ნაწილისგან და მარწუხებით ემაგრება ერთმანეთს. ასევე ამ სანათის თავისებურებას წარმოადგენს ნათურის დამჭერი ზამბარიანი კავი, რომელიც ნათურას წვერის ჭიპზე აჭერს და აფიქსირებს, რომ არ იქანავოს. მისი ელექტრო-მოწყობილობები საკმაოდ გამარტივებულია, არ გამოიყენება კონდენსატორები და ერთადერთი ელექტრული ხელსაწყო რომელიც მას გააჩნია დროსელია. შესაბამისად აღნიშნული სანათების გამოყენება შესაძლებელი იყო მხოლოდ მაღალი წნევის ვერცხლისწყლის ნათურებისთვის (250 W). მოგვიანებით შეიქმნა მისი კომპაქტური, მცირე სიმძლავრის მქონე მოდიფიკაცია РКУ01-125/Б23-05-У1 (ЛЗС), რომელიც განკუთვნილი იყო 125 W ნათურებისთვის. ამ სანათის კორპუსი მზადდებოდა ფოლადის ფურცლებისგან, რის გამოც სანათები ძალიან მალე ჟანგდებოდა და მოგვიანებით შემუშავებულიქნა მისი ახალი მოდიფიკაციები, ალუმინის კორპუსით (РКУ01-250-007-У1 (ЛЗС)). https://old-lighting.ru/ru/content/rku01-250b23-04-u1-lzs
დამწნილება

დამწნილება — ბოსტნეული კულტურების (კომბოსტო, ჭარხალი, კიტრი, წიწაკა, ბადრიჯანი და სხვა) დაკონსერვება რძემჟავა დუღილითა და მარილით (პროდუქტის წონის 2-3 %). რძემჟავა წარმოიქმნება ნედლეულში არსებული შაქრის გარდაქმნით, რასაც რძემჟავა ბაქტერიები იწვევს. დამწნილებული ბოსტნეული კარგად ინახება 0 °C-დან 2 °C-მდე ტემპერატურაზე. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 362.
РКУ01-125/Б23-05-У1 (ЛЗС)

რუსული (საბჭოთა) წარმოების გარე განათების სანათი. აწარმოებდნენ 1970-იან წლებში. РКУ01-250/Б23-04-У1 (ЛЗС)-ის შემცირებული ვარიანტი, განკუთვნილი იყო 125W სიმძლავრის მაღალი წნევის ნატრიუმის ნათურებისთვის. ერთადერთი ელექტროხელსაწყო რაც ამ სანათს გააჩნდა იყო დროსელი. https://old-lighting.ru/ru/content/rku01-125b23-05-u1-lzs
გოდორყური

გოდორყური — ტირიფის წნელით მოწნული დიდი, დაახლოებით 3 მ სიმაღლისა და 2 მ სიგანის გოდორი მდინარის ნაპირის გასამაგრებლად, ან სარწყავი არხის სათავეში წყლის გადასაშვებად. ქვემოდან გამაგრებული იყო მიწაში ჩასარჭობი მანებით (მარგილებით). გოდორყურს მდინარის კალაპოტში შერჩეულ, ამოსუფთავებულ ადგილას დგამდნენ და რიყის ქვით ავსებდნენ. მდინარის კალაპოტისა და არხის სიდიდის შესაბამისად, სათავეში ზოგჯერ მეორე ან მესამე გოდორყური იდგმებოდა ისე, რომ წყალში ცერად ყოფილიყო წაზიდული. გოდორყურს ფართოდ იყენებდნენ ქართლ-კახეთში. აგებდნენ ადრე გაზაფხულზე, მდინარეების ადიდებამდე. გოდორყური ასევე ეწოდება სათევზაო გოდორს, რომელშიც ჩადგმულია ძაბრისმაგვარი ყელი. გოდორყურს მდინარეში ისე აწვენენ, რომ ფართო პირი წყლის დინებისაკენ ჰქონდეს მიმართული და ძაბრის ნასვრეტი სანახევროდ წყლით დაიფაროს. თავგადაშლილი პირიდან თევზი შიგ შედის, უკან კი ვეღარ გამოდის. ფრუიძე ლ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 75.
გოეთეს ინსტიტუტი

გოეთეს ინსტიტუტი (გერმ. Goethe-Institut) — გერმანიის საზღვრებს გარეთ გერმანულ ენაზე ზრუნვისა და საერთაშორისო კულტურული ურთიერთობის ხელშემწყობი ინსტიტუტი. დაარსდა 1952 წელს მიუნხენში (მსგავსი ინსტიტუტი გერმანიაში არსებობდა 1920-იან წლებშიც). გერმანიაში მას აქვს 13, ხოლო მსოფლიოს 83 ქვეყანაში – 147 ინსტიტუტი. ეს ინსტიტუტები, გერმანული ენის სწავლების გარდა, ატარებენ მასპინძელი ქვეყნის ინტერესების შესაბამის კულტურულ ღონისძიებებს. აქვთ ბიბლიოთეკები და მედიოთეკები. გოეთეს ინსტიტუტების ქსელი, გოეთეს ცენტრების, კულტურული საზოგადოებების, სამკითხველო დარბაზების, საგამოცდო და ენის შემსწავლელი ცენტრების მეშვეობით ეწევა გერმანიის კულტურის და განათლების პოპულარიზაციას. საქართველოში გოეთეს ინსტიტუტი დაარსდა თბილისში 1994 წელს. ის მოქმედებს სამხრეთ კავკასიის მასშტაბით. წარმოადგენს ქართულ-გერმანული კულტურული ურთიერთობების ცენტრს. 1999 წელს საქართველოსა და გერმანიის შეთანხმების საფუძველზე საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს ძალისხმევით გოეთეს ინსტიტუტს გადაეცა მ. ზანდუკელის ქუჩაზე მდებარე შენობა, სადაც 1920–37 წლებში განთავსებული იყო გერმანიის საკონსულო. ბაქრაძე ლ., მიქელაძე ნ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 76-77.
ანტონიო დი გოვეა

ანტონიო დი გოვეა (პორტ. Antonio di Govea) (დ. 1575 – გ. 1628) — პორტუგალიელი ავგუსტინელი მისიონერი, ესპანეთის დიპლომატიური წარმომადგენელი სეფიანთა ირანში. 1597 მისიონერად იყო გოაში (ინდოეთი), საიდანაც ესპანეთის მეფე ფილიპე III-ის დავალებით ორ მისიონერთან (ჟერომ დე ლა კრუა, კრისტოფ დუ სენტ-ესპრი) ერთად დიპლომატიური მისიით შაჰ აბას I-ის კარზე გაემგზავრა. 1611 წელს ლისაბონში გამოიცა გოვეას ნაშრომი, რომელშიც არის მრავალი ძვირფასი ცნობა ირანში მოღვაწე ქართველების შესახებ, კერძოდ, ირანის ჯარების პირველ ყულარაღასსა და ფარსის ბეგლარბეგ ალავერდი-ხან უნდილაძეზე, მის ორ ვაჟზე — დაუდ-ხანსა და იმამყული-ხანზე, აგრეთვე ქართლის მეფე სიმონ I-სა და მანუჩარ II ათაბაგზე, ქეთევან დედოფალზე, ქართველ დიპლომატ ქალზე — გულჩარაზე, კახთა მეფე ალექსანდრე II-ისა და მისი გამაჰმადიანებული ძის კონსტანტინეს შესახებ. გიორგაძე, ბ. „გოვეა“ დაარქივებული 2022-01-23 საიტზე Wayback Machine. . საქართველო: ენციკლოპედია: ტ. 2. – თბ., 2012.
შაიიფლი

შაიიფლი (აზერ. Şayıflı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ზანგილანის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ. შაიიფლი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Zangilan district – Administrative district in the Republic of Azerbaijan.
სოფიკო ხუხაშვილი

სოფიკო ხუხაშვილი (დ. 4 იანვარი, 1985, თბილისი, საქართველო) — ქართველი მოჭადრაკე. 2005 წელი აქვს მიღებული საერთაშორისო დიდოსტატის წოდება. 2008 წელს გახდა მსოფლიო საჭადრაკო ოლიმპიადის ჩემპიონი, ხოლო 2010 წელის კი მესამე პრიზიორი. 2000 წელს გახდა 16-წამდელთა შორის მსოფლიოს ჩემპიონი. არის ევროპის გუნდური ჩემპიონატის მეორე პრიზიორი (2009 წელი), ევროპის საკლუბო თასის მესამე პრიზიორი (2009 წელი) და ევროპის გუნდური ჩემპიონატის მეორე პრიზიორი (2009 წელი). სპორტის სტატისტიკა
ლელა ჯავახიშვილი

ლელა ჯავახიშვილი (დ. 23 მარტი, 1984, თელავი, საქართველოს სსრ) — ქართველი მოჭადრაკე. 2003 წელი გახდა საერთაშორისო დიდოსტატი ქალთა შორის, ხოლო 2004 წელს კი საერთაშორისო დიდოსტატი ვაჟთა შორის. 2008 წლის საჭადრაკო ოლიმპიადის ჩემპიონი და 2010 წლის კი ბრინჯაოს პრიზიორი. 18-წლამდელთა ევროპისა და მსოფლიო ჩემპიონატების მესამე (1999 წელი) და 20-წლამდელთა ევროპის პირველობის მეორე პრიზიორი (2001 წელი). ევროპის საკლუბო ჩემპიონატის სამგზის ჩემპიონი 2003-2004-2005 წლებში და ორგზის მესამე პრიზიორი 2002-2009 წელს. 2006 წელს გახდა ევროპის საკლუბო ჩემპიონატის მეორე პრიზიორი, 2011 წელს კი ევროპის გუნდური პირველობისა და მსოფლიოს გუნდური ჩემპიონატის მესამე პრიზიორი. მეორე ადგილი - ქალთა შორის ევროპის გუნდური ჩემპიონატი 2017, კრეტა, საბერძნეთი; მესამე ადგილი - ქალთა შორის მსოფლიოს გუნდური ჩემპიონატი 2017, ხანტი-მანსიისკი, რუსეთი; მესამე ადგილი - ქალთა შორის ევროპის გუნდური ჩემპიონატი 2011, პორტო-კარასი, საბერძნეთი; მეორე ადგილი - ქალთა შორის ევროპის გუნდური ჩემპიონატი 2009, ნოვი სადი, სერბეთი; მესამე ადგილი - ქალთა შორის ევროპის ჩემპიონატი 2015, რეიკიავიკი, ისლანდია; პირველი ადგილი - ქალთა შორის მსოფლიოს გუნდური ჩემპიონატი 2015, ჩენდუ, ჩინეთი; მესამე ადგილი - ქალთა შორის მსოფლიოს გუნდური ჩემპიონატი 2011, მარდინი, თურქეთი; მესამე ადგილი - ქალთა XXIV საჭადრაკო ოლიმპიადა 2010, ხანტი-მანსიისკი, რუსეთი; ქართული სპორტის სტატისტიკა
რემბრანდტი

რემბრანდტ ჰარმენს ვან რეინი (ნიდერლ. Rembrandt Harmenszoon van Rijn; დ. 15 ივლისი, 1606 — გ. 4 ოქტომბერი, 1669) — ნიდერლანდელი მხატვარი, ფერწერისა და გრავიურის ოსტატი. ჰოლანდიური ფერწერის ოქროს ხანის ყველაზე მნიშვნელოვანი წარმომადგენელი. საყოველთაოდ აღიარებულია მსოფლიოს ყველა დროის ერთ-ერთ უდიდეს მხატვრად. დაიბადა 1606 წლის 15 ივლისს ლეიდენში, მეწისქვილის ოჯახში. რემბრანდტი 1626 წელს ბრუნდება ლეიდენში და იწყებს დამოუკიდებელ შემოქმედებით მოღვაწეობას. როგორც მოსალოდნელი იყო, პირველი წლები გამოცდილების დაგროვების პერიოდია. იგი ხატავს ყველაფერს რაც მის გარშემოა, რათა ჩასწვდეს ფორმათა და ფერთა საიდუმლოებას. 63-წლიანი მოღვაწეობის განმავლობაში მის მიერ შექმნილი ნამუშევრების აბსოლუტური უმრავლესობა, დღეს მსოფლიოს კულტურულ მემკვიდრეობას წარმოადგენს. რემბრანდტის სახატავი თემა ამოუწურავი იყო, თუმცა ძირითად აქცენტებს ის მაინც რელიგიურ თემაზე აკეთებდა. შემორჩენილია მისი უამრავი ავტოპორტრეტი. დახატული აქვს საკუთარი მეუღლის სასკია ვან ეილენბურგის რამდენიმე პორტრეტი, რომელთანაც მან 1634 წელს იქორწინა. ავტოპორტრეტი მოლბერტთან, 1660, ლუვრი 1232 ავტოპორტრეტი, 1630, სტოკჰოლმის ნაციონალური მუზეუმი ექიმ ნიკოლას ტულპის ანატომიის გაკვეთილი, 1632 აბრაამი და ისააკი, 1634 ბელშაცარის ნადიმი, 1636-8 იაკობი ლოცავს იოსების შვილებს, 1656 ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 353. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „რემბრანდტი“ ვიკისაწყობში. რემბრანდტი — ენციკლოპედია ბრიტანიკა The Rembrandt Database A biography of the artist Rembrandt Harmensz. van Rijn from the National Gallery, London Works and literature on Rembrandt from PubHist.com რემბრანდტი ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 Deutsche Nationalbibliothek Record #11859964X // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ 2.0 2.1 Rembrandt <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17299517"></a> ↑ Benezit Dictionary of Artists — OUP, 2006. — ISBN 978-0-19-977378-7 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q217595"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q24255573"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1547776"></a> ↑ 4.0 4.1 The Fine Art Archive — 2003. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q10855166"></a> ↑ https://archive.org/details/catalogueraisonn06hofsuoft/page/n15/mode/2up?view=theater — გვ. 1. ↑ 6.0 6.1 6.2 6.3 https://data.bnf.fr/ark:/12148/cb11940484n ↑ 7.00 7.01 7.02 7.03 7.04 7.05 7.06 7.07 7.08 7.09 7.10 ECARTICO <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q24694883"></a> ↑ 8.0 8.1 https://www.museabrugge.be/collection/work/id/0000_GRO4924_III ↑ http://www.bbc.co.uk/news/uk-scotland-13682474 ↑ Groot C. H. A Catalogue Raisonné of the Works of the Most Eminent Dutch Painters of the Seventeenth century Based on the work of John Smith — 1914. — S. 1. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q21034929"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q757837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q30046792"></a> ↑ 11.0 11.1 11.2 11.3 11.4 11.5 11.6 11.7 11.8 RKDartists <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17299517"></a> ↑ Rembrandt Harmensz. van Rhijn — 2009. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1868372"></a>
გოთუა

საკუთარი სახელი გოთუა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გიორგი გოთუა — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი თამარ გოთუა — ექიმი ლევან გოთუა — მწერალი პართენ გოთუა — მწერალი, საზოგადო მოღვაწე ციალა გოთუა — სსრკ სოციალისტური შრომის გმირი
თამარ გოთუა

თამარ პართენის ასული გოთუა (დ. 25 დეკემბერი, 1919, თბილისი — გ. 15 იანვარი, 2007, იქვე) — ქართველი ექიმი, პირველი ქალი საქართველოში, რომელიც მოღვაწეობდა ფთიზიოქირურგიაში (ფილტვების ტუბერკულოზის ქირურგიული მკურნალობა). მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1972 წ.), პროფესორი (1985 წ.), საქართველოს დამსახურებული ექიმი (1975 წ.). მწერალ ლევან გოთუას და. 1940 წელს დაამთავრა თბილისის სტომატოლოგიური ინსტიტუტი, 1948 წელს კი – თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. მონაწილეობდა II მსოფლიო ომში; 1943–1945 წლებში იყო მე-18 სადესანტო არმიისა და #714 ქირურგიული საველე ჰოსპიტლის ქირურგი. 1949–1965 წლებში მუშაობდა ტუბერკულოზის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის გულმკერდის ქირურგიის განყოფილებაში, 1965–1978 წლებში – ექიმთა დახელოვნების თბილისის ინსტიტუტის გულმკერდის ქირურგიულ საპრობლემო ლაბორატორიაში. 1978–2000 წლებში იყო ქალაქის I კლინიკური საავადმყოფოს ფილტვის ქირურგიის განყოფილების ხელმძღვანელი, 2000 წლიდან — ამავე განყოფილების კონსულტანტი. გოთუას სამეცნიერო შრომები ეხება გულმკერდის ქირურგიის, ექსპერიმენტული ფიზიოლოგიის, ფთიზიატრიისა და პულმონოლოგიის აქტუალურ საკითხებს. ასევე ავტორია ორი ლიტერატურული ნაწარმოებისა („სიკვდილთან ჭიდილი“ და „თავგადასავალი ლევან გოთუასი“ – ორივე 1990 წ.). წლების მანძილზე იყო ვეტერან სპორტსმენ ქალთა საბჭოსა და ექიმთა დახელოვნების თბილისის ინსტიტუტის ომისა და შრომის ვეტერანთა საბჭოს თავმჯდომარე. მიღებული აქვს სახელმწიფო და საბრძოლო ჯილდოები, მათ შორის ღირსების ორდენი (2001). Биотоки головного мозга и сердца при резекциях легких у больных туберкулезом, «Труды VII всесоюзного съезда фтизиатров», М., 1966. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 78-79. თამარ გოთუა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი