laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ევგენი მიქელაძის ქუჩა

ევგენი მიქელაძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, დიდუბის რაიონში (დიღმის მასივი); აკაკი ბელიაშვილის ქუჩასა და დავით აღმაშენებლის ხეივანს შორის. ქუჩას ევგენი მიქელაძის სახელი ეწოდა 1963 წელს. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 122, ISBN 978-99928-20-35-3.
ექიმის ქუჩა

ექიმის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ისნის რაიონში (დირსიჭალა); ბერი გაბრიელ სალოსის გამზირიდან მანავის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. ექიმის ქუჩა და ექიმის მოედანი შეტანილია თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში. ქუჩის სახელი დაკავშირებულია აქ მდებარე სამხედრო ჰოსპიტალსა და სამხედრო-საფერშლო-სკოლასთან. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 77, ISBN 978-99928-20-35-3.
ენისლის ქუჩა

ენისლის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ნაძალადევის რაიონში (ლოტკინი); კაჭრეთის ქუჩიდან დიმიტრი ჟღენტის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 20-იან წლებში. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 65, ISBN 978-99928-20-35-3.
ფრიდრიხ ენგელსის ქუჩა

ფრიდრიხ ენგელსის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, სამგორის რაიონში (თეთრიხევის ჰესის დასახლება). დასაწყისი თენგიზ ჩანტლაძის ქუჩიდანაა. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 65, ISBN 978-99928-20-35-3.
ექიმის შესახვევი

ექიმის შესახვევი — ქუჩა თბილისში, ისნის რაიონში (ნავთლუღი); დასაწყისი ვლადიმერ ლობჟანიძის ქუჩიდან (ადრე ექიმის გასასვლელიდან). წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. შეტანილია თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 67, ISBN 978-99928-20-35-3.
შალვა მიქელაძის ქუჩა

შალვა მიქელაძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ვაკის რაიონში (დელისი); ვაჟა-ფშაველას გამზირსა და შალვა ნუცუბიძის ქუჩას შორის. ვაჟა-ფშაველას V შესახვევს შალვა მიქელაძის სახელი ეწოდა 1981 წელს. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 122, ISBN 978-99928-20-35-3.
მოსე ხონელის შესახვევი

მოსე ხონელის შესახვევი — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს კრწანისის რაიონში (ხარფუხი); სოღანლუღის შესახვევსა და მოსე ხონელის ჩიხს შორის. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც სოღანლუღის ჩიხი. ასევე დატანილია თბილისის 1934 წლის გეგმაზე. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 112, ISBN 978-99928-20-35-3.
ენგურჰესის ქუჩა

ენგურჰესის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, სამგორის რაიონში (საქჰიდროენერგომშენის დასახლება); გუმათჰესის ქუჩიდან ბესარიონ ჭიჭინაძის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნეში. სახელი დაერქვა 70-იან წლებში. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 65, ISBN 978-99928-20-35-3.
ერწოს ქუჩა

ერწოს ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ნაძალადევის რაიონში (ღრმაღელე); დასაწყისი დავით გურამიშვილის გამზირიდან. წარმოიქმნა XX საუკუნის 40-იან წლებში. 50-იან წლებში მე-4 ქუჩას ერწოს ქუჩა დაერქვა. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 67, ISBN 978-99928-20-35-3.
აკაკი ვასაძის ქუჩა

აკაკი ვასაძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, გლდანის რაიონში (გლდანის მასივი); ქერჩისა და ომარ ხიზანიშვილის ქუჩებს შორის. წარმოიქმნა XX საუკუნის 70-იან წლებში. „ა“ და „ბ“ ქუჩას აკაკი ვასაძის სახელი დაერქვა 1978 წელს. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 73, ISBN 978-99928-20-35-3.
კონსტანტინე ერისთავის ქუჩა

კონსტანტინე ერისთავის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ისნის რაიონში (ავლაბარი); ვარდის მოედნიდან რკინიგზამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. ადრე ხოჯავანქის ქუჩა ერქვა. დატანილია თბილისის 1876 წლის გეგმაზე. 1923 წელს რაბადის ქუჩა დაერქვა (დატანილია თბილისის 1934 წლის გეგმაზე), შემდეგ იან ფაბრიციუსის სახელი ეწოდა, 2001 წელს კი — კონსტანტინე ერისთავის. აქვს ერთი შესახვევი და ერთი ჩიხი. ჰამლეტ გონაშვილის ქუჩა ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 66, ISBN 978-99928-20-35-3.
ერევნის ქუჩა

ერევნის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ისნის რაიონში (ავლაბარი); ლადო მესხიშვილის ქუჩიდან სამრეკლოს ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. დატანილია თბილისის 1934 წლის გეგმაზე. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 65, ISBN 978-99928-20-35-3.
ნუგზარ ენდელაძის მოედანი

ნუგზარ ენდელაძის მოედანი — მოედანი თბილისში, ვაკის რაიონი (ვაკე); ქაიხოსრო (ქაქუცა) ჩოლოყაშვილის გამზირსა და ქართული ხალხური ხუროთმოძღვრებისა და ყოფის სახელმწიფო მუზეუმისა და კუს ტბისკენ მიმავალ საავტომობილო გზას შორის. ნუგზარ ენდელაძის სახელი ეწოდა 1994 წელს. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 65, ISBN 978-99928-20-35-3.
ხვანჭკარის ქუჩა

ხვანჭკარის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ნაძალადევის რაიონში (ზღვისუბანი). უსახელო ქუჩიდან შატილის ქუჩამდე. ადრე ერქვა თემქის დასახლების 63-ე ქუჩა. ხვანჭკარის ქუჩა დაერქვა XX საუკუნის 70-იან წლებში. თბილისის 1934 წლის გეგმაზე დატანილია ამავე სახელწოდების ქუჩა, რომელიც მდებარეობდა ახალქალაქისა და ახლანდელი ცოტნე დადიანის ქუჩებს შორის, გაუქმდა მიმდებარე ტერიტორიის რეკონსტრუქციის შედეგად. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 209, ISBN 978-99928-20-35-3.
ლეჩხუმის ქუჩა

ლეჩხუმის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ნაძალადევის რაიონში (ნაძალადევი); წმინდა მელქისედეკ I-ის ქუჩაიდან გომარეთის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის დასაწყისში. აქვს სამი შესახვევი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 105, ISBN 978-99928-20-35-3.
აბელ ენუქიძის ქუჩა

აბელ ენუქიძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, სამგორის რაიონში (ნავთლუღი); ჟან ჟორესის ქუჩიდან ბესარიონ ჭიჭინაძის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნეში. თავდაპირველად იყო უსახელო მონაკვეთი. ქუჩას აბელ ენუქიძის სახელი დაერქვა 1977 წელს. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 65, ISBN 978-99928-20-35-3.
იაკობ ხვედელიანის ქუჩა

იაკობ ხვედელიანის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს სამგორის რაიონში (აეროპორტის დასახლება). დასახლების უსახელო ქუჩიდან ბესარიონ ქებურიას IV ქუჩამდე. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 209, ISBN 978-99928-20-35-3.
მნათობის ქუჩა

მნათობის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ჩუღურეთის რაიონში (სვანეთისუბანი). დასაწყისი დიღომბარის ქუჩიდან. წარმოიქმნა XX საუკუნის 30-იან წლებში. აქვს ერთი შესახვევი და ერთი ჩიხი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 122, ISBN 978-99928-20-35-3.
სიგრამ ბილდინგი

სიგრამ ბილდინგი (ინგლ. Seagram Building - სიგრამის შენობა) — ცათამბჯენი ქ. ნიუ-იორკში, მდებარეობს 375 პარკ ავენიუზე, 52-ე და 53-ე ქუჩებს შორის მიდთაუნ მანჰეტენზე. შენობის პროექტი ეკუთვნის გერმანელ არქიტექტორს ლუდვიგ მის ვან დერ როეს, ამერიკელ ფილიპ ჯონსონთან თანამშრომლობით და დასრულდა 1958 წელს. 156,9 მეტრი სიმაღლის შენობას 38 სართული აქვს. ის გამოირჩევა როგორც ფუნქციონალისტური ესთეტიკის ერთ-ერთი საუკეთესო ნიმუში და კორპორაციული მოდერნიზმის შედევრია. შენობა აიგო კანადური სპირტის გამომხდელი კომპანიის "ჯოზეფ სიგრამს ენდ სონს" შტაბ-ბინისთვის ფილის ლამბერტის, სემუელ ბრონფმანის (სიგრამის აღმასრულებელი დირექტორი) ქალიშვილის წინდახედულების წყალობით. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „სიგრამ ბილდინგი“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი
იპოლიტე ხვიჩიას ქუჩა

იპოლიტე ხვიჩიას ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს საბურთალოს რაიონში (საბურთალო); არჩილ სულაკაურისა და ალექსანდრე ქუთათელის ქუჩებს შორის. წარმოიქმნა XX საუკუნის 20-იან წლებში. ადრე ალვანის ქუჩა ერქვა. 1925–1926 წლების ცნობათა წიგნში „მთელი ტფილისი“ შეტანილია საბურთალოს ახალი ქუჩების სიაში. 30-იან წლებში წითელი პარტიზანების ქუჩა დაერქვა. 1991 წელს იპოლიტე ხვიჩიას სახელი ეწოდა. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 209–210, ISBN 978-99928-20-35-3.
ლვოვის ქუჩა

ლვოვის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, საბურთალოს რიონში (საბურთალო); სოფრომ მგალობლიშვილის ქუჩიდან ბუდაპეშტის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 40-იან წლებში და ლვოვის ქუჩა დაერქვა. 1992 წელს ვასილ ყუშიტაშვილის სახელი ეწოდა. 2006 წელს დაუბრუნდა ძველი სახელი — ლვოვის ქუჩა. აქვს ორი შესახვევი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 105, ISBN 978-99928-20-35-3.
იაკობ ხვედელიანის ჩიხი

იაკობ ხვედელიანის ჩიხი — ქუჩა თბილისში, სამგორის რაიონში (აეროპორტის დასახლება); დასახლების უსახელო ქუჩიდან ბესარიონ ქებურიას IV ქუჩამდე. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 209, ISBN 978-99928-20-35-3.
გროზნოს ქუჩა

გროზნოს ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში (ახალი კუკია); ოთარ ქინქლაძის ქუჩიდან თეთნულდის ქუჩამდე. წამორიქმნა XIX საუკუნის ბოლოს. გროზნოს ქუჩა შეტანილია თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩათა სიაში. 1923 წელს სამუელ ბუაჩიძის სახელი ეწოდა, 1950-იან წლებში ისევ გროზნოს ქუჩა დაერქვა. აქვს 1 შესახვევი (ყოფილი თემრუკის შესასვლელი). ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 49, ISBN 978-99928-20-35-3.
Kali Linux

Kali Linux — Debian-ზე დაფუძნებული ლინუქსის დისტრიბუტივი, რომელიც შექმნილია კიბერუსაფრთხოებისა და პენეტრაციული ტესტირებებისათვის. იგი შეიმუშავა და ფინანსურად უზრუნველყო „Offensive Security“-მა. კალი ლინუქსს ჩაშენებული აქვს კიბერუსაფრთხოებისთვის განკუთვნილი 600-ზე მეტი ხელსაწყო, მათ შორისაა: Aircrack-ng Armitage Burp suite Cisco Global Exploiter Ettercap John the Ripper Kismet Maltego Metasploit Nmap OWASP ZAP Social engineering Sqlmap Wireshark Hydra Reverse Engineering Binwalk Foremost Volatility Parrot OS BlackArch Linux ოფიციალური საიტი ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-12-14. ციტირების თარიღი: 2019-12-14. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-12-14. ციტირების თარიღი: 2019-12-14. ↑ Kali Linux 1.0 მიმოხილვა. LinuxBSDos.com. 2013-03-14. მოძიებულია 2019-11-26. ↑ Simionato, Lorenzo (2007-04-24). "მიმოხილვა: BackTrack 2 უსაფრთხოების ლაივი CD". Linux.com. მოძიებულია 2019-04-10. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-12-14. ციტირების თარიღი: 2019-12-14. ↑ Kali Linux Penetration Testing Tools. ციტირების თარიღი: 2019-04-10
ბუ

ბუ, რუხი ბუ, ტყის ბუ, ან ჩვეულებრივი ტყის ბუ (ლათ. Strix aluco) — ფრინველი ბუსნაირთა რიგისა. საშუალო სიდიდისაა, მისი სხეულის სიგრძეა 38 სმ-მდე; ფრთის შლილი 95–105 სმ; მასა 420–590 გრამი, დედალი ზომით უფრო დიდია. ფრენის დროს კარგად უჩანთ ფართო გრძელი ფრთები და საკმაოდ მოკლე კუდი. საერთო შეფერილობა ჟანგმიწოვან-მორუხო (მოყვითალომდე) ან ჟანგმიწოვან-წითურია; სხეულის ქვედა ნაწილი უფრო ღია ფერისაა; გვხვდება მელანისტი ეგზემპლარებიც. ჯდომისას, ისივე როგორც ფრენისას, მხრებსა და ფრთის მფარავ ბულბულზე ემჩნევა თეთრი ზოლები. ზურგზე ბაცი და მკვეთრი ლაქები აყრია. მკერდზე გასდევს გრძივი ფართო მუქი ლაქები. თვალები დიდი ზომის და ახლო-ახლო განლაგებული, ფერად შავი. ნისკარტი ყვითელი, მოკლე და ვიწროა; იგი მაგარი წვერით მთავრდება; ზედა ნაწილში ნესტოებია განლაგებული. თავზე არ აქვს წაგრძელებული ბუმბულის კონები, ე. წ. „ყურები“. ძლიერი თითები ბასრი ბრჭყალებით ბოლოვდება. გავრცელებულია ევრაზიასა (ატლანტის ოკეანიდან ურალის მთებამდე და მდინარე იშიმამდე, კავკასიაში, ჩრდილო-აღმოსავლეთ ავღანეთში, ჩრდილოეთ პაკისტანში და სხვ.) და ჩრდილო-დასავლეთ აფრიკაში. საქართველოში მობინადრეა. ბინადრობს შერეულ ან ფართოფოთლოვან მაღალტანიან ტყეებში, პარკებსა და ბაღებში. ვერტიკალურად ადის ზღვის დონიდან 2400 მეტრამდე. სქესობრივ სიმწიფეს 1 წელში აღწევს. მონოგამური ფრინველია. ბუდეს ხის ფუღუროში, პირდაპირ ხეზე, სხვა ფრინველის მიტოვებულ ბუდეში ან სახლის სხვენზე იკეთებს, იშვიათად — კლდის ნაპრალში. კვერცხმდებლობა მარტის ნახევრიდან აპრილის ნახევრამდე მიმდინარეობს, დებს საშუალოდ 2–4 (6-მდე) თეთრი ფერის მომრგვალებულ კვერცხს. ინკუბაცია 30 დღემდე გრძელდება; ბარტყები ფრენას 35–39 დღეში იწყებენ. იკვებება წვრილი მღრღნელებით, ნადირობს ფრინველებზე, ბაყაყებსა და უხერხემლოებზეც. ველურ ბუნებაში 5 წლამდე ცოცხლობს, ტყვეობაში — 21 წელზე მეტს. Бёме Р. Л., Жордания Р. Г., Кузнецов А. А. Птицы Грузии. — Тб.: «Сабчота Сакартвело», 1987. დარჩიაშვილი გ., საქართველოს არიდული და სემიარიდული ეკოსისტემების ფრინველთა სარკვევი, გვ. 72, თბ., 2002. ელდერტონი, დევიდ, „ცხოველების ენციკლოპედია“, მთარგმ. ნ. ბელთაძე, გვ. 423, თბ.: გამომც. „პალიტრა L“, 2018. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 ჟორდანია რ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 486. ↑ ჟორდანია რ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 588. ↑ ბუ // დიდი ქართულ-ინგლისური ლექსიკონი: [2 ტომად] / შემდგ.: რუსუდან ამირეჯიბი, შუქია აფრიდონიძე, დონალდ რეიფილდი (მთ. რედ.) და სხვ. — ლონდონი: გარნეტი, 2006 ↑ ცხოველების ენციკლოპედია, გვ. 423 ↑ კუტუბიძე მ., ფრინველების ნომენკლატურული ტერმინოლოგია, თბ.: „მეცნიერება“, 1973. — გვ. 55, 106, 183.
კოჯრის ახალი გზა

კოჯრის ახალი გზა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს მთაწმინდის რაიონში (სოლოლაკი); მისასვლელი მარო მაყაშვილის აღმართიდან. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 101, ISBN 978-99928-20-35-3.
კოჯრის გასასვლელი

კოჯრის გასასვლელი — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს მთაწმინდის რაიონში (სოლოლაკი); გიზო ნიშნიანიძის ქუჩიდან სოლოლაკის ხეივნამდე. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 101, ISBN 978-99928-20-35-3.
ფშავის ქუჩა

ფშავის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ჩუღურეთისა და ისნის რაიონებში (ელია); რკინიგზის ლიანდაგსა და თამარ მუჯირიშვილის ქუჩას შორის. წარმოიქმნა XX საუკუნის 30-იან წლებში. ადრე კიბალჩიჩის ხევი ერქვა. 1953 წელს ფშავის ქუჩა ეწოდა. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 176, ISBN 978-99928-20-35-3.
კოჯრის გზატკეცილი

კოჯრის გზატკეცილი — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს მთაწმინდის რაიონში. მარო მაყაშვილის აღმართიდან კოჯორში მიმავალი გზატკეცილი. №1-ში განთავსებულია ნიკოლოზ კეცხოველის სახელობის ბოტანიკის ინსტიტუტი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 101, ISBN 978-99928-20-35-3.
იაკობ ნიკოლაძის ქუჩა

იაკობ ნიკოლაძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს მთაწმინდის რაიონში (ვერე); მერაბ კოსტავას ქუჩიდან პეტრე მელიქაშვილის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. დაიგეგმა XIX საუკუნის 90-იან წლებში. 1899 წელს, ალექსანდრე პუშკინის იუბილესთან დაკავშირებით, ქუჩის მცხოვრებლებმა თხოვნით მიმართეს ქალაქის გამგეობას, რომ ქუჩისთვის პუშკინის II ქუჩა ეწოდებინათ, თუმცა მოთხოვნა არ დააკმაყოფილეს და დუშეთის ქუჩა ეწოდა. შეტანილია 1903 წელს თბილისის გამგეობის მიერ შედგენილი ქუჩების სიაში. 1992 წელს დღევანდელი სახელწოდება, იაკობ ნიკოლაძის ქუჩა ეწოდა. ქუჩაზე დგას იაკობ ნიკოლაძის ბიუსტი (მოქანდაკე თენგიზ ღვინიაშვილი, არქიტექტორი კ. ნახუცრიშვილი). ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 130, ISBN 978-99928-20-35-3.
გიზო ნიშნიანიძის ქუჩა

გიზო ნიშნიანიძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს მთაწმინდის რაიონში (სოლოლაკი); ლადო ასათიანის ქუჩიდან ამაღლების გასასვლელამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. გზა მიემართებოდა კოჯრისაკენ და სათავეს იღებდა თბილისში კოჯრის კართან. XIX საუკუნის 40-იან წლებში გზის საწყის მონაკვეთს ახლანდელი ლადო ასათიანის ქუჩამდე ეწოდა ალექსი ველიამინოვის სახელი (ახლანდელი შალვა დანიას ქუჩა), ქუჩის შუა ნაწილს — ბაღის ქუჩა (ახლანდელი ლადო ასათიანის ქუჩა), ხოლო ბოლო მონაკვეთს შერჩა გავრცელებული სახელწოდება — კოჯრის გზა. თბილისის 1867 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც კოჯრის ქუჩა. ქუჩაზე შემონახულია XIX საუკუნის II ნახევრის საცხოვრებელი სახლები. 2015 წლის 30 ოქტომბერს მიენიჭა გიზო ნიშნიანიძის სახელი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 101, ISBN 978-99928-20-35-3. ↑ ქ. თბილისში, მთაწმინდის რაიონში, კოჯრის ქუჩისთვის მწერალი გიზო ნიშნიანიძის სახელის მინიჭების შესახებ. საკანონმდებლო მაცნე (30 ოქტომბერი, 2015). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-12-25. ციტირების თარიღი: 25 დეკემბერი, 2019.
სატრანსპორტო ცილები

უჯრედის მემბრანები განვლადია სპეციფიკური იონებისა და სხვადასხვა პოლარული მოლეკულების მიმართ. ამ ჰიდროფილურ ნივთიერებებს, სატრანსპორტო ცილების გავლით, რომლებიც მემბრანას კვეთს, შეუძლიათ თავიდან აიცილონ კონტაქტი ლიპიდის ორმაგ შრესთან. ზოგიერთი სატრანსპორტო ცილა, რომელთაც არხის ცილები ეწოდებათ ჰიდროფილური არხის საშუალებით ფუნქციონირებს, რომელსაც ცალკეული მოლეკულები ან ატომური იონები გამოიყენებენ როგორც გვირაბს მემბრანაში. ცალკეულ უჯრედებში წყლის მოლეკულების გავლას მემბრანაში ხელს უწყობს არხის ცილები, რომელთაც აქვაპორინები ეწოდება. სხვა სატრანსპორტო ცილები, რომელთაც მატარებელი ცილები ეწოდება, თავიანთ თანამგზავრებს მიემაგრება და ფორმას უცვლის, ისე რომ მათ მემბრანაში გავლა შეძლონ. ორივე შემთხვევაში, სატრანსპორტო ცილები სპეციფიკურია იმ ნივთიერების მიმართ, რომლის ტრანსლოკაციასაც ახდენს: მხოლოდ გარკვეულ ნივთიერებას აძლევს მემბრანის გადაკვეთის საშუალებას. მაგალითად, გლუკოზა, რომელიც სისხლშია და სისხლის წითელ უჯრედებს უჯრედული აქტივობისთვის ესაჭიროება, პლაზმური მემბრანის სპეციფიკური სატრანსპორტო ცილების საშუალებით ამ უჯრედებში სწრაფად შედის. გლუკოზის ტრანსპორტერი ისევე სელექტიურია, როგორც მატარებელი ცილა, რომელიც გლუკოზის სტრუქტურულ იზომერ ფრუქტოზასაც კი უკუაგდებს. ამრიგად, მემბრანის სელექტიური განვლადობა დამოკიდებულია როგორც ლიპიდური ორმაგი შრის, ასევე მემბრანაში ჩაშენებული სპეციფიკური სატრანსპორტო ცილების განმასხვავებელ ბარიერზე. ნილ კემპბელი, ჯეინ ბ. რისი, „ბიოლოგია“, VII გამოცემა, გვ. 165, თბ., 2009 წელი.
ნიკო ნიკოლაძის ქუჩა

ნიკო ნიკოლაძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს მთაწმინდის რაიონში (ვერე); ლეო ქიაჩელისა და მერაბ კოსტავას ქუჩებს შორის. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. თავდაპირველად დაპროექტებული ქუჩა ერქვა. 1903 წელს თბილისის გამგეობის მიერ შედგენილ ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც ღვთისმეტყველის ქუჩა („ბოგოსლოვსკაია“). სახელწოდება უკავშირდება იქვე მდგარ იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესიას (აკურთხეს 1901 წელს). 30-იან წლებში კომუნისტური პარტიის კომიტეტის ერთ-ერთი წევრის, ანდრე მარტის სახელი ეწოდა. ასეა დატანილი თბილისის 1934 წლის გეგმაზე. 50-იან წლებში კი ნიკო ნიკოლაძის სახელი დაერქვა. აღსანიშნავია საცხოვრებელი სახლი №3, (აგებულია 1949 წელს, არქიტექტორ ალექსი მიმინოშვილის მიერ). ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 130, ISBN 978-99928-20-35-3.
Yahoo!

Yahoo! Inc. (ინგლ. Yet Another Hierarchical Officious Oracle — „კიდევ ერთი იერარქიული აბეზარი წინასწარმეტყველება“. ქართ. იაჰუ) —ამერიკული ღია სააქციო საზოგადოებრივი კორპორაცია და ინტერნეტ-სერვის პროვაიდერია. მისი მომსახურების არეალი მრავალ სფეროს წვდება, მათ შორისაა, ვებ პორტალი, საძიებო სისტემა, Yahoo! დირექტორია, Yahoo! ფოსტა, ახალი ამბები, და ჰოსტინგი. ის დაარსებულ იქნა სტენფორდის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულების ჯერი იანგის და დევიდ ფილოს მიერ 1994 წლის იანვარში და კორპორაციად ჩამოყალიბებულ იქნა 1995 წლის 2 მარტს. კომპანიის სათავო ოფისი განლაგებულია სანივეილში, კალიფორნია. Yahoo.com
გიორგი ნიორაძის ქუჩა

გიორგი ნიორაძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ისნის რაიონში (ავლაბარი); გუთნისა და თელავის ქუჩებს შორის. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. ასეა თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში შეტანილი როგორც სალიანის შესახვევი. 1960 წლის ცნობარში — როგორც გიორგი ნიორაძის ქუჩა. აქვს 1 შესახვევი და 1 ჩიხი (ყოფილი სალიანის გასასვლელი და ჩიხი). ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 130, ISBN 978-99928-20-35-3.
ვახტანგ ნინუას ქუჩა

ვახტანგ ნინუას ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ნაძალადევის რაიონში (ღრმაღელე); ზესტაფონის ქუჩიდან ეკა ბეჟანიშვილის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 40-იან წლებში და ტრიკოტაჟის ქუჩა ეწოდა, რაც ამ ქუჩაზე მდებარე ტრიკოტაჟის კომბინატიდან მომდინარეობს. დღევანდელი სახელწოდება, ვახტანგ ნინუას ქუჩა კი 2007 წელს დაერქვა. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 130, ISBN 978-99928-20-35-3.
ნიაღვრის ქუჩა

ნიაღვრის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს მთაწმინდის რაიონში (მთაწმინდა); პავლე ინგოროყვას ქუჩასა და შიო ჩიტაძის ჩიხს შორის. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. სასწავლებლის ქუჩის სახელწოდებითაა დატანილი 1884 წლის თბილისის გეგმაზე, რადგან აქვე მდებარე წმინდა ნინოს კეთილშობილ ქალთა სასწავლებლელს თითქმის მთელი კვარტალი ეკავა. შემდეგ მას მთის IV ქუჩა ერქვა. 1900 წელს ეწოდა ნიაღვრის ქუჩა (ასეა დატანილი ამავე წლის გეგმაზე). მთაწმინდის ფერდობებიდან ჩამონადენი ნიაღვრის დიდი ნაწილი ამ ქუჩაზე მოედინებოდა და სახელიც აქედან ეწოდა. 2014 წელს ეწოდა ბათუ კრავეიშვილის სახელი. 2021 წელს დაუბრუნდა ძველი სახელწოდება. ქუჩაზეა ლეო დავითაშვილის სახელობის პალეობიოლოგიის ინსტიტუტი. შემონახულია XIX საუკუნის დასასრულის საცხოვრებელი სახლები. ↑ 1.0 1.1 ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 130, ISBN 978-99928-20-35-3. ↑ „ქ.თბილისში, ვაკის რაიონში, ნიაღვრის ქუჩისთვის ბათუ კრავეიშვილის სახელის მინიჭების შესახებ“ ქ.თბილისის მუნიციპალიტეტის 2014 წლის 5 დეკემბრის №171 განკარგულებაში ტექნიკური შეცდომის გასწორების თაობაზე. საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე. ციტირების თარიღი: 29 დეკემბერი, 2023 ↑ ქალაქ თბილისში, მთაწმინდის რაიონში, ბათუ კრავეიშვილის ქუჩისთვის ნიაღვრის სახელის მინიჭების შესახებ ka. საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე (23 ივლისი, 2021). ციტირების თარიღი: 29 დეკემბერი, 2023
ნიზამი განჯევის ქუჩა

ნიზამი განჯევის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, კრწანისის რაიონში (ხარფუხი). მდებარეობს გიორგი მერჩულისა და თელეთის ქუჩებს შორის. წარმოიქმნა XIX საუკუნის დასასრულს. XX საუკუნის 30-იან წლებში ცნობილი იყო როგორც ნიზამი განჯევის შესახვევი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 130, ISBN 978-99928-20-35-3.
ნიაბის ქუჩა

ნიაბის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ისნის რაიონში (ელია). მოქცეულია საინგილოს ქუჩასა და მთის ფერდობს შორის. წარმოიქმნა XX საუკუნის 30-იან წლებში. აქვს 5 შესახვევი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 131, ISBN 978-99928-20-35-3.
NBA-ის ყველა დაცვითი გუნდი

NBA-ის ყველა-დაცვითი გუნდი — ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაციის ყოველ წლიური წოდებაა ლიგის საუკეთესო დაცვით-მოთამაშეებს შორის, რომელიც 1968-69 წლებიდან, სეზონის დასრულების შემდეგ სახელდება. ყველა-დაცვითი გუნდი ძირითადად შედგება 10 მოთამაშისაგან რომელიც ორ ნაწილად, პირველ და მეორე გუნდად იყოფა. გუნდების არჩევანი ხდება 123 სპორტული სტატიების მწერლისა და ტელე-წამყვანების მიერ. 2013-14 წლების სეზონის დაწყებამდე ხმის მიცემა შეეძლოდ NBA-ის მწვრთნელებსაც, თუმცა საკუთარი გუნდის მოთამაშისთვის არ იყო ნებადართული. მოთამაშეებს პირველ გუნდში ასარჩევად შეეძლოთ მიეღოთ ორი ქულა, ხოლო მეორე გუნდში - ერთი. ყველაზე მეტი ქულის მქონე ხუთეული პირველ გუნდში ხვდებოდა, ხოლ შემდეგი ხუთი - მეორეში. თუ მეხუთე პოზიციაზე ორ მოთამაშეს ქულების თანაბარი რაოდენობა ექნება მაშინ გუნდი ფართოვდება. თუ პირველი გუნდი შედგება ექვსი მოთამაშისაგან მაშინ მეორე გუნდში კვლავ ხუთი მოთამაშე აირჩევა; იგივე პრინციპით შესაძლებელია მეორე გუნდის გაფართოებაც. გუნდის გაფართოების შემთვევა რამდენიმეჯერ მოხდა; ბოლოს აღნიშნული შემთხვევა 2013 წელს მოხდა, როდესაც ტაისონ ჩენდლერმა და ჯოაკიმ ნოამ ხმების ერთნაირი რაოდენობა რაოდენობა მიიღეს. ტიმ დანკანი დღემდე ფლობს ყველაზე მეტ - 15 არჩევანს. მას მოყვება კობი ბრაიანტი და კევინ გარნეტი 12-არჩევით, ხოლო შემდგომია კარიმ აბდულ-ჯაბარი 11 არჩევით. ყველა-დაცვითი პირველი გუნდის არჩევაში რეკორდულ მაჩვენებელს (ცხრა არჩევა) იზიარებენ მაიკლ ჯორდანი, გარი პეიტონი, გარნეტი და ბრაიანტი. სკოტი პიპენი, ბობი ჯონსი და დანკანი პირველ გუნდში რვაჯერ აირჩნენ. პირველ გუნდში შვიდჯერ მოხვდნენ შემდეგი მოთამაშეები: უოლტ ფრეზიერი, დენის როდმანი და კრის პოლი. როდესაც მწვრთნელები კენჭისყრაზე პასუხისმგებლობას იღებდნენ, დროდადრო წლის დაცვით გუნდსა და NBA-ს წლის მცველის ჯილდო მფლობელს შორის შეუსაბამობა ხდებოდა; ამაზე მედია ღიად საუბრობდა. ოთხჯერ მოხდა ისე რომ წლის დაცვითი მოთამაშის ტიტულის მფლობელი წლის დაცვით პირველ გუნდში ვერ მოხვდა. წლის საუკეთესო მცველის ჯილდოს მფლობელნი: ალვინ რობერტსონი, დიკემბე მატომბო, ტაისონ ჩენდლერი და მარკ გასოლი წლის მეორე დაცვით გუნდში. მიმდინარე ცხრილში შესულია ის მოთამაშეები, რომლებიც ყველაე მეტჯერ შეირჩნენ ყველა-დაცვით გუნდებში. All-Defensive Teams. basketball-reference.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — იანვარი 1, 2011. ციტირების თარიღი: July 18, 2008. ↑ „Top defender Noah highlights 2014 All-Defensive Team“. NBA.com (პრეს-რელიზი). NBA Media Ventures. June 2, 2014. დაარქივებულია ორიგინალიდან — March 16, 2015. ↑ Ben Wallace Tops 2005–06 NBA All-Defensive Team Selections. NBA.com. Turner Sports Interactive, Inc (May 11, 2006). ციტირების თარიღი: January 17, 2007. ↑ McGraw, Mike (June 2, 2014). „Noah dominates all-defensive voting“. Daily Herald. დაარქივებულია ორიგინალიდან — March 16, 2015. ↑ 4.0 4.1 All-Defensive Selections by Player. basketball-reference.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — დეკემბერი 30, 2010. ციტირების თარიღი: July 18, 2008. ↑ Begley, Ian (May 23, 2012). „Tyson named to all-defensive second team“. ESPN.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — March 12, 2013.