laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ქვედა კინჩხა

ქვედა კინჩხა — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ხონის მუნიციპალიტეტში, კინჩხას თემი. მდებარეობს მდინარე ოკაცეს მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 680 მეტრი, ხონიდან 27 კილომეტრი. სოფელში არის კინჩხას საჯარო სკოლა. 1926 წლისთვის კინჩხას თემი შედგებოდა ხუთი სოფლისგან და მისი მოსახლეობა შეადგენდა 2624 ადამიანს, ხოლო ფართობი 94,9 კმ²-ს. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 73 ადამიანი. სოფელში არის რამდენიმე გამოქვაბული და მღვიმე: „წმინდალიანის გამოქვაბული“, „კლდეიდას მღვიმე“, „ღვალბაჯანის გამოქვაბული“. სოფელში მიკვლეულია ძველი ლითონსადნობების ნაშთები. ნაპოვნია ანტიკური ხანის ოქროს ფული, მეფე აკეს (ძვ. წ. III საუკუნე) სტატერი. ისტორიული ძეგლებიდან შემორჩენილია შუა საუკუნეების ნაქალაქარი კიბულა, სადაც აღმოჩენილია სამლოცველო-სამსხვერპლო, ეგვტერი, ჯვრის ტიპი სამარხ-სარკოფაგები. ასევე სოფლის ტერიტორიაზეა წმინდა გიორგის ეკლესია, ტარეშის ეკლესია და აკლდამა (შუა საუკუნეები), მაცხოვრის ეკლესია (გვიანი შუა საუკუნეები). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 509. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ ქუთაისის მაზრის ადმინისტრაციული რუკა[მკვდარი ბმული] საქართველოს ეროვნული არქივი ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ქუტირი

ქუტირი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ხონის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: გვაზაური, პატარა ჯიხაიში). მდებარეობს იმერეთის დაბლობზე, მდინარე ცხენისწყლის მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 60 მეტრი, ხონიდან 9 კილომეტრი. სოფელში არის საჯარო სკოლა სოფელში დგას წმინდა გიორგის ეკლესია (1872 წ.). სოფელში არის გვიანი ბრინჯაოს ხანის გორანამოსახლარი — „გორიკა“. 1926 წლისთვის ღანირ-ქუტირის თემი შედგებოდა სამი სოფლისგან და მისი მოსახლეობა შეადგენდა 3367 ადამიანს, ხოლო ფართობი 36,4 კმ²-ს. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 889 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 577. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ სსიპ საგანმანათლებლო და სამეცნიერო ინფრასტრუქტურის განვითარების სააგენტო[მკვდარი ბმული] ↑ ქუთაისის მაზრის ადმინისტრაციული რუკა[მკვდარი ბმული] საქართველოს ეროვნული არქივი ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ღვედი (ხონის მუნიციპალიტეტი)

ღვედი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ხონის მუნიციპალიტეტში (ძეძილეთის თემი), მდებარეობს მდინარე ცხენისწყლის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 400 მეტრი, ხონიდან 29 კილომეტრი. სოფელში არის საჯარო სკოლა. სოფელში გადის სახელმწიფოებრივი მნიშვნელობის გზა წყალტუბო-ცაგერი. სოფელში არის ბარიტის საბადო. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 71 ადამიანი. სოფელში დგას შუა საუკუნეების კოშკი და ქვაბიკარის მღვიმე. სოფელში არის გვიანი ბრინჯაოს ხანის გორანამოსახლარი — „გორიკა“. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 586. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ სსიპ საგანმანათლებლო და სამეცნიერო ინფრასტრუქტურის განვითარების სააგენტო[მკვდარი ბმული] ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
შუა გუბი

შუა გუბი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ხონის მუნიციპალიტეტში (გუბის თემი), მდებარეობს იმერეთის დაბლობზე, მდინარე გუბისწყლის მარჯვენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 75 მეტრი, ხონიდან 8 კილომეტრი. სოფელში დგას შუა საუკუნეების ციხის ნანგრევები. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 113 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 49. შუა გუბის რუკა[მკვდარი ბმული] ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ჩუნეში (ხონის მუნიციპალიტეტი)

ჩუნეში — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ხონის მუნიციპალიტეტში (დედალაურის თემი), მდებარეობს მდინარე გუბისწყლის მარჯვენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 110 მეტრი, ხონიდან 18 კილომეტრი. ისტორიულ წყაროებში პირველად მოიხსენიება XVI საუკუნეში. სოფელში მდებარეობს შუა საუკუნეების ციხესიმაგრე, გვირაბი, 1762 და 1796 წლის ეკლესიები. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 27 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 170. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ძეძილეთი

ძეძილეთი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ხონის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: გელავერი, გვაშტიბი, ორაგვეთი, ღვედი). მდებარეობს მდინარე ცხენისწყლის მარცხენა ნაპირზე. წყალტუბო–ცაგერის შიდასახელმწიფოებრივი მნიშვნელობის საავტომობილო გზაზე. ზღვის დონიდან 280 მეტრი, ხონიდან 25 კილომეტრი. სოფელში არის საჯარო სკოლა. სოფელში დგას მთავარანგელოზის ეკლესია. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 197 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 268. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ სსიპ საგანმანათლებლო და სამეცნიერო ინფრასტრუქტურის განვითარების სააგენტო[მკვდარი ბმული] ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ხარაბაული

ხარაბაული — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ხონის მუნიციპალიტეტში (დედალაურის თემი), მდებარეობს იმერეთის ჩრდილოეთ ბორცვიან მთისწინეთზე. ზღვის დონიდან 200 მეტრი, ხონიდან 15 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში არავინ ცხოვრობს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 434. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ხიდი (ხონის მუნიციპალიტეტი)

ხიდი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ხონის მუნიციპალიტეტში (მათხოჯის თემი), მდებარეობს მდინარე ცხენისწყლის ნაპირებზე. ზღვის დონიდან 250 მეტრი, ხონიდან 12 კილომეტრი. სოფელში არის საჯარო სკოლა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 113 ადამიანი. სოფელში შემორჩენილია, მდინარე ცხენისწყალზე გადებული „ბუმბუას“ ხიდის ბურჯები, რომელიც გადმოცემით თითქოს აუგია რომაელ სარდალს პომპეუსს, ასევე ობუჯის ნაეკლესიარი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 480. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ სსიპ საგანმანათლებლო და სამეცნიერო ინფრასტრუქტურის განვითარების სააგენტო[მკვდარი ბმული] ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
საფრანგეთის დირექტორია

საფრანგეთის დირექტორია, ასევე აღმასრულებელი დირექტორია (ფრანგ. Directoire exécutif, 1799), იყო საფრანგეთის პირველი რესპუბლიკის უმაღლესი ორგანო 1795–1799 წლებში. 1795 წლის კონსტიტუციის თანახმად, საკანონმდებლო ორგანო ორპალატიანი იყო. საფრანგეთის დირექტორია(აღმასრულებელი ხელისუფლება) კონცენტრირებული იყო ხუთკაციანი დირექტორიის ხელში, რომელსაც საკანონმდებლო ორგანოს ზედა პალატა – "უხუცესთა საბჭო" ირჩევდა.
როკი

სახელს „როკი“ აქვს რამდენიმე მნიშვნელობა: როკი — ქართლის (იბერიის) მეფე დაახ. ძვ. წ. II საუკუნის I ნახევარში; როკი — პოპულარული მუსიკის ჟანრი XX საუკუნის მე-2 ნახევრიდან; როკი — 1976 წლის ფილმი. იხ. აგრეთვე: როკ-ენ-როლი — მუსიკალური მიმართულება. დუეინ ჯონსონი — რესლერი, რომლის მეტსახელიცაა როკი (The Rock). როკა
ჭიქიანის მთა

ჭიქიანი, ყოიუნდაღი — მთა საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარეში, ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს სამხრეთ საქართველოს ვულკანურ ზეგანზე, ჯავახეთის ქედის ჩრდილოეთ ნაწილში, ფარავნის და წალკის ქვაბულთა წყალგამყოფზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2415 მ. აგებულია ნეოგენური ლიპარიტდაციტებით და მათი გამჭოლი ობსიდიანის ძარღვებით. შემოსილია სუბალპური მდელოს ბალახეულით. ჭიქიანის მთის მიდამოებში აღმოჩენილია ობსიდიანისაგან პალეოლითური იარაღის დამამზადებელი „სახელოსნო ღია ცის ქვეშ“. მარუაშვილი ლ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 401-402.
რუსთავის გერბი

რუსთავის გერბი — რუსთავის თვითმმართველი ქალაქის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასთან ერთად. მიღებულია ქალაქ რუსთავის საკრებულოს 2009 წლის 9 იანვრის წლის 217-ე დადგენილების საფუძველზე. გერბის ჰერალდიკური ფარი გაკვეთილია ორ ნაწილად. პირველი ნაწილი ვერცხლისფერი, მეორე ნაწილი - წითელი ველი. მთლიანად ფარის ველის მარცხენა ნაწილი არის წითელი ფერის, ხოლო მარჯვენა ვერცხლისფერი. ფარის მარცხენა წითელი ფერის ველის თავში გამოსახულია ვერცხლისფერი ჯვარი, ხოლო მარჯვენა ვერცხლისფერი ველის თავში გამოსახულია ხუთქიმიანი ტიტულარული გვირგვინი წითელი ფერის. ფარზე მოთავსებულია ორი სარტყელი, I გალავანი, II მდინარე. გალავანი და მდინარე ორი ფერით არის გამოსახული. მარჯვენა ნაწილი ვერცხლისფერ ველზე წითელი, მარცხენა - წითელ ველზე ვერცხლისფერი. გერბის ფარს გარს არტყია შესამკობელი - ვაზის ფოთლების ვერცხლის ორნამენტი. ფარის ზემოთ მოთავსებულია სამქონგურიანი (ციხესიმაგრის ფორმის) საქალაქო გვირგვინი. ფარს ქვემოთ მოთავსებულია გერბის დევიზის ვერცხლ-მეწამული ბაფთა, რომლის ვერცხლის ველზე შავით ჩაწერილია გერბის დევიზი „რუსთავი“. რუსთავის მუნიციპალიტეტის დროშა და გერბი[მკვდარი ბმული] რუსთავის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2011-07-27 საიტზე Wayback Machine.
რუსთავის დროშა

რუსთავის დროშა — რუსთავის თვითმმართველი ქალაქის სახელმწიფო სიმბოლო გერბთან ერთად. მიღებულია ქალაქ რუსთავის საკრებულოს 2009 წლის 9 იანვრის წლის 217-ე დადგენილების საფუძველზე. ქალაქ რუსთავის დროშა წარმოადგენს მართკუთხა ნაჭერს პროპორციით 2/3. დროშის ველი ვერტიკალურად არის გაყოფილი. მარჯვენა ნაწილი ვერცხლისფერია, მარცხენა — წითელი. დროშის მარცხენა წილ ველზე გამოსახულია ვერცხლისფერი ჯვარი. რუსთავის დროშა და გერბი[მკვდარი ბმული] რუსთავის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2011-07-27 საიტზე Wayback Machine.
ვალამანის ჩანჩქერი

ვალამანი — ჩანჩქერი აღმოსავლეთ ავსტრალიაში, კვინსლენდის შტატში. იგი კონტინენტის ჩანჩქერებს შორის ყველაზე მაღალია, მისი სიმაღლე შეადგენს 300 მეტრს. ეს ადგილი მდებარეობს გირინგუნის ეროვნულ პარკში. ჩანჩქერი წარმოიშვება მდინარე ჰერბერტის მთიან ტერიტორიაზე. ვალამანიდან 45 კილომეტრში მდებარეობს მარჯნის ზღვა, ხოლო ჩანჩქერიდან 1 221 კილომეტრში მდებარეობს შტატის ადმინისტრაციული ცენტრი ბრიზბენი. ჩანჩქერის კოორდინატები 18°36′S 145°48′E﻿ / ﻿18.6° ს. გ. 145.8° ა. გ.﻿ / -18.6; 145.8. ავსტრალიის ჩანჩქერების სია Queensland Environmental Protection Agency, Wallaman Falls დაარქივებული 2010-01-01 საიტზე Wayback Machine. მსოფლიო ჩანჩქერების საიტი- ვალამანის ჩანჩქერი დაარქივებული 2010-12-01 საიტზე Wayback Machine. Australian government page about Lumholtz National Park დაარქივებული 2009-01-06 საიტზე Wayback Machine.
ვოლომომბის ჩანჩქერი

ვოლომომბის ჩანჩქერი (ინგლ. Wollomombi Falls) — ჩანჩქერი სამხრეთ ავსტრალიაში, ახალი სამხრეთი უელსის შტატში. იგი კონტინენტის ჩანჩქერებს შორის მეორეა სიმაღლის მიხედვით, მისი სიმაღლე შეადგენს 220 მეტრს. მდებარეობს მდინარე ოლქსლი ვილდის ეროვნული პარკში. ამ ადგილებში ძირითადად ცხოვრობენ ავტრალიელი აბორიგენები. ჩანჩქერი წარმოიქმნება მდინარე მაკლეიზე. ვოლომომბის ჩანჩქერიდან რამდენიმე კილომეტრში მდებარეობს ტასმანიის ზღვა, ხოლო 40 კილომეტრში — ქალაქი არმიდეილი. ავსტრალიის ჩანჩქერების სია ვოლომომბის ჩანჩქერი დაარქივებული 2015-01-20 საიტზე Wayback Machine.
სარდური II

სარდური II (სარდური, არგიშთის ძე, სიდური II, სედური II, სარდურ II) — ურარტუს მეფე ძვ. წ. VIII საუკუნის 60-30-იან წლებში. მეფობის დასაწყისში ომში დიდ წარმატებებს აღწევდა. მის მატიანეებში იხსენიება სარდური II-ის გამარჯვება ასურეთის მეფე ასურნირარი VI-ზე, ურმიისპირეთში მდებარე მანის სამეფოსა და მეზობელი ქვეყნების წინააღმდეგ, მელიტეის (მალათიის) და ქუმუხის დამარცხება. გაილაშქრა აგრეთვე კულხის ქვეყნის (კოლხეთის) წინააღმდეგ, დაიპყრო მისი სამხრეთი რაიონები. ცნობილია აგრეთვე მისი ლაშქრობები ჩილდირის ტბისა და მტკვრის სათავების, ახლანდელი გიუმრისა და სევანის ტბის რაიონებში. მეფობის ბოლოს არაერთჯერ დამარცხდა ასურეთის მეფე ტიგლათფილესერ III-თან (743 და 735 — სირიაში). ამ ბრძოლებში სარდური II-ს ეხმარებოდნენ ევფრატის დასავლეთით მდებარე ქვეყნები მელიტეა, ქუმუხი და სხვა. ძვ. წ. 735 წელს ასურელთა ლაშქარმა ტუშფამდე სდია დამარცხებულ სარდური II-ს, მაგრამ ტუშფის აღება ვერ შეძლო. ურარტუმ ამ ბრძოლების შედეგად ბევრი დაპყრობილი ტერიტორიები და გავლენის სფერო დაკარგა ჩრდილოეთ შუამდინარეთში, ურმიისპირეთსა და ჩრდილოეთ სირიაში. სარდური II სამეფოს სხვადასხვა რეგიონში დიდი მასშტაბის სააღმშენებლო სამუშაოებსაც ატარებდა, რის შედეგადაც აშენდა ციხესიმაგრეები, ტაძრები, სამეურნეო ნაგებობები, გაშენდა ბაღ-ვენახები და სხვა. მელიქიშვილი გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 103. M. Chahin (2001) "The Kingdom of Armenia", ISBN 0700714529, Chapter 8: ""Sarduri II (753-735 BC): The Golden Age of Vannic power
აპსლეის ჩანჩქერი

აპსლეის ჩანჩქერი (ინგლ. Apsley Falls) — ჩანჩქერი სამხრეთ ავსტრალიაში, ახალი სამხრეთი უელსის შტატში. მისი სიმაღლე შეადგენს 123 მეტრს. მდებარეობს მდინარე ოლქსლი ვილდის ეროვნულ პარკში. წარმოიქმნება მდინარე აპსლეიზე. აღმოაჩინეს 1818 წელს. ჩანჩქერიდან 1 კილომეტრშია ოქსლის მაგისტრალი. სიახლოვეს მდებარეობს ტასმანიის ზღვა, ხოლო 317 კილომეტრში — შტატის ადმინისტრაციული ცენტრი სიდნეი. ავსტრალიის ჩანჩქერების სია ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: აპსლეის ჩანჩქერი Apsley, Stoney Creek and Tia Falls დაარქივებული 2015-06-23 საიტზე Wayback Machine.
გრემი (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი გრემი შეიძლება აღნიშნავდეს: გრემი — ალკოჰოლური სასმელი; გრემი — სოფელი ყვარლის მუნიციპალიტეტში; გრემი — ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი სოფელ გრემთან; გრემი — მუსიკალური ჯილდო აშშ-ში.
სილვანუს მორლი

სილვანუს გრისვორდ მორლი (დ. 17 ივნისი, 1883 — გ. 2 სექტემბერი, 1948) — ამერიკელი არქეოლოგი, ეპიგრაფისტი და მაიას ტომის სპეციალისტი. მიუძღვის უზარმაზარი წვლილი პრეკოლუმბურ მაიას ცივილიზაციის შესწავლაში. მორლის უმეტესად ჩიჩენ-იცას მოედნის გათხრებში მონაწილებოდა. მას ასევე აქვს გამოყვეყნებული ვრცელი ნაშრომები მაიას იეროგლიფებზე. Brunhouse, Robert L. Sylvanus G. Morley and the World of the Ancient Mayas. — Norman: University of Oklahoma Press, 1971. — ISBN 0-8061-0961-0 Coe, Michael D. Breaking the Maya Code. — London: Thames & Hudson, 1992. — ISBN 0-500-05061-9
მურჯახეთი

მურჯახეთი — სოფელი ახალქალაქის მუნიციპალიტეტში (ვაჩიანის თემი), მდებარეობს ახალქალაქის პლატოზე, მდინარე მურჯახეთისწყლის (ფარავნის მარცხენა შენაკადი) მარცხენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 1720 მეტრი, ახალქალაქიდან 7 კილომეტრი. სოფელში დგას XI საუკუნის ეკლესია. კედლებზე ლაპიდარული წარწერებია. სოფელში აღმოჩენილია XVII საუკუნის განძი (მურჯახეთის განძი). აქ მოხდა მურჯახეთის ბრძოლა 1535 წელს. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 331 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 203. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
ოკამი (ახალქალაქის მუნიციპალიტეტი)

ოკამი — სოფელი ახალქალაქის მუნიციპალიტეტში, ახალქალაქის პლატოზე, მდინარე ოკამის (მტკვრის მარჯვენა შენაკადი) ზემოთში. თემის ცენტრი (სოფლები: ოკამი, აზმანა, ქარცები). ზღვის დონიდან 1740 მეტრი, ახალქალაქიდან 18 კილომეტრი. სოფლის მიდამოებშია პემზის დიდი მარაგი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 522 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 508. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
ისააკ ბაროუ

ისააკ ბარიუ (ინგლ. Isaac Barrow; დ. ოქტომბერი, 1630 — გ. 4 მაისი, 1677) — ინგლისელი მეცნიერი და მათემატიკოსი, მათემატიკური ანალიზის ერთ-ერთი დამფუძნებელი. მისი ნამუშევრების უმრავლესობა უკავშირდება ტანგენტის თვისებების შესწავლას. ბაროუ იყო პირველი მეცნიერი, რომელმაც გამოთვალა კაპას ჰიპერბოლის ტანგენტები. ბაროუს მოსწავლე იყო ისააკ ნიუტონი. ისააკ ბაროუს პატივსაცემად მისი სახელი უწოდეს კრატერს მთვარეზე. გეომეტრიის ლექციები მეჩვიდმეტე საუკუნის მეცნიერის კორესპონდენცია ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 1.7 1.8 MacTutor History of Mathematics archive — 1994. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q547473"></a> ↑ Барро, Исаак // Энциклопедический лексикон — СПб: 1836. — Т. 5. — С. 3–5. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q21282456"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q4532135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q656"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q26806207"></a> ↑ 3.0 3.1 Барроу Исаак // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ Gran Enciclopèdia Catalana — Grup Enciclopèdia, 1968. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18696256"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2664168"></a> ↑ Find a Grave — 1996. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q63056"></a>
ძველი (ასპინძის მუნიციპალიტეტი)

ძველი (ყოფილი: ზველი, ზეველი, ზემო ველი, ზრზველი) — სოფელი სამხრეთ საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარის ასპინძის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფელი: ჭობარეთი). მდებარეობს ერუშეთის ქედის ჩრდილო–აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე მტკვრის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1460 მეტრზე, ასპინძიდან დაშორებულია 13,5 კილომეტრით. სოფელში მოიპოვება ვულკანური წიდა, ბაზალტის და ტუფის ქვა. სოფლის სახელწოდებასთან დაკავშირებით ორი მოსაზრება არსებობს. პირველის მიხედვით, სახელწოდება „ზველი“, გამომდინარეობს სიტყვა „ძველი“-დან, იქ არსებული ძველი ეკლესიისა და სამოსახლოს ნიშნად, ხოლო მეორე ვერსია, ადგილმდებარეობასთან არის დაკავშირებული და წარმოადგენს „ზედა ველის“ შეკვეცილ ვარიანტს. სოფელში შემორჩენილია X საუკუნის ორნავიანი ეკლესია — ზველის წმინდა გიორგის ეკლესია. სოფლის მახლობლად რამდენიმე წყაროა: წმინდა გიორგის ეკლესიის სამხრეთით გამეჩხრებულ ტყეში ეკლესიიდან დაახლოებით 2 კმ-ში „თეთრა წყაროსაგან“ მოშორებით მოედინება „მონათული წყარო“. წყარო აღმოსავლეთიდან გამოედინება და იქვე ბუნებრივ წყლის შემკრებ მცირე აუზში გროვდება. მას ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან და სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან დიდი ზომის ქვები აქვს შემოზღვრული. მთავარი სტატია: ზველის რაბათი. 2019 წელს სოფელ ძველში, გორა-ნამოსახლარ რაბათზე საერთაშორისო არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ აღმოაჩინა დაახლოებით 50 საუკუნის წინანდელი მძლავრი ნაგებობები, რომლის მსგავსი არქიტექტურა, ეროვნული მუზეუმის განმარტებით, კავკასიის რეგიონში ცნობილი არ არის. გარდა ამისა, ნამოსახლარის მიდამოებში აღმოჩენილია სამარხები და ყორღანები. აქვეა აღმოჩენილი თიხის სტილიზებული ცხოველის ფიგურები და სავარაუდოდ სარიტუალო ჭურჭელი. სპეციალისტების განმარტებით, ეს აღმოჩენები მიუთითებენ იმაზე, რომ სოფელ ზველის ტერიტორიაზე ადრებრინჯაოს ხანაში არსებობდა რეგიონისთვის მნიშვნელოვანი დასახლებული ადგილი. რაბათის გორა-ნამოსახლარზე ფიქსირდება ცხოვრების უწყვეტი კვალი ადრებრინჯაოს ხანიდან (ძვ. წ. III ათასწლეული) შუა საუკუნეების ჩათვლით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 371 კაცი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 269. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ ი. ელიზბარაშვილი, „ზველის (ძველის) წმინდა გიორგის ეკლესია“, // „ახალციხისა და ტაო-კლარჯეთის ეპარქია“, (რედ. ვალერი ასათიანი), თბ. 2013, გვ. 484 ↑ რაბათის ნამოსახლარზე 50 საუკუნის წინანდელი, კავკასიაში აქამდე უცნობი ნაგებობები აღმოაჩინეს ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
ჭობარეთი (ასპინძის მუნიციპალიტეტი)

ჭობარეთი — სოფელი სამხრეთ საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარის ასპინძის მუნიციპალიტეტში, ძველის თემში მდებარეობს ერუშეთის ქედის ჩრდილო–აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე მტკვრის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1440 მეტრზე, ასპინძიდან დაშორებულია 25,5 კილომეტრით. სოფელში არის მარმარილოს და დიატომიტის საბადო. სოფელში დგას ადრეული შუა საუკუნეების ეკლესია. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 290 კაცი. 2009 წელს გაზ­სა­დე­ნის გაყ­ვა­ნის დროს აღ­მოჩ­ნდა ად­რე ბ­რინ­ჯა­ოს ხა­ნის ნა­სახ­ლა­რი საცხოვრებელი და სამეურნეო სათავსოებით, რომელიც, სავარაუდოდ, ძველი წელთაღრიცხვით 3500-3000 წლებით თარიღდება. აღ­მო­ჩე­ნი­ლია ქვის სა­ბეჭ­და­ვი, რომელიც მე­სო­პო­ტა­მი­ი­დან, ქა­ლაქ ურუქი­დან უნ­და იყოს შე­მო­ტა­ნი­ლი. 2012 წლიდან ძეგლზე მუშაობა დაიწყო საქართველოს ეროვნული მუზეუმის და ავსტრალიის მელბურნის უნივერსიტეტის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ. ექსპედიციის შედეგად, 2013 წელს ძეგლზე აღმოჩნდა ხორბლის ოთხი სახეობა, 2014 წელს კი - ქვის ხელსაფქვავები, რაც იმაზე მეტყველებს, რომ იმ დროისთვის მეურნეობა უკვე განვითარებული იყო. ასევე, აღსანიშნავია ლითონის ჩამოსასხმელი ტიგელი (ყალიბი), რაც იმის მანიშნებელია რომ ლითონის გარკვეული ნივთები ადგილობრივად მზადდებოდა. ძეგლზე აღმოჩენილია ნამოსახლარის თანადროული სამარხი, სადაც მიცვალებული მოხრილ მდგომარეობაში იყო დაკრძალული. ამავე ტერიტორიაზე მდებარეობს გვიან ანტიკური-ადრე შუა საუკუნეების ციტადელი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 404. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ ასპინძაში ტერასულ ნამოსახლარს მიაკვლიეს
ხერთვისი (ასპინძის მუნიციპალიტეტი)

ხერთვისი — სოფელი საქართველოში, ასპინძის მუნიციპალიტეტში, ტოლოშის თემში მდებარეობს მდინარეების მტკვრისა და ფარავნის შესართავთან, ზღვის დონიდან 1250 მეტრზე. ასპინძიდან დაშორებულია 14 კილომეტრით, ახალციხიდან 48 კმ. საბჭოთა პერიოდში სოფელში მოქმედებდა მეცხოველეობის, მემინდვრეობის და მებაღეობის მეურნეობა. სოფელში არის ბაზალტის ქვის საბადო, ჰიდროელექტროსადგური, ხერთვისის ციხე. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 202 კაცი. ხერთვისის ციხე ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 470-471. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
ხიზაბავრა (ასპინძის მუნიციპალიტეტი)

ხიზაბავრა — სოფელი სამხრეთ საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარის ასპინძის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი (სოფლები: ნიჯგორი, სარო). მდებარეობს ახალქალაქის პლატოს დასავლეთ ნაწილში, მდინარე ჭობარეთისხევის ნაპირზე. ზღვის დონიდან 1590 მეტრზე. ასპინძიდან დაშორებულია 19 კილომეტრით. სოფელში არის ბაზალტისა და ანდეზიტის საბადოები. აქ დგას შუა საუკუნეების ეკლესია. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 585 კაცი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 481. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.