laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
გივი ჩიქვანაია

გივი ჩიქვანაია (დ. 29 მაისი, 1939, თელავი, საქართველოს სსრ, სსრკ — გ. 2 აგვისტო, 2018, მოსკოვი, რუსეთი) — ქართველი წყალბურთელი, მწვრთნელი. 1964 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. გამოდიოდა თბილისისა და მოსკოვის „დინამოს“ გუნდებში. საბჭოთა კავშირის საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატი, რუსეთის ფედერაციის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (2001). XVII (1960, რომი) და XIX ოლიმპიადის (1968, მეხიკო) მეორე ადგილის პრიზიორი, ევროპის ვიცე-ჩემპიონი (1962, ლაიფციგი), საბჭოთა კავშირის ჩემპიონი (1968, 1969), საბჭოთა კავშირის ვიცე-ჩემპიონი (1960, 1962, 1970), საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (1958, 1964, 1966, 1971, 1972), საბჭოთა კავშირის ხალხთა სპარტაკიადის ვიცე-ჩემპიონი (1963), საბჭოთა კავშირის ხალხთა სპარტაკიადის ბრინჯაოს პრიზიორი (1959, 1967). 1959–1970 წლებში თამაშობდა საბჭოთა კავშირის ნაკრებში. 1975–1984 წლებში იყო მოსკოვის დინამოს მწვრთნელი, 1984–1988 წლებში მოსკოვის დინამოს — მთავარი მწვრთნელი. მისი ხელმძღვანელობით მოსკოველებმა 1985, 1986 და 1987 წლებში საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატი მოიგეს, ხოლო 1986 და 1987 წლებში — საბჭოთა კავშირის თასი. 1988–1994 წლებში იყო თბილისის დინამოს მთავარი მწვრთნელი. 2001 წელს მიენიჭა რუსეთის ფედერაციის სპორტის დამსახურებული ოსტატის წოდება. იყო რუსეთის ფედერაციის დამსახურებული მწვრთნელი. ენციკლოპედია „თბილისი“, გვ. 934, თბ., 2002; ელგუჯა ბერიშვილი, ქართული სპორტის ოქროს წიგნი, გვ. 246, თბ.: პალიტრა L, 2013. გივი ჩიქვანაია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გივი ჩიქვანაია — ბიოგრაფიული ლექსიკონი გივი ჩიქვანაია — საქართველოს ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტი გივი ჩიქვანაია — ქართული სპორტი გივი ჩიქვანაია — საქართველოს სპორტისა და ახალგაზრდობის საქმეთა სამინისტრო გივი ჩიქვანაია — წყალბურთის კლუბი „დინამო“ მოსკოვი გივი ჩიქვანაია — მემატიანე ↑ დიდი დანაკლისი ქართული წყალბურთისათვის. საქართველოს საწყლოსნო სპორტის სახეობათა ფედერაცია (2 აგვისტო, 2018). ციტირების თარიღი: 6 მარტი, 2019. ↑ ისინი ერთად წერდნენ ქართული წყალბურთის ისტორიას: გივი ჩიქვანაია, ოთარ მიმინოშვილი. lelo.ge (3 აგვისტო, 2020). ციტირების თარიღი: 23 იანვარი, 2022 ↑ XVII ოლიმპიური თამაშები 1960, 25 აგვისტო — 11 სექტემბერი. რომი, იტალია.. საქართველოს ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტი. ციტირების თარიღი: 23 იანვარი, 2022
ბოსნიური ლონაცი

ბოსნიური ლონაცი (ბოსნ. Bosanski Lonac) — რაგუს ბოსნიური ნაირსახეობა. ბოსნიური ლონაცის ინგრეტები შეიძლება ძალიან განსხვავდებოდეს და დამოკიდებულია რეგიონზე, თუმცა ის აუცილებლად შეიცავს მსხვილად დაჭრილ ხორცს და ბოსტნეულს. კერძში გამოყენებული ხორცი ძირითადად არის სხვა და სხვა სახის ხორცის ნაჭრების ნარევი. მას ბოსნიელების ეროვნულ კერძს უწოდებენ. ლონაცს მიირთმევდნენ როგორც მდიდრები ასევე ღარიბები. მდიდრები ამზადებდნენ ბევრი ხორცით და ძვირფასი ინგრედიენტებით, ხოლო ღარიბები იმით რაც გააჩნდათ. ტრადიციული ინგრედიენტებია: ძროხის ან ხბოს ხორცი, კომბოსტო, კარტოფილი, პომიდორი, სტაფილო, ოხრახუში, ნიორი, შავი წიწაკის მარცვლები. ეს ყველაფერი ღრმა ქოთანში 1-2 ლიტრ წყალში იხარშება. ტრადიციულად ბოსნიური ლონაცი თიხის ქოთნებში კეთდებოდა. თიხის ქოათანი მოსახარშად საცეცხლურზე ან მიწაში სპეციალურად გაკეთებულ ორმოში იდგმებოდა. კერძის მომზადებას დაახლოებით 4 საათი სჭირდება. Bosnian pot recipe დაარქივებული 2015-11-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ Albala, K. (2011). Food Cultures of the World Encyclopedia, Food Cultures of the World Encyclopedia. Greenwood, გვ. 53. ISBN 978-0-313-37626-9. ციტირების თარიღი: January 9, 2017.  ↑ Wright, C. (2012). The Best Stews in the World: 300 Satisfying One-Dish Dinners, from Chilis and Gumbos to Curries and Cassoulet. Harvard Common Press, გვ. 360. ISBN 978-1-55832-747-4. ციტირების თარიღი: January 9, 2017.  ↑ Dale, R. (2000). The Wordsworth Dictionary of Culinary & Menu Terms, Reference Library. Wordsworth, გვ. 55. ISBN 978-1-84022-300-2. ციტირების თარიღი: January 9, 2017.  ↑ Walker, F.A. (2006). Black Island: Memories from the Adriatic. Vanguard, გვ. 140. ISBN 978-1-84386-288-8. ციტირების თარიღი: January 9, 2017.  ↑ Long, L.M. (2015). Ethnic American Food Today: A Cultural Encyclopedia, Ethnic American Food Today. Rowman & Littlefield Publishers, გვ. 79. ISBN 978-1-4422-2731-6. ციტირების თარიღი: January 9, 2017.
ნოდარ ხოხაშვილი

ნოდარ ხოხაშვილი (დ. 28 სექტემბერი, 1940, თბილისი) — ქართველი თავისუფალი სტილით მოჭიდავე. ასპარეზობს პირველ ქვესაშუალო და ქვემსუბუქ წონით კატეგორიებში (68 კგ). ტოკიოს ოლიმპიური თამაშების (1964) და მსოფლიოს ჩემპიონატის (1969) მესამე პრიზიორი, ევროპის ჩემპიონატის მეორე პრიზიორი (1969), საბჭოთა კავშირის ჩემპიონი (1969), მეორე (1962) და მესამე (1972) პრიზიორი, საბჭოთა კავშირის ხალხთა V სპარტაკიადის მეორე პრიზიორი (1971). საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1972). ღირსების ორდენის კავალერი. ელგუჯა ბერიშვილი, ქართული სპორტის ოქროს წიგნი, გვ. 106, თბ.: პალიტრა L, 2013. ნოდარ ხოხაშვილი — ბიოგრაფიული ლექსიკონი ნოდარ ხოხაშვილი — ქართული სპორტი
ჩანაწერის პროდიუსერი

ჩანაწერის პროდიუსერი (ინგლ. record producer) — პიროვნება, რომელიც ხმის ჩაწერის პროცესზეა პასუხისმგებელი. როგორც წესი, მას ევალება მუსიკალური ნაწარმოების ჟღერადობის ხარისხის კონტროლი, რეპერტუარის შერჩევა და პროექტის (ალბომი, სინგლი, რადიოგადაცემა და ა.შ.) საერთო იდეოლოგია. პროდიუსერი ირჩევს მისთვის სასურველ ხმის ინჟინრებს, მემონტაჟეებს და ასისტენტებს. როგორც წესი, მსხვილ ლეიბლებს საკუთარი სტუდიური პროდიუსერები ყავთ. ხშირად, თავად მუსიკოსები იწვევენ უცხო, მათთვის საინტერესო პროდიუსერებს. მუსიკოსი Gronow, Pekka and Ilpo Saunio (1998). An International History of the Recording Industry. ISBN X. Cited in Moorefield (2005). Moorefield, Virgil (2005). The Producer as Composer: Shaping the Sounds of Popular Music. ISBN. 123 Olsen, Eric et al. (1999). The Encyclopedia of Record Producers. ISBN 0-8230-7607-5, ISBN 978-0-8230-7607-9 Zak, Albin. The Poetics of Rock: Cutting Tracks, Making Records. Berkeley: University of California Press, 2001. Record Producer Video Interviews Music Producers Directory დაარქივებული 2020-02-22 საიტზე Wayback Machine.
ანა იაგელონი (1476-1503)

ანა იაგელონი (პოლ. Anna Jagiellonka, გერმ. Anna von Polen; დ. 12 მარტი, 1476 — გ. 12 აგვისტო, 1503) — იაგელონთა დინასტიის წარმომადგენელი. პოლონეთის მეფე კაზიმირ IV-ისა და დედოფალ ელიზაბეთ ავსტრიელის ასული. პომერანიის ჰერცოგინია 1491-1503 წლებში როგორც ბოგისლავ X-ის ცოლი. დანიისა და ნორვეგიის დედოფალ სოფია პომერანიელის დედა. ანა დაიბადა 1476 წლის 12 მარტს კრაკოვში. იგი იყო პოლონეთის მეფე კაზიმირ IV-ისა და დედოფალ ელიზაბეთ ავსტრიელის შუათანა ქალიშვილი. 1489 წელს პომერანიის ჰერცოგ ბოგისლავ X-ის მეუღლე, მარგარეტ ბრანდენბურგელი უშვილოდ გარდაიცვალა, რის გამოც დაქვრივებულმა ბოგისლავი 1490 წელს ანა იაგელონზე დაინიშნა. 1491 წლის 2 თებერვალს ანა და ბოგისლავი დაქორწინდნენ. ჰერცოგმა ბოგისლავმა მასზე ქორწინებით ახალგაზრდა და ჯანმრთელი ცოლიც მიიღო და პოლონეთთან ალიანსიც. მიუხედავად ასაკობრივი სხვაობისა, მათი ქორწინება ძალიან ბედნიერი იყო. მას შემდეგ, რაც ანამ მას უამრავი მემკვიდრე გაუჩინა, ბოგისლავს კიდევ უფრო შეუყვარდა იგი. როგორც იმ დროის სამეფო კარის ქრონიკები იტყობინებიან, ანამ დიდი გავლენა იქონია თავის უხეშ და ნაკლებად განათლებულ ქმარზე. 1496-98 წლებში საღვთო რომის იმპერატორმა ბოგისლავი ვენეციაში გააგზავნა მოსალაპარაკებლად, რა დროსაც პომერანიას ანა მართავდა. ცნობილია, რომ ამ დროს მან სამეფო საბჭო შექმნა, სადაც განიხილავდა მნიშვნელოვან საქმეებს. ჰერცოგინია ანა გარდაიცვალა 1503 წელს, 27 წლის ასაკში. იგი მერვე მშობიარობას გადაჰყვა, რა დროსაც ვაჟი გააჩინა. იგი დაკრძალეს ელდენას კათედრალში. ანა (1492-1550), ცოლად გაჰყვა ბრიეგის ჰერცოგ გეორგ I-ს; გეორგ I (1493-1531), პომერანიის ჰერცოგი, ცოლად შეირთო ამალია კურპფალცელი, მისი დაღუპვის შემდეგ კი მარგარეტ ბრანდენბურგელი, თუმცა მხოლოდ ერთი ვაჟი შეეძინა; კაზიმირი (1494-1518), გარდაიცვალა დაუოჯახებელი; სოფია (1498-1568), ცოლად გაჰყვა დანიისა და ნორვეგიის მეფე ფრედერიკ I-ს, რომელთანაც ექვსი შვილი შეეძინა; ელიზაბეთი (1499-1518), კრუმინის აბატისა; ბარნიმი (1500-1501), გარდაიცვალა მცირეწლოვანი; ბარნიმ IX (1501-1573), პომერანიის ჰერცოგი, ცოლად შეირთო ანა ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგელი, რომელთანაც ექვსი შვილი შეეძინა; ოტო (1503-1518); Martin Wehrmann: Geschichte von Pommern. Band 1. 2. Auflage. Verlag Friedrich Andreas Perthes, Gotha 1919, S. 246. Nachdruck: Augsburg 1992, ISBN 3-89350-112-6. Roderich Schmidt: Bogislaw X. In: Lexikon des Mittelalters (LexMA). Band 2, Artemis & Winkler, München/Zürich 1983, ISBN 3-7608-8902-6, Sp. 326–328.
ბარბარა იაგელონი

ბარბარა იაგელონი (პოლ. Barbara Jagiellonka; გერმ. Barbara von Polen; დ. 15 ივლისი, 1478 — გ. 15 თებერვალი, 1534) — იაგელონთა დინასტიის წარმომადგენელი. პოლონეთის მეფე კაზიმირ IV-ისა და დედოფალ ელიზაბეთ ავსტრიელის ასული. საქსონიისა და მეიზენის ჰერცოგინია 1500-34 წლებში როგორც გეორგ საქსონელის მეუღლე. ბარბარა დაიბადა 1478 წლის 15 ივლისს სანდომირში. იგი იყო პოლონეთის მეფე კაზიმირ IV-ისა და დედოფალ ელიზაბეთ ავსტრიელის შუათანა ქალიშვილი. მას სახელი დედის ბებიის, საღვთო რომის იმპერატრიცა ბარბარა ცელიელის პატივსაცემად დაარქვეს. 1496 წლის 21 ნოემბერს, ქალაქ ლაიფციგში ბარბარა მიათხოვეს საქსონიის ჰერცოგ გეორგს. მათ ქორწილს 6,286 გერმანელი და პოლონელი დიდგვაროვანი დაესწრო. ეს ქორწინება მიმართული იყო გერმანია-პოლონეთის ალიანსის განმტკიცებისაკენ, რომელიც თავის მხრივ ჰაბსბურგთა წინააღმდეგ გაერთიანებას ისახავდა მიზნად. 1513 წელს ბარბარამ და მისმა ქმარმა დააარსეს მეიზენის კათედრალი. ისინი ამის შემდეგ ყოველ აღდგომას აქ ხვდებოდნენ. ბარბარა ქმარს უამრავ წერილს წერდა, როცა იგი ბრძოლაში იყო. როგორც ჩანს, წყვილს ძალიან მოსიყვარულე და ბედნიერი ქორწინება ჰქონდა; ბარბარა გარდაიცვალა 1534 წელს ლაიფციგში, 55 წლის ასაკში. მისი ქმარი იმდენად განიცდიდა მის დაკარგვას, რომ წვერი მოუშვა და მთელი დარჩენილი ცხოვრება ატარებდა, რის გამოც მას „გეორგ წვერიანი“ შეარქვეს. ბარბარა დაკრძალეს მისივე დაარსებულ მეიზენის კათედრალში. რამდენიმე წლის შემდეგ, ბარბარა და გეორგი ვეტინთა საგვარეულო აკლდამაში გადაასვენეს. კრისტოფი (1497), გარდაიცვალა ჩვილი; იოჰანი (1498-1537), ცოლად შეირთო ელიზაბეთ ჰესენელი, თუმცა შვილები არ ჰყოლია; ვოლფგანგი (1499-1500), გარდაიცვალა ჩვილი; ანა (1500), გარდაიცვალა ჩვილი; კრისტოფი (1501), დაიბადა მკვდარი; აგნესა (1503), გარდაიცვალა ჩვილი; ფრიდრიხი (1503-1539), ცოლად შეირთო ელიზაბეთ მანშფელდელი, თუმცა შვილები არ ჰყოლია; კრისტინა (1505-1549), ცოლად გაჰყვა ჰესენის ლანდგრაფ ფილიპე I-ს; მაგდალენა (1507-1534), ცოლად გაჰყვა ბრანდენბურგის პრინც იოჰაკიმ ჰექტორს; მარგარეტე (1508-1510), გარდაიცვალა მცირეწლოვანი; Z. Wdowiszewski: Genealogia Jagiellonów i Domu Wazów w Polsce, Avalon, Kraków 2005, pp. 131–132 and genealogical table in p. 210.
გურგენიანი

გურგენიანი — ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის სოფლების, ზემო და ქვემო გურგენიანის ძველი საერთო სახელწოდება. მოსახლეობა: 1 086 მცხოვრები (2002), ეთნიკურად ქართველები (98%). ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
თბილისის თოჯინების რუსული თეატრი

თბილისის თოჯინების რუსული თეატრი, გაიხსნა 1936 წელს თბილისის მოზარდ მაყურებელთა რუსული თეატრის ბაზაზე. თეატრის დაარსების ინიციატორი და პირველი ხელმძღვანელი იყო ნ. მარშაკი, თავდაპირველად დასში ირიცხებოდნენ მოზარდ მაყურებელთა რუსული თეატრის მსახიობები: ა. ლევსკი, ო. სოკოლოვსკაია, ა. ვაცეკი, ნ. ქოქრაშვილი, ნ. ფედორჩენკო, ლ. კაზანეცი; თეატრის მთავარ რეჟისორად მუშაობდნენ ა. ენგელგარდტი, მ. დანიელაშვილი და სხვა. სპექტაკლებს დგამდნენ რეჟისორები მ. ვახნიანსკი, ვ. ვოლგუსტი, რ. შაფთოშვილი, თ. აბაშიძე, თ. შონია და სხვა. სპექტაკლებს აფორმებდნენ მხატვრები: ი. შტენბერგი, ვ. ჩერნიშოვი, ლ. გნატოვსკი, მ. ციციშვილი და სხვა. დადგებიდან აღსანიშნავია გ. მატვეევის "ორი პოტაპიჩი", ნ. ნაკაშიძის "ბაკი-ბუკი", ე. ჩეპოვეცკის "აბა, ჰე, მიციკ!", ი. ვოლკოვსკის "რიმტიმტის თავგადასავალი" და სხვა. 1975 წლიდან თეატრს სათავეში ედგა ს. ობრაზცოვის მოწაფე ვ. სმირნოვი; თეატრში მუშაობდნენ საქართველოს დამსახურებული არტისტები: რ. ტაგიროვი, კ. ეფიმოვი; მსახიობები ს. გოლოვანოვა, დ. ენუქაშვილი, ე. კუროჩკინა და სხვა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 606.
ჯერემი კლაინერი

ჯერემი კლაინერი (ინგლ. Jeremy Kleiner; დ. 1976) — ამერიკელი კინოპროდიუსერი. დაიბადა ებრაულ ოჯახში. დაამთავრა ჰარვარდის უნივერსიტეტი 1998 წელს. 2003 წელს მუშაობა დაიწყო კომპანია Plan B Entertainment-ში აღმასრულებელ პროდიუსერად, ხოლო 2013 წელს კომპანიის თანაპრეზიდენტი გახდა. მიღებული აქვს ოსკარის ორი, BAFTA-ს ერთი და ამერიკის კინოინსტიტუტის სამი ჯილდო. ჯერემი კლაინერი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ↑ Bloom, Nate. Jewish Weekly: "The tribe goes to the Oscars" February 13, 2017 ↑ 'Moonlight' reflection - Oscar-nominated composer Britell '03 found inspiration in film's poetic depth. Harvard University Gazette (22 თებერვალი, 2017). ციტირების თარიღი: 5 თებერვალი, 2017. ↑ Variety Magazine: "Jeremy Kleiner Tapped as Co-President of Plan B Entertainment" by Justin Kroll. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-10-15. ციტირების თარიღი: 2019-04-05.
სამხედრო კომუნიზმი

სამხედრო კომუნიზმი — 1918-1921 წლებში საბჭოთა რუსეთის შიდაპოლიტიკური კურსი, რომლის მიზანი იყო სამოქალაქო ომის პირობებში ქვეყნის თავდაცვისუნარიანობის გაძლიერება და მშრომელთა გადაუდებელი საჭიროებების დაკმაყოფილება. სამხედრო კომუნიზმის დროს საბჭოთა რუსეთში აიკრძალა კერძო მეწარმეობა, მოხდა მრეწველობის ნაციონალიზაცია, სასაქონლო-ფულადი ურთიერთობები შეიცვალა პირადაპირი საქონელგაცვლით. სამხედრო კომუნიზმის პოლიტიკამ დამანგრეველი შედეგი იქონია რუსეთის ეკონომიკაზე და დიდი უკმაყოფილება გამოიწვია გაჭირვებულ გლეხობაში, რომელიც ბოლშევიკების წინააღმდეგ საბრძოლველად მწვანე არმიების ჩამოაყალიბებას შეუდგა. 1921 წლის მარტში რუსეთის კომუნისტური პარტიის მეათე ყრილობაზე სამხედრო კომუნიზმის ნაცვლად მიიღეს ახალი ეკონომიკური პოლიტიკა. Silvana Malle. The Economic Organization of War Communism 1918—1921. — Cambridge University Press, 2002. — 568 p. — (Cambridge Russian, Soviet and Post-Soviet Studies, Vol. 47). — ISBN 9780521527033. — ISBN 0521527031.
სინთპოპი

სინთპოპი — ახალი ტალღის ქვე-ჟანრი, რომელშიც მუსიკალური ინსტრუმენტებიდან ყველაზე მთავარი როლს სინთეზატორი თამაშობს. ეს ჟანრი უკავშირდება 1970-იანი წლების ბოლოს და შუა 1980-იანების პერიოდს, თუმცა მას შემდეგ არ შეუწვეტია არსებობა და დღესაც ვითარდება. ჯგუფები Kraftwerk და Yellow Magic Orchestra ამ სტილის პიონერებად ითვლებიან. საცეკვაო პოპი We Are Also the Robots: 8 Essentials of Post-Kraftwerk Pop დაარქივებული 2015-09-24 საიტზე Wayback Machine.
ზურაბ ქათამაძე (მრავალმნიშვნელოვანი)

ზურაბ ქათამაძე შეიძლება აღნიშნავდეს: ზურაბ ქათამაძე — ქართველი ფეხბურთელი ზურაბ ქათამაძე — ქართველი რეჟისორი
ინვაზიური სახეობა

ინვაზიური სახეობა (ლათ. invasio-დან — „შემოჭრა, თავდასხმა, დარბევა, ძალადობა, ძალადობით დაუფლება“) — ადამიანის საქმიანობის შედეგად გავრცელებული ბიოლოგიური სახეობა, რომლის გავრცელებაც ბიოლოგიურ მრავალფეროვნებას საფრთხეს უქმნის. მათი გავრცელების თავდაპირველი მიზეზია წინასწარ განზრახულად ან განუზრახველად ორგანიზმების ინტროდუქცია მათი ბუნებრივი ჰაბიტატის გარეთ. სასოფლო და სატყეო მეურნეობები უზარმაზარ ზარალს განიცდის მავნე მწერებისგან, რომელთა უდიდესი ნაწილი ინვაზიური სახეობაა. მცენარეების ინვაზიურ სახეობებად მიჩნევა ხშირად ზიანის ეკონომიკიური თვალსაზრისით შეფასებით ხდება. თუმცა არსებობენ ნეიტრალური ან სასარგებლო ინვაზიური სახეობები, ეგრეთ წოდებული „მსუბუქი ინვაზიური სახეობები“, რომლებიც გარემოს ან ეკონომიკას შედარებით მცირე ზიანს აყენებენ. დასავლურ კლასიფიკაციბში, ინვაზიურ სახეობათა ერთობლიობათა შორის (რომლებიც მოიაზრება როგორც უცხო სახეობები, რომლებსაც მნიშვნელოვან ტერიტორიაზე გავრცელება შეუძლიათ) გამოყოფენ „ტრანსფორმერები“ (ინგლ. transformers) — სახეობები, რომლებსაც მნიშვნელოვანი ტერიტორიის ეკოსისტემის შეცვლა შეუძლიათ. ტრანსფორმერების გავლენა შეიძლება მოახდინონ ჭარბმა გამოყენებამ (წყლის, ჟანგბადის, სინათლის) ან რესურსების დონორობამ (აზოტი), მათმა უკუქმედებებმა ან პირიქით, ნიადაგის ეროზიული პროცესების გაძლიერებამ, მავნე ნივთიერებათა აკუმულაციამ და სხვათა ზემოქმედებებმა. ყველაზე საშიში ინვაზიური სახეობების სია ინტროდუცირებული სახეობა ავსტრალიის ინვაზიური სახეობები Элтон Ч., Экология нашествий животных и растений, М.: Издательство иностранной литературы, 1960. — 232 გვ. Тохтарь В. К., Мазур Н. В. Анализ инвазионных видов Средней России // Научные ведомости Белгородского государственного университета. Серия: Естественные науки. 2010. № 21 (92). Вып. 13. С. 20-23. Майоров, Сергей Робертович. (31 октября 2012) Инвазионная биология. ИД «ПостНаука». ციტირების თარიღი: 2016-11-21. Guidelines for accessing the risk of non-native animals becoming invasive(ინგლისური), ცხოველთა დაცვის საერთაშორისო საზოგადოება, ноябрь 2011. Зелёные агрессоры в «Чёрной книге» | Сиб.фм В России составили карту растений-оккупантов | Новости от ФОБОС. 23 марта 2018 დაარქივებული 2019-04-07 საიტზე Wayback Machine. ↑ Инвазионный вид // Энциклопедия лесного хозяйства, ტ. 1, М.: ВНИИЛМ, 2006. — 416 გვ, ISBN 5-94737-023-9. ↑ Дгебуадзе Ю. Ю., Проблемы инвазий чужеродных организмов // Экологическая безопасность и инвазии чужеродных организмов: Сборник материалов круглого стола в рамках Всероссийской конференции по экологической безопасности России (4—5 июня 2002 г.), М.: МСОП, ИПЭЭ РАН, 2002.
ბადი ჰოლი

ჩარლზ ჰარდინ ჰოლი (ინგლ. Charles Hardin Holley; დ. 7 სექტემბერი, 1936 — გ. 3 თებერვალი, 1959) უფრო მეტად ცნობილი როგორც ბადი ჰოლი — ამერიკელი მომღერალი და სიმღერების ავტორი, რომელიც 1950-იანების შუა პერიოდის როკ-ენ-როლის ცენტრალური ფიგურა იყო. დაიბადა ლუბოკში, ტეხასში, მუსიკოსების ოჯახში. ჰოლიზე გავლენა იქონია, გოსპელმა, კანტრიმ და რიტმ-ენდ-ბლუზმა. იგი პირველად წარსდგა ადგილობრივ ტელევიზიაში 1952 წელს, ხოლო მომდევნო წელს ბობ მონტგომერისთან ერთად ჩამოაყალიბა ჯგუფი „Buddy and Bob“. მოგვიანებით ჰოლიმ კონტრაქტი გააფორმა Decca Records-თან. ჰოლის მუსიკამ დიდი გავლენა იქონია ისეთ ცნობილ შემსრულებლებზე როგორებიცაა ელვის პრესლი, ბობ დილანი, The Beatles, The Rolling Stones, ერიკ კლეპტონი, The Hollies (სახელი დაირქვეს ჰოლის პატივსაცემად), ელვის კოსტელო, მარშალ კრენშოუ და ელტონ ჯონი. ჰოლი იყო ერთ-ერთი პირველი შემსრულებელი, რომელიც შეყვანილი იქნა როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზში. ჟურნალმა „Rolling Stone“-მა ბადი ჰოლი 100 საუკეთესო შემსრულებელთა შორის 13 ადგილზე დაასახელა ბადი ჰოლის არქივი ბადი ჰოლი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ბადი ჰოლი – დისკოგრაფია საიტზე MusicBrainz ჰოლი – სესიები და ქავერები ბადი ჰოლი – სესიები და ქავერები სტატია ბადი ჰოლის უკანასკნელი სიმღერის შესახებ ბადი ჰოლის დისკოგრაფია 'The Day the Music Died' at The Death of Rock: The Archive
სორია

სორია (ესპ. Soria) — მუნიციპალიტეტი და ქალაქი ესპანეთში. სორიის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს მდინარე დუეროზე, ავტონომიურ გაერთიანება კასტილია და ლეონის აღმოსავლეთ ნაწილში. მოსახლეობა შეადგენს 38 881 ადამიანს (ეროვნული სტატისტიკის უნივერსიტეტი, 2017), 43,7% პროვინციის მოსახლეობაა. მუნიციპალიტეტის ფართობი შეადგენს 271,77 კმ²-ს, მოსახლეობის სიმჭიდროვით 144,13 კაცი/კმ²-ზე. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1063 მეტრზე. სორია პროვინციის მეორე უდიდესი ქალაქია. დამტკიცებულია, რომ რომაელების დროს იყო სასახლე, რომელსაც „ორია“ ერქვა. სავარაუდოდ, დარქმეული ბერძენი რაინდის დორიკუსის პატივსაცემად. ამ ფოლკლორული ეტიმოლოგიის მიხედვით, ისტორიკოსები ფიქრობენ, რომ ამ ქალაქის პირველი მოსახლეები დორიელები იყვნენ. არქეოლოგებს ეს ისტორია არ დაუდასტურებიათ. ამის მაგივრად მიჩნეული იყო, რომ პირველი მოსახლეები სვებები იყვნენ, რომლის მეფეებმაც (როგორც Compedio historial de las dos Numancias-ში იტყობინებიან) აქ დააარსეს მათი ერთ-ერთი სამეფო. ორივე თეორემა საბოლოოდ უარყვეს, მტკიცებულების არქონის გამო. როგორც ჩანს, სახელი „სორია“ წარმოიშვა სიტყვიდან დაურია მდინარე დურიუსიდან (დუერო). ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
მირვეის აჰმადზაი

მირვეის აჰმადზაი (ფრანგ. Mirwais Ahmadzaï; დ. 23 ოქტომბერი, 1960, ლოზანა, შვეიცარია) — იტალიურ-ავღანური წარმოშობის ფრანგი მუსიკოსი, რომელიც ცნობილია სასცენო სახელით მირვეისი. მირვეისის მუსიკალური კარიერა 1979 წელს, ფრანგული ჯგუფის Taxi Girl გიტარისტობიდან დაიწყო, რომელშიც მან 1986 წლამდე იმუშავა. მოგვიანებით, გამოუშვა ორი სოლო ალბომი, თუმცა დიდი წარმატება ამერიკელ მომღერალ მადონასთან თანამშრომლობამ მოუტანა. როგორც მუსიკალურ პროდიუსერს, მას ამერიკელი მომღერლის ხუთ მუსიკალურ ალბომზე უმუშავია. ის აგრეთვე რამდენიმე ნაწარმოების, მუსიკისა და ტექსტის ავტორიც იყო. Seppuku (1981, Virgin France) Mirwais (1990, New Rose Records) Production (2000, Naïve Records) „Cellophane“ (1990, New Rose Records) „Disco Science“ (1999, Naive Records) „Naive Song" (2000, Naive Records) „I Can't Wait“ (2001, Naive Records) „Miss You“ (2002, Naive Records) ოფიციალური საიტი Official Taxi Girl website Mirwais at discogs.com Rolling Stone - Mirwais დაარქივებული 2009-05-03 საიტზე Wayback Machine.
უტოპიური სოციალიზმი

უტოპიური სოციალიზმი — ტერმინი ისტორიულ და ფილოსოფიურ ლიტერატურაში, რომელიც გამოიყენება საზოგადოების სოციალუსტური გარდაქმნების შესახებ მარქსამდელი მოძღვრების აღსანიშნავად. უტოპიური სოციალიზმი წარმოიშვა XVI საუკუნეში კაპიტალისტური საზოგადოების ჩამოყალიბების პროცესში. მისი ფუძემდებელია ტომას მორი, რომლის თხზულების („უტოპია“, 1516) სახელწოდებიდან მომდინარეობს თვით ცნება. უტოპიური სოციალიზმის თავისებური ნაირსახეობა შექმნა ტომაზო კამპანელამ. იგი შემდგომ განვითარდა XVII-XVIII სს-ში ჯ. უინსტენლის, ჟ. მელიას, მორელის, გ. მაბლის, გ. ბაბაფის კომუნისტურ თეორიებში, განსაკუთრებით XIX საუკუნეში ანრი სენ-სიმონის, შარლ ფურიესა და რობერტ ოუენის სოციალისტურ-უტოპიურ სისტემებში, რომლებიც წინ უსწრებენ მარქსიზმს. მე-19 საუკუნეში კარლ მარქსი და ფრიდრიხ ენგელსი მკაფიოდ გაემიჯნენ სოციალისტურ-უტოპიურ მოძღვრებას და ჩამოაყალიბეს ახალი – მეცნიერული სოციალიზმი. თავიანთი წინამორბედების – უტოპიური სოციალისტების იდეებს, რომლებიც საკმაოდ დიდ იმედებს ამყარებდნენ გონიერებასა და განათლებაზე, როგორც სოციალიზმის მშენებლობის ძირითად ინსტრუმენტზე, ისინი უპირისპირებდნენ კლასობრივი ბრძოლისა და საზოგადოების რევოლუციური გარდაქმნის აუცილებლობის იდეას. სოციალურ და პოლიტიკურ ტერმინთა ლექსიკონი–ცნობარი. (2004) სოციალურ მეცნიერებათა ცენტრი. თბილისი: ლოგოს პრესი იაკაშვილი, პ., ეროვნული იდეა: კრებული/[რედ.: ქეთევან მაჩხანელი]. - თბ., 2003. - 742გვ. ისტორიულ ტერმინთა სასკოლო ლექსიკონი 6–11 [კლასები] / ირინე გეგეჭკორი, ნუგზარ მოლაშვილი ; რედ.: ნუგზარ ბარდაველიძე, ზაზა კვინტრაძე. თბილისი : "ცის ნამის" გამ–ბა და სტ. 2008.
ავთანდილ გოგოლი

ავთანდილ აკაკის ძე გოგოლი (დ. 23 აპრილი, 1922, თბილისი — დ. 8 დეკემბერი, 2003, იქვე) — ქართველი ჰიგიენისტი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1978), პროფესორი (1991), საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს მთავარი ჰიგიენისტი (1985). 1942 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სტომატოლოგიური ინსტიტუტი, 1951 წელს — თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 1947 წლიდან მუშაობდა საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს სანიტარიისა და ჰიგიენის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში (1969 წლიდან გარემოს დაცვის ჰიგიენის განყოფილების გამგე). 1995–2001 წლებში იყო საქართველოს პროფილაქტიკური მედიცინისა და ადამიანის ეკოლოგიის მეცნიერებათა აკადემიის პრეზიდენტი. იკვლევდა წყლის ჰიგიენის, წყალსატევების სანიტარული დაცვისა და მოსახლეობაზე მათი გავლენის პრობლემებს. დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (1997). ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 69-70. ავთანდილ გოგოლი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ლატვიის რესპუბლიკის საკონსულო საქართველოში

ლატვიის რესპუბლიკის საკონსულო საქართველოში 1920-1922 წლებში მდებარეობდა თბილისში, მიხეილის პროსპექტზე, №171-ში, ლატვიელთა სათვისტომოს მახლობლად. დაფუძნდა 1920 წლის მარტში, როგორც ლატვიის რესპუბლიკის საკონსულო საქართველოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში. კონსულის თანამდებობაზე მოღვაწეობდნენ ოსკარს ბუმანისი და იანის პუნინში. 1921 წლიდან ლატვიის ვიცე-კონსულის მოვალეობას ასრულებდა იული კარლის ოსკარ სტრაუმე საზოგადო მოღვაწე, ეთნოგრაფი, მხატვარი და პედაგოგი, რომელიც საქართველოში 16 წელიწადს ცხოვრობდა. ამ თანამდებობაზე იგი მოღვაწეობდა ლატვიის საკონსულოს დახურვამდე, კერძოდ, 1922 წლის 10 თებერვლამდე. საკონსულო ზრუნავდა საქართველოში მყოფ ლატვიელთა სამშობლოში დაბრუნებისათვის. 1922 წლის 12 სექტემბერს იული სტრაუმემ ლატვიის საგარეო საქმეთა სამინისტროს გაუგზავნა შემდეგი შინაარსის წერილი: ამის მიუხედავად, თბილისში ვეღარ მოხერხდა ლატვიის საკონსულოს აღდგენა, რის გამოც იული სტრაუმე 1923 წლის ბოლოს სამშობლოში დაბრუნდა. ჯავახიშვილი ნ., საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918–1921) : ენციკლოპედია-ლექსიკონი, თბ.: უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2018. — გვ. 239-240. ნ. ჯავახიშვილი, ნარკვევები ქართულ-ბალტიის ქვეყნების ისტორიის შესახებ, რიგა,2015.