laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
თეოდორ შტაინჰაილი

თეოდორ შტაინჰაილი (დ. 26 ნოემბერი, 1870, სანქტ-პეტერბურგი — გ. 11 თებერვალი, 1946) — საზოგადო და პოლიტიკური მოღვაწე, მეცენატი, არქეოლოგი, მუზეუმთმცოდნე, ბარონი. 8 წლიდან დროგამოშვებით ცხოვრობდა კიევსა და სოფელ ჰოროდოკში (ახლანდ. რივნეს ოლქის რივნეს რაიონი). სწავლობდა კიევისა და ვარშავის უნივერსიტეტების ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტებზე. გატაცებული იყო არქეოლოგიითა და მხარეთმცოდნეობით. 1896 წლის 25 ნოემბერს სოფელ ჰოროდოკში დააარსა ვოლინში პირველი მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი. ვოლინის გუბერნიის ტერიტორიაზე საკუთარი სახსრებით განახორციელა 53 ყორღანის არქეოლოგიური გათხრები. მათი შედეგები აისახა მუზეუმის სამ ანგარიშში, რომლებიც მიკოლა ბილიაშივსკიმ შეადგინა. 1914 წელს მუზეუმის ექსპონატები ევაკუირებულ იქნა ყუბანში, ძმის, ვ. შტაინჰაილის მამულში. მათი შემდგომი ბედი უცნობია. დაკავებული იყო ქველმოქმედებითა და მეცენატობით. სოფელ ჰოროდოკში ააშენა და საკუთარი სახსრებით ინახავდა ორკლასიან სასწავლებელს, სამკითხველოს, წყლის წისქვილს, საავადმყოფოს, ფულს სწირავდა ეკლესიათა მშენებლობებზე. ყოველთვიურ პენსიას უხდიდა ავადმყოფებსა და ღარიბებს. დაკავებული იყო საზოგადოებრივ-პოლიტიკური მოღვაწეობითაც. 1906 წელს აირჩიეს რუსეთის 1-ელი მოწვევის სახელმწიფო დუმის დეპუტატად ქალაქ კიევიდან. შედიოდა საკონსტიტუციო-დემოკრატიული ფრაქციისა და დუმის უკრაინული სათვისტომოს შემადგენლობაში. 1-ელი მოწვევის დაშლის შემდეგ ხელი მოაწერა დეპუტატების მიერ შედგენილ ვიბორგის მოწოდებას (1906 წლის 22(9) ივლისი). მიესაჯა 3-თვიანი თავისუფლების აღკვეთა და ჩამოერთა საარჩევნო უფლებები. 1908 წლიდან იყო უკრაინელი პროგრესისტების ამხანაგობის წევრი. სრულიად რუსეთის ქალაქების სამხრეთ-დასავლეთ ფრონტის კომიტეტის თავმჯდომარე (1915–1917). აქ სამუშაოდ მოიწვია უკრაინელი მოღვაწეები. 1917 წლის მარტში აირჩიეს კიევის საქალაქო დუმის აღმასრულებელი კომიტეტის თავმჯდომარედ. შედიოდა უკრაინის პირველი ცენტრალური რადის შემადგენლობაში (7 მარტი – 7 აპრილი, 1917). მუშაობდა სრულიად უკრაინის ეროვნული კონგრესის პრეზიდიუმში (1917). სოციალისტ-ფედერალისტთა პარტიის შექმნის შემდეგ დატოვა კადეტთა პარტია და ამ პირველს შეუერთდა. 1918 წლის 10 ივნისიდან 4 დეკემბრამდე იყო უკრაინის სახელმწიფოს ელჩი გერმანიაში. პავლო სკოროპადსკის რეჟიმის დამარცხების შემდეგ პოლიტიკური ცხოვრებიდან წავიდა. 1939 წლამდე ცხოვრობდა თავის მამულში, სოფელ ჰოროდოკში, სადაც აგრძელებდა საქველმოქმედო საქმიანობას. 1939 წელს ოჯახთან ერთად გერმანიაში წავიდა. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 Кузьмина І. В., Штейнгель Федір Рудольфович // Енциклопедія історії України, т. 10, К.: В-во «Наукова думка», 2013.
Kumospace

Kumospace ― ვირტუალური საოფისე პროგრამული უზრუნველყოფის მწარმოებელი კომპანია. კომპანიის შტაბ-ბინა ნიუ-იორკში, აშშ-ში მდებარეობს. Kumospace იანგ მოუმ და ბრეტ მარტინმა დააფუძნეს.. მარტინის თქმით, კომპანიის შექმნასა და ონლაინ პლატფორმის განვითარებაზე დიდი გავლენა იქონია მრავალმოთამაშიანმა ვიდეო თამაშებმა (მაგალითად World of Warcraft). ონლაინ პლატფორმა ვირტუალური ოთახებისგან შედგება, სადაც მომხმარებლებს ნამდვილი ოფისების სტილიზებულ ლო-ფი გრაფიკის სიმულაციებში ნავიგაცია შეუძლიათ. ვირტუალური ოთახები მოიცავს სავარძლებს, ყავის მაგიდებს, საკონფერენციო ოთახებს და სხვ. სიმულაციებს. 2020 წლის აგვისტოდან 2021 წლის მარტამდე პლატფორმის აქტიურ მომხმარებელთა რაოდენობა გაასმაგდა და საბოლოოდ პროგრამული უზრუნველყოფის მწარმოებელი კომპანია 2020 წლის 1-ელ ნოემბერს დაფუძნდა. რამდენიმე კვირის შემდეგ კომპანია Boldstart Ventures-მა დააფინანსა. 2021 წლის აპრილში კომპანიამ Boldstart Ventures-ისგან 3 მლნ ამერიკული დოლარის ღირებულების ინვესტიცია მიიღო, ხოლო 2022 წლის აგვისტოში Lightspeed Venture Partners-ისგან ― 21 მილიონი ამერიკული დოლარის ღირებულების ინვესტიცია. ვირტუალური ოფისი ოფიციალური საიტი ↑ 1.0 1.1 1.2 Wiggers, Kyle (August 8, 2022). „Kumospace raises new cash to replace physical offices with virtual ones“. TechCrunch (ინგლისური). ციტირების თარიღი: 2023-02-22. ↑ Kumospace at dealroom.co Retrieved February 22, 2023. ↑ Kumospace levanta dinheiro para substituir escritórios físicos por virtuais. ციტირების თარიღი: February 22, 2023 ↑ Vasel, Kathryn (December 1, 2020). „Companies are getting creative with their office holiday parties“. CNN Business (ინგლისური). ციტირების თარიღი: 2023-02-22. ↑ Yiren Lu. (February 17, 2021) The Race to Fix Virtual Meetings. The New York Times Magazine. ციტირების თარიღი: February 22, 2023 ↑ Woo, Erin (July 6, 2021). „Work at Home or the Office? Either Way, There’s a Start-Up for That“. The New York Times (ინგლისური). ISSN 0362-4331. ციტირების თარიღი: 2023-02-20. ↑ Emma Chiu. (November 20, 2020) The metaverse workforce. ციტირების თარიღი: February 20, 2023 ↑ 者呂紹禾. (May 28, 2021) 單純視訊了無新意？3款遠距軟體超擬真 在家上班完全不孤單！. ციტირების თარიღი: February 22, 2023 ↑ Staff. (October 19, 2021) KUMOSPACE: Try This Fun New Way to Mix Up Your Virtual Meetings. ციტირების თარიღი: February 20, 2023 ↑ Kyt Dotson. (April 21, 2021) Immersive spatial video chat provider Kumospace raises $3M in seed funding. SiliconANGLE Media Inc.. ციტირების თარიღი: February 22, 2023 ↑ Kumospace at boldsart.vc. Retrieved February 22, 2023. ↑ FinSMEs. (April 21, 2021) Kumospace Raises $3M in Seed Funding. ციტირების თარიღი: February 21, 2023 ↑ AlleyWatch. Kumospace Raises $3M for its Immersive Video Chatting Platform That Mimics Real World Interactions. ციტირების თარიღი: February 22, 2023 ↑ Kyle Wiggers. (November 4, 2022) Former Yext CEO launches Roam to provide a virtual HQ for distributed teams. TechCrunch. ციტირების თარიღი: February 21, 2023 ↑ Bowden, Ashley (August 9, 2022). „Virtual Chat Platform Kumospace Pulls in $21M to Build Digital Workplaces“. Built in NYC (ინგლისური). ციტირების თარიღი: February 22, 2023.
ვირტუალური ოფისი

ვირტუალური ოფისი ― მოქნილი სამუშაო სივრცის ინდუსტრიის ნაწილი, რომელიც ბიზნესს სერვისებით, სივრცით ან/და ტექნოლოგიებით უზრუნველყოფს საკუთრების კაპიტალური დანახარჯების ან ტრადიციული ოფისის ქონის გარეშე. ვირტუალურ ოფისს შეიძლება იყენებდნენ მეწარმეები, ფრილანსერები და მცირე ბიზნესები, რომელთაც არ სჭირდებათ ან არ შეუძლიათ ტრადიციული საოფისე სივრცის დაქირავება/შეძენა. ვირტუალურ ოფისს იყენებენ დიდი კომპანიებიც, რომელთაც კონკრეტულ ადგილას სურთ დამკვიდრება გრძელვადიანი იჯარის აღების გარეშე. ვირტუალური ოფისების სერვიცები 1960-იანი წლებიდან ამოქმედდა, როგორც მომსახურე ოფისები, რომლებიც დიდი რაოდენობით პერსონალს, ფიზიკურ სივრცესა, ციფრულ სივრცესა და საკომუნიკაციო სერვისებს აერთიანებდა. 2021 წელს არაერTმა კომპანიამ ვირტუალურ შეხვედრებთან დაკავშირებული გამოწვევების მოგვარება დაიწყო, რასაც ვირტუალური საოფისე კომპიუტერული უზრუნველყოფის შექმნა მოჰყვა. კომპანიების მიერ ვირტუალური ოფისის ქონა ბიზნეს მომსახურებების სტანდარტულ ნაკრებს აღარ შეესაბამება. ვირტუალური ოფისები იმ ვირტუალურ სივრცეს აღნიშნავს, სადაც თანამშრომლებს თავშეყრა და ბიზნესთან დაკავშირებული მოქმედებების შესრულება შეუძლიათ. მაგალითად: კომპანიები, როგორებიცაა Kumospace და Pluto, ნამდვილი კომპანიების შესაბამის ვირტუალურ გარემოს ქმნიან. ↑ „Interview: Marcus Moufarrige, COO Servcorp, on Pioneering Virtual Offices | AllWork.Space“. AllWork.Space (ინგლისური). 31 March 2016. ციტირების თარიღი: 6 September 2018. ↑ August 25, Drew Moffitt •; 2022. What is a Virtual Workspace? Enabling Virtual Coworking en. ციტირების თარიღი: 2023-02-14
გურამ ფანჯიკიძის ქუჩა

გურამ ფანჯიკიძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, საბურთალოს რაიონში (ვეძისი). პეკინის გამზირიდან ბუდაპეშტის ქუჩამდე. ადრე ბუდაპეშტის ქუჩის ნაწილი იყო (I მონაკვეთი). ქუჩის ამ მონაკვეთს გურამ ფანჯიკიძის სახელი 1998 წელს ეწოდა. აქვს 2 შესახვევი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 175, ISBN 978-99928-20-35-3.
კენგურუ (კუნძული)

კენგურუ (ინგლ. Kangaroo Island) — ავსტრალიის სიდიდით მესამე კუნძული ტასმანიის და მელვილის შემდეგ. მდებარეობს ავსტრალიის სამხრეთ სანაპიროსთან. ადმინისტრაციულად ეკუთვნის სამხრეთ ავსტრალიის შტატს. მდებარეობს ადელაიდადან სამხრეთით 112 კმ-ში, წმინდა ვინსენტის ყურის შესასვლელში და უახლესი მატერიკული წერტილიდან — ჯერვისის კონცხიდან 13 კმ-ში. კუნძულის სიგრძეა — 145 კმ, სიგანე — 0,9 კმ-დან 57 კმ-მდე, ფართობი — 4405 კმ². სანაპირო ხაზის სიგრძე — 509 კმ, ზღვის დონიდან ყველაზე მაღალი წერტილია — 307 მ. ზედაპირი ვაკეა. ჰავა სუბტროპიკულია. ნალექები 600 მმ-მდე წელიწადში. გაბატონებულია ქსეროფილური ბუჩქნარები და ევკალიპტის მშრალი ტყეები. კუნძულის ტერიტორიის ნახევარზე მეტი არასდროს არ მუშავდებოდა ადამიანის მიერ. ტერიტორიის დაახლოებით მესამედი უკავია ეროვნულ პარკებს, კონსერვაციულ პარკებს და ნაკრძალებს. ყველაზე დაცული ადგილებია: ეროვნული პარკი «ფლინდერს ჩეისი» (Flinders Chase National Park) კონსერვაციული პარკი «სელაპის ყურე» (Seal Bay Conservation Park) დაცული ტერიტორია კონცხი განზეუმი (Cape Gantheaume Wilderness Protection Area) დაცული ტერიტორია კონცხი ბუგუერი (Cape Bouguer Wilderness Protection Area) დაცული ტერიტორია გამოქვაბული დეს-კაზოარსი (Ravine des Casoars Wilderness Protection Area) კუნძულზე არ არიან მელიები და კურდღლები. კუნძულის ფაუნას წარმოადგენენ კენგურუები, ვალაბები, ყავისფერი ბანდიკუტები, როზენბერგის ვარანები, კუსკუსები, იქედნისებრნი და ახალზელანდიური სელაპები, ასევე ღამურების ექვსი და ბაყაყების რამდენიმე სახეობა. კუნძულის ერთადერთი ენდემია აიტკენის ჩანთოსანი თაგვი. კუნძულზე შემოიყვანეს ჩანთოსანი დათვები, ოვალურკუდიანი კუსკუსები და იხვნისკარტები, რომლებიც დღემდე ბინადრობენ. ადრე კუნძულზე სირაქლემა ემუც ბინადრობდა, მაგრამ 1802 წლიდან 1836 წლამდე პერიოდში ისინი გადაშენდნენ, შესაძლებელია ტყის ხანძრების ან მონადირეთა გამო. კუნძულ კენგურუზე არიან ასევე დიდი რაოდენობით სხვადასხვა ჯიშის ფრინველები, მათ შორისაა შავი კაკადუ, ჯუჯა პინგვინები, ამბარული ბუები (ბუხრინწები) და ბევრი სხვა. კუნძული კენგურუ გამოეყო ავსტრალიის მატერიკს დაახლოებით 10 000 წლის წინ, ზღვის დონის აწევის გამო. არქეოლოგიური გათხრების შედეგების მიხედვით, მეცნიერებმა დაადგინეს, რომ პირველი ავსტრალიელი აბორიგენები კუნძულზე მოხვდნენ დაახლოებით 11 000 წლის წინ, მაგრამ დაახლოებით 200 წელს ჩვენს წელთაღრიცხვამდე დატოვეს იგი, შესაძლებელია ომების, ეპიდემიის ან კლიმატის ცვლილების გამო. 1802 წელს ბრიტანელმა მკვლევარმა მეტიუ ფლინდერსმა კუნძულს დაარქვა «კენგურუ». 1836 წლის 27 ივლისს დაარსდა ქალაქი კინგსკოტი, რომელიც გახდა პირველი ევროპული დასახლება და კუნძულზე ყველაზე დიდი ქალაქი. ქალაქს ჰქონდა ყველა შანსი გამხდარიყო სამხრეთ ავსტრალიის დედაქალაქი, მაგრამ კუნძულის შეზღუდული რესურსების გამო, დედაქალაქი გახდა ადელაიდა. კუნძულზე ცხოვრობს 4259 ადამიანი (2006), აქედან 1800 ცხოვრობს კინგსკოტში. კუნძულის ეკონომიკის მთავარი დარგია სოფლის მეურნეობა (ღვინის, თაფლის, ბეწვეულის, ხორცის და მარცვლეული კულტურების წარმოება). ამის გარდა მნიშვნელოვან როლს თამაშობს ტურიზმი და თევზჭერა. 1881 წელს იტალიური პროვინცია ლიგურიადან კუნძულზე ჩამოიყვანეს ლიგურიული ფუტკრები და დღეისათვის ის განთქმულია თავისი საფუტკრეებით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 466.
კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პორტების სია

სტატიაში მოცემულია კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პორტებისა და ნავსადგურების სია. ↑ E-ships.net. ↑ Port of Matadi. ციტირების თარიღი: 2 March 2023 ↑ Banana Port. ციტირების თარიღი: 2 March 2023 ↑ Port of Boma. ციტირების თარიღი: 2 March 2023
დაიდუ ელიზაბეტ ბელი

დაიდუ ელიზაბეტ ბელი (ინგლ. Dido Elizabeth Belle; დ. 1761, კუნძული ტრინიდადი – გ. 1804, ლონდონი) — ბრიტანელი ბანოვანი, ადმირალ სერ ჯონ ლინდსისა და აფრიკელი მონა-ქალის მარია ბელის უკანონო შვილი. დაიდუ ელიზაბეტ ბელი 1761 წელს დაიბადა მონობაში ბრიტანეთის ვესტ-ინდოეთში. ითვლება, რომ ჯონ ლინდსმა ზანგი მონა-ქალი, მარია ბელი კარიბის ზღვაში მათ მიერ დაპყრობილ გემზე იპოვა. ადმირალმა პატარა ბელი დედის გარდაცვალების შემდეგ 1765 წელს ლონდონში წაიყვანა და მისი აღზრდა კენვუდში თავის ბიძა უილიამ მიურეის, მენსფილდის 1-ელ გრაფს და მის ცოლს ელიზაბეტ მიურეის, გრაფინია მენსფილდს მიანდო. ბელს ნათლობის შემდეგ მიანიჭეს სახელი დაიდუ ელიზაბეტ ბელი. ცოლ-ქმარი ბელს მეორე მინდობილ ნათესავ გოგონასთან, ლედი ელიზაბეტ მიურეისთან ერთად ზრდიდნენ, რომლის დედაც გარდაცვლილი იყო. ბელმა იქ 30 წელი გაატარა. თავისი ანდერძით ლორდმა მენსფილდმა მას სოლიდური თანხა დაუტოვა და მემკვიდრედ გამოაცხადა. გრაფი და გრაფინია ლონდონის მახლობლად, ჰემსტედში, კენვუდ-ჰაუსში ცხოვრობდნენ. მათ თავიანთი შვილები არ ჰყავდათ და მინდობით ზრდიდნენ ლორდის ძმის შვილიშვილებს. ბელს ოჯახურ გარემოში ჩვეულებრივად ოჯახის წევრივით ექცეოდნენ. როცა წამოიზარდა, წერილების წერაში ეხმარებოდა ლორდ მენსფილდს, რომელიც ტექსტს კარნახობდა. ეს მიუთითებს, იმაზე რომ გოგონამ კარგი განათლება მიიღო. ლორდის ოჯახმა შეუკვეთა დაიდუს და მისი გარე ბიძაშვილის, ლედი ელიზაბეტ მიურეის პორტრეტი. ადრე სურათის მხატვრობას მიაწერდნენ (რადგან ხელმოწერილი არ არის) იოჰან ზოფანის, მაგრამ BBC-ის ტელეპროგრამის „Fake or Fortune?“-ს კვლევით, ის შოტლანდიის ეროვნული გალერეის მიერ შემოწმდა და დადგინდა, რომ სურათი, რომელიც შესრულებულია ზოფანის სტილში, შოტლანდიელ პორტრეტისტს, დევიდ მარტინს (1737-1797) ეკუთვნის. მასვე უკუთვნის ლორდ მენსფილდის ცნობილი პორტრეტი. სურათი უნიკალურია იმით, რომ XVIII საუკუნის ბრიტანულ სამხატვრო ხელოვნებაში პირველად გამოჩნდა ფერადკანიანი ქალი თეთრკანიანი ქალის გვერდით, როგორც თითქმის თანასწორი. აქ დაიდუ, რომელსაც მოაქვს ეგზოტიკური ხილი და ახურავს ჩალმა სირაქლემის დიდი ფრთით, არის ლედი ელიზაბეტის გვერდით და ოდნავ უკან. სურათი ამჟამინდელი გრაფი მენსფილდის საკუთრებაა და ინახება შოტლანდიაში. 2007 წელს, ბელის შესახებ სხვა სრულყოფილ ინფორმაციასთან ერთად, წარმოდგენილი იყო კენვუდ-ჰაუსში გამოფენაზე, რომელიც მიეძღვნა 1807 წელს მიღებული მონათვაჭრობის აკრძალვის შესახებ კანონის 200 წლისთავს. დაიდუ ელიზაბეტ ბელის შესახებ რეჟისორმა ამა ასანტემ გადაიღო ბიოგრაფიული დრამა ბელი. ფილმში დაიდუს როლი აფრიკული წარმოშობის ინგლისელმა მსახიობმა, გუგუ მბატა-როუმ შეასრულა. „Fern Meets Dido“ — 2018 წლის მიუზიკლი, რომლის ავტორია ევანდე ბიგრეივი. ისტორია თანამედროვე ფერადკანიან გოგონაზე, რომელიც არ არის დარწმუნებული თავის თავში. კენვუდ-ჰაუსში მოგზაურობის დროს ხდება სასწაული და ის ბრუნდება წარსულში, სადაც დაიდუს ხვდება. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: დაიდუ ელიზაბეტ ბელი ↑ https://web.archive.org/web/20150614061437/https://content.historicengland.org.uk/content/docs/research/leafletslave1final.pdf ↑ https://www.english-heritage.org.uk/learn/histories/women-in-history/dido-belle/ ↑ Dido Belle: Britain’s first black aristocrat ↑ Taking a few liberties with the real story of 'Belle' ↑ Slavery and Justice at Kenwood House, Part 1 ↑ Inside Out ↑ Slavery and Justice Exhibition at Kenwood House ↑ Productions
ჰარირი

ალ-ჰარირი აბუ მუჰამედ ალ-კასიმ იბნ ალი (დ. 1054, მაშანა, ბასრის მახლობლად — გ. 10 სექტემბერი, 1122, ბასრა) — არაბი მწერალი. ცნობილია აგრეთვე ალ-ბასრის სახელით. ეკუთვნის ლექსების დივანი, ეპისტოლეების (რასაილი) კრებული. განსაკუთრებული სახელი მოუხვეჭა მაკამათმა (თაღლითური ნოველების ციკლი). ალ-ჰარირის მაკამები (მაკამათი) მთლიანი ნაწარმოებია, რომელსაც ქმნის 50 ცალკეული მაკამა და აერთიანებს 2 მოქმედი პირი. თითოეული მაკამა ასახავს გმირის ცხოვრების სხვადასხვა ეპიზოდს, რომლის მოქმედების ადგილია იმდროინდელი აღმოსავლეთის სხვადასხვა ცენტრი, მ. შ. ერთ-ერთია თბილისი (33-ე „თბილისური მაკამა“). მაკამათი დაწერილია გარითმული პროზით (საჯი), შიგ ჩართულია ლექსები, უამრავი ფიგურა, ლიტერატურული ქარაგმა, ციტატები და სხვა. „ბარკაიდულ მაკამაში“ აკადემიკოსი გ. წერეთელმა მიაკვლია ლექსს, რომელიც დაწერილია არაბული პოეზიისათვის უჩვეულო საზომით და ქართული ჩახრუხაულის იდენტურია. ალ-ჰარირის მაკამები მიაჩნდათ „არაბული ენის უმთავრეს საუნჯედ ყურანის შემდეგ“. მის დახვეწილ მაკამებს არაბები შედევრად თვლიან ამ ჟანრში, რომელმაც XIX საუკუნამდე იარსება და თანამედროვე არაბული ნოველის ერთ-ერთ საფუძვლად იქცა. ფურცელაძე ნ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 603. ↑ 1.0 1.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ Nationalencyklopedin — 1999. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1165538"></a> ↑ Encyclopædia Universalis — Encyclopædia Britannica, 1968. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2743906"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1340194"></a> ↑ LIBRIS <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1798125"></a> ↑ Faceted Application of Subject Terminology <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3294867"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q846596"></a> ↑ ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ Store norske leksikon — 1978. — ISSN 2464-1480 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q746368"></a> ↑ The LiederNet Archive — 1995. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q16169166"></a> ↑ opac.vatlib.it <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q84353965"></a> ↑ Alvin <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q59341385"></a> ↑ NUKAT — 2002. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q11789729"></a> ↑ AlKindi <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q101207543"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q104244355"></a> ↑ MAK <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q105192847"></a> ↑ Trove — 2009. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18609226"></a>
კენგურუები

კენგურუები (Macropodinae) — ჩანთოსნების ქვეოჯახი. მათი სხეულის სიგრძე 30-160 სმ აღწევს, კუდისა — 30-110 სმ, მასა — 2-70 კგ. ცნობილია კენგურუების 40-მდე სახეობა. გავრცელებულნი არიან ავსტრალიაში, ახალ გვინეაში, ტასმანიაზე, ბისმარკის არქიპელაგზე. უმრავლესობა მიწაზე ცხოვრობს, ზოგი მეხეურია. იკვებებიან მცენარეულობით. ზოგი ჭიებსა და მწერებს ჭამს. მრავლდებიან წელიწადში ერთხელ. მაკეობა 30-40 დღე-ღამე გრძელდება. შობენ 1-2 უსუსურ ნაშიერს, რომელთაც დედა 6-8 თვის განმავლობაში ჩანთით ატარებს. პირველ ხანებში ნაშიერი მჭიდროდაა მიმაგრებული დედის ძუძუზე და რძე პერიოდულად ეშხეფება პირში. ტანად დიდი კენგურუები უკვე მოსპეს, პატარები ჯერ კიდევ მრავლად გვხვდება. სარეწაო ობიექტია, იყენებენ ბეწვს და ხორცს. ჯანაშვილი ა., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 466.
Donkervoort

Donkervoort — ნიდერლანდური სპორტული მანქანების მწარმოებელი კომპანია, რომლის სათაო ოფისი მდებარეობს ლელისტადში. დაარსდა 1978 წელს. კომპანია ყველაზე მეტად ცნობილია ხელით დამზადებული ულტრა-მსუბუქი მანქანების წარმოებით. ოფიციალური საიტი ↑ Donkervoort - The story of us. ↑ Donkervoort Automobielen: Delivering Pure Driving Pleasure.
რისერ-ლარსენის შელფური მყინვარი

რისერ-ლარსენის შელფური მყინვარი — შელფური მყინვარი დასავლეთ ანტარქტიდაში, დედოფალ მოდის მიწასთან. გადაჭიმულია ჩრდილოეთით ნორვეგიის კონცხსა და სამხრეთით ლიდანის კუნძულსა და სტენკომბ-უილზის მყინვარს შორის. მყინვარის გარკვეული ნაწილი ჯერ კიდევ უილიამ სპირზ ბრიუსმა შენიშნა 1904 წელს, ერნესტ შეკლტონმა 1915 წელს და იალმარ რისერ-ლარსენმა 1930 წელს. მყინვარის დიდი ნაწილის აეროფოტოსურათები გადაიღო ნორვეგია-ბრიტანეთ-შვედეთის ანტარქტიდულმა ექსპედიციამ 1951–52 წლებში, რის შედეგადაც მოხდა მისი მოხაზვა. სამხრეთი ნაწილისა და ნაპირის კიდეების დამატებითი მოხაზვა შესრულდა აეროფოტოსურათების ხარჯზე აშშ-ის საზღვაო ძალების „ღრმა გაყინვის“ ოპერაციის დროს 1967–69 წლებში. სახელი ეწოდა ნორვეგიელი კაპიტნის იალმარ რისერ-ლარსენის პატივსაცემად, რომელმაც ეს ტერიტორია გამოიკვლია 1920-იანი წლების ბოლოსა და 1930-იანი წლების დასაწყისში. რისერ-ლარსენის შელფური მყინვარის ჩრდილოეთ ნაწილში, ნაპირის ყინულზე, 4.77 კმ² ფართობზე მნიშვნელოვანი ორნითოლოგიური არეალია, სადაც 2009 წელს სატელიტური სურათებით დადგინდა საიმპერატორო პინგვინების მრავალრიცხოვანი კოლონია. ↑ Riiser-Larsen Ice Shelf | United States Geological Survey ↑ Fred G. Alberts. Geographic Names of the Antarctic. Second Edition, 1995 ↑ Riiser-Larsen Ice Shelf. BirdLife Data Zone. BirdLife International. 2015
არწივი

არწივი (ლათ. Aquila) — ფრინველების გვარი ქორისნაირთა რიგისა. სხეულის წონა 6 კგ-მდეა (მთის არწივი), ფრთების შლილი 2–2,5 მ-მდე. თითები ბუმბულით შემოსილია გალომდე. გარეთა და შუა თითების ბრჭაყელი ძლიერ განვითარებულია, ფრთები — გრძელი და განიერი, ბოლო — მომრგვალებული. მამალი და დედალი ერთნაირი შეფერილობისაა. ცნობილია 14 სახეობა. გავრცელებულია ევრაზიაში, აფრიკასა და ჩრდილოეთ ამერიკაში. ცხოვრობს ტყეებში, ველებზე, ნახევრად უდაბნოებში, უდაბნოებში, მთამაღალზე. ბუდეს იკეთებს ხეებზე, კლდეებზე ან მიწაზე. დებს 1–3 კვერცხს, კრუხობა გრძელდება 40–45 დღეს. იკვებებიან პატარა და საშუალო ზომის ხერხემლიანი ცხოველებით, ზოგჯერ მძორითაც. ყველა არწივი (გარდა მთის და ქორისებრი არწივისა) სასარგებლოა, ვინაიდან ანადგურებს მავნე მღრღნელებს. შუა აზიაში მთის არწივს ათვინიერებენ და სანადიროდ იყენებენ. საქართველოში გვხვდება არწივის 6 სახეობა: მცირე არწივი, მყივანი არწივი, ბეგობის არწივი, ველის არწივი, მ. შ. არის როგორც მობინადრე, ისე მიმომფრენი სახეობები. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 615. PBS Nature: Eagles დაარქივებული 2008-10-06 საიტზე Wayback Machine. PBS Video Episode: American Eagle Eagle photos დაარქივებული 2012-06-06 საიტზე Wayback Machine. ↑ კუტუბიძე მ., ფრინველების ნომენკლატურული ტერმინოლოგია, თბ.: „მეცნიერება“, 1973. — გვ. 100. ↑ 2.0 2.1 არწივი (TSN 175406). ინტეგრაციული ტაქსონომიის საინფორმაციო სისტემა.
ფერი თოფჩუბაშოვა

ფერი თოფჩუბაშოვა (აზერ. Pəri xanım Topçubaşova; დ. 1873, რუსეთის იმპერია - გ. 1947, საფრანგეთი, პარიზი) — აზერბაიჯანის პირველი ლედი, აზერბაიჯანელი პოლიტიკოსის ალიმარდან ბეი თოფჩუბაშოვის მეუღლე. ფარიხანუმ თოფჩუბაშოვას მამა ჰასან ბეი ზარდაბი ბაქოში ორი წელი უმუშევარი იყო. ის 1880 წელს ოჯახთან ერთად ზარდაბში გადავიდა საცხოვრებლად. ამ დროს მისი უფროსი ქალიშვილი ფერი 7 წლის იყო. მიუხედავად იმისა, რომ ოჯახის ფინანსური მდგომარეობა მძიმე იყო, ჰასან ბეის სურდა, რომ მის ქალიშვილს განათლება მიეღო. ვინაიდან აზერბაიჯანში გოგონათა სკოლა იმ დროისთვის არ იყო, ჰასანს თავისი ქალიშვილი ტიფლისში მიჰყავს. ფერიხანუმი გოგონათა რუსულ გიმნაზიაში იწყებს სწავლას, სადაც დედამისი ჰანიფა მალიქოვაც სწავლობდა. ჰასან ბეი, რომელსაც კავშირი ჰქონდა ტიფლისურ პრესასთან და ინტელიგენციასთან, ხშირად მოდიოდა გიმნაზიაში. იფი დაინტერესებული იყო ქალიშვილის სწავლით. მცირე ხანში ფერიმ თავისი განათლებითა და მაღალი მანერებით მოიპოვა მასწავლებლების პატივისცემა. ამრიგად, ფარიხანუმი გახდა პირველი აზერბაიჯანელი გოგონა, რომელიც სწავლობდა ტიფლისის გოგონათა რუსულ გიმნაზიაში. ფერიხანუმმა ალიმარდან ბეის ყურადღება აღმოსავლელ ქალთათვის დამახასიათებელი სილამაზით, სიწმინდითა და უბრალოებით, განათლებისა და ინოვაციებისადმი ინტერესით, ჯერ კიდევ გიმნაზიაში სწავლისას მიიპყრო. მათ შორის იქმნება გულწრფელი მეგობრობა, რომელიც მოგვიანებით გადაიქცა სიყვარულსა და ერთგულ ცხოვრებისეულ თანამეგობრობაში. ალიმარდან ბეი ჰასან ბეისა და ჰანიფა ხანუმის თანხმობის შემდეგ დაქორწინდა ფერიზე. 1893 წლის 31 დეკემბერს ტიფლისში ალიმარდან ბეი თოფჩუბაშოვმა ფერიხანუმი ცოლად შეირთო. მიუხედავად იმისა, რომ ქალბატონის მამა, ჰასან ბეი ზარდაბი, ძალიან პროგრესულად მოაზროვნე ინტელექტუალი იყო, მან თოფჩუბაშოვს 10 000 მანეთი მოსთხოვა თავის ქალიშვილში. ვინაიდან თოფჩუბაშოვს ამდენი ფული არ ჰქონდა, მან და ფერიმ გადაწყვიტეს, რომ არ მოეწყოთ საქორწილო ცერემონია და დაზოგილი თანხა ჰასან ბეისთვის გადაეცათ. თავის ერთ-ერთ წერილში ფერი თოფჩუბაშოვა დედამისს ჰანიფა მალიქოვას წერდა, რომ 31 დეკემბერს ის დაქორწინდა და გადავიდა ალიმარდან ბეის სახლში. ფერიმ სწავლა ქმრისა და მშობლების მხარდაჭერით გააგრძელა გიმნაზიის დამთავრების შემდეგაც. სწავლობდა პეტერბურგის უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე, რომელიც წარჩინებით დაამთავრა. მუშაობდა სასამართლოში თანაშემწედ, რაიონული სასამართლოს მდივნად, ადვოკატად და სხვა თანამდებობებზე ტიფლისსა და ბაქოში. ფერი თოფჩუბაშოვას 5 შვილი ჰყავდა. მათგან ოთხი - ალაკბერ ბეი და ანვარ ბეი თოფჩუბაშოვი, ქალიშვილები სარა ხანუმ სულთანოღლუ, სევერ ხანუმ თოფჩუბაშოვა დედასთან ერთად მონაწილეობდნენ ალიმარდან ბეი თოფჩუბაშოვის დაკრძალვის ცერემონიაში. ქალბატონი ფერი ემიგრაციაში წავიდა საფრანგეთში და იქ გარდაიცვალა 1947 წელს. დაკრძალეს პარიზის მახლობლად მდებარე სენ-კლუს სასაფლაოზე, მისი ერთგული მეუღლის ალიმარდან ბეი თოფჩუბაშოვის გვერდით. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 Vəkil Pərican xanım Topçubaşova. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-09-11. ციტირების თარიღი: 2023-03-03. ↑ 2.0 2.1 MÜBARİZƏLƏRDƏ KEÇƏN ÖMÜR. ↑ 3.0 3.1 3.2 Ömürdən uzun mühacirət: Əlimərdan bəy Topçubaşov - BBC.
დაკარგული სამოთხე (1937 წლის ფილმი)

დაკარგული სამოთხე — 1937 წლის ქართული საბჭოთა ფილმი. რეჟისორი დავით რონდელი. ფილმი აღადგინეს 2019 წელს. ფილმში მოქმედება XIX საუკუნის 80-იანი წლების საქართველოში ხდება. ბაბუა ანტონი მეზობლებს დახმარებას სთხოვს, რომ მის შვილიშვილ პეპელას შესაფერისი საქმრო მოუძებნონ. მაჭანკლები ღარიბ აზნაურებთან, ძმებ მიქელა და ასლან კალმახიძეებთან მიდიან და მდიდარ საპატარძლოს ურიგებენ. პეპელა, რომელსაც აზნაურების მოჯამაგირე ლაზარია უყვარს, თავისი ეშმაკური ხრიკებით გადანახულებაზე მოსულ საქმროებს ატყუებს და უკანმოუხედავად გააქცევს. მალე აზნაურების კარმიდამო ვალების გამო საჯარო აუქციონით გაიყიდება. პეპელა და ლაზარია ბედის საძიებლად ქალაქში მიდიან. დუდუხანა წეროძე — პეპელა ბათუ კრავეიშვილი — ლაზარია (მოჯამაგირე) არკადი ხინთიბიძე — მიქელა (აზნაური) შალვა ბეჟუაშვილი — ასლანი (აზნაური) ვასილ ბალანჩივაძე — ბაბუა ანტონი შალვა ჯაფარიძე — ამბაკო (მეზობელი) ქეთო ჯინჭველაშვილი — ამბაკოს მეუღლე სანდრო ჟორჟოლიანი — არისტო (მაჭანკალი) ვლადიმერ ტყეშელაშვილი — სოლომონი (მაჭანკალი) ილია მამფორია — მღვდელი ზოსიმე შალვა ხონელი (გოგოლაშვილი) — ბოქაული გიორგი ჩახავა — დომენტი გიორგი ყიფიანი — გრამიტონი „დაკარგული სამოთხე“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია „დაკარგული სამოთხე“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ „დაკარგული სამოთხე“ ეროვნული ფილმოგრაფია