laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ანანასის რენეტი

ანანასის რენეტი (ფრანგ. Reinette ananas) — საქართველოში გავრცელებული ვაშლის ჯიში. სიმირენკოს მიერ მოყვანილი ცნობების თანახმად, ანანასის რენეტის სამშობლოდ ჰოლანდიას სთვლიან, ზოგნი კი „ნემტჩინას“, ანანასის რენეტი მაღალხარისხოვანი სუფრის ჯიშია, რომელიც ფართოდ გავრცელებულია ტიროლში, შტეიერმარკში. ზოგიერთი პომოლოგის და სავაჭრო ფირმის მიერ ანანასის რენეტი რეკომენდებულია, როგორც პირველხარისხოვანი, ფართო მნიშვნელობის საწარმოო ჯიში. საქართველოში კი იგი მხოლოდ ზოგიერთ რაიონში გვხვდება, ისიც უმთავრესად ქართლის მეხილეობის რაიონებში, სხვაგან თითო–ოროლა ხე თუ არის დარგული. ანანასის რენეტის ხე სუსტი ზრდისაა, ინვითარებს პატარა, პირამიდული ფორმის ვარჯს, ტოტებგაკრეფილს და საკმაოდ კომპაქტურს. ხე არაა ხანგრძლივი სიცოცხლის უნარის მქონე, ადრე შედის მოსავლიანობაში, მსხმოიარობა რეგულარული და საკმაოდ უხვი იცის. კარგად გვარობს რბილ, მყუდრო ადგილებში. ნოყიერ და ფხვიერ, კარგი აგებულების ნიადაგებზე; ღრმა და საკმაოდ ტენიანი ნიადაგის პირობები ხეს კარგი განვითარების საშუალებას უქმნის. მშრალი ჰავისა და ცუდი კვების პირობებში ნაყოფი მცირე ხარისხის, მჟავე და წვრილი იცის. ანანასის რენეტის ხე, სუსტი განვითარების გამო, ძლიერ საძირეებზე დამყნილი, შეიძლება 4–5 მეტრის მანძილზე დაირგას. ანანასი რენეტის ნაყოფი წვრილია, ზოგჯერ საშუალო სიმსხოსი, მაღალი შენების, სიმეტრიულად განვითარებული, ხან კვერცხისებური მოყვანილობის, ჯამთან ოდნავ წახნაგოვანი, ისე კი გლუვი, ქეცის ლაქები იშვიათად უჩნდება. ყუნწი მოკლეა და წვრილი, ზის პატარა, არაღრმა, ჟანგაროთი მოფენილ ღრუში. ჯამი დახურული აქვს და ზის პატარა, არაღრმა, განიერ ღრუში. ნაყოფის კანი ლიმონისფერ-ყვითელი, პრიალა; კანის ზედა პირზე გაფანტულია მსხვილი, ვარსკვლავისებური მორუხო ფერის წერტილაები. სრულ სიმწიფეში ნაყოფი ყვითლდება და ოქროსფერ ელფერს ღებულობს. ინვითარებს ანანასის ნაზ სურნელებას, რის გამოც მას ანანასის რენეტი უწოდეს. ნაყოფის ხორცი ჩალისფერ-ყვითელია. ნაზი, ფხვიერი, სასიამოვნო მომჟავო მოტკბო გემოსი, მეტად შეხამებული გემოთი. ნაყოფის შენახვის უნარიანობა საწყობში დიდია, სძლებს გაზაფხულამდე. თუ ნაადრევად არის მოკრეფილი, ან მშრალი ჰავის პირობებში ინახებს, მაშინ ნაყოფი ჭკნება. ანანასის რენეტის ხის კონსტიტუციური სისუსტისა და მისი დიდი მოთხოვნილების გამო გარემო პირობებისადმი ჯიში ფართო სამრეწველო მნიშვნელობას ჰკარგავს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ანანასის რენეტი ნ. ხომეზურიშვილი და ელ. ერისთავი, „საქართველოს კულტურული ფლორის ატლასი“, 1939-1951 საქართველოს სამრეწველო ხილის ჯიშები, 1941 ანანასის რენეტი
So. Central Rain (I'm Sorry)

„So. Central Rain (I'm Sorry)“ — ამერიკული ალტერნატიული როკ-ჯგუფ R.E.M.-ის სიმღერა და სინგლი მეორე სტუდიური ალბომიდან Reckoning. იგი იყო ჯგუფის მეორე სინგლი, რომელიც „ბილბორდის“ ცხელ ასეულში მოხვდა - 85-ე პოზიციაზე. ჯგუფმა სიმღერა შეასრულა Late Night with David Letterman-ის ეთერში, 1983 წლის 6 ოქტომბერს - როდესაც მას ჯერ კიდევ არ ჰქონდა სახელწოდება. ეს იყო R.E.M.-ის პირველი გამოჩენა აშშ-ის ტელეეთერში. ყველა სიმღერის ავტორები - ბილ ბერი, პიტერ ბაკი, მაიკ მილზი და მაიკლ სტაიპი, გარდა მითითებულისა. 7" სინგლი So. Central Rain (I'm Sorry) – 3:16 Walter's Theme / King of the Road (როჯერ მილერი) – 4:44 12" სინგლი So. Central Rain (I'm Sorry) – 3:16 Voice of Harold – 4:25 Pale Blue Eyes (ლუ რიდი) – 2:54 ალბომის ვერსია so. Central Rain – 3:11 ↑ Reckoning AllMusic review ↑ Reckoning (February 15, 2016).
(Don't Go Back To) Rockville

„(Don't Go Back To) Rockville“ — ამერიკული ალტერნატიული როკ-ჯგუფ R.E.M.-ის სიმღერა და სინგლი მეორე სტუდიური ალბომიდან Reckoning. ეს სიმღერა „ბილბორდის“ ცხელ ასეულში ან ბრიტანეთის ჩარტებში არ მოხვედრილა. სიმღერის ავტორია მილზი (ალბომზე ავტორებად მითითებულები არიან ბერი/ბაკი/მილზი/სტაიპი). იგი დაიწერა 1980 წელს, როგორც თხოვნა ინგრიდ შორის, მილზის მეგობარი გოგონასადმი, არ დაბრუნებულიყო როკვილში (მერილენდი), თავის მშობლებთან. შორი, რომელიც შემდგომში ჟურნალისტი გახდა, წერდა მილზთან ურთიერთობის შესახებ და სიმღერის ისტორია ჯგუფის შესახებ ამა თუ იმ წიგნში აღწერილია. პიტერ ბაკი ამბობდა, რომ თავდაპირველად ნომერი სრულდებოდა პანკის და თრეშის სტილისტიკით, მაგრამ სინგლისთვის ჩაიწერა ქანთრის ჟანრში, როგორც სახუმარო მიძღვნა მენეჯერ ბერტ დაუნზისადმი. დროთა განმავლობაში საკონცერტო გამოსვლებისას მილზმა თავად დაიწყო სიმღერაში წამყვანი ვოკალის შესრულება, მაიკლ სტაიპის სანაცვლოდ. 1998 წელს R.E.M. გამოვიდა VH1 Storytellers-ზე, სადაც მაიკმა სიმღერაში გაჟღერებული სოლო პიანინოზე შეასრულა. საკონცერტო ვერსია გამოვიდა 2004 წელს, სინგლის „Leaving New York“ B-მხარეზე და შეტანილია 2007 წლის R.E.M. Live-ში. ყველა სიმღერის ავტორები - ბილ ბერი, პიტერ ბაკი, მაიკ მილზი და მაიკლ სტაიპი. ევროპული სინგლები (Don't Go Back To) Rockville (რედ.) – 3:55 Wolves, Lower – 4:14 9-9 (საკონცერტო)1 (მხოლოდ 12" ფორმატში) Gardening at Night (საკონცერტო)1 (მხოლოდ 12" ფორმატში) ამერიკული სინგლები (Don't Go Back To) Rockville (რედ.) – 3:55 Catapult (საკონცერტო)2 1 Theater El Dorado, პარიზი, საფრანგეთი, 20 აპრილი, 1984. 2 Music Hall, სიეტლი, ვაშინგტონი, 27 ივნისი, 1984. ↑ Reckoning AllMusic review ↑ Janovitz, Bill. (Don't Go Back To) Rockville. AllMusic. ციტირების თარიღი: 2012-02-14. ↑ ALBUMS. R.E.M.Hq (2011-12-18). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-02-05. ციტირების თარიღი: 2012-02-14. ↑ Black, Johnny (2004). Reveal: The Story of R.E.M. Backbeat Books. ISBN 0-87930-776-5. ↑ 5.0 5.1 Schorr, Ingrid. HERMENAUT: I'm Reading as Fast as I Can: Minnie Minnola's Story. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-09-26. ციტირების თარიღი: 2009-09-24. ↑ R.E.M.-ის Eponymous-ის შენიშვნები.
ევრი...

ევრი... (ბერძნ. eurys — ფართო) — რთული სიტყვის ნაწილი; ნიშნავს ფართოს, ვრცელს, სხვადასხვანაირს. მაგ., ევრიბიონტები, ევრიფაგია და სხვა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 36.
Cant Get There from Here

„Cant Get There from Here“ ან „Can't Get There from Here“ — ამერიკული ალტერნატიული როკ-ჯგუფ R.E.M.-ის სიმღერა და სინგლი მესამე სტუდიური ალბომიდან Fables of the Reconstruction. ეს სიმღერა „ბილბორდის“ Bubbling Under Hot 100 Singles-ში #10 პოზიციამდე ავიდა, ხოლო კანადის სინგლების ჩარტში – #91-მდე. 2006 წელს იგი გამოვიდა კომპილაციურ And I Feel Fine... The Best of the I.R.S. Years 1982–1987-ზე. ეს იყო პირველი სიმღერა, რომელშიც R.E.M.-მა სასულე ორკესტრი გამოიყენა. მეთიუ პერპეტუა 2010 წლის მიმომხილველ ნაშრომში სიმღერა აღნიშნულია, როგორც „უცნაურობა...მიახლოებული სამხრეთულ ფანკთან, პიტერ ბაკის ჟღერადი აკორდებით“. სიმღერაში ნახსენებია ფილომათი, ჯორჯიის შტატის პატარა ქალაქი. სიმღერის ოფიციალურ მუსიკალურ ვიდეოში გამოყენებულია თემები ტექსტიდან. მაგალითად, ჯგუფის წევრები დარბიან თივის ზვინებიან მინდვრებში, ესვრიან ერთმანეთს პოპკორნს ფილმის ნახვისას, აგრეთვე ჩნდებიან დიდი მწერები. ბაკი 2001 წელს MTV UK-ს An Hour with R.E.M.-თან საუბარში აღნიშნავდა, რომ მაშინ პირველად გამოიყენეს ლურჯი ეკრანის ტექნოლოგია. „ამიტომ ფონზე ჩნდებიან დინოზავრები და ურჩხულები. ეს, ალბათ, ჩვენი ყველაზე მხიარული ვიდეოა. მომწონს, ვინაიდან ხშირად გვიწოდებენ ჯგუფს იუმორის გარეშე.“ უცნობია სიმღერის ზუსტი სახელწოდება: განსხვავებით „Feeling Gravitys Pull“-ისგან ან Lifes Rich Pageant-ისგან, მასში პუნქტუაცია დაცული არ არის. გრამფირფიტის უკანა მხარეზე არ გამოიყენება აპოსტროფი, რომელიც CD ვერსიაში აღდგენილია. სინგლის ერთ გამოცემას აპოსტროფი ახლავს, მეორეს - არა. 1988 წლის კომპილაციაში Eponymous სახელწოდება ასევე მითითებულია აპოსტროფის გარეშე, გარდა ანოტაციებისა. 2006 წლის კომპილაციაზე And I Feel Fine აპოსტროფი ასევე გამოიყენება. აშშ-ის საავტორო უფლებების რეესტრში სიმღერა მითითებულია აპოსტროფით. ჯგუფისადმიკ მიძღვნილ ალბომში Surprise Your Pig შევიდა სიმღერის The Mr. T Experience-ის მიერ შესრულებული ვერსია. შემდგომში იგი გამოვიდა, როგორც დამატება EP Big Black Bugs Bleed Blue Blood-ის ახალ გამოცემაში. ყველა სიმღერის ავტორები - ბილ ბერი, პიტერ ბაკი, მაიკ მილზი და მაიკლ სტაიპი. „Bandwagon“-ის თანაავტორია მაიკლის და, ლინდა სტაიპი. Can't Get There from Here (რედ.) - 3:12 Bandwagon - 2:15 Can't Get There from Here (გაფართოებული მიქსი) *- 3:39 Bandwagon - 2:15 Burning Hell - 3:49 გაფართოებული მიქსი ალბომის ვერსიის მსგავსია ↑ Fables of the Reconstruction – R.E.M. | AllMusic ↑ ALBUMS (2011-12-18). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-02-05. ციტირების თარიღი: 2012-02-09. ↑ Perpetua, Matthew. Fables of The Reconstruction. ციტირების თარიღი: 26 February 2017. ↑ Perpetua, Matthew. Can't Get There From Here. ციტირების თარიღი: 26 February 2017. ↑ The Complete R.E.M. Lyrics Archive: Fables Of The Reconstruction. File Under R.E.M. ციტირების თარიღი: 2007-10-18. ↑ Inside Music: Icon Series/R.E.M.. MSN. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-10-25. ციტირების თარიღი: 2007-10-18. ↑ R.E.M./Night Garden Music. (June 6, 1985) Can’t get there from here. U.S. Copyright Office. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-10-17. ციტირების თარიღი: 2016-10-17.
ევრიკა (მრავალმნიშვნელოვანი)

ევრიკა შეიძლება აღნიშნავდეს: ევრიკა — არქიმედეს წამოძახილი ევრიკა — ლიმონის ჯიში ევრიკა — მხატვრული ფილმი ევრიკა — ქართული ტელეკომპანია
ოსკარი და ვარდისფერი ქალბატონი

ოსკარი და ვარდისფერი ქალბატონი (ფრანგ. Oscar et la dame rose) — ფრანგი მწერლის, ერიკ-ემანუელ შმიტის ნაწარმოები ეპისტოლურ ჟანრში. პირველად გამოიცა 2002 წელს. წარმოადგენს სერია Cycle de l'invisible-ის („უჩინარის ციკლი“) მესამე თავს. ნაწარმოებმა დიდი პოპულარობა მოიპოვა როგორც საფრანგეთში, ისე მის საზღვრებს გარეთ. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ათი წლის ბიჭი — სახელად ოსკარი, სიმსივნითაა დაავადებული. იგი აღწერს საკუთარ ცხოვრებას საავადმყოფოში, სადაც, ბავშვებზე ვარდისფერ უნიფორმაში გამოწყობილი ექთნები — ე.წ. „ვარდისფერი ქალბატონები“ ზრუნავენ. ოსკარისთვის, ერთ-ერთი ვარდისფერი ქალბატონი (დედა-როზა), მეორე დედად იქცა. როდესაც მან შეიტყო, რომ სიცოცხლის თორმეტი დღე დარჩა, დედა-როზამ მას ერთგვარი თამაში შესთავაზა, რომლის მიხედვითაც, ოსკარის სიცოცხლის დარჩენილი თითოეული დღე ათ წელიწადს უდრიდა. ოსკარი ყოველი დღის განმავლობაში წერილებს წერს, რომელთა ადრესატიც ღმერთია. საავადმყოფოში, ოსკარს რამდენიმე მეგობარი ჰყავს — „პოპ-კორნი“, „ბეკონი“, „აინშტაინი“. ეს ზედმეტსახელები, თითოეულის დაავადებას უკავშირდება. ოსკარს საავადმყოფოს ერთ-ერთი პაციენტი, „პეგი-ბლუ“ უყვარდება, რომელიც, ეიზენმენგერის სინდრომის გამო ლურჯადაა შეფერილი. ოსკარი (მთავარი გმირი) დედა-როზა (ოსკარზე მზრუნველი „ვარდისფერი ქალბატონი“) პეგი-ბლუ (გოგონა ეიზენმენგერის სინდრომით) ოსკარის მშობლები „ბეკონი“ (ოსკარის ერთ-ერთი მეგობარი) „აინშტაინი“ (ჰიდროცეფალიის მქონე ბიჭი) ექიმი დიუსელდორფი Commentaire sur le site Bibliotheca დაარქივებული 2008-06-06 საიტზე Wayback Machine. Interview de Eric-Emmanuel Schmitt დაარქივებული 2011-11-14 საიტზე Wayback Machine. ერიკ-ემანუელ შმიტი
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 854

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 854 მიიღეს ერთხმად 1993 წლის 6 აგვისტოს. გაეროს უშიშროების საბჭოს 849-ე რეზოლუციის მიხედვით, რომელიც ეხებოდა სამხედრო დამკვირვებლების განლაგებას, თუ აფხაზეთსა და საქართველოს შორის ცეცხლის შეწყვეტის შესახებ ხელშეკრულება შესრულდებოდა, საბჭომ აღნიშნა, რომ ცეცხლის შეწყვეტის შესახებ შეთანხმებას ხელი მოეწერა და დამტკიცება, ასევე 10 სამხედრო დამკვირვებელი განლაგდა რეგიონში, ცეცხლის შეწყვეტის რეჟიმის დასაკვირვებლად. სამხედრო დამკვირვებელთა გუნდის მანდატი სამი თვის შემდეგ იწურებოდა, საბჭო მიიჩნევდა, რომ დამკვირვებელთა გუნდი უნდა გაერთიანებულიყო გაეროს დამკვირვებელთა მისიაში, თუ ასეთი მისია შეიქმნებოდა. იგეგმებობა გენერალური მდივანის, ბუტროს ბუტროს-გალის მოხსენება დამკვირვებელთა მისიის შემოთავაზებულ დადგენილებაზე, მათ შორის ფინანსურ ხარჯებსა და ვადებზე. გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის დამკვირვებელთა მისია საქართველოში გაეროს 858 რეზოლუციით ჩამოყალიბდა. სოხუმის დაცემა გაეროს მისია საქართველოში გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები აფხაზეთის შესახებ აფხაზეთის ომი რეზოლუციის ტექსტი undocs.org-ზე ↑ Potier, Tim (2001). Conflict in Nagorno-Karabakh, Abkhazia and South Ossetia: a legal appraisal. Martinus Nijhoff Publishers, გვ. 130. ISBN 978-90-411-1477-8.
გარდაბანი (საფეხბურთო კლუბი)

საფეხბურთო კლუბი „გარდაბანი“ — საქართველოს საფეხბურთო კლუბი ქალაქ გარდაბნიდან. 2016 წლის 29 მაისს „გარდაბანმა“ გასვლით მატჩში „ქოჯაელი“ დაამარცხა 4-2, შედეგად ოფიციალურად გაიფორმა მეორე ლიგის აღმოსავლეთ ზონის ჩემპიონობა. კლუბმა 26 ტურში 70 ქულა მოაგროვა. მოთამაშეები 3 ივნისს დააჯილდოვეს. შემდეგი სეზონი „გარდაბანმა“ პირველ ლიგაში დაიწყო, თუმცა მხოლოდ 4 ქულის მოგროვება მოახერხა, რის გამოც მეორე ლიგაში დაქვეითდა. ↑ Erovnuli Liga 2. ↑ მეორე ლიგა 2015-16.
ჩეკალოვის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია

ჩეკალოვის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია (რუს. Церковь Рождества Пресвятой Богородицы) — მართლმადიდებლური ეკლესია მოროზოვსკის რაიონის სოფელ ჩეკალოვში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას. ეკლესია ისტორიულ წყაროებში პირველად მოიხსენიება 1859 წელს. ეკლესია ისტორიულ დოკუმენტებში პირველად მოიხსენიება 1859 წელს, როდესაც იგი ააშენეს მრევლის დამსახურებით. 1881 წელს ეკლესია გააფართოეს ჩრდილოეთისა და სამხრეთის ნავების ხარჯზე. 1885 წელს დაამტკიცეს ეკლესიის მსახურთა მუდმივი შტატი, რომელშიც შედიოდა ორი მღვდელი, ორი მეფსალმუნე და დიაკვანი. ხუტორ ჩეკალოვში ახალი ეკლესიის მშენებლობის აზრმა სამღვდელოებასა და მრევლს შორის პირველად გაიჟღერა 1897 წელს. ამავე წლის მარტში, დეკანოზ იოანე პოპოვის სახელზე დაიწერა წერილი, რათა მათ დონის სასულიერო კონსისტერიისაგან მიეღოთ თანხმობა ახალი ეკლესიის მშენებლობის შესახებ. ეკლესიის ასაშენებელი თანხების შეგროვების პროცესი გაგრძელდა 1897 წლიდან 1913 წლამდე. ეკლესიის მშენებლობის დასრულება და გახსნა გაიმართა 1913 წლის თებერვალში, ხოლო კურთხევა მოხდა 1913 წლის 5 მაისს. ახალი ქვის ეკლესიის აგების შემდეგ, ძველი ხის ეკლესია გადაეცათ ხუტორების პოკროვსკისა და სერებრიანოეს მრევლს. მრევლის გაზრდისა და ეკლესიის განვითარების შემდეგ საჭირო გახდა ტაძრის გაფართოებაც, მიიღეს გაწყვეტილება ახალი საკურთხევლების მიშენების შესახებ, რომელიც აკურთხეს ნიკოლოზ სასწაულთმოქმედისა და სერაფიმ საროველის სახელზე. მარცხენა ნავი ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე აკურთხეს 1914 წლის 11 იანვარს, ხოლო მარჯვენა სერაფიმ საროველის სახელზე 1916 წელს. ეკლესიას გარს შემოავლეს ღობე, რომელიც ახსნეს მხოლოდ 1948 წელს. დიდი სამამულო ომის შემდეგომ წლებში აქ გახსნეს ზეთოვანი და ხორბლეული კულტურების საწყობი. საწყობად გამოიყენებოდა 1990-იანი წლების დასაწყისამდე, როდესაც დაიწყო ტაძრის რეკონსტრუქცია, რომელიც გრძელდება დღევანდელ დღემდე. ↑ Чекалов|Церковь Рождества Пресвятой Богородицы. sobory.ru. ციტირების თარიღი: 2017-02-12.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 858

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 858 მიიღეს ერთხმად 1993 წლის 24 აგვისტოს. გაეროს 849 (1993) და 854 (1993) რეზოლუციებზე დაყრდნობით, ასევე აფხაზეთისა და საქართველოს შორის ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმების ხელმოწერისა და ძალების გაყვანის ვალდებულების აღების შემდეგ, საბჭომ ჩამოაყალიბა საქართველოში დამკვირვებელთა მისია 90 დღის ვადით, შემდგომ ვადის გაგრძელებით. გენერალური მდივნის, ბუტროს ბუტროს-გალის მოხსენების თანახმად, სამშვიდობო ძალები 88 სამხედრო დამკვირვებლისგან დაკომპლექტდება და პლიუს დამკვირვებელთა მისიისთვის საჭირო პერსონალი. მისია დააკვირდება ცეცხლის შეწყვეტის შესახებ რეჟიმს და მოახსენებს არსებულ სიტუაციას გენერალურ მდივანს. განსაკუთრებული ყურადღება მიექცევა ქალაქ სოხუმს, შესაძლო დარღვევების აღმოფხვრის მიზნით. გაეროს დამკვირვებელთა მისია საწყის ეტაპზე ჩამოყალიბდა 90 დღის ვადით, რომელიც შესაძლებელია ექვს თვემდე გაგრძელდება, იმის მიხედვით, თუ რამდენად მიღწეული იქნება პროგრესი სამშვიდობო ზომების განხორციელებაში. იმავდროულად, გენერალური მდივანს დაევალა რეგიონში მოვლენების მოხსენება სამი თვის განმავლობაში. საბჭომ მიესალმა ქართული/აფხაზური/რუსული შერეული შენაერთების შუალედური მონიტორინგის ჯგუფების შემოთავაზებას და მოუწოდა კონფლიქტის ყველა მხარეს სრულფასოვანი პოლიტიკური მოგვარების მიზნით მოლაპარაკებების გაგრძელებას. სოხუმის დაცემა გაეროს მისია საქართველოში გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები აფხაზეთის შესახებ აფხაზეთის ომი რეზოლუციის ტექსტი undocs.org-ზე ↑ Cheterian, Vicken (2009). War and peace in the Caucasus: ethnic conflict and the new geopolitics. Columbia University Press, გვ. 334. ISBN 978-0-231-70064-1.
ევრიკა (შეძახილი)

ევრიკა (ბერძ. heureka! — ვიპოვე!) — სიხარულის, კმაყოფილების გამომხატველი წამოძახილი რისამე აღმოჩენის, მიხვედრის დროს. გადმოცემით, ეს წამოძახილი აღმოხდა არქიმედეს, როდესაც ჰიდროსტატიკის ძირითადი კანონი აღმოაჩინა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 36.
წყნარი დონი (ბალეტი)

წყნარი დონი (რუს. Тихий Дон) — ბალეტი მიხეილ შოლოხოვის ამავე სახელწოდების რომანის მიხედვით. კომპოზიტორი – ლეონიდ კლინიჩევი. ბალეტის პირველი დადგმა 1987 წლის 26 დეკემბერს, ლენინგრადის მცირე ოპერის თეატრში განხორციელდა. კომპოზიტორი ლეონიდ კლინიჩევი ბალეტისთვის მუსიკის შექმნაზე დაახლოებით 20 წელი მუშაობდა. ბალეტისათვის მუსიკალური მასალის დასაგროვებლად კლინიჩევი ХХ საუკუნის 60-70-იან წლებში ფოლკლორულ ექსპედიციებში იღებდა მონაწილეობას. ბალეტის მუსიკა დონის ექსპედიციის მასალის შემოქმედებითი გარდატეხის პერიოდში გაჩნდა. ბალეტის პირველ მოქმედებაში გამოყენებულია ნაწყვეტები საქორწინო სიმღერიდან „Ты воспой в саду, соловейко“. საქორწინო სიმღერის ინტონაციიდან „Ты Егорушка, Егор“ დაიბადა ბალეტის მეორე მთავარი მოქმედება „ქორწილი“. საცეკვაო სიმღერა „Казаки в Польше“ გამოყენებულია ბალეტის მეოთხე მოქმედების ნომერში „ავსტრიელებთან ბრძოლა“. კაზაკების სამწყობრო მომზადების სცენაში გამოყენებულია მელოდია ჰიმნიდან „Боже царя храни“. ცნობილია ბალეტის პარტიტურის ორი რედაქცია — ნ. ბოიარჩიკოვის მიერ ლენინგრადში დასადგმელად მომზადებული ავტორისეული სამაქტიანი და ორაქტიანი. ბალეტი „წყნარი დონი“ დაფუძნებულია ლეონიდ კლინიჩევის მუსიკაზე. დადგმა 1987 წლის 26 დეკემბერს ლენინგრადის მცირე ოპერის თეატრში განხორციელდა. ბალეტმეისტერი — ნიკოლაი ბოიარჩიკოვი. დირიჟორი — ვადიმ აფანასიევი. მხატვარი — რ. ივანოვი. Уринсон Е. Г. Фольклорный балет «Тихий Дон» Л. Клиничева: Принципы музыкальной характеристики и вопросы тематизма. Музыкальная культура Юга России. Южно-Российский музыкальный альманах. Изд. Ростовская консерватория. 2013. Чернова Н. Прорастание смысла (о постановке балета „Тихий Дон“ Л. Клиничева в Ленинградском Малом театре оперы и балета) // Советский балет. — 1989. — № 1. -С.16-18. Большой театр СССР. К 85-летию со дня рождения Михаила Александровича Шолохова. Л. П. Клиничев. „Тихий Дон“. Балет в 2-х частях. — М. : Тип. ГАБТ. — 1990 — 23 мая. ЛЕОНИД КЛИНИЧЕВ: „ГЛАВНЫЙ МЕЛОДИЧЕСКИЙ ДАР — ОТ БОГА“ ФОЛЬКЛОРНЫЙ БАЛЕТ „ТИХИИ ДОН“ Л. КЛИНИЧЕВА: ПРИНЦИПЫ МУЗЫКАЛЬНОЙ ХАРАКТЕРИСТИКИ И ВОПРОСЫ ТЕМАТИЗМА
ანატოლი ანსიმოვი

ანატოლი ანსიმოვი (რუს. Ансимов, Анатолий Дмитриевич; დ. 7 ნოემბერი, 1934, დონის როსტოვი — 2002) — რუსი პოეტი. 1993 წლიდან რუსეთის ჟურნალისტთა კავშირისა და რუსეთის მწერალთა კავშირის წევრი. ანატოლი ანსიმოვი 1934 წლის 7 ნოემბერს, დონის როსტოვში დაიბადა. მისმა ბავშვობამ როსტოვის ოლქის, ზიმოვნიკოვის რაიონის ხუტორ ნოვოლოდინში გაიარა. ხუტორი ოკუპაციისგან 1943 წელს გატავისუფლდა. მომავალმა პოეტმა 1952 წელს როსტოვის № 78 სკოლა დაამთავრა, შემდეგ სწავლა ნოვოჩერკასკის საინჟინრო-სამელიორაციო ინსტიტუტში (ამჟამად ნოვოჩერკასკის სახელმწიფო სამელიორაციო აკადემია) გააგრძელა. 1958 წელს, ინსტიტუტის დამთავრების შემდეგ ანატოლი ანსიმოვი ჯერ ჟურნალისტად, შემდეგ საოლქო გაზეთ „Комсомолец“-ის რედაქტორის მოადგილედ, მოგვიანებით კი გაზეთ „Вечерний Ростов“-ში, ხოლო ბოლოს საოლქო გაზეთ „Молот“-ში წერილების განყოფილების ხელმძღვანელად მუშაობდა. იყო ლიტერატურულ-სამხატვრო დამატება „Донского слова“-ს გამოცემის ინიციატორი. ჟურნალისტად მუშაობის დროს, ოლქის მრავალი რაიონი მოიარა. 1992 წლიდან მუშაობდა პოლიგრაფიული ფირმა „Старый друг“-ის დირექტორად. ანატოლი ანსიმოვი იყო სსრკ-ის ჟურნალისტთა კავშირისა და რუსეთის მწერალთა კავშირის წევრი, ლიტერატურული ამხანაგობა „შოლოხოვის წრის“ საბჭოს წევრი, დონის შეირაღებული ძალების ოლქის კაზაკთა კავშირის წევრი (1990—1991). ანატოლი ანსიმოვის ნაწარმოებები: Ансимов А. Д. День приезда: Стихи / Анатолий Ансимов. — Ростов н/Д: Кн. изд-во, 1986. — 64 с. Ансимов А. Д. Третий раунд: Стихи / Анатолий Ансимов; Худож. К. И. Стародуб. — Ростов н/Д: Кн. изд-во, 1989. — 96 с. Ансимов А. Д. Славянский шлем: Стихи / Анатолий Ансимов. — Ростов н/Д: Кн. изд-во, 1990. — 95 с. Ансимов А. Старый друг: Стихи / Анатолий Ансимов; Худож. М. В. Ордынская. — Ростов н/Д: Книга, 1994. — 96 с., ил. Ансимов А. Ах, эта русская душа: Стихи // Дон. — 1994. — № 8-9. — С. 153—157. Ансимов А. „Снова по-над Доном небо хмурится“: Стихи // Наше время. — 1994. — 22 ноября. — С. 2. Ансимов А. Стихи // Донские горизонты: Сборник произведений донских писателей. — Ростов н/Д: ОКОЕМ, 1995. — С. 254—279. Ансимов А. По дороге от Христа до Маркса: Стихи // Дон. — 1998. — № 10. — С. 37-41. Ансимов А. Из книги „Последний журналист“ // Южная звезда: Лит.-худож. альманах. — Ростов н/Д: МП Книга, 2001. — С. 83-85. Ансимов А. „В трех шагах от нового дня…“: Стихи // Дон. — 2002. — № 3-4. — С. 69-71. Астапенко М. П., Астапенко Е. М. Николай Туроверов: казак, воин, поэт. — Ростов н/Д, ООО „Терра“, 2014. — 100 с. ISBN 978-5-906446-03-9 Таманов Д. Понять людскую боль: [о новой книге стихов А. Ансимова „Ночная кукушка“] // Молот. — 2001. — 29 мая. — С. 3 Тартынский Л. „И рвутся на куски сердца“: [о новой книге А. Д. Ансимова „Лебяжий яр“] // Приазовский край. — 1999. — № 34. — 26 августа. — С. 6. Ансимов Анатолий Дмитриевич. Писатели Дона. Он был неизлечимо болен Россией[მკვდარი ბმული] Ансимов Анатолий Дмитриевич Ансимов Анатолий Дмитриевич ↑ https://www.biografija.ru/biography/ansimov-anatolij-dmitrievich.htm ↑ Союз казаков «Область Войска Донского». დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-06-03. ციტირების თარიღი: 2017-09-06.
ალექსანდრე როგაჩევი

ალექსანდრე როგაჩევი (რუს. Рогачёв, Александр Александрович; დ. 7 ნოემბერი, 1915, გროზნო, რუსეთის იმპერია — გ. 9 ივლისი, 1984, დონის როსტოვი, რსფსრ, სსრკ) — რუსი და საბჭოთა პოეტი. ალექსანდრე როგაჩევი 1915 წლის 7 ნოემბერს ღარიბი გლეხის ოჯახში დაიბადა. როდესაც ალექსანდრე როგაჩოვი ჯერ კიდევ პატარა იყო, მისი ოჯახი დონის როსტოვში გადასახლდა. ახალგაზრდა ბიჭმა როსტოვში ჯერ შვიდწლიანი სასწავლებელი, ხოლო შემდეგ კინოტექნიკუმი დაამთავრა. შემდეგ სამუშაოდ ყირგიზეთის სსრ-ში წავიდა. ომის დაწყებამდე ცოტა ხნით ადრე დაამთავრა ფრუნზეს ქვეითთა სასწავლებელი. დიდი სამამულო ომის პირველივე დღეებში ფრონტზე წავიდა. მსახურობდა ქვედანაყოფის მეთაურად. 1942 წელს მძიმე ჭრილობა მიიღო. სამხედრო ჰოსპიტალის შემდეგ მსახურობდა ნოვოსიბირსკისა და კამენ-ნა-ობის სამხედრო კომისარიატებში. გარდაიცვალა დონის როსტოვში 1984 წლის 9 ივლისს. დონის როსტოვში, ბუდენოვსკის გამზირის 56 ნომერში მწერლის მემორიალური დაფა გაიხსნა შემდეგი წარწერით: „ამ სახლში 1963-დან 1984 წლამდე ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა ალექსანდრე როგაჩევი. 1915—1984“. Рогачёв А. А. Лирические версты. Ростов-на-Дону. Книжн. издательство. 1982. Рогачёв А. А. Избранная лирика. М. Молодая гвардия. 1966. Рогачёв А. А. Знаменосцы мира. Стихи. Ростов-на-Дону. Росиздат. 1951. Рогачёв А. А. Баллады и поэмы. М. Изд. Современник. 1986. Рогачёв А. А. Стихотворения и поэмы. М. Изд. Советская Россия. 1983. Анисимов Л. Сквозь жар души // Молот. — 1970. — 26 июня. Гриценко А. «Я ощутил живую связь времен…» // Дон. — 1972. — № 4. — С. 164—166. Лурье А. «Связь времен» в современной поэме: о поэме А. Рогачёва «Возвышение Андрея Рублева» // Нева. — 1976. — № 11. — С. 167—168. … И редкостным талантам удивляться: к 80-летию ростовского поэта А. Рогачёва // Молот. — 1995. — № 190—191. — С. 3. Нестерова Е. «Никаких золотых середин» // Дон. — 1982. — № 4. — С. 153—158. Нестерова Е. Золушке надо помочь: о любовной лирике // Дон. — 1985. — № 3. — С. 144. Оспищева Л. Стихи поэта-фронтовика: о сборнике «Нервущиеся нити» // Лит. Россия. — 1984. — 13 января. — С. 20. Пэн Д. Души священный непокой: Размышления над современной донской поэмой // Дон. — 1983. — № 12. — С. 143—145. Рогачев А. О сокровенном // Дон. — 1983. — № 12. — С. 140—142. Рогачев А. Стихотворения разных лет/ Предисл. А. Гриценко // Дон. — 1995. — № 11-12. — С. 221—227. Сепсякова И. Лицом к лицу с историей: о поэме А. Рогачёва «Возвышение Андрея Рублева» // Север. — 1976. — № 9. — С. 118—119. Тартышный В. Испытание сердцем: о любовной лирике // Дон. — 1984. — № 3. — С. 156—158. Рогачев, Александр Александрович. Памятная доска А. А. Рогачеву в г. Ростове-на-Дону დაარქივებული 2022-05-27 საიტზე Wayback Machine. Рогачев А. А.