laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
რუსეთის თანამემამულეთა რუსული სათვისტომოების კონგრესი აფხაზეთში

რუსეთის თანამემამულეთა რუსული სათვისტომოების კონგრესი აფხაზეთში (რუს. Конгресс русских общин соотечественников России в Абхазии (КРОСРА)), შემოკლებით – რუსული სათვისტომოების კონგრესი (რუს. Конгресс русских общин (КРО)) — რუსული იმპერიულ–ნაციონალისტური საზოგადოებრივ-პოლიტიკური ორგანიზაცია სეპარატისტულ აფხაზეთში. დაარსდა 1994 წლის მარტში. ორგანიზაციის მოღვაწეობის ძირითადი მიმართულებაა რუსული მოსახლეობის უფლებებისა და ინტერესების დაცვა და საზღვარგარეთ მცხოვრებ თანამემამულეთა დახმარება. კონგრესის მონაცემებით, დღეს აფხაზეთში ცხოვრობს 220 ათასი რუსეთის მოქალაქე, აქედან 50 ათასი ეთნიკური რუსია. ორგანიზაციის ლიდერია გენადი ვასილის ძე ნიკიტჩენკო (Никитченко Геннадий Васильевич), აფხაზეთის სეპარატისტული სახალხო კრების ორგზის დეპუტატი; მოადგილე – ვლადიმერ კიმის ძე მიხეევი (Михеев Владимир Кимович). 2010 წლის მონაცემებით, ორგანიზაციის წევრთა რაოდენობა 15 ათასს ითვლის. ორგანიზაცია მოქმედებს აფხაზეთის ყველა (7) ქალაქში. აქვს ბეჭდვითი ორგანო, გაზეთი "რუსული სიტყვა" ("Русское слово"). 2002 წლის 1 ივნისიდან რუსულ სათვისტომოთა კონგრესი აგროვებდა აფხაზეთის მოსახლეობის საბჭოთა პასპორტებს, მათთის რუსეთის მოქალაქეობის მინიჭების მიზნით. დოკუმენტები იგზავნებოდა სოჭში, სპეციალურად აფხაზეთის მოსახლეობისთვის გახსნილ რუსეთის ფედერაციის შინაგანს საქმეთა და საგარეო საქმეთა სამინისტროების ერთობლივ შტაბში. შემოწმების შემდეგ, პასპორტები უბრუნდებოდათ მფლობელებს რუსეთის მოქალაქეობის დამადასტურებელი ჩანართით. კონგრესის მონაცემებით, ამ აქციის შედეგად, აფხაზეთში რუსეთის მოქალაქეობა 220 ათასმა პიროვნებამ მიიღო , აქედან 50 ათასი ეთნიკური რუსია. ორგანიზაციის სათავო ოფისი განთავსებულია სოხუმში, აიაარას ქ. (Аиаара; ყოფ. კიროვის №38). აღნიშნულ მისამართზე ბინა, რომელიც აფხაზეთის ომამდე ქართველი შუბლაძეების ოჯახის საკუთრება იყო, გ. ნიკიტჩენკოს საჩუქრად გადასცა თვით აფხაზეთის სეპარატისტულმა ექს–პრეზიდენტმა ვლადისლავ არძინბამ "აფხაზეთის წინაშე განსაკუთრებული დამსახურებისთვის". კონგრესის ოფისის კუთვნილების გამო წარმოიშვა სასამართლო დავა "ნიკიტჩენკო–ცუჟბა", შუბლაძეების ოჯახის რძალს ანჟელა შუბლაძესა და ორგანიზაციას შორის. 2010 წელს სოხუმის საქალაქო გადაწყვეტილებით ცუჟბების ოჯახს აიიარას ქ. №38 ცხოვრების ნება დაერთო . ორგანიზაციას საფოსტო მისამართი აქვს კრასნოდარის მხარეში, ქ. სოჭში. ↑ 1.0 1.1 Русская община Абхазии. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-11-02. ციტირების თარიღი: 2021-01-17. ↑ АБХАЗЫ В ПОГОНЕ ЗА РОССИЙСКИМИ ПАСПОРТАМИ. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-02-25. ციტირების თარიღი: 2010-09-24. ↑ Так похоже на Россию… В Абхазии почти не осталось грузинских граждан «Время новостей», N°145, 13 августа 2002] ↑ Жилищная тяжба со странным судебным решением Конгресс русских общин соотечественников России в Абхазии[მკვდარი ბმული]
ქვახვრელის გამოქვაბულების კომპლექსი

ქვახვრელის გამოქვაბულების კომპლექსი — გამოქვაბულების კომპლექსი მდებარეობს გორის მუნიციპალიტეტში, სოფელ ქვახვრელის აღმოსავლეთით, კლდეში ნაკვეთ ციხე-ქალაქ უფლისციხის მოპირდაპირე მხარეს, მდ. მტკვრის მარჯვენა ნაპირზე. თარიღდება ადრინდელი ფეოდალური ხანით. ანტიკურ ხანაში იგი უფლისციხის სასოფლო-სამეურნეო გარეუბანი იყო. ქვახვრელის კლდეში ნაკვეთი კომპლექსი ქვიშაქვის კლდეშია გამოკვეთილი. კომპლექსში შედის კლდის სიღრმეში ნაკვეთი ეკლესია, კორიდორები, სადგომები, ასევე, სამრეკლო, რომელიც გამოქვაბულის შესასვლელის თავზეა, თუმცა იგი მოგვიანებითაა მიშენებული ნატეხი ქვით. სამრეკლო უკავშირდება ბნელ კორიდორს (სიგრძე 19 მ. სიგანე 2 მ. სიმაღლე 2,5 მ.) ეს კორიდორი ძირითადია, იგი მიემართება ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ, მის გარდა კიდევ ორი კორიდორია გამოქვაბულში. ძირითადი კორიდორის აღმოსავლეთ კედელში გაჭრილი შესასვლელიდან შესაძლებელია მოვხვდეთ კვირაცხოვლის სახელობის ეკლესიაში. კვირაცხოვლის სახელობის გამოქვაბულში ნაკვეთი ეკლესია სიმაღლით 7,6 მ-ია. საკურთხეველი კანკელით ყოფილა გამოყოფილი, რომელიც კლდეში ნაკვეთი მცირე ნაწილებია შემორჩენილი. ამჟამად აღდგენილია. XVIII საუკუნეში სოფელ ქვახვრელის მიდამოებში დაიწყო სომხური მოსახლეობის მიგრაცია, რასაც მოწმობს გამოქვაბულის კედლებზე ამოკვეთილი სომხური ნიშნები. ეს წარწერები პალეოგრაფიული ნიშნებით XVIII საუკუნეს მიეკუთვნება. დღესდღეობით ქვახვრელის გამოქვაბულების კომპლექსში მდებარე კვირაცხოვლის სახელობის ეკლესია სამთავისისა და გორის ეპარქიის დაქვემდებარებაშია. 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, თბ. 1990 წ., გვ. 113-114 ქართლის ცხოვრება, ტ. I, თბ. 1955 წელი. დ. ხახუტაიშვილი, კლდეში ნაკვეთი ქალაქი, თბ., 1965 წ. ↑ საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება № 665, 2006 წლის 7 ნოემბერი, ქ. თბილისი, კულტურის ზოგიერთი უძრავი ძეგლისათვის ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის მინიჭების შესახებ
თეთრი გიორგის ეკლესია

თეთრი გიორგის ეკლესია – წმინდა გიორგის სახელობის კომპლექსი ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ აწყურის სამხრეთით 2 კმ-ზე, მაღალ გორაზე. კომპლექსში შედის ეკლესია, სამრეკლო, გალავანი და დამხმარე ნაგებობანი. ეკლესია და გალავანი განეკუთვნება X-XIII საუკუნეებს, სამრეკლო – XVI საუკუნისაა, ხოლო დამხმარე ნაგებობები – XIX-XX საუკუნეების მიჯნაზეა აშენებული. ეკლესია გუმბათოვანია, თავისუფალი ჯვრის ტიპისაა, აქვს ძლიერ წაგრძელებული აღმოსავლეთისა და დასავლეთის მკლავები. შენობა სამი სამშენებლო ფენისაგან შედგება, ყველაზე უადრესია აღმოსავლეთის მკლავი, გუმბათი XVI საუკუნისაა და მთლიანად აგურისაა. 1988 წელს ინტერიერი მთლიანად მოუხატავთ. თეთრი გიორგისადმი მიძღვნილი დღესასწაული 14 აგვისტოს (ახალი სტილით 28 აგვისტოს) იმართებოდა: ხალხი სამგზის ან შვიდგზის შემოუვლიდა გალავანს, გუნდი დიდებას გალობდა. ეკლესიის ეზოში ცეკვავდნენ თეთრად მორთული „ხატის მონები“. ზოგი ხატის უღლებითა და მძიმე ჯაჭვით დატვირთული ჩოქვით შემოუვლიდა ტაძარს და კედლებზე ანთებულ სანთელს აკრავდა. კარის ზღურბლზე წვებოდა „ხატის მონა“, რომელსაც ყველა შემსვლელი ფეხს ადგამდა. წირვის შემდეგ იკვლებოდა შეწირული საქონელი, ფრინველი, იმართებოდა პურობა, რომელიც ხშირად რამდენიმე დღე გრძელდებოდა. ეკლესია მოქმედია და ექვემდებარება ალავერდის ეპარქიას. ეკლესიას თეთრი გიორგისა ეწოდება თეთრი ცხენის გამო, რომელზე ამხედრებულადაც ის არის გამოსახული ხატზე. ალექსანდრე სულხანიშვილის საფლავი, ქაქუცა ჩოლოყაშვილის შეფიცულთა რაზმის წევრი ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: თეთრი გიორგის ეკლესია დვალი თ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. — გვ. 9. დვალი თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 57-59. ↑ კიკნაძე ზ., ქართული მითოლოგია, თბილისი: ბაკმი, 2007. — გვ. 83, ISBN 978-99940-27-10-1.
მირანდა კერი

მირანდა მეი კერი (ინგლ. Miranda May Kerr; დ. 20 აპრილი, 1983, სიდნეი, ავსტრალია) — ავსტრალიელი სუპერმოდელი,ცნობილია როგორც — Victoria's Secret Angel. მირანდამ მოდელობა დაიწყო 13 წლის ასაკში, როდესაც გაიმარჯვა 1997 წელს ავსტრალიის ფარგლებში ახალი მოდელების ძიების კონკურსში, რომელიც მოაწყო — Dolly magazine-მა. კერი დაიბადა სიდნეიში, გაიზარდა გუნედაში — ძალიან პატარა ქალაქში. მირანდას ჰყავს 1 ძმა — მეთიუ, მირანდა სწავლობდა ცხენზე ჯირითს ბებიის ფერმაში და იხსენებს ამ დროს როგორც ყველაზე ლაღ პერიოდს. მისივე თქმით, ეს იყო ადგილი სადაც არავის ადარდებდა რა გეცვა და მისმა ბავშვობამ სწორედ ისე ჩაიარა, რომ ყოველთვის აკვირდებოდა ადამიანებს ხასიათით და არა ჩაცმულობით. როდესაც წამოიზარდნენ, მისი ოჯახი გადმოსახლდა ქალაქ ბრიზბენში, რათა მირანდას და მის ძმას მიეღოთ კარგი განათლება და შეგუებოდნენ ქალაქს. მირანდა იყო დიდ სტრესში, როდესაც სკოლაში სწავლის პერიოდში გარდაეცვალა მისი უფროსკლასელი შეყვარებული. დიდი ხნის სტრესისგან თავის დასაღწევად მირანდამ მიაკითხა სამოდელო სააგენტოს — Chic Management-ს სიდნეიში. მალევე მიიღო უამრავი შემოთავაზება რეკლამებში გადასაღებად. მალე მირანდას სახე საკმაოდ პოპულარული გახდა ავსტრალიაში და აზიის ქვეყნებში და მირანდა გაემგზავნა ნიუ-იორკის დასაპყრობად. 2006 წელს გააფორმა კონტრაქტი კოსმეტიკურ ფირმასთან — Maybelline New York და მალე მიიწვიეს Victoria's Secret-ის კატალოგში გადასაღებად და მალევე გახდა ანგელოზი — Victoria's Secret Angel. კერს მოიხსენიებენ როგორც — ელ მაკფერსონის შემცვლელს. 2007 წელს როგორც მირანდამ განაცხადა დაიწყო წიგნის წერა — „Treasure Yourself“, ქალებისთვის და თინეიჯერებისთვის. მე მსურს წიგნის დაწერა და ამით თუკი დავეხმარები თუნდაც 1 მოზარდ გოგონას ვიქნები ბედნიერი. იგი არის ერთ-ერთი ყველაზე მაღალანაზღაურებდი სუპერმოდელი მსოფლიოში. ფორბსის 2010 წლის მონაცემებით ამ მხრივ მირანდა მე-9 ადგილს იკავებს. 2010-2013 წლებში მირანდა კერი ქორწინებაში იმყოფებოდა ორლანდო ბლუმთან. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მირანდა კერი მირანდა კერი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
შავი ისარი

„შავი ისარი“ (ინგლ. The Black Arrow: A Tale of the Two Roses) — რობერტ ლუის სტივენსონის 1888 წელს გამოქვეყნებული რომანი. ნაწარმოები ისტორიულ-სათავგადასავლო და რომანტიკული ჟანრისაა. თავდაპირველად, 1883 წელს ქვეყნდებოდა სერიული სახით ქვესათაურით „ტანსტოლის ტყის მოთხრობები“ („A Tale of Tunstall Forest“). ნაწარმოები დაიწერა 1883 წლის დასასრულისთვის.. მოთხრობა გამოქვეყნდა ჯორჯ ნორსის (ინგლ. Captain George North) ფსევდონიმით.. მოთხრობის მოქმედება ვითარდება წითელი და თეთრი ვარდების ომის პერიოდში და აღწერს ახალგაზრდა რიჩარდ (დიკ) შელტონის ისტორიას. იგი ობოლია და იზრდება გავლენიანი ფეოდალის სერ დენიელ ბრეკლის კარზე. დიკი ხდება მისი მეურვის მეგობრის, ნიკ ეფლიარდის მკვლელობის მოწმე. ეფლიარდი შავი ისრითაა მოკლული „შურისმაძიებლების მიერ“. ერთხელ, ტანსტოლის ტყეში ყოფნის ჟამს იგი შემთხვევით შეესწრება ელის დაკუორთის ყაჩაღთა რაზმის წევრების საუბარს. სწორედ ეს ყაჩაღები უსწორდებიან თავიანთ მოწინააღმდეგეებს შავი ისრებით. საუბრის მოსმენის შემდეგ ახალგაზრდა შელტონს უჩნდება სერიოზული ეჭვი, რომ მამამისი მისივე მეურვემ, სერ დანიელ ბრეკლიმ მოკლა. ეჭვებს ამყარებს დიკის გაცნობა მშვეიერ ჯოან სედლისთან, რომელიც ასევე ობოლია და სერ დენიელმა გაიტაცა, რათა მასზე მეურვეობისა და მისი მამულის გამგებლობის უფლება მოეპოვებინა. შელტონის ეჭვები საკმარისი ხდება სერ დენიელისთვის, რომ მისი მოკვლა სცადოს.დიკი გარბის და „შავი ისრის“ ყაჩაღებს აფარებს თავს. მისი ამოცანა ხდება, დაიხსნას ჯოანი სერ დენიელისაგან, რასაც ბოლოს ახერხებს კიდეც, მეგობრების დახმარებით, მაგრამ ამის მცდელობის დროს იგი მისდაუნებურად,ომშიც აღმოჩნდება ჩათრეული. მოთხრობის ერთ-ერთი პერსონაჟია ახალგაზრდა რიჩარდ გლოსტერი, მომავალში ინგლისის მეფე რიჩარდ III. რიჩარდ (დიკ) შელტონი ინგლ. Richard (Dick) Shelton ჯოან სედლი ინგლ. Joanna Sedley ელის დაკუორთი ინგლ. Ellis Duckworth სერ დენიელ ბრეკლი ინგლ. Sir Daniel Brackley სერ ოლივერი ბენეტ ჰეტჩი ეფლიარდი რიჩარდ III ტანსტოლის ტყე ინგლ. Tunstall Forest (ინგლ. Tunstall, Suffolk) ↑ clip of the first installment of The Black Arrow ↑ «With the end of the summer came the last chapter of The Black Arrow and our return to Hyères, where my husband took up other more exciting work» {Robert Louis Stevenson, The Black Arrow: A Tale of the Two Roses, Biographical Edition with a preface by Mrs. Stevenson, (New York: Charles Scribners Sons, 1905), xii}. ↑ description of the clip of the first installment of The Black Arrow
ავისის ორდენი

ავისის ორდენი – კათოლიკური სამხედრო-რელიგიური ორდენი, მოქმედებდა XII–XIX საუკუნეებში პორტუგალიის ტერიტორიაზე. სხვა პორტუგალიური ორდენების (სანტიაგოს ორდენი, ტომარის ორდენი) მსგავსად, 1789 წელს მოხდა მათი სეკულარიზაცია. 1834 წელს მოახდინეს ორდენის ნაციონალიზაცია, ხოლო 1910 წელს დაიშალა. 1917 წელს აღდგა, როგორც წმინდა სამოქალაქო ორდენი, რომელსაც ხელმძღვანელობს პორტუგალიის პრეზიდენტი. პორტუგალიის სამეფოს დაარსების მომენტიდან (1128) მონარქია დაინტერესებული იყო გაეძლიერებინა პორტუგალიის სამხედრო ძალა პროფესიონალი მეომარი ჯვაროსნებით, რომელთაც მთელი ცხოვრების მანძილზე ბრძოლის აღთქმა ჰქონდათ დადებული. 1128 წელს პორტუგალია დასავლეთ ევროპის პირველი ქვეყანა გახდა, სადაც დაარსდა ტამპლიერების ორდენი (მოგვიანებით ეწოდა ტომარის ორდენი), ხოლო დაახლოებით 20 წლის შემდეგ შეიქმნა პირველი ადგილობრივი სამხედრო ორდენი – „ევორის ღვთისმშობლის საძმო“, რომლის პირველი დიდი მაგისტრი იყო პედრუ ენრიკეში – პორტუგალიის პირველი მეფის აფონსუ ენრიკეშის ძმა. შემდეგ მათვე მიიღეს ბენედიქტელების წესდება. რაინდის მთავარი რეზიდენცია გახდა ავისი (თანამედროვე ქალაქი ავიში), საიდანაც მათ მიიღეს თავიანთი დასახელება. რეკონკისტის დამთავრების შემდეგ მრავალრიცხოვანი რაინდი დარჩა სამსახურის გარეშე. ავისის დინასტიის (1385-1580 წწ.) მეფეებმა მათ აფრიკაში ახალი ჯვაროსნული ომებისაკენ მოუწოდეს. 1415 წელს რაინდებმა აიღეს სეუტა, 1437 წელს ალყაში მოაქციეს ტანჟერი. ტომარისა და ავისი ორდენებს ამ პერიოდში ხელმძღვანელობდნენ ძმები მეფე დუარტე I, ენრიკე და ფერნანდუ, რომელთაგან უკანასკნელმა თავისი სიცოცხლე მაროკოში დაასრულა. ავისის დინასტია Anuário: Ordens Honoríficas Portuguesas, Ciadadãos Estrangeiros, 1910-2006, დაარქივებული 2008-10-22 საიტზე Wayback Machine.
ხოტევის ციხე

ხოტევის ციხე – ციხესიმაგრე ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხოტევში, სავარაუდოდ აგებული უნდა იყოს XVII საუკუნის უკანასკნელ მეოთხედში. ციხე ამჟამად ნაწილობრივ დანგრეულია. შემორჩენილ ნაწილს აქვს სათოფურები. ხოტევის სახელწოდების შესახებ ლეგენდა მოგვითხრობს: თითქოს იმერეთის ერთ მეფეს გადმოუსახლებია აქ თავადი წულუკიძეები, რომელთაც ციხე აუშენებიათ, როდესაც ციხის მშენებლობა დაუმთავრებიათ, სწორედ იმ დროს გზად გაუვლია მეფეს: იგი ციხეში შესულა და თავადებისათვის უკითხავს: „ხო ტევიხართ ამ ციხეშიო?“ ამის შემდეგ დაურქმევიათ თავადებს ამ ციხისათვის ხოტევის ციხე, შემდეგ ეს სახელი მთელს სოფელზე გავრცელებულა. ციხეს გარს ერტყა გალავანი და ორსართულიანი იყო. ხოტევის ციხე ძალზედ მტკიცე და ძნელად ასაღები ყოფილა. ხოტევის ციხეს ვახუშტი ბაგრატიონი იხსენიებს სოფელ ხოტევის აღწერისას: მას მოიხსენიებს ასევე გერმანელი მეცნიერი, მოგზაური იოჰან გიულდენშტედტი. მისი სიტყვით ხოტევის ციხე მეფემ გადასცა თავად წულუკიძეს, მაგრამ რომელმა მეფემ და როდის, ამის შესახებ მეცნიერი არაფერს გვეუბნება. მისივე ცნობით ციხის ქვემოთ არის გაუვალი ტბა. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ხოტევის ციხე ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 503. დავით კაციტაძე, სოფელ ხოტევის ისტორიიდან, ძეგლის მეგობარი, 62, თბ. 1983 წ. გვ. 55-59
The Road to Hell

The Road to Hell (ქართ. გზა ჯოჯოხეთისკენ) — ბრიტანელი როკ-მუსიკოს კრის რის 1989 წლის სტუდიური ალბომი და მისი ყველაზე ცნობილი ნამუშევარი. მისმა კომპოზიციამ „The Road to Hell (Pt. 2)“ დიდი წარმატება მოიპოვა და ითვლება რის ყველაზე ცნობილ სიმღერად. ალბომის გარეკანის გაფორმებაში გამოყენებულია ინგლისელი მხატვრის ედრიან ჩესტერმენის ნახატი. ყველა სიმღერის ავტორი — კრის რი. ↑ Allmusic review ↑ Austrian album certifications – Chris Rea – The Road to Hell გერმანულად. IFPI ავსტრია. შეიყვანეთ Chris Rea ველში Interpret. შეიყვანეთ The Road to Hell ველში Titel. აირჩიეთ album ველში Format. დააწკაპუნეთ ღილაკზე Suchen ↑ Canadian album certifications – Chris Rea – The Road to Hell. Music Canada. ↑ 4.0 4.1 Finnish album certifications – Chris Rea – The Road to Hell ფინურად. Musiikkituottajat – IFPI Finland. ↑ InfoDisc : Les Certifications (Albums) du SNEP (Bilan par Artiste). infodisc.fr. ↑ ოქროს/პლატინის მონაცემთა ბაზა (Chris Rea; 'The Road to Hell') გერმანულად. ფედერალური მუსიკალური ინდუსტრიის ასოციაცია. ↑ ოფიციალური შვეიცარიული ჩარტების და მუსიკის საზოგადოება: ჯილდოები (Chris Rea; 'The Road to Hell'). Hung Medien. ↑ British album certifications – Chris Rea – The Road to Hell. ბრიტანეთის ფონოგრამების მწარმოებლების ასოციაცია. შეიყვანეთ The Road to Hell ველში Search. აირჩიეთ Title ველში Search by. შეიყვანეთ album ველში By Format. დააწკაპუნეთ ღილაკზე Go
Auberge

Auberge — ბრიტანელი როკ-მუსიკოს კრის რის 1991 წლის სტუდიური ალბომი. როგორც ალბომის გარეკანზე, ასევე მის სიმღერებში ხშირად არის ნახსენები ავტომობილი. 1991 წელს დისკმა ბრიტანეთში ჩარტების #1 , სასათაურო კომპოზიციამ კი #16 პოზიციამდე მიაღწია. ყველა სიმღერის ავტორი — კრის რი. ↑ Allmusic review ↑ Austrian album certifications – Chris Rea – Auberge გერმანულად. IFPI ავსტრია. შეიყვანეთ Chris Rea ველში Interpret. შეიყვანეთ Auberge ველში Titel. აირჩიეთ album ველში Format. დააწკაპუნეთ ღილაკზე Suchen ↑ 3.0 3.1 Finnish album certifications – Chris Rea – Auberge ფინურად. Musiikkituottajat – IFPI Finland. ↑ Archived copy. დაარქივებულია ორიგინალიდან — ივნისი 1, 2009. ციტირების თარიღი: ივლისი 26, 2009. ↑ ოქროს/პლატინის მონაცემთა ბაზა (Chris Rea; 'Auberge') გერმანულად. ფედერალური მუსიკალური ინდუსტრიის ასოციაცია. ↑ ოფიციალური შვეიცარიული ჩარტების და მუსიკის საზოგადოება: ჯილდოები (Chris Rea; 'Auberge'). Hung Medien. ↑ British album certifications – Chris Rea – Auberge. ბრიტანეთის ფონოგრამების მწარმოებლების ასოციაცია. შეიყვანეთ Auberge ველში Search. აირჩიეთ Title ველში Search by. შეიყვანეთ album ველში By Format. დააწკაპუნეთ ღილაკზე Go
King of the Beach

King of the Beach — ბრიტანელი როკ-მუსიკოს კრის რის 2000 წლის სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა ლეიბლზე East West. დიდი წარმატება ხვდა ალბომის სინგლს All Summer Long. King of the Beach - 5:00 All Summer Long - 5:14 Sail Away - 4:48 Still Beautiful - 4:10 The Bones of Angels - 4:15 Guitar Street - 4:42 Who Do You Love - 4:52 The Memory of a Good Friend - 3:55 Sandwriting - 5:08 Tamatave - 5:17 God Gave Me an Angel - 2:59 Waiting for a Blue Sky - 5:02 Mississippi - 4:29 ↑ Allmusic review ↑ Oficjalna lista sprzedaży :: OLiS - Official Retail Sales Chart. OLiS (2000-10-29). ციტირების თარიღი: 2012-01-11.
კორნელიოს ასისთავი

კორნელიოს ასისთავი (ბერძ. Κορνήλιος, ლათ. Cornelius) – რომაელი მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე ძველი სტილით 13 სექტემბერი, ახალი სტილით – 26 სექტემბერი. წმინდა კორნილიოს ასისთავი მაცხოვრის ჯვარცმისა და ამაღლებიდან მცირე ხნის შემდეგ თრაკიის იტალიიდან პალესტინის კესარიაში გადასახლდა. ერთხელ, როცა კორნილიოსი საკუთარ სახლში ლოცულობდა, ანგელოზი წარდგა მის წინაშე, ახარა, უფალმა შენი ლოცვა შეისმინაო და უბრძანა, იოპიაში, სვიმონ მეპრატაკესთან გაეგზავნა კაცები სვიმონ-პეტრეს მოსაყვანად. კორნილიოსმა დაუყოვნებლივ შეასრულა ზეციური კურთხევა. მოციქული პეტრე წარმოგზავნილების თანხლებით კორნილიოსთან ჩავიდა. აქ მან შეიტყო, რომ სულიწმიდის მადლით კორნილიოსს ერწმუნა განკაცებული მესია და ახლობლებთან ერთად მონათლა იგი. ამის შემდეგ წმინდანი თან გაჰყვა პეტრე მოციქულს სახარების საქადაგებლად და მისივე ხელით იკურთხა ეპისკოპოსად. როცა პეტრე წმინდა ტიმოთესა და კორნილიოსთან ერთად ეფესოში ჩავიდა, შეიტყო, რომ სკეფსეოსში განსაკუთრებით ძლიერი იყო კერპთაყვანისმცემლობა. წილი ჰყარეს, თუ ვის ექადაგა ამ ქალაქში. უფალმა კორნილიოსი გამოარჩია. კორნილიოსი დიდხანს ცხოვრობდა სკეფსეოსში, მრავალი სატანჯველი დაითმინა, ბოლოს კი მთელი ქალაქი მოაქცია ჭეშმარიტ სარწმუნოებაზე და ღრმა მოხუცებულობაში შეჰვედრა სული უფალს. მისი წმიდა ცხედარი დარღვეული საკერპოს მახლობლად დაკრძალეს. წმიდანთა ცხოვრება, ტომი III, თბილისი, 2001 წ. წმინდა კორნელიოს ასისთავი
კრონიდე, ლეონტი და სერაპიონი

კრონიდე, ლეონტი და სერაპიონი — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანები, ხსენების დღე ძველი სტილით 13 სექტემბერი, ახალი სტილით – 26 სექტემბერი. წმიდა მოწამენი ეგვიპტელები იყვნენ. ისინი დაახლოებით 237 წელს, იმპერატორ მაქსიმინე I-ის (235-238) დროს ეწამნენ ქრისტესთვის. მრავალგვარი წამების შემდეგ უღმრთოებმა აღმსარებლები ზღვაში ჩაახრჩვეს. ტალღებმა წმინდა ცხედრები ნაპირზე გამორიყა. ქრისტიანებმა ისინი პატივით მიაბარეს მიწას. „წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი III, თბილისი, 2001 წ.
მოწამე სელევკე

მოწამე სელევკე — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი. ხსენების დღე ძველი სტილით 13 სექტემბერი, ახალი სტილით – 26 სექტემბერი. წმიდა მოწამე სელევკე გალატელი იყო. ქრისტეს აღსარებისთვის იგი საშინლად აწამეს, შემდეგ კი მეუღლესთან ერთად მხეცებს დააგლეჯინეს (III ს.). „წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი III, თბილისი, 2001 წ.
წმინდა სტრატონიკე

წმინდა სტრატონიკე — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე ძველი სტილით 13 სექტემბერი, ახალი სტილით – 26 სექტემბერი. სტრატონიკე III საუკუნეში აწამეს ბითვინიის ნიკომიდიაში. ამის შემდეგ იგი ორი გადაზნექილი ხის ტანს გამოაბეს და შუაზე გახლიჩეს. წმინდა სტრატონიკე 22 სექტემბერსაც იხსენიება სტრატორის სახელით. წმიდანთა ცხოვრება, ტომი III, თბილისი, 2001 წ.
იულიანე ხუცესი

იულიანე ხუცესი — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე ძველი სტილით 12-13 სექტემბერი, ახალი სტილით – 25-26 სექტემბერი. წმინდა მღვდელმოწამე იულიანე IV საუკუნეში ცხოვრობდა ქალაქ ანკვირიის მახლობლად. დიოკლეტიანეს (284-305) მიერ ქრისტიანთა დევნის დროს მან თავის ორმოც თანამოაზრესთან ერთად ერთ-ერთ გამოქვაბულს შეაფარა თავი და ფარულად აღასრულებდა ღვთისმსახურებას. როდესაც ამის შესახებ გალატიის ოლქის მმართველმა შეიტყო, შეაპყრობინა ნეტარი და უბრძანა, გაეცა მასთან მყოფი სხვა ქრისტიანების ადგილსამყოფელიც, რომელთაც მოესწროთ გადამალვა. როდესაც პასუხად მტკიცე უარი მიიღეს, გააფთრებულებმა, გააშიშვლეს იგი და გახურებულ რკინის ცხაურზე დააყენეს, მაგრამ როდესაც წმინდანმა პირჯვარი გადაისახა, ანგელოზმა ცეცხლის მხურვალება განაქარვა და მოწამე უვნებელი დარჩა. მმართველის შეკითხვაზე, თუ ვინ იყო იგი და როგორ დაშრიტა ცეცხლი, ნეტარმა მიუგო: „მე ღვთისმსახური ვარ!“ ჯალათებმა მოიყვანეს იულიანეს მხცოვანი დედა და დაემუქრნენ, რომ თუ ძეს მსხვერპლშეწირვაზე ვერ დაითანხმებდა, ძალას იხმარდნენ მასზე. ქრისტეს ახოვანმა მხევალმა მიუგო, თუ ჩემი ნების წინააღმდეგ შებილწავთ ჩემს სხეულს, ეს უფლის წინაშე ცოდვად კი არ შემერაცხება, პირიქით, მოწამეობრივ ღვაწლად ჩამეთვლებაო. უსჯულოებმა გაათავისუფლეს ნეტარი დედა, იულიანეს კი სიკვდილით დასჯა გადაუწყვიტეს. უკანასკნელ ლოცვაში წმინდანმა მხურვალე მადლობა შესწირა უფალს, ევედრა, სატანჯველთა დათმენის ძალი მიემადლებინა მისთვის და მახვილს მორჩილად მოუდრიკა ქედი. ამ დროს ზეგარდმო გაისმა ხმა, რომელიც უფლის რჩეულს სასუფევლისკენ მოუწოდებდა. ეს ხმა გამოქვაბულში გახიზნულმა ქრისტიანებმაც გაიგონეს, ნებით გამოცხადდნენ წმინდა იულიანეს წამების ადგილას და თვითონაც ახოვნად აღიარეს ქრისტე. წმინდანები მმართველს მიჰგვარეს, მან კი მარტვილებისთვის თავების მოკვეთა ბრძანა. წმიდანთა ცხოვრება, ტომი III, თბილისი, 2001 წ.
პეტრე ატროელი

პეტრე ატროელი - მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე ძველი სტილით 13 სექტემბერი, ახალი სტილით – 26 სექტემბერი. ღირსი პეტრე ატროელი აზიის ოლიმპოს მახლობლად, ქალაქ ატროაში მოსაგრეობდა. ნეტარი ყოველთვის რკინის ჯაჭვებს ატარებდა. ღირსმა პეტრემ სიცოცხლეშივე მრავალი სასწაული აღასრულა. ბოლოს, კონსტანტინოპოლელ პატრიარქ ტარასისა (784-806) და იმპერატორ ნიკიფორეს (802-811) დროს, წმინდანმა მშვიდობით შეჰვედრა სული უფალს. წმიდანთა ცხოვრება, ტომი III, თბილისი, 2001 წ.
ღირსი იეროთეოსი

ღირსი იეროთეოსი (დ. 1686 — გ. 1745) — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე ძველი სტილით 13 სექტემბერი, ახალი სტილით – 26 სექტემბერი. ღირსი იეროთეოსი 1686 წელს დაიბადა საბერძნეთში. იგი ცდილობდა, ღვთაებრივი სიბრძნე მოეძია მეცნიერებებშიც და მონაზვნურ ცხოვრებაშიც. გულისხმიერებითა და გულმოდგინებით გამორჩეული ჭაბუკი ღრმად დაეუფლა რომაულ და ბერძნულ ფილოსოფიას. მშობლების სიკვდილის შემდეგ მან ათონის მთას მიაშურა. თავდაპირველად ერთ განდეგილს დაემოწაფა წმინდა არტემის (ხს. 2 ნოემბერს) სენაკის მახლობლად, შემდეგ კი ივერთა მონასტრის საძმოში დამკვიდრდა და ბერად აღიკვეცა. მალე იეროთეოსი მონასტრის საქმეებზე კონსტანტინოპოლში გაგზავნეს, შემდეგ ვლახეთში მოხვდა, სადაც, უფლის მითითებით, შეწყვეტილი განათლება განაგრძო. ნეტარმა თავისი ღვთისმოშიშებით სოფიელი მიტროპოლიტის, ავქსენტის კეთილგანწყობა მოიპოვა და დიაკვნად იქნა ხელდასხმული. შემდგომ მან ვენეციაში განაგრძო განათლება, ბოლოს კი კვლავ ათონის წმიდა მთას დაუბრუნდა. იეროთეოსი ივერთა მონასტრის მახლობლად, ჰაგის უდაბნოში დამკვიდრდა. თანამედროვეთა მოწმობით, ღირსი მამა საოცრად მკაცრი ცხოვრებით ცხოვრობდა. ივერთა მონასტრის იღუმენის შუამდგომლობით წმიდანი სავანეში დასასვენებლად ჩასულმა ნეოკესარიელმა მიტროპოლიტმა იაკობმა ხუცესად აკურთხა. მღვდელმსახურთა გარეშე დარჩენილ კუნძულ სკოპელის მკვიდრთა თხოვნით მოსაგრემ დატოვა განმარტოებული ცხოვრება, ღვთისმსახურებას აღასრულებდა მათ შორის და ბევრს ქადაგებდა. წმინდა მამამ წინასწარ განჭვრიტა საკუთარი აღსასრულის მოახლოება და სამ მოწაფესთან ერთად მიაშურა კუნძულ იურას, რომელიც სამუდამო პატიმრობამისჯილი დამნაშავეებით იყო დასახლებული. ღირსმა იეროთეოსმა აქ შეჰვედრა სული უფალს 1745 წელს. მოწაფეებმა ნეტარის ნეშტი კუნძულზე დაკრძალეს, სამი წლის შემდეგ კი მისი პატიოსანი თავი ივერთა მონასტერში გადააბრძანეს. წმიდანთა ცხოვრება, ტომი III, თბილისი, 2001 წ.
დეფ ლეპარდი

დეფ ლეპარდი (ინგლ. Def Leppard) — მძიმე როკ / მძიმე მეტალის ჟანრის ჯგუფი შეფილდიდან (ინგლისი). იგი ჩამოყალიბდა 1977 წელს, ბრიტანული მძიმე მეტალის მოძრაობის ფარგლებში. 1992 წლიდან მასში შედიან: რიკ სევიჯი, ჯო ელიოტი, რიკი ელენი, ფილ კოლენი და ვივიენ კემპბელი. ჯგუფმა უდიდესი კომერციული წარმატება მოიპოვა 1980-1990-იან წლებში. დიდი პოპულარობა იქონიეს 1985 წლის ალბომმა Pyromania და სინგლმა Photograph. 1987 წელს გამოშვებულმა ალბომმა Hysteria კი განამტკიცა დეფ ლეპარდის პოპულარობა. დღეისათვის დეფ ლეპარდს მსოფლიოში გაყიდული აქვს ალბომების 65 მილიონი ასლი, ხოლო ორი ალბომი RIAA-ს მიერ ალმასის სტატუსით არის შეფასებული. მთავარი სტატია: დეფ ლეპარდის დისკოგრაფია. სტუდიური ალბომები On Through the Night (1980) High 'n' Dry (1981) Pyromania (1983) Hysteria (1987) Adrenalize (1992) Retro Active (1993) Slang (1996) Euphoria (1999) X (2002) Yeah! (2006) Songs from the Sparkle Lounge (2008) Def Leppard (2015) Diamond Star Halos (2022) ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: დეფ ლეპარდი ოფიციალური საიტი The Def Leppard World - Discography დაარქივებული 2011-02-02 საიტზე Wayback Machine. ↑ http://www.nzherald.co.nz/music/news/article.cfm?c_id=264&objectid=10539947&pnum=0