laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ფუსა

ფუსა (იაპონ. 福生市) — ქალაქი იაპონიაში. 2016 წლის აღწერით, მოსახლეობა შეადგენს 58 393 კაცს. ქალაქში არის სასეირნო პარკები, 300–მდე ალუბლის ხეები და ველოსიპედის ბილიკები. ტოკიო აკირუნო მიძუჰო ტატიკავა ჰამურა აკისიმა მუსასიმურაიამა ჰატიოძი შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „Фусса“ ვიკისაწყობში. Официальный сайт(იაპონური)
მიძუჰო (დასახლება)

მიძუჰო (იაპონ. 瑞穂町) — ქალაქი იაპონიაში. 2016 წლის აღწერით, მოსახლეობა შეადგენს 33 117 კაცს. მდებარეობს ტოკიოს დასავლეთით. ტოკიო ფუსსა ომე ჰამურა მუსასიმურაიამა შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „Мидзухо“ ვიკისაწყობში. Официальный сайт(იაპონური)
ომე (ქალაქი)

ომე (იაპონ. 青梅市) — ქალაქი იაპონიაში. 2016 წლის აღწერით, მოსახლეობა შეადგენს 136 071 კაცს. მდებარეობს ტოკიოს დასავლეთით. ტოკიო ჰინოდე ოკუტამა აკირუნო მუსასიმურაიამა შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „Оме“ ვიკისაწყობში. Официальный сайт დაარქივებული 2010-01-17 საიტზე Wayback Machine. (იაპონური)
ჰინოდე

ჰინოდე (იაპონ. 日の出町) — ქალაქი იაპონიაში. 2016 წლის აღწერით, მოსახლეობა შეადგენს 17 141 კაცს. მდებარეობს ტოკიოს დასავლეთით. უმაღლესი წერტილი მთა ჰინოდე 902 მეტრი. ტოკიო აკირუნო ომე შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „Хиноде“ ვიკისაწყობში. Официальный сайт(იაპონური)
ნოვოჩერკასკის დონის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია

ნოვოჩერკასკის დონის ღვთისმშობლის ხატის ტაძარი (რუს. Церковь Михаила Архангела) — მართლმადიდებლური ტაძარი ნოვოჩერკასკში. რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიაში. როდესაც 1891 წელს იაპონიაში მოხდა თავდასხმა რუსეთის ტახტის მემკვიდრე ნიკოლოზ ალექსნდრეს ძეზე, რომელიც ითვლებოდა კაზაკთა ჯარების ატამანად, ნოვოჩერკასკელებმა 1893 წლის 29 აპრილს მიმართეს თხოვნით დონისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიის ეპისკოპოსს მაკარის, რათა აეშენებინათ ღვთისმშობლის სახელობის ტაძარი დონის სასწაულმოქმედი ხატის პატივსაცემად, რომელიც წინ უძღოდა დიმიტრი დონელის რაზმს მამაის წინააღმდეგ ბრძოლაში. ეპისკოპოსმა მაკარმა დალოცა ტაძრის მშენებლობა. იმპერატორმა ალექსანდრე III-მ ნება დართო ტაძრის მშენებლობაზე. დონის ღვთისმშობლის ტაძრის სამრევლო საბჭოს თავმჯდომარედ აირჩიეს მღვდელი პეტრე ზნამენსკი. საბჭოს შემადგენლობაში შევიდნენ ცნობილი ნოვოჩერკასკელი მოღვაწეები — გენერალ-ლეიტენანტი ვასილი ლიუტენსკოვი, მ. უშაკოვი, პროკურორის თანაშემწე პ. შიშოვი, ვაჭარი ს. ციკუნოვი, გუბერნიის მდივანი ს. რიკოვსკი და სხვ. დოკუმენტები ეკლესიის მშენებლობის შესახებ არ შემორჩენილა. თუ ვიმსჯელებთ შემორჩენილი ფოტოებით, ეს იყო ერთსართულიანი თეთრი ქვით ნაგები, ხუთგუმბათიანი ეკლესია, რომლის არქიტექტორიც იყო სერგეი ბოლდირევი. ეკლესიის კანკელი მოხატა მხატვარმა ე. ჩერეპახინმა, რომელსაც ასევე მიუღია მონაწილეობა ამაღლების ტაძრის მშენებლობაში. 1903 წელს ეკლესია ააშენეს და აკურთხეს დონის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე. ეკლესია არსებობდა ჯერ კიდევ 1930 წელს. ზუსტი ცნობები მისი განადგურების შესახებ შემონახული არაა. თანამედროვე ტაძარი დაარსდა 1992 წელს. მშენებლობა მიმდინარეობდა 10 წლის მანძილზე. ტაძარი ტრადიციულ რუსულ არქიტექტურულ სტილზეა აგებული. მთავარი შესასვლელის თავზე დგას ორიარუსიანი სამრეკლო. ტაძრის ცენტრალურ ნაწილზე დადგმულია გუმბათი. მოჩუქურთმებული კანკელი დამზადებულია ადგილობრივი ხელოსნების მიერ. Сайт храма Новочеркасск. Церковь Донской иконы Божией Матери. Храмы Новочеркасского благочиния Несохранившиеся храмы Новочеркасска ↑ Архитектор-строитель Новочеркасска С.И. Болдырев ↑ Новочеркасск. Церковь Донской иконы Божией Матери. ↑ Храм Донской иконы Божьей Матери в Хотунке ↑ Как устроен храм: купол и крест
ნოვოჩერკასკის წმინდა დიმიტრის ეკლესია

ნოვოჩერკასკის წმინდა დიმიტრის ეკლესია (რუს. Свято-Димитриевский храм) — მართლმადიდებლური ტაძარი ნოვოჩერკასკში. რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიაში. ეკლესია აგებულია დიმიტრი თესალონიკელის სახელზე. მდებარეობს სასფლაოზე, სწორედ ამიტომ ეკლესიას მოსახლეობაში ასევე ეწოდება დიმიტრი თესალონიკელის სასაფლაოს ეკლესია. 1810 წლის შემოდგომაზე საქალაქო სასაფლაოს ტერიტორიაზე აკურთხეს ხის ეკლესია, რომელიც ააგეს წმინდა დიმიტრი თესალონიკელის სახელზე. ხის ეკლესია არსებობდა 1861 წლამდე. დონის ატამანის მიხაილ ხომუტოვისა და დონისა და ნოვოჩერკასკის მთავარეპისკოპოსის იოანეს ინიციატივით 1857 წელს სასაფლაოს ეზოში დაიწყო ქვის ეკლესიის მშენებლობა, რომელმაც შეცვალა ხის ეკლესია. ეკლესიის მშენებლობა მიმდინარეობდა დონის კაზაკების ფინანსებით და დასრულდა 1859 წელს. პროექტის ავტორი იყო არქიტექტორი ივან ვალპრედე. 1901 წელს ეკლესიასთან გაიხსნა სამრევლო სკოლა, რომელიც დღემდე მოქმედებს. ეკლესიასთან ასევე მოქმედებს პატარა სამლოცველო პირველ მსოფლიო ომში დაღუპული კაზაკების პატივისცემის ნიშნად. სასაფლაოზე, სადაც მდებარეობს წმინდა დიმიტრის ეკლესია, დაკრძალულია პირველი არჩეული ატამანი ალექსეი კალედინი (საფლავი არ შემონახულა). დონელი ისტორიკოსი ვ. სუხორუკოვი და სხვ. შემონახული სასაფლაოების გარდა გვხვდება გაძარცვული და განადგურებული საფლავებიც. საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ, 1920 წლიდან მოყოლებული ეკლესია არ დახურულა და განაგრძობდა მოქმედებას. 1999 წელს ეკლესია აკურთხეს და აშენდა 6 ახალი სამრეკლო, ასევე შერემონტდა ტაძარი და მოაქროვეს ჯვრები. Храм св. вмч. Димитрия Солунского Храмы Новочеркасска Церкви и храмы Новочеркасска ↑ Храмы Новочеркасска
ნოვოჩერკასკის სერგეი რადონეჟელის ეკლესია

ნოვოჩერკასკის სერგეი რადონეჟელის ეკლესია (რუს. Церковь Сергия Радонежского) — მართლმადიდებლური ტაძარი ნოვოჩერკასკში. რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიაში. ნოვოჩერკასკის სინთეტიკური პროდუქტების ქარხნის შრომითი კოლექტივის კონფერენციაზე 1999 წლის 10 მარტს მიიღეს გადაწყვეტილება ჩაეტარებინათ ქარხნის მახლობლად მდებარე დაუმთავრებელი შენობის რეკონსტრუქცია. ამავე წლის 3 ივლისს შეიქმნა სამეურვეო საბჭო, ხოლო მშენებლობის მეთვალყურედ დანიშნეს მღვდელი ევგენი მაშტანოვი. 1999 წლის 24 ივნისს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიის მთავარეპისკოპოსის პანტელეიმონის კურთხევით საფუძველი ჩაეყარა ეკლესიის მშენებლობას. მთავარი არქიტექტორის ბორის რაიჩენკოვის პროექტის მიხედვით ეკლესია იქნებოდა ხუთგუმბათიანი, ხოლო მის ჩრდილოეთ გასასვლელის თავზე აღმართული იქნებოდა 30 მეტრიანი სამრეკლო. უკვე მშენებლობის პროცესში, 2000 წლიდან დაიწყო ტაძარში ღვთისმსახურება. 2001 წლის 11 იანვარს მოხდა ჯვრისა და სამრეკლოს გუმბათის კურთხევა, რომელიც აღასრულა დეკანოზმა ოლეგ დობრინსკიმ. ამავე წლის 17 აპრილს აღესრულა პირველი სააღდგომო წირვა-ლოცვაც. ხუთი გუმბათის კურთხევა მოხდა 2001 წლის 21 აგვისტოს მთავარეპისკოპოს პანტელეიმონის მიერ. 2001 წლის 10 ოქტომბერს ეკლესიის პირველ წინამძღვრად დაინიშნა გიორგი ჟილინი. 2002 წელს ეკლესიაში ქვის კანკელი დააყენეს. ტაძრის სამრეკლოზე დააყენეს შვიდი ზარი. 2015 წელს ტაძარში მოსახატი სამუშაოები მიმდინარეობდა. ეკლესიასთან მოქმედებს საკვირაო სკოლა, ახალგაზრდა მართლმადიდებელთა კლუბი, მუშაობს ბიბლიოთეკა. Сайт храма Новочеркасск. Церковь Сергия Радонежского. Приход храма прп. Сергия Радонежского ↑ Райченков Б. А. ↑ Сергия Радонежского храм г. Новочеркасска ↑ Храм Преподобного Сергия Радонежского
ნოვოჩერკასკის ღვთისმშობლის კვართის ეკლესია

ნოვოჩერკასკის ღვთისმშობლის კვართის ეკლესია (რუს. Церковь Покрова Пресвятой Богородицы) — ყოფილი მართლმადიდებლური (სტაროობრიადცები) ტაძარი ნოვოჩერკასკში. ააგეს 1908 წელს. მდებარეობდა ფოსტის ქუჩაზე (ამჟამად პუშკინის ქუჩა 41). XX საუკუნის დასაწყისში ნოვოჩერკასკელ სტაროობრიადცებსა და მართლმადიდებლებს შორის იგრძნობოდა დათბობა, რაც გამოიწვია იმპერატორის 1905 წლის ბრძანებულებამ, რომლის მიხედვითაც რუსეთის იმპერიის მოქალაქეებს მიენიჭათ სინდისის, სიტყვის, შეკრებისა და გაერთიანებების თავისუფლება. სტაროობრიადცებმა გადაწყვიტეს აეშენებინათ ეკლესია. მათი მდგომარეობა კიდევ უფრო შეამსუბუქა 1906 წლის კანონმა რელიგიის თავისუფლების შესახებ. ამასთან დაკავშირებით ნოვოჩერკასკელმა კაზაკმა დიმიტრი ბაიდალაკოვმა ეკლესიის მშენებლობისათვის ფოსტის ქუჩაზე მდებარე საკუთარი ეზოს ორი ქვის სახლი დაუთმო სტაროობრიადცებს. ეკლესიის მშენებლობის ნებართვის მიღების შემდეგ ეკლესიის მშენებლობა დაასრულეს 1907 წელს. ეკლესია შიგნიდან მოხატა მხატვარმა ივან პოპოვმა, რომელიც მონაწილეობდა დონის საკათედრო ტაძრის მოხატვაშიც. ეკლესიის შიგნით, თანამედროვეების გადმოცემით, აღმართული იყო მოოქროვილი ლურჯი, ლამაზი კანკელი. 1908 წლის 26 ოქტომბერს, მოსკოვიდან გამოგზავნილმა სტაროობრიადცების მთავარეპისკოპოსმა იოანე კარტუშინმა ეკლესია აკურთხა, მას ეხმარებოდა ეპისკოპოსი თეოდოსი. ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ ეკლესია დაანგრიეს. საინტერესოა, რომ ამავე ფოსტის ქუჩაზე ღვთისმშობლის კვართის ეკლესიიდან 300 მეტრში მდებარეობდა წმინდა ნიკოლოზის სახელობის ორი ეკლესია. ერთ-ერთი მართლმადიდებლური იყო, ხოლო მეორე სტაროობრიადცებს ეკუთვნოდა. აღნიშნული ეკლესიებიც შეეწირა საბჭოთა რეპრესიებს. ისტორული ფოტოები ეკლესიის გარე ხედი ეკლესიის შიდა ხედი Новочеркасск. Церковь Покрова Пресвятой Богородицы. ↑ 1.0 1.1 Храмы Новочеркасска ↑ РЕЕСТР ПРОФЕССИОНАЛЬНЫХ ХУДОЖНИКОВ Российской империи, СССР, «русского зарубежья», Российской Федерации и республик бывшего Советского Союза ↑ Попов Иван Федорович. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-08-21. ციტირების თარიღი: 2017-02-05.
ნოვოჩერკასკის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია

ნოვოჩერკასკის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია (რუს. Церковь Николая Чудотворца) — ყოფილი მართლმადიდებლური ეკლესია ნოვოჩერკასკში. ააგეს 1810-1812 წლებში. მდებარეობდა ფოსტის ქუჩაზე (ამჟამად პუშკინის ქუჩა). ასევე ცნობილია, როგორც ნიკოლაევსკის ეკლესია. ნოვოჩერკასკის ფოსტის ქუჩაზე 300 მეტრის რადიუსში ორი წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია მდებარეობდა: ერთი მართლმადიდებლური - ნიოლაევსკის მოედანზე (ამჟამად ლევსკის მოედანი), ხოლო მეორე - სტაროობრიადცევების ალექსანდრეს ბაღში. ნიკოლაევსკის ხის ეკლესიის მშენებლობა საზეიმოდ დაიწყო 1810 წლის 14 აგვისტოს და მშენებლობა დასრულდა 1812 წელს. ტაძარი აშენდა ჩერკასკის ნიკოლაევის ეკლესიის მრევლის ძალისხმევით, რომლებიც ატამან მატვეი პლატოვის მითითებით მთლიანად გადასახლდნენ ნოვოჩერკასკში. მშენებლობას მეთვალყურეობდა ინჟინერ-პოდპოლკოვნიკი ეფიმოვი. ნიკოლაევსკის ახალი ეკლესია 1812 წლის 22 ივლისს აკურთხა მღვდელმა იოანე დოლოტინმა. ქვის ეკლესიის მშენებლობა დაიწყო 1821 წელს და იგი აკურთხეს 1829 წელს. შედგებოდა ორი სალოცავისაგან: მარჯვენა წმინდამოწამე ბარბარეს, ხოლო მარცხენა - ღვთისმშობლის მიძინების სახელობისა იყო. ეკლესიის პროექტი გადაამუშავა არქიტექტორმა ამვროსიმოვმა და შექმნა ამპირის სტილში. ეკლესია იყო ერთსართულიანი, ერთგუმბათიანი თეთრი ქვით ნაგები, ეკლესიას ჰქონდა ასევე ქვის სამრეკლო. ეკლესია დაიხურა 1935 წელს, ხოლო 1939 წელს დაშალეს მის ადგილზე სკვერის გაშენების საბაბით. ამჟამად მის ადგილზე მდებარეობს ლევსკის მოედანი, სადაც 1995 წლის 19 ნოემბერს აღმართეს ხის ჯვარი დანგრეული ნიკოლაევსკის ეკლესიის სამახსოვროდ. მოგვიანებით ხის ჯვარი შეცვალის მეტალით. ეკლესიის ხედი ფოსტის ქუჩიდან . Новочеркасск. Церковь Николая Чудотворца. Церковь Святого Николая ↑ Храмы Новочеркасска ↑ Николаевская церковь
დუისბურგი

დუისბურგი (გერმ. Duisburg) — ქალაქი გერმანიის ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიის მხარეში, მდებარეობს მდინარე რაინის მარჯვენა სანაპიროზე, მრავალი არხებით, აქ კვეთს მდინარე რაინი მდინარე რურს და ასევე აქვეა რაინ-ჰერნეს არხიც. ნახევარმილიონიანი ქალაქი არის სიდიდით მეხუთე ვესტფალიაში, ხოლო მეთხუთმეტე მთლიანი გერმანიის მასშტაბით. იგი ითვლება ქვემო რაინის დაბლობზე მთავარ სავაჭრო და სატრანსპორტო ცენტრად. ქალაქის ინფრასტრუქტურა კეთილმოწყობილია, მას ეკვრის რამდენიმე ნაციონალური საავტომობილო და ევროპის ცენტრალური მაგისტრალები. შუა საუკუნეებში დუისბურგი განვითარდა როგორც სავაჭრო და სამრეწველო ქალაქი, მაგრამ XIII საუკუნეში რაინიდან შემოსულმა შტორმმა, დიდი ზიანი მიაყენა ქალაქს, ამის გამო დუისბურგმა დაკარგა ეკონომიკური, პოლიტიკური და სავაჭრო მნიშვნელობა. XIX საუკუნეში გაიზარდა ქალაქის მოცულობა, მაღაროების და რკინის ინდუსტრიის წყალობით, დუისბურგმა დაიბრუნა მნიშვნელოვანი ფუნქცია ინდუსტრიული თვალსაზრისით. დუისბურგ-რურორტის პორტი დუისპორტი, ცენტრალური ქალაქის ნაწილით მიეკუთვნება სიდიდით პირველ ევროპის მდინარისეული პორტების სიას. 1972 წელს დაარსდა დუისბურგის უნივერსიტეტი, რომელმაც მისცა ქალაქს უფრო მეტი საშუალება განვითარებისთვის, როგორც მეცნიერული, ასევე ახალი-ტექნოლოგიური თვალსაზრისით. ქალაქი დუისბურგი თავისი ლოგისტიკური ფუნქციით ითვლება როგორც უმნიშვნელოვანესი კვანძი ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიაში. გერმანიის დიდი ქალაქების სია ოფიციალური საიტი University of Duisburg-Essen (in German) University of Duisburg-Essen Duisburg Tourist Information Duisburg Zoo at Zoo-Infos.de (in English) World Games 2005 Duisburg დაარქივებული 2005-07-18 საიტზე Wayback Machine.
ლუქსემბურგელები

ლუქსემბურგელები — გერმანული ეთნოსის ხალხი, წარმოშობით ლუქსემბურგიდან, რომლებიც არიან საერთო ლუქსემბურგული კულტურის მატარებლები. იურიდიულად ლუქსემბურგელები არიან ლუქსემბურგის დიდი საგრაფოს მოქალაქეები. Minahan, James (2000). One Europe, many nations: a historical dictionary of European national groups. Greenwood Publishing Group. ISBN 0313309841. ციტირების თარიღი: 25 May 2013.  Cole, Jeffrey (2011). Ethnic Groups Of Europe: An Encyclopedia. ABC-CLIO. ISBN 978-1598843026.  ↑ 1.0 1.1 1.2 Luxembourgish. Ethnologue (2005). ციტატა: „Native speakers of Luxembourgish worldwide“ ციტირების თარიღი: 25 June 2007. ↑ Amanda Levinson. The Regularisation of Unauthorised Migrants: Literature Survey and Country Case Studies – Regularisation programmes in Luxembourg (PDF). Centre on Migration, Policy and Society, University of Oxford. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2 სექტემბერი 2006. ციტირების თარიღი: 2 September 2006. ↑ Total US population by ancestry. United States Census Bureau (2000). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 23 დეკემბერი 2011. ციტირების თარიღი: 25 June 2007. ↑ Luxembourgers in America. Library of Congress (12 January 2006). ციტირების თარიღი: 25 June 2007. ↑ Wey, Claude. (2002)L’émigration luxembourgeoise vers l’Argentine fr (PDF). CDMH. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 14 ნოემბერი 2013. ციტირების თარიღი: 25 June 2007. ↑ Australian Bureau of Statistics 2006 წლის აღწერის მონაცემები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-07-22. ციტირების თარიღი: 2017-02-06. ↑ Anzahl der Ausländer in Deutschland nach Herkunftsland (Stand: 31. Dezember 2014). ↑ კანადის სტატისტიკის სამსახური. 2011 National Household Survey: Data tables. ციტირების თარიღი: 15 February 2014. ↑ 9.0 9.1 Cole (2011), p. 246 ↑ Minahan 2000, p. 769 ↑ Minahan 2000, p. 433 ↑ Oxford English Dictionary: Luxemburgisch, Luxembourgish; Oxford English Dictionary: Luxembourgeois ↑ European Union Interinstitutional Style Guide: List of countries, territories and currencies
მილაცოს ბრძოლა (888)

მილაცოს ბრძოლა — საზღვაო ბრძოლა ბიზანტიის იმპერიასა და აღლაბიდებს შორის. გაიმართა 888 წლის ოქტომბერში სიცილიის ჩრდილოეთით. ბრძოლა ზოგჯერ მოხსენიებულია, როგორც მილაცოს მეორე ბრძოლა. პირველ ბრძოლად მოიხსენიებენ 880 წლის სტელაის ბრძოლას. 888 წელს აღლაბიდებმა გემებით ახალი ჯარი გაგზავნეს იტალიაში. მათი მთავარი მიზანი კალაბრიის დაპყრობა იყო. მათ გზაში კონსტანტინოპოლის საიმპერიო ფლოტის ესკადრილია შეხვდათ. ბრძოლის შესახებ მხოლოდ არაბული წყაროები მოგვითხრობენ. ბრძოლა აღლაბიდთა გამარჯვებით დამთავრდა — 5000 ბიზანტიელი დაიხრჩო, 2000 ბრძოლისას დაიღუპა. ამ დამარცხების შემდეგ, ბიზანტიელებმა ბევრი ციხე-სიმაგრე მიატოვეს სიცილიაში. Eickhoff, Ekkehard (1966). Seekrieg und Seepolitik zwischen Islam und Abendland: das Mittelmeer unter byzantinischer und arabischer Hegemonie (650-1040) (in German). De Gruyter Pryor, John H.; Jeffreys, Elizabeth M. (2006). The Age of the ΔΡΟΜΩΝ: The Byzantine Navy ca. 500–1204. Leiden, The Netherlands and Boston, Massachusetts: Brill Academic Publishers. ISBN 978-90-04-15197-0. ↑ Eickhoff 1966, pp. 237, 243. ^ Jump up to: a b ↑ Eickhoff 1966, p. 243.
კაპიტანი ამერიკა: ზამთრის ჯარისკაცი

კაპიტანი ამერიკა:ზამთრის ჯარისკაცი (ინგლ. Captain America: The First Avenger) — ფანტასტიკის ჟანრის ფილმი, რომელიც დაფუძნებულია მარველის სუპერგმირებზე. ფილმში ნაჩვენებია თორის შემდგომი მოვლენები. ფილმში მონაწილეობენ მსახიობები: კრის ევანზი, სკარლეტ იოჰანსონი, სებასტიან სტენი, ებტონი მაკიე, კობიე სმულდერსი და სხვები.ფილმი ეკუთნის ტრილოგია Marvel-ის კინოსამყაროს. ოფიციალური საიტი „კაპიტანი ამერიკა: ზამთრის ჯარისკაცი“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „კაპიტანი ამერიკა: ზამთრის ჯარისკაცი“ — Allmovie-ზე
შურისმაძიებლები: ულტრონის ეპოქა

შურისმაძიებლები: ულტრონის ეპოქა (ინგლ. Avengers: Age of Ultron) — ფანტასტიკის ჟანრის 2015 წლის ფილმი, რომელიც დაფუძნებულია მარველის სუპერგმირებზე, ფილმი ეკუთნის ტრილოგია Marvel Cinematic Universe. ოფიციალური საიტი „შურისმაძიებლები: ულტრონის ეპოქა“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ადამიანი-ჭიანჭველა (ფილმი)

ადამიანი-ჭიანჭველა (ინგლ. Ant-Man) — 2015 წლის ამერიკული სუპერგმირული ფილმი, რომელიც ეფუძნება Marvel Comics-ის ამავე სახელის სუპერგმირის თავგადასავლებს. იგი გადაღებულია Marvel Studios-ის მიერ, ხოლო დისტრიბუტორია Walt Disney Studios Motion Pictures. ფილმი არის რიგით მეათე მარველის კინემატოგრაფიული სამყაროს სერიებში. ოფიციალური საიტი „ადამიანი-ჭიანჭველა“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
კაპიტანი ამერიკა: სამოქალაქო ომი

„კაპიტანი ამერიკა: სამოქალაქო ომი“ (ინგლ. Captain America: Civil War) — 2016 წლის ამერიკული სუპერგმირული ფილმი, რომელიც ეფუძნება Marvel Comics-ის ამავე სახელწოდების სუპერგმირის გუნდის თავგადასავლებს. იგი გადაღებულია Marvel Studios-ის მიერ, ხოლო დისტრიბუტორია Walt Disney Studios Motion Pictures. ფილმი არის რიგით მეცამეტე ფილმი მარველის კინემატოგრაფიული სამყაროს სერიებში და ფილმების „კაპიტანი ამერიკა: ზამთრის ჯარისკაცი“ და „კაპიტანი ამერიკა: პირველი შურისმაძიებელი“ პირდაპირი გაგრძელება. რეჟისორები არიან ძმები რუსოები, ხოლო სცენარი დაწერეს კრისტოფერ მარკუსმა და სტივენ მაკფილიმ. ფილმში მონაწილეობენ მსახიობები: კრის ევანზი, რობერტ დაუნი უმცროსი, სკარლეტ იოჰანსონი, სებასტიან სტენი, ენტონი მაკი, დონ ჩიდლი, ჯერემი რენერი, უილიამ ჰარტი, დანიელ ბრიული და სხვები. „კაპიტანი ამერიკა: სამოქალაქო ომის“ მსოფლიო პრემიერა გაიმართა ლოს-ანჯელესში 2016 წლის 12 აპრილს და აშშ-ში გამოვიდა 2016 წლის 6 მაისს. ფილმმა მიიღო მაღალი შეფასებები კრიტიკოსებისგან, მიმოხილვების აგრეგატორ საიტზე Rotten Tomatoes ფლობს 91-იან რეიტინგს 388 მიმოხილვაზე დაყრდნობით, 7.67/10 საშუალო რეიტინგით. ფილმი კომერციულადაც წარმატებული აღმოჩნდა, რომლის შემოსავალმა 1.1 მილიარდ ამერიკულ დოლარს გადააჭარბა და იქცა 2016 წლის ყველაზე შემოსავლიან და ყველა დროის 12-ე ყველაზე შემოსავლიან ფილმად. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კაპიტანი ამერიკა: სამოქალაქო ომი ოფიციალური საიტი „კაპიტანი ამერიკა: სამოქალაქო ომი“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „კაპიტანი ამერიკა: სამოქალაქო ომი“ — Rotten Tomatoes „კაპიტანი ამერიკა: სამოქალაქო ომი“ — Box Office Mojo-ზე „კაპიტანი ამერიკა: სამოქალაქო ომი“ — Metacritic-ზე „კაპიტანი ამერიკა: სამოქალაქო ომი“ — Allmovie-ზე ↑ Captain America: Civil War (12A). British Board of Film Classification (18 აპრილი, 2016). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 15 მაისი, 2016. ციტირების თარიღი: April 18, 2016. ↑ McMillian, Graeme. (9მარტი, 2016) 'Captain America: Civil War' Will Be the Longest Marvel Studios Film to Date. The Hollywood Reporter. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 10 მარტი, 2016. ციტირების თარიღი: 9 მარტი, 2016. ↑ 3.0 3.1 Captain America: Civil War (2016). Box Office Mojo. ციტირების თარიღი: 4 სექტემბერი, 2016. ↑ 2016 Feature Film Study. FilmL.A. Inc.. ციტირების თარიღი: 4 სექტემბერი, 2018. ↑ Captain America: Civil War (2016). Fandango Media. ციტირების თარიღი: 20 ნოემბერი, 2018.
თასოსის ბრძოლა

თასოსის ბრძოლა — საზღვაო ბრძოლა ბიზანტიის იმპერიასა და ახალდაარსებულ კრეტის საამიროს შორის. გაიმართა 829 წლის ოქტომბერში. კრეტელმა არაბებმა მოიპოვეს ერთ-ერთი მთავარი გამარჯვება. ბიზანტიის მთელი ფლოტი განადგურდა. ამ ბრძოლის შემდეგ ეგეოსის ზღვაზე დაიწყო არაბთა თარეში. კიკლადები და აიონ-ოროსი დიდი ხნით მიტოვებული იქნა. Treadgold, Warren (1988), The Byzantine Revival, 780–842, Stanford University Press, p. 268, ISBN 0-8047-1462-2 Vasiliev, A.A. (1935), Byzance et les Arabes, Tome I: La Dynastie d'Amorium (820–867) (in French), Brussels: Éditions de l'Institut de Philologie et d'Histoire Orientales, p. 90
პირველი მსოფლიო ომის გმირების ძეგლი (დონის როსტოვი)

პირველი მსოფლიო ომის გმირების ძეგლი (რუს. Памятник героям Первой мировой войны) — ძეგლი დონის როსტოვში. ძეგლი ეძღვნება რუსეთის საიმპერატორო არმიის ჯარისკაცებსა და ოფიცრებს, რომლებმაც მონაწილეობა მიიღეს პირველ მსოფლიო ომში. ძეგლი აღმართეს 2014 წელს. მდებარეობს ხალტურინისა და წითელარმიელთა ქუჩის გადაკვეთზე მდებარე სკვერში. 2014 წელს შესრულდა 100 წელი პირველი მსოფლიო ომის დაწყებიდან, რომელშიც აქტიურ მონაწილეობას იღებდა რუსეთიც. იგი მონაწილეობდა აღმოსავლეთის ფრონტზე მიმდინარე ბრძოლებში. 1917 წელს რუსეთში შიდა არეულობების გამო ფრონტზე ქვეყნის მდგომარეობა საკმაოდ კრიტიკული აღმოჩნდა. 1918 წლის მარტში ხელისუფლებაში მოსულმა ბოლშევიკებმა ხელი მოაწერეს თავისი პირობებით რუსეთისათვის საკმაოდ მძიმე სამშვიდობო ხელშეკრულებას. თვით ომს ახალი საბჭოთა ხელისუფლება უწოდებდა „იმპერიალისტურსა“ და არასამართლიანს, სწორედ ამის გამო ომში განვითარებულ მოვლენებს ხელისუფლება დიდ ყურადღებას არ უთმობდა. ერთი საუკუნის შემდეგ ამ მნიშვნელოვანმა მოვლენამ რუსეთში გამოიწვია საჯარო ინტერესი და დადგა ომში მონაწილე ჯარისკაცების ხსოვნისადმი პატივისცემის საკითხი. 2014 წელს მთელი ქვეყნის მასშტაბით გაიმართა კულტურული და სამეცნიერო ღონისძიებები, რომლებიც ეძღვნებოდა აღნიშნულ თემატიკას. სპეციალურმა კომისიამ, რომელიც შეიქმნა დონის როსტოვში ძეგლის დასადგმელად, განიხილა ძეგლის ესკიზის სამი ვარიანტი. საბოლოოდ შეარჩიეს რუსეთის ფედერაციის დამსახურებული მხატვრის სერგეი ისაკოვის პროექტი. ძეგლის დამზადებისა და დადგმის ხარჯები თავის თავზე აიღო როსტოვის ოლქის სავაჭრო-სამრეწველო პალატამ. პირველი მსოფლიო ომის გმირების ძეგლი დონის როსტოვში გაიხსნა 2014 წლის 1 აგვისტოს, ასი წლის წინ სწორედ ამ დღეს ჩაერთო რუსეთი ომში. საზეიმო გახსნას ესწრებოდნენ ქალაქის მერი, ქალაქის ადმინისტრაციის წარმომადგენლები, ადგილობრივი კაზაკები. ძეგლის სიმაღლე არის 3,5 მ. ჩამოსხმულია ბრინჯაოსაგან. ეს არის ჯარისკაცი სამხედრო ფომაში, რომელსაც მხარზე იარაღი აქვს გადაკიდებული. პირველი მსოფლიო ომის გმირების ძეგლი ასევე აღმართეს როსტოვის ოლქის სხვადასხვა ქალაქებში: შახტში, ნოვოჩერკასკში, ბატაისკში და ასევე სხვადასხვა დასახლებულ პუნქტებში. ↑ Глава двенадцатая. Марксизм-ленинизм о войне | Проект «Исторические Материалы». istmat.info. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-12-14. ციტირების თარიღი: 2017-01-25. ↑ Прокопенко, В. „МОЁ СЕДОВО - АЗОВСКОЕ МОРЕ - В Ростове открыт памятник героям Первой мировой войны“ (რუსული). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-02-27. ციტირების თარიღი: 2017-01-25. ↑ 3.0 3.1 В Ростове установят памятник героям Первой мировой войны. www.rostov.aif.ru. ციტირების თარიღი: 2017-01-25. ↑ 4.0 4.1 4.2 К 100-летию Первой мировой войны в Ростове-на-Дону открыли памятник героям работы члена ИППО Сергея Исакова | www.ippo.ru. www.ippo.ru. ციტირების თარიღი: 2017-01-25. ↑ „На Дону открыли третий памятник героям Первой мировой войны - ИА REGNUM“. ИА REGNUM (რუსული). ციტირების თარიღი: 2017-01-25.
ელისაბედ I-ის ძეგლი (დონის როსტოვი)

ელისაბედ I-ის ძეგლი (რუს. Памятник Елизавете Петровне) — ძეგლი დონის როსტოვში. ძეგლი ეძღვნება რუსეთის იმპერატრიცასა და ქალაქის დამაარსებელ ელისაბედ პეტრეს ასულს. გაიხსნა 2007 წელს სერგეი ოლეშნიას პროექტის მიხედვით. მდებარეობს პოკროვის სკვერში. დონის როსტოვის დაარსების თარიღად შეიძლება ჩაითვალოს 1749 წლის 15 დეკემბერი, როდესაც იმპერატრიცა ელისაბედ I-მა გამოსცა ბრძანება ტემერნიკის საბაჟოს დაარსების შესახებ, რომელიც იყო პირველი მუდმივი დასახლება როსტოვის ტერიტორიაზე. XVIII საუკუნის შუა წლებიდანვე ტემერნიკის საბაჟო და პორტი ასრულებდა მნიშვნელოვან როლს სამხრეთ-აღმოსავლეთ რუსეთის ეკონომიკურ ცხოვრებაში. ეს იყო ერთადერთი პუნქტი, რომლის გავლითაც რუსეთს შეეძლო ეწარმოებინა ვაჭრობა აზოვის, შავი და ხმელთაშუა ზღვების ნავსადგურებთან. პრაქტიკულად ეს იყო „მეორე ფანჯარა“ ევროპაში. 1761 წელს დაიწყო დიმიტრი როსტოველის ციხესიმაგრის მშენებლობა. მოგვიანებით, ზუსტად 1811 წელს ციხესიმაგრემ მიიღო ქალაქის სტატუსი. 1835 წელს ციხესიმაგრე მიატოვეს. რათა განესხვავებინათ დიდი როსტოვისაგან ახლად დაარსებულ ქალაქს უწოდეს დონის როსტოვი. 2006 წელს გამოაცხადეს კონკურსი ელისაბედ I-ის ძეგლის პროექტის შექმნის შესახებ. დონის როსტოვის საჯარო ბიბლიოთეკაში წარადგინეს ექვსი პროექტი. გამარჯვებულის გამოვლინება მოხდა ქალაქის დაგეგმარების საბჭოს მიერ. გამარჯვებული გახდა დონელი მხატვარი სერგეი ოლეშნია, რომლის ძეგლებიც აღმართულია რუსეთის სხვადასხვა ქალაქებში. ძეგლის სიმაღლეა 7,2 მეტრი (ძეგლი ― 3,5 მეტრი, კვარცხლბეკი ― 3,7 მეტრი). ელისაბედის ფიგურა, ჰორელიეფი და ბრძანებულება, რომელიც ხელში უჭირავს იმპერატრიცას, დამზადებულია ბრინჯაოსაგან და მთლიანობაში იწონის 3 ტონას. გრანიტის პოსტამენტის წონაა დაახლოებით 50 ტონა. ↑ „В Ростове-на-Дону установлен памятник императрице Елизавете Петровне“. РИА Новости. ციტირების თარიღი: 2017-01-10.