laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
პატარძეულის სამაროვანი

ტერმინი პატარძეულის სამაროვანი შეიძლება აღნიშნავდეს: პატარძეულის პირველი სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ პატარძეულში. პატარძეულის მეორე სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ პატარძეულში. პატარძეულის მესამე სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ პატარძეულში.
პატარძეულის მესამე სამაროვანი

პატარძეულის მესამე სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ პატარძეულის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, მთის ფერდზე. განეკუთვნება ძვ. წ. l ათასწლეულის ll ნახევარს. ძეგლზე მცირე დაზვერვითი, არქეოლოგიური სამუშაოები ჩაატარა კახეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვანელი კ. ფიცხელაური). ადგილობრივ მოსახლეობაში და დაზვერვითი სამუშაოების დროს შეგროვებული, ადგილნაცვალი, არქეოლოგიური მასალა ინახება ილიაუნში. ფიცხელაული კ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-III, თბ., 2019. — გვ. 186.
ეი, მაესტრო!

ეი, მაესტრო! — 1986 წლის ქართული ფილმი. რეჟისორი — ნოდარ მანაგაძე. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ფილმი შუა ხნის მამაკაცზე მოგვითხრობს, რომელსაც როგორც ჩანს ცხოვრების არც ისე იოლი გზა აქვს გავლილი. ჭეშმარიტ მუსიკოსად დაბადებული, გარკვეულ გარემოებათა გამო იძულებულია ფორტეპიანოს ხელოსნად იმუშავოს, შეხვდეს სრულიად განსხვავებული აზროვნებისა და ცხოვრების სტილის ადამიანებს. საბოლოო ჯამში იგი უიღბლო ადამიანის შთაბეჭდილებას ტოვებს. თენგიზ ამირიძე ელენე კვირკველია ეკატერინე მჭედლიძე დალი ჩიტალაძე მაყვალა გონაშვილი ივანე საყვარელიძე თემურ ჩიკვაიძე გოგი მოსეშვილი ნანა ანდრონიკაშვილი დავით ჯავახიშვილი თ. როინიშვილი იური ჯიჯეიშვილი უ. ჯობაძე სოსო ჩხეიძე გია ჩიხლაძე ნ. იაშვილი მზია ბაგრატიონი ნ. ხუციშვილი ლევან ჩიკვაიძე გიორგი ლაგვილავა მერი ჩხეიძე მ. თეთუნაშვილი გია ბალანჩივაძე კ. მიქოიანი ჟიურის სპეციალური პრიზი, სანრემოს საავტორო ფილმების საერთაშორისო კინოფესტივალი. სანრემო,  იტალია. (1986). ეი, მაესტრო! — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „ეი, მაესტრო!“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია
დალღალი (ნეფთჩალა)

დალღალი (აზერ. Dalğalı) (1998 წლამდე პრორვა)— სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ნეფთჩალის რაიონში. დალღალი GEOnet სახელების სერვერზე
არაბგარდაშბეილი (ნეფთჩალა)

არაბგარდაშბეილი (აზერ. Ərəbqardaşbəyli) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ნეფთჩალის რაიონში. იგი მდებარეობს სამხრეთ-აღმოსავლეთ შირვანის ვაკეში. არაბგარდაშბეილი ეწოდა VIII საუკუნეში აზერბაიჯანში გადასახლებული ერთ-ერთი არაბული ტომის მიხედვით. არაბები, რომლებიც პირველად შირვანში ცხოვრობდნენ, აქ მოვიდნენ მე-19 საუკუნის შუა ხანებში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1022 კაცი. არაბგარდაშბეილი GEOnet სახელების სერვერზე
შალვა ჯაოშვილი

შალვა ჯაოშვილი (დ. 20 იანვარი, 1942 — გ. 25 თებერვალი, 2005) — ქართველი გეოგრაფი. გეოგრაფიულ მეცნიერებათა დოქტორი (1989), პროფესორი (2000). შალვა ჯაოშვილმა დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი ინჟინერ-ჰიდროლოგის სპეციალობით 1965 წელს. ჯერ კიდევ სტუდენტობის დროს მონაწილეობდა ალპინიადებსა და მაღალმთიან ექსპედიციებში. 1965 წელს მუშაობა დაიწყო ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტში; ამავე ინსტიტუტში გაიარა ასპირანტურის კურსი; 1972 წელს გადავიდა ზღვის ნაპირების შემსწავლელ ლაბორატორიაში. აქ იგი ასრულებდა მსხვილმასშტაბიან ექსპერიმენტულ დაკვირვებებს ბიჭვინთის, მდინარეების ბზიფის, მოქვის, ჩაქვისწყლის, ყოროლისწყლის და სხვა სანაპიროებზე, რომლის მიზანი იყო მდინარეთა შესართავებსა და სანაპირო ზოლში ნატანის მოძრაობის შესწავლა. სწორედ ახალმა სამუშაოებმა გადაწყვიტა მისი შემდგომი მოღვაწეობა. იგი მთლიანად გადაერთო მდინარეებსა და სანაპირო ზოლის ნატანის შესწავლაზე, რასაც სამეცნიერო მნიშვნელობის გარდა, პრაქტიკული გამოყენებაც ჰქონდა, რადგან სანაპიროს მდგრადობას სწორედ ნაპირწარმომქმნელი ნატანის ბალანსი განაპირობებს. 1981–91 წლებში მუშაობდა სამეცნიერო-საწარმოო გაერთიანება „საქნაპირდაცვაში“ ლითოდინამიკის ლაბორატორიის გამგედ; 1992 წლიდან დირექტორის მოადგილედ სამეცნიერო ნაწილში. სანაპიროებისა და მდინარეთა შესართავების კვლევისას მან დეტალურად გამოიკვლია საქართველოს თითქმის ყველა მდინარეში და სანაპიროზე მიმდინარე ლითოდინამიური პროცესები, გამოყენებული იქნა ახალი მეთოდები (წყალქვეშა დაკვირვებები). 1987 წელს დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტის იუნესკოს უმაღლესი ჰიდროლოგიური კურსები და მიენიჭა ექსპერტის წოდება სპეციალობით „მდინარეთა შესართავები და კალაპოტური პროცესები“; 1998 წლიდან მუშაობდა გარემოსა და ბუნებრივი რესურსების სამინისტროში მთავარ სპეციალისტად და თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჰიდროლოგიისა და ნიადაგთმცოდნეობის კათედრაზე. საკანდიდატო დისერტაცია დაიცვა 1972 წელს თემაზე: „კოლხეთის მდინარეთა ჩამონადენის ფორმირება და რეჟიმი“, ხოლო სადოქტორო დისერტაცია 1989 წელს თემაზე: „მდინარეთა ნატანი და მათი როლი ზღვის სანაპიროს დინამიკაში“ (მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტი). შალვა ჯაოშვილს გამოქვეყნებული აქვს 70-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომი, რომლებიც დაბეჭდილია უცხო ენებზეც (რუსეთი, აშშ, საფრანგეთი, ბულგარეთი, უკრაინა და სხვა). ნაშრომები ეხება მდინარეების ნატანის და კალაპოტის პროცესებს, ზღვიური შესართავებისა და ნაპირების დინამიკას, ჰიდროლოგიის სხვადასხვა საკითხებს და გარემოს დაცვის პრობლემებს. მისი მონაწილეობით ქალაქ პომორიეში (ბულგარეთი) მომზადდა მონოგრაფია — „საზღვარო ეკოლოგიური რეგიონები, შავი ზღვა“; იყო იუნესკოს ოკეანოგრაფიული კომისიის შავი ზღვის რეგიონალური კომიტეტის პროგრამით გათვალისწინებული პროექტის „ნატანის ნაკადები შავ ზღვაში“ ეროვნული კოორდინატორი; მონაწილეობდა შავი ზღვის შემსწავლელ რამდენიმე საერთაშორისო ექსპედიციაში; აღნიშნული საკითხების განხილვასთან დაკავშირებით მიწვეული იყო საფრანგეთში, ამერიკაში, თურქეთში, ბულგარეთში, ისრაელში. 1987 წელს მიენიჭა სსრკ სახალხო მეურნეობის მიღწევათა გამოფენის ვერცხლის მედალი, ხოლო 2000 წელს ღირსების ორდენი. Речные наносы и пляжеобразование на Черноморском побережье Грузии. Тбилиси, Сабчота Сакартвело, 1986; Реки Черного моря. Тбилиси, 2003. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 ქართველი მოგზაურები, გეოგრაფები, ბუნების მკვლევარნი: ენციკლოპედიური ცნობარი. თბ., 2003.
პატარძეულის ღვთისმშობლის ეკლესია (XIX საუკუნე)

პატარძეულის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ პატარძეულის სამხრეთ განაპირას, ჯიღაურიანთ უბანში. სავარაუდოდ, თარიღდება XlX საუკუნით. ეკლესია ადრე ამ ადგილას არსებული ციხე-გალავნის აღმოსავლეთ კედელზე ისეა მიდგმული, რომ იგი ეკლესიის დასავლეთ კედლის მოვალეობასაც ასრულებს. 1990-იან წლებში აქ მამათა მონასტერი დაარსდა. აღდგა ეკლესიის გვერდით მდგარი ციხე-გალავნის ერთ-ერთი ცილინდრული კოშკი და გალავნის ნაწილი. ადრე არსებული გალავნის მთელ პერიმეტრზე აიგო სამონასტრო დანიშნულების რამდენიმე ახლანდელი ნაგებობა და გარემონტდა ეკლესია: მოიხსნა ეკლესიის დასავლეთ კედელზე დადგმული სამრეკლო, დაიდგა კანკელი, ეკლესია შიგნით გაჯით, ხოლო გარედან ცემენტით და ქვიშის ხსნარით შეილესა. ეკლესია დარბაზულია (10,8x6,6 მეტრი). ნაგებია რიყის ქვითა და აგურით. კარ-სარკმლების მოსაპირკეთებლად, სუფთად დამუშავებული ქვიშაქვაა გამოყენებული. შესასვლელი ორია: სამხრეთიდან (ამჟამად ამოშენებულია) და ჩრდილოეთიდან ორივე კარი სწორკუთხაა. იატაკი დიდი ზომის, გათლილი ქვითაა მოგებული. აღმოსავლეთით, ნახევარწრიულ აფსიდში, გაჭრილია განიერი, გარეთკენ შევიწროებული სარკმელი, რომლის სამხრეთით ერთი შეირსულთაღოვანი ნიშია, ხოლო ჩრდილოეთით — ერთი ოთხკუთხა და ერთი შეისრულთაღოვანი ნიში. მათ შორის სწორკუთხა ნიშის ზემოთ, მცირე ზომის ნიშია მოწყობილი, რომელსაც საფეხურებად დამუშავებული გადახურვა აქვს. ერთი პატარა ნიში აფსიდის სარკმლის ქვემოთაცაა. საკურთხეველი, დარბაზის იატაკის მიმართ, საფეხურითაა შემაღლებული და შუაში ნახევარწრიული ამბიონი აქვს მოწყობილი. საკურთხევლის სარკმლის მსგავსი თითო სარკმელი დარბაზის გრძივ კედლებშიცაა გაჭრილი. ოდნავ მომცრო, ერთი სარკმელი დასავლეთ კედლის ზედა ნახევარშია. იგი შიგნიდან თაღოვანია, გარედან კი — ოთხკუთხა. დარბაზის გრძივი კედლების შუაში თითო მარტივი პილასტრია, რომლებსაც საბჯენი თაღი ეყრდნობა. თაღის ქუსლებთან მაღალი, თაროსებრი იმპოსტებია გამოყოფილი. დასავლეთ კედლის ორივე პილასტრი იატაკიდან დაახლოებით 2,5 მეტრის სიმაღლეზე იწყება. აფსიდი გადახურულია წესიერი ფორმის კონქით, ხოლო დარბაზი — შეისრული კამარით. შეისრული ფორმისაა კონქის თაღიც და საბჯენი თაღებიც. ჩრდილო ფასადზე, კარის არქიტრავის თავზე, ნახევარწრიული ფორმის, შეღრმავებული არეა, რომლის ზემოთ წყობაში ჩასმულ, ოთხკუთხა ქვაზე, მხედრული დამწერლობით შესრულებული, ძლიერ დაზიანებული წარწერითაა შემორჩენილი. აღმოსავლეთ ფრონტონზე, აგურის წყობის შეღრმავებით გამოყვანილი, ჯვრის გამოსახულებაა, რომელიც მაღალ, საფეხუროვან კვარლცხბეკზეა აღმართული. კედლები დასრულებულია ოთხსაფეხურიანი ლავგარდნით, რომელიც კუთხით შვერილი და ჩვეულებრივად დალაგებული აგურებით შედგენილი რიგების მონაცვლეობითაა გამოყვანილი. შენობა გადახურულია თუნუქის სახურავით. ეკლესიის სამხრეთ და დასავლეთ ფასადების წინ საფლავის ქვებია. დვალი თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-III, თბ., 2019. — გვ. 189.
მიქაილი (ნეფთჩალა)

მიქაილი (აზერ. Ərəbqardaşbəyli) (ყოფილი სახელი ქოთიუქლუ აზერ. Kötüklü)— სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ნეფთჩალის რაიონში. იგი მდებარეობს სალიანის ვაკეში. მოსახლეობის რაოდენობა — 618 კაცი. მიქაილი GEOnet სახელების სერვერზე
სარიგამიში (ნეფთჩალა)

სარიგამიში (აზერ. Sarıqamış) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ნეფთჩალის რაიონში. სოფლის მოსახლეობის ძირითადი საქმიანობაა სოფლის მეურნეობა, მესაქონლეობა და მეთევზეობა. სარიგამიში GEOnet სახელების სერვერზე
ელზა (ფილმი)

ელზა — 1992 წლის ქართული ფილმი. რეჟისორი — ჰარტმუტ გრისმაიერი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ფილმში მოთხრობილია ქართველი მამაკაცისა და ზაარბრიუკენელი ქალის სიყვარულის ამბავი; მათ ბედნიერებას ხელი შეუშალა განსხვავებულმა ცხოვრებისეულმა შეხედულებემა. გიორგი ხარაბაძე ჰანელორე ელსნერი ნათია გუბენკო „ელზა (ფილმი)“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია
ბაბახანლი (ნეფთჩალა)

ბაბახანლი (აზერ. Babaxanlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ნეფთჩალის რაიონში. ბაბახანლი GEOnet სახელების სერვერზე
ჯაოშვილი

საკუთარი სახელი ჯაოშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ვახტანგ ჯაოშვილი — ქართველი ეკონომ-გეოგრაფი შალვა ჯაოშვილი — ქართველი გეოგრაფი
თამოჟნია

თამოჟნია (ინგლ. Tamozhnya) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ნეფთჩალის რაიონში. თამოჟნია GEOnet სახელების სერვერზე
უსთიე-ქური

უსთიე-ქური (ინგლ. Ustye Kury) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ნეფთჩალის რაიონში. უსთიე-ქური GEOnet სახელების სერვერზე
ელისა და რარუს თავგადასავალი

ელისა და რარუს თავგადასავალი — 1987 წლის ქართული ფილმი. რეჟისორი — გურამ პეტრიაშვილი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ფილმში ერთმანეთს ერწყმის რეალური და გამონაგონი, სათავგადასავლო და ლირიკული განწყობილება, რათა დახატოს მთავარი იდეა ბოროტის ძლევა სიკეთის მიერ, კერძოდ ერთი ჩვეულებრივი გოგონასა და პატარა პონის ძალისხმევით ბოროტი, შავი ძალები კარგავენ თავიან ძალას და იქცევიან ჩვეულებრივ, კეთილ ადამიანებად. ნინო მეიშვილი ზურაბ ყიფშიძე რუსუდან კიკნაძე რუსლან მიქაბერიძე იური ვასაძე შოთა ქრისტესაშვილი ლია კაპანაძე გიზო სიხარულიძე ედიშერ მაღალაშვილი ბერტა ხაფავა იმედა კახიანი პაატა ბარათაშვილი პავლე ნოზაძე მიხეილ ჯოჯუა გ. ფურცელაძე ზ. რამაზაშვილი ვ. ჭალაღანიძე პაატა მოისწრაფიშვილი ე. კიკალიშვილი გ. ლობჟანიძე გურამ პეტრიაშვილი ელისა და რარუს თავგადასავალი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „ელისა და რარუს თავგადასავალი“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია
ელისო (ფილმი)

ელისო — ნიკოლოზ შენგელაიას ფილმი, გადაღებული ალექსანდრე ყაზბეგის ამავე სახელწოდების მოთხრობის მიხედვით. 1965 წელს ფილმი აღადგინა, გადაამუშავა და გაახმოვანა რეჟისორმა ელდარ შენგელაიამ. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ფილმი ასახავს რუსეთის იმპერიის მცდელობას XIX საუკუნის მეორე ნახევარში მშობლიური მიწიდან აჰყაროს თავისუფლებისმოყვარე ჩეჩენი ხალხი, მათს ნაცვლად კი კაზაკები ჩაასახლოს. ოსმალეთისკენ განდევნილი ადამიანების ტრაგედიის ფონზე იშლება ჩეჩენი ელისოსა და მოხევე ვაჟიას სიყვარულის თემა. ვაჟა ჩეჩნებთან ჩადის, რათა მათგან საძოვრები იჯარით აიღოს და თან შეყვარებულის, ელისოს ნახვა უნდა. ჩეჩენ უხუცესთა საბჭო, რომელიც მანამდე მუდამ უთმობდა საძოვრებს მოხევეებს, ამჯერად უარზეა, რადგან ხელისუფლება ამის ნებას არ აძლევს. ამასთან, ხელისუფლება საბაბს ეძებს ადგილობრივების გასასახლებლად. სოფელი ვერდი კი მშვიდობიანად ცხოვრობს და ხელისუფლებას ამის საბაბს არ აძლევს. მალე გამოჩნდებიან მოღალატეები, რომელთა პროვოკაციების გამო ჩეჩნები იძულებულნი გახდებიან ბედს დაემორჩილონ. ელისო სოფელს ცეცხლს გაუკიდებს. ვაჟია ცდილობს ელისო მასთან დარჩეს, მაგრამ ქალი მამასა და თანასოფლელებს ოსმალეთში მიჰყვება. კოხტა ყარალაშვილი — ვაჟია კირა ანდრონიკაშვილი — ელისო ალექსანდრე იმედაშვილი — ასტამური ილია მამფორია — სეიდულა ცეცილია წუწუნავა — ზაზუბიკა სანდრო ჟორჟოლიანი — გენერალი კ. გურიანოვი — კვარტირიერი ი. გალკინი — ურიადნიკი მარო ჩიმიშკიანი — მუსლიმათი შენგელაია დიდხანს ეძებდა გადასაღებად ისეთ თემას, რაც ორიგინალურიც იქნებოდა და სახკინმრეწვის სხვა პროდუქციისგან განსხვავებულიც, ისეთს, რაც მანამდე ქართველ რეჟისორებს არ გადაეღოთ. მან ალექსანდრე ყაზბეგის „ელისო“ შეარჩია. ავტორებმა შეისწავლეს ისტორიული მასალები და გაეცნენ მეფის რუსეთის საარქივო დოკუმენტებს. სცენარში შეიცვალა მოთხრობის ძირეული ხაზი. ლიტერატურული პირველწყაროს მიხედვით მეფის რუსეთის ანტიეროვნული პოლიტიკა დამღუპველი იყო კავკასიის ყველა ხალხისთვის, ფილმში კი საკითხი უფრო ლოკალურადაა დასმული, ჩეჩნების ტრაგედია არ უკავშირდება სხვა ხალხების ბედს.შენგელაია წერდა, რომ მისი მიზანიარ იყო „ელისოს“ ილუსტრაცია, არამედ ისინი დააინტერესა ნაწარმოების იდეამ. ეკრანებზე გამოსულ ფილმს პრესამ უმაღლესი შეფასება მისცა. რუსი კინომცოდნე სერგეი კაპტერევი წერდა: „ელისომ აუწყა ახალი ნაციონალური ესთეტიკის დაბადება, რომელშიც აგერთიანებულია ქართული ნაციონალური ტრადიციები და მონტაჟური კინოს მიღწევები. ფილმის ექსპრესიულმა მინიმალიზმმა შეცვალა წინა ფილმების მოდელირებული ეგზოტიკური დეკორატიულობა“ ამერიკული კინოჟურნალი „Variety“ (აპრილი, 1989) წერდა: „კირა ანდრონიკაშვილი ელისოს გვიხატავს, როგორც ძლიერ, მგზნებარე გმირს, კოხტა ყარალაშვილის გმირი კი უფრო უღიმღამო შთაბეჭდილებას ტოვებს და სცენა, სადაც ის მარტო უმკლავდება ხმალმოღერებულ კაზაკებს, დღევანდელი გადმოსახედიდან სიცილს იწვევს. ეს სცენა ზედგამოჭრილი იქნებოდა დაგლას ფეირბენქსისთვის, მაგრამ ყარალაშვილი ფეირბენქსი არ არის" 1941 წელს ფილმმა სახელმწიფო პრემია მიიღო. ელისო — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ აკაკი ბაქრაძე, „კინო, თეატრი“ გვ. 146 — „ხელოვნება“, თბილისი, 1989 ↑ ნიკოლოზ შენგელაია, ჟურნალი „მემარცხენეობა“ N1 — 1928
ისლიანი

ისლიანი — მცენარეთა თანასაზოგადოება, რომელშიც გაბატონებულია ისლი. გავრცელებულია ყველა ზონაში, მაგრამ განსაკუთრებული მნიშვნელობა აქვს ტყის ზონის დაჭაობებული მდელოებს და ქვედური ჭაობების მცენარეულ საფარში. წყალსატევების და მდორე მდინარეთა სანაპიროებზე, სადაც ზედაპირული წყლის დონე სეზონურად და წლითიწლობით მკვეთრად მერყეობს, განვითარებულია ორიგინალური ტიპის კოლბოხოვანი ისლიანი (კოლბოხთა სიმაღლე ხშირად 1-1,3 მ-მდე აღწევს). ისლიანი გვხვდება აგრეთვე უდაბნოში, ველებსა და მთებში. კავკასიის მაღალმთიანეთის ისლიანში უმეტესად გაბატონებულია ლათ. Carex meinshauseniana, ხოლო უდაბნოსა და ველებში — ლათ. Carex physoides, ლათ. Carex pachystylis, ლათ. Carex supina, ლათ. Carex humilis და სხვა. ამგვარი ისლიანი კარგ საძოვარ-სავარგულადაა მიჩნეული. ყვავილობამდე მოთიბული ისლიანის თივა საკვები ღირებულებით მარცვლოვანთა თივას უახლოვდება. იყენებენ სასილოსედაც. ქიმერიძე კ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 234.
ენგურის ნაპირებზე

ენგურის ნაპირებზე — 1961 წლის ქართული საბჭოთა ფილმი. რეჟისორი დავით რონდელი. ფილმში მონაწილეობს მესტიის რაიონის სოფელ ფარის საკოლმეურნეო გუნდი (დირიჟორი ზ. ხუროძე). ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ფილმის გმირი გუალი მას შემდეგ, რაც მისმა სატრფომ სხვა არჩია, გაგულისებული ცდილობს მეტოქისათვის სამაგიეროს გადახდას და ერთხელ, როდესაც ისინი ხრამის პირას შეხვდებიან ერთმანეთს, უფსკრულში გადაჩეხავს მას. გუალს სინდისი აწუხებს, ბრუნდება და გადაარჩენს ხრამში ჩაჩეხილს. მისი საქციელი სულიერი განწმენდის ტოლფასია. ამიერიდან იგი გულისხმიერი ადამიანი ხდება, საზოგადოებისადმი პასუხისმგებლობის ღრმა შეგნებით. ნუგზარ შარია (გუალი) მალხაზ გორგილაძე (ემზარი) სოფიკო ჭიაურელი (თამარი) არიადნა შენგელაია (მანოლი) ზურაბ გვაჯავა (ბათალბი) თამარ ბაქრაძე (მარიამი) ბუხუტი ზაქარიაძე (ბექნუ) ივანე ნინუა (კოსტა) ალექსი მამრიკიშვილი (თებეკი) რევაზ ბარამიძე (არჩილი) ს. გვარამაძე (თედო) ნ. კევლიშვილი (ვარლამი) სერგო გერსამია (ლევანი) პავლე კანდელაკი გივი თოხაძე ჯ. აბულაძე რ. გურჩიანი პ. დადვანი დავით ჯაფარიძე ვ. კორნილინი ირაკლი ნიჟარაძე ლიკა ნიჟარაძე თამარ ციციშვილი (ექიმი ქალი) რევაზ ხობუა (მეტყევე) „ენგურის ნაპირებზე“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ ეროვნული ფილმოგრაფია
ჩალდაში

ჩალდაში შეიძლება აღნიშნავდეს: ჩალდაში — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში ჩალდაში — სოფელი აზერბაიჯანში, ოღუზის რაიონში
კატრინ ბრეია

კატრინ ბრეია (ფრანგ. Catherine Breillat; დ. 13 ივლისი, 1948, დე-სევრი, საფრანგეთი) — ფრანგი რეჟისორი, რომანისტი და ევროპის უმაღლესი სკოლის პროფესორი კინორეჟისურაში. ცხოვრობს პარიზში. იგი ცნობილია ფილმებში კონტრავერსიული საკითხების გაჟღერებითა და თავისი ბესტსელერი რომანებით. მისი ფილმები ხშირად იკვლევს გენდერსა და სექსუალობას. მას დაუწერია სცენარები ისეთი რეჟისორებისათვის, როგორებიც არიან მორის პიალა („პოლიცია“, 1985), ფედერიკო ფელინი („და ნავმა გაცურა“, 1983), ლილიანა კავანი („კანი“, 1981) და სხვები. ბრეია დე-სევრში დაიბადა და ნიორში გაიზარდა. 12 წლის ასაკში, ინგმარ ბერგმანის „მასხრების საღამოს“ ყურების შემდეგ, გადაწყვიტა, რომ მწერალი და რეჟისორი გამხდარიყო. ბრეიამ კარიერა პარიზში, ივეტ ფიურეს „Studio d'Entraînement de l'Acteur“-ში სამსახიობო ტექნიკის შესწავლით დაიწყო. 17 წლის ასაკში გამოაქვეყნა თავისი პირველი რომანი, სახელწოდებით „მარტივი კაცი“. საფრანგეთის ხელისუფლებამ ის 18 წლამდე ასაკის მკითხველისათვის დაბლოკა. 1972 წელს, როგორც მსახიობს, დებიუტი ჰქონდა ბერნარდო ბერტოლუჩის ფილმში „უკანასკნელი ტანგო პარიზში“, სადაც ასევე მისი და, მარი-ჰელენიც თამაშობს. 1976 წელს ბრეიამ თავისი სადებიუტო სრულმეტრაჟიანი ფილმი, თავისი მეოთხე რომანის ადაპტაცია გადაიღო, სახელწოდებით „ნამდვილი გოგონა“ (Une vraie jeune fille). პროდუსერების გაკოტრებისა და ფილმის ნუდისტური კონტენტის გამო, რამაც მისი დაბლოკვა გამოიწვია, ის მხოლოდ ოცი წლის შემდეგ, 2000 წელს გამოვიდა. 2007 წელს, მისმა ფილმმა, სახელწოდებით „საიდუმლო საყვარელი“, მსოფლიოს მასშტაბით კრიტიკოსებისა და მაყურებლების დიდი მოწონება დაიმსახურა. ფილმი მეცხრამეტე საუკუნეში მცხოვრები ფრანგი ავტორის, ჟულ ამედე ბარბე დ'ორევილის ცხოვრებას ეფუძნება. ფილმის შესახებ ბრეია ამბობს: „არიან ადამიანები, რომლებსაც ვძულდი, ახლა კი ამბობენ, რომ კი, ახლა მართლა ძალიან კარგი ფილმი გადავიღე, რომ, თურმე, დავმშვიდდი. მაგრამ არა, არ დავწყნარებულვარ! ისინი ცდებიან. არასწორი ადამიანები ყოველთვის არასწორებად დარჩებიან.“ ბრეია ქალების სექსუალობას იკვლევს, ფილმებში მთავარ როლებს ქალები ასრულებენ და ნარატივიც მათ გარშემო მიმდინარეობს. მაყურებელი მოვლენებს ქალების თვალებიდან აკვირდება. ფილმებში ბრეია ხშირად კონცენტრირდება ისეთ საკითხებზე, როგორიცაა პირველი სექსი („ნამდვილი ახალგაზრდა გოგო“, 1976; „36 ზომის ქალიშვილი“, 1988), მაზოხიზმი („რომანი“, 1999), რომანტიკული ურთიერთობა ხანშიშესულ ქალსა და ახალგაზრდა კაცს შორის („იდეალური სიყვარული!“, 1996; „მოკლე გადაკვეთა“, 2001). კატრინ ბრეიას კინოზე გავლენა მოახდინა იტალიურმა ნეორეალიზმმა. 2014 წელს მან თავისი საყვარელი ფილმები ჩამოთვალა: „ვანდა“ (1970, რეჟ. ბარბარა ლოდენი), „პერსონა“ (1966, რეჟ. ინგმარ ბერგმანი), „პატარა თოჯინა“ (1956, რეჟ. ელია კაზანი), „ივან IV მრისხანე“ (1944, რეჟ. სერგეი ეიზენშტეინი), „გრძნობათა იმპერია“ (1976, რეჟ. ნაგისა ოსიმა), „მეტროპოლისი“ (1927, რეჟ. ფრიც ლანგი), „დაკარგული გზა“ (1997, რეჟ. დევიდ ლინჩი), „მკვლელობის განზრახვა“ (1964, რეჟ. სოჰეი იმამურა). ბრეია IMDB-ზე BFI კატრინ ბრეიას შესახებ კატრინ ბრეიას ინტერვიუ ბრეიას ინტერვიუ The Guardian-თან კატრინ ბრეიას ფილმების შესახებ ბრეიას ბიოგრაფია დაარქივებული 2020-12-22 საიტზე Wayback Machine. ↑ https://filmmakermagazine.com/3902-2008-in-quotes/#.X96F5Nj7TIU ↑ https://womenandhollywood.com/sfiff-women-directors-meet-catherine-breillat-abuse-of-weakness-e412d89efe84/
ეპისკოპოსი ნადირობაზე

ეპისკოპისი ნადირობაზე — რეჟისორ ლიანა ელიავას 1971 წლის ქართული ფილმი. გადაღებულია ნიკო ლორთქიფანიძის ამავე სახელწოდების მოთხრობის მიხედვით. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ეს არის მხიარული ამბავი ეპისკოპოსისა, რომელმაც ნადირობის ტრფიალი მღვდლის დასჯა გადაწყვიტა, მაგრამ თვითონ მასშივე გაღვიძებულმა ნადირობის ჟინმა იმდენად გაიტაცა, რომ ანაფორა გაიხადა, ჯორიდან გადმოხტა და კურდღელს ბუჩქებში ფეხდაფეხ დაედევნა. შალვა ხერხეულიძე (ეპისკოპოსი) მიხეილ ვაშაძე (მღვდელი) ვლადიმერ წულაძე (დეკანოზი) არკადი ბაქრაძე (აზნაური) როდერი ჩაჩანიძე (დიაკონი) ვ. ბახტურიძე (მედავითნე) შალვა ბეჟუაშვილი (მოხუცი აზნაური) ვანო მაჭავარიანი (მსახური) ეპისკოპოსი ნადირობაზე — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „ეპისკოპოსი ნადირობაზე“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია
ხაჩმაზი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ხაჩმაზი შეიძლება აღნიშნავდეს: ხაჩმაზი — ქალაქი აზერბაიჯანში ხაჩმაზი — სოფელი აზერბაიჯანში, ოღუზის რაიონში
ჩაიგოვუშანი (ისმაილი)

ჩაიგოვუშანი (აზერ. Çayqovuşan) — სოფელი აზერბაიჯანში, მთიანი შირვანის რეგიონის ისმაილის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 140 კაცი. ჩაიგოვუშანი GEOnet სახელების სერვერზე
ჩაიგოვუშანი

ჩაიგოვუშანი შეიძლება აღნიშნავდეს: ჩაიგოვუშანი — სოფელი აზერბაიჯანში, ისმაილის რაიონში ჩაიგოვუშანი — სოფელი აზერბაიჯანში, ოღუზის რაიონში ჩაიგოვუშანი — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარის რაიონში
სინჯანი

სინჯანი შეიძლება აღნიშნავდეს: სინჯანი — სოფელი აზერბაიჯანში, ოღუზის რაიონში სინჯანი — ქალაქი თურქეთში
ყუმლაყი

ყუმლაყი შეიძლება აღნიშნავდეს: ყუმლაყი — სოფელი აზერბაიჯანში, ოღუზის რაიონში ყუმლაყი — სოფელი აზერბაიჯანში, ჯაბრაილის რაიონში
ქაზმალარი

ქაზმალარი შეიძლება აღნიშნავდეს: ქაზმალარი — სოფელი აზერბაიჯანში, ოღუზის რაიონში ქაზმალარი — სოფელი აზერბაიჯანში, ხაჩმაზის რაიონში
ჰალავარი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ჰალავარი შეიძლება აღნიშნავდეს: ჰალავარი — სოფელი სომხეთში, ლორეს პროვინციაში ჰალავარი — სოფელი აზერბაიჯანში, ოღუზის რაიონში
აგლიხი

აგლიხი (ინგლ. Aglykh) — სოფელი აზერბაიჯანში, ოღუზის რაიონში. აგლიხი GEOnet სახელების სერვერზე
როდრიგო

როდრიგო სილვა დე გოისი (პორტ. Rodrygo Silva de Goes; დ. 9 იანვარი, 2001) — ბრაზილიელი ფეხბურთელი. მადრიდის „რეალისა“ და ბრაზილიის ეროვნული ნაკრების გარემარბი. რეალ მადრიდი ლა ლიგა: 2019-20 ესპანეთის საფეხბურთო სუპერთასი: 2019-20 როდრიგო — Soccerway ↑ Real Madrid win the Supercopa from the spot (12 January 2020). ციტირების თარიღი: 12 January 2020.
არმენათყიშლაყი

არმენათყიშლაყი (ინგლ. Armenatkyshlak) — სოფელი აზერბაიჯანში, ოღუზის რაიონში. არმენათყიშლაყი GEOnet სახელების სერვერზე
აშაღი-ფილფილი

აშაღი-ფილფილი (ინგლ. Aşağı Filfili) — სოფელი აზერბაიჯანში, ოღუზის რაიონში. აშაღი-ფილფილი GEOnet სახელების სერვერზე
ჩალდაში (ოღუზი)

ჩალდაში (აზერ. Çaldaş) (ყოფილი სახელი ასტრახანოვკა აზერ. Astraxanovka)— სოფელი აზერბაიჯანში, ოღუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 544 კაცი. ჩალდაში GEOnet სახელების სერვერზე
ერთ პატარა ქალაქში

ერთ პატარა ქალაქში — 1985 წლის ქართული ფილმი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ფილმის სიუჟეტი რეალური ცხოვრებიდან იღებს სათავეს და მოგვითხრობს ცდას შესახებ, რომელიც რესპუბლიკაში მიმდინარეობდა. მთავარი გმირი ცდილობს სასიკეთო კვალი დაამჩნიოს ქვეყნის სამეურნეო საქმიანობას და წარმატებით დაძლიოს გზაზე შეხვედრილი წინააღმდეგობანი. ტრისტან ყველაიძე ქეთევან კიკნაძე მერაბ ნინიძე გიორგი (გოგი) ქავთარაძე გურამ ფირცხალავა - ვიქტორ ავალიშვილი გიორგი ხარაბაძე გრიგოლ წიტაიშვილი სოსო გოგიჩაიშვილი თენგიზ ჩანტლაძე ბადრი კობახიძე თენგიზ დაუშვილი გაიოზ დვალიშვილი გ. ჯაფარიძე ი. გვათუა გაიოზ ბუხრაშვილი პ. ჩაფიჩაძე „ერთ პატარა ქალაქში“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ ეროვნული ფილმოგრაფია
ბაშ-დაშაღილი

ბაშ-დაშაღილი (აზერ. Baş Daşağıl) — სოფელი აზერბაიჯანში, ოღუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1157 კაცი. ბაშ-დაშაღილი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ http://www.azerpost.az/?options=content&id=188
ბაიანი (ოღუზი)

ბაიანი (აზერ. Bayan) — სოფელი აზერბაიჯანში, ოღუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1375 კაცი. ბაიანი GEOnet სახელების სერვერზე
ბოიუქ-სოიუდლუ

ბოიუქ-სოიუდლუ (აზერ. Böyük Söyüdlü) — სოფელი აზერბაიჯანში, ოღუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1198 კაცი. ბოიუქ-სოიუდლუ GEOnet სახელების სერვერზე
ბუჯაყი

ბუჯაყი (აზერ. Bucaq) — სოფელი აზერბაიჯანში, ოღუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1579 კაცი. ბუჯაყი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ https://www.stat.gov.az/source/regions/az/005_4.xls
ჯალუთი

ჯალუთი (აზერ. Calut) — სოფელი აზერბაიჯანში, ოღუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1016 კაცი. ჯალუთი GEOnet სახელების სერვერზე
დაიმადაღლი (ოღუზი)

დაიმადაღლი (აზერ. Dəymədağlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ოღუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 308 კაცი. დაიმადაღლი GEOnet სახელების სერვერზე
დაიმადარა

დაიმადარა (აზერ. Dəymədərə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ოღუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 538 კაცი. დაიმადარა GEOnet სახელების სერვერზე
ჯოვლანი

ჯოვლანი (ინგლ. Dzhovlan) — სოფელი აზერბაიჯანში, ოღუზის რაიონში. ჯოვლანი GEOnet სახელების სერვერზე
არმანათი

არმანათი (აზერ. Ərmənət) — სოფელი აზერბაიჯანში, ოღუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 570 კაცი. არმანათი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ http://www.azerpost.az/?options=content&id=188
ფილფილი

ფილფილი (აზერ. Filfilli) — სოფელი აზერბაიჯანში, ოღუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 768 კაცი. ფილფილი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ http://www.azerpost.az/?options=content&id=188