laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ტექსელის საერთაშორისო აეროპორტი

ტექსელის საერთაშორისო აეროპორტი (ნიდერლ. Vliegveld Texel) — აეროპორტი ნიდერლანდებში, კუნძულ ტექსელზე (ფრიზის კუნძულები). სიდიდით არ გამოირჩევა; საბაჟო პუნქტისა და სასაზღვრო კონტროლის არსებობის გამო აქვს საერთაშორისო მნიშვნელობის სტატუსი, თუმცა საერთაშორისო მნიშვნელობის რეისები არ სრულდება. ამასთან დაკავშირებით გააჩნია საჰაერო ტრანსპორტის საერთაშორისო ასოციაციის კოდის დანიშნულება. აეროპორტის სიახლოვეს არის სამხედრო-საავიაციო მუზეუმი. მფლობელი და ოპერატორია N.V. Luchthaventerrein Texel-ის სააქციო საზოგადოება. ოფიციალური საიტი (ნიდერლანდური ენა)
ეინდჰოვენის აეროპორტი

ეინდჰოვენის აეროპორტი (ნიდერლ. Vliegbasis Eindhoven) — რეგიონური (საერთაშორისო) მნიშვნელიბის აეროპორტი ნიდერლანდებში, ქალაქ ეინდჰოვენიდან დასავლეთით 7,4 კილომეტრში. მგზავრთა მომსახურების რაოდენობის მიხედვით ნიდერლანდების აეროპორტებს შორის მე-2 ადგილზეა. 2011 წლისათვის მოემსახურა 2,65 მლნ.-მდე მგზავრს. გამოიყენება სამოქალაქო და სამხედრო მიზნებში. მეორე მსოფლიო ომიდან დაწყებული 1998 წლამდე ეწოდებოდა ველსხაპი. მეორე მსოფლიო ომის (1939-1945) მსვლელობისას აეროპორტზე არაერთხელ მიიტანეს იერიში. 1996 წლის 15 ივლისს ეინდჰოვენის აეროპორტში კატასტროფა განიცადა თვითმფრინავმა Lockheed C-130 Hercules. დაიღუპა 34 ადამიანი. ეინდჰოვენის აეროპორტი დაარქივებული 2012-04-27 საიტზე Wayback Machine. (ნიდერლანდური ენა) ეინდჰოვენის აეროპორტი (ნიდერლანდური ენა)
ჰოგევენის აეროპორტი

ჰოგევენის აეროპორტი (ნიდერლ. Vliegveld Hoogeveen) — საერთო საავიაციო დანიშნულების პატარა აეროდრომი ნიდერლანდებში. მდებარეობს ქალაქ ჰოგევენის ჩრდილო-აღმოსავლეთით 1,1 კილომეტრში. აქვს რამდენიმე აეროკლუბი და ფრენის მოსამზადებელი სასკოლო ტრეინინგი, აგრეთვე ერთი 1,080 კმ სიგრძის ასაფრენ-დასაფრენი ბილიკი. ჰოგევენის აეროპორტი დაარქივებული 2012-10-29 საიტზე Wayback Machine. (ნიდერლანდური ენა)
ორგანული ნივთიერებები

ორგანული ნივთიერებები — ნივთიერებები, რომლებსაც შეიცავს მხოლოდ ცოცხალი ორგანიზმები. ორგანული ნივთიერებებია: ცილები, ცხიმები, ნახშირწყლები. ცილები ყოველი ცოცხალი ორგანიზმის უმნიშვნელოვანესი შემადგენელი ნივთიერებებია და ცხოველური ორგანიზმის მასის თითქმის ⅔-ს შეადგენს. მცენარეთაგან ცილებით მდიდარია პარკოსნები — ლობიო, სოია, ცერცვი, ბარდა, აგრეთვე კომბოსტო და სხვა. ცილების როლი უჯრედებში მიმდინარე სასიცოცხლო პროცესებისათვის მეტად დიდი და მრავალფეროვანია. ცხიმები როგორც ცხოველურ, ისე მცენარეულ ორგანიზმში გვხვდება. ცხიმებით განსაკუთრებით მდიდარია ზოგიერთი მცენარის — მაგ., კაკლის, თხილის, მზესუმზირას, არაქისის, ქოქოსის პალმის — ნაყოფები და თესლები. ლამარა ბურდილაძე, ნანა სიხარულიძე, გია ქაჯაია, ნანა ყაველაშვილი, ბიოლოგია, VII კლასი, გვ.27, 2003 წ., გამომცემლობა „დიოგენე“, მეორე გამოცემა, ISBN 99942-16-29-6 ორგანული ნივთიერებების მონაცემთა ბაზა დაარქივებული 2021-03-12 საიტზე Wayback Machine.
კომუნიკატორი (გადაცემა)

კომუნიკატორი — ქართული სატელევიზიო ტოკ-შოუ. 1999-2001 წლებში გადიოდა საქართველოს ტელევიზიის პირველი არხის ეთერში. 2002 წელს გადიოდა რუსთავი 2-ის ეთერში. 2014 წლის 29 დეკემბრიდან კვლავ ეთერში გადის პირველ არხზე და ინტერნეტში. გადაცემის კონცეფციის ავტორი და წამყვანია სერგი გვარჯალაძე. 2014 წლიდან მასთან ერთად გადაცემა მიჰყავთ მერი შიხაშვილს და ნასტასია არაბულს. 1999-2001 წლებში გადაცემა ეთერში გადიოდა სტუდიიდან, რომელიც გაფორმებული იყო სახლის სახურავის სახით. წამყვანი მასზე შემოდიოდა კარიდან და მაყურებლებს ესალმებოდა. რუსთავი 2-ზე წარმოდგენილი გადაცემა უკვე ტრადიციულად მოწყობილი სტუდიიდან გადიოდა. ძირითადად, ყველა გადაცემა კონკრეტულ თემას ეძღვნება, თუმცა იყო თავისუფალი თემებიც. სტუდიას უკავშირდებიან მსმენელები, რომლებსაც მოგვიანებით აკავშირებენ წამყვანთან. სადისკუსიო თემებს შორის ძირითადად სოციალური საკითხებია. როდესაც სტუდიაში რესპონდენტი ერთვება, წამყვანი წარმოთქვამს ფრაზას „არის კონტაქტი?“, რომელიც გადაცემის სიმბოლოდ იქცა. Chele's News - გადაცემას დაემატა 2002 წელს. გადაცემაში მოწვეული ერთ-ერთი რიგითი მოქალაქე სერიოზული განწყობით ყვებოდა მსოფლიო ამბებს, რაც თავის მხრივ, სახუმარო ტონს იძენდა. 2002 წლის 19 მაისს რუსთავი 2-ის ეთერში გასულ გადაცემაში ნაჩვენები იქნა მუსიკოს ნიკა მაჩაიძის ვიდეოკოლაჟი, რომელიც ინგა გრიგოლიას გადაცემისგან დამზადდა. გადაცემაში წამყვანი ესაუბრებოდა ედუარდ შევარდნაძეს. მათი ფრაზები ამოჭრილი და ერთმანეთში არეული იქნა, მუსიკალური ფონის თანხლებით. კომუნიკატორი Facebook-ზე კომუნა Facebook-ზე კომუნიკატორი YouTube-ზე პირველი არხის ერთ-ერთი რგოლი „კომუნიკატორის“ ელემენტებით ↑ 29 დეკემბრიდან “კომუნიკატორი” პირველ არხზე ბრუნდება, Marketer.ge, 25 დეკემბერი, 2014 ↑ დაბრუნება 10 წლის შემდეგ - "კომუნიკატორი" პირველ არხზე, პირველი არხი, 25 დეკემბერი 2014. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-06. ციტირების თარიღი: 2014-12-25. ↑ Chele's News ↑ პროგრამა "კომუნიკატორი"[მკვდარი ბმული]
ამსტერდამის სხიპჰოლის აეროპორტი

სხიპჰოლი (ნიდერლ. Luchthaven Schiphol) — ნიდერლანდების მთავარი აეროპორტი. მდებარეობს ქალაქ ამსტერდამიდან სამხრეთ-დასავლეთით 17,5 კილომეტრში. არაერთი ნიდერლანდური ავიაკომპანიის მთავარი ცენტრია (KLM, Arkefly, Corendon Dutch Airlines, Martinair, Transavia.com). აგრეთვე წარმოადგენს აშშ-ის ავიაკომპანიის Delta Air Lines-ის ევროპულ ცენტრსა და Vueling Airlines-ის საყ­რდე­ნ პუნ­ქტს. დიდი ბრიტანეთის — ჰითროუს, გერმანიის — მაინის ფრანკფურტის, საფრანგეთის — პარიზი-შარლ-დე-გოლის აეროპორტებთან ერთად არის ევროპის მთავარი საჰაერო ჭიშკარი. ფუნქციონირებს ხუთი ძირითადი ასაფრენ-დასაჯდომი ზოლი, კიდევ ერთი ადზ ემსახურება მცირე ავიაციის რეისებს. აეროპორტი აშენებულია როგორც ერთი დიდი ტერმინალი მგზავრებისათვის განკუთვნილი დიდი დარბაზით, რომელიც უკანასკნელად 1994 წელს ააშენეს. სხიპჰოლი მრავალი პრიზის გამარჯვებულია. მისი ისტორია სათავეს XX საუკუნის 20-იან წლებში იღებს. იმ დროს აქ სამხედრო ბაზა და ასაფრენ-დასაჯდომი ზოლი მდებარეობდა. სამოქალაქო თვითმფრინავებმა აეროდრომის გამოყენება 1920 წლიდან დაიწყეს. 1951 წელს სხიპჰოლის სიახლოვეს გაიხსნა ავიასამშენებლო კომპანია Fokker. 2005 წლის 27 ოქტომბერს აეროპორტში ხანძარი გაჩნდა, რის შედეგადაც დაიღუპა 11 ადამიანი. 2012 წლის 13 თებერვალს ნიდერლანდურმა პოლიციამ დააკავა მამაკაცი, რომელიც საპირფარეშოში იყო გამოკეტილი და ამტკიცებდა, რომ ჰქონდა ასაფეთქებელი მოწყობილობა. ოფიციალური საიტი (ინგლისური) სხიპჰოლი – ინფორმაცია (ინგლისური)
კორდილიერის პროვინცია (ბოლივია)

კორდილიერის პროვინცია (ესპ. Provincia de Cordillera) — პროვინცია ბოლივიაში, სანტა-კრუსის დეპარტამენტში. დედაქალაქია ლაგუნილიასი. 2001 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 108 843 ადამიანს. კორდილიერის პროვინცია მდებარეობს დეპარტამენტის სამხრეთ ნაწილში და იგი ქვეყნის უდიდესი პროვინციაა. გეოგრაფიულად ემთხვევა გრან-ჩაკოს რეგიონს. ესაზღვრება პარაგვაისა და არგენტინას. ხასიათდება მშრალი კლიმატით. ცხელი დღითა და ცივი ღამით. ფართობი შეადგენს 86 245 კმ²–ს, რაც მთლიანი დეპარტამენტის 23.3%–ია. პროვინცია შედგება შვიდი მუნიციპალიტეტისაგან, რომლებიც თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. ბოლივიის პროვინციები Mapa detallado de la provincia დაარქივებული 2007-09-27 საიტზე Wayback Machine.
ისპაანი

ისპაანი ისპაანი, ისპაჰანი ან ესფაჰანი (ძვ. სპარსულით ასპადანა, შუა სპარსულით სპაჰანი, სპარს. اصفهان) — ქალაქი ირანში. მდებარეობს თეირანიდან 340 კმ-ში, ისპაჰანის პროვინციის დედაქალაქი და ირანის სიდიდით მესამე ქალაქი (თეირანის და მეშჰედის შემდეგ). 2000 წელს მოსახლეობა 2.040.000 ადამიანს შეადგენდა. ირანის ყოფილი დედაქალაქი, XVI-XVII საუკუნეებში. ისპაჰანის იმამის მოედანი იუნესკოს მიერ მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაშია შეტანილი. ქალაქში ასევე მრავლადაა მე-11 საკუნის და გვიანდელი ისლამური არქიტექტურის ნიმუშები. მისი მოსახლეობის ეროვნულმა და რელიგიურმა სიჭრელემ აქიტექტურაში და მის მხატვრობაში ქრისტიანული და ისლამური კულტურის საინტერესო სინთეზი მოგვცა. ამის მაგალითია ისპაჰანის შაჰის სასახლის, „ჩეჰელ სოთუნის“ (40 სვეტის), კედლების რელიფური მოხატულობა და წარწერები. ისპაჰანის სილამაზეს და არქიტექტურულ ხიბლს გარკვეულწილად განსაზღვრავს მდინარე „ზაიანდე რუდი“ და მასზე გადებული ხიდები, რომელთა შორის აღსანიშნავია „პოლ-ე ხაჯუ“ და „სი-ო-სე-პოლი“. ეს უკანასკნელი (რომლის თარგმანი იქნება „ოცდაცამეტი ხიდი“) შაჰ აბასის სეფაჰსალარის, ალავერდი-ხანი უნდილაძის აშენებულია. ქალაქი ისპაანი ცნობილია მეჩეთებით, განსაკუთრებით კი XVII საუკუნეში აგებული სამეფო მეჩეთით, რომელსაც მაჯიდ-ე'იმანი ეწოდება. მეჩეთი, მის გარშემო არსებული უმშვენიერესი ბაღებით, შუა საუკუნეების ისლამური არქიტექტურის დიდებული ნიმუშია. ისპაჰანთან მდებარეობს მე-17 საუკუნის პირველ ნახევარში შაჰ აბასის მიერ კომპაქტურად ჩასახლებული ქართველების (ფერეიდუნ შაჰრი) და სომხების (ვანქი) დასახლებები. სომხურმა დიასპორამ შესძლო ქრისტიანობის შენარჩუნება, ქართულმა კი — ვერა. ამას ქართულ დიასპორას სისუსტეში ვერ ჩავუთვლით. ქართველები მეომრებად გამოიყენებოდნენ, ამიტომ ბრძოლის შედეგებში მათი დაინტერესებისთვის აუცილებელი იყო მათი ისლამზე მოქცევა. გამუსლიმების შემთხვევაში ისინი მამაცად იბრძოლებდნენ ქრისტიანთა წინააღმდეგ. რაც შეეხება სომხურ მოსახლეობას, ისინი, ტრადიციულად, ხელოსნობას მისდევდნენ. მათი ქრისტიანებად დარჩენა ირანის სახელმწიფოს საშიშროებას ვერ შეუქმნიდა. ამგვარად, რელიგიური შევიწროვება მეტისმეტად მძიმე ხასიათს არ ატარებდა. ქრისტიანობის შენარჩუნების მიზნით იმ პერიოდშიც და შემდეგაც ბევრი ქართველი სომხად დაეწერა. დღეს ისპაჰანში ან ირანის სხვა ქალაქებშიც თუ ვინმეს სპარსულად ჰკითხეს: „არმანი ჰასთი?“ ანუ სომეხი ხარო? სინამდვილეში კითხულობს მის რელიგიურ მრწამსს. უბრალო ირანელისთვის სომეხი ქრისტიანს ნიშნავს,ისევე როგორც, არც თუ შორეულ წარსულში ქართველისათვის „ფრანგი“ ერთდროულად ევროპელსა და კათოლიკეს აღნიშნავდა. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ისპაანი Isfahan, ტურისტული მეგზური ვიკივოიაჟზე Isfahan official website დაარქივებული 2010-03-09 საიტზე Wayback Machine. Isfahan Metro დაარქივებული 2006-08-04 საიტზე Wayback Machine. 360 degrees panorama gallery of Isfahan Isfahan Geometry on a Human Scale დაარქივებული 2018-06-02 საიტზე Wayback Machine.
ფლორიდის პროვინცია

ფლორიდის პროვინცია (ესპ. Provincia de Florida) — პროვინცია ბოლივიაში, სანტა-კრუსის დეპარტამენტში. დედაქალაქია სამაიპატა. შეიქმნა 1924 წლის 15 დეკემბერს. 2001 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 27 447 ადამიანს შეადგენს, ფართობი 4 132 კმ²–ს. პროვინცია შედგება ოთხი მუნიციპალიტეტისაგან, რომლებიც თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. ბოლივიის პროვინციები ოფიციალური ვებ-გვერდი
ტორენტ-ალტო

ტორენტ-ალტო (იტალ. Torent Alto, მაღალი კოშკი) — მთა ლეპონტის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ტიჩინოსა და გრაუბიუნდენის კანტონების საზღვარზე. ტორენტ-ალტო სამი ქედისგან შედგება. მათგან უდიდესი ჩრდილოეთით მდებარეობს. Torrone Alto on Summitpost Torent Alto on Hikr
ბრუნისტოკი

ბრუნისტოკი (გერმ. Brunnistock) — მთა ურნერის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ურის კანტონში, ზურენენის უღელტეხილის თავზე. ზღვის დონიდან 2 952 მ სიმაღლით იგი ზურენენის უღელტეხილის ჩრდილოეთით მდებარე ქედის უმაღლესი მწვერვალია. ჩრდილო-დასავლეთ მხარეს გაწოლილია მყინვარი. Brunnistock on Hikr
ბრუნეტჰორნი

ბრუნეტჰორნი (გერმ. Brunnethorn) — მთა პენინის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ვალეს კანტონში; გადაჰყურებს ობერემის მუნიციპალიტეტს. აღმართულია უფრო მაღალ ბელა-ტოლის მთის ჩრდილოეთით. Brunnethorn on Hikr
პუენტ-დე-დრონი

პუენტ-დე-დრონი (ფრანგ. Pointe de Drône) — მთა პენინის ალპებში, შვეიცარია–იტალიის საზღვარზე. მდებარეობს დიდი სენ-ბერნარის უღელტეხილის დასავლეთით. Pointe de Drône on Hikr
რორბახშტაინი

რორბახშტაინი (გერმ. Rohrbachstein) — მთა ბერნის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ბერნისა და ვალეს კანტონების საზღვარზე. აღმართულია რავილის უღელტეხილსა და პლენ–მორტის მყინვარს შორის. Rohrbachstein on Hikr
თარხან-მოურავი

საკუთარი სახელი თარხან-მოურავი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: თარხან-მოურავი გიორგი თარხან-მოურავი — რუსეთის არმიის გენერალ-ლეიტენანტი გრიგოლ თარხან-მოურავი — ეკონომისტი, პუბლიცისტი დავით თარხან-მოურავი — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი დავით თარხან-მოურავი — პოლიტიკოსი იორამ თარხან-მოურავი — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი იოსებ თარხან-მოურავი — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი კონსტანტინე თარხან-მოურავი — რუსეთის არმიის გენერალ-ლეიტენანტი ნიკოლოზ თარხან-მოურავი — ინჟინერი ნინო თარხან-მოურავი — მსახიობი რამაზ თარხან-მოურავი — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი რევაზ თარხან-მოურავი — გრაფიკოსი სოლომონ თარხან-მოურავი — პოლიტიკური მოღვაწე თარხნიშვილი — გვარი საქართველოში
დაუბენჰორნი

დაუბენჰორნი (გერმ. Daubenhorn) — მთა ბერნის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ქალაქ ლეკერბადის თავზე. ცნობილია უგრძესი ვია-ფერატით (დაცული სამთამსვლელო გზა) მთელს შვეიცარიაში, რომელიც მთის სამხრეთ კალთაზე ადის. იგი უკიდურესად რთული კატეგორიის გზად მიიჩნევა. Daubenhorn on Hikr
ტროკენერ-შტეგი

ტროკენერ-შტეგი (გერმ. Trockener Steg) — მწვერვალი პენინის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს სოფელ ცერმატის სიახლოვეს, მატერჰორნის მთის ქვეშ. მწვერვალზე განთავსებულია საბაგიროს სადგური, რომლიდანაც საბაგირო კლაინ-მატერჰორნის მთისკენ მიემართება. List of mountains above 2000 m in Switzerland with coordinates დაარქივებული 2009-01-29 საიტზე Wayback Machine.
შნიდეჰორნი

შნიდეჰორნი (გერმ. Schnidehorn) — მთა ბერნის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ბერნისა და ვალეს კანტონების საზღვარზე. აღმართულია ვილდჰორნის მასივში, რავილის უღელტეხილის დასავლეთით. Schnidehorn on Hikr
ზვოლე

ზვოლე (ნიდერლ. Zwolle) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ნიდერლანდში, მდინარე ზვარტე-ვატერის ნაპირზე. ოვერეისელის დედაქალაქი. 2011 წლის აღწერის მიხედვით ქალაქის მოსახლეობა უდრის 120,000 ათ. ადამიანს. ფართობი 119 28 კმ². წერილობით წყაროებში პირველად მოიხსენიება 1040 წელს. როგორც ქალაქი დაარსდა 1230 წელს შემაღლებულ ჭაობიან ტერიტორიაზე. შუა საუკუნეებში იყო ჰანზის კავშირი წევრი და ციხესიმაგრე. ინგლისსა და ნიდერლანდს შორის არსებული ომის დროს 1674 წელს ციხესიმაგრე დაინგრია. ამჟამად ზვოლე არის სავაჭრო ცენტრი და ნიდერლანდების ჩრდილოეთ და აღმოსავლეთ არხების სისტემის გადაკვეთის ადგილზე მდებარე მნიშვნელოვანი სარკინიგზო კვანძი. მრეწველობა შეიცავს გემთმშენებლობასა და ტრანსპორტს, ლითონის დამუშავებას. საქალაქო ტრანსპორტის სახეობებს ქმნის ავტობუსი და ტაქსი. მდიდარია არქიტექტურული ძეგლებით, არის ხიდები, მუზეუმები, ეკლესიები. ლიუნენი –  გერმანია ვოლოგდა –  რუსეთი კალინინგრადი –  რუსეთი ოფიციალური საიტი ზვოლე — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)
ზვარტე-ვატერი

ზვარტე-ვატერი (ნიდერლ. Zwarte Water) — მდინარე ნიდერლანდებში, ოვერეისელის პროვინციაში. სიგრძე 19 კმ. ჩამოუდის ქალაქ ზვოლეს. ზვარტევატერლანდის სიახლოვეს ერთვის მდინარე ვეხტი. ზვარტე-ვატერი ერთვის ზვარტე-მეერის ტბას, რომელიც თავის მხრივ, შეერთებულია ეისელმერის ტბასთან. ნიდერლანდების მდინარეების სია
ბანდუნგის კონფერენცია

ბანდუნგის კონფერენცია – აზიისა და აფრიკის 29 ქვეყნის კონფერენცია, ჩატარდა 1955 წლის 18-24 აპრილს ინდონეზიის ქალაქ ბანდუნგში. გადაწყვეტილება მისი მოწვევის შესახებ მიიღო ინდოეთის, ბირმის, ინდონეზიის, პაკისტანისა და ცეილონის პრემიერ-მინისტრთა კოლომბოს თათბირმა 1954 წლის აპრილში. კონფერენციის მონაწილეებმა დაგმეს კოლონიალიზმი, რასობრივი დისკრიმინაცია და სეგრეგაცია, მხარდაჭერა გამოუცხადეს დამოუკიდებლობისათვის მებრძოლ ხალხებს, თხოვნით მიმართეს გაეროს უშიშროების საბჭოს მიეღოთ გაეროში კამბოჯა, ცეილონი, იაპონია, იორდანია, ლაოსი, ლიბია, ნეპალი და გაერთიანებული ვიეტნამი. ბანდუნგის კონფერენციამ მოითხოვა ატომური და ბირთვული იარაღის წარმოების, გამოცდისა და გამოყნების აკრძალვა, განიარაღება, მოუწოდა სახელმწიფოებს ეკონომიკური და კულტურული თანამშრომლობისაკენ, ყველა სადავო საკითხის მშვიდობიანი გადაწყვეტისაკენ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 190. Modern History Sourcebook: Prime Minister Nehru: Speech to Asian-African Conference Political Committee, 1955 დაარქივებული 2013-10-11 საიტზე Wayback Machine. Modern History Sourcebook: President Sukarno of Indonesia: Speech at the Opening of the Asian-African Conference, 18 April 1955 დაარქივებული 11 October 2013[Date mismatch] საიტზე Wayback Machine.Category:Webarchive-ის თარგის შეტყობინებები Asian-African Conference: Communiqué; Excerpts. Egyptian presidency website (24 April 1955). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 23 აპრილი 2011. ციტირების თარიღი: 23 April 2011.
ბავარიის მემკვიდრეობა

ბავარიის მემკვიდრეობა, ომი ბავარიის მემკვიდრობისათვის – ომი ავსტრიასა და პრუსია-საქსონიას შორის 1778-1779 წლებში. ბავარიის უშვილო კურფიურსტ მაქსიმილიან III იოზეფის (ვიტელსბახების საგვარეულოდან) გარდაცვალების შემდეგ (1777), ავსტრიის მთავრობამ შეძლო მიეღო მისი მემკვიდრის პფალცის კურფიურსტის კარლ თეოდორის თანხმობა ავსტრიისათვის ბავარიის მიწა-წყლის დაახლოებით 40 %-ის გადაცემის შესახებ. გერმანიაში ავსტრიის ჰაბსბურგთა პოზიციების გაძლიერებისათვის ხელის შეშლის მიზნით პრუსიამ 1778 წლის 5 ივლისს საქსონიასთან ერთად (საქსონიას პრეტენზია ჰქონდა ბავარიის ნაწილზე) დაიწყო ომი ავსტრიის წინააღმდეგ. პრუსია-საქსონიის ჯარები ფრიდრიხ II პრუსიელის და პრინც ჰაინრიხის მეთაურობით ჩეხეთის ტერიტორიაზე შეიჭრნენ, მაგრამ ვერ დაძლიეს ავსტრიის ჯარის წინააღმდეგობა და 1778 წლის სექტემბერში უკან დაიხიეს. რუსეთმა, საფრანგეთის მხარდაჭერით მეომარი მხარეები აიძულა საზავო მოლაპარაკება დაეწყოთ. 1779 წლის ტეშენის ზავით ავსტრიამ მიიღო ბავარიის ნაწილი – ინის ოლქი. დანარჩენი მიწები პფალცის კურფიურსტს დაუბრუნდა. ბავარიაში პფალცელი ვიტელსბახების შტო დამკვიდრდა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 138.
ზელანდიის პროვინცია

ზელანდიის პროვინცია (ნიდერლ. Zeeland) — პროვინცია სამხრეთ-დასავლეთ ნიდერლანდებში. უკავია მდინარეების შელდისა და მაასის დელტები. დედაქალაქი მიდელბურგი. მოიცავს მრავალრიცხოვან კუნძულებს. ტერიტორიის დიდი ნაწილი ზღვის დონეზე დაბლა მდებარეობს. უკანასკნელად დიდი წყალდიდობა 1953 წელს დაფიქსირდა. ეკონომიკა ძირითადად დაფუძნებულია ტურიზმზე. ზაფხულში განსაკუთრებით პუპულარულია პლაჟები. ზელანდია იყო დავის საგანი ფლანდრიისა და ჰოლანდიის გრაფებს შორის; უკანასკნელმა 1323 წელს მოახერხდა და შემოიერთა ტერიტორია. უილიამ III-ის (1672–1702) დროს იგი პროვინციებად გაერთიანდა. პროვინციის სანაპირო ზოლი მუდამ იცვლებოდა. კუნძულები ზრდას ალუვიური მოქმედების ხარჯზე განიცდიდნენ, ზოგჯერ იტბორებოდნენ. განსაკუთრებით ძლიერი წყალდიდობა დაფიქსირდა 1953 წლის 1 თებერვალს, რის შედეგადაც დაიღუპა 1800 ადამიანი. შედეგად დაიწყეს მასშტაბური წყალდიდობის საწინააღმდეგო სისტემის — დელტაპროექტის განხორცილება, რათა თავითად აეცილებინათ ტრაგედიის განმეორებითი შემთხვევები. ამასთანავე მოხდა კუნძულების დაკავშირება მატერიკთან. სოფლის მეურნეობა ამჟამად მაღალ დონეზეა მექანიზირებული და მეტად ეფექტურია. ნიადაგების დიდი ნაწილი სახნავად ვარგისიანია. მოჰყავთ კარტოფილი, შაქრის ჭარხალი და სხვ. განვითარებულია მებაღეობა. მნიშვნელოვანია აგრეთვე მსხვილი რქოსანი საქონლის მომრავლება. ზელანდია ცნობილია ხამანწკებისა და კრევეტების ტრადიციული კულტურით. მოსახლეობის რაოდენობის მხრივ, ნიდერლანდების ერთ-ერთი ყველაზე პატარა პროვინციაა. 2006 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა უდრიდა 380,186 ადამიანს. დიდი ქალაქებია: ფლისინგენი, მიდელბურგი, გუსი, ტერნეზენი, სას-ვან-გენტი. ნიდერლანდების პროვინციები ოფიციალური საიტი (ნიდერლანდური ენა) ზელანდიის პროვინცია – ენციკლოპედია ბრიტანიკა (ინგლისური)
ნიდერლანდების დედაქალაქი

ნიდერლანდების დედაქალაქი — ამსტერდამი, მიუხედავად იმისა, რომ 1588 წლიდან ქვეყნის გენერალური შტატები და მთავრობა მდებარეობს ჰააგაში. 1815 წლის 24 აგვისტოს კონსტიტუციის მიხედვით, ამსტერდამის მიმდინარე ტიტულია ნიდერლანდების სამეფოს დედაქალაქი. ისტორიის მანძილზე მხოლოდ ერთხელ 1808-1813 წლებში ჰოლანდიის სამეფოს არსებობის დროს მეფე ლუი ბონაპარტმა გამოაცხადა ამსტერდამი როგორც დედაქალაქად, ასევე მთავრობის რეზიდენციადაც. 1810 წელს საფრანგეთის პირველმა იმპერიამ მოახდინა ნიდერლანდების ანექსია და მეფე ჩაანაცვლა საფრანგეთის დანიშნულმა მთავრობამ. 1810-1813 წლებში ქალაქი გარკვეულწილად ინარჩუნებდა დედაქალაქის სტატუსს, რადგან ნაპოლეონმა იგი პარიზისა და რომის შემდეგ იმპერიის მესამე ქალაქად გამოაცხადა. 1813 წლის დეკემბერში ნაპოლეონის დამარცხების შემდეგ ნიდერლანდების ტახტზე ავიდა ვილიამ I, რომელმაც მთავრობის რეზიდენცია ისევ ჰააგაში გადაიტანა. ↑ Dutch Wikisource. Grondwet voor het Koningrijk der Nederlanden (1815) (Dutch). ციტირების თარიღი: 2008-05-02.
უტრეხტის პროვინცია

უტრეხტის პროვინცია (ნიდერლ. Utrecht) — პროვინცია ცენტრალურ ნიდერლანდებში. ჩრდილოეთით ესაზღვრება ემერის ტბა, აღმოსავლეთით გელდერლანდი, სამხრეთით მდინარე რაინის ხეობა, დასავლეთით სამხრეთი ჰოლანდია, ჩრდილო-დასავლეთით ჩრდილოეთი ჰოლანდია. დედაქალაქი უტრეხტი. ტერიტორიას კვეთს მდინარეები ნიდერ-რაინი, ლეკი, ვეხტი და ემი. აღმოსავლეთით შედარებით შემაღლებულ ქვიშიან ნიადაგებზე ამრავლებენ ღორსა და შინაურ ფრინველს. ამერსფორტისა და უტრეხტის სიახლოვეს განვითარებულია მებაღეობა. ტერიტორიის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში არის პოლდერები და ტბები, სადაც მნიშვნელოვანია მსხვილი რქოსანი საქონლის გამრავლება. პროვინციის სამხრეთ-დასავლეთით გვხვდება მდინარეული წარმოშობის თიხოვანი მიწები, რომელიც ხილის მოსაყვანად არის ათვისებული. მთავარი ქალაქებია უტრეხტი და ამერსფორტი. პროვინციის მთავარი ქალაქი უტრეხტი — არის დიდი სავაჭრო-სატრანსპოტო ცენტრი. მეტალურგიული, მანქანათსამშენებლო, ქიმიური, საფეიქრო, სამკერვალო მრეწველობა. საერთაშორისო ბაზრობების ჩატარების ადგილი. არქიტექტურული ძელგებიდან აღსანიშნავია: სინტ-პიტერსკერკის ეკლესია და სხვ. არის უტრეხტის უნივერსიტეტი; უტრეხტში დაიდო ხელშეკრულება უტრეხტის ზავი და სამხედრო-პოლიტიკური კავშირი — უტრეხტის უნია. ნიდერლანდების პროვინციები ოფიციალური საიტი უტრეხტის პროვინცია — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)
ჯონი ფირცხალაიშვილი

ჯონი მიხეილის ძე ფირცხალაიშვილი (დ. 22 მაისი, 1947, ლანჩხუთი) — ქართველი გენერალ-ლეიტენანტი, საქართველოს თავდაცვის მინისტრი (1991-1992), გენერალური შტაბის უფროსი (1998-2003). დაამთავრა ლანჩხუთის პირველი საშუალო სკოლა. 1965-1970 წლებში სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტზე. 1970 წელს, როგორც თადარიგის ლეიტენანტი, გაიწვიეს საბჭოთა არმიაში. 1970-1972 წლებში მსახურობდა ოდესის სამხედრო ოლქში ოცმეთაურად. 1972-1973 წლებში მეთაურობდა მოტომსროლელ ასეულს. 1973-1974 წლებში იყო ბატალიონის შტაბის უფროსი. 1974 წელს დაამთავრა სამხედრო სასწავლებელი და დაინიშნა მოტომსროლელი ბატალიონის შტაბის უფროსად. 1974-1978 წლებში მსახურობდა მოტომსროლელი ბატალიონის მეთაურად. ფრუნზეს სახელობის სამხედრო აკადემიის დამთავრების შემდეგ დაინიშნა ურალის სამხედრო ოლქში სასწავლო მოტომსროლელი პოლკის შტაბის უფროსად. მსახურობდა სამხედრო მრჩევლად ეთიოპიაში. 1978-1981 წლებში მსახურობდა კარპატისპირეთის სამხედრო ოლქში სასწავლო მოტომსროლელი პოლკის შტაბის უფროსად. 1981-1982 წლებში იყო მოტომსროლელი პოლკის მეთაურის მოადგილე. 1982-1983 წლებში — მოტომსროლელი პოლკის მეთაური. 1983-1985 წლებში იყო მოტომსროლელი დივიზიის შტაბის უფროსი. 1985-1988 წლებში იყო მოტომსროლელი დივიზიის მეთაური. 1988-1990 წლებში მსახურობდა უკრაინის სსრ-ში, ვინიცის ოლქის სამხედრო კომისრად. 1990-1991 წლებში მსახურობდა საქართველოს რესპუბლიკის სამხედრო კომისრად. 1991 წლის 15 აგვისტოდან 1992 წლის 6 იანვრამდე იყო დამოუკიდებელი საქართველოს პირველი თავდაცვის მინისტრი. 1992-1993 წლებში მუშაობდა ეროვნული უშიშროებისა და თავდაცვის საბჭოს თავმჯდომარის, შეიარაღებული ძალების მთავარსარდლის სამხედრო კონსულტანტებისა და ინსპექტორების ჯგუფის უფროსის მოადგილედ – მთავარ სამხედრო კონსულტანტად. 1993-1996 წლებში იმყოფებოდა თადარიგში. 1996-2003 წლებში მსახურობდა ქართულ ჯარში სახმელეთო ჯარების სარდლად, თავდაცვის მინისტრის მოადგილედ, პირველ მოადგილედ. 1998 წლიდან 2003 წლის სექტემბრამდე იყო გენერალური შტაბის უფროსი. 2003 წელს გავიდა თადარიგში. ამჟამად ცხოვრობს ფეოდოსიაში. დაჯილდოებულია „წითელი ვარსკვლავის“ ორდენით (1982). არის „ვახტანგ გორგასლის“ ორდენის III, II და I ხარისხის (2003) კავალერი. გოგიტიძე, მ., ბეჟიტაშვილი, გ., „სამხედრო ფიცის ერთგულნი“, თბილისი, 2015. — გვ. 118-119, ISBN 978-9941-0-7386-1. ჯონი ფირცხალაიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი „ჩაუძირავი“ ჯონი ფირცხალაიშვილის ახალი ოდისეა. „რადიო თავისუფლება“. 14.09.2003