laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ესმეჰან სულთანი

ესმეჰან ჰანიმ სულთანი (დ. 1544 — გ. 7 აგვისტო, 1585) — ოსმალეთის სულთნის სელიმ II-ს და მისი კანონიერი ცოლის ნურბანუ სულთნის ქალიშვილი. ესმეჰან სულთანი დაიბადა 1544 წელს მანისაში, იმ დროს, როდესაც სელიმ II მანისის სანჯაყ-ბეი იყო. 1564 წელს ესემჰან სულთანი დაქორწინდა სოკოლუ მეჰმედ-ფაშა. ქორწილის შემდეგ სულთანი თავის ქმართან ერთად სტამბოლის სასახლეში გადავიდა, რომელიც მათ საჩუქრად უბოძეს. 1565 წელს სოკოლუ დიდი ვეზირი გახდა. ამ ქორწინებიდან მათ შეეძინათ ორი შვილი: გულრუჰ სულთანი და ინრაჰიმ ხანი. 1579 წელს სოკოლუ მეჰმედ-ფაშა გარდაიცვალა. მალე ესმეჰანი მეორედ დაქორწინდა ნიშანჯი ფერიდუნ-ფაშაზე. ესმეჰან ჰანიმ სულთანი გარდაიცვალა 1585 წელს. მისი შვილების ბედი უცნობია. დაკრძალულია აია-სოფიას მეჩეთში. Afyoncu, Erhan. Sokullu Mehmed Paşa // Islam Ansiklopedisi. — 2009. — Vol. 37. — P. 354—357. (тур.) Alderson, Anthony Dolphin. The Structure of the Ottoman Dynasty. — Oxford: Clarendon Press, 1956. Hagia Sophia Tomb of Sultan Selim II. HagiaSophia.com. ციტირების თარიღი: 2017-05-17. ↑ Alderson 1956, table XXXI. sfn error: no target: CITEREFAlderson1956 (help)
ევრაზიერი

ევრაზიერი (გერმ. Eurasier) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია გერმანიაში 1950-იან წლებში. ეს შპიცისმაგვარი ძაღლი 1950-იან წლებში გამოიყვანეს გერმანიაში. ევრაზიერი ჩაუ-ჩაუს და გერმანული ვოლფშპიცის ნაჯვარია. ევრაზიერი, შესაძლოა, მარხილში შესაბმელად გამოიყვანეს, თუმცა დღესდღეობით კომპანიონის ფუნქციებს ასრულებს. ამ ჯიშის ქცევის გავრცელებული პრობლემა მორიდებულობაა. ის იდეალური საოჯახო კომპანიონი არ არის, რადგან ჩვეულებად აქვს ოჯახის ერთი წევრის ამორჩევა და მხოლოდ მასზე რეაგირება. გერმანიის გარეთ ევრაზიერი იშვიათად გვხვდება, ჩვეულებრივ, ყეფა არ უყვარს, ამიტომ ცუდი მოდარაჯეა. ჩაუ-ჩაუს მსგავსად, ევრაზიერი ადვილად ღიზიანდება. ევრაზიერი ცუდად ეგუება სხვა ძაღლებს და ბავშვებს, აქვს გრძელი, დაკუნთული კისერი, წვეტიანი ყურები დაფარულია ბალნით, თვალები მუქი-ყავისფერია, აქვს გრძელი ბალანი, ბალნის შეფერილობა შეიძლება იყოს ჟღალი, ნაცრისფერი, შავი, წითელი. გრძელი ბალნით დაფარული კუდი ზურგისკენაა დახვეული. ევრაზიერი (ინგლისური)
ჩაუ-ჩაუ

ჩაუ-ჩაუ (ჩინ.: 鬆獅犬) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია ჩინეთში უძველეს ხანაში. ჩაუ-ჩაუს წარმოშობა საიდუმლოდ რჩება, თუმცა, ეჭვგარეშეა, რომ შპიცების სისხლი ურევია. ისტორიკოსებმა XVIII საუკუნის დასაწყისში აღწერეს შავი ენის მქონე ძაღლი, რომელსაც აღმოსავლეთში საკვებად იყენებდნენ. ჩაუ-ჩაუ დიდ ბრიტანეთში პირველად 1780 წელს აღმოჩნდა. ჩაუ-ჩაუს, ალბათ, აქვს უფლება ჯიუტი და თავის თავში ჩაკეტილი იყოს. მონღოლეთში და მანჯურიაში ოდესღაც მისი ხორცი დელიკატესად ითვლებოდა, ბეწვს კი ტანსაცმლის შესაკერად იყენებდნენ. XIX საუკუნეში ამ ჯიშმა სახელი მიიღო იმ სიტყვისგან, რომელსაც ინგლისელი მეზღვაურები იყენებდნენ შერეული ტვირთის აღსანიშნავად. მიუხედავად იმისა, რომ ჩაუ-ჩაუ სათამაშო დათუნიას ჰგავს, ის ფუმფულა სათამაშო არ არის. ჩაუ-ჩაუ მონოგომია და საკმაოდ სერიოზული ხასიათი აქვს. მის ბალანს მუდმივი მოვლა სჭირდება. ბალანი შეიძლება იყოს კრემისფერი, მოწითალო-ჟღალი, ცისფერი, შავი. ჩაუ-ჩაუ კარგად ეგუება ქალაქის პირობებში ცხოვრებას და სიცივეს. აქვს პატარა თათები და პატარა მუქი თვალები, პატარა, სქელი, ყურები ოდნავ მომრგვალებულია. მჭიდროდ მომდგარი ქუთუთოები ხშირად სამედიცინო პრობლემებს ქმნიან. ჩაუ-ჩაუ (ინგლისური)
დიდიუს იულიანუსი

მარკუს სევერუს დიდიუს იულიანუსი (ლათ. Marcus Didius Iulianus) (დ. 30 იანვარი, 133 ან 2 თებერვალი, 137 — გ. 1 ივნისი, 193) — რომის იმპერატორი 193 წლის 28 მარტიდან 1 ივნისამდე. მისი იმპერატორობა გრძელდებოდა ცხრა კვირა, შემდეგ ის მოკლეს. დიდუსი ტახტზე ავიდა მას შემდეგ, რაც პრეტორიანელები მოისყიდა და მოაკვლევინა მისი წინამორბედი პერტინაქსი. ამას მოყვა სამოქალაქო ომი რომში. ის ტახტიდან ჩამოაგდო და სიკვდილით დასაჯა ლუციუსმა, რომელიც შემდგომ თვითონ გახდა იმპერატორი. Dio Cassius, Roman History, Epitome of Book LXXIV, 11–17 Historia Augusta, Didius Julianus Herodian, Roman History დაარქივებული 2015-05-04 საიტზე Wayback Machine. , ii.6–13 ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: დიდიუს იულიანუსი Coinage of Didius Julianus A biography დაარქივებული 2020-11-27 საიტზე Wayback Machine.
ჩინუკი

ჩინუკი (ინგლ. Chinook) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია აშშ-ში XX საუკუნეში. ამერიკელმა არტურ უოლდენმა შეაჯვარა ესკიმოსების ძაღლი — სენბერნარი და ბელგიური ნაგაზი და მიიღო ძაღლი, რომელსაც აქვს ტვირთის გადატანისთვის საჭირო საოცარი თვისებები. ჩინუკმა სახელი უოლდენის საყვარელი ძაღლის სახელის პატივსაცემად მიიღო. ჩინუკი კლასიკური შპიცის მსგავსად იქცევა: ყოველთვის მზადაა სამუშაოდ, განსაკუთრებით უყვარს მუშაობა თოვლში, მარხილში შებმულს. პატარა ასაკიდან მას მკაცრი გაწვრთნა სჭირდება, რათა შემდგომში ადვილი იყოს მისი შეჩერება, როდესაც მასთან ერთად მარხილში შებმულ ძაღლებთან დააპირებს ჩხუბს. ჩინუკების რაოდენობა დიდი არ არის. ზოგიერთი მათგანი შეიძლება საკმაოდ ჯიუტი იყოს. ჩინუკი კარგი მოდარაჯეა, კარგად იტანს სიცივეს. არ უყვარს ქალაქის პირობებში ცხოვრება, სჭირდება დამატებითი ფიზიკური დატვირთვა. ჩინუკის ყურები თავისუფლად კიდია, აქვს ფართო მკერდი, მსხვილი და ძლიერი წინა თათები, უკანა თათებზე ძლიერი კუნთები უზრუნველყოფს სიძლიერეს და ამტანობას. ბალანი მკვრივი და სქელია. კუდი ბოლოსკენ ვიწროვდება. ჩინუკი (ინგლისური)
ბელსკო-ბიალა

ბელსკო-ბიალა, ან ბიელსკო-ბიალა (პოლ. Bielsko-Biała, სილეზ. Biylsko-Biołŏ) — ქალაქი სამხრეთ პოლონეთში, სილეზიის სავოევოდოში. მდებარეობს კარპატების მთისწინეთში, მდინარე ვისლის შენაკადის ბიალის ნაპირზე, ზღვის დონიდან 300 მ სიმაღლეზე. 2013 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ქალაქში ცხოვრობდა 174,370 ადამიანი. პირველად მოხსენიებულია 1312 წელს. შეიქმნა 1950 წელს ორი ქალაქისაგან — ბელსკოსა (დაარსდა XIV საუკუნეში) და ბიალისაგან. ბელსკო-ბიალა — ოფიციალური საიტი
მაჰფირუზ ჰატიჯე სულთანი

მაჰფირუზ ჰატიჯე სულთანი (დ. 1590 — გ. 1620) — ოსმალეთის იმპერიის სულთნის, აჰმედ I-ის ცოლი. სულთან ოსმან II-ის დედა. ჰასეკი სულთანი და ვალიდე სულთანი. მაჰფირუზ ჰატიჯე სულთანი დაიბადა 1590 წელს. იგი ბერძნული წარმოშობის იყო.დაბადების სახელი მარია იყო. 1618 წელს, როცა მისი 14 წლის შვილი ტახტზე ავიდა გახდა ვალიდე სულთანი. თუმცა მან ვალიდე სულთნობა ძველ სასახლეში გაატარა, პრაქტიკულად არანაირი გავლენა არ ჰქონდა არც ქმრის და არც შვილის მმართველობის დროს. მისი გავლენა ითრგუნებოდა ქოსემ სულთნის სიძლიერით. მაჰფირუზ ჰატიჯე სულთანი გარდაიცვალა 1620 წელს, მისი ვაჟის სულთან ოსმან II-ის მეფობის დროს, რომელიც დედის გარდაცვალებიდან 2 წლის შემდეგ ტახტიდან ჩამოაგდეს და მოკლეს. ↑ History of the Ottoman Empire and Modern Turkey, Stanford Jay Shaw, Cambridge University Press, გვ. 191
ოლეგ მუტუ

ოლეგ მუტუ (რუმ. Oleg Mutu; დ. 1972, კიშინიოვი) — რუმინელი კინოოპერატორი და პროდიუსერი. 1998 წელს დაამთავრა ბუქარესტის დრამისა და კინოს უნივერსიტეტი. არის რამდენიმე ცნობილი რუმინული ფილმის ოპერატორი. მათ შორისაა „4 თვე, 3 კვირა და 2 დღე“ (2007), „გორაკებს მიღმა“ (2012) და სხვა. „4 თვე, 3 კვირა და 2 დღე“ (2007) „გორაკებს მიღმა“ (2012) „გრძელი ნათელი დღეები“ (2013) ოლეგ მუტუ კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში Oleg Mutu. cinemagia.ro (რუმინული)
ავსტრალიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები

ავსტრალიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები — აზიის ფეხბურთის კონფედერაციისა და ფიფა-ს წევრი საფეხბურთო ნაკრები. აზიის საფეხბურთო კონფედერაციას შეუერთდა მას შემდეგ, რაც 2006 წელს დატოვა ოკეანეთის ფეხბურთის ფედერაცია. ოფიციალური საიტი ავსტრალიისა და სამხრეთ აფრიკის საფეხბურთო მატჩის პრევიუ დაარქივებული 2014-06-27 საიტზე Wayback Machine. ↑ „Aussie footballers smash world record“. BBC Sport. 11 აპრილი 2001. ციტირების თარიღი: 10 ივნისი 2012.[მკვდარი ბმული]
პოტიომკინი

„პოტიომკინი“, აგრეთვე კნიაზ პოტიომკინ-ტავრიჩესკი (რუს. «Потёмкин»; Князь Потёмкин-Таврический) — შავი ზღვის ფლოტის საესკადრო ჯავშნოსანი, რომელზეც 1905-1907 წლებში რევოლუციის დროს მოხდა მეზღვაურთა ამბოხება. ააგეს 1904 წელს. 1907 წლიდან იყო სახაზო გემი. ეკიპაჟი 730 კაცი. 1905 წელს შავი ზღვის სოციალ-დემოკრატიული ორგანიზაციის ცკ-მა გაშალა მუშაობა ფლოტის გემების ერთდროული აჯანყების მოსაწყობად, მაგრამ „პოტიომკინზე“ ამბოხება მოხდა სავარაუდო დროზე ადრე, სტიქიურად. აჯანყებულებმა დახოცეს ოფიცერთა ნაწილი, დანარჩენები დააპატიმრეს, აირჩიეს ხელმძღვანელი კომისია. „პოტიომკინს“ შეუერთდა მისი თანხმლები ნაღმოსანი № 267. 14 ივნისს „პოტიომკინი“ წითელი დროშით შევიდა ოდესაში, სადაც საყოველთაო გაფიცვა იყო. მეფის მთავრობამ ბრძანება გასცა შეეპყროთ ან ჩაეძირათ გემი. 18 ივნისს „პოტიომკინი“ და ნაღმოსანი № 267 რუმინეთისკენ გაემართნენ. იქიდან მეზღვაურებმა გადასცეს მოწოდება „მთელს ცივილიზებულ სამყაროს“ და „ყველა ევროპულ ქვეყანას“, სადაც აცხადებდნენ, რომ იბრძოლებდნენ ცარიზმის წინააღმდეგ, ხოლო 25 ივნისს ხომალდები ჩააბარეს რუმინეთის ხელისუფლებას. ეკიპაჟთა ნაწილი 1905 წელსვე დაბრუნდა სამშობლოში, მაგრამ აქ მეზღვაურები დააპატიმრეს და დასაჯეს, უმრავლესობა კი მხოლოდ 1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ ჩამოვიდა რუსეთში. „პოტიომკინი“ რუმინელებმა რუსეთს დაუბრუნეს. 1905 წლის ოქტომბერში მას „წმინდა პანტელეიმონი“ დაარქვეს, 1917 წლის აპრილში კვლავ ძველი სახელი დაუბრუნეს, მაისში კი „ბორეც ზა სვობოდუ“ უწოდეს. 1919 წელს ინტერვენტებმა ააფეთქეს სევასტოპოლში. ჯავშნოსანი პოტიომკინი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 175. პოტიომკინი — გემების ენციკლოპედია დაარქივებული 2015-01-13 საიტზე Wayback Machine. (რუსული)
იან ვერტონგენი

იან ვერტონგენი (ნიდერლ. Jan Vertonghen დ. 24 აპრილი, 1987, სინტ-ნიკლასი) — ბელგიელი ფეხბურთელი, ბელგიის ეროვნული ნაკრების მცველი. ამპლუით ცენტრალური მცველია, თუმცა თამაშობს მარცხენა მცველის, ან მარცხენა საყრდენი ნახევარმცველის პოზიციაზეც. არის ცაცია. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „იან ვერტონგენი“ ვიკისაწყობში. Jan Vertonghen დაარქივებული 2014-08-30 საიტზე Wayback Machine. at tottenhamhotspur.com Belgium Stats at Belgian FA იან ვერტონგენი — ფიფას ჩანაწერი[დაარქივებული] Jan Vertonghen – უეფას ჩანაწერი (ინგლისური) Jan Vertonghen — სტატისტიკა საიტზე Soccerbase.com (ინგლისური) ESPN Soccernet profile დაარქივებული 2013-01-03 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links Transfermarkt profile
პროხოროვკის ბრძოლა

პროხოროვკის ბრძოლა — ბრძოლა გერმანიისა და საბჭოთა ძალებს შორის. გაიმართა 1943 წლის 12 ივლისს კურსკის ბრძოლის თავდაცვით ფაზაში. საბჭოთა ძალებს ხელმძღვანელობდა პავლე როტმისტროვი, ხოლო მესამე რაიხის ძალებს პაულ ჰაუსერი. ბრძოლაში ვერცერთმა მხარემ ვერ მიაღწია სასურველ შედეგს: გერმანელებმა ვერ შეძლეს პროხოროვკის დაკავება და საბჭოთა ფრონტის ხაზის გარღვევა, ხოლო საბჭოთა ძალებმა ვერ შეძლეს მტრის ალყაში მოქცევა. Maps of the Battle of Prokhorovka, July 1943 (in Russian with English subtitles) Nipe, George Jr. "Kursk Reconsidered: Germany's Lost Victory" დაარქივებული 2008-03-12 საიტზე Wayback Machine. Review of Kursk 1943: A Statistical Analysis A detailed comparison of the statistics provided by several historians, including Walter Dunn (Kursk: Hitler's Gamble, 1943), George Nipe (Decision in the Ukraine), David Glantz & Jonathan House (The Battle of Kursk), and the Soviet General Staff (The Battle for Kursk, 1943, translated and edited by David Glantz and Harold Orenstein) Олейников Г.А. Прохоровское сражение (июль 1943). – СПб.: Нестор, 1998 a comprehensive analysis (in Russian) Wilson, Alan. Kursk and Prokhorovka, July 1943 დაარქივებული 2012-04-20 საიტზე Wayback Machine. (maps)
კოტ-დ’ივუარის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები

კოტ-დ’ივუარის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები (ფრანგ. Équipe de Côte d'Ivoire de football) მეტსახელი Les Éléphants (სპილოები) — აფრიკის ფეხბურთის კონფედერაციისა და ფიფა-ს წევრი საფეხბურთო ნაკრები. 2005 წლამდე მათი ყველაზე დიდი მიღწევა იყო აფრიკის ერთა თასის ტიტულის მოპოვება, ფინალში მათ განის ეროვნული ნაკრები დაამარცხეს პენალტების სერიაში. Ivory Coast Association დაარქივებული 2014-08-27 საიტზე Wayback Machine. — ოფიციალური საიტი კოტ-დ’ივუარი ფიფას ოფიციალურ საიტზე დაარქივებული 2016-06-01 საიტზე Wayback Machine. კოტ-დ’ივუარი მსოფლიო ჩემპიონატებზე კოტ-დ’ივუარის შემადგენლობები მსოფლიო ჩემპიონატებზე კოტ-დ’ივუარის რეკორდები მსოფლიო თასზე კოტ-დ’ივუარის ფეხბურთელების კლუბები ElephantsOnline დაარქივებული 2010-06-03 საიტზე Wayback Machine. — მხარდამჭერების საიტი
ანდერ ერერა

ანდერ ერერა (ესპ. Ander Herrera დ. 14 აგვისტო, 1989, ბილბაო) — ესპანელი ფეხბურთელი. კარიერა ერერამ დაიწყო „რეალ სარაგოსაში“. შემდეგ სამი წელი გაატარა მშობლიური ბილბაოს „ატლეტიკში“, რომელსაც დაეხმარა უეფას ევროპის ლიგის ფინალში გასვლაში 2012 წელს. 2014 წლის ზაფხულში „მანჩესტერ იუნაიტედმა“ 36 მილიონ ევროდ შეიძინა 4 წლის ვადით. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ანდერ ერერა“ ვიკისაწყობში. Athletic Bilbao profile BDFutbol profile ანდერ ერერა — ფიფას ჩანაწერი[დაარქივებული] Transfermarkt profile ↑ Manchester United land Herrera from Athletic (ინგლისური)
ლუციუს სეპტიმიუს სევერუსი

ლუციუს სეპტიმიუს სევერუსი (ლათ. LVCIVS SEPTIMIVS SEVERVS; დ. 9 აპრილი, 146, ლეპტის-მაგნა, აფრიკა — გ. 4 თებერვალი, 211, ებურაკუმი) — რომის იმპერატორი 193 წლის 9 აპრილიდან 211 წლამდე. სევერუსების დინასტიის დამაარსებელი. დაწინაურდა მარკუს ავრელიუსის დროს დროს. იყო კვესტორი, სახალხო ტრიბუნი, გალიის, პანონიის, სიცილიისა და გერმანიის პროვინციების მმართველი. ლეგიონერებმა იმპერატორად გამოაცხადეს. სევერუსმა სენატს დაუპირისპირა საიმპერატორო საბჭო, რომელშიც შედიოდნენ ცნობილი იურისტები: პაპინიანე, ულპიანე და პაულუსი. გაზარდა ბიუროკრატიული აპარატი, რომელიც უმთავრესად სამხედროებისაგან კომპლექტებოდა. გაამაგრა დუნაისპირა და რაინისპირა საზღვრები. 198 წელს აღმოსავლეთ პართელები დაამარცხა და ქალაქი ქტესიფონი აიღო. 208 წელს შვილებთან კარაკალასტან და გეტასთან ერთად ბრიტანეთში იყო, კალედონიელები დაამარცხა და დიდი ზღუდე ააგო. იქვე გარდაიცვალა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 267. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ლუციუს სეპტიმიუს სევერუსი
მდიდარი რიჩი (ფილმი)

მდიდარი რიჩი (ინგლ. Richie Rich) — 1994 წლის ამერიკული ფილმი. ფილმი წარმოადგენს ამავე სახელწოდების კომიქსის ეკრანიზაციას. ფილმი კომერციულად ჩავარდა. ფილმის მთავარი გმირია მილიარდერი რიჩი. ფილმი კომერციულად წარუმატებელი აღმოჩნდა. „Richie Rich“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „Richie Rich“ — Allmovie-ზე „Richie Rich“ — TCM-ის მონაცემთა ბაზაში
მაკოლეი კალკინი

მაკოლეი კალკინი (ინგლ. Macaulay Culkin; დ. 26 აგვისტო, 1980, მანჰეტენი, ნიუ-იორკი, აშშ) — ამერიკელი მსახიობი. ცნობილი გახდა ბავშვობაში, ფილმებში „მარტო სახლში“ და „მარტო სახლში 2: ნიუ-იორკში დაკარგული“ შესრულებული კევინ მაკალისტერის როლით. სამჯერ იყო ნომინირებული ოქროს ჟოლოზე ცუდი შესრულებისთვის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მაკოლეი კალკინი მაკოლეი კალკინი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
ერაყის რევოლუცია

ერაყის რევოლუცია 14 ივლისის რევოლუცია — შეიარაღებული გადატრიალება ერაყში, 1958 წლის 14 ივლისს. დასრულდა სამეფო ოჯახის წევრების დახვრეტით და მონარქიის გაუქმებით. ერაყი იყო კონსტიტუციური მონარქია, რომელსაც სათავეში ედგა ჰაშიმიტების დინასტია. ახალგაზრდა მეფე ფეისალ II ჩამოაცილეს ქვეყნის მართვის სადავეებს. ერაყის საგარეო და საშინაო პოლიტიკას სასახლის ელიტა განაგებდა რეგენტ აბდ ალ-ილაჰის ხელმძღვანელობით. 1957 წლის დასაწყისში ეროვნულ-დემოკრატიულმა, დამოუკიდებლობისა და კომუნისტურმა პარტიებმა მიიღეს გადაწყვეტილება გაერთიანებულიყვნენ ეროვნული ერთიანობის ფრონტში. 1958 წლის 13 ივლისს სამეფო სასახლეში მეფის გასაცილებლად ბანკეტი მიმდინარეობდა. მეფე ფაისალ II სტამბოლში, ბაღდადის პაქტის ქვეყნების სამიტზე მიემგზავრებოდა. 14 ივლისის დილას სასახლე ალყაში იყო. სასახლეს ცეცხლი წაუკიდეს. ალმოდებული სამეფო სასახლიდან 14 კაცი გამოვიდა, ყველა სამეფო ოჯახის წევრი, მათ თავზე ყურანი ედოთ შეწყალების ნიშნად. სამეფო ოჯახის წევრები კედელთან დააყენეს. ამის შემდეგ რა მოხდა უცნობია. ერთ-ერთი ვერსიით მათ ცეცხლი გაუხსნეს და დახვრიტეს. გადარჩა მხოლოდ სამეფო ოჯახის ერთი წევრი პრინცესა ჰაიამი. იგი შეთქმულებმა მიცვალებულად ჩათვალეს და დააწვინეს სამეფო ოჯახის წევრების გვამებზე, თუმცა მოგვიანებით გადაიყვანეს ალ-რაშიდის ჰოსპიტალში და სიცოცხლე შეუნარჩუნეს. გარდაცვლილი მეფის სხეული ოჯახის სხვა წევრების სხეულებისაგან განსხვავებით აბუჩად არ აუგდიათ, საიდუმლოდ მიაბარეს მიწას. პრემიერ-მინისტრ ნური ალ-საიდის სხეული მისსავე სავარძელზე ესვენა შუა ქუჩაში. მოგვიანებით წაიყვანეს და დაკრძალეს უცნობ ადგილზე. 15 ივლისს დილის 6 საათზე რადიო ეთერით გამოაცხადეს მონარქიის წინააღმდეგ შეიარაღებული აჯანყების შესახებ. პირველ რესპუბლიკურ ხელისუფლებას სათავეში ჩაუდგა ორგანიზაცია „თავისუფალი ოფიცრების“ ლიდერი აბდ ალ-ქარიმ კასიმი. მისი მმართველობის დროს ერაყი გამოვიდა ბაღდადის პაქტიდან. გაუქმდა დიდი ბრიტანეთის სამხედრო ბაზები, სსრკ-სთან დადო სამხედრო და ტექნიკური დახმარების ხელშეკრულება. გააგრძელა მონარქიული ელემენტების დევნა. 1963 წელს სამხედრო გადატრიალების შედეგად კასემი დაამხეს და სიკვდილით დასაჯეს. „Revolt in Baghdad“. Time Magazine. 21 July 1958. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 20 იანვარი 2008. ციტირების თარიღი: 27 July 2009. „In One Swift Hour“. Time Magazine. 28 July 1958. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 7 აგვისტო 2009. ციტირების თარიღი: 27 July 2009.
კარლო ბუონაპარტე

კარლო მარია ბუონაპარტე (შარლ მარი ბუონაპარტი (იტალ. Carlo Maria Buonaparte; ფრანგ. Charles Marie Bonaparte; დ. 27 მარტი, 1746 — გ. 24 თებერვალი, 1785) — კორსიკელი აზნაური, ადვოკატი და პოლიტიკოსი. ნაპოლეონ ბონაპარტის მამა. კარლო ბუონაპარტე დაიბადა 1746 წლის 27 მარტს ქალაქ აიაჩოში იურისტ ჯუზეპე ბონაპარტეს ოჯახში. თავდაპირველად კარლო მამის კვალს გაჰყვა და იურიდიული განათლება მიიღო პიზანსკის უნივერსიტეტში. როდესაც კარლო 17 წლის იყო, ნათესავებმა იგი 14 წლის ლეტიცია რამოლინოზე დააქორწინეს. 1764 წელს კარლო ბუონაპარტე მსახურობდა რევოლუციონერების ლიდერის, პასკალ პაოლის ასისტენტად, რომელმაც იგი გაგაზავნა დიპლომატიური დავალებით პარიზში (ლუდოვიკო XV-სთან) და რომში (რომის პაპ კლემენტ XIII-სთან მოსალაპარაკებლათ). კარლო ხელგაშლილად ცხოვრობდა და იყო აზარტული მოთამაშე. კარლო ბუონაპარტე გარდაიცვალა მონპელიეში მოგზაურობის დროს და თავისი ოჯახი შემოსავლის გარეშე დატოვა. ნაპოლეონ ბუონაპარტე (1764/1765 – 17 აგვისტო 1765) მარია ანა ბუონაპარტე (3 იანვარი 1767 – 1 იანვარი 1768) ჟოზეფ ბონაპარტი (7 იანვარი 1768 – 28 ივლისი 1844) ნაპოლეონ ბონაპარტი (15 აგვისტო 1769 – 5 მაისი 1821) მარია ანა ბუონაპარტე (1770), მარია ანა ბუონაპარტე (14 ივლისი – 23 ნოემბერი 1771), ერთი დაუბადებელი ვაჟი ლუსიენ ბონაპარტი (21 მაისი 1775 – 29 ივნისი 1840), ელიზა ბონაპარტი (13 იანვარი 1777 – 7 აგვისტო 1820), ლუის ბონაპარტი (2 სექტემბერი 1779 – 25 ივლისი 1844), პოლინ ბონაპარტი (20 ოქტომბერი 1780 – 9 ივნისი 1825), კაროლინ ბონაპარტი (24 მარტი 1782 – 18 მაისი 1839), ჟერომ ბონაპარტი (15 ნოემბერი 1784 - 24 ივნისი 1860), კარლო ბუონაპარტეს გენეალოგია (ინგლისური)
სტენლი ტუჩი

სტენლი ტუჩი (ინგლ. Stanley Tucci; დ. 11 იანვარი ან 11 ნოემბერი, 1960, პიკსკილი) — ამერიკელი მსახიობი. მიღებული აქვს ემის ჯილდო და ოსკარის, ოქროს გლობუსის, BAFTA-სა და გრემის ნომინაციები. არის იტალიური წარმოშობის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სტენლი ტუჩი სტენლი ტუჩი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ↑ Baldassare, Angela (1999). The Great Dictators: Interviews with Filmmakers of Italian Descent. Guernica Editions, გვ. 104.
გლაიხშალტუნგი

გლაიხშალტუნგი (გერმ. Gleichschaltung) — ტერმინი, რომელსაც ნაციონალ-სოციალისტები იყენებდნენ გერმანიაში საზოგადოებრივი და პოლიტიკური პროცესების ხელში ჩაგდების აღსანიშნავად. ტერმინი გამოიგონა იუსტიციის რაიხსმინისტრმა ფრანც გრიუნტერმა და პირველად გამოიყენა 1933 წლის 31 მარტს გლაიხშალტუნგის შესახებ პირველი კანონის სათაურში, რომლის თანახმადაც ქვეყანამ დაკარგა სუვერენიტეტი იმპერიის სასარგებლოდ. გლაიხშალტუნგის ლოზუნგის ქვეშ მიიღეს კანონი, რომლის მიხედვითაც ნაციონალ-სოციალისტური გერმანული მუშათა პარტია ერთადერთ პარტიად გამოაცხადეს. ერთმანეთს შეუთავსეს რაიხსპრეზიდენტისა და რაიხსკანცლერის თანამდებობები. Karl Kroeschell, Deutsche Rechtsgeschichte 3 (seit 1650), 2nd ed. 1989, ISBN 3-531-22139-6 Karl Kroeschell, Rechtsgeschichte Deutschlands im 20. Jahrhundert, 1992, ISBN 3-8252-1681-0 Lebendiges virtuelles Museum Online დაარქივებული 2014-05-25 საიტზე Wayback Machine. : Die Errichtung des Einparteienstaats 1933 Claudia Koonz. The Nazi Conscience. Cambridge, Mass.: The Belknap Press of Harvard University Press, 2003. ↑ ტექსტი წინასწარი კანონისა მიწების იმპერიაში ჩართვის შესახებ ↑ კანონის ტექსტი გერმანიის სახელმწიფოს მეთაურის შესახებ
ლეტიცია რამოლინო

მარია ლეტიცია რამოლინო (Maria Letizia Ramolino; დ. 24 აგვისტო, 1750, აიაჩო — გ. 2 თებერვალი, 1836, რომი) — ნაპოლეონ ბონაპარტის დედა, აღზარდა 15 წლამდე. ლეტიცია, რომელიც წარმოშობით იყო გენუელი კეთილშობილი ოჯახიდან, დაიბადა აიაჩოში. 14 წლის ასაკში ის დაქორწინდა კარლო ბუონაპარტეზე და მათ ეყოლათ 13 შვილი, რომელთაგან მხოლოდ ხუთმა ვაჟმა და სამმა ქალიშვილმა მიაღწიეს ზრდასრულ ასაკს. ნაპოლეონ ბუონაპარტე (1764/1765 – 17 აგვისტო 1765) მარია ანა ბუონაპარტე (3 იანვარი 1767 – 1 იანვარი 1768) ჟოზეფ ბონაპარტი (7 იანვარი 1768 – 28 ივლისი 1844) ნაპოლეონ ბონაპარტი (15 აგვისტო 1769 – 5 მაისი 1821) მარია ანა ბუონაპარტე (1770), მარია ანა ბუონაპარტე (14 ივლისი – 23 ნოემბერი 1771), ერთი დაუბადებელი ვაჟი ლუსიენ ბონაპარტი (21 მაისი 1775 – 29 ივნისი 1840), ელიზა ბონაპარტი (13 იანვარი 1777 – 7 აგვისტო 1820), ლუის ბონაპარტი (2 სექტემბერი 1779 – 25 ივლისი 1844), პოლინ ბონაპარტი (20 ოქტომბერი 1780 – 9 ივნისი 1825), კაროლინ ბონაპარტი (24 მარტი 1782 – 18 მაისი 1839), ჟერომ ბონაპარტი (15 ნოემბერი 1784 - 24 ივნისი 1860), 1769 წელს კორსიკა საფრანგეთის კონტროლიდან გამოვიდა, თუმცა ლეტიციამ მაინც ვერ ისწავლა ფრანგული ენა. 1785 წელს ლეტიცია დაქვრიდა და 8 წლის შემდეგ იძულებული გახდა კონტინენტზე გადასულიყო, მარსელში. ნაპოლეონისმეფეთკურთხევის ცერემონიალის შემდეგ მან ლეტიციას უბოძა «მადამ იმპერატორის დედის» ტიტული ( ფრანგ. Madame Mère de l’Empereur) და პარიზის გარეუბანში აჩუქა მამული. მიუხედავად უზარმაზარი ქონებისა, მადამ-დედა, რომელმაც მრავალი წელი გაატარა სიღარიბის ზღვარზე, ცხოვრობდა ეკონომიურად, არ ინტერესდებოდა სახელმწიფო საქმეებით და სასახლეშიც იშვიათად ჩნდებოდა. შვილის დამხობის შემდეგ ის გაიქცა თავის ძმასთან, კარდინალ ფეშესთან ერთად რომში, სადაც გაატარა ცხოვრების დარჩენილი წლები და თითქმის დაბრმავებული ცხოვრობდა ვენეციის მოედანზე ბონაპარტის სასახლეში. მისი ნეშტი ნაპოლეონ III-ის ბრძანებით იტალიიდან გადაასვენეს აიაჩოში. ბონაპარტების გენეალოგია დაარქივებული 2020-02-17 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
სიკოკუ (ძაღლი)

სიკოკუ (იაპონ. 四国犬) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია იაპონიაში უძველეს ხანაში. ეს ძაღლი უძველესი დროიდან ცხოვრობდა იაპონურ პრეფექტურა კოტიში კუნძულ სიკოკუზე, სადაც სანადიროდ იყენებდნენ. 1937 წელს ის „ეროვნულ საგანძურად“ გამოაცხადეს. მიუხედავად იმისა, რომ იაპონიის ბუდისტურ-სინოისტური კულტურა კრძალავს ძუძუმწოვრების ჭამას, მოშორებულ რაიონებში მაცხოვრებლები ზოგჯერ ნადირობდნენ და ამაში მათ ძაღლები ეხმარებოდნენ. შიკოკუ იმ უძველესი სანადირო ძაღლების ბოლო შთამომავალია. ამ ჯიუტ ქმნილებას უყვარს სხვა ძაღლებზე დომინირება, თუმცა მეგობარ ადამიანებთან ის საკმაოდ თვინიერია. სიკოკუ იშვიათი ჯიშია და იაპონიის გარეთ იშვიათად გვხვდება, თუმცა მის ბედზე ზრუნავს იაპონური ჯიშების დამცველი საზოგადოება. სიკოკუს აქვს ძლიერი თათები, პატარა დაცქვეტილი ყურები. ბალანი მოკლე და უხეშია, შეიძლება იყოს ჟღალი, ჟღალი-ვეფხვისებრი და მუქი-ვეფხვისებრი. სიკოკუ კარგად უძლებს სიცივეს და სიცხეს. კარგად ეგუება ქალაქის პირობებში ცხოვრებას. მის ბალანს განსაკუთრებული მოვლა სჭირდება, ძნელად იწვრთნება და ცუდი მოდარაჯეა. სიკოკუ (ინგლისური)
შიპერკე

შიპერკე (ფრანგ. Schipperke) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია ბელგიაში XVI საუკუნეში. ბელგიური ბარჟების ამ „პატარა კაპიტანის“ (სწორედ ასე ითარგმნება ფლამანდრიული სიტყვა Schipperke) ზუსტი წარმომავლობა ზუსტად ცნობილი არ არის, თუმცა ეს ჯიში უკვე მრავალი საუკუნეა არსებობს. ანატომიური თვალსაზრისით ეს ტიპური შპიცისმაგვარი ძაღლია. მიუხედავად იმისა, რომ შიპერკე ზომით პატარაა, მან შეინარჩუნა ქუჩის მებრძოლის ყველა თვისება. ეს ენერგიის გროვა ოდესღაც მღრღნელებისგან იცავდა ბარჟებს ფლანდრიისა და ბრაბანტის არხებზე და მეზღვაურებს არასასურველი სტუმრების მოახლოებას ამცნობებდა. მას ხმელეთზეც იყენებდნენ ვირთხებზე, კურდღლებზე და თხუნელებზე სანადიროდ. სიცოცხლის მოყვარული პატარა შიპერკე შესანიშნავი კომპანიონია. შიპერკე კარგად უძლებს სიცივეს, ქალაქის პირობებში ცხოვრებას, ადვილად იწვრთნება, კარგი მოდარაჯეა. აქვს უხეში ბალანი, დაკუნთული, ძლიერი უკანა თათები, წინა კიდურები სწორია, ყველაზე გრძელი ბალანი კისერზეა. პატარა, მუქი-ყავისფერი თვალები ოვალურია. შიპერკე (ინგლისური)
შიბა ინუ

შიბა ინუ (იაპონ. 柴犬) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია იაპონიაში უძველეს ხანაში. შიბა ინუ ყველაზე მცირე ზომისაა ადგილობრივ იაპონურ ჯიშებს შორის, ის ასწლეულებია სანინის მხარეში არსებობს. გათხრებისას არქეოლოგებმა აღმოაჩინეს შიბა ინუს ძვლები, რომლებიც 2500 წლის წინანდელი აღმოჩნდა. იაპონიაში ყველაზე მეტად გავრცელებულმა ადგილობრივმა შიბა, პოპულარობა ავსტრალიაში, ევროპასა და ჩრდილოეთ ამერიკაშიც მოიპოვა. ოდესღაც ამ ჯიშის ძაღლებს ცუდი კბილები ჰქონდათ, მაგრამ სელექციის შედეგად ეს ნაკლი აღმოიფხვრა. შიბა იშვიათად ყეფს, უპირატესობას უცნაური ხმით წკავწკავს ანიჭებს. ძლიერ და საკმაოდ დამოუკიდებელ შიბა ინუს შეუძლია ბევრი სიხარული მიანიჭოს გამოცდილ და მომთმენ პატრონს. შიბა ინუს ბალნის შეფერილობა მრავალნაირია, აქვს პატარა, საკმუთხა თვალები, წინა თათები სწორია, კარგად განვითარებული უკანა თათები ძალიან ძლიერია. მკერდი განიერია, სქელი კუდი ზურგისკენაა დახვეული. შიბა ინუ (ინგლისური)