laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ტანძია

ტანძია — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის ბოლნისის მუნიციპალიტეტში, ტანძიის თემში. მდებარეობს ქვემო ქართლის ბარის დასავლეთ ნაწილში, მდინარე ხრამის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 840 მეტრზე. ბოლნისიდან დაშორებულია 16 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 518 კაცი. ტანძიაში დაიბადა სულხან-საბა ორბელიანი, აქვეა მისი სახელობის ლიტერატურული მუზეუმი. სოფელში შემონახულია ორი ეკლესია და სასახლის ნანგრევები. ერთი ეკლესია აუგია პაპუნა ორბელიანს 1670 წელს, ხოლო მეორე, წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია – სულხან-საბას მამას, ვახტანგ მდივანბეგს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 658. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
მასლოუს მოთხოვნილებათა პირამიდა

მასლოუს მოთხოვნილებათა იერარქია — თეორია ფსიქოლოგიაში, რომელიც აბრაჰამ მასლოუმ 1943 წელს თავის ნაშრომში წარმოადგინა სახელწოდებით „ადამიანური მოტივაციის თეორია“. მასლოუს მოთხოვნილებათა იერარქიას პირამიდის სახე აქვს, სადაც ძირითადი მოთხოვნილებები პირამიდის ძირშია მოქცეული. პირველ ორ მოთხოვნილებას მასლოუ უწოდებს პირველად მოთხოვნილებებს, ხოლო მესამედან მოთხოვნილებები შეძენილი სახისაა. ადამიანს უფრო მაღალი მოთხოვნილება მაშინ უჩნდება, როდესაც მასზე დაბალი საფეხურის მოთხოვნილება მეტნაკლებად მაინცაა დაკმაყოფილებული. მასლოუმ მოთხოვნილებათა 5 კლასი გამოყო: 1. ფიზიოლოგიური 2. უსაფრთხოება 3. სოციალური (მეგობრობა, თანამშრომლობა, სიყვარული, მიკუთვნებულობა) 4. დაფასება 5. თვითრეალიზაცია. მასლოუ მიიჩნევდა, რომ თუ მოთხოვნილება დაკმაყოფილებულია, იგი მოტივატორი უკვე აღარ არის და ყურადღება იერარქიის შემდეგ დონეზე გადაინაცვლებს. თუმცა ასევე აღიარებდა, რომ თანმიმდევრობა შეუცვლელი არ არის, განსაკუთრებით მაღალ დონეებზე. მაგალითად, ზოგი ადამიანი თვითშეფასებას სიყვარულის მოთხოვნილებაზე მაღლა აყენებს, სხვები კი თვითრეალიზაციისკენ საერთოდ არ მიისწრაფიან. ადამიანური მოტივაციის თეორია მასლოუს მოთხოვნილებათა იერარქია
კოჰორტა

კოჰორტა (ლათ. cohors (cohortis)) — ქვეითი ჯარისკაცების რაზმი ძველ რომში, რომელიც ლეგიონის მეათედ ნაწილს შეადგენდა. ძვ. წ. II საუკუნის ბოლოდან ჩვენს ერამდე რომის არმიის ერთ-ერთი უმთავრესი ტაქტიკური ქვედანაყოფი. ამ დროიდან კოჰორტების რაოდენობა ლეგიონში უკვე ათს აღწევდა. მესამე პუნიკურ ომში ერთი კოჰორტა 2 მანიპულას მოიცავდა, ამდენად ყოველ მწკრივს არა 10 მანიპულა, არამედ 5 კოჰორტა შეადგენდა შესაბამისი მონაკვეთებით. ავგუსტუსის დროს პირვანდელი ათკოჰორტიანი ლეგიონი დარჩა. კოჰორტის შემადგენლობა 555 ფეხოსანს და 66 მხედარს მოიცავდა. გარდა ამისა, პირველ კოჰორტაში მეომართა რაოდენობა გაორმაგდა. ეს ათი კოჰორტა ორ მწკრივად დგებოდა თითოში ხუთ-ხუთი კოჰორტით. წინა მწყობრის მარჯვენა ფრთაში პირველი კოჰორტა იდგა, ზუსტად მის უკან კი მეექვსე; მარცხენა მხარეს მეხუთე კოჰორტა, მის უკან მეათე იკავებდა ადგილს. ეს საბრძოლო წყობა ტრაიანესა და ადრიანეს დრომდე შემორჩა. უცხო სიტყვათა ლექსიკონი, თბ., 1989, გვ. 260.
ხოსე მანუელ ბალმასედა

ხოსე მანუელ ბალმასედა (ესპ. José Manuel Balmaceda; დ. 19 ივლისი, 1840, სანტო-დომინგო, ჩილე — გ. 18 სექტემბერი, 1891, სანტიაგო, ჩილე) — ჩილელი პოლიტიკური მოღვაწე. ჩილეს პრეზიდენტი 1886–1891 წწ. ის იყო თორმეტ და-ძმას შორის უფროსი. მისი მშობლები მდიდრები იყვნენ და მისი ადრეული წლები დაკავშირებული იყო ინდუსტრიებთან და აგრო საწარმოებთან. 1849 წელს შევიდა ფრანგი ბერების სკოლაში და კინაღამ სამღვდელოებას შეუერთდა. მოგვიანებით ის დაქორწინდა და ჰყავდა რვა შვილი. 1864 წელს ის გახდა მანუელ მონტის მდივანი, რომელიც იმ დროს ჩილეს მთავრობის წარმომადგენელი იყო ლიმაში, და დაბრუნების შემდეგ წარმოჩნდა ენატში როგორც დიდი ორატორი. 1868 წელს თანამოაზრეებთან ერთად დაიწყო ჟურნალ "La Libertad"-ს (თავისუფლება) გამოშვება. მან ასევე გამოსცა ორი მონოგრაფია: "პოლიტიკური გადაწყვეტილება საარჩევნო თავისუფლების დროს" და "ეკლესია და სახელმწიფო". 1869 წელს შეურთდა "Club de la Reforma"-ს რომელიც გახდა ლიბერალური პარტიის ბაზა. მისი რადიკალური პროგრამების წყალობით რამდენიმეჯერ აირჩიეს დეპუტატად: 1864-1867; 1870–1873; 1873–1876; 1876–1879; 1879-1882 წლებში. ანიბალ პინტოს პრეზიდენტობის პერიოდში ის მონაწილეობდა რამდენიმე დიპლომატიურ მისიაში და დიდი წვლილი მიუძღვის არგენტინის დარწმუნებაში რომ ის არ ჩრთულიყო წყნარი ოკეანის მეორე ომში 1878 წელს. დომინგო სანტა მარიას პრეზიდენტობის დროს ის ჯერ გახდა საგარეო საქმეთა მინისტრი, ხოლო შემდგომ შინაგან საქმეთა მინისტრი. 25 ივნისს ის აირჩიეს როგორც ერთადერთი კანდიდატი. ჩილეს პრეზიდენტი ბიოგრაფია, ჩილეს ეროვნულ კონგრესთან არსებული ბიბლიოთეკა დაარქივებული 2009-02-14 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური)
ლეგიონი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ლეგიონი (ლათ. legiŏ, ნათ. ბრ. legiō-დან — «ვაგროვებ, ვკრებ»): რომაული ლეგიონი — ძირითადი ორგანიზებული ერთეული ძველი რომის არმიაში. ლეგიონი (რიცხვი)— დათვლის ძველი რუსული სისტემის მიხედვით 105-ს ან 1012-ს უდრიდა. ლეგიონი (ჯგუფი)— რუსული როკ-ჯგუფი. ლეგიონი (ფილმი) — პოსტაპოკალიფსური ფილმი (2010). ესპანური ლეგიონი — ესპანეთის სახმელეთო ჯარების ქვედანაყოფი. საფრანგეთის უცხოური ლეგიონი — საფრანგეთის სახმელეთო ჯარების ქვედანაყოფი. საპატიო ლეგიონის ორდენი — ფრანგული ორდენი სამხედრო და სამოქალაქო დამსახურებებისათვის. გერმანიის უცხოური ლეგიონი — სამხედრო შენაერთი, 1943 წელს გერმანიის სარდლობის მიერ შექმნილი "ცისფერი დივიზიის" დაშლის სანაცვლოდ.
რომაული ლეგიონი

ლეგიონი (legio, ნათ. ბრ. legionis\lego - "ვაგროვებ", "ვკრებ") — ძირითადი ორგანიზებული ერთეული ძველი რომის არმიაში. თავდაპირველად ლეგიონი ეწოდებოდა რომის მთელ ჯარს, რომელიც წარმოადგენდა მონათმფლობელურ მილიციას — 3000 ქვეითი ჯარისკაცი და 300 მხედარი შეძლებული მოქალაქეებისგან, რომლებიც იკრიბებოდნენ მხოლოდ ომის დროს და სამხედრო წრთვნისას. ძვ.წ. V-IV საუკუნეებში ლეგიონების რაოდენობა 2-4 და მეტადაც გაიზარდა. ლეგიონის შემადგენლობაში იყო მძიმე ქვეითი ჯარი — 3000 კაცი (პრინციპები, გასტატები, ტრიარიები). მსუბუქი ქვეითი ჯარი — 1200 კაცი (ველიტები) და 300 ცხენოსანი. მძიმე ქვეითი ჯარი იყოფოდა 30 ტაქტიკურ ქვეგანაყოფად — მანიპულა (თითოში 60-120 მეომარი, რომლებიც ორ ცენტურიონს შეადგენდნენ, მათ ემატებოდათ ველიტები. რესპუბლიკის დროს ლეგიონის სათავეში იდგა ტრიბუნი, იმპერიის დროს - ლეგატი. ძვ. წ. II საუკუნის მიწურულს მარიუსმა შეცვალა ლეგიონის ორგანიზაცია, ჯარისკაცებს ხელფასი მოუმატა და რომის არმია გახდა პროფესიონალური, დაქირავებული არმია. იმპერატორ ავგუსტუსის დროს ლეგიონის შემადგენლობა 7 000 კაცამდე გაიზარდა. ლეგიონს მიენიჭა ნომერი და სახელწოდება. ჰქონდა "დროშა" — ჯოხზე დამაგრებული ვერცხლის არწივი. რომის იმპერიის გაყოფის დროს (ახ.წ. IV საუკუნის ბოლოს) აღმოსავლეთ იმპერიაში იყო 70 ლეგიონი, დასავლეთში 63. XVI-XIX სს. ლეგიონი ეწოდებოდა სხვადასხვა სამხედრო ფორმირებებს საფრანგეთში, დიდ ბრიტანეთში, გერმანიასა და რუსეთში. "ქსე", ტ. 5, 1983, გვ.155 The Beginnings of Rome: Italy and Rome from the Bronze Age to the Punic Wars (c.1000-264 BC) (Routledge 1995) by T. J. Cornell "Legion GmbH. Das Unternehmen Römische Armee" (Saarbrücken 2012) by Stefan Zehnter "Roman Infantry Tactics in the mid-Republic: A Reassessment"( Historia 63, 2014) by Michael J. Taylor ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: Roman legion The Roman Army: A Bibliography (Dr. J. P. Adams) Augustan Legionaries დაარქივებული 2017-11-20 საიტზე Wayback Machine.
შარლემანი

საკუთარი სახელი შარლემანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: შარლემანი, იოსებ — მხატვარი კარლოს დიდი (შარლემანი) — ფრანკთა მეფე
ლეგისტები

ლეგისტები (ფრანგ. mx,r. legiste, ლათ. lex ნათ. ბრ. legis — კანონი) — შუა საუკუნეების იურისტები, რომლებიც ხელს უწყობდნენ რომის სამართლის რეცეფციას დასავლეთ ევროპაში. ლეგისტები რომის სამართლის ყაიდაზე გარდაქმნიდნენ ჩვეულებით სამართალს, მეფის ხელისუფლების გაძლიერების მიზნით მოითხოვდნენ სენიორული და საეკლესიო სასამართლოების, აგრეთვე საქალაქო თვითმმართველობის კომპეტენციის შეზღუდვას. ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ლეგისტი იყო ფრანგი იურისტი ბომანუარი, რომელმაც შეადგინა ფრანგული ჩვეულებითი სამართლის კრებული "ბოვეზის კუტიუმები".
ხორხე მონტი

ხორხე მონტი ალვარესი (ესპ. Jorge Montt Álvarez; დ. 26 აპრილი, 1845, კასაბლანკა, ჩილე — გ. 8 ოქტომბერი, 1922, სანტიაგო, ჩილე) — ჩილელი პოლიტიკური მოღვაწე. ჩილეს პრეზიდენტი 1891–1896 წწ. დაიბადა კასაბლანკაში, ჩილეში. ის გაუძღვა სამოქალაქო ომს პრეზიდენტ ხოსე მანუელ ბალმასედას წინააღმდეგ, რის შემდეგაც საბოლოოდ გახდა პრეზიდენტი. ის იყო წინა პრეზიდენტის მანუელ მონტის და შემდგომი პრეზიდენტის პედრო მონტის ნათესავი. გარდაიცვალა სანტიაგოში 1922 წელს. ჩილეს პრეზიდენტი მონტის ოჯახი Genealogical chart of Montt family (ესპანური)
დუვრი

დუვრი (ინგლ. Dover [doʊvər], ფრანგ. Douvres [duvʁ], ლათ. Dubris) — ქალაქი და პორტი დიდ ბრიტანეთში, ინგლისის საგრაფო კენტში, პა-დე-კალეს სრუტესთან, სარკინიგზო ბორნით უკავშირდება დიუნკერკს, საფრანგეთი. 2001 წლის აღწერით ქალაქში 28 156 მცხოვრები დაფიქსირდა, საქალაქო აგლომერაციაში შემავალი გარეუბნებიანად 39 078 კაცი. ქალაქი დუვრი ბრიტანეთში ერთ-ერთი უძველესია და ჯერ კიდევ კუნძულზე რომის იმპერიის შეჭრამდე არსებობდა. ღირსშესანიშნაობანი: შუა საუკუნეების დუვრის ციხესიმაგრე, ერთ-ერთი უდიდესია ფართობით გაერთიანებულ სამეფოში. ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2007-07-02 საიტზე Wayback Machine. დურვის სიახლეები ქუჩების რუკა[მკვდარი ბმული] The Dover War Memorial Project Dover Locals დაარქივებული 2017-09-17 საიტზე Wayback Machine. Dover Soul Local Community Website დაარქივებული 2011-10-09 საიტზე Wayback Machine. Western Heights Preservation Society დაარქივებული 2017-10-13 საიტზე Wayback Machine. Friends of Dover Castle დაარქივებული 2010-03-11 საიტზე Wayback Machine. A scheme for the local people of Dover to contribute and benefit from their Castle. დურვის თემის რადიო Dover District's podcasting service, an online radio service for the town and surrounding area.
დუვრის ციხესიმაგრე

დუვრის ციხესიმაგრე (ინგლ.Dover Castle) — ინგლისში ერთ-ერთი უდიდესი სიმაგრე. აღმართულია დუვრში, კენტის საგრაფოში, დიდი ბრიტანეთი. ციხესიმაგრე პა-დე-კალეს სრუტესთან ახლოს არია აგებული, ამიტომ, სტრატეგიული მდებარეობის გამო, ოდითგანვე "ინგლისის გასაღებს" უწოდებდნენ . დურვის ციხესიმაგრის ისტორია და არქიტექტურა (რუს.) დუვრის ციხესიმაგრის 1216 წლის ალყა (ინგლ.) დაარქივებული 2012-02-04 საიტზე Wayback Machine. ციხესიმაგრის აღწერილობა English Heritage-ის ოფიციალურ საიტზე დაარქივებული 2011-07-09 საიტზე Wayback Machine.
ტეხასის რესპუბლიკა (მოძრაობა)

ტეხასის რესპუბლიკა (მოძრაობა) — სეპარატისტული მოძრაობა აშშ-ში, რომელიც ტეხასის შტატის დამოუკიდებლობას მოითხოვს. სეპარატისტების აზრით, სახელმწიფო „ტეხასის რესპუბლიკა“ 1845 წელს უკანონოდ იქნა ანექსირებული აშშ-ის მიერ და დღემდე უკანონოდ არის ოკუპირებული. ამერიკის მთავრობა არ ცნობს სეპარატისტულ „სახელმწიფოს“. მოძრაობის მონაწილეებმა საკუთარი მთავრობა, სასამართლო სისტემა და სამართალდამცავი ორგანოები ჩამოაყალიბეს. გარდა ამისა, მათ შეტანილი აქვთ სარჩლები საკმაოდ დიდი თანხების მოთხოვნით ამერიკის — როგორც ტეხასის რესპუბლიკის კეთილდღეობის ჩამშლელის — წინააღმდეგ. სეპარატისტებს ამერიკის ხელისუფლებამ დანაშაულებრივი საქმიანობის ორგანიზაციაში დასდო ბრალი. 1997 წელს ქალაქ ფორტ-დევისში პოლიციამ სეპარატისტთა ბაზა ალყაში მოაქცია, რადგან მოძრაობაში შემავალმა ერთ-ერთმა ჯგუფმა რიჩარდ მაქლარენის (რესპუბლიკის ელჩი აშშ-ში) ხელმძღვანელობით მძევლები აიყვანა. მაქლარენი შტურმის შემთხვევაში შეიარაღებული წინააღმდეგობის გაწევით იმუქრებოდა. იმის გამო, რომ აშშ-ს ხელისუფლებას ეშინოდა, რადგან სექტა „დავიდოვის ტოტის“ მამულში შტურმით შეჭრისას არაერთი ადამიანი ემსხვერპლა ორმხრივ ცეცხლს, ალყამ ერთ კვირას გასტანა, რის შემდეგაც მაქლარენი და მისი თანამებრძოლნი დააპატიმრეს. რესპუბლიკა ბლოკადაშია. გაზეთი კომერსანტი ტეხასის რესპუბლიკა republic-of-texas.net texasrepublic.com
ჯ

ჯ, ⴟ, Ⴟ, Ჯ (ჯანი) — ქართული ანბანის ოცდამეთორმეტე ასო (ძველ ქართულში ოცდამეთექვსმეტე იყო). შეესაბამება წინაენისმიერ მჟღერ შიშინა თანხმოვანს. ძველ ქართულ სათვალავში აღნიშნავდა რიცხვ რვაათასს (8000). ჯ-ს ასომთავრულში ჯვარედინი ფორმა აქვს. ასომთავრულის ყველა ასო ერთი გრაფიკული სისტემითაა აგებული, ისინი მარტივი გეომეტრიული ელემენტების — წრისა და სწორი ხაზისაგანაა ნაწარმოები, შემადგენელი ნაწილები კი ერთმანეთს ყოველთვის მართი კუთხით უკავშირდება. ჯ–ს ასომთავრული ჯვარედინი მოხაზულობა არღვევს ასოთა გრაფიკული აგებულების ამ ზოგად წესს და ამ მხრივ ერთადერთია ძველ ქართულ ანბანში. გრაფიკული სისტემის დარღვევის მიზეზების შესახებ რამდენიმე მოსაზრება არსებობს. პროფესორი ელენე მაჭავარიანი ჯანის ასომთავრულ მოხაზულობას საქართველოში ქრისტიანობის დამკვიდრებას უკავშირებს და მიიჩნევს, რომ მისი ფორმა იესო ქრისტეს ინიციალების – ინისა და ქანის დიაგონალური გადაკვეთითაა მიღებული. ამდენად, ჯ ასო ასომთავრულ დამწერლობაში იესო ქრისტეს მონოგრამას წარმოადგენს: ამ თვალსაზრისით ჯანის ასომთავრული ჯვარედინი ფორმა ქრისტიანობის გავრცელების შემდეგ უნდა იყოს შემოღებული. ქართული დამწერლობის არცერთ ქრისტიანობამდელ ძეგლზე არაა ჯანის განსხვავებული მოხაზულობა, შესაბამისად უცნობია, როგორი ფორმა ექნებოდა მას, სანამ დღევანდელ ჯვარედინ მოხაზულობას მიიღებდა. ერთადერთი განსხვავებული ფორმა ჯანისა დაფიქსირებულია დავათის სტელაზე, რომელზეც ქართული ასომთავრული ანბანია ჩამოწერილი და რომელიც IV საუკუნის 60–იანი წლებით თარიღდება. დავათის სტელაზე გამოსახული ნიშანი, რომელიც ანბანის თანმიმდევრობის გათვალისწინებით ჯანის ადგილას დგას, არ არღვევს ასომთავრული ასოების გრაფიკული აგების ზოგად წესს და ამგვარად გამოიყურება: . ჯანის ჯვარედინ მოხაზულობაზე საკუთარი მოსაზრება აქვს რამაზ პატარიძეს. იგი თვლის, რომ ჯვრის ფორმა ანბანის დასასრულის მანიშნებელია. ჯ ნუსხურში მარჯვნივ არის გადახრილი. მხედრულში მას მომრგვალებული ფორმა აქვს. ნუსხურსა და მხედრულში იგი ქვედა სამ ხაზში იწერება. ჯ — ენერგიის ერთეულის „ჯოულის“ შემოკლებული აღნიშვნა. Graphemica (ჯ) Graphemica (ⴟ) Graphemica (Ⴟ) ↑ Georgian Extended ↑ ელენე მაჭავარიანი, „მწიგნობრობაჲ ქართული“ თბ., 1989 ↑ ელენე მაჭავარიანი, „ქართული დამწერლობა“ თბ., 2008, გვ. 13 ↑ რ. პატარიძე, "ქართული ასომთავრული", თბ., 1980, გვ. 85–86 ↑ UNESCO, World Braille Usage, Third Edition, Washington, D.C. p. 45
ხოსე ეჩეგარაი ი ეისაგირე

ხოსე ეჩეგარაი ი ეისაგირე (ესპ. Echegaray Y Eizaguirre, Jose), (დ. 19 აპრილი, 1832, მადრიდი, ესპანეთი — გ. 14 სექტემბერი, 1916, იქვე) — ესპანელი დრამატურგი, 1904 წლის ნობელის პრემიის ლაურეატი ლიტერატურის დარგში. დაიბადა 1832 წლის 19 აპრილს მადრიდში, ბასკურ ოჯახში. სამი წლის რომ იყო მშობლები მურსიაში გადავიდნენ, ყოფილი მავრიტანული სამეფოს ტერიტორიაზე, ხმელთაშუა ზღვის ნაპირზე. ეჩეგერაის მამა მურიის უნივერსიტეტში ბერძნული ენის პედაგოგი იყო პროფესორის წოდებით. იქვე ჩააბარა მომავალმა მწერალმა. გატაცებული იყო ბერძნული და ლათინური ენებით, შეისწავლიდა ბუნებისმეტყველებისა და სამეცნიერო ისტორიას. სწავლა 14 წლისამ დაამთავრა ფილოსოფიურ მეცნიერებათა ბაკალავრის ხარისხით. ამის შემდეგ მადრიდში დაბრუნდა, სადაც მათემატიკის შესწავლა დაიწყო ესკუელა დე კამინოსში (ტექსასწავლებელი), სწავლა 1853 წელს დაასრულა. რამდენიმე წელი ინჟინრად იმუშავა, შემდეგ ტექნიკურ სასწავლებელში თეორიული მათემატიკის პედაგოგის თანამდებობა მიიღო. ამ დისციპლინაში არაერთი სტატია და მონოგრაფია დაწერა. დაახლოებით 1863 წელს მისმა უმცროსმა ძმამ ე. მიგელმა დაწერა პიესა, რომელიც სამოყვარულო თეატრის სცენაზე დაიდგა. ეჩეგერაის ბიოგრაფთა აზრით, სწორედ ამ მოვლენამ განაპირობა მომავალი დრამატურგის ინტერესთა წრე. ეჩეგერაი ჩაერთო პოლიტიკაშიც. 1868 წლის რევოლუციის შემდეგ, როდესაც დედოფალი ელისაბეთ II დაამხეს, იგი საზოგადოებრივ საქმეთა მინისტრი გახდა, ერთი წლის თავზე კი ვაჭრობის მინისტრი. 1869 წელს ის ესპანეთის პარლამენტში აირჩიეს. მისი ინიციატივით შეიქმნა ესპანეთის ბანკი. 1874 წელს ბურბონთა დინასტიის რესტავრაციის შემდეგ მოკლე დროით პარიზს გაემგზავრა, სადაც მხოლოდ და მხოლოდ თეატრალური და ლიტერატურული საქმიანობით იყო დაკავებული. იმავე წელს ბრუნდება მადრიდში, სადაც პირველი პიესა "ჩეკების წიგნაკი" იქმნება ფსევდონიმით აიასეკა-ი-ეისაგირი. ამის შემდეგ ეჩეგერაი თავის წარსულ საქმიანობას თავს ანებებს და მთელი სამი ათწლეულით უღრმავდება ლიტერატურულ შემოქმედებას. O Locura o Santidad, Drama en Tres Actos y en Drosa. Madrid, 1877; Shay F. (ed.), Twenty-five Short Plays, 1925; L.A. Modern Spanish Literature, 1929.
რუდოლფ კრისტოფ ოიკენი

რუდოლფ კრისტოფ ოიკენი (გერმ. Rudolf Christoph Eucken; დ. 5 იანვარი, 1846, აურიხი, ჰანოვერის პროვინცია — გ. 15 სექტემბერი, 1926, იენა, გერმანია) — გერმანელი მწერალი და ფილოსოფოსი. 1908 წელს ნობელის პრემიის ლაურეატი გახდა ლიტერატურის დარგში „ჭეშმარიტის სერიოზული ძიების, აზრის ყველგან შემღწევი ძალის, ფართო თვალსაწიერის, სიხალასისა და დამაჯერებლობისათვის, რომელთა მოშველიებითაც ის იცავდა და ავითარებდა იდეალისტურ ფილოსოფიას“. 1916 წლის 5 იანვარს საკუთარ დაბადების დღეზე ქალაქ იენის საპატიო მოქალაქედ აირჩიეს. 1874 წლიდან იენის უნივერსიტეტის პროფესორად დანიშნეს ფილოსოფიის კათედრაზე. 1882 წელს დაქორწინდა ირენ პასოვზე (1863–1941). ჰყავდა ქალიშვილი და ორი ვაჟი. მისი ერთი შვილი, ვალტერ ოიკენი, ცნობილი ეკონომისტი გახდა, ხოლო მეორე — არნოლდ ოიკენი — ქიმიკოსი და ფიზიკოსი. რუდოლფ ოიკენი 1926 წლის 15 სექტემბერს, 80 წლის ასაკში, გერმანიის ქალაქ იენაში გარდაიცვალა. Beck, Friedrich Alfred. Rudolf Eucken, Deutsche Buch-Gemeinschaft, 1927. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „რუდოლფ კრისტოფ ოიკენი“ ვიკისაწყობში. რუდოლფ კრისტოფ ოიკენი რუდოლფ კრისტოფ ოიკენი — ნამუშევრები პროექტ „გუტენბერგზე“ რუდოლფ კრისტოფ ოიკენი — ნამუშევრები საიტზე Internet Archive ↑ Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 3.0 3.1 Discogs — 2000. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q504063"></a> ↑ ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ Gran Enciclopèdia Catalana — Grup Enciclopèdia, 1968. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18696256"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2664168"></a> ↑ 6.0 6.1 Internet Philosophy Ontology project <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q6023365"></a> ↑ Proleksis enciklopedija, Opća i nacionalna enciklopedija — 2009. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3407324"></a> ↑ Brozović D., Ladan T. Hrvatska enciklopedija — LZMK, 1999. — 9272 გვრ. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1264934"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q429032"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18446"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1789619"></a> ↑ 9.0 9.1 9.2 9.3 https://tritius.kmol.cz/authority/864883 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q130368343"></a> ↑ 10.0 10.1 Deutsche Nationalbibliothek Record #118682555 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ Projekt Gutenberg-DE — 1994. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q459615"></a> ↑ Library of the World's Best Literature / C. D. Warner — 1897. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q952614"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19098835"></a> ↑ https://www.nobelprize.org/nobel_prizes/literature/laureates/1908/ ↑ https://www.nobelprize.org/nobel_prizes/about/amounts/ ↑ 15.0 15.1 Biografie Rudolf Christoph Eucken (German). Bayerische Nationalbibliothek. ციტირების თარიღი: 5 August 2015.
კონკრეცია

კონკრეცია (ლათ. koncretio — შეზრდა, შედედება) — რადიალურ-სხივური აგებულების მომრგვალო ფორმის მინერალური აგრეგატი, რომელიც დანალექ ქანებსა და ფხვიერ ნალექებში წარმოიქმნება. ფორმის მიხედვით განარჩევენ სფეროსებრ, ელიფსოიდურ, ლინზისებრ და შეზრდილ კონკრეციებს. აქვს სხვადასხვა აგებულება: უხეშზოლიანი, გლობალური და სხვა. ამ მინერალურ წარმონაქმნებს აქვთ ზომები: რამდენიმე მილიმეტრიდან რამდენიმე სანტიმეტრამდე, იშვიათად 1 მ-საც აღწევს. შედგენილობით არის კარბონატული, Fe, Mn, Si და AL ჟანგეულების, სულფატებისა და სულფიდების კონკრეციები. კონკრეცია უმეტესად დიაგენეზის პროცესში წარმოიქმნება. ოკეანის ფსკერზე გავრცელებულია რკინა-მანგანუმის კონკრეციები, რომელთაც სამრეწველო მნიშვნელობა აქვს. აღსანიშნავია, რომ კონკრეცია თავისი ევოლუციის მანძილზე ხშირად განიცდის შიდა სტრუქტურის ცვლილებას, რის შედეგად იგი წარმოქმნის უფრო რთულ გეოლოგიურ სხეულებს, მაგ. „კონკრეცია-ჟეოდა“, ან „სეპტარია“. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 637. Годовиков А.А., Степанов В.И. Формы нахождения минералов. М., 2002.
ფრიზია

ფრიზია (ფრიზ. Fryslân, ქვემოსაქს. Freesland, გერმ. ნიდერლ. Friesland, დან. Frisland) — ისტორიული მხარე ჩრდილოეთის ზღვის სანაპიროზე. იკავებს ტერიტორიას ნიდერლანდების ტბა ეისელმერიდან დანიის ნაპირებამდე. დღეისათვის ფრიზების ტერიტორია ოთხ ნაწილად არის დაყოფილი: ფრისლანდია (დასავლეთი ფრიზია) — ნიდერლანდების პროვინცია. ფრიზია — ქვემო საქსონიის რაიონი (გერმანია). აღმოსავლეთი ფრიზია ; ჩრდილოეთი ფრიზია — შლეზვიგ-ჰოლშტეინის რაიონი (გერმანია). ფრიზები ჯერ კიდევ რომაელთა მიერ გერმანელების წინააღმდეგ მოწყობილი ლაშქრობების დროიდან არიან ცნობილნი. შუა საუკუნეებში საკუთარი სახელმწიფოც ჰქონდათ. წმინდა ლუსიის დღეს მომხდარმა წყალდიდობამ ფრიზებს ქვეყნის მნიშვნელოვანი ნაწილი წაართვა. Geofrisia.com დაარქივებული 2012-03-03 საიტზე Wayback Machine. – ინტერფრიზული გეოგრაფიული პორტალი ფრიზიის რუკა დაარქივებული 2011-10-03 საიტზე Wayback Machine. Eurominority.eu-თან
ფრიზები

ფრიზები (ფრიზ. Friezen) — გერმანიკული წარმოშობის ხალხი, მცირე ეთნიკური ჯგუფი, ცხოვრობენ ნიდერლანდების, გერმანიისა და დანიის სანაპირო ზოლში, ისტორიულ ფრიზიაში. ძირითადად კონცენტრირებულნი არიან ჰოლანდიის პროვინციებში - ფრისლანდიასა და გრონინგენში, ასევე გერმანიაში - აღმოსავლეთ ფრიზიასა და ჩრდილოეთ ფრიზიაში. ფრიზები ცნობილნი არიან როგორც ქერათმიანები. ფრიზებს დიდი ისტორია და მდიდარი ფოლკლორი აქვთ. მოსახლეობა 1,500,000 კაცი. ენა ფრიზული. განეკუთვნება გერმანიკული ენების ოჯახს. ტრადიციულად იყოფა დასავლეთფრიზულ, ჩრდილოფრიზულ და აღმოსავლეთფრიზულ დიალექტებად. მორწმუნეები მეტწილად კალვინისტები ან ლუთერანები, გვხვდებიან კათოლიკეებიც. The Frisian Meeting Place დაარქივებული 2015-01-10 საიტზე Wayback Machine. Lex Frisionum in Latin, Dutch and English History of the Frisian folk დაარქივებული 2013-01-02 საიტზე Wayback Machine.
ფრიზული ენა

ფრიზ(ი)ული ენები, ან ფრიზ(ი)ული ენა (თვითსახელრქმევა Fryske talen) წარმოადგენს მეტყველებების, ან დიალექტების საერთო კრებით სახელწოდებას. ფრიზიულად გერმანია-ნიდერლანდების საზღვარზე მცხოვრები ხალხები მეტყველებენ, რომელთაც ფრიზებს უწოდებენ. ძირითადად გავრცელებულია ისტორიულ ფრიზიაში — ფრისლანდიაში, დასავლეთფრიზიული კუნძულების ტერსჰელინგისა და სჰირმონიკოგის ჩათვლით ასევე გერმანიის ჩრდილო-დასავლეთში, ზატერლანდში — ქვემო საქსონია; უკიდურეს ჩრდილოეთში — შლეზვიგ-ჰოლშტაინის მხარე ჩრდილოფრიზიული კუნძულების და კუნძულ ჰელგოლანდის ჩათვლით. ფრიზები რაოდენობრივად დაახლოებით დაახლ. 400 000 კაცია. თავად ფრიზები თავიანთ თავს სხვადასხვა ფორმით მოიხსენებიენ; დასავლელი ფრიზები იტყვიან ფორმა Frysk-ს [ფრისკ], ჩრდილოელები - fresk-ს [ფრესკ], ან frasch-ს [ფრაშ] ამბობენ, ხოლო თვითსახელდების მეტ-ნაკლებად გავრცელებული, ან ყველა კუთხისთვის მეტ-ნაკლებად მისაღები ფორმებია Friisk [ფრიისკ], ანდა Fräisk [ფრეისკ]. წინათ, ფრიზიული ენა საკმაოდ დიდ ტერიტორიაზე იყო გავრცელებული — ნიდერლანდების ეიოიდერსეს ყურიდან დანიის სამხრეთ ნაპირებამდე. XVI საუკუნეში ფრისლანდიამ დამოუკიდებლობა დაკარგა და ენაც ნიდერლანდურის მიერ განიდევნა ოფიციალური მოხმარების სფეროდან, რის შედეგადაც ფრიზიულმა ენამ მხოლოდ და მხოლოდ საყოფაცხოვრებო მნიშვნელობა შეინარჩუნა. ფრიზიულ ენებს ყოფენ სამ ერთეულად, რომელთაც ზოგი ენათმეცნიერი სამ ენად განიხილავს, ხოლო ზოგიერთი კი ერთი ენის სამ დიალექტად მიიჩნევს მათ. ფრიზიული ენა ყველაზე ახლოს დგას ძველინგლისურთან, ამის მიუხედავად, თანამედროვე ინგლისურად მოლაპარაკე ადამიანს ფრიზიული ენის გაგება გაუჭირდება, გარდა გამონაკლისი შემთხვევებისა. ფრიზიულს ხშირად შეცდომით ნიდერლანდურთან აიგივებენ. Bußmann, Hadumod: Lexikon der Sprachwissenschaft. Herausgegeben von Hadumod Bußmann. Dritte, aktualisierte und erweiterte Auflage. Stuttgart: Kröner 2002 Omniglot links to various Frisian resources Tresoar - ფრიზიის ისტორიისა და ლიტერატურის ცენტრი Research. Fryske Akademy. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-02-05. ციტირების თარიღი: 2010-11-25.
ხოსე ტომას ოვალიე

ხოსე ტომას ოვალიე (ესპ. José Tomás Ovalle; დ. 21 დეკემბერი, 1787, — გ. 21 მარტი, 1831) — ჩილელი პოლიტიკოსი, მას ორჯერ ეკავა ჩილეს დროებითი პრეზიდენტის პოსტი. პირველად ჩილეს დროებითი პრეზიდენტის პოსტი მას სულ ორიოდე კვირით ეკავა 1829 წლის 7 დეკემბრიდან 24 დეკემბრამდე, ხოლო მეორედ 1830 წლის 1 აპრილიდან 1831 წლის 8 მარტამდე. თანამდებობის დატოვებიდან რამდენიმე დღის შემდეგ, 21 მარტს, ხოსე ტომას ოვალიე გარდაიცვალა. ჩილეს პრეზიდენტი ოვალიეების ოჯახის გენეალოგია (ესპანური)
აგუას-კალიენტესი (ვულკანი)

აგუას-კალიენტესი (ესპ. Aguas Calientes) — ვულკანი ჩილეში, ანტოფაგასტის რეგიონში. მდებარეობს ლასკარის ვულკანიდან 5 კმ-ით აღმოსავლეთით. ვულკანის კრატერში, მდებარეობს პატარა, კრატერის ტბა ლეხია, რომელიც მსოფლიოში ერთ-ერთ ყველაზე უფრო მაღლა მდებარე ტბაა. იმის გამო, რომ ამ ტბაში ბევრი მიკროორგანიზმი ბინადრობს, იგი წითლადაა შეფერადებული. ჩილეს ვულკანების სია [1] დაარქივებული 2014-12-17 საიტზე Wayback Machine.
აგილერა (ვულკანი)

აგილერა (ესპ. Aguilera) — სტრატოვულკანი ჩილეს სამხრეთ ნაწილში. აღმართულია სამხრეთ პატაგონიის ყინულის ველზე (სიმაღლე 2546 მ). მდებარეობს არგენტინოს ტბის დასავლეთით. ჩილეს ვულკანების სია [1]
ანტუკო (ვულკანი)

ანტუკო — სტრატოვულკანი ჩილეში, ბიო-ბიოს რეგიონში. მდებარეობს ვულკან სიერა-ველუდისა და ლაგუნა-დე-ლახას ტბის სიახლოვეს. მისი სიმაღლეა 2,979 მ. ჩილეს ვულკანების სია [1] დაარქივებული 2011-02-03 საიტზე Wayback Machine.