ჩინური კალიგრაფია

ჩინური კალიგრაფია — ჩინური სიმბოლოები, როგორც ხელოვნების ფორმა, რომელიც აერთიანებს წმინდა ვიზუალურ ხელოვნებას და ლიტერატურული მნიშვნელობის ინტერპრეტაციას.ამ ტიპის გამოხატვა ფართოდ იქნა გამოყენებული ჩინეთში და ზოგადად დიდი პატივისცემით სარგებლობდა აღმოსავლეთ აზიაში. კალიგრაფია ითვლება ძველი ჩინელი ლიტერატორების ოთხ ყველაზე მოთხოვნად უნარსა და ჰობიდან ერთ-ერთი იყო, სიმებიანი მუსიკალური ინსტრუმენტების დაკვრასთან, სამაგიდო თამაშთან და ფერწერასთან ერთად. ამ ტრადიციაში არსებობს კალიგრაფიის სხვადასხვა სტილის ზოგადი სტანდარტიზაცია. ჩინური კალიგრაფია და მელნისა და სარეცხი მხატვრობა მჭიდრო კავშირშია: ისინი შესრულებულია მსგავსი ხელსაწყოებისა და ტექნიკის გამოყენებით და აქვთ მხატვრობის ხანგრძლივი ისტორია. ჩინური მხატვრობისა და კალიგრაფიის განმასხვავებელი ნიშნებია დინამიური ცხოვრების მოძრაობებზე აქცენტი. სტენლი-ბეიკერის თქმით, „კალიგრაფია არის აბრეშუმის ან ქაღალდის კვალი ენერგიის მეშვეობით, კალიგრაფია არის აბრეშუმის ან ქაღალდის კვალი, დროთა და რიტმით ცვალებად სივრცეში. ისინი მისი ძირითადი ინგრედიენტებია“. კალიგრაფიამ ასევე განაპირობა ხელოვნების მრავალი ფორმის განვითარება ჩინეთში, მათ შორის ბეჭდების კვეთა, ორნამენტული პრეს-პაპიე და მელნის ქვები. ფუნჯში თმის ფორმა, ზომა, დაჭიმულობა და ტიპი, მელნის ფერი და სიმკვრივე, ასევე ქაღალდის შთანთქმის სიჩქარე და ზედაპირის ტექსტურა არის ძირითადი ფიზიკური პარამეტრები, რომლებიც გავლენას ახდენენ საბოლოო შედეგზე. კალიგრაფი ასევე გავლენას ახდენს შედეგზე მელნის/წყლის რაოდენობით, რომელიც უშვებს ფუნჯს, შემდეგ წნეხით, დახრილობითა და მიმართულებით, რომელსაც ის აძლევს ფუნჯს, წარმოქმნის უფრო თხელ ან უფრო თამამ შტრიხებს და გლუვ ან დაკბილულ საზღვრებს. საბოლოოდ, მწერლის სვლისა და მოხვევის სიჩქარე, აჩქარება და შენელება და დარტყმის თანმიმდევრობა „სულს“ აძლევს პერსონაჟებს, დიდ გავლენას ახდენს მათ საბოლოო ფორმაზე. ჩინურ კალიგრაფიაში "სულს" მოიხსენიებენ. იი ჩინურად ნიშნავს "განზრახვას ან იდეას". რაც უფრო მეტი პრაქტიკა ექნება კალიგრაფს, მისი ტექნიკა გადავა youyi-დან (ნამუშევრის განზრახ დამზადება) wuyi-ზე (ხელოვნების შექმნა უნებლიე მოძრაობებით). ხელოვნების შექმნა უნებლიე მოძრაობებით განიხილება კალიგრაფების უფრო მაღალ სტადიად, რაც მოითხოვს კალიგრაფის სრულყოფილ კონტროლს ფუნჯზე და მაჯაზე და ის უნდა მიჰყვეს მის გულს. ჩინურ კალიგრაფიაში არსებობს დადგენილი ტრადიციული წესები და ვინც მათ არღვევს, არ ითვლება ლეგიტიმურ კალიგრაფებად. ცნობილმა თანამედროვე ჩინელმა კალიგრაფმა ტიან იუნჟანგმა, ჩინეთის კალიგრაფთა ასოციაციის წევრმა, შეაჯამა თანამედროვე კალიგრაფიის წესები. ამ წესებს შორისაა: სიმბოლოები სწორად უნდა იყოს დაწერილი. სწორად დაწერილი სიმბოლო შედგენილია ისე, როგორც დაკანონებულია კალიგრაფების მიერ. კალიგრაფიულ ნამუშევრებში ხშირად არის ჩინური ასოები. სწორი სიმბოლოები იწერება ტრადიციული შტრიხების თანმიმდევრობით და არა თანამედროვე სტანდარტით. სიმბოლოები უნდა იკითხებოდეს. ვინაიდან კალიგრაფია კარგად წერის მეთოდია, კალიგრაფიული ნაწარმოები უნდა იყოს ამოცნობადი, როგორც დამწერლობა. შეიძლება ის ადვილად იკითხებოდეს დამწერლობის სტილის მცოდნეთათვის, თუმცა გაუგებარი იყოს მათთვის, ვინც არ იცნობს დამწერლობის სტილს. სიმბოლოები უნდა იყოს ლაკონიური.ეს არის განსხვავებული დასავლური კალიგრაფიისგან. კარგი ჩინური კალიგრაფია უნდა იყოს ულამაზესი მოხაზულობის. ის ასევე უნდა იყოს შავი მელნით შესრულებული. პერსონაჟები უნდა შეესაბამებოდეს მათ კონტექსტს. ჩინეთში ყველა ცნობილი კალიგრაფი იყო ძალიან განათლებული. კალიგრაფიის გარდა, ისინი დახელოვნებულნი იყვნენ სხვა სფეროებშიც, სავარაუდოდ, ფერწერაში, პოეზიაში, მუსიკაში, ოპერაში, საბრძოლო ხელოვნებაში და გოს თამაშში. ამიტომ მათმა მრავალმხრივმა განათლებამ ხელი შეუწყო მათი კალიგრაფიის განვითარებას. კალიგრაფმა უნდა იცოდეს ტექსტის შინაარსი, როდის შეიქმნა და რა ვითარებაში. როდესაც ისინი წერენ, მათი პერსონაჟების ფორმა და წონა ეთანხმება ფრაზების რიტმს. პერსონაჟები უნდა იყოს ესთეტიურად სასიამოვნო. ზოგადად, სიმბოლოები, რომლებიც დაწერილია სწორად, მარტივად იკითხება, მოკლედ და სწორ კონტექსტშია შესრულებული ესთეტიურადაც სასიამოვნო წასაკითხია. გამოცდილი კალიგრაფი განიხილავს სტრიქონის ხარისხს, თითოეული პერსონაჟის სტრუქტურას, რომელშიც განთავსებულია ხაზები, პერსონაჟების ჯგუფების კომპოზიციური ორგანიზაცია. მთელი ნამუშევრის განმავლობაში, ფუნჯის ხაზი ღია ან მუქი, მშრალი ან სველი უნდა იყოს, რათა ნათლად აღწეროს მხატვრის ნაწარმოების შექმნის პროცესი. ↑ (Stanley-Baker 2010a) ↑ Shi, Xiongbo (2018). „The Aesthetic Concept of Yi 意 in Chinese Calligraphic Creation“. Philosophy East and West. 68 (3): 871–886. doi:10.1353/pew.2018.0076. ↑ Barnhart, Richard (1972). „Chinese Calligraphy: The Inner World of the Brush“. The Metropolitan Museum of Art Bulletin. 30 (5): 230–241. doi:10.2307/3258680. JSTOR 3258680.