laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
IPhone

iPhone — ინტერნეტთან დაკავშირებული მულტიმედიური სმარტფონების ხაზი, რომლის მარკეტინგს კომპანია Apple ახდენს. პირველი iPhone წარმოადგინა Apple-ის იმდროინდელმა აღმასრულებელმა დირექტორმა, სტივ ჯობსმა 2007 წლის 9 იანვარს და გამოვიდა იმავე წლის 29 ივნისს. მეხუთე თაობის iPhone, iPhone 4S, გამოვიდა 2011 წლის 14 ოქტომბერს, პორტატული მოწყობილებებისთვის Apple-ის ოპერაციული სისტემის, iOS 5.0–ის, გამოშვებიდან 2 დღის შემდეგ. 2015 წლის 9 სექტემბერს გამოვიდა მეცხრე თაობის iPhone, iPhone 6s და 6S Plus. ტელეფონის ფუნქციები მოიცავს კამერას, პორტატულ მედიადამვრელს (iPod-ის ეკვივალენტურს), ტექსტურ შეტყობინებას, ინტერნეტთან კავშირს ინტერნეტ ბრაუზერის მეშვეობით და აქვს Wi-Fi და 4G LTE დაკავშირებადობა. 2008 წელს გაეშვა App Store, ანუ პროგრამების მაღაზია, საიდანაც მომხმარებელს შეუძლია მიიღოს თავად კომპანია Apple-ის და ასევე მესამე მხარის მიერ შექმნილი პროგრამები. 2017 წლის იანვრისთვის Apple-ის App Store შეიცავდა iPhone-ისთვის განკუთვნილ 2.2 მილიარდზე მეტ პროგრამას. iPhone-ის ისტორია Apple Newton, ადრეული პირადი ციფრული თანაშემწე და Apple-ის პირველი პლანშეტური პლატფორმა ჯიბის ზომის კომპიუტერი ↑ 1 გბ = 1 მილიარდი ბაიტი, 1 ტბ = 1 ტრილიონი ბაიტი ოფიციალური საიტი ყველა მოდელის ტექნიკური მახასიათებლები ↑ „How Many iPhones have been sold“. Lifewire. დაარქივებულია ორიგინალიდან — June 22, 2022. ციტირების თარიღი: July 27, 2019. ↑ iPhone 14 Pro Max vs iPhone SE (third generation) vs iPhone 13. Apple Inc.. ციტირების თარიღი: October 3, 2013 ↑ Honan, Mathew (January 9, 2007). „Apple unveils iPhone“. Macworld. დაარქივებულია ორიგინალიდან — აპრილი 15, 2008. ციტირების თარიღი: April 6, 2008.
ტაკიძავა ბაკინი

ტაკიძავა ბაკინი (დ. 4 ივლისი, 1767, ტოკიო — გ. 1 დეკემბერი, 1848, იქვე) — იაპონელი მწერალი. ეკუთვნის ავანტიურულ-სათავგადასავლო თემაზე დაწერილი, ძირითადად დიდაქტიკური ხასიათის 300-მდე ნაწარმოები. მისი შემოქმედების დედააზრია „სიკეთესთან ზიარება და ბოროტების დათრგუნვა“. ტაკიძავა ზოგჯერ ფანტასტიკური სიუჟეტების დახმარებით ხსნის თავისი გმირების რეალურ ხასიათს („მევახშის საკუჭნაოში“, 1810). მნიშვნელოვანია მისი 4-ტომიანი რომანი „რვა ქოფაკის ამბავი“ (1814). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 643. ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #118801228 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ NMVW-collection website <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q80851728"></a> ↑ Roman
მსხვილი შავი ღორი

მსხვილი შავი ღორი — უნივერსალური პროდუქტიულობის ჯიში. გამოყვანილია ინგლისში XIX საუკუნის დასაწყისში ადგილობრივი გრძელყურა ღორის ნეაპოლურ და ჩინურ შავ ღორებთან შეჯვარებით. მსხვილი შავი ღორი საქონე-სახორცე მიმართულებისაა, აქვს მაგარი კონსტიტუცია. კერატის ცოცხალი მასაა 250-300 კგ. ნეზვის — 200-220 კგ აღწევს; ნაყოფიერება 10-12 გოჭი, მერძეულობა 60-70 კგ. სახორცე სუქებისას 6-7 თვის მოზარდეული 90-100კგ აღწევს. მსხვილი შავი ღორი ხალასად გავრცელებულია რუსეთში, უკრაინასა და ბელარუსის რესპუბლიკებში. ბოდოკია ლ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 182.
მსხლები

საკუთარი სახელი მსხლები შეიძლება აღნიშნავდეს: მსხლები — სოფელი ახალგორის მუნიციპალიტეტში; მსხლები — სოფელი ჯავის მუნიციპალიტეტში.
მსხლისებური გუდაფშუკა

მსხლისებური გუდაფშუკა (ლათ. Lycoperdon pyriforme) — საჭმელი სოკო გუდაფშუკოვანთა ჯგუფისა. ნაყოფსხეული ჟანგისფერი ან ღია ყავისფერია, მისი სიმაღლე 2-5 სმ, დიამეტრი 1,5-3 სმ აღწევს, ფორმით მსხლისებრი ან კვერცხისებრია, ძირისკენ გაწვრილებული. იზრდება დამპალ ხეებზე და მათ ახლოს ჯგუფურად ზაფხულში და შემოდგომით. საჭმელად ვარგა მხოლოდ ნორჩი. ნახუცრიშვილი ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 183. მსხლისებური გუდაფშუკა Index Fungorum-ზე (ინგლისური)
გეორგ მიხელისი

გეორგ მიხელისი (გერმ. Georg Michaelis; დ. 8 სექტემბერი, 1857 — გ. 24 ივლისი, 1936) — გერმანელი იურისტი და პოლიტიკოსი. გერმანიის იმპერიის რაიხსკანცლერი 1917 წლის ივლისიდან ოქტომბრამდე. ენციკლოპედია „ბრიტანიკა“
გერმანულენოვანი ჟურნალ-გაზეთების სარჩევი

ამ სიაში ჩამოთვლილია გერმანიაში გამომავალი პერიოდიკა. ეს 6 ნაწილად დაიყოფა: ყოველდღიური გაზეთები ყოველკვირეული გაზეთები ყოველ 14 დღეში გამომავალი გაზეთები ყოველთვიური გაზეთები ყოველ სამ თვეში გამომავალი გაზეთები საინტერნეტო გაზეთები ძველი გერმანული გაზეთების სიას იხილავთ აქ; ანტიკვარული გერმანული გაზეთების სარჩევი. სარჩევის ნახავთ აგრეთვე: იხ. აგრეთვე ლიტერატურა რესურსები ინტერნეტში
სუძუკი მოსაბურო

სუძუკი მოსაბურო (*დ. 7 თებერვალი, 1893, აიტის პრეფექტურა — გ. 7 მაისი, 1970, ტოკიო) — იაპონიის სოციალისტური-დემოკრატიული მოძრაობის მოღვაწე. 1945 მონაწილეობდა იაპონიის სოციალისტური პარტიის (ისპ) შექმნაში, იყო მისი მემარცხენე ფრთის ერთ-ერთი ლიდერი. 1949–1950 ისპ-ის გენერალური მდივანი, 1951 და 1955–1960 ისპ ცაკის თავმჯდომარე, 1951–1955 - მემარცხენე ისპ-ის ცაკის თავმჯდომარე, 1960-იდან ისპ-ის მრჩეველი. ავტორია შრომებისა იაპონიის კაპიტალიზმისა და სოციალ-დემოკრატიული მოძრაობის ისტორიის პრობლემების შესახებ იაპონიაში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 616.
დასავლეთი აფრიკა

დასავლეთი აფრიკა — მდებარეობს აფრიკის კონტინენტის დასავლეთ ნაწილში. მის შემადგენლობაში შედის 16 ქვეყანა და მოიცავს დაახლოებით 5 მილიონ კვადრატულ კილომეტრს. დასავლეთი აფრიკის უდიდესი ქალაქებია: აბიჯანი, კოტ-დ’ივუარი აკრა, განა ბამაკო, მალი ბენინ-სითი, ნიგერია კონაკრი, გვინეა დაკარი, სენეგალი ფრიტაუნი, სიერა-ლეონე იბადანი, ნიგერია კადუნა, ნიგერია კანო, ნიგერია კუმასი, განა ლაგოსი, ნიგერია ლომე, ტოგო უაგადუგუ, ბურკინა-ფასო პორტ-ჰარკორტი, ნიგერია დასავლეთი საჰარა Akyeampong, Emmanuel Kwaku. Themes in West Africa's History (2006) Collins, Robert O. African History: Western African History (1990). Davidson, Basil. A History of West Africa, 1000–1800 (1978), numerous editions Edgerton, Robert B. The Fall of the Asante Empire: The Hundred-Year War For Africa'S Gold Coast (2002). Festus, Jacob et al. eds. History of West Africa (Vol. 1, 1989) Ham, Anthony. West Africa (2009). Hopkins, Antony Gerald. An economic history of West Africa (2014). Kane, Ousmane Oumar, Beyond Timbuktu: An Intellectual History of Muslim West Africa (2016). Mendonsa, Eugene L. West Africa: An Introduction to Its History (2002). ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: დასავლეთი აფრიკა West Africa, ტურისტული მეგზური ვიკივოიაჟზე West Africa by Region and Country – აფრიკის კვლევა კოლუმბიის უნივერსიტეტში. ouestaf.com – დასავლეთი აფრიკის გაზეთი (ფრანგული) West Africa Review – დასავლეთი აფრიკის კვლევა (ინგლისური) The Voyage of the Sieur Le Maire, to the Canary Islands, Cape-Verde, Senegal, and Gambia - პირველი პუბლიკაცია დასავლეთი აფრიკის შესახებ 1695 წ. (ინგლისური)
გუსტავ ბაუერი

გუსტავ ადოლფ ბაუერი (გერმ. Gustav Adolf Bauer; დ. 6 იანვარი 1870, დარკემენი, აღმოსავლეთი პრუსია — გ. 16 სექტემბერი 1944, ბერლინი) — გერმანელი სოციალ-დემოკრატი პოლიტიკოსი, გერმანიის რაიხსკანცლერი 1919-1920 წლებში. Braun, Bernd: Die Reichskanzler der Weimarer Republik. Zwölf Lebensläufe in Bildern. Droste, Düsseldorf 2011, p. 100 – 133. ISBN 978-3-7700-5308-7.
აეროდრომი

აეროდრომი — ხმელეთის მონაკვეთი, რომელიც საგანგებოდ მომზადებული და აღჭურვილია მათზე სამხედრო-საჰაერო ძალების თვითმფრინავების მისაღებად. აეროდრომის ყველაზე სახასიათო ელემენტებს წარმოადგენს საფრენი ბილიკი, შუქსიგნალიზაციის მოწყობილობები, ანგარი და სამეთაურო-სადისპეტჩერო პუნქტი. აეროდრომი იგივეა რაც აეროპორტი, ოღონდ ეს უკანასკნელი ახორციელებს სამოქალაქო დანიშნულების თვითმფრინავების მიღებას. გეოგრაფიული ადგილიდან გამომდინარე განასხვავებენ ჩვეულებრივ, ანუ სახმელეთო აეროდრომს, ყინულის აეროდრომს (ყინულის სისქე დამოკიდებულია მისაღები თვითმფრინავების საერთო მასაზე) და საწყალოსნო ანუ ჰიდროაეროდრომს, რომელზეც აფრენა-დაფრენას ახორციელებენ ჰიდროთვითმფრინავები (თვითმფრინავი-ამფიბიები). ამოცანების ხასიათიდან გამომდინარე განასხვავებენ ძირითად, სათადარიგო, ცრუ, მოწინავე, შეხტომის, დამატებითი გაწყობის და ოპერატიულ აეროდრომებს.
სინდო კანეტო

სინდო კანეტო (იაპ. 新藤兼人)(ნამდვილი სახელი - ნობორუ კანე) (დ. 22 აპრილი, 1912, ჰიროსიმა — გ. 29 მაისი, 2012, ტოკიო) — იაპონელი კინორეჟისორი. კინოში მოღვაწეობს 1934-იდან გადაიღო ფილმები: "ატომური ბომბის შვილები" (1952; სხვა სახელწოდება - "ჰიროსიმას შვილები"), "ბედნიერი დრაკონი N 5" (1959; საბჭოთა ეკრანზე - "ბედნიერი დრაკონის ტრაგედია"). სინდოს მნიშვნელოვანი ნამუშევარია ფილმები: "შიშველი კუნძული" (1960; მთავარი პრემია მოსკოვის II საერთაშორისო კინოფესტივალზე, 1961), "19 წლის შიშველნი" (1970; ოქროს პრიზი მოსკოვის VII საერთაშორისო კინოფესტივალზე, 1971; საბჭოთა ეკრანზე - "დღეს სიცოცხლე, ხვალ სიკვდილი"). სინდო ფუძემდებელია (1952 რეჟისორ კ. იოსიმურასთან ერთად) კინოფირმისა "კინდაი ეიგა კიოკაი" (ტოკიო). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 371.
M95 დეგმანი

M-95 დეგმანი — ხორვატიის ძირითადი საბრძოლო ტანკის პროტოტიპი, რომელიც შეიქმნა სლავონსკიში განთავსებულ ქარხანაში Đuro Đaković specijalna vozila d.d. M-84 PT-91 ტვარდი Т-72 Т-84 http://www.ddsv.hr/vojni_program.html დაარქივებული 2009-08-05 საიტზე Wayback Machine. http://www.fotona.com/en/defense/ დაარქივებული 2008-11-20 საიტზე Wayback Machine. http://www.racalacoustics.com/ http://www.elbitsystems.com/
მუჰამად ბენ მუსა ალ-ხვარაზმი

მუჰამად ბენ მუსა ალ-ხვარაზმი (სპარს. محمد بن موسی خوارزمی; დ. დაახლ. 780, ხვარაზმი — გ. დაახლ. 850) — სპარსი მათემატიკოსი, ასტრონომი და გეოგრაფი. წარმოშობით ხვარაზმიდან იყო. VIII საუკუნის ბოლო წლებში გადასახლდა ბაღდადში, სადაც 815 წლიდან სათავეში ჩაუდგა „სიბრძნის სახლს“, — ბაღდადის ხელნაწერთა საცავს. არითმეტიკისა და ალგებრის მისმა ფუძემდებლურმა ტრაქტატებმა დიდი გავლენა მოახდინა მათემატიკის განვითარებაზე. მან პირველმა გამიჯნა ალგებრა არითმეტიკისგან და განიხილა იგი როგორც დამოუკიდებელი საგანი. ტერმინი „ალგებრა“ მისი წიგნის სათაურიდან მომდინარეობს (კერძოდ სიტყვიდან al-jabr, რაც ნიშნავს „დასრულებას“ და „ხელახლა გაერთიანებას“). ასევე, მისი სახელის ლათინურ ვერსიიდან (Algorithmi) მომდინარეობს სიტყვები ალგორითმი და ალგორიზმი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 475. ↑ Toomer 1990 ↑ Oaks, Jeffrey A.. Was al-Khwarizmi an applied algebraist?. University of Indianapolis. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-11-15. ციტირების თარიღი: 2008-05-30. ↑ Daffa, Ali Abdullah al- (1977). The Muslim contribution to mathematics. London: Croom Helm. ISBN 978-0856644641. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მუჰამად ბენ მუსა ალ-ხვარაზმი
სეკი აკიკო

სეკი აკიკო (დ. 8 სექტემბერი, 1899, ტოკიო — გ. 2 მაისი, 1973, იქვე) — იაპონელი მომღერალი (სოპრანო), საგუნდო დირიჟორი და საზოგადო მოღვაწე. 1921 დაამთავრა ტოკიოს კონსერვატორია. 1948 დააარსა ტოკიოს ცენტრალური გუნდი „იაპონიის მომღერალი ხმები“, რომელმაც საფუძველი ჩაუყარა ანტიმილიტარისტულ მასობრივ თვითმოქმედ საგუნდო ხელოვნებას. სეკი საბჭოური სიმღერის დიდი პოპულარიზატორია იაპონიაში. 1964 ცენტრალურ გუნდთან ერთად გასტროლები გამართა სსრკ-ში. იყო „იაპონია-სსრკ მეგობრობის ასოციაციის“ თავმჯდომარე. საერთაშორისო ლენინური პრემია "ხალხთა შორის მშვიდობის განმტკიცებისათვის" (1955). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 273.
K1

K1 — სამხრეთ კორეის ძირითადი საბრძოლო ტანკი. ეს მანქანა შემნა General Dynamics კომპანიამ, ხოლო პროდუქციას აწარმოებს კომპანია Hyundai.
ტიპი-90

Type 90 (იაპ. 90式戦車) — იაპონიის ძირითადი საბრძოლო ტანკი. ის შექმნილია კომპანია Mitsubishi-ს მიერ. უნდა შეიცვალოს Type 10-ით.  იაპონია: 341 (2014) ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ტიპი-90 Type 90 tank at the Federation of American Scientists Type 90 Tank at Globalsecurity.org
სერგეი ლებედევი

სერგეი ალექსის ძე ლებედევი (რუს. Серге́й Алексе́евич Ле́бедев; დ. 2 ნოემბერი, 1902, ნიჟნი ნოვგოროდი, რუსეთი — გ. 3 ივლისი, 1974. მოსკოვი, რუსეთი) — საბჭოთა მეცნიერი ელექტროტექნიკისა და გამოთვლითი ტექნიკის დარგში, აკადემიკოსი. მისი ხელმძღვანელობით შეიქმნა პირველი საბჭოთა ეგმ. დიდი რუსული ენციკლოპედია[მკვდარი ბმული] ↑ Лебедев Сергей Алексеевич // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a>
ძირითადი ინსტინქტი

ძირითადი ინსტინქტი (ინგლ. Basic Instinct) — პოლ ვერჰოვენის მიერ 1992 წელს გადაღებული ნეო-ნუარის ჟანრის ეროტიკული ელემენტების შემცველი თრილერი. მთავარ როლებში მონაწილეობენ შერონ სტოუნი და მაიკლ დუგლასი. 2006 წელს გამოვიდა ფილმის სიკველი, ძირითადი ინსტინქტი 2, რომელშიც მთავარი როლი ისევ შერონ სტოუნმა შეასრულა. ძირითადი ინსტინქტი 2 „ძირითადი ინსტინქტი“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „ძირითადი ინსტინქტი“ — Allmovie-ზე „ძირითადი ინსტინქტი“ — Box Office Mojo-ზე „ძირითადი ინსტინქტი“ — Rotten Tomatoes
საკაი ტოსიჰიკო

საკაი ტოსიჰიკო, ლიტერატურული ფსევდონიმი კარეგავა (იაპონ. 堺 利彦; დ. 15 ნოემბერი, 1871, ფუკუოკის პრეფექტურა — გ. 23 იანვარი, 1933, ტოკიო) — იაპონიის საზოგადო მოღვაწე, ჟურნალისტი და პუბლიცისტი. ტოსიჰიკო იყო სამურაების ოჯახიდან. 1904 წელს დ. კოტოკუსთან ერთად იაპონურ ენაზე თარგმნა „კომუნისტური პარტიის მანიფესტი“. რუსეთში ოქტომბრის სოციალისტური რევოლუციის გამარჯვების შემდეგ სოციალიზმის იდეების საჯარო პროპაგანდას ეწეოდა. მონაწილეობდა იაპონიის კომპარტიის (იკპ) შექმნაში (1922). 1923 წელს დააპატიმრეს. ციხიდან განთავისუფლების შემდეგ (1924) ჩამოშორდა იკპ-ს და მიემხრო სოციალ-დემოკრატებს. 1930 იყო ცენტრისტული სოციალ-დემოკრატიული სრულიად იაპონიის მასობრივი პარტიის შექმნის ერთ-ერთი ინიციატორი, გახდა ამ პარტიის ანტისამხედრო კომიტეტის მრჩეველი და თავმჯდომარე. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 667. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „საკაი ტოსიჰიკო“ ვიკისაწყობში. საკაი ტოსიჰიკო Aozora bunko-ზე ↑ Ivan Širjaev; Ludoviko Kökény; Vilmos Bleier; Kálmán Kalocsay. Enciklopedio de Esperanto (en esperanto). Budapest: Literatura Mondo, 1933-1934.
პიერ ფერმა

პიერ ფერმა (ფრანგ. Pierre de Fermat; დ. 17 აგვისტო, 1601 — გ. 12 იანვარი, 1665) — ფრანგი მათემატიკოსი, ანალიზური გეომეტრიისა და რიცხვთა თეორიის ერთ-ერთი შემქმნელი. სწავლობდა განუსაზღვრელ რიცხვთა თეორიას. ↑ 1.0 1.1 Fermat, Pierre de // Encyclopædia Britannica: a dictionary of arts, sciences, literature and general information / H. Chisholm — 11 — New York, Cambridge, England: University Press, 1911. — Vol. 10. — P. 275. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q26218351"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q867541"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5607942"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q912887"></a> ↑ Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ MacTutor History of Mathematics archive — 1994. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q547473"></a> ↑ Gran Enciclopèdia Catalana — Grup Enciclopèdia, 1968. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18696256"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2664168"></a> ↑ Annuaire prosopographique : la France savante / B. Delmas — 2009. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55740543"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2926731"></a> ↑ 6.0 6.1 https://tritius.kmol.cz/authority/865216 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q130368343"></a> ↑ Ферма Пьер // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ http://www.nytimes.com/1983/07/19/science/german-is-hailed-in-math-advance.html ↑ Бобынин В. В. Ферма, Пьер // Энциклопедический словарь — СПб: Брокгауз — Ефрон, 1902. — Т. XXXVа. — С. 584–586. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q656"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q602358"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q4088931"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q23892979"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19908137"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q24505763"></a> ↑ MacTutor History of Mathematics archive — 1994. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q547473"></a> ↑ Complete Dictionary of Scientific Biography — დეტროიტი: Charles Scribner's Sons, 2008. — ISBN 978-0-684-31559-1 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q12439"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q28970153"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845617"></a> ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: პიერ ფერმა
ბალღოჯიანი

ბალღოჯიანი — სოფელი საქართველოში, ყვარლის მუნიციპალიტეტში (თემის ცენტრი), ალაზნის ვაკეზე. მდინარე ავანისხევის (ალაზნის შენაკადი) მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 260 მეტრი, ყვარლიდან 23 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 719 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 180. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ალმატი

ალმატი — სოფელი საქართველოში, ყვარლის მუნიციპალიტეტში (საბუეს თემი), კახეთის კავკასიონის სამხრეთ კალთაზე. მდინარე ინწობის მარჯვენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 580 მეტრი, ყვარლიდან 25 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 565 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 319. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 15. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
გრძელი ჭალა

გრძელი ჭალა — სოფელი საქართველოში, ყვარლის მუნიციპალიტეტში (გრემის ადმინისტრაციული ერთეული). მდებარეობს კახეთის კავკასიონის მთისწინეთში, მდინარე ბოლიის (ინწობის მარჯვენა შენაკადი) ნაპირზე, ზღვის დონიდან 620 მ-ზე, ყვარლიდან დაშორებულია 28 კმ-ით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 28 ადამიანი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 169. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
საიონძი კიმოტი

საიონძი კიმოტი (იაპ. 西園寺 公望) (დ. 23 ოქტომბერი, 1849, კიოტო — გ. 24 ნოემბერი, 1940, ოკიცუ), იაპონიის პოლიტიკური მოღვაწე. საიმპერიო კარის არისტოკრატიის შთამომავალი. მონაწილეობდა 1867–1868 დაუმთავრებელ ბურჟუაზიულ რევოლუციაში. 1885–1888 დიპლომატიური წარმომადგენელი იყო ავსტრია-უნგრეთში, 1888–1891 —გერმანიაში. 1900–1903 საიდუმლო საბჭოს თავმჯდომარე. 1901–1902, 1906–1908 და 1911–1912 პრემიერ-მინისტრი. იაპონიის დელეგაციას მეთაურობდა პარიზის საზავო კონფერენციაზე (1919–1920). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 665.
გავაზი (ყვარლის მუნიციპალიტეტი)

გავაზი (ყოფილი ახალი გავაზი) — სოფელი საქართველოში, ყვარლის მუნიციპალიტეტში, ალაზნის ვაკეზე. მდინარე ალაზნის მარცხენა მხარეს. თემის ცენტრი. ზღვის დონიდან 255 მეტრი, ყვარლიდან 16 კილომეტრი. გავაზში მდებარეობს XIV საუკუნის ეკლესია — ყარაჯაანთ ეკლესია. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2945 ადამიანი. გავაზის საჯარო სკოლა საზამთროს ნათესები სოფელ გავაზთან სოფლის დღესასწაული ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 623. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
შაქრიანი

შაქრიანი — სოფელი საქართველოში, ყვარლის მუნიციპალიტეტში (გრემის თემი). კავკასიონის მთავარი ქედის სამხრეთი კალთის ძირში. ზღვის დონიდან 350 მეტრი, ყვარლიდან 35 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 377 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 695. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
კუჭატანი

კუჭატანი — სოფელი საქართველოში, ყვარლის მუნიციპალიტეტში, ალაზნის ვაკეზე. მდინარე ალაზნის მარცხენა მხარეს. თემის ცენტრი (სოფლები: სანავარდო, წიწკანაანთსერი). ზღვის დონიდან 320 მეტრი, ყვარლიდან 10 კილომეტრი. სოფელში მდებარეობს XVII საუკუნის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია, რომელსაც 2014 წელს ჩაუტარდა რესტავრაცია. სოფელში მდებარეობს ასევე VI-VII საუკუნეების ივერიის ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესია. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 467 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 91. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ენისელი

ენისელი — სოფელი საქართველოში, ყვარლის მუნიციპალიტეტში (ადმინისტრაციული ერთეული ენისელი). მდებარეობს მდ. ინწობის (ალაზნის მარცხენა შენაკადი) მარცხენა ნაპირას, თელავი–ყვარლის საავტომობილო გზაზე, ზღვის დონიდან 440 მ-ზე, ყვარლიდან ჩრდილო-დასავლეთით, 19 კმ-ის დაშორებით. ისტორიულად ელისენიც სახელწოდებითაც იყო ცნობილი. 1328 წელს ალექსანდრემ მცხეთის სვეტიცხოველს განუახლა ენისელში მოსახლე „ურია“ და სომეხი ვაჭრების შეწირულება. 1577 წელს ენისელთ მოურავი იყო დავით ჯორჯაძე. 1580 წელს სოფელში მოსახლე სააბრეშუმე გლეხები იესემ სიაოშ სააკაძეს უბოძა. შემდგომ საუკუნეებშიც ენისელი სამეფო-სახასო სოფელი იყო. იგი იხსენიება ვახუშტი ბატონიშვილთან. 1767 წლის საბუთით ერეკლე II-მ ენისელის მოურავ დავითს უწყალობა სვიმონიშვილის მამული გვერდისძირში. 1796 წლის წყალობის წიგნით იულონ ბატონიშვილმა შიო სიდამონიძეს უბოძა მიწა, რომელსაც საზღვრავს ენისელის მოურავის ზვარი. 1801 და 1804 წლების აღწერით ენისელი გრემის გვერდით იხსენიება, XIX საუკუნეში შედიოდა თელავის მაზრის ყვარლის უბანში. ენისელსა და მის მიდამოებში არაერთი არქეოლოგიური და ხუროთმოძღვრული ძეგლია. მათ შორისაა ნასოფლარ შიხიანის აღდგომის ეკლესიის კომპლექსი, ენისელის პირველი და მესამე, ყველაწმინდის, იოანე ნათლისმცემლის, კვირაცხოვლის და კოპალეს ეკლესიები, გრძელი გუბეების და ენისელის სამაროვნები. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1 424 ადამიანი. გვასალია ჯ., ზაქარაია პ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. ?. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
წიწკანაანთსერი

წიწკანაანთსერი — სოფელი საქართველოში, ყვარლის მუნიციპალიტეტში (კუჭატნის თემი), ალაზნის ვაკის უკიდურეს ჩრდილოეთ ნაწილში. ზღვის დონიდან 340 მეტრი, ყვარლიდან 6 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 419 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 336. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II