laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
მარინა წურწუმია

მარინა წურწუმია (რუს. Марина Романовна Цурцумия; დ. 3 თებერვალი, 1964, მოსკოვი) — რუსი კინორეჟისორი და სცენარისტი. დაიბადა 1964 წლის 3 თებერვალს მოსკოვში. 1987 წელს დაამთავრა საკავშირო კინემატოგრაფიის ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტი (ალექსანდრე ზგურიდის სახელოსნო). გადაღებული აქვს 12–მდე ფილმი. მონაწილეობდა საერთაშორისო კინოფესტივალებში. 1992 წელს საქართველოში კინოსტუდია „ქართულ ფილმთან“ ერთად გადაიღო ფილმი „მხოლოდ სიკვდილი მოდის აუცილებლად“. ამასთანავე არის მისი პროდიუსერიც. 1990 — „დომინუსი“ 1992 — „მხოლოდ სიკვდილი მოდის აუცილებლად“ მარინა წურწუმია — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ ეროვნული ფილმოგრაფია — მარინა წურწუმია
ლიანა ელიავა

ლიანა ელიავა (დ. 31 აგვისტო, 1939, ხობი – გ. 9 ოქტომბერი, 2023, ჰელსინკი) — ქართველი კინორეჟისორი. იყო საქართველოს კინემატოგრაფისტთა შემოქმედებითი კავშირის წევრი. დაიბადა 1939 წლის 31 აგვისტოს ხობში. ჯერ პატარა იყო, როცა მისი ოჯახი თბილისში გადავიდა. სწავლობდა თბილისსი №29-ე საშუალო სკოლაში. ლექსებს წერდა და პიონერთა სასახლეში შემოქმედებით წრეზე დადიოდა. 1962 წელს დაამთავრა თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი, 1970 წელს — მოსკოვის საკავშირო სახელმწიფო კინემატოგრაფიის ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტი (მიხეილ რომის სახელოსნო). 1970 წლიდან კინოსტუდია „ქართული ფილმში“ დაიწყო მუშაობა დამდგმელ რეჟისორად. გადაღებული აქვს მხატვრული და დოკუმენტური ფილმები: „ბზიანეთი“, „ეპისკოპოსი ნადირობაზე“, „მშვენიერი კოსტიუმი“, „სინემა“, „უფლის ანგელოსები ანუ თავისუფლების მისტერია“ და სხვა. ავტორია წიგნებისა: „სიზმრად ნანახი ფილმები“ (თბილისი, 2004), „კინო უეკრანოდ“ (თბილისი, 2011), „ჩემი სკანდინავია“ და სხვა. 1999 წლიდან ცხოვრობდა ფინეთის დედაქალაქ ჰელსინკში. გარდაიცვალა 2023 წლის 9 ოქტომბერს ფინეთში. დაკრძალულია თბილისში. 1968 — „ბზიანეთი“ 1971 — „ეპისკოპოსი ნადირობაზე“ 1973 — „მშვენიერი კოსტიუმი“ 1974 — „ფერმა მთაში“ 1977 — „სინემა“ 1982 — „გზის დასაწყისი“ 1968 — „ბზიანეთი“ 1971 — „ეპისკოპოსი ნადირობაზე“ 1973 — „მშვენიერი კოსტიუმი“ 1977 — „სინემა“ 1982 — „გზის დასაწყისი“ ლიანა ელიავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ეროვნული ფილმოგრაფია — ლიანა ელიავა ლიანა ელიავა — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ლიანა ელიავა - შემოქმედებითი ენერგია, რომელიც არ იკარგება ↑ გარდაიცვალა კინორეჟისორი ლიანა ელიავა
კუკური ლაფერაძე

ზურაბ (კუკური) ლაფერაძე (დ. 15 ივნისი, 1926, სოფ. ნაძვა, ტყიბულის რაიონი — გ. 1 დეკემბერი, 1990) — ქართველი მსახიობი, საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1976). საქართველოს კინემატოგრაფისტთა შემოქმედებითი კავშირის წევრი. 1944–1946 წელბში სწავლობდა მარჯანიშვილის თეატრთან არსებულ სტუდიაში. პარალელურად გამოდიოდა ამავე თეატრის სცენაზე. 1946–1956 წლებში მოღვაწეობდა სოხუმის თეატრის ქართულ დასში, 1956 წლიდან — კინოსტუდია „ქართულ ფილმში“. 1958 წლიდან გარდაცვალებამდე (1990) მარჯანიშვილის თეატრის მსახიობი იყო. დაკრძალულია თბილისში, საბურთალოს პანთეონში. 1961 : საქართველოს დამსახურებული არტისტი 1976 : საქართველოს სახალხო არტისტი კუკური ლაფერაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი კუკური ლაფერაძე — ეროვნული ფილმოგრაფია კუკური ლაფერაძე — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ საქართველოს საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს უწყებები. 1961. № 14. გვ. 415 ↑ საქართველოს საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს უწყებები. 1976. № 8. გვ. 452
ბიორიოლიოხი

ბიორიოლიოხი (რუს. Бёрёлёх, ქვემო წელზე ელონი) — მდინარე რუსეთში, იაკუტიაში (სახაში); მდ. ინდიგირკის მარცხენა შენაკადი. სიგრძე 754 კმ, აუზის ფართობი 17 ათ. კმ². წამოიქმნება მდინარეების ჩამიგა-ოკატინისა და კემელკან-ოკატის შეერთებით (სათავეს იღებენ პოლოუსის ჭიუხზე). მიედინება იანა-ინდიგირკის დაბლობზე. ძირითადი შენაკადებია: ულახან-კილახი/ტიიტი, სელგანახი, არი-მასი (მარჯვენა), უესე-კილახი (მარცხენა). იკვებება თოვლის, წვიმისა და მინაყინების წყლით. წყალმოვარდნა იცის ივლის-აგვისტოში. წყლის საშუალო წლიური ხარჯი შესართავში დაახლ. 80 მ³/წმ-ია. გაყინულია ოქტომბრიდან მაისის შუა რიცხვებამდე. ზამთარში იყინება ფსკერამდე. მდინარის აუზში 9 ათასზე მეტი ტბაა საერთო ფართობით 1,6 ათ. კმ². ↑ Бёрёлёх ru. Большая российская энциклопедия. Электронная версия (2016). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2022-12-17. ციტირების თარიღი: 17 დეკემბერი, 2022
გიორგი მირზაშვილი

გიორგი მირზაშვილი (დ. 20 ივნისი, 1961, თბილისი) — ქართველი მხატვარი, პედაგოგი და პოეტი. 1984 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემიის ფერწერის ფაკულტეტი. 1987-1990 წლებში სწავლობდა უჩა ჯაფარიძის სახელობის ფერწერის შემოქმედებით სახელოსნოში. 1986-1987 წლებში იყო მანავის საშუალო სკოლის ხატვის პედაგოგი. მუშაობდა ე. ახვლედიანის სახელობის ბავშვთა შემოქმედებით მუზეუმში. 1975 წლიდან მონაწილეობს გამოფენებში საქართველოში და მის საზღვრებს გარეთ. მისი ნამუშევრები დაცულია ჯი-ემ-თი ჯგუფის კოლექციაში (სასტუმრო თბილისი მარიოტი და სასტუმრო ქორთიარდ მარიოტი) ასევე კერძო კოლექციებში: საქართველოში, გერმანიაში, საფრანგეთში, ნორვეგიაში, ნიდერლანდებში, აშშ-სა და ავსტრიაში. ვინ ვინ არის საქართველოში, თბ., 2006, გვ. 338 გიორგი მირზაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00013652/
პოლოუსის ჭიუხი

პოლოუსის ჭიუხი (რუს. Полоусный кряж) — ჭიუხი რუსეთში, იაკუტიის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, ჩერსკის მთაგრეხილში. გადაჭიმულია 175 კმ-ზე, იანა-ინდიგირკის დაბლობის სამხრეთი საზღვრის გასწვრივ, მდინარე ხრომის სათავეებიდან (დასავლეთში) მდინარე ინდიგირკის ხეობამდე (აღმოსავლეთში); აღმოსავლეთით გრძელდება ულახან-სისის ჭიუხის სახით. სიმაღლე 968 მ. შედგება ცალკეული მაგიდისებური ბრტყელმწვერვალიანი მასივებისა და ბორცვებისგან. კალთების ქვედა ნაწილი დაფარულია ტყეტუნდრითა და მეჩხერი ფოთლოვანი ტყეებით, მაღლა მთის ტუნდრაა. ↑ საბჭოთა კავშირის გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 167. ↑ Полоусный кряж // Большая российская энциклопедия. т. 26. — М., 2014. — стр. 739.
იანა-ინდიგირკის დაბლობი

იანა-ინდიგირკის დაბლობი (რუს. Яно-Индигирская низменность) — დაბლობი რუსეთში, იაკუტიაში (სახაში), ჩრდილო-აღმოსავლეთ ციმბირში. ზღვისპირა, ძლიერ დაჭაობებული დაბლობია. გადაჭიმულია 600 კმ-ზე, ლაპტევებისა და აღმოსავლეთ ციმბირის ზღვის გასწვრივ, ბუორ-ხაიის უბიდან (აღმოსავლეთში; მდ. იანის დელტის ჩათვლით) მდ. ინდიგირკის დელტამდე (დასავლეთში). სიგანე 300 კმ-მდე. საშუალო სიმაღლე 30–80 მ. ცალკეული შთენილი სოპკები აღმართულია 300 მ სიმაღლემდე; უმაღლესი წერტილი 533 მ-ია. აგებულია ზღვიური და ალუვიური დანალექებითა და ნამარხი ყინულით. ყველგანაა მრავალწლოვანი მზრალობა და მასთან დაკავშირებული რელიეფის ფორმები: მრავალი თერმოკარსტული ღრმული (ალასები), რომლებიც ტბებითაა შევსებული, ბაიჯარახები (აშმუშნული ბორცვები) და პოლიგონური გრუნტები. ჩრდილოეთ ნაწილში ტიპურია არქტიკის ხავს-ლიქენიანი და ბუჩქნარიანი ტუნდრის ლანდშაფტები, სამხრეთსა და მდინარეთა ხეობებში — ფოთლოვანი მეჩხერი ტყისა. ↑ საბჭოთა კავშირის გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 83. ↑ Яно-Индигирская низменность // Большая российская энциклопедия. т. 35. — М., 2017. — стр. 715.
სინემა (ფილმი)

სინემა — კინოსტუდია ქართული ფილმის 1977 წლის კინოფილმი. ფილმის რეჟისორია ლიანა ელიავა. (კონსულტანტი ვასილ ამაშუკელი) სოსიკო ჩოლოყაშვილი, რომელიც წარჩინებული ოჯახის შვილია, XX საუკუნის დამდეგს საზოგადოებისთვის მანამდე უცნობი, ახალი დარგით — კინემატოგრაფიით ინტერესდება. ბევრი წინააღმდეგობისა და იმედგაცრუების მიუხედავად, საქართველოში კინოს ერთ-ერთმა პირველმა ენთუზიასტმა ფირზე ძველი თბილისის ყოფის ამსახველი არაერთი კადრი აღბეჭდა. მოგვიანებით ეს მასალა თბილისისა და კინოს ისტორიისათვის ფასდაუდებელ განძად იქცა. ფილმში გამოყენებულია კადრები დოკუმენტური ფილმიდან „აკაკი წერეთლის მოგზაურობა რაჭა-ლეჩხუმში“ (1912). მურმან ჯინორია — სოსიკო ჩოლოყაშვილი გივი (გურამ) ფირცხალავა — იაშა კოსტავა ქეთევან ქობულია ავთო კერესელიძე გურამ ლორთქიფანიძე — ამბერკი შალვა ხერხეულიძე თენგიზ არჩვაძე არიადნა შენგელაია ლია ელიავა — ელენე თამარ ციციშვილი რამაზ ჩხიკვაძე ალექსანდრე ჯალიაშვილი დიმიტრი ყიფიანი თამარ თვალიაშვილი დარეჯან ხარშილაძე აბესალომ ლორია შალვა გედევანიშვილი ვასილ ჩხაიძე მანანა მენაბდე გივი თოხაძე გალინა ბერაძე გერონტი დარახველიძე როსტომ ჩხეიძე პაატა ბარათაშვილი ლეილა აბაშიძე დოდო ჭიჭინაძე კირა (უმც) ანდრონიკაშვილი — თავადის ქალი ნინო გორდელაძე ვლადიმერ ჩიტიშვილი დავით ქობულოვი (ქობულაშვილი) მაკა მახარაძე ბონდო გოგინავა — მეეტლე გ. გვიშიანი თ. ლორთქიფანიძე დ. გაგუა დ. ყიფშიძე არჩილ მაჩაბელი „სინემა“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია „სინემა“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
დანუშე ნერუდოვა

დანუშე ნერუდოვა (ჩეხ. Danuše Nerudová; დ. 4 იანვარი, 1979, ბრნო) — ჩეხი ეკონომისტი და უნივერსიტეტის პროფესორი, ბრნოს მენდელის უნივერსიტეტის რექტორი 2018-2022 წლებში. პრეზიდენტობის კანდიდატი 2023 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში. მას მხარს უჭერს რამდენიმე პარტია (სამოქალაქო დემოკრატიული პარტია, KDU-ČSL და TOP 09). დანუშე ნერუდოვა დაიბადა 1979 წლის 4 იანვარს, ბრნოში. მან დაწყებითი და საშუალო განათლება მიიღო საბავშვო ბაღში ბრნოს სვორნოსტის მოედანზე და ბრნოს გიმნაზიაში. 2007 წლის სექტემბრიდან იყო მენდელის უნივერსიტეტის ბიზნესისა და ეკონომიკის ფაკულტეტის ბუღალტრული აღრიცხვისა და საგადასახადო ინსტიტუტის ხელმძღვანელი. იგი ასევე იყო ფაკულტეტის პროდეკანი 2009 წლიდან 2014 წლამდე და ასევე უნივერსიტეტის პრორექტორი 2014-2015 წლებში და გახდა ამ ორივე თანამდებობის ყველაზე ახალგაზრდა მფლობელი უნივერსიტეტის ისტორიაში. მისი კვლევა ფოკუსირებულია საგადასახადო პოლიტიკასა და ევროკავშირში გადასახადების ჰარმონიზაციაზე, ასევე ეკონომიკურ უთანასწორობაზე მამაკაცებსა და ქალებს შორის და საპენსიო სისტემების გრძელვადიანი მდგრად დაფინანსებაზე. 2022 წლის 31 მაისს ნერუდოვამ განაცხადა, რომ აპირებს ჩეხეთის რესპუბლიკის 2023 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში მონაწილეობას. ↑ 1.0 1.1 Czech National Authority Database <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q13550863"></a> ↑ Encyklopedie dějin města Brna — 2004. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q16765207"></a> ↑ Members of the European Parliament, Членове на Европейския парламент, Diputados al Parlamento Europeo, Poslanci Evropského parlamentu, Medlemmer af Europa-Parlamentet, Mitglieder des Europäischen Parlaments, Euroopa Parlamendi liikmed, Βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Députés au Parlement européen, Feisirí Pharlaimint na hEorpa, Zastupnici u Europskom parlamentu, Deputati al Parlamento europeo, Eiropas Parlamenta deputāti, Europos Parlamento nariai, Az Európai Parlament képviselői, Il-Membri tal-Parlament Ewropew, Leden van het Europees Parlement, Posłowie do Parlamentu Europejskiego, Deputados ao Parlamento Europeu, Deputații în Parlamentul European, Poslanci Európskeho parlamentu, Poslanci Evropskega parlamenta, Euroopan parlamentin jäsenet, Europaparlamentets ledamöter <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q85301215"></a> ↑ Novou rektorkou Mendelovy univerzity se stala Danuše Nerudová cs (18 October 2017). ციტირების თარიღი: 22 July 2022 ↑ Nerudová oznámila kandidaturu na Hrad. ციტირების თარიღი: 22 July 2022 ↑ Spurný, Jaroslav. Nepřekvapivé i rozumné. Koalice SPOLU podpořila Fischera, Nerudovou a Pavla. ციტირების თარიღი: 6 October 2022 ↑ Nerudovou za Nerudovou? Možná kandidátka na Hrad o sobě, ženském úspěchu i stavu země cs-CZ (22 June 2021). ციტირების თარიღი: 22 July 2022 ↑ Katalogy a databáze NK ČR. ციტირების თარიღი: 22 July 2022 ↑ Česká prezidentka? Ekonomka Danuše Nerudová oznámila kandidaturu na Hrad cs-CZ (31 May 2022). ციტირების თარიღი: 22 July 2022
კირიგამი

კირიგამი (იაპონ. 切り紙) — ორიგამის ნაირსახეობა, ქაღალდისაგან სხვადასხვა ფიგურების და ბარათების კეთების იაპონური ხელოვნება. კირიგამის შემთხვევაში ქაღალდებს ჭრიან და კეცავენ, რათა სამგანზომილებიანი დიზაინის ფიგურა შეიქმნას. ჩვეულებრივ ფიგურა იქმნება ერთი ქაღალდისგან, წებოს გამოყენების გარეშე. მის დამაარსებლად ითვლება იაპონელი არქიტექტორი მასახირო ტიატანი (Masahiro Chatani). თავად ტერმინი კირიგამი აშშ-ში შემოიღო ფლორენს ტემკომ 1962 წელს, როცა თავისი წიგნი დაასათაურა „Kirigami, Creative Art of Paper cutting“. წიგნმა ისეთი პოპულარობა მოიხვეჭა, რომ „კირიგამი“ მიღებული გახდა ქაღალდის ჭრის ხელოვნების დასავლურ სახელწოდებად. ორიგამი ოშიბანა ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კირიგამი Nahoko Kojima Moses Mabhida Stadium giovannirussografico დაარქივებული 2022-12-18 საიტზე Wayback Machine. Как сделать открытку Киригами
ბო დერეკი

ბო დერეკი (ინგლ. Bo Derek, დაბადების სახელი მერი კოლინზი ინგლ. Mary Cathleen Collins; დ. 20 ნოემბერი, 1956, ლონგ-ბიჩი, კალიფორნია) — ამერიკელი მსახიობი და ფოტომოდელი. დაიბადა ფოტოგრაფისა და სარეკლამო სააგენტოს აღმასრულებელი დირექტორის ოჯახში. 16 წლის ასაკში შეხვდა მსახიობს და რეჟისორს ჯონ დერეკს, რომელიც 30 წლით იყო მასზე უფროსი. ისინი დაქორწინდენ 1976 წელს გერმანიაში, როგორც კი ჯონმა ყოფილ მეუღლესთან განქორწინების პროცესი დაასრულა. ჯონ დერეკი გულის შეტევით გარდაიცვალა 1998 წელს. მათ საერთო შვილი არ ჰყოლიათ. 2002 წლიდან ბო დერეკი ხვებოდა მსახიობს ჯონ კორბეტს, რომელთან ერთად სანტა-ბარბარაში (კალიფორნია) დასახლდა. ისინი 2020 წლის დეკემბერში დაქორწინდნენ. ბო დერეკი ცნობილია თავისი საქველმოქმედო საქმიანობით ცხოველთა უფლებების მხარდასაჭერად. ის კალიფორნიის შტატის საცხენოსნო სპორტის კომისიის წევრია და აქტიურად მონაწილეობს რამდენიმე ცხოველთა უფლებების დამცველი ორგანიზაციის საქმიანობაში. ბავშვობიდან ცხენებისა და საცხენოსნო სპორტის მოყვარულს ჰყავს ანდალუსიური ცხენები და ცხოველთა დაცვის ინსტიტუტის კამპანიის წარმომადგენელია ფედერალური და სახელმწოფო კანონმდებლობების გზით ცხენების დახოცვის შესაწყვეტად. დერეკი მუშაობს ასევე კალიფორნიის რბოლების საბჭოში. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბო დერეკი ბო დერეკი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ბო დერეკი tcdb-ზე ბო დერეკი twitter-ზე ↑ ბო დერეკი allmovie.com-ზე
პიედესტალი

პიედესტალი (ფრანგ. piédestal < იტალ. piedistallo < piede — „ფეხი“ და stallo — „ადგილი“), პოსტამენტი ან კვარცხლბეკი — საფუძველი, რომელზედაც დგამენ სკულპტურულ ნამუშევარს (ქანდაკება, ჯგუფი, ბიუსტი) ან ლარნაკს, სვეტს, ობელისკსა და ა. შ. პიედესტალი შეიძლება იყოს გეომეტრიულად სწორი (ჩვეულებრივ, არქტიექტურულ ორდერული ელემენტებით ან სკულპტურული რელიეფით შემკული) ან ნებისმიერი (ბუნებრივი, დაუმუშავებელი ქვის სახით) ფორმისა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 56.
ნასიმის სახელობის ენათმეცნიერების ინსტიტუტი

ნასიმის სახელობის ენათმეცნიერების ინსტიტუტი (აზერ. Nəsimi adına Dilçilik İnstitutu) — სამეცნიერო ორგანიზაცია, რომელიც შედის აზერბაიჯანის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის სტრუქტურაში. ინსტიტუტის ამჟამინდელი გენერალური დირექტორია ნადირ მამადლი. 1932 წელს აზერბაიჯანის სახელმწიფო სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის ბაზაზე შეიქმნა ენის, ლიტერატურისა და ხელოვნების დამოუკიდებელი ინსტიტუტი, 1936 წელს კი ლიტერატურისა და ენის ერთობლივი ინსტიტუტი. 1945 წელს დაარსდა დამოუკიდებელი ენათმეცნიერების ინსტიტუტი. 1951 წელს ხელახლა გაერთიანდა ენათმეცნიერებისა და ლიტერატურის ინსტიტუტები. 1969 წლის სექტემბრიდან ენათმეცნიერების ინსტიტუტმა კვლავ დაიწყო დამოუკიდებელი საქმიანობა. 1973 წელს ენათმეცნიერების ინსტიტუტს გამოჩენილი აზერბაიჯანელი პოეტის, იმადედინ ნასიმის სახელი მიენიჭა. აზერბაიჯანული ენის წყაროები და განვითარების ისტორია, აზერბაიჯანული ენის შედარებით-ტიპოლოგიური შესწავლა სხვა თურქულ ენებთან და სხვა ენებთან, აზერბაიჯანში მცხოვრები უმცირესობების ხალხების ენების შესწავლა, სხვადასხვა ლექსიკონების მომზადება, ლინგვისტური საკითხები. სამეცნიერო და ტექნიკური ტერმინოლოგია, თეორიული და გამოყენებითი ლინგვისტიკისა და ონომასტიკის საკითხები. აგამუსა ახუნდოვი ტოფიგ ჰაჯიევი მოჰსუნ ნაგისოილუ ნადირ მამადლი ფუნდამენტური მონოგრაფია „აზერბაიჯანული ენის ისტორია“ (3 ტომად); „აზერბაიჯანული ენის ისტორიული ლექსიკონი“, (2 ტომად); „აზერბაიჯანული დიალექტოლოგიური ლექსიკონი“, (2 ტომად); „აზერბაიჯანული ენის განმარტებითი ლექსიკონი“, (3 ტომად); „აზერბაიჯანული ლიტერატურული ენის ისტორია“, (4 ტომად); „თურქული ენების შედარებით-ისტორიული ლექსიკოლოგია“, (3 ტომად); გამოიცა და დასაბეჭდად მომზადდა ისეთი შრომები, როგორიცაა „აზერბაიჯანული ენის ორთოგრაფიული ლექსიკონი“. აზერბაიჯანის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემია აზერბაიჯანის ხელნაწერთა ინსტიტუტი ნასიმის სახელობის ენათმეცნიერების ინსტიტუტი ნასიმის სახელობის ენათმეცნიერების ინსტიტუტი აზერბაიჯანის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემია ANAS ცენტრალური სამეცნიერო ბიბლიოთეკა დაარქივებული 2009-02-06 საიტზე Wayback Machine. დაარქივებული ANAS Mardakan Arboretum დაარქივებული 2009-02-26 საიტზე Wayback Machine. დაარქივებული ANAS საინფორმაციო ტექნოლოგიების ინსტიტუტი
ალფრედ კუბინი

ალფრედ ლეოპოლდ ისიდორ კუბინი (დ. 10 აპრილი 1877 – გ. 20 აგვისტო 1959) — ავსტრიელი ილუსტრატორი, რომელიც ქმნიდა ხელოვნების ნიმუშებს ბეჭდვისთვის. კუბინი მიიჩნევა სიმბოლიზმის და ექსპრესიონიზმის მნიშვნელოვან წარმომადგენლად. სახელმწიფო (1899–1900) სიზმარი ყოველ ღამე გვესტუმრება (1900) შთანთქმული დავიწყებული წარსული (1901) ქალბატონი ცხენზე (1901) ბოლო მეფე (1902) დაბადების მოენტი (1902) ციმბირული ზღაპარი (1902) შიში (1903) შავი მესა (1905) Arnason, H. H., & Wheeler, D. (1986). History of Modern Art: Painting, Sculpture, Architecture, Photography. Englewood Cliffs, N.J.: Prentice-Hall. ISBN 9780133903607 Assman, Peter Alfred Kubin 1877–1959. Exhibition catalogue Brussels (Ixelles) 1997 Alfred Kubin. Exhibition catalogue Neue Galerie New York 2008 Romana Schuler Alfred Kubin, Aus meinem Reich. Exhibition catalogue Leopold Museum Vienna 2003 Traumgestalten. 100 Meisterwerke aus dem Besitz der Graphischen Sammlung Albertina. Vienna 1990 ალფრედ კუბინი — ნამუშევრები საიტზე Internet Archive
კახეთის მევენახეთა ყრილობა

კახეთის მევენახეთა ყრილობა — 1899 წლის 20–25 ნოემბერს შემდგარი ყრილობა ქ. თელავში, ფილოქსერის კავკასიური კომიტეტისა და მისი წევრის ივანე ანდრონიკაშვილის ინიციატივით. ყრილობის მიზანი იყო კახეთის სოფლის მეურნეობის ძირითადი დარგის — მევენახეობის მოვლა-პატრონობისა და მავნებელთაგან ვაზის კულტურის დაცვის ღონისძიებათა შემუშავება. განსაკუთრებულ ყურადღებას იქცევდა ფილოქსერა, რომელიც უკვე ანადგურებდა დასავლეთ საქართველოს ვენახებს და შეჭრილი იყო გორის მაზრაშიც. მართალია, კახეთს ამ საშინელი მავნებლისაგან იცავდა მთები და საკმაოდ უვენახო სივრცეების ზოლი, მაგრამ ფილოქსერის საფრთხე მაინც იზრდებოდა. კახეთის მევენახეთა ყრილობამ განიხილა კახეთში უკვე გავრცელებული ვაზის სოკოვან დაავადებათა (მილდიუსა და ოიდიუმის) წინააღმდეგ ბრძოლის, ფილოქსერისაგან დასაცავად ბრძოლის, ფილოქსერისაგან დასაცავად ამერიკული ვაზის სანერგეთა გაშენების (ასეთი სანერგე იყო საქარაში 1893 წლიდან) საკითხები. ამერიკული ვაზის საძირეზე დამყნობით უნდა გადაერჩინათ კლასიკური ჯიშის ადგილობრივი ვაზები. (დასავლეთ საქართველოში ეს უკვე კეთდებოდა). ყრილობამ განიხილა აგრეთვე მთელი რიგი სხვა საკითხები. წვრილ მევენახეებს ვენახისმფლობელთა ყრილობაში მონაწილეობა არ მიუღიათ და არც მათი ინტერესების დაცვაზე ყოფილა მსჯელობა. კახეთის მევენახეთა ყრილობამ მოისმინა როგორც მევენახეთა, ასევე ცნობილი სპეციალისტების (ი. ანდრონიკაშვილი, პ. ავერკინი, პ. გეევსკი, ნ. გოზალიშვილი, გ. კოლელიშვილი, ნ. ვაჩნაძე, ს. ვახვახიშვილი, მ. ვერმიშევი, ს. ზავაროვი, ა. დემენტიევი, დ. მაყაშვილი, პ. სააკაშვილი, ი. და ვ. სტაროსელსკები, ვ. რცხილაძე, ლ. ჯანდიერი, ი. ჯორჯაძე, გ. შალიკაშვილი და სხვა) მოხსენებები და სიტყვები. გუგუშვილი პ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 448. გუგუშვილი პ., საქართველოსა და ამიერკავკასიის ეკონომიკური განვითარება XIX—XX საუკუნეებში, ტ. 4, წგნ. 1, თბ., 1965; Труды съезда виноградовладельцев и виноградарей Кахетии в г. Телави в 1899 г., Тфл., 1907;
ბუორ-ხაია (უბე)

ბუორ-ხაია, ბორხაია (რუს. Буор-Хая) — ყურე (უბე) ლაპტევების ზღვაში, მდინარე ლენის დელტიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით. სიგრძე 120 კმ, სიგანე შესასვლელში 110 კმ, მაქსიმალური სიღრმე 18 მ. წლის უმეტეს ნაწილში ყინულითაა დაფარული. ზედაპირზე წყლის ტემპერატურა ზაფხულში ჩვეულებრივ 7–9°С-ია; მარილიანობა დაახლ. 5‰. მოქცევები ნახევარდღეღამურია, მათი სიდიდე 0,3 მეტრს შეადგენს. ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში მდებარეობს პორტი ტიქსი. ↑ 1.0 1.1 საბჭოთა კავშირის გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 41. ↑ Буор-Хая губа // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 4 — М., 1971.
იგორ კოსტალევსკი

იგორ კოსტალევსკი (რუს. И́горь Матве́евич Костоле́вский, დ. 10 სექტემბერი, 1948, მოსკოვი) — საბჭოთა და რუსი თეატრისა და კინოს მსახიობი, რუსეთის სახალხო არტისტი (1995), ლენინური კომკავშირის პრემიის (1978) და რუსეთის ფედერაციის სახელმწიფო პრემიის (2000) ლაურეატი. იგორ კოსტალევსკი დაიბადა მოსკოვში, 1948 წლის 10 სექტემბერს. 1973 წელს წარჩინებით დაამთავრა რუსეთის თეატრალური ხელოვნების ინსტიტუტი (ГИТИС) — ა. გონჩაროვის კურსი. კოსტალევსკი შეუერთდა მოსკოვის მაიაკოვსკის სახელობის აკადემიური თეატრის დასს, რომელთანაც დაკავშირებულია თითქმის მთელი მისი სასცენო კარიერა. კინოში გადაღება კოსტალევსკიმ 1970 წლიდან დაიწყო. მისი დებიუტი შედგა ფილმში „ოჯახი, როგორც ოჯახი“. კარიერის დასაწყისიდანვე დაიმკვიდრა რომანტიული გმირის ამპლუა. ნამდვილი პოპულარობა კინოში 1975 წელს მოუტანა დეკაბრისტ ივან ანენკოვის როლმა ფილმში „შორეული ბედნიერების ვარსკვლავი“, რომელმაც „უსახელო ვარსკვლავთან“ (რეჟ. მ. კოზაკოვი, 1979) ერთად, რუსეთის I არხის შეფასებით, კოსტალევსკი „მილიონების კუმირი“ გახადა. პოპულარობის ახალი ტალღა მსახიობს საბჭოთა მზვერავის, ანდრეი ბოროდინის როლმა მოუტანა ფილმიდან „თეირანი-43“ (რეჟ. ა. ალოვი და ვ. ნაუმოვი, 1980). არის რუსეთის კინემატოგრაფისტთა კავშირისა და თეატრალურ მოღვაწეთა კავშირის წევრი. 2017 წლის მარტში აირჩიეს რუსეთის ნაციონალური პრემიის — „ოქროს ნიღაბი“ პრეზიდენტად. 1978 — ლენინური კომკავშირის პრემია ევგენი სტოლეტოვის როლისთვის ტელესერიალში „და ეს ყველაფერი მასზეა“ 1984 — რსფსრ დამსახურებული არტისტი 1986 — წლის საუკეთესო მსახიობი მამაკაცი, ჟურნალ საბჭოთა ეკრანის გამოკითხვით 1995 — რსფსრ სახალხო არტისტი 1997 — მოსკოვის მერიის პრემია ლიტერატურისა და ხელოვნების დარგში 2000 — რუსეთის ფედერაციის სახელმწიფო პრემია 2004 — ღირსების ორდენი 2009 — ორდენი „სანშობლოს წინაშე დამსახურებისთვის“ (IV ხარისხის) 2016 — სტანისლავსკის სახელობის პრემია 2019 — მეგობრობის ორდენი ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: იგორ კოსტალევსკი იგორ კოსტალევსკი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) იგორ კოსტალევსკის გვერდი მაიაკოვსკის სახელობის თეატრის საიტზე იგორ კოსტალევსკი ↑ http://www.kremlin.ru/acts/bank/8404 ↑ Указ Президента Российской Федерации от 26.01.2009 г. № 90 ↑ https://tass.ru/kultura/3732896 ↑ Указ Президента Российской Федерации от 29.04.2019 г. № 199
სიკვდილი აისბერგებში

სიკვდილი აისბერგებში (ინგლ. Orca) — რეჟისორ მაიკლ ანდერსონის 1977 წლის ფილმი. რიჩარდ ჰარისი — კაპიტანი ნოლანი შარლოტ რემპლინგი — რეიჩელ ბედფორდი ბო დერეკი — ენი უილ სიმპსონი — უმილაკი „სიკვდილი აისბერგებში“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
მარიამ უგრელიძე

მარიამ ქრისტეფორეს ასული უგრელიძე (დ. 26 იანვარი, 1885, დიღომი (სოფელი) — გ. 20 მაისი, 1960, დიდუბის პანთეონი) — ქართველი ექიმი. 1904 წლიდან საწვლობდა პეტერბურგის ქალთა უმაღლეს სამედიცინო კურსებზე. 1909 წელს დაამთავრა მონპელიეს უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტი. 1914 წელს ლოზანას (შვეიცარია) უნივერსიტეტი. 1905 წლის იანვრის რევოლუციის დროს იგი ქუჩებში დახმარებას უწევდა დაჭრილ მუშებს. რევოლუციური აღტკინება სტუდენტთა გარკვეულ ნაწილსაც გადაედო. იგი დაუკავშირდა სოციალ-დემოკრატთა ორგანიზაციას. მეფის აგენტებს ეს შეუმჩნეველი არ დარჩენიათ და 1906 წელს დააპატიმრეს. მას ბრალად ედებოდა სამხედრო ნაწილებში რევოლუციური პროკლამაციების გავრცელება. 2 წელიწადს ამყოფეს ციხეში, შემდეგ ემიგრაციაში. 1918 წელს დაბრუნდა სამშობლოში. მუშაობა დაიწყო სამხედრო ჰოსპიტალში, ხოლო ერთი წლის შემდეგ ქალაქის პირველ საავადმყოფოს ბავშვთა განყოფილებაში. 1921 წლის მარტში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში პედიატრიის კათედრა დაარსდა, რომლის ფუძემდებელი პროფესორი სიმონ გოგიტიძე გახლდათ, ძირითად საქმიანობას კი კათედრაზე მარიამ უგრელიძე ასრულებდა. 1930 წელსი მას მეცნიერებათა დოქტორის ხარისხი მიენიჭა და სამკურნალო ფაკულტეტის ბავშვთა სნეულებათა კათედრის გამგედ დაინიშნა. მომდევნო ოცდაათი წლის განმავლობაში ინტენსიურ საექიმო, პედაგოგიურ, სამეცნიერო და საზოგადოებრივ მუშაობას ეწეოდა ბავშვთა ჯანდაცვის კუთხით. მას სამოცდაათზე მეტი მეცნიერული ნაშრომი აქვს შესრულებული. მათი უმრავლესობა თარგმნილია სხვადასხვა ენაზე და წაკითხულია საერთაშორისო კონსილიუმებსა და კონფერენციებზე. მისი ნაშრომები ეხება ბავშვთა ასაკის როგორც ფიზიოლოგიის, ისე პათოლოგიის, თერაპიისა და ჰიგიენის მნიშვნელოვან პრობლემებს. იგი ბევრს მუშაობდა მედიცინის ისტორიის საკითხებზეც საქართველოში. ფასდაუდებელია მისი ნაშრომები ბავშვის ფიზიკური განვითარების, ბავშვის კვების, რაქიტის, დისტროფიის, რევმატიზმის, ტუბერკულოზისა და აეროთერაპიის შესახებ. პედიატრი, პირველი ქართველი პროფესორი ქალი. ჩვილ ბავშვთა ფაღარათობის წამლობა, საქბიომედგამი და სტ.,1938. გვ. 19 ახალშობილთა პერიფერიული ლიმფატიური ჯირყვლების მდგომარეობის შესახებ, ტფილისი, 1927. გვ. 442 მამულიშვილთა სავანე, თბ., 1994, გვ.330 მარიამ უგრელიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი