laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
The Walkers

The Walkers — დანიური გლემ როკ-ჯგუფი. წევრები იყვნენ მომღერალი და კომპოზიტორი ტორბენ ლენდაგერი, გიტარისტი გერტ მიხელსენი, დრამერი პოლ დენარდტი და ბაზისტი იან კენსტრუპ ჰანსენი. დაარსდა 1968 წელს და 1977 წლამდე იარსება. ჯგუფის ჰიტ-სიმღერები იყო „Sha-La-La-La-La“ (1973) და „Little Kitty“ (1974). Bang-Shang-a-Lang, 1969 Looky Looky, 1970 Marry me, 1971 Dabadio-Dabadie, 1972 Rosie, 1972 Sunshine, 1972 (We're just a) rock'n'roll band, 1973 Fire, 1973 Sha-La-La-La-La, 1973 Do the yo-yo, 1974 Let's go, let's go, let's Rock'n'Roll, 1974 Little Kitty, 1974 Strip tease, 1974 Baby love, 1975 Forever together, 1975 Wish I could give you up, 1975 Cinderella, 1976 Dance on (disco darling), 1977 I wanna boogie, 1977 Baby, now that I've found you, 2001 Walkers, 1972 A show just for you, 1974 Forever together, 1975 Greatest hits, 1976 Sha-la-la-la-la, 2000 Reinstalled, 2003 ოფიციალური საიტი. [მკვდარი ბმული]
საქართველოს სამეცნიერო-პოპულარული და დოკუმენტური ფილმების სტუდია

საქართველოს სამეცნიერო-პოპულარული და დოკუმენტური ფილმების სტუდია — დამოუკიდებელ საწარმოო-შემოქმედებით ორგანიზაციად ჩამოყალიბდა თბილისში 1958 წლის ივლისში 1928 —1958 წლებში ქართული ქრონიკალურ-დოკუმენტურ და სამეცნიერო-პოპულარული ფილმებს იღებდნენ ჯერ „სახკინმრეწვთან“, ხოლო შემდეგ — კინოსტუდია „ქართულ ფილმთან“ არსებულ კინოქრონიკის სექტორის ბაზაზე). კინოსტუდია ყოველწლიურად უშვებდა 80-100 დასახელების ფილმსა და კინოჟურბალს, რომელთაგან 7 სამეცნიერო-პოპულარულია (მზადდებოდა საკავშირო ეკრანისათვის რუსულ ენაზე); 25 — დოკუმენტური (1 — სრულმეტრაჟიანი, დანარჩენი — მოკლემეტრაჟიანი); 12 — კინოჟურნალი „საბჭოთა საქართველო“ და 4 — ყოველკვარტალური თემატური კინოჟურნალი „ადამიანი და კანონი“. გარდა ამ გეგმური კინოფილმებისა, კინოსტუდია იღებდა სხვადასხვა უწყების (ძირითადად საკავშირო ტელევიზიისა და სახკინოს) მიერ დაკვეთილ სრულმეტრაჟიან და მოკლემეტრაჟიან ფილმებს, ყოველწლიურად ამზადებდა კინომატიანის მასალას 4000 მ ოდენობით. სტუდიაში სხვადასხვა დროს მოღვაწეობდნენ საბჭოთა კინომატოგრაფიის თვალსაჩინო წარმომადგენლები: მიხეილ კალატოზიშვილი (სტუდიის ერთ-ერთი პირველი დირექტორი), ს. დოლიძე (კინოქრონიკის სექტორის ხელმძღვანელი), გ. ასათიანი და სხვები. სტუდიაში გადაიღეს თავიანთი პირველი ფილმები ო. იოსელიანმა, გ. შენგელაიამ, გ. კანდელაკმა და სხვებმა. 1979 წელს სსრკ კინომატოგრაფიის სახელმწიფო კომიტეტის გადაწყვეტილებით საქართველოს სამეცნიერო-პოპულარული და დოკუმენტური ფილმების სტუდიამ III კატეგორიის სტუდიის სტატუსი მიიღო. თუშმალიშვილი ა., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 183.
73

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 73 73 (სამოცდაცამეტი) წელი — იულიუსის კალენდრის არანაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა პარასკევი. ეს წელი არის I საუკუნის მე-8 დეკადის მე-3 წელი. რომაელებმა აჯანყებულ იუდეველთა უკანასკნელი საყრდენი ქალაქი მასადა აიღეს. დასრულდა იუდეველთა ომი. მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 73. მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 73.
ავრელიანე

ავრელიანე (ლათ. Lucius Domitius Aurelianus Augustus; დ. 9 სექტემბერი, 214 ან 215 — გ. სექტემბერი ან ოქტომბერი, 275) — რომის იმპერატორი 270–275 წლებში. იმპერატორობის დროს მან დაამარცხა ძველგერმანული ტომი ალემანები, აგრეთვე , გუთები, ვანდალები, თიურინგები, იუთნუნგები და სარმატები. დაასრულა მესამე საუკუნის კრიზისი და ხელახლა შემოიერთა სეპარატისტული ტერიტორიები — გალების იმპერია და პალმირის იმპერია, რითაც რომის იმპერია სრულყო. მიუხედავად ამ წარმატებებისა ის იძულებული გახდა, მიეტოვებინა და დაეცალა დაკიის პროვინცია, რომელიც იმპერიას აღარასდროს დაუბრუნებია. იმ წარმატებების გამო, რასაც მან მიაღწია, მან მოიპოვა სახელი „restitutor orbis“, რაც ნიშნავს „სამყაროს აღმადგენელს“. იმპერატორობის წლებში ავრელიანემ გამოსცა ბრძანება სამონეტო მეურნეობასთან დაკავშირებით. ბარბაროსების შემოსევებმა და ხშირმა აჯანყებებმა სახელმწიფო ხაზინაში გამოიწვია ფულის გაუფასურება. სამონეტო სახლის გამგებლები ბოროტად იყენებდნენ თავინათ უფლებებს — ძვირფასი ლითონის ნაცვლად მონეტას ჭრიდნენ ნაკლები ხარისხის შენადნობით. ამის გამო დაეცა მონეტის ფასი, რასაც მოჰყვა პროტესტის დიდი ტალღა, რომელიც „მონეტარიების“ აჯანყების სახელით არის ცნობილი. აჯანყების ფართო რეზონანსზე მეტყველებს ის ფაქტი, რომ მათთან ბრძოლაში დაიღუპა 7 ათასი ლეგიონერი. ავრელიანეს დროს სენატმა დაკარგა ყოველგვარი ფუნქცია. დაკანონდა თვითმპყრობელობა. საფუძველი ჩაეყარა იმპერიის გადასვლას მმართველობის ახალ ფორმაზე, რომელიც დომინატის სახელწოდებით არის ცნობილი. იმპერატორის სამხედრო-ბიუროკრატიული სისტემა ემყარებოდა არმიას. ავრელიანე გარეგნული სამკაულებითაც განსხვავდებოდა წინამორბედებისაგან. ატარებდა მეფურ დიადემას. თავს უწოდებდა „ღმერთსა“ და „ბატონს“, სახელმწიფოს უმაღლეს ღვთაებად გამოაცხადა მზის ღმერთი. რომში მარსის ველზე აღმართა მზის ღმერთის ქანდაკება. ავრელიანე მეომარი იმპერატორი იყო. იბრძოდა იმპერიის ყველა მხარეში, ზემოთ ნახსენებთა გარდა, მან ილაშქრა ალექსანდრიასა და გალიაში. გატარებული რეფორმების მიუხედავად, რომის არმიამ ვერ დაიბრუნა ადრინდელი ბრწყინვალება. რეფორმატორი და მეომარი იმპერატორი 275 წელს სპარსეთის წინააღმდეგ სალაშქროდ დაიძრა, მაგრამ მიზანი განუხორციელებელი დარჩა, აზიაში გადასული, ბიზანტიონთან ახლოს შეთქმულებმა მოკლეს. მის შემდეგ იმპერატორად აირჩიეს ხანდაზმული სენატორი მარკუს კლავდიუს ტაციტუსი. White, John F (2005). Restorer of the World: The Roman Emperor Aurelian. Tempus Publishing. ISBN 1-86227-250-6.  ქავთარია გ., რომის ისტორია, ტ. II, ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გამომცემლობა, თბილისი, 2020, გვ. 276–278. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ავრელიანე Aurelian coinage On coins of Aurelian with the title dominus et deus (Section 1.9) დაარქივებული 2021-05-07 საიტზე Wayback Machine. www.Aurelianus.net დაარქივებული 2011-07-23 საიტზე Wayback Machine.
გალიენუსი

გალიენუსი (ლათ. Publius Licinius Egnatius Gallienus Augustus; დ. დაახ. 218 — გ. 268) — რომის იმპერატორი თავის მამასთან, ვალერიანესთან ერთად 253–260 წლებში და დამოუკიდებლად 260–268 წლებში. მან იმპერიის კონტროლი მაშინ ჩაიბარა როდესაც ის დიდ კრიზისს განიცდიდა. მიუხედავად იმისა, რომ მან მრავალი სამხედრო გამარჯვება მოიპოვა, ის უძლური იყო, რომ შეეჩერებინა მისი სამფლობელოს დიდ ნაწილს გამოყოფოდა იმპერიას.
ნორვეგიული ვიკიპედია

ნორვეგიული ვიკიპედია — ნორვეგიული სალიტერატურო ენის ორივე სტანდარტზე — ბუკმოლსა და ნიუნორსკზე — არსებული ვიკიპედიის განყოფილება. თავდაპირველად, 2001 წლის 26 ნოემბერს, ნორვეგიულმა ვიკიპედიამ არსებობა ბუკმოლზე დაიწყო, ხოლო 2004 წლის 21 ივლისს ნიუნორსკზეც გაჩნდა სტატიები. 2005 წელს ჩატარებული კენჭისყრის მიხედვით, ვიკიპედიის ძირითად განყოფილებად Bokmål/Riksmål იქნა არჩეული. ჩრდილოგერმანიკული ენების ერთმანეთთან მსგავსების გამო სკანდინავიური საიტები ხშირად თანამშრომლობენ ერთმანეთთან, გამონაკლისი არც ვიკიპედიაა; ამდენად სკანდინავიური ვიკიპედიები საიტ ვიკიმედიის Skanwiki მეტავიკის განყოფილებიდან ახდენენ ინფორმაციის ურთიერთგაცვლას. ნორვეგიული ვიკიპედიის სტატისტიკა შემდეგნაირად გამოიყურება: 2011 წლის 29 დეკემბრის მონაცემებით ბუკმოლზე 322 312 სტატიაა, ხოლო ნიუნორსკზე — 75 757. Wikimedia Norge Norwegian Wikipedia (ბუკმოლი და რიქსმოლი) Norwegian Wikipedia (ნიუნორსკი) Meta: Skanwiki ვიკიპედია შეიცავს განყოფილებას ნორვეგიულ ენაზე Norsk Wikipedia
ბუკმოლი

ბუკმოლი (ნორვ. bokmål — „წიგნის ენა“) — ნიუნორსკის პარალელურად ერთ-ერთი სტანდარტი (ნორმა) ნორვეგიული ენისა. ჩამოყალიბდა დანიურის საფუძველზე დანიის ნორვეგიაზე ოთხსაუკუნოვანი ბატონობის პერიოდში (დანია-ნორვეგიის უნია). XIX საუკუნის უდიდესი ნორვეგიელი მწერლები ჰენრიკ იბსენი და ბიორნსტიერნე ბიორნსონი სტიქიურად ნორვეგიზებულ დანიურ ენაზე წერდნენ, თუმცა დანიურ ორთოგრაფიას ინარჩუნებდნენ. თავდაპირველად ბუკმოლს „დანიურ-ნორვეგიული“ ერქვა. სახელწოდება „ბუკმოლი“ 1929 წლიდან იქნა შემოღებული, რასაც წინ უსწრებდა სახელწოდება „საიმპერიო ენა“ (ნორვ. riksmål). ნორვეგიის მეორე ოფიციალური სამწერლობო ენაა ნიუნორსკი. ბუკმოლს ნორვეგიის მოსახლეობის 90%-მდე იყენებს, ენის შემსწავლელები სწორედ ამ ვარიანტს შეისწავლიან და ადგილობრივი მედიაც ამავე ენაზე მაუწყებლობს. ბუკმოლის ნორმები აღმოსავლეთ ნორვეგიის მოსახლეობის კილოზე, განსაკუთრებით ოსლოსა და მის გარშემო მცხოვრები მოსახლეობის მეტყველების თავისებურებაზეა მორგებული, მაგრამ მაინც დანიურს ემყარება. დანიური ენა ბუკმოლის მცოდნეს ტექსტურად თავისუფლად ესმის, მაგრამ ზეპირმეტყველებაში ფონეტიკის მკვეთრი განსხვავების გამო თითქმის გაუგებარი ხდება. ბუკმოლში გაცილებით მეტია ნასესხობანი, ვიდრე ნიუნორსკში. XX საუკუნეში ბუკმოლის დემოკრატიზაციის მიზნით რამდენიმეჯერ იქნა გატარებული რეფორმა, მაგრამ უმეტესობა ვერ დამკვიდრდა. ნორვეგიულ „წიგნის ენას“ ერთიანი ორთოეპიკური სტანდარტი დღემდე არ გააჩნია. Vikør, Lars. "Fakta om norsk språk". Retrieved 2009-08-04. a b Lundeby, Einar. "Stortinget og språksaken". Retrieved 2007-06-12. Halvorsen, Eyvind Fjeld. "Marius Nygaard". In Helle, Knut (ნორვეგიულად). Norsk biografisk leksikon. Oslo: Kunnskapsforlaget. Retrieved 6 February 2010.
მიხეილ VIII (ბიზანტია)

მიხეილ VIII პალეოლოგოსი (ბერძ. Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος; დ. 1223 — გ. 11 დეკემბერი 1282) — ბიზანტიის იმპერატორი; მართავდა ბიზანტიის იმპერიას 1261–1282 წლებში. მიხეილ VIII იყო პალეოლოგოსების დინასტიის, ბიზანტიის უკანასკნელი და ყველაზე ხანგრძლივი მმართველი დინასტიის, დამაარსებელი. მან გაათავისუფლა კონსტანტინოპოლი ლათინებისაგან 1261 წელს და ნიკეის იმპერია გადააქცია აღდგენილ ბიზანტიის იმპერიად. იყო დასავლეთის და აღმოსავლეთის ეკლესიების უნიის მომხრე. ბიზანტიის იმპერატორების სია პალეოლოგოსები მიხეილ VIII პალეოლოგოსი
კრუმი

კრუმი, აგრეთვე ცნობილი როგორც კრუმ მრისხანე (გ. 814) — ბულგარეთის ხანი (მეფე) დაახლ. 803 - 814 წლებში. მისი მეფობის დროს ბულგარეთი ტერიტორიულად გაორკეცდა - ის გადაჭიმული იყო დუნაის შუა წელიდან მდინარე დნეპრამდე და ოდრინიდან (თანამედროვე ედირნე) ტატრის მთებამდე. მისი ძლიერმა და ენერგიულმა მმართველობამ საფუძველი ჩაუყარა ბულგარულ სახელმწიფოებრივ ორგანიზებას. http://www.britannica.com/EBchecked/topic/323896/Krum
სიმეონ I (ბულგარეთი)

სიმეონ I დიდი (ბულგ. Симеон I Велики) — ბულგარეთის იმპერატორი. მართავდა ბულგარეთის იმპერიას 893-927 წლებში. ბიზანტიელების, უნგრელებისა და სერბების წინააღმდეგ სიმეონის წარმატებული კამპანიების გამო, ბულგარეთმა მიაღწია უდიდეს ტერიტორიულ ექსპანსიას თავის ისტორიაში და იქცა უძლიერეს სახელმწიფოდ თანამედროვე აღმოსავლეთ ევროპაში. მისი მმართველობა აგრეთვე იყო პერიოდი უბადლო კულტურული და საგანმანათლებლო აღორძინებისა, რომელიც მოგვიანებით ბულგარული კულტურის ოქროს ხანად შერაცხეს. სიმეონ I-ის მმართველობის ჟამს ბულგარეთს ეკავა უზარმაზარი ტერიტორია, რომელიც გადაჭიმული იყო ეგეოსის, ადრიატიკისა და შავ ზღვებს შორის. გადმოცემის თანახმად, ახალი ბულგარული დედაქალაქი პრესლავი თავისი ბრწყინვალებით კონსტანტინოპოლს უწევდა მეტოქეობას, იმჟამად დამოუკიდებელი ბულგარული მართლმადიდებელი ეკლესია კი გახდა პირველი ახალი საპატრიარქო პენტარქიის გარდა და ბულგარულ ენაზე დაწერილი ქრისტიანული ტექსტების თარგმანები მთელ იმდროინდელ სლავურ სამყაროში ვრცელდებოდა. სიმეონ I-მა თავისი მმართველობის შუა ხანებში მიიღო ტიტულად „იმპერატორი“ (ცარი), მანამდე კი ის იყენებდა წოდებას „პრინცი“ (კნიაზი). ბულგარეთის მონარქების სია სტატია სიმეონ I-ზე ბრიტანიკაში
მე ჯერ აქ ვარ

მე ჯერ აქ ვარ (ინგლ. I'm Still Here) — კეისი აფლეკის ფსევდოდოკუმენტური კინოფილმი, რომლის გადაღებები ოფიციალურად დაიწყო 2009 წლის 16 იანვარს, ლას-ვეგასის ერთ-ერთ ღამის კლუბში. სცენარი ფილმისთვის დაწერეს კეისი აფლეკმა და ხოაკინ ფენიქსმა. ფილმი მოგვითხრობს ყოფილი მსახიობის ხოაკინ ფენიქსის ცხოვრების შესახებ, რომელიც კინემატოგრაფს მიატოვებს და სამოღვაწეოდ მუსიკის სფეროს აირჩევს. ფილმის პრემიერა გაიმართა 2010 წლის 6 სექტემბერს, ვენეციის კინოფესტივალზე. Rotten Tomatoes რეიტინგში ფილმს აქვს 54%. ფილმის სიუჟეტშია ხოაკინ ფენიქსი, რომელმაც ახალი კარიერის დაწყება გადაწყვიტა. 2008 წელს ფენიქსმა სენსაციური განცხადება გააკეთა, მან მიატოვა კინო რათა მომღერალი გამხდარიყო. მსახიობიდან იგი ჰიპ ჰოპის შემსრულებლად გადაიქცა. კეისი აფლეკმა და ფენიქსმა დაიწყეს დოკუმენტური ფილმის გადაღება, ხოლო ეს უკანასკნელი ჰიპ ჰოპით დაკავდება, რომელსაც კარიერის განვითარებაში ხელს უწყობს რეპერი შონ „დიდი“ კომბსი. 2009 წლის იანვარში ფენიქსი გამოჩნდა დევიდ ლეტერმანის შოუში. ოფიციალური საიტი მე ჯერ აქ ვარ კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში Critical essay on the film's blurred status as doc/mockumentary დაარქივებული 2012-03-11 საიტზე Wayback Machine. ↑ I'm Still Here (2010) – Box Office Mojo. Box Office Mojo. ციტირების თარიღი: September 23, 2010. ↑ "Affleck Says Phoenix Documentary Wasn't Real", New York Times, Sept. 17, 2010 ↑ I'm Still Here. Magnolia Pictures. ციტირების თარიღი: August 27, 2010. ↑ La Biennale di Venezia – I'm Still Here. Venice Film Festival. დაარქივებულია ორიგინალიდან — აგვისტო 27, 2010. ციტირების თარიღი: August 27, 2010. ↑ I'm Still Here Movie Reviews, Pictures. Rotten Tomatoes. ციტირების თარიღი: 2010-09-17. ↑ Casey Affleck. (2010-09-02) Casey Affleck Joaquins the Line With Phoenix Doc. E! Online. ციტირების თარიღი: 2010-03-17. ↑ Kreps, Daniel. (2010-09-02) Joaquin Phoenix’s Next Big Role: Rapper (Co-Signed by Diddy?). Rolling Stone. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-03-06. ციტირების თარიღი: 2010-01-03.
ადრარის პროვინცია

ადრარი (არაბ. ولاية أدرا, ადრარის ვილაიეთი) — პროვინცია (ვილაიეთი) სამხრეთ-დასავლეთ ალჟირში. პროვინციის დედაქალაქია ადრარი. მისი ფართობია 427,368 კმ² და სიდიდთ მეორეა ქვეყანაში. 2008 წლის აღწერის მონაცემებით, პროვინციაში ცხოვრობს 402,197 ადამიანი. ესაზღვრება შემდეგი პროვინციები: ბეშარი, ელ-ბაიადი და გარდაია, დასავლეთიდან ტინდუფი და აღმოსავლეთიდან — ტამანრასეტი, სამხრეთიდან — მავრიტანია და მალი. ადრარი შედგება სამი ბუნებრივი და კულტურული რეგიონისგან: ტუატი, გურარა და ტიდიკელტი. პროვინცია იყოფა 11 რაიონად და 28 კომუნად. ალჟირის პროვინციები ‎ ადრარის ისტორია დაარქივებული 2007-09-27 საიტზე Wayback Machine. (ფრანგული) ადრარის ისტორია, ტურიზმი და ფოტოები დაარქივებული 2012-02-09 საიტზე Wayback Machine. História, turismo e fotos de Adrar] (ფრანგული) Timimoun დაარქივებული 2006-07-20 საიტზე Wayback Machine. (ფრანგული) Adrar დაარქივებული 2012-01-14 საიტზე Wayback Machine. em Adventures of Algeria (ფრანგული)
საქართველოს სამრეკლო

„საქართველოს სამრეკლო“ — ქართული ყოველკვირეული ლიტერატურული გაზეთი, გამოვიდა 1923 წელს თბილისში (ერთადერთი ნომერი). რედაქტორი —კონსტანტინე გამსახურდია. დაბეჭდილია კ. გამსახურდიას, ი. ტატიშვილის, კ. აბაშიძის, ა. ჭუმბაძის , ი. მოსაშვილის და სხვა ქართველ მწერალთა ლექსები და სტატიები. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 183.
უმ-ელ-ბუახის პროვინცია

უმ ელ-ბუახი (არაბ. ولاية أم البواقي) — პროვინცია (ვილაიეთი) ალჟირში. მისი დედაქალაქია უმ ელ-ბუხაი. პროვინციის ფართობია 6,768 კმ². 2008 წლის მონაცემებით, პროვინციაში ცხოვრობს 644,364 ადამიანი. პროვინცია იყოფა 12 რაიონად. რაიონები თავის მხრივ იყოფა 29 კომუნად (ან მუნიციპალიტეტად). ალჟირის პროვინციები ↑ Office National des Statistiques, Recensement General de la Population et de l’Habitat 2008 დაარქივებული 2009-07-10 საიტზე Wayback Machine. Preliminary results of the 2008 population census. Accessed on 2008-07-02.
ხუან გალბერტო გომესის აეროპორტი

ხუან გალბერტო გომესის აეროპორტი (ესპ. Aeropuerto Juan Gualberto Gómez) — საერთაშორისო მნიშვნელობის აეროპორტი კუბაში, ვარადეროსთან. აეროპორტი მდებარეობს ქალაქ მატანსასის სიახლოვეს. ხოსე მარტის საერთაშორისო აეროპორტის შემდეგ, ხუან გუალბერტო გომესის აეროპორტი დატვირთვის მიხედვით კუბაში მეორე ადგილზეა. ტერმინალის ნაგებობა შეიცავს რამდენიმე მაღაზიებსა და კაფეებს. აეროპორტს სახელი ეწოდა კუბელი ჟურნალისტისა და ადამიანთა უფლებების დამცველის — ხუან გალბერტო გომესის (1854-1933) პატივსაცემად. ხუან გალბერტო გომესის აეროპორტი (ინგლისური) ხუან გალბერტო გომესის აეროპორტი (ინგლისური) ხუან გალბერტო გომესის აეროპორტი (ინგლისური)
ინუიტები

ინუიტები (Inuit, ინუკტ. ᐃᓄᐃᑦ) — ჩრდილოეთ კანადის მკვიდრი ხალხი. 1999 წელს კანადის მთავრობამ ჩრდილო-დასავლეთ ტერიტორიების ნაწილი ინუიტების ტერიტორიად გამოაცხადა, რითაც ინუიტებს ის მიწები დაუბრუნა, რომელიც მათ ახალმოსახლეებმა წაართვეს. ახალ ტერიტორიას ნუნავუტი ეწოდა, რაც ინუკიტუტზე ანუ ინუიტების ენაზე „ჩვენს მიწას“ ნიშნავს. ინუიტები ტრადიციებს დღესაც ინარჩუნებენ: ლაპარაკობენ ინუკიტიტუტზე, საკვებს ნადირობით მოიპოვებენ და ხისა და ძვლისგან სხვადასხვა ფიგურასა და საგანს ჭრიან. იყენებენ თანამედროვე ტექნოლოგიებსაც: თოვლმავლებს, ტელეფონებსა და კომპიუტერებს. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ინუიტები“ ვიკისაწყობში. Inuit Culture, Traditions, and History. The Arctic Inuit in Olden Times. Countries and Their Cultures. Inuit History after 1500 AD დაარქივებული 2011-11-23 საიტზე Wayback Machine. .
რამსევაკ შანკარი

რამსევაკ შანკარი (ნიდერლ. Ramsewak Shankar) (р. 6 ნოემბერი 1937) — სურინამელი პოლიტიკოსი. ეკავა სურინამის პრეზიდენტის თანამდებობა 1988-1990 წწ. დაიბადა 1937 წლის 6 ნოემბერს პარამარიბოში. 1990 წელს, შანკარის ხელისუფლება დაამხეს უსისხლო სამხედრო გადატრიელების შედეგად, რომელსაც სათავეში ედგა ოფიცერი დეზი ბაუტერსე. სამხედრო ხუნტამ ახალ პრეზიდენტად დაასახელა იოჰან კრააგი. სურინამის პრეზიდენტი პრეზიდენტი რამსევაკ შანკარი
ვილო აკუნიას აეროპორტი

ვილო აკუნიას აეროპორტი / ხუან ვიტალიო აკუნიას აეროპორტი (ესპ. Aeropuerto "Vitalio Acuña") — საერთაშორისო მნიშვნელობის აეროპორტი კუბაში, პატარა მარჯნული წარმოშობის კუნძულ კაიო-ლარგო-დელ-სურზე (ხუვენტუდი). აეროპორტი ზღვის დონიდან 3 მ სიმაღლეზე მდებარეობს. აქვს ერთი ასფალტისსაფრიანი ასაფრენ-დასაჯდომი ზოლი. ვილო აკუნიას აეროპორტი (ინგლისური) ვილო აკუნიას აეროპორტი (ინგლისური) ↑ Aeropuertos de Cuba Spanish. El Instituto de Aeronáutica Civil de Cuba (IACC). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 18 ივნისი 2010. ციტირების თარიღი: 30 May 2010.
ხაიმე გონსალესის აეროპორტი

ხაიმე გონსალესის აეროპორტი (ესპ. Aeropuerto "Jaime González") — საერთაშორისო მნიშვნელობის აეროპორტი კუბაში, რომელიც ემსახურება კუბის სამხრეთ სანაპიროზე მდებარე ქალაქ სიენფუეგოსს. აეროპორტი ზღვის დონიდან 31 მ სიმაღლეზე მდებარეობს. გააჩნია ერთი ასფალტისსაფრიანი ასაფრენ-დასაჯდომი ზოლი. ხაიმე გონსალესის აეროპორტი (ინგლისური) ხაიმე გონსალესის აეროპორტი დაარქივებული 2012-02-28 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) ↑ Aeropuertos de Cuba ესპანური. El Instituto de Aeronáutica Civil de Cuba (IACC). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 18 ივნისი 2010. ციტირების თარიღი: 30 May 2010.
დიოფიზიტობა

დიოფიზიტობა (ბერძ. δυο-ორი, φύσις-ბუნება) — ქრისტოლოგიური კონცეფცია, რომლის თანახმადაც იესო ქრისტეში თანაბრად აღიარებულია ორი ბუნება - ღვთაებრივი და ადამიანური, რომელიც შეერთებულია „შეურწყმელად, უცვლელად, განუყოფლად და განუყრელად“. როგორც დოქტრინა გაფორმდა ქალკედონის მსოფლიო საეკლესიო კრებაზე 451 წელს (აქედან დიოფიზიტობის მეორე სახელწოდება: ქალკედონელობა), სადაც ნიკეის პირველი საეკლესიო კრების (325) და კონსტანტინოპოლის პირველი საეკლესიო კრების (381) სიმბოლომ ახალი ქრისტოლოგიური განსაზღვრა მიიღო: ქრისტეში მოცემულია ერთმანეთისაგან განსხვავებული და თანაბარი ორი ბუნება – ღვთაებრივი და ადამიანური. ქართული ეკლესია დვინის საეკლესიო კრებაზე (506 წ.) ჩაება მსოფლიო ეკელსიაში მიმდინარე ქრისტოლოგიურ პოლემიკაში და მონოფიზიტებთან შემრიგებლური პოზიცია დაიკავა იმპერატორ ზენონის „ჰენოტიკონის“ (482 წ.) საფუძველზე. VII საუკუნიდან ქართული ეკლესიის მრწამსი უკვე დიოფიზიტურია. „ამგვარად, ჩვენ ყველანი, ღვთაებრივ მამათა მიმდევარნი, ერთხმად ვასწავლით, ვაღიაროთ ერთი და იგივე ძე, ჩვენი უფალი იესო ქრისტე, სრული ღმერთი და სრული ადამიანი, ჭეშმარიტი ღმერთი და ჭეშმარიტი ადამიანი, იგივე სხეულითა და გონიერი სულით, მამის ერთარსი თავისი ღვთიურობით და იგივე, ჩვენი ერთარსი თავისი კაცებით, ყველაფერში ჩვენი მსგავსი, გარდა ცოდვისა, ღმრთეებით მამისაგან შობილი უწინარეს ყოველთა საუკუნეთა, ხოლო უკანასკნელ ჟამს ჩვენთვის და ჩვენი ცხონებისათვის კაცობრივად შობილი ღვთისმშობელ ქალწულ მარიამისაგან.ვაღიარებთ ერთსა და იმავე ქრისტეს, ძეს, უფალს, მხოლოდშობილს, ცნობილს ორი ბუნებით, რომელიც აქვს შეურწყმელად, უცვლელად, განუყოფლად, განუცალკევებლად, - ისე, რომ შეერთებით ოდნავადაც არ დარღვეულა ორი ბუნების განსხვავება, არამედ მით უფრო შენარჩუნებულია თითოეული ბუნების თვისება, რომლებიც შეერთებულია ერთ პირსა და ერთ ჰიპოსტასში, - რომლებიც არ განიყოფა და არ განიკვეთება ორ პირად, არამედ ვაღიარებთ ერთსა და იმავე ძესა და მხოლოდშობილ ღვთის სიტყვას, უფალ იესო ქრისტეს, როგორც (ასწავლიდნენ) ძველი წინასწარმეტყველები მის შესახებ და (როგორც) ეს ჩვენ გადმოგვცა მამათა სიმბოლომ.“ ქალკედონის საეკლესიო კრება ეფესოს საეკლესიო კრება მონოფიზიტები ნესტორიანელობა კონსტანტინოპოლის მეორე საეკლესიო კრება ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 562. ალექსიძე ზ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. ?. მართლმადიდებლობის ისტორიული გზა, ა. შმემანი (ქართ) / Болотов В.В. ,Лекции по истории древней Церкви. Том 4 ↑ მართლმადიდებლობის ისტორიული გზა, ა. შმემანი (ქართ)
გორანები

გორანები (თვითსახელრქმევა Goranci [გორანცი]; სერბულხორვატულად და მაკედონურად гора/gora „მთიანეთი“/„მთა“) — ისლამური აღმსარებლობის სლავები, რომლებიც ძირითადად კოსოვოს მთიანეთში სამხრეთდასავლეთით მაკედონიისა და ალბანეთის საზღვარზე ცხოვრობენ.) გორანების უმეტესობა კოსოვოს დრაგაშის (Dragaš) ერთ დიდ თემში, კერძოდ კი მის სამხრეთ ნაწილში ცხოვრობს. ამ ადგილას მცხოვრები გორანები ავტოქტონურ ხალხად ითვლებიან. კოსოვოს ომის შემდეგ - ეუთოს მონაცემების თანახმად - დასახლების მთავარ პუნქტებში გორანთა რაოდენობა 18 500-დან (ბოლო სახალხო აღწერის (1981 წელი) მონაცემები) დაეცა 10 000 პირამდე. ალბანეთსა და მაკედონიაშიც არის რამდენიმე სოფელი. სავარაუდოდ, დაახლოებით 180 გორანი ოჯახი უნდა ცხოვრობდეს მაკედონიაში. გარდა ამისა, გორანები ცხოვრობენ სერბიასა და ყოფილი იუგოსლავიის სხვა კუთხეებში, ხოლო ასეთთა რიცხვი კი ოფიციალური ბელგრადის შეფასებებით 5000-ზე მეტია. სხვა მონაცემებით, გორანთა რაოდენობა ყველაზე უფრო ხელგაშლილი დათვლის შემთხვევაში 20 000 ადამიანია. გორანები ლაპარაკობენ ე.წ. ენაზე, რომელსაც თავად ისინი „გორანსკის“ (Goranski) უწოდებენ. გორანული წარმოადგენს ერთი მხრივ მაკედონურის ჩრდილოური დიალექტებისა და მეორე მხრივ სერბული და ბულგარული ენების საზიარო ტორლაკური დიალექტის სპეციფიკურ ვარიანტს, რომელიც უხვადაა გაჯერებული თურქობის ხანიდან შემორჩენილი ნასესხობებით, ანუ ტურციზმებით. გორანთა თვითცნობიერება, როგორც ეროვნული უმცირესობისა, არის მეტად სუსტი. XX საუკუნის 60-იან წლებში გორანები თავიანთ თავს თურქებს მიაკუთვნებდნენ. 1971 წელს იუგოსლავიაში გაჩნდა ეთნიკური მუსლიმების, როგორც ცალკე ხალხის ახალი კატეგორია, რომელშიც გააერთიანეს ყველა სლავურ ენაზე მეტყველი მუსლიმი. სლავი მუსლიმები არიან ბოსნიაკები, ტორბეშები და პომაკები. კოსოვოში გორანებს უმცირესობის სტატუსი გააჩნიათ და ადგილობრივ პარლამენტში წარმოდგენილი არიან თავიანთი დელეგატებით. ვოივოდინაში გორანებს ცალკე ეროვნულ ჯგუფად თვლიან. პრიშტინელი გორანები[მკვდარი ბმული] სერბული პროექტი რასტკო გორანთა კულტურასა და ტრადიციებზე დაარქივებული 2012-09-09 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links რეპორტაჟი გორანებზე, - ადამინის უფლებადამცველი ლიგის ჟურნალში (2006) მოხუცი კაცი და გზა, რეპორტაჟი გორანთა ერთ სოფელზე (2008)
პომაკები

პომაკები (ბულგარულად помак [პომაკ], მრავლ. რიცხვში помаци [პომაცი], ოფიციალური სახელდება ბულგარეთში българи-мохамедани [ბულგარი-მუხამედანი], ქართულად „ბულგარელი მუჰამედანელები“; ბერძნულად πομάκος, πομάκοι) — საკამათო წარმომავლობისა და ეთნიკურობის ხალხი, რომელთა წარმომადგენლები გაფანტულად ცხოვრობენ ბულგარეთში, სერბეთში, მაკედონიაში, საბერძნეთსა და თურქეთში. Büchsenschütz, Ulrich: Minderheitenpolitik in Bulgarien. Die Politik der Bulgarischen Kommunistischen Partei (Bkp) gegenüber den Juden, Roma, Pomaken und Türken 1944-1989. Berlin 2004. Eminov, Ali: Turkish and other Muslim Minorities of Bulgaria. London: Hurst & Company. Karagiannis, Evangelos: Zur Ethnizität der Pomaken in Bulgarien, 1997. Pomaks in Encyclopaedia of Islam, ტომი VIII, 320-324. Neuberger, Mary: The Orient within - Muslim minorities and the negotiation of nationhood in modern Bulgaria, Cornell University Press, 2004. Steinke, Klaus; Voss, Christian (გამომც.): The Pomaks in Greece and Bulgaria. A model case for borderland minorities in the Balkans, Südosteuropa-Studien 73, München 2007. Steinke, Klaus: Pomakisch, წიგნში: Okuka, Miloš (გამომც.): Lexikon der Sprachen des europäischen Ostens. Klagenfurt 2002 Velinov, Alexander: Religiöse Identität im Zeitalter des Nationalismus. Die Pomakenfrage in Bulgarien. Köln 2001 (დისერტაცია) ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: პომაკები Glasyt na pomatsite (ბულგ.) მაკედონიის ბულგარი-მუსლიმები (ტორბეშები და პომაკები) (ბულგ.) Пламен Павлов. Помъчените (Размисли върху историята и не само…) (ბულგ.) Pomak Leaks დაარქივებული 2012-01-14 საიტზე Wayback Machine.
მსოფლიოს III გუნდური ჩემპიონატი ჭადრაკში ქალთა შორის

2011 წლის 18 - 28 დეკემბერი მარდინი თურქეთი. როგორც ყოველთვის გამარჯვების მთავარი ფავორიტები ჩინელები და რუსები იყვნენ. ქართელებმა კარგად დაიწყეს, მაგრამ მესამე ტურში მოულოდნელად წააგეს ვიეტნამელებთან. ფრემ უკრაინელებთან და რუსებთან და წაგებამ ჩინელებთან თითქოს დაკარგა სამეულში მოხვედრის შანსები, მაგრამ ბოლო ორი ტური ჩვენთვის სასიკეთოთ წარიმართა და ქართველი ქალები პირველად შევიდნენ სამეულში. ჩემპიონები კი ზედიზედ მესამედ ჩინელები გახდნენ.  რუსეთი ნადეჟდა კოსინცევა 4,5 (+2=5-1), ტატიანა კოსინცევა 3,5 (+1=5-2), ალექსანდრა კოსტენიუკი 4 (+2=4-1), ვალენტინა გუნინა 6 (+5=2-1), ნატალია პოგონინა 3,5 (+3=1-1).