laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
შვიდი საყვირი

შვიდი საყვირი ნახსენებია იოანეს გამოცხადებაში, სადაც აღწერილია აპოკალიფსის მოვლენები, რომელიც იოანე მოციქულმა საბერძნეთის კუნძულ პატმოსზე გადასახლებისას იხილა. შვიდი საყვირი შვიდ ანგელოზს მიეცემა, რომლებიც მას მეშვიდე ბეჭდის ახსნის შემდეგ ჩაბერავენ. წამოვა სეტყვა და ცეცხლი, სისხლში არეული, რომელიც თავს დაატყდება მიწას, დაწვავს ხეთა მესამედს და გადაბუგავს მწვანე ბალახს. ზღვაში ჩავარდება „თითქოს უზარმაზარი მთა, ცეცხლით მოლაპლაპე“. ამის შემდგომ ზღვის მესამედი სისხლით იქცევა წყლისქვეშ მცხოვრებთა ერთი მესამედი ამოწყდება, ხოლო ხომალდთა მესამედი დაიღუპება. ჩამოვარდება ზეციდან „ლამპარივით მოელვარე ვეება ვარსკვლავი“, რომელიც წყაროებისა და მდინარეების მესამედს დაეცემა, ბევრი ადამიანი დაიღუპება მისი სიმწარისგან. მზის, მთვარისა და ვარსკვლავების სინათლის ერთი მესამედი დაბნელდება. ამის შემდგომ მოდის უბედურების მომასწავლებელი საყვირები (მეხუთე, მეექვსე და მეშვიდე). გაიღება უფსკრულის ჯურღმული და მიეცა მისი გასაღები ანგელოზს. გააღებს ანგელოზი ჯურღმულს და ამოვა იქიდან კვამლი, რომელიც მზეს და ჰაერს დააბნელებს. კვამლიდან გამოვლენ კალიები, რომელთაც მორიელთა მსგავსი ძალაუფლება მიეცემათ. ეთქმევათ მათ, რომ არ დაეზიანებინათ ბალახეულობა, მწვანილეულობა და ხე, შეხებოდნენ მხოლოდ იმ ადამიანებს, რომელთაც ღვთის ბეჭედი არ ექნებათ შუბლზე. მიეცათ უფლება ეწამებინათ ისინი ხუთ თვეს, მაგრამ არ დაეხოცათ. მათი წამება ჰგავდა მორიელისგან ადამიანის დაგესვლას. და მიეცემათ მათ უფლება, რომ არ დახოცონ, არამედ მხოლოდ აწამონ ისინი ისინი ხუთ თვეს; და მათი წამება ემგვანება მორიელისგან ადამიანის დაგესვლას. კალიებს ადამიანთა მსგავსი სახეები ექნებათ, ემგვანებიან „საომრად გამზადებულ ცხენს“, ექნებათ ქალის მსგავსი თმა და ლომის ეშვების მსგავსი კბილები. კალიებს რკინის მსგავსი ჯავშანი და მორიელის მსგავსი კუდი ექნებათ. მათი მეფე იქნება უფსკრულის ანგელოზი აბადონი. ↑ გამოცხადება იოანესი 8:1 ↑ გამოცხადება იოანესი 8:7 ↑ გამოცხადება იოანესი 9:1-12
ლეონ მახარაძე

ლეონ მახარაძე (დ. 3 აგვისტო, 1938, თბილისი — გ. 11 დეკემბერი, 2022) — ქართველი გამომგონებელი, ინჟინერი და ელექტრომექანიკოსი. ტექნიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1985), პროფესორი (1986). ლეონ მახარაძე დაიბადა, 3 აგვისტოს, 1938 წელს, ქალაქი თბილისიში და გარდაიცვალა 11 დეკემბერს, 2022 წელს. 1961 წელს, დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამთო-გეოლოგიური ფაკულტეტი, სპეციალობით სამთოელექტრომექანიკა,ასევე 1966 – 1968 წლებში, დაამთავრა საქართველოს მეცნიერებათ აკადემიისს გიორგი წულუკიძის სამთო მექანიკის ინსტიტუტი, და 1982 – 1985 წლებში სწავლობდა მოსკოვის სამთო ინსტიტუტში. 1962 წლიდან მუშაობა დაიწყო გ.წულუკიძის სახელობის სამთო ინსტიტუტში სხვადასხვა თანამდებობებზე: ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე სამეცნიერო ნაწილში. 1989 – 2012 წლებში მუშაობდა ტრანსპორტის სპეციალური სახეობების, საიმედოობის და დიაგნოსტიკის განყოფილების ხელმძღვანლად. 2012 წლიდან - კომპლექსური მექანიზაციის ლაბორატორიის ხელმძღვანელიც იყო. ასევე საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის არპირანტი, 1963 – 1966 წლებში. ლეონ მახარაძე იყო სამთო მანქანების, მაღროს სტაციონალური დანადგარებიდა და ტრანსპორტის კათდრის დოცენტი 1974 – 1986 წლებში. 2012 წლიდან - კომპლექსური მექანიზაციის ლაბორატორიის ხელმძღვანელი. ლეონ მახარაძემ, ჩამოაყალიბა და განავითარა საპრობლემო სამეცნიერო მიმართულებები: მაგისტრალური და ტექნოლოგიური დანიშნულების მილსადენი ჰიდროსატრანსპორტო სისტემების გარდამავალი რეჟიმები და დაუმყარებელი პროცესები მათი წარმოქმნისა და განვითარების განსხვავებული პირობებისათვის. მრავალფაზიანი ჰიდროაერონარევების ჰიდროაეროდინამიკა, ჰიდრავლიკური დარტყმები მილსადენებში მრავალფაზიანი თხევადი მასების ტრანსპორტირებისას, ჰიდრავლიკური დარტყმების მადემპფირებული ეფექტური საშუალებების დამუშავება, მათი გაანგარიშების თეორია და კომპიუტერული პროგრამები, ეფექტიანობის დადგენა და ანალიზი; ცენტრიდანული ტუმბოების, მილსადენების, სამილსადენო არმატურის ჰიდროაბრაზიული ცვეთის თეორია. იდროაბრაზიული ცვეთის საწინააღდეგო ეფექტური ხერხების და საშუალებების დამუშავება და რეალიზების სფეროების დადგენა. მილსადენი ჰიდროსატრანსპორტო სისტემების საიმედოობის ამაღლებისა და ტექნიკურ-ეკონომიკური მაჩვენებლების ამაღლების ღონისძიების დამუშავება და რეალიზება. მაგისტრალური და ტექნოლოგიური დანიშნულების მილსადენი ჰიდროსატრანსპორტო სისტემების ტექნიკური დიაგნოსტიკა და რეაბილიტაციის ღონისძიებების დამუშავება. მის მიერ შესრულებული თეორიული კვლევის შედეგები შეტანილია "სითხის მექანიკის ენციკლოპედიაში", რომელიც გამოიცა ამერიკის შეერთებულ შტატებში. ლეონ მახარაძის ძირითადი მონაცემები სამეცნიერო მოღვაწეობის შესახებ შეტანილია "სამთო მექანიკის ენციკლოპედია"-ში, რომელიც გამოიცა უკრაინაში 2008 წელს. 2014 - არჩილ ძიძიგურის პრემია. 2013 - ელიზბარ მინდელის პრემია. 1986 - საბჭოთა კავშირის გამომგონებელი. 1984 - საქართველოს დამსახურებული გამომგონებელი. ეკოლოგიისა და სიცოცხლის უნარიანობის უსაფრთხოების საერთაშორისო აკადემიის წევრი, 2002 წელი. მინერალური რესურსების საერთაშორისო აკადემიის წევრი, 1994 წელი. საქართველოს საინჟინრო აკადემიის წევრი, 1996 წელი საქართველოს ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი, 2009 წელი ლეონ მახარაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ლეონ მახარაძის ბიოგრაფია ↑ http://science.org.ge/newsite/000/candidates/appl-samto/Makharadze.pdf
თენგიზ შუბლაძე

თენგიზ შუბლაძე (დ. 7 ივლისი, 1953, სამტრედია) — ქართველი მეცნიერი, პედაგოგი, სამხედრო პირი. 1975 წელს დაამთავრა თბილისის საარტილერიო სასწავლებელი. 1989 წელს ქალაქი მოსკოვის სამხედრო-საინჟინრო აკადემია. 1975-1992 წლებში მუშაობდა საბჭოთა კავშირის თავდაცვის სამინისტროს გაერთიანებული სხვადასხვა სამეთაურო და საშტატო თანმდებობებზე. 1992-2000 წლებში საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს გაერთიანებული სამხედრო აკადემიის რექტორად. 2000-2002 წლებში სამშენებლო ძალების სარდლად ცხინვალის რეგიონში. 2002-2004 წლებში საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს საგანგებო სიტუაციების და სამოქალაქო თავდაცვის დეპარტამენტის უფროსის მოადგილედ. 2004 წლიდან არის საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ნაგებობების, სპეციალური სისტემებისა და საინჟინრო უზრუნველყოფის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი. სადოქტორო დისერტაციის თემა — „საქართველოს შეიარაღებული ძალების ისტორია და მისი ჩამოყალიებების პრობლემები თანამედროვე ეტაპზე“, დაიცვა 1998 წელს. 1993 — ვახტანგ გორგასლის III ხარისხის ორდენი საქართველოში შესაძლო მიწისძვრების შედეგების პროგნოზი: მონოგრაფია, თბილისი, სტუ-ს ნაგებობების, სპეც. სისტემებისა და საინჟ. უზრუნველყოფის ინ-ტი, 2010, გვ. 72 ISBN 9789941026065 საგანგებო სიტუაციების მართვა: სახელმძღვ, თბილისი, საქ. საავიაციო უნ-ტი, 2009, გვ. 169 ISBN 9789941911453 თენგიზ შუბლაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00002608/
ნუგზარ ბერაძე

ნუგზარ ბერაძე (დ. 5 დეკემბერი, 1955 — გ. 14 დეკემბერი, 2002) — ქართველი პოეტი და პუბლიცისტი. ნუგზარ ბერაძე დაიბადა ქალაქ თბილისში. დაამთვრა ფილოლოგიის ფაკულტეტი თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. მუშაობდა ჟურნალ „სინათლეში“ ტელევიზიის ხალხური შემოქმედების რედაქციაში. მისი ნაწარმოებები იბეჭდებოდა პერიოდულ გამოცემებში 1974 წლიდან. დააარსა ლიტერატურული სალონი „მაჯახელა“ 2000 წელს. გამოსცა ალმანახი ამავე სახელწოდებით 2000 წელს, „უსინათლო პოეტი“ - ამ სიტყვის ინტელექტუალური და ყოფითი გაგებით. მისი მცირე ბიოგრაფია სულ რამდენიმე სტრიქონში ეტევა. მის ხსოვნას მიუძღვნეს ლექსების კრებული „სიყვარული ღვთიური“ 2008 წელს. ქართველი პოეტები : ენციკლოპედია / შეადგინა ალექსანდრე ელერდაშვილმა, თბ.,2021, გვ.57; ნუგზარ ბერაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ელია წინასწარმეტყველის სახელობის ტაძარი

ელია წინასწარმეტყველის სახელობის ტაძარი - კვადრატისებრი ფორმის ნაგებობა აშენებულია ძველი ეკლესიის ნაშთებზე. მასში მოქცეულია აფსიდის მოყვანილობა და არდაბაგი. აფსიდის კედლის სიმაღლე დაახლოებით ნახევარი მეტრიდან ერთ მეტრამდეა. ის აგებულია ნატეხი ქვით, კირის დუღაბზე. აფსიდის ჩრდილოეთ კედელზე კედლის მოხატულობის მცირე კვალი შეინიშნება. შესასვლელი ღიობი გაჭრილია დასავლეთიდან. ნაგებობის კედლები გალესილი და შეთეთრებულია ფითხით. გადასახურ მასალად გამოყენებულია თუნუქი და აქვს ოთხფერდა გადახურვა. ეკლესიის გარშემო, ჩრდილოეთითა და დასავლეთით, ფრაგმენტულად, ადგილ-ადგილ ფიქსირდება ძველი ნაგებობისა და გალავნის ნაშთები.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 42617
იოანე ქააძე

იოანე ქააძე (დ. 1883, ზემო ალვანი — გ. 1937) — ქართველი სასულიერო პირი. იოანე ქააძემ სად მიიღო საერო ან სასულიერო განათლება უცნობია. 1916 წლის საბუთებში მღვდლად იხსენიება. იგი თუშეთში, სოფელ ომალოში მსახურობდა. 1917 წელს მღვდელი იოანე ახმეტის ოლქის მთავარხუცესის მოადგილეა. შემდგომში, როგორც სანიმუშო კალიგრაფიის მქონე, სოფელ ქვემო ალვანის საბჭოს კანცელარიაში მდივნის მოვალეობასაც ასრულებდა. 1926 წლიდან ახმეტის ოლქის მთავარხუცესი იყო. 1927 წლიდან მამა იოანე მსახურობდა თუშეთის პირიქითა ხეობაში – ფარსმის თემში. 1935 წლის ნოემბერში დეკანოზი იოანე მხოლოდ ზემო ალვანის სამების ეკლესიის მღვდლად იხსენიება. 1937 წელს დეკანოზი იოანე ქააძე ადგილობრივმა ხელისუფლებამ დააპატიმრა, მოათავსეს თელავის ციხეში. 1937 წელს ალვანში მისმა ოჯახმა შეტყობინება მიიღო: „იოანე ქააძე მძიმე ავადმყოფობის გამო გარდაიცვალა.“ მისი არქივის ნაწილი, კანცელარიის წერილები, ხელნაწერი წიგნები, რომელიც მას თავისი ხელით ჰქონდა გადაწერილი დაიკარგა. 1917 წლის 12 (25) მარტს დეკანოზმა იოანე ქააძემ ხელი მოაწერა საქართველოს ეკლესიის ავტოკეფალიის აღდგენის აქტს. იოანე ქააძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
განცალკევებული საშიშროების ნიშანი

განცალკევებული საშიშროების ნიშანი (განმხოლოებული საშიშროების ნიშანი; ინგლ. Isolated Danger Mark) ― საზღვაო ნიშანი, რომელიც გამოიყენება მცირე ზომის სანავიგაციო საფრთხის აღსანიშნად, როგორიცაა ნაწილობრივ დაფარული კლდე, წყალმარჩხები და ა.შ. დამაგრებულია საფრთხის ცენტრში. სანავიგაციო რუკებზე დატანილი სიმბოლო სახიფათო ადგილის შუაგულს მიუთითებს. განცალკევებული საშიშროების ნიშანს აქვს ბურჯისებრი ან სვეტისებური ფორმა. იგი შავი ფერისაა და ერთი ან რამდენიმე წითელი ჰორიზონტალური ზოლი აქვს. ქიმზე ორი შავი სფერო აქვს დამაგრებული. განცალკევებული საშიშროების ნიშნის დამახასიათებელი შუქია თეთრი ჯგუფური გაელვება ციკლში 2 გამონათებით. ძალიან ხშირი შუქის შემთხვევაში 2-ჯერ ანათებს 5 წამში ერთხელ, ხოლო ხშირი შუქის შემთხვევაში 2-ჯერ ანათებს 10 წამში ერთხელ. ლატერალური ნიშანი კარდინალური ნიშანი უსაფრთხო წყლების ნიშანი სპეციალური ნიშანი ჩაძირული გემის აღმნიშვნელი საგანგებო ბუი ციცქიშვილი, გ. (2021). ნავიგაციური საფრთხეების შემოფარგვლის სისტემები (წიგნში საზღვაო საქმე). ბათუმი. გამომცემლობა „აჭარა“. IALA. (2023). Navguide 2023: Marine Aids to Navigation Manual (9th ed.). International Association of Marine Aids to Navigation and Lighthouse Authorities. International association of maritime aids to navigation and lighthouse authorities. (2010)Maritime buoyage system and other aids to navigation. IALA-AISM. ციტირების თარიღი: 11 August 2019. Service Hydrographique et Océanographique de la Marine (1 September 2016). Signalisation Maritime (French). SHOM. ISBN 978-2-11-139457-5. ციტირების თარიღი: 11 August 2019.  ↑ IALA 2010, section 4. ↑ ციცქიშვილი, გ. (2021). ნავიგაციური საფრთხეების შემოფარგვლის სისტემები (წიგნში საზღვაო საქმე). ბათუმი. გამომცემლობა „აჭარა“. ↑ SHOM 2016, section 1.2.4.
გურჩიანი

საკუთარი სახელი გურჩიანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ერეკლე გურჩიანი — ქართველი სპორტსმენი (მკლავჭიდი) თამარ გურჩიანი — ქართველი იურისტი თინათინ გურჩიანი — ქართველი კინორეჟისორი, სცენარისტი, პროდიუსერი რობერტ გურჩიანი — ქართველი სოფლის მეურნეობის მუშაკი
დავითიანი (გვარი)

საკუთარი სახელი დავითიანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: აკაკი დავითიანი — ენათმეცნიერი არჩილ დავითიანი — მთარგმნელი
ზურაბიანი

საკუთარი სახელი ზურაბიანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ალბეგ ზურაბიანი — ქართველი ეკონომისტი, პოლიტიკოსი გრიგოლ ზურაბიანი — ქართველი სპორტსმენი (მკლავჭიდი) დავით ზურაბიანი — ქართველი ფეხბურთელი ოლეგ ზურაბიანი — ქართველი სპორტსმენი (ძიუდო) ცოტნე ზურაბიანი — ქართველი დიპლომატი, პოლიტიკოსი პავლე ზურაბიანი — არქიტექტორი
კვიციანი

საკუთარი სახელი კვიციანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ბაია კვიციანი — ქართველი პოლიტიკოსი, ხელოვნებათმცოდნე ემზარ კვიციანი — ქართველი პოლიტიკოსი, სამხედრო პირი ვახტანგ კვიციანი — ქართველი პოლიტიკოსი, თანამდებობის პირი კანდიდ კვიციანი — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი ტარიელ კვიციანი — ქართველი ჰიდროტექნიკოსი
ნატალია ზუმბაძე

ნატალია ზუმბაძე (დ. 7 თებერვალი, 1957) — ქართველი მეცნიერი, მუსიკოსი და ფოლკლორისტი. ნატალია ზუმბაძე დაიბადა ქალაქ თბილისში. 1976 წელს დაამთავრა თბილისის პირველი მუსიკალური სასწავლებელი. 1981 წელს ვ. სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია. 1991-2002 წლებში მუშაობდა პედაგოგად თბილისის N16 მუსიკალურ სკოლაში, III მუსიკალურ სასწავლებელში. ერთ-ერთი მუსიკალური ხელმძღვანელი ფოლკლორულ-ეთნოგრაფიული საყმაწვილო სტუდიის სახელწოდებით „ამერ-იმერი“. ვ. სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის პედაგოგი, ასოცირებული პროფესორი, თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის ქართული ხალხური მუსიკალური შემოქმედების მიმართულების ხელმძღვანელი 2005 წლიდან. საქართველოს ფოლკლორის ცენტრის მეცნიერ-თანამშრომელი 2006 წლიდან. ქალთა ფოლკლორული ანსამბლის „მზეთამზე“-ს წევრი. ნატალია ზუმბაძე არის დამაარსებელი და ხელმძღვანელი ვ. სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის სტუდენტთა ფოლკლორული ანსამბლის. მუსიკოლოგიის აკადემიის დოქტორი. ასევე მრავალი ფოლკლორული ექსპედიციის წევრი და ორგანიზატორი. ქართული მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი, თბ., 2015, გვ. 187 ნატალია ზუმბაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
მარგიანი

საკუთარი სახელი მარგიანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ავთანდილ მარგიანი — ქართველი პოლიტიკოსი გრიგოლ მარგიანი — ქართველი ისტორიკოსი, პოლიტიკოსი რევაზ მარგიანი — ქართველი პოეტი უშანგი მარგიანი — ქართველი სპორტსმენი (ძიუდო, სამბო)
თინათინ ვარდანაშვილი

თინათინ ვარდანაშვილი (დ. 18 მაისი, 1956, თბილისი — გ. 6 ივნისი, 2016, იქვე) — ქართველი მსახიობი, გეოფიზიკოსი. კინოში სკოლის მერხიდან მოხვდა — როცა სხვადასხვა ფილმებისთვის სკოლებში ეძებდნენ ახალგაზრდებს, მათ შორის აღმოჩნდა. დაიბარეს სინჯებზე და დაამტკიცეს ხათუნას როლზე ფილმში „როცა აყვავდა ნუში“. ფილმმა დიდი ოპულარობა მოუტანა და კიდევ რამდენიმე მხატვრულ ფილმში გადაიღეს. შემდეგ თავის ძირითად პროფესიას დაუბრუნდა და კინოში აღარ გამოჩენილა. 1972 — „როცა აყვავდა ნუში“ — ხათუნა 1972 — „ჩარი რამა“ — ნელი 1980 — „მშობლიურო ჩემო მიწავ!“ — ქალიშვილი ვიოლინოთი 1989 — „ცხოვრება დონ კიხოტისა და სანჩოსი“ — ეპიზოდი თინათინ ვარდანაშვილი — ეროვნული ფილმოგრაფია თინათინ ვარდანაშვილი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) თინათინ ვარდანაშვილი
მუკბანიანი

საკუთარი სახელი მუკბანიანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ავთო მუკბანიანი — ქართველი სპორტსმენი (ძიუდო, სამბო) ზვიად მუკბანიანი — ქართველი ბიზნესმენი, პოლიტიკოსი
ფალიანი

საკუთარი სახელი ფალიანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გიორგი ფალიანი — ქართველი სპორტსმენი (მკლავჭიდი) ედუარდ ფალიანი — ქართველი პედაგოგი, პოეტი რამაზ ფალიანი — ქართველი სპორტსმენი (კრივი)
ფარჯიანი

საკუთარი სახელი ფარჯიანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ირაკლი ფარჯიანი — ქართველი მხატვარი, პოეტი სპარტაკ ფარჯიანი — ქართველი რეჟისორი, სცენარისტი
ვახტანგ ახალკაცი

ვახტანგ ახალკაცი (დ. 1928 — გ. 1994) — ქართველი ინჟინერი და მეცნიერი. ვახტანგ ახალკაცი დაიბადა ქალაქ ხაშურში. 1952 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ელექტროტექნიკური ფაკულტეტი. მუშაობდა „თელასში“ დისპეჩერის თანაშემწედ, სწავლის პარალელურად. 1952-1955 წლებში ინჟინერ-დამპროექტემბლად "თბილჰიდროენერგოპროექტში". 1955 წელს მონაწილეობდა ორთაჭალისა და შაორის ჰესების გაშვებაში. მუშაობდა წამყვან ინჟინრად საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ფიზიკის ინსტიტუტში მშენებარე ბირთვულ რეაქტორში. იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ელექტრონიკის ავტომატიკისა და ტელემექანიკის ინსტიტუტში ელექტრონიკის განყოფილრბის წამყვანი ინჟინერი 1959 წელს. 1962 წელს სტაბილური იზოტოპების ქარხნის ავტომატიზაციასთან დაკავშირებული პროექტების მთავარი ინჟინერი. მუშაობდა ენერგეტიკის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტში 1965 წლიდან. 1971-1976 წლებში იყო ელექტროენერგეტიკის განყოფილების გამგე. მონაწილეობდა საბჭოთა კავშირ-პოლონეთის სახალხო რესპუბლიკის ერთობლივი სამუშაოს „კრიორეზისტული კაბელის მოდელის მახასიათებლების კვლევა“ შესრულებაში 1980 წელს. 1981 წელს ხელმძღვანელობდა კრიოენერგეტიკულ ლაბორატორიას. ვახტანგ ახალკაცი არის 51 გამოქვეყნებული ნაშრომის ავტორი, მათ შორის 10 საავტორო მოწმობის. იყო ტექნიკურ მეცნიერებათა კანდიტატი 1976 წელს. ასევე დაჯილდოებული იყო საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის საპატიო სიგელით. საქართველოს ენერგეტიკოსები: ენციკლოპედია, თბ., 2016, გვ. 25-26 ვახტანგ ახალკაცი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ქალდანი

საკუთარი სახელი ქალდანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: თამარ ქალდანი — ქართველი იურისტი მაქსიმე ქალდანი — ქართველი ეთნოლოგი, ენათმეცნიერი
დავით აფრასიძე

დავით აფრასიძე (დ. 15 ივნისი, 1976) — ქართველი მეცნიერი, მთარგმნელი, პედაგოგი, პოლიტოლოგი. დავით აფრასიძე დაიბადა ქალაქ თბილისში. 1998 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საერთაშორისო სამართლისა და საერთაშორისო ურთიერთობების ფაკულტეტი. 2003 წელს დოქტორის აკადემიური ხარისხი მოიპოვა ჰამბურგის უნივერსიტეტში. იყო ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის მეცნიერებათა და ხელოვნების ფაკულტეტის და სამაგისტრო და სადოქტორო პროგრამების ფაკულტეტის დეკანი. სხვადასხვა დროს მუშაობდა საქართველოს საზოგადოებრივ მაუწყებელში, საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროში და ასევე საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროში. აქვს არასამთავრობო ორგანიზაციებში მუშაობის გამოცდილება. არის კონრად ადენაუერის ფონდის სამხრეთ კავკასიის ბიუროს კონსულტანტი. 2009-2010 წლებში იყო ფულბრაიტის სტიპენდიატი დიუკის უნივერსიტეტში. 2000-2004 წლებში იყო ჰამბურგის უნივერსიტეტთან არსებული მშვიდობის კვლევებისა და უსაფრთხოების პოლიტიკის ინსტიტუტის მკვლევარი. მისი სამეცნიერო ინტერესების სფეროებია: პოსტსაბჭოთა ტრანსფორმაცია, დემოკრატიზაცია, პოლიტიკური ინსტიტუტები, საგარეო პოლიტიკა. დავით აფრასიძე არის პოლიტოლოგი ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორი პოლიტიკის მეცნიერების მიმართულებით. თავისუფლების დღიურები, 2017, მე-12 წიგნი : „რადიო თავისუფლების“ პროექტი / პროექტის ავტორი დავით კაკაბაძე, თბ., 2018, გვ.91 დავით აფრასიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ანასტასია კაიშაური

ანასტასია კაიშაური (დ. 3 იანვარი, 1896 — გ. 1970) — ქართველი მეცნიერი და პედაგოგი. ანასტასია კაიშაური დაიბადა დუშეთის რაიონის სოფელ ქვეშეთში. 1917 წელს დაამთავრა თბილისის ქალთა მეოთხე გიმნაზია და პეტროგრადის უნივერსიტეტის ისტორიულ-ფილოლოგიური ფაკულტეტი. დაინიშნა თბილისის ქალთა მე-2 გიმნაზიის ფსიქოლოგიისა და ლოგიკის მასწავლებლად 1919 წელს. განათლების სახალხო კომისარიატმა სტიპენდიით მიავლინა მოსკოვის სამედიცინო პედაგოგიკისა და მოსკოვის მე-2 უნივერსიტეტში ლოგოპედიისა და სურდოპედაგოგიკის შესასწავლად 1926 წელს. მუშაობდა თბილისის ყრუ-მუნჯთა სკოლაში სპეციალისტად 1928-1940 წლებში. 1929-1933 წლებში საქართველოს განათლების სახალხო კომისარიატის პედაგოგიკის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში. ლოგოპედიის პედაგოგად ფუნქციონალურ-ნერვულ დაავადებათა ინსტიტუტში, სამეცნიერო აკადემიასა და ბავშვთა პოლიკლინიკებში 1931 წლიდან. მოხსენებით გამოვიდა 1930 წელს მოსკოვში დეფექტოლოგთა ყრილობაზე: „დეფექტოლოგიური მუშაობა საქართველოში“, აღნიშნულ ყრილობაზე ანასტასია კაიშაური დასახელებული იქნა დელეგატად. მომდევნო ყრილობაზე წაიკითხა მოხსენება: „ქართულ ბგერათა სპეციფიკურობა“. ასევე ფუნქციონალურ-ნერვულ დაავადებათა ინსტიტუტში წაიკითხა მოხსენებები: „ენაბლუობა, მისი პროფილაქტიკა და მკურნალობა“ 1932, „ენაჩლუნგობის ტიპოლოგიისათვის“ 1934, „მეტყველების ფონასეთიური მოშლილობა“ 1936 და სხვ. საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის საზოგადოებრივ მეცნიერების განყოფილების მე-6 სამეცნიერო სესიაზე, 1942 წელს 24-25 აპრილს წაიკითხა მოხსენება „კონტუზირებულთა მეტყველების აღდგენა ხმოვანი ბგერებით“. საქართველოში ლოგოპედიისა და ქართული სურდოპედაგოგიკის დამაარსებელი, პედაგოგიურ მეცნიერებათა კანდიდატი. ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი, 1801-1952, ტ. II ე-ლ / იოსებ იმედაშვილი, თბ., 2021, გვ.485 ანასტასია კაიშაური — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
შუკვანი

საკუთარი სახელი შუკვანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ბეთქილ შუკვანი — სპორტსმენი (ძიუდო) ტეტიანა ლევიცკა-შუკვანი — სპორტსმენი (ძიუდო)
დავით თავხელიძე

დავით თავხელიძე (დ. 1910, ფერსათი — გ. 1989) — ქართველი ინჟინერი, მეცნიერი, პედაგოგი. 1933 წელს დაამთავრა თბილისის სატყეო-ტექნიკური ინსტიტუტი. 1932-1937 წლებში ლენინგრადის სატყეო აკადემიის ასპირანტი. 1937 წელს დაბრუნდა თბილისში და დაიწყო პედაგოგიური მოღვაწეობა თბილისის სატყეო ტექნიკურ ინსტიტუტში გამოყენებითი მექანიკის კათედრის გამგის თანამდებობაზე. ინტენსიურად მუშაობდა ტყის სამუშაოების მექანიზაციის საკითხებზე და 1938 წელს გამოაქვეყნა თავისი პირველი მონოგრაფია „ტყის მექანიკური მორთრევა“, სადაც განხილულია ტყის ნაკვეთებიდან ხის მორების გამოტანის საკითხები (მორთრევა) და, რაც მთავარია, პირველად არის დასმული პრობლემა ტყის სამუშაოების თანამიმდევრობის ოპტიმალური ვარიანტების ძირითადი პრინციპისა და მისი გამოყენების აქტუალობაზე ხე-ტყის მრეწველობაში. 1938 წელს მიიწვიეს საქართველოს ინდუსტრიულ ინსტიტუტში (შემდგომ პოლიტექნიკური ინსტიტუტი) გამოყენებითი მექანიკის და მანქანათა ნაწილების კათედრის დოცენტად. მასვე უნდა წაეკითხა მანქანების თეორიის კურსი. 1942 წლის დასაწყისში იგი დაინიშნა საქართველოს სატყეო მრეწველობის სამინისტროს ხის დამუშავების ტრესტის მმართველად. 1947 წლიდან მუშაობდა საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში გამოყენებითი მექანიკისა და მანქანათა ნაწილების კათედრაზე, სადაც სიცოცხლის ბოლომდე მოღვაწეობდა კათედრის გამგის თანამდებობაზე. ის იყო საქართველოში პირველი ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი (1946) და პროფესორი მექანიზმებისა და მანქანების თეორიის დარგში. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „მრავალხერხიანი დაზგის ხერხების შეთანხმებული ანალიზი და ოპტიმალური განლაგების საკითხები“, დაიცვა 1937 წელს (ქალაქი ლენინგრადი). 1980 — ხალხთა მეგობრობის ორდენი 1974 — გიორგი ნიკოლაძის სახელობის პრემია 1960 — საქართველოს მეცნიერებისა და ტექნიკის დამსახურებული მოღვაწე მექანიზმებისა და მანქანების თეორია (ავტორი) // ნაწ. 2. თბილისი, 1975, გვ. 219 მექანიზმებისა და მანქანების თეორია (ავტორი) // ნაწ. 1. თბილისი, 1968, გვ. 254 ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია: ტ.4.-თბ., 1979, გვ. 571 დავით თავხელიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ 1.0 1.1 http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00006490
აბულაშვილი

საკუთარი სახელი აბულაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ანზორ აბულაშვილი — ქართველი პოეტი, ფილოლოგი ნუგზარ აბულაშვილი — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი აბულაშვილები — ქართული გვარი
აივაზაშვილი

საკუთარი სახელი ავაზაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: იეროთეოზი (აივაზაშვილი) — საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მღვდელთმთავარი ოსანა აივაზაშვილი — სოფლის მეურნეობის მუშაკი
ალბუთაშვილი

საკუთარი სახელი ალბუთაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გიორგი ალბუთაშვილი — სპორტსმენი (მკლავჭიდი) თორნიკე ალბუთაშვილი — სპორტსმენი (მკლავჭიდი) მათე ალბუთაშვილი — მწერალი, ფოლკლორისტი, პედაგოგი
ალექსიშვილი

საკუთარი სახელი ალექსიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ალექსი ალექსიშვილი — ეკონომისტი, პოლიტიკოსი მათე ალექსიშვილი — ისტორიკოსი ოთარ ალექსიშვილი — რეჟისორი
სპეციალური ნიშანი

სპეციალური ნიშანი (სპეციალური დანიშნულების ნიშანი; ინგლ. Special mark) ― საზღვაო ნიშანი, რომელიც საზღვაო საპილოტე მომსახურებისთვის გამოიყენება. გამოყოფს ნაოსნობისთის გამორჩეულ უბნებსა და განსაკუთრებულ ელემენტებს. შესამჩნევია ყვითელი შეფერილობითა და დახრილი ჯვრის (ასევე ცნობილი როგორც ანდრია მოციქულის ჯვარი) ქიმით. აქვს შუქების რამდენიმე გამორჩეული მიმდევრობა, რომელიც სიახლოვეს მდებარე სხვა სანავიგაციო ნიშნების შუქის რითმებისგან განსხვავდება. სპეციალური ნიშანი ყვითელი შეფერილობისაა და ნებისმიერი ფორმა შეიძლება ჰქონდეს. ქიმზე ყვითელი ფერის დახრილი ჯვარი (წმინდა ანდრიას ჯვარი) აქვს დამაგრებული. ასხივებს ყვითელი ფერის შუქს სხვადასხვა რითმით, რომელიც განსხვავდება სხვა სანავიგაციო ნიშნების შუქის რითმებისგან. სპეციალური ნიშანი შეიძლება აღნიშნავდეს: წყალქვეშა მიწაყრილებს სამხედრო საწვრთნელ ტერიტორიებს წყალქვეშა სადენებს წყალქვეშა მილსადენებს აღდგენითი სამუშაოების ზონებს მოძრაობის გამყოფ სისტემებს „ოკეანის მონაცემთა მომპოვებელი სისტემის“ ბუის დაცულ ტერიტორიებს ადმინისტრაციულ ტერიტორიებს წყალზე სათხილამურო ტერიტორიებს საზღვაო ფერმებს ნავთობჭაბურღილებს კარდინალური ნიშანი ლატერალური ნიშანი უსაფრთხო წყლების ნიშანი განცალკევებული საშიშროების ნიშანი ჩაძირული გემის აღმნიშვნელი საგანგებო ბუი ციცქიშვილი, გ. (2021). ნავიგაციური საფრთხეების შემოფარგვლის სისტემები (წიგნში საზღვაო საქმე). ბათუმი. გამომცემლობა „აჭარა“. IALA. (2023). Navguide 2023: Marine Aids to Navigation Manual (9th ed.). International Association of Marine Aids to Navigation and Lighthouse Authorities. Special Marks. IALA. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-12-14. ციტირების თარიღი: 2023-07-08. ↑ 1.0 1.1 1.2 ციცქიშვილი, გ. (2021). ნავიგაციური საფრთხეების შემოფარგვლის სისტემები (წიგნში საზღვაო საქმე). ბათუმი. გამომცემლობა „აჭარა“. ↑ IALA. (2018). Navguide 2018: Marine Aids to Navigation Manual (8th ed.). International Association of Marine Aids to Navigation and Lighthouse Authorities.