laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
როდ-აილენდი (მრავალმნიშვნელოვანი)

როდ-აილენდი შეიძლება აღნიშნავდეს: როდ-აილენდი — შტატი აშშ-ში როდ-აილენდი — ქათმის ჯიში
ჯ. ჯონა ჯეიმსონი

ჯეი ჯონა ჯეიმზონი — Marvel Comics-ის გამოგონილი პერსონაჟი, ყველაზე ხშირად გვხვდება ადამიანი ობობას გამოცემებში, სადაც გაზეთ დეილი ბიგლის მთავარ რედაქტორს წარმოადგენს. მისი შემქმნელები არიან მწერალი სტენ ლი და მხატვარი სტივ დიტკო, მისი პირველი გამოჩენა მოხდა კომიქსში The Amazing Spider-Man #1 - 1963წლის მარტი. ჯეი ჯონა ჯიემსონი (Jay Jonah Jameson) - ნიუ-ორკის ყველაზე პოპულარული გაზეთის ”დეილი ბიგლის” მთავარი რედაქტორია და ასევე პიტერ პარკერის ”მძიმე ხასიათის” მქონე უფროსი. მისი კარიერა საშტატო გაზეთში, რეპორტიორის თანამდეგობით დაიწყო. დიდი ხნის მოღვაწეობის შემდეგ ის გახდა დეილი ბიგლის ხელმძღვანელი. ამ დროს მთელ მის ცხოვრებას მისი სამუშო წარმოადგენდა. შეფ-რედაქტორად გახდომის შემდეგ ჯეიმზონმა ბევრი იმუშავა რომ მისი გაზეთი ნიუ-ორკში ყველაზე ცნობილი და გაყიდვადი ყოფილიყო. მის რეპორტიორებს ავალებდა რომ მიზნის მისაღწევად ყველა გზა გამოეყენებინათ. ჯონი თავს ყველას მძიმე ხასიათის, ნერვიულ უფროსად აჩვენებს. მაგრამ მასთან მომუშავე ადამიანიებმა მშვენივრად იციცან რომ ეს მხოლოდ ნიღაბია, რომელსაც ჯეიმზონი მუშაობისას იყენებს. ჯეიმზონი ვერ იტანს ადამიან ობობას და მთელი ძალებით ცდილობს მის კომპროვიტირებას და ციხეში გამოკეტვას. ამ მიზნის მისაღწევად ის არ ერიდება დიდ ფინანსურ ხარჯებს და არაკანონიერ გზებს. სწორედ ამის წყალობით მან შექმნა მორიელი (”The Amazing Spider-Man” #20). ჯეიმზონს ჰყავს შვილი ჯონათან ჯეიმზონი, ის თავიდან ასტრონავტი იყო, შემდეგ კი სულით დავრდომილთა სამკურნალო განყოფილებაში მუშაობდა. (”The Amazing Spider-Man” #7) მისმა მამამ ჯ. ჯეიმზონ უფროსმა კი გაურკვეველი მიზეზებით ქვეყანა დატოვა. Marvel-ის ოფიციალურ საიტზე[მკვდარი ბმული] SpiderFan.org: ჯ. ჯონა ჯეიმზონი დაარქივებული 2010-06-12 საიტზე Wayback Machine. Samruby.com: ჯჯჯ-ს პროფილი ჯონა ჯეიმზონი Marvel Universe-ს მონაცემებში[მკვდარი ბმული]
ექსტრასენსორიკა

ექსტრასენსორიკა (ლათ. extra - «ზე», «უჩვეულო»; sensus - «გრძნობა») - აღქმის ფორმები, რომლებიც იღება უცნობი მგრძნობიარე ორგანოებით ან აღქმის შეუსწავლელი მექანიზმებით. პარამეცნიერება ექსტრასენსორიკას მითვალა ტელეპატია, ნათელმხილველობა და პროსკოპია, ასევე ტელეკინეზები ან ფსიქოკინეზები, პარაფსიქოლოგიური მკურნალები ექსტრასენსებად ითვლებიან. Extrasensory perception საიტზე Curlie Extrasensory Perception at Video HQ FBI file on Extrasensory perception ESP
როდ-აილენდი (ქათამი)

როდ-აილენდი (Rhode Island), მეხორცულ-მეკვერცხული მიმართულების ქათმის ჯიში. გამოყვანილია აშშ-ში, მასაჩუსეტსისა და როდ-აილენდის შტატებში, ადგილობრივი ქათმების შეჯვარებით შანხაის ჩალისფერ და მალაის წითელ-მურა მამლებთან. მიღებულ ნაჯვარს აჯვარებდნენ მუშა ლეგჰორნებთან. აქვს წითელ-მურა ბუმბული, მოშავო-მომწვანო ბოლო. მამალი იწონის 3,4-3,5 კგ, დედალი 2,4-2,6 კგ. მეკვერცხულობა 170-180 ცალი, ცალკეული ხაზებისა — 210-215. კვერცხდებას 6-7 თვისა. კვერცხი იწონის 65-70 გ. როდ-აილენდი გავრცელებულია აშშ-ში, კანადაში, ინგლისში, დანიაში, ავსტრალიაში, იაპონიაში და სხვა ქვეყნებში. საქართველოში შემოიყვანეს 1927 წელს. ადგილობრივი ქათმის ჯიშების გაუმჯობესებაში როდ-აილენდის ქათამმა ყველაზე დიდი როლი შეასრულა. ნოზაძე რ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 419. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „როდ-აილენდი (ქათამი)“ ვიკისაწყობში.
პიეტრო დ’აბანო

პიეტრო დ’აბანო (დ. 1250 — გ. 1316) — იტალიელი ექიმი, ფილოსოფოსი, ასტროლოგი. დაიბადა აბანო-ტერმეში ქალაქ პადუასთან ახლოს. ასწავლიდა მედიცინას პადუას უნივერსიტეტში. როგორც ნეოპლატონიკოსი და ავეროესის მიმდევარი დააპატიმრა ინკვიზიციამ და პადუას ციხეში გამოამწყვდია. პატიმარი საგამოძიებო პროცესის დამთავრებამდე ციხეშივე გარდაიცვალა 1316 წელს. უნივერსალური ენციკლოპედიური ცნობარი, ტ. 1, გვ. 46, თბ., 2007
ხუან იაგუე

ხუან იაგუე (ესპ. Juan Yagüe Blanco; დ. 1892 — გ. 29 ოქტომბერი, 1952) — ესპანელი არმიის ოფიცერი. ესპანეთის სამოქალაქო ომში იბრძოდა ფრანსისკო ფრანკოს ფაშისტური ბლოკის მხარეზე. Juan Yagüe Blanco. Biografías y Vidas (ესპანური)
მიგელ კაბანელიასი

მიგელ კაბანელიასი (ესპ. Miguel Cabanellas Ferrer; 1 იანვარი, 1872 – 14 მაისი, 1938) — ესპანეთის არმიის ოფიცერი. ესპანეთის სამოქალაქო ომის პერიოდში იბრძოდა ფრანსისკო ფრანკოს ფაშისტური ბლოკის მხარეზე.
როზმარინი

როზმარინი (ლათ. Rosmarinus) — მცენარეთა ქვეგვარი ტუჩოსანთა ოჯახის სალბის გვარისა. მარადმწვანე, 0,5–2 მ სიმაღლის ბუჩქებია. ფოთლები ტყავისებრი, ლანცეტა-ხაზოვანი და მოპირისპირეა. ყვაველები წვრილი, ორტუჩა, მკრთალი იისფერი ან მკრთალი ცისფერი, შეკრებილია საგველა ყვავილედებში. ნაყოფი — მოყავისფრო კაკლუჭა. გავრცელებულია ხმელთაშუაზღვისპირეთში. ცნობილია 3 სახეობა და 2 სახეობათაშორისი ბუნებრივი ჰიბრიდი: Salvia jordanii სამკურნალო როზმარინი (Salvia rosmarinus) Salvia granatensis Salvia × lavandulacea Salvia × mendizabalii ფოთლებიდან და ყვავილიანი ყლორტებიდან იღებენ ეთეროვან ზეთს, რომელსაც იყენებენ პარფიუმერიასა და მედიცინაში. სამკურნალო როზმარინი (Salvia rosmarinus) დეკორატიული, სუნელ-არომატული და სამკურნალო მცენარეა (შეიცავს ეთერზეთებს, ფლავონოიდებს, ფიტონციდებს; აქვს დამამშვიდებელი მოქმედება, ხელს უწყობს მეხსიერების გაუმჯობესებას). კულტივირებულია სამხრეთ ევროპაში, მცირე აზიაში, ამიერკავკასიაში, რუსეთის შავიზღვისპირეთში. წინათ ითვლებოდა ცალკე გვარად, თუმცა გენეტიკური კვლევების შემდეგ სალბის გვარში გააერთიანეს. ↑ 1.0 1.1 ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 422. ↑ 2.0 2.1 Шванова В. В. Розмарин // Большая российская энциклопедия. т. 28. — М., 2015. — стр. 607. ↑ Drew, Bryan T.; González-Gallegos, Jesús Guadalupe; Xiang, Chun-Lei; Kriebel, Ricardo; Drummond, Chloe P.; Walked, Jay B.; Sytsma, Kenneth J. (თებერვალი, 2017). „Salvia united: The greatest good for the greatest number“. TAXON. 66 (1): 133–145. doi:10.12705/661.7. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date=-ში (დახმარება)
ჩაჟაში

ჩაჟაში — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, უშგულის თემის ცენტრი (სოფლები: ლამჯურიში, მურყმელი, ჟიბიანი, ჩაჟაში, ჩვიბიანი). ჩაჟაში სვანურად ნიშნავს ცხენების სადგომს (ჩაჟ „ცხენი“). ლეგენდის თანახმად, უშგულში ასული თამარ მეფე ცხენებს ამ სოფელში აჩერებდა. ჩაჟაში მდებარეობს სვანეთის კავკასიონის მთავარი ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარეების ენგურისა და შავწყალა-ქვიშარას შესართავთან, ზღვის დონიდან 2160 მეტრზე, მესტიიდან 45 კმ. სოფელში არის საჯარო სკოლა. ამჟამად ჩაჟაში მუზეუმადაა გამოცხადებული. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა ნუსხაში დაცული კომპლექსი აერთიანებს 13 კოშკს, 4 ციხე-სახლს, 21 მაჩუბს, 11 ხალხურ საცხოვრებელსა და 1 ათეულზე მეტ დამხმარე ნაგებობას. უშგულის თემის სოფლებიდან ყველაზე მეტი სვანური კოშკი ჩაჟაშშია შემორჩენილი. სოფელში არის უშგულის არქეოლოგიური მუზეუმი. სოფლის სამხრეთით, მთაზე დგას XII-XIII საუკუნეების ციხე-სიმაგრე, რომელიც შედგება გალავნისა და სამი კოშკისაგან. მათგან ორი სანახევროდ დანგრეულია, ხოლო ერთი თითქმის პირვანდელი სახითაა შემონახული. ციხე უშგულის ოთხივე სოფელს გადაჰყურებს. გადმოცემის თანახმად, ეს თამარ მეფის საზამთრო რეზიდენცია იყო. სოფლის ახლოს დგას ასევე შუა საუკუნეების კოშკი, რომელსაც თამარ მეფის საზაფხულო კოშკს უწოდებენ. რეზიდენცია მოიცავდა მეორე კოშკსაც, რომლის მხოლოდ ნანგრევებია შემორჩენილი და ეკლესიას. ეკლესია X საუკუნისაა და წმინდა გიორგის სახელზეა აგებული. გეგმით მართკუთხა ქვის მცირე ზომის ნაგებობაა, ინტერიერში ქვისავე კანკელია. სოფელში დგას მაცხოვრის XI-XII საუკუნეების ეკლესია, რომელსაც შემორტყმული აქვს გალავანი. ნაშენია ქვით და აქვს ქვისავე კანკელი. დასავლეთის მხრიდან მიშენებული აქვს სტოა. სტოაში შესასვლელი სამხრეთის მხრიდანაა. ეკლესია მოხატულია, საკურთხევლის კონქში გამოსახული არის ვედრების სცენა და მთავარანგელოზები, ჩრდილოეთ კედელზე — ჯვარცმა, ხარება, ღვთისმშობლის მიძინება, სამხრეთ კედელზე — ამაღლება, ფერისცვალება და სხვ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 28 ადამიანი. თამარ მეფის საზამთრო კოშკი თამარ მეფის საზაფხულო კოშკი ჩაჟაშის ეკლესია სოფელი ჩაჟაში ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 82-83. საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობა ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ Кавказскій календарь на 1910 годъ, Тифлись, 1909, стр. 409. ↑ Кавказскій календарь на 1912 годъ, Тифлись, 1911, стр. 222. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
როკა (მრავალმნიშვნელოვანი)

როკა შეიძლება აღნიშნავდეს: როკა - სოფლების ძვ. სახელწოდება როკა - კონცხი პირენეს ნახევარკუნძულზე
როკა

როკა — ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფლების ზემო როკისა და ქვემო როკის ძველი სახელწოდება. ქსე, ტ. 8, გვ. 423, თბ., 1984
კუროვი

კუროვი (პოლ. Kurów) სოფელია სამხრეთ-აღმოსავლეთ პოლონეთში, მდებარეობს პულავსა და ლიუბლინს შორის, მდინარე კუროვკაზე. ის გმინას ადმინისტრაციული ცენტრია ლიუბლინის სავოევოდოში და ჰყავს 2782 მოსახლე (2006 წლის აღრიცხვით). 1431-1442 წლებში სოფელს ქალაქის სტატუსი მიენიჭა მაგდებურგის კანონის შესაბამისად. როგორც დამოუკიდებელი ქალაქი ის წარმოადგენდა სურსათის სავაჭრო ცენტრს ახლომდებარე რაიონებისთვის. აქვე მდებარეობდა რამდენიმე ბეწვეულისა და ტყავეულის წარმოების ფაბრიკა. მე-16 საუკუნეში ამ ქალაქში პოლონელ ბრეთრენთა დასახლების გამო ის კალვინიზმის ერთ-ერთი ცენტრი გახდა. 1660 წლისთვის ქალაქის მცხოვრებთა უმრავლესობა არიანიზმის მიმდევარი გახდა. აქ დაიბადა პოსტკომუნისტური პოლონეთის პირველი პრეზიდენტი ვოიცეხ იარუზელსკი.
როკითის ბრძოლა

როკითის ბრძოლა — ბრძოლა 1684 წელს იმერეთის მეფე ალექსანდრე IV-სა და გურიის მთავარ გიორგი III გურიელს შორის. გიორგი III გურიელმა იმერეთის ტახტის დასაბრუნებლად კავშირი შეკრა ალექსანდრე IV-ის წინააღმდეგ. გურიელს მიემხრნენ რაჭის ერისთავი შოშიტა III, ოდიშის ფაქტობრივი მმართველი გიორგი ლიპარტიანი, ჩიჯავაძეები, ლეჩხუმელი ფეოდალები და სხვები. ალექსანდრე IV-ს — პაატა აბაშიძე თავისი ქვეშევრდომი ზემოიმერლებით, მიქელაძეები და სხვები. ბრძოლა გაიმართა სოფელ როკითთან (ახლანდელი ბაღდათის მუნიციპალიტეტი). გაიმარჯვა ალექსანდრე IV-მ. ბრძოლაში დაიღუპნენ თვითონ გურიელი და შოშიტა III. ტყვედ ჩავარდნილები გაყიდეს. ნარსია გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 424.
როკის უღელტეხილი

როკის უღელტეხილი — უღელტეხილი საქართველოსა და რუსეთის (ჩრდილოეთი ოსეთი) საზღვარზე, შიდა ქართლის მხარეში, ჯავის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მაღრან-დვალეთის კავკასიონის მთავარ ქედზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2995 მ. მიდამო აგებულია იურული თიხაფიქლებითა და ქვიშაქვებით. დამახასიათებელია ალპური ლანდშაფტი. დიდი ლიახვის მარჯვენა შენაკადის — მდინარე როკისწყლის ხეობით შიდა ქართლს აკავშირებს მდინარე არდონის ხეობასთან ანუ ჩრდილოეთ ოსეთთან. 1984 წელს როკის უღელტეხილზე გაიხსნა როკის სატრანსპორტო გვირაბი, რომლის საერთო სიგრძეა 3730 მ. უკლება დ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 424.
ჩვიბიანი

ჩვიბიანი, ჩუბიანი (სვანურად ქვემო სოფელი) — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, უშგულის თემში (სოფლები: ლამჯურიში, მურყმელი, ჟიბიანი, ჩაჟაში, ჩვიბიანი). ჩვიბიანი მდებარეობს კავკასიონის მთავარი ქედის სამხრეთით, მდინარე ენგურის მარცხნივ, ზღვის დონიდან 2080 მეტრზე, ჩაჟაშიდან 0,5 კმ. სოფელში დგას მაცხოვრის სახელობის შუა საუკუნეების ეკლესია. ეკლესია დარბაზული ტიპისაა და შესასვლელი დასავლეთიდან აქვს. ყოველ 3 აგვისტოს იმართება სახალხო დღესსასწაული ლივსხვარი, რომელზეც ერთი წლის მონაცვლეობით ერთმანეთს აჯიბრებენ ვერძებსა და ხარებს, საბოლოოდ გამარჯვებულსაც და დამარცხებულსაც აუცილებლად დაკლავენ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 27 ადამიანი. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
როკისწყალი

როკისწყალი, როკიდონი — მდინარე საქართველოში, ჯავის მუნიციპალიტეტში, მაღრან-დვალეთის კავკასიონის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ერმანისწყლის მარჯვენა შენაკადი. სიგრძე 8 კმ, აუზის ფართობი 27,3 კმ². საზრდოობს თოვლის, წვიმისა და მიწისქვეშა წყლით. საშუალო წლიური ხარჯი შესართავთან 0,93 მ³/წმ. წყალდიდობა იცის გაზაფხულზე, წყალმოვარდნები — ზაფხულ-შემოდგომაზე, წყალმცირობა — ზამთარში. აფხაზავა ი., ქსე, ტ. 8, გვ. 424, თბ., 1984
ჟიბიანი

ჟიბიანი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, უშგულის თემში (სოფლები: ლამჯურიში, მურყმელი, ჟიბიანი, ჩაჟაში, ჩვიბიანი). ჟიბიანი სვანურად ნიშნავს ზემო სოფელს. ჟიბიანი მდებარეობს კავკასიონის სამხრეთით, მდინარე ენგურის მარცხნივ, ზღვის დონიდან 2100 მეტრზე. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 87 ადამიანი. ჟიბიანში დგას სამი ეკლესია. შუა საუკუნეების მაცხოვრის სახელობის ეკლესია დგას სოფელში ერთადერთ ხიან ადგილას. ეკლესია ბაზლიკის ტიპისაა, აღმოსავლეთით გამოყოფილი აქვს საკურთხევლის აფსიდი. შესასვლელი დასავლეთის მხრიდანაა. სოფელის განაპირას დგას წმინდა გიორგის ეკლესია „ჯგრაგ”. ეკლესია განვითარებული შუა საუკუნეებისაა, ბაზილიკის ტიპის. ეკლესიას გარს არტყია გალავანი. სოფლის ჩრდილოეთით დგას სვანეთის დიდი სალოცავი - უშგულის ლამარია. ჟიბიანის მაცხოვრის ეკლესია უშგულის ლამარია წმ. გიორგის ეკლესია ”ჯგრაგ” ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
რომანოვული ცხვარი

რომანოვული ცხვარი — საქურქე მიმართულების უხეშმატყლიანი ჯიში. გამოიყვანეს იაროსლავლის გუბერნიის ვოლგისპირა რაიონების გლეხებმა XVIII–XIX საუკუნეებში საქურქე თვისებების მხრივ საუკეთესო ადგილობრივი ჩრდილო მოკლეკუდიანი ცხვრების გადარჩევისა და შერჩევის გზით. სახელწოდება მიიღო იმ ადგილის — რომანოვ-ბორისოგლებსკის მაზრის მიხედვით (ახლანდელი ტუტაევის რაიონი, იაროსლავლის ოლქი), სადაც პირველად გავრცელდა. რომანოვული ცხვარი იძლევა მსოფლიოში საუკეთესო საქურქე ტყავს, განსაკუთრებით ძვირფასია 6-8 თვის ბატკნის ტყავი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 428.
კალის თემი

კალა — თემი მესტიის მუნიციპალიტეტში. შედგება 6 სოფლისგან: ლალხორი (თემის ცენტრი), დავბერი, ვიჩნაში, იფრარი, ხალდე, ხე. კალის თემში შედიოდა ასევე სოფლები აგრაი და ლასკრალი, რომლებიც დაცლილია მოსახლეობისგან. კალა მდებარეობს ჩხუტნერის ქედის სამხრეთით, მდინარეების ენგურისა ხალდეჭალის შესართავთან. თემის სიმაღლე მერყეობს ზღვის დონიდან 1760 მეტრიდან 1840 მეტრამდე. კალაში გადის მესტია-უშგულის საავტომობილო გზა. იფრარის XI საუკუნის ეკლესია XI საუკუნის წმ. კვირიკეს ეკლესია (ლაგურკა) სოფელ ხეში ტურისტული მარშრუტი კალაში დაარქივებული 2016-03-06 საიტზე Wayback Machine. ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2020-11-11. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05. ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2020-11-11.
უშგულის ლამარია

უშგულის ლამარია — IX-X საუკუნეების ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესია სვანეთში, უშგულის თემში. ეკლესია მდებარეობს სოფელ ჟიბიანის ჩრდილოეთით, ამაღლებულ ბორცვზე. ეკლესიას შემორტყმული აქვს გალავანი, რომელიც დასავლეთის მხრიდან სრულდება სვანური კოშკითა და ორი დამხმარე ნაგებობით. ეკლესია ბაზილიკის ტიპისაა. დასავლეთით აქვს სტოა, რომელსაც შესასვლელი სამხრეთის მხირიდან აქვს. ეკლესიაში შემორჩენილია ფრესკები, ასევე XIX საუკუნის რუსული სერობის ხატი. ეკლესიის ეზოში დგას ქვის დიდი სკამი. გადმოცემის თანახმად ამ სკამზე მოკლეს უშგულის თემის დაპყრობის მსურველი თავადი — ფუთა დადეშქელიანი. ლამარია კიკნაძე ზ., ქართული მითოლოგია, თბილისი: ბაკმი, 2007. — გვ. 109-110, ISBN 978-99940-27-10-1. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: უშგულის ლამარია
ფრედერიკო ბორელ გარსია

ფრედერიკო ბორელ გარსია (დ. 3 იანვარი, 1912 — გ. 5 სექტემბერი, 1936) — ესპანეთის რესპუბლიკის არმიის ჯარისკაცი ესპანეთის სამოქალაქო ომის წლებში. ცნობილი გახდა რობერტ კაპას მიერ მისი სიკვდილის მომენტში გადაღებული სურათით „დაცემული ჯარისკაცი“. არსებობს ვერსია, რომ სურათი დადგმულია და მასზე გამოსახული პიროვნება არ არის გარსია. ↑ 1.0 1.1 Find a Grave — 1996. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q63056"></a> ↑ Autopsia al miliciano de Robert Capa. El Mundo.
ნისეტო ალკალა სამორა

ნისეტო ალკალა სამორა-ი-ტორესი (ესპ. Niceto Alcalá-Zamora y Torres; 6 ივლისი 1877, პრიეგო-დე-კორდოვა, ესპანეთი — 18 თებერვალი 1949, ბუენოს-აირესი, არგენტინა) - ესპანეთის მეორე რესპუბლიკის პირველი პრემიერ მინისტრი (1931) და პირველი პრეზიდენტი (1931-1936). დაიბადა მიწათმოქმედების ოჯახში. იურიდიული განათლება მიიღო გრანადისა და მადრიდის უნივერსიტეტებში. ბიოგრაფია ბიოგრაფია ბიოგრაფია
რესპუბლიკელები (საინფორმაციო ბიულეტენი)

„რესპუბლიკელები“ — საქართველოს რესპუბლიკური პარტიის საინფორმაციო ბიულეტენი. გამოდიოდა 2008-2010 წლებში, ქართულ ენაზე. ბიულეტენის ტირაჟი 3000 ეგზემპლარია, რომელიც რესპუბლიკური პარტიის წევრებსა და მხარდამჭერებში ვრცელდება. რედკოლეგიის წევრები იყვნენ: ლევან ბერძენიშვილი, დავით ზურაბიშვილი, ფრიდონ საყვარელიძე, ივლიანე ხაინდრავა, მერაბ ქათამაძე (რედაქტორი). ქართული გაზეთები
ინტერნაციონალური ბრიგადები

ინტერნაციონალური ბრიგადები ან ინტერბრიგადები (ესპ. Brigadas Internacionales) - უცხოელებისგან შემდგარი საბრძოლო დანაყოფები. იბრძოდნენ ესპანეთის სამოქალაქო ომში მემარცხენეების მხარეს. IBMT the international brigade memorial trust Abraham Lincoln Brigade Archives დაარქივებული 2004-08-30 საიტზე Wayback Machine. Reproduction of International Brigades flags, badges and t-shirts დაარქივებული 2016-07-30 საიტზე Wayback Machine. Freedom fighters or Comintern army? The International Brigades in Spain by Andy Durgan დაარქივებული 2018-02-19 საიტზე Wayback Machine. International Solidarity With the Spanish Republic: 1936-1939 დაარქივებული 2012-05-06 საიტზე Wayback Machine.
ექვსპენსიანი

ექვსპენსიანი (ინგლ. Sixpence) — ინგლისური მონეტა. ინგლისში აგრეთვე უწოდებდნენ tanner-ს და ნახევარშილინგს (ინგლ. half-shilling). იჭრებოდა 1551-დან 1971 წლამდე. 1946 წლამდე იჭრებოდა ვერცხლისგან, შემდგომ კი სპილენძ-ნიკელის შენადნობისგან. ხმარებიდან ამოიღეს მას შემდეგ, რაც დიდ ბრიტანეთში შემოიღეს ათობითი ფულის სისტემა. უტოლდებოდა 2,5 ახალ პენსში, რამდენადაც ასეთია მონეტა არ არსებობდა, 2 ექვსპენსიანი მონეტა (იხ. შილინგი) შეიძლებოდა გადაცვლილიყო ახალ 5 პენსში. ექვსპენსიანი, ფაქტობრივად, ხმარებაში იყო 1980 წლამდე. იჭრებოდა აგრეთვე დიდი ბრიტანეთის კოლონიებში და მის შემადგენლობაში მყოფ ტერიტორიებზე.
ARJ

ARJ — ფაილთა დაარქივირებისა და შეკუმშვის კომპიუტერული პროგრამა; ქმნის ფაილებს გაფართოებით .arj პროგრამა გამოგონილ იქნა რობერტ იუნგის მიერ. სავარაუდოდ ARJ აკრონომია "Archiver Robert Jung"-ის. ერთ დროს საკმაოდ მარტივმა და პოპულარულმა პროგრამამ დღეს აქტუალობა უკვე დაკარგა დიდი ტევადობის მატარებლების (მაგ. ფლეშ-დისკი) გამოგონების შემდეგ. მას შეეძლო შეექმნა მრავალნაწილიანი არქივები (გაეხლიჩა დიდი არქივი მრავალ მცირე ფაილად). მისი ამ თვისების გამო მრავალი მომხმარებელი მას მყარი დისკის (hard disk) ინფორმაციის მოქნილ დისკზე (floppy disks) შესანახად (backup) იყენებდა. არქივთა ფორმატები ფაილის არქივატორები კომპანია ARJ Software, Inc.
შოტლანდიური გირვანქა სტერლინგი

შოტლანდიური გირვანქა (ინგლ. Pound Scots, შოტლ. Pund Scots) — ფულის ერთეული შოტლანდიაში, რომელიც მიმოქცევაში იყო XII—XVIII საუკუნეებში. შროტლანდიური ბანკების მიერ დღევანდელ დროში გამოშვებულ ბანკოტებს, ასევე, ზოჯერ უწოდებენ „შოტლანდიურ გირვანქას“. მიუხედავად იმისა, რომ შოტლანდია დიდი ბრიტანეთის შემადგენელი ნაწილია, სამ შოტლანდიურ ბანკს აქვს უფლება გამოუშვას საკუთარი ბანკნოტი, თუმცა ოფიციალურად ამ ბანკნოტებს არ ჰქვიათ „შოტლანდიური გირვანქა“. შოტლანდიური მონეტები Scottishmoney-ზე შოტლანდიური მონეტების ისტორია დაარქივებული 2017-06-02 საიტზე Wayback Machine. შოტლანდიის ბანკის ბანკნოტები თანამედროვე შოტლანდიური ბანკნოტები დაარქივებული 2013-06-02 საიტზე Wayback Machine.
იფრარი

იფრარი, იფრალი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, კალის თემში (სოფლები: დავბერი, ვიჩნაში, იფრარი, ლალხორი, ხალდე, ხე). მდებარეობს მდინარე ენგურის მარჯვნივ, ზღვის დონიდან 1800 მ. სოფელში დგას XI საუკუნის ეკლესია. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 14 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 285. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
კრისტალი

კრისტალი (ბერძნ. krystallos, თავდაპირველად – ყინული, შემდეგ – მთის ბროლი, კრისტალი) – ერთგვაროვანი მყარი სხეული, რომელიც ბუნებრივადაა დაწახნაგებული. კრისტალის ფორმას, მის სიმეტრიას განსაზღვრავს კრისტალის ამგები ატომების კანონზომიერი განლაგება, სამგანზომილებიანი პერიოდული წყობა - კრისტალური მესერი, რომელიც ყოველ კონკრეტულ ნივთიერებაში გარკვეული სიმეტრიის მქონე კრისტალური ატომური სტრუქტურების სახითაა. კრისტალს ახასიათებს ანიზოტროპია. კრისტალი მყარი სხეულის ენერგეტიკულად წონასწორული მდგომარეობაა. ბუნებრივი და ხელოვნური მყარი მასალის უმეტესობა პოლიკრისტალურია (მრავალი წვრილ-წვტილი კრისტალისგაბ შედგება). ცალკე განვითარებულ კრისტალებს მონოკრისტალებს უწოდებენ. კრისტალი ძირითადად წარმოიქმნება ხსნარიდან, მდნარიდან და აირადი ფაზიდან, აგრეთვე მყარი ნივთიერების ფაზური გარდაქმნისას. (კრისტალიზაცია). კრისტალთა მასა მერყეობს სუბმიკროსკოპული კრისტალების მასიდან რამდენიმე ათეულ ტ-მდე. ჯავრიშვილი ვ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 36.
ლალხორი

ლალხორი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, კალის თემის ცენტრი (სოფლები: ლალხორი, აგრაი, დავბერი, ვიჩნაში, იფრარი, ლასკრალი, ხალდე, ხე). მდებარეობს კავკასიონის სამხრეთით, მდინარეების ხალდეჭალის და ენგურის შესართავთან, ზღვის დონიდან 1760 მ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 24 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 114. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
დავბერი

დავბერი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, კალის ადმინისტრაციული ერთეული (სოფლები: დავბერი, ვიჩნაში, იფრარი, ლალხორი, ხალდე, ხე). მდებარეობს სვანეთის კავკასიონის სამხრეთით, მდინარე ენგურის მარჯვნივ, ზღვის დონიდან 1840 მ., მესტიიდან 42 კმ. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეცხოველეობა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 12 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 331. დავბერი — უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ლასკრალი

ლასკრალი — ნასოფლარი საქართველოში, მესტიის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს სვანეთის კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედის სამხრეთ კალთაზე, ენგურის ხეობაში, ზღვის დონიდან 1800 მ., მესტიიდან 41 კმ., ლალხორიდან 2 კმ. საბჭოთა პერიოდში შედიოდა კალის სასოფლო საბჭოში, მოქმედებდა უშგულის მეცხოველეობის მეურნეობა. 2002 და 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში არავინ ცხოვრობს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 133. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ხე (სოფელი)

ხე — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, კალის თემში (სოფლები: დავბერი, ვიჩნაში, იფრარი, ლალხორი, ხალდე, ხე). მდებარეობს ჩხუტნერის ქედის სამხრეთით, მდინარე ენგურის მარჯვნივ, ზღვის დონიდან 1780 მ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 4 ადამიანი. სოფლის მახლობლად მთაზე დგას წმ. კვირიკესა და ივლიტას სახელობის XI საუკუნის ეკლესია ლაგურკა, სადაც ყოველი წლის 28 ივლისს იმართება რელიგიური და სახალხო დღესასწაული — კვირიკობა. სოფელში მდებარეობს წმინდა ბარბარეს ეკლესია „ბარბალი“. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 450. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 224. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 135. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ვიჩნაში

ვიჩნაში — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, კალის თემში (სოფლები: დავბერი, ვიჩნაში, იფრარი, ლალხორი, ხალდე, ხე). მდებარეობს ჩხუტნერის ქედის სამხრეთით, მდინარე ენგურის მარჯვნივ, ზღვის დონიდან 1720 მ., მესტიიდან 35 კმ., ლალხორიდან 3 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 18 ადამიანი. სოფელში დგას ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი — წმინდა ბარბარეს ეკლესია. ნაგებია ნაძვის ხის მორებით. კარი სამხრეთიდან აქვს, გადახურულია ფიქლით. აშენების თარიღი უცნობია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 434. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II