laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
მზია ჩხეტიანი

მზია ჩხეტიანი (დ. 10 მაისი, 1940, ღვირიში, ცაგერის რაიონი — გ. ოქტომბერი, 2020) — ქართველი მწერალი, პოეტი, შიო მღვიმელის სახელობის პრემიის ლაურეატი. იაკობ გოგებაშვილის სახელობის საბავშვო ლიტერატურის პრემიის ლაურეატი. დაიბადა 1940 წლის 10 მაისს, ლეჩხუმში, სოფელ ღვირიშში. 1967 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. მისი ნაწარმოებები იბეჭდება 1965 წლიდან. სხვადასხვა დროს მუშაობდა გაზეთების რედაქციებსა და ტელევიზიაში. მწერალთა კავშირის წევრია 1978 წლიდან. მონაწილეობდა სხვადასხვა ლიტერატურულ კონკურსში. არის 1996 წელს ბავშვთა საერთაშორისო ფონდისა და გაზეთ „ნერგის“ მიერ გამოცხადებული პოეზიის კონკურსის ლაურეატი, ხოლო 2008 წელს პატრიოტულ თემაზე შექმნილი ნაწარმოებების კონკურსზე „ხერთვისი“ პოეზიაში მიენიჭა პირველი პრემია. 1990 წელს გადაეცა შიო მღვიმელის სახელობის პრემია. მიღებული აქვს ღირსების მედალი. 2019 წელს საბავშვო ლიტერატურის განვითარებაში შეტანილი წვლილისათვის მიენიჭა იაკობ გოგებაშვილის სახელობის საბავშვო ლიტერატურის პრემია. 1964 წლიდან, 56 წლის განმავლობაში ცხოვრობდა ილია ჭავჭავაძის მეუღლის ოლღა გურამიშვილის ყოფილ ბინაში, მთაწმინდის ქუჩა № 20-ში. გარდაიცვალა 2020 წელს. „ჭიტა-ჭიტა“ — გამომცემლობა „ნაკადული“ 1973 „მზეშინა“ — გამომცემლობა „მერანი“ 1975 „ფრთები“ — გამომცემლობა „ნაკადული“ 1975 „ლეტიბაჩების ქვეყანა“ — გამომცემლობა „ნაკადული“ 1978 „ერთი ცისფერი ბილიკი“ — გამომცემლობა „ნაკადული“ 1981 „დიალოგები საკუთარ თავთან“ — გამომცემლობა „მერანი“ 1981 „ახალი წელი ტყეში“ — ჟურნალ „დილის“ ბიბლიოთეკა 1981 „მახარობელი“ — გამომცემლობა „ნაკადული“ 1983 „საფიცარი“ — გამომცემლობა „ნაკადული“1984 „იმ მთებს გადაღმა“ — გამომცემლობა „მერანი“ 1986 „ჩვენ ისწევ შევხვდით“ — გამომცემლობა „მერანი“ 1987 „ბაჯი-ბუჯი ბაჯბაჯაური“ — გამომცემლობა „ნაკადული“ 1988 „კდემის კოცონი“ — გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ 1988 „აი ვინ არის ქართველი“ — ჟურნალ „დილის“ ბიბლიოთეკა 1990 „გზა ტკივილიდან ტკივილებამდე“ — გამომცემლობა „მერანი“ 1991 „გორგონეს თავი“ — გამომცემლობა „ცასწავალა“ 1994 „დავითი და კონსტანტინე“ — გამომცემლობა „ცასწავალა“ 2000 „აკიდო“ — გამომცემლობა „ნაკადული“ 2005 მზია ჩხეტიანის ბიოგრაფია მზია ჩხეტიანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი GHN.GE: მზია ჩხეტიანი, ოქროს ფონდი მზია ჩხეტიანი, ციფრული ფოტომატიანე „ივერიელი“ მზია ჩხეტიანის პოეზია მზია ჩხეტიანი - 70. მწერლის გაზეთი. 2010 წელი. 1-15 მაისი, N5, გვ.9. ↑ ოლღა გურამიშვილი - ჭავჭავაძის მთაწმინდის სახლი და ცნობილი აივანი ↑ მზია ჩხეტიანის პოეზია. www.aura.ge. ციტირების თარიღი: 1 დეკემბერი, 2020. ↑ მწერლის გაზეთი N4 (259). dspace.nplg.gov.ge. ციტირების თარიღი: 1 დეკემბერი, 2020. ↑ იაკობ გოგებაშვილის სახელობის პრემიის გამარჯვებულები ცნობილია ↑ ნიკურაძე ლ., სახლი მთაწმინდაზე, ჟურნ. ისტორიანი, № 11 (107), ნოემბერი, 2019, გვ., 63-67
ხოსე ხოაკინ დე ოლმედო

ხოსე ხოაკინ დე ოლმედო ი მარური (ესპ. José Joaquín de Olmedo y Maruri; დ. 20 მარტი, 1780, გუაიაკილი, ეკვადორი — გ. 19 თებერვალი, 1847, გუაიაკილი, ეკვადორი) — ეკვადორელი პოეტი და პოლიტიკოსი. ეკვადორის დროებითი მთავრობის თავმჯდომარე 1845 წლის 6 მარტიდან 8 დეკემბრამდე. ხოსე ხოაკინ დე ოლმედო სწავლობდა პერუში. ახალგაზრდობაში წერდა ლექსებს. მას ეკუთვნის ლირიკულ-ეპიკური ნაწარმოები „გამარჯვება ხუნინთან“. აქტიურად მონაწილეობდა ეკვადორის დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლაში. 1820 წელს გამოაცხადა გუაიაკილის თავისუფალი რესპუბლიკის დამოუკიდებლობა და გახდა მისი ერთადერთი პრეზიდენტი. მომდევნო პერიოდში ეს ტერიტორია დიდი კოლუმბიის შემადგენლობაში შევიდა. 1830-1831 წლებში ეკავა ეკვადორის ვიცე-პრეზიდენტის თანამდებობა. 1845 წელს ხუან ხოსე ფლორესის დამხობის შემდეგ გახდა დროებითი მთავრობის თავმჯდომარე. თანამდებობა დატოვა ამავე წლის 8 დეკემბერს და უფლებამოსილება გადააბარა ვისენტე რამონ როკას. მის პატივსაცემად ქალაქ რიობამბის საფეხბურთო კლუბს ეწოდება მისი სახელი. აღნიშნული კლუბი 2000 წელს ეკვადორის ჩემპიონი გახდა. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ხოსე ხოაკინ დე ოლმედო Official Website of the Ecuadorian Government about the country President's History[მკვდარი ბმული]
ზვონიმირ სოლდო

ზვონიმირ სოლდო (ხორ. Zvonimir Soldo; დ. 2 ნოემბერი, 1967, ზაგრები) — ხორვატი ყოფილი ფეხბურთელი. მონაწილეობა მიიღო მუნდიალი 1998-ზე, ასევე ევრო 1996-ზე და მსოფლიოს 2002 წლის ჩემპიონატზე. 2008 წელს წვრთნიდა „დინამო ზაგრებს“, ხოლო 2009-10 წლებში — „კელნს“. ზვონიმირ სოლდო — ფიფას ჩანაწერი[დაარქივებული]
ერევნის გუბერნია

ერევნის გუბერნია (რუს. Эриванская губерния; 9 (21) ივნისი, 1849 — 29 ნოემბერი, 1920) — რუსეთის იმპერიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული 1849-1917 წლებში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ერევანი. ერევნის გუბერნია შეიქმნა 1849 წლის 9 ივნისს თბილისის გუბერნიის მაზრებისა და შემახის გუბერნიისა მიგრინის უბნისა და შუშის მაზრის სოფელ კანაკისაგან. ერევნის გუბერნია შეიქმნა ერევნის, ნახჩევანის, ალექსანდროპოლისა და შუშის მაზრის მიგრენსკის მონაკვეთის ბაზაზე, ხოლო მათგან შეიმნა შემდეგი მაზრები: ერევნის მაზრა ნოვო-ბაიაზეთის მაზრა ნახჩევანის მაზრა ორდუბათის მაზრა ალექსანდრაპოლის მაზრა 1859 წლის 19 ივნისს ერევნის მაზრა გაიყო ერევნის და ეჩმიაძნინის მაზრებად. 1868 წლის 12 თებერვალს ელიზავეტპოლის გუბერნიის შექმნასთან დაკავშირებით, ტფილისის გუბერნიას დარჩა 6 მაზრა: გორის, დუშეთის, თელავის [თიანეთის საბოქაულოთი], სიღნაღის [შირაქის საბოქაულოთი], ტფილისის [თრიალეთის და ლორეს საბოქაულოთი] და ახალციხის [ახალქალაქის საბოქაულოთი]. აქედან ახალციხის მაზრა ქუთაისის გუბერნიას ჩამოეჭრა, ხოლო ლორეს საბოქაულო — ერევნის გუბერნიას. ЭРИВАНСКАЯ ГУБЕРНИЯ Военно-статистическое обозрение Российской империи, Т. 16, ч. 6 : Эриванская губерния, 1853 ↑ Полное собрание законов Российской империи, собрание 2-е, т. XXIV, ბრძ. 23.303, გვ. 311 ↑ Образование в закавказском крае эриванской губернии. Положением, утвержденным Нами в 14 декабря 1846 года (20.701), Закавказский край разделен на 4 губернии: Тифлисскую, Кутаисскую, Шемахинскую и Дербентскую. Ныне, во внимании к представлению Наместника Кавказского, рассмотревшему Кавказским Комитетом, признавая полезным и необходимым, для успешного движения дел и удобнейшего управления, образовать в Закавказском краееще новую губернию, Мы Повелеваем: 1) В состав этой, вновь учреждаемой губернии, отделить: от Тифлисской губернии уезды: Эриванский, Нахичеванский и Александрапольский, кроме участка Ахалкалакского, а от Шемахинской губернии участок Мигринский и селение Канак Шушинского уезда. 2) Губернским городом назначить Эриван, а потому новую губернию називать Эриванскою. 3) Разделить ее на 5 уездов: а) Эриванский, составив оный из нынешняго Эриванского уезда, за исключением участка Гохчинского; уездным городом оставить Эриван; б) Ново-Баязетский, состовляемый вновь из Гохчинского участка и всех вообще селении, лежащих в окрестности озера Гохчи; местопребиванием уездного управления, назначить селение Ковар (Ново-Баязет), которое и возвести на степень уездного города, под названием Ново-Баязета ↑ Полное собрание законов Российской империи, собрание 2-ое (1825-1881), т. XXXIV, указ 34646, ст. 591 ↑ Полное собрание законов Российской империи, собрание 2-ое (1825-1881), т. XLIII, указ 45491, ст. 128
ურმას პაეტი

ურმას პაეტი (ესტ. Urmas Paet; დ. 20 აპრილი, 1974, ტალინი) — ესტონელი პოლიტიკოსი, ევროპის პარლამენტის წევრი 2014 წლიდან. ესტონეთის საგარეო საქმეთა მინისტრი 2005-2014 წლებში. რეფორმის პარტიის წევრი. დაიბადა ტალინში. 1996 წელს დაამთავრა ტარტუს უნივერსიტეტი პოლიტოლოგის სპეციალობით. ამავე წელს გაიარა საერთაშორისო ურთიერთობების სამაგისტრო პროგრამა ოსლოში. 2003-2005 წლებში ესტონეთის კულტურის მინისტრია. 2005 წლიდან ანდრუს ანსიპის მთავრობაში საგარეო საქმეთა მინისტრია. საუბრობს ესტონურ, ინგლისურ, რუსულ, გერმანულ და ფინურ ენებზე. Foreign Minister's Homepage დაარქივებული 2005-04-03 საიტზე Wayback Machine. Urmas Paet at Estonian Reform Party's website დაარქივებული 2009-01-17 საიტზე Wayback Machine.
ალი-საბიეს რეგიონი

ალი-საბიეს რეგიონი (ფრანგ. d'Ali Sabieh; არაბ. على صبيح) — რეგიონი ჯიბუტის სამხრეთ ნაწილში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ალი-საბიე. ფართობი — 2400 კმ², მოსახლეობა — 86 949 ადამიანი (2009 წელი). რეგიონს აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება სომალის რეგიონი აუდალი, რომელზეც პრეტენზიას აცხადებს არაღიარებული სახელმწიფო სომალილენდი, სამხრეთიდან ეთიოპიის — სომალის რეგიონი, დასავლეთიდან ჯიბუტის — დიკილის რეგიონი, ხოლო ჩრდილოეთიდან ასევე ჯიბუტის — არტის რეგიონი. ↑ Geohive. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-10-31. ციტირების თარიღი: 2015-11-02. ↑ Citypopulation ↑ Statoids
რიტაპოლისი

რიტაპოლისი (პორტ. Ritápolis) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება კამპუ-დას-ვერტენტისის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-ჟუან-დელ-რეის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 925 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 12.17 კმ²-ზე. ფართობი 404 805 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
სანტა-კრუს-დი-მინასი

სანტა-კრუს-დი-მინასი (პორტ. Santa Cruz de Minas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 930 მეტრზე. მიეკუთვნება კამპუ-დას-ვერტენტისის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-ჟუან-დელ-რეის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 865 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 2 206 კმ²-ზე. ფართობი 3 565 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
სანტანა-დუ-გარამბეუ

სანტანა-დუ-გარამბეუ (პორტ. Santana do Garambéu) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1105 მეტრზე. მიეკუთვნება კამპუ-დას-ვერტენტისის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-ჟუან-დელ-რეის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 234 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11 კმ²-ზე. ფართობი 203 074 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
სან-ჟუან-დელ-რეი

სან-ჟუან-დელ-რეი (პორტ. São João del Rei) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 898 მეტრზე. მიეკუთვნება კამპუ-დას-ვერტენტისის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-ჟუან-დელ-რეის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 84 469 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 57.68 კმ²-ზე. ფართობი 1 464 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
სან-ტიაგუ

სან-ტიაგუ (პორტ. São Tiago) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1100 მეტრზე. მიეკუთვნება კამპუ-დას-ვერტენტისის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-ჟუან-დელ-რეის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 561 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 18.45 კმ²-ზე. ფართობი 572 400 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
ტირადენტისი (მინას-ჟერაისი)

ტირადენტისი (პორტ. Tiradentes) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 927 მეტრზე. მიეკუთვნება კამპუ-დას-ვერტენტისის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-ჟუან-დელ-რეის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 961 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 83.82 კმ²-ზე. ფართობი 83 047 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
ჯანმრთელი სამართლიანი საზოგადოება

„ჯანმრთელი სამართლიანი საზოგადოება“ — სოციალურ პრობლემებზე მომუშავე არასამთავრობო ორგანიზაცია საქართველოში, რომელიც საქმიანობას ეწევა 2015 წლიდან. ორგანიზაცია ცდილობს ხელი შეუწყოს მოქალაქეების რეგიონულ თვითმმართველობებსა და ცენტრალურ ქალაქებში ჩართულობას. ორგანიზაციის მიზანია: საზოგადოებრივი ჯანმრთელობა, ადამიანის უფლებები და განათლება. „ჯანმრთელი სამართლიანი საზოგადოების“ უმაღლეს მმართველობით ორგანოს წარმოადგენს დამფუძნებელთა/წევრთა საერთო კრება. საზოგადოების ხელმძღვანელობაზე უფლებამოსილ პირს წარმოადგენს აღმასრულებელი დირექტორი. ორგანიზაციის აღმასრულებელი დირექტორია გიგა ჩხაიძე. ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2015-12-30 საიტზე Wayback Machine.
ბიგნონიასებრნი

ბიგნონიასებრნი (ლათ. Bignoniaceae) — ორლებნიან მცენარეთა ოჯახი. ახლოსაა შავწამალასებრთა ოჯახთან. ხეები, ბუჩქები და ლიანებია, იშვიათად ბალახი. ორსქესიანი ყვავილები საგველასებრ ან ქოლგისებრ ყვავილედებად არის შეკრებილი. ნაყოფი კოლოფია. შეიცავს დაახლოებით 120 გვარსა და 800 სახეობას, რომელიც ძირითადად გავრცელებულია სამხრეთ ამერიკის ტროპიკებსა და სუბტროპიკებში. საქართველოში ველური ფორმები არ გვხვდება. კულტივირებულია დიდი ზომის ხე კატალპა (ლათ. Catalpa bignonioides), ხვიარა ბუჩქი ვაზისტანა (ლათ. Campsis radicans), ზოგიერთი სახეობა იძლევა ძვირფას მერქანს — ე. წ. პალისანდრის ხეს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 361.
არტის რეგიონი

არტის რეგიონი (ფრანგ. région d'Arta; არაბ. عرته) — რეგიონი ჯიბუტის ცენტრალურ ნაწილში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი არტა. მოსახლეობა — 42 380 ადამიანი (2009 წელი). ფართობი — 1800 კმ². რეგიონი შეიქმნა 2002 წელს დღეისათვის მისი მეზობელი რეგიონებიდან ტერიტორიების გამოყოფის გზით: აღმოსავლეთი ნაწილი გამოიყო დედაქალაქ ჯიბუტის ტერიტორიიდან, ხოლო დასავლეთი ნაწილი დიკილის რეგიონიდან. აქვს გასასვლელი ინდოეთის ოკეანეზე: ტაჯურის ყურე — ჩრდილოეთით, ადენის ყურე — აღმოსავლეთით. რეგიონის აღმოსავლეთით ასევე აქვს მცირე სიგრძის საზღვარი სომალის აუდალის რეგიონთან, რომელზეც პრეტენზიას აცხადებს არაღიარებული სახელმწიფო სომალილენდი, ჩრდილოეთით — ადმინისტრაციული საზღვარი აქვს ჯიბუტის ტაჯურის რეგიონთან, ხოლო სამხრეთით ასევე ადმინისტრაციულად ესაზღვრება ჯიბუტის ალი-საბიეს რეგიონს. საშუალო სიმაღლე — ზღვის დონიდან 600 მეტრზე, ტერიტორიის მნიშვნელოვანი ნაწილი, როგორც ქალაქი არტა, მდებარეობს მთებით გარშემორტყმულ პლატოზე. ამის შედეგად რეგიონში ბევრია მლაშე ტბები. მარილი — ეთიოპიაში ექსპორტის მთავარი წყაროა და კეთილდღეობის ერთ-ერთი მთავარი პროდუქტია, როგორც ადგილობრივი მოსახლეობისათვის, ასევე რეგიონის და ქვეყნის ეკონომიკისათვის. ქვეყნის ეკონომიკაში ასევე მთავარი ადგილი უკავია თევზჭერას. ↑ Geohive. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-10-31. ციტირების თარიღი: 2015-11-02. ↑ Citypopulation ↑ Statoids
დიკილის რეგიონი

დიკილის რეგიონი (ფრანგ. région de Dikhil; არაბ. دخيل) — რეგიონი ჯიბუტის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი დიკილი. ფართობი — 7200 კმ², მოსახლეობა — 88 948 ადამიანი (2009 წელი). რეგიონი სამხრეთიდან და დასავლეთიდან ესაზღვრება ეთიოპიას, აღმოსავლეთიდან ჯიბუტის ადმინისტრაციულ რეგიონებს არტას და ალი-საბიეს, ჩრდილო-აღმოსავლეთით ტაჯურის რეგიონს. ↑ Geohive. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-10-31. ციტირების თარიღი: 2015-11-02. ↑ Citypopulation ↑ Statoids
ანტონიო ბორერო

ანტონიო ბორერო კორტასარი (ესპ. Antonio Borrero Cortázar; დ. 29 ოქტომბერი, 1827, კუენკა, ეკვადორი — გ. 9 ოქტომბერი, 1911, კიტო, ეკვადორი) — ეკვადორელი პოლიტიკოსი. ეკვადორის ვიცე-პრეზიდენტი (1863–1864) და პრეზიდენტი (1875–1876) დაწყებითი განათლება მიიღო მშობლიურ ქალაქში. მისი ადმინისტრაცია მხარს უჭერდა პრესის თავისუფლებას. თანამდებობიდან გადაყენების შემდეგ, იგი დიდი ხანი ცხოვრობდა პერუსა და ჩილეში. იგნასიო დე ვეინტემილიას რეჟიმის დამხობის შემდეგ, 1883 წელს, ბორერო დაბრუნდა სამშობლოში და შეუდგა იურიდიულ პრაქტიკას. ასევე მუშაობდა ჟურნალისტად კიტოში 1911 წლამდე და წერდა წიგნებს. ანტონიო ბორეროს ბიოგრაფია დაარქივებული 2020-01-07 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური)
ობოკის რეგიონი

ობოკის რეგიონი (ფრანგ. région d’Obock; არაბ. أوبوك) — რეგიონი ჯიბუტის ჩრდილოეთში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ობოკი. ფართობი — 4700 კმ², მოსახლეობა — 37 856 ადამიანი (2009 წელი). რეგიონი ჩრდილოეთით ესაზღვრება ერიტრეას, სამხრეთ-დასავლეთით ჯიბუტის ადმინისტრაციულ რეგიონ ტაჯურას, ჩრდილო-აღმოსავლეთით გარს ერტყმის წითელი ზღვის წყლები. აღმოსავლეთით ბაბ-ელ-მანდების სრუტე, სამხრეთ-აღმოსავლეთით ადენის ყურე. ↑ Geohive. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-10-31. ციტირების თარიღი: 2015-11-02. ↑ Citypopulation ↑ Statoids
ტაჯურის რეგიონი

ტაჯურის რეგიონი (ფრანგ. région de Tadjourah; არაბ. تاجورة) — რეგიონი ჯიბუტიში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ტაჯურა. ფართობი — 7100 კმ², მოსახლეობა — 86 704 ადამიანი (2009 წელი). რეგიონი ჩრდილოეთით ესაზღვრება ერიტრეას, ჩრდილო-დასავლეთით ეთიოპიას, ასევე ჯიბუტის ადმინისტრაციულ რეგიონებს — სამხრეთ-დასავლეთით დიკილის რეგიონს და სამხრეთით არტის რეგიონს. სამხრეთ-აღმოსავლეთით ტაჯურის ყურის სანაპიროს. ↑ Geohive. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-10-31. ციტირების თარიღი: 2015-11-02. ↑ Citypopulation ↑ Statoids
სანტო-დომინგო (ეკვადორი)

სანტო-დომინგო-დე-ლოს-კოლორადოსი (ესპ. Santo Domingo de los Colorados) — ქალაქი ეკვადორში, სანტო-დომინგოს კანტონის ადმინისტრაციული ცენტრი. 305 000 მცხოვრებით, წარმოადგენს ეკვადორის მეოთხე უდიდეს ქალაქს. გარდა იმისა, რომ სანტო-დომინგო მნიშვნელოვანი კომერციული და სამრეწველო ცენტრია, არის სანტო-დომინგო-დე-ლოს-ტსაჩილასის პროვინციის დედაქალაქიც. სახელი „დე-ლოს-კოლორადოსი“ აღნიშნავს ადგილობრივ ეთნიკურ ჯგუფ ტსაჩილას, რადგან მისი წარმომადგენელი მამაკაცები, ჩვეულების თანახმად, მცენარე ორლეანის ხისგან თმას წითლად იღებავდნენ (კოლორადოს — წითელი). ამ ადგილობრივი ჯგუფის წარმომადგენლები მრავლად ცხოვრობენ ქალაქის ცენტრის სიახლოვეს. სანტო-დომინგო მდებარეობს დედაქალაქ კიტოდან 133 კილომეტრით დასავლეთით, ზღვის დონიდან 625 მეტრზე, ანდების მთისწინეთში. წარმოადგენს მნიშვნელოვან პუნქტს კიტოდან წყნარი ოკეანისკენ მიმავალ გზაზე. ქალაქის კლიმატი ტროპიკული მუსონურია. ეკვადორის ქალაქების სია Municipio დაარქივებული 2008-12-17 საიტზე Wayback Machine. Prefectura დაარქივებული 2010-07-24 საიტზე Wayback Machine. Portal dedicado a la Provincia Tsáchila დაარქივებული 2015-11-23 საიტზე Wayback Machine. Información დაარქივებული 2009-07-28 საიტზე Wayback Machine. Mirar Fotos დაარქივებული 2021-05-06 საიტზე Wayback Machine. Región Sierra >> Santo Domingo ↑ Santo Domingo de los Colorados[მკვდარი ბმული] at www.santodomingo.gov.ec ↑ Santo Domingo de los Tsáchilas დაარქივებული 2010-07-24 საიტზე Wayback Machine. at www.gptsachila.gov.ec ↑ Municipal de Santo Domingo დაარქივებული 2012-03-20 საიტზე Wayback Machine. 11 August 2010
ოფლი

ოფლი — უფერული მლაშე სითხე, კანში არსებული საოფლე ჯირკვლების სეკრეტი. ოფლის ძირითადი ფუნქციაა ძუძუმწოვრების ორგანიზმის თერმორეგულაცია, ასევე მასთან ერთად გამოიყოფა ჭარბი სითხე და მავნე ნივთიერებები. მნიშვნელოვანია ოფლის როლი ძუძუმწოვართა შორის ინფორმაციის გადაცემის სოციალურ-ბიოლოგიურ პროცესებში. ზრდასრული ადამიანი დღე-ღამეში საშუალოდ 700-900 გრამ ოფლს გამოყოფს, გაძლიერებული ოფლის გამოყოფის შემთხვევაში (მაგალითად, ოფლმდენი საშუალების მიღებისას) კი 1500-2000 გრამს. საოფლე ჯირკვლების არაპროპორციული განლაგების გამო ადამიანის კანის სხვადასხვა უბანი სხვადასხვანაირად ოფლიანდება. ყველაზე ხშირად — ხელისგულები, ტერფები, იღლიის ქვეშა მიდამო, შუბლი, ლოყები, მკერდი. ადამიანების უმრავლესობას სხეულის მარჯვენა ნახევარი უფრო ძლიერად ეოფლება, ვიდრე მარცხენა. ადამიანს ყველაზე მეტი საოფლე ჯირკვალი აქვს ხელისგულზე — 600-მდე კვადრატულ სანტიმეტრზე. ოფლის გამოყოფის ფუნქციის რეფლექსი გამოიწვევა გარემოს მაღალ ტემპერატურაზე, კანის სითბოს აღმქმელი რეცეპტორების გაღიზიანებით. საოფლე ჯირკვლები მონაწილეობს სხეულის ტემპერატურის რეგულაციაში. ერთი ლიტრი ოფლის გამოყოფაზე იხარჯება 2436 კჯ ენერგია, რაც იწვევს ორგანიზმის გაგრილებას. გარემოს დაბალი ტემპერატურისას ოფლის გამოყოფა მკვეთრად მცირდება. ჰაერის წყლის ორთქლით გაჯერებისას, კანის ზედაპირიდან წყლის აორთქლება წყდება, ამიტომ, ცხელ და ნესტიან სათავსოში ყოფნა ძნელად გადასატანია. ოფლის სუნი შეიძლება იყოს როგორც აუტანელი ისე მიმზიდველი, რაც დამოკიდებულია სუბიექტის სქესსა და დაწყვილებისადმი მზადყოფნაზე. ჯანმრთელი ადამიანის ახალგამოყოფილი ოფლის სუნი პრაქტიკულად არ იგრძნობა. ოფლის მკვეთრი, დამახასიათებელი სუნი იგრძნობა გარკვეული დროის შემდეგ,როცა ადამიანის სხეულზე (ტანსაცმელზე) მცხოვრები ბაქტერიები იწყებენ გამრავლებას. ადამიანის ოფლი შეიცავს 98-99% წყალს, მარილებს (უმეტესად NaCl, დაახლოებით 0,3%), შარდოვანას, შარდმჟავას, კრეატინს, ცხიმებს, სერინებს, აქროლად ცხიმოვან მჟავებს, წყვილ ეთერ-გოგირდოვან და არომატულ ოქსიმჟავებს, ქოლესტერინს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 607. ოფლი — MedGeo.Net
სამთავისისა და კასპის ეპარქია

სამთავისისა და კასპის ეპარქია საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის საეპისკოპოსო, მოიცავს კასპის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიას. ეპარქია 2013 წლის 11 ოქტომბერს სამთავისისა და გორის ეპარქიის გაყოფის შედეგად ჩამოყალიბდა. ეპარქიას ხელმძღვანელობს ეპისკოპოსი დამიანე ხუფენია. კათედრა და რეზიდენცია მდებარეობს სამთავისსა და კასპში. ეპარქიაში მოქმედებს ქვათახევისა და რკონის მონასტრები. კასპის ვახტანგ გორგასლის საკათედრო ტაძარი კასპის თეოდორე ტირონის ეკლესია; კასპის წმიდა გიორგის ეკლესია; კავთისხევის წმიდა გიორგის ორი ეკლესია; ოკამის ღვთისმშობლის ეკლესია; ოკამის წმინდა გიორგის ეკლესია; დოესის წმიდა სამების ტაძარი; ახალქალაქის ღვთისმშობლის მიძინების ტაძარი; მეტეხის ღვთისმშობლის მიძინების ტაძარი; გომის ნათლისმცემლის ტაძარი; ერთაწმინდის წმიდა ევსტატი პლაკიდას ტაძარი; ნიაბის წმიდა გიორგის ტაძარი; ხანდაკის ღვთისმშობლის მიძინების ტაძარი; ეზატის იოანე ნათლისმცემლის ტაძარი. სობისის წმიდა გიორგის ტაძარი. ↑ სინოდის სხდომის ოქმი გამოქვეყნდა. ნეტგაზეთი, 2013.10.14. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სამთავისისა და კასპის ეპარქია
სტავროპოლის გუბერნია

სტავროპოლის გუბერნია (რუს. Ставропольская губерния) — რუსეთის იმპერიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული 1847-1917 წლებში. ადმინისტრაციული ცენტრი — სტავროპოლი. სტავროპოლის გუბერნია შეიქმნა ნიკოლოზ I-ის ბრძანებით 1847 წლის 2 მაისს, კავკასიის ოლქისათვის სახელის გადარქმევის შედეგად. ↑ Полное собрание законов Российской империи, собрание 2-е, т. XXII, ук. 21.164, ст. 396 ↑ О именовании Кавказской области Ставропольскою губерниею Для соблюдения однообразия в общем наименованииразных частей государства, Мы согласно представлению Наместника Кавказского и положению Кавказского комитета, Повелеваем: 1) Кавказскую область, по главному городу оной, именовать впред ставропольскою губерниею, а округи ея уездами. 2) Сообразно этому переименованию, Кавказского Гражданского Губернатора именовать Ставропольским Гражданским Губернатором; Кавказские и областные правителственные места и лица — Ставрапольскими и губернскими, а Окружныя — Уездными. Кавказский Областный Суд називать Ставропольскою палатою уголовного и гражданского суда. 3) Камандующему войсками на Кавказской линии и в Черномории управлять гражданскою частю в Ставропольской губернии на том самом оснавании и со всеми вообще правами и преимуществами, кой ныне представлены Кавказскому Областному Начальнику
მაჩალა

მაჩალა (ესპ. Machala) — ქალაქი სამხრეთ-დასავლეთ ეკვადორში, ელ-ოროს პროვინციის დედაქალაქი. მდებარეობს გუაიაკილის ყურესთან, ნაყოფიერ დაბლობზე. 241 606 მცხოვრებით, წარმოადგენს ეკვადორის მეხუთე უდიდეს ქალაქს და მეორე უდიდეს ნავსადგურს, რომელსაც ხშირად ბანანების მსოფლიო დედაქალაქს უწოდებენ. მაჩალა რეგიონის სოფლის მეურნეობის ინდუსტრიის კომერციული ცენტრია. განსაკუთრებით დიდია ბანანის, ყავისა და კაკაოს ვაჭრობა. განსაკუთრებით დიდია ექსპორტზე ორიენტირებული ბანანების ინდუსტრია, რაც ქალაქის ეკონომიკაში უზარმაზარ როლს თამაშობს. პუერტო-ბოლოვარის პორტიდან ბანანების ექსპორტი ძირითადად ჩრდილოეთ ამერიკაში ხდება. ქალაქი გუაიაკილის სიახლოვეს მდებარეობა, მაჩალას მნიშვნელოვანი სატრანსპორტო ცენტრის ფუნქციებსაც ანიჭებს. ბევრი მგზავრი, რომელიც სამხრეთით, პერუსკენ ან ჩრდილოეთით, გუაიაკილისაკენ მიემართება, სწორედ მაჩალას გაივლის. მაჩალის ცენტრალურ მოედანზე მდებარეობს დიდი კათოლიკური ეკლესია. ცენტრში მრავალი სასტუმროა. კლიმატი ნახევრად უდაბნოს ზონისაა. ეკვადორის ქალაქების სია Municipio de Machala დაარქივებული 2004-03-23 საიტზე Wayback Machine. Web site of the municipality in Spanish Orenses - El Oro - Machala - Ecuador / Comunidad Virtual de la Provincia de El Oro News about Machala in Spanish Chat Orenses - El Oro - Machala - Ecuador დაარქივებული 2010-10-20 საიტზე Wayback Machine. Chat Orenses - El Oro - Machala - Ecuador Investor info for Ecuador and Machala Universidad Technica de Machala Sitio informativo de la Capital Bananera del Mundo Ecuador, Travel in Machala დაარქივებული 2011-08-20 საიტზე Wayback Machine. ↑ Machala, Ecuador holiday guide - Travel - msn
ლეონიდას პლასა

ლეონიდას პლასა ი გუტიერეს დე სევიდესი (დ. 19 აპრილი, 1865, მანაბი — გ. 17 ნოემბერი, 1932, გუაიასის პროვინცია) — ეკვადორის პრეზიდენტი. ლეონიდას პლასა იყო ეკვადორელი პოლიტიკოსი, რომელიც 1901 წლის 1 სექტემბრიდან 1905 წლის 31 აგვისტომდე იყო ეკვადორის პრეზიდენტი, ხოლო მეორედ 1912 წლის 1 სექტემბრიდან 1916 წლის 31 აგვისტომდე. მისი მამა იყო ხოსე პლასა - სკოლის მასწავლებელი, ხოლო დედა ალგერია გუტიერეს სევიდეს სევილიანო, რომელსაც საკმაოდ მიმზიდველ და არისტოკრატიულ ქალბატონად მოიხსენიებდნენ. ლეონიდას პლასა დაქორწინდა აველინა ლასო ასკასუბიზე, რომელთანაც მას რვა შვილი ეყოლა. ერთ-ერთი მათგანი, გალო პლასა, ასევე ეკვადორის პრეზიდენტი იყო. Official Website of the Ecuadorian Government about the country President's History[მკვდარი ბმული] Rulers.org ↑ Rulers.org