laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ჩიპროვეცის აჯანყება

ჩიპროვეცის აჯანყება — ბულგარეთის ქალაქ ჩიპროვეცისა (ახლანდელი ჩიპროვცი, ჩრდილო-დასავლეთი ბულგარეთი) და მისი გარეუბნის მოსახლეობის აჯანყება ოსმალეთის ბატონობის წინააღმდეგ. მოხდა ევროპული ქვეყნების ანტიოსმალური კოალიციისა (საღვთო ლიგა) და ოსმალეთს შორის ომის დროს. აჯანყების უშუალო საბაბი გახდა 1688 წლის 6 სექტემბერს ავსტრიის ჯარების მიერ ბელგრადის აღება და ვიდინისა და სოფიისაკენ წინსვლა. აჯანყებულები დამარცხდნენ ოსმალეთის მოკავშირე უნგრეთის ფეოდალებთან თეკეისთან ბრძოლაში. ოსმალეთმა ჩიპროვეცი და მის გარშემო მდებარე სოფლები გაძარცვეს და დაწვეს, მოსახლეობის ნაწილი გაანადგურეს, ნაწილი გაიქცა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 138.
ჩოლა

ჩოლა — სახელმწიფო და დინასტია სამხრეთ ინდოეთში უძველეს დროს და შუა საუკუნეებში. ჩოლის სახელმწიფოს ისტორიული ცენტრი იყო ტანჯავურის რაიონში. სახელმწიფო ენა – ტამილური. X საუკუნის დასასრულსა და XII საუკუნის შუა ხანებში ჩოლა ძლიერი მონარქიული სახელმწიფო იყო. ადრინდელი ფეოდალური ეპოქისათვის მაღალ განვითარებას მიაღწია მიწათმოქმედებამ, ხელოსნობამ და ვაჭრობამ, ტამილურმა ლიტერატურამ და ხელოვნებამ. XIII საუკუნეში ჩოლა გახდა ჰოისალას სახელმწიფოს ვასალი და მალე არსებობა შეწყვიტა. ჩოლას დინასტია ცნობილი იყო XVIII საუკუნემდე. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 146.
ტაუმატაუაკატანგიანგაკოაუაუოტამატეატურიპუკაკაპიკიმაუნგაჰორონუკუპოკანუენუაკიტანატაჰუ

ტაუმატაუაკატანგიანგაკოაუაუოტამატეატურიპუკაკაპიკიმაუნგაჰორონუკუპოკანუენუაკიტანატაჰუ (მაორი. Taumatawhakatangihangakoauauotamateaturipukakapikimaungahoronukupokaiwhenuakitanatahu) ან ტაუმატაუაკატანგიანგაკოაუაუოტამატეაპოკანუენუაკიტანატაჰუ — ბორცვი ახალ ზელანდიაში, ჩრდილოეთ კუნძულზე, ჰოკს-ბეის რეგიონში. სიმაღლე ზღვის დონიდან 305 მეტრს შეადგენს. მისი სახელწოდება ადგილობრივი მოსახლეობის მიერ ურთიერთობის გამარტივების მიზნით ხშირად შემოკლებულად წარმოითქმის როგორც ტაუმატა (მაორი. Taumata). დასახელება „ტაუმატაუაკატანგიანგაკოაუაუოტამატეატურიპუკაკაპიკიმაუნგაჰორონუკუპოკანუენუაკიტანატაჰუ“ ითარგმნება შემდეგ ნაირად : „მწვერვალი, სადაც ტამატეა, ადამიანი დიდი მუხლებით, მთებზე მცოცავი, მიწების მყლაპავი რომელმაც იმოგზაურა, უკრავდა თავის ფლეიტას თავისი შეყვარებულისთვის“. 85 სიმბოლოს გამოყენებით გინესის მსოფლიო რეკორდების წიგნის მიხედვით ის მსოფლიოს უგრძელესი სახელის მქონე ადგილია. მსოფლიოს ყველაზე გრძელი ტოპონიმი - yourDictionary.com-ზე დაარქივებული 2006-04-27 საიტზე Wayback Machine. კამათი ყველაზე გრძელი სახელწოდების შესახებ დაარქივებული 2006-05-07 საიტზე Wayback Machine.
ვიქტორ კურნატოვსკი

ვიქტორ კურნატოვსკი (რუს. Курнатовский, Виктор Константинович; დ. 10 ივლისი [ ძვ. სტ. 28 ივნისი], 1868, რიგა — გ. 2 ოქტომბერი [ძვ. სტ. 19 სექტემბერი] 1912, პარიზი) — რევოლუციური მოძრაობის მოღვაწე რუსეთსა და საქართველოში, ბოლშევიკი. დაიბადა ექიმის ოჯახში. სწავლობდა სანქტ-პეტერბურგის უნივერსიტეტში, იყო ხელოსანი. 1887 წელს უნივერსიტეტიდან გარიცხეს და სანქტ-პეტერბურგიდანაც გაასახლეს. 1888 წელს შევიდა მოსკოვის უნივერსიტეტში, ჩამოშორდა ხალხოსნებს და ხელმძღვანელობდა მარქსისტულ წრეს. 1889 წელს, მოსკოვის უნივერსიტეტიდანაც გარიცხეს და არხანგელსკის ოლქში გადაასახლეს. 1892 წლის სექტემბერში ემიგრაციაში გაემგზავრა შვეიცარიაში. 1897 წელს, რუსეთში დაბრუნებისას საზღვარზე დააპატიმრეს და აღმოსავლეთ ციმბირში გადაასახლეს. 1898 წელს, მინუსინსკში შეხვდა ლენინს. აქ ხელი მოაწერა ლენინის მიერ დაწერილ (1899) „რუსეთის სოციალ-დემოკრატთა პროტესტს“. გადასახლებიდან დაბრუნების შემდეგ, 1900 წელს, კურნატოვსკი პარტიის დავალებით ჩამოვიდა თბილისში, სადაც კავშირი დაამყარა იოსებ სტალინთან, ფილიპე მახარაძესთან და გაშალა პარტიული მუშაობა სოციალ-დემოკრატიულ ორგანიზაციაში. 1901 წელს დააპატიმრეს და მეტეხის ციხეში 2 წლის პატიმრობის შემდეგ ციმბირში გადაასახლეს. 1904 წელს, იაკუტსკში ხელმძღვანელობდა პოლიტიკურ პატიმართა საპროტესტო გამოსვლას, რის გამოც კატორღა მიუსაჯეს, რომელსაც იხდიდა აკატუის ციხეში. 1905-1906 წლებში ჩიტაში ჩამოაყალიბა მუშათა, ჯარისკაცთა და კაზაკების დეპუტატების საბჭო. იყო რუსეთის სოციალ-დემოკრატიულ მუშათა პარტიის (რსდმპ) ჩიტის კომიტეტის წევრი, გაზეთ „ზაბაიკალსკი რაბოჩის“ რედაქტორი, ხელმძღვანელობდა ჩიტის მუშათა შეიარაღებულ აჯანყებას, დამარცხების შემდეგ, 1906 წელს, დააპატიმრეს. სამხედრო სასამართლომ კურნატოვსკს სიკვდილი მიუსაჯა, რაც შემდეგ სამუდამო კატორღით შეუცვალეს. 1906 წელს, იაპონიაში გაიქცა, საიდანაც გადავიდა ავსტრალიაში. 1910 წელს ავადმყოფი ჩავიდა პარიზში, სადაც 2 წლის შემდეგ გარდაიცვალა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 82.
ხორლოგიინ ჩოიბალსანი

ხორლოგიინ ჩოიბალსანი (მონღ. Хорлоогийн Чойбалсан; დ. 8 თებერვალი 1895, ცეცენხანის აიმაკი, ცინი — გ. 26 იანვარი, 1952, მოსკოვი) — მონღოლეთის პოლიტიკური და სახელმწიფო მოღვაწე. მარშალი. გარდაცვალებიდან გარკვეული ხნის შემდეგ მონღოლეთში დამკვიდრდა მისი პიროვნების კულტი. დაიბადა ღარიბი არატის ოჯახში. 1914-1917 წლებში სწავლობდა ირკუტსკში. 1919 წელს ურგაში სუხე-ბატორისა და მის მიერ ჩამოყალიბებულმა რევოლუციური წრეების გაერთიანებამ 1920 წელს საფუძველი დაუდო მონღოლეთის სახალხო-რევოლუციური პარტიის შექმნას. ჩოიბალსანი 1921 წლის მარტში მონაწილეობდა მონღოლეთის სახალხო პარტიის I ყრილობის მომზადებაში. 1921 წლის ივლისიდან სახალხო მთავრობის შემადგენლობაში იყო. 1921-1923 წლებში მონღოლეთის არმიის მთავარსარდლის მოადგილეა, ხოლო 1924-1928 წლებში მთავარსარდალი. 1928-1930 წლებში მცირე ხურალის პრეზიდიუმის თავმჯდომარე, 1930 წელს საგარეო საქმეთა მინისტრი, ხოლო 1939 წლიდან პრემიერ-მინისტრი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 146.
ჩრდილოეთის ომი (1655-1660)

ჩრდილოეთის ომი — შვედეთისა და მისი მოკავშირეების ომი რეჩ პოსპოლიტასა და მის მოკავშირეებთან. მიმდინარეობდა 1654-1667 წლების რუსეთ-პოლონეთის ომის დროს. შვედეთის ჯარებმა დაიკავეს თითქმის მთელი პოლონეთი, აგრეთვე ლიტვის ნაწილი. რუსეთთან დადებულმა დროებითმა ზავმა და რუსეთ-შვედეთის 1656-1658 წლების ომის დაწყებამ ხელი შეუწყო აჯანყებულ გლეხთა მიერ შვედ დამპყრობთა განდევნას. მაგრამ 1656 წლის ზაფხულში შვედებმა ბრანდებურგთან ერთად კვლავ დაიკავეს ვარშავა. 1657 წელს დანია შვედეთის წინააღმდეგ ომში ჩაება და რეჩ პოსპოლიტა განთავისუფლდა შვედების ოკუპაციისაგან. შვედეთმა ვერ შეძლო დანიის საბოლოო დამარცხება, რადგან დანიას მხარი დაუჭირეს რეჩ პოსპოლიტამ და მისმა მოკავშირეებმა – ავსტრიამ, ბრანდებურგმა და ნიდერლანდებმა. 1660 წელს რეჩ პოსპოლიტამ დადო ზავი შვედეთთან სტატუს-კვოს პირობით, რომ დაეკავებინა რუსეთთან ხელახლა შეერთებული უკრაინა და ბელორუსიის დიდი ნაწილი, რომელიც რუსეთის ჯარებს ეკავა. 1659 წელს რეჩ პოსპოლიტამ განაახლა ომი რუსეთთან და რუსეთი იძულებული გახდა ხელი მოეწერა შვედეთთან არახელსაყრელ კარდისის ზავზე (1661 წელი). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 158.
ჩუმათელეთი

ჩუმათელეთი — ყოფილი სოფელი ხაშურის მუნიციპალიტეტში, მდებარეობს ლიხის ქედის აღმოსავლეთი კალთის ძირას. ზღვის დონიდან 860 მეტრზე, ხაშურიდან 9 კმ. ამჟამად დაბა სურამის უბანია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 170.
ლაკი

ლაკი — ვულკანური მწკრივი ისლანდიის სამხრეთ ნაწილში, მყინვარ ვატნაიეკუდლის სამხრეთ-დასავლეთ კიდესთან. სიმაღლე 812 მეტრი. შედგება 115 კრატერისაგან, რომლებიც გადაჭიმულია 25 კილომეტრზე, ტექტონიკური რღვევის გასწვრივ. 1783-1784 წლებში მოხდა კატასტროფული ამოფრქვევა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 112.
ნიკოლა ლებლანი

ნიკოლა ლებლანი (დ. 6 დეკემბერი, 1742, ივუა-ლე-პრე, დეპარტამენტი შერი, — გ. 16 იანვარი, 1806, სენ-დენი) — ფრანგი ქიმიკოსი. 1787-1789 წლებში ლებლანმა პირველმა შეიმუშავა სუფრის მარილისაგან (NaCl) სოდის მიღების სამრეწველო მეთოდი. 1791 წელს საფრანგეთში ამუშავდა სოდის პირველი ქარხანა, სადაც სოდას ლებლანის მეთოდით იღებდნენ. საფრანგეთის დიდი რევოლუციის წლებში ლებლანი იყო დენთისა და გვარჯილის წარმოების მმართველი. სოდის წარმოების პატენტის გაუქმებისა და სოდის ქარხნის დახურვის შედეგად ლებლანი გაკოტრდა და თავი მოიკლა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 153. ↑ 1.0 1.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 2.0 2.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 3.0 3.1 ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ 4.0 4.1 GeneaStar <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q98769076"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3100478"></a> ↑ 5.0 5.1 Леблан Никола // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ Petrova A. L'attribution du "Roman de Violette", Attribution of the novel Le Roman de Violette <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126869019"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q20020967"></a>
ბანაბუიუ

ბანაბუიუ (პორტ. Banabuiú) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება სერტოინს-სეარენსისის მეზორეგიონს. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17 320 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 079.987 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 16.04 კმ²-ზე. ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი (პორტუგალიური), (ესპანური) მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
ბოა-ვიაჟენი (სეარა)

ბოა-ვიაჟენი (პორტ. Boa Viagem) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება სერტოინს-სეარენსისის მეზორეგიონს. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 52 521 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 2 836.774 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 18.51 კმ²-ზე. ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი (პორტუგალიური), (ესპანური) მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
შორო

შორო (პორტ. Choró) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება სერტოინს-სეარენსისის მეზორეგიონს. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 853 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 815.759 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 15.76 კმ²-ზე. ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი (პორტუგალიური), (ესპანური) მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
იბარეტამა

იბარეტამა (პორტ. Ibaretama) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება სერტოინს-სეარენსისის მეზორეგიონს. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 928 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 877.260 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 14.74 კმ²-ზე. ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი (პორტუგალიური), (ესპანური) მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
მადალენა (სეარა)

მადალენა (პორტ. Madalena) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება სერტოინს-სეარენსისის მეზორეგიონს. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 085 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 034.773 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 17.48 კმ²-ზე. ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი (პორტუგალიური), (ესპანური) მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
კიშადა

კიშადა (პორტ. Quixadá) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება სერტოინს-სეარენსისის მეზორეგიონს. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 80 605 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 2 019.816 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 39.91 კმ²-ზე. ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი (პორტუგალიური), (ესპანური) მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
კიშერამობინი

კიშერამობინი (პორტ. Quixeramobim) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება სერტოინს-სეარენსისის მეზორეგიონს. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 71 912 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 3 275.838 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 21.95 კმ²-ზე. ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი (პორტუგალიური), (ესპანური) მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
აკოპიარა

აკოპიარა (პორტ. Acopiara) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება სერტოინს-სეარენსისის მეზორეგიონს. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 51 171 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 2 265.316 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 22.59 კმ²-ზე. ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი (პორტუგალიური), (ესპანური) მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
დეპუტადუ-ირაპუან-პინეირუ

დეპუტადუ-ირაპუან-პინეირუ (პორტ. Deputado Irapuan Pinheiro) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება სერტოინს-სეარენსისის მეზორეგიონს. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 094 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 470.421 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 19.33 კმ²-ზე. ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი (პორტუგალიური), (ესპანური) მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
მილიანი

მილიანი (პორტ. Milhã) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება სერტოინს-სეარენსისის მეზორეგიონს. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 078 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 502.036 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 26.05 კმ²-ზე. ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი (პორტუგალიური), (ესპანური) მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
ლეიკოციტოზი

ლეიკოციტოზი — ლეიკოციტების მომატება სისხლში; პათოლოგიური მდგომარეობა , რომლის დროსაც ლეიკოციტების რაოდენობა 1 მმ³ სისხლში რამდენიმე ათეულ ათასს აღწევს. ვითარდება სხვადასხვა ინფექციური დაავადების, სეპტიკური, ანთებითი და ტოქსიკური პროცესების, ლევკოზის დროს, აგრეთვე მაიონიზებელი რადიაციის დიდი დოზებით მოქმედების პირველ სტადიაში, ქსოვილების დაშლის შემთხვევაში (ავთვისებიანი სიმსივნე, გულის კუნთის ინფარქტი) და სხვა. როგორც ფიზიოლოგიური მოვლენა, აღინიშნება საკვების მიღების და ფიზიკური მუშაობის დროს; ლევკოციტოზი ჩვეულებრივ აქვთ ორსულ ქალებსა და ახალშობილ ბავშვებს. ლევკოციტოზის გამომწვევი მიზეზის ლიკვიდაციასთან ერთად ლეიკოციტების რაოდენობა ნორმას უბრუნდება. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 161.
მომბასა (სეარა)

მომბასა (პორტ. Mombaça) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება სერტოინს-სეარენსისის მეზორეგიონს. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 42 707 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 2 119.462 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 20.15 კმ²-ზე. ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი (პორტუგალიური), (ესპანური) მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
პიკეტ-კარნეირუ

პიკეტ-კარნეირუ (პორტ. Piquet Carneiro) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება სერტოინს-სეარენსისის მეზორეგიონს. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15 501 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 587.887 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 26.37 კმ²-ზე. ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი (პორტუგალიური), (ესპანური) მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
სენადორ-პომპეუ

სენადორ-პომპეუ (პორტ. Senador Pompeu) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება სერტოინს-სეარენსისის მეზორეგიონს. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 26 494 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 002.127 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 26.44 კმ²-ზე. ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი (პორტუგალიური), (ესპანური) მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
სოლონოპოლი

სოლონოპოლი (პორტ. Solonópole) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება სერტოინს-სეარენსისის მეზორეგიონს. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17 657 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 536.158 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.49 კმ²-ზე. ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი (პორტუგალიური), (ესპანური) მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
პედრა-ბრანკა (სეარა)

პედრა-ბრანკა (პორტ. Pedra Branca) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება სერტოინს-სეარენსისის მეზორეგიონს. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 41 942 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 303.273 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 32.18 კმ²-ზე. ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი (პორტუგალიური), (ესპანური) მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
უნგრეთის დემოგრაფია

უნგრეთის დემოგრაფია — უნგრეთის მოსახლეობის ისეთი დემოგრაფიული მაჩვენებლები როგორიცაა: მოსახლეობის სიმჭიდროვე, ეთნიკური შემადგენლობები, განათლების დონე, ჯანდაცვა, ეკონომიკური სტატუსი, რელიგიური კუთვნილება და სხვა ასპექტები. უნგრეთის შექმნს დროს (895 წ.) მისი მოსახლეობა შეადგენდა შუა დუნაის დაბლობზე შეჭრილ უგრელების ტომებს და იქ დამხვდურ სლავურ მოსახლეობას. ზოგი წყაროს მიხედვით ეს იყო 200 000 სლავი და 400 000 უნგრელი, ხოლო სხვა წყაროებში 805 წლისთვის უნგრეთის ტერიტორიაზე მოსახლეობის რაოდენობა მერყეობს 120 000 - 600 000-ის ფარგლებში, დემოგრაფების მიხედვით მოჰაჩის ბრძოლამდე მოსახლეობის 80 პროცენტს შეადგენდნენ უნგრელები, ხოლო რაკოცის მიერ დამოუკიდებლობისთვის ნაწარმოები ომის შემდეგ უნგრელები საკუთარ ქვეყანაში უმცირესობაში აღმოჩნდნენ. პირველი მსოფლიო ომის შემდგომმა ტერიტორიულმა ცვლილებებმა უნგრეთის მოსახლეობა გახადა ერთგვაროვანი. დღეისთვის მოსახლეობის ცხრა მეათედზე მეტი არის ეთნიკური უნგრელი და საუბრობს უნგრულად. 2001 წლის გამოკითხვის მიხედვით, უნგრეთში ცხოვრობს დაახლოებით 16 ეთნიკური ჯგუფი. რომელთა პროცენტული მაჩვენებლებიც შემდეგია: უნგრელები: 9 416 045 ანუ 93.2 % ბოშები: 190 046 or 1.9 % გერმანელები: 62 233 or 0.6 % სლოვაკები: 17 693 or 0.17 % ხორვატები: 15 620 or 0.15 % რუმინელები: 7995 or 0.08 % სხვა უნგრული ეთნოსები: 20 473 (0,2 %) სხვა არა უნგრული ეთნოსები: 16 081 (0,16 %) უცნობი (არ უპასუხეს): 570 537 (5,6 %) უნგრეთის ისტორია ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: უნგრეთის დემოგრაფია Hungarian Central Statistical Office (ინგლისურად) დაარქივებული 2010-04-09 საიტზე Wayback Machine. ↑ A Country Study: Hungary. Federal Research Division, კონგრესის ბიბლიოთეკა. ციტირების თარიღი: 2009-03-06.  ↑ Eurasian studies yearbook, Volume 78 p. 26 [1] ↑ Population by nationalities, 2001 census (English). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-04-14. ციტირების თარიღი: 2013-04-22.
იოსებზილიხანიანი (S-1283)

იოსებზილიხანიანის ხელნაწერი — S-1283 კომპილაციის საფუძველზე შეკრული ქართული ხელნაწერი წიგნი XVI-XVII საუკუნეებიდან. დღეს დაცულია საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის S ფონდში. საწერ მასალად გამოყენებულია ქაღალდი. შეიცავს 120 ფურცელს, რომელთა ზომებია 21,5X15,5 სანტიმეტრი. ტექსტი ნაწერია მხედრული დამწერლობით, შავი მელნით; სათაურები და ტაეპების დასაწყისები შესრულებულია სინგურით. ხელნაწერი მდიდრულადაა მოხატული. ნუსხა შეიცავს თორმეტ მინიატიურას, რომელთაგან ზოგიერთს მცენარეული ან გეომეტრიული ორნამენტი დაუყვება. მინიატიურები, რომლებციც ადრეული ისფაჰანური სკოლისა და შირაზული მინიატიურის ნიმუშებტან ავლენს მსგავსებას, სხვა ხელნაწერიდანაა ამოჭრილი და ჩაკრულია ნუსხის უფრო დიდი ზომის თავისუფალ ფურცლებზე. ქართული ხელნაწერი წიგნი, V-XIX საუკუნეები, თბილისი, 2012, გვ. 112-113
ქსნის ერისთავიანთ ისტორია (H-2496)

ქსნის ერისთავიანთ ისტორია (H-2496) — XIX საუკუნის ქართული ხელნაწერი. ხელნაწერის თავდაპირველი ვარიანტი, სავარაუდოდ, ერთ-ერთი ფეოდალური საგვარეულოს პირადი ბიბლიოთეკისათვის იყო შედგენილი. ნუსხას ახლავს ანდერძი, რომლის მიხედვითაც ეს ისტორია უპოვიათ და ხელახლა გადაუწერიათ XIX საუკუნეში. გადაწერილია კნეინა მარიამ ერისთავისა და ქსნის ერისთავის ძე გიორგის მიერ 1828 წელს. საწერ მასალად გამოყენებულია ქაღალდი. შეიცავს რვა ფურცელს, რომელთა ზომებია 35X23 სანტიმეტრი. ნაწერია მხედრული დამწერლობით, შავი მელნით. ახლავს პრიმიტიული მხატვრობის ნიმუშები. ქართული ხელნაწერი წიგნი, V-XIX საუკუნეები, თბილისი, 2012, გვ. 116
უთრუთიან-საამიანი (S-1594)

უთრუთიან-საამიანის ხელნაწერი S-1594 ქართული ხელნაწერი წიგნია XVII საუკუნიდან. გადაწერილი და მოხატულია ცნობილი კალიგრაფისა და მხატვრის, მამუკა თავაქალაშვილის მიერ სამეგრელოში 1647 წელს. ხელნაწერის მომგებელია ლევან II დადიანი. საწერ მასალად გამოყენებულია ქაღალდი. შეიცავს 148 ფურცელს, რომელთა ზომებია 31X20,5 სანტიმეტრი. გადაწერილია მხედრული დამწერლობით, შავი მელნით. მამუკა თავაქალაშვილის მიერ შესრულებული ილუსტრაციები, დევები, ბატალური სცენები, საჭურველი და სხვა, ქართული ხალხური სახვის მანერითაა შესრულებული. ქართული ხელნაწერი წიგნი, V-XIX საუკუნეები, თბილისი, 2012, გვ. 110-111
ვახტანგ VI-ის სამართლის წიგნთა კრებული (S-3683)

ვახტანგ VI-ის სამართლის წიგნთა კრებულის ხელნაწერი S-3683 დაცულია საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის S ფონდში. გადაწერილია 1708 წელს. საწერ მასალად გამოყენებულია ქაღალდი. ხელნაწერი შეიცავს 336 ფურცელს, რომელთა ზომებია 30X21 სანტიმეტრი. წინ უძღვის მაღალაძის მიერ ხელით გადაწერილი, გრაფებში ჩასმული მუხლობრივი საძიებელი და მეორედ მოსვლის ფერადი მინიატიურა. გადაწერილია მხედრული დამწერლობით, შავი მელნით. სათაურები შესრულებულია სინგურით. ქართული ხელნაწერი წიგნი, V-XIX საუკუნეები, თბილისი, 2012, გვ. 118-119
ჰიუ გრანტი

ჰიუ გრანტი (ინგლ. Hugh Grant; 9 სექტემბერი, 1960) — ბრიტანელი მსახიობი. სახელი გაითქვა 1994 წელს ფილმით „ოთხი ქორწილი და ერთი დაკრძალვა“, რისთვისაც მიიღო ოქროს გლობუსისა და BAFTA-ს ჯილდოები საუკეთესო მსახიობი მამაკაცისთვის. ასევე არის საპატიო სეზარის მფლობელი. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ჰიუ გრანტი“ ვიკისაწყობში. ჰიუ გრანტი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
გოგონა მილიონ დოლარად

„გოგონა მილიონ დოლარად“ (ინგლ. Million Dollar Baby) — კლინტ ისტვუდის 2004 წლის ამერიკული სპორტული დრამატული ფილმი. მასში მოთხრობილია კრივის მწვრთნელის შესახებ, რომელიც ეხმარება მოყვარულ ქალ-მოკრივეს, გახდეს პროფესიონალი. კლინტ ისტვუდი — ფრენკი დანი მორგან ფრიმენი — ედი დარპისი ჰილარი სუონკი — მეგი ფიცჯერალდი ოსკარი საუკეთესო ფილმი: კლინტ ისტვუდი, ალბერტ რადი, ტომ როზენბერგი საუკეთესო რეჟისორი: კლინტ ისტვუდი საუკეთესო მსახიობი ქალი: ჰილარი სუონკი საუკეთესო მსახიობი კაცი მეორეხარისხოვან როლში: მორგან ფრიმენი ოქროს გლობუსი საუკეთესო რეჟისორი: კლინტ ისტვუდი საუკეთესო მსახიობი ქალი: ჰილარი სუონკი სეზარი საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმი: კლინტ ისტვუდი „გოგონა მილიონ დოლარად“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „გოგონა მილიონ დოლარად“ — TCM-ის მონაცემთა ბაზაში „გოგონა მილიონ დოლარად“ — Allmovie-ზე „გოგონა მილიონ დოლარად“ — Box Office Mojo-ზე „გოგონა მილიონ დოლარად“ — Rotten Tomatoes „გოგონა მილიონ დოლარად“ — Metacritic-ზე ↑ Million Dollar Baby (2004). Box Office Mojo. ციტირების თარიღი: 1 January 2021
კლინტ ისტვუდი

კლინტ ისტვუდი (ინგლ. Clint Eastwood; დ. 31 მაისი, 1930, სან-ფრანცისკო, აშშ) — ამერიკელი მსახიობი და რეჟისორი. კარიერა დაიწყო როგორც ვესტერნების ჟანრის მსახიობმა, სახელი გაითქვა სერჯიო ლეონეს ფილმებში მონაწილეობით. როგორც რეჟისორს, მოპოვებული აქვს სხვადასხვა ჯილდოები, მათ შორის ოსკარი. 1967 წლიდან ფლობს საკუთარ საპროდიუსერო კომპანიას Malpaso. 1986-88 წლებში მოღვაწეობდა როგორც პოლიტიკოსი და იყო კალიფორნიის ერთ-ერთი ქალაქის მერი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კლინტ ისტვუდი კლინტ ისტვუდი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში კლინტ ისტვუდი TCM-ის კინოფილმების მონაცემთა ბაზაში
ჯონ მაკკონელი (მშვიდობის აქტივისტი)

ჯონ მაკკონელი (ინგლ. John McConnell 22 მარტი, 1915 — 20 ოქტომბერი, 2012) — დედამიწის დღის დამაარსებელი და შემქმნელი. ის იყო დამაარსებელი და ხელის შემწყობი ადამიანური ტანჯვის შემცირებისკენ და საყოველთაო კეთილდღეობის მიღწევისადმი მიმართული მრავალი იდეისა . მის ინტერესებში შედიოდა მრავალი ისეთი კრიტიკული პრობლემის მოგვარება, რომელთა წინაშეც კაცობიობა დღეს დგას. ↑ Megan Mitchell. (2012-10-28) Vagabond youth led Earth Day founder John McConnell to life of peace. The Denver Post. ციტირების თარიღი: 2013-01-17. ↑ John McConnell autobiography. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-10-17. ციტირების თარიღი: 2013-04-22. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-10-10. ციტირების თარიღი: 2013-04-22.
ახმეტის ელიას ეკლესია

ახმეტის ელიას ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ქალაქ ახმეტაში, საბეროს უბნის სამხრეთით 1 კილომეტრზე, ტყეში. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია (6,4 X 4.5 მ). ნაგებია სხვადასხვა ზომის ნატეხი და რიყის ქვით. წყობა ირეგულარულია. კედლების ზედაპირი შიგნით და გარეთ ბათქაშითაა გასწორებული. დაზიანებულია: ჩამოშლილია სახურავის საფარი და ფასადებზე აქა-იქ წყობის ნაწილი. ლავგარდნის მხოლოდ ფრაგმენტებია შემორჩენილი. შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარი მოზრდილი, არაწესიერი ფორმის ქვითაა გადახურული. აღმოსავლეთით, ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე, სწორკუთხა სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს თითო სწორკუთხა ნიშია. აფსიდი გადახურულია არაწესიერი ფორმის სხმული კონქით, სხმულია კამარაც. ეკლესიის სამხრეთ და დასავლეთ კედლებში თითო სწორკუთხა სარკმელია გაჭრილი. დარბაზის კედლებს მთელ სიგრძეზე საფეხური შემოუყვებოდა (შემორჩენილია ჩრდილოეთ და დასავლეთ კედლებთან). დვალი თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 33.