laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
Treyarch NGL

Treyarch NGL — თამაშის ძრავა, შემუშავებული ამერიკული კომპანია Treyarch-ის მიერ შიდა გამოყენებისთვის. ზოგიერთ წყაროზე დაყრდნობით, ძრავა შექმნილია id Software-ის id Tech 3-ის ბაზაზე. პირველი თამაში, რომელიც გამოიყენებს აღნიშნულ ძრავს არის სპორტული სიმულატორი „NHL 2K3“, გამოცული 2002 წელს. მას შემდეგ დაიხვეწა ძრავის მახასიათებლები. Treyarch NGL მრავალპლატფრომული ძრავაა და გააჩნია ოპერაციული სისტემების Windows-ის და Mac OS X-ის, აგრეთვე სათამაშო კონსოლების Xbox, Xbox 360, PlayStation 2, PlayStation 3, PlayStation Portable, GameCube-სა და Wii-ის მხარდაჭერა. Treyarch NGL შეუძლია ფართო გახსნილი და დახურული სივრცის გადამუშავება. გამოსახულების დამუშავებისთვის რეალიზებულია დიდი რაოდენობით პოსტ-ეფექტები. გააჩნია პერსონაჟების და გარემოს რბილი დიმიური შუქჩრდილები. უკანასკნელი თამაში, რომელშიც ძრავი გამოიყენეს იყო „Call of Duty 3“. „NHL 2K3“ - 2002, Treyarch „Kelly Slater's Pro Surfer“ - 2002, Treyarch „Spider-Man“- 2002, Treyarch „Minority Report: Everybody Runs“- 2002, Treyarch „Spider-Man 2“ - 2004, Treyarch „Ultimate Spider-Man“ - 2005, Treyarc „Call of Duty 2: Big Red One“ - 2005, Treyarch „Call of Duty 3“ - 2006, Treyarch Treyarch NGL. MobyGames. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-05-11. ციტირების თარიღი: 25 მარტი, 2011. Treyarch NGL. Mod DB. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-05-11. ციტირების თარიღი: 25 მარტი, 2011. Treyarch NGL. callofduty.wikia.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-05-11. ციტირების თარიღი: 25 მარტი, 2011.
ელექტროდი

ელექტროდი (ბერძ. ὁδός — გზა) — მეტალის ან ნახშირის ღერო, ან ფირფიტა, რომელიც ჩაშვებულია ელექტროლიტის ხსნარში. ხსნარში ორ ელექტროდს უშვებენ. დენის წყაროს მიერთებისას ერთ-ერთი ელექტროდი იმუხტება დადებითად — მას ანოდი ეწოდება, მეორე კი უარყოფითად — მას კათოდი ეწოდება. ენციკლოპედია „ბრიტანიკა“
ქიმიური წონასწორობა

ქიმიური წონასწორობა — სარეაქციო სისტემის მდგომარეობა, რომლის დროსაც პირდაპირი და საპირისპირო რეაქციების სიჩქარეები ტოლია. ქიმიური წონასწორობის დამყარების შემდეგ რეაქციაში მონაწილე ნივთიერებების კონცენტრაცია უცველელი რჩება, მაგრამ რეაქცია შეიძლება მაინც მიმდინარეობდეს. ამ დროს რეაქცია პირდაპირი და საპირისპირო მიმართულებით გრძელდება, თუმცა დროის ერთეულში ისეთივე რაოდენობის რეაქციის პროდუქტები მიიღება, რამდენიც კვლავ საწყის ნივთიერებად იშლება. ამიტომ, ქიმიურ წონასწორობას დინამიურ, ან მოძრავ წონასწორობას უწოდებენ. ქიმიურ წონასწორობაზე მოქმედი ფაქტორები: ტემპერატურა — ტემპერატურის გაზრდისას წონასწორობა გადაიხრება ენდოთერმული რეაქციის მიმართულებით, ხოლო შემცირებისას — ეგზოთერმული რეაქციის მიმართულებით. წნევა — წნევის გაზრდისას წონასწორობა გადაიხრება რეაქციის იმ მიმართულებით, სადაც ნივთიერებათა რაოდენობა (მოლებში) ნაკლებია, შემცირებისას კი პირიქით. ეს პრინციპი მხოლოდ აირადი ნივთირებების შემთხვევაში მოქმედებს. კონცენტრაცია — რეაქციის პროდუქტების კონცენტრაციის გაზრდისას წონასწორობა გადაიხრება რეაგენტთა მხარეს, ხოლო რეაგენტთა კონცენტრაციის გაზრდისას პროდუქტების მიღების მხარეს. კატალიზატორი არ მოქმედებს ქიმიურ წონასწორობაზე, რადგან იგი თანაბრად ზრდის როგორც პირდაპირი, ასევე საპირისპირო რეაქციის სიჩქარეს. დამოკიდებულება, რომლის შესაბამისადაც მოქმედებენ ზემოთ დასახელებული ფაქტორები ქიმიურ წონასწორობაზე პირველად ასახა ცნობილმა ფრანგმა ქიმიკოსმა, ანრი ლე შატელიემ. 1885 წელს მან თავისი პრინციპი ასეთი სახით წარადგინა: ყოველი სისტემა, რომელიც მდგრად ქიმიურ წონასწორობაშია და ის უნდა დაექვემდებაროს გარეშე ზემოქმედებას, რომელიც მიმართულია მისი ტემპერატურის ან კონდენსაციის შესაცვლელად რომელიმე ნაწილში, ან მთლიანად ყველგან, მაშინ შესაძლებელია თავისთავად მოხდეს მხოლოდ ისეთი შინაგანი ცვლილებები, რომელიც გამოიწვევს ტემპერატურის ან კონდენსაციის შეცვლას იმ მიმართულებით, რომელიც არის გარეშე ძალის მოქმედების საპირისპირო Van Zeggeren, F.; Storey, S. H. (1970) The Computation of Chemical Equilibria. Cambridge University Press.  Mainly concerned with gas-phase equilibria. (1985) Computational Methods for the Determination of Formation Constants. Plenum Press.  Martell, A. E.; Motekaitis, R. J. (1992) The Determination and Use of Stability Constants. Wiley-VCH.  ქიმიური წონასწორობა — ენციკლოპედია „კრუგოსვეტი“
ჩვენ ვიყიდეთ ზოოპარკი

ჩვენ ვიყიდეთ ზოოპარკი (ინგლ. We bought a Zoo) — ამერიკული კომედიური ფილმი, რომლის რეჟისორია კამერონ ქროუ. დაფუძნებულია რეალურ ამბავზე და გადაღებულია ბენჯამინ მის ამავე სახელწოდების წიგნის მიხედვით. ფილმის დისტრიბუტორია 20th Century Fox. პრემიერა შედგა 2011 წელს 23 დეკემბერს აშშ-ში. მთავარ როლებს ასრულებენ მეტ დეიმონი და სკარლეტ იოჰანსონი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ორი შვილის მამა ბენჯამინ მი ცხოვრების რთული პერიოდის შემდეგ გადაწყვეტს იყიდოს ახალი სახლი. რამდენიმე ვარიანტის ნახვის შემდეგ, არჩევანს შეაჩერებს ერთ-ერთზე. თუმცა ვერც კი წარმოიდგენს, რომ ეს იქნება ნაბიჯი დიდი თავგადასავლისკენ. აღმოჩნდება, რომ ეს სახლი არის ზოოპარკი. ბენჯამინი გადაწყვეტს გარდაქმნას და განაახლოს ის, რათა ყველა მსურველს შეეძლოს ზოოპარკის მონახულება. მას ამაში დაეხმარება მისი ოჯახი და ახალი მეგობრები. მათ წინ დიდი გამოწვევები დგას. ოფიციალური საიტი „ჩვენ ვიყიდეთ ზოოპარკი“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „ჩვენ ვიყიდეთ ზოოპარკი“ — Rotten Tomatoes „ჩვენ ვიყიდეთ ზოოპარკი“ — Box Office Mojo-ზე ↑ 1.0 1.1 Kit, Borys. (2010-05-17) Cameron Crowe to direct 'Zoo'. The Hollywood Reporter. ციტირების თარიღი: 2011-09-27. ↑ Masters, Kim. (2011-11-22) Cameron Crowe Returns With 'We Bought a Zoo'. The Hollywood Reporter. ციტირების თარიღი: 2001-11-28. ↑ We Bought a Zoo. Box Office Mojo (2012). ციტირების თარიღი: 2012-07-05. ↑ Rich, Katey. (2010-05-17) Cameron Crowe Commits To We Bought A Zoo For Late 2011 Release. Cinema Blend. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-05-27. ციტირების თარიღი: 2010-10-29.
ემუს ომი

ემუს ომი (ინგლ. Emu War), ასევე ცნობილია, როგორც ემუს დიდი ომი (ინგლ. Great Emu War) და სირაქლემას ომი — ავსტრალიაში ჩატარებული წარუმატებელი სამხედრო ოპერაცია ველური ბუნების წინააღმდეგ, რომელიც 1932 წლის ბოლოს ჩატარდა. ოპერაციის მიზანი საზოგადოებრივი შეშფოთების შემცირება იყო, რომელიც კამპიონში, დასავლეთი ავსტრალიაში ემუს რაოდენობის ზრდით იყო გამოწვეული. ემუს პოპულაციის შემცირების წარუმატებელ მცდელობას, რომელიც ავსტრალიის მკვიდრი მსხვილი ფრინველია, ლევისის იარაღით აღჭურვილი ჯარისკაცები ცდილობდნენ, შედეგად მედიაში ამ ოპერაციას „ემუს ომი“ ეწოდა. მიუხედავად იმისა, რომ ოპერაციის შედეგად გარკვეული რაოდენობის ფრინველი დაიღუპა, ემუს პოპულაცია შენარჩუნდა და განაგრძო ავსტრალიელი ფერმერების მოსავლის განადგურება. პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ, ბევრი ყოფილი ავსტრალიელი სამხედრო პირი, რამდენიმე ბრიტანელ ვეტერანთან ერთად, დასავლეთ ავსტრალიაში ფერმერობით დაკავდა, ხშირად მარგინალურ ადგილებში. 1929 წელს, დიდი დეპრესიის დაწყებისთანავე, ავსტრალიის მთავრობამ ფერმერებს ხორბლის მოსავლის გაზრდის მიზნით დახმარების პირობა დაუდო, თუმცა, მთავრობას დაპირებული სუბსიდია არ გაუწია. მიუხედავად რეკომენდაციებისა და დაპირებული სუბსიდიებისა, ხორბლის ფასები კვლავ ეცემოდა და 1932 წლის ოქტომბრისთვის სიტუაცია უფრო მწვავე გახდა: ფერმერები ემზადებოდნენ სეზონის მოსავლის ასაღებად, იმავდროულად ფერმერები იმუქრებოდნენ ხორბლის დატვირთვაზე უარის თქმით. ფერმერების წინაშე მდგარი სირთულეები კიდევ უფრო გაიზარდა მას შემდეგ, რაც 20 000 ემუ ჩამოვიდა ამ ტერიტორიებზე. ემუ სეზონურად, რეგულარულად მიგრირებს კონტინენტის შიდა რეგიონებიდან სანაპირო რეგიონებში. დასავლელ ავსტრალიელი ფერმერების მიერ სუფთა მიწისა და დამატებით წყლის მიწოდების შედეგად, ემუსთვის დამუშავებული მიწები საცხოვრებლად საუკეთესო გარემო გამოდგა, შედეგად, მათ დაიწყეს ფერმის ტერიტორიაზე ჩასახლება, კერძოდ კი ქალაქ ჩენდლერისა და უალგულანის გარშემო. ემუ მოსავლის მოხმარების გარდა მას აფუჭებდა, ასევე დიდად აზიანებდა ღობეებს, საიდანაც შესაძლებელი ხდებოდა კურდღლების შემოსევა, რაც დამატებით პრობლემებს იწვევდა. ↑ Shuttlesworth, Dorothy Edwards (1967). The Wildlife of Australia and New Zealand. University of Michigan Press, გვ. 69.  ↑ 2.0 2.1 Johnson, Murray (2006). „'Feathered foes': soldier settlers and Western Australia's 'Emu War' of 1932“. Journal of Australian Studies (88): 147–157. ISSN 1444-3058. ↑ Gill, Frank B. (2007). Ornithology, 3rd, Macmillan, გვ. xxvi.  ↑ „"Emu War" defended“. The Argus. 19 November 1932. p. 22.
Helix

Helix (ყოფილი Helix Group) — ქართული ვებ-დეველოპერული კომპანია, რომელიც წარმოადგენს კვალიფიციური პროექტ მენეჯერების, დიზაინერების და პროგრამისტებისგან შემდგარ გუნდს. კომპანიის მომსახურების სფერო მოიცავს ნებისმიერი მოცულობის და სირთულის ვებ-გვერდის დამზადებას. კომპანიის ამოცანაა, ფართო აუდიტორიას გააცნოს დამკვეთის პროდუქტები და სერვისები, რისთვისაც მიმზიდველ და ფუნქციონალურ საიტებს ქმნის. კომპანია Helix 2010 წელს დაარსდა. მისი დამფუძნებლები თორნიკე გელაშვილი (ტექნიკური დირექტორი CTO) და ლაშა კვანტალიანი (დირექტორი CEO) არიან. კომპანიის მიერ გამოყენებული ტექნოლოგიები მოიცავს: Back-end: ASP.NET ASP.NET Core Databases Microsoft SQL Server Postgresql MySQL Front-end Angular VueJS HTML 5 CSS 3 Electron PWA კომპანიას ვებ-გვერდების დამზადების გარდა, შეუძლია ონლაინ კონსულტაციების სისტემების, ინტერნეტ-ბანკებისა და მაღაზიების დამზადება. Facebook გვერდი Helix ბიზნეს ინფორმაციის სააგენტოზე
ლომბარდიის რკინის გვირგვინი

რკინის გვირგვინი (იტალ. Corona Ferrea; ლათ. Corona Ferrea Langobardiae) — მნიშვნელოვანი რელიკვია და ერთ-ერთი უძველესი სამეფო გვირგვინი ევროპაში. დაცულია მონცას საკათედრო ტაძარში მილანთან, თანამედროვე ლომბარდიის დედაქალაქში. რკინის გვირგვინის სახელწოდება წარმოდგება მასში ჩასმული დაახ. 1 სმ-ის სიგანის რკინის სარტყლისგან, რომელიც გადმოცემით იესო ქრისტეს ჯვარცმისას გამოყენებული ერთ-ერთი ლურსმნისგან არის გამოჭედილი. ტრადიციის მიხედვით, ეს ლურსმანი პირველად იმპერატორ კონსტანტინე I-ს დედამისმა მისცა, რომელმაც თავის მხრივ ეს ჯვარი აღმოაჩინა. თუ როგორ ჩაუვარდა ეს ლურსმანი ლომბარდის მეფეებს, ჩრდილოეთ იტალიის გერმანელ დამპყრობლებს, გაურკვეველია. ერთ-ერთი ლეგენდის თანახმად მის აღმოჩენასთან დაკავშირებულია თეოდელინდა, ლანგობარდთა დედოფალი. შემდგომში ეს გვირგვინი ლომბარდიის მეფეთა, მოგვიანებით კი შუასაუკუნეების იტალიის სამეფოს სიმბოლო გახდა. გვირგვინის გარე სარტყელი ექვსი ჭედური ოქროსა და მინანქრის სეგმენტისგან შედგება, რომელიც გარშემო ძვირფასი ქვებითაა მოჭედილი ჯვრებისა და ყვავილების რელიეფური ფორმებით. სარტყლები ერთმანეთზე მცირე ზომის ანჯამებითაა დამაგრებული. გვირგვინის მცირე ზომა და ანჯამური კონსტრუქცია მიანიშნებს იმაზე, რომ თავდაპირველად იგი გაცილებით დიდი უნდა ყოფილიყო. მკვლევარების ვარაუდით გვირგვინის ორი სეგმენტი დაკარგული უნდა იყოს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ლომბარდიის რკინის გვირგვინი (იტალიური) La Corona Ferrea დაარქივებული 2010-05-29 საიტზე Wayback Machine. (იტალიური) Le gemme della Corona Ferrea (ინგლისური) Order of the Iron Crown დაარქივებული 2004-01-12 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) Coat-of-Arms of Napoleonic Kingdom of Italy, 1805–1815, with the Iron Crown on an escutcheon დაარქივებული 2009-06-03 საიტზე Wayback Machine.
ჩაის სასხლავი აპარატი

ჩაის სასხლავი აპარატი — მანქანა, რომელსაც იყენებენ ჩაის შპალერების გასასხლავად, დუყების წარმოქმნის ინტენსიფიკაციისა და შპალერისათვის მანქანური კრეფისათვის მოსახერხებელი ფორმის მისანიჭებლად. ყოფილ სსრკ-ის პლანტაციებში იყენებდნენ საკიდ (ტრაქტორზე, თვითმავალ შასზე ან ჩაის საკრეფ მანქანაზე) და ხელის ჩაის სასხლავ აპარატებს. საკიდი ჩაის სასხლავი აპარატი ბშპ-1 განკუთვნილია ვაკეზე და 8°-მდე ფერდობებზე გაშენებული პლანტაციების გასასხლავად. მისი ძირითადი კვანძებია სეგმენტურ-მჭრელი ტიპის შპალერული და გვერდითი სხვლის მექანიზმები და საკიდი სისტემა. პლატფორმიან სასხლავ მოწყობილობას აქვს მოძრავი და უძრავი რკალები. უძრავი რკალი მიმმართველია. ჩაის სასხლავი აპარატის შპალერების გასწვრივ გადაადგილებისას ბუჩქის ვარჯში ჩაღრმავებული შპალერული გასხვლის მექანიზმი ერთ სიმაღლეზე ჭრის ერთწლიან ნაზარდს, ხოლო გვერდითი სხვლის დანები ერთდროულად სხლავენ შპალერებს გვერდებიდან. ჩაის სასხლავი აპარატი აპპ-600-ის დანიშნულებაა 80 სმ-ზე მეტი სიმაღლის ბუჩქების ნახევრად მძიმე სხვლა. აპარატის მჭრელ მოწყობილობაში შედის სასხლავი რკალი, ამძრავი მექანიზმი და ვერტიკალური დანა. აპარატის შპალერის გასწვრივ გადაადგილებისას ვერტიკალური დანა ჭრის ბუჩქების გადახლართულ ტოტებს და უზრუნველყოფს აპარატის თავისუფალ გადაადგილებას, სასხლავი რკალი კი ბუჩქს სხლავს. ორივე აპარატს ჰკიდებენ თვითმავალ შასიზე ტ-16მმჩ. აპარატებს ამუშავებს შასის სიმძლავრის წასართმევი ლილვი. ხელის ჩაის სასხლავი აპარატები ჩპრ-700 და ჩპრ-1 განკუთვნილია ფერდობებზე და მცირეკონტურიან მონაკვეთებზე გაშენებული პლანტაციების ფორმირებისათვის. მათი მუშა ორგანოებია მარცხენა და მარჯვენა უძრავი და მოძრავი დანები. შპალერებს, როგორც წესი, ორი გავლით სხლავენ. ეს ორი აპარატი ერთმანეთისაგან განსხვავდება მჭრელი რკალის სიმრუდის რადიუსითა და პირმოდების განით. ხელის ჩაის საკრეფი აპარატი პპმ-0,5 განკუთვნილია ფერდობებზე და დასერილ ადგილებზე გაშენებული პლანტაციების ნახევრად მძიმე სხვლისათვის. მისი მჭრელი აპარატი ბრტყელია, აქვს სეგმენტებიანი ქვედა უძრავი და ზედა მოძრავი დანები. ბუჩქებს ორივე მანქანა სხლავს მთელ სიგანეზე, მიწიდან 35-40 სმ-ის სიმაღლეზე. ორივეს ამუშავებს მოტოხერხ „დრუჟბას“ ძრავა. ჩაის ბუჩქის გასხვლა ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 74. შხვაცაბაია ჟ., ბეჟანიშვილი გ., სოფლის მეურნეობის მანქანები, ნაწ. 2, თბ., 1982 წელი.
ჩაის საშრობი ღუმელი

ჩაის საშრობი ღუმელი — ჩაის ფოთოლში მიმდინარე ფიზიკურ-ქიმიური, ბიოლოგიური და სხვა პროცესების შესაწყვეტი და ფოთლის ტენიანობის ტექნოლოგიურ ნორმამდე დასაყვანი მანქანა. ჩაის საშრობი ღუმელი არის კონვეიერული საშრობი, რომელშიც ჩაის ფოთოლი და საშრობი აგენტი ურთიერთსაწინააღმდეგო მიმართულებით მოძრაობენ. მანქანის ძირითადი ნაწილებია მკვებავი დახრილი კონვეიერი, კონვეიერებიანი საშრობი კამერა და ცეცხლმილა კალორიფერი. მკვებავი კონვეიერის თავში მოწყობილია ჩამტვირთავი ბუნკერი და ჩაის ფენის გამასწორებელი მექანიზმი. საშრობი საკანი ლითონის დახურული კოლოფია. მასში მოთავსებულია ოთხი ფირფიტოვანი კონვეიერი მვარდნი პერფორირებული ფირფიტებითურთ, რის გამოც შესაძლებელია კონვეიერების ორივე შტოს გამოყენება. მუშა საკანი ტორსული მხრიდან შეერთებულია კალორიფერის კოლოფთან, რომელშიც მოთავსებულია მილების კონა. კალორიფერის წინა ნაწილში მოთავსებულია საცეცხლე მფრქვევანითურთ. მკვებავი კონვეიერის ბუნკერში ჩაყრილი ჩაი გაივლის ფენის გასასწორებელ მექანიზმს, გაიშლება კონვეიერის ზედაპირზე და გადაეცემა საშრობი საკნის ზედა კონვეიერს. 100-105 °C-მდე გახურებულ ჰაერს ვენტილატორი ჭირხნის საშრობი საკნის ქვედა კონვეიერის ქვეშ. ჩაის ფოთოლი თანამიმდევრობით გაივლის კონვეიერების ყველა შტოს (ზემოდან ქვემოთ), შეხვდება საშრობი აგენტის აღმავალ ნაკადს, გაშრება ისე, რომ ტენიანობა 3-4 % დარჩეს, და მბრუნავსეგმენტიანი დოლისა და ტრანსპორტიორის საშუალებით საშრობი საკნიდან გამოიტვირთება. ბიბილეიშვილი ვ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 74.
ჩაის საწმენდი მანქანა

ჩაის საწმენდი მანქანა — სტაციონალური მანქანა (ჩა-300), რომელსაც იყენებენ მანქანით მოკრეფილი მწვანე ჩაის ფოთლის გასაწმენდად არასტანდარტული დუყებისა და სხვა მინარევებისაგან. მისი ძირითადი კვანძებია ჩარჩო, მიმწოდი, ძირითადი გამომტანი დისკურა და ლენტური ტრანსპორტიორები, ჰაერსატარიანი ვენტილატორი და უჯრედებიანი დოლები. მიმწოდი ტრანსპორტიორი არის უსასრულო ლენტი, რომელზეც დამაგრებულია ალუმინის კუთხედები, ჩამტვირთავი ბუნკერი და რეზინისფრთებიანი ტარაბუა. ძირითადი ტრანსპორტიორი, რომელიც ჩაის ფოთოლს ჰაერსატარის ქვეშ გადააადგილებს, წარმოადგენს სწორკუთხა უჯრედებიან უსასრულო მავთულის ლენტს, რომელიც ორი ლითონის დოლზეა გადაჭიმული. გამომტანი დისკური ტრანსპორტიორი მოთავსებულია ჰაერსატარის ზედა ნაწილში და მას მინარევები გამოაქვს. ოთხი 70x70x60 მმ და სამი 40x40x42 მმ უჯრედებიანი დოლი ჩაის მწვანე ფოთლის მასას წმენდს მსხვილი მცირედ გაუხეშებული და უხეში დუყებისაგან. გასაწმენდ ჩაის ფოთოლს ხელით ყრიან მიმწოდი ტრანსპორტიორის ბუნკერში. ამ ტრანსპორტიორს ჩაის ფოთოლი ძირითად ტრანსპორტიორზე გადააქვს. ვენტილატორით შექმნილი აღმავალი ჰაერის ნაკადი ჩაის მწვანე ფოთლებისაგან ცალ-ცალკე გამოჰყოფს ნაზ, მცირედ გაუხეშებულ და ხმელ ფოთლებს. მათ მიიწოვს გამოსატანი დისკური ტრანსპორტიორი და მესამე ფრაქციის ნარჩენების ყუთში გადაიტანს. ჩაის მწვანე ფოთლის დანარჩენი მასა ძირითადი ტრანსპორტიორიდან უჯრედიან დოლზე ხვდება. მინარევები, რომელთა ზომები დოლის უჯრედების ზომაზე დიდია, ნარჩენების მეორე ფრაქციის ყუთში მოიყრის თავს. დარჩენილი გაწმენდილი მასა, რომელიც დოლების უჯრედებიდან გადმოიყრება, ლენტური ტრანსპორტიორით პირველი ფრაქციის ყუთში იყრება. მანქანას ამუშავებს ორი 1,0 კვტ და 1,7 კვტ სიმძლავრის ელექტროძრავა. ჭელიძე ვ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 74.
ვიკის უყვარს დედამიწა

ვიკის უყვარს დედამიწა, შემოკლებით ვუდ (ინგლ. Wiki Loves Earth, WLE) — ყოველწლიური საერთაშორისო ფოტოგრაფიული კონკურსი, რომელსაც ორგანიზებას ვიკიპედიის საზოგადოების წევრები ადგილობრივი ვიკიპედიელების დახმარებით უწევენ. კონკურსში მონაწილეები ფოტოებს უღებენ ბუნებრივ ძეგლებსა და ლანდშაფტებს მონაწილე ქვეყნებში და მათ ვიკისაწყობში ტვირთავენ. ღონისძიების მიზანია, შეიქმნას დაცული ტერიტორიების ამსახველი ფოტოსაცავი, ამისათვის „ვიკის უყვარს დედამიწა“ ახალისებს ფოტოგრაფებს, რომ გადაიღონ მონაწილე ქვეყნის ასეთი მხარეები და განათავსონ ისინი თავისუფალი ლიცენზიით და რომელთა გამოყენება ყველას და ყველგან შეეძლება. პირველი ვუდ-ი, როგორც საპილოტე პროექტი, 2013 წელს უკრაინაში ჩატარდა. პროექტის მოთავე იყო ეთნოგრაფი ივან ბუკეტი. შემდეგ წელს პროექტი საერთაშორისო გახდა და სხვა ქვეყნებშიც გავრცელდა. 2014 წელს კონკურსი ევროპის მიღმა გავრცელდა და 16 ქვეყანაში ჩატარდა. მომდევნო 2015 წელს ვიკის უყვარს დედამიწის ფარგლებში 26 ქვეყნიდან 8 500-ზე მეტმა მონაწილებ 100 000-ზე მეტი ფოტო ატვირთა. „ვიკის უყვარს დედამიწა 2016-ის“ განმავლობაში 26 ქვეყნიდან 7 000-ზე მეტმა მონაწილემ 75 000-ზე მეტი საკუთარი ფოტო წარადგინა. საქართველო ვიკის უყვარს დედამიწას 2017 წელს შეუერთდა. კონკურსის ფარგლებში 24-მა მონაწილემ ჯამში 861 ფოტო ატვირთა. საქართველოს „ვიკის უყვარს დედამიწა 2017-ის“ საპრიზო ფონდი 900 ₾ იყო. საქართველოში ჩატარებული ვუდ-ის პირველი გამარჯვებული გახდა ფოტო, რომელზეც ასახულია მამრი შვლის ნუკრი ლაგოდეხის დაცულ ტერიტორიებზე. [1] Vacheraindeli [2] Twhrl [3] Paata vardanashvili [4] Bmphotography [5] Paata vardanashvili [6] Paata vardanashvili [7] Paata vardanashvili [8] Gigilo12 [9] Twhrl [10] Paata vardanashvili ვიკის უყვარს დედამიწა 2017 საქართველო ვიკის უყვარს დედამიწა 2018 საქართველო ოფიციალური საიტი ↑ დაწყების ყველაზე გავრცელებული თარიღი ↑ დასრულების ყველაზე გავრცელებული თარიღი ↑ „Wiki Loves Earth Competition to Showcase Natural Scenes of Morocco“. Morocco World News. 25 April 2015. ციტირების თარიღი: 15 May 2015. ↑ „Wiki Loves Earth 2015, concours international de photographie, de retour pour une deuxième édition en Algérie“. Huff Post Maghreb. 22 April 2015. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 9 თებერვალი 2018. ციტირების თარიღი: 15 May 2015. ↑ Стартував фотоконкурс «Вікі любить Землю». დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-04-25. ციტირების თარიღი: 2018-02-21. ↑ Семенюк Віктор. В авангарді Європи // Culture and life. – 2015. – 1-9 січня. - №1-2 (4624-4625). – С. 4. ↑ Guinness World Records, Largest photography competition, 2012. ↑ „Wikipedia's second international photo contest "Wiki Loves Earth" to start on May 1“. Kyiv Post. 28 April 2014. ციტირების თარიღი: 15 May 2015. ↑ SAQIB, QAYYUM (4 June 2015). „Wiki Loves Earth: Top 10 pictures from Pakistan“. Dawn. ციტირების თარიღი: 4 June 2015. ↑ „Wiki Loves Earth shortlists top 10 photos in Pakistan round“. DAWN.COM (ინგლისური). 9 June 2016. ციტირების თარიღი: 21 March 2017.
ოთარ ხაზარაძე

ოთარ ხაზარაძე (დ. 15 იანვარი, 1931, ქუთაისი) — ქართველი ალპინისტი, სპორტის ოსტატი (1958), სპორტის საპატიო ოსტატი (1972), სპორტის დამსახურებული მწვრთნელი (1959), სპორტის დამსახურებული მოღვაწე (2003), საქართველოს ღირსების ორდენის კავალერი (2003). აქტიურად მოღვაწეობს ალპინიზმის განვითარებისათვის საქართველოში და მის გარეთ. არის ათეულობით ალპინიადისა და საკვალიფიკაციო ექსპედიციის ორგანიზატორი. ოთარ ხაზარაძე დაიბადა 1931 წლის 15 იანვარს, ქუთაისში. 1954 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი-ს (თსუ) ფიზიკის ფაკულტეტი. 1956-1966 წლებში იყო თსუ-ს ალპური სექციის თავმჯდომარე. 1957-1982 წლებში საქართველოს მთამსვლელთა ფედერაციის მწვრთნელთა საბჭოს თავმჯდომარე. 1957 წელს გახდა სსრკ ჩემპიონი ტრავერსების კლასში (დარვაზის ქედი). საკავშირო სპორტული საზოგადოება Буревестник-ის ჩემპიონი: 1958 წელს სასიმაღლო კლასში (ლენინის პიკი, პამირი) და 1961 წელს სასიმაღლო-ტექნიკურ კლასში (ვაჟა-ფშაველას პიკი, ტიან-შანი); 1960, 1975, 1977 წლებში სსრკ ჩემპიონატების სამგზის ვერცხლის და ორგზის ბრინჯაოს (1969, 1973) მედლის პრიზიორი სასიმაღლო, კლდოვან და ტექნიკურ კლასებში. გარდა სპორტისა, ოთარ ხაზარაძე დაკავებული იყო სამეცნიერო სამუშაოთი. 1955-1966 წლებში იყო თსუ-ს ბირთვული ფიზიკის კათედრის ასისტენტი. სამეცნიერო კვლევითი ელექტროტექნიკური ინსტიტუტის თბილისის ფილიალის განყოფილების გამგე (1966-1974). საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის სამეცნიერო-ხელსაწყოთმშენებლობის სპეციალური საკონსტრუქტორო ბიუროს განყოფილების გამგე (1974-1990), დირექტორი (1990-2006). ოთარ ხაზარაძე რეინჰოლდ მესნერთან შეხვედრისას თბილისში, ივლისი, 2017 წელი ოთარ ხაზარაძე და ჯუმბერ მეძმარიაშვილი; გადაღებული დიკის ხეობაში, ტია-შანის მთები (1959). თენცინგ ნორგეი საქართველოს ალპიური კლუბის წევრებთან ერთად თბილისში ვიზიტის დროს 1954 წელს. საქართველოს მთმსვლელთა დელაგაციის ვიზიტი იაპონიაში, 1966 წ. გამოსამშვიდობებელი წვეულება ერთ-ერთი მასპინძელი იაპონელი მთამსვლელის აგარაკზე. საქართველოს მთმსვლელთა დელაგაციის ვიზიტი იაპონიაში, 1966 წ. აგი აბაშიძე, რეზო და ოთარ ხაზარაძეეები. 2023 წლის 1 აპრილს საქართველოს აპლპინინიზმის ფედერაციამ დააჯილდოვა ოთარ ხაზარაძე საქართველოს ოქროს წერაყინით (Piolet d’Or de Georgia), ქართული მთამსვლელობის განვითარებაში უდიდესი წვლილისათვის. ო. ხაზარაძე, ქართველი მთამსვლელები ალპებში, 1964 წელი 2021 წ. ო. ხაზარაძე, 1961 წლის ტრაგედია გამარჯვების პიკზე, 2018 წ. ო. ხაზარაძე, უშბის ეპოპეა 1959 წელს, 2018 წ. ო. ხაზარაძე, ზამთრის ასვლა იალბუზზე 1957 წელს, 2018 წ. ო. ხაზარაძე, როგორ დავიწყე მთამსვლელობა, 2018 წ. ო. ხაზარაძე, იაპონური დღიურები: ქართველი მთამსვლელები იაპონიაში 1966 წელი, 2022 წ. ივანე ჯაფარიძე. რედ. გივი ქართველიშვილი: მყინვარწვერიდან ევერესტამდე (1923-1991 წ.წ.). „ფორმა“, გვ. 272. ISBN 9789941023033.  ხაზარაძე ოთარ — სპორტისა და ახალგაზრდობის საქმეთა სამინისტრო ოთარ ხაზარაძე — ბიოგრაფიული ლექსიკონი World-famous explorer Reinhold Messner on visit to Georgia’s mountain resorts[მკვდარი ბმული] ↑ ოთარ ხაზარაძე. ბიოგრაფიული ლექსიკონი. ციტირების თარიღი: 21 თებერვალი, 2013.
სტივენ ბარტონი

სტივენ ბარტონი (ინგლ. Stephen Barton; დ. 17 სექტემბერი, 1982) — ბრიტანელი ფილმებისა და ვიდეო თამაშების კომპოზიტორი, რომელიც 2001 წლამდე ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა ლოს-ანჯელესში. ის არის ურამრავი კინოფილმების, სატელევიზიო სერიალებისა და ვიდეო თამაშების მუსიკის ავტორი, მათ შორის ყველაზე ცნობილია „Call of Duty 4: Modern Warfare, „Titanfall, „CIRQUE DU SOLEIL: ზღაპრული სამყარო“ და „მოტორისტი“. ოფიციალური საიტი სტივენ ბარტონი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ↑ THE MUSIC OF CALL OF DUTY 4. IGN (5 ნოემბერი, 2007). ციტირების თარიღი: 22 თებერვალი, 2018.
ჩაის სოკო

ჩაის სოკო, იაპონური სოკო, მანჯურიული სოკო შედგება ორგვარი მიკროორგანიზმებისაგან: საფუარი სოკოსა (ლათ. Schizosaccharomyces ludwigii) და ბაქტერიისაგან (უფრო ხშირად Acetobacter xylinum). ვითარდება ფენოვანი ლორწოვანი აპკის სახით, რომელიც წარმოიქმნება შაქრიანი ხსნარის (დაშაქრული ჩაის ნაყენის) ზედაპირზე, სოკო იწვევს შაქრის დუღილს და წარმოქმნის სპირტსა და ნახშორორჟანგს, ბაქტერიები კი სპირტს ჟანგავენ ძმარმჟავად. ასეთი ხსნარი მომჟავო-მოტკბო და ოდნავ შუშხუნა სასმელია. ჩაის სოკოს ანტიბიოტიკური თვისებები აქვს და ზოგიერთ ვიტამინს შეიცავს. ნახუცრიშვილი ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 74.
ვაჟა კაჭარავა

ვაჟა კაჭარავა (დ. 2 იანვარი, 1937, თბილისი) — ქართველი და საბჭოთა ფრენბურთელი, საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1965). თამაშობდა თბილისის „ბურევესტნიკსა“ (1955-­64) და მოსკოვის „დინამოში“ (1965-­71), იყო ამ გუნდების კაპიტანი; თამაშობდა სსრკ ნაკრებში (1959­-67). 1964 წლის ტოკიოს ოლიმპიური თამაშების ჩემპიონი, ევროპის ჩემპიონი (1967) და მესამე პრიზიორი (1963), მსოფლიო ჩემპიონატის მესამე პრიზიორი (1966), მსოფლიოს თასის მფლობელი (1965), მსოფლიო უნივერსიადის ორგზის ჩემპიონი (1963, 65). სსრკ სპარტაკიადების ორგზის მეორე (1967, 71) და მესამე (1963) პრიზიორი. სსრკ ახალგაზრდული ნაკრების (1976­-77), სსრკ სტუდენტური ნაკრების (1977) და საქართველოს ნაკრების (1984­-94) მთავარი მწვრთნელი. რუსეთისა და სსრკ დამსახურებული მწვრთნელი. 1990 წელს დაასახელეს სსრკ საუკეთესო მწვრთნელთა შორის. ღირსების, გორგასლის II ხარისხის და სეოკის ორდენების კავალერი. 2011 წელს, სერიაში „ქართველი ოლიმპიური ჩემპიონები“ (პროექტის ავტორი და მთავარი რედაქტორი ელგუჯა ბერიშვილი) გამოიცა ჯემალ კასრაძის წიგნი „ვაჟა კაჭარავა“. 2017 წლის 16 სექტემბერს, საქართველოს სპორტისა და ახალგაზრდობის საქმეთა სამინისტროს გადაწყვეტილებით, ვაჟა კაჭარავა სპორტის რაინდის საპატიო წოდებით დაჯილდოვდა, ახალი თბილისის ტერიტორიაზე მდებარე ფრენბურთის არენას კი მისი სახელი მიენიჭა. ვაჟა კაჭარავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ვაჟა კაჭარავა — ბიოგრაფიული ლექსიკონი ვაჟა კაჭარავა — ქართული სპორტი ვაჟა კაჭარავა — ბიბლიოვიკი ვაჟა კაჭარავა — მემატიანე ↑ დანელია, ვაჟა. (19 მარტი, 2020) ვაჟა კაჭარავა: ნიკიტამ გაგვაცილა, მედლები ლეონიდეს ჩამოვუტანეთ. lelo.ge. ციტირების თარიღი: 18 იანვარი, 2022 ↑ გოდუაძე, ლაშა. კარიერა ფრაზებში: ვაჟა კაჭარავა. mygoals.ge. ციტირების თარიღი: 18 იანვარი, 2022