laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
მოსახლეობის სრულიად საკავშირო აღწერა 1939

მოსახლეობის სრულიად საკავშირო აღწერა 1939 — საბჭოთა კავშირის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა ჩატარებული 1939 წელს. აღწერა ჩატარდა 1939 წლის 12 იანვრიდან 17 იანვრის ჩათვლით. აღწერის თანახმად დადგინდა, რომ 1939 წლის 17 იანვრის მდგომარეობით საბჭოთა კავშირში მოსახლეობა შეადგენდა 170,4 მლნ (170.467.186) კაცს, რაც 1926 წლის აღწერისაგან (147,0 მლნ.) შედარებით 23,4 მლნ (23.439.271) ადამიანით ანუ 16 %-ით იყო გაზრდილი. მოსახლეობა საქართველოს სსრ-ში 1939 წლის 17 იანვრის მდგომარეობით შეადგენდა 3,542,289 კაცს, რაც 1926 წლის მონაცემებთან (2,677,233 კაცი) შედარებით იგი გაიზარდა 865,056 კაცით ანუ 32,3%-ით. შემაჯამებელ ნუსხაში წარმოდგენილია მოკავშირე და ავტონომიურ რესპუბლიკებში, ასევე ავტონომიურ ოლქებსა და ოკრუგებში ყველა ტიტულარული ნაციონალობა. Численность населения СССР на 17 января 1939 г. : по районам, районным центрам, городам, рабочим поселкам и крупным сельским населенным пунктам. — М. : Госпланиздат, 1941. — 266 с. დაარქივებული 2018-08-22 საიტზე Wayback Machine. Всесоюзная перепись населения 1939 года. Национальный состав населения по республикам СССР — Институт демографии Национального исследовательского университета «Высшая школа экономики» Всесоюзная перепись населения 1939 года — плакаты[მკვდარი ბმული]
ვანდალური ომი

ვანდალური ომი მიმდინარეობდა 533–534 წლებში აღმოსავლეთ რომის იმპერიასა და ვანდალთა სამეფოს შორის. ომის მიზანი იყო ყოფილი რომის იმპერიის პროვინციების შეერთება ჩრდილოეთ აფრიკაში. V საუკუნეში დასავლეთ რომის იმპერიის ტერიტორიაზე გერმანულმა ტომებმა ბარბაროსული სახელმწიფოები შექმნეს. ვანდალები ალანებთან ერთად თავდაპირველად ესპანეთის ტერიტორიაზე დამკვიდრდნენ, მაგრამ შემდეგ ვესტგუთებისაგან შევიწროვებულებმა (ამას დაერთო ბონიფაციუსის მიერ მათი დასახმარებლად მოწვევა; ამ დროს იგი აფრიკის მმართველი იყო და დასავლეთ რომის იმპერატორს აუჯანყდა) 429 წელს გეიზერიხის მეთაურობით გადალახეს გიბრალტარის სრუტე და აფრიკაში შეიჭრნენ. 523–533 წლებში ვანდალთა მეფე იყო ჰილდერიხი, რომელიც კარგ ურთიერთობაში იმყოფებოდა აღმოსავლეთ რომის იმპერატორ იუსტინიანე I-თან. 530 წელს მას აუჯანყდა გელიმერი, რომელმაც შეძლო მისი დამარცხება და ტახტის დასაკუთრება. სახელმწიფო რელიგიად არიანელობა აღადგინა, რამაც იუსტინიანეს უბიძგა დაპყრობითი ომისკენ. თავდაპირველად იმპერატორმა ჰილდერიხის ტახტზე აღდგენა ან მისი კონსტანტინოპოლში გაგზავნა მოითხოვა, მაგრამ გელიმერმა ეს მოთხოვნა არ შეასრულა. ამ დროს აღმოსავლეთ რომმა სტაბილური საზღვარი აღადგინა სპარსეთთან, ჩაახშო აჯანყება დედაქალაქში და შეძლო 533 წელს ველისარიუსის მეთაურობით არმიის გაგზავნა აფრიკაში. ველისარიუსმა ვანდალთა სამეფოსკენ ფლოტით გაცურა და კართაგენის სამხრეთით გადავიდა ხმელეთზე. 13 სექტემბერს ად-დეციმიუმის ბრძოლაში დაამარცხა ვანდალთა მთავარი არმია და 15 სექტემბერს კართაგენიც აიღო. მალე გელიმერის არმიას მისი ძმის ცაზოს სამხედრო ნაწილებიც შეუერთდნენ, რომლებმაც სარდინიაზე ჩაახშვეს გოდას აჯანყება და კუნძულზე ვანდალთა მმართველობა აღადგინეს. გელიმერი კონტრშეტევაზე გადავიდა და კართაგენს მიადგა. ტრიკამარუმის ბრძოლაში რიცხვობრივი უპირატესობის მიუხედავად რომაელებმა შეძლეს ვანდალთა არმიის დამარცხება, რითაც საბოლოოდ დამთავრდა ომი. აფრიკაში, სარდინიაზე, კორსიკასა და სიცილიის ნაწილზე კვლავ რომის მმართველობა აღდგა. ველისარიუსი კონსტანტინოპოლში ტრიუმფით შევიდა. პროკოფი კესარიელი, ომების ისტორია: ვანდალური ომი, ტ. I და II. Browning, Robert (1992). The Byzantine Empire (Revised Edition). Washington, DC: The Catholic University of America Press. ISBN 0-8132-0754-1.  Bury, John Bagnell (1923). History of the Later Roman Empire: From the Death of Theodosius I to the Death of Justinian. London: MacMillan & Co.. ISBN 0-486-20399-9.  Diehl, Charles (1896). L'Afrique Byzantine. Histoire de la Domination Byzantine en Afrique (533–709) (French). Paris, France: Ernest Leroux.  Hughes, Ian (2009). Belisarius: The Last Roman General. Yardley, PA: Westholme Publishing, LLC. ISBN 978-1-59416-528-3.  Merrils, Andy; Miles, Richard (2010) The Vandals. Chichester, U.K.; Malden, MA: Wiley-Blackwell. ISBN 978-1-405-16068-1.
COA

COA (ქართულად — სი ოუ ეი) — პირველი ქართული ბლოგების სისტემა, რომელიც სრულად საქართველოშია დაწერილი. წარმოადგენს ისეთი საერთაშორისო ბლოგების სისტემების კონკურენტს, როგორებიც არის Wordpress, Blogger და ა. შ. COA 2012 წელს თბილისში დააარსა პროგრამისტმა სანდრო მძინარაშვილმა. თვის განმავლობაში სისტემაზე დაახლოებით 700 000 მომხმარებლი შედის. სისტემაში დღესდღეობით ჩართულია 50-მდე ბლოგერი. ბლოგის შექმნა უფასოა და აზრის გამოხატვაზე არ ვრცელდება შეზღუდვა. coa.ge
ჰომუნკულუსი

ჰომუნკულუსი (ლათ. homunculus — „კაცუნა“) — ადამიანის მსგავსი არსება, რომელიც შუა საუკუნეების ალქიმიკოსთა აზრით, შეიძლება ხელოვნურად მივიღოთ. XVII საუკუნეში ფიქრობდნენ, რომ ჰომუნკულუსი მოთავსებულია სპერმატოზოიდში და დედის ორგანიზმში მოხვედრის შემდეგ ვითარდება ადამიანად. ანიმალკულისტები პრეფორმიზმი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 685.
ალვენდი

ალვენდი (აზერ. Əlvənd) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონში, ზარდაბის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,012 კაცი. ალვენდი GEOnet სახელების სერვერზე
შაშიაშვილი

საკუთარი სახელი შაშიაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გიორგი შაშიაშვილი — ფეხბურთელი თეიმურაზ შაშიაშვილი — პოლიტიკოსი
საგანმანათლებლო ინიციატივების ქართული ასოციაცია

საგანმანათლებლო ინიციატივების ქართული ასოციაცია, შემოკლებით სიქა — არაკომერციული იურიდიული პირი, რომელიც 1999 წელს დაფუძნდა და საქმიანობს საქართველოსა და მის ფარგლებს გარეთ. სიქას განხორციელებულ პროექტთა რიცხვშია „სამოქალაქო განათლებისა და პედაგოგთა გადამზადების პროგრამა“ (2010-2014 წლები), „არასამთავრობო სექტორის პოტენციალის გაძლიერება განსაკუთრებული რისკის ქვეშ მყოფ მოზარდებსა და ახალგაზრდებში აივ კონსულტირებისა და ტესტირებისათვის“ (2013-2014 წლები), „ინგლისური ენის შესწავლის ხელმისაწვდომობის სასტიპენდიო პროგრამა“ (2017-2019 წლები) და სხვა. სიქას მიზნებია შემდეგი სახის პრობლემების მოგვარება: ეკოლოგიური სამართლებრივი ეკონომიკური სოციალური საგანმანათლებლო სათემო კულტურული კორუფციული სამოქალაქო საზოგადოების განვითარება მოსწავლეებისა და სტუდენტებისათვის ღონისძიებებისა და ბანაკების მოწყობა დებატების გზით პრობლემების გადაჭრის გზების ძიება ეკოლოგიური, სამოქალაქო, თანამშრომლობითი საგანმანათლებლო პროგრამები ქართველი მოხალისეების ჩართვა საერთაშორისო პროექტებში; უცხოელი მოხალისეების მონაწილეობა ლოკალურ პროექტებში; უცხოური პროგრამების ადაპტაცია ქართულ რეალობაში. სიქა – საგანმანათლებლო ინიციატივების ქართული ასოციაცია www.cso.ge სიქა – საგანმანათლებლო ინიციატივების ქართული ასოციაცია www.yell.ge სიქა – საგანმანათლებლო ინიციატივების ქართული ასოციაცია www.bia.ge სიქა – საგანმანათლებლო ინიციატივების ქართული ასოციაცია www.aspurcela.ge
გურამ გოგიაშვილი

გურამ სოლომონის ძე გოგიაშვილი (დ. 19 ივლისი, 1934, თბილისი, — გ. 25 ივნისი, 2023) — ქართველი ჟურნალისტი, მთარგმნელი; საქართველოს დამსახურებული ჟურნალისტი (1984). დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი ჟურნალისტიკის განხრით (1958). 1954 წლიდან პრესაში აქვეყნებს წერილებსა და ნარკვევებს. 1965–80 წლებში იყო გაზეთ „კომუნისტის“ რედაქტორის მოადგილე, 1980 წლიდან — ჟურნალ „პარტიული სიტყვის“ (შემდგომში „საზრისი“) მთავარი რედაქტორი, 1991 წელს — გამომცემლობა „სამშობლოს“ დირექტორის მოადგილე, 1992–96 წლებში — გაზეთ „საქართველოს რესპუბლიკის“ მთავარი რედაქტორი, 1996 წლიდან — ამავე გაზეთის მთავარი რედაქტორის მოადგილეა. 60–70-იან წლებში ხელმძღვანელობდა ქართ. ემიგრაციისათვის განკუთვნილ გაზეთ „სამშობლოს“. გოგიაშვილს ეკუთვნის ნიკოლას გილიენის, ალექსანდრე ბლოკის, რაინერ მარია რილკეს, იანის რაინისის, ჟაკ პრევერის, ჯანი როდარის, სამუილ მარშაკის, ანტონ ჩეხოვის, კონსტანტინე პაუსტოვსკის, ალექსანდრე ოსტროვსკის, ვასილი შუქშინის, ედუარდ რაძინსკის, ერაზმ როტერდამელის, პაულო კოელიოს და სხვ. ნაწარმოებების თარგმანები. განსაკუთრებით აღსანიშნავია ფრანსუა რაბლეს „გარგანტუა და პანტაგრუელის“ თარგმანი (1972–2000). გოგიაშვილი არის ივანე მაჩაბლის (1990) და ვაჟა-ფშაველას (1994) პრემიების ლაურეატი. დაჯილდოებულია ღირსებისა (1996) და ვახტანგ გორგასლის მესამე ხარისხის (2003) ორდენებით. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 60. გურამ გოგიაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
თათაბო

თათაბო (Atriplex) — მცენარეთა გვარი ჯიჯლაყასებრთა ოჯახისა. ერთწლოვანი ან მრავალწლოვანი ბალახები, ბუჩქბალახები ან ბუჩქებია. ფოთლები და ღერო დაფარულია ფქვილოვანი ნაფიფქით. ყვავილები თავმოყრილია თავთავისებრ ან საგველასებრ ყვავილედებში. 200-მდე სახეობა გავრცელებულია ზომიერ და სუბტროპიკულ სარტყელში. საქართველოში იზრდება 8 სახეობა. ბიცობიანი უდაბნოებისა და ნახევრად უდაბნოების მცენარეებია. მინდვრებზე, ბაღებსა და ბოსტნებში გვხვდება სარეველადაც. რამდენიმე სახეობის ნორჩ ფოთლებსა და ღეროს მხალად ხმარობენ, ზოგი კარგი საკვები ბალახია აქლემის, ცხვრისა და ძროხისათვის. ზოგიერთს აშენებენ დეკორატიულ მცენარედ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 572.
ღერღეტი

ღერღეტი (ლათ. Branta) — ფრინველთა გვარი იხვისებრთა ოჯახისა. წააგვანან ბატებს. აქვთ მოკლე კისერი, მოკლე და საფუძველთან შემაღლებული ნისკარტი. მათი სხეულის სიგრძეა 60 სმ, მასა — 8 კგ. შეფერილი არიან თეთრად და შავად, მაგრამ წითელგულა ღერღეტის შეფერილობაში გვხვდება მოწითალო-მოყავისფრო ფერი. ჰავაის ღერღეტის გარდა, ყველა სხვა სახეობა ბუდობს ევრაზიასა და ჩრდილოეთ ამერიკაში. ცხოვრების ნირით ახლოს დგანან ბატებთან. ზოგიერთი ღერღეტის ყიყინი ძაღლის ყეფას წააგავს. ძველ ქართულში და ქართული ენის ჯავახურ დიალექტზე ღერღეტი, ღერღედი ან ყერყეტი იგივეა, რაც ბატი. გვარი მოიცავს 6 თანამედროვე და რამდენიმე ამომწყდარ სახეობას: Branta bernicla — შავი ღერღეტი Branta bernicla hrota — ატლანტური შავი ღერღეტი (ქვესახეობა) Branta bernicla nigricans — ამერიკული ღერღეტი (ქვესახეობა) Branta bernicla bernicla (ქვესახეობა) Branta leucopsis — ლოყათეთრი ღერღეტი Branta canadensis — კანადური ღერღეტი Branta hutchinsii — მცირე კანადური ღერღეტი Branta ruficollis — წითელგულა ღერღეტი Branta sandvicensis — ჰავაიური ღერღეტი Branta hylobadistes Branta rhuax Branta woolfendeni Branta thessaliensis Branta dickeyi Branta esmeralda Branta howardae Branta propinqua Branta hypsibata Акимушкин И. И. Мир животных: Птицы. Рыбы. Земноводные и пресмыкающиеся. — 3-е изд. — М.: Мысль, 1995. — 464 с. Ганзак Я. Иллюстрированная энциклопедия птиц / Ян Ганзак; Пер. Е. Фиштейна; Под ред. И. А. Нейфельдт и П. М. Позднышева. — Прага: Артия, 1974. ↑ ღერღეტი — საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა ↑ ღერღეტი — საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა ↑ ღერღედი — საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა ↑ ყერყეტი — საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა
მიხეილ ლომონოსოვის ძეგლი (სანქტ-პეტერბურგი)

მიხეილ ლომონოსოვის ძეგლი (რუს. Памятник Ломоносову) — რუსი ბუნებისმეტყველის მიხეილ ლომონოსოვის ძეგლი სანქტ-პეტერბურგში. მდებარეობს ქალაქის ცენტრალურ რაიონში, ლომონოსოვის მოედანზე, მდინარე ფონტანკის სანაპიროზე. 1890 წლის მარტში სანქტ-პეტერბურგის საქალაქო დუმამ გადაწყვიტა დაედგათ მიხეილ ვასილის ძე ლომონოსოვის ძეგლი მდინარე ფონტანკის სანაპიროზე სკვერში, ამჟამინდელი ლომონოსოვის ხიდის ახლოს. ძეგლის ავტორი გახდა რუსი მოქანდაკე და აკადემიკოსი პარმენ პეტრეს ძე ზაბელო, რომელმაც სანქტ-პეტერბურგის საქალაქო დუმას არქიტექტორად შესთავაზა ნიკოლოზ ლეონტის ძე ბენუა. ძეგლის კვარცხლბეკის პროექტი შეიმუშავა არქიტექტორმა ანტონინ სერგის ძე ლიტკინმა. ლომონოსოვის ბიუსტი და ბარელიეფი, რომელიც კვარცხლბეკზეა განთავსებული ჩამოასხეს ა. მორანის ბრინჯაოს ჩამომსხმელ ქარხანაში. თავად კვარცხლბეკი დაამზადეს მოქანდაკე კ. ო. გვიდის სახელოსნოში ნაცრისფერი გრანიტისაგან, კვარცხლბეკის სადგამი კი პიუტერლახის წითელი გრანიტისაგან არის დამზადებული. ქანდაკების წინა მხარე შემკულია ბარელიეფით, რომელზეც გამოსახულია წიგნის მკითხველი სოფლელი ბიჭი - ეს ლომონოსოვის სახეა ბავშვობაში. ბარელიეფზე არსებული ტექსტის პროექტი შეიმუშავა ქალაქის დუმის წევრმა ი. ი. დომონტოვიჩმა. ბარელიეფის წინა მხარეზე არის შემდეგი წარწერა: МИХАИЛЪ ВАСИЛЬЕВИЧЪ ЛОМОНОСОВЪ РОДИЛСЯ БЛИЗЪ Г. ХОЛМОГОРЪ ВЪ 1711 ГОДУ СКОНЧАЛСЯ В С. ПЕТЕРБУРГѣ 4 АПРЕЛЯ 1765 ГОДА ძეგლის უკანა მხარეს ამოკვეთილია ალექსანდრე პუშკინის ლექსი: Неводъ рыбакъ разстилалъ ЛОМОНОСОВЪ по брегу студенаго моря Мальчикъ отцу помогалъ Отрокъ, оставь рыбака Мрежи иныя тебя ожидаютъ иныя заботы Будешь умы уловлять будешь помощникъ Царямъ! Пушкинъ Воздвигнутъ въ 1892 году Петербургскимъ городскiмъ Общественнымъ Управленiемъ ბრინჯაოს ბიუსტის სიმაღლეა 1,45 მეტრი, კვარცხლბეკის სიმაღლე კი 2,75 მეტრია. ძეგლი გაიხსნა 1892 წლის 24 სექტემბერს. 2000-იანი წლების დასაწყისში ძეგლი გაარემონტეს და 2002 წლის 31 ოქტომბერს აღმართეს ძველ ადგილზე. Памятник М. В. Ломоносову (площадь Ломоносова). Энциклопедия Санкт-Петербурга. ციტირების თარიღი: 2015-12-03.[მკვდარი ბმული] Павел Веретенников. Бюст Ломоносова у Фонтанки. iPetersburg. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-12-08. ციტირების თარიღი: 2015-12-03.
სიმღერა როლანდზე

სიმღერა როლანდზე (ფრანგ. La Chanson de Roland) — შუა საუკუნეების (XII საუკუნე) ფრანგული ეპოსი. მისი ავტორი უცნობია. ყველაზე ძველი ევროპული საგმირო სიმღერა. პოემის უძველესი ხელნაწერი შემონახულია ოქსფორდის უნივერსიტეტში ნაწარმოების მთავარი პერსონაჟია თავადი როლანდი/როლანი. მასში აღწერილია კარლოს დიდის ლაშქრობა ესპანეთში და ფრანგების არიერგარდისა და თავად როლანდის დაღუპვა რობსევალის ხეობაში. პოემას საფუძვლად დაედო ეპიზოდები კარლოს დიდის ესპანეთში ლაშქრობის ისტორიიდან, რომელიც აღწერილია აინჰარდის „კარლოს დიდის ცხოვრებაში“. ყველა ისტორიული ეპიზოდები პოემაში მხატვრულადაა გადამუშავებული. როლანდი კარლოს დიდი სიმღერა როლანდზრ (მიმოხილვა) სიმღერა როლანდზე : ფრანგული ეპოსი / რედაქტორი: ს. იორდანიშვილი.[მკვდარი ბმული] სიმღერა როლანდზე ქრისტესა და მეფის ერთგული რაინდი - როლანდი სიმღერა როლანზე-ფრანგული საგმირო ეპოსი
მაიორდომი

მაიორდომი (გვიანდელი ლათ. major domus — სახლის უფროსი) — უმაღლესი თანამდებობის პირი მეროვინგების (V საუკუნის დასასრულსა და VIII საუკუნის შუა წლები) ფრანკთა სახელმწიფოში. თავდაპირველად მაიორდომს მეფე ნიშნავდა, იგი სათავეში ედგა სასახლის მმართველობას. ფეოდალიზაციის პროცესში სამეფო ხელისუფლების დასუსტების შედეგად მაიორდომის ფუნქციები გაფართოვდა. VII საუკუნეში მაიორდომმა — ქვეყნის უმსხვილესმა მიწათმფლობელებმა — ფაქტობრივად ხელთ იგდეს სახელმწიფო ძალაუფლება. განსაკუთრებით აღზევდნენ მაიორდომები პიპინიდების საგვარეულოდან. ერთმა მათგანმა, პიპინ მოკლემ, 731 ხელთ იგდო სამეფო ტახტი და საფუძველი ჩაუყარა კაროლინგების დინასტიას. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 366.
ჰოლეშოვიცე

ჰოლეშოვიცე (ჩეხ. Holešovice) — პრაღის ერთ-ერთი უბანი. პრაღას შეუერთდა 1884 წელს. მდებარეობს ვლტავის მარცხენა სანაპიროზე. ჰოლეშოვიცეს ეკუთვნის ბუბნი და ლეტნა. ŠUBERT, František Adolf. Čechy. Ilustrace Karel Liebscher. Svazek 3. Praha: Otto, [po r. 1880]. Dostupné online. Kapitola Holešovice - Bubny, s. 397-402. heslo Praha - popis města, Holešovice Bubny. In: kolektiv autorů. Ottův slovník naučný. Praha: Jan Otto, 1903. ISBN 80-7203-007-8. Svazek XX. S. 479-480. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჰოლეშოვიცე Archivní mapy დაარქივებული 2018-05-11 საიტზე Wayback Machine. na webu ČÚZK [cit. 2018-05-10] Václav Kostlán: Holešovice – povídání o holešovických ulicích a domech დაარქივებული 2018-11-10 საიტზე Wayback Machine.
თათელისმაღალი

თათელისმაღალი — მწვერვალი საქართველო რუსეთის (ინგუშეთი) საზღვარზე, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს თუშეთ-ხევსურეთის კავკასიონზე, მდინარეების არმხისა და ასის წყალგამყოფ კიდეგანის ქედზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3755 მ. თათელისმაღალი აგებულია ლიასური თიხაფიქლებითა და წვრილმარცვლოვანი ქვიშაქვებით. კალთები დაღარულია ღრმა ხევებით. მთის ძირში მყინვარებიდან გამოდის მდინარეები არმხი და არხოტისწყალი. მთის კალთები შემოსილია სუსტად განვითარებული ნიადაგ-მცენარეული საფრით. ჩანგაშვილი გ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 450.
ლარი (კატა)

ლარი (ინგლ. Larry; დ. იანვარი, 2007, დიდი ბრიტანეთი) — კატა, რომელსაც თაგვების მთავარი დამჭერის პოზიცია უკავია დიდი ბრიტანეთის პრემიერ-მინისტრის რეზიდენციაში, დაუნინგის ქუჩის 10-ში. ლარის დიდი ბრიტანეთის პრემიერ-მინისტრის რეზიდენციის თაგვების მთავარი დამჭერის პოზიცია 2011 წლის 15 თებერვლიდან უკავია. ამ დროს იგი 4 წლის იყო. ამ დროისათვის იგი უკვე მესამე პრემიერ-მინისტრს, კონსერვატორ ბორის ჯონსონს ემსახურება. ლარის წინამორბედი იყო სიბილი, რომელიც აღნიშნულ პოზიციას 2007-2009 წლებში იკავებდა. ლარი ბრიტანეთის პრემიერ-მინისტრ დევიდ ქემერონთან და აშშ-ს პრეზიდენტ ბარაკ ობამასთან ერთად დაუნინგის ქუჩა 10 ↑ Larry vs Palmerston is the real fight in Westminster.
კანგ დე სონგი

კანგ დე სონგი (დ. 26 აპრილი, 1989, სეული, სამხრეთი კორეა) — სამხრეთ კორეელი მომღერალი და კომპოზიტორი, მსახიობი, ტელეწამყვანი. დე სონგი დაიბადა და გაიზარდა იტჰევონის რაიონში, სეულში, სამხრეთი კორეა. იყო მუდმივი წამყვანი ისეთ პოპულარული შოუებისა, როგორებიცაა „ოჯახური დასვენება“ და „ღამე ღამის შემდეგ“. მონაწილეობდა მსოფლიოში განთქმულ კორეულ დადგმაში „კატები“. ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2013-09-25 საიტზე Wayback Machine. (კორეული)
Electrosvit Ambasador

Electrosvit Ambasador — ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული ჩეხოსლოვაკიური წარმოების კონსოლური ტიპის გარე განათების სანათი. არსებობს მისი რამდენიმე მოდიფიკაცია, რომლებიც განსხვავდება სიმძლავრით (150W, 250W, 400W) და დიზაინით, რაც ოდნავ განსხვავებულია ბოლო წლების გამოშვებებში. Electrosvit Ambasador-ის კორპუსი შედგება ორი ძირითადი ნაწილისგან: ზედა კოლოფში მოთავსებულია ნახევარგამტარი მოწყობილობები: დროსელი, სანთებელა და კონდენსატორი, ხოლო ქვედა ნაწილში ალუმინის ამრეკლი, პატრონა და დამცავი შუშა. კორპუსი დამზადებულია მინაბოჭკო-ეპოქსიდის კომპოზიტისგან. Electrosvit Ambasador განკუთვნილია მაღალი წნევის ნატრიუმის ნათურებისთვის. აღნიშნული ტიპის სანათები იწარმოებოდა სლოვაკეთის ქ. ნოვე-ზამკიში, „ელექტროსვიტის“ საწარმოში. Electrosvit Ambasador პირველი პროტოტიპი შეიქმნა 1980 წელს და სერიულ წარმოებაში ჩაეშვა 1981 წელს. მისი პირველი მოდიფიკაციები გამოირჩევოდა დიდი ზომებით და მიუხედავად იმისა, რომ მისი კორპუსი მინაბოჭკო-ეპოქსიდის კომპოზიტით მზადდებოდა, ეს სანათები საკმაოდ მძიმეა (400W სანათი დაახლ. 17კგ იწონის). მოგვიანებით, 1990-2010 წლებში გამოშვებული სანათების ამოცნობა შეიძლება მისი შედარებით მომცრო ზომის ზედა ნაწილით. 1980-იან წლებში ამ ტიპის სანათების ექსპორტი დიდი რაოდენობით ხდებოდა სსრკ-ს ქვეყნებში და მათ შორის საქართველოშიც. დაახლოებით 2010 წლისთვის ამ ტიპის სანათების წარმოება შეწყდა. 2317 «Ambasador» (Electrosvit) რუს. [მკვდარი ბმული] ანთებული Electrosvit Ambasador-ის ვიდეო
ორი მხიარული ბატი

„ორი მხიარული ბატი“ (რუს. Два весёлых гуся) — მოკლემეტრაჟიანი ნახატი მულტფილმი, სამსიუჟეტიანი მულტიპლიკაციური ალმანახის — „მხიარული კარუსელის“ (№ 2) მესამე სიუჟეტი. გადაღებულია 1970 წელს სტუდია სოიუზმულტფილმის მიერ. რეჟისორი — ლეონიდ ნოსირიევი. ეფუძვნება უკრაინული ხალხური ხელოვნების ნიმუშად ჩათვლილ იუმორისტულ უკრაინულ ხალხურ სიმღერას (სხვა წყაროებით — რუსულს).. სახელით „ორი მხიარული ბატი“ გამოიცა რამდენიმე წიგნი ბავშვებისათვის, რომლებშიც შესული იყო ეს სიმღერა. „ორი მხიარული ბატი“ ითვლება იმ წიგნთა რიცხვში, რომლებიც არამხედველი ბავშვებისთვისაა რეკომენდებული, მათთვის გამოვიდა სპეციალური გამოცემა, რომლის გვერდებზეც პლასტიკური ზედდებებია. ამ სიმღერაზე დაიდგა საბავშვო აუდიტორიაზე გათვლილი სპექტაკლები, აგრეთვე საბავშვო თოჯინების წარმოდგენები. „ორი მხიარული ბატი“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „მხიარული კარუსელი“ № 2. ორი მხიარული ბატი Аниматор.ру-ზე „ორი მხიარული ბატი“[მკვდარი ბმული] საიტზე „Энциклопедия отечественного кино“ ლეონიდ ნოსირიევი — ტექსტები — Энциклопедия отечественного кино უყურეთ მულტფილმს დაარქივებული 2019-01-08 საიტზე Wayback Machine. MULTDOM.COM-ზე სიმღერის სრული ტექსტი — რუსული ვიქსიკონი ↑ Сольфеджио. Часть первая. Одноголосие. Сост. Б. Калмыков и Г. Фридкин. М., Музыка, 1987. — № 20 ↑ Два веселых гуся ↑ Украинская народная песня Два весёлых гуся ↑ Два веселых гуся — украинская народная песня. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-11-09. ციტირების თარიღი: 2018-11-26. ↑ Два весёлых гуся. — Проф-Пресс, 2007. — Т. 1. — (Глазки). — ISBN 5-94582-524-6,978-5-94582-524-. ↑ Пыльцина. Е. Два весёлых гуся. — Проф-Пресс, 2007. — Т. 1. — 10 с. — (Вырубки на картоне). — 5000 экз. — ISBN 978-5-378-00251-1. ↑ Детские песенки. Два весёлых гуся. — Росмэн. — Т. 1. — 24 с. — (Читаем малышу). ↑ Год равных возможностей. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-06-27. ციტირების თარიღი: 2018-11-26. ↑ Губернатор поздравил творческих деятелей области за особый вклад в развитие культуры и искусства ↑ Театры, концерты, цирк. Хабаровск ↑ Магаданский областной театр кукол приглашает детей на спектакли. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-04. ციტირების თარიღი: 2018-11-26.
საქართველოს კომუნისტური პარტია (მრავალმნიშვნელოვანი)

საქართველოს კომუნისტური პარტია შეიძლება აღნიშვნადეს: საქართველოს სსრ კომუნისტური პარტია – დაფუძნებული 1920 წელს, როგორც რსდმპ ბოლშევიკური ფრთის გაგრძელება და სატელიტური ორგანიზაცია საქართველოში და გაუქმებული 1991 წელს; საქართველოს ერთიანი კომუნისტური პარტია – დაფუძნებული 1992 წელს, როგორც საქართველოს სსრ კომუნისტური პარტიის სამართლამემკვიდრე. საქართველოს კომუნისტური პარტია – დაფუძნებული 1992 წელს, როგორც საქართველოს სოციალისტური შრომის პარტია; საქართველოს აღორძინებული კომუნისტური პარტია – დაფუძნებული 1998 წელს, გაუქმებული 1999 წელს. საქართველოს ახალი კომუნისტური პარტია – დაფუძნებული 2001 წელს.
მემარცხენეობა

მემარცხენეობა — ტერმინი თანამედროვე პოლიტიკურ მეცნიერებასა და ცხოვრებაში, რომელიც ვიწრო გაგებით აღნიშნავს პოლიტიკური კურსის გამოხატვის რადიკალურ ან პროგრესულ გზას, ხოლო ფართო გაგებით – პოლიტიკურ იდეოლოგიას, რომელიც ესწრაფვის სოციალურ თანასწორობასა და სოლიდარობას, სოციალური იერარქიის საწინააღმდეგოდ. ტერმინს მემარცხენეობა თავდაპირველად პირდაპირი მნიშვნელობა ჰქონდა, რომელიც საფრანგეთის რევოლუციის პერიოდიდან მოდის და მემარჯვენეობასთან ერთად გაჩნდა, როგორც 1789 წელს მოწვეული გენერალური შტატების კრებაზე წარმომადგენელთა სხდომის ადგილის აღმნიშვნელი (კრებაზე მეფისგან მარჯვნივ ისხდნენ თავად-აზნაურობა და სამღვდელოება, რომლებიც მონარქიას უჭერდნენ მხარს, ხოლო მარცხნივ – ბურჟუაზია და რიგითი მოქალაქეები, რომლებიც რევოლუციის, რესპუბლიკის შექმნისა და სეკულარიზმის მხარდამჭერები იყვნენ. ედუარდ კოდუა და სხვ.. (2004) მემარცხენეობა. სოციალურ და პოლიტიკურ ტერმინთა ლექსიკონი–ცნობარი. სპებ, სამოქალაქო განათლების ლექსიკონი, 2008.
ალექსანდრე დარგომიჟსკის საფლავის ძეგლი

ალექსანდრე დარგომიჟსკის საფლავის ძეგლი (რუს. Памятник на могиле Даргомыжского) — ძეგლი რუსი კომპოზიტორის ალექსანდრე დარგომიჟსკის საფლავზე სანქტ-პეტერბურგში. მდებარეობს ხელოვნების ოსტატთა სასაფლაოზე ალექსანდრე ნეველის ლავრის ტერიტორიაზე. ძეგლის ავტორია მოქანდაკე ანდრეი ხაუსტოვი. ძეგლი ჩამოასხეს ბრინჯაოსაგან და წარმოადგენს გლეხის მწყემსი ბიჭის ფიგურას, რომელსაც ხელში სალამური უჭირავს. ფიგურა ნატურალურ ზომებშია შექმნილი. ძეგლის მოდელად გამოიყენეს ხაუსტოვის სადიპლომო ნაშრომი - კომპოზიტორ ალექსანდრე დარგომიჟსკის ძეგლი, რომელიც დაიცვა 1958 წელს ა. ლ. შტიგლიცის სახელობის სანქტ-პეტერბურგის სამხატვრო-სამრეწველო აკადემიაში. იშვიათი მოვლენა იყო XX საუკუნეში რუსული სახვითი ხელოვნების ისტორიაში, როდესაც სადიპლომო ნაშრომს დგამდნენ ძეგლად. ა. ხაუსტოვმა უარყო ფართოდ გავრცელებული, ტიპური საფლავის ქვის დადგმის ტრადიცია, რომელიც ყველაზე ხშირად კვარცხლბეკზე აღმართული ბიუსტის სახით იყო წარმოდგენილი და მან გარდაცვლილის ფიგურა აღმართა მთელი ტანით. მწყემსი ბიჭის ფიგურა ცოცხალია, დინამიურია, ჩამოჰგავს ალექსანდრე ოსტროვსკის პიესა-ზღაპრის გმირს. 1958 წელს ა. ხაუსტოვის სადიპლომო ნაშრომის შესახებ რუსეთში გამომავალი ჟურნალი „ხელოვნება“ წერდა: Калинин В. Молодые монументалисты // Искусство. 1958, № 11. С.13. Ленинград. Путеводитель / Составитель Серпокрыл С. М.. — Л.: Лениздат, 1973. Нетунахина Г. Д. Музей городской скульптуры. — Л.: Лениздат, 1981. Сморгон Л. Разговор с Репиным. — СПб.: Герань, 2006. Федотов Н. Памяти Андрея Хаустова. — 2010 ↑ Дёмин Л. М. Леонид Хаустов. — М.: Альфа и Омега, 1996. ↑ Калинин В. Молодые монументалисты // Искусство. 1958, № 11. С.13.