laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სან-ჟუან-და-კანაბრავა

სან-ჟუან-და-კანაბრავა (პორტ. São João da Canabrava) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 310 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პიკუსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 445 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 9.26 კმ²-ზე. ფართობი 480 280 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
სან-ჟუან-და-ვარჟოტა

სან-ჟუან-და-ვარჟოტა (პორტ. São João da Varjota) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 340 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პიკუსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 651 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.77 კმ²-ზე. ფართობი 395 306 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
გულის მყინვარი

გულის მყინვარი — ხეობის ტიპის მყინვარი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, მესტიის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს სვანეთის კავკასიონზე, მწვერვალ უშბის სამხრეთ კალთაზე. ასაზრდოებს მდინარე დოლრის მარცხენა შენაკად გულიჭალას. სიგრძე 2,5 კმ, ფართობი 1,6 კმ². მყინვარის ენა ეშვება ზღვის დონიდან 2870 მ სიმაღლემდე. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 50. ↑ შენგელია რ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 196.
ტაკამაკა

ტაკამაკა (ფრანგ. Takamaka) — სეიშელის კუნძულების ერთ-ერთი რაიონი, მდებარეობს კუნძულ მაეს სამხრეთში. მოსახლეობის ეკონომიკური აქტივობა გამოიხატება ადგილობრივ ტრადიციულ სოფლის მეურნეობაში და თევზჭერაში. არსებობს ტურიზმთან დაკავშირებული ზოგიერთი ინფრასტრუქტურა, რომელიც მოიცავს 4 მინი ოტელს. მოსახლეობის უმრავლესობა დაკავებულია მომსახურების სფეროთი და ვაჭრობით (სახელმწიფო სამსახური, კერძო კომერცია (ტურიზმის ჩათვლით). როგორც ყველა ოლქში, ტაკამაკაშიც ფუნქციონირებს სკოლა, სამედიცინო ცენტრი, პოლიციის უბანი და ოლქის ადმინისტრაცია, რომლებიც ადგილობრივი კათოლიკური ეკლესიის ირგვლივ ან სიახლოვეს არიან განლაგებულნი. ოლქიდან ერთ საათში ავტობულით შესაძლებელია 25 კმ-ით დაშორებულ დედაქალაქ ვიქტორიაში ჩასვლა. რეგულარული საავტობუსო მარშრუტი მუშაობს ყოველდღე დაახლოებით 05.30 საათიდან 20.00 საათამდე. ↑ City Population - სეიშელის კუნძულების მოსახლეობის დინამიკა ↑ Geohive - 2010 წლის მოსახლეობის აღწერა
ბე-ლაზარი

ბე-ლაზარი (ფრანგ. Baie Lazare) — სეიშელის კუნძულების ერთ-ერთი რაიონი, მდებარეობს კუნძულ მაეს სამხრეთში. მას სახელი დაერქვა ფრანგი მკვლევარი ლაზარ პიკოს პატივსაცემად. ↑ City Population - სეიშელის კუნძულების მოსახლეობის დინამიკა ↑ Geohive - 2010 წლის მოსახლეობის აღწერა
გლასი

გლასი (ფრანგ. Glacis) — სეიშელის კუნძულების ერთ-ერთი რაიონი, მდებარეობს კუნძულ მაეს ჩრდილოეთში. ↑ City Population - სეიშელის კუნძულების მოსახლეობის დინამიკა ↑ Geohive - 2010 წლის მოსახლეობის აღწერა
ემინე ერდოღანი

ემინე ერდოღანი (თურქ. Emine Erdoğan, დაიბადა – გიულბარანი; დ. 16 თებერვალი 1956, იუსქიუდარი, სტამბოლი, თურქეთი) — თურქი საზოგადო მოღვაწე, თურქეთის პრეზიდენტის რეჯეფ თაიფ ერდოღანის მეუღლე. ემინე გიულბარანი, 1956 წლის 16 თებერვალს სტამბოლის იუსქიუდარის რაიონში დაიბადა. ეთნიკურად არაბული წარმოშობის ემინეს ოჯახი, თავდაპირველად ქვეყნის სამხრეთ-აღმოსავლეთ პროვინციაში, სიირთში ცხოვრობდნენ, თუმცა მოგვიანებით, მისი ოჯახი საცხოვრებლად სტამბოლში გადმოვიდა. იგი ხუთშვილიან ოჯახში უმცროსია. იგი სწავლობდა „მითჰათ ფაშას“ ღამის სამხატვრო სკოლაში, მაგრამ სწავლა არ დაუსრულებია. ერდოღანი შეუერთდა „იდეალური ქალთა ასოციაცია“-ს, სადაც ერთ-ერთ საქმიან კონფერენციაზე რეჯეფ ერდოღანს შეხვდა. მოგვიანებით, 1978 წლის 4 თებერვალს, რეჯეფ თაიფ ერდოღანი და ემინე გიულბარანი დაქორწინდნენ. წყვილს ოთხი შვილი ჰყავს: აჰმეთ ბურაქი ერდოღანი, სუიმეიე, რომელმაც ცოლად გაყვა სამრეწველო თავდაცვის ინჟინერს სელჩუქ ბაირაქტარს 2016 წლის მაისში, ნეჯმეთინ ბილალი და ესრა, რომლის მეუღლე ენერგეტიკის მინისტრი ბერათ ალბაირაქია. 2010 წლის 7 დეკემბერს, პრემიერ-მინისტრმა საიდ იუსუფ რაზა გილანმა, ემინე ერდოღანს პაკისტანის ორდენი მიანიჭა, სადაც აღიარეს მისი პირადი ძალისხმევა, წყალდიდობით დაზარალებულ პაკისტანელი ხალხის დახმარებისთვის. 2010 წლის ოქტომბერში, ერდოღანმა პირადად ეწვია პაკისტანის იმ ნაწილას, სადაც წყალდიდობა მოხვდა და მნიშვნელოვნად ხელი შეუწყო წყალდიდობის მსხვერპლთათვის სახსრების მოგროვებაში. 2011 წლის 16 თებერვალს, ემინე ერდოღანს გადაეცა „Prix de la Fondation“ ჯილდო, „კრანს მონტანას“ ფორუმის მიერ ბრიუსელში. პირველი ლედი აქტიურად დაუპირისპირდა თურქეთში ბავშვთა ქორწინების კანონპროექტს, სადაც მან აღნიშნა, რომ „იძულებით ბავშვის ქორწინება აშკარად მიუღებელია ნებისმიერ პირობებში“. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ემინე ერდოღანი პირველი ლედის ბიოგრაფია პრეზიდენტის ადმინისტრაციის ვებ-გვერდზე ↑ "Mrs Erdogan's many friends", The Economist, 12 August 2004 ↑ http://www.tehrantimes.com/news/402467/Thousands-expected-to-attend-wedding-of-Erdo%C4%9Fan-s-daughter ↑ Emine Erdoğan Turkish. Biyografi (15 October 2008). ციტირების თარიღი: 15 October 2008. ↑ „PM confers Hilal-e-Pakistan award on Emine Erdogan“. Associated Press of Pakistan. 16 თებერვალი 2011. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 23 July 2011. ციტირების თარიღი: 16 February 2011. ↑ „Turkish PM's wife presented with women's award“. Anatolian Agency. 16 February 2011. ციტირების თარიღი: 16 February 2011. ↑ http://www.tccb.gov.tr/en/news/542/35764/emine-erdogan-cocuk-yasta-zorla-evlilik-hicbir-surette-kabul-edilemez.html
ანს-ეტუალი

ანს-ეტუალი (ფრანგ. Anse Etoile) — სეიშელის კუნძულების ერთ-ერთი რაიონი, მდებარეობს კუნძულ მაეს ჩრდილოეთში. ↑ City Population - სეიშელის კუნძულების მოსახლეობის დინამიკა ↑ Geohive - 2010 წლის მოსახლეობის აღწერა
პორტ-გლოდი

პორტ-გლოდი (ფრანგ. Port Glaud) — სეიშელის კუნძულების ერთ-ერთი რაიონი, მდებარეობს კუნძულ მაეს ჩრდილო-დასავლეთში. ↑ City Population - სეიშელის კუნძულების მოსახლეობის დინამიკა ↑ Geohive - 2010 წლის მოსახლეობის აღწერა
ხალიბოვის სახლი

ხალიბოვის სახლი (რუს. Дом Халибова) — ძველი სართულნახევიანი სახლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია 1857 წელს. 1992 წლის 18 ნოემბრის № 301 ბრძანების შესაბამისად სახლს გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონული მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. მისამართი: ტაგანროგი, ბერძნების ქუჩა № 58. სართულნახევრიანი სახლი ქალაქ ტაგანროგში, რომელიც მდებარეობს ბერძნების ქუჩა № 58-ში, აგებულია 1857 წელს, კოლეჯის მდივნის არტემ ხალიბოვის დაფინანსებით. ა. ხალიბოვი წარმოშობით დონის ნახიჩევანიდან იყო, სადაც ჰქონდა ასევე სახლი, იგი მდიდარი ადამიანი იყო, ეწეოდა საქველმოქმედო მოღვაწეობას, იყო მზრუნველობის საბჭოს წევრი. 1865 წელს აირჩიეს ნიკოლაევსკის საბავშვო სახლის მეურვედ. 1870-იან წლებში ხაიბოვის გარდაცვალების შემდეგ სახლის მფლობელი გახდა მისი ქალიშვილი ნურიკი. მალევე იგი ცოლად გაყვა ვაჭარს, ტაგანროგის მემკვიდრეობით საპატიო მოქალაქეს ალექსანდრე ხოჯაევს. XX საუკუნის დასაწყისამდე ოჯახი ფლობდა სახლს. 1925 წლამდე სახლის უკანასკნელი მფლობელი იყო ცნობილი კომიკოსი ალექსანდრე კუზმენკო-პოლონსკი და მისი ვოლი მარია ივანოვა. 1925 წელს მოახდინეს სახლის ნაციონალიზაცია. საბჭოთა ხელისუფლების პერიოდში ამ სახლში მუშაობდა საბავშვო საავადმყოფო, ყველა კაბინეტი პალატებად გადააკეთეს. ამჟამად ამ შენობაში განთავსებულია ტაგანროგის ქონების მართვის კომიტეტი. ბერძნების ქუჩა № 58-ში მდებარე სახლი XIX საუკუნის შუა წლებში ტაგანროგში აშენებული სახლების ტიპური ნიმუშია. ამ პერიოდში ქალაქში ძირითადად შენდებოდა სართულნახევრიანი ან ორსართულიანი საცხოვრებელი სახლები ფასადზე ხუთი ან შვიდი ფანჯრით. დღემდე შემონახული პროექტის მიხედვით შენობა გაფორმებულია აქცენტების გარეშე. ხალიბოვის სახლის თავდაპირველი არქიტექტურა დღემდე მთლიანადაა შემორჩენილი. შენობა რუსეთის ფედერაციის ადგილობრივი მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლია. Гаврюшкин О. П. По старой Греческой... (Хроника обывательской жизни). — Таганрог: Лукоморье, 2003. — 514 с. — ISBN 5-901565-15-0. Таганрог ул. Греческая, 58 დაარქივებული 2014-03-25 საიტზე Wayback Machine. Откровения: моя история болезни
ჩებონენკოს სახლი

ჩებონენკოს სახლი (რუს. Дом Чебоненко) — ძველი ორსართულიანი სახლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია 1866 წელს. 1992 წლის 18 ნოემბრის № 301 ბრძანების შესაბამისად სახლს გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. მისამართი: ტაგანროგი, ბერძნების ქუჩა № 71. ორსართულიანი სახლი ქალაქ ტაგანროგში, რომელიც მდებარეობს ბერძნების ქუჩა № 71-ში, აგებულია 1866 წელს, მარიუპოლელი ვაჭრის ივან ჩებონენკოს დაფინანსებით. თავის დროზე ჩებონენკო ვაჭრობდა კანაფის ზეთით, ფლობდა მაკარონის ფაბრიკას. ლამაზი, ორსართულიანი და ექვს ფანჯრიანი შენობა აგებულია 1866 წლის პროექტით. შესასვლილის მიშენება მარცხენა მხარეს განხორციელდა 1876 წლის პროექტით. ტაგანროგში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარებამდე სახლი ეკუთვნოდათ პალასოვების ოჯახს, თავდაპირველად ვაჭარ სავლეს, ხოლო შემდეგ მის შთამომავლობას. 1897 წლიდან კი გიორრგი სავლეს ძე პალასოვის ცოლს ოლღა იულიანეს ასულს. პალასოვების ოჯახი ვაჭრობდა თამბაქოს საბითუმო გასაღებით. სახლის ქვედა სართულზე თავისი ოჯახით ცხოვრობდა ვილენის ოკრუგის გამომძიებელი, შტაბს-კაპიტანი, ნიკოლაი არაკინი. მოსამართლე იყო მორწუნე ადამიანი და ოჯახთან ერთად დადიოდა ეკლესიაში. იგი 1901 წელს 38 წლის ასაკში იყო, როცა დაქორწინდა 21 წლის მარია ლეონუტოვასთან. 1918 წელს შენობაში განთავსებული იყო წითელი არმიის საარტილერიო შტაბი. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში, ქალაქის გერმანელთაგან გათავისუფლების შემდეგ შენობაში გაიხსნა სპეციალური ბავშვების სახლი 100 ადგილზე. სადაც სწავლობდნენ და ცხოვრობდნენ წითელი არმიის იმ მებრძოლების, მეორე მსოფლიო ომის იმ მონაწილეების ბავშვები, რომლებიც დაიღუპნენ საომარო მოქმედებების დროს. ამჟამად ჩებონენკოს სახლი იკავია ბანკს „ტაგანროგი“. შენობის ფასადი ამჟამად გაფორმებულია კლასიციზმის არქიტექტურული სტილის შესაბამისად. მთავარი შესასვლელი სახლის მარცხენა ნაწილშია. შენობა გაფორმებულია ატიკით. დამაგვირგვინებელ კარნიზზე სკულპტურული ფიგურებია გამოსახული. მეორე სართულის ფანჯრებს ქვემოთ სწორკუთხა ნიშებია. შენობა შეღებილია ღია მწვანე ფერში, გარკვეული დეტალები კი თეთრაად. შენობა რუსეთის ფედერაციის ადგილობრივი მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლია. Гаврюшкин О. П. По старой Греческой... (Хроника обывательской жизни). — Таганрог: Лукоморье, 2003. — 514 с. — ISBN 5-901565-15-0. Таганрог ул. Греческая, 71 დაარქივებული 2014-03-25 საიტზე Wayback Machine.
შარონოვის სახლი

შარონოვის სახლი (რუს. Дом Шаронова) — ძველი სახლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია 1912 წელს არქიტექტორ თეოდორ შეხტელის პროექტის მიხედვით. შარონოვის სახლი შედის რუსეთის ფედერაციის რეგიონული მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სიაში. მისამართი: ტაგანროგი, ფრუზეს ქუჩა № 80. შენობა აგებულია 1912 წელს მოდერნის არქიტექტურულ სტილში, არქიტექტურის აკადემიკოსის თეოდორ შეხტელის პროექტის მიხედვით. 1917 წლამდე სახლი იყო მსხვილი ტაგანროგელი პურის ვაჭრის ევგენი შარონოვის კუთვნილებაში, რომელმაც ეს სახლი ააშენა საკუთარი ქალიშვილის მარიასათვის. 1920-1922 წლებში შენობაში განთავსებული იყო მეაბრეშუმეობის სადგური. 1923 წლიდან კი - საბავშვო პოლიკლინიკა. ტაგანროგის ოკუპაციის პერიოდში შენობა დაიკავა ევალდ ფონ კლეისტის პირველმა სატანკო არმიამ. 1944 წლის შემდეგ შენობაში განთავსებული იყო სხვადასხვა საქალაქო ორგანიზაციები, მათ შორის ორჯონიკიძის რაიონის სკკპ რაიონული კომიტეტი. 1981 წლიდან კი შარონოვის სახლში ტაგანროგის ქალაქთმშენებლობისა და ყოფაცხოვრების მუზეუმია გახსნილი. შარონოვის სახლი მოდერნის მარგალიტს წარმოადგენს. იგი არქიტექტურის, მხატვრობისა და ქანდაკების ბრწყინვალე ნიმუშია. სართულნახევრიან სახლს აქვს ბევრი საერთო მოსკოვის იაროსლავის რკინიგზის სადგურთან. შენობის კომპოზიცია ასიმეტრიულია. მარცხენა ნაწილში ოთხკუთხა მაღალი კოშკია, რვაკუთხა გუმბათით. ამ ნაწილში მდებარეობს მთავარი შესასვლელი. შენობის ფრიზული ნაწილი მოპირკეთებულია კერამიკის ფილებით, რომელზეც გამოსახულია მოზაიკური სურათები. რუსეთის ფედერაციის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი ერთადერთია როსტოვის ოლქში, რომლის ფასადზეც გამოსახულია მონუმენტური მხატვრობა. შენობა გადაღებულია რამდენიმე ფილმში. Статья о музее на Таганрог.su[მკვდარი ბმული] ↑ Подлипанов М. Д. Шаронов Евгений Иванович // Таганрог. Энциклопедия. — Таганрог: Антон, 2008. — С. 803. — ISBN 978-5-88040-064-5. ↑ Матишов Г. Г., Афанасенко В. И., Кринко Е. Ф. Миус-фронт в Великой Отечественной войне. — Ростов-на-Дону: ЮНЦ РАН, 2010. — С. 100. — ISBN 978-5-902982-89-0. ↑ Товарищество «Искусство или смерть» / Под ред. О. Головановой. — М.: ГМСИ, 2009. — 304 с. — ISBN 978-5-91611-006-7. ↑ Собств. корр. «Дневник убийцы»: Пролитая кровь обязательно вернется // Экспресс-газета. — 2002. — 29 янв.
გულისაბა

გულისაბა (ლათ. Mirabilis jalapa) — მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარე გულისაბასებრთა ოჯახისა. აქვს სწორმდგომი, 90 სმ-მდე სიმაღლის ღერო, კიდემთლიანი კვერცხისებრი ფოთლები, მტევნისებრ ყვავილებად შეკრებილი თეთრი, ყვითელი ან წითელი ყვავილები, რომლებიც ღამით იშლება, დილით კი იხურება (ღრუბლიან ამინდში გაშლილია დღისითაც), ხშირად ერთ ყვავილედში სამი ფერის ყვავილია. აქვს თითისტარისებრი მსხვილი ხორცოვანი ფესვები. ყვავილობს ივნისიდან ნოემბრამდე. მრავლდება თესლით. დეკორატიულ მებაღეობაში ცნობილია დაბალტანიანი, ჯუჯა, ჭრელფოთოლა ფორმებიც. იზრდება ამერიკის ტროპიკებში, სამშობლოა პერუ, მექსიკა, ჩილე. ფართოდ გავრცელებული დეკორატიული მცენარეა. კულტივირებულია საქართველოშიც. კარგად ვითარდება აღმოსავლეთ საქართველოში. იძლევა თვითნათესარსაც (თბილისის ბოტანიკური ბაღი). ერთწლიანი კულტურაა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 302. ასიეშვილი ლ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 194.
გრანდ-ანსი (მაე)

გრანდ-ანსი (ფრანგ. Grand'Anse Mahé) — სეიშელის კუნძულების ერთ-ერთი რაიონი, მდებარეობს კუნძულ მაეს დასავლეთში. ↑ City Population - სეიშელის კუნძულების მოსახლეობის დინამიკა ↑ Geohive - 2010 წლის მოსახლეობის აღწერა
ანს-ბუალო

ანს-ბუალო (ფრანგ. Anse Boileau) — სეიშელის კუნძულების ერთ-ერთი რაიონი, მდებარეობს კუნძულ მაეს დასავლეთში. ↑ City Population - სეიშელის კუნძულების მოსახლეობის დინამიკა ↑ Geohive - 2010 წლის მოსახლეობის აღწერა
კასკადი (სეიშელის კუნძულები)

კასკადი (ფრანგ. Cascade) — სეიშელის კუნძულების ერთ-ერთი რაიონი, მდებარეობს კუნძულ მაეს აღმოსავლეთში. ↑ City Population - სეიშელის კუნძულების მოსახლეობის დინამიკა ↑ Geohive - 2010 წლის მოსახლეობის აღწერა
ო-კაპი

ო-კაპი (ფრანგ. Au Cap) — სეიშელის კუნძულების ერთ-ერთი რაიონი, მდებარეობს კუნძულ მაეს აღმოსავლეთში. ↑ City Population - სეიშელის კუნძულების მოსახლეობის დინამიკა ↑ Geohive - 2010 წლის მოსახლეობის აღწერა
ბელ-ომბრი

ბელ-ომბრი (ფრანგ. Bel Ombre) — სეიშელის კუნძულების ერთ-ერთი რაიონი, მდებარეობს კუნძულ მაეს ჩრდილო-დასავლეთში. ↑ City Population - სეიშელის კუნძულების მოსახლეობის დინამიკა ↑ Geohive - 2010 წლის მოსახლეობის აღწერა
ლა-რივიერ-ანგლეზი

ლა-რივიერ-ანგლეზი (ფრანგ. La Rivière Anglaise) — სეიშელის კუნძულების ერთ-ერთი რაიონი, მდებარეობს კუნძულ მაეზე. ↑ City Population - სეიშელის კუნძულების მოსახლეობის დინამიკა ↑ Geohive - 2010 წლის მოსახლეობის აღწერა
მონ-ფლორი

მონ-ფლორი (ფრანგ. Mont Fleuri) — სეიშელის კუნძულების ერთ-ერთი რაიონი, რომლის ძირითადი ნაწილი მდებარეობს კუნძულ მაეზე. ოლქი ასევე მოიცავს წმინდა ანას საზღვაო ეროვნული პარკის 6 კუნძულს და მისგან აღმოსავლეთით მდებარე კიდევ 2 კუნძულს (ბიკონის და სეშის კუნძულები). ↑ City Population - სეიშელის კუნძულების მოსახლეობის დინამიკა ↑ Geohive - 2010 წლის მოსახლეობის აღწერა
გულისპირი

გულისპირი — ქართული ეროვნული კოსტიუმის — ქართული კაბის საგულე. იკეთებდნენ გულამოჭრილი ზედატანის ქვეშ ისე, რომ ნაქარგი კარგად გამოჩენილიყო. გულისპირის საკისრე ოდნავ ამოღებული ჰქონდა და უკან ზონრებით ან ღილებით იკვრებოდა. გულისპირი ქართული კაბის აუცილებელი კომპონენტი იყო სალტიან, ტოტებდაშვებულ სარტყელსა და ყურთმაჯებთან ერთად. მაღალი წოდების ქალის კაბის გულისპირი, სარტყელი და ყურთმაჯები ოქრომკედითა და ძვირფასი თვალმარგალიტით იყო შემკული. ნაქარგობის ძირითად მოტივად იყენებდნენ მცენარეულ ორნამენტს — ვაზის მტევანს, მინდვრის ყვავილს და ა. შ. გლეხის ქალის კაბის სარტყელ-გულისპირი, უმთავრესად დაჩითული ქსოვილებისაგან მზადდებოდა. გულისპირის შემკულობას მამაკაცის ჩაცმულობაშიც დიდი ყურადღება ექცეოდა. საქართველოს ბევრ რაიონში ბამბის ქსოვილის პერანგს გულზე ჩვეულებრივ წითელი აბრეშუმის ოთხკუთხა ქსოვილი ჰქონდა დაკერებული, ფერადი ძაფით იყო ნაქარგი და ყაითნით გაწყობილი. აღსანიშნავია ხევსური ქალის სადიაცოს ფარაგი და მამაკაცის სამოსელი — პერანგი, რომლის მდიდრული ორნამენტებითა და უმთავრესად ჯვრის გამოსახულებებით ნაქარგი გულისპირი თითქოს ბოროტი ძალებისაგან იცავდა ადამიანს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 303.
პლეზანსი (სეიშელის კუნძულები)

პლეზანსი (ფრანგ. Plaisance) — სეიშელის კუნძულების ერთ-ერთი რაიონი, მდებარეობს კუნძულ მაეზე. ↑ City Population - სეიშელის კუნძულების მოსახლეობის დინამიკა ↑ Geohive - 2010 წლის მოსახლეობის აღწერა
ანს-რუაიალი

ანს-რუაიალი (ფრანგ. Anse Royale) — სეიშელის კუნძულების ერთ-ერთი რაიონი, მდებარეობს კუნძულ მაეს სამხრეთში. ამ ოლქში მდებარეობს ჰუმანიტარული მეცნიერებების პოლიტექნიკური სკოლა. ↑ City Population - სეიშელის კუნძულების მოსახლეობის დინამიკა ↑ Geohive - 2010 წლის მოსახლეობის აღწერა
ბო-ვალონი

ბო-ვალონი (ფრანგ. Beau Vallon) — სეიშელის კუნძულების ერთ-ერთი რაიონი, მდებარეობს კუნძულ მაეს ჩრდილოეთში. ↑ City Population - სეიშელის კუნძულების მოსახლეობის დინამიკა ↑ Geohive - 2010 წლის მოსახლეობის აღწერა
პუანტ-ლა-რუ

პუანტ-ლა-რუ (ფრანგ. Pointe La Rue) — სეიშელის კუნძულების ერთ-ერთი რაიონი, მდებარეობს კუნძულ მაეს აღმოსავლეთში. ოლქის ტერიტორიაზე მდებარეობს სეიშელის კუნძულების საერთაშორისო აეროპორტი, მისი თანამედროვე ასაფრენ-დასაჯდომი ზოლით, რომელიც გადის ჩრდილო-აღმოსავლეთი სანაპიროს გასწვრივ. ოლქის ტერიტორიის ნაწილს ასევე წარმოადგენენ ანონიმის და რატის კუნძულები. ↑ City Population - სეიშელის კუნძულების მოსახლეობის დინამიკა ↑ Geohive - 2010 წლის მოსახლეობის აღწერა
ანს-ო-პენი

ანს-ო-პენი (ფრანგ. Anse-aux-Pins) — სეიშელის კუნძულების ერთ-ერთი რაიონი, მდებარეობს კუნძულ მაეს აღმოსავლეთში. სოლეილის კუნძული შედის ოლქის შემადგენლობაში. ↑ City Population - სეიშელის კუნძულების მოსახლეობის დინამიკა ↑ Geohive - 2010 წლის მოსახლეობის აღწერა
მონ-ბაქსტონი

მონ-ბაქსტონი (ფრანგ. Mont Buxton) — სეიშელის კუნძულების ერთ-ერთი რაიონი, მდებარეობს კუნძულ მაეზე. ↑ City Population - სეიშელის კუნძულების მოსახლეობის დინამიკა ↑ Geohive - 2010 წლის მოსახლეობის აღწერა
როშ-კაიმანი

როშ-კაიმანი (ფრანგ. Roche Caiman) — სეიშელის კუნძულების ერთ-ერთი რაიონი, მდებარეობს კუნძულ მაეზე. ოლქში მდებარეობს საფეხბურთო სტადიონი, სადაც ქვეყნის ეროვნული ნაკრები ატარებს საშინაო მატჩების უმრავლესობას. როგორც მეზობელი ლე-მამელის ოლქი, როშ-კაიმანის ოლქიც შეიქმნა 1998 წელს მიწების დაშრობისა და პლეზანსის ოლქის ნაწილისაგან. ↑ City Population - სეიშელის კუნძულების მოსახლეობის დინამიკა ↑ Geohive - 2010 წლის მოსახლეობის აღწერა
ლე-მამელი

ლე-მამელი (ფრანგ. Les Mamelles) — სეიშელის კუნძულების ერთ-ერთი რაიონი, მდებარეობს კუნძულ მაეზე, დიდი ვიქტორიის სამხრეთ ნაწილში. როგორც მეზობელი როშ-კაიმანის ოლქი, ლე-მამელის ოლქიც შეიქმნა 1998 წელს მიწების დაშრობისა და პლეზანსის ოლქის ნაწილისაგან. ↑ City Population - სეიშელის კუნძულების მოსახლეობის დინამიკა ↑ Geohive - 2010 წლის მოსახლეობის აღწერა
ციანიდი

ციანიდი — ქიმიური ნაერთი, რომელიც შეიცავს ნახშირბად-აზოტის (CN) ერთვალენტიან კომბინირებულ ჯგუფს. ციანო-ჯგუფის სახელით ცნობილი ეს ჯგუფი შედგება აზოტის ატომთან სამმაგი ბმით დაკავშირებული ნახშირბადის ატომისაგან. არაორგანულ ციანიდებში, მაგალითად ნატრიუმის ციანიდში და კალიუმის ციანიდში ეს ჯგუფი წარმოდგენილია უარყოფითად დამუხტული პოლიატომური ციანიდის იონის სახით (CN−); ეს ნაერთი, რომელიც წყალბადმჟავის მარილებად მიიჩნევა, ძლიერ მომწამვლელია. ციანიდის იონი იზოელექტრონულია ნახშირჟანგთან და მოლეკულურ აზოტთან. ↑ IUPAC Gold Book cyanides ↑ G. L. Miessler and D. A. Tarr "Inorganic Chemistry" 3rd Ed, Pearson/Prentice Hall publisher, ISBN 0-13-035471-6.
ქალაქის გამგეობის შენობა (ტაგანროგი)

ქალაქის გამგეობის შენობა (რუს. Здание городской управы) — სახლი ქალაქ ტაგანროგის ცენტრში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მისამართი: ტაგანროგი, პეტროვის ქუჩა № 87. სამსართულიანი სახლი, ოთხკუთხა კოლონებით, მდებარეობს პეტროვის ქუჩაზე, მცირე სადოვაიის შესახვევის პირდაპირ. შენობა არაერთხელ გადაუკეთებიათ. მიწის ამ ნაკვეთძე პირველი სახლი ააშენეს 1830-იან წლებში ვაჭარ დ. პეტროკოკინოსათვის. 1880-იან წლების ბოლოს იგი შეიძინა კოზმა კომნენო-ვარვაციმ და კაპიტლურად გადააკეთა. შენობას გაუკეთა მიშენება. ეზოში მდებარე ფლიგელი დაუკავშირდა მთავარ შესასვლელს. გააფორმეს ფასადიც. შენობაში იყო 62 ოთახი, რომელიც ეკავათ ვარვარის ოჯახის წევრებს. რუსეთის პირველი რევოლუციის პერიოდში გლეხებს შორის არეულობის შიშით გადაწყვიტა გაეყიდა თავისი სახლი. 1907 წლიდან 1920 წლამდე სახლში განთავსებული იყო ქალაქის გამგეობის შენობა, რომელიც 1810 წლიდან გახდა მუნიციპალური ხელისუფლების მთავარი აღმასრულებელი ორგანო. 1909-1914 წლებში სახლის ერთ-ერთ ოთახში გახსნილი იყო სურათების გალერეა და ქალაქის მუზეუმი. 1918 წლის 17 იანვრიდან 1 თებერვლამდე შენობა ეკავა ტაგანროგის მუშათა და დეპუტატთა საბჭოებს. გერმანელებისა და შემდეგ თეთრგვარდიელების მოსვლის შემდეგ შენობაში კვლავ ქალაქის საკრებულო განთავსდა. საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ კი შენობაში განთავსდა სამხედრო-რევულიციური კომიტეტი, რომელიც [[1920] ქალაქის მმართველობის ძირითადი ორგანო იყო. შემდეგ აქ განთავსდა პროფკავშირის კლუბი, მასწავლებელთა სახლი, ავტომოტოკლუბი. 1935 წლის ბოლოს მთლიანი შენობა გადაეცა ტაგანროგის პიონერთა სახლს. ტაგანროგის გერმანული ოკუპაციის პერიოდში, 1942 წლიდან შენობაში განთავსებულია გერმანული პოლიცია. ტაგანროგის გათავისუფლების დროს შენობა დაიწვა. 1959 წლის აგვისტოში დაიწყეს სახლის აღდგენითი სამუშაოები. ფასადი და დაგეგმარება მთლიანად შეცვალეს, დააშენეს მესამე სართული. შესასვლელი გააფორმეს პორტიკებით. აღდგენის შემდეგ შენობაში საცხოვრებელი ბინები განათავსეს. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 Орлов Г. Н., Найговзин Л.И., Цымбал А.А. Памятники архитектуры, истории и культуры Таганрога на старых открытках и фотографиях. — Таганрог: Лукоморье, 2004. — С. 124. — ISBN 5-901565-11-8. ↑ Киричек М.С. Дворец пионеров и школьников // Таганрог. Энциклопедия. — Таганрог: Антон, 2008. — С. 312. — ISBN 978-5-88040-064-5.
სენ-ლუი (სეიშელის კუნძულები)

სენ-ლუი (ფრანგ. Saint Louis) — სეიშელის კუნძულების ერთ-ერთი რაიონი, მდებარეობს კუნძულ მაეზე. ტერიტორიის მიხედვით იგი ქვეყნის ყველაზე პატარა ოლქია, მაგრამ მოსახლეობის სიმჭიდროვის მიხედვით დგას პირველ ადგილზე. ↑ City Population - სეიშელის კუნძულების მოსახლეობის დინამიკა ↑ Geohive - 2010 წლის მოსახლეობის აღწერა
ჩაიკოვსკის სახლი

ჩაიკოვსკის სახლი (რუს. Дом Чайковского) — სახლი ქალაქ ტაგანროგის ცენტრში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. 1870-იანი წლების არქიტექტურის ძეგლი. მისამართი: ტაგანროგი, ბერძნების ქუჩა № 56. შენობის პროექტი შეიქმნა 1871 წელს დონის ძალების პოდპოლკოვნიკის დიმიტრი კალინოვსკის დაკვეთით. პროექტის ავტორი იყო არქიტექტორი მიხეილ პეტროვი. არსებობს ვერსია, რომ სახლი დაუსრულებელი სახით გადაეცა ვაჭარ სარანდინოს, რომელმაც მისცა მას დასრულებული სახე. 1880-1890 წლებში სახლი ეკუთვნოდა სარანდინოს ქვრიივს. 1883-1894 წლებში სახლი იჯარით ჰქონდა აღებული რუსეთის ნაოსნობისა და ვაჭრობის კომპანიას თავისი აგენტის იპოლიტე ჩაიკოვსკისათვის. ძმასთან სტუმრად ჩადიოდა კომპოზიტორი პეტრე ჩაიკოვსკი და რჩებოდა მასთან (1886, 1888, 1890). 1898-1906 წლებში სახლის მფლობელი იყო ი. ტარხოვა, ხოლო 1915 წლიდან გენერალ-მაიორ კ. რეტივის ცოლი. 1920 წლიდან 1966 წლამდე აქ განთავსებული იყო ბავშვთა საავადმყოფო № 1. 1974 წლიდან დღემდე შენობაში მდებარეობს ჩეხოვის სახელობის ქალაქის ცენტრალური ბიბლიოთეკა, კამერალური მუსიკის დარბაზი, პ. ჩაიკოვსკის ოთახი-მუზეუმი. შენობის ამჟამინდელი სახე განსხვავდება ადრინდელისაგან. 1927 წლის ყირიმის მიწისძვრის შედეგად დაზიანდა შენობის მარცხენა ფასადი, მოგვიანებით ეს მხარე მთლიანად დაინგრა. რესტავრაციის დროს (1974-1976 წწ.) კოშკის თავზე დაამაგრეს ფლუგერი (ავტორი ი. იაკოვენკო), რომელსაც იახტის ფორმა აქვს. სახლი შედის ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა სიაში. უკანასკნელი რეკონსტრუქცია ჩაუტარდა 2009-2010 წლებში ჩეხოვის 150 წლისთავთან დაკავშირებული ღონისძიებების ფარგლებში. ფლუგერი იახტის გამოსახულებით, რომელიც 1976 წელს დაამონტაჟეს, მოხსნეს. ჩაიკოვსკის სახლი აგებულია წითელი აგურით. შენობას თავზე ადგას კოშკი დაკბილული კარნიზით. შეისრული ფანჯრები შენობას შუა საუკუნეების იერ-სახეს აძლევს (მოდერნი, ნეოგოთიკა) იპოლიტე ჩაიკოვსკი (1843-1927) — რუსი გენერალ-მაიორი. პეტრე ჩაიკოვსკი (1840-1893) — რუსი კომპოზიტორი, დირიჟორი, პედაგოგი. Бельведер Дома Чайковских. Виртуальная панорама დაარქივებული 2017-03-18 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 1.7 Киричек М. С. Чайковского дом // Таганрог. Энциклопедия. — Таганрог: Антон, 2008. — С. 776. — ISBN 978-5-88040-064-5. ↑ Собств. корр. Дом Чайковского открыт в Таганроге после реставрации // Интерфакс. — 2010. — 11 мая.