laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ღვთის ძე (ქრისტიანობა)

ღვთის ძე — ტერმინი ქრისტიანობაში, რომელიც უკავშირდება იესოს, როგორც მამა ღმერთის ღვთაებრივი ძის სტატუსს. სამების ქრისტიანობაში, ასევე უკავშირდება მის სტატუსს, როგორც ძე ღმერთს, წმინდა სამების მეორე პიროვნებას(ღვთაებას) ან სამების ჰიპოსტასს. ტერმინი მომდინარეობს რამდენინე გამოყენების შედეგად ახალ აღთქმისა და ადრეულ ქრისტიანულ თეოლოგიიდან. ტერმინებს "ღვთის ძე"-ს და "უფლის ძე"-ს ვხვდებით ძველი აღთქმის რამდენიმე ნაწილში. მთავარი სტატია: ნეფილიმი. დაბადების წარღვნის თხრობის შესავალში, დაბადება 6:2 ეხება "ღმერთის შვილებს" რომლებიც ქორწინდებიან კაცის ასულებზე და გამოიყენება პოლითეიზმურ კონტექსტში ანგელოზების მიმართ. გამოსვლა 4:22-ში, ისრაელებს, როგორც ხალხს, ღმერთი უწოდებს "ჩემს პირმშო შვილს", მხოლობითი ფორმის გამოყენებით. მეორე რჯულის ზოგიერთ ვერსიაში, მკვდარი ზღვის გრაგნილები ეხება ღმერთის ძეებს და არა ისრაელის ძეებს, რაც ალბათ უკავშირდება ანგელოზებს. მთავარი სტატია: ფსალმუნნი. ფსალმუნნი 89:26-28-ში, დავითი ღმერთს თავის მამას უწოდებს. ღმერთი საპასუხოდ ეუბნება დავითს, რომ იგი გახდის დავითს თავის პირმშოსა და უმაღლეს მეფეს დედამიწაზე. ფსამუნნი 82:1-8-ში, ბიბლიურ მსაჯულებს უწოდებენ ღმერთებს და ღვთის შვილებს. 2 მეფეთა 7:13-16-ში, ღმერთი ჰპირდება დავითს თავის შთამომავლობასთან დაკავშირებით რომ "მე მამა ვიქნები მისთვის, ის კი შვილი იქნება ჩემთვის.", ეს პირობა ეხება მარადიულ მეფობას. ესაია 9:6-ში, მომავალ მეფეს ესალმებიან, ისე როგორც ფსალმუნების ნაწყვეტებშია. მსგავსად ფსალმუნნები 54:7-8-ისა იგი გადატანითი მნიშვნელობით შედარებულია უზენაეს მეფე ღმერთთან. იერემია 31:9-ში, ღმერთი თავის თავს ისრაელის მამად მოიხსენიებს, ეფრემს კი მის პირველ შვილად. ეფრემი იერემიაში ერთობლივად ეხება ჩრდილოეთ სამეფოს. წიგნი სიბრძნისა მართალ ადამიანს უწოდებს ღვთის ძეს. ეკლესიასტე 4:10-ში, ებრაულ ტექსტში, ღმერთი ისეთ ადამიანებს უწოდებს თავის ძეს, რომელიც სამართლიანად იქცევა. ბერძნულ ტექსტში კი ოდნავ განსხვავებულად წერია; აქ, მათ ეწოდება "ძე უზენაესისა". საუკუნეების განმავლობაში, თეოლოგიური განვითარება ღმერთის ძის კონცეფციისა, ურთიერთქმედებდა ქრისტოლოგიურ ელემენტებთან, როგორიცაა წინასწარი არსებობა ქრისტესი, კაცის ძისა, ჰიპოსტატური გაერთიანებისა და ა.შ.
კოლექტივიზაცია (გაზეთი)

„კოლექტივიზაცია“ — საქართველოს სსრ მიწათმოქმედების სახალხო კომისარიატის საგლეხო გაზეთი (1930–1935). 1931 წლიდან (№ 1-46) საქართველოს კპ (ბ) ცკ-ის, ხოლო 47-ე ნომრიდან მიწსახკომისა და კოლმეურნცენტრის გაზეთი იყო. გამოდიოდა 2 დღეში ერთხელ „ახალი სოფლის“ (1925-1930) ნაცვლად, 1933–1935 — ყოველდღიურად. 1926–1931 წლებში გაზეთს ჰქონდა ორკვირეული იუმორისტული დამატება — ჟურნალი „შოლტი“. თოდუა გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 579.
ვარძელაშვილი

საკუთარი სახელი ვარძელაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ალექსანდრე ვარძელაშვილი — ინჟინერი, პოლიტიკოსი ვლადიმერ ვარძელაშვილი — სახელმწიფო მოხელე ჟანეტა ვარძელაშვილი — ენათმეცნიერი
კფარ-აზა

კფარ-აზა (ებრ. כְּפַר עַזָּה) — კიბუცი ისრაელში, სამხრეთის რაიონის შაარ-ჰა-ნეგევის რეგიონულ საბჭოში. მდებარეობს ქალაქებს ნეთივოთსა და სდეროთს შორის, ქალაქ ღაზიდან 5 კმ-ში. 2021 წლის მონაცემებით კიბუცის მოსახლეობა შეადგენს 765 ადამიანს. კიბუცი დააარსეს ეგვიპტიდან და მაროკოს ქალაქ ტანჟერიდან დაბრუნებულმა ებრაელებმა 1951 წლის აგვისტოში. 2023 წლის ხოცვა-ჟლეტამდე სოფელში 700-ზე მეტი რეზიდენტი ცხოვრობდა, რომლებსაც ჰქონდათ სკოლა და სინაგოგა. 2023 წლის 7 ოქტომბერს სამხრეთ ისრაელის 20-ზე მეტ ქალაქსა და კიბუცზე განხორციელებული მოულოდნელი თავდასხმის ფარგლებში, ჰამასის დაახლოებით 70-მა მებრძოლმა შეაღწია კფარ-აზაში, დახოცა მოსახლეობა და სოფელი ნანგრევებად აქცია. ჰამასის წევრებმა სოფელს ოთხი მხრიდან შეუტიეს. მათ ასაკისა და სქესის განურჩევლად დახოცეს მოსახლეობა, დაწვეს მანქანები და სახლები. დაიღუპა ასზე მეტი მშვიდობიანი მოქალაქე. ისრაელის თავდაცვის ძალებმა კიბუცი 2023 წლის 11 ოქტომბერს გაათავისუფლეს. ↑ About Kfar Aza. Kfar Aza. ციტირების თარიღი: 2014-07-13. ↑ 2.0 2.1 McNeil, Sam. (2023-10-10) Israeli village near the Gaza border lies in ruin, filled with the bodies of residents and militants en. ციტირების თარიღი: 2023-10-12 ↑ 3.0 3.1 3.2 Bowen, Jeremy (2023-10-10). „Inside Kfar Aza where Hamas militants killed families in their homes“. BBC News (ინგლისური). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 12 October 2023. ციტირების თარიღი: 2023-10-10. ↑ Pfeffer, Anshel (2023-10-12). „'Babies had their throats cut': how Kfar Aza kibbutz massacre unfolded“. The Times (ინგლისური). ISSN 0140-0460. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 12 October 2023. ციტირების თარიღი: 2023-10-12. ↑ Corpses and kids' bikes, burned homes and death in kibbutz where Hamas butchered 100 en-US (11 October 2023). ციტირების თარიღი: 2023-10-12 ↑ Zedek, Nicole (10 October 2023). „'It smells of death here': Surveying the atrocities committed by Hamas in Kfar Aza“. i24News. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 10 October 2023. ციტირების თარიღი: 12 October 2023.
ფეხებზე დაკიდების ნატიფი ხელოვნება

„ფეხებზე დაკიდების ნატიფი ხელოვნება: ბედნიერების მიღწევის პარადოქსები“ — ამერიკელი ბლოგერისა და ავტორის, მარკ მენსონის 2016 წლის თვითდახმარების წიგნი. წიგნი მოიცავს მენსონის რწმენას, რომ ცხოვრებისეული ბრძოლები მას აზრს ანიჭებს და ამტკიცებს, რომ ტიპიური თვითდახმარების წიგნები გვთავაზობენ უაზრო პოზიტიურობას, რომელიც არც პრაქტიკულია და არც გამოსადეგი, რითაც არასწორად უახლოვდება იმ პრობლემებს, რომლებსაც ბევრი ადამიანი აწყდება. ეს იყო New York Times-ისა და Globe and Mail-ის ბესტსელერი. ფეხებზე დაკიდების ნატიფი ხელოვნება გამოქვეყნდა HarperOne-ის, HarperCollins Publishers-ის განყოფილების ანაბეჭდით და გამოვიდა 2016 წლის 13 სექტემბერს. 2019 წლის მაისში, წიგნის 8 მილიონზე მეტი ეგზემპლარი გაიყიდა. წიგნი არის რეაქცია თვითდახმარების ინდუსტრიაზე და რასაც მენსონი ხედავდა, როგორც უგუნური პოზიტიურობის კულტურა, რომელიც არ არის პრაქტიკული ან გამოსადეგი ადამიანების უმეტესობისთვის. მენსონი იყენებს ბევრ საკუთარ პირად გამოცდილებას იმის საილუსტრაციოდ, თუ როგორ ანიჭებს მას ცხოვრებისეული ბრძოლები ხშირად უფრო მეტ მნიშვნელობას, რაც, მისი მტკიცებით, უკეთესი მიდგომაა, ვიდრე მუდმივი ბედნიერების მცდელობა. მენსონის მიდგომა და წერის სტილი ზოგიერთმა კატეგორიულად დაასახელა, როგორც ზოგადი თვითდახმარების ინდუსტრიის საწინააღმდეგოდ, მისი იდეების საილუსტრაციოდ გამოიყენა უხეშ პატიოსნება და უხამსობა. წიგნს აქვს ცხრა თავი. პირველი თავი, ნუ ცდილობ, დაარქვეს ჩარლზ ბუკოვსკის ფილოსოფიის გამო, რომელიც მთელი წიგნის მთავარი ინსპირაცია იყო. ↑ 1.0 1.1 Library of Congress Online Catalog <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3663281"></a> ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 WorldCat — 1971. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q846596"></a> ↑ The Subtle Art of Not Giving a F*ck. ციტირების თარიღი: February 20, 2018. ↑ The Subtle Art of Not Giving a F*ck. ციტირების თარიღი: January 11, 2019. ↑ Dawson, Mackenzie (11 May 2019). „Inside the latest book by bestselling 'F**ked' author Mark Manson“. New York Post. ციტირების თარიღი: May 27, 2020. ↑ Franklyn, Tree. The Subtle Art of Not Giving a F*ck – A Book Review (15 September 2016). ციტირების თარიღი: October 6, 2016. ↑ 7.0 7.1 Pushkar, Katherine. The last f—king self-help book you'll ever buy (September 30, 2016). ციტირების თარიღი: October 6, 2016. ↑ Rivera, Erica. Interview: Mark Manson on "The Subtle Art of Not Giving A F*ck" (October 5, 2016). ციტირების თარიღი: October 6, 2016.
კოლმეურნე

„კოლმეურნე“, პროფკავშირულ-კოოპერაციული ნებაყობლობითი სასოფლო სპორტული საზოგადოება საქართველოს სსრ-ში. დაარსდა 1930 წელს, აერთიანებდა სოფლის მეურნეობის, მელიორაციისა და წყალთა მეურნეობის, დამზადების სამინისტროების, სასოფლო ტექნიკური და სამომხმარებლო კოოპერაციის სისტემის ორგანიზაციების მუშა-მოსამსახურეებს, კოლმეურნეებს, სოფლის მშრომელებსა და მათი ოჯახის წევრებს, სასოფლო უმაღლესი და საშუალო სპეციალური სასწავლებლების სტუდენტებსა და მოსწავლეებს. საზოგადოების წევრები გაერთიანებული იყვნენ 1387 ფიზკულტურულ კოლექტივში. 1979 წლის 1 იანვრისათვის საზოგადოებაში იყო 272521 წევრი, მათ შორის 8 სსრკ სპორტის დამსახურებული ოსტატი, 10 სსრკ-ის საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატი და 251 სსრკ-ის სპორტის ოსტატი. საზოგადოების განკარგულებაში იყო 21 სტადიონი, 529 ფეხბურთის, 255 კალათბურთის, 656 ფრენბურთისა და 112 ხელბურთის მოედანი, 5 ჩოგბურთის კორტი, 5 საცურაო აუზი, 37 სპორტული დარბაზი, 8 სასროლო ტირი, 9 საცხენოსნო იპოდრომი სპორტული ცხენებიანად. „კოლმეურნეში“ აღიზარდნენ: რომან რურუა, მიხეილ ხერგიანი, გ. გიორგაძე, გ. ონაშვილი, გ. ყურაშვილი და სხვები. სომხიშვილი ნ., ქსე, ტ. 5, გვ. 582, თბ., 1980
ვალერიან კილაძე

ვალერიან კილაძე (დ. 23 აპრილი, 1913, სილაური — გ. 31 აგვისტო, 1986, მუხათგვერდის საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონი, თბილისი) — ქართველი მეცნიერი, პედაგოგი, ფილოსოფოსი. 1931 წელს დაამთავრა პედაგოგიური ტექნიკუმი, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი ფილოსოფოსის სპეციალობით 1935 წელს, ასპირანტურა (1938). თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში სწავლისას დიმიტრი უზნაძის განსაკუთრებული ყურადღება მიიპყრო და მისი რეკომენდაციით, ასპირანტურაში სწავლის პარალელურად, მუშაობა დაიწყო მეცნიერ მუშაკად იაკობ გოგებაშვილის სახ. პედაგოგიკის სამეცნ-კვლევით ინსტიტუტში, სადაც მუშაობდა 80-იან წლებამდე. 1938–1955 წლებში შეთავსებით მუშაობდა ქუთაისის, სოხუმისა და ბათუმის პედაგოგიურ ინსტიტუტებში. 1947 წლიდან გარდაცვალებამდე მუშაობდა თსუ-ში ფილოსოფიის ისტორიის კათედრაზე. 1966-1974 წლებში იყო თსუ-ის ფილოსოფიისა და ფსიქოლოგიის ფაკულტეტის დეკანი. მისი (და შ. გაბელაიას) ინიციატივით 60-იანი წლების შუა პერიოდში ფილოსოფიისა და ფსიქოლოგიის ფაკულტეტზე შემოიღეს მათემატიკური ლოგიკის და უმაღლესი მათემატიკის გაღრმავებული სწავლება. არის მრავალი სამეცნიერო შრომის ავტორი. იკვლევდა ლუდვიგ ფოიერბახის შემეცნების თეორიას, გიორგი პლეხანოვის ფილოსოფიურ შეხედულებებს, ახლებურად გააშუქა განმანათლებლების მსოფლმხედველობა და მათი როლი კაცობრიობის ისტორიაში. აღსანიშნავია ვ. კილაძის ნარკვევები არაბულენოვანი, რუსული, დას. ევროპული და ქართული ფილოსოფიური აზრის ისტორიაში. ფილოსოფიის მეცნიერებათა დოქტორი (1967), პროფესორი (1968). აღმოსავლეთმცოდნის, მთარგმნელისა და პედაგოგის ნანა კილაძის მამა. ქართველი ფილოსოფოსები: IV საუკუნიდან XX საუკუნის ჩათვლით: ცნობარი.-ბათუმი, 2004, გვ. 109 საქართველო: ენციკლოპედია: ტ.I.–თბ., 1997, გვ. 339 XX საუკუნის ქართული ფილოსოფიის ანთოლოგია. ტ. 2. ნაკვ. 2 / შემდგ. ე. კოდუა. თბ.,2002, გვ. 275-276 შუა საუკუნეების ფილოსოფიის ისტორიის პრობლემები (თანაავტორი) // ნაწ. 2 სქოლასტიკა არაბულენოვან ფილოსოფიაში. თბილისი, თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1984, გვ. 314 გ. პლეხანოვის ბრძოლა იდეალიზმის წინააღმდეგ (ავტორი), თბილისი, განათლება, 1971. გვ. 213 გ.ვ. პლეხანოვის ფილოსოფიური შეხედულებანი (ავტორი), თბილისი, თბილ. უნ-ტი, 1963. გვ. 168 ვალერიან კილაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ლეილა ერაძე

ლეილა უშანგის ასული ერაძე (დ. 14 თებერვალი, 1933, თბილისი, — გ. 5 თებერვალი, 1998, იქვე) — ქართველი მთარგმნელი, მწერალი და პოეტი. დაიბადა ქალაქ თბილისში. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტი 1953 წელს. 1995-1998 წლებში იყო საქართველოს საელჩოს პირველი მდივანი აზერბაიჯანში, ატაშე კულტურის საკითხებში, საქართველო-აზერბაიჯანის მეგობრობისა და თანამშრომლობის საზოგადოების ვიცე-პრეზიდენტი. მუშაობდა, შოთა რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტში, საქართველოს ტელე-რადიო კომიტეტში, ჟურნალ „დილას“ რედაქციაში. იგი არის სამეცნიერო ნაშრომების, პოეტური და საბავშვო ლექსების კრებულების ავტორი. ლეილა ერაძის ლექსები ნათარგმნია აზერბაიჯანულ, რუსულ, იტალიურ და სლოვაკურ ენებზე. მან თარგმნა და ცალკე წიგნებად გამოსცა აზერბაიჯანელ ავტორთა - სამედ ვურღუნის, ნაბი ხაზრის, ნარიმან ჰასანზადეს, ისმაილ შიხლის, მირზა იბრაჰიმოვის და სხვა ოცდაათზე მეტი პოეტური და პროზაული ნაწარმოებები, რომანები. უმთავრესად თარგმნიდა აზერბაიჯანელ მწერალთა ლექსებს და მოთხრობებს. 1957 წელს წიგნად გამოსცა პირველი ნათრგმნი „აზერბაიჯანული მოთხრობები“. დაჯილდოვდა პენკლუბის საერთაშორისო ლიტერატურული პრემიით 1995 წელს, ხოლო 1996 წელს რასულ რზას სახელობის პრემიით. შონია მ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 34. ლეილა ერაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
კოლონადა

კოლონადა (ფრანგ. colonnade), სვეტნარი — ჰორიზონტული, ბრტყელი ან კამარული გადახურვით გაერთიანებული კოლონების მწკრივი ან მწკვრივები ნაგებობის გარე კომპოზიციაში გამოიყენება ბორტიკის და გალერეის სახით (ფასადზე მიდგმული ან როგორც მისი ცალკეული ნაწილების გამაერთიანებელი საშუალება), რაც შენობის ხედვითად უკავშირებს გარემოს. კოლონადა გვხვდება როგორც დამოუკიდებელი, დეკორატული ნაგებობაც (ბაღ-პარკებში და სხვა). შენობის შიგნით გარს უვლის დიდ დარბაზებს, ქმნის ვრცელ გამჭოლ სივრცეებს, ერთმანეთისაგან აცალკევებს და ამავე დროს აკავშირებს ინტერიერის ცალკეულ პარადულ ნაწილებს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 586.
ნუცა კობახიძე

ნუცა კობახიძე (დ. 29 იანვარი, 1981) — ქართველი მკვლევარი, პედაგოგი და სოციოლოგი. დაიბადა ქალაქ თბილისში. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოსოფია-სოციოლოგიის ფაკულტეტის ბაკალავრიატი და მაგისტრატურა, ასევე, კოლუმბიის უნივერსიტეტის საერთაშორისო განათლების პოლიტიკის მაგისტრატურა და ჰონკონგის უნივერსიტეტის განათლების ფაკულტეტის დოქტორანტურა. მუშაობდა საჯარო სკოლაში მასწავლებლად, განათლების სამინისტროს მასწავლებელთა პროფესიული განვითარების ცენტრსა და შეფასებისა და გამოცდების ეროვნულ ცენტრში. მას ეკუთვნის არაერთი საერთაშორისო პუბლიკაცია. ნუცა კობახიძე არის ჰონკონგის უნივერსიტეტის განათლების ფაკულტეტის ასისტენტ-პროფესორი და განათლების პოლიტიკის მკვლევარი. თავისუფლების დღიურები, 2017, მე-12 წიგნი, რადიო „თავისუფლების“ პროექტის ავტორი დავით კაკაბაძე, თბ., 2018, გვ. 206 ნუცა კობახიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ქეთინო დადიანი

ქეთევან (ქეთინო) დადიანი (დ. 22 აპრილი, 1958) — ქართველი ექიმი და მეცნიერი. დაიბადა ქალაქ ფოთში. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ჰიგიენური ფაკულტეტი. 1983 წლიდან არის საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს გ. ნათაძის სახელობის სანიტარიისა და ჰიგიენის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის თანამშრომელი. ავტორია 8 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება მიკროტოქსინების პრობლემებს. მონაწილეობდა სოროსისა და მსოფლიო ბანკის მოპოვებულ გრანტებში. იგი მუშაობდა ჩიყვის პრევენციის პრობლემებზე. ასწავლის თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტზე. ქეთევან დადიანი არის ექიმი–ჰიგიენისტი და მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი. თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია, თბ., 2000, გვ. 85 ქეთინო დადიანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ლაშა გოცირიძე

ლაშა გოცირიძე (დ. 30 ოქტომბერი, 1975) — ქართველი ეკონომისტი. დაიბადა ქალაქ სოხუმში. 1997 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი. 1998-1999 წლებში იყო პარლამენტის საბიუჯეტო ოფისის წამყვანი სპეციალისტი. 2000-2003 წლებში კი საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს განყოფილების უფროსის მოადგილე და დეპარტამენტის უფროსი. 2004 წელს შპს „საქართველოს რკინიგზის“ კორპორაციული მართვის დირექტორი, ხოლო 2004-2007 წლებიდან საქართველოს ფინანსთა მინისტრის პირველი მოადგილე. არის საქართველოს მუნიციპალური განვითარების ფონდის აღმასრულებელი დირექტორი 2007 წლიდან. 2009 წელს დაინიშნა საქართველოს რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის სამინისტროს მინისტრის მოადგილედ. იყო აგრარული უნივერსიტეტის რექტორი 2016 წლამდე. ლაშა გოცირიძე არის რამდენიმე სამეცნიერო ნაშრომის თანაავტორი. ქართული ბიოგრაფიული ცნობარი, თბ., 2006, გვ. 135 ლაშა გოცირიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ლიანა გოგოლაძე

ლიანა გოგოლაძე (დ. 3 თებერვალი, 1933 — გ. 27 მაისი, 1993) — ქართველი მეცნიერი, მუსიკოსი, პედაგოგი და ხელოვნებათმცოდნე. დაიბადა ქალაქ ბათუმში. 1953 წელს დაამთავრა ბათუმის მუსიკალური სასწავლებელი, ხოლო 1958 წელს ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია. ასწავლიდა თეორიულ საგნებს თბილისის I მუსიკალურ სასწავლებელში. 1959–1993 წლებში იყო ვ. სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის პედაგოგი. ქართული მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი, თბ., 2015, გვ. 116 ლიანა გოგოლაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
აზერბაიჯანის სამოქალაქო ავიაციის მუშაკთა დღე

აზერბაიჯანის სამოქალაქო ავიაციის მუშაკთა დღე აღინიშნება ყოველწლიურად 2 ივნისს. დაწესდა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ილჰამ ალიევის 2006 წლის 18 მაისის ბრძანებულებით. სწორედ ამ დღეს, 1938 წლის 2 ივნისს, აზერბაიჯანში შეიქმნა პირველი საავიაციო ჯგუფი, რამაც განაპირობა რესპუბლიკის სამოქალაქო ავიაციის განვითარება. УКАЗ ПРЕЗИДЕНТА АЗЕРБАЙДЖАНСКОЙ РЕСПУБЛИКИ დაარქივებული 2023-11-09 საიტზე Wayback Machine.
მარინა აროშიძე

მარინა აროშიძე (დ. 7 აგვისტო, 1958) — ქართველი მეცნიერი, პედაგოგი და ფილოლოგი. დაიბადა ქალაქ ბათუმში. მისი განათლების მიმართულებებია: ჰუმანიტარული მეცნიერებები, ფილოლოგია და რუსული ფილოლოგია. იყო ბათუმის №17 საშუალო სკოლაში 1979-1980 წლებში, ხოლო ბათუმის №4 საშუალო სკოლაში 1980-1993 წლებში რუსული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელი. 1993-1997 წლებში ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის რუსული ენის კათედრის მასწავლებელი. ამავე უნივერსიტეტის რუსული ენის კათედრის დოცენტი და კათედრის გამგის მოადგილე 1997-2004 წლებში. 2004-2006 წლებში რუსული ენის კათედრის პროფესორი. ლიცეუმის „ევრო–2000“-ის დირექტორი 2004-2006 წლებში. მარინა აროშიძე იყო შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სლავისტიკის დეპარტამენტის სრული პროფესორი 2006-2009 წლებში. იგი ხელმძღვანელობდა ამავე უნივერსიტეტის სლავისტიკის დეპარტამენტს 2008-2013 წლებში და 2008-2014 წლებში იყო შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტის წარმომადგენლობითი საბჭოს წევრი. იგი იყო სლავისტიკის დეპარტამენტის ხელმძღვანელი 2014-2016 წლებში და 2020 წლიდან არის საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აჭარის რეგიონალური განყოფილების სწავლული მდივანი. მარინა აროშიძე არის სამეცნიერო ნაშრომების ავტორი. საქართველოს მეცნიერებათა დოქტორები, 1992-2006 შემდგ. და რედ, ირინა ჯაფარიძე, თბ., 2012, გვ. 450, ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტი: bsu.edu.ge მარინა აროშიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
რონა ბუბუტეიშვილი

რონა ბუბუტეიშვილი (დ. 3 ოქტომბერი, 1966) — ქართველი იურისტი და პოეტი. დაიბადა ქალაქ ფოთში. დაამთავრა ქუთაისის ტექნიკური უნივერსიტეტი და სოხუმის ი. ვეკუას სახელობის ინსტიტუტი სამართალმცოდნეობის სპეციალობით. რონა ბუბუტეიშვილი მუშაობდა ქ. ფოთის მერის მრჩევლად მოსახლეობასთან ურთიერთობის საკითხებში, შემდგომ მერიის იურისტად, სოხუმის ი. ვეკუას სახელობის ინსტიტუტის პრორექტორად, ასევე, საქართველოს კონტროლის პალატის ქ. ფოთის ბიუროს აპარატის უფროსად და საქართველოს ადვოკატთა ასოციაციის ადვოკატია საერთო სპეციალიზაციით. იგი არის სამი პოეტური კრებულის ავტორი: „დარდიანი ფოთოლცვენა“, „რატომ მოვედი“, „მესამე ნაპირი“. ქართველი პოეტები, ენციკლოპედია შეადგინა ალექსანდრე ელერდაშვილმა, თბ., 2021, გვ. 70 რონა ბუბუტეიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
მარგალიტა არაბიძე

მარგალიტა არაბიძე (დ. 22 მარტი, 1980) — ქართველი ინჟინერი და მეცნიერი. დაიბადა ქალაქ ზესტაფონში. 1999 წელს დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ენერგეტიკის ფაკულტეტი ინჟინერ-ენერგეტიკოსის სპეციალობით, ხოლო 2002 წელს მაგისტრატურა სპეციალობით საინჟინრო მენეჯმენტი. მუშაობდა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ენერგეტიკის ფაკულტეტზე ლაბორანტად და ასისტენტ-პროფესორად 2000-2008 წლებში. 2004-2009 წლებში საქართველოს ენერგეტიკის სამინისტროს საერთაშორისო ურთიერთობისა და ტრანზიტული გადაზიდების პოლიტიკის დეპარტამენტის მთავარ წამყვან სპეციალისტად. 2011-2012 წლებში ენერგეტიკისა და ბუნებრივი რესურსების დეპარტამენტი-ენერგორესურსების სამმართველოს მთავარ სპეციალისტად. მარგალიტა არაბიძე 2013 წლის მაისიდან არის საქართველოს ენერგეტიკის სამინისტროს ენერგოეფექტურობისა და ალტერნატიული ენერგიების სამმართველოს უფროსი და საინჟინრო მეცნიერებათა დოქტორი. საქართველოს ენერგეტიკოსები, თბ., 2016, გვ. 17-18 მარგალიტა არაბიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
გოჩა მაცაბერიძე

გოჩა მაცაბერიძე (დ. 5 ივნისი, 1955) — ქართველი ინჟინერი. დაიბადა სოფელ ასურეთში, თეთრიწყაროს რაიონში. 1982 წელს დაამთავრა მოსკოვის კავშირგაბმულობის ელექტრონული ინსტიტუტის ავტომატური ელექტროკავშირის ფაკულტეტი. 1988-1991 წლებში იყო კავშირგაბმულობის მინისტრის მოადგილე, 1991-1992 წლებში კი შპს ბანკ „რესპუბლიკის“ გენერალური დირექტორი. სს ბანკ „რესპუბლიკის“ სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარე 1991-2004 წლებში. გოჩა მაცაბერიძე 2004 წლიდან არის სს ბანკ „რესპუბლიკის“ სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილე. ვინ ვინ არის საქართველოში, ქართული ბიოგრაფიული ცნობარი, თბ., 2006 გვ. 317 გოჩა მაცაბერიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
გვანცა ღვინჯილია

გვანცა ღვინჯილია (დ. 19 ივნისი, 1972) — ქართველი მუსიკოსი, პედაგოგი და ხელოვნებათმცოდნე. დაიბადა ქალაქ თბილისში. 1996 წელს დაამთავრა ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია. 1994–2000 წლებში იყო საქართველოს ტელერადიოს I არხის გადაცემების ავტორი და სცენარისტი. 1998–2005 წლებში კი თბილისის თეატრალურ ინსტიტუტში მიწვეული პედაგოგი. 1999–2005 წლებში ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიაში საერთაშორისო განყოფილების კოორდინატორი, 1999 წლიდან პედაგოგი, 2004 წლიდან ასოცირებული პროფესორი, 2005 წლიდან კი აკადემიის დოქტორი. გვანცა ღვინჯილია 2015 წლიდან არის ზ. ფალიაშვილის სახელობის თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის საზოგადოებასთან ურთიერთობის დეპარტამენტის ლიტერატურული ნაწილის უფროსი, მუსიკისმცოდნე და ხელოვნებათმცოდნეობის კანდიდატი. ქართული მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი, თბ., 2015, გვ. 499 გვანცა ღვინჯილია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ხალხთა კარიბჭე

ხალხთა კარიბჭე, ასევე ცნობილი, როგორც ქსერქსეს კარიბჭე — არქიტექტურული ძეგლი პერსეპოლისის ტერიტორიაზე, ირანი. ხალხთა კარიბჭის აგების ბრძანება გასცა დარიოს I-ის (ძვ. წ. 522-486 წწ.) ვაჟმა ქსერქსე I-მა (ძვ. წ. 486-465 წწ.), რომლის შესახებაც ირკვევა XPa-ს სახელით ცნობილი წარწერის მიხედვით. ნაგებობა შედგებოდა ერთი დიდი ოთახისგან, რომლის სახურავი ეყრდნობოდა ზარის ფორმის საყრდენების მქონე ქვის ოთხ სვეტს. გარე კედლები, ფართო ბლოკით იყო მორთული, ხშირი ნიშებით. სამივე კედლიდან თითოეულს, აღმოსავლეთით, დასავლეთით და სამხრეთით, ქვის ძალიან დიდი კარი ჰქონდა. დასავლეთის კართან აღმართული იყო წყვილი მასიური ხარის გამოსახულება. სამხრეთით მდებარე კარი ყველაზე დიდია და იხსნება აპადანის მხარეს. ყველა კარის შიდა კუთხეებზე აღმოჩენილი მბრუნავი მოწყობილობები მიუთითებს იმაზე, რომ მათ უნდა ჰქონოდათ ორფრთიანი კარები, რომლებიც შესაძლოა ხისგან ყოფილიყო დამზადებული და დაფარული იყო ორნამენტირებული ლითონის ფურცლებით. Gate of Xerxes დაარქივებული 2012-07-30 საიტზე Wayback Machine. The Gate of All Nations at Wikimapia The Grand Stairway and the Gate of All Nations Shiraz Persepolis Persepolis: Gate of All Nations დაარქივებული 2016-11-19 საიტზე Wayback Machine. ↑ Gate of All Nations. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-03-07. ციტირების თარიღი: 2014-02-16 ↑ Persepolis, Gate of All Nations - Livius (24 September 2020). ციტირების თარიღი: 28 August 2023
ობიექტზე ორიენტირებული პროგრამირება

ობიექტზე ორიენტირებული პროგრამირება, ოოპ (ინგლისურენოვანი შემოკლებით OOP) — პროგრამირების პარადიგმა, რომელისთვისაც ცენტრალურია არა მოქმედების, არამედ ობიექტის ცნება. ობიექტი შეიძლება შეიცავდეს ინფორმაციას, რომელიც ინახება ობიექტის ველებში (ასევე ცნობილია როგორც ობიექტის ატრიბუტები); კოდი წარმოდგენილია პროცედურების, ან როგორც ხშირად მოიხსენიებენ, მეთოდების სახით. ობიექტებს აქვთ უნარი შეცვალონ ინფორმაცია ობიექტის ველებში პროცედურების (მეთოდების) საშუალებით. ოოპ-ში კომპიუტერული პროგრამები იქმნება სხვადასხვა ობიექტებით და ამ ობიექტების ერთმანეთთან ურთიერთქმედებით. ძალიან ბევრი განსხვავება არსებობს ოოპ ენებს შორის, თუმცა ყველაზე პოპულარული ენები კლასებზე დაფუძნებულია, რაც ნიშნავს რომ ობიექტი იქმნება კლასის მიხედვით, რაც ასევე განსაზღვრავს ობიექტის ტიპს. ბევრი ფართოდ გავრცელებული პროგრამირების ენა (როგორიცაა C++, Object Pascal, Java, Python etc.) არის მრავალ-პარადიგმიანი , რომლებსაც ასევე აქვთ ოოპ-ს მხარდაჭერა სხვადასხვა დოზით. მნიშვნელოვანი ობიეტზე ორიენტირებული ენებია Java, C++, C#, Python, PHP, Ruby, Perl, Object Pascal, Objective-C, Dart, Swift, Scala, Common Lisp, და Smalltalk. პროგრამირების პარადიგმა
ანა კარენინა (ფილმი, 1967)

„ანა კარენინა“ — 1967 წელს რეჟისორ ალექსანდრე ზარხის მიერ კინოსტუდია „მოსფილმში“ გადაღებული ფილმი, რომელიც ეფუძნება ლევ ტოლსტოის ამავე დასახელების რომანს. ტატიანა სამოილოვა — ანა კარენინა ვასილი ლანოვოი — გრაფი ალექსეი ვრონსკი ნიკოლოზ გრიცენკო — ალექსეი კარენინი იური იაკოვლევი — სტეპან ობლონსკი, ანას ძმა ბორის გოლდაევი — კონსტანტინე ლიოვინი ია სავინა — დარია (დოლი) შჩერბაცკაია ანასტასია ვერტინსკაია — ეკატერინა (კიტი) შჩერბაცკაია მაია პლისეცკაია — ბეტსი ტვერსკაია სოფია პილიავსკაია — გრაფინია ვრონსკაია, ვრონსკის დედა ლიდია სუხარევსკაია — გრაფინია ლიდია ანდრეი ტუტიშკინი — ადვოკატი „ანა კარენინა“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) Онлайн-кинотеатр „Мосфильма“
13 მიზეზი რატომ

13 მიზეზი რატომ (ინგლ. 13 Reasons Why) — ამერიკული თინეიჯერული დრამატული ტელესერიალი. იგი Netflix-ისთვის შექმნა ბრაიან იორკმა და დაფუძნებულია ჯეი აშერის 2007 წლის ამავე სახელწოდების რომანზე. სერიალის მთავარი პერსონაჟია საშუალო სკოლის მოსწავლე კლეი ჯენსენი (დილან მინეტი) და მოქმედება ვითარდება სკოლის მოსწავლის ჰანა ბეიკერის (კატერინა ლენგფორდი) თვითმკვლელობის შემდეგ. ის სიკვდილამდე ტოვებს ჩანაწერებით სავსე ყუთს, სადაც საუბრობს მიზეზებზე, რის გამოც აირჩია თვითმკვლელობა და ადამიანებზე, რომელთაც მის გარდაცვალებაში ბრალი მიუძღვით. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 13 მიზეზი რატომ „13 მიზეზი რატომ“ — Netflix „13 მიზეზი რატომ“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „13 მიზეზი რატომ“ — Rotten Tomatoes ↑ 13 Reasons Why. ციტირების თარიღი: January 17, 2020