laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
Paparazzi (სიმღერა)

„Paparazzi“ (ქართ. პაპარაცი) — ლედი გაგას სიმღერა. იგი შეტანილია მის სადებიუტო სტუდიურ დისკში The Fame. სინგლი გამოიცა ლეიბლზე Interscope Records, Cherrytree Records, Streamline Records, Kon Live. UK & Australian CD single Paparazzi (Album Version) – 3:28 Paparazzi (Filthy Dukes Remix) – 5:21 Canadian & Australian iTunes remix EP Paparazzi (Stuart Price Remix) – 3:19 Paparazzi (Moto Blanco Edit) – 4:05 Paparazzi (Filthy Dukes Club Mix) – 5:21 Paparazzi (James Carameta Tabloid Club Edit) – 4:27 UK & Ireland iTunes remix EP Paparazzi – 3:27 Paparazzi (Filthy Dukes Club Mix) – 5:21 Paparazzi (Moto Blanco Edit) – 4:05 Paparazzi (Stuart Price Remix) – 3:19 Paparazzi (Yuksek Remix) – 4:47 US iTunes Remix EP Paparazzi (Demolition Crew Remix) – 3:55 Paparazzi (Moto Blanco Edit) – 4:05 Paparazzi (Stuart Price Remix) – 3:19 Paparazzi (Filthy Dukes Club Mix) – 5:21 US 'The Remixes' CD single Paparazzi (Demolition Crew Remix) – 3:55 Paparazzi (Moto Blanco Edit) – 4:05 Paparazzi (Stuart Price Remix) – 3:19 Paparazzi (Filthy Dukes Club Mix) – 5:21 Paparazzi (James Camareta Tabloid Club Edit) – 4:27 Paparazzi (Album Version) – 3:29 Paparazzi (Instrumental Version) – 3:29 French and German iTunes Remix EP/Germany 'The Remixes' CD single Paparazzi (Moto Blanco Edit) – 4:05 Paparazzi (Moto Blanco Bostic Dub) – 6:42 Paparazzi (Demolition Crew Remix) – 3:55 Paparazzi (Stuart Price Remix) – 3:19 Paparazzi (Filthy Dukes Club Mix) – 5:21 Paparazzi (Yuksek Remix) – 4:47 Paparazzi (James Camareta Tabloid Club Edit) – 4:27 Paparazzi (Radio Edit) – 3:28 US iTunes Remix EP #2 Paparazzi (Chew Fu Ghettohouse Radio Edit) – 3:39 Paparazzi (Yuksek Remix) – 4:47 Paparazzi (James Camareta Tabloid Club Edit) – 4:27 ↑ UK CD Single – Paparazzi. HMV. ციტირების თარიღი: 2009-07-06. ↑ Lady Gaga – Paparazzi – UK iTunes CD Single. iTunes. ციტირების თარიღი: 2009-07. ↑ Lady Gaga – Paparazzi – Canadian iTunes Remix EP. iTunes. ციტირების თარიღი: 2009-07. ↑ Lady Gaga – Paparazzi – Australian iTunes Remix EP. iTunes. ციტირების თარიღი: 2009-07-06. ↑ Lady Gaga – Paparazzi – Ireland iTunes Remix EP. iTunes. ციტირების თარიღი: 2009-07-06. ↑ Lady Gaga – Paparazzi – UK iTunes Remix EP. iTunes. ციტირების თარიღი: 2009-07. ↑ Lady Gaga – US iTunes Remix EP. iTunes. ციტირების თარიღი: 2009-09-04. ↑ US 'The Remixes' CD. Interscope Records. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-22. ციტირების თარიღი: 2009-11-10. ↑ Lady Gaga – Paparazzi German iTunes Remix EP. iTunes. ციტირების თარიღი: 2009-09-21. ↑ Lady Gaga – Paparazzi French iTunes Remix EP. iTunes. ციტირების თარიღი: 2009-09-21. ↑ Lady Gaga – Paparazzi EU The Remixes CD single. Hyangmusic.com. ციტირების თარიღი: 2010-05-25. ↑ Paparazzi (The Remixes Part Deux) – EP by Lady GaGa. iTunes. ციტირების თარიღი: 2010-03-12.
ლუქსემბურგის მონარქთა სია

ლუქსემბურგის ტერიტორიას მართავდნენ მთავრები, გრაფები და გრანგრაფები. ის იყო ჯერ გერმანიის სამეფოს, შემდეგ საღვთო რომის იმპერიის ნაწილი, სანამ ის არ გახდა სუვერენული სახელმწიფო 1815 წელს. ელიზაბეტს არ ჰყავდა შვილები და ლუქსემბურგი მიჰყიდა ფილიპ III-ს, 1441 წელს. ფილიპმა ლუქსემბურგი აიღო 1443 წელს, მაგრამ მას არ ჰქონია ჰერცოგის ტიტული ავსტრიის ჰერცოგინიასთან, ანასთან კონფლიქტის გამო. 1482 წელს მუქსემბურგი გადაეცა ჰაბსბურგთა სახლს. იმპერატორ კარლ V-ს შემდეგ, ლუქემბურგის საჰერცოგო გადავიდა ესპანელ ჰაბსბურგთა სახლის მმართველობის ქვეშ. 1794-1813 წლებში ლუქსემბურგი ოკუპირებული იყო ფრანგი რევოლუციონერების მიერ. ვენის კონგრესზე ვილჰელმს მიენიჭა დიდი ჰერცოგის ტიტული და ლუქსემბურგი გაერთიანდა ნიდერლანდებთან. ლუქსემბურგის დიდი ჰერცოგი არის ლუქსემბურგის სახელმწიფოს მეთაური. ლუქსემბურგი არის მსოფლიოს ერთადერთი სუვერენული დიდი საჰერცოგო. ეს სტატუსი მიიღო ლუქსემბურგმა 1815 წელს, როცა ის შეუერთდა ნიდერლანდებს. Thewes, Guy (July 2003). Les gouvernements du Grand-Duché de Luxembourg depuis 1848 (PDF), Édition limitée (French), Luxembourg City: Service Information et Presse. ISBN 2-87999-118-8. ციტირების თარიღი: 1 July 2007.  (ფრანგული)/(გერმანული) Archives of Mémorial A. Service central de législation. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 14 ივნისი 2007. ციტირების თარიღი: 1 July 2007.
მალაიზიის ტბების სია

ქვემოთ მოცემულია მალაიზიის ტბების სია. სია შეიცავს როგორც ბუნებრივ, ასევე ხელოვნურ ტბებსაც. ტბები განლაგებულია ანბანურად მათი შტატების თუ ფედერალური ტერიტორიების მიხედვით. დაიანგ ბუნტინგი, ლანგკავი პედუ ბერა ჩინი (ტბა) ბანდინგი კურორტი ბუკიტ მერაჰი ლეკთაუნი, ბუკიტ მერაჰი ჩენდეროჰი ტაიპინგ ტბის ბაღები, ტაიპინგი ტემენგორი კენირი პერდანის ტბის ბაღები ტიტივანგსას ტბის ბაღები, ტიტივანგსა პუტრაჯაია (ტბა) შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „მალაიზიის ტბების სია“ ვიკისაწყობში.
ჰავანა რივიერა

„ჰავანა რივიერა“ (Hotel Habana Riviera) — სასტუმრო კუბაში, დედაქალაქ ჰავანაში. მდებარეობს მალეკონის სანაპირო ბულვარზე. შეიცავს დაახლოებით 350 ნომერს. სასტუმროს ფლობდა და მართავდა კომპანია სახელწოდებით Riviera de Cuba S.A., რომელიც ჩამოაყალიბა მეირ ლანსკიმ. მშენებლობაში დაიხარჯა 8 მილიონი აშშ დოლარი, რომლის უდიდესი წილი გაიღო სახელმწიფო ეკონომიკური და სოციალური განვითარების ბანკმა (BANDES), რომლის ზრდა-განვითარებაში დიდი წვლილი შეიტანა ფულხენსიო ბატისტამ. ლანსკის საინვესტიციო პარტნიორებიდან იყვნენ ლას-ვეგასის პოლიტიკური ბროკერები, მათ შორის მისი ძველი მეგობრები მოე დელიტცი, მორის კლეინმენი, სემ ტაკერი, ედუარდ ლევინსონი, ჰაიამ აბრამსი და სხვები, რომლებიც სხვადასხვა დაწესებულებებიდან გვევლინებოდნენ. ჰავანა რივიერა აშენდა 1957 წლის 10 დეკემბერს. იმ დროისათვის იყო კუბის ერთ-ერთი ყველაზე ძვირადღირებული სასტუმრო, ამასთანავე ჰავანა რივიერა ქალაქ ჰავანაში წარმოადგენდა პირველ სასტუმროს, სადაც ოთახები კონდიციონერებით იყო აღჭურვილი. სასტუმროს ოთახებიდან ხედი იშლებოდა მექსიკის ყურეზე. შენობის არქიტექტორის ასარჩევად ლანსკიმ თავდაპირველად აირჩია უეინ მაკალისტერი, რომელიც ლოს-ანჯელესში ნაყოფიერად მოღვაწეობდა. მისი დაჟინებული მოთხოვნით შენობა დაახლოებით ექვსი თვის განმავლობაში უნდა აშენებულიყო. ლანსკიმ არქიტექტორად საბოლოოდ იგორ პოლევიცკი აიყვანა, ხოლო ირვინგ ფელდმანი იყო პროექტის გენერალური კონტრაქტორი. ლანსკის დაქირავებული ჰყავდა აგრეთვე ორი ცნობილი კუბელი ხელოვანი. გარკვეული დროის შემდეგ ჰავანა რივიერა გადაიქცა ჰავანის სიმბოლოდ. ჰავანა რივიერა - ოფიციალური საიტი (ინგლისური) ჰავანა რივიერა (ინგლისური) ↑ Eduardo Sáenz Rovner, Russ Davidson (2009). The Cuban Connection. UNC Press.
კუბის გერბი

კუბის გერბი (ესპ. Escudo de Cuba) — ოფიციალური კუბის ჰერალდიკური სიმბოლოა. იგი შედგება ფასცისაგან, ზემოთ აქვს ფრიგიული ქუდი და მასზე ჩამოდებულია ფარი. ფარი ტყავისგანაა გაკეთებული. ფარის მარცხნივ არის შემოხვეული მუხის ხის ტოტი ხოლო მარჯვნიდან დაფნის ხის. გერბის დიზაინი შექმნა მიგელ ტერუბე ტოლონმა და დამტკიცებული იქნა ოფიციალურ გერბად 1906 წლის 24 აპრილს. ფარი არის დაყოფილი სამ ნაწილად: ზემოთა ნაწილში არის ზღვაზე ორ კლდეს შუა გადებული გასაღები, რომელიც აღნიშნავს კუბის გეოგრაფიულ მდებარეობას კუბა მდებარეობს ფლორიდის და იუკატანის ნახევარკუნძულს შორის. უკან ამომვალი მზე აღნიშნავს ახალი რესპუბლიკის აღზევებას. ფარის გარშემო არის შემოხვეული ორი ხის ტოტი: მარცხნივ არის შემოხვეული მუხის ხის ტოტი ხოლო მარჯვნიდან დაფნის ხის. მუხის ხის ტოტი აღნიშნავს ქვეყნის სიძლიერეს, ხოლო დაფნის ტოტი კი: ღირსებასა და დიდებას. ბეს სიმბოლოები იდეაში წარმოადგენს ადამიანის უფლებებათა დევიზს: თავისუფლება, თანასწორობა, ძმობა. გერბის ზემოთ არის გამოსახული ფრიგიული ქუდი რაც თავისუფლების სიმბოლოა და ეს იმას აღნიშნავს რომ სახელმწიფო დამოუკიდებელია. Cuba Flags
ჩინი (ტბა)

ტბა ჩინი Tasik Chini — ტბა მალაიზიაში, მდინარე პაჰანგის სიახლოვეს, პაჰანგის შტატის ცენტრალურ ნაწილში. ტბის სანაპიროები დასახლებულია ორანგ ასლის შტოს ჯაკუნის ტომებით. 5 026 ჰექატარი ფართობის ჩინის ტბა წარმოადგენს სიდიდით მეორე მტკნარ ტბას მალაიზიაში, რომელიც 12 ტბისაგან შედგება. მდინარე ჩინი რომელიც ტბიდან გამოედინება, ჩადის მდინარე პაჰანგში. მდინარე შემოფარგლულია ჯებირებით ტბის დონის შესანარჩუნებლად მშრალი სეზონის განმავლობაში. თუმცა, წყლის დონის აწევამ, ტბის ბუნებრივი ეკოლოგიისა და მის ნაპირებზე ხეების განადგურება გამოიწვია. ტბა მდიდარია ბიომრავალფეროვანი ტროპიკული ველური მცენარეულობით, რომელიც ფლორის 138 სახეობით, ტბასთან მცხოვრები 300 სახეობის არსებებით და 144 სახეობის მტკნარი წყლის თევზებითაა წარმოდგენილი. აგვისტოსა და სექტემბერში ტბა გარდაიქმნება მოტივტივე ბაღად, რომლის ზედაპირიც ათასობით თეთრი და ვარდისფერი ლოტოსის ყვავილებითაა დაფარული. ტბასთან დაკავშირებულია უამრავი მითები და ლეგენდები, რომლებიც დღემდე ამოუხსნელ ამოცანად რჩებიან. ორანგ ასლის ლეგენდის თანახმად, ტბაში ცხოვრობს დრაკონი რომელსაც ჰქვია ნაგა სერი გუმუმი (ასევე იწოდება როგორც „მალაიზიის ლოხ-ნესის ურჩხული“). ვარაუდობენ, რომ ტბის ფსკერზე ჩაძირულია უძველესი ქალაქი ხმერი საინფორმაციო ბორდი ტურისტული ბორდი ტბა ჩინისთან მდინარე ჩინი ↑ Tasik Chini. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-06-19. ციტირების თარიღი: 2011-12-23. Sri Gumum დაარქივებული 2012-02-07 საიტზე Wayback Machine. ინფორმაცია (ისტორია, ლეგენდები სლაიდ შოუები), ტბაზე და ადგილობირივი ხალხის შესახებ.
ბანანის ომები

ბანანის ომები — ოკუპაციათა, პოლიციურ ქმედებათა და ინტერვენციათა სერია, რომელშიც ჩართულნი იყვნენ აშშ, ცენტრალური ამერიკა და კარიბის ზღვის რეგიონი. ეს პერიოდი დაიწყო 1898 წლის ესპანეთ-ამერიკის ომით და შემდეგ გაგრძელდა პარიზის ხელშეკრულებით, რომელმაც აშშ-ს კუბასა და პუერტო-რიკოზე კონტროლი გადასცა. ესპანეთთან ომის დროს და შემდეგ 1934 წელს, აშშ სამხედრო ოპერაციებსა და ოკუპაციურ ქმედებებს ახორციელებდა პანამაში, ჰონდურასში, ნიკარაგუაში, მექსიკაში, ჰაიტისა და დომინიკელთა რესპუბლიკაში. კონფილქტების ეს სერია 1934 წელს, ჰაიტიდან ჯარების გაყვანითა და პრეზიდენტ რუზველტის კარგი სამეზობლო პოლიტიკის შედეგად დამთავრდა. ამ კონფლიქტების მიზეზები მრავალგვარი იყო, მაგრამ მათ შორის ძირითადი იყო ბუნების ეკონომიკა. ტერმინი „ბანანის ომი“ წარმოიშვა ამ ინტერვენციებისა და რეგიონში აშშ-ის კომერციული ინტერესების კავშირის შედეგად. ძირითადად, კომპანია იუნაიტედ ფრუტ კომპანის (United Fruit Company) მნიშვნელოვანი ფინანსები ჰქონდა ჩადებული ბანანის, თამბაქოს, შაქრის ლერწმისა და სხვა პროდუქტების წარმოებაში მთელი კარიბის რეგიონის, ცენტრალური ამერიკისა და სამხრეთ ამერიკის ჩრდილოეთ ნაწილის მასშტაბით. აშშ-ს ასევე ამოძრავებდა თავის პოლიტიკური ინტერესები, გავლენის სფეროს ჩამოყალიბება და პანამის არხის კონტროლი, რომელიც მის მიერ იყო აშენებული და რომელიც კრიტიკულად მნიშვნელოვანი იყო მსოფლიო ვაჭრობასა და საზღვაო ძალაუფლებაში. Langley, Lester D. (1983), The Banana Wars: An Inner History of American Empire, 1900-1934, Lexington: University Press of Kentucky, ISBN 0813114969
საქართველოს საბჭოების III ყრილობა

საქართველოს საბჭოების III ყრილობა (5 — 9 აპრილი, 1925, თბილისი) — საქართველოს საბჭოების რიგით მესამე ყრილობა. ესწრებოდა 353 დელეგატი გადამწყვეტი და 25 — სათათბირო ხმით მათ შორის იყო 84 მუშა, 100 გლეხი, 137 მშრომელთა ინტელიგენციის წარმომადგენელი, 265 სკკპ და ალკკ წევრი, 277 ქართველი, 38 სომეხი, 14 აფხაზი,12 რუსი, 14 თურქი, 11 ოსი, 7 სხვა ეროვნების წარმომადგენელი. დღის წესრიგი: საქართველოს სსრ მთავრობის ანგარიში (შ. ელიავა), მოხსენებები მიწათმოქმედების სახალხო კომისარიატის (ი. ჟვანია), სახალხო მეურნეობის უმაღლესი საბჭოს (მ. ტოროშოლაძე), განათლების სახალხო კომისარიატის (მარ. ორახელაშვილი), წითელი არმიის ტერიტორიული ნაწილების (კორკი), სასოფლო-სამეურნეო კრედიტის (კ. კაკაბაძე), ამიერკავკასიის სფსრ კონსტიტუციის შესახებ, არჩევნები. საქართველოს III მოწვევის ცაკის პირველი სხდომა — 13 აპრილი, 1925, თბილისი; საქართველოს III მოწვევის ცაკის მეორე სხდომა — 14-18 ივლისი, 1925, თბილისი; საქართველოს III მოწვევის ცაკის მესამე სხდომა — 11-16 ივნისი, 1926, სოხუმი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 180. III Всегрузинский Съезд Советов (Тифлис) ↑ გაზ. „კომუნისტი“, №132 (1587), 12 ივნისი, 1926 ↑ გაზ. „კომუნისტი“, №133 (1588), 13 ივნისი, 1926 ↑ გაზ. „კომუნისტი“, №134 (1589), 15 ივნისი, 1926 ↑ გაზ. „კომუნისტი“, №135 (1590), 16 ივნისი, 1926 ↑ გაზ. „კომუნისტი“, №136 (1591), 17 ივნისი, 1926
საქართველოს საბჭოების ყრილობები

საქართველოს საბჭოების ყრილობების ჩატარების თარიღები: საქართველოს საბჭოების I ყრილობა გაიმართა 1922 წლის 25 თებერვალი — 4 მარტს; საქართველოს საბჭოების II ყრილობა გაიმართა 1923 წლის 30 დეკემბერი — 1924 წლის 3 იანვარს; საქართველოს საბჭოების III ყრილობა გაიმართა 1925 წლის 5 — 9 აპრილს; საქართველოს საბჭოების IV ყრილობა გაიმართა 1927 წლის 25 მარტი — 3 აპრილს; საქართველოს საბჭოების V ყრილობა გაიმართა 1929 წლის 8 — 15 აპრილს; საქართველოს საბჭოების VI ყრილობა გაიმართა 1931 წლის 15 — 19 თებერვალს; საქართველოს საბჭოების VII ყრილობა გაიმართა 1935 წლის 10 — 14 იანვარს; საქართველოს საბჭოების VIII ყრილობა გაიმართა 1936 წლის 15 ნოემბერი და 1937 წლის 10 — 13 თებერვალს. თბილისის საბჭოების VI ყრილობა გაიმართა 1927 წლის 25 თებერვალს. ნარსია გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 180-182. ↑ გაზ. „კომუნისტი“, №46 (1801), 27 თებერვალი, 1927 ↑ გაზ. „კომუნისტი“, №47 (1802), 1 მარტი, 1927
საქართველოს საბჭოების IV ყრილობა

საქართველოს საბჭოების IV ყრილობა, სრულიად საქართველოს მუშათა, გლეხთა და წითელარმიელთა დეპუტატების საბჭოთა მეოთხე ყრილობა (28 მარტი — 3 აპრილი, 1927, თბილისი) — საქართველოს საბჭოების რიგით მეოთხე ყრილობა. ესწრებოდა 367 დელეგატი გადამწყვეტი, 110 — სათათბირო ხმით, მათ შორის იყო: 362 სკკპ წევრი და წევრობის კანდიდატი, 31,6% მუშა, 21% გლეხი, 41,6% მუშა-მოსამსახურე, 107 — დაბალი, 110 — საშუალო, 50 უმაღლესი განათლების, 331 ქართველი, 51 სომეხი, 34 რუსი, 14 აფხაზი, 14 ოსი, 13 თურქი, 1 გერმანელი. საქართველოს საბჭოების IV ყრილობაზე აფხაზეთის სსრ-დან წარმოდგენილი იყო 28 წევრი და 5 კანდიდატი: დღის წესრიგი: ამიერკავკასიის სფსრ მთავრობის (ხანოიანი), საქართველოს სსრ მთავრობის (შ. ელიავა), საქართველოს სახალხო მეურნეობის უმაღლესი საბჭოს (ავაქოვი), სოფლის მეურნეობის ამოცანების შესახებ (ფილიპე მახარაძე), საქართველოს სსრ კონსტიტუციის დამტკიცება (ი. ვარძიელი), არჩევნები. ყრილობამ დაამტკიცა საქართველოს სსრ კონსტიტუციის (ძირითადი კანონი) ტექსტი. აირჩია საქართველოს ცაკი 195 წევრისა და 81 კანდიდატის შემადგენლობით, ამიერკავკასიის საბჭოების II ყრილობის დელეგატები. საქართველოს ცაკის IV მოწვევის პირველი სხდომა — 4.4.1927, თბილისი; საქართველოს ცაკის IV მოწვევის მეორე სხდომა — 14.4.1927, თბილისი; საქართველოს ცაკის IV მოწვევის მესამე სხდომა — 23 - 28.1.1928, თბილისი; საქართველოს ცაკის IV მოწვევის მეოთხე სხდომა — 3 - 4.7.1928, თბილისი; საქართველოს ცაკის IV მოწვევის მეხუთე სხდომა — 1.3.1929, თბილისი. ნარსია გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 180-181. IV Всегрузинский Съезд Советов (Тифлис) ↑ გაზ. „კომუნისტი“, №53 (1808), 8 მარტი, 1927 ↑ газ. «Советская Абхазия», №57 (1624), 15 март, 1927 ↑ გაზ. „კომუნისტი“, №51 (1806), 5 მარტი, 1927
მუავია I

მუავია იბნ აბუ სუფიანი (არაბ. معاوية بن أبي سفيان, 603 მექა — 6 მაისი 680, დამასკო) — ომაიანების დინასტიის დამაარსებელი და არაბთა სახალიფოს პირველი ხალიფა. სახალიფოს მართავდა 661-680 წწ. სახალიფოს დედაქალაქი გადაიტანა დამასკოში. აბუ სუფიან იბნ ჰარბის შვილი. დაიბადა ჰიჯრის დაწყებამდე 20 წლით ადრე. ეკუთვნოდა კურაიშთა ტომის გვაროვნულ არისტოკრატიას. მუავიამ სახალიფოს დედაქალაქი დამასკოში გადაიტანა და ხალიფას არჩევითი ხელისუფლება მემკვიდრეობითი გახადა. აწარმოებდა დამპყრობლურ ომებს ჩრდილოეთ აფრიკაში, ირანსა და შუა აზიაში. ორჯერ უშედეგოდ სცადა კონსტანტინოპოლის აღება. ჯაფარიძე გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 188. Biography of Muawiya ibn Abu Sufyan[მკვდარი ბმული] Mu’awiya as a Model of Islamic Governance დაარქივებული 2006-12-06 საიტზე Wayback Machine.
საქართველოს საბჭოების V ყრილობა

სრულიად საქართველოს საბჭოების V ყრილობა (8 — 15 აპრილი, 1929, თბილისი) — საქართველოს საბჭოების რიგით მეხუთე ყრილობა. ესწრებოდა 392 დეპუტატი გადამწყვეტი, 66 — სათათბირო ხმით. მათ შორის იყო 316 ქართველი, 53 სომეხი, 24 რუსი, 22 თურქი, 16 აფხაზი 12 ოსი, 7 ბერძენი, 1 გერმანელი, 1 ებრაელი, 6 სხვა ეროვნების წარმომადგენელი. 364 სკკპ წევრი და წევრობის კანდიდატი, 9 ალკკ წევრი, 85 უპარტიო, 80 გლეხი, 75 საწარმოს მუშა, 214 მოსამსახურე, 9 მოჯამაგირე. დღის წესრიგი: საქართველოს სსრ მთავრობის ანგარიში (ფილიპე მახარაძე), სოფლის მეურნეობის განვითარებისა და სოფლად კოოპერატიულიი მშენებლობის შესახებ (ს. ჯუღელი), მრეწველობის განვითარების ხუთწლიანი გეგმა(ბ. ჭიჭინაძე), საქართველოს სსრ დარაიონების შესახებ (გ. მგალობლიშვილი), არჩევნები. ყრილობამ მიიღო დადგენილება საქართველოს სსრ მშენებლობის განვითარების I ხუთლიანი გეგმის შესახებ. გადაწყვეტილებაში საქართველოს სსრ დარაიონების შესახებ განსაზღვრა სამსაფეხურიანი ადმინისტრაციული სისტემა: ოლქი, რაიონი, სოფლის საბჭო. საქართველოს ცაკის V მოწვევის პირველი სესია — 15.4.1929, თბილისი; საქართველოს ცაკის V მოწვევის მეორე სესია — 15 - 17.1.1930, თბილისი. ნარსია გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 181. V Всегрузинский Съезд Советов (Тифлис)
ჰავანის უბე

ჰავანის უბე (ჰავანის ნავსადგური) — გემების სადგომი კუბაში, დედაქალაქ ჰავანაში. გუანტანამოს უბის შემდეგ (რომელიც საიჯაროა აშშ-ის მიერ) წარმოადგენს კუბის ყველაზე მნიშვნელოვან პორტს. გემების უმრავლესობა, რომლებიც კუნძულისკენ მიემართება საპორტო ადგილს სწორედ ჰავანის ნავსადგურთან პოულობენ. ჰავანის ნავსადგური შეიქმნა ჰავანის უბის ხარჯზე, რომელიც იყოფა სამ ძირითად ნავსადგურად: მარიმელენა, გუანაბაკოა და ატარესი. უბეს გააჩნია მეტად ვიწრო შესასვლელი, რომელიც შემდეგ რამდენადმე ფართოვდება. XVI საუკუნეში უბე გამაგრებული იყო ესპანელების მიერ. 1762 წელს აქ გაიმართა ჰავანის ბრძოლა. 1898 წელს ჰავანის უბეში ავარია განიცადა ამერიკულმა სამხედრო გემმა. 1960 წლის 4 მარტს უბეში კატასტროფა დაფიქსირდა, კერძოდ აფეთქდა 76 ტონიანი სამხედრო აღჭურვილობის ფრანგული გადამზიდი გემი, რის შედეგად დაიღუპა 100-მდე ადამიანი. ↑ Spanish-American War დაარქივებული 2001-11-17 საიტზე Library of CongressCategory:Webarchive template other archives, "Effects of the Press on Spanish-American Relations in 1898" ↑ Aleksandr Fursenko and Timothy J. Naftali. One Hell of a Gamble: Khrushchev, Castro, and Kennedy, 1958-1964, New York: 1998, W.W. Norton & Company, Inc., p. 40.
საქართველოს საბჭოების VI ყრილობა

საქართველოს საბჭოების VI ყრილობა (15 — 19 თებერვალი, 1931, თბილისი) — საქართველოს საბჭოების რიგით მეექვსე ყრილობა. ესწრებოდა 450 დელეგატი გადამწყვეტი ხმით. მათ შორის იყო:71,9% ქართველი, 11% სომეხი, 5,7% რუსი, 4,8% თურქი. დღის წესრიგი: ამიერკავკასიის სფსრ მთავრობის (გ. ყურულაშვილი), საქართველოს მთავრობის (ფ. მახარაძე), ანგარიშები, მოხსენებები საგაზაფხულო სასოფლო-სამეურნეო კამპანიისა და საკოლმეურნეო მშენებლობის ამოცანები (შ. მათიკაშვილი), 1931 მრეწველობის საკონტროლო ციფრები (ბ. გოგია), საყოველთაო-სავალდებულო სწავლების შესახებ (გ. დევდარიანი), ცვლილება საქართველოს სსრ კონსტიტუციაში, არჩევნები. ყრილობამ აირჩია ცაკის წევრები და ამიერკავკასიის VI ყრილობის დელეგატები. 19 თებერვალს საქართველოს საბჭოების VI ყრილობაზე მიღებულ იქნა გადაწყვეტილება, გარდაქმნილიყო აფხაზეთის სახელშეკრულებო სსრ — აფხაზეთის ავტონომიურ საბჭოთა სოციალისტურ რესპუბლიკად საქართველოს სსრ-ის შემადგენლობაში. საქართველოს ცაკის VI მოწვევის პირველი სხდომა — 20.2.1931, თბილისი; საქართველოს ცაკის VI მოწვევის მეორე სხდომა — 14 - 17.6.1932, თბილისი; საქართველოს ცაკის VI მოწვევის მესამე სხდომა — 27 - 28.3.1934, თბილისი. ნარსია გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 181. გაზ. კომუნისტი VI Всегрузинский Съезд Советов (Тифлис) ↑ ↑ გაზ. კომუნისტი
საქართველოს საბჭოების VII ყრილობა

საქართველოს საბჭოების VII ყრილობა (10 — 14 იანვარი, 1935, თბილისი) — საქართველოს საბჭოების რიგით მეშვიდე ყრილობა. ესწრებოდა 583 დელეგატი. მათ შორის იყო: 117 მუშა, 87 კოლმეურნე, აქედან 50% მოსამსახურე, 423 სკკპ წევრი და წევრობის კანდიდატი, 18 ალკკ წევრი, 413 ქართველი, 51 სომეხი, 48 რუსი, 27 თურქი, 14 აფხაზი, ) ოსი, 21 სხვა ეროვნების წარმომადგენელი. თავდაპირველად ყრილობის მოწვევა დაგეგმილი იყო 1934 წლის 28 დეკემბერს. მოგვიანებით თარიღმა გადაიწია 1935 წლის 10 იანვრისთვის. დღის წესრიგი: მთავრობის ანგარიში (გ. მგალობლიშვილი), კოლხიდის მშენებლობის შესახებ (ბ. გოგია), განათლების შესახებ (ა. თათარაშვილი), კონსტიტუციის ზოგიერთი საკითხი (თ. ჟღენტი), არჩევნები. ყრილობამ აირჩია საქართველოს ცაკის წევრები და ამიერკავკასიის სფსრ საბჭოების დელეგატები. საქართველოს ცაკის VII მოწვევის პირველი სხდომა — 14.1.1935, თბილისი; საქართველოს ცაკის VII მოწვევის მეორე სხდომა — 24.2.1936, თბილისი. ნარსია გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 181-182. VII Всегрузинский Съезд Советов (Тифлис) ↑ გაზ. „კომუნისტი“, №278 (4133), 3 დეკემბერი, 1934
საქართველოს საბჭოების VIII ყრილობა

საქართველოს საბჭოების VIII ყრილობა (15 ნოემბერი, 1936 და 10 — 13 თებერვალი, 1937, თბილისი) — საქართველოს საბჭოების რიგით მერვე ყრილობა. პირველ სხდომაზე განიხილა სსრკ კონსტიტუციის პროექტის საყოველთაო-სახალხო განხილვის შედეგები და საქართველოს სსრ კონსტიტუციის პროექტი. ყრილობამ დაადგინა მორიგი სხდომების მოწვევა სსრკ VIII საგანგებო ყრილობის ჩატარების შემდეგ, რომელსაც უნდა მიეღო ახალი კონსტიტუცია. აირჩია დელეგატები სსრკ VIII-საგანგებო ყრილობაზე. თებერვალში ყრილობამ მუშაობის განახლების შემდეგ მიიღო საქართველოს სსრ ახალი კონსტიტუცია. ამასთან, დაადგინა ამიერკავკასიის სფსრ-ისა და მისი ხელმძღვანელი ორგანოების ლიკვიდაცია. საქართველოს ცაკის VIII მოწვევის პირველი (მესამე) სხდომა — 21.5.1937, თბილისი; საქართველოს ცაკის VIII მოწვევის მეორე (მეოთხე) სხდომა — 25 - 26.2.1938, თბილისი. ნარსია გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 182. VIII Чрезвычайный Всегрузинский Съезд Советов (Тбилиси)
ხოსე მარტის საერთაშორისო აეროპორტი

ხოსე მარტის საერთაშორისო აეროპორტი (ესპ. Aeropuerto Internacional José Martí) — აეროპორტი კუბაში, დედაქალაქ ჰავანიდან სამხრეთ-დასავლეთით 15 კილომეტრში. წარმოადგენს კუბის მთავარ საერთაშორისო და შიდა საჰაერო ჭიშკარს. ყოველწლიურად აეროპორტი ასრულებს ერთი ადგილიდან მეორე ადგილზე რამდენიმე მილიონი მგზავრის გადაყვანას. აქვს ხუთი ტერმინალი. აეროპორტი მდებარეობს ბოიეროსის მუნიციპალიტეტში და ჰავანას აკავშირებს კარიბის ზღვის აუზთან, ჩრდილოეთ, ცენტრალურ და სამხრეთ ამერიკასთან, ევროპასთან და ერთი რეისით აფრიკასთან. აეროპორტს სახელი ეწოდა კუბელი ეროვნული გმირისა და პოეტის ხოსე მარტის პატივსაცემად. მშენებლობა დაიწყო 1929 წელს. 1930 წლის 4 თებერვალს გაიხსნა ჰავანა კოლუმბია აეროპორტის (Havana Columbia Airport) სახელწოდებით. 1930 წლის 30 ოქტომბერს კუბის ეროვნულმა ავიაკომპანიამ Cubana de Aviación-მა შეასრულა პირველი რეისი ჰავანიდან ქალაქ სანტიაგო-დე-კუბამდე. 1936 წელს აეროპორტიდან შესრულდა გაფრენა ესპანეთში, ქალაქ მადრიდში. 1961 წლის 15 აპრილს ხოსე მარტის საერთაშორისო აეროპორტი დაიბომბა ამერიკული თვითმფრინავის Douglas A-26 Invader-ის მიერ. 1961 წლის შემდეგ კუბასა და აშშ-ს შორის ურთიერთობა დაიძაბა და ამ ორ ქვეყანას შორის საჰაერო მიმოსვლა 1988 წლამდე იყო შეჩერებული. ხოსე მარტის საერთაშორისო აეროპორტი (ინგლისური) ხოსე მარტის საერთაშორისო აეროპორტი (ინგლისური) ხოსე მარტის საერთაშორისო აეროპორტი (ინგლისური) ხოსე მარტის საერთაშორისო აეროპორტი (რუსული)
ჰავანის კონფერენცია

ჰავანის 1946 წლის კონფერენცია — აშშ-ის მაფიისა და კოზა ნოსტრას ლიდერების ისტორიული შეხვედრა კუბის დედაქალაქ ჰავანაში. იგი სავარაუდოდ ლაკი ლუჩიანოს მიერ იყო ორგანიზებული და განიხილავდა კრიმინალური დაჯგუფებების პოლიტიკას, მართვასა და ბიზნეს-ინტერესებს. კონფერენციას ესწრებოდა კრიმინალურ ოჯახთა დელეგაციები მთელი აშშ-დან. მიმდინარეობდა ერთი კვირის განმავლობაში, 1946 წლის 22 დეკემბრიდან, ჰავანის სასტუმრო ნასიონალში. ჰავანის კონფერენცია ერთ-ერთ ყველაზე უმნიშვნელოვანეს კრიმინალურ სამიტად მიიჩნევა 1929 წლის ატლანტიკ-სიტის კონფერენციის შემდეგ. CrimeMagazine: Havana Conference – 1946 by Allan May
79

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 79 79 (სამოცდაცხრამეტი) წელი — იულიუსის კალენდრის არანაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა პარასკევი. ეს წელი არის I საუკუნის მე-8 დეკადის მე-9 წელი. 24 აგვისტო: ვეზუვის ამოფრქვევა აპენინის ნახევარკუნძულზე. რომაული ქალაქები პომპეი და ჰერკულანუმი დაინგრა მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 79. ხე-დი — ხანის დინასტიის იმპერატორი (გ. 105) მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 79. 24 ივნისი: ვესპასიანე ფლავიუსი — რომის იმპერატორი (დ. 9) 25 აგვისტო: პლინიუს უფროსი — რომაელი ბუნებისმეტყველი ფილოსოფოსი (დ. 23)