laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
დიანა გებლდონი

დიანა ჯ. გებლდონი (ინგლ. Diana J. Gabaldon, დ. 11 იანვარი, 1952) — ამერიკელი მწერალი. ყველაზე მეტად ცნობილია რომანების სერიით „უცხოელი“. მის ნაწარმოებებში გაერთიანებულია სხვადასხვა ჟანრი – ისტორიული, რომანტიკა, მისტიკა, თავგადასავლები, სამეცნიერო ფანტასტიკა და ფენტეზი. 2014 წელს გამოვიდა ტელესერიალი, დაფუძნებული „უცხოელზე“. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „დიანა გებლდონი“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი ↑ Person Profile // კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა — 1990. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q37312"></a> ↑ Internet Speculative Fiction Database — 1995. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2629164"></a> ↑ Discogs — 2000. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q504063"></a> ↑ NooSFere — 1999. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3343389"></a> ↑ BD Gest' <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2876969"></a> ↑ Babelio — 2007. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2877812"></a> ↑ Munzinger Personen <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107343683"></a> ↑ About Diana // Diana Gabaldon Official Website ↑ 9.0 9.1 9.2 Czech National Authority Database <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q13550863"></a> ↑ LIBRIS — 2014. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1798125"></a> ↑ რიზი, ჯენიფერ. (November 27, 2007) Book Review: Lord John and the Hand of Devils (2007). დაარქივებულია ორიგინალიდან — ოქტომბერი 11, 2014. ციტირების თარიღი: October 30, 2013. ↑ Ng, Philiana. (May 8, 2014) Starz's Outlander Gets First Poster, Premiere Date. The Hollywood Reporter. ციტირების თარიღი: June 14, 2014. ↑ Hibberd, James. (August 15, 2014) Outlander renewed for second season. Entertainment Weekly. დაარქივებულია ორიგინალიდან — იანვარი 18, 2015. ციტირების თარიღი: August 15, 2014.
უინსტონ გრემი

უინსტონ მოუდსლი გრემი (ნამდვილი სახელი და გვარი უინსტონ გრაიმი, დ. 30 ივნისი, 1908 — გ. 10 ივლისი, 2003) — ინგლისელი მწერალი. ყველაზე მეტად ცნობილია რომანების სერიით პოლდარკის შესახებ. 1967–1969 წლებში იყო მწერალთა საზოგადოების თავმჯდომარე. ოფიციალური საიტი ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 Deutsche Nationalbibliothek Record #124629784 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ 2.0 2.1 Internet Speculative Fiction Database — 1995. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2629164"></a> ↑ Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ http://www.britannica.com/EBchecked/topic/240751/Winston-Graham ↑ DeAndrea W. L. Encyclopedia Mysteriosa: A Comprehensive Guide to the Art of Detection in Print, Film, Radio, and Television — 1994. — P. 141. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q110946555"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q4020066"></a> ↑ „Winston Graham obituary“. The Independent. ციტირების თარიღი: March 9, 2015.
Meat Is Murder

Meat Is Murder — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Smiths-ის მეორე სტუდიური ალბომი. იგი ბრიტანეთში გამოვიდა 1985 წლის 11 თებერვალს, ლეიბლზე Rough Trade Records. Meat Is Murder იქცა ჯგუფის პირველ ალბომად, რომელიც ბრიტანეთის ჩარტის სათავეში მოხვდა. კანადაში იგი 40-ე პოზიციამდე მიაღწია, ხოლო აშშ-ში 110-ე იყო. ყველა სიმღერის ავტორი — მორისი და ჯონი მარი. ↑ ჰეიდენი, მაკ. (10 თებერვალი, 2015) Meat Is Murder, 30 Years Later. ციტირების თარიღი: 17 აპრილი, 2021 ↑ ერლეუაინი, სტივენ თომას. Meat Is Murder – The Smiths. AllMusic. ციტირების თარიღი: 25 სექტემბერი 2015. ↑ პაუერი, ტონი (15 სექტემბერი 2004). „The Smiths: Meat Is Murder“. Blender. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 30 ივნისი 2006. ციტირების თარიღი: 9 ნოემბერი 2015. ↑ კოტი, გრეგ (7 ივლისი 1991). „The Smiths And Solo“. Chicago Tribune. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 19 ნოემბერი 2015. ციტირების თარიღი: 10 ნოემბერი 2015. ↑ ვოლკი, დაგლას. (18 ნოემბერი 2011) The Smiths: The Smiths Complete. Pitchfork. ციტირების თარიღი: 25 სექტემბერი 2015. ↑ „The Smiths: Meat Is Murder“. Q (87): 139. დეკემბერი 1993. ↑ შეფილდი, რობ (2004). „The Smiths“, The New Rolling Stone Album Guide, 4th, Simon & Schuster, გვ. 753–54. ISBN 0-7432-0169-8.  ↑ ჰარისონი, ენდრიუ (მაისი 1993). „The Smiths“. Select (35): 104. ↑ ბლეკი, ბილ (16 თებერვალი 1985). „Steak Your Claim“. Sounds. ↑ დალტონი, სტივენ (1998). „The Smiths: Meat Is Murder“. Uncut. ↑ კრისტგოუ, რობერტ (25 ივნისი 1985). „Christgau's Consumer Guide“. The Village Voice. ციტირების თარიღი: 25 სექტემბერი 2015. ↑ RPM Chart Archives, 27 აპრილი 1985 ↑ კენტი, დეივიდ (1993). Australian Chart Book 1970–1992, ილუსტრირებული, სენტ-აივზი, ახალი სამხრეთი უელსი: Australian Chart Book, გვ. 279. ISBN 0-646-11917-6.  ↑ RPM Chart Archives, 27 აპრილი 1985. ციტირების თარიღი: 15 ივლისი 2012 ↑ „Dutchcharts.nl – The Smiths – Meat Is Murder“ (ჰოლანდიურად). Hung Medien. წაკითხვის თარიღი 20 აპრილი 2022. ↑ „European Hot 100 Albums Chart“ (PDF). Music & Media: 26. 4 მარტი, 1985. ციტირების თარიღი: 14 ოქტომბერი, 2019. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება) ↑ "Offiziellecharts.de – The Smiths – Meat Is Murder" (გერმანულად). GfK Entertainment Charts. ↑ "The Smiths – Meat Is Murder". Charts.org.nz. Hung Medien. ↑ "The Smiths – Meat Is Murder". Swedishcharts.com. Hung Medien. ↑ "19850217 საუკეთესო ბრიტანული ალბომების ოფიციალური არქივი | ოფიციალური ჩარტები". ბრიტანეთის ალბომების ჩარტი. ოფიციალური ჩარტების კომპანია. ↑ „The Smiths ალბომების და სიმღერების ისტორია ჩარტებში (Billboard 200)“. Billboard. წაკითხვის თარიღი 20 აპრილი 2022. ↑ British album certifications – The Smiths – Meat Is Murder. ბრიტანეთის ფონოგრამების მწარმოებლების ასოციაცია. შეიყვანეთ Meat Is Murder ველში Search. აირჩიეთ Title ველში Search by. შეიყვანეთ album ველში By Format. დააწკაპუნეთ ღილაკზე Go ↑ Morrissey/Smiths US album sales in 2007 and total sales since 1992-Morrissy-solo
Touch (Eurythmics-ის ალბომი)

Touch — ბრიტანული ახალი ტალღის დუეტ Eurythmics-ის მესამე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1983 წლის 14 ნოემბერს. იგი იყო Eurythmics-ის პირველი ბრიტანული #1 ალბომი და აგრეთვე მოხვდა აშშ-ის საუკეთესო ათეულში. ბრიტანეთში და აშშ-ში ალბომმა პლატინის სტატუსი მიიღო. 2003 და 2012 წლებში Touch მოხვდა Rolling Stone-ის ყველა დროის 500 საუკეთესო ალბომის სიაში. ყველა სიმღერის ავტორი — ენი ლენოქსი და დეივიდ ალან სტიუარტი, გარდა სიმღერების „Fame“ (დეივიდ ბოუი, კარლოს ალომარი და ჯონ ლენონი) და „ABC (Freeform)“ (დეივიდ ალან სტიუარტი, ტიმოთი უიტერი, ნადინ მასერონი). ↑ Promis, Jose F.. Touch – Eurythmics. AllMusic. ციტირების თარიღი: 12 აგვისტო 2011. ↑ ლარკინი, კოლინ (2011). The Encyclopedia of Popular Music, 5th concise, Omnibus Press. ISBN 0-85712-595-8.  ↑ „Eurythmics: Touch“. Mojo: 134. ციტატა: „Recorded in a frantic three-week burst of inspiration, the third Eurythmics album saw Annie Lennox and Dave Stewart raising their game significantly.“ ↑ Connelly, Christopher (2 თებერვალი 1984). „Eurythmics: Touch“. Rolling Stone. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 13 ივლისი 2007. ციტირების თარიღი: 4 ივნისი 2016. ↑ Considine, J. D. (2004). „Eurythmics“, The New Rolling Stone Album Guide. Simon & Schuster, გვ. 283–84. ISBN 0-7432-0169-8.  ↑ Anthony, Lisa (24 ნოემბერი – 7 დეკემბერი 1983). „Eurythmics: Touch“. Smash Hits. 5 (24): 27. ↑ კრისტგოუ, რობერტ (29 მაისი 1984). „Christgau's Consumer Guide“. The Village Voice. ციტირების თარიღი: 4 ივნისი 2016. ↑ 8.0 8.1 British album certifications – Eurythmics – Touch. ბრიტანეთის ფონოგრამების მწარმოებლების ასოციაცია. შეიყვანეთ Touch ველში Search. აირჩიეთ Title ველში Search by. შეიყვანეთ album ველში By Format. დააწკაპუნეთ ღილაკზე Go ↑ 9.0 9.1 American album certifications – Eurythmics – Touch. ამერიკის ხმისჩამწერი კომპანიების ასოციაცია. საჭიროების შემთხვევაში, უნდა აირჩიოთ Advanced, შემდეგ Format, შემდეგ Album, და ბოლოს - SEARCH ↑ ოქროს/პლატინის მონაცემთა ბაზა (Eurythmics; 'Touch') გერმანულად. ფედერალური მუსიკალური ინდუსტრიის ასოციაცია.
ვაცლავ ვორლიჩეკი

ვაცლავ ვორლიჩეკი (ჩეხ. Václav Vorlíček, დ. 3 ივნისი, 1930 — გ. 5 თებერვალი, 2019) — ჩეხი კინორეჟისორი. მის უფრო ცნობილ ფილმებს შორის არის საკუთარი სცენარის მიხედვით დადგმული „სამი კაკალი კონკიასათვის“ (1973). ფილმების დიდი ნაწილის თანასცენარისტია მილოშ მაცოურეკი. ვაცლავ ვორლიჩეკი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ↑ „Zemřel režisér Tří oříšků, Arabely, Saxány či ‚Dr. Mráčka‘. Václavu Vorlíčkovi bylo 88 let | Lidé“. Lidovky.cz (ჩეხური). 6 თებერვალი, 2019. ციტირების თარიღი: 17 მარტი, 2024. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება) ↑ Václav Vorlíček Czech. Česko-Slovenská filmová databáze. POMO Media Group. ციტირების თარიღი: 2011-08-29.
ძმები ლომგულები (მრავალმნიშვნელოვანი)

ძმები ლომგულები შეიძლება აღნიშნავდეს შემდეგს ჩამოთვლილთაგან: ძმები ლომგულები — ასტრიდ ლინდგრენის ფანტასტიკური რომანი ძმები ლომგულები — 1977 წლის ფილმი
საგარეჯოს სოფლების შეწირულობის წიგნი ალექსანდრე მეფისა სვეტიცხოველისადმი

საგარეჯოს სოფლების შეწირულობის წიგნი ალექსანდრე მეფისა სვეტიცხოველისადმი — 1428 წელს დემეტრე მარკოზიშვილის მიერ შედგენილი ქართული ხელნაწერი საბუთი. აღნიშნული საბუთით მოხდა გარეჯის მონასტრის კუთვნილი სოფლების სვეტიცხოვლისთვის შეწირვა. დედანი: სეა, 1448-2243; ქაღალდი; ზომა: 127 X 23,7 სმ; გრაგნილი შედგება ერთმანეთზე გადაწებებული ოთხი კეფისაგან. დედნის პირველი სტრიქონი შესრულებულია ხვეულად; თავში, სტრიქონს ზემოთ, ასომთავრულად მიწერილია სკდ (224). ესაა საბუთის რეგისტრაციის ნომერი, რომლითაც იგი გატარებული იყო XVII საუკუნეში შედგენილ მცხეთის საბუთების პირების წიგნში (სინოდის კანტორის №507). საბუთის ეს პირი მოღწეული არ არის; იგი დაიკარგა არქივის ჩრდილოკავკასიაში ევაკუაციის დროს, 1915-1916 წლებში. განკვეთილობის ნიშანი — სამი წერტილი. დაზიანებულია (განსაკუთრებით კიდეები); რესტავრირებული. საბუთის ძველი საარქივო-ააღრიცხვო ნომერი: №5. მოღწეულია საბუთის სამი პირი: 1. სეა, 1449-2217; XIX საუკუნის დამღიანი ქაღალდი ჭვირნიშნით; დავთრის ორი ფურცელი; საბუთის ბოლოს პირის გადაწერის შენიშვნა: „დედანთან სწორია“ (რუსულად); 2. ხეც, Sd-2882; 3. ხეც, Sd-2883 (გადაწერილი XIX საუკუნეში დ. ბაქრაძის მიერ). ექსცერპტი: სეა, 1451-I/66, ფ. 1r, გატარებული 1818 წ. სინოდის კანტორის სარეგისტრაციო წიგნში. საბუთს უზის თარიღი: ალექსანდრეს მეფობის გ (3) ინდიქტიონი, ქ(ორონი)კ(ონ)ი რივ (1428), იანვრის კა (21). გამოცემა: ქრ, II, გვ. 230-231 (შემოკლებული). ლომიძე დ., ჭუმბურიძე მ., სხირტლაძე ზ., გარეჯის ისტორიული დოკუმენტები, თბ., 2008, გვ. 13-15
დავით რაქვიაშვილი

დავით (დათუნა) რაქვიაშვილი (დ. 16 ივლისი, 1968) — საქართველოს პრეზიდენტთან არსებული ეროვნული უშიშროების საბჭოს მდივანი 2016 წლის 24 ოქტომბრიდან 2018 წლის 16 დეკემბრამდე. იგი ბოლო პიროვნება იყო ამ თანამდებობაზე. 2019 წლის 30 აპრილიდან საქართველოს პრემიერ-მინისტრთან შეიქმნა ეროვნული უსაფრთხოების საბჭო. 1985-1992 წლებში სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტზე. 2008-2010 წლებში იყო რეინტეგრაციის საკითხებში საქართველოს სახელმწიფო მინისტრის მოადგილე. მონაწილეობდა ე.წ. ჟენევის დისკუსიებში, ინციდენტებზე რეაგირების და პრევენციის მექანიზმის მუშაობაში. თანათავმჯდომარეობდა საქართველო-აშშ სტრატეგიული თანამშრომლობის ქარტიის სამუშაო ჯგუფს. 2011-2013 წლებში მუშაობდა საქართველოს დესპანად ამერიკის შეერთებულ შტატებში. კურირებდა საელჩოს პოლიტიკურ და ეკონომიკურ დეპარტამენტებს. აქვს არასამთავრობო და საჯარო სექტორში მუშაობის გამოცდილება. მრავალი წლის განმავლობაში ინსტიტუციურად ავითარებდა სათავგადასავლო ტურიზმს. 2000 წლიდან დღემდე არის სამთო გამყოლთა ასოციაციის თანადამფუძნებელი და პრეზიდენტი. დავით რაქვიაშვილი ასევე არის საქართველოს საზოგადოებრივ საქმეთა ინსტიტუტის თანადამფუძნებელი და წლების განმავლობაში ხელმძღვანელობდა სამეთვალყურეო საბჭოს. ჰყავს მეუღლე და ოთხი შვილი. დავით რაქვიაშვილი დავით რაქვიაშვილის ბიოგრაფია დაარქივებული 2017-11-15 საიტზე Wayback Machine. ↑ „გიორგი გახარია საქართველოს ეროვნული უსაფრთხოების საბჭოს მდივანი გახდა“. sputnik-georgia.com. 2019-04-30. ციტირების თარიღი: 13 იანვარი, 2020. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება)
მაისურაძე

საკუთარი სახელი მაისურაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ალექსანდრე მაისურაძე — სამხედრო მოღვაწე, სოციალ-დემოკრატი ანზორ მაისურაძე — უშიშროების გენერალ-მაიორი ბადრი მაისურაძე — ქართველი დრამატული ტენორი გიორგი მაისურაძე — საბჭოთა კავშირის გმირი გიორგი მაისურაძე — ფერმწერი დავით მაისურაძე — გენერალ-მაიორი ელიზბარ მაისურაძე — მწერალი ზაქარია მაისურაძე — ანატომი ზაქარია მაისურაძე — მხატვარ-კერამიკოსი ზვიად მაისურაძე — მორაგბე თენგიზ მაისურაძე — მსახიობი ივანე მაისურაძე — საბჭოთა სამხედრო პირი კოსტა მაისურაძე — ფალავანი ირაკლი მაისურაძე — ფეხბურთელი ნიკა მაისურაძე — ფეხბურთელი ნოდარ მაისურაძე — უშიშროების გენერალ-მაიორი ტარიელ მაისურაძე — მომღერალი ჯიმი მაისურაძე — სამხედრო მფრინავი
თეატრალური სახელოსნო

თეატრალური სახელოსნო (რუს. Театральная мастерская) — თეატრი დონის როსტოვში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მოქმედებდა XX საუკუნის დასაწყისში. თეატრი შექმნა ახალგაზრდა რეჟისორმა პაველ ვეისბრიომმა 1917 წელს. როსტოვიდან თეთრების წასვლის შემდეგ ვეისბრიიომმა ოჯახთან ერთად რუსეთი დატოვა და გადასახლდა პარიზში. ახალგაზრდა კოლექტივის რეპერტუარში წარმოდგენლი იყო მხოლოდ პოეტური ნაწარმოებები: „დღესასწაული ჭირიანობის დროს“, „მასკარადი“, ალექსანდრე ბლოკის, ალექსი რემიზოვის, კარლო გოცისა და სხვათა პიესები. 1920 წელს დონის როსტოვის კაფე „პოეტების სარდაფის“ მცირე სცენაზე შედგა ველემირ ხლებნიკოვის პიესის „სიკვდილის შეცდომის“ (რეჟისორი არკადი ნადეჟდოვი) პრემიერა. თავად ველემირ ხლებნიკოვი თავად დაესწრო რეპეტიციას „თეატრალურ სახელოსნოში“ და ასევე პრემიერას. ილია ბერეზარკი მიიჩნევდა, რომ ეს იყო პირველი თეატრალური წარმოდგენა ხლებნიკოვის შემოქმედებით ბიოგრაფიაში. 1920 წლიდან „თეატრალური სახელოსნო“ მუშაობდა ხელოვნების დონის საოლქო სახალხო განათლების დაქვემდებარებაში, როგორც დრამის მოძრავი თეატრი. თეატრი განთავსებული იყო დიდი სადოვაიის ქუჩაზე № 25-ში. თეატრი მართავდა ლიტერატურულ საღამოებს სხვადასხვა ორგანიზაციებში მთელი 1920-იანი წლების განმავლობაში. კერძოდ: ლელის ქარხანაში, ურიცკის სახელობის კლუბში, ავტოსარემონტო ქარხანაში, კოლბერგის ქარხანაში, ტაგანროგის ქარხანა „წითელი მექვაბის“ კლუბში, პანჩენკოს ფაბრიკაში და სხვა. ყველა სერიოზული საორგანიზაციო საკითხი, მათ შორის მსახიობების ჯგუფში დაშვების ჩათვლით, წყდებოდა სპეციალურად შექმნილი საბჭოს მიერ. 1921 წელს „თეატრალურ სახელოსნოში“ დადგეს ნიკოლაი გუმილიევის დრამატული პოემა „გონდლა“. ავტორი მატარებლით ეწვია როსტოვს, გაეცნო ჯგუფს და დაპირდა კოლექტივს, რომ წაიყვანდა პეტროგრადში. 1921 წლის სექტემბერში თეატრი გაემგზავრა პეტროგრადში. პეტროგრადის გუბერნიის პოლიტიკურ*-აგანმანათლებლო განყოფილებამ თეატრი აიყვანა თავისი მფარველობის ქვეშ. 1922 წლის 8 იანვარს ლენინგრადში, ვლადიმირის კლუბში, ვლადიმირის პროსპექტ № 12-ში დაიწყო „თეატრალური სხელოსნოს“ სპექტაკლები. სპექტაკლები გაიხსნა გუმილიოვის პიესით, პუბლიკა შეძახილებით ითხოვდა ავტორს, მაგრამ ამ დროს უკვე გუმილიოვი დახვრეტილი იყო საბჭოთა ხელისუფლების მიერ. პეტროგრადში თეატრი მოქმედებდა მცირე ხნის განმავლობაში, მშვიდად და შეუმნევლად. Санкин, Леонид [Слеич Л.] Гумилёв в Ростове-на-Дону Слеич, Леонид. Хлебников в Ростове-на-Дону Зайцева Н. Театральная мастерская // Донской временник. Год 1998-й. Ростов н/Д, 1997. С. 1-2. ↑ Янковский М. Евгений Шварц и театр Комедии დაარქივებული 2013-11-26 საიტზე Wayback Machine. // Мы знали Евгения Шварца / Под ред. Н.К. Войцеховской. — Л.-М.: Искусство, 1966. — 230 с. ↑ 2.0 2.1 Санкин Л. Гумилев в Ростове-на-Дону [1] ↑ Березарк И. Встречи с Хлебниковым // Звезда, журнал XX—XXI веков. 1965. — № 12. — С. 173—176. ↑ 4.0 4.1 4.2 4.3 Зайчикова Л.Г. История «Театральной мастерской» по материалам из фонда Ростовского областного музея краеведения // Известия Ростовского областного музея краеведения. — 2001. — № 9. ↑ Борзенко В. Мастерская талантов[მკვდარი ბმული] // АиФ на Дону. — 2006. — 16 авг. ↑ Анненков Ю. П. Дневник моих встреч: Цикл трагедий. — Л.: Искусство, 1991. Т. 1. — ISBN 5-210-02156-4.
დონის როსტოვის სამების ეკლესია

დონის როსტოვის სამების ეკლესია (რუს. Троицкая церковь) — მართლმადიდებლური ეკლესია დონის როსტოვში. მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას. აგებულია 2002-2004 წლებში მისამართი: რუსეთის ფედერაცია, როსტოვის ოლქი, ქალაქი დონის როსტოვი, რკინიგზის რაიონი, საერთაშორისო ქუჩა № 7-ა. XVIII საუკუნეში თანამედროვე რკინიგზის რაიონის ტერიტორიაზე, სადაც ამჟამად განთავსებულია სამების ეკლესია, მდებარეობდა სტანიცა გნილოვსკაია. მისი მაცხოვრებლებისათვის უახლოესი სამლოცველო (წმინდა დიმიტრი როსტოველის სახელობისა) მდებარეობდა მეზობელ დიმიტრი დონელის ციხესიმაგრეში. იმასთან დაკავშირებით, რომ სტანიცის მოსახლეობას უჭირდა ტალახისა და ცუდი ამინდების გამო დიმიტრი როსტოველის ციხესიმაგრემდე ლოცვისათვის მისვლა, მათ თხოვეს ინჟინერ რიგელმანს აეშენებინა მათთვის სამლოცველო, რომლისთვისაც გამოყოფდნენ წმინდა დიმიტრის ეკლესიის ერთ მღვდელს. თხოვნა გაითვალისწინეს და გლინოვსკში 1765 წელს ააშენეს პირველი ხის სამლოცველო, რომელიც აკურთხეს სამების ხატის სახელზე. ღვთისმსახურებისათვის საჭირო საეკლესიო ჭურჭელი მიიტანეს წმინდა დიმიტრის ეკლესიიდან. გნილოვსკაიის მაცხოვრებლებმა ცალკე მღვდლის ყოლის უფლება მოიპოვეს. ეკლესიის მღვდელი გახდა ივან კალოშინი. 1784 წელს სამლოცველოს ნაცვლად ააგეს სამების სახელობის ხის ეკლესია. ახალი ეკლესია აკურთხეს 1785 წლის 27 ივლისს. ეკლესია მდებარეობდა სამების აღმართში (ამჟამად რელეფნაიის ქუჩა). 70 წლის შემდეგ ეკლესია ძალიან მოძველდა და 1855 წელს ამავე ადგილზე ააშენეს ქვის ეკლესია ორსართულიანი სამრეკლოს თანხლებით. 1930-იან წლებში საბჭოთა ხელისუფლებამ ეკლესია დაანგრია. 1955 წელს მის ნანგრევებზე ააშენეს მემდინარეების ბარაკები. 1995 წელს ყოფილი ეკლესიის ეზოს ტერიტორიაზე ააგეს სამლოცველო, რომელიც მოგვიანებით გადააკეთეს მცირე ეკლესიად. ეკლესიის პირვანდელი სახის დაბრუნება და აღდგენა დაიწყეს 2001 წელს, ხოლო 2003 წლიდან მასში უკვე ღვთისმსახურებაც მიმდინარეობს. 2005 წელს სამების დღესასწაულზე შედგა პირველი საკურთხევლის ღვთისმახურება, რომელსაც ესწრებოდა დიდი რაოდენობის მრევლი. ↑ Ростов-на-Дону. Церковь Троицы Живоначальной. Соборы.РУ. ციტირების თარიღი: 2017-03-06. ↑ Храм во имя Живоначальной Троицы. Weddding alldon. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-03-07. ციტირების თარიღი: 2017-03-06. ↑ Храмы станицы Гниловской. Ч.1. Церковь во имя Святой Живоначальной Троицы. Ростовский берег. ციტირების თარიღი: 2017-03-06.
კანადის ალბომების ჩარტი

კანადის ალბომების ჩარტი — კანადაში მუსიკალური ალბომების გაყიდვების ოფიციალური ჰიტ-აღლუმი. გაყიდვების შედეგებს ყოველ ოთხშაბათს აფიქსირებს აშშ-ის კომპანია «Nielsen SoundScan» და ყოველ ხუთშაბათს Canadian Hot 100 და Canadian BDS Airplay Chart-ის ჩარტების შედეგებთან ერთად აქვეყნებენ ჟურნალები Jam!, Canoe და ბილბორდი. ჩარტი შედგება 200 პოზიციისგან, მაგრამ Jam! საზოგადოებისთვის აქვეყნებს მხოლოდ პირველ 100 პოზიციას. მის ეკვივალენტ CD-სინგლებისგან (Canadian Singles Chart) განსხვავებით, კანადაში ალბომების გაყიდვა არ მცირდება ისე სწრაფად, როგორც CD სინგლების, ამიტომ Canadian Albums Chart რჩება კანადის ყველაზე უფრო პოპულარული ალბომის ყველაზე უფრო სანდო წყაროდ. Nielsen Soundscan Jam! Canoe Billboard კანადის ტოპ-100 ალბომები Canadian Albums Chart
დონის როსტოვის წმინდა გიორგის ეკლესია

დონის როსტოვის წმინდა გიორგის ეკლესია (რუს. Церковь Георгия Победоносца) — მართლმადიდებლური ეკლესია დონის როსტოვში. მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას. აგებულია 2002-2004 წლებში მისამართი: 344091, რუსეთის ფედერაცია, როსტოვის ოლქი, ქალაქი დონის როსტოვი, კომუნისტების პროსპექტი № 38. წმინდა გიორგის მრევლი ჩამოყალიბდა 1993 წელს. ერთსართულიანი ეკლესია ააგეს 1994 წელს დონის როსტოვის საბჭოთა რაიონის საცხოვრებელ კვარტალში, კომუნისტური და ლემანის ქუჩების გადაკვეთაზე. პირველი ღვთისმსახურება ეკლესიაში ჩაატარეს 1994 წელს წმინდა გიორგის სახელზე. 1994 წლიდან ეკლესიის წინამძღვარია ვლადიმერ ტერ-არაქელიანცი. შემდეგი 4-5 წლის განმავლობაში მიმდინარეობდა მოლაპარაკება ეკლესიის შენობისა და მისი მიმდებარე ტერიტორიის მთლიან მფლობელობაში გადაცემის შესახებ. ამ საკითხის წარმატებულად გადაწყვეტის შემდეგ მოხდა ეკლესიის რეკონსტრუქცია. 1998 წელს ეკლესიას ეწვია რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის როსტოვის ეპარქიის მმართველი პანტელეიმონი. 2003 წელს დაიწყო ძველი ეკლესიის შენობის კაპიტალური მშენებლობა. ეკლესიის გაფორმება გაგრძელდა 2007 წლამდე. სრულიად მოიხატა ეკლესიის საკურთხეველი და კამარა. ეკლესიის კანონიკური გამოსახულებები შესრულდა მხატვრობის ძველ რუსულ სტილში. ეკლესიის გარშემო შემოავლეს მეტალის ღობე. შემდეგ განხორციელდა მეორე სართულის მშენებლობა, სადაც განთავსდა წინამძღვრის კაბინეტი, აუდიტორია საკვირაო სკოლისათვის 40 ადამიანზე, ბიბლიოთეკა სამკითხველო დარბაზით, სატრაპეზო და სამეურნეო სათავსოები. საკურთხევლიდან და ტაძრის ცენტრალური ნაწილიდან გაკეთდა ასასვლელი მეორე სართულზე. ეკლესიის პირველ სართულზე ააშენეს ახალი სათავსოები მაღაზიისთვის, ბუღალტერიისა და დარაჯისათვის. დონის როსტოვის წმინდა გიორგის ეკლესიის წინამძღვარია დეკანოზი ვლადიმერ ტერ-არაქელიანცი. მთავარი დარბაზი კანკელით მცირე დარბაზი ეკლესიის ხედი Сайт прихода Свято-Георгиевский храм Великомученика Георгия Победоносца ↑ Ле-Ман улица на карте г. Ростов на Дону ↑ Владимир Аракелович Тер-Аракельянц
ები-როუდი

ები-როუდი (ინგლ. Abbey Road) — ხალხმრავალი ქუჩა ლონდონის კემდენის და ვესტმინსტერის ოლქებში. გადაჭიმულია დაახლოებით ჩრდილო-დასავლეთიდან ქალაქის ისტორიულ რაიონ სენტ-ჯონს-ვუდის გავლით სამხრეთ-აღმოსავლეთისაკენ, სტადიონ Lord’s Cricket Ground-ის გვერდით. შოსე В507-ის ნაწილია. ჩრდილო-დასავლეთში ები-როუდის ქუჩა იწყება კილბერნში, კუექს-როუდის და უესტ-ენდ-ლეინის გადაკვეთაზე; შემდეგ დაახლოებით 1,5 კმ-ის მანძილზე სამხრეთ-აღმოსავლეთში, კვეთავს ბელსაიზ-როუდს, ბაუნდერი-როუდს და მარლბორო-პლეისს და მთავრდება გროუვ-ენდ-როუდის და გარდენ-როუდის გადაკვეთაზე. ქუჩის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, მისამართზე ები-როუდი 3, მდებარეობს ბრიტანული მედიაჯგუფ EMI Group-ის ცნობილი ხმისჩამწერი სტუდია „ები-როუდი“. აქ საკუთარ მუსიკას იწერდნენ The Beatles და ბევრი სხვა პოპულარული შემსრულებლები. The Beatles-ის მიერ ქრონოლოგიურად უკანასკნელი ჩაწერილი ალბომის სახელწოდებაა Abbey Road. ამ ალბომის გარეკანზე გამოსახულია ჯგუფის ოთხივე წევრი, რომლებიც ქუჩაზე გადადიან საფეხმავლო გადასასვლელზე, რომელიც მდებარეობს დაახლოებით სტუდიაში შესასვლელთან. შედეგად ქუჩა მყარად ასოცირდება The Beatles-თან და 1970 წლიდან ტურისტების მასობრივი მონახულების ადგილია. მიუხედავად ები-როუდზე მჭიდრო ტრაფიკისა, ყველაზე უფრო ცნობილი საფეხმავლო გადასასვლელი გახდა ფოტოგადამღებთა პოპულარული ობიექტი. ქუჩის დასახელების ლითონის ტრაფარეტი გროუვ-ენდ-როუდის და ები-როუდის კუთხეში ცოტა ხნის წინ მოიხსნა, რადგან მას ხშირად იპარავდნენ ან აფუჭებდნენ სხვადასხვა წარწერებით. დღეისათვის ქუჩის სახელწოდების მაჩვენებელი დამაგრებულია კუთხის შენობის მაღალ სიმაღლეზე. ყოველ სამ თვეში მუნიციპალურ საბჭოს უწევს სახლის კედლის გადაღებვა საფეხმავლო გადასასვლელის სიახლოვეს, რომელზეც ლივერპულელი ოთხეულის ფანატები ტოვებენ გრაფიტს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ები-როუდი Abbey Road London, QuickTime VR Abbey Road webcam Satellite View of Crosswalk / Zebra crossing Google Street View of Crosswalk / Zebra crossing ↑ Pollard, Lawrence (2009-08-07). „Revisiting Abbey Road 40 Years On“. BBC World News. ციტირების თარიღი: 2010-02-12.
ხინალიღის ისტორიული მუზეუმი

სოფელ ხინალიღის ისტორიულ-ეთნოგრაფიული მუზეუმი (აზერ. Xınalıq tarix-etnoqrafiya muzeyi) დაარსდა 2001 წელს სოფელ ხინალიღის მკვიდრთა ინიციატივით. განლაგებულია აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კუბის რაიონში. ისტორიულ-ეთნოგრაფიული მუზეუმის დამაარსებელი არის სოფლის მკვიდრი ჰალილ რაჰმან აბდურაჰმან ოღლი ჯაბაროვი. მისი ინიციატივით და სოფლის მკვიდრთა დახმარებით მუზეუმში შეგროვდა რარიტეტული ისტორიული ექსპონატები, არქეოლოგიური და ეთნოგრაფიული მასალები, მათ შორის ხალიჩები და ქილიმები, სხვადასხვა სახის სახლის ჭურჭელი, თიხისა და კერამიკული ჭურჭელი, ქვის წიგნები და სხვა. მუზეუმის ყველაზე ღირსშესანიშნავ ექსპოზიციას წარმოადგენს იშვიათი ხელნაწერი წიგნები, რომლებიც მიეკუთვნებიან XV-XX საუკუნეებს. ისინი მოწმობენ, რომ სოფლის ისტორიის მანძილზე ადგილობრივი მკვიდრნი მჭიდროდ თანამშრომლობდნენ მეცნიერებასთან. ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2018-10-08 საიტზე Wayback Machine.