laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
პეტროპავლოვსკ-კამჩატსკი

პეტროპავლოვსკ-კამჩატსკი (რუს. Петропавловск-Камчатский) — ქალაქი რუსეთში, კამჩატკის მხარის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2018 წლის მდგომარეობით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 181 216 ადამიანს. განლაგებულია კამჩატკის ნახევარკუნძულის სამხრეთ-აღმოსავლეთ სანაპიროზე, წყნარი ოკეანის ავაჩის უბის ჩრდილო ნაპირზე. საზღვაო პორტია. ავტოგზით დაკავშირებულია უსტ-კამჩატსკთან და ოზერნოვსკისთან. ქალაქიდან 29 კმ-შია ელიზოვოს საერთაშორისო აეროპორტი. პეტროპავლოვსკ-კამჩატსკი რუსეთის საზღვაო-საჰაერო ფლოტის წყნაროკეანური ფლოტის ბაზაა. ქალაქია 1812 წლიდან. ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2017-05-22 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 1.2 https://geraldika.ru/s/17680 ↑ 2.0 2.1 2.2 https://geraldika.ru/s/37853 ↑ 3.0 3.1 Оценка численности постоянного населения на 1 января 2009-2014 годов ↑ Итоги Всероссийская перепись населения 2010 года. Численность населения городских округов, муниципальных районов, городских и сельских поселений, городских и сельских населённых пунктов ↑ http://www.gks.ru/free_doc/doc_2012/bul_dr/mun_obr2012.rar <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126683726"></a> ↑ Численность населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2013 года. Таблица 33. Численность населения городских округов, муниципальных районов, городских и сельских поселений, городских населённых пунктов, сельских населённых пунктов — Росстат, 2013. — 528 с. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2624680"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126683996"></a> ↑ http://www.gks.ru/free_doc/doc_2014/bul_dr/mun_obr2014.rar <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126707963"></a> ↑ http://www.gks.ru/free_doc/doc_2015/bul_dr/mun_obr2015.rar <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126684268"></a> ↑ http://www.gks.ru/free_doc/doc_2016/bul_dr/mun_obr2016.rar — 2018. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126684493"></a> ↑ Численность населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2017 года — Москва: Росстат, 2017. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q41348632"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2624680"></a> ↑ Численность населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2018 года — Москва: Росстат, 2018. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q56023898"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2624680"></a> ↑ http://www.gks.ru/free_doc/doc_2019/bul_dr/mun_obr2019.rar <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126684775"></a> ↑ https://rosstat.gov.ru/storage/mediabank/CcG8qBhP/mun_obr2020.rar <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126688520"></a> ↑ https://rosstat.gov.ru/storage/mediabank/tab-5_VPN-2020.xlsx <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126684906"></a> ↑ Численность постоянного населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2023 года
შალვა (ლაჩინი)

შალვა (აზერ. Şəlvə, სომხ. Շալուա) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში. შალვა GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azerbaijan Development Gateway. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2005-12-25. ციტირების თარიღი: 2019-07-10.
სეიდლარი (ლაჩინი)

სეიდლარი (აზერ. Seyidlər, სომხ. Գանձա) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში. სეიდლარი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azerbaijan Development Gateway. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2005-12-25. ციტირების თარიღი: 2019-07-10.
შეილანლი

შეილანლი (აზერ. Şeylanlı, სომხ. Շրվական) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში. შეილანლი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azerbaijan Development Gateway. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2005-12-25. ციტირების თარიღი: 2019-07-10.
შივითი

შივითი (აზერ. Şivit) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში. შივითი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azerbaijan Development Gateway. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2005-12-25. ციტირების თარიღი: 2019-07-10.
სონასარი

სონასარი (აზერ. Sonasar, სომხ. Սոնասար) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში. სონასარი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azerbaijan Development Gateway. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2005-12-25. ციტირების თარიღი: 2019-07-10.
ფილმების კლასიფიკაციის ბრიტანული საბჭო

ფილმების კლასიფიკაციის ბრიტანული საბჭო (ინგლ. British Board of Film Classification; აბრევიატურა BBFC; ადრე კინოცენზურის ბრიტანული საბჭო) — არასამთავრობო ორგანიზაცია, რომელიც დაარსდა 1912 წელს და პასუხისმგებელია ფილმების, ვიდეო თამაშებისა და სხვადასხვა ვიდეონამუშევრების (ტელეპროგრამების, ტრეილერების, სარეკლამო რგოლების და ა.შ.) კლასიფიკაციასა და ცენზურაზე გაერთიანებულ სამეფოში. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ფილმების კლასიფიკაციის ბრიტანული საბჭო ოფიციალური საიტი ↑ Nelmes, Jill (2003). An introduction to film studies. Routledge, გვ. 41. ISBN 0-415-26268-2.  ↑ BBFC Video ratings. BBFC. ციტირების თარიღი: 11 ივნისი, 2016.
ნერპიჩიე (კამჩატკის მხარე)

ნერპიჩიე (რუს. Нерпичье) — მარილიანი ტბა რუსეთში, კამჩატკის მხარეში. მდებარეობს კამჩატკის ნახევარკუნძულზე, ზღვის დონიდან 0,4 მ სიმაღლეზე. ფართობით კამჩატკის მხარის უდიდესი ტბაა. ზედაპირის ფართობი 552 კმ², მაქსიმალური სიღრმე 12 მ. ტბის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილს ეწოდება კულტუჩნოეს ტბა, რომლის ფართობია 104 კმ². ლაგუნური ტიპისაა. წარმოადგენს ზღვის ყურის რელიქტს, რომელიც ზღვას გამოეყო ნაპირის ნელი აზევების შედეგად. აქვს არასწორი ფორმა. ნაპირები ძლიერაა დაჭაობებული. ტბიდან გამოედინება მდინარე კამჩატკის შენაკადი მდინარე — ოზერნაია. ნერპიჩიეს ერთვის 117 მცირე მდინარე და ნაკადული. საზრდოობს თოვლისა და წვიმის წყლით. წყლის მინიმალური მარილიანობა ფიქსირდება ივნისში, ხოლო მაქსიმალური ზამთარში. წყნარი ოკეანის კამჩატკის ყურესა და მდინარე კამჩატკას უერთდება 10 კმ სიგრძის ტბიური ფშანით. ტბაში არის რამდენიმე კუნძული, რომელთაგან აღსანიშნავია კირუნი, ჩაიაჩი და სივუჩი. გეოლოგიურმა კვლევებმა უჩვენა, რომ 1923 წლის ცუნამი ტბის რაიონში აღწევდა 10 მ-ს. მდიდარია თევზით. ამჟამად ტბაში გვხვდება თევზების 3 ჯგუფი: ადგილობრივი, ნახევრადგამსვლელი და ტრანზიტული. მოიპოვება ვარსკვლავა კამბალა, ნერკა, შორეულაღმოსავლური ნავაგა, წყნაროკეანური ორაგული, კარჩხანა, კობრი და სხვა. ტბის სამხრეთ ნაპირზეა მუშათა დაბა და ნავსადგური უსტ-კამჩატსკი. რუსეთის ტბები ↑ Государственный водный реестр. Озеро Нерпичье ↑ ნერპიჩიე // დიდი საბჭოთა ენციკლოპედია ↑ 3.0 3.1 «Вода России» - Нерпичье озеро
ვიზუალური ეფექტების საზოგადოება

ვიზუალური ეფექტების საზოგადოება (ინგლ. Visual Effects Society; აბრევიატურა VES) — კინოორგანიზაცია, რომელიც დაარსდა 1997 წელს. ორგანიზაცია აერთიანებს 3700-ზე მეტ წევრს 35 ქვეყნიდან, რომლებსაც კავშირი აქვთ ვიზუალურ ეფექტებთან. 2003 წლიდან იგი მართავს სპეციალური კინოდაჯილდოების ცერემონიას „VES Awards“. გარდა ამისა, ვიზუალური ეფექტების საზოგადოების პატრონაჟით ტარდება 25-მდე საგანმანათლებლო ღონისძიება. ოფიციალური საიტი VES Awards დაარქივებული 2014-02-13 საიტზე Wayback Machine. ↑ Rushfield, Richard (17 თებერვალი, 2006). „An Image to Maintain“. Los Angeles Times. ციტირების თარიღი: 22 მაისი, 2013. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate= და |date=-ში (დახმარება) ↑ admin. (16 ივნისი, 2014) About the VES. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-07-18. ციტირების თარიღი: 5 მარტი, 2019.
იუპიტერის ჯილდო (კინოდაჯილდოება)

იუპიტერის ჯილდო (Jupiter Award) — ყოველწლიური გერმანული კინოდაჯილდოება. იგი არის ყველაზე მასშტაბური კინოდაჯილდოება გერმანიაში აუდიტორიის კუთხით. ცერემონია იმართება 1979 წლიდან, გერმანული ჟურნალის „Cinema“-ს ხელმძღვანელობით, 2011 წლიდან კი — ჟურნალ „TV Spielfilm“-თან თანამშრომლობით. ჯილდოები გაიცემა 11 კატეგორიაში. ოფიციალური საიტი (გერმანული)
დოროთეა დანიელი (1546-1617)

დოროთეა დანიელი (დან. Dorothea af Danmark, გერმ. Dorothea von Dänemark; დ. 29 ივნისი, 1546 — გ. 6 იანვარი, 1617) — ოლდენბურგების დინასტიის წარმომადგენელი. დანიის მეფე კრისტიან III-ისა და დედოფალ დოროთეა საქსენ-ლაუენბურგელის ქალიშვილი. ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგის ჰერცოგ ვილჰელმის მეუღლე. დოროთეა დაიბადა 1546 წლის 29 ივნისს კოლდინგში. იგი იყო დანიისა და ნორვეგიის მეფე კრისტიან III-ისა და მისი ცოლის, დედოფალ დოროთეა საქსენ-ლაუენბურგელის ნაბოლარა ქალიშვილი. 1561 წლის 12 ოქტომბერს, იგი ცოლად გაჰყვა ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგის ჰერცოგ ვილჰელმს, რომელთანაც თხუთმეტი შვილი შეეძინა. 1592 წელს, როდესაც მისი ქმარი გარდაიცვალა, იგი თავისი ვაჟის, გეორგის რეგენტი გახდა. იგი მეტად ენერგიული რეგენტი იყო, მაგრამ მისი უცხოური წარმომავლობის გამო, ადგილობრივი დიდებულები არ ენდობოდნენ. იგი გარდაიცვალა 1617 წლის 6 იანვარს, ვინზენში, გერმანიაში. სოფია (1563-1639), ცოლად გაჰყვა ბრანდენბურგ-ანსბახის მარკგრაფ გეორგ ფრიდრიხს; ერნსტი (1564-1611); ელიზაბეთი (1565-1621), ცოლად გაჰყვა ჰოენლოჰ-ლანგენბურგის მთავარ ფრიდრიხს; კრისტიანი (1566-1633); ავგუსტი (1568-1636), ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგის ჰერცოგი, გარდაიცვალა დაუოჯახებელი; დოროთეა (1570-1649), ცოლად გაჰყვა ბირკენფელდის პფალცგრაფ კარლს; კლარა (1571-1658), ცოლად გაჰყვა შვარცბურგ-ბლანკენბურგის გრაფ ვილჰელმს; ანა (1572-1601), გარდაიცვალა გაუთხოვარი; მარგარეტი (1573-1643), ცოლად გაჰყვა საქსენ-კობურგის ჰერცოგ იოჰან კაზიმირს; ფრიდრიხი (1574-1648); მარია (1575-1610), გარდაიცვალა გაუთხოვარი; მაგნუსი (1577-1632); გეორგი (1582-1641); იოჰანი (1583-1628); სიბილა (1584-1652), ცოლად გაჰყვა ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგის ჰერცოგ იულიუს ერნესტს; Das fürstliche Beilager Herzog Johann Casimirs auf Schloss Heldburg und in Coburg. siehe: Norbert Klaus Fuchs: Das Heldburger Land–ein historischer Reiseführer. Verlag Rockstuhl, Bad Langensalza 2013, ISBN 978-3-86777-349-2 Heinrich Schulz: Chronik von Wilsede. Hrsg. vom Verein Naturschutzpark e. V. Verein Naturschutzpark e. V., Stuttgart/Hamburg 1967, S. 49. Peter Kuhlbrodt: Clara grevin undt fraw zu Schwartzburgk wittwe (1571–1658). Leben und Wirken einer geborenen Herzogin in Heringen (Helme); 2008, S. 6 [1] (pdf abgerufen am 30. Juni 2013; 903 kB)
ჯუვეინი

ალა ალ-დინ ათა მალიქ იბნ მუჰამად ჯუვეინი (დ. 1226 — გ. 1283) — ირანელი ისტორიკოსი და სახელმწიფო მოღვაწე. ჯუვეინების გვარი ძველთაგანვე ცნობილი იყო ირანში. ჯუვეინის პაპა ხვარაზმშაჰ მუჰამადის დაახლოებული პირი ყოფილა, მამა და ძმა მონღოლებს ემსახურებოდნენ. ჯუვეინი 15 წლიდან უკვე მონღოლთა სამსახურში იყო, შემდეგ კი ბაღდადისა და ერაყის გამგებლის თანამდებობასაც მიაღწია. მან რამდენიმეჯერ იმოგზაურა მონღოლეთში დიდი ყაენის კარზე. ავტორია სამტომიანი თხზულებებისა „ქვეყნის დაპყრობის ისტორია“ ("თარიხე ჯაჰანგოშაჲ", დაწერილია 1252-1260 წლებში), რომელიც შეიცავს ჩინგიზ-ყაენის მიერ შექმნილი სახელმწიფოსა და მონღოლთა დამპყრობლური ომების ისტორიას. დიდი მნიშვნელობა აქვს ჯუვეინის ცნობებს ამიერკავკასიის ქვეყნებში მონღოლთა შემოსევების შესახებ. ეს თხზულება გამოყენებული აქვს XIV საუკუნის ქართველ ანონიმ ისტორიკოსს - ჟამთააღმწერელს. კიკნაძე რ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 578.
სპარტები

სპარტები (ბერძ. Σπαρτοί) — ბერძნული მითოლოგიის მეომრები, რომლებიც მიწიდან აღმოცენდნენ მას შემდეგ, რაც კადმოსმა დრაკონის კბილები დათესა. როდესაც კადმოსმა ციხე-სიმაგრე ააგო ბორცვზე, მას კადმეა უწოდა, მასში სამსხვერპლოც აღმართა. მსხევრპლშეწირვისთვის აუცილებელი იყო წყალი, ამიტომაც კადმოსმა მსახურები წყაროზე გაგზავნა. როდესაც ისინი არ დაბრუნდნენ თვითონვე წავიდა და წყაროზე არესის და ტილფოსას ნაშიერი დრაკონი დახვდა. დრაკონმა კადმოსის მსახურები მოკლა და კადმოსთან საბრძოლველად ემზადებოდა. კადმოსმა ამ ბრძოლაში დაამარცხა არესის დრაკონი და ათენას რჩევით მისი კბილები დათესა. დათესვის შემდეგ მიწიდან მეომრები აღმოცენდნენ, რომლებმაც ერთმანეთში დაიწყეს ბრძოლა. ბრძოლაში ხუთი მეომრის გარდა ყველა დაიხოცა ეს ხუთი მეომარი კი კადმოსმა თავის არმიაში მიიღო და მათ სპარტები (დანათესები) უწოდა. მეომართა სახელები: ექიონი ანუ გველისეული. ხთონიოსი ანუ მიწისეული. უდაიოსი ანუ მიწისქვეშეთისეული. პელორი ანუ გოლიათი. ჰიპერენორი ანუ ძალზე ძლიერი. Apollodorus, Apollodorus, The Library, with an English Translation by Sir James George Frazer, F.B.A., F.R.S. in 2 Volumes. Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1921. Online version at the Perseus Digital Library. Gantz, Timothy. Early Greek Myth. Baltimore: Johns Hopkins University Press, 1993. Pausanias, Pausanias Description of Greece with an English Translation by W.H.S. Jones, Litt.D., and H.A. Ormerod, M.A., in 4 Volumes. Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1918. Online version at the Perseus Digital Library. Smith, William; Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology], London (1873). "Sparti"
ელიზაბეთ დანიელი (1573-1625)

ელიზაბეთ დანიელი (დან. Elisabeth af Danmark, გერმ. Elisabeth von Dänemark; დ. 25 აგვისტო, 1573 — გ. 19 ივლისი, 1625) — ოლდენბურგების დინასტიის წარმომადგენელი. დანიის მეფე ფრედერიკ II-ისა და დედოფალ სოფია მეკლენბურგ-გიუსტროველის ქალიშვილი. ბრაუნშვაიგ-ვოლფენბიუტელის ჰერცოგინია 1590-1613 წლებში როგორც ფრიდრიხ იულიუსის მეუღლე. ელიზაბეთი დაიბადა 1573 წლის 25 აგვისტოს. იგი იყო დანიისა და ნორვეგიის მეფე ფრედერიკ II-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ სოფია მეკლენბურგ-გიუსტროველის პირველი შვილი. მას სახელი დედამისის დედის, ელიზაბეთ დანიელის პატივსაცემად დაარქვეს. იგი თავდაპირველად თავის ბებია-ბაბუასთან იზრდებოდა და დანიაში მხოლოდ 1579 წელს დაბრუნდა. 1588 წელს დანიაში შოტლანდიის მეფე ჯეიმზ VI-ის ელჩობა ჩავიდა, რათა მისთვის საცოლე აერჩიათ. ელჩებმა თავიდან ყურადღება ელიზაბეთზე გაამახვილეს, თუმცა მამამისმა მისი გათხოვება ბრაუნშვაიგში გადაწყვიტა და შოტლანდიელებს დედოფლად თავისი მეორე ასული, ანა დანიელი შესთავაზა, რაზეც დათანხმდნენ. 1590 წელს, ელიზაბეთი ცოლად შერთეს ბრაუნშვაიგ-ვოლფენბიუტელის ჰერცოგ ფრიდრიხ იულიუსს. როგორც ცნობილია, მისი ქმარი მას თავიდან იულველირად გადაცმული შეხვდა, რადგან აინტერესებდა მისი საცოლე როგორი იყო რეალურად. როგორც ცნობილია, მან ელიზაბეთს ჯერ სამკაულები, შემდეგ კი თავისი სხეული შესთავაზა, რისთვისაც მეფის ბრძანებით იგი დილეგში ჩააგდეს და მხოლოდ მისი ვინაობის დადგენის შემდეგ გაათავისუფლეს. მან ახსნა, რომ ეს ხუმრობა იყო, რის შემდეგაც ელიზაბეთის ძმამ, მეფე კრისტიან IV-მ იგი გაათავისუფლა და თავის დაზე დააქორწინა. ფრიდრიხ იულიუსსა და ელიზაბეთს სულ ათი შვილი შეეძინათ. 1613 წელს ფრიდრიხი გარდაიცვალა. დანიელების გავლენით 1616 წელს ახალ ჰერცოგს, ფრიდრიხ ულრიხს რეგენტად ელიზაბეთი დაენიშნა, რადგანაც იგი ალკოჰოლიკი იყო. 1617 წელს მან წმ. ელიზაბეთის სამრეკლო ააგო, რომელიც ოცდაათწლიანი ომის დროს დაანგრიეს. იგი გარდაიცვალა 1625 წლის 19 ივლისს, 51 წლის ასაკში. ფრიდრიხ ულრიხი (1591-1634), ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგის ჰერცოგი; სოფია ჰედვიგი (1592-1642), ცოლად გაჰყვა ნასაუ-დაიცის მთავარ ერნესტ კაზიმირს; ელიზაბეთი (1593-1650), საქსონიის ჰერცოგ ავგუსტს, მისი გარდაცვალების შემდეგ კი საქსენ-ალტენბურგის ჰერცოგ იოჰან ფილიპს; ჰედვიგი (1595-1650), ცოლად გაჰყვა პომერანიის ჰერცოგ ულრიხს; დოროთეა (1596-1643), ცოლად გაჰყვა ვილჰელმ ბრანდენბურგელს; ჰაინრიხ იულიუსი (1597-1606), გარდაიცვალა მცირეწლოვანი; კრისტიანი (1599-1626), ბრაუნშვაიგ-ვოლფენბიუტელის ჰერცოგი; რუდოლფი (1602-1616); ჰაინრიხ კარლი (1609-1615); ანა ავგუსტა (1612-1673), ცოლად გაჰყვა ნასაუ-დილენბურგის ჰერცოგ გეორგ ლუდვიგს; Elisabeth E. Kwan, Anna Eunike Röhrig: Frauen am Hof der Welfen. 2. Auflage. Piper Verlag, München 2009, ISBN 978-3-492-25043-6, S. 36–43. J. A. Fridericia: Elisabeth. In: Carl Frederik Bricka (Hrsg.): Dansk biografisk Lexikon. Tillige omfattende Norge for Tidsrummet 1537–1814. 1. Auflage. Band 4: Clemens–Eynden. Gyldendalske Boghandels Forlag, Kopenhagen 1890, S. 497
ჰედვიგ დანიელი

ჰედვიგ დანიელი (დან. Hedvig af Danmark; დ. 5 აგვისტო, 1581 — გ. 26 ნოემბერი, 1641) — ოლდენბურგების დინასტიის წარმომადგენელი. დანიის მეფე ფრედერიკ II-ისა და დედოფალ სოფია მეკლენბურგ-გიუსტროველის ასული. საქსონიის კურფიურსტი 1602-11 წლებში როგორც კრისტიან II-ის მეუღლე. ჰედვიგი დაიბადა 1581 წლის 5 აგვისტოს. იგი იყო დანიისა და ნორვეგიის მეფე ფრედერიკ II-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ სოფია მეკლენბურგ-გიუსტროველის უმცროსი ქალიშვილი. მისი უფროსი და, ელიზაბეთი ბრაუნშვაიგის ჰერცოგინია გახდა, ხოლო მეორე და, ანა ინგლისის დედოფალი, მათი ძმა, კრისტიან IV კი დანიისა და ნორვეგიის მეფე იყო. მისი და-ძმების მსგავსად, თავისი ბავშვობა დანიიდან შორს, დედის მეკლენბურგელ ნათესავებთან ერთად გაატარა. 1602 წლის 12 სექტემბერს, იგი ცოლად გაჰყვა საქსონიის კურფიურსტ კრისტიან II-ს. მათი ქორწინება ცხრაწლიანი და უნაყოფო იყო. კრისტიანი 1611 წელს გარდაიცვალა. ახალი კურფიურსტი მისი მაზლი გახდა, რომელთანაც ჰედვიგს ყოველთვის თბილი ურთიერთობა ჰქონდა. ამის გამო, იგი სიცოცხლის ბოლომდე ფუფუნებაში ცხოვრობდა. ამასთან, ჰედვიგი აარსებდა ეკლესიებს, ღარიბების, დაავადებულებისა და ობლების თავშესაფრებს და ა.შ. როგორც დანიის მეფის და და ინგლისის მეფის ცოლის და, იგი საქსონიაში ყოველთვის დიდი პატივითა და ავტორიტეტით სარგებლობდა. ცნობილია, რომ მისმა მაზლმა თავისი ქალიშვილების აღზრდა სწორედ მას მიანდო. დაქვრივების შემდეგ იგი ლიხტენბერგის სასახლეში გადავიდა, დრეზდენთან ახლოს. 1631 წელს იგი დანიაში ჩავიდა და დედამისის დაკრძალვას დაესწრო. 1634 წელს დანიაში კვლავ ჩავიდა, რათა დასწრებოდა თავისი ძმისწულის, კრისტიანისა და თავისი მაზლიშვილის, მაგდალენა სიბილა საქსონიელის ქორწინებას. იგი გარდაიცვალა 1631 წლის 26 ნოემბერს, 60 წლის ასაკში. Carl Frederik Bricka. "Hedevig, Kurfyrstinde af Sachsen, 1581-1641". Dansk biografisk Lexikon. Retrieved June 1, 2018. Carl Frederik Bricka. "Christian, 1603-47, udvalgt Prins". Dansk biografisk Lexikon. Retrieved June 1, 2018.
ანა კათარინა ბრანდენბურგელი

ანა კათარინა ბრანდენბურგელი (გერმ. Anna Katharina von Brandenburg, დან. Anna Cathrine af Brandenburg; დ. 26 ივნისი, 1575 — გ. 8 აპრილი, 1612) — ჰოენცოლერნთა დინასტიის წარმომადგენელი. დანიისა და ნორვეგიის დედოფალი 1597-1612 წლებში როგორც კრისტიან IV-ის პირველი მეუღლე. მეფე ფრედერიკ III-ის დედა. ანა კათარინა დაიბადა 1575 წლის 26 ივნისს ჰალეში. იგი იყო ბრანდენბურგის კურფიურსტ იოაკიმ ფრიდრიხისა და მისი ცოლის, კათარინა ბრანდენბურგ-კუიშტრინელის ქალიშვილი. 1595 წელს, გერმანიაში მოგზაურობისას მას დანიისა და ნორვეგიის მეფე კრისტიან IV შეხვდა, რომელმაც მაშინვე გადაწყვიტა მასზე დაქორწინება. 1596 წელს ანა კათარინა და მისი მშობლები კრისტიანის კორონაციას დაესწრნენ. 1597 წლის 27 ნოემბერს, კრისტიან IV და ანა კათარინა დაქორწინდნენ, რითაც იგი დანიისა და ნორვეგიის დედოფალი გახდა. საქორწილო ცერემონია ქვემო იუტლანდში, ჰადერსლევჰუსის სასახლეში შედგა. იგი დედოფლად 1598 წელს ეკურთხა. მასა და კრისტიანს სულ ექვსი შვილი შეეძინათ, რომელთაგან მხოლოდ სამმა ვაჟმა მიაღწია სრულწლოვანებამდე. მისი გადარჩენილი ვაჟებიდან უფროსი მამის გარდაცვალებამდე გარდაიცვალა უშვილოდ, ნაბოლარა მოკლეს, ხოლო შუათანა კი ტახტზე ავიდა. მართალია ანა კათარინა კრისტიან IV-ის ერთადერთი დედოფალია, მაგრამ მის შესახებ ბევრი არაფერია ცნობილი. ეს იმის გამოა, რომ იგი მეტად წყნარი და აპოლიტიკური ქალი იყო. დედოფალი მეფეს ყოველთვის თან დაჰყვებოდა ოფიციალურ ვიზიტებსა და მიღებებზე. ცნობილია, რომ ანა კათარინა ღრმად მორწმუნე ადამიანი იყო. არც ისაა ცნობილი, ქორწინებაში ბედნიერი იყო თუ არა, მაგრამ მის ქმარს უამრავი საყვარელი ჰყავდა. დედოფალ ანა კათარინას ბრძანებით წამოიწყეს როზენბორგის სასახლის მშენებლობა და მისი ინტერიერიც დედოფლის გემოვნებითაა მოწყობილი. დედოფალი ანა კათარინა გარდაიცვალა 1612 წლის 8 აპრილს, 36 წლის ასაკში, კოპენჰაგენში. 1615 წელს, კრისტიანმა მეორედ იქორწინა თავის საყვარელზე. მკვდარშობილი ვაჟი (1598); ფრედერიკი (1599), გარდაიცვალა ჩვილი; კრისტიანი (1603-1647), დანიისა და ნორვეგიის კრონპრინცი, ცოლად შეირთო მაგდალენა სიბილა საქსონიელი, მაგრამ შვილები არ ჰყოლია; სოფია (1605), გარდაიცვალა ჩვილი; ელიზაბეთი (1606-1608), გარდაიცვალა მცირეწლოვანი; ფრედერიკ III (1609-1670), დანიისა და ნორვეგიის მეფე, ცოლად შეირთო სოფია ამალია ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგელი, რომელთანაც შეეძინა შვილები; ულრიკი (1611-1633), შვერინის მთავარ-ეპისკოპოსი; Arvidsson, Bengt, „Dydefuld“, „gudfryktig“ och „føyelig“. Om fromhet och fromhetsideal i Drottning Anna Catharinas (1575–1612) miljö. In: Kirkehistoriske samlinger. Kopenhagen 1988. J. A. Fridericia: Anna Cathrine. In: Carl Frederik Bricka (Hrsg.): Dansk biografisk Lexikon. Tillige omfattende Norge for Tidsrummet 1537–1814. 1. Auflage. Band 1: Aaberg–Beaumelle. Gyldendalske Boghandels Forlag, Kopenhagen 1887, S. 287–288 (dänisch, runeberg.org). Eduard Maria Oettinger: Geschichte des dänischen Hofes. Hoffmann und Campe, 1857, S. 24 f. Ernst Daniel Martin Kirchner: Die Churfürstinnen und Königinnen auf dem Throne der Hohenzollern. Wiegandt & Grieben, 1867, S. 101 f.
სოუგბულაყი (ლაჩინის რაიონი)

სოუგბულაყი (აზერ. Soyuqbulaq) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში. სოუგბულაყი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azerbaijan Development Gateway. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2005-12-25. ციტირების თარიღი: 2019-07-10.
მამხუტის ზედა ეკლესია

მამხუტის ზედა ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ქვემო ქართლის მხარის ბოლნისის მუნიციპალიტეტის სოფელ მამხუტში (ყოფილი სარაჩლო), სოფლის განაპირას, ზღვის დონიდან 707 მეტრზე. ეკლესია აგებულია VI საუკუნეში. ეკლესია დარბაზული ტიპისაა, რომელსაც აქვს ერთნავიანი მინაშენი ჩრდილოეთის კედელზე. სამშენებლო მასალად გამოყენებულია ადგილობრივი ქვა, რომელიც დუღაბითაა ნაშენი, ხოლო სამშენებლო წყობა თარაზულია. ეკლესიის ფასადზე გამოხატულია ცხოველების რელიეფური გამოსახულებები. შენობა გადახურულია კრამიტით. ფასადების მორთულობა რელიეფურია. ტაძარი დგას ორსაფეხურიან ცოკოლზე. სარკმლის თავსართებზე და ლავგარდანზე (იგივე კარნიზი) გამოსახულია გეომეტრიული ორნამენტები. კარნიზი აგურისგანაა გამოყვანლი და ერთსაფეხურიანია. სამხრეთი კედლის დასავლეთ ნაწილში მდებარე კარი სწორკუთხა ანუ არქიტრავულია. ტაძრის ძირითადი დარბაზსა და ასევე ჩრდილოეთის მინაშენის სარკმლები თაღოვანია. დარბაზის აღმოსავლეთში მდებარე საკურთხეველი ნახევრაწრიული ნალსებური აფსიდითაა გადახურული. საკურთხეველში მდებარე ნიშა სწორკუთხაა. ეკლესიის შიდა გადახურვა ცილინდრულია. აფსიდი სრულდება კონქით. ეკლესიის კედელს გრძივი თაღები დაუყვება. პილასტრები სრულდება ორნამენტირებული სვეტისთავებით. ეკლესია რესტავრირებულია. აღმოსავლეთი სარკმლის თავზე წვრილი ორნამენტირებული წარბია, რომლის თავზეც ბოლნური ჯვარია გამოკვეთილი. ეკლესია ამჟამად ძალზედ დაზიანებულია. მამხუტის ზედა ეკლესიას 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია. მამხუტი (სარაჩლო) ↑ საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება № 665, 2006 წლის 7 ნოემბერი, ქ. თბილისი, კულტურის ზოგიერთი უძრავი ძეგლისათვის ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის მინიჭების შესახებ
სუარასი

სუარასი (აზერ. Suarası) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში. სუარასი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azerbaijan Development Gateway. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2005-12-25. ციტირების თარიღი: 2019-07-10.
სულთანი (ლაჩინი)

სულთანი (აზერ. Sultan) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში. სულთანი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azerbaijan Development Gateway. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2005-12-25. ციტირების თარიღი: 2019-07-10.
მამხუტის ქვედა ეკლესია

მამხუტის ქვედა ეკლესია — არქიტექტურული კომპლექსი, ძეგლი ქვემო ქართლის მხარის ბოლნისის მუნიციპალიტეტის სოფელ მამხუტში (ყოფილი სარაჩლო), სოფლის მოშორებით, ზღვის დონიდან 688 მეტრ სიმაღლეზე. ეკლესია აგებულია VI-VII საუკუნეებში. ეკლესია დარბაზული ტიპისაა, შვერილ აფსიდიანი. სამშენებლო მასალად გამოყენებულია ქვა და დუღაბი. სამშენებლო წყობა თარაზულია. ეკლესია გადახურულია კრამიტით. შენობა დგას ორსაფეხურიან მაღალ ცოკოლზე. სარკმლები შემულია თავსართებით; სამხრეთის კედლის დასავლეთ ნაწილში მდებარე კარი — სწორკუთხა ანუ არქიტრავულია. შესასვლელი შიგნიდან თაღოვანია. სამხრეთი კედლისა და საკურთხევლის სარკმლები თაღოვანია; შენობის ფასადი სრულდება კარნიზით (იგივე ლავგარდანი). აფსიდი ნალისებურია; აფსიდი ერთი ან ორი საფეხურით ამაღლებულია. ეკლესიის შიდა გადახურვა თაღოვან-კამაროვანი და ცილინდრულია. აფსიდის სრულდება თაღოვანი კონქით. დარბაზის გადახურვა კამაროვანი შეისრულია. იატაკი — მიწისაა. ძეგლი საკმაოდ დაზიანებულია, მინიჭებული აქვს დაზიანების პირველი კატეგორია. ეკლესია რესტავრირებულია. აღსანიშნავია, ინტერიერის მაღალი, აზიდული, კლასიკური პროპორციები; კედლის პერანგის ლამაზი, მოხდენილი წყობა; აფსიდის, სარკმლის თაღისა და კონქის თაღის ნალისებური მოყვანილობა. ეკლესიას კბილანა ლავგარდანი შემოუყვება. მამხუტის ქვედა ეკლესიას 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 7301 მამხუტი (სარაჩლო) ↑ საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება № 665, 2006 წლის 7 ნოემბერი, ქ. თბილისი, კულტურის ზოგიერთი უძრავი ძეგლისათვის ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის მინიჭების შესახებ