laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
The American Broadcasting Company

The American Broadcasting Company (ინგლ. , „ემერიკან ბროდკასტინგ კომპანი“ — ამერიკის სამაუწყებლო კომპანია), შემოკლებით: ABC („ეი-ბი-სი“) — ერთ-ერთი უდიდესი რადიო და სატელევიზიო სამაუწყებლო ქსელი ამერიკის შეერთებული შტატებში, The Walt Disney Company-ის („უოლტ-დისნეი კომპანი“) საკუთრება. „ეი-ბი-სის“ დაარსება დაკავშირებულია 1928 წელს გაფართოების პროცესში მყოფი National Broadcasting Company-ის („ენ-ბი-სი“) რადიო ქსელის დაყოფასთან. 1941 წელს „ენ-ბი-სიმ“ თავისი ე.წ. ლურჯი საქსელო მაუწყებლობა მიჰყიდა ედვარდ ჯ. ნობელს, რომელმაც კომპანიას ამჟამინდელი სახელი მიანიჭა. 1953 წელს United Paramount Theaters-ის („იუნაითედ პარამაუნტ თეატერზ“) მიერთების შემდეგ, „ეი-ბი-სი“ ამერიკის სატელევიზიო ინდუსტრიაში ერთ-ერთ წამყვან კომპანიად იქცა. მისი განსაკუთრებული სფერო სპორტული მაუწყებლობა იყო. 1961 წელს დაამკვიდრა რეპორტაჟების მსვლელობისას საინტერესო მომენტების განმეორებითი ჩვენება (ინგლ. instant replay). 1985 წელს კომპანია შეიძინა Capital Cities Communications-მა („კაპიტალ სიტიზ კომუნიქეიშენზ“), ხოლო 1995 წელს — კომპანია „უოლტ-დისნეიმ“. The American Broadcasting Company — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ანგარიშების პალატა

აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ანგარიშების პალატა (აზერ. Azərbaycan Respublikasının Hesablama Palatası) — სახელმწიფო საბიუჯეტო და ფინანსური ზედამხედველობის ორგანო, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის უმაღლესი ფინანსური კონტროლის ორგანო. ექვემდებარება აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ეროვნულ ასამბლეას. ანგარიშის პალატის თავმჯდომარეა ვიუგარ გიულმამედოვი (2013 წლის 22 ნოემბრიდან). აზერბაიჯანის ანგარიშების პალატა შეიქმნა აზერბაიჯანის კონსტიტუციის 92-ე მუხლის შესაბამისად. მისი შექმნის შესახებ კანონს  ხელი მოეწერა 1999 წლის 2 ივნისს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მაშინდელი პრეზიდენტის ჰეიდარ ალიევის მიერ. 2001 წლის 7 დეკემბერს პალატამ დაიწყო ფუნქციონირება. თავმჯდომარეს, თავმჯდომარის მოადგილეს და აუდიტორს ნიშნავს და თანამდებობიდან ათავისუფლებს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ეროვნული ასამბლეა (მილი მეჯლისი). 2010 წელს, სხეულის ოფიციალური ვებსაიტის ინგლისურენოვანმა ვერსიამ დაიწყო მუშაობა. 2017 წლის დეკემბერში დამტკიცდა ცვლილებები "ანგარიშთა პალატის შესახებ" კანონში, რომელიც პალატას აძლევდა უფლებას მიმართოს გენერალურ პროკურატურას არა მხოლოდ დანაშაულის ნიშნით ჩადენის შემთხვევაში. ასევე ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა ნიშნით ჩადენილი დანაშაულებისათვის. წესდების თანახმად, ანგარიშების პალატის თავმჯდომარის უფლებამოსილების ვადაა 7 წელი. პალატის თავმჯდომარეები: ნამიგ ნასრულაევი (2001-2007) ჰეიდარ ასადოვი (2007-2013) ვიუგარ გიულმამედოვი (2013 - დღემდე). ოფიციალური ვებ-გვერდი ↑ 1.0 1.1 Вугар Гюльмамедов назначен председателем Счетной палаты Азербайджана[მკვდარი ბმული] ↑ Закон Азербайджанской Республики О счетной палате (2 июля 1999) ↑ ЗАКОН АЗЕРБАЙДЖАНСКОЙ РЕСПУБЛИКИ ↑ Представлен веб-сайт Счетной палаты Азербайджана на английском языке ↑ Расширены полномочия Счётной палаты Азербайджана ↑ Глава Счетпалаты Азербайджана Н.Насруллаев подал в отставку ↑ Назначен новый председатель Счетной палаты Азербайджана
აბდ ალ-მუმინი

აბდ ალ-მუმინი, სრული სახელი: აბუ მუჰამად აბდ ალ-მუმინ იბნ ალი იბნ ალვი იბნ იალა ალ-ყუმი (არაბ. عبد المؤمن بن علي or عبد المومن الــكـومي; დ. დაახლ. 1094, სოფ. თაგრა, ახლანდ. ალჟირი, — გ. 1163, რაბათი, ახლანდ. მაროკო) — ბერბერი რელიგიური და სახელმწიფო მოღვაწე, ალმოჰადების პირველი ხალიფა (1147–1163). დაიბადა მეთუნუქის ოჯახში. დაახლოებით 1117 წელს გახდა ბერბერი მუსულმანი სწავლულისა და ალმოჰადების მოძრაობის დამაარსებლის — იბნ თუმართის მიმდევარი. მასთან ერთად იბრძოდა ალმორავიდების ხელისუფლების წინააღმდეგ. 1130 წელს იბნ თუმართის გარდაცვალების შემდეგ ალმოჰადების ლიდერი გახდა და მომდევნო 17 წლის მანძილზე ხელმძღვანელობდა ალმორავიდების წინააღმდეგ ბრძოლას. საბოლოოდ დაამარცხა ისინი მარაქეშთან ბრძოლაში 1147 წელს, თავი ხალიფად გამოაცხადა და ქალაქი თავის სატახტოდ აქცია. მომდევნო წლებში საკუთარ ძალაუფლებას დაუქვემდებარა მთელი ჩრდილოეთი აფრიკა ეგვიპტის დასავლეთით, ილაშქრა ალ-ანდალუსიაში. აბდ ალ-მუმინი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)
აზერბაიჯანის საერთაშორისო ურთიერთობების ანალიზის ცენტრი

საერთაშორისო ურთიერთობების ანალიზის ცენტრი (აზერ. Beynəlxalq Münasibətlərin Təhlili Mərkəzi) — აანალიზებს რეგიონში და მსოფლიოში მიმდინარე პროცესებს, უსაფრთხოების საკითხებს, მათ შორის მთიანი ყარაბაღის კონფლიქტის ასპექტებს. საერთაშორისო ურთიერთობების ანალიზის ცენტრი მონაწილეობს აზერბაიჯანის პოზიციის წარმოდგენაში საერთაშორისო საკითხებსა და დიპლომატიაზე. ცენტრი მდებარეობს ბაქოში. საერთაშორისო ურთიერთობების ანალიზის ცენტრი შეიქმნა პრეზიდენტ ილჰამ ალიევის #515 ბრძანებულებით 2019 წლის თებერვალში. 2019 წლის 19 აპრილს დაიწყო მისი ფუნქციონირება. პრეზიდენტის ბრძანებულებით, ცენტრის პირველ თავმჯდომარედ დაინიშნა ფარიდ შაფიევი. ცენტრის ხელმძღვანელს ნიშნავს და თანამდებობიდან ათავისუფლებს აზერბაიჯანის პრეზიდენტი. ცენტრი იყენებს კორპორატიული მართვის მოდელს ორგანიზაციებში და ოპერაციებში. დირექტორთა საბჭო შედგება 3 ადამიანისგან. ცენტრის საწყისი რეგისტრირებული კაპიტალი შეადგენს 100.000 მანატს. ძირითადად, დაფინანსებულია ქარტიის ფონდისა და მთავრობის მიერ (სახელმწიფო ბიუჯეტი). ფინანსების სხვა წყაროა შემოწირულობები, გრანტები, სუბიექტისთვის მოზიდული ინვესტიციები და სხვა სახსრები კანონის შესაბამისად. ცენტრის მოვალეობები და უფლებები განისაზღვრება პრეზიდენტის ბრძანებულებით: მონაწილეობა მიიღოს საკანონმდებლო აქტების, განვითარების კონცეფციების და მის საქმიანობასთან დაკავშირებული მიზნობრივი პროგრამების შემუშავებასა და განხორციელებაში მოიძიონ უცხო სახელმწიფოებთან ურთიერთობის განვითარების ახალი მიდგომები აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სტრატეგიული ინტერესების შესაბამისად განახორციელოს სამეცნიერო და გამოყენებითი კვლევები საზოგადოებრივი და კერძო ორგანიზაციების დაკვეთით მოამზადონ დამოუკიდებელი მოხსენებები, საექსპერტო მოსაზრებები და პროგნოზები საერთაშორისო მოვლენების, პროცესებისა და ურთიერთობების შესახებ ინფორმაციის მიწოდება აზერბაიჯანის რესპუბლიკის საგარეო პოლიტიკის საკითხებზე წინადადებების წარდგენა საერთაშორისო ხელშეკრულებების შესახებ აზერბაიჯანის რესპუბლიკის შეერთების შესახებ ჩაატაროს კვლევა, შექმნას სამუშაო ჯგუფები და კომისიები, რომლებიც დაკავშირებულია საქმიანობის სფეროებთან მოსაზრებები და წინადადებები საქმიანობის მიმართულებების შესახებ, ანალიზისა და განზოგადებების ჩატარება, ანალიტიკური მასალების მომზადება მოაწყოს კონფერენციები, შეხვედრები, სემინარები და საქმიანობის სფეროებთან დაკავშირებული სხვა ღონისძიებები კანონმდებლობის შესაბამისად, ჩართონ დამოუკიდებელი ექსპერტები და სპეციალისტები თავიანთ საქმიანობაში ↑ 1.0 1.1 “Beynəlxalq Münasibətlərin Təhlili Mərkəzinin yaradılması haqqında” ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 Beynəlxalq Münasibətlərin Təhlili Mərkəzinin NİZAMNAMƏSİ ↑ 3.0 3.1 3.2 AZƏRBAYCAN RESPUBLİKASI PREZİDENTİNİN FƏRMANI. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-08-17. ციტირების თარიღი: 2020-04-07.
ბოროსილიკატის მინა

ბოროსილიკატის მინა — მინის ერთ-ერთი სახეობა, რომელიც მზადდება სილიციუმის დიოქსიდისა და ბორის ოქსიდის ნარევისგან. ძირითადად გამოიყენება ქიმიური ჭურჭლის: სინჯარების, კოლბების და ა.შ დასამზადებლად მისი თვისების გამო, რითაც მინა უძლებს მაღალ ტემპერატურას. 70 % à 80 % სილიციუმის დიოქსიდი (SiO2) 7 % à 13 % ბორის ოქსიდი (B2O3). 4 % à 8 % ნატრიუმის და კალიუმის ოქსიდები (Na2O; K2O) 2 % à 7 % ალუმინის ოქსიდი (Al2O3) 0 % à 5 % ტუტემიწა ლითონის ოქსიდები (CaO, MgO...) ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბოროსილიკატის მინა ბოროსილიკატის მინის თვისებები (ინგლისური) ბოროსილიკატის მინის შემადგენლობა (ესპანური)
აბიები

აბიები (ბერძნ. ῎Αβιοι, οἱ) - ჰომეროსთან დამოწმებული ერთ-ერთი პელაზგური თუ თრაკიული ტომი. ჰომეროსის და სტრაბონის მიხედვით ისინი ცხოვრობდნენ შავი ზღვის ჩრდილოეთ სანაპიროზე. არ ქმნიდნენ ოჯახებს და თავს უძღვნიდნენ ღმერთებს. ალექსანდროს რიზოს რანგავისი, არქეოლოგიის ბერძნული ლექსიკონი, გამომცემლობა: Ανέστη Κωνσταντινίδου, ათენი, 1888-1891 წლები Διόφαντος, Ποντικαί: ისტორიები[მკვდარი ბმული]
აზერბაიჯანის საპარლამენტო არჩევნები (2020)

აზერბაიჯანში საპარლამენტო არჩევნები ჩატარდა 2020 წლის 9 თებერვალს. ეს იყო პირველი რიგგარეშე საპარლამენტო არჩევნები აზერბაიჯანის ისტორიაში. საპარლამენტო არჩევნები უნდა ჩატარებულიყო 2020 წლის ნოემბერში. 2019 წლის ნოემბერში მმართველი პარტიის დეპუტატებმა შესთავაზეს ინიციატივა, რომ დაითხოვონ აზერბაიჯანის ეროვნული ასამბლეა. 2 დეკემბერს, მილი მეჯლისის უმრავლესობამ მიიღო დადგენილება, რომლითაც მოითხოვდა ვადამდელი საპარლამენტო არჩევნების ჩატარებას. 7 დეკემბერს აზერბაიჯანის ცესკო-მ დაიწყო ვადამდელი არჩევნების პროცესი. კანდიდატთა რეგისტრაციისთვის დოკუმენტები მიიღეს 21 დეკემბრიდან 10 იანვრამდე. საარჩევნო კამპანია დაიწყო 2020 წლის 17 იანვარს და დასრულდა 2020 წლის 8 თებერვალს, 08:00 საათზე, როდესაც დადგა "დუმილის დღე". აზერბაიჯანში საპარლამენტო არჩევნებზე ხმის მიცემა დაიწყო 08:00 საათზე და დასრულდა 2020 წლის 9 თებერვალს 19:00 საათზე . ↑ Алиев назначил на 9 февраля 2020 года внеочередные парламентские выборы в Азербайджане. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-12-09. ციტირების თარიღი: 2020-04-07. ↑ Президент Азербайджана подписал распоряжение о роспуске Милли меджлиса ↑ Ильхам Алиев распустил парламент Азербайджана ↑ Dissolution du parlement Azéri. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-12-09. ციტირების თარიღი: 2020-04-07. ↑ 5.0 5.1 В Азербайджане стартовала парламентская избирательная кампания ↑ В Азербайджане наступил "день тишины" ↑ Голосование на парламентских выборах в Азербайджане завершено
კოლგუევი

კოლგუევი (რუს. Колгуев, ნენ. Холӈгов) — კუნძული ბერენცის ზღვის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, რუსეთში, არხანგელსკის ოლქში (ნენთა ავტონომიური ოკრუგი). მდებარეობს კონტინენტიდან 80 კმ-ში. ფართობი დაახლ. 5,2 ათ. კმ², სიგრძე დაახლ. 90 კმ, სიგანე დაახლ. 60 კმ. სიმაღლე 173 მეტრამდე (მთა პაარკოვ-სარლოპი). სანაპირო ხაზი სუსტადაა დანაწევრებული. სამხრეთიდან და აღმოსავლეთიდან აკრავს ქვიშის ცელები — ტონკიე-კოშკი და ვოსტოჩნიე-კოშკი. ჭარბობს ბორცვიან-მორენული რელიეფი; ცენტრალურ ნაწილში კარგადაა შემონახული თოვლნარით გამომუშავებული ცალკეული სერები და ბორცვები. მრავლადაა ტბები (უდიდესი — პესჩანოე) და ჭაობები, პატარა მდინარეები და ნაკადულები. კლიმატი — ზომიერი კონტინენტური, ცივი, ზღვიურის თვისებებით. ყველაზე ცივი თვის (მარტი) საშუალო ტემპერატურაა 14 °С, ყველაზე თბილისა (აგვისტო) — 9 °С. ნალექები დაახლ. 350 მმ წელიწადში. დამახასიათებელია ევროპის არქტიკული ხავს-ლიქენიანი ტუნდრა, სამხრეთში — ბუჩქნარიანი ტუნდა. განვითარებულია მეირმეობა, თევზჭერა, ნადირობა და ბეწვის სარეწი. ნავთობის მოვოპება. დასახლებული პუნქტებია ბუგრინო და სევერნი. კუნძულის სახელი XVI–XVII საუკუნეების რუკებზე გვხვდება. КОЛГУЕВ // Большая российская энциклопедия. т. 14. — М., 2009. — стр. 460.
სასოწარკვეთილი დიასახლისები

სასოწარკვეთილი დიასახლისები (ინგლ. Desperate Housewives) — ამერიკული სატელევიზიო დრამედიული სერიალია, შექმნილი მარკ ჩერის მიერ, რომელიც ასევე შოუ რანერიცაა, და პროდიუსირებული ეიბისი სტუდიოს (ვოლტ დისნეი კომპანიის ძირითადი სატელევიზიო სტუდია) და ჩერი პროდაქშენის მიერ. აღმასრულებელი პროდიუსერები, მომავალი მეოთხე სეზონის მიხედვით, მარკ ჩერი, ბობ დეილი, ჯორჯ დაბლიუ პერკინსი, ჯონ პარდი და ჯოუი მერფი არიან. შოუს მოქმედების ადგილი ქუჩა ვისტერია ლეინია, გამოგონილ ამერიკულ ქალაქში, ფეარვიუ. ის ქალთა ჯგუფის ცხოვრებას მისდევს, მათი გარდაცვლილი მეზობელის თვალით, მაშინ როდესაც ისინი ოჯახური ცხოვრების და საშინაო გასაჭირებს ებრძვიან, ხვდებიან დამალულ საიდუმლოებებს, დანაშაულს და მათი ერთი შეხედვით ლამაზ, გარეუბნულ სამეზობლოს კარებს უკან დამალულ გამოცანებს. შოუს მთავარ მსახიობთა კოლექტივი შემდეგნაირია: ტერი ჰათჩერი სუზან მაიერის როლს ასრულებს, ფელისიტი ჰუფმანი — ლინეტ სკავო, მარშა კროსი — ბრი ჰოჯი, ევა ლონგორია — გაბრიელ სოლისი და ნიკოლეტ შერიდანი — ედი ბრიტი. ბრენდა სტრონგი არის შოუს მთხრობელი, ის ასევე მერი ელის იანგის როლს თამაშობს, რომელმაც თავი მოიკლა. მას შემდეგ, რაც შოუს პრემიერა ეიბისიზე შედგა (3 ოქტომბერი, 2004 წელი), ის კრიტიკოსებმა ისევე კარგად მიიღეს, როგორც აუარებელმა მაყურებელმა. სერიალი არის ემის, ოქროს გლობუსისა და კინომსახიობთა გილდიის მფლობელი. 2007 წლის აპრილში ცნობილი გახდა, რომ 115-დან 119 მილიონამდე მაყურებლით ეს ყველაზე პოპულარული შოუა თავის „სამშობლოში“. ოფიციალური საიტი „სასოწარკვეთილი დიასახლისები“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
მევლუდ ლობჟანიძე

მევლუდ ლობჟანიძე (დ. 2 ნოემბერი, 1968) — ქართველი სპორტსმენი (ძიუდო), საქართველოს ჩემპიონატის ვერცხლის პრიზიორი (1996 ), ეევროპის გუნდური ჩემპიონატის გამარჯვებული (1996, სანქტ-პეტერბურგი, რუსეთი), ატლანტის XXVI ოლიმპიადის მონაწილე. მევლუდ ლობჟანიძე[მკვდარი ბმული] — ქართული სპორტი
შემოქმედის მაცხოვრის ხატი

შემოქმედის მაცხოვრის ხატი — მაცხოვრის, ოქროს პერანგიანი ხატი (0,45x0,34 მ.) შემოქმედის მონასტრიდან. თარიღდება XVII საუკუნით. 1873 წელს ხატი პირველად ინახულა და აღწერა დიმიტრი ბაქრაძემ, ხოლო 1890 წელს თავის შრომაში ნიკოდიმ კონდაკოვმაც შეიტანა. ხატი ასევე წარმოადგენს დიმიტრი ერმაკოვის კოლექციის ნაწილს (№126 და 13464). ხატზე მოხსენიებულნი არიან: გიორგი II გურიელი, მისი მეუღლე ელენე და ძე მამია II გურიელი, ასევე შემოქმედის წინამძღვარი სერაპიონი (მაჭუტაძე), შემოქმედელი მალაქია ბატონიშვილი, შემოქმედელი მიტროპოლიტი ნიკოლოზი, შემოქმედელი მიტროპოლიტი იაკობი (დუმბაძე), იესე კანდელაკი და გულშან ცეცხლაძის ასული. ხატზე წინიდან ქვედა მხარეს იკითხებოდა შემდეგი ასომთავრული წარწერა: ხოლო უკანა მხარეს ეწერა ასევე ასომთავრულად: ცენტრში მოთავსებულ მაცხოვრის ხატზე ხეზე იყო შემდეგი მხედრული წარწერა: შემოქმედის მაცხოვრის ხატზე ასევე იყო შემდეგი წარწერები: და Бакрадзе Д., „Археологическое путешествие по Гурии и Адчаре“. СПб. ст. 120-121, 1878г. Кондаков Н. П., Бакрадзе Д. „Опись памятников древности в некоторых храмах и монастырях Грузии“. СПб. ст. 111-113, 1890г.
აბუნდანცია

აბუნდაცია (ლათ. Abundantia — დოვლათი) - დოვლათის რომაული განსახიერება. ზოგჯერ ითვლებოდა ცერერას თანამგზავრად. ხელოვნებაში აბუნდანცია ლამაზ ქალად გამოისახედობა, ხელში ეჭირა სიუხვის რქა, საიდანაც ოქროს მონეტებს ყრიდა. ფორტუნა ტიხე Emil Aust: Abundantia. In: Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE). Band I,1, Stuttgart 1893, Sp. 125 f. Bechtold-Stäubli (Hg.): Handwörterbuch des deutschen Aberglaubens. Berlin 1987, Bd. 1, S. 124f შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „აბუნდანცია“ ვიკისაწყობში.
პიერ პაოლო პაზოლინი

პიერ პაოლო პაზოლინი (იტალ. Pier Paolo Pasolini დ. 5 მარტი, 1922 — გ. 2 ნოემბერი, 1975) — იტალიელი პოეტი, ინტელექტუალი, კინორეჟისორი და მწერალი. პაზოლინი იყო გამოჩენილი ფილოსოფოსი, ლინგვისტი, რომანისტი, დრამატურგი, კინორეჟისორი, გაზეთების და ჟურნალების მესვეტე, მსახიობი, მხატვარი და პოლიტიკური მოღვაწე. განსაკუთრებით ცნობილია თავისი ფილმებით: „აკატონე“, „მათეს სახარება“, „დეკამერონი“, „კენტერბერიული მოთხრობები“. პაზოლინი საკუთარ თავს „კათოლიკე მარქსისტს“ უწოდებდა. თავისი შემოქმედებით თანამედროვე საზოგადოებაში გემოვნების უქონლობაზე მიუთითებდა. მისი მეგობარი, მწერალი ალბერტო მორავია მას XX საუკუნის მეორე ნახევრის „დიდ იტალიელ პოეტს“ უწოდებდა. პიერ პაოლო პაზოლინი დაიბადა მემარცხენე პოლიტიკური ორიენტაციით გამორჩეულ ქალაქ ბოლონიაში. პაზოლინის მამა ფაშისტი იყო. მოგვიანებით პაზოლინი აღნიშნავდა, რომ თავის ფილმში „ოიდიპოს მეფე“ საკუთარი წინააღმდეგობებით აღსავსე ბავშვობა აღწერა. პაზოლინის ოჯახი წარმოშობით იტალიის ჩრდილო-აღმოსავლეთის მხრიდან — ფრიულიდან იყო, სადაც ადგილობრივი მოსახლეობა, ძირითადად, რეტო-რომანულ დიალექტზე, ფრიულანოზე მეტყველებს. მოგვიანებით პაზოლინიმ საკუთარი გამოხატვის ფორმად რომის გარეუბნების უხეში ენა აირჩია. ბავშვობის დიდი ნაწილი მან დედამისის მშობლიურ მხარეში — კაზარსა-დელა-დელიციაში, ვენეციის ჩრდილო-აღმოსავლეთით გაატარა. ამ პერიოდში ის დაინტერესებული იყო ამ რეგიონის დიალექტით. 1937 წელს პაზოლინი მშობლიურ ქალაქს დაუბრუნდა და ხელოვნების ისტორიის და ლიტერატურის შესწავლა დაიწყო ბოლონიის უნივერსიტეტში. ამ ხანებშივე დაიწყო სტატიების გამოქვეყნება პოლიტიკურ და ლიტერატურულ ჟურნალ „არქი ტრავეში“ და წერდა ლექსებს ფრიულურ დიალექტზე. პაზოლინის ლექსების პირველი კრებული „Versi a Casarsa“, საკუთარი ხარჯით, 1942 წელს გამოსცა. მასში დიდი სიყვარული გამოხატა „მშობლიური ენის“, ფრიულური ბუნების და მისი მცხოვრებლების მიმართ. 1955 წელს გამოსცა პირველი რომანი „ქუჩის ბიჭები“, რომელსაც სასტიკი ცენზურა მოყვა. ავტორს უჩიოდნენ უხამსობისა და ამორალურობის ბრალდებით და არ დაუშვეს ლიტერატურულ პრემიებზე „სტრეგასა“ და „ვიარეჯოზე“. 1961 — აკატონე (Accattone) 1962 — დედა რომა (Mamma Roma) 1963 — რიკოტა (La ricotta) 1964 — მათეს სახარება (l vangelo secondo Matteo) 1967 — ოიდიპოს მეფე (Edipo re) 1968 — თეორემა (Teorema) 1969 — მედეა (Medea) 1971 — დეკამერონი (Il Decameron) 1972 — კენტერბერიული მოთხრობები (I racconti di Canterbury) 1974 — ათას ერთი ღამე (Il fiore delle Mille e una Notte) 1975 — სალო, ანუ სოდომის 120 დღე (Salò o le 120 giornate di Sodoma) პიერ პაოლო პაზოლინი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში პიერ პაოლო პაზოლინი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)
ხათუნა ლორიგი

ხათუნა ლორიგი (ქვრივიშვილი) (დ. 1 იანვარი, 1974, თბილისი) — ქართველი სპორტსმენი ქალი (მშვილდოსნობა), 1992 წლის ბარსელონას ოლიმპიური თამაშების ბრინჯაოს პრიზიორი გუნდურში, მსოფლიო ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (2013, ბელექი, თურქეთი; მიქსი), ევროპის ორგზის ჩემპიონი გუნდურში (1990, ბარსელონა, ესპანეთი; 1992, ვალეტა, მალტა) და ასევე ევროპის ჩემპიონი პირადში (1992, ვალეტა, მალტა). ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (1990, ბარსელონა, ესპანეთი), ახალგაზრდებში ევროპის ჩემპიონი (1989). 1996 წელს ატლანტის, ხოლო 2000 წელს სიდნეის ოლიმპიადებში საქართველოს სახელით მონაწილეობდა და 40 სპორტსმენს შორის ვერ მოხვდა. 2007 წლიდან ამერიკის შეერთებული შტატების მოქალაქეა და ამ ქვეყნის მშვილდოსანთა ნაკრების წევრი. ხათუნა ლორიგის მიღწევები ამერიკის მშვილდოსანთა ნაკრების წევრის სახელით — პანამერიკული თამაშების ჩემპიონი ( 2015, ტორონტო, კანადა; 2019, ლიმა, პერუ; გუნდური), პანამერიკული თამაშების ვიცე-ჩემპიონი (2011, გვადალახარა, მექსიკა, გუნდური; 2019, ლიმა, პერუ), პანამერიკული თამაშების ბრინჯაოს პრიზიორი ( 2015 ტორონტო, კანადა; გუნდური), მსოფლიო თასის გამარჯვებული (2010, ედინბურგი, შოტლანდია; მიქსი). ხათუნა ლორიგი (ქვრივიშვილი)[მკვდარი ბმული] — ქართული სპორტი
ესკერხან მადიევი

ესკერხან მადიევი (დ.12 თებერვალი, 1998, აჩხოი-მართანი, რუსეთი) — ქართველი სპორტსმენი (კრივი), ახალგაზრდებს შორის ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს მედლის პრიზიორი (2015, კოლობჟეგი, პოლონეთი), 22 წლამდელებს შორის ევროპის ჩემპიონი (2017, ბრაილა, რუმინეთი). Olympedia
ალმასხან გუგუშვილი

ალმასხან შოთას ძე გუგუშვილი (დ. 7 ოქტომბერი, 1937, თბილისი, — გ. 10 დეკემბერი, 2003, იქვე) — ქართველი ინჟინერ-ელექტრიკოსი; ტექნიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1986), პროფესორი (1991). დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ავტომატიკისა და გამოთვლითი ტექნიკის ფაკულტეტი (1960). 1960–1963 მუშაობდა თბილისის ხელსაწყოთმშენებლობის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში. 1967 წლიდან იყო საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ავტომატიკისა და ტელემექანიკის კათედრის დოცენტი, 1977 წლიდან — ამავე კათედრის გამგე. გუგუშვილის სამეცნიერო და მეთოლოგიური შრომები ეხება არაწრფივი სისტემების იდენტიფიკაციას, ოპტიმალური და ადაპტური მართვის თეორიას, გამოსახულების ციფრული დამუშავებისა და კომპიუტერული გრაფიკის აქტუალურ საკითხებს, ენერგეტიკის თეორიის გამოყენებას მართვის თეორიაში. 2001 წელს მისი ხელმძღვანელობით საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ხელნაწერთა ინსტიტუტში ჩატარდა სამუშაოები ხელოვნური კლიმატის მართვის სისტემის შესაქმნელად. 2004 წელს მიენიჭა საქართველოს სახელმწიფო პრემია (გარდაცვალების შემდეგ). დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (2003). ოპტიმალური და ადაპტური სისტემები, ტ. 1–3, თბ., 1997; მართვის თეორია. წრფივი და არაწრფივი სისტემები, წგ. 1–2, თბ., 1999; სინერგეტიკა, თბ., 2000; ოპტიმიზაციის მეთოდები, თბ., 2002; Принцип симметрии в идентификации нелинейных объектов управления, Тб., 1998. ნემსაძე შ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 173. ალმასხან გუგუშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
გიორგი გუგუშვილი

გიორგი (გია) ბონდოს ძე გუგუშვილი (დ. 16 აგვისტო, 1952, თბილისი) — ქართველი მხატვარი. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემია (თსსა) 1977 წელს (პროფ. კ. მახარაძის სახელოსნო). 1983–1989 წლებში ასწავლიდა თბილისის მხატვრის სახლთან არსებულ ს. ქობულაძის სახელობის ნატიფი ხელოვნების სტუდიაში. 1987–1996 წლებში იყო საქართველოს მხატვართა კავშირის გამგეობის მდივანი, 2004-2006 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის პრორექტორი, 2006-2009 წლებში — თსსა სრული პროფესორი, სახვითი ხელოვნების ფაკულტეტის დეკანი, 2014 წლიდან — თსსა რექტორი. გუგუშვილის ნამუშევრებიდან აღსანიშნავია: სერია „ორი ფლეიტა“, „ჩიტებზე მონადირე“ (ორივე 1984, მხატვრის საკუთრება), „მუსიკოსი“ (1985), „უცნობი“, „დასაწყისი“ (ორივე 1986, საქართველოს ხელოვნების მუზეუმი), „დაგვიანებული მგზავრის სიზმარი“ (1987, კერძო კოლექცია, მოსკოვი), „პური“ (1988), „პასტორალი“ (1991), „დიალოგი“ (1992), „თავისუფალი კაცი“ (1997) და სხვ.; ნამუშევრების სერიისათვის „დავით გარეჯა“, „ღვთისმშობელი“, „ნოსტალგია“ — მიენიჭა საქართველოს სახელმწიფო პრემია (1994). აქტიურად მონაწილეობს საქართველოსა და საზღვარგარეთ გამართულ პერსონალურ თუ ჯგუფურ გამოფენებში. 1988 წელს ოსაკაში (იაპონია) საერთაშ. გამოფენაზე დაჯილდოვდა ოქროს მედლით. 2007 წელს გამარჯვება მოიპოვა დუბაის საერთაშორისო სიმპოზიუმზე. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 174. გიორგი გუგუშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
გუგული გუგუშვილი

გუგული კოკის ასული გუგუშვილი (დ. 19 სექტემბერი, 1923, სოფ. ეწერი, ახლანდ. აბაშის მუნიციპალიტეტი, — გ. 10 აგვისტო, 2010, თბილისი) — ქართველი ენტომოლოგი; ბიოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1977), პროფესორი (1996). 1945 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიოლოგიის ფაკულტეტი. 1946 წლიდან მუშაობდა ს. ვირსალაძის სახელობის სამედიცინო პარაზიტოლოგიისა და ტროპიკული მედიცინის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში. 1999 წლიდან იყო ამავე ინსტიტუტის ტრანსმისიულ სნეულებათა ეპიდემიოლოგიისა და სამედიცინო ენტომოლოგიის განყოფილების ხელმძღვანელი. ამავდროულად, 1950 წლიდან ეწეოდა პედაგოგიურ საქმიანობას თბილისის სახელმწიფო ექიმთა დახელოვნების ინსტიტუტში. უშუალოდ ხელმძღვანელობდა მალარიის ლიკვიდაციას კოლხეთის დაბლობზე და მალარიის გადამტანების პრევენციას აფხაზეთსა და აჭარაში. დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (1999). ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 174. გუგული გუგუშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
შემოქმედის ღვთისმშობლის ხატი

შემოქმედის ღვთისმშობლის ხატი — ღვთისმშობლის ორი ხატი შემოქმედის მონასტრიდან. 1873 წელს ღვთისმშობლის ხატი (0,9x0,61 მ.) პირველად ინახულა და აღწერა დიმიტრი ბაქრაძემ, 1890 წელს გამოაქვეყნა თავის შრომაში ნიკოდიმ კონდაკოვმა. ხატი შეტანილი აქვს თავის კატალოგში დიმიტრი ერმაკოვსაც (№122 და 13460). ხატს ზემოდან ჰქონდა მრავალი ასომთავრული წარწერა, რომელშიც მამია II გურიელი და მისი თანამეცხედრე თინათინია მოხსენიებული. ხატზე უკანა მხარეს დატანილი იყო მხედრული წარწერა: წარწერაში მოხსენიებულნი არიან: ვახტანგ I გურიელი, მისი მეუღლე ქაიხოსრო II ათაბაგის ასული თამარი და ძე ქაიხოსრო I გურიელი. ღვთისმშობლის ხატი 1873 წელს ღვთისმშობლის ხატი პირველად ინახულა და აღწერა დიმიტრი ბაქრაძემ, 1890 წელს გამოაქვეყნა თავის შრომაში ნიკოდიმ კონდაკოვმა. ხატი შეტანილი აქვს თავის კატალოგში დიმიტრი ერმაკოვსაც (№120). ღვთისმშობლის ხატი Бакрадзе Д., „Археологическое путешествие по Гурии и Адчаре“. СПб. ст. 122-123, 1878г. Кондаков Н. П., Бакрадзе Д. „Опись памятников древности в некоторых храмах и монастырях Грузии“. СПб. ст. 113-115, 1890г.
ეთერ გუგუშვილი

ეთერ ნიკოლოზის ასული გუგუშვილი (დ. 2 სექტემბერი, 1925, თბილისი — გ. 2 თებერვალი, 2005, იქვე) — ქართველი თეატრმცოდნე, თეატრის ისტორიკოსი. საქართველოს (1967), აფხაზეთის (1974) და დაღესტნის (1984) ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე; ხელოვნებათმცოდნეობის დოქტორი (1971), პროფესორი (1973). დაამთავრა მოსკოვის ანატოლი ლუნაჩარსკის სახელობის თეატრალური ხელოვნების სახელმწიფო ინსტიტუტი 1950 წელს. 1954-1955 წლებში მუშაობდა კულტურის სამინისტროში: იყო ხელოვნების საქმეთა მთავარი სამმართველოს უფროსის მოადგილე, შემდგომ სამმართველოს უფროსი; 1955-1972 წლებში შოთა რუსთაველის სახელობის საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის პრორექტორი, 1973-2005 წლებში — ინსტიტუტის რექტორი. წლების მანძილზე იყო საქართველოს თეატრის მოღვაწეთა კავშირის მდივანი და პრეზიდიუმის წევრი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი საქართველოს კომუნისტური პარტიიდან. ხელი მოაწერა საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (9 აპრილი, 1991). 1995 წლიდან იყო ვახტანგ ჭაბუკიანის სახელობის საერთაშორისო ცენტრის პრეზიდენტი. გამოქვეყნებული აქვს არაერთი სამეცნიერო და მეთოდოლოგიური ნაშრომი ქართული თეატრის შესახებ. დაჯილდოებულია კოტე მარჯანიშვილის სახელობის პრემიით (1974), ღირსების ორდენით (1996). 1989: „წარსული მუდამ ჩვენთანაა“ რეჟ. ყარამან (გუგული) მგელაძე ცუცქირიძე შ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 175. ეთერ გუგუშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ეთერ გუგუშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2020-10-26 საიტზე Wayback Machine. ეთერ გუგუშვილი [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია