laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ჭართანულების ეკლესია

ჭართანულების ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ კოღოთოში. დგას სოფლის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, მდინარე ალაზნის მარჯვენა ნაპირზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია (6,7 X 4,5 მ), ნაგებია სწორხაზოვან რიგებად დაწყობილი რიყის ქვითა და კირის დუღაბით. ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია: ჩამონგრეულია კამარა და კონქის მნიშვნელოვანი ნაწილი, თითქმის მთლიანადაა დანგრეული დასავლეთ კედელი და სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნახევარი. შენობა მთლიანად ხეებით და ბუჩქებით არის დაფარული. აღმოსავლეთით, ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე სწორკუთხა სარკმელია, რომლის სამხრეთით გეგმით ოვალური და ბრტყლად გადახურული ვიწრო ნიშია. დარბაზის ჩრდილოეთ კედელში ერთი მცირე ზომის სწორკუთხა სარკმელია. გარედან ეკლესიის შემორჩენილი კედლები მოკლებულია ყოველგვარ მორთულობას. დვალი თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 101-102. ჭართანულების ეკლესია დაარქივებული 2013-09-16 საიტზე Wayback Machine. dzeglebi.com-ზე
ჯანაანის ღვთისმშობლის ეკლესია

ჯანაანის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ კოღოთოში. მდებარეობს სოფლის განაპირას, სამხრეთით. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია (9,2 X 6,8 მ), ნაშენია რიყის ქვითა და აგურით. კედლები ძირითადად რიყის ქვისაა, რომლებშიც თანაბარი ინტერვალებით დაცილებული აგურის შრეებია ჩართული. გარეთა კუთხეები, კამარა, კონქი, კარ-სარკმელთა ღიობები და საბჯენი თაღი კვადრატული აგურისაა. ინტერიერი შელესილია. ძეგლი დაზიანებულია: ჩამოშლილია კრამიტის საფარი და ლავგარდნის მნიშვნელოვანი ნაწილი. ფასადებზე შელესილობის კვალიღაა შემორჩენილი. ეკლესიაში ერთადერთი თაღოვანი შესასვლელი დასავლეთითაა. აღმოსავლეთით, ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე, თაღოვანი სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს სწორკუთხა ნიშებია დატანებული. თითო მსგავსი სარკმელია დანარჩენ კედლებშიც. აფსიდი გადახურულია წესიერი ფორმის კონქით, დარბაზი - ცილინდრული კამარით. დარბაზის გრძივი კედლები და კამარა, მარტივი პილასტრების წყვილით და მათზე დაყრდნობილი საბჯენი თაღით ორ თანაბარ ნაწილად იყოფა. სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებს, მთელ სიგრძეზე, საფეხური გასდევს. დასავლეთ ფასადზე აგურის წყობის შეღრმავებით საფეხუროვან პოსტამენტზე დაყრდნობილი ჯვარია გამოსახული. კედლები დასრულებული ყოფილა აგურის საფეხუროვანი ლავგარდნით. ეკლესიის დასავლეთ კედელზე დაშენებული ყოფილა აგურის ოთხწახნაგა სამრეკლო, რომლისგანაც მხოლოდ კვადრატული საფუძველიღაა შემორჩენილი. დვალი თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 101-102. ჯანაანის ღვთისმშობლის ეკლესია დაარქივებული 2013-09-16 საიტზე Wayback Machine. dzeglebi.com-ზე
კარლ ფილიპ მორიცი

კარლ ფილიპ მორიცი (გერმ. Karl Philipp Moritz; დ. 15 სექტემბერი, 1756, ჰამელნი — გ. 26 ივნისი, 1793, ბერლინი) — გერმანელი მწერალი. მისი მთავარი ნაწარმოებია ოთხტომიანი ავტობიოგრაფიული რომანი „ანტონ რაიზერი, ფსიქოლოგიური რომანი“ (1785-1790). მორიცს ეკუთვნის გამოკვლევები პედაგოგიკის, ფსიქოლოგიის, ესთეტიკის, გერმანული ენისა და სტილისტიკის, მითოლოგიის ისტორიულ დარგში და სხვა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 126. ↑ 1.0 1.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 2.0 2.1 Deutsche Nationalbibliothek Record #118584162 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ 3.0 3.1 Мориц Карл Филипп // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ Academy of Arts, Berlin — 1696. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q414110"></a>
გაბრიელ დე მორტილიე

გაბრიელ დე მორტილიე (ინგლ. Louis Laurent Gabriel de Mortillet; დ. 29 აგვისტო, 1821, მელანი — გ. 25 სექტემბერი, 1898, სენ-ჟერმენ-ან-ლე) — ფრანგი არქეოლოგი. 1848 წლის საფრანგეთის რევოლუციის მონაწილე. 1868-1885 წლებში სენ-ჟერმენის წინაისტორიულ სიძველეთა მუზეუმის თანამშრომელი და ხელმძღვანელი. შეიმუშავა პალეოლითური კულტურის განვითარების ქრონოლოგიური სქემა, რომელსაც საფუძვლად დაუდო შრომის იარაღის ფორმებსა და დამუშავების მეთოდებს შორის არსებული განსხვავება. მორტილიე იყო ევოლუციონისტი, ჩარლზ დარვინის მიმდევარი, მაგრამ მცდარი იყო მისი შეხედულება, თითქოს ცხოველთა და მცენარეული სამყაროს განვითარების კანონები ადამიანთა საზოგადოებაზე და ნივთიერი კულტურის საგანთა ფორმების განვითარებაზეც ვრცელდებოდა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 127. ↑ 1.0 1.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 2.0 2.1 Sycomore / Assemblée nationale <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193582"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q15271528"></a> ↑ 3.0 3.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 4.0 4.1 ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ 5.0 5.1 Store norske leksikon — 1978. — ISSN 2464-1480 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q746368"></a> ↑ 6.0 6.1 GeneaStar <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q98769076"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3100478"></a> ↑ Brozović D., Ladan T. Hrvatska enciklopedija — LZMK, 1999. — 9272 გვრ. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1264934"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q429032"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18446"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1789619"></a> ↑ 8.0 8.1 Annuaire prosopographique : la France savante / B. Delmas — 2009. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55740543"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2926731"></a> ↑ Base biographique — BIU Santé. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q867925"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q105958830"></a> ↑ 10.0 10.1 http://sueyounghistories.com/archives/2009/04/09/louis-laurent-gabriel-de-mortillet-1821-%E2%80%93-1898/ ↑ Léonore database — ministère de la Culture. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2886420"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q384602"></a>
ართურ ლესლი მორტონი

ართურ ლესლი მორტონი (ინგლ. Arthur Leslie Morton; დ. 4 ივლისი, 1903, ჰენგრეივი, საფოკი — გ. 23 ოქტომბერი, 1987) — ინგლისელი ისტორიკოსი, ლიტერატურათმცოდნე და პუბლიცისტი. განათლება მიიღო კემბრიჯის უნივერსიტეტში. იყო დიდი ბრიტანეთის კომპარტიის (დბკპ) წევრი 1929 წლიდან. დბკპ-სთან არსებული ისტორიკოს მარქსისტთა ჯგუფის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი. მორტონის „ინგლისის ისტორია“ (1937) არის პირველი ნაშრომი, რომელშიც დიდი ბრიტანეთის ისტორია გაშუქებულია მარქსისტული პოზიციებიდან. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 127.
მინოსი

მინოსი — ძველ ბერძნულ მითოლოგიაში კუნძულ კრეტის (ქ.კნოსოსის) მეფე, ზევსისა და ევროპეს ძე. ძლიერი საზღვაო სახელმწიფოს შემქმნელი და კანონმდებლობის დამფუძნებელი. უძველესი თქმულებების მიხედვით, სამართლიან და ბრძენ მეფედ გვევლინება, ხოლო მოგვიანებით, თესევსის ატიკური მითების გავლენით უსამართლო და მკაცრ ტირანად. მინოსს ლაბირინთში ჰყოლია ჩაკეტილი პოსეიდონისაგან მიძღვნილი ხარისა და თავისი ცოლის, პასიფაეს, არაბუნებრივი სიყვარულის შედეგად შობილი ურჩხული — მინოტავრი, რომელსაც ადამიანებით კვებავდა. როდესაც ათენელებმა მინოსის ვაჟი ანდროგეოსი მოკლეს, მინოსმა დალაშქრა ათენი და ხარკად 9 წელიწადში ერთხელ 7 ჭაბუკსა და 7 ქალწულს სთხოვდა მინოტავრისთვის. კუნძულ კრეტის არქეოლოგიური გათხრები გარკვეულ საფუძველს იძლევა იმისათვის, რომ ძველი წელთაღრიცხვით XVII-XV საუკუნეების ისტორია დაუკავშირდა მინოსის მითებს. თანამედროვე ისტორიოგრაფიაში კუნძულ კრეტის ძველ ისტორიას მინოსის პერიოდს უწოდებენ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 5.
გუაინიის დეპარტამენტი

გუაინია (ესპ. Departamento de Guainía) — კოლუმბიის ერთ-ერთი დეპარტამენტი. მდებარეობს ქვეყნის აღმოსავლეთ ნაწილში, ესაზღვრება ვენესუელასა და ბრაზილიას. დედაქალაქია ინირიდა. 1963 წელს გუაინია ვაუპესის დეპარტამენტს გამოეყო. ჩრდილოეთი ნაწილი და მდინარე ინირიდა ორინოკოს აუზს მიეკუთვნება, დარჩენილი ნაწილი კი ამაზონის. დეპარტამენტის ტერიტორიაზე სახლობს 24 ეთნიკური ჯგუფი, რომლებიც გარდა ესპანურისა და პორტუგალიურისა ოთხ ინდიურ ენაზე საუბრობენ. დეპარტამენტი შედგება შვიდი მუნიციპალიტეტისგან. კოლუმბიის დეპარტამენტები (ესპანური) Guainía Secretary of Education დაარქივებული 2008-12-02 საიტზე Wayback Machine. ↑ DANE. დაარქივებულია ორიგინალიდან — ნოემბერი 13, 2009. ციტირების თარიღი: February 13, 2013.
გუავიარეს დეპარტამენტი

გუავიარე (ესპ. Departamento del Guaviare) — კოლუმბიის ერთ-ერთი დეპარტამენტი. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-ცენტრალურ რეგიონში. დედაქალაქია სან-ხოსე-დელ-გუავიარე. შეიქმნა 1991 წლის 4 ივლისს, კოლუმბიის ახალი კონსტიტუციის საფუძველზე. გუავიარეს ტერიტორიაზე სახლობს ნუკაკის ნომადური ტომი, რომელიც 1988 წლამდე დანარჩენ სამყაროსთან კონტაქტზე არ გამოდიოდა. დეპარტამენტი შედგება ოთხი მუნიციპალიტეტისგან. კოლუმბიის დეპარტამენტები Government of Guaviare official website Spanish. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-06-14. ციტირების თარიღი: 2013-05-12. Territorial-Environmental Information System of Colombian Amazon SIAT-AC website Spanish. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-11-21. ციტირების თარიღი: 2013-05-12. ↑ DANE. დაარქივებულია ორიგინალიდან — ნოემბერი 13, 2009. ციტირების თარიღი: February 13, 2013.
მირმეკოფილია

მირმეკოფილია — ჭიანჭველების მიერ ზოგიერთი მცენარის გამოყენება თავშესაფრად და საკვებად. ჭიანჭველები სახლდებიან მცენარის ღეროებში, ეკლებში, მუხლთშორისებსა და სხვა, ან იკვებებიან მათი გამონაყოფებით. მირმეკოფილია უმეტესად გავრცელებულია ამერიკაში და სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის ტროპიკებში. მირმეკოფილიის ფორმაა სხვადასხვა ცხოველის შეგუება ჭიანჭველების ბუდეში ცხოვრებასთან. ჭიანჭველების დამოკიდებულება მირმეკოფილებთან შეიძლება ნეიტრალური იყოს; ხშირია სიმბიოზის და კომენსალიზმის შემთხვევები. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 12.
უილის დეპარტამენტი

უილა (ესპ. Departamento del Huila) — კოლუმბიის ერთ-ერთი დეპარტამენტი. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, დედაქალაქია ნეივა. დეპარტამენტის სამხრეთით მდებარეობს კოლუმბიის მასივი. აქვე იწყება კორდილიერა-ორიენტალიც. უილის დეპარტამენტში მდებარეობს კოლუმბიის მეორე უმაღლესი მწვერვალი — ვულკანი ნევადო-დელ-უილა. აქვე იღებს სათავეს კოლუმბიის უდიდესი მდინარე მაგდალენა. დეპარტამენტი 37 მუნიციპალიტეტისგან შედგება. კოლუმბიის დეპარტამენტები (ესპანური) Government of Huila official website დაარქივებული 2007-10-09 საიტზე Wayback Machine. ↑ DANE. დაარქივებულია ორიგინალიდან — ნოემბერი 13, 2009. ციტირების თარიღი: February 13, 2013.
ლა-გუახირის დეპარტამენტი

ლა-გუახირა (ესპ. Departamento de La Guajira) — კოლუმბიის ერთ-ერთი დეპარტამენტი. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთ რეგიონში და იკავებს გუახირის ნახევარკუნძულის უდიდეს ნაწილს. ესაზღვრება კარიბის ზღვასა და ვენესუელას. დედაქალაქია რიოაჩა. გუახირის ვრცელ არიდულ ვაკეებზე სახლობენ ადგილობრივთა მრავალგვარი ტომები, მათ შორის ვაიუს ხალხი, გუახიროები, მაკუიროები, ანატესები, ვაიუნაიკის ხალხი, კუანაოები და ენეალები, რომლებიც აქ ჯერ კიდევ ესპანელთა მოსვლის დროიდან სახლობენ. კოლონიზაციის პერიოდში ტერიტორია სადავო იყო სანტა-მარტას გუბერნატორებსა და ვენესუელას შორის, ძირითადად მარგალიტის დეპოზიტების გამო. ტერიტორიის ხელშეი ჩაგდებას ასევე ცდილობდნენ ინგლისელი მეკობრეები, ფრანგები და გერმანელები. 1871 წელს რეგიონი გამოეყო მაგდალენას დეპარტამენტს და შეიქმნა ლა-გუახირა. 1911 წელს კოლუმბიის მთავრობამ შექმნა ლა-გუახირის კომისარიატი, რასაც მოჰყვა იმიგრანტთა ტალღა ახლო აღმოსავლეთიდან, კერძოდ ლიბანიდან, სირიიდან, პალესტინიდან და იორდანიიდან. საბოლოოდ, დეპარტამენტის სახით ლა-გუახირა 1964 წელს შეიქმნა. ეკონომიკა ძირითადად ეფუძნება ქვანახშირის მოპოვებას კერეხონში, სადაც 2004 წელს 24.9 მლნ ტონა იქნა წარმოებული. ასევე მნიშვნელოვანია ბუნებრივი გაზის ექსპლუატაცია და მარილის მოპოვება. პოპულარული ტურისტული ღირსშესანიშნაობაა გუახირის უდაბნოს ნახევარკუნძულის წვერზე მდებარე პატარა სოფელი კაბო-დე-ლა-ველა. ლა-გუახირის დეპარტამენტი 15 მუნიციპალიტეტისაგან შედგება. კოლუმბიის დეპარტამენტები (ესპანური) ოფიციალური საიტი (ესპანური) Violence in La Guajira (ესპანური) Colombian ministry of Education: Education in La Guajira (ესპანური) Bank of the Republic - Colombia: Education in the Caribbean region of Colombia (ესპანური) Bank of the Republic - La Guajira y el mito de las regalías redentoras by Adolfo Meisel Roca No. 86 Febrero, 2007 დაარქივებული 2012-05-12 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური) UNESCO: indigenous peoples in la Guajira ↑ http://caracol.com.co/emisora/2017/11/20/riohacha/1511200521_170019.html ↑ DANE. დაარქივებულია ორიგინალიდან — ნოემბერი 13, 2009. ციტირების თარიღი: February 13, 2013.
მაგდალენას დეპარტამენტი

მაგდალენა (ესპ. Departamento del Magdalena) — კოლუმბიის ერთ-ერთი დეპარტამენტი. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში, კარიბის ზღვის სანაპიროსთან. სახელი ეწოდა მდინარე მაგდალენასგან. დედაქალაქია სანტა-მარტა. შედიოდა კოლუმბიის შეერთებული შტატების ისტორიული სახელწმიფოს შემადგენლობაში. მაგდალენას ჩრდილო-აღმოსავლეთით ესაზღვრება ლა-გუახირის დეპარტამენტი, აღმოსავლეთით — სესარის დეპარტამენტი. დასავლეთიდან მდინარე მაგდალენა გამოჰყოფს ატლანტიკოსა და ბოლივარის დეპარტამენტებისაგან. დეპარტამენტი 30 მუნიციპალიტეტისაგან შედეგება. კოლუმბიის დეპარტამენტები ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2018-02-01 საიტზე Wayback Machine. Biblioteca Biblioteca Luis Ángel Arango/Magdalena დაარქივებული 2006-06-29 საიტზე Wayback Machine. ↑ DANE. დაარქივებულია ორიგინალიდან — ნოემბერი 13, 2009. ციტირების თარიღი: February 13, 2013.
პონედერა

პონედერა (ესპ. Ponedera) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ატლანტიკოს დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 430 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 204 კმ²-ია. ატლანტიკოს დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
პუერტო-კოლუმბია

პუერტო-კოლუმბია (ესპ. Puerto Colombia) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ატლანტიკოს დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 26 951 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 93 კმ²-ია. ატლანტიკოს დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
რეპელონი

რეპელონი (ესპ. Repelón) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ატლანტიკოს დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 24 427 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 330 კმ²-ია. ატლანტიკოს დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები
საბანაგრანდე (ატლანტიკო)

საბანაგრანდე (ესპ. Sabanagrande) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ატლანტიკოს დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 25.399 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 43 კმ²-ია. ატლანტიკოს დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
საბანალარგა (ატლანტიკო)

საბანალარგა (ესპ. Sabanalarga) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ატლანტიკოს დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 95.542 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 399 კმ²-ია. ატლანტიკოს დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
სანტა-ლუსია (ატლანტიკო)

სანტა-ლუსია (ესპ. Santa Lucía) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ატლანტიკოს დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11.947 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 50 კმ²-ია. ატლანტიკოს დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
სანტო-ტომასი (ატლანტიკო)

სანტო-ტომასი (ესპ. Santo Tomás) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ატლანტიკოს დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 34.200 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 67 კმ²-ია. ატლანტიკოს დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
სოლედადი (კოლუმბია)

სოლედადი (ესპ. Soledad) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ატლანტიკოს დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 661 851 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 67 კმ²-ია. ატლანტიკოს დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
სუანი (ატლანტიკო)

სუანი (ესპ. Suan) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ატლანტიკოს დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9.702 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 55 კმ²-ია. ატლანტიკოს დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
ტუბარა

ტუბარა (ესპ. Tubará) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ატლანტიკოს დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10.915 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 176 კმ²-ია. ატლანტიკოს დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
უსიაკური

უსიაკური (ესპ. Usiacurí) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ატლანტიკოს დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8.561 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 103 კმ²-ია. ატლანტიკოს დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
ონის სინაგოგა

ონის სინაგოგა (ებრ. בית הכנסת הגדול של טביליסי) — უმოქმედო სინაგოგა ონში, რომელიც 1895 წელსაა აგებული. მდებარეობს ონში, ვახტანგ VI-ის ქუჩაზე. სინაგოგა აიგო ეკლექტიზმის სტილში 1895 წელს. საქართველოში არსებულ სინაგოგებს შორის სიდიდით მესამე ადგილს იკავებს თბილისისა და ქუთაისის სინაგოგების შემდეგ. სინაგოგის სამშენებლო მასალად გამოყენებულია თეთრი კირქვა. სახურავი გუმბათიანია. შენობას ოთხკუთხედი ფორმა აქვს. გუმბათი სრულდება მრავალქიმიანი, დავითის ვარსკვლავით. შენობა მიმართულია აღმოსავლეთისკენ. სინაგოგას 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია. ონის სინაგოგა და მისი ერთადერთი ებრაელი მცველი ონის სინაგოგა დღეს ისევ დაკეტილია ონის სინაგოგა 120 წლისაა დაარქივებული 2020-09-19 საიტზე Wayback Machine. ონელი ებრაელების ისტორია ↑ საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება № 665, 2006 წლის 7 ნოემბერი, ქ. თბილისი, კულტურის ზოგიერთი უძრავი ძეგლისათვის ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის მინიჭების შესახებ
კანიალალ მანეკლალ მუნში

კანიალალ მანეკლალ მუნში (ბენგ. कनैयालाल माणेकलाल मुन्शी; დ. 30 დეკემბერი, 1887, ბჰარუჩი — გ. 8 თებერვალი, 1971) — ინდოელი მწერალი, ისტორიკოსი, სახელმწიფო და საზოგადო მოღვაწე. წერდა ინგლისურ და გუჯარათულ ენაზე. განათლებით იყო იურისტი. 1915 წლიდან თანამშრომლობდა მაჰათმა განდის ჟურნალს: „იანგ ინდიაში“. წერდა რომანებს. ავტორია თხზულებისა „გუჯარათი და მისი ლიტერატურა“ (1935). მუნში რასას წყაროდ მიიჩნევდა ყოველივე იდეალურს ცხოვრებაში. იზიდავდა ზეკაცის, გმირის, გამოჩენილი პიროვნების იდეა. მისი სტილი გამოირჩევა მძაფრი დრამატიზმით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 197. ↑ 1.0 1.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 2.0 2.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a>
გიორგი მაკარიძე

გიორგი მაკარიძე (დ. 31 მარტი, 1990) — ქართველი ფეხბურთელი, ესპანეთის სეგუნდა დივიზიონის „ალმერიას“ და საქართველოს ეროვნული ნაკრების მეკარე. მაკარიძის საფეხბურთო კარიერა თბილისის „დინამოში“ დაიწყო. 2009 წლის 10 იანვარს 17 წლის ასაკში გააფორმა 800 000 ევროდ შეფასებული კონტრაქტი ფრანგულ კლუბ „ლე-მანთან“. წლების განმავლობაში „ლე-მანი“ პირველ დივიზიონში ასპარეზობდა, თუმცა 2013 წელს მესამე ლიგაში გადავიდა, რასაც გუნდის დაშლა მოყვა. 2014 წლის აპრილში მაკარიძე კვიპროსულ „დოქსაში“ გადავიდა. სადაც არცერთი თამაში არ ჩაუტარებია. იმავე წლის აგვისტოში გადავიდა პორტუგალიურ კლუბ „ფეირენსეში“, სადაც ასპარეზობდა 2016 წლამდე. ამის შემდეგ მაკარიძე შეუერთდა კლუბ „მორეირენსეს“ და 2017 წელს გახდა პორტუგალიის ჩემპიონატის თასის მფლობელი. 2018 წელს მისი ტრანსფერი პორტუგალიურ „ბენფიკაში“ უნდა განხორციელებულიყო, თუმცა საბოლოოდ მოთამაშე ამავე ლიგაში მოასპარე „რიუ-ავეს“ შეუერთდა და თითქმის 1 სეზონი გაატარა. 2018 წელს მაკარიძემ წელის ტრავმა მიიღო და რამდენიმე თვე სანაკრებო და საკლუბო მატჩების გამოტოვება მოუხდა. 2019 წლის იანვარში „რიუ-ავესთან“ ურთიერთშეთანხმების შედეგად გაწყვიტა კონტრაქტი და პორტუგალიურ „ვიტორია სეტუბალში“ გადავიდა, სადაც კონტრაქტი მას 2021 წლის ზაფხულამდე გააფორმა. 2020 წლის 12 სექტემბერს გააფორმა 2 წლიანი კონტრაქტი ესპანეთის სეგუნდა დივიზიონის კლუბ „ალმერიასთან“. გიორგი მაკარიძეს ნათამაშები აქვს საქართველოს სხვადასხვა ასკობრივ ნაკრებებში. 10 თამაში აქვს ჩატარებული 17-წლამდელთა ნაკრების რიგებში, 8 მატჩი — 19-წლამდელთა ნაკრებში, 9 მატჩი 21-წლამდელთა ნაკრებში, ხოლო საქართველოს ეროვნულ ნაკრებში — 14 თამაში. 17 წლის ასაკში საქართველოს ეროვნულ ნაკრებში, ლევან ყენიასთან და ლევან მჭედლიძესთან ერთად დიდი პოტენციალის გამო მოხვდა. პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური) ↑ მაკარიძე სეზონის ბოლომდე კვიპროსზე ითამაშებს, საინფორმაციო სააგენტო „მსოფლიო სპორტი“, 19 აპრილი, 2014. ↑ https://sportall.ge/fexburti/qarthuli-fekhburthi/legionerebi/75729-giorgi-makaridze-portugaliuri-qfeirensesq-dzirithadshi-gamochnda.html ↑ „Makaridze assina até final da época“. Record (Portuguese). 16 იანვარი, 2018. ციტირების თარიღი: 16 იანვარი, 2018. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate= და |date=-ში (დახმარება) ↑ „Makaridze e Diego Lopes contratados“. A Bola (Portuguese). 16 იანვარი, 2018. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-05-22. ციტირების თარიღი: 16 იანვარი, 2018. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate= და |date=-ში (დახმარება) ↑ https://www.crystalsport.ge/news/3236 ↑ https://www.crystalsport.ge/news/7080 ↑ https://www.live.ge/fexburti/giorgi-makaridzis-akhali-gundi-tsnobilia/[მკვდარი ბმული] ↑ https://www.transfermarkt.com/giorgi-makaridze/nationalmannschaft/spieler/55977 ↑ Georgia hails new generation. FIFA (25 ოქტომბერი, 2007). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 29 ივნისი, 2008. ციტირების თარიღი: 24 დეკემბერი, 2008.
ჰაბეას კორპუს აქტი

ტერმინი ჰაბეას კორპუს აქტი შეიძლება აღნიშნავდეს: ჰაბეას კორპუს აქტი (1640) — მიიღი ინგლისის პარლამენტმა ჰაბეას კორპუს აქტი (1679) — მიიღი ინგლისის პარლამენტმა ჰაბეას კორპუს აქტი (1862) — მიიღი გაერთიანებული სამეფოს პარლამენტმა ჰაბეას კორპუს აქტი (1867) — მიიღი აშშ-ს კონგრესმა
ჰაბეას კორპუს აქტი (1679)

ჰაბეას კორპუს აქტი (ინგლ. Habeas Corpus Act) — ინგლისის პარლამენტის 1679 წლის კანონი, დიდი ბრიტანეთის ერთ-ერთი ძირითადი კონსტიტუციური აქტი. ჰაბეას კორპუს აქტი სასამართლოს უფლებას ანიჭებს შეამოწმოს რამდენად კანონიერია მოქალაქის შეპყრობა და დაპატიმრება. თუ თავისუფლებააღკვეთილს დაპატიმრება უკანონოდ მიაჩნია, შეუძლია მიმართოს სასამართლოს. განცხადებას მოსამართლე განიხილავს ერთპიროვნულად დაპატიმრებულის თანდასწრებით; მოსამართლეს უფლება აქვს გაათავისუფლოს იგი (უპირობოდ ან საწინდრით), ან დააბრუნოს ისევ საპატიმროში, თუკი დაადგენს, რომ მართებულადაა დაპატიმრებული. ეს პროცედურა განმტკიცებულია აგრეთვე აშშ-ის 1787 წლის კონსტიტუციით და ცალკეული შტატების კონსტიტუციებით, ამ გარანტიის მოქმედების შეჩერება შეუძლია მხოლოდ კონგრესს, ასეთი უფლება აქვს პრეზიდენტსაც ფორმალურად მაშინ, თუ ამას სახელმწიფოს უშიშროება მოითხოვს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 583.
ედგარ მიჩელი

ედგარ მიჩელი (ინგლ. Edgar Mitchell; დ. 17 სექტემბერი, 1930, ჰერიფორდი, ტეხასი — გ. 4 თებერვალი, 2016, უესტ-პალმ-ბიჩი, ფლორიდა, აშშ) — ამერიკელი კოსმონავტი მფრინავი, სამხედრო-საზღვაო ფლოტის I რანგის კაპიტანი. დაამთავრა უმაღლესი სამხედრო-საზღვაო სკოლა, აგრეთვე კარნეგის სახელობის ტექნოლოგიური ინსტიტუტი პიტსბურგში (პენსილვანია) და მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიური ინსტიტუტი (1964). 1966 წლიდან კი იყო აშშ-ის აერონავტიკისა და კოსმოსური სივრცის კვლევის ეროვნული სამმართველოს რაზმში. 1971 წლის 1-10 თებერვალს ალან შეპარდსა და ს. რუსასთან ერთად გაფრინდა მთვარეზე ხომალდ „აპოლონ-14“-ით, იყო მთვარის კაბინის პილოტი. 1971 წლის 5 თებერვალს მიჩელი და შეპარდი მთვარის კაბინით დაეშვნენ მთვარეზე კრატერ ფრა მაუროს რაიონში. მთვარეზე დაჰყვეს 33,5 საათი. ორჯერ გამოვიდნენ მთვარის ზედაპირზე ოთხ-ოთხი საათით. ჩაატარეს სამეცნიერო კვლევა და ტექნიკური ექსპერიმენტები. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 31.