laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ბახვის შესახვევი

ბახვის შესახვევი — ქუჩა თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში (ჩუღურეთი); ელენე ახვლედიანის ქუჩიდან სპარტაკის გასასვლელამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც ნაზაროვის შესახვევი. 20-იან წლებში ბახვის შესახვევი დაერქვა. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 30, ISBN 978-99928-20-35-3.
ნისო

ნისო (აზერ. Nıso) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 90 კაცი. ↑ Belediyye Informasiya Sistemi Azerbaijani. დაარქივებულია ორიგინალიდან — September 24, 2008. ↑ Azərbaycan Respublikasının inzibati - erazi bölgüsü. Məlumat toplusu. Bakı - 2013. 488 səh. ↑ Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı - 2010.
ვი კიმ ვი

ვი კიმ ვი (დ. 4 ნოემბერი, 1915, სინგაპური — გ. 2 მაისი, 2005, სინგაპური) — სინგაპურის სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე, ჟურნალისტი, დიპლომატი, ქალაქ-სახელმწიფო სინგაპურის პრეზიდენტი 1985 წლის 2 სექტემბრიდან 1993 წლის 1 სექტემბრამდე. დაიბადა საშუალო შესაძლებლობის ჩინურ ოჯახში. მამამისი გარდაიცვალა, როდესაც იგი იყო რვა წლის. დაასრულა ორტამის სახელმწიფო სკოლა და პრესტიჟული Raffles Institution-ი. ახალგაზრდობაში მუშაობდა როგორც გაზეთ „The Straits Times-ის“ თანამშრომელი, მოგვიანებით გახდა რეპორტიორი და ძირითადად განიხილავდა პოლიტიკურ მოვლენებს. 1941 წლიდან 1950 წლამდე იყო United Press International-ის თანამშრომელი, მთავარი კორესპონდენტი სინგაპურში. 1959 წელს დაბრუნდა The Straits Times-ში და გახდა მთავარი რედაქტორის მოადგილე, მოგვიანებით კი — მთავარი რედაქტორი. 1973 წელს გახდა სინგაპურის პრეს-კლუბის პრეზიდენტი. 1973 წელს დატოვა ჟურნალისტიკის სფერო და გადავიდა დიპლომატიურ სამსახურში. დაინიშნა უმაღლეს კომისრად მალაიზიაში, რომელი თანამდებობაც ეკავა შვიდი წლის განმავლობაში. შემდეგ გაიგზავნა იაპონიაში ელჩად (1980-1984 წწ.), 1981-1984 წლებში პარალელურად ელჩი იყო სამხრეთ კორეაში. დიპლომატიური მისიის დასრულების შემდეგ გახდა სინგაპურის მაუწყებელთა კორპორაციის ხელმძღვანელი. 1985 წლის 2 სექტემბრიდან 1993 წლის 1 სექტემბრამდე იყო სახელმწიფოს მეთაური, რომელიც აირჩია საკანონმდებლო ორგანომ. გახდა ქვეყნის პირველი პრეზიდენტი, რომელიც ჩინური წარმოშობის იყო. თანამდებობა ეკავა ორი ვადით და პოპულარობით სარგებლობდა საზოგადოებაში. თანამდებობიდან წასვლის შემდეგ გახდა მშვიდობის მოსამართლე (1966 წლიდან). საზოგადოებრივ საქმიანობაში და სინგაპურის უნივერსიტეტის განვითარებაში შეტანილი დიდი წვლილისათვის 1994 წელს მიენიჭა სინგაპურის ეროვნული უნივერისტეტის ლიტერატურის საპატიო დოქტორის წოდება. 1985 წლიდან 1993 წლამდე იყო უნივერსიტეტის კანცლერი. 2004 წელს მან გამოაქვეყნა მემუარების წიგნი, სახელწოდებით „წარმატებები და ანარეკლები“. იყო მფარველი. მან რვა საქველმოქმედო ორგანიზაციას ნახევარი მილიონი სინგაპურული დოლარი შესწირა. პირად ცხოვრებაში იყო აქტიური სპორტსმენი და სპორტული ჩინოვნიკი. 1934 წელს დააარსა ბადმინტონის სექცია, 1937 წელს იუნიორთა შორის იყო ამ სპორტის სახეობის ჩემპიონი. ეკავა სინგაპურის ბადმინტონის ასოციაციის პრეზიდენტი და მცირე ბადმინტონის ასოციაციის ვიცე-პრეზიდენტი. გარდაიცვალა ონკოლოგიური დაავადებით. 1936 წელს დაოჯახდა კო სოკ ჰიონგზე, რომელთანაც შეეძინა შვიდი შვილი — ერთი ბიჭი და ექვსი გოგო. მისი ჯილდოებია: დიდი ჯვრის ორდენის რაინდი, სამეფო ოჯახის ორდენი, ტემასეკის ორდენი, „სახელმწიფო სამსახურის ვარსკვლავი“ საპატიო მედალი დამსახურებისათვის, სინგაპურის ეროვნული უნივერსიტეტის ლიტერატურის საპატიო დოქტორი, ჟურნალისტური სპეციალური პრემია, სკაუტების კომიტეტის პრემია დამსახურებისათვის. ბიოგრაფია(ინგლისური) Why not Wee Kim Wee?(ინგლისური)
ონგ ტენ ჩეონგი

ონგ ტენ ჩეონგი (დ. 22 იანვარი, 1936, სინგაპური — გ. 8 თებერვალი, 2002, სინგაპური) — სინგაპურის სახელმწიფო, პოლიტიკური და პროფკავშირელი მოღვაწე, ბიზნესმენი, არქიტექტორი, ქალაქ-სახელმწიფო სინგაპურის პრეზიდენტი 1993 წლის 2 სექტემბრიდან 1999 წლის 1 სექტემბრამდე. სინგაპურის პირველი პრეზიდენტი, რომელიც მოსახლეობამ პირდაპირი კენჭისყრით აირჩია. დაიბადა საშუალო შესაძლებლობის მქონე ჩინურ ოჯახში. 1955 წელს წარმატებით დაამთავრა ჩინური უმაღლესი სკოლა (ამჟამად ხვა ჩუნგის ინსტიტუტის უმაღლესი სკოლა), შენდეგ კი ადეილაიდის უნივერსიტეტი. სპეციალობით არქიტექტორია. 1961 წელს მიიღო ბაკალავრის ხარისხი. თავდაპირველად სპეციალობით მუშაობდა ჯერ ავსტრალიაში, ხოლო შემდეგ სინგაპურში. 1965 წელს კოლომბოს გეგმის მიერ მიიღო გრანტი რათა სწავლა გაეგრძელებინა ლივერპულის უნივერსიტეტში და 1967 წელს იქვე მიიღო ქალაქთმშენებლობის მაგისტრის ხარისხი. 1971-1975 წლებშიმუშაობდა სახელმწიფო მმართველობის ორგანოებში. მოგვიანებით დაკავდა საკუთარი ბიზნესით, მეუღლესთან ერთად შექმნა ფირმა „Ong & Ong Architects“-ი. ონგ ტენ ჩონგმა პოლიტიკური კარიერა დაიწყო 21 წლის ასაკში. იყო სახალხო მოძრაობის პარტიის აქტივისტი, რომლის სიის მიხედვითაც 1972 წლიდან 21 წლის განმავლობაში ზედიზედ ირჩევდნენ პარლამენტის დეპუტატად. გაიმარჯვა 1972, 1976, 1980, 1984 და 1988 წლების არჩევნებში. 10975 წლიდან ეკავა კავშირის სამინისტროს სახელმწიფო მდივნის თანამდებობა. 1980 წლიდან 1983 წლამდე იყო კავშირისა და საზოგადოებრივი მუშაობის მინისტრი, 1983 წლიდან უპორტფელო მინისტრია. 1983 წელს აირჩიეს პროფკავშირების ეროვნული კონგრესის ორგანიზაციის გენერალურ მდივნად. 1985-1990 წლებში ეკავა ვიცე პრემიერ-მინისტრის თანამდებობა ლი კუან იუს მთავრობაში, ხოლო 1990 წლიდან 1993 წლამდე გო ჩოკ ტონგის მთავრობაში. 1993 წლის 2 სექტემბერს იკავებს სინგაპურის რესპუბლიკის პრეზიდენტის თანამდებობას და ხდება სინგაპურის პირველი პრეზიდენტი, რომელიც პირდაპირი არჩევნების გზით აირჩია მოსახლეობამ და არა საკანონმდებლო ორგანომ. 1999 წელს მეორე ვადით არ იყარა კენჭი მეუღლის გარდაცვალების გამო და მისი შემცვლელი გახდა სელაფან რამანათანი. გარდაიცვალა 2002 წელს ონკოლოგიური დაავადებით. 1963 წელს დაოჯახდა ლინგ სიუ მეიზე (1937-1999 წწ.), რომელთანაც შეეძინა ორი ბიჭი. წმინდა მიხეილისა და წმინდა გიორგის დიდი ჯვრის რაინდის ორდენი. სინგაპურის ეროვნული უნივერსიტეტის ერთ-ერთ კათედრას ეწოდა ონგ ტენ ჩეონგის სახელი. ასევე მისი სახელი ეწოდა სინგაპურის შრომითი კვლევების ინსტიტუტს და ამჟამად ეწოდება ონგ ტენ ჩეონგის ლეიბორისტთა ინსტიტუტი. 2017 წლის აგვისტოში მთიანი ქედის ერთ-ერთ მწვერვალს ყაზახეთში ეწოდა ონგ ტენ ჩეონგის პიკი. Mr Ong Teng Cheong დაარქივებული 2017-09-15 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) Ong Teng Cheong – In Memory of Singapore's first Elected President, Mr. Ong Teng Cheong (1936–2002) In Memoriam of Ong Teng Cheong დაარქივებული 2013-01-02 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links – ChannelNewsAsia ↑ Mr Ong Teng Cheong. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-09-15. ციტირების თარიღი: 2019-11-08. ↑ Ong Teng Cheong becomes first directly-elected president ↑ [1] ↑ ONG TENG CHEONG PROFESSOR IN MUSIC. YONG SIEW TOH CONSERVATORY OF MUSIC. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-05-30. ციტირების თარიღი: 10 January 2015. ↑ About Us. ციტირების თარიღი: 2017-08-07 ↑ A mountain named after Ong Teng Cheong. The Straits Times (24 August 2017).
თეთრი ბატი

თეთრი ბატი (ლათ. Anser caerulescens) — ფრინველი ბატისნაირთა რიგისა. შედარებით მოკლეკისერა და ჯმუხი ბატია. მისი სხეულის სიგრძეა 66-84 სმ, მასა 2,5-3,3 კგ, ფრთის შლილი 132-165 სმ. შეფერილია თითქმის მთლიანად თეთრად, ფრთების ბოლოები შავია; არსებობს მისი მუქი რუხი ფორმა, თეთრი თავითა და ყელით, დაჰკრავს ცისფერი ელფერი. ასეთი სახის ბატები, ძირითადად, არეალის სამხრეთ ნაწილში გვხვდება. წყვილებში სხვადასხვა ფორმის (ფერის მიხედვით) ბატები ერთმანეთს იშვიათად ხვდებიან, ვიდრე ერთნაირფორმიანები. ნისკარტი და ფეხები მოწითალოა. თეთრი ფორმის მოზარდი ბატები ღია რუხები არიან, ცისფრისა — მუქი რუხი; ორივეს მუქი ნისკარტი და ფეხები აქვს. ბუმბულის მოკაზმულობა აგრეთვე შეფერილობის ინტენსივობით განსხვავდება. გავრცელებულია ჩრდილოეთ ამერიკაში ბაროუს კონცხიდან (ალასკა) აღმოსავლეთით ბაფინის მიწამდე და ჰუდსონის ყურის სანაპირომდე; კუნძულებზე: ვიქტორია, ბანქსი, უელსის პრინცის, ელსმირი, საუთჰემპტონი, დევონი, სომერსეტი, ბაილოტი, აქსელ-ჰაიბერგი; სამხრეთით მდინარე მაკენზის დელტამდე, ანდერსონისა და პერის ხეობებამდე, ჩრდილო-აღმოსავლეთ მანიტობამდე, ჩრდილოეთ ონტარიომდე, ჯეიმზის ყურემდე; გრენლანდიის ჩრდილო-დასავლეთ სანაპიროზე; რუსეთში — ვრანგელის კუნძულზე, მცირე რაოდენობით არარეგულარულად ბუდობს ჩუკოტკის ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთ სანაპიროს დასავლეთ ნაწილში და კუნძულ აიონზე. ცნობილია შერეული წყვილები და ჰიბრიდები მცირეარეალიან კანადურ როსის ბატთან (A. rossii), რომელიც თეთრი ბატის შემცირებულ ასლს წარმოადგენს. თეთრი ბატები (მათ შორის აზიურებიც) იზამთრებენ აშშ-ის ზომიერ და სუბტროპიკულ განედებში, მრავალათასიან გუნდებად იკრიბებიან სანაპირო ლაგუნებსა და აგროლანდშაფტებში. შორეული გადაფრენები ევროპის, ციმბირის, რუსეთის ევროპული ნაწილის მიმართულებით მრავალგზის დაფიქსირებულა. ბუდობენ მჭიდრო კოლონიებად (ხშირად რამდენიმე ათეული ბუდე). გამრავლების წარმატება მნიშვნელოვნად დამოკიდებულია გაზაფხულზე ბუდობის დასაწყისში სიცივის დაბრუნებასა და თოვაზე, ლემინგების რაოდენობასა და ყარსაღების, მეზღვიების, თოლიების აქტივობაზე, რომლებიც ზიანს აყენებენ ბატების ბუდეებს. ამერიკაში მასობრივი სანადირო ფრინველია, რუსეთში იგი წითელი წიგნიდან ამოიღეს რიცხოვნობის ზრდისა და კონტინენტზე წარმოშობილი ახალი კოლონიების გამო. ცნობილია ორი ქვესახეობა: დიდი თეთრი ბატი (A. c. atlanticus) და მცირე თეთრი ბატი (A. c. caerulescens). Степанян Л. С. Конспект орнитологической фауны России и сопредельныхтерриторий М.: Академкнига, 2003, 808с. Коблик Е. А. Разнообразие птиц (по материалам экспозиции Зоологического музея МГУ),ч. 1. М.: изд-во МГУ. 2001. 384 с. Линьков А. Б. Охотничьи водоплавающие птицы России ГУ «Центрохотконтроль», 2002 - 268 с. с илл. რუსეთის ხერხემლიანი ცხოველები: თეთრი ბატი დაარქივებული 2020-06-30 საიტზე Wayback Machine. (რუსული) ↑ 1.0 1.1 კუტუბიძე მ., ფრინველების ნომენკლატურული ტერმინოლოგია, თბ.: „მეცნიერება“, 1973. — გვ. 22, 103, 189. ↑ 2.0 2.1 ანთაძე ნ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 228.
გო ჩოკ ტონგი

გო ჩოკ ტონგი (დ. 20 მაისი, 1941, სინგაპური) — სინგაპურელი პოლიტიკოსი, ქვეყნის მეორე პრემიერ-მინისტრი ლი კუან იუს შემდეგ 1990 წლის 28 ნოემბრიდან 2004 წლის 12 აგვისტომდე. გო ჩოკ ტონგი დაიბადა 1941 წლის 20 მაისს. საშუალო განათლება მიიღო რაფლზას ინსტიტუტის კოლეჯში. კოლეჯის დასრულების შემდეგ სწავლა გააგრძელა სინგაპურის ეროვნულ უნივერსიტეტში, სადაც სწავლობდა ეკონომიკას. 1964 წელს გო ჩოკ ტონგმა მუშაობა დაიწყო სინგაპურის მთავრობის ადმინისტრაციის ეკონომიკური დაგეგმვის განყოფილებაში. 1966 წლიდან 1967 წლამდე სწავლობდა აშშ-ში, უილიამსის კოლეჯში, სადაც „ეკონომიკის განვითარების“ კურსის დასრულების შემდეგ მიიღო ეკონომიკის მაგისტრის ხარისხი. 1969 წლიდან გო ჩოკ ტონგი მუშაობდა ეროვნული გადაზიდვის კომპანიაში Neptune Orient Lines-ში, ეკავა საპროექტო დაგეგმარების განყოფილების მმართველის, ხოლო შემდეგ ფინანსური დირექტორის თანამდებობა. 1973 წლის ნოემბრიდან 1977 წლის სექტემბრამდე გო ჩოკ ტონგი იყო კომპანიის მმართველი დირექტორი. 1976 წელს გო აირჩიეს სინგაპურის პარლამენტში მერინ-პარადის საარჩევნო ოლქიდან, როგორც პარტია სახალხო მოქმედების წევრი. 1977 წლიდან 1979 წლამდე იყო ფინანსების უფროსი სახელმწიფო მინისტრი. 1979 წლიდან 1990 წლამდე ეკავა ვაჭრობისა და მრეწველობის მინისტრის, ჯანმრთელობის მინისტრისა და თავდაცვის მინისტრის თანამდებობა. 1985 წლიდან 1990 წლამდე იგი იყო სინგაპურის მთავრობის თავმჯდომარის მოადგილე. 1990 წლის 28 ნოემბერს გო ჩოკ ტონგი გახდა სინგაპურის მეორე პრემიერ-მინისტრი და შეცვალა ლი კუან იუ. 2004 წლის 12 აგვისტომდე გო დარჩა მთავარ სახელმწიფო თანამდებობაზე. ახალი პრემიერ-მინისტრის ლი სიან ლუნის თხოვნით დარჩა მთავრობაში უფროსი მინისტრის თანამდებობაზე და ასევე ხელმძღვანელობდა სინგაპურის სავალუტო სამმართველოს. ეს თანამდებობები ეკავა 2011 წლამდე. 1979 წლიდან გო ჩოკ ტონგი შედიოდა მმართველი სახალხო მოქმედების პარტიის მთავარ აღმასრულებელ კომიტეტში, ეკავა გენერალური მდივნის თანამდებობა (1979-1984 წწ.), გენერალური მდივნის პირველი მაოდგილის (1984-1992 წწ.) და გენერალური მდივნის (1992-2004 წწ.) თანამდებობები. 2004 წლის დეკემბერში გომ დატოვა პარტიის თავმჯდომარის თანამდებობა. 2011 წლის 24 ივნისს იაპონიის მთავრობამ დააჯილდოვა ამომავალი მზის ორდენით. გო ჩოკ ტონგის მეუღლე არის ტან ჩუ ლენგი, რომელიც პროფესიით იურისტია. მათ ჰყავთ ორი შვილი, ბიჭი და გოგო, რომლებიც ტყუპები არიან. მათი ვაჟი, გო ჯინ ჰიანი არის ექიმი და მათი ქალიშვილი, გო ჯინ თენგი, მეუღლესთან, ლი კრეველთან ერთად ცხოვრობს ლონდონში. გო ჩოკ ტონგს მოსწონს გოლფი და ჩოგბურთი. Impressions of the Goh Chok Tong Years in Singapore by Bridget Welsh, James Chin, Arun Mahizhnan and Tan Tarn How (Editors), Singapore: NUS Press, 2009. Brand Singapore: How Nation Branding Built Asia's Leading Global City by Koh, Buck Song. Marshall Cavendish, Singapore, 2011. ISBN 978-981-4328-15-9. Article on civil society in the Goh Chok Tong era – "What plants will grow under the tembusu tree?" by Koh Buck Song, The Straits Times 9 May 1998. Tall Order by Shing Huei Peh, Singapore: World Scientific, 2018. გო ჩოკ ტონგის ბიოგრაფია. სინგაპურის მთავრობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2006-07-06. ციტირების თარიღი: 2010-11-18. ↑ Goh Chok Tong to receive award from Japanese emperor. ChannelNewsAsia. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 23 ოქტომბერი 2012. ციტირების თარიღი: 19 June 2011.
ედვარდ ნგარა

ედვარდ ნგარა — სოლომონის კუნძულელი საფეხბურთო მწვრთნელი. 1995-1996 წლებში იგი იყო სოლომონის კუნძულების ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების მწვრთნელი. ↑ Oceanian Nations Cup 1996 - RSSSF WorldFootball.net
ნისლი (ლერიქი)

ნისლი (აზერ. Nisli) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 291 კაცი. ნისლი GEOnet სახელების სერვერზე
ბახმაროს ქუჩა

ბახმაროს ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ნაძალადევის რაიონში (ნაძალადევი); გომარეთის ქუჩიდან დიმიტრი ჟღენტის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 20-იან წლებში. აქვს 1 შესახვევი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 31, ISBN 978-99928-20-35-3.
ბახტრიონის ქუჩა (მრავალმნიშვნელოვანი)

ბახტრიონის ქუჩა შეიძლება აღნიშნავდეს: ბახტრიონის ქუჩა — ქუჩა თბილისში ბახტრიონის ქუჩა — ქუჩა თელავში
ბახტრიონის ქუჩა (თბილისი)

ბახტრიონის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, საბურთალოს რაიონში (საბურთალო); დავით გამრეკელის ქუჩიდან ზაზა ფანასკერტელ-ციციშვილის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 20-იან წლებში. შეტანილია თბილისის ქუჩების 1925 წლის ცნობარში. თავდაპირველად იწყებოდა ახლანდელი კონსტანტინე გამსახურდიას გამზირიდან. ადრინდელი ბახტრიონის ქუჩის მონაკვეთს 1999 წელს არჩილ სულაკაურის სახელი ეწოდა. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 31, ISBN 978-99928-20-35-3.
ერმილე ბედიას ქუჩა

ერმილე ბედიას ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ვაკის რაიონში (ნუცუბიძის პლატო): შალვა ნუცუბიძის ქუჩიდან მთის ფერდობამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის 70-იან წლებში. ქუჩას ერმილე ბედიას სახელი ეწოდა 1978 წელს. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 31, ISBN 978-99928-20-35-3.
ბეთანიის ქუჩა

ბეთანიის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ისნის რაიონში (ელია); საინგილოს ქუჩიდან გალავნის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 30-იან წლებში. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 31, ISBN 978-99928-20-35-3.
ბეთლემის აღმართი

ბეთლემის აღმართი — აღმართი თბილისში, მთაწმინდის რაიონში (კლდისუბანი); ლადო ასათიანის ქუჩიდან გომის ქუჩამდე. სახელი ეწოდა აქ მდებარე ბეთლემის (ფეთხაინის) მაცხოვრის შობის ეკლესიის გამო. თბილისის 1867 წლის გეგმაზე ეს მონაკვეთი აღნიშნულია ფეთხაინის I აღმართის სახელით. 1923 წელს დაერქვა მეშადი აზიზბეკოვის აღმართი, 40-იან წლებში კვლავ — ფეთხაინის აღმართი, 1990 წელს — ბეთლემის აღმართი. ეკლესიის წინა ბაქნიდან იწყება კლდისუბნისთვის დამახასიათებელი კიბე-ქუჩა, რომელსაც თბილისელები ფეთხაინის კიბეს უწოდებენ. კიბის პროექტი 1850 წელს შეადგინა თბილისის საგუბერნიო არქიტექტორმა ტიმოთე ბელოიმ. ადრე ამ ტრასაზე მხოლოდ ბილიკი იყო გაჭრილი. პროექტის მიხედვით კიბეს მიუყვებოდა სვეტებზე მოწყობილი სახურავი. კიბეზე გამოდის საცხოვრებელ სახლებში შესასვლელები და პატარა შუკები. დაახლოებით მის შუაწელზე დგას მაცხოვრის შობის ეკლესია (ბეთლემის ქვედა ეკლესია), ყოფილი წმინდა სტეფანეს დედათა მონასტერი (XVIII საუკუნე). ეკლესია ძირფესვიანად არის განახლებული XIX საუკუნეში, რესტავრირებულია XX საუკუნის 90-იან წლებში. აღმართზე შემორჩენილია XIX საუკუნის საცხოვრებელი სახლები. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 31, ISBN 978-99928-20-35-3.
ბეთლემის ქუჩა

ბეთლემის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, კრწანისის რაიონში (ქვემო უბანი); პურის მოედნიდან ორპირისა და სამღებროს ქუჩებამდე. ქუჩის კონტური გვიანდელ შუა საუკუნეებში გამოიკვეთა, ალექსანდრე პიშჩევიჩის მიერ შედგენილ თბილისის 1785 წლის გეგმაზე აღნიშნულია უსახელოდ, 1867 წლის გეგმაზე — ფეთხაინის ქუჩის სახელით. სახელწოდება წარმოდგება სოლოლაკის ფერდობზე მდგარ ბეთლემის (ფეთხაინის) ზედა და ქვედა ეკლესიებიდან. 1923 წელს ფეთხაინის ქუჩას — მეშადი აზიზბეკოვის სახელი, 1990 წელს კი ბეთლემის ქუჩა დაერქვა. თბილისის 1934 წლის გეგმაზე ქუჩა გრძელდებოდა მხოლოდ ორპირის ქუჩამდე, ხოლო ქუჩის მონაკვეთი ორპირის შესახვევიდან სამღებროს ქუჩამდე დატანილია როგორც საქარის შესახვევი. აქვე, საადისა და ბეთლემის ქუჩებს შორის, მდებარეობდა აზიზბეკოვის II შესახვევი (I შესახვევი — ახლანდელი ქვემო გომის II ჩიხი); ქუჩას ჰქონდა აგრეთვე ორი ჩიხი. I ჩიხი (გომის ქუჩის დასაწყისი ასკანის IV ჩიხამდე) შეუერთდა გომის ქუჩას, II ჩიხი იწყებოდა ქვემო გომის II ჩიხიდან. ბეთლემის ჩიხი — ჩიხი თბილისში, კრწანისის რაიონი (კლდისუბანი); გომის ქუჩიდან მთის ფერდობამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. შეტანილია თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში. თბილისის 1934 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც ვიწრო ჩიხი; შემდეგ მეშადი აზიზბეკოვის ჩიხი დაერქვა. 1990 წლიდან ბეთლემის ქუჩა ჰქვია. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 31, ISBN 978-99928-20-35-3.
მეინსტრიმი

მეინსტრიმი (ინგლ. Mainstream - „ძირითადი დინება“) — ტერმინი, რომელიც რომელიმე სფეროში გაბატონებულ თვალსაზრისს გულისხმობს. განსაკუთრებით ხშირად ეს ტერმინი ხელოვნების (მაგ., მუსიკა, ლიტერატურა და საშემსრულებლო ხელოვნება) მიმართ გამოიყენება. მეინსტრიმი არის: ის, რაც ჩვეულებრივია. ის, რაც მასისთვის გასაგებია. ის, რაც ფართო საზოგადოებისთვის მისაწვდომია. ↑ მეინსტრიმი. სამოქალაქო ენციკლოპედიური ლექსიკონი. ციტირების თარიღი: 17 დეკემბერი, 2020.
რინჩინბალ-ყაენი

რინჩინბალ-ყაენი (მონღ. Ринчинбал), ჩინეთში ცნობილია როგორც იმპერატორი ნინჟონგი (ჩინ.: 元寧宗; დ. 1 მაისი, 1326 — გ. 14 დეკემბერი, 1332) — იუანის დინასტიის წარმომადგენელი. ხუთუღთუ-ყაენისა და მისი მეშვიდე ცოლის, ბაბუშა ხათუნის ვაჟი. იუანის დინასტიისა და ჩინეთის იმპერატორი, მონღოლთა მეთოთხმეტე დიდი ყაენი 1332 წლის 23 ოქტომბრიდან გარდაცვალებამდე. რინჩინბალი დაიბადა 1326 წლის 1 მაისს. იგი იყო ხუთუღთუ-ხანისა და მისი რიგით მეშვიდე ცოლის, ნაიმანის ტომის პრინცესა ბაბუშა ხათუნის ერთადერთი საერთო შვილი. აღსანიშნავია, რომ მამის მხრიდან მას ჰყავდა ერთი უფროსი ძმა, თოღონ თემურის სახით. მამამისი იყო ქულუგ-ყაენის უმცროსი ვაჟი და ჯაიათუ-ყაენის ძმა. მისი დაბადების პერიოდში მონღოლეთში საშინელი ქაოსი მძვინვარებდა, რის გამოც მისი მშობლები ჩაღათას ულუსში, შუა აზიათი ცხოვრობდნენ დევნილობაში. 1329 წლის 27 თებერვალს რინჩინბალის მამამ, ხუთუღთუ-ყაენმა მოახერხა ძმის დამხობა და ტახტზე ასვლა, მაგრამ ამავე წლის 30 აგვისტოს იგი მოწამლეს, რის გამოც ტახტზე კვლავ რინჩინბალის ბიძა, ჯაიათუ ავიდა. მამის მმართველობის პერიოდში იგი ფუს პრინცის წოდებას ატარებდა. 1331 წლის იანვარში თოღონ თემური ბიძამისმა თავის მემკვიდრედ გამოაცხადა, რაც ბაბუშა ხათუნმა დიდად გააპროტესტა. შვილის მემკვიდრეობის დასაცავად თოღონ თემურის დედამ, მილიატ ხათუნმა ჯერ კიდევ 1330 წლის მიწურულს სიკვდილით დასაჯა რინჩინბალის დედა, ბაბუშა ხათუნი. ამის შემდეგ პატარა რინჩინბალი კორეაში გადაასახლეს, თუმცა ეს ყველაფერი ფუჭი აღმოჩნდა, რადგან თოღონ თემურის ერთადერთი ვაჟი ამ ამბიდან სულ ერთ თვეში დაიღუპა, რამაც მის მემკვიდრედ მაინც რინჩინბალი აქცია. 1332 წელს თოღონ თემურის მეორე ვაჟი, ჯერ კიდევ ჩვილი პრინცი ელ თოღუსი გარდაიცვალა. ცნობილია, რომ გარდაცვლილი ვაჟის სარეცელთან მყოფმა თოღონ თემურმა განაცხადა, რომ ნანობდა ნახევარ-ძმისა და დედინაცვლის გაწირვას. სულ მალე თოღონ თემურს ბრალი დასდეს მამის, ხუთუღთუ-ყაენის მოწამვლაში, რის გამოც ბიძამისმა, ჯაიათუ-ყაენმა მას ჩამოართვა მემკვიდრის წოდება და თავის მემკვიდრედ რინჩინბალი გამოაცხადა, რომელიც მალევე დააბრუნეს კორეიდან. ამრიგად, 6 წლის რინჩინბალი ჩავიდა დედაქალაქ დადუში და ყაენის ფავორიტი გახდა, თოღონ თემური კი დედამისთან ერთად გააძევეს დადუდან. სულ მალე, 1332 წლის 23 ოქტომბერს ჯაიათუ-ყაენი გარდაიცვალა და ტახტზე რინჩინბალ-ყაენი ავიდა, რითაც იგი იქცა იუანის დინასტიისა და ჩინეთის იმპერატორად და მონღოლთა უზარმაზარი იმპერიის დიდ ყაენად. მისი მმართველობა მეტად ხანმოკლე აღმოჩნდა. ვინაიდან იგი ჯერ ძალიან პატარა იყო და შვილი არ ეყოლებოდა, მემკვიდრედ მისი უფროსი ძმა, თოღონ თემური იქცა, რომელიც გუანსში, სამხრეთ ჩინეთში იყო გაქცეული. მისი დედაქალაქში დაბრუნებიდან მალევე, 1332 წლის 14 დეკემბერს, 6 წლის ყაენი გარდაიცვალა, რის გამოც ახალი მმართველი თოღონ თემურ-ყაენი გახდა. იგი 1370 წელს უშვილოდ გარდაიცვალა, რითაც შეწყდა იუანის დინასტია, რამაც ხელი შეუწყო მონღოლთა იმპერიის დაშლას პატარ-პატარა ურდოებად. იუანის დინასტია მონღოლთა იმპერია მონღოლთა იმპერიის მმართველთა სია Yuan shi, 34. p.754 Yuan shi, 34. pp.774 Herbert Franke, Denis Twitchett, John King Fairbank-The Cambridge History of China: Alien regimes and border states, 907–1368, p.557 Jeremiah Curtin-The Mongols: A history, p.392
მალა

მალა, ჯაპა (სანსკ. माला mālā „თაიგული“) — ინდუისტური კრიალოსანი, ტრადიციულად შედგება 108 ბურთულისგან, რომლებიც წმინდა ტულსის ხისგანაა გამოთლილი, უფრო იშვიათად — სხვა მასალებისგან. მორწმუნენი მალას ყელსაბამივით ან ხელსაბნევივით ატარებენ და მას მედიტაციასა და ლოცვაში გამოიყენებენ: ხელს ჰკიდებენ ერთი მეორის მიყოლებით ბურთულებს და თავიანთი რწმენის შესაბამისი ღვთაების 108 სახელს იხსენებენ.
ნოსოვიადი

ნოსოვიადი (აზერ. Nosovyədi) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 56 კაცი. ნოსოვიადი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Belediyye Informasiya Sistemi (აზერბაიჯანული). დაარქივებულია ორიგინალიდან — September 24, 2008. ↑ Azərbaycan Respublikasının inzibati - erazi bölgüsü. Məlumat toplusu. Bakı - 2013. 488 səh. ↑ Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı - 2010.
ნიჟნი გუადუქი

ნიჟნი გუადუქი (აზერ. Nizhniy Gyaduk) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. ნიჟნი გუადუქი GEOnet სახელების სერვერზე
ნოდა (ლერიქი)

ნოდა (აზერ. Noda) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1215 კაცი. ნოდა GEOnet სახელების სერვერზე
ნიუჯიუ

ნიუჯიუ (აზერ. Nücü) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 854 კაცი. ნიუჯიუ GEOnet სახელების სერვერზე
ნურავუდი

ნურავუდი (აზერ. Nuravud) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1542 კაცი. ნურავუდი GEOnet სახელების სერვერზე
ნიუსომურია

ნიუსომურია (აზერ. Nüsomurya) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 225 კაცი. ნიუსომურია GEOnet სახელების სერვერზე
ნიუვადი

ნიუვადი (აზერ. Nüvədi) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 384 კაცი. ნიუვადი GEOnet სახელების სერვერზე
ჯიმარა

ჯიმარა, ჯიმარაი-ხოხი ან გიმარაი-ხოხი — მწვერვალი საქართველო რუსეთის (ჩრდილოეთი ოსეთი) საზღვარზე, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ხოხის ქედზე, მყინვარწვერიდან დასავლეთით 9 კმ-ზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 4780 მ. აგებულია თიხაფიქალის, მეტამორფული ქანებისა და დიაბაზისაგან. დაფარულია თოვლითა და ყინულით. გამყინვარების ფართობი უდრის 37 კმ²-ს. ჯიმარას ფერდობებიდან ეშვება მყინვარები: მიდაგრაბინი (დასავლეთით) და სუათისი (აღმოსავლეთით). Пономарев С. В., Беднов Б. В. Тепли, Джимарай, Казбек. — М.: «Физкультура и спорт», 1985.
აკაკი ბელიაშვილის ქუჩა

აკაკი ბელიაშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, დიდუბის რაიონში (დიღომი); აკაკი ბაქრაძის ქუჩიდან ჯორჯ ბალანჩინის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 60-იან წლებში. 1963 წლიდან აკაკი ბელიაშვილის სახელი ჰქვია. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 31, ISBN 978-99928-20-35-3.
ბესარიონ ბელინსკის ქუჩა

ბესარიონ ბელინსკის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მთაწმინდის რაიონში (ვერე); მიხეილ ზანდუკელის ქუჩიდან მთის ფერდობამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის 60-იან წლებში. ადრე აგურის ქუჩა ერქვა (აქ მდებარე აგურის ქარხნების გამო). დატანილია თბილისის 1867 წლის გეგმაზე. 1898 წელს, ბესარიონ ბელინსკის გარდაცვალებიდან 50-ე წლისთავზე, ქუჩას უწოდეს მისი სახელი. დატანილია თბილისის 1904 წლის გეგმაზე. ადრე იწყებოდა ახლანდელი მერაბ კოსტავას ქუჩიდან. 1992 წლიდან ქუჩის ქვედა მონაკვეთს, მერაბ კოსტავას ქუჩიდან მიხეილ ზანდუკელის ქუჩამდე, 1989 წლის 9 აპრილს დაღუპული თამარ ჭოველიძის სახელი დაერქვა. ქუჩაზე არის XIX საუკუნის დასასრულისა და XX საუკუნის დასაწყისის საცხოვრებელი სახლები. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 31, ISBN 978-99928-20-35-3.
ანდრია ბენაშვილის ქუჩა

ანდრია ბენაშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში (ახალი კუკია); გიორგი ჩიტაიას ქუჩიდან რკინიგზამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. თბილისის 1934 წლის გეგმაზე დატანილია იაკობ კოჩეტკოვის სახელით. 1992 წელს ანდრია ბენაშვილის სახელი ეწოდა. აქვს 1 გასასვლელი. ანდრია ბენაშვილის გასასვლელი — გასასვლელი თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში (ახალი კუკია); ანდრია ბენაშვილის ქუჩიდან გიორგი ერისთავის ქუჩამდე. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 31, ISBN 978-99928-20-35-3.