laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ფორტეპიანო

ფორტეპიანო — კლავიშებიან-სიმებიანი ინსტრუმენტების კრებითი სახელი, რომელიც მოიცავს მუსიკალურ ინსტრუმენტებს — როიალს და პიანინოს. თანამედროვე ფორტეპიანომ ისტორიული განვითარების დიდი გზა განვლო უძველესი ერთსიმიანი „მონოქორდიდან“. დინამიკურმა და ტემბრულმა შესაძლებლობებმა მრავალხმიანი ფორტეპიანო ერთ-ერთ წამყვან სოლო და თანმხლებ ინსტრუმენტად აქცია. ფორტეპიანო, ბგერას ანუ ხმას გამოსცემს ჩაქუჩის სიმზე დარტყმით. სიმები გადაჭიმულია რეზონანსულ დეკაზე (პიანინოში დეკა-დაფა განლაგებულია ვერტიკალურად, როიალში კი ჰორიზონტალურად). თანამედროვე ფორტეპიანოს გააჩნია ორი ან სამი პედალი (მარჯვენა, მარცხენა, საშუალო). ძველებურ ინსტრუმენტებში, ამავე დანიშნულებით მოწყობილი იყო ბერკეტები, რომლებსაც შემსრულებელი-პიანისტი მუხლებით მართავდა. მარჯვენა პედალზე დაჭერით სიმების ჟღერა ხანგრძლივდება, მარცხენა პედალი — პირიქით, ახშობს. მესამე პედალი, რომელიც სრულყო ჰენრი სტენვეიმ, აგრძელებს გარკვეული ბგერის ჟღერადობას, მარჯვენა პედალის შემდგომი მოქმედებისაგან დამოუკიდებლად. პიანისტი ფორტეპიანო დაარქივებული 2016-05-13 საიტზე Wayback Machine. Grand-Pianos.org დაარქივებული 2020-11-09 საიტზე Wayback Machine. ArtOfPiano.ru — საიტი აკადემიური საფორტეპიანო მუსიკის შესახებ, საინტერესო ჩანაწერებით სტენვეის ოფიციალური საიტი YAMAHA-ს საიტი ↑ 1.0 1.1 ფორტეპიანო // ხელოვნების განმარტებითი ლექსიკონი : რუსულ-ქართული / შემდგ. ა. ყიფშიძე, თბ.: „განათლება“, 1985. — გვ. 747, 5000 ეგზ.
ლარი პეიჯი

ლორენს „ლარი“ პეიჯი (დ. 26 მარტი, 1973) — ამერიკელი კომპიუტერული მეცნიერი და ანტრეპრენიორი, რომელმაც დააარსა Google სერგეი ბრინთან ერთად, ახლა კი Google-ის მშობელი კომპანიის Alphabet Inc.-ის გენერალური დირექტორია. პეიჯმა შექმნა PageRank, Google-ის ყველაზე ცნობილი საძიებო ალგორითმი. პეიჯმა თავდაპირველად Google-ის გენერალური დირექტორის პოზიცია ერიკ შმიდტს დაუთმო 2001 წლის აგვისტოში, თუმცა 2011 წლის აპრილში კვლავ დაიკავა თანამდებობა. 2015 წლის ივლისში კი, Google-ის რეორგანიზების შედეგად, ის კვლავ გადადგა და სანაცვლოდ Alphabet-ის გენერალური დირექტორი გახდა, რომლის ქვეშაც გაერთიანდა Google-ის აქტივები. ამ მოქმედებით მან Google-ის ძირითადი პროდუქტებისა და მომსახურებების განვითარება სუნდარ პიჩაის ჩააბარა, თავად კი მნიშვნელოვანი ტექნოლოგიური მიღწევების ხელშეწყობას გეგმავს. პეიჯი X Prize Foundation-ის დირექტორთა საბჭოს წევრია და ინჟინერიის ეროვნულ აკადემიაში აირჩიეს 2004 წელს. 2004 წელს მიიღო მარკონის პრიზი. ↑ 1.0 1.1 Forbes (2016). „Larry Page“. Forbes. ციტირების თარიღი: February 2016. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate=-ში (დახმარება) ↑ Larry Page. (1999)Lawrence or Larry Page's Page. Stanford Web Site. ციტირების თარიღი: May 18, 2010. ↑ Gmail Now Has 425 Million Users, Google Apps Used By 5 Million Businesses And 66 Of The Top 100 Universities. TechCrunch. AOL. ↑ 60 Amazing Google Search Statistics and Facts. DMR - Digital Marketing Ramblings. ↑ Google Search Statistics. internetlivestats.com. ↑ Google locations. google.com. ↑ Google Inc. Announces Fourth Quarter and Fiscal Year 2014 Results. Google. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-08-12. ციტირების თარიღი: 2016-02-02. ↑ Management team. Google (February 2, 2015). ციტირების თარიღი: February 2, 2015. ↑ The Marconi Society Fellows. marconisociety.org. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-10-17. ციტირების თარიღი: 2016-02-02.
მესტუმრე

მესტუმრე — შუა საუკუნეების საქართველოში არსებული ერთ-ერთი თანამდებობა, რომლის მოვალეობათა შორის უცხოელი ელჩების, დიპლომატიური მისიების მიღება და კონტაქტების წარმოება შედიოდა. მესტუმრე ამირეჯიბის და მანდატურთუხუცესის „ქვეშეთ“ მდგომი მოხელე იყო და „მოციქულთა შემთხუევანი“ და „მეძღუნეთა ჯეროვანი მისაგებელნი“ ჰქონდა მინდობილი. მესტუმრე ანუ „სტუმართ მოურავი“ (საბა) მოციქულთა, სტუმრებისა და მეძღვენეთა დახვედრა-მიღების თადარიგის დამჭერი მოხელე იყო ძველ საქართველოში. მესტუმრეს სახელმწიფოსაგან განსაზღვრული სარგო ჰქონდა და სტუმრებისაგანაც საჩუქრის სახით მნიშვნელოვან გასამრჯელოს იღებდა. მესტუმრეთა უფროსს მესტუმრეთუხუცესი ეწოდებოდა. გვიანდელ ფეოდალურ პერიოდში მესტუმრისა და მესტუმრეთუხუცესის მნიშვნელობით შემოვიდა „მემანდარი“ და „მემანდარბაში“. მემანდრები და მემანდარბაში ეშიკაღასბაშს ექვემდებარებოდნენ. ტერმინი „მესტუმრე“ „მემანდრის“ შემოსვლის შემდეგაც იხმარებოდა. ჯავახიშვილი ივ., ქართული სამართლის ისტორია, წგნ. 2, ნაკვ. 1 ტფ., 1928, გვ. 165-166; სურგულაძე ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 601.
საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო სამართალი

სამოქალაქო საქმეები საქართველოში პირველი ინსტანციით განიხილება რაიონულ ან საქალაქო საერთო სასამართლოებში. დღეს საქართველოში სულ 70 პირველი ინსტანციის საერთო სასამართლოა, აქედან 64 _ რაიონული, 6 კი _ საქალაქო (თბილისის, რუსთავის, ქუთაისის, ბათუმის, სოხუმის და ფოთის). როგორც წესი, სამოქალაქო საქმეს პირველი ინსტანციით ერთი მოსამართლე იხილავს. თუმცა, თუ საქმე განსაკუთრებით რთულია ან განსაკუთრებული მნიშვნელობისაა, მოსამართლემ შეიძლება მოითხოვოს საქმის განსახილველად 3–კაციანი მოსამართლეთა კოლეგიის დანიშვნა (მისი მონაწილეობით). პირველი ინსტანციის სასამართლოს მიერ გამოტანილი გადაწყვეტილების გასაჩივრება შესაძლებელია ზედა ინსტანციის სასართლოში. აჭარის და აფხაზეთის რაიონული და საქალაქო სასამართლოებისათვის ეს არის შესაბამისად აჭარის და აფაზეთის უმაღლესი სასამართლოები, დანარჩენი დასავლეთ საქართველოსათვის _ ქუთაისის სააპელაციო სასამართლო, აღმოსავლეთ საქართველოსათვის კი _ თბილისის სააპელაციო სასამართლო. მეორე ინსტანციის სასამართლოს გადაწყვეტილების გასაჩივრება შესაძლებელია საკასაციო სასამართლოში. საქართველოში ეს არის უზენაესი სასამართლო. უზენაესი სასამართლოს გადაწყვეტილება საბოლოოა. იგი არ საჩივრდება. საქართველოს საერთო სასამართლოების ჩამონათვალი და მათში მოქმედ მოსამართლეთა გვარები დაარქივებული 2007-09-29 საიტზე Wayback Machine. საქართველოს იუსტიციის უმაღლესი საბჭო დაარქივებული 2007-09-29 საიტზე Wayback Machine. საქართველოს უზენაესი სასამართლო
SMPP

SMPP (short message peer-to-peer protocol) — სატელეკომუნიკაციო ოქმი მოკლე შეტყობინებების მიმოცვლისათვის ისეთ კვანძებს შორის, როგორიც, მაგალითად, არის მოკლე შეტყობინებების ცენტრი (SMSC). ის ხშირად გამოიყენება ორგანიზაციების სუბკონტრაქტორების ამ ორგანიზაციის მოკლე შეტყობინებების ცენტრებამდე დამატებითი პროგრამული პროდუქტების დასაკავშირებლად (მაგალითად ამინდის პროგნოზის მიწოდების პროგრამისთვის). SMPP შექმნილი იყო ირლანდიური კომპანია Aldiscon-ის მიერ, რომელიც შემდგომში კომპანია Logica-ის საკუთრება გახდა. 1999 წლიდან, SMPP-ზე ზრუნს SMPP-ის შემმუშავებელთა ფორუმი, რომელსაც შემდგომში SMS-ფორუმი (The SMS Forum) ეწოდა. ოქმი დაფუძნებულია მოთხოვნა/პასუხის მონაცემების ერთეულების (ე.წ. PDU (Protocol Data Unit)) წყვილებზე - ორ პაკეტზე რომელთა მიმოცვლა ხდება OSI მოდელის მეოთხე დონეზე (TCP ოქმის სესიით ან X.25 SVC3-ის საშუალებით). ეფექტურობისთვის მონაცემთა წარმოდგენა ხდება ორობით ფორმატში. SMPP-ის ყველაზე ფართოდგავრცელებული და მხარდაჭერილი ვერსიებია 3.3 და შედარებით ახალი 3.4, რომელიც ამატებს მიმღებ-გადამცემი რეჟიმის მხარდაჭერას (ერთეულოვანი კავშირი მიღების და გადაცემის ორგანიზებისათვის). მონაცემთა მიმოცვლა შესაძლებელია მოხდეს სინქრონულად, სადაც ყოველი კვანძი უნდა დაელოდოს პასუხს ყოველ გაგზავნილ მონაცემთა ერთეულზე და ასინქრონულად, სადაც მიღება და გადაცემა ხდება დამოუკიდებლად ბუფერების და მთველელების (ტაიმერების) გამოყენებით. SMPP-ის უკანასკნელი ვერსიაა 5.0. ეს არის 60-ოქტეტიანი submit_sm მონაცემის ნაწილის მაგალითი... 00 00 00 3C 00 00 00 04 00 00 00 00 00 00 00 05 00 02 08 35 35 35 00 01 01 35 35 35 35 35 35 35 35 35 00 00 00 00 00 00 00 00 00 00 0F 48 65 6C 6C 6F 20 77 69 6B 69 70 65 64 69 61 'command_length', (60) ... 00 00 00 3C 'command_id', (4) ... 00 00 00 04 'command_status', (0) ... 00 00 00 00 'sequence_number', (5) ... 00 00 00 05 'service_type', () ... 00 'source_addr_ton', (2) ... 02 'source_addr_npi', (8) ... 08 'source_addr', (555) ... 35 35 35 00 'dest_addr_ton', (1) ... 01 'dest_addr_npi', (1) ... 01 'dest_addr', (555555555) ... 35 35 35 35 35 35 35 35 35 00 'esm_class', (0) ... 00 'protocol_id', (0) ... 00 'priority_flag', (0) ... 00 'schedule_delivery_time', () ... 00 'validity_period', () ... 00 'registered_delivery', (0) ... 00 'replace_if_present_flag', (0) ... 00 'data_coding', (0) ... 00 'sm_default_msg_id', (0) ... 00 'sm_length', (15) ... 0F 'short_message', (Hello Wikipedia) ... 48 65 6C 6C 6F 20 57 69 6B 69 70 65 64 69 61' SMPP-თან დაკავშირებული დაწვრილებითი ინფორმაცია შეგიძლიათ იხილოთ გვერდზე www.smsforum.net SMPP-კვანძის ღია იმლემენტირების მიღება შეიძლება გვერდზე www.kannel.org OpenSmpp (Logica-ს მიერ მხარდაჭერილი), ღია კოდის Java-ზე ბაზირებული SMPP-იმპლემენტირება SMS/MMS რესურსები SMPP 3.4-ის ბიბლიოთეკა .NET-თვის დაარქივებული 2007-01-06 საიტზე Wayback Machine. SMPP 3.4 და 5.0-ის კლიენტის და სერვერის ბიბლიოთეკა .NET-თვის SMS და PDU დაარქივებული 2006-12-31 საიტზე Wayback Machine. smpp პროექტები sourceforge-ზე დაარქივებული 2009-11-29 საიტზე Wayback Machine. Perl-ის SMPP რუსულად მეტყველი ხალხისთვის ხელმისაწვდომია საიტი www.isms.ru დაარქივებული 2007-01-06 საიტზე Wayback Machine.
დავით ბაღდავაძე

დავით სიმონის ძე ბაღდავაძე (დ. 5 აგვისტო, 1929, სოფ. იანეთი, სამტრედიის რაიონი) — ქართველი მოწინავე მშენებელი, სოციალისტური შრომის გმირი (1974), სკკპ წევრი 1956 წლიდან. 1947 დაამთავრა სამტრედიის მუშა-ახალგაზრდობის საშუალო სკოლა, 1948 — ტყიბულის № 28 პროფესიული სასწავლებელი. 1948–1963 წლებში მუშაობდა ტყიბულში, 1963 წლიდან საქართველოს სსრ სასოფლო მშენებლობის სამინისტროს № 25 მოძრავ მექანიზებულ კოლონაში კალატოზად, 1973 წლიდან ამ კოლონის მშენებელთა კომპლექსური ბრიგადის ბრიგადირია, საქართველოს კპ XXV ყრილობამ ბაღდავაძე აირჩია ცკ-ის წევრობის კანდიდატად. სკკპ XXV ყრილობის დელეგატი. დაჯილდოებულია ლენინის ორდენით და ოქტომბრის რევოლუციის ორდენით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 247.
ეკატერინე ბაღდავაძე

ეკატერინე ნიკოლოზის ასული ბაღდავაძე (დ. 24 ოქტომბერი, 1916, თბილისი — გ. 15 აგვისტო, 1975, იქვე) — ქართველი ფერმწერი, საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1954). 1941 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია, იყო მოსე თოიძისა და უჩა ჯაფარიძის მოწაფე. ბაღდავაძის ნამუშევრებისათვის დამახასიათებელია სუფთა კოლორიტი და მაუყე ფერწერული მონასმები. მნიშვნელოვანი ნამუშევრებია: „გიორგი სააკაძე“ (1946, საქართველოს ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმი), „მანანა ორბელიანი მეგობარ ქალებს შორის“ (1947, საქართველოს ლიტერატურული მუზეუმი) და სხვა. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 247. ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 78, თბ., 1994 გ. კალანდია, „ქართველი მხატვრები და თბილისი“, თბ., 2014, გვ. 100 ეკატერინე ბაღდავაძე
ნინო ჩხობაძე

ნინო ჩხობაძე (დ. 28 იანვარი 1961, ქუთაისი) — ქართველი ბიოლოგი და სახელმწიფო მოღვაწე. 1978 - 1980 წლებში იყო ქუთაისის N4 პოლიკლინიკის სანიტარი; 1984 - 1985 წლებში პედაგოგიური ინსტიტუტის კომკავშირის კომიტეტის მდივნის მოადგილე; 1985 - 1888 წლებში მდივანი; 1991 წელს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიოლოგიის ფაკულტეტის ეკოლოგიის კათედრის უფროსი ლაბორანტი; 1993 - 1995 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის გარემოსა და ბუნებრივი რესურსების დაცვის მინისტრის მოადგილე; 1995 წლის 21 დეკემბრიდან - 2004 წლის 17 თებერვლამდე არჩეულ იქნა საქართველოს რესპუბლიკის გარემოსა და ბუნებრივი რესურსების დაცვის მინისტრის თანამდებობაზე. მწვანეთა მოძრაობის ეკოლოგიური ასოციაცია, სწავლული მდივანი (1989-) საქართველოს მწვანეების ცენტრალური საბჭო, წევრი (1995-) საქართველოს მწვანეთა დარბაზი, წევრი (1989-) საქართველოს მწვანეთა პარტია, წევრი (1994-) ვინ ვინაა საქართველოში: ქართული ბიოგრაფიული ცნობარი. – 1998-1999. - გვ. 378. ნინო ჩხობაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
გიორგი ბახტაძე

გიორგი გიორგის ძე ბახტაძე (დ. 7 იანვარი, 1916, ქ. ხონი ― გ. 7 იანვარი, 1957, თბილისი) — საბჭოთა კავშირის გმირი (3 ივნისი, 1944). სკკპ წევრი 1941 წლიდან. 1942 წელს ქუთაისის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის დამთავრების შემდეგ, გაიწვიეს წითელ არმიაში. მონაწილეობდა ჩრდილოეთ კავკასიისა და ყირიმის განთავისუფლებისათვის ბროლებში. 1944 წელს ასეულმა ბახტაძის მეთაურობით დაიკავა პლაცდარმი ქ. ხურსონის მახლობლად მდინარე დნეპრზე და უზრუნველყო ბატალიონის ორგანიზებული გადასვლა მდინარეზე. დნეპრის გადალახვისა და ხერსონის განთავისუფლებისათვის ბრძოლებში მამაცობისათვის ბახტაძეს მიენიჭა საბჭოთა კავშირის გმირის წოდება. დაჯილდოებულია ლენინის ორდენით, წითელი ვარსკვლავის ორდენითა და მედლებით. აბრამია პ., სისხლიან ნაკვალევზე, «მნათობი», 1945, № 4-5; ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 255. ავტორთა კოლექტივი. აკადემიკოს ნ. ბერძენიშვილის საერთო რედაქციით. მათ ასახელეს საბჭოთა სამშობლო (საბჭოთა კავშირის გმირები საქართველოდან). / საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემია. ივ. ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის ინსტიტუტი. გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1964 Цкитишвили К. В., Чинчилакашвили Т. Г. Герои Советского Союза из Грузии. Тб, 1981
სოპოტის თემი (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი სოპოტის თემი შეიძლება აღნიშნავდეს: სოპოტის თემი — თემი ბულგარეთში, პლოვდივის ოლქში. სოპოტის თემი — თემი სერბეთში, ბელგრადის ოლქში.
ვალერიან ბახტაძე

ვალერიან საბას ძე ბახტაძე (დ. 4 აგვისტო, 1905, ქუთაისი ― გ. 21 ივლისი, 1974, თბილისი) — ქართველი ეკონომისტი, ეკონომიკურ მეცნიერებათა დოქტორი (1963), საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1967). 1928 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სოციალურ-ეკონომიკური ფაკულტეტი. 1928 წლიდან ეწეოდა მეცნიერულ და პედაგოგიურ მოღვაწეობას. ბახტაძის მეცნიერული მოღვაწეობის ძირითადი სფეროა მსოფლიოს ქვეყნების ეკონომიკის ისტორია, საქართველოს სახალხო მეურნეობის და ქართული საზოგადო-ეკონომიკური აზრის ისტორია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 255.
GameCube

GameCube (იაპონ. ゲームキューブ, ოფიციალური სახელი Nintendo GameCube, აბრ. NGC, GCN) — ნინტენდოს მიერ გამოშვებული რიგით მეოთხე სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლი. თავდაპირველად გამოვიდა იაპონიაში 2001 წლის 14 სექტემბერს, მოგვიანებით; - ჩრდილოეთ ამერიკაში 2001 წლის 18 ნოემბერს; ევროპაში 2002 წლის 3 მაისს, ხოლო ავსტრალიაში 2002 წლის 17 მაისს. GameCube არის მეექვსე თაობის კონსოლი და Nintendo 64-ის მემკვიდრე, რომელიც კონკურენციას უწევდა PlayStation 2-სა და Xbox. GameCube წარმოადგენს ნინტენდოს პირველ სათამაშო კონსოლს, რომელშიც გამოიყენეს ოპტიკური დისკი, როგორც, ძირითადი შენახვის საშუალება. მისი დისკი არის MiniDVD ფორმატის მსგავსი (მცირე ზომის ოპტიკური დისკი), ამის შედეგად, მას არ შეეძლო სტანდარტული CD და DVD დისკების წაკითხვა. კონსოლს გააჩნდა ონლაინში თამაშის მხარდაჭერა broadbend-ის მეშვეობით და ასევე, უერთდებოდა Game Boy Advance-ს შემაერთებელი კაბელით. GameCube დადებითად იქნა მიღებული კრიტიკოსების მხრიდან; ის დაახასითეს როგორც ფათო პროგრამული ბიბლიოთეკისა და მაღალი ხარისხის თამაშების მქონე კონსოლად, თუმცა, ზოგიერთებმა, გააკრიტიკეს დიზაინისა და შესაძლებლობების ნაკლებობის გამო. მსოფლიოს მასშტაბით, გაყიდული იქნა 21.74 მილიონი ეგზემპლარი. 2007 წელს შეწყდა მისი წარმოება და თამაშებით მხარდაჭერა. GameCube-ის მემკვიდრე არის Nintendo Wii, გამოშვებული 2006 წლის ნოემბერს. Nintendo GameCube GameCube-ის პლატინის გამოცემა GameCube-ის კონტროლერი GameCube-ის მეხსიერების ბარათი Nintendo DS Nintendo Wii Game Boy Advance ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: GameCube Nintendo GameCube ნინტენდოს ამერიკული საიტი Nintendo GameCube Wayback Machine-ზე (დაარქივებულია 2008 წელს) Nintendo GameCube საიტზე Curlie ↑ Martyn Williams. CNN.com – Nintendo unveils Gamecube launch plans – 24 აგვისოტო, 2001. Edition.cnn.com. ციტირების თარიღი: 16 მარტი, 2013. ↑ Nintendo reports record GameCube launch – CNET News. News.cnet.com. ციტირების თარიღი: 16 მარტი, 2013. ↑ NEW MEDIA | GameCube price dropped. BBC News (22 აპრილი, 2002). ციტირების თარიღი: 16 მარტი, 2013. ↑ „At Long Last, Nintendo Proclaims: Let the Brawls Begin on Wii!“ (პრეს-რელიზი). Nintendo. 10 მარტი, 2008. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-04-13. ციტირების თარიღი: 11 მარტი, 2008. ციტატა: „The previous installment in the series, Super Smash Bros. Melee, is the best-selling game for Nintendo GameCube with 7.09 million copies sold worldwide.“ შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate= და |date=-ში (დახმარება) ↑ ニンテンドー ゲームキューブ. Nintendo Co., Ltd.. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-02-13. ციტირების თარიღი: 18 ივნისი 2010. ↑ First Quarter Financial Results Briefing Q & A. Investor Relations. Nintendo Co., Ltd. (31 ივლისი, 2009). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-02-13. ციტირების თარიღი: 18 ივნისი 2010. ↑ support.nintendo.com. Nintendo of America. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-02-13. ციტატა: „Check the sound option on the GCN Main Menu and ensure you have it set properly (stereo or mono).“ ციტირების თარიღი: 2011-10-31. ↑ საერთო გაყიდვები რეგიონების მასშტაბით (PDF). Nintendo. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-02-14. ციტირების თარიღი: 2016-02-02.
მარკ რიუტე

მარკ რიუტე (ნიდერლ. Mark Rutte; დ. 14 თებერვალი, 1967, ჰააგა) — ნიდერლანდელი პოლიტიკოსი. ნატოს გენერალური მდივანი 2024 წლის 1 ოქტონბრიდან. ნიდერლანდების პრემიერ-მინისტრი 2010 წლის 14 ოქტომბრიდან 2024 წლის 2 ივლისამდე.  2010 წლის 14 ოქტომბერს, მარკ რიუტე დაინიშნა ნიდერლანდების პრემიერ-მინისტრად დედოფალ ბეატრიქსის მიერ. ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2010-08-31 საიტზე Wayback Machine. პარლამენტის ოფიციალური საიტი
ვალია ბახტაძე

ვალერიან (ვალია) სამსონის ძე ბახტაძე (დ. 27 ივნისი, 1896, დ. ხონი, ქუთაისის მაზრა, ― გ. 4 დეკემბერი, 1930, თბილისი) — რევოლუციური (ბოლშევიკური) მოძრაობის მონაწილე საქართველოში. კომუნისტური პარტიის წევრი 1915 წლიდან. რევოლუციურ მოძრაობაში ჩაება ქუთაისის გიმნაზიაში სწავლის პერიოდში (1912-1915), 1916 წელს ჯარში გაიწვიეს და გაგზავნეს პეტერგოფის პრაპორშჩიკთა სკოლაში, აქ სხვებთან ერთად შექმნა სოციალურ-დემოკრატიული წრე. 1917 წელს მონაწილეობდა თებერვლის რევოლუციურ ბრძოლებში პეტერგოფში, შემდეგ ავსტრიის ფრონტზე დროებითი მთავრობის წინააღმდეგ სამხედრო ნაწილის აჯანყებაში. აჯანყების ჩაქრობის შემდეგ დაბრუნდა საქართველოში. იყო ხონის პარტიული ორგანიზაციის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი, ბათუმ-გურიის ბოლშევიკური კომიტეტის მდივანი. მისი ხელმძღვანელობით 1918 იანვრიდან ბათუმში გამოდიოდა გაზეთ „მუშის სიმართლე“. იყო პარტიის ქუთაისის საგუბერნიო კომიტეტის წევრი. 1918 წლის აპრილში აქტიურად მონაწილეობდა ანტისამთავრობო გლეხთა აჯანყებაში სამეგრელოში. იმავე წლის გაზაფხულზე, აფხაზეთის ბოლშევიკური ამბოხების პერიოდში, ხელმძღვანელობდა სამხედრო-საზღვაო რაზმს, შედიოდა სამხედრო-რევოლუციური შტაბის შემადგენლობაში. აჯანყების დამარცხების შემდეგ წავიდა პიატიგორსკში, იქიდან ვლადიკავკაზში, სადაც ხელმძღვანელობდა დენიკინის წინააღმდეგ მებრძოლ კომუნისტურ რაზმს. 1919 წელს თებერვალში დაბრუნდა საქართველოში და განაგრძო რევოლუციური მოღვაწეობა, რისთვისაც რამდენიმეჯერ დააპატიმრეს. განთავისუფლების შემდეგ გაემგზავრა ბაქოში და დაინიშნა XI წითელი არმიის ცხენოსანი დივიზიის სამხედრო კომისრად. საქართველოში საბჭოთა ხელისუფლების იძულებითი დამყარების შემდეგ ბახტაძე მუშაობდა გაზეთ „კომუნისტის“ რედაქტორად, პარტიის ქუთაისის საგუბერნიო კომიტეტის მდივნად, საქართველოს კპ(ბ) ცკ-ის აგიტაციისა და პროპაგანდის განყოფილების გამგედ, გაზეთ „მუშა და გლეხის“ და ჟურნალ „მნათობის“ რედაქტორად. 1926 წელს იყო მოწამეთას მონასტრის აკლდამიდან დავით და კონსტანტინეს ნეშტების ამოღების ინიციატორი. რევოლუციური მოძრაობის მოღვაწენი საქართველოში (ბიოგრაფიების კრებული), თბ., 1961; თოიძე ლ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 255.
ქსენია ბახტაძე

ქსენია ერმილეს ასული ბახტაძე (დ. 6 თებერვალი [ ძვ. სტ. 24 იანვარი] , 1899, თბილისი ― გ. 26 სექტემბერი, 1978, დაბა ჩაქვი, ახლანდ. ქობულეთის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი სელექციონერი, ბიოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი (1945), პროფესორი (1949), საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის (1955) და საკავშირო სასოფლო-სამეურნეო მეცნიერებათა აკადემიის (1956) აკადემიკოსი, საქართველოს (1960) და აჭარის (1966) მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე, სოციალისტური შრომის გმირი (1966). 1922 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სასოფლო-სამეურნეო ფაკულტეტი მემცენარეობის განხრით. 1921–1926 წლებში მუშაობდა თბილისის ბოტანიკურ ბაღში, ყარაიაზის (გარდაბნის რაიონი) და განჯის საცდელ სადგურებში. 1927 წლიდან მუშაობს ჩაქვის საცდელ სადგურში (ამჟამად ჩაისა და სუბტროპიკული კულტურების სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი), სადაც ხელმძღვანელობს ჩაის სელექციისა და მეთესლეობის განყოფილებას. მის მიერ გამოყვანილი ჩაის 19 ჯიშიდან აღსანიშნავია „ქართული სელექციური ჩაი №1“, „ქართული სელექციური ჩაი №2“, რომელთა შექმნისათვის ბახტაძეს მიენიჭა სსრკ სახელმწიფო პრემია (1948) და „სელექციური №8“ - „ზამთრის გმირი“. ბახტაძისეული ჯიშებს მაღალი საგემოვნო თვისებები აქვს და ამავე დროს უხვმოსავლიანია. ბახტაძე დაჯილდოებულია ლენინის ორდენით, 2 სხვა ორდენითა და მედლებით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 256. თოდუა გ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 384.
ბრაჰმა

ბრაჰმა (სანსკრ. ब्रह्मा brahmā „შემოქმედი“) — ადრეული ბრაჰმანიზმის უმაღლესი ღვთაება, ინდუისტური სამების ტრიმურტის შემოქმედი ღმერთი — მფარველ ვიშნუსა და გამანადგურებელ შივასთან ერთად. ბრაჰმას კულტი უნდა წარმოშობილიყო გვიანდელ ვედურ პერიოდში ძვ. წ. I ათასწლეულის I ნახევარში კლასობრივი საზოგადოების გაჩენისა და ქურუმთა პრივილეგიური კასტის ბრაჰმანების გაბატონებასთან ერთად. ჩვეულებრივ ბრაჰმას გამოხატავენ გედზე მჯდომს ოთხი სახითა და ოთხი ხელით. ვინაიდან ბრაჰმამ მსოფლიოს შექმნა უხსოვარ დროში უკვე დაასრულა, ინდუიზმის მიმდევრებში მის მიმართ ინტერესი იმდენად დაიკარგა, რომ ტაძრებით მოფენილ ინდოსტანის ნახევარკუნძულზე ბრაჰმასთვის მიძღვნილი ორი უძველესი მოუვლელი ტაძარიღა არსებობს. ბრაჰმას კულტი საუკუნეების განმავლობაში შეცვალეს სხვა ღმერთებმა — კრიშნამ, რამამ, განეშამ და სხვა. ბრაჰმას ცოლია სარასვატი, მეცნიერებისა და ხელოვნების ქალღმერთი. The Brahma-Samhita - Prayers of Lord Brahma at the start of creation დაარქივებული 2009-12-10 საიტზე Wayback Machine. (Brahmasamhita.com) Brahma's Prayers for Creative Energy from the Bhagavata Purana დაარქივებული 2009-11-11 საიტზე Wayback Machine. (vedabase.net) Lord Brahma Temple in India დაარქივებული 2012-09-05 საიტზე Wayback Machine. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 511.
ტაილანდის ჰიმნი

ტაილანდის ეროვნული ჰიმნი (ტაი. เพลงชาติ; ქართ. ფჰლენგ ჩათ) — ტაილანდის სახელმწიფო ჰიმნი, დამტკიცებული დღევანდელი სახით 1939 წლის 10 დეკემბერს. მუსიკის ავტორი არის რუსი კომპოზოტორი ფჰრა ჩენდურიანგი (იგივე პიტერ ფეიტი) და ტექსტის ავტორი ლუანგ სარანუპრაფჰანი. ჰიმნის სახელი ტაილანდური ენიდან ითარგმნება, როგორც "ეროვნული ჰიმნი". პირველად ჰიმნი გაიჟღერა რადიოში 1932 წელს, იმდროინდელი ჰიმნის ტექსტის ავტორი იყო ქჰუნ ვიჩითმატრა, რომელსაც ეკუთვნის ასევე დღევანდელი ჰიმნის ტექსტის ორიგინალი. მაგრამ ქვეყნის სახელწოდების შეცვლის შემდეგ, ტაილანდის პრემიერ-მინისტრის დავალებით ლუანგ სარანუპრაფჰანი დაწერა ახალი ლექსი ჰიმნს, რომელიც ახლა გამოიყენება. ზუსტად მაშინ პრემიერ პიბუნსონგრამის გადაწყვეტილებით მიიღეს ჰიმნის დღეში ორჯერ, დილის 8 საათზე და საღამოს 6 საათზე შესრულება, რომელიც დღესაც ძალაში რჩება. ประเทศไทยรวมเลือดเนื้อชาติเชื้อไทย เป็นประชารัฐ ไผทของไทยทุกส่วน อยู่ดำรงคงไว้ได้ทั้งมวล ด้วยไทยล้วนหมาย รักสามัคคี ไทยนี้รักสงบ แต่ถึงรบไม่ขลาด เอกราชจะไม่ให้ใครข่มขี่ สละเลือดทุกหยาดเป็นชาติพลี เถลิงประเทศชาติไทยทวี มีชัย ชโย ↑ ความเป็นมาของเพลงชาติไทยปัจจุบัน. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-04-09. ციტირების თარიღი: 2016-02-03. ↑ History of Thai National anthem from Banfun.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-10-11. ციტირების თარიღი: 2007-10-11. ↑ History of Thai National anthem from Rakbankerd.com[მკვდარი ბმული]
რუსული ავანგარდი

რუსული ავანგარდი — მრავლისმომცველი ტერმინი, განსაზღვრავს ვრცელ გავლენიან მიმდინარეობას თანამედროვე ხელოვნებაში, რომელიც რუსეთში გავრცელდა დაახ. 1890-1930 წლებში, თუმცა ზოგან ის დაიწყო უკვე 1850 წელს და გრძელდებოდა 1960 წლამდე. ტერმინი მოიცავს მრავალ ცალკეულ თუმცა ერთმანეთთან დაკავშირებულ ხელოვნების მოძრაობას, რომელიც ამ პერიოდში აღმოცენდა, მათ შორის სიმბოლიზმს, ნეოპრიმიტივიზმს, სუპრემატიზმს, კონსტრუქტივიზმსა და ფუტურიზმს. იმის გათვალისწინებით, რომ მრავალი ამ ავანგარდისტ ხელოვნათაგან უკრაინაში იყო დაბადებული და გაზრდილი (მათ შორის კაზიმირ მალევიჩი, ალექსანდრა ექსტერი, ვლადიმერ ტატლინი, ვასილი კანდინსკი, დავიდ ბურლიუკი, ალექსანდრე არხიპენკო, სონია დელუნი-ტერკი), ზოგიერთ წყაროში მას ასევე უკრაინულ ავანგარდსაც უწოდებენ. რუსულმა ავანგარდმა მის შემოქმედებით და პოპულარობის მწვერვალს 1917 წლის რევოლუციასა და 1932 წელს შორის მიაღწია, რის შემდეგაც ავანგარდისტული იდეებს უპირისპირდება ახლად აღმოცენებული სოციალისტური რეალიზმი, რომელსაც მთავრობა ლობირებდა. ამ პერიოდის გამორჩეული ფიგურები იყვნენ: მარკ შაგალი პაველ ფილონოვი ვასილი კანდინსკი ელ ლისიცკი კაზიმირ მალევიჩი მიხაილ მატიუშინი ლიუბოვ პოპოვა ალექსანდრე როდჩენკო ოლგა როზანოვა ვლადიმერ ტატლინი ნადეჟდა უდალცოვა ალექსანდრე ჟდანოვი ოლექსანდრ დოვჟენკო სერგეი ეიზენშტეინი ვსევოლოდ პუდოვკინი ძიგა ვერტოვი სერგეი ტრეტიაკოვი საბჭოთა ხელოვნება ავანგარდიზმი რუსული სიმბოლიზმი მირ ისკუსტვა კუბოფუტურიზმი სუპრემატიზმი რუსული ავანგარდი (ინგლ.) კოვალენკო, გ. ფ. "1910-1920 წლების რუსული ავანგარდი და ექსპრესიონიზმის საკითხები. მოსკოვი: ნაუკა, 2003. (რუს.)