laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
არსენ ოქროჯანაშვილის მღვიმე

არსენ ოქროჯანაშვილის მღვიმე, ტობის II მღვიმე — კარსტული მღვიმე საქართველოში, მარტვილის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ასხის კირქვული მასივის სამხრეთ ნაწილში, მდინარე ტობის აუზში, სოფელ პირველი ბალდის აღმოსავლეთით 5 კმ-ზე, ზღვის დონიდან 790 მ სიმაღლეზე. აქვს დერეფნის ფორმა. შესასვლელი ქარაფის გასწვრივ იხსნება. ჯამური სიგრძე 1300 მ-ს აღემატება. საშუალო სიმაღლე 9 მ, საშუალო სიგანე 5 მ. 100 მ-ზე აჩენს 550 მ სიგრძის მეანდრს, ხოლო 850 მ-ზე იკეტება სიფონური ტბით, რომლის ფართობია 150 მ². მღვიმის ჭერის სიმაღლე მერყეობს 8–30 მ ფარგლებში. მიემართება სამხრეთ-აღმოსავლეთისაკენ. ძირითადი მაგისტრალი ინვითარებს განშტოებებს. პირველი განშტოება შესასვლელიდან 100 მ-ზეა, მეორე პირველი განშტოებიდან 40 მ-ით მაღლაა. გამომუშავებულია ზედაცარცულ შრეებიან კირქვებში. სამიარუსიან, მრავალგანშტოებიან მღვიმეში რამდენიმე დარბაზია, რომელთა შორის გამოირჩევა: „ნონას დარბაზი“, „სალონი“, „ნანას დარბაზი“, „უნივერსიტეტი-50“, „ტბიანი“ და სხვა დარბაზები. მღვიმიდან გამომავალი მდინარე საქართველოში ყველაზე მაღალ — 234 მ სიმაღლის ტობის ჩანჩქერს აჩენს. არსენ ოქროჯანაშვილის მღვიმე მდიდარია ჰემოგენური ნალექებით. ქიმიური ნალექები მრავალფეროვანი ფორმებით არის წარმოდგენილი. გვხვდება სტალაქტიტები, სტალაგმიტები, სვეტები; მექანიკური ნალექებიდან ნგრევის ადგილობრივი მასალა — ლოდები და ალუვიონი. ჰავა დინამიკურია. ჰაერის ტემპერატურა შესასვლელთან 14,4 °C, 1000 მ-ზე 13 °C, 400 მ-ზე 12,4 °C. მღვიმეში გაედინება მიწისქვეშა ნაკადი, რომლის დებიტია 0,276 მ³/წმ, ხოლო წყლის ტემპერატურა 10,2 °C. არსენ ოქროჯანაშვილის მღვიმე ძნელად მისადგომია და სპეციალური აღჭურვილობის გარეშე იქ ასვლა არ არის რეკომენდებული, ხოლო შიგნით სამოგზაუროდ საჭიროა რეზინის ნავი. შედგენილია გეგმა. ბუნების ძეგლია. მღვიმეს სახელი ეწოდა ქართველი სპელეოლოგის არსენ ოქროჯანაშვილის სახელი, რომელიც 1965 წელს ტრაგიკულად დაიღუპა ამ მღვიმის გამოკვლევის დროს. 1966 წლის სამეცნიერო ნაშრომში — „საქართველოს კარსტული მღვიმეების კადასტრი“, აღნიშნული მღვიმე რეგისტრირებულია არსენ ოქროჯანაშვილის მღვიმის სახელით. 2023 წელს დაცული ტერიტორიების სააგენტომ ჩეხეთის განვითარების სააგენტოს დახმარებით მღვიმის მდგრადი განვითარების პროექტის განხორციელება დაიწყო. საქართველოს ბუნების ძეგლები ↑ 1.0 1.1 კუკური წიქარიშვილი. საქართველოს კარსტული მღვიმეები, თბ., 2013, გვ. 24–25 ↑ 2.0 2.1 2.2 ავტორთა კოლექტივი. საქართველოს კარსტული მღვიმეების კადასტრი, თბ., 1966, გვ. 79–80. ↑ საქართველოს სსრ წითელი წიგნი, „საბჭოთა საქართველო“, 1982, გვ. 224 ↑ დაცული ტერიტორიების სააგენტო | ტობის ჩანჩქერისა და არსენ ოქროჯანაშვილის მღვიმის ბუნების ძეგლები ↑ დაცული ტერიტორიების სააგენტო არსენ ოქროჯანაშვილის მღვიმის მდგრადი განვითარების პროექტს ახორციელებს
ვლადიმერ ვეკუა

ვლადიმერ (ვოვა) ვლადიმერის ძე ვეკუა (დ. 1949, სოხუმი — გ. 18 ივლისი, 1989, იქვე) — ქართული ეროვნული მოძრაობის მონაწილე აფხაზეთში, 1989 წლის სოხუმის შეტაკებების მსხვერპლი. ვლადიმერ (ვოვა) ვეკუა დაიბადა პარტიული მოხელის ვლადიმერ ვეკუას (დ. 1907 — გ. 1977) და პედაგოგ ვარვარა ჭანტურიას ოჯახში. სწავლობდა ქ. გორკის პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში (რუსეთი), შემდეგ საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტზე, რომელიც დაამთავრა 1974 წელს. მუშაობდა აფხაზეთის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. 1987 წლიდან მონაწილეობდა ეროვნულ მოძრაობაში, იყო ილია ჭავჭავაძის საზოგადოების სოხუმის ორგანიზაციის ერთ-ერთი ლიდერი. ხელმძღვანელობდა 1988 წლის 3 დეკემბერს სოხუმში ჩატარებულ მასობრივ მიტინგს. სადაც სიტყვით გამოვიდა და გაიმეორა მერაბ კოსტავას ცნობილი სიტყვებია: „ჩვენ მაინც ვიპოვით გზას აფხაზი ხალხის გულებისაკენ“. 1989 წლის ივლისში მონაწილეობდა თსუ-ის სოხუმის ფილიალის ჩამოყალიბების ღონისძიებებში. 1989 წლის 15 ივლისს სასიკვდილოდ დაიჭრა აფხაზი ექსტრემისტული დაჯგუფების მიერ სოხუმში მოწყობილი თავდასხმის დროს. დაკრძალეს სოხუმში. ვეკუას სახელი აქვს მინიჭებული ქუჩას თბილისში (1991), ასევე აფხაზეთის №3 საჯარო სკოლას (2010). ვოვა ვეკუას შვილია ევროპაში მოღვაწე მხატვარი ანდრო ვეკუა. ვოვა ვეკუას დაკრძალვა, გაზ. „ივერია“, 1989, №12. — გვ. 1. აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობამ და უმაღლესმა საბჭომ ვოვა ვეკუას მემორიალური დაფა ყვავილებით შეამკო დავით ჩიტაია, ის ამაოდ ეძებდა გზას აფხაზთა გულებისაკენ, 23 ნოემბერი, 2009
ლეძაძამის მაცხოვრის ეკლესია

ლეძაძამის მაცხოვრის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტის სოფელ ლეძაძამეში. ეკლესია დარბაზული ტიპისაა. ნახევარწრიული აფსიდით.აგებულია რიყის და კლდს ქვით. ძეგლს დასავლეთ და ჩრდილოთ მხრიდან მთები შემოფარგლავს, ხოლო სამხრეთ-აღმოსავლეთით 1,5 კმ-ში მდინარე ტეხური ჩამოედინება. აფსიდის სარკმლები (სამი) ფართე და კლდის კარგად გათლილი ქვითაა ამოყვანილი. აფსიდა ფართე და მოცულობითია. ის დანარჩენი სივრცისგან სავარაუდოდ ხის კანკელით იყო გამოყოფილი. თითო-თითო სარკმელი შეიმჩნევა სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებზე. სავარაუდოდ კიდევ ერთი სარკმელი ტაძარს დასავლეთ კარის თავზე უნდა ქონოდა. ამჟამად ყველა სარკმელი ამოქოლილია რიყის ქვებით. ტაძრის გარშემო მიწაზე ვიზუალურად ფიქსირდება დიდი რაოდენობით კარნიზის, თაღების, კარის თაღის, ამბიონისა და ტიმპანის ქვები.ტაძარში გამოყენებული შირიმის ტიპის ქვის კარიერი დაფიქსირდა ლეძაძამის გარეუბნის კვაუთის ციხის დასავლეთით 2 კმ. მოშორებით.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 5135
ნოქალაქევის ორმოცმოწამეთა ეკლესია

ნოქალაქევის ორმოცმოწამეთა ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნოქალაქევში. ტაძარი მდებარეობს ნოქალაქევის ქვედა ტერასიის ცენტრალურ მონაკვეთზე. ეკლესიის დასავლეთის ფასადი მარტივია. გადახურულია ორფერდა სახურავით. ეკლესია გაშლილი იყო დასავლეთ-აღმოსავლეთის ღერძზე. ჩრდილო და სამხრეთ ნავები ცენტრალური ნავისაგან გამოიყოფოდა ოთხ-ოთხი სვეტით. ტაძარს ცენტრალური შესასვლელი ჰქონდა დასავლეთის მხრიდან, კიდევ ორი კარი დატანებული ჰქონდა სამხრეთ კედელში. IX საუკუნეში უნდა მომხდარიყო ტაძრის განახლება. XVI საუკუნეში კი ტაძარი განუახლებიათ დადიანებს და მისი ინტერიერი მოუხატავთ. ფრესკების ნაწილი დღემდე შემორჩენილია. ის ძველი ბაზილიკის ჩრდილოეთით დგას და მისი კარიბჭე ნაწილობრივ ძველი ბაზილიკის ჩრდილო კედელზეა მიბჯენილი. ორმოცმოწამეთა ეკლესია მრავალჯერაა გადაკეთებული და ამჟამად გუმბათოვან ნაგებობას წარმოადგენს. ძეგლზე რამდენიმე სამშენებლო ფენა გამოირჩევა. თავდაპირველად ტაძარი წარმოადგენდა სამნავიან ბაზილიკას, დასავლეთ ნაწილში შვერილი ხუთწახნაგა აფსიდით. ტაძრის მთავარ ნაწილს წარმოადგენს ცენტრალური მონაკვეთი, აღმოსავლეთით ოდნავ შესამჩნევი ნალისებური მოხაზულობის საკურთხევლის აფსიდით მთავრდება. საკურთხეველს სიმეტრიულად განლაგებული სამი სარკმელი აქვს. ისინი თავდაპირველად განივრები ყოფილა, შემდეგ კი დაუწვრილებიათ. გუმბათი ცენტრალური დარბაზის ცენტრშია აღმართული და იგი გრძელ მხარეზე კედლებს ეყრდნობა, ხოლო მოკლე მხარეებზე - განიერ საბჯენ თაღებს. კვადრატიდან გუმბათზე გადასვლა აფრული წესით ხდება, მაგრამ აფრა არაა მკვეთრად გამოხატული. გუმბათის ყელი დაბალია, ხოლო ყელის საწყისი გამოყოფილი არაა. მის კედლებში ოთხი სარკმელია გაჭრილი. თვით გუმბათი უფორმოა და ზედაპირიც უსწორმასწორო აქვს. ტაძრის ცენტრალური დარბაზი ქვედა ჰორიზონტის გრძივ მხარეებზე თითქმის ერთნაირადაა გადაწყვეტილი. სამხრეთის მხარეს სამი თაღია. პირველი, აღმოსავლეთით მდებარე, გვერდით სათავსში შესასვლელს წარმოადგენს. მომდევნო თაღი - ოდნავ განიერი და მაღალი - ცენტრალურ ნავს გვერდით ნავთან აკავშირებს. მესამე - შესამჩნევად განიერია, იგი აღნიშნული ორი ნავის ძირითადი დამაკავშირებელია. ცენტრალური დარბაზი დასავლეთის ნართექსს ერთი განიერი თაღით უერთება, რომელიც ცოტათი ვიწროა გვერდით დიდ თაღზე. ცენტრალურ ნავში შემავალი ყველა თაღი ნახევარწრიული მოხაზულობისაა. სამხრეთი ნაწილის აღმოსავლეთით ცალკე სათავსია. ხოლო დასავლეთით - ნავი. სათავსი რამდენჯერმეა გადაკეთებული, იგი სწორკუთხაა და გვერდით ნავზე საკმაოდ დაბალია. მას ამჟამად ორი კარი აქვს, ერთი თავდაპირველი, ჩრდილოეთის, ხოლო მეორე დასავლეთის. ეკლესიის სამხრეთის ნავი გადახურულია ცილინდრული კამარით. ჩრდილო ნავის აღმოსავლეთი ნაწილი მთლიანად დაურღვევიათ და ვრცელი სამლოცველო შეუქმნიათ. ეკლესიას აქვს მეორე სართული, რომელიც ძლიერ გადაკეთებულია. მასთან დაკავშირებით უნდა ითქვას, რომ იგი ინტერიერში ფუნქციურად ჩართული არ არის. მეორე სართული სხვადასხვა დროს არის ნაგები. მის კედლებზე და გადახურვაზე სხვადასხვა მასალაა ნახმარი. ძირითადად პატარა ზომის ნატეხი ქვა, მაგრამ გვხვდება თლილი ქვა და აგურიც.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 5142
რაპატოვო

რაპატოვო (ბაშკ. Рапат; რუს. Рапатово) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ჩეკმაგუშის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 830 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ჩეკმაგუშიდან დაშორებულია 9 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 60 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები (54%) და ბაშკირები (46%) შეადგენენ. Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ http://www.webcitation.org/6Rxi3K6iw ↑ 2.0 2.1 Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан ВПН-2002 и 2009 ↑ Численность населения по населённым пунктам Республики Башкортостан. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-08-20. ციტირების თარიღი: 2020-12-31. ↑ Административно-территориальное устройство Республики Башкортостан: Справочник / Сост. Р. Ф. Хабиров. — Уфа: Белая Река, 2007. — 416 с. ISBN 978-5-87691-038-7 ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
პიეტრო ვერხოვოდი

პიეტრო ვერხოვოდი (იტალ. Pietro Vierchowod; დ. 6 აპრილი, 1959) — იტალიელი ფეხბურთელი და საფეხბურთო მწვრთნელი. თამაშობდა მცველის პოზიციაზე. 1982 წლის მსოფლიო ჩემპიონი იტალიის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. ითვლება ერთ-ერთ უდიდეს იტალიელ ცენტრალურ მცველად თავის თაობაში. მისი ზედმეტსახელი იყო lo Zar („ცარი“). სახელი შეარქვეს მისი უნარებისა და უკრაინული წარმოშობის გამო. პიეტროს მამა იყო უკრაინელი წითელი არმიის მეომარი სტარობელსკიდან. რომა სერია A: 1982–83 სამპდორია სერია A: 1990–91 იტალიის თასი: 1984–85, 1987–88, 1988–89, 1993–94 ევროპის თასების მფლობელთა თასი: 1989–90 იტალიის სუპერთასი: 1991 იუვენტუსი იტალიის სუპერთასი: 1994 უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგა: 1995–96 იტალია მსოფლიო ჩემპიონატი: 1982 იტალიის სერია A-ს საუკეთესო ფეხბურთელი Guerin Sportivo-ს ვერსიით: 1983 გაეტანო შირეას პრიზი: 1995 Olympedia Alchetron ↑ Pietro Vierchowod: l'ultimo zar it. Storie di Calcio. ციტირების თარიღი: 5 დეკემბერი, 2021 ↑ Gli eroi in bianconero: Pietro Vierchowod it. Tutto Juve (19 April 2013). ციტირების თარიღი: 5 დეკემბერი, 2021 ↑ Pietro Vierchowod. AlmanaccoGialloRosso. ციტირების თარიღი: 5 დეკემბერი, 2021 ↑ José Luis Pierrend and Roberto Di Maggio. (25 მარტი, 2021) Italy - Footballer of the Year. RSSSF. ციტირების თარიღი: 5 დეკემბერი, 2021
კარსელენი

კარსელენი (ესპ. Carcelén) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ალბასეტეს პროვინციის ლა-მანჩუელის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 75,3 კმ². მოსახლეობა — 495 კაცი (2020 წ.). ალბასეტეს მუნიციპალიტეტები კარსელენის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
კასას-დე-ვესი

კასას-დე-ვესი (ესპ. Casas de Ves) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ალბასეტეს პროვინციის ლა-მანჩუელის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 125 კმ². მოსახლეობა — 563 კაცი (2020 წ.). ალბასეტეს მუნიციპალიტეტები კასას-დე-ვესის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი[მკვდარი ბმული] ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ფაბიო გროსო

ფაბიო გროსო (დ. 28 ნოემბერი, 1977) — ვეტერანი იტალიელი ფეხბურთელი, რომელიც თამაშობდა მცველის პოზიციაზე. ამჟამად საფეხბურთო კლუბ „ფროზინონეს“ მთავარი მწვრთნელი. 2006 წელს იტალიის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებთან ერთად მოიგო მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი. ფაბიო გროსო — Soccerway
კასას-იბანიესი

კასას-იბანიესი (ესპ. Casas-Ibáñez) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ალბასეტეს პროვინციის ლა-მანჩუელის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 103,22 კმ². მოსახლეობა — 4544 კაცი (2020 წ.). ალბასეტეს მუნიციპალიტეტები კასას-იბანიესის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
სენისატე

სენისატე (ესპ. Cenizate) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ალბასეტეს პროვინციის ლა-მანჩუელის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 58,38 კმ². მოსახლეობა — 1194 კაცი (2020 წ.). ალბასეტეს მუნიციპალიტეტები სენისატეს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2016-01-14 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ლადრილიარი

ლადრილიარი (ესპ. Ladrillar) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ლას-ურდესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 53 კმ². მოსახლეობა — 192 კაცი (2020 წ.). კასერესის მუნიციპალიტეტები ლადრილიარის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
მადრიგალეხო

მადრიგალეხო (ესპ. Madrigalejo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის სიერა-დე-მონტანჩესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 101 კმ². მოსახლეობა — 1712 კაცი (2020 წ.). კასერესის მუნიციპალიტეტები მადრიგალეხოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
მემბრიო

მემბრიო (ესპ. Membrío) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის სიერა-დე-სან-პედროს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 207,74 კმ². მოსახლეობა — 605 კაცი (2020 წ.). კასერესის მუნიციპალიტეტები მემბრიოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ნუნიომორალი

ნუნიომორალი (ესპ. Nuñomoral) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ლას-ურდესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 95 კმ². მოსახლეობა — 1252 კაცი (2020 წ.). კასერესის მუნიციპალიტეტები ნუნიომორალიმუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
პინოფრანკეადო

პინოფრანკეადო (ესპ. Pinofranqueado) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ლას-ურდესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 148,9 კმ². მოსახლეობა — 1692 კაცი (2020 წ.). კასერესის მუნიციპალიტეტები პინოფრანკეადოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
პუერტო-დე-სანტა-კრუსი

პუერტო-დე-სანტა-კრუსი (ესპ. Puerto de Santa Cruz) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის კამპო-არანიუელოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 33,72 კმ². მოსახლეობა — 304 კაცი (2020 წ.). კასერესის მუნიციპალიტეტები პუერტო-დე-სანტა-კრუსის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
სალორინო

სალორინო (ესპ. Carbajo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის სიერა-დე-სან-პედროს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 157 კმ². მოსახლეობა — 560 კაცი (2020 წ.). კასერესის მუნიციპალიტეტები სალორინოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
სანტიაგო-დე-ალკანტარა

სანტიაგო-დე-ალკანტარა (ესპ. Santiago de Alcántara) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის სიერა-დე-სან-პედროს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 95,56 კმ². მოსახლეობა — 507 კაცი (2020 წ.). კასერესის მუნიციპალიტეტები სანტიაგო-დე-ალკანტარის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ვალენსია-დე-ალკანტარა

ვალენსია-დე-ალკანტარა (ესპ. Valencia de Alcántara) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის სიერა-დე-სან-პედროს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 595 კმ². მოსახლეობა — 5373 კაცი (2020 წ.). კასერესის მუნიციპალიტეტები ვალენსია-დე-ალკანტარის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ემა რადუკანუ

ემა რადუკანუ (გვარის რუმინული წარმოთქმა Răducanu; დ. 13 ნოემბერი, 2002) — ბრიტანელი ჩოგბურთელი. 2021 წელს ერთეულთა თანრიგში მოიგო ამერიკის ღია პირველობა, რის შემდეგაც მიაღწია კარიერის საუკეთესო მაჩვენებელს მსოფლიო რეიტინგში და გადაინაცვლა 23-ე ადგილზე. არის დიდი ბრიტანეთის No. 1. ქალი ჩოგბურთელი. მსოფლიოს №338 ჩოგანი იყო როდესაც ველური ბარათით მოხვდა უიმბლდონზე. მოახერხა მეოთხე ეტაპამდე მიღწევა. ეს შედეგა დაეხმარა მას 2021 წლის ამერიკის ღია პირველობის შესარჩევ ეტაპზე მოხვედრაში. ის გახდა პირველი ჩოგბურთელი რომელმაც ასეთი რანგის ტურნირზე შესარჩევი ეტაპიდან მოახვედრა ფინალამდე მიღწევა. ფინალში დაამარცხა 19 წლის კანადელი ლეილა ფერნანდესი და გახდა პირველი ბრიტანელი ქალი ჩოგბურთელი რომელმაც ერთეულთა თანრიგში ასეთი დონის ტიტულის მოგება მოიგო, 1977 წლის შემდეგ. მაშინ ვირჯინია უეიდმა უიმბლდონის ტურნირი მოიგო. რადუკანუმ ამერიკის ღია პირველობაზე გამარჯვება სეტის წაგების გარეშე მოახერხა. ემა რადუკანუ ჩოგბურთის საერთაშორისო ფედერაციის საიტზე ↑ Simona Halep a descris într-un singur cuvânt performanța istorică a Emmei Răducanu, noua campioană de la US Open (12 September 2021). ციტირების თარიღი: 12 September 2021 ↑ Emma Răducanu, urcare uriașă în clasamentul WTA după succesul de US Open! Câți bani a încasat britanica (12 September 2021). ციტირების თარიღი: 12 September 2021 ↑ Multi-milionară la 18 ani! Cât va câștiga Emma Răducanu pentru titlul cucerit la US Open și câte jucătoare întrece în clasamentul WTA (12 September 2021). ციტირების თარიღი: 12 September 2021 ↑ 4.0 4.1 Raducanu beats Bencic, becomes 1st qualifier to reach US Open semis in Open Era. ↑ MaHoney, Brian. Global citizens, teen US Open finalists have fans all over. ↑ Brit Raducanu, 18, into Wimbledon 4th round en (3 July 2021). ციტირების თარიღი: 6 July 2021 ↑ „Emma Raducanu roars past Sakkari to set up US Open final against Fernandez“. The Guardian. 10 September 2021. ციტირების თარიღი: 10 September 2021.
მიხაელ ლინდენი

მიხაელ ლინდენი (გერმ. Michael Linden; დ. 30 ივლისი, 1948, ქ. ზიმერნი (ჰუნსრიუკი), რაინლანდ-პფალცი) — გერმანელი ექიმი ნევროლოგიის, ფსიქიატრიისა და ფსიქოსომატური მედიცინის დარგებში. ცნობილი ფსიქოთერაპევტი. მიხაელ ლინდენი არის ფსიქოსომატური რეაბილიტაციის კვლევითი ჯგუფის ხელმძღვანელი ბერლინის საუნივერსიტეტო მედიცინის კლინიკა შარიტეში. მიხაელ ლინდენი არის ბერლინის ქცევითი თერაპიის ინსტიტუტში ექიმთა გადამზადებისა კვალიფიკაციის ამაღლების ხელმძღვანელი და სუპერვიზორი. საკლინიკო სალაროთა ფედერალური ასოციაციის სპეციალური უფლებამოსილი ექსპერტი ფსიქოთერაპიის განხრით, კერძოდ კი მის უფლებამოსილებაში შედის ქცევითი თერაპიის საშუამდგომლო განაცხადებებზე არსებულ სადავო პროცესებში დირექტივათა მართლზომიერებაზე დაკვირვება და მისი დაცვა. მიხაელ ლინდენის მთავარ კვლევით თემებს წარმოადგენს დეპრესია, ფსიქოთერაპია და კომპლაენტურობა. არსებული ტერმინი შედარებით ახალი სამედიცინო ცნებაა, რომელიც ინგლისური სიტყვათშეთანხმებისაგან patient compliance მომდინარეობს და აღნიშნავს მკურნალობისადმი მიდრეკილებას, ანუ პაციენტის ქცევისა და ექიმის რეკომენდაციების შესაბამისობის ხარისხს. მიხაელ ლინდენმა აღწერა პოსტტრავმატული გამწარებითი აშლილობა (ინგლ. Embitterment Disorder - ICD-10, F 43.8). გამწარების ფსიქოთერაპია მან განავითარა როგორც ე.წ. სიბრძნის თერაპია (გერმ. Weisheitstherapie). (გერმანული) რა არის ფსიქოთერაპია?, 16 ოქტომბერი, 2010 წელი, ვენა. (ვიდეოჩანაწერი) (გერმანული) ინტერვიუ: ემპათია და გამწარება (გერმანული) ცხოვრების მოყირჭების და გამწარების წინააღმდეგ (გერმანული) გამწარების ფსიქოთერაპია. დაარქივებული 2018-10-28 საიტზე Wayback Machine. (გერმანული) მოხსენება: რა არის ფსიქოთერაპია? დაარქივებული 2018-08-31 საიტზე Wayback Machine. (გერმანული) გამწარება: მიტევების უუნარობა, 10 ოქტომბერი, 2009 წელი, ვენა. (ვიდეოჩანაწერი) Michael Linden: Ärztliche Gesprächsführung. 1983, გვერდი 2. M. Linden: Posttraumatic Embitterment Disorder. წიგნში: Psychotherapy and Psychosomatics. 72, 2003, გვერდი 195–202. M. Linden, B. Schippan, K. Baumann, R. Spielberg: Die posttraumatische Verbitterungsstörung (PTED). Abgrenzung einer spezifischen Form der Anpassungsstörungen. წიგნში: Der Nervenarzt. 75, 2004, გვერდი 51–57. M. Linden, M. Rotter, K. Baumann, B. Lieberei: The Posttraumatic Embitterment Disorder. Hogrefe & Huber, Toronto 2007. Michael Linden: Weisheitstherapie. Michael Linden: Krankheit und Behinderung – Das ICF-Modell. წიგნში: Der Nervenarzt. ტომი 86, N. 1, 1. იანვარი 2015, გვერდი 29–35, doi:10.1007/s00115-014-4112-9 (springer.com [2. Januar 2018]). ფსიქოსომატური რეაბილიტაციის კვლევითი ჯგუფი კურიკულუმ ვიტე - მიხაელ ლინდენი დაარქივებული 2016-03-03 საიტზე Wayback Machine. კელნის ქცევითი თერაპიის სასწავლო ინსტიტუტი - მიხაელ ლინდენი დაარქივებული 2017-06-27 საიტზე Wayback Machine. პროფესორი დრ. მიხაელ ლინდენი დაარქივებული 2018-04-16 საიტზე Wayback Machine. ↑ Czech National Authority Database <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q13550863"></a>
ზღვის კაჭკაჭი

ზღვის კაჭკაჭი (ლათ. Haematopus ostralegus) — ფრინველი მეჭვავიასნაირთა რიგისა. მისი სხეულის სიგრძეა 39–45 სმ, მასა 400–820 გრამი. აქვს მკვრივი აგებულება. ნისკარტი სწორი, გრძელი, გვერდებიდან შებრტყელებული და წითელია. ფეხები შედარებით მოკლე, სამი გასქელებული თითით, ვარდისფერი. თვალები წითელია. ბუმბულის შეფერილობა შავ-თეთრია, როგორც კაჭკაჭისა (აქედან სახელწოდება). ზურგი, თავი, კისერი და კუდის წვერი შავია, თუ ტანის ქვედა ნაწილი, კუდის ძირი, მისი მფარავი ბუმბულები და ზოლები ფრთებზე თეთრი. ზამთრის შეფერილობაში თავის ქვედა ნაწილი შემოვლებულია თეთრი ზოლით. დედალ-მამალი ერთმანეთს ჰგავს; ახალგაზრდებში შავი ფერი ჩანაცვლებულია მუქი მურათი, ნისკარტის წვერი მუქია. ზღვის კაჭკაჭი ბუდობს ევროპის, მცირე და შუა აზიის, დასავლეთი ციმბირის, კამჩატკის, პრიმორიეს, კორეისა და ჩრდილო-აღმოსავლეთ ჩინეთის ზღვების სანაპიროებზე და მდინარეთა ხეობებში. უპირატესობას ანიჭებს ქვიშიან და კენჭიან ცელებზე ცხოვრებას. ზამთარში დასავლეთ ევროპის ფრინველთა ნაწილი მომთაბარეობს, თუმცა ზღვის კაჭკაჭების უმრავლესობა იზამთრებს ხმელთაშუა ზღვის და ინდოეთის ოკეანის (აზიური ნაწილის) სანაპიროებზე. იკვებება უმთავრესად ორსაგდულიანი მოლუსკებით, რომელთა ნიჟარებს ხსნის საგდულების შემკუმშველი კუნთების გადაჭრით; აგრეთვე ჭამს წვიმის ჭიებს (გრუნტიდან ამოჰყავს), კიბოსნაირებსა და მწერებს. წყვილების ნაწილი რამდენიმე სეზონის განმავლობაში ინარჩუნებს ერთგულებას. დედალი დებს 2–4 კვერცხს, ინკუბაცია გრძელდება 24–27 დღე. აგრესიული ფრინველებია და ბუდესა და შთამომავლობას მტაცებელი ფრინველებისაგან იცავენ. სხვა წინტალებისგან განსხვავებით, ბარტყები საკვებს მშობლებისაგან იღებენ; 28–32 დღის ასაკში იძენენ ფრენის უნარს. ↑ oystercatcher — ინგლისურ-ქართული ბიოლოგიური ლექსიკონი. ↑ 2.0 2.1 2.2 Томкович П. С. Кулик-сорока // Большая российская энциклопедия. т. 16. — М., 2010. — стр. 298.
დაკარგული სულები (ტელესერიალი)

დაკარგული სულები (ესპ. Almas En Pena) — ცნობილი მწერლების მარტინ ჰანისა და ხოსე სიმონ ესკალონას მიერ შექმნილი მისტიკური, ფსიქოლოგიური და თრილერის ჟანრის ვენესუელური ვებსერიალი, რომელიც კომპანია RCTV International-მა გადაიღო 2020 წელს. სერიალის პირველი სეზონის 13 ეპიზოდის პრემიერა შედგა 2020 წლის 18 ივნისს Amazon Prime Video-ს პლატფორმაზე, რამაც სერიალს წარმატება მოუტანა, რადგან ეს იყო კომპანია RCTV-ის პირველი პროდუქცია, რომელიც ცნობილ პლატფორმაზე იქნა გაშვებული საჩვენებლად. სერიალი მოგვითხრობს 10 ახალგაზრდის შესახებ, რომლებიც არიან ე.წ. იუთუბერები, ახალგაზრდები მიწვეულები არიან ერთ ადგილას, სადაც უამრავი მისტერიული ფაქტი იყო მომხდარი წარსულში, მათი მთავარი მიზანი გახდება "უბნის ლეგენდის" აღმოჩენა, რომელიც დაკარგული სულების ისტორიების მიღმა იმალება. სერიალი "დაკარგული სულები" RCTV-ის ოფიციალური ვებგვერდი "დაკარგული სულები" RCTV დაარქივებული 2021-05-03 საიტზე Wayback Machine.