laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
მელიქ-შაჰი

მელიქ-შაჰ აბულ-ფათხ ჯალალ-ად-დინი (სპარს. ملكشاه; დ. აგვისტო, 1055 — გ. 19 ნოემბერი, 1092) — სელჩუკთა იმპერიის სულთანი 1072–1092 წლებში. მელიქ-შაჰი საქართველოს გიორგი II-ის გამეფების მეორე წელსვე შემოესია, სამშვილდის ციხე აიღო, ქართლი დაარბია და უკან გაბრუნდა. შემდეგ სულთანმა განძა აიღო, მის გამგებლად სარანგი დანიშნა და მას ქართლში ლაშქრობები დაავალა. მელიქ-შაჰმა საქართველოში მეორედაც ილაშქრა. თურქ-სელჩუკებმა კარის ციხე-ქალაქი აიღეს და ჯავახეთში მდგომ გიორგი II-ს თავს დაესხნენ და დაამარცხეს. XI საუკუნის 80-იან წლებში საქართველოში დიდი თურქობა დაიწყო. თურქული ტომები დიდი რაოდენობით შემოვიდნენ საქართველოს მიწა-წყალზე. მათ წინააღმდეგ ბრძოლა შეუძლებელი შეიქმნა და გიორგი II-მ 1083 წელს თავი დამარცხებულად ცნო. იგი ეახლა სულთან მალიქ-შაჰს, მორჩილება გამოუცხადა და ყოველწლიურად ხარკის საფასურად ზავი და მშვიდობა ითხოვა. 1092 წელს თურქ-სელჩუკთა სულთანი მალიქ-შაჰი გარდაიცვალა და სახელმწიფოში შინაარეულობა დაიწყო. Bosworth, C. E (1995). The Later Ghaznavids: Splendour and Decay: The Dynasty in Afghanistan and Northern India 1040-1186. ციტირების თარიღი: 17 May 2014.CS1-ის მხარდაჭერა: ref=harv (link) Durand-Guédy, David (2012). „MALEKŠĀH“. Encyclopaedia Iranica.CS1-ის მხარდაჭერა: ref=harv (link) Peacock, Andrew. „SHADDADIDS“. Encyclopaedia Iranica.CS1-ის მხარდაჭერა: ref=harv (link) Luther, K. A. (1985). „ALP ARSLĀN“. Encyclopaedia Iranica, Vol. I, Fasc. 8-9. pp. 895–898.CS1-ის მხარდაჭერა: ref=harv (link)
ბოლესლავ IV

ბოლესლავ IV ხუჭუჭთმიანი (პოლ. Bolesław IV Kędzierzawy; დ. 1120/1121 — გ. 5 იანვარი, 1173) — პოლონეთის მთავარი, პიასტების დინასტიის წარმომადგენელი. ბოლესლავ III-სა და სალომეა ფონ ბერგ-შელკლიგენის ბერგის ჰერცოგის ქალიშვილის ვაჟიშვილი. დაქორწინებული იყო ნოვგოროდის მთავრის ქალიშვილზე ვერშესლავაზე, შეეძინათ ვაჟი ბოლესლავი, რომელიც მამის სიცოცხლეშივე გარდაიცვალა. ბოლესლავი ძალიან განიცდიდა მემკვიდრის გარდაცვალებას. შემდეგ დაქორწინდა მარიაზე, რომელმაც ასევე ვაჟი — ლეშეკი გაუჩინა, (ლეშეკ მაზოვიელი), და ქალიშვილი, რომელიც ცოლად გაყვა ერთ-ერთ რუს მთავარს. ბოლესლავ IV მართავდა 1146–1173 წლებში. მან გააძევა თავისი ძმა ვლადისლავი და წარჩინებულთა დახმარებით ხელში ჩაიგდო ქვეყნის მმართველობა. მაგრამ გერმანიის იმპერატორმა ფრიდრიხ ბარბაროსამ აიძულა ძმისთვის დაეთმო სილეზია, რომელიც შეუერთდა გერმანიას. Magdalena Biniaś-Szkopek: Bolesław IV Kędzierzawy - książę Mazowsza i princeps. Posen: Wydawnictwo Poznańskie, 2009. ISBN 978-83-7177-603-8. D. von Güttner-Sporzyński: Constructing memory: holy war in the Chronicle of the Poles by Bishop Vincentius of Cracow. Journal of Medieval History 40 (3), 2014, S. 276–291. Borys Paszkiewicz: O matce Lestka Bolesławica i początkach mennictwa mazowieckiego. Przegląd Historyczny, vol. 92 (2001), S. 1–14. ბოლესლავ IV — ბროკჰაუზისა და ეფრონის ენციკლოპედიური ლექსიკონი
ქართული ლეგიონი (1914-1918)

ქართული ლეგიონი — ქართული ეთნიკური სამხედრო შენაერთი, რომელიც ჩამოყალიბდა ოსმალეთის იმპერიაში, პირველი მსოფლიო ომის დროს, 1914 წელს. ქართული ლეგიონი შეიქმნა გერმანიის იმპერიის სარდლობისა და „საქართველოს განთავისუფლების კომიტეტის“ ხელმძღვანელობით. მისი მეთაური ლეო კერესელიძე. ლეგიონის და კომიტეტის მიზანი იყო საქართველოს გათავისუფლება რუსეთის იმპერიიდან გერმანიისა და ოსმალეთის დახმარებით. თავდაპირველად ლეგიონი ექვემდებარებოდა ტრაპიზონის ვალს და ოსმალეთის მე-3 არმიას. შემდეგ გადავიდა გერმანელთა დაქვემდებარებაში. ლეგიონს არსებობის მთელ მანძილზე პატრონაჟს უწევდა ოსმალეთში მდებარე გერმანიის საექსპედიციო კორპუსი. გერმანიას ლეგიონის შენახვა წლიურად 120 ათასი ფრანკი უჯდებოდა. გერმანელთა მხრიდან მის საქმიანობას კურირებდა სამხედრო მრჩეველი ჰორსტ შლიპაკი. ლეგიონი ითვლიდა 800-მდე მებრძოლს და მთლიანად გერმანულ ყაიდაზე იყო გაწვრთნილი. ის განლაგებული იყო ლაზისტანში, ქალაქ ვიწეში, დროებით ასევე იდგა ტრაპიზონში. ლეგიონის შესავსებად კომიტეტი ეძებდა ლაზებს და ტყვედ ჩავარდნილ ქართველებს. ლეგიონს გააჩნდა საკუთარი დროშა და უნიფორმა. 1916 წელს ლეგიონი გარდაიქმნა ბატალიონად. 1916 წლის ბოლოს ბატალიონმა მიიღო რკინის ნახევარმთვარის მედალი. 1917 წლის დამდეგს ოსმალეთმა და გერმანიამ ბატალიონის დაშლა გადაწყვიტეს. მაისისთვის კომიტეტმა შეძლო ლეგიონის გაყვანა ფრონტიდან და განთავსება რუმინეთში, სადაც ბატალიონმა ერთი წელი დაჰყო, მაგრამ საომარ მოქმედებებში მონაწილეობა აღარ მიუღია. 1918 წლის სექტემბერში, საქართველოს დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ 140 ადამიანი ქართული ლეგიონიდან საქართველოს არმიაში ჩაირიცხა პოლკის სტატუსით და სახელწოდების შენარჩუნებით. პოლკის მეთაური იყო ლეო კერესელიძე. პოლკმა ნ. მაღალაშვილის მეთაურობით მონაწილეობა მიღო სომხეთ-საქართველოს ომში. მან იარსება 1921 წლის მარტამდე, საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპაციამდე „ქართული ლეგიონის“ წევრებს შორის იყვნენ: ლეო კერესელიძე (მეთაური), ნესტორ მაღალაშვილი (შტაბის უფროსი), პორფირე გვიშიანი (მეტყვიამფრქვევეთა რაზმის უფროსი), სერგო ლაბაძე (მეტყვიამფრქვევეთა რაზმის უფროსი), შალვა წერეთელი (ასეულის მეთაური), ალექსანდრე ცაგურიშვილი (პორუჩიკი), ლავრენტი მანჯავიძე (პორუჩიკი) და სხვ. საქართველოს განთავისუფლების კომიტეტი ქართული ლეგიონი (1941–1945) ჯანელიძე ო., „ნარკვევები საქართველოს ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის ისტორიიდან“, თბილისი: „მეცნიერებება“, 2002. — გვ. 248-255, ISBN 99928-962-0-5.
სათამაშოების ისტორია 2

„სათამაშოების ისტორია 2“ (ინგლ. Toy Story 2) — 1999 წლის ამერიკული კომპიუტერული ანიმაციური ფილმი. ის არის Pixar-ის მესამე სრულმეტრაჟიანი ფილმი და 1995 წლის „სათამაშოების ისტორიის“ გაგრძელება, ამავე სახელწოდების ფრენჩაიზიდან. ფილმი მოგვითხრობს სულიერი სათამაშოების შესახებ, რომლებიც ადამიანებსს თავს უსულო საგნებად აჩვენებენ. ფილმში თითქმის სრულად არიან შენარჩუნებული პირველი სერიის გმირები. მთავარ პერსონაჟებს კვლავინდებურად ტომ ჰენქსი და ტიმ ალენი ახმოვანებენ. სურათის რეჟისორები არიან Pixar-ის შემოქმედებითი ჯგუფი, რომელშიც შედიან ჯონ ლასეტერი, ლი უნკრიხი და ეშ ბრენონი. მისი პრემიერა გაიმართა 1999 წლის 19 ნოემბერს აშშ-ში. „სათამაშოების ისტორია 2“-ის დისტრიბუტორები არიან Walt Disney Pictures და Buena Vista Distribution. 2009 წლის 2 ოქტომბერს „სათამაშოების ისტორია 3“-ის გამოსვლამდე პირველი ორი სერია თავიდან გამოუშვეს Disney Digital 3-D ფორმატში. გამოსვლის შემდეგ „სათამაშოების ისტორია 2“-მა ისეთივე წარმატებას მიაღწია, როგორც მისმა წინამორბედმა. Rotten Tomatoes-ის მიხედვით კინოკრიტიკოსთა 100% ფილმს დადებითად აფასებს. არანაკლებ წარმატებული გამოდგა ის კინოგაქირავებაში, სადაც მისმა შემოსავალმა $485 მილიონი შეადგინა. ↑ 1.0 1.1 1.2 Toy Story 2 (1999) – Box Office Mojo. Box Office Mojo. Internet Movie Database. ციტირების თარიღი: April 22, 2010. ↑ Variety: Digital Editions. Variety.com. ციტირების თარიღი: 2010-07-17. ↑ Graser, Marc (January 24, 2008). „'Toy Story' gets 3-D makeover“. Variety. ციტირების თარიღი: March 11, 2009. ↑ Toy Story 2 (1999) – Rotten Tomatoes. Rotten Tomatoes. ციტირების თარიღი: January 18, 2011.
BAFTA-ს 64-ე დაჯილდოება

BAFTA-ს 64-ე დაჯილდოება — ბრიტანეთის ფილმისა და სატელევიზიო ხელოვნების აკადემიის რიგით 64-ე დაჯილდოება. ცერემონია გაიმართა 2011 წლის 13 თებერვალს, სადაც გამოვლინდნენ გამარჯვებულები 2010 წლის ბრიტანულ და უცხოურ ფილმებს შორის. ნომინანტები დასახელდა 18 იანვარს, 2011. მეფის სიტყვამ მიიღო თოთხმეტი ნომინაცია. ცერემონიაზე მან შვიდ კატეგორიაში მოიპოვა ჯილდო, მათ შორის საუკეთესო ფილმისთვის, ბრიტანული ფილმისთვის და მსახიობი კაცისთვის მთავარ როლში (კოლინ ფერთი). ნატალი პორტმანმა გაიმარჯვა ნომინაციაში - მსახიობი ქალი მთავარ როლში, დევიდ ფინჩერმა კი დაიმსახურა BAFTA საუკეთესო რეჟისორისთვის. ჰარი პოტერის ფილმების სერია დაჯილდოვბედა კინოს განვითარებაში შეტანილი ბრიტანული წვლილისთვის. ჯილდო გადაეცემათ პროდიუსერ დევიდ ჰეიმენსა და ჯოან როულინგს. ყოველწლიური საპატიო ჯილდო გადაეცა სერ კრისტოფერ ლის. ტომ ჰარდი - დასაწყისი ჯემა არტერტონი - თამარა დრიუ ენდრუ გარფილდი - სოციალური ქსელი აარონ ჯონსონი - Kick-Ass ემა სტოუნი - მსუბუქი ყოფაქცევის ფრიადოსანი ამომავალი ვასკვლავის კატეგორია დაწესებულია Orange UK-ის მიერ და ერთადერთია ნომინაციაა, რომელშიც გამარჯვებულები ხალხის ხმის მიცემით ვლინდება. ↑ Film Awards Timetable. British Academy of Film and Television Arts (26 May 2010). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 11 ივლისი 2012. ციტირების თარიღი: 12 January 2011. ↑ „The King's Speech leads Bafta field“. BBC News. 18 January 2011. ციტირების თარიღი: 18 January 2011. ↑ 3.0 3.1 Reynolds, Simon. (13 February 2011) Live: BAFTA Film Awards 2011 Winners. Digital Spy. Hachette Filipacchi UK. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 28 ივნისი 2013. ციტირების თარიღი: 13 February 2011. ↑ BAFTA Harry Potter
ოლივია უაილდი

ოლივია უაილდი (ინგლ. Olivia Wilde; დ. 10 მარტი, 1984,ნიუ–იორკი) — ამერიკელი მსახიობი. მისი კინოროლებიდან მნიშვნელოვანია რემი ჰედლის როლი სერიალში „ექიმი ჰაუსი“. ↑ Vilkomerson, Sara (2007-04-11). „Wilde At Heart“. New York Observer. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-12-11. ციტირების თარიღი: 2007-04-11. დამოწმებას აქვს ცარიელი უცნობი პარამეტრ(ებ)ი: |coauthors= (დახმარება) ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-02-05. ციტირების თარიღი: 2011-01-18. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ოლივია უაილდი Wilde Things - პირადი გვერდი Olivia Wilde კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში (ინგლისური) Olivia Wilde — TV.com-ზე Olivia Wilde საიტზე MySpace
ფიფა-ს ოქროს ბურთი

ფიფა-ს ოქროს ბურთი (ფრანგ. FIFA Ballon d'Or) — ყოველწლიური საფეხბურთო ჯილდო 2010-2015 წლებში, როდესაც გაერთიანებული იყო ფიფა-ს წლის ვაჟი ფეხბურთელის და France Football-ის ოქროს ბურთის დაჯილდოებები. ჯილდო გადაეცემოდა წლის საუკეთესო ვაჟ ფეხბურთელს, ასევე დაჯილდოების ფარგლებში ხდებოდა საუკეთესო ქალი ფეხბურთელის, საუკეთესო მწვრთნელის, სიმბოლური საფეხბურთო ნაკრების, საუკეთესო გოლის ავტორის და სხვა ნომინაციების დასახელება. გამარჯვებულის გამოვლენა ხდებოდა ფიფა-ს წევრ ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებთა მწვრთნელების და კაპიტნების გამოკითხვის საფუძველზე, რასაც ემატებოდა მსოფლიოს თითქმის ყველა ქვეყნის საფეხბურთო ჟურნალისტების გამოკითხვის შედეგები. ფიფა-ს ოქროს ბურთი ფიფა-ს ოფიციალურ საიტზე დაარქივებული 2015-03-25 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) (ფრანგული) ფიფა-ს ოქროს ბურთი ჟურნალ France Football-ის ოფიციალურ საიტზე (ფრანგული)
ძველი ინდოეთის სულიერი სამყარო

უძველეს ხანაში ინდოელები აღმერთებდნენ ბუნების ძალებს. მათ ჰყავდათ მიწისა და ცის, ცეცხლისა და ჭექა-ქუხილის, მზისა და ქარის ბოროტი და კეთილი ღმერთები. ინდოელებმა მრავალი ღმერთიდან ერთი, ყველაზე უძველესი და უძლიერესი-ბრაჰმა გამოყვეს. ინდოელთა წარმოდგენით, ბრაჰმამ ქვეყნის მოსახლეობა ოთხ ძირითად ნაწილად-ვარნად დაყო. პირველ ვარნას ქურუმები შეადგენდნენ. მეორე ვარნა მეომრებსა და მოხელეებს აერთიანებდა. მიწათმოქმედნი, მესაქონლეები, ხელოსნები ვაჭრები მესამე ვარნას წარმოქმნიდნენ, ხოლო მეოთხე ვარნა დაპყრობილი ტომებისა და უთვისტომოებისგან შედგებოდა.ვარნებს შორის რაიმე ნათესაურ კავშირს ან ერთი ვარნიდან მეორეში გადასვლას ბრაჰმას კანონი სასტიკად კრძალავდა. ადამიანებს, რომლებიც არც ერთ ვარნას არ განეკუთნებოდნენ, მიუკარებლები ეწოდებოდათ. მათი შეხება და შეხედვაც კი შეურაცხყობის ტოლფასად მიიჩნეოდა. ისინი სახელმწიფოში ყველაზე ჭუჭყიან და მძიმე სამუშოს ასრულებდნენ.ქრ.შ-მდე VI საუკუნეში ინდოეთის ერთ-ერთი პატარა სამეფოს უფლისწულმა გაუტამამ, თქმულების მიხედვით, მიატოვა ოჯახი ცალკე განდგომილი ცხოვრება დაიწყო. მან ხანგრძლივი ფიქრისა და განსჯის, თავის თავში ჩაღრმავების შედეგად, შეიცნო ჭეშმარიტება. იგი გახდა ბუდა ანუ „გასხივოსნებული“. გაუტამამ ახალი რელიგიის ბუდიზმის ქადაგება დაიწყო. ბუდიზმი უარყოფდა ინდოეთის ვარნებად დაყოფას და ყოველგვარ ძალადობას. ამ მოძღვრების თანახმად, სიკვდილის შემდეგ ადამიანის სული სხვა ცოცხალ არსებაში (ცხოველში, ფრინველში, მწერში, მცენარეში ან ისევ ადამიანში) გადასახლდება. ქრ.შ-მდე V–VI საუკუნეებში ბრაჰმანებმა ლიტერატურული ენა სანსკრიტი და მისი შესატყვისი გრამატიკაც შექმნეს. ინდოელმა მეცნიერებმა, მსოფლიოში პირველებმა გამოთქვეს მოსაზრება, რომ დედამიწას აქვს სფეროს ფორმა და ბრუნავს თავისი ღერძის გარშემო. ჯერ კიდევ დრავიდების ხანაში ინდოელმა მეცნიერებმა ნულის მნიშვნელობა შემოიღეს. ნულის დახმარებით ერთიდა იგივე ციფრი ათეულის, ასეულის და ა.შ. რიცხვის აღმნიშვნელი შეიძლება ყოფილიყო. ინდოელთა ეს გამოგონება მოგვიანებით არაბებმა აზიისა და ევროპის ქვეყნებში გაავრცელეს. ამიტომ მათ არაბული ციფრები ეწოდა. მსოფლიო ცივილიზაციის ძველმა ინდოელებმა თანამედროვე სპორტის ერთ-ერთი სახეობა-ჭადრაკი დაუტოვეს. ეს თამაში უძველესი დროიდან აზიისა და ევროპის ქვეყნებში, მათ შორის საქართველოშიც, დიდი მოწონებით სარგებლობდა.სანსკრიტულ ენაზეა დაწერილი ინდოელთა საყვარელი და საამაყო პოემები: „მაჰაბჰარატა“ და „რამაიანა“. „მაჰაბჰარატაში“ არაჩვეულებრივი სიმძაფრითაა ასახული ორ გვარს შორის ხელისუფლებისათვის ბრძოლის მრავალწლიანი და დაძაბული ისტორია. პოემა „რამაიანა“ მოგვითხრობს უფლისწულ რამას გმირულ ბრძოლებზე თავისუფლებისა და სამართლიანობისთვის. ინდოელი ხალხი შესანიშნავი იგავ-არაკების ავტორიც იყო. ინდოელთა ლიტერატურულ ნაწარმოებებში გამოიხატა ხალხის შეხედულებები ადამიანის როგორც საუკეთესო, ისე მანკიერ თვისებებზე.
ზემო რენეს ეკლესია

ზემო რენეს ეკლესია – ეკლესია კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ სოფელ ზემო რენეს სამხრეთით, 1,5 კილომეტრზე, სასაფლაოზე. თარიღდება ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (სიგანე 4,4 მ), ნაგებია ზედაპირმოსწორებული ქვიშაქვით. ძალიან დაზიანებულია. შემორჩენილია მხოლოდ აღმოსავლეთ ნაწილი, ხოლო დასავლეთ ნაწილის გეგმის კონტური არ გაირჩევა. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე გაჭრილია შიგნიდან თაღოვანი სარკმელი. მის ორივე მხარეს სწორკუთხა ნიშებია. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 158.
თოიძეანთ კოშკი

თოიძეანთ კოშკი – კოშკი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო ჩოჩეთის თოიძეანთ უბანში. თარიღდება XIV-XV საუკუნეებით. დაზიანებულია, ზედა ნაწილი ჩამონგრეულია. კოშკი (8,2 X 7,4 მ) საბრძოლოა. მისი კედლები ზემოთკენ ვიწროვდება, წიბოები მომრგვალებულია, ნაგებია ნატეხი ქვით. შესასვლელი მეორე სართულის დასავლეთ კედელშია. სართულები ერთმანეთს სართულშუა გადახურვაში დატანებული ხვრელებით უკავშირდებოდა. შემორჩენილია სართულშუა გადახურვის ხის კოჭები. მესამე სართულის ოთხივე კედელში ორ-ორი წყვილი სათოფურია. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5. თბ., 1990.
ოსეფაანთ კოშკი

ოსეფაანთ კოშკი — კოშკი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო ჩოჩეთის ოსეფაანთ უბანში. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. კოშკი გეგმით სწორკუთხაა (8,3 X 7,3 მ), ნაგებია რიყის ქვით. შენობა დაზიანებულია: შემორჩენილია ორი სართული და მესამე სართულის ქვედა ნაწილი. კოშკის შესასვლელი სამხრეთით, მეორე სართულის დასავლეთ კუთხეშია. პირველი სართული მეორეს დასავლეთ კედელში დატანებული კიბით უკავშირდებოდა. მეორე სართულს ხის კოჭებზე მოწყობილი გადახურვა ჰქონია. ამ სართულზე კედლის სისქის შესამცირებლად დიდი ზომის ნიშებია დატანებული. ნიშების უმეტესობა თაღოვანია და თითოეული სამ-სამი სათოფურითაა აღჭურვილი. ჩრდილოეთ კედელში ბუხარია. მეორე სართული მესამეს სამხრეთ კედელში დატანებული კიბით უკავშირდება. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5. თბ., 1990.
რატატუი (ფილმი)

„რატატუი“ (ფრანგ. Ratatouille, ʁatatuj; ინგლ. Ratatouille, rætəˈtuːiː) — 2007 წლის კომპიუტერული ანიმაციური ფილმი, შექმნილი კინოსტუდია Pixar-ის მიერ და რეალიზებული Walt Disney Pictures-ის მიერ. ფილმი არის Pixar-ის მერვე ანიმაციური ნამუშევარი, რომლის რეჟისორია ბრედ ბერდი, რომელმაც ამ ადგილზე ჩაანაცვლა იან ფინკავა, 2005 წელს მისი წასვლის შემდეგ. ფილმის სათაური მომდინარეობს ფრანგული კერძიდან, თან აგრეთვე გააჩნია მსგავსება მთავარი პერსონაჟის სახეობასთან ინგლისურ ენაზე. სიუჟეტი მოგვითხრობს ვირთხის, სახელად რემის შესახებ, რომელიც ოცნებობს რესტორნის შეფ-მზარეულობაზე და ცდილობს, რომ ოცნებას მიაღწიოს პარიზის ერთ-ერთი რესტორნის დამლაგებელთან ერთად. სურათის პრემიერა გაიმართა 2007 წლის 29 ივნისს აშშ-ში. ფილმმა წარმატებას მიაღწია კინოგაქირავებაში და დადებითი შეფასებებიც დაიმსახურა. ოსკარის მე-80 დაჯილდოებაზე ფილმი ნომინირებული იყო ხუთ ნომინაციაზე, რომელთაგან ოსკარის აღება მხოლოდ საუკეთესო ანიმაციური ფილმის ნომინაციაში მოახერხა. ↑ Michael Cieply (2007-04-24). „It's Not a Sequel, but It Might Seem Like One After the Ads“. New York Times. ↑ Ratatouille (2007). Box Office Mojo. ციტირების თარიღი: August 4, 2010.
ბახი

საკუთარი სახელი ბახი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ალექსი ბახი — რუსი მეცნიერი და რევოლუციონერი იოჰან სებასტიან ბახი — გერმანელი კომპოზიტორი ვილჰელმ ფრიდემან ბახი — გერმანელი კომპოზიტორი და ორგანისტი იოჰან იაკობ ბახი — გერმანელი კომპოზიტორი და ორგანისტი იოჰან ნიკოლაუს ბახი — გერმანელი კომპოზიტორი იოჰან მიქაელ ბახი — გერმანელი კომპოზიტორი იოჰან კრისტიან ბახი — გერმანელი კომპოზიტორი და პიანისტი იოჰან კრისტოფ ფრიდრიხ ბახი — გერმანელი კომპოზიტორი, კლავესინისტი და კაპელმაისტერი კარლ ფილიპ ემანუელ ბახი — გერმანელი კომპოზიტორი და კლავესინისტი ბახი — უღელტეხილი
არდეშენი

არდეშენი, იგივე არდაშენი ან არტაშენი (ლაზ. არტაშენი / Art'aşeni, თურქ. Ardeşen) — ქალაქი და რაიონი თურქეთში, რიზეს პროვინციაში (ილი), შავი ზღვის პირას. მდებარეობს 48 კილომეტრში ქალაქ რიზედან. 2002 წლის მონაცემებით ქალაქში იყო 45 392 მაცხოვრებელი. ქალაქისა და რაიონის მოსახლეობის აბსოლუტური უმრავლესობა ლაზია. არდაშენი ისტორიული აღმოსავლეთ ლაზეთის სიდიდით მეორე ქალაქია რიზეს შემდეგ, თუმცა რიზესგან განსხვავებით, არდაშენში ჯერ კიდევ მეტყველებენ ლაზურად. საქართველოს საპატრიარქოს განცხადებით არდაშენში მდებარეობდა ლაზეთის საეპისკოპოსოს ერთ-ერთი ცენტრი. კარძოდ, განცხადებში ნათქვამია: District governor's official website (თურქული ) photos of Ardeşen დაარქივებული 2007-05-12 საიტზე Wayback Machine. Ardeşen municipality's official website (თურქული) and more photos დაარქივებული 2007-05-31 საიტზე Wayback Machine. Lazuri - information on the Laz language and culture (თურქული) Ardeşenim - General local site on the district დაარქივებული 2008-03-09 საიტზე Wayback Machine. (თურქული) საქართველოს საპატრიარქოს განცხადება თურქეთში ქართული ტაძრების, ხოლო საქართველოში მეჩეთების რესტავრაციასთან დაკავშირებით // Presage.tv ↑ საქართველოს საპატრიარქოს განცხადება. 2011 წლის 05 02 Fact.ge
ზამში

ზამში (პოლ. zamsz, გერმ. sämischleder), იგივე ნატი, ირმის, ცხვრისა და სხვა ცხოველთა ტყავისაგან მიღებული მასალა. ზამში რბილი, ხავერდოვანი, წყალშეუღწევი ფოროვანი ტყავია, მას მრავალფრად ღებავენ. ზამშისგან კერავენ ტანსაცმელს, ფეხსაცმელს, ხელთათმანებს, აგრეთვე იყენებენ ბენზინის გასაფილტრად (წყლის მოსაცილებლად), ოპტიკური მინის გასახეხად და სხვა. ზამშის მისაღებად ზამშისებრ ქსოვილს ჟღენთენ რეზინის წებოთი (თუ მისგან ფეხსაცმელი უნდა დაამზადონ) ან ფარავენ რეზინის წებოთი და ზემოდან დაქუცმაცებულ ბამბის ბოჭკოს აყრიან (საგალანტერეო ნაკეთობებისათვის).
ქისტაურის სამაროვანი

ქისტაურის სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქისტაურის სამხრეთით. თარიღდება II-I ათასწლეულების მიჯნით. 1965 წელს ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის კახეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვანელი კიაზო ფიცხელაური) შეისწავლა 19 სამარხი. ორმოსამარხებში მიცვალებულები დაკრძალული იყვნენ ხელფეხმოხრილი, მამაკაცები მარჯვენა, ქალები კი მარცხენა მხარეს. სამარხებში აღმოჩნდა ჩარხზე დამზადებული თიხის ჭურჭელი (დერგი, თასი, ქოთნები, ლანგარი), ბრინჯაოს მასრაშეკრული შუბისპირი, ბრინჯაოს სამაჯურები და სარდიონის მძივები. მოპოვებული მასალა ინახება თელავის მუზეუმში. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2. თბ., 2004. ფიცხელაური კ., აღმოსავლეთ საქართველოს ტომთა ისტორიის ძირითადი პრობლემები (ძვ. წ. XV-VII სს.), თბ. 1973.
მარსელო ტორკუატო დე ალვეარი

მარსელო ტორკუატო დე ალვეარი (ესპ. Máximo Marcelo Torcuato de Alvear Pacheco; დ. 4 ოქტომბერი, 1868, ბუენოს-აირესი — გ. 23 აპრილი, 1942) — არგენტინელი პოლიტიკოსი. არგენტინის კონფედერაციის პრეზიდენტი 1922–1928 წლებში. თანამდებობა ეკავა 1922 წლის 12 ოქტომბრიდან 1928 წლის 11 ოქტომბრამდე. დაქორწინდა საოპერო მომღერალ რეჟინა პასინიზე. არგენტინის პრეზიდენტების სია ენციკლოპედია - მარსელო ტორკუატო დე ალვეარი (ესპანური) დაარქივებული 2011-06-04 საიტზე Wayback Machine. მარსელო ტორკუატო დე ალვეარის ბიოგრაფია ენციკლოპედია ბრიტანიკაში
ხოსე ფელიქს ურიბურუ

ხოსე ფელიქს ურიბურუ (ესპ. José Félix Benito Uriburu y Uriburu; დ. 20 ივლისი, 1868, სალტის პროვინცია — გ. 29 აპრილი, 1932, პარიზი, საფრანგეთი) — არგენტინელი გენერალი და პოლიტიკოსი. არგენტინის პირველი დე-ფაქტო პრეზიდენტი. თანამდებობა ეკავა 1928 წლის 6 სექტემბრიდან 1930 წლის 19 თებერვლამდე. ქვეყნის ყოფილი პრეზიდენტი ხოსე ევარისტო ურიბურუ მისი ბიძა იყო. არგენტინის პრეზიდენტების სია ხოსე ფელიქს ურიბურუ დაარქივებული 2010-07-24 საიტზე Wayback Machine. ხოსე ფელიქს ურიბურუ (1930-1932)
აგუსტინ პედრო ხუსტო

აგუსტინ პედრო ხუსტო (ესპ. Agustín Pedro Justo Rolón; დ. 26 თებერვალი, 1876, ენტრე-რიოსის პროვინცია — გ. 11 იანვარი, 1943, ბუენოს-აირესი) – არგენტინელი გენერალი, დიპლომატი და პოლიტიკოსი. არგენტინის პრეზიდენტი 1932-1938 წლებში. თანამდებობა ეკავა 1932 წლის 20 თებერვლიდან 1938 წლის 19 თებერვლამდე. არგენტინის პრეზიდენტების სია აგუსტინ პედრო ხუსტო ბრიტანიკაში
ზარმაცასებრნი

ზარმაცასებრნი (ლათ. Bradypodidae) — ძუძუმწოვრების ოჯახი არასრულკბილიანების რიგისა. მათი სხეულის სიგრძეა 50-64 სმ, წონა 4-7 კგ. წინა კიდურები უკანაზე გრძელი აქვთ. თითები ცელისმაგვარი ბრჭყალებით ბოლოვდება. სხვა ძუძუმწოვრებისაგან განსხვავებით, ზარმაცასებრნს კისრის 6-9 მალა და 14-24 წყვილი ნეკნი აქვთ. სხეული დაფარულია მორუხო-მურა ბეწვით და ხშირად მომწვანო ელფერი დაჰკრავს, რადგან ბეწვში ბინადრობენ ლურჯ-მწვანე მიკროსკოპული წყალმცენარეები. ზარმაცასებრნს კარგად აქვს განვითარებული ყნოსვა და მხედველობა, უფრო ნაკლებად — სმენა. ისინი ზურგით მუდამ ქვემოთ არიან დაკიდებული ხეებზე, რის გამოც შინაგანი ორგანოები ძუძუმწოვრებისათვის უჩვეულოდ აქვთ განლაგებული: ღვიძლი ზურგისკენაა შებრუნებული და მუცლის კედელს არ ეხება; ელენთა და პანკრეასი მარჯვნივაა, საშარდე ბუშტი დიდია და თითქმის ეხება დიაფრაგმას, ტრაქეა ორ ხვეულს ქმნის და ა.შ. ოჯახში 7 სახეობაა, რომლებიც გაერთიანებულია 2 გვარში: სამთითა ზარმაცასებრნი (Bradypus) და ორთითა ზარმაცასებრნი (Choloepus). გავრცელებული არიან სამხრეთი და ცენტრალური ამერიკის ტყეებში. ცხოვრობენ ერთეულებად, იშვიათად წყვილებად. წელიწადში ერთხელ შობენ ერთ ნაშიერს. იკვებებიან ფოთლებით, ნორჩი ყლორტებით, ხილით. ნადირობის ობიექტია — იყენებენ ხორცსა და ტყავს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 486.
არგენტინული პესო

არგენტინული პესო — არგენტინის ამჟამინდელი ვალუტა. მისი ISO 4217 კოდია ARS. ერთი პესო იყოფა 100 სენტავოდ. არგენტინის რამდენიმე ძველი ვალუტის სახელიც სწორედ პესო იყო. რაც შეეხება სხვა ვალუტებთან მიმართებას, 2002-2008 წლებში 3 პესო 1 აშშ დოლარს უდრიდა, ხოლო 2010 წელს 4 პესო — 1 აშშ დოლარი. 2018 წლიდან დაიწყო არგენტინული პესოს აშშ დოლართან კურსის მკვეთრი დაცემა. 2020 წლის 2 აპრილის მდგომარეობით 1 აშშ დოლარი 64 პესოს უდრიდა. ამჟამად მიმოქცევაშია პესოს 10; 20; 50; 200; 100; 500 და 1000 ნომინალიანი ბანკნოტები, ხოლო რაც შეეხება მონეტებს 10; 25; 50 სენტავოსა და 1 და 2 პესოს ნომინალები. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: არგენტინული პესო (ესპანური) არგენტინის ბანკნოტები (ესპანური) Base de datos de Rodolfo Frank - El valor de la moneda არგენტინული ისტორიული და თანამედროვე მონეტების ფოტოები არგენტინის ცენტრალური ბანკი (ინგლისური) (გერმანული) არგენტინული პესო ↑ Historical Rates for the USD/ARS currency conversion on 02 April 2020. PoundSterling LIVE (02/04/2020). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-09-29. ციტირების თარიღი: 5 აპრილი, 2020.
არგენტინის ვულკანების სია

მოცემულია არგენტინის მოქმედი და ჩამქრალი ვულკანების სია: ჩილეს ვულკანების სია ბოლივიის ვულკანების სია Volcanoes of the World » Volcanoes of South America » Volcano List Volcanoes of Argentina - John Seach
არგენტინელები

არგენტინელები — ხალხი, არგენტინის ძირითადი მოსახლეობა. არგენტინაში მრავალეთნიკური საზოგადოებაა, რადგან აქ შერეულია სხვადასხვა ეთნიკური წარსულის ხალხი. 2001 წლის აღწერის მიხედვით, ქვეყანაში 36 260 130 ადამიანი ცხოვრობდა, ამათგან 1 527 320 მლნ (4,2%) იმყოფებოდა საზღვარგარეთ. მოსახლეობის 60%-ზე მეტი იტალიური წარმოშობისაა. სულ, თეთრკანიანი მოსახლეობა შეადგენს მთელი მოსახლეობის 86,4%-ს. 3.5 მლნ არაბული წარმოშობისაა, 600 000 (1,5%) ადგილობრივი წარმოშობის ინდიელია, ძირითადად მაპუჩეს, ვიჩისა და ტობას ხალხი. დიდი რაოდენობით არგენტინელი ცხოვრობს ესპანეთში, აშშ-ში, პარაგვაიში, ჩილესა და ისრაელში. სახელები: თვითწოდება — argentinos, ინგლისურად — argentinians. საერთო რაოდენობა: 36 260 130 (2001) ენა: ესპანური (ოფიციალური), იტალიური, კეჩუა. მორწმუნეები: 76,5% კათოლიკეები, 9% პროტესტანტები, 1,2% იეჰოვას მოწმეები, 0,9% მორმონები, 11,3% არარელიგიური არგენტინის დემოგრაფია არგენტინის მოსახლეობა www.Argentina.gov.ar-ზე დაარქივებული 2010-07-15 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) ↑ World Statesmen.org: Argentina ↑ INDEC. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-06-11. ციტირების თარიღი: 2011-01-19.
ადოლფო როდრიგეს საა

ადოლფო როდრიგეს საა (ესპ. Adolfo Rodríguez Saá Páez Montero; დ. 25 ივლისი, 1947, სან-ლუისი, არგენტინა) – არგენტინელი პერონისტი პოლიტიკოსი. სან-ლუისის პროვინციის გუბერნატორი 1983–2001 წლებში. არგენტინის პრეზიდენტი 2001 წლის 23 დეკემბრიდან 30 დეკემბრამდე. არგენტინის პრეზიდენტების სია ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ადოლფო როდრიგეს საა (ესპანური) The Rodriguez Saá Family დაარქივებული 2016-03-03 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური) Rodríguez Saá's last speech and resignation. დაარქივებული 2012-05-12 საიტზე Wayback Machine.