laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
უშანგი გოგინავა

უშანგი აკაკის ძე გოგინავა (დ. 2 ოქტომბერი, 1968, ვარჩა, აფხაზეთის ასსრ, საქართველოს სსრ) — ქართველი მათემატიკოსი. ფიზიკა-მათემატიკის მეცნნიერებათა დოქტორი (2001), პროფესორი (2004). 1993 წელს დაამთავრა თსუ-ის მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი. 1995–2001 წლებში მუშაობდა თსუ-ის სოხუმის ფილიალის მათემატიკის ანალიზის კათედრაზე. 2001 წლიდან ი. ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორია. კვლევის ძირითადი მიმართულებაა: ფურიეს მწკრივების კრებადობა და შეჯამებადობა. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 62.
დომენიკო ფონტანა

დომენიკო ფონტანა (იტალ. Domenico Fontana; დ. 1543, მელიდე — გ. 28 ივნისი, 1607, ნეაპოლი) — იტალიელი არქიტექტორი, ინჟინერი, არქიტექტურის თეორეტიკოსი. ადრეული ბაროკოს წარმომადგენელი. რომში 1581–1584 წლებში ააშენა სიქსტუს V-ის კაპელა სანტა მარია მაჯორეს ეკლესიაში, ჩართული იყო პაპის სასახლეების გადაკეთებაში ვატიკანში, ლატერანსა და სხვ. მონაწილეობდა პაპის ქალაქთმშენებლობის პროგრამაში: გაიყვანა ახალი ქუჩები, დადგა ობელისკები (მ.შ. წმინდა პეტრეს მოედანზე) და შადრევნები (აკვა ფელიჩე, ანუ მოსეს შადრევანი, 1587), რამაც ხელი შეუწყო რომში ბაროკოს კონცეფციის, როგორც საზეიმო ანსამბლების სისტემის, ჩამოყალიბებას. 1592 წლიდან ცხოვრობდა ნეაპოლში, ესპანელი ვიცე-მეფის კარზე. იყო ნეაპოლის სამეფოს მთავარი ინჟინერი და უძღვებოდა ქალაქთმშენებლობის სამუშაოებს, ააშენა პალაცო რეალე (1600–1602). მდინარე სარნოდან არხის გაყვანის დროს აღმოაჩინა რომაული პერიოდის ქალაქის კედელი. მისი არქეოლოგიური გათხრები მხოლოდ 1748 წელს დაიწყო და აღმოჩნდა, რომ ეს ქალაქი პომპეი იყო. ავტორია ტრაქტატისა „ვატიკანის ობელისკის გადატანის შესახებ“ («Della trasportatione dell’obelisco vaticano et delle fabriche di Nostro Signore papa Sisto V fatte dal cavallier Domenico Fontana, architetto di sua santita», 1590). წმინდა იოანეს ბაზილიკის ჩრდილოეთი ფასადი (ეს ნაწილი აიგო ფონტანას პროექტით) მოსეს შადრევანი რომში ლატერანის ობელისკის შადრევანი ↑ 1.0 1.1 1.2 Union List of Artist Names — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q110250907"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2494649"></a> ↑ 2.0 2.1 Доменико Фонтана // Большая российская энциклопедия. т. 33. — М., 2017. — стр. 473. ↑ „Чувственный взгляд Леды. В Помпеях найдена хорошо сохранившаяся эротическая фреска“. BBC News Русская служба (რუსული). ციტირების თარიღი: 22 დეკემბერი, 2023. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება)
კლაუდიო სალა

კლაუდიო სალა (იტალ. Claudio Sala; დ. 8 სექტემბერი, 1947, მაკერიო, ლომბარდია, იტალია) — იტალიელი ფეხბურთელი, ნახევარმცველი. იცავდა „მონცას“, „ნაპოლის“, „ტორინოს“, „ჯენოასა“ და იტალიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას. იტალიის ჩემპიონი, ვიცე-ჩემპიონი, სამგზის ბრინჯაოს პრიზიორი და იტალიის თასის მფლობელი „ტორინოს“ შემადგენლობაში. 1978 წლის არგენტინის მსოფლიო ჩემპიონატის მონაწილე იტალიის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. სათამაშო კარიერის დასრულების შემდეგ მუშაობდა საფეხბურთო მწვრთნელად. 1971–1978 წლებში იტალიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას იცავს, რომლის შემადგენლობაში 18 შეხვედრას ატარებს. კლაუდიო სალამ 1978 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის ორ შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა. ტორინო სერია A ჩემპიონი: 1975–76 ვიცე-ჩემპიონი: 1976–77 ბრინჯაოს პრიზიორი: 1971–72, 1977–78, 1979–80 იტალიის თასი თასის მფლობელი: 1970–71 იტალიის წლის საუკეთესო ფეხბურთელი Guerin Sportivo-ს ვერსიით: 1976, 1977 გოდუაძე, ლაშა (2010). მსოფლიო თასის ისტორია (1930–2010). თბ.: გაზეთი „მსოფლიო სპორტი“.  კლაუდიო სალა — National-Football-Teams.com კლაუდიო სალას სანაკრებო მატჩების სტატისტიკა — Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation კლაუდიო სალა — Storie di Calcio ↑ Claudio Sala in the World Cups წაკითხვის თარიღი: 20 სექტემბერი, 2021.
თორი (სამხედრო)

თორი, თორნი — აბჯრის ერთ-ერთი სახე. ძველ საქართველოში მეომრის რკინის ტანსაცმელი (მთლიანი ჯავშანი). საქართველოში გავრცელებული სხვა ტანსაცავი აბჯრებისაგან განსხვავებით თორი დიდხანს იხმარებოდა, რადგან უკეთ იცავდა მეომარს. მას ცეცხლსასროლი იარაღის შემოღების შემდეგაც ხმარობდნენ. ქსე, ტ. 4, გვ. 694, თბ., 1979
ჟიდი

ჟიდი (აზერ. Jidi) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში. ჟიდი GEOnet სახელების სერვერზე
ქანარმეშა

ქანარმეშა (აზერ. Kənarmeşə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,413 კაცი. ქანარმეშა GEOnet სახელების სერვერზე
ქარგელანი

ქარგელანი (აზერ. Kərgəlan) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 3,002 კაცი. ქარგელანი GEOnet სახელების სერვერზე
ქიოჰნა-გაგირი

ქიოჰნა-გაგირი (აზერ. Köhnə Gəgir) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 274 კაცი. '&Diacritics=DC ქიოჰნა-გაგირი GEOnet სახელების სერვერზე
ქოსალარი (ლენქორანი)

ქოსალარი (აზერ. Kosalar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში. ქოსალარი GEOnet სახელების სერვერზე
პატრიციო სალა

პატრიციო სალა (იტალ. Patrizio Sala; დ. 16 ივნისი, 1955, ბელუსკო, ლომბარდია, იტალია) — იტალიელი ფეხბურთელი, ნახევარმცველი. იცავდა „მონცას“, „ტორინოს“, „სამპდორიას“, „ფიორენტინას“, „პიზას“, „ჩეზენას“, „პარმას“, „სოლბიატეზეს“ და იტალიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას. იტალიის ჩემპიონი, ვიცე-ჩემპიონი და ორგზის ბრინჯაოს პრიზიორი „ტორინოს“ შემადგენლობაში. 1978 წლის არგენტინის მსოფლიო ჩემპიონატის მონაწილე იტალიის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. სათამაშო კარიერის დასრულების შემდეგ მუშაობდა საფეხბურთო მწვრთნელად. 1976–1980 წლებში იტალიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას იცავს, რომლის შემადგენლობაში 8 შეხვედრას ატარებს. პატრიციო სალამ 1978 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის ერთ შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა. ტორინო სერია A ჩემპიონი: 1975–76 ვიცე-ჩემპიონი: 1976–77 ბრინჯაოს პრიზიორი: 1977–78, 1979–80 Dizionario del Calcio Italiano (M.Sappino – Ed. Baldini & Castaldi) Granatissimo – i 35 grandi del Toro (S.Barbero – Graphot Editrice) Il ritorno degli dei granata (P.Ferrero – Bradipolibri) Mi era rimasto un calzettone (A.Cracas - Elena Morea Editore) გოდუაძე, ლაშა (2010). მსოფლიო თასის ისტორია (1930–2010). თბ.: გაზეთი „მსოფლიო სპორტი“.  პატრიციო სალა დაარქივებული 2019-09-15 საიტზე Wayback Machine. — Calcio.com პატრიციო სალა დაარქივებული 2017-09-02 საიტზე Wayback Machine. — Enciclopedia del calcio პატრიციო სალა — FIFA.com პატრიციო სალა — National-Football-Teams.com ↑ Patrizio Sala in the World Cups წაკითხვის თარიღი: 20 სექტემბერი, 2021.
პლუმების ტექტონიკა

პლუმების ტექტონიკა, პლუმ-ტექტონიკა — გეომეცნიერების თეორია, რომლის თანახმად დედამიწის მანტიაში არსებობს პლუმები — ცხელი მანტიური ნაკადები, რომლებიც დედამიწის ზედაპირთან მიახლოებისას, კერძოდ, დედამიწის ქერქსა და ზედა მანტიაში ქმნიან ლღობის კერებსა და განსაზღვრული გეოქიმიური ტიპების ვულკანიზმს, რასაც თან სდევს ბაზალტების ხანმოკლე ამონთხევა ან ვულკანთა ჯაჭვების წარმოქმნა. პლუმების ტექტონიკა წარმოადგენს დედამიწის ლითოსფეროში არსებული მაგმური და ტექტონიკური პროცესების ერთობლიობას, რომელიც განპირობებულია მასზე მანტიური პლუმების ზემოქმედებითა და აგრეთვე გეოლოგიური კონცეფციით, რომელიც ხსნის ამ პროცესებს. პლუმების ტექტონიკის მნიშვნელოვანი შემადგენელი ნაწილია ეგრეთ წოდებული პლუმური მაგმატიზმი, რომელიც შეიცავს ინტრუზიას დედამიწის ქერქისა და მანტიის საზღვრის გასწვრივ და დედამიწის ქერქში, ბაზალტების (ხშირად ტუტე შედგენილობის) ამონთხევას ზედაპირზე. ლითოსფერული ფილების კონტინენტური ნაწილის ფარგლებში მანტიური პლუმის თავზე წარმოიქმნება ტრაპული პროვინციები; ფილების ოკეანურ ნაწილში — შიდაფილური ოკეანური ბაზალტური პლატო დედამიწის ქერქის გაზრდილი სიმძლავრით ან წყალქვეშა ვულკანებისა და ვულკანური კუნძულების ჯაჭვებით. მანტიური პლუმების აზევებას უკავშირებენ კონტინენტის პასიური კიდის წარმოქმნას. პლუმების ტექტონიკის გამოვლინება დიდ როლს თამაშობს კონტინენტური და ოკეანური ლითოსფეროს მასების შეზრდაში. გარდა ამისა, პლუმების ტექტონიკას მიაკუთვნებენ ზოგიერთ შიდაფილურ ტექტონიკურ პროცესს, მათ შორის დედამიწის ქერქის შიდაფილურ აზევებებსა და კონტინენტურ რიფტულ სისტემებს. მანტიური პლუმების აზევება საბოლოო ჯამში ხელს უწყობს ლითოსფერული ფილების გაპობასა და სპრედინგის ღერძის წარმოქმნას. შესაძლოა, რომ მანტიური პლუმები არსებით გავლენას ახდენენ კონვექციური უჯრედების გარდაქმნაზე დედამიწის მანტიაში. პლუმების ტექტონიკა მნიშვნელოვან როლს თამაშობს დედამიწის გეოდინამიკაში პალეოარქეულიდან მოყოლებული, შესაძლოა, უფრო ადრეული დროიდანაც. ჩვეულებრივ, ითვლება, რომ გლობალური მანტიური კონვექცია, რომელიც წარმოადგენს ლითოსფერული ფილების მოძრაობის მთავარ მექანიზმს და მანტიური პლუმების აზევება არსებობს ერთდროულად და პლუმების ტექტონიკა ავსებს ფილების ტექტონიკას. რიგი მკვლევრის აზრით, ფილების ტექტონიკა და პლუმების ტექტონიკა დროში ცვლიან ერთმანეთს. მზის სისტემის სხვა პლანეტებზე — კერძოდ მარსსა და ვენერაზე არ არის ფილების ტექტონიკა, თუმცა სამაგიეროდ გვხვდება პლუმების ტექტონიკის სხვადასხვა გამოვლინებები. პლუმების ტექტონიკის კონცეფციის ავტორია იაპონელი მეცნიერი მარუიამა სიგენორი. ↑ Плюм-тектоника — Башкирская энциклопедия[მკვდარი ბმული] ↑ Лобковский Л.И., Никишин А.М., Хаин В.Е.. Современные проблемы геотектоники и геодинамики. Москва, გვ. 612, 2004.  ↑ 3.0 3.1 тектоника плюмов — большая российская энциклопедия. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-07-24. ციტირების თარიღი: 2019-09-10. ↑ Hiromoto Nakazawa. Darwinian Evolution of Molecules : Physical and Earth-Historical Perspective of the Origin of Life. Singapore, Singapore: Springer Verlag, Singapore, გვ. 143, 2018.
გივი გოგიჩაიშვილი

გივი სიმონის ძე გოგიჩაიშვილი (დ. 23 ივნისი, 1918, ზუგდიდი — გ. 17 იანვარი, 1977, თბილისი) — ქართველი მწერალი. პირველი მოთხრობა „გადამწყვეტი შამათი“ 1944 წელს გამოაქვეყნა, მოთხრობების პირველი კრებული „ცისარტყელა“ – 1953 წელს. ავტორია რომანებისა: „პირველი დღეები“, (1959); „გაზაფხულიდან გაზაფხულამდე“, (1965); „სამაია“, (1975) და მოთხრობათა კრებულებისა. მარტინა მინტეგი-ბილბაოსთან ერთად თარგმნა ბ. პერეს გალდოსის, რ. პანილიას თხუზულებები. გოგიჩაიშვილის რამდენიმე რომანი და მოთხრობა თარგმნილია რუსულ, უკრაინულ, აზერბაიჯანულ და სხვა ენებზე. თითმერია ჯ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 64. თითმერია ჯ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 199.
მსხლები (ახალგორის მუნიციპალიტეტი)

მსხლები — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, სამხრეთ ოსეთის დროებითი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულის ახალგორის მუნიციპალიტეტში, წინაგრის თემში. მდებარეობს მდინარე ლეხურის (მტკვრის მარცხენა შენაკადი) მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 920 მეტრი, ახალგორიდან 54 კმ, კასპიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 21 კმ. 2008 წლის 23 ოქტომბრის ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ საქართველოს კანონის საფუძველზე, ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის სამხედრო აგრესიის შედეგად და დადგენილია ამ ტერიტორიების განსაკუთრებული სამართლებრივი რეჟიმი. რუსეთის იმპერიის შემადგენლობაში ყოფნის დროს შედიოდა თბილისის გუბერნიის გორის მაზრაში. საქართველოს სსრ ადმინისტრაციული დაყოფით — სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის ლენინგორის რაიონის წინაგრის სოფსაბჭოში. ქართულ-ოსური კონფლიქტის დაწყების შემდეგ, 1992 წლიდან, სოფელს ვერ აკონტროლებდა საქართველოს ცენტრალური ხელისუფლება. 2008 წლის აგვისტოს ომის შემდეგ ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ და დე ფაქტოდ შედის არაღიარებული ე. წ. „სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკის“ ლენინგორის რაიონის შემადგენლობაში. 1905 წელს სოფელში ფიქსირდება 117 კაცი (უმრავლესობა ოსები), 1911 წელს — 110 კაცი (ქართველები). 1926 წლის აღწერით (ამ დროს შედიოდა „წინა-კარის“ (დღ. წინაგარი) სოფსაბჭოში) მსხლებში დასახლებული იყო 26 კომლი და 183 კაცი (ოსი — 100 %). 1959 წელს (ამ დროს შედიოდა ცხილონის სოფსაბჭოში) სოფელში ცხოვრობდა 181 კაცი, რომელთაგან უმრავლესობა იყო ოსი. დე ფაქტო სამხრეთ ოსეთის მიერ 2015 წელს ჩატარებული აღწერის მიხედვით მსხლების მოსახლეობას 9 კაცი (3 მამაკაცი და 6 ქალი) შეადგენდა. კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლებიდან აღსანიშნავია მსხლების წმინდა გიორგის ეკლესია და კვირაცხოვლის ნაეკლესიარი. მსხლები GeoNames-ის გეოგრაფიულ მონაცემთა ბაზაზე მსხლები GEOnet სახელების სერვერზე ↑ 1.0 1.1 1.2 დე ფაქტო სამხრეთ ოსეთის 2015 წლის მოსახლეობის აღწერა, გვ. 17 ↑ საფოსტო ინდექსის მოძებნა — საქართველოს ფოსტა ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 71. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 118. ↑ ახალგორის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს დადგენილება №28. matsne.gov.ge (26 დეკემბერი, 2014). ციტირების თარიღი: 29 სექტემბერი, 2019. ↑ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 183. ↑ 7.0 7.1 Кавказский календарь на 1910 годъ ↑ 8.0 8.1 Кавказский календарь на 1912 годъ ↑ სეპარატისტული რეჟიმების მიერ მიტაცებული და რუსეთის ფედერაციის მიერ ოკუპირებული საქართველოს ტერიტორიები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-09-29. ციტირების თარიღი: 2019-09-29. ↑ რუსეთის ფედერაციის მიერ საქართველოს ტერიტორიების ოკუპაციის შესახებ. matsne.gov.ge (28 აგვისტო, 2008). ციტირების თარიღი: 20 აგვისტო, 2019. ↑ მოსახლეობის 1926 წლის აღწერა, გვ. 186 ↑ ლენინგორის რაიონის სოფლები, 1959 წ. (რუსული) ↑ შიდა ქართლი, ახალგორის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. 4, გვ., 138-139, თბ., 2008
გიორგი გოგიჩაიშვილი (ტელემექანიკოსი)

გიორგი გიორგის ძე გოგიჩაიშვილი (დ. 20 იანვარი, 1941, ბათუმი) — ქართველი ავტომატიკისა და ტელემექანიკის სპეციალისტი. საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (2009). ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი (1983), პროფესორი (1985). 1963 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი ავტომატიკისა და ტელემექანიკის სპეციალობით. 1971 წელს მუშაობა დაიწყო ინსტიტუტის ინფორმატიკისა და მართვის სისტემების ლაბორატორიაში, შემდგომ – საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ახალდაარსებულ ინფორმატიკისა და მართვის ავტომატიზებული სისტემების კათედრაზე. გოგიჩაიშვილი არის ამ კათედრის ერთ-ერთი დამაარსებელი. 1991-2007 წლებში იყო ამავე კათედრის გამგე. 2007 წლიდან არის საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ორგანიზაციული მართვის დეპარტამენტის უფროსი. გოგიჩაიშვილის სამეცნიერო კვლევის ძირითადი მიმართულებაა მართვის ავტომატიზებული სისტემების, მ. შ. ინტელექტუალური სისტემების დაპროექტების მეთოდოლოგიისა და ტექნოლოგიის სრულყოფა სრულიად ახალი პრინციპების გამოყენებით. ეს პრინციპები საფუძვლად დაედო მისი ხელმძღვანელობით დამუშავებულ და დანერგილ მართვის ავტომატიზებულ სისტემას ქიმიური ბოჭკოების ექსტრაქციის პროცესების მართვისათვის, ასევე რობოტტექნიკურ კომპლექსს ანოდირებული ფირფიტების წარმოებაში. გოგიჩაიშვილი ასევე იკვლევს გადაწყვეტილებათა მიღების ინტელექტუალური სისტემების დამუშავების ახალ მეთოდებსა და მოდელებს, რომლებიც საფუძვლად დაედო მეურნეობის სხვადასხვა დარგში მართვის ავტომატიზებულ და ექსპერტულ სისტემებს. გამოქვეყნებული აქვს მრავალი სამეცნ. ნაშრომი, 17 სახელმძღვანელო, 5 მონოგრაფია, მიღებული აქვს რამდენიმე საავტორო მოწმობა და პატენტი გამოგონებებზე. დაჯილდოებულია ღირსების ორდენითა (2002) და გ. ნიკოლაძის მედლით (2006). დაპროგრამების მეთოდები, თბ., 1997; მართვის ავტომატიზებული სისტემის დაპროექტება და აგება, თბ., 2001; Автоматизация принятия решений в системах управления, Тб., 1985.
თორტიზა (მრავალმნიშვნელოვანი)

თორტიზა შეიძლება აღნიშნავდეს: თორტიზა — მთა გვირგვინას ქედზე, სამცხე-ჯავახეთის მხარეში; თორტიზა — სოფელი გორის მუნიციპალიტეტში.
კარლო მადერნა

კარლო მადერნა (მოდერნო) იტალ. Carlo Maderna, Maderno; დ. 1556— გ. 1629) — შვეიცარიელ-იტალიელი არქიტექტორი, სწავლობდა ბიძებთან - ჯერ დომენიკო, შემდეგ ჯოვანი ფონტანასთან. მოდერნო რომში ჩამოვიდა ლომბარდიიდან XVI საუკუნის 80-წლებში, დაიწყო მუშაობა ქვისმთლელად თავის ბიძასთან, ჯოვანისთან ერთად, აშენებდა წყილსგაყვანილობას და შადრევნებს. ერთ-ერთი მათ განი არის მარჯვენა შადრევანი წმინდა პეტრეს მოედანზე 1613წ. მადერნამ ასევე დაასრულა კონსტრუქციების მთელი რიგი , რომელთა მშენებლობა დაიწყეს სხვა ხუროთმოძღვრებმა: მაგალითად, პალაცო კიჯი ჯაკომო დელა პორტას შემდეგ - მშენებლობა დასრულდა 1630 წლისთვის. კარლო მადერნას პირველი დამოუკიდებელი ნამუშევარია სანტა-სუსანას ეკლესიის ფასადის შექმნა. ტაძრის ფასადი იყოფა ორ რიგად. ქვედა იარუსი ნახევარ სვეტებით არის გაფორმებული. არქიტექტორმა აქ პირველად გამოიყენა ბალუსტრადები. ნახევარ-სვეტები ხაზს უსვამენ შენობის ვერტიკალურ ღერძს. დეკორატიული ელემენტები და ქანდაკებები გამოხატავენ ფორმებს. შემდეგ მადერნომ 1605 წელს იმუშავა სანტა მარია დელა ვიტორიას ეკლესიის ინტერიერზე. ასევე არქიტექტორმა დაამთავრა წმინდა პეტრეს ბაზილიკა 1605-1613წწ. მან შეცვალა ტაძრის ცენტრალური გეგმის იერსახე, გააფართოვა მისი ნავი და სამლოცველო, ბერძნულიდან გააკეთა ლათინური ჯვარი. ფასადი გახდა დომინანტი ტაძრის სხვა არქიტექტურულ ელემენტებთან შედარებით. სადაც შემდგომ განათავსეს კურთხევის ლოჟა პაპისთვის. ბიოგრაფია დაარქივებული 2021-04-14 საიტზე Wayback Machine.
ნიკოლოზ გოგიჩაიშვილი

ნიკოლოზ ივანეს ძე გოგიჩაიშვილი (დ. 7 მაისი, 1903, სოფ. ნიგვზიანი, ოზურგეთის მაზრა — გ. 14 აპრილი, 1945, ჩეხოსლოვაკია, დაკრძალულია კიევში) — საბჭოთა კავშირის გმირი (13 დეკემბერი, 1942). წოდება მიენიჭა II მსოფლიო ომში კავკასიის დაცვის დროს გამოჩენილი მამაცობისათვის. 1944 წელს კარპატებში იბრძოდა, დაიღუპა პრაღის მისადგომებთან. დაჯილდოებულია დიდების ორდენით და სხვა საბრძოლო ორდენებით. ჩინჩილაკაშვილი ტ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 64. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 199. Указ Президиума Верховного Совета СССР «О присвоении звания Героя Советского Союза начальствующему составу Красной Армии» от 23 ноября 1942 года // Ведомости Верховного Совета Союза Советских Социалистических Республик : газета. — 1942. — 25 декабря (№ 46 (205)). — С. 1.
გიორგი გოგიჩაძე

გიორგი კონსტანტინეს ძე გოგიჩაძე (დ. 28 ოქტომბერი, 1941, თბილისი) — ქართველი ბიოლოგი. ბიოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1983), პროფესორი (1991), ევროპის სამედიცინო ონკოლოგიის საზოგადოების (ESMO) საპატიო წევრი. 1964 წელს დაამთავრა თსუ-ის ბიოლოგიის ფაკულტეტი. 1964-1966 წლებში მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ბოტანიკისა და თბილისის ონკოლოგიის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტებში სხვადასხვა სამეცნიერო თანამდებობაზე, 1970-1994 წლებში – ჰემატოლოგიისა და სისხლის გადასხმის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში ელექტრონული მიკროსკოპიის ლაბორატორიის ხელმძღვანელად. გოგიჩაძე იკვლევს სიმსივნური ზრდის უჯრედულ მექანიზმებს, ისევე როგორც შეძენილი იმუნოდეფიციტის სინდრომის (შიდსის) განვითარების შესაძლებლობებს. 2005-2007 იყო თსსუ-ის ფსიქოთერაპიისა და ფსიქოსომატური მედიცინის ფაკულტეტის დეკანის მოადგილე. 2007 წლიდან ამავე ინსტიტუტის მიკრობიოლოგიისა და იმუნოლოგიის დეპარტამენტის ხელმძღვანელია. ეწევა აგრეთვე პედაგოგიურ საქმიანობას, არის თსსუ-ის ბიოლოგიის, სამედიცინო გენეტიკისა და მიკრობიოლოგიის კათედრის პროფესორი. გოგიჩაძე ავტორია სამედიცინო ტერმინოლოგიის ქართულ-ინგლისურ- რუსულლათინური ლექსიკონის და 4 გამოგონებისა. ბიოლოგიისა და მედიცინის დრამატული ფურცლები, თბ., 2009; Соматическая гибридизация и механизм злокачественной трансформации клеток, Тб., 1993. ჯაფარიძე ი., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 65.
გულადი გოგმაჩაძე

გულადი ჯემალის ძე გოგმაჩაძე (დ. 17 თებერვალი, 1962, სოფ. გვარა, ახლანდ. ქობულეთის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი აგროინჟინერი. სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა დოქტორი (1997), პროფესორი (2005). 1987 წელს დაამთავრა საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტი, 1987-1992 წლებში მუშაობდა ქობულეთის აგროსამრეწველო გაერთიანებაში, ეწეოდა სამეცნიერო-პედაგოგიურ მოღვაწეობას ბათუმის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიოლოგიის ფაკულტეტზე; 1993-1999 წლებში მუშაობდა კომერციულ სტრუქტურებში. 2000 წლიდან იყო რუსეთის ფედერაციის სახელმწიფო დუმის ექსპერტი სურსათის უსაფრთხოების საკითხებში. 2002 წლიდან სახელმწიფო ფედერალურ უნიტარული საწარმოს – „სრულიად რუსეთის ინფორმატიზაციის, აგრონომიისა და ეკოლოგიის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის“ გენერალური დირექტორია. 2004 წლიდან მოღვაწეობს მ. ლომონოსოვის სახელობის მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ნიადაგმცოდნეობის ფაკულტეტზე. გოგმაჩაძის სამეცნიერო ინტერესების სფეროა: სიმინდის მოყვანის ტექნოლოგიის შემუშავება საქართველოს ტყის მურა და მდელო-ჭაობის ნიადაგებზე, გამოკვლევები სასოფლო-სამეურნეო სავარგულების ეკოლოგიურ მდგომარეობის აგრომონიტორინგის პრობლემებზე, ადაპტურლანდშაფტური მიწათმოქმედების ბიოლოგიზაციის მოქმედების შეფასება ნიადაგის ნაყოფიერებასა და სხვადასხვა აგროფიტოცენოზებზე, მიწის ნაყოფიერების შეფასების ახალი მეთოდების დანერგვა. ავტორია მრავალი სამეცნიერო ნაშრომისა (მ.შ. 5 მონოგრაფია). გოგმაჩაძე შეყანილია ენციკლოპედიაში „რუსეთის თვალსაჩინო მოღვაწეები“ (2007). Возделывание кукурузы в Аджарии, Батуми, 1997; Агроэкологический мониторинг почв и земельных ресурсов Российской Федерации, М., 2010. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 65-66.
გოგოლაძე

საკუთარი სახელი გოგოლაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: დერმიშა გოგოლაძე — ისტორიკოსი ვაჟა გოგოლაძე — ლოტბარი ვასილ გოგოლაძე — ბიბლიოგრაფი, პუბლიცისტი ვახტანგ გოგოლაძე — მათემატიკოსი ვლადიმერ გოგოლაძე — სპორტსმენი (სპორტული ტანვარჯიში) თენგიზ გოგოლაძე — მწერალი კაპიტონ გოგოლაძე — ჟურნალისტი კობა გოგოლაძე — სპორტსმენი (კრივი) ლერი გოგოლაძე — მათემატიკოსი, სპორტსმენი (წყალბურთი)
ვახტანგ გოგოლაძე

ვახტანგ გიორგის ძე გოგოლაძე (დ. 31 მარტი, 1909, ქ. რკვია, ახლანდ. აზერბაიჯანის რესპუბლიკა — გ. 17 ივნისი, 1961, დაბა წაღვერი, ბორჯომის რაიონი) — ქართველი მათემატიკოსი. ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1945), პროფესორი (1947). 1929 წელს დაამთავრა თსუ. 1947 წლიდან იყო მოსკოვის ჩარხსაშენი ინსტიტუტის უმაღლესი მათემატიკის კათედრის გამგე. იკვლევდა ჰიპერბოლური ტიპის კერძოწარმოებულიან განტოლებათა თეორიის, თეორიულ სეისმოლოგიისა და სხვ. საკითხებს. ებანოიძე თ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 69. ვახტანგ გოგოლაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
სერჯო ბრიო

სერჯო ბრიო (იტალ. Sergio Brio; დ. 19 აგვისტო, 1956, ლეჩე, იტალია) — იტალიელი ფეხბურთელი, მცველი. იცავდა „ლეჩეს“, „პისტოიეზეს“ და „იუვენტუსის“ ღირსებას. იტალიის ოთხგზის ჩემპიონი და იტალიის თასის სამგზის მფლობელი, თასების მფლობელთა თასისა (1984) და უეფა-ს სუპერთასის მფლობელი (1984), ევროპის ჩემპიონთა თასის მფლობელი (1985) და ფინალისტი (1983), საკონტინენტთაშორისო თასისა (1985) და უეფა-ს თასის (1990) მფლობელი „იუვენტუსის“ შემადგენლობაში. ფეხბურთის ისტორიაში იგი ერთ-ერთია იმ ექვსი ფეხბურთელიდან, რომელთაც ევროპული კლუბებისთვის არსებული ყველა ოფიციალური საერთაშორისო საფეხბურთო ტურნირი აქვთ მოგებული. სერჯო ბრიოს საფეხბურთო კარიერის დასაწყისი მშობლიური ქალაქის, იმავე სახელწოდების საფეხბურთო კლუბ „ლეჩეს“ უკავშირდება. „ლეჩეს“ შემდეგ იგი „იუვენტუსში“ გადადის, თუმცა ძირითად შემადგენლობაში ადგილის დამკვიდრებას ვერ ახერხებს და 1975–1978 წლებში იჯარით „პისტოიეზეს“ რიგებში აგრძელებს თამაშს. 1978 წლიდან „იუვენტუსში“ ბრუნდება, სადაც კარიერის დასასრულამდე თამაშობს. სწორედ ამ კლუბის სახელს უკავშირდება მისი გამორჩეული საფეხბურთო კარიერა, რომლის განმავლობაშიც თანაგუნდელებთან ერთად ყველა ეროვნულ და საერთაშორისო საფეხბურთო ტიტულს ისაკუთრებს. წლების განმავლობაში იგი კლუბის ყველა დროის უდიდესი მცველების — გაეტანო შირეას, კლაუდიო ჯენტილეს და ანტონიო კაბრინის მხარდამხარ იცავდა „იუვენტუსის“ ღირსებას და მის ერთ-ერთ საუკეთესო მცველად ითვლებოდა. თორმეტი სეზონის მანძილზე სერჯო ბრიომ ტურინელთა მაისურით 378 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა და 24 ბურთი გაიტანა. სათამაშო კარიერის დასრულების შემდეგ მუშაობდა საფეხბურთო მწვრთნელად. 1991–1994 წლებში იყო „იუვენტუსის“ მთავარი მწვრთნელის თანაშემწე, 1995–1996 წლებში კი „კალიარის“ მთავარი მწვრთნელის თანაშემწე. 2003–2004 წლებში ბელგიური საფეხბურთო კლუბის „მონსის“ მთავარ მწვრთნელად მუშაობდა. იუვენტუსი სერია A: 1980–81, 1981–82, 1983–84, 1985–86 იტალიის თასი: 1978–79, 1982–83, 1989–90 თასების მფლობელთა თასი: 1983–84 უეფა-ს სუპერთასი: 1984 ევროპის ჩემპიონთა თასი: 1984–85 საკონტინენტთაშორისო თასი: 1985 უეფა-ს თასი: 1989–90 Moretti, Claudio (2013). 1001 storie e curiosità sulla grande Juventus che dovresti conoscere. Roma: Newton Compton.  Moretti, Claudio (2014). I campioni che hanno fatto grande la Juventus. Roma: Newton Compton.  ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სერჯო ბრიო სერჯო ბრიო — Calcio.com სერჯო ბრიო — Footballdatabase.eu სერჯო ბრიო — Transfermarkt სერჯო ბრიო — Weltfussball.de ↑ 1.0 1.1 Viaggio tra le Stelle: Sergio Brio.
გიული გოგოლი

გიული ივლიანეს ძე გოგოლი (დ. 23 თებერვალი, 1945, სენაკი) — ქართველი ზოოტექნიკოსი. სოფლის მეურნეობის მეცნიერების დოქტორი (1992), პროფესორი (2000). 1972 წელს დაამთავრა საქართველოს ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო სასწავლო-კვლევითი ინსტიტუტი. 1976-1991 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ზოოლოგიის ინსტიტუტში მეძროხეობის განყოფილების გამგე, 1991-2006 წლებში – საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის მეცხოველეობის ბიოლოგიის საფუძვლების სამეცნიერო-კვლევითი სექტორის ხელმძღვანელის მოადგილე სამეცნიერო დარგში. 1994-2006 წლებში ეწეოდა სამეცნიერო-პედაგოგიურ მოღვაწეობას საქართველოს ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო სასწავლო-კვლევით ინსტიტუტში. 1995-2005 წლებში ხელმძღვანელობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის გრანტების პროექტს. 2006 წლიდან საქართველოს სახელმწიფო აგრარული უნივერსიტეტის ასოცირებული პროფესორია, 2007 წლიდან – მ. რჩეულიშვილის სახელობის მეცხოველეობის ბიოლოგიურ საფუძვლების ინსტიტუტის დირექტორი. გოგოლი მუშაობს ძროხის ადაპტაცია-აკლიმატიზაციის, ჯიშთაშორისი და სახეობათაშორისი ჰიბრიდიზაციის პრობლემებზე, ასევე სწავლობს მეცხოველეობის პროდუქტების წარმოებისა და გადამუშავების ტექნოლოგიურ საკითხებს. ავტორია მრავალი სამეცნიერო ნაშრომის (მ. შ. 12 მონოგრაფია და 3 სახელმძღვანელო). მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები. ხორცისა და ხორცპროდუქტების ტექნოლოგია, თბ., 2004; ჰიბრიდიზაცია სარძეო მეძროხეობაში, თბ., 2009. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 70.