შაფიბეილი (საგვარეულო)

შაფიბეილი (აზერ. Şəfibəylilər) — აზერბაიჯანში ცნობილი საგვარეულო. საგვარეულოს პირველი წარმომადგენელი შაფი ბეი გახლდათ. დაიბადა გაბალის სასულთნოს სოფელ აიდინგიშლაგში. ზოგიერთი ცნობით, შაფი ბეი რაიონის დეპუტატი იყო და საკუთარ ქონებას განაგებდა. საგვარეულოს ფუძემდებელი შაფი ბეი მოლახანაში სწავლობდა. მას ორი ვაჟი, ჰყავდა ჯაფარ ბეი და ბახიშ ბეი. ჯაფარ ბეი შაფი ბეი ოღლუ 1815 წელს სოფელ აიდინგიშლაგში დაიბადა. მოლახანაში სწავლისას რუსეთის იმპერიის ჯარში მსახურობდა. პრაპორშჩიკის წოდება ჰქონდა. ჯაფარ ბეის სამი ვაჟი ჰყავდა სახელად ჰაჯი ბეი, შუქურ ბეი და რუსტამ ბეი. ჯაფარ შაფიბეილის ვაჟი ჰაჯი ბეი 1834 წელს, შუქურ ბეი 1836 წელს და რუსტამ ბეი 1838 წელს დაიბადნენ სოფელ აიდინგიშლაგში. სამივე მედრესეში სწავლობდა. ჰაჯი ბეი შაფიბეილის ვაჟის რუსტამ ბეის შთამომავლები რუსტამბეილის გვარს ატარებენ. ჰყავდა ვაჟები სახელად აღა ბეი და მუსტაფა ბეი. რუსტამ ბეის ვაჟი მუსტაფა ბეი 1864 წელს სოფელ აიდინგიშლაგში დაიბადა. აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის არსებობისას აზერბაიჯანის ჯარს 20000 წყვილი ფეხსაცმელი შესწირა. 1920 წელს, აპრილის შემოსევის შემდეგ, რუსტამ ბეი თავის შვილთან ჰაჯი ბეისთან ერთად დახვრიტეს. მამედ ემინ რასულზადეს წიგნში „აზერბაიჯანის რესპუბლიკა“ მისი სახელი მოხსენიებულია ოკუპაციის შემდეგ ბოლშევიკების მიერ მოკლულთა სიაში. მუსტაფა ბეის სახლი შემორჩენილია სოფელ კიჩიჩ პირალში, გაბალის რაიონში. მას ჰყავდა ვაჟები, სახელად ჯაფარ ბეი, შაფი ბეი, ჰაჯი ბეი და ბახიშ ბეი. მუსტაფა ბეის ვაჟი ჯაფარ ბეი რუსტამბეილი 1890 წელს არეშის რაიონის სოფელ მამადლიში დაიბადა. 1909 წელს კიევის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტზე ჩაირიცხა და დამთავრების შემდეგ სამხედრო ექიმად მუშობდა. ჯერ 58-ე ქვეით პოლკში, 1917 წლიდან კი ყირიმში მუშაობდა. ფათალი ხან ხოისკის მიერ 1919 წლის 3 აპრილს ხელმოწერილი ბრძანების თანახმად ჯაფარ ბეი რუსტამბეილი 19 მარტიდან დაინიშნა აზერბაიჯანის დიპლომატიურ წარმომადგენლად ყუბანსა და ყირიმში, ასევე სავაჭრო კომისრად. საბჭოთა ოკუპაციისას ჯაფარ ბეი დახვრიტეს. მუსტაფა რუსტამბეილის მეორე ვაჟი შაფი ბეი რუსტამბეილი დაიბადა 1893 წელს სოფელ აიდინგიშლაგში. განჯის კლასიკურ გიმნაზიაში საშუალო განათლების მიღების შემდეგ, 1911 წელს ჩაირიცხა კიევის უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე. ის იყო უნივერსიტეტში შექმნილი აზერბაიჯანის თანამემამულეთა ორგანიზაციის ერთ-ერთი ლიდერი და აქტიური წევრი. 1916 წელს დაბრუნდა განჯაში და უმაღლესი ადვოკატის დიპლომის მიღების შემდეგ რაიონულ სასამართლოში მუშაობდა. 1918 წელს ჩამოყალიბებული ამიერკავკასიის სეიმის დეპუტატად აირჩიეს და იყო ერთ-ერთი იმ 8 პირიდან, ვინც ხელი მოაწერა აზერბაიჯანის დამოუკიდებლობის დეკლარაციას. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პერიოდში მუშაობდა მოადგილედ, შინაგან საქმეთა მინისტრის მოადგილედ (1920 წლის მარტიდან), გაზეთ „აზერბაიჯანის“ რედაქტორად (რუსულად) და ლტოლვილთა დახმარების კომიტეტის ხელმძღვანელად. 1920 წელს ბოლშევიკების მიერ აზერბაიჯანის ოკუპაციის შემდეგ საქართველოში გაემგზავრა, 1921 წელს საქართველოს ოკუპაციის შემდეგ - ტრაპიზონში, ხოლო იმავე წლის აგვისტოში - სტამბოლში. აქ პოლიტიკური მოღვაწეობა სიცოცხლის ბოლომდე განაგრძო. 1953 წელს გარდაიცვალა. დაასაფლავეს სტამბოლში, ფერიქოის სასაფლაოზე. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 Soy Jurnali 3 47 2011 ↑ Şəfi bəy niyə ağladı? ↑ Məhəmməd Əmin Rəsulzadə. Azərbaycan Cümhuriyyəti ↑ Azərbaycan Cümhuriyyətinin diplomatları... - Nəsiman Yaqublunun yazısı ↑ “Mətbuat haqda qanun”un ilk müəllifi... ↑ Azərbaycan ordusu və diplomatiyasının şanlı tarixi  - Cəfər bəy Rüstəmbəyovu tanıyaq