laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ახალსოფელი (ხაშურის მუნიციპალიტეტი)

ახალსოფელი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ხაშურის მუნიციპალიტეტში (ოსიაურის თემი), შიდა ქართლის ვაკეზე. მდინარე მტკვრის მარჯვენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 680 მეტრი, ხაშურიდან 6,5 კილომეტრში. სოფელში დგას მაცხოვრის ეკლესია. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 190 ადამიანი. 2014 წელს კი ფიქსირდება კლება, სოფელში ცხოვრობს 137 კაცი, საიდანაც 71 მამაკაცია, ხოლო 66 ქალი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 285. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 20. ↑ 2002 წლის მოსახლეობის აღწერის მონაცემები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2013-01-12. ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2013-01-12. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
დიდი ფლევი

დიდი ფლევი — სოფელი საქართველოში, ხაშურის მუნიციპალიტეტში, ფლევის ადმინისტრაციული ერთეულის ცენტრი (სოფლები: დიდი ფლევი, ნაცარგორა, პატარა ფლევი, ტკოცა). მდებარეობს დოღლაურის ვაკეზე (შიდა ქართლის ვაკის დასავლეთი ნაწილი), მდინარე ჭერათხევის (სურამულას მარცხენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 820 მეტრზე. ხაშურიდან დაშორებულია 22 კილომეტრით, გომიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) — 9 კილომეტრით. ფლევში მდებარეობს წმ. გიორგის (XIX ს-ის ბოლო), ღვთისმშობლისა (VIII-IX სს.) და წმ. გიორგის (განვითარებული ფეოდალური ხანა) ეკლესიები. ისტორიულ დოკუმენტებში გვხვდება ახალი და ზემო ფლევი. თავდაპირველად ფლევი ამირეჯიბების მამული იყო. ქუცნა ამირეჯიბმა იგი ულუმბის ღვთისმშობლის ეკლესიას შესწირა: „აქაურის წისქვილისათვის ფლეველთ თითო კოდი პური, თითო კოკა ღვინო სააღაპოდ“. მოგვიანებით იგი ბაგრატიონ-დავითიშვილების მამულია. მათ 1527-1556 წლებში იმერეთის მეფის ბაგრატ III-ის ნებართვით და ირანის შაჰის თამაზისაგან მიღებული ოქრო-ვერცხლით სხვა სოფლებთან ერთად შეიძინეს ფლევი. ბაგრატიონ-დავითაშვილები აქ XX საუკუნემდე სახლობდნენ. სახელწოდება ნაწარმოებია -ევ სუფიქსის მეშვეობით, -ი სახელობითი ბრუნვის ნიაშანია, ხოლო ფუძეა „ფლ“, ტოპონიმი ფლევი უნდა მომდინარეობდეს ფლვა ლექსემისაგან. ამავე ლექსემისგან უნდა იყოს ნაწარმოები სახელწოდება ფლავი (გორის მუნიციპალიტეტი). საბჭოთა პერიოდში ფლევში მოქმედებდა მევენახეობის საბჭოთა მეურნეობა. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობდა 530 ადამიანი. 2014 წელს სოფელში ცხოვრობს 390 კაცი, საიდანაც 194 მამაკაცია, ხოლო 196 ქალი. ფლევში სახლობენ გვარები: გელაშვილი, დეკანოიძე, კაპანაძე, კვესაძე, ლომიძე, მთიულიშვილი, ნოზაძე, რაზმაძე, საძაგლიშვილი, ტეფნაძე, ხარაზიშვილი, (დიდი ფლევი), არსენიძე, ბუხრიკიძე (ბუცხრიკიძე), გაჩეჩილაძე, გელაშვილი, თაბუაშვილი, თედიაშვილი, ივანიშვილი, კილასონია, ლომიძე, ტაბატაძე, ტეფნაძე, შუბითიძე, ჩიქოვანი, ციცქიშვილი, ხარაზიშვილი (პატარა ფლევი). გვასალია ჯ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 422. ლაცაბიძე თ., ხაშურის რაიონის ისტორია ტოპონიმებში, 2000 წ. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ ფლევის ტერიტორიული ორგანო/ხაშურის მუნიციპალიტეტის საკრებულო. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-08-20. ციტირების თარიღი: 2013-07-19. ↑ 2002 წლის მოსახლეობის აღწერის მონაცემები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-12-08. ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-12-08. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
დამჩხრეულა

დამჩხრეულა, დამჩხეულა, — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ხაშურის მუნიციპალიტეტში (ცხრამუხის ადმინისტრაციული ერთეული). მდებარეობს თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, მდინარე მტკვრის მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 700 მეტრის სიმაღლეზე, ხაშურიდან 6 კილომეტრის დაშორებით. ამჟამად სოფელში მუდმივი მოსახლეობა არაა. სოფლის სამხრეთით დგას წმინდა გიორგის ეკლესია. ისტორიულ წყაროებში მოიხსენიება დამჩხერალოს სახელით. შედიოდა ისტორიული საციციანოს შემადგენლობაში და წარმოადგენდა მის საზღვარს დასავლეთით (ვახუშტი ბატონიშვილის ნაშრომში აღწერილია როგორც მეოთხე სასპასპეტოს საზღვარი). ნიკოლოზ ბუნიათისშვილის 1730 წლის 6 იანვრის ნასყიდობის წიგნიდან ჩანს, რომ დამჩხერალო მას ქვიშხეთელი ვახუშტი აბაშიძისათვის მიუყიდია. სოფელს იხსენიებს იოანე ბატონიშვილი გვერდისძირის სოფლების აღწერისას (შედგენილია 1790-იან წლებში), მაგრამ ამ პერიოდში აქ მუდმივი მოსახლეობა არ ჩანს. მისი ხელმეორედ დასახლება იმერეთიდან გადმოსული ოჯახებით XIX საუკუნის დასაწყისიდან მოხდა. 1886 წელს სოფლის მოსახლეობა 186 ადამიანს შეადგენდა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში არავინ ცხოვრობს. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 306. ლაცაბიძე თ., ხაშურის მუნიციპალიტეტის ისტორია ტოპონიმებში, გაზ. „ხაშურის მოამბე“, № 15, 8 აპრილი, 2019, გვ. 5. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
დიდი ყელეთი

დიდი ყელეთი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ხაშურის მუნიციპალიტეტში (ადმინისტრაციული ერთეული წრომი). მდებარეობს მდინარეების მტკვრისა და ძამის წყალგამყოფი ყელეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 890 მეტრზე, ხაშურიდან 16 კილომეტრის დაშორებით. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეცხოველეობა. სოფელსა და მის შემოგარენში არის კოშკი, ლაღიჯვრის ეკლესია, წმინდა გიორგის ეკლესია, წვერსაყდარი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 22 ადამიანი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 422. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ Ethnic composition of Georgia 2014 ↑ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978, გვ. 540 ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
დიდი ხავლეთი

დიდი ხავლეთი — სოფელი საქართველოში, ხაშურის მუნიციპალიტეტში (ადმინისტრაციული ერთეული წრომი). მდებარეობს თრიალეთის ქედის განშტოების, ყელეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 910 მ-ზე, ხაშურიდან 15 კმ-ში, წრომიდან 3 კმ-ში. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეცხოველეობა. ამჟამად დაცლილია მოსახლეობისგან. სოფლის სასაფლაოზე დგას ღვთისმშობლის ეკლესია. 2002 წელს სოფელში იყო 35 მცხოვრები — ოსები (51 %) და ქართველები (49 %). 2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში მუდმივი მოსახლეობა არ არის. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 422. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 541. ↑ მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II ↑ მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
ალ-ჰალიდი

Al-Khalid, ანუ MBT 2000 (ტიპი-90-IIM) — ძირითადი საბრძოლო ტანკი, რომელიც შედის ჩინეთისა და პაკისტანის შეიარაღებაში. ეს ტანკი შექმნილია პაკისტანში. ტანკის ეკიპაჟი შედგება 3 წევრისგან, 125 მილიმეტრიანი გლუვი ზარბაზნისაგან, ანტი სატანკო რაკეტებისა და ღამე საბრძოლო აღჭურვილობისაგან. KMDB 6TD-2 engine factsheet GlobalSecurity.org – Al-Khalid MBT-2000 MBT factsheet FAS.org – Al-Khalid/MBT-2000 MBT factsheet ↑ Type 90-II (MBT-2000) Main Battle Tank. Sino Defence. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 21 სექტემბერი, 2013. ↑ Saadia Qamar (6 სექტემბერი, 2009). „High demand of 'Al-Khalid' tank in modern warfare“. The Nation. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 29 ივნისი, 2014. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date= და |archivedate=-ში (დახმარება)
სინიტირო ტომონაგა

სინიტირო ტომონაგა (იაპონ. 朝永 振一郎; დ. 31 მარტი, 1906, კიოტო — გ. 8 ივლისი, 1979, ტოკიო) — იაპონელი ფიზიკოსი. დაამთავრა კიოტოს უნივერსიტეტი (1929). 1932-იდან მუშაობდა ფიზიკისა და ქიმიის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში ი. ნიშინას ხელმძღვანელობით, 1937–1939 — ლაიფციგში ვერნერ ჰაიზენბერგთან. 1941-იდან ტოკიოს უნივერსიტეტის პროფესორი. მისი უმთავრესი შრომები ეხება ნეიტრონების თეორიას, მაგნეტიზმისა და ველის კვანტურ თეორიას. ტომონაგას ეკუთვნის ტალღური ველების კვანტური თეორიის რელატივისტურად ინვარიანტული ფორმულირება. ნობელის პრემია (1965), სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის უცხოელი წევრი (1971). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 16. ↑ 1.0 1.1 Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ 2.0 2.1 ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ 3.0 3.1 Gran Enciclopèdia Catalana — Grup Enciclopèdia, 1968. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18696256"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2664168"></a> ↑ 4.0 4.1 Brozović D., Ladan T. Hrvatska enciklopedija — LZMK, 1999. — 9272 გვრ. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1264934"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q429032"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18446"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1789619"></a> ↑ 5.0 5.1 Munzinger Personen <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107343683"></a> ↑ Nishijima K. Sin-itiro Tomonaga, 1906–1979 // Nature / M. Skipper — NPG, Springer Science+Business Media, 1979. — Vol. 282, Iss. 5734. — P. 117–118. — ISSN 1476-4687; 0028-0836 — doi:10.1038/282117A0 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q180445"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q176916"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q180419"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q52661223"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q71929058"></a> ↑ スピンは回る — 1976. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q106736469"></a> ↑ The Nobel Prize in Physics 1965 — Nobel Foundation. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1781959"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q23684016"></a> ↑ Table showing prize amounts — Nobel Foundation, 2019. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1781959"></a> ↑ Большая золотая медаль РАН имени М.В.Ломоносова — რუსეთის მეცნიერებათა აკადემია. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q83172"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q100406926"></a> ↑ ასაჰის პრემია — 1929. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q720434"></a>
PT-91 ტვარდი

PT-91 „ტვარდი“ (პოლ. PT-91 Twardy) — პოლონეთის ძირითადი საბრძოლო ტანკი, საბჭოთა T-72-ს მოდიფიკაცია. გამოშვებულია 1995 წელს, შექმნილი 250-ზე მეტი ეგზემპლარი.  Poland  Malaysia  India ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: PT-91 ტვარდი PT-91 Twardy Main Battle Tank PT-91 Twardy main battle tank Polish Defense industry დაარქივებული 2013-11-07 საიტზე Wayback Machine.
ბიჯნისი

ბიჯნისი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ხაშურის მუნიციპალიტეტში. (სურამის სადაბო თემი), ლიხის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე შუაღელეზე (სურამულას მარცხენა შენაკადი) ზღვის დონიდან 800 მეტრი, ხაშურიდან 8 კილომეტრი. 2006 წლის 1 იანვრის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 89 კომლი, სულ 362 ადამიანი. სოფლის სასაფლაოზე დგას წმინდა მარინეს ეკლესია. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 379 ადამიანი. 2014 წელს კი ფიქსირდება კლება, სოფელში ცხოვრობს 268 კაცი, საიდანაც 135 მამაკაცია, ხოლო 133 ქალი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 448. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ 2002 წლის მოსახლეობის აღწერის მონაცემები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2013-01-12. ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2013-01-12. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
დიდი ბეკამი

დიდი ბეკამი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ხაშურის მუნიციპალიტეტში (ადმინისტრაციული ერთეული სურამი). მდებარეობს ლიხის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 800 მეტრზე, ხაშურიდან 6 კმ-ში. სოფელი ბეკამი იხსენიება ვახუშტი ბატონიშვილის (XVIII ს.) სურამის წყლის სოფელთა სიაში. სოფლის ჩრდილო-აღმოსავლეთით დგას წმ. გიორგის („კვართის“) დარბაზული ეკლესია (განვითარებული შუა საუკუნეები), სამხრეთ-აღმოსავლეთით, სასაფლაოზე, კი — სავანეთის წმინდა გიორგის დარბაზული ეკლესია (XVIII ს.). 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 308 ადამიანი. 2014 წელს კი ფიქსირდება კლება, სოფელში ცხოვრობს 180 კაცი, საიდანაც 82 მამაკაცია, ხოლო 98 ქალი. ბეკამის წმინდა გიორგის ტაძარი ჯაბა ლაბაძის ფოტო გვასალია ჯ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 413-414. ↑ მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ 2002 წლის მოსახლეობის აღწერის მონაცემები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-07-02. ↑ 3.0 3.1 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-07-02. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ქვემო აძვისი

ქვემო აძვისი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ხაშურის მუნიციპალიტეტში (გომის თემი), შიდა ქართლის ვაკეზე, მდინარე ჭერათხევის (სურამულას მარცხენა შენაკადი) ნაპირზე. ზღვის დონიდან 680 მეტრი, ხაშურიდან 17 კილომეტრი. სასაფლაოზე დგას ღვთისმშობლის ეკლესია. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 146 ადამიანი. 2014 წელს კი ფიქსირდება კლება, სოფელში ცხოვრობს 111 კაცი, საიდანაც 55 მამაკაცია, ხოლო 56 ქალი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 513. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ 2002 წლის მოსახლეობის აღწერის მონაცემები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-07-02. ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-07-02. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ურთხვა

ურთხვა — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ხაშურის მუნიციპალიტეტში (სურამის სადაბო თემი), მდებარეობს ლიხის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 800 მეტრი, ხაშურიდან 7 კილომეტრი. სოფლის ჩრდილოეთით, მაღალ მთაზე, დგას წმინდა გიორგის ეკლესია. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 235 ადამიანი. 2014 წელს კი ფიქსირდება კლება, სოფელში ცხოვრობს 176 კაცი, საიდანაც 87 მამაკაცია, ხოლო 89 ქალი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 177. ↑ მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ 2002 წლის მოსახლეობის აღწერის მონაცემები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-07-02. ↑ 3.0 3.1 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-07-02. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2016-07-02.
ქვემო ოსიაური

ქვემო ოსიაური — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ხაშურის მუნიციპალიტეტში (ოსიაურის თემი), შიდა ქართლის ვაკეზე მდინარე სურამულას ნაპირას. ზღვის დონიდან 670 მეტრი, ხაშურიდან 4 კმ. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 989 ადამიანი. 2014 წელს კი ფიქსირდება კლება, სოფელში ცხოვრობს 734 კაცი, საიდანაც 372 მამაკაცია, ხოლო 362 ქალი. ზემო ოსიაური ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 515. ↑ მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ 2002 წლის მოსახლეობის აღწერის მონაცემები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-09-09. ↑ 3.0 3.1 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-09-09. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ტკოცა

ტკოცა — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ხაშურის მუნიციპალიტეტში (ფლევის თემი), შიდა ქართლის ვაკეზე. ზღვის დონიდან 800 მეტრი, ხაშურიდან 23 კილომეტრი. 2014 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 487 ადამიანი. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 689 ადამიანი. 2014 წელს სოფელში ცხოვრობს 487 კაცი, საიდანაც 251 მამაკაცია, ხოლო 236 ქალი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 6. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ 2002 წლის მოსახლეობის აღწერის მონაცემები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-12-08. ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-12-08. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2016-12-08.
ტოკუტომი როკა

ტოკუტომი როკა (ნამდვილი სახელი კენძირო) (დ. 25 ოქტომბერი, 1868, კუმამოტოს პრეფექტურა — გ. 18 სექტემბერი, 1927, ტოკიოს მახლობლად) — იაპონელი მწერალი. პირველმა რომანმა „არყოფნა უკეთესია“ (1899) მსოფლიო აღიარება მოუტანა. გატაცებული იყო ლევ ტოლსტოის იდეებით და 1906 ეწვია კიდევ მას იასნაია-პოლიანაში, შეხვედრის შთაბეჭდილებები კი ასახა „პილიგრიმის ჩანაწერებში“. ეკუთვნის რომანები „კუროსივო“ (1902), „ფუძი“ (1925–1928) და სხვა. ესეების კრებულები „ბუნება და ადამიანი“ (1900), „ჭიაყელას ბუტბუტი“ (1913). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 11. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ტოკუტომი როკა ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #119013533 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a>
TR-580

TR-580 — რუმინული საშუალო ტანკი, რომელიც შექმნილია საბჭოთა Т-55-ის ბაზაზე. გამოშვებულია 1979–1985 წლებში, 405 ეგზემპლარი. არის რუმინეთის არმიის ძირითადი საბრძოლო ტანკი. ასევე მცირე რაოდენობით გამოიყენება ერაყში. Caravan, Alexandru (2010). „Tancul Românesc — O istorie (History of the Romanian Tank)„ (in Romanian). Statul Major al Forțelor Terestre (Romanian Land Forces Staff). Foss, Christopher F. (2005). Jane’s Armour and Artillery 2005—2006. Jane’s Information Group. ISBN 978-0-7106-2686-8. Foss, Christopher F. (2000). Jane’s Tank and Combat Vehicles Recognition Guide. New York: Harper Collins Publishers. ISBN 978-0-00-472452-2. Gelbart, Marsh (1996). Tanks main battle and light tanks. Brassey’s UK Ltd. ISBN 1-85753-168-X. ↑ Fortele terestre . Tehnica militara si armamente . O istorie a tancului romanesc დაარქივებული 2011-08-26 საიტზე Wayback Machine.
ქვიშხეთი

ქვიშხეთი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ხაშურის მუნიციპალიტეტში, ლიხის ქედის აღმოსავლეთ კალთზე. ქვიშხეთის თემის ცენტრი (სოფლები: ბეღლეთი, ბულბულისციხე, მონასტერი, რუსაანთუბანი, სავანისუბანი, სათივე, სარმანიშვილისკარი, ტაშისკარი, ტეზერი, ყიფიანთუბანი). ზღვის დონიდან 730 მეტრი, ხაშურიდან 10 კმ. სოფელში დგას: აღდგომის ეკლესია, კოშკი, მთაწმინდის ეკლესია, ფერისცვალების ეკლესია, წმინდა გიორგის ეკლესია და წმინდა ელიას ეკლესია. სოფელში არის ქვიშხეთის დიმიტრი ყიფიანის სახლ-მუზეუმი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1699 ადამიანი. ქვიშხეთი ქართლის სააბაშიოს ცენტრია. აქ აბაშიძეები XVI საუკუნის 20-იანი წლებიდან მკვიდრდებიან, მაშინ, როდესაც არადეთის წყალს აქეთ მდებარე ტერიტორია (ალი, სურამი, ახალდაბა და სხვა) იმერეთის სამეფოს ხელში გადავიდა. აღნიშნული ტერიტორია 1527 წელს ლუარსაბ I-მა გადასცა იმერეთის მეფეს - ბაგრატ III-ს ქართლის სამეფო ტახტზე ასვლაში გაწეული დახმარებისათვის. 1711 წელს ქართლის მეფე იესემ უძეოდ გარდაცვლილი პაატა აბაშიძის მამული - ქართლის სააბაშიო ქვიშხეთითურთ უბოძა ვახუშტი აბაშიძეს. ქვიშხეთმა და მისმა რეგიონმა დიდი აოხრებები განიცადა ქართლში ყიზილბაშობის პერიოდში 1735-1744 წლებში. განსაკუთრებით, მძიმე იყო 1742-1745 წლები, როცა ქართლში ყიზილბაშების წინააღმდეგ მიმდინარეობდა აჯანყება გივი ამილახორის ხელმძღვანელობით. 1744 წელს ქვიშხეთში აბაშიძის ქალზე იქორწინა ერეკლე მეფემ. 1748 წელს ლეკები „მიადგნენ აბაშიძის ქვიშხეთის ციხეს, აიღეს ისიც და წამოიღეს უთვალავი ტყვე ანუ საქონელი ურიცხვი“. თეიმურაზ II-ის ზემო ქართლის მორიგე ლაშქრის 1756 წლის დავთრის მიხედვით, ქვიშხეთიდან სავალდებულოდ ითვლებოდა აბაშიძეების მიერ ლაშქარში გლეხების გაყვანა - ცხენოსანი თ(9), ქვეითი ვ(6). იქმნა ჯამი (ეი)(15). XIX საუკუნის 40-იანი წლებიდან ქვიშხეთში მკვიდრდებიან სუმბათაშვილები. ქვიშხეთის მოსახლეობა მთლიანად ქართულია. გაზაფხულზე თოვლის დნობითა და წვიმების შედაგად ადიდებულ მდინარე შოლას, რომელიც ქვიშხეთში ჩამოედინება, ქვიშა და ხეები ჩამოჰქონდაო, ასე ხსნის სახელწოდებას ხალხური ტრადიცია. გიგიტაშვილების უბანი — უბანი სოფელში. გოდაბრელიძის მიწა — სათესი სოფლის სამხრეთით. დიდგულების წყარო — წყარო სოფელში. თავკოკოლა — ადგილი სოფლის დასავლეთით (ადგილობრივები სამქვასაც უწოდებენ). კოშკის უბანი — უბანი სოფელში. ლეკის გზა — გზა სოფლის დასავლეთით, იგივე აბაშიძეების გზა. მჭედლიშვილების უბანი — უბანი სოფელში. მიხეილის წყარო — წყარო სოფელში. ნახვეტრები — სახნავ-სათესი სოფლის სამხრეთ-აღმოსავლეთით. საბუდარები — ადგილი სოფლის დასავლეთით. ცუცქირიძეების წყარო — წყარო სოფელში. ჭალის უბანი — უბანი სოფელში. გომარლების უბანი — სოფლის შესასვლელი. გიგიტაშვილების წყარო — წყარო სოფელში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 523. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II ↑ ქვიშხეთის ტერიტორიული ორგანო
ყიფიანთუბანი

ყიფიანთუბანი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ხაშურის მუნიციპალიტეტში (ქვიშხეთის თემი), ლიხის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 800 მეტრი, ხაშურიდან 8 კმ. სოფელში არის რამდენიმე ნაეკლესიარი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 216 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 654. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ქვემო ბროლოსანი

ქვემო ბროლოსანი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ხაშურის მუნიციპალიტეტში (წაღვლის თემი), მდინარე ჭერათხევის (სურამულას მარცხენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 895 მეტრი, ხაშურიდან 26 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 118 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 513. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II