laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ქიოქ-თოქოი

ქიოქ-თოქოი (ყირგ. Көк-Токой) — სოფელი ყირგიზეთში, თალასის ოლქში, თალასის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 050 ადამიანს შეადგენდა. SOATO კოდი — 41707 232 832 02 0. ყირგიზეთის ადმინისტრაციული დაყოფა თალასის რაიონი ↑ ყირგიზეთის რესპუბლიკის 2009 წლის აღწერის მონაცემები. წიგნი 3. თალასის ოლქი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-10-09. ციტირების თარიღი: 2016-01-04. ↑ ყირგიზეთის რესპუბლიკის ტერიტორიულ-ადმინისტრაციული დაყოფისა და ტერიტორიული ერთეულების კლასიფიკაციის სახელმწიფო სისტემა.
კიოპუპიო-ბაზარი

კიოპუპიო-ბაზარი (ყირგ. Көпүрө-Базар) — სოფელი ყირგიზეთში, თალასის ოლქში, თალასის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 472 ადამიანს შეადგენდა. SOATO კოდი — 41707 232 829 01 0. ყირგიზეთის ადმინისტრაციული დაყოფა თალასის რაიონი ↑ ყირგიზეთის რესპუბლიკის 2009 წლის აღწერის მონაცემები. წიგნი 3. თალასის ოლქი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-10-09. ციტირების თარიღი: 2016-01-04. ↑ ყირგიზეთის რესპუბლიკის ტერიტორიულ-ადმინისტრაციული დაყოფისა და ტერიტორიული ერთეულების კლასიფიკაციის სახელმწიფო სისტემა.
ათაი-ოგონბაევი

ათაი-ოგონბაევი (ყირგ. Атай Огонбаев) — სოფელი ყირგიზეთში, თალასის ოლქში, თალასის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 211 ადამიანს შეადგენდა. SOATO კოდი — 41707 232 862 02 0. ყირგიზეთის ადმინისტრაციული დაყოფა თალასის რაიონი ↑ ყირგიზეთის რესპუბლიკის 2009 წლის აღწერის მონაცემები. წიგნი 3. თალასის ოლქი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-10-09. ციტირების თარიღი: 2016-01-04. ↑ ყირგიზეთის რესპუბლიკის ტერიტორიულ-ადმინისტრაციული დაყოფისა და ტერიტორიული ერთეულების კლასიფიკაციის სახელმწიფო სისტემა.
არაშანი

არაშანი (ყირგ. Арашан) — სოფელი ყირგიზეთში, თალასის ოლქში, თალასის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 099 ადამიანს შეადგენდა. SOATO კოდი — 41707 232 843 03 0. ყირგიზეთის ადმინისტრაციული დაყოფა თალასის რაიონი ↑ ყირგიზეთის რესპუბლიკის 2009 წლის აღწერის მონაცემები. წიგნი 3. თალასის ოლქი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-10-09. ციტირების თარიღი: 2016-01-04. ↑ ყირგიზეთის რესპუბლიკის ტერიტორიულ-ადმინისტრაციული დაყოფისა და ტერიტორიული ერთეულების კლასიფიკაციის სახელმწიფო სისტემა.
აქ-ქორგონი

აქ-ქორგონი (ყირგ. Ак-Коргон) — სოფელი ყირგიზეთში, თალასის ოლქში, თალასის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა 468 ადამიანს შეადგენდა. SOATO კოდი — 41707 232 847 02 0. ყირგიზეთის ადმინისტრაციული დაყოფა თალასის რაიონი ↑ ყირგიზეთის რესპუბლიკის 2009 წლის აღწერის მონაცემები. წიგნი 3. თალასის ოლქი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-10-09. ციტირების თარიღი: 2016-01-04. ↑ ყირგიზეთის რესპუბლიკის ტერიტორიულ-ადმინისტრაციული დაყოფისა და ტერიტორიული ერთეულების კლასიფიკაციის სახელმწიფო სისტემა.
Fedora

Fedora (ყოფილი Fedora Core) — RPM-ზე დაფუძნებული ლინუქსის დისტრიბუტივი, რომლის შემუშავება ხდება Fedora Project)-ის ფარგლებში. სპონსორს წარმოადგენს კომპანია Red Hat. ის გამიზნულია როგორც სრული, ძირითადი გამოყენების ოპერაციული სისტემა, რომელიც შეიცავს მხოლოდ თავისუფალ და ღია კოდის პროგრამულ უზრუნველყოფას. Fedora Core არის Red Hat Linux დისტრიბუტივის შთამომავალი და მისი მიზანია სახლის მომხმარებლებისთვის განკუთვნილი Red Hat Linux დისტრიბუტივის გამოსაცვლელად. Fedora არის კომერციული Red Hat Enterprise Linux-ის დისტრიბუტივი. Fedora შეიქმნა 2003 წლის დასასრულს, როდესაც არსებობა შეწყვიტა Red Hat Linux-მა. Red Hat-ის რეკომენდაციით კომერციული Red Hat Linux-ის მომხმარებლები გადავიდნენ Red Hat Enterprise Linux (RHEL)-ზე, რომელიც წარმოადგენს Red Hat-ის ერთადერთ ოფიციალურად მხარდაჭერილ დისტრიბუტივს, მაშინ, როდესაც Fedora Core განკუთვნილია ღია საზოგადოებისთვის. RHEL გამოდის Fedora-ს გამოსვლიდან მცირე დროის შემდეგ, რაც კრიტიკოსებს აძლევს იმის თქმის საშუალებას, რომ Fedora-ს მომხმარებლები წარმოადგენენ ე.წ. ბეტა-ტესტერებს RHEL დისტრიბუტივისთვის, რაც კარგად ჩანს მრავალი ბეტა-პროგრამის დისტრიბუტივში არსებობით და მისი არასტაბილურობით პირველად განახლებებამდე, თუმცა უკანასკნელ ვერსიებში, მას შემდეგ რაც პროექტი ნაკლებად დამოკიდებული გახდა Red Hat-ზე, ეს პრეცედენტი ნაკლებად იჩენს თავს. Red Hat Linux ლინუქსის დისტრიბუტივები ლინუქსის დისტრიბუტივების შედარება შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „Fedora“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი Fedora Magazine ↑ თარგი:Cite mailing list ↑ What's New in Fedora 28 Workstation - Fedora Magazine ↑ Architectures. Fedora Project. ციტირების თარიღი: 10 August 2017. ↑ Frequently Asked Questions about Fedora Licensing. Fedora Project. ციტირების თარიღი: 27 March 2014. ↑ Fedora Sponsors. ციტირების თარიღი: 23 July 2017 ↑ Max Spevack. Fedora Project Leader Max Spevack Responds. ციტირების თარიღი: 2006-12-17. ↑ Spevack, Max. Fedora Project Leader Max Spevack Responds (18 August 2006). ციტირების თარიღი: 17 December 2006. ↑ Objectives. Fedora Project. ციტირების თარიღი: 12 February 2007. ↑ Serdar Yegulalp. (22 November 2016) Fedora 25 stakes out leading edge, not bleeding edge. ციტირების თარიღი: 23 July 2017 ↑ Red hat + CentOS. Red Hat. ციტირების თარიღი: 2014-04-15. ↑ 11.0 11.1 Releases/HistoricalSchedules. Fedora Project. ციტირების თარიღი: 11 August 2015. ↑ End of life. Fedora Project. ციტირების თარიღი: 11 May 2014. ↑ 13.0 13.1 Fedora. DistroWatch. ციტირების თარიღი: 15 May 2014. ↑ KernelRebases. Fedora Project. ციტირების თარიღი: 18 May 2014. ↑ Boyer, Josh. (2 October 2013) Release Name process ended. Fedora community advisory board mailing list. ციტირების თარიღი: 11 May 2014. ↑ Releases/27/Schedule. Fedora Project. ციტირების თარიღი: 17 March 2017. ↑ Releases/28/Schedule. Fedora Project. ციტირების თარიღი: 15 August 2017.
ჩიპრიან ტეტერუშანუ

ჩიპრიან ტეტერუშანუ (რუმ. Ciprian Tătărușanu; დ. 9 თებერვალი, 1986, ბუქარესტი) — რუმინელი ფეხბურთელი. ასპარეზობს რუმინეთის ეროვნულ ნაკრებსა და იტალიურ „ფიორენტინაში“. 2015 წელს დასახელდა რუმინეთის წლის საუკეთესო ფეხბურთელად. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ჩიპრიან ტეტერუშანუ“ ვიკისაწყობში. (რუმინული) Official FCSB profile დაარქივებული 2015-02-06 საიტზე Wayback Machine. Ciprian Tătăruşanu's career at RomanianSoccer.ro
გუსტავ ტენგრენი

გუსტავ ადოლფ ტენგრენი (შვედ. Gustaf Adolf Tenggren; დ. 3 ნოემბერი, 1896 — გ. 9 აპრილი, 1970) — შვედი ილუსტრატორი. ცნობილია მისი ართურ რეკჰემის გავლენით შექმნილი ზღაპრული გმირებით, სილუეტური ფიგურებითა და კარიკატურული სახეებით. ტენგრენი მთავარი ილუსტრატორი იყო უოლტ დისნეის კომპანიაში 1930-იან წლებში, პერიოდში, რომელსაც ამერიკის ანიმაციის ოქროს ხანას უწოდებენ. მის პერიოდში გამოვიდა ფილმები ფიფქია და შვიდი ჯუჯა, ბემბი და პინოქიო.
ლორიკ ცანა

ლორიკ ცანა (ალბ. Lorik Cana; დ. 27 ივლისი, 1983, პრიშტინა) — ყოფილი ალბანელი ფეხბურთელი. პოზიციით მცველი და საყრდენი ნახევარმცველი. უკანასკნელად თამაშობდა ფრანგულ კლუბ „ნანტში“. 2003–2016 წლებში იყო ალბანეთის ეროვნულ ნაკრების წევრი. მონაწილეობდა 2016 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატში. საკლუბო პარი სენ-ჟერმენი ლიგა 1 ფინალისტი: 2003–04 საფრანგეთის თასის: 2003–04; ფინალისტი: 2002–03, საფრანგეთის სუპერთასის ფინალისტი: 2004 მარსელი ლიგა 1 ფინალისტი: 2006–07, 2008–09 საფრანგეთის თასის ფინალისტი: 2005–06, 2006–07 ლაციო იტალიის თასი: 2012–13; ფინალისტი: 2014–15 იტალიის სუპერთასი: ფინალისტი: 2013, 2015 ინდივიდუალური წლის ალბანელი ფეხბურთელი: 2003 ალბანელ ფანთა წლის ფეხბურთელი: 2009 ალბანელი სპორტის ელჩი: 2018 შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ლორიკ ცანა“ ვიკისაწყობში. ლორიკ ცანა – უეფას ჩანაწერი (ინგლისური) ლორიკ ცანა — ფიფას ჩანაწერი[დაარქივებული] ლორიკ ცანას პროფილი დაარქივებული 2017-12-01 საიტზე Wayback Machine. — FSHF.org ლორიკ ცანას ევრო 2016-ის პროფილი — FSHF]org ლორიკ ცანა — WorldFootball.net ↑ 1.0 1.1 ლორიკ ცანა — Soccerway. ციტირების თარიღი: 23 აგვისტო, 2016. ↑ Ndahen çmimet e "Albanian Sports Ambassador", ish-kapiteni kuqezi Lorik Cana merr trofeun kryesor të mbrëmjes Albanian. FSHF.org (29 სექტემბერი, 2018). ციტირების თარიღი: 30 სექტემბერი, 2018.
პაპა დიმო

პაპა დიმო — მიხეილ ჯავახიშვილის მოთხრობა. პირველად გამოქვეყნდა 1926 წელს. ნაწარმოები მწერლის ე. წ. შემოქმედების მეორე პერიოდის ნამუშევარია. პაპა დიმომ ორმოცი წელი გაატარა რუსეთში და ქალაქებში არმავირსა და როსტოვში ღვინით ვაჭრობით კარგი ფულიც იშოვა. იქვე დაოჯახდა და დასახლდა, მაგრამ, რუსეთის რევოლუციამ და სამოქალაქო ომმა მისი მთელი ქონება გააცამტვერა და ისიც იძულებული გახდა, სამშობლოში დაბრუნებულიყო. დიმოს ცოლი და შვილი გზაში დაეღუპა, თბილისში რძალიც გარდაეცვალა და მოხუცი მარტოდმარტო დარჩა შვილიშვილთან — პატარა დარეჯანთან ერთად, რომელსაც პაპამ მოფერებით რეჯანი შეარქვა. თბილისში პაპა დიმო ერთხანს პაპიროსით ვაჭრობდა და ასე გადიოდა იოლას, მაგრამ, მერე პატარა გოგონა ავად გახდა და მისმა მოვლამ მოხუცს ვაჭრობაზე ხელი ააღებინა. ექიმმა ბავშვს ძვირფასი წამალი — ტიოკოლი და კარგი კვება დაუნიშნა, რისთვისაც პაპა დიმო იძულებული გახდა, ავეჯი და ლოგინიც გაეყიდა. ბოლოს, სასოწარკვეთილი მოხუცი ოქროს კბილებსაც იძრობს და ჰყიდის, იმ იმედით, რომ შვილიშვილს გამოამჯობინებს, თავად კი, იმაზეც თანახმაა, რომ ბურღულითა და მანანით იკვებოს მთელი დარჩენილი ცხოვრება. მიხეილ ჯავახიშვილის „პაპა დიმო“ "პაპა დიმო" goodreads.com-ზე
ჩიიირჩიკი

ჩიიირჩიკი (ყირგ. Чыйырчык) — სოფელი ყირგიზეთში, თალასის ოლქში, თალასის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა 250 ადამიანს შეადგენდა. SOATO კოდი — 41707 232 810 03 0. ყირგიზეთის ადმინისტრაციული დაყოფა თალასის რაიონი ↑ ყირგიზეთის რესპუბლიკის 2009 წლის აღწერის მონაცემები. წიგნი 3. თალასის ოლქი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-10-09. ციტირების თარიღი: 2016-01-05. ↑ ყირგიზეთის რესპუბლიკის ტერიტორიულ-ადმინისტრაციული დაყოფისა და ტერიტორიული ერთეულების კლასიფიკაციის სახელმწიფო სისტემა.
ტალდი-ბულაყი

ტალდი-ბულაყი (ყირგ. Талды-Булак) — სოფელი ყირგიზეთში, თალასის ოლქში, თალასის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 625 ადამიანს შეადგენდა. SOATO კოდი — 41707 232 847 01 0. ყირგიზეთის ადმინისტრაციული დაყოფა თალასის რაიონი ↑ ყირგიზეთის რესპუბლიკის 2009 წლის აღწერის მონაცემები. წიგნი 3. თალასის ოლქი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-10-09. ციტირების თარიღი: 2016-01-05. ↑ ყირგიზეთის რესპუბლიკის ტერიტორიულ-ადმინისტრაციული დაყოფისა და ტერიტორიული ერთეულების კლასიფიკაციის სახელმწიფო სისტემა.
სასიკ-ბულაყი

სასიკ-ბულაყი (ყირგ. Сасык-Булак) — სოფელი ყირგიზეთში, თალასის ოლქში, თალასის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 094 ადამიანს შეადგენდა. SOATO კოდი — 41707 232 825 01 0. ყირგიზეთის ადმინისტრაციული დაყოფა თალასის რაიონი ↑ ყირგიზეთის რესპუბლიკის 2009 წლის აღწერის მონაცემები. წიგნი 3. თალასის ოლქი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-10-09. ციტირების თარიღი: 2016-01-05. ↑ ყირგიზეთის რესპუბლიკის ტერიტორიულ-ადმინისტრაციული დაყოფისა და ტერიტორიული ერთეულების კლასიფიკაციის სახელმწიფო სისტემა.
მაქსიმე II

მაქსიმე II (გვარად აბაშიძე; გ. 30 მაისი, 1795, კიევი) — დასავლეთ საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი 1776–1795 წლებში, ქუთათელი ეპისკოპოსი მიტროპოლიტის ხარისხით 1759–1781 წლებში. 1770-მდე რეზიდენცია ჰქონდა მაღლაკში, სადაც ააგო მცირე ეკლესია და გადმოასვენა ღვთისმშობლის ხატი. ენერგიულად იბრძოდა ტყვეებით მოვაჭრე თავადთა წინააღმდეგ, ზოგიერთს უკანვე გამოასყიდვინა ოსმალებისათვის მიყიდული ქართველები. 1777 წელს გურიისა და ოდიშის მთავრებს დააბრუნებინა მითვისებული საეკლესიო მამულები, აღადგინა საეპისკოპოსოები, აღკვეთა საკათოლიკოსო მამულების გაცემა მეფის მოურავებსა და მოხელეებზე. 1781 წელს სოლომონ I-თან უთანხმოების გამო მაქსიმე II აღმოსავლეთ საქართველოში გადავიდა, საიდანაც დაბრუნდა 1784 წელს, სოლომონ I-ის გარდაცვალების შემდეგ. 1768–1769 წლებში მაქსიმე II სოლომონ I-ის ელჩი იყო რუსეთის სამეფო კარზე, 1784-1786 წლებში კი - დავით II-ისა (ზურაბ წერეთელთან და დავით კვინიხიძესთან ერთად). პეტერბურგიდან უკან დაბრუნებული მაქსიმე II ასტრახანში დარჩა საცხოვრებლად. 1792 წლის შემდეგ კიევს გაემგზავრა, სადაც გარდაიცვალა. დასაფლავებულია კიევ-პეჩორის ლავრაში. საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეთაურები ლომინაძე ბ., მასალები დასავლეთ საქართველოს XVII-XVIII საუკუნეთა ისტორიის ქრონოლოგიისათვის «მასალები საქართველოსა და კავკასიის ისტორიისათვის», 1954, ნაკვ. 31 სოსელია ო., ნაეკვევები ფეოდალური ხანის დასავლეთ საქართველოს სოციალურ-პოლიტიკური ისტორიიდან (სათავადოები), ტ. 1 თბ., 1973 ლომინაძე ბ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 500.
ფიფქია

ფიფქია (გერმ. Schneewittchen) — გერმანული ზღაპარი, რომელიც ძმებმა გრიმებმა 1812 წელს გამოსცეს. სიუჟეტის მიხედვით, პრინცესა სახელად „ფიფქია“ ბოროტი დედინაცვლის გამო იძულებულია ტყეში დაიმალოს. იქ ის შვიდი ჯუჯის სახლს შეეფარება. ჯუჯები ყველანაირად უფრთხილდებიან ფიფქიას, მაგრამ ერთ დღეს მოხუცად ქცეული დედინაცვალი ფიფქიას მოუტანს მოწამლულ ვაშლს. ფიფქია კვდება, მაგრამ მას აცოცხლებს უფლისწულის კოცნა. ზღაპრის ტექსტი ანოტაციებით დაარქივებული 2007-12-15 საიტზე Wayback Machine. 36 ვერსიის შედარება
ორტო-არიკი

ორტო-არიკი (ყირგ. Орто-Арык) — სოფელი ყირგიზეთში, თალასის ოლქში, თალასის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 453 ადამიანს შეადგენდა. SOATO კოდი — 41707 232 813 03 0. ყირგიზეთის ადმინისტრაციული დაყოფა თალასის რაიონი ↑ ყირგიზეთის რესპუბლიკის 2009 წლის აღწერის მონაცემები. წიგნი 3. თალასის ოლქი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-10-09. ციტირების თარიღი: 2016-01-05. ↑ ყირგიზეთის რესპუბლიკის ტერიტორიულ-ადმინისტრაციული დაყოფისა და ტერიტორიული ერთეულების კლასიფიკაციის სახელმწიფო სისტემა.
ყუმ-არიკი

ყუმ-არიკი (ყირგ. Кум-Арык) — სოფელი ყირგიზეთში, თალასის ოლქში, თალასის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 202 ადამიანს შეადგენდა. SOATO კოდი — 41707 232 843 01 0. ყირგიზეთის ადმინისტრაციული დაყოფა თალასის რაიონი ↑ ყირგიზეთის რესპუბლიკის 2009 წლის აღწერის მონაცემები. წიგნი 3. თალასის ოლქი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-10-09. ციტირების თარიღი: 2016-01-05. ↑ ყირგიზეთის რესპუბლიკის ტერიტორიულ-ადმინისტრაციული დაყოფისა და ტერიტორიული ერთეულების კლასიფიკაციის სახელმწიფო სისტემა.
ქიოქ-ოი

ქიოქ-ოი (ყირგ. Көк-Ой) — სოფელი ყირგიზეთში, თალასის ოლქში, თალასის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 407 ადამიანს შეადგენდა. SOATO კოდი — 41707 232 820 01 0. ყირგიზეთის ადმინისტრაციული დაყოფა თალასის რაიონი ↑ ყირგიზეთის რესპუბლიკის 2009 წლის აღწერის მონაცემები. წიგნი 3. თალასის ოლქი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-10-09. ციტირების თარიღი: 2016-01-05. ↑ ყირგიზეთის რესპუბლიკის ტერიტორიულ-ადმინისტრაციული დაყოფისა და ტერიტორიული ერთეულების კლასიფიკაციის სახელმწიფო სისტემა.
კოზუჩაკი

კოზუჩაკი (ყირგ. Козучак) — სოფელი ყირგიზეთში, თალასის ოლქში, თალასის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 335 ადამიანს შეადგენდა. SOATO კოდი — 41707 232 843 02 0. ყირგიზეთის ადმინისტრაციული დაყოფა თალასის რაიონი ↑ ყირგიზეთის რესპუბლიკის 2009 წლის აღწერის მონაცემები. წიგნი 3. თალასის ოლქი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-10-09. ციტირების თარიღი: 2016-01-05. ↑ ყირგიზეთის რესპუბლიკის ტერიტორიულ-ადმინისტრაციული დაყოფისა და ტერიტორიული ერთეულების კლასიფიკაციის სახელმწიფო სისტემა.
ყიზილ-ტუუ

ყიზილ-ტუუ (ყირგ. Кызыл-Туу) — სოფელი ყირგიზეთში, თალასის ოლქში, თალასის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 035 ადამიანს შეადგენდა. SOATO კოდი — 41707 232 810 02 0. ყირგიზეთის ადმინისტრაციული დაყოფა თალასის რაიონი ↑ ყირგიზეთის რესპუბლიკის 2009 წლის აღწერის მონაცემები. წიგნი 3. თალასის ოლქი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-10-09. ციტირების თარიღი: 2016-01-05. ↑ ყირგიზეთის რესპუბლიკის ტერიტორიულ-ადმინისტრაციული დაყოფისა და ტერიტორიული ერთეულების კლასიფიკაციის სახელმწიფო სისტემა.
ლინუს ტორვალდსი

ლინუს ბენედიქტ ტორვალდსი (ფინ. Linus Benedict Torvalds; 28 დეკემბერი, 1969, ჰელსინკი) — ფინელი-ამერიკელი პროგრამისტი, Linux-ის ბირთვისა და ვერსიის კონტროლის სისტემის, Git-ის შემქმნელი. დღესდღეობით ლინუს ტორვალდსი მთელ მსოფლიოში ცნობილია, როგორც Linux-ის შემქმნელი და იდეური მამოძრავებელი, ენდრიუ ტანენბაუმის საგანმანათლებლო ოპერაციული სისტემით, MINIX-ით შთაგონებულ ლინუსს სურვილი ჰქონდა, რომ საკუთარ IBM x386-იან კომპიუტერზე MINIX-ის ანალოგი ჰქონოდა. ყველაფერი სწორად აქედან დაიწყო; 1991 წელს ლინუქსის პირველი ვერსიის შექმნისთანავე მსოფლიო პროგრამისტული საზოგადოება ახალ მოვლენაზე ალაპარაკდა და ეს მოვლენა 22 წლის ფინელი სტუდენტის, ლინუს ტორვალდსის შექმნილი ოპერაციული სისტემა „ლინუქსი“ იყო. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ლინუს ტორვალდსი“ ვიკისაწყობში. ვიკიციტატაში არის გვერდი თემაზე: ლინუს ტორვალდსი Linus' blog at blogspot.com Linus Torvalds and His Five Entrepreneurial Lessons Young, Robert (March 1994). „Interview with Linus, the Author of Linux“. Linux Journal (#1). Ten years of NODES Linus Torvalds: Linux succeeded thanks to selfishness and trust Torvalds interview დაარქივებული 2012-09-25 საიტზე Wayback Machine. The mind behind Linux | Linus Torvalds ↑ Rogoway, Mike (June 7, 2005). „Linus Torvalds, Incognito Inventor“. The Oregonian. ციტირების თარიღი: July 8, 2014. ციტატა: „A sort of anti-celebrity, he is plainly ambivalent about fame and content to stay nestled at home in a tony cluster of million-dollar houses atop the densely forested hills of the Dunthorpe neighborhood.“ ↑ Linus Torvalds 2008 Fellow. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-07-09. ციტირების თარიღი: 2016-01-06. ↑ Richardson, Marjorie. (November 1, 1999) Interview: Linus Torvalds. Linux Journal. ციტირების თარიღი: April 2, 2011. ↑ 4.0 4.1 Linux Online – Linus Torvalds Bio. Linux.org. დაარქივებულია ორიგინალიდან — June 26, 2004. ციტირების თარიღი: March 13, 2010. ↑ Citizen Linus. LWN.net (September 13, 2010). ↑ Rogoway, Mike (September 14, 2010). „Linus Torvalds, already an Oregonian, now a U.S. citizen“. The Oregonian. ციტირების თარიღი: September 16, 2010.
ნეგრიტოსები

ნეგრიტოსები (სიტყვიდან negrito (/nɪˈɡriːtoʊ/), მრ.რ. negritos, «ნეგრიტოსები» — ესპანური სიტყვა negro-ს შემცირებული მნიშვნელობის ფორმა — «შავი», «ნეგრ») — მუქკანიანი და შედარებით დაბალი ხალხების ჯგუფი, რომლებიც ცხოვრობენ სამხრეთ და სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის ტროპიკულ ტყეებში, მელანეზიის ზოგიერთ კუნძულზე. აგრეთვე, ავსტრალიის კონტინენტის ჩრდილო-აღმოსავლეთ და ჩრდილოეთ ნაწილებში და მის მიმდებარე ცალკეულ კუნძულზე. მათი საშუალო სიმაღლე შეადგენს 1,40 მ.- 1,55 მ. ნეგრიტოსება მიეკუთვნებიან: ანდამანური ენების მატარებელი ანდამანის კუნძულების ძირძველი მოსახლეობა. ფილიპინების მრავალი ხალხი, მათ შორის აეტა (ატი) სემანგები ტაპირო ახალ გვინეაზე, ახალი კალედონიის და მელანეზიის ზოგიერთი კუნძულის დაბალი სიმაღლის ტომები ბარინესი (ბარინული ტიპი) ჩრდილოეთ კვინსლენდში, ავსტრალიის, ბატერსტისა და მელვილის კუნძულების აბორიგენები და სხვა ჯგუფები მრავალი ეტიმოლოგი თვლის, რომ ნეგრიტოსები არიან აზიის ძირძველი მოსახლეობა. ისინი აქ დასახლდნენ აფრიკიდან წამოსული უძველესი მიგრაციული პროცესების შედეგად. ნეგრიტოსები ვედებთან ერთად ადრეული პერიოდიდან დასახლდნენ სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის დიდ ნაწილზე. მათგან გამოყოფილმა შტომ დაახლოებით 40 ათასი წლის წინ დაიკავა ახალი გვინეა და მელანეზიის ზოგიერთი კუნძული, აგრეთვე ავსტრალია და გახდნენ პაპუასების, მელანეზიელების, აინების და ავსტრალიელების აბორიგენთა წინაპრები. ყველა მათგანს, აგრეთვე (ვედოიდებს, რომლებიც ცხოვრობენ შრი-ლანკაზე, ინდოეთსა და სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის ზოგიერთ სხვა ქვეყნებში) დღეს ერთ ჯგუფად - ავსტრალოიდურ რასად აერთიანებენ. ჩრდილოეთიდან მიწათმოქმედი ტაი-კადაური, ავსტროაზიური და ავსტრონეზიური ხალხების გავრცელებამ მთლიანად განდევნა ძველი ტერიტორიებიდან ნეგრიტოსები. მათ მხოლოდ ის მცირე კუნძულები შეინარჩუნეს, რომლებზედაც სახლობენ დღეს. ნეგრიტოსთა ტომები არაერთხელ გამხდარან მონათვაჭრების მსხვერპლნი. პირატები ხშირად იჭერდნენ ანდამანის კუნძულთა მცხოვრებთ და მიჰყავდათ ”პატარა შავი მონები” ბირმელ, სიამელ, მალაიელ, ინდოელ დიდებულებთან. მსგავსი ბედი გაიზიარა XVIII და XIX საუკუნეში მალაკის ნახევარკუნძულის ძირძველ შავკანიან მოსახლეობას (ორანგ-ასლი), რომლებზეც ნადირობედნნ ბატაკები. რიგი გარეგნული ნიშნების მიხედვით ნეგრიტოსები ახლოს დგანან აფრიკელ პიგმეებთან. თუმცა მრავალი გენეტიკური პარამეტრით გამოირჩევიან როგორც პიგმმებისაგან ასევე, მრავალი შავი აფრიკელისგან (კონგოიდების ან ვიწრო გაგებით ნეგროიდული რასისაგან). ბოლომდე არ არის გამოკვლეული ნეგრიტოსების ნათესაობა შრი-ლანკის მოსახლეობასთან, ვედებთან, რომლებიც მიეკუთვნებიან აგრეთვე ავსტრალოიდურ რასას. ვედებს თმები ძირითადად არა ხვეული, არამედ შლილი (სწორი) აქვთ. ერთ-ერთი თეორიის თანახმად, ვედები მიეკუთვნებიან აფრიკიდან გამოსულთა სხვა, უფრო გვიანდელ ტალღას. სხვა თეორიები ორივე ხალხს თვლიან ერთი და იმავე ჯგუფის შტოებად. აეტა ანდამანელები ვედები (ხალხი) პიგმეები სემანგები ნეგრიტოსები-ლექსიკონი ნეგრიტოსები ტაილანდზე აფრიკელები და აზიელები. გლობალური ისტორია სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიელი ნეგრიტოსები დაარქივებული 2015-09-18 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links კონგრესის ბიბლიოთეკა. ნეგრიტოსები ნეგრიტოსები კატალოგი ნეგრიტოსები. აეტას ხალხი
შინიგამი

შინიგამი (იაპონ. 死神?, „სიკვდილის ღმერთი“ ან „სიკვდილის სული“) — ღმერთი ან ზებუნებრივი სული, რომელიც ადამიანებს სასიკვდილოდ იწვევს. ჩნდება იაპონური რელიგიისა და კულტურის განსაზღვრულ ასპექტებში. ბუდიზმში არსებობს მარა, დემონი, რომელიც დაკავშირებულია სიკვდილთან. იგი ადამიანებს სიკვდილს ანდომებს და ნათქვამია, რომ მისით შეპყრობისას, შოკში მყოფმა ადამიანმა, შესაძლოა, მოულოდნელად თვითმკვლელობის ჩადენა მოინდომოს, ასე რომ, ზოგჯერ მას „შინიგამობას“ მიაწერენ. ასევე, იოგაქარაბჰუმი-სასტრაში, იოგაჩარის თხზულებაში მოხსენიებულია დემონი, რომელიც ადამიანის სიკვდილის დროს წყვეტდა. იამა, ქვესკნელის მეფე, ისევე, როგორც ხარისთავიანი და ცხენისსახიანი ონი, ასევე, შინიგამის ტიპებად ითვლებიან. შინტოსა და იაპონურ მითოლოგიაში იზანამის ადამიანებისათვის სიკვდილი მოაქვს, ამიტომაც, ზოგჯერ, იზანამის შინიგამად განიხილავენ. მიუხედავად ამისა, დასავლურ მითოლოგიაში იამასა და იზანამის სიკვდილის ღმერთისაგან განსხვავებულებად მიიჩნევენ. მიუხედავად იმისა, რომ, ბუდისტური წარმოდგენებით, კიჯინი და ონრიო ადამიანებს სულებს ართმევენ, არსებობს მოსაზრება, რომ არ არსებობს „სიკვდილის ღმერთი“, რომლის ფუნქციაც მხოლოდ ადამიანების მიცვალებულთა სამყაროში გადაყვანაა. ომის დასრულების შემდეგ, სიკვდილის დასავლური ცნებამ იაპონიაშიც შეაღწია და შინიგამის უკვე ადამიანური ბუნების მქონე არსებად მოიხსენიებდნენ. იგი მრავალი მხატვრული ნამუშევრის სუბიექტი გახდა. თავდაპირველად, შოვას პერიოდში, ცნობილია, რომ შინიგამი ჩნდება შიგერუ მიზუკის მანგაში გეგეგე ნო კიტარო და 1979 წლის სატელევიზიო დრამაში „ნიპონ მეისაკუ კაიდან გეკიჯოუ“, კაბუკის მსახიობმა განჯირო ნაკამურამ შინიგამი განასახიერა. ჰეისეის პერიოდში და შემდეგ, მანგას, ანიმესა და ნოველის ისეთ ნამუშევრებში, როგორებიცაა სიკვდილის რვეული, საგაშიტეს სავსე მთვარე, ბლიჩი, წყვდიადის შთამომავლები, შავი მსახურთუფროსი, იუ იუ ჰაკუშო, ინუკამი!, შინიგამის ბალადა, სულის მჭამელი, ის, ზოგჯერ, თავად ნამუშევრების თემასაც კი წარმოადგენს, ასევე, ის ხშირად ჩნდება ისეთ თამაშებში, როგორიცაა შინ მეგამი ტენსეი და ფინალური ფანტაზიისა და დრაკონის ძიების სერიებში. კომაჩი ონოზუკა შინიგამია, რომელიც პროექტ ტოუჰოუში ჩნდება. ანიმესა და მანგაში ნარუტო და ნარუტო: ქარიშხლის ქრონიკები, გამოიყენება ჯუცუ სახელად სიკვდილის მკელის ბეჭედი, რომელიც მოუხმობს შინიგამის რათა ჩაბეჭდოს როგორც გამომყენებლის, ასევე სამიზნის სულიც. იგი, ასევე, ჩნდება 2014 წლის ფილმში, 7500. ↑ 大藤他 1986, p. 100 ↑ 中村元 (2001). 広説佛教語大辞典. 東京書籍, გვ. 720. ISBN 978-4-487-73177-0.  ↑ 大栗道栄 (1997). 図説「理趣経」入門 密教の核心. 鈴木出版, გვ. 101. ISBN 978-4-7902-1074-0.  ↑ 4.0 4.1 4.2 多田 1997, p. 127–128 ↑ 5.0 5.1 七会 2009, p. 168–193 ↑ 河野信子編 (1995). 女と男の時空. 藤原書店, გვ. 115. ISBN 978-4-89434-022-0.  ↑ 7.0 7.1 木村 2007, p. 141 ↑ 村上 2000, p. 69 ↑ 9.0 9.1 七会 2009, p. 3
სელევკია

სელევკიის თემი (ბერძ. θέμα Σελευκείας) — ბიზანტიის იმპერიის სამხედრო-ადმინისტრაციული პროვინცია. თემი მცირე აზიის სამხრეთ სანაპიროზე, თანამედროვე თურქეთის ტერიტორიაზე მდებარეობდა. ანტიკურ პერიოდში, სელევკია რომაული პროვინცია ისავრიის მთავარი ქალაქი იყო. VIII საუკუნეში ის საზღვაო თემის კიბირაიოტონის ერთ-ერთ ტურმას წარმოადგენდა. IX საუკუნეში ის ავტონომიური სამხედრო ოლქი იყო, რომელიც კაპადოკია, კიბირაიოტონის და ანატოლიის შორის იყო მოთავსებული. აღმოსავლეთით მას არაბთა სახალიფოს პროვინცია-კილიკია ესაზღვრებოდა. IX საუკუნის არაბი გეოგრაფების მიხედვით, ოლქი 10 ციხე-სიმარეს და 5 000 სამხედროს ითვლიდა, მათ შორის 500 კავალერია. ოლქმა თემის სტატუსი, დაახლოებით 927–934 წლებში, რომანოზ I ლაკაპენოსის მმართველობის პერიოდში მიიღო. 1071 წელს,მანასკერტის ბრძოლის შემდეგ, თემი თურქ-სელჩუკების ხელში მოექცა. სელევკიის მთიანი მხარე, სომხებით იყო დასახლებული, რომლებიც აქ წინა საუკუნეებში იყო ჩამოასახლებული. 1099-1100 წლებში ბიზანტიამ შეძლო სელევკიის შემოერთება და გამაგრება, რის შემდეგადაც მას დუკი მართავდა. ის 1180 წლამდე ბიზანტიის ხელში რჩებოდა, ხოლო შემდგომ ის კილიკიის სომეხთა სამეფომ დაიპყრო. (1991) The Oxford Dictionary of Byzantium. New York, New York and Oxford, United Kingdom: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-504652-6.  Hild, Friedrich; Hellenkemper, Hansgerd (1990) Tabula Imperii Byzantini, Band 5: Kilikien und Isaurien (German). Vienna, Austria: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften. ISBN 3-7001-1811-2. [მკვდარი ბმული] Oikonomides, Nicolas (1972). Les Listes de Préséance Byzantines des IXe et Xe Siècles (French). Paris, France: Editions du Centre National de la Recherche Scientifique.  Pertusi, A. (1952). Constantino Porfirogenito: De Thematibus (Italian). Rome, Italy: Biblioteca Apostolica Vaticana.  ↑ 1.0 1.1 1.2 Kazhdan 1991, p. 1866. ↑ Hild და Hellenkemper 1990, p. 45, 47, 403. ↑ Hild და Hellenkemper 1990, p. 62, 403 ↑ Hild და Hellenkemper 1990, p. 67–74, 403.  ბიზანტიის პორტალი