laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ხაბა

ხაბა — ძველი ეგვიპტის ფარაონი მესამე დინასტიიდან. იგი არ არის მოხსენიებული არცერთ მეფეთა სიაში. არსებობს ხაბას მმართველობის 11 ძეგლი, რომელზეც შენარჩუნებულია მისი ჰორის სახელი. 1. ხელნაწერები ნაპოვნია ჯ. კუიბელის მიერ ძველი ქალაქის იერაკონპოლის რაიონში, რომელზეც დაწერილია სახელი ჰორ-ხაბა 2. წარწერა რომელიც დამზადებულია ალიბასტრისგან იპოვა ლ. ბორხადტმა, ფარაონ სახურას სამარხში, სადაც ეწერა სახელი ჰორ-ხაბა 3. წარწერა ნანახია კუნძულ ელეფანტინის აღმოსავლეთით მდებარე ქალაქში ვ. კაიზერის მიერ 1987 წელს. 4-8. კათხა, რომელიც არის მარმარილოს, პორფირის და კირქვის ნაპოვნია საფლავში რომელიც ახლა ინახება ბოსტონის სამხატვრო მუზეუმში და შეიცავს წარწერას ჰორ-ხაბა. 9. დიორიტის კათხა სახელად ჰორ-ხაბა მდებარეობს ლონდონის საუნივერსიტეტო კოლეჯში ის შეიძინეს 1922 წლის 26 ივლისს სოტბის აუქციონზე მაკ გრეგორის კოლექციიდან. წარმოშობა უცნობია. 10. დიორიტის კათხა იმყოფება კერძო კოლექციაში რომელზეც ამოჭრილილი და დაჩხვლეტილი წარწერაა გაკეთებული ჰორ-ხაბა. იგი ჩამოტანილია დახშურიდან. 11. წერითი მტკიცებულება რომელიც ინახება ლონდონში საუნივერსიტეტო კოლეჯში წარდგენილია ისტორიკოსი ფ. პუტრის მიერ და იქაც აღმოჩენილია წარწერა „ჰორ-ხაბა, ოქროს ღმერთი, რასაც იტყვის ყველაფერი კეთდება“. ხაბა ითვლება მრგვალი პირამიდის შემქმნელად რომელიც მდებარეობს საჰარის გზაზე გიზის მიმართულებით 4 კილომეტრის დაშორებით გიზის სამხრეთით. მრავალი პირამიდა წარმოადგენს დაუმთავრებელ ნაგებობას, რომელიც ერთი მეორეზე მიყოლებით იქმნებოდა უძველეს სამეფოში და ეს იყო ახალი სტილი. პირამიდის სიმაღლე 42-45 მ შეიძლება ყოფილიყო, ახლა 20 მეტრია, ხოლო მისი ფუძის ფართობი 83 X 83 მ. ჩასასვენებელი ოთახი გამოკვეთლია კლდეში პირამიდასთან. კიბეს მივყავართ გალერეასთან რომელიც გადის ჩრდილო-აღმოსავლეთთ. პირამიდის გარეთ ჩრდილო-აღმოსავლეთით კლდეში გამოკვეთილია კორიდორი 32 საცავით. ახლა ამ პირამიდისაგან შემორჩენილია ერთ სვეტი რომლის სიმაღლე 20 მეტრია, იგი მთლიანად ქვიშსაგან არის დაფარული. უნდა აღინიშნოს, რომ თითქმის არაფერია ცნობილი ხაბას მმართველობის შესახებ, მაგრამ აშკარად ცნობილია ჩვენთვის რომ იყო მესამე დინასტიის მმართველი. ტურინის სამეფო სია მიუთითებს „დაკარგულ“ მმართველებზე. ხაბა ნახსენებია როგორც დაკარგული მმართველი თუმცა ცნობილი მკვლევრები თვლიან, რომ მისი არსებობის დოკუმენტები იმიტომ არ არსებობს რომ დაკარგულია პაპირუსზე დაწერილი ჩანაწერები. სახელი ხაბა იწერებოდა იეროგლიფებით, რაც ნიშნავდა ხა - მზეს და ბა - ჩიტს. Thomas Schneider: Lexikon der Pharaonen. Albatros, Düsseldorf 2002, ISBN 3-491-96053-3 Aidan Dodson: The Layer Pyramid of Zawiyet el-Aryan: Its Layout and Context. In: Journal of the American Research Center in Egypt (JARCE), No. 37 (2000). American Research Center (Hg.), Eisenbrauns, Winona Lake/Bristol 2000, ISSN 0065-9991 Nabil Swelim: Some Problems on the History of the Third Dynasty - Archaeological and Historical Studies, vol. 7. The Archaeological Society of Alexandria, Alexandria 1983
მანუას კუნძულები

მანუას კუნძულები (ინგლ. Manuʻa Islands) — კუნძულთა ჯგუფი, რომელიც შედგება ოთხი კუნძულისაგან: ტაუ (სამი რაიონი: ტაუ, ფალეასაო და ფიტიუტა) (44,31 კმ²), ნუუტელე, ოფუ (7,215 კმ²) და ოლოსეგა (5,163 კმ²) (ბოლო ორი კუნძული შეერთებულია ქვიშიანი დანალექით). კუნძულების ჯგუფი მდებარეობს დაახლოებით 110 კმ-ში აღმოსავლეთით კუნძულ ტუტუილადან. ამერიკის სამოას ნაწილია. ჯგუფის ყველა კუნძულს აქვს ვულკანური წარმოშობა. ზღვის დონიდან უმაღლესი წერტილია, ლატას მთა (969 მეტრი), რომელიც მდებარეობს ტაუს კუნძულზე. მანუას კუნძულების მნიშვნელოვანი ნაწილი უკავიათ ნაკრძალებს. მანუას კუნძულებს აქვთ მჭიდრო ისტორიული და კულტურული კავშირები სამოას არქიპელაგის სხვა კუნძულებთან. პოლინეზიურ მითოლოგიაში მანუას კუნძულები ითვლებოდა ღვთიურ ადგილად, რადგანაც მათზე, ლეგენდების თანახმად, პოლინეზიურმა უზენაესმა ღმერთმა ტანგაროამ შექმნა ადამიანი და გარშემო კუნძულები. ძველად მანუას კუნძულების უზენაესი ბელადები ატარებდნენ ტიტულს ტუი-მანუა (Tui Manu’a). მათგან უკანასკნელი იყო ტუიმანუა ელისარა (Tuimanu’a Elisara), რომელიც გარდაიცვალა 1909 წლის 2 ივლისს. ტუი-მანუას ტიტული დღემდე არსებობს, მაგრამ არ არის ხალხი, რომლებიც მას ატარებენ. პირველი ევროპელი, რომელმაც 1721 წლის 14 ივნისს აღმოაჩინა მანუას კუნძულები, გახდა ნიდერლანდელი მოგზაური იაკობ როგევენი. მანუას კუნძულები ოფიციალურად გახდა აშშ-ის სამფლობელო 1904 წლის 14 ივლისს. 2010 წელს მანუას კუნძულების მოსახლეობის რაოდენობამ შეადგინა 1323 ადამიანი: ტაუს კუნძულზე (სამი რაიონი: ტაუ, ფალეასაო და ფიტიუტა) ცხოვრობდა 970 ადამიანი), ოფუს კუნძულზე — 176 ადამიანი, ოლოსეგას კუნძულზე — 177 ადამიანი. ამასთან მოსახლეობა თანდათან კლებულობს. 1930-იან წლებში ამერიკის სამოას მოსახლეობის დაახლოებით 20 % ცხოვრობდა მანუას კუნძულებზე, 1980-იანი წლებისთვის კი — მხოლოდ 6 %. მოსახლეობის გადინება დაკავშირებულია მანუას კუნძულებზე ეკონომიკური აქტიურობის საშუალებების არ არსებობასთან. მანუას კუნძულების მთავარი ქალაქია — ლუმა კუნძულ ტაუზე. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 ამერიკის სამოას ოლქები (ტერიტორია) (ინგლისური)
ტაუ (კუნძული)

ტაუ (ინგლ. Ta‘ū) — მანუას კუნძულებში ყველაზე დიდი კუნძული და ყველაზე აღმოსავლეთით მდებარე ვულკანური კუნძული სამოას არქიპელაგში. მდებარეობს დაახლოებით 10 კმ-ში სამხრეთ-აღმოსავლეთით ოფუ-ოლოსეგას კუნძულებიდან და 110 კმ-ში აღმოსავლეთით კუნძულ ტუტუილადან. ამერიკის სამოას ნაწილია. XIX საუკუნის დასაწყისში კუნძულს ხშირად ეძახდნენ ოპოუნს. კუნძული ტაუ წარმოადგენს საკმაოდ ეროზირებულ, მრავალჯერ ამოფრქვეული თხევადი ლავებისაგან შექმნილი ვულკანის ნარჩენს კალდერით. აქვს სამკუთხა ფორმა. კუნძულის სიგრძე შეადგენს დაახლოებით 6 კმ-ს, სიგანე — დაახლოებით 10 კმ-ს. ტაუს უმაღლესი წერტილი ზღვის დონიდან — ლატას მთა (931 მეტრი), რომელიც ამავდროულად მთელი ამერიკის სამოას უმაღლესი წერტილია. აღმოსავლეთი, დასავლეთი და ჩრდილოეთი მხრიდან ტაუს კუნძული გარშემორტყმულია მარჯნის რიფით. კუნძულის სამხრეთ-აღმოსავლეთი ნაწილი, ლატას მთის წვიმიანი ტყეების ჩათვლით, სამხრეთი სანაპირო და მარჯნული რიფები ტაუს ამ ნაწილში არიან ამერიკის სამოას ეროვნული პარკის ნაწილი. კუნძული ტაუ აღმოაჩინა ნიდერლანდელმა მოგზაურმა იაკობ როგევენმა 1721 წელს. 2010 წელს ტაუს კუნძულის მოსახლეობის რაოდენობამ შეადგინა 790 ადამიანი. ადმინისტრაციულად კუნძული დაყოფილია სამ რაიონად: ტაუ, ფალეასაო და ფიტიუტა. კუნძულ ტაუზე მოქმედებს მანუას კუნძულებზე ყველაზე დიდი აეროპორტი, რომელიც მდებარეობს სოფელ ფიტიუტასთან. ტაუს ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში მდებარეობს უბე. ჩრდილოეთი სანაპიროს გასწვრივ არსებობს ავტოგზა, რომელიც ერთმანეთთან აერთებს კუნძულის რამდენიმე დასახლებულ პუნქტს. ↑ ამერიკის სამოას ოლქები (ტერიტორია) (ინგლისური)
ო, მოდა, მოდა...

ო, მოდა, მოდა... — ქართული ანიმაციური ფილმი, რომელიც გადაღებულია ვახტანგ ბახტაძის მიერ 1968 წელს. კომპოზიტორი ნუგზარ ვაწაძე. ფილმი მოგვითხრობს პიროვნებებზე, ვინც ბრმად ბაძავს მოდას, სხვადასხვა ქვეყანაში და ეპოქაში. გაშუქებული სატირული სურათები ეძღვნება ექსტრავაგანტურ მოდას. ფილმმა IV საკავშირო კინოფესტივალზე ქალაქ მინსკში მოიპოვა პრიზი საუკეთესო ანიმაციური ფილმისათვის 1970 წელს, რუმინეთის კინემატოგრაფისტთა ასოციაციის პრემია „ანინი“, IV საერთაშორისო კინოფესტივალზე, ქალაქ მამაიაში 1970 წელს, აგრეთვე 1971 წელს ბილბაოში საერთაშორისო კინოფესტივალზე მიიღო დიპლომი. ო, მოდა, მოდა... — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „ო, მოდა, მოდა...“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია
ტუტუილა

ტუტუილა (ინგლ. Tutuila) — ამერიკის სამოას ყველაზე დიდი და მთავარი კუნძული. სამოას არქიპელაგის სიდიდით მესამე კუნძული. კუნძულ ტუტუილას ფართობი შეადგენს 142,3 კმ²-ს. ზღვის დონიდან უმაღლესი წერტილი — მატაფაოს პიკი (653 მეტრი). კუნძულის აღმოსავლეთი სანაპირო გორაკებიანია, სამხრეთი — ვაკეებიანი. აღმოსავლეთით მდებარეობს კუნძული აუნუუ. XIX საუკუნის პირველ ნახევარში კუნძულს ერქვა მაოუნა. კუნძული 1722 წელს აღმოაჩინა ნიდერლანდელმა ზღვაოსანმა იაკობ როგევენმა. 1768 წელს კუნძულის გვერდით გაცურა ფრანგმა ზღვაოსანმა ლუი ანტუან დე ბუგენვილმა, მაგრამ იგი კუნძულთან არ შეჩერებულა. 1787 წელს კუნძულზე აბორიგენებთან წარმოქმნილი კონფლიქტის დროს 12 მატროსთან ერთად მოკლეს ფრანგი ზღვაოსანი ფლერიო დე ლანგლი, ჟან-ფრანსუა ლაპერუზის მსოფლიოს გარშემო ექსპედიციის მეორე გემის — ფრეგატ «ასტროლაბიას» კაპიტანი. ამ დროიდან მაოუნას მოსახლეობა მოგზაურებისგან იძენს მეომარი კანიბალების სახელს. XIX საუკუნის დასაწყისში სამოას საზოგადოება იმყოფებოდა პირველყოფილი-თემური წყობის დაშლის სტადიაში. ატუას რაიონის ბელადები, რომელშიც ასევე შედიოდა კუნძული მაოუნა, მტრობდნენ არქიპელაგის დანარჩენი სამი რაიონის ბელადებთან. 1824 წელს მაოუნას ეწვია ოტო კოცებუს რუსული მსოფლიოს გარშემო ექსპედიცია, რომელიც უშედეგოდ ცდილობდა ადგილობრივ მოსახლეობასთან დაემყარებინა სავაჭრო ურთიერთობა. თავის ჩანაწერებში კოცებუ აღნიშნავს აბორიგენთა უკიდურეს აგრესიულობას, რომელიც არქიპელაგის სხვა კუნძულების მოსახლეობისათვის არ იყო დამახასიათებელი. კუნძულზე ევროპელთა მუდმივი დასახლებები 1830 წელს დააფუძნეს ინგლისელმა მისიონერებმა. კუნძული მართვაში გადაეცა აშშ-ს 1900 წელს. 2010 წელს კუნძულ ტუტუილას მოსახლეობის რაოდენობამ შეადგინა 53 943 ადამიანი. კუნძულზე მდებარეობს ამერიკის სამოას დედაქალაქი — პაგო-პაგო. მოსახლეობა ძირითადად დაკავებულია კოპრის წარმოებით. ↑ ამერიკის სამოას მოსახლეობის აღწერა (2010). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-09-15. ციტირების თარიღი: 2014-11-26.
ოფუ-ოლოსეგა

ოფუ (ინგლ. Ofu) და ოლოსეგა (ინგლ. Olosega) — ორი კუნძული, უპირატესად განიხილება როგორც ერთი და მდებარეობს სამოას არქიპელაგის მანუას კუნძულებში. ამერიკის სამოას შემადგენელი ნაწილია. ოფუს და ოლოსეგას კუნძულები ჩამოყალიბდა ორი ერთმანეთთან შეერთებული ბაზალტური მრავალჯერ ამოფრქვეული თხევადი ლავების ვულკანებისგან. კუნძულები ერთმანეთისგან გამოყოფილია ვიწრო ასაგას სრუტით, მაგრამ შეერთებულია ხიდით და გარშემორტყმულია ერთი მარჯნის რიფით. ოფუ მდებარეობს მის დასავლეთ ნაწილში, ოლოსეგა — აღმოსავლეთ ნაწილში. კუნძულ ოფუს ფართობი შეადგენს 7,215 კმ²-ს, ოლოსეგასი — 5,163 კმ²-ს. ოფუს უმაღლესი წერტილი ზღვის დონიდან — მთა ტუმუტუმუ (491 მეტრი), ოლოსეგასი — მთა პიუმაფუა (639 მეტრი). ოფუს სამხრეთი სანაპიროს მნიშვნელოვანი ნაწილი ამერიკის სამოას ეროვნული პარკის ნაწილია. 1721 წელს კუნძულები აღმოაჩინა ნიდერლანდელმა მოგზაურმა იაკობ როგევენმა. 2010 წელს კუნძულ ოფუს მოსახლეობის რაოდენობამ შეადგინა 176 ადამიანი, ოლოსეგასი — 177 ადამიანი. ოფუს კუნძული ქმნის მანუას ოლქის ოფუს რაიონს, ხოლო ოლოსეგას კუნძული — მანუას ოლქის ოლოსეგას და სილის რაიონებს. ოფუს კუნძულის მთავარი დასახლებული პუნქტი მდებარეობს დასავლეთ სანაპიროზე. ოფუზე მოქმედებს მცირე აეროდრომი, არსებობს უბე. ოლოსეგას მთავარი დასახლებული პუნქტებია — სოფლები ოლოსეგა და სილი. ↑ ამერიკის სამოას ოლქები (ინგლისური)
აუნუუ

აუნუუ (ინგლ. Aunu'u) — პატარა კუნძული წყნარი ოკეანის სამხრეთ ნაწილში სამოას არქიპელაგში. ადმინისტრაციულად შედის ამერიკის სამოას აღმოსავლეთის ოლქში. აუნუუს კუნძული წარმოადგენს პატარა ვულკანურ კუნძულს, რომლის ფართობია 1,517 კმ². აუნუუს ტერიტორია ძლიერ დაჭაობებულია, ხოლო ვულკანის კრატერში მდებარეობს ამერიკის სამოაში ყველაზე დიდი ჭაობი მტკნარი წყლით. კუნძულის ჩრდილოეთ ნაწილში მდებარეობს პალას ტბა. აუნუუს სამხრეთი ნაწილი კლდოვანია და დაფარულია მანგროს ტყეებით. კუნძული გადავიდა აშშ-ის მმართველობაში 1900 წლის 17 აპრილს. 2010 წელს აუნუუს კუნძულის მოსახლეობის რაოდენობამ შეადგინა 416 ადამიანი. ↑ [American Samoa (ინგლისური). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-02-20. ციტირების თარიღი: 2014-11-26. American Samoa (ინგლისური)] ↑ ამერიკის სამოას მოსახლეობის აღწერა (2010). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-09-15. ციტირების თარიღი: 2014-11-26.
ფიდეს მსოფლიო რეიტინგი

ფიდე წარმოადგენს ორგანიზაციას, რომელიც ატარებს ჭადრაკში საერთაშორისო ჩემპიონატებს. ფიდე ყოველთვიურად აქვეყნებს საუკეთესო ასეულის რეიტინგს, საუკეთესო ქალების ასეულის რეიტინგს, საუკეთესო ახალგაზრგების ასეულს და საუკეთესო გოგონების ასეულს, ასევე ქვეყნების რეიტინგს მათი საუკეთესო 10 მამაკაცი და 10 ქალი მოთამაშის მიხედვით. რეიტინგის დასათვლელად გამოიყენება ელოს სისტემა. 2014 წლის ნოემბრის მიხედვით საუკეთესო 20 მოთამაშეა: ქალებს შორის საუკეთესო მოთამაშე ჯუდი პოლგარი არის მშოფლიოში 69–ე. პოლგარმა 2014 წლის აგვისტოში გამოაცხადა პროფესიული ჭადრაკიდან წასვლის შესახებ, მიუხედავად ამაისა ის ერთი წლის განმავლობაში ისევ დარჩება ფიდეს რეიტინგში. 2014 წლის ნოემბრის მიხედვით ქალთა რეიტინგი გამოიყურება შემდეგნაირად: ახალგაზრდებად ითვლებიან 21 წლამდე მოთამაშეები. 2014 წლის ნოემბრის მიხედვით ახალგაზრდების რეიტინგები შემდეგია: გოგნებად მოთამაშეები ითვლებიანნ 21 წლამდე. 2014 წლის ნოემბრის მიხედვით გოგონათა რეიტინგი შემდეგია: ქვეყნების რეიტინგი მათი საუკეთესო 10 მოთამაშის მიხედვით ითვლება. ხოლო ქალების რეიტინგი საუკეთესო 10 ქალი მოთამაშის მიხედვით. 2014 წლის ნოემბრის მიხედვით ქვეყნების რეიტინგა შემდეგია: 2014 წლის ნოემბრის მიხედვით ქვეყნების რეიტინგები ქალი მოთამაშეების მიხედვით შემდეგია: ↑ http://ratings.fide.com/top.phtml?list=men ↑ http://ratings.fide.com/top.phtml?list=women ↑ http://ratings.fide.com/top.phtml?list=juniors ↑ http://ratings.fide.com/top.phtml?list=girls ↑ http://ratings.fide.com/topfed.phtml ↑ http://ratings.fide.com/topfed.phtml?tops=1&ina=1&country= Live Top List: unofficial ratings and rankings that are updated "live" as tournaments are played Interactive world map of FIDE country rankings
მერი არაბიძე

მერი არაბიძე (დ. 25 თებერვალი, 1994, სამტრედია) — ჭადრაკის ქართველი დიდოსტატი. მას მოგებული აქვს მსოფლიოს ახალგაზრდული მსოფლიო ჩემპიონატი ჭადრაკში, და ევროპის ჭადრაკის ჩემპიონატი ახალგაზრდებს შორის. მან მიიღო კვალიფიკაცია ქალთა შორის ჭადრაკში 2014 წლის მსოფლიოს ჩემპიონატზე. დაიკავა პირველი ადგილი ქალთა შორის მსოფლიოს გუნდურ ჩემპიონატზე (2015; ჩენდუ, ჩინეთი). მერი არაბიძე — ქართული სპორტის სტატისტიკა მერი არაბიძე — თამაშების არქივი Chessgames.com-ზე (ინგლისური)
გიგა ჭეიშვილი

გიგა ჭეიშვილი (დ. 17 სექტემბერი, 1993) — ქართველი ფეხბურთელი, ლანჩხუთის „გურიას“ მცველი. საქართველოს სუპერთასის ფინალისტი (1): 2011/2012 პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური) პროფილი Footballdatabase-ზე (ინგლისური)
ერმისი (საფეხბურთო კლუბი)

საფეხბურთო კლუბი ერმისი (ბერძ. Ερμής Αραδίππου) — კვიპროსის საფეხბურთო კლუბი, დაარსდა ქალაქ ლარნაკას გარეუბანში, არადიპუში. ასპარეზობს კვიპროსის პირველ დივიზიონში. კვიპროსის მეორე დივიზიონის გამარჯვებული: 3 1982/83, 1984/85, 2008/09 კვიპროსის მესამე დივიზიონის გამარჯვებული: 3 1976/77, 1996/97, 2007/08 კვიპროსის თასის ფინალისტი: 1 2013/14 კვიპროსის სუპერთასის ფლობელი: 1 2014/15 ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2014-05-29 საიტზე Wayback Machine.
კონსტანტინე ხიზანეიშვილი

კონსტანტინე 'კოსტა' ხიზანეიშვილი (დ. 30 აპრილი, 1993) — ქართველი ფეხბურთელი, რუსთავის „მეტალურგის“ ცენტრალური მცველი. პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური)
ლეონბერგერი

ლეონბერგერი (გერმ. Leonberger) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია გერმანიაში XIX საუკუნეში. გერმანულ ქალაქ ლეონბერგის მუნიციპალიტეტის უფროსს, ჰენრიხ ესიგს სურდა მიეღო ქალაქის გერბზე გამოსახული ლომის მსგავსი ძაღლი, ამისთვის მან გამოიყენა ლანდსირი, ნიუფაუნდლენდი, სენბერნარი და პირენეული მთის ძაღლი. შედეგად მიიღო ეს საინტერესო ძაღლი. ლეონბერგერი თითქმის მთლიანად განადგურდა მეორე მსოფლიო ომის დროს, თუმცა უკანასკნელი რამდენიმე ათეული წლის წინ აღდგა არა მარტო თავის სამშობლოში, არამედ ჩრდილოეთ ამერიკასა და დიდ ბრიტანეთში. როდესაც ლეონბერგერი პირველად გამოჩენაზე აჩვენეს, მას წუნი დასდეს, როგორც რამდენიმე ჯიშის შესაძლო ნარევს (რაც სინამდვილეს შეეფერებოდა). ოფიციალურად ჯიში დარეგისტრირდა 1949 წელს. ლეონბერგერი ძალიან ლამაზი ძაღლია. ძალიან უყვარს წყალი და სიამოვნებით ჭყუმპალაობს ყველაზე ცივ ამინდშიც კი. ისევე, როგორც სხვა აღდგენილ ჯიშებში, ლეონბერგერს შეიძლება აღენიშნებოდეს მენჯ-ბარძაყის სახსრების დისპლაზია. ლეონბერგერს აქვს ოდნავ დატალღული, გლუვი, ხშირი ბალანი, ფაფუკი, გრძელი კუდი. ყურების სიგანე მათი სიგრძის ტოლია. ის კარგად უძლებს სიცივეს. ბალანს განსაკუთრებული მოვლა სჭირდება. ადვილად იწვრთნება. ადვილად ეგუება სხვა ძაღლებს. ცუდი მოდარაჯეა. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ლეონბერგერი ლეონბერგერი (ინგლისური)
გიორგი ალავერდაშვილი

გიორგი ალავერდაშვილი (დ. 21 ნოემბერი, 1987, თბილისი) — ქართველი ფეხბურთელი, რუსთავის „მეტალურგის“ თავდამსხმელი. ლოკომოტივი თბილისი საქართველოს თასის გამარჯვებული (1): 2004/2005 შიაულიაი ლიტვის თასის ფინალისტი (1): 2012/2013 პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური)
პიეტრო ჯერმი

პიეტრო ჯერმი (იტალ. Pietro Germi; დ. 14 სექტემბერი, 1914 — გ. 5 დეკემბერი, 1974) — იტალიელი მსახიობი, სცენარისტი და კინორეჟისორი. სწავლობდა რომის ექსპერიმენტულ კინოცენტრში. ნეორეალიზმის ერთ-ერთი ფუძემდებელი. ჯერმის პირველი ფილმებია „მოწმე“ (1946) და „გზააბნეული ახალგაზრდობა“ (1947). მისი ფილმებისთვის დამახასიათებელი იყო სოციალური თემატიკა, დოკუმენტური უტყუარობა. ფილმებში „სიცილიის ცის ქვეშ“ (1949) და „ოცნების გზა“ (1950, ბერლინის საერთაშორისო კინოფესტივალი) თამამად არის ნაჩვენები სიცილიის ჩამორჩენილობა და სიღატაკე. ნეორეალიზმის ტრადიციები განვითარებულია სოციალურ კინორომანებში: „მემანქანე“ (1956, პრემია, სან-სებასტიანის საერთაშორისო კინოფესტივალი) და „უნებისყოფო მამაკაცი“ (1958). ამ ფილმებში მთავარ როლებს თვითონ ჯერმი ასრულებს. 1960-იან წლებში ჯერმიმ დადგა სოციალური და რეალისტურ-სატირული კომედიები: „განქორწინება იტალიურად“ (1961, პრემია კანის საერთაშორისო კინოფესტივალზე, ოსკარი სცენარისათვის, 1962), „შეცდენილი და მიტოვებული“, (1964), „ქალბატონები და ბატონები“ (1966, მთავარი პრიზი, კანის საერთაშორისო კინოფესტივალი), „ამორალური“ (1967). 1968 წელს დადგა კინოკომედია „სერაფინო“, რომელმაც მოსკოვის მე-6 საერთაშორისო კინოფესტივალზე მოიპოვა ოქროს პრიზი (1969). პიეტრო ჯერმი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში პიეტრო ჯერმი — allmovie-ზე
ასტერიქსი და პიქტები

„ასტერიქსი და პიქტები“ (ფრანგ. „Astérix chez les Pictes“) — რიგით 35-ე წიგნი ასტერიქსის შესახებ კომიქსების სერიაში. მასში მოთხრობილი ისტორიების ავტორი ჟან-ივ ფერია, ხოლო მხატვარი - დიდიე კონრადი. კომიქსი გამოიცა 2013 წელს. სიუჟეტის მიხედვით, მთავარი გმირები, ასტერიქსი და ობელიქსი არხით გადადიან შოტლანდიაში, სადაც პიქტებს ხვდებიან. ეს არის მათი მეორე მოგზაურობა ბრიტანეთის კუნძულებზე, 1965 წლის კომიქსის ასტერიქსი ბრეტონში შემდეგ. ასტერიქსისადმი მიძღვნილი ოფიციალური საიტი
კონსტანტინე გაბაშვილი

კონსტანტინე გაბაშვილი (დ. 6 თებერვალი, 1992, თბილისი) — ქართველი ფეხბურთელი, რუსთავის „მეტალურგის“ თავდამსხმელი. პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური)
ნიუფაუნდლენდი (ძაღლი)

ნიუფაუნდლენდი (ინგლ. Newfoundland) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია კანადაში XVII საუკუნეში. ამ ძლიერი, წყლის მოყვარული ძაღლის წინაპრები დღეს უკვე გადაშენებული სენტ-ჯონის ძაღლებია. მან თანამედროვე სახე 100 წლის წინ მიიღო. შესაძლოა მის წინაპრებს შორის არის ჩრდილოეთ ამერიკის, ვიკინგების და პირენეული ჯიშების წარმომადგენლები. მეგობრული და დამთმობი ნიუფაუნდლენდი ოდესღაც ვირთევზაზე ნადირობისას გამოიყენებოდა - მას ნაპირზე გამოჰქონდა თევზით სავსე ბადეები და გადაჰქონდა ნავები. დღესდღეობით საფრანგეთში ნიუფაუნდლენდი ზღვაზე სამაშველო სამუშაოებში მონაწილეობს. ერთადერთი ნაკლი, რომელიც ამ კეთილ, მხიარულ ცხოველს ახასიათებს, არის წყალში მყოფი ყველა ადამიანის გადარჩენის დამოუკიდებელი სურვილი იმის მიუხედავად, ადამიანს უნდა თუ არა გადარჩენა. ნიუფაუნდლენდის ბალანი ყავისფერი, ან შავია, მაგრამ ზოგჯერ ნაცრისფერიც გვხვდება. ნიუფაუნდლენდის ბალანი ხშირია და მოუხეშავი, სჭირდება განსაკუთრებული მოვლა. ძალიან სქელი კუდი ხშირი ბალნითაა დაფარული. თვალები მუქია, მცირე ზომის. აქვს განიერი მასიური თავი კვადრატული დრუნჩით. ნიუფაუნდლენდი ვერ ეგუება ქალაქის პირობებში ცხოვრებას. კეთილგანწყობილია ბავშვების მიმართ, ადვილად იწვრთნება, კარგად ეგუება ცივ კლიმატს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ნიუფაუნდლენდი (ძაღლი) ნიუფაუნდლენდი დაარქივებული 2014-11-12 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
პოლონური ნაგაზი

პოლონური ნაგაზი (პოლ. Polski Owczarek Nizinny) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია პოლონეთში XIII საუკუნეში. როგორც ჩანს, ეს საშუალო ზომის, ძლიერი ნაგაზი უნგრეთის დაბლობებში მცხოვრები დახვეულბალნიანი, უძველესი მეცხვარე ძაღლების და მომცრო, გრძელბალნიანი, მთის მეცხვარე ძაღლების შთამომავალია. მეორე მსოფლიო ომმა პოლონური ნაგაზი გადაშენების პირას მიიყვანა. სპეციალისტები ფიქრობენ, რომ პოლონური ნაგაზი დამაკავშირებელი რგოლია 1000 წლის წინ ევროპაში ჩამოყვანილ აზიურ, დახვეულბალნიან, უძველეს მეცხვარე ძაღლებსა და უფრო თანამედროვე მეცხვარე ძაღლებს შორის, როგორიცაა, მაგალითად, წვერიანი კოლი და ჰოლანდიური სჰაპენდუსი. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, დაუღალავი მუშაობის შედეგად პოლონელებმა შეძლეს ამ შესანიშნავი ჯიშის აღდგენა. პოლონური ნაგაზი პოპულარულია პოლონეთში და მის ფარგლებს გარეთაც. ჩვეულებრივ, ის კომპანიონად ჰყავთ, თუმცა დღემდე ინარჩუნებს მეცხვარე ძაღლის შესანიშნავ თვისებებს. პოლონურ ნაგაზს აქვს განიერი წელი, კარგად განვითარებული კუნთებით, განიერი, დაკუნთული თეძოები, სწორი და განიერი ზურგი. სხეულს ფარავს გრძელი, ხშირი ბალანი, ბევრი ბალანია შუბლზე, ლოყებსა და ნიკაპზეც. ბალნის შეფერილობა მრავალნაირია და განსაკუთრებული მოვლა სჭირდება. პოლონური ნაგაზი კარგად ეგუება სიცივეს და ქალაქის პირობებში ცხოვრებას, არ უყვარს სიცხე, სჭირდება დამატებითი ფიზიკური დატვირთვა. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: პოლონური ნაგაზი პოლონური ნაგაზი (ინგლისური)
როზე (ატოლი)

როზე (ინგლ. Rose Atoll, ზოგჯერ როზეს კუნძული, ვარდების კუნძული) — დაუსახლებელი ატოლი, ნაკრძალი მანუას კუნძულების შორიახლოს. ამერიკის სამოას შემადგენელი ნაწილია. ძველი დასახელებაა — მოტუ-ო-მანუ (Motu O Manu). როზეს ატოლი — ამერიკის სამოას ყველაზე აღმოსავლეთით მდებარე კუნძულია. მდებარეობს 144 კმ-ში აღმოსავლეთით კუნძულ ტაუდან და 1615 კმ-ით სამხრეთში ეკვატორიდან. ატოლი წარმოადგენს ზღვის დანალექების რგოლს, რომლის ზედაპირს აქვს ვარდისფერი შეფერილობა მარჯნული წყალმცენარეების ლიტოტამნიის გამო. ატოლის ხმელეთის ფართობი შეადგენს 0,214 კმ²-ს. როზეს საერთო ფართობი, ლაგუნის და რიფის ზედაპირის ჩათვლით, შეადგენს 5 კმ²-ს. ატოლის ჩრდილოეთი წერტილის ცოტათი დასავლეთით მდებარეობს სრუტე სიგანით 40 მეტრი, რომელიც აერთებს ლაგუნებს წყნარი ოკეანის წყლებთან. რიფის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში მდებარეობს ორი მომცრო კუნძული: როზეს კუნძული (სიმაღლე 3,5 მეტრი) და სენდის კუნძული (სიმაღლე 1,5 მეტრი). როზეს ატოლი 1819 წლის 21 ოქტომბერს აღმოაჩინა ფრანგმა მოგზაურმა ლუი დე ფრეისინემ (ფრანგ. Louis Claude Desaulces de Freycinet), რომელმაც ატოლს სახელი დაარქვა თავისი ცოლის პატივსაცემად, რომელიც ასევე მონაწილეობდა მის მსოფლიოს გარშემო მოგზაურობაში. მაგრამ ზღვაოსანი ატოლზე არ გადმოსულა. 1824 წელს ატოლის არსებობის შესახებ განაცხადა რუსმა მოგზაურმა ოტო კოცებუმ, რომელმაც მას უწოდა კორდინკოვის კუნძული. 1838 წლის 23 სექტემბერს ატოლ როზეს გვერდით გაცურა ფრანგმა ზღვაოსანმა ჟიულ-სეზარ სებასტიენ დიუმონ-დიურვილმა. პირველი ადამიანი, ვისი კუნძულზე გადასვლა დოკუმენტალურად არის დადასტურებული, გახდა ამერიკელი კომოდორი ჩარლზ უილკსი (ეს მოხდა 1839 წლის 7 ოქტომბერს). 1920 წლის იანვარში ატოლ როზეზე გადმოვიდა ამერიკის სამოას გუბერნატორი, რომელმაც კუნძულზე დასვა ნიშანი: «როზეს კუნძული, ამერიკის სამოა, ფლობის უფლების დარღვევა აკრძალულია…». 1941 წლის 14 თებერვალს აშშ-ის პრეზიდენტმა ფრანკლინ დელანო რუზველტმა ატოლი გამოაცხადა სამხედრო-საზღვაო თავდაცვის რაიონად. 1973 წლიდან ნაკრძალია. ინფორმაცია ატოლის შესახებ (ინგლისური) ↑ United States Census Bureau დაარქივებული 2011-11-09 საიტზე Wayback Machine. (აშშ-ის სტატისტიკური აღწერის ბიურო) ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 PIBHMC. American Samoa: Rose Atoll. ↑ U.S. Fish and Wildlife Service. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2005-12-30. ციტირების თარიღი: 2014-11-27.
ობელიქსი

ობელიქსი (Obelix) — ასტერიქსის შესახებ კომიქსების ერთ-ერთი წამყვანი პერსონაჟი. ამ სერიაში იგი წარმოდგენილია, როგორც მოზრდილი, სასაცილო, მაგრამ უშიშარი გალიის მოსახლე, რომელიც წინააღმდეგობას უწევს იულიუს კეისრის დამპყრობლურ პოლიტიკას. ობელიქსი გამოირჩევა სიმსუქნით, ინტერესებით მენირების მიმართ (თავისი ძალით იგი მათ ზურგით თავისუფლად დაათრევს). ასტერიქსის სოფელში იგი ერთადერთი გალია უწყვეტი ძალით, ვინაიდან ბავშვობაში ჩავარდა ჯადოსნური სასმელით სავსე ქვაბში. ამის გამო, მას სასმელის დალევა ყოველთვის ეკრძალება, რასაც უსამართლობად თვლის. აგრეთვე გამოირჩევა გულუბრყვილობით და სიყვარულით პატარა ძაღლ იდეფიქსის მიმართ. აღიზიანებს, როდესაც ვინმე „მსუქანს“ უწოდებს, უყვარს ნადირობა და გარეული ტახების მირთმევა, აგრეთვე რომაელების ცემა. აქვს რამდენიმე ამოჩემებული ფრაზა, მათ შორის „ეს რომაელები შეშლილები არიან!“ (ფრანგ. Ils sont fous ces romains), თუმცა იმავეს ამბობს ყველა სხვა ეროვნების შესახებაც. ბიოგრაფია ოფიციალურ საიტზე Asterix.com დაარქივებული 2014-12-18 საიტზე Wayback Machine.
ჰისარის ქედი

ჰისარის ქედი — ქედი შუა აზიაში, პამირ-ალაის მთათა სისტემის დასავლეთ ნაწილში. განფენილია ტაჯიკეთსა და უზბეკეთში. მდინარეების ზარაფშანისა და ამუდარიის აუზების წყალგამყოფი. სამხრეთ-დასავლეთ განშტოებების გარეშე ქედის სიგრძე დაახლოებით 200 კმ აღწევს. სიმაღლე 4643 მ-მდე. ჭარბობს მაღალმთის რელიეფი, სამხრეთ-დასავლეთ განშტოებებსა და ჩრდილოეთ მთისწინეთში განვითარებულია კარსტი. არის მყინვარები. უმეტესწილად აგებულია კრისტალური ქანებით, ფიქლებითა და ქვიშაქვებით, გაკვეთილი გრანიტული ინტრუზივებით. ქედის ცენტრალურ ნაწილში ზღვის დონიდან 2195 მ სიმაღლეზე მდებარეობს თვალწარმტაცი მთის ტბა ისქანდერქოლი. ფერდობების ქვედა ნაწილი შემოსილია მაღალბალახოვანი სტეპით, ზემოთ — კორდიან-მარცვლოვანი მცენარეულობა და ბუჩქნარია, უფრო მაღლა სუბალპური და ალპური მდელოები. არის ნაკრძალები. ↑ ჰისარის ქედი — დიდი რუსული ენციკლოპედია დაარქივებული 2021-04-24 საიტზე Wayback Machine. (რუსული) ↑ ჰისარის ქედი — გეოგრაფიული ენციკლოპედია (რუსული)