laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
დოსტოევსკაია (მოსკოვის მეტრო)

დოსტოევსკაია (რუს. Достоевская) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ლიუბლინსკო-დმიტროვსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2010 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ტრუბნაია (მოსკოვის მეტრო)

ტრუბნაია (რუს. Трубная) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ლიუბლინსკო-დმიტროვსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2007 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
სრეტენსკი-ბულვარი (მოსკოვის მეტრო)

სრეტენსკი-ბულვარი (რუს. Сретенский бульвар) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ლიუბლინსკო-დმიტროვსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2007 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ჩკალოვსკაია (მოსკოვის მეტრო)

ჩკალოვსკაია (რუს. Чкаловская) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ლიუბლინსკო-დმიტროვსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1995 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
რიმსკაია (მოსკოვის მეტრო)

რიმსკაია (რუს. Римская) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ლიუბლინსკო-დმიტროვსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1995 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
კრესტიანსკაია-ზასტავა (მოსკოვის მეტრო)

კრესტიანსკაია-ზასტავა (რუს. Крестьянская застава) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ლიუბლინსკო-დმიტროვსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1995 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
დუბროვკა (მოსკოვის მეტრო)

დუბროვკა (რუს. Дубровка) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ლიუბლინსკო-დმიტროვსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1999 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
კოჟუხოვსკაია (მოსკოვის მეტრო)

კოჟუხოვსკაია (რუს. Кожуховская) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ლიუბლინსკო-დმიტროვსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1995 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
პეჩატნიკი (მოსკოვის მეტრო, ლიუბლინსკო-დმიტროვსკაია)

პეჩატნიკი (რუს. Печатники) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ლიუბლინსკო-დმიტროვსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1995 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ვოლჟსკაია (მოსკოვის მეტრო)

ვოლჟსკაია (რუს. Волжская) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ლიუბლინსკო-დმიტროვსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1995 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ლიუბლინო (მოსკოვის მეტრო)

ლიუბლინო (რუს. Люблино) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ლიუბლინსკო-დმიტროვსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1996 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ბრატისლავსკაია (მოსკოვის მეტრო)

ბრატისლავსკაია (რუს. Братиславская) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ლიუბლინსკო-დმიტროვსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1996 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
მარინო (მოსკოვის მეტრო)

მარინო (რუს. Марьино) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ლიუბლინსკო-დმიტროვსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1996 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ბორისოვო (მოსკოვის მეტრო)

ბორისოვო (რუს. Борисово) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ლიუბლინსკო-დმიტროვსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2011 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
შიპილოვსკაია (მოსკოვის მეტრო)

შიპილოვსკაია (რუს. Шипиловская) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ლიუბლინსკო-დმიტროვსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2011 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ზიაბლიკოვო (მოსკოვის მეტრო)

ზიაბლიკოვო (რუს. Зябликово) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ლიუბლინსკო-დმიტროვსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2011 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ჩიმენლი (მურღული)

ჩიმენლი (თურქ. Çimenli; ქართ. კორიდეთი) — სოფელი თურქეთში, ართვინის პროვინციის მურღულის რაიონში. მდებარეობს მდინარე მურღულის (ჭოროხის შენაკადი) მარჯვენა ნაპირზე, მურღულიდან დაშორებულია 5 კილომეტრით. კორიდეთის მფლობელები იყვნენ სამცხის ფეოდალები, ჯაყელთა ერთ-ერთი საგვარეულო განშტოება. მათ მამულების გამო ჰქონდათ ბრძოლა ღობიარებთან, რომლებმაც გადაწვეს კორიდეთი. სოფელში მოქმედებდა ღვთისმშობლის სახელობის მონასტერი. მასში X საუკუნიდან დაცული იყო IX საუკუნის სახარება, რომელიც კორიდეთის ოთხთავის სახელითაა ცნობილი. კორიდეთში ის XV საუკუნემდე ინახებოდა, ხოლო შემდეგ სვანეთში, კალაში გადაიტანეს. 1893 წელს კორიდეთი სხვა სოფლებთან ერთად (ადურჩა, დურჩა, ბუჯური, კაბარჯეთი, ოსმალი) შედიოდა ართვინის ოკრუგის ძანსულის სასოფლო საზოგადოებაში. კორიდეთში ცხოვრობდა ქართველების 9 კომლი. ↑ ყაუხჩიშვილი, ს., კორიდეთის ოთხთავის ბერძნული მინაწერები // ბიზანტიელი მწერლების ცნობები საქართველოს შესახებ, ტ. VII, თბილისი: მეცნიერება, 1967. — გვ. 1-16. ↑ ჯანაშვილი მ., „კორიდეთის ოთხთავის ქართული წარწერები“ // ძველი საქართველო, ტ. I, ტფილისი: საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოება, 1909. — გვ. 74-87.
ალექსანდერ ვან დერ ბელენი

ალექსანდერ ვან დერ ბელენი (გერმ. Alexander Van der Bellen; დ. 18 იანვარი, 1944, ვენა, მესამე რაიხი) — ავსტრიელი ეკონომისტი და პოლიტიკოსი, მწვანეთა პარტიის ლიდერი 1997-2008 წლებში. 2016 წლის 22 მაისს ავსტრიის საპრეზიდენტო არჩევნები მოიგო, როგორც დამოუკიდებელმა კანდიდატმა. მცირე დაამარცხა მისი ოპონენტი ნორბერტ ჰოფერი. თუმცა 2016 წლის 1 ივლისს ავსტრიის საკონსტიტუციო სასამართლომ გააუქმა საპეზიდენტო არჩევნების მეორე ტურის შედეგები და სავარაუდოდ სექტემბრისათვის დანიშნება ხელახალი მეორე ტური. ახალ არჩევნებამდე პრეზიდენტის მოვალეობას შეასრულებს საპრეზიდენტო ტრიუმვირატი, ავსტრიის ეროვნული საბჭოს სპიკერი დორის ბურესი და მისი მოადგილეები კარლაინც კოპფი და ნორბერტ ჰოფერი. ალექსანდერ ვან დერ ბელენის საპრეზიდენტო არჩევნების ოფიციალური ვებსაიტი დაარქივებული 2016-03-19 საიტზე Wayback Machine.
ელვირა რავსონი

ელვირა რავსონი დელეპიანე (19 აპრილი, 1867 — გ. 4 ივნისი, 1954) — სამხედრო სუფრაჟისტი და მეორე ქალი, რომელმაც არგენტინაში სამედიცინო ხარისხი მიიღო. ის იყო ქალთა და ბავშვთა უფლებების აქტივისტი, მას უწოდებდნენ „ქალთა უფლებების დედას არგენტინაში“. ელვირას ჰყავდა მეუღლე პროფესორი მანუელ დელეპიანე და 7 შვილი. ელვირა რავსონი — Find a Grave-ზე ↑ Armus, Diego (8 July 2011). The Ailing City: Health, Tuberculosis, and Culture in Buenos Aires, 1870–1950. Duke University Press, გვ. 162–. ISBN 978-0-8223-5012-5. ციტირების თარიღი: 26 April 2013.  ↑ Elvira Rawson de Dellepiane (1867-1954). University of Notre Dame. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-09-20. ციტირების თარიღი: 2016-05-24. ↑ Elvira Rawson de Dellepiane (1867-1954). University of Notre Dame Hesburg libraries. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 20 სექტემბერი 2011. ციტირების თარიღი: 27 April 2013.
საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1969

საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1969 — საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის 31-ე გათამაშება. გამარჯვებული გახდა მოსკოვის „სპარტაკი“, მეორე ადგილზე გავიდა კიევის „დინამო“, მესამეზე – თბილისის „დინამო“. დაიწყო 4 აპრილს და დასრულდა 21 ოქტომბერს. სატურნირო კალენდრის განტვირთვის მიზნით — 1968 წლის საკავშირო პირველობის მონაწილე თითოეულ გუნდს 38 შეხვედრის გამართვა მოუწია — მიღებული იქნა ჩემპიონატის ორ ეტაპად ჩატარების გადაწყვეტილება. პირველ ეტაპზე შეჯიბრების მონაწილე ოცივე კლუბი ორ ქვეჯგუფში განთავსდა, რომელთაც ორწრიანი ტურნირი გამართეს. გუნდებმა, რომელთაც თავიანთ ქვეჯგუფებში პირველი შვიდი ადგილი დაიკავეს, პირველობის მეორე ეტაპზე მედლებისთვის განაგრძეს ბრძოლა. ამასთან, ქვეჯგუფებში 8–10 ადგილებზე გასულ გუნდებთან დაგროვილი ქულები მათ ანგარიშში აღარ ეთვლებოდათ, ხოლო პირველი ეტაპის აუტსაიდერებს მათ მიერ მოპოვებული ქულები უნარჩუნდებოდათ. გათამაშების ამგვარი სისტემა მაშინვე მწვავე კრიტიკის ქვეშ მოექცა. საშუალო შედეგიანობის მაჩვენებლით (2,06 გოლი მატჩში) ჩემპიონატმა ბოლოდან მესამე ადგილი დაიკავა საბჭოთა ფეხბურთის ისტორიაში. ამაზე ნაკლები მაჩვენებელი დაფიქსირდა მხოლოდ 1964 (1,99) და 1977 (2,03) წლების გათამაშებაზე. მატჩების თითქმის 40% (326 მატჩიდან — 127) ნულოვანი ფრით (44) ან მინიმალური აგარიშით 1–0 (83) დასრულდა. საშუალო დასწრება (27 500 მაყურებელი) 1968 წელთან შედარებით 1 500 ერთეულით, ხოლო 1965 წელთან შედარებით 6 500 ერთეულით დაეცა. 1-14 ადგილებისათვის 15-20 ადგილებისათვის The Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation.
საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1970

საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1970 — საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის 32-ე გათამაშება. გამარჯვებული გახდა მოსკოვის „ცსკა“, მეორე ადგილზე გავიდა მოსკოვის „დინამო“, მესამეზე – მოსკოვის „სპარტაკი“. დაიწყო 8 მარტს და დასრულდა 6 დეკემბერს. The Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation.
საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1971

საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1971 — საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის 33-ე გათამაშება. გამარჯვებული გახდა კიევის „დინამო“, მეორე ადგილზე გავიდა ერევნის „არარატი“, მესამეზე – თბილისის „დინამო“. დაიწყო 4 აპრილს და დასრულდა 15 ნოემბერს. The Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation.
საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1972

საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1972 — საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის 34-ე გათამაშება. გამარჯვებული გახდა ვოროშილოვგრადის „ზარია“, მეორე ადგილზე გავიდა კიევის „დინამო“, მესამეზე – თბილისის „დინამო“. დაიწყო 4 აპრილს და დასრულდა 22 ნოემბერს. The Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation.
ჭიჭინობელასებრნი

ჭიჭინობელასებრნი, ნამდვილი (მგალობელი) ჭიჭინობელები (ლათ. Cicadidae) — მწერების ოჯახი ჭიჭინობელების ქვერიგისა. მათი სხეულის სიგრძე 62 მმ აღწევს. აქვს მოკლე თავი. თხემზე, რთულ ფასეტურ თვალებს შორის მოთავსებული 3 მარტივი თვალი, მოკლე ულვაშები, გამჭვირვალე ფრთები. მამალს მუცლის ქვედა მხარეზე წყვილი გამობურცული ფირფიტა — წინწილა აქვს, რომელთა ვიბრაცია იძლევა ბგერებს. ჭიჭინობელასებრთა მატლები ჩადიან ნიადაგში, განვითარების დამთავრების შემდეგ, ამოდიან ზედაპირზე უკვე ნიმფების სახით, ადიან ხეებზე იქ იმაგოდ გარდაიქმნებიან. ჭიჭინობელასებრნი იკვებებიან ფოთლების, მიწისქვეშა ღეროების წვნით; სასოფლო-სამეურნეო კულტურების ტყის ჯიშების მავნებელია. საქართველოში ცნობილია ჭიჭინობელასებრნის 182 სახეობა. სეფერთელაძე მ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 403.
კრისტიანსფელდი

კრისტიანსფელდი (დან. Christiansfeld) — ქალაქი დანიაში. მდებარეობს სამხრეთ დანიის რეგიონის კოლინგის მუნიციპალიტეტში. ქალაქი დაარსდა 1773 წელს მორავიული ეკლესიის მიერ და ეწოდა დანიის მეფე კრისტიან VII-ის სახელი. 2015 წლის ივლისიდან ქალაქი იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაშია. ქალაქის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1773-1800 წლებში. 1864 წელს ქალაქი დაიკავა პრუსიამ შლეზვიგის მეორე ომის შედეგად. ქალაქი გერმანიის შემადგენლობაში დარჩა 1920 წლამდე. ვერსალის საზავო ხელშეკრულების შედეგად ჩრდილოეთი შლეზვიგი კვლავ დანიის საკუთრებაში გადავიდა, მათ შორის ქალაქი კრისტიანსფელდიც. 1970-2007 წლებში ქალაქი იყო კრისტიანსფელდის მუნიციპალიტეტის ცენტრი. ეს სტატუსი დაკარგა მას შემდეგ, რაც გარეთიანების შედეგად ჩამოყალიბდა კოლინგის მუნიციპალიტეტი. 1993 წლიდან ქალაქი ნომინირებულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების საცდელ სიაში, ხოლო 2015 წლის 4 ივლისიდან უკვე მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლია. Official website of the Christiansfeld Centre ↑ "BEF44: Population 1st January, by urban areas" database from Statistics Denmark ↑ Dansk Stednavne Leksikon, JYLLAND - Sydlige del, FYN med omliggende øer, (page 30). ISBN 87-00-55221-6
კლოდ სორელი

კლოდ სორელი (* 27 იანვარი, 1950, ბეზიე) – ფრანგი მორაგბე. თამაშობდა “ბეზიეში”, იყო ამავე გუნდის მწვრთნელი. 1997-2003 წლებში სათავეში ედგა საქართველოს ნაკრებს, რომელმაც მისი ხელმძღვანელობით მოიპოვა ევროპის ერთა თასი (2001) და მსოფლიოს თასის გათამაშების ფინალური ეტაპის საგზური (2003, ავსტრალია), შვიდკაცა რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატში კი X ადგილი დაიკავა (2001, არგენტინა). საქართველოს ნაკრებამდე წვრთნიდა მაროკოს ეროვნულ გუნდს. 2004 წლიდან ტუნისის შვიდკაცა ნაკრების მწვრთნელია. Georgia Profile დაარქივებული 2006-06-25 საიტზე Wayback Machine. rwc2003 profile დაარქივებული 2007-01-18 საიტზე Wayback Machine.
ჩრდილოეთ ზელანდიის სამონადირეო ლანდშაფტი

ჩრდილოეთ ზელანდიის სამონადირეო ლანდშაფტი (დან. Parforcejagtlandskabet i Nordsjælland) — სამონადირეო ადგილები და ტყე კოპენჰაგენის ჩრდილო-აღმოსავლეთით. ტერიტორია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლია 2015 წლის 4 ივლისიდან. ძეგლი მოიცავს ორ ტყის მსასივს სტორე-დირეჰავენსა და გრიბკოვს და ტყის პარკის ზონას დირეჰავენს. აღნიშნულ ტერიტორიაზე ნადირობდნენ დანიის მეფეები. ძეგლი იუნესკოს საიტზე ↑ Sites in Denmark, France and Turkey inscribed on UNESCO’s World Heritage List. UNESCO (4 July 2015). ციტირების თარიღი: 8 July 2015.
ეფროსინია პოლოცკაია

ეფროსინია პოლოცკაია (დ. 1101–1105 შორის, პოლოცკი, პოლოცკის სამთავრო — გ. 23 მაისი ან 25 მაისი, 1167, იერუსალიმი) — ვიტებსკის მთავრის სვიატოსლავ ვსესლავიჩის შვილი და ვსესლავ ბრიაჩისლავიჩის შვილიშვილი, პოლოცკის სამთავროს განმანათლებელი. სრულწლოვნების მიღწევისას უარი თქვა დინასტიურ ქორწინებაზე და მონასტერში წავიდა. სოფიას მონასტერში გადასახლების შემდეგ აქტიურად ჩაერთო სამშვიდობო და საგანმანათლებლო საქმიანობაში. საკუთარი ხარჯებით ააშენა ორი ეკლესია პოლოცკში, დააარსა დედათა და მამათა მონასტრები, რომლებიც გახდნენ განათლების კერები პოლოცკის სამთავროში. 1167 წელს გარდაიცვალა იერუსალიმში, წმინდა მიწის მოლოცვის დროს. დაკრძალულია წმინდა თეოდოსიას მონასტერში. მისი კანონიზირება მოხდა 1984 წელს. არის ბელარუსის მფარველი წმინდანი. Euphrosyne of Polotsk დაარქივებული 2020-10-25 საიტზე Wayback Machine. ↑ Мельников А.А. «Жыціе» і жыціё Еўфрасінні, ігуменні Полацкай. Адраджэнне: Гіст. альманах.. — Мн.: Універсітэцкае, 1995. — 259 с. — ISBN 985-09-0088-1. ↑ Kasaty, Peter. Saint Euphrosyne of Polatsk (1110 - 1173). ციტირების თარიღი: 2012-07-16. ↑ "Euphrosyne of Polotsk", Republic of Belarus. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-10-25. ციტირების თარიღი: 2016-05-24.
ოლეგ ლიპარტელიანი

ოლეგ ლიპარტელიანი (დ. 26 აპრილი, 1953, ლენტეხი — გ. 12 ივლისი, 2003, მცხეთა) — ქართველი მორაგბე. გარემარბი, შუამარბი. თამაშობდა თბილისის „ლოკომოტივსა“ (1973–1983) და ქუთაისის „აიაში“ (1984–1990). სსრკ სამგზის ჩემპიონი (1987, 88, 89), მეორე (1984) და ორგზის მესამე (1978, 85) პრიზიორი. სსრკ თასის სამგზის მფლობელი (1978, 1987, 1990), საქართველოს ჩემპიონი (1990). ბოლო წლებში იყო გუნდის კაპიტანი და მოთამაშე-მწვრთნელი. საქართველოს ნაკრების კაპიტანი პირველ მატჩში ზიმბაბვესთან (1989) და გუნდის პირველ უცხოურ ტურნეში (1990). საქართველოს ნაკრებში ითამაშა 3 მატჩი. ოლეგ ლიპარტელიანი
ფარუხზად I

ფარუხზად I — შირვანის 24-ე შაჰი 1204 წელს, ქესრანიდების დინასტიიდან. 1204 წელს, ფარიბურზ II-ის გარდაცვალების შემდეგ, შირვანშაჰის თანამდებობა ფარუხზად I-მა დაიკავა. ფარუხზად I მანუჩაჰრ III-ის უმცროსი შვილი, აფრიდუნ II-ის, ახსითან I-ის და შაჰანშას ძმა, ფარიბურზ II-ის ბიძა და გუშტასპ I-ის მამა იყო. 1204 წელს, ფარუხზად I-ის გარდაცვალების შემდეგ, მომდევნო შირვანშაჰი მისი შვილი — გუშტასპ I გახდა. Минорский В. Ф. История Ширвана и Дербента. — М.,1963. Ашурбейли С. Государство Ширваншахов. — Б., 1983.
თურქეთის სოფლის მეურნეობა

თურქეთის სოფლის მეურნეობა — თურქეთის ეკონომიკის ერთ-ერთი დარგი. უზრუნველყოფს $62.7 მილიარდიანი შემოსავალით, რა დროსაც დასაქმებულია 6.1 მილიონი ადამიანი (2011). სოფლის მეურნეობით დაკავებულები არიან უპირატესათ, თურქეთის სამხრეთ რეგიონებში — ანთალია, მერსინი, ჰათაი, იზმირი, გაზიანთეფი. თურქეთის სანაპირო რაგიონებში, მოსახლეობა დაკავებულია თევზაობით. იზმირის, ბურსის, კაისერის პროვინციეფში განვითარებულია მეფუტკრეობა. პირველი მსოფლიო ომამდე, თურქეთი იყო ძირითადი მომწოდებლები აბრეშუმის - ნედლეულის მსოფლიო ბაზარზე. სასოფლო-სამეურნეო პროდუქცია მიეწოდება ევროპაში, რუსეთში, უკრაინაში, ერაყსა და არაბულ ქვეყნებში. 2015 წელს, მას შემდეგ, რაც თურქეთის საჰაერო ძალებმა ჩამოაგდო რუსეთის სამხედრო თვითმფრინავი, რუსეთმა დააწესა აკრძალვა თურქეთის სოფლის მეურნეობის პროდუქტებზე. თურქეთის ტერიტორიის 26,3 მილიონი ჰექტარი გამოიყენება სოფლის მეურნეობისთვის. მაღალი რელიეფის სიმაღლე შეადგენს - 55.9%, რომელსაც აქვს სიმაღლე 1000 მ, დომინანტური ხმელთაშუა ზღვის კლიმატი საშუალებას აძლევს, რომ გაიზარდოს სითბოს მოყვარული მცენარეები: ციტრუსები, ზეთისხილი, თხილი, ჩაი, თამბაქო, ბამბა და სიმინდი. თურქეთში, გაბატონებულია მთიური, წვრილი და უნაყოფო მიწა, ამიტომ, ეს ნიადაგები ძირითადად გამოიყენება საძოვრებად. სანაპირო ვაკეებზე და მდინარეს ხეობებში არსებობს ნაყოფიერი ალუვიური ნიადაგი. 1994 წლის მონაცემებით, თურქეთში იყო 36 მილიონი - ცხვარი, მსხვილფეხა რქოსანი პირუტყვი - დაახლოებით 12 მილიონი და თხა - 10 მილიონი. მსხვილფეხა რქოსანი პირუტყვის ინახებოდა რძის, ხორცის და ტყავის გამო, ცხვარი - ბამბის და ხორცის გამო, თხა - ბამბის და რძის გამო. თურქეთში, ძირითადად დაკავებულები არიან მემცენარეობით (დაახლოებით 58%). წილი მეცხოველეობის შეადგენს დაახლოებით 30%, სელის პროდუქტების წარმოების - 6% და თევზაობით - 1%. თურქეთის სოფლის მეურნეობა დაარქივებული 2019-10-14 საიტზე Wayback Machine. თურქეთის სოფლის მეურნეობის სტრუქტურა დაარქივებული 2016-05-09 საიტზე Wayback Machine. ↑ Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı. 2014 Faaliyet Raporu. 2015, tarim.gov.tr (თურქული) ↑ ВЗГЛЯД / Опубликован список запрещенных турецких товаров ↑ TÜRKİYE TARIM SEKTÖRÜ RAPORU, 2013, tobb.org.tr (თურქული)
ჩანქაიას სასახლე

ჩანქაიას სასახლე (თურქ. Çankaya Köşkü) — თურქეთის პრემიერ-მინისტრის რეზიდენცია, 2014 წლამდე — თურქეთის პრეზიდენტის ოფიციალური რეზიდენცია. მდებარეობს ანკარის ჩანქაიას რაიონში. ჩანქაიას საპრეზიდენტო კომპლექსი გადაჭიმულია 438 ჰექტარზე, მიწას უკავია თავისი უნიკალური ადგილი თურქეთის ისტორიაში. ჩანქაიას სასახლეში მდებარეობს ათათურქის მუზეუმი და ახალი საოფისე შენობები, მათ შორის სახელმწიფო სამეთვალყურეო საბჭოს ოფისი, არსებობს მისაღები დარბაზი და საპრესკონფერენციო დარბაზი. ასევე არსებობს სპორტული ობიექტები, სახანძრო სადგური, სასათბურე, ისევე როგორც პრეზიდენტის დაცვის ყაზარმები. პრეზიდენტ რეჯეფ თაიფ ერდოღანის სიტყვებით, „ახალი თურქეთის“ კონცეფციაში იყო გათვალისწინებული, რომ ჩანქაიას სასახლე გახდებოდა თურქეთის პრემიერ-მინისტრის რეზიდენცია. ხოლო თურქეთის პრეზიდენტი გადავა ახალ 300,000 კვადრატული მეტრიან საპრეზიდენტო კომპლექსში, რომელიც აშენდა ათათურქის ტყეში, ანკარაში. რკინა-ბეტონის შენობა, რომლის პროექტის არქიტექტორები იყვნენ მუსტაფა აითორე და ორჰან გენჩი, შედგება ორი განყოფილებისგან და სარდაფისგან. ერთ-ერთი განყოფილება არის გამოყოფილი დაცვის დირექტორატის გამოყენებისთვის და ერთიც — ადმინისტრაციული და ფინანსური საკითხების თავმჯდომარის მიერ გამოყენებისთვის. იგი აიგო 1985 წელს, 3,546 მ² ფართობზე. შენობა, რომლის საფუძველი ჩაიყარა 1983 წელს, დასრულდა შვიდი წლის შემდეგ, გამოყენება დაიწყეს 1993 წლის 29 ოქტომბერს. პროექტით, რომელიც მომზადდა არქიტექტორ მუსტაფა აითორეს და ორჰან გენჩის მიერ, მომსახურების შენობა გამოიყენება, როგორც სამუშაო ადგილი, ასევე აქ იმართება შეხვედრები და მიღებები. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-02-03. ციტირების თარიღი: 2016-05-24. ↑ „Erdogan presidential palace cost soars for Turkey“. ↑ Presidency of the Republic of Turkey: Çankaya Presidential Campus. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-05-19. ციტირების თარიღი: 2016-05-24. ↑ „Presidential residence to change after 91 years“. Hürriyet Daily News. September 3, 2014. ციტირების თარიღი: 2014-09-03. |first=-ს აკლია |last= (დახმარება)
მანზინი

მანზინი (ინგლ. Manzini) — ქალაქი ესვატინის ცენტრალურ ნაწილში, ქვეყნის ერთ-ერთი მსხვილი ქალაქი. ის ასევე ესვატინის მთავარი სამრეწველო ცენტრია. 2008 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 78 000 ადამიანს, ძირითადად სვაზის ხალხის წარმომადგენლებს. ქალაქი მანზინის რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრია. ქალაქი იყო ბრიტანეთ-ბურების კოლონიალური შტაბ-ბინა 1890 წლამდე, მაგრამ დაინგრა 1902 წელს ბურების მეორე ომის შედეგად, როდესაც ადმინისტრაციული ცენტრი გადატანილი იქნა მბაბანეში. 1960 წლამდე ქალაქს სახელად ეწოდებოდა ბრემერსდორპი. მატშაპას აეროპორტი მდებარეობს ქალაქის სიახლოვეს. პრაქტიკულად მთელი ქალაქი შედგება ოფისებისაგან და სხვადასხვა ობიექტებისგან. მანზინიში, როგორც მბაბანეში ბევრია ადგილობრივი ბაზრები, რომელთაგან ყველაზე დიდები მდებარეობენ მჰლაკუვანესა და მანჩიშანეს კუთხეში. მანზინის ბაზრების უმრავლესობაში ვაჭრობენ ხილით და ბოსტნეული კულტურებით, სხვადასხვა საშინაო ნივთებით და მკურნალობის ტრადიციული საშუალებებით, ასევე ესვატინში ცნობილი ხელნაკეთი ნივთებით. ნივთების ჩამონათვალი მრავალფეროვანია, მაგრამ მათგან ყველაზე უფრო მთავარია — მექოთნეობის ტრადიციული ნაკეთობები და ხელით გამოთლის ხის ელემენტები, ყელსამკაულები და კრიალოსანი, ბატიკი და ტრადიციული ტანსაცმელი, ტყავის ნაკეთობები და კალათები. ასევე შეიძლება პოპულარული Ludzino-ს — შავი თიხის ქოთნის შეძენაც, რომელსაც ხშირად იყენებენ წყლის ან ლუდის შესანახად და დასალევად. ბაზრებიდან ჩრდილოეთით, ნგვანეს ქუჩაზე მდებარეობს ბჰუნი — ქალაქის ერთ-ერთი უახლოესი მოლი. ბაზრებიდან სამხრეთში მდებარეობს Hub — სუპერმარკეტი რამდენიმე რესტორნით. მაგრამ ქალაქის ყველაზე დიდი ღირსშესანიშნაობაა — ნამდვილი კათოლიკური მისია — ქვის შენობა, რომელიც მდებარეობს სანდლაინის ქუჩაზე არსებული ახალი კათედრალური ტაძრის მოპირდაპირე მხარეს. მანზინიში მდებარეობს მუსიკალური სკოლა — Nazarene High School, რომელსაც ჰყავს წარმატებული მომღერალთა ჯგუფი. კეილი, გაერთიანებული სამეფო რამალეს-დე-ლა-ვიქტორია, ესპანეთი ↑ Manzini Nazarene tops them all დაარქივებული 2017-01-10 საიტზე Wayback Machine. by Bongile Mavuso, The Swazi Observer August 2, 2007
ოძრხის საერისთავო

ოძრხის საერისთავო — ქართლის ანუ იბერიის სამეფოს ერთ-ერთი ადმინისტრაციული ერთეული. განაგებდა მეფის მოხელე ერისთავი, რომელიც ძვ.წ. მე-3 საუკუნის I ნახევრიდან ოძრხეში იჯდა. ქართული საისტორიო ტრადიციის მიხედვით იგი, იბერიის პირველი მეფის ფარნავაზის მიერ დაწესებული 8 საერისთავოსა და 1 სასპასპეტოსაგან ერთ-ერთია. ტერიტორიულად მოიცავდა სამცხისა და აჭარის ისტორიულ-გეოგრაფიულ პროვინციებს. ლეონტი მროველის „ცხოვრება ქართველთა მეფეთაში“ მისი დაარსება შემდეგნაირად არის აღწერილი: ...გაგზავნა ოძრჴის ერის-თავად, და მისცა ტასისკარითგან ვიდრე არსიანთამდის, ნოსტის თავითგან ზღუამდის, რომელ არს სამცხე და აჭარა. ძვ. წ. მე-3 საუკუნიდან ოძრხის საერისთავოს განაგებდნენ ბივრიტიანები. თავად ქალაქი ოძრხე წარმოადგენდა ქვეყნის ერთ-ერთ უძველეს ქალაქს, რომელიც „ქართლის ცხოვრების“ თანახმად ქართველთა ერთ-ერთ ლეგენდარულ ეთნარქს, ქართლოსის შვილ ოძრხოსს დაუარსებია. ოძრხე საქართველოს საერისთავოები ლეონტი მროველი, ცხოვრება ქართველთა მეფეთა. ოძრხევი დაარქივებული 2016-03-22 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 1.2 გ. მამულია, ქსე, ტ.10, გვ. 232 ↑ დ. ბერძენიშვილი, ქსე, ტ.7, გვ. 625 ↑ ლეონტი მროველი, ცხოვრება ქართველთა მეფეთა, თავი მესამე ↑ მ. ვაჩნაძე, ვ. გურული, მ. ბახტაძე, საქართველოს ისტორია – X კლასი, თბილისი, „არტანუჯი“, 2005. ISBN 99940-11-30-8
ჩაფულინგი

ჩაფულინგი (თურქ. Çapuling) — ნეოლოგიზმი, წარმოშობილი გეზის პარკის გამოსვლების დროს. საპროტესტო აქციების პერიოდში პრემიერ-მინისტრმა ერდოღანმა გამოიყენა ტერმინი çapulcu (უხეშად ითარგმნება როგორც „მარადიორი“, რომელიც მან გამოიყენა მომიტინგეების მიმართ). çapulcu, როგორც საკუთარი ზედწოდება სწრაფად აიტაცეს აქციის მონაწილეებმა და მოახდინეს სიტყვის რეაპროპრიაცია „ბრძოლა თქვენი უფლებებისთვის“ მნიშვნელობით. ამ სიტყვას ხმარობდნენ ასევე ონლაინ აქტივისტები. იგი გავრცელდა ასევე როგორც ვირუსული ვიდეო. ჩაფულინგი თურქულ ენაში იხმარება ორგვარად: როგორც მისი თავდაპირველი, ორიგინალური მნიშვნელობით, ასევე ნაწარმოები სიტყვა çapuling-ის ფორმით. იგი ასევე აქტიურად მკვიდრდება სხვა ენებში. მაგალითად, გამოცემა ჰურიეთი 2013 წელს იუწყებოდა, რომ სიტყვა ჩაფულინგი ახალი ტრანსლიტერაციით დამკვიდრდა გერმანულ ენაში — tschapulieren ან schapulieren. ყოველდღიურმა გამოცემა ახალგაზრდა სამყარომ კი ბერლინის ერთ-ერთ უბანში, კროიცბერგში საპროტესტო გამოსვლებთან დაკავშირებული მოვლენები შემდეგნაირად დაასათაურა: „ბერლინიც ჩაფულირებს“. ↑ 1.0 1.1 AFP, The Express Tribune, 8 June 2013, 'Chapulling': Turkish protesters spread the edgy word ↑ Luke Harding, The Guardian, 10 June 2013, Turkish protesters embrace Erdoğan insult and start 'capuling' craze ↑ Everyday I'm Çapuling !, YouTube video released June 4, 2013 ↑ Gezi Parkı eylemleri yepyeni bir fiil yarattı: çapullamak. Hürriyet. ციტირების თარიღი: 2013-06-08. ↑ 08.06.2013: Proteste gegen Erdogan: Auch Berlin »tschapuliert«. junge Welt. ციტირების თარიღი: 2013-06-08.