laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ელნურ ალაჰვერდიევი

ელნურ ალაჰვერდიევი (აზერ. Elnur Marat oğlu Allahverdiyev; დ. 21 აპრილი, 1978, ბაქო, აზერბაიჯანის სსრ) — აზერბაიჯანელი სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე, აზერბაიჯანის VI მოწვევის პარლამენტის წევრი. ელნურ ალაჰვერდიევი დაიბადა 1978 წლის წლის 22 აპრილს აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში. 1995-1999 წლებში სწავლობდა აზერბაიჯანის საერთაშორისო უნივერსიტეტის (ABU) სამართლის სპეციალობზე. 1999-2000 წლებში მსახურობდა აზერბაიჯანის შეიარაღებულ ძალებში, ყაზახის რაიონში. 2012-2015 წლებში სწავლობდა აზერბაიჯანის სახელმწიფო ეკონომიკური უნივერსიტეტის იურიდიული მედიაციის სპეციალობზე. 2001 წლიდან ალაჰვერდიევი „ABC-Telecom„-ის პრეზიდენტია. 2014 წლის 14 ნოემბრიდან 2020 წლის 1 იანვრამდე იყო სლოვენიის საპატიო კონსული აზერბაიჯანში . 2020 წლის 9 თებერვალს ჩატარებულ საპარლამენტო არჩევნებში პარტია ახალი აზერბაიჯანის კანდიდატი გახდა და იასამალის III საარჩევნო ოლქიდან მილი მეჯლისის VI მოწვევის დეპუტატად აირჩიეს, საცაც ხმების 40% მოიპოვა. ელნურ ალავერდიევი, რომელიც უფლებამოსილების შესრულება 2020 წლის 10 მარტიდან დაიწყო, გახდა მილი მეჯლისის ახალგაზრდობისა და სპორტის კომიტეტის, ეკონომიკური პოლიტიკის, მრეწველობისა და მეწარმეობის კომიტეტის, აგრეთვე საანგარიშო კომისიის წევრი. ჰყავს სამი შვილი. მამამისი, მარატ ალაჰვერდიევი, იყო აზერბაიჯანის სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს წევრი. ↑ „Candidates elected by constituencies in the Parliamentary elections to be held in Azerbaijan on february 9, 2020“ ((აზერბაიჯანული)). 10.02.2020. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 20.08.2020. ციტირების თარიღი: 20.08.2020. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate=, |date=, და |archivedate=-ში (დახმარება) ↑ „Azərbaycan Milli Məclisinin Gənclər və idman Komitəsi üzvlərinin seçilməsi haqqında Azərbaycan Milli Məclisinin 14 mart 2020-ci il tarixli 21-VIQR nömrəli Qərarı“ ((აზერბაიჯანული)). 14.03.2020. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 20.08.2020. ციტირების თარიღი: 20.08.2020. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate=, |date=, და |archivedate=-ში (დახმარება) ↑ „Azərbaycan Milli Məclisinin İqtisadi siyasət, sənaye və sahibкarlıq Komitəsinin üzvlərinin seçilməsi haqqında Azərbaycan Milli Məclisinin 14 mart 2020-ci il tarixli 16-VIQR nömrəli Qərarı“ ((აზერბაიჯანული)). 14.03.2020. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 20.08.2020. ციტირების თარიღი: 20.08.2020. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate=, |date=, და |archivedate=-ში (დახმარება)
ალენ რენე

ალენ რენე (ფრანგ. Alain Resnais; დ. 3 ივნისი, 1922, ვანი, საფრანგეთი — გ. 1 მარტი, 2014, პარიზი, საფრანგეთი) — ფრანგი კინორეჟისორი, სცენარისტი. რენემ სრულმეტრაჟიანი ფილმების გადაღება 1950-იანი წლების ბოლოს დაიწყო. მისი ყველაზე ცნობილი ნამუშევრების რიგს მიეკუთვნება „ჰიროსიმა, ჩემო სიყვარულო“ (1959), „შარშან მარიენბადში“ (1961) და „მიურიელი“ (1963). რენე ბავშვობიდან დაინტერესებული იყო შემოქმედებითი საქმიანობით, ხოლო მცირე ასაკში მას ვიდეო-კამერა აჩუქეს. 14 წლის ასაკში მისი კლასელები მოკლემეტრაჟიან ფილმში გადაიღო, რომელიც ვერსია იყო პოპულარული თრილერისა, „ფანტომასი“. რენე ბავშვობიდან ასთმით იტანჯებოდა. სწორედ ეს გახდა მიზეზი, რატომაც მან მეორე მსოფლიო ომში წასვლისგან თავის დაღწევა შეძლო. 1940 წელს ის პარიზში გადავიდა, სადაც იგი კინემატოგრაფიული კვლევების ინსტიტუტში სწავლობდა. საფრანგეთში გერმანული ოკუპაციის დროს რენე თეატრით დაინტერესდა, რამაც დიდი გავლენა მოახდინა მის კინოენაზე. 1947 წელს მან გადაიღო მოკლემეტრაჟიანი ფილმების სერია, რომლებიც სამხატვრო ხელოვნებას ეხებოდა. რენე მაშინდელი ფრანგული კომერციული კინოს მიმართ ინტერესს არ იჩენდა და 11 წლის განმავლობაში აგრძელებდა მოკლე ფილმების გადაღებას ვინსენტ ვან გოგის, პოლ გოგენის, პაბლო პიკასოსა და სხვების შესახებ. მრავალწლიანი წერის, გადაღებისა და დამუშავების შემდეგ, 1959 წელს, მარგარეტ დურასის სცენარის მიხედვით რენემ თავისი პირველი სრულმეტრაჟიანი ფილმი გადაიღო, სახელად „ჰიროსიმა, ჩემო სიყვარულო“. ფილმი მალევე გახდა პოპულარული და ხალხის აღიარება მოიპოვა; მიიღო ჯილდოები კრიტიკოსებისგან ნიუ-იორკისა და კანის კინოფესტივალებზე. მალევე რენემ თავისი კინემატოგრაფიული სტილით, რომელიც ტრადიციულ ფორმასა და რადიკალურ შინაარსს გულისხმობდა, ფრანგული ახალი ტალღის რეჟისორების ყურადღება მიიპყრო. თუმცა რენე თავისი მსოფლმხედველობით არ მიეკუთვნებოდა ახალ ტალღას, ყოველ შემთხვევაში, არ იყო ნაწილი „კაიე დუ სინემას“ დაჯგუფების. რენე და თავისი თანამოაზრეები (მაგ. ანიეს ვარდა) მარცხენა ფლანგს მიეკუთვნებოდნენ, სწორედ ამის გამო მათ „Left Bank“-ს ეძახდნენ. რენე ამბობდა: „ორმხრივი სიმპათია და პატივისცემა არსებობდა ჩემსა და რივეტს, ბაზინს, დემისა და ტრიუფოს შორის. რომერს კარგად არ ვიცნობდი, მაგრამ მისი ნაწერები მომწონდა.“ რენესთვის დამახასიათებელია არაკონვენციური თხრობის მანერა, დრო და მეხსიერება მისი ფილმების ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ელემენტია. ასევე არის ომი და მისი თანმდევი მოვლენები, საკონცენტრაციო ბანაკები, ატომური ბომბი, ოკუპაცია და წინააღმდეგობის მოძრაობა. ზოგიერთი მას ხმოვანი კინოს პირველ მოდერნისტს უწოდებდა, ზოგიც კუბისტური პერიოდის პიკასოსა და ბრაკს ახსენებდა. რენეს ფილმები წარმოგვიდგენს პერსონაჟებსა და მათ მიერ ინტერპრეტირებულ რეალობებს. მის ფილმებს ხშირად უწოდებენ „პოეტურ კინოს“. 1969 წელს რენე ფლორენს მალროზე დაქორწინდა. 1961 წლიდან 1986 წლამდე მალრო მის ასისტენტად მუშაობდა. 1998 წელს დაქორწინდა საბინე აზემაზე, რომელიც რენეს 1983 წლის შემდეგ გამოშვებულ რენეს ფილმების უმეტესობაში მონაწილეობს. რენე 2014 წლის 1 მარტს პარიზში გარდაიცვალა. იგი მონპარნასის სასაფლაოზეა დაკრძალული. სრულმეტრაჟიანი ფილმები ↑ ალან რენეს ბიოგრაფია ↑ The Guardian ალენ რენეს შესახებ ↑ ალან რენეს ბიოგრაფია ↑ Criterion ალენ რენეს შესახებ ↑ https://www.theguardian.com/film/2010/jun/22/alain-resnais-interview ↑ თათული წერეთელი ალენ რენეს შესახებ, 2014
მიხეილ სარჯველაძე

მიხეილ სარჯველაძე (დ. 22 დეკემბერი, 1978, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი. 2013-2018 წლებში იყო საქართველოს იუსტიციის მინისტრის მოადგილე, ხოლო 2018-2020 წლებში — პირველი მოადგილე, 2020 წლიდან — საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი (პარტია „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“). 2024 წლის 11 მარტს დაინიშნა ოკუპირებული ტერიტორიებიდან დევნილთა, შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრად. დაიბადა 1978 წლის 22 დეკემბერს, თბილისში. დამთავრებული აქვს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, სამართალმცოდნეობის სპეციალობით. 1999-2003 წლებში იყო შპს „საადვოკატო ბიურო - კორძაძე და სვანიძე“ - ადვოკატი. 2003-2010 წლებში – კს „სვანიძე და პარტნიორები“ - ადვოკატი, პარტნიორი. 2010-2012 წლებში იყო სპს „საადვოკატო გაერთიანება - სარჯველაძე და მშვენიერაძე“-ის ადვოკატი, პარტნიორი. 2012-2013 წლებში იყო სსიპ აღსრულების ეროვნული ბიუროს თავმჯდომარე. 2013-2018 წლებში იყო საქართველოს იუსტიციის მინისტრის მოადგილე, ხოლო 2018-2020 წლებში – საქართველოს იუსტიციის მინისტრის პირველი მოადგილე. 2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. 2020 წლის 11 დეკემბრიდან საქართველოს პარლამენტის ადამიანის უფლებათა დაცვისა და სამოქალაქო ინტეგრაციის კომიტეტის თავმჯდომარე. 2024 წლის 11 მარტს დაინიშნა ოკუპირებული ტერიტორიებიდან დევნილთა, შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრად. ჰყავს მეუღლე და ორი შვილი. მიხეილ სარჯველაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) მიხეილ სარჯველაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ ქონებრივი დეკლარაცია. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2023-09-01. ციტირების თარიღი: 2020-12-05. ↑ 2.0 2.1 ახალი ჯანდაცვის მინისტრი დაინიშნა. Civil Georgia. 11 მარტი, 2024. ↑ ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ საქართველოს პარლამენტის 2020 წლის 31 ოქტომბრის არჩევნები შეაჯამა. ცესკო (2020-12-03). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-12-15. ციტირების თარიღი: 18 დეკემბერი, 2020.
მაია ბითაძე

მაია ბითაძე (დ. 14 მაისი, 1977) — ქართველი პოლიტიკოსი. საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი. დაიბადა 1977 წლის 14 მაისს. დამთავრებული აქვს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, საერთაშორისო სამართლის სპეციალობით. არის სამართლის დოქტორი. 1998-2001 წლებში საქართველოს გარემოსა და ბუნებრივი რესურსების დაცვის სამინისტროს იურიდიული სამმართველოს სპეციალისტი. 2001-2003 წლებში WB პროექტის იურისტი. 2003-2005 წლებში GEF პროექტის იურისტი. 2004-2005 წლებში UNDP პროექტის იურისტი. ამავე წლებში FAO პროექტის იურისტი. 2005-2015 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასისტენტი პროფესორი, ასოცირებული პროფესორი. 2006-2011 წლებში OSCE ორპესის ცენტრის იურისტი. 2007-2018 წლებში იყო კავკასიის უნივერსიტეტის ასოცირებული პროფესორი. 2011 წელს – გრიგოლ რობაქიძის უნივერსიტეტის პედაგოგი. 2011-2017 წლებში საქართველოს გარემოს დაცვის სამინისტროს იურიდიული დეპარტამენტის უფროსი, მინისტრის მოადგილე. 2012 წლიდან თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტის ასოცირებული პროფესორი. 2014 წლიდან გაეროს ევროპის ეკონომიკური კომისიის ორპესის კონვენციის ბიუროს თავმჯდომარე. 2017-2020 წლებში – თბილისის მერის მოადგილე. 2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება - დემოკრატიული საქართველო“. მაია ბითაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) მაია ბითაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ ქონებრივი დეკლარაცია. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-12-26. ციტირების თარიღი: 2020-12-05. ↑ ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ საქართველოს პარლამენტის 2020 წლის 31 ოქტომბრის არჩევნები შეაჯამა. ცესკო (2020-12-03). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-12-15. ციტირების თარიღი: 6 დეკემბერი, 2020.
აბელ ენუქიძე

აბელ სოფრომის ძე ენუქიძე (დ. 3 ნოემბერი, 1877, სოფ. წკადისი, ახლანდ. ამბროლაურის მუნიციპალიტეტი, — გ. 30 დეკემბერი, 1937, მოსკოვი) — ქართული წარმოშობის ბოლშევიკი, საბჭოთა სახელმწიფო და პარტიული მუშაკი. ცნობილი იყო ასევე პარტიული ფსევდონიმებით — აბელ, აბდულ, ზოლოტაია რიბკა. 1897 წელს დაამთავრა თბილისის საშუალო ტექნიკური სასწავლებელი. 1897-1900 წლებში იყო ამიერკავკასიის რკინიგზის თბილისის მთავარი სახელოსნოების მუშა. 1898 წელს შეუერთდა რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიას (რსდმპ). იყო ბაქოს სოციალ-დემოკრატიული ორგანიზაციის ერთ-ერთი დამაარსებელი (1900), რსდმპ ბაქოს კომიტეტის წევრი, „ისკრის“ აგენტი. მონაწილეობდა არალეგალური სტამბის „ნინას“ მოწყობასა და მუშაობაში. 1907-1914 წლებში ენუქიძე პარტიულ საქმიანობას ეწეოდა ბაქოში, დონის როსტოვში, მოსკოვსა და პეტერბურგში. 1914 წლის ოქტომბერში გადაასახლეს ტურუხანის მხარეში. 1916 წლის გაიწვიეს სამხედრო სამსახურში. 1917 წლის თებერვლის რევოლუციის დღეებში ენუქიძე მონაწილეობდა პეტროგრადის ჯარისკაცთა გამოსვლებში. საბჭოების I ყრილობაზე აირჩიეს სრულიად რუსეთის ცაკის წევრად, 1917 ივნ-ში – პეტროგრადის საბჭოს აღმასკომის წევრად, 1917 წლის ოქტომბერში — პეტროგრადის სამხედრო რევკომის წევრად, სრულიად რუსეთის საბჭოების II ყრილობის დელეგატად. 1918 შემოდგომაზე გახდა სრულიად რუსეთის ცაკის სამხედრო განყოფილების გამგე, შემდეგ — პრეზიდიუმის წევრი და მდივანი. სსრკ საბჭოების I ყრილობაზე (1922 წლის 30 დეკემბერი) აირჩიეს სსრკ ცაკის პრეზიდიუმის წევრად და მდივნად. 1935 წლიდან ენუქიძე საბჭოთა მმართველ ელიტაში მიმდინარე დაპირისპირების მონაწილე იყო. 1935 წლის 3 მარტს სტალინის ბრძანებით გათავისუფლდა სსრკ ცაკში დაკავებული თანამდებობებიდან. 1935-1937 წლებში ის ჯერ ჩრდილოეთ კავკასიის მინერალური წყლების კურორტებზე ცაკის წარმომადგენლად, შემდეგ კი ხარკოვის საოლქო სატრანსპორტო ტრესტის დირექტორად მუშაობდა. 1937 წლის თებერვალში დააპატიმრეს სახელმწიფო ღალატის, შპიონაჟის და სხვა ბრალდებებით. იმავე წლის დეკემბერში დახვრიტეს. რეაბილიტირებულია 1959 წელს. დაჯილდოებული იყო ლენინის და შრომის წითელი დროშის ორდენებით. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 17. Енукидзе, Авель Сафронович // Большая русская биографическая энциклопедия (электронное издание), М., 2007. აბელ ენუქიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ Енукидзе Авель Сафронович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a>
პაატა მანჯგალაძე

პაატა მანჯგალაძე (დ. 12 აგვისტო, 1979, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი. საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი. დაიბადა 1979 წლის 18 მარტს. დაამთავრა ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, სამართალმცოდნეობის სპეციალობით. 2000-2001 წლებში იყო საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციის აჭარის ფილიალის იურისტი. 2002-2004 წლებში – საადვოკატო კომპანია შპს „სანდოს“ ადვოკატი. 2008-2009 წლებში საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს რესურსების მართვისა და კონტროლის დეპარტამენტის უფროსის მოადგილე. 2009-2011 წლებში იყო საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს რესურსების მართვისა და კონტროლის დეპარტამენტის უფროსი. 2011-2012 წლებში სახელმწიფო აუდიტის სამსახურის სახელმწიფო აუდიტორი. 2012-2013 წლებში სახელმწიფო რწმუნებულის, გუბერნატორის მოადგილე, ვიცე-გუბერნატორი ლანჩხუთი, ოზურგეთისა და ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტებში. 2014-2016 წლებში საქართველოს პარლამენტის შტატგარესე მოსამსახურე. 2014-2017 წლებში ინოვაციებისა და განვითარების ფონდის პროექტების მენეჯერი. ამავე წლებში იყო ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს წევრი. 2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „გიორგი ვაშაძე — სტრატეგია აღმაშენებელი“. პაატა მანჯგალაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ ქონებრივი დეკლარაცია. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-07-28. ციტირების თარიღი: 2020-12-05. ↑ ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ საქართველოს პარლამენტის 2020 წლის 31 ოქტომბრის არჩევნები შეაჯამა. ცესკო (2020-12-03). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-12-15. ციტირების თარიღი: 6 დეკემბერი, 2020.
ბექა დავითულიანი

ბექა დავითულიანი (დ. 18 მარტი, 1980, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი. საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი. 1999-2004 წლებში იყო ა/ო „სტუდენტთა საექსპედიციო მოძრაობა“ გამგეობის თავმჯდომარე. 2002-2004 წლებში იყო სს „ხიდმშენის“ იურის-კონსულტანტი, მენეჯერი. 2004-2010 წლებში იყო საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის ინსპექტორ-გამომძიებელი. 2010-2013 წლებში მუშაობდა ჟურნალ „ლიბერალში“. 2010-2012 წლებში იყო შპს „მედიაჰაუსი დეკომი“ იურისტ-კონსულტანტი. ამავე წლებში იყო შპს „სახელმწიფო უზრუნველყოფის“ სპეციალისტი. 2013 წელს იყო შსს საზოგადოებასთან ურთიერთობის დეპარტამენტის ახალი მედიის მართვის სპეციალისტი. 2013-2014 წლებში იყო საქართველოს მთავრობის კანცელარიის ინტერნეტ რესურსების მართვის სპეციალისტი. 2014-2015 წლებში იყო საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარის თანაშემწე. 2014 წელს იყო საქართველოს მთავრობის კანცელარიის პროექტების დაგეგმვისა და რეფორმების სამსახურის სამმართველოს უფროსი. 2014-2015 წლებში იყო ტელეკომპანია GDS TV-ის მთავარი პროდიუსერის მოადგილე. 2015-2017 წლებში იყო საქართველოს მთავრობის ადმინისტრაციის სამმართველოს უფროსი. 2017–2020 წლებში ქალაქ თბილისის საკრებულოს ფრაქცია „ქართული ოცნება-დემოკრატიული საქართველოს“ თავმჯდომარე. 2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. ბექა დავითულიანი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ბექა დავითულიანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ ქონებრივი დეკლარაცია[მკვდარი ბმული] ↑ ბექა დავითულიანი. თბილისის საკრებულო. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-08-08. ციტირების თარიღი: 18 დეკემბერი, 2020. ↑ ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ საქართველოს პარლამენტის 2020 წლის 31 ოქტომბრის არჩევნები შეაჯამა. ცესკო (2020-12-03). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-12-15. ციტირების თარიღი: 18 დეკემბერი, 2020.
გელა გამყრელიძე

გელა გამყრელიძე (დ. 7 იანვარი, 1951, თბილისი) — ქართველი არქეოლოგი, ისტორიკოსი, მეცნიერი. 1973 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი. არის საქართველოს ეროვნული მუზეუმის არქეოლოგია-ისტორიის მიმართულების სამეცნიერო ხელმძღვანელი, მთავარი მეცნიერ-თანამშრომელი. ამავე მუზეუმის არქეოლოგიის საბჭოს თავმჯდომარე. ჟურნალ „იბერია-კოლხეთის“ მთავარი რედაქტორი, პროფესორი. 1997-2006 წლებში მუშაობდა ანტიკური პერიოდის არქეოლოგიის განყოფილების ხელმძღვანელად. 1969 წლიდან მონაწილეობდა ვანის ნაქალაქარის, სოფ. მთისძირის, ფოთის, ბიჭვინთის ნაქალაქარის, ქუთაისის, ვალეს, თეთრიწყაროს და სხვა არქეოლოგიურ ექსპედიციებში. 1997-2001 წლებში იყო აშშ-ს ტექსასის შტატის უნივერსიტეტთან ერთობრივი არქეოლოგიური ექსპედიციის ხელმძღვანელი საქართველოს ზღვისპირეთში. იკვლევს ანტიკური ხანის და ადრეული შუა საუკუნეების საქართველოს ისტორია-არქეოლოგიას. კერძოდ, არქეოლოგიური ძეგლების სტატისტიკურ-ტიპოლოგიურ კლასიფიკაციას. ურთიერთობებს ანტიკურ და ირანულ სამყაროსთან. გამოქვეყნებული აქვს 102 ნაშრომი, მათ შორის 16 წიგნი. მისი სამეცნიერო ნაშრომები დაბეჭდილია უცხოეთშიც. 1979 წელს საკანდიდატო, ხოლო 1993 წელს ისტორიულ მეცნიერებათა დოქტორის ხარისხი დაიცვა. თემა – „კოლხეთის ისტორია–ტოპოარქეოლოგიის საკითხები (ძვ. წ. V— ახ. წ. V სს.)“. გელა გამყრელიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ლელა ცუცქირიძე

ლელა ცუცქირიძე (დ. 1964, თბილისი) — ქართველი საბავშვო მწერალი, მხატვარ-ილუსტრატორი. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. სხვადასხვა დროს მუშაობდა საბავშვო გადაცემებსა და რედაქციებში. ამჟამად არის მოსწავლე ახალგაზრდობის ეროვნული სასახლის თანამშრომელი, მუშაობს მკითხველთა კლუბისა და ნოდარ დუმბაძის ფონდის საკვირაო სკოლის „ზურიკელას სკოლის“ პედაგოგად, ამონაშვილის საავტორო ბაღის „ბასტი ბუბუს“ სამხატვრო მენეჯერად. არის USAID-ის საქართველოს დაწყებითი განათლების პროექტის (G-PriED) საბავშვო ტექსტების ავტორი. მონაწილეობდა სხვადასხვა ლიტერატურულ და შემოქმედებით პროექტებში, არის ლიტერატურული პრემიის ლაურეატი და საბავშვო სიმღერების ტექსტების ავტორი. მისი ნაშრომები იბეჭდება ლიტერატურულ პერიოდიკაში. მისი ტექსტები შესულია სასკოლო სახელმძღვანელოებში, ანთოლოგიებში, ალმანახებსა და კრებულებში. თარგმნილია ინგლისურ, გერმანულ, ბერძნულ, ლიეტუვურ, უკრაინულ და რუსულ ენებზე. ჰყავს ერთი შვილი. ლელა ცუცქირიძის ბიოგრაფია ლელა ცუცქირიძის ლექსები ლელა ცუცქირიძე
აღჯაქენდი (ქალბაჯარი)

აღჯაქენდი (აზერ. Ağcakənd) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ. ↑ Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. (2019) İnzibati ərazi bölgüsü təsnifatı az. stat.gov.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-04-16. ციტირების თარიღი: 2020-04-16.
აღდაბანი

აღდაბანი (აზერ. Ağdaban) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ. ↑ Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. (2019) İnzibati ərazi bölgüsü təsnifatı az. stat.gov.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-04-16. ციტირების თარიღი: 2020-04-16.
აღდაში (ქალბაჯარი)

აღდაში (აზერ. Ağdaş) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ. ↑ Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. (2019) İnzibati ərazi bölgüsü təsnifatı az. stat.gov.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-04-16. ციტირების თარიღი: 2020-04-16.
გარსევან კურდღელაიძე

გარსევან კურდღელაიძე (დ. 11 ნოემბერი, 1920, ქვემო ალვანი, ახმეტის რაიონი — გ. 12 ოქტომბერი, 1983) — ქართველი გეოგრაფი. ანტარქტიდის მკვლევარი პირველი ქართველი მეცნიერი. იყო თვითმოქმედ ხელოვანთა რამდენიმე გამოფენის მონაწილე. გარსევან კურდღელაიძემ სა­შუ­ალო გა­ნათ­ლე­ბა მი­იღო ახმეტის რაიონის სოფელ ქვე­მო ალ­ვან­ში, რო­მე­ლიც 1938 წელს და­ამ­თავ­რა და მუ­შა­ობა და­იწყო მშობ­ლი­ურ რაიონში. მეორე მსოფლიო ომის პერი­ოდ­ში იგი გა­მა­ნად­გუ­რე­ბე­ლი ბა­ტა­ლი­ონ­ის წევ­რი იყო თელავის რაიონში. 1956 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი ჰიდროლოგია-კლიმატოლოგიის სპეციალობით. უნ­ივ­ერ­სი­ტე­ტის დამ­თავ­რე­ბის შემ­დეგ თუ­შეთს და­უბ­რუნდა, სა­დაც ორი წლის გან­მავ­ლო­ბა­ში ჰიდ­რო­მე­ტე­ორ­ოლოგი­ური სად­გუ­რის უფ­რო­სი იყო. 1957 წელს გარსევან კურდღელაიძე მიიწვიეს ანტრაქტიდის მე-3 საბჭოთა ექსპედიციის მუშაობაში მონაწილეობის მისაღებად, სადაც ორი წელი დაჰყო. შემდეგ ანტრაქტიდის სამეცნიერო-კვლევით სადგურ „კომსომოლსკაიაზე“. აღნიშნული მუშაობის შედეგად გამოაქვეყნა წიგნი „ანტრაქტიდის დღიური“. 1970 და 1971 წლებში ორჯერ იყო მიწვეული სსრკ ჰიდრომეტსამსახურის ოკეანოლოგიურ ექსპედიციებში გემ „მუსონზე“, რომელიც ატლანტის ოკეანეს იკვლევდა. მისი უშუალო მონაწილეობით სრულდებოდა ბათიმეტრიული და ჰიდრომეტეოროლოგიური დაკვირვებანი. 1959 წლი­დან გარ­სე­ვან კურ­დღე­ლა­იძ­ემ მუ­შა­ობა და­იწყო სა­ქარ­თვე­ლოს მეც­ნი­ერ­ებ­ათა ეროვნული აკ­ად­ემი­ის ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტ­ში, სა­დაც პრო­ფე­სორ და­ვით წე­რეთ­ლის თა­ოს­ნო­ბით იწყე­ბო­და გლა­ცი­ოლ­ოგი­ური გამოკვლევები კავკასიონის მყინ­ვა­რებ­ზე. გა­მოც­დი­ლი მკვლე­ვა­რი გარ­სე­ვან კურ­დღე­ლა­იძე სა­თა­ვე­ში ჩა­უდ­გა ქარ­თველ გლაციოლოგთა ექ­სპე­დი­ცი­ებს და წლე­ბის გან­მავ­ლო­ბა­ში დი­დი მონ­დო­მე­ბით მუ­შა­ობ­და მთის მყინ­ვა­რებ­ზე და მდინარეებზე. ამ სა­მუ­შა­ოთა სა­ფუძ­ველ­ზე შექ­მნა 50-ზე მე­ტი ნაშ­რო­მი, რო­მელ­თა დი­დი ნა­წი­ლი გა­მოქ­ვეყ­ნე­ბუ­ლია. მო­ნა­წი­ლე­ობა მი­იღო საქართველოს მყინვართა კა­ტა­ლო­გის შედ­გე­ნა­ში, რო­მე­ლიც 1975 წელს სან­ქტ-პე­ტერ­ბურ­გში გა­მო­იცა. სწავლობდა აგრეთვე აფხაზეთ-სამეგრელოს მღვიმეებს. მუშაობდა გეოგრაფიის ინსტიტუტის სიონის ექსპერიმენტულ ლაბორატორიაში, სადაც აწარმოებდა კომპლექსურ დაკვირვებებს, რის საფუძველზეც გამოაქვეყნა რამდენიმე ნაშრომი. გარდა ამისა, იგი საინტერესო წერილებს ბეჭდავდა ჟურნალ-გაზეთებში. ანტარქტიდის დღიური. თბილისი, ნაკადული, 1962; თუშეთი : მეურნეობა, ბუნება, ტოპონიმიკა. თბილისი, მეცნიერება, 1983. გარსევან კურდღელაიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ 1.0 1.1 1.2 ქართველი მოგზაურები, გეოგრაფები, ბუნების მკვლევარნი: ენციკლოპედიური ცნობარი. თბ., 2003 ↑ ანტარქტიდის მკვლევარი პირველი ქართველი მეცნიერი
ალჩალი (ქალბაჯარის რაიონი)

ალჩალი (აზერ. Alçalı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ. ↑ Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. (2019) İnzibati ərazi bölgüsü təsnifatı az. stat.gov.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-04-16. ციტირების თარიღი: 2020-04-16.
ალიბეილი (ქალბაჯარი)

ალიბეილი (აზერ. Alıbəyli) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ. ↑ Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. (2019) İnzibati ərazi bölgüsü təsnifatı az. stat.gov.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-04-16. ციტირების თარიღი: 2020-04-16.
ალირზალარი

ალირზალარი (აზერ. Alırzalar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ. ↑ Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. (2019) İnzibati ərazi bölgüsü təsnifatı az. stat.gov.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-04-16. ციტირების თარიღი: 2020-04-16.
ალიქენდი (ქალბაჯარი)

ალიქენდი (აზერ. Allıkənd) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ. ↑ Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. (2019) İnzibati ərazi bölgüsü təsnifatı az. stat.gov.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-04-16. ციტირების თარიღი: 2020-04-16.
ალმალიყი

ალმალიყი (აზერ. Almalıq) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ. ↑ http://census.stat-nkr.am/nkr/1-1.pdf ↑ Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. (2019) İnzibati ərazi bölgüsü təsnifatı az. stat.gov.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-04-16. ციტირების თარიღი: 2020-04-16.
ალოლარი

ალოლარი (აზერ. Alolar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ. ↑ Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. (2019) İnzibati ərazi bölgüsü təsnifatı az. stat.gov.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-04-16. ციტირების თარიღი: 2020-04-16.
ალუქენდი

ალუქენდი (აზერ. Allıkənd) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ. ↑ Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. (2019) İnzibati ərazi bölgüsü təsnifatı az. stat.gov.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-04-16. ციტირების თარიღი: 2020-04-16.