დები ვან ბიურენები

ავგუსტა ვან ბიურენი და ადელინა ვან ბიურენი — დები, რომლებმაც 60 დღეში მოახერხეს და გაიარეს 5500 მილი, რათა გადაეკვეთათ კონტინენტური შეერთებული შტატები. თითოეულმა ეს საკუთარი მოტოციკლით მოახერხა. მათი მოგზაურობა დაიწყო 1916 წლის 4 ივლისს და დასრულდა ამავე წლის 8 სექტემბერს. ამით ისინი გახდნენ მეორე და მესამე ქალი, ვინც მოტოციკლეტით მთელი კონტინენტი გადაკვეთა. პირველი ქალი, ვინც ეს მოახერხა, იყო ეფი ჰოჩკისი, რომელმაც ვან ბიურენებამდე ერთი წლით ადრე დაასრულა მოგზაურობა დედასთან ერთად (დედა, ევისი, მოტოციკლის გვერდითა ნაწილში იჯდა). მარშრუტი ბრუკლინიდან სან-ფრანცისკომდე გზას შეადგენდა. დები მარტინ ვან ბურენის, ამერიკის შეერთებული შტატების მერვე პრეზიდენტის შთამომავლები იყვნენ. 1916 წელს, 32 წლის ავგუსტა და 27 წლის ადელინა ვან ბურენები, ან გასი და ადი, როგორც მათ უწოდებდნენ, ეროვნული მზადყოფნის მოძრაობის ახალგაზრდა და აქტიური წევრები იყვნენ. ამერიკა აპირებდა პირველ მსოფლიო ომში აქტიურად ჩართვას და დებს გაუჩნდათ სურვილი დაემტკიცებინათ, რომ ქალებსაც შეეძლოთ ტრანსპორტის ეფექტურად მართვა, ისევე როგორც კაცებს და შეძლებდნენ სრულფასოვნად ემსახურათ სამხედრო სადისპეტჩერო მძღოლებად. ეს გაათავისუფლებდა მამაკაცებს სხვა დავალებების შესასრულებლად. ისინი ასევე იმედოვნებდნენ, რომ გააბათილებდნენ ქალების ხმის უფლების საწინააღმდეგო ერთ-ერთ არგუმენტს მაინც. მოგზაურობისთვის ისინი სამხედრო სტილის ტანსაცმელში (ხაკის შარვლები და ტყავის ჟაკეტი) გამოეწყვნენ, რომელიც იმ დროს ქალებისთვის ტაბუდადებული იყო. ისინი გაემგზავრნენ Sheepshead Bay-ს სარბოლო ტრასიდან (ბრუკლინში, ნიუ-იორკში) 4 ივლისს, 1000 კუბური სანტიმეტრის მოცულობის მქონე Indian Power Plus-ის მოტოციკლებით, რომლებიც აღჭურვილი იყო გაზის ფარებით. ეს იმ დროისთვის მაღალი კლასის მოტოციკლი იყო, რომელიც იყიდებოდა 275 დოლარად და იყენებდა Firestone-ის „მოცურების საწინააღმდეგო“ საბურავებს. ისინი ჩავიდნენ ლოს-ანჯელესში 8 სექტემბერს, მას შემდეგ, რაც მოუწიათ ევლოთ გაუმართავ გზებზე, ძლიერ წვიმასა და ტალახში. შეხვდათ ისეთი ბუნებრივი ბარიერები როგორიცაა კლდოვანი მთები და სოციალური ბარიერები, როგორიცაა ადგილობრივი პოლიცია, რომელიც მათ შეურაცხყოფას აყენებდა მამაკაცური ტანსაცმლის ტარების გამო. მგზავრობისას ისინი არაერთხელ დააკავეს არა სიჩქარის გადაჭარბების, არამედ მამაკაცის ტანსაცმლის ტარებისთვის. კოლორადოში ისინი გახდნენ პირველი ქალები, რომლებმაც მიაღწიეს პაიკის პიკს, კოლორადოს შტატში (4300 მეტრის სიმაღლე) მოტორიზებული სატრანპორტო საშუალებით. მოგვიანებით, ისინი დაიკარგნენ უდაბნოში სოლტ-ლეიკ-სიტიდან დასავლეთით დაახლოებით 160 კილომეტრზე. გზად წყალიც გამოელიათ, თუმცა მაინც მოხერხდა მათი გადარჩენა. მოგზაურობა დაასრულეს მექსიკაში, ტიხუანაში საზღვრის გავლით. მიუხედავად მათი ლაშქრობის წარმატებისა, დების განაცხადი სამხედრო დისპეტჩერების მძღოლობის პოზიციაზე წარუმატებელი გამოდგა. მოტოციკლის წამყვანი ჟურნალის მოხსენებები აქებდნენ თავად მოტოციკლს, მაგრამ არა დებს და აღწერდნენ მოგზაურობას, როგორც „შვებულებას“. ერთ-ერთმა გაზეთმა გამოაქვეყნა დამამცირებელი სტატია, სადაც დებს ადანაშაულებდა ეროვნული მზადყოფნის საკითხის გამოყენებაში დიასახლისის როლისგან თავის დასაღწევად და „თავიანთი ფემინურობის ხაკის და ტყავის უნიფორმებში წარმოსაჩენად“.  ადელინმა განაგრძო კარიერა, როგორც პედაგოგმა და მიიღო იურისტის ხარისხი ნიუ-იორკის უნივერსიტეტში. ავგუსტა გახდა პილოტი და შეუერთდა ამელია ერჰარტის „ოთხმოცდაცხრამეტების“ პილოტ ქალთა საერთაშორისო ორგანიზაციას. 1988 წელს მათი მიღწევა აღნიშნეს ამერიკის მოტოციკლისტების ასოციაციის (AMA) წევრმა ქალებმა „Van Buren Transcon“-ით. ეს ღონისძიება ფინასების მოზიდვის მცდელობა იყო არასრულწლოვანთა დიაბეტის კვლევის ფონდისთვის, რომელსაც მხარს უჭერდნენ ჰონდა, კავასაკი, სუზუკი და იამაჰა. კამპანიის მთავარი მიზანი იყო მოტოციკლის შესახებ საზოგადოების აღქმის გაუმჯობესება და ცნობიერების ამაღლება. 2002 წელს დები შეიყვანეს ამერიკის მოტოციკლისტების ასოციაციის მოტოციკლების დიდების დარბაზში და სტურჯისის მოტოკიცლების მუზეუმსა და მის დიდების დარბაზში 2003 წელს.  2006 წელს ბობ ვან ბიურენმა, დების ძმისშვილმა და მისმა მეუღლემ, რონდა ვან ბიურენმა Harley-Davidson Low Rider-ით გაიარეს გზა, რომელიც გადალახეს გასიმ და ადიმ ნიუ-იორკიდან სან-ფრანცისკომდე. დების სურვილის შესაბამისად, მოეხდინათ გავლენა სამხედრო წესებზე, მოგზაურობა იყო თანხის შესაგროვებელი კამპანია დაცემული გმირების ფონდისთვის და დაიწყო მანჰეტენის საზღვაო, საჰაერო და კოსმოსის მუზეუმიდან. ფონდში შესული თანხები მოხმარდა ახალი სარეაბილიტაციო საავადმყოფოს აშენებას ბრუკის არმიის სამედიცინო ცენტრში, სან ანტონიოში, ტეხასში. Augusta and Adeline Van Buren - Women's First Solo Transcontinental Motorcycle Journey Motorcycle Museum Hall of Fame: Adeline and Augusta VanBuren ↑ Murphy, William. Grace and Grit: Motorcycle Dispatches from Early 20th Century Women Adventurers. Arbutus Press, 2012 ISBN 1933926333. ↑ Miller, Ernestine G. Making Her Mark: Firsts and Milestones in Women's Sports. McGraw-Hill Professional, 29 May 2002. ↑ 3.0 3.1 Mullins, Sasha. The Chrome Cowgirl Guide to the Motorcycle Life. MotorBooks International, 24 Sep 2008. ↑ The Sketch: A Journal of Art and Actuality, Volume 95. Ingram brothers, 1916 ↑ Calif, Ruth. The world on wheels: an illustrated history of the bicycle and its relatives. Cornwall Books, 1983. ↑ Alford, Steven E., and Suzanne Ferriss. Motorcycle. Reaktion Books, 3 Jan 2008. ↑ 7.0 7.1 Rollin, Bernard E. Harley-Davidson and Philosophy: Full-Throttle Aristotle. Open Court Publishing, 9 Feb 2006. ↑ Northern Automotive Journal, Volumes 24-25. Mechanics' Mutual Benefit Association of North Dakota, Mechanics' Mutual Benefit Association of South Dakota, Bruce Publishing Company, 1916. ↑ "Sisters of the Road", American Motorcyclist, June 1996. ↑ Recreation, Volume 55, Issue 5. Outdoor World Publishing Company, 1916 ↑ Ruderman, Anne, and Jo Giovanni, "Adeline and Augusta Van Buren: Pioneers in Women in Motorcycling" Asphalt Angels 74, 1998, pp. 11-15. ↑ 12.0 12.1 Ms. magazine, Volume 6, Issues 7-12. Ms. Foundation for Education and Communication, 1978. ↑ Motorcycle Illustrated, 27 July 1916. ↑ "Women Riders Chosen." American Motorcyclist, June 1988. ↑ Savvy Woman, Volume 10, Issues 7-12. Family Media Inc., 1989.