laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ბზიფის მასივი

ბზიფის მასივი — კარსტული მასივი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში. უკავია ბზიფის ქედის დასავლეთი ნაწილი. სიგრძე დაახლოებით 50 კმ, ფართობი 550 კმ². მაქსიმალური სიმაღლე 2623.5 მ (მთა ძიშრა). მასივის ცენტრალური, პლატოსებრი ნაწილის საშუალო სიმაღლეა 1900–2000 მ. მის სამხრეთ ფერდობს გაუყვება დაბალი კარსტის ვიწრო ზოლი, სადაც აბსოლუტური სიმაღლეები 500–900 მ ფარგლებშია. დასავლეთით ესაზღვრება გაგრის მასივი, ჩრდილოეთით აჩიბახისა და რიხვის მასივი, აღმოსავლეთით გუმიშხის მასივი. აქვს ასიმეტრიული აგებულება: ჩრდილოეთი ფერდობი მოკლეა და ციცაბო, სამხრეთი მოგრძო და უფრო დამრეცი. გეოლოგიური აგებულებითა და სიმაღლით ახლოს დგას არაბიკის მასივთან. განვითარებულია ტექტოგენური, პეტროგენული, ეროზიული, ფლუვიალური, გლაციალური, კარსტული და გრავიტაციული რელიეფის ფორმები. ბზიფის მასივი წარმოადგენს ნაოჭა-ბლოკურ მორფოსტრუქტურას, რომელსაც აქვს სწორი, ნაწილობრივ შებრუნებული რელიეფი. ბზიფის მასივი წარმოიქმნა შუა- და გვიანალპურ სტრუქტურებში. რელიეფში კარგადაა გამოხატული ხშირად, ნასხლეტებით გართულებული ანტიკლინური ქედები. სინკლინურ სტრუქტურებს შეესაბამება ხეობები. სამხრეთი, უფრო დამრეცი და გრძელი ფერდობი ცალკეულ ბლოკებად გატეხილ მონოკლინს წარმოადგენს. განვითარებულია კლდოვანი, ფლატოვანი და დაკბილული თხემი, ვიწრო ხეობებითა და კანიონებით. მასივის პერიფერიულ ნაწილებში კარგად არის განვითარებული ეროზიული რელიეფი. ღრმადაა დანაწევრებული მდინარეების რეშევიესა და ძიშრის ხეობებით. მდინარეთა ხეობებსა და მთისწინეთშია ალუვიური დანალექები. გვხვდება ტროგული ხეობები და ცირკები. ბზიფის მასივის ფარგლებში განვითარებულია შიშველი, კორდიანი, მწვანე და დაფარული კარსტი. ბევრია კარსტული მღვიმე, რომელთა შორის აღსანიშნავია ილუზია-თოვლიან-მეჟენის მღვიმური სისტემა, ნაფრა, პანტიუხინის უფსკრული და გრაფის ჩანაქცევი. ძირითად ჰიდროგრაფიულ ქსელს ქმნის ბზიფი, მჭიშთა, ააფსთა, ხიფსთა და გუდოუ. მასივის წიაღის უმეტესი ნაწილი უკავია მჭიშთის განტოტვილ სისტემას. არის მუდმივი და დროებითი პატარა ტბები. ბევრია კარსტული წყარო. ბზიფის მასივი მდებარეობს 6–7 ბალიანი მიწისძვრის ზონაში. ბზიფის მასივის შესწავლა 1960-იანი წლებიდან დაიწყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ვახუშტი ბაგრატიონის გეოგრაფიის ინსტიტუტმა. 1970–80-იან წლებში ბზიფის მასივზე დაიწყო აქტიური სპელეოლოგიური კვლევები. ქართველი და უცხოელი მკვლევრების მიერ მასივის ფარგლებში აღმოჩენილია 400-ზე მეტი კარსტული სიღრუე, რომლებსაც დღესაც სწავლობენ. ↑ 1.0 1.1 ზ. ტინტილოზოვი, ვ. რეზვანი, ვ. დუბლიანსკი, ა. კლიმჩუკი., ბზიფის მასივის სპელეოლოგიური და ჰიდროლოგიური თავისებურებანი, საქ. მეცნ. აკად. მოამბე, ტ. 127. 1987. N3. გვ. 569–572 ↑ 2.0 2.1 ლევან მარუაშვილი, მღვიმეთმცოდნეობის საფუძვლები : ზოგადი სპელეოლოგია, თბილისი, 1973, გვ., 237–240 ↑ ზურაბ ტინტილოზოვი, ბზიფის მასივის კარსტი და მღვიმეები, საქ. სსრ მეცნ. აკად., გეოგრაფიის ინ-ტი., თბ.: მეცნიერება, 1988 ↑ Геология СССР. Т. 10. Грузинская ССР. М.: Недра, 1964. 492 с. ↑ Геоморфология Грузии: Л. И. Маруашвили (отв. ред.) и др. Тб.: Мецниереба, 1971. ↑ გ. გიგინეიშვილი, ბზიფის კარსტული მასივის მიწისქვეშა წყალშემკრები აუზების შესახებ, საქ. მეცნ. აკად. მოამბე, ტ. 60. 1970. N1. გვ. 109–111 ↑ Ананьин И. В. Сейсмичность Северного Кавказа. М: Наука, 1977. 147 с.
ვაკანაის პორტი

ვაკანაის პორტი (იაპონ. 稚内港) ― მთავარი პორტი ვაკანაის მუნიციპალიტეტში, ჰოკაიდოს პრეფექტურაში, იაპონიაში. პორტიდან 62.81 კმ-ით ჩრდილოეთით სახალინი მდებარეობს. ვაკანაიდან რასინის, რებუნისა და სახალინის კუნძულებამდე ბორნები მოძრაობენ. პორტი ჩრდილოეთ ჰოკაიდოს მკვიდრთათვის სამრეწველო მასალებისა და აუცილებელი ნივთების გავრცელების ცენტრია. პორტი სანაპირო და არასანაპირო ზონების თევზჭერის ცენტრია და დიდ როლს თამაშობს სახალინი-III-ის პროექტში. 2007 წელს პორტი მინატოს ოაზისად (იაპონ. みなとオアシス) იყო რეგისტრირებული და იაპონიის მიწის, ინფრასტრუქტურის, ტრანსპორტისა და ტურიზმის სამინისტრო Minato Oasis Wakkanai-დ (იაპონ. みなとオアシスわっかない) მოიხსენიებდა. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ვაკანაის პორტი Wakkanai-ferry-terminal Ferry Terminal ↑ Sakhalin-I. Wakkanai. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 6 სექტემბერი 2018. ციტირების თარიღი: 27 July 2017. ↑ Minato Oasis Wakkanai. Hokkaido Development Agency. ციტირების თარიღი: 27 July 2017. ↑ みなとオアシス「わっかない」. Wakkanai. ციტირების თარიღი: 27 July 2017.
კუგელბლიცი (ასტროფიზიკა)

კუგელბლიცი (ინგლ. Kugelblitz) — ფარდობითობის ზოგადი თეორიით ნავარაუდევი ასტროფიზიკური სხეული. სითბოს, სინათლის ან რადიაციის ინტენსიური კონცენტრაციის შედეგად მისი ენერგია ქმნის მოვლენათა ჰორიზონტს და საკუთარ თავში გამოიმწყვდევა. სხვა სიტყვებით, თუკი საკმარისი რადიაცია სივრცის ერთ წერტილში მოექცევა, შექმნილი ენერგიის კონცენტრაციას შეუძლია სივრცე-დროის გამრუდება და შავი ხვრელის შექმნა. ასეთ შავ ხვრელს მასა და ენერგია მატერიის ნაცვლად სხივური ენერგიის ფორმით ექნებოდა. ჯონ არჩიბალდ უილერის 1955 წლის „Physical Review“-ის მოხსენებაში „გეონები“ საუბარია კუგელბლიცის მოვლენაზე და განხილულია ასეთი ნაწილაკების (ან ნაწილაკების სათამაშო მოდელების) შექმნის იდეა სივრცე-დროის გამრუდებით. კუგელბლიცის მოვლენა მოიაზრება ვარსკვლავთშორისო ძრავების შესაძლო საწყისად სამომავლო სინგულარული რეაქტორებისთვის. ბეკენშტაინის ზღვარი მიკრო შავი ხვრელი ↑ Senovilla, J.M.M. (2014). „Black hole formation by incoming electromagnetic radiation“. Classical and Quantum Gravity. 32 (1): 017001. arXiv:1408.2778. Bibcode:2015CQGra..32a7001S. doi:10.1088/0264-9381/32/1/017001. S2CID 119266727. ↑ Wheeler, J. A. (1955). „Geons“. Physical Review. 97 (2): 511–536. Bibcode:1955PhRv...97..511W. doi:10.1103/PhysRev.97.511. ↑ 5 REAL Possibilities for Interstellar Travel YouTube-ზე ↑ Lee, J.S. (2013). „The effect of Hawking Radiation on Fermion re-inflation of a Schwarzschild Kugelblitz“. Journal of the British Interplanetary Society. 66: 364–376.
ირაკლი ხიზანიშვილი

ირაკლი ხიზანიშვილი (დ. 31 ივლისი, 1940) — ქართველი მსახიობი, საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი (1980). სწავლობდა შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტზე. 1965 წელს დაამთავრა კინემატოგრაფიის საკავშირო სახელმწიფო ინსტიტუტის (ვგიკ) სამსახიობო განყოფილება (ბ. ბაბოჩკინის სახელოსნო). სადებიუტო როლი შეასრულა აზერბაიჯანულ ფილმში: „რომეო, ჩემი მეზობელი“ (შ. მაჰმუდბეგოვი, 1964). 1965-1973 წლებში მუშაობდა მოსკოვის კინომსახიობთა თეატრ-სტუდიაში. მონაწილეობდა ფილმებში: „წითელი კარავი“ (პომელა, რეჟ. მიხეილ კალატოზიშვილი, 1970), „რუსეთის იმპერიის გვირგვინი, ანუ ისევ მოუხელთებლები“ (რეჟ. ე. კეოსაიანი, 1970), „რობიზონ კრუზოს ცხოვრება და საოცარი თავგადასავალი“ (პარასკევა, რეჟ. ს. გოვორუხინი, 1972), „შავი პრინცი აჯუბა“ (ანსარი, რეჟ. გ. ვასილიევი, შ. კაპური, 1989, სსრკ-ინდოეთი). საქართველოში შესრულებულ როლებს შორის აღსანიშნავია ლექსო სატელევიზიო ფილმიდან „თუში მეცხვარე“ (რეჟ. ს. ჩხაიძე, 1978), გურამ ღლონტი („მშობლიურო ჩემო მიწავ!, რეჟ. რ. ჩხეიძე, 1980), ბაქარი („ძნელი დასაწყისი“, რეჟ. თ. მაღალაშვილი, 1981), არჩილი („დღეს ღამე უთენებია“, რეჟ. ლ. ღოღობერიძე, 1983), მხატვარი ლადო („ათოვდა ზამთრის ბაღებს“, რეჟ. გ. ლევაშოვ-თუმანიშვილი, 1984), თამაზი („ვირთხა“, პ. მილორავა, 1991). 1993 წლიდან ცხოვრობს და მოღვაწეობს აშშ-ში. 1976 — „თუში მეცხვარე“ — ლექსო 1980 — „მშობლიურო ჩემო მიწავ!“ (რაიკომის მდივანი) — გურამ ღლონტი 1981 — „ძნელი დასაწყისი“ — არჩილი 1982 — „სევდიანი საყვირი“ 1983 — „დღეს ღამე უთენებია“ — არჩილი 1983 — „ექსპედიცია“ 1984 — „ახალგაზრდა კომპოზიტორის მოგზაურობა“ 1984 — „ათოვდა ზამთრის ბაღებს“ — მხატვარი ლადო 1985 — „ლალე“ 1986 — „პროლოგი (წინათქმა)“ 1987 — „ხარება და გოგია“ 1990 — „ზვარაკი“ 1991 — „ვირთხა“ — თამაზი 1992 — „მხოლოდ სიკვდილი მოდის აუცილებლად“ ირაკლი ხიზანიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ეროვნული ფილმოგრაფია — ირაკლი ხიზანიშვილი ირაკლი ხიზანიშვილი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ირაკლი ხიზანიშვილი kinopoisk.ru-ზე ↑ საქართველოს სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს უწყებები. 1980. №9. გვ. 14.
სიყვარული, ხანძარი და პომპიერო

„სიყვარული, ხანძარი და პომპიერო“ — რეჟისორ გურამ პატარაიას 1976 წლის კომედიური ფილმი. კახეთის ერთ-ერთ სოფელში სახანძრო დაცვის საზოგადოებრივი საგუშაგო აქტიურად მუშაობს. მორიგი ხანძრის დროს მეხანძრეებს ჯარისკაცი მიეხმარება, რომელსაც მძღოლად აიყვანენ. გოგონას, რომლის ბაბუაც ჯარისკაცმა გადაარჩინა, შეუყვარდება სახანძრო სამსახურის ახალი თანამშრომელი და ყველანაირად ცდილობს მისი გულის მოგებას. რამაზ ჩხიკვაძე — პაჟარა სავლე თენგიზ შორაპნელი — ფანცქალა ოთარ ხარებაშვილი — კიკილო ალექსანდრე (სესიკა) კუპრაშვილი — მამაო ზაქარია მარინა საღარაძე — თაფლო ალექსანდრე კონდრაშოვი — ეგორი დიმიტრი (ჯუნა) მიქატაძე — თავმჯდომარე მელქო ეკა ყიფიანი — ცანცურა „სიყვარული, ხანძარი და პომპიერო“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია „სიყვარული, ხანძარი და პომპიერო“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
სპეციოზა კაზიბმე

სპეციოზა კაზიბმე (ინგლ. Specioza Kazibwe; დ. 1 ივლისი, 1954) — უგანდელი პოლიტიკოსი და ქირურგი. პირველი ქალი ვიცე-პრეზიდენტი აფრიკის კონტინენტზე. უგანდის მეექვსე ვიცე-პრეზიდენტი 1994-2003 წლებში. 2013 წლის აგვისტოში იგი გაეროს გენერალურმა მდივანმა პან კი მუნმა დანიშნა აფრიკაში გაეროს სპეციალურ წარმომადგენელად აივ/შიდსის საკითხებში. კაზიბმე დაიბადა იგანგის ოლქში 1955 წლის 1 ივლისს. სწავლობდა ქალაქ ლუგაზის ახლოს მდებარე კათოლიკურ ქალთა სკოლა ინტერნატში. 1974 წელს ჩაირიცხა მაკერერეს უნივერსიტეტის მედიცინის ფაკულტეტზე, სადაც სწავლობდა მედიცინას, დაამთავრა მედიცინის ბაკალავრიატი და 1979 წელს მიიღო ქირურგიის ბაკალავრის ხარისხი. მოგვიანებით მან მიიღო მედიცინის მაგისტრის ხარისხი, ასევე მაკერერის უნივერსიტეტში, ზოგადი ქირურგიის სპეციალობაში. 2009 წელს მიენიჭა ჰარვარდის საზოგადოებრივი ჯანდაცვის სკოლის საპატიო დოქტორის წოდება. სპეციოზა კაზიბმე არის ქალთა უფლებების დამცველი აფრიკაში. 1998 წელს, აფრიკის ერთობის ორგანიზაციასთან და გაეროს აფრიკის ეკონომიკურ კომისიასთან თანამშრომლობით, მან დააარსა და თავმჯდომარეობდა აფრიკის ქალთა კომიტეტს მშვიდობისა და განვითარების შესახებ. 1998 წელს გაეროს სურსათისა და სოფლის მეურნეობის ორგანიზაციამ დააჯილდოვა „ცერერის მედლით“ სასურსათო უსაფრთხოებასა და სიღარიბის აღმოფხვრაში შეტანილი წვლილისთვის. 2002 წლის აპრილში მან მოითხოვა ქმრისგან განქორწინება და განაცხადა, რომ უარი თქვა ოჯახური ძალადობის მსხვერპლად ყოფნაზე. მრავალცოლიანობა და ცოლის ცემა საკმაოდ გავრცელებულია უგანდაში, მაგრამ განქორწინება შედარებით იშვიათია. მისი ქმარი ეწინააღმდეგებოდა განქორწინებას, მიზეზად ასახელებდა მის კათოლიკური რწმენას და ამბობდა, რომ მისი ცოლი სახლში გვიან მიდიოდა, არ აძლევდა სათანადო ახსნა-განმარტებას და მხარს უჭერდა სხვა პოლიტიკოსებს, რომლებიც მას არ მოსწონდა. 2003 წლის 21 მაისს აღნიშნული პრობლემების გამო დატოვა თანამდებობა, სწავლის გაგრძელების ნებართვის მოთხოვნით. შემდეგ მან მიიღო დოქტორის ხარისხი ჰარვარდის უნივერსიტეტში. ჰყავს ოთხი შვილი, მათ შორის ტყუპები პირველი ქორწინებიდან და ორი ნაშვილები შვილი. ↑ Kazibwe the first African female vice-president. ციტირების თარიღი: 2020-11-09 ↑ 2.0 2.1 Scheier, Rachel. (2003-12-26) In Uganda, A Woman Can Be Vice President But Have Few Rights. The Christian Science Monitor. ციტირების თარიღი: 2015-02-06. ↑ UNAIDS, .. (2 August 2013) Speciosa Wandira-Kazibwe Appointed As UN Secretary-General's Special Envoy for HIV/AIDS In Africa. UNAIDS. ციტირების თარიღი: 7 February 2015. ↑ 4.0 4.1 SWK, .. (2012) Speciosa Wandira Kazibwe: Detailed Curriculum Vitae (PDF). Speciosawandira.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-02-07. ციტირების თარიღი: 2015-02-06 ↑ 5.0 5.1 Flanagan, Jane. (2002-05-12) I Was A Battered Wife, Reveals Uganda's Angry Vice President. ციტირების თარიღი: 2015-02-06. ↑ Abimanyi, John. (2013-08-06) Kazibwe: A Legacy Ruined By One Action. ციტირების თარიღი: 2015-02-06.
არშინი

არშინი — სიგრძის საზომი ერთეული, რომელსაც მეტრული სისტემის შემორებამდე იყენებდნენ სხვადასხვა ქვეყანაში (რუსეთი, ბულგარეთი, ავღანეთი, თურქეთი, ირანი). არშინის ზომა სხვადასხვა ქვეყანაშ სხვადასხვა იყო (65.2 სმ-დან 112 სმ-მდე). რუსეთში შემოიღეს XV საუკუნეში. არშინი იყოფოდა ოთხ ჩეტვერტად ან 16 ვერშოკად (გოჯი). თავდაპირველი ზომა იყო 72 სმ, XIX საუკუნის დამდეგიდან 71.12 სმ. 1 არშინი=4 ჩეტვერტი; 1 არშინი=16 ვერშოკი (გოჯი); 1 ჩეტვერტი=4 ვერშოკი (გოჯი); 1 არშინი = 72 სმ; 1 ჩეტვერტი=18 სმ; 1 ვერშოკი (გოჯი)=4.5 სმ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 614.
ფინეთის ადმინისტრაციული დაყოფა

2017 წლის მონაცემებით ფინეთი 19 რეგიონს (ფინ. maakunta, შვედ. landskap)) მოიცავს. რეგიონები 70 ქვერეგიონად (ფინ. seutukunta, შვედ. ekonomisk region)) იყოფა, ხოლო ქვერეგიონები 2021 წლის მდგომარეობით 309 მუნიციპალიტეტს (ფინ. kunta, შვედ. kommun). მოიცავს. ფინეთის მუნიციპალიტეტების სია ფინეთის ყოფილი მუნიციპალიტეტების სია ↑ Regions and municipalities (2016-01-01). ციტირების თარიღი: 2016-04-29 ↑ Tilastokeskus - Luokitukset - Sub-regional units 2013. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 26 დეკემბერი 2019. ციტირების თარიღი: 24 December 2017 ↑ Suomen virallinen tilasto (SVT): Väestön ennakkotilasto [verkkojulkaisu. Joulukuu 2020] fi. Statistics Finland. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 14 დეკემბერი 2020. ციტირების თარიღი: 11 February 2021
ლუბა შეწირული

ლუბა თეოფილეს ასული შეწირული (დ. 20 მაისი, 1917 — გ. 26 სექტემბერი, 2006) — ქართველი დერმატო-ვენეროლოგი. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1970), პროფესორი (1972). საქართველოს მედიცინის მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1994). საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1976). სკკპ წევრი 1945 წლიდან. 1939 წელს დაამთავრა თბილისის სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1939–42 წლებში იყო სოხუმის რაიონის სოფელ ესტონკაში ვლადიმეროვკის საექიმო უბნის და სამშობიარო სახლის გამგე; 1944–48 წლებში გაგრის რაიონის საავადმყოფოს მთავარი ექიმი; 1948–51 წლებში აჭარის რესპუბლიკური ვენდისპანსერის მთავარი ექიმი; 1951–70 წლებში საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს სამკურნალო სამმართველოს უფროსი ვენინსპექტორი; 1952–70 წლებში შეთავსებით მუშაობდა კანისა და ვენსნეულებათა ინსტიტუტში მეცნიერ-თანამშრომლად, ამავე ინსტიტუტის მიკოლოგიური განყოფილების ხელმძღვანელად; 1970–89 წლებში ინსტიტუტის დირექტორად, რესპუბლიკის მთავარ დერმატო-ვენეროლოგად; 1990 წლიდან ინსტიტუტის დირექციის მრჩეველია. შეწირულმა პირველმა აღწერა ტერფების სოკოვანი დაავადების თავისებური კლინიკური მიმდინარეობა საქართველოს კლიმატურ პირობებში, დაადგინა ორგანიზმში წითელი ტრიქოფიტონის განთესვის შესაძლებლობა ძლიმფისა და სისხლის გზით. შეიმუშავა მათი მკურნალობის მეთოდები. იკვლევდა ფრჩხილების პათოლოგიასა და მისი მკურნალობის საკითხებს. საკანდიდატო დისერტაციის თემა დაიცვა 1955 წელს თემაზე: „დერმატომიკოზები აღმოსავლეთ საქართველოში და მათთან ბრძოლის გამოცდილება“, ხოლო სადოქტორო დისერტაცია 1970 წელს თემაზე: „ტერფებისა და ხელის მტევნების მიკოზები საქართველოში“. ლუბა შეწირული ავტორია 250-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომისა, რომელთაგან 80-ზე მეტი გამოქვეყნებული და მოხსენებულია კონგრესებზე და სიმპოზიუმებზე უცხოეთის ქვეყნებში. გამოქვეყნებული აქვს ორი მონოგრაფია. მისი რედაქტორობით გამოშვებულია კანისა და ვენსნეულებათა სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის შრომათა კრებულის 23-ე ტომი. მისი ხელმძღვანელობით მომზადებულია მედიცინის მეცნიერებათა 22 დოქტორი და კანდიდატი. იყო დერმატოლოგიური კვლევის საერთაშორისო სამეცნიერო საზოგადოების წევრი (1992) და ევროპის დერმატოლოგთა აკადემიის წევრი აკადემიკოსი (1992). ლუბა შეწირული დაჯილდოებულია ხალხთა მეგობრობის ორდენით, საპატიო ნიშნის ორდენით, ღირსების ორდენითა და სხვა. ↑ 1.0 1.1 1.2 გრ. ფხალაძე. ლუბა შეწირული : [კანისა და ვენსნეულებათა სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის დირექტორი, პროფესორი. დაბადების 60 წლისთავის გამო] საბჭოთა მედიცინა. 1978. N2, გვ. 58–60 ↑ 2.0 2.1 2.2 წიგნი ღირსებისა: ტ. 1/ შემდგ.: თამაზ ყიფიანი (რედ.), თენგიზ გაჩეჩილაძე, გურამ სიმონიშვილი. თბ., 2000. გვ. 261 ↑ საქართველოს რესპუბლიკა. თბილისი, 2006. 4 ოქტომბერი, N194 (5535), 15 გვ. ↑ ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია. თბ., 2000. გვ. 314
აფრიკული სირაქლემა

აფრიკული სირაქლემა (ლათ. Struthio camelus) — უტროპო არამფრენი ფრინველი სირაქლემასებრთა ოჯახისა. აფრიკული სირაქლემა დღეს არსებულ ფრინველთა შორის ყველაზე დიდი ზომისაა. ბინადრობს აფრიკის სავანებში, ნახევარუდაბნოებსა და უდაბნოებში. მახვილი მხედველობისა და სმენის წყალობით მტაცებლების მოახლოებას შორიდან იგებს. დამფრთხალი სირაქლემა მიწაზე განერთხმება, ან გარბის. დადევნებისას შეუძლია 70 კმ/სთ სიჩქარე განავითაროს. იმ შემთხვევაში, თუ გასაქცევი არ აქვს — თავისი ძლიერი ფეხებით შეტევაზე გადადის. მას ადვილად შეუძლია სასიკვდილო ჭრილობა მიაყენოს ნებისმიერ მტაცებელს. სირაქლემა ყველაზე დიდ კვერცხს დებს, რომელიც 1,4 კილოგრამს იწონის. გავრცელებული აზრი იმის თაობაზე, რომ შეშინებული სირაქლემა თავს ქვიშაში რგავს, მცდარია. აფრიკული სირაქლემა — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)
გიორგი კორადინი

გიორგი ვილჰელმის ძე კორადინი, ჯორჯო კორადინი (იტალ. Giorgio Corradini, რუს. Георгий Вильгельмович Коррадини; დ. 1810 — გ. 1891) — იტალიელი გრაფიკოსი და ფერმწერი (აკვარელისტი). 1853-1871 წლებში მსახურობდა რუსეთის იმპერიის არმიაში. ხანგრძლივად ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა საქართველოში. ჯორჯო კორადინი დაიბადა იტალიაში. დაამთავრა ქ. ლუკის სამეფო ლიცეუმი ფიზიკა-მათემატიკის განხრით. 1840-იან წლებში ჩამოვიდა თბილისში (ცნობილი იყო, როგორც გიორგი ვილჰელმის ძე კორადინი), მუშაობდა ხატვის მასწავლებლად თბილისის ვაჟთა გიმნაზიაში. ყირიმის ომის (1853-1856) დასაწყისში სამსახური დაიწყო დაღესტნის ქვეითთა პოლკში, 1854 წელს კი პრაპორშჩიკად გადავიდა ნიჟეგოროდის დრაგუნთა პოლკში, რომლის შემადგენლობაშიც მონაწილეობდა ოსმალეთის კამპანიაში, მ. შ., ყარსის წარუმატებელ იერიშში (1855). 1871 წელს მაიორის წოდებით თადარიგში გავიდა და სამშობლოში, იტალიაში დაბრუნდა, სადაც ძირითადად ქანდაკებით იყო დაკავებული. სიცოცხლის ბოლო წლებში სანქტ-პეტერბურგში ცხოვრობდა; გარდაიცვალა იქვე, 1891 წელს. საქართველოში ყოფნისას შესრულებული აქვს ნიჟეგოროდის დრაგუნთა პოლკის ცხოვრების ამსახველი ნახატები; რუსეთის არმიის ოფიცრების, კავკასიელ მთიელთა ლიდერების, ქართველი არისტოკრატების (მ. შ., თეკლე ბატონიშვილის, ვახტანგ ორბელიანის, მარიამ მელიქ-აღამალიანის) პორტრეტები. მას ეკუთვნის ასევე ქართული პროფესიული თეატრის პირველი დადგმის — გიორგი ერისთავის პიესა „გაყრის“ სცენების ილუსტრაციები, რომელიც ნაწარმოების ხელნაწერს ახლავს. ↑ Потто, Василий Александрович. История 44-го Драгунского Нижегородского полка / сост. В. Потто. - СПб. : типо-лит. Р. Голике, 1892-1908. Т. 7. - 1895, стр. 77, 92, 109. ↑ Потто, Василий Александрович. История 44-го Драгунского Нижегородского полка / сост. В. Потто. - СПб. : типо-лит. Р. Голике, 1892-1908. Т. 10. - 1895, стр. 54. ↑ «Акты Кавказской археографической комиссии», т. 12, ч. 4, Тифлис, 1904, стр. XXI. ↑ ონლაინ-გამოფენა „ფრაგმენტები ქართული თეატრის ისტორიიდან“, საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს ეროვნული არქივი. 14 იანვარი, 2023. ↑ კორადინი გიორგი // ქართული მხატვრობა - განვითარების ისტორია : XVIII-XX საუკუნეები / მაია ციციშვილი, ნინო ჭოღოშვილი. - თბილისი, 2013. - ISBN 978-9941-0-6010-6. - გვ. 269.
AVG AntiVirus

AVG AntiVirus, AVG Anti-Virus — ჩეხური ანტივირუსული პროგრამა, რომელიც შექმნილია კომპანია GriSoft-ის მიერ. დღეისათვის გამოდის პროგრამის ორი ვარიანტი - ფასიანი და უფასო. ასევე პროგრამის ორი ვარიანტი არსებობს ოპერატიული სისტემის მიხედვით - გამოდის პროგრამა როგორც Microsoft Windows-ისთვის და Windows NT-ისთვის, ისევე ლინუქსისთვის და FreeBSD-ისთვის. ანტივირუსულ პროგრამასთან ერთად GriSoft ასევე უშვებს სხვადასხვა პროგრამებს, რომლებიც გამოიყენება კომპიუტერის დასაცავად: AVG Internet Security, რომლის შემადგენლობაშიც შედის AVG Anti-Virus, Anti-Spyware და Firewall AVG Anti-Malware AVG Anti-Virus plus Firewall AVG Anti-Spyware ასევე გამოდის პროგრამის ვერსია სერვერებისთვის: AVG File Server Edition AVG Email Server Edition Grisoft-ის საიტი
ჰელგეს ბრძოლა

ჰელგეს ბრძოლა — ასევე ცნობილია როგორც წმინდა მდინარის ბრძოლა. იგი იყო საზღვაო შეტაკება, რომელიც მოხდა 1026 წელს დანიისა და ინგლისის გაერთიანებულ ჯარებსა და ნორვეგიის და შვედეთის გაერთიანებულ ძალებს შორის, მდინარე ჰელგეს შესართავთან, რომელიც იყო წმინდა მდინარე შვედეთში ან დანიაში. ამ სახელწოდებით ორი მდინარეა და ახლა ორივე შვედეთშია, მაგრამ იმ დროს მდინარე იყო სამხრეთ სკანე/სკანიაში, რომელიც დანიური პროვინცია იყო. ნორვეგიის მეფე მეფე ოლაფ II-მა და შვედეთის მეფე ანუნდ იაკობმა ისარგებლეს ინგლისში დანიის მეფე კნუდის ვალდებულებით და დაიწყეს შეტევები დანიის ფლოტზე, ბალტიის ზღვაში. შვედეთის და ნორვეგიის საზღვაო ფლოტები მეფეების ანუნდ იაკობისა და ოლაფ II-ის მეთაურობით მდინარეზე ელოდნენ მეფე კნუდის საზღვაო ფლოტს, რომელსაც მეთაურობდა დანიელი გრაფი ულფ იარლი. კნუდის ფლოტი მასიური იყო. ამბობენ, რომ მისი გემი 80 მეტრის სიგრძის იყო. შვედეთისა და ნორვეგიის მეფეებმა ბრძანეს ტორფისა და ხისგან დიდი კაშხლის გაკეთება მდინარეზე. როდესაც დანიის საზღვაო ფლოტი შემოვიდა, წყალი გათავისუფლდა და უამრავი დანიელი და ინგლისელი დაიხრჩო წყალდიდობაში. თუმცა, კნუდის ფლოტის მთავარი ძალა მდინარის ნავსადგურის გარეთ იყო. მას შემდეგ, რაც ნავსადგურში გემები განადგურდა, ფლოტის დანარჩენი ნაწილი ყველა კუთხიდან შეიკრიბა. მეფეებმა ოლაფმა და ანუნდ იაკობმა დაინახეს, რომ მათ მიაღწიეს იმ გამარჯვებას და იმით დაკმაყოფილდნენ რისი ნებაც ბედმა მისცა, მათ თავიანთი ხომალდები უკან დახიეს. ბრძოლა რომ განახლებულიყო, მათ კაცთა დიდი დანაკარგი ექნებოდათ, იმიტომ რომ კნუდს მეტი ხომალდი ჰყავდა. მეფე კნუდი მათ არ დადევნებია. ამან კნუდი დატოვა სკანდინავიის დომინანტურ ლიდერად. ბრძოლის შემდეგ კნუდმა დაიმორჩილა შვედეთის ძირითადი პროვინციები მელარენის ტბის ირგვლივ, სადაც მას საკუთარი მონეტები ჰქონდა მოჭრილი, სიგტუნაში. ბრძოლა ხელახლა არის მოთხრობილი სკალდიურ პოეზიაში და ისეთ წყაროებში, როგორიცაა საქსონ გრამატიკოსის დანიური Gesta Danorum და სნორი სტურლუსონის ისლანდიური საგა ოლაფ II-ზე. მოსაზრებები იყოფა იმის შესახებ, იყო თუ არა ეს მდინარე აფლენდში, შვედეთი თუ სკონეს პროვინციაში დანია. ანგლო-საქსურ ქრონიკაში ბრძოლა დათარიღებულია 1025 წლით და ბრძოლა შვედებმა მოიგეს. Rosborn, Sven Den skånska historien (Vikingarna. Malmö: 2004) The Battle of Helgå, as told in the Saga of Olaf Haraldsson, by Snorri Sturluson. ↑ Laurence M. Larson, Canute the Great, G. P. Putman's sons, 1912, p.218. ↑ Ulf Jarl (Nordisk familjebok) ↑ Snorre Sturlason, The Heimskringla: A History of the Norse Kings, Vol.II, trans. by Samuel Laing, Norrœna Society, 1907, pp.528-529. ↑ Sigtuna (Nordisk familjebok) ↑ The Anglo-Saxon Chronicle (Part 4: A.D. 1015 - 1051), at the Medieval and Classical Literature Library
ხლაკუნა

ხლაკუნა (ლათ. Misgurnus) — მტკნარი წყლის თევზების გვარი ხლაკუნასებრთა ოჯახისა. მათი სხეულის სიგრძე ძირითადად 15–18 სმ-ია; დაფარულია წვრილი და კარგად შესამჩნევი ქერცლით; შეფერილობით ყვითლიდან მურა-ყავისფრამდეა, წვრილი და მუქი ლაქებითა და ზოლებით. პირი გარშემორტყმულია 10–12 ულვაშით. ბინადრობენ ფსკერთან, იკვებებიან სხვადასხვა უხერხემლოებით, იშვიათად ფსკერის მცენარეულობით. ბევრ ქართულ წყაროში „ხლაკუნა“ გველანას (Cobitis) სინონიმია. გვარში 7 სახეობაა: Misgurnus anguillicaudatus Misgurnus buphoensis Misgurnus fossilis Misgurnus mohoity Misgurnus multimaculatus Misgurnus nikolskyi Misgurnus tonkinensis ↑ weatherfish — ინგლისურ-ქართული ბიოლოგიური ლექსიკონი. ↑ Решетников Ю. С. Вьюны // Большая российская энциклопедия. т. 6. — М., 2006. — стр. 190. ↑ გარემოზე ზემოქმედების შეფასების ანგარიში. საქართველოს სახელმწიფო ელექტროსისტემა (2019). ციტირების თარიღი: 14 იანვარი, 2023 ↑ მდ. აჭარისწყალზე შუახევი ჰესის მშენებლობის და ექსპლუატაციის პროექტის გარემოზე ზემოქმედების შეფასების ანგარიში. „აჭარისწყალი ჯორჯია“. ციტირების თარიღი: 14 იანვარი, 2023 ↑ ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხევის მიმდებარედ, მდ. რიკოთულას მარჯვენა სანაპიროზე ნაპირდაცვითი ნაგებობის მოწყობის სკრინინგის განაცხადი. საქართველოს საავტომობილო გზების დეპარტამენტი (2022). ციტირების თარიღი: 14 იანვარი, 2023 ↑ Kottelat, M. (2012). „Conspectus cobitidum: an inventory of the loaches of the world (Teleostei: Cypriniformes: Cobitoidei)“ (PDF). The Raffles Bulletin of Zoology (26): 1–199.
ჯესიკა ალუპო

ჯესიკა ალუპო (ინგლ. Jessica Alupo; დ. 23 მაისი, 1974) — უგანდელი პოლიტიკოსი, მასწავლებელი და ყოფილი სამხედრო ოფიცერი. უგანდის მეცხრე და მოქმედი ვიცე-პრეზიდენტი 2021 წლიდან. 2011-2016 წლებში ეკავა განათლების მინისტრის თანამდებობა. იგი არის ასევე კატაკვის რაიონის წარმომადგენელი უგანდის პარლამენტში. Website of the Parliament of Uganda Website of Uganda Ministry of Education And Sports ↑ https://www.independent.co.ug/who-is-jessica-alupo-ugandas-vice-president-designate/ ↑ https://thetowerpost.com/2021/06/10/full-profile-who-is-jessica-alupo/ ↑ https://twitter.com/nbstv/status/1766136463022870954 ↑ Samuel Muhimba. (14 June 2021) Parliament approves Jessica Alupo as Vice President of Uganda. Nile Post Uganda. ციტირების თარიღი: 16 June 2021