laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
გუმისთა

გუმისთა — მდინარე აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის სოხუმის მუნიციპალიტეტში. წარმოიქმნება მდინარეების აღმოსავლეთის გუმისთისა და დასავლეთის გუმისთის შეერთებით (ზღვის დონიდან 83 მ). ერთვის შავ ზღვას ქ. სოხუმის დასავლეთით. სიგრძე 12 კმ, აუზის ფართობი 576 კმ². საზრდოობს თოვლის, წვიმისა და მიწისქვეშა წყლით. წყალდიდობა იცის გაზაფხულზე, წყალმცირობა — ზაფხულსა და ზამთარში. საშუალო წლიური ხარჯი 30 მ³/წმ. აფხაზავა ი., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 202-203. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 33.
კრისტინუ-კასტრუ

კრისტინუ-კასტრუ (პორტ. Cristino Castro) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 239 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-გურგეიას შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 981 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5.41 კმ²-ზე. ფართობი 1 846 340 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
კურაისი

კურაისი (პორტ. Currais) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 320 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-გურგეიას შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 704 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1.49 კმ²-ზე. ფართობი 3 156 658 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
ლაკიერების სახლი

ლაკიერების სახლი (რუს. Дом Лакиеров) — ორსართულიანი სახლი, არქიტექტურული ძეგლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია XIX საუკუნის პირველი ნახევარში კლასიციზმის არქიტექტურულ სტილში. მისამართი: ტაგანროგი, ბერძნების ქუჩა № 42. XIX საუკუნის დასაწყისში ეს სახლი, რომელიც აგებულია აგურით, იყო ივან ვარვაცის კუთვნილება. ცნობილია, რომ როდესაც ალექსანდრე I სტუმრობდა ტაგანროგს, ან ნაწილში მდებარეობდა თავლები მისი ცხენებისათვის. ისინი აშენდა ქალაქის სახსრებით. ამავე ტერიტორიაზე განთავსდა კაზაკთა პოლკის სამეფო ლეიბ-გვარდია. ლაკიერების სახლი დაკავშირებულია რამდენიმე ცნობილი ტაგანროგელის ისტორიასთან. XIX საუკუნის მეორე ნახევარში სახლი იყო კოლეჟის მრჩევლის მარკ ვარვაცის კუთვნილება. 1836 წელს იგი დაოჯახდა ტიტულარული მრჩევლის დიმიტრი ალფერაკის შვილზე სოფიაზე. ვარვაცების ოჯახს შეეძინათ ორი გოგო: ალექსანდრა და ელენა. ალექსანდრა ცოლად გაჰყვა საბერძნეთის მეფის მოხელეს პუპუდოვს, ხოლო ელენა გახდა ალექსანდრე ლაკიერის ცოლი - „რუსული ჰერალდიკის“ ავტორი. ეს წიგნი გამოვიდა 1854 წელს და მისმა ავტორმა ამ შრომისათვის მიიღო დემიდოვის პრემია. სტატისტიკური მონაცემების მიხედვით, 1860 წლის 1 იანვრისათვის სახლის ფართობი იყო 903 კვადრატული საჟენი. ალექსანდრე ლაკიერი გარდაიცვალა 1870 წელს, ხოლო მისი მეუღლე, ელენა 1915 წელს. მათ ქორწინების პერიოდი შეეძინათ ხუთი შვილი: მარკი, ივანე, სოფია, ალექსანდრა და ელენა (სხვა ვერსიით - მარია). 1918 წლიდან შენობაში განთავსებულია წითელი არმიის დანაყოფების ყაზარმები. ჩვენს დროში ლაკიერების სახლი საცხოვრებელია, რომელსაც 1992 წლიდან იცავს კანონი, როგორც არქიტექტურის ძეგლს.. ლაკიერების სახლი ორსართულიანია, ფასადი გაფორმებულია სანდრიკებით და გამოძერწილი ფიგურებით. თავდაპირველად აგებული იყო აგურის სტილში, 1872 წელს გადააკეთეს უორდენო კლასიციზმის არქიტექტურულ სტილში. ↑ 1.0 1.1 Жилой дом. Комплекс застройки улицы. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-03-12. ციტირების თარიღი: 2017-03-10. შეცდომა ციტირებაში Invalid <ref> tag; name "Жилой дом. Комплекс застройки улицы" defined multiple times with different content; $2 ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 Энциклопедия Таганрога ↑ 3.0 3.1 3.2 Гаврюшкин О. П. Г12 «По старой Греческой…» (Хроника обывательской жизни) — Т.: ООО «Издательство „Лукоморье“», 2012. — 514 с. — ISBN — 5-901565-15-0 ↑ 4.0 4.1 4.2 Дома Лакиеров. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-03-12. ციტირების თარიღი: 2017-03-11.
ჟილბუესი

ჟილბუესი (პორტ. Gilbués) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 481 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-გურგეიას შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 402 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 2.98 კმ²-ზე. ფართობი 3 494 959 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
მონტი-ალეგრი-დუ-პიაუი

მონტი-ალეგრი-დუ-პიაუი (პორტ. Monte Alegre do Piauí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 453 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-გურგეიას შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 345 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4.28 კმ²-ზე. ფართობი 2 417 932 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პალმეირა-დუ-პიაუი

პალმეირა-დუ-პიაუი (პორტ. Palmeira do Piauí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 270 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-გურგეიას შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 993 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 2.47 კმ²-ზე. ფართობი 2 023 512 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
რედენსან-დუ-გურგეია

რედენსან-დუ-გურგეია (პორტ. Redenção do Gurguéia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 292 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-გურგეიას შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 400 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3.4 კმ²-ზე. ფართობი 2 468 007 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
სანტა-ლუსი

სანტა-ლუსი (პორტ. Santa Luz) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-გურგეიას შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 513 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4.65 კმ²-ზე. ფართობი 1 186 843 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
სან-გონსალუ-დუ-გურგეია

სან-გონსალუ-დუ-გურგეია (პორტ. São Gonçalo do Gurguéia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 440 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-გურგეიას შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 825 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 2.04 კმ²-ზე. ფართობი 1 385 299 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
ბაიშა-გრანდი-დუ-რიბეირუ

ბაიშა-გრანდი-დუ-რიბეირუ (პორტ. Baixa Grande do Ribeiro) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 325 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-პარნაიბა-პიაუიენსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 516 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1.35 კმ²-ზე. ფართობი 7 808 907 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
გუმისთის სახელმწიფო ნაკრძალი

გუმისთის სახელმწიფო ნაკრძალი — მდებარეობს აფხაზეთში, სოხუმის მუნიციპალიტეტში, მდინარე აღმოსავლეთ გუმისთის ზემო და შუა დინებაში. ფართობი 13 ათ. ჰა. დაარსდა 1941 წელს (გაუქმდა 1951, აღადგინეს 1976). ნაკრძალის რელიეფი რთული და მრავალფეროვანია. ხეობებითა და მდინარეებით დასერილი. ნაკრძალის მიზანია მესამეული ხანის კოლხური ტიპის ფლორისა და ფაუნის დაცვა და შესწავლა. ტყის მცენარეულობა ვერტიკალური სარტყლების მიხედვით (ზღვის დონიდან 200 მ-იდან 1800-2000 მ-მდე) იცვლება. გავრცელებულია უმთავრესად წიფლის, წაბლის, სოჭისა და სუბალპური მეჩხერი ტყის ფორმაციები. ტყის ძირითადი ჯიშებია: წიფელი, სოჭი, ნაძვი, ცაცხვი, ნაკერჩხალი, იფანი, მუხა, მურყანი, უთხოვარი; ქვეტყეში იზრდება ბზა, წყავი, შქერი. ცხოველებიდან გვხვდება არჩვი, შველი, დათვი, გარეული ღორი, წავი, თეთრი და ყვითელგულა კვერნა, მგელი, მელა, ციყვი, მაჩვი, გარეული კატა. ფრინველებიდან: როჭო, შავი შაშვი, კოდალა და სხვა. მდინარეები მდიდარია კალმახით. საქართველოს დაცული ტერიტორიები მამისაშვილი კ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 308.
რიბეირუ-გონსალვისი

რიბეირუ-გონსალვისი (პორტ. Ribeiro Gonçalves) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 210 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-პარნაიბა-პიაუიენსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 845 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1.72 კმ²-ზე. ფართობი 3 978 962 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
სანტა-ფილომენა (პიაუი)

სანტა-ფილომენა (პორტ. Santa Filomena) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-პარნაიბა-პიაუიენსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 096 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1.15 კმ²-ზე. ფართობი 5 285 438 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
ურუკუი

ურუკუი (პორტ. Uruçuí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 167 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-პარნაიბა-პიაუიენსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 149 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 2.4 კმ²-ზე. ფართობი 8 411 908 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
გუმის მღვიმოვანი

გუმის მღვიმოვანი — კარსტული მღვიმე საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მდინარე დასავლეთის გუმისთის ხეობის მარცხენა ფერდობზე, სოფელ გუმის მიდამოებში. გამომუშავებულია ზედაცარცულ კირქვებში. აერთიანებს სამ მშრალ მღვიმეს. ქვედა მღვიმის შესასვლელის აბსოლუტური სიმაღლეა ზღვის დონიდან 395 მ, შუა მღვიმის — 420 მ, ზედა მღვიმის — 435 მ; მღვიმეების სიგრძე შესაბამისად 90, 17 და 45 მ. მღვიმეები ერთმანეთს ვიწრო ნაპრალებით უკავშირდება. გუმის მღვიმოვანში არის კალციტის ნაირფეროვანი ნაღვენთი წარმონაქმნები. ქვედა მღვიმეში გვხვდება რამდენიმე კულტურული ფენა. ტატაშიძე ზ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 203.
ლობანოვის სახლი

ლობანოვის სახლი (რუს. Дом Лобанова) აგრეთვე შჩუჩკინის სახლი (რუს. Дом Щучкина) — ერთსართულიანი სახლი, არქიტექტურული ძეგლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია 1897 წელს. როსტოვის საოლქო საბჭოს 1992 წლის 18 ნოემბრის № 301 გადაწყვეტილების საფუძველზე ძეგლს მიენიჭა რუსეთის ფედერაციის ადგილობრივი მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. მისამართი: ტაგანროგი, ბერძნების ქუჩა № 32. მეშჩანმა მატვეი იაკოვევის ძე ლობანოვმა 1897 წელს ააგო ერთსართულიანი სახლი ბერძნების ქუჩა 32-ში. 1906 წლის მდგომარეობით, სახლი ჯერ კიდევ მის მფლობელობაში იყო. ზოგეირთი მონაცემებით 1910 წლიდან, სხვა მონაცემით 1915 წლიდან სახლი სახლი ნატალია დიმიტრის ასული შჩუშკინას მფლობელობაშია. მისი ქმარი ექიმი და სახელმწიფო მრჩეველი ივან პავლეს ძე შჩუშკინი XX საუკუნის დასაწყისიდან ტაგანროგის სამხედრო ექიმი იყო. ოჯახს ჰყავდა სამი შვილი. ერთადერთი ვაჟი პავლე სამხედრო სამსახურში იყო. 30 წლის ასაკში იგი ტრაგიკულად დაიღუპა აღმოსავლეთ პრუსიასთან ბრძოლაში. მისმა მამამ ივანემ 1915 წლის თებერვლის დასაწყისში მიაღწია ბრძოლის ველს და თავისი შვილის სხეული გადაასვენა ტაგანროგში. В 1921 году в доме по улице Греческой, 32 находился приют № 10. 1921 წელს ბერძნების ქუჩა № 32-ში მდებარეობდა უპატრონო ბავშვთა სახლი № 10. 1992 წლიდან შენობას მიენიჭა არქიტექტურული ძეგლის სტატუსი და იცავდა კანონი.. ლობანოვის სახლის ფასადი იყოფა სამ ნაწილად. კუთხის ნაწილებში განთავსებულია ფიგურული ფრონტონები. სახლის მარცხენა ნაწილში აგებულია ნაჭედი ჭიშკარი კუტიკარით. სახლის ეზოში აგებულია მცირე კოშკი აივნით. ვერანდა მდებარეობს ცენტრში. ფასადზე განთავსებულია რამდენიმე წრიული ფანჯარა. ↑ Дом Щучкина. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-03-12. ციტირების თარიღი: 2017-03-11. ↑ 2.0 2.1 Жилой дом//Комплекс застройки улицы. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-03-12. ციტირების თარიღი: 2017-03-11. ↑ 3.0 3.1 Гаврюшкин О. П. Г12 «По старой Греческой…» (Хроника обывательской жизни) — Т.: ООО «Издательство „Лукоморье“», 2012. — 514 с. — ISBN — 5-901565-15-0 ↑ 4.0 4.1 4.2 4.3 Энциклопедия Таганрога
საზღვაოსნო სკოლის შენობა

საზღვაოსნო სკოლის შენობა (რუს. Здание мореходной школы) — ყოფილი სახლი, არქიტექტურული ძეგლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია 1808 წელს და დაინგრა 1940-იან წლებში. მისამართი: ტაგანროგი, შმიდტის ქუჩა № 14. 1808წელს ვინმე ნიკოლაევმა ტაგანროგში შმიდტის ქუჩა 14-შ ააგო სახლი. მშენებლობა თავდაპირველად მიმდინარეობდა ნავსადგურის საბაჟოსათვის. მოგვიანებით შენობაში განთავსდა კომერციული სასამართლო. 1813 წლისათვის კი შენობაში მდებარეობდა სამშენებლო კომიტეტი და ქალაქისთავის კანცელარია. 1819 წელს გაფართოების საჭიროების გამო, შენობას დააშენეს მეორე სართული. 1844-1853 წწ. როდესაც ქალაქის თავი იყო თავადი ლივენი, მან ამ სახლში მოაწყო კანცელარია. დროთა განმავლობაში ქალაქში გაჩნდ საჭიროება გაეხსნათ საზღვაოსნო სკოლა. ადრე ტაგანროგში უკვე მოქმედებდა შტურმანთა სკოლა, მაგრამ 1825 წისათვის იგი უკვე აღარ მუშაობდა. 1874 წელს გაიხსნა საზღვაოსნო კურსები ფლოტის შტურმანების ხელმძღვანელის ა. ივანოვის მხარდაჭერით. თავდაპირველად სკოლაში სულ 13 მოსწავლე სწავლობდა. 1882 წელს ფინანსტა სამინისტრომ გამოსცა ბრძანებულება, რომლის მიხედვითაც შკიპერის თანამდებობაზე დანიშვნა აეკრძალა ყველა იმ პირს, რომელსაც არ ექნებოა შესაბამისი განათლების დამადასტურებელი დიპლომი. საზღვაოსნო სკოლაში მუშაობა დაიწყო პრაქტიკულმა კლასმა, სადაც ასწავლიდნენ 25 წელს ზემოთ ასაკის მქონე ახალგაზრდებს. მიმდინარეობდა სამწლიანი სწავლება. 25 წლის განმავლობაში 266 დიპლომირებულმა შკიპერმა დაამთავრა საზღვაოსნო კურსები. სტუდენტებს საზღვაოსნო სკოლაში ასწავლიდნენ საზღვაო ასტრონომიას, რუსულ ენას, გეოგრაფიას, გემის მართვას, ტრიგონომეტრიასა და გემის მექანიკას. კურსების შედეგად ამზადებდნენ შორეული ნაოსნობის შკიპერებსა და შტურმანებს. სწავლის პერიოდში მოსწავლეები აწყობდნენ პრაქტიკულ გასვლებს შავ და აზოვის ზღვებში. ამ პერიოდისათვის სკოლაში სწავლობდა 63 ადამიანი, ხოლო ბიბლიოთეკაში წიგნების რაოდენობა იყო 1 700 ცალი. 1910 წლის იანვარში სკოლის დამამთავრებელი კლასის მოსწავლეებსა და დირქტორს შორის მოხდა კონფლიქტი. სტუდენტები ადანაშაულებდნენ სკოლის ხემძღვანელობას სწავლების დაბალ ხარისხში. ისინი აცხადებდნენ, რომ ზოგიერთი დისციპლინა საერთოდ არ ისწავლებოდა, რის გამოც იძულებულები იყვნენ დაეტოვებინათ სკოლა. ამ კონფლიქტის შემდეგ სკოლის ხელმძღვანელი ტრეზუტი ავად გახდა, ხოლო მისი მოვალეობის შესრულებას შეუდგა ტაგანროგის ნავსადგურის უფროსი ალექსანდრე სემენიუტი. ახალმა მმართველობამ შესთავაზა მოსწავლეებს გაეგრძელებინათ სწავლა, მაგრამ ამ მოწოდებას დაეთანხმა მხოლოდ ნახევარი, რის შდეგადაც ორი დამამათავრებელი კლასის მაგივრად დარჩა ერთი კლასი. სკოლის ახალი ხელმძღვანელი გახდა სახელმწიფო მრჩეველიივან კონდო. შენობა არ შემორჩენილა ჩვენს დრომდე. იგი დაინგრა 1940-იან წლებში. ↑ 1.0 1.1 Дом 14, Шмидта улица. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-03-12. ციტირების თარიღი: 2017-03-11. ↑ 2.0 2.1 2.2 Гаврюшкин О. П. Г12 «По старой Греческой…» (Хроника обывательской жизни) — Т.: ООО «Издательство „Лукоморье“», 2012. — 514 с. — ISBN — 5-901565-15-0
ხანდრინის სახლი

ხანდრინის სახლი (რუს. Особняк Хандрина) — სართულნახევრიანი სახლი, არქიტექტურული ძეგლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია 1870 წელს ეკლექტიკის არქიტექტურულ სტილში. მისამართი: ტაგანროგი, ალექსანდროვის ქუჩა № 56. ხანდრინის სახლი ააგეს ტაგანროგის საპატიო მოქალაქის, მეწარმე ე. ხანდრინის დაკვეთით 1870 წელს. სახლის პრექტის ავტორი იყო არქიტექტორი ტანიშევი. „უძრავი ქონების აღწერისა და შეფასების“ მიხედვით სახლის მფლობელი 1873 წლიდან 1916 წლამდე იყვნენ მხოლოდ ხანდრინების ოჯახის წარმომადგენლები: 1898წლიდან ტიტულარული მრჩეველი ა. ხანდრინი. ოქტომბრის რევოლუციის წინა პერიოდში ხანდრინების ოჯახი საცოვრებლად გადავიდა ხარკოვში. რევოლუციის შემდეგ შენობაში განთავსდა საქალაქი სამხედრო კომენდატურა. 1920 წელს შენობა გადაეცა ქალაქის კომუნალურ მეურნეობას. ფასადიდან ჩამოხსნენს თავადების გერბი და სკულპტურები. შენობაში გახსნენს უსახლკარო ბაშვებისათვის მუსიკალური სკოლა. 1976 წლის სარესტავრაციო სამუშაოების შემდეგ ხანდრინის ყოფილ სახლში გაიხსნა ტაგანროგის სურათების გალერეა. ხანდრინის ყოფილი სახლი სართულნახევრიანია. ფასადი გაჯერებულია დეკორაციებით. შენობის ფასადი შეიცავს კლასიციზმის, ბაროკოსა და რენესანსის არქიტექტურული სტილის ელემენტებს. მთავარი შესასვლელის თავზე ხანდრინების საგვარეულო გერბი იყო გამოსახული, რომელიც ჩამოხსნეს საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ. ასევე მდიდრულადაა გაფორმებული ნაძერწი ფიგურებით ინტერიერი. მას დამატებული აქვს ჭაღები, მოპირკეთებული ბუხარი, ხის იატაკი და მუხის კარი. ეზოში გადის ხის ვერანდა. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 Кукушин В.С. История архитектуры Нижнего Дона и Приазовья. — Ростов-на-Дону: ГинГо, 1996. — С. 85. — ISBN 5-88616-027-2. ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 Киричек М.С. Хандрина дом // Таганрог. Энциклопедия. — Таганрог: Антон, 2008. — С. 764. — ISBN 978-5-88040-064-5. ↑ Таганрогская картинная галерея: Альбом / Л. В. Зуева. — М.: Изобраз. искусство, 1988. — С. 8. — ISBN 5-85200-011-6.
გუმიშხა

გუმიშხა — მთა საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გუდაუთის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მდინარეების დასავლეთის გუმისთისა და ააფსთის წყალგამყოფ კლდოვან ქედზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 1804 მ. აგებულია ზედაცარცული კირქვებით. გუმიშხის კალთები შემოსილია რცხილისა და წიფლის ტყეებით, მწვერვალი — სუბალპური მდელო-ბუჩქნარით. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 203.
ნიგერი (კოლონია)

ნიგერის კოლონია (ფრანგ. Colonie du Niger) — საფრანგეთის კოლონიური იმპერიის ნაწილი, რომელიც მდებარეობდა დასავლეთ აფრიკაში თანამედროვე ნიგერის სახელმწიფოს ტერიტორიაზე. არსებობდა სხვადასხვა ფორმებში 1900 წლიდან 1960 წლამდე. ნიგერის კოლონია ჩამოყალიბდა 1922 წლის ივლისიდან ოქტომბრის ჩათვლით ნიგერის სამხედრო ტერიტორიისგან, რომელიც გამოიყო კოლონიისგან ზემო სენეგალი და ნიგერი. შექმნის მომენტისთვის კოლონიაში შედიოდა ცხრა ოლქი: აგადესი, დოსო, გური, მარადი, ნგიგმი, ნიამეი, ტაჰუა, ტილიბერი და ზინდერი. კოლონიის ცენტრი იყო ქალაქი ზინდერი. 1926 წელს კოლონიის ცენტრი გახდა ქალაქი ნიამეი. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში კოლონია ლოიალური იყო ვიშის რეჟიმის მიმართ და ჩაკეტა საზღვარი დიდი ბრიტანეთის მაშინდელ კოლონია ნიგერიასთან. ↑ Historical Dictionary of the Niger 1997. sfn error: no target: CITEREFHistorical_Dictionary_of_the_Niger1997 (help)
გუნდაური (მრავალმნიშვნელოვანი)

გუნდაური შეიძლება აღნიშნავდეს: გუნდაური — სოფელი ქედის მუნიციპალიტეტში გუნდაური — სოფელი შუახევის მუნიციპალიტეტში
ზემო სენეგალი და ნიგერი

ზემო სენეგალი და ნიგერი (ფრანგ. Haut Sénégal et Niger) — 1904 წელს საფრანგეთის დასავლეთ აფრიკაში მანამდე არსებული სენეგამბია და ნიგერის კოლონიის ნაცვლად შექმნილი ყოფილი კოლონია. 1911 წელს ნიგერი გახდა ცალკე სამხედრო ოლქად, ხოლო 1922 წელს ცალკე კოლონიად. მას საფრანგეთის ზემო ვოლტა გამოეყო 1919 წელს, ხოლო მოგვიანებით (1920 წელს) გადაკეთდა კოლონიად საფრანგეთის სუდანი (თანამედროვე მალი). კოლონიის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო ქალაქი ბამაკო. ↑ Bulletin des lois de la République française. Page 880. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-02-12. ციტირების თარიღი: 2013-02-05. ↑ Bulletin des lois de la République française. Page 462. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-02-12. ციტირების თარიღი: 2013-02-05.
სენეგამბია და ნიგერი

სენეგამბია და ნიგერი (ფრანგ. Sénégambie et Niger) — დასავლეთ აფრიკაში საფრანგეთის სამფლობელოების ადმინისტრაციული გაერთიანება, რომელიც შეიქმნა 1902 წელს საფრანგეთის სუდანის ტერიტორიიდან გამოყოფით და იმყოფებოდა სამოქალაქო მმართველობის ქვეშ. 1904 წელს იგი გადაკეთდა ზემო სენეგალი და ნიგერის კოლონიად. მიუხედავად არსებობის ხანმოკლე პერიოდისა, საფრანგეთის ხელისუფლებამ ამ ადმინისტრაციული წარმონაქმნისათვის მოასწრო გამოეშვა სპეციალური საფოსტე მარკები. ↑ http://album.de.timbres.free.fr/Download/Contributions/73%20S%C3%A9n%C3%A9gambie%20-%20Niger.pdf ↑ Pascal James Imperato, Gavin H. Imperato, {{{სათაური}}}, ISBN 978-0-8108-6402-3.
დავით კომნენოსი

დავით კომნენოსი, იშვიათად დავით I დიდი (ბერძ. Δαβίδ Κομνηνός; Δαβίδ Α΄ Μέγας; დ. 1184, კონსტანტინოპოლი, ბიზანტია — გ. 12 დეკემბერი, 1212, ათონი) — ტრაპიზონის იმპერიის ერთ-ერთი დამაარსებელი, პირველი იმპერატორის, ალექსი I-ის (1204–1222) თანამმართველი 1204–1212 წლებში. დავითი იყო ბიზანტიის კარის სევასტოკრატორის მანუელ კომნენოსის და საქართველოს მეფის გიორგი III-ის ასულის რუსუდანის უმცროსი ვაჟი. 1185 წელს კონსტანტინოპოლში სახელმწიფო გადატრიალების შედეგად დაიღუპა მისი მამა და პაპა ანდრონიკე I, ალექსი და მისი ძმა დავითი საიდუმლოდ გადავიდნენ საქართველოში, სადაც უკვე მათი დეიდა თამარი მეფობდა. 1204 წელს ჯვაროსნების მიერ კონსტანტინოპოლის აღების შემდეგ ხელსაყრელი პოლიტიკური სიტუაცია კარგად გამოიყენა თამარ მეფემ და ტრაპიზონის იმპერია ჩამოაყალიბა, რომლის იმპერატორადაც თავისი დის შვილი ალექსი I აკურთხა, ხოლო დავითი მის თანამმართველად დანიშნა. 1206 წლიდან ბევრჯერ მონაწილეობდა შეთქმულებებსა და ომებში ნიკეისა და ლათინთა იმპერიის წინააღმდეგ. 1212 წელს ბერად აღიკვეცა ათონის მთაზე, იმავე წელს გარდაიცვალა 28 წლის ასაკში. დავით კომნენოსის წინაპრები «Δαβίδ Κομνηνός» (ბერძნული); გვერდის არქივი (28.11.2015) «I Turchi e l'Europa - Dalla battaglia di Manzikert alla caduta di Costantinopoli» დაარქივებული 2009-03-25 საიტზე Wayback Machine. (იტალიური) «Establishment of the Empire of Trebizond by the Grand Komnenoi, 1204» დაარქივებული 2019-01-22 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
1905 წლის რევოლუციის ხსოვნა

1905 წლის რევოლუციის ხსოვნა (რუს. В память о революции 1905 года) — ძეგლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მდებარეობს ქარხნის ქუჩისა და ოსიპენკოს ქუჩის გადაკვეთაზე. როსტოვის საოლქო საბჭოს 1992 წლის 18 ნოემბრის № 301 ბრძანების მიხედვით შეტანილია რუსეთის ფედერაციის ადგილობრივი მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. მისამართი: ტაგანროგი, ოსიპენკოს ქუჩა. ძეგლი წარმოადგენდა დაბალ კვარცხლბეკზე მდგარი ძველი მილსაგლინავი აგრეგატის გალს (კაბინას). აღნიშნულ გალზე დაკიდებული იყო მემორიალური დაფა წარწერით: ძეგლი საზეიმოდ გაიხსნა 1926 წლის 30 დეკემბერს. ძეგლის შესახებ მოგვითხრობდა მემორიალური დაფა, რომელზეც იყო წარწერა შემდეგი ტექსტით: აღნიშნული მემორიალური დაფა ჩამოხსნეს გერმანელთა ოკუპაციის პერიოდში (1941-1943 წწ.). ქალაქის გათავისუფლების შემდეგ ჩამოკიდეს ახალი მემორიალური დაფა, მაგრამ შეცვლილი ტექსტით ახალი ტექსტი უკვე მოგვითხრობდა 1905 წლის მოვლენების შესახებ. როსტოვის ოლქის მცირე საბჭოს 1992 წლის 18 ნოემბრის № 301 გადაწყვეტილებით 1905 წლის რევოლუციის ხსოვნის ძეგლს მიენიჭა ისტორიის ძეგლის სტატუსი სახელწოდებით „მეტლურგიული და საქავაბე საამქროს მუშების პოლიციასთან შეტაკების ადგილი“. რუსეთის ფედერაციის კულტურული ობიექტების რეესტრში ძეგლი რეგისტრირებულია ნომრით 6101167000. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 Киричек М. С. Музей под открытым небом. — Таганрог: ИП Стадников, 2010. — С. 61. — ISBN 978-5-9901455-3-5. ↑ И дольше века льётся сталь / Под ред. Н. И. Фартушного. — Ростов-на-Дону: Принт-Сервис, 2006. — С. 16.
გუნდი (მრავალმნიშვნელოვანი)

გუნდი შეიძლება აღნიშნავდეს: გუნდი — მომღერალ-მოცეკვავეთა ჯგუფი გუნდი — ჯარის ნაწილი