laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ჰენრიხ მალიანი

ჰენრიხ მალიანი (სომხ. Հենրիկ Սուրենի Մալյան; დ. 30 სექტემბერი, 1925, თელავი — გ. 14 მარტი, 1988, ერევანი) — სომეხი საბჭოთა კინოსა და თეატრის რეჟისორი, სცენარისტი და პედაგოგი. სსრკ სახალხო არტისტი (1982). ჰენრიხ მალიანი დაიბადა თელავში, 1925 წლის 30 სექტემბერს. 1942-1945 წლებში მუშაობდა მხაზველად, კონსტრუქტორის მოწაფედ თბილისში, გ. დიმიტროვის სახელობის ქარხანაში. 1951 წელს დაამთავრა ერევნის თეატრალური ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტი, 1953 წელს - ლუნაჩარსკის სახელობის თეატრალური ხელოვნების სახელმწიფო ინსტიტუტის (ГИТИС) უმაღლესი სარეჟისორო კურსები. 1951-54 წლებში მუშაობდა რეჟისორად სომხეთის სსრ-ის სხვადასხვა თეატრებსა და ტელევიზიაში. 1954 წლიდან კინოსტუდია „არმენფილმის“ რეჟისორია. 1980 წელს კინოსტუდიასთან ჩამოაყალიბა კინომსახიობთა თეატრ-სტუდია (ამჟამად ჰ. მალიანის სახელობის ერევნის თეატრ-სტუდია) და იყო პირველი სამხატვრო ხელმძღვანელი. ასწავლიდა ერევნის თეატრალურ ინსტიტუტში (1982 წლიდან — პროფესორი). ჰენრიხ მალიანი გარდაიცვალა 1988 წლის 14 მარტს ერევანში. დაკრძალულია თოხმახის სასაფლაოზე. დედა — ვართუშ ეპიტიანცი მამა — სურენ მალიანი, თბილისის ფილარმონიის დირექტორი და — ემა მალიანი ბიძა — დავიდ მალიანი (1904—1976), მსახიობი, რეჟისორი, სსრკ სახალხო არტისტი (1974) მეუღლე — ასმიკ მელქონიანი, კინოსტუდია „არმენფილმის“ მემონტაჟე შვილი — ნარინა მალიანი, ჰ. მალიანის სახელობის ერევნის კინომსახიობთა თეატრ-სტუდიის დირექტორი 1967 : სომხეთის სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე 1971 : საპატიო ნიშნის ორდენი 1975 : სომხეთის სსრ-ის სახელმწიფო პრემია 1977 : სომხეთის სსრ-ის სახალხო არტისტი 1982 : სსრკ სახალხო არტისტი 1960 : მუსიკალური რაზმის ბიჭები 1963 : გზა არენისკენ 1964 : ძალად დამსმენი (ნოველა კინოალმანახში „მუსიე ჟაკი და სხვები“) 1967 : სამკუთხედი 1969 : ჩვენ და ჩვენი მთები 1972 : აირიკი 1977 : ნაჰაპეტი 1980 : ცის ნაჭერი 1982 : ერთი წვეთი თაფლი (სატელევიზიო ფილმი) 1977 : ნაჰაპეტი 1979 : უკვდავება (დოკუმენტური) 1980 : ჩვენი ეზოს ვარსკვლავები (ნოველა კინოალმანახში „ყველა ასაკი ემორჩილება“) 1980 : ცის ნაჭერი 1982 : გიქორი 1982 : ერთი წვეთი თაფლი 1987 : ბარაქა (დოკუმენტური) 1990 : სევდა ჰენრიხ მალიანი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ჰენრიხ მალიანი
ლადევალი

ლადევალი, ლედვალი — მწვერვალი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, მესტიის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს სვანეთის კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედის სამხრეთ განშტოების — მდინარეების ნაკრისა და დოლრაჭალის წყალგამყოფ ცალგმილის ქედის სამხრეთ ბოლოზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3488 მ. აგებულია იურული თიხაფიქლებით, ქვიშაქვებით და კირქვებით. ახასიათებს ნივალური ლანდშაფტი. მისასვლელი გზა მდინარე ნაკრის ხეობიდან. უთმელიძე მ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 100.
ცის ნაჭერი

„ცის ნაჭერი“ — კინოსტუდია „არმენფილმის“ 1980 წლის ფილმი, რომლის რეჟისორია ჰენრიხ მალიანი. ფილმი გადაღებულია ვაჰან ტოტოვენცის მოთხრობის - „ცისფერი ყვავილების“ მიხედვით. ფილმი ხარბერდში გაზრდილ ობოლი თორიკის შესახებ მოგვითხრობს. მორცხვი ბიჭი, თორიკი, დეიდის და მისი ხელოსანი ქმრის მზრუნველობის ქვეშ იზრდება. თორიკი იზრდება და ბორდელის გოგონაზე დაქორწინდება. ქალაქი მას ვერ აპატიებს, მაგრამ ახალგაზრდა მამაკაცი მონდომებას და გამბედაობას იჩენს საკუთარი ბედნიერებისთვის. ფრუნზიკ მკრტჩიანი - გრიგორ-აღა სოფიკო ჭიაურელი – ტურვანდა, თორიკის დეიდა და დედობილი გალინა ბელიაევა - ანჟელა აშოტ ადამიანი - თორიკი არმენ კუიუმჯიანი - თორიკი ბავშვობაში გალია ნოვენცი - ჰოვაკიმის ცოლი აზატ შერენცი - მღვდელი ლეონარდ სარქისოვი - პარიკმახერი ალექსანდრე გალიბინი - საშა სოფიკო ჭიაურელმა შესრულებული როლისთვის სომხეთის სსრ-ის სახალხო არტისტის წოდება მიიღო. ფილმი სან რემოს კინოფესტივალზე მოხვდა. 1981 წელს ვილნიუსის მე-14 საკავშირო კინოფესტივალზე ჰენრიხ მალიანმა მიიღო ჯილდო საუკეთესო სარეჟისორო ნამუშევრისთვის. საუკეთესო მუსიკალური გადაწყვეტისთვის პრიზი ფილმის კომპოზიტორ ტიგრან მანსურიანს გადაეცა, კინოფესტივალის ყველაზე მომხიბვლელ მსახიობად კი თორიკის როლის შემსრულებელი, მსახიობი აშოტ ადამიანი. პრემიერა ერევანში - 1980 წლის 10 ოქტომბერს პრემიერა მოსკოვში - 1980 წლის მაისში „ცის ნაჭერი“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ფილმი „ცის ნაჭერი“ times.am-ის ვებგვერდზე
შეტევა ტიტანზე (სერიალი)

შეტევა ტიტანზე (იაპონ. 進撃の巨人) — იაპონური ბნელი ფანტასტიკის ჟანრის ანიმე სერიალი, რომელიც ადაპტირებულია ჰაჯიმე ისაიამას ამავე სახელწოდების მანგას სერიიდან. სერიალის პრემიერა შედგა 2013 წლის 7 აპრილს და დასრულდა 2023 წლის 5 ნოემბერს. ის გავიდა MBS TV-ზე (პირველი ორი სეზონი) და NHK General TV (მესამე და მეოთხე სეზონი). ჩრდილოეთ ამერიკაში სერიალი გადიოდა Crunchyroll-ზე, Funimation-სა და Hulu-ზე. თავდასხმა ტიტანზე ასევე გავიდა შეერთებულ შტატებში Adult Swim-ის Toonami პროგრამულ ბლოკზე. პოსტაპოკალიფსურ სამყაროში, სადაც კაცობრიობის ნაშთები ცხოვრობენ კედლების მიღმა და იცავენ მათ გიგანტური ჰუმანოიდური ტიტანებისგან, სერიალის სიუჟეტი ვითარდება მთავარი გმირის ერენ იეგერის და მისი მეგობრების მიკასა აკერმანისა და არმინ არლერტის გარშემო. სერიალის დასაწყისში კოლოსალური ტიტანი არღვევს მათი მშობლიური ქალაქის კედელს, ტიტანები ანადგურებენ ქალაქს და ჭამენ ერენის დედას. შურისძიების განზრახვით, ერენი უერთდება ელიტარულ სადაზვერვო რაზმს, რომლებიც იბრძვიან ტიტანების წინააღმდეგ. სიუჟეტი აღწერს ერენის მოგზაურობას სადაზვერვო კორპუსთან ერთად, სადაც ისინი იბრძვიან ტიტანების წინააღმდეგ მათი წარმოშობისა და ისტორიის გამოძიების დროს. 2013 წელს დებიუტის შემდეგ, Attack on Titan-მა მიიღო საყოველთაოდ კრიტიკოსების დადებითი შეფასება, მრავალი აღიარება და ითვლება ყველა დროის ერთ-ერთ საუკეთესო ანიმე სერიალად. კრიტიკოსებმა და მაყურებელმა შეაქეს შოუ მისი სიუჟეტის, ანიმაციის და მოქმედებების თანმიმდევრობით. ანიმე ცნობილია თავისი უზარმაზარი გლობალური პოპულარობით, რომელიც წარმოდგენილია, როგორც მნიშვნელოვანი ფაქტორი ახალი თაობისთვის ანიმეს გასაცნობად. პირველ სეზონში, მთავარი გმირი, ერენ იეგერი, მოწმეა, როგორ კვდება მისი დედა მას შემდეგ, რაც კოლოსალურმა ტიტანმა ქალაქის კედელი დაანგრია და ტიტანები ქალაქში შეიჭრნენ. ეს ხდება ერენის მოტივაცია, განავითაროს თავისი საბრძოლო უნარები ტიტანებთან საბრძოლველად. მოგვიანებით, ერენს თავად ტიტანი ჭამს, მაგრამ აღმოაჩენს, რომ მას შეუძლია ტიტანად გარდაქმნა, გააკონტროლოს იგი და იბრძოლოს ისე, როგორც ადამიანმა. ერენი სწავლობს, თუ როგორ გამოიყენოს თავისი ახლად აღმოჩენილი ძალები ტიტანებთან საბრძოლველად და აგრძელებს ვარჯიშს, რადგან უფრო მეტი ტიტანი უტევს მის სამშობლოს. მეორე სეზონში, მთავარი პერსონაჟები, რომლებიც შეუერთდნენ სადაზვერვო რაზმს და იწყებემ ბრძოლა მას შემდეგ რაც ტიტანებმა კვლავ განახორციელეს თავდასხმა და ბრძოლის პერიოდში გამოიკვლიეს ტიტანების ნამდვილი ბუნება. ორნაწილიან მესამე სეზონში, დაზვერვის რაზმები ნადირობენ, რადგან იპოვონ ერენის მსგავსი კიდევ ერთი ტიტანი. მოგვიანებით ისინი იცავენ თავიანთ მშობლიურ ქალაქს სისხლიანი ბრძოლების სერიაში უძლიერესი ტიტანების წინააღმდეგ. ამის შემდეგ, დამანგრეველი ბრძოლებისგან თავზარდაცემული, სადაზვერვო რაზმის წევრები აღმოაჩენენ სიმართლეს თავიანთი სამყაროსა და ზოგადად კაცობრიობის შესახებ. სერიალის მეოთხე სეზონი, დაყოფილია ოთხ ნაწილად და ქვესათაურით The Final Season, ვითარდება ოთხი წლის შემდეგ, რაც ერენი და მისი თანამემამულეები გაიგებენ მთელ სიმართლეს სამყაროს შესახებ. პერსონაჟების ახალი კასტი, მტრის ელიტარული მეომრების ნაწილია, რომელიც იბრძვის სკაუტთა კორპუსის წინააღმდეგ, რადგან თითოეული მხარე ცდილობს დაიცვას თავისი სახლი და იდეალები. ამავე დროს, ერენი აყალიბებს დამანგრეველ გეგმას, რათა გაათავისუფლოს თავისი სამშობლო ყველა მტრისგან. imdb ტიტანზე შეტევა შეტევა ტიტანზე Anime networks
საბა გოგლიჩიძე

საბა გოგლიჩიძე (დ. 25 ივნისი, 2004) — ქართველი ფეხბურთელი. საქართველოს ეროვნული ნაკრებისა და იტალიის სერია A-ს საფეხბურთო კლუბ „ემპოლის“ მცველი. გოგლიჩიძემ კარიერა ქუთაისის „ტორპედოში“ დაიწყო. 2024 წელს ემპოლიში გადავიდა. 2022 წლიდან იცავდა საქართველოს სხვადასხვა ასაკობრივ ნაკრებთა ღირსებას. რაც შეეხება საქართველოს ეროვნულ ნაკრებს, მისი დებიუტი ეროვნულ გუნდში 2024 წლის 7 სექტემბერს, ერთა ლიგის გათამაშების ფარგლებში, ჩეხეთის ეროვნული ნაკრების წინააღმდეგ შედგა, როდესაც მატჩის 88-ე წუთზე გიორგი გველესიანი შეცვალა. მატჩი მიხეილ მესხის სტადიონზე გაიმართა და მასპინძელთა გამარჯვებით 4–1 დამთავრდა. ის ძირითადად ცენტრალური მცველის პოზიციაზე თამაშობს, თუმცა აგრეთვე უთამაშია მარჯვენა მცველად. გოგლიჩიძე 2005 წელს საქართველოში დაიბადა. მისი ბაბუა ქუთაისის ტორპედოს გულშემატკივარი იყო. ტორპედო ქუთაისი საქართველოს თასი: 2022 საბა გოგლიჩიძე — საქართველოს ეროვნული ლიგის ოფიციალურ საიტზე საბა გოგლიჩიძე — საქართველოს ფეხბურთის ფედერაციის ოფიციალურ საიტზე ↑ საბა გოგლიჩიძე „ემპოლის“ ფეხბურთელია ↑ Georgia 4–1 Czechia game report. ESPN. ↑ საქართველოს ნაკრები და დებიუტანტები. Setanta Sports. ↑ "Mi ispiro a Maldini". Goglichidze si presenta. quotidiano.net. ↑ - ამბები ინტერვიუ გულწრფელი იტალიური უცნობი გოგლიჩიძის ყველაზე. crystalsport.ge.
ტრამპლინი

ტრამპლინი (ფრანგ. tremplin < იტალ. tramplino < trampolo — „ოჩოფეხა“) — საგანგებო სპორტული ნაგებობა, რომელიც გამიზნულია სპორტსმენის საფრენი გზის გასადიდებლად თხილამურებით, წყალში, აგრეთვე მძლეოსნობასა და აკრობატიკაში ხტომის დროს. თხილამურებით სახტომი ტრამპლინი ხელოვნური მთის მსგავსი ნაგებობაა, რომელიც შედგება სასტარტო ბაქნების, გორაკის (სიმაღლე 20-80 მ, სიგრძე — 60-110 მ, სიგანე — 3-4 მ, დახრის კუთხე — 27-38°), მოსაწყვეტი მაგიდის (სიგანე — 4-6 მ, სიმაღლე — 1-4 მ), დასახტომი გორაკისა (სიგანე — 15-20 მ) და გასაჩერებელი მოედნისაგან. ტრამპლინის საერთო სიმაღლე სასტარტო ბაქნიდან გაჩერების მოედნამდე ჩვეულებრივ 1.5-ჯერ აღემატება ხტომის საანგარიშო სიგრძეს თავისი სიმძლავრით (ხტომის საანგარიშო სიგრძის მიხედვით). ტრამპლინი შეიძლება იყოს სასწავლო (20 მ-მდე), მცირე (20-50 მ), საშუალო (50-70 მ), დიდი (70-90 მ) და ფრენისათვის განკუთვნილი (120 მ ზევით). წლის უთოვლო პერიოდში ტრამპლინზე სახტომად იყენებენ ხელოვნურ (სინთეზურ) საფარს. ოლიმპიურ თამაშებში და მსოფლიო ჩემპიონატების დროს ასპარეზობები ტარდება 70-90 მ ტრამპლინზე. საქართველოში, დაბა ბაკურიანში, აშენებულია ამ ტიპის საერთაშორისო სტანდარტის 2 ტრამპლინი. წყლის თხილამურებით სახტომი ტრამპლინი. დამრეცი, დახრილი, გლუვზედაპირიანი ფიცარნაგია. მისი სიგრძეა 6.4–6.7 მ (წყლის ზემოთ), სიგანე — 3.7-4.3 მ. ტრამპლინის (წყლის ზემოთ) მაგიდის ზედა გადანაჭერის სიმაღლეა 1.5-1.8 მ. ტრამპლინის დახრილი ნაწილი, რომლის სიგრძეა 1 მ, წყალში 0.3 მ სიღრმეზე შედის. ტრამპლინის მარჯვენა მხარეს გვერდითი ფარია. ტრამპლინი მაგრდება ღუზის 4 გვარლით. წყალში სახტომი ტრამპლინი ასარეკლი დრეკადი ბაქანია (ფიცარი), რომლის სიგრძეა 4.8-5 მ, სიგანე — 0.5 მ. უპირატესად აკეთებენ ფიგურულპროფილიანი დურალუმინის შენადნობისაგან, აქვს ხორკლიანი ზედაპირი ან მასზე დამაგრებული ხის (ქოქოსის) ბილიკი. ტრამპლინის ფიცრის სიმაღლე წყლის ზედაპირიდან არის 1, 3, 5, 7, 10 მ. სატანვარჯიშო ტრამპლინი დრეკადი, დახრილად დადგმული (მტკიცე საფუძკელზე) ფიცარია სატანვარჯიშო, აკრობატული და საწვრთნელი მძელოვნური ხტომების არეკვლის გასაძლიერებლად. ფიცარსა და საფუძველს შორის მაგრდება სოლი ან ზამბარა, რომელთა გადაადგილება ცვლის ფიცრის დრეკადობას. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 32.
ეოცენი

ეოცენი (ძვ. ბერძნ. Ἠώς [Ēṓs] — „განთიადი“ და καινός [kainós] — „ახალი“) — დედამიწის გეოლოგიური ეპოქა, პალეოგენური პერიოდის მეორე ეპოქა თანამედროვე კაინოზოურ ერაში. დაიწყო დაახლოებით 56 მილიონი წლის წინ და დასრულდა 33.9 მილიონი წლის წინ. სახელწოდება „ეოცენი“ მომდინარეობს ძველი ბერძნულიდან. იგი მიღებულია სიტყვიდან „ეოსი“ (Ἠώς), რომელიც ბერძნულ მითოლოგიაში განთიადის ქალღმერთის სახელწოდებაა, და სიტყვიდან „კაინოს“ (καινός), რაც ნიშნავს „ახალს“. სახელწოდება აღნიშნავს ეოცენში ახალი ფაუნის „განთიადს“, ანუ აღმოცენებას. ისევე როგორც სხვა გეოლოგიურ ეპოქებში, მოვლენები, რომლებიც განსაზღვრავენ ეოცენის დასაწყისსა და დასასრულს, მკაფიოდ არის იდენტიფიცირებული, მაგრამ ჯერ კიდევ გაურკვეველია მათი ზუსტი თარიღები. ეოცენის დასაწყისი განსაზღვრა ხანმოკლე კლიმატურმა პერიოდმა, რომლის დროსაც ატმოსფეროში ნახშირბადის 13C იზოტოპის კონცენტრაცია განსაკუთრებით დაბალი იყო, ხოლო საშუალო გლობალური ტემპერატურა 27°C-ს აღწევდა. დასასრული აღნიშნა ეოცენ-ოლიგოცენური გადაშენებამ, რომელიც სავარაუდოდ დაკავშირებულია ციმბირის ტერიტორიაზე რამდენიმე დიდი ზომის ბოლიდის ჩამოვარდნასთან. Paleos Eocene page ↑ ICS Timescale Chart. ↑ See: Letter from William Whewell to Charles Lyell dated 31 January 1831 in: (1876) William Whewell, D. D., Master of Trinity College, Cambridge: An account of his writings with selections from his literary and scientific correspondence. London, England: Macmillan and Co., გვ. 111.  Lyell, Charles (1833) Principles of Geology, …. London, England: John Murray, გვ. 55.  From p. 55: "The period next antecedent we shall call Eocene, from ήως, aurora, and χαινος, recens, because the extremely small proportion of living species contained in these strata, indicates what may be considered the first commencement, or dawn, of the existing state of the animate creation." ↑ „Eocene“. Online Etymology Dictionary. ↑ Burke, K. D.; Williams, J. W.; Chandler, M. A.; Haywood, A. M.; Lunt, D. J.; Otto-Bliesner, B. L. (2018). „Pliocene and Eocene provide best analogs for near-future climates“. Proceedings of the National Academy of Sciences. 115 (52): 13288–13293. Bibcode:2018PNAS..11513288B. doi:10.1073/pnas.1809600115. PMID 30530685. ↑ The extinction of the Hantkeninidae, a planktonic family of foraminifera became generally accepted as marking the Eocene-Oligocene boundary; in 1998 Massignano in Umbria, central Italy, was designated the Global Boundary Stratotype Section and Point (GSSP).
ჯორდან ბარეტი

ჯორდან კეილ ბარეტი (დ. 2 დეკემბერი, 1996) — ავსტრალიელი მოდელი. Vogue-მა მას ახალი ეპოქის მოდელი უწოდა. ბარეტმა მიიღო "Man Of Style" ჯილდო, GQ Awards-ზე. 2015 წლის სექტემბერს ბარეტმა ითამაშა ჟურნალ VMAN-ისა და Arena Homme+ SS Magazine-ის ნომერში, რომელიც სტივენ კლაინმა გადაიღო. ბარეტი მონაწილეობდა კომპანიებში როგორიცაა, Tom Ford, Balmain, Versace, Moschino და Coach. Collier Schorr-მა ჯორდანთან თანამშრომლობით შექმნა "I BLAME JORDAN Book", Moma PS1 New York-სთვის. ბარეტი არის სუნამო 1 Million-ის მოდელი. 2021 წლის აგვისტოს, ბარეტი დაქორწინდა მოდელ ფერნანდო აუგუსტო კასაბლანკასთან, რომელიც წარმოშობით ესპანეთიდანაა. 2022 წელს კი კასაბლამკასმა დაადასტურა, რომ ისინი გაშორდნენ. Jordan Barrett Online ↑ Jordan Barrett
ლავრენტი წულაძე

ლავრენტი წულაძე (დ. 1867, ჭანჭათი, ოზურგეთი — გ. 1923) — ქართველი მთარგმნელი, მწერალი, პედაგოგი, წერა-კითხვის გამავრცელებელ საზოგადოებათა წევრი. დაამთავრა ოზურგეთის სასულიერო სასწავლებელი 1883 წელს. საკუთარი სკოლა დააარსა სოფელ სურებში. 1886 წლიდან გახდა გაზეთ „ივერიის“ კორესპონდენტი. ერთ-ერთი პირველთგან იყო, რომელმაც გადაჭრით დააყენა გურიაში სასოფლო-სამეურნეო სასწავლებლის დაარსების საკითხი. 1894 სექტემბრიდან ფოთში დააარსა სამრევლო სკოლა. 1917 წლამდე მუშაობდა ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებლად ფოთის ქალთა გიმნაზიაში და სამოქალაქო სასწავლებელში. განაგრძობდა კორესპონდენტობას იმდროინდელ ჟურნალ-გაზეთებში, განსაკუთრებით ხშირად ათავსებდა წერილებს სახალხო განათლების საკითხებზე ჟურნალ „განათლებაში“. 1917 წელს გადავიდა მშობლიურ სოფელში და განაგრძო მასწავლებლად მუშაობა აკეთის უმაღლეს-დაწყებით სკოლაში, იყო ამ სკოლის გამგე. ლავრენტი წულაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ 1.0 1.1 http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00006035/
თენგიზ ბაქანიძე

თენგიზ ბაქანიძე (დ. 15 მაისი, 1928) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სანიტარულ - ჰიგიენური ფაკულტეტი 1949 წელს. 1950 წელს იყო ადლერის სანეპიდსადგურის სანიტარული ექიმი; 1951–1954 წლებში ასპინძის სანეპიდსადგურის ეპიდემიოლოგი; 1954–1960 წლებში თბილისის რესპუბლიკური სანეპიდსადგურის ეპიდემიოლოგი, მთავარი ექიმი; 1960–1964 წლებში თბილისის სამედიცინო პარაზიტოლოგიის ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ–თანამშრომელი; 1972 წლიდან ამავე ინსტიტუტის ბრუცელოზის ეპიდემიოლოგიის განყოფილების გამგე; 1978–1982 წლებში ჯანდაცვის სამინისტროს მთავარი ეპიდემიოლოგი. ავტორია 52 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება ბრუცელოზის ავადობის, ჰელმინთოზებთან ბრძოლის ორგანიზაციას. 1970 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა - "ანკილოსტომიტოზის ეპიდემიოლოგიის მკურნალობის და იმუნოდიაგნოსტიკის ზოგიერთი საკითხი საქართველოში". 1999 - ღირსების მედალი ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში: თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია. თბ.,. 2000. გვ. 30; წიგნი ღირსებისა: ტ. 4/ შემდგ.: თამაზ ყიფიანი (რედ.), თენგიზ გაჩეჩილაძე, გურამ სიმონიშვილი. თბ., 2002. გვ. 353 თენგიზ ბაქანიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ თენგიზ ბაქანიძე
ვაკიჯვრის განძი

ვაკიჯვრის განძი — ძვ. წ. XII –XI საუკუნეების ბრინჯაოს ნივთების განძი. აღმოჩენილია 1936 წელს სოფ. ვაკიჯვარში (ოზურგეთის მუნიციპალიტეტი), ადგილ ქორბუდეში. განძის შემადგენლობაში იყო კოლხური ცული (დ. ქორიძისეული კლასიფიკაციით — I სახეობის), დაზიანებული წალდი, ბრტყელი ცულის ნატეხი, სამი თოხი, სეგმენტისებური იარაღის ნატეხები; შუბისპირი, სატეხი (თუ ბრტყელი ცული), 24 ზოდი. 1960 წელს სოფელში აღმოჩნდა ძვ. წ. II ათასწლეულის დასასრულის – I ათასწლეულის I ნახევრის მშვილდსაკინძი, იგი ერთწილადია, მშვილდი შემკულია წიწვისებური ორნამენტით. მასალა ინახება ოზურგეთის ისტორიულ მუზეუმში. რამიშვილი ა., კოლხეთის მატერიალური კულტურის ისტორიიდან, ბათ., 1974. ქორიძე დ., კოლხური კულტურის ისტორიისათვის, თბ., 1965. რამიშვილი ა., ვაკიჯვრის განძი // ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. ?.
ლავანდი

ლავანდი (Lavandula), ნარდი, ფრანგული ნარდი — მცენარეთა გვარი ტუჩოსანთა ოჯახისა. ბალახები, ბუჩქბალახები და ბუჩქებია. 25-ზე მეტი სახეობა, ძირითადად გავრცელებულია ხმელთაშუაზღვისპირეთში. ლავანდის ბევრი სახეობიდან (Lavandula latifolia, Lavandula vera და სხვა) ძველთაგანვე ხდიდნენ ძვირფას ეთეროვან ზეთებს. ლავანდის ზეთს უმთავრესად Lavandula spica-საგან იღებენ და პარფიუმერიაში იყენებენ. ლავანდი კულტივირებულია ბევრ ქვეყანაში. ლავანდის გამხმარი ყვავილები და ფოთლები დიდხანს ინარჩუნებს სურნელებას და ჩრჩილის წინააღმდეგ იყენებენ. მისი ზოგი სახეობა დეკორატიულია და თაფლოვანია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 101. ↑ დავით ჩუბინაშვილის მიხედვით; მაყაშვილი, ა. ბოტანიკური ლექსიკონი: მცენარეთა სახელწოდებანი. - თბ.: საბჭოთა საქართველო, 1961 (საქმთავარპოლიგრაფგამომც. მე-2 სტ). - 260გვ.; 27სმ.. - ტექსტი პარალ. ქართ., რუს. და ლათ. ენ.. - ბიბლიოგრ: გვ. 8. - 82კ., 10000ც.
გულნაზ ისმაილოვა

გულნაზ ისმაილოვა — აზერბაიჯანის სახალხო არტისტი (2018). გულნაზ ისმაილოვა დაიბადა ბაქოში 1960 წელს. დაამთავრა ბაქოს მუსიკალური აკადემიის საშემსრულებლო (ფორტეპიანო) და ვოკალური ფაკულტეტები. იყო მუსიკის შემსრულებელთა ამიერკავკასიის კონკურსის ლაურეატი (1985) და ბულბულის სახელობის ვოკალისტთა I საერთაშორისო კონკურსის დიპლომატი (1997). 1994 წლიდან ასწავლის ბაქოს მუსიკალურ აკადემიაში. არის სოლო სიმღერისა და საოპერო მომზადებისა და ფორტეპიანოს განყოფილების მასწავლებელი. 2001 წლიდან არის აზერბაიჯანის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო თეატრის სოლისტი. თეატრში მუშაობის დროს ნიჭიერმა ვოკალისტმა ბრწყინვალე როლები შეასრულა მთელ რიგ ეროვნულ და კლასიკურ საოპერო სპექტაკლებში. 2006 წელს მიენიჭა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის დამსახურებული არტისტი, ხოლო 2018 წლის 27 მაისს მიენიჭა აზერბაიჯანის სახალხო არტისტის საპატიო წოდება. ↑ İsmayılova Gülnaz Əmir qızı Əməkdar Artist. ციტირების თარიღი: 2013-12-14 ↑ President.Az. (27.05.2018) Azərbaycan Respublikasının mədəniyyət xadimlərinə fəxri adların verilməsi haqqında Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Sərəncamı az. President.az. ციტირების თარიღი: 2018-05-27. https://web.archive.org/web/20130928045104/http://www.tob.az/OperaVocal.html https://president.az/articles/28792
დავუდ ახუნდოვი

დავუდ აღა ოღლუ ახუნდოვი (აზერ. Davud Ağa oğlu Axundov, დ. 14 თებერვალი , 1918 , ბაქო - 2003 ) — აზერბაიჯანელი არქიტექტორი და არქიტექტურის ისტორიკოსი, აზერბაიჯანის ისტორიის არაერთი კონცეფციის ავტორი. 1942 წელს დაამთავრა აზერბაიჯანის სახელობის ინდუსტრიული ინსტიტუტი. 1968 წელს დაიცვა დისერტაცია, ხოლო 1980 წელს დოქტორანტურა თემაზე „არქიტექტურის განვითარების თავისებურებები ძველ აზერბაიჯანში. მისი კავშირები და ურთიერთგავლენა ძველი აღმოსავლეთის ქვეყნებთან“. ხელმძღვანელობდა აზერბაიჯანის სამოქალაქო საინჟინრო ინსტიტუტის „არქიტექტურული სტრუქტურებისა და ძეგლების რესტავრაციის“ განყოფილებას. აზერბაიჯანსა და რუსეთში 100-ზე მეტი შენობის არქიტექტორი გახლავთ. პროფესორმა დავუდ ახუნდოვი მრავალი სამეცნიერო ნაშრომის ავტორია, რომელიც დაკავშირებულია ძველი კავკასიური ალბანეთის კულტურასა და ხელოვნებასთან. ↑ Каталог книг с упоминанием диссертации Ахундова ↑ Давуд Ахундов დაარქივებული 2005-03-20 საიტზე Wayback Machine. в энциклопедии Баку https://az.baku-art.com/az/tarixchi-memar-ve-yorulmaz-tedqiqat-i-davud-axundov http://www.azhistorymuseum.gov.az/az/news/462
ელდოსტ ბაირამოვი

ელდოსტ ალოვსატ ოღლი ბაირამოვი (აზერ. Eldost Əlövsıt oğlu Bayramov; დ. 1947 წლის 25 იანვარი, ჩოლ არაბი, ქურდამირის რეგიონი) — აზერბაიჯანელი გამომცემელი, აზერბაიჯანის სახალხო არტისტი (2016), პროგრესის მედლის ლაურეატი (2008). ელდოსტ ბაირამოვი დაიბადა 1947 წლის 25 იანვარს ქურდამირის რაიონის სოფელ ჩელიარაბში. 1965 წელს ჩაირიცხა აზერბაიჯანის პედაგოგიური ინსტიტუტის ისტორიის ფაკულტეტზე, სადაც დაამთავრა სწავლა 1969 წელს. ისტორიის მასწავლებლის კარიერა ახსუს რაიონის სოფელ ილხიძიში დაიწყო. 1972 წლის აპრილში ელდოსტ ბაირამოვი აზერბაიჯანის ტელერადიომაუწყებლობის კომიტეტში (ამჟამად სახელმწიფო ტელევიზიისა და რადიოს მაუწყებლობის დახურული სააქციო საზოგადოება) დაიბარეს, სადაც მუშაობა დაიწყო. ამჟამად წარმატებით აგრძელებს დიქტორის საქმიანობას. ↑ Mədəniyyət TV. (13.01.2024) Səsi ilə sevilən diktorun xatirələri... az. Youtube.com. ციტირების თარიღი: 2024-01-13. https://web.archive.org/web/20230708113350/https://president.az/az/articles/view/21594 https://web.archive.org/web/20230706000855/https://www.youtube.com/watch?v=zrkmCzIn3HQ
ელნარა კარიმოვა

ელნარა კარიმოვა (აზერ. Elnarə Kərimova) — ცნობილი აზერბაიჯანელი ქორმეისტერი, აზერბაიჯანის სახალხო არტისტია (2018). თურქული „ორფეონის“ კამერული გუნდისა და TRT-ის დიდი გუნდის სამხატვრო ხელმძღვანელი და მთავარი დირიჟორია. ელნარა კარიმოვა ასაფ ზეინალის სახელობის მუსიკალურ სკოლაში სწავლობდა. 1988 წელს გახდა აზერბაიჯანის სახელმწიფო საგუნდო კაპელის სამხატვრო ხელმძღვანელი. 2018 წლის 27 მაისს მიენიჭა აზერბაიჯანის სახალხო არტისტის საპატიო წოდება. მისი მეუღლე ტარლან გულიევი აზერბაიჯანის სახელმწიფო კამერული ორკესტრის მევიოლინეა. ამჟამად მუშაობს ოპერაში თურქეთში. ჰყავს ვაჟი. ↑ Turkish Classical Music Concert in Belgium დაარქივებული 2021-09-21 საიტზე Wayback Machine. . Federation of Turkish American Associations Newsletter ↑ Orfeon Chamber Chorus. Conductor: Elnara Kerimova. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-02-10. ციტირების თარიღი: 2016-06-05 ↑ President.Az. (27.05.2018) Azərbaycan Respublikasının mədəniyyət xadimlərinə fəxri adların verilməsi haqqında Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Sərəncamı az. President.az. ციტირების თარიღი: 2018-05-27. https://web.archive.org/web/20210921181209/http://orfeontr.com/en/0101.htm https://web.archive.org/web/20230708165417/http://anl.az/down/meqale/medeniyyet/2011/fevral/157392.htm
ელშან მანსუროვი

ელშან მანსუროვი (აზერ. Elşən Mansurov; დ. 30 დეკემბერი, 1962) — აზერბაიჯანელი მუსიკოსი, ქამანჩას შემსრულებელი, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახალხო არტისტი (2020). ელშან მანსუროვი დაიბადა 1962 წლის 30 დეკემბერს ქალაქ სუმგაიტში. 2000 წლიდან კონსერვატორიაში ასწავლის ქამანჩას ხელოვნების საიდუმლოებებს. მანსუროვი სწავლობდა აზერბაიჯანის სახელმწიფო კონსერვატორიაში. 1986 წლიდან მუშაობდა მომღერალ ალიმ გასიმოვთან. იგი აზერბაიჯანული მუღამების პოპულარიზაციას მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში ეწეოდა. 2002 წლიდან არის ჰოლანდიაში მოღვაწე მსოფლიო ანსამბლის „ატლასის“ წევრი. 2004-2006 წლებში მან კონცერტები გამართა ევროპის რამდენიმე ქვეყანაში „აზერბაიჯანულ“ მუღამ ჯგუფთან ერთად. 2006 წლიდან მჭიდროდ არის ჩართული პროექტში „მარადიული მუღამი“. ის არის იუნესკოს შირვანშაჰების სასახლეში გამართული მუღამის კონცერტების კოორდინატორი. 2007 წელს მიენიჭა „აზერბაიჯანის რესპუბლიკის დამსახურებული არტისტის“ წოდება. 2020 წლის 30 დეკემბერს მას მიენიჭა „აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახალხო არტისტის“ საპატიო წოდება აზერბაიჯანში ეროვნული მუსიკალური განათლების განვითარებისთვის გაწეული სამსახურისთვის.. ↑ Azərbaycan Milli Konservatoriyasının əməkdaşlarına fəxri adların verilməsi haqqında Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Sərəncamı. ციტირების თარიღი: 2021-01-01 http://president.az/articles/49776