laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ვიქტორ გელოვანი

ვიქტორ გელოვანი ( დ. 8 ოქტომბერი, 1944, ნიკოლაევი) — ქართველი მათემატიკოსი. ვიქტორ გელოვანი საბჭოთა კავშირის საინჟინრო ჯარების მარშალ არჩილ გელოვანის ვაჟია. დედა — ცნობილი ქირურგი ქეთევან ალხაზიშვილი. 1961 წელს ვიქტორ გელოვანმა დაამთავრა სევასტოპოლის პირველი საშუალო სკოლა; 1967 წელს — მოსკოვის ფიზიკა-ტექნიკური ინსტიტუტის აეროფიზიკისა და კოსმიურ გამოკვლევათა ფაკულტეტი; 1967–1974 წლებში მუშაობდა სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის გამოყენებითი მათემატიკის ინსტიტუტში. 1971 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია თემაზე: „კოსმოსური საფრენი აპარატის ნავიგაცია და მართვა“ და გახდა ფიზიკო-მათემატიკურ მეცნიერებათა კანდიდატი. 1974 წლიდან მოღვაწეობდა მოსკოვის მართვის პრობლემების ინსტიტუტში, სადაც კურირებდა მოდელირებისა და რეგიონული განვითარების სფეროებს. 1975 წლიდან მუშაობდა რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის სისტემური ანალიზის ინსტიტუტში განყოფილების გამგედ. მისი განყოფილება იკვლევდა მანქანური მოდელირების რთულ სისტემებს. 1980 წელს ვიქტორ გელოვანი ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი გახდა. მისი სადოქტორო თემა გახლდათ: „ქვეყანასა და რეგიონებში სოციალურ-ეკონომიკური ობიექტების განვითარების ანალიზი“. 1985 წელს მიენიჭა პროფესორის წოდება ინფორმატიკისა და გამოთვლითი ტექნიკის დარგში. 1987–1997 წლებში ვიქტორ გელოვანი იყო რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი. მუშაობდა სისტემური ანალიზისა და მათემატიკური მოდელირების ურთულეს ტექნიკურ და სოციალურ-ეკონომიკურ საკითხებზე. 1997 წელს გახდა რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის ნამდვილი წევრი. ხელმძღვანელობდა მეცნიერებათა აკადემიის სისტემური ანალიზის კომიტეტს, იყო ინტელექტუალური რესურსების საერთაშორისო ფონდის დირექტორთა საბჭოს თავმჯდომარე და საერთაშორისო კვლევითი ცენტრების აღმასკომის წევრი. აგრეთვე, რუსეთის სახელმწიფო პრემიების კომიტეტის წევრი მეცნიერებისა და ტექნიკის სფეროში. 2002 წლის 20 ივნისიდან ვიქტორ გელოვანი არის საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის უცხოელი წევრი. 2003 წლის 29 სექტემბრის საქართველოს პრეზიდენტის განკარგულებით დაჯილდოვდა ღირსების ორდენით. ვიქტორ გელოვანის კვლევების დიდი ნაწილი მსოფლიოში სტაბილურობას, კერძოდ კი, ბირთვული განიარაღების საკითხებს ეძღვნება. ის აქტიურად მუშაობს სტაბილურობის, პარიტეტულობისა და დინამიკის თემებზე. რუსეთის ფართო საზოგადოებისთვის კარგად არის ცნობილი მისი ნაშრომები ხელოვნური ინტელექტის, კერძოდ, სამედიცინო ექსპერტიზის სფეროში. გამოქვეყნებული აქვს 150-მდე სამეცნიერო ნაშრომი. რაც შეეხება თანამედროვე აღმოჩენებს, აკადემიკოსი აცხადებს, რომ მან, რამდენიმე მეცნიერთან ერთად ლაზერის ისეთი მოდელი შექმნა, რომლის სიმძლავრე მსოფლიოში არსებულ ლაზერებისას რამდენჯერმა აღემატება. ვიქტორ გელოვანის მეუღლეა ექიმი-კარდიოლოგი ნანა ანჯაფარიძე. მათი ვაჟი, არჩილი — კინოპროდიუსერია. საქართველო: ენციკლოპედია: ტ.I. თბ., 1997. გვ. 582 ბახტაძე, დავით. ქართველი მილიონერი აკადემიკოსი ვიქტორ გელოვანი სუპერსაიდუმლო თემებზე მუშაობდა // თბილისელები. თბ., 2009. გვ. 25 ვიქტორ გელოვანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
იაგორ კალანდაძე

იაგორ კალანდაძე (დ. 26 ოქტომბერი, 1964) — ქართველი ბიოლოგი, მეცნიერი, პედაგოგი, ბიოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი. 1986 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი ბიოფიზიკის სპეციალობით, 1990 წელს საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ანდრონიკაშვილის სახელობის ფიზიკის ინსტიტუტის ასპირანტურა. 1990-1996 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ანდრონიკაშვილის სახელობის ფიზიკის ინსტიტუტი სამედიცინო ბიოფიზიკის განყოფილების უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1995-1997 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამედიცინო დიაგნოსტიკური ცენტრის ექსპერიმენტული დიაგნოსტიკის ლაბორატორიის ხელმძღვანელი. 1995-1997 წლებში საქართველოს პარლამენტის, განათლების, მეცნიერების, კულტურისა და სპორტის კომიტეტის წამყვანი სპეციალისტი. 1997-2000 წლებში იყო საქართველოს ჯანმრთელობის დაცვის სამინისტროს, საზოგადოებრივი ჯანდაცვის დეპარტამენტის თავმჯდომარის პირველი მოადგილე. 2000-2002 წლებში საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის სამინისტროს, სტანდარტიზაციის, ლიცენზირებისა და ნორმირების დეპარტამენტის უფროსი. 2002-2004 წლებში იყო საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის სამინისტროს მინისტრის მოადგილე. 2004-2005 წლებში ა(ა)იპ სექტორალური კვლევების ცენტრის დირექტორია. 2005-2007 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ადამიანური რესურსების მართვის დეპარტამენტის უფროსია. 2007-2009 წლებში სამეცნიერო კვლევებისა და განვითარების დეპარტამენტის უფროსია. 2009-2012 წლებში იყო ტუბერკულოზის ეროვნული პროგრამის და ტუბერკულოზის და ფილტვის დაავადებათა ეროვნული ცენტრის აღმასრულებელი დირექტორი. 2012-2015 წლებში საქართველოს დავით აღმაშენებლის სახელობის უნივერსიტეტის, მედიცინის და სტომატოლოგიის სკოლის ბიომედიცინის პროფესორი, 2012-2013 წლებში იყო რექტორის მოადგილე. 2013-2015 წლებში აკად. ოთარ ღუდუშაურის სახელობის ეროვნული სამედიცინო ცენტრის განვითარების დირექტორია. 2015 წლიდან იყო პინეო სამედიცინო ეკოსისტემის გენერალური დირექტორი და პარტნიორი. 2012 წლიდან იყო სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის მრჩეველი ჯანდაცვის საკითხებში. 2012 წლიდან არის საუნივერსიტეტო კვლევების კორპორაციის (URC, აშშ) კონსულტანტი. 2011 წლიდან — საერთაშორისო ფონდი „კურაციო“-ს დირექტორთა საბჭოს წევრია. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს ჯანდაცვის სისტემის რეფორმის მსოფლიო ბანკის პროექტის კონსულტანტი. კვლევის თემა: ანტიკანცეროგენური და კანცეროგენური ნაერთების მოქმედება გენეტიკურ მასალაზე. სამეცნიერო პუბლიკაციების რაოდენობა — 74, მათ შორის იმპაქტ-ფაქტორის მქონე გამოცემებში — 45. საქართველოს მეცნიერებათა დოქტორები, 1992-2006, ირინა ჯაფარიძე, თბ., 2012, გვ. 108 იაგორ კალანდაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი კალანდაძე[მკვდარი ბმული]
არჯევანიძე

საკუთარი სახელი არჯევანიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გიორგი არჯევანიძე — ქართველი სამხედრო მოღვაწე ეთერ არჯევანიძე — ქართველი ლიტერატურათმცოდნე ზაქარია არჯევანიძე — ქართველი პუბლიცისტი, ლიტერატორი ივანე არჯევანიძე — ქართველი მთარგმნელი, მწერალი მიხეილ არჯევანიძე — ქართველი მსახიობი ნიკოლოზ არჯევანიძე — ქართველი სამხედრო პირი, სასოფლო და საზოგადო მოღვაწე
სიმონ ქათამაძე

სიმონ ქათამაძე (დ. 14 მარტი, 1938, ჭავანა) — ქართველი ინჟინერი. 1963 წელს დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის სამშენებლო ფაკულტეტი ხიდებისა და გვირაბების მშენებლობის სპეციალობით. 1957 წლიდან მუშაობდა საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს N5 სამშენებლო ტრესტში დურგლად, კომპლექსური ბრიგადის ბრიგადირად, პარალელურად სწავლობდა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ბათუმის ფილიალის საღამოს განყოფილებაზე; 1963 წელს მუშაობა გააგრძელა N5 სამშენებლო ტრესტში სამუშაოთა მწარმოებლად; 1966 წლიდან ამავე ტრესტის კადრების განყოფილების უფროსი იყო; 1976-1980 წლებში მუშაობდა ტრესტის მმართველის მოადგილედ; 1980-1986 წლებში ამავე ტრესტის სამშენებლო-სამონტაჟო სამმართველოს უფროსი იყო; მისი მონაწილეობითა და კურატორობით აშენდა ხიხაძირის, ხულოს, ჭვანის, ერგეს, ქ. ბათუმის (ლეონიძის დასახლებაში) სკოლები, ბათუმის უნივერსიტეტის ახალი კორპუსი, ჭოროხის ინერტული მასალების ქარხანა, ბათუმის მაღალი ძაბვის ლაბორატორია, შუახევისა და ქედის რაიონული სავადმყოფოები, რამდენიმე მრავალსართულიანი საცხოვრებელი სახლი ბათუმში, ხიდი ბარცხანასა და ხელვაჩაურის რაიონში; მიღებული აქვს სახელმწიფო და საუწყებო ჯილდოები. ღირსების მედალი საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია, თბ., 2017, გვ. 556 სიმონ ქათამაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
არგავიესო

არგავიესო (ესპ. და არაგ. Argavieso) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის ოია-დე-უესკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 9,70 კმ². მოსახლეობა — 95 კაცი (2020). უესკის მუნიციპალიტეტები არგავიესოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი Gran Enciclopedia Aragonesa - არგავიესო დაარქივებული 2021-04-11 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ილარიონ კვარაცხელია

ილარიონ კვარაცხელია (დ. 21 ოქტომბერი, 1907, ნაკიფუ — გ. 17 ივნისი, 1993) — ქართველი გეოგრაფი, მათემატიკოსი და მეცნიერი. გეოგრაფიულ მეცნიერებათა დოქტორი. 1930 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი. მუშაობა დაიწყო ქალაქ თბილისში მათემატიკის მასწავლებლად. 1931-1934 წლებში ლენინგრადის მთავარ გეოფიზიკის ობსერვატორიაში ასპირანტურის კურსი გაიარა. 1934 წელს დაინიშნა თბილისის გეოფიზიკური ობსერვატორიის აეროლოგიური განყოფილების გამგედ, მისი ხელმძღვანელობით და უშუალო მონაწილეობით დაიწყო ატმოსფეროს მაღალი ფენების რადიოზონდირება. მის სახელთან არის დაკავშირებული ამიერკავკასიის ატმოსფეროს მაღალი ფენების მეცნიერული გამოკვლევების დაწყება და ეროვნული კადრების მომზადება. 1941-1945 წლებში მეორე მსოფლიო ომში მონაწილეობდა, სადაც სამხედრო ქვეგანაყოფებს უზრუნველყოფდა მეტეოროლოგიური ინფორმაციით და ამინდის პროგნოზით. 1945 წლიდან მუშაობას განაგრძობს თბილისის გეოფიზიკურ ობსერვატორიაში. მის საკანდიდატო ნაშრომში მოცემულია თავისუფალ ატმოსფეროში ტემპერატურის განაწილების თავისებურება თბილისის აეროლოგიური მასალების საფუძველზე. მის სადოქტორო ნაშრომში შესწავლილია მეტეოროლოგიური ელემენტების განაწილების თავისებურებანი სიმაღლის მიხედვით ამიერკავკასიაში და მათზე რთული ფიზიკურ-გეოგრაფიული პირობების გავლენა. 1953 წელს შეიქმნა თბილისის ჰიდრომეტეოროლოგიური სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი, რომლის შექმნის ერთ-ერთი ინიციატორია. იგი დაინიშნა დირექტორის მოადგილედ სამეცნიერო დარგში. არის 60-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი. მათში მოცემულია სითბოსა და სიცივის ტალღების გავრცელების გზები ამიერკავკასიაში. აეროსინოპტიკური მასალის საფუძველზე დადგენილია ჩრდილოეთიდან კავკასიაში ცივი და თბილი ჰაერის მასების გადმოსვლის შესაძლებლობა, დასავლეთ საქართველოში ფიონების წარმოქმნის ორიგინალური თეორია, აგრეთვე ნაკადური დინებების წარმოქმნის აეროსინოპტიკური პირობები და ტროპოპაუზის სტრუქტურული თავისებურება. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ტემპერატურული ველის თავისებურება თბილისში და მისი ურთიერთკავშირი აღმოსავლეთ საქართველოს მაღალმთიანი მეტეოროლოგიური სადგურების მონაცემებთან“, დაიცვა 1948 წელს. სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ამიერკავკასიის აეროლოგიური გამოკვლევა“, დაიცვა 1965 წელს. Аэрологические исследования в Закавказье, Ленинград. Тбилиси, Закавк. н.-и. гидрометеорол. ин-т., 1964, с. 245 ქართველი მოგზაურები, გეოგრაფები, ბუნების მკვლევარნი: ენციკლოპედიური ცნობარი, თბ., 2003, გვ. 147 ილარიონ კვარაცხელია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ბალიგლასი

ბალიგლასი (ინგლ. Ballyglass; ირლ. An Baile Glás, „მწვანე სოფელი“) — სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს მეიოს საგრაფოს ცენტრალურ ნაწილში, კონაქტის პროვინციაში. ქალაქ კასლბარიდან დაშორებულია 17 კმ-ით. სოფელში მდებარეობს ერთი მაღაზია, ორი პაბი, დაწყებითი სკოლა, თემის ცენტრი, ჩოგბურთის კორტები და საფეხბურთო მოედანი, სადაც თამაშობს 1975 წელს დაარსებული საფეხბურთო კლუბი. მეიოს საგრაფო ↑ www.ballyglassfootballclub. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 11 მარტი 2012. ციტირების თარიღი: 24 February 2012
ბელკარა (ირლანდია)

ბელკარა (ინგლ. Belcarra; ირლ. Baile na Cora) — სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს მეიოს საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში, ქალაქ კასლბარის სამხრეთ-აღმოსავლეთით 10 კმ-ში. სოფელში მდებარეობს 2 მაღაზია, 2 ბარი, ფოსტის ოფისი, საბჭოს ცენტრი და კათოლიკური ეკლესია. ბელკარამ მეიოს ყველაზე სუფთა სოფლის ჯილდო პირველად 1977-ჯერ მოიგო და ჯამში 14-ჯერ წარადგინა საკუთარი საგრაფო ირლანდიის სუფთა ქალაქის ჯილდოზე. მეიოს საგრაფო ↑ Census 2016 Sapmap Area: Settlements Belcarra. Central Statistics Office. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2022-05-11. ციტირების თარიღი: 2018-03-23 ↑ Baile na Cora / Belcarra. Irish Placenames Commission. ციტირების თარიღი: 10 December 2019 ↑ Balla and Belcarra Parish. ციტირების თარიღი: 10 December 2019 ↑ 4.0 4.1 Belcarra Community - History. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 4 აპრილი 2016. ციტირების თარიღი: 11 მაისი 2022.
მარტოობის ჟამის ჩანაწერები

მარტოობის ჟამის ჩააწერები (枕草子, Makura no Sōshi) — სეი სიონაგონის დღიურის ტიპის წიგნი, რომელიც მან 990-იანი წლების მიწურულსა 1000-იანი წლების დასაწყისში დაწერა, როცა ჰეიანის პერიოდის იაპონიაში დედოფალ სადაკოს სეფექალი იყო. მან წიგნზე მუშაობა 1002 წელს დაასრულა. წიგნი წარმოადგენს ესეების, ანეკდოტების, ლექსებისა და სხვადასხვა აღწერითი პასაჟების კრებულს. მასში წარმოდგენილია ავტორის იდეები და დაკვირვებები მისი ყოველდღიური ცხოვრებიდან. პირადი მოსაზრებების გარდა მასში ვხვდებით სამეფო კარზე მომხდარ საინტერესო მოვლენებსა და თანამედროვეთა წარმოდგენებს. მიუხედავად იმისა, რომ წიგნი ძირითადად პირად ჩანაწერებს წარმოადგენს, ავტორის სამწერლო და პოეტური ნიჭი მას საინტერესო ლიტეტრატურულ ნამუშევრად აქცევს. აგრეთვე წიგნი მნიშვნელოვანი ისტორიული დოკუმენტიცაა. სიონაგონი ჩანაწერებს მხოლოდ პირადი დანიშნულებისთვის წერდა და ისინი საზოგადოებისთვის სრულიად შემთხვევით გახდა ცნობილი, როცა ავტორს წიგნი ბალიშზე დარჩა დატოვებული. ჩანაწერების გაკეთება სიონაგონისთვის იმ აზრებისა და გრძნობების გამოხატვის საშუალება იყო, რომელთა საჯარო გაცხადების უფლებაც საკუთარი დაბალი სოციალური სტატუსის გამო არ ჰქონდა. მიუხედავად იმისა, რომ სიონაგონი ჩანაწერების გასაჯაროებას არ აპირებდა, საუკუნეების მანძილზე წიგნმა ცნობილი ლიტერატურული ნამუშევრის სტატუსი დაიმკვიდრა. The Pillow Book - World History Encyclopedia English excerpts from The Pillow Book Synopses of Robert Forrest's original five radio series დაარქივებული 2020-11-29 საიტზე Wayback Machine. Synopsis of further radio series by Robert Forrest დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ "Meredith McKinney on Sei Shonagon's Masterpiece." Kyoto Journal. The Pillow Book: Translating a Classic
კროსი (მეიოს საგრაფო)

კროსი (ინგლ. Cross; ირლ. An Chrois) — სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს მეიოს საგრაფოს სამხრეთ ნაწილში, კონაქტის პროვინციაში. მეიოს საგრაფო ↑ An Chrois/Cross. ციტირების თარიღი: 11 October 2021
კრეგანბონი

კროსი (ინგლ. Cregganbaun; ირლ. An Creagán Bán) — სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს მეიოს საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში. მეიოს საგრაფო ↑ An Creagán Bán/Cregganbaun. ციტირების თარიღი: 11 October 2021
ლექსო თორაძე

ალექსანდრე (ლექსო) თორაძე (დ. 30 მაისი, 1952, თბილისი, საქართველოს სსრ — გ. 11 მაისი, 2022) — ქართველი მუსიკოსი და პედაგოგი. საქართველოს დამსახურებული არტისტი (1980). ქართველი კომპოზიტორის დავით თორაძისა და კინომსახიობ ლიანა ასათიანის ვაჟიშვილი. 1969 წელს ჩაირიცხა ვ. სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიაში. 1970 წლიდან სწავლა განაგრძო პ. ჩაიკოვსკის სახელობის მოსკოვის სახელმწიფო კონსერვატორიაში, რომელიც დაამთავრა 1975 წელს. 1975 წელს იტალიაში ა. კასაგრანდეს სახელობის საერთაშორისო კონკურსში მიიღო III პრემია, ხოლო ამერიკის შეერთებულ შტატებში, ვან კლაიბერნის სახელობის საერთაშორისო კონკურსზე – II პრემია. 1983 წლიდან გარდაცვალებამდე ცხოვრობდა ამერიკის შეერთებულ შტატებში და ეწეოდა ნაყოფიერ საშემსრულებლო და პედაგოგიურ მოღვაწეობას. 1991 წელს ლექსო თორაძე გახდა ქალაქ საუთ-ბენდის (ინდიანას შტატი) უნივერსიტეტის პროფესორი და აქვე დააარსა საფორტეპიანო სტუდია – Toradze Piano Studio, რომელმაც აღიარება მოიპოვა, როგორც მუსიკალურ-აღმზრდელობითმა ცენტრმა. გარდაიცვალა 2022 წლის 11 მაისს, 69 წლის ასაკში. 31 მაისს, სიკვდილის შემდეგ, საქართველოს პრეზიდენტმა სალომე ზურაბიშვილმა ბრწყინვალების ორდენით დააჯილდოვა. მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი, თბ., 2007, გვ. 113 ლექსო თორაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი თეა თოფურია. (2022)ლექსო თორაძე - ცხოვრება ბოლო კონცერტამდე ka. რადიო თავისუფლება. ციტირების თარიღი: 15 მაისი, 2022. ↑ 1.0 1.1 Classic FM — 1992. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5128150"></a> ↑ საქართველოს სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს უწყებები. 1980. №6 გვ. 6 ↑ 3.0 3.1 „გარდაიცვალა პიანისტი ლექსო თორაძე“. 1TV. 11 მაისი, 2022. ციტირების თარიღი: 1 ივნისი, 2022. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება) ↑ „პრეზიდენტმა პიანისტი ლექსო თორაძე, სიკვდილის შემდეგ, ბრწყინვალების ორდენით დააჯილდოვა“. 1TV. 31 მაისი, 2022. ციტირების თარიღი: 1 ივნისი, 2022. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება)
ბინგამსტაუნი

ბინგამსტაუნი (ინგლ. Binghamstown; ირლ. An Geata Mór) — სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს მეიოს საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში, მალეტის ნახევარკუნძულზე, ქალაქ ბელმალეტთან ახლოს. მეიოს საგრაფო ↑ CD164 - Mayo Population by Private Households, Occupied and Vacancy Rate by Townlands, CensusYear and Statistic. Central Statistics Office (2011). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 6 ნოემბერი 2020. ციტირების თარიღი: 16 January 2021 ↑ An Geata Mór / Binghamstown (see archival records). Placenames Database of Ireland. ციტირების თარიღი: 16 January 2021
ჩოხატაური

ჩოხატაური — დაბა გურიის მხარეში, ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრი. დაბაში არის ადმინისტრაციული და ჯანდაცვის დაწესებულებები, ერთი საჯარო და ერთი სამრევლო სკოლა, მცირე საწარმოები, საფეხბურთო კლუბი „ბახმარო“. დაბაში შემორჩენილია ტრადიციული გურული ოდა-სახლები. მდებარეობს გურიის ქედის სამხრეთ კალთის ძირას, მდინარე სუფსის მარჯვნივ, ზღვის დონიდან 150 მ., თბილისიდან 310 კმ., რკინიგზის სადგურ საჯავახოდან 20 კმ-ის მანძილზე, საჯავახო-ოზურგეთი-ქობულეთის საავტომობილო გზაზე. სახელწოდება „ჩოხატაურის“ ადრინდელი ფორმაა „ჩახატაური“, რომელიც ნაწარმოებია საგვარეულო სახელიდან — ჩახატარაშვილი, ჩხატარაშვილი. XIX საუკუნის 70-იან წლებამდე ჩახატაურად იწოდებოდა ამჟამინდელი ჩოხატაურის სამხრეთ-აღმოსავლეთით მდებარე დასახლება მდინარე სუფსის მარჯვნივ, თეთრიღელის ხერთვისში. 1820 წლის აპრილიდან აგვისტომდე იმერეთის აჯანყების დროს ჩახატაური წარმოადგენდა რუსეთის იმპერიის ჯარებისა და აჯანყებულ გურულებს შორის ბრძოლების ერთ-ერთ ადგილს. აჯანყების დამარცხების შემდეგ ჩახატაურში დაანგრიეს გამაგრებული კოშკები, დარჩა მხოლოდ რუსული საგუშაგო. სამხედრო გზის გაყვანის შემდეგ ჩოხატაური ეწოდა ადგილს მდინარე სუფსის მარჯვნივ, ოსკოჯურის ღელის შესართავთან. მალე მან მოიცვა ყოფილი სოფელი ბირკნალიც, რომელიც 1873 წლის მონაცემებით ცალკე სოფლად ფიქსირდებოდა. ჩოხატაური შედიოდა ფარცხმის საზოგადოებაში. 1884 წელს სოფელში გაიხსნა ორკლასიანი სასწავლებელი, ხოლო შემდეგ ბიბლიოთეკა. XIX საუკუნის ბოლოსთვის ჩოხატაური წარმოადგენდა ქუთაისი-ოზურგეთის გზისპირა სოფელს, სადაც მდებარეობდა კანცელარია, ფოსტა, სასამართლო, დუქნები და სხვ. იყო საპოლიციო უბნის ცენტრში, სადაც იჯდა ბოქაული და მოსახლეობის აქტიური მისვლა-მოსვლის ადგილი. მოსახლეობა უჩიოდა უსუფთაობას, სიბინძურეს, ანტისანიტარიას. 1896 წლიდან ჩოხატაურის სოფლის ექიმი იყო გრიგოლ ქუთათელაძე, 1900 წლიდან — გალაქტიონ ნადირაძე. 1930 წელს გახდა ჩოხატაურის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. დაბის სტატუსი მიენიჭა 1947 წელს. ჩოატაურის სადაბო საბჭოში შევიდა აგრეთვე სოფელი გუთური. 1958 წელს გაიხსნა აკადემიკოს ნიკოლოზ ბერძენიშვილის სახელობის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი. პირველი ექსპოზიცია მოეწყო 1961 წელს. საბჭოთა პერიოდში დაბაში მოქმედებდა ქუთაისის ავტოქარხნის ფილიალი, საგრენაჟო ქარხანა, მანქანა-ტრაქტორთა სარემონტო საწარმო, ჩაის 4 ფაბრიკა, ღვინის ქარხანა, სასურსათო და პურკომბინატები, კინოთეატრი, 3 საავადმყოფო, პოლიკლინიკა. ივანე სიხარულიძე (1896-1964) — ექიმი, ოფთალმოლოგი ნოდარ დუმბაძის ბიუსტი ცენტრალურ სკვერში დაბის ცენტრი კინოთეატრის შენობა მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი ბორის პაიჭაძის სახელობის სტადიონი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 150. ↑ საქართველოს სატელეფონო კოდები — „სილქნეტი“ ↑ საქართველოს საფოსტო ინდექსები — „საქართველოს ფოსტა“ ↑ სოფლის ვითარება // კვალი : გაზეთი, 1897, № 39, გვ. 3-5. ↑ „ცნობის ფურცელი“ N635 გვ. 2 22 სექტემბერი, 1898 ↑ Кавказский календарь на 1910 год
კავკასიური თაგვანა

კავკასიური თაგვანა (ლათ. Sicista caucasica) — ძუძუმწოვარი თაგვანასებრთა ოჯახისა. ძალიან მცირე ზომის მღრღნელია. სხეულის სიგრძე 70 მმ-ს აღწევს; კუდი სხეულზე გრძელია, მისი სიგრძე 115 მმ-მდეა. ყურის სიგრძე — 12 მმ, ტერფისა — 18 მმ-მდე. მკვეთრად განსხვავდება მის გვარში შემავალი დანარჩენი სახეობებისაგან იმით, რომ მისი ზურგის შეფერილობა ერთგვაროვანია — ჩალისფერ-მურადან ყავისფერ-ჟანგისფერამდე; ამასთან, ზურგზე მუქი ზოლი არ აქვს. გავრცელებულია კავკასიაში, საქართველოში გვხვდება კავკასიონის დასავლეთ ნაწილში და მცირე კავკასიონზე. ბინადრობს მთების შუა და ზედა ზოლში. მცირერიცხოვანი სახეობაა. შეტანილია საქართველოს „წითელ ნუსხაში“. ↑ ყურაშვილი ბ., კოხია ს., არაბული ა. და სხვ., საქართველოს ძუძუმწოვრები, თბ.: „მეცნიერება“, 1981. — გვ. 19. ↑ საქართველოს „წითელი ნუსხის“ დამტკიცების შესახებ. საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე. matsne.gov.ge (20 თებერვალი, 2014). ციტირების თარიღი: 12 მაისი, 2022
ბორის ვინოგრადოვი

ბორის სტეფანეს ძე ვინოგრადოვი (დ. 25 მარტი (6 აპრილი), 1891, ვოლსკი — გ. 10 ივლისი, 1958, ლენინგრადი) — რუსი ზოოლოგი. დაასრულა ხარკოვის უნივერსიტეტი (1918), პეტრე სუშკინის მოსწავლე. 1921–1958 წლებში მუშაობდა სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ზოოლოგიის ინსტიტუტში; 1932–1953 წლებში ამავდროულად — ლენინგრადის სახელმწიფო უნივერსიტეტში (1939 წლიდან პროფესორი, 1945 წლიდან ზოოლოგიის კათედრის გამგე). ძირითადი შრომები მიუძღვნა მღრღნელების მორფოლოგიას, შედარებით ანატომიას, პალეონტოლოგიას, ეკოლოგიასა და ზოოგეოგრაფიას. არის თერიოლოგების ლენინგრადის სკოლის ფუძემდებელი, ამ სკოლისათვის დამახასიათებელია კომპლექსური, ისტორიული მიდგომა ცხოველთა შესწავლისათვის (ცხოველის აგებულების თავისებურებების, ცხოვრების ნირის, საბინადრო გარემოსა და გავრცელების სინთეზი სახეობებს შორის ნათესაური კავშირებისა და ბუნებრივ სისტემაში სახეობათა ჯგუფების მდებარეობის დადგენისა საშუალებას იძლევა). Тушканчики. — М.; Л., 1937. К вопросу о морфологической дивергенции у близких форм млекопитающих // Труды Зоологического института АН СССР. т. 8, вып. 1. — 1946. Грызуны фауны СССР. — М.; Л., 1952. (ი. მ. გრომოვთან ერთად) ↑ 1.0 1.1 1.2 Виноградов Борис Степанович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ 2.0 2.1 Биологи. Биографический справочник / под ред. Ф. Н. Серков — Киев: Наукова думка, 1984. — С. 135. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q4417674"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1899"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q6981212"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126724297"></a> ↑ 3.0 3.1 3.2 Czech National Authority Database <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q13550863"></a> ↑ Бардина С. В. «Работать без единой книги очень трудно»: по материалам писем А.Н. Световидова 1941−1945 гг, "Working without a single book is very difficult:" based on A. N. Svetovidov’s letters from 1941—1945 // Историко-биологические исследования — 2024. — Т. 16, вып. 2. — С. 120–139. — ISSN 2076-8176; 2500-1221 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q129355053"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126725109"></a> ↑ Сытин А. К., Сластунов Д. Д. В.Л. Комаров и авторы «Флоры СССР», Vladimir Komarov and the authors of “Flora of the USSR” // Историко-биологические исследования — 2021. — Т. 13, вып. 1. — С. 24–71. — ISSN 2076-8176; 2500-1221 — doi:10.24411/2076-8176-2021-11002 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q129756759"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126725109"></a> ↑ Виноградов, Борис Степанович // Большая российская энциклопедия. т. 5. — М., 2006. — стр. 349.
უილიამ ლამბი

უილიამ ლამბი (ინგლ. William Lamb; დ.15 მარტი, 1779 – გ. 24 ნოემბერი, 1848), — ინგლისის პოლიტიკური პარტიის, ვიგების წევრი, გაერთიანებული სამეფოს შინაგან საქმეთა მინისტრი (1830–1834) და პრემიერ-მინისტრი (1834 და 1835–1841). პრემიერ-მინისტრად ორჯერ დანიშნეს. 1834 წელს მეფე უილიამ IV-მ გაათავისუფლა თანამდებობიდან, თუმცა ხუთი თვის შემდეგ ხელმეორედ დანიშნეს, ამჯერად 6 წლის ვადით. ↑ 1.0 1.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 2.0 2.1 Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ 3.0 3.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 4.0 4.1 4.2 Lundy D. R. The Peerage <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q67129259"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q21401824"></a> ↑ 5.0 5.1 ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ 6.0 6.1 GeneaStar <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q98769076"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3100478"></a> ↑ 7.0 7.1 7.2 Oxford Dictionary of National Biography / C. Matthew — Oxford: OUP, 2004. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17565097"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5145336"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q34217"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q217595"></a> ↑ http://www.historyofparliamentonline.org/volume/1820-1832/member/lamb-hon-william-1779-1848 ↑ 9.0 9.1 9.2 Kindred Britain <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q75653886"></a> ↑ Portrait of William Lamb, 2nd Viscount Melbourne ↑ The Register of Births and Baptisms in the Parish of St James within the Liberty of Westminster. 1761-1786. 11 April 1779.