laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
წვინდირხვა

წვინდირხვა (აფხ. Ҵәындырхәа) — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში აფხაზეთიდან. ზრდასრული ფოთოლი დიდი ზომისაა, მომრგვალო, ზოგჯერ გულისმაგვარი ან თირკმლისმაგვარი ფორმის. სამნაკვთიანი, მცირედ დანაკვთული, თითქმის მთლიანი. ფოთლის ქვედა მხარე შეუბუსავია. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, კონუსური, ხშირად მხრიანი, კუმსი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მრგვალი ან მომრგვალო, მუქი-წითელი. კანი საშუალო სისქისაა, ძნელად სცილდება რბილობს, ცვილისებრი ნაფიფქით სქლად დაფარული. რბილობი წვნიანია, წვენი — შეფერილი. წინდირხვა ძლიერი ზრდისაა. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 190-205 დღეა. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის ბოლს შედის. მტევნის წონა 97-110 გრამია, საჰექტარო მოასვლიანობა კი 11.4 ტონაა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 19-20.5%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 8.1-11.0 გ/ლ-ს. გამოიყენება ხარისხიანი მუქი ალუბლისფეერი, ექსტრაქტული და არომატული სუფრის წითელი, მშრალი ღვინის დასამზადებლად. უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 473
აჩკიკიჟი

აჩკიკიჟი (აფხ. Аҽкыка — „ცხენის ძუძუ“), ააცკიკა, ცხენისძუძუ აფხაზური — ქართული აბორიგენული ვარდისფერყურძნიანი სასუფრე ვაზის ჯიში აფხაზეთიდან. ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო ან თირკმლისებური, სამნაკვთიანი, მცირედ დანაკვთული, თითქმის მთლიანი. ფოთლის ქვედა მხარე საშუალო სიხშირის აბლაბუდისებრ-ჯაგრისებურადაა შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალოზე დიდი ზომისაა. ცილინდრული ან ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, დატოტვილი, საშუალო სიკუმსის ან თხელი. მარცვალი მსხვილია, ოვალური ან მოგრძო, მუქი ვარდისფერი. კანი სქელი და მკვრივი აქვს. რბილობი ხორციანი და კნატუნა, მცირეწვნიანი. გემო ტკბილი და სასიამოვნო, სუსტად გამოსახული ჯიშური არომატით. აჩკიკიჟი საშუალოზე ძლიერი ზრდისა და უხვმოსავლიანია. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის პირველ ნახევარში შედის. მისი სავეგეტაციო პერიოდი გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე საშუალოდ 180 დღეა. მტევნის წონა 150-200 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა — 12.0-15.0 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 17.0-20.9%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 6.7-10.3 გ/ლ-ს. სასუფრე ყურძენია, იშვიათად გამოიყენება საღვინედ. უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 55
ათასრაყვა

ათასრაყვა (აფხ. Аҭасраҟәажь) — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში აფხაზეთიდან. ეს ვაზი გავრცელებული იყო აფხაზეთში, მაგრამ სოკოვანი დაავადებებისა და ფილოქსერას შემოჭრის შედეგად განადგურებულა. დღემდე ნაპოვნი და შესწავლილი არ არის. უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 566
აკლიკი

აკლიკი — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი ვაზის ჯიში აფხაზეთიდან. ეს ვაზი გავრცელებული იყო აფხაზეთში. დღემდე ნაპოვნი და შესწავლილი არ არის. უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 566
აკუშარი

აკუშარი (აფხ. Ақәшьар/Аҟәшар) — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი ვაზის ჯიში აფხაზეთიდან. ეს ვაზი გავრცელებული იყო აფხაზეთში. დღემდე ნაპოვნი და შესწავლილი არ არის. უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 566 ↑ жур. «Абаза», №2 (19), 01 декабря, 2015
აკაბილი

აკაბილი (აფხ. Акабил), აკაბული — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში აფხაზეთიდან. ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ან საშუალოზე დიდი ზომისაა, მომრგვალო ან განივოვალური, სამნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე სქელი აბლაბუდისებრ-ჯაგრისებრი შებუსვითაა დაფარული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი დიდი ზომისაა, ფართოკონუსური ფორმის, ფრთიანი, კუმსი ან საშუალო სიკუმსის. მარცვალი საშუალო ზომისაა. მომრგვალებული ან ოდნავ ოვალური. მუქი ლურჯი, შავ ფერში გარდამავალი. თხელკანიანია, ცვლილისებრი ნაფიფქით უხვად დაფარული. რბილობი წვნიანი და მდნარია, წვენი შეუფერავი. სასიამოვნო გემოთი. ჯიში საშუალო ზრდისა და საკმაოდ მოსავლიანია. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის ბოლოს, ნოემბრის დასაწყისში შედის. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე საშუალოდ 200-210 დღეა.მტევნის წონა 160-200 გრამს შორის მერყეობს. საჰექტარო მოსავლიანობა 8.0-12.0 ტონაა. ყუძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 21.5%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 7.2 გ/ლ-ს. მიიღება კარგი ხარისხის სუფრის წითელი ღვინო, რომელიც ხასიათდება ორიგინალური ბუკეტითა და მაღალი ექსტრაქტულობით. ასევე გამოიყენება წვენის დასამზადებლად და სასუფრე ყურძნად. უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 21 ↑ жур. «Абаза», №2 (19), 01 декабря, 2015
ხუპინიჟი

ხუპინიჟი (აფხ. Хәпынижь — „ხუპიშის ყურძენი“) — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი ვაზის ჯიში აფხაზეთიდან. ვაზი ატარებს გამავრცელებლის სახელს. ხუპიში აფხაზეთში მამაკაცის სახელია, ხოლო „ხუპინიჟი“ ქართულად „ხუპიშის ყურძენს“ ნიშნავს. ეს ვაზი გავრცელებული იყო აფხაზეთში. დღემდე ნაპოვნი და შესწავლილი არ არის. უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 574 ↑ жур. «Абаза», №2 (19), 01 декабря, 2015
აგაშკური

აგაშკური (აფხ. Агашкәыр) — ქართული აბორიგენული ვარდისფერყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში აფხაზეთიდან. ეს ვაზი გავრცელებული იყო აფხაზეთში, მაგრამ სოკოვანი დაავადებებისა და ფილოქსერას შემოჭრის შედეგად განადგურებულა. დღემდე ნაპოვნი და შესწავლილი არ არის. უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 566 ↑ жур. «Абаза», №2 (19), 01 декабря, 2015
ამგურჩალი

ამგურჩალი (აფხ. Амгәырҷыл) — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში აფხაზეთიდან. ეს ვაზი გავრცელებული იყო აფხაზეთში, მაგრამ სოკოვანი დაავადებებისა და ფილოქსერას შემოჭრის შედეგად განადგურებულა. დღემდე ნაპოვნი და შესწავლილი არ არის. უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 566 ↑ жур. «Абаза», №2 (19), 01 декабря, 2015
აპუჟერა

აპუჟერა — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი ვაზის ჯიში აფხაზეთიდან. ეს ვაზი გავრცელებული იყო აფხაზეთში. დღემდე ნაპოვნი და შესწავლილი არ არის. უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 566
აჟიგრა

აჟიგრა (აფხ. Ажьӷара/Ажьӷра) — ქართული აბორიგენული ვარდისფერყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში აფხაზეთიდან. ეს ვაზი გავრცელებული იყო აფხაზეთში, მაგრამ სოკოვანი დაავადებებისა და ფილოქსერას შემოჭრის შედეგად განადგურებულა. დღემდე ნაპოვნი და შესწავლილი არ არის. უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 567 ↑ жур. «Абаза», №2 (19), 01 декабря, 2015
აწიმლიჟი

აწიმლიჟი (აფხ. Ацәымлыжь/Ачымлыжь) — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში აფხაზეთიდან. ეს ვაზი გავრცელებული იყო აფხაზეთში, მაგრამ სოკოვანი დაავადებებისა და ფილოქსერას შემოჭრის შედეგად განადგურებულა. დღემდე ნაპოვნი და შესწავლილი არ არის. უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 567 ↑ жур. «Абаза», №2 (19), 01 декабря, 2015
კიამოხტა

კიამოხტა — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი ვაზის ჯიში აფხაზეთიდან. ეს ვაზი გავრცელებული იყო აფხაზეთში. დღემდე ნაპოვნი და შესწავლილი არ არის. უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 570
აჟამპი

აჟამპი — ქართული აბორიგენული ვარდისფერყურძნიანი ვაზის ჯიში აფხაზეთიდან. ეს ვაზი გავრცელებული იყო აფხაზეთში. დღემდე ნაპოვნი და შესწავლილი არ არის. უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 566
გარეჯი საგარეჯო (საფეხბურთო კლუბი)

გარეჯი საგარეჯო — ქართული საფეხბურთო კლუბი, რომელიც დაარსდა 1960 წელს, 2021 წლიდან თამაშობს ეროვნული ლიგა 2-ში. 2022 წლის 27 ივლისის მონაცემებით შენიშვნა: დროშა აღნიშნავს ეროვნულ ნაკრებს რომელიც განსაზღვრულია ფიფა-ს წესებით. მოთამაშეები შესაძლოა რამდენიმე ფიფა-ს არაწევრ ქვეყანას/ტერიტორიას მიეკუთვნებოდნენ. დავით კოკიაშვილი (მარტი, 2019 - ოქტომბერი, 2019) დავით მაისურაძე (ოქტომბერი, 2019 - დეკემბერი, 2019) თენგიზ კობიაშვილი (2020-2021) კახა გოგიჩაიშვილი (იანვარი, 2022 - აპრილი, 2022) ნესტორ მუმლაძე (აპრილი, 2022 - მაისი, 2022) თემურ მახარაძე (მაისი, 2022 - ივნისი, 2022) დავით დიღმელაშვილი (ივნისი, 2022 - ) საფეხბურთო კლუბი საშინაო თამაშებს თამაშობს საგარეჯოს ცენტრალურ სტადიონზე, რომელიც 2000 მაყურებელზეა გათვლილი. სტადიონს რეკონსტრუქცია 2018 წელს ჩაუტარდა. ↑ https://erovnuliliga.ge/ge/club/gareji/squad ↑ https://www.gff.ge/ge/media/news/10528
კორჟენევსკის მყინვარი

კორჟენევსკის მყინვარი (ყირგ. Корженевский мөңгүсү) — რთული ხეობის მყინვარი პამირზე, ყირგიზეთში. მდებარეობს იმიერალთაის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, ლენინის პიკის აღმოსავლეთით, მდინარე ჯანაიდართაქის (მდ. ყიზილსუს მარცხენა შენაკადი, ვახშის აუზი) სათავეებში. სიგრძე 21,5 კმ, ფართ. 73 კმ². მყინვარი გაწოლილია ღრმა ხეობაში და ეშვება 6210 მეტრიდან 3800 მეტრ სიმაღლემდე. მყინვარის ენის დიდი ნაწილი დაფარულია მორენული საფრით. სახელი ეწოდება აღმომჩენის, საბჭოთა მკვლევარ ნიკოლოზ კორჟენევსკის პატივსაცემად (აღმოაჩინა 1928 წელს). ↑ Корженевского ледник // Большая российская энциклопедия. т. 15. — М., 2010. — стр. 307. ↑ კორჟენევსკის მყინვარი // ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 680.
ხახვთესლა

ხახვთესლა (ლათ. Lysimachia verticillata) — ერთწლიანი ბალახოვანი მცენარე. ღერო წამოწეულია, მარტივი ან დატოტვილი, დანაწევრებული ბეწვით მოფენილი. ფოთლები მოპირისპირეა, მომრგვალოკვერცხისებური ან კვერცხისებური, ორივე მხარეზე მოკლედ და გაფანტულად შებუსული. ჯამი თითქმის ძირამდეა განკვეთილი, ლანცეტა ფორმის. გვირგვინი ყვითელია კვერცხისებური ან მოგრძოკვერცხისებური. იზრდება მთის ქვედა სარტელში ტენიან ადგილებში. სარეველა მცენარეა. გვხვდება საქართველოში დასავლეთ ნაწილსა და კახეთში. გავრცელების საერთო არეალი მოიცავს ცენტრალურ და სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიას. სუხიტაშვილი კ., საქართველოს ყვავილოვანი მცენარეები, თბ., 2018, გვ. 640.
ვალდემარას რუპშისი

ვალდემარას რუპშისი (დ. 2 მაისი, 1967, შიაულიაი, ლიეტუვა) — ლიეტუველი სამხედრო ოფიცერი, გენერალ-ლეიტენანტი, რომელიც მსახურობს ლიტვის ამჟამინდელი თავდაცვის მეთაურად. ვალდემარას რუპშისის სამხედრო კარიერა ლიეტუვის შეიარაღებულ ძალებში დაიწყო 1990 წლის 1 ნოემბერს . 2005 წელს დაიწყო მსახური ლიეტუვის გენერალ იონას ჟემაიტის სამხედრო აკადემიაში. 2011 წელს დაინიშნა „რკინის მგლის“ მექანიზებული ქვეითი ბრიგადის მეთაურად. 2016 წელს დაინიშნა სახმელეთო ჯარების მეთაურის თანამდებობაზე, ბრიგადის გენერლის წოდებით, რომელიც მას პრეზიდენტის დალია გრიბაუსკაიტეს ბრძანებულებით მიენიჭა. 2018 წლის ნოემბერში, ლიეტუვის შეიარაღებული ძალების აღდგენის 100 წლისთავის აღსანიშნავად, მიენიჭა გენერალ-მაიორის წოდება. 2019 წლის 25 ივლისს გახდა თავდაცვის მეთაური პრეზიდენტ გიტანას ნაუსედას დროს. ↑ https://kariuomene.lt/kas-mes-esame/naujienos/kariuomenes-vaduiiteiktasvalstybinis-nyderlandu-karalystes-apdovanojimas/26054 ↑ https://kariuomene.lt/en/newsevents/highest-state-award-of-germany-bestowed-on-chief-of-defence/26004 ↑ https://kariuomene.lt/naujienos/kariuomenes-vadui-iteiktas-auksciausias-prancuzijos-valstybinis-apdovanojimas-garbes-legiono-ordinas/26065 ↑ Chief of Defence of the Republic of Lithuania. Lithuanian army. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 29 მარტი 2022. ციტირების თარიღი: 19 March 2022 ↑ Flag of the Lithuanian Armed Forces passed on to Major General Valdemaras Rupšys. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-08-04. ციტირების თარიღი: 2022-07-24.
აღმოსავლური მზიურა

აღმოსავლური მზიურა(ლათ. Inula orientalis) — მრავალწლიანი ბალახოვანი მცენარეა. აქვს სწორი ღერო, 20-50 სმ სიმაღლის, მეტწილად მარტივი, ქვედა ნაწილში სუსტად შებუსული, ზედა ნაწილში მოფენილია გრძელი, ხშირი ბეწვით. ქვედა ფოთლები მოგრძონიჩბისებურია, ზედა ფოთლები ელიფსურია, ნახევრად ღერომხვევი. ყველა ფოთოლი მჯდომარეა, ორივე მხარეზე მიტკეცილი, რბილი ბეწვით შებუსული. კალათები მარტოულია. ენისებური ყვავილები კაშკაშა ყვითელი ფერისაა. იზრდება სუბალპურ და ალპურ სარტყლებში, მდელოებზე, კლდეებსა და ღორღიან ფერდობებზე, ფიჭვნარებში. გავრცელებულია თითქმის მთელ საქართველოში. გავრცელების საერთო არეალი მოიცავს კავკასიასა და მცირე აზიას. სუხიტაშვილი კ., საქართველოს ყვავილოვანი მცენარეები, თბ., 2018, გვ. 252.
ტახტიწყაროს ეკლესია

ტახტიწყაროს ეკლესია — არტიტექტურული და არქეოლოგიური ძეგლი თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის სოფელ ივანოვკაში. აგებულია X-XIV საუკუნეებში. ტახტიწყაროს ნასოფლარის კიდეში, ძირითადი ბირთვის ჩრდილოეთით, გახსნილ მდელოზე, გალავნით შემოსაზღვრულ ტერიტორიაზე, ბაზალტის უშველებელი ქვებით ნაგები მცირე ზომის ეკლესიაა განთავსებული. მის ეზოში ძველი საფლავის ქვებია. ეკლესია მცირე ზომის დარბაზული ტიპის ნაგებობაა, რომელიც ერთსაფეხურიან ცოკოლზე დგას. ის ძალიან დიდი ზომის, ბაზალტის ქვით კარგად დამუშავებული კვადრებითაა ნაგები. ქვები არასწორი მოხაზულობისაა, ერთმანეთთან მჭიდროდ მიმაგრებული. დუღაბის თხელი ფენა, ჩასხმულია საპირე ქვებს შორის. ერთადერთი შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს. კუთხის ქვები ძალიან დიდია და ასეთივე გრანდიოზული არქიტრავის ქვით არის დასრულებული. მის აღმოსავლეთ ნაწილში რელიეფური ჯვარია ამოკვეთილი. ეკლესიის აღმოსავლეთ ფასადთან უშველებელი ქვაა, რომლის ცენტრშიც სარკმლის ვიწრო თაღია ამოკვეთილი. ეზოში დიდი ზომის ზეთსახდელი ქვაცაა დაცული.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 26429
პატარა დარბაზის ღვთისმშობლის ეკლესია

პატარა დარბაზის ღვთის მშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ბოლნისის მუნიციპალიტეტის სოფელ პატარა დარბაზში. ეკლესია დარბაზული ტიპისაა და ლოროფნითაა გადახურული, ბათქაშში "ჩაძირული" დიდი ზომის ნამტვრევი ქვითაა ნაგები, აღმოსავლეთ ფასადის ფორნტონის კეხში ქვათა ზომა მცირდება და წყობაც სხვა ხასიათისაა. არქიტრავით დახურული ერთდაერთი კარი სამხრეთ კედელშია გაჭრილი, სარკმლები აღმოსავლეთ, სახმრეთ და დასავლეთ კედლებშია. სამხრეთი სარკმელი ეკლესიაზე ამ მხრიდან მოგვიანებით მიდგმული მინაშენის სახურავმა ამოქოლა. ნახევარწრიული საკურთხევლის აფსიდის არდაბაგი მცირედაა შემაღლებული და მას ერთსაფეხურიანი ხარისხი მიუყვება. ტრაპეზის ქვა აფსიდის კედელზეა მიდგმული. აფსიდშივე ორი მაღალი ნიშაა შემორჩენილი, რომლებიდანაც ჭისებრი ასასვლელბით ეკლესიის კონქის თავზე შეიძლება მოხვედრა. ეკლესიას სამხრეთიდან მთელ სიგრძეზე დიდი, ნამტვრევი ქვით ნაგები, გეგმით სწორკუთხა მინაშენი აქვს მიდგმული. იგი ორკალთა სახურავითაა გადახურული და სახურავის ფერდები აღმოსავლეთისა და დასავლეთისკენ ეშვება. მინაშენში შესასვლელი კარი სამხრეთ კედელშია გაჭრილი და სამკუთხადაა გადახურული. ეს სათავსი აღმოსავლეთ და სამხრეთ კედლებში გაჭრილი ორი სარკმლით ნათდება. მზიდი თაღი ამ ნაგებობას ორად ყოფს და ეკლესიის სამხრეთ კარის წინ შემაღლებული მოცულობა იქმნება. ეკლესიის საქტიტორო წარწერა, სადაც ბარსეღ ეპისკოპოსის მიერ 1465 წელს ამ შენობის განახლებაზეა საუბარი, ეკლესიის აღმოსავლეთი ფასადის ჩრდილოეთი კუთხის ქვაზეა ამოკვეთილი.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 26513
პატარა მიტარბის წმინდა გიორგის ეკლესია

პატარა მიტარბის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ბორჯომის მუნიციპალიტეტის სოფელ პატარა მიტარბში. აგებულია XX-XXI საუკუნეებში. ეკლესია დგას სოფლის აღმოსავლეთ განაპირას. ირგვლივ მოქმედი სასაფლაოა. ძველი ნაეკლესიარიდან შემორჩენილია მხოლოდ წყობის ქვედა რიგი. მსხვილი, მასიური თლილი კვადრები გეგმა ვერ იკითხება. ირგვლივ გალავნის ნაშთებია. აგრეთვე არის ძველი საფლავის ქვები. ამ ნანგრევის ჩრდილოეთ მხარეს 2005 წელს აშენდა დარბაზული ტიპის ახალი ეკლესია, გადახურული გოფრირებული თუნუქით, ნაგებობა არაპროპორციულია და უსახო. გამოყენებულია ძველი ეკლესიის თლილი კვადრები. სამხრეთ შესასვლელის თავზე ძველი ეკლესიის ქვაა-ღვინისფერ ქვაში ამოკვეთილია ჯვარი. სარკმელები თაღოვანია.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 6330
აღა ალიევი

აღა ალიგამა ოღლი ალიევი (დ. 5 მაისი, 1940 — გ. 25 ნოემბერი, 2007) — აზერბაიჯანელი მეცნიერი, აზერბაიჯანის მწერალთა კავშირის წევრი, პოეტი, (1969), ფილოლოგიურ მეცნიერებათა კანდიდატი. აღა ლაჩინლი დაიბადა 1940 წლის 5 მაისს, ლაჩინის რაიონის სოფელ ოღულდარაში. 1963-1966 წლებში სწავლობდა მოსკოვის მაქსიმ გორკის სახელობის ლიტერატურული ინსტიტუტის პოეზიის განყოფილებაში. მისი ლიტერატურული შემოქმედება დაიწყო 1958 წელს აღდამის რაიონის გაზეთ „ლენინ იოლუში“ გამოქვეყნებული ლექსით „მწყემსი“. 1966 წელს გამოიცა მისი პირველი წიგნი სახელწოდებით "იმედი". მოგვიანებით „დუმილი“, „იდუმალი მთები“, „უკიდურობების წინაშე“, „როცა დრო მომწიფდება“, „გვიყვარდეს ჩვენი სიყვარული“, „ტყის სიმღერა“, „ღამის სიზმარი“, „აიღე ჩვენი წერილი“ და სხვა. მისი წიგნები გაყიდულია. აღა ლაჩინლი 1970 წლიდან მუშაობდა ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტში და იყო ასოცირებული პროფესორი „მსოფლიო ლიტერატურის“ განყოფილებაში. 1980 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია „აზერბაიჯანული ზღაპრების მხატვრული თავისებურებები“ და მიენიჭა აკადემიკოსის წოდება. დაასრულა სადოქტორო დისერტაცია „თურქიზმი ჰომეროსის ეპოსებში“. აღა ლაჩინლიმ, ძველი ბერძნული ლიტერატურის სპეციალისტმა, თარგმნა რჩევები ძველი შუმერული, ძველი ბერძნული, ძველი რომაული, ჩინური, ინდოელი, ასევე პოლონური, რუსული, ვიეტნამელი, სლოვაკი, იაპონელი, კორეელი, არგენტინელი და სხვა ხალხების კლასიკური პოეზიიდან. 1967-2006 წლებში ხელმძღვანელობდა და მუშაობდა ფილოლოგიის ფაკულტეტის ლიტერატურულ ასოციაციაში. კითხულობდა ლექციებს აზერბაიჯანული კულტურის, ლიტერატურისა და მეცნიერების შესახებ რუსეთში, თურქეთში, ლიტვაში, ლატვიაში, ესტონეთში, საქართველოში და სხვა ქვეყნებში. Laçın yurdu" jurnalı, № 1(1), 2011, Bakı, "Elm və təhsil", 2011. http://mediaforum.az/articles.php?article_id=20101125103645061&page=11&lang=az&eu=0%5Bölü+keçid%5D[მკვდარი ბმული]
ოიქუ გიურმანი

ოიქუ გიურმანი (თურქ. Öykü Gürman; დ. 4 აგვისტო, 1982, სტამბოლი) — თურქი პოპ- და ფლამენკოს მომღერალი და მსახიობი. 2007 წლიდან თავის ტყუპ ძმა ბერკთან ერთად დააარსა ჯგუფი Öykü ve Berk, მაგრამ ჯგუფი დაიშალა 2010 წელს. ოიქუ გურმანი 2015 წლის 4 აგვისტოს იავუზ ბინგოლზე დაქორწინდა და 2016 წლის 15 აპრილს განქორწინდა. იგი არის მხატვარი, რომელიც ქმნის მუსიკას ხმელთაშუა ზღვისა და არაბული მუსიკის შერწყმით. იგი ცნობილია სიმღერით „Evlerinin Önü Boyalı Direk“, რომელიც თავის ძმა ბერკთან ერთად ატვირთა YouTube-ზე. 2008 წლის მაისის მდგომარეობით, ვიდეოს 10 მილიონ 800 ათასი ნახვა ჰქონდა. მათი ვიდეოები ამოიღეს 2008 წლის აგვისტოში. ოიქუს და მისი ძმის პირველ ალბომში, „Kısmet“, სულ 10 სიმღერაა. ბურკის საფირმო სიმღერების გარდა, მათ ალბომში შეიტანეს ხალხური სიმღერები ფლამენკოსთან შერევით. დებიუტის შემდეგ მათ TRT1-ის ეკრანებზე მუსიკალური და სასაუბრო პროგრამა „Boyalı Direk“ წარადგინეს. 2010 წელს ოიქუმ და ბერკმა დაშალეს ჯგუფი და გადაწყვიტეს, რომ მარტო გაეგრძელებინათ თავისი კარიერა. Öykü Gürman
უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგა 2022-2023

გადამისამართება 2022-23 უეფას ჩემპიონთა ლიგა იქნება ევროპის საკლუბო ჩემპიონატის 68-ე სეზონი და 31-ე სეზონი მას შემდეგ, რაც ევროპის თასს უეფას ჩემპიონთა ლიგა ეწოდა. ტურნირის ფინალი სტამბოლში ათათურქის ოლიმპიურ სტადიონზე გაიმართება. ტურნირის გამარჯვებული კვალიფიცირდება უეფას ჩემპიონთა ლიგის შემდეგი სეზონის ჯგუფურ ეტაპზე და ასევე მიიღებს კვალიფიკაციას 2023 წლის უეფას სუპერთასის მატჩში. ასოციაციებს 1-დან 4-მდე ჰყავს ოთხი გუნდი; მე-5 და მე-6 ასოციაციას სამი გუნდი ჰყავს; მე-7-დან მე-15-ე ასოციაციებიდან (რუსეთის გარდა) მონაწილეობს ორი გუნდი; დანარჩენი ასოციაციებიდან (მე-16-დან 55-მდე, ლიხტენშტეინის გარდა) მონაწილეობს ერთი გუნდი 2021-22 უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგის და 2021-22 წლების უეფა-ს ევროპა ლიგის გამარჯვებულებს უფლება ექნებათ ითამაშონ ტურნირზე, მაშინაც კი, თუ ისინი არ მოხვდნენ თავიანთი ეროვნული ლიგის მეშვეობით. თითოეული ეროვნული ასოციაციის გუნდების რაოდენობა, რომლებიც მონაწილეობას მიიღებენ 2022-23 წლების უეფას ჩემპიონთა ლიგაში, განისაზღვრება 2021 წლის უეფა-ს რეიტინგით, რომელიც ითვალისწინებს მოცემულ ქვეყანაში კლუბების წარმატებებს ბოლო ხუთი სეზონის განმავლობაში, 2016-17 წლიდან. 2020-21 ასოციაციებს ასევე შეიძლება ჰყავდეთ დამატებითი გუნდები, რომლებიც მონაწილეობენ უეფას ჩემპიონთა ლიგაში: ↑ შვიდი კლუბი, რომელსაც აკონტროლებს ლიხტენშტეინის ფეხბურთის ასოციაცია თამაშობს შვეიცარიის საფეხბურთო ლიგის სისტემაში. ლიხტენშტეინის ფეხბურთის ასოციაცია მართავს მხოლოდ ლიხტენშტეინის თასს, რომლის გამარჯვებული კვალიფიცირდება უეფას საკონფერენციო ლიგაში. [1] [2] [3] [4]
მეტა

Meta Platforms, Inc., აწარმოებს ბიზნესს, როგორც მეტა, წარსულში ცნობილი, როგორც Facebook, Inc. და TheFacebook, Inc., არის ამერიკული მრავალეროვნული ტექნოლოგიების კონგლომერატი, რომელიც დაფუძნებულია მენლო პარკში, კალიფორნიაში. კომპანიის საკუთრებაში შედის Facebook, Instagram, WhatsApp სხვა პროდუქტებსა და სერვისებს შორის. მეტა ერთ-ერთი ყველაზე ღირებული კომპანიაა მსოფლიოში. იგი ითვლება ყველაზე დიდ ხუთ ამერიკულ საინფორმაციო კომპანიათა შორის Alphabet-თან, Amazon-თან, Apple-თან, და Microsoft-თან ერთად. მეტას პროდუქტები და სერვისები მოიცავს Facebook-ს, Messenger-ს, Facebook Watch-ს და Facebook Portal-ს. მან ასევე შეისყიდა Oculus, Giphy, Mapillary, Kustomer, Presize და ფლობს Jio Platforms-ის 9.99%-ს. მარკეტერებისთვის სარკლამო განთავსების გაყიდვიდან 2021 წელს კომპანიამ თავისი შემოსავლის 97.5% გამოიმუშავა. 2021 წლის ოქტომბერში, Facebook-ის მშობელმა კომპანიამ სახელი Facebook, Inc.-დან Meta-თი შეიცვალა, რათა აესახა თავისი ფოკუსირება მეტა სერვისის აშენებაზე. მეტაზე დაყრდნობით „მეტავერსი“ გულისხმობს ინტეგრირებულ გარემოს, რომელიც კომპანიის ყველა პროდუქტსა და სერვისს აკავშირებს. ↑ Delaware Corporate Entity Search. ციტირების თარიღი: October 28, 2021 (file no. 3835815) ↑ Meta Platforms, Inc.. (October 28, 2021) Current Report (8-K). Securities and Exchange Commission. ციტირების თარიღი: October 29, 2021 ↑ Haq, Sana Noor (October 30, 2021). „Hebrew speakers mock Facebook's corporate rebrand to Meta“. CNN. დაარქივებულია ორიგინალიდან — October 30, 2021. ციტირების თარიღი: October 30, 2021. ↑ Facebook Inc. Certificate of Incorporation (September 1, 2020). ციტატა: „"File Number 3835815"“ ციტირების თარიღი: October 28, 2021 ↑ Facebook Reports Second Quarter 2021 Results. ციტირების თარიღი: August 12, 2021 ↑ Hüfner, Daniel. (2022-04-13) Facebook kauft "Höhle der Löwen"-Startup Presize de-DE. ციტირების თარიღი: 2022-04-13 ↑ „Facebook Invests $5.7 Billion in Indian Internet Giant Jio“. The New York Times. April 22, 2020. დაარქივებულია ორიგინალიდან — February 9, 2021. ციტირების თარიღი: April 22, 2020. ↑ Meta Platforms, Inc.. (2 Feb 2022) Meta Reports Fourth Quarter and Full Year 2021 Results. ციტირების თარიღი: 8 March 2022 ↑ Heath, Alex. (October 19, 2021) Facebook is planning to rebrand the company with a new name en-US. ციტირების თარიღი: October 20, 2021 ↑ The Facebook Company Is Now Meta en-US (2021-10-28). ციტირების თარიღი: 2022-03-28 ↑ Dwoskin, Elizabeth (October 28, 2021). „Facebook is changing its name to Meta as it focuses on the virtual world“. The Washington Post (ინგლისური). დაარქივებულია ორიგინალიდან — October 28, 2021. ციტირების თარიღი: October 28, 2021. ↑ Facebook announces name change to Meta in rebranding effort en (2021-10-28). ციტირების თარიღი: 2021-10-29
კლოდ ლორეინი

კლოდ ლორენი (დ. 1600 — გ. 23 ნოემბერი, 1682) — ბაროკოს ეპოქის ფრანგი მხატვარი. ის არის იმ დროის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი შემოქმედი. მისი პეიზაჟები, როგორც წესი, გადაიქცევა ისტორიული ნახატების უფრო პრესტიჟულ ჟანრში რამდენიმე პატარა ფიგურის დამატებით, რომლებიც, ხშირად, წარმოადგენს სცენას ბიბლიიდან ან კლასიკური მითოლოგიიდან. Claude's Biography, Context and Artworks National Gallery Web Gallery of Art Sterling and Francine Clark Art Institute 2007 exhibition, Claude Lorrain: The Painter as Draftsman Artcyclopedia, Claude Lorrain, Paintings in Museums and Public Art Galleries Worldwide Agence Photographique de la Réunion des musées nationaux et du Grand Palais des Champs-Elysées კლოდ ლორეინი — ნამუშევრები საიტზე Internet Archive
ადრეული თეთრი

ადრეული თეთრი — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი სასუფრე ვაზის ჯიში კახეთიდან. ჯიშის სახელწოდება ყურძნის სიმწიფის პერიოდს გამოხატავს. ზრდასრული ფოთოლი დიდი ზომისაა, მომრგვალო, ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარეთითქმის შეუბუსავია (აქვს ძალიან სუსტი ჯაგრისებრი შებუსვა). ყვავილი მდედრობითი სქესისაა. მტევანი საშუალოზე დიდი ზომისაა, კონუსური ფორმის, დატოტვილი, თხელი ან ძალიან თხელი. მარცვალი ძალიან მსხვილია, მომრგვალო ან ოდნავ ოვალური, ქარვისფერი. კანი სქელია, საკმაოდ მკვრივი და ცვილისფებრი ფიფქით საშუალოდ დაფარული. რბილობი ხორციანი და წვნიანია, სასიამოვნო გემოთი. ადრეული თეთრი ძლიერი ზრდისა და უხვმოსავლიანი ვაზია. სრულ სიმწიფეში სექტემბრის პირველ ნახევარში შედის. მტევნის წონა 140-300 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა 13.5 ტონაზე მეტი. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 16-17%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 6-6.5 გ/ლ-ს. გამოიყენება სასუფრე ყურძნად. უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 13