laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
A Boy and His Dog

A Boy and His Dog — „ბეიტსის მოტელის“ პირველი სეზონის მერვე ეპიზოდი, რომელიც ეთერში 2013 წლის 6 მაისს გავიდა. იდუმალებით მოცული უცხო მამაკაცი ნორმას პრობლემებს უქმნის; ბრედლის არ მოსწონს ის ფაქტი, რომ სკოლაში ჭორები გავრცელდა; დილანი და რემო მოგზაურობაზე წავლენ; ნორმანი შემაძრწუნებელი ჰობით დაკავდება. ემას მამა, უილი ნორმანს ტაქსიდერმიას ასწავლის მას შემდეგ, რაც მან მკვდარი ჯუნო მიუყვანა. ნორმანის სკოლის დირექტორი ნორმას ურეკავს მისი ბოლოდროინდელი საქციელის გამო. ნორმა დათანხმდება, რომ ნორმანს ფსიქოლოგთან მიიყვანს. ფსიქოლოგი ნორმას ეუბნება, რომ საკუთარ შვილზე კონტროლის პრობლემები აქვს. ბრედლი განაწყენებულია, რადგან ნორმანმა ემას უთხრა, რომ მას და ბრედლის სექსი ჰქონდათ; იგი ამას შეცდომას უწოდებს. ნორმანი ემას გაუბრაზდება, რადგან მან ამის შესახებ ბრედლის მეგობრებს უთხრა; ემა ხსნის, რომ ის ნორმანს იცავდა, როცა ბრედლის მეგობრები მას დასცინოდნენ და ამბობდნენ, რომ ბრელდისთან შანსი არ ჰქონდა. ჯეიკი ნორმას ეუბნება, რომ შელბისა და კით სამერსის შესახებ ყველაფერი იცის, რის შემდეგაც ნორმა მას მოტელიდან აგდებს. მოგვიანებით ის შეხვდება ტრიმერებს, რომლებიც დილანმა მოგზაურობიდან მოიყვანა და მათ მოტელში აბინავებს. კლიენტების მოყვანისთვის მადლობის გადასახდელად ნორმა გადაწყვეტს, რომ დილანი სავახშმოდ წაიყვანოს, თუმცა საკუთარ საწოლზე ზაკ შელბის გახრწნილ ცხედარს იპოვის. ვერა ფარმიგა — ნორმა ბეიტსი ფრედი ჰაიმორი — ნორმან ბეიტსი მაქს ტირიოტი — დილან მასეტი ოლივია კუკი — ემა დეკოდი ნიკოლა პელცი — ბრედლი მარტინი ჯერ ბერნსი — ჯეიკ აბერნატი ნესტორ კარბონელი — ალექს რომერო ბენ კოტონი — დენი ვინსენტ გეილი — გილ ტერნერი იენ ჰარტი — უილ დეკოდი პოლ ჯარეტი — ტომ ჰატჩინსი ჰირო კანაგავა — ექიმი ფუმირო კურატა იენ ტრეისი — რემო უოლესი კიგენ კონორ ტრეისი — ბლერ უოტსონი ემალაინ ესტრადა — ჰაიდენი ჯენა რომანინი — ჯენა ბრიტნი უილსონი — ლისა ალიია ო'ბრაიენი — რეჯინა კიმ კონდრაშოფი — ბარმენი ტიფანი შეპარდი — მიმტანი ალექსანდრ კალვერტი — რა'უფი კინენ ტრეისი — განერი მეტ ელისი — დენი მერსედეს დე ლა ზერდა — სამერი ფერა ავივა — მიმღები ამ ეპიზოდს 2,71 მლნ-მა ადამიანმა უყურა. A Boy and His Dog — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ ამანდა კონდოლოი. (7 მაისი, 2013) Monday Cable Ratings: NBA Basketball Dominates + 'Love & Hip Hop: Atlanta', 'Teen Mom II', 'TI & Tiny', 'Monday Night RAW' & More. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-05-17. ციტირების თარიღი: 7 მაისი, 2013.
ასლან თავდგირიძე

ასლან თავდგირიძე (დ. 31 მარტი, 1960, სოფ. ახალშენი, ხელვაჩაურის რაიონი) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი. 1986 წელს დაამთავრა შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი, ვ. ი. ლენინის სახელობის საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამრეწველო და სამოქალაქო მშენებლობის ფაკულტეტი. 2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ხელვაჩაურის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. ასლან თავდგირიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ასლან თავდგირიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
დევიდ სუშე

სერ დევიდ კორტნი სუშე (ინგლ. Sir David Courtney Suchet; დ. 2 მაისი, 1942, ლონდონი) — ბრიტანელი კინოსა და თეატრის მსახიობი, ბრიტანეთის იმპერიის ორდენის კომანდორი, რომელმაც მსოფლიო აღიარება მოიპოვა ერკიულ პუაროს როლის შესრულებით ბრიტანულ ტელესერიალში „აგათა კრისტის პუარო“, რისთვისაც 1991 წელს მიიღო „BAFTA-ს ნომინაცია. დაიბადა 1942 წლის 2 მაისს ლონდონში, ექიმ ჯეკ სუშესა და მსახიობ ჯოან პატრისიას ოჯახში. 1971 წელს დაამთავრა ლონდონის მუსიკალური და დრამატული ხელოვნების აკადემია. 1970 წელს პირველად ითამაშა ბრიტანულ ტელესერიალში „The Mating Machine“. 1973 წლიდან მოღვაწეობს თეატრში. მისი დებიუტი კინოში შედგა 1980 წელს. 1985 წელს გადაეცა სამეფო სატელევიზიო საზოგადოების ჯილდო. 2002 წელს მიენიჭა ბრიტანეთის იმპერიის ორდენის ოფიცრის, ხოლო 2008 წელს — კომანდორის წოდება. 2020 წელს ბრიტანეთის დედოფლის, ელისაბედ II-ის დაბადების დღის აღნიშვნის ცერემონიაზე დევიდ სუშე ბაკალავრ-რაინდად ეკურთხა. 1976 წლიდან დაქორწინებულია შელა ფერისზე. ჰყავთ ორი შვილი. მისი უფროსი ძმა — ჯონ სუშე ცნობილი ტელეჟურნალისტია, უმცროსი ძმა, პიტერი — ექიმი. დევიდ სუშე და ჯეფრი ვანსელი, „პორიე და მე“. Headline Book Publishing, 7 ნოემბერი, 2013 (ბრიტ.), 1 ოქტომბერი, 2014 (აშშ). ISBN 0-75-536422-8 ISBN 978-0-755-36422-0 დევიდ სუშე კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში დევიდ სუშე — Rotten Tomatoes ↑ England & Wales, Civil Registration Birth Index, 1916–2007 ↑ Sir David Courtney SUCHET - Personal Appointments (free information from Companies House) en. Companies House. ციტირების თარიღი: 5 April 2020. ↑ "The Actor Behind Popular 'Poirot", The Christian Science Monitor, 25 March 1992. ↑ "Inside the mind of a media monster". Yorkshire Post. 27 April 2007. ↑ David Suchet profile at. FilmReference.com. ციტირების თარიღი: 19 September 2010. ↑ „No. 59647“. The London Gazette (Supplement): 8. 31 December 2010. ↑ „Birthday Honours 2020: Marcus Rashford and Joe Wicks honoured alongside key workers“. BBC News. 10 October 2020. ციტირების თარიღი: 10 October 2020.
მარიამ გიგოლაშვილი

მარიამ გიგოლაშვილი (დ. 10 ნოემბერი, 1994) — ქართველი აკრობატული ტანმოვარჯიშე ქალი. 2014 წელს მონაწილეობა მიიღო მსოფლიო აკრობატული ტანვარჯიშის ჩემპიონატზე პარტნიორებთან, ნინო დიასამიძესთან და მაგდა რუსიასთან ერთად. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „მარიამ გიგოლაშვილი“ ვიკისაწყობში. ↑ Results of the 2014 Acrobatic Gymnastics World Championships. FIG (ტანვარჯიშის საერთაშორისო ფედერაცია). ციტირების თარიღი: July 22, 2014.
ქოლგოსანი აბედა

ქოლგოსანი აბედა, განტოტებული აბედა (ლათ. Polyporus umbellatus) — ბაზიდიუმიანი სოკო აბედოვანთა ოჯახისა. დიამეტრში აღწევს 50 სმ-ს, მასით — 4 კგ-ს. შედგება მრავალრიცხოვანი (100 და მეტი) დატოტვილი ფეხისაგან (ძირში ერთიანდებიან საერთო ბოლქვისებრ ფეხში), რომლებზეც განლაგებულია მომრგვალებული, ღია მურა ფერის ქუდები, დიამეტრით 1–4 სმ, ხოლო სისქით — 2 მმ-მდე. ქუდის ქვედა მხარეზე მილები თეთრია, ქუდიდან ფეხზე გარდამავალი. აქვს სოკოს სურნელი კამის ელფერით. საჭმელად ვარგისია. გავრცელებულია ევრაზიისა და ჩრდილოეთ ამერიკის ტყეებში. ფოთლოვანი და წიწვოვანი ჯიშების პარაზიტი სოკოა, იწვევს ფესვებისა და ხის ტანის (ძირში) სიდამპლეს. ↑ Species Fungorum - GSD Species. www.speciesfungorum.org. ციტირების თარიღი: 2019-04-22. ↑ Гарибова Л. В. ГРИБ-БАРАН // Большая российская энциклопедия. т. 7. — М., 2007. — стр. 736.
გიორგი დონაძე

გიორგი დონაძე (დ. 3 ოქტომბერი, 1978, თბილისი) — ქართველი ხალხური მომღერალი, ლოტბარი, გუნდის დირიჟორი, ხალხური სიმღერების აღმდგენი და პოპულარიზატორი. დაიბადა ტრადიციულ ოჯახში და ბავშვობიდანვე დაიწყო შემსრულებლობა. დედასთან ერთად გიორგის პირველი მასწავლებლები ბებია და ბებიის ძმა იყვნენ, რომელიც 50-70-იან წლებში ამბროლაურის სარაიონო გუნდში მღეროდა. 12 წლისა ანსამბლ „ფაზისში“ ძმასთან ერთად მღეროდა, შემდეგ იყო ანსამბლ „მძლევარში“, 1995 წელს კი გიორგიმ საკუთარი ანსამბლი „ბერიკა“ ჩამოაყალიბა და „ოქროს მართვეს“ ფესტივალზე პირველი ადგილი აიღო. ანსამბლებ „ბერიკაში“, „ბიჭებსა“ და „ლაშარში“ მღერის პარალელურად 1999 წელს დაამთავრა თბილისის მელიტონ ბალანჩივაძის სახელობის N3 სამუსიკო სასწავლებლის საგუნდო-სადირიჟორო ფაკულტეტი, მოგვიანებით კი თბილისის ვანო სარაჯიშვილის სახელობის კონსერვატორიის ბაკალავრიატი და მაგისტრატურა აკადემიური გუნდის დირიჟორის სპეციალობით (2009). გიორგი დონაძის მასწავლებლები იყვნენ ანზორ ერქომაიშვილი, ჯუმბერ ყოლბაია, ტარიელ და კახა ონაშვილები, თამაზ ანდღულაძე, პოლიკარპე ხუბულავა, ოთარ ბერძენიშვილი, ტრისტან და გური სიხარულიძეები, ისლამ ფილფანი და იოსებ კეჭაყმაძე. სხვადასხვა დროს მუშაობდა ზურაბ ანჯაფარიძის სახელობის თბილისის 28-ე სამუსიკო სკოლის პედაგოგად, საქართველოს საპატრიარქოს ხალხური სიმღერის აღდგენა-განვითარების ფონდის დირექტორად და ფონდი „ქართული გალობის“ პროექტების მიმართულების ხელმძღვანელად. 2000 წელს დააარსა ანსამბლი „ბასიანი“. 2003 წლიდან დღემდე ანსამბლში უცვლელი შემადგენლობაა, 2013 წელს კი „ბასიანს“ ქართული ხალხური სიმღერის სახელმწიფო ანსამბლის წოდება მიენიჭა. გიორგი დონაძემ ანსამბლ „ბასიანთან“ ერთად აღადგინა და გააცოცხლა ტრადიციული ფოლკლორის მრავალი მივიწყებული ნიმუში. „ბიჭებში“ მღერისას მას ანზორ ერქომაიშვილმა აღადგენინა გიგო ერქომაიშვილის მაყრულები, სიმღერებს სწავლობს და აღადგენს უშუალოდ ეთნოფორებისგან და უძველესი ჩანაწერებიდან. მისთვის უპირატესია ვარიანტულობა და იმპროვიზაცია, გატაცებულია გურული პოლიფონიით და გურულ ტრიოში მღერით. აქვს საკუთარი სტილი და დირიჟორობის მანერა. 2014 წლიდან გიორგი დონაძე საქართველოს ფოლკლორის სახელმწიფო ცენტრის აღმასრულებელი დირექტორია. 2020 წლისთვის ის ასევე წმინდა სამების საკათედრო ტაძრის საპატრიარქო გუნდის ერთ-ერთი ხელმძღვანელია, პარალელურად თბილისის გიორგი მთაწმინდელის სახელობის სასწავლო უნივერსიტეტში ასწავლის და საეკლესიო მუსიკისა და ხალხური სიმღერის სახელოსნოს ხელმძღვანელობს. საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა საქართველოს ფოლკლორის სახელმწიფო ცენტრი
ლაშა თორდია

ლაშა თორდია (დ. 1 აგვისტო, 1980, თბილისი) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი. 2001 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიზნესის სამართალი. 2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. 2012-2017 წლებში სახელმწიფო აუდიტის სამსახურის გენერალური აუდიტორი. ლაშა თორდია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ლაშა თორდია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
კორინა სმითი

მარია კორინა სმითი (დ. 8 სექტემბერი, 1991) — ვენესუელელი მომღერალი, მსახიობი და მოდელი. კორინა სმითი დაიბადა 1991 წლის 8 სექტემბერს. ის არის ვენესუელელი პოლიტიკოსის, რობერტო სმით პერერას შვილი. კორინამ დაამთავრა ბენტლის უნივერსიტეტის ეკონომიკისა და ფინანსების ფაკულტეტი. 2014 წელს სწავლის დამთავრების შემდეგ დაბრუნდა ვენესუელაში. ჰყავს 2 და, მარია სოფია და მარია ელისა სმითები. მისი დებიუტი ტელევიზიაში შედგა 2009 წელს. კორინა სმითი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ედიტა აბდიესკი

ედიტა აბდიესკი (დ. 14 ნოემბერი, 1984) — შვეიცარიელი პოპის მომღერალი. ცნობილი გახდა მას შემდეგ რაც 2010 წელს მოიგო გერმანული „X Factor“-ის პირველი სეზონი. ამავე წელს გამოუშვა სინგლი „I've Come to Life“, რომელმაც გერმანიის, შვეიცარიისა და ავსტრიის ჩარტებში მოწინავე პოზიციები დაიკავა. ერთი წლის შემდეგ გამოუშვა მეორე სინგლი „The Key“. 2010 წელს მოიგო დივას ჯილდო. არის ალბანურ-მაკედონიური წარმოშობის. ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2011-05-11 საიტზე Wayback Machine. ედიტა აბდიესკი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
დანიელა კოსანი

დანიელა კოსან მონტკურტი (დ. 24 თებერვალი, 1976, მარაკაი, ვენესუელა) — ვენესუელელი მოდელი და ტელეწამყვანი. 1997 წელს მიიღო მონაწილეობა პროექტში „მის ვენესუელა“. 1998 წელს წარადგინა ვენესუელა კონკურს „მის საერთაშორისო“-ზე. 2001-2002 წლებში მიჰყავდა ამერიკული გადაცემა „პირამიდის“ ვენესულეური ანალოგი „Contra reloj“. ბიოგრაფია
იგორ არდაშევი

იგორ არდაშევი (დ. 2 აგვისტო, 1967, ბრნო) – ჩეხი პიანისტი. სწავლობდა ბრნოს კონსერვატორიაში, იყო ინესა იანიჩკოვას მოსწავლე. 1987 წელს მიიღო ჩაიკოვსკის საერთაშორისო კონკურსის პრემია. 1991 წელს მიიღო პრემია დედოფალი ელიზაბეტის კონკურსზე. 1988 წელს აიღო მესამე ადგილი პრაღის გაზაფხულის შეჯიბრზე. ბიოგრაფია
ცაგარელი

საკუთარი სახელი ცაგარელი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ცაგარელი ავქსენტი ცაგარელი — დრამატურგი, მსახიობი ალექსანდრე ცაგარელი — ფილოლოგი არჩილ ცაგარელი — გეოლოგი გიორგი ცაგარელი — მწერალი გიორგი ცაგარელი — ფოტოჟურნალისტი ზურაბ ცაგარელი — პათოლოგანატომი
რამათ-განი

რამათ-განი (ივრ. רָמַת גַּן) — ქალაქი ისრაელში, თელ-ავივის რაიონში, შედის გუშ-დანის მეტროპოლიურ ზონაში. ესაზღვრება თელ-ავივს, ბნეი-ბრაკს და გივატაიმს. სახელი რამათ-განი ივრითიდან ითარგმნება როგორც ბაღის გორა.
მარიამ საჯაია

მარიამ საჯაია (დ. 15 მარტი, 1991, თბილისი) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი. დაიბადა 1991 წლის 15 მარტს. დაამთავრა კავკასიის უნივერსიტეტი სამართალმცოდნეობის სპეციალობით. 2010 წელს დაიწყო მუშაობა ორგანიზაციაში „ადამიანის უფლებათა დაცვა და 21-ე საუკუნე“. 2012 წელს მუშაობდა სპეციალისტად განათლების ხარისხის განვითარების ეროვნული ცენტრში. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — „მეტი სარგებელი ხალხს“. ამ პერიოდში ის იყო 4 საპრალამენტო კომიტეტისა და საქართველოს პარლამენტის გენდერული თანასწორობის საბჭოს წევრი. 2015-2016 წლებში იყო იურიდიულ საკითხთა კომიტეტის წევრი. 2012-2015 წლებში იყო ადამიანის უფლებათა დაცვისა და სამოქალაქო ინტეგრაციის კომიტეტის წევრი. 2013-2016 წლებში — საპროცედურო საკითხთა და წესების კომიტეტის წევრი. 2016 წლის თებერვლიდან ნოემბრამდე — სპორტისა და ახალგაზრდულ საქმეთა კომიტეტის წევრი. მარიამ საჯაია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი მარიამ საჯაია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ მარიამ საჯაია — ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაცია[მკვდარი ბმული]
ხოლონი

ხოლონი (ებრაულად חוֹ‏לוֹ‏ן) — ქალაქი ისრაელში, თელ-ავივის რაიონში, გუშ-დანის აგლომერაციაში. დაარსდა 1937 წელს. ქალაქის სტატუსი აქვს 1950 წლიდან. დასავლეთით გადადის ქალაქ ბათ-იამში, სამხრეთით რიშონ-ლე-ციონში, ხოლო ჩრდილოეთით აზორში. 2003 წლის მონაცემებით ქალაქში ცხოვრობს 165 800 ადამიანი.
საბჭოთა მეურნეობა

საბჭოთა მეურნეობა — სოფლის მეურნეობის ორგანიზების ერთ-ერთი ფორმა საბჭოთა კავშირში. საბჭოთა მეურნეობა იყო მსხვილი, მექანიზებული საწარმო მეურნეობა, რომელიც დაფუძნებული იყო სახელმწიფო საკუთრებაზე და განსხვავდებოდა კოლმეურნეობისაგან. საბჭოთა მეურნეობები შეიქმნა ლენინის გადაწყვეტილებით 1917 წლიდან. 1919 წლიდან საბჭოთა მეურნეობების შექმნას უფრო ორგანიზებული სახე მიეცა. ამ დროს შექმნილი იყო 3536 საბჭოთა მეურნობა. 1922 წელს მათი რაოდენობა შეადგენდა 4316-ს. საბჭოთა მეურნეობების განვითარება შეაჩერა მეორე მსოფლიო ომმა. ომის დროს განადგურდა არსებული მეურნეობების 45 %. 1954-1956 წლებში შეიქმნა ახალი საბჭოთა მეურნეობები მარცვლეული კულტურების წარმოების გადიდების მიზნით ყაზახეთში, ციმბირში, ვოლგისპირეთსა და ურალში. საქართველოს სსრ-ში საბჭოთა მეურნეობების შექმნა დაიწყო 1921 წლის აპრილში. ისინი, ძირითადად, ჩამოყალიბდა ყოფილი საუფლისწულო მამულების ბაზაზე, ასევე, ნაწილობრივ, მსხვილი კერძო მეურნეობების ბაზაზე. საბჭოთა მეურნეობები შეიქმნა საქართველოს სსრ-ის მიწის სახალხო კომისარიატის სისტემაში. ერთ-ერთი პირველი იყო წინანდლის, ნაფარეულის, მუკუზანის, ჩაქვის, მუხრანის, კარდენახის, მანავის, სკრის, ვაჭევის, ვარციხის, სალიბაურის და სხვა საბჭოთა მეურნეობები. საბჭოთა მეურნეობების მშენებლობის პროცესი გაძლიერდა 1929 წლიდან. 1940 წელს საქართველოში იყო 76 საბჭოთა მეურნეობა, 1981 წელს კი — 517. საქართველოს სსრ-ში არსებობდა ძირითადად ექვსი ტიპის საბჭოთა მეურნეობა: მევენახეობის, მეხილეობის, მეციტრუსეობის, მერძევეობის, მეკარტოფილეობის და მეჩაიეობის. საბჭოთა კავშირის დანგრევის შემდეგ განხორციელდა საბჭოთა მეურნეობების უმეტესი ნაწილის პრივატიზაცია. კოლექტივიზაცია კახნიაშვილი, ჯ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 582.
რამაზ პატარიძე

რამაზ პატარიძე (დ. 6 ნოემბერი, 1927, თბილისი — გ. 1 ნოემბერი, 2020) — ქართველი ენათმეცნიერი, მეცნიერი, მკვლევარი. ფილოლოგიურ მეცნიერებათა კანდიდატი, დამწერლობათმცოდნე, ანბანთმცოდნე, ქართული ანბანის რაინდი. პოეტის, მთარგმნელისა და საზოგადო მოღვაწის მიქელ პატარიძის შვილი. 1950 წელს დაამთავრა ი. სტალინის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტი. მუშაობდა კორნელი კეკელიძის სახელობის საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრში (ყოფილი ხელნაწერთა ინსტიტუტი), ივანე ჯავახიშვილის ისტორიისა და ეთნოლოგიის ინსტიტუტის საქართველოს ეთნოლოგიის განყოფილებაში. იყო პავლე ინგოროყვას მოსწავლე. 64 წლის განმავლობაში იკვლევდა ქართული ანბანის საკითხებს. 1980 წელს სა­ბავ­შვო გა­მომ­ცე­ლო­ბა „ნა­კა­დულ­მა“ გა­მოს­ცა მისი წიგნი „ქართული ასომთავრული“, წიგნ­მა საბ­ჭო­თა ცენ­ზუ­რის გვერ­დის ავლა მარ­ტი­ვად მო­ა­ხერ­ხა ვი­ნა­ი­დან ის სა­ბავ­შვო გა­მომ­ცემ­ლო­ბამ გაამოსცა. ამის შე­დე­გად წიგ­ნე­ბის გავ­რცე­ლე­ბა შე­ი­ზღუ­და, გა­მომ­ცემ­ლო­ბა „ნა­კა­დუ­ლის“ დი­რექ­ტო­რი არჩილ სულაკაური თა­ნამ­დე­ბო­ბი­დან გაათავისუფლეს, ხოლო წიგ­ნის ავ­ტო­რი რა­მაზ პა­ტა­რი­ძე პრაქ­ტი­კუ­ლად ჩა­მო­შო­რდა სა­მეც­ნი­ე­რო საქ­მი­ა­ნო­ბას. 2018 წელს „პა­ლიტ­რა L-ის“ მიერ გა­მო­ცე­მუ­ლი „ქარ­თუ­ლი ასომ­თავ­რუ­ლის“ გა­ნახ­ლე­ბუ­ლი ვერ­სი­ის მი­ხედ­ვით ნე­ბის­მი­ე­რი მკი­თხვე­ლი ად­ვი­ლად გა­ი­გებს, თუ რას ნიშ­ნავს ზო­გა­დად ან­ბა­ნი კა­ცობ­რი­ო­ბი­სათ­ვის, მის მოკ­ლე ის­ტო­რი­ას და იმა­საც, თუ რა არის მსოფ­ლი­ო­ში არ­სე­ბულ ან­ბა­ნებ­თან შე­და­რე­ბით ქარ­თუ­ლი ასომ­თავ­რუ­ლის გან­სა­კუთ­რე­ბუ­ლო­ბა, გა­მორ­ჩე­უ­ლო­ბა და უნი­კა­ლუ­რო­ბა. გაშიფრა „ვეფხისტყაოსნის“ პროლოგი და აღმოაჩინა, რომ კაცობრიობის ისტორიაში შოთა რუსთაველი არის პირველი ადამიანი, რომელმაც „ვეფხისტყაოსანში“ წარმოგვიდგინა პლანეტების ჰელიოცენტრული სისტემა. მთელი შეგნებული სიცოცხლე ქართული დამწერლობის ისტორიის კვლევას მიუძღვნა და საბოლოოდ დაამტკიცა სომხური წერილობითი წყაროების სიცრუე. 1967 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა: „ქართული ფილიგრანოლოგიის ძირითადი საკითხები“. რამაზ პატარიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ დამწერლობათმცოდნე რამაზ პატარიძე გარდაიცვალა
ფსიქოდინამიკა

ფსიქოდინამიკა არის თერმოდინამიკის პრინციპთა გამოყენების შედეგი ფსიქოლოგიაში. უფრო დეტალურად, ფსიქოდინამიკა წარმოადგენს ადამიანის ქცევის შესწავლის მეთოდს, მოტივაციისა და Drive-ის (აღმძვრელი, მამოძრავებელი, მასტიმულირებელი) საფუძველზე; ეს მიდგომა განზოგადებულია ნებისმიერი პიროვნების, ნებისმიერ დროს განხორციელებულ ქცევაზე. ინდივიდი ფსიქოდინამიკაში განიხილება, როგორც გენეტიკური კონსტიტუციისა და გარემო პირობების ურთიერთქმედების პროდუქტი. სამედიცინო პრაქტიკაში ფსიქოდინამიკა განსაზღვრულია, როგორც შესწავლის სისტემატიზირებული მეთოდი ფსიქოლოგიური ფაქტორებისა, რომელიც საფუძვლად უდევს ადამიანის ქცევას; განსაკუთრებით არაცნობიერ და ცნობიერ მოტივთა ურთიერთქმედებისა და ემოციის ფუნქციონალური მნიშვნელობის თველსაზრისიდან. ფსიქოდინამიკის პირველი კონცეფცია განავითარა ზიგმუნდ ფროიდმა, რომელმაც დაიწყო თერმოდინამიკის (ჰერმან ფონ ჰელმჰოლცის) გაბატონებულ პრინციპთა გამოყენება ფსიქოლოგიაში. ფროიდმა პირველმა ივარაუდა ფსიქიკურ პროცესთა ენერგიის მსგავსად გააზრების პრინციპი; მან დააფუძნა ფსიქოდინამიკა, როგორც საფუძველი ფსიქოლოგიური ენერგიის(რომელსაც მან ლიბიდო უწოდა) წარმოშობისა და ფუნქციის შემსწავლელი საბაზისო სისტემა.
ზურაბ ხაჩიძე

ზურაბ ხაჩიძე (დ. 15 აგვისტო, 1972) — ქართველი ეკონომისტი, იურისტი და პოლიტიკოსი. დაიბადა 1972 წლის 15 აგვისტოს. სხვადასხვა დროს მუშაობდა ეკონომისტად, ბუღალტერად და იურისტად. იყო სამი „შპს“-ს დირექტორი. 2020 წლის 23 აპრილიდან 2020 წლის 11 დეკემბრამდე იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. ზურაბ ხაჩიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
მიხეილ მილი

მიხეილ მილი (დ. 9 ნოემბერი, 1909, ირკუტსკი — გ. 31 იანვარი, 1970, მოსკოვი) — რუსი ინჟინერი, შვეულმფრენების კონსტრუქტორი, ტექნიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1945). 1931 წელს დაამთავრა ნოვოჩერკასკის საავიაციო ინსტიტუტი. მუშაობდა ცენტრალურ აეროჰიდროდინამიკურ ინსტიტუტში. 1947 წლიდან იყო შვეულმფრენების მშენებლობის საცდელი ბიუროს ხელმძღვანელი. მისი ხელმძღვანელობით დააპროექტეს პირველი საბჭოთა სერიული 3-ადგილიანი შვეულმფრენი მი-1. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 696.
ჯეიმზ მილი

ჯეიმზ მილი (დ. 6 აპრილი, 1773 — გ. 23 ივნისი, 1836) — შოტლანდიელი ფილოსოფოსი, ჯონ სტიუარტ მილის მამა. 1798 წელს დაამთავრა ედინბურგის უნივერსიტეტის ღვთისმეტყველების ფაკულტეტი. იყო უტილიტარიზმის მიმდევარი, ეწინააღმდეგებოდა ბუნებითი სამართლის თეორიას. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 696.
ჯონ სტიუარტ მილი

ჯონ სტიუარტ მილი (დ. 20 მაისი, 1806, ლონდონი — გ. 8 მაისი, 1873, ავინიონი) — ინგლისელი ფილოსოფოსი და ეკონომისტი. იყო იერემია ბენტამის მოწაფე. განიცადა ჯ. ბერკლის, ო. კონტის, დეივიდ რიკარდოსა და დეივიდ იუმის გავლენა. იყო პოზიტივიზმისა და უტილიტარიზმის მიმდევარი. მისი ძირითადი ნაშრომია „ლოგიკის სისტემა“ (ტ. 1-2, 1843). თევზაძე, გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 696.
ეკატერინე ხერხეულიძე

ეკატერინე (ეკა) ხერხეულიძე (დ. 13 ივნისი, 1972, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი პოლიტიკოსი, ფილოლოგი. დაიბადა 1972 წლის 13 ივნისს. დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი ქართული ენისა და ლიტერატურის სპეციალობით, აგრეთვე — საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი სამართალმცოდნეობის სპეციალობით. 1998-1999 წლებში იყო სინთეზურ ნაკეთობათა ფაბრიკის საწარმოო სტაჟირების დეტალების დამკომპლექტებელი. 2004-2008 წლებში იყო აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს წევრი. 2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. 2015-2016 წლებში — საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით (ჩაანაცვლა დავით საყვარელიძე), საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — „მეტი სარგებელი ხალხს“. 2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გაერთიანებული ოპოზიცია „ძალა ერთობაშია“. ეკატერინე ხერხეულიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ეკატერინე ხერხეულიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ საქართველოს პარლამენტის 2020 წლის 31 ოქტომბრის არჩევნები შეაჯამა. ცესკო (2020-12-03). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-12-15. ციტირების თარიღი: 20 დეკემბერი, 2020.
ალექსანდრ მილიერანი

ალექსანდრ ეტიენ მილიერანი (დ. 10 თებერვალი, 1859, პარიზი — გ. 6 აპრილი, 1943, ვერსალი) — ფრანგი პოლიტიკოსი. 1890-იანი წლების დამდეგს მიემხრო სოციალისტურ მოძრაობას, შევიდა ვალდეკ-რუსოს „რესპუბლიკური თავდაცვის“ კაბინეტში როგორც ვაჭრობის მინისტრი. ეს იყო სოციალისტების ბურჟუაზიულ მთავრობაში მონაწილეობის პირველი შემთხვევა. 1920-1924 წლებში იყო საფრანგეთის პრეზიდენტი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 696.
მიხეილ მილიონშჩიკოვი

მიხეილ მილიონშჩიკოვი (დ. 13 იანვარი, 1913, გროზნო — გ. 27 მაისი, 1973, მოსკოვი) — რუსი მეცნიერი, სსრკ-ის მეცნიერთა აკადემიის აკადმეიკოსი (1962) და ვიცე-პრეზიდენტი. 1932 წელს დაამთავრა გროზნოს ნავთობის ინსტიტუტი. 1934-1943 წლებში ასწავლიდა მოსკოვის საავიაციო ინსტიტუტში, შემდეგ მოსკოვის საინჟნრო-ფიზიკურ ინსტიტუტში. 1944-1949 წლებში მუშაობდა სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის მექანიზაცის ინსტიტუტში, შემდეგ კი ატომური ენერგიის ინსტიტუტში. 1960 წლიდან იყო ამ ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე. 1967 წლიდან იყო დიდი საბჭოთა ენციკლოპედიის მთავარი რედაქციის წევრი. უმთავრესი შრომების აქვს ტურბულენტურობის და ფილტრაციის თეორიაში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 697.
პავლე მილიუკოვი

პავლე მილიუკოვი (დ. 15 იანვარი, 1859, მოსკოვი — გ. 31 მარტი, 1943, საფრანგეთი) — რუსი პოლიტიკოსი და ისტორიკოსი. 1882 წელს დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტი. 1886 წლიდან იქვე მუშაობდა პრივატ-დოცენტად. 1894 წელს სტუდენტთა მოძრაობასთან კავშირისთვის გაათავისუფლეს უნივერსიტეტიდან და გადაასახლეს რიაზანში. რამდენიმე წელს იყო საზღვარგარეთ. 1905 წელს დაბრუნდა სამშობლოში და ჩაება ლიბერალურ მოძრაობაში. იყო კადეტთა პარტიის ერთ-ერთი ორგანიზატორი და თავმჯდომარე 1907 წლიდან. არჩეული იყო მე-3 და მე-4 მოწვევების სახელმწიფო სათათბიროში. 1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ დაიკავა საგარეო საქმეთა მინისტრის პოსტი. აპრილში ანტანტის ქვეყნებს გაუგზავნა ნოტა,, სადაცადასტურებდა რუსეთის მზადყოფნას, პირველი მსოფლიო ომი მიეყვანა გამარჯვებამდე. ნოტამ გამოიწვია ჯარისკაცთა პროტესტი, აპრილის კრიზისი და მილიუკოვის გადადგომა. 1920 წლიდან იყო ემიგრაციაში, ცხოვრობდა ლონდონსა და პარიზში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 697-698.
ცანავა

საკუთარი სახელი ცანავა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გიორგი ცანავა — ექიმი, პოლიტიკოსი გიორგი ცანავა — ექიმი-რეანიმატოლოგი დავით ცანავა — ინჟინერი, სახელმწიფო მოხელე ვალერიან ცანავა — აგრონომი იური ცანავა — მსახიობი ლავრენტი ცანავა — საბჭოთა უშიშროების და სახელმწიფო მოხელე ონისიმე ცანავა — რევოლუციური მოძრაობის მონაწილე რუსეთსა და საქართველოში