laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
The Bridge (სტინგის ალბომი)

The Bridge — ბრიტანელი მომღერლის და სიმღერების ავტორის სტინგის მეთხუთმეტე სტუდიური ალბომი, გამოცემული 2021 წლის 19 ნოემბერს ამჟამად არარსებულ ლეიბლ A&M Records-ის, Cherrytree Music Company-ს და Interscope Records-ის მიერ. ეს არის მუსიკოსის პირველი როკ-ალბომი 2016 წლის 57th & 9th-ის შემდეგ. მასზე პირველად მრავალი წლის შემდეგ უკრავს ბრენფორდ მარსელისი (საქსოფონი და კლარნეტი), ისევე, როგორც მანუ კაჩე (დასარტყმელი საკრავები). ↑ Erlewine, Stephen Thomas. The Bridge AllMusic-ზე. ციტირების თარიღი: 26 დეკემბერი 2021. ↑ „The ARIA Report: Week Commencing 29 ნოემბერი 2021“. The ARIA Report. Australian Recording Industry Association (1656): 6. 29 ნოემბერი 2021. ↑ "Sting - The Bridge" (გერმანულად). Austriancharts.at. Hung Medien. ↑ "Sting – The Bridge" (ჰოლანდიურად). Ultratop.be. Hung Medien. ↑ "Sting – The Bridge" (ფრანგულად). Ultratop.be. Hung Medien. ↑ „Sting ალბომების და სიმღერების ისტორია ჩარტებში (Canadian Albums)“. Billboard. წაკითხვის თარიღი 30 ნოემბერი 2021. ↑ "Top 50 Prodejní". ჩეხეთის ალბომები. ČNS IFPI. შენიშვნა: ჩარტის გვერდზე აირჩიეთ 202147 ველში სიტყვასთან "Zobrazit", შემდეგ კი დააწკაპუნეთ სიტყვაზე, რათა იხილოთ ჩარტების ზუსტი მონაცემები. ↑ „Dutchcharts.nl – Sting – The Bridge“ (ჰოლანდიურად). Hung Medien. წაკითხვის თარიღი 27 ნოემბერი 2021. ↑ "Sting – The Bridge". Lescharts.com. Hung Medien. ↑ "Offiziellecharts.de – Sting – The Bridge" (გერმანულად). GfK Entertainment Charts. ↑ "Archívum – Slágerlisták – MAHASZ – Magyar Hangfelvétel-kiadók Szövetsége". Mahasz.hu. LightMedia. ↑ "Sting – The Bridge". Italiancharts.com. Hung Medien. ↑ "Oricon-ის 50 საუკეთესო ალბომი" (იაპონურად). Oricon. ↑ Billboard Japan Hot Albums [2021/11/24 公開] ja. Billboard Japan (24 ნოემბერი 2021). ციტირების თარიღი: 24 ნოემბერი 2021 ↑ "Oficjalna lista sprzedaży :: OLIS - Official Retail Sales Chart". OLiS. პოლონეთის აუდიოს და ვიდეოს მწარმოებლები. ↑ "Sting – The Bridge". Portuguesecharts.com. Hung Medien. ↑ "20211126 40 საუკეთესო ალბომის არქივი | ოფიციალური ჩარტები". ბრიტანეთის ალბომების ჩარტი. ოფიციალური ჩარტების კომპანია. ↑ "Sting – The Bridge". Spanishcharts.com. Hung Medien. ↑ "Sting – The Bridge". Swisscharts.com. Hung Medien. ↑ "20211126 საუკეთესო ბრიტანული ალბომების ოფიციალური არქივი | ოფიციალური ჩარტები". ბრიტანეთის ალბომების ჩარტი. ოფიციალური ჩარტების კომპანია. ↑ „Sting ალბომების და სიმღერების ისტორია ჩარტებში (Billboard 200)“. Billboard. წაკითხვის თარიღი 30 ნოემბერი 2021. ↑ "Sting ალბომების და სიმღერების ისტორია ჩარტებში" ბილბორდის საუკეთესო როკ-ალბომები - Sting. Prometheus Global Media. ↑ Rapports Annuels 2021. Ultratop. ციტირების თარიღი: 17 იანვარი 2022 ↑ Top de l'année Top Albums 2021 fr. SNEP. ციტირების თარიღი: 15 აპრილი 2022 ↑ Jahrescharts 2021 Album. GfK Entertainment charts. ციტირების თარიღი: 15 დეკემბერი 2021 ↑ Schweizer Jahreshitparade 2021 de. ციტირების თარიღი: 26 დეკემბერი 2021 ↑ French album certifications – Sting – The Bridge ფრანგულად. ეროვნული ხმისჩამწერი სინდიკატი.
ჩიფლაქი (ჩანაქკალეს რაიონი)

ჩიფლაქი (თურქ. Çıplak) — სოფელი თურქეთში, ჩანაქკალეს პროვინციაში, ჩანაქკალეს რაიონში. ანტიკური ქალაქ ტროასთან მდებარე ერთ-ერთი ძველი თურქული სოფელია. 2018 წელს, „ტროას წლის“ ფარგლებში ეთნო სოფლად გამოცხადდა. სოფელი, ჩანაქკალე-იზმირის ტრასიდან 3 კმ, ხოლო ქალაქ ჩანაქკალედან 28 კმ დაშორებით მდებარეობს. ↑ Ali Osman Uysal. (2019) Troya (Truva) Millî Parkında Osmanlı Arkeolojisi. 1 გვ. 3. Gastroia: Journal of Gastronomy And Travel Research. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 13 Mart 2020. ციტირების თარიღი: 22 Haziran 2021. ↑ Opet Troya Çıplak Köyü Rehabilitasyon Projesi. Troya2018.com sitesi. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 30 Kasım 2020. ციტირების თარიღი: 22 Haziran 2021. ↑ Çıplak Köyü Türkçe. YerelNet.org.tr. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 3 Haziran 2015. ციტირების თარიღი: 22 Mart 2018.
კოლუმბუსი

კოლუმბუსი შეიძლება აღნიშნავდეს: კოლუმბუსი — ქალაქი ოჰაიოს შტატში კოლუმბუსი — ქალაქი ჯორჯიის შტატში კოლუმბუსი — ქალაქი უისკონსინის შტატში კოლუმბია (მრავალმნიშვნელოვანი)
ადოლფ სტოკლე

ადოლფ სტოკლე (ფრანგ. Adolphe Stoclet [adɔlf stɔklɛ]; დ. 30 სექტემბერი, 1871 — გ. 3 ნოემბერი, 1949) — ბელგიელი ინჟინერი, ფინანსისტი და კოლექციონერი. ის მეტადრე ცნობილია 1907-1911 წლებში ბელგიაში მისივე დაკვეთით აშენებული სტოკლეს სასახლის გამო. სტოკლე დაიბადა ბელგიელი ბანკირების ოჯახში სენტ-ჟილში, 1871 წლის 30 სექტემბერს. სწავლობდა ბრიუსელის თავისუფალ უნივერსიტეტში სამოქალაქო ინჟინერიის სპეციალობით შემდეგ, 1894 წლიდან მუშაობდა იტალიურ და ავსტრიულ სარკინიგზო კომპანიებში. 1904 წელს ის ბელგიაშ დაბრუნდა და დაიწყო მუშაობა Compagnie Internationale de Chemins de Fer-ში (1927 წლიდან იყო მისი ხელმძღვანელი). მისი მეუღლე — სიუზანი იყო მხატვარ ალფრედ სტივენსის დისშვილი და ხელოვნების ისტორიკოსის ალფრედ სტივენსის ქალიშვილი. მათ შეეძინათ ორი ვაჟი და ერთი ქალიშვილი. მამის გარდაცვალების შემდეგ, სტოკლე გახდა Société Générale de Belgique-ის ერთ-ერთი დირექტორი, რომელიც მრავალი წლის განმავლობაში იყო ბელგიის ერთ-ერთი უმსხვილესი ჰოლდინგი და ფლობდა ორმოცამდე სხვადასხვა საწარმოს, მათ შორის ბანკებს, იარაღის ქარხნებსა და მაღაროებს ბელგიის კონგოში. Banque d'Outremer, Société Générale de Belgique-ის ფილიალი, თავისი ოფისი ჰქონდა რუე ბრედეროდზე. სტოკლეს იქ ჰქონდა საკუთარი ოფისი, რომელიც განახლდა არქიტექტორ იოზეფ ჰოფმანის მიერ. სტოკლემ ჰოფმანი ვენაში რკინიგზის მშენებლობაზე ზედამხედველობაზე ყოფნისას გაიცნო. სტოკლე იზიარებდა ჰოფმანის ავანგარდულ მხატვრულ მიდრეკილებებს და ამ უკანასკნელს დაავალა მისთვის საკუთარი ვილა აეშენებინა ვენაში, საბოლოოდ ის ბრიუსელში დასახლდა. არქიტექტორმა მიიღო არა მხოლოდ მხატვრული ლიცენზია დიზაინისთვის, არამედ შეუზღუდავი ბიუჯეტიც. ჰოფმანმა სტოკლის სასახლის ინტერიერის დიდი ნაწილი მხატვრებს გუსტავ კლიმტს და ფერნანდ ხნოფს შეამკობინა. 1949 წლის 3 ნოემბერს ადოლფ სტოკლე თავის სასახლეში გარდაიცვალა. ორი კვირის შემდეგ გარდაიცვალა მისი მეუღლე. ოჯახის დარჩენილი ხელოვნების კოლექცია შვილებს შორის გაიყო. სტოკლის სასახლე კვლავ მათი მემკვიდრეების კუთვნილებად რჩება. ↑ Adolphe Stoclet (1871–1949). Dumbarton Oaks Research Library and Collection (2017). ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 Henri Lavachery, "Adolphe Stoclet", Biographie Nationale de Belgique, vol. 33 (Brussels, 1965), 675-681.
კოლხები

კოლხები — სამხრეთ-აღმოსავლეთ და აღმოსავლეთ შავიზღვისპირეთში მცხოვრები ძველი ქართველი ტომების საერთო სახელი, რომლის მიხედვით ძველი ბერძნები მთელ ქვეყანას კოლხეთს, კოლხიდას უწოდებდნენ. ძვ. წ. I ათასწლეულში კოლხებმა შექმნეს კოლხას (კულხა), ხოლო VI საუკუნეში კოლხეთის სამეფო. კოლხეთის სამეფო ეგრისის სამეფო საქართველოს ისტორია პონტოს სამეფო ქსე, ტ. 5, გვ. 595, თბ., 1980 Braund, David. 1994. Georgia in Antiquity: A History of Colchis and Transcaucasian Iberia 550 BC-AD 562. Clarendon Press, Oxford. ISBN 0-19-814473-3 Gocha R. Tsetskhladze. Pichvnari and Its Environs, 6th c BC-4th c AD. Annales Littéraires de l'Université de Franche-Comté, 659, Editeurs: M. Clavel-Lévêque, E. Geny, P. Lévêque. Paris: Presses Universitaires Franc-Comtoises, 1999. ISBN 2-913322-42-5 ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კოლხები Colchis in Dictionary of Greek and Roman Geography (1854) (ed. William Smith, LLD) Colchian coins Strabo on Colchis დაარქივებული 2005-08-19 საიტზე Wayback Machine. Herodotus on Colchis Pliny on Colchis Golden graves, archeological evidences დაარქივებული 2017-10-06 საიტზე Wayback Machine. ↑ მ. გ. ჯანაშვილი „საქართველოს ისტორია უძველეს დროითგან 985 წლ. ქრ. შ.“: ბ. ღმერთ-კაცნი. ბ. კოლხი; გ. მზე. ტომი I, გვერდი: 93
მამალი

მამალი — მამრობითი სქესის ქათამი. ფართო გაგებით ეწოდება მამრობითი სქესის ყველა ორგანიზმს. მამალი გარეგნულად დედლისაგან განირჩევა დიდი ბიბილოთი, ასევე გაშლილი და ხშირად მრავალფეროვანი ბოლოთი. დედლის მსგავსად, ისიც მრავალ ხმოვან სიგნალს გამოსცემს. მამლის რეპერტუარში დაახლეობით 24 განსხვავებული ხმოვანი სიგნალია. ყივილი 90 დეციბელს აღწევს. სხვადასხვა ქვეყნის ფოლკლორში ხშირად გვხვდება მამლის გამოსახულება. მამალი საფრანგეთიის ერთ-ერთი ნაციონალური სიმბოლოა; გალიაში მამალი წმინდა ცხოველი იყო. შავი მამალი გამოსახულია ანგოლას სრული დამოუკიდებლობის ეროვნული კავშირის (UNITA) ემბლემაზე (ჟონას სავიმბის პარტიზანული ომის სიმბოლო). მამლის საშუალებით მკითხაობას „ალექტრიომანტიზმი“ ეწოდება. ↑ web.archive.org. [https://web.archive.org/web/20110303094223/http://www.camacdonald.com/ the personal home page for Tina and Duncan MacDonald]. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-03-03. ციტირების თარიღი: 2023-12-04. ↑ crwflags.com. [https://www.crwflags.com/fotw/flags/ao%7Dunita.html UNITA (Angola) União Nacional para a Independência Total de Angola].
ბოლო სეზონი (სერიალი)

ბოლო სეზონი — ქართული სპორტული დრამატული სერიალი. იგი მოგვითხრობს „კრისტალბეთ ეროვნულ ლიგა 2“-ში მოასპარეზე გუნდის, „მიმინო 1919“-ის შესახებ, რომელიც ბოლო სეზონს ატარებს. სერიალი კომპანია Film ayslum-მა „კრისტალბეთის“ მხარდაჭერით შექმნა და მისი პრემიერა 2023 წლის 5 ნოემბერს გაიმართა. ბოლო სეზონის ოფიციალური საიტი კრისტალსპორტის სტატია
მედალი „მხედრული მამაცობისათვის“

მედლით „მხედრული მამაცობისათვის“ — საქართველოს სახელმწიფო ჯილდო; მედალი, რომლითაც ჯილდოვდებიან საქართველოს სამხედრო მოსამსახურეები, პოლიციის მუშაკები მამულის დაცვისას პიროვნული მამაცობისა და მხედრული ვალის შესრულებისათვის, ვაჟკაცობისა და გაბედული მოქმედებისათვის. მედალი შემოღებულია საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებით 1992 წლის 24 დეკემბერს. „მხედრული მამაცობისათვის” მედლის ესკიზის ავტორია არქიტექტორი გიორგი ავსაჯანიშვილი. მედალი „მხედრული მამაცობისათვის” წარმოადგენს 33 მმ დიამეტრის მრგვლოვან სილუეტს. მასზე ამოკვეთილია რომბის ფორმა, რომლის შუაგულში ამოღებულ 14 მმ ფარს ამშვენებს დაფნის გვირგვინში წვერით ჩაგებული ხმალი, როგორც ძლიერებისა და კეთილშობილების სიმბოლო. მედლის ყუნწი მოძრავადაა დაკავშირებული სამაგრთან, რომელზეც გადაკრულია 25 მმ სიგანის ბაფთა. ბაფთის თეთრ ფონზე გამოხატულ 2 მმ სიგანის ორ ოქროსფერ ხაზს ორივე მხარეს ახლავს 2 მმ სიგანის ძოწისფერი ხაზები. მედლის რევერსზე 14 მმ დიამეტრის წრესა და მედლის წრიულ ხაზს შორის ამოტვიფრულია წარწერა – „მხედრული მამაცობისათვის”. საქართველოს სახელმწიფო ჯილდოები დაარქივებული 2007-10-06 საიტზე Wayback Machine. ↑ "სახელმწიფო ჯილდოები და პრემიები". ↑ 2.0 2.1 საქართველოს მოქმედი სახელმწიფო ჯილდოები : „ჰეროლდი“, 2020, № 9, გვ. 15, ISBN 2298-0261.
ვახტანგ გორგასლის ორდენი

ვახტანგ გორგასლის ორდენი — საქართველოს სახელმწიფო ჯილდო, სამხედრო ორდენი. დააწესა საქართველოს პარლამენტმა 1992 წლის 24 დეკემბერს. ჯილდოვდებიან საქართველოს სამხედრო მოსამსახურეები, რომლებმაც სამშობლოს დაცვისა და ერთიანობისათვის ბრძოლებში გამოიჩინეს გმირული თავდადება და მამაცობა, უნარიანი ხელმძღვანელობით უზრუნველყვეს სამხედრო ნაწილებისა და ქვეგანაყოფების წარმატება, შეიმუშავეს და განახორციელეს საბრძოლო ოპერაციები. ორდენით აჯილდოებენ აგრეთვე სპორტსმენებსა და კულტურის მოღვაწეებს განსაკუთრებული დამსახურებისათვის. ორდენის ესკიზის ავტორებია: გ. ავსაჯანიშვილი, ე. ბურჯანაძე. ვახტანგ გორგასლის ორდენი სამი ხარისხისაა. დაჯილდოება ხდება შემდეგი თანამიმდევრობით: III ხარისხის ორდენით ჯილდოვდებიან სამსახურებრივი მოვალეობის შესრულებისას გამოვლენილი მაღალი საბრძოლო მომზადებისათვის; II ხარისხის ორდენით ჯილდოვდებიან სამხედრო ხელმძღვანელობის საბრძოლო დავალების წარმატებით შესრულებისათვის; I ხარისხის ორდენით ჯილდოვდებიან ერისა და სამშობლოს წინაშე განსაკუთრებული დამსახურებისათვის, თავდადებისა და თავგანწირვისათვის. ჯავახიშვილი ნ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. ?. საქართველოს სახელმწიფო ჯილდოები დაარქივებული 2015-07-12 საიტზე Wayback Machine. საქართველოს სახელმწიფო ჯილდოები საქართველოს კანონი. საქართველოს სახელმწიფო ჯილდოების დაწესების შესახებ საქართველოს რესპუბლიკის სახელმწიფო ჯილდოების ორდენებისა და მედლების დებულება ვახტანგ გორგასლის პირველი ხარისხის ორდენი[მკვდარი ბმული] საქართველოს სამხედრო და სახელმწიფო ჯილდოები დაარქივებული 2020-10-18 საიტზე Wayback Machine.
პრომეთე

პრომეთე (ძვ. ბერძნ. Προμηθεύς [Promētheus] — „წინდახედული“, „წინასწარმეტყველი“) — ტიტანი. იაპეტისა და ოკეანიდ აზიის (ზოგი ვარიანტით კლიმენეს, თემიდას) ვაჟი. ეპიმეთესა და ატლანტოსის ძმა, დევკალიონის მამა. მითებში პრომეთე ღმერთებთან მებრძოლ და ადამიანების ინტერესების დამცველ გმირადაა გამოყვანილი, ღმერთებისგან ტიტანების დამარცხების შემდეგ პრომეთე ადამიანების მხარეზე დადგა. ზევსის მოტყუების მიზნით პრომეთემ დაკლული ხარის ხორცი ორად გაყო, ერთ მხარეზე საუკეთესო ხორცის ნაჭრები დაალაგა, ზემოდან ტყავი და კუჭი დაადო, ხოლო მეორე მხარეზე ძვლები მოაგროვა და ზემოდან ქონები დაალაგა. შემდეგ ზევსს შეეკითხა, თუ რომელ ნაწილს აირჩევდა. ხარბმა ზევსმა ქონიანი ნაწილი აირჩია. პრომეთეს საქციელით გაჯავრებულმა ზევსმა ადამიანებს ცეცხლი წაართვა, მაგრამ პრომეთე ავიდა ოლიმპოზე, ცეცხლი ლერწმის ღეროში ჩადო, ოლიმპოდან გამოიტაცა, ადამიანებს გადასცა და მისი შენახვა ასწავლა. ზევსი ამ ამბავმა კიდევ უფრო გააჯავრა და მან, ღმერთების სურვილების წინააღმდეგ წასვლისათვის, ბრძანა, რომ პრომეთე მიეჯაჭვათ კავკასიონის მთის ერთ-ერთ კლდეზე. მიჯაჭვულ გოლიათთან ყოველდღე მიფრინდებოდა არწივი და გმირს ღვიძლს უძიძგნიდა, (რაც იმას ნიშნავს, რომ ის (ღვიძლი) ისევ გამრთელდებოდა, რადგანაც ამ ორგანოს აქვს აღდგენის უნარი), მაგრამ ღამ-ღამობით მტანჯველი წყლული ისევ შუშდებოდა. მეორე საუკუნეში დასავლეთ საქართველოში იმოგზაურა ფილოსოფოსმა არიანემ და ისიც წერს, რომ კავკასიაში ერთი მთაა, რომელზეც თქმულებისამებრ, ჰეფესტოს ბრძანებით, პრომეთეა მიჯაჭვული. სტრაბონი აღწერდა პრომეთესა და კოლხ იბერთა გმირს (ნაგულისხმევია ამირანი), რომელიც ერთი და იგივე უნდა იყოსო. ძველი ისტორიული, ანტიკური წყაროებიდან ხვამლი იგივე ხომლი მიიჩნევა ბერძნული მითური ლეგენდარული გმირების არგონავტებისა და ჰერაკლეს მოგზაურობის მისტიკურ ადგილად. მთა რომელზედაც ზევსის ბძანებით მიაჯაჭვეს პრომეთე და რომელიც შემდგომ დაიხსნა ჰერაკლემ. XIX საუკუნის 50-იან წლებში ხვამლს ეწვია იტალიელი მოგზაური და მკვლევარი დანიელა პიზაგალი, რომელიც ბერძნულ ანტიკურ წყაროებზე დაყდნობით ეძებდა არგონავტების, პრომეთეს მიჯაჭვის ადგილებს. როგორც შემდგომ მკვლევარი თავის მოგონებებში წერს, იგი ყველაზე მეტად იმან გააოცა, რომ ადგილობრივმა მაცხოვრებლებმა კარგად იცოდნენ ეს ლეგენდა და მათ ყველაზე მეტად უხაროდათ როცა მტაცებელ სვავს მოინადირებდენენ, რომელიც ლეგენდის თანახმად პრომეთეს გულ-ღვიძლს უკორტნიდა. ხომლის მთა აგრეთვე ისტორიულ წყაროებზე დაყრდნობით აღწერილი აქვს ფრანგ მწერალ-ფანტასტ ჟიულ ვერნს თავის სათავგადასავლო რომანში „შეუპოვარი კერაბანი”: პრომეთეს მითი გავრცელებული იყო მთელს ხმელთაშუა ზღვის აუზში და კავკასიაშიც, სადაც იგი ამირანის შესახებ თქმულებას შეერწყო მრავალი საერთო ნიშნისა და დეტალის გამო. აპოლონიოს როდოსელი — „არგონავტიკა“: ჟიულ ვერნი — სათავგადასავლო რომანი „შეუპოვარი კერაბანი“: თეიმურაზ ბატონიშვილი პრომეთეს მიჯაჭვის ადგილად კავკასიონის ერთ-ერთ მთას ისტორიულ ჰერეთში მდებარე საყორნის მთას მიიჩნევდა. მითოლოგიური ლექსიკონი. შეადგინა ნ. გაფრინდაშვილმა. გამომც. „განათლება“, თბილისი, 1972. გვ. 262–264. გელოვანი აკაკი. მითოლოგიური ლექსიკონი. გამომც. „საბჭოთა საქართველო“, თბილისი, 1983. გვ. 425–427.
ინსბრუკი

ინსბრუკი (გერმ. Innsbruck, ბავ. Innschbrugg) — ქალაქი ავსტრიაში. ტიროლის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს ქვეყნის დასავლეთ ნაწილში მდინარე ინის ნაპირზე. ქალაქის ფართობი — 104,91 კმ², მოსახლეობა 117 916 ადამიანი (2007). ინსბრუკი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური) ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #4027096-8 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ Willi neuer Bürgermeister von Innsbruck / Hrsg.: Österreichischer Rundfunk — 2018. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q262386"></a>
კლაგენფურტი

კლაგენფურტი (სლოვენ. Celovec) — სიდიდით VI ქალაქი ავსტრიაში. კარინტიის ფედერალური მიწის დედაქალაქი. ის წარმოადგენს რომის კათოლიკური ეკლესიის ეპისკოპოსების რეზიდენციას. ქალაქში მდებარეობს კლაგენფურტის უნივერსიტეტი. კლაგენფურტში მაცხოვრებელი სხვა ეროვნების რაოდენობა შემდეგნაირად გამოიყურება:  ბოსნია და ჰერცეგოვინა – 1,216  გერმანია – 825  ხორვატია – 717  სლოვენია – 338  იტალია – 242 ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კლაგენფურტი Klagenfurt info Statistisches Jahrbuch der Landeshauptstadt Klagenfurt 2007, S. XXIX. Statistical Yearbook 2007 of the Capital City of Klagenfurt[მკვდარი ბმული] (PDFin German) Slovene postage stamp 150th anniversary of Hermagoras Speech of the President of Slovenia in Klagenfurt on the 150th anniversary of Hermagoras ↑ https://www.klagenfurt.at/die-stadt/statistik/bevoelkerung.html ↑ Klagenfurt am Wörthersee, Klagenfurt, Kärnten - Austria Postcode ↑ Landesgesetzblatt 2008 vom 16. Jänner 2008, Stück 1, Nr. 1: Gesetz vom 25. Oktober 2007, mit dem die Kärntner Landesverfassung und das Klagenfurter Stadtrecht 1998 geändert werden. (link) ↑ Kattnig, Franc & Janko Zerzer. 1982. Dvojezična Koroška / Zweisprachiges Kärnten. Klagenfurt: Mohorjeva / Hermagoras, p. 14. ↑ Statistisches Jahrbuch der Landeshauptstadt Klagenfurt am Wörthersee 2013. Magistrat der Landeshauptstadt Klagenfurt am Wörtherse. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-22. ციტირების თარიღი: 2014-07-23.
კოლხეთის დაბლობი

კოლხეთის დაბლობი — დაბლობი საქართველოში. წარმოადგენს კოლხეთის ბარის დაბალ ნაწილს; მოიცავს აკუმულაციურ ვაკე-დაბლობსა და მიმდებარე სტრუქტურულ-ეროზიულ გორაკ-ბორცვებს ზღვის დონიდან 200 მ-მდე. პირველი აგებულია პლეისტოცენური და ჰოლოცენური თიხნარებით, ქვიშებითა და რიყნარით, მეორე — დისლოცირებული კაინოზოური ასაკის ნალექებით. კოლხეთის დაბლობი ოდნავ დახრილია შავი ზღვისაკენ და გადაკვეთილია მცირე სიღრმის ხეობებით. იგი სამკუთხედის ფორმისაა, ფუძით შავ ზღვას ებჯინება, ხოლო წვერი ქალაქ ზესტაფონთან აქვს. აჭარასა და აფხაზეთში კოლხეთის დაბლობი ვიწრო ზოლად ვრცელდება. კოლხეთის დაბლობზე ზღვიური ტენიანი სუბტროპიკულ ჰავაა. იანვრის საშუალო ტემპერატურა 3,5–4-იდან 6–6,5°C-მდეა, აგვისტო 22–23°C. აბსოლუტური მინიმალური –8–10°C-მდეა, აბსოლუტური მაქსიმალური 37–38°C. იცის აღმოსავლეთის და დასავლეთის ქარები. დამახასიათებელია ფიონები და ბრიზები. აჭარის სანაპიროზე წელიწადში 2500 მმ ნალექი მოდის. აღმოსავლეთისკენ ნალექები მცირდება 1200 მმ-მდე. კოლხეთის დაბლობის მთავარი მდინარეა რიონი და მისი შენაკადები: ყვირილა, ხანისწყალი, ცხენისწყალი, ტეხური და სხვა. კოლხეთის დაბლობს ეკუთვნის მდინარეების ენგურის, კოდორის, სუფსისა და ნატანების ქვემო დინებები. მდინარეები საზრდოობს წვიმის, თოვლის, მიწისქვეშა და მყინვარული წყლით. წყალდიდობა გაზაფხულზეა. ბევრია ტბა. კოლხეთის დაბლობზე გავრცელებულია სუბტროპიკული ეწერი, ალუვიური, ჭაობიანი და ტორფიან-ჭაობიანი ნიადაგები. გორაკ-ბორცვებზე წითელმიწები და ყვითელმიწებია. დაბლობის ზღვისპირა ნაწილში ჭაობიანი ტყეებია, ჭარბობს მურყანი და ტირიფი. დაუჭაობებელ ნაწილში კოლხური ტყის ნარჩენებია, რომლის მთავარი ჯიშებია: მუხა, რცხილა, წიფელი, წაბლი, ლაფანი, ძელქვა. გავრცელებულია მარადმწვანე ბუჩქები და ლიანები. კოლხეთის დაბლობზე ბინადრობს გარეული ღორი, კურდღელი, მელა, შველი, მგელი, კვერნა, წავი; ფრინველებიდან კოლხური ხოხობი, გარეული ბატი, გარეული იხვი, ტყის ქათამი და სხვა. კოლხეთის დაბლობზე არის კოლხიდის, აჯამეთის, სათაფლიის სახელმწიფო ნაკრძალები. კოლხეთის დაბლობისათვის დამახასიათებელია ნოტიო სუბტროპიკული ტიპის ლანდშაფტი, რომელშიც გამოიყოფა ლანდშაფტის ქვეტიპი: ნოტიო სუბტროპიკული ვაკე-დაბლობი და დაბალი სტრუქტურულ-ეროზიული გორაკ-ბორცვები ლიანებიანი კოლხური ტყის ნაშთებითა და სუბტროპიკული ეწერი და დაჭაობებული ნიადაგებით. თავის მხრივ, აღნიშნული ქვეტიპი ლანდშაფტის რამდენიმე სახეს აერთიანებს. კოლხეთის დაბლობის უდიდესი ნაწილი მჭიდროდ არის დასახლებული და მაქსიმალურად არის ათვისებული მეურნეობისათვის. დევდარიანი გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 595. მარუაშვილი ლ., საქართველოს ფიზიკური გეოგრაფია, ნაწ. 1-2, თბ., 1969-1970; სანებლიძე მ., უკლება დ., ჯაყელი ქ., საქართველოს ლანდშაფტური რუკა, თბ.-მ., 1970
კოლხეთის ეროვნული პარკი

კოლხეთის ეროვნული პარკი — ეროვნული პარკი საქართველოში, შავი ზღვის სანაპიროზე, პალიასტომის ტბის მიდამოებში. კოლხეთის დაცული ტერიტორიების ნაწილი. ფართობი 44 980 ჰა, საიდანაც 29 229 ჰა სახმელეთო ფართობია, 15 751 ჰა კი — შავი ზღვის აკვატორია. დაარსდა 1999 წელს. მოიცავს შავი ზღვის აღმოსავლეთ სანაპიროზე ნაბადისა და ჭურიის უბნის მიმდებარე აკვატორიის ნაწილს და პალიასტომის ტბის აუზს. პარკი კოლხეთის საერთაშორისო მნიშვნელობის მქონე ჭარბტენიანი ეკოსისტემების დაცვისა და შენარჩუნების მიზნითაა შექმნილი. გამოირჩევა ველური ფლორისა და ფაუნის მაღალი ბიომრავალფეროვნებით, ენდემური და რელიქტური სახეობების სიუხვით. აქ წარმოდგენილია სხვადასხვა ტიპის ლანდშაფტები, ცალკეული ეკოსისტემები და ცენოზები. ეროვნული პარკი მოიცავს 5 მუნიციპალიტეტის ტერიტორიას — ზუგდიდის, ხობის, სენაკის, აბაშისა და ლანჩხუთის — და საქართველოს ორი ისტორიული მხარის — სამეგრელოსა და გურიის ნაწილია. ეროვნული პარკი მნიშვნელოვანია როგორც მიგრირებად, მიმომფრენ და წყალმცურავ ფრინველთა საბინადროდ ვარგისი არეალი, ასევე როგორც შავი ზღვის ზუთხისებრთა ოჯახის თევზების ტოფობის ორიდან ერთ-ერთი ადგილი (მდ. რიონის შესართავის 9 კმ-იანი მონაკვეთი; მეორე — დუნაი). 1935 წელს შეიქმნა კოლხეთის ნაკრძალი (ფართობი 561 ჰა). მისი მიზანი იყო კოლხეთის დაბლობისათვის დამახასიათებელი რელიქტური ფლორისა და ფაუნის მთლიანი კომპლექსის დაცვა. ნაკრძალს დიდი სამეცნიერო-კვლევითი და ისტორიული მნიშვნელობა ჰქონდა. ეროვნული პარკი დაარსდა 1999 წელს. შემონახულია კოლხეთისათვის დამახასიათებელი ჭაობისა და დაბლობის ტყეების ლანდშაფტი. გავრცელებულია მურყანი, წიფელი, რცხილა, კოლხური სურო, წყავი, შქერი და რელიქტური ბალახოვანი მცენარეები. ცხოველებიდან — შველი, გარეული ღორი და სხვა. 2007 წლის 24 ოქტომბრიდან კოლხეთის ეკოსისტემა შეტანილი იყო იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის საცდელ სიაში. 2021 წელს კოლხეთის ტროპიკული ტყეები და ჭაობები, რომელიც კოლხეთის ეროვნული პარკის ტერიტორიასაც მოიცავს, იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შევიდა. ↑ კოლხეთის ეროვნული პარკის ფართობი 671 ჰექტარით გაიზარდა // „ჩვენი სოფელი“, თბ., 2022, № 72, გვ. 3. ↑ 2.0 2.1 2.2 კოლხეთის ეროვნული პარკი. საქართველოს ეროვნული პარკები. ციტირების თარიღი: 30 იანვარი, 2023 ↑ „"ზუთხისებრთა ყველა სახეობა გადაშენების საფრთხის წინაშეა" - კოლხეთის ეროვნული პარკის ფართობი იზრდება“. Business-Partner.ge (ge). ციტირების თარიღი: 30 იანვარი, 2023. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ 4.0 4.1 მამისაშვილი კ., კოლხეთის ნაკრძალი // ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 596. ↑ http://whc.unesco.org/en/tentativelists/5223/ ↑ „Four natural and three cultural sites added to UNESCO’s World Heritage List“. UNESCO World Heritage Centre (ინგლისური). ციტირების თარიღი: 30 იანვარი, 2023. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება)
კოლხეთის უმაღლესი რიტორიკული სკოლა

კოლხეთის უმაღლესი რიტორიკული სკოლა, კოლხეთის აკადემია — ფასისის (ახლანდელი ფოთის) მახლობლად III-VI საუკუნეებში არსებული უმაღლესი საფეხურის სასწავლებელი. მასზე ერთადერთი პირდაპირი ცნობა მოიპოვება ბერძენი ფილოსოფოსის თემისტიოსის (ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა დაახლოებით 317-388) ერთ-ერთ წერილში, სადაც აღნიშნულია, რომ თემისტიოსის მამას, ევგენიოსს, და თვით თემისტიოსსაც ამ სასწავლებელში რიტორიკული განათლება მიუღიათ. არავითარი ცნობა არ არსებობს იმის შესახებ, თუ რა პროგრამებით და რა ენაზე მიმდინარეობდა სწავლება ან ვინ ასწავლიდა. თემისტიოსი არ ასახელებს კოლხეთის უმაღლესი რიტორიკული სკოლის დამაარსებელს, თუმცა მას „ბრძენს“ და „სათნოს“ უწოდებს. კოლხეთს კულტურულად დაწინარურებულ ელადას ადარებს. იმ დროს განსწავლა ათენშიც შეიძლებოდა, მაგრამ სპეციალური რიტორიკული სკოლა მხოლოდ კოლხეთში არსებობდა. ამ სასწავლებელში განუყოფელი იყო ფილოსოფია და მჭერმეტყველება. თემისტიოსი იმასაც ამბობს, რომ კოლხეთის უმაღლესი რიტორიკული სკოლაში მეზობელ ბარბაროსთა წესებისდა მიხედვით ისართ ტყორცნა და ოროლთ სროლა ან ჯირითი კი არ ისწავლებოდა, არამედ ამ სკოლის აღსაზრდელები რიტორიკულ ხელოვნებაში იწრთობოდნენ და ელინთა დღეობებზე ბრწყინავდნენ. ამ ცნობას არსებითი მნიშვნელობა აქვს, რამდენადაც კოლხეთის უმაღლესი რიტორიკული სკოლის აღზრდილების ბერძნულ ენაში გაწვრთნილობასა და კლასიკურ ბერძნულ ლიტერატურაში საფუძვლიან განსწავლულობაზე მიუთითებს. რიტორიკულ სასწავლებელში იღებდნენ ბერძნული ენის მცოდნე ახალგაზრდებს. ეს კი გვაფიქრებინებს მოსამზადებელი სკოლის არსებობასაც. თემისტიოსის ცნობიდან ისიც ჩანს, რომ კოლხეთის უმაღლესი რიტორიკული სკოლა თავისი შინაარსითა და მიზანმიმართულებით ძვ. ბერძნულ და რომაულ რიტორიკული სკოლებისაგან ბევრად არ უნდა განსხვავებულიყო და ცოდნის იმ მინიმუმის დაუფლებას მოითხოვდა, რაც ორატორისათვის ციცერონისა და კვინტილიანეს შეხედულებით იყო გათვალისწინებული. ისევე როგორც რომაულ რიტორიკულ სასწავლებელში, კოლხეთის უმაღლესი რიტორიკული სკოლაში უთუოდ ასწავლიდნენ ლიტერატურას, ასტრონომიას, მუსიკას, მათმატიკის ელემენტებს, ძირითადად კი ფილოსოფიისა და სამართლის საფუძვლებს, რიტორიკულ ხელოვნებას იმჟამინდელ საქართველოში დიდი პრაქტიკული გამოგონებაც ჰქონდა. აგათია სქოლაქტიკოსის (536-582) საისტორიო თხზულებაში დაცულია ცნობა ქართველი პოლიტიკური მოღვაწეების (აიეტი, ფარტაზი და სხვა) ბრწყინვალე ორატორული გამოსვლების შესახებ, ცხადია, ეს ცოდნა კი მათ თანმიმდევრულად და საფუძვლიანი სწავლით უნდა მიეღოთ. გამსახურდია, ს., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 597. გამსახურდია ს., სწავლა-განათლება ძველ საქართველოში, თბ., 1975; ნუცუბიძე შ., ქართული ფილოსოფიის ისტორია, ტ. 1, თბ., 1956; ყაუხჩიშვილი ს., რიტორიკული განათლების ცენტრი ძველ კოლხეთში, «საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის მოამბე», 1940, ტ. 10 B