laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სან-დომინგუს-დუს-მარანიანი

სან-დომინგუს-დუს-მარანიანი (პორტ. São Domingos do Maranhão) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პრეზიდენტი-დუტრას შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 33 607 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 29.17 კმ²-ზე. ფართობი 1 151 კმ²-ია. მარანიანი ბრაზილიის შტატები Scheda del comune dall'IBGE - Censimento 2010 Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2009-10-03 საიტზე Wayback Machine.
სან-ჟოზე-დუს-ბაზილიუსი

სან-ჟოზე-დუს-ბაზილიუსი (პორტ. São José dos Basílios) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პრეზიდენტი-დუტრას შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 496 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 20.67 კმ²-ზე. ფართობი 362 692 კმ²-ია. მარანიანი ბრაზილიის შტატები Scheda del comune dall'IBGE - Censimento 2010 Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2009-10-03 საიტზე Wayback Machine.
პრეზიდენტი-დუტრა (მარანიანი)

პრეზიდენტი-დუტრა (პორტ. Presidente Dutra) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 112 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პრეზიდენტი-დუტრას შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 44 731 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 57.97 კმ²-ზე. ფართობი 771 574 კმ²-ია. მარანიანი ბრაზილიის შტატები Scheda del comune dall'IBGE - Censimento 2010 Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2009-10-03 საიტზე Wayback Machine.
არაიოზისი

არაიოზისი (პორტ. Araioses) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მიეკუთვნება მარანიანის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბაიშუ-პარნაიბა-მარანიენსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 42 505 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 23.84 კმ²-ზე. ფართობი 1 782 კმ²-ია. მარანიანი ბრაზილიის შტატები Scheda del comune dall'IBGE - Censimento 2010 Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2009-10-03 საიტზე Wayback Machine.
აგუა-დოსი-დუ-მარანიანი

აგუა-დოსი-დუ-მარანიანი (პორტ. Água Doce do Maranhão) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მიეკუთვნება მარანიანის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბაიშუ-პარნაიბა-მარანიენსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 581 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 26.13 კმ²-ზე. ფართობი 443 267 კმ²-ია. მარანიანი ბრაზილიის შტატები Scheda del comune dall'IBGE - Censimento 2010 Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2009-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ტრაგიკომედია

ტრაგიკომედია — დრამატული ჟანრის ერთ-ერთი სახე, რომელშიც წარმოდგენილია, როგორც ტრაგიკული, ასევე კომიკური სიტუაციები. პერსონაჟთა ბედი ასეთი ხასიათის ნაწარმოებში თანაგრძნობას იწვევს. ამავე დროს არის კომიკური სცენებიც, რაც სიცილს იწვევს. ტრაგიკომედიის ფორმა განსაკუთრებით აქტუალური ხდება კულტურული ეპოქების გარდამავალ პერიოდებში. იგი გამოხატულებაა ამ პერიოდებისთვის დამახასიათებელი სულიერი კრიზისებისა, როდესაც ცხოვრებისეული კრიტერიუმების გადაფასება ხდება. ტრაგიკულია ძველის, დრომორჭმულის შეუფერებლობა ცხოვრების ახალ მოთხოვნილებებთან. ტრაგიკომედიას ახასიათებს სერიოზული და სასაცილო მომენტების მონაცვლეობა, ამაღლებული და კომიკური ხასიათები. პერსონაჟებში ხაზგასმულია რომელიმე ტიპური თვისება. ავტორისეული განაჩენი არ ჩანს. ტრაგიკომედია ჩაისახა ანტიკურ ხანაში, ძლიერდება შუა საუკუნეების ბოლოსა და რენესანსის ეპოქაში, ცალკე ტიპად ყალიბდება XVI - XVII საუკუნეების მიჯნაზე. ხელახლა ძლიერდება ტრაგიკომედიური ელემენტი XIX საუკუნის ბოლოდან. თანამედროვე დრამატურგიაში არსებობს არა იმდენად ტრაგიკომედია თავისი გამოკვეთილი ნიშნებით, რამდენადაც უფრო ტრაგიკომედიური ეფექტი - პერსონაჟისა და სიტუაციის შეუსაბამობა.
მაგალიაინს-დი-ალმეიდა

მაგალიაინს-დი-ალმეიდა (პორტ. Magalhães de Almeida) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მიეკუთვნება მარანიანის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბაიშუ-პარნაიბა-მარანიენსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17 587 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 40.6 კმ²-ზე. ფართობი 433 150 კმ²-ია. მარანიანი ბრაზილიის შტატები Scheda del comune dall'IBGE - Censimento 2010 Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2009-10-03 საიტზე Wayback Machine.
სანტა-კიტერია-დუ-მარანიანი

სანტა-კიტერია-დუ-მარანიანი (პორტ. Santa Quitéria do Maranhão) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მიეკუთვნება მარანიანის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბაიშუ-პარნაიბა-მარანიენსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 29 191 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 15.22 კმ²-ზე. ფართობი 1 917 კმ²-ია. მარანიანი ბრაზილიის შტატები Scheda del comune dall'IBGE - Censimento 2010 Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2009-10-03 საიტზე Wayback Machine.
სანტანა-დუ-მარანიანი

სანტანა-დუ-მარანიანი (პორტ. Santana do Maranhão) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მიეკუთვნება მარანიანის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბაიშუ-პარნაიბა-მარანიენსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 661 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 12.51 კმ²-ზე. ფართობი 932 016 კმ²-ია. მარანიანი ბრაზილიის შტატები Scheda del comune dall'IBGE - Censimento 2010 Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2009-10-03 საიტზე Wayback Machine.
სან-ბერნარდუ (მარანიანი)

სან-ბერნარდუ (პორტ. São Bernardo) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 43 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბაიშუ-პარნაიბა-მარანიენსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 26 476 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 26.29 კმ²-ზე. ფართობი 1 006 კმ²-ია. მარანიანი ბრაზილიის შტატები Scheda del comune dall'IBGE - Censimento 2010 Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2009-10-03 საიტზე Wayback Machine.
Hypsogastropoda

Hypsogastropoda — ზღვის ლოკოკინების (მუცელფეხიანები) კლასის წარმომადგენელი კლადი, ისევე როგორც Caenogastropoda. კლადში შედის ორი დამატებითი კლადი და ერთი არაოფიციალური ჯგუფი: კლადი Littorinimorpha, არაფორმალური ჯგუფი Ptenoglossa და კლადი Neogastropoda. დამახასიათებელია ოპერკულუმი, რომელიც წარმოდგენილია სპირალური და კონცენტრული ბირთვით. ნიჟარა 4 ხვეულით, მარჯვნივმბრუნი, გაბრტყელებული და მოგრძო კონუსის ფორმის, გლუვი ან უსწორმასწორო ზედაპირით. მახასიათებელია წინ წამართული პიკი. ნიჟარის კიდე გლუვზედაპირიანი, მცირედი წანაზარდებით. საერთო სიგრძე 8 სმ-მდე. Hypsogastropoda-ს სახეობის წარმომადგენლები ძირითადად ბინადრობენ შიდაკონტინენტურ მომლაშო წყლებში. გავრცელებიას არეალს შეიძლება წარმოადგენდეს მცირე ზომის ტბები, მდინარეები, ზღვის სანაპიროები, ტროპიკული ჩანჩქერები, იზოლირებული მშრალი არეალის მდინარეები. იკვებებიან ბაქტერიებითა და ნარჩენებით. Hypsogastropoda (ინგლისური)
პამირისპირა ხალხები

პამირისპირა ხალხები, პამირის ტაჯიკები — ტაჯიკეთის მთიანი ბადახშანის ავტონომიურ ოლქში, ავღანეთის ბადახშანსა და ჩინეთში, სინძიანის უიღურთა ავტონომიურ რაიონში მცხოვრები ირანულენოვანი მოსახლეობის აღმნიშვნელი საერთო ტერმინი. ანთროპოლოგიურად განეკუთვნებიან პამირულ-ფერღანულ რასას. ლაპარაკობენ პამირულ ენებზე. ძველთაგანვე პამირისპირა ხალხებსა და ტაჯიკებს შორის საურთიერთო ენა ტაჯიკური იყო. მორწმუნე პამირისპირა ხალხები მუსლიმანი-ისმაილიტები არიან. მონათესავე პამირისპირა ხალხები ჩამოყალიბდნენ X საუკუნეში, ტაჯიკთა ეთნიკური ტერიტორიის პერიფერიაზე, ძველი საკებისა და შესაძლებელია დარდების ტომთა ბაზაზე, გარკვეულ სოციალურ-ეკონომიკურ და ბუნებრივ პირობებში. 1895 წელს ავღანეთსა და რუსეთს შორის საზღვრის დადების შემდეგ გაყოფილნი აღმოჩნდნენ ორ სახელმწიფოს შორის. პამირისპირა ხალხებისთვის დამახასიათებელია საერთო ნიშნები მეურნეობაში, მატერიალურ და სულიერ კულტურაში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 656. United Nations University (2009) Digital Video "Pamiri women and the melting glaciers of Tajikistan": three generations of Pamiri women share the impacts of Pamir Mountain glacier melt and decreasing water levels YouTube-ზე 1 დეკემბერი, 2009
ოკუნევის კულტურა

ოკუნევის კულტურა (რუს. Окуневская культура) — ბრინჯაოს ხანის კულტურა. თარიღდება ძვ. წ. II ათასწლეულის პირველი ნახევრით. გავრცელებული იყო სამხრეთ ციმბირში. სახელი ეწოდება ხაკასეთის სამხრეთით მდებარე სოფლის მიხედვით, სადაც ის სერგეი ტეპლოუხოვმა 1928 წელს აღმოაჩინა. ოკუნევის კულტურას წინ უძღვოდა აფანასევოს კულტურა. მათ შორის სხვაობა აჩვენებს, რომ ოკუნევის კულტურა წარმოიშვა ტაიგის რეგიონში, ხოლო აფანასევოს კულტურა მიიჩნევა პროტოინდოევროპულად. ოკუნევის კულტურა წარმოდგენილია სასაფლაოების სტრუქტურებით, რომლებიც შედგენილია ზედაპირზე გაკეთებული მცირე ზომის მართკუთხა ღობეებით. თვითონ საფლავებიც ასევე შემოსაზღვრულია ქვის ფილებით. აღმოჩენილი ჩონჩხები მიეკუთვნება მონღოლოიდური რასას, რომლებიც დასაფლავებული არიან ზურგზე მწოლიარენი და მუხლებში მოხრილი ფეხებით. ზოგიერთ საფლავში აღმოჩენილია გულუხვად დეკორირებული ჭურჭელი, ვერცხლის და ბრინჯაოს დანები, სათევზაო ანკესები და ბეჭდები. ასევე ხელოვნების ნიმუშები: ადამიანის სახიანი ქვის ფიგურები და ქვის ფილებზე მიჭედებული ფრინველების და ცხოველების გამოსახულებიანი ძვლის ფირფიტები. მოსახლეობის მთავარი საქმიანობა მეცხოველეობა იყო, ასევე მისდევდნენ მეთევზეობას და ნადირობას. არ არის გამოკვეთილი ნიშნები ქონების ან საზოგადოების ფენებად დაყოფის. ოკუნევის კულტურა ჩაანაცვლა ანდრონოვოს კულტურამ. Mallory, J. P. (1997). Encyclopedia of Indo-European Culture. Taylor & Francis. ISBN 1884964982.  ↑ Окуневская культура[მკვდარი ბმული] Yandex (რუსული) ↑ Okunev Culture. დიდი საბჭოთა ენციკლოპედია (1979). ციტირების თარიღი: March 13, 2015(ინგლისური) ↑ Mallory 1997, p. 4-6(ინგლისური)
ჰორსტ ვესელი

ჰორსტ ვესელი (გერმ. Horst Ludwig Wessel; დ. 9 ოქტომბერი, 1907, ბილეფელდი — გ. 23 თებერვალი, 1930, ბერლინი) — გერმანელი პოეტი, ნაციონალ-სოციალისტური პარტიის წევრი, ნაცისტური გერმანიის ჰიმნის ავტორი. ჰორსტ ვესელი დიდი პოპულარობით სარგებლობდა „მესამე რაიხში“. ის იყო გერმანიის ოფიციალური გმირი. თავის დროზე ვესელი ლოთობის გამო გიმნაზიიდან გარიცხეს. თავს შემთხვევითი სამუშაოებით ირჩენდა. იყო დამხმარე მუშა, შემდეგ ტაქსის მძღოლი. 1925 წელს იგი ნაცისტურ მოძრაობაში ჩაება. ვესელი ჰიტლერიუგენდის დაარსების პირველი დღიდან მისი აქტიური წევრი იყო. იგი დისციპლინას არ სცნობდა, სვამდა, ხულიგნობდა, რის გამოც მის გარიცხვას კატეგორიულად მოითხოვდნენ, მაგრამ მის დასაცავად ხმა აიმაღლა მოიერიშეთა მეთაურმა ერნსტ რემმა. ბოლოს ვესელმა ორგანიზაცია დატოვა და მოიერიშეთა რაზმის წევრი გახდა. მოიერიშეთა აქტივისტი ვესელი ანტინაცისტურ მიტინგებს არბევდა, თან ჰიტლერელთა პრესაში ლექსებს აქვეყნებდა. 1930 წელს კომპარტიის ბოევიკები ვესელს ჩაუსაფრთდნენ და მოკლეს. იგი უმალ წამებულ გმირად იქცა. ჰიტლერმა ვესელი გერმანიის სიამაყედ გამოაცხადა. ის საზეიმოდ დაკრძალეს. ვესელის პოპულარობის ზრდას იამანაც შეუწყე ხელი, რომ სასამართლომ მის მკვლელებს მხოლოდ რამდენიმე წლით პატიმრობა აკმარა. ხელისუფლებაში ნაცისტთა მოსვლის შემდეგ ვესელის მკვლელები ხელახლა გაასამართლეს და ჩამოახრჩვეს, თვად ვესელი კი ეროვნულ გმირად გამოაცხადეს. ბერლინში, ჰამბურგსა, და მიუნხენში მისი სახელობის ქუჩები გაჩნდა. მისი ბიოგრაფია სრულად იყო გაყალბებული ნაცისტების მიერ. მასზე წერდნენ, რომ ვესელი იყო პატრიოტი, სპორტსმენი, არ ეწეოდა, არ სვამდა და როგორც ყველა არიელი, ჯანსაღი ცხოვრებით ცხოვრობდა. ნიკა თევზაძე, ხაკისფერი ჭირის აღზევება, ჟურნალი ისტორიანი, მაისი, №5, 2014.
ფშატი

ფშატი (ლათ. Elaeagnus) — ვერცხლისფერ-მოთეთრო ჩვილყლორტებიანი და ფოთლებიანი ბუჩქი ან დაბალი ხეა ფშატისებრთა ოჯახიდან, 3-7 მ სიმაღლით, იშვიათად 10 მ. ორივე, ან მარტო ქვედა მხრიდან ვერცხლისფერ თეთრი, ლანცეტა ფორმის, 3-7 სმ სიგრძისა და 0,4-1,5 სმ სიგანის ფოთლები ტოტებზე მორიგეობითაა განლაგებული. ჩვილი ყლორტები მთლიანად მოვერცხლოსფერო ქერქლებითაა დაფარული. ტოტებსა და ყლორტებზე ქერქი მოწითალო ან მუქი მურა ფერისაა. ორსქესიანი, მძაფრსუნიანი ყვავილები 1-3 ცალიან ჯგუფებად ფოთლების უბეებშია განლაგებული. მცირე რაოდენობით ინვითარებს მამრობით ყვავილებსაც. 0,7-1,4 სმ სიგრძის და 0,5-1 სმ სიმსხოს მრგვალი ან ოვალური მშრალხორცოვანი ნაყოფი ერთთესლიანი კურკიანაა. ყვავის მაის-ივნისში, ნაყოფები სექტემბერ-ოქტომბერში მწიფდება, უხვად ნაყოფმსხმოიარობს ყოველწლიურად. ფშატი ჩვეულებრივი ჭალის მცენარეა და ნესტიან ადგილებში იზრდება. მაგრამ იმავე დროს დიდ სიმშრალესაც იტანს ხანგრძლივი გვალვების დროს. ადვილად მრავლდება თესლით, ფესვის ნაბარტყით, კალმებითა და ძირკვის ამონაყარით. უმეტესწილად ჭალებში იზრდება, გვხვდება მშრალ, ხრიოკ ფერდობებზეც, კარგად იტანს წყლით დროებით დატბორვას, იტანს ნიადაგის დამლაშებას, მისი ფესვები მარილებს არ ითვისებს, ამიტომ მიწის ზედა ნაწილებში მარილების დაგროვება არ აღინიშნება. ნაყოფის მშრალი ხორცოვანი რბილობი, ველურ ფორმებში მთელი ნაყოფის წონის 52 პროცენტს შეადგენს, რომელიც 40 პროცენტზე მეტ შაქრებს შეიცავს. გარდა ამისა, მასში ნაპოვნია კალიუმისა და ფოსფორის მარილები, აგრეთვე 10 პროცენტზე მეტი ცილები. ნაყოფს ჭამენ როგორც უმად, ასევე მისი ფქვილით ამდიდრებენ პურის ფქვილს. ნაყოფის ფხვნილს შემკვრელი თვისება გააჩნია და კუჭაშლილობის დროს გამოიყენება. ფშატის გუმფისის გამოყენება შესაძლოა საქსოვ წარმოებაში, წებოს მოსამზადებლად, ლაქსაღებავების დასამზადებლად. ფოთლებსა და ქერქს ტყავის გასათრიმლავად და მის შავფერად ან ყავისფრად შესაღებად ხმარობენ. ფშატის ფესვებზე არსებულ კოჟრებში მცხოვრები ბაქტერიები ახდენენ ატმოსფეროს თავისუფალი აზოტის ფიქსირებს, ამიტომ ფშატი ნიადაგს აზოტით ამდიდრებს. იგი შესანიშნავი თაფლოვანი მცენარეა და რაც მთავარია ეფექტურად წმენდს ჰაერს მავნე მინარევი გაზებისაგან, რის გამოც ფრიად სასურველი მცენარეა ქალაქების გასამწვანებლად. ფშატის ნაყოფებისაგან მიღებულია მთრიმლავი კოლოიდური ნივთიერებების კონცენტრატი - ფშატნი, რომელიც კუჭისშემკვრელად გამოიყენება ენტეროკოლიტის დროს. პრეპარატის მიღების შემდეგ უმჯობესდება ავადმყოფთა მომნელებელი ორგანოების ფუნქცია და საერთო მდგომარეობა. იგივე იხმარება პირში გამოსავლებად პირის ღრუს ნაირგვარი დაავადებების დროს. ექსპერიმენტულად დადასტურებულია, რომ შფატი ცხოველთა ნაწლავების მოტორული ფუნქციის დამუხრუჭებას იწვევს, ექსპერიმენტულად გამოწვეული კუჭაშლილობის დროს. იგი ადგილობრივ გამაღიზიანებელ გავლენას არ ახდენს. გვარი მოიცავს 50-70 სახეობას: ფშატი
ბისმარკი (ხომალდი)

ბისმარკი — მესამე რაიხის სამხედრო საზღვაო ძალების კრიგსმარინეს შემადგენლობაში მყოფი ბისმარკის კლასის ორი სახაზო გემიდან პირველი. ხომალდს სახელი ოტო ფონ ბისმარკის გერმანიის გაერთიანების ერთ-ერთი მთავარი ფუძემდებლის და მეორე რაიხის კანცლერის პატივსაცემად დაერქვა, მისი მშენებლობა 1936 წლის ივლისშვი კომპანია Blohm + Voss-ის გემსაშენში დაიწყო, რომელიც ქალაქ ჰამბურგში მდებარეობდა. ხომალდი 1939 წლის თებერვალში საზეიმოდ ჩაეშვა წყალში, სამუშაოები კი საბოლოოდ 1940 წლის აგვისტოში დასრულდა, როდესაც ხომალდი ოფიციალურად მიიღეს გერმანიის საზღვაო ფლოტში. როგორც გერმანიის ისე ევროპის ისტორიაში ბისმარკი და ტირპიცი ყველაზე დიდი სახაზო გემებია, რომლებიც კი ოდესმე აგებულა. საომარ ხომალდს არსებობის მანძილზე მხოლოდ ერთი მეთაური ჰყავდა, კაპიტანი ერნსტ ლინდემანი. აღსანიშნავია ის ფაქტიც, რომ რვა თვიანი სამსახურის განმავლობაში ბისმარკმა მხოლოდ ერთი სამხედრო ოპერაციის შესრულება შეძლო, 1941 წლის მაისში, ოფერაციის კოდური სახელწოდება იყო რეინიუბუნგი (Rheinübung). ოპერაციის მიხედვით ხომალდი ბისმარკი მძიმე კრეისერ პრინც ევგენისთან ერთად ატლანტიკის ოკეანეში უნდა შესულიყო და იერიში მიეტანა ჩრდილოეთ ამერიკიდან დიდი ბრიტანეთის მიმართულებით მიმავალ სავაჭრო გემებზე. ოპერციის დაწყებიდან მალევე გემები სკანდინავიაში შენიშნეს, რის შემდეგაც ბრიტანულ საზღვაო ნაწილებს მათი მარშრუტის ბლოკირება დაევალათ. დანიის სრუტის ბრძოლაში ბისმარკმა საბრძოლო კრეისერი, ბრიტანეთის საზღვაო ფლოტის სიამაყე ეიჩ-ემ-ეს ჰუდი ჩაძირა, ეიჩ-ემ-ეს უელსის პრინცი კი მწყობრიდან გამოიყვანა. ბრძოლისას ბისმარკს სამი ჭურვი მოხვდა, ხომალდი დიდი რაოდენობით საწვავს კარგავდა, რისი მიზეზიც საწვავის დააზიანებული ავზი იყო. ბისმარკი მიყენებული დაზიანებბეის გამო ჩაიძირა. მთავარი სტატია: ბისმარკის კლასი. მთავარი სტატია: ოპერაცია რეინიუბუნგი. მთავარი სტატია: დანიის სრუტის ბრძოლა. მთავარი სტატია: ბისმარკის უკანასკნელი ბრძოლა.
ნინოსლავ მარინა

ნინოსლავ მარინა (დ. 25 სექტემბერი, 1974, სკოპიე, მაკედონია) — მაკედონელი ელექტროტექნიკოსი. ოჰრიდის საინფორმაციო მეცნიერებისა და ტექნოლოგიის უნივერსიტეტის რექტორი. სკოპიეს წმინდა კირილესა და მეთოდეს უნივერსიტეტის ელექტროტექნიკური ფაკულტეტის დასრულების შემდეგ, ლოზანის ფედერალურ პოლიტექნიკურ სკოლაში დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია 2004 წელს. 2005-2007 წლებში იყო კომპანია „Sowoon Technologies“-ის სამეცნიერო-კვლევითი და საპროექტო-საკონსტრუქტორო განყოფილების ხელმძღვანელი. ↑ https://pantheon.world/profile/person/Ninoslav_Marina ↑ UIST 'St Paul the Apostle'. www.uist.edu.mk. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-06. ციტირების თარიღი: 2015-06-08. ↑ Ninoslav Marina - European commission. European commission.
ვალჰალა

ვალჰალა — სკანდინავიურ მითოლოგიაში დიდებული დარბაზი, რომელიც მდებარეობდა ასგარდში და იმართებოდა ოდინის მიერ. ოდინის მიერ რჩეული ხალხის ნახევარი, რომელიც ბრძოლაში იღუპებოდა ვალკირიებს სასახლეში მოჰყავდა, ხოლო მეორე ნახევარი ქალღმერთ ფრეიასთან ფოლკვანგრში. ვალჰალაში გარდაცვლილი უერთდებოდა ხალხის მასას  რომლებიც სახელგანთქმული მეომრები იყვნენ.  Byock, Jesse (Trans.) (2006). The Prose Edda. Penguin Classics. ISBN 0-14-044755-5 Faulkes, Anthony (Trans.) (1995). Edda. Everyman. ISBN 0-460-87616-3 Finlay, Alison (2004). Fagrskinna, a Catalogue of the Kings of Norway: A Translation with Introduction and Notes. Brill Publishers. ISBN 90-04-13172-8 Hollander, M. Lee (Trans.) (2007). Heimskringla: History of the Kings of Norway. University of Texas Press. ISBN 978-0-292-73061-8 Larrington, Carolyne (Trans.) (1999). The Poetic Edda. Oxford World's Classics. ISBN 0-19-283946-2 Orchard, Andy (1997). Dictionary of Norse Myth and Legend. Cassell. ISBN 0-304-34520-2 Simek, Rudolf (2007) translated by Angela Hall. Dictionary of Northern Mythology. D.S. Brewer ISBN 0-85991-513-1 Welch, Chris (2005). Led Zeppelin: Dazed and Confused: The Stories Behind Every Song. Thunder's Mouth Press. ISBN 978-1-56025-818-6
საქართველოს და რუმინეთის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრებების ურთიერთშეხვედრების ისტორია

საქართველოს და რუმინეთის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრებები ერთმანეთს 19-ჯერ შეხვდნენ. აქედან საქართველომ მოიგო 10-ჯერ, რუმინეთმა 8-ჯერ, ხოლო 1 თამაში ფრედ დამთავრდა. ისინი ერთმანეთს რეგულარულად ევროპის ერთა თასზე ხვდებიან, სადაც საქართველომ მოიგო 9-ჯერ, რუმინეთმა 6-ჯერ, ხოლო ერთი თამაში დასრულდა ფრედ. პირველი თამაში შედგა ლენსდაუნ როუდზე სადაც რუმინეთმა 27-23 მოიგო. ეს ნაკრებები ერთხელ ახალ-ზელანდიაში მსოფლიო ჩემპიონატზეც შეხვდნენ ერთმანეთს, სადაც საქართველომ 25-9 გაიმარჯვა. მთავარი სტატია: ანთიმოზ ივერიელის თასი. 2002 წლიდან ამ ორ ნაკრებს შორის ხდება ანთიმოზ ივერიელის თასის გათამაშება. თასს ეწოდება რუმინეთში მოღვაწე ქართველის ანთიმოზ ივერიელის სახელი. თასი თამაშდება ყოველთვის როდესაც ეს ორი ნაკრები ატარებს ოფიციალურ შეხვედრას. მფლობელი ინარჩუნებს თასს სანამ მას მოწინააღმდეგე არ დაამარცხებს. "espnscrum.com - Statsguru - Team records - Match list - Georgia VS Romania"
ოპერაცია ბარბაროსა

ოპერაცია „ბარბაროსა“ (გერმ. Fall Barbarossa) — მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში გერმანია-სსრკ-ის ომის ოფიციალური გერმანული კოდური სახელწოდება („საღვთო რომის იმპერიის“ იმპერატორ ფრიდრიხ I ბარბაროსას სახელის მიხედვით). 1940 წლის 5 დეკემბერს დამტკიცდა სახმელეთო ჯარების გენერალური შტაბის უფროსის გენერალ ჰალდერის მიერ წარმოდგენილი გეგმის („გეგმა ოტო“) საბოლოო ვარიანტი. საერთო სტარატეგიული ამოცანა იყო საბჭოთა კავშირის დამარცხება უმოკლეს დროში (ინგლისთან ომის დამთავრებამდე). იგი დაიწყო 1941 წლის 22 ივნისს ვერმახტის მიერ სსრკ-ზე თავდასხმით და დასრულდა 1941 წლის 5 დეკემბერს, როდესაც მოსკოვისთვის გამართულ ბრძოლაში გერმანულმა ნაწილებმა შეაჩერეს წინსვლა მოსკოვისაკენ. ოპერაციის დასრულებას მაშინვე მოჰყვა წითელი არმიის კონტრშეტევა (1941 წლის 5 დეკემბრიდან 1942 წლის 7 იანვრამდე). მიუხედავად იმისა, რომ ოპერაცია საბოლოო ჯამში წარუმატებელი აღმოჩნდა, საბჭოთა წითელ არმიას კიდევ მრავალწლიანი ომი დასჭირდა ომში საბოლოო გამარჯვების მოსაპოვებლად. საბჭოთა კავშირში ამ ომს „დიდი სამამულო ომი“ (რუს. Великая Отечественная Bойна) ეწოდა. ოპერაცია მიზნად ისახავდა ნაცისტური იდეოლოგიის პრაქტიკაში განხორციელებას და საბჭოთა კავშირის დასავლეთი ნაწილის დაპყრობას, მისი ტერიტორიის გერმანელებით დასახლების მიზნით. ამ ტერიტორიების დაკავებით ნაცისტური გერმანია მიზნად ისახავდა ე. წ. სასიცოცხლო სივრცის შექმნას გერმანელი ერისათვის. ოპერაცია ბარბაროსამ გახსნა მეორე მსოფლიო ომის აღმოსავლეთის ფრონტი, რომელიც მთელი ომის განმავლობაში იყო ყველაზე დიდი თეატრი. სწორედ ამ მიმართულებაზე გაიმართა ომის და მსოფლიო ისტორიაში ყველაზე დიდი შეტაკებები, ბრძოლები, ომის დანაშაულები და დანაშაულები კაცობრიობის წინააღმდეგ. სწორედ აღმოსავლეთის ფრონტზე განიცადეს ომში მონაწილე მხარეებმა (როგორც ნაცისტურმა გერმანიამ, ისე საბჭოთა კავშირმა) ყველაზე დიდი დანაკარგები და სწორედ აქ გავნითარებულმა მოვლენებმა იქონია უდიდესი ზეგავლენა მთლიანი ომის მსვლელობაზე. ოპეარციის ჩავარდნამ უდიდესი ზეგავლენა მოახდინა ნაცისტური გერმანიის ბედზე მეორე მსოფლიო ომში. მიუხედავად იმისა, რომ ტაქტიკურ თუ სტრატეგიულ დონეზე ვერმახტმა მრავალ მნიშვნელოვან წარმატებას მიაღწია, ოპერაციის საბოლოო სტრატეგიული მიზანი მიუღწეველი დარჩა. ნაცისტური გერმანია, ომის სწრაფად დასრულების ნაცვლად, ჩართული აღმოჩნდა მსოფლიოს გიგანტების დაპისპირებაში, რამაც საბოლოოდ განაპირობა კიდეც ნაცისტური გერმანიის დასასრული. ↑ Higgins, Trumbull (1966), Hitler and Russia, The Macmillan Company, pp. 11–59, 98–151 ↑ Bryan I. Fugate. Strategy and tactics on the Eastern Front, 1941. Novato: Presidio Press, 1984. ↑ Rees, Laurence (2010). "What Was the Turning Point of World War II?". HISTORYNET. Retrieved 8 July 2017. ↑ Shirer, William L. "24, Swedish (Book III)". The Rise and Fall of the Third Reich. pp. 275–87. ↑ Shelley Baranowski (2011). Nazi Empire: German Colonialism and Imperialism from Bismarck to Hitler. Cambridge University Press. p. 141. ↑ André Mineau (2004). Operation Barbarossa: Ideology and Ethics Against Human Dignity. Rodopi. p. 180. ↑ World War II: The Eastern Front". The Atlantic. 18 September 2011. Retrieved 26 November 2014. ↑ Frieser, Karl-Heinz (1995). Blitzkrieg-Legende: Der Westfeldzug 1940, Operationen des Zweiten Weltkrieges [The Blitzkrieg Legend] (in German). München: R. Oldenbourg. p. 43.
ფრიგი

გერმანიკულ მითოლოგიაში, ფრიგი (ძვ. ნორსე), ფრია (ძვ. გერმანული), ფრეა (ლანგობარდიკული) და ფრიჯი (ძვ. ინგლისური) არის ატმოსფეროს ქალღმერთი, ან ღრუბლების. თითქმის ყველა წყაროში ის არის ნახსენები როგორც ოდინის ცოლი. გერმანულ მითოლოგიაში და ნორსეს წყაროებში ის არის დაკავშირებული ქალღმერთ ფულასთან. ინგლისური კვირის დღე პარასკევი (Friday) (ძვ. ინგლისური "Frīge's day" ) ატარებს მის სახელს. ფრიგი — უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
აპოლონ ჩავლეიშვილი

აპოლონ ჩავლეიშვილი (დ. 1906, ბოხვაური — გ. 2 იანვარი, 1987, იქვე) — ქართველი მომღერალი, გურული ხალხური სიმღერების შემსრულებელი, ლოტბარი.მოღვაწე. ჩავლეიშვილის პაპა და მამა ეკლესიის მსახურები იყვნენ, პაპა გალობდა კიდეც. ჩავლეიშვილმა სიმღერა საკმაოდ გვიან, ჩვიდმეტი წლის ასაკში დაიწყო. თავის მასწავლებლებად თვლიდა ერმალო მოლარიშვილს, ეპისტოლე კეჭაყმაძეს, ვარლამ სიმონიშვილსა და სამუელ ჩავლეიშვილს. ხალხური სიმღერის შესწავლაში დიდი და სერიოზული გამოცდილება მას ვარლამ სიმონიშვილის გუნდში სიმღერამ შესძინა. 1963 წლიდან კი აპოლონ ჩავლეიშვილი სიმღერას ანსამბლ „დილაში“ აგრძელებს. დამოუკიდებელი სალოტბარო მოღვაწეობა 22 წლის ასაკში დაიწყო. გუნდები ჰყავდა კოლმეურნეობებში, სკოლებში, მასწავლებელთა სახლში, რკინიგზის სადგურში. როდესაც ანსამბლი „დილა“ დაშლის პირას მივიდა აპოლონ ჩავლეიშვილმა მახარაძის რაიონული კულტურის სახლის ვეტერან მომღერალთა გუნდი დააარსა. სიცოცხლის ბოლო პერიოდში შექმნა ნორჩ მომღერალთა ანსამბლი „ჩავლეიშვილების გუნდი“ მუშაობა, რომელშიც გაერთიანებული ჰყავდა თავისი ძმებისა და ბიძაშვილების შვილიშვილები. გარდაიცვალა 1986 წლის 2 იანვარს. დაკრძალულია თავის სოფელ ბოხვაურში. აპოლონ ჩავლეიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი