laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
მურმან ლომთათიძე

მურმან ალექსანდრეს-ძე ლომთათიძე (დ. 2 დეკემბერი, 1929, ქუთაისი, საქართველოს სსრ — გ. 27 სექტემბერი, 2006, საქართველო) — საბჭოთა და ქართველი მოცეკვავე და ქორეოგრაფი. საქართველოს სახალხო არტისტი (1980). 1945-1949 წლებში ქუთაისის ხალხური ცეკვის სახელმწიფო აკადემიურ ანსამბლში, ხოლო 1949-1955 წლებში კი საქართველოს სიმღერისა და ცეკვის სახელმწიფო დამსახურებულ ანსამბლში გამოდიოდა როგორც სოლისტი-მოცეკვავე. 1955-1962 წლებში იგი ხელმძღვანელობდა საქართველოს ლენინური კომკავშირის სახელობის ქუთაისის ახალგაზრდობის ხალხური ცეკვის ანსამბლს. 1962-1968 წლებში იყო თბილისის მაუდ-კამვოლის კომბინატის, „საბჭოთა საქართველოს“ ქორეოგრაფიულ ანსამბლის სამხატვრო ხელმძღვანელი. 1968-1974 წლებში თბილისის ტრამვაი-ტროლეიბუსების სამმართველოს სიმღერისა და ცეკვის ანსამბლ „სინათლის“ მთავარი ქორეოგრაფი. 1974-2000 წლებში საქართველოს პროფკავშირების კულტურის სახლის მთავარი ქორეოგრაფი და სახელმწიფო ქორეოგრაფიული ანსამბლ „თბილისის“ სამხატვრო ხელმძღვანელი. მურმან ლომთათიძეს დადგმული აქვს ცეკვები ოპერებში „დაისი“ და „ქეთო და კოტე“ (ქუთაისის ოპერის თეატრი), „მინდია“ (მინსკის ოპერისა და ბალეტის თეატრი და ტარტუს „ვანემუინეს“ აკადემიურ თეატრი), მულტფილმებში „საზამთრო“, „კომბლე“ და სხვა. ასევე დადგმული აქვს ერთმოქმედებიანი სპექტაკლი-კონცერტი „საგალობელი თბილისს“. მის ანსამბლებს, სხვადასხვა დროს, მიღებული აქვთ მონაწილეობა მრავალ ქართულ მხატვრულ ფილმებში. თვითონ მურმან ლომთათიძე, როგორც მსახიობი გადაღებულია ლერი სიხარულიძის ორ მხატვრულ ფილმში - „უსასრულობა“ (1971) და „ინდი-მინდი“ (1977). საქართველოს ქორეოგრაფთა კავშირის შექმნის დღიდან მის გარდაცვალებამდე იყო ქორეოგრაფთა კავშირის თავმჯდომარის მოადგილე. მურმან ლომთათიძე 2006 წლის 27 სექტემბერს გარდაიცვალა. 2016 წელს, ქუთაისში, მისი საცხოვრებელი სახლის კედელზე მემორიალური დაფა გაიხსნა. 1970 — საქართველოს კომკავშირის პრემია 1972 — მონღოლეთის რევოლუციის ორდენი 1980 — საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი 1994 — ღირსების მედალი 1997 — ღირსების ორდენი ↑ ინდი-მინდი (სიმღერები შვილიშვილებისათვის) 1977 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-04-04. ციტირების თარიღი: 2016-06-24. ↑ ქუთაისში მურმან ლომთათიძის მემორიალური დაფა გაიხსნა ↑ საქართველოს სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს უწყებები. 1980. №9. გვ. 11. ↑ საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება მ. ლომთათიძის, თ. მოსიას, ლ. ჭანიშვილის ღირსების ორდენით დაჯილდოების შესახებ
მირვეთის ხიდი

მირვეთის ხიდი — XI-XIII საუკუნეების ქვისთაღოვანი ხიდი, ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ მირვეთში, გარეუბან ძიგურესთან ახლოს, მირვეთის წყლის ჭოროხთან შესართავში, აჭარისწყლის გადასახვევიდან 3460 მეტრში. აქ გადიოდა ზღვისპირეთიდან ჭოროხის მარცხენა მხარეს ტაო-კლარჯეთისაკენ მიმავალი გზა. ხიდის სავალი ნაწილის სიგრძე 15,5 მ-ია. თავბოლოში სიგანე ორივე მხარეს თანაბარია და 3,80 მ-ია. მისი სიგანე შუა ნაწილში — 2 მ-ია. სიმაღლე წყლის დონემდე — 5 მ. სავალი ნაწილი დაფარულია საშუალო ზომის ბრტყელი ქვებით. ბურჯები ორივე მხარეს კლდეზეა დაშენებული. ი. სიხარულიძე, „აჭარის მატერიალური კულტურის ძეგლები“, თბ., 1962, გვ. 41  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 11708 ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის მატერიალური კულტურის ძეგლები[მკვდარი ბმული]
გაერთიანებული სამეფოს გასვლა ევროკავშირიდან

გაერთიანებული სამეფოს ევროკავშირიდან გასვლა (შემოკლებული ფორმით ხშირად ცნობილი როგორც ბრექსიტი) — პოლიტიკური მიზანი, რომელიც გაერთიანებული სამეფოს ევროპის კავშირში შესვლის დღიდან, გარკვეული ადამიანების და პოლიტიკური პარტიების ინტერესებს წარმოადგენდა. ევროკავშირის 50-ე მუხლის თანახმად, ევროკავშირიდან გასვლის უფლება არის ევროკავშირის წევრი თითოეული ქვეყნის უფლება. 1975 წელს რეფერენდუმი ჩატარდა ქვეყნის ევროპულ ეკონომიკურ თამაეგობრობაში წევრობის შესახებ. ევროპული თანამეგობრობა, მოგვიანებით ცნობილი გახდა, როგორც ევროკავშირი. რეფერენდუმის შედეგების თანახმად ქვეყანა განაგრძობდა ევროპული თანამეგობრობის წევრობას. 2016 წლის 23 ივნისს, ბრიტანელი ამომრჩევლები ამ კითხვის ქვეშ ისევ დიდი ბრიტანეთის ევროკავშირის წევრობაზე გამართულ რეფერენდუმში აღმოჩდნენ. რეფერენდუმი პარლამენტის მიერ იყო ორგანიზებული. მისი შედეგების თანახმად ბრიტანეთს უნდა დაეტოვებინა ევროკავშირი, თუმცა შედეგები ისევ პარლამენტის მიერ უნდა იქნეს რატიფიცირებული. ბრიტანეთს ხელი არ მოუწერია რომის ხელშეკრულებისთვის, რომლის თანახმადაც 1957 წელს საფუძველი დაედო ევროპის ეკონომიკური გაერთიანების შექმნას. ქვეყანამ წევრობის უფლების მოთხოვნა 1963 და 1967 წლებში გააგზავნა, თუმცა ორივე განაცხადს ვეტო საფრანგეთის პრეზიდენტმა, შარლ დე გოლმა დაადო. მისი აზრით, ბრიტანეთი შეუთავსებელი იყო ევროპის კავშირთან თავისი ეკონომიკის რიგი ასპექტების გამო. მას შემდეგ, რაც დე გოლმა დატოვა საფრანგეთის პრეზიდენტის თანამდებობა, ბრიტანეთმა ისევ გაგზავნა წევრობის მესამე მოთხოვნა, რომელიც წარმატებული აღმოჩნდა. 1973 წლის 1 იანვარს დიდი ბრიტანეთი გაწევრიანდა ევროპის ეკონომიკურ კავშირში. 1975 წლის 6 იანვარს ამომრჩეველების კითხვაზე: „ფიქრობთ თუ არა, რომ დიდი ბრიტანეთი უნდა დარჩეს ევროპის ეკონომიკურ გაერთიანებაში?“ - ბრიტანეთის საარჩევნო ოლქებში პასუხის უმრავლესობა გაერთიანებაში დარჩენის მომხრე იყო. წევრობას ასევე მხარს უჭერდა ბრიტანეთის ძირითადი პოლიტიკური პარტიები და წამყვანი პრესა. 2012 წელს, პრემიერ-მინისტრმა დეივიდ კამერონმა უარი განაცხადა ბრიტანეთის ევროკავშირიდან გასვლის შესახებ ჩასატარებელ რეფერენდუმზე, მაგრამ შესთავაზა შესაძლო სამომავლო რეფერენდუმის იდეა, იმისათვის რომ გაეზომათ საზოგადოების მხარდაჭერა. საზოგადოებირვი აზრი, დიდი ბრიტანეთის ევროკავშირში დარჩენის ან გასვლის შესახებ მუდმივად იცვლებოდა. 2015 წლის ანალიზით ახალგაზრდა ამომრჩევლების უმრავლესობა მხარს უჭერდა ევროკავშირის წევრობას, ხოლო უფროსი თაობის წარმომადგენლები კი გასვლის მხარდაჭერები იყვნენ. Early Parliamentary General Election Bill 2019-20, Progress in Parliament დაარქივებული 2019-10-31 საიტზე Wayback Machine. UK government's Brexit information UK government's official negotiation documents European Parliament – Brexit impact studies Legal Effect of the Protocol on Ireland/Northern Ireland, Attorney General's advice to Prime Minister, 13 November 2018 ↑ „1967: De Gaulle says 'non' to Britain – again“. BBC News. 27 ნოემბერი 1976. ↑ „De Gaulle was quite right to say ‘Non’ to Britain“. ↑ „1973: Britain joins the EEC“. BBC News. 1 იანვარი 1973.
გივი მიქაძე

გივი მიქაძე (დ. 1924 — გ. 2008) — ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი. გივი მიქაძე დაიბადა 1924 წელს. იყო ქართული ლიტერატურის გამორჩეული მკვლევარი, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი, საქართველოს დამსახურებული პედაგოგი. პროფესორი გივი მიქაძე 20-მდე წიგნისა და 300-მდე სამეცნიერო ნაშრომის ავტორია. მისი მეუღლე იყო ლალი პატარაია, დიმიტრი ყიფიანის მე-5 თაობის შთამომავალი. გივი მიქაძე გარდაიცვალა 2008 წელს, დაკრძალულია ვაკის სასაფლაოზე. თამარ მიქაძე, სოფიო ისაკაძე. დიმიტრი ყიფიანი და მისი შთამომავალნი. გამომცემლობა ,,სპეკალი", თბილისი, 2016, გვ. 138. გივი მიქაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ელისაბედ ყიფიანი

ელისაბედ (ვეტა) ყიფიანი (დ. 1876 — გ. 1943) — ქართველი პედაგოგი, სახელმწიფო და საზოგადო მოღვაწის დიმიტრი ყიფიანის შვილიშვილი. ელისაბედ (ვეტა) ნიკოლოზის ასული ყიფიანი დაიბადა 1876 წელს ნიკოლოზ ყიფიანისა და ანასტასია (ტასო) ერისთავის ოჯახში. იგი მათი უფროსი ქალიშვილი იყო. ვეტასა და მის დებზე (ნინო ყიფიანი და ბარბარე ყიფიანი) ერთხანს მზრულველობა ითავა პაპამ, დიმიტრი ყიფიანმა, სახელმწიფო და საზოგადო მოღვაწემ. ელისაბედ ყიფიანი ღვაწლმოსილი პედაგოგი იყო. იგი რუსულ ენასა და ლიტერატურას ასწავლიდა თბილისის სკოლებში. მისი მეუღლე იყო ბოქაული გაბრიელ სულხანიშვილი. თამარ მიქაძე, სოფიო ისაკაძე. დიმიტრი ყიფიანი და მისი შთამომავალნი. გამომცემლობა ,,სპეკალი", თბილისი, 2016, გვ. 68.
Sinclair User

Sincliar User (შემოკლებით SU) — კომპიუტერული და ვიდეო თამაშების ჟურნალი, რომელიც ძირითადად ეძღვნებოდა Sinclar Research-ის მიერ შემუშავებულ სახლის კომპიუტერებს, განსაკუთრებით კი — ZX Spectrum-ს. (ასევე მოiცავდა არკადულ თამაშებს). თავდაპირველად გამოსცემდა კომპანია ECCP Publications, ხოლო მოგვიანებით EMAP. გამოდიოდა დიდ ბრიტანეთში 1982-1993 წლებში. სულ გამოიცა 134 ნომერი. მსგავსად სხვა ჟურნალებისა, Sinclar User მოიცავდა ვიდეო თამაშების მიმოხილვებს, პრევიუებს, სიახლეებს, რჩევებს, მკითხველთა წერილებს და ა.შ. 1992 არპრილის თვეში ჟურნალი CRASH შეისყიდა ბრიტანლულმა მედია კომპანია EMAP-მა და ორი ჟურნალი CRASH და Sincliar User ფორმალურად გაერთიანდა ერთში, თუმცა ამ ქმედებამ განაპირობა ის, რომ Sincllar-ის რამდენიმე ნომრის გარეკანზე ფიგურირებდა CRASH-ის ლოგო. აშშ-ში გამოიცემოდა ჟურნალის სპინოფ ვერსია Timex Sinclar User, თუმცა ჟურნალმა მალევე შეწყვიტა არსებობა. CRASH Your Sinclair Sinclair Programs SUMO დაარქივებული 2004-11-29 საიტზე Wayback Machine. — Sinclair User Magazine Online, an unofficial online archive of the Sinclair User Sinclair User @ WOS[მკვდარი ბმული] — Images of scanned pages of Sinclair User at World of Spectrum Mag-Slag — A humorous analysis of a typical Sinclair User review. ↑ April 1993, Issue 134. ysincuser.f9.co.uk. Sinclair User Magazine Online. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2006-09-24. ციტირების თარიღი: 2006-11-15. ↑ The Issues of timex sinclair user Magazine. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-01-13. ციტირების თარიღი: 2016-06-24.
დრაკონი

დრაკონი („გველი“) — გველეშაპი, ურჩხული, საშინელი ცეცხლისმფრქვეველი და სისხლისმღვრელი უწმინდური, რომელიც ზღვაში ან ხმელეთზე ცხოვრობდა, ჩვეულებრივ ადამიანის მსხვერპლს ითხოვდა და იცავდა რაიმე განძს (მაგ., ოქროს საწმისს არესის ჭალაში, კოლხეთში). არესის დრაკონად ითვლებოდა კადმოსის მოკლული ურჩხულიც თებეში. დრაკონის კბილები — თებეს ციკლის თქმულებებში კადმოსის მიერ მოკლული დრაკონის კბილები, რომლებიც გმირმა დათესა, მიწიდან ამოსულ ბუმბერაზებს შეება და დახოცა, გადარჩა მხოლოდ ხუთი, რომელთა დახმარებითაც სახელოვანი ქალაქი თებე ააშენა. ამბავი მეორდება არგონავტების თქმულებაში, სადაც კბილებს იასონი თესავს არესის ველზე, კოლხიდაში. საბერძნეთის შემდეგ დრაკონი განსაკუთრებით დიდ როლს თამაშობს ჩინურ მითოლოგიაში და ყოველდღიურ ცხოვრებაში. იქაც უზარმაზარი ცეცხლისმფრქვეველი ღია პირი აქვს, ბასრი კბილები, 2 რქა, ღამურისებური ფრთები ან მხოლოდ კლანჭებიანი ფეხები, ზრდა-დაკლებისა და გაუჩინარების უნარი. ცხოვრობს წყალში (საბერძნეთშიც უფრო წყალს, ჭაობს, ზღვას უკავშირდება). ამოდის ხშირად ხმელეთზე, მეტადრე გაზაფხულზე, ადის ცაში. ჩინელთა დრაკონი იმით განსხვავდება, რომ ადამიანებს კეთილი თვალით უყურებს ხოლმე, უგზავნის წვიმას, თუმცა მეხსა და ქარიშხალსაც, რითაც ღვთაების რანგში ადის. გვიანდელ მითოლოგიაში გარჩეულია ცისა და მიწის, წყალთა ქვესკნელის, ღმერთთა სასახლის გუშაგის და სხვა სახეობის დრაკონები. საერთოდ იმპერატორთა ძალაუფლების სიმბოლოა, და როგორც ასეთი, ჩინელ მხატვართა მუდმივი თემა. წარმოშობა უცნობია, ვარაუდობენ, რომ შვა გველმა ან ნიანგმა. ა. გელოვანი, მითოლოგიური ლექსიკონი, თბ., 1983.
იფექ სოილუ

იფექ სოილუ (თურქ. İpek Soylu; დ. 15 აპრილი, 1996, ადანა, თურქეთი) — თურქი პროფესიონალი ჩოგბურთელი, მსოფლიოს ყოფილი 151-ე ჩოგანი. სოილუს წყვილებში WTA-ის 3 ტურნირი აქვს კარიერაში მოგებული, მათ შორის WTA-ის ელიტ ტროფი 2016 წელს. 2014 წელს შვეიცარიელ ჯილ ტაიხმანთან ერთად, თურქმა ჩოგბურთელმა აშშ-ის ღია პირველობის ახალგაზრდული ტურნირი მოიგო წყვილებში. ერთეულებში სოილუს საუკეთესო შედეგია ITF-ის 8 ტურნირის მოგება. 2016 წლის 31 ოქტომბერს, მან ერთეულთა რეიტინგში 151-ე ადგილი დაიკავა და კარიერაში საუკეთესო შედეგს მიაღწია. სოილუ თურქეთის ფედერაციის თასის ნაკრების წევრია, სადაც მას 13 მოგება და 8 წაგება აქვს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: იფექ სოილუ ოფიციალური საიტი (თურქული) იფექ სოილუ Facebook-ზე იფექ სოილუ Twitter-ზე სოილუ WTA-ს ოფიციალურ საიტზე სოილუ ITF-ის ოფიციალურ საიტზე დაარქივებული 2016-05-07 საიტზე Wayback Machine. სოილუ ფედერაციის თასის ოფიციალურ საიტზე დაარქივებული 2017-02-12 საიტზე Wayback Machine. ↑ „Rankings WTA Tennis“. wtatennis.com. ციტირების თარიღი: 8 მაისი, 2018. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate=-ში (დახმარება) ↑ „Final lineups decided at Flushing Meadows“. itftennis.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 6 ოქტომბერი 2014. ციტირების თარიღი: 8 მაისი 2018.
სახელმწიფო ხალხისთვის

სახელმწიფო ხალხისთვის — პოლიტიკური პარტია საქართველოში, რომლის დამაარსებელი არის ცნობილი საოპერო ბანი პაატა ბურჭულაძე. 2016 წელს პარტია მონაწილეობდა იმავე წლის საპარლამენტო არჩევნებში. არჩევნებში პარტიამ ვერ გადალახა 5%-იანი ბარიერი და პარლამენტის მიღმა დარჩა. 2018 წლის 15 ივლისს პარტიამ ერთიან ნაციონალურ მოძრაობასთან, ახალ საქართველოსთან, ეროვნულ-დემოკრატიულ პარტიასთან, ევროპელ დემოკრატებთან, ახალი საქართველოსთვისთან, ქრისტიან-კონსერვატიულ პარტიასთან, სამოქალაქო ალიანსი თავისუფლებისთვისთან და საქართველო ლიდერთა შორისთან ერთად დააფუძნა კოალიცია ძალა ერთობაშია, რომელმაც მონაწილეობა მიიღო იმავე წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში. კოალიციის კანდიდატი „ნაციონალური მოძრაობის“ წევრი გრიგოლ ვაშაძე იყო, რომელმაც მეორე ადგილი დაიკავა. კოალიციამ მიიღო მონაწილეობა 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებშიც, სადაც მონაწილეობდა, როგორც საერთო ბლოკი. კოალიციამ პარლამენტში 36 დეპუტატი გაიყვანა, მათ შორის არიან „სახელმწიფო ხალხისთვის“ წევრებიც. 2024 წლის 3 ივნისს ცნობილი გახდა, რომ პარტიამ ხელი მოაწერა საქართველოს პრეზიდენტის, სალომე ზურაბიშვილის მიერ შექმნილ „ქართულ ქარტიას“. ოფიციალური Facebook-გვერდი ↑ 17 პარტია და 5 დამოუკიდებელი დეპუტატი | "ქართულ ქარტიაზე" ხელმოწერები დასრულდა
საქართველოს აზერბაიჯანელთა სია

მთავარი სტატია: აზერბაიჯანელები საქართველოში. აქ ჩამოთვლილია წარმოშობით საქართველოს აზერბაიჯანელები, რომლებსაც განსაკუთრებული როლი უკავიათ საზოგადოებაში. ↑ Справочник по истории Коммунистической партии и Советского Союза 1898–1991 ↑ Владимир Иванович Ивкин (1999). Высшие органы власти и управления и их руководители, 1923–1991: историко-биографический справочник. РОССПЭН, გვ. 515.  ↑ Səfərov Cəlil Əziz oğlu. milliqahraman.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-05-17. ციტირების თარიღი: 2016-06-25. ↑ Sədiyev Vəzir İsa oğlu. milliqahraman.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-26. ციტირების თარიღი: 2016-06-25. ↑ Ağayev Eldar Əsgər oğlu. milliqahraman.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-07-14. ციტირების თარიღი: 2016-06-25. ↑ Асланов Амрах Кара оглы (რუსული). Heroes of the country.
სალთუკიდები

სალთუკიდები ან სალთუქიდები (თურქ. Saltuklu Beyliği) — დინასტია, რომელიც დღევანდელი ერზურუმის ტერიტორიაზე, 1071 წელს, მანასკერტის ბრძოლის შემდეგ ანატოლიის ერთ-ერთ ბეილიქს განაგებდა. ბეილიქი თურქმანული წარმოშობის ემირ სალთუკმა შექმნა, რომელიც თურქ-სელჩუკების ლიდერის, ალფ-არსლანის მხედართმთავარი იყო. ბეილიქი ხშირად საქართველოს სამეფოს წინააღმდეგ ყარსის რეგიონის დასაპყრობად იბრძოდა. ბეილიქის ცენტრი, ქალაქი ერზურუმი 1077-1079 წლებში ბიზანტიის იმპერიას ჰქონდა დაპყრობილი, 1184 წელს კი საქართველოს სამეფოს ლაშქარმა, გიორგი III-ის მეთაურობით ალყა შეამოარტყა მას. თავისი ძლიერების პერიოდში, ბეილიქი დღევადნელი ერზურუმისა და ბაიბურთის მთლიან ტერიტორიას, ერზინჯანის აღმოსავლეთ მხარეს, ყარსის დიდ ნაწილს და ასევე, აღრისა და მუშის ჩრდილოეთ მხარეს მოიცავდა. ↑ The New Islamic Dynasties: A Chronological and Genealogical Manual, Clifford Edmund Bosworth, Edinburgh University Press, p.215, Online
ართუქიდები

ართუქიდები ან ართუქიდების დინასტია (თურქ. Artuklu Beyliği) — თურქმანული დინასტია, რომელიც XI-XII საუკუნეებში, აღმოსავლეთ ანატოლიას და მესოპოტამიის ჩრდილოეთ ნაწილს განაგებდნენ. დინასტია ართუქ ბეგმა, მალიქ შაჰის და შემდგომში დამასკოს სელჩუკი მმართველის ტუტუშ I-ის ერთ-ერთმა გენერალმა დააარსა. ტუტუშ I-მა ართუქი 1086 წელს იერუსალიმის მმართველად დანიშნა, ის 1091 წელს გარდაიცვალა. 1098 წელს, მისი შვილები სოქმენი და ილღაზი იერუსალიმიდან გააძევეს. ისინი ჩრდილოეთ მესოპოტამიაში გამაგრდნენ, სადაც სელჩუკთა სულთნებს დაუპირისპირდნენ. სოქმენი მარდინის ბეგი გახდა, ხოლო ილღაზი კი 1118 წელს ალეპოს მმართველი გახდა. 1119 წელს ილღაზმა „სისხლიანი ველის ბრძოლაში“ ანტიოქიის სამთავრო დაამარცხა. 1121 წელს, სელჩუკ-ართუქიდული ალიანსი, მეჰმედ I-ის და ილღაზის მეთაურობით, დიდგორის ბრძოლაში საქართველოს სამეფოს წინააღმდეგ გამართულ ბრძოლაში დაამარცხდნენ. ილღაზი 1122 წელს გარდაიცვალა, თუმცა მისი შვილიშვილი ბალაკი, ჯერ კიდევ ნომინალურად აკონტროლებდა ალეპოს, რეალურად ქალაქს იბნ ალ-ხაშშაბი განაგებდა. ალ-ხაშაბი 1125 წელს მოკლეს და ალეპო მოსულის მმართველმა დაიკავა. ბალაკის სიკვდილის შემდეგ ართუქიდების ბეილიქი ჰარპუტის, ჰასანკეფის და მარდინის მცირე ბეილიქებად დაყო. სოქმენის შვილი, ჰასანკეფის მმართველი დავუდ ბეგი 1144 წელს გარდაიცვალა და მისი მემკვიდრეობა მის შვილს კარა ასლანს გადაეცა. კარა ასლანი, მოსულის წინააღმდეგ, ედესას მმართველი ჟოსლენ II-ის მოკავშრე გახდა. ედესა 1144 წელს მოსულის მმართველმა დაიკავა, ხოლო კარა ასლანი კი მისი ვასალი გახდა. კარა არსლანის შვილი ნურ ად-დინ მუჰამედი, რუმის სასულთნოს კილიჯ არსლანის წინააღმდეგ, აიაბიდების სულთანს, სალადინს დაუკავშირდა. მიუხედავად იმისა, რომ ართუქიდები მოსულის ვასალად ითვლებოდნენ, აიაბიდებმა ართურქიდების ტერიტორია დაიკავეს. ართუქიდების დახმარებით, სალადინმა კონტორლი ასევე მოსულზეც დაამყარა. ართუქიდების დინასტია ნომინალურად აკონტროლებდა ჩრდილოეთ მესოპოტამიას, მაგრამ მათი ძალაუფლება აიაბიდების მმართველობის ქვეშ მნიშვნელოვნად შემცირდა. ართუქიდების ჰასანკეიფის დინასტიამ 1198 წელს დაიკავეს დიარბაქირი, რომელიც ბეილიქის ცენტრი გახდა, თუმცა სელჩუკებთან ალიანსის შექმნის მიზეზით, ის 1231 წელს აიაბიდებმა გააუქმეს. ხოლო ჰარპუტის ართურქიდების დინასტია რუმის სულთანმა შემოიერთა. შედარებით ხანგრძლივად მერდინის ართურქიდების დინასტიამ იარსება. ისინი აიაბიდების, რუმის სასულთნოს და თემურიდების ვასალად ითვლებოდნენ. 1409 წელს ყარა-ყოიუნლუმ საბოლოოდ დაიპყრო მარდინი. ↑ Clifford Edmund Bosworth, The Mediaeval Islamic Underworld: The Banū Sāsān in Arabic life and lore, (E.J. Brill, 1976), 107.
ნესრინ ჯავადზადე

ნესრინ ჯავადზადე (თურქ. Nesrin Cavadzade; აზერ. Nəzrin Cavadzadə; დ. 30 ივლისი 1982, ბაქო, აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანული წარმოშობის თურქი მსახიობი. ნესრინი დაიბადა 1982 წელს აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში. 11 წლის ასაკში ოჯახთან ერთად გადავიდა საცხოვრებლად თურქეთში. მარმარის უნივერსიტეტის კინოსა და ტელევიზიის ფაკულტეტის დამთავრების შემდეგ, 2 წლის განმავლობაში სწავლობდა Şahika Tekand Studio Oyuncuları-ის სამსახიობები სტუდიაში. უნივერსიტეტის შემდეგ, სერიალ „უსახლკარო“-ში მთავარი როლი შეასრულა, ამით იგი თავისი პირველი ნაბიჯი გააკეთა სატელევიზიო სამყაროში და მაშინვე ამავე სერიალის რეჟისორის ჯემალ შანის ფილმში მიიღო მონაწილეობა, სადაც ასევე მთავარი როლი შეასრულა. ფილმში ამ როლით მას „საუკეთესო მსახიობი“-ს ჯილდო მიენიჭა ერზურუმის, ბურსის და ანკარის კინოფესტივალზე. ამ წარმატების შემდეგ, კიდევ ერთხელ რეჟისორ ჯემალ შანის ფილმ „მწარე“-ში (Acı) ითამაშა და ამით იგი კრიტიკოსების დადებითი შეფასება მიიღო. ფილმების გარდა, ნესრინი ასევე ცნობილ სერიალებში ითამაშა, როგორიცაა „Samanyolu“ და „Al Yazmalım“, ხოლო 2011 წელს ჰასან თოლგა ფოლადის რეჟისორობით, ითამაშა ფილმ „Güzel Günler Göreceğiz“ (კარგ დღეებს ვნახავთ), სადაც იგი ანა როლი შეასრულა, რისთვისაც „48-ე ანტალიის ოქროს ფორთოხლის“ ფესტივალზე "საუკეთესო მეორეხარისხოვანი მსახიობი"-ს და "23-ე ანკარის საერთაშორისო კინოფესტივალზე" "საუკეთესო მსახიობი"-ს ჯილდო მიიღო. 2012 წელს სერიალ „Ağır Roman Yeni Dünya“ (მძიმე რომანი, ახალი მსოფლიო) შავი ლეილას (Kara Leyla) როლი შეასრულა. მიუხედავად იმისა, რომ სერიალი გრძელვადიანი არ იყო, მაგრამ ნესრინმა თავისი როლით დიდი ყურადღება მიიპყრო. ასევე ნესრინმა სერიალ „Küçük Ağa“-შიც ითამაშა, რომელიც Kanal D-ზე გადიოდა, 2014-2015 წლებში. ნესრინ ჯავადზადე Facebook-ზე ნესრინ ჯავადზადე Twitter-ზე ნესრინ ჯავადზადე Instagram-ზე ↑ Nesrin Cevadzade Biography ↑ Azeri asıllı oyuncu Nesrin Cavadzade Azerbaycan'dan Türkiye'ye uzanan buruk serüvenini anlattı. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-09-24. ციტირების თარიღი: 2016-06-25. ↑ Aslen Azerbaycanlı olan Nesrin Cavadzade, küçük yaşta Türkiye’ye gelmiş. ↑ Azeri oyuncu Nesrin Cavadzade, geçtiğimiz aylarda Azerbaycan'a giderek yakınlarını ziyaret etti. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-04. ციტირების თარიღი: 2016-06-25. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-08-31. ციტირების თარიღი: 2016-06-25. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-10-25. ციტირების თარიღი: 2016-06-25. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-04-16. ციტირების თარიღი: 2016-06-25.
ერთვერსიანი რუკა

ერთვერსიანი რუკა (რუს. Одноверстовая карта; Верстовка) — 1:42 000 მასშტაბის სამხედრო-ტოპოგრაფიული რუკების კომპლექტი, გამოშვებული მეფის რუსეთის დროს. აღნიშნული რუკები მათი დეტალიზაციიდან გამომდინარე წარმოადგენდნენ „გრიფით საიდუმლო“ დოკუმენტებს. ერთვერსიანი რუკები მოიცავდა კავკასიაც მაგრამ ისინი სრულად არ ფარავდნენ აღნიშნულ ტერიტორიას. ძირითადად დამუშავებული იყო კავკასიის დასავლეთი და ცენტრალური ნაწილი. ორვერსიანი რუკა სამვერსიანი რუკა კავკასიის მხარის ხუთვერსიანი რუკა კავკასიის მხარის ათვერსიანი რუკა Капитан Андрианов, "Условные знаки военно топографических карт"
გაჩიანი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ტერმინი გაჩიანი შეიძლება ნიშნავდეს: გაჩიანი — ისტორიულ-გეოგრაფიული მხარე საქართველოში გაჩიანი — ისტორიული ქალაქი
ორვერსიანი რუკა

ორვერსიანი რუკა (რუს. Двухверстная карта) — 1:84 000 მასშტაბის სამხედრო-ტოპოგრაფიული რუკების კომპლექტი, გამოშვებული მეფის რუსეთის დროს. ორვერსიანი რუკები მოიცავდა კავკასიაც მაგრამ ისინი სრულად არ ფარავდნენ აღნიშნულ ტერიტორიას. ძირითადად დამუშავებული იყო კავკასიის დასავლეთი ნაწილი. ერთვერსიანი რუკა სამვერსიანი რუკა კავკასიის მხარის ხუთვერსიანი რუკა კავკასიის მხარის ათვერსიანი რუკა Кап. Андрианов, "Условные знаки военно топографических карт"
სამვერსიანი რუკა

ორვერსიანი რუკა (რუს. Трехверстная карта) — 1:126 000 მასშტაბის სამხედრო-ტოპოგრაფიული რუკების კომპლექტი, გამოშვებული მეფის რუსეთის დროს. ერთვერსიანი რუკა ორვერსიანი რუკა კავკასიის მხარის ხუთვერსიანი რუკა კავკასიის მხარის ათვერსიანი რუკა Кап. Андрианов, "Условные знаки военно топографических карт" Трехверстная карта Российской Империи
ცხმორისის ხიდი

ცხმორისის ხიდი — შუა საუკუნეების ქვისთაღოვანი ხიდი მდინარე აჭარისწყალზე, მდებარეობდა სოფელ ცხმორისთან. ხიდი ერთიანად დაანგრია 1895 წლის წყალდიდობამ. დღეს შემორჩენილია ხიდის ბურჯი მდინარის მარცხენა მხარეს ფერდობზე. ი. სიხარულიძე, „აჭარის მატერიალური კულტურის ძეგლები“, თბ., 1962, გვ. 40
შანთაძეების ხიდი

შანთიძეების ხიდი — შუა საუკუნეების ქვისთაღოვანი ხიდი მდინარე აჭარისწყალზე, მდებარეობდა ხულოს მუნიციპალიტეტში, სოფელ შანთაძეებთან. ხიდი ერთიანად დაანგრია 1895 წლის წყალდიდობამ. ი. სიხარულიძე, „აჭარის მატერიალური კულტურის ძეგლები“, თბ., 1962, გვ. 40
ყადიოღლების ხიდი

ყადიოღლების ხიდი — შუა საუკუნეების ქვისთაღოვანი ხიდი მდინარე აჭარისწყალზე, მდებარეობდა ხულოს მუნიციპალიტეტში, სოფელ ყადიოღლებთან. ხიდი ჯერ დიდად დააზიანა 1895 წლის წყალდიდობამ, ხოლო შემდეგ დროთა განმავლობაში ჩამოიქცა. ი. სიხარულიძე, „აჭარის მატერიალური კულტურის ძეგლები“, თბ., 1962, გვ. 40
სეპარატიზმი ამერიკის შეერთებულ შტატებში

სეპარატიზმი ამერიკის შეერთებულ შტატებში როგორც პოლიტიკური ფენომენი, პირდაპირ დაკავშირებულია აშშ-ს წარმოქმნასთან, როგორც დამოუკიდებელი ქვეყანა, რომელმაც დამოუკიდებლობა დიდი ბრიტანეთისაგან გამოაცხადა. მთელი ამ პერიოდის განმავლობაში, აშშ-ში ხშირად ყოფილა დისკუსია სეპარატიზმის უფლებებზე, რადგან ასეთი უფლება მოხსენიებულია აშშ-ს დამოუკიდებლობის დეკლარაციაში. სწორედ სეპარატიზმის სურვილი გახდა 1861-1865 წლებში აშშ-ში მომხდარი სამოქალაქო ომის მთავარი მიზეზი. ამჟამად აშშ-ს უზენაესი სასამართლოს ოფიციალური პოზიცია, სეპარატიზმს, ანტიკონსტიტუციურ მოვლენად აფასებს, ხოლო აშშ-ს მოქალაქეებს რევოლუციის უფლებას უტოვებს, რის მეშვეობითაც შეიძლება წარმოიქმნეს სეპარატიზმი, ან გამოყოფა, შესაბამისი შეთანხმების შედეგად. ალასკა პოლიტიკური პარტია: <ალასკის დამოუკიდებლობის პარტია ლაკოტა მხარდაჭერა ჯგუფი: Lakotah Oyate შემოთავაზებული ქვეყანა: ლაკოტას რესპუბლიკა ნიუ-იორკი მხარდაჭერა ჯგუფი: Peter Vallone, Free City of Tri-Insula ნიუ-იორკის შტატი მხარდაჭერა ჯგუფი: Joseph Sawiki (Western Long Island), Randy Kuhl (Upstate) შემოთავაზებული ქვეყანა: დამოუკიდებელი ლონგ-აილენდი ჩრდილო-დასავლეთ აშშ-ს სანაპირო + ბრიტანეთის კოლუმბია შემოთავაზებული ქვეყანა: კასკადიის რესპუბლიკა მხარდაჭერა ჯგუფი: Cascadia სამხრეთ აშშ მხარდაჭერა ჯგუფი: სამხრეთის ლიგა  იხ. ასევე: ნეო-კონფედერაციული მოძრაობა შემოთავაზებული ქვეყანა: ამერიკის კონფედერაციული შტატები  სამხრეთ-დასავლეთი + ჩრდილოეთ მეხიკო მხარდაჭერა ჯგუფი: Raza Unida Party და Voz de Aztlan პუერტო-რიკოს დამოუკიდებლობის მოძრაობა მხარდაჭერა ჯგუფი: პუერტო-რიკოს ნაციონალისტური პარტია და პუერტო-რიკოს დამოუკიდებლობის პარტია  სამხრეთი კაროლინა შემოთავაზებული ქვეყანა: სამხრეთ კაროლინას რესპუბლიკა ტეხასი შემოთავაზებული ქვეყანა: ტეხასის რესპუბლიკა მხარდაჭერა ჯგუფი: ტეხასის რესპუბლიკა იხ. ასევე: Texas Secession Movement სამხედრო დაჯგუფება: ტეხასის რესპუბლიკა (მოძრაობა)  ვერმონტი შემოთავაზებული ქვეყანა: ვერმონტის მეორე რესპუბლიკა მხარდაჭერა ჯგუფი: ვერმონტის მეორე რესპუბლიკა  ახალი აფრიკის რესპუბლიკა შემოთავაზებული ქვეყანა: ახალი აფრიკის რესპუბლიკა მხარდაჭერა ჯგუფი: შავი პანტერის პარტია  ჰავაის დამოუკიდებლობის მოძრაობა შემოთავაზებული ქვეყანა: ჰავაის რესპუბლიკა მხარდაჭერა ჯგუფი: ჰავაიელები ↑ „Curiouser and Curiouser“. CBS News. 2008-09-02. ციტირების თარიღი: 2009-04-11.