laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ირაკლი ხვადაგიანი

ირაკლი ხვადაგიანი (დ. 3 მაისი, 1988, ქუთაისი) ქართველი ისტორიკოსი, პირველი რესპუბლიკის მკვლევარი, 2011 წლიდან არის საბჭოთა წარსულის კვლევის ლაბორატორიის გამგეობის წევრი. 2005 — 2009 წლებში სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, სოციალურ და პოლიტიკურ მეცნიერებათა ფაკულტეტის ჟურნალისტიკის სპეციალობაზე. 2010 — 2013 წლებში სწავლობდა ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის სადოქტორო და სამაგისტრო პროგრამების ფაკულტეტზე, სპეციალობა — კავკასია ევროპულ და გლობალურ კონტექსტში. 2014 წლიდან არის ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის დოქტორანტი. 2010 წლიდან არის საბჭოთა წარსულის კვლევის ლაბორატორიის მკვლევარი. მუშაობს კვლევებზე, საზოგადოებრივი და პოლიტიკური პროცესების შესახებ XIX საუკუნის ბოლო – XX საუკუნის დასაწყისში, საქართველოს პირველი რესპუბლიკა (1918–1921), 1920-იანი წლების წინააღმდეგობის მოძრაობა. 2019 წლის 20 ივნისს, გავრილოვის ღამის დროს, ირაკლი ხვადაგიანი დააკავეს. მისი განცხადებით, აქციაზე დაკავებისას სცემეს. საკანში ექიმი მისი დაკავებიდან მე-3 დღეს შევიდა. თბილისის საქალაქო სასამართლომ მას თავდაპირველად 9-დღიანი პატიმრობა შეუფარდა. სააპელაციო სასამართლოს მოსამართლე ლევან მურუსიძემ იგი სამართალდამრღვევად ცნო. ლევან მურუსიძის გადაწყვეტილებით, ირაკლი ხვადაგიანს 3-დღიანი პატიმრობა უნდა მიესაჯათ. ამადროულად, იმის გათვალისწინებით, რომ ეს სამდღიანი ვადა 24 ივნისის დილის 2 საათზე გადიოდა, ხვადაგიანი დარბაზიდან გაათავისუფლა. პროცესზე ირაკლი ხვადაგიანმა მიმართა მოსამართლე მურუსიძეს: „არ მინდა ჩემი გათავისუფლების საბუთზე თქვენი ხელმოწერა იყოს, დამტოვეთ“. ირაკლი ხვადაგიანის სტატიები ჟურნალ „ლიბერალში“ ირაკლი ხვადაგიანი პროექტში „თვითმმართველობის დროა“ რატომ არ იხსნება არქივები საბჭოთა ტერორის შესასწავლად – ინტერვიუ ირაკლი ხვადაგიანთან ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 ირაკლი ხვადაგიანი. ფემინიზმი და გენდერული დემოკრატია. ციტირების თარიღი: 27 თებერვალი, 2021 ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 ხვადაგიანი ირაკლი. archive.ge. ციტირების თარიღი: 27 თებერვალი, 2021 ↑ 3.0 3.1 3.2 3.3 ხვადაგიანი ირაკლი. german-georgian.archive.ge. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-06-30. ციტირების თარიღი: 27 თებერვალი, 2021 ↑ „ირაკლი ხვადაგიანთან საკანში ექიმი მისი დაკავებიდან და ცემიდან მე-3 დღეს შევიდა“. Tabula. ციტირების თარიღი: 27 თებერვალი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ „მკვლევარი ირაკლი ხვადაგიანი სასამართლო დარბაზიდან გაათავისუფლეს“. ნეტგაზეთი. ციტირების თარიღი: 27 თებერვალი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ „ხვადაგიანი მურუსიძეს: არ მინდა ჩემი გათავისუფლების საბუთზე თქვენი ხელმოწერა იყოს, დამტოვეთ“. Tabula. ციტირების თარიღი: 27 თებერვალი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება)
მიხეილ ქირია

მიხეილ ქირია (დ. 1986, ზუგდიდი) — ქართველი ბარიტონი. დაიბადა ქალაქ ზუგდიდში, დაამთავრა თბილისის ვ. სარაჯიშვილის სახელობის სახელმწიფო კონსერვატორია, პროფესორ ნოდარ ანდღულაძის ხელმძღვანელობით. კონსერვატორიაში სწავლის პერიოდში, 2010 წელს შედგა მისი დებიუტი საოპერო სტუდიის სცენაზე ჟერმონის პარტიით ვერდის ოპერაში „ტრავიატა“. 2011 წელს ჩააბარა ლა სკალას აკადემიაში. აკადემიაში სწავლის პერიოდში ლა სკალას სცენაზე შეასრულა ბლანსაკის პარტია როსინის ოპერაში „აბრეშუმის კიბე“, რომლის რეჟისორიც გახლდათ დამიანო მიკელეტო. 2013 წელს შედგა მისი დებიუტი  ვერონის ფილარმონიულ თეატრში. მიხეილ ქირია ასრულებდა კავალიერე ბელფიორეს პარტიას ვერდის ოპერაში „ერთი დღე მეფედ“, რეჟისორი პიერლუიჯი პიცი. 2014 წელს, იტალიურმა ჩამწერმა სტუდიამ "ტაქტუსი" გამოსცა დისკი - ვერდის ოპერა „ერთი დღე მეფედ“, სადაც მიშა ქირია მთავარ, კავალიერე ბელფიორეს პარტიას ასრულებს. 2015 წელს მილანის ლა სკალას სცენაზე შეასრულა დონ მანიფიკოს პარტია როსინის ოპერაში „კონკია“ (შემოკლებული ვერსია). 2015 წელს ბერლინის დოიჩე ოპერაში შედგა მისი დებიუტი პუჩინის ოპერაში „ტურანდოტი", პინგის პარტიით. ამავე სეზონზე შედგა მისი დებიუტი ბარტოლოს პარტიით როსინის ოპერაში „სევილიელი დალაქი“. 2016 წელს, ამსტერდამის ნაციონალური ოპერის და ოპერა ზაუდის ერთობლივ პროდუქციაში, ჩიმაროზას ოპერაში „ფარული ქორწინება“ მიხეილ ქირიამ შეასრულა სინიორ ჯერონიმოს პარტია. 2017 წელს ბერლინის დოიჩე ოპერაში მისი დებიუტი შედგა გაეტანო დონიცეტის ოპერაში „სიყვარულის ნექტარი“, რომელშიც რობერტო ალანიასთან ერთად დულკამარას პარტია შეასრულა. 2017 წელს, ვერდის ფესტივალზე, თეატრ რეჯო დი პარმაში შედგა მისი დებიუტი ვერდის ოპერაში „ფალსტაფი“, ფალსტაფის პარტიით. 2018 წელს ფრანკფურტის ოპერის თეატრში, როსინის ოპერაში „კონკია“ შეასრულა დონ მანიფიკოს პარტია, ბერლინის დოიჩე ოპერაში დონ ალფონსოს პარტია მოცარტის ოპერაში „ასე იქცევა ყველა“ და ლორდ სიდნეის პარტია როსინის ოპერაში „მოგზაურობა რეიმსში“. 2018 წლის აგვისტოში შედგა მისი დებიუტი ბრეგენცის ფესტივალზე ავსტრიაში, სადაც შეასრულა ბარტოლოს პარტია,  როსინის ოპერაში „სევილიელი დალაქი„, რომლის რეჟისორიც გახლდათ ბრიგიტე ფასბენდერი. 2019 წელს, იტალიის მარკეს ტურში შეასრულა ფალსტაფის პარტია ვერდის ოპერაში „ფალსტაფი„. მიხეილ ქირია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი Codalario, მიშა ქირიას მიერ შესრულებული ფალსტაფის პერსონაჟის მთავარი ესპანურენოვანი მუსიკალური ჟურნალის ბრწყინვალე შეფასება. მიშა ქირია, მიშა ქირიას გვერდი ოპერის მომღერლების შესახებ პოპულარულ ვებ-საიტზე.
ჰიუსიულიუ (ლაჩინი)

ჰიუსიულიუ (აზერ. Hüsülü, სომხ. Ծիծեռնավանք) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში. ჰიუსიულიუ GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azerbaijan Development Gateway. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2005-12-25. ციტირების თარიღი: 2019-06-30.
იქინჯი-იფაქი

იქინჯი-იფაქი (აზერ. İkinci İpək) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში. ↑ Azerbaijan Development Gateway. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2005-12-25. ციტირების თარიღი: 2019-06-30.
იქინჯი-ყარაჩანლი

იქინჯი-ყარაჩანლი (აზერ. İkinci Qaraçanlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში. ↑ Azerbaijan Development Gateway. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2005-12-25. ციტირების თარიღი: 2019-06-30.
იქინჯი-თიღიქი

იქინჯი-თიღიქი (აზერ. İkinci Tığik) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში. იქინჯი-თიღიქი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azerbaijan Development Gateway. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2005-12-25. ციტირების თარიღი: 2019-06-30.
ჰანჩა

ჰანჩა (პოლ. Hańcza) — ტბა პოლონეთის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, ქალაქ სუვალკიდან ჩრდილოეთით. მდებარეობს შუა ევროპის ვაკეზე, ზღვის დონიდან 227,3 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 3,04 კმ², საშუალო სიღრმე 38,7 მ, მაქსიმალური სიღრმე 108,5 მ. წარმოადგენს პოლონეთის უღრმეს ტბას. განლაგებულია ღარტაფში, რომელიც წარმოქმნილია მყინვარული ნაკადის მიერ. ტბის ნაპირები შემოფარგლულია მაღალი და ციცაბო კალთებით. ფსკერს მნიშვნელოვანი დახრილობა აქვს. ტბის სამხრეთი ნაპირიდან გამოედინება მდინარე ნემანის მარცხენა შენაკადი მდინარე შავი განჩა. მეზოტროფული ტბაა. სანაპირო მცენარეულობას მოკლებულია. მოქცეულია სუვალკის ლანდშაფტური პარკის ტერიტორიაზე, რომლის ფარგლებშია ჰანჩის ტბის ნაკრძალი, რომელიც შეიქმნა 1963 წელს. მდიდარია თევზით. გვხვდება სიგი, ჭაპალა, ცქიმურა, გველთევზა, ქარიყლაპია, ტბის კალმახი, ალპური ქვაქვეშია და სხვა. ჰანჩა დაივინგის ადგილია. ↑ Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska - komunikat o jakości wód jeziora Hańcza. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-08-30. ციტირების თარიღი: 2019-06-30. ↑ Najgłębsze jezioro - Rekord Polski ↑ Jezioro Hańcza // Suwalski Park Krajobrazowy
იმანლარი (ლაჩინის რაიონი)

იმანლარი (აზერ. İmanlar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში. იმანლარი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azerbaijan Development Gateway. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2005-12-25. ციტირების თარიღი: 2019-06-30.
ირჩანი

ირჩანი (აზერ. İrçan) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში. ირჩანი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azerbaijan Development Gateway. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2005-12-25. ციტირების თარიღი: 2019-06-30.
ჟიჟიცკოე

ჟიჟიცკოე (რუს. Жижицкое) — ტბა რუსეთში, კუნიის რაიონში, ფსკოვის ოლქის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. ზედაპირის ფართობი 57,3 კმ², საშუალო სიღრმე 3,2 მ, მაქსიმალური სიღრმე 7,8 მ. ჩუდ-ფსკოვის ტბის კომპლექსის შემდეგ მეორე წყალსატევია ამ ოლქში. გამდინარეა. ტბის ნაპირები დამრეცია და დაბალი, ნაწილობრივ — დაჭაობებული. ტბაში 28 კუნძულია, რომელთა საერთო ფართობია 1,34 კმ². ფსკერი უსწორმასწოროა, ცენტრში — ლამია, დალამული ქვიშა, ცალკეული ქვები, ლიტორალში — ქვიშა, ქვიშა კენჭთან ერთად, ქვები, დალამული ქვიშა. ჟაქტოს გამდინარე ტბითა და მდინარე ჟიჟიცით უერთდება მდინარე დასავლეთის დვინას. იქთიოლოგიური ტიპის თვალსაზრისით კაპარჭინა-ფარგა-ცქიმურასებრია. მდიდარია თევზით. გვხვდება: ფარგა, კაპარჭინა, წერი, ნაფოტა, ქორჭილა, ჩვეულებრივი ბლიკა, ტბის ცქიმურა, თეთრულა, ჩვეულებრივი ჩიქვი, ფარფლწითელა, ლოქო, ლოქორია, ღლაბუტა, ლურჯი კაპარჭინა, კარჩხანა, ჭერეხი, ჩვეულებრივი ციმორი, ჩვეულებრივი ხლაკუნა, გველანა, ჩვეულებრივი ქაშაპი, Leucaspius delineatus, იდი, ჩვეულებრივი გველთევზა, სალამურა, Alburnoides bipunctatus, ქაშაპი, ჩვეულებრივი ქვაქვეშია. ტბის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში მდებარე ნახევარკუნძულზე მდებარეობს ძველი ქალაქის — ჟიჟეცის დიდი ქალაქი. ტბის მიხედვით სახელი ეწოდა ძველი წელთაღრიცხვის III ათასწლეულის შუა ხანების ჟიჟიცკოეს არქეოლოგიურ კულტურას (გვიანდელი ნეოლითი). 1245 წელს ჟიჟიცკოეს ტბის სიახლოვეს ალექსანდრე ნეველმა გაანადგურა ლიტვის ჯარის ნაწილი. ↑ 1.0 1.1 1.2 Рыбный промысел / Водные биоресурсы. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-02-25. ციტირების თარიღი: 2019-06-30. ↑ Карта Псковской области: Кунья. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-03-07. ციტირების თარიღი: 2019-06-30.
პრეფორმიზმი

პრეფორმიზმი (ლათ. praeformo — „წინასწარ ვქმნი“) — ფილოსოფიაში XVII–XVIII საუკუნეებში გავრცელებული მოძღვრება, რომლის მიხედვითაც უკვე ჩანასახშივეა მოცემული ორგანიზმის მთელი მრავალფეროვნება და მისი განვითარება არის მხოლოდ კვერცხში ან სპერმატოზოიდში წინასწარ შექმნილ სტრუქტურათა უბრალო ზრდა. ეს მოძღვრება თავისმხრივ უპირისპირდება ეპიგენეზს. სამედიცინო თვალსაზრისით (გარდავქმნი, განვაახლებ) პრეფორმიზმი არის სწავლება სასქესო უჯრედებში მატერიალური სტრუქტურების არსებობის შესახებ, რომლებიც განაპირობებენ ჩანასახის განვითარებას და წარმოქმნილი ინდივიდის ნიშან-თვისებებს. პრეფორმიზმი ფილოსოფიური განმარტება(ინგლისური) პრეფორმიზმის სამედიცინო თვალსაზრისით განმარტება(ინგლისური)
ქაბაღთაფა

ქაბაღთაფა (აზერ. Kabagtepe) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში. ქაბაღთაფა GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azerbaijan Development Gateway. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2005-12-25. ციტირების თარიღი: 2019-06-30.
ქაჰა

ქაჰა (აზერ. Kaha) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში. ქაჰა GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azerbaijan Development Gateway. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2005-12-25. ციტირების თარიღი: 2019-06-30.
ქალაფალიქი

ქალაფალიქი (აზერ. Kalafalıq) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში. ქალაფალიქი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azerbaijan Development Gateway. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2005-12-25. ციტირების თარიღი: 2019-06-30.
ქამალი (ლაჩინი)

ქამალი (აზერ. Kamallı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში. ქამალი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azerbaijan Development Gateway. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2005-12-25. ციტირების თარიღი: 2019-06-30.
ქათოსი

ქათოსი (აზერ. Katos) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში. ↑ Azerbaijan Development Gateway. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2005-12-25. ციტირების თარიღი: 2019-06-30.
ქარავიზი

ქარავიზი (აზერ. Kərəviz) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში. ↑ Azerbaijan Development Gateway. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2005-12-25. ციტირების თარიღი: 2019-06-30.
ქესალარი

ქესალარი (აზერ. Kesalar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში. ქესალარი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azerbaijan Development Gateway. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2005-12-25. ციტირების თარიღი: 2019-06-30.
ხანლანთი

ხანლანთი (აზერ. Xanlanty) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში. ხანლანთი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azerbaijan Development Gateway. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2005-12-25. ციტირების თარიღი: 2019-06-30.
ქიონაქენდი (ლაჩინი)

ქიონაქენდი (აზერ. Köhnəkənd) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში. ქიონაქენდი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azerbaijan Development Gateway. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2005-12-25. ციტირების თარიღი: 2019-06-30.
ქორჯაბულაქი

ქორჯაბულაქი (აზერ. Korcabulaq) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში. ქორჯაბულაქი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azerbaijan Development Gateway. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2005-12-25. ციტირების თარიღი: 2019-06-30.
ქოინაშენი

ქოინაშენი (აზერ. Koynaşen) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში. ქოინაშენი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azerbaijan Development Gateway. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2005-12-25. ციტირების თარიღი: 2019-07-01.
გიულაბირდი

გიულაბირდი (აზერ. Güləbird, სომხ. Ծաղկաբերդ) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში. 2020 წლის 9 ნოემბერს, მთიანი ყარაბაღის ომის დროს აზერბაიჯანის თავდაცვის სამინისტრომ გაავრცელა პრეზიდენტ ილჰამ ალიევის განცხადება სოფლის განთავისუფლების შესახებ. გიულაბირდი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azerbaijan Development Gateway. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2005-12-25. ციტირების თარიღი: 2019-07-01. ↑ President Ilham Aliyev: Victorious Azerbaijani Army liberated 48 more villages, 1 settlement and 8 strategic hills from occupation
სოკრატეს სიკვდილი

სოკრატეს სიკვდილი (ფრანგ. La Mort de Socrate) — ზეთის ფერწერული ნამუშევარი, შესრულებული ფრანგი ფერმწერის ჟაკ-ლუი დავიდის მიერ 1787 წელს. მასში აღწერილია ძველი ბერძენი ფილოსოფოსის, სოკრატეს სიკვდილის სცენა, სადაც ის კამათის შეუწყვეტლად საწამლავს (კერძოდ Conium maculatum-ს) ართმევს მედილეგეს. სოკრატეს ბოლო დღეები აღწერილია პლატონის დიალოგებში, როგორებიცაა აპოლოგია და კრიტონი, ხოლო სიკვდილი — ფედონში. არსებობს სხვა ნახატი ამავე სახელით, მაგრამ ამ ნამუშევარში სოკრატე უკვე გარდაცვლილია. იგი შესრულებულია ჯამბეტინო ჩინიაროლის მიერ.. სოკრატეს სიკვდილის სხვადასხვა ფერწერული ნამუშევრები ↑ მეტროპოლიტენის ხელოვნების მუზეუმი — 1870. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q160236"></a> ↑ https://commons.wikimedia.org/wiki/File%3ADavid_-_The_Death_of_Socrates.jpg ↑ The Death of Socrates - Giambettino Cignaroli Gallery. Lib-Art.com. ციტირების თარიღი: 3 აგვისტო, 2011.
ქოჩალოს ბაზილიკა

ქოჩალოს ბაზილიკა — არქიტექტურული ძეგლი ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე. ქალაქ ლაგოდეხის ჩრდილოეთით, მდინარე ნინოსხევის მარცხენა ნაპირზე, მთის ფერდზე. განეკუთვნება VI-VII საუკუნეებს. ეკლესია ორნავიანი, უგუმბათო ნაგებობაა. აგებულია ნატეხი და რიყის ქვით დუღაბზე. შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს. ცენტრალური ნავი აღმოსავლეთით ნახევარწიული ჩაწერილი აფსიდითაა დასრულებული, რომლის ღერძზე ერთი მაღალი, თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. საკურთხეველი ნავისგან ორმაგი მხრებითაა გამოყოფილი, რომლის შიდა შვერილზე კამარის საბჯენი თაღია გადაყვანილი. საკურთხევლის სარკმლის ორივე მხარეს თითო მართკუთხა ნიშაა გაკეთებული. ტრაპეზი არ შემორჩა. ნავი დასრულებული იყო საბჯენის გარეშე გამართული ნახევარწრიული კამარით. გადახურვა ორფერდა ჰქონდა. გადახურული იყო კრამიტით. ნავის სამხრეთი კედელი ამჟამად ყრუა. ნავი ნახევარწრიული კამარითაა დასრულებული. ცალფერდა სახურავი კრამიტის იყო. ტაძარს სამხრეთიდან ქონია მინაშენი, რომლის მხოლოდ სამხრეთი კედლის აღმოსავლეთი ნაწილი იკითხება ამჟამად. დანარჩენი დანგრეული და მცენარეული საფარითაა დაფარული. 1614-1617 წლებში კახეთში სპარსეთის შაჰის, აბას I-ის ლაშქრობების შემდეგ ლაგოდეხი გაუდაბურდა, რამაც ისტორიული მეხსიერების გაქრობაც განაპირობა. სავარაუდოდ, ქოჩალოს ეკლესია ამ პერიოდიდანაა განადგურებული და უმოქმედო. ქოჩალოს ბაზილიკას, 2006 წლის, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია. 2019 წლის ივნისში ქოჩალოს ბაზილიკის გაწმენდითი სამუშაოების დროს უმნიშვნელოვანესი ქართული წარწერა გამოვლინდა. ასომთავრული ტექსტი X საუკუნის ბოლოსაა შესრულებული და ეკლესიისათვის მიწების შეწირვის შესახებ მოგვითხრობს. წარწერაში ჰერეთის მეფე ადარნასე და დედოფალი დინარია მოხსენებული. დღემდე მხოლოდ ნარატიული წყაროებით ცნობილი მეფე-დედოფალის მოხსენიების გარდა, უნიკალური აღმოჩენის განსაკუთრებულ მნიშვნელობას წარწერაში აღნიშნული საქართველოს ისტორიისთვის ამ დრომდე უცნობი რამდენიმე მმართველის სახელი და ისტორიული ჰერეთის უცნობი ტოპონიმი განსაზღვრავს. დიღმელაშვილი ქ., ყვავაძე დ., ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის ისტორიული ძეგლები, თბ., 2021, გვ. 35-37 ISBN 978-9941-8-3699-2  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 16319 ↑ ქოჩალოს ორნავიანი ბაზილიკა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-07-01. ციტირების თარიღი: 2019-07-01. ↑ 2.0 2.1 ლაგოდეხის დაცულ ტერიტორიაზე, ქოჩალოს ეკლესიაში მეათე საუკუნის ქართული წარწერა აღმოაჩინეს ↑ საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება № 665, 2006 წლის 7 ნოემბერი, ქ. თბილისი, კულტურის ზოგიერთი უძრავი ძეგლისათვის ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის მინიჭების შესახებ
ვახტანგ ფანჩულიძე

ვახტანგ ფანჩულიძე (დ. 5 ივნისი, 1956) — ქართველი მსახიობი. ცნობილია „ბურნუთას“ როლით ფილმში „სიყვარული ყველას უნდა“. დაიბადა 1956 წლის 5 ივნისს. არ მიუღია სამსახიობო განათლება. კარიერა დაიწყო 1975 წელს, ბოლოს გადაიღეს ფილმში „რას ვხედავთ, როდესაც ცას ვუყურებთ?“ 2021 წელს. ვახტანგ ფანჩულიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ვახტანგ ფანჩულიძე [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია
იუსტაინ გორდერი

იუსტაინ გორდერი (Jostein Gaarder) — ცნობილი ნორვეგიელი მწერალი, პუბლიცისტი, ფილოსოფიის გამავრცელებელი, საბავშვო მოთხრობებისა და წიგნების ავტორი. მისი წიგნები მრავალ ენაზეა ნათარგმნი და გამოცემული ათეულობით მილიონ ეგზემპლარად მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყანაში. გორდერის ყველაზე ცნობილ ნაწარმოებად „სოფის სამყარო“ იქცა, რომელსაც აქვს ქვესათაური „რომანი ფილოსოფიის ისტორიის შესახებ“. ეს რომანი 53 ენაზე იქნა გადათარგმნილი და დაბეჭდილი ეგზემპარების რაოდენობა ოცდაათ მილიონს აღწევს; მხოლოდ სამი მილიონი კი გერმანიაში გაიყიდა. ქართულად ნათარგმნია ასევე მისი „ფორთოხლის გოგონა“. 1997 წელს გორდერმა ცოლთან, სირი დანევიგთან ერთად დააფუძნა „სოფის პრემია“, რომელიც ყოველწლიურად გაიცემა „ეკოლოგიისა და გავითარების“ სფეროში მიღწევებისთვის. ფულადი ჯილდო კი ასი ათას აშშ დოლარს შეადგენს. 2005 წელს იუსტაინი დაჯილდოებულ იქნა ნორვეგიის წმინდა ოლაფის სახელობის სამეფო ორდერით და იმავე წლის ბოლოს მიიღო საპატიო წოდება თრინიტი-კოლეჯში (დუბლინი, ირლანდია). 1986 — Diagnosen og andre novelle 1987 — Barna fra Sukhavati 1988 — Froskeslottet 1990 — Kabalmysteriet 1991 — Sofies verden („სოფის სამყარო“) 1992 — Julemysteriet 1993 — Bibbi Bokkens magiske bibliotek 1993 — I et speil, i en gåte 1996 — Hallo? Er det noen her? 1996 — Vita Brevis 1999 — Maya 2001 — Sirkusdirektørens datter 2003 — Appelsinpiken („ფორთოხლის გოგონა“) 2006 — Sjakk Matt 2008 — Slottet i Pyreneene 1982 — Verdens Religioner 1983 — Kristendommen («Христианство») 1983 — «Allahu Akbar» Gud er størst. En bok om Islam (в соавторстве с Ингер Гордер, норв. Inger M. Gaarder) 1984 — Livssyn og etikk 1989 — Religionsboka («Религиозные книги») 1990 — Etikk og livssyn i samfunnslære 2000 — Religion og etikk გორდერის რადიო ინტერვიუ სოფის პრემია [1] ↑ SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ Internet Speculative Fiction Database — 1995. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2629164"></a> ↑ 4.0 4.1 4.2 http://web.archive.org/web/20170323111804/http://jeugdliteratuur.org/auteurs/jostein-gaarder ↑ Discogs — 2000. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q504063"></a> ↑ filmportal.de — 2005. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q15706812"></a> ↑ ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ Store norske leksikon — 1978. — ISSN 2464-1480 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q746368"></a> ↑ Catalogue of the Library of the Pontifical University of the Holy Cross <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q65028882"></a> ↑ Vegetti Catalog of Fantastic Literature <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q23023088"></a> ↑ Babelio — 2007. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2877812"></a> ↑ Munzinger Personen <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107343683"></a> ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #119306271 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ LIBRIS — 2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1798125"></a> ↑ https://www.riksmalsforbundet.no/sprakpriser/barne-og-ungdomsbokprisen/
ვარჯანაულის ხიდი

ვარჯანაულის ხიდი, ყასირ-მერე, მერ-ქოფრი — არიქტექტურული ძეგლი ქობულეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვარჯანაულში. მდებარეობს ქობულეთიდან 20­-ოდე კმ-ის მოშორებით, მდინარე კინტრიშის ხეობაში. კინტრიშის ნაკრძალიდან 7 კმ. ხიდი გზის პირასაა, დაახლოებით 5-7 მ-ის მანძილზე. 2008 წელს ხიდს ჩაუტარდა საკონსერვაციო სამუშაოები. ხიდი მაღალია. აქვს მკვეთრად გამოხატული ნახევარწრიული მოხაზულობა. ნაგებია თლილი ქვის კვადრებითა და ყორე­ქვით კირის დუღაბზე. ხიდის ორივე მხარის შვერილი საპირე რკალისათვის გამოყენებულია თლილი ქვა, კირით ხსნარზე. საპირე ქვები ერთმანეთზე ვერტიკალურადაა მიწყობილი. თაღი და ხიდის ნაპირები „მოპირკეთებულია“ სუფთად თლილი ქვის კვადრებით. ხიდი ეყრდნობა ბურჯებს, რომლებიც ორივე ნაპირზე კლდეშია ჩაჭრილი. მეტად საყურადღებოა ისიც, რომ თაღის ქვედა პირისათვის განკუთვნილი ქვები რკალის წყობაში გამოყენებული ქვების სიმეტრიულადაა ჩალაგებული, ისე, რომ მთლიანი თაღი ერთ მონოლითად გამოიყურება. ამავე დროს ეს ქვებიც კარგადაა დამუშავებული და საპირე ქვებთან ერთად ძალიან სასიამოვნო ელფერს აძლევს მთლიან ნაგებობას. გამოირჩევა მსუბუქი კონსტრუქციებით და დახვეწილი პროპორციები. ორგანულად იწერება გარემოში და შთაბეჭდილებას ტოვებს მნახველზე. ხიდის ჰორიზონტალური სიგრძე ბურჯიდან ბურჯამდე 14,6 მ-ია, სავალი ზედაპირის სიგრძე — ­28,1 მ, სიგანე შუა წელზე — ­2,6 მ, ნაპირზე ბურჯებთან ­— 3,5 მ. სიმაღლე წყლის დონიდან თაღამდე­ — 7,9 მ, ხოლო თაღის ზედაპირამდე — 8,6 მ­-ია. ქარგლის ბუდეების ზომებია: 0,36 X 0,42 მ და 0,38 X 0,32 მ. ხიდის კამარა ერთ მხარეს ეყრდნობა კლდეს, ხოლო მეორე მხარეს ბურჯს, რომელიც დაუმუშავებული ქვის რეგულარული წყობითაა ამოყვანილი. ხიდის სავალი ნაწილი ნაპირებისაკენ დაქანებულია და ცენტრში ქმნის წყალგამყოფს ატმოსფერული ნალექების გადასაყვანად. ხიდის სავალი ნაწილი რიყის ქვებითაა მოკირწყლული. კახიძე ა., მამულაძე შ., აჭარის არქეოლოგიური ძეგლები, თბ., 2016, გვ., 112  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 11713
გრენლანდიელი ესკიმოსები

გრენლანდიელი ესკიმოსები (თვითდასახელება — kalatdlit) — ესკიმოსური ხალხი, გრენლანდიის აბორიგენული მოსახლეობა. რაოდენობა გრენლანდიაში 50 ათ. კაცი, დანიაში — 7,1 ათ. (2006, შეფასება). ლაპარაკობენ გრენლანდიურ ენაზე, გავრცელებულია დანიური ენაც. უმთავრესად ლუთერანები არიან, 1% ტრადიციულ რწმენის მიმდევარია. ძირითადად განსახლებული არიან კუნძულის სამხრეთ-დასავლეთ სანაპიროზე; გამოიყოფა რამდენიმე ასეული ადამიანისაგან შემდგარი ჯგუფები: აღმოსავლეთ გრენლანდიელები (ანგმასალიკი) — აღმოსავლეთ სანაპიროზე და პოლარული გრენლანდიელები (ყველაზე ჩრდილოეთით მცხოვრები აბორიგენული მოსახლეობა მსოფლიოში) — ჩრდილო-დასავლეთ სანაპიროზე. მისდევენ ზღვის ნადირთრეწვას და მეთევზეობას, XIX საუკუნის ბოლოდან დაკავდნენ ვირთევზის სავაჭრო მრეწველობით, XX საუკუნის მეორე ნახევრიდან — კრევეტების. არსებობს ინტელიგენცია, მოსამსახურეები, ვითარდება პროფესიული ხელოვნება. ძლიერ აკულტურირებულები და მეტისირებულები არიან დანიელთა მიერ. შემორჩენილია ტრადიციული სარეწაო და სადღესასწაულო ტანისამოსი; პოლარულ გრენლანდიელებს აქვთ საცხოვრებლის თოვლისაგან აგების ტრადიცია (იგლუ). ГРЕНЛАНДЦЫ დაარქივებული 2019-07-01 საიტზე Wayback Machine. // Большая российская энциклопедия. Том 7. Москва, 2007, стр. 682.
ქიურდაჯი

ქიურდაჯი (აზერ. Kürdhacı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში. ქიურდაჯი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azerbaijan Development Gateway. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2005-12-25. ციტირების თარიღი: 2019-07-01.