laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
წყნეთი

წყნეთი — დაბა თბილისის შემადგენლობაში, ვაკის რაიონში. წყნეთის ცენტრში მდებარეობს მაღაზიები, კაფეები, საცხოვრებელი ბინები და რამდენიმე დასასვენებელი სკვერი. მდებარეობს თბილისის ცენტრიდან 8 კმ-ზე, თრიალეთის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე ვერის ხეობაში. ზღვის დონიდან 950 მ-ზე, მანგლისის საავტომობილო გზაზე. წყნეთი ადგილობრივი მნიშვნელობის მთის კლიმატური კურორტია. სამკურნალო ფაქტორია მთის ჰავა. სამედიცინო ჩვენება: ლიმფადენიტი, ქრონიკული ბრონქიტი, მშრალი პლევრიტი, რაქიტი, მეორეული სისხლნაკლებობა. სეზონი მაისი-ნოემბერი. აქ იცის თბილი ზაფხული (ივლისის საშუალო ტემპერატურა 20 °C), და რბილი ზამთარი. წყნეთის მიდამოებში მიკვლეულია გვიანდელი ბრინჯაოს ხანის კერამიკული ნაკეთობები და სამარხები. იგი ძველთაგანვე ცნობილია როგორც სააგარაკო ადგილი. ინტენსიური სააგარაკო განაშენიანება ქვემო წყნეთში დაიწყო XIX ს-ის II ნახევარში, ზემო წყნეთში - XX ს-ში. შემორჩენილია XVII-XIX სს სამი მცირე ეკლესია. დაბის სტატუსი მიიღო 1967 წელს. საბჭოთა პერიოდში მოქმედებდა სამკერვალო ფაბრიკა, კინოთეატრი, ბავშვთა სანატორიუმი. უშვერიძე გ. გვასალია ჯ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 372. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ 2.0 2.1 Cities and towns of Georgia pop-stat.mashke.org ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის შედეგბი, ტომი I. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2003). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-09-28. ციტირების თარიღი: 7 დეკემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის შედეგბი, ტომი I. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2003). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-09-28. ციტირების თარიღი: 7 დეკემბერი, 2016.
მოსკოვის სოციალური და ეკონომიკური კვლევების უმაღლესი სკოლა

მოსკოვის სოციალური და ეკონომიკური კვლევების უმაღლესი სკოლა (რუს. Моско́вская вы́сшая шко́ла социа́льных и экономи́ческих нау́к), ხოლო შემოკლებით (МВШСЭН, ან «Ша́нинка») — რუსულ-ბრიტანული კერძო უმაღლესი სასწავლო დაწესებულება, რომელშიც სწავლება მიმდინარეობს მანჩესტერის უნივერსიტეტის მიერ აკრედიტირებული საბაკალავრო და სამაგისტრატურო პროგრამების მიხედვით. მოსკოვის სოციალური და ეკონომიკური კვლევების უმაღლესი სკოლა შეიქმნა 1995 წელს. სამართლის ფაკულტეტი სოციოკულტურული პროექტების მართვის ფაკულტეტი პრაქტიკული ფსიქოლოგიის ფაკულტეტი პოლიტიკურ მეცნიერებათა ფაკულტეტი სოციალურ მეცნიერებათა ფაკულტეტი განათლების სფეროს მენეჯმენტის ფაკულტეტი თავისუფალ ხელოვნებათა და მეცნიერებათა ფაკულტეტი მედიაკომუნიკაციის ფაკულტეტი ინოვაციებისა და მეწარმეობის ფაკულტეტი 1995—2007 — შანინი, ტეოდორ (რუს. Теодор Шанин) 2007—2011 — კასპრჟაკი, ანატოლი (რუს. Анатолий Георгиевич Каспржак) 2011 — ზუევი, სერგეი (რუს. Сергей Эдуардович Зуев) 2007—2020 — შანინი, ტეოდორ (რუს. Теодор Шанин) ჟურნალ „ფორბსის“ (ინგლ. „Forbes“) - თანხმად 2021 წელს მოსკოვის სოციალური და ეკონომიკური კვლევების უმაღლესი სკოლა მოხვდა რუსეთის უმაღლესი სასწავლებლების საუკეთესო ათეულში. მოსკოვის სოციალური და ეკონომიკური კვლევების უმაღლესი სკოლის მონიტორინგის შედგების თანახმად 2021 წელს უმაღლესმა სასწავლებელმა დაიკავა მე-5 ადგილი რეიტინგში, რომლის მიზანი იყო ფასიან სწავლებაზე მიღების ხარისხის დადგენა. მოსკოვის სოციალური და ეკონომიკური კვლევების უმაღლესი სკოლა (ოფიციალური ინტერნეტ გვერდი) ↑ 1.0 1.1 1.2 GRID Release 2017-05-22 — 2017-05-22 — 2017. — doi:10.6084/M9.FIGSHARE.5032286 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q30141628"></a>
ირინე ონიანი

ირინე ონიანი (დ. 15 იანვარი, 1935, თბილისი) — ქართველი ექიმი, ოფთალმოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი, დოცენტი. 1959 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1959-1961 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის თვალის სნეულებათა კათედრის კლინიკური ორდინატორი; 1961-1972 წლებში გ. ტარსაიძის სახელობის თვალის სნეულებათა რესპუბლიკური კლინიკური საავადმყოფოს ექიმი-ორდინატორი; 1972-1988 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის თვალის სნეულებათა კათედრის ასისტენტი, 1988 წლიდან დოცენტი. ავტორია 62 სამეცნიერო ნაშრომისა გლაკუომის, ბადურის დისტროფიის, თვალის სისხლძარღვთა დაავადებების, ოფთალმოენერგომიკისა და ოფთალმოგერიატრიის პრობლემებზე. ხელმძღვანელობს კლინიკური ორდინატორებისა და სტუდენტთა სამეცნიერო ნაშრომების მომზადებას. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „თვალის სისხლის მიმოქცევის შესწავლა რეოგრაფიული მეთოდით ჰიპერტონული დაავადების, შაქრიანი დიაბეტისა და ბადურის თრომბოჰემორაგიული დაავადებების დროს კარდიოდინამიკასა და ცერებრალური სისხლის მომოქცევასთან კომპლექსში“. თბილისის ოფთალმოლოგთა სამეცნიერო საზოგადოება, მდივანი საქართველოს ოფთალმოლოგთა ასოციაცია, წევრი საქართველოს ოფთალმოლოგთა სამეცნიერო საზოგადოება, წევრი მედალი „ჯანმრთელობის დაცვის ფრიადოსანი“ ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია, თბ., 2000, გვ. 229 ირინე ონიანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
რუსუდან გვასალია

რუსუდან გვასალია (დ. 27 სექტემბერი, 1953, თბილისი) — ქართველი მუსიკოსი. 1969 წელს რუსუდან გვასალიამ დაამთავრა თბილისის ცენტრალური სამუსიკო ათწლედი. ჯერ კიდევ მოსწავლემ 1969 წელს გაიმარჯვა ამიერკავკასიის მუსიკოს-შემსრულებელთა კონკურსში და I პრემია მოიპოვა. 1970-1974 წლებში სწავლობდა მოსკოვის კონსერვატორიაში, 1975–1977 წლებში — ასპირანტურაში, პედაგოგი: ვ. კლიმოვი. 1979 წლიდან იყო პროფესორ ვ. კლიმოვის ასისტენტი. 1973 წელს რუსუდან გვასალიამ მოიგო მარგარეტ ლონგისა და ჟაკ ტიბოს სახელობის მუსიკოს-შემსრულებელთა საერთაშორისო კონკურსი, 1974 წელს კი გახდა პეტრე ჩაიკოვსკის სახელობის საერთაშორისო კონკურსის ლაურეატი. 1979 წელს მას მიენიჭა საქართველოს დამსახურებული არტისტის წოდება. მუსიკოსი 1975 წლიდან იყო „მოსკონცერტის“ სოლისტი. გასტროლებით მოვლილი აქვს საზღვარგარეთის მრავალი ქვეყანა. ამავე დროს ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას მოსკოვის კონსერვატორიაში. 1987 წლიდან რუსუდან გვასალია, როგორც პედაგოგი მოღვაწეობს ხელოვანთა საერთაშორისო კურსებზე. 1990 წლიდან ის არის ქალაქ მინცის უნივერსიტეტის პროფესორი. ამ ქალაქში მან დააარსა ქალთა კამერული ორკესტრი, რომელიც ქალთა ერთადერთი ორკესტრია გერმანიაში. ქალბატონი რუსუდანი თავადვეა ორკესტრის დირიჟორი, სოლისტი და კონცერტმაისტერი. რუსუდან გვასალიას დაკვრა გამოირჩევა მაღალი საშემსრულებლო კულტურით, ინტერპრეტაციის სიღრმითა და არტისტიზმით. მის რეპერტუარშია: ს. ცინცაძე – „პოემა“; კ. შიმანოვსკი — „სონატა ვიოლინოსა და ფორტეპიანოსათვის“; ფ. კრეისლერი — „რეჩიტატივი და სკერცო სოლო ვიოლინოსათვის“; ა. ზარჟიცკი „მაზურკა“, აგრეთვე, ვენის კლასიკოსები, რომანტიკოსები და სხვა. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 605. ქართული მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი. თბ., 2015. გვ. 108 რუსუდან გვასალია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ბერნაბი

ბერნაბი (ინგლ. Burnaby) — ქალაქი კანადის დასავლეთ სანაპიროზე, ბრიტანეთის კოლუმბიის სიდიდით მესამე ქალაქი ვანკუვერისა და სარის შემდეგ. ბერნაბი დაარსდა 1892 წელს და ქალაქის (City) სტატუსი მიენიჭა 1992 წელს. ბერნაბიდან არიან ცნობილი მსახიობი კერი-ენ მოსი და მომღერალი მაიკლ ბუბლეი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: Burnaby Burnaby, ტურისტული მეგზური ვიკივოიაჟზე ოფიციალური საიტი ↑ Government of Canada, Statistics Canada. (February 8, 2017) Census Profile, 2016 Census - Burnaby, City [Census subdivision, British Columbia and British Columbia [Province]].
მალხაზ შაშიაშვილი

მალხაზ შაშიაშვილი (დ. 2 თებერვალი, 1952, თელავი) — ქართველი მათემატიკოსი, მეცნიერი და პედაგოგი. ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1995), პროფესორი (1999). 1974 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი. 1974-1983 წლებში — ეკონომიკისა და სამართლის ინსტიტუტი, მეცნიერ-თანამშრომელი. 1983-1990 წლებში — ანდრია რაზმაძის სახელობის მათემატიკის ინსტიტუტი, უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1990-1996 წლებში — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, სტოქასტური ანალიზის ლაბორატორიის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1996-2006 წლებში — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტის ალბათობის თეორიის პროფესორი. 1998-2005 წლებში — საერთაშორისო შავი ზღვის უნივერსიტეტი, საინჟინრო ფაკულტეტის პროფესორი. 2005-2011 წლებში — ანდრია რაზმაძის სახელობის მათემატიკის ინსტიტუტი, უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 2005-2012 წლებში — აბდუს სალამის მათემატიკურ მეცნიერებათა სკოლა (ASSMS), უცხოელი პროფესორი. GC უნივერსიტეტი, ლაჰორი, პაკისტანი. HEC-ის (უმაღლესი საგანმანათლებლო კომიტეტი, ისლამაბადი) მიერ მიწვეული პროფესორი. 2020 წლიდან — ქუთაისის საერთაშორისო უნივერსიტეტი, ალბათობისა და სტატისტიკის პროფესორი. მისი კვლევის ინტერესების სფეროა: სტოქასტური ანალიზი, სტატისტიკა, ფინანსური მათემატიკა და კერძო-წარმოებულიანი დიფერენციალური განტოლებები, მათ შორისაა, სტოქასტური ვარიაციული უტოლობები, სკოროხოდის ამოცანები და არეკვლილი დიფუზიური პროცესები მრავალწახნაგა არეში, არაპარამეტრული სტატისტიკა და გრენანდერის შეფასება, ამერიკული ოფციონების ფასდადება და ჰეჯირება, პუანკარეს წონიანი შებრუნებული უტოლობები კერძო-წარმოებულიანი დიფერენციალური განტოლებების სუბ-ამონახსნებისათვის. ამჟამად დაინტერესებულია ანალიზურად უცნობი (მრავალი ცვლადის ნამდვილ-მნიშვნელობებიანი) ნახევრად-ამოზნექილი ფუნქციის გრადიენტის რიცხვითი მიახლოების მეთოდით და მისი შესაძლო გამოყენებით რეალური სამყაროს ამოცანების გადასაჭრელად. 57 პუბლიკაცის ავტორი საქართველოში, ინგლისში, გერმანიაში, ამერიკის შეერთებულ შტატებში. Некоторые задачи теории непараметрического оценивания функциональных характеристик закона распределения наблюдений, Тбилиси, Изд-во гос. университета, 2005, с. 248 საქართველოს მეცნიერებათა დოქტორები, 1992-2006/შემდგ. და რედ.: ირინა ჯაფარიძე, თბ., 2012, გვ. 53 მალხაზ შაშიაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი მალხაზ შაშიაშვილი მალხაზ შაშიაშვილი
კონსტანტინე პაპინაშვილი

კონსტანტინე პაპინაშვილი (დ. 15 სექტემბერი, 1898, თბილისი — გ. 2 მარტი, 1975) — ქართველი გეოგრაფიულ მეცნიერებათა დოქტორი (1963), პროფესორი (1967). 1926 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი გეოფიზიკოსის სპეციალობით. ჯერ კიდევ სტუდენტობის დროს მუშაობდა თბილისის ფიზიკურ ობსერვატორიაში. 1930 წელს მუშაობა დაიწყო ამიერკავკასიის ჰიდრომეტეოროლოგიური სამსახურის სამმართველოს ამინდის უნივერსიტეტში. 1936 წლიდან ამინდის გრძელვადიანი პროგნოზების განყოფილების გამგეა. იგი საქართველოში პირველი სინოპტიკოსი იყო, რომელიც ემსახურებოდა ავიაციას ამინდის საიმედო პროგნოზებით და შტორმული გაფრთხილებებით. 1929 წლიდან მიწვეული იყო სინოპტიკოსად ამიერკავკასიის სამოქალაქო ავიაციის სამმართველოში. ამასთან ერთად, ეწეოდა სამეცნიერო მუშაობას. სხვებთან ერთად მან შეისწავლა ამიერკავკასიაში მიმდინარე ცირკულაციური პროცესების თავისებურებანი. პირველად იქნა დადგენილი სინოპტიკური პროცესების ტიპები და მათთან დაკავშირებული ამინდის ხასიათი, რომელთა მეშვეობითაც ხდება ჰაერის მასების შემოსვლა ამიერკავკასიაში. შემდეგში დიდი ყურადღება დაუთმო ატმოსფერული პროცესების დინამიკას და მათ თავისებურებებს. მის საკანდიდატო ნაშრომში მოცემულია სეზონური პროგნოზის მეთოდის დამუშავების ცდა კავკასიაში. სადოქტორო ნაშრომი დაიბეჭდა მონოგრაფიად. მასში მდიდარი ფაქტობრივი მასალის ანალიზის საფუძველზე მოტანილია ატმოსფეროს ზოგადი ცირკულაციის ღრმა ანალიზი ჩრდილეოთ ნახევარსფეროსათვის. გამოკვლეულია ატმოსფეროს ცირკულაციისა და ამინდის ხასიათის სეზონური თავისებურებანი; დაადგინა ჰაერის ტემპერატურისა და ატმოსფერული ნალექების გამომწვევი პირობები. ნაშრომში მოცემულია ამიერკავკასიაში ბუნებრივი სინოპტიკური პერიოდებისათვის ატმოსფერული პროცესების, ჰაერის ტემპერატურისა და ატმოსფერული ნალექების პროგნოზის მეთოდიკა. 1950-1952 წლებში იგი შეთავსებით მუშაობდა ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის უნივერსიტეტში, სადაც თავისი წვლილი შეიტანა სინოპტიკური კლიმატის გაშუქების საქმეში. 1953 წლიდან დაინიშნა ამიერკავკასიის რეგიონალურ სამეცნიერო-კვლევით ჰიდრომეტეოროლოგიურ უნივერსიტეტში განყოფილების გამგედ. გამოქვეყნებული აქვს 80-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომი. მისი უშაულო მონაწილეობით შედგა მეთოდური დარიგება მოკლევადიანი პროგნოზის შესახებ. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — დაიცვა 1948 წელს „საქართველოს ატმოსფერული პროცესების დინამიკის თვალსაზრისით გაზაფხულის დახასიათება“. სადოქტორო დისერტაციის თემა — დაიცვა 1963 წელს „ატმოსფერული პროცესები ამიერკავკასიაში და მათი კავშირი ევრაზიის მაკროცირკულაციურ პროცესებზე“. 1970 — მულტანოვსკის სახელობის პრემია 1967 — საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე ამინდი და მისი მეცნიერული წინასწარმეტყველება (ავტორი), თბ., საქ. სსრ მეცნ. აკად. გამ-ბა, 1952, გვ. 48 ქართველი მოგზაურები, გეოგრაფები, ბუნების მკვლევარნი: ენციკლოპედიური ცნობარი, თბ., 2003, გვ. 219-220 კონსტანტინე პაპინაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
შავი ღვია

შავი ღვია, მყრალი ღვია (ლათ. Juniperus foetidissima) — წიწვოვანი მცენარე კვიპაროზისებრთა ოჯახისა. წარმოადგენენ მარადმწვანე ბუჩქებს ან ხეებს. გავრცელებულია შიდა ქართლსა და კახეთში. გავრცელების საერთო არეალი მოიცავს კავკასიას, სამხრეთ-აღმოსავლეთ ევროპას, მცირე აზიას. იზრდება მთის ქვედა და შუა სარტყელებში, კლდოვანსა და ქვიშა-თიხნარ მშრალ ფერდობებზე; ხშირად ქმნის მეჩხერ ტყეებს საკმლის ხესთან, ქართულ მუხასთან, ბერყენასა და ღვიის სხვა სახეობებთან ერთად. შეტანილია საქართველოს წითელ ნუსხაში, როგორც მოწყვლადი სახეობა. ღერო 6-10 მ-მდე სიმაღლისაა და 30-60 სმ-მდე დიამეტრის, ვარჯი ჩვეულებრივ პირამიდულია ან კონუსისებური, ქერქი რუხია, ახალგაზრდა ტოტებზე მოწითალო-მურა ფერისაა. წიწვები მუქი მწვანეა, 2-5 მმ-მდე სიგრძის. მამრობითი გირჩები კვერცხისებურ-სფეროსებურია. მომწიფებული მდედრობითი გირჩები სფეროსებურია, მოწითალო-შავი ფერის. სუხიტაშვილი კ., საქართველოს მცენარეები, თბ., 2022, გვ. 14 ↑ ივანიშვილი მ., ღვია // ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 587.
აღმოსავლეთის ნაძვი

აღმოსავლეთის ნაძვი (ლათ. Picea orientalis) — ფიჭვისებრთა ოჯახის წარმომადგენელი, 50 მ-მდე სიმაღლისა და 1,5 მ-მდე დიამეტრის ხეა. ვარჯი პირამიდიდსებურია. ქერქი ახლაგაზრდა ხეებზე ღია რუხი ფერისაა, ასაკოვან ხეებზე კი — მუქი რუხია. ტოტები ხშირია, ოდნავ ქვევით დახრილი. წიწვები ოთხწახნაგოვანია, მუქი მწვანე ფერის, პრიალა, მდედრობითი გირჩები მომწიფებამდე მეწამული იისფერია, მომწიფებისას კი ღია მურა ფერისაა, ცილინდრულ-თითისტარისებური. იზრდება დაჩრდილულ ფერდობებზე, 300-2200 მეტრის სიმაღლეზე. იგი ქმნის შერეულ ტყეებს სხვა მცენარეებთან, აგრეთვე გვხვდება სუფთა კორომების სახითაც. ძირითადად, გავრცელებულია დასავლეთ საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთსა და შიდა ქართლში (ლიახვის ხეობაში). გავრცელების საერთო არეალი მოიცავს დასავლეთ კავკასიასა და მცირე აზიას. აღმოსავლეთის ნაძვი შეიძლება ჩაითვალოს კავკასიის ეკო-რეგიონის ენდემად. სუხიტაშვილი კ., საქართველოს მცენარეები, თბ., 2022, გვ. 10
ქარცი მემინდვრია

ქარცი მემინდვრია (ლათ. Clethrionomys glareolus) — მღრღნელი ზაზუნასებრთა ოჯახისა. მცერე ზომის მემინდვრიაა, სხეულის სიგრძე 11,2 სმ-მდეა, კუდისა — 6 სმ-მდე. ზურგი სხვადასხვა ელფერით ყავისფერ-ჟანგისფერია; მუცელი ბაცი რუხია. კუდი მკაფიოდ ორფეროვანია: მისი ზედა მხარე მუქია, ქვედა მხარე მოთეთრო, მოკლე ბეწვითაა დაფარული და მის ქვეშ ჩანს ქერცლოვანი კანი. ფეხები შავია. გავრცელებულია ევროპაში, აზიაში, კავკასიაში; საქართველოში გავრცელებულია გურია-აჭარის ქედზე, ზღვის დონიდან 1600 მ სიმაღლემდე. ბინადრობს ფოთლოვან და წიწვოვან ტყეებში, მაღალი ბალახით დაფარულ ველობებზე. შემოდგომით და ზამთრობით გვხვდება თივის ბულულებში და ნაგებობებში. იკვებება უმთავრესად ბალახოვანი მცენარეების მწვანე ნაწილებით და თესლებით; ჭამს აგრეთვე ხეების ქერქს, კვირტებს, სოკოებს, ლიქენებს. ბუდეს იკეთებს მოკლე და ვრცელ სოროში, რომელსაც რამდენიმე გამოსასვლელი ხვრელი აქვს. მრავლდება წელიწადში 3–4-ჯერ: თითოეულ ჯერზე შობს 2–5 ნაშიერს. აზიანებს ტყის ახალგაზრდა ნარგავებს, ტყის ჯიშთა სანერგეებს, ხეხილის ბაღებს, პროდუქტების მარაგს. ↑ ყურაშვილი ბ., კოხია ს., არაბული ა. და სხვ., საქართველოს ძუძუმწოვრები, თბ.: „მეცნიერება“, 1981. — გვ. 25.
ხარაგაული

ხარაგაული (დაბა ორჯონიკიძე — 1949-1989 წლებში) — დაბა საქართველოში, იმერეთის მხარეში, ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრი. ხარაგაული მდებარეობს მდინარე ჩხერიმელას ორივე ნაპირზე, ვიწრო და ღრმა ხეობაში, ზღვის დონიდან 280―400 მეტრზე. თბილისიდან დაშორებულია 198 კილომეტრით (რკინიგზით 160 კმ). ხარაგაულში ზღვის სუბტროპიკული ნოტიო ჰავაა, იცის ზომერიად ცივი ზამთარი და შედარებით მშრალი ცხელი ზაფხული. საშუალო წლიური ტემპერატურაა 13,2 °C, იანვარში 3,2 °C, ივლისში 22,6 °C, აბსოლუტური მინიმუმია -22 °C, აბსოლუტური მაქსიმუმი 40 °C. ნალექები 1360 მმ წელიწადში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით დაბაში ცხოვრობს 1965 ადამიანი. ხარაგაული ჩაისახა როგორც რკინიგზის სადგური XIX ს. 70-იან წლებში ფოთი-თბილისის რკინიგზის გაყვანასთან დაკავშირებით და შეიძინა ადმინისტრაციული, ხოლო შემდგომ სამეურნეო ფუნქცია. ერქვა ბელაგორი, შემდეგ მიიღო სახელი ხარაგაული. იყო თემის ცენტრი, რომელშიც შედიოდა სოფლები საკუთრივ ხარაგაული, პატარა ხარაგაული, ჯაფარაული, ჩხერი, თეთრაწყარო. დაბის სტატუსი მიიღო 1944 წელს. 1949 წლის 21 ივლისიდან ეწოდა დაბა ორჯონიკიძე. 1976 წელს მოსახლეობა შეადგენდა 3,2 ათას ადამიანს. 1989 წელს დაუბრუნდა სახელი ხარაგაული. ხარაგაულის მახლობლად ხელი მოეწერა ელაზნაურის შეთანხმებასა და გაიმართა რუსეთის იმპერიის წინააღმდეგ იმერეთის ყველაზე დიდი ბრძოლა სოლომონ II-ის ჯარებსა და რუსეთის იმპერიის ჯარებს შორის ჩხერის ციხის მახლობლად. ხარაგაულში მოქმედებდა ყველ-კარაქის, ღვინისა და ხილ-კენკრული ღვინის ქარხნები. დაბაში არის კულტურისა და დასვენების პარკი, საჯარო სკოლა, 2 საბავშვო ბაღი, მოსწავლეთა სახლი, საავადმყოფო, პოლიკლინიკა, ბიბლიოთეკა, კულტურის სახლი, სამუსიკო სკოლა, პოლიციის განყოფილება, ავტოსატრანსპორტო საწარმო, არქივი, კინოთეატრი. ხარაგაულში გადის რკინიგზის ცენტრალური მაგისტრალი და არის რკინიგზის სადგური. მთავარი სტატია: ჩხერიმელა (საფეხბურთო კლუბი). ხარაგაულში არის საფეხბურთო კლუბი „ჩხერიმელა“, რომელიც დაარსდა 1983 წელს. 2010 წლიდან ასპარეზობს საქართველოს ჩემპიონატის პირველ ლიგაში, რაც გუნდისთვის თავისი ისტორიის მანძილზე საუკეთესო შედეგია. „ჩხერიმელას“ საშინაო არენაა ხარაგაულის საფეხბურთო მოედანი. ხარაგაულში მდებარეობს ხუროთმოძღვრების ძეგლი კახორი. დაბაში მდებარეობს ხარაგაულის ისტორიული მუზეუმი, რომელიც დაარსდა 1978 წელს. ხარაგაულის ხედი ხარაგაულის ცენტრალური მოედანი ხარაგაულის სკვერი დევების მონუმენტი რკინიგზის სადგური რკინიგზის სადგური ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 590. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს სატელეფონო კოდები — „სილქნეტი“. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-06. ციტირების თარიღი: 2011-08-14. ↑ საქართველოს საფოსტო ინდექსები — „საქართველოს ფოსტა“ ↑ 4.0 4.1 საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის შედეგბი, ტომი I. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2003). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-09-28. ციტირების თარიღი: 7 დეკემბერი, 2016. ↑ საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს უწყებები, №10-11 (23-24), გვ. 3, თბ., 1949 წ. ISSN 0203-2023 ↑ საჯარო სკოლების მონაცემთა ბაზა[მკვდარი ბმული]
გიორგი გვახარია (რევოლუციონერი)

გიორგი ბესარიონის ძე გვახარია (დ. 1901, ქუთაისი — გ. 1 სექტემბერი, 1937) — რევოლუციონერი, სახელმწიფო მოღვაწე, მაკიივკის მეტალურგიული ქარხნის(რუსული)ქართ. დირექტორი. დაიბადა ქუთაისში . 15 წლიდან აქტიურად მონაწილეობდა ქუთაისის გუბერნიის რევოლუციურ მოძრაობაში. 1921 წელს გადავიდა თბილისში და მუშაობდა რაიკომში ბიძის, სერგო ორჯონიკიძის ხელმძღვანელობით. 1922 წელს გადავიდა მოსკოვში და სწავლობდა საგარეო ვაჭრობის ინსტიტუტში. 1925 წელს გორგი გვახარია გაგზავნეს ლონდონში — ინგლისში სსრკ სავაჭრო მისიაში სამუშაოდ. მოსკოვში დაბრუნების შემდეგ მუშაობდა მძიმე მრეწველობის სახალხო კომისარიატში ელექტროსადგურების მშენებლობის განყოფილების უფროსად, შემდეგ კი სახალხო კომისარიატის კაპიტალური მშენებლობის განყოფილების უფროსად. გვახარია მუშაობდა დონბასში — ის აკონტროლებდა უდიდესი მნიშვნელობის სამშენებლო პროექტებს: ააშენა ლუგანსკის ლოკომოტივების სამშენებლო ქარხანა(უკრ.)ქართ., დონეცკის მეტალურგიული ქარხანა, ზუჰრესის ექსპერიმენტული თბოელექტროცენტრალი, შტერივკის სახელმწიფო ელექტროსადგური და მაკიივკის მეტალურგიული ქარხანა. 1933 წელს დაინიშნა მაკიივკის მ. კიროვის სახელობის მეტალურგიული ქარხნის დირექტორად. მან პირველი იყო ქვეყნის მეტალურგიულ ინდუსტრიაში, რომელმაც უარი თქვა სახელმწიფო სუბსიდიებზე, გადაიყვანა ქარხანა სრულ თვითდაფინანსებაზე. საბჭოთა მრეწველობის განვითარებაში დამსახურებისთვის დაჯილდოვდა ლენინის ორდენით. 1937 წელს, ს. ორჯონიკიძის გარდაცვალებიდან მალევე, ტროცკისტული საქმიანობის ბრალდებით სსრკ შინაგან საქმეთა სახალხო კომისარიატმა დააკავა და დახვრიტა. Директор Макеевского металлургического комбината Зенькович Н. А. Самые секретные родственники. — М.: ОЛМА-ПРЕСС, 2005. — 512 с. — ISBN 5-94850-408-5.
ბეთლემის მაცხოვრის შობის ქვედა ეკლესია

ბეთლემის მაცხოვრის შობის ქვედა ეკლესია — ეკლესია საქართველოში, თბილისში. მდებარეობს სოლოლაკის ქედის ჩრდილოეთ მხარეს, ზემო ბეთლემისგან დასავლეთით, დაახლოებით 50 მ-ის დაშორებით, მასზე ქვემოთ მდებარეობს. „ჩაწერილი ჯვრის“ ტიპის ეკლესია აგურითაა ნაშენი და ქვით მოპირკეთებული აგურის ციტადელზეა აღმართული. გუმბათი ოთხ თავისუფლად მდგომ ბურჯს ეყრდნობა. აფსიდა ნახევარწრიულადაა შვერილი. ფასადი დეკორატიული თაღებითა და მაღალი, სწორკუთხა შეღრმავებებითაა დანაწევრებული. გუმბათის სარკმლები თაღებშია ჩაწერილი. მათ ზემოთ კედლის სიბრტყეში მართკუთხა ჩაღრმავებები და ასევე აგურის წყობით გამოყვანილი წრეები გუმბათს სარტყელივით შემოუყვებიან. ტაძარში შესასვლელი ჩრდილოეთიდან და დასავლეთიდანაა მოწყობილი. ჩრდილოეთის კარისკენ ქვის ფართო, ორმხრივი კიბე მიემართება. თაღოვან საპირეში მოქცეული რკინის კარის თავზე — ლუნეტში მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატის ფერწერული გამოსახულებაა. დასავლეთით ტაძარს საცხოვრებელი სახლი ებჯინება, რომელიც შესასვლელი კარის წინ აღმართულ მძლავრ ბოძებს ეყრდნობა, ხოლო ფასადის ზედა ნაწილს უშუალოდ ერწყმის კიდეც. აქ XVIII საუკუნეში მოციქულთა სწორის, პირველმოწამისა და მთავარდიაკვნის, წმინდა სტეფანეს სახელობის დედათა მონასტერი ააგეს. საბჭოთა პერიოდში ტაძარი დაიხურა და არ ფუნქციონირებდა. ტაძარი რესტავრირებულ იქნა XX საუკუნის 90-იან წლებში, ინტერიერი მოიხატა იესო ქრისტეს ცხოვრების ამსახველი სიუჟეტებით. ინტერიერის მოხატულობა 1991–97 წლებში მხატვრების დ. ხიდაშელისა და მ. ჩაკვეტაძის მიერაა შესრულებული. აკურთხეს მაცხოვრის შობის სახელზე და ამჟამად აქ მოქმედი ეკლესიაა. საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესია : ენციკლოპედია. ტ. 1, 2015 კვირკველია, თ., ძველთბილისური დასახელებანი, თბ., 1985
რუსეთის იმპერიის სახელმწიფო საბჭო

რუსეთის იმპერიის სახელმწიფო საბჭო (რუს. Государственный совет Российской империи) — უმაღლესი კანონგანმხილველი დაწესებულება სრულიად რუსეთის იმპერატორის კარზე (1810-1906), შემდგომში კი საკანონმდებლო ორგანო რუსეთის იმპერიაში (1906-1917). საბჭო პარლამენტის ზედა პალატას წარმოადგენდა, ქვედა პალატას კი — სახელმწიფო დუმა. სხდომები იმართებოდა სანქტ-პეტერბურგში მარიის სასახლეში. Государственный совет Российской империи, 1906—1917: Энциклопедия. — М., 2008. — 343 с. — ISBN 978-5-8243-0986-7. Алексеева С. И. Основные этапы развития аппарата государственного управления в России // Алексеева С. И. Политическая история России. Ч. 1. IX — начало XX вв. / С. И. Алексеева, О. В. Егоренкова, Т. Н. Захарова. СПб.: БГТУ, 2005. — С. 182—281. Алексеева С. И. Святейший Синод и Государственный совет в России (вторая половина XIX в.) // Страницы Российской истории. Проблемы, события, люди. Сборник статей в честь академика РАН Б. В. Ананьича. СПб.: Дмитрий Буланин, 2003. — С. 10—16. Алексеева С. И. Святейший Синод в системе высших и центральных государственных учреждений пореформенной России, 1856—1904. СПб.: Наука, 2003; 2-е изд., стер. СПб.: Наука, 2006. — 276 с. Бородин А. П. Государственный совет России (1906—1917). — Киров: ГИПП «Вятка», 1999. — 368 с. — 500 экз.
სახელმწიფო საბჭო

არსებითი სახელი სახელმწიფო საბჭო შეიძლება გულისხმობდეს შემდეგს: რუსეთის იმპერიის სახელმწიფო საბჭო საქართველოს რესპუბლიკის სახელმწიფო საბჭო საქართველოს პარლამენტთან არსებული ჰერალდიკის სახელმწიფო საბჭო