laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
რეცკერისა და ხოსუდოვსკის სახლი

რეცკერისა და ხოსუდოვსკის სახლი (რუს. Дом Рецкера и Хосудовского) — ყოფილი შენობა დონის როსტოვში. მდებარეობდა 1916-1943 წლებში ბუდიონის პროსპექტეზე. თავის დროზე ეს იყო ყველაზე მაღალი შენობა დონის როსტოვში. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში სახლი დაინგრა. მისამართი: დონის როსტოვი, ბუდიონის პროსპექტი № 10. რეცკერისა და ხოსუდოვსკის სახლი აშენდა ვაჭრების რეცკერისა და ხოსუდოვსკის დაფინანსებით. ბორის ხოსუდოვსკი იყო კომერსანტი, თამბაქოს გამყიდველი. თამბაქოს ბიზნესის გარდა მის ანგარიშზე იყო ტექნიკური კანტორა „კავკასია-დონის საინჟინრი ბიურო“. ე. რეცკერიც დაკავებული იყო თამბაქოს ბიზნესით. 1914 წელს რეცკერისა და ხოსუდოვსკის შვიდსართულიანი სახლის ადგილზე მდებარეობდა პატარა სახლი, რომელშიც განთავსებული იყო ორივე ბიზნესმენის თამბაქოს მაღაზიები. ორივე მფლობელისთვის პირველი მსოფლიო ომის პერიოდში გააქტიურდა მუშაობა და მათ გადაწყვიტეს აეშენებინათ დიდი მოცულობის სავაჭრო სახლი. შენობის მშენებლობა დასრულდა 1916 წელს არქიტექტორ ლეონიდ ებერგის პროექტის მიხედვით. შვიდსართულიან სავაჭრო სახლს ჰქონდა ორი სართული სარდაფი და აგებული იყო მოდერნის სტილში. შენობას ჰქონდა ასო П-ს ფორმის კონფიგურაცია. მდებარეობდა ტაგანროგის (ამჟამად ბუდიონის) პროსპექტზე. ნაგებობის პირველი სართული დაპროექტებული იყო სავაჭრო თვალსაზრისით, ხოლო სარდაფის პირველი სართული გამოიყენებოდა საწყობად. სარდაფის მეორე ქვედა სართულზე მდებარეობდა საქვაბე. პირველი მსოფლიო ომის პერიოდში და თეთრების მოძრაობის დროს დონის როსტოვში ცხოვრება მიდიოდა ჩვეულ რეჟიმში. 1920 წელს ქალაქზე წითელი არმიის თავდასხმის დროს, სემიონ ბუდიონის ხელმძღვანელობით, სიტუაცია მკვეთრად შეიცვალა. წითელი არმიის მიერ ქალაქის აღებამ გამოიწვია ნგრევა ქალაქის ცენტრში. ყველაზე პირველად დაზარალდა რეცკერისა და ხოსუდოვსკის სახლი. შენობას გაუჩნდა ხანძარი და ძლიერ დაიწვა. შენობა მიტოვებული აღმოჩნდ და გახდა უსახლკაროების თავშესაფარი. 1923 წლისათვის იგი უკვე საფრთხეს უქმნიდა ქალაქის მოსახლეობას. არსებობდა საფრთხე, რომ კედელი ჩამონგრეულიყო და დაცემოდა მეზობელ შენობას სადაც ცხოვრობდა ასამდე ადამიანი. აღნიშნული საფრთხის შესახებ წერდა გაზეთი „Молот“ 1925 წლის 14 აპრილს. 1929 წელს მოხდა შენობის რესტავრაცია და მასში 1930 წელს რეცკერისა და ხოსუდოვსკის ყოფილ სახლში განთავსდა სასტუმრო „დონი“. 1941 წელს ქალაქი დაიპყრეს გერმანელებმა და შენობას კვლავ ხანძარი გაუჩნდა. 1942 წელს გერმანელებმა კვლავ დაიკავეს დონის როსტოვი. ამ დროს ყველა ხიდი იყო დანგრეული. რამდენიმე დღეში გერმანელებმა ააშენეს ხიდი, მაგრამ მათ სჭირდებოდათ კაპიტალური ნაგებობა. გერმანელებმა სამშენებლო მასალად გამოიყენეს რეცკერისა და ხოსუდოვსკის სახლის ნანგრევები. სახლი საბოლოოდ დაინგრა 1943 წელს. 1957 წელს რეცკერისა და ხოსუდოვსკის სახლის ადგილზე ააშენს ოთხასრთულიანი საერთო საცხოვრებელი. Доходный дом Рецкера и Хосудовского или гостиница Дон. Доходный дом Рецкера и Хосудовского
შავი ქვრივი (ნატაშა რომანოვა)

შავი ქვრივი (რუს. Чёрная вдова, ნამდვილი სახელი ნატალია ალიანოვნა „ნატაშა“ რომანოვა) — Marvel Comics ერთ-ერთი სუპერგმირი. იგი შექმნა მწერალმა სტენ ლიმ. შავი ქვრივი არის ერთ-ერთი პირველი შურისმაძიებელი. მისი ნამდვილი სახელია ნატაშა რომანოვა. სკარლეტ იოჰანსონი ასრულებს ნატალია რომანოვას როლს Marvel-ის კინოსამყაროს ფილმებში რკინის კაცი 2 (2010), შურისმაძიებლები (2012), კაპიტანი ამერიკა: ზამთრის ჯარისკაცი (2014), შურისმაძიებლები: ულტრონის ეპოქა (2015) კაპიტანი ამერიკა: სამოქალაქო ომი (2016). შურისმაძიებლები: უსასრულობის ომი (2017), შურისმაძიებლები: დასასრული (2019) და შავი ქვრივი (2020) შავი ქვრივი ოფიციალური საიტი
გუდავა

გუდავა — სოფელი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის გალის მუნიციპალიტეტში, სამურზაყანოს დაბლობზე, მდინარე ოქუმის მარცხენა ნაპირას, აჩიგვარის თემში. ზღვის დონიდან 20 მ, გალიდან 12 კმ, აჩიგვარიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 3 კმ. 1989 წელს სოფელში იყო 933 მცხოვრები. 2008 წლის 23 ოქტომბრის ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ საქართველოს კანონის საფუძველზე, ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის სამხედრო აგრესიის შედეგად და დადგენილია ამ ტერიტორიების განსაკუთრებული სამართლებრივი რეჟიმი. ისტორიული სოფელი გუდავა მოიცავდა ახლანდელი სოფლების: პირველი გუდავის, მეორე გუდავისა და საკუთრივ გუდავის ტერიტორიებს. სოფლის თავდაპირველი სახელწოდება იყო გუდაყვა, რომელიც გვიანდელ ფეოდალურ ხანაში გუდავათი შეიცვალა, ხალხურ მეტყველებაში გეოგრაფიული სახელი გუდა ეწოდებოდა. ამ სახელწოდებით არის აღნიშნული იტალიელი მისიონერის არქანჯელო ლამბერტის მიერ შედგენილ რუკაზე (1654). გუდავას ადგილზე ადამიანს ჯერ კიდევ ძვ. წ. II ათასწლეულის მიწურულში უცხოვრია. გვიანდელი ანტიკური ხანისა და ადრინდელი შუა საუკუნეების გუდავა — ქალაქის ტიპის დასახლება — ცნობილი იყო ზიგანისის (ბიზანტიური წყაროებით: ზიგანეოსი) სახელწოდებით. გვიანდელი ანტიკურ ხანაში გუდავა იმ ციხესიმაგრეთა სისტემაში შედიოდა, რომლებიც რომის იმპერიის მცირეაზიური პროვინციების მისადგომებს იცავდა. წერილიბით წყაროებში მოხსენიებულია ზიგანისის ციხე, სადაც IV-V საუკუნეების მიჯნაზე რომაელთა კოჰორტა (400-600-კაციანი რაზმი) მდგარა. VII-X საუკუნეებში ლაზიკის 4 საეპისკოპოსო კათედრიდან ერთ-ერთი გუდავაში იყო. გუდავაში დაკრძალულია ქრისტიანობისთვის წამებული კირიაკე, რომელიც დაიღუპა III–IV სს. მიჯნაზე, პირველ ქრისტიანთა დევნის დროს. 1970-1972 წლების არქეოლოგიური გათხრებისას (ხელმძღვანელი პარმენ ზაქარაია) გუდავაში აღმოჩნდა გეგმით მართკუთხა ფორმის ბანაკის გალავნისა და მცირე ეკლესიის ნაშთები, აგრეთვე გვიანდელი ანტიკური ხანისა და ადრინდელი შუა საუკუნეების ადგილობრივი და რომაული კერამიკა, მინის ჭურჭლის ნატეხები, რომაული მონეტები. ბერაძე თ., ლექვინაძე ვ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 177. ბერძენიშვილი ნ., სავაზირო ფეოდალურ საქართველოში, მის წგ.: საქართველოს ისტორიის საკითხები, წგ. 3, თბ., 1966; ზაქარაია პ., ლექვინაძე ვ., გუდავაში 1971 წ. ჩატარებული არქეოლოგიური გათხრების ანგარიში, კრ.: საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის არქეოლოგიური ექსპედიციები, წგ. 3, თბ., 1974; Ломоури Н., Из исторической географии древней Колхиды, «Вестник древней истории», 1957, №4;
გუდაბერტყა

გუდაბერტყა, ციხიაგორა — მრავალფენიანი არქეოლოგიური ძეგლი ქ. გორის აღმოსავლეთით 7 კმ-ზე, სვენეთთან. გათხრა დაიწყო 1956 წლიდან (ხელმძღვანელი შალვა ამირანაშვილი, სერგო ნადიმაშვილი). განსაკუთრებით საყურადღებოა გუდაბერტყის უძველესი ფენები, რომლებშიც მტკვარ-არაქსის კულტურისათვის დამახასიათებელი მასალა აღმოჩნდა. დადგინდა, რომ ძვ. წ. III ათასწლეულში გუდაბერტყა შიდა ქართლის დიდი სამოსახლო იყო, რომელსაც გარს ალიზის გალავანი ერტყა. გაითხარა კარკასული ტიპის მოხატული შენობები, რომლებშიც თიხის ფიგურული კერები იყო. ნამოსახლარის ცენტრში აღმოჩნდა საზოგადოებრივი დანიშნულების შენობა და მარცვლეულის შესანახი ხაროები. მოპოვებული მასალიდან აღსანიშნავია თიხის უძველესი საბეჭდავები, რომლებზეც ირმისა და ფრინველის სტილიზებული გამოსახულებებია ამოკვეთილი. ნამოსახლარის მახლობლად ადრინდელი ბრინჯაოს ხანის სამაროვანია, რომლის ცენტრში აღმართულია გორასამარხი. გუდაბერტყის ზედა ფენები ადრინდელი რკინის ხანით თარიღდება. ნადიმაშვილი ს., გუდაბერტყა-ციხიაგორა. „ლიახვი“, 1963, № 3; Чубинишвили Т. Н., К древней истории Южного Кавказа, т. 1, Тб., 1971; გაგოშიძე ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. გაგოშიძე ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977.
ქორისთვალა

ქორისთვალა (კლინტ ბარტონი) — Marvel Comics ერთ-ერთი სუპერგმირი. შექმნა მწერალმა სტენ ლიმ. შავი ქვრივი არის ერთ-ერთი პირველი შურისმაძიებელი. ჯერემი რენერი ტრილოგია Marvel-ის კინოსამყაროს ფილმებში ასრულებს ქორისთვალას როლს, ფილმებში თორი (2011), შურისმაძიებლები (2012), შურისმაძიებლები: ულტრონის ეპოქა (2015) და კაპიტანი ამერიკა: სამოქალაქო ომი (2016). ქორისთვალა ოფიციალური საიტი
გუდამაყრის არაგვი

გუდამაყრის არაგვი, შავი არაგვი — მდინარე კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედის სამხრეთ კალთაზე, დუშეთის მუნიციპალიტეტში. სათავე აქვს მთა ჭაუხის დასავლეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 2940 მეტრზე. დაბა ფასანაურთან მარცხნიდან ერთვის მდინარე მთიულეთის არაგვს და შემდგომში მიედინება მდინარე არაგვის სახით. სიგრძე 30 კმ, აუზის ფართობი 240 კმ². მთავარი შენაკადია ბაკურხევი. საზრდოობს თოვლის, წვიმისა და მიწისქვეშა წყლით. წყალდიდობა იცის გაზაფხულსა და ზაფხულში, წყალმცირობა — ზამთარში. საშუალი წლიური ხარჯი 7,96 მ³/წმ. ზამთრობით ჩნდება ყინულნაპირისი, თოში, ფსკერის ყინული. აფხაზავა ი., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 178.
მნაცაკანოვის სახლი

მნაცაკანოვის სახლი (რუს. Дом Мнацаканова) — შენობა დონის როსტოვში. მდებარეობს პუშკინის ქუჩაზე. სახლი აშენდა 1911-1915 წლებში ე. გულინისა და ს. პოპოლინის პროექტის მიხედვით. მისი მფლობელი იყო სერპუგ მნაცაკანოვი. ამჟამად სახლის პირველ სართულზე განთავსებულია სავაჭრო სათავსოები, ხოლო მეორე და მესამე სართულზე საცხოვრებელი სახლები, რომელთა უდიდესი ნაწილიც ეკუთვნის როსტოველ მეწარმეს ალექსანდრე კურინოვს. მნაცაკანოვის სახლს აქვს რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. მისამართი: დონის როსტოვი, პუშკინის ქუჩა № 65. მნაცაკანოვის სახლი აგებულია 1911-1915 წლებში არქიტექტორ ე. გულინისა და ს. პოპოლინის პროექტის მიხედვით მოდერნის სტილში. სახლის მფლობელი იყო ს. მნაცაკანოვი. მნაცაკანოვების გვარი ცნობილი იყო დონის როსტოვის საქმიან წრეებში. გვარის რამდენიმე წარმომადგენელი დაკავებული იყო სავაჭრო საქმიანობით. ა. და პ. მნაცაკანოვები ვაჭრობდნენ საბაყლო და ღვინის პროდუქტებით. 1917 წელს, ისევე როგორც ყველა სხვა მსგავსი სახლები, მოხდა მათი ნაციონალიზაცია და მასში განთავსდა კომუნალური სახლები. წლების განმავლობაში შენობა ჩამოინგრა და შეიცვალა მისი თავდაპირველი ფასადი. შეიცვალა ფანჯრისა და კარის ღიობების გაფორმება, დაემატა აივნები, დაამატეს დამატებითი შესასვლელი და სათავსოები. XX საუკუნის ბოლოს სახლი შეიძინა ბიზნესმენმა ა. კურინოვმა. მაცხოვრებლები გაასახლეს ინდივიდუალურ ბინებში. შემონახული ფოტოებისა და ფრაგმენტების მიხედვით აღადგინეს ფასადის ატიკი, პარაპეტები, აივნები. სამსართულიან ნაგებობას აქვს ასო П-ს კონფიგურაცია. აგებულია მოდერნის სტილში. ↑ Ростов-на-Дону (объекты культурного наследия регионального значения). Официальный портал Правительства Ростовской области. ↑ Волошинова Л. Ф. Пушкинская улица. — Ростов-на-Дону: «Донской издательский дом», 2000. — (Серия "Судьбы улиц, площадей, зодчих"). — ISBN 5-87688-250-X.
ბოლშეგაბდინოვო

ბოლშეგაბდინოვო (ბაშკ. Оло Ғәбдин; რუს. Большегабдиново) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აბზელილოვოს რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 180 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკაროვოდან დაშორებულია 74 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ტაშბულატოვო, რომელიც დაშორებულია 14 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (99%). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
ბორისოვო (აბზელილოვოს რაიონი)

ბორისოვო (ბაშკ. Борисов; რუს. Борисово) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აბზელილოვოს რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 60 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკაროვოდან დაშორებულია 24 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მაგნიტოგორსკი, რომელიც დაშორებულია 43 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (46%). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. Абдулгазино на портале «Генеалогия и Архивы» ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
ბულატოვო (აბზელილოვოს რაიონი)

ბულატოვო (ბაშკ. Булат; რუს. Булатово) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აბზელილოვოს რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 155 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკაროვოდან დაშორებულია 40 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ალიმუხამეტოვო, რომელიც დაშორებულია 8 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (99%). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. Абдулгазино на портале «Генеалогия и Архивы» ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
სარიევების სახლი

სარიევების სახლი (რუს. Дом Сариевых) — XX საუკუნის არქიტექტურული ძეგლი, სავაჭრო სახლი დონის როსტოვში. მდებარეობს დიდი სადოვაიის ქუჩაზე. სახლი აშენდა 1902 წელს მოდერნის სტილში ა. ნიდერმეიერის პროექტის მიხედვით. მისი მფლობელები იყვნენ დები ოლღა დ ელენა სარიევები. სახლის მეორე სახელწოდებაა ემელიანოვის სახლი. მისამართი: დონის როსტოვი, დიდი სადოვაიის ქუჩა № 94. XX საუკუნის არქიტექტურული ძეგლი, სარიევების სახლი აგებულია გვიანდელი მოდერნის სტილში, რომელიც გამოირჩევა ქალაქის სტილისაგან ქვაში გამოსახული თაბაშირის დეტალებით. ფასადის გრანიტის რუსტირება და ცოკოლის სქელი ფენა მის ქვემოთ, პირველი სართულის ფანჯრების დეკორაციული ღიობები. სარიევების სახლის ერთ-ერთი განსაკუთრებულად განსხვავებულ თვისებას წარმოადგენს ის, რომ მასში იყო რეალიზებული პროგრესული კომბინირებული კონსტრუქციული სქემა, რომელიც გავრცელდა XX საუკუნის დასაწყისში. დიდი ხნის განმავლობაში დები სარიევების სახლში, პირველ სართულზე განთავსებული იყო მაქსიმ გორკის სახელობის ბიბლიოთეკა, ხოლო ზედა სართულები გაქირავებული იყო საცხოვრებელ ბინებად. წლების განმავლობაში სახლის ფართი სხვადასხვა დაწესებულებებზე იყო გაქირავებული, მაგრამ, ალბათ ყველაზე დასამახსოვრებელი იყო კაფე „Шоколадница“. სწორედ ამ სახელით (Шоколадница) იყო ცნობილი დონის როსტოვში დები სარიევების სახლი. ამჟამად დები სარიევების სავაჭრო სახლი ავარიულ მდგომარეობაში იმყოფება: სახლის ფასადზე გაჩნდა მრავალრიცხოვანი ბზარები, გაქრა ისტორიული ჭედურობა, მოტეხილი და ჩამოვარდნილია ფასადის მარმარილოს მდიდრული გაფორმება. ↑ Админ. Доходный дом О. и Е.Сариевых.. voopiik-don.ru. ციტირების თარიღი: 2017-01-10. ↑ В Ростове огородили дом Сариевых на Садовой — пешеходам приходится идти по проезжей части. www.donnews.ru. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-05-11. ციტირების თარიღი: 2017-01-10.
ბურანგულოვო (აბზელილოვოს რაიონი)

ბურანგულოვო (ბაშკ. Буранғол; რუს. Бурангулово) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აბზელილოვოს რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 773 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკაროვოდან დაშორებულია 42 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მაგნიტოგორსკი, რომელიც დაშორებულია 49 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100%). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. Абдулгазино на портале «Генеалогия и Архивы» ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
ვერხნეე-აბდრიაშევო

ვერხნეე-აბდრიაშევო (ბაშკ. Үрге Әбдрәш; რუს. Верхнее Абдряшево) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აბზელილოვოს რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 458 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკაროვოდან დაშორებულია 56 კილომეტრით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (98%). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. Абдулгазино на портале «Генеалогия и Архивы» ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
გეოლოგორაზვედკა (ბაშკირეთი)

გეოლოგორაზვედკა (ბაშკ. Геологоразведка; რუს. Геологоразведка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აბზელილოვოს რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 350 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკაროვოდან დაშორებულია 41 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ტაშბულატოვო, რომელიც დაშორებულია 8 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (99%). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. Абдулгазино на портале «Генеалогия и Архивы» ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
გუსევო (ბაშკირეთი)

გუსევო (ბაშკ. Гусев; რუს. Гусево) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აბზელილოვოს რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1 002 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკაროვოდან დაშორებულია 21 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მაგნიტოგორსკი, რომელიც დაშორებულია 45 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (99%). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. Абдулгазино на портале «Генеалогия и Архивы» ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
დავლეტოვო (აბზელილოვოს რაიონი)

დავლეტოვო (ბაშკ. Дәүләт; რუს. Давлетово) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აბზელილოვოს რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 941 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკაროვოდან დაშორებულია 12 კილომეტრით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (99%). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. Абдулгазино на портале «Генеалогия и Архивы» ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
დავლეშტინო

დავლეშტინო (ბაშკ. Дәүләтша; რუს. Давлетшино) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აბზელილოვოს რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 168 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკაროვოდან დაშორებულია 20 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მაგნიტოგორცკი, რომელიც დაშორებულია 77 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (99%). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. Абдулгазино на портале «Генеалогия и Архивы» ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
კონსტანტინე I (აფხაზთა მეფე)

კონსტანტინე I, კოსტანტი I — აფხაზთა მეფეთა დივანის მიხედვით, აფხაზეთის მე-8 „მეფე“ (ერისთავი) VIII საუკუნის I ნახევარში, თეოდოს I-ის ძე. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 642.
სერგი II (კონსტანტინოპოლის პატრიარქი)

სერგი II სტუდიტი (ბერძ. Σέργιος Β′ ὁ Στουδίτης;; გ. 1019) — კონსტანტინოპოლის პატრიარქი 1001-1019 წლებში. წარმოშობით სახელოვანი ოჯახიდან იყო. პატრიარქობამდე იგი იყო მანუელის ეკლესიის წინამძღვარი. ენციკლოპედია „ბრიტანიკა“
ტერ-აბრამიანის სახლი

ტერ-აბრამიანის სახლი (რუს. Дом Тер-Абрамяна) — შენობა დონის როსტოვში. მდებარეობს დიდი სადოვაიის ქუჩაზე. სახლი აშენდა 1886 წელს ბაროკოს სტილში. ნ. სოკოლოვის პროექტის მიხედვით. როსტოვის ოლქის ადმინისტრაციის 2009 წლის 1 იანვრის დადგენილების მიხედვით შენობას გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურისა და ისტორიის ძეგლის სტატუსი. მისამართი: დონის როსტოვი, დიდი სადოვაიის ქუჩა № 51. XIX საუკუნის უკანასკნელ მეოთხედში როსტოველი მეწარმე ტერ-აბრამიანი ფლობდა რამდენიმე სახლს, რომლებშიც ვაჭრობდა წიგნებით და დაკავებული იყო საგამომცემლო საქმიანობით. 1880 წლამდე მისი სტამბა და რედაქცია განთავსებული იყო ნაქირავებ ფართებში. იმისათვის რომ გაეფართოვებინა საგამომცემლო საქმიანობა, გადაწყვიტა აეშენებინა საკუთარი სახლი და იქ განეთავსებინა სტამბა და რედაქცია. ამ პერიოდისათვის დიდი სადოვაიის ქუჩა ითვლებოდა ქალაქის ცენტრალურ ქუჩად. სწორედ ამ ქუჩაზე სემაშკოსა და გაზეთის შესახვევების გადაკვეთაზე ააშენეს სამსართულიანი აგურის შენობა წიგნის გამომცემელ ივანე ტერ-აბრამიანისათვის. ეს სახლი იყო მეორე მრავალსართულიანი სახლი დიდი სადოვაიის ქუჩაზე. სახლს ჰქონდა ორი გუმბათი. ტერ-აბრამიანის ფინანსებით აგებულ სახლს ჰქონდა მორთული ფასადი. მის ცენტრალურ ნაწილში მდებარეობდა ძირითადი შესასვლელი. მის თავზე მეორე და მესამე სართულის სიმაღლეზე განთავსებული იყო დეკორაციული გაფორმებული პორტალები. ზედა სართული მთავრდებოდა ჩაზნექილი ფრონტონით. ფრონტნზე ამოკვეთილია აგების თარიღი „1886“. სავაჭრო სახლი აშენებული იყო სანქტ-პეტერბურგის სამოქალაქო ინჟინერიის ინსტიტუტის კურსდამთავრებულის ნიკოლაი სოკოლოვის პროექტის მიხედვით, რომელიც 1887 წლიდან იყო ქალაქის მთავარი არქიტექტორი. მშენებლობის დამტავრების შემდეგ იჯარით გაიცა სახლის სათავსოები. პირველ სართულზე განტავსდა მაღაზიები და ფოტოატელიე. შენობაში ასევე მუშაობდა ტერ-აბრამიანის სტამბა. ივან ტერ-პეტროსიანი გარდაიცვალა 1899 წელს. შენობა და სტამბა გადავიდა მისი შვილის, არამ ტერ-აბრამიანის საკუთრებაში, რომელმაც განაგრძო მამის საქმიანობა. 1910 წელს სტამბაში მუშაობდა 50 ადამიანი. არამ ტერ-აბრამიანი გარდაიცვალა 1919 წელს და სტამბა დაიხურა. 1920-იან წლებში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ მოახდინეს სახლის ნაციონალიზაცია. პირველ სართულზე განათავსეს მაღაზიები, ხოლო ზედა სართულებზე განასახლეს მაცხოვრებლები. მეორე მსოფლიო ომის დროს დაზიანდა სახლის გუმბათი, თავად შენობა კი გადარჩა. ომის შემდეგ შენობა აღადგინეს, მაგრამ გუმბათების გარეშე. ფასადი გადაათეთრეს. ამჟამად სახლის პირველ სართულზე განთავსებულია მაღაზიები, ხოლო ზედა სართულები კვლავ დასახლებულია. Доходный дом А.Тер-Абрамяна (1886 г.) . ДОХОДНЫЙ ДОМ КНИГОИЗДАТЕЛЯ И. А. ТЕР-АБРАМИАНА დაარქივებული 2017-07-26 საიტზე Wayback Machine.
ანჩის მონასტერი

ანჩის მონასტერი — შუა საუკუნეების ქართული მართლმადიდებლური მონასტერი და ანჩის საეპისკოპოსოს საკათედრო ტაძარი ისტორიულ კლარჯეთში. მდებარეობს სოფ. ანაჩლის მახლობლად, არტანუჯის რაიონში, თანამედროვე თურქეთის ტერიტორიაზე. ეკლესია ჯვარულ-გუმბათოვანი ტიპის შენობა იყო. დღეს თითქმის მთლიანად ნანგრევებად არის ქცეული. ყველაზე ადრეული ჩანაწერები მონასტრის შესახებ გვხვდება გრიგოლ ხანძთელის ცხოვრებაში (951 წ.), რომლის მიხედვითაც ანჩა IX საუკუნის დასაწყისში უნდა იყოს აგებული. იგი ფუნქციონირებდა, როგორც კლარჯეთის სამთავროს ერთ-ერთი ძირითადი სასულიერო და კულტურული ცენტრი, რომლის ტერიტორიაც 1550-იან წლებში ხელიდან გამოსტაცა ოსმალეთმა ქართველებს. XVII საუკუნის შუა ხანებში ეკლესია სრულიად გაუკაცრიელდა. გადარჩენილი სიწმინდე, მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატი, აქედან თბილისში გადააბრძანეს. რუსეთის მიერ ართვინის მხარის შემოერთებიდან ცოტა ხანში, 1889 წელს, ქართველი მეცნიერი დიმიტრი ბაქრაძე ეწვია ამ კუთხის ქართულ ეკლესიებსა და მონასტრებს. იგი იტყობინება მძიმე მდგომარეობის შესახებ ანჩაში. 1904 წელს, ნიკო მარი იტყობინება, რომ მონასტრის მხოლოდ ჩრდილო-დასავლეთ და დასავლეთ კედლების ნაწილი და საკურთხევლის აფსიდაღა იყო გადარჩენილი. შემორჩენილი იყო თავის ფრაგმენტი. სადღეისოდ შენობა თითქმის მთლიანად დანგრეულია. ↑ 1.0 1.1 (რუსული) Анчийская епархия , «Православная энциклопедия», 2001 Т. 3, С. 14-15 ↑ 2.0 2.1 (ინგლისური) Djobadze, Wachtang Z., Early Medieval Georgian Monasteries in Historic Tao, Klarjet'i, and Šavšet'i, 1992, გგ. 54-56.
ტოკარევის სახლი

ტოკარევის სახლი (რუს. Дом Токарева) — შენობა დონის როსტოვში. მდებარეობს დიდი სადოვაიის ქუჩაზე. დიდი სადოვაიის ქუჩისა და ჩეხოვის პროსპექტის გადაკვეთაზე. სახლი აშენდა 1905 წელს ეკლექტიკის სტილში. შენობას გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. მისამართი: დონის როსტოვი, დიდი სადოვაიის ქუჩა № 106/46. ტოკარევის სავაჭრო სახლი ააშენეს 1905 წელს. მისი მფლობელი იყო როსტოველი ვაჭარი და სპირტის დამამზადებელი ქარხნის მფლობელი ნიკოლაი ტოკარევი. რევოლუციამდე შენობაში განთავსებული იყო ს. ბაბახანოვის სავაჭრო ცენტრი. რუსული თეატრალური საზოგადოება, რძის პროდუქტების მაღაზია, ფარმაცევტული საწყობი და მ. როზენბლიუმის საჭაშნიკე. 1920-იან წლებში, საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ მოახდინეს სახლის ნაციონალიზაცია და მასში განათავსეს ქალაქის საავადმყოფო. მეორე მსოფლიო ომის მიმდინარეობის დროს სახლი პრაქტიკულად არ დაზიანებულა. 1945 წელს, როდესაც კლემენტინა ჩერჩილი, უინსტონ ჩერჩილის ცოლი, სტუმრობდა დონის როსტოვს, იგი სწორედ ამ სახლში შეჩერებულა. 1990-იან წლებში ქალაქის იუბილესთან დაკავშირებით სახლი გაარემონტეს. ამჟამად შენობაში განთავსებულია საქალაქო პოლიკლინიკა № 10. სამსართულიანი ტოკარევის სახლი აგებულია ეკლექტიკის სტილში. მისი ფასადების გასაფორმებლად გამოყენებულია ასევე ბაროკოს, როკოკოსა და კლასიციზმის ელემენტები. პირველი სართული რუსტირებულია. ფანჯრის ღიობები გაფორმებულია განსხვავებული, დეკორირებული თამასებით. მეორე სართულზე იგი სრულდება სამკუთხა, ხოლო მესამე სართულზე კი - სწორკუთხა სანდრიკებით. მესამე სართულის კედელზე გამოსახულია ქალის სკულპტურა გველით და ხელში ფიალით. ↑ 1.0 1.1 Ростов-на-Дону (объекты культурного наследия регионального значения). Официальный портал Правительства Ростовской области. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-14. ციტირების თარიღი: 2013-08-28. ↑ 2.0 2.1 2.2 Есаулов Г. В., Черницына В. А. Архитектурная летопись Ростова-на-Дону. — 2-е изд.. — Ростов-на-Дону, 2002. — С. 274—275. — ISBN 5-8456-0489-3.
ძირა

ძირა (ლათ. Cuminum cyminum) — მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული სანელებელი. განსაკუთრებით გამოიყენება ლათინოამერიკულ, ჩრდილოაფრიკულ და თითქმის მთელ აზიურ სამყაროში. მიუხედავად იმისა, რომ ძველ რომში ძირას საკმაოდ დიდი გამოყენება ჰქონდა, დღესდღეობით მას საკმაოდ იშვიათად ვხვდებით ევროპულ სამზარეულოში.