laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
დიდი წმენდა

დიდი წმენდა, დიდი ტერორი, სტალინური რეპრესიები (რუს. Большая чистка, Большой терор, Ста́линские репре́ссии) — საბჭოთა კავშირში განხორციელებული მასობრივი რეპრესიები კიროვის მოკვლის მომენტიდან (1 დეკემბერი, 1934) იოსებ სტალინის გარდაცვალებამდე (5 მარტი, 1953). უფრო ადრინდელი სამოქალაქო ომისა და 1920-იანი წლების რეპრესიებისგან გამოირჩეოდა თვით მმართველი პარტიის წევრების (სკპ) მოსობრივი განადგურებით (პოლიტიკური და ფიზიკური). რეპრესიების უნებლიე თუ ნებაყოფლობით მონაწილეებად გახდა კომპარტიისა და სსრკ-ის პრაქტიკულად ყველა უმაღლესი ხელმძღვანელი, ვინაიდან ყველა იყო იძულებული, როგორც მინიმუმ, კენჭი ეყარა „ხალხის მტრის“ დაგმობის მხარდასაჭერად, რასაც ხშირად თან ახლავდა შესაბამისი დოკუმენტების ხელმოწერაც. რეპრესიების ზოგიერთი აქტიური ორგანიზატორი (გ. იაგოდა, ნ. იეჟოვი, ნ. კრილენკო, პ. პოსტიშევი, ვვ. აბაკუმოვი) თავად გახდნენ მათი მსხვერპლი, სხვები (ლავრენტი ბერია, ვ. დეკონოზოვი და შსს-სა და სუკ-ის თანამშრომელთა სხვა ჯგუფი) გასამართლებულ იქნენ უკვე სტალინის სიკვდილის შემდეგ. საბჭოთა კავშირის ხელმძღვანელობა რეპრესიების ორგანიზატორთა ფართომასშტაბანი დევნით დაინტერესებული არ იყო, ვინაიდან თავად იყო მასში მონაწილე. 1956 წლის შემდეგ რეპრესიებში თანამონაწილეობის ბრალდება შეიძლება გამოყენებულიყო მსხვილი პარტიული ლიდერის თანამდებობიდან გადასაყენებლად პოლიტიკურ ბრძოლაში, თუმცა, ასეთი შემთხვევები განკერძოებული იყო, ხოლო 1964 წლიდან ამგვარი პრეცედენტი აღარ განმეორებულა. დიდ წმენდას მრავალი ქართველის სიცოცხლე შეეწირა, ბევრი ციხეებსა და გადასახლებაში მოყვა; მათ შორის იყვნენ: სანდრო ახმეტელი, თამარ წულუკიძე, პეტრე ოცხელი, პლატონ კორიშელი, ია ქანთარია, ივანე აბაშიძე, ბუჟუჟა შავიშვილი, გიორგი ჟორდანია, ხათუნა ჭიჭინაძე, ივანე ლაღიძე, ვახტანგ ვაჩნაძე (გარიკი), ელგუჯა ლორთქიფანიძე, ნინა ღვინიაშვილი, გრიგოლ კოსტავა, გივი ბარამიძე, ალექსადრე მაღლაკელიძე, კუკური პატარიძე, ვახტანგ აბაშიძე, ევგენი მიქელაძე, სერგო ამაღლობელი და სხვა. The Case of Bukharin Transcript of Nikolai Bukharin's testimonies and last plea; from “The Case of the Anti-Soviet Block of Rights and Trotskyites”, Red Star Press, 1973, page 369-439, 767-779 Actual video footage from Third Moscow Trial Nicolas Werth Case Study:The NKVD Mass Secret Operation n° 00447 (August 1937 – November 1938) "Documenting the Death Toll: Research into the Mass Murder of Foreigners in Moscow, 1937–38" By Barry McLoughlin, American Historical Association, 1999 სტალინური სიები. ინფორმაციის თავისუფლების განვითარების ინსტიტუტი. ↑ კიკნაძე ვ., დაკარგული თეატრი, თბ.: „კენტავრი“, 2009. — გვ. 7–8, ISBN 978-9941-9059-9-5.
ავიაციისა და კოსმონავტიკის მუზეუმი (სამარა)

სერგეი კოროლიოვის სახელობის ავიაციისა და კოსმონავტიკის მუზეუმი (რუს. Музей авиации и космонавтики имени С. П. Королёва) — მუზეუმი რუსეთში. მდებარეობს ქალაქ სამარაში მოსკოვის გზატკეცილზე. წარმოადგენს რუსეთის კოსმონავტიკის მუზეუმების ასოციაციისა და სამეცნიერო-ტექნიკური მუზეუმების ეროვნული კომიტეტის ასოციაციის რეგიონულ განყოფილებასა და სამეცნიერო მეთოდურ ცენტრს. მუზეუმის გახსნა 1977 წლის 12 იანვარს — სერგეი კოროლიოვის დაბადებიდან 70-ე იუბილეზე შედგა. 1977-დან 1981 წლამდე მუზეუმი საზოგადოებრივ საწყისებზე მუშაობდა, ხოლო 1981 წლიდან სამარის სახელმწიფო აეროკოსმოსური უნივერსიტეტის დამოუკიდებელი სტრუქტურული ქვეგანყოფილების სახით აგრძელებს მუშაობას. 1980-1981 წლებში და 1992 წელს ჩატარდა მუზეუმის რეკონსტრუქცია და სრული რეექსპოზიცია. 1989 წელს მუზეუმს საპატიო წოდება „სახალხო“ მიენიჭა. 1999 წელს მუზეუმის ინიციატივით დაარსდა სამარის სამეცნიერო-ტექნიკური მუზეუმების ასოციაცია, სადაც ის მთავარი და სამეცნიერო-მეთოდური ცენტრი გახდა. ამჟამად მუზეუმი წარმოადგენს რუსეთის კოსმონავტიკის მუზეუმების ასოციაციის რეგიონულ განყოფილებას. არის მუზეუმების საერთაშორისო საბჭოს რუსეთის კომიტეტის რუსეთის სამეცნიერო-ტექნიკური მუზეუმების ასოციაციის წევრი, რუსეთის კოსმონავტიკის აკადემიის ვოლგისპირეთის განყოფილების კორპორატიული წევრი. მოზეუმის ექსპოზიციის ფართობი — 400 მ², საერთო სამუზეუმო ფონდი — 11,3 ათასი ერთეული, ძირითადი ფონდი — 6,6. ათასი ერთეული. ყოველწლიურად მუზეუმს 20 000 ადამიანი სტუმრობს. მუზეუმი ორგანიზებას უწევს 10-ზე მეტი სხვადასხვა სახის დასათვალიერებელ და თემატურ ექსკურსიებს სტუდენტებისათვის, სკოლის მოსწავლეებისთვის, უნივერსიტეტის სტუმრებისათვის, საზღვარგარეთული დელეგაციებისთვის, ტურისტებისთვის და დამტვალიერებელთა სხვა კატეგორიებისათვის. „Мир музея“ (მუზეუმის დასათვალიერებელი ექსკურსია) „Мир полета“ (მუზეუმის დასათვალიერებელი ექსკურსია + საავიაციო და სარაკეტო-კოსმოსური ტექნიკის ლაბორატორიები) „Знакомьтесь, АЭРОКОС“ (მუზეუმი + უნივერსიტეტის ექსკურსია აბიტურიენტებისათვის) „СамаРА“ (ქალაქის ექსკურსია + მუზეუმების მონახულება, მათ შორის, საწარმოები და უმაღლესი სასწავლებლები) „Самара аэрокосмическая“ სამარის უნივერსიტეტის სასწავლო აეროდრომის მონახულება (სმიშლიაევკა) „Русский космос“ (რუსეთის კოსმოსური იდეის საწყისები და თანამედროვე კოსმოსური საქმიანობა) „Крылья над Волгой“ (ავიაციის ჩასახვა და განვითარება სამარაში) მუზეუმის ოფიციალური საიტი ↑ Марина Гринева Самара строит космический парк „Самарская газета“, 12.04.2014
Fifth Harmony

Fifth Harmony — ამერიკული გოგონებისგან შემდგარი მუსიკალური ჯგუფი, რომელიც შეიქმნა მაიამიში 2012 წელს. მისი წევრები არიან ალი ბრუკი, ნორმანი, დაინა ჯეინი, ლორენ ხურეგი და კამილა კაბელიო, რომელმაც ჯგუფი 2016 წლის, 18 დეკემბერს დატოვა. Fifth Harmony შეიქმნა საიმონ კოუელის გადაწყვეტილებით 2012 წლის The X Factor-ში. მათი სამი სტუდიური ალბომი შევიდა Billboard 200-ის ტოპ-ათეულში. ჯგუფმა გამოუშვა სადებიუტო სინგლი „Miss Movin' On“. 2015 წელს ჯგუფმა გამოუშვა ალბომი „Reflection“, რომელმაც მიიღო ოქროს სერთიფიკატი ამერიკის შეერთებულ შტატებში. ალბომში შედის სიმღერები: „Boss“, „Sledgehammer“ და „Worth It“. ამათ მოიპოვეს 3X პლატინის სერთიფიკატი აშშ-ში და ცამეტ ქვეყანაში შევიდა ტოპ ათეულებში. ამავე წელს გამოვიდა სიმღერა „Work from Home“, რომელიც შემავალია ალბომ 7/27-ში და გახდა Billboard Hot 100-ის ტოპ-ათეულში შესული ჯგუფის პირველი სიმღერა. 2017 წელს გამოვიდა ალბომი „Fifth Harmony“. მათ აღებული აქვთ რამდენიმე ჯილდო, მათ შორის ოთხი iHeartRadio Music Awards, სამი MTV Europe Music Awards, ოთხი MTV Video Music Awards, ერთი American Music Award, ერთი Billboard Women in Music და ექვსი Teen Choice Awards. 2016 წლის დეკემბრისთვის, აშშ-ში, ჯგუფს გაყიდული ჰქონდა 456,000 ტოტალური ალბომი, 7 მილიონი სიმღერა და მოპოვებული აქვს 1,6 მილიარდი სტრიმი. 2018 წლის მარტში, ჯგუფისთვის დაიწყო პერიოდი, როდესაც მათ შეწყვიტეს თავიანთი საქმიანობა. ახლა ისინი, როგორც დამოუკიდებელი არტისტები ისე მოღვაწეობენ. მთავარი სტატია: Fifth Harmony-ს დისკორგაფია. Reflection (2015) 7/27 (2016) Fifth Harmony (2017) შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „Fifth Harmony“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი Fifth Harmony კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში Fifth Harmony MTV-ის საიტზე ↑ Bio: Fifth Harmony. Fifth Harmony Official. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 3 იანვარი, 2016. ციტირების თარიღი: 14 იანვარი, 2015. ↑ Warner, Sam. Fifth Harmony will continue as a four-piece as Camila Cabello quits the band. ციტირების თარიღი: 15 ივნისი, 2017. ↑ Kennedy, Gerrick D.. And then there were four: Camila Cabello departs Fifth Harmony. ციტირების თარიღი: 15 ივნისი, 2017. ↑ Fifth Harmony's "Reflection," Halsey's "Badlands" Certified Gold As RIAA Adds Track Sales, Streams en-US. ციტირების თარიღი: 6 აპრილი, 2016. ↑ Trust, Gary. (4 აპრილი, 2016) Work' Week: Rihanna Tops Hot 100 for Seventh Week, Fifth Harmony Earns First Top 10 Hit. Billboard. ციტირების თარიღი: 4 აპრილი, 2016.[მკვდარი ბმული] ↑ Anderson, Trevor (19 დეკემბერი, 2016). „Fifth Harmony's Billboard Chart Highlights: The First Chapter“. Billboard. ციტირების თარიღი: 20 დეკემბერი, 2016. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate= და |date=-ში (დახმარება)
ფაეტონისნაირნი

ფაეტონისნაირნი (ლათ. Phaethontiformes) — ფრინველთა რიგი. აერთიანებს არსებული 1 ოჯახის (ფაეტონისებრნი) 1 გვარის (ფაეტონი) 3 სახეობას და აგრეთვე ამომწყდარ ოჯახს Prophaethontidae. ზოგიერთი ავტორის ცნობით ეს ოჯახები ვარხვისნაირთა რიგშია გაერთიანებული. გავრცელებულნი არიან წყნარი, ატლანტისა და ინდოეთის ოკეანეების სუბტროპიკულ და ტროპიკულ სარტყლებში. მათი სხეულის სიგრძე 30—45 სმ, საჭის ბუმბულისა — 16 სმ აღწევს. აქვთ გრძელი, ვიწრო ფრთები, მოკლე ფეხები (მიწაზე ცუდად დადიან). ფერად თეთრ-მოვარდისფრო-მონარინჯისფროა, შავი ლაქები აყრია ან გარდიგარდმო ზოლები დასდევს; ბუდობენ კოლონიებად კუნძულებზე. დებენ 1 თეთრ კვერცხს, ინკუბაცია გრძელდება 41—45 დღე-ღამე. იკვებებიან სხვადასხვა ზღვის ცხოველებით, მათ შორის თევზები, კალმარები და სხვ. Mikhailov, Konstantin E. (1995). "Eggshell structure in the shoebill and pelecaniform birds: comparison with hamerkop, herons, ibises and storks". Canadian Journal of Zoology. 73 (9): 1754–70. Mayr, G (2003). "The phylogenetic affinities of the Shoebill (Balaeniceps rex)". Journal für Ornithologie. 144 (2): 157–175. ↑ ჟორდანია რ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 207.
კებნეკაისე

კებნეკაისე (შვედ. Kebnekaise) — შვედეთის უმაღლესი მწვერვალი. მდებარეობს სკანდინავიის მთებში. მოქცეულია ლაპლანდიის ტერიტორიაზე, არქტიკული წრის ჩრდილოეთით დაახლოებით 150 კმ-ზე, ქალაქ კირუნიდან დასავლეთით. აგებულია გაბროთი და კვარცული სიენიტებით. აქვს ორი მწვერვალი — სამხრეთი (2097.5 მ), რომელიც მყინვარითაა დაფარული და ჩრდილოეთი (2096.8 მ), რომელიც ყინულისგან თავისუფალია. მყინვარები ამჟამად გადნობის ტენდენციას იჩენენ, რის გამოც მისი სიმაღლე მუდამ იცვლება. რამდენიმე ათწლეულის წინ მისი სიმაღლე განისაზღვრებოდა 2123 მ-ით. თუ მყინვარების გადნობა იმავე ტემპებით გაგრძელდება, სამხრეთი მწვერვალი დროთა განმავლობაში შესაძლოა ჩრდილოეთისაზე დაბალი გახდეს. კებნეკაისე პოპულარულია ტურისტული თავალსაზრისით. აქ გადის მრავალი ალპური მარშრუტი, მის ირგვლივაა აგრეთვე ქვეითი მარშრუტი — კუნგსლედენი. მწვერვალის ძირში განლაგებულია სტოკჰოლმის უნივერსიტეტის მაღალმთიანეთის პრობლემების შემსწავლელი სადგური. ↑ Kebnekaise, Sweden ↑ Tarfala forskningsstation
გალჰეპიგენი

გალჰეპიგენი (ნორვ. Galdhøpiggen) — სკანდინავიის მთების, ნორვეგიისა და საერთოდ, სკანდინავიის ნახევარკუნძულის უმაღლესი წერტილი. მოქცეულია იუტუნჰეიმენის ქედის ფარგლებში. სიმაღლე 2469 მ. აგებულია გაბროთი. გეოლოგიური თვალსაზრისით მიეკუთვნება კალედონიურ დანაოჭებას. დაფარულია მცირე მყინვარებითა და მარადი თოვლით. გალჰეპიგენი ტურიზმის ობიექტია. მწვერვალზე პატარა ქოხია აშენებული, სადაც ზაფხულში იყიდება უალკაჰოლო სასმელები, შოკოლადის ბატონები, ღია ბარათები და სხვა. გალჰეპიგენზე პირველი ასვლა განხორციელდა 1850 წელს. ↑ გალჰეპიგენი — უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი ↑ Galdhøpiggen, Norway
პეტრე მიტროპოლიტის ტაძარი

პეტრე მიტროპოლიტის ტაძარი (რუს. Собор Петра Митрополита) — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ვისოკო-პეტროვსკის მონასტრის მთავარი ტაძარი. აგებულია 1514-1517 წლებში. ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას. თავდაპირველად ეკლესიის ადგილზე მდებარეობდა პეტრე და პავლე მოციქულების სახელზე ნაკურთხი ხის ეკლესია. პეტრე კიევის მიტროპოლიტის გარდაცვალებისა და კანონიზაციის შემდეგ 1339 წელს ეკლესია ხელახლა აკურთხეს მის სახელზე. 1514-1517 წლებში ხის ეკლესია ქვაში განაახლა არქიტექტორმა ალევიზ ნოვიმ. ეკლესია ააგეს რვაკუთხა კოშკის სტილში, რომელიც მთავრდება ჩაფხუტისმაგვარი გუმბათით. ზოგჯერ ეკლესიას შეცდომით მიაკუთვნებენ მშენებლობის სტილს „რვაკუთხედი ოთხკუთხედზე“. ტაძარი რუსული ბურჯებიანი არქიტექტურის ერთ-ერთი ყველაზე ადრეული მაგალითია. ტაძარი საკმაოდ პატარაა, იგი იმეორებს თავდაპირველად არსებული ხის ეკლესიის არქიტექტურას. ფასადების დეკორაცია უბრალო და ლაკონურია. პილასტრები სრულდება აგურის ლავგარდნით. 1690 წელს ეკლესია ნარიშკინებმა ნაწილობრივ გადააკეთეს მოსკოვური ბაროკოს სტილში. ეკლესიის კურთხევა შედგა პეტრე I-ისა და ივანე V-ის მონაწილეობით. 1689-1690 წლებში ეკლესია კვლავ გაარემონტეს და ხელახლა აკურთხეს ახლა უკვე პეტრე I დიდის მონაწილეობით. 1691 წელს კლიმ მიხაილოვმა დაასრულა კანკელი. 1713-1714 წლებში ტაძრის ვიწრო ფანჯრები გააფართოვეს და მისცეს კვადრატული სახე. 1920-იან წლებში მონასტერთან ერთად ტაძარიც დაიხურა. კანკელი შენარჩუნდა 1940-იან წლებამდე. 1980-იან წლებამდე ეკლესია გამოიყენებოდა, როგორც რსფსრ-ის კულტურის სამინისტროს სამხატვრო ფონდის დირექციის საწყობად. 1984 წელს ტაძარი XIV საუკუნის ფორმას დაუბრუნა არქიტექტორმა ბ. დედუშენკომ. 1990 წელს ეკლესია გადაეცა ვისოკო-პეტროვსკის მონასტერს. ტაძრისთვის შეიქმნა ახალი კანკელი და კედლები მოიხატა. 1998 წლის 3 იანვარს შედგა ტაძრის კურთხევა. Москва: все православные храмы и часовни / авт.-сост.: М. И. Вострышев, С. Ю. Шокарев. — М.: Эксмо, 2009. — С. 341—342. — ISBN 978-5-699-34703-2. Дедушенко Б. П. Собор Петра митрополита Высоко-Петровского монастыря в Москве // Вопросы охраны, реставрации и пропаганды памятников истории и культуры. — М., 1976. — Вып. IV.
ლოზერი

ლოზერი (ფრანგ. Mont Lozère) — მწვერვალი საფრანგეთში. სევენების უმაღლესი წერტილი. სიმაღლე 1699 მ. აგებულია გრანიტებით. მოქცეულია სევენების ეროვნული პარკის ტერიტორიაზე. სიახლოვეს სათავეს იღებს მდინარე ტარნი. ლოზერის მთისძირში განლაგებულია XII საუკუნის ტურნეს ციხესიმაგრის შთამბეჭდავი ნანგრევები. ↑ Mont Lozère, France
იულიანატოპი

იულიანატოპი (ნიდერლ. Julianatop) — სურინამის უმაღლესი წერტილი. სიმაღლე ზღვის დონიდან 1280 მ. ადმინისტრაციულად მოქცეულია სიპალივინის რაიონის ტერიტორიაზე. მდებარეობს ვილჰელმინას ქედზე. მწვერვალს სახელი ეწოდა ნიდერლანდების დედოფლის — იულიანას პატივსაცემად. ↑ Wereld Bosatlas, 1e editie, 3e oplage, 2005, pagina 303 - ISBN 9001968996
ირაკლი შოთაძე

ირაკლი შოთაძე (დ. 1983, თბილისი) — საქართველოს მთავარი პროკურორი 2015 წლის 19 ნოემბრიდან. ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო დეპარტამენტის უფროსი 2013 წელს. 2013-2015 წლებში, საქართველოს მთავარი პროკურორის პირველი მოადგილე. 2005 წელს დაამთავრა თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. საქართველოს პროკურატურაში კარიერა დაიწყო 2006 წლის მარტიდან და 2010 წლის სექტემბრამდე შრომით საქმიანობას ეწეოდა შემდეგ თანამდებობებზე: 7 მარტი 2006 - 3 აპრილი 2006 — საქართველოს გენერალური პროკურატურის საკადრო უზრუნველყოფის დეპარტამენტის სპეციალისტი 4 ოქტომბერი 2006 - 28 ივლისი 2009 — ქ. თბილისის დიდუბე-ჩუღურეთის რაიონული პროკურატურის პროკურორი 28 ივლისი 2009 - 10 სექტემბერი 2010 — საქართველოს მთავარი პროკურატურის ფინანსთა, გარემოს დაცვისა და ბუნებრივი რესურსების სამინისტროებში გამოძიების საპროცესო ხელმძღვანელობისა და უკანონო შემოსავლის ლეგალიზაციაზე სისხლისსამართლებრივი დევნის დეპარტამენტის ფინანსთა, გარემოს დაცვისა და ბუნებრივი რესურსების სამინისტროებში გამოძიების საპროცესო ხელმძღვანელობის სამმართველოს პროკურორი 2010 წლის სექტემბრის თვეში მან კარიერა განაგრძო საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურში და 2013 წლის 21 ნოემბრამდე მუშაობდა სხვადასხვა თანამდებობაზე, კერძოდ: 10 სექტემბერი 2010 - 5 ნოემბერი 2012 — საგამოძიებო დეპარტამენტის თბილისის მთავარი სამმართველოს უფროსის მოადგილე 5 ნოემბერი 2006 - 14 ივნისი 2013 — საგამოძიებო დეპარტამენტის უფროსის მოადგილე 24 ივლისი 2013 - 21 ნოემბერი 2013 — საგამოძიებო დეპარტამენტის უფროსი გავლილი აქვს არაერთი ტრენინგი, მათ შორის: სასამართლო უნარ-ჩვევების, სამართლებრივი წერის, სისხლის სამართლის საპროცესო კანონმდებლობის, ფინანსური დანაშაულების გამოძიების კუთხით ↑ საქართელოს პროკურატურა ირაკლი შოთაძე გენერალური პროკურორობის კანდიდატად წარადგინეს. slideshow, ახალი ამბები. ლუკა პერტაია - 16.01.2020.
კვანმობონი

კვანმობონი — მთა ჩრდილოეთ კორეაში. წარმოადგენს ჩრდილოეთ კორეის მთების უმაღლეს წერტილს. სიმაღლე 2541 მ. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, ჰამგიონ-პუქტოს პროვინციაში, ფხენიანიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 400 კმ-ში. კვანმობონის რაიონი ჰემიბორეალური კლიმატური ზონის ნაწილია. ↑ Kwanmo-bong, North Korea — GeoNames
სევერგინის ვულკანი

სევერგინის ვულკანი (რუს. Вулкан Севергина) — მოქმედი ვულკანი რუსეთში, კუნძულ ხარიმკოტანზე, კურილის კუნძულთა ჩრდილოეთ ჯგუფში. რთული სტრატოვულკანია. სიმაღლე 1145 მ. აგებულია ანდეზიტური ლავებით. მოქმედებენ ფუმაროლები და სოლფატარები. აქვს კრატერი. ცნობილი ამოფრქვევები დაფიქსირებულია 1713, 1846, 1848, 1883, 1931 წლებში. 1933 წელს მძლავრი აფეთქებით მოისპო ცენტრალური კონუსის დიდი ნაწილი. სახელი უწოდა ივანე კრუზენშტერნმა რუსი მინერალოგისა და ქიმიკოსის ვასილი სევერგინის პატივსაცემად. ↑ 1.0 1.1 სევერგინის ვულკანი — დიდი საბჭოთა ენციკლოპედია ↑ სევერგინის ვულკანი — დიდი რუსული ენციკლოპედია. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-05-07. ციტირების თარიღი: 2018-04-21.
მოსკოვის დიდმოწამე ეკატერინეს ტაძარი

მოსკოვის დიდმოწამე ეკატერინეს ტაძარი (რუს. Храм Великомученицы Екатерины) — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია XVII საუკუნეში. იგი არის ამერიკის მართლმადიდებელი ეკლესიის მეტოქი. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის იაკიმანკის რაიონში. ზაფხულის ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია დიდმოწამე ეკატერინეს სახელზე. ზამთრის ტაძრის მთავარი საკურთხეველი კი მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატის სახელზე. ეგვტერები კი ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედისა და ალექსანდრე ნეველის სახელზე. ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას. პირველი ცნობები აღნიშნულ ადგილზე ხის ტაძრის მშენებლობის შესახებ თარიღდება 1612 წლით. 1657 წლისათვის ხის ეკლესია შეცვალეს ქვის ნაგებობით. ამჟამად არსებული ეკლესია აგებულია 1766-1775 წლებში ბაროკოს სტილში, კარლ ბლანკის პროექტის მიხედვით. სავარაუდოდ, ეკლესიის აგება ბრძანა თავად ეკატერინე II-მ თავისი კორონაციის დროს 1762 წელს. კარლ ბლანკმა ახალი ნაგებობა ააგო ძველის გვერდით. ორივე ეკლესია გააერთიანა ცენტრალური გასასვლელით, რომელსაც ზემოდან სამრეკლო დაადგა. ახალი დღემდე შემორჩენილი ეკლესია მოქმედებდა ზაფხულობით, ძველი კი - ზამთრობით. იმავე 1769 წელს ეკლესიას შემოავლეს ღობე, რომელიც გადააკეთეს 1812 წლის ხანძრის შემდეგ 1820-იან წლებში. გამოიყენეს ცხაურები, რომელიც დაამზადეს კრემლის ტაძრის მოედნისათვის. ხატები ეკლესიისათვის დაწერა რუსმა ფერმწერმა დიმიტრი ლევიცკიმ, ვ. ვასილევსკისთან ერთად. აღნიშნული ხატები დრემდა არ შემონახულა. თბილი ეკლესია დაიწვა 1812 წელს, ააგეს მხოლოდ 1870-1872 წლებში მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატის სახელზე. 1879-1880 წელს ეკლესიის ტერიტორიაზე არქიტექტორმა დ. პევნიცკიმ ააგო სათნოების სახლი. 1920-1924 წლებში ტაძრის დღესასწაულზე მსახურებას ატარებდა პატრიარქი ტიხონი. 1931-1932 წლებში ეკლესია დახურეს და გამოიყენებოდა სხვადასხვა კანტორისა და საცხოვრებელი ფართისათვის. სამრეკლო დაანგრიეს 1930-იან წლებში. 1970-1983 წლებში ზაფხულის ეკლესიის ინტერიერი აღადგინეს. მაცხოვრის ხატის ეკლესიას მოხსნეს გუმბათი და გამოიყენებდნენ როგორც სამრეწველო დანიშნულებით. 1992წელს ტაძარი გადაეცა მართლმადიდებელ მრევლს. 1994 წლიდან ამერიკის მართლმადიდებელი ეკლესიის მეტოქი გახდა. ტაძარში პირველი ლიტურგია აღევლინა 1995 წელს ხარების დრესასწაულზე. 1999 წლის 11 ივნისს შედგა ტაძრის კურთხევა, რომელიც აღასრულა მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქმა ალექსი II-მ ვაშინგტონისა და ნიუ-იორკის მთავარეპისკოპოს, ამერიკისა და კანადის მიტროპოლიტ თეოდოსისთან ერთად. Москва. Памятники архитектуры XVIII — первой трети XIX века, М., «Искусство», 1975 П. В. Сытин, «Из истории московских улиц», М., 1948 Официальный сайт представительства Храм великомученицы Екатерины на ortho-rus.ru დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. Храм великомученицы Екатерины на russian-church.ru
სავათისნაირნი

სავათისნაირნი (ლათ. Otidiformes) — ფრინველთა რიგი. მოიცავს ერთი ოჯახის (სავათისებრნი) 11 გვარის 26 სახეობას. მათი მასა 1–16 კგ-მდე აღწევს. გავრცელებულნი არიან ევროპაში, აზიაში, აფრიკასა და ავსტრალიაში. საქართველოში მიმოფრენისას ან მოზამთრედ გვხვდება სავათი და სარსარაკი. დებენ 1–6 კვერცხს. ინკუბაცია გრძელდება 20–25 დღე-ღამე. იკვებებიან სხვადასხვა სახის მწერებით, მცენარეებითა და იშვიათად მღრღნელებით. ჟორდანია რ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 635. სავათისნაირნი (TSN 914241). ინტეგრაციული ტაქსონომიის საინფორმაციო სისტემა.
საიმონ პოსფორდი

საიმონ პოსფორდი (დ. 28 ოქტომბერი, 1971) — მუსიკოსი გაერთიანებული სამეფოდან, რომლის მოღვაწეობის ძირითადი მიმდინარეობაა ელექტრონული მუსიკა, კერძოდ გოა/ფსიქოდელიური ტრანსი. მისი სასცენო მეტსახელია Hallucinogen. პირველი ალბომი, Twisted, გამოსცა 1995 წელს, რომელმაც წარმოუდგენლად დიდი გავლენა იქონია ფსიქოდელიური ტრანსის განვითარებაში. რეალუად, ეს ნამუშევარი პირველი ფსიქოდელიური ტრანსის ალბომია. შემდგომმა ალბომმა, The Lone Deranger (1997), მხოლოდ გაამყარა ეს მიმართულება. მას შემდეგ საიმონ პოსტფორდი არაერთი მნიშვნელოვანი მუსიკალური პროექტის მონაწილეა სხვადასხვა მუსიკოსებთან ერთად: შპონგლი (რაჯა რამი), Younger Brother (ბენჯი ვოგანი, იგივე პრომეთეუსი), Celtic Cross (მარტინ გლოვერი). საიმონ პოსტფორდი არის ერთ-ერთი გავლენიანი ფსიქოდელიური ტრანს ლეიბლის Twisted Records-ის მფლობელი. Hallucinogen AllMusic-ზე Twisted Records Hallucinogen საიტზე Discogs
აარონ სტეინტორპი

აარონ სტეინტორპი (ინგლ. Aaron Stainthorpe; დ. 12 ნოემბერი, 1968) — ინგლისელი მუსიკოსი, ბრიტანული ჯგუფ My Dying Bride-ის წამყვანი ვოკალისტი. აარონ სტეინტორპი დაიბადა ინგლისში 1968 წელს, მაგრამ მხოლოდ 6 თვის იყო, როდესაც საცხოვრებლად გერმანიაში წაიყვანეს, რადგან მისი მამა ბრიტანეთის არმიის ოფიცერი იყო და გერმანიაში გაიწვიეს. აარონი ვოკალის ცოდნას იქ დაეუფლა, მოზრდილ ასაკში კი სამშობლოში დაბრუნდა და პირველად სწორედ მაშინ გაუჩნდა ჯგუფის შექმნის იდეა. იორკშირში დაბრუნებულმა გაიცნო მეგობრები, რომელთაც უკვე ჰქონდათ ჯგუფის პროექტი და ვოკალისტი სჭირდებოდათ, აარონმა სახელი მოიფიქრა და ასე შეიქმნა ჯგუფი My Dying Bride. აარონი არის ტენორი, ის ბავშვობიდანვე გატაცებული იყო XIX საუკუნის ბრიტანული კულტურით, განსაკუთრებით კი იმ პერიოდის რომანტიზმით. მისი საყვარელი პოეტი გახლდათ პერსი ბიში შელი. სწორედ აარონის იდეა იყო რომანტიზმი ბრუტალურ მუსიკაში შეეტანა, რამაც ჯგუფი განსაკუთრებული გახადა. აარონი ასევე დიდი თაყვანისმცემელია უილიამ შექსპირის, რაც ჯგუფის ცნობილ სიმღერაში ასახა, სახელწოდებით For My Fallen Angel. სტეინტორპის თქმით ის არცერთ რელიგიურ მიმდინარეობას არ ეკუთვნის, მაგრამ ხშირად იყენებს ფრაზებს ბიბლიიდან. მუსიკოსის თქმით მას მოსწონს ბიბლია, როგორც ინსპირაციის წყარო, რადგან იქ ბევრი საინტერესო ამბავია მოთხრობილი და ვხვდებით ბევრ საინტერესო პერსონაჟს. 2005 წელს აარონ სტეინტორპმა ჩაწერა დუეტი სარა ჯეზებელ დევასთან სიმღერაზე Original Sin. ის ასევე თანამშრომლობდა დეზ მეტალი ჯგუფებთან Disincarnate და Dominion. My Dying Bride-ის ოფიციალური საიტი ↑ ფაქტები აარონ სტეინტორპზე ↑ ინტერვიუ აარონ სტეინტორპთან
ქარიშხალასებრნი

ქარიშხალასებრნი (ლათ. Procellariidae) — ფრინველთა ოჯახი ქარიშხალასნაირთა რიგისა. ზღვის ფრინველები არიან, ბინადრობენ მსოფლიოს ყველა ოკეანის სანაპიროებზე, განსაკუთრებით სამხრეთ პოლუსისკენ. მოიცავს 14 გვარის 88 სახეობას. ყველაზე პატარა წარმომადგენელია პატარა ქარიშხალა (ლათ. Puffinus puffinus), რომლის სხეულის სიგძეა 25 სმ, ფრთის შლილი 60 სმ, ხოლო მასა 170 გ. ოჯახის უდიდესი წარმომადგენელი — გიგანტური ქარიშხალა ზომებით ალბატროსებს არ ჩამოუვარდება, მისი სხეულის სიგრძე 1 მ-მდე, ფრთის შლილი 2 მ-მდე და მასა 5 კგ-მდეა. ფერად თეთრი, ნაცრისფერი, შავი და ყავისფერი არიან. დებენ 1 კვერცხს. ინკუბაცია 40-60 დღე-ღამე გრძელდება. შედარებით მცირე ზომის სახეობები ფრენას 50 დღიდან იწყებენ, ხოლო მსხვილი სახეობები — 120 დღიდან. იკვებებიან უმთავრესად თევზით. Брандт Э. К. Буревестники // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907. ↑ კუტუბიძე მ., ფრინველების ნომენკლატურული ტერმინოლოგია, თბ.: „მეცნიერება“, 1973. — გვ. 12, 159, 222. ↑ Procellariidae — ინგლისურ-ქართული ბიოლოგიური ლექსიკონი. ↑ ქარიშხალასებრნი (TSN 174532). ინტეგრაციული ტაქსონომიის საინფორმაციო სისტემა.