laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სომხური მაგისტრატის შენობა

სომხური მაგისტრატის შენობა (რუს. Здание армянского магистрата) — შენობა დონის როსტოვში. მდებარეობს თავისუფლების მოედანზე. არის ქალაქის ერთ-ერთი ყველაზე ძველი ნაგებობა. რამდენიმე ცნობის თანახმად იგი აგებულია 1790-იან წლებში ქალაქ დონის ნახიჩევანში (ამჟამად დონის როსტოვის პროლეტარის რაიონი). შენობას აქვს რუსეთის ფედერაციის განსაზღვრული კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. შენობა აგებულია ეკატერინე II-ის მმართველობის დასასრულს. სავარაუდოდ თავდაპირველი ნაგებობა ხის უნდა ყოფილიყო, მაგრამ მალევე უნდა შეეცვალათ ქვის სწორედ იმ შენობით, რომელიც ჩვენს ეპოქამდეა შემორჩენილი. შენობის აგების ზუსტი თარიღი არ არის ცნობილი, თუმცა ზოგიერთი ვარაუდის მიხედვით იგი აგებული უნდა იყოს 1790-იან წლებში. სომხური მაგისტრატის შენობა აგებულია კლასიციზმის, სახელმწიფო საკუთრებაში არსებული შენობა-ნაგებობების „სანიმუშო სტილში“. ორსართულიან სახლს აქვს სწორკუთხა დაგეგმარება. ნაგებობის ცენტრალური ფასადი გადიოდა მოედანზე. იგი დამშვენებული იყო ოტსხვეტიანი პორტიკით და აივნით მეორე სართულზე. 1868 წელს მოხდა მაგისტრატის რეორგანიზაცია და მასთან ჩამოყალიბდა საქალაქო საბჭო, რომლისთვისაც შენობის მახლობლად ააგეს ახალი ნაგებობა. 1872 წელს სომხური მაგისტრატის შენობა გადავიდა ვაჭარ ჰაირაბეტოვების კუთვნილებაში. სავაჭრო სახლში განთავსდა სასადილო, სამზარეულო, საცხოვრებლები და სავაჭრო სათავსოები. რუსეთის სამოქალაქო ომის პერიოდში მაგისტრატის შენობაში გაიხსნა სომხურ სიძველეთა და ხელოვნების ნიმუშთა სამხარეო მუზეუმი. მას ხელმძღვანელობდა ნახიჩევანის სასულიერო სემინარიის ყოფილი რექტორი ერვანდ შახაზიზი. მუზეუმი არსებობდა 1922 წლამდე, როდესაც მისი არქივი გადაიტანეს ერევანში. მუზეუმის დახურვის შემდეგ შენობაში განთავსდა საცხოვრებელი ბინები შეცვლილი დაგეგმარებით. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 Волошинова Л. Ф. Бульварная площадь. — Ростов-на-Дону: Донской издательский дом, 2001. — С. 33—39. — (Серия "Судьбы улиц, площадей, зодчих"). — ISBN 5-87-688-202-X. ↑ Ростов-на-Дону (выявленные объекты культурного наследия). Официальный портал Правительства Ростовской области. ციტირების თარიღი: 2013-11-28.
ჯანსუ დერე

ჯანსუ დერე (თურქ. Cansu Dere; დ. 14 ოქტომბერი, 1980, ანკარა, თურქეთი) — თურქი მოდელი, მსახიობი და წამყვანი. წარმატებული მოდელი მსახიობად დროებით მუშაობდა. საბერძნეთიდან გადმოსახლებული ოჯახის შვილი, ცნობილია თავისი როლით სერიალში „სილა“. ჯანსუ დერე დაიბადა 1980 წლის 14 ოქტომბერს, თურქეთის დედაქალაქ ანკარაში. დაწყებითი და საშუალო განათლება ქალაქ იზმირში მიიღო. 2000 წელს, Kanal D-ზე Miss Turkey-ის მე-3 ადგილი დაიკავა და გახდა პროფესიონალი მოდელი. მოდელობისთვის დატოვა სტამბოლის უნივერსიტეტის არქეოლოგიის ფაკულტეტზე სწავლა. მონაწილეობა მიიღო ისეთი დიზაინერების დეფილეებზე, როგორიცაა ჰაქან ილდირიმი, ჯენგიზ აბაზოღლუ, იუმით იუნალი, ევრიმ თიმური, არზუ კაპროლი, ბაჰარ ქორჩანი და დილექ ჰანიფი. 2002 და 2003 წლებში, პარიზში სხვადასხვა ცნობილ ფოტოგრაფებთან ერთად მუშაობდა. 2000 წელს, პირველი ნაბიჯი გადადგა წამყვანის პროფესიაში, როდესაც Kanal D მუშაობა დაიწყო წამყვანათ. 2004 წელს, Show TV-ზე თურქეთის ვარსკვლავების წამყვანი გახდა, ხოლო შემდეგ NTV-ს Life Style Moda-ის წამყვანი გახდა. პირველად სერიალში 2004 წელს გამოჩნდა, როდესაც რეჟისორ ჰილალ სარალის ფილმში „Metro Palas“-ში ითამაშა ნაზანის როლი. შემდეგ, თურქან დერიას ფილმში „Alacakaranlık“ შეასრულა ირმაქის როლი. 2005 წელს, ჯანსუ ზეინეფ გიუნაი თანის ფილმში მონაწილეობასთან ერთად, ჩაღან ირმაქის ფილმში „კოშმარების სახლშიც“ ესმას როლი შეასრულა. 2006-2008 წლებში, მთავარი როლი შეასრულა სერიალ სილაში, მეჰმეთ აქიფ ალაქურთან ერთად. სილას როლით, ჯანსუ დერემ პოპულარობა მოიპოვა. 2009 წელს, ჰალიტ ერგენჩის, სონგიულ იოდენისა და ეზგი ასაროღლუსთან ერთად, ერთ-ერთ ფილმში ოიას როლი შეასრულა. ბოლოს, ფირუზეს როლი შეასრულა, პოპულარულ თურქულ სერიალში „დიდებული საუკუნე“. 2016-2017 წლებში, Star TV-ის სერიალ „დედა“-ში მთავარ როლს ასრულებდა. IMDb გვერდი SinemaTürk-ის გვერდი ↑ http://www.imdb.com/title/tt0885498/ ↑ http://www.sinemalar.com/film/48045/aci-ask ↑ http://www.medyafaresi.com/haber/86273/televizyon-cansu-dere-iranli-firuze-oldu.html
კონსტანტინე II (აფხაზთა მეფე)

კონსტანტინე II, კოსტანტი II — აფხაზთა მეფეთა დივანის მიხედვით, აფხაზეთის მე-10 „მეფე“ (ერისთავი) VIII საუკუნის I ნახევარში, თეოდორეს ძე. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 643.
სიკვდილი გუარამ მამფალისა

სიკვდილი გუარამ მამფალისა — რადიოპიესა ექვს სცენად, პროლოგითა და ეპილოგით, ჟანრობრივად ისტორიული დრამა, დაწერილი 1989 წელს მიხო მოსულიშვილის მიერ. რადიოპიესაში გამოყენებულია გრიგოლ ხანძთელის სამი საგალობელი ნაწარმოებიდან „ძლევაჲ ჯვარითა ბარბაროზთა ზედა“. იოველი — მოყურიადე, მსტოვარი გუარამ მამფალი — ძე აშოტ I დიდი კუროპალატისა ნასრა — გუარამის ძე სატანა — ჯერ ამირა საჰაკის მონადყოფილის, გაბულოცის სახით ეცხადება გუარამ მამფალს, მერე კი ნასრას სახით. ხმა ციდან პიესის მოქმედება წარმოებს 882 წელს, ოპიზას მონასტერში, ისტორიულ კლარჯეთში. ბიზანტიის იმპერიის მოიმედე ნასრა, მამის ნების წინააღმდეგ, აფხაზთა მეფესთან ერთად იბრძოდა შიდა ქართლის დასაპყრობად სომეხთა მეფისა და მისი მოკავშირის დავით I კურაპალატის წინააღმდეგ, რომლებიც ბაღდადის სახალიფოსგან ღებულობდნენ მხარდაჭრას. 881 წელს ნასრამ ვერაგულად მოკლა თავისი ბიძაშვილი დავით I კურაპალატი, რის გამოც ის სამშობლოდან ბიზანტიაში განდევნეს, ხოლო მამამისი, გუარამ მამფალი ოპიზას მონასტერში აღიკვეცა ბერად, რადგან მტრები ნასრას სიკვდილში თანამონაწილეობას აბრალებდნენ. გუარამ მამფალს, იმის შიშით, რომ ისიც მოღალატე შვილთან არ გაიქცეს, მიჩენილი ჰყავს მოყურიადე (ჯაშუში) იოველი. ერთ ღამესაც გუარამ მამფალს ჯერ გაბულოცი გამოეცხადება, შენი შვილი ნასრა ბიზანტიის ჯარით მოვიდა და წამოდიო. როცა გუარამი მას გაყვება, გაბულოცი ნასრას სახეს მიიღებს და სთხოვს ტახტისთვის ბრძოლაში მონაწილეობას, რომ ის გაამეფოს. გუარამი ხვდება, რომ სატანასთან აქვს საქმე, რომელსაც მისი ცდუნება უნდა და ხმალს იშიშვლებს. სატანა და გუარამი უფსკრულის პირას იბრძვიან. დილით მონასტრიდან დაკარგულ გუარამ მამფალის დამახინჯებულ გვამს ყვავ-ყორანის ცაში ტრიალის მიხედვით მიაგნებენ უსკრულის ფსკერზე. 1989 წლის 25 ოქტომბერი — რადიო თეატრი, საქართველოს რადიო FM 102.4, 44.27 წუთი, რეჟისორი ბადრი მიქაშავიძე, ხმის რეჟისორი რომეო ტერ-გრიგორიანი, მუსიკალური გაფორმება ლალი სეთურიძე, რედაქტორი შოვინა ქაცარავა, მონაწილეობენ: ირაკლი უჩანეიშვილი, გიზო სიხარულიძე, ედიშერ მაღალაშვილი, გივი ჩუგუაშვილი, თემურ ნაცვლიშვილი, გია ლეჟავა რადიოპიესის ავტორმა რადიოსპექტაკლის დადგმიდან 19 წლის შემდეგ დაწერა მოგონება, სადაც ასე შეაფასა ირალი უჩანეიშვილის თამაში გუარამ მამფალის როლში: . 1999 — კრებულში „რადიოპიესები“, გამომცემლობა „ლომისი“, 1999, გვერდები 81—95 ირაკლი უჩანეიშვილი გუარამ მამფალის როლში სიკვდილი გუარამ მამფალისა ↑ რადიო თეატრი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-12-20. ციტირების თარიღი: 2017-02-16. ↑ ირაკლი უჩანეიშვილი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-04-19. ციტირების თარიღი: 2017-02-16. ↑ გია ლეჟვა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-04-19. ციტირების თარიღი: 2017-02-16. ↑ „ირაკლი უჩანეიშვილი გუარამ მამფალის როლში“
კორტიკი

კორტიკი — ცივი იარაღი, წახნაგოვანი და ორლესული დანის ფორმის ხმალი. კორტიკი სხვადასხვა ქვეყნის სამხედრო-საზღვაო ფლოტის და რამდენიმე სახელმწიფოს პოლიციის ფორმის შემადგენელი ნაწილია. კორტიკი XVI საუკუნის დასასრულს გაჩნდა. მას თავდაპირველად იყენებდნენ ოფიცრები და საზღვაო დეპარტამენტში მომუშავე პირები. საბჭოთა ეპოქაში, აღლუმზე ოფიცრებისთვის აუცილებელ ატრიბუტად კორტიკი იქცა. ტრადიციის თანახმად სამხედრო-საზღვაო ფლოტის კურსდამთავრებულებს დიპლომთან ერთად კორტიკს გადასცემდნენ. http://blindcat.ru/kortik-wpn/
ვოლგა-კამის ბანკის შენობა (დონის როსტოვი)

ვოლგა-კამის ბანკის შენობა (რუს. Здание Волжско-Камского банка) — შენობა დონის როსტოვში. აგებულია XX საუკუნის დასაწყისში ალექსეი ბეკეტოვის პროექტის მიხედვით მოდერნის სტილში კლასიკური ელემენტების გამოყენებით. საბჭოთა პერიოდში განთავსებული იყო პიონერთა სასახლე. ამჟამად შენობაში მდებარეობს ბავშვთა შემოქმედების სასახლე. ვოლგა-კამის ბანკის შენობას აქვს რუსეთის ფედერაციის ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. XIX საუკუნის ბოლოს ვოლგა-კამის ბანკი იყო ერთ-ერთი უმსხვილესი ბანკი რუსეთში. 1892 წელს ბანკმა გახსნა თავისი განყოფილება როსტოვში. თავდაპირველად ბანკმა იქირავა სათავსო. 1897 წლამდე ბანკი განთავსებული იყო ვაჭარ იაშჩენკოს სახლში, შემდეგ კი ვაჭარ გენჩ-ოგლუევის სახლში. ბანკის განყოფილებისათვის საკუთარი სახლის ასაშენებლად მოიწვიეს ხარკოველი არქიტექტორი ალექსეი ბეკეტოვი. სახლის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1906-1909 წლებში. პირველ სართულზე განთავსდა სავაჭრო სათავსოები, ხოლო დანარჩენ სართულზე ბანკი. საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ მოახდინეს სახლის ნაციონალიზაცია, მაგრამ არ დაუკარგავს თავისი დანიშნულება. 1925 წლის მონაცემებით შენობაში განთავსებული იყო სახელმწიფო ბანკის ჩრდილოეთ კავკასიის სამხარეო კანტორა. 1936 წლის 23 მაისს შენობაში საზეიმოდ გახსნეს პიონერთა სასახლე. მეორე მსოფლიო ომის დროს შენობა თითქმის არ დაზარალებულა. დაზიანდა მხოლოდ სახურავის ნაწილი. 1947 წელს შენობა აღადგინეს არქიტეტორ ლეონიდ ებერგის ხელმძღვანელობით. 1999 წელს წარიმართა ფასადის სარესტავრაციო სამუშაოები, რომლის დროსაც აღადგინეს XX საუკუნის ბოლოს დაკარგული ატლანტების გამოსახულება. მთავარ შესასვლელთან აღადგინეს ისტორიული წარწერა „ვოლგა-კამის ბანკი“. რესტავრაცია ჩაუტარეს თაბაშირის რამდენიმე ფიგურას. ↑ Есаулов Г. В., Черницына В. А. Архитектурная летопись Ростова-на-Дону. — 2-е. — Ростов-на-Дону, 2002. — С. 144—145. — ISBN 5-8456-0489-3. ↑ 2.0 2.1 Швецов С. Д. На высоком донском берегу: Очерки из прошлого Ростова. — Ростов, 1982. — С. 70—71. ↑ г.Ростов-на-Дону. Объекты культурного наследия (памятники истории и культуры) государственного (федерального) значения. Официальный портал Правительства Ростовской области. ციტირების თარიღი: 2013-10-27. ↑ 4.0 4.1 Волошинова Л. Ф. Творения московских и петербургских зодчих в Ростове-на-Дону. — Ростов-на-Дону: «Новая книга», 2002. — С. 40—45. — ISBN 5-86692-216-9. ↑ 5.0 5.1 Здание правления Волжско-Камского банка в г.Ростове-на-Дону. voopiik-don.ru. ციტირების თარიღი: 2013-08-08. ↑ О Дворце. Дворец Творчества Детей и Молодежи. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-10-08. ციტირების თარიღი: 2013-08-08.
გედები თოვლქვეშ

გედები თოვლქვეშ – მიხო მოსულიშვილის 2004 წლის მინიატურების კრებული. მიხო მოსულიშვილის წიგნი „გედები თოვლქვეშ“ განსხვავებული სტილითა და განსხვავებულ თემატიკაზე შექმნილ სამოცდაათ მინიატურას აერთიანებს. გედები თოვლქვეშ ქალი კატის თვალებით მოლდავური სალამური ამერიკაში გადაჭრილი ჰალსტუხი ცეკვა კლდეზე ფრანსის ჟამს რომ ვირები შემოხვდებიან ტროლეიბუსით გატაცებული ქალი ჩიტივით თევზი „ქალბატონო ნატალია...“ მაკა არიგებს ნერვებაშლილ მაცაცოს ირაკლი იშხნელის ამბავი კოტიკოს მამა ფრანც მესმერის კასრი ქალი ტუჩში გაყრილი საყურით ფიქრად ქცეული ნათლის ჭავლები ზუსტი შეგრძნება „ლაშქრობა კედარის ტყისკენ“ გოდრის ჭუჭრუტანებიდან დანახული ოქროს თივა „პიგმალიონი“ მუსიე ვოლტერისა და მუსიე ჰიუგოს გვერდით მიამიტი სიზმარი ფაფარგაშლილი ციური ლომი შავ ყვავილად იხარა შიშმა პეტრე და ბენია ცოცხალი საათი წერილი ჟანა დარკისგან „ბზუილ-ბზუილა“ ოსტატი უფლის სახედარი და თავისით განათებული ანგელოზები მარტოხელა ქვრივი არყისმხდელები „არწივი ვნახე დაჭრილი...“ დიდყურა გვიმრისა და გვიმრუჭას პარაბოლა რომელიღაც უბნელი ნატუკა სიღნაღის გადასახვევთან რომ მარტოხეა არყის ბოთლიდან „ჰაუ, ჰაუ!“ ტბის, ლექსისა და ქორბუდა ირმის პარაბოლა თბილისური ოფორტი გოგიტა, კუკურა და ლადო – მეცხრე კლასელი ბიჭები აბრამ შინჯიკაშვილის გამო მოსკოვი საით არის? ქალი ყაყაჩოებით „მოხუცი მეთევზე“ „შენი ჭირიმე, სიკვდილო“ სალოცავზე რომ ბილიკი „გადიარს“ მშვიდობით, ბატონო „იგი“ ცა ფეხად ჩამოდიოდა როგორ იყინებიან ჯალათის თანაშემწე მთვარის მიღმა ავთვალა უშო ევროპიელი კაცი გაგნა „ლუხუმი სადღაა?“ ფულისა და ძალაუფლების მეტაფორა ამბავი აღდგომისას მოკალათებული გულისა თევზაობა მტკვარზე ასაწყობი მიხო „კინდერსიურპრიზში“ მაინც რატომ შეჭამეს აბორიგენებმა კაპიტანი ჯეიმზ კუკი? „მჭედლო“ რომ „ვერხვების“ სიმღერას დააპირებს მაკას სიზმარი ფეირვერკი საბურთალოს სასაფლაოზე ცოცხლად დამარხვა ოპერის წინ ნაჩქარევი ესკიზი ბორბალო ორი რაინდი წიგნის ყდაზე გამოყენებულია ფოტოგრაფ Teiji Saga-ს გადაღებული ფოტო Whooper Swans In Snow, ავტორის მითითებით. მინიატურების კრებულს უკანა ყდაზე ერთვის წიგნის რედაქტორის, ზაალ სამადაშვილის ანოტაცია: ქალაქ ოკლენდის (ახალი ზელანდია) უნივერსიტეტის ინგლისური ლიტერატურის ბაკალავრმა, შემოქმედებითი წერის ლექტორმა, მწერალმა, ლიტერატურულ საიტის The Story Mint-ის მფლობელმა და მთავრმა რედაქტორმა, სურაია დევინგმა მიხო მოსულიშვილის ამ წიგნში წარმოდგენილი მინიატურების ინგლისურ ენაზე თარგმნისას შენიშნა: . გედები თოვლქვეშ, გერმანულად თარგმნეს ირმა შიოლაშვილმა და იოახიმ ბრიტცემ – Schwäne im Schnee Übersetzung aus dem Georgischen von Irma Schiolaschwili und Joachim Britze. Kaukasische Bibliothek. (Hrsg. Uli Rothfuss und Traian Pop) Band 16. (Georgien). ISBN 978-3-86356-170-3, Pop Verlag, Ludwigsburg, 2017 „გედები თოვლქვეშ“ ლიტ.ჯი-ზე გედები თოვლქვეშ ↑ Whooper Swans In Snow is a photograph by Teiji Saga ↑ გასი ჯეკი (ინგლისურად) ↑ გედები თოვლქვეშ ↑ The Story Mint-ის შესახებ (ინგლ.) ↑ სურაია დევინგი (ინგლ.) ↑ ედუარდ ფიცჯერალდი (ინგლ.) ↑ სურაია დევინგი, სტატიიდან „წერა არის იდეებისა და სულის ენა“, 10 თებერვალი, 2012 ↑ „გედები თოვლქვეშ“ გერმანიის ეროვნული ბიბლიოთეკის კატალოგში ↑ Micho Mossulischwili: Schwäne im Schnee
საბჭოების სახლი (დონის როსტოვი)

საბჭოების სახლი (რუს. Дом Советов) — ადმინისტრაციული შენობა დონის როსტოვის ცენტრში, კიროვის რაიონში. შენობაში განთავსებულია როსტოვის ოლქის ადმინისტრაცია. შენობა აგებულია საბჭოთა კონსტრუქტივიზმის სტილში. მისი დაპროექტება და მშენებლობა მიმდინარეობდა 1935-1956 წლებში. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში სახლის მშენებლობა შეჩერებული იყო. სარემონტო-აღდგენითი საქმიანობა მიმდინარეობდა 1950-იან წლებში, ხოლო ფასადის ნაწილი დასრულდა 1968 წელს. საბჭოების სახლის საერთო მოცულობაა 370 ათასი კუბური მეტრი, რის მიხედვითაც იგი ერთ-ერთი უდიდესუი ნაგებობაა ჩრდილოეთ კავკასიაში და ყველაზე დიდი ადმინისტრაციული შენობა სამხრეთ რუსეთში. საბჭოების სახლი მდებარეობს დონის როსტოვის ისტორიულ ცენტრში, საბჭოების მოედანზე. ორიგინალურ პროექტში გათვალისწინებული იყო 1 000 ოთახი, საკონფერენციო დარბაზი, სასადილო, ფოსტა, საპარიკმახერო, ბუფეტი, სტამბა და სხვა მომსახურება. მეორე მსოფლიო ომის დროს ნაგებობა ძლიერ დაზიანდა. რვასრათულიანმა შენობამ ნაწილობრივ დაკარგა თავისი თავდაპირველი სახე. შეიცვალა ფასადი. ფასადის ახალი ვარიანტის ავტორები იყვნენ არქიტეტორები ვლადიმირ გრიგორი და ვლადიმირ სიმონოვიჩი. დონის როსტოვის საბჭოების სახლის პროექტი შემუშავდა 1929-1934 წლებში არქიტექტორ ილია გოლოსევის მიერ. დონის როსტოვში ახალი მშენებლობისათვის გამართულ პროექტების კონკურსზე ილია გოლოსევის პროექტმა დაიკავა მეორე ადგილი. ადმინისტრაციული კორპუსისათვის შერჩეულ ადგილზე 1930 წლამდე იდგა ალექსანდრე ნეველის ტაძარი. 1935 წელს ჩაუყარეს საძირკველი. მშენებლობა მიმდინარეობდა არასაკმარისი ტემპით და უკვე 1941 წელს დასრულდა. გერმანელების რუსეთში შემოჭრამდე ჯერ კიდევ არ იყო დასრულებული ცალკეული სამუშაოები, თუმცა შენობა ნაწილობრივ ექსპლუატაციაში იყო შესული. ↑ 1.0 1.1 Советский конструктивизм. Rostov-Region. ციტირების თარიღი: 2017-02-17. ↑ Максим Штаханов. Архитектура Ростова-на-Дону советского периода. ციტირების თარიღი: 2017-02-17. ↑ Вера Волошинова. Ростов-на-Дону: Дом Советов. Portalus. ციტირების თარიღი: 2017-02-17.
მუჰამედ აბდულაჰი მუჰამედი

მუჰამედ აბდულაჰი მუჰამედი ( არაბ. محمد عبد الله محمد‎‎ დ. 5 მაისი, 1962, მოგადიშო, სომალი) — სომალელი დიპლომატი, პროფესორი, პოლიტიკოსი და სომალის მე–9 მოქმედი პრეზიდენტი. 2010 წლის არჩევნების შემდეგ იგი პრემიერ-მინისტრად დანიშნეს. მან დააარსა პარტია ტაიო, ხოლო 2017 წლის არჩევნებში სომალის პრეზიდენტად აირჩიეს. სომალის პარლამენტის 328 წევრიდან მას ხმა მისცა 184 პარლამენტარმა. Mohamed Abdullahi Mohamed official Twitter account
ჭინჭარი

ჭინჭარი (ლათ. Urtica) — ერთ- ან მრავალწლიან მცენარეთა გვარი ჭინჭრისებრთა ოჯახისა. ფოთლები დიდი, კვერცხისებრ-გულისებრია, ღეროები სიმაღლით 50-100 სმ-ს აღწევს. ყვავილები წვრილი, მწვანე, ერთსაფარიანი, შეკრებილია უბეებში თავთავისებრ ყვავილედებად. ფოთლები დაფარულია მსუსხავი ბუსუსებით და ხაოებით, რომლებიც დამსხვრევისას და შეხებისას წვრილი ბოლოთი აზიანებენ კანს, გამოყოფენ მომწამვლელ სითხეს, რომელიც იწვევს მწარე ტკივილს, ქავილს, და მსუბუქ ანთებით პროცესს. ფოთლები შეიცავს გალის მჟავას, გუმფისს, მთრიმლავ და ცილოვან ნივთიერებებს, ჭიანჭველმჟავას, ქლოროფილს, C-ვიტამინს, კაროტინს, ვიტვამინ K-ს. ჭინჭრის ნაყენს იყენებენ ფილტვების დაავადებისას, ანთებისას, კატარის და კუჭის წყლულის დროს, აგრეთვე როგორც პოლივიტამინურ და გამამაგრილებელ საშუალებას. გურგენიძე მ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 400.
ხბოშუბლა

ხბოშუბლა (ლათ. Galega) — მცენარეთა გვარი პარკოსანთა ოჯახისა. მრავალწლოვანი ბალახებია. მათი სიმაღლე 50-80 სმ აღწევს. 6 სახეობა გავრცელებულია ევროპაში, აღმოსავლეთ აფრიკაში. საქართველოში გვხვდება ხბოშუბლას 2 სახეობა: აღმოსავლური ხბოშუბლა (ლათ. Galega orientalis), გამოირჩევა კაშკაშა მოლურჯო-იისფერი ყვავილით. საქართველოში იზრდება ტყეში, ტყის პირებზე, სუბალპურ მდელოებზე. თაფლოვანი და საქონლის საკვები მცენარეა. სამკურნალო ხბოშუბლას (ლათ. Galega officinalis) ცისფერი ყვავილები აქვს. დაყვავილების შემდეგ საქონელი აღარ ჭამს. იყენებენ ხალხურ მედიცინაში. შეიცავს ალკალოიდ გალეგინს და გლუკოზიდ გალუთეოლინს. იზრდება ტენიან ადგილებზე, მდინარეთა ნაპირებსა და ტყის პირებზე. გურგენიძე მ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 449-450.
ეზგი ასაროღლუ

ეზგი ასაროღლუ (თურქ. Ezgi Asaroğlu; დ. 18 ივნისი 1987, იზმირი, თურქეთი) — თურქი მოდელი და მსახიობი. ეზგი ასაროღლუ დაიბადა 1987 წლის 18 ივნისს ქალაქ იზმირში. სტამბოლის უნივერსიტეტის, ჰუმანიტარული ფაკულტეტის ანტროპოლოგიის მიმართულების სტუდენტი, პირველად ტელევიზიაზე 2004 წელს, სერიალ „Bir Dilim Aşk“ გამოჩნდა. მონაწილეობდა სხვადასხვა სერიალებში, როგორიცაა „Menekşe ile Halil“, „Hatırla Sevgili“, „Gece Sesleri“ და „ათას ერთი ღამე“. სარეკლამო რგოლებსა და მოკლემეტრაჟიან ფილმებში მონაწილეობის შემდეგ, 2007 წელს პირველად გამოჩნდა ფილმში, რომელიც საფრანგეთ-თურქეთის საერთო ნამუშევარი იყო. ფილმმა For a Moment Freedom (2008) 30-ზე მეტი საერთაშორისო ჯილდო მიიღო, ხოლო ეზგიმ თავისი როლით მოიპოვა საერთაშორისო აღიარება. 2010 წელს, ფილმი ავსტრიის ნომინანტი გახდა ოსკარზე. ბოლო ფილმით, „Sağ Salim 2“ მოიპოვა დიდი წარმატება. ბოლო დროს ცნობილია ბაჰარის როლით, სერიალ „O Hayat Benim“-ში (ის ცხოვრება ჩემია). ეზგი ასაროღლუ კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ეზგი ასაროღლუ Twitter-ზე ეზგი ასაროღლუ Instagram-ზე ↑ Çok Güzel, Çok Gerçek. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-01-04. ციტირების თარიღი: 2012-01-04. ↑ Antropolog oyuncu ↑ REKABET DUYGUM YOK ↑ Hasanboğuldu'dan esinlendi Amerika'yı fethetti. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-07-22. ციტირების თარიღი: 2015-07-22. ↑ Ein Augenblick Freiheit. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-10-21. ციტირების თარიღი: 2015-10-21. ↑ Film Review: For A Moment, Freedom. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-07-26. ციტირების თარიღი: 2015-07-26. ↑ For a Moment, Freedom ↑ 2009 Foreign Language Film Oscar. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-09-05. ციტირების თარიღი: 2014-09-05. ↑ Oscar yolunda bir Türk yıldız ↑ Onu bu sezon peş peşe üç filmde izleyeceğiz. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 23.07.2015. ციტირების თარიღი: 23.07.2015. ↑ Sağ Salim 2: Sil Baştan. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-29. ციტირების თარიღი: 2014-07-29. ↑ O Hayat Benim. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-10-06. ციტირების თარიღი: 2015-10-06.
წყავი

წყავი (ლათ. Prúnus laurocérasus) — მარადმწვანე ბუჩქი ან ხე ვარდისებრთა ოჯახის, ფართო ლაპლაპა ოვალური ფოთლებით. ყვავილები წვრილი, თეთრი ფერის, არომატულია. ნაყოფი — შავი კენკრის მსგავსი. მოიცავს დაახლოებით 25 სახეობას, რომლებიც გავრცელებულია ევრაზიაში, ჩრდილოეთ ამერიკაში და ანტილიის კუნძულებზე. ეს მცენარე უმეტესად გვხვდება სამხრეთ ქალაქებში. ის ძალიან ჰგავს დაფნის ფოთლებს, თუმცა მისი ფოთლები უფრო დიდი ზომისაა. ჩვეულებრივ საწამლე წყავი გვხვდება კავკასიონის ტყეებში, ზღვის დონიდან 1700 მეტრ სიმაღლეზე. სხვა მარადმწვანე მცენარეებისგან განსხვავებით, წყავი ძალიან ყინვაგამძლე მცენარეა და ლიტერატურული ცნობებით იტანს -25С. წყავის ნაყოფი და ფოთლები საკმაოდ ფართოდ გამოიყენება მედიცინაში. ფოთლები შეიცავს გლიკოზიდ ამიგდალინს, ხალხურ მედიცინაში ფოთლის ცხელი ნახარში ან უბრალოდ ნაყენიც კი ცხელ რძეში გარეული ფართოდ გამოიყენება სხვადასხვა ავთვისებიანი ახალწარმონაქმნების მკურნალობაში. ნაყოფს იყენებენ გულის დაავადებების სამკურნალოდ. წყავი — დეკორატიული და სამკურნალო მცენარე
აპტოსი (კომპანია)

„აპტოსი“ — კომპანია აპტოსი 1996 წლიდან აწარმოებს პლასტიკური და ესთეტიკური ქირურგიისა და კოსმეტოლოგიისთვის საჭირო მასალებს. აპტოსის ტექნოლოგიები და პროდუქტები მსოფლიოს 50 ქვეყნის სპეციალისტების მიერ გამოიყენება. კომპანია აპტოსის პროდუქტებისა და ტექნოლოგიების ავტორებს გამოგონებისთვის მოპოვებული აქვთ საერთაშორისო პრესტიჟული პრიზები და პატენტები. 2009 წელს კომპანიამ ახალი ხაზის - ,,ლაით ლიფტის" გამაახალგაზრდავებელი ძაფების გამოშვება დაიწყო, ძაფები დამზადებულია ბიოდეგრადირებადი ნივთიერებებისგან, რომელიც ორგანიზმის მიერ 360 დღეში მთლიანად გაიწოვება. აპტოსის შემქმნელები და სერტიფიცირებული ინსტრუქტორები მონაწილეობენ წამყვან სამედიცინო გამოფენებსა და სამეცნიერო კონგრესებში. აპტოსის კომპანია პროდუქტებს ყიდის როგორც პირდაპირი გზით, ასევე დისტრიბუტორების ქსელის გავლით, რომელიც საშუალებას აძლევს კომპანიას, უმოკლესი დროის ვადაში გაიტანოს პროდუქცია სხვადასხვა ქვეყანასა თუ რეგიონში. კომპანია მუდმივად აახლებს არსებულ ტექნოლოგიებს და მეტად ავითარებს პროცედურებს, რომლებიც მინიმალური ჩარევის გზით კეთდება. კომპანია ,,აპტოსი" დაარქივებული 2017-03-18 საიტზე Wayback Machine. კომპანია ,,აპტოსის" შესახებ დაარქივებული 2017-04-06 საიტზე Wayback Machine.
კავკასიური ცაცხვი

კავკასიური ცაცხვი (ლათ. Tilia caucasica) — ფოთოლმცვენი 35 მეტრამდე სიმაღლის ხეა. ხის ვარჯი დიამეტრით აღწევს 2 მეტრს, თხელი, მსკდომარე ქერქით. ფოთლები მორიგეობითია, გრძელყუნწიანი, დაკბილული, ზედა მხრიდან მწვანე, შიშველი, ქვედა მხრიდან-ნაცარა, ხშირად შებუსული, ყვავილები მოყვითალო-თეთრია, არომატული, შეკრებილია 3-15 ფარისებრ ნახევარქოლგა ყვავილედში. გავრცელებულია ყველგან, წიწვოვანი ტყეების ზონამდე. ეთერზეთები, გლიკოზიდები, მთრიმლავი ნივთიერებები და ლორწო. არომატის მატარებლად ითვლება ფარნეზოლის სპირტი. გარდა ამისა, ცაცხვის შემადგენლობაში შედის კაროტინი და C-ვიტამინი. ცაცხვის ყვავილი გამოიყენება ოჯახურ ოფლმდენ საშუალებად, რომელიც მზადდება ცხელი ჩაის სახით, ხმარობენ აგრეთვე ნაყენს პირში და ყელში გამოსავლებად, საფენებისათვის და სხვა მიზნით.
უმაღლესი პარტიული სკოლის შენობა (დონის როსტოვი)

უმაღლესი პარტიული სკოლის შენობა (რუს. Здание Высшей партийной школы) — შენობა დონის როსტოვში. მდებარეობს ბუდიონოვის პროსპექტისა და მოსკოვის ქუჩის გადაკვეთაზე (სახლი 20/45). შენობა ააგეს 1953-1956 წლებში არქიტექტორ გეორგი პეტროვის (ნ. ხუდოვერტოვთან ერთად) პროექტის მიხედვით. შენობა აგებულია სტალინური ნეოკლასიკისა და ხრუშჩოვის ფუნქციონალიზმის სტილში. მისამართი: დონის როსტოვი, ბუდიონოვის პროსპექტი № 20/45. უმაღლესი პარტიული სკოლის შენობის პროექტის შექმნის დროს არქიტექტორი გ. პეტროვი გეგმავდა აეშენებინა „განათლების სახლი“, მაგრამ მშენებლობის დასრულების შემდეგ ცნობილი გახდა სკკპ ცენტრალური კომიტეტისა და სსრკ-ის მინისტრთა საბჭოს 1955 წლის 4 ნოემბრის დადგენილება „დაგეგმარებაში და მშენებლობაში ჭარბი დიზაინის მოხსნის შესახებ“, რის შედეგადაც შემცირდა პარტიული სკოლის შენობის ფასადი, მოიხსნა პარაპეტი და ფიგურები. 1980-იანი წლების შუა პერიოდში შენობის სიახოვეს მიწისქვეშა გადასასვლელისა და მიწისქვეშა კომუნიკაციების გაყვანის შემდეგ, პარტიული სკოლის შენობის ფუნდამეტმა დაიწყო დეფორმაცია. კედელზე გაჩნდა ბზარები, კაპიტელმა დაიწყო ნგრევა. ავარიის საწინააღმდეგო სამუშაოებს აწარმოებდა შენობის ამჟამინდელი მფლობელი - საბაჟო აკადემიის როსტოვის ფილიალი. უმაღლესი პარტიული სკოლის ხუთსართულიანი შენობის ზედა კედლები მოპირკეთებულია კერამიკული ფილებით, ასევე გამოიყენებოდა კერამიკული სვეტები, რელიეფური ჩანართები გირლიანდებით და როზეტკებით. ქვედა ორ სართულს ამშვენებს კლდის ფაქტურის ტუფის ბლოკები. Л. Ф. Волошинова. Негромкая архитектурная дата: Георгий Алексеевич Петров (1912—1975) // Донской временник, 2001. ↑ 1.0 1.1 Л. Ф. Волошинова. Негромкая архитектурная дата: Георгий Алексеевич Петров (1912—1975) // Донской временник, 2001. ↑ Ростовский филиал Таможенной академии. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-08-19. ციტირების თარიღი: 2017-02-17.