laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
მალოე-იბრაევო

მალოე-იბრაევო (ბაშკ. Кесе Ибрай) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 9 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 16 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 33 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (67%). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. Александровка на портале «Генеалогия и Архивы» ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
პირველი იტკულოვო

პირველი იტკულოვო (ბაშკ. 1-се Этҡол) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 926 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 26 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 71 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100 %). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ 1.0 1.1 Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан ВПН-2002 и 2009 ↑ https://02.rosstat.gov.ru/storage/mediabank/Численность%20населения%20по%20населенным%20пунктам%20Республики%20Башкортостан.pdf <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126723156"></a> ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
მანეევო (ბაშკირეთი)

მანეევო (ბაშკ. Манеево) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 9 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 22 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლიტამაკი, რომელიც დაშორებულია 33 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ჩუვაშები შეადგენენ (93%). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. Александровка на портале «Генеалогия и Архивы» ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
მარიანოვკა (ბაშკირეთი)

მარიანოვკა (ბაშკ. Марьяновка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 227 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 13 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 43 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას უკრაინელები შეადგენენ (30%) ხოლო რუსები (28%) . Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. Александровка на портале «Генеалогия и Архивы» ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
ნოდარ გიგაური

ნოდარ პარმენის ძე გიგაური (დ. 30 ივლისი, 1930, გორი, — გ. 13 აგვისტო, 2010) — ქართველი კომპოზიტორი. საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1982). 1960 დაამთავრა თბილისის ვ. სარაჯიშვილის სახელობის კონსერვატორია (პროფესორ ანდრია ბალაჩივაძის საკომპოზიციო კლასი). 1958 წლიდან მუშაობდა საქართველოს ტელევიზიისა და რადიომაუწყებლობის კორპორაციაში ხმის რეჟისორად. ავტორია 2 ტელეოპერისა — „გამზრდელისა“ (აკაკი წერეთლის მიხედვით, 1960; პრემიერა მოსკოვის ტელევიზიით გადაიცა 1961 წელს; I ხარისხის დიპლომი საკავშირო კონკურსზე, მოსკოვში) და „გაზაფხული ზღაპრისა“ (საბავშვო ტელეოპერა, 1970; პირველად შესრულდა 1975 წელს). მასვე ეკუთვნის საბავშვო ოპერა-რევიუ „გვიხმობენ ზარები“ (1977) და ოპერა „გალობანი სინანულისანი“ (1987), სიმფონიური პოემა „გზა ვარსკვლავებისაკენ“ (1971), კამერული სიმფონია „ხევსურული ესკიზები“ (1980), კონცერტი ფაგოტისა და სიმებიანი ორკესტრისათვის (1979), „ანდანტე სიმებიანი ორკესტრისათვის“ (1987), ქორალური პოემა სოლისტის, გოგონათა ანსამბლისა და სომფონიური ორკესტრისათვის — „მონატრება ილიასი“ (1987), საგუნდო საწარმოებები, საგალობლები, საესტრადო სიმღერები („ჩემი საგალობელი“, „აპრილი მოდის“, „ზღვისფერი გაქვს თვალები“, „მე თბილისელი ბიჭი ვარ“, „ნუ შეგაშინებს ჩემი ჭაღარა“ და სხვა). კაკულია ლ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 614.
პიერ ანდრეა საკარდო

პიერ ანდრეა საკარდო (იტალ. Pier Andrea Saccardo; დ. 23 აპრილი 1845, ტრევიზო — გ. 11 თებერვალი, 1920, პადუა) — იტალიელი ბოტანიკოსი და მიკოლოგი. პადუის უნივერსიტეტის პროფესორი, ასევე პადუის ბოტანიკური ბაღის პროფესორი და დირექტორი. საკარდოს მთავარი ნაშრომია „Sylloge fungorum omnium huiusque cognitorum“ (1882-1892, 10 ტომად), სადაც 32,000-მდე სახეობაა აღწერილი. მისი სტანდარტული საავტორო ბოტანიკური შემოკლებაა Sacc. „Bryotheca Tarvisina“ (ტრევიზო, 1864) „Della storia e letteratura della Flora Veneta“ (მილანი, 1869) „Sommario d’un corso di botanica“ (3-ე გამოცემა, პადუა, 1880) „Musei Tarvisini“ (ტრევიზო, 1872) „Mycologiae Venetae specimem“ (პადუა, 1873) „Mycotheca Veneta“ (პადუა, 1874—1879) „Micheli a commentarium mycologicum“ (პადუა, 1877—1882, 2 т.) „ Fungi italici autographice delineanti et colorati“ (პადუა, 1877—1886). პიერ ანდრეა საკარდო — „ილინოისის მიკოლოგიური ასოციაცია“ ↑ Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ Ottaviani A. Dizionario Biografico degli Italiani — 2017. — Vol. 89. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1128537"></a> ↑ 4.0 4.1 4.2 4.3 www.accademiadellescienze.it <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107212659"></a> ↑ Brozović D., Ladan T. Hrvatska enciklopedija — LZMK, 1999. — 9272 გვრ. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1264934"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q429032"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18446"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1789619"></a> ↑ Meyers Konversations-Lexikon
პირველი ტურკმენევო

პირველი ტურკმენევო (ბაშკ. 1-се Төрөкмән) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1043 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 34 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 20 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ . Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ 1.0 1.1 Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан ВПН-2002 и 2009 ↑ https://02.rosstat.gov.ru/storage/mediabank/Численность%20населения%20по%20населенным%20пунктам%20Республики%20Башкортостан.pdf <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126723156"></a> ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
მეორე იტკულოვო

მეორე იტკულოვო (ბაშკ. 2-се Эткол) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 853 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 37 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 84 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (99 %). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан ВПН-2002 и 2009 ↑ https://02.rosstat.gov.ru/storage/mediabank/Численность%20населения%20по%20населенным%20пунктам%20Республики%20Башкортостан.pdf <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126723156"></a> ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
რუსული ცისფერი

რუსული ცისფერი — კატის ჯიში. მისი ბეწვის შეფერილობა იცვლება ღია ვერცხლისფერიდან მუქ ნაცრისფერამდე. მოკლე და ხშირი ბეწვი საუკუნეზე მეტია რუსული ჯიშის გამორჩეულ ნიშნად ითვლება. რუსული ცისფერი ბუნებრივად ჩამოყალიბებული ჯიშია, რომლის შესაძლო წარმოშობის ადგილად რუსეთის ქალაქ არხანგელსკის პორტი ითვლება. მათ ზოგჯერ „ლურჯ მთავარანგელოზსაც“ უწოდებენ (სიტყვა „Архангельск“-ის მიხედვით). ითვლება, რომ მეზღვაურებმა 1860-იან წლებში მთავარანგელოზის კუნძულებიდან რუსული ცისფერი ჯიში ჩაიყვანეს დიდ ბრიტანეთსა და ჩრდილოეთ ევროპაში. რუსეთის ფარგლებს გარეთ ამ ჯიშის კატა პირველად გამოჩნდა 1875 წელს ინგლისში, ბროლის სასახლეში, „მთავარანგელოზის კატის“ სახელით. რუსულ ცისფერს აქვს ღია მწვანე თვალები, მოვარდისფერო-ლავანდისფერი ან მოვარდისფრო-იისფერი თათის გულები, მოკლე, სქელი, მოცისფრო-მონაცრისფერო-მოშავო ბეწვი. ↑ 1.0 1.1 Russian Blue. Breed Profiles. The Cat Fanciers' Association. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-10-15. ციტატა: „Many believe the Russian Blue is a natural breed originating from the Archangel Isles in northern Russia, where the long winters developed a cat with a dense, plush coat. Rumors also abound that the Russian Blue breed descended from the cats kept by the Russian Czars, which was rumoured to hunt the brown bear. Assuming the Russian Blue did migrate from northern Russia, it was likely via ship to Great Britain and northern Europe in the mid 1860s“ ციტირების თარიღი: 11 ოქტომბერი, 2013. ↑ Cats (Eyewitness Handbook). Dorling Kindersley.  ↑ Columbia Electronic Encyclopedia (2011). „Cats“: 1–2. დამოწმება journal საჭიროებს |journal=-ს (დახმარება)
აბდულქარიმოვო (ბაიმაკის რაიონი)

აბდულქარიმოვო (ბაშკ. Әбделкәрим; რუს. Абдулкаримово) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 425 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 43 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 83 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (99 %). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ 1.0 1.1 Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан ВПН-2002 и 2009 ↑ https://02.rosstat.gov.ru/storage/mediabank/Численность%20населения%20по%20населенным%20пунктам%20Республики%20Башкортостан.pdf <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126723156"></a> ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
ნინო ყაუხჩიშვილი

ნინო ყაუხჩიშვილი (დ. 20 აგვისტო, 1919, ბერლინი, გერმანია — გ. 6 იანვარი, 2010, მილანი, იტალია) — ქართველი ფილოლოგი. საქართველოს საპატიო მოქალაქე (1999). ნინო ყაუხჩიშვილი 1919 წლის 20 აგვისტოს ბერლინში, მიხეილ ყაუხჩიშვილის ოჯახში დაიბადა. ნინო ყაუხჩიშვილმა ბერლინში დაამთავრა კლასიკური გიმნაზია, შემდეგ სწავლობდა ჯერ ბერლინის, შემდგომ კი მილანის უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტზე რომანისტიკის განხრით. მას ქართულ ენას მიხაკო წერეთელი ასწავლიდა. ნინო ყაუხჩიშვილი წლების განმავლობაში იყო ბერგამოს უნივერსიტეტის სლავისტიკის კათედრის გამგე, ფილოლოგიის დეკანი და აგრეთვე პრორექტორი. იგი ასწავლიდა რუსულ ენასა და ლიტერატურას მილანის, ტურინის, ბერგამოს, პარმის, ბარის უნივერსიტეტებში და ყველგან ჩამოაყალიბა სლავისტიკის კათედრა. 1958 წლიდან ნინო ყაუხჩიშვილისა და მისი ძმის გიორგის ცხოვრება მჭიდროდ დაუკავშირდა საქართველოს. მათ თბილისში მცხოვრებ ნათესავებთან დაკავშირების საშუალება მიეცათ, ამას კონკრეტული საქმეც მოჰყვა. ქალბატონი ნინოს თაოსნობით საქართველოში სისტემატურად ჩამოდიოდნენ ხელოვნებათმცოდნეები, არქიტექტორები და ქართველოლოგები. მისივე ინიციატივითა და სპონსორობით იტალიაში გაიმართა არაერთი ქართული ხელოვნების სიმპოზიუმები: ბერგამოში — 1974 წელს, ბარისა და ლეჩეში - 1980 წელს და აგრეთვე პავიაში - 1986 წელს. 1979 წელს ნინო ყაუხჩიშვილის თაოსნობით ბერგამოში გაიმართა კავკასიოლოგთა სიმპოზიუმი. პარალელურად ის აქტიურად მონაწილეობდა საქართველოში გამართულ ქართული ხელოვნების სიმპოზიუმებში (1977, 1983 და 1989 წლებში). 1999 წელს სამშობლოს წინაშე დიდი დამსახურებისათვის ნინო ყაუხჩიშვილს მიენიჭა საქართველოს საპატიო მოქალაქეობა. 2005 წლიდან ნინო ყაუხჩიშვილი შეუდგა იტალიაში გაფანტული ქართველების შემოკრებას. 2008 წელს დააფუძნა ქართულ–იტალიური საზოგადოება „სამშობლო გულით სატარებელი“, რომლის პრეზიდენტიც იყო გარდაცვალებამდე. ამ ორგანიზაციის საქმიანობა არაკომერციული ხასიათისაა და მიზნად ისახავს იტალიაში მცხოვრებ ქართველთა ეროვნული თვითმყოფადობის შენარჩუნებას, აგრეთვე იტალიაში ქართული ენისა და კულტურის პროპაგანდას, ქართველ და იტალიელ ხალხებს შორის მეგობრული, კულტურული ურთიერთობების განვითარებასა და გაღრმავებას. ნინო ყაუხჩიშვილი გარდაიცვალა მილანში, 2010 წლის 4 იანვარს. ყოველი წლის 26 იანვარს, მილანის ქართული სათვისტომო წმინდა ნინოს ხსენების დღეს აღნიშნავს. ტრადიციისამებრ, ყოველწლიურად იწვევენ იმ სახელოვან იტალიელ მეცნიერებსა და სახელოვნებო წრეების წარმომადგენლებს, რომელთაც წვლილი მიუძღვით ქართული კულტურის პოპულარიზაციის საქმეში. სწორედ ამ დღეს საზოგადოებისათვის განსაკუთრებული დატვირთვა აქვს, ვინაიდან სწორედ ამ უდიდესი წმინდანის ხსენების დღეს ჩაეყარა საფუძველი საზოგადოებას „სამშობლო – გულით სატარებელს“. ნინო ყაუხჩიშვილის ხსოვნა სათვისტომოს იმ დიდი ვალის აღსრულებას აკისრებს, რაც მან ანდერძად დაუტოვა – „მარად და ყველგან გულით ვატაროთ სამშობლო, ყველგან და ყოველთვის ავახმიანოთ ქართული სიტყვა, ქართული სიმღერა და წარმოვაჩინოთ ქართული კულტურა“. ნინო ყაუხჩიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ქართულ-იტალიური საზოგადოების პრეზიდენტი ნინო ყაუხჩიშვილი გარდაიცვალა მილანში ნინო ყაუხჩიშვილის ხსოვნის დღეს მოეწყობა ↑ Нина Михайловна Каухчишвили
აბზაკოვო (ბაიმაკის რაიონი)

აბზაკოვო (ბაშკ. Абҙаҡ) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 144 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 62 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 29 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100 %). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ 1.0 1.1 Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан ВПН-2002 и 2009 ↑ https://02.rosstat.gov.ru/storage/mediabank/Численность%20населения%20по%20населенным%20пунктам%20Республики%20Башкортостан.pdf <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126723156"></a> ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
აკმურუნი

აკმურუნი (ბაშკ. Аҡморон) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1430 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 13 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 56 კმ-ით. Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ 1.0 1.1 Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан ВПН-2002 и 2009 ↑ https://02.rosstat.gov.ru/storage/mediabank/Численность%20населения%20по%20населенным%20пунктам%20Республики%20Башкортостан.pdf <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126723156"></a> ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
აქთაუ (ბაშკირეთი)

აქთაუ (ბაშკ. Аҡтау) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 266 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 11 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 42 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100 %). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ 1.0 1.1 Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан ВПН-2002 и 2009 ↑ https://02.rosstat.gov.ru/storage/mediabank/Численность%20населения%20по%20населенным%20пунктам%20Республики%20Башкортостан.pdf <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126723156"></a> ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
ალგაზინო (ბაშკირეთი)

ალგაზინო (ბაშკ. Алғазы) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 194 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 50 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 91 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (99 %). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ 1.0 1.1 Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан ВПН-2002 и 2009 ↑ https://02.rosstat.gov.ru/storage/mediabank/Численность%20населения%20по%20населенным%20пунктам%20Республики%20Башкортостан.pdf <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126723156"></a> ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
ამინევო (ბაიმაკის რაიონი)

ამინევო (ბაშკ. Әмин) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 277 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 54 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 98 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (99 %). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ 1.0 1.1 Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан ВПН-2002 и 2009 ↑ https://02.rosstat.gov.ru/storage/mediabank/Численность%20населения%20по%20населенным%20пунктам%20Республики%20Башкортостан.pdf <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126723156"></a> ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
ახმეროვო (ბაიმაკის რაიონი)

ახმეროვო (ბაშკ. Әхмәр) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 543 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 66 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 25 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100 %). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ 1.0 1.1 Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан ВПН-2002 и 2009 ↑ https://02.rosstat.gov.ru/storage/mediabank/Численность%20населения%20по%20населенным%20пунктам%20Республики%20Башкортостан.pdf <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126723156"></a> ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
დობროვოლნოე (ბაშკირეთი)

დობროვოლნოე (ბაშკ. Добровольный) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 64 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 17 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 47 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (41 %). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ 1.0 1.1 Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан ВПН-2002 и 2009 ↑ https://02.rosstat.gov.ru/storage/mediabank/Численность%20населения%20по%20населенным%20пунктам%20Республики%20Башкортостан.pdf <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126723156"></a> ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
ბაიმოვო (ბაიმაკის რაიონი)

ბაიმოვო (ბაშკ. Байым) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 487 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 41 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 89 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100 %). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ 1.0 1.1 Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан ВПН-2002 и 2009 ↑ https://02.rosstat.gov.ru/storage/mediabank/Численность%20населения%20по%20населенным%20пунктам%20Республики%20Башкортостан.pdf <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126723156"></a> ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
საქართველოს განთავისუფლების კომიტეტი

საქართველოს განთავისუფლების კომიტეტი — ქართული ნაციონალისტური ორგანიზაცია ევროპაში. მოქმედებდა პირველი მსოფლიო ომის დროს და მის მიზანს წარმოადგენდა საქართველოს რუსეთის იმპერიისაგან განთავისუფლება გერმანიის იმპერიის დახმარებით. შეიქმნა 1914 წლის შემოდგომაზე ჟენევაში. კომიტეტის თავდაპირველი წევრები იყვნენ პეტრე სურგულაძე, ნესტორ მაღალაშვილი, გიორგი კერესელიძე და ლეო კერესელიძე. დაარსებიდან მალევე კომიტეტი ჟენევიდან ბერლინში გადავიდა. იქ კომიტეტი ცდილობდა გერმანიის იმპერიის მთავრობასთან მოლაპარაკებას, რათა გერმანია,ს ომში გამარჯვების შემთხვევაში, მხარი დაეჭირა საქართველოს დამოუკიდებლობისთვის. ამავე მიზნით კომიტეტის წევრები ჩავიდნენ სტამბოლში ოსმალეთის იმპერიასთან მოსალაპარაკებლად. შემოდსგომაზე გაგრძელდა მოლაპარაკებები ოსმალეთის იმპერიასთან, რაც საბოლოოდ შეთანხმებით დასრულდა. სტამბოლში კომიტეტის შემადგენლობას დაემატნენ მიხეილ წერეთელი, მელიტონ ქარცივაძე, გიორგი მაჩაბელი, ზია-ბეგ აბაშიძე და სხვები. 1914 წელს კომიტეტიის წევრები მიხეილ წერეთელი და მელიტონ ქარცივაძე წყალქვეშა ნავით საიდუმლოდ ჩავიდნენ საქართველოში. წერეთელი ქუთაისში ფარულად შეხვდა ნოე ჟორდანიას. წერეთელთან ფარული შეთანხმებით ჟორდანიამ მხარი დაუჭირა დამოუკიდებლობის იდეას, მაგრამ ტაქტიკის შესხებ განსხვავებული შეხედულებები ჰქონდა. 21 ოქტომბერს თბილისში ჩავიდა გიორგი მაჩაბელი და დაიწყო ადგილობრივი ორგანიზაციის შექმნა. კომიტეტის თბილისის ფილიალში მუშაობდა დავით ვაჩნაძე. მაჩაბელი და ვაჩნაძე დაკავებული იყვნენ გერმანული წყალქვეშა ნავებით საქართველოში იარაღის შეტანით. ნოემბერში გიორგი მაჩაბელი ვენაში ჩავიდა და გერმანიასა და ოსმალეთთან დადებული შეთანხმების ანალოგიური შეთანხმება დადო ავსტრია-უნგრეთთან. 1915 წლის მეორე ნახევარში განთავისუფლების კომიტეტის წევრები რეზო გაბაშვილი და შალვა ამირეჯიბი ქუთაისში საიდუმლოდ შეხვდნენ საქართველოში მოქმედი პარტიების წარმომადგენლებს ჟორდანიას და ევგენი გეგეჭკორს სოციალ დემოკრატებიდან და სამსონ ფირცხალავას და გრიგოლ რცხლაძეს სოციალისტ-ფედერალისტებიდან. ოსმალეთის იმპერიაში კომიტეტმა ოსმალეთისა და გერმანიის დახმარებით შექმნა სამხედრო ფორმირება ქართული ლეგიონი. კომიეტს დაწესებული ჰქონდა ჯილდო თამარ მეფის ორდენი. 1917 წელს კომიტეტთან კავშირის დასამყარებლად დანიასა და შვედეთში იმყოფებოდა ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის თავმჯდომარე სპირიდონ კედია. კომიტეტის წევრები პეტრე სურგულაძე, დავით ვაჩნაძე და სხვები იყვნენ ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის თანადამფუძნებლები და ლიდერები. საქართველოს დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ 1918 წლის ივნისში კომიტეტი თვითლიკვიდირდა. ქართული ლეგიონი (1914-1918) აბაშიძე ზ., ბახტაძე მ, ჯანელიძე ო., „საქართველო და ქართველები“, თბილისი, 2013. — გვ. 549-555, ISBN 978-9941-0-5498-3. ჯანელიძე ო., „ნარკვევები საქართველოს ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის ისტორიიდან“, თბილისი: „მეცნიერებება“, 2002. — გვ. 219-260, ISBN 99928-962-0-5. ჯანელიძე ო., „სპირიდონ კედია: პოლიტიკური პორტრეტი“, თბილისი: ისტორიისა და ეთნოლოგიის ინსტიტუტი, 2002.
ბაიშევო (ბაიმაკის რაიონი)

ბაიშევო (ბაშკ. Байыш) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 505 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 32 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 45 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (99 %). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ 1.0 1.1 Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан ВПН-2002 и 2009 ↑ https://02.rosstat.gov.ru/storage/mediabank/Численность%20населения%20по%20населенным%20пунктам%20Республики%20Башкортостан.pdf <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126723156"></a> ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
იარმუხამეტოვო

იარმუხამეტოვო (ბაშკ. Йәрмөхәмәт) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 182 ადამიანი. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (99 %). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ 1.0 1.1 Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан ВПН-2002 и 2009 ↑ https://02.rosstat.gov.ru/storage/mediabank/Численность%20населения%20по%20населенным%20пунктам%20Республики%20Башкортостан.pdf <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126723156"></a> ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .