laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ელისე (ჯოხაძე)

მიტროპოლიტი ელისე (ერისკაცობაში — ელდარ რაჟდენის ძე ჯოხაძე; დ. 16 თებერვალი, 1949, შქმერი — გ. 16 მარტი, 2015, ონი) — საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მღვდელმთავარი, ნიკორწმინდის ეპარქიის მიტროპოლიტი. 1985 წელს მღვდლად ეკურთხა. 1985-1994 წლებში იყო მოძღვარი ნიკორწმინდაში, დიდუბის ეკლესიაში, ხოლო 1994-1996 წლებში — ანჩისხატისა და მეტეხის ეკლესიებში; 1996 წლის 15 მარტს ბერად აღიკვეცა, ხოლო 1996 წლის 17 მარტს — ეპისკოპოსად ეკურთხა; 2002 წელს გახდა ნიკორწმინდელი მთავარეპისკოპოსი, 2008 წლის 16 თებერვალას — მიტროპოლიტი. კათედრა ჰქონდა ნიკორწმინდაში, რეზიდენცია ამბროლაურსა და ონში. გარდაიცვალა 2015 წლის 16 მარტს ხანგრძლივი ავადმყოფობის შედეგად ქალაქ ონში. საქართველოს ეკლესიის წმინდა სინოდი ნიკორწმინდელი მიტროპოლიტი ელისე ჯოხაძე გარდაიცვალა
ანტონი (ბულუხია)

მიტროპოლიტი ანტონი (ერისკაცობაში — მარკოზ სომონის ძე ბულუხია; დ. 7 მაისი, 1956, სოფელი ოჩხამური, ქობულეთის რაიონი) — საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მღვდელმთავარი, ვანისა და ბაღდათის ეპარქიის მიტროპოლიტი. ანგელოზის დღე — 30 იანვარი [ძვ. სტ. 17 იანვარი] (ღირსი ანტონი დიდის ხსენება); კათედრა ბაღდათში, რეზიდენცია ვანსა და ბაღდათში. მთავარეპისკოპოსი ანტონი, ერისკაცობაში მარკოზ სომონის ძე ბულუხია, დაიბადა 1956 წლის 7 მაისს ქობულეთის რაიონის სოფელ ოჩხამურში. 1973 წელს მარკოზ ბულუხიამ დაამთავრა ქუთაისის მუსიკალური საშუალო სკოლა-ინტერნატი. 1974-1976 წლებში იგი იმყოფებოდა საბჭოთა არმიის რიგებში. 1976-1982 წლებში სწავლობდა მოსკოვის სოფლის მეურნეობის ინსტიტუტში; ამავე დროს, 1980 წელს ჩააბარა მოსკოვის იურიდიულ ინსტიტუტში, რომელიც, მოსკოვის სოფლის მეურნეობის ინსტიტუტთან ერთად, 1982 წელს დაამთავრა და სწავლა 1987 წლიდან 1990 წლამდე მცხეთის სასულიერო სემინარიაში განაგრძო. 1989 წლის 16 მარტს დიაკვნად დაასხეს ხელი და ამავე წლის 26 აპრილს მღვდლად აკურთხეს. 1995 წელს დეკანოზის ხარისხი მიიღო, ხოლო ერთი წლის შემდეგ, 1996 წლის 25 ოქტომბერს ბერად აღიკვეცა და მეორე დღესვე, 26 ოქტომბერს არქიმანდრიტის ხარისხში იქნა აღყვანილი, რის შემდეგაც, იმავე წლის 11 ნოემბერს ეპისკოპოსად კურთხევა მოხდა და სახელად ანტონი ებოძა. 1999 წლიდან 2000 წლამდე მსჯავრდადებულებთან ურთიერთობის განყოფილების თავმჯდომარე იყო. მთავარეპისკოპოსის ხარისხი 2004 წელს მიიღო, ხოლო მიტროპოლიტის — 2010 წლის 2 ივნისს. საქართველოს ეკლესიის წმინდა სინოდი patriarchate.ge // ანტონი – ვანისა და ბაღდათის მიტროპოლიტი
ანდრია (გვაზავა)

მიტროპოლიტი ანდრია (ერისკაცობაში — ამირან ანატოლის ძე გვაზავა; დ. 24 აპრილი, 1968, სოხუმი) — საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მღვდელმთავარი, გორისა და ატენის ეპარქიის მიტროპოლიტი; ანგელოზის დღე — 13 დეკემბერი [ძვ. სტ. 30 ნოემბერი] (წმინდა მოციქულ ანდრია პრიველწოდებეულის ხსენება); კათედრა და რეზიდენცია, გორსა და ატენში. მიტროპოლიტი ანდრია, ერისკაცობაში ამირან ანატოლის ძე გვაზავა, დაიბადა 1968 წლის 24 აპრილს, ქალაქ სოხუმში პედაგოგების, ანატოლი გვაზავასა და ნინო არაჰამიას ოჯახში. 1974 წელს შევიდა სოხუმის საშუალო სკოლაში და 1985 წელს დაამთავრა. ამავე წელს სასწავლებლად ხარკოვის უმაღლესი სამხედრო საავიაციო-საინჟინრო სასწავლებელი აირჩია და იქ 1988 წლამდე სწავლობდა. 1989-1994 წლებში კი სოხუმის სუბტროპიკული მეურნეობის სახელმწიფო ინსტიტუტი დაამთავრა. 1995 წლის 15 აპრილს ბერად აღიკვეცა და ეწოდა ანდრია. დაახლოებით წელიწადნახევარში, 1996 წლის 17 სექტემბერს დიაკვნად აკურთხეს, 3 თვის შემდეგ, 13 დეკემბერს კი მღვდლად დაასხეს ხელი. 1997 წელს მიიღო იღუმენის წოდება და დავითგარეჯის მონასტრის წინამძღვარი გახდა. 1998 წლის 18 ოქტომბერს ეპისკოპოსად აკურთხეს და 2001 წლამდე საგარეჯოსა და გურჯაანის ეპისკოპოსი იყო. 2001 წლის 20 ოქტომბერს კი სამთავისისა და გორის ეპარქია ჩააბარეს. 2006 წლის 16 ნოემბერს მიიღო მთავარეპისკოპოსის, 2010 წლის 25 მაისს კი მიტროპოლიტის წოდება. საქართველოს ეკლესიის წმინდა სინოდი patriarchate.ge // ანდრია – გორის და ატენის მიტროპოლიტი ↑ დღეს სამთავისისა და გორის მთავარეპისკოპოსი ანდრია აყვანილი არის სამღვდელმთავრო უმაღლეს წოდებაში მიტროპოლიტის ხარისხში – აქსიოს.. სამთავიოსისა და გორის ეპარქიის ოფიციალური საიტი (2010-05-25). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-05. ციტირების თარიღი: 2011-02-15.
პეტრე (ცაავა)

მიტროპოლიტი პეტრე (ერისკაცობაში — პაატა რევაზის ძე ცაავა; დ. 7 აპრილი, 1970, სენაკი) — საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მღვდელმთავარი, მიტროპოლიტი (ეპარქიის გარეშე). პეტრემ ერისკაცობაში დაამთავრა თბილისის უნივერსიტეტის ეკონომიკური ფაკულტეტი. 1997 წლიდან 2000 წლამდე სწავლობდა თბილისის სასულიერო სემინარიაში, რომლის დამთავრების შემდეგ, 2000 წლის 27 აგვისტოს ბერად აღიკვეცა, მეორე დღეს კი დიაკვნად აკურთხეს. იმავე წლის 3 ნოემბერს მღვდლად აკურთხეს და მღვდელმონაზონ პეტრეს ყაზბეგში სნოს სასულიერო კულტურული ცენტრის ხელმძღვანელობა ჩააბარეს. 2002 წლის 16 ივლისს ეპისკოპოსად დაასხეს ხელი. იმავე წლის 27ოქტომბერს კი, სტეფანწმინდისა და ხევის ეპისკოპოსად დაადგინეს. 2007 წლის 28 იანვარიდან მიენიჭა მთავარეპისკოპოსის, ხოლო 2010 წლის 2 აგვისტოდან მიტროპოლიტის ხარისხი. 2019 წლის 31 ოქტომბერს, საპატრიარქოს ირგვლივ აგორებული სკანდალის შემდეგ შეკრებილმა წმინდა სინოდმა მიტროპოლიტი პეტრე ჭყონდიდის მღვდელთმთავრობიდან განაყენა და შეუჩერა მღვდელმოქმედება, ხოლო ეპარქიის დროებით მმართველად დაინიშნა გრიგოლი (კაცია). საქართველოს ეკლესიის წმინდა სინოდი ↑ მეუფე პეტრე - პატრიარქმა მღვდელთმთავრობიდან განმაყენა 1tv.ge ↑ საპატრიარქო წმინდა სინოდის დღევანდელი სხდომის ოქმს აქვეყნებს
სტეფანე (კალაიჯიშვილი)

მიტროპოლიტი სტეფანე (ერისკაცობაში — სტეფანე გრიგოლის ძე კალაიჯიშვილი; დ. 9 თებერვალი, 1959, ახალციხე, საქართველო) — ჭყონდიდის, ცაგერისა და ლენტეხის ეპარქიის მიტროპოლიტი. ახალგაზრდობის სულიერი და ინტელექტუალური განვითარების ცენტრის თავმჯდომარე. 1981 წელს დაამთავრა თბილისის ტექნიკური უნივერსიტეტი, ახალციხის სემინარია. 1994 წელს დიაკვნად აკურთხეს, 1996 წლის 23 ოქტომბერს კი ბერად აღიკვეცა, იმავე წელს მღვდლად აკურთხეს. 1995 წელს დაამთავრა თბილისის უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი. 2002 წლის 27 ოქტომბერს ხელი დაასხეს ცაგერისა და ლეჩხუმის ეპისკოპოსად. 2010 წლის 9 სექტემბერს კი, მიიღო მთავარეპისკოპოსის ხარისხი. 2015 წლის 1 ნოემბრიდან არის მიტროპოლიტი. 2021 წლის 11 თებერვლის სინოდის სხდომის შემდეგ მასვე დაექვემდებარა ჭყონდიდის ეპარქია. კათედრა ცაგერში, რეზიდენცია ცაგერსა და ლენტეხში. ანგელოზის დღე — 27 დეკემბერი (9 იანვარი). საქართველოს ეკლესიის წმინდა სინოდი სტეფანე – ცაგერისა და ლენტეხის მიტროპოლიტი — საქართველოს საპატრიარქოს საიტი ↑ „ჭყონდიდის ეპარქიას მეუფე სტეფანე უწინამძღვრებს, მეუფე გრიგოლი კი წალკას უბრუნდება“. formulanews.ge. ციტირების თარიღი: 15 თებერვალი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება)
ილარიონი (ქიტიაშვილი)

ეპისკოპოსი ილარიონი (ერისკაცობაში — დავით ნოდარის ძე ქიტიაშვილი; დ. 22 ნოემბერი, 1957, ხაშური) — მესტიისა და ზემო სვანეთის ეპარქიის ეპისკოპოსი. თბილისის ტექნიკური უნივერსიტეტი; 1998 წლის 4 ნოემბერი - დიაკვანი; 1999 წლის 15 თებერვალი - მღვდლად კურთხევა; 2000 წლის 4 დეკემბერი - ბერად აღკვეცა; 2001 წლის 4 დეკემბერი - იღუმენი; 2002 წლის 3 ნოემბერი - მესტია-სვანეთის ეპისკოპოსი. კათედრა და რეზიდენცია მესტიაში. საქართველოს ეკლესიის წმინდა სინოდი ილარიონი (ქიტიაშვილი) — ბიბლიოვიკი მესტიისა და ზემო სვანეთის ეპისკოპოსი ილარიონი
სუხბეჩი

სუხბეჩი — V-VI საუკუნეების ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი საქართველოს ისტორიულ პროვინცია ტაოში (ახლა თურქეთის ფარგლებშია). მდებარეობს იშხნის ტაძრის ჩრდილოეთით. გეგმით ჯვაროვან-გუმბათოვანი ეკლესია ტეტრაკონქის ტიპისაა. ნაგებია გათლილი ქვით დასავლეთ მხარეს ეკვრის ეგვტერი. ერთადერთი შესასვლელიც აქედანვე აქვს. ეგვტერი უფრო გვიანი ხანისაა. ეკლესია შიგნით შელესილი იყო, მოხატულობის კვალი არ შეინიშნება. ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 616.
აბრაამი (გარმელია)

მიტროპოლიტი აბრაამი (ერისკაცობაში — ამირან მამიას ძე გარმელია; დ. 15 ნოემბერი, 1948, სოხუმი) — საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მღვდელმთავარი, დასავლეთ ევროპის ეპარქიის მიტროპოლიტი; ანგელოზის დღე – 9 (22) ოქტომბერი, ქრისტესშობის კვირის წინა კვირა (მამათმთავარი აბრაამის ხსენება). მიტროპოლიტი აბრაამი, ერისკაცობაში ამირან მამიას ძე გარმელია, დაიბადა 1948 წლის 15 ნოემბერს ქ. სოხუმში. 1953 წლიდან მისი ოჯახი ცხოვრობს თბილისში. საშუალო სკოლის დამთავრების შემდეგ სწავლა განაგრძო თბილისის ა.ს. პუშკინის სახელობის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ისტორიის ფაკულტეტზე, რომელიც დაასრულა 1971 წელს, ხოლო 1988 წელს მცხეთის სემინარია დაამთავრა, იმავე წლის 3 იანვარს კი, ბერად აღიკვეცა და აბრაამი ეწოდა. 1988 წლის 28 მაისს ბერდიაკვანი აბრაამი მღვდელმონოზონის ხარისხში აიყვანეს. 1989-1990 წლებში სწავლობდა რეგენსბურგის უნივერსიტეტში. 1992 წლის 25 დეკემბერს ეპისკოპოსად დაასხეს ხელი და 1996 წლამდე ნიკორწმინდის ეპარქიის ეპისკოპოსი იყო. ამავდროულად 1993-2003 წლებში თბილისის სასულიერო სემინარიისა და აკადემიის რექტორი იყო. 1995 წელს კი საქართველოს საპატრიარქოს საგარეო ურთიერთობების განყოფილების თავმჯდომარედ დაინიშნა და ეს თანამდებობა 2002 წლამდე ეკავა. 1996-1998 წლებში საგარეჯო-გურჯაანის ეპისკოპოსი გახდა, რასაც 1998 წელს მთავარეპისკოპოსობა მოჰყვა და გადაყვანილ იქნა ჭიათურის ეპარქიის მმართველად. 2000 წელს აყვანილ იქნა მიტროპოლიტის ხარისხში. 2002 წელს კი, დასავლეთ ევროპის მიტროპოლიტი გახდა და დღემდე ამ ეპარქიას ხელმძღვანელობს. მიღებული აქვს კონსტანტინოპოლის, საქართველოს, რუსეთისა და რუმინეთის ეკლესიათა ჯილდოები. 2007 წლის 21 დეკემბერს დაჯილდოვდა წმიდა გიორგის ორდენით. 2008 წლის 16 ნოემბერს მიტროპოლიტი აბრაამი დაჯილდოვდა სკუფიაზე ბრილიანტის ჯვრის ტარების უფლებით. საქართველოს ეკლესიის წმინდა სინოდი patriarchate.ge // აბრაამი – დასავლეთ ევროპის მიტროპოლიტი
მილოშ ფორმანი

ჟან ტომაშ ფორმანი, უკეთ ცნობილი, როგორც მილოშ ფორმანი (დ. 18 თებერვალი, 1932 — გ. 13 აპრილი, 2018) — ჩეხი-ამერიკელი რეჟისორი, სცენარისტი, მსახიობი და პროფესორი. მის ფილმთაგან ორი: ვიღაცამ გუგულის ბუდეს გადაუფრინა და ამადეუსი, ითვლება მსოფლიოს ფილმის ისტორიის შედევრებად. ფორმანს სწორედ ამ ფილმებმა მოუტანა პრესტიჟული ამერიკის ფილმის აკადემიის ჯილდო - ოსკარი. 1964 — „შავი პეტრე“ (Černý Petr) 1965 — „ქერას საყვარლები“ (Loves of a Blonde) 1967 — „მეხანძრეების მეჯლისი“ (The Firemen's Ball ) 1971 — „გაფრენა“ (Taking Off ) 1975 — „ვიღაცამ გუგულის ბუდეს გადაუფრინა“ (One Flew Over the Cuckoo's Nest) 1981 — „რეგთაიმი“ (Ragtime) 1984 — „ამადეუსი“ (Amadeus) 1989 — „ვალმონი“ (Valmont) 1996 — „ხალხი ლარი ფლინტის წინააღმდეგ“ (The People vs. Larry Flynt) 1999 — „ადამიანი მთვარეზე“ (Man on the Moon) 2006 — „გოიას ლანდები“ (Goya's Ghosts) შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „მილოშ ფორმანი“ ვიკისაწყობში. Milos Forman კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
The Velvet Underground

The Velvet Underground — ამერიკული როკ-ჯგუფი, ჩამოყალიბებული ნიუ-იორკში, 1965 წელს. მისი ყველაზე ცნობილი წევრები არიან ლუ რიდი და ჯონ კეილი, რომლებმაც უფრო მეტად სახელი სოლო-კარიერით გაითქვეს. მიუხედავად იმისა, რომ კომერციულად კოლექტივის ჩანაწერებს დიდი წარმატება არ ჰქონია, ვიწრო წრეებში იგი მეტად ფასობს და ითვლება 1960-იანი წლების ერთ-ერთ მნიშვნელოვან და გავლენიან კოლექტივად. მთავარი სტატია: The Velvet Underground-ის დისკოგრაფია. The Velvet Underground & Nico (1967) White Light/White Heat (1968) The Velvet Underground (1969) Loaded (1970) Live at Max's Kansas City (ჩაწერილია 1970 წელს, გამოიცა 1972 წელს) Squeeze (1973) 1969: The Velvet Underground Live (ორმაგი ალბომი, ჩაწერილია 1969 წელს, გამოიცა 1974 წელს) VU (ჩაწერილია 1968-1969 წლებში, გამოიცა 1985 წელს) Another View (ჩაწერილია 1967-69 წლებში, გამოიცა 1986 წელს) ↑ Richie Unterberger, The Velvet Underground, Allmusic, accessed April 29, 2007.
Men at Work

Men at Work — ავსტრალიური როკ/რეგეი ჯგუფი, რომელიც განსაკუთრებულად ცნობილი გახდა 1980-იან წლებში. ჯგუფის ჟღერადობა გამოირჩევა ჩასაბერი ინსტრუმენტებით და სტვირით. ეს არის ერთადერთი ავსტრალიელი შემსრულებელი, რომელსაც აშშ-ში ჰქონდა #1 ალბომი და #1 სინგლი (ალბომი Business as Usual და სიმღერა Down Under). ბრიტანეთში ამ ჩანაწერებმა ასევე #1 ადგილი მოიპოვეს. 1983 წელს ჯგუფმა მიიღო გრემი, როგორც საუკეთესო ახალმა შემსრულებელმა. მსოფლიო მასშტაბით გაყიდულია მისი ალბომების 30 მილიონ ასლამდე. მთავარი სტატია: Men at Work-ის დისკოგრაფია. 1981 Business as Usual 1983 Cargo 1985 Two Hearts ↑ Howlspace: Men at Work დაარქივებული 2012-02-17 საიტზე Wayback Machine. Retrieved on 9 July 2007 ჯგუფის ოფიციალური MySpace გვერდი
ეფრემი (გამრეკელიძე)

მთავარეპისკოპოსი ეფრემი (ერისკაცობაში — ელგუჯა მურმანის ძე გამრეკელიძე; დ. 24 ოქტომბერი 1975, ბათუმი) — 2006 წლის 31 დეკემბრიდან ბოლნისის ეპარქიის მთავარეპისკოპოსი. 1991 წელს დაამთავრა ბათუმის მე-2 საშუალო სკოლა და სწავლა განაგრძო ბათუმის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკურ ფაკულტეტზე, სადაც 1996 წლამდე სწავლობდა. 1994 წლიდან ბათუმის საკათედრო ტაძრის მნათე და მედავითნე იყო. 1996 წლის 8 აპრილს აღიკვეცა ბერად და იმავე წლის 6 მაისს, ბათუმისა და სხალთის ეპისკოპოსმა იობმა, ხელი დაასხა ბერდიაკვნად, ხოლო ნოემბრიდან მსახურობა ურბნისისა და რუისის ეპარქიაში განაგრძო. 1997 წლის 7 აპრილს ეკურთხა მღვდლად, რის შემდეგაც მსახურობა იტრიის ღვთისმშობლის მიძინების მონასტერში განაგრძო. 1998 წლიდან ქარელის ხარების ტაძრის ღვთისმსახური იყო 2004 წლამდე. 2000 წლის 25 დეკემბერს კათოლიკოს-პატრიარქ ილია II ლოცვა-კურთხევით მიენიჭა იღუმენის წოდება და ოქროს ჯვრის ტარების უფლება. 2001 წლიდან იყო ქარელის წმ. გიორგი მთაწმინდელის სახელობის გიმნაზიის რექტორი 2004 წლამდე, 2004-2006 წლებში ქოზიფას მამათა მონასტრის წინამძღვარი იყო. 2006 წლის 10 ნოემბერს დაჯილდოვდა გამშვენებული ჯვრის ტარების უფლებით. 2006 წლის 23 დეკემბერს წმინდა სინოდის განჩინებით გამოირჩიეს ბოლნელ მღვდელმთავრად და 31 დეკემბერს, სვეტიცხოვლის საკათედრო ტაძარში, ხელი დაასხეს ეპისკოპოსად. 2012 წლის 6 სექტემბერს აღყვანილ იქნა მთავარეპისკოპოსის ხარისხში. კათედრა და რეზიდენცია ბოლნისსა და დმანისში. საქართველოს ეკლესიის წმინდა სინოდი ეფრემი — ბოლნელი მთავარეპისკოპოსი დაარქივებული 2018-05-15 საიტზე Wayback Machine. ↑ უწმინდესმა და უნეტარესმა ილია მეორემ ბოლნისის ეპარქიის მმართველი მეუფე ეფრემი მთავარეპისკოპოსის ხარისხში აიყვანა
არღანი

არღანი (ფრანგ. Charmante Catherine-დან — „მშვენიერი ქეთრინი“, ერთ-ერთი პირველი სიმღერა, რომელიც შესრულდა არღანზე, აგრეთვე „ქუჩის ორგანი“, ინგლ. Street organ)— მექანიკური საკრავი, გადასატანი უკლავიშო ორგანის ნაირსახეობა. შეიქმნა ევროპაში XVIII საუკუნეში, საქართველოში გავრცელდა XIX საუკუნის დასაწყისიდან, უმთავრესად ქალაქებში. არღანი მოზრდილი ყუთია, შიგ ხმოვანი მილები, საბერველი და მუთაქისებრი ლილვაკებია ჩაწყობილი და თითო ლილვაკზე თითო მუსიკალური პიესაა მოთავსებული. ლილვაკების ასამოძრავებლად საკრავს გვერდზე სატრიალებელი სახელური აქვს. აქვეა ლილვაკების გადამრთველი მექანიზმიც. ტრიალისას ლილვაკის ამობურცული ნაწილები სათანადო მილაკებში ჰაერს უშვებენ, რის მეოხებითაც ბგერები წარმოიშობა. რუსეთსა და ევროპის ზოგ ქვეყანაში არღანს „შარმანკას“ ან „კატარინკას“ უწოდებენ. სახელწოდება წარმოდგება ფრანგული ხალხური სიმღერისაგან "Charmant Catherine" ("მშვენიერი კატარინა"), რომელიც პირველად ამ საკრავში აჟღერდა. მშველიძე შ., ქსე, ტ. 1, გვ. 612, თბ., 1975
ექვთიმე (ლეჟავა)

მთავარეპისკოპოსი ექვთიმე (ერისკაცობაში — თეიმურაზ გიორგის ძე ლეჟავა; დ. 1953, თბილისი) — გურჯაანისა და ველისციხის ეპარქიის მთავარეპისკოპოსი. დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია. 1990 წელს ბერად აღკვეცა, 1991 წელს კი მღვდლად აკურთხეს. საქართველოს ეკლესიის წმინდა სინოდის გადაწყვეტილებით 2003 წლის 18 აგვისტოს გურჯაანისა და ველისციხის ეპისკოპოსად დაასხეს ხელი. 2011 წლის 16 ნოემბერს მიენიჭა მთავარეპისკოპოსის წოდება. კათედრა და რეზიდენცია გურჯაანში. საქართველოს ეკლესიის წმინდა სინოდი გურჯაანისა და ველისციხის ეპისკოპოსი ექვთიმე ↑ გურჯაანისა და ველისციხის ეპისკოპოსს მთავარეპისკოპოსის ხარისხი მიენიჭა
ზენონი (იარაჯული)

მთავარეპისკოპოსი ზენონი (ერისკაცობაში — იმედა შოთას ძე იარაჯული; დ. 17 მარტი, 1972, თბილისი) — დმანისისა და აგარაკ-ტაშირის. კათედრა და რეზიდენცია: დმანისი. იმედა იარაჯულმა 1992 წელს დაამთავრა თბილისის სასულიერო სემინარია და 1993 წლის 14 აგვისტოს ბერად აღიკვეცა. 1993 წლის 19 აგვისტოს დიაკვნად აკურთხეს, ხოლო 1993 წლის 25 ოქტომბერს მღვდლად. 1994 წლის 10 ნოემბერს გახდა იღუმენი და ამავდროულად სიღნაღის სასულიერო სასწავლებლის რექტორი. 1995-1996 წლებში თბილისის სასულიერო სემინარიისა და აკადემიის პრორექტორი იყო. 1996-1997 წლებში კი გაიარა რომის ორიენტალისტური ინსტიტუტი. 1998 წელს გახდა სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის მდივანი. 1998 წლიდან 2002 წლამდე იყო საქართველოს საპატრიარქოს საფინანსო-ეკონომიკური განყოფილების თავმჯდომარე. თბილისის მამა-დავითის ტაძარს წინამძღვრობდა 2000 წლიდან 2002 წლამდე. 2001 წლის 16 ივნისს გახდა არქიმანდრიტი. 2002-2003 წლებში სვეტიცხოვლის წინამძღვარი იყო. 2003 წლის 18 აგვისტოს ეპისკოპოსად გამოარჩიეს და 31 აგვისტოს მოხდა კურთხევა სვეტიცხოვლის საპატრიარქო ტაძარში. მას ჩაბარდა დმანისის ეპარქია. ამავე წელს მეუფე ზენონი გახდა ფაზისის მეცნიერებათა აკადემიის პრეზიდიუმის წევრი. 2004 წელს საბერძნეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის უმაღლესი ორდენით და ედიტერანიის ბერძნული სამიტროპოლიტოს ორდენით დააჯილდოვეს ათენში. 2005 წლიდან დმანისის ეპარქიას დაემატა აგარაკ-ტაშირის მხარე დღევნდელ სომხეთში, ხოლო 2009 წლიდან მეუფე ზენონს დიდი ბრიტანეთისა და ირლანდიის ეპარქიაც ჩააბარეს. ამავე წელს გახდა გაერთიანებული სამეფოსა და ირლანდიის პან-ორთოდოქსული საეპისკოპოსო ასამბლეის წევრი. 2010 წელს დაჯილდოვდა საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის უმაღლეს ორდენით. 2011 წელს კი აღყვანილ იქნა მთავარეპისკოპოსის ხარისხში. 2022 წლის 16 ნოემბერს საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ბრძანებით, 15 ნოემბერს შემდგარი სინოდალური კომისიის საფუძველზე მთავარეპისკოპოსი ზენონი გადაყენებულ იქნა დიდი ბრიტანეთისა და ირლანდიის ეპარქიის ხელმძღვანელობიდან. 2023 წლის 14 თებერვალს საქართველოს ეკლესიის წმინდა სინოდის სხდომამ, საქართველოს ეკლესიის დიდი ბრიტანეთისა და ირლანდიის ეპარქიაში განვითარებულ მოვლენებზე მოისმინა სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის წინადადება და დაადგინა: - დიდი ბრიტანეთისა და ირლანდიის ეპარქიის ზედამხედველობა დროებით გადაიბაროს სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქმა; ხოლო მაღალყოვლადუსამღვდელოესი მთავარეპისკოპოსი ზენონი (იარაჯული) დარჩეს დმანისისა და ლორე-ტაშირის ეპარქიის მმართველ მღვდელმთავრად. დმანისისა და აგარაკ-ტაშირის ეპისკოპოსი ზენონი ეპისკოპოსი ზენონი დაარქივებული 2020-02-05 საიტზე Wayback Machine. ↑ მეუფე ზენონის ეპარქიიდან გათავისუფლება ოფიციალურად დადასტურდა ↑ საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის წმიდა სინოდის სხდომის განჩინება 14.02.2023
იეგუდიელი (ტაბატაძე)

მთავარეპისკოპოსი იეგუდიელი (ერისკაცობაში — გოჩა ბენიამინის ძე ტაბატაძე; დ. 30 იანვარი 1964, ზედა ბერეთისა, ჭიათურის მუნიციპალიტეტი) — სტეფანწმინდისა და ხევის ეპარქიის მთავარეპისკოპოსი. მთავარეპისკოპოსი იეგუდიელი, ერისკაცობაში გოჩა ბენიამინის ძე ტაბატაძე, დაიბადა 1964 წლის 30 იანვარს საჩხერის რაიონ სოფელ ზედა ბერეთისაში. 1971-1976 წლებში სწავლობდა იმავე სოფლის სკოლაში. 1976 წელს ოჯახი საცხოვრებლად გადმოვიდა მცხეთის რაიონის სოფელ საგურამოში. გოჩა ტაბატაძემ სწავლა განაგრძო საგურამოს საშუალო სკოლაში. სკოლაში სწავლის პერიოდში აქტიურ მონაწილეობას იღებდა სპორტულ შეჯიბრებში, ჰქონდა წარმატებები. საშუალო სკოლის დამთავრების შემდეგ სწავლა განაგრძო თბილისის სამეცნიერო კვლევით ინსტიტუტთან არსებულ N79-ე ერთწლიან ტექნიკურ სასწავლებელში, შემდეგ სწავლა განაგრძო ილია წინამძღვრიშვილის სახელობის სასოფლო-სამეურნეო ტექნიკუმში, 1982-1984 წლებში მსახურობდა საბჭოთა არმიის რიგებში გერმანიის დემოკრატიულ რესპუბლიკაში. სამხედრო სამსახურიდან დაბრუნების შემდეგ მუშაობდა საგურამოს სასათბურე მეურნეობის მშენებელ მუშად, დაბა ზაჰეში ელექტროზეინკლად. 1987 წელს ჩაირიცხა საქართველოს ტექნიკურ უნივერსიტეტში მექანიკა-მანქანათმშენებლობის ფაკულტეტზე, რომელიც დაამთავრა 1992 წელს. მონაწილეობდა სამაჩაბლოს სამშვიდობო ოპერაციაში. შემდეგ, როგორც თვითონ აღნიშნავს, „განსაცდელებმა მიმიყვანეს ღვთის აღიარებამდე”. მისი პირველი მოძღვარი იყო ზედაზნის მონასტრის ბერ-მონაზონი მამა ბასილი (მაჩიტაძე). 30 წლის ასაკში, 1994 წლის 30 იანვარს, პირველად ეზიარა წმიდა საიდუმლოს და გადაწყვიტა ზედაზნის მონასტერში დარჩენა. სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის, უწმიდესისა და უნეტარესი ილია II-ის ლოცვა-კურთხევით ზედაზნის მონასტრის მოძღვარი და საძმო გადაყვანილ იქნა მცხეთის ჯვრის მონასტერში. ეს იყო 1994 წლის დიდი მარხვის პერიოდი. იმავე წლის შობის მარხვაში მორჩილი გოჩა ტაბატაძე აღიკვეცა ბერად და ეწოდა სახელად იეგუდიელი. 1995 წლის 29 იანვარ უწმიდესმა და უნეტარესმა ილია II-მ სიონის საპატრიარქო ტაძარში აკურთხა ბერ-დიაკვნად, იმავე წელს, ლაზარეს, შაბათს მისმა უწმიდესობამ ხელი დაასხა მღვდელ-მონაზვნად. პირველი სამღვდელო მსახურება შეასრულა ქვათახევის ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლის მიძინების სახელობის მამათა მონასტერში. შვიდი თვის შემდეგ უწმიდესისა და უნეტარესი ილია II-ის ლოცვა-კურთხევით გადაყვანილ იქნა ყაზბეგის რაიონის სოფელ აჩხოტის წმიდა ნიკოლოზის სახელობის მამათა მონასტერში. 2000 წლის 16 ივლისს გერგეტის წმ. სამების სახელობის ტაძარში სიყვარულის დღესასწაულზე მისმა უწმიდესობამ ილია II-მ აიყვანა იღუმენის ხარისხში, ხოლო ორი წლის შემდეგ, 2002 წლის 16 ივლისს, აღყვანილ იქნა არქიმანდრიტის ხარისხში. 2003 წლის 18 აგვისტოს წმიდა სინოდის სხდომაზე, რომელიც რუის-ურბნისის ეპარქიაში შედგა, გამოარჩია საეპისკოპოსო კანდიდატად. იმავე წლის 2 სექტემბერს სვეტიცხოვლის საპატრიარქო ტაძარში უწმიდესმა და უნეტარესმა ილია II-მ წმიდა სინოდის წევრებთან ერთად ხელი დაასხა თიანეთისა და ფშავ-ხევსურეთის ეპისკოპოსად. 2003 წლის 14 სექტემბერს ეპისკოპოსმა იეგუდიელმა ჩაატაარა პირველი სამღვდელმთავრო წირვა ახლად შექმნილ ეპარქიაში. 2004 წლის 27 ივნისს წმიდა სინოდის გადაწყვეტილებით გადაყვანილ იქნა ბოლნისის ეპარქიის მმართველად. 2006 წლის დეკემბრიდან ხელმძღვანელობს სტეფანწმიდისა და ხევის ეპარქიას. საქართველოს ეკლესიის წმინდა სინოდი patriarchate.ge // იუგუდიელი – სტეფანწმინდისა და ხევის მთავარეპისკოპოსი
ლუკა (ლომიძე)

ეპისკოპოსი ლუკა (ერისკაცობაში — ვაჟა ფარნაოზის ძე ლომიძე; დ. 14 სექტემბერი, 1966, თბილისი) — საგარეჯოსა და ნინოწმინდის ეპარქიის მთავარეპისკოპოსი. 1992 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამთო ფაკულტეტი; 1995 წლიდან ზედაზნის მამათა მონასტრის მორჩილი იყო. 1997 წლის დიდმარხვის I კვირაში ბერად აღიკვეცა. 1998 წლის 13 ივლისს დიაკვნად ეკურთხა. 1998 წლის 12 ნოემბერს — მღვდლად. 1998–2003 წლებში იყო დავითგარეჯის მონასტრის წინამძღვარი. 1999 წელს გახდა იღუმენი, 2000 წელს — არქიმანდრიტი, 2003 წლის 29 აგვისტოს ეპისკოპოსად ეკურთხა, 2011 წლის 14 სექტემბრიდან მთავარეპისკოპოსია. დაჯილდოებულია წმინდა გიორგის ორდენით. კათედრა და რეზიდენცია — ნინოწმინდასა და საგარეჯოში. საქართველოს ეკლესიის წმინდა სინოდი ↑ ლუკა – საგარეჯოსა და ნინოწმინდის მთავარეპისკოპოსი. საქართველოს საპატრიარქო. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-02-05. ციტირების თარიღი: 6 თებერვალი, 2020.
ორგანი

ორგანი შეიძლება აღნიშნავდეს: ორგანი — კლავიშიანი სასულე მუსიკალური საკრავი ორგანი — მრავალლულიანი ქვემეხი
შიო (მუჯირი)

მიტროპოლიტი შიო (ერისკაცობაში — ელიზბარ თეიმურაზის ძე მუჯირი; დ. 1 თებერვალი, 1969, თბილისი, საქართველოს სსრ) — საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მღვდელმთავარი, 2003 წლიდან სენაკისა და ჩხოროწყუს ეპარქიის მიტროპოლიტი, ავსტრალიისა და ახალი ზელანდიის ქართული სამრევლოების მმართველი მღვდელმთავარი , 2017 წლიდან საქართველოს სამოციქულო მართლმადიდებელი ეკლესიის საპატრიაქო ტახტის მოსაყდრე. ანგელოზის დღე — ყველიერის ხუთშაბათი (ღირსი შიო მღვიმელის ხსენება). მიტროპოლიტი შიო დაიბადა 1969 წლის 1 თებერვალს თბილისში. 1991 წელს დაამთავრა თბილისის კონსერვატორია, 1999 წელს კი ბათუმის სასულიერო სემინარია, რის შემდეგაც სწავლა გააგრძელა მოსკოვის სასულიერო აკადემიაში და მოსკოვის წმიდა ტიხონის საღვთისმეტყველო ინსტიტუტში. 1993 წელს, 5 თებერვალს, მორჩილი ელიზბარი აღკვეცეს ბერად და უწოდეს სახელად შიო, ხოლო 1995 წლიდან დიაკვანია. 1996 წლიდან მღვდლად აკურთხეს. 1997 წელს მღვდელმონაზონი შიო დაინიშნა თბილისის კლდისუბნის წმინდა გიორგის ეკლესიის წინამძღვრად. 1998 წლის 3 აპრილს მღვდელმონაზონ შიოს მიენიჭა იღუმენის წოდება ოქროს ჯვრის ტარების უფლებით და დაადგინეს ილია წინასწარმეტყველის ტაძრის წინამძღვრად. 1999 წლის 6 მარტიდან იღუმენი შიო თბილისის ანჩისხატის ტაძრის ღვთისმსახურია. იმავე წლის 20 სექტემბრიდან ნარიყალას წმიდა ნიკოლოზის სახელობის ტაძრის წინამძღვარია. 2001 წლის ოქტომბრიდან იგი მოსკოვის ქართველთა სათვისტომოს წმიდა გიორგის სახელობის ტაძრის წინამძღვარია. 2003 წლის 18 აგვისტოს საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის გადაწყვეტილებით აირჩიეს ახლად ჩამოყალიბებული სენაკისა და ჩხოროწყუს ეპარქიის ეპისკოპოსად. ამავე წლის 7 სექტემბერს შეიმოსა ეპისკოპოსის სამოსით. 2009 წლის 30 აპრილს წმინდა სინოდმა მას ჩააბარა ავსტრალიისა და ახალი ზელანდიის მრევლი. 2010 წლის 2 აგვისტოდან მიტროპოლიტია. 2010 წლის 21 დეკემბერს შევიდა ქართული ეკლესიის წმინდანების კანონიზაციის კომისიაში. 2015 წლის 16 დეკემბერს მიტროპოლიტმა შიომ დაიცვა დისერტაცია მოსკოვის წმ. ტიხონის მართლმადიდებლურ-ჰუმანიტარულ უნივერსიტეტში, თემაზე „ღირსი ალექსი სენაკელი (შუშანია) მისი ცხოვრების ისტორიული კონტექსტი და სულიერ-სამოძღვრო მემკვიდრეობა“ და მიენიჭა ღვთისმეტყველების კანდიდატის ხარისხი. 2017 წლის 23 ნოემბერს სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ილია II-ის ბრძანებით დაინიშნა კათოლიკოს-პატრიარქის მოსაყდრედ. 2018 წლის 21 ივნისს საქართველოს მართლმადიდებელი სამოციქულო ეკლესიის წმნინდა სინოდის სხდომაზე დაჯილდოვდა ეკლესიის უმაღლესი ჯილდოთი სკუფიაზე ბრილიანტის ჯვრის ტარების უფლებით. სერგო ვარდოსანიძე. საქართველოს მართლმადიდებელი სამოციქულო ეკლესიის ასწლოვანი მატიანე (1917-2017 წ.წ.). თბილისი, 2017, გვ. 615. საქართველოს ეკლესიის წმინდა სინოდი patriarchate.ge // მაღალყოვლადუსამღვდელოესი – შიო ↑ ილია მეორემ სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის მოსაყდრედ მიტროპოლიტი შიო მუჯირი დაასახელა