Codex Seraphinianus

Codex Seraphinianus (სერაფინის კოდექსი), რომელიც პირველად 1981 წელს გამოქვეყნდა, წარმოადგენს წარმოსახვითი სამყაროს ილუსტრირებულ ენციკლოპედიას, რომელსაც იტალიელი მხატვარი, არქიტექტორი და სამრეწველო დიზაინერი ლუიჯი სერაფინი ოცდაათი თვის განმავლობაში ქმნიდა, 1976-დან 1978 წლამდე. წიგნი დაახლოებით 360 გვერდისგან შედგება (დამოკიდებულია გამომცემლობაზე) და შესრულებულია დაშიფრული ანბანით შექმნილ ენაზე. თავდპირველად გამოქვეყნდა იტალიაში, ხოლო მოგვიანებით რამდენიმე ქვეყანაში გამოიცა. წიგნი წარმოადგენს ხელნაწერ ენციკლოპედიას, რომელშიც წარმოდგენილია უცნაური და დაუჯერებელი ფლორის, ფაუნის, ანატომიების, მოდის და საკვების ფერადი ფანქრით, ხელით შესრულებული ილუსტრაციები. წიგნს ხშირად ადარებენ ჯერ კიდევ გაუშიფრავ ვოინიჩის ხელნაწერს, ხორხე ლუის ბორხესის მოთხრობას "ტლონი, უქბარი, ორბის ტერტიუსი"-ს და მორის ეშერის და ჰიერონიმუს ბოსხის ნამუშევრებს. ილუსტრაციები ხშირად წარმოადგენს რეალურ სამყაროში არსებული საგნების სიურეალისტურ პაროდიას: ხილი, რომელსაც სისხლი სდის; მცენარე რომელიც იზრდება სკამივით და შემდეგ ნამდვილ სკამად გარდაიქმნება; წყვილის მეტამორფოზი, რომელთაც სექსი აქვს, და შემდგომ ნიანგად გადიქცევიან. სხვები ასახავს უცნაურ, ერთი შეხედვით უაზრო მანქანებს, ხშირად დელიკატური გარეგნობით და პაწაწინა ძაფებით მიბმული. ზოგიერთი ილუსტრაცია იკითხება როგორც რუკები ან ადამიანის სახეები, ზოგი კი( განსაკუთრებით ფიზიკის თავში) ძირითადად ან მთლიანად აბსტრაქტულია. თითქმის ყველა ილუსტრაცია ნათელი და დეტალურია. დამწერლობა (შესაძლოა ყალბი დამწერლობა) ჩნდება დასავლური სტილის ჩვეულებრივი წერის სისტემების მოდელით. (მარცხნიდან მარჯვნივ მწკრივად წერა; ანბანი პატარა და დიდი ასოებით, რომელთა რიცხვი ზოგჯერ ორჯერ აღემატება ციფრებს. ) ზოგიერთი ასო მხოლოდ სიტყვების დასაწყისში ან ბოლოში ჩანს, ეს სემიტური დამწერლობის მახასიათებელია. ანბანის მრუდხაზოვანი ასოები თოკის ან ძაფივის მსგვასია, და ხშირად მარყუჟსა და კვანძს აჩვენებს, რომელიც გარკვეულწილად სინჰალური ანბანის ასოებს მოგვაგონებს. წიგნის ენა ათწლეულების განმავლობაში ეწინააღმდეგებოდა ენათმეცნიერთა ანალიზს ამასთან, გვერდების ნუმერაციისთვის გამოყენებული რიცხვითი სისტემა გატეხეს (როგორც ჩანს დამოუკიდებლად) ალან ს. ვესშლერმა და ბულგარელ ენათმეცნიერმა ივან დერჟანსკიმ. ეს არის ბაზა 21-ის ვარიაცია. ოქსფორდის უნივერსიტეტის წიგნისმოყვარულთა საზოგადოებაში გამართულ მოხსენებაში, რომელიც 2009 წლის 11 მაისს ჩატარდა, სერაფინიმ თქვა, რომ Codex-ს დამწერილობის მიღმა, რომელიც ასემიურია, არანარი დაფარული აზრი არ არსებობს; რომ მისი გამოცდილება ამ ასოების წერისას, ძალიან ჰგავდა ავტომატური წერის რეჟიმს; და მას სურდა, რომ მის ანბანს მკითვხელისთვის გადაეცა ის შეგრძნება, რომელსაც ის ბავშების გრძნობენ წიგნების წინაშე, რომელთაც ჯერ კითხვა არ შეუძლიათ, თუმცა ხედავენ, რომ ნაწერს მნიშვნელობა აქვს მოზრდილებისთვის. წიგნი დაყოფილია თერთმეტ თავად , და ორი ნაწილისგან შედგება. პირველ ნაწილში აღწერილია ბუნებრივი სამყარო, რომელიც მოიცავს ფლორას, ფაუნასა და ფიზიკას. მეორე ეხება კაცობრიობას, ადამიანის ცხოვრების სხვადასხვა ასპექტს: ტანსაცმელს, ისრტორიას, სამზარეულოს, არქიტექტურას და სხვ. როგორც ჩანს, თთოეულ თავში განხილულია ზოგადი ენციკლოპედიური თემა. თითოეული ცალკეული თავის თემატიკა შემდეგია: ფლორის მრავალი სახეობა: უცნაურიყვავილები, ხეები, რომლებიც თავს ძირფესვიანად თხრიან და მიგრირებენ. მსოფლიო ფაუნას, სადაც გამოსახულია უამრავი ცხოველი. ეს არისა ცხენის, ბეჰემოთის, მარტორქის, ჩიტების და ა.შ. სიურეალური ვარიაციები. როგორ ჩანს ცალკე ორფეხიანი არსებების სამეფო. ფიზიკა და ქიმია (წარმოადგენს ყველაზე აბსტრაქტულ და იდუმალ თავს). უცნაური აპარატები და მანქანები. კაცობრიობა: ბიოლოგიას, სექსუალობას, აბორიგენულ ხალხებს და ამასთან ერთად აჩვენებს მცენარეთა ცხოვრების მაგალითებს და იმ იარაღებს (მაგალითად, კალმები და ქანჩები), რომლებიც ადამიანთა სხეულშია იმპლანტირებული. ისტორია. მასში ნაჩვენებია გაურკვეველი მნიშვნელობის მრავალი ადამიანი (ზოგიერთი მხოლოდ ბუნდოვნად ადამიანი) , რომლებიც ასახავენ დაბადებისა და სიკვდილის პერიოდებს. იგი ასევე ასახავს ისტორიული (და შესაძლოა რელიგიური) მნიშვნელობის ბევრ სხენასაც. ასევე მოყვანილია დაკრძალვისა და სამგლოვიარო წეს-ჩვეულებების მაგალითები. Codex-ის უცხო დამწერლობის ისტორია. საკვები, სასადილო პრაქტიკა და ტანსაცმელი. უცნაური თამაშები (მათ შორის ბანქო და სამაგიდო თამაშები) და ათლეტური სპორტული სახეობები. არქიტექტურა. ბოლო თავის შემდეგ სარჩევი ან საძიებელია და გრძელდება ბოლოთქმით, რომლის ნაწერებიც გაკრით არის დაწერილი. მეექვსე თავში ორ ფირფიტაზე ფრანგულ ენაზე დაწერილი რამდენიმე სტრიქონია. ეს არის ციტატა მარსელ პრუსტის "A la recherche du temps perdu: Albertine disparue"-დან (დაკარგული დროის ძებნაში: ალბერტინე წავიდა). სურათის იატაკზე მიმოფანტული სიტყვები იგივე წიგნიდანაა. ორიგინალი გამოცემა ორ ტომად გამოქვეყნდა: ლუიგი სერაფინი, Codex Seraphinianus, მილანი: Franco Maria Ricci, 1981, 127+127 გვ., 108+128, ISBN 88-216-0026-2 + ISBN 88-2160027-0. ორი წლის შემდეგ, გამოიცა ერთტომეული ამერიკის შეერთებულ შტატებში, გერმანიასა და ჰოლანდიაში. პირველი ამერიკული გამოცემა, ნიუ-იორკი: Abbeville Press, 1983, 370 გვ., ISBN 0-89659-428-9; მიუნხენი: Prestel, 1983, 370 გვ., ISBN 3-7913-0651-0; ამსტერდამი: Meulenhoff/Landshoff, 1983, ISBN 90-2908402-2. გასული საუკუნის 80-ინი წლების გამოცემები წლების განმავლობაში ხელმისაწვდომი აღარ იყო. 1993 წელს ფრანკო მარია რიჩიმ გამოაქვეყნა უფრო მოცულობითი ერთტომეული: ფრანგული მოზრდილი გამოცემა, იტალო კალვინოს წინასიტყვაობით, თარგმანი ივს ჰერსანტი და ჟენევიევ ლამბერტი, მილანი. Franco Maria Ricci, 1993, 392 გვ., ISBN 88-216-2027-1 ესპანური მოზრდილი გამოცემა, იტალო კალვინოს წინასიტყვაობიანი, თარგმანი ივს ჰერსანტი და ჟენევიევ ლამბერტი, მილანი. Franco Maria Ricci, 1993, 392 გვ., ISBN 88-216-6027-3. 2006 წელს, Rizzoli-იმ გამოაქვეყნა გაფართოებული, თუმცა ნაკლებად ძვირი გამოცემა იტალიაში. მასში მოცემულია ავტორის დამატებითი ილუსტრაციები და წინასიტყვაობა: მიუნხენი: Rizzoli, 2006, 384 გვ., ISBN 88-17-01389-7; მილანი: Rizzoli, 2008, 384 გვ. 2013 წელს, Rizzoli-იმ გამოაქვეყნა მეორე შესწორებული გამოცემა, რომელიც შეზღუდული, ხელმოწერილი და დანომრილი "დელუქსი" გამოცემა იყო. 300 ასლი იტალიურად, ხოლო 300 ალსი ინგლისურად დაიბეჭდა. მილანი : Rizzoli, 2013, 396 გვ., ISBN 0-8478-4213-4 2016 წელს, Universe Publishing-მა გამოაქვეყნა Codex Seraphinianus 2017 წლის კალენდარი. Universe Publishing, 2016, 24 გვ., ISBN 978-0789332158