laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
გოლათუბანი

გოლათუბანი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში (წიფის ადმინისტრაციული ერთეული). მდებარეობს მდინარე ჩხერიმელის მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 720 მეტრის სიმაღლეზე, ხარაგაულიდან დაშორებულია 25 კილომეტრით. სოფელში მოიპოვება თიხა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 70 ადამიანი. გოლათუბანი წერილობით წყაროებში პირველად დამოწმებულია 1711 წელს. აღნიშნულია ვახუშტი ბატონიშვილის მიერ შედგენილ დასავლეთ საქართველოს რუკაზეც (1743). მას მოიხსენიებს აგრეთვე გერმანელი მოგზაური იოჰან გიულდენშტედტი. 1711 წელს გოლათუბანი სააბაშიოს შემადგენლობაში შევიდა და ქართლის სამეფოს საზღვრებში მოექცა. 1751 წელს ვახუშტი აბაშიძემ გოლათუბანი გაათავისუფლა ყოველგვარი გამოსაღებლისაგან და ამავე სოფელში მდებარე წმ. გიორგის ეკლესიის სამსახური დააკისრა. ქართლ-კახეთის რუსეთის მიერ ანექსიის შემდეგ შემდეგ სოფელი გორის მაზრას ეკუთვნოდა, ხოლო 1846 წლიდან — შორაპნის მაზრას. გოლათუბანში შემორჩენილია კირქვით ნაგები XIX საუკუნის დარბაზული ეკლესია და ნამოსახლარი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 206. ბერაძე თ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 82. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ Кавказскій календарь на 1910 годъ, Тифлись, 1909, стр. 226. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
გრიგალათი

გრიგალათი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში (ხევის ადმინისტრაციული ერთეული). მდებარეობს მდინარეების ძირულისა და ჩხერიმელის წყალგამყოფი ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, მდინარე რიკოთულის ორივე ნაპირას, ზღვის დონიდან 600 მ სიმაღლეზე, ხარაგაულიდან დაშორებულია 48 კმ-ით. წყაროებში გრიგალათი პირველად იხსენიება 1628 წელს. შუა საუკუნეებში სოფელი ხეფინის ხევში შედიოდა. სოფელში არის წმ. ნიკოლოზისა ეკლესია. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 370 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 266. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
გედსამანია

გედსამანია — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში (ხუნევის თემი). მდებარეობს მდინარეების ძირულისა და ჩხერიმელას წყალგამყოფის ჩრდილოეთ კალთაზე მდინარე უხადის (ძირულის შენაკადი) ორივე ნაპირას. ზღვის დონიდან 720 მეტრი. ხარაგაულიდან 45 კილომეტრი. სოფელში დგას ორი ეკლესია, მათგან ერთ-ერთი 1737 წლისაა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 313 ადამიანი. მთავარი სტატია: გედსამანიის ღვთისმშობლის ეკლესია. სოფელ გედსამანიის ძველ სასაფლაოზე, შემაღლებულ ადგილას, დგას ქართული ხუროთმოძღვრების XI საუკუნის ძეგლი. ეკლესიის ხედი მთავარი სტატია: გედსამანიის წმინდა გიორგის ეკლესია. სოფელ გედსამანიიდან 2 კმ-ის მანძილზე, მაღალი მთის წვერზე, გაშლილ მინდორზე დგას წმინდა გიორგის ეკლესია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 34. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
დიდვაკე

დიდვაკე — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში (ადმინისტრაციული ერთეული ლეღვანი). მდებარეობს მდინარე ჩხერიმელას ორივე ნაპირას, ზღვის დონიდან 400 მ-ზე. ხარაგაულიდან დაშორებულია 7 კმ-ით, მარელისიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) — 3 კმ-ით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 175 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 508. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
დეისი

დეისი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში (ადმინისტრაციული ერთეული მოლითი). მდებარეობს მესხეთის ქედის ჩრდილოეთ მთისწინეთზე, მდინარე ჩხერიმელას მარცხენა ნაპირზე, ზღვის დონიდან 720 მ-ზე,ხარაგაულიდან 20 კილომეტრის დაშორებით. წყაროებში პირველად მოხსენიებულია XVIII საუკუნეში გდეისის სახელწოდებით, თუმცა იოჰან გიულდენშტედტი სოფელს „დეისს“ უწოდებს. 1711 დეისი ქართლის სააბაშიოს შემადგენლობაში შევიდა, რუსეთის იმპერიის მიერ ქართლ-კახეთის სამეფოს ანექსიის შემდეგ — გორის მაზრაში, ხოლო ქუთაისის გუბერნიის შექმნის შემდეგ — შორაპნის მაზრაში. სოფელში დგას XIX საუკუნის წმინდა კვირიკეს ეკლესია. ნაგებია ჭალის თლილი ქვის სწორი რიგებით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 154 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 441. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
დიდი გოლისი

დიდი გოლისი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში (ადმინისტრაციული ერთეული ნადაბური). მდებარეობს ლიხის ქედის დასავლეთ კალთაზე, მდინარე ძირულის მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 800 მ-ზე, ხარაგაულიდან 56 კმ-ში. წერილობით წყაროებში სოფელი გოლისი პირველად XV საუკუნეში იხსენიება. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 28 ადამიანი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
დამპალეთი

დამპალეთი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქურთის მუნიციპალიტეტში (ძარის თემი), 1991 წლამდე შედიოდა ყოფილი სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის ცხინვალის რაიონში. მდებარეობს მდინარე დიდი ლიახვის ხეობაში, ზღვის დონიდან 1020 მეტრის სიმაღლეზე, ცხინვალიდან 10 კილომეტრის და ქურთიდან 9 კმ. დაშორებით. 2008 წლის 23 ოქტომბრის ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ საქართველოს კანონის საფუძველზე, ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის სამხედრო აგრესიის შედეგად და დადგენილია ამ ტერიტორიების განსაკუთრებული სამართლებრივი რეჟიმი. ცხინვალის რეგიონში 1991-1992 წლების კონფლიქტის შემდეგ სოფელი საქართველოს ცენტრალური ხელისუფლების კონტროლის მიღმაა დარჩენილი. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ. ცხინვალის რეჟიმის მიერ სოფელი იწოდება დონბინად (ოს. Донбын). 1989 წლის აღწერით სოფელში ცხოვრობდა 106 ადამიანი (ძირითადად ოსები), 2015 წელს სამხრეთ ოსეთის სეპარატისტული ხელისუფლების მიერ ჩატარებული აღწერით — 216. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 395. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012.
დიდი ღრომი

დიდი ღრომი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, ერედვის მუნიციპალიტეტში (ადმინისტრაციული ერთეული არცევი). მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკეზე, მდინარე მეჯუდის ნაპირას, ზღვის დონიდან 860 მ-ზე. გორიდან დაშორებულია 30 კმ-ით, ერედვიდან — 23 კმ-ით. უშუალოდ ემიჯნება გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ მეჯვრისხევს. სოფელი იხსენიება ვახუშტი ბატონიშვილის (XVIII ს.) მეჯუდის ხეობის სოფელთა სიაში. 1922-1990 წლებში შედიოდა სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის ცხინვალის რაიონში. 1989 წლის აღწერით იყო 185 მცხოვრები, ძირითადად ოსები. 1991 წლიდან სოფელი საქართველოს ხელისუფლების კონტროლს მიღმაა (ოფიციალურად შედიოდა ჯერ გორის, შემდეგ ერედვის მუნიციპალიტეტში). 2008 წლის რუსეთ-საქართველოს ომის დროს დიდ ღრომი ხანმოკლე პერიოდით (8-10 აგვისტო) გათავისუფლებული იყო საქართველოს შეირაღებული ძალების მიერ. 2008 წლის აგვისტოდან ოკუპირებული ტერიტორიაა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 540. გვასალია ჯ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. ?. ↑ ერედვის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს დადგენილება №11, 2022 წლის 2 მაისი. „საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე“.
რომის მეტროპოლიტენი

რომის მეტროპოლიტენი — იტალიის დედაქალაქ რომის მიწისქვეშა ტრანსპორტის სისტემა. გაიხსნა 1955 წელს. დღეისათვის რომის მეტროპოლიტენს ორი მოქმედი ხაზი აქვს — ხაზი ა და ხაზი ბ. მესამე მწვანე და მეოთხე ახალი ხაზი ამჟამად რეკონსტრუქციას განიცდის. რომის მეტროსისტემა ევროპის დანარჩენი ქალაქების მიწისქვეშა სატრანსპორტო სისტემებისგან განსხვავებით, ნაკლებ განვითარებულია და მხოლოდ და მხოლოდ 38 კმ სიგრძისაა, როდესაც ბერლინის მეტროპოლიტენი 150 კმ-ია სიგრძით, ლონდონისა კი 400 კმ. პირველი ხაზის მშენებლობა 1930-იან წლებში დაიწყო. ხაზი თავიდან დაგეგმილი იყო როგორც ცენტრალური ვაგზლის დამაკავშირებელი რომის სამხრეთ უბნებთან, სადაც ა42-ის არეში 1942 წელს მსოფლიო ბაზრობა უნდა მოწყობილიყო. ომის გამო მსოფლიო პროექტი ვერ განხორციელდა. მშენებარე უბანი მოგვიანებით გადააკეთეს და რომის ბიზნეს-კვარტლის სახელი უწოდეს უკვე 1950-იან წლებში. მეტროს ეს ხაზი საბოლოოდ, 1955 წელს გაიხსნა და დღესდღეობით ბ ხაზი ეწოდება. ა ხაზი 1980 წელს შევიდა ექსპლუატაციაში და ოტავიანოს სადგურიდან ანაგნინას სადგურამდე იყო გადაჭიმული. 1990-2000 წლებში ხაზი დააგრძელეს და უკვე ბატისტინის სადგურამდე აღწევს. 1990 წელს ბ ხაზი ტერმინის სადგურიდან რებიბბიას სადგურამდე დაგრძელდა. 2005 წლისთვის მისი საერთო სიგრძე 38 კილომეტრს აღწევდა. ორი არსებული ა და ბ ხაზები სადგურ რომა ტერმინისთან გადაიკვეთება. ბ ხაზის ახალი განტოტება ბ1 ამჟამად შენდება, მისი საერთო ბიუჯეტი 482,900,000 ევროა. ხაზის გახსნა 2010 წლისთვის იგეგმება. ხაზი ბ1 სადგურ პიაცა ბოლონიასთან შეუერთდება ხაზ ბ-ს და ოთხი სადგურით იქნება წარმოდგენილი, რომელთა ერთიანი სიგრძე 3,9 კილომეტრს არ გადააჭარბებს. მესამე ხაზი, ხაზი ც მშენებლობის პროცესშია და 3,000,000 ევრო იხარჯება მის გასამართავად. ც ხაზს 30 სადგური უნდა ჰქონდეს საერთო სიგრძით 25,5 კილომეტრი. მესამე ხაზი ტერმინი-პანტანოს მიწისზედა სარკინიგზო კავშირს მთლიანად ჩაენაცვლება და სამომავლოდ ავტომატიზებული, უმემანქანო ვაგონებით იმოძრავებს. ხაზის პირველი განყოფილების გახსნა 2011 წლისთვის არის ნავარაუდევი, დასრულება კი 2015 წლისთვის. თუმცა, არქეოლოგიური აღმოჩენები გათხრებისას მეტისმეტად აფერხებს ხსენებული ხაზის გაყვანას. მეოთხე ხაზი დ ამჟამად დაპროექტების პროცესშია. მას 22 სადგური და 20 კილომეტრიანი სამოძრაო ზოლი ექნება. ხაზის პირველი განყოფილება 2015 წელს უნდა შევიდეს ექსპლუატაციაში. მეტროპოლიტენთა სია Roma Metropolitane — საზოგადოებრივი ტრანსპორტის ვეგვერდი რომის საქალაქო ტრანსპორტის კომპანია მეტრო და რკინიგზის სადგურები რომში Rome’s entry on the urban transport site Urban Rail დაარქივებული 2010-06-03 საიტზე Wayback Machine.
დიცი

დიცი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში, ადმინისტრაციული ერთეულის ცენტრი (სოფლები: არბო, დიცი, ქორდი). მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკეზე, მდინარე პატარა ლიახვის მარჯვენა ნაპირას, ზღვის დონიდან 880 მეტრის დონეზე, გორიდან 27 კილომეტრის დაშორებით. სოფელში დგას გვიანდელი ფეოდალური ხანის ღვთისმშობლის ეკლესია. დიცი იხსენიება ვახუშტი ბატონიშვილის (XVIII ს.) იმ სოფლების სიაში, რომელთა სავარგულები მდ. პატარა ლიახვით ირწყვება. 1905 წლის 14 მარტს, სოფელში მოხდა გლეხთა მღელვარება. გლეხებმა დაარბიეს სოფლის კანცელარია, გაანადგურეს იქ დაცული საბუთები. 1921-1922 წლებში დიცის თემში შედიოდა სოფლები ვანათი, აწრისხევი, საცხენეთი, ხოშური, ხადურიანთკარი. დიცის თემი შედიოდა გორის მაზრის ცხინვალის რაიონში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 1 072 ადამიანი. დიცის ღვთისმშობლის ეკლესია ვანიშვილი შ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 65. გვასალია ჯ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. ?. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ლეგენდარული საფოსტო მარკები

ლეგენდარული საფოსტო მარკები — საფოსტო მარკების სია, რომლებიც ითვლებიან გამორჩეულად სხვა და სხვა მიზეზების გამო. უმეტესათ მათი იშვიათობის ან ბეჭდვის დროს დაშვებული შეცდომის გამო. მათ შორის ყველაზე ცნობილებია: ტრე სკილინგ ყვითელი (შვედეთი) შავი პენი (ბრიტანეთი) ხარის თვალი (ბრაზილია) ბრიტანეთის გვიანა მავრიკის "ფოსტის ოფისი" აყირავებული ჯენი (აშშ) სხივოსანი ვარსკვლავი (შვეიცარია) Z Grill (აშშ) Stamp Magazine online
გვიმრიანი

გვიმრიანი — სოფელი საქართველოში, ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტში (აფენის თემი), მდებარეობს ალაზნის ვაკეზე. ზღვის დონიდან 200 მეტრი, ლაგოდეხიდან 30 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 246 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 143. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
გუჯარეთი (ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტი)

გუჯარეთი — სოფელი საქართველოში, ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტში (გიორგეთის თემი), მდებარეობს ალაზნის ვაკეზე, ყვარელი–ლაგოდეხის საავტომობილო გზაზე. ზღვის დონიდან 320 მეტრი, ლაგოდეხიდან 20 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 27 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 322. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
პარიზის მეტროპოლიტენი

პარიზის მეტროპოლიტენი ან პარიზის მეტრო (ფრანგ. Métro de Paris) — პარიზის მიწისქვეშა ჩქაროსნული ტრანსპორტის სისტემა; საფრანგეთი. უნდა აღინიშნოს, რომ სწორედ პარიზის მეტროს წყალობით გახდა სიტყვა მეტრო ესოდენ გამოყენებადი მსოფლიოს სხვადასხვა ენაში, მათ შორის, ქართულშიც. მეტროში ჩასასვლელი აღნიშნულია ასოთი „М“. მეტროქსელი სრულიად პარიზსა და მიმდებარე გარეუბნებს მოიცავს. მეტროსადგურები არცთუ ღრმად არის მიწისქვეშ განლაგებული; გაცილებით მეტ სიღრმეზეა საქალაქო ელექტრომატარებლების - RER - ქსელი, რომელიც ქალაქს რამდენიმეჯერ სერავს А, B, C, D, და E ხაზებით. პარიზის მეტროპოლიტენი ევროპის კონტინენტზე ერთ-ერთი უძველესია ბუდაპეშტის მეტროპოლიტენის შემდეგ. მეტროს პირველი ხაზები ზუსტად ქუჩების ქვეშ გადიოდა. გეზს რომ ასცდენოდა ლიანდაგების გაყვანა, სახლების სარდაფებში აღმოჩნდებოდა. ზოგიერთ სადგურს მიხვეულ-მოხვეული პლატფორმა აქვს ქუჩების არასაკმარი სიგანის გამო. ამავე მიზეზით, გვერდითი პლატფორმები ზოგიერთ სადგურზე ერთიმეორის პირისპირ არ არის განთავსებული. პარიზის მეტრო 1900 წლის 19 ივლისს გაიხსნა მსოფლიო გამოფენაზე. პირველ ხაზზე „ვენსენის ციხესიმაგრე — პორტ-მაიო“ ბილეთის ფასი მეორე კლასის მგზავრებისთვის 15 სანტიმი ღირდა ძველი ფრანგული ფრანკებით, ხოლო პირველი კლასის საზოგადოებისთვის 25 სანტიმი. ცენტრში ხაზების უმეტესობა 1920 წლისთვის არის აშენებული. იმდროის სადგურებს შორის ერთობ მოკლე მანძილი იყო, ინტერიერი კი მოდერნის სტილში (ე.წ. არტ ნუვო) იყო გადაწყვეტილი დიზაინერ ეკტორ გიმარის მიერ. მთელი XX საუკუნის განმავლობაში მეტროპოლიტენი წყვეტილი ინტენსივობით შენდებოდა და გარეუბნებისკენ გრძელდებოდა. 1969 წლიდან კი RER-ის სისტემის მიხედვით. (ფრ. Réseau express régional d'Île-de-France). პარიზის მეტროპოლიტენს 14 დანომრილი „დიდი“ ხაზი და 2 მოკლე ხაზი აქვს (3 და 7) — ყოფილი განშტოებები მე-3 და მე-7 ხაზები. ლიანდაგების სიგრძე 226.9 კილომეტრია. სადგურების რაოდენობაა 308, ამათგან 64 გადასაჯდომია. რამდენადაც გადასაჯდომი სადგურები ერთზე მეტ ხაზზეა განთავსებული, გაჩერებების საერთო რაოდენობა მეტროს ყველა ხაზზე 384-ია. სადგურებს შორის საშუალო მანძილი 562 მეტრია. ხაზების დიდი ნაწილი მიწისქვეშაა, მიწისზედა სადგურები მხოლოდ 21-ია (უმეტესობა ხაზ 6-ზე). მგზავრთა ნაკადი დღიურად 4,5 მლნ ადამიანს აჭარბებს (ევროპის მეტროპოლიტენებს შორის გადატვირთულობით მეორე ადგილზეა მოსკოვის მეტროპოლიტენის შემდეგ და მეხუთე ადგილზე ტოკიოს, მოსკოვის, ნიუ-იორკისა და მეხიკოს მეტროპოლიტენების კვალდაკვალ). მეტროს ნებისმიერ საგდურში ჩასული ნახავს ქალაქის უბნის დაწვრილებით გეგმას, თუ სად მდებარეობს სადგური. პარიზის მეტროს ყოველდღიურად 4,5 მლნ ადამიანი გადაჰყავს. 2015 წლის მონაცემებით, მთელი წლის მანძილძე 1.520 მლრდ მგზავრის გადაყვანა მოხდა. მატარებელთა მოძრაობის საშუალო სისწრაფე 35 კმ/ს. მატარებელთა სიგრძე 3-დან 6 ვაგონამდეა. 1, 4, 6, 11, 14 ხაზებზე სალტეებიანი მატარებლები მოძრაობს. ლიანდაგების განი - სტანდარტულია -1435 მმ, კვება მესამე რელსიდან ხდება (750 ვ, მუდმივი დენი). ხაზი 14 - ყველაზე თანამედროვეა შემადგენლობის მოძრაობის ავტომატური მართვით. სადგურების დიდი ნაწილი გვერდითა პლატფორმებით არის. კუნძულისმაგვარი პლატფორმის მქონდე სადგურები მეტწილად კროსპლატფორმიან გადასაჯდომ კვანძებზე გვხვდება. მეტროპოლიტენების სია ოფიციალური საიტიRATP პარიზის მეტრო საიტზე urbanrail.net პარიზის მეტრო
ზემო გურგენიანი

ზემო გურგენიანი — სოფელი საქართველოში, ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტში, (ნინიგორის ადმინისტრაციული ერთეული). მდებარეობს ალაზნის ვაკეზე, მდინარე ნინოსხევის (ალაზნის სისტემა) მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 390 მ-ზე, ლაგოდეხიდან 8 კმ-ში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 444 ადამიანი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 444 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 312. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 27 ივლისი 2016.
გელათი (ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტი)

გელათი — სოფელი საქართველოში, ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტში (ნინიგორის თემი), მდებარეობს ალაზნის ვაკეზე. ზღვის დონიდან 280 მეტრი, ლაგოდეხიდან 8 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 205 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 36. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
დონა

დონა — სოფელი საქართველოში, ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტში (ფონის ადმინისტრაციული ერთეული) მდებარეობს ალაზნის ვაკეზე, მდინარე კაბალის (ალაზნის მარცხენა შენაკადი) ნაპირას, ზღვის დონიდან 310 მ-ზე, ლაგოდეხიდან 16 კმ-ში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 61 ადამიანი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 480. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
Audi A4

აუდი A4 — Audi AG-ს საუშალო კლასის ავტომობილი. იგი პირველად 1995 წელს გამოჩნდა, როგორც Audi 80-ის მემკვიდრე. A4 კომპანია აუდის ყველაზე გაყიდვადი მოდელი გახდა. აუგუსტ ჰორხი August Horch (აუდი-ს დამაარსებელი, დაიბადა : 12/10/1868.) აუდი ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი კომპანიაა (გერმანული), რომელიც თითქმის 100 წელია აწარმოებს მსუბუქ ავტომობილებს. იგი Volksvagen-ის კონცერნში შემავალი ფირმაა. აუდის ისტორია საკმაოდ საინტერესოა, რომელიც დაკავშირებულია აუგუსტ ჰორხთან (აუდის დამაარსებელთან). ყველაფერი კი ასე დაიწყო. აუგუსტმა 1909 წელს გამოუშვა 6 ცილინდრიანი ძრავი, რომელიც წარუმატებელი აღმოჩნდა და კომპანია გაკოტრების პირამდე მიიყვანა. ამაზე განაწყენებულმა კომპანიონებმა გადაწყვიტეს მისი ფირმიდან გაძევება რაც მოხდა კიდეც და მას მოუწია საკუთარი (Zwickau, დაარსებული 1899 წ) ფირმის დატოვება. ამის შემდეგ აუგუსტ ჰორხმა დააარსა საავტომობილო ფირმა, რომელიც ატარებდა მის სახელს Horch, თუმც მისმა ყოფილმა კომპანიონებმა სასამართლოში შეიტანეს სარჩელი, რათა შეცვლილიყო ფირმის სახელწოდება (ვინაიდან უკვე არსებობდა მსგავსი სახელწოდების ფირმა). სასამართლოს გადაწყვეტილებით უნდა შეცვლილიყო ავტომობილების სახელწოდება და იგი აღარ უნდა გამოსულიყო Horch ის სახელწოდებით. მიუხედავად ყველაფრისა ავგუსტ ჰორხმა მალევე დააარსა ახალი ფირმა, რომელიც horch-იდან (რომელიც გერმანულად მოსმენას ნიშნავს, გერმ. Hören, Horchen — მოსმენა. ლათინური თარგმანი — ლათ. audire) გამომდინარე იქნა შექმნილი (ლათინური ვარიანტი) აუდი. 1928 წელს მოხდა აუდის სხვა ფირმასთან DKW-სთან შეერთება (ვინაიდან იგი გაკოტრების პირას იყო მისული). ეს არ აღმოჩნდა საკმარისი და ეკონომიკური კრიზისის დროს იგი შეუერთდა ავტოგაერთიანებას Auto Union-ს აუდის ე. წ. მეორედ დაბადება დაკავშირებულია ფერდინანდ პიხი Ferdinand Piech-სთან (ფერდინანდ პორშეს შვილიშვილი) იგი 1988 წელს არჩეულ იქნა აუდის მმართველად, ხოლო 1993 წელს გახდა მთელი კონცერნის მმართველი (Volkswagen). იგი კონცერნს მართავდა 2002 წლამდე სწორედ პიხის დამსახურებაა აუდის კვადრო სისტემა და ალუმინის გამოყენება, რომელმაც დიდი წარმატება მოუტანა როგორც თავად პიხს ასევე აუდის ბრენდს სწორედ მან გადაწყვიტა რომ მომხდარიყო აუდის და ფოლკსვაგენის ფიქტიური გაყრა, რათა აუდი ავტობაზარზე წარმოდგენილიყო თავისი განსაკუთრებული მახასიათებლებით 1980 წელს ჟენევის ავტოსალონზე წარმოდგენილი აუდის კუპე (კვადრო 4x4-ზე) მოულოდნელი სენსაცია აღმოჩნდა საზოგადოებისათვის, ვინაიდან მანამდე სრულამძრავიანი სისტემა მხოლოდ სატვირთო ავტომობილებში გამოიყენებოდა. კვადრო სისტემით აღჭურვილი აუდი 80 გახდა მიზეზი იმისა, რომ სხვა მოდელებშიც გამოყენებულიყო ეს უნიკალური სისტემა. კვადრო სისტემით აღჭურვილ ავტომობილებზე დატვირთვა ნაწილდება როგორც წინა, ასევე უკანა ღერძებზე (პროცენტულობით 50/50-ზე). დაცურების შემთხვევაში დატვირთვა გადადის იმ თვალზე, რომელიც ყველაზე კარგად ეჭიდება გზას. ეს კი იძლევა ძრავის პოტენციალის სრულად გამოყენებას, ცუდ გზებში მაღალ გამავლობას და დიდ სიჩქარეზეც წონასწორობის შენარჩუნებას. აუდის მიერ დანერგილი კვადრო სისტემა დღემდე განსაკუთრებული და რევოლუციური მოვლენაა ავტოწარმოებასი. ამ სისტემამ მიიღო სახელწოდება quattro. Audi A4 B5 1994–2001 Audi A4 B6 2000–2004 Audi A4 B7 2004–2008 Audi A4 B8 2008-2011 Audi A4 B8 2011-2015 Audi A4 B9 2015-2023 ოფიციალური საიტი ტექნიკური მონაცემები ↑ https://www.audi-mediacenter.com/en/4328
იტალიის პრეზიდენტი

იტალიის პრეზიდენტი – იტალიის სახელმწიფოს მეთაური, ეროვნული ერთიანობისა და იტალიის კონსტიტუციის გარანტი. ირჩევს პარლამენტი 7 წლით. პრეზიდენტის რეზიდენცია მდებარეობს რომში, კვირინალის სასახლეში. პრეზიდენტი გადადგომის შემდეგ იღებს მუდმივი სენატორის თანამდებობას. იტალიის პრემიერ-მინისტრი იტალიის პრეზიდენტის ოფიციალური საიტი ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: იტალიის პრეზიდენტი
მადრიდის მეტროპოლიტენი

მადრიდის მეტროპოლიტენი (ესპ. Metro de Madrid) — მეტროპოლიტენისა და მსუბუქი მეტროს სისტემა ესპანეთის დედაქალაქ მადრიდში და რამდენიმე თანამგზავრ ქალაქში: არგანდა, ხეტაფე, ლეგანესი და მოსტოლესი. გაიხსნა 1919 წლის 17 ოქტომბერს. მადრიდის მეტრო მსოფლიოში ყველაზე სწრაფგანვითარებადი მეტროპოლიტენების რიცხვს ეკუთვნის. 2022 წლის მდგომარეობით, ლიანდაგების სიგრძე 294 კილომეტრია და 13 ხაზს, 328 სადგურსა (აქედან 289 მეტროს სადგურია, ხოლო 37 — მსუბუქი მეტროსი) და მოძრავი შემადგენლობის 2400 ერთეულს მოიცავს. მადრიდის მეტროპოლიტენის ყოველდღიური სამუშაო საათებია 6:00 — 1:30. მადრიდის მეტროს პირველი ხაზი 1919 წლის 17 ოქტეომბერს გაიხსნა ალფონსო XIII დროს "კომპანია დე მეტროს" მმართველობით. იმხანად მხოლოდ რვა სადგური იყო 3.5 კმ სიგრძეზე. ვიწრო სექციებად იყო კონსტრუირებული და პლატფორმები მხოლოდ 60 მეტრი იყო სიგანეში. ამ ხაზების გაფართოება და ახალი ორი ხაზის მშენებლობა 1919 წლის შემდეგ დაიწყო. 1936 წლისთვის ქსელში სამი ხაზი და ერთი განშტოება იყო ოპერასა და ნორტეს რკინიგზის სადგურს შორის. ესპანეთში სამოქალაქო ომის დროს ამ სადგურებს თავშესაფრებად იყენებდნენ. ომის დასრულების შემდეგ ხაზების გაფართოების აქტივობა ნელ-ნელა მიედინებოდა. 1944 წელს მეოთხე ხაზი აშენდა. მეხუთე ხაზი ვიწრო სექციად აშენდა, თუმცა, 90 მეტრიანი პლატფორმით. მეხუთე ხაზის გახსნის შემდეგ პირველ ხაზზე პლატფორმები გააფართოვეს. ტექნიკური მახასიათებლები ლიანდაგების სიგანე - 1445 მმ, მოძრაობა მარცხენა მხრიდან (რამდენდაც მარჯვნიდან მოძრაობა მადრიდში მეტროს გახსნიდან 5 წლის შემდეგ, 1924 წელს შემოიღეს). ხაზებზე 1, 2, 4, 5, 6, 9 და განშტოებაზე კვებისათვის 600 ვ უწყვეტი დენი გამოიყენება. დანარჩენ (3, 7, 8, 10, 11 და 12) — 1500 ვ მუდმივი დენი. სწორედ ამ სქემაზე გადაიყვანენ საბოლოოდ ყველა ხაზს, ხოლო მსუბუქი მეტროს მშენებარე ტოტებზე მუდმივი 750 ვ დენს გამოიყენებენ. გვირაბები ზოგჯერ ვიწროა (უფრო ძველი ხაზებისთვის — 6,86 მ სიგანე და 5,36 მ სიმაღლე). არის ფართო გვირაბებიც - (ახალი და უფრო ღრმა ხაზებისთვის) - 7,74 მ სიგანე და 6,87 მ სიმაღლე. სადგურებს შორის საშუალო მანძილი ვიწროგვირაბიან გადასარბენებზე 630 მეტრია, ბაქნის სიგრძე 60 ან 90 მეტრი, ფართოგვიაბიანზე 850 მ, ბაქნის სიგრძე 110-115 მეტრი. ციცაბოს მინიმალური რადიუსი — 90 მ-ია, გზების დაგვერდება 5 %-ს არ აღემატება. ყველაზე ღრმა სადგური - კუატრო კამინოსი (რკალური ხაზი 6) 49 მეტრის სიღრმეზეა განლაგებული. სადგურების უმეტესობას პლატფორმების გვერდითი განლაგება აქვს, არსებობს კუნძულის ტიპის პლატფორმიანი სადგურებიც (მათ შორის მიწისზედა) და სამპლატფორმიანი (ე.წ. ესპანური გადაწყვეტა). მთელ ქსელში მხოლოდ ერთი დახურული სადგური-მოჩვენება — "ჩემბერია", რომელიც 1919 წელს გაიხსნა, ხოლო 1966 წელს კი დაიხურა ხაზის რეკონსტრუქციის მიზეზით. მოგვიანებით მეტროში მუზეუმი გახსნეს. მეტროპოლიტენების სია ოფიციალური საიტი ტრამვაი Citadis მადრიდისთვის (ტექდახასიათებებით) მწარმოებლის საიტზე. Andén 1 დაარქივებული 2014-12-16 საიტზე Wayback Machine. მადრიდის მეტროს მეგობართა ასოციაცია მადრიდის მეტრო არაოფიციალური ვეგვერდი