laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ტულუზის მეტროპოლიტენი

ტულუზის მეტროპოლიტენი (ფრანგ. Métro de Toulouse) — მეტროპოლიტენის სისტემა საფრანგეთში, ქალაქ ტულუზაში. 2003 წლამდე მართავდა კომპანია SEMVAT (Société d'économie mixte des voyageurs de l’agglomération toulousaine), რომლის აქციების 80 %-იც სახელმწიფოს ეკუთვნოდა, 20 % კი — კერძო აქციონერებს. 2003 წლიდან კი მართავს სახელმწიფო კომპანია Tisséo Réseau Urbain. მეტროპოლიტენი შედგება 2 ხაზისგან: A და B. ორივე ხაზი აბსოლუტურად ავტომატურია და კომპანია MATRA-ს მიერ შემუშავებულ VAL ტექნოლოგიას იყენებს. ხაზი A შედგება 18 სადგურისგან. 13 მათგანს გააჩნია თანაბარი სიგრძე 52 მ. და შეუძლია ოთხვაგონიანი შემადგენლობის მიღება. ყველა სადგური დახურული ტიპისაა. ყოველ ორვაგონიან სექციას შეუძლია 150-200 მგზავრის მიღება. მატარებელს შუძლია, განავითაროს 60 კმ/სთ. სიჩქარე. მინიმალურად შესაძლებელი ინტერვალი — 65 წმ.-ია. ხაზი B შედგება 15 კილომეტრზე განლაგებული 20 სადგურისგან და ქალაქს ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ კვეთს. ქალაქის ცენტრში „ჟან-ჟორესის“ სადგურზე შესაძლებელია ხაზ A-ზე გადაჯდომა. დღესდღეობით გამოიყენება 2 ტიპის ვაგონები: VAL 206 და VAL 208. Basso-Cambo — Balma Gramont. ძირითადად მიწისქვეშა ტიპისაა. გარკვეული ნაწილი კი ესტაკადებზეა. Balma-Gramont Argoulets Roseraie Jolimont Marengo-SNCF Jean-Jaurès Capitole Esquirol Saint-Cyprien — République Patte-d’Oie Arènes Fontaine-Lestang Mermoz Bagatelle Mirail-Université Reynerie Bellefontaine Basso-Cambo ხაზი შედგება 18 სადგურისგან, რომლის სიგრძეც 12,5 კმ.-ია. იგი კვეთს ქალაქს ჩრ.-აღ.-დან სამხ.-დას.-ისკენ და გადის ტულუზის ცენტრში. Borderouge — Ramonville Borderouge Trois Cocus La Vache Barrière de Paris Minimes Canal du Midi Compans-Caffarelli Jeanne d'Arc Jean-Jaurès François-Verdier Carmes Palais de Justice Saint-Michel Marcel-Langer Empalot Saint-Agne SNCF Saouzelong Rangueil Faculté de Pharmacie Université Paul-Sabatier Ramonville ხაზი შედგება 20 სადგურისგან, რომლის სიგრძეც 15 კმ.-ია და გადის ჩრ.-დან სამხ.-ისკენ. 1983: ტულუზის ქალაქის საბჭომ მიიღო გადაწყვეტილება მეტროს ხაზის სამხ.-დას.-დან ჩრ.-აღ.-ით მშენებლობის შესახებ. 1985: გადაწყდა VAL ტექნოლოგიის გამოყენება. 1987: პრექტს ჩაუტარდა ექსპერტიზა და მოიწონეს. 1989: დაიწყო A ხაზის მშენებლობა. 1993: (26 ივნისი) გაიხსნა ხაზი A. 1997: დაიწყო B ხაზის დაპროექტება და A ხაზის დაგრძელება. 2001: დაიწყო B ხაზის მშენებლობა და A ხაზის დაგრძელება. 2003: (დეკემბერი) გაიხსნა A ხაზის ახალი რეგიონი. 2007: (30 ივნისი) გაიხსნა ხაზი B. 2013: იგეგმება B ხაზის დაგრძელება. 2015: იგეგმება A ხაზის დაგრძელება. მეტროპოლიტენების სია Metro of Toulouse on UrbanRail.Net დაარქივებული 2006-01-17 საიტზე Wayback Machine. The Toulouse rail transit network at CityRailTransit.com Tisseo ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ტულუზის მეტროპოლიტენი
ძვ. წ. 149

| ძვ. წ. 154 | ძვ. წ. 153 | ძვ. წ. 152 |ძვ. წ. 151 | ძვ. წ. 150 | ძვ.წ. 149 | ძვ. წ. 148 | ძვ. წ. 147 | ძვ. წ. 146 | ძვ. წ. 145 |ძვ. წ. 144 მესამე პუნიკური ომი დაიწყო. რომაელებმა კართაგენს ალყა შემოარტყეს. მარკუს პორციუს კატონი (უფროსი) - რომაელი სახელმწიფო მოღვაწე და მწერალი.
ძვ. წ. 146

| ძვ. წ. 151 | ძვ. წ. 150 | ძვ. წ. 149 |ძვ. წ. 148 | ძვ. წ. 147 | ძვ.წ. 146 | ძვ. წ. 145 | ძვ. წ. 144 | ძვ. წ. 143 | ძვ. წ. 142 |ძვ. წ. 141 მესამე პუნიკური ომი. რომაელებმა კართაგენის შტურმი დაიწყეს.
გრანადის პროვინცია

გრანადა (ესპ. Granada) — პროვინცია სამხრეთ ესპანეთში, ანდალუსიის აღმოსავლეთ ნაწილში. იგი შემოსაზღვრულია ესპანეთის შემდეგი პროვინციებით: ალბასეტე, მურსია, ალმერია, ხაენი, კორდობა და მალაგა. მას ასევე ესაზღვრება ხმელთაშუა ზღვა. მისი დედაქალაქია გრანადა. პროვინციის ფართობია 12,635 კმ². მოსახლეობა შეადგენს 876,184 კაცს (2006 წლის მონაცემებით), რომლის 30% ცხოვრობს მის დედაქალაქში. სიმჭიდროვე 64.82/კმ²-ია. პროვინციაში არის 168 მუნიციპალიტეტი. გრანადის მუნიციპალიტეტები Maps of Granada Province Diputación Provincial de Granada დაარქივებული 2009-10-27 საიტზე Wayback Machine. (Provincial government) Natural Park of Sierra Nevada Natural Park of Sierra de Baza Natural Park of Sierra de Castril Natural Park of Sierra de Huétor Natural Paraje Cliffs of Maro - Cerro Gordo
კადისის პროვინცია

კადისი (ესპ. Cádiz) — პროვინცია სამხრეთ ესპანეთში, ანდალუსიის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. იგი შემოსაზღვრულია ესპანეთის შემდეგი პროვინციებით: უელვა, მალაგა და სევილია. მას ასევე ესაზღვრება ხმელთაშუა ზღვა. მისი დედაქალაქია კადისი, რომლის მოსახლეობა 128,000 კაცზე მეტია. უდიდესი ქალაქია ხერესი 240,000 მოსახლეობით. Excma. Diputación Provincial de Cádiz პროვინციის ტურიზმის ოფიციალური საიტი Libro de Estilo de Canal Sur (anexo 4, pg. 417, comarcas andaluzas). Listado comarcal definido por la Consejería de Turismo y Deporte de la Junta de Andalucía (ესპანური)Bahía de Cádiz Natural Park
გიპუსკოა

გიპუსკოა (ესპ. Guipúzcoa) — პროვინცია ჩრდილოეთ ესპანეთში, ბასკეთში. მას ესაზღვრება ბისკაიისა და ალავას პროვინციები, ავტონომიური გაერთიანება ნავარა, საფრანგეთის პროვინცია ლაბურდანი და ბისკაიის ყურე. გიპუსკოის ფართობი შეადგენს 1,980 კმ2-ს, რის გამოც იგი ყველაზე პატარა პროვინციაა ესპანეთში. პროვინციაში არის 88 მუნიციპალიტეტი. მოსახლეობა შეადგენს 700,392 კაცს (2008 წლის მონაცემებით), რომლის მეოთხედი ცხოვრობს მის დედაქალაქ სან-სებასტიანში.
ძვ. წ. 133

| ძვ. წ. 138 | ძვ. წ. 137 | ძვ. წ. 136 |ძვ. წ. 135 | ძვ. წ. 134 | ძვ.წ. 133 | ძვ. წ. 132 | ძვ. წ. 131 | ძვ. წ. 130 | ძვ. წ. 129 |ძვ. წ. 128 რომაელებმა კართაგენის ესპანური კოლონიები რომის პროვინციებად აქციეს. ტიბერიუს გრაკქუსი — რომის სახალხო ტრიბუნი (დ. ძვ. წ. 162)
ფერდინანდ II არაგონელი

ფერდინანდ II (ესპ. Fernando II; დ. 10 მარტი, 1452 — გ. 23 იანვარი, 1516) — არაგონის (1479–1516) — სიცილიისა (1468–1516), ნეაპოლის მეფე (1504–1516), ასევე ვალენსიის, სარდინიის, ნავარის, ბარსელონის გრაფი. იგი ასევე იყო კასტილიისა და ლეონის სამეფოს მეფე. ფერდინანდი დაიბადა სოს-დელ-რეი-კატოლიკოში. ხუან II-ის შვილი მეორე ცოლის, კასტილიელი ხუანა ენრიკესისგან. ფერდინანდ II დაქორწინდა ისაბელა I-ზე, ენრიკე IV-ის ნახევარდასთან, 1469 წლის ოქტომბერს ვალიადოლიდში და გახდა კასტილიის მეფე, როდესაც იზაბელას გადაეცა მემკვიდრეობით დედოფლობა 1474 წელს. კასტილიისა და ლეონის სამეფოს გერბები: ესპანეთის ისტორია ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ფერდინანდ II არაგონელი "Ferdinand II"
კასტელიონის პროვინცია

კასტელიონის პროვინცია (ესპ. Provincia de Castellón) — პროვინცია ესპანეთში, ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ჩრდილოეთ ნაწილში. მას ესაზღვრება ვალენსიის, ტერუელისა და ტარაგონის პროვინციები. აღმოსავლეთით კი — ხმელთაშუა ზღვა. პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 501,237 კაცს (2002 წლის მოანაცემებით), რომლის 30% ცხოვრობს მის დედაქალაქ კასტელიონ-დე-ლა-პლანაში. პროვინციაში არის 135 მუნიციპალიტეტი. კასტელიონის მუნიციპალიტეტები. კასტელიონის პროვინცია — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)
ძვ. წ. 44

| ძვ. წ. 49 | ძვ. წ. 48 | ძვ. წ. 47 |ძვ. წ. 46 | ძვ. წ. 45 | ძვ.წ. 44 | ძვ. წ. 43 | ძვ. წ. 42 | ძვ. წ. 41 | ძვ. წ. 40 |ძვ. წ. 39 15 მარტს რომის სენატში მოკლეს გაიუს იულიუს კეისარი
კორდობის პროვინცია

კორდობა (ესპ. Córdoba) — პროვინცია სამხრეთ ესპანეთში, ანდალუსიის ჩრდილო-ცენტრალურ ნაწილში. მას ესაზღვრება ესპანეთის შემდეგი პროვინციები: მალაგა, სევილია, ბადახოსი, სიუდად რეალი, ხაენი და გრანადა. მისი ფართობი შეადგენს 13,769 კმ²-ს. მოსახლეობა - 771,131 (2002 წლის მონაცემებით), რომლის 40 ცხოვრობს მის დედაქალაქ კორდობაში. პროვინცია მოიცავს 75 მუნიციპალიტეტს. კორდობის მუნიციპალიტეტების სია
ბექა II

ბექა II, ჯაყელი (გ. 1391), სამცხის გამგებელი, ათაბაგი 1361-1391 (ვახუშტის მიხედვით) — ყვარყვარე I-ის უფროსი ძე. 1334 წელს გიორგი V ბრწყინვალემ შემოიერთა სამცხე და ამ დროიდან მის მმართველებს, რომლებიც ათაბაგის საპატიო ტიტულს ატარებდნენ, საქართველოს მეფეები ნიშნავდნენ. თემურლენგის პირველი შემოსევის დროს ბექა II განუდგა საქართველოს მეფე ბაგრატ V-ს და მტერს დანებდა. გუჩუა ვ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 346.
სტაფორდშირის განძი

სტაფორდშირის განძი (ინგლ. Staffordshire Hoard) — უდიდესი ანგლოსაქსური ოქროს განძი ნაპოვნი 2009 წლისთვის, აღმოჩენილი სტაფორდშირის ველზე, ინგლისში, 2009 წლის 5 ივლისს. განძი შედგება 5.1 კგ ოქროსა და 1.4 კგ ვერცხლისგან. განძში 1500-ზე მეტი ნივთია, რომელთა უმეტესი ნაწილი სამხედრო დანიშნულებისაა. ნაკეთობები წინასწარი შეფასებით, VII ან VIII საუკუნეებით თარიღდება, რაც მათ წარმოშობას მერსიას სამეფოს მიაკუთვნებს. ჯერჯერობით გაურკვეველია წარმართულია ეს ნაკეთობები თუ ქრისტიანული. Burghart, Alex (14 October 2010) Mud and gold in Staffordshire: the richest hoard of Anglo-Saxon treasure ever discovered. ციტირების თარიღი: 17 February 2011. [მკვდარი ბმული] Fern, Chris; Dickinson, Tania; Webster, Leslie (2019) The Staffordshire Hoard. An Anglo-Saxon Treasure. Society of Antiquaries of London. ISBN 978-1-52723-350-8.
ბექა III

ბექა III ჯაყელი, იგივე საფარ-ფაშა (დ. დაახლ.1564 — გ. 1635) — სამცხის ათაბაგი (1625-1635) წლებში, ქაიხოსრო II-ის ძე. ათაბაგობის დასაუფლებლად, მოაკვლევინა თავისი ძმისწული მანუჩარ III, სტამბოლში სულთანს ეახლა, მაჰმადიანობა მიიღო, საფარ-ფაშა დაირქვა და 1625 წელს ათაბაგი გახდა. სამცხე-საათაბაგოს ბექა III-ის შემდეგდროინდელი გამგებლები ახალციხის ფაშებად იწოდებოდნენ. გუჩუა ვ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 346.
ირანის დროშა

ირანის დროშა – ირანის ერთ-ერთი სახელმწიფო სიმბოლო (გერბთან და ჰიმნთან ერთად). მისი ამჟამინდელი ვარიანტი მოქმედებს 1980 წლის 29 ივლისიდან, ირანის 1979 წლის რევოლუციის შემდეგ. დროშაზე გამოსახულია სამი სწორი ჰორიზონტალური ზოლი: მწვანე, თეთრი და წითელი. ფერები სომბოლურია. მწვანე ნიშნავს ნაყოფიერებას, წესრიგსა და სიხარულს, თეთრი – მშვიდობას, წითელი – გულადობას. ეს ფერები ირანის დროშაზე ჯერ კიდევ XX საუკუნის დასაწყისში დომინირებდა, მას იყენებდნენ შაჰები. ცენტრში გამოსახული იყო ლომი მახვილით, ძველი სპარსეთის სიმბოლო. ირანის რევოლუციის შემდეგ ლომი ჩაანაცვლეს ალაჰის სიტყვით, ის შედგება ოთხი ნახევარმთვარისა და შუაში მახვილისაგან. ↑ About the Iran Flag დაარქივებული 2011-08-18 საიტზე Wayback Machine. . ↑ Jomhuri-ye Eslami-ye Iran, Islamic Republic of Iran.
ღმერთების დაღუპვა (ფილმი)

ღმერთების დაღუპვა (იტალ. La caduta degli dei) — ლუკინო ვისკონტის გერმანული ტრილოგიის პირველი ფილმი. ერთობლივი გერმანულ-იტალიური ისტორიული ფილმი ეხება რიომის პუტჩის დროს მომხდარ ამბებს. სახელწოდება მოდის რიხარდ ვაგნერის ოპერიდან ღმერთების დაღუპვა, რომელიც ნიბელუნგების ბეჭდის ციკლის ბოლო ნაწილია. ფილმში ნაჩვენებია მეწარმეთა ოჯახის, ესენბაკების თანამშრომლობა ნაციონალ-სოციალისტებთან და მათი განადგურება. მოქმედება მიმდინარეობს 1933 წელს, გერმანიაში. ბარონი იოახიმ ფონ ესენბეკი, მეტალურგიული კონცერნის მფლობელი აღნიშნავს დაბადების დღეს ოჯახის წევრებისა და პარტნიორების გარემოცვაში. ნადიმის დროს ბარონი ვიცე-პრეზიდენტად დანიშნავს კონსტანტინს, ნაცისტური პარტიის წევრს, რომელსაც ასევე მაღალ თანამდებობაზეა მოიერიშეთა რაზმში. იოახიმი გადაწყვეტილებას ნაციზმის მზარდი აღმავლობით ხსნის. ამით უკმაყოფილო დარჩება ლიბერალური შეხედულებების მქონე ჰერბერტ ტალმანი, რომელიც აქამდე თავად იყო ვიცე-პრეზიდენტი. ტალმანი ხვდება, რომ გერმანიაში აღარ დაედგომება და გაქცევას გადაწყვეტს. ამით ისარგებლებს ფრიდრიხ ბრუკმანი, რომელიც ესენბაკთა საგვარეულოს წევრის, სოფის საყვარელია და მოკლავს იოახიმს. მას მხარს უჭერს აშენბახი, ესენბეკების შორეული ნათესავი და სს-ის მაღალი თანამდებობის პირი. მკვლელობაში ეჭვმიტანილი ტალმანი აღმოჩნდება, რომელიც გაიქცევა ქვეყნიდან, ხოლო საწარმო მემკვიდრეობით დარჩება სოფის შვილს, მარტინს. ეს უკანასკნელი დედის ჩაგონებით საწარმოს მმართველად ბრუკმანს დანიშნავს. მარტინი, რომელიც პედოფილია, შეაცდენს ებრაელ ბავშვს, ლიზა კელერს, რომელიც თავ მოიკლავს. კონსტანტინი ამ ფაქტის გამო შანტაჟს მოუწყობს მარტინს, რომელიც იძულებული გახდება, რომ კონსტანტინი დანიშნოს საწარმოს მმართველად. სოფი და ბრუკმანი გადაწყვეტენ, თავიდან მოიცილონ კონსტანტინი. ამაში მათ კვლავ აშენბახი დაეხმარებათ. 1934 წლის 30 ივნისს, ვისზეესთან სს ჩახოცავს სა-ს მეთაურობას, მათ შორის კონსტანტინს, რომელსაც უშუალოდ ბრუკმანი მოკლავს. აშენბახი, რომელიც ესენბეკების ოჯახის წევრებს მხოლოდ ნაციზმის ინტერესებისთვის იყენებდა, ახლა გადაწყვეტს სოფისა და ბრუკმანის წინააღმდეგ წასვლას. ის კარგად გამოიყენებს მარტინის სიძულვილს დედისადმი, ააამხედრებს მას სოფის წინააღმდეგ და შეიყვანს ნაცისტურ პარტიაში. მარტინი საწარმოს ერთადერთი მმართველი ხდება, მაგრამ ის მთლიანად ნაცისტური პარტიის კონტროლქვეშაა. ფილმის ბოლოს მარტინი საქორწილო რიტუალს მოუწყობს სოფისა და ბრუკმანს. ის ახალდაქორწინებულებს "საჩუქრად" კალიუმის ციანიდის ორ კაფსულას გადასცემს. ფილმი მთავრდება სცენით, როცა სს-ის მუნდირში გამოწყობილი მარტინი დგას გვამების წინ და იძლევა ნაცისტურ სალამს. ლუკინო ვისკონტის არცერთ ფილმს არ გამოუწვევია ასეთი დავა, როგორც "ღმერთების დაღუპვამ" გამოიწვია. მას ბრალს დებდნენ ნაციზმის თემის არასათანადო, მელოდრამატულ ასახვაში. მიუხედავად ამისა, ფილმმა 1970 წელს მიიღო პრიზები: ვენეციის კინოფესტივალი - პრიზი "ვერცხლის ლომი" საუკეთესო რეჟისურისთვის ოსკარი - ნომინაცია საუკეთესო ორიგინალური სცენარი ჰელმუტ ბერბერმა (მარტინ ფონ ესენბაკი) პირველად ითამაშა დიდი როლი და საერთაშორისო ვარსკვლავი გახდა. „The Damned“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
არქეული ერა

არქეული (არქეოზოური) ერა — დედამიწის გეოლოგიური ისტორიის უძველესი ანუ სიცოცხლის დასაბამის ერა. მისი ხანგრძლივობა დაახლოებით 2,3 მილიარდი წელიწადია. არქეულ ერაში წარმოიქმნა არქეული ჯგუფის ქანები, რომლებიც წარმოდგენილია კონტინენტური ფარების გრანიტოიდული ინტრუზიებითა და ძლიერ მეტამორფული ქანებით — გნაისებით, კრისტალური ფიქლებით, კვარციტებით. ამ წარმონაქმნებში ორგანიზმთა ნაშთები ძალზე იშვიათია. ზოგი მკვლევარი მათ არსებობას საეჭვოდაც კი მიიჩნევს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 599.
ბექა ოპიზარი

ბექა ოპიზარი — XII საუკუნის II ნახევრის — XIII საუკუნის დასაწყისის ქართველი ოქრომქანდაკებელი. წარმოშობით ან შემოქმედებითი მოღვაწეობით ოპიზასთან (კლარჯეთი) უნდა ყოფილიყო დაკავშირებული. თავისი დროისათვის და შემდეგაც სახელგანთქმული ხელოვანი. ჩვენს დრომდე მოაღწია ბექა ოპიზარის მხოლოდ ორმა ნამუშევარმა — ანჩის ხატის ჩარჩოსა და წყაროსთავის სახარების გარეკანის მოჭედილობამ. წყაროსთავის სახარების გარეკანის ერთ მხარეს, ვერცხლის მოჭედილობაზე (20 სმ x 17 სმ), „ვედრების“ კომპოზიციაა გამოსახული, მეორეზე — „ჯვარცმისა“. გლუვ ფონზე ფიგურები და კუთხეების მცენარეული ორნამენტი მაღალი რელიეფითაა გადმოცემული, ტახტზე მჯდომი ქრისტეს თავთან და ფეხებთან მოჭედილობის საერთო კომპოზიციასთან შერწყმული, ჩარჩოშემოვლებული რელიეფური ასომთავრული წარწერებია, რომელთა მიხედვით წყაროსთავის სახარების დამკვეთია („... წერით და მოჭედით:“) ტბეთის ეპისკოპოსი იოანე მტბევარი. მაცხოვრისა და ღვთისმშობლის გამოსახულებათა შორის კი ასეთი წარწერაა: „ქრისტე, შეიწყალე ოქრომჭედელი ბექაჲ ოპიზარი“. ხელნაწერის ერთ-ერთი მინაწერის თანახმად, ეს სახარება გადაიწერა 1195, გარეკანის მოჭედვის თარიღიც იგივე ან მომდევნო წელი უნდა იყოს. სახელგანთქმული ანჩის ხატის მოოქრული ვერცხლის ჩარჩოს მოჭედილობა თამარ მეფის ბრძანებითა და ანჩის ეპისკოპოსის, ჰიმნოგრაფ იოანე ანჩელის რკინაელის შეკვეთით შესრულდა. ხატის წარწერაში ნათქვამია: „ქ. ბრძანებითა და ნივთისა ბოძებითა ღმრთივ გვირგვინოსნისა დიდისა დედოფალთ დედოფლისა თამარისაითა, მე იოანე ანჩელმან რკინაელმან ჴელვზავ საშინელისა, ამის ხატისა პატივით მოჭედად მფარველმცა არს მეფობისა მათისა აქა და საუკუნესა მოიჭედა ჴე(ლი)თა ბექასითა, ქრისტე შეიწყალე“. ხატის ჩარჩო (145 სმ x 71 სმ) შემკულია „ვედრების“ კომპოზიციით მარჯვნივ და მარცხნივ შვეული არშიების შუაში მოთავსებულია მაღალი რელიეფით შესრულებული ღვთისმშობლისა და იოანე ნათლისმცემლის მთლიანი, ოდნავ დაგრძელებული ფიგურები, ორი ზემოთა კუთხე მიქელ და გაბრიელ მთავარანგელოზებს უჭირავთ, ხოლო მათ შორის, ცენტრში, ე.წ. „საყდრის“ ალეგორიული გამოსახულებაა — სამეფო ტახტი ზედ ამართული ჯვრით. ქვემო არშიის შესაბამის ადგილებზე პეტრე და პავლე მოციქულებისა (კუთხეებში) და იოანე მახარებლის გამოსახულებებია. ბექა ოპიზარს შეუსრულებია აგრეთვე ანჩის სახარების გარეკანის მოჭედილობაც, რომელსაც ჩვენამდე არ მოუღწევია. 1895, როდესაც ეს სახარება ე. თაყაიშვილმა პირველად ნახა წალკის რაიონის სოფელ წინწყაროში, მას მხოლოდ ხის ყდა ჰქონდა. ხელნაწერის ბოლოს დართულ ანდერძში ნათქვამია, რომ სოფრომ მწიგნობარმა წიგნის ყდა მოაჭედინა „... ღმრთისა მიერ კურთხეულსა ღირსსა ოქროჲსმქანდაკებელსა ბექასა“. ბექა ოპიზრის ვირტუოზულად შესრულებული ჩუქურთმები, მაღალმხატვრულად დამუშავებული ფიგურები მოწმოს პროფესიული დახელოვნების მაღალ დონეს. ბექა ოპიზარის ნამუშევრები დამახასიათებელია ქართული ოქრომჭედლობის განვითარების იმ ეტაპისათვის, როდესაც დეკორატიულმა ტენდეციებმა განსაკუთრებული მნიშვნელობა შეიძინა. ბერიძე ვ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 346.
საკრედიტო ბარათი

საკრედიტო ბარათი — პლასტიკური ფირფიტა, რომლის მაგნიტურ ლენტზე შეყვანილია მფლობელის მონაცემები. იგი ბანკის მიერ გამოშვებული სახელობით ფულად დოკუმენტს წარმოადგენს. საკრედიტო ბარათი არა მარტო ზღუდავს ქაღალდის ნიშნების (ბანკნოტების), ანუ ნაღდი ფულის მიმოქცევას მოსახლეობაში, არამედ სხვა დადებითი მხარეებიც აქვს. მაგალითად უსაფრთხო მოგზაურობა, ქურდებისა და ყაჩაღებისაგან დაცულობა და სხვა. Mandell, Lewis. The credit card industry: a history (Twayne Publishers, 1990). Choosing Credit Cards – Money Matters – Consumer credit card advice from the Federal Trade Commission Avoiding Credit and Charge Card Fraud – More advice from the Federal Trade Commission
ინფორმაციული კონფლიქტი

ინფორმაციული კონფლიქტები, ინფორმაციის სიმცირე/სიჭარბესთანდაკავშირებული კონფლიქტებია. ინფორმაციის ხარისხი და რაოდენობა, მისი დამახინჯება იწვევს გაუგებრობას, დავასა და კონფლიქტს. ინფორმაციული კონფლიქტი შეიძლება წარმოიშვას ჭორების გავრჩელების შდეგად, უნებლიე დეზინფორმაციით, საჯარო ინფორმაციის არასრული გადმოცემით, ინფორმაციის ნაადრევად ან დაგვიანებით მიწოდების შედეგად, ინფორმაციის დამახინჯებით. ინფორმაციული კონფლიქტის გადაჭრა შესაძლებელია, თუ მხარეები იზრუნებენ ზუსთი ინფორმაციის შეგროვებაზე და ინფორმაციის ხელმისაწვდომობის გაადვილების მექანიზმებზე.
ბეშქენ ოპიზარი

ბეშქენ ოპიზარი — XII საუკუნის ოქრომჭედელი, ბექა ოპიზარის უფროსი თანამედროვე. წარმოშობითა და მოღვაწეობით ოპიზასთან (კლარჯეთი) უნდა ყოფილიყო დაკავშირებული. ბიოგრაფიული ცნობები ბეშქენ ოპიზარის შესახებ არ დარჩენილა. შემორჩენილია მისი ერთადერთი ნამუშევარი — ბერთის სახარების ვერცხლის გარეკანის მოჭედილობა (ინახებოდა გელათში, ამჟამად საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ხელნაწერთა ინსტიტუტში, Q-906). გარეკანის წარწერაში ნათქვამია: „მოიჭედა ჴელითა ბეშქენ ოპიზარისაითა“. გარეკანის ერთ მხარეს გამოსახულია „ჯვარცმის“, მეორე მხარეს „ვედრების“ კომპოზიციები. კუთხეები მოჩუქურთმებულია არშიებით, რომელთა ინტერვალები „ჯვარცმის“ მხარეს ძვირფასი ქვებისათვის იყო განკუთვნილი, „ვედრების“ მხარეს კი შევსებულია წარწერებით. განსაკუთრებით მეტყველია ტახტზე მჯდომი ქრისტეს მძლავრი ფიგურა. ქრისტეს სამოსელის ნაოჭები, ტახტის ჩუქურთმები, არშიების ორნამენტაცია მოწმობს ბეშქენ ოპიზარის მაღალ ოსტატობას. ბერიძე ვ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 348.
Modern Talking

Modern Talking — გერმანული მუსიკალური ჯგუფი, რომელშიც შედიოდნენ ვოკალისტები და მუსიკოსები თომას ანდერსი და დიტერ ბოლენი. მათ მიერ შესრულებული მუსიკა შეიძლება განისაზღვროს, როგორც ევროპოპი და ევროდენსი. 1980-იან წლებში მათ უდიდესი წარმატება მოიპოვეს ცნობილი სინგლებით You're My Heart, You're My Soul, Cheri Cheri Lady, Brother Louie, Geronimo's Cadillac, Jet Airliner და In 100 Years. 1998 წელს ჯგუფი დაბრუნდა სცენაზე, სიმღერების რემიქს-ალბომით Back for Good, მაგრამ, 2003 წელს, 7 ალბომის გამოცემის შემდეგ საბოლოოდ დაიშალა. მთავარი სტატია: Modern Talking-ის დისკოგრაფია. The 1st Album (1985) Let's Talk About Love (1985) Ready for Romance (1986) In the Middle of Nowhere (1986) Romantic Warriors (1987) In the Garden of Venus (1987) Back for Good (1998) Alone (1999) Year of the Dragon (2000) America (2001) Victory (2002) Universe (2003) ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: Modern Talking თომას ანდერსის საიტი დიტერ ბოლენი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ↑ Bitar, Marcelo Fernandez (21 November 1998). „Argentine Biz Worries That '98 Gains Will Deflate in '99“. Billboard. 110 (47): 85. ISSN 0006-2510. ↑ Phares, Heather. Modern Talking – The Very Best of Modern Talking. AllMusic. All Media Network. ციტირების თარიღი: 13 March 2013. ↑ Ankeny, Jason. Modern Talking – Artist Biography. AllMusic. All Media Network. ციტირების თარიღი: 13 March 2013. ↑ Dieter Bohlen - Germany's Prince of Pop. Deutsche Welle (2003-02-121). ციტირების თარიღი: 2009-08-10.
აბესა ბოლქვაძე

აბესა ბოლქვაძე (დ. სამღვთო — გ. 2 სექტემბერი, 1841, ოზურგეთი) — 1841 წლის გურიის აჯანყების ერთ-ერთი ხელმძღვანელი, საბატონო აზნაური. 1841 წლის 9 აგვისტოს აჯანყებულთა ერთმა რაზმმა ბოლქვაძის მეთაურობით დაამარცხა აჯანყების ჩასაქრობად გაგზავნილი პოლკოვნიკი ბრუსილოვის ჯარის ნაწილი გოგორეთის ბრძოლაში. იმავე საღამოს გამარჯვებულთა ერთი ჯგუფი თავს დაესხა ჩოლოქის საგუშაგოს, მეორე — გურიანთისკენ მიმავალ ტრანსპორტს. 20-23 აგვისტოს ბოლქვაძე მონაწილეობდა ბრძოლაში ოდიშის მთავრის დავით დადიანის მილიციის წინააღმდეგ გრიგოლეთთან. სექტემბრის დამდეგს ოზურგეთთან ბრძოლის დროს იგი სასიკვდილოდ დაიჭრა და მეორე დღეს გარდაიცვალა. სიხარულიძე ი., გლეხთა აჯანყება გურიაში 1841 წელს, ბათუმი, 1956; ხაჭაპურიძე გ., გურიის აჯანყება 1841 წელს, ტფ., 1931; ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 457.
სააქიმო

სააქიმო, საექიმო — ძველ საქართველოში ექიმის გასამრჯელოდ და საერთოდ მკურნალობაზე გაწეული ხარჯის საზღაური, რომელიც სხეულის დაშავების შემთხვევაში ვნების მიმყენებელს ან მისთვის პასუხისმგებელ პირს დაზარალებულისათვის უნდა გადაეხადა. ვახტანგ VI-ის სამართალი (მმ. 92, 194, 197) სააქიმოს ითვალისწინებს ფათერაკისათვის ანდა „ათს წლამდის ყმაწვილის ნაქნარის საქმისათვის“. ფურცელაძე დ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 540.
სააჯო კარი

სააჯო კარი — სამსჯავრო, სასამართლო დაწესებულება და მისი შენობა ძველ საქართველოში. იხსენიება შიომღვიმის მონასტრის 893-918 საბუთსა (ე. წ. დაწერილი შიომღვიმისა ბეგრის დადების შესახებ) და ხელმწიფის კარის გარიგებაში (XIV საუკუნე). მართლმსაჯულების დარგში დავით აღმაშენებლის სარეფორმო მოღვაწეობის შედეგად სააჯო კარს უმაღლესი სასამართლოს ფუნქციები დაეკისრა (მანამდე უზენაეს მართლმსაჯულებას თვით მეფე ახორციელებდა). აქ განიხილებოდა ქვედა საფეხურის სასამართლოს გადაწყვეტილებით უკმაყოფილო მომჩივნის აჯა. სააჯო კარს ექვემდებარებოდა როგორც სამოქალაქო, ისე სისხლისსამართლებრივი საქმეები, საჩივრები ფეოდალთა თუ მოხელეთა მოძალადეობის შესახებ. სააჯო კარი მართლმსაჯულების მუდმივმოქმედი და კოლეგიური ორგანო იყო, რომლის საერთო საქმიანობას XII საუკუნის ათიანი წლებიდან მეფის უპირველესი მოხელე მწიგნობართუხუცეს-ჭყონდიდელი წარმართავდა. ორშაბათობით იგი პირადად იყო სააჯო კარში, თავისი უახლოესი ხელქვეითი მოხელეების — მეფის საწოლისა და ზარდახნის ანუ სამხედრო საწყობის მწიგნობრების თანხლებით საქმიანობდა, „ობოლთა და ქვრივთა და მიმძავრებულთა მოჩივართა“ განიკითხავდა. კვირის დანარჩენ დღეებში სააჯო კარი სხვა მსაჯულთა შემადგენლობით მოქმედებდა. ქართული სამართლის ძეგლები, ი. დოლიძის გამოც., ტ. 2, თბ., 1965, გვ, 4, 81-82; ქართული სამართლის ძეგლები, ი. სურგულაძის გამოც., თბ., 1970, გვ. 34, 54, 88-91, 1987; ჯავახიშვილი ივ., ქართული სამართლის ისტორია, წგნ. 2, ნაკვ. 1, ტფ., 1928, გვ. 131-132, 136-137,; ნაკვ. 2, ტფ. 1929, გვ. 477-479, 486-487; ფუტკარაძე ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 541.
იოთამ ბოლქვაძე

იოთამ ბოლქვაძე (დ. 1804 — გ. 1820) — ერთ-ერთი მეთაური იმერეთის აჯანყებისა 1819-1820 წლებში. 1820 წლის 13 აპრილს მოკლა აჯანყების დასათრგუნავად გურიაში ჩასული იმერეთის მმართველი პოლკოვნიკი პუზირევსკი. იგი შეიპყრეს, გაასამართლეს და სიკვდილით დასაჯეს. მის გმირობაზე შეიქმნა ხალხური ბალადა-სიმღერა. 1820 წლის 13 ივლისს შემოქმედის ციხესთან მისულ იმერეთის მმართველ პოლკოვნიკ პუზირევსკის ციხე დაცლილი დახვდა. ამ დროს ქაიხოსრო ბატონიშვილი მეზობელ სოფელში იმყოფებოდა და სამი ადამიანი გაგზავნა სოფლის მოსახლეობის გასაფრთხილებლად, მათ შორის იყო მისი ნათლული, აზნაური იოთამ ბოლქვაძე. ეს სამი ადამიანი უკან გამობრუნებული პუზირევსკის გადააწყდა. პუზირევკიმ იკითხა „სადაა ძაღლიშვილი ქაოხოსრო“ და ბოლქვაძეს მათრახი გადაჰკრა. ბოლქვაძემ პუზირევსკის გასროლით უპასუხა და ერთი ვერსიით იქვე მოკლა, სხვა ვერსიით კი ცხენიდან გადმოვარდნილი დაჭრილი პუზირევსკი სხვა გურულმა მოკლა. სხვებმა მისი მხლებელი კაზაკი მოკლეს, ხოლო პრაპორშჩიკი ტატიშვილი და თარჯიმანი, ვინმე მერაბი დაატყვევეს. იოთამ ბოლქვაძე ქაიხოსრო გურიელმა ივან პუზირევსკის თოფითა და ხმლით დააჯილდოვა. მას შემდეგ, რაც ველიამინოვის ჯარმა შემოქმედის ციხე დაანგრია და გურია დაიკავა, გურიის მთავარმა მამია გურიელმა იოთამ ბოლქვაძე შეეპყრო და რუსებს გადასცა. ბოლქვაძე ჯარისკაცთა მწყობრში გაატარეს და ზუმბების ცემით მოკლეს ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 457. ქველი ჩხარტიშვილი, “გურიის სამთავროს შეერთება რუსეთთან“. გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1985. Махарадзе Н. Б., Востание в Имеретии 1819-1820 гг., «მასალები საქართველოსა და კავკასიის ისტორიისათვის», 1942, ნაკვ. 3;