laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ღანირი

ღანირი — სოფელი სამტრედიის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფელი: ჭაგანი). მდებარეობს იმერეთის დაბლობზე, მდინარე ცხენისწყლის მარცხენა მხარეს, ხონი–სამტრედიის საავტომობილო გზაზე. ზღვის დონიდან 55 მეტრი, სამტრედიიდან 10 კილომეტრი. სოფელში მოქმედებს ღვთისმშობლის სახელობის ტაძარი. 1926 წლისთვის ღანირ-ჭაგანის თემი შედგებოდა სამი სოფლისგან და მისი მოსახლეობა შეადგენდა 3949 ადამიანს, ხოლო ფართობი 35,2 კმ²-ს. სოფელ ღანირის სახელწოდების ეტიმოლოგიის შესახებ, დოკუმენტური წყაროს სახით მონაცემები არ არსებობს. გადმოცემის მიხედვით, აღნიშნული ტერიტორია გაუვალი ტყით იყო დაფარული და სამეგრელოდან გამოქცეულ ყმა-გლეხებს შეუფარებიათ თავი, შემდეგ აქვე დასახლებულან. აქაურობა არ გამოირჩეოდა მდიდარი მიწებით. მიწის სიმწირისა და სიღარიბის გამო, ადგილობრივებს, ტერიტორისთვის, ღანირი დაურქმევიათ. სახელწოდება „ღანირი“ ძველი ქართული სიტყვაა და მწირ, მოუსავლიან მიწას ნიშნავს. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1130 ადამიანი. სოფელში არის საჯარო სკოლა. სკოლაში სწავლობს 175 მოსწავლე. ღანირში პირველი სკოლა 1905 წელს გაიხნსა. სკოლა ორკლასიანი იყო, სწავლება - ფასიანი, გადასახადიდან მხოლოდ ღარიბი მოსწავლეები თავისუფლდებოდნენ. 1935 წლის სექტემბერს ღანირში დაარსდა პირველი საშუალო სკოლა. სკოლა დაამთავრა მეორე მსოფლიო ომის გმირმა, აკაკი ტერელაძემ, რომლის სახელიც სკოლას მიენიჭა. სკოლას 1989 წლამდე ჰქონდა ურთიერთობა უკრაინის ქალაქ რჟიშჩევის ოლეგ კოშევოის სახელობის სკოლასთან. შალვა ელიავა — საბჭოთა პარტიული მოღვაწე ბენედიქტე ბალავაძე — ქართველი გეოფიზიკოსი ვახტანგ ბალავაძე — ქართველი მოჭიდავე აკაკი ტერელაძე — მეორე მსოფლიო ომის გმირი კონსტანტინე მანჯგალაძე — ქართველი ქორეოგრაფი ეროსი მანჯგალაძე — ქართველი მსახიობი ნიკოლოზ ელიავა — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი დვალაშვილი გ., გოგიშვილი მ., სამტრედიის მუნიციპალიტეტი, თბ., 2019, გვ., 36-42 ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ ქუთაისის მაზრის ადმინისტრაციული რუკა[მკვდარი ბმული] საქართველოს ეროვნული არქივი ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
შუა ბაში

შუა ბაში — ყოფილი სოფელი სამტრედიის მუნიციპალიტეტში, იყო ბაშის თემის ცენტრი (სოფლები: ზედა ბაში, მეორე ეწერბაში, პირველი ეწერბაში, ქვედა ბაში). ამჟამად შედის სოფელ ბაშის შემადგენლობაში. მდებარეობს იმერეთის დაბლობზე, მდინარე რიონის მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 40 მეტრი, სამტრედიიდან 18 კილომეტრი. სოფელში დგას წმინდა ნიკოლოზისა და ღვსთისმშობლის სახელობის ეკლესიები, ორივე XIX საუკუნისა. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობდა 492 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 48. ↑ 1.0 1.1 1.2 საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II ↑ დვალაშვილი გ., გოგიშვილი მ., სამტრედიის მუნიციპალიტეტი, თბ., 2019, გვ., 98
ჩხენიში

ჩხენიში — სოფელი სამტრედიის მუნიციპალიტეტში, ნაბაკევის თემში. მდებარეობს იმერეთის დაბლობზე, მდინარე ცხენისწყლის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 50 მეტრი, სამტრედიიდან 10 კილომეტრი. სოფელში არის შუა საუკუნეების წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია. სოფელი შედიოდა მიქელაძეების სათავადოში. სოფელში მოიპოვება ქვიშა-ხრეში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 553 ადამიანი. სოფელში დაიბადა ანდრია რაზმაძე — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ერთ-ერთი დამაარსებელი. დვალაშვილი გ., გოგიშვილი მ., სამტრედიის მუნიციპალიტეტი, თბ., 2019, გვ., 58-61 ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
წიაღუბანი

წიაღუბანი — სოფელი სამტრედიის მუნიციპალიტეტში, ოფეთის თემში. მდებარეობს იმერეთის სამხრეთ მთისწინეთში. ზღვის დონიდან 260 მეტრი, სამტრედიიდან 23 კმ, საჯავახოდან (რკინიგზის უახლოესი სადგური) 19 კმ. ისტორიულად შედიოდა საჯავახოს მხარეში. სოფელში იდგა კვირიკესა და ივლიტას სახელობის ეკლესია. შედიოდა ოზურგეთის მაზრაში, 1920 წელს შედიოდა ზემო ხეთის თემში. საბჭოთა პერიოდში სოფელში მოქმედებდა გომის მებოსტნეობის და მერძევეობის მეურნეობა. სოფელში დაიბადა სარდიონ თევზაძე. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 150 ადამიანი. დვალაშვილი გ., გოგიშვილი მ., სამტრედიის მუნიციპალიტეტი, თბ., 2019, გვ., 177-180 ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ ე. გვენეტაძე, გ. გაგუა „საჯავახოს მხარე“ „პარალელი“ N5, გვ. 219 — თბილისი, 2013 წ. ISSN 0235-8417 ↑ გურიის ერობის მოამბე N1 გვ. 7 — 1 იანვარი 1920 ↑ Кавказский календарь на 1910 год ↑ Кавказский календарь на 1912 год ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ჭოგნარი (სამტრედიის მუნიციპალიტეტი)

ჭოგნარი, ჭოკნარი — სოფელი სამტრედიის მუნიციპალიტეტში, საჯავახოს თემში. მდებარეობს იმერეთის სამხრეთ მთისწინეთში. ზღვის დონიდან 120 მეტრი, სამტრედიიდან 15 კილომეტრი, საჯავახოდან 4 კმ. სოფელში გადის საჯავახო-ჩოხატაური-ოზურგეთი-ქობულეთის საავტომობილო გზა. სოფელში არის საბაზო (ცხრაწლიანი) სკოლა. სოფელი შედიოდა საჯავახოს მხარეში. სოფელში იდგა სვეტიცხოვლის სახელობის ეკლესია. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეხილეობა და მეცხოველეობა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 404. დვალაშვილი გ., გოგიშვილი მ., სამტრედიის მუნიციპალიტეტი, თბ., 2019, გვ., 132-135 ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ ე. გვენეტაძე, გ. გაგუა „საჯავახოს მხარე“ „პარალელი“ N5, გვ. 221 — თბილისი, 2013 წ. ISSN 0235-8417 ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ხუნჯულაური

ხუნჯულაური — სოფელი სამტრედიის მუნიციპალიტეტში, ნაბაკევის თემში. მდებარეობს იმერეთის დაბლობზე, მდინარე ცხენისწყლის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 30 მეტრი, სამტრედიიდან 8 კილომეტრი. სოფელს ემსახურება დაბა კულაშის სკოლა. სოფელში დგას XVII საუკუნის მაცხოვრის შობის ტაძარი. სოფელი შედიოდა მიქელაძეების სათავადოში. სოფელში მოიპოვება ინერტული მასალა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 285 ადამიანი. დვალაშვილი გ., გოგიშვილი მ., სამტრედიის მუნიციპალიტეტი, თბ., 2019, გვ., 65-67 ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ჯიქთუბანი

ჯიქთუბანი — სოფელი საქართველოში, სამტრედიის მუნიციპალიტეტში (ეწერის თემი). მდებარეობს იმერეთის დაბლობზე. ზღვის დონიდან 35 მეტრი, სამტრედიიდან 7 კილომეტრი. ისტორიულ წყაროებში პირველად მოიხსენიება XVII საუკუნის I ნახევარში. შუა საუკუნეებში აქ დასავლეთ საქართველოს კათალიკოსის ერთ–ერთი სასახლე იყო. სოფელი დგას XV საუკუნის ეკლესია. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 208 ადამიანი. დვალაშვილი გ., გოგიშვილი მ., სამტრედიის მუნიციპალიტეტი, თბ., 2019, გვ., 85-87 ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ Кавказскій календарь на 1912 годъ, Тифлись, 1911, стр. 151. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ქვედა ჭყეპი

ქვედა ჭყეპი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ტყიბულის მუნიციპალიტეტში (ორპირის თემი), მდებარეობს მდინარე წყალწითელას მარჯვენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 290 მეტრი, ტყიბულიდან 16 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 109 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 510. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
შუყერი

შუყერი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ტყიბულის მუნიციპალიტეტში (ორპირის თემში), მდებარეობს იმერეთის ჩრდილოეთ მთისწინეთში, მდინარე ჭალის (წყალწითელის მარჯვენა შენაკადი) ნაპირზე. ზღვის დონიდან 330 მეტრი, ტყიბულიდან 27 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 45 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 60. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ციხია

ციხია — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ტყიბულის მუნიციპალიტეტში, გურნის თემი. მდებარეობს იმერეთის ჩრდილოეთ მთისწინეთში. ზღვის დონიდან 440 მეტრი, ტყიბულიდან 10 კილომეტრი. პირველად ისტორიულ წყაროებში მოხსენიებულია XVI საუკუნეში. სოფელში დგას შუა საუკუნეების ციხე და ეკლესია. სოფელში არის საჯარო სკოლა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 92 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 237. ციხიას რუკა ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ძიროვანი

ძიროვანი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ტყიბულის მუნიციპალიტეტში, საწირის თემში. მდებარეობს რაჭის ქედის სამხრეთ კალთაზე. მდინარე მთისჭალის ზემოთში. ზღვის დონიდან 600 მეტრი, ტყიბულიდან 10 კილომეტრი. სოფელში არის საჯარო სკოლა. სოფელში არის X-XI საუკუნეების ეკლესია, ციხე-დარბაზი და „თამარის ციხე“. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 275 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 277. ძიროვანის რუკა ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ სსიპ საგანმანათლებლო და სამეცნიერო ინფრასტრუქტურის განვითარების სააგენტო[მკვდარი ბმული] ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ძმუისი

ძმუისი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ტყიბულის მუნიციპალიტეტში (სოჩხეთის თემში. მდებარეობს ნაქერალის ქედის სამხრეთ–დასავლეთ კალთაზე. მდინარეების ლეხიდრისა და მეჩხეურის (რიონის აუზი) შესართავთან. ზღვის დონიდან 640 მეტრი, ტყიბულიდან 20 კილომეტრი. წყაროებში პირველად მოიხსენიება XV საუკუნეში. სოფელში არის X საუკუნის ეკლესია, ჩანჩქერი. სოფელში არის საჯარო სკოლა 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 143 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 279. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ სსიპ საგანმანათლებლო და სამეცნიერო ინფრასტრუქტურის განვითარების სააგენტო[მკვდარი ბმული] ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ძუყნური

ძუყნური — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ტყიბულის მუნიციპალიტეტში (ხრესილის თემი), მდებარეობს ოკრიბა–არგვეთის სერის ჩრდილოეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 420 მეტრი, ტყიბულიდან 14 კილომეტრი. სოფელს ემსახურება ხრესილის საჯარო სკოლა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 158 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 282. ძუყნურის რუკა ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
წყნორი

წყნორი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ტყიბულის მუნიციპალიტეტში. სოჩხეთის თემში. მდებარეობს ნაქერალას ქედის სამხრეთ–დასავლეთ კალთაზე, მდინარე ჭალის (წყალწითელას აუზი) ზემოთში. ზღვის დონიდან 480 მეტრი, ტყიბულიდან 14 კილომეტრი. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობდა 466 კაცი. წყაროებში პირველად მოიხსენიება XV საუკუნეში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 306 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 372. წყნორის რუკა ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ხორჩანა

ხორჩანა — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ტყიბულის მუნიციპალიტეტში (ჯვარისის თემში), მდებარეობს იმერეთის ჩრდილოეთ მთისწინეთში. მდინარე ღელიას (წყალწითელას აუზი) ხეობაში. ზღვის დონიდან 440 მეტრი, ტყიბულიდან 33 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 62 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 501. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ხრესილი

ხრესილი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ტყიბულის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ახალდაბა, ბუეთი, გადაღმა წყალწითელა, გადმოღმა წყალწითელა, ივანეული, ლეღვა, ძუყნური). სოფელში არის საექიმო ამბულატორია და საჯარო სკოლა. სკოლაში სწავლობს 105 მოსწავლე. სკოლა ემსახურება სოფელ ძუყნურსაც. მოქმედებს საბავშვო ბაღი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 274 ადამიანი. მაღალია სოფლიდან მიგრაციის მაჩვენებელი. მიგრაციის ნაკადი ძირითადად მიმართულია ქალაქ ქუთაისისკენ. სოფელი მდებარეობს იმერეთის ჩრდილოეთ მთისწინეთში. მდინარე წყალწითელას ხეობაში. ზღვის დონიდან 390 მეტრი, ტყიბულიდან 15 კილომეტრი. ხრესილში გავრცელებულია წითელმიწა და ყვითელმიწა ნიადაგები, არის ნეშომპალა კარბონატული და ალუვიური ნიადაგები. მცენარეულობიდან გვხვდება მუხა, წიფელი, ნეკერჩხალი, თელა, ფიჭვი, მურყანი, წაბლი, ძელქვა. ტყეები მდიდარია ტყის ხილით: ვაშლი, მსხალი, ზღმარტლი, ჟოლო, მოცვი, ასკილი, კუნელი. მრავალწლიანი ნარგავებიდან გაშენებულია ჩაი, ციტრუსოვანი კულტურები, სიმინდი, ლობიო. ცხოველებიდან გვხვდება მაჩვი, კურდღელი, თაგვი, მელა, ციყვი, ზღარბი, თხუნელა, ტურა, კვერნა, მგელი, მურა დათვი. ფრინველებიდან — კაჭკაჭი, ყვავი, მოლაღური, წივწივა, მერცხალი, გულწითელა, სკვინჩა, ბულბული, კოდალა, გუგული, ქორი, ძერა. თევზებიდან — ქაშაყი, ნაფოტა, კალმახი. ხრესილში მიედინება მდინარე წყალწითელა და მისი შენაკადები. ერთ-ერთი შენაკადი, მცირე მდინარე ღვაღვანა ქმნის პატარა ჩანჩქერს. სოფლის მოსახლეობა სასმელად იყენებს წყაროს წყლებს. სასმელი წყლებიდან მნიშვნელოვანია „თათროულის წყარო“ და „კოვზის წყარო“. ხრესილში არის გიშერი, თუმცა მისი მოპოვება და დამუშავება არ ხდება. მთავარი სტატია: ხრესილის ბრძოლა. წყაროებში პირველად მოიხსენიება XVII საუკუნეში. 1757 წელს სოფელთან (სოფლის მიდამო – „თათრული“) გაიმართა ბრძოლა ოსმალთა და ქართველთა ჯარებს შორის. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ჯვარისა (ტყიბულის მუნიციპალიტეტი)

ჯვარისა — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ტყიბულის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ლეყერეთი, ოჯოლა, ხორჩანა). მდებარეობს იმერეთის ჩრდილოეთ მთისწინეთში. მდინარე ღვაღვანის ხეობაში. ზღვის დონიდან 480 მეტრი, ტყიბულიდან 33 კილომეტრი. სოფელში არის საექიმო ამბულატორია და საჯარო სკოლა. ჯვარისაში დაიბადა და ბავშვობა გაატარა მწერალმა ნიკოლო მიწიშვილმა. სოფელში არის მისი სახლ-მუზეუმი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 249 ადამიანი. მთავარი სტატია: ჯვარის ციხე (ტყიბული). სოფელი დასახლებული იყო ანტიკურ ხანაში. წყაროებში პირველად მოიხსენიება XI საუკუნეში. შემორჩენილია ჯვარის ციხის ნანგრევები. ციხე მოხსენებული აქვს ვახუშტი ბატონიშვილს 1723 დასავლეთ საქართველოში ოსმალთა აგრესიასთან დაკავშირებით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 559. ჯვარისას რუკა ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ სსიპ საგანმანათლებლო და სამეცნიერო ინფრასტრუქტურის განვითარების სააგენტო[მკვდარი ბმული] ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ჯონია

ჯონია — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ტყიბულის მუნიციპალიტეტში (ორპირის თემი). მდებარეობს მდინარეების წყალწითელასა და ღვანანას წყალგამყოფზე. ზღვის დონიდან 480 მეტრი, ტყიბულიდან 21 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 46 ადამიანი. სოფელი წყაროებში პირველად მოხსენიებულია 1545 წელს. სოფელში შემორჩენილია X საუკუნის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია და შუა საუკუნეების ციხე. 1967 წელს აქ აღმოჩნდა მონეტების – „კოლხური თეთრის“ განძი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 571. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ტოლოში

ტოლოში — სოფელი სამხრეთ საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარის ასპინძის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფელი: გულსუნდა, ხერთვისი). მდებარეობს მდინარე მტკვრის მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 1100 მეტრზე, ასპინძიდან დაშორებულია 15 კილომეტრით. სოფლის მიდამოებში მოიპოვება ბაზალტი და ტეშენიტი. სოფელში დგას VIII-IX საუკუნეების ეკლესია ალანძა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 440 კაცი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 13. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
კალიარი (საფეხბურთო კლუბი)

კალიარი კალჩო (იტალ. Cagliari Calcio) — იტალიური საფეხბურთო კლუბი კუნძულ სარდინიის ქალაქ კალიარიდან. გუნდი შეიქმნა 1920 წელს და ამჟამად თამაშობს სერია A-ში. 1969/70-ის იტალიის ჩემპიონი. კალიარი სერია A-ში პირველად 1964 წელს წარსდგა. თავის პირველ სეზონში დაიკავა მე-7 ადგილი. 1968/69 მოიპოვა ვერცხლის მედალი. მომდევნო სეზონში კლუბი ერთადერთხელ გახდა იტალიის ჩემპიონი. მთლიანი სეზონის განმავლობაში მხოლოდ ორი მატჩი წააგო და გაუშვა 11 გოლი, ხოლო საუკეთესო ბომბარდირი გახდა „კალიარის“ ფეხბურთელი ლუიჯი რივა. ამ წარმატების შემდეგ გუნდმა ვერასდროს ვერ შეძლო ამ ტიტულის ხელმეორედ მოპოვება, ხოლო 1975/76-ის სეზონზე ჩამოქვეითდა სერია B-ში. 1989/90 გუნდმა კვლავ მოიპოვა სერია A-ში თამაშის უფლება. კლუბისთვის ყველაზე წარმატებული აღმოჩნდა 1993/94-ის სეზონი, გუნდმა მიაღწია უეფა-ს ევროპის ლიგის ფინალამდე. 1997 წელს კალიარი კვლავ სერია B-ში ჩამოქვეითდა. მომდევნო სეზონში ისევ სერია A-ში გადავიდა, მაგრამ დიდხანს ვერ შეძლო იქ ფეხის მოკიდება. 2003/04-ის შემდეგ „კალიარში“ გადავიდა იტალიის ნაკრების ყოფილი ფეხბურთელი ჯანფრანკო ძოლა, ვისი მეშვეობითაც კლუბმა შეძლო სერია A-ში თავის დამკვიდრება. 2005/2006 კალიარისთვის რთული აღმოჩნდა. თუმცა გუნდი გამოვარდნას მწვრთნელის, ნედო სონეტის წყალობით გადაურჩა. 2006/2007 დასაწყისში გუნდის მწვრთნელად კანკო ჯამპაოლო დაინიშნა, მაგრამ 17-ე ტურის შემდეგ ჩაანაცვლა ფრანკო კოლომბომ. 2007/08-ის სეზონზე გუნდის მთავარ მწვრთნელად კვლავ ჯამპაოლო აღადგინეს. ამავე სეზონზე გუნდი დატოვეს დავიდ სუაზომ, მაურო ესპოზიტომ და ანტონიო ლანჯელამ, სანაცვლოდ შემოემატნენ აკვაფრესკა, მატრი, ფოჯა და ლარივეი. 2008/2009 წლის სეზონი წარუმატებლად დაიწყო, კალიარი ზედიზედ ხუთ მატჩში დამარცხდა, თუმცა, ამის მიუხედავად მეცხრე ადგილზე გავიდა. იტალიის სერია A ჩემპიონი (1): 1969/70 ვიცე-ჩემპიონი (1): 1968/69 იტალიის სერია B: ჩემპიონი (1): იტალიის სერია B 2015/16 იტალიის საფეხბურთო თასი ფინალისტი (1): 1968/69 1993/1994 უეფას თასის ნახევარფინალისტი შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „კალიარი“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი
კატანია (საფეხბურთო კლუბი)

კატანია (იტალ. Calcio Catania S.p.A.) — იტალიური საფეხბურთო კლუბი ქალაქ კატანიიდან. გუნდი შეიქმნა 1908 წელს და მიმდინარე სეზონში თამაშობს სერია A–ში. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „კატანია“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი
ფედერიკო ობელი

ფედერიკო ობელი (Federico Aubele, დ. 1974) — არგენტინელი მუსიკოსი, გიტარისტი, ელექტრონიკისა და ტრადიციული ლათინურ-ესპანური მუსიკის მიქსების კომპოზიტორი. ყველაფერი დაიწყო იმით, რომ მეგობარმა ფედერიკო შესთავაზა, დუეტი შეექმნათ და The Beatles-ის მსგავსი მუსიკა შეესრულებინათ. მეგობარს მუსიკაზე გული მალევე აუცრუვდა, თუმცა ფედერიკოს უკვე მუსიკის სენი ჰქონდა შეყრილი. მას შემდეგ იგი მრავალ ჟანრში ცდილობს ცდებს, სანამ ავანგარდისტულ არგენტინულ ტანგოს კომპოზიტორსა და ბანდონეონისტ ასტორ პიაცოლას აღმოაჩენდა. "პიაცოლა პირველი არგენტინელი მუსიკოსი იყო, რომელთანაც სულიერი კავშირი ვიგრძენი, მანამდე მხოლოდ უცხოურ შემსრულებლებს ვუსმენდი. პიაცოლა არგენტინაა, უფრო სწორედ, ბუენოს-აირესი. ეს იგივეა, როგორც სინატრა და ნიუ-იორკი, პიაცოლა და ბუენოს-აირესი, ეს ქალაქის ბრწყინვალე საუნდტრეკია." გიტარაზე შესრულების, სხვადასხვა პოპ-ჯგუფებისთვის კომპოზიციების შექმნისა და ბუენოს-აირესის სხვადასხვა კლუბებსა და ლანჟებში დიჯეობის შემდეგ, ობელი სოლო პროექტზე იწყებს მუშაობას. მრავალი საკუთარი ჩანაწერიდან სემპლირებული რითმებისა და ხმების შეზავებით ის უამრავ კომპოზიციას ქმნის, თუმცა თითქმის ყველა მათგანში ლეიტმოტივი გიტარის ხმოვანებაა. ის ამბობდა "თავდაპირველად სხვა არაფერი მქონდა გარდა გიტარისა. ამიტომაც ვიღებდი ყველაფერს ჩემი ჩანაწერებიდან, ტრანსფორმაციას, მანიპულირებას ვახდენდი და შემდეგ გიტარას ვამატებდი. გიტარა არის, და ყოველთვის იყო, ჩემი მთავარი ინსტრუმენტი. ჩვენ ერთმანეთის ძალიან კარგად გვესმის. ჩემთვის წარმოუდგენელია კომპოზიციის მის გარეშე შექმნა. მომწონს ორგანული ხმოვანება, და ამიტომაც თავად ვუკრავ და ვწერ ყველაფერს - ბასებიდან, შეიკებიდან და გასაღებიდან დაწყებული, სინთეზატორის ხმების ჩათვლით. დღემდე არა მაქვს MIDI ინტერფეისი, ვერ წარმომიდგენია რაში უნდა გამოვიყენო." ვოკალის დამატებით, თავდაპირველად როგორც სემპლების, შემდეგ კი ცოცხალი შესრულებით, ობელი ორიგინალურ მასალას ქმნის საკუთარი არსებული ინსტრუმენტალური კომპოზიციების საფუძველზე. შემდეგ ობელი ინიციატივას იჩენს და ბედი სწყალობს: მას ხელში უვარდება თივერი კორპორეიშენის (Thievery Corporation) სინგლი 'Focus On Sight', რომლის გარეკანზე მითითებული იყო საიტი, სადაც შეიძლებოდა საკუთარი დემოების გაგზავნა. მისმა პირველმა დემოებმა მყისვე მიიქცია თივერი კორპორეიშენის ერიკ ჰილტონისა და ესლ მუსიკის სტუდიის ხელმძღვანელის ყურადღება. რამდენიმე დამატებითი დემოს გაგზავნის შემდეგ ობელი ესლ-სა და თივერი კორპორეიშენთან კონტრაქტს აფორმებს საკუთარი სადებიუტო ალბომის გამოსაშვებად. შედეგად მიღებული ალბომი Grand Hotel Buenos Aires ლათინური გიტარისა და ესპანური ლირიკის ელექტრონული კოლაჟის შესანიშნავი ნიმუშია. კრიტიკოსებმა ობელს არგენტინის მუსიკის ამომავალი ვარსკვლავი შეარქვეს. Gran Hotel Buenos Aires (2004) Panamericana (2007) Amatoria (2009) Berlin 13 (2011) Five (October 22, 2013) MySpace გვერდი ↑ http://www.amazon.com/5-Federico-Aubele/dp/B00FI6VWVW/ref=sr_1_cc_1?s=aps&ie=UTF8&qid=1383506089&sr=1-1-catcorr&keywords=federico+aubele+five