laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ფაზლურ ხანი

ფაზლურ რაჰმან ხანი (Fazlur Rahman Khan} (ბენგ.: ফজলুর রহমান খান phajlūr rahmān khān) (3 აპრილი, 1929 — 27 მარტი, 1982) — დაკაში დაბადებული ბანგლადეშური წარმომავლობის ამერიკელი სტრუქტურული ინჟინერი. მიჩნეული იყო „სტრუქტურული ინჟინერიის აინშტაინად“ და „მე-20 საუკუნის მეორე ნახევრის უდიდეს არქიტექტურულ ინჟინრად“ მის მიერ აშენებული უილის ტაუერისა და ჯონ ჰენკოკის ცენტრის გამო. სტრუქტურული სისტემების მისეული პროექტები ფუნდამენტურია ყველა მაღლივი ცათამბჯენისთვის. Weingardt, Richard G. „Engineering Legends: Great American Civil Engineers.“ ASCE Press, 2005. Khan, Y. S. „Engineering Architecture: the vision of Fazlur R. Khan.“ New York: W. W. Norton & Company, 2004. Website dedicated to Fazlur Rahman Khan Evolution of Concrete Skyscrapers. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-06-05. ციტირების თარიღი: 2007-05-14. http://www.lehigh.edu/~infrk/2011.08.article.html დაარქივებული 2019-07-01 საიტზე Wayback Machine. http://www.constructionweekonline.com/article-9180-top-10-worlds-tallest-steel-buildings/ https://ialcce2012.boku.ac.at/keynote_details.php?profile=5 დაარქივებული 2013-04-26 საიტზე Wayback Machine. Fazlur Rahman Khan Collection in the South Asian American Digital Archive (SAADA)
ნურხაცი

ნურხაცი (ჩინ.: 努爾哈赤; დ. 8 აპრილი, 1559 — გ. 30 სექტემბერი, 1626) — მანჯურიელი (ჯურჯენი) ხანი. 1583 წლიდან ძიანჯოუს ჯურჯენების მეთაური ლიაოდუნის ნახევარკუნძულზე. იყო ჩინეთის მინის იმპერიის ნომინალური ვასალი. 1616 წლისთვის გააერთიანა ჯურჯენული ტომები. ნურცახის დაპყრობებში დიდი როლი ითამაშა ჯურჯენების მიერ ჩამოყალიბებულმა სამხედრო-სახელმწიფო ორგანიზაციამ, ცნობილმა სახელით „რვა დროშა“. 1616 წლის თებერვალში თავი ხანად გამოაცხადა, დააარსა დინასტია გვიანი ძინი (ხოუ ძინი). 1609 წელს ხარკი შეუწყვიტა მინის იმპერიას, დაარღვია მისი საზღვარი. 1618 წლიდან წარმატებულ ომებს აწარმოებდა მინთან, დაიპყრო მისი რამდენიმე ქალაქი. 1626 წელს დამარცხდა მინის გენერალ იუან ჩუ-ხუანთან ქალაქ ნინიუანზე მიტანილი მორიგი იერიშის დროს. ნურხაცის მემკვიდრის აბახაის (ტაი ძუნის) დროს დინასტიას ეწოდა ცინგი (1636), ხოლო ჯურჯენებს — მანჯურიელები. Нурхаци // Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред. А. М. Прохоров. — 3-е изд. т. 18. — М. : Советская энциклопедия, 1974
უშანგი გოჯიაშვილი

უშანგი ივანეს ძე გოჯიაშვილი (დ. 4 ნოემბერი, 1933, დაბა თიანეთი, საქართველოს სსრ, სსრკ — გ. 2007, სოჭი, რუსეთი) — ქართველი სამთო ინჟინერი, ტექნიკურ მეცნიერებათა კანდიდატი (1973). დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი (1957). 1957–1965 მუშაობდა დონბასში (უკრაინის სსრ) შახტების მშენებლობაზე, 1965-1986 — ენგურჰესის მშენებლობაზე (1981-1986 — ენგურჰესის მშენებლობის სამმართველოს მთავარი ინჟინერი). 1986–1988 წლებში იყო საქართველოს სსრ საავტომობილო გზების მინისტრის მოადგილე, 1988–1997 წლებში — „თბილმეტრომშენის“ გენერალური დირექტორი, 1997–2000 წლებში — „თბილმეტრომშენის“ უფროსის მოადგილე და „თბილმეტრომშენის“ ეკატერინბურგის ფილიალის ხელმძღვანელი. 2000 წლიდან მუშაობდა რუსეთში, ქ. სოჭში საგვირაბო რაზმის მთავარ ინჟინრად, შემდეგ მთავარ ტექნოლოგად და გენერალური დირექტორის მრჩევლად. მინიჭებული ჰქონდა საბჭოთა კავშირის მინისტრთა საბჭოს პრემია (1988), საქართველოს სახელმწიფო პრემია (1993), ღირსების ორდენი (1997). ნემსაძე, შ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 133. უშანგი გოჯიაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ანდრე გრაბარი

ანდრე გრაბარი (ფრანგ. André Grabar; დ. 26 ივლისი, 1896, კიევი, უკრაინა — გ. 5 ოქტომბერი, 1990, პარიზი, საფრანგეთი) — ხელოვნების ისტორიკოსი, ადრინდელი ქრისტიანული და ბიზანტიური ხელოვნების მკვლევარი. დაიბადა უკრაინაში, განათლება მიიღო კიევში, პეტერბურგსა და ოდესაში. მოღვაწეობდა ბულგარეთში (1919-1922), საფრანგეთში (1922-1958) და ამერიკის შეერთებულ შტატებში (1958-1990). ძირითადად წერდა ფრანგულად. იყო პარიზის კოლეჟ დე ფრანსისა და ეკოლ დეზ-ოტ-ეტიუდის პროფესორი, საფრანგეთის წარწერათა და ბელეტრისტიკის აკადემიისა და მრავალი სხვა ქვეყნის სამეცნიერო საზოგადოებისა და აკადემიის წევრი. ავტორია ფუნდამენტური ნაშრომებისა, რომლებშიც განხილულია გვიანდელი ანტიკური და ადრინდელი შუა საუკუნეების ბიზანტიისა და აღმოსავლეთ ევროპის ქვეყნების იკონოგრაფიის, მხატვრობისა და გამოყენებითი ხელოვნების, ხუროთმოძღვრების ისტორიის საკითხები. ზოგ მათგანში განხილულია ძველი ქართული ხელოვნების ძეგლებიც. მისი შვილი ოლეგ გრაბარი (1929–2011) იყო ხელოვნების ისტორიკოსი და არქეოლოგი, ისლამური კულტურის მკვლევარი. L’ Empereur dans l’art byzantin. Recherches sur l’art officiel de l’Empire d’Orient, P., 1936; Byzantine painting. Historical and critical Study, Geneva, 1953; Les revêtements en or et en argent des icones byzantines du Moyen-âge, Venise, 1975. ბერიძე, ვ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 133. Maguire, Henry. 'André Grabar, 1896-1990', in Dumbarton Oaks Papers; 45 (1991), pp. xii-xv. JSTOR
იგორ გრაბარი

იგორ ემანუილის ძე გრაბარი (რუს. Игорь Эммануилович Грабарь; დ. 25 ივლისი, 1871, ბუდაპეშტი, — გ. 16 მაისი, 1960, მოსკოვი) — რუსი ფერმწერი და ხელოვნებათმცოდნე, ეთნიკური რუსინი; სსრკ-ის სახალხო მხატვარი (1956), სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის (1943) და სსრკ სამხატვრო აკადემიის (1947) ნამდვილი წევრი, სსრკ სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1941). დაიბადა ავსტრია-უნგრეთის იმპერიიდან რუსეთში სწავლობდა პეტერბურგის სამხატვრო აკადემიასა (1894–96) და მიუნხენის ა. აჟბეს სკოლაში (1896–98). ბევრის მოგზაურობდა: მოინახულა ევროპა, ამერიკის შეერთებული შტატები, ეგვიპტე და თურქეთი. 1889-იდან მუშაობდა პეტერბურგში, 1903-იდან — მოსკოვში. იყო გაერთიანება „მირ ისკუსტვასა“ და რუს მხატვართა კავშირის წევრი. მისი ფერწერული სტილია იმპრესიონისტ მხატვართა შემოქმედებას და ნეოიმპრესიონიზმისათვის დამახასიათებელ ფერწერულ ხერხებს ეფუძნებოდა. გრაბარის ინიციატივითა და ხელმძღვანელობით გამოიცა „რუსული ხელოვნების ისტორია“ (ტ. 1–6, 1909–16). ხელოვნების შესწავლისას გრაბარი ეყრდნობოდა შედარებით მეთოდს. 1913–25 წლებში ხელმძღვანელობდა ტრეტიაკოვის გალერეას. იყო ხელოვნების ძეგლთა და სიძველეთა დაცვის, აგრეთვე მუზეუმთმცოდნეობისა და სარესტავრაციო საქმის ერთ-ერთი ორგანიზატორი. 1941–42 წლებში ცხოვრობდა საქართველოში, თბილისში ეწეოდა აქტიურ შემოქმედებით მოღვაწეობას. შექმნა ქართველ ხელოვნების მოღვაწეთა — მედეა ჯაფარიძის (1942), ნატო ვაჩნაძის (1942), ალექსანდრა თოიძის (1942), მარინე იაშვილის (1942), ნიკოლოზ კანდელაკის (1943) — პორტრეტები (ყველა — საქართველოს ეროვნული მუზეუმი). ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 133.
აბახაი

აბახაი, ოფიციალურად ხუნ ტაიჯი (დ. 28 ნოემბერი, 1592, მანჯურია — გ. 21 სექტემბერი, 1643, იქვე) — მანჯურიელთა ტომის ლიდერი, რომელიც 1636 წელს გახდა მანჯურიელების, მონღოლებისა და ჩინელების იმპერატორი და სათავე დაუდო ცინგის დინასტიას. აბახაი ნურხაცის მერვე ვაჟი იყო. მამის გარდაცვალების შემდეგ თავიდან მოიშორა მისი ძმები და ერთპიროვნული მმართველი გახდა. მრავალ წარმატებას მიაღწია სამხედრო ლიდერის უჩვეულო შესაძლებლობებით. ჯარს გაუძღვა მონღოლეთსა და კორეაში და აქაური სახელმწიფოები თავის ვასლებად გაიხადა. კორეიდან — ფულადი და სასურსათო მარაგების, ხოლო მონღოლეთიდან სამუშაო ძალისა და ცხენების გაზრდით გააუმჯობესა სამხედრო მანქანა, ცნობილი როგორც „შვიდი დროშა“. ოთხი ექსპედიციის შემდეგ მან, საბოლოოდ, შეძლო ადრე ჩინეთის კონტროლის ქვეშ მყოფი ამურის რეგიონის დამორჩილება ჩრდილოეთ მანჯურიაში. სამჯერ გაარღვია დიდი კედელი და ჩრდილოეთ ჩინეთში შეიჭრა. რამდენადაც უფრო მეტი ჩინელი გადადიოდა მანჯურიელთა სამსახურში, მით უფრო ზუსტად ხდებოდა ჩინური ორგანიზაციული სტრუქტურის მოდელის გადმოღება. ჩინელი მრჩევლების რჩევით დაიწყო ჩინეთის დაპყრობა, თუმცა მანამ გარდაიცვალა, სანამ თავის მიზანს ბოლომდე მიიყვანდა. მისმა მმართველობამ საძირკველი გაუმყარა ჩინეთში მანჯურიელთა ხელისუფლებას. მისი გარდაცვალებიდან ერთი წლის შემდეგ მანჯურიელებმა მინის იმპერიის დედაქალაქი პეკინი აიღეს და მალევე ქვეყნის დანარჩენი ნაწილებიც დაიმორჩილეს. ↑ 1.0 1.1 1.2 აბახაი. ენციკლოპედია ბრიტანიკა (ონლაინ ვერსია). ციტირების თარიღი: 9 მარტი, 2020.
პრიმა ფასიე

პრიმა ფასიე (ლათ. prīmā faciē) — ლათინური ექსპრესია. ითარგმნება როგორც „ერთი შეხედვით“. ტერმინი გამოიყენება თანამედროვე იურიდიულ ინგლისურში. პრინციპი, მოიცავს სამართალწარმოებას, სადაც სასამართლოს წინაშე წარდგენილი მტკიცება საკმარისად ითვლება მოთხოვნის საფუძვლიანობისათვის, ვიდრე არსებითი ხასიათის რაიმე საწინააღმდეგო მტკიცებულება არ იქნება წარმოდეგნილი. Herlitz, Georg Nils (1994). „The meaning of the term prima facie“. Louisiana Law Review. 55: 391. Audi, Robert (2003). Epistemology: A Contemporary Introduction, Second, Routledge, გვ. 27.  ↑ What is Prima Facie?. ციტირების თარიღი: 17 January 2019.
მთისძირის ეკლესია (ყვარლის მუნიციპალიტეტი)

ტერმინი მთისძირის ეკლესია შეიძლება აღნიშნავდეს: მთისძირის პირველი ეკლესია — ეკლესია ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ მთისძირში მთისძირის მეორე ეკლესია — ეკლესია ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ მთისძირში მთისძირის მესამე ეკლესია — ეკლესია ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ მთისძირში მთისძირის მეოთხე ეკლესია — ეკლესია ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ მთისძირში მთისძირის მეხუთე ეკლესია — ეკლესია ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ მთისძირში მთისძირის მეექვსე ეკლესია — ეკლესია ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ მთისძირში
ახალსოფლის ეკლესია (ყვარლის მუნიციპალიტეტი)

ტერმინი ახალსოფლის ეკლესია შეიძლება აღნიშნავდეს: ახალსოფლის პირველი ეკლესია — ეკლესია ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ ახალსოფელში ახალსოფლის მეორე ეკლესია — ეკლესია ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ ახალსოფელში ახალსოფლის მესამე ეკლესია — ეკლესია ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ ახალსოფელში ახალსოფლის მეოთხე ეკლესია — ეკლესია ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ ახალსოფელში ახალსოფლის მეხუთე ეკლესია — ეკლესია ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ ახალსოფელში ახალსოფლის მეექვსე ეკლესია — ეკლესია ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ ახალსოფელში
1007

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 1007 1007 (ათას შვიდი) წელი — იულიუსის კალენდრის არანაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა ოთხშაბათი. ეს წელი არის XI საუკუნის 1-ლი დეკადის მე-7 წელი. მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 1007. მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 1007. საქართველო საქართველოს სამეფო : ბაგრატ III - საქართველოს მეფე (978-1014) კახეთის სამთავრო : დავითი - კახეთის ქორეპისკოპოსი (976-1010) ტაოს სამთავრო : გურგენი - ტაოს მთავარი (994-1008) თბილისის საამირო : ალი იბნ ჯაფარი - თბილისის ამირა (981-1011) საქართველოს ეკლესია : სვიმონ III - საქართველოს კათოლიკოს-მთავარეპისკოპოსი (1001-1012) სამხრეთი კავკასია ანისის სამეფო : გაგიკ I - ანისის (შირაკის) მეფე (989-1020) ვასპურაკანის სამეფო : სენექერიმი - ვასპურაკანის მეფე (983-1022) ვანანდის სამეფო : აბას II - ვანანდის (ყარსის) მეფე (984-1029) სიუნიკის სამეფო : ვასაკი - სიუნიკის მეფე (998-1019) სამხრეთ-დასავლეთი აზია ბიზანტიის იმპერია : ბასილი II ბულგართმმუსვრელი- ბიზანტიის იმპერატორი (975-1025) ღაზნევიდების სახელმწიფო : მაჰმუდ ღაზნევი - სულთანი (998-1030) ბაღდადის სახალიფო : ალ-ქადირი - ბაღდადის ხალიფა (991-1031) აღმოსავლეთი ევროპა კიევის რუსეთი : ვლადიმირ დიდი – დიდი მთავარი (980-1015) დასავლეთი ევროპა საღვთო რომის იმპერია : ჰაინრიხ I - იმპერატორი (1002-1024) საფრანგეთი : რობერტ II - საფრანგეთის მეფე (996-1031) ინგლისი : ეტელრედ II - ინგლისის მეფე (978-1013), (1014-1016) წმინდა საყდარი : იოანე XVII - რომის პაპი (1003)
ევროსტარი

ევროსტარი (Eurostar) — სარკინიგზო მომსახურება, რომელიც დიდ ბრიტანეთს პარიზთან (ჩრდილოეთის სადგური), ლილთან და ბრიუსელთან (სამხრეთის სადგური) აკავშირებს. მატარებელი ლა-მანშის სრუტეს კვეთს ლა-მანშის გვირაბით. 2007 წელს სამხრეთ ლონდონში ახალი რკინიგზის ხაზი გაიყვანეს, რომელიც საფრანგეთში მოქმედი LGV-ს სტანდარტებს უახლოვდება. ორფაზიანი სრუტის გვირაბის სარკინიზგო ხაზის პროექტი ნაწილობრივ ექსპლოატაციაშია 2003 წლიდან, რაც მნიშვნელოვნად ამცირებს მგზავრობის დროს ლონდონის ვატერლოოს სადგურიდან. ახალი სწრაფი ხაზი 2007 წლის 14 ნოემბრიდან შედის ექსპლოატაციაში და ლონდონის სენტ-პანკრასის სადგურიდან გავა. მისი სიჩქარე 298 კმ/ სთ-ია და იგი ლონდონიდან პარიზამდე გზას 3 საათში ფარავს.
ირაკლი კუპატაძე

ირაკლი კუპატაძე (დ. 1 აპრილი, 1996, საგარეჯო, კახეთი) — ქართველი სპორტსმენი (ძიუდო), ძიუდოში ახალგაზრდებს შორის ევროპის თასის ტურნირის გამარჯვებული (2015, 55 კგ.), ძიუდოში ჭაბუკებს შორის საქართველოს ჩემპიონი (2012, 50 კგ.), სამბოში ახალგაზრდებს შორის  მსოფლიოს (2016, 57 კგ.) და ევროპის ჩემპიონი (2015, 57 კგ.), ასევე სამბოში ჭაბუკებს შორის  მსოფლიოს და ევროპის ჩემპიონი (2014, 52 კგ.). ირაკლი კუპატაძე[მკვდარი ბმული] — ქართული სპორტი
ანთოკის სამაროვანი

ანთოკის სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი, მდებარეობს საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ ანთოკის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ტყით დაფარულ ტერიტორიაზე. აღმოჩენილია მიწის სამუშაოების დროს. სამაროვანში გამოვლინდა ბრინჯაოს ე. წ. კახური ტიპის სატევარი, რომლის პირის ორივე მხარეს ფანტასტიკური ცხოველებია გამოსახული. ტიპოლოგიურად სატევარი ყველაზე ადრეულია ამ სახის საბრძოლო იარაღს შორის და იგი ძვ. წ. XIII საუკუნის ახლო ხანებით თარიღდება. სატევარი საქართველოს ეროვნული მუზეუმის ს. ჯანაშიას სახელობის საქართველოს მუზეუმშია დაცული. ფიცხელაური კ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-III, თბ., 2019. — გვ. 75.
ეთერ ლიპარტელიანი

ეთერ ლიპარტელიანი (დ. 23 სექტემბერი, 1999, ლენტეხი, სვანეთი) — ქართველი სპორტსმენი ქალი (ძიუდო), ახალგაზრდებს შორის ორგზის მსოფლიო ჩემპიონი (2019, მარაკეში, მაროკო; ვანტაა, ფინეთი, 57 კგ.), ჭაბუკებს შორის ევროპის ჩემპიონი (2016, ვანტაა, ფინეთი, 57 კგ.) და ჭაბუკებს შორის ევროპის თასის მფლობელი (2016, ანტალია, თურქეთი, 57 კგ.). ეთერ ლიპარტელიანი[მკვდარი ბმული] — ქართული სპორტი ↑ Les-Sports.info <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q21996558"></a>
ბექა ლომთაძე

ბექა ლომთაძე (დ. 23 ნოემბერი, 1991, ქუთაისი, იმერეთი) — ქართველი სპორტსმენი (თავისუფალი ჭიდაობა), მსოფლიო ჩემპიონი (2019, ნურ-სულთანი, ყაზახეთი 61 კგ), ევროპის ჩემპიონატის ორგზის ვერცხლის მედლის მფლობელი (2019, ბუქარესტი, რუმინეთი; 2020, რომი, იტალია, 61 კგ). იგი არის სხვადასხავა საერთაშორისო ტურნირის გამარჯვებული. ბექა ლომთაძე[მკვდარი ბმული] — ქართული სპორტი
ზინობიანის მესამე სამაროვანი

ზინობიანის მესამე სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზინობიანის ჩრდილოეთით 1 კილომეტრზე. ძეგლი თარიღდება ადრინდელი რკინის ხანით. 1978 წელს შეისწავლა ამც-ის არქეოლოგიურ ძეგლთა ნუსხის განყოფილებამ, რომელსაც ხელმძღვანელობდა ცქიტიშვილი. სამაროვანზე დადასტურდა ქვაყუთები და ორმოსამარხები. ქვაყუთები შედგებოდა მცირე ზომის ფილებისგან და ფილებითვე იყო გადახურული. ასევე არმოაჩინეს თიხის შავად გამომწვარი, უხეშკეციანი, სფერულმუცლიანი ჭურჭელი მომაღლო ყელითა და გადაშლილი პირით. ერთ-ერთ სამარხში გამოვლინდა რკინის შუბისპირი და ნაცრისფრად გამომწვარი უხეშკეციანი თიხის ნამტვრევები. გვეტაძე ჯ.., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 404.
მთისძირის მეექვსე ეკლესია

მთისძირის მეექვსე ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ მთისძირში. დგას ვარდისგორად წოდებულ ადგილას. ეკლესია თარიღდება ადრინდელი შუა საუკუნეებით. ეკლესია დარბაზულია, აღმოსავლეთით დასრულებულია ნახევარწრიული, შვერილი აფსიდით. ეკლესიას ჩრდილოეთიდან ეკვრის გეგმით სწორკუთხა, ოდნავ მოკლე სათავსი, ხოლო დასავლეთიდან მთელ სიგანეზე - კარიბჭე. შენობა ნაგებია სხვადასხვა ზომის ნატეხი ქვითა და კირის ხსნარით. ჩაქცეულია გადახურვა. დანგრეულია კედლების ზედა ნაწილები და დასავლეთ კედლის ნახევარი, ასევე დანგრეულია აფსიდის ჩრდილოეთ გვერდი, მონგრეულია ჩრდილოეთ სათავსის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კუთხე. ეკლესიას ორი შესასვლელი აქვს - სამხრეთიდან და დასავლეთიდან. სამხრეთ კარი გარედან თარაზულადაა გადახურული, შიგნიდან - თაღოვანია. დასავლეთ კარიდან სამხრეთ წირთხლის ნაწილიღაა შემორჩენილი. ეკლესიის შიდა სივრცე განათებული იყო ორი სარკმლით. მათგან ერთი აფსიდშია, ხოლო მეორე სამხრეთ კედელში - შესასვლელის ოდნავ აღმოსავლეთით. დარბაზის ჩრდილოეთ კედლის აღმოსავლეთით მოწობილია ოთხკუთხა ნიშა, შუაში კი, თარაზულად გადახურული განიერი კარი, რომელიც ჩრდილოეთის სათავსში გადის. კარიბჭის გვერდით კედლები ყრუა, დასავლეთით კი თითქმის მთელ სიგანეზე იყო გახსნილი. გიორგობიანი კ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 405.
ჯერონიმო

ჯერონიმო (ინგლ. Geronimo) ასევე გუიაჰლე (ჩირიკაჰუა Goyaałé [kòjàːɬɛ́] მთქნარა; 16 ივნისი, 1829 – 17 თებერვალი, 1909) — განთქმული ამერიკელი ინდიელი ლიდერი ჩირიკაჰუას აპაჩთა ტომიდან, რომელიც 25 წლის განმავლობაში ებრძოდა აშშ-ის მიერ მათი მიწების ათვისებას. Geronimo's Story of His Life; as told to Stephen Melvil Barrett. Published: New York, Duffield & Company, 1906. Online at Webroots; Edition Oct 15, 2002 დაარქივებული June 12, 2008[Date mismatch], საიტზე Wayback Machine.Category:Webarchive-ის თარგის შეტყობინებები Geronimo (edited by Barrett) "Geronimo, His Own Story" New York: Ballantine Books 1971. ISBN 0-345-28036-9. Also ISBN 0-85052-104-1 Carter, Forrest. "Watch for Me on the Mountain". Delta. 1990. (Originally entitled "Cry Geronimo".) Opler, Morris E.; & French, David H. (1941). Myths and tales of the Chiricahua Apache Indians. Memoirs of the American folk-lore society, (Vol. 37). New York: American Folk-lore Society. (Reprinted in 1969 by New York: Kraus Reprint Co.; in 1970 by New York; in 1976 by Millwood, NY: Kraus Reprint Co.; & in 1994 under M. E. Opler, Morris by Lincoln: University of Nebraska Press. ISBN 0-8032-8602-3). ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჯერონიმო Biography of Geronimo Photograph of Geronimo Geronimo Surrender Monument at Apache, Arizona.
ოთარ აბულაძე

ოთარ აბულაძე (დ. 21 ივნისი, 2000, ხულო) — ქართველი სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა), ჭაბუკებს შორის საერთაშორისო ტურნირის გამარჯვებული ყაზარაშვილის თასი (2016, რუსთავი, საქართველო, 58 კგ), ახალგაზრდებს შორის საერთაშორისო ტურნირის გამარჯვებული (2019, ბუქარესტი, რუმინეთი, 72 კგ) ოთარ აბულაძე[მკვდარი ბმული] — ქართული სპორტი
ახალსოფლის მესამე ეკლესია

ახალსოფლის მესამე ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ ახალსოფლიდან 3 კილომეტრზე. დგას ნაბაზრალად წოდებულ ადგილზე. ძეგლი თარიღდება განვითარებული შუა საუკუნეებით. ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია ნატეხითა და რიყის ქვით კირის ხსნარზე. კედლების შემორჩენილია სხვადასხვა დონეზე. ეკლესიას შესასვლელი დასავლეთიდან აქვს, კარი სწორკუთხაა. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფისიდია, რომლის ღერძზე ოთხკუთხა სარკმელია გაჭრილი. სარკმლის გვერდებზე მოწყობილია თითო ოთხკუთხა ნიშა, ხოლო ქვემოთ, კედელზე, მიდგმულია ქვის ტრაპეზი. სარკმლის კვალი შემორჩენილია შესასვლელის ზემოთაც. აბაშიძე მ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 355.
ახალსოფლის მეოთხე ეკლესია

ახალსოფლის მეოთხე ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ ახალსოფლის მიდამოებში. ძეგლი თარიღდება შუა საუკუნეებით. ეკლესია დარბაზულია, ნაგები იყო უხეშად დამუშავებული ქვით კირის ხსნარზე. შენობა თითქმის მთლიანად დანგრეულია, კედლები შემორჩენილია სხვადასხვა სიმაღლეზე. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომლის ღერძზე შემორჩენილია სარკმლის კვალი. აფისიდი დარბაზისგან გამოყოფილია მხრებით. შემორჩენილია კანკელის ფრაგმენტები. აბაშიძე მ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 355.
ტარიელ ალიბეგაშვილი

ტარიელ ალიბეგაშვილი (დ. 23 ივნისი, 1945, ყაზბეგი, ახლანდელი სტეფანწმინდა, საქართველოს სსრ — გ. 25 მარტი, 1991, დუშეთი, საქართველოს სსრ) — ქართველი და საბჭოთა სპორტსმენი (თავისუფალი ჭიდაობა). საბჭოთა კავშირის ორგზის ჩემპიონი (1965, 1972), საბჭოთა კავშირის ხალხთა V სპარტაკიადის ჩემპიონი (1971). საბჭოთა კავშირის სპორტის ოსტატი (1965). საბჭოთა კავშირის საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატი (1966). ტარიელ ალიბეგაშვილი დაიბადა 1945 წლის 23 ივნისს სტეფანწმინდაში. მან ორჯერ, 1965 და 1972 წლებში, მოიპოვა საბჭოთა კავშირის ჩემპიონის ტიტული, 1971 წელს გახდა საბჭოთა კავშირის ხალხთა V სპარტაკიადის ჩემპიონი. მინიჭებული აქვს საბჭოთა კავშირის საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატის წოდება. დაიღუპა 1991 წლის 25 მარტს მომხდარ ავტოავარიაში. ტარიელ ალიბეგაშვილის სახელობის საერთაშორისო ტურნირი მრავალწლიანი შესვენების შემდეგ 2019 წელს აღდგა და მას ტრადიციული სახე მიეცა. მსოფლიო ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი: 1969 (52 კგ; მარ დელ პლატა, არგენტინა) საბჭოთა კავშირის ხალხთა V სპარტაკიადის ჩემპიონი: 1971 (57 კგ; მოსკოვი) საბჭოთა კავშირის ჩემპიონი: 1965 (52 კგ; თბილისი), 1971 (57 კგ; მოსკოვი), 1972 (57 კგ; მინსკი) ბერიშვილი, ელგუჯა., ქართული სპორტის ოქროს წიგნი, თბ.: პალიტრა L, 2013. — გვ. 106. 375 გვ. ტარიელ ალიბეგაშვილი — ბიოგრაფიული ლექსიკონი ტარიელ ალიბეგაშვილი — ქართული სპორტი ტარიელ ალიბეგაშვილი — მემატიანე ↑ თავაძე, ირაკლი. (27 ივნისი, 2021) ალიბეგაშვილი სათანადოდ დააფასეს. lelo.ge. ციტირების თარიღი: 22 იანვარი, 2022 ↑ ყაზბეგის ტარიელ ალიბეგაშვილის სახელობის საერთაშორისო ტურნირი მიმდინარეობს. kazbegi.gov.ge. ყაზბეგის მუნიციპალიტეტი (25 ივნისი, 2021). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2022-01-22. ციტირების თარიღი: 22 იანვარი, 2022 ↑ ტარიელ ალიბეგაშვილის სახელობის საერთაშორისო ტურნირი თავისუფალ ჭიდაობაში. olympiccentre.ge. სსიპ საქართველოს ოლიმპიური რეზერვების მზადების ეროვნული ცენტრი (26 ივნისი, 2021). ციტირების თარიღი: 22 იანვარი, 2022
ლუკა მაისურაძე

ლუკა მაისურაძე (დ. 30 იანვარი, 1998, ხაშური, საქართველო) — ქართველი ძიუდოისტი. 2022 წლის ევროპის ჩემპიონი ძიუდოში. ძიუდოში ახალგაზრდებს შორის საქართველოს ჩემპიონი (2017, 81 კგ) და ბრინჯაოს პრიზიორი (2016, 81 კგ), სამბოში ჭაბუკებს შორის მსოფლიოს ჩემპიონი (2016, ბუქარესტი, რუმინეთი, 80 კგ) და ძიუდოში ახალგაზრდებს შორის ევროპის ჩემპიონი (2018, სოფია, ბულგარეთი). 2020 წელს ევროპის ჩემპიონატზე მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი (პრაღა, ჩეხეთი, 81კგ). ლუკა მაისურაძე — ქართული სპორტი
როლანდ ანდრიაძე

როლანდ ანდრიაძე (დ. 9 მარტი, 1995, ხონი) — ქართველი სპორტსმენი (თავისუფალი ჭიდაობა), საქართველოს ჩემპიონატის ვერცხლის პრიზიორი (2019, 125 კგ), ახალგაზრდებს შორის საერთაშორისო ტურნირის გამარჯვებული (2016, სოფია, ბულგარეთი). როლანდ ანდრიაძე — ქართული სპორტი
თორნიკე მარგველაშვილი

თორნიკე მარგველაშვილი (დ. 19 სექტემბერი, 2000, ქარელი) — ქართველი სპორტსმენი (სამბო), ჭაბუკებს შორის მსოფლიო ჩემპიონი (2016, 50 კგ) და მსოფლიო ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (2016, 48 კგ). თორნიკე მარგველაშვილი[მკვდარი ბმული] — ქართული სპორტი
ამადიესი

ამადიესი, ამადიუსი (ინგლ. Lake Amadeus) — გაუდინარი შრობადი მლაშე ტბა ავსტრალიაში, ჩრდილოეთ ტერიტორიაზე. მდებარეობს ავსტრალიის ცენტრალურ უდაბნო ნაწილში, მაკდონელისა და მასგრეივის ქედებს შორის, არაღრმა ქვაბულში, ზღვის დონიდან 204 მ სიმაღლეზე. გაწოლილია ქალაქ ალის-სპრინგსიდან სამხრეთ-დასავლეთით 350 კმ-ში. პერიოდულად წყლით ივსება, რა დროსაც მისი სიგრძეა 145 კმ, ხოლო სიგანე 20 კმ. ზედაპირის ფართობი დაახლოებით 880 კმ². მშრალი კლიმატის გამო ამადიესი წელიწადის დიდ დროს წარმოადგენს მთლიანად გამშრალ ტბას. გვალვიან პერიოდში იფარება უწყვეტი და მხოლოდ და მხოლოდ სწორი მარილის ქერქით. პირველად ტბა გამოიკვლია ავსტრალიელმა მოგზაურმა ერნესტ ჯაილზმა 1872 წელს, რომელმაც ტბას სახელი უწოდა სავოიის ჰერცოგის, ესპანეთის მეფის, ამადეუს I-ის პატივსაცემად. მარილის მაღალი შემცველობის მიუხედავად, მისი მოპოვება არ ხორციელდება. მიდამოებში აშენებენ მსხვილფეხა რქოსან საქონელს. წყალმოსამარაგებლად გამოიყენება მიწისქვეშა წყლები. ჩრდილო-დასავლეთით გვხვდება მსგავსი ნიშან-თვისებების მქონე ტბა ნილი. ტბის მიმდებარე ტერიტორიაზე დიდი რაოდენობით გვხვდება აქლემი. ტბიდან ჩრდილოეთით ბუნებრივი აირის საბადოა. ამადიესი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური) ↑ ამადიესი — უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი ↑ 2.0 2.1 2.2 Амадиес // Географическая энциклопедия
მარკეტინგი

მარკეტინგი (ინგლ. marketing < market „ბაზარი“) — სოციალური და მმართველობითი პროცესი, რომელიც მოწოდებულია გაცვლის მეშვეობით ადამიანების საჭიროებებისა და მოთხოვნილებების დაკმაყოფილებისაკენ. მარკეტინგი მიმართულია მოგების მიღების მიზნით ბაზრისა და კონკრეტულ მომხმარებელთა მოთხოვნილებების შესწავლასა და ამ მიზნით წარმოებული საქონლის და მომსახურების ორიენტაციის, სამომხმარებლო მოთხოვნის ფორმირების, სტიმულირებისა და გაყიდვის გაფართოებისაკენ. მარკეტინგის კლასიფიკაცია შესაძლებელია განხორციელდეს საქმიანობის სპეციფიკის მიხედვით, რომლის დროსაც შესაძლებელია გამოყოფილ იქნას მარკეტინგის შემდეგი ტიპები: სამომხმარებლო მარკეტინგი; სამრეწველო მარკეტინგი; მომსახურების მარკეტინგი. იმის გამო, რომ ადამიანები სხვადასხვა გეოგრაფიულ რეგიონებში თუ კლიმატურ პირობებში ცხოვრობენ, განსხვავებულია მათი ზნე-ჩვეულებები, მოთხოვნილებები. მარკეტოლოგები ცდილობენ გამოავლინონ მომხმარებელთა ჯგუფები, რომლებიც დადებითად განეწყობიან მათი პროდუქციისადმი და შემდეგ იმოქმედონ ამ მომხმარებლის ჯგუფის ინტერესების სასარგებლოდ. ამისათვის ისინი მიმართავენ მიზნობრივ მარკეტინგს, რომელიც გულისხმობს ბაზრის სეგმენტირებას, მიზნობრივი სეგმენტების შერჩევას და საქონლის პოზიციონირებას ბაზარზე. სხვადასხვა ხასიათის მოთხოვნის შემთხვევაში გამოიყენება სხვადასხვა სახის მარკეტინგი: შემოქმედებითი მარკეტინგი განვითარებადი მარკეტინგი რემარკეტინგი სინქრომარკეტინგი შენარჩუნებადი მარკეტინგი დემარკეტინგი სტიმულირებადი მარკეტინგი წინააღმდეგმოქმედი მარკეტინგი კონვერსიული მარკეტინგი სწორი მარკეტინგული სტრატეგიის შერჩევის მიზნით აუცილებელია კარგად შევისწავლოთ ადამიანის საჭიროება, რომელიც თავის მხრივ განსაზღვრავს მოთხოვნილებას, ხოლო მოთხოვნილება წარმოშობს გარკვეულ მოთხოვნას ბაზარზე. მოთხოვნა არის მრავალი სახის, მისი დაკმაყოფილების საშუალებაა გაცვლა. გაცვლა ხორციელდება გარკვეული წესების დაცვით, რომელსაც ჰქვია გარიგება. გარიგება ხორციელდება ბაზარზე, მარკეტინგული საქმიანობის შედეგად. ადამიანები თავიანთ საჭიროებებს და მოთხოვნილებებს იკმაყოფილებენ ბაზარზე არსებული სხვადასხვა საქონლის მეშვეობით. საქონლის არჩევაზე მნიშვნელოვან გავლენას ახდენს ფასები და შემოსავლები.