laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ტამპაკანი

ტამპაკანი (ოფიციალურად ტამპაკანის მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Tampakan; ტაგალ. Bayan ng Tampakan) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კოტაბატოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 41 018 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 14 ბარანგაის. Tampakan Profile at PhilAtlas.com Tampakan Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Tampakan: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 15 May 2020.
ტუპი (სამხრეთი კოტაბატო)

ტუპი (ოფიციალურად ტუპის მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Tupi; ტაგალ. Bayan ng Tupi) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კოტაბატოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 73 459 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 15 ბარანგაის. Tupi Profile at PhilAtlas.com ოფიციალური საიტი Tupi Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Tampakan: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 15 May 2020.
ტანტანგანი

ტანტანგანი (ოფიციალურად ტანტანგანის მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Tantangan; ტაგალ. Bayan ng Tantangan) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კოტაბატოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 45 744 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 13 ბარანგაის. Tantangan Profile at PhilAtlas.com Tantangan Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Tantangan: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 15 May 2020.
ტ'ბოლი (სამხრეთი კოტაბატო)

ტ'ბოლი (ოფიციალურად ტ'ბოლის მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa T'Boli; ტაგალ. Bayan ng T'Boli) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კოტაბატოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 101 049 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 25 ბარანგაის. Tboli Profile at PhilAtlas.com T'boli Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Tboli: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 15 May 2020.
როდრიგო დე პაული

როდრიგო ხავიერ დე პაული (ესპ. Rodrigo Javier de Paul; დ. 24 მაისი, 1999) — არგენტინელი ფეხბურთელი, კლუბ „ატლეტიკოსა“ და არგენტინის ნაკრების ნახევარმცველი 2021 წლის კოპა ამერიკისა და 2022 წლის მსოფლიოს ჩემპიონი არგენტინის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. პროფესიონალური კარიერა დაიწყო არგენტინულ საფეხბურთო კლუბ „რასინგ კლუბში“. 2014 წელს დე პაული ესპანურ კლუბ „ვალენსიას“ შეუერთდა. 2016-2021 წლებში ასპარეზობდა იტალიურ კლუბ „უდინეზეში“. 2021 წლის 12 ივლისს დე პაულმა ხელი მოაწერა 5 წლიან კონტრაქტს „ატლეტიკო-მადრიდთან“, რომლის სატრანსფერო ღირებულებამ 35 მილიონი ევრო შეადგინა. დე პაულის დებიუტი არგენტინის ეროვნულ ნაკრებში შედგა 2018 წლის 11 ოქტომბერს ერაყის ნაკრების წინააღმდეგ გამართულ მატჩში, სადაც არგენტინამ მოწინააღმდეგე ანგარიშით 4:0 დაამარცხა.  არგენტინა მსოფლიო ჩემპიონი : 2022 ამერიკის თასის გამარჯვებული: 2021 ფინალისიმას გამარჯვებული: 2022 წელი Ინდივიდუალური ამერიკის თასის სიმბოლური ნაკრები CONMEBOL- ის მიხედვით: 2021 წ ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: როდრიგო დე პაული დე პაულის პროფილი — ატლეტიკო მადრიდის საიტზე როდრიგო დე პაული– უეფას ჩანაწერი (ინგლისური) პროფილი საიტზე BDFutbol.com (ინგლისური) როდრიგო დე პაული — Soccerway ↑ Club Atlético de Madrid - Welcome, Rodrigo de Paul! en. ციტირების თარიღი: 2021-07-12 ↑ Iraq 0 Argentina 4 en. Sky Sports (11 October 2018). ციტირების თარიღი: 30 August 2020 ↑ Murray, Scott. (18 December 2022) Argentina beat France on penalties after thrilling World Cup final – live reaction. ციტირების თარიღი: 18 December 2022 ↑ Graham, Bryan Armen (11 July 2021). „Argentina 1-0 Brazil: Copa América final – live!“. The Guardian. ციტირების თარიღი: 11 July 2021.
პოლონელთა დიდი აჯანყება (1918-1919)

პოლონელთა დიდი აჯანყება (1918-1919 წწ.) — პოლონელთა სამხედრო აჯანყება გერმანელთა მართველობის წინააღმდეგ. აჯანყებას მნიშვნელოვანი გავლენა ჰქონდა ვერსალის ხელშეკრულებაზე, რის შემდეგაც აჯანყებულთა მიერ დაკავებული ტერიტორია გადაეცა პოლონეთის მეორე რესპუბლიკას. პოლონეთის სამეფოს შემდეგ, ეს ტერიტორია წარმოადგენდა პოლონეთ-ლიტვის თანამეგობრობის საკუთრებას, სანამ პრუსიის სამეფომ არ განახორციელა მისი ანექსია. 1806 წლის პოლონეთის დიდი აჯანყების შემდეგ, 1793 წელს ის გახდა ვარშავის საჰერცოგოს ნაწილი (1807–1815 წწ.). 1795 წელს მესამე დაყოფის შემდეგ, პოლონეთმა, როგორც სახელმწიფომ არსებობა შეწყვიტა. 1795 წლიდან პირველი მსოფლიო ომის დაწყებამდე რამდენიმე წარუმატებელი აჯანყება განხორციელდა დამოუკიდებლობის აღდგენის მიზნით. 1806 წლის პოლონეთის დიდ აჯანყებას მოჰყვა ვარშავის საჰერცოგოს შექმნა, რომელიც არსებობდა 8 წლის განმავლობაში, სანამ რუსეთსა და პრუსიას შორის ის კვლავ არ განაწილდა. გერმანელთა მმართველობის დროს, პოლონელები განიცდიდნენ სისტემატიურ ჩაგვრასა და შევიწროებას. პირველი მსოფლიო ომის დასასრულს, აშშ-ს პრეზიდენტმა ვუდრო უილოსნმა ევროპულ ქვეყნებს 14 პუნქტიანი მოთხოვნები წარუდგინა, რამაც ევროპული ქვეყნების უკმაყოფილება გამოიწვია, რადგან ისინი დამორჩილებულ ტერიტორიებზე გავლენას კარგავდნენ. მაგალითისთვის გამოდგება გერმანიის მიერ ანექსირებული პოლონეთის ტერიტორია. 1918 წლის 11 ნოემბერს, გერმანელმა ლიდერებმა ხელი მოაწერეს ხელშეკრულებას ცეცხლის შეწყვეტის თაობაზე. ასევე, გერმანიამ ხელი მოაწერა ბრესტ-ლიტოვსკის ზავს ბოლშევიკურ რუსეთთან ერთად, რომლითაც მხარეებმა აღმოსავლეთ საზღვრები დაადგინეს. ეს ხელშეკრულება მოიცავდა პოლონეთის სახელმწიფოს ტერიტორიასაც. პოლონეთის ტერიტორიები ანექსირებული ჰქონდა ავსტრია-უნგრეთის იმპერიასაც. ჯერ კიდე XVIII საუკუნიდან გერმანიას დაკავებული ჰქონდა პოლონეთის დიდი ნაწილი, რომლის დედაქალაქი და მთავარი სამრეწველო ცენტრი იყო პოზნანი. პოლონელები წარმოადგენდნენ ამ ტერიტორიაზე მცხოვრები მოსახლეობის 60%-ს. ამიტომ, ვუდრო უილსონი იმედოვნებდა, რომ ეს ტერიტორია პოლონეთის ახლადჩამოყალიბებული სახელმწიფოს ნაწილი გახდებოდა. პოლონეთის დიდი აჯანყება 1918-1919
არგა-იურიახი

არგა-იურიახი (რუს. Арга-Юрях) — მდინარე რუსეთში, იაკუტიაში. მდ. როსოხის მარცხენა შემდგენელი (ალაზეის აუზი). სიგრძე 312 კმ, აუზის ფართობი 5600 კმ². წარმოიქმნება მდინარეების ზეისა და ტაბა-ბასტაახის შეერთებით (სათავეს იღებენ ულახან-სისის ქედზე). მიედინება კოლიმის დაბლობზე, აუზის 15,2% ტბებს უკავია. იკვებება თოვლის, წვიმისა და მინაყინების წყლით. ↑ საბჭოთა კავშირის გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 22. ↑ Арга-Юрях // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 2 — М., 1970.
კოლიმის დაბლობი

კოლიმის დაბლობი (რუს. Колымская низменность) — დაბლობი რუსეთში, იაკუტიაში (სახაში). მდებარეობს ჩრდილო-აღმოსავლეთ ციმბირში, მდ. კოლიმის ქვემო წელზე. წარმოადგენს ვრცელ აკუმულაციურ დადაბლებას, რომელიც 750 კმ-ზეა გადაჭიმული ალაზეისა და იუკაგირის ზეგნებს შორის. ხასიათდება სუსტად დასერილი რელიეფითა და სიმაღლეთა უმნიშვნელო ცვალებადობით: 100-დან 300 მ-მდე (ცალკეული სოპკები). ყველგანაა გავრცელებული მრავალწლოვანი მზრალობა, სქელი (50 მ-მდე) მიწისქვეშა ყინულები და მასთან დაკავშირებული რელიეფის მზრალ-თერმოკარსტული ფორმები: ქვაბულები, აშმუშნული ბორცვები (ბულგუნიახები), ყინვაბზარული ნაპრალები და სხვა. კლიმატი მკაცრია, იშვიათად — კონტინენტური. ბევრი მცირე ზომის არაღრმა ტბა და ჭაობია. ბუნებრივ ლანდშაფტებს შორის ჭარბობს ტაიგის ჩრდილოეთ ქვეზონის ლარიქსიანი დაჭაობებული მეჩხერი ტყეები (ჭაობის მზრალ ტორფიან ნიადაგებზე), რომლებსაც ჩრდილოეთ ნაწილში ცვლის ტყეტუნდრა (ბუჩქა მურყანი, ტირიფი, არყი) და ტუნდრის კოლბოხოვანი და არქტიკული ლანდშაფტები. არის ირმის საძოვრები, სანადირო და სათევზაო ადგილები. ↑ საბჭოთა კავშირის გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 105. ↑ Колымская низменность // Большая российская энциклопедия. т. 14. — М., 2009. — стр. 575.
ვიოლეტა მგელაძე

ვიოლეტა მგელაძე (დ. 25 აგვისტო, 1932, თბილისი) — ქართველი ბიოლოგი. 1965 წელს დაამთავრა თბილისის საქართველოს წითელი დროშის ორდენოსანი სასოფლო–სამეურნეო ინსტიტუტის მცენარეთა დაცვის ფაკულტეტი. 1970 წელს იყო სანიტარიისა და ჰიგიენის ინსტიტუტის ლაბორანტი. 1970–1978 წლებში სამედიცინო პარაზიტოლოგიისა და ტროპიკული მედიცინის სამეცნიერო–კვლევითი ინსტიტუტის უფროსი ლაბორანტი, 1978–1989 წლებში უმცროსი მეცნიერ–თანამშრომელი, 1989 წლიდან უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. ავტორია 55 სამეცნიერო ნაშრომისა, რომლებიც ეხება სისხლმწოვი კოღოების (დიფტერია, კულიციდე) გავრცელებას, სახეობრივ შემადგენლობას, ბიოლოგიას, ეკოლოგიასა და მწერებთან ბრძოლაში ეკოლოგიურად უსაფრთხო საშუალებების გამოყენებას საქართველოს სხვადასხვა ლანდშაფტების პირობებში. ენტომოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „აედისის გვარის კოღოები აღმოსავლეთ საქართველოში“, დაიცვა 1988 წელს. ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში: თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია, თბ., 2000, გვ. 195 ვიოლეტა მგელაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ავთანდილ პაიჭაძე

ავთანდილ პაიჭაძე (დ. 23 ნოემბერი, 1923, ფოთი, — გ. 11 აპრილი, 1995) — ქართველი ეკონომისტი და სპორტსმენი. 1963 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიური ფაკულტეტი. თამაში დაიწყო თბილისის ბავშვთა გუნდში — „აისში“; 1944 წელს მიიწვიეს მოსკოვის „შრომით რეზერვებში“; თამაშობდა თბილისის გუნდებში — „კრილია სოვეტოვი“ (1946-1947) და „სპარტაკი“ (1948-1950, ორივე გუნდის მწვრთნელი — ა. ჟორდანია). იყო „სპარტაკის“ კაპიტანი და საუკეთესო ბომბარდირი. 1951 წელს ჩაირიცხა თბილისის „დინამოში“ (4 თამაში, 3 გოლი). საფეხბურთო კარიერის დამთავრების შემდეგ იყო საქართველოს ფეხბურთის ფედერაციის პრეზიდიუმის წევრი. „საქსპორტვაჭრობის“ დირექტორი. რესპუბლიკური მნიშვნელობის პერსონალური პენსიონერი; დაჯილდოებულია „პროფკოოპერაციის საპატიო ნიშნით“, „საბჭოთა ვაჭრობის წარჩინებული ნიშნით“, სპორტსაზოგადოება დინამოს „საპატიო სიგელით“. ფეხბურთელი. საპატიო ნიშნის ორდენი თბილისი: ენციკლოპედია, თბ., 2002, გვ. 728 ავთანდილ პაიჭაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
არჩილ უგულავა

არჩილ უგულავა (დ. 20 აგვისტო, 1947, თბილისი) — ქართველი მეცნიერი და ფიზიკოსი. სრული პროფესორი, ფიზიკა-მათემატიკურ მეცნიერებათა დოქტორი. 1970 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტი. 1974-1979 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის უმცროსი, 1979-1988 წლებში უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი; 1988-1990 წლებში განყოფილების გამგე; 1990-2003 წლებში ლაბორატორიის გამგე; 2003-2005 წლებში თეორიული ფიზიკის ლაბორატორიის გამგე; 2005 წლიდან ზუსტ და საბუნებისმეტყველო მეცნიერებათა ფაკულტეტის დეკანი. არის ავტორი წიგნისა „სტატისტიკური ფიზიკა“ (2005). საკანდიდატო დისერტაციადაიცვა 1974 წელს — „ფონონური ვიწრო ყელის პრობლემა მაგნიტურ რეზონანსში“. სადოქტორო დისერტაცია დაიცვა 1988 წელს — „რეგულარული და სტოქასტიური სპინური დინამიკა“. ვინ ვინ არის საქართველოში: ქართული ბიოგრაფიული ცნობარი, თბ., 2006, გვ. 445; არჩილ უგულავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
იუზა უგულავა

იუზა უგულავა (დ. 1 აპრილი, 1936, ხონი) — ქართველი ინჟინერი. 1960 წელს დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის სამშენებლო ფაკულტეტი. 1960-1963 წლებში მუშაობდა საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს N8 სამშენებლო ტრესტის სამშენებლო სამმართველო „მრეწვმშენის“ მშენებელ ოსტატად, უფროს სამუშაოთა მწარმოებლად; 1963-1968 წლებში საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს N2 სამშენებლო ტრესტის N1 სამმართველოში უფროს სამუშაოთა მწარმოებლად; 1968-1972 წლებში ამავე ტრესტის N8 სამმართველოს უფროსად; 1972-1974 წლებში იყო საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს N18 სამშენებლო ტრესტის მთავარი ინჟინერი; 1974-1978 წლებში რუსთავის სახლსაშენი კომბინატის დირექტორი; 1978-1994 წლებში მეფრინველეობის რესპუბლიკური სამრეწველო გაერთიანების უფროსის მოადგილე მშენებლობისა და ექსპლუატაციის დარგში, მშენებარე ობიექტების მშენებლობის უფროსი; 1994 წელს დაინიშნა ქ. ფოთის ნავსადგურისა და ქალაქის ობიექტების მშენებლობის უფროსად; 2006-2011 წლებში მუშაობდა როგორც ექსპერტ-კონსულტანტი მშენებლობის დარგში; პროფესიული შრომითი საქმიანობის სხვადასხვა ეტაპზე მონაწილეობდა ჭიათურის ფლოტაციის ქარხნის კომპლექსის, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მაღლივი კორპუსის, თბილისის ცენტრალური ფოსტა-ტელეგრაფის (რუსთაველის გამზირზე), შრომის სასახლის, სასტუმრო „აჭარის“, სპორტის სასახლის თაღოვანი გადახურვის აღდგენით სამუშაოებში, გარდაბანში, კაზრეთში, თელავში, რუსთავში, თბილისში საცხოვრებელი სახლებისა და პროფტექნიკური სასწავლებლების მშენებლობაში; ხელმძღვანელობდა დიღომში ახალი კინოსტუდიის, სამეცნიერო-სამრეწველო გაერთიანება „მიონის“, ავჭალის მეორადი მასალების გადამამუშავებელი ქარხნის, სამრეწველო მეფრინველეობის დიდი კომპლექსის — კასპის, კინდღის, გალის, თამარისის, თეთრიწყაროს, დედოფლისწყაროს, თელავისა და წნორის ფაბრიკების მშენებლობას. საპატიო ნიშნის ორდენი საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია, თბ., 2017, გვ. 537 იუზა უგულავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
მაია უკლება

მაია უკლება (დ. 5 სექტემბერი, 1955, თბილისი) — ქართველი გეოგრაფი, მეცნიერი და პედაგოგი. 1977 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი საზღვარგარეთის ქვეყნების ეკონომიკური გეოგრაფიის სპეციალობით. 1977-1980 წლებში ასპირანტურის კურსი გაიარა ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტში. 1981-1994 წლებში ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტი, მეცნიერ-თანამშრომელი; 1991-1998 წლებში მე-6 გერმანული გიმნაზია, დირექტორი; მე-6 გიმნაზიაში დააარსა ქვეყანათმცოდნეობის პროფილი და შეადგინა საავტორო პროგრამა გეოგრაფიაში, ამავე დროს იყო ბავარიის მხარის (გერმანია) ქალაქების — შონდორფის, ნოიბოიერნის და რაიხერსბოიერნის მოსწავლეთა და მასწავლებელთა გაცვლის პროექტის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი. არის გერმანული ენის მასწავლებელთა კავშირის ერთ-ერთი დამფუძნებელი (1992), გიმნაზიისათვის „გერმანული ენის დიპლომი-2“-ის სტატუსის მინიჭების ერთ-ერთი ხელმძღვანელი (1995); 1998 წელს სტაჟირება გაიარა ქ. დილინგენში (გერმანია) პედაგოგთა კვალიფიკაციის ამაღლების ინსტიტუტში; 1998-2004 წლებში საქართველოს განათლების სამინისტრო, კადრების სამმართველოს უფროსი; 2004-2006 წლებში საერთაშორისო ურთიერთობებისა და ინოვაციის განყოფილების ხელმძღვანელი; 2006-2009 წლებში ტურიზმის ბიზნესის კათედრის გამგე, სრული პროფესორი; 2004-2009 წლებში თბილისის ეკონომიკურ ურთიერთობათა სახელმწიფო უნივერსიტეტი; 2009 წლიდან გურამ თავართქილაძის სახელობის თბილისის სასწავლო უნივერსიტეტი, ვიცე რექტორი, ბიზნესის მართვის კათედრის პროფესორი, ტურიზმის საბაკალავრო და სამაგისტრო პროგრამების ხელმძღვანელი. გამოქვეყნებული აქვს სამეცნიერო ნაშრომები. კონსტანტას „ოვიდიუსის“ უნივერსიტეტის (რუმინეთი) ჟურნალის „ეკონომიკური მეცნიერებათა სერია“, სამეცნიერო საბჭოს წევრი; სახელმძღვანელოებისა და სამეცნიერო ჟურნალების სარედაქციო საბჭოს წევრი, რედაქტორი და რეცენზენტი. გეოგრაფიულ მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი. მინიჭებული აქვს პედაგოგის უმაღლესი კატეგორია (1997). საკანდიდატო დისერტაციის თემა — დაიცვა 1995 წელს „საქართველოს მთიანი რეგიონების განსახლების პრობლემები“. AIEST (International Association of Scientific Experts), მუდმივი წევრი საქართველოს ალექსანდრე ჯავახიშვილის სახელობის გეოგრაფიული საზოგადოება, წევრი რეკრეაციის თეორია და პრაქტიკა: [სახელმძღვანელო] (ავტორი), თბ., უნივერსალი, 2017, გვ.222 ტურისტული დესტინაციის მენეჯმენტი: [სახელმძღვანელო] (ავტორი), თბ., უნივერსალი, 2017, გვ.212 ტურისტულ-რეკრეაციული რესურსები: შეფასება, ტრანსფორმაცია : [სახელმძღვ.] (ავტორი), თბ., თბილ. ეკონ. ურთიერთობათა სახელმწ. უნ-ტი, 2009, გვ 156 საქართველოს მთიანი მხარის განსახლების რეგიონული თავისებურებანი და ბუნებრივ-რესურსული პოტენციალი (ავტორი), თბ., ცოდნა, 2006, გვ 140 სასკოლო ტესტები გეოგრაფიაში : (მასწავლებელთათვის) (შემდგენელი), თბ., საქ. პედაგოგთა კვალიფიკაციის ამაღლებისა და გადამზადების ცენტრ. ინ-ტი, 1999, გვ. 58 ქართველი მოგზაურები, გეოგრაფები, ბუნების მკვლევარნი: ენციკლოპედიური ცნობარი, თბ., 2003, გვ. 245; მაია უკლება — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ვაჟა მაისურაძე

ვაჟა მაისურაძე (დ. 23 სექტემბერი, 1956, ბათუმი) — ქართველი ეკონომისტი. 1979 წელსდაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საინჟინრო-ეკონომიკური ფაკულტეტი. 1979-1989 წლებში იყო სახელმწიფო საგეგმო კომიტეტის ეკონიმისტი, უფროსი ეკონომისტი, წამყვანი სპეციალისტი, მთავარი სპეციალისტი, ქვეგანყოფილების უფროსი; 1989-1997 წლებში ეკონომიკის სამინისტროს განყოფილების უფროსი, სამმართველოს უფროსის მოადგილე, სამმართველოს უფროსი; 1997 წლიდან საქართველოს სახელმწიფო ანტიმონოპოლიური სამსახურის უფროსი. ვინ ვინაა საქართველოში: ქართული ბიოგრაფიული ცნობარი, თბ., 1998-1999, გვ. 207 ვაჟა მაისურაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ქარიშხლიანი უღელტეხილი

ქარიშხლიანი უღელტეხილი — 1847 წლის ემილი ბრონტეს რომანი, რომელიც თავდაპირველად გამოიცა მისი ფსევდონიმით ელის ბელი. წიგნი ეხება დასავლეთ იორკშირში მცხოვრები აზნაურების ორ ოჯახს, ერნშოუსა და ლინტონებს, და მათ მშფოთვარე ურთიერთობებს ერნშოუს აყვანილ შვილთან, ჰითკლიფთან. რომანზე დიდი გავლენა მოახდინა რომანტიზმმა და გოთურმა მხატვრულმა ლიტერატურამ. ქარიშხლიანი უღელტეხილი დღეს ინგლისურად დაწერილ რომანებს შორის ერთ-ერთ საუკეთესოდ მიიჩნევა, მაგრამ ავტორის თანამედროვეთა შეფასებები პოლარიზებული გახლდათ. რომანი საკამათო იყო ფსიქოლოგიური და ფიზიკური ძალადობის, მათ შორის ოჯახური ძალადობის აღწერისა და ვიქტორიანული მორალისა და რელიგიურ-სოციალური ღირებულებების გამოწვევის გამო. ქარიშხლიანი უღელტეხილი მრავალი არტისტის შთაგონების წყარო გამხდარა. ინგლისელ მომღერალ კეიტ ბუშს ეკუთვნის ამავე სახელწოდების სიმღერა. რომანის მიხედვით ასევე გადაიღეს რამდენიმე ფილმი და სერიალი, ის დაიდგა თეატრშიც. ↑ Eagleton, Terry (2005). Myths of Power. A Marxist Study of the Brontës. London: Palgrave MacMillan. ISBN 978-1-4039-4697-3.
მე, პელეს ნათლია!

„მე, პელეს ნათლია!“ — სს „ქართული ფილმის“ 1991 წლის ფილმი. რეჟისორი — მიხეილ ჭიაურელი (უმც.). ფილმის გმირი ჩვეულებრივი საბჭოთა ინკასატორია, რომელიც ყოველდღე დადის სამსახურში, ხელფასი არ ჰყოფნის, მაცივარი გაფუჭებული აქვს, ტელევიზორი ხან უჩვენებს, ხან — არა… და აი, ამ ნაცრისფერი ცხოვრების გასაფერადებლად ვარდისფერ ისტორიებს იგონებს, რომ თითქოს პელეს ნათლიაა… კახი კავსაძე — ლადო პელე — კამეო ნანი ბრეგვაძე — მაკა ნიკუშა ყიფიანი — „პელე“ მამუკა კიკალეიშვილი ივანე საყვარელიძე ბორის სიჭინავა მიხეილ ვაშაძე მიხეილ შენგელია ზაურ ბოლქვაძე მერაბ გამყრელიძე თეიმურაზ ჩირგაძე ქეთი თოფაძე ვახტანგ ცხადაძე თემურ (თემო) ჭკუასელი ავთანდილ შარვაძე დიმიტრი გონგლიაშვილი ბერტა ხაფავა ეთერ გელოვანი ნუგზარ ლორია იოსებ (სოსო) ხაინდრავა ანზორ ურდია „მე, პელეს ნათლია!“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია „მე, პელეს ნათლია!“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) დღემდე არ იცის პელემ, რომ ქართველი ნათლია ჰყავს
კახური ღორი

კახური ღორი — უძველესი ენდემური ჯიში. ევროპული გარეული ღორის მოშინაურების შემდეგ ხალხური სელექციის გზით ჩამოყალიბდა ცალკე ჯიშად. განეკუთვნება მომთაბარე ტიპს. ფერად შავია, ზოგჯერ მუქი ნაცარა ან მოწითალო. აქვს უხეში კონსტიტუცია, გვიან მწიფდება, გარემო პირობებს ადვილად ეგუება, ნაკლებმომთხოვნია. იკვებება ტყის მცენარეთა ნაყოფით, იყენებს აგრეთვე თავთავიანი კულტურების ნაწვერალს და ნაკლებნაყოფიერი ტენიანი ჭალის საძოვრებს. კერატის ცოცხალი მასაა 110-120 კგ (უდიდესი 160 კგ), ნეზვისა — 95—100 კგ (უდიდესი 130 კგ-მდე). ნაყოფიერება 7—8 გოჭი, მერძეულობა 30—40 კგ. გასუქების პერიოდში დღეღამური წონამატია 200—300 გ. 1 კგ წონის მოსამატებლად სჭირდება 8—8,5 საკვები ერთული. აქვს მაღალხარისხოვანი მჭლე ხორცი, რომლის წმინდა გამოსავალია 63—64%, ქონისა 20—21%. კახური ღორი გავრცელებულია თიანეთის, ახმეტის, თელავის, ყვარლის, გურჯაანის, დუშეთის, თეთრიწყაროს და სხვა მუნიციპალიტეტებში, სადაც 1974 წელს მისი რაოდენობა 2 ათას სულს აღწევდა. მელითაური ნ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 452.
ალამადა

ალამადა (ოფიციალურად ალამადის მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Alamada; ტაგალ. Bayan ng Alamada) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი კოტაბატოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 68 659 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 17 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ალამადა Alamada Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Alamada, Cotabato : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 16 March 2019.
ალეოსანი

ალეოსანი (ოფიციალურად ალეოსანის მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Aleosan; ტაგალ. Bayan ng Aleosan) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი კოტაბატოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 36 892 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 19 ბარანგაის. Aleosan Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index ↑ Household Population, Number of Households, and Average Household Size of the Philippines (2020 Census of Population and Housing) — Philippine Statistics Authority, 2022. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Aleosan, Cotabato: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 16 March 2019.
ანტიპასი (კოტაბატო)

ანტიპასი (ოფიციალურად ანტიპასის მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Antipas; ტაგალ. Bayan ng Antipas) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი კოტაბატოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 26 817 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 13 ბარანგაის. Antipas official website Antipas Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index Philippine Census information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Antipas, Cotabato: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 16 March 2019.
არაკანი (კოტაბატო)

არაკანი (ოფიციალურად არაკანის მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Arakan; ტაგალ. Bayan ng Arakan) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი კოტაბატოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 50 558 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 28 ბარანგაის. Arakan Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Arakan: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 30 January 2020.
ბანისილანი

ბანისილანი (ოფიციალურად ბანისილანის მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Banisilan; ტაგალ. Bayan ng Banisilan) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი კოტაბატოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 46 995 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 20 ბარანგაის. Banisilan Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Banisilan: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 30 January 2020.
ჩრდილოეთი დავაო

ჩრდილოეთი დავაო (სებ. Amihanang Dabaw; ტაგალ. Hilagang Davao, ოფიციალურად ჩრდილოეთ დავაოს პროვინცია) ― პროვინცია ფილიპინებში. მდებარეობს დავაოს რეგიონში. პროვინციის დედაქალაქი და უდიდესი ქალაქია ტაგუმი. პროვინციის შემადგენლობაში შედის დავაოს ყურეში მდებარე კუნძული სამალიც. ჩრდილოეთ დავაოს ზოგჯერ „ფილიპინების ბანანის დედაქალაქად“ მოიხსენიებენ. 1967 წლამდე ხუთი პროვინცია: დავაო-დე-ორო, ჩრდილოეთი დავაო, სამხრეთი დავაო, დასავლეთი დავაო და აღმოსავლეთი დავაო, და გიპუსკოა ერთ პროვინციაში შედიოდა, რომელიც მინდანაოსა და სულუს დეპარტამენტის პროვინციული რაიონი იყო. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a>