laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ოძრხეს ხიდი

ოძრხეს ხიდი — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი. ხიდი მდებარეობს სამცხე-ჯავახეთის მხარის ადიგენის მუნიციპალიტეტში კურორტ აბასთუმანში, მდინარეების, ოცხესა და კურცხანას შეერთების ადგილზე, მდინარე ოძრხეს ქვის ხიდი კვეთს. ხიდი აგებულია კლდის ფლეთილი ქვით, კირის დუღაბზე, ზოგიერთი მათგანი დამუშავებულია. მდინარის ორივე ნაპირზე ამოყვანილია ქვის ჯებირები და ხიდის საყრდენი პლატფორმა. ხიდის სიგანე დაახლოებით 1,5-2 მეტრია. სიგრძე 6-7 მეტრია. ხიდი სამანქანო გზიდან 2-3 მეტრით დაბლა მდებარეობს, მდინარის ხეობაში. სავარაუდოდ აღნიშნული ხიდით გადადიოდნენ ხერთვისში ტყეში არსებულ მონასტერში, რომელიც დღესდღეობით დანგრეულია. სახელწოდება „ოძრხე“ შესაძლოა დაკავშირებული იყოს ქართული ეთნიკური გაერთიანების ვიძერუხ-ვიტერუხის სახელთან. ძვ. ქართული ტრადიციის თანახმად, ოძრხე საქართველოს ერთ-ერთი უძველესი ქალაქი ყოფილა. დაუარსებია ქართველთა ერთ-ერთ ლეგენდარულ ეთნარქს — ოძრხოსს. ოძრხეს ხიდი IX‐XI საუკუნეებს მიეკუთვნება. მისი არქიტექტურა განსაკუთრებულია. იგი თაღოვანი ფორმით ძალიან ჰგავს იმ ხიდებს, რომლებიც მრავლად გვხვდება აჭარაში და თამარის სახელს ატარებს. ხიდის არსებობის შესახებ, XIX საუკუნეში გაზეთ „დროებაშიც“ წერდნენ: ოძრხეს ხიდი 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია. IX-X საუკუნეებში მას „ოძრხედ” მოიხსენიებენ. გვიანდელ შუა საუკუნეებში დამკვიდრდა „ოცხე”, XIX საუკუნიდან — „აბასთუმანი”. დღევანდელი სახელი შეიძლება მომდინარეობდეს აბაზასძეთა საგვარეულო სახელისაგან. აბასთუმანი სამთო-კლიმატური კურორტია (ზღვის დონიდან 1340 მ). XIX ს-ის 70-იან წლებში საფუძველი ჩაეყარა კურორტის მშენებლობას. დაბის სტატუსი მიენიჭა 1926 წელს. ჭილაშვილი ლ., ქალაქები ფეოდალურ საქართველოში, ტ.1., თბ., 1968. ოძრხე, ოძრახე - დ.ბერძენიშვილი //ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია. ტ.VII. - თბ., 1984. - გვ.625 თამარის ხიდი  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 6518 ↑ [გაზეთი "დროება" 18.09–1879წ. #192] ↑ საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება № 665, 2006 წლის 7 ნოემბერი, ქ. თბილისი, კულტურის ზოგიერთი უძრავი ძეგლისათვის ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის მინიჭების შესახებ
ბელა ვიკარი

ბელა ვიკარი (დ. 1 აპრილი, 1859, ჰეტესი — გ. 22 სექტემბერი, 1945, დუნავეჩე) — უნგრელი ფოლკლორისტი, მწერალი, მთარგმნელი, უნგრეთის მეცნიერებათა აკადემიის თარჯიმანი. ბელა ვიკარმა უმაღლესი განათლება მიიღო ბუდაპეშტის პაზმანი პეტერის უნივერსიტეტში, უნგრული ენისა და ლიტერატურის სპეციალობით 1877-1884 წლებში და დაწერა მასწავლებლების ლექციები (აგოსტ გრეგუსი, პალ გიულაი). ჯერ კიდევ 1870-იანი წლების ბოლოს მან მოკლე ტექსტებით დაწერა ხალხური თქმულებები და სიმღერები. 1896 წლის შობას, მან ევროპაში, ბორსოდის ოლქში, უნიკალური გზით დაიწყო ხალხური სიმღერების ფონოგრამაზე ჩაწერა. 1900 წელს მან პარიზის მსოფლიო გამოფენაზე გამართულ ეთნოგრაფიულ კონგრესზე წარადგინა თავისი მეთოდები და შედეგები, რაც შემდეგ საერთაშორისო ეთნოგრაფიამაც აღრიცხა. თავისი კოლექციების დროს მან ჩაწერა დაახლოებით შვიდი ათასი სიმღერა. 1896 წელს იგი აირჩიეს უნგრეთის ეთნოგრაფიული საზოგადოების მდივნად, მოგვიანებით მან დააარსა საზოგადოება „La Fontaine Society“ და გახდა მისი პრეზიდენტი. 1911 წელს იგი აირჩიეს უნგრეთის მეცნიერებათა აკადემიის წევრად. მისი ყველაზე ცნობილი თარგმანია ვეფხისტყაოსანი, რომელიც ქართული ენიდან უნგრულ ენაზე თარგმნა 1910-იან წლებში. იგი მრავალმხრივი ინდივიდუალურობით გამოირჩეოდა, ის შეუერთდა ესპერანტო მოძრაობას 1910-იან წლებში, იყო უნგრეთის ეროვნული ესპერანტო ასოციაციის გამგეობის წევრი (1920-1928 წწ.), შემდეგ კი მისი საპატიო წევრი (1928-1945 წწ). Pávai István: A folklorista Vikár Béla დაარქივებული 2017-03-29 საიტზე Wayback Machine. Gergely Pál: Vikár Béla gyújtőútjai nyomán Sulinet – Ki-kicsoda Rátkai Árpád: Eszperantó emlékhelyek Magyarországon és néhány határon túli településen ↑ 1.0 1.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a>
ჩოლოყაშვილი

საკუთარი სახელი ჩოლოყაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ბიძინა ჩოლოყაშვილი — კახეთის 1659 წლის სახალხო აჯანყების ერთ-ერთი მეთაური ბიძინა ჩოლოყაშვილი — ისტორიკოსი, პოლიტიკოსი გარსევან ჩოლოყაშვილი — პოეტი, სახელმწიფო მოღვაწე გრიგოლ ჩოლოყაშვილი — რუსეთის არმიის გენერალ-ლეიტენანტი დავით ჩოლოყაშვილი — პოეტი, დრამატურგი, მთარგმნელი ილია ჩოლოყაშვილი — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი კონსტანტინე ჩოლოყაშვილი — ისტორიკოსი ნიკოლოზ ჩოლოყაშვილი–ირუბაქიძე (ნიკიფორე ირბახი) — პოლიტიკური მოღვაწე, დიპლომატი რევაზ ჩოლოყაშვილი — კახეთის სამეფოს სახლთუხუცესი რევაზ ჩოლოყაშვილი — კახეთის სამეფოს სახლთუხუცესი სოლომონ ჩოლოყაშვილი — აგრონომ-მევენახე ქაიხოსრო ჩოლოყაშვილი — პოეტი ქაქუცა ჩოლოყაშვილი — სამხედრო მოღვაწე, პოლკოვნიკი შერმაზან ჩოლოყაშვილი — კახეთის თავადი ჯიმშერ ჩოლოყაშვილი — არაგვის საერისთავოს გამგებელი ჩოლოყაშვილები — თავადური საგვარეულო საქართველოში
ანტონ შუნინი

ანტონ შუნინი (დ. 27 იანვარი, 1987, მოსკოვი, სსრკ) — რუსი ფეხბურთელი. 2004 წლიდან დღემდე თამაშობს მოსკოვის „დინამოს“ რიგებში. იგი 2004 წლიდან იყო მოსკოვის „დინამოს“ ძირითადი გუნდის წევრი, 2007 წელს კი შედგა მისი დებიუტი გუნდში. 2018 წელს დაქორწინდა „Victoria's Secret“-ის ანგელოზზე, ეკატერინა გრიგორიევაზე. მოსკოვის „დინამო“ რუსეთის ნაციონალური საფეხბურთო ლიგა: 2016–17 ატლანტიკის თასი: 2015 პროფილი მოსკოვის „დინამოს“ საიტზე დაარქივებული 2020-10-14 საიტზე Wayback Machine.
ცნობილ მწერალთა ფსევდონიმები

ჩამონათვალში მოცემულია ცნობილ მწერალთა ფსევდონიმები, რომელთაც ისინი თავიანთ ნამუშევართა გამოქვეყნებისას იყენებდნენ.
იმერული ბალიშა ცრუფარიანა

იმერული ბალიშა ცრუფარიანა (ლათ. Neopulvinaria imeretina), მწუწნავი მწერი კოქციდების ქვერიგისა. ვაზის და სხვა მცენარეების მავნებელია. პოლიმორფული სახეობაა. დედლის სხეულის სიგრძეა 3—11 მმ. ჭრელია, კვერცხის დების პერიოდში გამოყოფს თეთრ საკვერცხე ჩანთას (ოვისაკს). 1955 წელს პირველად აღწერეს საქართველოში (კერძოდ, იმერეთში), შემდეგ — საფრანგეთსა და იტალიაში. იმერული ბალიშა ცრუფარიანა საქართველოს ვაზის საშიში მავნებელია. მის მოსასპობად იყენებენ ფოსფორორგანოების პრეპარატებს, რომლებსაც შემოდგომაზე ასხურებენ მცენარეს. ჰაჯიბეილი ზ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 115.
ელმანი (საფეხბურთო კლუბი)

ელმანი — საფეხბურთო კლუბი მოგადიშოდან, სომალიდან. გუნდი არის სომალის 6-გზის ჩემპიონი. გუნდში არ არიან ლეგიონერები და ყველა ფეხბურთელი წარმოშობით სომალიდანაა. გუნდის საიტი დაარქივებული 2007-08-14 საიტზე Wayback Machine.
კახა შენგელია

კახა შენგელია (დ. 21 სექტემბერი, 1970, სამტრედია) — ქართველი ეკონომისტი, ისტორიკოსი, მეცნიერი, პოლიტიკოსი. 1988 წელს დაამთავრა სარატოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტი მსოფლიო ისტორიის სპეციალობით. 1993 წელს — ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი. 1993 წელს — თბილისის ბიზნესის უმაღლესი სკოლა. 1998 წელს — ჰართფორდის უნივერსიტეტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები“. კახა შენგელია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი კახა შენგელია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
იოახიმ ლევი

იოახიმ ლევი (გერმ. Joachim Löw; დ. 3 თებერვალი 1960, შვარცვალდის შენაუ, დასავლეთ გერმანია) — გერმანელი სპორტსმენი. გერმანიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების მთავარი მწვრთნელი 2006 წლიდან 2021 წლამდე აქტიური სპორტული კარიერა ბრწყინვალე არ ჰქონდა, იყო აინტრახტის, ფრაიბურგის, შტუტგარტის, კარლსრუეს, შაფჰაუზენის, ვინტერტურის, ფრაუნფელდის ნახევარმცველი. გერმანიის ახალგაზდურ ნაკრებში კი ოდენ 4 მატჩს მოუყარა თავი. სამწვრთნელო კარიერა კი უფრო წარმატებული აქვს: 1997 წელს შტუტგარტს გერმანიის თასი მოაგებინა, 2002 წელს კი ტიროლი ავსტრიის ჩემპიონი გახადა. იყო ფენერბაჰჩეს და ვენის აუსტრიის დამრიგებელიც. 2004-2006 წლებში იყო გერმანიის ნაკრების მთავარი მწვრთნელის იურგენ კლინსმანის თანაშემწე. კლინსმანის გადადგომის შემდეგ კი 2006 წლის ივლისიდან გერმანიის ნაკრებს ხელმძღვანელობს. 2014 წელს გერმანელებთან ერთად იზეიმა მსოფლიო ჩემპიონატის მოგება. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: იოახიმ ლევი იოახიმ ლევი
ცერკოსპორა

ცერკოსპორა (ლათ. Cercospora) — უსრული სოკოების ჯგუფის მიკროსკოპულ სოკოთა გვარი. მცენარეთა პარაზიტებია, ზიანი მოაქვთ სოფლის მეურნეობისათვის. იწვევენ ქსოვილთა ნეკროზს, რომელიც ლაქების სახით ჩნდება მცენარის სხვადასხვა ორგანოზე (ფოთლებზე, ღეროზე და სხვ.). მაგალითად, C. beticola იწვევს ჭარხლის ცერკოსპოროზს, ხოლო გარკვეულ პირობებში — შაქრის ჭარხლის ეპიფიტოტიას. სახეობები C. vitis და C. roesleri ვაზის ცერკოსპოროზის გაჩენის მიზეზები ხდებიან, C. cerasella — კურკოვანი კულტურების (ქლიავი, ალუბალი, ატამი და სხვ.), C. concors — კარტოფილის, C. fagopyri — წიწიბურისა და რიგი სხვა სასოფლო-სამეურნეო კულტურების. პროფილაქტიკისა და ბრძოლის ღონისძიებები: მცენარეთა იმ ნაწილების საგულდაგულო მოშორება, რომლებზეც სოკომ გამოიზამთრა, ცერკოსპორის ზემოქმედებისადმი გამძლე ჯიშების გამოყენება. ↑ Гарибова Л. В. ЦЕРКОСПОРА // Большая российская энциклопедия. т. 34. — М., 2017. — стр. 315.
ნუგზარ შოშიაშვილი

ნუგზარ შოშიაშვილი (დ. 11 ოქტომბერი, 1947, თბილისი) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი. 1972 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი (სიღნაღის მაჟორიტარი), საინიციატივო ჯგუფი . ნუგზარ შოშიაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ნუგზარ შოშიაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ ნუგზარ შოშიაშვილი — ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაცია[მკვდარი ბმული]
ნაოჭა სოკო (გვარი)

ნაოჭა სოკო (ლათ. Gyromitra) — ჩანთიანი სოკოების გვარი. ნაყოფსხეული მსხვილია, არასწორი მოხაზულობის. ქუდი მურა, ყავისფერი, ფეხთან ნაწილობრივ შეზრდილი, ხშირად უფორმო ან არასწორი კვერცხისებრი ფორმისაა, სიგანეში 9–10 (30-მდე) სმ, ღრმა ნაოჭების უწესრიგო ქსელით. ფეხი (სიმაღლით 3–12 სმ, სიგანით 1,5–6 სმ) არასწორი ფორმის, ღრუ, თეთრი ან ოდნავ რუხი, ხრტილისებრი კონსისტენციისაა. ცნობილია 18 სახეობა. გავრცელებული არიან ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ზომიერ სარტყელში. საქართველოში გვხვდება ჩვეულებრივი ნაოჭა სოკო (G. esculenta). საგაზაფხულო სოკოებია, იზრდებიან აპრილ-მაისში, ძირითადად ტყისპირებში, წიწვოვანი ტყეების (უპირატესად ფიჭვნარებში) ნაკაფ ადილებში გზების გასწვრივ, იშვიათად ფოთლოვან ტყეებში. ცნობები ნაოჭა სოკოების საკვებად გამოყენებასთან დაკავშირებით ერთმანეთის საწინააღმდეგოა. ↑ Gyromitra — ინგლისურ-ქართული ბიოლოგიური ლექსიკონი. ↑ 2.0 2.1 СТРОЧОК // Большая российская энциклопедия. т. 31. — М., 2016. — стр. 334. ↑ Kirk PM, Cannon PF, Minter DW, Stalpers JA. (2008). Dictionary of the Fungi, 10th, Wallingford, UK: CAB International, გვ. 299. ISBN 978-0-85199-826-8.  ↑ ნახუცრიშვილი ივ., საქართველოს სოკოები / რედ. და თანაავტ. არჩ. ღიბრაძე, თბ.: „ბუნება პრინტი“ და საქართველოს ბუნების შენარჩუნების ცენტრი, 2006. — გვ. 38, ISBN 99940-856-1-1.
გიორგი ჩახვაძე

გიორგი ჩახვაძე (დ. 26 ივლისი, 1960, სოფ. უჩამეთი, ხარაგაულის რაიონი ) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1984 წელს დაამთავრა შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი, ვ. ი. ლენინის სახელობის საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ხარაგაულის მაჟორიტარი), საინიციატივო ჯგუფი. გიორგი ჩახვაძე — ბიბლიოვიკი გიორგი ჩახვაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ჰანს ჰააზი (მიკოლოგი)

ჰანს ჰააზი (გერმ. Hans Haas; დ. 5 ნოემბერი, 1904 — გ. 16 აპრილი, 2003) — გერმანელი მიკოლოგი. მისი საავტორო ბოტანიკურ-მიკოლოგიური შემოკლებაა H.Haas. დაიბადა 1904 წლის 5 ნოემბერს, კარლსრუეში. 1925 წლიდან 1929 წლამდე ბიოლოგიას და სხვა საგნებებს სწავლობდა შტუტგარდის უნივერსიტეტში. 1932 წელს, გერმანელ ბოტანიკოსთან და პროფესორთან, რიჩარდ ჰარდერთან ერთად დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია „ვიურტემბერგის ზოგიერთი რაიონის ტყის მასივის ხმელეთის დიდი სოკოები“. ამ ნამუშევრისთვის იგი მიჩნეულია სოკოების სოციოლოგიის და ეკოლოგიის ერთ-ერთ ფუძემდებლად. 1976 წლიდან იყო გერმანიის მიკოლოგიური საზოგადოების საპატიო თავმჯდომარე. Ulrich Kull: Hans Haas: 1904-2003. Jahreshefte der Gesellschaft für Naturkunde in Württemberg 159:305-308, 2003. Gerhard Kost: Nachruf auf unseren Ehrenvorsitzenden Dr. Hans Haas. Zeitschrift für Mykologie 69:155-166, 2003. Ernst Dittrich: Nachruf zum Tode von Herrn Dr. Hans Haas. Südwestdeutsche Pilzrundschau. 39: 59–60, 2003. Helmut Herwanger: Oberschwäbische Botaniker aus fünf Jahrhunderten. Jahreshefte der Gesellschaft für Naturkunde in Württemberg 170, Teil 2, 187–192, 2014 (Foto S. 187).
Lactarius indigo

Lactarius indigo (ასევე ცნობილია როგორც ლურჯი რძიანა სოკო) — სოკოს ფართოდ გავრცელებული სახეობა, რომელიც ბუნებრივად იზრდება აღმოსავლეთ ჩრდილოეთ ამერიკაში, აღმოსავლეთ აზიასა და ცენტრალურ ამერიკაში; იგი ასევე დაფიქსირებულია სამხრეთ საფრანგეთში. გამოირჩევა ლურჯი ფერით, ამ სოკოს აქვს სასიამოვნო არომატი და ტკბილი-პიკანტური გემო. ქუდის დიამეტრი 5-15 სმ-მდე აღწევს, ფეხის სიგრძეა 2-8 სმ, ხოლო სიგანე 1-2,5 სმ-დე. სოკოს ეს სახეობა მნიშვნელოვან ადგილს იკავებს რამდენიმე ქვეყნის ეროვნულ სამზარეულოში. იყიდება მექსიკის, ჩინეთისა და გვატემალას ბაზრებზე. Arora D. (1986). Mushrooms Demystified: A Comprehensive Guide to the Fleshy Fungi. Berkeley, California: Ten Speed Press. ISBN 0-89815-169-4.  (1979) North American Species of Lactarius. Ann Arbor, Michigan: The University of Michigan Press. ISBN 0-472-08440-2.  Lactarius Indigo YouTube-ზე
ფარეხას გორა

ფარეხას გორა — არქეოლოგიური ძეგლი სამცხე-ჯავახეთში, ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვარხანის მიდამოებში. აქ გაითხარა რამდენიმე ორმო, რომელთაც საკულტო დანიშნულებისად თვლიან. ამ ორმოებში აღმოჩნდა მტკვარ-არაქსული კერამიკა: ქოთნები, ჯამები, სარქველები, ნალისებური ფორმის იტიფალური ზესადგარი და სხვ. ზოგიერთი ჭურჭელი შემკულია ტანს შემოყოლებული დაშტრიხული ტეხილხაზოვანი ლენტებით, სამკუთხედებით, დაშტრიხული ვერტიკალური პარალელური ზოლებით და სხვ.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 20006
გაბალას ქალაქის სტადიონი

გაბალას ქალაქის სტადიონი — ქალაქ ქაბალას მთავარი სტადიონი. აზერბაიჯანის პრემიერ ლიგის საფეხბურთო კლუბ გაბალას საშინაო არენა. გაიხსნა 1985 წელს. გაბალას სტადიონი 1985 წელს აშენდა ადგილობრივი თამბაქოს ქარხნის ბაზაზე. კომპლექსის საერთო ფართობი 6 ჰექტარია. მთავარი სტადიონის გარდა, კომპლექსის ტერიტორიაზე კიდევ რამდენიმე სარეზერვო ადგილია. 2005 წელს დაიწყო მნიშვნელოვანი სარემონტო და სარეკონსტრუქციო სამუშაოები. დამონტაჟდა 2000 პლასტმასის სკამი, გაზონი განახლდა. 2006 წელს აშენდა თანამედროვე გასახდელები, სპორტული დარბაზი და სტადიონის და მის მთლიან ტერიტორიაზეწყალმომარაგება დამყარდა არტეზიული ჭების გამოყენებით. 2007 წელს დაიწყო შემცვლელი სტადიონის, ახალი ტრიბუნების, ელექტრონული ტაბლოების დამონტაჟება. ამის პარალელურად, დაიწყო სარეზერვო ადგილების მშენებლობა ხელოვნური ტურფით. საფარი ბუნებრივია და მუშაობს ქვედა გათბობის სისტემით. გაბალას სტადიონის ტერიტორიაზე მოქმედებს: მთავარი სტადიონის ტერიტორია (ბუნებრივი, გათბობის სისტემით); სათამაშო მოედანი ახალგაზრდული გუნდებისათვის (ბუნებრივი საფარით); სავარჯიშო ადგილები (3 ერთეული, ბუნებრივი სააფარით) და ასევე სავარჯიშო ადგილები (2 ცალი, ხელოვნური საფარით). მოედნის საფარი გაბალას საფეხბურთო კომპლექსში ერთ-ერთი გამორჩეულია მთელს რეგიონში. 2018 წლის ბოლო დღეებში გაბალას სპორტული კლუბის წარმომადგენლებმა საფეხბურთო გუნდებსა და სპორტის სხვა სახეობებში თავიანთი ძალა გამოსცადეს არაერთ შეჯიბრში. სპორტსმენებმა წელი წარმატებით დაასრულეს როგორც საფეხბურთო მოედნებზე, ასევე სხვა სპორტულ ობიექტებში. წითელ-შავებმა მოახერხეს თავიანთი გულშემატკივრების მოწონება დაიმსახურეს როგორც გუნდურ, ისე ინდივიდუალურ შეჯიბრებში. გაბალას სტადიონმა უმასპინძლა ევროტურნირების მატჩებს. უეფას ევროპის ლიგა 2015 წელი - „გაბალა“ - „შიროკი ბრიგეგი“ (ბოსნია და ჰერცეგოვინა) 0:2 2016 წელი - „გაბალა“ - „დინამო“ (თბილისი, საქართველო) 2:1 2018 წელი - „გაბალა“ - „პროგრე“ (ლუქსემბურგი) 0:2 გუნდის დებიუტი ევროთასებზე 2014 წლის ზაფხულში შედგა. აზერბაიჯანული გუნდი მეორე მცდელობიდან გავიდა უეფას ევროპის ლიგის ჯგუფურ ეტაპზე. გაბალა, აზერბაიჯანული ფეხბურთის ისტორიაში პირველი კლუბი იყო, რომელმაც მიაღწია ზედიზედ ოთხ ეტაპს, გამორიცხა ისეთი კლუბები, როგორიცაა დინამო (თბილისი, საქართველო), „კუკარიცკი“ (სერბეთი), „აპოლონი“ (კვიპროსი) და „პანათინაიკოსი“ (საბერძნეთი). ამ ისტორიულმა წარმატებამ ჩვენს კლუბს საშუალება მისცა ჯგუფში ეთამაშა ბორუსია (დორმუნდი, გერმანია), პაოკ (საბერძნეთი) და „კრასნოდარი“ (რუსეთი). რაც შეეხება უეფას ახალგაზრდული ლიგაზე კი, შემდეგი მატჩები ჩატარდა გაბალას სტადიონზე: 2017 წელი - „გაბალა“ - „დინამო“ (მოსკოვი, რუსეთი) 0:2 ამჟამად გაბალას ქალაქის სტადიონზე 30-მდე თანამშრომელი მუშაობს. სტადიონის დირექტორი არის მუბარიზ აჰმადოვი. официальный сайт футбольного клуба габала
ზაქათალას ოლიმპიური სპორტული კომპლექსის სტადიონი

ზაქათალას ოლიმპიური სპორტული კომპლექსის სტადიონი — ქალაქ ზაქათალას მთავარი სტადიონი. აზერბაიჯანის პრემიერ ლიგის საფეხბურთო კლუბ „სიმურგის“ საშინაო არენა. გაიხსნა 2008 წელს. სტადიონი აშენდა გალადუზუს (ზაქათალას) მიდამოებში, სადაც ადრე ძველი არენა იყო. სტადიონის მშენებლობისთვის გამოცხადებულ ტენდერში გაიმარჯვა ბულგარულმა კომპანია „Dynamic Resource“-მა, სწორედ ამ კომპანიამ შეადგინა სამშენებლო პროექტი, რომელიც შეკვეთილი იყო კომპანია „General Constructions“-ის მიერ. სამშენებლო სამუშაოები ჩატარდა 2006 წლიდან 2008 წლის აგვისტომდე. სულ დაახლოებით 10 მილიონი მანეთი (დაახლოებით 12,5 მილიონი აშშ დოლარი) დაიხარჯა სტადიონის მშენებლობისთვის. სტადიონის სტრუქტურა მრავალფუნქციურია. კომპლექსის საერთო ფართობი 2.3 ჰექტარია. ტევადობაა 3500 მაყურებელი. VIP სტუმრების ცალმხრივი ტრიბუნა გათვლილია 181 ადამიანზე. მთავარი ველის ზომა ხელოვნური ტურფით 105x68 მეტრია. აქ არის რამდენიმე მცირე სავარჯიშო გაზონი, დიდი გათბობის სისტემა, 300 კუბური მეტრი წყლის ავზი, სადრენაჟე და ელექტრონული სარწყავი სისტემა. სტადიონი ასევე აღჭურვილია ხელოვნური განათებით, სარბენი ბილიკებით, ბილეთების სალაროებიუ, სპეციალური ადგილებით შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირებისთვის. სპორტული კომპლექსის ტერიტორიაზე განთავსებულია გუნდების და მსაჯების ოთახები, გასახდელები, დოპინგ–ტესტების ლაბორატორია, ინტერნეტ–კაფე, ბარი, VIP–ბარი, ექიმებისა და მასაჟის ოთახები, პრეს–ცენტრი, პრეს–ყუთი და კომენტატორების კაბინა . Официальный сайт футбольного клуба «Симург» ↑ Официальный сайт футбольного клуба «Симург». დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-04. ციტირების თარიღი: 2013-08-06.
მეჰდი ჰუსეინზადეს სახელობის სტადიონი

მეჰდი ჰუსეინზადეს სახელობის სტადიონი — მთავარი სტადიონი სუმგაითში, აზერბაიჯანის სიდიდით მეოთხე სტადიონი. სტადიონი მდებარეობს კასპიის ზღვის სანაპიროზე. 2019 წლამდე სტადიონს ჰქონდა სარბენი ბილიკი . სტადიონს საბჭოთა ჯარის აზერბაიჯანელი ლეიტენანტი მეჰდი ჰუსეინზადეს სახელი მიენიჭა. სტადიონი არის აზერბაიჯანის პრემიერ ლიგის საფეხბურთო კლუბ „სუმგაითის“ საშინაო არენა, რომელიც აქ 2010 წლიდან თამაშობს. ადრე სტადიონზე თამაშობდნენ ქალაქის ისეთი გუნდები, როგორიცაა „ხაზარი“, „განჯლარბირლიი“ და „სტანდარტი“. მას შემდეგ, რაც სუმგაითმა მიიღო ქალაქის სტატუსი (1949 წელს), 1954 წელს მიიღეს გადაწყვეტილება აქ სტადიონის აშენების შესახებ. სტადიონის მშენებლობა დაიწყო მხოლოდ 1963 წელს, ხოლო გახსნა მოხდა 1966 წელს. პირველი მატჩი სტადიონზე იყო თამაში სუმგაითის გუნდ „პოლადსა“ და როსტოვის გუნდ „კალიტვას“ შორის . ამ სტადიონზე ჩატარდა სსრკ-ში 1985 წლის FIFA მსოფლიო ახალგაზრდული ჩემპიონატის D ჯგუფის მატჩი ჩინეთი პარაგვაის წინააღმდეგ. მატჩი საკმაოდ დაძაბული და სანახაობრივი გამოდგა, მაყურებელმა საკმაოდ კარგი სანახაობა იხილა. საბოლოოდ ამ მატჩში ჩინეთმა 2:1 გაიმარჯვა. უნდა აღინიშნოს, რომ მეჰდი ჰუსეინზადეს სახელობის სტადიონზე ორჯერ გაიმართა აზერბაიჯანის სუპერთასის მატჩი, პირველი მათგანი აზერბაიჯანის სუპერ თასი 1993 წელს და მეორე სუპერთასის მატჩი კი 1995 წელს გაიმართა. 2011 წელს გარემონტდა სტატიონის მნიშვნელოვანი წერტილები, თუმცა კიდევ რჩებოდა ბევრი სარემონტო ადგილები. მათ შორის ხშირად პრობლემას წარმოადგენდა ბალახის საფარის მდგომარეობა და ასევე ხის სკამები, რომელიც ტრიბუნებზე იყო განთავსებული. ბალახის საფარის გამო, გუნდს არაერთხელ მოუწია სხვა ქალაქებში ნეიტრალურ მოედანზე საშინაო მატჩების ჩატარება. სტადიონზე ეტაპობრივად დაიწყეს თავდაპირველად სარეკონსტუქციო სამუშაოების განხორციელება, თუმცა საბოლოოდ გადაწყდა სტადიონის სრული რეკონსტრუქცია და 2019 წელს დაიწყო სტადიონის სარეკონსტრუქციო სამუშაოები. ძველი ნაგებობები მთლიანად დაანგრიეს და ახალი სტადიონის მშენებლობა დაიწყო. „დღეს, 2019 წლის 21 ნოემბერს, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტმა ილჰამ ალიევმა ხელი მოაწერა განკარგულებას მეჰტი ჰუსეინზადეს სახელობის სუმგაიტის საქალაქო სტადიონის რეკონსტრუქციის შესახებ. სახელმწიფოს მეთაურმა მეჰტი ჰუსეინზადეს სახელობის სუმგაიტის საქალაქო სტადიონის რეკონსტრუქციის მიზნით აზერბაიჯანის რესპუბლიკის აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის სარეზერვო ფონდის შესახებ გამოაქვეყნა დებულება აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახელმწიფო ბიუჯეტიდან გარკვეული თანხის გამოყოფის შესახებ.“ Азербайджан, Сумгаит, Стадион им. Мехди Гусейн-заде მეჰდი_ჰუსეინზადეს სახელობის სტადიონი დაარქივებული 2020-10-27 საიტზე Wayback Machine. სტადიონი დაარქივებული 2019-09-11 საიტზე Wayback Machine. სარეკონსტუქციო სამუშაოები ↑ Müasir stadion inşa edilir - Bu dəfə Sumqayıtda. ციტირების თარიღი: 2020-08-18. ↑ Sumqayıtın Mehdi Hüseynzadə adına şəhər stadionunda tikinti işləri sürətlə davam edir - Xəbərlər - SUMQAYIT ŞƏHƏR Icra Hakimiyyəti. ციტირების თარიღი: 2020-08-18.
ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სახელობის სტადიონი

ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სახელობის სტადიონი (აზერბ. Naxçıvan Muxtar Respublikası adına stadion) — აზერბაიჯანის ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის უდიდესი სპორტული სტადიონი, რომელიც მდებარეობს ავტონომიის დედაქალაქში, ქალაქ ნახიჩევანში. ზოგადი რეკონსტრუქციის შემდეგ სტადიონის ოფიციალური გახსნა მოხდა 2013 წლის 13 აგვისტოს. ამ დროისთვის აზერბაიჯანის პრემიერ ლიგაში მონაწილე კლუბ „არაზ-ნახიჩევანის“ მთავარი საშინაო სტადიონი. სტადიონი განკუთვნილია 12800 მაყურებელზე, აღნიშნულ სტადიონზე გამართაულ პირველ მატჩს 4000-მდე მაყურებელი დაეწსრო. ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სახელობის სტადიონი აშენდა 1964 წელს, რეკონსტრუქციამდე და ოფიციალურ გახსნამდე, სტადიონს იბრაჰიმ ხალილ ახუნდლუს სახელი მიენიჭა და 10 000 მაყურებელს იტევდა. 2000 წელს სტადიონის რეკონსტრუქცია მოხდა და მისი ტევადობა 12 800 მაყურებელს მიაღწია. ამასთან, ექსპლუატაციის წლების განმავლობაში გაჩნდა რეკონსტრუქციისა და შეკეთების ახალი საკითხი, რომელიც 2013 წლის მაისში დაიწყო . ამ ხნის განმავლობაში სტადიონი ატარებს ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სახელს . 2013 წლის 13 აგვისტოს, ტექნიკური შენობების რეკონსტრუქციისა და შეკეთების შემდეგ, ოფიციალურად გაიხსნა აზერბაიჯანის ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის იბრაჰიმხალილ ახუნდლუს სახელობის სტადიონი. გახსნის ცერემონიალს ესწრებოდას უმაღლესი ასამბლეის თავმჯდომარე ვასიფ ტალიბოვი, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ახალგაზრდობისა და სპორტის მინისტრი - აზად რაჰიმოვი, აგრეთვე ავტონომიური რესპუბლიკის სპორტული ფედერაციების საზოგადოებრივი და ოფიციალური სახეების წარმომადგენლები. პირველი ოფიციალური თამაში, რეკონსტრუქციის შემდეგ, შედგა 2013 წლის 14 აგვისტოს და სტადიონზე 4000 მაყურებელი შეიკრიბა. ამხანაგური მატჩი პირველი დივიზიონის კლუბებს „არაზ-ნახიჩევანსა“ და „ნეფჩალას“ შორის. აღნიშნული მატჩი, ფრედ დასრულდა 1:1. სტადიონისა და ადმინისტრაციული შენობების საერთო ფართი შეადგენს 17 700 კვადრატული მეტრს. კონკრეტულად ადმინისტრაციული შენობის პირველ სართულზე განთავსებულია გასახდელები, რადიოსადგური, ექიმისა და სამწვრთნელო ოთახები და ასევე კაფეტერია. მეორე სართულზე განთავსებულია სპორტული დარბაზი და სამუშაო ოთახები, ასევე საკონფერენციო დარბაზი 25 ადამიანისთვის. სრულად გარემონტდა სანტექნიკა, კანალიზაცია და გათბობის სისტემები, შეცვალა ბალახის საფარი, შეიცვალა სავარძლები და ბილბორდები, შეკეთდა განათების ბოძები და სტადიონის სარბენი ბილიკები . İbrahimxəlil Axundlu adına Naxçıvan şəhər stadionu — Naxçıvan (Nakchivan)/ სტადიონი ↑ Azerbaijan Araz FK(ინგლისური) ↑ Naxçıvanın peşəkar futbolu özünə qaytarılır დაარქივებული 2013-12-19 საიტზე Wayback Machine. (აზერბაიჯანული) ↑ 3.0 3.1 Naxçıvan Muxtar Respublika Stadionu yenidənqurma işlərindən sonra istifadəyə verilmişdir. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-08. ციტირების თარიღი: 2020-10-23. ↑ I Divizion: «Araz Naxçıvan» və «Qaradağ Lökbatan» rəqib tanımır(აზერბაიჯანული)