laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ნინო დიასამიძე

ნინო დიასამიძე (დ. 4 დეკემბერი, 1992) — ქართველი აკრობატული ტანმოვარჯიშე ქალი. 2014 წელს მონაწილეობა მიიღო მსოფლიო აკრობატული ტანვარჯიშის ჩემპიონატზე პარტნიორებთან, მარიამ გიგოლაშვილთან და მაგდა რუსიასთან ერთად. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ნინო დიასამიძე“ ვიკისაწყობში. ↑ Results of the 2014 Acrobatic Gymnastics World Championships. FIG (ტანვარჯიშის საერთაშორისო ფედერაცია). ციტირების თარიღი: July 22, 2014.
მთავარი არხი

მთავარი არხი — კერძო სატელევიზიო კომპანია საქართველოში. დაფუძნდა 2019 წლის 17 აგვისტოს. ეთერში გავიდა 2019 წლის 9 სექტემბერს. არხის გუნდის დიდ ნაწილს წარმოადგენენ ადამიანები, რომლებმაც რუსთავი 2 დატოვეს. მაუწყებლობს მთელი საქართველოს მასშტაბით, როგორც ღია ეთერით, ისე თანამგზავრით, საკაბელო ოპერატორებისა და IP ტელევიზიების საშუალებით. მთავარი მთავარი ჭკვიანი მხოლოდ ლელასთან ილო ბეროშვილის ღამის შოუ დღის სტუმარი შენი დილა Post Factum სხვა ნანუკა ახალი თინა ღამის მთავარი როგორ გადავრჩი შენი შუადღე მთავარი დიაგნოზი სპორტი მთავარზე მთავარი მსოფლიოში ლიტერატურული სამკუთხედი ჩვენებური ევროპა მარტივი რეცეპტები პუტკუნებისგან სადილი ქეთისთანა ახალი სახლი მთავარი აქცენტები შაბათის მთავარი მხოლოდ ქართული ოფიციალური საიტი გადაცემები მთავარი არხი Facebook-ზე მთავარი არხი Instagram-ზე მთავარი არხი Twitter-ზე ↑ ნიკა გვარამიამ არხი დააფუძნა. fortuna.ge (17 აგვისტო, 2019). ციტირების თარიღი: 15 სექტემბერი, 2019.
სხვა ნანუკა

სხვა ნანუკა — ქართული სოციალური ტელეგადაცემა მთავარი არხის ეთერში. პირველად გავიდა 2019 წლის 11 სექტემბერს. გადაცემის პირველი სტუმარი არხის დამფუძნებელი და გენერალური დირექტორი ნიკა გვარამია და ტელეკომპანია „რუსთავი 2“-ის ის სახეები იყვნენ, ვინც „მთავარ არხზე“ გადავიდნენ. ↑ „სხვა ნანუკა“ ეთერში გავიდა - ნანუკა ჟორჟოლიანმა სხვა გადაცემა დაიწყო. www.primetime.ge. ციტირების თარიღი: 5 დეკემბერი, 2019.[მკვდარი ბმული]
ოსაქიუჯა

ოსაქიუჯა (აზერ. Osakücə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 4,332 კაცი. ოსაქიუჯა GEOnet სახელების სერვერზე
საიდ-ფაშა

საიდ ფაშა (არაბ. سعيد باشا; დ. 1791 — გ. 1817) — წარმოშობით ქართველი ერაყის მამლუქი მმართველი 1813-1817 წლებში. სულეიმან ბუიუქის შვილი. მამის გარდაცვალების შემდგომ (1813) საიდმა მიიღო ფაშას წოდება (ქართულად: გუბერნატორი). რადგანაც საიდი სასახლეში აღიზარდა, მას არ მოუწია ებრძოლა ფაშობისთვის, შესაბამისად ის არ გამოირჩეოდა გამოცდილებით და ძლიერი ნებისყოფით, რის გამოც თავს ვერ ართმევდა ერაყის მართვას. ამის გამო 1814 წელს მისმა ოპოზიციონერმა ჰამად-აღამ მოუწყო შეთქმულება. მან საიდის დედა დაარწმუნა, რომ დაუდი, რომელიც საიდის მარჯვენა ხელი იყო, გეგმავდა აჯანყებას, ამის გამგონე დედამ საიდი, ბევრი ცდის შემდგომ, დაითანხმა და დაუდი მოახსნევინა დავთადარის პოსტიდან. ამ გადაწყვეტილებამ საკმაოდ დაძაბა ვითარება ერაყის საფაშოში. აჯანყებამდე მივიდა საქმე, როდესაც დაუდმა ბევრი მომხრე გაიჩინა, რომლებიც უკმაყოფილონი იყვნენ საიდით. საიდი, 1816 წლისთვის, ვეღარ ინახავდა ჯარს, რის გამოც გადაწყვიტა ფულის მოჭრა. მან ამ მიზნით ებრაელი ბანკირი აზრა მოიწვია. აზრას შურისძიების სურვილი ამოძრავებდა საიდის მიმართ, რადგან საიდმა, რამდენიმე წლის წინ, ის არ დანიშნა ბაღდადის სავაჭრო კორპორაციის მეთაურად. ამ შურის ძიების მიზნით, აზრამ მონეტას ოსმალეთის სულთნის, მაჰმუდ II-ის ნიშნის მაგივრად, საიდის სახელი დააწერა და გააგზავნა სტამბოლში სულთანთან. ამაზე სულთანი განრისხდა და საიდს უბრძანა დაეტოვებინა ფაშას პოსტი. ეს მომენტი დაუდმა გამოიყენა და თავისი კანდიდატურა წარადგინა ამ თანამდებობაზე. სულთანი დასთანხმდა ამას, თუმცა საიდი არ ნებდებოდა ამ პოსტს. საბოლოოდ საქმე იქამდე მივიდა რომ, 1817 წლის თებერვალში საიდის ბანაკი შიგნიდან გატყდა და დაუდმა მოახერხა ბაღდადში შესვლა, რითაც ერაყის უკანასკნელი მამლუქი ფაშა გახდა. ჯანელიძე დ., სილაგაძე ბ., ქართველი მამლუქები ეგვიპტესა და ერაყში, თბ., 1967; ბეი-მამიკონიანი გ., ქართველ მამელუკთა მბრძანებლობა ერაყში XVIII და XIX საუკუნეებში, „საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის მოამბე“, ტ. 5, № 7, 1944. ↑ სილაგაძე ბ., „ქართველი მამლუქები ერაყში“, თბილისი, 1967, გვ. 228 ↑ იქვე, გვ. 229 ↑ იქვე, გვ. 231 ↑ იქვე, გვ. 238
მამლუქთა დინასტია (ერაყი)

მამლუქების ერაყული დინასტია (არაბ. مماليك العراق) — დინასტია, რომელიც ერაყს XVIII საუკუნიდან ადრეულ XIX საუკუნემდე მართავდა. მისი წარმომადგენლები მამლუქები იყვნენ. 1704-1831 წლებში ერაყს ეთნიკურად ქართველი მამლუქები მართავდნენ. ქართველმა მამლუქებმა ერაყის მდგომარეობა წინ წაწიეს, განსაკუთრებული როლი ითამაშა დაუდ ფაშას მიერ გატარებულმა რეფორმებმა. 1831 წელს ოსმალეთის სულთანმა, დაუდის აჯანყების გამო და, ასევე, იმის შიშით, რომ მომავალშიც განმეორდეობდა აჯანყება, მოსპო ეს დინასტია და ისინი თანამდებობაზე ოსმალო ფაშებით ჩაანაცვლა. ოსმალური ერაყი პირველ მსოფლიო ომამდე არსებობდა, თუმცა მამლუქები მაინც დიდ როლს თამაშობდნენ ერაყში სხვა მართველ თანამდებობებზე. ნაჯი შავკათი (1891 – 1980), ერაყის პრემიერ-მინისტრი 1930-1931 წლებში, ერაყის ქართველი მამლუქების შთამომავალი იყო. ჯანელიძე დ., სილაგაძე ბ., ქართველი მამლუქები ეგვიპტესა და ერაყში, თბ., 1967. ↑ Ghareeb, Edmund A. (2004), Historical Dictionary of Iraq, p. 220. Scarecrow Press, ISBN 0-8108-4330-7.
სამანტა სეინტი

სამანტა სეინტი (ინგლ. Samantha Saint; დ. 8 ივნისი, 1987, ტენესი, აშშ) — ამერიკელი პორნომსახიობი და მოდელი. პორნოგრაფიაში პირველად გამოჩნდა 2011 წელს, კონტრაქტი გააფორმა „Wicked Pictures“-თან. მისი ვიდეობი განთავსებელია საიტებზე: „Adam & Eve“, „Brazzers“, „Girlfriends Films“, „Hustler Video“ და „Twistys“. მისი ფავორიტი მამაკაცი პორნომსახიობები არიან: რამონ ნომარი და მანუელ ფერარა. მონაწილეობა მიიღო 267 ფილმში. 2017: Mandingo Massacre 11 2015: Oil Overload 12 2014: Black Owned 6 2014: Bra Busters 6 2014: The Party 2014: The Bait 2014: Holly Would 2014: Cinderella XXX: An Axel Braun Parody 2014: Breakup Blues 2014: CFNM Secret 9 2014: Samantha Saint Is Completely Wicked 2 2013: The Candy Striper 2013: The Ring 2013: Tonight’s Girlfriend 20 2013: Samantha Saint Is Completely Wicked 2013: My Ex Girlfriend 10 2013: Rekindled 2013: Skintight 2013: Bikini Outlaws 2013: Big Tits at Work 18 2013: Big Tits in Uniform 9 2013: Erotic Massage Stories 1 ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სამანტა სეინტი სამანტა სეინტი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში სამანტა სეინტი — ზრდასრულთა კინოფილმების მონაცემთა ბაზა ↑ http://straight.fleshbot.com/6017796/twenty-questions-with-porn-star-samantha-saint/
აფხაზეთის რესპუბლიკის საპრეზიდენტო არჩევნები (2019)

აფხაზეთის რესპუბლიკის საპრეზიდენტო არჩევნები 2019 — რიგით მეშვიდე საპრეზიდენტო არჩევნები აფხაზეთის დეფაქტო რესპუბლიკაში. არჩევნები ორ ტურად ჩატარდა. პირველი ტური 2019 წლის 25 აგვისტოს გაიმართა, ხოლო მეორე ტური — 8 სექტემბერს. არჩევნებში გაიმარჯვა რაულ ხაჯიმბამ. ↑ ЦИК РА:. (27) ИТОГИ ВЫБОРОВ ПРЕЗИДЕНТА РЕСПУБЛИКИ АБХАЗИЯ 25 АВГУСТА 2019. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-06-19. ციტირების თარიღი: 2019-09-16. ↑ ЦИК РА:. (12) ИТОГИ ВЫБОРОВ ПРЕЗИДЕНТА РЕСПУБЛИКИ АБХАЗИЯ 9 СЕНТЯБРЯ 2019. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-10-28. ციტირების თარიღი: 2019-09-16.
ესპანეთის საფეხბურთო სუპერთასი 2018

ესპანეთის საფეხბურთო სუპერთასი 2018 — ესპანეთის საფეხბურთო სუპერთასის რიგით 35-ე გათამაშება, რომელშიც ერთმანეთს დაუპირისპირდნენ კოპა დელ რეის ფინალისტი და ლა ლიგისა და კოპა დელ რეის გამარჯვებული გუნდები. ერთმანეთს დაუპირისპირდნენ „სევილია“ და „ბარსელონა“. შეხვედრას უყურა 4,785 000-მა ადამიანმა. ↑ Game FC Barcelona – Sevilla FC. La Liga. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 24 ივლისი 2018. ციტირების თარიღი: 24 July 2018 ↑ Ousmane Dembélé’s wondergoal seals Spanish Super Cup for Barcelona. Guardian (12 August 2018). ციტირების თარიღი: 16 August 2018. ↑ Audiencias domingo 12/08/18: El Barça, supercampeón de España y de audiencias en La 1: 4,7 millones y 36.5%
თოხნური

თოხნური, უძველესი ქართული ხალხური მრავალხმიანი შრომის სიმღერა, მღერიან თოხნის დროს. ჩვენამდე მოღწეული თოხნური ორ-, სამ- და ოთხხმიანია. ასრულებენ მამაკაცები, ზოგჯერ ორი გუნდი ერთი მეორის შენაცვლებით. ორ- და სამხმიანი თოხნური გვხვდება აღმოსავლეთ საქართველოში, ოთხმიანი - ნადურის ან ყანურის სახელწოდებით - გურიასა და აჭარაში. მეტრის, რიტმისა და კილოს მხრივ მრავალფეროვანია. ხშირად ერთ თოხნურშიც შეინიშნება მეტრისა და კილოს ნაირსახეობა. პოეტური ტექსტი იმპროვიზირებულია, დამოკიდებულია სიმღერის დამწყებზე. მხნე და ხალისიანი სიმღერაა, მთავრდება უნისონსა და კვინტაზე, იშვიათად - კვარტაზე. ჩხიკვაძე გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 699.
ფამბაი

ფამბაი (აზერ. Pambəyi) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში. ფამბაი GEOnet სახელების სერვერზე
ფარაქენდი (ლენქორანი)

ფარაქენდი (აზერ. Parakənd) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 149 კაცი. ფარაქენდი GEOnet სახელების სერვერზე
ვარდისფერი თოლია

ვარდისფერი თოლია (ლათ. Rhodostethia rosea) — ფრინველი თოლიასებრთა ოჯახისა. პატარა მოხდენილი ჩიტია (სიგრძე 29–34 სმ, მასა დაახლ. 250 გ, ფრთის შლილი 82–92 სმ) სოლისებრი ბოლოთი და მოკლე წვრილი ნისკარტით. ფრენს მსუბუქად. შეჯვარების პერიოდში გამოირჩევა სხეულის ქვედა მხარის ვარდისფერი შეფერილობა და ვიწრო შავი „ყელსაბამი“ კისერზე. მოზარდებს სხეულის ზედა ნაწილსა და ფრთებზე მურა ფხაჭები აყრია. ნისკარტი შავია, ფეხები წითელი. ბუდობენ მცირე ზომის, შეთხელებულ ჯგუფებად ტუნდრის ჭაობებისა და ტბების გაბარდულ ისლებში. ბუდობის ძირითადი კერაა იაკუტიის ტუნდრა იანა-ინდიგირკისა და კოლიმის დაბლობების ფარგლებში (არანაკლებ 50 ათ. წყვილი). ამ ტერიტორიებზე პირველად აღმოაჩინა ს. ა. ბუტურლინმა XX საუკუნის დასაწყისში, მანამდე ეს სახეობა უკიდურესად იშვიათ ფრინველად ითვლებოდა. მოგვიანებით დროებითი მცირე ზომის კერები არქტიკის სხვა ნაწილებშიც აღმოაჩინეს. იკვებება მწერებით, მცირე ზომის მოლუსკებით, მომთაბარეობის პერიოდში თევზითა და კიბოსნაირებით. ბუდობის სეზონის გარეთ იკვებება ავშნებში და მრავალწლოვანი ყინულების ნაწიბურებთან, თავს არიდებს როგორც ღია წყალს, ასევე ფესვებიან ნაპირებს. ინკუბაცია 19–20 დღე-ღამე, ხოლო ბარტყების გამოკვება 16–17 დღე გრძელდება. ზაფხულ-შემოდგომის მომთაბარეობის დროს შემოუვლიან ჩრდილოეთ ყინულოვანი ოკეანის აუზს, ზამთრის მოახლოებიდან მომთაბარეობენ არქტიკული სანაპიროს გასწვრივ ოხოტის ზღვის სამხრეთ ნაწილამდე. ცნობილია შორეული გადაფრენები მატერიკების ზომიერ სარტყლებამდე. ჩრდილოეთის ხალხები და არქტიკაში მოგზაურები თვლიან, რომ ვარდისფერ თოლიასთან შეხვედრას წარმატება და ბედნიერება მოაქვს. Коблик Е. А. РОЗОВАЯ ЧАЙКА დაარქივებული 2019-03-30 საიტზე Wayback Machine. // Большая российская энциклопедия. Том 28. Москва, 2015, стр. 609. ↑ 1.0 1.1 კუტუბიძე მ., ფრინველების ნომენკლატურული ტერმინოლოგია, თბ.: „მეცნიერება“, 1973. — გვ. 91, 116, 224. ↑ F. Gill & D. Donsker (Eds).. (2018)Coursers, noddies, gulls, terns, auks, sandgrouse. IOC World Bird List (v 8.1). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-08-15. ციტირების თარიღი: 2019-09-16..
ენგური

ენგური (აფხ. Егры [ეგრჷ], მეგრ. ინგირწყარი, სვან. ენგურ) — მდინარე დასავლეთ საქართველოში, კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედის სამხრეთ კალთაზე და კოლხეთის ბარში. სათავე აქვს ენგურის მყინვარზე, ზღვის დონიდან 2614 მ-ზე. სოფ. ანაკლიასთან ერთვის შავ ზღვას. სიგრძე 213 კმ, აუზის ფართობი 4060 კმ². მთავარი შენაკადებია - მარჯვენა: ადიშჭალა, ხალდეჭალა, მულხრა, დოლრაჭალა, ნაკრა, ნენსკრა; მარცხენა: თხეიში, ხუმფრერი, ლასილი, მაგანა, ჯუმი და სხვა. ენგური ზემოთში კვეთს სვანეთის ქვაბულს, შემდეგ კი ღრმა და ვიწრო ხეობაში მიედინება. ზემოთსა და შუა დინებაში მდინარის კალაპოტი ზოგან ჭორომიანია. ქალაქ ჯვართან მდინარე გამოდის კოლხეთის დაბლობზე, ქმნის ფართო ხეობას და იტოტება. სოფ. რუხთან იყოფა ორ ტოტად, რომელთა შორის მოთავსებულია 12 კმ სიგრძისა და 0,5-2,0 კმ სიგანის კუნძული. მასზე გაშენებულია სოფ. შამგონა. ენგური შერეული საზრდოობის მდინარეა; ზემოთში წლიური ჩამონადენის 66 %-ს შეადგენს თოვლისა და მყინვარის წყალი, 22 %-ს გრუნტის წყალი, 12 %-ს წვიმის წყალი, ქვემოთში შესაბამისად - 18 %, 26 % და 56 %-ს. საშუალო წლიური ხარჯი სოფ. ხაიშთან 109 მ³/წმ უდრის შესართავთან 170 მ³/წმ. წყალდიდობა იცის გაზაფხულსა და ზაფხულში, წყალმცირეა ზამთარში. სოფ. ლახამულიდან სოფ. შამგონამდე ენგურს იყენებენ ხე-ტყის დასაცურებლად, ქვემოთში - სარწყავად, ენგურ-გალის სარწყავი არხის საშუალებით. ქალაქ ჯვართან აშენდა ენგურის ჰიდროელექტროსადგური. სოფ. ტობართან დაპროექტებულია 750 ათ. კვტ სიმძლავრის ტობარჰესის მშენებლობა. ენგურის გასწვრივ გადის სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარისა და აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის ადმინისტრაციული საზღვარი. მდინარე ენგური სათავესთან. უკანა ფონზე უშგულის ლამარია მდინარე ენგურის ხეობა. ხედი სოფელ წვირმიდან უკლება ნ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 671.
თრიალეთის კულტურა

თრიალეთის კულტურა — ბრინჯაოს ხანის კულტურა, რომელიც გამოვლენილი და შესწავლილია ძირითადად თრიალეთის ტერიტორიაზე და მეზობელ რაიონებში. არქეოლოგიური გათხრები ჩატარდა 1936-1940 წლებში, 1947-1948 (ბორის კუფტინი). თრიალეთის კულტურის ძეგლებად ითვლება უმთავრესად ყორღანული სამარხების (გორასამარხების) კულტურა. მათი ნაწილი ადრებრინჯაოს ხანის დასასრულით - ძვ. წ. III ათასწლეულის ბოლო საუკუნეებით თარიღდება, ნაწილი კი შუა ბრინჯაოს ხანით - ძვ. წ. II ათასწლეულის პირველი ნახევრით. გორასამარხების დროინდელი და მათთან კულტურით დაკავშირებული ნასახლარები ცნობილია კახეთში (თრიალეთში არ აღმოჩენილა). მდიდრული და კარგად ნაგები ყორღანები ტომთა ბელადებს და გვაროვნულ არისტოკრატიას ეკუთვნოდა, მომცრო და ღარიბი ყორღანები რიგითი მოსახლეობისა იყო. გორასამარხის ტიპებია: ორმოიანი, დასაკრძალავმოედნიანი, ქვით ნაგები დასაკრძალავდარბაზიანი, ორმოში ძელებით ნაგები აკლდამიანი, კლდეში ჩაჭრილი კამერიანი. მათ ფარავდნენ მიწაყრილით, ქვაყრილით ან ქვა-მიწაყრილით. სამარხი ორმო და დასაკრძალავი დარბაზი სქელი ძელებით იხურებოდა და გრძელი დრომოსი უკეთდებოდა (ორმოს ) გრუნტში ჩაჭრილი, დარბაზს - ქვით ამოყვანილი. ზურტაკეტის (თრიალეთი) უდიდესი გორასამარხების ქვაყრილის დიამეტრია 100 მ, სიმაღლე - 8 მ, დასაკრძალავი დარბაზის შიგა ფართობი 150 მ2 აღწევდა, კედლების სიმაღლე - 4-6 მ. თრიალეთის X გორასამარხის ორმოს სიღრმეა 8 მ; თრიალეთის XVII გორასამარხის ორმოს ზომებია 14×8,5×6 მ. კუშჩის XXXVI გორასამარხის დასაკრძალავი დარბაზის შიდა ფართობი 175 მ2 აღწევდა. მისი დარბაზის ხის სვეტები ფურცლოვანი ოქროთი ყოფილა გარშემოკრული (აღმოჩენილია ფრაგმენტები). ამ გორასამარხების აგება შესაძლებელი იყო მხოლოდ გვარებისა და ტომების ერთიანი ძალით. სამარხები ინდივიდუალურია. მიცვალებულების ნეშტი (კრემაციაქმნილი ან იშვიათად ინჰუმაციური) ხშირად დასაკრძალავ ოთხთვალა ეტლზე ესვენა. ნივთებთან ერთად ატანდნენ დაკლულ საქონელს ან მის ნაწილებს, ზოგჯერ - მსხვერპლად შეწირულ მსახურს ან მონას, რაც პატრიარქალურ-გვაროვნული წყობილების რღვევის პროცესზე მიუთითებს. სამარხებში აღმოჩენილია ჭურჭელი (თიხისა და ლითონის); იარაღ-საჭურველი (სპილენძისა, ბრინჯაოსი, ვერცხლისა, ობსიდიანისა და სხვა), სამკაული (ოქრო-ვერცხლის, ქვის, პასტისა და სხვა), რომელთა შორის მრავალი უტოლდება მსოფლიო ხელოვნებისა და ხელოსნობის საუკეთესო ნიმუშებს. თრიალეთის კულტურა განეკუთვნება ეკონომიკურად დაწინაურებულ მესაქონლე-მიწათმოქმედ ტომებს, რომელთა განვითარებას ხელს უწყობდა სამხრეთ საქართველოს ბუნებრივი პირობები. თრიალეთის კულტურა მტკვარ-არაქსის კულტურის მემკვიდრეა. მსგავსი ძეგლები ცნობილია კახეთში, შიდა ქართლში, სამცხე-ჯავახეთსა და სომხეთში. მას საერთაშორისო მასშტაბითაც ფართო საგარეო ურთიერთობები ჰქონდა. ხელოსნური ნაწარმის თავისებური ფორმებით, მხატვრული სტილით, დამზადების ტექნიკით, დაკრძალვის წესითა და იდეოლოგიური მონაცემებით თრიალეთის კულტურა ძირითადად დამოუკიდებელ ხასიათს ატარებს. გოგაძე ე., თრიალეთის ყორღანული კულტურის პერიოდიზაცია და გენეზისი, თბ., 1972; ჯაფარიძე ო., არქეოლოგიური გათხრები თრიალეთში, თბ., 1969; Жоржикашвили Л. Г., Гогадзе Э. М., Памятники Триалети эпохи ранней и средней бронзы, Тб., 1974; Куфтин Б. А., Археологиыеские раскопки в Триалети, кн. 1, Тб., 1941; მისივე, Археологические раскопи 1947 р. в Цалкинском районе, Тб., 1948; Пиотровский Б. В., Археология Закавказья, Л., 1949; გოგაძე ე., ქსე, ტ. 4, გვ. 699, თბ., 1979
როინ კერძევაძე

როინ (დათო) კერძევაძე (დ. 26 სექტემბერი, 1970 — გ. 2010) — ქართველი ფეხბურთელი, საქართველოს (სამგზის) და აზერბაიჯანის ჩემპიონი. საქართველოს თასის ორგზის მფლობელი. თამაშობდა ნახევარმცველის პოზიციაზე. სხვადასხვა დროს იცავდა თბილისის „დინამოს“, ზესტაფონის „მარგვეთის“, „ომონია არადიპოუსა“ და განჯის „ქიაფაზის“ ღირსებას. როინ კერძევაძე — ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ Weltfussball
სოსლან სალაყაია

სოსლან შოთას ძე სალაყაია (აფხ. Сослан Шьоҭа-иԥа Салаҟаиа; დ. 27 ივნისი, 1965) — აფხაზი პოლიტიკოსი. ისტორიის მეცნიერებათა კანდიდატი, ასუ-ის დოცენტი. დაიბადა 1965 წლის 27 ივნისს. 1982 წელს დაამთავრა სოხუმის ნ. ლაკობას სახელობის საშუალო სკოლა. 1982-1987 წლებში სწავლობდა აფხაზეთის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტზე. 1987-1990 წლებში იყო დ. გულიას სახელობის აფხაზური ენის, ლიტერატურისა და ისტორიის ინსტიტუტის ასპირანტი. 1991 წლიდან მუშაობდა მასწავლებლად, შემდგომ ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოლოგიის მთავარ სპეციალისტად. 2002 წელს მუშაობდა მეცნიერ თანამშრომლად. 2011-2017 წლებში იყო სამეცნიერო ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე. 2019 წლის აფხაზეთის ე.წ. საპრეზიდენტო არჩევნების დროს იყო პრეზიდენტობის კანდიდატ არტურ ანქვაბის პრემიერ-მინისტრობის კანდიდატი. პირველ ტურში ანქვაბმა 1403 (1,7%) მიიღო და მე-8 ადგილი დაიკავა. ინტერვიუ სოსლან სალაყაიასთან Персональная страница на сайте Абхазского Государственного Университета
გოდასა

გოდასა (აზერ. Qodəsə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში. გოდასა GEOnet სახელების სერვერზე
ყუმბაში

ყუმბაში (აზერ. Qumbaşı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,288 კაცი. ყუმბაში GEOnet სახელების სერვერზე
თრიმლი (გვარი)

თრიმლი (ლათ. Cotinus) — მცენარის გვარი თუთუბოსებრთა ოჯახისა. შეიცავს 2 ან 7–8 სახეობას. ბუჩქი ან პატარა ფოთოლმცვივანი ხეა. ჩვეულებრივი თრიმლი გვხვდება თითქმის მთელ საქართველოში. იზრდება მშრალ ქვიან და კლდოვან ფერდობებზე, ბუჩქნარებში, ზოგჯერ ქვეტყვედ — მუხნარსა, ჯაგრცხილნარსა, ღვიიანსა და ფიჭვნარში. სინათლის მოყვარული და გვალვაგამძლეა, ნიადაგისადმი ნაკლებად მომთხოვნი. მრავლდება ამონაყრითა და თესლით. ფოთლებს ხმარობენ ტყავის მოსათრიმლად. მერქანი მოყვითალო მწვანეა, იყენებენ სახარატო საქმეში, აგრეთვე მატყლისა და ტყავის შესაღებად. დეკორატიულია, განსაკუთრებით ლამაზია შემოდგომაზე, როდესაც ფოთლები მთლიანად უწითლდება. იყენებენ ფერდობების გასამწვანებლად და გასამაგრებლად. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 700. ↑ Cotinus დაარქივებული 2017-09-04 საიტზე Wayback Machine. // The Plant List (2013). Version 1.1.(ინგლისური)
შამაია

შამაია, თრისა (ლათ. Chalcalburnus chalcoides) — თევზი კობრისებრთა ოჯახისა. სახელწოდება მომდინარეობს სპარსულიდან: „შაჰ-მაჰი“ — სამეფო თევზი (ცხიმიანი და გემრიელი ხორცის გამო). აქვს წაგრძელებული სხეული, რომლის სიგრძე 40 სმ, მასა 800 გ-მდე აღწევს. გავრცელებულია შავი, აზოვის, კასპიისა და არალის ზღვების აუზებში. საქართველოში გვხვდება მტკვარში, ხრამში, ალაზანში, აგრეთვე თბილისის ზღვაში. შამაია სარეწაო თევზია, ხელოვნურადაც ამრავლებენ. იყენებენ ნედლს, შემჭკნარს და შებოლილს. გავრცელების არეალია: ირანი, ავსტრია, ბოსნია და ჰერცეგოვინა, ბულგარეთი, ხორვატია, გერმანია, უნგრეთი, იტალია, რუმინეთი, სერბეთი, სლოვენია, თურქმენეთი და უზბეკეთი. დემეტრაშვილი მ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 679. ↑ Povž, Meta. Invasive Freshwater Species in Slovenia. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-10-06. ციტირების თარიღი: 2009-10-10.
ყურუმბა

ყურუმბა (აზერ. Qurumba) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 937 კაცი. ყურუმბა GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı - 2010.
გოგი ძოძუაშვილი

გოგი ძოძუაშვილი (დ. 1971. თბილისი, საქართველო) — ქართველი მუსიკოსი. მუსიკალური ნაწყვეტები: ვერ ხსნით ფაილს? იხ. მედია მაშველი. სწავლობდა სამედიცინო უნივერსიტეტში. პირველი ალბომი „Clear & Cold“ გამოვიდა 1994 წელს, რომელსაც მოჰყვა ახალი ალბომი „Friends“ (1996). ამის შემდეგ, ნიკა მაჩაიძესთან ერთად, 2000 წელს, მანანა მენაბდის ალბომის, „Sami“-ს ჩაწერაში მონაწილეობდა. იმავე წელს ითანამშრომლა ჯგუფ „მჟავა მესიჯთან“. გოგი ძოძუაშვილი არაერთი სპექტაკლისა (ართურ მილერის „სეილემის პროცესი“, შექსპირის „მეფე ლირი“ და ჰაინერ მიულერის „მედეა. მასალა“) თუ ფილმისთვის (ნიკა მაჩაიძის „Fly Alone“, გიო მგელაძის „შვიდი დღე ტიბეტში“ და სანდრო ჯანდიერის „დრო“) შექმნილი მუსიკის ავტორია. 2004 წელს გოგი ძოძუაშვილმა მაქს ერნსტის ლეიბლზე თავისი მომდევნო CD — „Post Industral Boys“ გამოუშვა. გოგი ძოძუაშვილის ინტერვიუ netgazeti.ge-ზე
თრიფსები

თრიფსები, ბუშტფეხიანები (ლათ. Thysanoptera) — მწერების რიგი. აქვთ პატარა, 0,5-2 მმ (იშვიათად 5 მმ, ტროპიკებში 14 მმ-მდე) სიგრძის ვიწრო სხეული, ასიმეტრიული მჩხვლეტავი პირი; ფეხები სასიარულოა, ყოველი თათის ფუძეზე ბუშტია განვითარებული. ფრთები ვიწროა, ნაპირზე ბუსუსების ფოჩი აქვს შემოვლებული. ახასიათებთ რთული გარდაქმნა. რიგში 2 ათასამდე სახეობაა. თრიფსების უმრავლესობა სასოფლო-სამეურნეო კულტურების მავნებელია, მაგრამ ნაწილი — ენტომოფაგები, ანადგურებენ მავნე ტკიპებს, ბუგრებს, კოქციდებსა და სხვა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 700.
წყალბადის ფთორიდი

წყალბადის ფთორიდი, ფთორწყალბადი (ქიმიური ფორმულა: HF {\displaystyle {\ce {HF}}} ) — ფთორის ნაერთი წყალბადთან. მისი tდნ — 83.37°C, tდუღ — 19.43°C, სიმკვრივე — 980 კგ/მ³ (12°C); 19.43°C-ზე უფრო მაღალი ტემპერატურისას მკვეთრიი სუნის უფერული აირია, ამ ტემპერატურაზე უფრო დაბლა კი ადვილად მოძრავი უფერული სითხეა. წყალს ადვილად ერევა და მიიღება ფთორწყალბადმჟავა, ურთიერთქმედებს ლითონებთან, ჟანგეულებთან, ორგანულ ნაერთებთან. ფთორწყალბადს ღებულობენ კონცენტრირებული გოგირდმჟავისა H 2 SO 4 {\displaystyle {\ce {H2SO4}}} და ფლუორიტის CaF 2 {\displaystyle {\ce {CaF2}}} ურთიერთქმედებით. იყენებენ ურანის წარმოებაში, სინთეზური კრიოლითის მისაღებად, ფთორორგანული ნაერთების სინთეზისას და სხვა. ჰაერში ფთორწყალბადის ზღვრული დასაშვები კონცენტრაციაა 0.0005 მგ/ლ.. გამოიყენება მრავალი მნიშვნელოვანი ნაერთის დასამზადებლად, მათ შორის ფარმაცევტული საშუალებების და პოლიმერების (მაგალითად ტეფლონი). HF ფართოდ გამოიყენება ნავთობქიმიურ ინდუსტრიაში, როგორც ძლიერი მჟავების კომპონენტი. წყალბადის ფტორიდის დუღილის ტემპერატურა ახლოსაა ოთახის ტემპერატურასთან და გაცილებით მაღალია ვიდრე სხვა წყალბადის ჰალოიდების დუღილის ტემპერატურები. წყალბადის ფტორიდი არის ძალზე საშიში აირი, რომელიც ტენიან გარემოსთან კონტაქტის დროს წარმოქმნის კოროზიულ ფთორწყალბადმჟავას. მისმა აირმა ასევე შეიძლება გამოიწვიოს, სიბრმავე რქოვანას სწრაფი განადგურებით. წყალბადის ფთორიდი მიიღება მინერალ ფლუორიდზე (მლღობი შპატი) გოგირდმჟავის მოქმედებით: CaF2 + H2SO4 → 2 HF + CaSO4 ↑ pKa's of Inorganic and Oxo-Acids. Harvard. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 19 ივნისი 2018. ციტირების თარიღი: 9 September 2013. ↑ Bruckenstein, S.; Kolthoff, I.M., in Kolthoff, I.M.; Elving, P.J. Treatise on Analytical Chemistry, Vol. 1, pt. 1; Wiley, NY, 1959, pp. 432-433. ↑ "Hydrogen fluoride". Immediately Dangerous to Life and Health Concentrations (IDLH). National Institute for Occupational Safety and Health (NIOSH). ↑ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 282.
ხრამი

ხრამი (აზერ. Anaxatır) — მდინარე აღმოსავლეთ საქართველოში, სათავეს იღებს ბორჯომის მუნიციპალიტეტში (ზემოწელში მას ქციას უწოდებენ), თრიალეთის ქედის კალთებზე, მიედინება ღრმა ხეობაში, მტკვარს მარჯვენა მხრიდან უერთდება აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე, ყაზახის რაიონში. მდინარის სიგრძე 201 კმ-ია, აუზის ფართობი - 8340 კვ.კმ, წყლის საშუალო ხარჯი - 51 კუბ.მ/წმ, მაქსიმალური - 448 კუბ.მ/წმ. საზრდოობს უპირატესად თოვლით, არ იყინება, ქვემოწელში გამოიყენება სარწყავად. ხრამზე აგებულია წალკის წყალსაცავი და 3 ჰიდროელექტროსადგური. ხრამის შენაკადებია: დებედა და მაშავერა (მარჯვენა). ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ხრამი გიგინეიშვილი გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 507. ↑ წალკის წყალსაცავამდე ქვია ქცია, ხოლო შემდეგ მტკვრამდე ხრამი. გვ. 10 (ბოლოში) ↑ Fluss Chrami (Verlauf)
პრავედნიკი

პრავედნიკი (მაკედ. Праведник) — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, კავადარცის თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 760 მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 0 ადამიანს შეადგენდა. ვარდარის რეგიონი კავადარცის თემი ↑ 1.0 1.1 2002 წლის მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
თრუსოს უღელტეხილი

თრუსოს უღელტეხილი — უღელტეხილი საქართველოსა და რუსეთის (ჩრდილოეთი ოსეთი) საზღვარზე, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედისა და ხოხის ქედის შემაერთებელ თრუსოს ქედზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3150 მ. საცალფეხო გადასასვლელი თერგის ხეობიდან (ყაზბეგის მუნიციპალიტეტი) ლიახვის ხეობაში (ჯავის მუნიციპალიტეტი). უღელტეხილის კალთები შემოსილია სუბალპური და ალპური ბალახეულით. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. — გვ. 113.
რაზვანი

რაზვანი (აზერ. Rəzvan) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 12 კაცი. რაზვანი GEOnet სახელების სერვერზე
რვო

რვო (აზერ. Rvo) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,462 კაცი. რვო GEOnet სახელების სერვერზე