laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ბურსაჭირი (დუშეთის მუნიციპალიტეტი)

ბურსაჭირი (ყოფილი მაცხუბანი) — ნასოფლარი დუშეთის მუნიციპალიტეტში, გუდამაყრის თემში, მდებარეობს კავკასიონის სამხრეთ კალთაზე, გუდამაყრის უღელტეხილის ძირას. მდინარე ბურსაჭირის მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 1920 მეტრზე, დუშეთიდან 60 კილომეტრში. სოფელზე გადის ძველი სამხრეთი გზა, რომელიც გაივლის გუდამაყრის არაგვის ხეობის სოფლებს და ჩადის ყაზბეგში, ხოლო აქედან გადადის ჩრდილოეთ კავკასიაში. ბურსაჭირიდან გადადის აგრეთვე გხა ხევსურეთში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში არავინ ცხოვრობს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 583. ჯამბურია ზ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 232. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ ს. მაკალათია, „მთიულეთი“, ტფ., 1930, გვ. 11 ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
გამსი

გამსი (ყოფილი — მაცხუბანი) — სოფელი საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში, გუდამაყრის თემში, მდებარეობს მთიულეთის ქედის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კალთის ძირში. მდინარე გუდამაყრის არაგვის მარჯვენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 1440 მეტრზე, დუშეთიდან 54 კილომეტრში. სოფლის მახლობლად შემორჩენილია შუა საუკუნეების კოშკის ნანგრევები. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 20 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 667. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ ს. მაკალათია, „მთიულეთი“, ტფ., 1930, გვ. 11 ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
დიდებაანი

დიდებაანი — სოფელი საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში (ადმინისტრაციული ერთეული გუდამაყარი). მდებარეობს მთიულეთის ქედის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კალთაზე, გუდამაყრის ხეობაში, ზღვის დონიდან 1420 მეტრზე, დუშეთიდან 55 კილომეტრში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 9 ადამიანი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ ს. მაკალათია, „მთიულეთი“, ტფ., 1930, გვ. 12 ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
დიხჩო

დიხჩო — სოფელი საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში (ადმინისტრაციული ერთეული გუდამაყარი). მდებარეობს გუდამაყრის ქედის დასავლეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 1550 მეტრზე, დუშეთიდან 48 კილომეტრში. სოფლის აღმოსავლეთით მდებარეობს განვითარებული შუა საუკუნეების დარბაზული ეკლესიის ნანგრევები. იქვეა წმ. გიორგის ნიში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 3 ადამიანი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. ?. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ ს. მაკალათია, „მთიულეთი“, ტფ., 1930, გვ. 12 ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
დუმაცხო

დუმაცხო — სოფელი საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში (გუდამაყრის ადმინისტრაციული ერთეული). მდებარეობს მთიულეთის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, გუდამაყრის ხეობაში, ზღვის დონიდან 1600 მეტრზე, დუშეთიდან 60 კილომეტრში. მთავარი სტატია: დუმაცხოს ნასოფლარი. დუმაცხოს გუდამაყრის სოფლებთან იხსენიებს იოჰან გიულდენშტედტი (1772 წ.). სოფლის თავში მდებარეობს ადრინდელი შუა საუკუნეების ნასოფლარი. გვიანდელ ხანაში აქ მშრალად ნაწყობი კლდის ქვით აუშენებიათ ზეგარდის წმ. გიორგის საქვაბე — თუნუქით გადახურული, საშ. სიდიდის, გეგმით ოთხკუთხა ნაგებობა. ძველი ნასოფლარის შენობები ნაგებია მსხვილი ლოდებით, მშრალი წყობით. შემორჩენილია ტერასული სახლები, ციხე-სახლები, დიდი მოცულობის დარბაზი და ზურგიანი კოშკის ნაშთი. ნასოფლარის აღმოსავლეთით, ბურსაჭირისაკენ მიმავალ გზაზე, დაახლოებით 400 მ დაცილებით, ზურგიანი კოშკის ნანგრევებია. ზურგიანი კოშკის ნაშთია აგრეთვე ნასოფლარის ჩრდილო-დასავლეთით, დაახლ. 500 მ-ზე. დუმაცხოს ჩრდილო-დასავლეთით, 1,5 კმ დაშორებით, მდებარეობს გვიანდე შუა საუკუნეების ზეგარდის წმ. გიორგის ეკლესია. დარბაზული ტიპის, გეგმით ოთხკუთხა უაფსიდო ნაგებობას აღმოსავლეთ კედელში ვიწრო სარკმელი აქვს დატანებული. ეკლესიის შესასვლელი სამხრეთიდანაა. შიგნით და გარედან შელესილია. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 10 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 651. გვასალია ჯ., წიკლაური ი., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. ?. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ ს. მაკალათია, „მთიულეთი“, ტფ., 1930, გვ. 12 ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
დავათი

დავათი — სოფელი საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში, ლაფანაანთკარის ადმინისტრაციულ ერთეულში. მდებარეობს ქართლის ქედის დასავლეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 1120 მეტრზე, დუშეთიდან 24 კილომეტრში. დავათი საქართველოს ერთ-ერთი უძველესი სოფელია. VII-XI საუკუნეებში კახეთ-კუხეთის, ხოლო XV-XVIII საუკუნეებში კახეთის სამეფოს სასაზღვრო ზონაში შედიოდა. XI საუკუნეში კახთა ქორეპისკოპოსის კუთვნილება იყო. სოფელი „დაოთის“ სახელწოდებით პირველად მოხსენიებულია 1170 წლის გიორგი III-ის მიერ განახლებულ სიგელში, რომელიც ადრე გაუცია კახთა მეფე კვირიკეს. თამარ მეფის ერთ-ერთი სიგელის თანახმად, კახმა მეფე კვირიკეს მოძღვარს, ბასილ ტოხაისძეს, სოფელი შიომღვიმის მონასტრისათვის შეუწირავს. ეს შეწირულობა მონასტრისთვის საქართველოს მეფეებს კახეთის შემოერთების შემდეგაც არ მოუშლიათ. თამარ მეფისა და ლაშა გიორგის დროსაც, შიომღვიმის აყვავების ყანაში, სოფელი თავისი ყმა-მამულებითა და განვითარებული მეურნეობიანად მონასტერს ეკუთვნოდა. საქართველოს ერთიანი სამეფოს დაშლის შემდეგ სოფელი დავალთის სახელწოდებით კახთა სამეფოს შემადგენლობაში იყო. XV-XVI საუკუნეებში, შიომღვიმის დაკნინების პერიოდში, შესუსტდა დავათის უფლებებიც ყმა-მამულებზე და კახეთის სამეფო ხელისუფლებამ იგი მცხეთის საკათალიკოსოს გადასცა. XVII საუკუნეში, არაგვის ერისთავთა გაძლიერების დროს, სოფელი მათ ემორჩულებოდა, ხოლო XVIII საუკუნის II ნახევარში, არაგვის საერისთავოს მოშლის შემდეგ, ისევ ქართლ-კახეთის სამეფო ხელისუფლებას დაემორჩილა. გარეშე მტერთა გამუდმებული თარეშის შემდეგ, XVII-XVIII საუკუნეებში, დავათის მეურნეობა დაკნინდა, ამასთან ერთად სოფლის მოსახლეობამაც იკლო. სოფელს მხოლოდ ოდიშელიძენი შემორჩნენ, რის გამოც მას დროებით ოდიშელიძე დაერქვა. გადმოცემის მიხედვით, სოფლის ძველი სახელწოდების აღდგენა მეფე ერეკლე II-ის სახელთანაა დაკავშირებული. XIX-XX საუკუნეებში დავათის მოსახლეობამ იმატა, ძირითადად ფშაველთა მიგრაციის ხარჯზე. მათი ჩამოსახლების შემდეგ დავათში დაარსდა სალოცავი ‒ ლაშარის ჯვრის ნიში. სოფლის სამხრეთ-აღმოსავლეთით მდებარეობს ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი დავათის ღვთისმშობლის ეკლესია. მის ტერიტორიაზე 1985 წელს არქეოლოგიური გათხრებმა (რამინ რამიშვილი) გამოავლინა რამდენიმე სტელა, რომელთაგან ერთ-ერთზე გამოსახული იყო ქართული ანბანის ადრეული ნიმუში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 157 ადამიანი. დავათის სტელა ქოჩაკაანთკარის ეკლესია ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 331. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 258. კახაძე კ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 242. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
აფშო

აფშო — სოფელი დუშეთის მუნიციპალიტეტში, მაღაროსკარის თემში, მდებარეობს მდინარე ფშავის არაგვის მარჯვენა მხარეზე, მდინარე კიშხევის შესართავის მახლობლად. ზღვის დონიდან 1400 მეტრზე, დუშეთიდან 45 კილომეტრში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 29. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 18. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
გომეწარი (დუშეთის მუნიციპალიტეტი)

გომეწარი — სოფელი დუშეთის მუნიციპალიტეტში (მაღაროსკარის ადმინისტრაციული ერთეული). მდებარეობს გუდამაყრის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე მაღაროულას (ფშავის არაგვის მარჯვენა შენაკადი) ორივე ნაპირზე, გომეწრის ხეობაში. ზღვის დონიდან 1480 მეტრზე, დუშეთიდან 41 კილომეტრში. ისტორიულად წარმოადგენდა თუშეთის ერთ-ერთ თემს. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 68 ადამიანი. სოფლის შუაში, მდინარის მარცხენა მხარეს, მთის კალთის მცირე შევაკებაზე, დგას XVIII საუკუნის მიწურულს აგებული ღვთისმშობლის დარბაზული ეკლესია. სოფელთან ახლოს, საყდართგორად წოდებულ ადგილზე მდებარეობს VIII–IX საუკუნეების პატარა დარბაზული ეკლესია. სოფლის ჩრდილო-დასავლეთით შემორჩენილია შუა საუკუნეების ნასახლარის ნაშთები. გომეწარსა და გომეწრის ხეობაზე გადიოდა თიანეთისა და მთიულეთ-გუდამაყრის დამაკავშირებელი გზა. ხეობის თავში შემორჩენილია ადრინდელი შუა საუკუნეების დროინდელი ციხეები: ყელყვითელას ციხე, რომელიც თიანეთიდან და მთიულეთ-გუდამაყრიდან გადმომავალ გზას იცავდა, და სიმაგრეულას ციხე, რომელიც დარაჯობდა ხორხის ხეობიდან მომავალ გზას. ყელყვითელას ციხეზე 1944 წელს ნაპოვნია ქვაზე ამოკვეთილი X საუკუნის იურიდიული დოკუმენტი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 214. გ. ბაგრატიონი . მ. ბალიაური. ჯ. გვასალია, ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 92. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ თოფჩიშვილი რ. „საქართველოს ეთნოგრაფია/ეთნოლოგია“ გვ. 268 — თბილისი, „უნივერსალი“ 2010 ISBN 578-9941-12-882-0 ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
გუდარახი

გუდარახი — სოფელი საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში, მაღაროსკარის ადმინისტრაციულ ერთეულში. მდებარეობს გუდამაყრის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე ფშავის არაგვის მარჯვენა ნაპირას, გომეწრის ხეობაში, ზღვის დონიდან 1340 მეტრზე, დუშეთიდან 41 კილომეტრში. სოფლის ჩრდილოეთით, მდ. კაწალხეურის მარჯვენა მხარეს, ტყით დაფარულ შემაღლებულ ადგილზე ოთხკუთხა კოშკის ნანგრევებია, კედლები თითქმის მთლიანად ჩამოშლილია და დაფარულია ნაყარი ქვით. ძეგლის თარიღი დაუდგენელია. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2 ადამიანი. ქსე, ტ. 3, გვ. 291, თბილისი, 1978 წ. წიკლაური ი., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 185. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ბაქაქურები

ბაქაქურები — სოფელი საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში, მჭადიჯვრის თემში, მდებარეობს მდინარეების ნარეკვავისა და ქსნის წყალგამყოფის დასავლეთ კალთაზე, ქსნის მარცხენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 800 მეტრზე, დუშეთიდან 21 კილომეტრში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 80 ადამიანი. ქსე, ტ. 2, გვ. 235, თბილისი, 1977 წ. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
იერონიმე II

მთავარეპისკოპოსი იერონიმე II (ბერძ. Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος B', ერისკაცობაში — იოანის ლიაპის, ბერძ. Ιωάννης Λιάπης; დ. 10 მარტი, 1938, ინოფიტა, ბეოტია, საბერძნეთი) — ელადის მართლმადედებელი ეკლესიის მეთაური, მთავარეპისკოპოსი ათენისა და სრულიად ელადისა, 2008 წლის 7 თებერვლიდან. დაიბადა 1938 წლის 10 მარტს ბეოტიის ინოფიტაში, საბერძნეთში. დამთავრებული აქვს ათენის ფილოსოფიისა და ღვთისმეტყველების ფაკულტეტები. ასპირანტურები გაიარა გრაცის (ავსტრია), რეგენსბურგის და მიუნხენის უნივერსიტეტებში. 1967 წელს ხელდასხმულ იქნა დიაკვნად და მღვდლად. 1978-1981 წ.წ. იყო ელადის ეკლესიის წმინდა სინოდის გენერალური მდივანი. 1981 წლის 4 ოქტომბერს ხელდასხმულ იქნა ეპისკოპოსად. 2008 წლის 7 თებერვალს არჩეულ იქნა ელადის ეკლესიის მეთაურად. 2008 წლის 16 თებერვალს შედგა იერონიმოს II-ის ინთრონიზაცია. ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესიები და მათი მეთაურები ელადის მართლმადიდებელი ეკლესიის ოფიციალური საიტი
ანასტასი (ალბანეთის მთავარეპისკოპოსი)

მთავარეპისკოპოსი ანასტასი (ბერძ. Αναστάσιος, ერისკაცობაში — ანასტასიოს იანულატოსი, ბერძ. Αναστάσιος Γιαννουλάτος, ალბ. Anastas Janullatos; დ. 4 ნოემბერი, 1929, პირეოსი, საბერძნეთი) — ალბანეთის მართლმადედებელი ეკლესიის ავტოკეფალური მთავარეპისკოპოსი, მიტროპოლიტი ტირანის და მთავარეპისკოპოსი სრულიად ალბანეთის 1992 წლიდან. დაიბადა 1929 წლის 4 ნოემბერს, საბერძნეთში. 1947-1951 წ.წ. დაამთავრა ათენის უნივერსიტეტის თეოლოგიის ფაკულტეტი. 1964 წლის 24 მაისს ხელდასხმულ იქნა მღვდლად. 1972 წელს ხელდასხმულ იქნა ეპისკოპოსად. 1991 წლის იანვარში კონსტანტინოპოლის პატრიარქის მიერ გაგზავნილ იქნა ალბანეთში ეგზარქოსად ალბანეთის ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესიის აღსადგენად. 1992 წლის 24 ივნისს ალბანეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდა სინოდის მიერ არჩეულ იქნა მთავარეპისკოპოსად ტირანისა და სრულიად ალბანეთისა. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ანასტასი (ალბანეთის მთავარეპისკოპოსი) ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესიები და მათი მეთაურები ალბანეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის ოფიციალური საიტი
კაკაპო

კაკაპო (ლათ. Strigops habroptilus) — თუთიყუშების სახეობა. ეს არის დიდი ზომის ღამის თუთიყუში. იგი გავრცელებულია ახალ ზელანდიაში. კაკაპო დაფარულია წვრილი მწვანე–ყვითელი ბუმბულით, აქვს განსაკუთრებული სახის წრიული, მგრძნობიარე ფრთები, დიდი ნაცრისფერი ნისკარტი, ფართო ფეხები და შედარებით მოკლე სიგრძის კუდი. გარკვეული თვისებები კაკაპოს უნიკალურს ხდის მის ტიპში. იგი არის ერთადერთი უმძიმესი თუთიყუში, რომელსაც ფრენა არ შეუძლია. გამრავლებაში მონაწილეობს მხოლოდ მდედრი. კაკაპო გადაშენების პირასაა. 2010 წლის თებერვლის მონაცემებით, მსოფლიოში სულ რაღაც 120 კაკაპო ცხოვრობდა. მათი უმრავლესობა მეცნიერებისათვის ცნობილი აღმოჩნდა. კაკაპოს და ნესტორის გვარი აღმოჩნდა იზოლირებული დანარჩენი თუთიყუშებისაგან დაახლოებით 82 მილიონი წლის წინ, როდესაც მაშინდელი ერთიანი კონტინენტი – გონდვანა – გაიყო. დაახლოებით 70 მილიონი წლის კაკაპო ისევ მოშორდა ნესტორის გვარის უძველეს წინაპარს. მაშინ მან ძუძუმწოვარი მტაცებლების გამო ფრენის უნარი დაკარგა. პოლინეზიური და ევროპული კოლონიზაციის მიერ მტაცებლების ახალ–შემოღებული წელების გამო კაკაპოს სახის თუთიყუშები თითქმის მთლიანად გაწყდა. კონსერვაციის ძალისხმევით 1890-იან წლებში მათი აღდგენა დაიწყო, მაგრამ არც თუ ისე წარმატებული აღმოჩნდა, 1980 წელს ამოქმედებული კაკაპოს გადარჩენის გეგმის წყალობით კი 2009 წელს იანვარში გადარჩენილი კაკაპოს ორი მსხვერპლი სხვადასხვა კუნძულებზე ინახება, სადაც მაქსიმალური მონიტორინგია. მრავალ კუნძულზე ეკოლოგიური აღდგენისა და ეკოსისტემის შენარჩუნების ღონისძიებებს სწორედ კაკაპოსათვის ატარებენ. კაკაპო, ისევე როგორც სხვა ახალ ზელანდიური ფრინველები, ისტორიულად მნიშვნელოვანი ფრინველი იყო. ახალი ზელანდიის მკვიდრ მოსახლეობას ეს თუთიყუში მრავალ ტრადიციულ ლეგენდებსა და ფოლკლორში ჰყავდა. მასზე ნადირობდნენ კიდეც. მისი ხორცი წარმოადგენდა კვების წყაროს, ხოლო მისი ფრთები გამოიყენებოდა მაღალი ღირებულების ტანსაცმლის დასამზადებლად.
ომოიკანე

ომოიკანე (იაპონ. 思兼) — სინტოიზმში სიბრძნისა და ცოდნის კამია. მისი სახელი ნიშნავს „ვინმეს ფიქრებისთვის მსახურს“. ამატერასუ ↑ Donald L. Philippi: "KOJIKI: Translated with an Introduction and Notes", page 540, University of Tokyo Press, 1968
ვანგელისის დისკოგრაფია

აქ წარმოდგენილია ბერძენ კომპოზიტორ ვანგელისის დისკოგრაფია. (1970) Sex Power (1973) L'Apocalypse des animaux - ტელესერიალის საუნდტრეკი (1975) Entends-tu les chiens aboyer ?, ასევე გამოცემული როგორც Ignacio (1976) La Fête sauvage (1979) Opéra sauvage (1981) Chariots of Fire (1983) Antarctica (1984) The Bounty (1992) 1492: Conquest of Paradise (1994) Blade Runner (2004) Alexander - ფილმის ალექსანდრე საუნდტრეკი (2007) Blade Runner Trilogy. 25th Anniversary - საიუბილეო გამოცემა (2007) El Greco Original Motion Picture Soundtrack (2008) Świadectwo (1984) Silent Portraits – 600 ასლი (1995) Foros Timis Ston Greco – 3000 ასლი (2004) Ithaca – 3000 ასლი (1977) Chinese Restaurant - Krisma (Chrisma) (1979) Odes - ირენ პაპასი (1979) Hibernation - Krisma (Chrisma) (1980) Short Stories - ჯონი და ვანგელისი (1981) The Friends of Mr. Cairo - ჯონი და ვანგელისი (1981) Ich Hab' Keine Angst (გერმანული ტექსტი) / Moi, je n'ai pas peur (ფრანგული ტექსტი) - Milva (1983) Private Collection - ჯონი და ვანგელისი (1984) The Velocity of Love - სიუზანე ჩიანი (1986) Rapsodies - ირენ პაპასი (1986) Geheimnisse (გერმანული ტექსტი) / Tra Due Sogni (იტალიური ტექსტი) - Milva (1991) Page of Life (აშშ და ევროპული ვერსიები) - ჯონი და ვანგელისი (1996) A Separate Affair - Neuronium (1984) The Best of Jon & Vangelis - ჯონი და ვანგელისი (1989) Themes, გამოუცემელი კომპოზიციებით (1994) Chronicles - ჯონი და ვანგელისი (1995) Best in Space (1995) Mundo Magico de Vangelis (1995) Themes II (არაოფიციალური გამოცემა) (1996) Portraits (So Long Ago, So Clear), გამოუცემელი კომპოზიციებით (1997) The Best of Vangelis (2000) Reprise 1990-1999, გამოუცემელი კომპოზიციებით (2002) Cosmos (2003) Odyssey: The Definitive Collection, გამოუცემელი კომპოზიციებით (1978) Hypothesis (იგივე Visions of the Future) (1978) The Dragon (1968) The Clock / Our Love Sleeps on the Water (1977) To the Unknown Man / To the Unknown Man 2 (1979) The Long March / The Long March 2 (1980) Don't Be Foolish / Doesn't Matter - პიტერ მარში (1980) My Love / Domestic Logic One (1983) And When the Night Comes / Song Is - ჯონი და ვანგელისი (1991) Wisdom Chain (EP) - ჯონი და ვანგელისი (1992) Conquest of Paradise (EP) (1992) In London - Neuronium და ვანგელისი (1996) Ask the Mountains (EP) - ვანგელისი და სტინა ნორდენსტამი (1996) A Separate Affair (EP) - Neuronium და ვანგელისი (1996) Sauvage et Beau / Himalaya / La Petite Fille de la mer / I'll Find My Way Home (EP) (1997) March with Me / Like a Dream - მონსერატ კაბალიე და ვანგელისი (2001) Mythodea Special Edit (სინგლი) (2002) "Anthem (The 2002 FIFA World Cup Official Anthem)" - (1971) Astral Abuse/Who Killed, როგორც Alpha Beta. (1974) Who/Sad Face, როგორც Odyssey. (1978) Red Square, როგორც რიჩარდ ბროუდბეიკერი - Mama O'.
საბა (პოლონეთის მიტროპოლიტი)

მიტროპოლიტი საბა (პოლ. Metropolita Sawa, ერისკაცობაში — მიხაილ გრიცუნიაკი, პოლ. Michał Hrycuniak; დ. 15 აპრილი, 1938, პოლონეთი) — პოლონეთის მართლმადედებელი ეკლესიის მეთაური, მიტროპოლიტი ვარშავისა და სრულიად პოლონეთისა 1998 წლის 12 მაისიდან. ერისკაცობაში - მიხეილ გრიცუნიაკი. დაიბადა 1938 წლის 15 აპრილს პოლონეთში. 1957 წელს დაამთავრა მართლმადიდებლური სასულიერო სემინარია. 1961 წელს დაამთავრა ვარშავის ქრისტიანული ღვთისმეტყველების აკადემია, ღვთისმეტყველის მაგისტრის ხარისხით. 1964 წელს ხელდასხმულ იქნა დიაკვნად. 1966 წელს აღიკვეცა ბერად, სახელით საბა და ხელდასხმულ იქნა მღვდელმონოზვანდ. 1970 წელს აღყვანილ იქნა არქიმანდრიტის ხარისხში. 1979 წლის 25 ნოემბერს ხელდასხმულ იქნა ეპისკოპოსად. 1987 წელს ებოძა მთავარპისკოპოსობა. 1998 წლის 12 მაისს წმინდა სინოდის მიერ არჩეულ იქნა პოლონეთის მართლმადიდებელი ეკლესის წინამძღვრად. 1998 წლის 31 მაისს ვარშავის წმინდა მარიამ მაგდალინელის სახელობის საკათედრო ტაძარში შედგა ინთრონიზაცია. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: საბა (პოლონეთის მიტროპოლიტი) ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესიები და მათი მეთაურები პოლონეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის ოფიციალური საიტი
ქრისტეფორე (ჩეხეთისა და სლოვაკეთის მიტროპოლიტი)

მიტროპოლიტი ქრისტეფორე (ჩეხ. Metropolita Kryštof; ერისკაცობაში — რადიმ პულეცი, ჩეხ. Radim Pulec; დ. 29 ივნისი, 1953, პრაღა, ჩეხეთი) — ჩეხეთისა და სლოვაკეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მეთაური, მიტროპოლიტი პრაღისა, სრულიად ჩეხეთისა და სლოვაკიისა 2006 წლის 2 მაისიდან. დაიბადა 1953 წელს პრაღაში, ჩეხეთში. 1974 წელს ხელდასხმულ იქნა დიაკვნად, მღვდლად. 1979 წელს საღვთისმეტყველო განათლება მიიღო პრეშოვში მართლმადიდებლურ ღვთისმეტყველების ფაკულტეტზე. 1984 წ. მოსკოვის სასულიერო აკადემია. 1987 წ. ათენის უნივერსიტეტის საღვთისმეტყველო ფაკულტეტი. 1987 წელს აღყვანილ იქნა არქიმანდრიტის ხარისხში. 1988 წელს ხელდასხმულ იქნა ოლომოუცისა და ბრნოს ეპისკოპოსად. 2000 წელს არჩეულ იქნა პრაღისა და ჩეხეთის მიწების მთავარპისკოპოსად. 2006 წლის 2 მაისს მთავარეპისკოპოსი ქრისტეფორე არჩეულ იქნა ჩეხეთის მიწებისა და სლოვაკეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მეთაურად. 2006 წლის 28 მაისს შედგა უნეტარესი ქრისტეფორეს ინთრონიზაცია. 2013 წლის 12 აპრილი - გადადგა სკანდალური ტელე-სიუჟეტის შემდეგ. ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესიები და მათი მეთაურები ჩეხეთისა და სლოვაკეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2014-07-14 საიტზე Wayback Machine.
ტრადიცია

ტრადიცია (ლათ. traditio) — ისტორიულად ჩამოყალიბებული და თაობიდან თაობაზე გადაცემული წარმოდგენები, რიტუალები, ადათები, წეს-ჩვეულებები, ყოფაქცევის ნორმები. ტრადიცია შესაძლოა გავრცელებული იყოს გარკვეული სოციალური ჯგუფის (ერის, სუბეთნიკური ჯგუფის, ერთი ქალაქის მოსახლეობის, ოჯახის) შიგნით ან თაობაში. მსგავსი ტრადიციების მქონე სოციალური ჯგუფები აყალიბებენ კულტურას. ტრადიციის მაგალითია ადამიანთან მოპყრობის ან მისალმების განსხვავებული ფორმები სხვადასხვა საზოგადოებაში, ეს ტრადიციები ინსტიქტებისაგან განსხვავებით თანდაყოლილი არაა. ტრადიციებს მიაკუთვნებენ ასევე სამუშაო იარაღების გამოყენების წესებსა და ენას. ვიქსიკონში განმარტებულია სიტყვა: ტრადიცია შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ტრადიციები“ ვიკისაწყობში. (გერმანული) ლიტერატურული ბაზა ტრადიციის თეორიისათვის, იოჰან-ვოლფგანგ-გოეთე-უნივერსიტეტი, ფრანკფურტი მაინზე (გერმანული) ტექსტები, ციტატები და ბმულები თემაზე „ტრადიცია“ (გერმანული) აქტუალური ლიტერატურა ტრადიციის თეოლოგიური მნიშვნელობის შესახებ
ლეოპოლდ კრონეკერი

ლეოპოლდ კრონეკერი (დ. 7 დეკემბერი, 1823, ლიგნიცი,პრუსია (ახლანდელი ლეგნიცა, პოლონეთი) — გ. 29 დეკემბერი, 1891, ბერლინი) — გერმანელი მათემატიკოსი და ლოგიკოსი. ეკუთვნის შრომები რიცხვთა თეორიაში და ალგებრაში. ლეოპოლდ კრონეკერი მიიჩნევდა, რომ მათემატიკური ანალიზისა და არითმეტიკის ბაზისად მთელი რიცხვები უნდა ყოფილიყო აღებული. მას ეკუთვნის გახმაურებული ფრაზა: „ღმერთმა შექმნა ნატურალური რიცხვები, ადამიანმა კი ყოველივე დანარჩენი“. ენციკლოპედია „ბრიტანიკა“ ↑ 1.0 1.1 1.2 Deutsche Nationalbibliothek Record #118567020 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ 2.0 2.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 3.0 3.1 3.2 Cantor Kronecker, Leopold // Allgemeine Deutsche Biographie — L: 1906. — ტ. 51. — S. 393–395. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q24191673"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2079"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q21069265"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q61751"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q590208"></a> ↑ 4.0 4.1 4.2 4.3 MacTutor History of Mathematics archive — 1994. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q547473"></a> ↑ 5.0 5.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 6.0 6.1 ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ 7.0 7.1 Gran Enciclopèdia Catalana — Grup Enciclopèdia, 1968. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18696256"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2664168"></a> ↑ Internet Philosophy Ontology project <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q6023365"></a> ↑ 9.0 9.1 Brozović D., Ladan T. Hrvatska enciklopedija — LZMK, 1999. — 9272 გვრ. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1264934"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q429032"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18446"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1789619"></a> ↑ Кронекер Леопольд // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ http://www.stadtentwicklung.berlin.de/cgi-bin/egab/eg.pl?fieldname=grab&search=messel&Search=Start ↑ List of Royal Society Fellows 1660-2007 — ლონდონის სამეფო საზოგადოება. — გვ. 207. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q111806251"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123885"></a>