laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ემირ ბაკურაძე

ემირ ბაკურაძე (დ. 5 თებერვალი, 1942) — ქართველი ინჟინერი, მეცნიერი, პედაგოგი, ინჟინერ-ტექნოლოგი, ტექნიკის მეცნიერებათა დოქტორი (2004), პროფესორი. 1966 წელს დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის მსუბუქი მრეწველობის ფაკულტეტი, ქსოვის ტექნოლოგის სპეციალობით. 1972-1984 წლებში — საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის და ქუთაისის ტექნიკური უნივერსიტეტის, ლაბორატორიის გამგე, კათედრის გამგე, ფაკულტეტის დეკანი; 1984-2004 წლებში — ქუთაისის ნ. მუსხელიშვილის სახელობის სახელმწიფო ტექნიკური უნივერსიტეტი, დოცენტი ხოლო 2004-2014 წლებში — ქუთაისის ნ. მუსხელიშვილის სახელობის სახელმწიფო ტექნიკური უნივერსიტეტის და ა. წერეთლის სახელმწიფო უნივერსიტეტის, სრული პროფესორი; 2014 წლიდან — აკაკი წერეთლის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, დიზაინის და ტექნოლოგიის დეპარტამენტის ემერიტუსი. სამეცნიერო პუბლიკაციების ავტორი. კვლევის თემა: ახალი ტექნოლოგიების დამუშავებით ტექნიკური დანიშნულების საფეიქრო მასალებისა და კომპოზიტთა გამომუშავება. საქართველოს მეცნიერებათა დოქტორები, 1992-2006/შემდგ. და რედ.: ჯაფარიძე ი., თბ., 2012, გვ. 169; ემირ ბაკურაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
მიხეილ თარაშვილი

მიხეილ თარაშვილი (დ. თებერვალი, 1905, გურჯაანი — გ. 17 დეკემბერი, 1990) — ქართველი ბიზნესმენი. მიშა 5 წლისა იყო, როცა მამა გარდაეცვალა ფილტვების ანთებით. დედა სულ ახალგაზრდა დაქვრივდა, მაგრამ შვილებისთვის არაფერი დაუკლია. მიხეილი ზამთრობით თბილისში ცხოვრობდა დეიდებთან და სათავადაზნაურო გიმნაზიაში სწავლობდა, არდადეგებს კი სოფელში ატარებდა. ემიგრაციაში მიხეილ თარაშვილი 1921 წელს წავიდა. საფრანგეთში იგი „თეთრი გიორგის“ მოძრაობას მიეკედლა. მეორე მსოფლიო ომის დროს მსახურობდა გერმანიის ჯარში. იბრძოდა ყირიმში, ჩრდილო კავკასიაში. სამოქალაქო ცხოვრებას მხოლოდ 1943 წელს დაუბრუნდა. მისი ცხოვრების ამ ეპიზოდზე დაწერილი აქვს მოგონება „ვაკანსი იალტაში“, რომელიც დაიბეჭდა ჟურნალ „გუშაგში“. ომის შემდეგ მიხეილ თარაშვილი დასახლდა საფრანგეთის პატარა ქალაქ სენტ-ამანდ-მონტროში, ცოლად ფრანგი ქალი შეირთო და ხელი მიჰყო ვაჭრობას. ამ ქალაქში ცხოვრობდა სიცოცხლის ბოლომდე და აქვე გარდაიცვალა 1990 წლის 17 დეკემბერს. თარაშვილი, მიხეილ. ბავშვობისა და ყრმობის მოგონება : [1917-1921 წლების მოვლენები] / მიხეილ თარაშვილი // გუშაგი. პრ., 1986. მიხეილ თარაშვილი // ილია ემიგრანტთა თვალით : ტ. 2 / შემდგ.-რედ.: დალი სინჯარაძე, ნათია ბებიაშვილი. - თბ., 1996. გვ.267 თარაშვილი, მიხეილ. ილია არ შემცდარა / მიხეილ თარაშვილი // ილია ემიგრანტთა თვალით : ტ. 2 /შემდგ.-რედ.: დალი სინჯარაძე, ნათია ბებიაშვილი. - თბ., 1996. გვ. 149-151; გუშაგი. პრ., 1987. გვ.41-44 მიხეილ თარაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ნატო ტეტელოშვილი

ნატო ტეტელოშვილი (დ. 1985, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი, იმუნოლოგი. მეცნიერ-იმუნოლოგი ნატო ტეტელოშვილი პირველი ქართველი მეცნიერია, რომელიც აშშ–ში კოლუმბიის სამედიცინო ცენტრში კლონირებაზე მუშაობს. იგი იმ ჯგუფის წევრია, რომელმაც მსოფლიო მედიცინაში გადატრიალება მოახდინა. დაამთავრა თბილისის მე-60 საშუალო სკოლა. მამა კახელი ჰყავს, დედა — უკრაინელი. ექიმობაზე ბავშვობიდან ოცნებობდა, რაც ალბათ უკრაინელი ბებიის დამსახურებაა, რომელიც პროფესიით პედიატრია. ნატომ წარჩინებით დაამთავრა თბილისის სამედიცინო უნივერსიტეტი. პროფესორ ივანე თარხნიშვილის სამეცნიერო საზოგადოების წევრიც გახლდათ, ჩართული იყო სამეცნიერო კვლევებში, მუშაობდა პროფესორ გია ბურკაძესთან­ და მის ჯგუფთან პათოლოგიური ანატომიის დეპარტამენტში. ქართველი მეცნიერი მუშაობდა ნიდერლანდების ერთ-ერთ უძველეს და უდიდეს უნივერსიტეტში, ქალაქ გრონინგენში. ეს სასწავლებელი 1614 წელს დაარსდა და 2012 წლის აპრილში ნიდერლანდების საუკეთესო უმაღლეს სასწავლებლად დასახელდა. ნატო ტეტელოშვილი ამ უნივერსიტეტში 7 წლის წინ მოხვდა. 2008 წელს ჩააბარა მისაღები გამოცდები მაგისტრატურაში და სრული დაფინანსება მოიპოვა­. მალე წარჩინებულთა ე.წ. ტოპ-25 %-ში მოიპოვა ადგილი. მაგისტრატურაში სწავლისას მისი სტატიები იბეჭდებოდა საერთაშორისო ჟურნალებში. ამან მისცა სტიმული ამავე უნივერსიტეტის დოქტორანტურაში ჩაებარებინა, ისევ სრული დაფ­ინანსებით. იმ პერიოდში დაინტერესდა იმუნოლოგიით, განსაკუთრებით იმუნოგენეტიკითა და აუტოიმუნური პათოლოგიებით. დოქტორანტურის თეზისზე მუშაობის და­სრულების შემდეგ ნატომ აპლიკაციები გაგზავნა სადოქტორო პროგრამებზე. გამოხმაურებამ­ არ დააყოვნა, აშშ-დან თითქმის ერთდროულად სამი მკვლევარი დაუკავშირდა. გადაწყვეტილების მიღება გაუჭირდა, რადგან სამივე ვარიანტი საინტერესო იყო. არჩევანი საბოლოოდ­ კოლუმბიის უნივერსიტეტზე შეაჩერა. გასაუბრებებისა და პრეზენტაციების შემდეგ, 150 კანდიდატში აირჩიეს. 2016 წლის თებერვლიდან კოლუმბიის უნივერსიტეტის სამედიცინო ცენტრის ტრანსლაციური იმუნოლოგიის ჯგუფში დაიწყო მუშაობა საყოველ­თაოდ ცნობილ ექიმ რემი კრეუსოტთან. ჩართული იყო 2 პროექტში, შეისწავლა სპეციფიკური იმუნოლოგია­ და პირველი ტიპის დიაბეტი თაგვის მოდე­ლზე. იკვლევს გენეტიკური კომპონენტის როლს დაავადების ჩამოყალიბებაში. ყაჯრიშვილი თორნიკე, ქართველი მეცნიერი აშშ-ის კლონირების ცენტრში მიიწვიეს // კვირის პალიტრა, 2015, 9-15 ნოემბერი, N45, გვ. 17 ნატო ტეტელოშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
სუფსა (მრავალმნიშვნელოვანი)

სუფსა შეიძლება აღნიშნავდეს: სუფსა — სოფელი ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტში; სუფსა — მდინარე დასავლეთ საქართველოში, გურიის მხარის სამივე მუნიციპალიტეტში.
ლევან თუმანიშვილი

ლევან თუმანიშვილი (დ. 4 ოქტომბერი, 1881 — გ. 27 ივლისი, 1948) — ქართველი სამხედრო პირი. ლევან (ლეო) თუმანიშვილი (თუმანოვი) რუსეთის საიმპერატორო არმიის ოფიცრების ოჯახიდან იყო. გენერალ-ლეიტენანტები იყვნენ მისი მამა კონსტანტინე და პაპა ალექსანდრე თუმანიშვილები, ბიძა — გიორგი თუმანიშვილი კი კავალერიის გენერალი გახლდათ. ლევან თუმანიშვილი დაიბადა 1881 წლის 4 ოქტომბერს, სანკტ-პეტერბურგში. დაწყებითი განათლება მიიღო რეალურ სასწავლებელში. 1902 წელს დაამთავრა მიხეილის საარტილერიო სასწავლებელი. მონაწილეობდა რუსეთ-იაპონიისა და პირველ მსოფლიო ომებში. 1909 წლის 1 იანვრისთვის შედგენილი რუსეთის საიმპერატორო არმიის ოფიცერთა საერთო სიიდან ვიგებთ, რომ ლევან თუმანიშვილი პორუჩიკის წოდებით მსახურობდა 37-ე საარტილერიო ბრიგადაში ნოვგოროდის გუბერნიაში; 1913-1915 წლებში მას ჰქონდა პოდპოლკოვნიკის წოდება და დასავლეთის ფრონტის 22-ე საარტილერიო დივიზიის მე-2 ბატარეას ხელმძღვანელობდა; 1916 წლიდან კი, უკვე, პოლკოვნიკია და უკავია დივიზიონის მეთაურის მოადგილის თანამდებობა. 1917 წლიდან ლევან თუმანიშვილი ატარებდა გენერალ-მაიორის წოდებას. ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ იბრძოდა სამხრეთ რუსეთის შეიარაღებულ ძალებში. 1920 წლის 9 ივლისს მას მიანიჭეს რუსული თეთრი არმიის გენერალ-მაიორის ჩინი. ამავე წელს, ოჯახთან ერთად წავიდა ემიგრაციაში საფრანგეთში, 1928 წლიდან კი გადავიდა აშშ-ში, კემბრიჯში. ემიგრაციაში ის იყო ოფიცერ-არტილერისტთა და ყოფილი რუსი საზღვაო ოფიცრების საზოგადოებების წევრი. ბრძოლებში გამოჩენილი მამაცობისთვის ლევან თუმანიშვილი დაჯილდოებული იყო წმ. გიორგის IV ხარისხის ორდენითა და წმ. გიორგის იარაღით. ლევან თუმანიშვილი გარდაიცვალა 1948 წლის 27 ივლისს, კემბრიჯში. მისი ვაჟი, კირილ თუმანოვი იყო ცნობილი ამერიკელი მეცნიერი. ის ავტორია დასავლეთში აღიარებული შრომებისა შუა საუკუნეების კავკასიის ისტორიაზე, ქართული და სომხური არისტოკრატული საგვარეულოების გენეალოგიაზე. ენციკლოპედია „საქართველო“, თბ.. ტ. 4. - თბილისი, 2018. - გვ. 123. ლევან თუმანიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
საყვალა სალუქვაძე

საყვალა სალუქვაძე (დ. 30 ივლისი, 1944, ოზურგეთი) — ქართველი ეარქიტექტორი. 1968 წელს დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი]]ს სამშენებლო ფაკულტეტი არქიტექტურის სპეციალობით ხოლო 1975 წელს მოსკოვის საკავშირო ქალაქგეგმარების ს/კ უნივერსიტეტის ასპირანტურა. სხვადასხვა დროს იყო ოზურგეთის მთავარი არქიტექტორი, საქალაქო საბჭოს აღმასკომის თავმჯდომარე, სამშენებლო ტრესტ „კოლხთმშენის“ ოზურგეთის სამშენებლო სამმართველოს უფროსი, ოზურგეთის გამგებელი; ხელმძღვანელობდა საქართველოს ურბანიზაციისა და მშენებლობის სამინისტროს გურიის მხარის ურბანიზაციისა და მშენებლობის დეპარტამენტს; მისი ძირითადი ნამუშევრებია: სსრკ კავშირის სამინისტროს 1300 ადგილიანი ტურისტული კომპლექსი ქ. სევასტოპოლში, ეთნოგრაფიული მუზეუმი ოზურგეთის რაიონის სოფელ ბახვში (1981), მოსწავლეთა სასახლე ქ. ოზურგეთში (1984), ადმინისტრაციული და სამედიცინო დაწესებულებები ოზურგეთის რაიონის სოფლებში (1988-1989) მარიამ ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესია ქ. ოზურგეთში, გურიის სატრანსპორტო კომპლექსი და სხვა; საკავშირო და საერთაშორისო კონკურსების ლაურეატი; რესპუბლიკური და საერთაშორისო სამეცნიერო კონფერენციის მონაწილე, მრავალი სამეცნიერო პუბლიკაციის ავტორი. საქართველოს არქიტექტორთა კავშირი, წევრი ღირსების ორდენი საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია, თბ., 2017, გვ. 499-500 საყვალა სალუქვაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ნაფისა

ნაფისა (დ. 1768 — გ. 1816) — ეგვიპტის მამლუქთა ლიდერის ალი-ბეი ალ-ქაბირის მეუღლე. XVIII საუკუნის ყველაზე მეტად ცნობილი მამლუქი ქალი. ის იყო წარმატებული ფინანსისტი და ქველმოქმედი, მაგრამ ნაფისა ყველაზე მეტად ცნობილია მისი დიპლომატიური საქმიანობით, როგორც შუამავალი მურად ბეისა და ნაპოლეონ ბონაპარტის საფრანგეთის საოკუპაციო ძალებს შორის 1798-1801 წლებში. ეგვიპტელები მას იცნობენ სამი სახელით, როგორც ნაფისა ხანუმი, თეთრ განძი და მამლუქთა დედა. ოსმალურ-ეგვიპტური წყაროების მიხედვით, მიუხედავად იმისა, რომ ეგვიპტეში ყველა ქალი ჰარამხანისთვის იყო განწირული, ნაფისა არასოდეს ყოფილა ჰარამხანის ჩვეულებრივი ბინადარი. ამბობენ, ტყვეთა ბაზარშივე გაუღიმა ბედმა და გოგონა იმ დროის უცნობილესმა მამლუქმა ალი-ბეი ალ-ქაბირმა იყიდა. ნაფისას გონებაგამჭრიახობით მალევე გაუთქვამს სახელი. ამიტომაც ალი-ბეის მისთვის თავისუფლება უბოძებია და ცოლად შეურთავს. ეგვიპტის გამგებელი მალევე, ერთ-ერთ ბრძოლაში, მძიმედ დაჭრილა და დაღუპულა. ქვრივს საარაკო სიმდიდრე დარჩენია. ეს ჭკვიანი ქალი მარჯვედ მართავდა ქონებას, დიდ მოგებას ნახულობდა და ქველმოქმედებას ეწეოდა. ცოტა ხანში ნაფისა მეორე ძალიან ცნობილ ქართველ მამლუქს, მურად-ბეის გაჰყოლია ცოლად. ისტორიკოს აგნესკა დობროვოლსკას თქმით: 1798 წელს ნაპოლეონის ჯარი ეგვიპტეს მიადგა. მამლუქთა 6-ათასიან ცხენოსან ლაშქარს ხელმძღვანელობდა ქართველი იბრაჰიმ შინჯიკაშვილი და მისი ქართველი ძმადნაფიცი მურად-ბეი. ბრძოლა უთანასწორო გამოვიდა. მამლუქებმა უკან დაიხიეს. თუმცა, ეს ალბათ უფრო ტაქტიკური უკანდახევა იყო. საეჭვოა, მამლუქებს ნაფისა შემთხვევით დაეტოვებინათ კაიროში. ესეც დიდი საბრძოლო გეგმის ნაწილი იყო, რომლის შექმნაშიც აქტიურად მონაწილეობდა ნაფისა. — წერს აგნესკა დობროვოლსკა. Cassandra Vivian, Americans in Egypt, 1770-1915: Explorers, Consuls, Travelers, Soldiers Jutta Sperling, Shona Kelly Wray, Gender, Property, and Law in Jewish, Christian, and Muslim Communities in Mary Ann Fay, Unveiling the Harem: Elite Women and the Paradox of Seclusion in Eighteenth Maria Golia, Cairo: City of Sand Ghada Hashem Talhami, Historical Dictionary of Women in the Middle East and North Africa ↑ Jutta Sperling, Shona Kelly Wray, Gender, Property, and Law in Jewish, Christian, and Muslim Communities in ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 ნაფისა — ეგვიპტის ქართველი დედოფალი
ენტებეს ოპერაცია

ენტებეს ოპერაცია (ოპერაცია „ენტებე“ ან ენტებეს რეიდი; კოდური სახელწოდება — „მეხის გავარდნა“) — ისრაელიდან საფრანგეთში მიმავალი გატაცებული რეაქტიული ფრანგული ავიალაინერისა და 102 დატყვევებულის დახსნის ოპერაცია, რომელიც ისრაელის კომანდოს რაზმმა განახორციელა. 27 ივნისს ათენში დაჯდომის შემდეგ, ავიალაინერი დაიკავეს პალესტინის გათავისუფლების სახალხო ფრონტისა და წითელი არმიის ფრაქციის (დასავლეთგერმანული რადიკალური მემარცხენე დაჯგუფება) ტერორისტებმა და გადაიყვანეს უგანდის ქალაქ ენტებეში, სადაც მათ სხვა თანამძრახველებიც შეუერთდნენ. გამტაცებლებმა ენტებეში 258 მგზავრიდან გაათავისუფლეს ისინი, ვინც ისრაელის მოქალაქეები ან ებრაელები არ იყვნენ, დანარჩენები კი ტყვედ დაიტოვეს, რათა გამოეყენებინათ ისრაელის, კენიის, დასავლეთ გერმანიისა და სხვა ქვეყნების ციხეებში მყოფი 53 მებრძოლის გასათავისუფლებლად. საპასუხოდ, 3 ივლისს ისრაელმა გაგზავნა ოთხი სატვირთო თვითმფრინავი Lockheed C-130 Hercules 100–200 ჯარისკაცით, McDonnell Douglas F-4 Phantom II რეაქტიული გამანადგურებლების თანხლებით. ისრაელიდან უგანდამდე 4000 კმ-ის გადაფრენის შემდეგ, დაჯდომიდან ერთ საათში ისრაელის ძალებმა შეძლეს დატყვევებულთა დახსნა. გაანადგურეს შვიდივე ტერორისტი, აგრეთვე საბჭოთა კავშირის მიერ უგანდისათვის მიწოდებული 11 გამანადგურებელი მიგი. ოპერაციის დროს დაიღუპა ისრაელის ძალების 1 ჯარისკაცი და 3 დატყვევებული. უკანა გზაზე ისრაელის თვითმფრინავები შეხვდნენ მათ მომლოდინე საჰოსპიტალე თვითმფრინავს, საწვავი შეივსეს ნაირობიში (კენია). რეიდის წარმატებამ მნიშვნელოვნად აამაღლა ისრაელელთა საბრძოლო სული. ↑ Entebbe raid. Encyclopedia Britannica (26 ივნისი, 2021). ციტირების თარიღი: 24 მაისი, 2022
მეტონი

მეტონი, მეტონი ათინელი (ძვ. ბერძნ. Μέτων ὁ Ἀθηναῖος; დ. დაახ. ძვ. წ. 460 — გ. უცნობია) — ძველი ბერძენი ასტრონომი და მათემატიკოსი. ძვ. წ. 433 წელს ძელსაბერძნეთში შემოიღო ე. წ. მეტონის ციკლი, რომელიც საფუძლად დაედო ძველბერძნულ კალენდარს. მეტონმა ათენში ააგო გნომონები მზებუდობის მომენტების დასადგენად და ქვისგან გამოკვეთილი ორიგინალური გადასატანი კაენდრები — პარანიგმები. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 615.
კალიპე

კალიპე კიზიკელი (ძვ. ბერძნ. Κάλλιππος; დ. ძვ. წ. 370 — გ. ძვ. წ. 300) — ძველი ბერძენი ასტრონომი. კალიპემ დახვეწა ევკტემონის მიერ აღმოჩენილი უთანასწორობა წეკიწადის დროებს შორის. კალიპეს გაანგარიშებით გაზაფხულის ბუნიობიდან ზაფხულის მზებუდობამდე გადიოდა 94 დღე-ღამე, ზაფხულის მზებუდობიდან შემოდგომის ბუნიობამდე — 92 დღე-ღამე, შემოდგომის ბუნიობიდან ზამთრის მზებუდობამდე — 89 დღე-ღამე, ზამთრის მზებუდობიდან გაზაფხულის ბუნიობამდე — 90 დღე-ღამე. კალიპემ შეცვალა ძველბერძნული კალენდრის მეტონის ციკლი, შეამცირა რა მეტონის ოთხწლიანი მეტონის ციკლი ერთი დღით, რის შედეგადაც 76 წელიწადში საშუალოდ გამოუვიდა 365,25 დღე-ღამე. კალიპეს ციკლის საშუალო წლიური სიდიდე უდრიდა ძვ. წ. 46 წელს მიღებული იულიუსის კალენდრის საშუალო წლიურ მნიშვნელობას. Паннекук А. История астрономии. М.: Наука, 1966. Рожанский И. Д. История естествознания в эпоху эллинизма и Римской империи. М.: Наука, 1988. Neugebauer O. History of ancient mathematical astronomy, v. 1-3. Berlin: Springer, 1975. van der Waerden B. L. The Motion of Venus, Mercury and the Sun in Early Greek Astronomy. Archive for History of Exact Sciences, 26, 1982, p. 99-113. van der Waerden B. L. Greek astronomical calendars II. Callippos and his calendar. Archive for History of Exact Sciences, 29, 1984, p. 115—124.
პამპლონა (სამხრეთი კამარინესი)

პამპლონა (ოფიციალურად პამპლონნის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Pamplona) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კამარინესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 39 333 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 17 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: პამპლონა (სამხრეთი კამარინესი) Philippine Census Information Official Site of the Province of Camarines Sur ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Pamplona, Camarines Sur: Average Temperatures and Rainfall. World Weather Online. ციტირების თარიღი: 29 October 2017.
ოკამპო (სამხრეთი კამარინესი)

ოკამპო (ოფიციალურად ოკამპოს მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Ocampo) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კამარინესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 51 073 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 25 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ოკამპო (სამხრეთი კამარინესი) Philippine Census Information Official Site of the Province of Camarines Sur ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Ocampo, Camarines Sur: Average Temperatures and Rainfall. World Weather Online. ციტირების თარიღი: 29 October 2017
პასაკაო

პასაკაო (ოფიციალურად პასაკაოს მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Pasacao) ― მეამე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კამარინესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 53 461 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 19 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: პასაკაო Official Website of Pasacao, Camarines Sur Philippine Census Information Official Site of the Province of Camarines Sur Barangays of Pasacao, Camarines Sur ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Pasacao Climate Weather Averages. ციტირების თარიღი: May 13, 2022
პრესენტასიონი

პრესენტასიონი (ოფიციალურად პრესენტასიონის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Presentacion) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კამარინესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 22 591 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 18 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: პრესენტასიონი Philippine Census Information Official Site of the Province of Camarines Sur ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Presentacion, Camarines Sur: Average Temperatures and Rainfall. World Weather Online. ციტირების თარიღი: 29 October 2017.
ჯავა (მრავალმნიშვნელოვანი)

ჯავა შეიძლება აღნიშნავდეს: ჯავა — პროგრამირების ენა; ჯავა — დაბა საქართველოში, ჯავის მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრი.
რაგაი

რაგაი (ოფიციალურად რაგაის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Ragay) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კამარინესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 59 770 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 38 ბარანგაის. Philippine Census Information Official Site of the Province of Camarines Sur დაარქივებული 2017-03-04 საიტზე Wayback Machine. ოფიციალური საიტი ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Ragay, Camarines Sur: Average Temperatures and Rainfall. World Weather Online. ციტირების თარიღი: 29 October 2017.
საგნიაი

საგნიაი (ოფიციალურად საგნიაის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Sagñay) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კამარინესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 36 841 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს ბარანგაის. მუნიციპალიტეტის იურისდიქციის ქვეშაა კუნძული ატულაიანი. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a>
სან-ფერნანდო (სამხრეთი კამარინესი)

სან-ფერნანდო (ოფიციალურად სან-ფერნანდოს მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng San Fernando) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კამარინესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 38 626 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 22 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სან-ფერნანდო (სამხრეთი კამარინესი) San Fernando Website Philippine Census Information Official web site of the Province of Camarines Sur დაარქივებული 2017-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a>
სან-ხოსე (სამხრეთი კამარინესი)

სან-ხოსე (ოფიციალურად სან-ხოსეს მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng San Jose) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კამარინესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 43 973 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 29 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სან-ხოსე (სამხრეთი კამარინესი) Philippine Census Information Official Site of the Province of Camarines Sur დაარქივებული 2017-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ San Jose, Camarines Sur: Average Temperatures and Rainfall. World Weather Online. ციტირების თარიღი: 6 December 2015.
პატაგონიის ეროვნული პარკი (არგენტინა)

პატაგონიის ეროვნული პარკი (ესპ. Parque nacional Patagonia ― ეროვნული პარკი სანტა-კრუსის პროვინციაში, სამხრეთ არგენტინაში. შეიქმნა 2015 წელს. მოიცავს 528.11 კმ² ფართობის ტერიტორიას. პარკის ტერიტორიაზე დაცულია პატაგონიის უდაბნოს ნაწილი. პატაგონიის ველური ბუნების ნაკრძალი, რომელიც პარკის ჩრდილოეთ და აღმოსავლეთ ნაწილის გაგრძელებას წარმოადგენს, 2018 წელს შეიქმნა. ↑ UNEP-WCMC (2022). Protected Area Profile for Patagonia from the World Database of Protected Areas. Accessed 21 April 2022. [1]
უშუაიის დეპარტამენტი

უშუაიის დეპარტამენტი (ესპ. Departamento Ushuaia) ― დეპარტამენტი ცეცხლოვანი მიწის პროვინციაში, არგენტინაში. დეპარტამენტის დედაქალაქია უშუაია. 2010 წლის აღწერით, დეპარტამენტის მოსახლეობა 56 956 ადამიანს შეადგენს, ხოლო ფართობი 9 390 კმ²-ია. ↑ 2022 Argentina census <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q110918234"></a> ↑ Provincia según departamento. Población, superficie y densidad. Años 1991 y 2001. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 17 ივლისი 2010. ციტირების თარიღი: 5 June 2017
ტოლუინის დეპარტამენტი

ტოლუინის დეპარტამენტი (ესპ. Departamento Tolhuin) ― დეპარტამენტი ცეცხლოვანი მიწის პროვინციაში, არგენტინაში. დაარსდა 2017 წლის 27 ოქტომბერს, პროვინციის კანონმდებლობის შესაბამისად. დეპარტამენტის დედაქალაქია ტოლუინი. წარსულში რიო-გრანდეს დეპარტამენტის შემადგენლობაში შედიოდა. დეპარტამენტის ფართობი 11 243 კმ²-ია. ↑ 2022 Argentina census <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q110918234"></a> ↑ LEGISLATURA: El Parlamento sancionó la creación del departamento Tolhuin დაარქივებული 2017-12-19 საიტზე Wayback Machine. ↑ LEGISLATURA: El Parlamento sancionó la creación del departamento Tolhuin (27 October 2017). ↑ La Legislatura aprobó la creación del departamento de Tolhuin[მკვდარი ბმული]
ფორს-მაჟორი

ფორს-მაჟორი (გადაულახავი ძალა) — პუნქტი სახელშეკრულებო სამართალში, რომელიც არსებითად ათავისუფლებს ორივე მხარეს პასუხისმგებლობისა და ვალდებულებისაგან, როდესაც საგანგებო მოვლენა ან გარემოება, როგორიცაა ომი, გაფიცვა, ბუნტი, დანაშაული, ეპიდემია ან უეცარი სამართლებრივი ცვლილებები ხელს უშლის ერთ ან ორივე მხარეს ხელშეკრულებით ნაკისრი ვალდებულებების შესრულებაში. პრაქტიკაში, ფორსმაჟორული პუნქტების უმეტესობა არ ამართლებს ნაკისრი ვალდებულების შეუსრულებლობას განუსაზღვრელი ვადით, არამედ აჩერებს მას მხოლოდ ფორსმაჟორული, გადაულახავი მოვლენის პერიოდის განმავლობაში. ფორსმაჟორად არ განიხილება: მხარის დაუდევრობით ან ბოროტმოქმედებით მიღებული შედეგი, რომელიც ხელს უშლის მას მოვალეობის შესრულებაში. ნებისმიერი შედეგი, რომელიც გამოწვეული იყო გარე ძალებით (მაგ: წვიმის მოსვლა) არ განიხილება ფორსმაჟორად, თუ სახეზე არ არის სხვა კრიტერიუმები, რაც ამ მოვლენას ფორსმაჟორად აქცევს. თუ მაგალითად საჯარო ღონისძიება გაუქმდა პროგნოზირებადი წვიმის გამო, ეს შემთხვევა არ განიხილება ფორსმაჟორად. მაგრამ თუ მიზეზი არის წყალდიდობა, რომელიც აზიანებს ადგილს ან სახიფათოს ხდის ღონისძიებაზე დასწრებას და მოსალოდნელი ამინდი წინასწარ არ იყო ცნობილი მხარეებისთვის, მაშინ ეს ფორსმაჟორული მდგომარეობაა. ↑ Principle of Force Majeure (including international references), Trans-Lex.org ↑ Public-Private Partnership in Infrastructure Resource Center. (October 2012) Force majeure definition and checklist. World Bank. ↑ Trade and Transport Inc v Iino Kaiun Kasiha Ltd [1973] 1 WLR 210 at 224 to 227; cf Channel Island Ferries Ltd v Sealink United Kingdom Ltd [1988] 1 Lloyd's Reports 323 ფორს-მაჟორი - განმარტება
კონსტანტინე ვაჩნაძე

კონსტანტინე ივანეს ძე ვაჩნაძე (დ. 5 დეკემბერი, 1858, სოფ. კოლაგი, ახლანდ. გურჯაანის მუნიციპალიტეტი, — გ. 5 ოქტომბერი, 1914) — თავადი, ქართველი სამხედრო პირი, რუსეთის იმპერიის არმიის პოლკოვნიკი (1910). გენერალ-მაიორ ალექსანდრე ვაჩნაძის ძმა. დაამთავრა იაროსლავის სამხედრო პროგიმნაზია და თბილისის ქვეით იუნკერთა სასწავლებელი. სამხედრო სამსახურში ირიცხებოდა 1875 წლიდან. მონაწილეობდა რუსეთ-იაპონიის ომში (1904-1905). 1914 წლიდან მეთაურობდა შემახის 205-ე ქვეით პოლკს. გარდაიცვალა პირველი მსოფლიო ომში მიღებული ჭრილობებისგან. დაჯილდოებულია წმ. სტანისლავის II (1907), წმ. ანას II (1909), წმ. ვლადიმერის IV (მახვილებითა და ბაბთით, 1915) ხარისხის ორდენებით. დოლიძე ლ., გენერლები საქართველოდან. თბ., 2003. — გვ.56. კონსტანტინე ვაჩნაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი