laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ზურაბ ნათიშვილი

ზურაბ გიორგის ძე ნათიშვილი, ნათიევი (დ. 20 აგვისტო, 1869, — გ. 30 ივლისი, 1937, პარიზი) — რუსეთის იმპერიის არმიის პოლკოვნიკი (1915), I მსოფლიო ომის (1914-1918) მონაწილე. დაიბადა თბილისის გუბერნიის აზნაურთა ოჯახში. სწავლობდა თბილისის კადეტთა კორპუსში (არ დაუმთავრებია), შემდეგ — ელიზავეტგრადის იუნკერთა საკავალერიო სასწავლებელსა და სანკტ-პეტერბურგის საოფიცრო-საკავალერიო სასწავლებელში. სამხედრო სამსახურში იყო 1886 წლიდან. მსახურობდა ტვერის მე-16 დრაგუნთა პოლკში, შემდეგ — ნიჟეგოროდის მე-17 დრაგუნთა პოლკში. 1912 წელს მიიღო პოდპოლკოვნიკის, 1915 წელს — პოლკოვნიკის წოდება. მსოფლიო ომის ფრონტებზე თავის გამოჩენისთვის მიღებული ჰქონდა „გიორგის იარაღი“ (1918). დაჯილდოებული იყო ასევე წმ. სტანისლავის III (1901) და II (1914; მახვილებით, 1916), წმ. ანას III (1910) და II (მახვილებით, 1915), წმ. ვლადიმერის IV (მახვილებითა და ბაბთით, 1915) და III (მახვილებით, 1916) ხარისხის ორდენებით. 1921 წლიდან ემიგრაციაში იყო საფრანგეთში, სადაც არჩეული იყო ნეჟიგოროდის დრაგუნთა პოლკის ოფიცერთა კავშირის თავმჯდომარედ. გარდაიცვალა პარიზში. Натиев (Натишвили) Зураб Георгиевич — Русская армия в Первой мировой войне. ზურაბ ნათიშვილი — საქართველოს პირველი რესპუბლიკის (1918-1921) პროსოპოგრაფიული ბაზა (ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ლინგვისტურ კვლევათა ინსტიტუტი)
თაზა უბნის მეჩეთი

თაზა უბნის მეჩეთი (აზერ. Təzə məhəllə məscidi) აშენდა მე-19 საუკუნეში შუშას თაზა მაჰალას უბანში, მდებარეობს შუშაში სამად ბეი მეჰმანდაროვის ქუჩაზე. თაზას უბნის მეჩეთი არის აზერბაიჯანული მეჩეთი, რომელიც მდებარეობს ქალაქ შუშაში. მედბარეობს ბაქოდან დაახლოებით 350 კილომეტრში. მდებარეობს შუშას 17 უბნიდან შედარებით ახალ უბანში. მე-19 საუკუნე იყო შუშაში მოქმედი 17 მეჩეთიდან ერთ-ერთი. ↑ Qarabağ
ალექსანდრე ნათიშვილი (სამხედრო)

ალექსანდრე ვ. ნათიშვილი, ნათიევი (დ. 1873 — გ. 18 ივნისი, 1919, ბათუმი) — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი (1917), I მსოფლიო ომისა და რუსეთის სამოქალაქო ომის მონაწილე. ალექსანდრე ნათიშვილი დაიბადა ბათუმის ოლქში, ქართულ აზნაურულ ოჯახში 1873 წელს. დაამთავრა კონსტანტინეს საარტილერიო სასწავლებელი (1894) და მიხეილის საარტილერიო აკადემია. ნათიშვილის და მისი თანამოგვარე სხვა სამხედრო პირების ბიოგრაფიის დეტალები ხშირად აღრეულია. ოფიცერთა 1910 წლის სიით მსახურობდა თურქესტანის 1-ლ საარტილერიო ბრიგადაში (ტაშკენტი), 1917 წლის ბოლოს კი მეთაურობდა მე-4 საარტილერიო ბრიგადას ან მე-6 მძიმე სამორტირო დივიზიონს. იმავე პერიოდში მე-6 საარმიო კორპუსი, რომლის შემადგენლობაშიც ნათიევის ქვედანაყოფი შედიოდა, გარდაიქმნა უკრაინულ ეროვნულ შენაერთად — ზაპოროჟიის სეჩის მე-2 კორპუსად. ნათიევი ერთხანს ამ კორპუსის არტილერიის ინსპექტორი იყო, შემდეგ იგივე პოზიცია ეჭირა უკრაინის ცენტრალური რადის შეიარაღებული ძალების ცალკე ზაპოროჟიულ დაჯგუფებაში. 1918 წელს მეთაურობდა უკრაინის ცალკე ზაპოროჟიულ ბრიგადას. იმავე წლის ოქტომბერში თადარიგში გავიდა გენერალ-ხორუნჟის წოდებით. 1918 წლის დეკემბერში ჰეტმან სკოროპადსკის ხელისუფლების დაცემის შემდეგ ერთხანს პატიმრობაში იყო. გათავისუფლების შემდეგ ჩრდილოეთ კავკასიაში წავიდა და შეუერთდა სამხრეთ რუსეთის შეიარაღებულ ძალებს, რომელსაც გენერალი ანტონ დენიკინი ედგა სათავეში. 1919 წლის მარტში დენიკინმა ნათიევი იმხანად დიდი ბრიტანეთის მიერ ოკუპირებულ ბათუმის ოლქში მიავლინა „ამიერკავკასიის მკვიდრთა კორპუსის“ შესადგენად. ამავდროულად, დენიკინის წარმომადგენლების საქმიანობა ბათუმში ქართული გავლენის გავრცელების წინააღმდეგ ქმედებასაც გულისხმობდა, რის შესახებაც საქართველოს რესპუბლიკის მთავრობამ მოიპოვა სადაზვერვო ინფორმაცია და ის პრესაშიც გამოაქვეყნა. ქართულ ჟურნალ-გაზეთებში ნათიევს და მასთან ერთად ბათუმში დენიკის არმიაში მომსახურე სხვა ქართველ ოფიცრებს „საქართველოს უღირს შვილებს“, „იუდებს“, „მოღალატეებს“ უწოდებდნენ. 1919 წლის 18 ივნისის საღამოს ბათუმის ბულვარში მოსეირნე გენერალი ნათიევი და მისი ადიუტანტი ფილიპოვი რამდენიმე გასროლით მოკლეს. ბრიტანეთის სარდლობამ მკვლელობის ბრალდებით ქართველი სოციალ-დემოკრატი, 22 წლის ილია ალფესის ძე მიქელაიშვილი დააკავა. სამხედრო სასამართლომ მას სიკვდილით დასჯა მიუსაჯა. მიქელაიშვილი მოკლეს ბრიტანელმა ჯარისკაცებმა წინააღმდეგობის გაწევის მცდელობისას 1920 წლის 15 ივლისს, ბათუმის ოლქის საქართველოსთვის ოფიციალური გადმოცემიდან რამდენიმე დღის შემდეგ. ნათიევის უკრაინაში მოღვაწეობის აღსანიშნავად მის სახელს ატარებს ერთ-ერთი ქუჩა ხარკივში. ↑ 1.0 1.1 Натієв Олександр / А. О. Буравченков // Енциклопедія Сучасної України [Електронний ресурс] / Редкол.: І. М. Дзюба, А. І. Жуковський, М. Г. Железняк [та ін.] ; НАН України, НТШ. – К. : Інститут енциклопедичних досліджень НАН України, 2020. ↑ 2.0 2.1 ხვადაგიანი, დავით. თეთრი ემისრის ბოლო გასეირნება ბათომში. „საზოგადოებრივი არქივი“, 2018.
დავით ნათიშვილი

დავით სოფრონის ძე ნათიშვილი, ნათიევი (დ. 13 დეკემბერი, 1859 — გ. 1940) — ქართველი სამხედრო მწერალი, რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი (1917). დაამთავრა თბილისის იუნკერთა ქვეითი სასწავლებელი და ოფიცერთა სასროლო სკოლა. სამხედრო სამსახურში ირიცხებოდა 1877 წლიდან. ჰქონდა პრაპორშჩიკის (1878), პოდპორუჩიკის (1881), პორუჩიკის (1885), შტაბს-კაპიტნის (1891), კაპიტნის (1895), პოდპოლკოვნიკის (1903) წოდებები. მონაწილეობდა რუსეთ-ოსმალეთის (1877-1878), რუსეთ-იაპონიის (1904-1905) და I მსოფლიო (1914-1918) ომებში. 1914 წელს ბრძოლებში თავის გამოჩენისთვის მიიღო პოლკოვნიკის წოდება. 1916 წელს იყო დერბენდის 154-ე ქვეითი პოლკის მეთაურის მოვალეობის შემსრულებელი, შემდეგ — კავკასიის 26-ე მსროლელი პოლკის უფროსი, 1917 წელს — ახულგოს 261-ე ქვეითი პოლკის მეთაური. პენსიაზე გავიდა გენერალ-მაიორის წოდების მინიჭებით. შემდგომ აქტიურ საზოგადოებრივ ცხოვრებაში მონაწილეობა არ მიუღია. ცხოვრობდა საქართველოში. დაჯილდოებული იყო სამხედრო ორდენის IV ხარისხის წარჩინების ნიშნით („გიორგის ჯვარი“, 1879), წმ. ანას III (1902; მახვილებით და ბაბთით, 1916) და II (1913; მახვილებით, 1915), წმ. სტანისლავის II (მახვილებით, 1905), წმ. ვლადიმერის IV (მახვილებით და ბაბთით, 1915) და III (მახვილებით, 1916) ხარისხის ორდენებით, „გიორგის იარაღით“ (1917). ნათიშვილს გამოქვეყნებული აქვს სამხედრო და ისტორიული შინაარსის რამდენიმე ნაშრომი (ყველა რუსულ ენაზე), მ. შ., კავკასიური მხედრული სიმღერების კრებული, ელიზავეტპოლის 156-ე ქვეითი პოლკის ისტორია, მთაწმინდის მამადავითის ეკლესიის და პანთეონის აღწერა. მისი პირადი ფონდი დაცულია თბილისში, საისტორიო ცენტრალურ არქივში (პ / წ: 1477). Натиев, Д.С. Мтацминдская св. Давида церковь в г. Тифлисе и ее строители / Сост. Д.Е.[!] Натиев. – Тифлис : тип. гр. Чарквиани, 1881. - 74, III с Натиев, Д.С. Кавказский военный песенник (166 песен). – Санкт-Петербург: тип. Тренке и Фюсно, 1895 VI, – 208 с. Натиев, Д.С. Награды, получаемые нижними чинами на службе. – Тифлис: Тип. А.А. Михельсона, 1891. – 28 с. Натиев, Д.С. Азбука для молодых солдат. – Санкт-Петербург: изд. Д.С. Натиева, 1895. – 29 с. Натиев, Д.С. Памяти генерала князя Цицианова, шефа 156-го Пехотного Елисаветпольского полка. – Санкт-Петербург : Рус. скоропечатня, 1910. - 32 с. Натиев, Д.С. Елисаветпольцы. История 156-го пехотного Елисаветпольского генерала кн. Цицианова полка. 1863 – 1913. Изд. 2-е значительно дополненное. – Тифлис. 1913. Натиев, Д.С. Обитель св. Давида в Грузии, место погребения А.С. Грибоедова, И.Г. Чавчавадзе и других. – Изд. 3-е, испр. и доп. – Тифлис : тип. Канцелярии наместника Е. И. В. на Кавказе, 1913. - 47 с. Материалы для биографического словаря офицеров Кавказской Армии (1901- 1914 гг.). Подполковники. / Отар Жордания // ცხუმ-აფხაზეთის მეცნიერებათა აკადემიის შრომები VII-VIII. - თბ., - 2014. - გვ. 301-302. Натиев Давид Сафронович — Русская армия в Первой мировой войне.
ზაზა მიქაშავიძე

ზაზა მიქაშავიძე (დ. 8 სექტემბერი, 1954, თბილისი — გ. 31 მარტი, 2023, იქვე) — ქართველი მსახიობი და რეჟისორი. დაარსების დღიდან მუშაობდა თუმანიშვილის კინომსახიობთა თეატრში. იყო მიხეილ თუმანიშვილის საუკეთესო მოწაფე, მისი მუდმივი თანამოაზრე და ერთგული მეგობარი. თამაშობდა სპექტაკლებში: „ალუბლის ბაღი“ (ეპიხოდოვი), „ჩვენი პატარა ქალაქი“, „დედა კურაჟი“, „ბაკულას ღორები“, „მაცეკვე ტანგო“ და სხვა. გადაღებულია ფილმებში: „დათა თუთაშხია“, „სახლი ლესნაიაზე“, „ახალი არკადია“, „მარტოხელა მონადირე“ და სხვა. მონაწილეობდა საქართველოს საზოგადოებრივი მაუწყებლის რადიოთეატრის პროექტში „ლიტერატურული თეატრი“, რომელიც საქველმოქმედო ფონდ „ქართუს“ თანადგომით განხორციელდა და რომლის მიზანია მსმენელებს გააცნოს გამოჩენილი ქართველი მწერლების ნაწარმოებების სრული აუდიო ვერსია. 1978 — დათა თუთაშხია — კურუ 1979 — კარიერი 1980 — სახლი ლესნაიაზე — სტამბის მუშა 1982 — მარადისობის კანონი 1986 — ტერანგი 1986 — ახალი არკადია 1987 — ბრავო, ალბერ ლოლიშ! 1988 — ვამეხი მოდის (დაკარგული საგანძურის საძებნელად) — ცალთვალა 1988 — ქველი (კეთილისმყოფელი) 1989 — ტურანდოტი — ოლეგი 1989 — მარტოხელა მონადირე — მიხო 1991 — ვირთხა 1992 — ვალსი პეჩორაზე 1992 — ანას დაბადების დღე 2004 — დათქმულ დღეს ზაზა მიქაშავიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ზაზა მიქაშავიძე — ეროვნული ფილმოგრაფია ზაზა მიქაშავიძე — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ცაგერის მუნიციპალიტეტის დროშა

ცაგერის მუნიციპალიტეტის დროშა — ცაგერის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო გერბთან ერთად. მიღებულია ცაგერის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ, 2013 წლის 31 ოქტომბრის №60 დადგენილებით. დროშა ჰორიზონტალურად გაყოფილია სამ ნაწილად: I ნაწილი — ლაჟვარდის ველი, რომლის ცენტში მოთავსებულია ვერცხლის ჯვარი. II ნაწილი — ვერცხლის ველი, რომელიც ზომით დროშის სიმაღლის 1/7-ია. III ნაწილი — ზურმუხტის ველი, რომელზეც მოთავსებულია სამი ოქროს მტევანი. დროშის პროპორცია 2:3. ცაგერის მუნიციპალიტეტის გერბი და დროშა
ერედვის მუნიციპალიტეტის გერბი

ერედვის მუნიციპალიტეტის გერბი — ერედვის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასთან ერთად. მიღებულია ერედვის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ, 2010 წლის 24 მაისს, №2 დადგენილებით. გერბის ფარის მეწამულ ველზე მოთავსებულია ვერცხლის მუზარადი. ფარის ზედა მარჯვენა კუთხე უჭირავს თავისუფალ კანტონს, რომლის ვერცხლის ველზე მეწამული ჯვარია გამოსახული. გერბის ფარს ზემოთ მოთავსებულია საქალაქო ვერცხლის გვირგვინი — ერთკოშკიანი ქონგურებიანი გალავანი (ციხე-სიმაგრის ფორმის) ნახევრად ღია კარიბჭით. ფარს ქვემოთ მოთავსებულია გერბის დევიზის ვერცხლ-მეწამული ბაფთა, რომლის ვერცხლის ველზე შავად ჩაწერილია დევიზი — „ერედვი“. ერედვის მუნიციპალიტეტის დროშა და გერბი
ერედვის მუნიციპალიტეტის დროშა

ერედვის მუნიციპალიტეტის დროშა — ერედვის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო გერბთან ერთად. მიღებულია ერედვის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ, 2010 წლის 24 მაისს, №2 დადგენილებით. დროშის მეწამულ ველზე მოთავსებულია თეთრი ფერის მუზარადი. დროშის ზედა მარჯვენა კუთხეში თეთრ ველზე გამოსახულია მეწამული ჯვარი. თეთრ ველს უჭირავს დროშის სიმაღლის 1/3. დროშის პროპორციაა 2:3. ერედვის მუნიციპალიტეტის გერბი და დროშა
მცხეთის მუნიციპალიტეტის გერბი

მცხეთის მუნიციპალიტეტის გერბი — მცხეთის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასთან ერთად. მიღებულია მცხეთის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ, 2013 წლის 2 სექტემბერს №38 დადგენილებით. გერბის ფარის მეწამულ ველს ოთხ ნაწილად ყოფს ჰერალდიკური ვერცხლის ჯვარი: I ნაწილი — მეწამულ ველზე ვერცხლის პერანგი (კვართი). II ნაწილი — ვერცხლის ორკაპა ჯვარი და ძველი ოქროს გვირგვინი. III ნაწილი — ოქროს ისრებით გამსჭვალული ვერცხლის მთა (იბერიის მთა) ოქროს ცეცხლით. IV ნაწილი — მეწამულ ველზე ვერცხლის მოკვეთილი ხელი, ვერცხლის გონიოთი. გერბის ფარს ზემოთ მოთავსებულია ოთხქონგურიანი (ციხე-სიმაგრის ფორმის) საქალაქო ოქროს გვირგვინი გახსნილი კარიბჭით. გერბის ფარს გარს არტყია ვაზის ფოთლების ოქროს ორნამენტი. ფარს ქვემოთ მოთავსებულია გერბის დევიზი. დევიზის ბაფთის მეწამულ ველზე გამოსახულია ვერცხლის ასომთავრული წარწერა — „მცხეთა“ და ჰერალდიკური ორი ვერცხლის ჯვარი. ბაფთას აქვს ვერცხლის სარჩული. მცხეთის მუნიციპალიტეტის დროშა და გერბი ↑ მცხეთის მუნიციპალიტეტის სიმბოლოების (გერბის და დროშის) დამტკიცების შესახებ. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2023-04-01. ციტირების თარიღი: 2023-04-01.
თბილისის მეტროსადგურების სია

სტატიაში მოყვანილია თბილისის მეტროპოლიტენის სადგურების სია — თბილისის (საქართველო) მეტროპოლიტენის ხაზების სისტემა. პირველი ხაზი 1966 წლის 11 იანვარს გაიხსნა და ექვსი სადგურისგან შედგებოდა. ამჟამად მეტროპოლიტენი ორი ხაზისა და 23 მოქმედი სადგურისგან შედგება. სადგურის მოედანი 1 — სადგურის მოედანი 2 თბილისის მეტროპოლიტენი თბილისის მეტროპოლიტენის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2007-09-28 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 http://ttc.com.ge/pages/news.aspx?id=62[მკვდარი ბმული] ცვლილება თბილისის მეტროპოლიტენის სადგურების დასახელებაში ↑ მეტროს სადგური "სახელმწიფო უნივერსიტეტი" გაიხსნა
მცხეთის მუნიციპალიტეტის დროშა

მცხეთის მუნიციპალიტეტის დროშა — მცხეთის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო გერბთან ერთად. მიღებულია მცხეთის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ, 2013 წლის 2 სექტემბერს №38 დადგენილებით. დროშა წარმოადგენს მართკუთხა მეწამულ ნაჭერს. მეწამულ ველზე, ცენტრში, გამოსახულია ვერცხლის ჰერალდიკური ჯვარი კუთხეებში ოთხი მცირე ვერცხლის ჯვრით. დროშის პროპორციაა 2:3. მცხეთის მუნიციპალიტეტის გერბი და დროშა ↑ მცხეთის მუნიციპალიტეტის სიმბოლოების (გერბის და დროშის) დამტკიცების შესახებ. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2023-04-01. ციტირების თარიღი: 2023-04-01.
ვანის მუნიციპალიტეტის დროშა

ვანის მუნიციპალიტეტის დროშა — ვანის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო გერბთან ერთად. მიღებულია ვანის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ, 2016 წლის 4 თებერვალს №4 დადგენილებით. დროშა მარჯვნიდან მარცხნივ, ქვევიდან ზევით ირიბად გაყოფილია ორ ნაწილად – ლაჟვარდის და მწვანე ველებად. დროშის ლაჟვარდის ველზე გამოსახულია ვერცხლის ჰერალდიკური ჯვარი, ვერცხლის რგოლით. მწვანე ველზე გამოსახულია ოქროს საწმისი. დროშის პროპორციაა 2:3. ვანის მუნიციპალიტეტის გერბი და დროშა ↑ ვანის მუნიციპალიტეტის სიმბოლოების (გერბის და დროშის) დამტკიცების შესახებ. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2023-04-01. ციტირების თარიღი: 2023-04-01.
ბაღდათის მუნიციპალიტეტის დროშა

ბაღდათის მუნიციპალიტეტის დროშა — ბაღდათის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო გერბთან ერთად. მიღებულია ბაღდათის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ, 2012 წლის 26 ოქტომბერს №84 დადგენილებით. დროშის ქსოვილი გაყოფილია ვერტიკალურად ორ თანაბარ ნაწილად: I ნაწილი — მეწამულ ველზე სამი ჰერალდიკური ოქროს ვარდი, პროპორციით 2:1. II ნაწილი — გაყოფილია ჰორიზონტალურად ორ თანაბარ ნაწილად. ზედა ნაწილი არის ზურმუხტოვანი ველი, ქვედა ნაწილი არის ლაჟვარდოვანი ველი. დროშის პროპორციაა 2:3. ბაღდათის მუნიციპალიტეტის გერბი და დროშა ↑ ბაღდათის მუნიციპალიტეტის სიმბოლოების (გერბის და დროშის) დამტკიცების შესახებ
ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის დროშა

ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის დროშა — ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო გერბთან ერთად. მიღებულია ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ, 2014 წლის 25 ივნისს №11 დადგენილებით. დროშა ვერტიკალურად თანაბრად გაყოფილია მეწამულ და ზურმუხტოვან ველებად. მეწამულ ველზე ზედა მარჯვენა კუთხეში გამოსახულია ვერცხლის ცხრაქიმიანი ვარსკვლავი. დროშას ჰორიზონტალურად გადაკვეთს ვერცხლის შვიდი ტალღოვანი სარტყელი. დროშის პროპორციაა 2:3. ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის გერბი და დროშა ↑ ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის სიმბოლოების (გერბის და დროშის) დამტკიცების შესახებ
ქურთის მუნიციპალიტეტის გერბი

ქურთის მუნიციპალიტეტის გერბი — ქურთის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასთან ერთად. მიღებულია ქურთის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ, 2010 წლის 25 მაისის №3 დადგენილებით. გერბის ფარი გაკვეთილია და იყოფა ორ ნაწილად: I ნაწილი — ვერცხლის ველზე მეწამული სწორკუთხა ჯვარი (წმინდა გიორგი), რომლის მკლავები ეხება ველის კიდეებს. II ნაწილი — მეწამულ ველზე "გამომავალი" ვერცხლის მახვილიანი ხელი. გერბის ფარს ზემოთ მოთავსებულია საქალაქო ვერცხლის გვირგვინი — ერთქონგურიანი გალავანი (ციხე-სიმაგრის ფორმის) ნახევრად ღია კარიბჭით. ფარს ქვემოთ მოთავსებულია გერბის დევიზის ვერცხლ-მეწამული ბაფთა, რომლის ვერცხლის ველზე შავად ჩაწერილია დევიზი — „ქურთა“. ქურთის მუნიციპალიტეტის დროშა და გერბი
ქურთის მუნიციპალიტეტის დროშა

ქურთის მუნიციპალიტეტის დროშა — ქურთის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო გერბთან ერთად. მიღებულია ქურთის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ, 2010 წლის 25 მაისის №3 დადგენილებით. დროშის მეწამულ ველზე მოთავსებულია ქურთას გერბი. დროშის პროპორციაა 2:3. ქურთის მუნიციპალიტეტის გერბი და დროშა
ნიკოლოზი (ნამორაძე)

ნიკოლოზი, ერისკაცობაში — ნიკოლოზ ზაქარიას ძე ნამორაძე, (დ. 1872 — გ. 1923) — ქართველი სასულიერო პირი. დაიბადა დუშეთის მაზრის აზნაურის ოჯახში. სწავლობდა თელავის სასულიერო სასწავლებელში (1883-1888) და თბილისის სასულიერო სემინარიაში (1888-1895). 1900 წელს დაამთავრა პეტერბურგის სასულიერო აკადემია (საკანდიდატო ნაშრომი — «Церковное управление в Грузии до присоединения ея к России»), რის შემდეგაც დაინიშნა ქართული ენის მასწავლებლად თბილისის სასულიერო სასწავლებელში. 1902 წელს ეკურთხა მღვდელმონაზონად, 1904 წელს კი დაინიშნა გელათის მონასტრის წინამძღვრად არქიმანდრიტის ხარისხით. არქიმანდრიტი ნიკოლოზი მონაწილეობდა 1905 წლის გამათავისუფლებელ მოძრაობაში, რის გამოც 1906 წლის მაისში თანამდებობიდან გადააყენეს და ხარკოვის ეპარქიის სვიატიგორსკის მონასტერში გადასახლება მიუსაჯეს. ნიკოლოზი არ დაემორჩილა ამ გადაწყვეტილებას და თბილისში იმალებოდა. ერთ-ერთი დაუდასტურებელი ვერსიით 1908 წლის 28 მაისს სწორედ მან მოკლა საქართველოს ეგზარქოსი ნიკონი. იმავე წელს ნამორაძე ოსმალეთში გადასახლდა და კონსტანტინეპოლში ქართველ კათოლიკეთა მონასტერს შეაფარა თავი. 1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ საქართველოში დაბრუნდა. 1917 წლის ნოემბერში ქუთათელმა მიტროპოლიტმა ანტონმა გელათის მონასტრის კრებულისა და სოფ. გელათის მცხოვრებლების თხოვნის საფუძველზე ნიკოლოზი მონასტრის წინამძღვრად დააბრუნა. შემდეგ მოწამეთას მონასტრის არქიმანდრიტი იყო. გარდაიცვალა 1923 წელს. მასალები XIX საუკუნის პირველი ნახევრის ქართული საზოგადოებრიობის ისტორიისათვის / მ. ბერძნიშვილი ; რედ.: მამისა ბერძნიშვილი ; საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემია, ივ.ჯავახიშვილის სახ. ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტი. ნაწ. II : მასალები ბიოგრაფიული ლექსიკონისათვის (ა-ე). თბილისი : მეცნიერება , 1980 – გვ. 117-118. ლორთქიფანიძე, ი. საუკუნის საქართველოს ეკლესიის ისტორიიდან — ქუთათელი მიტროპოლიტი ანტონი (გიორგაძე): ცხოვრება და მოღვაწეობა[მკვდარი ბმული], თბილისი, 2019.
თიღვის მუნიციპალიტეტის გერბი

თიღვის მუნიციპალიტეტის გერბი — თიღვის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასთან ერთად. მიღებულია თიღვის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ, 2010 წლის 24 მაისს №2 დადგენილებით. მეწამულ ველზე მოთავსებულია ვერცხლის დაჭიმული მშვილდ-ისარი. ფარის ზედა მარჯვენა კუთხე უჭირავს თავისუფალ კანტონს, რომლის ვერცხლის ველზე მეწამული ჯვარია გამოსახული. გერბის ფარს ზემოთ მოთავსებულია საქალაქო ვერცხლის გვირგვინი — ერთკოშკიანი ქონგურებიანი გალავანი (ციხე-სიმაგრის ფორმის) ნახევრად ღია კარიბჭით. ფარს ქვემოთ მოთავსებულია გერბის დევიზის ვერცხლ-მეწამული ბაფთა, რომლის ვერცხლის ველზე შავად ჩაწერილია დევიზი — „თიღვა“. თიღვის მუნიციპალიტეტის დროშა და გერბი
თიღვის მუნიციპალიტეტის დროშა

თიღვის მუნიციპალიტეტის დროშა — თიღვის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო გერბთან ერთად. მიღებულია თიღვის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ, 2010 წლის 24 მაისს №2 დადგენილებით. დროშის მეწამულ ველზე მოთავსებულია თეთრი ფერის დაჭიმული მშვილდ-ისარი. დროშის ზედა მარჯვენა კუთხეში თეთრ ველზე გამოსახულია მეწამული ჯვარი. თეთრ ველს უჭირავს დროშის სიმაღლის 1/3. დროშის პროპორციაა 2:3. თიღვის მუნიციპალიტეტის გერბი და დროშა
ნემსაძე

საკუთარი სახელი ნემსაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გიორგი ნემსაძე — ფეხბურთელი გიორგი ნემსაძე — მორაგბე დავითი (ნემსაძე) — აფხაზეთის კათოლიკოსი დავით ნემსაძე — მოჭადრაკე ვლადიმერ ნემსაძე — ექიმი, ინფექციონისტი ლუკა ნემსაძე — ფეხბურთელი ოთო ნემსაძე — მომღერალი სოსო ნემსაძე — რეჟისორი
საერთაშორისო კონვენცია საზღვაო ძიება-გადარჩენის შესახებ

საერთაშორისო კონვენცია საზღვაო ძიება-გადარჩენის შესახებ (ინგლ. The International Convention on Maritime Search and Rescue; შემოკლებით, ინგლ. SAR Convention) ― საერთაშორისო საზღვაო ორგანიზაციის კონვენცია საზღვაო უსაფრთხოების შესახებ. კონვენცია ზღვაზე ძიება-გადარჩენის სამუშაოების იურიდიული ჩარჩოს ნაწილია. საერთაშორისო კონვენცია საზღვაო ძიება-გადარჩენის შესახებ 1979 წლის 27 აპრილს მიიღეს. ძალაში შევიდა 1985 წლის 22 ივნისს. კონვენციის დამატებებია საერთაშორისო საზღვაო ორგანიზაციის რეზოლუციები MSC.70(69) და MSC.155(78). პირველი დამატება 1998 წელს მიიღეს, ხოლო მეორე ― 2004 წელს. 2022 წლის ოქტომბრისთვის კონვენციის წევრია 114 სახელმწიფო. ↑ 1.0 1.1 1.2 International Convention on Maritime Search and Rescue (SAR). International Maritime Organization. ციტირების თარიღი: 11 October 2022 ↑ Brems, Eva (2013). Human Rights and Civil Liberties in the 21st Century. Springer Netherlands, გვ. 187. ISBN 978-9400775992.  ↑ Legal Brief on International Law and Rescue at Sea. UNHCR. ციტირების თარიღი: 11 October 2022 ↑ Elferink, Alex G. Oude (2021). International Organizations and the Law of the Sea 1998. Brill, გვ. 40. ISBN 978-9004481459.  ↑ (2006) SAR Convention 2006 edition. London: International Maritime Organization, გვ. i. ISBN 978-9280142280.  ↑ Gallagher, Anne (2014). The International Law of Migrant Smuggling. Cambridge University Press, გვ. 84. ISBN 978-1107015920.  ↑ STATUS OF IMO TREATIES. International Maritime Organization. ციტირების თარიღი: 12 October 2022
ნიკოლეიშვილი

საკუთარი სახელი ნიკოლეიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებას: ავთანდილ ნიკოლეიშვილი — ფილოლოგი ლევან ნიკოლეიშვილი — სამხედრო პირი
ლაჰტის ქვერეგიონი

ლაჰტის ქვერეგიონი (ფინ. Lahti sub-region) ― ფინეთის პიაიატ-ჰიამეს რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერის მიხედვით, ქვერეგიონის მოსახლეობა 205 124 ადამიანს შეადგენს. ფინეთის ქვერეგიონები ↑ 1.0 1.1 Seutukunta- ja maakuntakatsaus 1998 — 1865. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q798557"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q33102669"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55580751"></a> ↑ Väestö iän (1-v.) ja sukupuolen mukaan alueittain, 1972-2021 31.12.2021. Tilastokeskus. Viitattu 26.8.2022.
პიაიატ-ჰიამეს მუნიციპალიტეტები

პიაიატ-ჰიამეს (ფინ. Päijät-Häme; შვედ. Päijänne-Tavastland) რეგიონი 1 ქვერეგიონს მოიცავს, რომელიც 9 მუნიციპალიტეტად იყოფა. სამხრეთი ფინეთი სამხრეთ ფინეთის რეგიონები
ნინიაშვილი

საკუთარი სახელი ნინიაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებას: ბაგრატ ნინიაშვილი — სპორტსმენი (ძიუდო) ქრისტეფორე ნინიაშვილი — სპორტსმენი (სამბო, ძიუდო), მწვრთნელი
ჰეინოლის ქვერეგიონი

ჰეინოლის ქვერეგიონი (ფინ. Heinolan seutukunta) ― ფინეთის პიაიატ-ჰიამეს რეგიონის ყოფილი ქვერეგიონი. ფინეთის ქვერეგიონები ↑ 1.0 1.1 Seutukunta- ja maakuntakatsaus 1998 — 1865. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q798557"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q33102669"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55580751"></a>
ნინიძე

საკუთარი სახელი ნინიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებას: ბიქტორ ნინიძე — პოლიტიკოსი ვიქტორ ნინიძე — მსახიობი, რეჟისორი ვიქტორ ნინიძე — მსახიობი თედო ნინიძე — იურისტი, სახელმწიფო მოხელე ია ნინიძე — მსახიობი კირილე ნინიძე — პოლიტიკოსი მერაბ ნინიძე — მსახიობი
ელემენტთა პერიოდული სისტემის მეხუთე პერიოდი

ელემენტთა პერიოდული სისტემის მეხუთე პერიოდი — ელემენტთა პერიოდული სისტემის, 18 ქიმიური ელემენტისაგან (რუბიდიუმი Rb 37 {\displaystyle {\ce {_{37}Rb}}} — ქსენონი Xe 54 {\displaystyle {\ce {_{54}Xe}}} ) შემდგარი რიგით მეხუთე პერიოდი. კოკოჩაშვილი ვ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 87-89.
ელემენტთა პერიოდული სისტემის მეოთხე პერიოდი

ელემენტთა პერიოდული სისტემის მეოთხე პერიოდი — ელემენტთა პერიოდული სისტემის, 18 ქიმიური ელემენტისაგან (კალიუმი K 19 {\displaystyle {\ce {_{19}K}}} — კრიპტონი Kr 36 {\displaystyle {\ce {_{36}Kr}}} ) შემდგარი რიგით მეოთხე პერიოდი. კოკოჩაშვილი ვ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 87-89.
ელემენტთა პერიოდული სისტემის მესამე პერიოდი

ელემენტთა პერიოდული სისტემის მესამე პერიოდი — ელემენტთა პერიოდული სისტემის, 8 ქიმიური ელემენტისაგან (ნატრიუმი Na 11 {\displaystyle {\ce {_{11}Na}}} — არგონი Ar 18 {\displaystyle {\ce {_{18}Ar}}} ) შემდგარი რიგით მესამე პერიოდი. კოკოჩაშვილი ვ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 87-89.
ფორსის ქვერეგიონი

ფორსის ქვერეგიონი (ფინ. Forssan seutukunta) ― ფინეთის კანტა-ჰიამეს რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერის მიხედვით, ქვერეგიონის მოსახლეობა 32 034 ადამიანს შეადგენს. ფინეთის ქვერეგიონები ↑ Väestö iän (1-v.) ja sukupuolen mukaan alueittain, 1972-2021 31.12.2021. Tilastokeskus. Viitattu 26.8.2022.
კანტა-ჰიამეს მუნიციპალიტეტები

კანტა-ჰიამეს (ფინ. Kanta-Häme; შვედ. Egentliga Tavastland) რეგიონი 3 ქვერეგიონს მოიცავს, რომლებიც 11 მუნიციპალიტეტად იყოფა. სამხრეთი ფინეთი სამხრეთ ფინეთის რეგიონები
ჰიამეენლინის ქვერეგიონი

ჰიამეენლინის ქვერეგიონი (ფინ. Hämeenlinnan seutukunta) ― ფინეთის კანტა-ჰიამეს რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერის მიხედვით, ქვერეგიონის მოსახლეობა 93 716 ადამიანს შეადგენს. ფინეთის ქვერეგიონები ↑ Väestö iän (1-v.) ja sukupuolen mukaan alueittain, 1972-2021 31.12.2021. Tilastokeskus. Viitattu 26.8.2022.
რიიჰიმიაკის ქვერეგიონი

რიიჰიმიაკის ქვერეგიონი (ფინ. Riihimäen seutukunta) ― ფინეთის კანტა-ჰიამეს რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერის მიხედვით, ქვერეგიონის მოსახლეობა 44 463 ადამიანს შეადგენს. ფინეთის ქვერეგიონები ↑ Väestö iän (1-v.) ja sukupuolen mukaan alueittain, 1972-2021 31.12.2021. Tilastokeskus. Viitattu 26.8.2022.
ნორაკიძე

საკუთარი სახელი ნორაკიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებას: გიგა ნორაკიძე — ფეხბურთელი, მწვრთნელი ვლადიმერ ნორაკიძე — ფსიქოლოგი პავლე ნორაკიძე — სამხედრო პირი სპირიდონ ნორაკიძე — საზოგადო მოღვაწე