laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
საქართველოს რაგბის კავშირი

საქართველოს რაგბის კავშირი დაფუძნდა 1991 წლის 27 მაისს. რაგბის საერთაშორისო საბჭოში (IRB) გაერთიანდა 1992 წლის 27 თებერვალს. 2020 წლის 30 დეკემბერს ჩატარებულ არჩევნებში არჩეულ კანდიდატს, ირაკლი აბუსერიძეს საჯარო რეესტრმა უარი კავშირის წესდების საფუძველზე უთხრა. რეესტრის განმარტებით, არჩევნები კავშირის ბოლო კრებიდან, გასული წლის 24 თებერვლიდან, 30 დღეში უნდა ჩატარებულიყო. რეალურად კი იგი 10 თვის შემდეგ, 30 დეკემბერს გაიმართა. გარდა ამისა, მათ ირაკლი აბუსერიძეს დამატებითი დოკუმენტების წარდგენა მოსთხოვეს. 2021 წლის 22 იანვარს ირაკლი აბუსერიძემ საჯარო რეესტრში ადმინისტრაციული საჩივარი შეიტანა, სადაც ის არ დაეთანხმა დამატებითი დოკუმენტების მოთხოვნას. საჯარო რეესტრმა საბოლოო გადაწყვეტილება აბუსერიძისთვის რეგისტრაციაზე უარის თქმის შესახებ 8 თებერვალს მიიღო. გადაწყვეტილებას მორაგბეთა აქციები მოჰყვა. ამის შემდეგ ჩაინიშნა ახალი არჩევნები, სადაც მხოლოდ ერთი კანდიდატი, სოსო ტყემალაძე იღებდა მონაწილეობას. არჩევნების პარალელურად, შენობასთან საპროტესტო აქცია მიმდინარეობდა, რასაც ხმაური და დაპირისპირება მოჰყვა. საქართველოს რაგბის კავშირის ოფიციალური საიტი რაგბი. საქართველოს სპორტისა და ახალგაზრდობის საქმეთა სამინისტროს ოფიციალური საიტი. ქართული რაგბის ისტორია[მკვდარი ბმული] რაგბი დაარქივებული 2020-02-06 საიტზე Wayback Machine. , სპორტის სახეობის აღწერა ↑ „საჯარო რეესტრმა ირაკლი აბუსერიძეს რაგბის კავშირის პრეზიდენტად დამტკიცებაზე უარი უთხრა“. On.ge. 7 იანვარი, 2021. ციტირების თარიღი: 10 მარტი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება) ↑ 2.0 2.1 2.2 „რაგბის კავშირის პრეზიდენტად სოსო ტყემალაძე აირჩიეს“. On.ge. 10 მარტი, 2021. ციტირების თარიღი: 10 მარტი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება) ↑ „რეესტრმა ირაკლი აბუსერიძე რაგბის კავშირის პრეზიდენტად არ დაარეგისტრირა“. On.ge. 8 თებერვალი, 2021. ციტირების თარიღი: 10 მარტი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება) ↑ „იუსტიციის სახლთან მორაგბეების აქცია იმართება“. On.ge. 4 თებერვალი, 2021. ციტირების თარიღი: 10 მარტი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება) ↑ „ხმაურის და დაპირისპირების ფონზე, რაგბის კავშირის პრეზიდენტად იოსებ ტყემალაძე აირჩიეს“. formulanews.ge. ციტირების თარიღი: 10 მარტი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ ნუგზარ ენდელაძე. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-08-04. ციტირების თარიღი: 2020-01-12. ↑ რაგბის კავშირის პრეზიდენტად გოჩა სვანიძე აირჩიეს. netgazeti.ge (24 იანვარი, 2016). ↑ გოჩა სვანიძე საქართველოს რაგბის კავშირის პრეზიდენტის თანამდებობას ტოვებს. reginfo.ge (30 ივლისი, 2020). ↑ რაგბის კავშირის პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებლად გიორგი გორგასლიძე დაინიშნა. rugby.ge (4 აგვისტო, 2020). ↑ რაგბის კავშირს ახალი დროებითი პრეზიდენტი ჰყავს. popsport.com (21 აგვისტო, 2020).[მკვდარი ბმული] ↑ რაგბის კავშირის პრეზიდენტის მოვალეობის ახალი შემსრულებელი ცნობილია.... lelo.ge (21 აგვისტო, 2020). ↑ ირაკლი აბუსერიძე რაგბის კავშირის პრეზიდენტია. lelo.ge (30 დეკემბერი, 2020).
აფრიდუნ I

აფრიდუნ I, აგრეთვე ცნობილი როგორც აფრიდუნ მოწამე (დ. 1046 — გ. 1120) — შირვანის მე-18 შაჰი 1106-1120 წლებში, ქესრანიდების დინასტიიდან. 1063 წლის მარტში, შედადიანმა მმართველმა — აბუ ლ-ასვარ შავურ I-მა შირვანის წინააღმდეგ ბრძოლა დაიწყო. ფარიბურზ I-მა, რომელიც მოქმედებისთვის უძლური იყო, საკუთარი შვილი — აფრიდუნ I დახმარების სათხოვნელად სარირის მმართველთან გაგზავნა. სარირის მმართველმა მის მოთხოვნას თავი აარიდა და არ დააკმაყოფილა, სამი თვის შემდეგ კი — აფრიდუნი შირვანში დაბრუნდა. 1066 წლის 30 იანვარს, ფარიბურზ იბნ სალარმა იგი დერბენტის მმართველად დანიშნა. 1068 წლის ივლისში, აფრიდუნ I-მა დერბენტი დატოვა და შირვანში დაბრუნდა. ცნობილია, რომ იგი „ურწმუნოების“ წინააღმდეგ ბრძოლისას გარდაიცვალა, რის გამოც, მას „მოწამე“ უწოდეს. შირვანშაჰმა საკუთარი შვილი — მანუჩაჰრ III დავით აღმაშენებლის ასულზე — თამარზე დააქორწინა. აფრიდუნის მცდელობები, საქართველოში შესაჭრელად წარუმატებელი აღმოჩნდა. გარდაიცვალა 1112 წელს. მისი გარდაცვალების შემდეგ, მომდევნო შირვანშაჰი მისი შვილი — მანუჩაჰრ III გახდა. Bosworth, C. E. (1968). „The Political and Dynastic History of the Iranian World (A.D. 1000–1217)“, The Cambridge History of Iran, Volume 5: The Saljuq and Mongol periods. Cambridge: Cambridge University Press, გვ. 1–202. ISBN 0-521-06936-X.  Minorsky, Vladimir (1958). A History of Sharvān and Darband in the 10th-11th Centuries. University of Michigan, გვ. 1–219. ISBN 978-1-84511-645-3.  ↑ S. Ashurbeyli – Shirvanshahs, Baku, 2007 ↑ Minorsky 1958, p. 34. ↑ Minorsky 1958, pp. 34–35. ↑ Пaxoмoв. Kpaткий кypc... c.3l.
მარქსისტსკაია (მოსკოვის მეტრო)

მარქსისტსკაია (რუს. Марксистская) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს კალინინსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1979 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ილიჩის მოედანი (მოსკოვის მეტრო)

ილიჩის მოედანი (რუს. Площадь Ильича) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს კალინინსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1979 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ავიამოტორნაია (მოსკოვის მეტრო, კალინინსკო-სოლნცევსკაია)

ავიამოტორნაია (რუს. Авиамоторная) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს კალინინსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1979 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ენთუზიასტების გზატკეცილი (მოსკოვის მეტრო)

ენთუზიასტების გზატკეცილი (რუს. Шоссе Энтузиастов) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს კალინინსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1979 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
პეროვო (მოსკოვის მეტრო)

პეროვო (რუს. Перово) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს კალინინსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1979 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ნოვოგირეევო (მოსკოვის მეტრო)

ნოვოგირეევო (რუს. Новогиреево) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს კალინინსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1979 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ნოვოკოსინო (მოსკოვის მეტრო)

ნოვოკოსინო (რუს. Новокосино) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს კალინინსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2012 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
დელოვოი-ცენტრი (მოსკოვის მეტრო, კალინინსკო-სოლნცევსკაია)

დელოვოი-ცენტრი (რუს. Деловой центр) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სოლნცევსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2014 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
დარდანები

დარდანები — ბალკანეთში, თანამედროვე სერბეთის სამხრეთით, კოსოვოში მცხოვრები ხალხი. საუბრობდნენ დარდანულ ენაზე. არსებობს ჰიპოთეზა, რომლის მიხედვითაც დარდანები არიან თანამედროვე ალბანელების წინაპრები. ბერძნული მითოლოგიის მიხედვით დარდანი ილირიუსის შვილია და ითვლება დარდანების ეპონიმად. ზოგიერთი თვალსაზრისით დარდანებს უკავშირებენ ჰომეროსის „ილიადაში“ მოხსენიებულ დარდანებს, რომლებიც ტროადის მცხოვრებლები იყვნენ. უძველესი წყაროები დარდანების წარმომავლობის შესახებ წინააღმდეგობრივია. ზოგი მათ რომაელებად მიიჩნევენ, ზოგი კი — ბერძნებად. დიოდორე სიცილიელი მათ აღმოსავლეთიდან (დარდანელის რაიონიდან) გადმოსახლებულად მიიჩნევდა. პირველად ისტორიულ წყაროებში მოიხსენიებიან მას შემდეგ, რაც მათ მეფემ ბარდილმა გააერთიანა და თავის კონტროლს დაუქვემდებარა რამდენიმე ადგილობრივი ტომი. ძვ. წ. 358 წელს ფილიპე II მაკედონელმა დარდანებთან დადო ხელშეკრულება და ცოლად შეირთო დარდანების პრინცესა აუდატუ, თუმცა შემდეგ ფილიპე II-მ დაამარცხა დარდანები ბარდილის მეთაურობით. ძვ. წ. 334 წელს, ალექსანდრე მაკედონელის დროს დარდანები თავს დაესხნენ მაკედონიას, მაგრამ დამარცხდნენ და აღიარეს მისი ხელისუფლება. დარდანები მოგვიანებითაც აგრძელებდნენ მაკედონელებზე თავდასხმას. საბოლოოდ დარდანები დაიპყრეს რომაელებმა. იმპერატორმა დიოკლეტიანემ იქ შექმნა პროვინცია დარდანია, ცენტრით ქალაქ ნიშში. დარდანია ↑ История Албании ↑ Appian, The Foreign Wars, III, 1.2 ↑ Greeks and Barbarians (Edinburgh Readings on the Ancient World) by T. Harrison, 2001, ISBN 0-415-93959-3, page 140
ლინა მედინა

ლინა ვანესა მედინა (ესპ. Lina Vanessa Medina; დ. 23 სექტემბერი ან 27 სექტემბერი 1933, უანკაველიკი, პერუ) — ყველაზე ახალგაზრდა დედა მედიცინის ისტორიაში, რომელსაც ბავშვი ეყოლა 5 წლის, 7 თვის და 17 დღისას. არსებობს გარკვეული საპირისპირო მონაცემი ლინა მედინის ზუსტი დაბადების თარიღთან დაკავშირებით. ხოლო დაბადების ადგილად სახელდება ანტაკანჩა, პაურანფა ან ტიკრაპო, თუმცა, ყველა ეს ქალაქი განლაგებულია უანკაველიკის რეგიონში. ლინა მშობლებმა საავადმყოფოში მიიყვანეს მუცლის გაზრდის გამო ხუთი წლის ასაკში. თავდაპირველად, სიმსივნის დიაგნოზი დაუსვეს, თუმცა ექიმებმა მალევე აღმოაჩინეს, რომ გოგონა იყო შვიდი თვის ფეხმძიმე. დოქტორმა გერარდო ლოზადამ გოგონა წაიყვანა პერუს დედაქალაქ ლიმაში, შემდგომი გამოკვლევებისთვის, რათა ორსულობა დაედასტურებინა. ნახევარი თვის შემდეგ, 1939 წლის 14 მაისს, ლინას შეეძინა ბიჭი საკეისრო კვეთით, რომელსაც მენჯის განუვითარებლობის გამო მიმართეს. ↑ Elgar Brown (for Chicago Evening American). "American scientists await U.S. visit of youngest mother: Peruvian girl and baby will be exhibited, " San Antonio Light, July 11, 1939, page 2A.
Midnight Gold

„Midnight Gold“ (ქართ. შუაღამის ოქრო) — Nika Kocharov & Young Georgian Lolitaz-ის სიმღერა, რომლითაც ჯგუფი წარდგა ევროვიზიის სიმღერის 2016 წლის კონკურსზე. ↑ Brey, Marco. (15 Feb 2016) "Midnight Gold" is the Georgian song for Stockholm. EBU.
Color of Your Life

Color of Your Life (ქართ. შენი ცხოვრების ფერი) — სიმღერა, რომელსაც ასრულებს პოლონეთის წარმომადგენელი მიხალ შპაკი ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 2016-ზე. ↑ Omelyanchuk, Olena. Poland: National final on March 5th. European Broadcasting Union (28 January 2016). ციტირების თარიღი: 28 January 2016.
ისტორია დაწყებითგან ივერიისა, ესე იგი გიორგიისა, რომელ არს სრულიად საქართველოჲსა

ისტორია დაწყებითგან ივერიისა, ესე იგი გიორგიისა, რომელ არს სრულიად საქართველოჲსა, ივერიის ისტორია — თხზულება საქართველოზე, შედგენილი თეიმურაზ ბატონიშვილის მიერ 1843 წლის 22 მაისს. ისტორია მოიცავს პერიოდს უძველესი დროიდან — მირიან მეფემდე. თეიმურაზ ბატონიშვილმა პეტრებურგში გადასახლებისას, ჯერ კიდევ მარი ბროსეს გაცნობისთანავე იწყო თეიმურაზმა მუშაობა „ივერიის ისტორიის“ დასაწერად: უფრო ადრე 1831 წელს წერდა: როგორც ჩანს საკმაო მუშაობის შემდგომ თეიმურაზს განუზრახავს დაეწერა ორი წიგნი საქართველოს ისტორიიდან. 1835 წლის 23 ნოემბერს იგი ბროსეს სწერდა: მისი დაუღალავი შრომა ავადმყოფობამ შეანელა: ხოლო როცა 1836 წლის იანვრიდან ავად გახდა, მიუხედავად ექიმების მხრიდან აკრძალვისა წერა არ შეუჩერებია, ხოლო მისი პრუსიაში მოგზაურობამ მუშაობა რამდენიმე თვით შეაჩერა. დაბრუნებისთანავე ისევ განაგრძო მუშაობა. 1837 წელს ზოგი ნაწილი უკვე დამთავრებული ჰქონდა: ამგვარი მუშაობით ივერიის ისტორიის წერა მისი სიცოცხლის უკანსაკნელ წლებამდე გაგრძელდა. მართალია დაუმთავრებელი არ დარჩენია, მაგრამ გამოუცემელი კი დარჩა. ბროსე წერს: „ოცი წელი მუშაობდა იგი ქართველი ხალხის ვრცელი ისტორიის შეთხზვაზე... ცნობილია მხოლოდ ის, რომ ავტორს სურდა ესარგებლა ყველა, როგორც ქართული, ასევე რუსულ ენაზე გადაუთარგმნელი უცხო მასალებით“. აღნიშნული თხზულება „ისტორია დაწყებიტგან ივერიისა, ე. ი. გიორგიისა, რომელ არს სრულიად საქართველოჲსა“ თეიმურაზის მეუღლის ელენეს თხოვნისა და ბროსეს შუამდგომლობის შემდეგ აკადემიის წინაშე, გამოცემულ იქნა დ. ჩუბინოვის მიერ. სანქტ-პეტერბურგს 1848 წელს. ზაქარია ჭიჭინაძის სიტყვვებით მას დაწერილი ჰქონდა საქართველოს ისტორიის მეორე ტომიც, რომელიც დაიკარგაო. შ. მესხია, „თეიმურაზ ბატონიშვილი“, თბ. 1982, გვ. 34-35 თეიმურაზ ბატონიშვილი „ისტორია დაწყებითგან ივერიისა, ესე იგი გიორგიისა, რომელ არს სრულიად საქართველოჲსა“ ↑ Броссе, Некролог, Ж, М. Н. Пр. გვ. 39 ↑ ზ. ჭიჭინაძე, „საქართველოს ცხოვრება“, თბ. 1913, გვ. 32 ↑ 3.0 3.1 თეიმურაზ ბატონიშვილი (1848) „ისტორია დაწყებითგან ივერიისა, ესე იგი გიორგიისა, რომელ არს სრულიად საქართველოჲსა“, წელთა აღრიცხვანი. მეფენი თუ რომელი რომელსა წელსა გამეფდეს. გვერდები: 210–220.
პრიზრენის ლიგა

პრიზრენის ლიგა — ალბანეთის ნაციონალური ორგანიზაცია. შეიქმნა 1878 წლის 10 ივნისს ეროვნული მოძრაობის ფარგლებში. ლიგა დაარსდა ქალაქ პრიზრენში, ბერლინის კონგრესის გადაწყვეტილების საწინააღმდეგოდ, რომლის მიხედვითაც ოსმალეთის იმპერიის ზოგიერთი სასაზღვრო ტერიტორია გადაეცა მონტენეგროსა და საბერძნეთს. ამ ნაბიჯმა მნიშვნელოვანი რეზონანსი გამოიწვია იმ ტერიტორიებზე, რომლებიც ეთნიკური ალბანელებით იყო დასახლებული. 1878 წლის 10 ივნისის კრებას ესწრებოდნენ ფეოდალურ-პატრიარქალური საზოგადოების ზედა ფენები, თანამდებობის პირები და მსხვილი ვაჭრები. თავდაპირველად ორგანიზაცია მხარს უჭერდა ოსმალეთის იმპერიის მთავრობას, თუმცა ამავე წლის ნოემბრიდან ურთიერთობა დაიძაბა პრიზრენის ლიგასა და ოსმალეთის მთავრობას შორის. 1880 წელს ლიგის ხელმძღვანელი გახდა აბდულ ფრაშერი. ხალხის მასების ფართო მხარდაჭერის შედეგად ლიგამ ოსმალეთის მთავრობა გამოაძევა აღნიშნული ტერიტორიებიდან. 1881 წელს პრიზრენის ლიგა სათავეში ჩაუდგა აღნიშნული ტერიტორიების დროებით მთავრობას, მაგრამ ოსმალეთის მთავრობამ მოახერხა ცუდად შეიარაღებული ალბანელების დამარცხება. * Mazower, Mark (2000). The Balkans: A Short History, Modern Library Chronicles. New York: Random House. ISBN 0-679-64087-8.  ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: პრიზრენის ლიგა The City of Prizren დაარქივებული 2005-02-11 საიტზე Wayback Machine. Kosovo Chronicles დაარქივებული 2005-02-07 საიტზე Wayback Machine. The Albanians in Yugoslavia in Light of Historical Documents დაარქივებული 2007-02-05 საიტზე Wayback Machine.
ალტუფიევო (მოსკოვის მეტრო)

ალტუფიევო (რუს. Алтуфьево) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სერპუხოვსკო-ტიმირიაზევსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1994 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ბიბირევო (მოსკოვის მეტრო)

ბიბირევო (რუს. Бибирево) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სერპუხოვსკო-ტიმირიაზევსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1992 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ოტრადნოე (მოსკოვის მეტრო)

ოტრადნოე (რუს. Отрадное) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სერპუხოვსკო-ტიმირიაზევსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1991 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ვლადიკინო (მოსკოვის მეტრო)

ვლადიკინო (რუს. Владыкино) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სერპუხოვსკო-ტიმირიაზევსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1991 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
პეტროვსკო-რაზუმოვსკაია (მოსკოვის მეტრო)

პეტროვსკო-რაზუმოვსკაია (რუს. Петровско-Разумовская) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სერპუხოვსკო-ტიმირიაზევსკაიასა და ლიუბლინსკო-დმიტროვსკაიას ხაზებზე. შედგება 2 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური სერპუხოვსკო-ტიმირიაზევსკაიას ხაზზე გაიხსნა 1991 წელს, ხოლო ლიუბლინსკო-დმიტროვსკაიას ხაზზე 2016 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ტიმირიაზევსკაია (მოსკოვის მეტრო)

ტიმირიაზევსკაია (რუს. Тимирязевская) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სერპუხოვსკო-ტიმირიაზევსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1991 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
დმიტროვსკაია (მოსკოვის მეტრო)

დმიტროვსკაია (რუს. Дмитровская) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სერპუხოვსკო-ტიმირიაზევსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1991 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
სავიოლოვსკაია (მოსკოვის მეტრო)

სავიოლოვსკაია (რუს. Савёловская) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სერპუხოვსკო-ტიმირიაზევსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1988 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
მენდელეევსკაია (მოსკოვის მეტრო)

მენდელეევსკაია (რუს. Менделеевская) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სერპუხოვსკო-ტიმირიაზევსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1988 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ცვეტნოი-ბულვარი (მოსკოვის მეტრო)

ცვეტნოი-ბულვარი (რუს. Цветной бульвар) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სერპუხოვსკო-ტიმირიაზევსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1988 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ჩეხოვსკაია (მოსკოვის მეტრო)

ჩეხოვსკაია (რუს. Чеховская) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სერპუხოვსკო-ტიმირიაზევსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1987 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ბოროვიცკაია (მოსკოვის მეტრო)

ბოროვიცკაია (რუს. Боровицкая) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სერპუხოვსკო-ტიმირიაზევსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1986 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
პოლიანკა (მოსკოვის მეტრო)

პოლიანკა (რუს. Полянка) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სერპუხოვსკო-ტიმირიაზევსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1986 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
სერპუხოვსკაია (მოსკოვის მეტრო)

სერპუხოვსკაია (რუს. Серпуховская) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სერპუხოვსკო-ტიმირიაზევსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1983 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ტულსკაია (მოსკოვის მეტრო)

ტულსკაია (რუს. Тульская) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სერპუხოვსკო-ტიმირიაზევსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1983 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ნაგატინსკაია (მოსკოვის მეტრო)

ნაგატინსკაია (რუს. Нагатинская) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სერპუხოვსკო-ტიმირიაზევსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1983 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ნაგორნაია (მოსკოვის მეტრო)

ნაგორნაია (რუს. Нагорная) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სერპუხოვსკო-ტიმირიაზევსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1983 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ნახიმოვსკი-პროსპექტი (მოსკოვის მეტრო)

ნახიმოვსკი-პროსპექტი (რუს. Нахимовский проспект) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სერპუხოვსკო-ტიმირიაზევსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1983 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
სევასტოპოლსკაია (მოსკოვის მეტრო)

სევასტოპოლსკაია (რუს. Севастопольская) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სერპუხოვსკო-ტიმირიაზევსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1983 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ჩერტანოვსკაია (მოსკოვის მეტრო)

ჩერტანოვსკაია (რუს. Чертановская) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სერპუხოვსკო-ტიმირიაზევსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1983 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
იუჟნაია (მოსკოვის მეტრო)

იუჟნაია (რუს. Южная) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სერპუხოვსკო-ტიმირიაზევსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1983 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
პრაჟსკაია (მოსკოვის მეტრო)

პრაჟსკაია (რუს. Пражская) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სერპუხოვსკო-ტიმირიაზევსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1985 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
აკადემიკოს იანგელის ქუჩა (მოსკოვის მეტრო)

აკადემიკოს იანგელის ქუჩა (რუს. Улица академика Янгеля) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სერპუხოვსკო-ტიმირიაზევსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2000 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ანინო (მოსკოვის მეტრო)

ანინო (რუს. Аннино) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სერპუხოვსკო-ტიმირიაზევსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2001 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
დიმიტრი დონელის ბულვარი (მოსკოვის მეტრო)

დიმიტრი დონელის ბულვარი (რუს. Бульвар Дмитрия Донского) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სერპუხოვსკო-ტიმირიაზევსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2002 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
იოჰანეს ვარესი

იოჰანეს ვარესი (ესტ. Johannes Vares; დ. 12 იანვარი, 1890, ვილიანდიმაა, ესტონეთი — გ. 29 ნოემბერი, 1946, ტალინი, ესტონეთის სსრ) — ესტონელი პოეტი და მწერალი, პოლიტიკური მოღვაწე. იოჰანეს ვარესმა დაამთავრა პიარნუს გიმნაზია, 1910–1914 წლებში სწავლობდა კიევის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტზე. პირველი მსოფლიო ომის დროს 1915–1918 წლებში მსახურობდა სამხედრო ექიმად. მონაწილეობდა 1918–1920 წლების ესტონეთის განმათავისუფლებელ ომში, კონსტანტინ პიატსის მიერ შექმნილი დროებითი მთავრობის მხარეს. 1920–1930-იან წლებში მუშაობდა პიარნუში ექიმად. 20-იანი წლბის დასაწყისში იწყება მისი ლიტერატურული კარიერა. იგი წერდა იოჰანის ბარბარუსის სახელწოდებით, მიეკუთვნებდა ლიტერატურული დაჯგუფების სიურუს რიგებს. 1940 წლის ივნის-აგვისტოში ხელმძღვანელობდა ესტონეთის მთავრობას. ხოლო ესტონეთის გასაბჭოების შემდეგ სიკვდილამდე იყო ესტონეთის სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის თავმჯდომარე. 1940 წლის სექტემბრიდან ესტონეთის კომპარტიის ცკ-ის წევრია. 1941 წლიდან სსრკ-ის უმაღლესი სბჭოს დეპუტატია. 1941–1944 წლებში ემიგრაციაშია. გერმანელების უკან დახევის შემდეგ ესტონეთში ბრუნდება. 1946 წლის 29 ნოემბერს იპოვეს გარდაცვლილი კადრიორგის რეზიდენციაში აბაზანის იატაკზე. სავარაუდოდ, მან სიცოცხლე თვითმკვლელობით დაასრულა. დაკრძალულია ტალინში. Johannes Vares Eesti ohvitseride andmekogus Jüri Liim. Kuklalasuga “enesetapp” – mõrvatud Järvamaa praosti Harald Meri materjalid. Kultuur ja Elu 2/2007.
ბოსნია და ჰერცეგოვინის კულტურა

ბოსნია და ჰერცეგოვინის კულტურა მოიცავს ამ ქვეყნის: ანტიკურ მემკვიდრეობას, არქიტექტურას, ლიტერატურას, ვიზუალურ ხელოვნებას, მუსიკას, კინოს, სპორტს და სამზარეულოს. ბადანის გამოქვაბულის კედლის ნახატები თარიღდება პალეოლითის (ძვ. წ. 1400) ხანით. ის არის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ევროპის უძველესი პალეოლითის ხანის ნიმუში. ბოსნია და ჰერცეგოვინაში ასევე მრავლად მოიპოვება ნეოლითის ხანის (ძვ. წ. 5000) ნიმუშები. ბრინჯაოს ხანაში ტერიტორია დასახლებული იყო ილირიული ტომებით. ილირიელები დაიპყრეს რომაელებმა, რომელი პერიოდიდანაც შემორჩა გზები, ხიდები და მოზაიკით გაწყობილი ვილების ნაშთები. პირველ ბოსნიურ ხელოვნების ნიმუშებად ითვლება საფლავის ქვებზე გაკეთებული ორნამენტები, რომლებიც თარიღდება III საუკუნით და შექმნილია ქრისტიანული კულტურის გავლენით. ბოსნია და ჰერცეგოვინას აქვს მდიდარი ლიტერატურული მემკვიდრეობა. ფრანცისკანელი მატია დივკოვიჩი მიიჩნევა ბოსნიური ლიტერატურის ფუძემდებლად. გამოჩენილი პოეტები არიან: ნტუნ ბრანკო შიმიჩი, ალეკსა შანტიჩი, იოვან დუჩიჩი და მაკ დიზდარი. ცნობილი მწერლებიდან გამოსარჩევია ნობელის ლაურეატი ივო ანდრიჩი. პოპულარული ტრადიციული ბოსნიური მუსიკის ფორმები შედარებით ახალია და მიეკუთვნება XX საუკუნეს. ტრადიციული სიმღერის პოპულარული ფორმაა განგა, რომელიც შარგიაზე სრულდება. ცნობილი ბონიელი და ჰერცეგოვინელი მუსიკოსები არიან: გორან ბრეგოვიჩი, ზდრავკო ჩოლიჩი, ბრანიმირ შტულიჩი, დინო მერლინი და ტომო მილიშევიჩი. ცნობილი ბოსნია და ჰერცეგოვინელი კინოს რეჟისორები არიან: დანის ტანოვიჩი, იასმილა ჟბანიჩი და ემირ კუსტურიცა. 1995 წლიდან მოქმედებს სარაევოს კინოფესტივალი, რომელიც უდიდესი და ყველაზე გავლენიანია სამხრეთ-აღმოსავლეთ ევროპაში. ↑ mp3 files with examples from Dalmatia (Croatia) in "Trends and Processes in the Music Culture of the Dalmatian Hinterland" by Josko Caleta დაარქივებული 2008-12-31 საიტზე Wayback Machine. , accessed 15 February 2011
გაქრები მადათოვზე

„გაქრები მადათოვზე“ — აკა მორჩილაძის ტრილოგია „მადათოვის“ მეორე წიგნი, რომელშიც ყველაზე ცნობილი ქართული რომანის გმირები კვლავ ხვდებიან ერთმანეთს მადათოვის კუნძულზე 1909 წელს, პირველი შეხვედრიდან ათი წლის შემდეგ. რომანში გაცოცხლებულია XX საუკუნის დასაწყისის საქართველო და რევოლუციამდელი ვნებეთაღელვა. გაქრები მადათოვზე საიტზე Goodreads