laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ინდონეზია 1960 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ინდონეზიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მესამედ იასპარეზა 1960 წელს, იტალიის დედაქალაქ რომში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს. სპორტული ბმულები დაარქივებული 2014-12-27 საიტზე Wayback Machine. საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ინდონეზია 1968 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ინდონეზიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეოთხედ იასპარეზა 1968 წელს, მექსიკის დედაქალაქ მეხიკოში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს. სპორტული ბმულები დაარქივებული 2011-07-27 საიტზე Wayback Machine. საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ინდონეზია 1972 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ინდონეზიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეხუთედ იასპარეზა 1972 წელს, დასავლეთ გერმანიის ქალაქ მიუნხენში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს. სპორტული ბმულები დაარქივებული 2011-08-13 საიტზე Wayback Machine. საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ინდონეზია 1976 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ინდონეზიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეექვსედ იასპარეზა 1976 წელს, კანადის ქალაქ მონრეალში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს. სპორტული ბმულები დაარქივებული 2013-12-20 საიტზე Wayback Machine. საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ინდონეზია 1984 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ინდონეზიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეშვიდედ იასპარეზა 1984 წელს, აშშ-ის ქალაქ ლოს-ანჯელესში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს. სპორტული ბმულები დაარქივებული 2011-08-19 საიტზე Wayback Machine. საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ინდონეზია 1988 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ინდონეზიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მერვედ იასპარეზა 1988 წელს, სამხრეთ კორეის დედაქალაქ სეულში. ამ თამაშებზე მათ მხოლოდ ერთი ვერცხლის მედალი მოიპოვეს. სპორტული ბმულები დაარქივებული 2011-08-08 საიტზე Wayback Machine. საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ინდონეზია 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ინდონეზიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეცხრედ იასპარეზა 1992 წელს, ესპანეთის ქალაქ ბარსელონაში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 5 მედალი მოიპოვეს. სპორტული ბმულები დაარქივებული 2012-02-06 საიტზე Wayback Machine. საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ინდონეზია 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ინდონეზიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეათედ იასპარეზა 1996 წელს, აშშ-ის ქალაქ ატლანტაში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 4 მედალი მოიპოვეს. სპორტული ბმულები დაარქივებული 2009-06-02 საიტზე Wayback Machine. საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ინდონეზია 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ინდონეზიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთერთმეტედ იასპარეზა 2000 წელს, ავსტრალიის ქალაქ სიდნეიში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 6 მედალი მოიპოვეს. სპორტული ბმულები დაარქივებული 2009-04-03 საიტზე Wayback Machine. საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ძვ. წ. 848

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 848 სალმანასარ III-ის ლაშქრობა სირიაში
ინდონეზია 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ინდონეზიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთორმეტედ იასპარეზა 2004 წელს, საბერძნეთის დედაქალაქ ათენში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 4 მედალი მოიპოვეს. სპორტული ბმულები დაარქივებული 2009-02-21 საიტზე Wayback Machine. საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ინდონეზია 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ინდონეზიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეცამეტედ იასპარეზა 2008 წელს, ჩინეთის დედაქალაქ პეკინში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 5 მედალი მოიპოვეს. სპორტული ბმულები დაარქივებული 2009-03-18 საიტზე Wayback Machine. საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ინდონეზია 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ინდონეზიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთოთხმეტედ იასპარეზა 2012 წელს, დიდი ბრიტანეთის დედაქალაქ ლონდონში. ამ თამაშებზე მათ ერთი ვერცხლისა და ერთი ბრინჯაოს მედალი მოიპოვეს. სპორტული ბმულები დაარქივებული 2012-11-11 საიტზე Wayback Machine. საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ტაბრეტ ბეთელი

ტაბრეტ ბეთელი (ინგლ. Tabrett Bethell; დ. 13 მაისი, 1981) — ავსტრალიელი მოდელი და მსახიობი. ცნობილი გახდა კარას როლით ტელესერიალში „ლეგენდა მაძიებელზე“. სამსახიობო კარიერის დაწყებამდე დაკავებული იყო სამოდელო საქმიანობით. ტაბრეტ ბეთელი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-03-06. ციტირების თარიღი: 2013-07-07. ↑ The Swallow - IMDb. IMDb.com. ↑ Tabrett Bethell Cast in Poe. CaptivatedByTabrett.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-12-05. ციტირების თარიღი: 2013-07-07. ↑ Tabrett Bethell in Sanctuary. CaptivatedByTabrett.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-12-05. ციტირების თარიღი: 2013-07-07. ↑ Australian actress joins ‘Dhoom 3′ cast. primepostnews.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-12-25. ციტირების თარიღი: 2013-07-07. ↑ Tabrett Bethell Stars In Mr Right. TabrettBethell.info (2009). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-12-13. ციტირების თარიღი: 2013-07-07. ↑ 2008 Top 90 Seymour Centre Week 5. Short+Sweet Sydney 2008 (February 2008). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-05-21. ციტირების თარიღი: 2013-07-07. ↑ Tabrett in Savage in Limbo. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-02. ციტირების თარიღი: 2013-07-07. ↑ Awards for Tabrett Bethell. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-05-27. ციტირების თარიღი: 2013-07-07.
ძვ. წ. 939

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 939 ძვ. წ. 939 — 939 წელი ქრისტეშობამდე. ძვ. წ. 939 წლის წინამორბედია ძვ. წ. 940 წელი ხოლო მის შემდეგ მოდის ძვ. წ. 938 წელი.
ვერტინგენის ბრძოლა

ვერტინგენის ბრძოლა — ბრძოლა საფრანგეთის იმპერიასა და ავსტრიის იმპერიას შორის 1805 წლის 8 ოქტომბერს. საფრანგეთის არმიას ხელმძღვანელობდა მარშალი იოაჰიმ მიურატი — ავსტრიის არმიას კი ფელდმარშალ-ლეიტენანტი ფრანს აუფენბერგი. ვერტინენგის ბრძოლა იყო ულმის კამპანიის შემადგენელი ნაწილი. ნაპოლეონის ხელმძღვანელობით ფრანგებმა გადასვლა დაიწყეს მდინარე რაინზე 12,000 ათასიანი ჯარით. ავსტრიელებმა კი მდინარე დუნაი გადალახეს ნაპოლეონთან შესახვედრად. მოწინააღმდეგეებს შორის ბრძოლა გაიმართა გერმანიის ქალაქ ვერტინგენთან. ბრძოლაში ფრანგებმა დაკარგეს 200 ჯარისკაცი, ავსტრიელების მხრიდან კი დაიღუპა 400 კაცი და 2,900 დაიჭრა. მნიშვნელოვანმა დანაკარგმა ავსტრიელებს ბრძოლისუნარიანობა დაუკარგა და უკან დახევა დაიწყეს, რითაც ფრანგებმა ისარგებლეს და უკან დაედევნენ. ვერტინგენის ბრძოლა ფრანგების გამარჯვებით დასრულდა. Wertingen 1805, Obscure Battles Napoleon guide Napoleon Miniatures Wargame Society of Toronto დაარქივებული 2011-09-28 საიტზე Wayback Machine.
პრისცილა ტაილერი

ელიზაბეთ კუპერ პრისცილა ტაილერი (ინგლ. Priscilla Cooper Tyler) — პრეზიდენტ ჯონ ტაილერის მეუღლე და აშშ-ს პირველი ლედი 1842 წლიდან 1844 წლამდე ლეტიცია ტაილერის გარდაცვალების შემდეგ. პრისცილა კუპერი დაიბადა ნიუ-იორკში მსახიობ თომას კუპერის და მერი ფერლი კუპერის ოჯახში. 17 წლიდან პრისცილამ მსახიობად დაიწყო მუშაობა. კუპერების ოჯახი ცხოვრობდა დიდ სახლში ბროდვეიზე. ისინი 1837 წლის ეკონომიკური კრიზისის დროს გაკოტრდნენ. 1840 წლის არჩევნების შემდეგ ჯონ ტაილერი გახდა ვიცე-პრეზიდენტი. პრეზიდენტ უილიამ ჰარისონის მოულოდნელი გარდაცვალების შემდეგ, რამდენიმე თვეში ტაილერმა დაიკავა მისი ადგილი. იმ დროს, როდესაც ტაილერი პრეზიდენტი გახდა, მისი ცოლი, ლეტიცია ავად იყო. მან პრისცილას სთხოვა დახმარება თეთრი სახლის დიასახლისობაში. 1842 წლის 10 სექტემბერს, ცოლის გარდაცვალების შემდეგ, პრეზიდენტმა პრისცილას პირველ ლედის თანამდებობა შესთავაზა. 1844 წელს, ფილადელფიაში გადასვლის შემდეგ, თეთრი სახლის დიასახლისობა გადააბარა პრეზიდენტის ახალ ცოლს, ჯულია ტაილერს. ტაილერმა ფილადელფიაში 16 წელი იცხოვრა. რობერტმა (პრისცილას ახალმა ქმარმა) მიიღო იურიდიული განათლება და მიიღო აქტიური მონაწილეობა დემოკრატიული პარტიის ცხოვრებაში. 1861 წელს, როდესაც დაიწყო სამოქალაქო ომი, მისმა ქმარმა მხარდაჭერა გამოუცხადა კონფედერაციას. ისინი გადავიდნენ რიჩმონდში. 1877 წელს, ქმრის გარდაცვალების შემდეგ, პრისცილა მონტგომერიში დარჩა საცხოვრებლად. პრისცილა ტაილერი — ბიოგრაფია დაარქივებული 2018-09-30 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
გიუნცბურგის ბრძოლა

გიუნცბურგის ბრძოლა — ბრძოლა საფრანგეთის იმპერიასა და ჰაბსურგის მონარქიას შორის 1805 წლის 9 ოქტომბერს მდინარე დუნაისთან მდებარე ქალაქ გიუნცბურგთან. გიუნცბურგის ბრძოლა ულმის კამპანიის და მესამე კოალიციის ომის შემადგენელი ნაწილი იყო. ბრძოლაში საფრანგეთის მხრიდან მონაწილეობას იღებდა 8 ათასი ჯარისკაცი, ჰაბსბურგის მონარქიის მხრიდან კი 7 ათასი ჯარისკაცი. ბრძოლის ველზე მოწინააღმდეგები სამ ხაზად განლაგდნენ და ერთმანეთს ცეცხლი გაუხსნეს. ავსტრიელები ცდილობდნენ ფრანგებისთვის გზა გადაეჭრათ ხიდისაკენ რათა მათ ზურგში არ აღმოჩენილიყვნენ. ამისათვის, მათ ხიდები დაუყონებლივ გაანადგურეს. ელჰინგენის ხიდს რომელსაც ავსტრიელების VI კორპუსი იცავდა ტყვედ ჩავარდა და ხიდი ფრანგებმა დაიკავეს. ამით ისარგებლეს მათ და წინ წაიწიეს. ფრანგების მიერ ხიდის დაკავება ავსტრიელებისთვის დიდი დანაკლისი იყო. ავსტრიელებმა ბრძოლაში დაკარგეს 2 ათასი ჯარისკაცი, ფრანგებმა კი 700. მნიშვნელოვანმა დანაკარგებმა ავსტრიელების ბრძოლისუნარანობა შეასუსტა და ბრძოლაში დმარცხდნენ. Broughton, Tony. napoleon-series.org Generals Who Served in the French Army in the Period 1789-1815 Smith, Digby & Kudrna, Leopold (compiler). napoleon-series.org Austrian Generals during the French Revolutionary and Napoleonic Wars 1792-1815
ძვ. წ. 849

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 849 ახაზია - ისრაელის მეფე
ძვ. წ. 940

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 940 დასრულდა სოლომონის ტაძრის მშენებლობა იერუსალმში.
კერეკები

კერეკები — მცირე ეთნიკური ჯგუფი რუსეთში. 2002 წლის აღწერით კერეკად დაასახელა თავისი თავი მხოლოდ 8 ადამიანმა. კერეკები საკუთარ თავს უწოდებენ ანკალგაკკუს. ჩუქჩები მათ უწოდებენ კერეკიტს, აქედან წარმოსდგა დღეს მიღებული სახელწოდება. კერეკები ცხოვრობენ ჩუქჩების გარემოცვაში და მათი მხრიდან განიცდიდნენ უძლიერეს ასიმილაციას. კერეკები ძველთაგანვე განსახლდნენ ბერინგის ზღვისა და ჩუკოტკის ზღვის სანაპიროზე, ანადირის ლიმანიდან მდინარე ოპუკის შესართავამდე (კამჩატკის გეოგრაფიული საზღვრის ჩრდილოეთამდე). არქეოლოგიური მონაცემები მოწმობენ, რომ ძველი კერეკების დასახლებების კვალი აღინიშნება სამხრეთითაც, კამჩატკაზე ოლიუტორის კონცხამდე. კერეკები აწარმოებდნენ დამდგარი ცხოვრების წესს, საქმიანობდენ თევზჭერით, ფრინველებზე, ზღვის და ბეწვიან ცხოველებზე ნადირობით. The Red Book of the Peoples of the Russian Empire -- Kereks
ოროჩები

ოროჩები — ხაბაროვსკის მხარის მკვიდრი მოსახლეობა. ოროჩებს აკუთვნებენ ტუნგუს-მანჯურიულ სამხრეთულ (მანჯურიულ) ქვეჯგუფს. XIX საუკუნის მეორე ნახევარში ოჩორებს ეკავა ვრცელი ტერიტორია იაპონიის ზღვის სანაპიროზე — დე კასტრიდან ჩრდილოეთით მდინარე ბოტჩის სათავემდის სამხრეთით. აქ იყო ოჩორების 47 მუდმივი დასახლება (გასსა), თითოეულ მათგანში ცხოვრობდა 2-3 ოჯახობა (15-18 ადამიანი). XIX საუკუნის დასასრულს ოროჩები გადასახლდნენ ამურსა და ხუნგარზე. შედეგად ჩამოყალიბდა ხუთი ტერიტორიული ჯგუფი, განსხვავებულნი კულტურის განსაკუთრებულობით: ამურის, ხუნგარიის, ტუმინის, პრიმორიის (ხადინსკაის) და კოპინის. ამჟამად ოჩორები ცხოვრობენ უმეტესწილად ხაბაროვსკის მხარის სავგავანისა და ვანინის რაიონებში. პატარა ჯგუფი ცოხვოვრობს კომსომოლსკისა და პრიმორისკის მხარეშიც. 1989 წლის სსრკ-ის საყოველთაო აღწერის მიხედვით საქართველოში 1 ეთნიკურად ოროჩი ცხოვრობდა. The Orochis Ethnologue link ↑ სსრკ-ის საყოველთაო აღწერა 1989 - საქართველოს სსრ
ულჩები

ულჩები — ხაბაროვსკის მხარის მკვიდრი მოსახლეობა. ძველი სახელწოდებით მანგუნები. ულჩები მეტყველებენ ულჩურ ენაზე, რომელიც 30-იან წლებში ითვლებოდა ნანაური ენის დიალექტად. ამირისპირეთის სხვა ხალხების ენებთან ერთად ულჩური ენა მიეკუთვნება ტუნგუსურ-მანჯურიულ ენობრივ ჯგუფს. 2002 წლის მონაცემებით რუსეთში 2,913 ულჩი ცხოვრობს. ულჩები დაარქივებული 2008-06-07 საიტზე Wayback Machine. ↑ ულჩები დიდ საბჭოთა ენციკლპედიაში
ოროკები

ოროკები — რუსეთში მცხოვრები გადაშენების პირას მყოფი ეთნიკური ჯგუფი. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით, ოროკების რაოდენობა შეადგენს 346 კაცს, მათ შორის 201 ცხოვრობს ქალაქად და 145 სოფლად. 64-მა (18,5%) მიუთითა, რომ ფლობს მშობლიურ ენას. ანთროპოლოგიურად ოროკები განისაზღვრებიან როგორც ჩრდილოაზიური რასის ბაიკალისპირეთის ანთროპოლოგიური ტიპის ტიპური წარმომადგენლები. ოროჩების გვერდით ისინი ყველაზე ახლობლები არიან ევენკებთან და ნეგიდალებთან, ვიდრე ამურის სხვა ხალხებთან. ოროკების ენა განეკუთვნება ტუნგუსურ-მანჯურიული ენების სამხრეთულ (მანჯურიულ) ქვეჯგუფს. ოროკები
სელკუპები

სელკუპები — რუსეთში მცხოვრები გადაშენების პირას მყოფი ეთნიკური ჯგუფი. განსახლებულები არიან მდინარე ენისეის საშუალო დინებაში. სოფელ ფარკოვოში ისინი შეადგენენ უმრავლესობას. ენისეის დასახლებებში ისინი ცხოვრობენ კეტებს შორის. რამდენიმე სელკუპი ცხოვრობს დასახლება კელოლოგში ელოგუოზე, ენისეის მარცხენა შენაკადზე. სსრ კავშირში 1989 წელს ეთნიკური ჯგუფის რაოდენობა შეადგენდა 3612 კაცს (3564 რუსეთში). 2002 წლის აღწერით 4249. ციმბირის რუსეთთან მიერთების დროიდან სელკუპებს ეკავათ ტერიტორია ჩრდილოეთით შუა ობიდან და მის შენაკად ტიმიდან სამხრეთით მდინარე ჩულიმამდის. პირველ წინააღმდეგობას კაზაკურ რაზმებს უწევდა სელკუპების ტომობრივი გაერთიანება – „პეგაია ორდა“. ობისპირეთის მიწებისა და მათი მოსახლეობის დაპყრობა დასრულდა XVI-XVII საუკუნეებში. XVII საუკუნი პირველ ნახევარში სელკუპების რაოდენობა ოთხ ციმბირულ მაზრებში იყო 2 700, 300, 1 500, 1000 – სულ 5 500 კაცი. Селькупы в XVII—XX веках დაარქივებული 2009-05-21 საიტზე Wayback Machine. Фотографии — Фатеев И. С. Селькупы реки Тым 1938, 1940 годы დაარქივებული 2004-12-26 საიტზე Wayback Machine. Селькупы на сайте Ассоциации коренных малочисленных народов Севера, Сибири и Дальнего Востока დაარქივებული 2021-01-28 საიტზე Wayback Machine. Этническая идентификация южных селькупов (реферат)
ძვ. წ. 850

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 850 ისრაელში ახაზია გამეფდა. აჰავი - ისრაელის მეფე.
ნგანასანები

ნგანასანები (ნგან. нгана́саны́ — „ადამიანები“, თვითსახელწოდება — няа, ня — „ამხანაგი“, ძვ. სახელწოდება — სამოედები, ტავგიელები) — რუსეთში მცხოვრები გადაშენების პირას მყოფი ეთნიკური ჯგუფი. მათი ენა განეკუთვნება ურალური ენების დამოდიურ შტოს — ჩრდილოურ ჯგუფს. ნგანასანების სამომთაბარეო ტრადიციული ტერიტორია არის ტაიმირის ნახევარკუნძულის შიდა რეგიონები ჩრდილოეთის საზღვრებიდან ბირანგის მთაგრეხილის მთისწინეთამდის. XX საუკუნის 60-80-იან წლებში ნგანასანები გადაასახლეს სამ დასახლებაში, რომლებიც მდებარეობს დოლგანის ეთნიკური ტერიტორიის სამხრეთით – უსტავამი, ვოლოჩანკა და ნოვაია. ზოგიერთი ნგანასანი ცხოვრობს ტაიმირის ქალაქებში (დუდინსკში, ნორილსკში, ხატანგში). 2004 წლის მონაცემებით მათი რაოდენობა იყო 834 კაცი. უკანასკნელი მონაცემების მიხედვით ენას ფლობს დაახლოებით 500 კაცი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 358. Helimski, Eugene. Nganasan shamanistic tradition: observation and hypotheses. Shamanhood: The Endangered Language of Ritual, conference at the Centre for Advanced Study, 19–23 June 1999, Oslo. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-12-19. ციტირების თარიღი: 2013-07-10. Lintrop, Aado. The Nganasan Shamans from Kosterkin family. Studies in Siberian Shamanism and Religions of the Ugric-Samoyedic Peoples. Folk Belief and Media Group of the Estonian Literary Museum. Lintrop, Aado (December, 1996). „The Incantations of Tubyaku Kosterkin“. Electronic Journal of Folklore. 2. ISSN 1406-0949. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date=-ში (დახმარება) Nganasan Clean Tent Rite. Trailer for the Russian film "People of Taimyr" (ЛЮДИ ТАЙМЫРА) Russian documentary "Taboo: The Last Shaman" (Табу Последний Шаман)
აინაჟი

აინაჟი (ლატვ. Ainaži, ესტ. Heinaste) — ქალაქი ლატვიაში. სალაცგრივის მხარეში. მდებარეობს რიგის ყურის სანაპიროზე რიგიდან ჩრდილოეთით 105 კმ-ში, ესტონეთის საზღვარზე. მოსახლეობა 994 ადამიანი (2011). 2009 წლის 1 ივლისამდე შედიოდა ლიმბაჟის რაიონის შემადგენლობაში. აინაჟი ვიძემეს ისტორიული რეგიონის წყნარი ქალქია და წარმოადგენს ლატვიის ზღვაოსნობის აკვანს. სახელწოდება მომდინარეობს ლივური სიტყვიდან „Ainag“ და ნიშნავს განმარტოებულს. ესტონური სახელწოდებაა ჰეინასტე. მდებარეობს უაღრესად მომგებიან გზაჯვარედინ „ვია ბალტიკა“-ზე. იგი ყველაზე პატარა ქალაქია ვიძემეს რეგიონში. აინაჟის ზღვაოსნობის მუზეუმი — ასახავს ლატვიის ზღვაოსნობის სკოლის ისტორიას. მეხანძრეების მუზეუმი — აინაჟის მეხანძრეების ნებაყოფლობითი გაერთიანების მუზეუმი. „თეთრი მზის“ ქვის მემორიალი — შეიქმნა 1998 წელს და სიმბოლურად წარმოადგენს ლატვიელი მეზღვაურების საზღვაო გზის რუკას. სალაცგრივის მხარის ოფიციალური საიტი ინფორმაცია აინაჟზე ტურისტულ პორტალ mesta.lv-ზე ინფორმაცია აინაჟზე ტოპონიმიკურ ბაზაში ↑ Численность жителей в самоуправлениях. 01.01.2011
გორაკებს მიღმა

გორაკებს მიღმა (რუმ. După dealuri) — 2012 წლის რუმინული დრამატული ფილმი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ალინა გერმანიიდან რუმინეთში ბრუნდება. ის აკითხავს ვოიკიცას, მისთვის ყველაზე ახლობელ ადამიანს, რათა ისიც გერმანიაში წაიყვანოს. ალინა და ვოიკიცა ერთად იზრდებოდნენ სკოლა-ინტერნატში. მაგრამ ვოიკიცა მართლმადიდებლურ მონასტერში ცხოვრობს და ცხოვრების არჩეული წესის შეცვლა არ სურს. კანის კინოფესტივალი საუკეთესო მსახიობი ქალი: კრისტინა ფლუტური, კოზმინა სტრატანი საუკეთესო სცენარი: კრისტიან მუნჯიუ ოფიციალური საიტი „Beyond the Hills“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „გორაკებს მიღმა“ — Rotten Tomatoes
ჩუგუში

ჩუგუში (რუს. Чугуш) — მწვერვალი დასავლეთ კავკასიონზე, მდინარე ბელაიის სათავეებში. ადიღეს უმაღლესი წერტილი. სიმაღლე 3237 მ. აგებულია გნაისებით, კრისტალური ფიქლებითა და გრანიტებით. კალთები შემოსილია ნაძვნარ-სოჭნარით, ზევით სუბალპური მდელოებია. არის 10-მდე კარული და დაკიდებული მყინვარი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 166.
ბელალაყაია

ბელალაყაია (რუს. Белалакая) — მწვერვალი რუსეთში, ყარაჩაი-ჩერქეზეთში. მდებარეობს დასავლეთ კავკასიონზე. სიმაღლე 3861 მ. სახელწოდება მომდინარეობს თეთრი კვარცის ფენებისაგან, რომლებიც ჭრიან კლდოვან კალთებს. მთავარი მწვერვალის აღმოსავლეთით არის მწვერვალი პატარა ბელალაყაია, რომლის სიმაღლე ზღვის დონიდან 3740 მ აღწევს. ბელალაყაია გამოსახულია სასმელი მინერალური წყლის — Aqua Minerale-ის ბოთლზე. ↑ Топонимический словарь по А. Вегенеру, Р. Рототаеву. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-08-24. ციტირების თარიღი: 2013-07-08. ↑ Путешествие на гору Белалакая
ძვ. წ. 941

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 941 ძვ. წ. 941 — 941 წელი ქრისტეშობამდე. ძვ. წ. 941 წლის წინამორბედია ძვ. წ. 942 წელი ხოლო მის შემდეგ მოდის ძვ. წ. 940 წელი.
ფიშტი

ფიშტი (რუს. Фишт) — მწვერვალი დასავლეთ კავკასიონზე, მდინარეების ბელაიისა და ფშეხის (ყუბანის აუზი) სათავეებში, რუსეთის კრასნოდარის მხარეში. სიმაღლე 2867 მ. აგებულია კირქვებით, რომლებშიც განვითარებულია კარსტი. გვხვდება მღვიმეები, ძაბრები. კალთები შემოსილია ფართოფოთლოვანი და მუქწიწვოვანი ტყით, ზევით სუბალპური და ალპური მდელოებია. არის კარული და დაკიდებული მყინვარები. დასავლეთი კედლიდან გადმოედინება ფიშტის ჩანჩქერი, რომლის წყალვარდნილის სიმაღლეა დაახლოებით 200 მ. ფიშტი — სტატია დიდი საბჭოთა ენციკლოპედიიდან (რუსული)
ესენინის პიკი

ესენინის პიკი (რუს. Пик Есенина) — მწვერვალი საქართველოსა და რუსეთის (ყაბარდო-ბალყარეთი) საზღვარზე, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, მესტიის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედის ბეზენგის კედელზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 4310 მ. სახელი ეწოდა რუსი პოეტის სერგეი ესენინის პატივსაცემად. ხშირად მოიხსენიება როგორც უსახელო მწვერვალი 4310. მწვერვალზე გადის ბეზენგის კედლის კლასიკური მარშრუტები და ტრავერსები. ესენინის პიკი (რუსული)
ადაი-ხოხი

ადაი-ხოხი (ოს. Адайыхох) — მწვერვალი კავკასიონის ქედზე, წეის მყინვარის სამხრეთით. მდებარეობს რუსეთში, ჩრდილოეთ ოსეთში, კავკასიონის დასავლეთი ნაწილის მთავარი ქედის გაყოლებაზე, მდინარე არდონის აუზის ზემოთში. სიმაღლე 4408 მ. არის ფირნის ველები. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 78.
შალბუზდაღი

შალბუზდაღი (ლეზ. Гъуцар Сув — „ღმერთების მთა“) — მწვერვალი რუსეთში, დაღესტანში. მდებარეობს აღმოსავლეთ კავკასიონზე. სიმაღლე 4142 მ. აღმართულია განცალკევებულად, პირამიდისებურად. აქვს დაკბილული მწვერვალი. კალთები შემოსილია სუბალპური და ალპური მდელოებით. შალბუზდაღის სამხრეთ-აღმოსავლეთ კალთაზე მდებარეობს ევროპის ერთ-ერთი ყველაზე მაღალი დასახლება — სოფელი ყურუში, რომლის სიმაღლეა ზღვის დონიდან 2560 მ. შალბუზდაღი — რუსეთის გეოგრაფიული საზოგადოება (რუსული)
ძვ. წ. 851

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 851 ძვ. წ. 851 — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
ფსეაშხო

ფსეაშხო (რუს. Псеашхо) — მთის მასივი რუსეთში, კრასნოდარის მხარეში. მდებარეობს დასავლეთ კავკასიონზე. სიმაღლე 3256 მ. დაბა კრასნაია-პოლიანიდან 20 კმ-ში. მოქცეულია კავკასიის ნაკრძალის ფარგლებში. დასავლეთიდან შემოზღუდულია ტროგული ხეობით. არის მყინვარები. სიახლოვეს მდებარეობს ფსეაშხოს უღელტეხილი. ფსეაშხოს მასივი დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. (რუსული)
ლატვიის პოლიტიკური სისტემა

ლატვიის პოლიტიკური სისტემა — წარმოადგენს საპარლამენტო დემოკრატიული რესპუბლიკის წყობას, სადაც პრემიერ-მინისტრი არის მრავალ-პარტიული მთავრობის მეთაური. პრეზიდენტს აქვს მხოლოდ ცერემონიალური როლი. აღმასრულებელი ხელისუფლება ეკისრება მთავრობას. საკანონმდებლო ხელისუფლებას იზიარებს მთავრობა და ლატვის პარლამენტი - სეიმი. სასამართლო სისტემა აღმასრულებელი და საკანონმდებლო ხელისუფლებებისგან დამოუკიდებელია. ლატვიის კონსტიტუცია დაარქივებული 2006-07-13 საიტზე Wayback Machine. კანონი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული რეფორმის შესახებ კანონი თვითმმართველობების შესახებ კანონი სახელმწიფოებრივი მართვის მოწყობის შესახებ
ფსვენი

ფსვენი (ლათ. Eremias) — ხვლიკების გვარი. მათი სხეულის სიგრძე 30 სმ აღწევს. ქვიშისფერი ან მორუხოა, ზედ ხაზები დასდევს და ლაქები აყრია. გვარში 23 სახეობაა. გავრცელებულია აზიაში, ჩრდილოეთ ჩინეთში, კორეასა და სამხრეთ-აღმოსავლეთ ევროპაში. ბინადრობენ ნახევრად უდაბნოებსა და მშრალ სტეპებში. უმრავლესობა კვერცხმდებია, ზოგი — კვერცხცოცხლადმშობი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 409.
ნაომი უოტსი

ნაომი უოტსი (ინგლ. Naomi Ellen Watts; 28 სექტემბერი, 1968) — ბრიტანელ-ავსტრალიელი მსახიობი. კარიერა დაიწყო 80-იან წლებში ავსტრალიაში. მიღებული აქვს ოსკარისა და ოქროს გლობუსის ნომინაციები. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ნაომი უოტსი ნაომი უოტსი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ნაომი უოტსი People.com-ზე ნაომი უოტსი დაარქივებული 2009-04-05 საიტზე Wayback Machine. UNAIDS.org-ზე
ტელიფონები

ტელიფონები, შოლტკუდიანები (ლათ. Thelyphonida) — ფეხსახსრიანი ცხოველების რიგი ობობასნაირთა კლასისა. მათი სხეულის სიგრძე 7 სმ აღწევს. თავმკერდი გაბმული აქვთ, ქელიცერები მოკლე, საკმაოდ დიდი პედიპალპები. მეტწილად გავრცელებულია ტროპიკებსა და სუბტროპიკებში, ევროპასა და ავსტრალიაში. გარდა ამისა, ცნობილია აფრიკაში გავრცელებული 1 სახეობა — Etienneus africanus. იკვებებიან მწერებით, ადამიანისთვის საშიშროებას არ წარმოადგენენ. ტელიფონები — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული)