laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ეშმაკეული აიები

ეშმაკეული აიები — ბრიტანელ-ინდოელი მწერლის, სალმან რუშდის, მეოთხე რომანი, გამოქვეყნდა 1988 წელს. ნაწილობრივ ეფუძნება წინასწარმეტყველი მუჰამედის ცხოვრებას. ისევე, როგორც წინა წიგნებში, ამ რომანშიც რუშდი თავისი პერსონაჟების შესაქმნელად მაგიურ რეალიზმს და თანამედროვე მოვლენებს იყენებს. „ეშმაკეული აიები“ მოგვითხრობს ორი ადამიანის შესახებ, რომლებიც ტერორისტების მიერ გატაცებული თვითმფრინავის აფეთქებას სასწაულებრივად გადაურჩებიან. გაერთიანებულ სამეფოში წიგნმა დადებითი გამოხმაურება მიიღო. მოიპოვა ვაითბრედის პრემია და წარდგენილი იყო ბუკერის პრემიაზე. მიუხედავად ამისა, მუსლიმებმა რუშდი ღვთისგმობაში და ისლამის შეურაცხყოფაში დაადანაშაულეს. 1989 წლის 14 თებერვალს აიათოლა რუჰოლა ხომეინმა, ირანის იმჟამინდელმა ლიდერმა, მწერალს სასიკვდილო განაჩენი გამოუტანა. ამას მოჰყვა რუშდის მოკვლის რამდენიმე წარუმატებელი მცდელობა, რომელიც გაერთიანებული სამეფოს პოლიციის პროტექტორატის ქვეშ იმყოფებოდა. აგრეთვე თავს დაესხნენ რუშდისთან ახლოს მყოფ პირებს, მათ შორის მოკლეს მისი მთარგმნელი ჰიტოში იგარაში. წიგნი აკრძალულია ინდოეთში, როგორც მუსლიმთა წინააღმდეგ მიმართული სიძულვილის ტექსტი. The Satanic Verses PDF Looking back at Salman Rushdie's The Satanic Verses Notes on Salman Rushdie: The Satanic Verses ↑ Freebase Data Dumps — Google. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q95"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q648625"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q15241312"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1453477"></a> ↑ Manoj Mitta (25 January 2012). „Reading 'Satanic Verses' legal“. The Times of India. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 29 აპრილი 2013. ციტირების თარიღი: 24 October 2013. ↑ Suroor, Hasan (3 March 2012). „You can't read this book“. The Hindu. ციტირების თარიღი: 7 August 2013.
ლუიზა ხელაშვილი

ლუიზა ხელაშვილი (დ. 30 ნოემბერი, 1939, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეან-გინეკოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი. 1963 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1963-1965 წლებში მუშაობდა ექიმ-მეან-გინეკოლოგად ურალსკში(ყაზახეთის სსრ). 1965-1968 წლებში იყო პედიატრიული სანიტარული ჰიგიენისა და სტომატოლოგიური ფაკულტეტის მეან-გინეკოლოგიის კათედრის ასპირანტი. 1969-1980 წლებში უფროსი ლაბორანტი. 1980 წლიდან აღნიშნული კათედრის ასისტენტი. არის მეან-გინეკოლოგთა საზოგადოების წევრი. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „მასალები თვითნებითი აბორტების კლინიკისათვის“, დაიცვა 1969 წელს. ლუიზა ხელაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ანატოლი დიმაროვი

ანატოლი დიმაროვი (უკრ. Анатолій Дімаров; დ. 17 მაისი, 1922, პოლტავის ოლქი ― გ. 29 ივნისი, 2014, კიევი, უკრაინა) ― უკრაინელი მწერალი. 1981 წელს რომანის „ტკივილი და მრისხანება“ მეორე ტომისთვის (I ტომი ― 1974, II ტომი ― 1980) შევჩენკოს ეროვნული პრემია დაიმსახურა. ↑ National Library of Israel Names and Subjects Authority File <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q106509962"></a> ↑ Anatolij Dimarov Lithuanian. Universal Lithuanian Encyclopedia. ციტირების თარიღი: February 18, 2022. ↑ ЛАУРЕАТИ НАЦІОНАЛЬНОЇ ПРЕМІЇ УКРАЇНИ імені ТАРАСА ШЕВЧЕНКА 1962-2013 років uk. დაარქივებულია ორიგინალიდან — ნოემბერი 27, 2020. ციტირების თარიღი: February 18, 2022.
ვალერი შევჩუკი

ვალერი შევჩუკი (უკრ. Вале́рій Олекса́ндрович Шевчу́к; დ. 20 აგვისტო, 1939, ჟიტომირი, უკრაინა) ― უკრაინელი მწერალი, ფსიქოლოგიური და გოთიკური პროზის ოსტატი, არაერთი ლიტერატურული და ჟურნალისტური ნაშრომის ავტორი, უკრაინული ლიტერატურული ბაროკოს ინტერპრეტატორი. 1986 წელს ვალერი შევჩუკს „პოლონური კულტურის საპატიო მოღვაწის“ ტიტული მიენიჭა. 1988 წელს ტარას შევჩენკოს პრემიით დაჯილდოვდა რომანისთვის „სამი ფოთოლი ფანჯრის მიღმა“(უკრ. Три листки за вікном). 1990 წელს ანტონოვიჩის ფონდის პრემია (უკრ. Премія фундації Антоновичів) მიენიჭა. 1999 წელს თავად იაროსლავ ბრძენის V ხარისხის ორდენით დაჯილდოვდა. 2016 წელს ივან მაზეპას მედალი (უკრ. Медаль «Івана Мазепи») გადაეცა. Л. Б. Тарнашинська. Шевчук Валерій Олександрович Кравченко А. Валерій Шевчук // Історія української літератури XX століття. У 2 кн./За ред. В. Г. Дончика. — К-,— Кн. 2.— 1995. Мовчан Р. Валерій Шевчук // Українська проза XX століття. — К-, 1997. Навчально-методичні матеріали до уроків вивчення творчості Валерія Шевчука //Українська мова і література в школі. — 2003. — № 6-9. Шевчук В. Сад житейських думок, трудів та почуттів. // Українське слово: Хрестоматія української літератури та літературної критики XX ст..: В 4 кн. — К., 2001. —Кн. 4. Марко Роберт Стех, «Очима культури» № 5. Про Валерія Шевчука Марко Роберт Стех, «Очима культури» № 6. Про «Музу Рокслянську» Валерія Шевчука Автобіографія Валерія Шевчука Біографія Валерія Шевчука ↑ Сергій Дзюба. (Квітень 18, 2016) Відзнака за патріотизм. Мистецький портал «Жінка-УКРАЇНКА». ციტირების თარიღი: Квітень 18, 2016.
ჰაქიმ-ზადე ნიაზი ჰამზა

ჰაქიმ-ზადე ნიაზი ჰამზა (უზბეკ. Hamza Hakimzoda Niyoziy, Ҳамза Ҳакимзода Ниёзий; რუს. Хамза Хакимзаде Ниязи), (დ. 6 მარტი, 1889, კოკანდი — გ. 18 მარტი, 1929, შაჰიმარდანი) — უზბეკი მწერალი, დრამატურგი, საზოგადო მოღვაწე. უზბეკეთის სახალხო პოეტი (1926). უზბეკეთის საბჭოთა ლიტერატურის ფუძემდებელი. მის რევოლუციამდელ ნაწარმოებთაგან მნიშვნელოვანია ხელნაწერი "დივანი" (1905-1914, გამოვიდა პოეტის სიკვდილის შემდეგ). 1916-1919 წლებში გამოქვეყნებულ ლექსებში (7 კრებული) აისახა პოეტის გადასვლა რევოლუციური ბრძოლის პოზიციებზე. ჰამზა იბრძოდა ქალის უფლებებისათვის, ამხელდა ნაციონალისტებს, რეაქციულ სასულიერო პირებს. მოკლა რელიგიის ფანატიკოსების გააფთრებულმა ჯგუფმა. ჰამზა უზბეკეთის ლიტერატურაში სოციალური რეალიზმის ფუძემდებელია. კლასიკური პოეტური მეტრიკა (არუზი) გაამდიდრა ხალხური სალექსო ფორმებით. უზბეკეთის კულტურის ისტორიაში მნიშვნელოვანი კვალი დატოვა როგორც თეატრალურმა მოღვაწემ, კომპოზიტორმა და მუსიკოსმა. ჰამზას სახელობისაა უზბეკეთის სახელმწიფო აკადემიური დრამატული თეატრი. ალიშერ ნავოი უზბეკური ენა ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 598. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჰაქიმ-ზადე ნიაზი ჰამზა Adeeb Khalid: Printing, Publishing, and Reform in Tsarist Central Asia. 1994 Mark Dickens: Uzbek Music დაარქივებული 2008-07-23 საიტზე Wayback Machine. . 1989 Mark Dickens: The Uzbeks დაარქივებული 2008-07-23 საიტზე Wayback Machine. . 1990 Works of Niyazi in English, Russian, and Arabic საიტზე Wayback Machine (არქივირებულია მარტი 25, 2008) ↑ 1.0 1.1 Хамза Хакимзаде Ниязи // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ Proleksis enciklopedija, Opća i nacionalna enciklopedija — 2009. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3407324"></a> ↑ 4.0 4.1 4.2 4.3 Czech National Authority Database <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q13550863"></a> ↑ Mirbadaleva, A. S. „Gafur Gulyam“. In A. M. Prokhorov (ed.). დიდი საბჭოთა ენციკლოპედია (Russian). Moscow: Soviet Encyclopedia. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 9 დეკემბერი 2014. ციტირების თარიღი: 9 December 2014. დამოწმებას აქვს ცარიელი უცნობი პარამეტრ(ებ)ი: |month= და |coauthors= (დახმარება)
მიკოლა რუდენკო

მიკოლა რუდენკო (უკრ. Мико́ла Дани́лович Руде́нко; დ. 19 დეკემბერი, 1920 ― გ. 1 აპრილი, 2004) ― უკრაინელი პოეტი, მწერალი, ფილოსოფოსი, საბჭოთა დისიდენტი, ადამიანის უფლებათა დამცველი და მეორე მსოფლიო ომის ვეტერანი. უკრაინული ჰელსინკის ჯგუფის დამფუძნებელი. დისიდენტური საქმიანობის გამო ორჯერ იყო დაპატიმრებული. Твори Миколи Руденка у е-бібліотеці «Чтиво» Вірші Миколи Руденка у «Поетиці» Руденко Микола Данилович. Коротка біографія Довідник «Хто є хто в Україні», видавництво «К. І.С» Сайт про Миколу Даниловича Руденка Дещо з мрій Миколи Руденка про майбутню Україну.[მკვდარი ბმული] Підбірка статей про Миколу Руденка від Вахтанга Кіпіані Знайшли табірний щоденник Миколи Руденка, який дисидент вважав втраченим დაარქივებული 2018-04-02 საიტზე Wayback Machine. ↑ SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a>
ოლეს ბერდნიკი

ოლეს პავლეს ძე ბერდნიკი (უკრ. Олександр (Олесь) Павлович Бердник; დ. 27 ნოემბერი, 1926, ოფიციალურად 25 დეკემბერი, 1927 ― გ. 18 მარტი, 2003) ― უკრაინელი სამეცნიერი ფანტასტიკის მწერალი, ფუტურისტი და გლობალისტი, ფილოსოფოსი და თეოლოგი, საზოგადო მოღაწე, მეორე მსოფლიო ომის მონაწილე და საბჭოთა პოლიტიკური პატიმარი. ეკუთვნის ოცზე მეტი რომანი და მოთხრობების კრებული, რომლებიც მრავალ ენაზეა თარგმნილი, მათ შორის, ინგლისურ, გერმანულ, ფრანგულ, რუსულ და უნგრულ ენაზე. უკრაინული ჰელსინკის ჯგუფის ერთ-ერთი დამფუძნებელი წევრი. ↑ https://web.archive.org/web/20030721150250/http://writer.fio.ru/news.php?n=21004&c=1554 ↑ Berdnyk, Olesʹ (1927-2003). ციტირების თარიღი: February 18, 2022. ↑ Центральний державний архів вищих органів влади та управління України - Олександр (Олесь) Павлович Бердник - український письменник-фантаст, філософ, громадський діяч. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-04-04. ციტირების თარიღი: 2016-03-30. ↑ Бердник Олесь (Олександр) Павлович. Encyclopedia of Modern Ukraine. ციტირების თარიღი: February 18, 2022.
Avast Antivirus

Avast Antivirus (ქართულად ავასტი) — ანტივირუსი, რომელიც შექმნიალია ALWIL Software-ის მიერ. კომპანია მდებარეობს პრაღაში, ჩეხეთში. ავასტი დაარსდა 1991 წელს. პირველად იგი მუშაობდა Windows x64 პლატფორმაზე, დღეს კი თარგმნილია 27 ენაზე და ფართოდ გამოიყენება მთელ მსოფლიოში. პროგრამის საიტი
რუსული სამხედრო ხომალდი, იდი ნახუი

„რუსული სამხედრო ხომალდი, იდი ნახუი“ (რუს. Русский военный корабль, иди на хуй) — უკრაინელი სამხედროების პასუხი რუსული სამხედრო ხომალდის მოთხოვნაზე, რომელმაც დანებება მოსთხოვა მათ, კუნძულ ზმეინიზე შეტევისას, რუსეთის უკრაინაში შეჭრის დროს. 24 თებერვალს, რუსული სამხედრო ხომალდი მიუახლოვდა შავ ზღვაში მდებარე უკრაინულ კუნძულ ზმეინის და უკრაინელ სამხედროებს იდენტიფიცირების გარეშე ორჯერ შესთავაზა დანებება: „მე რუსეთის სამხედრო გემი ვარ. გთავაზობთ, დაყაროთ იარაღი და სისხლისღვრისა და გაუმართლებელი მსხვერპლის თავიდან ასაცილებლად დაგვნებდეთ. წინააღმდეგ შემთხვევაში, დაიბომბებით“. პასუხად უკრაინელმა სამხედროებმა უთხრეს: „რუსული სამხედრო ხომალდი, იდი ნახუი“. საღამოს გამოსვლაში, უკრაინის პრეზიდენტმა ვოლოდიმირ ზელენსკიმ განაცხადა, რომ ყველა მესაზღვრე, ვინც კუნძულს იცავდა, დაიღუპა: „ჩვენს კუნძულზე, რომელსაც ბოლომდე იცავდნენ, ყველა ჩვენი მესაზღვრე გმირულად დაიღუპა. თუმცა, არ დანებდნენ. ყველა მათგანს სიკვდილის შემდეგ უკრაინის გმირის წოდება მიენიჭება. მარადიული ხსოვნა მათ, ვინც სიცოცხლე უკრაინისთვის გაწირა“. უკრაინის შინაგან საქმეთა მინისტრის მრჩევლის, ანტონ გერაშჩენკოს განცხადებით, სარაკეტო თავდასხმის შედეგად 13 მესაზღვრისგან შემდგარი გარნიზონი მთლიანად განადგურდა. რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს წარმომადგენლის, იგორ კონაშენკოვის განცხადებით კი 82 უკრაინელი სამხედრო მოსამსახურე ტყვედ ჩაბარდა. შემდგომში ცნობილი გახდა, რომ კუნძულზე იერიში სამხედრო კრეისერმა „მოსკოვმა“ და საპატრულო ხომალდმა „ვასილი ბიკოვმა“ მიიტანა. ფრაზა გახდა სიმბოლო უკრაინის შეიარაღებული ძალების ბრძოლისა რუსი ოკუპანტების წინააღმდეგ. ამერიკულმა გაზეთმა „Navy Times“ დაწერა, რომ ფრაზა სოციალურ ქსელებში უკრაინელების გამაერთიანებელ ლოზუნგად იქცა, ასევე უკრაინის მომხრეების ლოზუნგად მთელს მსოფლიოში. ასევე, ჟურნალმა „The Week“ ეს ფრაზა „გახსოვდეთ ალამო“-ს შეადარა, რომელსაც ტეხასის დამცველები იყენებდნენ XIX საუკუნეში. რუსმა პოეტმა, დიმიტრი ბიკოვმა ლექსი მიუძღვნა ზმეინის კუნძულისთვის ბრძოლებს და უკრაინელი მესაზღვრეების პასუხს რუსული ხომალდის მიმართ. მან ეს ფრაზა ვატერლოოს ბრძოლის დროს წარმოთქმულ „კემბრონის რეპლიკას“ გაუტოლა. ↑ კუნძულ ზმეინის უკრაინელები აკონტროლებენ - აცხადებს უკრაინის შსს. რადიო თავისუფლება (თებერვალი 25, 2022). ციტირების თარიღი: 2022-02-26. ↑ За даними МВС, на острові Зміїний загинули 13 українських прикордонників. (2022-02-24). ციტირების თარიღი: 2022-02-25 ↑ „В Минобороны сообщили о сдавшихся украинских военных на острове Змеиный“. Lenta.ru. 25 февраля 2022. ციტირების თარიღი: 2022-02-25. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date=-ში (დახმარება) ↑ Russian Navy Captures Ukraine's Outpost on Snake Island. ციტირების თარიღი: 2022-02-26 ↑ Geoff Ziezulewicz. (2022-02-25) Ukrainians trapped on Snake Island to the Russians demanding their surrender: ‘go f*ck yourself.’. ციტირების თარიღი: 2022-02-25 ↑ Weber, Peter. (2022-02-25) How 'Russian warship, go f--k yourself' became Ukraine's 'Remember the Alamo!'. ციტირების თარიღი: 2022-02-25 ↑ Дмитрий Быков. (2022-02-26) Остров Змеиный. novayagazeta. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2022-02-26. ციტირების თარიღი: 2022-02-26
დოლმენი

დოლმენი (ინგლ. Dolmen) — მეგალითური ნაგებობა. ის ძირითადად შედგება ვერტიკალური შემომსაზღვრელი კოჭებისგან, რომლებიც კედელს ქმნიან და ჰორიზონტალური ბლოკებისგან — ფილებისგან, რომლებიც ახდენენ შიდა კამერის იზოლაციას. დოლმენი თარიღდება ნეოლითის გვიანდელი პერიოდით (ძვ. წ. 4000 — ძვ. წ. 3000). არქეოლოგების აზრით დოლმენი ძირითადად ტომის ბელადის პრიმიტიულ საცხოვრებელს წარმოადგენდა, თუმცა ზოგიერთი მათგანი, რომელთაც ზევიდან მიწას აყრიდნენ, იგებოდა დამკრძალავი კამერების სახით. აჭანდარა. აფხაზეთი. დოლმენები. ძვ.წ. III-II ათასწლეულები ეშერა (ეშერა). აფხაზეთი. დოლმენები. ძვ.წ. III-II ათასწლეულები ოთხარა. აფხაზეთი. დოლმენები. ძვ.წ. III-II ათასწლეულები ფსხუ. აფხაზეთი. დოლმენები. ძვ.წ. III-II ათასწლეულები გოხნარი. თეთრიწყაროს რაიონი. დოლმენები. ძვ. წ. II-I ათასწლეულები თბილისი. თბილისის გ. ჩიტაიას სახელობის ეთნოგრაფიული მუზეუმი კოჩანგის, ჰვასუნესა და კანჰვას დოლმენები აფხაზეთის დოლმენები დოლმენი საქართველოში. თბილისის ეთნოგრაფიული მუზეუმი დოლმენი რუსეთში დოლმენი რუსეთში დოლმენი მდინარე პშადასთან, რუსეთი დოლმენი ირლანდიაში დოლმენი ირლანდიაში დოლმენი ესპანეთში დოლმენი გაერთიანებულ სამეფოში დოლმენი ესპანეთში დოლმენი პორტუგალიაში კავკასიის დოლმენთა ძველი ტექნოლოგია (რუსული) დოლმენი - უცხო სიტყვატა ლექსიკონში
ოთარ ზალდასტანიშვილი

ოთარ ზალდასტანიშვილი, ოთარ ზალდასტანი (ინგლ. Othar Zaldastani; დ. 10 აგვისტო, 1922 — გ. 9 აგვისტო, 2005) — ქართველი ინჟინერ-მშენებელი, ბიზნესმენი, მეცენატი. დოქტორი (1946), პროფესორი (1947). მოღვაწეობდა აშშ-ში. დაიბადა სამხედრო და საზოგადო მოღვაწის სოლომონ ზალდასტანიშვილისა და მარიამ ხირსელის ოჯახში. 1925 წელს დედასთან და ძმასთან — გივისთან ერთად ემიგრაციაში გაემგზავრა საფრანგეთში, მამასთან. 1945 წელს დაამთავრა პარიზის გზებისა და ხიდების სამშენებლო ინსტიტუტი. 1946 წლიდან მუშაობდა ჰარვარდის უნივერსიტეტში. 1947–50 წლებში იყო მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიური ინსტიტუტისა და ჰარვარდის უნივერსიტეტის პროფესორი. 1948 წელს საცხოვრებლად გადავიდა ბოსტონში და კონსულტანტად დაიწყო მუშაობა ფირმაში „Nichols & Norton“. 1952 წლიდან იყო სამშენებლო კორპორაცია „Nichols, Norton & Zaldastani“-ის პარტნიორი, 1956 წელს გახდა აშშ-ის მოქალაქე. 1964–89 წლებში ბოსტონში იყო „Zaldastani Association“-ის პრეზიდენტი, ხოლო 1989–97 წლებში — თავმჯდომარე. პარალელურად 1961 წლიდან ლექციებს კითხულობდა ჰარვარდის უნივერსიტეტში სამშენებლო მექანიკაში. იმავდროულად მიიწვიეს აშშ-ის სამხედრო-საზღვაო ფლოტის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში წყალქვეშა გემების დინამიკის საკითხებთან დაკავშირებულ კვლევით სამუშაოებზე. მოგვიანებით სამუშაოდ მიიწვია საბრძოლო თვითმფრინავების ავიაკონსტრუქტორმა — ალექსანდრე ქართველმა. ზალდასტანიშვილის ავტორობით და მონაწილეობით აშენებულია 1000-ზე მეტი სამშენებლო ობიექტი (ბოსტონის აეროპორტი, ბოსტონის ერთ-ერთი მთავარი მოედანი და სტადიონი, დუბაის მახლობლად არქიტექტურული კომპლექსი პალმ-ჯუმეირა — პალმის ფორმის 200 ხელოვნურ კუნძულზე შექმნილი ნაგებობების ანსამბლი, რომლის მშენებლობაში გამოყენებულია ზალდასტანიშვილის მიერ დამუშავებული ზღვაში ხელოვნური ნიადაგის შექმნის პრინციპი და სხვა). მიღებული აქვს მრავალი ნაციონალური ჯილდო და პრემია, როგორც ამერიკის ერთ-ერთ საუკეთესო ინჟინერს. 1958–65 წლებში ზალდასტანიშვილი იყო „ქართველთა საზოგადოების“ პრეზიდენტი, აგრეთვე საქართველო-ამერიკის მეგობრების საზოგადოების დირექტორი. 1997 წელს მიენიჭა საქართველოს საპატიო მოქალაქეობა საქართველოდან 1921 წელს გატანილი ეროვნული არქივის მოვლისა და საქართველოში ბიზნესის განვითარებისათვის. 2013 წელს ზალდასტანიშვილის არქივი გადაეცა საქართველოს ეროვნულ ბიბლიოთეკას. 1963 წლის 22 ივნისს იქორწინა ელიზაბეთ რეილი ბეილიზე. წყვილს სამი შვილი შეეძინა: ელიზაბეთი, ენი და ალექსანდერი. ოთარ ზალდასტანიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ 1.0 1.1 Othar Zaldastani | Georgian Association ↑ 2.0 2.1 ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 302. ↑ დაუშვილი რ., ქართველი მრეწველები და გამომგონებლები ამერიკაში, თბ., 2002. ↑ დაუშვილი რ., ქართული ემიგრაცია 1921–34 წლებში, თბ., 2007.
ზალდასტანიშვილი

საკუთარი სახელი ზალდასტანიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გივი ზალდასტანიშვილი — ბიზნესმენი, ემიგრანტი კონსტანტინე ზალდასტანიშვილი — დიპლომატი, ინჟინერი ნოდარ ზალდასტანიშვილი — ინჟინერი კვების მრეწველობის დარგში ოთარ ზალდასტანიშვილი — ინჟინერ-მშენებელი, ბიზნესმენი, ემიგრანტი სოლომონ ზალდასტანიშვილი — სამხედრო მოღვაწე ჯუანშერ ზალდასტანიშვილი — ბიოლოგი, სპორტსმენი
ციცი თავხელიძე

ციცი თავხელიძე (დ. 21 ოქტომბერი, 1940, თბილისი — გ. 25 თებერვალი, 2022) — ქართველი მუსიკოსი, პედაგოგი, ხელოვნებათმცოდნე, პიანისტი. 1964 წელს დაამთავრა ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია (საფორტეპიანო), პარალელურად ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი (ინგლისური ენა). 1962 წლიდან იყო ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის პედაგოგი (სავალდებულო ფორტეპიანო), 2004 წლიდან პროფესორი, ხელოვნებათმცოდნეობის აკადემიკოსი, დოქტორი. ქართული რეპერტუარი: ანდრია ბალანჩივაძის, ნოდარ გაბუნიას, ნოდარ გიგაურის, ოთარ თაქთაქიშვილის, რევაზ კემულარიას, შალვა მშველიძის, ს. ჟვანიას, რამაზ ქარუხნიშვილის, გია ყანჩელის, კ. ჩუხრუკიძის, ზ. ხაბალოვას საფორტეპიანო ნაწარმოებები. სადოქტორო დისერტაციის თემა — „მუსიკის აღქმის პრობლემები. სტილის გრძნობის თავისებურებანი“, დაიცვა 1989 წელს. ციცი თავხელიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
მეგალითები

მეგალითები (მეგა... „დიდი“ და ...ლითი „ქვა“) — უზარმაზარი, დაუმუშავებელი და დამუშავებული ქვის ლოდებისაგან აღმართული ნაგებობა. საქართველოში მათ გმირთ ნაკვეთებს, დევთა ნასახლარებსა და ქვაკაცებს უწოდებდნენ. მეგალითური კულტურის დამახასიათებელი ძეგლები: დოლმენი, მენჰირი, კრომლეხი, ქვაყუთები, დახურული კორიდორები. მეგალითები გავრცელებულია მთელ მსოფლიოში, უმთავრესად ზღვისპირა რაიონებში, გარდა ავსტრალიისა. მეგალითები ევროპაში ძირითადად თარიღდება ენეოლითისა და ბრინჯაოს ხანით (ძვ. წ. III-II ათასწლეული). ინგლისის მეგალითები განეკუთვნება ნეოლითის ხანას. მათი დანიშნულება ყოველთვის არ არის გარკვეული. უმთავრესად ისინი სამარხებია ან დაკრძალვის კულტს უკავშირდება. როგორც ჩანს, მეგალითები სათემო ნაგებობებია. პირველყოფილი ტექნიკის პირობებში მათი აღმართვა რთული იყო და მრავალი მუშახელი სჭირდებოდა. Pentre Ifan Megalithic Dolmen/Cromlech in Wales MegalithicIreland.com New Geology - solved mysteries of cart ruts & megaliths Dolmens, Menhirs & Stones-Circles in the South of France Megaliths in Charente-Maritime, France დაარქივებული 2010-04-28 საიტზე Wayback Machine. Dolmen Path - Russian Megaliths დაარქივებული 2007-01-10 საიტზე Wayback Machine. The Megalithic Portal and Megalith Map ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მეგალითები
გელა ქოიავა

გელა ქოიავა (დ. 23 დეკემბერი, 1958, თბილისი) — ქართველი ექიმი, ქირურგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი. 1985 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1985-1996 წლებში იყო თბილისის №5 საავადმყოფო-პოლიკლინიკური გაერთიანების ქირურგი. 1989-1992 წლებში მოსკოვის ქირურგიის სამეცნიერო ცენტრის ასპირანტი, 1996 წლიდან ცენტრალური სამხედრო ჰოსპიტლის ჩირქოვანი ქირურგიის განყოფილების უფროსი. ავტორია 5 სამეცნიერო ნაშრომისა რეფლუქს-ეზოფაგიტის, წყლულოვანი დაავადებებისა და ღვიძლის აბსცესების შესახებ. სამედიცინო ინსტიტუტ „Vita“-ს ქირურგიის კათედრის ასისტენტი. ცენტრალური სამხედრო ჰოსპიტლის ჩირქოვანი ქირურგიის განყოფილების უფროსი. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „პირველადი და განმეორებითი ოპერაციები რეფლუქს-ეზოფაგიტის დროს“, დაიცვა 1998 წელს. გელა ქოიავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ცირა ქრისტესიაშვილი

ცირა ქრისტესიაშვილი (დ. 22 აპრილი, 1954, გორი) — ქართველი ექიმი, მკურნალი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი. 1977 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1977-1978 წლებში გაიარა ინტერნატურის კურსი. 1978-1980 წლებში იყო ახრისის საექიმო ამბულატორიის გამგე. 1980-1983 წლებში თბილისის მე-8 პოლიკლინიკის ექიმი-კარდიოლოგი, 1983-1985 წლებში კარდიოლოგიის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის ორდინატორი, 1985 წლიდან ამავე ინსტიტუტის ქრონიკული კორონარული ნაკლოვანებების განყოფილების მეცნიერ-თანამშრომელი. ავტორია 14 სამეცნიერო ნაშრომისა გულის იშემიური დაავდების დიაგნოსტირების საკითხებზე. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „მიოკარდიუმის გარდამავალი იშემიის გავლენა ერთეული ექტოპიური შეკუმშვების ჰემოდინამიკურ მაჩვენებლებზე გულის იშემიური დაავადებით შეპყრობილ პირებში“, დაიცვა 1992 წელს. ცირა ქრისტესიაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
გულნარა აბულაძე

გულნარა აბულაძე (დ. 1949) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. კარდიოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი. 1962 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის პედიატრიული ფაკულტეტი. იყო ექიმთა დახელოვნების ინსტიტუტის ასპირანტი პათოფიზიოლოგიისა და პათანატომიის სპეციალობით 1962–1965 წლებში, ხოლო 1967–1977 წლებში ქირურგიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის გულის ქირურგიის განყოფილების თერაპევტი. უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი, წამყვანი მეცნიერ–თანამშრომელი 1967–1978 წლებში; 1979 წელს მოსკოვში ბაკულევის სახელობის გულ-სისხლძარღვთა ინსტიტუტში გაიარა სადოქტორო დისერტაციის აპრობაცია: "შეუღლებული რევმატიული მანკების ჰემოდინამიკური და მიოკარდიუმის შეკუმშვითი უნარის ცვლილებები". აკად. მ. წინამძღვრიშვილის სახელობის კარდიოლოგიის ინსტიტუტის გულის რიტმისა და გამტარებლობის დარღვევის სამსახურის ხელმძღვანელი; ეწევა სამეცნიერო-პრაქტიკულ მოღვაწეობას საერო სამედიცინო ინსტიტუტში, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტსა და სამედიცინო ინსტიტუტ "ვითაში". უმაღლესი კატეგორიის სერთიფიცირებული ექიმი; საერთაშორისო კონგრესების ორგანიზატორი. ავტორია სახელმძღვანელოების, გაიდლაინებისა და 72 სამეცნიერო ნაშრომისა გულის შეძენილი მანკების, პათოფიზიოლგიისა, გულის უკმარისობის არითმიის აქტუალურ პრობლემებზე; არის რამდენიმე ევროპული პროგრამის კოორდინატორი. გამოქვეყნებული აქვს მონოგრაფია: "წინამდებარე ჯირკვლის მორფო-ჰისტოქიმიური თავისებურებანი". დაიცვა 1967 წელს საკანდიდატო დისერტაციის თემა - "წინამდებარე ჯირკვლის მორფო–ჰისტოქიმიური თავისებულებანი". გულის არითმიები : განვითარების მექანიზმები, დიაგნოსტიკა, მკურნალობა, თბ., 2013, ISBN 978-9941-0-5478-5 გულის რითმის დარღვევათა დიაგნოსტიკა და მკურნალობა, თბ., 2012, ISBN 978-9941-0-4194-5 თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია, თბ., 2000, გვ. 9 გულნარა აბულაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00001671
მენჰირი

მენჰირი — ყველაზე მარტივი მეგალითური ნაგებობა. წარმოადგენს ვერტიკალურად მდგარ ლოდს, რომლის სიმაღლე ზოგჯერ 20 მეტრს აღწევს. მენჰირის დანიშნულება ჯერჯერობით დაუდგენელია, თუმცა ზოგიერთი არქეოლოგის აზრით ისინი დაკრძალვის რიტუალთან იყვნენ დაკავშირებულნი. ასევე არსებობს მოსაზრება, რომ ეს ლოდები დადგმული იქნა რაღაც მნიშვნელოვან თარიღთან დაკავშირებით, ან როგორც სასაზღვრო ნიშანი. გავრცელებულია ჩრდილო-დასავლეთ ევროპაში, გვხვდება აზიასა და აფრიკაში, ციმბირში და კავკასიაში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 579. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მენჰირი Dolmens, Menhirs & Stones-Circles in the South of France - Menhirs of the "Cham des Bondons" New Theory - Henges - Engineering in Prehistory დაარქივებული 2007-03-11 საიტზე Wayback Machine. Rows of Menhirs in Russia, South Ural დაარქივებული 2006-09-06 საიტზე Wayback Machine. List of Menhirs and their related stories in Czech Republic Skela menhirs in Ukraine დაარქივებული 2015-03-16 საიტზე Wayback Machine.
ჰამზა ალ-ისფაჰანი

ჰამზა ალ-ისფაჰანი აბუ აბდ ალ-ლაჰ იბნ ალ-ჰასან (დ., დაახლოებით, 893 — გ., დაახლოებით, 961-სა და 971-ს შორის), ირანელი ისტორიკოსი და ფილოლოგ-ლექსიკოგრაფი. შუუბიას მიმდინარეობის მომხრე. მისი 12 თხზულებიდან (არაბულ ენაზე) ჩვენამდე მოაღწია სამმა, მ. შ. „მსოფლიო ისტორიამ“ (შეიცავს ფაქტობრივ მასალას ირანის ისტორიისათვის 961-მდე). ჰამზა ალ-ისფაჰანიმ გამოიყენა არაბული წყაროები, ჩვენამდე მოუღწეველი სპარსული ეპიკური თქმულებებისა და სასახლის ქრონიკების „ხვატაინამაკის“ ფალაური კრებული, წერილობითი და ზეპირი ცნობები ისლამამდელი ირანის შესახებ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 598.