laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
მირონი (მოქანდაკე)

მირონი (ბერძნ. Μύρων) — ძველი ბერძენი მოქანდაკე. ცხოვრობდა ძვ. წ. V საუკუნეში ატიკის და ბეოტიის საზღვარზე. პლინიუს უფროსის ბუნების ისტორიის მიხედვით მისი მასწავლებელი იყო აგელადა. მირონის მოღვაწეობის პერიოდი წინ უსწრებდა, V საუკუნეში, ბერძნული კულტურის აყვავებას. ხელოვნების ძველი კრიტიკოსები მას ახასიათებდნენ, როგორც ანატომიის კარგ მცოდნეს, მაგრამ მიუხადავად ამისა მირონმა მაინც ვერ მოახერხა თავისი ქმნილებებისთვის სიცოცხლისა და გამომსახველობის შთაბერვა. მირონი წარმატებით ძერწავდა სხვადასხვა ღმერთებს, ნათელჰყოფდა ცნობილ გმირებსა და ცხოველებს, მას განსაკუთრებით ლამაზად გამოსდიოდა ძნელი პოზები, რომლებიც ძალზედ რეალისტურად გამოიყურებოდნენ. ჩვენს დრომდე მოაღწია მირონის ყველაზე ცნობილმა სტატუამ „ბადროს მტყორცნელი“. ის აღბეჭდავს ათლეტს, რომელიც აპირებს ბადროს ტყორცნას. ჩვენს დრომდე მირონის „ბადროს მტყორცნელის“ მოღწეული რამდენიმე ასლისგან ერთ-ერთი განსაკუთრებით საყურადღებოა, რომელიც მარმარილოს ერთი მთლიანი მონაკვეთისგან არის შექმნილი და დღესდღეობით იგი ინახება იტალიის დედაქალაქ რომში, მასიმის სასახლეში. ასევე ცნობილია, რომ „ბადროს მტყორცნელის“ ერთ ასლის თავის მდებარეობა არასწორია და იგი ინახება ბრიტანეთის მუზეუმში. ძველი მწერლები ასევე ახსენებენ მირონის ერთ-ერთ „მარსის და ათენას“ ქმნილებას. ეს სკულპტურათა ჯგუფიც ჩვენამდე, ასევე, რამდენიმე ასლის სახითაა შემონახული. ადამიანებთან ერთად, მირონი, ასევე წარმატებით გამოსახავდა სხვადასხვა ცხოველებს, რომელთაგანაც გამოსარჩევია „ძროხის“ გამოსახულება. ძველი კულტურის თაყვანისმცემლებს ამ გამოსახულებისათვის მრავალი ეპიგრამა აქვთ მიძღვნილი. მირონის ქანდაკებების უმრავლესობა ქვისგან იყო შექმნილი, თუმცა გამონაკლისის სახით შეიძლება ბრინჯაოსაც შევხვდეთ. ჩვენთვის ცნობილია, რომ მირონი ცხოვრობდა ძველბერძენი სკულპტორის ფიდიასის დროს, რომელიც თავისთავად, ბერძენი სკულპტორის პოლიკლიტე უფროსის პერიოდის, უდიდეს მხატვარს წარმოადგენდა. ეს ცნობილი გახდა ეგვიპტური პაპირუსიდან, სადაც აღწერილი იყო, რომ მირონმა გამოაქანდაკა ტიმანტის სკულპტურა, რომელიც ძვ. წ. 456 წელს გამართული ოლიმპიადის გამარჯვებული იყო. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „მირონი (მოქანდაკე)“ ვიკისაწყობში. ↑ Pausanias (geographer) references (e.g. 6.8.4, etc.) seem to suggest that he habitually signed his works "Myron the Athenian": Eleutherae became an Athenian demos in 460 BC. ↑ Pliny, Natural History 34.57, suggests that Myron was also in some sense self-taught: "Hageladae et ipsum discipulum." The account of Myron directly follows Pliny's account of Polyclitus of Sicyon, also a pupil of Ageladas.
ხუზისტანის ოსტანი

ხუზისტანის ოსტანი (სპარს. استان خوزستان) — ირანის 31 ოსტანიდან ერთ-ერთი. ესაზღვრება ირანის 6 ოსტანი: ილამი, ლურისტანი, ისპაჰანი, ჩახარ-მახალი და ბახთიარია, ქოხგილუე და ბოიერაჰმედი. ოსტანის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი აჰვაზი. პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 4,274,979 ადამიანს. ხუზისტანის ოსტანში საკმაოდ ბევრი ენაა გავრცელებული. მოსახლეობის უმრავლესობა საუბრობს: სპარსულ ენაზე და ლურიზე, მოსახლეობის ნაწილი საუბრობს ასევე ხუზესტანულ აბვარულზე. ძვ. წ. III-II ათასწლეულებში ხუზისტანის ტერიტორიაზე არსებობდა ელამის სახელმწიფო. ხუზისტანი იყო აქემენიდებისა და სასანიანთა იმპერიების ძირითადი ოლქი. 640 წელს დაიპყრეს არაბებმა, შემდეგ შედიოდნენ ბუიდების (X-XI სს.), სელჩუკების (XI-XII სს.), ჰულაგუიანების (XIII-XIV სს.) სახელმწიფოთა შემადგენლობაში. XVI საუკუნის დასაწყისში სეფიანებმა დაიპყრეს. ხუზისტანის ოსტანი იყოფა 23 შაჰრესტნად . აბადანი ახვანი ანდიკა ანდიმეშკი ბაგჰმალეკი ბეჰბენჰანა დაშთ-ე-აზადაგენი დეზფული გუოთვანდი ჰეფგოლი ჰენდიჯანი ჰოვიეზეჰი იზეჰი ჰორემეშეჰრი ლელი მაშჰაჰრი მესჯედ სულეიმანი ომიდიეჰი რამჰორმოზი რამშირი შედეგანი შუში შუშტარი Choqa Zanbil Ziggurat Official website დაარქივებული 2005-11-30 საიტზე Wayback Machine. Official website of Khuzestan Governorship დაარქივებული 2007-06-23 საიტზე Wayback Machine. Khuzestan Business Directory დაარქივებული 2013-05-15 საიტზე Wayback Machine. Ayapir archeological site დაარქივებული 2007-06-11 საიტზე Wayback Machine. Khuzestan Travel Guide დაარქივებული 2013-05-20 საიტზე Wayback Machine. Khuzestan Province Department of Education დაარქივებული 2005-10-18 საიტზე Wayback Machine. (in Persian) Images of Khuzestan დაარქივებული 2007-09-27 საიტზე Wayback Machine. Khuzestan branch of the Iranian Students' News Agency დაარქივებული 2006-12-08 საიტზე Wayback Machine. (ISNA) Khuzestan: The First Front in the War on Iran? დაარქივებული 2008-06-03 საიტზე Wayback Machine. by Zoltan Grossman Khuzestan Heritage Conservation Group (Taryana) დაარქივებული 2013-05-09 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.00 1.01 1.02 1.03 1.04 1.05 1.06 1.07 1.08 1.09 1.10 1.11 1.12 1.13 1.14 1.15 1.16 1.17 1.18 1.19 1.20 1.21 1.22 1.23 1.24 1.25 1.26 نتایج سرشماری جمعیت به تفکیک تقسیمات کشوری سال 1395 ↑ جمعیت به تفکیک تقسیمات کشوری — 1965. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q25016236"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55678362"></a> ↑ جمعيت کشور برحسب جنس در نقاط شهری و روستایی به تفکیک استان (۱۳۹۰) — 1965. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q25016236"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55678362"></a> ↑ جمعیت برحسب جنس به تفکیک سن و استان در سال ۱۳۸۵ — 1965. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q25016236"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55678362"></a>
ლაოკოონი

ლაოკოონი (ძვ. ბერძნ. Λᾱοκόων) — ბერძნულ მითოლოგიაში, აპოლონის ქურუმი ტროაში. იგი იყო ანკეტის შვილი (ჰიგინის მიხედვით), ანჰისის ძმა და აპოლონის ქურუმი. მან აპოლონის ნების საწინააღმდეგოდ იქორწინა და ქვეყანას საკუთარი შვილები მოუვლინა. ემფორიონის თანახმად, აპოლონი სასტიკად განრისხდა მასზე, ვინაიდან ლაოკოონი და მისი მეუღლე აპოლონის ქანდაკების ქვეშ შეწყვილდნენ. ერთ-ერთი ტროელის, ანთენორის გადმოცემით, მისი ორი შვილი ტყუპები იყვნენ. ერთი ვერსიით, აპოლონმა ლაოკონის მოსაკლავად გააგზავნა ორი გველი, რომლებმაც ზღვა გადაცურეს და შეჭამეს ლაოკოონის შვილები ანტიფანტი და თიმბროსი, ხოლო შემდეგ თვით ლაოკოონიც მოგუდეს. მეორე ვერსიით, ყველაფერი ათენას განრისხებას მოჰყვა და გველებმა თავი ათენას ქანდაკების ფარს შეაფარეს (ან ისინი კუნძულ კალიდნიდან მოცურდნენ და ადამიანებად გადაიქცნენ). არქტინის ვერსიით, გველებმა მხოლოდ ლაოკოონი და მისი ერთი შვილი მოკლეს. ერთ-ერთი მითის მიხედვით კი გველების მიერ მხოლოდ მისი შვილები იქნენ გაგუდულნი, ხოლო თვით ლაოკოონი ცოცხალი გადარჩა, რათა სამუდამოდ ეტირა საკუთარი ბედი. ლაოკოონს ვხვდებით სოფოკლეს ტრაგედიაში “ლაოკოონი” (370-377). აქ იგი ანჰისის ძმაა. ლაოკონის ისტორიამ მხატვრობაშიც ჰპოვა ასახვა – მაგალითად ელ გრეკომ შექმნა რამდენიმე ნახატი, რომლებზეც ქურუმი და მისი შვილებია გამოხატული. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ლაოკოონი“ ვიკისაწყობში.
თეჯენი (მდინარე)

თეჯენი, ჰარირუდი (სპარს. هریرود) — მდინარე ავღანეთში, ირანსა და თურქმენეთში. მდინარე სათავეს იღებს ავღანეთის ცენტრალური მთიანეთში და დაახლოებით 1150 კილომეტრის გავლის შემდეგ იკარგება ყარაყუმის უდაბნოში. აუზის ფართობი 70,6 კმ2. ირანში და ავღანეთში მდინარეს ჰარირუდს ეძახიან. ძველი ბერძნები მას უწოდებდნენ არიუსს, ხოლო ლათინები ტარიუსს. UNESCO: Minaret of Jam (Press Release No.2002-41) და Minaret and Archaeological Remains of Jam. University of Texas: A map showing the river. ↑ The sixth great Oriental monarchy; or The geography, history, & antiquities of Parthia, collected and illustrated from ancient and modern sources, 1873; pp.69, 444(index).
ზაგროსი

ზაგროსი (სპარს. رشته‌كوه‌های زاگرس‎) — მთათა სისტემა ირანის ტერიტორიაზე. მდებარეობს ირანის მთიანეთის სამხრეთ-დასავლეთით. ნაწილი ერაყის ტერიტორიაზეც ვრცელდება. სიგრძე დაახლოებით 1500 კმ, სიგანე 200-300 კმ. უმაღლესი მწვერვალი 4550 მ (მთა ზარდქუჰი) ქალაქ ისპაანის სიახლოვეს მდებარეობს. მწვერვალებზე მცირე მყინვარებია. ზაგროსი ჩრდილო-დასავლეთიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთისაკენ გადაჭიმული ურთიერთპარარელური ქედების სისტემაა. ქედები ერთიმეორისაგან გამოყოფილია ვიწრო, კანიონისებრი ხეობებითა და ქვაბულებით. ჩამოყალიბებულია რამდენიმე ეკოსისტემა, რომელთაგან გამორჩეული ადგილი უკავია ტყისა და ტყე-სტეპის ზონებს. აგებულია მეზოზოური და კაინოზოური კირქვებითა და ფიქლებით. ასაკი ალპის მთების ასაკს უახლოვდება. განვითარებულია კარსტი. მარილიანი ბორცვები და მყინვარები ზაგროსისთვის აგრეთვე ნიშანდობლივი ფორმებია. განვითარებულია მშრალი სუბტროპიკული კლიმატი. ჭარბობს მთა-უდაბნოს ლანდშაფტი. რელიეფის ფორმების ტიპური ერთეულებია: მლაშობები, ტბები და ოაზისები. არის ნავთობის საბადოები. ხარობს ფინიკის პალმა, ვაზი და ციტრუსები. სოფლის მეურნეობის ნიშნები ზაგროსის მთისწინეთში ჯერ კიდევ ჩვენი წელთაღრიცხვის 9000 წ. შეინიშნება, კერძოდ ქალაქებს: ანშანსა და სუზში. ჯარმო წარმოადგენს ერთადერთ არქეოლოგიურ ძეგლს. აღსანიშნავია აგრეთვე შანიდარის მღვიმე, სადაც აღმოაჩინეს ნეანდერტალელის კვალი. ზაგროსი — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული) ზაგროსი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)
ქოჰგილუიე და ბოიერაჰმადის ოსტანი

ქოჰგილუიე და ბოიერაჰმადის ოსტანი (სპარს. استان کهگیلویه و بویراحمد) — ირანის 31 ოსტანიდან ერთ-ერთი. ესაზღვრება ირანის 5 ოსტანი: ხუზისტანი, ჩახარ-მახალი და ბახთიარია, ისპაჰანი, ფარსი და ბუშირი. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი იასუჯი. ქოხგილუე და ბოიერაჰმედის ოსტანის მოსახლეობა შეადგენს 634,299 ადამიანს. ქოხგილუე და ბოიერაჰმედის ოსტანში ყველაზე გავრცელებული ენებია: ლური და სპარსული. ქოხგილუე და ბოიერაჰმედის ოსტანი იყოფა 5 შაჰრესტნად. ქოხგილუე და ბოიერაჰმედის ოსტანის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2008-09-13 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 1.7 نتایج سرشماری جمعیت به تفکیک تقسیمات کشوری سال 1395 ↑ جمعیت به تفکیک تقسیمات کشوری — 1965. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q25016236"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55678362"></a> ↑ جمعيت کشور برحسب جنس در نقاط شهری و روستایی به تفکیک استان (۱۳۹۰) — 1965. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q25016236"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55678362"></a> ↑ جمعیت برحسب جنس به تفکیک سن و استان در سال ۱۳۸۵ — 1965. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q25016236"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55678362"></a>
ჩაჰარ-მაჰალი და ბახთიარიის ოსტანი

ჩაჰარ-მაჰალი და ბახთიარიის ოსტანი (სპარს. استان چهارمحال و بختیاری) — ირანის 31 ოსტანიდან ერთ-ერთი. ესაზღვრება ირანის 3 ოსტანი: ქოხგილუე და ბოიერაჰმედი, ხუზისტანი და ისპაჰანი. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი შხრე-კორდი. ჩახარ-მახალი და ბახთიარიის ოსტანის მოსახლეობა შეადგენს 634,299 ადამიანს. ჩახარ-მახალი და ბახთიარიის ოსტანში ყველაზე გავრცელებული ენებია: ლური, სპარსული და ქაშქაი. ჩახარ-მახალი და ბახთიარიის ოსტანი იყოფა 6 შაჰრესტნად. Official website of Chahar Mahaal and Bakhtiari Governorship დაარქივებული 2008-09-16 საიტზე Wayback Machine. Provincial Bureau for Budget, Planning, and Management (سازمان مدیریت و برنامه ریزی) დაარქივებული 2005-05-02 საიტზე Wayback Machine. Shahrekord Municipality (شهرداری شهرکرد) დაარქივებული 2011-08-23 საიტზე Wayback Machine. Provincial Bureau for Telecommunications (شرکت مخابرات) დაარქივებული 2005-12-17 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 1.7 نتایج سرشماری جمعیت به تفکیک تقسیمات کشوری سال 1395 ↑ جمعیت به تفکیک تقسیمات کشوری — 1965. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q25016236"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55678362"></a> ↑ جمعيت کشور برحسب جنس در نقاط شهری و روستایی به تفکیک استان (۱۳۹۰) — 1965. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q25016236"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55678362"></a> ↑ جمعیت برحسب جنس به تفکیک سن و استان در سال ۱۳۸۵ — 1965. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q25016236"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55678362"></a>
Rockstar Advanced Game Engine

Rockstar Advanced Game Engine (შემოკლებით RAGE) — თამაშის ძრავა, რომელიც შეიქმნა მცირე ჯგუფის, RAGE Technology Group-ის მიერ ვიდეო თამაშების დეველოპერ Rockstar San Diego-ში, Rockstar-ის სხვა სტუდიებთან თანამშრომლობით. ძრავა გამოიყენეს შემდეგ პლატფორმებზე: PC, PlayStation 3, Wii, Xbox 360, PlayStation 4, Xbox One. RAGE დაფუძნებულია Angel Game Engine-ის ძრავაზე, რომელიც, თავდაპირველად შექმნა კომპანია Angel Studios-მა. Rockstar Advanced Game Engine არის სრულად ფუნქციონალური თამაშის ძრავა, რომელშიც ინტეგრირებული არის გრაფიკული, ფიზიკური, ანიმაციური და ხმის ძრავა და ასევე ხელოვნური ინტელექტი. ადრეულ წლებში Rockstar საკუთარ თამაშებში იყენებდა Criterion Games-ის მიერ შექმნილ RenderWare-ის ძრავას. პირველი თამაში, რომელშიც RAGE გამოიყენეს იყო Rockstar Games Presents Table Tennis. Rockstar Advanced Game Engine MobyGames-ზე ↑ Totilo, Stephen. (4 მაისი, 2006) The First Rule Of Ping-Pong Club: Talk About Rockstar's Table Tennis Game. დაარქივებულია ორიგინალიდან — იანვარი 14, 2018. ციტირების თარიღი: April 10, 2007. ↑ Thorsen, Tor. (15 ივნისი, 2006) Grand Theft Auto IV powered by Table Tennis engine?. ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი, 2017. ↑ Roper, Chris. (23 აგვისტო, 2007) Midnight Club: Los Angeles Preview. ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი, 2017. ↑ Bramwell, Tom. (4 თებერვალი, 2009) Rockstar unveils Red Dead Redemption. ციტირების თარიღი: 4 თებერვალი, 2009. ↑ Bramwell, Tom. (10 ივნისი, 2009) Balding Max Payne 3 sighted. ციტირების თარიღი: 10 ივნისი, 2009. ↑ Rockstar Game Tips: Learn from the Max Payne 3 Leaderboard Legends (10 ოქტომბერი, 2012). ციტირების თარიღი: 11 ოქტომბერი, 2012. ↑ Linneman, John. (October 3, 2017) Red Dead Redemption 2's state-of-the-art technology analysed. ციტირების თარიღი: 15 თებერვალი, 2018.
ბუშირის ოსტანი

ბუშირის ოსტანი (სპარს. استان بوشهر) — ირანის 31 ოსტანიდან ერთ-ერთი. ესაზღვრება ირანის 4 ოსტანი: ხუზისტანის, ქოხგილუე და ბოიერაჰმედი, ჰორმაზაგანი და ფარსი. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ბუშირი. ბუშირის ოსტანის მოსახლეობა შეადგენს 634,299 ადამიანს. საკმაოდ ფართო გასასვლელი აქვს სპარსეთის ყურეზე. ბუშირის ოსტანში ყველაზე გავრცელებული ენებია: ლური და სპარსული. ბუშირის ოსტანი იყოფა 9 შაჰრესტნად. ბუშირი დეშთესთენი დეშთი დეიერი დეილემი გენევაჰი ჯამი კენგენი თენგასთენი Bushehr Cultural Heritage Organization დაარქივებული 2005-12-29 საიტზე Wayback Machine. Iran Oil Terminals Company დაარქივებული 2005-08-15 საიტზე Wayback Machine. Iran Petrochemical Commercial Company დაარქივებული 2011-02-07 საიტზე Wayback Machine. Pars Special Economic Energy Zone National Iranian Gas Company National Petrochemical Company of Iran დაარქივებული 2017-07-04 საიტზე Wayback Machine. Bushehr Province Department of Education დაარქივებული 2005-04-06 საიტზე Wayback Machine. (ირანულად) ↑ 1.00 1.01 1.02 1.03 1.04 1.05 1.06 1.07 1.08 1.09 نتایج سرشماری جمعیت به تفکیک تقسیمات کشوری سال 1395 ↑ جمعیت به تفکیک تقسیمات کشوری — 1965. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q25016236"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55678362"></a> ↑ جمعيت کشور برحسب جنس در نقاط شهری و روستایی به تفکیک استان (۱۳۹۰) — 1965. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q25016236"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55678362"></a> ↑ جمعیت برحسب جنس به تفکیک سن و استان در سال ۱۳۸۵ — 1965. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q25016236"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55678362"></a>
ჰორმაზაგანის ოსტანი

ჰორმაზაგანის ოსტანი (სპარს. استان هرمزگان) — ირანის 31 ოსტანიდან ერთ-ერთი. ესაზღვრება ირანის 4 ოსტანი: ბუშირი, ფარსი, სისტანი და ბელუჯისტანი და ქერმანი. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ბენდერ-აბასი. ჰორმაზაგანის ოსტანის მოსახლეობა შეადგენს 1,403,67 ადამიანს. საკმაოდ ფართო გასასვლელი აქვს სპარსეთის ყურეზე. ჰორმაზაგანის ოსტანში ყველაზე გავრცელებული ენებია: არაბული და სპარსული. აგრეთვე გავრცელებულია სხვა ენებიც, რომლებზედაც მოსახლეობის შედარებით მცირე რაოდენობა საუბრობს. ჰორმაზაგანის ოსტანი იყოფა 9 შაჰრესტნად. აბუმუსა ბენდერ-აბასი ბანდერ-ლენგეჰი ბესტეკი გევბენდი ჰეჯიაბადი ჯესკი ქემირი მინები ქეშმი რუდენი Official website of Hormozgan Governorship დაარქივებული 2008-09-14 საიტზე Wayback Machine. Hormozgan Cultural Heritage Organization დაარქივებული 2005-05-28 საიტზე Wayback Machine. Hara UNESCO Biosphere Reserve დაარქივებული 2005-04-15 საიტზე Wayback Machine. Geno UNESCO Biosphere Reserve დაარქივებული 2005-04-15 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.00 1.01 1.02 1.03 1.04 1.05 1.06 1.07 1.08 1.09 1.10 1.11 1.12 نتایج سرشماری جمعیت به تفکیک تقسیمات کشوری سال 1395 ↑ جمعیت به تفکیک تقسیمات کشوری — 1965. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q25016236"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55678362"></a> ↑ جمعيت کشور برحسب جنس در نقاط شهری و روستایی به تفکیک استان (۱۳۹۰) — 1965. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q25016236"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55678362"></a> ↑ جمعیت برحسب جنس به تفکیک سن و استان در سال ۱۳۸۵ — 1965. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q25016236"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55678362"></a>
ხალხოსნები

ხალხოსნები („ტეტიანთა მოტრფიალენი“, „დიაკვნის შვილები“) — ეროვნულ-გამათავისუფლებელი მოძრაობის ერთ-ერთი მიმდინარეობის წარმომადგენელნი, გლეხობის ინტერესების გამომხატველნი, რომელთა უმთავრეს მიზანს ხალხთან დაახლოება, მის სასიცოცხლო ინტერესთა ღრმად წვდომა, მისი შეგნების გამოღვიძება და ბრძოლისთვის მომზადებას წარმოადგენდა. ქართველ ხალხოსნებს იდეოლოგიურად ახალი არაფერი შეუქმნიათ, მათი მსოფლმხედველობა რუსული „ნაროდნიკობის“ იდეალებით იკვებებოდა. მაინც თავიანთი შემოქმედებით (მხატვრული და პუბლიცისტური თხზულებებით) ქართულ ლიტერატურაში შემოიტანეს თავისებური კოლორიტი, ცხოვრების თავისებური ხედვა. ხალხოსნებს ჰქონდათ თავიანთი ბეჭვდითი ორგანოები („იმედი“, „მნათობი“, „შრომა“), სხვა ჟურნალ-გაზეთებშიც თანამშრომლობდნენ და ქადაგებდნენ გლეხურ სოციალიზმს, საჭიროებას რევოლუციისა, რომლის მამოძრავებელ ძალად გლეხობას მიიჩნევდნენ, ებრძოდნენ თავადაზნაურობას. ვ. კოტეტიშვილი, რჩეული ნაწერები, 1965; ა. კენჭოშვილი, XIX ს. 80-იანი ქართული მწერლობა, წიგნი.: ქართული ლიტერატურის ისტორია, IV, 1974
საგველა

საგველა (ლათ. panicula) — რთული ყვავილედი. მის მთავარ ღერძზე სხვადასხვა სიმაღლეზე ვითარდება გვერდითი ტოტები, რომლებიც თავის მხრივ იტოტებიან და ივითარებენ ისევ ყვავილედ ან პატარა ყვავილედებს (მარცვლოვნები — თავთავებს, რთულყვავილოვნები — კალათებს და სხვა). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 614.
საგზაო ნიშნები

საგზაო ნიშნები — გარკვეული ფორმის, ზომისა და შეფერილობის გრაფიკული გამოსახულებები, რომლებსაც დგამენ საავტომობილო გზებზე და ქალაქის ქუჩებში მძღოლებისა და ქვეითად მოსიარულეთათვის სახიფათო უბნებზე, მათთვის საჭირო ინფორმაციის მისაწოდებლად. იმის გამო, რომ საავტომობილო პარკი გაცილებით უფრო სწრაფად იზრდება, ვიდრე საავტომობილო გზების ქსელი, სატრანსპორტო ნაკადების მოწესრიგება ერთ-ერთი ძირითადი საყოფაცხოვრებო პრობლემაა. რამდენადაც უფრო მეტად აკმაყოფილებს გზა თანამედროვე მოთხოვნებს, მით უფრო ნაკლებია საგზაო ნიშნების რაოდენობა და პირიქით.საგზაო ნიშნების საზრიანი გამოყენება ხშირად წარმატებით ცვლის მოძრაობის უსაფრთხოების ძვირადღირებულ ღონისძიებებს. 1968 წელს ვენაში მიიღეს კონვენცია საგზაო ნიშნებსა და სიგნალებზე, 1971 წელს კი ჟენევაში - ამ კონვენციის დამატებითი ევროპის შეთანხმება. საგზაო ნიშნები ეროვნული კანონმდებლობის მოთხოვნებისა და სტანდარტის მიხედვით იყოფა 7 ჯგუფად. ესენია: 1. გამაფრთხილებელი; 2. პრიორიტეტის; 3. ამკრძალავი; 4. მიმთითებელი; 5. საინფორმაციო-მაჩვენებელი; 6. სერვისის; 7. დამატებითი იფორმაციის ნიშნები
საგლეხო

საგლეხო (სამართ. ისტ.), მიწათმფლობელობის სახეობა — „გლეხთ საფერი“ ადგილ-მამული ფეოდალურ საქართველოში. ფეოდალის ადგილ-მამულის გამოცალკევებული ნაწილი, რომელიც ხოდაბუნისა („საბატონო დიდი ყანისა“) და ზვრისაგან („მეპატრონის ვენაჴისაგან“) განსხვავებით, გლეხებზე გაიცემოდა. საგლეხო ნაწილობრივ საიჯარო (როგორც წესი — საღალო) იყო, ჩვეულებრივ კი მემკვიდრეობით ფლობისა და საბატონო ბეგარის პირობით ცალკეულ კომლებზე ნაწილდებოდა. ამის გამო საგლეხო მამულადაც და საკომლოდაც იწოდებოდა, თანაც ადგილ-მამულის თავისებურ ერთეულად გამოიყენებოდა (მაგ., ალექსანდრე კახთა მეფემ სვეტიცხოველს 1979 „ალაზანს გაღმა, ფიჩხოვანს თორმეტი მთელი მამულო საგლეხო“ შესწირა). ბექას და აღბუღას სამართალში (მ. 56) საგლეხო ფუძე, ხოლოვახტანგ VI-ის სამართალში (მ. 103) საგლეხო ადგილი იხსენიება. ფუტკარაძე ი.,ქსე, ტ. 8, გვ. 615, თბ., 1984
რობერტ გორდონის უნივერსიტეტი

რობერტ გორდონის უნივერსიტეტი (ინგლ. Robert Gordon University ან RGU) — თანამედროვე უნივერსიტეტი, რომელიც მდებარეობს აბერდინში, შოტლანდია. მას საფუძველი ჩაუყარა 1750 წელს რობერტ გორდონმა, 1992 წელს მიენიჭა უნივერსიტეტის სტატუსი, ხოლო 2009 აღიარებულ იქნა ბრიტანეთის საუკეთესო თანამედროვე უნივერსიტეტად. ამჟამად მასში 12,790 სტუდენტი სწავლობს 145 საბაკალავრო და სამაგისტრო კურსზე. უნივერსიტეტის ვებსაიტი ↑ https://orcid.org/members/001G000001kko5TIAQ-robert-gordon-university
ისპაჰანის ოსტანი

ისპაჰანის ოსტანი (სპარს. استان اصفهان) — ირანის 31 ოსტანიდან ერთ-ერთი. ესაზღვრება ირანის 8 ოსტანი: ჩახარ-მახალი და ბახთიარია, ქოხგილუე და ბოიერაჰმედი, ლურისტანი, მარკაზი, ყუმი,სემნანი, იაზდი და ფარსი. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ისპაანი. ისპაჰანის ოსტანის მოსახლეობა შეადგენს 4,559,256 ადამიანს. ისპაჰანის ოსტანში საკმაოდ ბევრი ენაა გავრცელებული. ყველაზე მეტად საუბრობენ: ლური, სპარსულ და ქაშქურ ენებზე. ეთნიკურად ქართველები და სომხები საუბრობენ ქართულ და სომხურ ენებზე. ისპაჰანის ოსტანი იყოფა 20 შაჰრესტნად. არან-ო-ბიდგოლი არდესტენი ბორხარ-ო-მეიმე ჩადეგანი ფალავარჯანი ფერეიდანი ფერეიდუნ-შაჰრი გოლფაიგანი ისპაანი ქაშანი შაჰინშაჰრი ხომეინიშაჰრი ლენჯანი სემირომი მობარაქე ნაინი ნაჯაფაბადი ნათანზი შაჰრეზა თირან-ო-ქარვანი ბუინ-მიანდაშთი Official website დაარქივებული 2009-12-19 საიტზე Wayback Machine. Isfahan Cultural Heritage Organization დაარქივებული 2005-02-06 საიტზე Wayback Machine. Isfahan Province Department of Education დაარქივებული 2005-11-24 საიტზე Wayback Machine. Isfahan information and pictures დაარქივებული 2008-10-03 საიტზე Wayback Machine. Naein News დაარქივებული 2009-09-27 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.00 1.01 1.02 1.03 1.04 1.05 1.06 1.07 1.08 1.09 1.10 1.11 1.12 1.13 1.14 1.15 1.16 1.17 1.18 1.19 1.20 1.21 1.22 1.23 نتایج سرشماری جمعیت به تفکیک تقسیمات کشوری سال 1395 ↑ جمعیت به تفکیک تقسیمات کشوری — 1965. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q25016236"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55678362"></a>
ანდრია სტრატილატი

ანდრია სტრატილატი – წმინდანი, მისი ხსენების დღე არის ძველი სტილით 19 აგვისტო, ახალი სტილით - 1 სექტემბერი. იგი რომაელთა ლაშქარში მსახურობდა იმპერატორ მაქსიმინუსის (286-305) ზეობისას. მას ნათლისღება ჯერ არ მიეღო, მაგრამ მტკიცედ სწამდა იესო ქრისტე. თავისი სიმამაცის, ძლევამოსილებისა და სამართლიანობისთვის ანდრია ყველას ძლიერ უყვარდა. როდესაც სპარსელთა ურიცხვმა მხედრობამ სირიის საზღვრები გადალახა, მმართველმა ანტიოქოსმა მომხდურებთან ბრძოლის ხელმძღვანელობა სწორედ მას დაავალა. ბრძოლის წინ წმინდანმა ასე მიმართა თავის მცირერიცხოვან მხედრობას: სტრატილატის სიტყვებით სულიერ თვალებახელილმა მებრძოლებმა მაცხოვრის სახელი ახსენეს და ისე ეკვეთნენ მტერს. შედეგად - მცირე რაზმმა სპარსთა უთვალავ სპას სამარცხვინო დამარცხება აგემა და ქვეყნიდან განდევნა. ამ ლაშქრობამ წმინდა ანდრიას სახელი ბრწყინვალე დიდებით შემოსა. მოშურნეებმა მმართველს მოახსენეს, რომ იგი ქრისტიანი იყო და თავისი რაზმიც ქრისტიანობაზე მოაქცია. წმიდანი სამსჯავროზე იხმეს და საწამებლად გადასცეს. წამების შემდეგ მმართველმა ანტიოქოსმა წმინდანი სხვა მხედრებთან ერთად საპყრობილეში ჩაყარა და დიოკლეტიანეს აუწყა მომხდარის შესახებ - თავად ვერ გაბედა სახელგანთქმული გმირის სიკვდილით დასჯა. უსჯულო თვითმპყრობელმა იცოდა, თუ როგორ უყვარდა ლაშქარს წმიდა ანდრია, შეეშინდა ამბოხისა და ბრძანა, გაეთავისუფლებინათ მოწამეები, შემდეგ კი სხვადასხვა საბაბით ცალ-ცალკე მოეკლათ. საპყრობილიდან გამოსულმა აღმსარებლებმა ქალაქ ტარსოსს მიმართეს და აქ ადგილობრივი მღვდელმთავრის, პეტრესა და ბერიის ეპისკოპოსის, ნონეს ხელით მოინათლნენ. შემდგომ ქრისტეს ტარიგებმა ტაქსანატად წოდებულ ადგილას გადაინაცვლეს. ანტიოქოსმა კილიკიის ოლქის მმართველ სელევკუსს ამცნო, დასწეოდა მეომრებს და თითქოსდა საბრძოლო დროშების დატევებისათვის, ყველანი ამოეჟლიტა. წმიდა ანდრია თავისი რაზმით მდევარს სომხეთის სანახებში, ქალაქ ტაბრში დაბანაკებული დაუხვდა - გამოცხადების მიხედვით ისინი სწორედ აქ უნდა აღსრულებულიყვნენ მოწამეობრივად. ანდრიამ თავის მხედრებს მოუწოდა, არ შეშინებოდათ სიკვდილის; ილოცა ყველასათვის, ვინც მათ ხსოვნას პატივს მიაგებდა და უფალს შესთხოვა, მაკურნებელი წყარო აღმოეცენებინა იმ ადგილას, სადაც მათი სისხლი დაიღვრებოდა. ამ ლოცვის დროს მოწამეები, რომლებიც არანაირ წინააღმდეგობას არ უწევდნენ მომხდურთ, მახვილებით აჩეხეს (+ 302). იმავ წამს მიწიდან მაკურნებელმა წყარომ ამოხეთქა. ეპისკოპოსები პეტრე და ნონე ღვთისმსახურებთან ერთად ფარულად მიჰყვებოდნენ ნეტარი ანდრიას რაზმის კვალს. უფალმა სწორედ მათ არგუნა მარტვილთა წმიდა ცხედრების დაფლვა. წმიდანთა ცხოვრება, ტომი III, თბილისი, 2001 წ., გვ. 193–194
ტიმოთე, აღაპი და თეკლე

წმიდა მოწამენი ტიმოთე, აღაპი და თეკლე – წმინდანები, მათი ხსენების დღე არის ძველი სტილით 19 აგვისტო, ახალი სტილით - 1 სექტემბერი. ისინი 304 წელს ეწამნენ. წმიდა ტიმოთე პალესტინის კესარიის ქალაქ ღაზაში დაიბადა. მან შეისწავლა საღმრთო წერილი და თავისი ქადაგებით მრავალი მოაქცია ქრისტიანობაზე. იმპერატორების, დიოკლეტიანესა და მაქსიმინუსის (286-305) მიერ ქრისტიანთა დევნის წლებში ნეტარი მარტვილი შეიპყრეს და მმართველი ურბანოსის სამსჯავროზე წარადგინეს. წმიდა მოწამე სასტიკად აწამეს, ბოლოს კი, როდესაც მის მოუდრეკლობაში დარწმუნდნენ, ცეცხლში შეაგდეს და დაწვეს. იმავე ქალაქში და იმავე წელს ეწამნენ ქრისტესთვის წმიდა აღაპი და თეკლა. ისინი მტარვალებმა ველურ მხეცებს დააგლეჯინეს. „წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი III, თბილისი, 2001 წ. გვ. 194