laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ლიტურგიკა

ლიტურგიკა — ქრისტიანული ღვთისმსახურების შემსწავლელი დისციპლინა, რომელიც იკვლევს მის თეორიულ საფუძვლებს, განვითარების ისტორიულ პროცესებსა და ტრადიციებს, საეკლესიო დღესასწაულთა ციკლებს, ღვთისმსახურების შესრულების წესსა და რიგს და ა. შ. ლიტურგიკა, როგორც სამეცნიერო დარგი, ჩამოყალიბდა XVIII საუკუნეში. მისი პირველწყაროებია სასულიერო მოღვაწეთა თხზულებანი და მრავალფეროვანი ლიტურგიკული კრებულები. ლიტურგიკა სასულიერო მწერლობის მნიშვნელოვანი დარგია. ქართულ ლიტურგიკულ ძეგლებში ასახულია ქრისტიანული სამრევლო და სამონასტრო ღვთისმსახურების ტრადიციები საქართველოში. X საუკუნემდე ქართული ეკლესიას წარმართავდა იერუსალიმური, X-XII საუკუნეებში – კონსტანტინოპოლური რედაქციის, შემდეგ – პალესტინის საბაწმიდის მონასტრის ტიპიკონი, რომელიც XVIII საუკუნეში სლავურის მიხედვით შეასწორეს. ცნობილია აგრეთვე ამა თუ იმ მონასტრისთვის დაწესებული სამონასტრო, ანუ ქტიტორული ტიპიკონები (მაგ., პეტრიწონის მონასტრისთვის დაწესებული გრიგოლ ბაკურიანის ტიპიკონი, 1084; „განგება ვანის ქუაბთა მონასტრისა“, 1204-1234 და სხვ.). ქრისტიანული ღვთისმსახურების სამმა ძირითადმა ელემენტმა – საკითხავებმა, ლოცვებმა და საგალობლებმა – განაპირობა ლიტურგიკული წიგნების სპეციფიკა. ადრეულ ეტაპზე ბიბლიური საკითხავები ძირითადად ლექციონარებში იყო თავმოყრილი. შემდგომში ძველი აღთქმის საკითხავების კრებულს საწინასწარმეტყველო, ხოლო ახალი აღთქმისას აპრაკოსები ეწოდა. ბერძნულის მიხედვით შედგენილ საკითხავთა ქართულ კრებულებში ასახულია ღვთისმსახურების პრაქტიკის, მისი ტრადიციების მრავალსაუკუნოვანი ისტორია. საეკლესიო ლოცვები ძირითადად კონდაკებსა და კურთხევანებშია შეკრებილი. ქართული საგალობლები თავმოყრილია ჰიმნოგრაფიულ კრებულებში (იადგარი, თვენი, მარხვანი, ძლისპირი და ა. შ.), რომლებშიც ასახულია ბერძნული და, შესაბამისად, ქართული სასულიერო პოეზიის განვითარება V-XVIII საუკუნეებში უმარტივესი ფსალმუნური საგალობლებიდან რთულ პოეტურ-მუსიკალურ კომპოზიციებამდე. კეკელიძე კ., ქართული ლიტერატურის ისტორია, ტ. 1, თბ., 1960; საღმრთო ჟამისწირვის სახისმეტყველება, ნ. ქაჯაიას გამოც., თბ., 2018. „მცირე საეკლესიო ენციკლოპედია“, «საქართველოს ეკლესიის 2005 წლის კალენდარი», თბ. 2004, გვ. 185 ლიტურგიკა[მკვდარი ბმული]
დონეცკის აეროპორტი

სერგეი პროკოფიევის სახელობის დონეცკის საერთაშორისო აეროპორტი (უკრ. Міжнародний аеропорт «Донецьк» імені Сергія Прокоф’єва) — უმოქმედო აეროპორტია უკრაინაში. ადრე ემსახურებოდა ხარკოვის, ლუგანსკის, ზაპოროჟიეს ოლქებს, მთლიანობაში 6,5 მილიონ ადამიანს. 2014 წლის 26 მაისს უკრაინის სახელმწიფო საავიაციო სამსახურის მიერ აეროპორტის მუშაობა შეჩერებულ იქნა. 2014 წლის ივნისისა და 2015 წლის იანვრში განხორციელებული თავდასხმების შემდეგ აეროპორტი სრულიად უფუნქციოა. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: დონეცკის აეროპორტი ოფიციალური საიტი ↑ Донецкий аэропорт будет закрыт до 30 июня // Gazeta.ru
ბელოკალიტვინის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი

ბელოკალიტვინის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი (რუს. Историко-краеведческий музей) — მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი ქალაქ ბელაია-კალიტვაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მუზეუმი დაარსდა 1996 წელს. მუზეუმის მისამართი: 347040, როსტოვის ოლქი, ქალაქი ბელაია-კალიტვა, ბოლშაიის ქუჩა № 2. მუზეუმი დაარსდა 1996 წელს ბელოკალიტვინის რაიონის ადმინისტრაციის მიერ. მათი დადგენილების თანახმად, მუზეუმს გადაეცა XIX საუკუნის შენობა, რომელიც არის არქიტექტურლი ძეგლი. მუზეუმის შენობა აგებულია 1886 წელს უსტ-ბელოკალიტვინის კაზაკების სახსრებით და მასში განთავსებული იყო ორკლასიანი სასწავლებელი. ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ ეს შენობა იყო ქალაქის საშუალო სკოლა № 1. 1996 წლიდან 1998 წლამდე მიმდინარეობდა შენობის რემონტი. 1998 წლის 18 სექტემბრიდან იგი გაიხსნა საზოგადოებისათვის. გახსნა დაემთხვა ქალაქის დაარსების 295-ე წლისთავს. მუზეუმში წარმოდგენილია შემდეგი კოლექციები: „არქეოლოგია“, „სამოქალაქო და დიდი სამამულო ომები“, „დონის მხარის ბუნება“, „მართლმადიდებლური კულტურის ნივთები“, „მუსიკალური სანთლები“, „ანტიკური სპილენძის, თიხის და ხის ჭურჭელი“ და სურათების გალერეა (გაიხსნა 2005 წელს), რომელშიც დაცულია ადგილობრივი მხატვრების 250 ნახატი. 2007 მუზეუმის მიმდებარე ტერიტორია შემოღობეს და შექმნეს კომპოზიცია ღია ცის ქვეშ „კაზაკების ეზო“. ამჟამად მუზეუმის ექსპოზიცია მოიცავს 7 000 ექსპონატს. 2008 წელს მუზეუმმა გაიმარჯვა საგრანტო კონკურსში „სამუზეუმო ექსპოზიციის ტექნოლოგიები“, რომელიც მიმდინარეობდა ვ. პოტანინის საქველმოქმედო ფონდის დაფინანსებით. ფონდის დაფინანსებით შეიქმნა კომპოზიცია „უბრალოდ ცხოვრება. სოციალისტური პროვინცია“, რომელიც დამთვალიერებლებისათვის გაიხსნა 2009 წელს. პროექტის ავტორი ლ. საფონოვა გამარჯვებულთა ჯგუფთან ერთად გაემგზავრა ლონდონში სტაჟირებაზე. Белокалитвинский историко-краеведческий музей დაარქივებული 2017-11-16 საიტზე Wayback Machine. Белокалитвинский историко-краеведческий музей БИКМ ↑ Государственный каталог Музейного фонда Российской Федерации <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q69832186"></a> ↑ Реестр музеев Ростовской области ↑ Интересные экскурсии в краеведческом музее Белой Калитвы ↑ Учащиеся школы № 1 побывали в Белокалитвинском историко-краеведческом музее ↑ По волнам нашей памяти… ↑ Просто жизнь. Социалистическая провинция. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-02-11. ციტირების თარიღი: 2017-04-16.
სოუდლუ (გადაბეის რაიონი)

სოუდლუ (აზერ. Söyüdlü) — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2 372 კაცი. სოუდლუ GEOnet სახელების სერვერზე
თაქიემიშანი

თაქიემიშანი (აზერ. Təkyemişan) — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში.
თოფლარი

თოფლარი (აზერ. Toplar) — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში.
თოთუხლუ

თოთუხლუ (აზერ. Totuqlu) — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში.
თურშსუ (გადაბეი)

სლავიანკა (აზერ. Turşsu) (1991 წლამდე ცნობილი იყო როგორც ქილსელი აზერ. Kilsəli) — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-03-15. ციტირების თარიღი: 2017-04-16.
ხარხარი (გადაბეი)

ხარხარი (აზერ. Xarxar) — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 550 კაცი. ხარხარი GEOnet სახელების სერვერზე
იაგუბლუ (გადაბეი)

იაგუბლუ (აზერ. Yaqublu) — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში. იაგუბლუ GEOnet სახელების სერვერზე
ზამანლი

ზამანლი (აზერ. Zamanlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში. ზამანლი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ http://www.azerpost.az/?options=content&id=188
ზაჰმეთქენდი

ზაჰმეთქენდი (აზერ. Zəhmətkənd) — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 954 კაცი. ზაჰმეთქენდი GEOnet სახელების სერვერზე
სტანისლავ იაბლონოვსკი

სტანისლავ იან იაბლონოვსკი (დ. 3 აპრილი, 1634, იაბლუნივი, პოლონეთ-ლიტვის თანამეგობრობა — გ. 3 აპრილი, 1702, ლვოვი, პოლონეთ-ლიტვის თანამეგობრობა) — პოლონელი დიდგვაროვანი, პოლონეთის სახელმწიფო მოღვაწე, ჰუსართა კავალერიის მთავარსარდალი (ვოივოდი), იაბლონოვსკების ფეოდალური საგვარეულოს წარმომადგენელი და მეთაური, დიდი ჰეტმანი, პოლონეთის მეფის, სტანისლავ ლეშჩინსკის პაპა. თავი გამოიჩინა ყირიმელი თათრებისა და კაზაკების წინააღმდეგ ომების, ასევე 1683 წლის ვენის ბრძოლისა და დიდი თურქული ომის დროს. მეფე იან III სობესკის გარდაცვალების შემდეგ იყო პოლონეთის მეფობის კანდიდატი. საღვთო რომის იმპერატორმა, ლეოპოლდმა 1697 წელს მას მამულები უბოძა ავსტრიასა და ბოჰემიაში. Нечаев В. М.,. Яблоновский, Станислав Ян // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907. Stanisław Jan Jabłonowski z Jabłonowa h. Prus (III) (ID: 8.192.78)
აზიმუტი

აზიმუტი (არაბ. السموت; „აზიმუტი“ არაბული სიტყვაა და მიმართულებას ნიშნავს) — კუთხე, რომელიც იქმნება ჩრდილოეთის მიმართულებას, დამკვირვებელსა და დასაკვირვებელ საგანს შორის. მას ჩრდილოეთის მიმართულებიდან საათის ისრის მოძრაობის გაყოლებით 0-დან 360°-მდე ითვლიან. რომ განვსაზღვროთ აზიმუტი, ჯერ კომპასით აუცილებლად უნდა დავადგინოთ ჰორიზონტის ძირითადი მხარეები. როდესაც ზუსტად გვეცოდინება ჩრდილოეთის მიმართულება, დავადგენთ ჩვენთვის საჭირო აზიმუტს და იმ მიმართულებით დავიწყებთ მოძრაობას.  ჰორიზონტის მხარეების მოძებნას და აზიმუტით მოძრაობას დიდი მნიშვნელობა აქვს მოგზაურობისას, სამხედრო, საზღვაო და საავიაციო საქმიანობაში. ↑ აზიმუტი — საზღვაო ლექსიკონი
ჰაია რაშიდ ალ-ხალიფა

ჰაია რაშიდ ალ-ხალიფა (არაბ. هيا راشد آل خليفة; დ. 18 ოქტომბერი, 1952) — ბაჰრეინელი იურისტი და დიპლომატი, ალ-ხალიფის სამეფო ოჯახის წევრი. 1999-2004 წწ. იყო ბაჰრეინის ელჩი საფრანგეთში. პირველი ქალი ელჩი ბაჰრეინის ისტორიაში. გაეროს გენერალური ასამბლეის თავმჯდომარე 2006-2007 წლებში. ჰაია რაშიდ ალ-ხალიფა დაიბადა 1952 წლის 18 ოქტომბერს სამეფო ოჯახში. 1974 წელს დაამთავრა ქუვეითის უნივერსიტეტი სამართლის ბაკალავრის ხარისხით. მან ასევე მიიღო კერძო სამართლის სამოქალაქო უფლებების დიპლომი ალექსანდრიის უნივერსიტეტში, ეგვიპტე. ლულვა ალ ავადისთან ერთად იგი იყო ორიდან ერთ-ერთი ქალი-ადვოკატი ბაჰრეინში, რომელმაც ჩამოაყალიბა თავისი იურიდიული ფირმა. 1997 წლიდან 1999 წლამდე იყო იურისტების საერთაშორისო ასოციაციის თავჯდომარის მოადგილე. იგი ასევე იყო ბაჰრეინის სამეფო კარის იურიდიული მრჩეველი. 1999 წლიდან 2004 წლამდე ჰაია რაშიდ ალ-ხალიფა იყო ბაჰრეინის ელჩი საფრანგეთში, ბელგიაში, შვეიცარიასა და ესპანეთში. ამავე პერიოდში ჰაია რაშიდ ალ-ხალიფა იყო იუნესკოში ბაჰრეინის მუდმივი წარმომადგენელი. 2006 წლის 12 სექტემბერს აირჩიეს გაერო 61-ე გენერალური ასამბლეის თავმჯდომარედ. პრინცესა ჰაია რაშიდ ალ-ხალიფა არის სამეფო ოჯახის წევრი. 1869-1932 წლებში ბაჰრეინის მმართველის ისა იბნ ალი ალ-ხალიფას შთამომავალი და ბაჰრეინის მეფის ჰამიდ იბნ ისა ალ-ხალიფას გარე მამიდა. "Outgoing General Assembly president urges more dialogue among civilizations," UN News Centre, September 17, 2007. Election of the President of the United Nations General Assembly დაარქივებული 2006-06-24 საიტზე Wayback Machine. United Nations "Bahraini woman diplomat to become UN General Assembly Prez". Press Trust of India. Hindustan Times. June 8, 2006. დაარქივებული September 30, 2007[Date mismatch], საიტზე Wayback Machine.Category:Webarchive-ის თარგის შეტყობინებები "A date 'to remember with pride'". Habib Toumi. Gulf News. June 8, 2006. დაარქივებული იანვარი 24, 2013, საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links "Bahraini woman becomes UN General Assembly president". Zee News. June 8, 2006. UN General Assembly to be headed by its third-ever woman president, UN.org, June 8, 2006. Lawyer vows to strengthen UN[მკვდარი ბმული], Daily Telegraph (Australia), July 5, 2006 Haya Rashed Al Khalifa Law Firm დაარქივებული 2012-02-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ UN News 8 June 2006 http://www.un.org/apps/news/story.asp?NewsID=18797&Cr=general&Cr1=assembly ↑ Official biography http://www.hraklf.com/shaikha_haya.html დაარქივებული 2010-07-29 საიტზე Wayback Machine.
კრასნოე-სელო (მრავალმნიშვნელოვანი)

კრასნოე-სელო შეიძლება აღნიშნავდეს: კრასნოე-სელო — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალაქ განჯაში. კრასნოე-სელო — ქალაქი რუსეთში
კრასნოე-სელო (განჯა)

კრასნოე-სელო (აზერ. Krasnoye Selo) — სოფელი აზერბაიჯანში, განჯაში. კრასნოე-სელო GEOnet სახელების სერვერზე
სარი-ქაია

სარი-ქაია (აზერ. Sarıqaya) — სოფელი აზერბაიჯანში, განჯაში. სარი-ქაია GEOnet სახელების სერვერზე
რაგიბაღ-ყაენი

არაჯაბიღ რაგიბაღ-ყაენი იგივე იმპერატორი ტიანშუნი (დ. 1320 — გ. 14 ნოემბერი, 1328) — იუანის დინასტიის მე-7 იმპერატორი 1328 წელს, მონღოლთა ნომინალური ყაენი, იესუნ თემურ-ყაენის ვაჟი, ყუბილაის შთამომავალი. მამამისის გარდაცვალების შემდეგ იუანის დინასტია ქაოსმა მოიცვა. ჩინეთში ქულუგ-ყაენის ვაჟის, ჯაიათუს მომხრეებმა დაიწყეს აჯანყებები. მათი ამბოხის უმთავრესი მიზეზი ხელისუფლების მუსლიმებით დაკომპლექტება იყო. 1328 წლის ოქტომბერში ჯაიათუს არმიამ რამდენიმეჯერ დაამარცხა რაგიბაღ-ყაენის რეგენტის, დავლათ-შაჰის მომხრეთა ჯარი. ერთ-ერთი შეტაკების დროს ჩინელებმა დავლათ-შაჰი მოკლეს და შეიპყრეს 8 წლის რაგიბაღ-ყაენი, რომელიც 14 ნოემბერს სიკვდილით დასაჯეს. იუანის დინასტია მონღოლთა იმპერია მონღოლთა იმპერიის მმართველთა სია The Cambridge History of China, vol6, pg539 Tu-Meng wu erh shih chi, 157. pp. 26a C.P.Atwood-Encyclopedia of Mongolia and the Mongol Empire, p. 430 The Empire of the Steppes, by Rene Grousset, Naomi Walford, p. 321 Herbert Franke, Denis Twitchett, John King Fairbank-The Cambridge History of China: Alien regimes and border states, 907–1368, p. 544 Frederick W. Mote- Imperial China 900–1800, p. 471 Man, John (2006). Kublai Khan: From Xanadu to Superpower. London: Bantam Books. ISBN 9780553817188.
თასი (მრავალმნიშვნელოვანი)

თასი შეიძლება აღნიშნავდეს: თასი — ჭურჭელი თასი — სოფელი აზერბაიჯანში, გობუსტანის რაიონში
თასი

თასი — 1. ოქროს, ვერცხლის ან სხვა ლითონის პირგაშლილი სასმისი. ქართულ წერილობით წყაროებში საუკუნიდან გვხვდება. ფეოდალურ საქართველოში მეფე-დიდებულთა და თავად-აზნაურთა ნადიმებზე ღვინის სმა უმთავრესად ოქროს ან ვერცხლის სასმისებით იყო მიღებული. საყურადღებოა, რომ აღმოსავლეთ საქართველოში მთიელებში საქორწილო ლხინში სადღეგრძელოს გადალოცვის უფლებას „თასი“ ერქვა. არქეოლოგიური გათხრების შედეგად საქართველოს ტერიტორიაზე მრავალი თასია აღმოჩენილი. თრიალეთის გორასამარხში — ერთი ოქროს თასი, ძვირფასი თვლებით მოჭედილი, მეორე — ვერცხლისა, ზედ რიტუალური სცენაა გამოსახული; მცხეთაში — ძვირფასი ქვებით მოჭედილი, ყურძნის მტევნებისა და ვაზის ფოთლების გამოსახულებით შემკული ვერცხლის თასი და სხვა; 2. ყოფაში გამოყენებული ხის, თიხის და სხვა ლითონის ჯამის ფორმის საოჯახო ჭურჭელი; 3.ძვირფასი ლითონის, ბროლის ან ფაიფურის დეკორატიული ჭურჭელი გამარჯვებულ სპორტსმენთა და ხელოვანთა დასაჯილდოებლად. ლეკიშვილი ა., შენ ხარ ვენახი, თბ., 1972; ფრუიძე ლ., მევენახეობა და მეღვინეობა საქართველოში, წგნ. 1, თბ., 1974; ჯავახიშვილი ივ., მასალები ქართველი ერის მატერიალური კულტურის ისტორიისათვის, ტ. 3—4, თბ., 1962; ფრუიძე ლ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 590.
სიგურდ გველისთვალა

სიგურდ გველისთვალა (ძვ.-სკანდ. Sigurðr ormr í auga) (გ. 891) — IX საუკუნის ვიკინგი მებრძოლი, დანიის კონუნგი, სკანდინავიური საგების თანახმად დანიელი ლეგენდარული მეფის, რაგნარ ლოდბროკის უმცროსი ვაჟი. მისი რეალურობის დამადასტურებელი მოსაზრება მართებულად შეიძლება ჩაითვალოს შუა საუკუნეების წყაროებიდან გამომდინარე. საგები სიგურდს მიაწერენ კუნძულ ზელანდიის აღმოჩენას. 865 წელს, მეფე ელა II-ის მიერ მამამისის სიკვდილით დასჯის შემდეგ, სიგურდი უფროს ძმებთან ერთად შეუერთდა დიდ წარმართულ ჯარს, რომელმაც 867-881 წლებში გამანადგურებელი ლაშქრობები მოაწყო ინგლისის ტერიტორიაზე. 867 წელს ნორთუმბრიის სამეფოს დაპყრობის შემდეგ სიგურდმა ცოლად შეირთო ელა II-ის ასული, რომელთანაც შეეძინა ერთი ქალიშვილი, ასლაუგი და მემკვიდრე, ჰანტეკნუტ I. ბრიტანეთში წარმატების შემდგომ რაგნარ ლოდბროკის ვაჟებმა დაპყრობილი მიწები გაინაწილეს, ხოლო სკანდინავიაში რამდენიმე სამეფო და პოლიტიკური ერთეული დააფუძნეს. ბიორნ რკინისგვერდამ მოიპოვა შვედეთის მეფის ტიტული, ივარ უძვლოს ბრძოლის გაგრძელება მოუწია უესექსისა და ანგლოსაქსების წინააღმდეგ, ხოლო სიგურდი მამის ანდერძის თანახმად გახდა დანიელთა კონუნგი. დანიელი ისტორიკოსების აზრით, სკანდინავიურ ქვეყნებში დღემდე ცხოვრობენ სიგურდის შთამომავლები. History Channel-ის ისტორიულ ტელესერიალში „ვიკინგები“, სიგურდ გველისთვალას როლს ასრულებს დანიელი მსახიობი, დავიდ ლინდსტიორმი. ↑ 1.0 1.1 Jean Renaud Textes traduits du norrois et postface Saga de Ragnarr aux Braies Velues suivie du Dit des fils de Ragnarr et du Chant de Kráka éditions Ancharsist, Toulouse, 2005 ISBN 291477723X ↑ "Den store hær 865–878" [The Great Army 865–878]. Danmarks histori (in Danish). December 13, 2016. Retrieved December 15, 2016. Kessler, Peter (April 1, 1999). "Anglo-Saxon Britain: The Kings of Northumbria". The History Files. Retrieved December 15, 2016. ↑ Lund, Niels. "Gorm den Gamle". Den Store Danske, Gyldendal (in Danish). Retrieved December 15, 2016.
კროკერის ქედის ეროვნული პარკი

კროკერის ქედის ეროვნული პარკი (მალ. Taman Negara Banjaran Crocker) — ეროვნული პარკი მალაიზიაში, საბაჰის შტატში, კუნძულ ბორნეოზე. შეიქმნა 1984 წელს, თუმცა მანამდე, ეს ტერიტორია სატყეო ნაკრძალი იყო. მოიცავს 1200-1800 მ სიმაღლის კროკერის ქედს. დამთვალიერებელთათვის არ არსებობს შესაბამისი ინფრასტრუქტურა. პარკის ფართობი 1 399 კმ²-ია და უდიდესია საბაჰის შტატში. პარკში წარმოდგენილია კუნძულ ბორნეოს ფლორისა და ფაუნის მრავალი ენდემი. პარკის შენარჩუნებაზეა დამოკიდებული საბაჰის შტატის მრავალი სოფლისა და ქალაქის სუფთა წყლით მომარაგება. პარკში გავრცელებულია პრიმატთა მინიმუმ 5 სახეობა, მათ შორის ორანგუტანები, გიბონები და გრძელთითა მაიმუნები უზარმაზარი მრავალი თვალებით, ასევე მაკაკები. ეროვნულ პარკს მართავს სახელმწიფო ინსტიტუტი „საბაჰის პარკები“. მალაიზიის ეროვნული პარკების სია საბაჰის პარკები
ტაცინსკაიის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი

ტაცინსკაიის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი (რუს. Историко-краеведческий музей) — მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი სტანიცა ტაცინსკაიაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მუზეუმი დაარსდა 1968 წელს. მისი სრული და ოფიციალური სახელწოდებაა „მუნიციპალური საბიუჯეტო განყოფილება ტაცინსკაიის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი“ მუზეუმის მისამართი: 347060, როსტოვის ოლქი, ტაცინის რაიონი, სტანიცა ტაცინსკაია, სორევროვანიის შესახვევი № 9. ტაცინსკაიის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი დაარსდა 1968 წელს. მისი გახსნა მიეძღვნა ტაცინსკაიის სატანკო რეიდის 25-ე წლისთავს. მუზეუმის ექსპოზიცია განთავსებულია ოთხ დარბაზში: № 1 — „კაზაკები“ № 2 — „სამოქალაქო ომი და ომამდელი წლები“, № 3 — „საბრძოლო დიდების დარბაზი“, № 4 — „საგამოფენო დარბაზი“. ექსპოზიციაში ცენტრალური ადგილი უჭირავს ტაცინსკაიის სატანკო რეიდს, რომელიც შეასრულა 24-ე სატანკო კორპუსმა 1942 წლის 16 დეკემბრიდან 24 დეკემბრამდე გენერალ-მაიორ ვასილი მიხეილის ძე ბადანოვის მეთაურობით და მის როლს სტალინგრადის ბრძოლაში. ამ ამბებს ეძღვნება დიორამა „ბრძოლა ტაცინსკაიის აეროდრომზე“ (ავტორი ვიტალი ივანეს ძე რომახოვი), სტალინგრადის ბრძოლის სქემატური რუკა, სტალინგრადის ბრძოლის მონაწილეთა ფოტოები და ბრძოლაში გამოყენებული იარაღის ნიმუშები. მუზეუმის საექსპოზიციო საგამოფენოო ფართობია 226 მ², ფონდსაცავებისა — 14 მ². წლის განმავლობაში დამთვალიერებელთა საშუალო მაჩვენებელია — 4 000 კაცი. მუზეუმში დაცული ექსპონატების რაოდენობაა — 2 147 ერთეული. 2014 წლის 13 მარტს მუზეუმიდან მოიპარეს დონელი მხედართმთავრის, ავიაციის გენერალ-მაიორ სემიონ დიმიტრის ძე ტერენჩენკოს ორი იშვიათი ორდენი და ერთი მედალი. მუზეუმთან ახლოს მოედანზე დგას ომის შემდეგი გამოშვების ტანკი Т-34-85. ТИКМ на сайте museum.ru МУ «Тацинский историко-краеведческий музей» დაარქივებული 2017-05-11 საიტზე Wayback Machine. на сайте Правительства Ростовской области ↑ Тацинский историко-краеведческий музей. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-11-12. ციტირების თარიღი: 2017-04-17. ↑ მუზეუმის ოფიციალური საიტი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-10-24. ციტირების თარიღი: 2017-04-17. ↑ Тацинский историко-краеведческий музей. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2022-02-16. ციტირების თარიღი: 2022-02-16. ↑ Тацинский музей пополнился еще одним ценным экспонатом[მკვდარი ბმული] ↑ Выделены средства на обновление оборудования Тацинского историко-краеведческого музея[მკვდარი ბმული] ↑ Министр внутренних дел России приказал расследовать кражу редких наград из тацинского музея
პესჩანოკოპის რაიონის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი

პესჩანოკოპის რაიონის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი (რუს. Историко-краеведческий музей) — მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი სოფელ პესჩანოკოპსკოეში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მუზეუმი დაარსდა 1984 წელს. მისი სრული და ოფიციალური სახელწოდებაა „მუნიციპალური საბიუჯეტო განყოფილება პესჩანოკოპის რაიონის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი“. მუზეუმის მისამართი: 347570, როსტოვის ოლქი, პესჩანოკოპის რაიონი, სოფელი პესჩანოკოპსკოე, სკოლის ქუჩა № 1. პესჩანოკოპის ისტორიის მუზეუმი დაარსდა 1984 წლის 4 მარტს, მისი წევრი-დამფუძნებლები იყვნენ კოლმეურნეები, მეწარმეები, რაიონის ორგანიზაციები. მუზეუმის დაარსებაში აქტიურად მონაწილეობდა ადგილობრივი მოსახლეობა და პირველ რიგში სახალხო დეპუტატთა რაიონული საბჭოას აღმასკომი. 2001 წეელს ეწოდა რაიონული ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი, ხოლო 2002 წლიდან — პესჩანოკოპის რაიონის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი. 2003 წელს მუზეუმმა მიიღო კულტურის მუნიციპალური განყოფილების სტატუსი, ხოლო 2010 წლიდან — კულტურის მუნიციპალური საბიუჯეტო განყოფილების სტატუსი. ამჟამად მუზეუმში მუშაობს ოთხი დარბაზი: დარბაზი № 1 — ყოფა-ცხოვრების საგნები; ჰოლი; დარბაზი № 4 — დამსახურება და დიდება; დარბაზი № 5 — დიდი სამამულო ომი. 2008 წლის 1 ივლისს როსტოვის ოლქის პოლიციამ დააფიქსირა 19 სამუზეუმო საგნის (მეორე მსოფლიო ომისა და საბჭოთა პერიოდის ორდენები და მედლები) გაუჩინარება მუზეუმის ძირითადი ფონდიდან. 2016 წელს მუზეუმის 550 ექსპონატი შეიტანეს რუსეთის ფედერაციის არასახელმწიფო სამუზეუმო ფონდის შემადგენლობაში. Муниципальное учреждение культуры «Историко-краеведческий музей Песчанокопского района» დაარქივებული 2017-04-09 საიტზე Wayback Machine. на сайте Правительства Ростовской области Муниципальное бюджетное учреждение культуры «Историко-краеведческий музей Песчанокопского района» დაარქივებული 2016-04-28 საიტზე Wayback Machine. ↑ Песчанокопский музей — воспитываем патриотов ↑ Постановление Главы Администрации Песчанокопского района № 1163 от 19.12.2001 года ↑ Постановление Главы Администрации Песчанокопского района от 8 мая 2002 года ↑ Постановление Главы Администрации Песчанокопского района № 672 от 27.05.2003 «О создании Муниципального учреждения культуры „Историко-краеведческий музей Песчанокопского района“» ↑ Постановление Главы Песчанокопского района № 591 от 2010 года «О переименовании Муниципального учреждения культуры „Историко-краеведческий музей Песчанокопского района“ в муниципальное бюджетное учреждение культуры „Историко-краеведческий музей Песчанокопского района“ и об утверждении его Устава» ↑ Выявлена пропажа из фондов МУК «Историко-краеведческий музей Песчанокопского района» орденов и медалей времен советского периода. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-07-22. ციტირების თარიღი: 2017-04-17. ↑ Приказ Министерства культуры РФ № 2271 от 10 октября 2016 г. «О включении в состав негосударственной части Музейного фонда Российской Федерации музейных предметов, являющихся собственностью муниципального образования „Песчанокопский район“». დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-07-01. ციტირების თარიღი: 2017-04-17.
კრის აიზეკი

კრისტოფერ ჯოზეფ „კრის“ აიზეკი (დ. 26 ივნისი, 1956) — ამერიკელი როკ-მუსიკოსი და მსახიობი, ყველაზე მეტად ცნობილი ჰიტ-სინგლით „Wicked Game“, ისევე, როგორც სიმღერებით „Baby Did A Bad Bad Thing“ და „Somebody's Crying“. აიზეკის სიმღერები გამოირჩევა 1950-იანების სტილის როკ-ენ-როლის და სპეციფიციკური ვოკალური შესრულების ესთეტიკით. წარსულში თანამშრომლობდა რეჟისორ დევიდ ლინჩთან, რომელიც მის სიმღერებს საკუთარ ფილმებში იყენებდა და კრისს საკუთარი როლიც შეურჩია ფილმში „ტვინ პიკსი: ცეცხლო, იარე ჩემთან“. ზოგიერთი კრიტიკოსი აიზეკს უწოდებს 1990-იანების როი ორბისონს. მას ხშირად ადარებენ ელვის პრესლის, რიკი ნელსონს და დუეინ ედის. მთავარი სტატია: კრის აიზეკის დისკოგრაფია. Silvertone (1985) Chris Isaak (1986) Heart Shaped World (1989) San Francisco Days (1993) Forever Blue (1995) Baja Sessions (1996) Speak of the Devil (1998) Always Got Tonight (2002) Christmas (2004) Mr. Lucky (2009) Beyond the Sun (2011) First Comes the Night (2015) Chris Isaak.com, ოფიციალური საიტი კრის აიზეკი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში კრის აიზეკი საიტზე Discogs ↑ Biography : Chris Isaak. Biography.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-04. ციტირების თარიღი: 2015-05-04. ↑ Strong, Martin C. (2000). The Great Rock Discography, 5th, Edinburgh: Mojo Books, გვ. 480–481. ISBN 1-84195-017-3.  ↑ Goldberg, Michael. (1991-04-18) Interview: Chris Isaak. Rolling Stone. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-02-14. ციტირების თარიღი: 2016-03-12.
ელექტროპოპი

ელექტროპოპი — სინთპოპის სახეობა. მასში ყურადღება გამახვილებულია ელექტრონული მუსიკის უფრო დამძიმებულ ჟღერადობაზე. ჟანრმა პოპულარობა შეიძინა 2000-იანების შემდეგ, თუმცა მისი წარმომავლობა შეიმჩნევა 1980-იან წლებში. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 ჯოუნსი 2006, p. 107. ↑ Jon Pareles (March 21, 2010). „Spilling Beyond a Festival's Main Courses“. The New York Times. ↑ Spilling Beyond a Festival’s Main Courses. The New York Times (22 March 2010). ჯოუნსი, ჰოლინ (2006). Music Projects with Propellerhead Reason: Grooves, Beats and Styles from Trip Hop to Techno. PC Publishing. ISBN 978-1-870775-14-4.
ქაიხოსრო II გურიელი

ქაიხოსრო II გურიელი — გურიის მთავარი 1685-1689, გიორგი III გურიელის ძე. 1685 წელს ტახტიდან ჩამოაგდო ბიძა, — მალაქია II გურიელი. ახალციხის ფაშას მოთხოვნით ის უკანვე დააბრუნა, თუმცა ფიცი არ შეასრულა და დააბრმავა ის. ამის გამო ახალციხის ფაშამ 1689 წელს ქაიხოსრო შავშეთის ბეგს მოაკვლევინა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 444.
EDM

ელექტრონული საცეკვაო მუსიკა, იგივე EDM — ელექტრონული მუსიკის ჟანრების მთელი რიგი, განკუთვნილი ღამის კლუბებისთვის, რეივ-დისკოთეკებისთვის და ფესტივალებისთვის. EDM იქმნება უწყვეტი დაკვრისთვის დიჯეების მიერ, სხვადასხვა კომპოზიციის ერთმანეთზე გადაბმით, რასაც მიქსი ეწოდება.EDM-ის შემსრულებლები მუსიკას ასრულებენ საკონცერტო გამოსვლების დროსაც. გაერთიანებულ სამეფოსა და ევროპაში ჟანრს უბრალოდ საცეკვაო მუსიკას უწოდებენ. ↑ Definition.
ბარონ ბიბინეიშვილი

ბარონ (ბართლომე) ექვთიმეს ძე ბიბინეიშვილი (დ. 1883 — გ. 1937) — რევოლუციონერი, ბოლშევიკი; მემუარებისა და რევოლუციის ისტორიის საკითხებზე გამოკვლევის ავტორი; დახვრიტეს. 1926-1931 წლებში რევოლუციის მუზეუმის, 1933-1936 წლებში სახელგამის და 1936-1937 წლებში საქართველოს საჯარო ბიბლიოთეკის დირექტორი. დეკანოზი ნიკიტა მალაქიას-ძე თალაქვაძე, „მოქალაქე-მღვდლის დღიურიდან“, (გ. ლეონიძის სახ. ქართული ლიტერატურის სახელმწიფო მუზეუმი), თბ., 2013