laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
აბისის იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია

აბისის იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია — ეკლესია ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ აბისში. მდებარეობს სოფლის გარეუბანში, მდინარე დასავლეთ ფრონის მარჯვენა და ტკოცურას ხევის მარცხენა ნაპირზე. ეკლესია დარბაზულია (7,3 X 5,6 მ). შესასვლელი სამხრეთიდანაა. აფსიდში ერთი სარკმელი და რამდენიმე ნიშია, სამხრეთ და დასავლეთ კედლებში -თითო სარკმელი. სოფლის გარეუბანში შემონახულია XVIII საუკუნის II ნახევრის ციხე დარბაზი და ნათლისმცემლის ეკლესია. თავდაპირველად აქ იდგა ნატეხი ქვით ნაგები ოდნავ წაგრძელებული კოშკური ნაგებობა, რომელსაც ოთხივე კუთხეში მიდგმული ჰქონდა თითო მრგვალი კოშკი. სართულებშუა გადახურვა შუაშიც და კუთხის კოშკებში ხისა იყო. ცენტრალური კოშკის II სართული საცხოვრებელს წარმოადგენდა (არის ბუხარიც). ვიდრე ჩრდილოეთიდან ახალ სადგომს მიაშენებდნენ, აქედან იყო ერთადერთი შესასვლელი II სართულის დონეზე, შემდეგ შესასვლელი სამხრეთიდან გაუკეთებიათ ეკლესიის კედლის სისქეში ჩართული კიბის საშუალებით, რომელიც კოშკში საგანგებოდ გაჭრილი შესასვლელისაკენ მიემართება. 1754 წელს ამოკვეთილი ეკლესიის წარწერებიდან ირკვევა, რომ კოშკი და ეკლესია ზაალ მახვილაძეს აუშენებია. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 353. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 30. აბისის იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია დაარქივებული 2013-09-16 საიტზე Wayback Machine.
ავლევის ღვთისმშობლის ეკლესია

ავლევის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ ავლევში. დგას სოფლის ცენტრში, გზის პირას, ძველ სასაფლაოზე. სტილისტური ნიშნებით თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (11,8 X 5,8 მ), ნაგებია სხვადასხვა ზომის ნატეხი ქვიშაქვით, შენობის კუთხეები ამოყვანილია კარგად გათლილი ქვიშაქვის კვადრებით, ხოლო კარ-სარკმლების წირთხლები რუხი ფერის ბაზალტით. მოგვიანებით ჩატარებული შეკეთებისას კედლების ზედა ნაწილები, კამარა და კონქი აღდგენილია აგურით. ეკლესიაში შესასვლელი სამხრეთიდან და დასავლეთიდანაა. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს თითო ფართო ნიშია. ერთი სარკმელი ჩრდილოეთ კედლის აღმოსავლეთ მონაკვეთშია. დარბაზის გრძივი კედლების ორ წყვილ მარტივ პილასტრს კამარის საბჯენი თაღები ეყრდნობოდა. შეკეთებისას საბჯენი თაღები აღარ განუახლებიათ და კამარა უშუალოდ გრძივ კედლებზე გადაუყვანიათ, კამარაში და კონქში მცირე ქვევრი-რეზონატორები ჩაუდგამთ. ეკლესიის აღმოსავლეთ ფასადის ფრონტონზე გამოსახულია მცირე რელიეფური ჯვარი. ფასადები დასრულებული იყო ქვიშაქვის თაროსებრი ლავგარდნით. ეკლესიაზე დასავლეთიდან მიშენებულია ორსართულიანი, აგურით ნაგები სამრეკლო, რომლის პირველი სართულის კვერცხისებრი ბოლოწაკვეთილი გუმბათოვანი გადახურვა ეყრდნობა ეკლესიის დასავლეთ კედელზე მიშენებულ ორ ნახევარსვეტს და ორ თავისუფლად მდგომ ბოძს. სამრეკლოს მეორე სართული (სწორკუთხა ბოძებზე დაყრდნობილი, ნახევარწრიული თაღებით გახსნილი ღია ფანჩატური) აღმართულია პირველი სართულის კვადრატულ ბაქანზე. ფანჩატურს კვერცხისებრი აზიდული გუმბათი აქვს და გადახურულია თუნუქის პირამიდული სახურავით. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 354-355. ავლევის ღვთისმშობლის ეკლესია დაარქივებული 2013-09-16 საიტზე Wayback Machine.
ყაზახეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა

ყაზახეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა, ყაზახეთის სსრ (ყაზახ. Қазақ Кеңестік Социалистік Республикасы, Қазақ КСР) — თხუთმეტიდან ერთ-ერთი მოკავშირე საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა სსრ კავშირის შემადგენლობაში. დედაქალაქი — ქალაქი ალმა-ათა. 1920 წლის 26 აგვისტოს ჩამოყალიბდა, როგორც ყირგიზეთის ასსრ და შედიოდა რუსეთის სფსრ-ს შემადგენლობაში. 1936 წლის 5 დეკემბერს ეწოდა ყაზახეთის სსრ და მოკავშირე რესპუბლიკის სტატუსით შეუერთდა სსრკ-ს. მდებარეობდა საბჭოთა კავშირის აზიური ნაწილის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. ესაზღვრებოდა რსფსრ, თურქმენეთის სსრ, უზბეკეთის სსრ, ყირგიზეთის სსრ და ჩინეთი. მოკავშირე რესპუბლიკებს შორის ფართობით მეორე იყო რსფსრ-ის შემდეგ, ხოლო მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით მესამე რუსეთისა და უკრაინის სსრ-ს შემდეგ. ფართობი 2717,3 ათ. კმ². მოსახლეობა 13 470 ათ. კაცი (1972). დედაქალაქი — ქ. ალმა-ათა. იყოფოდა 17 ოლქად და 203 რაიონად. რესპუბლიკაში იყო 80 ქალაქი და 172 დაბა. ყაზახეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა – დიდი საბჭოთა ენციკლოპედია
ავლევის წმინდა გიორგის ეკლესია

ავლევის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია ქარელის მუნიციპალიტეტი სოფელ ავლევში. მდებარეობს სოფლის განაპირას, აღმოსავლეთით, მდინარე ფრონეს მარჯვენა ნაპირზე, სასაფლაოზე. სამხრეთ ფასადის წარწერის თანახმად, იგი 1837 წელს „ძირითურთ აღმოფხვნილი ეკლესიის“ ადგილზე აუშენებია თავად იოვანე როსტომის ძე ამირეჯიბს. ეკლესია დარბაზულია (10 X 4,9 მ), ნაგებია ქვიშაქვის სხვადასხვა ზომის კვადრებით, წყობა ირეგულარულია. მოგვიანებით შეკეთებისას აგურია ნახმარი. შიგნიდან არქიტრავული, გარედან თაღოვანი შესასვლელი სამხრეთიდანაა. ნახევარწრიულ აფსიდში თაღოვანი სარკმელი (გაფართოებულია შეკეთების დროს) და სამი მცირე ნიშია. სარკმლის ქვეშ, კედელზე მიდგმულია სატრაპეზო ქვა. დასავლეთის კედელში ვიწრო სარკმელი ამოქოლილია. დარბაზი გადახურულია ცილინდრული კამარით, კედლები შელესილი და შეთეთრებულია. ეკლესიის აღმოსავლეთ ფასადზე, სარკმლის ზედანზე, ჩაღრმავებული ჯვარია გამოსახული. კიდევ ერთი რელიეფური ჯვარია დასავლეთ სარკმლის ზემოთ. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 355. ავლევის წმინდა გიორგის ეკლესია დაარქივებული 2013-09-16 საიტზე Wayback Machine.
აჩეჰი

აჩეჰი (ინდონ. Aceh) — სპეციალური რეგიონი ინდონეზიაში, კუნძულ სუმატრის ჩრდილოეთ ნაწილში. მდებარეობს ინდოეთის კუთვნილ ანდამანისა და ნიკობარის კუნძულების სიახლოვეს, რომლებისგანაც ანდამანის ზღვა ჰყოფს. აჩეჰის პროვინციაში ინდონეზიის მასშტაბით ყველაზე მეტი მუსლიმი ცხოვრობს, რომლებიც შარიათის კანონებით ცხოვრობენ. მიჩნეულია, რომ ინდონეზიაში ისლამის გავრცელება აჩეჰიდან დაიწყო, ამავე დროს ის მთლიან სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში ისლამის გავრცელების ერთ–ერთი უმნიშნელოვანესი ნაწილი იყო. XVII საუკუნის დასაწყისში აჩეჰის სასულთნო ყველაზე ძლევამოსილი და მდიდარი სახელმწიფო იყო მალაკის სრუტის რეგიონში. აჩეჰი დიდ წინააღმდეგობას უწევდა რეგიონში მოსულ კოლონისტებს, მათ შორის ნიდერლანდელებს. მდიდარია ბუნებრივი რესურსებით, მათ შორის ნავთობითა და ბუნებრივი აირით. ზოგიერთი გამოთვლებით, აჩეჰის ბუნებრივი აირის რეზერვები უდიდესია მსოფლიოში. სხვა დანარჩენ ინდონეზიასთან შედარებით, რელიგიურად კონსერვატორულია. 1970 წელს, ინდონეზიის ცენტრალური მთავრობის ნებართვით ამერიკულმა კომპანიებმა დაიწყეს აჩეჰის ბუნებრივი რესურსების მოპოვება. შემოსავლის უსამართლო განაწილებამ ადგილობრივ მოსახლეობასა და ცენტრალურ მთავრობას შორის, დარ ალ-ისლამის (მსოფლიოს დაყოფა მუსლიმანურ რეგიონებად) ინდონეზიაში წარმომადგენელი ჰასან დი ტირო დაარწმუნა აჩეჰის დამოუკიდებლობის აუცილებლობაში. მან აჩეჰის დამოუკიდებლობა გამოაცხადა 1976 წელს. ინდონეზიის პროვინციები (ინდონეზიური) ოფიციალური ვებ-გვერდი დაარქივებული 2009-02-21 საიტზე Wayback Machine. (ინდონეზიური) ოფიციალური ტურისტული ვებ-გვერდი დაარქივებული 2017-02-03 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.00 1.01 1.02 1.03 1.04 1.05 1.06 1.07 1.08 1.09 1.10 1.11 1.12 1.13 1.14 1.15 1.16 1.17 1.18 1.19 1.20 1.21 1.22 Aceh Provincial Government Administrative Region Code and Data 2015 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q23890149"></a> ↑ 2.00 2.01 2.02 2.03 2.04 2.05 2.06 2.07 2.08 2.09 2.10 2.11 2.12 2.13 2.14 2.15 2.16 2.17 2.18 2.19 2.20 2.21 2.22 Indonesian Minister of Home Affairs Decree Number 050-145 of 2022 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q112136164"></a> ↑ (ინდონეზიური) Central Bureau of Statistics: Census 2010, retrieved 17 January 2011. ↑ http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/b/b2/Countries_with_Sharia_rule.png ↑ How An Escape Artist Became Aceh's Governor დაარქივებული 2008-08-03 საიტზე Wayback Machine. , Time Magazine, Feb. 15, 2007
ყირგიზეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა

ყირგიზეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა, ყირგიზეთის სსრ (ყირგ. Кыргыз Советтик Социалистик Республикасы, Кыргыз ССР) — თხუთმეტიდან ერთ-ერთი მოკავშირე საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა სსრ კავშირის შემადგენლობაში. დედაქალაქი — ქალაქი ფრუნზე. 1924 წლის 14 ოქტომბერს ჩამოყალიბდა, როგორც ყარა-ყირგიზეთის (1925 წლიდან ყირგიზეთის) აო და შედიოდა რუსეთის სფსრ-ს შემადგენლობაში. 1926 წლიდან ეწოდება ყირგიზეთის ასსრ, ხოლო 1936 წლის 5 დეკემბრიდან ყირგიზეთის სსრ და მოკავშირე რესპუბლიკის სტატუსით შეუერთდა სსრკ-ს. მდებარეობდა შუა აზიის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. ესაზღვრებოდა ყაზახეთის სსრ, უზბეკეთის სსრ, ტაჯიკეთის სსრ და ჩინეთი. ფართობი 198,5 ათ. კმ². მოსახლეობა 3 074 ათ. კაცი (1972). დედაქალაქი - ქ. ფრუნზე. იყოფოდა 3 ოლქად და 8 რაიონად. რესპუბლიკაში იყო 15 ქალაქი და 35 დაბა. ყირგიზეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა – დიდი საბჭოთა ენციკლოპედია
კლემან გრანიე

კლემან გრანიე (ფრანგ. Clément Grenier; დ. 7 იანვარი, 1991; ანონაი, საფრანგეთი) — ფრანგი ფეხბურთელი, ლიგა 1-ს კლუბ „ოლიმპიკი ლიონის“ ნახევარმცველი. უთამაშია საფრანგეთის ყველა ასაკობრივ ნაკრებში. ცნობილია ტექნიკური უნარებით, დრიბლინგით და თავისუფალი დარტყმების კარგი შესრულებით. გრანიეს თამაში შეუძლია როგორც ნახევარდაცვის მარჯვენა ფლანგზე, ასევე შემტევი ნახევარმცველის პოზიციაზე თავდამსხმელის უკან. (შესწორებულია 2011 წლის 8 დეკემბერს) ლიონი საფრანგეთის თასი (1): 2011–12 საფრანგეთი ევროპის 19 წლამდე ფეხბურთელთა ჩემპიონატი: 2010 მსოფლიოს 20 წლამდე ფეხბურთელთა ჩემპიონატი: მეოთხე ადგილი კლემან გრანიეს პროფილი OLWeb.fr-ზე კლემან გრანიე — ფიფას ჩანაწერი[დაარქივებული] ↑ შეიცავს საფრანგეთის თასს, საფრანგეთის სუპერთასს, ჩემპიონთა ტროფს ↑ შეიცავს უეფა-ს სუპერთასს
ვიკიმაპია

ვიკიმაპია (WikiMapia) — ინტერნაციონალური უფასო ვებ-საიტი; გეოგრაფიული ონლაინ-ენციკლოპედია, რომლის მიზანია ონლაინ-რუკაზე დედამიწის გეოგრაფიული ობიექტების აღნიშვნა და აღწერა. ვიკიმაპია შეიცავს ინტერაქტიულ რუკას. პროექტი დააარსეს ალექსანდრე კორიაკინმა და ევგენი საველიევმა 2006 წლის 24 მაისს. ამჟამად ვიკიმაპიაში დარეგისტრირებულია 1,5 მლნ. მომხმარებელი და რუკაზე დამატებულია 19,5 მილიონზე მეტი ობიექტი (ოქტომბერი, 2012). ვიკიმაპიის რუკებზე გამოსახულია მთები, მდინარეები, ტბები, წყალსაცავები, ქალაქები და სხვ. ვიკიმაპია იყენებს ვიკის თავისუფალი რედაქტირების პრინციპს, თუმცა ფონდ ვიკიმედიას არ აქვს კავშირი ამ პროექტის გაშვებასთან. ვიკიმაპია არ წარმოადგენს ფონდს, იგი არსებობს კომერციული კომპანიის ხარჯზე და შემოსავალს იღებს რეკლამებიდან. ვიკიმაპიაში არსებული მონაცემები ხელმისაწვდომია საერთო მოხმარებისთვის და ვრცელდება Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 ლიცენზიით. პროექტის ლოზუნგია „აღვწეროთ მთელი სამყარო!“ (ინგ. Let’s describe the whole world!) შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ვიკიმაპია“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი (ინგლისური) Wikimapia Wiki (ინგლისური) ვიკიმაპიის ოფიციალური ბლოგი (ინგლისური)
ტაჯიკეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა

ტაჯიკეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა, ტაჯიკეთის სსრ (ტაჯ. Республикаи Советии Социалистии Тоҷикистон, РСС Тоҷикистон) — თხუთმეტიდან ერთ-ერთი მოკავშირე საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა სსრ კავშირის შემადგენლობაში. დედაქალაქი — ქალაქი დუშანბე. 1924 წლის 14 ოქტომბერს ჩამოყალიბდა, როგორც ტაჯიკეთის ასსრ და შედიოდა უზბეკეთის სსრ-ს შემადგენლობაში. 1929 წლის 16 ოქტომბერს ეწოდა ტაჯიკეთის სსრ, ხოლო ამავე წლის 5 დეკემბრიდან მოკავშირე რესპუბლიკის სტატუსით შეუერთდა სსრკ-ს. მდებარეობდა შუა აზიის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. ესაზღვრებოდა ყირგიზეთის სსრ, უზბეკეთის სსრ, ავღანეთი და ჩინეთი. ფართობი 143,1 ათ. კმ². მოსახლეობა 3 387 ათ. კაცი (1975). დედაქალაქი - ქ. დუშანბე. იყოფოდა 1 ავტონომიურ (მთიანი ბადახშანის ავტონომიური ოლქი) და სამ ადმინისტრაციულ (ქულაბის ოლქი, ყურღანთეფის ოლქი და ლენინაბადის ოლქი) ოლქად. რესპუბლიკაში იყო 41 რაიონი, 18 ქალაქი და 47 დაბა. ტაჯიკეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა – დიდი საბჭოთა ენციკლოპედია
ლისანდრო ლოპესი

ლისანდრო ლოპესი, აგრეთვე ცნობილი როგორც ლისანდრო (ესპ. Lisandro López; დ. 2 მარტი, 1983; ბუენოს-აირესის პროვინცია, არგენტინა) — არგენტინელი ფეხბურთელი. იცავს არგენტინის პრიმერა დივიზიონის მონაწილე „რასინგ კლუბის“ ღირსებას. ლისანდრომ კარიერა დაიწყო „რასინგ კლუბში“, არგენტინის პირველ დივიზიონში. პირველ გუნდში მისი დებიუტი შედგა 19 წლის ასაკში. 2005 წლის აპრილში ლისანდრომ კონტრაქტი გააფორმა პორტუგალიურ „პორტუსთან“ 2,3 მილიონი ევროს სანაცვლოდ თანამემამულე ლუჩო გონსალესთან ერთად. ქარიმ ბენზემას მადრიდის „რეალში“ გადასვლის შემდეგ, ლოპესი გადავიდა ლიგა 1-ს კლუბ „ლიონში“, 2009 წლის ზაფხულში. 8 აგვისტოს ლოპესმა თავის სადებიუტო მატჩში გაიტანა „ლე მანის“ კარში თავისუფალი დარტყმით, მატჩის მიწურულს. ის მატჩი ფრედ, 2-2 დასრულდა. 2005 წელს ლოპესი არგენტინის ნაკრებში გამოიძახა მთავარმა მწვრთნელმა ხოსე პეკერმანმა და დებიუტი შედგა მექსიკასთან 1-1 დასრულებულ მატჩში, 10 მარტს. 2009 წლის 12 აგვისტოს ლისანდრომ ნაკრების მაისურით გოლი გაიტანა რუსეთის ნაკრებთან 3-2 მოგებულ მატჩში, მოსკოვში. პორტუ პრიმეირა ლიგა: 2005–06, 2006–07, 2007–08, 2008–09 პორტუგალიის თასი: 2005–06, 2008–09 პორტუგალიის თასი: 2006 ლიონი საფრანგეთის თასი: 2011–12 ინტერნასიონალი გაუშუს ლიგა: 2015 არგენტინის პრიმერა დივიზიონი: ბომბარდირი (2004) პრიმიერა ლიგა: ბომბარდირი (2007–08) პორტუგალიის სუპერთასი: თვის ფეხბურთელი: იანვარი 2008, თებერვალი 2008, პორტუგალიის წლის ფეხბურთელი 2008 ლიგა 1: თვის ფეხბურთელი: აგვისტო 2009; წლის ფეხბურთელი 2010; წლის გუნდი 2009–10 განახლდა: 23 დეკემბერი 2012 Foer, Franklin (2005). How Soccer Explains the World. New York: HarperCollins.  ISBN 0060731427 Witzig, Richard (2006). The Global Art of Soccer. New Orleans, LA: Cusiboy Publishing.  ISBN 0977668800 Goldblatt, David (2007). The Ball is Round: A Global History of Football. London: Riverhead Books.  ISBN 1594482969 შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ლისანდრო ლოპესი“ ვიკისაწყობში. არგენტინის ჩემპიონატის სტატისტიკა (ესპანური) სტატისტიკა და პროფილი Zerozero-ზე სტატისტიკა ForaDeJogo-ზე დაარქივებული 2012-11-05 საიტზე Wayback Machine. PortuGOAL-ის პროფილი დაარქივებული 2010-11-28 საიტზე Wayback Machine. Guardian Stats Centre დაარქივებული 2012-10-14 საიტზე Wayback Machine. ↑ Russia 2-3 Argentina; Football.co, 12 August 2009
მორეის დესპოტატი

მორეის დესპოტატი — საბერძნეთში (პელოპონესი) ბიზანტიის სამფლობელოების პირობითი სახელი (XIII საუკუნიდან ეწოდება მორეი). XIII საუკუნეში მორეის დესპოტატი ბიზანტიის იმპერიის შემადგენელი ნაწილი იყო, XIV საუკუნის შუა ხანიდან მას დესპოტის ტიტულით მართავდნენ ბიზანტიის იმპერატორის უახლოესი ნათესავები, პალეოლოგოსების დინასტიის წარმომადგენლები და მორეის დესპოტატი ფაქტობრივად დამოუკიდებელი იყო. 1460 წელს დესპოტატი ოსმალთა იმპერიამ დაიპყრო. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 123.
გომართის წმინდა გიორგის ეკლესია (ქარელის მუნიციპალიტეტი)

გომართის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ კნოლევში, სოფლის ზედა უბანში, ძველ სასაფლაოზე. სტილისტური ნიშნებით თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. 1972 წელს ადგილობრივმა მაცხოვრებლებმა ეკლესია შეაკეთეს — აღადგინეს კამარა, კონქი, კედლების ზედა ნაწილები, შიგნიდან და გარედან შელესეს, შეათეთრეს და გადახურეს. დასავლეთ კედლის თავზე პატარა სამრეკლო დადგეს. ეკლესია დარბაზულია (8,8 X 5,6 მ). ძველი ნაწილები ნაგებია მოზრდილი ნატეხი ქვიშაქვით, შეკეთების დროს ნახმარია რიყის ქვა და აგურიც. შიგნიდან და გარედან არქიტრავული შესასვლელი სამხრეთითაა. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე სარკმელია, ხოლო მის ორივე მხარეს თითო მცირე ზომის ნიში. საკურთხევლის იატაკი არდაბაგით არის გამოყოფილი და შემაღლებულია. დარბაზის გრძივ კედლებზე წყვილ პილასტრს ეყრდნობა საბჯენი თაღი, რომლის ქუსლებთან ქვიშაქვის თაროსებრი იმპოსტებია. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 378.
სოციოლოგების სია

ეს სტატია წარმოადგენს სოციოლოგების სიას. ის განკუთვნილია იმისთვის, რომ მოიცვას ყველა პიროვნება რომელმაც საგრძნობი წვლილი შეიტანა სოციალურ თეორიასა და კვლევებში, ნებისმიერი სოციოლოგიური განშტოების ჩათვლით. მეცნიერები სხვა დარგებიდან და ფილოსოფოსები არ მოიხსენებიან, თუ როგორც მცირე მათი რომელიმე ნაშრომი მაინც არ შეეხება ან არ მიიჩნევა, როგორც თავისი ბუნებით სოციოლოგიურად. ჩამონათვალი ასევე შეიცავს გარკვეულ პოლიტიკოსებსა და სხვა ცნობილ ადამიანებს, რომლებმაც უნივერსიტეტის დიპლომი ამ დარგში აიღეს. ფერდინანდ ტიონისი თორსტეინ ვებლენი გეორგ ზიმელი ემილ დიურკემი მაქს ვებერი
ბანკა-ბელიტუნგი

ბანკა-ბელიტუნგი (ინდონ. Bangka Belitung) — პროვინცია ინდონეზიაში. მოიცავს ორ კუნძულს — ბანკასა და ბელიტუნგს, ასევე სუმატრის აღმოსავლეთით მდებარე სხვა პატარა კუნძულებს. ბანკას სუმატრისგან გამოჰოფს ბანკის სრუტე, ბელიტუნგისგან კი გასპარის სრუტე. ჩრდილოეთით აკრავს სამხრეთ ჩინეთის ზღვა, სამხრეთით — იავის ზღვა, ბორნეოსგან კი პროვინციას კარიმატის სრუტე გამოყოფს. ბანკა-ბელიტუნგს ცალკე პროვინციის სტატუსი 2000 წელს მიენიჭა. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 1 223 048 ადამიანს. დედაქალაქია პანკალპინანგი. პროვინციის კუნძულები კალის უდიდესი მწარმოებელია ინდონეზიაში. ასევე იწარმოება თეთრი პილპილი. ინდონეზიის პროვინციები (ინდონეზიური) ოფიციალური ვებ-გვერდი ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 Bangka Belitung Island Administrative Division Data and Code 2015 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q23894850"></a> ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 2.6 Indonesian Minister of Home Affairs Decree Number 050-145 of 2022 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q112136164"></a> ↑ 3.0 3.1 Central Bureau of Statistics: Census 2010, retrieved 17 January 2011 (ინდონეზიური)
კოდას წმინდა ელიას ეკლესია

კოდას წმინდა ელიას ეკლესია — ეკლესია ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ ატოცში. დგას სოფლის ჩრდილო-დასავლეთით. თარიღდება ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (6 X 4,1 მ), ნაგებია ნატეხი ქვით, კონსტრუქციულ ნაწილებში გამოყენებულია თლილი ქვა. არქიტრავული შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილშია. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია. დარბაზის კამაროვანი გადახურვა სატრიუმფო თაღს და გრძივ კედლებს ეყრდნობა. ფასადებს შემოკლებული აქვს თლილი ქვის ლავგარდანი. ეკლესია გადახურულია ფილაქვის ორფერდა სახურავით. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 357. კოდას წმინდა ელიას ეკლესია[მკვდარი ბმული]
უძრახელა

უძრახელა (ლათ. Caragana) — მერქნიან მცენარეთა გვარი პარკოსანთა ოჯახისა. ბუჩქები ან პატარა ხეებია. მეტწილად ყვითელი ან ვარდისფერი. 70-მდე სახეობა გავრცელებულია ევრაზიის ზომიერ და სუბტროპიკულ სარტყლების უდაბნოებსა და სტეპებში, ხშირად — ბიცობიან ადგილებსა და ბარხანებზე, კლდეებზე, ნაზვავებზე, ტყის პირებსა და გამეჩხერებულ ტყეებში. საქართველოში მხოლოდ 1 სახეობაა — დიდყვავილა უძრახელა (ლათ. Caragana grandiflora); იზრდება მთის ქვედა და შუა სარტყელში. უძრახელას გვარის 20-მდე სახეობა შეტანილია კულტურაში. კარგად იტანს კრეჭას, იყენებენ ცოცხალ ღობედ, ადვილად მრავსლდება თესლით. მისი ზოგიერთი სახეობის ქერქისაგან იღებენ ლაფნის უხეშ ბოჭკოს და ინდიგის ტიპის საღებავს. მერქანს სახარატო ნაკეთობებისათვის იყენებენ, თესლიდან ზეთს ხდიან. უძრახელას ყველა სახეობა თაფლოვანია. ხინთიბიძე ლ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 199.
Astrantia major

ვარსკვლავა (ლათ. Astrantia major) — მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარე ქოლგოსანთა (Apiaceae) ოჯახისა. იზრდება ერთეულად ან კორომებად, სწორმდგომი, ნაკლებად დატოტვილი 30-70 სმ სიმაღლის ღეროთი. ფოთოლი ბაზალური, დაკბილული, ყვავილი ვარსკვლავისებრი ქოლგისებრი თავაკია, თეთრი, მოწითალო ვარდისფერი ან მეწამული. გავრცელებულია ევროპასა და აზიის სუბალპურ და ალპურ ველებსა და ტყისპირებზე. გამხმარი სახით მთის სოფლებში იყენებდნენ ჩაიდ. Die große Pflanzen-Enzyklopädie, Bd.1., S. 154. ↑ არქიმანდრიტი ლაზარე (გაგნიძე-დვალი), გერმანულ-ქართული, ქართულ-გერმანული ბოტანიკური ლექსიკონი, თბილისი: „ფავორიტ პრინტი“, 2012. — გვ. 170.
ცერონისის იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია

ცერონისის იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია — ეკლესია ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ ცერონისში. მდებარეობს სოფლის განაპირას, სამხრეთ-აღმოსავლეთით. სტილისტური ნიშნებით თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (6 X 4,5 მ), ნაგებია ნატეხი ქვიშაქვით, წყობა ირეგულარულია. შესასვლელი დასავლეთითაა. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე ფართო თაღოვანი სარკმელია, რომელიც გარეთ მკვეთრად ვიწროვდება. სარკმლის ორივე მხარეს თითო მცირე სწორკუთხა ნიშია. ასეთივე ნიშია ჩრდილოეთ კედელშიც. კიდევ ერთი სარკმლის კვალი შემორჩენილია სამხრეთით. ფასადები დასრულებულია თაროსებრი ლავგარდნით. ეკლესიას სამხრეთით ჰქონია პატარა სწორკუთხა მინაშენი (შემორჩენილია მცირე ნაწილი), რომელსაც შესასვლელი დასავლეთიდან ჰქონია. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 409-410.
ლომბოკი

ლომბოკი — კუნძული დასავლეთი მცირე ზონდის კუნძულების პროვინციის შემადგენლობაში. წარმოადგენს მცირე ზონდის კუნძულების ნაწილს. ლომბოკი დასავლეთიდან ლომბოკის სრუტით ემიჯნება ბალის, ხოლო აღმოსავლეთით ალას სრუტით სუმბავას. აქვს მომრგვალებული ფორმა და სამხრეთ-დასავლეთით ერთი ნახევარკუნძული — სეკოტონგი. მისი სიგრძე დაახლოებით 70 კმ-ს შეადგენს, ხოლო ფართობი 4 725 კმ²-ს. კუნძულზე მდებარეობს პროვინციის დედაქალაქი მატარამი, რომელიც ამავე დროს კუნძულის უდიდეს ქალაქს წარმოადგენს. L, Klemen. (1999-2000) Forgotten Campaign: The Dutch East Indies Campaign 1941-1942. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-07-26. ციტირების თარიღი: 2012-12-26. Tropenmuseam Collection of historic photos from Lombok Lombok Indonesia Tourism Mount Rinjani Lombok National Park დაარქივებული 2012-11-27 საიტზე Wayback Machine. COLLECTIE TROPENMUSEUM, Collection of historic photos from Lombok NY Times on Lombok The Australian reports on Lombok: The New Bali დაარქივებული 2009-02-18 საიტზე Wayback Machine. Kabupaten Lombok Utara the Regency of North Lombok დაარქივებული 2017-07-15 საიტზე Wayback Machine.
პასტერ ბიზიმუნგუ

პასტერ ბიზიმუნგუ (ფრანგ. Pasteur Bizimungu; დ. 1950, გიზენის პრეფექტურა) — რუანდის რესპუბლიკის პრეზიდენტი 1994 წლის 19 ივლისიდან 2000 წლის 23 მარტამდე. ეთნიკურად ჰუტუ. მას შემდეგ, რაც მთავრობის ბრძანებით მოკლეს მისი ძმა, პასტერ ბიზიმუნგუ შეუერთდა რუანდის პატრიოტულ ფრონტს. 1994 წელს, გენოციდისა და სამოქალაქო ომის დასრულების შემდეგ საჭირო გახდა დროებით მთავრობაში ჰუტუს წარმომადგებნლების გაწევრიანება, რადგან ჰუტუ წარმოადგენდა ეთნიკურ უმრავლესობას. ამის წყალობით რუანდის პრეზიდენტი გახდა პასტერ ბიზიმუნგუ, ვიცე-პრეზიდენტი და თავდაცვის მინისტრი კი ეთნიკურად ტუტსი პოლ კაგამე. პრეზიდენტსა და ვიცე-პრეზიდენტს შორის ბევრ საკითხში აშკარა უთანხმოება იყო. 2000 წელს ბიზიმუნგუს შემდეგ პრეზიდენტი გახდა პოლ კაგამე. 2001 წელს პასტერ ბიზიმუნგუმ დააარსა პარტია დემოკრატიული განახლებისათვის. 2002-2004 წლებში ის შინაპატიმრობაში იმყოფებოდა, 2004 წელს კი რუანდის რესპუბლიკის უზენაესმა სასამართლომ მას 15 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯა შეიარაღებული ფორმირებების ჩამოყალიბების მცდელობის ბრალდებით. 2006 წლის 17 თებერვალს რუანდის რესპუბლიკის უზენაესმა სასამართლომ ის უდანაშაულოდ ცნო და 2007 წლის 6 აპრილს გაათავისუფლა, რასაც მოჰყვა ბოდიშის მოხდა პრეზიდენტ კაგამეს მხრიდან. რუანდის პრეზიდენტი პასტერ ბიზიმუნგუს ბიოგრაფია ↑ «Rwanda’s ex-leader loses appeal» ↑ «Libération de l’ancien président Pasteur Bizimungu». დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-09-30. ციტირების თარიღი: 2012-12-26.
კვეტ მასირე

კვეტ კეტუმილე ჯონი მასირე (ინგლ. Ketumile Joni Masire; დ. 23 ივლისი, 1925, კანე, ბოტსვანა — გ. 22 ივნისი, 2017, გაბორონე, ბოტსვანა) — ბოტსვანის მეორე პრეზიდენტი 1980 წლის 13 ივლისიდან 1998 წლის 31 მარტამდე. მუშაობდა სკოლის მასწავლებლად. 1962 წელს გახდა ბოტსვანის დემოკრატიული პარტიის ერთ-ერთი დამაარსებელი. 1966 წელს ქვეყნის დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ გახდა მისი პირველი ვიცე-პრეზიდენტი. მას შემდეგ რაც ქვეყნის პრეზიდენტი სერეტსე კჰამა გარდაიცვალა, 1980 წლის 18 ივლისს მასირე გახდა პრეზიდენტი. მისი შემცვლელი ვიცე-პრეზიდენტის პოსტზე გახდა ლენელეტსე სერეტსე. მასირე ძირითადად აგრძელებდა მისი წინამორბედის პოლიტიკას. 1991 წელს დაჯილდოვდა წმინდა მიხეილისა და გიორგის ორდენით და მიენიჭა რაინდის წოდება. 1998 წელს ის გადადგა, რის შედეგადაც ქვეყნის ახალი პრეზიდენტი გახდა ყოფილი ვიცე-პრეზიდენტი ფესტუს მოგაე. კეტუმილე ჯონი მასირე ამის შემდეგ მონაწილეობდა სამშვიდობო მისიებში კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკასა და ლესოთოში. ბოტსვანის პრეზიდენტი კვეტ მასირე
ბესო კალანდაძე

ბესიკ (ბესო) კალანდაძე (დ.8 დეკემბერი, 1956, თბილისი) — ქართველი მომღერალი, ბას-გიტარისტი და ბიზნესმენი. დაიბადა 1956 წელს თბილისში. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიური ფაკულტეტი. პროფესიონალური მუსიკალური კარიერა დაიწყო 1974 წელს, როდესაც მიიწვიეს სოლისტ-ვოკალისტად სახელმწიფო საესტრადო ორკესტრ „რერო“-ში. 1978 წელს ბესო კალანდაძე გადავიდა „ვია 75“-ში, სადაც დაჰყო 1986 წლამდე, ჯგუფის დაშლამდე. „ვია 75“-ში შეასრულა პოპულარული ჰიტები: „ტირიფები“, „თეთრი ღამე“ „გიორგობის თვე“ და სხვა. ასევე იყო ანსამბლის არანჟირების ავტორი. „ვია 75“-ის დაშლის შემდეგ, ბესო კალანდაძე თავის ძირითად სპეციალობას დაუბრუნდა. 1990-იან წლებში კვლავ სცენას დაუბრუნდა და ახალი არანჟირებით ჩაწერა ძველი ჰიტები. ამჟამად მოღვაწეობს კვლავ „ვია 75“-ში, არის ჯგუფის ბას-გიტარისტი და ვოკალისტი. ანსამბლი აღდგა 2011 წელს, გამოუშვა ალბომი კომპაქტ-დისკის სახით. რამდენიმე კონცერტი გამართა საქართველოს ტერიტორიაზე. 2011 წლის მიწურულს გაიხსნა „ვია 75“-ის ვარსკვლავი ფილარმონიის საკონცერტო დარბაზის წინ. ↑ ბესო კალანდაძე: ბიზნესი ცხოვრებას მიადვილებს, სიმღერა - მილამაზებს. Sputnik.georgia.ge (21 დეკემბერი, 2017). ციტირების თარიღი: 28 აგვისტო, 2020. ↑ ფილარმონიის წინ ”ვია 75”-ის ვარსკვლავი გაიხსნა. ghn.ge (12 მაისი, 2011). ციტირების თარიღი: 2018.