laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ნინო კალანდაძე

ნინო კალანდაძე (დ. 1919, ხიდისთავი, ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტი — გ. 1942) — ერთ-ერთი პირველი ქართველი მეზღვაური ქალი, მეორე მსოფლიო ომი მონაწილე. ნინო კალანდაძე დაიბადა ოზურგეთის მაზრის სოფელ ხიდისთავში. 1936 წელს შევიდა ბათუმის საზღვაო ტექნიკუმში.მასთან ერთად ვაჟების გარდა სწავლობდნენ გოგოები: იულია ფაილოძე, შუშანა თუმანიშვილი და ვაიდე გვარიშვილი. მარგარიტა კიკაბიძე, „ვაჟკაცების მხარდამხარ“, ქუთაისი, 1984 წელი. ნინო კალანდაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ მარგარიტა კიკაბიძე, „ვაჟკაცების მხარდამხარ“, ქუთაისი, 1984 წელი
ივანე მესხი

ივანე სიმონის ძე მესხი (დ. 1849, ქუთაისი — გ. 1931, თბილისი) — ქართველი ექიმი, ჟურნალისტი და საზოგადო მოღვაწე. ქუთაისის გიმნაზიის დამთავრების შემდეგ, ივანე მესხი 1869 წელს შევიდა პეტერბურგის ქირურგიიის აკადემიაში. 1871 წლიდან სწავლობდა შვეიცარიაში, ჯერ ციურიხის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტზე, შემდეგ კი ციურიხის პედაგოგიურ ინსტიტუტში. ამ პერიოდში სხვა ქართველ სტუდენტებთან ერთად ივანემ დააარსა ქართველ სტუდენტთა საზოგადოება „უღელი“ რომლის პასუხისმგებელი მდივანიც თავად იყო. უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ დაბრუნდა სამშობლოში. მისი ინიციატივით ქუთაისში გაიხსნა პირველდაწყებითი სასწავლებელი, სადაც სწავლა მშობლიურ ენაზე მიმდინარეობდა. იყო ქალაქის თვითმმართველობის წევრი და მდივანი. 1888 წელს ივანე მესხი სამუშაოდ ბათუმში გადაიყვანეს, სადაც ოცდახუთ წელზე მეტი დაჰყო. იგი იყო ქ. ბათუმის თვითმმართველობის მდივანი, იღწვოდა სასკოლო ქსელის გაფართოებისათვის და აქტიურად მონაწილეობდა ბათუმში კლასიკური გიმნაზიისა და ქალთა გიმნაზიის გახსნის საქმეში. ივანე მესხი ასევე იღწვოდა კულტურული ცხოვრების აღორძინებისათვის. მან ბათუმში შექმნა სცენისმოყვარეთა კოლექტივი, საფუძველი ჩაუყარა დრამატულ საზოგადოებას, რომლის გამგეობის თავმჯდომარეც წლების განმავლობაში თვითონ იყო. იგი აწყობდა სალიტერატურო და თეატრალურ საღამოებს, რომლის შემოსავალიც ძირითადად გადაეცემოდა „ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელ საზოგადოებას“ ქართული სკოლებისა და კულტურულ–საგანმანათლებლო დაწესებულებების კეთილმოწყობისათვის. 1879 წლიდან ივანე მესხი ქშწკგ საზოგადოების ნამდვილი წევრი იყო. 1871 წლიდან ივანე მესხი თანამშრომლობდა ქართულ ჟურნალ–გაზეთებში, კერძოდ, „დროებასა“ და „კრებულში“. „ისრელის“ ფსევდონიმით ჟურნალ „კრებულში“ ბეჭდავდა იუმორისტული ხასიათის წერილებსა და სტატიებს. მას ეკუთვნის ვრცელი ნაშრომი „ბათუმის საქალაქო მეურნეობის განვითარების ნარკვევი“ (რუსულ ენაზე), გოგოლის, დობროლიუბოვის, ნეკრასოვის თხზულებათა თარგმანები და სხვა. 1919 წლიდან ივანე მესხმა ცხოვრების უკანასკნელი წლები თბილისში გაატარა. 1932 წელს ივანე მესხი 82 წლის ასაკში თბილისში გარდაიცვალა. „ივანე მესხი“, ავტ.: რამაზ სურმანიძე, თბ., 2013 ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია: ტ.6., თბ., 1983, გვ.602 საქართველოს სსრ განათლების სამინისტროს სახალხო განათლების სახელმწიფო მუზეუმი, კრებული მესამე, თბ., 1968. „ეფემია მესხი“, შემდგ.: მაყვალა ცხომარია, თბ., 1957 დავით მესხის მოგონებანი ივანე მესხი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ [1] ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი (ქშწკგ) საზოგადოების წევრების ვებსაიტი
ყორნისის წმინდა გიორგის ეკლესია

ყორნისის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ ყორნისში. აგებულია XIX საუკუნის ბოლოს. ეკლესიის შესასვლელის თავზე ჩასმულ ქვის ფილაზე მხედრული წარწერაა: „ესე ეკლესია აღაშენა რუსის იმპერატორმა“. შვერილაბსიდიანი, დარბაზული ეკლესია ნაგებია ფლეთილი და რიყის ქვით. კუთხეებში გამოყენებულია კარგად თლილი კვადრები. ნაგებობა გეგმით სწორკუთხედს წარმოადგენს, უწესო ფორმის ნახევარწრიული აბსიდით. ცენტრში გაჭრილია მაღალი, თაღოვანი სარკმელი. აბსიდის ჩრდილოეთით თაღოვანი ნიშია. კონქი ამოყვანილია აგურის რადიალური რიგებით. სატრიუმფო თაღი აბსიდის მხრებს ეყრდნობოდა. საკურთხევლის წინ შემორჩენილია სოლეა. გრძივი კედლები წყვილი პილასტრის საშუალებით ორ ტოლ ნაწილად იყოფა. პილასტრებს კამარის საბრჯენი თაღი ეყრდნობოდა. ფართო თაღოვანი სარკმლები კედლებზე სიმეტრიულადაა განლაგებული. თაღოვანი შესასვლელი დასავლეთიდანაა. ეკლესიის კედლები შიგნიდან შელესილ-შეთეთრებული იყო. ეკლესიის დასავლეთი ფასადის ფრონტონი აქცენტირებულია აგურის წყობაში ჩაძირული ჯვრით. ამავე ფასადზე შემორჩენილია თარო ლავგარდნის მცირე ფრაგმენტი. ეკლესიის კამარა და კონქის დიდი ნაწილი ჩამოქცეულია. აღმოსავლეთი კედელი გარღვეულია. ინტერიერში ამოსულია მცენარეები. ეკლესიის გარშემო ყრია ჩამონაშალი ქვა. შიდა ქართლი, ზნაურის (ყორნისი) რაიონის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. II, 2004
წნელისის ნაგებობის ნაშთი

წნელისის ნაგებობის ნაშთი — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა თიღვის მუნიციპალიტეტის სოფელ წნელისში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში. ნაგებობიდან შემორჩენილია ჩრდილო-დასავლეთი კუთხე (სიმაღლე 3,5 მ) და დასავლეთი კედლის მცირე ნაწილი. სამშენებლო მასალად გამოყენებულია ფლეთილი ქვა. ტერიტორიაზე მიმობნეულია ჩამონაშალი ქვა. შიდა ქართლი, ზნაურის (ყორნისი) რაიონის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. II, 2004
წნელისის კოშკი

წნელისის კოშკი — საფორტიფიკაციო-თავდაცვითი ნაგებობა თიღვის მუნიციპალიტეტის სოფელ წნელისში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში. კოშკი ნაგებია სხვადასხვა ზომის მოყვითალო ფლეთილი ქვით. ოთხსართულიანი კოშკი გეგმით ოთხკუთხაა. პირველ სართულზე მიწის დონე აწეულია და გადახურვის კოჭების ბუდეებამდე აღწევს. მეორე სართულის აღმოსავლეთ კედელში სწორკუთხა კარია გაჭრილი. კარი ნაოთხალია. სამხრეთ კედელში მოწყობლია ბუხარი. სამხრეთის, დასავლეთის და ჩრდილოეთის კედლებში სათოფურებია გაჭრილი. ასეთივე სათოფურებია მესამე სართულის ოთხივე კედელში. მეოთხე სართულის დასავლეთ კედელში სწორკუთხა სარკმელია. მეოთხე სართულის დიდი ნაწილი ჩამონგრეულია. სარკმლის წირთხლები დაზიანებულია. კოშკის ტერიტორიაზე ყრია ჩამონაშალი ქვა. შიდა ქართლი, ზნაურის (ყორნისი) რაიონის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. II, 2004
ყორნისის კოშკი

ყორნისის ძველი ნაგებობის ნაშთი — არქიტექტურული ძეგლი საქართველოში, სოფელ ყორნისში, სასაფლაოზე. ნაგებობიდან შემორჩენილია ჩრდილოეთი კედელი, რომლის სიმაღლე 1-2 მეტრს აღწევს. კედელზე შეინიშნება ნიშების კვალი. სამშენებლო მასალად გამოყენებულია ფლეთილი ქვა. შემორჩენილი საძირკვლის მიხედვით, ნაგებობა გეგმით სწორკუთხედს წარმოადგენდა. სავარაუდოა ამ ადგილას ფეოდალის სასახლის არსებობა. შიდა ქართლი, ზნაურის (ყორნისი) რაიონის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. II, 2004
ელიზაბეთ ლოთარინგიელი

ელიზაბეთ ლოთარინგიელი (ფრანგ. Élisabeth de Lorraine; გერმ. Elisabeth von Lothringen) (დ. 9 ოქტომბერი 1574 — გ. 4 იანვარი 1635) — ლოთარინგიის ჰერცოგ შარლ III-ისა და საფრანგეთის პრინცესა კლაუდია ვალუას შუათანა ასული. ბავარიის ჰერცოგინია როგორც მაქსიმილიან I-ის მეუღლე. ელიზაბეთი იყო ლოთარინგიის ჰერცოგ შარლ III-ისა და მისი ცოლის, საფრანგეთის პრინცეას კლაუდია ვალუას შუათანა ასული. დედამისი მისი დაბადებიდან 1 წელიწადში გარდაიცვალა. იგი მეცხრე მშობიარობას გადაჰყვა 27 წლის ასაკში. დედის ხაზით მისი ბებია-პაპა იყვნენ საფრანგეთის იმ დროს უკვე გარდაცვლილი მეფე ანრი II და მისი მეუღლე, დედა დედოფალი ეკატერინე მედიჩი. ეკატერინე ყოველთვის ზრუნავდა კლაუდიასა და მის შვილებზე. 1589 წელს, ეკატერინეს მოთხოვნით, ელიზაბეთის უფროსი და, კრისტინა ლოთარინგიელი მიათხოვეს ტოსკანის ჰერცოგ ფერდინანდო I მედიჩის. ელიზაბეთის მამა, ჰერცოგი შარლი კათოლიკობის ერთგული დამცველი და საფრანგეთის ძლიერი მოკავშირე იყო. შარლმა თავისი ტახტისა და ქვეყნის გაძლიერება მოისურვა და ელიზაბეთი მიათხოვა თავის დის შვილს, ბავარიის მომავალ ჰერცოგ მაქსიმილიანს. ისინი დაქორწინდნენ 1595 წლის 6 თებერვალს, ლოთარინგიის დედაქალაქ ნანსში. მათი ქორწინება კარგად დაიწყო. აღსანიშნავია მათი საერთო საქველმოქმედო საქმიანობები. 1597 წელს ელიზაბეთის მამამთილი გარდაიცვალა, რის შემდგომაც მაქსიმილიანი ბავარიის ჰერცოგი გახდა. ამ დროს ელიზაბეთი 24 წლის იყო. 1619 წელს კურპფალცის მმართველმა ფრიდრიხ V-მ იმპერატორს ბოჰემიის ტახტი მოსთხოვა. ბავარიელებმა და ლოთარინგიელებმა ეს გააპროტესტეს და ფრიდრიხს ომი გამოუცხადეს. ბრძოლაში ბავარიელებმა გაიმარჯვეს და ფრიდრიხი ტახტიდან ჩამოაგდეს. ამრიგად მაქსიმილიან I-მა კურპფალცის ტახტი მიიღო. ფრიდრიხი საღვთო რომის იმპერიიდან გაიქცა და საზღვარგარეთიდან აწარმოებდა ომს, რომელიც 1648 წლამდე გაგრძელდა. 1634–1635 წლებში ბავარიას შავი ჭირი მოედო, რომელმაც თავად ელიზაბეთის სიცოცხლეც შეიწირა. Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en allemand intitulé « Elisabeth Renata von Lothringen Dieter Albrecht: Maximilian I. von Bayern 1573–1651. Oldenbourg, München 1998, Andreas Kraus: Maximilian I. Bayerns großer Kurfürst Graz u. a. 1990 http://www.ingolstadt.de/stadtmuseum/scheuerer/ausstell/maximi07.htm
მწვანე ალკუნი (გვარი)

მწვანე ალკუნი (ლათ. Chloroceryle) — ფრინველთა გვარი ალკუნისებრთა ოჯახისა. მოიცავს ოთხ სახეობას. გავრცელებულნი არიან სამხრეთ და ცენტრალურ ამერიკაში. გააჩნიათ მოკლე კუდი და წაგრძელებული ნისკარტი. იკვებებიან კიბოსნაირებით, თევზებითა და მწერებით, რომლებსაც ჰაერში ფრენის დროს იჭერენ. Chloroceryle aenea — ჯუჯა მწვანე ალკუნი Chloroceryle amazona — ამაზონური მწვანე ალკუნი Chloroceryle americana — მწვანე ალკუნი Chloroceryle inda — ორფერა მწვანე ალკუნი ffrench, Richard (1991). A Guide to the Birds of Trinidad and Tobago (2nd ed.). Comstock Publishing. ISBN 0-8014-9792-2. Fry, K & Fry, H. C. (2000): Kingfishers, Bee-eaters and Rollers. ISBN 0-7136-5206-3 Hilty, Steven L (2003). Birds of Venezuela. London: Christopher Helm. ISBN 0-7136-6418-5.
სიდჰართ შუკლა

სიდჰართ შუკლა (დ. 12 დეკემბერი, 1980) — ინდოელი მსახიობი და მოდელი. მისი სამსახიობო დებიუტი შედგა 2008 წელს Sony Tv-ის სატელევიზიო შოუში „Babul Ka Aangann Chootey Na“, რომლითაც მოიპოვა პოპულარობა. შუკლამ ასევე მონაწილეობა მიიღო „Star One“-ის სერიალ „Jaane Pehchaane Se Ye Ajnabbi“-ს და „Star Plus“-ის ხანმოკლე სერიალ „Love U Zindagi“-ში. 2013 წელს, მონაწილეობა მიიღო ცეკვის რეალით შოუს „Jhalak Dikhhla Jaa“-ის მეექვსე სეზონში. შუკლა ყველაზე ცნობილია თავისი როლით შივრაჯ ალოკ შეკარით, „Colors tv“-ის სატელევიზიო დრამატულ სერიალ „Balika Vadhu“-ში. 2014 წელს შედგა მისი დებიუტი დიდ ეკრანზე, რომანტიკულ კომედიაში „Humpty Sharma Ki Dulhania“-ში, შაშანკ კჰათიას როლით. 2016 წელს ის იყო რეალითი სათამაშო შოუს „Mtv Ke Khiladi“ მე-7 სეზონის კონკურსანტი, რომელშიც გაიმარჯვა 2016 წლის 3 აპრილს. შუკლა დაიბადა მუმბაიში, ინდოეთში. მისი მამა იყო ბანკში მომუშავე ინჟინერი აშოქ შუკლა და დედა კირიტა შუკლა. მას ჰყავს ორი უფროსი და. შუკლა სწავლობდა სანტ ხავიერის უმაღლეს სასწავლებელში, ფორტში (მუმბაი) და შემდეგ სწავლა განაგრძო ინტერიერის დიზაინის რაშანა სანსადურის სკოლაში, მუმბაიში. გარდაიცვალა 2021 წლის 2 სექტემბერს, 40 წლის ასაკში, გულის შეტევის შედეგად. ↑ Sidharth Shukla ousted from 'Jhalak Dikhla Jaa'. dna (17 August 2013). ციტირების თარიღი: 1 February 2016. ↑ IANS. Karan Johar signs three film deal with Sidharth Shukla. ndtv. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 13 აპრილი 2014. ციტირების თარიღი: 6 April 2014. ↑ „Actor Sidharth Shukla dies of heart attack at the age of 40 in Cooper Hospital Mumbai: Cooper Hospital“. Hindustan Times. 2 September 2021. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2 სექტემბერი, 2021. ციტირების თარიღი: 2 სექტემბერი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |archive-date=-ში (დახმარება) ↑ „Sidharth Shukla, Bigg Boss 13 winner and Balika Vadhu actor, dies of heart attack“. Firstpost. 2 September 2021. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2 სექტემბერი, 2021. ციტირების თარიღი: 2 სექტემბერი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |archive-date=-ში (დახმარება)
დიდი ამლაყი ალკუნი (გვარი)

დიდი ამლაყი ალკუნი (ლათ. Megaceryle) — ფრინველთა გვარი ალკუნისებრთა ოჯახისა. მოიცავს ოთხ სახეობას. გავრცელებულნი არიან ჩრდილოეთ და სამხრეთ ამერიკაში, აფრიკასა და სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში. თავზე ახასიათებთ ბუმბულის ქოჩორი. ამერიკული სახეობები შეფერილნი არიან მოლურჯო-ნაცრისფრად, ხოლო აზიური და აფრიკული — შავ-თეთრად. ბუდეს იკეთებენ მდინარის ნაპიზე ორმოებში. ორივე მშობელი თხრის ორმოს, კრუხობენ მორიგეობით და ბარტყებზეც თანაბრად ზრუნავენ. ხშირად გვხვდება ხეებზე ჩამომჯდარი ალკუნები, რომლებიც აქედან უსაფრდებიან მსხვერპლს. იკვებებიან უმთავრესად თევზით, კიბოსნაირებითა და ბაყაყებით, ასევე მწერებით. Megaceryle alcyon — სარტყელიანი ამლაყი ალკუნი, ან საყელოიანი ამლაყი ალკუნი Megaceryle lugubris — დიდი ამლაყი ალკუნი Megaceryle maxima — გიგანტური ამლაყი ალკუნი Megaceryle torquata — წითელმკერდა ამლაყი ალკუნი Peters, James Lee, ed. (1945). Check-list of Birds of the World. Volume 5. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press. p. 165. Jobling, James A (2010). The Helm Dictionary of Scientific Bird Names. London: Christopher Helm. p. 245. ISBN 978-1-4081-2501-4. Gill, Frank; Donsker, David, eds. (2017). "Rollers, ground rollers & kingfishers". World Bird List Version 7.2. International Ornithologists' Union. Retrieved 17 May 2017. C. H. Fry & Kathie Fry; illustrated by Alan Harris (2000). Kingfishers, Bee-eaters and Rollers. Princeton University Press. ISBN 0-691-04879-7.
რაშამი დესაი

რაშამი დესაი (დ. 13 თებერვალი, 1986) — ინდოელი მსახიობი, მოდელი და მოცეკვავე, რომელიც ყველაზე მეტად ცნობილია ტაპასია რათჰორის როლით Colors TV-ის პოპულალურ სატელევიზიო საპნის ოპერაში „ორი ბედი“ და პრიტის როლით სერიალში „ჩვენი არასრული ისტორია“. სანამ დესაი ტელევიზიის მსახიობი გახდებოდა, მან რამდენიმე დაბალბიუჯეტიან ფილმში მიიღო მონაწილეობა. 2012 წელს მონაწილეობა მიიღო საცეკვაო რეალითი შოუს „ეძებე“ 5-ე სეზონში. ის ასევე 2015 წელს მონაწილეობდა საცეკვაო რეალით შოუში „ცეკვის პარტნიორი 7“ თავის ყოფილ მეუღლე ნანდიშ სანდუსთან ერთად. 2017-2018 წლებში დესაი თამაშობდა შორვორის როლს Colors TV ის პოპულალურ შოუში „გულიდან გულამდე“, სიდჰარტ შუკლასთან ერთად. 2018 წელს იგი დასახელდა ინდოეთის ყველაზე მაღალანაზღაურებად სატელევიზიო მსახიობ ქალად. რაშამი დესაი დაიბადა მუმბაიში 1986 წლის 13 თებერვალს, გუჯარათელების ოჯახში. რაშამის დედა რასილა დესაი მასწავლებელი იყო, ხოლო მამა ლატე აჯაი დესაი ბავშვობაში გარდაეცვალა. მან სამსახიობო მოღვაწეობა ადრეულ ასაკში დაიწყო. 2006 წელს მისი პირველი სატელევიზიო დებიუტი შედგა Zee TV-ის სერიალში „რავანა“ და Sony TV-ის სერიალში „გაიცანი ჩვენი საყვარელი მონა “. 2008 წელს მონაწილეობა მიიღო Colors TV პოპულალურ საპნის ოპერაში „ორი ბედი“. 2012 წლის მარტში ის წავიდა სერიალიდან, რადგან ფიქრობდა, რომ არ შეეძლო თავისზე უფროსი ადამიანის როლის შეესრულება, თუმცა 2012 წლის ნოემბერში გადაღებებს დაუბრუნდა. 2012 წელს საცეკვაო რეალითი შოუს „ეძებე“ მეხუთე სეზონში დაიკავა მეორე ადგილი, 2015 წელს საცეკვაო შოუს „ცეკვის პარტნიორის“ მეშვიდე სეზონში თავის მეუღლესთან ერთად მიიღო მონაწილეობა და მეორე ადგილის მოპოვებაც მოახერხა. 2015 დესაიმ მონაწილეობა მიიღო შოუს „Fear Factor: Khatron Ke Khiladi“ (ქართ. შიშის ფაქტორი საშიში მოთამაშე) მე-6 სეზონში, თუმცა მალევე გავარდა, მაგრამ ის კვლავ დააბრუნეს ველური ბარათის მეშვეობით. დესაი Colors TV-ზე გამართული შოუს „Kitchen“ (ქართ. სამზარეულოს) მეორე სეზონის გამარჯვებულია. რაშამი დესაი დაქორწინდა მსახიობ ნანდიშ სანდჰუზე 2012 წლის 12 თებერვალს. მათ ეყოლათ ქალიშვილი მანია სინქი. 2014 წელს დესაი და სანდჰუ დროებით ერთმანეთს დაშორდნენ, თუმცა მალევე შერიგდნენ. ერთი წლის შემდეგ კი წყვილი განქორწინდა. ამჟამად დესაი არის სიდჰარტ შუკლას პარტნიორი. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „რაშამი დესაი“ ვიკისაწყობში. რაშამი დესაი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ↑ TNN. (29 იანვარი, 2008) Divya is now Rashmi. The Times of India. ციტირების თარიღი: 8 ივლისი, 2016. ↑ It feels good to be married: Nandish Sandhu დაარქივებული 2013-09-28 საიტზე Wayback Machine. . The Times of India. 2 მარტი, 2012. დაარქვივებულია 8 ივლისი, 2016. ↑ TV actors Rashami Desai, Nandish Sandhu file for divorce. Hindustantimes.com (30 დეკემბერი, 2015). ციტირების თარიღი: 8 ივლისიმ 2016.
ატლასისფერი ალციონა (გვარი)

ატლასისფერი ალციონა ან თეთრკურტუმა ალკუნი (ლათ. Caridonax) — ფრინველთა გვარი ალუნისებრთა ოჯახისა. მოიცავს ერთადერთ სახეობას — ატლასისფერ ალციონას (ლათ. Caridonax fulgidus), რომელიც ინდონეზიის ენდემია. ბინადრობს ტროპიკულ და სუბტროპიკულ ტყეებში. ↑ ITIS Report: Caridonax. Integrated Taxonomic Information System. ციტირების თარიღი: 8 August 2014.
თაფლიწოვია ალკუნი (გვარი)

თაფლიწოვია ალკუნი ან ლურჯყურა ალკუნი (ლათ. Cittura) — ფრინველთა გვარი ალკუნისებრთა ოჯახისა. მოიცავს ერთადერთ სახეობას — თაფლიწოვია ალკუნს (ლათ. Cittura cyanotis), რომელიც ინდონეზიის ენდემია. მისი სხეულის სიგრძეა 28 სმ. შეფერილია ნარინჯისფერ-ყავისფრად. თავზე ახასიათებს „ნიღაბი“. გვარის მეცნიერული სახელი იოჰან იაკობ კაუპმა უწოდა 1848 წელს. Fry, Fry and Harris, Kingfishers, Bee-eaters and Rollers ISBN 0-7136-5206-3 ↑ კ. მაგკი, ჯ. მაკეი, ცხოველები, თბ., 2009, გვ. 130. ↑ 2.0 2.1 თაფლიწოვია ალკუნი (TSN 553609). ინტეგრაციული ტაქსონომიის საინფორმაციო სისტემა.
ბაყაყპირასებრი ალკუნი (გვარი)

ბაყაყპირასებრი ალკუნი (ლათ. Clytoceyx) — ფრინველთა გვარი ალკუნისებრთა ოჯახისა. მოიცავს ერთადერთ სახეობას — ბაყაყპირასებრ ალკუნს (ლათ. Clytoceyx rex), რომელიც გავრცელებულია ახალ გვინეაზე (ენდემია). მისი სხეულის სიგრძე 33 სმ აღწევს. შეფერილია ჭრელად, უმთავრესად მოლურჯო-მოყავისფროდ. დამახასიათებელია მასიური ნისკარტი. გვარს მეცნიერული სახელი რიჩარდ ბოუდლერ შარპმა უწოდა 1880 წელს. ↑ 1.0 1.1 ბაყაყპირასებრი ალკუნი (TSN 553608). ინტეგრაციული ტაქსონომიის საინფორმაციო სისტემა.
გიგანტური ალკუნი (გვარი)

გიგანტური ალკუნი ან კუკაბარა (ლათ. Dacelo) — ფრინველთა გვარი ალკუნისებრთა ოჯახისა. მოიცავს ოთხ სახეობას. გავრცელებულნი არიან ავსტრალიისა და ახალი გვინეის ტროპიკულ და მეჩხერ ტყეებში. იკვებებიან მწერებითა და მცირე ხერხემლიანებით — ხვლიკებითა და გველებით, აგრეთვე მღრღნელებით, ზოგჯერ თევზითაც. გვარს მეცნიერული სახელი უილიამ ელფორდ ლიჩმა უწოდა 1815 წელს. Dacelo novaeguineae — მოცინარი კუკაბარა, ან გიგანტური კუკაბარა, ან გიგანტური ალკუნი Dacelo gaudichaud — წითელმუცელა ალკუნი, ან წითელმუცელა კუკაბარა Dacelo leachii — ლურჯფრთიანი ალკუნი, ან ლურჯფრთიანი კუკაბარა Dacelo tyro — არუული ალკუნი, ან არუული კუკაბარა Галушин В. М., Дроздов Н. Н., Ильичев В. Д. и др. Фауна Мира: Птицы: Справочник / под ред. В. Д. Ильичева. — М.: Агропромиздат, 1991. — С. 190. — 311 с. — ISBN 5-10-001229-3 Kookaburra sketches and calls at the Australian National Botanic Gardens site. Archived from the original on 2008-07-20. Retrieved 2010-09-03. ↑ ფერადი ჩანართი, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 48–49.
ალციონა

ალციონა ან ალკუნი-ალციონა (ლათ. Halcyon) — ფრინველთა გვარი ალკუნისებრთა ოჯახისა. მოიცავს 11 სახეობას. ზოგჯერ აერთიანებენ ალციონასებრთა ოჯახში (ლათ. Halcyonidae). ადრე ამ გვარში შედიოდა დღევანდელი სამი გვარის (Actenoides, Syma და Todiramphus) წარმომადგენლები. ტანად მსხვილი ფრინველებია, ძლიერი ნისკარტით. გავრცელებულნი არიან ევროპაში, სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიასა და აფრიკაში. ბინადრობენ ტყის ზონებში. იკვებებიან მწერებით, მღრღნელებით, გველებითა და ბაყაყებით, ზოგიერთი სახეობა — თევზით. Halcyon albiventris — მურათავიანი ალციონა Halcyon badia — წაბლისფერი ალციონა Halcyon chelicuti — ზოლებიანი ალციონა Halcyon coromanda — ალისფერი ალციონა Halcyon cyanoventris — იავური ალციონა Halcyon leucocephala — ნაცრისფერთავა ალციონა Halcyon malimbica — ლურჯმკერდა ალციონა Halcyon pileata — საყელოიანი ალციონა Halcyon senegalensis — სენეგალური ალციონა Halcyon senegaloides — მანგროს ალციონა Halcyon smyrnensis — წითელნისკარტა ალციონა Fry, K & Fry, H.C. (2000): Kingfishers, Bee-eaters and Rollers. ISBN 0-691-08780-6
ანრი II ლოთარინგიელი

ანრი II ლოთარინგიელი (ფრანგ. Henri II de Lorraine; დ. 8 ნოემბერი 1563 - გ. 31 ივლისი 1624), მეტსახელად კარგი — ჰერცოგ შარლ III-ისა და მისი მეუღლის, საფრანგეთის პრინცესა კლაუდია ვალუას უფროსი ვაჟი. ლოთარინგიის ჰერცოგი 1608-24 წლებში. საფრანგეთის მეფე ანრი IV-ის სიძე პირველი ქორწინებით. ანრის მამა იყო ლოთარინგის ჰერცოგი შარლ III, ხოლო დედა საფრანგეთის პრინცესა კლაუდია ვალუა. დედის ხაზით მისი ბებია-პაპა იყვნენ საფრანგეთის მეფე ანრი II (ვის პატივსაცემადაც დაარქვეს სახელი) და დედოფალი ეკატერინე მედიჩი. ხოლო მამის მხრიდან მისი ბებია-პაპა იყვნენ ლოთარინგიის ჰერცოგი ფრანსუა I და მისი ცოლი, დანიის, ნორვეგიისა და შვედეთის პრინცესა კრისტინა დანიელი. 1575 წელს დედამისი, პრინცესა კლაუდია მშობიარობას გადაჰყვა. 1599 წლის 31 იანვარს პარიზში, შატო დე სენ-ჟერმენ-ან-ლაიში ანრი დაქორწინდა საფრანგეთისა და ნავარის მეფე ანრი IV-ის უფროს დაზე, პრინცესა კატრინ დე ბურბონზე. გარდა ამისა კატრინი ანრის დეიდის, დედოფალ მარგარიტა ვალუას მულიც იყო. ამ დროს პატარძალი უკვე 39 წლის იყო. ვინაიდან კატრინი ჰუგენოტი იყო, ანრი კი კათოლიკე, პაპმა უარი თქვა მათ დაქორწინებაზე, ამიტომ მათ ჯვარი კატრინის ნახევარ-ძმამ, რუანის არქიეპისკოპოს შარლმა დასწერათ. 1604 წელს, 45 წლის ასაკში კატრინი უშვილოდ გარდაიცვალა. 1606 წლის 24 აპრილს ანრიმ ცოლად შეირთო მანტუისა და მონფერატოს ჰერცოგ ვინჩენცო გონძაგას შუათანა ასული მარგერიტა გონძაგა. მარგერიტას დედა იყო ელეონორა მედიჩი, რომელიც იყო ღვიძლი და საფრანგეთის მეფე ანრი IV-ის ახალი ცოლის, დედოფალ მარია მედიჩისა. თავად მარგერიტას და კი, ელეონორა გონძაგა, იყო საღვთო რომის იმპერატრიცა. ანრის მარგერიტასთან მხოლოდ ქალიშვილები შეეძინა, რის გამოც იგი სიკვდილის შემდეგ შეცვალა მისმა უმცროსმა ძმამ ფრანსუა II ლოთარინგიელმა. მკვდარშობილი ქალიშვილი (თებერვალი 1607); ნიკოლი (დ. 3 ოქტომბერი 1608 - გ. 23 თებერვალი 1657), დაქროწინდა თავისსავე ბიძაშვილზე, ლოთარინგიის ჰერცოგ შარლ IV-ზე რომელთანაც შვილები არ შეეძინა და 1635 წელს გასცილდა, რის შემდგომაც შარლმა კიდევ ორი ცოლი შეირთო; გოგონა (დ. 10 თებერვალი 1611 - გ. 11 თებერვალი 1611); კლაუდია (დ. 6 ოქტომბერი 1612 - გ. 2 აგვისტო 1648), დაქორწინდა თავისსავე ბიძაშვილზე, ლოთარინგიის ჰერცოგ ნიკოლას II-ზე, რომელთანაც ორი შვილი შეეძინა, მათ შორის მომავალი ჰერცოგი შარლ V. ლოთარინგიის ჰერცოგი (1608-1624) ბარის ჰერცოგი (1608-1624) პონტ-ა-მუსონის მარკიზი (1608-1624) ნომენის მარკიზი (1610-1624) Henry Bogdan: La Lorraine de ducs, sept siècles d’histoire. Perrin, Paris 2005. Georges Poull: La maison ducale de Lorraine devenue la maison impériale et royale d'Autriche de Hongrie et de Bohême. UP, Nancy 1991. Detlev Schwennicke (Hrsg.): Europäische Stammtafeln/N.F., Bd. 2. Klostermann, Frankfurt/M. 1984, Tafel 206.
ზოლებიანი ალკუნი (გვარი)

ზოლებიანი ალკუნი (ლათ. Lacedo) — ფრინველთა გვარი ალკუნისებრთა ოჯახისა. მოიცავს ერთადერთ სახეობას — ზოლებიან ალკუნს (ლათ. Lacedo pulchella), რომელიც გავრცელებულია მიანმარის, ტაილანდის, კამბოჯის, ვიეტნამის, ბრუნეიში, ლაოსსა და მალაიზიაში, აგრეთვე კუნძულებზე — სუმატრა, იავა. სინგაპურში გაქრა. მისი სხეულის სიგრძე 20 სმ აღწევს. ახასიათებს სქესობრივი დიმორფიზმი. გვარს მეცნიერული სახელი ლუდვიგ რაიხენბახმა უწოდა 1851 წელს. Бёме Р. Л., Флинт В. Е. Пятиязычный словарь названий животных. Птицы. Латинский, русский, английский, немецкий, французский / Под общ. ред. акад. В. Е. Соколова. — М.: Рус. яз., «РУССО», 1994. — С. 177. — 2030 экз. — ISBN 5-200-00643-0.
ფრანსუა II ლოთარინგიელი

ფრანსუა II ლოთარინგიელი (ფრანგ. François II de Lorraine; დ. 27 თებერვალი, 1572 — გ. 14 ოქტომბერი, 1632) — ლოთარინგიის ჰერცოგ შარლ III-ისა და მისი ცოლის, ფრანგი პრინცესა კლაუდია ვალუას უმცროსი ვაჟი. ვემონტის გრაფი. ლოთარინგიისა და ბარის ჰერცოგი 1625 წელს ძმის სიკვდილის შემდეგ, თუმცა ტახტზე ასვლიდან მალევე თანამდებობიდან გადადგა თავისი ვაჟის სასარგებლოდ. ლოთარინგიის ჰერცოგ შარლ III-ისა და მისი მეუღლის, ფრანგი პრინცესა კლაუდია ვალუას უმცროსი შვილი. მამამისის მმართველობისას (1545-1608) და ასევე მისი ძმის ანრი II-ის მმართველობისას (1608-1624) იგი გენერალ-ლეიტენანტი იყო და ჰქონდა ვემონტის გრაფის წოდება. რამდენჯერმე იბრძოდა ლოთარინგიის საზღვრებს გარეთ. 1594 წელს იგი იყო საფრანგეთის მეფე ანრი IV-ის გენერალ-ლეიტენანტი და მისთვის იბრძოდა. ამ ბრძოლებისას მან აიღო ჰუგენოტთა ქალაქები ტური და ვერდენი. 1606 წელს დიპლომატიური მისიით იმყოფებოდა ინგლისში. 1608 წელს ფრანსუა გერმანიაში წავიდა პროტესტანტებთან საბრძოლველად. მალე ფრანსუასა და მის ძმას შორის უთანხმოება ჩამოვარდა. ამის მიზეზი კი ის იყო, რომ ანრის სურდა ფრანსუა თავის ქალიშვილ ნიკოლზე დაექორწინებინა. ამაზე ფრანსუამ სასტიკი უარი თქვა და დატოვა ლოთარინგია. მიუხედავად ამისა, ანრისა და მის ცოლს მარგერიტა გონძაგას მხოლოდ ორი ქალიშვილი ჰყავდათ და ერთადერთი მემკვიდრე ფრანსუა იყო. საბოლოოდ პრობლემა იმით მოგვარდა, რომ ნიკოლი დააქორწინეს ფრანსუას ვაჟ შარლზე. 1624 წელს ანრი გარდაიცვალა, რამაც სიტუაცია გაართულა. თუმცა ანრის ანდერძის მიხედვით ჰერცოგი ნიკოლი და მისი ქმარი შარლი გახდნენ. 1625 წელს ფრანსუა ლოთარინგიის ტახტზე ავიდა, თუმცა სულ მალევე გადადგა თანამდებობიდან თავისი ვაჟის შარლ IV-ის სასარგებლოდ. როგორც შემდგომ ფრანსუამ განაცხადა, მას არასდროს ჰქონია იმის პრეტენზია და ამბიცია, რომ მონარქი გამხდარიყო. სულ მალე მან დაიბრუნა ძველი, ვემონტის გრაფის ტიტული და ცოლთან ერთად უკანასკნელი წლები მშვიდად გაატარა. 1632 წლის 14 ოქტომბერს ფრანსუა 60 წლის ასაკში გარდაიცვალა. ფრანსუა დაქორწინებული იყო კრისტინა სალმიზე, რომელთანაც 6 შვილი შეეძინა: ანრი (1602-1611), ატონშატელის მარკიზი, გარდაიცვალა ბავშვობაში; შარლ IV (1604-1675), ლოთარინგიისა და ბარის ჰერცოგი. იქორწინა სამჯერ, ჯერ თავის ბიძაშვილ ნიკოლ ლოთარინგიელზე რომელსაც უშვილობის გამო გასცილდა, მეორედ ბეატრის დე კუსაკზე რომელთანაც შვილები ჰყავდა და მესამედ მარი ლუიზ დ'ასპრემონტზე; ანრიეტი (1605-1660), დაქორწინდა ლექსინის პრინც ლუიზე, რომელთანაც შვილები არ ჰყოლია; ნიკოლას II (1609-1670), ლოთარინგიისა და ბარის ჰერცოგი, იქორწინა თავის ბიძაშვილ კლაუდია ლოთარინგიელზე, რომელთანაც შეეძინა ორი შვილი; მარგარიტა (1615-1672), დაქორწინდა ორლეანის ჰერცოგ გასტონ დე ბურბონზე, რომელთანაც შეეძინა შვილები; კრისტინა (1621-1622), გარდაიცვალა ბავშვობაში; Henry Bogdan: La Lorraine de ducs. Sept siècles d’histoire. Perrin, Paros 2005. Georges Poull: La maison ducale de Lorraine. Selbstverlag, Rupt-sur-Moselle 1991. Detlev Schwennicke: Europäische Stammtafeln. Band I.2, 1999, Tafel 208.