laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
გეპიდები

გეპიდები (ლათ. Gipidae, Gebidi; ძვ. ბერძნ. Γήπαιδες, Γίπαιδαι; აღმ.-გერმ. Ge̅bidos, Ge̅bidans) — ძველი ხალხი, რომლებიც აღმოსავლეთ გერმანელებს მიეკუთვნებოდნენ. გადმოცემით, ისინი გუთების კვალდაკვალ გადასახლდნენ სკანდინავიიდან ბალტიის ზღვის სამხრეთ სანაპიროზე (იხსენიება კუნძული მდინარე ვისლის შესართავში, რომელსაც გეპადოიოსი ეწოდება, ძველგერმანულად — „გეპიდების ხეობა“). რომაული ხანის გეპიდების არქეოლოგიურ ნაკვალევს თანამედროვე მკვლევარები ხედავენ ველბარკის კულტურის ცალკეულ ძეგლებში. ვისლის შუა წელიდან გეპიდების სამხრეთით გადასახლება წარიმართა III საუკუნეში (გერმანულ ტრადიციაში უკავშირდება მეფე ფასტიდოის). მათ დაამარცხეს ბურგუნდები და სხვა გაერთიანებები, მონაწილეობდნენ რომის იმპერიაზე თავდასხმებში, თუმცა მათი რაზმები დაამარცხა იმპერატორმა პრობუსმა (276–282; გეპიდების ნაწილი იმპერიის ტერიტორიაზე გადაასახლეს), მარცხი იწვნიეს გუთების მეფე ოსტროგუთასგანაც. IV საუკუნის ბოლოს ან V საუკუნის დასაწყისში შეტაკებები ჰქონდათ გუთებთან. ჰუნებმა ცენტრალურ ევროპაში შეჭრის დროს გეპიდები დაიმორჩილეს. საკუთარი თვითმმართველობის შენარჩუნების პირობებში, იბრძოდნენ ჰუნების სასარგებლოდ, გეპიდების მეფე არდარიხი ატილას ერთ-ერთი უახლოესი მრჩეველი იყო, მისი სიკვდილის შემდეგ აჯანყება წამოიწყეს მის მემკვიდრეთა წინააღმდეგ და მდინარე ნედაოზე გამართულ ბრძოლაში დაამარცხეს ისინი. V საუკუნის ბოლოსკენ დაიკავეს შუა პოტისიე (V საუკუნის ბოლო – VI საუკუნის შუა ხანების სამარხების ძირითადი კონცენტრაცია), ტრანსილვანიის ნაწილი (გეპიდების მეფეებს ან მაღალ არისტოკრატიას უკავშირდება აპაჰიდისა და შემლეულ-სილვანეის განძები), დაიპყრეს ქალაქი სირმიუმი და მისი შემოგარენი (მათ უკავშირდება მეფე ტრაზარიხისა და მისი ვაჟების მოღვაწეობა). ცნობილია, რომ გეპიდებსა და ბიზანტიას შორის დაიდო ხელშეკრულება. V საუკუნის მეორე ნახევარში რიგი კონფლიქტები გადაიტანეს ოსტგუთებთან (469, 488). 504 წელს ოსტგუთების მეფე თეოდორიხ დიდმა დაიმორჩილა სირმიუმი. ბიზანტიის მიერ ოსტგუთების სამეფოს განადგურების დროს გეპიდებმა ხელახლა დაიპყრეს სირმიუმი (არაუგვიანეს 537 წლისა) და დედაქალაქად აქციეს. ნაპოვნია ნათეგი მონეტები, რომლებიც ამ პერიოდს განეკუთვნება. VI საუკუნის შუა ხანებში ცნობილია ეპისკოპოსი ტრაზარიხი, რომელიც სირმიუმში მოღვაწეობდა (IV საუკუნის ბოლოს მიეკუთვნება პირველი მონაცემები გეპიდებს შორის ქრისტიანობის გავრცელების შესახებ არიანელობის სახით; დაკრძალვასთან დაკავშირებულ ძეგლებში ქრისტიანობა თითქმის არ არის ასახული). VI საუკუნის შუა ხანებისთვის კონფლიქტი გამწვავდა გეპიდებსა და ლანგობარდებს შორის. 567–568 წლებში ლანგობარდებმა ავარებთან კავშირით გადამწყვეტი დამარცხება მიაყენეს მათ (მეფე კუნიმუნდი დაიღუპა), ხოლო შემდეგ, უბრალო ხალხში დუნაისპირეთის გეპიდების ნაწილის შეერთებასთან ერთად, გადავიდნენ იტალიაში. სირმიუმი, აქ არსებულ სამეფო განძთან ერთად, ბიზანტიელებმა იგდეს ხელთ, შემდგომში დაიკავეს ავარებმა, რომლებმაც გეპიდების დიდი ნაწილიც დაიმორჩილეს. ავარიის სახაკანოს შემადგენლობაში გარკვეული ხანი განცალკევებულობას ინარჩუნებდნენ, თუმცა შემდგომ ასიმილაცია განიცადეს. წყაროებში უკანასკნელად IX საუკუნეში იხსენიება გეპიდების მხოლოდ მცირე ჯგუფი პანონიაში. ↑ 1.0 1.1 1.2 Гавритухин И. О. Гепиды // Большая российская энциклопедия. т. 6. — М., 2006. — стр. 660–661.
ჩილე 2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ჩილემ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე ოცდამესამედ იასპარეზა 2016 წელს, ბრაზილიის ქალაქ რიო-დე-ჟანეიროში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს. სპორტული ბმულები დაარქივებული 2012-08-18 საიტზე Wayback Machine. ↑ „Erika Olivera será la abanderada de Chile Río 2016“ [Erika Olivera will be Chile's flag bearer for Rio 2016] (ესპანური). La Tercera. 22 June 2016. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 24 August 2016. ციტირების თარიღი: 22 June 2016.
ჩილე 2020 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ჩილემ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე ოცდამეოთხედ იასპარეზა 2021 წელს, იაპონიის დედაქალაქ ტოკიოში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს. სპორტული ბმულები[მკვდარი ბმული]
ჩილე 1948 წლის ზამთრის ოლიმპიურ თამაშებზე

ჩილემ ზამთრის ოლიმპიურ თამაშებზე პირველად იასპარეზა 1948 წელს, შვეიცარიის ქალაქ სან-მორიცში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს. Comité Olympique Suisse (January 1951). Rapport Général sur les Ves Jeux Olympiques d'hiver St-Moritz 1948
ჩილე 1952 წლის ზამთრის ოლიმპიურ თამაშებზე

ჩილემ ზამთრის ოლიმპიურ თამაშებზე მეორედ იასპარეზა 1952 წელს, ნორვეგიის დედაქალაქ ოსლოში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს. Olympic Winter Games 1952, full results by sports-reference.com
ჩილე 1956 წლის ზამთრის ოლიმპიურ თამაშებზე

ჩილემ ზამთრის ოლიმპიურ თამაშებზე მესამედ იასპარეზა 1956 წელს, იტალიის ქალაქ ოსლოშიკორტინა-დ'ამპედიცოში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს. VII Olympic Winter Games Cortina d'Ampezzo 1956 Official Report (PDF), Rome: Società Grafica Romana, გვ. 54, 591, 595, 599, 769, 771, 774. ციტირების თარიღი: 2008-02-01.
ისტისუ (კურორტი)

კურორტი ისტისუ ანუ სანატორიუმი ისტისუ (აზერ. İstisu kurortu, İstisu sanatoriyası) — ზღვის დონიდან 2225 მეტრ სიმაღლეზე მდებარეობს. 1927 წელს აზერბაიჯანში, ქალბაჯარის რაიონის ისთისუს დასახლებაში შეიქმნა სამკურნალო-დასასვენებელი ცენტრი. 1970 წელს სსრკ-ს მთავრობის გადაწყვეტილებით კუროტი ისთისუ შეტანილ იქნა საკავშირო მნიშვნელობის კურორტების სიაში. ისთისუში არის სანატორიუმი, სააბაზანო შენობა, საკურორტო პოლიკლინიკა და მინერალური წყლის ჩამომსხმელი ქარხანა. ყოველწლიურად აქ 50 ათასზე მეტი ადამიანი მკურნალობს და ისვენებს. იუხარი ისთისუს წყაროს მინერალური წყლის საექსპლუატაციო მარაგი, დღეში 82 ათას ლიტრ მინერალურ წყალს შეადგენს, აშაგი ისთისუს — 260 ათას ლიტრს დღეში, გოტურლუს — 70 ათას ლიტრს დღეში, ტუტხუნის — 600 ათას ლიტრს დღეში. 1993 წელს ყარაბაღის ომის მიმდინარეობისას, სომხური შეიარაღებული ძალების მიერ ქალბაჯარის რაიონის დაკავების შემდეგ, კურორტი მთლიანად განადგურებულ იქნა, ხოლო სამკურნალო მინერალური წყლები სხვა დასახელებით გადიოდა გასაყიდად საზღვარგარეთის ქვეყნებში. ყარაბაღის მეორე ომის შემდეგ, აზერბაიჯანის რესპუბლიკისა და რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტების, ასევე სომხეთის რესპუბლიკის პრემიერ-მინისტრის სამმხრივი განცხადების თანახმად, 2020 წლის 25 ნოემბერს ქალბაჯარის რაიონი აზერბაიჯანს დაუბრუნდა. ↑ Истису ru. Большая российская энциклопедия. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 14.05.2019. ციტირების თარიღი: 16.04.2021. ↑ Гасанов Ш. М. Истису. // Большая медицинская энциклопедия . Т. 9. / гл. ред. Б. В. Петровский. — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1978. ↑ Истису// Географический энциклопедический словарь / гл. ред. А. Ф. Трешников. М.: Советская энциклопедия, 1983. С. 176. ↑ Курорт Истису / Акад. наук Азерб. ССР. Совет по изучению производит. сил «СОПС». — Баку: Изд-во Акад. наук Азерб. ССР, 1952. — 92 с. ↑ Azərbaycan kurortları az. azerbaijans.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 05.12.2011. ციტირების თარიღი: 14.04.2021. ↑ Ахмедова И. И., Джафарова Г. Д. Лечебно-оздоровительный туризм и его перспективы в Азербайджанской республике// Приволжский научный вестник. 2016, № 8 (60). ↑ Dağların o tayında az. medeniyyet.az (03.04.2015). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 14.04.2021. ციტირების თარიღი: 15.04.2021. ↑ Mineral sular az. eco.gov.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 25.08.2019. ციტირების თარიღი: 16.04.2021. ↑ Kəlbəcərin azad olunması BMT Təhlükəsizlik Şurasının 822 saylı qətnaməsinin Azərbaycan dövləti tərəfindən icrasının təmin edilməsi deməkdir az. АЗЕРТАДЖ (25.11.2020). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 16.12.2020. ციტირების თარიღი: 16.04.2021. ↑ Ruslan Rahimov. (25.11.2020) Azerbaijanis celebrate liberation of occupied Kalbajar en. aa.com.tr. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 25.11.2020. ციტირების თარიღი: 16.04.2021.
ვამარა სანოგო

ვამარა სანოგო (დ. 22 აპრილი, 1995) — ფრანგი ფეხუბურთელი. მალტური „მარსაშლოკის“ თავდამსხმელი. „მეცის“ სარეზერვო გუნდში თამაშის შემდეგ, 2015 წლის მაისში სანოგო ინგლისურ „ფლიტვუდ ტაუნს“ შეუერთდა. 2016 წლის მარტში გუნდიდან იჯარით „ნანიტონ ტაუნში“. 2016 წლის აგვისტოში შეუერთდა პოლონურ „ზაგლებიეს“. 2017 წლის 21 იანვარს კონტრაქტი გააფორმა ვარშავის „ლეგიასთან“. 2017 წლის აგვისტოში იჯარის წესით დაბრუნდა „ზაგლებიეში“. 2020 წლის დეკემბერში მისი კონტრაქტი „ლეგიასთან“ შეწყდა. 2021 წლის იანვარში შეუერთდა ბათუმის „დინამოს“. ვამარა სანოგო — Transfermarkt ↑ Vamara Sanogo: Fleetwood Town sign former FC Metz striker. BBC Sport (22 May 2015). ციტირების თარიღი: 8 August 2015 ↑ 2.0 2.1 ვამარა სანოგო — Soccerway. ციტირების თარიღი: 16 August 2016. ↑ Vamara Sanogo w Zagłębiu Sosnowiec pl. 90minut.pl (12 August 2016). ციტირების თარიღი: 16 August 2016 ↑ Vamara Sanogo zawodnikiem Legii pl. Legia Warsaw (21 January 2017). ციტირების თარიღი: 22 January 2017 ↑ Vamara Sanogo w Zagłębiu pl. Zagłębie Sosnowiec (31 August 2017). ციტირების თარიღი: 23 January 2018 ↑ William Rémy i Vamara Sanogo odchodzą z Legii pl. 90minut.pl (18 December 2020). ციტირების თარიღი: 18 December 2020
ჰაკაინდე ჰიჩილემა

ჰაკაინდე ჰიჩილემა (ინგლ. Hakainde Hichilema; დ. 4 ივნისი, 1962) — ზამბიელი პოლიტიკოსი და ბიზნესმენი. ზამბიის პრეზიდენტი 2021 წლის 24 აგვისტოდან. ხუთ წინა არჩევნებში მონაწილეობის შემდეგ (2006, 2008, 2011, 2015, 2016 წწ.) 59 %-ით გაიმარჯვა 2021 წლის არჩევნებში და დაამარცხა მოქმედი პრეზიდენტი ედგარ ლუნგუ. 2006 წლიდან ოპოზიციური ეროვნული ერთიანობის გაერთიანებული პარტიის ლიდერი. ჰაკაინდე ჰიჩილემა დაიბადა მონზეს რაიონში, დღევანდელი ზამბია. 1986 წელს ეკონომიკისა და ბიზნეს ადმინისტრირების ბაკალავრის ხარისხით დაასრულა ზამბიის უნივერსიტეტი, ხოლო შემდეგ დაასრულა ბირმინგემის უნივერსიტეტი ბიზნესის ადმინისტრირების მაგისტრის ხარისხით. დაქორწინებულია მუტინტა ჰიჩილემაზე, რომელთანაც ჰყავს 3 შვილი. არის მეშვიდე დღის ადვენტისტების ეკლესიის წევრი. ↑ „Zambia new president Hakainde Hichilema swearing in ceremony highlights“. BBC News Pidgin. ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ Mfula, Chris (16 August 2021). „Zambian opposition leader Hakainde Hichilema wins landslide in presidential election“. Reuters (ინგლისური). ციტირების თარიღი: 16 აგვისტო, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ Foundation, Thomson Reuters. Zambian opposition leader Hakainde Hichilema wins presidential election. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-08-16. ციტირების თარიღი: 16 აგვისტო, 2021 ↑ Biography: Hakainde Hichilema. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-01-23. ციტირების თარიღი: 23 იანვარი, 2015 ↑ „HH's curriculum vitae“. Lusaka Times. 19 September 2008. ციტირების თარიღი: 23 January 2015. ↑ „HH: I am not a Masonist, I am Christian and a church elder at SDA“. Lusaka Times. 24 December 2014. ციტირების თარიღი: 23 იანვარი, 2015. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ Division, Noel Sibanda, Southern Africa-Indian Ocean. Adventist Master Guide Hakainde Hichilema Is the New President of Zambia en. ციტირების თარიღი: 2021-08-18
ველბარკის კულტურა

ველბარკის კულტურა (აღმოსავლეთპომორიე-მაზოვიეცის, „გუთ-გეპიდური“ კულტურა და სხვ.) — I–IV საუკუნეების არქეოლოგიური კულტურა აღმოსავლეთ ევროპაში. კულტურის თანამედროვე გაგება ჩამოაყალიბა პოლონელმა არქეოლოგმა რ. ვოლონგევიჩმა 1970-იან წლებში; სახელი ეწოდება ველბარკის სამარხის მიხედვით. გამოიყოფა ორი ფაზა: ლუბოვიძური (I–II საუკუნეები) — ველბარკის კულტურამ დაიკავა ტერიტორია ვისლის ქვემო დინების გასწვრივ, პოლონეთის პომორიეს ნაწილი და დიდი პოლონეთის ჩრდილოეთი მხარე; ცეცელური (II საუკუნის მეორე ნაწილი – IV საუკუნე) — ვისლის დასავლეთით მდებარე რეგიონები დაიცალა, თუმცა კულტურა გავრცელდა დასავლეთის ბუგისკენ (ჩაანაცვლა ფშევორსკის კულტურის ჯგუფები), პოლესიემდე, დასავლეთ ვოლინამდე, სამხრეთის ბუგამდე. უკრაინისა და მოლდოვის ტერიტორიაზე ველბარკის კულტურა ერთ-ერთი კომპონენტია ჩერნიახოვის კულტურის შეკრების პროცესში. ველბარკის კულტურის ჩამოყალიბებაში მონაწილეობდნენ ოქსივეს კულტურის ჯგუფები, სავარაუდოდ სკანდინავიიდან გადმოსახლებულები და სხვ. სადგომები მიწისზედა და ნახევრად მიწური ნაგებობებითაა წარმოდგენილი. გარდაცვლილებს მარხავდნენ მცირე ზომის ორმოებში, იშვიათად — ურნებში, ადამიანს აწვენდნენ თავით ჩრდილოეთით; დამახასიათებელია იარაღის არჩატანება, კულტურის გავრცელების არეალის ჩრდილოეთ ნაწილში ცნობილია ყორღნები, ქვის კონსტრუქციები. კერამიკისათვის ტიპურია გაპრიალებული და ხორკლიანი ზონებით მორთული დაბალი ჭურჭელი, კვერცხისებრი ქოთნები, ჯამები Х-ისებური სახელურებით. ცნობილია მორთულობების ლოკალური ვარიანტები. კულტურის ტერიტორიის ცვლილებას უკავშირებენ გუთებისა და გეპიდების მიგრაციებს. ↑ Гавритухин И. О. Вельбарская культура // Большая российская энциклопедия. т. 5. — М., 2006. — стр. 67.
მანგატარემი

მანგატარემი (ოფიციალურად მანგატარეის მუნიციპალიტეტი; პანგ: Baley na Mangatarem; ტაგ: Bayan ng Mangatarem) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი პანგასინანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 79 323 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის სახელწოდება წარმოდგება პანგასინანური სიტყვიდან და „მანგოს პლანტაციას“ ნიშნავს. სახელწოდება ილოკანური ფრაზიდანაც „mangga ken tirem“ მომდინარეობს, რაც „მანგოსა და ხამანწკას“ ნიშნავს. მუნიციპალიტეტის სამხრეთ საზღვართან, მალაბობოს ბარანგაის ტერიტორიაზე მანლელუაგის გეოთერმული წყაროების დაცული ლანდშაფტი მდებარეობს. მანგატარემის ეკონომიკის წამყვანი სექტორი სოფლის მეურნეობაა. იგი პანგასინანის უდიდესი მუნიციპალიტეტია ფართობის მიხედვით. შედგება 82 ბარანგაისგან. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მანგატარემი Mangatarem Profile at PhilAtlas.com Municipal Profile at the National Competitiveness Council of the Philippines დაარქივებული 2017-07-02 საიტზე Wayback Machine. Mangatarem at the Pangasinan Government Website დაარქივებული 2018-12-06 საიტზე Wayback Machine. Local Governance Performance Management System Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Mangatarem. Cities and Municipalities. Province of Pangasinan. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 21 ოქტომბერი 2013. ციტირების თარიღი: 26 November 2012.
მაპანდანი

მაპანდანი (ოფიციალურად მაპანდანის მუნიციპალიტეტი; პანგ: Baley na Mapandan; ტაგ: Bayan ng Mapandan) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი პანგასინანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 38 058 ადამიანს შეადგენს. მაპანდანის ცნობილია ყოველწლიური პანდანის ფესტივალით. მუნიციპალიტეტი 15 ბარანგაის მოიცავს. მაპანდანი პანგასინანის ცენტრალურ-აღმოსავლეთ ნაწილში მდებარეობს. ჩრდილოეთიდან მანგალდანი, აღმოსავლეთიდან ― მანაოაგი, დასავლეთითა და სამხრეთით კი სანტა-ბარბარა ესაზღვრება. მაპანდანი ზღვაზე გასასვლელის არმქონე მუნიციპალიტეტია. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მაპანდანი Mapandan Profile at PhilAtlas.com Municipal Profile at the National Competitiveness Council of the Philippines დაარქივებული 2017-10-26 საიტზე Wayback Machine. Mapandan at the Pangasinan Government Website დაარქივებული 2019-03-21 საიტზე Wayback Machine. Local Governance Performance Management System Philippine Census Information ↑ 1.00 1.01 1.02 1.03 1.04 1.05 1.06 1.07 1.08 1.09 1.10 1.11 1.12 1.13 1.14 https://psa.gov.ph/classification/psgc/?q=psgc/barangays/015528000 ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a>
სალიმა მაზარი

სალიმა მაზარი — ავღანელი პოლიტიკოსი, ბალხის პროვინციის ჩარკინტის რაიონის გუბერნატორი. ავღანეთის სამი გუბერნატორი ქალიდან ერთ-ერთი. სალიმა მაზარი დაიბადა 1980 წელს ირანში, ავღანეთიდან საბჭოთა ოკუპაციას გაქცეულ ოჯახში. იგი გაიზარდა ირანში, დაასრულა თეირანის უნივერსიტეტი და ავღანეთში დაბრუნებამდე მუშაობდა მიგრაციის საერთაშორისო ორგანიზაციაში. 2018 წელს გახდა ბალხის პროვინციის ჩარკინტის რაიონის გუბერნატორი, როგორც გუბერნატორი, მან ჩამოაყალიბა შეიარაღებული რაზმი თალიბების წინააღმდეგ საბრძოლველად. 2021 წელს თალიბანის შეტევის ფონზე მან უარი თქვა გაქცევაზე, როგორც ეს გააკეთა ქვეყნის სხვა რამდენიმე გუბერნატორმა, მისმა რაიონმა მნიშვნელოვანი წინააღმდეგობა გაუწია თალიბანის რეჟიმს. ქაბულის აღებისა და ავღანეთის ისლამური რესპუბლიკის სრული დაშლის შემდეგ ჩარკინტის რაიონი იყო ერთ-ერთი ის რაიონი, რომელიც თალიბებს ჯერ კიდევ არ ჰქონდათ აღებული. 18 აგვისტოს გავრცელდა ინფორმაცია, რომ იგი დააპატიმრეს თალიბებმა. ↑ 1.0 1.1 1.2 https://www.bbc.com/news/world-59514598 ↑ „This is the first time I am holding a gun“: Afghans take up arms to fight the Taliban ↑ Salima fights on frontline against Taliban and corruption. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-07-18. ციტირების თარიღი: 2021-08-19. ↑ Zainab Pirzad. (11 August 2021) ‘Sometimes I have to pick up a gun’: the female Afghan governor resisting the Taliban. The Guardian. ციტირების თარიღი: 18 August 2021. ↑ With the Militias in Afghanistan ↑ Geeta Mohan. (18 August 2021) Salima Mazari, who took up arms to fight Taliban in Balkh Province, captured in Afghanistan. India Today. ციტირების თარიღი: 18 August 2021. ↑ Afghanistan Crisis: Salima Mazari, who raised her voice against Taliban, taken hostage. Zee News (18 August 2021). ციტირების თარიღი: 18 August 2021. ↑ Who is Salima Mazari? 7 Things About The Afghani Woman Governor Who Has Been Captured. Shethepeople (18 August 2021). ციტირების თარიღი: 18 August 2021.
მუჰამედ ალი-ბექ მეხფი

მუჰამედ ალი-ბექ მეხფი (აზერ. Məhəmmədəli bəy Məxfi; 1832, შუშა, რუსეთის იმპერია - 1892, შუშა, რუსეთის იმპერია) — აზერბაიჯანელი პოეტი. წერდა მეხფის ფსევდონიმით. პოეტი, მწერალი-ისტორიკოსი მუჰამედ ალი-ბექ მეხფი ყარაბაღში ცნობილი ბახარლის გვარის წარმომადგენელია. ის არის პოეტი მირზა ვალი ბახარლის, ყარაბაღის მმართველი ერთ-ერთი ვეზირი იბრაგიმხალილ ხანას შვილიშვილი. მუჰამედ ალი-ბექ მეშადი ასადულა ბექი ოღლუ ვალიევი (ბახარლი) 1832 წელს (სხვა წყაროს მიხედვით 1821 წ.) შუშაში დაიბადა. მისი მამა მთელს ქალაქში ცნობილი ვაჭარი იყო. მან ჯერ მედრესი დაამთავრა, შემდეგ საოლქო სკოლა შუშაში. კარგად ფლობდა რუსულ ენას. მუშაობდა საოლქო სამმართველო პოსტებზე შუშაში, შამახში, ირევანში. მიაღწია ტიტულოვანი მრჩევლის წოდებას. წერდა ლექსებს «მეხფის» ფსევდონიმით. მის შესახებ გვაუწყებენ თეზკირეს (ანთოლოგიის) შემდგენელები: მირ მოხსუნ ნავაბი, მუჰამედ აღა მუჯტეხიდზადე და სხვ. მუჰამედ ალიბექ მეხფი 1892 წელს გარდაიცვალა. მუჰამედალი ბექი ბახარლი ასევე ითვლება ისტორიული ნაწარმოების «ეხვალატი-გარაბაგი»-ს ავტორად. თავის ნაწარმოებში ავტორი დიდ ყურადღებასა და ადგილს უთმობს არქიტექტურულ ძეგლებს, ისტორიულ პიროვნებებს, ტრადიციებსა და ჩვეულებებს, ყარაბაღის ეთნოგრაფიას. ეს ნაწარმოები შეიძლება ჩაითვალოს აზერბაიჯანის კულტურის, განსაკუთრებით შუასაუკუნეების ისტორიის კულტურის ძვირფას წყაროდ. იმ დროს შუშა კულტურული და სავაჭრო ცენტრი იყო. ამას გარდა ქალაქში იყო მესჩიდი (ტაძრები), ქარავან-სარაი და მაღაზიები. წიგნში აღწერილია ნიჭიერი მასწავლებლები, ადამიანები, რომლებიც დაკავებულნი იყვნენ მეცნიერებით, ღვთითმომადლებული მადლით სავსე ყოველმხრივ განვითარებული ბავშვების სწავლებით. ბავშვები მშობლიური ენის გარდა ბრწყინვალედ ფლობდნენ სპარსულს, არაბულს, რუსულ ენებს. ისინი თავისუფლად ლაპარაკობდნენ და წერდნენ ამ ენებზე. ავტორი მიუთითებს, რომ მშობლიური ენის გარდა უცხო ენებიც უნდა ისწავლოს ადამიანმა. ↑ Источник «Карабахнамелер». II книга. Баку. 1991. стр. 271 - 306.
ბუნდესრატი (გერმანიის იმპერია)

ბუნდესრატი იყო გერმანიის იმპერიის წევრი სახელმწიფოების წარმომადგენლობა, რომელიც არ ირჩეოდა, არამედ იქმნებოდა იმპერიაში შემავალი სახელმწიფოების არისტოკრატებისაგან და თავისუფალი ქალაქების წარმომადგენლებისაგან. ბუნდესრატში მთავარ როლს პრუსია თამაშობდა, ამ პალატაში არსებული 58 ადგილიდან 17 მას ეკუთვნოდა და ვეტოს უფლებაც გააჩნდა.
ავღანეთის ისლამური საამირო

ავღანეთის ისლამური საამირო (პუშტუ د افغانستان اسلامي امارت [Də Afġānistān Islāmī Imārat]; დარი. امارت اسلامی افغانستان [Imārat-i Islāmī-yi Afġānistān]) — არაღიარებული ისლამური საამირო, რომელიც იმართება თალიბანის მიერ და ქაბულის დაცემის შემდეგ აკონტროლობს ავღანეთის დიდ ნაწილს. სახელმწიფო 1996-2001 წლებში თალიბანის მეთაურობით მართავდა ავღანეთის ტერიტორიას. ამის შემდეგ ოცი წლის მანძილზე მათ დაკარგული ჰქონდათ კონტროლი ავღანეთის მართვაზე, თუმცა 2021 წელს თალიბანმა მოახერხა ქვეყნის დიდ ნაწილზე კონტროლის აღდგენა. ქვეყნის მმართველობის სისტემაა თეოკრატია და ის შარიათის კანონით იმართება. მოსახლეობა — 39 907 500 (2020), მათ შორის 42 % პუშტუნები, 27 % ტაჯიკები, 9 % ჰაზარები, 9 % უზბეკები. სახელმწიფო ენა: პუშტუ და დარი რელიგია: ისლამი (99,7%) დედაქალაქი: ქაბული მოსახლეობის 99,7 % მუსლიმია. მათი უმრავლესობა სუნიტია. კვლევის ცენტრ „Pew“-ზე დაყრდნობით, ქვეყანაში ისლამის მიმდევართა 90% სუნიტია ხოლო 7% შიიტი. CIA-ზე დაყრდნობით, მოსახლეობის 89,7 % სუნიტია ხოლო 15 % შიიტი. (old) Islamic Emirate of Afghanistan website. ↑ Gunaratna, Rohan; Woodall, Douglas (2015) Afghanistan After the Western Drawdown, გვ. 117.  ↑ Directorate of Intelligence. (2001)CIA – The World Factbook – Afghanistan (mirror). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-07-21. ციტატა: „note – the self-proclaimed Taliban government refers to the country as Islamic Emirate of Afghanistan“ ციტირების თარიღი: 7 მარტი, 2008 ↑ 3.0 3.1 Afghanistan. The World Factbook. cia.gov. ციტირების თარიღი: 22 აგვისტო, 2018 ↑ Religion in Afghanistan. ↑ Chapter 1: Religious Affiliation. The World's Muslims: Unity and Diversity. Pew Research Center's Religion & Public Life Project (9 August 2012). ციტირების თარიღი: 22 აგვისტო, 2018
S&P 500

S&P 500 (აბრევიატურა Standard and Poor’s 500-გან) აშშ-ში წარმოადგენს 500 ადგილობრივი კომპანიის აქციისგან შემდგარ საფონდო ბაზრის ინდექსს. ბევრი ინვესტორი მას ამერიკული საფონდო ბაზრის საუკეთესო მაჩვენებლად მიიჩნევს. ინდექსი მოიცავს 500 წამყვან კომპანიას და ფარავს ხელმისაწვდომი საბაზრო კაპიტალიზაციის დაახლოებით 80%. პრაქტიკაზე 500 ლისტინგური კომპანიიდან ბევრ კომპანიას გააჩნია მხოლოდ შეზღუდული გავლენა ინდექსის დინამიკაზე. აქციების ათ უმსხვილეს ფონდს S&P 500-ში 2021 წლის ივნისის ბოლოსთვის გააჩნდათ დაახლოებით 26,6% საერთო წონა ინდექსში. ინდექსი S&P 500 შეიქმნა 1957 წელს და გამოიანგარიშება საბაზო აქციების საშუალოდ აწონილი ღირებულების გამოყენებით, ამიტომ აქციებს უფრო მარალი საბაზრო რეიტინგით აქვთ უფრო დიდი გავლენა ინდექსის საერთო ღირებულებაზე. 2005 წლიდან ინდექსი ითვალისწინებს თავისუფალ ბრუნვაში აქციების რაოდენობას. კომპანიების შერჩევის ძირითადი კრიტერიუმია საბაზრო კაპიტალიზაცია, მაგრამ მხედველობაში მიიღება აქციების ლიკვიდურობა, ზრდის ტემპები, კომპანიის საქმიანობის სახეობა. ფინანსური სექტორის, საინფორმაციო ტექნოლოგიებისა და ენერგეტიკის აქციები შეადგენენ ინდექსის ღირებულების თითქმის ნახევარს. თუ კომპანია აღარ შეესაბამება ზემოაღნიშნულ მოთხოვნებს, ეს არ იწვევს დაუყოვნებლივ მოხსნას. ინდექსიდან მოხსნის ძირითადი მიზეზია გაყიდვა ან შერწყმა. 2003 წლის დასაწყისიდან არსებობს ინდექსი S&P 500 EWI, რომელშიც 500-ვე მონაწილეს აქვს თანაბარი წონა 0,2%. ინდექსის კორექტირება ხდება ყოველ კვარტალში. ↑ Key dates and milestones in the S&P 500's history. reuters.com. ციტირების თარიღი: 2021 წლის 19 აგვისტო. ↑ Top 10 S&P 500 Stocks by Index Weight. investopedia.com. ციტირების თარიღი: 2021 წლის 19 აგვისტო. ↑ The S&P 500: The Index You Need To Know. investopedia.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-08-12. ციტირების თარიღი: 2021 წლის 19 აგვისტო. ↑ How to invest S&P 500 Guide 2021. comparebrokers.co. ციტირების თარიღი: 2021 წლის 19 აგვისტო. ↑ Towards the Declassification of S&P 500 Boards. papers.ssrn.com. ციტირების თარიღი: 2021 წლის 19 აგვისტო. ↑ S&P 500 Changes. sandp500changes.whw1.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-10-23. ციტირების თარიღი: 2021 წლის 19 აგვისტო. ↑ S&P; 500 Equal Weight Index. us.spindices.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-08-22. ციტირების თარიღი: 2021 წლის 19 აგვისტო.