laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სლოვაკეთის სამოთხის ეროვნული პარკი

სლოვაკეთის სამოთხის ეროვნული პარკი (სლოვაკ. Národný park Slovenský raj) — ერთ-ერთი სლოვაკეთის ცხრა ეროვნული პარკიდან. პარკის ფართობი შეადგენს 197,63 კმ2-ს, ბუფერული არეალი კი 130,11 კმ2-ს, რითაც მხოლოდ პიენინის ეროვნულ პარკს აღემატება. პირველი დაცული ტერიტორია ამ ადგილას 1890 წელს შეიქმნა, 1964 წლის 21 აგვისტოს სლოვაკეთის სამოთხის ტერიტორიაზე სლოვაკეთის პირველი დაცული ლანდშაფტი შეიქმნა. დაცულმა ტერიტორიამ ეროვნული პარკის სტატუსი 1988 წლის 18 იანვარს მიიღო. 2000 წელს დობჟინსკას ყინულის მღვიმე იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი გახდა. სლოვაკეთის ეროვნული პარკების სია სლოვაკეთის სამოთხის ეროვნული პარკი დაარქივებული 2014-11-08 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
ქუმბუს მყინვარი

ქუმბუს მყინვარი — ხეობის ტიპის მყინვარი ჰიმალაიში, ქუმბუს რეგიონში, ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნეპალში. სიგრძე 22 კმ. მყინვარის მთავარი სათავე ქვაბულში იწყება, რომელიც ევერესტის სამხრეთ-დასავლეთი კალთებითაა შემოსაზღვრული. ქვაბულის შესართავის რაიონში იგი გადადის 700 მეტრიან ყინულვარდნილში — ეგრეთ წოდებულ ქუმბუს ყინულვარდნილში. ფირნის ხაზი 5700–5900 მ სიმაღლეზეა. ყინულვარდნილის შემდეგ მყინვარი უხვევს სამხრეთ-სამხრეთ-დასავლეთისაკენ და მარჯვნიდან ღებულობს რამდენიმე დიდ შენაკადს. მყინვარის ენის მოძრაობის სიჩქარეა 180 მ წელიწადში. მასზე გვხვდება 20–30 მ სიმაღლის სერაკები. მყინვარის ენა მთავრდება 4600 მ სიმაღლეზე. Jamie McGuinness: Trekking in the Everest Region. Trailblazer Publications, 5. Auflage 2007, ISBN 1-873756-99-2.
საიდუმლო მასალები (ფილმი)

„საიდუმლო მასალები“ (ინგლ. The X-Files, აგრეთვე ცნობილი როგორც „საიდუმლო მასალები: შეებრძოლე მომავალს“, ინგლ. The X-Files: Fight the Future) — 1998 წლის ამერიკული სამეცნიერო ფანტასტიკისა და თრილერის ჟანრის ფილმი, რომლის სცენარის ავტორები არიან კრის კარტერი და ფრენკ სპოტნიცი, ხოლო რეჟისორი - რობ ბოუმენი. ეს არის რიგით პირველი სრულმეტრაჟიანი ფილმი „საიდუმლო მასალების“ სერიაში, რომელიც შექმნილია კრის კარტერის მიერ. სერიალში ძირითადად მოთხრობილია გამოგონილი გაუხსნელი საქმეების შესახებ, რომლებსაც იძიებენ გამოძიების ფედერალური ბიუროს აგენტები, ფოქს მალდერი (დევიდ დუხოვნი) და დანა სკალი (ჯილიან ანდერსონი). ისინი ამ ფილმშიც მონაწილეობენ, ისევე, როგორც მიტჩ პილეჯი (უოლტერ სკინერი) და უილიამ ბ. დეივისი (მწეველი). შეებრძოლე მომავალს არის ფილმის ქვესათაური. სიუჟეტის მიხედვით, მალდერი და სკალი, რომლებიც დააშორეს საიდუმლო მასალებთან მუშაობას, იძიებენ ფედერალური შენობის აფეთქების საქმეს. ისინი აღმოაჩენენ სახელმწიფო შეთქმულებას, რომლის მიღმაც იმალება ჭეშმარიტება დედამიწის უცხოპლანეტელთა მიერ კოლონიზაციაზე. სერიალის ქრონოლოგიის კონტექსტში, ფილმში მოთხრობილ მოვლენებს ადგილი აქვს სერიალის მეხუთე სეზონის ეპიზოდს The End და მეექვსე სეზონის ეპიზოდს The Beginning შორის. კრის კარტერმა სრულმეტრაჟიანი ფილმის შექმნა გადაწყვიტა სერიალის მითოლოგიის უფრო ვრცელი მასშტაბებით ჩვენების და აგრეთვე მათი მოზიდვის მიზნით, ვინც სერიალს მანამდე არ უყურებდა. სცენარი მან 1996 წლის ბოლოს სპოტნიცთან ერთად დაწერა. გადაღება, რომელიც 1997 წლის ბოლოს, სერიალის მეოთხე სეზონის დასასრულს დაიწყო, დააფინანსა Fox-მა. კარტერმა შეკრიბა სერიალის გუნდი და მოიწვია ცნობილი მსახიობები, რომელთა შორის იყვნენ ბლაით დენერი და მარტინ ლანდაუ. ფილმის კოდური სამუშაო სახელწოდება იყო Project Blackwood. მარკ სნოუმ კვლავ იმუშავა ფილმის მუსიკაზე და ორკესტრული ნაწილიც დაწერა. ფილმის პრემიერა გაიმართა 1998 წლის 19 ივნისს, აშშ-ში. კრიტიკოსების შეფასებები ერთმანეთისგან გამორჩეული იყო. მიუხედავად იმისა, რომ ბევრს მოეწონა ფილმის სტილი და ეფექტები, იყვნენ ისეთებიც, რომლებმაც სიუჟეტი ვერ გაიგეს და მათთვის ფილმი უფრო მეტად სერიალის ვრცელი ეპიზოდივით იყო. მეორე ფილმი, საიდუმლო მასალები: მე მინდა მჯეროდეს გამოვიდა 2008 წელს. მთავარი სტატია: საიდუმლო მასალები (საუნდტრეკი) და The X-Files: The Album. „საიდუმლო მასალები“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „საიდუმლო მასალები“ — Allmovie-ზე „საიდუმლო მასალები“ — Rotten Tomatoes „საიდუმლო მასალები“ — Metacritic-ზე „საიდუმლო მასალები“ — Box Office Mojo-ზე
ჰერეთი

ჰერეთი — საქართველოს ისტორიულ-გეოგრაფიული მხარე. წყაროებში პირველად V საუკუნეში მოიხსენიება. უძველეს ხანაში კავკასიის ალბანეთის სამეფოში შედიოდა. X-XIV საუკუნეების წყაროების მიხედვით მოიცავდა გვიანდელი ხანის შიგნიკახეთისა და გაღმამხრის ტერიტორიას საინგილოს ჩათვლით. XII საუკუნეში ამ ტერიტორიაზე ჩამოყალიბდა საქართველოს ფეოდალური მონარქიის ერთ-ერთი ადმინისტრაციულ-პოლიტიკური ერთეული — ჰერეთის საერისთავო, რომელიც დაღესტნის მოსაზღვრე მთიანეთსაც მოიცავდა. XI საუკუნის ზოგიერთი წყაროს მიხედვით, ჰერეთი მოიცავდა კამბეჩოვანსაც და სუჯეთსაც (ე. ი. გარდა მდ. ალაზნის ველისა, მდ. ივრის შუა და ქვემო დინების ზეგანს), თუმცა წყაროსეული ცნობა უფრო ძველ რეალობას ასახავს და ეფარდება ვახტანგ I გორგასალის (V ს.) მიერ შექმნილ ადრინდელი პერიოდის ჰერეთის საერისთავოს ტერიტორიას. ზოგიერთი წყაროს მიხედვით სახელწოდება „ჰერეთი“ აგრეთვე კავკასიის ალბანეთის ტერიტორიასაც აღნიშნავს. XV საუკუნიდან ტერმინი „ჰერეთი“ აღარ იხმარება და მას ენაცვლება ტერმინი კახეთი. ჰერეთის სამთავრო ჰერეთის სამეფო კახეთ-ჰერეთის სამეფო მუსხელიშვილი დ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 628. პაპუაშვილი თ. ჰერეთის ისტორიის საკითხები, თბილისი, 1970 მუსხელიშვილი დ. კახეთ-ჰერეთის პოლიტიკური გეოგრაფიის საკითხები XII-XIII საუკუნეში, „საქართველოს ისტორიული გეოგრაფიის კრებული“ 1967 ტ. 3 მუსხელიშვილი დ. ციხე-ქალაქი უჯარმა, თბილისი, 1966 ბერძენიშვილი ნ. მცხეთის საბუთი XI ს-ისა, „საქართველოს მუზეუმის მოამბე“ 1931 ტ. 6 ჯანაშვილი, ი. „გეოგრაფიული და ისტორიული აღწერა ჰერეთისა“ ჟურნალი „მოგზაური“ N4 გვ. 372-376 — 1901 წ.
თბილისი 2015

თბილისი 2015 — პატარა ქალაქი თბილისის ზღვასთან, სადაც ჩატარდა ევროპის ახალგაზრდული ოლიმპიური ფესტივალი. თბილისში კონტინენტის 49 ქვეყნის 3800-მდე სპორტსმენმა მოიყარა თავი. ევროპულ სტანდარტებზე მოწესრიგდა სპორტული ინფრასტრუქტურა და აშენდა ოლიმპიური ქალაქი. ოლიმპიადის გახსნის ცერემონია ჩატარდა 2015 წლის 26 ივლისს. 2010 წლის 27 ნოემბერს ბელგრადში ევროპის ოლიმპიური კომიტეტების გენერალურ ასამბლეაზე გამართულ კენჭისყრაზე, ევროპის ოლიმპიური ოჯახის გადაწყვეტილებით, თბილისმა ჩეხეთის ქალაქი ბრნო ხუთი ხმით დააცილა ფესტივალის მასპინძლობას. ↑ ფესტივალის შესახებ. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-11-07. ციტირების თარიღი: 2014-10-05.
მატუშ ჩაკი

მატუშ ჩაკ ტრენჩინელი (სლოვაკ. Matúš Čák Trenčiansky; დ. 1252 — გ. 18 მარტი, 1321) — უნგრელი მაგნატი. პეტერ I ჩაკის ვაჟი. დასავლეთ და ცენტრალური სლოვაკეთის (რომელიც ამ დროს უნგრეთის შემადგენლობაში შედიოდა) „უგვირგვინო მეფე“. სლოვაკების მას მიმართავდნენ მას როგორცს „პან ვაგას და ტატრს“ (pán Váhu a Tatier). უნგურლი საგვარეული ჩაკი უძველესი დროიდან იღებდა ფესვებს ესტერგომის კომიტეტიდან და თანამედროვე სლოვაკეთის ტერიტორიაზე დიდ ტერიტორიებს ფლობდა. 1278 წელს დიურნკურტის ბრძოლაში მატუშ შაკი გერმანიის მეფე რუდოლფ I-ს ჩეხეთის მეფის, პრჟემისლ II ოტოკარის დამარცხებაში დაეხმარა. 1291 წელს მატუში სათავეში ჩაუდგა უნგრეთის მეფის, ანდრაშ III-ის ჯარს, რომელმაც გაანადგურა ბრატისლავას გარეუბნები გენრიხი და კიოსეკი. მადლობის ნიშნად მატუშ ჩაკმა ბრატისლავას ჟუპანის ტიტული მიიღო. Bertényi I., Diószegi I., Horváth J., Kalmár J., Szabó P. Királyok Könyve. Magyarország és Erdély királyai, királynői, fejedelmei és kormányzói. Budapest, 2004. Györffy György István király és műve. Budapest, 1983. Hóman B., Szekfű G. Magyar Történet. Budapest, 1935. Kristó Gyula Csák Máté. Budapest, 1986. Kučera Matúš Cesta dejinami: Stredoveké Slovensko. Bratislava, 2002. Macho, Peter Matúš Čák Trenčiansky — slovenský kráľ? Bratislava: Academic Electronic Press, 2005. Pór Antal Trencsényi Csák Máté. Budapest, 1888.
საქართველოს ეროვნული პარკების სია

საქართველოს დაცული ტერიტორიები ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: საქართველოს ეროვნული პარკების სია დაცული ტერიტორიების სააგენტო ↑ თბილისის ეროვნული პარკის ადმინისტრაცია
ლინუესის ბრძოლა

ლინუესის ბრძოლა — რეკონკისტის ბრძოლა. გაიმართა 1361 წლის 21 დეკემბერს უესაში (ხაენის პროვინცია, ესპანეთი), კასტილიის სამეფოსა და გრანადის საამიროს ჯარებს შორის. ბრძოლა დასრულდა კასტილიის სამეფოს გამარჯვებით. კასტილიის ჯარს მეთაურობდა კალატრავის ორდერის დიდი მაგისტრი დიეგო გარსია დე პადილია, ხოლო გრანადის საამიროს ჯარს ამირა მუჰამედ II. რამდენიმე თვის შემდეგ იგივე ჯარი იგივე მეთაურებით დაამარცხა მუსულმანთა ჯარმა გუადიქსის ბრძოლაში, რომელიც 1362 წლის ზამთარში გაიმართა. Arana de Varflora, Fermín (1791). Hijos de Sevilla ilustres en santidad, letras, armas, artes, ò dignidad, 1ª, Sevilla: En la imprenta de Vazquez e Hidalgo.  Argote de Molina, Gonzalo (1588). რედ. Fernando Díaz: Nobleza del Andaluzia, 1ª. Sevilla.  de Ayala Martínez, Carlos (2000). „Órdenes militares y frontera en la Castilla del siglo XIV“. En la España Medieval. Madrid: Universidad Complutense: Departamento de Historia Medieval y Servicio de Publicaciones (23): 265–291. ISSN 0214-3038. ციტირების თარიღი: 15 May 2010.
მუჰამედ IV (გრანადა)

მუჰამედ IV (არაბ. أبو عبد الله محمد بن إسماعيل‎‎; დ. 1315  — გ. 25 აგვისტო, 1333) — გრანადის ამირა 1325–1333 წლებში. მან მამამისი ისმაილ I შეცვალა სამეფო ტახტზე 10 წლის ასაკში. რეალური ძალაუფლება სასახლის გავლენიანი ადამიანების ხელში იყო, რომლებსაც სათავეში მუჰამედ IV-ის ბებია, ისმაილ I-ის დედა ედგათ. 1330 წელს ალფონსო XI გრანადის წინააღმდეგ ჯვაროსნული ლაშქრობა წამოიწყო. კატილიელებმა ესტრელას ციხესიმაგრეს ალყა შემოარტყეს. 25 აგვისტოს გაიმართა ბრძოლა ალფონსო XI-ისა და მუჰამედ IV-ის ჯარებს შორის. ესტრელას ციხესიმაგრე გრანადელებმა დაკარგეს. 1331 წელს მუჰამედ IV-მ კასტილიის სამეფოზე ვასალური დამოკიდებულება აღიარა. 1333 წელს მარინიდებს დაეხმარა გიბრალტარის აღებაში. რის გამოც ალხესირასიდან გრანადაში მიმავალი გზაში მოკლეს. დაკრძალულია მალაგაში. Historia de España Menéndez Pidal. Tomo VIII: El Reino Nazarí de Granada (1232—1492) The Alhambra From the Ninth Century to Yusuf I (1354). vol. 1. Saqi Books, 1997
მუჰამედ V (გრანადა)

მუჰამედ V (არაბ. أبو عبد الله محمد بن يوسف) — გრანადის მე-8 და მე-11 ამირა ნასრიდების დინასტიიდან. საამიროს მართავდა 1354-1359 და 1362-1391 წლებში. იუსუფ I-ის შვილი. მუჰამედ V, მამის იუსუფ I-ის მკვლელობის შემდეგ ადის ტახტზე, თუმცა რეალური ძალაუფლება, დიდი ვეზირის, კასტილიელებთან მშვიდობის მომხრე რიდვანის ხელში იყო. 1359 წელს შეთქმულების შედეგად მუჰამედ V მაროკოში გააძევეს. 1362 წელს კასტილელების დახმარებით იგი კვლავ სამეფო ტახტს უბრუნდება და ქვეყანას მართავს 30 წლის განმავლობაში. ამირამ კასტილიაში პედრო I მრისხანესა და ენრიკე II-ს შორის მიმდინარე დინასტიური ბრძოლები სათავისოდ გამოიყენა და დაიბრუნა ადრე დაკარგული ალხესირასი თავისი შემოგარენით. 1373 წელს ხელი მოაწერა ხელშეკრულებას ენრიკე II-სთან. ალჰამბრაში მუჰამედ V-ის დროს ააშენეს ლომების ეზო. გარდაიცვალა 1391 წელს გრანადაში. ტახტზე ადის მისი შვილი იუსუფ II. The Alhambra From the Ninth Century to Yusuf I (1354). vol. 1. Saqi Books, 1997. Pedro the Cruel of Castile 1350—1359 (The Medieval Mediterranean : Peoples, Economies and Cultures, 400—1453, Vol 6) by Clara Esto; Brill Academic Publishers, 1995 The Three Great Sultans of al-Dawla al-Ismā'īliyya al-Naṣriyya Who Built the Fourteenth-Century Alhambra: Ismā'īl I, Yūsuf I, Muḥammad V (713—793/1314-1391) Antonio Fernández-Puertas, Journal of the Royal Asiatic Society, Third Series, Vol. 7, No. 1 (Apr., 1997), pp. 1-25
კილის უნივერსიტეტი

კილის უნივერსიტეტი (გერმ. Christian-Albrechts-Universität zu Kiel) — უმაღლესი სასწავლებელი ქალაქ კილში, გერმანია. დაარსდა 1665 წელს. დღესდღეობით კილის უნივერსიტეტი არის უდიდესი, უძველესი და ყველაზე პრესტიჟული უმაღლესი სასწავლებელი შლეზვიგ-ჰოლშტაინის მხარეში. ამჟამად კიელის უნივერსიტეტში არსებობს 8 ფაკულტეტი. ესენია: თეოლოგიის ფაკულტეტი სამართლის ფაკულტეტი ბიზნესის, ეკონომიკისა და სოციალურ მეცნიერებათა ფაკულტეტი მედიცინის ფაკულტეტი ხელოვნებისა და ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტი მათემატიკისა და საბუნებისმეტყველო მეცნიერებათა ფაკულტეტი სოფლის მეურნეობისა და კვების მეცნიერებების ფაკულტეტი საინჟინრო მეცნიერების ფაკულტეტი კიელის უნივერსიტეტის გვერდი[მკვდარი ბმული] (გერმანული) (ინგლისური) ↑ 1.0 1.1 https://www.ripe.net/membership/indices/data/de.cau-kiel.html ↑ Statistisches Bundesamt Deutschland - GENESIS-Online <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q110063591"></a> ↑ https://www.dfn.de/verein/mv/mitglieder/ ↑ https://www.hrk.de/mitglieder/mitgliedshochschulen/universitaeten-technische-hochschulen/ ↑ https://www.adh.de/ueber-uns/mitgliedshochschulen.html ↑ https://eua.eu/about/member-directory.html ↑ https://idw-online.de/de/institution235 ↑ https://www.nfdi.de/verein/#mitglieder ↑ https://web.archive.org/web/20231020113811/https://orcid.org/members
ავსტრიული სანაპირო

ავსტრიული სანაპირო (გერმ. Österreichisches Küstenland, იტალ. Litorale Austriaco, სლოვენ. Avstrijsko primorje, ხორ. Austrijsko primorje, უნგრ. Tengermellék) — ტერიტორია, რომელიც 1849 წელს გამოცხადდა ავსტრიის იმპერიის გვირგვინის მიწად (კრონლანდად). იგი მოიცავდა სამ რეგიონს: ისტრიის ნახევარკუნძულს, გორიცა და გრადიშკას და ტრიესტის თავისუფალ ქალაქებს. ისტორიის მიხედვით რეგიონი ხშირად ხდებოდა დავის საგანი, რეგიონის ნაწილებს სხვადასხვა დროს მართავდა ვენეციის რესპუბლიკა, ავსტრია-უნგრეთის იმპერია, იტალია, იუგოსლავია და სხვა. პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ იტალიის სამეფომ ლონდონის ხელშეკრულების, მოგვიანებით კი რაპალოს ხელშეკრულების თანახმად ავსტრიული სანაპიროს ანექსია მოახდინა. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ აღნიშნული ტერიტორია იტალიამ (დასავლეთი), სლოვენიამ (ჩრდილოეთი) და ხორვატიამ (სამხრეთი) გაიყვეს. ტერიტორია: * გორიცა და გრადიშკა: 2918 კმ2 * ისტრია: 4956 კმ2 * ტრიესტი: 95 კმ2 მოსახლეობა (1910 წლის მიხედვით): * გორიცა და გრადიშკა: 260,721 - 89.3 ადამიანი/კმ2 * ისტრია: 403,566 - 81.4 ადამიანი/კმ2 * ტრიესტი: 230,000 - 2414.8 ადამიანი/კმ2 1910 წლის ბოლო ავსტრიული აღწერის მიხედვით, ავსტრიული სანაპირო შედგებოდა შემდეგი ენობრივი თემებებისაგან: სულ: * იტალიური: 356,676 (მათ შორის 60,000-75,000 ფრიულიურ ენაზე მოლაპარაკეებს) (40%) * სლოვენური: 276,398 (31%) * ხორვატული: 172,784 (19%) * გერმანული: 29,077 (3%) * სხვა ენები ან უცნობი: 59,347(7 %) გორიცა და გრადიშკა: * სლოვენური: 154,564 (58%) * იტალიური: 90,119 (მათ შორის 60,000-75,000 ფრიულიურ ენაზე მოლაპარაკეებს) (36%) * გერმანული: 4,486 (2%) ტრიესტი: * იტალიური: 118.957 (51.85%) * სლოვენური: 56.845 (24.78%) * გერმანული: 11.856 (5.17%) * ხორვატული: 2.403 (1.05%) * სხვა: 779 (0.34%) * არა-ავსტრიელი მოქალაქეები, მათ შორი 75% იტალიიდან: 38.597 (16.82%) ისტრია: * ხორვატული: 168,184 (43.5%) * იტალიური: 147,417 (38.1%) * სლოვენური: 55,134 (14.3%) * გერმანული: 12,735 (3.3%) ავსტირული აღწერები არ ითვლიდა ეთნიკურ ჯგუფებს და არამშობლიურ ენებს, თუმცა ითვლიდა ყოველდღიურად გამოყენებად ენებს. 1880 წლიდან იტალიური და ფრიულიური ენები ითვლებოდა ერთ კატეგორიაში, იტალიურში. ფრიულიურ ენაზე მოსაუბრეთა რაოდენობა შეიძლება ექსტრაპოლირებულ იქნეს იტალიის 1921 წლის აღწერიდან. ავსტრიულ სანაპიროს ჰქონდა უცხოელ მაცხოვრებელთა დიდი რიცხვი (რაოდენობა) (დაახლოებით 71,000 ან მთელი მოსახლეობის 7.9%), რომელთა უმრავლესობაც ქალაქ ტრიესტში ცხოვრობდა. უცხოელთა უმრავლესობას იტალიის სამეფოს მოქალაქეები შეადგენდნენ, მათ შემდეგ მოდიოდნენ უნგრეთის სამეფოსა და გერმანული რაიხის მოქალაქეები. კუსტერლანდი (Küstenland)
12,7 მმ შაშხანა პდშპ

12,7 მმ კალიბრის სნაიპერული შაშხანა „პდშპ“ შექმნილია სახელმწიფო სამხედრო სამეცნიერო-ტექნიკური ცენტრი „დელტა“-ს მიერ. არსებობს შაშხანის სამი მოდიფიკაცია ერთმანეთისგან განსხვავებული წონით და ლულის სიგრძით. „პდშპ“ მსხვილკალიბრიანი ეგრეთ წოდებული ანტიმატერიული შაშხანების კლასს განეკუთვნება და მისი პირდაპირი დანიშნულებაა მოწინააღმდეგის მაღალი ღირებულების ობიექტების დაზიანება. როგორებიცაა რადიოლოკაციური სადგურები, შორსმსროლელი საარტილერიო დანადგარები, ოპერატიულ-ტაქტიკური სარაკეტო კომპლექსები, საზენიტო დანადგარები და სხვა. შაშხანა ასევე გამოიყენება ანტისნაიპერული დანიშნულებითაც, მისი საშუალებით ცოცხალი ძალის განადგურება 2 კმ-მდე მანძილზე შეიძლება. შაშხანა წარმოდგენილია სამი მოდიფიკაციით, საიდანაც ორი გრძელულიანია ერთი კი მოკლელულიანი. „პდშპ“-ზე გამოიყენება საბჭოთა სტანდარტის 12,7X108 მმ კალიბრის ვაზნები, თვითონ შაშხანა კი შექმნილია ბულპაპის კონსტრუქციით, რაც იმას ნიშნავს რომ შაშხანის მჭიდი, საკეტი და სასხლეტი მექანიზმი გადატანილია სახელურის უკან. გრძელულიან მოდიფიკაციებზე მჭიდი ხუთვაზნიანია, საიდანაც ლულაში ვაზნების მიწოდება წარმოებს გრძივად მოსრიალე მექანიკური საკეტით. მოკლელულიან მოდიფიკაციას არ გააჩნია მჭიდი და სროლა ცალკეული დატენვით წარმოებს. შაშხანები აღჭურვილია წინა ორფეხა საყრდენით და რეგულირებადი უკანა საყრდენი ფეხით. სამივე მოდიფიკაციის შაშხანაზე დაყენებულია პიკატინის მიმმართველი რელსი, რომელზეც შესაძლებელია დაყენდეს სხვადასხვა ტიპის სამიზნე მოწყობილობები. ლულის ბოლოში დაყენებულია სპეციალური მუხრუჭი, რომელიც გასროლისას წარმოქმნილ აირებს უკანა მიმართულებით გამოტყორცნის რაც მნიჩვნელოვნად ამცირებს იარაღის უკუცემას. მოკლელულიანი „პდშპ“ შესაძლებელია აღიჭურვოს მასიური ხმის ჩამხშობი მოწყობილობით. ტაქტიკურ-ტექნიკური მონაცემები დასახელება - პდშპ კალიბრი - 12,7 მმ ვაზნა - 12,7X108 მმ შაშხანის სიგრძე გრძელლულიანი - 1520 მმ მოკლელულიანი - 1040 მმ ლულის სიგრძე გრძელლულიანი - 1100 მმ მოკლელულიანი - 580 მმ სამიზნე მანძილი ოპტიკური სამიზნით გრძელლულიანი - 2000 მ მოკლელულიანი - 1200 მ წონა ოპტიკური სამიზნით გრძელლულიანი - 12 კგ მოკლელულიანი - 14 კგ ტყვიის საწყისი სიჩქარე - 817 მ/წმ მჭიდის ტევადობა გრძელლულიანი - 5 ვაზნა მოკლელულიანი - მჭიდის გარეშე, ერთეულოვანი დატენვით. 12,7 მმ კალიბრის სნაიპერული შაშხანა პდშპ, სამხედრო ანალიტიკური საიტი www.geo-army.ge;
ლაიმდოტა სტრაუიუმა

ლაიმდოტა სტრაუიუმა (ლატვ. Laimdota Straujuma; დ. 24 თებერვალი, 1951) — ლატვიის პოლიტიკური მოღვაწე. ეკონომისტი. ლატვიის პრემიერ-მინისტრი 2014 წლის 22 იანვრიდან 2016 წლის 11 თებერვლამდე. სოფლის მეურნეობის მინისტრი 2011—2014 წლებში. 1997 წელს ბრიტანეთის სოფლის მეურნეობის ინსტიტუტის საპატიო წევრად აირჩიეს. 2008 წელს მიიღო ლატვიის რესპუბლიკის ღირსების მედალი. CV ლატვიის მინისტრთა კაბინეტის საიტზე დაარქივებული 2014-01-29 საიტზე Wayback Machine. (ლატვიური)
ეკვადორის დროშა

ეკვადორის დროშა — ეკვადორის სახელმწიფო სიმბოლო გერბსა და ჰიმნთან ერთად. ეკვადორის დროშა, რომელიც შედგება ყვითელი (ორჯერ განიერი), ლურჯი და წითელი ჰორიზონტალური ზოლებისაგან, პირველად მიღებული იქნა 1835 წელს, შემდეგ კი 1860 წლის 26 სექტემბერს. დროშის დიზაინი არსებითად დასრულდა 1900 წელს დროშის ცენტრში ეკვადორის გერბის დამატებით. სამფეროვანი დროშის დამტკიცებამდე ეკვადორი იყენებდა თეთრ-ცისფერ დროშებს ვარსკვლავებით. გამოიყენებოდა ახლანდელის მსგავსი დროშებიც, თუმცა ამ დროშებზე სამივე ფერის ზოლს ტოლი სიგანე ჰქონდა. აღსანიშნავია, რომ ეკვადორის დროშა ძალიან ჰგავს კოლუმბიისა და ვენესუელის დროშებს, ისინი პრაქტიკულად მხოლოდ გერბითა და ზოლების სიგანეთა შეფარდებით განსხვავდებიან. ეკვადორის ურთიერთობათა ეროვნულმა სამდივნომ (Secretaría Nacional de Comunicación) 2009 წელს გამოსცა რეგულაციები ეკვადორის დროშის, გერბისა და სხვა სიმბოლოების აღწერასა და პროპორციების შესახებ, რომლის მიხედვითაც დროშის სიგრძე 2,20 მეტრია, სიგანე - 1,47 მეტრი, პროპორციულად 2:3. ყვითელი ფერი დროშის სიგანის 50%-ს შეადგენს, ლურჯი და წითელი კი 25 - 25%-ს. სამივე მათგანი დროშას მთელ სიგრძეზე მიჰყვება. გერბზე აგებული მართკუთხედის სიგრძე დროშის სიგანის ნახევარს შეადგენს, გვერდების შეფარდება კი 12:10-ის ტოლია. აღსანიშნავია, რომ ეკვადორის დროშას ზოგიერთ შემთხვევაში (მაგ. ფლოტში) გერბის გარეშეც იყენებენ. ყვითელი — ნათესები და ნაყოფიერი ნიადაგი. ლურჯი — ოკეანე და მოწმენდილი ცა. წითელი — იმ გმირების სისხლი, რომლებმაც სამშობლოს, თანამემამულეთა და თავისუფლებისათვის გაწირეს თავი. ეკვადორის დროშა ესპანეთის კოლონიად ყოფნის პერიოდში (1534-1820 წწ) პირველი ეროვნული დროშა (820-1822 წწ) მეორე ეროვნული დროშა (1822 წ) მესამე ეროვნული დროშა (1822-1830 წწ) მეოთხე ეროვნული დროშა (1830-1835 წწ) მეხუთე ეროვნული დროშა (1835-1845 წწ) მეექვსე ეროვნული დროშა (1845 წ) მეშვიდე ეროვნული დროშა (1845-1860 წწ) მერვე ეროვნული დროშა (1860 წლიდან დღემდე) კოლუმბიის დროშა ვენესუელის დროშა ეკვადორის გერბი ეკვადორის ჰიმნი სამხრეთ ამერიკის დროშები ეკვადორის დროშა[მკვდარი ბმული] (რუსული) მსოფლიოს დროშები - ეკვადორის დროშა[მკვდარი ბმული] (ინგლისური) ხ • გ • რ სამხრეთი ამერიკა
რევაზ ქემოკლიძე

რევაზ ქემოკლიძე (დ. 13 მარტი, 1979, თბილისი) — ქართველი ფეხბურთელი, ცხინვალის „სპარტაკის“ მცველი. საქართველოს სუპერთასის გამარჯვებული (2): 2005/2006, 2010/2011 პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური) ↑ ინფორმაცია მატჩის შესახებ Soccerway-ზე, საქართველო 0:0 შვეიცარია
ასურელ მამათა ცხოვრებანი

ასურელ მამათა ცხოვრებანი — ძველი ქართული ლიტერატურის ძეგლები. მონასტრების აღმოცენება და სამონასტრო საქმის ორგანიზაციის დასაწყისი საქართველოში დაკავშირებულია სირიაში მოღვაწე ბერების ე. წ. ასურელი მამების, საქართველოში ჩამოსვლასთან (VI ს.). მათ მიერ დაარსებულმა სავანეებმა დიდი როლი შეასრულა ქართული მწიგნობრობის ისტორიაში ქართველი საზოგადოებრიობის ინტერესი ამ მოღვაწეებისადმი ძველთაგანვე დიდი იყო. საფიქრებელია, რომ ასურელ მამათა ცხოვრებანი ადრეც აღიწერა, მაგრამ უძველეს ძეგლებს ჩვენამდე არ მოუღწევია. დღეს ცნობილ თხზულებათაგან უადრესი უნდა იყოს „მოქალაქობაჲ და წამებაჲ წმინდისა აბიბოს ნეკრესელ ეპისკოპოსისაჲ“, რომელიც არსენ დიდ საფარელს (IX ს.) მიეწერება. X საუკუნის კათოლიკოს არსენ II-ს დაუწერია „ცხოვრებაჲ წმიდისა მამისა ჩუენისა იოანე ზედაძნელისაჲ და მოწაფეთა მისთაჲ“ და „ცხოვრებაჲ და მოქალაქობაჲ ღირსისა მამისა ჩუენისა შიოჲსი და ევაგრესი“. იმავე საუკუნეში უცნობ ქართველ მწერალს შეუთხზავს „ცხოვრებაჲ და მოქალაქობაჲ წმიდისა მამისა ჩუენისა დავით გარესჯელისაჲ“. დასახელებულ ჰაგიოგრაფიულ ძეგლებში არწერილია ასურელ მოიღვაწეთა მოსვლა საქართველოში, სამონასტრო მშენებლობის წამოწყება და საკულტო კერების დაარსება, გვხვდება საყურადღებო ცნობებიც საქართველოს სოციალურ-პოლიტიკურ და კულტურული ცხოვრების შესახებ. XI–XII საუკუნეებში დაიწყო ასურელ მოღვაწეთა ცხოვრების წიგნთა ძველი რედაქციების გადამეტაფრასება. დაიწერა იოანე ზედაზნელის, შიო მღვიმელის, დავით გარეჯელის, აბიბოს ნეკრესელის ცხოვრებათა მეტაფრასული რედაქციები. ინტერესი ასურელ მამათა ცხოვრებისადმი არც შემდგომში შენელებულა. ბესარიონ ბარათაშვილ-ორბელიშვილმა (XVII–XVIII სს.) დაწერა „დაძინებაჲ ისე წილკნელ ეპისკოპოსისა“, მარიამ-მაკრინე ბაგრატიონმა (XVIII ს.) — „ცხოვრებაჲ იოსეა ალავერდელისაჲ“. გარკვეული ადგილი დაუთმეს ასურელ მამებს ანტონ I-მა „მარტირიკაში“ და იოანე ბატონიშვილმა „კალმასობაში“. ასურელ მამათა ცხოვრებანის მოკლე რედაქციები შესულია „ქართლის ცხოვრებაშიც“ (ჯუანშერი, „ცხოვრება ვახტანგ გორგასლისა“ — XVIII საუკუნის ჩანართები, ქართლის ცხოვრება, ტ. 1, თბ., 1955, გვ. 208–214). მენაბდე ლ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 662.
დავით ოდიკაძე

დავით ოდიკაძე, ასევე ცნობილი როგორც ოდო (დ. 14 აპრილი, 1981, თბილისი) — ქართველი ფეხბურთელი. თამაშობდა მარჯვენა მცველის პოზიციაზე. იყო „ჩიხურას“ კაპიტანი. 2005-2009 წლებში საქართველოს ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების რიგებში ჩაატარა 14 შეხვედრა. უმაღლესი ლიგა ჩემპიონი (2): 2004/2005, 2007/2008 უმაღლესი ლიგა მეორე ადგილი (1): 2006/2007 აზერბაიჯანის პრემიერ ლიგა ჩემპიონი (1): 2009/2010 საქართველოს თასის ფინალისტი (2): 2012/2013, 2013/2014 აზერბაიჯანის თასის ფინალისტი (1): 2010/2011 საქართველოს სუპერთასის გამარჯვებული (2): 2005/2006, 2013/2014. პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური) დავით ოდიკაძე ეროვნული ლიგის საიტზე
ოსკარის მე-60 დაჯილდოება

ოსკარის მე-60 დაჯილდოების ცერემონია — საუკეთესო ფილმებისა და კინოხელოვანების რიგით 59-ე დაჯილდოება კინემატოგრაფიულ ხელოვნებათა და მეცნიერებათა აკადემიის პრემიით. ცერემონია გაიმართა 1988 წლის 11 აპრილს შრინის აუდიტორიაში, ლოს-ანჯელესი, კალიფორნია და მასში მონაწილეობა მიიღეს 1987 წელს გამოსულმა ფილმებმა. ოსკარის დაჯილდოებას აშშ-ში გადასცემდა ABC. დაჯილდოების ტრიუმფატორი გახდა ბერნარდო ბერტოლუჩის ფილმი „უკანასკნელი იმპერატორი“, რომელმაც გაიმარჯვა 9 ნომინაციაში. Academy Awards Official Web Site
ბრატისლავა I-ის რაიონი

ბრატისლავა I-ის რაიონი (სლოვაკ. Okres Bratislava I) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს ბრატისლავის მხარეში, ქალაქ ბრატისლავის ტერიტორიაზე. რაიონში შედის სტარე-მესტოს საქალაქო ნაწილი. რაიონის ფართობი — 10 კმ², მოსახლეობა — 44 798 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). ეროვნული შემადგენლობა: სლოვაკები 90,0 % უნგრელები 2,9 % ჩეხები 2,4 % კონფესიური შემადგენლობა: კათოლიკეები 61,9 % ლუთერანები 5,6 % ბერძენ-კათოლიკეები 0,6 % სტარე-მესტო
ბრატისლავა II-ის რაიონი

ბრატისლავა II-ის რაიონი (სლოვაკ. Okres Bratislava II) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს ბრატისლავის მხარეში, ქალაქ ბრატისლავის ტერიტორიაზე. რაიონში შედის ვრაკუნიის, პოდუნაისკე-ბისკუპიცესა და რუჟინოვის საქალაქო ნაწილები. რაიონის ფართობი — 92 კმ², მოსახლეობა — 108 139 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). ეროვნული შემადგენლობა: სლოვაკები 89,3 % უნგრელები 5,9 % ჩეხები 1,8 % კონფესიური შემადგენლობა: კათოლიკეები 59,4 % ლუთერანები 5,9 % ბერძენ-კათოლიკეები 0,7 % ვრაკუნია პოდუნაისკე-ბისკუპიცე რუჟინოვი დაარქივებული 2016-10-16 საიტზე Wayback Machine.
ბრატისლავა III-ის რაიონი

ბრატისლავა III-ის რაიონი (სლოვაკ. Okres Bratislava III) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს ბრატისლავის მხარეში, ქალაქ ბრატისლავის ტერიტორიაზე. რაიონში შედის ვაინორის, ნოვე-მესტოსა და რაჩის საქალაქო ნაწილები. რაიონის ფართობი — 75 კმ², მოსახლეობა — 61 418 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). ეროვნული შემადგენლობა: სლოვაკები 92,7 % უნგრელები 2,5 % ჩეხები 2,0 % კონფესიური შემადგენლობა: კათოლიკეები 58,5 % ლუთერანები 6,4 % ბერძენ-კათოლიკეები 0,8 % ვაინორი ნოვე-მესტო რაჩა