laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ექსპერიმენტული როკი

ექსპერიმენტული როკი, იგივე ავანგარდული როკი — როკ-მუსიკის ჟანრი, რომელიც სტანდარტული კომპოზიციური წყობის და შესრულების ტექნიკის საზღვრებს აფართოებს, ჟანრის ძირითადი ელემენტების გამოყენებით ექსპერიმენტებით. ჟანრის შემსრულებლები ცდილობენ, მუსიკაში შეიტანონ სიახლეები და გამოირჩევიან იმპროვიზაციით, ავანგარდული შთაგონებით, უცნაური ინსტრუმენტული არანჟირებით, ბუნდოვანი ტექსტებით (ან თავად ინსტრუმენტული ნაწილით), არატიპიური სტრუქტურებით თუ რიტმებით, რასაც თან ახლავს მუსიკის კომერციულ მხარეზე უარის თქმაც. ჩამოყალიბების დროიდან როკ-მუსიკა ექსპერიმენტული იყო, მაგრამ მხოლოდ 1960-იანებში ჟანრის შემსრულებლებმა დაიწყეს ვრცელი და რთული კომპოზიციების შემუშავება, რასაც აღწევდნენ მრავალფირიანი ჩაწერის გამოყენებით. 1967 წელს ჟანრი განხორციელებადი იყო, მაგრამ 1970 წლისთვის მისი მრავალი წარმომადგენელი უუნარო ჩანდა და არ განავითარა საკუთარი მუსიკა. გერმანიაში, კრაუტროკის ქვეჟანრში, შეირწყა იმპროვიზაცია, ფსიქოდელიური როკი, ავანგარდი და თანამედროვე კლასიკური მუსიკა. 1970-იანების ბოლოდან მნიშვნელოვანი სინთეზი მოხდა, როდესაც პანკ-როკიდან წარმოიშვა ახალი ტალღა, რომელსაც დაემატა ელექტრონული მუსიკა, ფანკი, ჯაზ-როკი და ფიუჟენი. ↑ EXPERIMENTAL ROCK (AVANT-ROCK). The Independent. ციტირების თარიღი: February 16, 2016. ↑ 2.0 2.1 Rosenberg 2009, p. 179. sfn error: no target: CITEREFRosenberg2009 (help) ↑ 3.0 3.1 Experimental Rock. AllMusic. ციტირების თარიღი: February 16, 2016. ↑ Pop/Rock » Art-Rock/Experimental » Prog-Rock. AllMusic. ↑ Morse 2009, p. 144. sfn error: no target: CITEREFMorse2009 (help) ↑ Savage, Jon. Elektronische musik: a guide to krautrock. ციტირების თარიღი: 14 June 2016. ↑ 7.0 7.1 7.2 7.3 Osborn, Brad (October 2011). „Understanding Through-Composition in Post-Rock, Math-Metal, and other Post-Millennial Rock Genres*“. Music Theory Online. 17 (3). ↑ Lawrence 2009, p. 344. sfn error: no target: CITEREFLawrence2009 (help) ↑ Post-Rock. ↑ Post-rock (n.d.). ↑ Bogdanov 2001, p. 10. sfn error: no target: CITEREFBogdanov2001 (help) ↑ Martin 1998, p. 93. sfn error: no target: CITEREFMartin1998 (help)
კულიკოვის ბიუსტი

კულიკოვის ბიუსტი (რუს. Бюст Куликова) — ძეგლი სემიკარაკორსკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ძეგლი ეძღვნება მწერალ ბორის კულიკოვს. გაიხსნა 2007 წელს. ბიუსტის ავტორია ივან მასლიჩენკო. ქალაქ სემიკარაკორსკში დგას რაიონის ცნობილი ადამიანების რამდენიმე ბიუსტი, მათ შორის: მწერალი ვ. ზაკრუტკინი, მწერალი ბ. კულიკოვი, მშენებელი ა. არაკანცევი, თევზის მრეწველობის ხელმძღვანელი ი. აბრამოვი. ამ ბიუსტების ავტორია ივანე ივანეს ძე მასლიჩენკო. 2007 წლის 23 სექტემბერს ქალაქის დღეზე სემიკარაკორსკში პიონერთა მოედანზე გაიხსნა მწერალ ბ. კულიკოვის ძეგლი. ბ. კულიკოვი დაიბადა სტანიცა სემიკარაკორსკში. სწავლობდა სკოლაში, შემდეგ როსტოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტზე, რის შემდეგაც ცხოვრობდა და მუშაობდა ქალაქ სემიკარაკორსკში წერა და ნაშრომების გამოქვეყნება დაიწყო უნივერსიტეტში სწავლის პერიოდში. მისი პირველი წიგნი „ლექსები“ გამოსცა 1964 წელს გამომცემლობა „მალადაია გვარდიაში“. 60-იან წლებში მისი ავტორობით გამოდის წიგნები„თიბვის დრო“ 91968 წ.), 70-იანებში — „საოცარი თვე“ (1972 წ.), „კულიკოვოს ველი“ (1973 წ.), 80-იანებში — „სიმამაცე“ (1983 წ.), „თავნება“ (1984 წ.). მისი რამდენიმე ნაშრომი ეძღვნება მშობლიურ ქალაქ სემიკარაკორსკს. წერდა ასევე პოემებსა და მოთხრობებს. 1975 წელს გამოვია მისი წიგნი „ჩემი ძვირფასი ხალხი“, 1976 წელს — წიგნი „მოჩქარე“. სხვადასხვა დროს ბ. კულიკოვი მუშაობდა კუსტანაის ოლქში, ალთაიში და ხშირ-ხშირად ბრუნდებოდა მშობლიურ ქალაქში. მწერალს სტუმრბდნენ ვასილი შუქშინი, ა. ლარიონოვა, ნ. რიბნიკოვი და სხვ. ადგილობრივი მოსახლეობა პატივს მიაგებდა მწერალს. მისი სახელი მიენიჭა ქალაქის ერთ-ერთ ქუჩას. ყოველწლიურად აგვისტოში იმართება საღამო „კულიკოვის აგვისტო“, ხოლო 2007 წლიდან „კულიკოვის შემოდგომა“. მწერლის პატივსაცემად მოქალაქეები იკრიბებიან მის ძეგლთან და კითხულობენ მის ლექსებს. ბორის ნიკოლოზის ძე კულიკოვის ძეგლი დგას აგურის კვარცხლბეკზე. ბიუსტის უკან დგას ქვის ლოდი, რომლის სწორ ზედაპირზე წარწერილია მისი ლექსისი სტრიქონები. ძეგლის გარშემო ტერიტორია კეთილმოწყობილია. Семикаракорск. Бюсты известных земляков Семикаракорск. Известные люди. დაარქივებული 2018-03-26 საიტზე Wayback Machine. Известные земляки Выставка художника И.И. Масличенко დაარქივებული 2017-03-28 საიტზე Wayback Machine. Бюст Б.Н. Куликову- поэту и писателю, нашему земляку დაარქივებული 2017-07-01 საიტზე Wayback Machine. Запечатлённый Борис Куликов ↑ Казачья песнь. Памяти Бориса Куликов. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-03-21. ციტირების თარიღი: 2017-04-17. ↑ Литературная колыбель
არაბშაჰვერდი (მრავალმნიშვნელოვანი)

არაბშაჰვერდი შეიძლება აღნიშნავდეს: არაბშაჰვერდი — სოფელი აზერბაიჯანში, გობუსტანის რაიონში არაბშაჰვერდი — სოფელი აზერბაიჯანში, გოქჩაის რაიონში
იექახანა (მრავალმნიშვნელოვანი)

გრდემლი შეიძლება აღნიშნავდეს: იექახანა — სოფელი აზერბაიჯანში, გობუსტანის რაიონში იექახანა — სოფელი აზერბაიჯანში, გოქჩაის რაიონი
ნარდარანი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ნარდარანი შეიძლება აღნიშნავდეს: ნარდარანი — დაბა აზერბაიჯანში, ბაქოს შემადგენლობაში ნარდარანი — სოფელი აზერბაიჯანში, გობუსტანის რაიონში ნარდარანი — სოფელი აზერბაიჯანში, სიაზანის რაიონში
შტამის უღელტეხილის ეროვნული პარკი

შტამის უღელტეხილის ეროვნული პარკი (ალბ. Parku Kombëtar i Qafë Shtamës) — ეროვნული პარკი ალბანეთის მთიან ნაწილში. მდებარეობს დურესის ოლქში, ქალაქ კრუიადან დაახლოებით 25 კილომეტრით აღმოსავლეთით. პარკს სახელი შტამის უღელტეხილის საპატივმცემლოდ ეწოდა. ეროვნული პარკი გაშლილია 2000 ჰექტარი ფართობის ტერიტორიაზე. შტამის უღელტეხილის ეროვნული პარკი 1996 წელს დაარსდა. ბოლო პერიოდში ის ძალიან პოპულარული ადგილი გახდა საფეხმავლო მარშრუტებისათვის. ↑ Afërdita Elezi (2010), Guida e Natyrës Shqiptare, Merkatino ↑ Rrjeti i zonave të mbrojtura në Shqipëri. Ministria e Mjedisit , Pyjeve dhe të Administrimit Ujërave (April 2010). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-03-08. ციტირების თარიღი: 2011-06-02. ↑ World Database on Protected Areas. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-04. ციტირების თარიღი: 2017-04-17.
ჰამიალი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ჰამიალი შეიძლება აღნიშნავდეს: ჰამიალი — სოფელი აზერბაიჯანში, გობუსტანის რაიონში ჰამიალი — სოფელი აზერბაიჯანში, შემახის რაიონში
შორსულუ (მრავალმნიშვნელოვანი)

შორსულუ შეიძლება აღნიშნავდეს: შორსულუ — სოფელი აზერბაიჯანში, გობუსტანის რაიონში შორსულუ — სოფელი აზერბაიჯანში, სალიანის რაიონში
ბალჩილი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ბალჩილი შეიძლება აღნიშნავდეს: ბალჩილი — სოფელი აზერბაიჯანში, გოიგოლის რაიონში ბალჩილი — სოფელი აზერბაიჯანში, ევლახის რაიონში
აღიოხუში

აღიოხუში (აზერ. Ağyoxuş) — სოფელი აზერბაიჯანში, გოიგოლის რაიონში. აღიოხუში GEOnet სახელების სერვერზე
ახარჯა

ახარჯა (აზერ. Akhardzha) — სოფელი აზერბაიჯანში, გოიგოლის რაიონში. ახარჯა GEOnet სახელების სერვერზე
აშიგლი

აშიგლი (აზერ. Aşıqlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, გოიგოლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 831 კაცი. აშიგლი GEOnet სახელების სერვერზე
აზბიოკომბინატი

აზბიოკომბინატი (აზერ. Azbiokombinat) — სოფელი აზერბაიჯანში, გოიგოლის რაიონში. აზბიოკომბინატი GEOnet სახელების სერვერზე
ბაგიროვკა

ბაგიროვკა (აზერ. Bagirovka) — სოფელი აზერბაიჯანში, გოიგოლის რაიონში. ბაგიროვკა GEOnet სახელების სერვერზე
ბალჩილი (გოიგოლი)

ბალჩილი (აზერ. Balçılı) — სოფელი აზერბაიჯანში, გოიგოლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 945 კაცი. ბალჩილი GEOnet სახელების სერვერზე
ბირგეზი

ბირგეზი (აზერ. Birgez) — სოფელი აზერბაიჯანში, გოიგოლის რაიონში. ბირგეზი GEOnet სახელების სერვერზე
ჩაიქენდი (გოიგოლი)

ჩაიქენდი (აზერ. Çaykənd) — სოფელი აზერბაიჯანის ადმინისტრაციული დაყოფის მიხედვით გოიგოლის რაიონის შემადგენლობაში შედის, ხოლო სომხეთის ადმინისტრაციული დაყოფის მიხედვით შაუმიანის რაიონის შემადგენლობაშია. 1991 წლამდე სოფელში სომხური მოსახლეობა იყო 5000 კაცი.. ჩაიქენდი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Мемориал. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-03-05. ციტირების თარიღი: 2017-04-17.
ჩაილი (გოიგოლი)

ჩაილი (აზერ. Çaylı) — სოფელი აზერბაიჯანში, გოიგოლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 875 კაცი. ჩაილი GEOnet სახელების სერვერზე
ჩირაგდარა

ჩირაგდარა (აზერ. Çıraqdərə)(1992 წლამდე ცნობილი იყო როგორც ჩირაგიძორი აზერ. Çiragidzor) — სოფელი აზერბაიჯანში, გოიგოლის რაიონში. ჩირაგდარა GEOnet სახელების სერვერზე ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-05-03. ციტირების თარიღი: 2017-04-17.
ჯიუმშიუდლიუ

ჯიუმშიუდლიუ (აზერ. Cümşüdlü) — სოფელი აზერბაიჯანში, გოიგოლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 590 კაცი. ჯიუმშიუდლიუ GEOnet სახელების სერვერზე
ნოვოშახტინსკის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი

ნოვოშახტინსკის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი (რუს. Новошахтинский историко-краеведческий музей) — მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი ქალაქ ნოვოშახტინსკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მუზეუმი დაარსდა 1972 წელს. მისი სრული და ოფიციალური სახელწოდებაა „მუნიციპალური საბიუჯეტო განყოფილება ნოვოშახტინსკის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი“. მუზეუმის მისამართი: 347570, როსტოვის ოლქი, ქალაქი ნოვოშახტინსკი, მეოთხე ხუთწლედის ქუჩა № 20. საზოგადოებრივ საწყისებზე მუზეუმის შექმნის გადაწყვეტილება მიიღეს ჯერ კიდევ 1968 წელს. თითქმის ოთხი წელი გაგრძელდა ექსპონატების შეგროვება და მუზეუმის ექსპოზიციების გაფორმება. მის შექმნაში დიდი წვლილი შეიტანა თვითმოყოფადმა მხატვარმა ი. გლიკომ, რომელმაც საჩუქრად გაუგზავნა მუზეუმს ხის სკულპტურები. ბევრი ნახატი უფასოდ გადასცეს მუზეუმს მხატვრებმა ბ. სუხორუკოვმა, ნ. მაიაკოვმა, ა. რამონოვმა, თვითმყოფადმა მხატვარმა ა. ზაიცევმა. 1972 წლის 23 თებერვალს მუზეუმი ოფიციალურად გაიხსნა და მიიღო პირველი დამთვალიერებელი. მუზეუმის პირველი დირექტორი გახდა ქალაქ ნოვოშახტინსკის საპატიო მოქალაქე, მეორე მსოფლიო ომისა და შრომის ვეტერანი ალექსანდრე პუშკარენკო. ამჟამად მუზეუმის ფონდებში ინახება 2 209 ერთეული ძეგლი. მუზეუმის ყველა ექსპონატი განლაგებულია მუზეუმის სამ დარბაზში („შრომის დიდება“, „საბრძოლო დიდება“ და საგამოფენო) და შვიდ ნაწილად („ჩვენი მხარის ბუნება“, „არქეოლოგია“, „გეოლოგია“, „ცხოვრება“, „ხელოვნება“, „ნუმზმატიკა“). 2013 წლის იანვარში მუზეუმმა აიღო ვალდებულება, რომლის თანახმად 2017 წლამდე უნდა განეხორციელებინა ღონისძიებები ფრონტის სამხრეთ-დასავლეთ შტაბის ბლინდაჟების რეკონსტრუქციისათვის. Муниципальное бюджетное учреждение культуры «Новошахтинский историко-краеведческий музей» ↑ Реестр музеев Ростовской области ↑ Юбилейная дата — Новошахтинскому краеведческому музею — 40 ↑ Новошахтинскому историко-краеведческому музею исполнилось 40 лет ↑ Посещение городского краеведческого музея ↑ В Новошахтинске восстановят блиндаж штаба Юго-Западного фронта
დესპინა ხათუნი

თეოდორა კომნენოსი (ბერძ. Θεοδώρα Μεγάλη Κομνηνή; თეოდორა მეგას კომნენოსი; დ. 1439, ტრაპიზონის იმპერია — გ. უცნობია, დიარბაქირი) — ტრაპიზონის იმპერიის პრინცესა. იმპერატორ იოანე IV კომნენოსისა შვილი. ასევე ცნობილია, როგორც დესპინა ხათუნი (სპარს. دسپینا خاتون). თეოდორა დაიბადა 1439 წელს, ტრაპიზონში. იგი იყო იოანე IV-ს ქალიშვილი. 1458 წელს, თეოდორა დააქორწინეს აყ-ყოიუნლუს მმართველზე, უზუნ-ჰასანზე. დესპინა ცნობილი იყო თავისი სილამაზით. მან უზუნ-ჰასანი დაითანხმა, რომ იგი რჯულს არ შეიცვლიდა და იქნებოდა კვლავ ქრისტიანი. 1459 წელს, იოანე კომნენოსი გარდაიცვალა და ტრაპიზონის ტახტი დაიკავა მისმა ბიძამ, დავით კომნენოსმა. ამ დროს, ტრაპიზონის იმპერიას საფრთხე ემუქრებოდა ოსმალეთის მხრიდანაც. დესპინამ დახმარება სთხოვა უზუნ-ჰასანს, მაგრამ დავითმა ყველაზე ადრე დაიწყო შეტევა ოსმალთა წინააღმდეგ. 1461 წლის შემოდგომის ბოლოს, ოსმალეთის სულთანმა, მეჰმედ II დამპყრობელმა დაიპყრო ტრაპიზონი და ტყვედ წაიყვანა დავითი და მისი ოჯახი. დესპინას საიდუმლო მიმოწერა ჰქონდა დავითთან და მის ოჯახთან. ერთხელ, მან დავითს მისწერა, რომ საქართველოში გამოეპარებინა მისი ერთ–ერთი ვაჟი, ალექსი, და დალოდებოდა დახმარებას. ამ წერილის შესახებ შეიტყო სულთან მეჰმედმა და დავითი და მისი შვილები სიკვდილით დასაჯა. დესპინა და მისი მეუღლე, უამრავ ეკლესიასა და ტაძრებს აშენებდნენ. 1471 წელს, დესპინა გაურკვეველი მიზეზების გამო, ქმარს გაეყარა, მაგრამ ერთი წლის შემდეგ კვლავ შეურიგდა. 1478 წელს, უზუნ-ჰასანი გარდაიცვალა. ტახტი მის ვაჟს, სულთან ჰალილს ერგო. ის ერთი დღის შემდეგ, მოკლეს და მისი ადგილი დაიკავა უზუნ-ჰასანის სხვა ცოლის შვილმა, იაქუბმა. დესპინა დედაქალაქიდან გააძევეს და ტაძარში მონაზვნად აღიკვეცა. მისი გარდაცვალების თარიღი უცნობია. დაკრძალულია მისსავე აშენებულ წმინდა გიორგის ეკლესიაში, ირანში. დესპინამ შური აყ-ყოიუნლუს მმართველებზე იმით იძია, რომ მისი ქალიშვილი მართა, დაქორწინდა არდებილის შეიხზე, ჰეიდარზე, რომლისგანაც ეყოლა ირანის მომავალი შაჰი, ისმაილ I. ისმაილმა რამდენიმე წლის შემდეგ, ბოლო მოუღო აყ-ყოიუნლუს დინასტიას. სულთან ჰალილი (გარდაიცვალა 1478) ჰალიმა ბეგუმი (გარდაიცვალა 1522) სახელით უცნობი, დაქორწინებული იყო ვენეციის გრაფზე. მაქსუდ მირზა. ზეინალ მირზა. Profile of Alexios IV and his children in "Medieval Lands" by Charles Cawley William Miller, Trebizond: The last Greek Empire of the Byzantine Era: 1204-1461, 1926 (Chicago: Argonaut, 1969), pp. 81f A. Vasiliev, "Tero Tafur, a Spanish Traveler of the Fifteenth Century and His Visit to
დამჯილი

დამჯილი (აზერ. Damcılı) — სოფელი აზერბაიჯანში, გოიგოლის რაიონში. დამჯილი GEOnet სახელების სერვერზე
დანაიერი

დანაიერი (აზერ. Danayeri) — სოფელი აზერბაიჯანში, გოიგოლის რაიონში. დანაიერი GEOnet სახელების სერვერზე
ვლადიმერ ჯიქია

ვლადიმერ გაბრიელის ძე ჯიქია (დ. 1893 — გ. 1937) — ქართველი ინჟინერი, ჰიდროენერგეტიკოსი. 1913 წლიდან რსდპმ-ის წევრი, პირველი საბჭოთა სამხედრო ჟურნალის „კრასნი კომანდირ“ რედაქტორი, საქართველოს სამხედრო-საზღვაო საქმეთა კომისარი, პეტროგრადის ოლქის სამხედრო სასწავლებლის კომისარი. დახვრიტეს 1937 წელს. თბილისში არსებობდა მისი სახელობის ქუჩა (ახლანდ. ანა პოლიტკოვსკაიას ქუჩა). დეკანოზი ნიკიტა მალაქიას-ძე თალაქვაძე, „მოქალაქე-მღვდლის დღიურიდან“, (გ. ლეონიძის სახ. ქართული ლიტერატურის სახელმწიფო მუზეუმი), თბ., 2013
ვარო ჯაფარიძე

ვარო (ბარბარე) ხოჯაშვილი-ჯაფარიძე (დ. 1886 — გ. 1952) — პოლიტიკური და საზოგადო მოღვაწე, ბოლშევიკი. ვარო ხოჯაშვილი დაიბადა 1886 წელს. 1902 წელს მისთხოვდა ბოლშევიკ პროკოფი ჯაფარიძეს და გახდა რსდმპ (ბ) წევრი. ჰქონდა პედაგოგიური განათლება. 1904 წლიდან ჯაფარიძეები დასახლდნენ ბაქოში, სადაც ვარო პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა ბაქოს კერძო გიმნაზიაში. ჰყავდათ 2 ქალიშვილი — რევოლუცია (ლუცია) და ელენე . 1918 წელს ბაქოს კომუნის დამხობის და ქმრის დახვრეტის შემდგომ დააპატიმრეს. 1 წლის შემდეგ, სერგო ორჯონიკიძის აქტიური მონაწილეობის შედეგად, გათავისუფლდა და ჯერ მოსკოვში გადავიდა, სადაც შვილები ელოდნენ, შემდეგ კი — მათთან ერთად დაბრუნდა საქართველოში, სადაც აზერბაიჯანის მისიაში მუშაობდა . საქართველოს გასაბჭოების შემდგომ განაგრძო პარტიული ხაზით მუშაობა. იკავებდა სხვადასხვა თანამდებობებს: იყო მძიმე მრეწველობის სახალხო კომისარიატის სასწავლო დაწესებულებათა მთავარ სამმართველოში განყოფილების გამგე, საქართველოს კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის, ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტის და საკონტროლო კომისიის წევრი. ცხოვრების ბოლო წლებში ცხოვრობდა მოსკოვში. გარდაიცვალა იქვე. დასაფლავებულია ნოვოდევიჩის სასაფლაოზე მასთან ერთად დასაფლავებულები არიან: ლუცია ჯაფარიძე (1906-1988) — პ. ჯაფარიძისა და ვ. ხოჯაშვილის უფროსი ქალიშვილი. ისტორიკოსი, პარტიული და საზოგადო მოღვაწე. რეპრესირებული 1936-1945 წლებში, "ტროცკიზმის" ბრალდებით, შემდგომ — რეაბილიტირებული. ელენა ჯაფარიძე (1907-1996) — პ. ჯაფარიძისა და ვ. ხოჯაშვილის უმცროსი ქალიშვილი. ენერგეტიკოსი . თამარ ხოჯაშვილი-კრასოვსკაია (1901–1985), ვ. ხოჯაშვილის ბიძაშვილი. ეკონომისტი. რეპრესირებული, შემდგომ — რეაბილიტირებული. ↑ 1.0 1.1 1.2 https://dnnmuseum.ru/%D0%B5%D0%BB%D0%B5%D0%BD%D0%B0-%D0%B0%D0%BB%D0%B5%D0%BA%D1%81%D0%B5%D0%B5%D0%B2%D0%BD%D0%B0-%D0%B4%D0%B6%D0%B0%D0%BF%D0%B0%D1%80%D0%B8%D0%B4%D0%B7%D0%B5-1907-1997/ ↑ Бибинейшвили Б. Ахча-Куймская трагедия. (Вожди Бакинской коммуны). — Заккнига, 1931. ↑ http://novodevichiynecropol.narod.ru/01/dzhaparidze_vm.htm ↑ https://www.kolyma.ru/magadan/index.php?newsid=377
კაშარის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი

კაშარის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი (რუს. Кашарский историко-краеведческий музей) — მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი სლობოდა კაშარში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მუზეუმი დაარსდა 1969 წელს. მისი სრული და ოფიციალური სახელწოდებაა „მუნიციპალური საბიუჯეტო განყოფილება კაშარის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი“. მუზეუმის მისამართი: როსტოვის ოლქი, სლობოდა კაშარი, ლენინის ქუჩა № 62. მუზეუმი გაიხსნა 1969 წლის 27 დეკემბერს რაიონის მუშათა დეპტატაების საბჭოს გადაწყვეტილებით. მუზეუმის შექმნასა და ჩამოყალიბებაში დიდი წვლილი შეიტანა მეორე მსოფლიო ომის მონაწილეებმა ა. რუდენკომა და ვ. ბირიულინმა. არქივში დაცულია პლაკატი, რომლითაც რაიონის დეპუტატთა საბჭოები თხოვნით მიმართავენ კაშარის რაიონის მოსახლეობას რათა დახმარება გაუწიონ ექსპონატების შეგროვებაში. ეს ექსპონატები იყო: დოკუმენტები, ფოტოები, ძველი წიგნები, გაზეთები, შრომის იარაღები, საყოფაცხოვრებო ნივთები და სხვ. ამჟამად მუზეუმის ძირითადი ფონდი მოიცავს 1 169 ერთეულ დაცულ ნივთს, მათ შორისაა: მხარეთმცოდნეობითი მასალები სოფლის და კაშარის რაიონის ხუტორების ფორმირების შესახებ. რაიონის მოსახლეობის ყოფა-ცხოვრების საგნები. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში რაიონის ოკუპაციისა და საბჭოთა კავშირის გმირების მასალები. ჩრდილოეთისა და ბალტიის ზღვების ადმირალის ივანე კაპიტანეცის მასალები, რომელიც წარმოშობით კაშარის რიონიდან იყო. მასალები სამოქლაქო ომზე. მასალები მეცხოველეობაზე, განათლებაზე, მედიცინაზე. 2009 წლის აპრილიდან მუზეუმი შეიყვანეს რუსეთის ფედერაციის მონაცემთა ერთიან ბაზაში. 2009 წლის 9 მაისიდან მუზეუმი განთავსებულია ახალ შენობაში. 2016 წელს მუზეუმის 22 ექსპონანტი შეიტანეს რუსეთის ფედერაციის სამუზეუმო ფონდის არასახელმწიფო ნაწილის შემადგენლობაში. ვასილი ვასილჩენკო (1979-1980) გენადი კულეშოვი (1981-1986) ალექსანდრე რუდენკო (1987-2001) ნადეჟდა გრიშკოვა (2001-2002) სერგეი სავოსრტიკოვი (2002-2009) ანა გორინა (2009-დან) მუზეუმის ოფიციალური საიტი ↑ Решение исполкома Кашарского района РО № 282 от 17 декабря 1969 года ↑ 27 декабря Кашарский муниципальный Музей истории и краеведения отметил 40-й день рождения.. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-10-25. ციტირების თარიღი: 2017-04-17. ↑ О районе. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-05-29. ციტირების თარიღი: 2017-04-17. ↑ О включении в состав негосударственной части Музейного фонда Российской Федерации музейных предметов, являющихся собственностью Муниципального образования «Кашарский район». დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-02-24. ციტირების თარიღი: 2017-04-17.
ვალოდია ხუტულაშვილი

ვალოდია (მიშა) ხუტულაშვილი (დ. 1883 — გ. 1936) — ბოლშევიკი, რუსეთის სამოქალაქო ომის მონაწილე. კამოს დის, ჯავაირას მეუღლე. საქართველოს სსრ განსაკუთრებული დანიშნულების ნაწილის (ჩრნ) უფროსი (1921 წლიდან). ტროცკისტობის ბრალდებით გადაასახლეს 1927 წელს. დეკანოზი ნიკიტა მალაქიას-ძე თალაქვაძე, „მოქალაქე-მღვდლის დღიურიდან“, (გ. ლეონიძის სახ. ქართული ლიტერატურის სახელმწიფო მუზეუმი), თბ., 2013
გაბრიელ ხუნდაძე

გაბრიელ (გაბო) ხუნდაძე (დ. 1877 — გ. 1937) — სოციალისტი, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ელჩი აზერბაიჯანში (1918-1921). დეკანოზი ნიკიტა მალაქიას-ძე თალაქვაძე, „მოქალაქე-მღვდლის დღიურიდან“, (გ. ლეონიძის სახ. ქართული ლიტერატურის სახელმწიფო მუზეუმი), თბ., 2013
დერებეილი

დერებეილი (აზერ. Derebeyli) — სოფელი აზერბაიჯანში, გოიგოლის რაიონში. დერებეილი GEOnet სახელების სერვერზე
დოზულარი

დოზულარი (აზერ. Dozular) — სოფელი აზერბაიჯანში, გოიგოლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 518 კაცი. დოზულარი GEOnet სახელების სერვერზე
ალიმადათლი (გოიგოლი)

ალიმადათლი (აზერ. Əlimədədli) — სოფელი აზერბაიჯანში, გოიგოლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 321 კაცი. ალიმადათლი GEOnet სახელების სერვერზე
აზგილი (მრავალმნიშვნელოვანი)

აზგილი შეიძლება აღნიშნავდეს: აზგილი — სოფელი აზერბაიჯანში, გოიგოლის რაიონში აზგილი — სოფელი აზერბაიჯანში, ზაქათალის რაიონში
ალბრეხტ ფონ როონი

ალბრეხტ ფონ როონი (გერმ. Albrecht von Roon; დ. 30 აპრილი, 1803, პლეზნია, პრუსიის სამეფო ― გ. 23 თებერვალი, 1879, ბერლინი, გერმანიის იმპერია) ― გერმანელი პოლიტიკოსი, გენერალ-ფელდმარშალი, პრუსიის პოლიტიკური და სამხედრო მოღვაწე, 1860-იანი წლების მნიშვნელოვანი ფიგურა გერმანიაში ოტო ფონ ბისმარკთან და ჰელმუტ მოლტკესთან ერთად. დიდი წვლილი მიუძღვის გერმანელთა არმიის რეორგანიზაციაში. მოლტკესთან ერთად 30-მდე ლაშქრობაში მიიღო მონაწილეობა. http://www.reichstag-abgeordnetendatenbank.de/selectmaske.html?pnd=118791117&recherche=ja https://portal.dnb.de/opac.htm?method=simpleSearch&query=118791117 Regarding personal names: Until 1919, Graf was a title, translated as Count, not a first or middle name. The female form is Gräfin. In Germany since 1919, it forms part of family names. In German, Roon is pronounced with a long 'O' – "Rohn." Kurt von Priesdorff: Soldatisches Führertum. Band 7. Hanseatische Verlagsanstalt Hamburg, o.J., S. 223–237 (Nr. 2267). Waldemar Graf von Roon: Denkwürdigkeiten aus dem Leben des General-Feldmarschalls Kriegsministers Grafen von Roon. 3 Bände, E. Trewendt, Breslau 1887.
აზგილი (გოიგოლი)

აზგილი (აზერ. Əzgilli) — სოფელი აზერბაიჯანში, გოიგოლის რაიონში. აზგილი GEOnet სახელების სერვერზე
ფადილი

ფადილი (აზერ. Fadılı) — სოფელი აზერბაიჯანში, გოიგოლის რაიონში. ფადილი GEOnet სახელების სერვერზე
მოსიძე

საკუთარი სახელი მოსიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან: ალექსანდრე მოსიძე — სამხედრო პირი გიორგი მოსიძე — ტელეწამყვანი, პროდიუსერი, პოლიტიკოსი ვახტანგ მოსიძე — ფიზიოლოგი შალვა მოსიძე — დირიჟორი
გიოიჩაქენდი

გიოიჩაქენდი (აზერ. Göyçəkənd) (1999 წლამდე ცნობილი იყო როგორც ოქტომბერი აზერ. Oktyabr)— სოფელი აზერბაიჯანში, გოიგოლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 683 კაცი.
ჰაჩაგაია

ჰაჩაგაია (აზერ. Haçaqaya) — სოფელი აზერბაიჯანში, გოიგოლის რაიონში. ჰაჩაგაია GEOnet სახელების სერვერზე
ქაიხოსრო I გურიელი

ქაიხოსრო I გურიელი ( გ. 1660) — გურიის მთავარი 1641-1660 წლებში, ვახტანგ I გურიელის ვაჟი. ქართლის დედოფლის მარიამ დადიანის ნახევარძმა (დედით), 1658 წელს ლიპარიტ III დადიანთან (დედით ნახევარძმა) ერთად ბანძასთან შეებრძოლა იმერეთის მეფეს ალექსანდრე III-ს და ვამეყ III დადიანს, მაგრამ დამარცხდა და ოსმალეთში გაიქცა. 1659 წლის მარტში ახალციხის ფაშას დახმარებით კვლავ დაჯდა გურიელთად, ხოლო გამთავრებული დემეტრე იმერეთში განდევნა. მისმა დაბრუნებამ არეულობა გამოიწვია, ფეოდალების ნაწილი უკმაყოფილო იყო. ამით ისარგებლა ვამეყ დადიანმა და იმერეთის, სამეგრელოსა და აფხაზეთის ლაშქრით გურიაში შეიჭრა და შუა გურია დაარბია. ქაიხოსრომ თავი აჭის ეკლესიას შეაფარა, ძალები მოიკრიბა და დაამარცხა ოზურგეთის ციხე-გალავანში გამაგრებული ვამეყ დადიანი. ამ გამარჯვების აღსანიშნავად აჭის ეკლესიას შესაწირი გაუკეთა. ამის შემდეგ ქაიხოსრომ პოზიციები განიმტკიცა, ალექსანდრე იმერთა მეფის რჩევით ცოლად შეირთო თეიმურაზ I-ის შვილიშვილი ქეთევანი. ქალიშვილი თუთა (გ. 1678) კი ცოლად გაატანა ვახტანგ V-ის ვაჟს ლევანს. 1660 წელს ღალატით მოკლა იმერეთის მეფისა და დემეტრე გურიელის მიერ მოსყიდულმა თავადმა მაჭუტაძემ. მისი შვილები, გიორგი და მალაქია ახალციხის ფაშას შეეკედლნენ. ამით ვამეყ დადიანმა თავისი გავლენა აღიდგინა გურიის სამთავროზე. მოხსენიებულია შემოქმედის ღვთისმშობლის ხატის წარწერაში მშობლებთან ერთად. ჩხატარაიშვილი ქ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 444. რეხვიაშვილი, მ., იმერეთის სამეფო 1462-1810, თბილისი: უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 1989. — გვ. 93, 105-107. ჩხატარაიშვილი ქ., „გურიის სამთავრო“, თბ., 1959. — გვ. 139-140. ↑ ტუღუში ა., ცხოვრება და ღვაწლი დედოფალ მარიამ დადიანისა, თბილისი, 1992. გვ 6 ↑ ქაიხოსრო გურიელის სიგელი აჭის ეკლესიას ↑ ქართული სამართლის ძეგლები ტ VI გვ. 666-667 — თბილისი, 1977
ჰაჯიაქბერლი

ჰაჯიაქბერლი (აზერ. Hacıəkbərli) — სოფელი აზერბაიჯანში, გოიგოლის რაიონში. ჰაჯიაქბერლი GEOnet სახელების სერვერზე
ჰაჯიქენდი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ჰაჯიქენდი შეიძლება აღნიშნავდეს: ჰაჯიქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, გოიგოლის რაიონში ჰაჯიქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარის რაიონში ჰაჯიქენდი — ქალაქი განჯაში