laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
იბნ ჰაიანი

იბნ ჰაიანი, აბუ მარვან ჰაიან იბნ ხალაფ იბნ ჰასან ალ-კურტუბი (დ. 987/988, კორდოვა — გ. 30 ოქტომბერი, 1076, იქვე) — ესპანეთის არაბი ისტორიკოსი და პოეტი. ეკავა კორდობის დაცვის უფროსის თანამდებობა. ავტორია პოემებისა, საღვთისმეტყველო ტრაქტატებისა, ისტორიული ქრონიკებისა. მისი შრომა „ანდალუსიის ხალხთა ისტორიის შესახებ ამოკრეფილი ცნობები“ მნიშვნელოვანი წყაროა ომაიანების დროის მუსლიმანური ესპანეთის ისტორიისათვის. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 73.
ფანაუ

ვახანაუ — მაორების ენაში გაფართოებული ოჯახის აღმნიშვნელი ტერმმინი, რომელიც სულ უფრო და უფრო აქტიურად გამოიყენება ახალ ზელანდიურ ინგლისურში, განსაკუთრებით ოფიციალურ პუბლიკაციებში. მაორის საზოგადოებაში ვახანაუს ხაპუსა და ივის ქვემდგომ პოლიტიკურ ერთეულსაც წარმოადგენდა, ხოლო სიტყვას ჰქონდა ზმნის მნიშნელობაც: დაბადება ან გაჩენა. ოხანა ფაკაპაპა ↑ Linklater, David (31 August 2008). „Keep the whanau smiling“. The New Zealand Herald. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 25 ოქტომბერი 2012. ციტირების თარიღი: 3 December 2011. ↑ educate.ece.govt.nz. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-09-29. ციტირების თარიღი: 2012-10-08. ↑ cyf.govt.nz. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-10-14. ციტირების თარიღი: 2012-10-08.
იდრისიდები

იდრისიდები – არაბული დინასტია, განაგებდა ახლანდელი მაროკოს ტერიტორიაზე არსებულ სახელმწიფოს VIII-X საუკუნეებში. იდრისიდების დინასტიისა და სახელმწიფოს დამაარსებელი იდრის იბნ აბდ ალ-ლაჰი, რომელიც ქვეყანას განაგებდა 788-792 წლებში, აბასიანებთან დამარცხების შემდეგ არაბეთიდან გაიქცა. 789 წელს დააარსა ქ. ფესი, რომელიც იდრისიდების სახელმწიფოს დედაქალაქი გახდა იდრის II-ის მმართველობის (792-828 წწ.) დროს. იდრის II-ის გარდაცვალების შემდეგ სახელმწიფო დაიშალა საუფლისწულო სამთავროებად, რომლებიც მოსპეს კორდოვის სახალიფოს ჯარებმა 974 წელს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 79.
იეზუიტთა სახელმწიფო პარაგვაიში

იეზუიტთა სახელმწიფო პარაგვაიში – სახელმწიფო სამხრეთ ამერიკაში, პარაგვაიში 1610-1768 წლებში, დააარსეს იეზუიტებმა ინდიელების ექსპლუატაციის მიზნით. ინდიელების პირველი დასახლებები – რედუქციები, რომლისთვისაც დამახასიათებელი იყო პატრიარქალურ-გვაროვნულ ურთიერთობათა და მონობის ელემენტები, იეზუიტთა ორდენის ფეოდალური ორგანიზაციის ფილიალს წარმოადგენდა. ინდიელები იეზუიტებისათის უზარმაზარ სიმდიდრეს ქმნიდნენ. ცხოვრების აუტანელი პირობები, მძიმე შრომა ანადგურებდა ინდიელებს; თუ XVII საუკუნეში რედუქციებში 150 ათ. ინდიელი ცოვრობდა, 1739 წელს მხოლოდ 74 ათასი დარჩა. იეზუიტების სიმდიდრემ და გაზრდილმა ძალაუფლებამ პარაგვაისა და ესპანეთის სხვა კოლონიებში შეაშფოთა ესპანეთის ხელისუფლება; 1768 წელს იეზუიტები განდევნეს ესპანეთის ამერიკული კოლონიებიდან. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 80.
ვენესუელის საპრეზიდენტო არჩევნები (2012)

2012 წლის ვენესუელის საპრეზიდენტო არჩევნები — რიგითი საპრეზიდენტო არჩევნები ვენესუელაში, რომელიც გაიმართა 7 ოქტომბერს. არჩვენებში ექვსი კანდიდატი მონაწილეობდა. არჩევნებში მონაწილეობა მიიღო ამომრჩეველთა 80%-მა. გაიმარჯვა მოქმედმა პრეზიდენტმა, უგო ჩავესმა, რომელმაც ზედიზედ მეოთხედ 6 წლით დაიკავა ვენესუელის პრეზიდენტის პოსტი. ეროვნული საარჩევნო კომისიის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2012-08-01 საიტზე Wayback Machine. ჩავესის კაპმანიის საიტი კაპრილეს რადონსკის კამპანიის საიტი დაარქივებული 2012-07-19 საიტზე Wayback Machine.
ივაილოს აჯანყება

ივაილოს აჯანყება — გლეხთა აჯანყება ბულგარეთში, მიმდინარეობდა 1277-1280 წლებში მწყემს ივაილოს ხელმძღვანელობით. აჯანყების მიზეზი იყო ფეოდალური ჩაგვრის გაძლიერება და თათართა გამუდმებული თავდასხმები. აჯანყება დაიწყო სამხრეთ დობრუჯაში. გლეხებმა გაანადგურეს თათრები ნოღაის ურდოდან, შემდეგ – ბულგარეთის მეფე კონსტანტინე ასენის არმია. 1277 წელს აჯანყებულებმა ივაილო მეფედ გამოაცხადეს. 1278 წლის გაზაფხულზე ივაილო შევიდა ტირნოვოში და ცოლად შეირთო კონსტანტინე ასენის ქვრივი მარია. ბულგარეთის ფეოდალებმა დახმარებისათის მიმართეს ბიზანტიელებს და 1279 წლის თებერვალში ტირნოვო აიღეს. ბიზანტიელთა არმიის განადგურებისა და (1280 წლის 17 ივლისი) და სხვა გამარჯვებათა მიუხედავად, ივაილომ ვეღარ შეძლო დედაქალაქის დაკავება. თავი იჩინა აჯანყების სტიქიურმა ხასიათმა, აჯანყებულთა არმია იშლებოდა. ღალატის შიშით ივაილო გაიქცა თათართა ხანის ბანაკში, სადაც მოკლეს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 89.
ილდეღიზიდები

ილდეღიზიდები, ელდეღიზიდები – ფეოდალური დინასტია აზერბაიჯანსა და ჩრდილოეთ ირანში 1136-1225 წლებში. დააარსა შამსადინ ილდეღიზმა (1136-1174 წწ.). აზერბაიჯანში მთავარად იჯდა ყიზილ-არსლანი, რომელიც ებრძოდა სელჩუკებს, საქართველოსა და შირვანს. ილდეღიზიდების ძლიერება შეარყია მონღოლთა შემოსევამ (1220-1222 წწ.), ხოლო ჯალალედინმა 1225 წელს ბოლო მოუღო ილდეღიზიდების სახელმწიფოს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 106. Encyclopedia Iranica, "Atabakan-e Adarbayjan", Saljuq rulers of Azerbaijan, 12th–13th, Luther, K. The history of Seljuq Turks from the Jami 'Al-Tawarikh: An Ilkhanid Adapation of the Saljuq Nama of Zahir al-din Nishapuri. trans. and annoated by K. Allin Luther, e.d. by C.E. Bosworth (London, Curzon Press, 2001). Clifford Edmund Bosworth, The New Islamic Dynasties: A Chronological and Genealogical Manual, Columbia University, 1996. pp 199-200
ილდეღიზიდთა მონეტა

ილდეღიზიდთა მონეტა — XII-XIII საუკუნეების აზერბაიჯანის მმართველი ათაბაგების, ილდეღიზიდების მიერ მოჭრილი არასწორი ფორმის და სხვადასხვა წონის სპილენძის მონეტა. მის ერთ მხარეს ათაბაგების უშუალო სიუზერენის – ერაყის სელჩუკი სულთნის და ბაღდადის ხალიფას სახელებია ამოკვეთილი, მეორე მხარეს თვით ათაბაგის სახელი. ილდეღიზიდთა მონეტა აღმოსავლეთ საქარტველოშიც იყო გავრცელებული. აღმოცენილია დმანისში, რუსთავში, აგრეთვე XII-XIII საუკუნეების განძებში (ლილოს, კრწანისის, თბილისის-განჯისკარის, რიყის). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 106.
ინგლის-ავღანეთის პირველი ომი

ინგლის-ავღანეთის პირველი ომი – ინგლისის კოლონიური ომი ავღანეთის წინააღმდეგ. დაიწყო 1838 წლის დეკემბერში. ინგლისის ჯარები შეიჭრნენ სამხრეთ-დასავლეთ ავღანეთში, 1839 წელს დაიკავეს ყანდაარი, ღაზნი, ქაბული. მათ წინააღმდეგ დაიწყო პარტიზანული ომი. ქაბულში აჯანყებულებმა 1841 წლის ნოემბერში გაანადგურეს ინგლისის საოკუპაციო არმია, ინგლისის მომხრე შაჰ-შუჯა მოკლეს. 1842 წლის დამლევისათის ინგლისის ჯარების გადარჩენილმა ნაწილმა დატოვა ავღანეთი. ინგლის-ავღანეთის მეორე ომი ინგლის-ავღანეთის მესამე ომი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 127. Fowler, Corinne, (2007) Chasing Tales: travel writing, journalism and the history of British ideas about Afghanistan, Rodopi: Amsterdam. Greenwood, Joseph, (1844) Narrative of the late Victorious Campaign in Affghanistan, under General Pollock: With recollections of seven years' service in India. London: H. Colburn Hopkirk, Peter, (1992) The Great Game, New York, NY: Kodansha America, ISBN 1-56836-022-3 Kaye, Sir John, (1860) History of the First Afghan War, London. Macrory, Patrick, (2002) Retreat from Kabul: The Catastrophic British Defeat in Afghanistan, 1842. Guilford, CT: The Lyons Press. ISBN 978-1-59921-177-0 ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ინგლის-ავღანეთის პირველი ომი First Afghan War (Battle of Ghuznee) First Afghan War (Battle of Kabul 1842) The Siege of Jellalabad First Afghan War (Battle of Kabul and retreat to Gandamak)
ინგლის-ავღანეთის მეორე ომი

ინგლის-ავღანეთის მეორე ომი – ინგლისის კოლონიური ომი ავღანეთის წინააღმდეგ. 1878 წელს ინგლისი ჯარები შეიჭრნენ ავღანეთში, 1879 წლის იანვარში დაიკავეს ყანდაარი. ამირა იაყუბ-ხანმა ინგლისთან დადო ხელშეკრულება, რომელმაც გამოიწვია სახალხო აჯანყება 1879 წლის სექტემბერში. 1880 წლის 27 ივლისს ყანდაარის ახლოს ავღანელებმა გაანადგურეს ინგლისის ბრიგადა. ქაბულში ინგლისელებს ალყა შემოარტყა აჯანყებულთა თითქმის 100 ათასიანმა არმიამ. ინგლისმა ხელი აიღო ავღანეთის დაპყრობაზე, თუმცა 1880 წელს ამირა აბდურაჰმანთან შეთანხმების საფუძველზე დაწესდა ინგლისის კონტროლი ქვეყნის საგარეო პოლიტიკაზე. ინგლის-ავღანეთის პირველი ომი ინგლის-ავღანეთის მესამე ომი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 127.
ინგლის-ავღანეთის მესამე ომი

ინგლის-ავღანეთის მესამე ომი – ინგლისის კოლონიური ომი ავღანეთის წინააღმდეგ. დაიწყო ინგლისმა ამირა ამანულას მიერ ავრანეთის დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ. საომარი მოქმედება დაიწყო 1919 წლის 6 მაისს. ინგლისის ჯარის რაოდენობრივი და ტექნიკური უპირატესობის მიუხედავად, ავღანეთის ჯარებმა 27 მაისს ალყა შემოარტყეს თალის სიმაგრეს. 3 ივნისს დაიდო დროებითი ზავი, 8 აგვისტოს ქ. რავალპინდში – პრელიმინარული საზავო ხელშეკრულება. ამ ომში ავღანეთს მხარს უჭერდა საბჭოთა რუსეთი. შედეგად ავღანელებმა მიიღეს უფლება ჩამოეყალიბებინათ დამოუკიდებელი სახელმწიფო. ინგლის-ავღანეთის პირველი ომი ინგლის-ავღანეთის მეორე ომი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 127. Cook, Hugh (1987). The Battle Honours of the British and Indian Armies, 1662–1982. Leo Cooper. ISBN 0-85052-082-7.  Elliott, James (1968). The Frontier 1839–1947. London: Cassell. OCLC 46160081.  General Staff Branch, Army Headquarters India [1926] (2004). The Third Afghan War, 1919: Official Account. Uckfield, East Sussex: Naval & Military Press. OCLC 63665705.  Omissi, David E. (1990). Air Power and Colonial Control: The Royal Air Force, 1919–1939. New York: Manchester University Press. ISBN 0-7190-2960-0.  Robson, Brian (2007). Crisis on the Frontier: The Third Afghan War and the Campaign in Waziristan 1919–1920. The History Press. ISBN 1-86227-403-7.  Regiments of the Commonwealth & British Empire
შეზრდილყბიანები

შეზრდილყბიანები (ლათ. Tetraodontiformes) — ძვლიანი თევზების რიგი. მოიცავს 10 ოჯახის 350-მდე სახეობას. შეზრდილყბიანებისათვის დამახასიათებელია ზედა ყბის ძვლების მტკიცე შეერთება ან შეზრდა, მათი სხვადასხვა ფორმისა და ზომის (4 სმ-დან 3 მ-ზე მეტი) სხეული დაფარულია ეკლებად, ქიცვებად ან ფირფიტებად ქცეული ქერცლებით. ბინადრობენ უმეტესად ტროპიკულ ან სუბტროპიკულ ზღვებში. შავ ზღვაში გვხვდება 1 სახეობა — Balistes capriscus. ტოქსიკური თვისებებისა და უგემური ხორცის გამო შეზრდილყბიანების სარეწაო მნიშვნელობა მცირეა. ოჯახები წარმოდგენილია ფ. სანტინისა და სხვების 2013 წლის ნაშრომზე დაყრდნობით. †Bolcabalistidae †Cretatriacanthidae †Eoplectidae †Moclaybalistidae †Plectocretacicidae †Protriacanthidae †Spinacanthidae ↑ დემეტრაშვილი მ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 703. ↑ Santini, Francesco; Sorenson, Laurie; Alfaro, Michael E. (2013). „A new phylogeny of tetraodontiform fishes (Tetraodontiformes, Acanthomorpha) based on 22 loci“. Molecular Phylogenetics and Evolution. 69 (1): 177–187. doi:10.1016/j.ympev.2013.05.014.
თოიძე

საკუთარი სახელი თოიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: თოიძე ალექსანდრა თოიძე — მსახიობი ბადრი თოიძე — მომღერალი გივი თოიძე — ფერმწერი გრიგოლ თოიძე — მეწარმე, პუბლიცისტი ირაკლი თოიძე — ფერმწერი და გრაფიკოსი ირაკლი თოიძე — სამხედრო პირი ლევან თოიძე — ისტორიკოსი მოსე თოიძე — ფერმწერი ნინო თოიძე — 9 აპრილის ტრაგედიის გმირი პაატა თოიძე — არქიტექტორი, პოლიტიკოსი შალვა თოიძე — ქირურგი
ბრიტანეთის კუნძულები

ბრიტანეთის კუნძულები — არქიპელაგი ჩრდილოეთ-დასავლეთ ევროპაში, ჩრდილოეთის ზღვასა და ატლანტის ოკეანეს შორის. ფართობი დაახლოებით 325 ათ. კმ². ბრიტანეთის კუნძულების შემადგენლობაში შედის ორი დიდი კუნძული — დიდი ბრიტანეთი და ირლანდია; არქიპელაგები: ჰებრიდის კუნძულები, ორკნის კუნძულები, ანგლსი, მალი, მენი, სკაი და სხვა. ბრიტანეთის კუნძულებს ზოგჯერ მიაკუთვნებენ ნორმანდიის კინძულებსაც, როგორც დიდი ბრიტანეთის მიწებს, თუმცა ეს კუნძულები საფრანგეთის სანაპიროებთან მდებარეობს. ბრიტანეთის კუნძულებზეა ორი სახელმწიფო — დიდი ბრიტანეთი და ირლანდია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 527.
მაია ფანჯიკიძე

მაია ფანჯიკიძე (დ. 16 ოქტომბერი, 1960, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი დიპლომატი, თანამდებობის პირი, მეცნიერი, პედაგოგი, საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრი 2012 წლის 25 ოქტომბრიდან 2014 წლის 5 ნოემბრამდე. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი და ფრიდრიხ შილერის სახელობის იენის უნივერსიტეტი (გერმანიის დემოკრატიული რესპუბლიკა). 1983-1994 მუშაობდა თბილისის მე-6 ქართული გიმნაზიის გერმანული ენის მასწავლებლად, აგრეთვე იყო გერმანული ენის სწავლების მიმართულების ხელმძღვანელი. 1988-1994 იყო ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საზღვარგარეთის ლიტერატურის კათედრის დოცენტი. 1993-1994 — გერმანული ენის მასწავლებელთა კავშირის დამაარსებელი და თავმჯდომარე. 1994-1997 იყო გერმანიის ფედერაციულ რესპუბლიკაში საქართველოს საელჩოს პირველი მდივანი. 1997-2001 — გერმანიის ფედერაციულ რესპუბლიკაში საქართველოს საელჩოს მრჩეველი. 2001-2002 წლებში — საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს პირველი ევროპული დეპარტამენტის მრჩეველი. 2002-2004 წლებში იყო საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი დესპანი გერმანიის ფედერაციულ რესპუბლიკაში. 2004 წლის თებერვლიდან მარტამდე იყო საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილე. 2004-2007 საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი გერმანიის ფედერაციულ რესპუბლიკაში; 2007-2010 საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი ნიდერლანდების სამეფოში; 2010–2011 იყო გურამ თავართქილაძის სახელობის უნივერსიტეტის სრული პროფესორი, უცხო ენების ცენტრის ხელმძღვანელი. „ევროპული სკოლის“ და სკოლა „ლოგოსის“ გერმანული ენის მასწავლებელი. 2011 წლის დეკემბრიდან იყო ბიძინა ივანიშვილის პრეს-სპიკერი. 2012 წლის 21 ოქტომბრიდან 7 ნოემბრამდე იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“. 2012 წლის 25 ოქტომბერს პარლამენტმა დაამტკიცა ბიძინა ივანიშვილის მინისტრთა კაბინეტი. მაია ფანჯიკიძემ საგარეო საქმეთა მინისტრის თანამდებობა დაიკავა. ამ თანამდებობაზე დარჩა ირაკლი ღარიბაშვილის კაბინეტის დამტკიცების შედეგადაც (20 ნოემბერი, 2013). 2014 წლის 5 ნოემბერს საგარეო საქმეთა მინისტრმა მაია ფანჯიკიძემ განაცხადა, რომ ის ტოვებდა მინისტრის პოსტს და ასევე კოალიცია „ქართულ ოცნებას“. თავდაცვის მინისტრის ირაკლი ალასანიას მსგავსად, რომელიც ფანჯიკიძის დის მეუღლეა, საგარეო საქმეთა ყოფილმა მინისტრმაც მისი გადაწყვეტილების მიზეზად ის საფრთხე დაასახელა, რომელიც მისი თქმით, ქვეყნის ევროატლანტიკურ კურსს ემუქრებოდა. ფლობს რუსულ, ინგლისურ, გერმანულ და ნიდერლანდურ ენებს. მაია ფანჯიკიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი მაია ფანჯიკიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მაია ფანჯიკიძე ↑ FM Panjikidze Resigns. „სივილ ჯორჯია“. 5 Nov.'14 (ინგლისური) ↑ მინისტრობის კანდიდატები და ბიოგრაფიები ↑ „ოცნებიდან რეალობაში: ივანიშვილი პრემიერ-მინისტრია“. რადიო თავისუფლება. ციტირების თარიღი: 8 მარტი, 2023. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ „პარლამენტმა მინისტრთა კაბინეტი დაამტკიცა“. sknews.ge. ციტირების თარიღი: 8 მარტი, 2023. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ „მაია ფანჯიკიძემ საგარეო საქმეთა მინისტრის პოსტი და ქართული ოცნება დატოვა“. Civil Georgia. 5 ნოემბერი, 2014. ციტირების თარიღი: 8 მარტი, 2023. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება)
ქვედა სამება

საკუთარი სახელი ქვედა სამება შეიძლება აღნიშნავდეს: ქვედა სამება — სოფელი ქობულეთის მუნიციპალიტეტში ქვედა სამება — სოფელი ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტში
ხელვაჩაური (შარაბიძეების თემი)

ხელვაჩაური — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტში, შარაბიძეების თემში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1085 კაცი. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ საქართველოს ფოსტა — 1805. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q12869041"></a>
ხელვაჩაური (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი ხელვაჩაური შეიძლება აღნიშნავდეს: ხელვაჩაური — დასახლება ქალაქ ბათუმში ხელვაჩაური — სოფელი ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტში
ფოცხო

ფოცხო — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ლეგოგიე-ნასაჯუ, მეორე მოხაში, მოხაში, ფოცხო). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე გურძემის (ტეხურის მარჯვენა შენაკადი) ხეობაში, ზღვის დონიდან 120 მ სიმაღლეზე. ქალაქ სენაკიდან დაშორებულია 25 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 776 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 387. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ 2.0 2.1 საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ფიორდლანდის ეროვნული პარკი

ფიორდლანდის ეროვნული პარკი — ეროვნული პარკი ახალ ზელანდიაში, სამხრეთ კუნძულის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. 12 500 კმ² ფართობით წარმოადგენს ქვეყნის ყველაზე დიდ ეროვნულ პარკსა და იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლის — ტე-ვაჰიპაუნამუს ნაწილს. მართავს ახალი ზელანდიის კონსერვაციის დეპარტამენტი. გამყინვარების პერიოდში, მყინვარებმა ბევრი ღრმა ფიორდი წარმოქმნა, რომელთა შორის ყველაზე ცნობილია მილფორდ-საუნდი. სხვა დანარჩენს შორის აღსანიშნავია დაუტფულ-საუნდი და დასკი-საუნდი. პარკის ტერიტორიაზე აღმართულია მწვერვალი ასპაირინგი. სანაპირო ზოლი ციცაბოა და გამოირჩევა ფიორდებით, რომლებიც სამხრეთ ალპების სამხრეთი კალთების ხეობებიდან იწყება. ჩრდილოეთ საზღვართან მდებარე ზოგიერთი მწვერვალის სიმაღლე 2 000 მეტრს აღწევს. პარკში გავრცელებული ველური ბუნების წარმომადგენლებს შორის არიან დელფინები, სელაპები და ფრინველები. ასევე თაგვების, ღამურების, კურდღლებისა და ირმების სახეობები. ფრინველებს შორის გამოირჩევა კაკაპო — ერთადერთი უფრთო თუთიყუში მსოფლიოში. ასევე ახალი ზელანდიის მკვიდრი კივი. წარმოდგენილია ნოტოფაგუსის ხეების უღრანი ტყეები. პარკი პოპულარულია ალპინიზმის სახეობებისა და განსაკუთრებით მოხეტიალეებს შორის. იგი მათ საკმაოდ ბევრ გამოწვევას სთავაზობს. გაყვანილია რამდენიმე ტრასა, თუმცა უდიდესი ნაწილი გზების გარეშე ხეტიალობს. ტურისტების დიდ ნაწილს ასევე იზიდავს მილფორდ-საუნდი. მილფორდ-საუნდი შესასვლელი ტე-ანაუს ტბა მწვერვალი შირდაუნი ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ფიორდლანდის ეროვნული პარკი Department of Conservation information on Fiordland National Park Fiordland Coastal Newsletter დაარქივებული 2008-10-16 საიტზე Wayback Machine.
უშაფათი

უშაფათი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ლეგოგინე, ლეკოკაიე, უშაფათი). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, ზღვის დონიდან 85 მ სიმაღლეზე. ქალაქ სენაკიდან დაშორებულია 27 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 389 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 195. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ 2.0 2.1 საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ტყირი

ტყირი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, თეკლათის თემის შემადგენლობაში (სოფლები: გოლასკური, თეკლათი, რეკა, საგვარამიო, ტყირი). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე ცივის (რიონის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა ნაპირას, ზღვის დონიდან 15 მ სიმაღლეზე. ქალაქ სენაკიდან დაშორებულია 5 კილომეტრით, სოფელ თეკლათიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 2,5 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 371 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 90. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ 2.0 2.1 საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ქვედა სორტა

ქვედა სორტა — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, ძველი სენაკის თემის შემადგენლობაში (სოფლები: ზედა სორტა, კოტიანეთი, პირველი ნოსირი, საჩიქობავო, ქვედა სორტა, ძველი სენაკი). მდებარეობს მდინარე ტეხურის მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 30 მ სიმაღლეზე. ქალაქ სენაკიდან დაშორებულია 9 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 253 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 510. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ 2.0 2.1 საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ჯიხა

ჯიხა — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, ნოქალაქევის თემი (სოფლები: გახომელა, ზედა ნაქალაქევი, ლებაღათურე, ძიგიდერი, ჯიხა). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე ტეხურის ნაპირას, ზღვის დონიდან 100 მ სიმაღლეზე. ქალაქ სენაკიდან დაშორებულია 17 კილომეტრით. სოფლის ახლოს მდებარეობს ისტორიული ქალაქი ნოქალაქევი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 249 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 569. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ 2.0 2.1 საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ძიგიდერი

ძიგიდერი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, ნოქალაქევის თემი (სოფლები: გახომელა, ზედა ნაქალაქევი, ლებაღათურე, ძიგიდერი, ჯიხა). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე ტეხურის მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 80 მ სიმაღლეზე. ქალაქ სენაკიდან დაშორებულია 17 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 138 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 273. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ციზეთი

ციზეთი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, ხორშის თემის შემადგენლობაში (სოფლები: დიდი ხორში, პატარა ზანა, საადანაიო, საგუგუნავო, შუა ხორში, ციზეთი). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე ხობისწყლის მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 160 მ სიმაღლეზე. ქალაქ სენაკიდან დაშორებულია 20 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 259 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 213. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ 2.0 2.1 საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
შრომისკარი

შრომისკარი (ყოფ. უფალკარი) — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, ეკის თემის შემადგენლობაში (სოფლები: ეკი, საადამიო, საცხვიტაო, შრომისკარი). მდებარეობს ეკის მთის დასავლეთ კალთაზე, მდინარე ცივის (რიონის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 70 მ სიმაღლეზე. ქალაქ სენაკიდან დაშორებულია 17 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 316 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 37. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ 2.0 2.1 საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
შუა ხორში

შუა ხორში — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, ხორშის თემის შემადგენლობაში (სოფლები: დიდი ხორში, პატარა ზანა, საადანაიო, საგუგუნავო, შუა ხორში, ციზეთი). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარეების ცივისა და ხობის შუამდინარეთში, ზღვის დონიდან 80 მ სიმაღლეზე. ქალაქ სენაკიდან დაშორებულია 15 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 337 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 54. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ 2.0 2.1 საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
შუა ნოსირი

შუა ნოსირი (ყოფ. კარიეთი) — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, ნოსირის თემის შემადგენლობაში (სოფლები: ნოსირი, საბესელიო, საკილასონიო, საოდიშარიო, შუა ნოსირი). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე ტეხურის მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 31 მ სიმაღლეზე. ქალაქ სენაკიდან დაშორებულია 5 კილომეტრით, ნოსირიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 0,5 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 235 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 51. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ 2.0 2.1 საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II