laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
შილდის წმინდა გიორგის მეორე ეკლესია

შილდის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ შილდის ტერიტორიაზე, უკანჭალად წოდებულ ადგილას. თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით. ეკლესია არის დარბაზული. ნაგებია სხვადასხვა ზომის ნატეხი და ფიქლის ქვით კირის ხსნარზე. დაზიანებულია, დეფორმირებულია და ბევრ ადგილზე დანგრეულია ეკლესიის კედლები. აყრილია სახურავის საფარი, ჩამოშლილია ლავგარდანი. შესასვლელი აქვს სამხრეთიდან. კარ გარედან თარაზულადაა გადახურული, შიგნიდან თაღოვანია. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომლის ღერძზე ვიწრო, ოთხკუთხა სარკმელია გაჭრილი, რომელსაც საფეხურებიანი რაფა აქვს. სარკმლის სამხრეთით და ჩრდილოეთით თითო ოთხკუთხა ნიშაა მოწყობილი. თითო ვიწრო, სწორკუთხა სარკმელი ეკლესიის ჩრდილოეთ და სამხრეთ კედლებშიცაა. აღმოსავლეთ სარკმლის ქვემოთ, კედელზე, მიდგმულია ტრაპეზი. აფსიდი დარბაზისგან გამოყოფილია მხრებით, რომელსაც კონქის თაღი ეყრდნობა. შიგნით ეკლესია გადახურულია ქარგილზე სხმული, ნახევარცილინდრული კამარით. გიორგობიანი კ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 471.
კომუნიკაცია

კომუნიკაცია (ლათ. Communico — „საერთოს ვხდი“) ფართო გაგებით — ინფორმაციის გაცვლა ინდივიდებს შორის სიმბოლოთა საერთო სისტემის საშუალებით. კომუნიკაცია შეიძლება განხორციელდეს ვერბალური ან არავერბალური მეთოდებით. განასხვავებენ ასევე კომუნიკაციის განხორციელების მექანიკურ და შემოქმედებით მიდგომებს. კომუნიკაცია, მექანიკური მიდგომით, არის ცალმხრივმიმართული პროცესი ინფორმაციის კოდირებისა და გადაცემის ინფორმაციის წყაროდან ინფორმაციის მიმღებამდე. კომუნიკაცია, შემოქმედებითი მიდგომით, არის კომუნიკაციის მონაწილეთა ერთობლივი მოღვაწეობა, რომლის დროსაც გამომუშავდება საგნებზე და მოქმედებებზე საერთო (გარკვეულ ზღვრამდე) შეხედულებები. 1. კომუნიკაციის ფორმები მიმართულების მიხედვით: ერთი ერთთან: საუბარი, შეტყობინება; ერთი მრავალთან: ლექცია, ჟურნალისტიკა (გაზეთი, ჟურნალი), ტექნიკური მედია (კომპიუტერი, ტელევიზია); მრავალი ერთთან: კონფერენცია, ფორუმი, დებატები. 2. კომუნიკაციის ფორმები მონაწილეების მიხედვით: ინტერპერსონალური კომუნიკაცია; სიტყვიერი კომუნიკაცია (აგიტაცია, პროპაგანდა, დიალოგი); ტექნიკური კომუნიკაცია (ტელეკომუნიკაცია). ინტრაპერსონალური კომუნიკაცია; ჯგუფური კომუნიკაცია (მარკეტინგი, კულტურათაშორისი კომუნიკაცია). ინფორმაციის თეორია კომუნიკაციის თეორია ლინგვისტიკა ჟურნალისტიკა საზოგადოებრივი ურთიერთობები ენციკლოპედია „ბრიტანიკა“ VASIL EBITASHVILI
შილდის მეორე ეკლესია

შილდის მეორე ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ყვარლის მუნიციპალიტეტის, სოფელ შილდის ჩრდილოეთით, დაახლოებით 1,5 კილომეტრზე, ნასოფლარ ვეძისხევის ტერიტორიაზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია. შეიცავს ორ ქრონოლოგიურად განსხვავებულ სამშენებლო ფენას. თავდაპირველად აქ მდგარა ნახევარწრიულ-აფსიდიანი, დარბაზული ეკლესია, რომელიც დანგრევის შემდგომ მნიშვნელოვანი სახეცვლილებით განუახლებიათ - გაუუქმებიათ აფსიდი, შიდა სივრცე, აღმოსავლეთიდან სწორი კუთხით შემოუზღუდავთ და დარბაზი შიგნიდან ცილინდრული კამარით გადაუხურავთ. შენობის ძველი და მოგვიანებით განახლებული ნაწილები ნატეხი ქვის ირეგულარული წყობითაა ნაგები. კედლების ზედაპირი გასწორებულია ბათქაშით. მიუხედავად ამისა, იგი მაინც უსწორმასწორო და უხეშია. შენობა დაზიანებულია: მთლიანად ჩანგრეულია კამარა, კედლების ზედა ნაწილები. ერთადერთი შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარი გარედან მშვილდისებრი კარითაა გადახურული, შიგნიდან - სწორკუთხა. აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლებში თითო სწორკუთხა სარკმელია გაჭრილი. როგორც ჩანს, კიდევ ერთი სარკმელი ეკლესიას სამხრეთიდანაც ჰქონდა, თუმცა ამ ადგილას კედელი განგრეულია და მისი კვალი არ ჩანს. ეკლესიის აღმოსავლეთ და ნაწილობრივ დასავლეთ კედლებზე შემორჩენილი კვალის მიხედვით კამარას წესიერი ნახევარწრის ფორმა არ ჰქონდა. დვალი თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 453.
ელაზიღის მიწისძვრა (2020)

მიწისძვრა ელაზიღის პროვინციაში 2020 წლის 24 იანვარს, ადგილობრივი დროით 20:55 საათზე (UTC+03:00) მოხდა. მიწისძვრის სიმძლავრემ 6.8 მაგნიტუდა შეადგინა. ეპიცენტრი ელაზიღის პროვინციაში ქალაქ სივრიჯეს მახლობლად მდებარეობდა და იგრძნობოდა მეზობელ პროვინციებში: დიარბაქირში, მალათიაში, ადიამანში, სამსუნში, აგრეთვე მეზობელ ქვეყნებში, მათ შორის სირიაში, ლიბანში და ირანში. კანდილის ობსერვატორიის მონაცემებით, მიწისძვრის მაგნიტუდამ 6,8 შეადგინა. მიწისძვრის შედეგად სულ მცირე 41 ადამიანი დაიღუპა, ხოლო 1607 ადამიანი დაშავდა. ↑ 1.0 1.1 Elazığ'da 6.8 büyüklüğünde deprem: Ölü sayısı 38'e yükseldi ↑ USGS.com. (24 January 2020) M 6.7 - 4km ENE of Doganyol, Turkey. United States Geological Survey. ციტირების თარიღი: 24 January 2020. ↑ Turkey earthquake: At least 22 dead as buildings collapse. BBC (25 January 2020). ციტირების თარიღი: 25 January 2020. ↑ Massive quake of magnitude 6.5 rocks Turkey's Elazığ. Daily Sabah (24 January 2020). ციტირების თარიღი: 24 January 2020. ↑ Powerful earthquake strikes eastern Turkey. BBC World (24 January 2020). ციტირების თარიღი: 24 January 2020
ვაზისუბნის პირველი ნამოსახლარი

ვაზისუბნის პირველი ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი, მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაზისუბნის სამხრეთ-დასავლეთით 2-3 კმ-ზე, ნათლისმცემლისხევის მარცხენა ნაპირზე, დავითიანად წოდებულ ადგილზე. განეკუთვნება ადრინდინდელ და განვითარებულ შუა საუკუნეებს. 1970 წელს მიწის ხვნის დროს შემთხვევით აღმოჩნდა ნამოსახლარი — ქვიტკირის კედლების ფრაგმენტები. ნამოსახლარი მოიცავს დაახლოებით 1,5-2 ჰა-ს. ნაგებობების გეგმარებით დადგენა ვერ მოხერხდა. ანაკრეფი არქეოლოგიური მასალა ძირითადად მოუჭიქავი და მოჭიქული კერამიკითაა წარმოდგენილი, გვხვდება მინის ნაწარმიც. ფიქსირებულია კედლის ნანგრევები. მოუჭიქავი კერამიკა წარმოდგენილია: აგურით, კრამიტით (ღარიანი და ბრტყელი), წყალსადენის მილებით, თონეებით, ლულიანი ჭრაქებით, ქვევრებით, შავკეციანი სამზარეულო ჭურჭლით (ბადიები), ქილები, ქვაბქოთნები, ქოთნები, კოჭბები და სხვ.), ნატიფი სამტუჩა პირიანი და გრეხილყურებიანი სურებით, მოჩალისფროდ გამომწვარი თხელკეციანი სასმისებით და სხვ. მოჭიქული კერამიკა თითქმის მთლიანად ჯამებითაა წარმოდგენილი.მათ შორისაა: თეთრი ანგობით მოხატული და მწვანედ მოჭიქული, ფერადი ნაღვენთებით შემკული, მოვარდისფრო ანგობზე მკრთალი ნაკაწრებითა და ფერადი ლაქებით შემკული ჯამები. ეს ჯგუფი მთლიანად IX-X საუკუნეებს განეკუთვნება. უფრო მრავლადაა ანგობზე ამოკაწრული მარყუჟებით შემკული და ცისფრად ან მწვანედ მოჭიქული ჯამები. ასევე მცენარეული ორნამენტით, ფრინველის გამოსახულებითა და ჭადრაკული სახეებით შემკული ჯამები. ამავე ჯგუფს უნდა მიეკუთვნოს ცისფრად მოჭიქული კოტოშის ფრაგმენტი. მთელი ეს მასალა XI-XIII საუკუნეებით თარიღდება. XII-XIII საუკუნეებს განეკუთვნება ფაიანსის მცირე ფრაგმენტები, რომელთა შორის არის ლუსტრით შემკული ნიმუშიც. კერამიკულ მასალასთან ერთად გვხვდება მინის სასმისების, სარკმლის მინისა და სამაჯურების ფრაგმენტებიც, რომელიც აგრეთვე XI-XIII საუკუნეებით თარიღდება. რჩეულიშვილი გ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 79.
ვაზისუბნის ნამოსახლარი

ტერმინი ვაზისუბნის ნამოსახლარი შეიძლება აღნიშნავდეს: ვაზისუბნის პირველი ნამოსახლარი — ნამოსახლარი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაზისუბანში ვაზისუბნის მეორე ნამოსახლარი — ნამოსახლარი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაზისუბანში ვაზისუბნის მესამე ნამოსახლარი — ნამოსახლარი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაზისუბანში ვაზისუბნის მეოთხე ნამოსახლარი — ნამოსახლარი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაზისუბანში ვაზისუბნის მეხუთე ნამოსახლარი — ნამოსახლარი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაზისუბანში
ფენოლფთალეინი

ფენოლფთალეინი ასევე ჩაიწერება, როგორც „HIn“ ან „phph“ — ორგანული ნივთიერება, ქიმიური ფორმულით C20H14O4. იგი ძირითადად გამოიყენება ინდიკატორად, ტუტე გარემოში ჟოლოსფრად იფერება, ხოლო მჟავა გარემოში ფერს არ იცვლის. არის წყალში მცირედ ხნადი, უკეთ იხსნება სპირტებში. ფენოლფთალეინს აქვს სუსტი მჟავა თვისება, მისი მოლეკულა უფეროა, იონი კი ვარდისფერი, ტუტესთან ურთიერთქმედებისას წონასწორობა ირღვევა და სწორედ ეს განაპირობებს მის შეფერილობას ტუტის დამატებისას. ფენოლფთალეინის განხვავებული ფორმები pH-ის ცვალებადობისას: ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ფენოლფთალეინი Page on different titration indicators, including phenolphthalein ↑ 1.0 1.1 Eintrag zu Phenolphthalein დაარქივებული 2020-01-25 საიტზე Wayback Machine. in der GESTIS-Stoffdatenbank des IFA, abgerufen am 10. Januar 2017. ↑ Phenolphthalein. ციტირების თარიღი: 7 October 2014.
აროზა

აროზა (გერმ. Arosa) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი შვეიცარიაში, გრაუბიუნდენის კანტონშის ტერიტორიაზე. მდებარეობს პლესურის ალპების სამხრეთ კალთაზე. არის ზაფხულისა და ზამთრის კურორტი, ზღვის დონიდან 1775 მ სიმაღლეზე. მოსახლეობა 3132 ადამიანი (2018). მუნიციპალიტეტი შეიქმნა 2013 წელს 7 პატარა მუნიციპალიტეტის გამსხვილების შედეგად. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: აროზა ოფიციალური საიტი Tourism information დაარქივებული 2014-05-02 საიტზე Wayback Machine. Alpine Pearls Livecams of Arosa
ბეატენბერგი

ბეატენბერგი (გერმ. Beatenberg;) — მუნიციპალიტეტი შვეიცარიაში, ბერნის კანტონის ტერიტორიაზე. არის კურორტი, მდებარეობს ზღვის დონიდან 1129 მ სიმაღლეზე. მოსახლეობა 1196 ადამიანი (2018). წყაროებში ოპირველად იხსენიება 1275 წელს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბეატენბერგი Offizielle Website der Municipality of Beatenberg Privat Website in english with pictures and informations
ენგელბერგი

ენგელბერგი (გერმ. Engelberg) — მუნიციპალიტეტი შვეიცარიაში, ობვალდენის კანტონის ტერიტორიაზე. არის კურორტი, მდებარეობს ზღვის დონიდან 1013 მ სიმაღლეზე, ენგელბერგერ-როტშტოკის და რიგიდალშტოკის მთების ძირას. მოსახლეობა 4181 ადამიანი (2018). . ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ენგელბერგი ვიკიწყაროში არის სტატია: ენგელბერგი Muncisipality Engelberg Engelberg Tourism website Titlis website Brunni website
პოლიტიკა

პოლიტიკა — ეს არის: საზოგადოების და სახელმწიფოს მართვის ხელოვნება, საზოგადოებრივი იდეების ერთობლიობა და მისგან გამომდინარე მიზანმიმართული საქმიანობა, რომელიც დაკავშირებულია სახელმწიფოებს, ხალხებს, ერებს, სოციალურ ჯგუფებს შორის სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი ურთიერთობების ჩამოყალიბებასთან. პოლიტიკას წარსულში განსაზღვრავდნენ სხვადასხვაგვარად, კერძოდ: (ა) როგორც „სამეფო ხელოვნებას“ ყველა სხვა ხელოვნების (ორატორული, სამხედრო, სასამართლო) სამართავად, (ბ) როგორც უნარს „ყველა მოქალაქის დაცვისა და მათ შორის უარესების უკეთესებად გარდაქმნისა“ (პლატონი), (გ) როგორც ცოდნას სამართლიანი და ბრძნული მმართველობის თაობაზე (მაკიაველი), (დ) როგორც კლასთა ინტერესების ბრძოლას (მარქსი). პოლიტიკა, როგორც მეცნიერება შეისწავლის სახელმწიფო მიზნების მიღწევის ხერხებს. განასხვავებენ საშინაო და საგარეო პოლიტიკას. პირველი მათგანი განისაზღვრება იმ მიზნების შინაარსით, რომელსაც ისახავს მთავრობა და საზოგადოების მმართველი კლასები, და იმ საშუალებებით, რომლითაც ეს მიზნები მიიღწევა. საშინაო პოლიტიკის მიზანს შეიძლება ჰქონდეს ხასიათი: დინასტიური (მმართველი ოჯახის ინტერესების დაცვა), არისტოკრატიული (დიდგვაროვან ოჯახთა უფლებების და პრივილეგიების დაცვა), სამხედრო (შეირაღებული ჯგუფების წინა პლანზე წამოწევა), სახალხო (მთელი მოსახლეობის სამეურნეო და სულიერი ინტერესების დაცვა). საგარეო პოლიტიკა მოიცავს სახელმწიფოთაშორის ურთიერთობების საკითხებს, როგორებიცაა: ომი და მშვიდობა, სახელმწიფოთა კავშირები და შეთანხმებები, საერთაშორისო ვაჭრობა, გავლენის სფეროების განაწილება, ზღვების, კოლონიების ფლობა და სხვა. თავისი შინაგანი ფორმით სახელმწიფო პოლიტიკა შეიძლება იყოს: კონსერვატიული - ტრადიციების და არსებული საზოგადოებრივი ინსტიტუტების შენარჩუნება, პროგრესული - მისწრაფება სახელმწიფო და საზოგადოებრივი სისტემის გარდაქმნისაკენ, ლიბერალური - მთავრობის ნდობა საზოგადოებრივი ელემენტებისადმი და სხვა. თუ სახელმწიფო მმართველობას დავყოფთ დარგებად, შესაძლებელია საუბარი სახელმწიფოს ფინანსურ, საბაჟო, სატარიფო, სავაჭრო, სამრეწველო, ფისკალურ, სარკინიგზო პოლიტიკაზე. ანარქიზმი დემოკრატია კაპიტალიზმი კომუნიზმი ლენინიზმი ლიბერალიზმი მაოიზმი მარქსიზმი ნაციონალიზმი ნეოკონსერვატიზმი ნეოლიბერალიზმი პარლამენტარიზმი სოციალიზმი სოციალ-დემოკრატია სტალინიზმი ტოტალიტარიზმი ტროცკიზმი ფაშიზმი კლასი - მმართველობის ფორმა - პოლიტიკური პარტია - რევოლუცია - საგარეო პოლიტიკა - საშინაო პოლიტიკა - სახელმწიფო - ხელისუფლება
ალექსანდრე კარტოზია

ალექსანდრე (ალიკო) კარტოზია (დ. 8 იანვარი, 1959, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი ფილოლოგი, მეცნიერი. 1981 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დასავლეთ ევროპის ენებისა და ლიტერატურის ფაკულტეტი. 1981–1982 წლებში იყო საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის მთარგმნელი; 1985–1988 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის რექტორის თანაშემწე; 1985–1988 ამავე უნივერსიტეტის ზოგადი ენათმეცნიერების კათედრის მეცნიერ-თანამშრომელი; 1989 წლიდან თსუ გერმანული ფილოლოგიის კათედრის გამგე; 1997–1998 წლებში საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკის დირექტორი; 1998–2004 საქართველოს განათლების მინისტრი. 2004 წლიდან ცხოვრობს ბერლინში, გერმანია. არის ოდერის ფრანფურტის იადრანის უნივერსიტეტის სოციალური ლინგვისტიკის კათედრის ლექტორი. ბერლინში თანამრომლობს ლიტერატურულ სახლებთან და ატარებს სემინარებს თარგმანის თეორიაში. ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი. 1986 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია. სკოლის ბაზაზე მასწავლებელთა პროფესიული განვითარების ტრენინგ-პროგრამა I ეტაპი-სწავლებისა და სწავლის ახალი მიდგომები : სახელმძღვ. მასწავლებლებისათვის : საქ. განათლ. სისტემის გარდაქმნისა და განმტკიცების პროგრამა : განათლების მუშაკთა პროფ. განვითარება (წინასიტყ. ავტორი). - თბილისი, 2003. - 138გვ. გერმანული ენა უფროსკლასელთათვის = Deutsch für Fortgeschrittene. Lehrbuch zweite erweiterte Auflage : სახელმძღვანელო (რედაქტორი). - თბილისი, თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 2002. - 396გვ. ალექსანდრე კარტოზია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ვარდისუბნის თემი

ვარდისუბნის თემი შეიძლება აღნიშნავდეს: ვარდისუბნის თემი — თემი თელავის მუნიციპალიტეტში ვარდისუბნის თემი — თემი ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტში
შრომის თემი (მრავალმნიშვნელოვანი)

შრომის თემი შეიძლება აღნიშნავდეს: შრომის თემი — თემი ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში შრომის თემი — თემი ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტში შრომის თემი — თემი სოხუმის მუნიციპალიტეტში
რუხი ყვავი

რუხი ყვავი (ლათ. Corvus cornix) — ფრინველი ყორნისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 44–51 სმ, მასა 440–740 გრამი, ფრთის შლილი 84–100 სმ. მამალი ზომით მცირედ აღემატება დედალს. თავი, ყელი, ჩიჩახვი, ფრთები და ბოლო შავია, დანარჩენი ადგილები ნაცარა-რუხი. ფრთებსა და ბოლოზე ლითონისებრი ბზინვარება დასდევს. ნისკარტი და ფეხები შავია. თვალები მუქი ყავისფერი. ბოლო მომრგვალებულია. სქესობრივი დიმორფიზმი არ არის გამოხატული. ზოგჯერ გვხვდება გარდამავალი შეფერილობის ნაჯვარი ინდივიდები რუხ და შავ ყვავს შორის. მიწაზე კარგად დადის; ფრენს მსუბუქად, ფრთების ხშირი მოქნევით. გამოირჩევა მაღალი ინტელექტით. გავრცელებულია ცენტრალურ და აღმოსავლეთ ევროპაში და აზიის ზოგიერთ რაიონში (მ. შ. დასავლეთ ციმბირში); საქართველოში ბინადრობს და ფართოდაა გავრცელებული. სხვადასხვა ადგილებში მკვიდრი და მომთაბარე ფრინველია, ჩრდილოეთში — გადამფრენი. ზამთარში ძირითადად ქალაქებსა და სოფლებში კონცენტრირდებიან. ბინადრობს სხვადასხვა ტიპის ტყისპირებში, მდინარეთა ხეობებში, ადამიანთა სამოსახლოებში. უპირატესობას ანიჭებს ჭალებსა და მოზაიკურ ლანდშაფტებს. გამრავლების პერიოდში წყვილებად არიან, დანარჩენ დროს — ჯგუფებად და გუნდებად. სქესობრივ სიმწიფეს 2 წელში აღწევს. მონოგამური ფრინველია. ბუდეს ხეზე, კლდეზე, ელექტროგადამცემი ხაზის ბოძებზე ან ადამიანების ნაგებობებზე აგებს; სამშენებლო მასალად იყენებს ტოტებს, დასახლებულ პუნქტებში შესაძლოა სხვა მასალაც გამოიყენოს. დედალი დებს 3–7 მომწვანო-ცისფერ მურალაქებდაყრილ კვერცხს. ძირითადად დედალი კრუხობს 19–22 დღის განმავლობაში, ამ დროს მამალი მას კვებავს. ერთი თვის ბარტყები ბუდეს ტოვებენ. ამის შემდეგ ველებზე, მდელოებზე, ჭალებში იმყოფებიან, შემოდგომაზე იკრიბებიან გუნდებად. ყოვლისმჭამელია, იკვებება უხერხემლო და ხერხემლიანი ცხოველებით, თესლებით, კენკრით, ნაყოფებით, ლეშითა და საკვების ნარჩენებით. ყვავი ↑ 1.0 1.1 ჟორდანია რ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 634. ↑ 2.0 2.1 2.2 რუხი ყვავი. ПТИЦЫ ЕВРОПЫ (ქართ. ევროპის ფრინველები). ციტირების თარიღი: 26 იანვარი, 2020.
ერნსტ გეორგ რავენშტაინი

ერნსტ გეორგ რავენშტაინი (ერნსტ გეორგი) (დ. 30 დეკემბერი, 1834 — გ. 13 მარტი, 1913) — გერმანელი-ინგლისელი გეოგრაფი და კარტოგრაფი. როგორც გეოგრაფი, ის შედარებით ნაკლებს მოგზაურობდა. მისი ნაშრომები ძირითადად კარტოგრაფიასა და გეოგრაფიის ისტორიას ეხება. რავენშტაინი გერმანიაში, ფრანკფურტში კარტოგრაფების ოჯახში დაიბადა. ცხოვრების დიდი ნაწილი ლამბეთში (სამხრეთი ლონდონი) გაატარა, თუმცა გერმანიაში გარდაიცვალა 1913 წლის 13 მარტს. 1861 წელს რავენშტაინმა ლონდონში ტანვარჯიშის გერმანული საზოგადოება დააარსა. სპორტული კლუბი ხელს უწყობდა ტანვარჯიშის განვითარებას და ყოველწიური შეჯიბრებები იმართებოდა წმინდა პანკრასში სპეციალურად აგებულ გერმანულ გიმნასიუმსა და შუშის სასახლეში. 1866 წლისთვის საზოგადოება 30 ეროვნების 1 100 წევრისგან შედგებოდა, რომელთაგანაც 650 ბრიტანელი, ძირითადად ვაჭარი იყო. 1866 წელს უილიამ პენი ბრუკსთან და ჯონ ჰალისთან ერთად დააფუძნა ბრიტანული ოლიმპიური ასოციაცია, რომელიც ყოველწლიურად სპორტულ ქვეყნის მასშტაბით ღონისძიებათა სერიებს მართავდა, რაც ვენლოკის ოლიმპიური თამაშებით იყო შთაგონებული. 1867 წელს რავენშტიანმა ტანვარჯიშის სახელმძღვანელო გამოსცა. "Ernest George Ravenstein: The Laws of Migration, 1885" by John Corbett, Center for Spatially Integrated Social Science Ernest George Ravenstein — ნამუშევრები პროექტ „გუტენბერგზე“ ერნსტ გეორგ რავენშტაინი — ნამუშევრები საიტზე Internet Archive Ernst G. Ravenstein (1909) Martin Behaim: his life and his globe დაარქივებული 2020-08-05 საიტზე Wayback Machine. - Linda Hall Library ↑ Dr. E. G. Ravenstein, Obituaries, The Times, Wednesday, 19 March 1913; pg. 9 ↑ CTRL (Channel Tunnel Rail Link) Exhibition in German Gymnasium, January 2008 ↑ Beale, Catherine (2011). Born out of Wenlock, Omar Munoz and the British origins of the modern Olympics.. DB Publishing, გვ. 58. ISBN 978-1-85983-967-6.
თამარისის თემი (მრავალმნიშვნელოვანი)

თამარისის თემი შეიძლება აღნიშნავდეს: თამარისის თემი — თემი ბოლნისის მუნიციპალიტეტში თამარისის თემი — თემი მარნეულის მუნიციპალიტეტში
გომარ სიხარულიძე

გომარ სიხარულიძე (დ. 4 მარტი, 1942, ქუთაისი, საქართველოს სსრ, სსრკ — გ. 27 იანვარი, 2020) — ქართველი კომპოზიტორი. საქართველოს დამსახურებული არტისტი თბილისის საპატიო მოქალაქე (2009). 1964 წელს დაამთავრა ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია (საგუნდო–სადირიჟორო), ხოლო 1976 წელს (საკომპოზიციო). 1957–1959 წლებში იყო ქ. ქუთაისის აბრეშუმის კომბინატთან არსებული გუნდისა და ხალხური ინსტრუმენტალური ანსამბლის ხელმძღვანელი; 1961–1975 წლებში ვოკალური ანსამბლი „გორდელას“ ხელმძღვანელი; 1966–1970 ასწავლიდა თბილისის I სამუსიკო სასწავლებელში, 1970–1977 თბილისის V სამუსიკო სკოლის დირექტორი; 1977 წლიდან იყო თბილისის პიონერთა სასახლის მუსიკალური ხელმძღვანელი და მთავარი დირიჟორი; 1984 წლიდან თბილისის ა. ს. პუშკინის სახელობის პედაგოგიური ინსტიტუტის მუსიკალური კათედრის გამგე. დაწერილი აქვს: კამერულ–ინსტრუმენტული ნაწარმოებები – სონატა ფორტეპიანოსათვის (1969), ხუთი პიესა ფორტეპიანოსათვის (1970), ექსპრომტი ფორტეპიანოსათვის (1970), პრელუდია და ფუგა ფორტეპიანოსათვის (1970), კონცერტი სამი შემსრულებლისათვის, საბავშვო ხმა, ტენორი, ბანი (1984); კამერულ–ვოკალური ნაწარმოებები – 4 რომანსი ბარიტონისა და ფორტეპიანოსათვის (1964), რომანსი მაღალი ხმისა და ფორტეპიანოსათვის (1970), „ავე მარია“ არია მაღალი ხმისა და ფორტეპიანოსათვის (1974); საგუნდო ნაწარმოებები – დიდება N1 „რვაასი“ სოლისტებისა და ვაჟთა გუნდის ა კაპელასათვის (1966), დიდება N2 „გურამი“ სოლისტის, გუნდისა და სიმფონიური ორკესტრისათვის (1968), „ოთხი გურული ჩანახატი“ ქალთა გუნდის ა კაპელასათვის (1972), დიდება N3 „ჯარჯი“ სოლისტების, გუნდისა და სიმფონიური ორკესტრისათის (1975); საესტრადო სიმღერები – „იმერული ბალადა“ , „გურია“, „დონ კიხოტი ზურიკელა“, „გაზაფხული“ . მუსიკა სპექტაკლების, ანიმაციური ფილმებისა და მხატვრული კინოფილმებისათვის. ვოკალურ ანსამბლ „გორდელასთან“ ერთად, 1968 წელს გახდა ბულგარეთის სტუდენტური და ახალგაზრდული საერთაშორისო ფესტივალის გამარჯვებული. 1972: „ჩარი რამა“ რეჟ. ნიკოლოზ სანიშვილი 1975: „გამინაწილე სითბო“ რეჟ. ირაკლი ასათიანი 1980: „ზღაპარი“ რეჟ. კონსტანტინე (კოტე) სურმავა 1985: „მედუზა“ რეჟ. გიორგი (გია) ბარაბაძე 1985: „ყველაზე სწრაფები მსოფლიოში“ რეჟ. გიორგი (გია) მატარაძე 1985: „მევლუდი“ რეჟ. ნიკოლოზ სანიშვილი 1969: საქართველოს ლენინური კომკავშირის პრემია 1972: საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი 1981: საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი გომარ სიხარულიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გომარ სიხარულიძე [დაარქივებული]— ეროვნული ფილმოგრაფია
სალხინოს თემი (მრავალმნიშვნელოვანი)

სალხინოს თემი შეიძლება აღნიშნავდეს: სალხინოს თემი — თემი ვანის მუნიციპალიტეტში სალხინოს თემი — თემი მარტვილის მუნიციპალიტეტში
ვალენტინა ნაპი

ვალენტინა ნაპი (იტალ. Valentina Nappi; დ. 6 ნოემბერი, 1990, სკაფატი, იტალია) — იტალიელი პორნომსახიობი და მოდელი. მან კარიერა დაიწყო 2010 წელს. იგი მუშაობდა სტუდიებისათვის: Analized, Brazzers, Dark X, DDF Network, Digital Playground, Emerald Triangle Girls, Evil Angel, Girlfriends Films, Girlsway, Jacquie et Michel, Kink.com, LesbianX, Lets Doe It, Marc Dorcel, Mommy's girl, Naughty America, New Sensations, Penthouse, Reality Kings, SexArt, Sweetheart Video, Wicked Pictures. ის არის პანსექსუალი და ათეისტი. 2010 წლიდან მონაწილეობა მიიღო 631 ფილმში. Anal Debauchery 3 (2012) The Cult (2012) Hooked Up (2012) Lip Service (2012) Popolana (2012) Rocco's Abbondanza 2: Big Boob Bonanza (2012) Whore Hotel (2012) Anal Buffet 8 (2013) Ass Party 6 (2013) Bitches in Uniform 2 (2013) Christoph's Anal Attraction (2013) Club Pink Velvet: The Beginning (2013) Fuck My Ass (2013) Girl/Boy (2013) Pornstar First Encounters (2013) Private Gold 161: Sexy, Horny and Homeless (2013) Private Specials 75: 7 Anal Nympho Nurses (2013) Private Specials 78: Ass Hunting in Venice (2013) Rocco's World: Feet Obsession 2 (2013) Soaking Wet (2013) Sweet Petite (2013) Women Seeking Women 96 (2013) Young Harlots: Forbidden Fruit (2013) XXX Fucktory: The Auditions (2014) MILF Soup 31 (2014) Members Only (2014) და სხვ. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ვალენტინა ნაპი ოფიციალური საიტი ვალენტინა ნაპი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
ხაიშის თემი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ხაიშის თემი შეიძლება აღნიშნავდეს: ხაიშის თემი — თემი თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში ხაიშის თემი — თემი მესტიის მუნიციპალიტეტში
ვაზისუბნის მეოთხე ნამოსახლარი

ვაზისუბნის მეოთხე ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი, მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაზისუბნის დასავლეთით, ძველ სასაფლაოზე, განეკუთვნება შუა საუკუნეებს. ნამოსახლარი მცენარეებითაა დაფარული. ერთ ნასახლარში შემორჩენილია მოზრდილი ქვევრები. მოგვიანებით ნამოსახლარზე სასაფლაოები მოუწყიათ აქა-იქ. ჩანს XX საუკუნის დასაწყისის საფლავის ქვები. რჩეულიშვილი გ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 79.
გურჯაანის პირველი ეკლესია

გურჯაანის პირველი ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ გურჯაანში, ძველ სასაფლაოზე. განეკუთვნება განვითარებულ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია რიყის ქვითა და კირის ხსნარით. საკურთხეველში შემორჩენილი ნალესობის კვალი ადასტურებს, რომ ეკლესია შიგნით შელესილი ყოფილა. დაზიანებულია, მთელს სიმაღლეზე შემორჩენილია მხოლოდ საკურთხეველი. კამარა ჩამონგრეულია, დანარჩენ კედლებს ზედა ნაწილები მონგრეული აქვთ. ეკლესიას შესასვლელი დასავლეთიდან აქვს. კარის გადახურვა ჩამონგრეულია. აღმოსავლეთით აფსიდია, რომელშიც მცირე ზომის ოთხკუთხა სარკმელია გაჭრილი. სარკმლის ორივე მხარეს თითო ოთხკუთხა ნიშიაა. აფსიდის ჩრდილოეთით გვერდში მდებარე ნიშა გეგმით თითქმის ნახევარწრიულია, სამხრეთ ისაში კი ოთხკუთხა. სარკმლის ქვემოთ, კედელზე, ტრაპეზია მიშენებული. აფსიდი დასრულებულია კონქით, რომლის თაღი ნახევარწრიული მოხაზულობისაა. სამხრეთ კედელში ერთი სარკმელია გაჭრილი. კუპრეიშვილი ბ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 62.
გურჯაანის მეორე ეკლესია

გურჯაანის მეორე ეკლესია — არქიტექტორული ძეგლი, მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ გურჯაანში, სოფლის სამხრეთ-დასავლეთით 0.5 კილომეტრზე ყველა წმინდანის ეკლესისკენ მიმავალი გზის მარცხენა მხარეს მინდორში, განეკუთვნება შუა საუკუნეებს. ძეგლი თითქმის მთლიანად დანგრეულია და ეკლიანი მცენარეებითაა დაფარული. შემორჩენილია აღმოსავლეთი და დასავლეთი კედლების ნაშთები. ნაგები ყოფილა რიყის ქვის ლოდებითა და კირის ხსნარით. შესასვლელი დასავლეთიდან ჰქონია. აღმოსავლეთით დასრულებული იყო ნახევარწრიული მოხაზულიბის შვერილი აფსიდით. მარკოზაშვილი თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 62.
ვაზისუბნის მეორე ნამოსახლარი

ვაზისუბნის მეორე ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი, მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტში სოფელ ვაზისუბნის სამხრეთ-დასავლეთით, მდინარე მცონარახევის მარჯვენა ნაპირზე, ლომიაურად წოდებულ ადგილზე. სავარაუდოდ განეკუთვნება გვიანდელ ანტიკურ ხანას. XX საუკუნის 60-იან წლებში მიწის ხვნის დროს აღმოჩნდა მშრალი წყობით ნაგები კედლების ფრაგმენტები და წითლად შეღებილი ბრტყელი კრამიტის ნატეხები. რჩეულიშვილი გ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 79.