laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
დავით კეზელი

დავით ივანეს ძე კეზელი (დ. 25 ივლისი, 1854 ― გ. 1907) — ქართველი საზოგადო მოღვაწე, მწერალი. 70-იანი წლების I ნახევარში ხელმძღვანელობდა თბილისის სემინარიის მოსწავლეთა ფარულ წრეს. აღმოაჩნდა ხელისუფლების საწინააღმდეგო შინაარსის წერილი და პროკლამაცია „საქართველოს ახალ თაობას“. რევოლუციურ საკითხში ხალხოსნურ პოზიციაზე იდგა: გადამწყვეტ როლს ანიჭებდა რჩეულ ადამიანებს, ტალანტებს, გმირებს. დააპატიმრეს 1873 წლის დეკემბერში. გამოძიებამ დამნაშავედ ცნო და მკაცრი სასჯელი ელოდა, მაგრამ არასრულწლოვანების გამო 8 თვის პატიმრობა მიესაჯა. 70-90-იან წლებში და XX საუკუნის დამდეგს ეწეოდა აქტიურ საზოგადოებრივ საქმიანობას. თანამშრომლობდა „დროებაში“, „ივერიაში“, „შრომაში“, „ცნობის ფურცელისა“ და სხვა პერიოდულ გამოცემებში. 1905-07 რევოლუციის პერიოდში აქვეყნებდა წერილებს გორის მაზრის გლეხთა მოძრაობაზე. აღსანიშნავია კეზელის დრამატული საქმიანობა: მისი პიესები („ორცოლიანი“, „ბიძიასთან გამოხმაურება“, „დედა და შვილი“ და სხვა) წარმატებით იდგმებოდა თბილისის, თელავის, გორისა და სხვა ქალაქების სახალხო თეატრების სცენებზე. კეზელმა ერთ-ერთმა პირველმა თარგმნა რუსულად ვაჟა-ფშაველას ლექსები და 1886 წელს გამოაქვეყნა გაზეთ „ნოვოე ობოზრენიეში“. აქტიურად იბრძოდა ქალთა ემანსიპაციისათვის. ამ თემაზე მრავალი წერილი დაბეჭდა ქართულ ჟურნალ-გაზეთებში. პრესაში თანამშრომლობდა „ზოილის“, „დავით სოსლანის“, „არაგველის“ ფსევდონიმებით. კეზელმა სახალხო გმირის, არსენა ოძელაშვილის უკვდავსაყოფად მის საფლავზე ქვა დადო. ანთელავა ი., საზოგადოებრივ-პოლიტიკური მოძრაობისა და საზოგადოებრივი აზრის ისტორიიდან საქართველოში (XIX საუკუნის მეორე ნახევარი), თბ., 1967; შველიძე ზ., რევოლუციურ-ხალხოსნური მოძრაობა საქართველოში, თბ., 1960; შველიძე ზ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 458.
პუერტო-რიკო

პუერტო-რიკო (ესპ. Estado Libre Asociado de Puerto Rico, ინგლ. Commonwealth of Puerto Rico) — სუვერენული სახელმწიფო კარიბის ზღვის ჩრდილოეთ ნაწილში, პუერტო-რიკოს კუნძულზე, რომელიც ეკუთვნის დიდი ანტილის არქიპელაგს. მას აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ვირჯინიის კუნძულები, ხოლო დასავლეთიდან დომინიკელთა რესპუბლიკა. პუერტო-რიკო გვევლინება დამოუკიდებლად აშშ-ისგან და აქვს „არაინკორპორირებული ორგანიზებული ტერიტორიის“ სტატუსი, რაც ნიშნავს, რომ მოცემული ტერიტორია იმყოფება აშშ-ს მმართველობის ქვეშ (ანუ არწარმოადგენს ამერიკის ტერიტორიას), ტერიტორიაზე განსაზღვრულად მოქმედებს აშშ-ის კონსტიტუცია, ცენტრალური ხელისუფლების ორგანოდ გვევლინება აშშ-ის კონგრესი. თუმცა ტერიტორიას გააჩნია საკუთარი მმართველობის სისტემაც. პუერტო-რიკოს აქვს საკუთარი კონსტიტუცია, საკანონმდებლო, აღმასრულებელი და სასამართლო ხელისუფლების შტოები. კავშირი აშშ-სთან გამოიხატება საერთო მოქალაქეობაში, ვალუტაში და ასევე თავდაცვით საკითხებში. აქტიურად განიხილება თვით ამ ტერიტორიის სამართლებრივი სტატუსი როგორც პუერტო-რიკოში, ასევე აშშ-სა და გაეროში. 2000 წელს, აშშ-ის პრეზიდენტის, ბილ კლინტონის ბრძანებულების საფუძველზე შეიქმნა სპეციალური კომისია პუერტო-რიკოს სტატუსის შესახებ (English President's Task Force on Puerto Rico's Status). კომისიამ შეიმუშავა დღეს არსებული მოდელი კუნძულის სტატუსის შესახებ და ამით კუნძულის მოქალაქეებს მიენიჭა თვითგამორკვევის უფლება. მათ შეუძლიათ აირჩიონ სამი გზა: გაიმყარონ ის სტატუსი რაც დღეს აქვთ, გახდნენ აშშ-ის ნაწილი და შტატის უფლებებით შეუერთდნენ მას ან მიიღონ დამოუკიდებლობა. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: პუერტო-რიკო BBC Territory profile (ინგლისური) Encyclopaedia Britannica profile (ინგლისური) Datos y Estadisticas de Puerto Rico y sus Municipios დაარქივებული 2014-02-09 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
სიუჯი ნაკამურა

სიუჯი ნაკამურა (იაპონ. 中村修二; დ. 22 მაისი, 1954) — იაპონელი ფიზიკოსი, პროფესორი. 2014 წელს მიენიჭა ნობელის პრემია ფიზიკის დარგში ისამუ აკასაკისა და ჰიროში ამანოსთან ერთად nobelprize.org ↑ Gregersen E. Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ Munzinger Personen <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107343683"></a> ↑ http://www.nobelprize.org/nobel_prizes/physics/laureates/2014/ ↑ https://www.nobelprize.org/nobel_prizes/about/amounts/ ↑ https://harveypz.net.technion.ac.il/harvey-prize-laureates/ ↑ ეროვნულ გამომგონებელთა დიდების დარბაზი — 1973. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1366018"></a> ↑ https://taf.fi/millennium-technology-prize/winner-2006/ ↑ https://newatlas.com/go/5754/ ↑ https://www.nytimes.com/2014/10/08/science/isamu-akasaki-hiroshi-amano-and-shuji-nakamura-awarded-the-nobel-prize-in-physics.html ↑ https://www.mrs.org/medal ↑ https://clarivate.com/citation-laureates ↑ https://www.optica.org/get_involved/awards_and_honors/awards/award_descriptions/nickholonyak/ ↑ https://www.ieee.org/content/dam/ieee-org/ieee/web/org/about/awards/recipients/grove-rl.pdf ↑ https://www.nasonline.org/programs/awards/industrial-application-of-science.html ↑ https://qeprize.org/winners/led-lighting ↑ სიუჯი ნაკამურა — ნობელის პრემიის ლაურეატები ფიზიკაში 2014 წ.
ბანოვცე-ნად-ბებრავოუ

ბანოვცე-ნად-ბებრავოუ (სლოვაკ. Bánovce nad Bebravou, გერმ. Banowitz, უნგრ. Bán) — ქალაქი დასავლეთ სლოვაკეთში მდინარე ბებრავაზე. მოსახლეობა შეადგენს დაახლოებით 21 ათას ადამიანს. ბანოვცე პირველად მოიხსენიეს 1232 წელს. 1376 წელს გახდა თავისუფალი სამეფო ქალაქი. ბანოვცეს ისტორიაში არის ორი შავი ხაზი — 1431—1433 წლები, როდესაც ქალაქი გადაწვეს ჰუსიტებმა და 1633 წელი, როდესაც ბანოვცეში გაჩერდა თურქული ჯარი. შუა საუკუნეებში ქალაქი სახელგანთქმული იყო თავისი ხელოსნებით, განსაკუთრებით მეწაღეებით. წმინდა ნიკოლაის ტაძარი წმინდა სამების ტაძარი გორნე-ოზოროვცეს ციხესიმაგრე სლოვაკეთის ქალაქების სია ტრენჩინი ქალაქის ოფიციალური საიტი
პანამა (მრავალმნიშვნელოვანი)

სახელი პანამა შეიძლება აღნიშნავდეს: პანამა - სახელმწიფო ცენტრალურ ამერიკაში, პანამის რესპუბლიკა პანამა – ქალაქი სამხრეთ ამერიკაში, პანამის დედაქალაქი პანამა – პროვინცია პანამაში პანამა – რაიონი პანამაში პანამა – ქუდი
ბიტჩა

ბიტჩა (სლოვაკ. Bytča, უნგრ. Nagybiccse) — ქალაქი ჩრდილო-დასავლეთ სლოვაკეთში, მდინარე ვაგზე. მოსახლეობა შეადგენს 11 293 ადამიანს (2013 წლის 31 დეკემბრის მონაცემებით). ქალაქი ჩამოყალიბდა 1946 წელს დასახლებების — დიდი ბიტჩას, პატარა ბიტჩასა და ჰლინიკ ნად ვაჰომის შერწყმის შედეგად. პირველი წერილობითი ცნობა ქალაქის ძირითადი ნაწილის, დიდი ბიტჩას, შესახებ თარიღდება 1234 წლით. თავდაპირველად ის ფეოდალური სამფლობელოს ცენტრი იყო, მოგვიანებით კი სახელოსნო ცენტრი გახდა. ქალაქის ღირსშესანიშნაობებიდან აღსანიშნავია ციხე-დარბაზი, რომელიც XIII საუკუნეში აშენდა როგორც „წყლის ციხესიმაგრე”, XVI საუკუნეში კი რენესანსის სტილში აღადგინეს, ასევე ქორწინების სასახლე (1601 წ), რომელიც ამ ტიპის ერთადერთი შენობაა სლოვაკეთში, რენესანსის, ბაროკოსა და კლასიკური ბურჟუაზიის სახლები, არქივი და სხვა. სლოვაკები — 98,27 % ჩეხები — 0,58 % უნგრელები — 0,02 % კათოლიკეები — 90,87 % ლუთერანები – 1,51 % ბერძენი კათოლიკეები – 0,11 % მართლმადიდებლები – 0,02 % ათეისტები – 4,35 % დღესდღეობით, ბიტჩაში არსებობს ტექსტილის, ხის დამუშავებისა (სპორტული ინვენტარი) და საკვები მრეწველობის (ლუდსახარში) ობიექტები. კაროლინკა, ჩეხეთი ოპოჩნო, პოლონეთი იოზეფ ტისო — სლოვაკეთის პირველი რესპუბლიკის პრეზიდენტი. სლოვაკეთის ქალაქების სია ციხე-დარბაზი ქორწინების სასახლე სინაგოგა ქალაქის ოფიციალური გვერდი ↑ www.bytca.sk. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-08-08. ციტირების თარიღი: 2014-10-09. ↑ 2.0 2.1 web.archive.org. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-11-16. ციტირების თარიღი: 2007-11-16.
აჰურა მაზდა

აჰურა მაზდა (აგრეთვე ცნობილი როგორც ოჰრმაზდ, აჰურამაზდა, ჰოურმაზდ, ჰორმაზდ, ჰარზოო და ჰურმუზ) — უზენაესი ღვთაება ზოროასტრიზმში, კეთილი, შემოქმედი საწყისის განსახიერება. მისი კულტი გავრცელებული იყო ძველი და ადრეული შუა საუკუნეების ირანსა და ცენტრალური აზიაში. აჰურა მაზდამ შექმნა ნათელი სამყარო, ცხოველები, მცენარეები და ადამიანები; წარმოედგინათ ტახტზე მჯდომი, ადამიანის მსგავსი ფრთოსანი არსების სახით. ზოროასტრული დუალისტური რელიგიის მიხედვით, აჰურა მაზდა და აჰრიმანი ტყუპები არიან, ძენი „უსაზღვრო დროისა“ — ერთი მათგანი მარადიული სინათლისა და სიკეთის სამყაროს გამგებელია, მეორე — სიბნელისა და ბოროტების სამყაროსი და განუწყვეტლივ ებრძვიან ერთმანეთს. აჰურა მაზდას კულტი განსაკუთრებით გავრცელდა აქამენიდთა დინასტიის მმართველობისას; ადგილსატომო ღვთაებები ბოროტ სულებად — დევებად გამოაცხადეს და მათი ტაძრები დაარბიეს, ხოლო აჰურა მაზდა დინასტიის მფარველად შერაცხეს. ზოროასტრიზმი აჰრიმანი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 114.
აჰრიმანი

აჰრიმანი (არიმანი, ანგრო მაინუ) — ბოროტი სული ზოროასტრიზმში, უარყოფითი სულიერი საწყისის განსახიერება. დადებითი სულიერი საწყისის — აჰურა მაზდას საპირისპირო საწყისი. აჰრიმანი და აჰურა მაზდა გამუდმებით ებრძვიან ერთმანეთს. აჰრიმანი ყველა სიავის — სიკვდილის, ავადმყოფობის, ზამთრის, გვალვის მომტანია; აჰრიმანი მტაცებელი ცხოველებისა და მეომარი მომთაბარე ტომების მფარველია. ზოროასტრიზმი აჰურა მაზდა ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 114.
რალიკის ჯაჭვი

რალიკის ჯაჭვი (ინგლ. Ralik Chain, მარშ. Rālik) — კუნძულთა ჯაჭვი კუნძულოვანი სახელმწიფო მარშალის კუნძულების (მის დასავლეთ ნაწილში) საზღვრებში. რალიკი ნიშნავს „მზის ჩასვლას“. რალიკის ჯაჭვის კუნძულების მოსახლეობის საერთო რაოდენობა შეადგენს 19 266 ადამიანს (2011). ხმელეთის ფართობია — 93,31 კმ². ლაგუნის ფართობია — 7341,37 კმ². ჯაჭვში ატოლები და იზოლირებული კუნძულები: აილინგინაეს ატოლი აილინგლაპლაპის ატოლი ბიკინის ატოლი ებონის ატოლი ენივეტოკის ატოლი ვოტოს ატოლი კვაჯალეინი კუნძული კილი ლაეს ატოლი კუნძული ლიბი ნამორიკის ატოლი ნამუს ატოლი რონგელაპის ატოლი რონგერიკის ატოლი უჯაეს ატოლი უჯელანგის ატოლი კუნძული ჯაბატი ჯალუიტის ატოლი
რატაკის ჯაჭვი

რატაკის ჯაჭვი (ინგლ. Ratak Chain, მარშ. Ratak) — კუნძულთა ჯაჭვი კუნძულოვანი სახელმწიფო მარშალის კუნძულების (მის აღმოსავლეთ ნაწილში) საზღვრებში. რატაკი ნიშნავს „მზის ამოსვლას“. რატაკის ჯაჭვის კუნძულების მოსახლეობის საერთო რაოდენობა შეადგენს 33 892 ადამიანს (2011). ხმელეთის ფართობია — 88,11 კმ². ლაგუნის ფართობია — 5490,59 კმ². ჯაჭვში ატოლები და იზოლირებული კუნძულები: აილუკის ატოლი არნოს ატოლი აურის ატოლი ბიკარის ატოლი ბოკაკის ატოლი ერიკუბის ატოლი ვოტიეს ატოლი ლიკიეპის ატოლი მალოელაპის ატოლი მაჯუროს ატოლი კუნძული მეჯიტი მილის ატოლი ნოკსის ატოლი ტაკას ატოლი უტირიკის ატოლი კუნძული ჯემო
მუტი

მუტი — ძველი ეგვიპტის ქალღმერთების დედოფალი (დედაღვთაება), რომლის უამრავი ასპექტიც ათასობით წლის განმავლობაში იცვლებოდა. სიტყვა მუტი ანტიკურ ეგვიპტურ ენაში ნიშნავს დედას. მისი ალტერნატიული სახელებია მატი და მოუტი. ის მიიჩნეოდა პირველყოფილ ღმერთად. მუტი გამოისახებოდა ქალის სახით, რომელიც ორმაგ გვირგვინს და სამეფო სვავის თავსაბურავს ატარებდა. ეგვიპტის ყველა მდედრობითი სქესის მმართველები საკუთარი გზებით სცემდნენ თაყვანს მუტს, რათა ხაზი გაესვათ მათი ძალაუფლებისთვის და იმ ფაქტისთვის, რომ ისინი მუტთან ახლოს იყვნენ და სამეფოს მასთან ერთად მართავდნენ. მუტს უამრავი ტიტული გააჩნდა, მათ შორის: სამყაროს დედა, რას თვალი, ქალღმერთების დედოფალი, ზეცის ქალბატონი, ღმერთების დედა და ის ვინც აძლევს სიცოცხლეს, თუმცა თვითონ არ დაბადებულა (რადგან იყო პირველყოფილი, თვითქმნილი). მუტი მუტი - ზეცის ქალბატონი მუტი - ეგვიპტური ღვთაება მუტი (ენციკლოპედია ბრიტანიკა)
მუტი (მრავალმნიშვნელოვანი)

მუტი — ეგვიპტური დედა-ქალღმერთი. მუტი შეიძლება აღნიშნავდეს: მონგრეალი — შერეული ჯიშის ძაღლების კატეგორია მუტის ტაძარი — ტაძარი ეგვიპტეში მუტი (ქალაქი) — რაიონი თურქეთში მუტის კოშკი — კოშკი ამავე რაიონში
Songs in the Key of Life

Songs in the Key of Life — სტივი უანდერის მე-18 სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1976 წლის 28 სექტემბერს, ლეიბლზე Motown Records. იგი ითვლება მისი „კლასიკური“ პერიოდის ალბომების კულმინაციად. მხარე 1 Love’s in Need of Love Today (სტივი უანდერი) – 7:06 Have a Talk with God (კელვინ ჰარდუეი, უანდერი) – 2:42 Contusion (უანდერი) – 3:46 Sir Duke (უანდერი) – 3:52 მხარე 2 I Wish (უანდერი) – 4:12 Knocks Me Off My Feet (უანდერი) – 3:36 Pastime Paradise (უანდერი) – 3:27 Summer Soft (უანდერი) – 4:14 Ordinary Pain (უანდერი) – 6:16 მხარე 3 Isn't She Lovely (უანდერი) – 6:34 Black Man(ბირდი/უანდერი) – 8:27 მხარე 4 Ngiculela – Es Una Historia – I Am Singing (უანდერი) – 3:48 If It’s Magic (უანდერი) – 3:12 As (უანდერი) – 7:08 Another Star (უანდერი) – 8:08 A Something’s Extra არის 7" EP, რომელიც გამოვიდა გრამფირფიტის ორიგინალურ გამოცემასთნ ერთად. ეს სიმღერები მოხვდა CD გამოცემებში. მხარე 1 Saturn (მაიკლ სემბელო, უანდერი) – 4:54 Ebony Eyes (უანდერი) – 4:11 მხარე 2 All Day Sucker (უანდერი) – 5:06 Easy Goin’ Evening (My Mama’s Call) (უანდერი) – 3:55 ↑ Bogdanov, Vladimir; Woodstra, Chris; ერლეუაინი, სტივენ თომას (2001) All music guide: the definitive guide to popular music, 4, Hal Leonard Corporation, გვ. 447–448. ISBN 0-87930-627-0.  ↑ Cramer, Alfred William (2009). Musicians and composers of the 20th century. Salem Press, გვ. 1645. ISBN 1-58765-517-9.  ↑ Brown, Jeremy K. (2010). Stevie Wonder: Musician, Black Americans of Achievement. Infobase Publishing, გვ. 57. ISBN 1-60413-685-5.  ↑ Canadian album certifications – Stevie Wonder – Songs in the Key of Life. Music Canada. ↑ Les Albums Or French. infodisc.fr. SNEP. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-04-29. ციტირების თარიღი: 2014-03-25. ↑ British album certifications – Stevie Wonder – Songs in the Key of Life. ბრიტანეთის ფონოგრამების მწარმოებლების ასოციაცია. შეიყვანეთ Songs in the Key of Life ველში Search. აირჩიეთ Title ველში Search by. შეიყვანეთ album ველში By Format. დააწკაპუნეთ ღილაკზე Go ↑ American album certifications – Stevie Wonder – Songs in the Key of Life. ამერიკის ხმისჩამწერი კომპანიების ასოციაცია. საჭიროების შემთხვევაში, უნდა აირჩიოთ Advanced, შემდეგ Format, შემდეგ Album, და ბოლოს - SEARCH
The Beatles' Hits

The Beatles' Hits — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Beatles-ის მეორე ბრიტანული EP. გამოიცა ლეიბლ Parlophone-ის მიერ 1963 წლის 6 სექტემბერს, მხოლოდ მონო ჟღერადობით. იგი არის კომპილაციური ალბომის ადრეული მაგალითი. აგრეთვე გამოცემულია ავსტრალიასა და ახალ ზელანდიაში. ყველა სიმღერის ავტორები - ლენონი/მაკ-კარტნი. ვოკალს ასრულებს ჯონ ლენონი ↑ https://www.allmusic.com/album/r820696 ↑ Beatles, The – The Beatles' Hits at Discogs. Discogs. ციტირების თარიღი: 28 September 2011.
კვაჯალეინი

კვაჯალეინის ატოლი (ინგლ. Kwajalein Atoll, მარშ. Kuwajleen [kʷuɒ͡æzʲ(æ)lʲɛːnʲ]) — ატოლი 93 მომცრო კუნძულისაგან და იმავე სახელის კუნძული (3,1 კმ²) ამ ატოლის შემადგენლობაში წყნარ ოკეანეში რალიკის ჯაჭვში (მარშალის კუნძულები). ატოლის ყველაზე დიდი დასახლებული პუნქტია — ქალაქი ებზია (ებეიე, იბაი), რომელიც მდებარეობს კვაჯალეინის კუნძულზე. ხმელეთის ფართობი შეადგენს 16,39 კმ²-ს, მაგრამ მის ირგვლივ მდებარე ლაგუნას აქვს ფართობი 2174 კმ² (ყველაზე დიდი ლაგუნა მსოფლიოში). კვაჯალეინის ატოლი არის აშშ-ის სამხედრო-საჰაერო და სამხედრო-საზღვაო ბაზის, რეიგანის გამოსაცდელი პოლიგონის და კოსმოდრომის განლაგების ადგილი. მის რიფებზე 1946 წლის 22 დეკემბერს სამი ბირთვული გამოცდის შემდეგ გადაყირავდა და ჩაიძირა უკანასკნელი გერმანული მძიმე კრეისერი პრინცი ოიგენი. ↑ [ცხრილი 1.1. მარშალის კუნძულების გეოგრაფია. (ინგლისური). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-10-30. ციტირების თარიღი: 2014-10-10. ცხრილი 1.1. მარშალის კუნძულების გეოგრაფია. (ინგლისური)]
მსოფლიოს ქვეყნები მოსახლეობის მიხედვით (2006-2012)

იხილეთ აგრეთვე: მსოფლიოს ქვეყნები მოსახლეობის მიხედვით (2005) ქვემოთ მოცემულია სუვერენული სახელმწიფოებისა და სხვა ტერიტორიების სია მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით. მონაცემები ასახავს 2006-2012 წლის მდგომარეობას. მსოფლიოს მოსახლეობა ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-01-11. ციტირების თარიღი: 2010-01-10.
გამბიეს კუნძულები

გამბიეს კუნძულები (ფრანგ. Îles Gambier) — მომცრო კუნძულების ჯგუფი საფრანგეთის პოლინეზიის სამხრეთ-აღმოსავლეთით ტუამოტუს კუნძულების სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. ხშირად გამბიეს კუნძულები განიხილება, როგორც ტუამოტუდან გამოყოფილი კუნძულების ჯგუფი, მარკიზის კუნძულებთან კულტურული და ლინგვისტიკური სიახლოვის გამო, ასევე გეოლოგიური აგებულებით (ამ ჯგუფის კუნძულებს აქვთ ვულკანური წარმოშობა, მაშინ როდესაც ტუამოტუ — ატოლების ჯგუფია). ატოლ ტემოეს მისი სიახლოვის გამო ხშირად მიაკუთვნებენ გამბიეს კუნძულებს. ფართობი — 31 კმ². მოსახლეობა — 1337 ადამიანი (2007). გამბიეს არქიპელაგის შემადგენლობაში შედის ოთხი დიდი კუნძული და 10 მოტუ, რომლებიც გაერთიანებულია საერთო ლაგუნით: არქიპელაგ გამბიეს კუნძულთა უმრავლესობას აქვს ვულკანური წარმოშობა და ისტორიამდელ დროს ჩაძირული ვულკანის კრატერის ნაწილია. მომცრო კუნძულების ჯგუფს აქვთ მარჯნული წარმოშობა. გამბიეს კუნძულების უმაღლესი წერტილია — დაფის მთა (Mt. Duff) კუნძულ მანგარევაზე (441 მ). კლიმატი გამბიეს კუნძულებზე ტროპიკულია. წელიწადში ყველაზე ცივი თვეებია — ივლისი და აგვისტო (15 °C). სავარაუდოდ, პირველი პოლინეზიელები კუნძულ ფამბიეზე მოვიდნენ მარკიზის კუნძულებიდან ჩვენი წელთაღრიცხვის დაახლოებით 1200 წელს. პირველი ევროპელი, რომელმაც აღმოაჩინა არქიპელაგი იყო ბრიტანელი კაპიტანი ჯონ უილსონი ლონდონის მისიონერთა საზოგადოებიდან. ის ცურავდა კუნძულის ახლოს 1797 წელს გემით «დაფი». არქიპელაგს სახელი მან დაარქვა ბრიტანეთის საადმირალოს ლორდის ჯეიმზ გამბიეს პატივსაცემად, რომელიც იყო ექსპედიციის ფორმალური პატრონი. 1834 წლიდან 1871 წლამდე კუნძულებზე გადასხდნენ კათოლიკე მისიონერები. XX საუკუნის დასაწყისში მოხდა მნიშვნელოვანი ცვლილებები გამბიეს კუნძულების ინფრასტრუქტურაში: აშენდა გზები, ქვის სახლები, ეკლესიები. საფრანგეთის პროტექტორატი კუნძულებზე გავრცელდა 1871 წელს. გამბიეს კომუნაში შედის: 4 აქტეონის კუნძული, 10 გამბიეს კუნძული და 3 ტუამოტუს კუნძული. ადმინისტრაციული ცენტრია სოფელი რიკიტეა.
პშენტი

პშენტი — ორმაგი გვირგვინის სახელწოდება ძველ ეგვიპტეში. იგი ერთიანდებოდა ქვემო ეგვიპტის დეშრეტთან და ზემო ეგვიპტის ჰეჯეტთან. პშენტი გამოსახავდა ფარაონის ძალაუფლებას, რომელიც გაერთიანებულ ეგვიპტეზე (ზემო და ქვემო ეგვიპტეზე) ვრცელდებოდა. მას გააჩნდა ორი ცხოველის ემბლემა. პირველი ემბლემაა ეგვიპტური კობრა ცნობილი, როგორც ურეი (ანუ მზად არის შეტევისთვის, დარტყმისთვის), იგი გამოსახავდა ქვემო ეგვიპტის ქალღმერთ ვაჯეტის, ხოლო მეორე ემბლემა იყო ეგვიპტური სვავი (ფასკუნჯი), რომელიც წარმოადგენდა ზემო ეგვიპტის ქალღმერთ ნეხბეტის. ↑ ფრანსის გრიფითი. იეროგლიფების კოლექცია: შენატანი ეგვიპტური დამწერლობის ისტორიაში, ეგვიპტის აღმოჩენათა ფონდი 1898, გვ.56 ↑ ფრანციოს დუნანდი, კრისტიან ზივიე-კოჩე. ღმერთები და კაცები ეგვიპტეში: ძვ.წ. 3000-დან 395-მდე, კორნელის უნივერსიტეტის პრესა 2004, გვ.32. პშენტი - Dictionary.com პშენტი - Residentadvisor.net დაარქივებული 2014-04-13 საიტზე Wayback Machine.
ჩოხატაურის სახალხო თეატრი

ჩოხატაურის სახალხო თეატრი — თეატრი დაბა ჩოხატაურში. ჩოხატაურში პირველი წარმოდგენა 1885 წლის 3 ნოემბერს გამართეს გიმნაზიის შენობაში, სადაც წარმოადგინეს გიორგი ერისთავის ორ მოქმედებიანი კომედია „ძუნწი“ და აკაკი წერეთლის ვოდევილი „ბუტიაობა“. 1913 წელს გაიხსნა სახალხო სახლი, 1931 წელს ეს სახლი დაიწვა და ახალი შენობა ააშენეს 1932-33 წლებში. 1959 წელს თეატრს მიენიჭა სახალხო თეატრის სახელი. ჩოხატაურის სახალხო თეატრი დაარქივებული 2016-03-05 საიტზე Wayback Machine. ქართული თეატრის ენციკლოპედიაში
აქტეონის კუნძულები

აქტეონის კუნძულები (ფრანგ. Groupe Actéon) — ჯგუფი, შემდგარი ოთხი ატოლისგან ტუამოტუს კუნძულების სამხრეთ ნაწილში (საფრანგეთის პოლინეზია), რომელიც გადაჭიმულია დასავლეთიდან აღმოსავლეთისაკენ 47 კმ-ზე. მდებარეობს დაახლოებით 225 კმ-ში კუნძულ მანგარევადან. შედგება შემდეგი ატოლებისაგან: ხშირად აქტეონის კუნძულებს ეძახიან მატურეივავაოს კუნძულებს ჯგუფის ყველაზე დიდი ატოლის პატივსაცემად, რომლის ფართობია 2,5 კმ². აქტეონის კუნძულები 1606 წლის 5 თებერვალს აღმოაჩინა წარმოშობით პორტუგალიელმა ესპანელმა ზღვაოსანმა, პედრო ფერნანდეს კიროსმა. მან აღწერა ისინი, როგორც ოთხი კუნძული დაფარული ქოქოსის პალმებით. ჩანაწერებში ისინი მოხსენებულია როგორც: «Cuatro Coronadas», «Cuatro Hermanas» (ოთხი და) და «Anegadas» (ჩაძირულები). 1983 წელს აქტეონის კუნძულები ძლიერ დაზარალდა ციკლონისგან. ადმინისტრაციულად შედის კომუნა გამბიეს შემადგენლობაში. ყველა კუნძული დაუსახლებელია (2007), თუმცა ხანდახან მათ სტუმრობენ მეზობელი ატოლების მოსახლეობა.
პუტინი — მონა ლიზა

„პუტინი — მონა ლიზა“ (ინგლ. Putin — Mona Lisa) — ინსტალაცია, შექმნილი ლინზებისგან და ლეონარდო და ვინჩის ნახატის მონა ლიზას მრავალი მინიატურული სურათებისგან. ნამუშევრის ავტორია ცნობილი ქართული წარმოშობის ამერიკელი მხატვარი დავით დათუნა. ნამუშევარი „პუტინი — მონა ლიზა“, ვლადიმერ პუტინის გამოსახულებიანი, ყველაზე ძვირადღირებული ხელოვნების ნიმუშია. დათუნას სიტყვებით, „პუტინი — კაცობრიობის ისეთივე ამოცანაა, როგორც ჯოკონდას ღიმილი. რუსეთში პუტინს ძირითადად ისე უყურებენ, როგორც ერის იმედს, ხოლო დანარჩენს სამყაროში ის ხშირად განსხვავებულ გრძნობებს იწვევს, პატივისცემიდან შიშამდე. პორტრეტი, რომელიც ტალღისებული ზედაპირის მქონე გადაჯაჭვული ლინზების ქვევითაა მოთავსებული, პრიზმულ ზედაპირს ქმნის, თითქოს სურათის მონაცემებს ლინზებით ატყვევებს, ხოლო შემდეგ დისტილირებულად აირეკლება ჩვენსკენ მისი ხელახლა დათვალიერების მიზნით. დავით დათუნა მოხერხებულად უთავსებს სათვალისა და ლინზების კონცეფციას, როდესაც თითოეულ მათგანს განსაზღვრულ ხედვას ანიჭებს. განსხვავებული დიოპტრიის ლინზების გამოყენება, განსაზღვრავს ერთიდაიმავე ობიექტისადმი განსხვავებულ ხედვას. ლინზები სიმბოლურად გამოსახავენ პიროვნებებს, ილუზიებს, აღქმას, ფრაგმენტაციას და გაერთიანებას. 2011 წლის 21-25 სექტემბერს, ნაშრომი წარმოდგენილ იყო არტ-მოსკოვის საერთაშორისო გამოფენაზე, სადაც ის ანონიმ ბიზნესმენზე 269 000 აშშ დოლარად გაიყიდა. painting, by American artist David Datuna, was sold to the Russian man for more than double its original list price Portrait of the Russian leader by American artist David Datuna sold for € 200,000 t портрет-коллаж Путина работы Дэвида Датуны на «Арт-Москве» за рекордную сумму — 200 тысяч евро Video Art Moscow დაარქივებული 2011-10-13 საიტზე Wayback Machine. Мона Лиза превращается в Путина Путина в образе Моны Лизы продали за 200 тыс. евро[მკვდარი ბმული] Портрет «Путин — Мона Лиза» продан на аукционе в Москве за 200 тысяч евро
საზოგადოების კუნძულები

საზოგადოების კუნძულები (ფრანგ. Îles de la Société, ტაიტ. Tōtaiete mā) — კუნძულების ჯგუფი წყნარ ოკეანეში, საფრანგეთის პოლინეზიის ნაწილი. საზოგადოების კუნძულებზე ცხოვრობს საფრანგეთის პოლინეზიის მოსახლეობის უმრავლესობა. საზოგადოების კუნძულები — ტროპიკული არქიპელაგია ვულკანური წარმოშობის, რომელიც მდებარეობს საფრანგეთის პოლინეზიის დასავლეთით. ფართობი — 1593 კმ². საზოგადოების კუნძულები იყოფაна ორ ჯგუფად — ქარსზედა და ქარსქვედა: პირველი ევროპელი, რომელმაც დაინახა საზოგადოების კუნძულები, იყო ნიდერლანდელი ზღვაოსანი იაკობ როგევენი, რომელმაც 1722 წლის 6 ივნისს გაცურა ბორა-ბორას და მაუპიტის გვერდით. როგევენმა შეცდომით ჩათვალა ისინი ტონგას არქიპელაგის კუნძულებად, რომლებიც მოინახულა 1616 წელს იაკობ ლემერმა. 1767 წელს ბრიტანეთის ექსპედიციამ სამუელ უოლისის ხელმძღვანელობით აღმოაჩინა კუნძულები მეჰეტია (17 ივნისს), ტაიტი (18 ივნისს), მურეა (27 ივლისს), მაუპიჰაა (29 ივლისს) და მოტუ-ონე (29 ივლისს). უოლისმი ხუთი კვირა გაჩერდა კუნძულ ტაიტიზე. ჯეიმზ კუკის პირველი ექსპედიცია ეწვია ტაიტის 1769 წელს პლანეტა ვენერას დასაკვირვებლად. კუკმა აღმოაჩინა ჰუაჰინე, რაიატეა, ტაჰაა, ტუპაი და ტეტიაროა. თავიდან კუკმა საზოგადოების კუნძულები (ინგლ. Society Islands) დაარქვა მხოლოდ ქარსქვედა კუნძულებს, ლონდონის სამეფო საზოგადოების პატივსაცემად, რომელიც აფინანსებდა ექსპედიციას. მოგვიანებით სახელი გავრცელდა მთელ არქიპელაგზე. 1788 წლიდან 1880 წლამდე კუნძულებზე არსებობდა პოლინეზიური სახელმწიფო ტაიტის სამეფო, რომელიც შემდეგში (1842—1880 წლები) გახდა საფრანგეთის პროტექტორატი, ხოლო 1880 წლის შემდეგ — საფრანგეთის კოლონია. არქიპელაგში შედის 2 ადმინისტრაციული ქვედანაყოფი: ქარსზედა და ქარსქვედა კუნძულები, რომლებიც იყოფიან 20 კომუნად (13 — ქარსზედა და 7 — ქარსქვედა კუნძულები). 2007 წლის აღწერის მონაცემებით კუნძულებზე მოსახლეობის რიცხვი შეადგენს 227 807 ადამიანს (194 623 ად. — ქარსზედა და 33 184 ად. — ქარსქვედა კუნძულებზე). საზოგადოების კუნძულების მთავარი კუნძულია ტაიტი, რომელზეც ცხოვრობს მთელი მოსახლეობის 70 % და სადაც მდებარეობს საფრანგეთის პოლინეზიის დედაქალაქი პაპეეტე. მოსახლეობის ძირითადი რაოდენობა თავმოყრილია სანაპირო რეგიონებში, კუნძულების მთიან რაიონებში მოსახლეობა საკმაოდ იშვიათია. ეკონომიკურად საზოგადოების კუნძულები ყველაზე უფრო ძლიერია საფრანგეთის ამ ზღვისიქითა ტერიტორიების ხუთი არქიპელაგიდან. ↑ (ფრანგული) Institut Statistique de Polynésie Française (ISPF). Recensement de la population 2007 (PDF). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-12-03. ციტირების თარიღი: 2007-12-02.
ტუბუაი

ტუბუაი (ფრანგ. îles Tubuai) — არქიპელაგი, რომელიც მდებარეობს საზოგადოების კუნძულებიდან სამხრეთით. მეორე სახელია — ოსტრალის კუნძულები. ცალკე გამოიყოფა ბასის კუნძულების მცირე ჯგუფი. პოლიტიკურად წყნარი ოკეანის სამხრეთ-დასავლეთი ზღვისიქითა ქვედანაყოფია, რომელსაც ჰქვია საფრანგეთის პოლინეზიის შემადგენლობაში მყოფი ოსტრალის კუნძულები. ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი პაპეეტე (ტაიტიზე), მაგრამ არქიპელაგზე მთავარი ქალაქია — მატაურა. ფართობი — 148 კმ². კუნძულთა ჯგუფი შედგება 7 კუნძულისაგან, 5 — თვითონ ტუბუაი (ვულკანური ტუბუაი, რურუტუ, რიმატარა, რაივავაე (435 მეტრი ოკეანის დონიდან) და ერთი დაბალი ატოლი მარია) და 2 — ბასის კუნძულები (რაპა-იტი და მაროტირი). კლიმატი ტროპიკული, ტენიანი, პასატური, სამხრეთით (კუნძული რაპა) სუბტროპიკული. ტემპერატურა დღისით წლის განმავლობაში მერყეობს 24 °С-დან 31 °C-მდე. ნალექები — დაახლოებით 2000 მმ წელიწადში. კუნძულები აღმოაჩინა ჯეიმზ კუკმა 1777 წელს. ადმინისტრაციულად ქვედანაყოფი ტუბუაი იყოფა 5 კომუნად. მასახლეობა — 6310 ადამიანი (2007). 5 კუნძულს 7-დან ჰყავს მუდმივი მოსახლეობა. ↑ (ფრანგული) Institut Statistique de Polynésie Française (ISPF). Recensement de la population 2007 (PDF). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-12-03. ციტირების თარიღი: 2007-12-02.