laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
მშვიდობის მტრედი

მშვიდობის მტრედი — გამოსახულება, რომელმაც დიდი პოპულარობა მოიპოვა მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ და რომელიც უკავშირდება მშვიდობის მომხრეთა მსოფლიო კონგრესს. მშვიდობის მომხრეთა პირველი მსოფლიო კონგრესი ჩატარდა 1949 წელს პარიზში და პრაღაში. ამ კონგრესის ემბლემა შექმნილია პაბლო პიკასოს მიერ. ემბლემაზე გამოსახულია თეთრი მტრედი, რომელსაც ნისკარტით უჭირავს ზეთის ხილის ხის ტოტი. არსებობს თეთრი მტრედების აფრენის ტრადიცია - ქორწილებში, დაბადების დღეების აღნიშვნისას და სხვა სადღესასწაულო ღონისძიებებზე. ჯერ კიდევ წინათ მტრედს მიიჩნევდნენ ბარაქის და შესაბამისად მშვიდობის სიმბოლოდ. ძველად ხალხი ფიქრობდა, რომ მტრედს არ აქვს ნაღვლის ბუშტი, ნაღველი კი ითვლებოდა ცუდი და ბოროტი განწყობა-ხასიათის მიზეზად. მტრედებს, აღმოსავლეთის ქვეყნებში, ოდითგანვე თვლიდნენ წმინდა ფრინველებად და ღმერთების მაცნეებად. ქრისტიანულ რელიგიაში მტრედი ითვლება სული წმინდის სიმბოლოდ. ბიბლიაში მტრედმა, რომელიც ნოემ გამუშვა - მას მოუტანა ზეთის ხილის ტოტი, როგორც სიმბოლო სტიქიის დაცხრომისა - დარის დადგომისა. ეს ითვლება ადამიანთა პატიების სიმბოლოდ. შუა საუკუნეებში მტრედი იყო აუცილებელი ატრიბუტი ხარების, ნათლობის, წმინდა სულის მოვლენის და სამების რიტუალებზე. მტრედი ასევე გვხვდება მუჰამედ წინასწარმეტყველის მხარზე, რომელიც განასახიერებს მასზედ გარდმოსულ ღვთიურ სულს. ითვლებოდა, რომ ეშმაკს და ალქაჯებს/კუდიანებს შეუძლიათ მიიღონ ნებისმიერი იერსახე, გარდა მტრედისა და ცხვრისა. ძველ რომში მშვიდობის სიმბოლოდ ვენერას მტრედები ითვლებოდა, რომლებმაც ბუდე მოიქსოვეს მარსის გადმოპირქვავებულ ჩაჩქანში/მუზარადში. საკუთარი ბარტყებისადმი ერთგულების გამო, მტრედი განასახიერებდა დედობრივ გრძნობებს. ზოგჯერ მტრედს მოიხსენიებდნენ სიბრძნის სიმბოლოდ. მტრესებად მოიხსენიებდნენ ორაკულებსა და წინასწარმეტყველებს. ებრაელები მტრედს ეძახდნენ ”იონა”-ს ან ”იონახ”-ს. წინასწარმეტყველი, რომელიც ღმერთმა მოავლინა ნინევიაში, ატარებდა სახელს - იონა. მ. პ. ჰოლმა დაასაბუთა სახელი იოანე-ს წარმოშობა, რომელიც უკავშირდება წმინდა მტრედს. ნეოპლატონიზმში მტრედი ასახიერებს ძალას, რომლითაც დამკვიდრდა დაბალი სამყარო. მასონები ამ სიმბოლოთი აღნიშნავენ უბიწოებას, სულის სისუფთავეს, ჩინეთში კი მას იყენებენ სიბერის და ხანგრძლივი სიცოცხლის სიმბოლოდ. მტრედი გამოსახული იყო ზოგიერთი მმართველის სკიპეტრზე და აღნიშნავდა ღმერთისგან ნაბოძებ ძალაუფლებას. ურთიერთ-მეამბორე მტრედები - შეყვარებულების სიმბოლოა. აშშ-ში და დიდ ბრიტანეთში იმ პოლიტიკოსებს, რომლებიც სამხედრო მოქმედებებს უჭერენ მხარს - ქორებს ეძახიან (hawks), მშვიდობის მომხრე პოლიტიკოსებს კი მტრედებად (doves) მოიხსენიებენ. აღსანიშნავია, რომ არა მარტო მტრედი, არამედ ზოგადად, სხვადასხვა სახის ფრინველიც (ხშირად არა მტაცებელი) მიიჩნეოდა სული წმინდის, სიკეთის და მშვიდობის სიმბოლოდ. მაგალითად აკაკი წერეთლის ლექსში ”სულიკო”, რომელიც დღეისთვის ხალხურ სიმღერად დამკვიდრდა, ამ მისიას ბულბული ასრულებს. მტრედი მშვიდობა პაბლო პიკასო ეთიმოლოგიური ტერმინები დაარქივებული 2007-09-27 საიტზე Wayback Machine. ფრთიანი გამონათქვამები (რუსულად) ენციკლოპედია «სიმბოლოები, ნიშნები, ემბლემები»[მკვდარი ბმული]
ბუღრა გიულსოი

ბეჰიჩ ბუღრა გიულსოი (თურქ. Behiç Buğra Gülsoy; დ. 22 თებერვალი 1982, ანკარა, თურქეთი) — თურქი მსახიობი, არქიტექტორი, გრაფიკული დიზაინერი, რეჟისორი და ფოტოგრაფი. დაიბადა 1982 წლის 22 თებერვალს თურქეთის დედაქალაქ ანკარაში, სადაც დაამთავრა საშუალო განათლება. ხოლო უმაღლესი განათლება მიიღო არქიტექტურის ფაკულტეტზე ჩრდილოეთ კვიპროსის აღმოსავლეთ ხმელთაშუაზღვის უნივერსიტეტში. ბუღრამ თავისი პირველი როლი 13 წლის ასაკში შეასრულა. ხოლო ცნობილი გახდა ნაზიმის (Nazım) როლით სერიალში „ყველა ერთისთვის“ („Hepimiz Birimiz İçin“), რომელიც თურქულ „კანალ დ“-ზე (Kanal D) 2008 წელს გადიოდა. 2011 წელს დაქორწინდა მსახიობ ბურჯუ ქარაზე, ხოლო 2012 წლის 2 აგვისტოს ისინი განქორწინდნენ. ბუგრა გიულსოი Facebook-ზე ბუგრა გიულსოი Twitter-ზე ბუგრა გიულსოი YouTube-ზე ბუგრა გიულსოი Instagram-ზე ↑ [1] Bugra Gulsoy Height Eye Color Hair Color Ethnicity Nationality ↑ [2] Buğra Gülsoy – Kaç Kilo, Boyu Kaç, Nereli, Kaç Yaşında, Sevgilisi Kimdir ? ↑ [3] დაარქივებული 2015-02-25 საიტზე Wayback Machine. Tiyatro sahnesine ilk defa 13 yaşında Özel Arı Koleji’nde eğitimini sürdürürken çıkan Buğra Gülsoy, ilk, orta ve lise öğrenimini Ankara’da tamamladı. ↑ [4] Buğra Gülsoy kimdir? ↑ [5] დაარქივებული 2016-02-20 საიტზე Wayback Machine. Buğra Gülsoy (Fatih Şekercizade) Biyografisi / Kimdir? ↑ [6] დაარქივებული 2016-01-24 საიტზე Wayback Machine. Burcu Kara ve Buğra Gülsoy Boşandı!
ბადრი შოშიტაიშვილი

ბადრი შოშიტაიშვილი (დ. 28 ოქტომბერი, 1946, თბილისი — გ. 2 ნოემბერი, 2004, იქვე) — ქართველი პოლიტიკოსი, სპეციალობით ინჟინერი. სხვადასხვა დროს მუშაობდა მეტროპოლიტენის მშენებლობაზე, საპროექტო-საძიებო ინსტიტუტ „კავგიპროტანსში“, იყო თბილისის პარტიის საქალაქო კომიტეტის მშენებლობისა და საქალაქო მეურნეობის განყოფილების ინსტრუქტორი, განყოფილების გამგის მოადგილე, თბილისის საქარხნო რაიონის აღმასკომის თავმჯდომარე, რაიკომის I მდივანი, ტრესტ „კავკაზელექტროქსელმშენის“ მმართველის მოადგილე, 1994—1995 წლებში თბილისის მუნიციპალიტეტის ვიცე-პრემიერი; 1995 წელს თბილისის ვიცე-მერი და მუნიციპალიტეტის პრემიერი; 1995—1998 წლებში თბილისის მერი. გარდაიცვალა 2004 წლის ნოემბერში. დაკრძალულია საბურთალოს პანთეონში. ვინ ვინაა საქართველოში: ქართული ბიოგრაფიული ცნობარი. თბილისი, 1998—1999. გვერდი 66. ბადრი შოშიტაიშვილი — ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ სად არიან თბილისის ყოფილი მერები ახლა?
ვიქტორ სულაქველიძე

ვიქტორ სამსონის ძე სულაქველიძე (დ. 15 დეკემბერი, 1919, მთისძირი — გ. 31 ოქტომბერი, 1984) — ქართველი სამხედრო მეცნიერი და სამხედრო ინჟინერი. ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი, გენერალ-მაიორ-ინჟინერი.   1942 წელს დაამთავრა საქართველოს ინდუსტრიული ინსტიტუტი (შემდეგში პოლიტექნიკურად წოდებული), რის შემდეგაც გააგზავნეს სამხედრო-საარტილერიო აკადემიაში სწავლის გასაგრძელებლად.        ვიქტორ სულაქველიძე ცნობილია, როგორც ლაზერული პისტოლეტის ავტორი. ხვეწდა და აუმჯობესებდა საბჭოთა საკონტინენტშორისო ბალისტიკური რაკეტების საბრძოლო (ბირთვული) ქობინებს, რათა მოწინააღმდეგის ტერიტორიაზე აფეთქების შემდეგ გაძლიერებულიყო გამა და ზემაღალი სიხშირის გამოსხივება. სავარაუდოდ, ზრუნავდა ალექსანდრე ნადირაძის ბირთვულქობინიანი „ტოპოლების“ გაუმჯობესობაზეც. ვიქტორ სულაქველიძე გარდაიცვალა 1984 წელს. ის საქართველოში ჩამოასვენეს და თბილისში, საბურთალოს სასაფლაოზე დაკრძალეს. Космический мемориал :: В.С. Сулаквелидзе. (რუსული) ვიქტორ სულაქველიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ გენერალი ვიქტორ სულაქველიძე რუს გენერლებთან ერთად. საქართველოს ეროვნული საპარლამენტო ბიბლიოთეკა (ციფრული ბიბლიოთეკა).
კოლეგიუმ ორიენტალე

კოლეგიუმ ორიენტალე (Collegium Orientale) — სასულიერო სემინარია მომავალი სამღვდელო კადრების საღვთისმეტყველო განათლების მისაღებად. იგი მდებარეობს გერმანიის ქალაქ აიხშტეტში. სასულიერო სემინარიაში ერთმანეთის გვერდიგვერდ თანაცხოვრობენ და სწავლობენ აღმოსავლეთის სხვადასხვა უძველესი ქრისტიანული ეკლესიებიდან წარმოგზავნილი სტუდენტები. სემინარია დაარსებულ იქნა 1998 წელს აიხშტეტის მაშინდელი ეპისკოპოსის ვალტერ მიქსას უშუალო ხელმღვანელობით. სემინარია, როგორც ადმინისტრაციული ერთეული ექვემდებარება გერმანიის ქალაქ აიხშტეტის კათოლიკურ ეპარქიას და მის ეპისკოპოსს. სემინარიაში ცხოვრობენ სტუდენტები აღმოსავლეთის სხვადასხვა ეკლესიებიდან. ესენია: საქართველოს ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესია, უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესია (მოსკოვის საპატრიარქო). ასევე უკრაინის, სლოვაკეთის, რუმინეთის, უნგრეთის და პოლონეთის ბიზანტიური წესის კათოლიკეები, რომლებიც რომის პაპის დაქვემდებარების ქვეშ იმყოფებიან და წარმოადგენენ რომის კათოლიკე ეკლესიის განუყოფელ შტოებს. სტუდენტების ნაწილი წარმოგზავნილია, რომის კათოლიკე ეკლესიასთან შეერთებული (უნირებული) ძველი აღმოსავლური ეკლესიებიდან როგორებიცაა: ინდოეთის სირო-მალანკარული, სირო-მალაბარული და მარონიტული ეკლესიები.სასულიერო სემინარიის ყველა სტუდენტი სწავლობს აიხშტეტ-ინგოლშტატის უნივერსიტეტის თეოლოგიურ ფაკულტეტზე. 2008 წლამდე სასულიერო სემინარიას ხელმძღვანელობდა, მისი დამფუძნებელი, აიხშტეტის კათოლიკური ეპარქიის მღვდელი, თეოლოგიის დოქტორი, არქიმანდრიტი ანდრია აბრაჰამ ტიერმაიერი. 2008-14 წლებში სემინარიის რექტორი იყო აიხშტეტის საკათედრო ტაძრის მოწესე მღვდელი, მონსენიორ პაულ შმიტი. 2014 წლიდან სემინარიას ხელმძღვანელობენ: რექტორი — თეოლოგიის დოქტორი, დეკანოზი ოლექსანდრე პეტრინკო და ვიცერექტორი — თეოლოგიის დოქტორი, არქიმანდრიტი თომას კრემერი. Collegium Orientale (გერმანული)
ზავეტის თემი

ზავეტის თემი (ბულგ. Община Завет) — თემი დასავლეთ ბულგარეთში. შედის რაზგრადის ოლქის შემადგენლობაში. თემის მოსახლეობაა 10 856 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 273.87 კმ²-ს. მოიცავს 7 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ზავეტი. ბულგარეთის თემები რაზგრადის ოლქი ბულგარეთის ადმინისტრაციული დაყოფა ოფიციალური საიტი (ბულგარული) ↑ НСИ Националният регистър на населените места <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q12287889"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3658617"></a>
ისპერიხის თემი

ისპერიხის თემი (ბულგ. Община Исперих) — თემი დასავლეთ ბულგარეთში. შედის რაზგრადის ოლქის შემადგენლობაში. თემის მოსახლეობაა 22 470 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 402.24 კმ²-ს. მოიცავს 24 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ისპერიხი. ბულგარეთის თემები რაზგრადის ოლქი ბულგარეთის ადმინისტრაციული დაყოფა ოფიციალური საიტი (ბულგარული) ↑ НСИ Националният регистър на населените места <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q12287889"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3658617"></a>
კუბრატის თემი

კუბრატის თემი (ბულგ. Община Кубрат) — თემი დასავლეთ ბულგარეთში. შედის რაზგრადის ოლქის შემადგენლობაში. თემის მოსახლეობაა 18 908 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 439.93 კმ²-ს. მოიცავს 17 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კუბრატი. ბულგარეთის თემები რაზგრადის ოლქი ბულგარეთის ადმინისტრაციული დაყოფა ოფიციალური საიტი ↑ НСИ Националният регистър на населените места <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q12287889"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3658617"></a>
ლოზნიცის თემი (ბულგარეთი)

ლოზნიცის თემი (ბულგ. Община Лозница) — თემი დასავლეთ ბულგარეთში. შედის რაზგრადის ოლქის შემადგენლობაში. თემის მოსახლეობაა 9 265 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 240.61 კმ²-ს. მოიცავს 16 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ლოზნიცა. ბულგარეთის თემები რაზგრადის ოლქი ბულგარეთის ადმინისტრაციული დაყოფა ოფიციალური საიტი (ბულგარული) ↑ НСИ Националният регистър на населените места <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q12287889"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3658617"></a>
რაზგრადის თემი

რაზგრადის თემი (ბულგ. Община Разград) — თემი დასავლეთ ბულგარეთში. შედის რაზგრადის ოლქის შემადგენლობაში. თემის მოსახლეობაა 54 120 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 655.43 კმ²-ს. მოიცავს 22 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი რაზგრადი. ბულგარეთის თემები რაზგრადის ოლქი ბულგარეთის ადმინისტრაციული დაყოფა ოფიციალური საიტი (ბულგარული) ↑ НСИ Националният регистър на населените места <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q12287889"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3658617"></a>
სამუილის თემი

სამუილის თემი (ბულგ. Община Самуил) — თემი დასავლეთ ბულგარეთში. შედის რაზგრადის ოლქის შემადგენლობაში. თემის მოსახლეობაა 7 261 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 250.29 კმ²-ს. მოიცავს 14 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია სოფელი სამუილი. ბულგარეთის თემები რაზგრადის ოლქი ბულგარეთის ადმინისტრაციული დაყოფა ოფიციალური საიტი (ბულგარული) ↑ НСИ Националният регистър на населените места <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q12287889"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3658617"></a>
ცარ-კალოიანის თემი

ცარ-კალოიანის თემი (ბულგ. Община Цар Калоян) — თემი დასავლეთ ბულგარეთში. შედის რაზგრადის ოლქის შემადგენლობაში. თემის მოსახლეობაა 5 991 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 136.58 კმ²-ს. მოიცავს 3 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ცარ-კალოიანი. ბულგარეთის თემები რაზგრადის ოლქი ბულგარეთის ადმინისტრაციული დაყოფა ოფიციალური საიტი (ბულგარული) ↑ НСИ Националният регистър на населените места <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q12287889"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3658617"></a>
მაქსიმე V (კონსტანტინოპოლის პატრიარქი)

მაქსიმე V (ბერძ. Πατριάρχης Μάξιμος Ε΄, ერისკაცობაში მაქსიმოს ვაპორძისი, ბერძ. Μάξιμος Βαπορτζῆς; დ. 26 ოქტომბერი, 1897, სინოპი, ოსმალეთის იმპერია — გ. 1 იანვარი, 1972, შვეიცარია) — კონსტანტინოპოლის მართლმადიდებელი ეკლესიის იერარქი. 1946-1948 წლებში კონსტანტინოპოლის პატრიარქი; 1948-1972 წლებში — ეფესოს ტიტულარული მიტროპოლიტი. დაიბადა 1897 წელს შავი ზღვის სანაპიროზე მდებარე ქალაქ სინოპში. აქვე მიიღო დაწყებითი განათლება. 1918 წელს იკურთხა დიაკვნად, ხოლო 1928 წელს მღვდლად. 1930 წლიდან ეპისკოპოსის ხარისხში აიყვანეს და დაინიშნა ფილადელფიის მიტროპოლიტად. 1935 წელს პატრიარქ ფოტის გარდაცვალების შემდეგ ითვლებოდა მთავარ კანდიდატურად პატრიარქის ტახტზე, მაგრამ სტამბოლის პრეფექტმა უარყო მისი კანდიდატურა. ბენიამინის პატრიარქობის პერიოდში ითვლებოდა მის უმთავრეს მრჩეველად. 1945 წელს მაქსიმე იყო ბერძნულ-ბულგარული სქიზმის პერიოდში კონსტანტინოპოლის მხრიდან მთავარი ფიგურა. 1946 წელს აირჩიეს პატრიარქად. 1948 წლის 18 ოქტომბერს ოფიციალურად გამოაცხადეს პატრიარქის გადადგომა ჯანმრთელობის მდგომარეობის გაუარესების გამო. არაოფიციალურად დასავლეთის სახელმწიფოებს არ მოსწონდათ მისი მჭიდრო დამოკიდებულება საბჭოთა კავშირის მიერ კონტროლირებად რუსეთის საპატრიარქოსთან. მისი მემკვიდრე გახდა ჩრდილოეთ და სამხრეთ ამერიკის მთავარეპისკოპოსი ათენაგორა, ხოლო ყოფილ პატრიარქს მიანიჭეს ეფესოს ტიტულოვანი პატრიარქის წოდება. 1971 წლის ბოლოს დაავადდა მწვავე პნევმონიით. გარდაიცვალა შვეიცარიაში 1972 წლის 1 იანვარს. დაკრძალეს სტამბოლში. მაქსიმ V Μάξιμος Ε´ დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine.
ბორჯომის ჰიდროელექტროსადგური

ბორჯომის ჰიდროელექტროსადგური — ერთ-ერთი პირველი ჰიდროელექტროსადგური საქართველოში და რუსეთის იმპერიაში, სანქტ-პეტერბურგისა და ახალი ათონის ჰიდროელექტროსადგურების შემდეგ. აგებულია მდინარე ბორჯომულაზე. ამუშავდა 1899 წლის 15 იანვარს. ბორჯომის ჰიდროელექტროსადგურის საერთო სიმძლავრე 60 კვტ-ს შეადგენდა. ელექტროსადგურში მუშაობდა პელტონის ტიპის ორი გენერატორი, თითოეული 70 ცხენის ძალის სიმძლავრისა. 1950 წელს ბორჯომის ჰიდროელექტროსადგურმა შეწყვიტა ელექტროენერგიის გამომუშავება. ჰიდროელექტროსადგურის შენობა მდებარეობს ბორჯომის ცენტრალური (ისტორიული) პარკის ტერიტორიაზე და მინიჭებული აქვს კულტურული მემკვიდრეობის უძრავი ძეგლის სტატუსი (2020). შენობა 1898–99 წლებშია აგებული გერმანელი არქიტექტორის ფრიდრიხ მონდელ ჰაურის პროექტით. 1990-იან წლებში შენობა გაიძარცვა და მნიშვნელოვნად დაზიანდა. 2020 წლიდან საქართველოს ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების სამინისტროს, კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ეროვნული სააგენტოს და სს „საქართველოს ენერგეტიკის განვითარების ფონდის“ თანამშრომლობის საფუძველზე დაიწყო ჰიდროელექტროსადგურის ისტორიული შენობა-ნაგებობების რეაბილიტაცია მათში ტექნოლოგიური მუზეუმის განთავსების მიზნით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 480. ჰიდროელექტროსადგურები საქართველოში Borjomi Hydro Power Plant[მკვდარი ბმული] ↑ საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ეროვნული სააგენტოს გენერალური დირექტორის ბრძანება №02/43. 2020 წლის 9 ივლისი. ↑ ბორჯომის პარკში მდებარე ჰიდროელექტროსადგურის რეაბილიტაცია. საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ეროვნული სააგენტო. 27 მაისი, 2020. ↑ ბორჯომის ჰიდროელექტროსადგურის მუზეუმის პროექტი ↑ Museum and Functional Generator - Historic Borjomi HPP will be Restored
ბენიამინი (კონსტანტინოპოლის პატრიარქი)

პატრიარქი ბენიამინი (ბერძ. Πατριάρχης Βενιαμίν Ψωμάς Κυριακού; ერისკაცობაში პსომას კირიაკუ ბერძ. Ψωμάς Κυριακού; დ. 1871, ედრემიტი — გ. 17 თებერვალი 1946, სტამბოლი) — კონსტანტინოპოლის მართლმადიდებელი ეკლესიის ეპისკოპოსი. 1936–1946 წლებში პატრიარქი. დაიბადა 1871 წელს. 1912 წლიდან როდოსის მიტროპოლიტია. პატრიარქ ფოტიოს II-ის გარდაცვალების შემდეგ მის შემცვლელად ითვლებოდა ქალკედონის პატრიარქი მაქსიმე, მაგრამ აირჩიეს მიტროპოლიტი ბენიამინი. მისი პატრიარქობის დროს 1937 წლის 12 აპრილს ცნეს ალბანეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის ავტოკეფალია, ხოლო 1945 წლის 22 თებერვალს ბულგარეთის ეკლესიის ავტოკეფალია. ბენიამინ I // მართლმადიდებლური ენციკლოპედია. მოსკოვი, ტ. . VII, გვ. 656. Βενιαμίν დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine.
ოზგე ოზფირინჩი

ოზგე ოზფირინჩი (თურქ. Özge Özpirinçci; დ. 1 აპრილი 1986, სტამბოლი, თურქეთი) — თურქი მოდელი და მსახიობი. ოზგე დაიბადა 1986 წლის 1 აპრილს სტამბოლში. დაწყებითი განათლების სტამბოლში მიღების შემდეგ, AFS Intercultural Programs პროგრამით საშუალო განათლება აშშ-ში დაამთავრა. უმაღლესი განათლება მიიღო საბანჯის უნივერსიტეტის მართვის მეცნიერებების ფაკულტეტში. 2013 წლის 12 აპრილს დაინიშნა მსახიობ ენგინ ალთან დუზიათან-ზე, ხოლო ამავე წლის ბოლოს ერთმანეთს დაშორდნენ. ოზგე ოზფირინჩი Facebook-ზე ოზგე ოზფირინჩი Twitter-ზე ოზგე ოზფირინჩი Instagram-ზე ↑ 1.0 1.1 Özge Özpirinçci – Kaç Kilo, Boyu Kaç, Nereli, Kaç Yaşında, Sevgilisi Kimdir? ↑ Özge Özpirinçci kimdir? ↑ Özge Özpirinçci Roportajı! Özge Özpirinçci Hakkında Bilinmeyenle[მკვდარი ბმული] ↑ Engin Altan Düzyatan, Özge Özpirinçci ile ayrılığını yanıtladı ↑ http://www.youtube.com/watch?v=vqE2Dy_-4lM
მვერუ-ვანტიპა

მვერუ-ვანტიპა (ინგლ. Lake Mweru Wantipa) — ტბა და ჭაობთა სისტემა ზამბიის ჩრდილოეთის პროვინციაში. ძველად ტბა საიდუმლოდ ითვლებოდა მარილიანობის და წყლის დონის ცვლილებების გამო, რომლებიც მთლიანად არ იყო გასაგები ნალექების დონის ცვლილებით, ცნობილია შემთხვევები, როდესაც ტბა მთლიანად დაშრა. მისი ძნელადმისადგომი მდგომარეობის გამო მვერუ-ვანტიპას ტბა ნაკლებადაა შესწავლილი გეოგრაფების და გეოლოგების მიერ, განსხვავებით უფრო დიდი, მისი მეზობელი ტბებისაგან: ტანგანიიკისაგან და მვერუსაგან. სახელწოდების მსგავსების გამო მას ზოგჯერ შეცდომით ურევენ მვერუს ტბაში. მდებარეობს აღმოსავლეთ აფრიკის რღვევის ხაზის ტბების ჯაჭვში, 25 კმ-ით დასავლეთით ტანგანიიკის ტბიდან და 40 კმ-ით აღმოსავლეთით მვერუს ტბიდან. ადგილობრივ დიალექტებზე «wa ntipa» შეიძლება გადავთარგმნოთ, როგორც «ტალახიანი». ეს იმით აიხსნება, რომ ტბის წყალი შესახედავად ჭუჭყიანია, ხანდახან გამოიყურება მოწითალოდ ან მსუბუქად ზეთიანად. ↑ 1.0 1.1 W. V. Brelsford: «The Problem of Mweru-Wantipa», The Northern Rhodesia Journal, Vol 2, No 5 (1954) ↑ Camerapix: «Spectrum Guide to Zambia», Camerapix International Publishers, Nairobi, 1996
ფორონიდები

ფორონიდები (ლათ. Phoronidea) — ზღვის ფსკერის უხერხემლო ცხოველების კლასი. მათი სხეულის სიგრძე 0,6—45 სმ აღწევს, მოთავსებულია ტყავისებრ ქიტოვან მილში. ფორონიდების ნალისმაგვარ ფუძეზე განლაგებულია მრავალი საცეცი, რომელთა შორისაც არის პირი. იკვებებიან წვრილ-წვრილი ორგანიზმებით. ფორონიდები ცალსქესიანი ცხოველები არიან. კვერცხიდან იჩეკება პლანქტონური ლარვა—აქტინოტროხა. კლასში 23 სახეობაა. ზოგი ფორონიდები ფსკერის თევზების საკვებიც იყოს. ზოგჯერ ფორონიდებს ცალკე ტიპად (Phoronidea) გამოყოფენ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 368.
ბანგვეულუ

ბანგვეულუ (ინგლ. Lake Bangweulu) — დიდი წყალმეჩხერი ტბა ზამბიაში, უფრო ზუსტად, წყლის სისტემა, რომელიც აერთიანებს ბანგვეულუს ტბას, ბანგვეულუს ჭაობს და პლატოს ან ბანგვეულუს ჭალას. წყლის სისტემა მდებარეობს მდინარე კონგოს ზედა დინებაში, ზღვის დონიდან 1140 მეტრ სიმაღლეზე. ტბის როლი საკმაოდ დიდია ზამბიის ჩრდილოეთი პროვინციების ეკონომიკაში და ბიოლოგიურ მრავალფეროვნებაში. ბანგვეულუს ტბას აქვს 75 კმ სიგრძე და 40 კმ-მდე სიგანე, ტბის მუდმივი ღია წყლის ზედაპირი დაახლოებით 3000 კმ²-ია, მაგრამ ფართობი ბევრჯერ იზრდება სანაპირე ჭაობების და მაისში წვიმების სეზონის ბოლოს ტბისპირა ვაკე ადგილების დატბორვის დროს. ტბის და ჭაობის საერთო ფართობი აღწევს 15 000 კმ²-ს. ტბის საშუალო სიღრმე სულ 4 მეტრია. ბანგვეულუს სისტემა იკვებება დაახლოებით 17 მდინარის ხარჯზე, რომელთაგან ჩამბეში ყველაზე დიდია. ტბიდან გამოედინება მდინარე ლუაპულა. ტბა ევროპელთაგან პირველმა აღმოაჩინა დეივიდ ლივინგსტონმა 1868 წელს. ↑ Camerapix: Spectrum Guide to Zambia. Camerapix International Publishing, Nairobi, 1996. ↑ Google Earth (http://earth.google.com) accessed 31 January 2007 ↑ ILEC Data Summary: Lake Bangweulu. დაარქივებული 2007-09-30 საიტზე Wayback Machine. Website accessed 30 January 2007
ვანო ზოდელავა

ივანე (ვანო) ზოდელავა (დ. 2 მაისი, 1957, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ — გ. 5 თებერვალი, 2019, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი, სპეციალობით ინჟინერი. 1977-1978 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის უფროსი ლაბორანტი; 1978 წელს მშენებლობის სამინისტროს N13 ტრესტის N5 სამშენებლო სამმართველოს უფროსი ოსტატი; 1978-1981 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასპირანტი; 1981 წელს უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი; 1981-1985 წლებში კომკავშირის კომიტეტის მდივანი; 1985-1988 წლებში ქალაქ თბილისის ორჯონიკიძის რაიონის კომკავშირის პირველი მდივანი; 1988-1990 წლებში პარტიის თბილისის საქალაქო კომიტეტის საორგანიზაციო განყოფილების ინსტრუქტორი; 1990-1991 წლებში ქალაქ თბილისის ორჯონიკიძის რაიონის რაიკომის მდივანი; 1991-1996 წლებში ერთობლივი საწარმო „თბილისი ლინკისა“ და „საქართველო-ამერიკის პარტნიორის“ პრეზიდენტი; 1996-1997 წლებში თბილისის საგადასახადო ინსპექციის უფროსი; 1997 წელს თბილისის მუნიციპალიტეტის პრემიერის I მოადგილე; 1997-1998 წლებში ქალაქ ფოთის მერი; 1997 წლიდან ფაზისის აკადემიის წევრი, 1998-2004 წლებში თბილისის მერი. ავტორია ოცამდე სამეცნიერო ნაშრომისა. ვანო ზოდელავა 2019 წლის 5 თებერვალს, 61 წლის ასაკში გარდაიცვალა. მან ჯანმრთელობის მძიმე დაზიანება 2017 წლის ივლისში მიიღო, როდესაც აზერბაიჯანის საზღვრიდან თბილისისკენ მომავალ გზაზე ავტოავარიაში მოყვა, რის შემდეგაც თავის მძიმე ტრავმა მიიღო და გარდაცვალებამდე თბილისის პირველ კლინიკურ საავადმყოფოში მკურნალობდა. 1997 — ფოთის საპატიო მოქალაქე ვინ ვინაა საქართველოში: ქართული ბიოგრაფიული ცნობარი. თბილისი, 1998-1999. გვერდი 135. ვანო ზოდელავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ თბილისის ყოფილი მერი ვანო ზოდელავა გარდაიცვალა. NewPosts
ბოსლობა

ბოსლობა (სვან. ბოსლობ, ბემღუ, ლიღმესარი) — ნაყოფიერების და გამრავლების ღვთება ბოსელის კულტთან დაკავშირებული მოძრავი ხალხური დღეობა (იხდიდნენ იანვარსა ან თებერვალში) დასავლეთ საქართველოში. ძველად საქართველოს ყველა კუთხეში უნდა ყოფილიყო გავრცელებული. საბოსლო წეს-ჩვეულებათა შესრულების მიზანი იყო საქონლის და შინაური ფრინველის გამრავლება-სისაღე, მარცვლეულისა და ღვინის მოსავლის გადიდება, ყანა-ვენახების დაცვა უამინდობისა და სოფლის მეურნეობის მავნებელთაგან. ბოსლობის მთავარი აქტი სრულდებოდა ბოსელში. გურიაში ბოსლობა აღინიშნებოდა უძღების კვირის წინა შაბათ საღამოს. ქვის კეცზე გამოაცხობდნენ მჭადს, რომელშიც ჩააყოლებდნენ ღორის მუცლის ქონს. წმინდა ბოსელეს შესთხოვდნენ საქონლის სიმრავლეს. ვახშმის წინ ვაჟს შეუშვებდნენ საქონლის ბაგაში, რომელიც ხარს კისერზე გადაატეხდა ჯვრის ფორმის მჭადს. ხის რქებზე სანთლებს დაანთებდნენ. ქვემო რაჭაში სადღესასწაულოდ მეტწილად სამ ლობიოსგულიან „განატეხს“ (სარიტუალო პური) აცხობდნენ: ერთს ძროხებისათვის, მეორეს ხარებისათვის და მესამეს „ვენახის მისალოცავად“. გამოცხობის წინ „ძრობის განატეხზე“ დააწებებდნენ ცომისაგან გაკეთებულ „ჯიქანს“, ხოლო „ხარის განატეხზე“ — სახვნელისა და უღლის გამოსახულებას. ვენახის მისალოცავ „განატეხს“ მტევნებიანი ვაზის ფორმა ჰქონდა. შეღამებისას „ძროხის“ და „ხარის“ განატეხები, ერთი ხელადა ღვინო და ანთებული სანთელი ბოსელში შეჰქონდათ, სადაც ოჯახის უფროსი ხარსა და ძროხას შუბლზე სანთლით თმას შეუტრუსავდა, ტანზე კვერცხს გადაუსვამდა. ბოსელში მყოფთაგან ყველა ჭიქა ღვინოს შესვამდა და საქონელს დალოცავდა. სოხაძე ა., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 481. ↑ რატომ აქნობამდე არ მომსპარა ჩვენში ამაო მორწმუნეობანი // მწყემსი : ჟურნალი, 30 იანვარი 1887, № 3, გვ. 7.
Kanal D

Kanal D (თურქ. Kanal Doğan) — აიდინ დოგანის მფლობელობაში არსებული და „Doğan Holding“-ში შემავალი თურქეთის ეროვნული სამაუწყებლო არხია.. მაუწყებლობს მთელ თურქეთის მასშტაბით, ძირითადად ცნობილია ტელესერიალების გამოშვებით და მაუწყებლობით, ასე რომ, თავისი არსებობის მანძილზე 84 თურქული და 13 უცხოური სერიალის ჩვენებით, თურქეთში მეორე ადგილზეა Show TV-ს შემდეგ, სერიალების ჩვენებით. 2009 წელს, მან მიიღო ყველაზე ყურებადი არხი ტიტული თურქეთში. არხის სპორტის დეპარტამენტის დირექტორია ილქერ იასინი. დაფუძნდა 1993 წლის 16 სექტემბერს აიდინ დოგანის და აიხან შეხენქის მიერ. არის საერთაშორისო სამაუწყებლო არხი. კანალ დ-მ თავისი არსებობის ისტორიაში გამოუშვა 84 სერიალი, ხოლო 93 სერიალი გაუშვა ეთერში. 2007 წლის 18 თებერვალს კანალ დ-მ ამავე სახელით გახსნა ახალი არხი რუმინეთში. Kanal D მაუწყებლობს თანამგზავრის საშუალებით მსოფლიოს 27 ქვეყანაში. სახიფათო ქუჩები (Arka Sokaklar) 2006-დან შავ-თეთრი სიყვარული (Siyah Beyaz Aşk) 2017-დან ჰაიათი და სხვები (Hayati ve Diğerleri) 2017-დან მერიემი (Meryem) 2017-დან უსახელოები (İsimsizler) 2017-დან ჩემი სამშობლო შენ ხარ (Vatanim Sensin) 2016-დან ა. გუჩლუსთან ერთად ახალგაზრდული ხედვა (A. Güçlü ile Genç Bakış) (წამყვანია აბას გუჩლუ) ახალი ამბები (Ana Haber Bülteni) ბეაზ შოუ (Beyaz Show) (თოლქ შოუ. წამყვანის ბეიაზით ოზთურქი) ჩემი ექიმი (Doktorum) (სამედიცინო შოუ) მაგაზინ დ (Magazin D) აქ საუბარი ბევრია (Burada Laf Çok) თუ გინდა (Kısmetse Olur) ფერადი გვერდები (Renkli Sayfalar) Kanal D Facebook-ზე Kanal D Twitter-ზე Kanal D Instagram-ზე Kanal D YouTube-ზე ↑ kanal d hakinda ↑ dijital mecralar kanal d
ალფატარის თემი

ალფატარის თემი (ბულგ. Община Алфатар) — თემი ჩრდილო-აღმოსავლეთ ბულგარეთში. შედის სილისტრის ოლქის შემადგენლობაში. თემის მოსახლეობაა 2 966 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 248.57 კმ²-ს. მოიცავს 7 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ალფატარი. სილისტრის ოლქი ბულგარეთის ადმინისტრაციული დაყოფა ბულგარეთის თემები ოფიციალური საიტი (ბულგარული) ↑ НСИ Националният регистър на населените места <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q12287889"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3658617"></a>