laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ალფეს მედავითნე

ალფეს მედავითნე — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 18 ნოემბერი, ახალი სტილით — 1 დეკემბერი. იგი ზაქე ღადარინელის ხორციელი ნათესავი იყო და მასთან ერთა დ მოიხსენიებს ეკლესია. წმინდანი იმპერატორ დიოკლეტიანეს (284-305) ზეობისას ეწამა. დიოკლეტიანეს დროს მაცხოვრის მოსავები ისე სასტიკად იდევნებოდნენ, რომ წამების შიშით ზოგი ქრისტიანი კერპებისთვის მსხვერპლის შეწირვაზე თანხმდებოდა. საღვთო შურით ანთებული კესარიის ეკლესიის მედავითნე, ალფესი შეერია წარმართული სამსხვერპლოსკენ მიმავალ ქრისტეს უარმყოფლებს და მოუწოდა, სული არ წაებილწათ. მაშინ უფლის რჩეული შეიპყრეს და ტანჯვა-წამების შემდეგ ზაქესთან ერთად საერთო ბორკილი დაადეს. ღამით წმინდანები საპყრობილეში ჩააგდეს, სადაც ისინი მხურვალედ ლოცულობდნენ და მოსალოდნელი აღსასრულის წინ ერთმანეთს განამტკიცებდნენ. დილით უფლის რჩეულებს თავები მოჰკვეთეს (303 წელი). წმიდანთა ცხოვრება, ტომი IV, თბილისი, 2003 წ.
ოგიუსტენ რობესპიერი

ოგიუსტენ ბონ ჟოზეფ დე რობესპიერი (ფრანგ. Augustin Bon Joseph de Robespierre; დ. 21 იანვარი, 1763 — გ. 28 ივლისი, 1794) — მაქსიმილიან რობესპიერის უმცროსი ძმა. იყი იაკობინელი, კონვენტის კომისარი არმიაში. თავი გამოიჩინა ტულონთან. 9 თერმიდორის გადატრიალების შემდეგ დახვრიტეს. ბროკჰაუზისა და ეფრონის ენციკლოპედიური ლექსიკონი
PepsiCo

პეპსიკო (ინგლ. PepsiCo; NYSE: PEP), Fortune 500-ის, ამერიკის ტრანსნაციონალური კორპორაცია შტაბ-ბინით პურჩეიზში, ნიუ-იორკი, რომლის მთავარი წარმოებისა და მარკეტინგის სპეციალიზაცია კარბონატული უალკოჰოლო სასმელებია, ასევე მშრალი საკვები. გრადა ბრენდისა Pepsi-Cola, კომპანია ფლობს ბრენდებს Quaker Oats, Gatorade, Frito-Lay, SoBe, Naked, Tropicana, Copella, Mountain Dew, Mirinda და 7-Up (აშშ-ს გარეთ). 2006 წლიდან პეპსიკოს მთავარი აღმასრულებელი დირექტორია ინდრა კრიშნამურთი ნუუი. მისი მმართველობის პერიოდში კომპანიამ გეზი ჯანსაღ საკვებ პროდუქტებზე აიღო. ასევე კომპანია გარემოზე ნულოვანი ზემოქმედების მიღწევას ცდილობს. მთავარი შტაბ-ბინით პურჩეიზში, ნიუ-იორკი, და კვლევისა და განვითარების შტაბ-ბინით ვალჰალაში, კომპანია პეპსი-კოლა 1898 წელს დააარსა ფრამაკოლოგმა და ინდუსტრიალისტმა კალებ ბრადჰემმა. ამჟამინდელი სახელით კომპანია ცნობილია 1965 წლიდან, როდესაც ის Frito Lay-სთან გაერთიანდა. 1997 წლამდე ის ასევე ფლობდა კომპანიებს KFC, Pizza Hut, და Taco Bell, თუმცა ეს სწრაფი კვების რესტორების ქსელები 1998 წელს ჩამოშორდა მას და გაერთიანდა Tricon Global Restaurants კონგლომერაციაში, რომელსაც ამჟამად Yum! Brands, Inc. ჰქვია. პეპსიკომ 1998 წელს შეისყიდა Tropicana, ხოლო 2001 წელს Quaker Oats. 2005 წელს პეპსიკომ გაუსწრო კოკა-კოლას საბაზრო კაპიტალიზაციით პირველად 112 წლის განმავლობაში, როდიდანაც ეს ორი კომპანია ერთმანეთს კონკურენციას უწევს. პეპსიკოს ოფიციალური საიტი პეპსიკო ინდოეთი დაარქივებული 2010-06-12 საიტზე Wayback Machine. პეპსიკო დიდი ბრიტანეთი დაარქივებული 2019-04-01 საიტზე Wayback Machine. პეპსიკო ბენელუქსი (ბელგია/ნიდერლანდები/ლუქსემბურგი) დაარქივებული 2018-12-01 საიტზე Wayback Machine. პეპსიკო საფრანგეთი დაარქივებული 2019-09-14 საიტზე Wayback Machine. პეპსიკო გერმანია დაარქივებული 2019-03-31 საიტზე Wayback Machine. პეპსიკო ესპანეთი
სხალთის ტაძარი

სხალთა, ყინჭაური — XII საუკუნის ეკლესია, სხალთის ეპარქიის ცენტრი. მდებარეობს ხულოს მუნიციპალიტეტის სოფელ ყინჩაურში. სხალთის მთავარი ტაძარი დიდი ზომის დარბაზული ნაგებობაა (სიგრძე მისი 25 ნაბიჯს უდრის, განი და სიმაღლე — 12 ნაბიჯს), რომელსაც სამხრეთი და დასავლეთი მხრიდან მიდგმული ჰქონდა კარიბჭეები. ამჟამად ერთი მათგანის მხოლოდ თაღოვანი შესასვლელია შემორჩენილი, მეორე კი დიდი ხნის დანგრეულია. ამის გარდა ტაძარს ჩრდილოეთი მხრიდან ჰქონდა მინაშენი, რასაც მისი კედლების კვალი მოწმობს. ძეგლმა ძლიერი დაზიანებით მოაღწია: კედლების უდიდეს ნაწილს ჩამოცლილი ჰქონდა საპირე ქვა, მძიმე დაზაინების დაღი ადევდა ჩრდილოეთისა და აღმოსავლეთის ფასადებს. არც შიგნითა მოპირკეთებული კედლები შემონახულა დაზიანების გარეშე. განსაკუთრებით აკლია ქვები კედლების ძველ ნაწილში. აღმოსავლეთის მხრიდან სამი მშვენიერი ჩუქურთმა აქვს ჯვრის ფორმისა. აღდგენითი სამუშაოების დაწყებამდე ტაძარს სახურავი არ ჰქონდა. ტაძარს არაერთი შეკეთება-რესტავრაციის კვალი ეტყობა. ეკლესიის ინტერიერში მოხატულობის ფრაგმენტებია. გარშემო გვიანდელი შუა საუკუნეების სამეურნეო დანიშნულების ნაგებობებია, მათ შორის მარანი და სხვა. მდინარე სხალთაზე შუა საუკუნის ხიდია. ძეგლის ასაკის განსაზღვრა მრავალმა მკვლევარმა სცადა (დ. ბაქრაძე, თ. კლუგე, ნ. სევეროვი, რ. მეფისაშვილი). ზოგი მათგანი X-XII საუკუნეების ძეგლად მიიჩნევდა, ზოგიერთიც XI საუკუნისად თვლიდა, სხვა კიდევ მას XIII საუკუნის შუახანებით ათარიღებდა. ტაძარი XII საუკუნის ძეგლია. ტაძრის ხუროთმოძღვრულ თავისებურებებთან ერთად (თაღედის აღნაგობისა და კამარისა და კონქის ქუსლს გავლებული სარტყლის თავისებურებანი) ამას ადასტურებს მის მშენებელ ერისთავთ-აბუსერისძეთა იმდროინდელი სოციალურ-პოლიტიკური მდგომარეობის ანალიზი. აბუსერიძენი სწორედ ამ დროს იდგნენ ასეთი ტაძრის აგებულების აუცილებლობის წინაშე. ადრე, როცა მათ ვრცელი სამფლობელოები და ტბეთის ტაძარი ჰქონდათ, მაშინ აჭარაში სხალთის ტაძრის მსგავსი არ სჭირდებოდათ. ასე რომ X-XI საუკუნეებში ამ ხეობაში ასეთი ტაძრის აგებაზე ლაპარაკი უსაფუძვლოა. არც XIII საუკუნის შუა წლებში ედგათ აბსერისძეებს სხალთაში ტაძრის მშენებლობის აროსი. ხვარაზმელთა თარეშობით შეწუხებულ და ეკონომიკურ-პოლიტიკურად დაკნინებულ აბუსერისძეებს ამ დროს სხალთის ასაშენებლად აუცილებელი ეკონომიკური ძალა არ გააჩნდათ. სხალთის შესახებძალიან მცირე ცნობები მოგვეპოვება. ერთადერთი უძველესი საბუთი, რომელიც ეს ძეგლია მოხსენებული, ეკუთვნის ალექსანდრე I-ს. ცნობილია ერთი ასომთავრული წარწერა ტაძრის აღმოსავლეთი ფასადიდან: ღ(მერთ)ო იესო, შ(ეიწყალ)ე ნ(იკოლოზ)ი — გადმოიღო დიმიტრი ბაქრაძემ ი. სიხარულიძე, „აჭარის მატერიალური კულტურის ძეგლები“, ბატ., 1962, გვ., 33-34 რ. მეფისაშვილი, „სხალთის ხუროთმოძღვრული ძეგლი“ – ქართული მატერიალური კულტურის ძეგლები აჭარაში, 1955 წ. შ. მამულაძე, „აჭარისწყლის ხეობის მატერიალური კულტურის ძეგლები“, გზამკვლევი, 2000 წ. ისტორიულ-არქიტექტურული აღწერა, სხალთა დაარქივებული 2020-09-26 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 628. ↑ საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება № 665, 2006 წლის 7 ნოემბერი, ქ. თბილისი, კულტურის ზოგიერთი უძრავი ძეგლისათვის ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის მინიჭების შესახებ ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სხალთის ტაძარი
პიერ-შარლ დე ვილნევი

პიერ–შარლ ჟან ბატისტ სილვესტრ დე ვილნევი (ფრანგ. Pierre-Charles-Jean-Baptiste-Silvestre de Villeneuve; დ. 31 დეკემბერი, 1763 — გ. 22 აპრილი, 1806) — ფრანგი ვიცე-ადმირალი. აბუკირის და ტრაფალგარის ბრძოლების მონაწილე. ამ უკანასკნელ ბრძოლაში ტყვედ ჩავარდა, თუმცა შემდეგ გაათავისუფლეს. ნაპოლეონმა ის დაადანაშაულა სიმხდალესა და არაკომპეტენტურობაში. დაიღუპა უცნაურ ვითარებაში რენის სასტუმროს ნომერში. James, William (1837). The Naval History of Great Britain, from the Declaration of War by France in 1793, to the Accession of George IV.. R. Bentley.
პარიზის ზავი (1783)

პარიზის ზავი — სამშვიდობო ხელშეკრულება, რომელსაც ხელი მოაწერეს 1783 წლის 3 სექტემბერს. ამ ზავით ფორმალურად დამთავრდა ომი ამერიკასა და დიდი ბრიტანეთის სამეფოს შორის. ხშირად ამ ზავს მოიხსენიებენ როგორც პარიზის მეორე ზავი, პირველი იყო 1763 წლის ხელშეკრულება. კიდევ რამდენიმე ხელშეკრულება იწოდება პარიზის ზავის სახელით (იხ. პარიზის ზავი). ზავში შედიოდა შემდეგი ნაწილები: ცამეტი კოლონიის აღიარება როგორც ცამეტი თავისუფალი და სუვერენული სახელმწიფო. [პირველი თავი] საზღვრების დადგენა ამერკის შეერთებულ შტატებსა და ბრიტანულ ჩრდილოეთ ამერიკას შორის. [მეორე თავი] აშშ–ს მიეცა თევზაობის უფლება ნიუფაუნდლენდის დიდ სანაპიროებთან და წმინდა ლორენის ყურეში. [მესამე თავი] ორივე მხარის კრედიტორებისთვის უნდა დაეფარათ ვალები. [მეოთხე თავი] ამერიკის შეერთებული შტატების კონგრესი რეკომდენდაციას გაუწევდა შტატების საკანონმდებლო ორგანოებს, რათა მათ სცნონ კანონიერად ბრიტანელების ის ქონება რომელიც მათ გააჩნდათ ომამდე და შემდეგ მოხდა მათი კონფისკაცია. [მეხუთე თავი, არ შესრულებულა] აშშ შემდგომში არ მოახდენდა კონფისკაციას. [მეექვსე თავი] ტყვეები ორივე მხრიდან უნდა გათავისუფლებულიყვნენ. [თავი მეშვიდე] ბრიტანეთსაც და ამერიკის შეერთებულ შტატებსაც მიეცემოდათ მდინარე მისისიპში ნაოსნობის სამუდამო უფლება. [თავი მერვე] ამერიკელების მიერ დაპყრობილი ყველა ტერიტორია დაბრუნებული იქნებოდა ყველანაირი კომპენსაციის გარეშე. [მეცხრე თავი] ზავის რატიფიკაცია უნდა მომხდარიყო მისი ხელმოწერიდან 6 თვის განმავლობაში. [მეათე თავი] დოკუმენტს ხელი მოაწერეს დევიდ ჰარლტლიმ (ბრიტანეთის პარლამენტის წევრი და მეფე ჯორჯ III-ის წარმომადგენელი), ჯონ ადამსმა, ბენჯამინ ფრანკლინმა და ჯონ ჯეიმ (აშშ-ს წარმომადგენლები). 3 სექტემბერს ბრიტანეთმა ასევე ხელი მოაწერა შეთანხმებას საფრანგეთთან, ესპანეთთან და ნიდერლანდებთან, ეს პროცესი ადრე იყო შეთანხმებული. ხელშეკრულების მიხედვით ბრიტანეთმა აღიარა ესპანეთის უფლება იმ ტერიტორიებზე რომელიც ესპანელებმა ომის დროს დაიპყრეს. საფრანგეთთან გამყარდა და განახლდა სხვა ადრინდელი ხელშეკრულებები და ნიუფაუნდლენდში თევზჭერის უფლება მიეცათ. ხოლო ნიდერლანდებთან ბრიტანეთმა კუნძული სუმატრა დათმო. ამერიკის კონტინეტალურმა კონგრესმა ზავის რატიფიკაცია მოახდინა 1784 წლის 4 იანვარს, ხოლო ბრიტანეთმა 1784 წლის 9 აპრილს. პარიზის ზავის ტექსტი დაარქივებული 2008-08-21 საიტზე Wayback Machine.
იოანე მანგლელი

წმიდა იოანე მანგლელი (სააკაძე) (დ. 1668 — გ. 25 მარტი, 1751) — ქართველი წმინდანი. ბავშვობიდანვე გარეჯის უდაბნოში აღიზარდა, აქ ისწავლა მან მონაზვნური ცხოვრება. ძმებისაგან სათნოებით გამორჩეული წმიდა იოანე მალე მღვდელ-მონაზვნად აკურთხეს, შემდეგ კი მანგლისის კათედრაზე დაადგინეს ეპისკოპოსად. 1724 წელს წმიდა იოანე დარუბანდში წავიდა, ხის ეკლესია ააშენა და დაღესტანში ქადაგება დაიწყო. მას თან ახლდა თერთმეტი სასულიერო პირი. წმიდა ცხოვრებითა და სასწაულებით იოანემ მალე მიიპყრო ლეკების ყურადღება. არც მთავრობას დარჩენია შეუმჩნევლად მისი მოციქულებრივი საქმიანობა. ამ დროს ვახტანგ VI-სა და პეტრე დიდს მიწერმოწერა ჰქონდათ ართმანეთთან კასპიისპირეთისსაქმეებზე. ორივე მეფე მალე მიხვდა იოანეს ღვაწლის მნიშვნელობას და დიდი ნივთიერი შემწეობა გაუწიეს მას. წმიდა მამამ ღვთისმშობლის შობისა და წმიდა დიდმოწამე ეკატერინეს სახელობის ტაძრები ააგო. 1737 წელს იოანემ თავისი მოწაფეები დაღესტანში დატოვა, თვითონ კი ასტრახანში გადავიდა. აქ მან ააგო წმიდა იოანე ღვთისმეტყველის სახელობის ეკლესია, რომელიც 1746 წელს რუსეთის მთავრობამ მონასტრად გადააკეთა და არქიმანდრიტად იოანეს მოწაფე, ქართველი ბერი გერმანე დანიშნა. ასტრახანში იოანემ შეიტყო, რომ ყიზლარში მცხოვრებ ქართველებს ეკლესია არ ჰქონდათ. ისიც გაიგო, რომ ოსეთში ქრისტიანობას უჭირდა და ყიზლარს მიაშურა; იქ ქართველების დახმარებით ეკლესია ააგო და გახსნა სკოლა მქადაგებელთა მოსამზადებლად. ოთხმოც წელს გადაცილებული იოანე ყიზლარში აღესრულა 1751 წლის 28 მარტს და თავისსავე აგებულ მონასტერში დაკრძალეს. შემდგომ, თეიმურაზ მეფის ბრძანებით, წმიდა იოანეს მირონმდინარე ნეშტი საქართველოში ჩამოასვენეს. წმიდა იოანე მანგლელის საფლავი არის სიონის ტაძარში, მანგლისის ღვთისმშობლის ხატის წინ. ქართველ წმიდანთა ცხოვრება, გვ. 78 საისტორიო ცნობები რუსეთის იმპერიის დამოკიდებულებაზე ასტრახან-მოზდოკის ქართული საეკლესიო ახალშენებისადმი : (XVIII საუკუნის პირველი ნახევარი) / ქეთევან პავლიაშვილი // საქართველოს ისტორიის ინსტიტუტი : შრომები / ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი; ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტი. - თბილისი, 2011. - ISSN 1987-9970. - [ტ.] I. - გვ.184-196. - რეზ. ინგლ. ენ.
ჰეტ ლო

სასახლე ჰეტ ლო (ნიდერლ. Paleis Het Loo, ნიშნავს „ტყის სასახლეს“) — სასახლე ნიდერლანდების ქალაქ აფელდორნში. სიმეტრიული ნიდერლანდური ბაროკოს სტილის შენობა დააპროექტეს იაკობ რომანმა და იოჰან ვან სვიტენმა. შენობა აიგო 1684-1686 წლებში ინგლისის მეფე უილიამ III-სა და მერი II-სთვის. სასახლის ბაღი დააპროექტა კლოდ დეგოცმა. სასახლე ეკუთვნოდა ნიდერლანდების მეფეების ორანჟ-ნასაუს დინასტიას XVII საუკუნიდან დედოფალ ვილჰელმინას გარდაცვალებამდე (1962). სასახლის შენობა განახლდა 1976-1982 წლებში. 1984 წლის შემდეგ, სასახლე არის სახელმწიფო მუზეუმი (rijksmuseum). ამჟამად მუზეუმი ღიაა საზოგადოებისთვის, სადაც შესაძლებელია შიდა ინტერიერის ნახვა ორანჟ-ნასაუს დინასტიის კუთვნილ ავეჯთან, ნივთებთან და ნახატებთან ერთად. სასახლე ჰეტ ლო სასახლე ჰეტ ლოს მუზეუმი / ბიბლიოთეკა
ავსტრალიის გერბი

ავსტრალიის გერბი — ავსტრალიის ოფიციალური სიმბოლო. თავდაპირველი გერბი წარმოადგინა მეფე ედუარდ VII-მ 1908 წლის 7 მაისს, ხოლო დღევანდელი ვერსია მეფე ჯორჯ V-მ 1912 წლის 12 სექტემბერს, თუმცა გერბის 1908 წლის ვერსია კვლავ გამოყენებული იყო სხვადასხვა კონტექსტებში, აღსანიშნავია მონეტა სიქსპენსზე გამოჩენა 1966 წლამდე. ოფიციალური საიტი უფრო მეტი ინფორმაციით დაარქივებული 2006-06-15 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
ავსტრალიის დროშა

ავსტრალიის დროშა — ავსტრალიის ერთ-ერთი ეროვნული სიმბოლო. მისი თავდაპირველი დიზაინი შეირჩა 1901 წელს და პირველად აფრიალდა მელბურნში ამავე წლის 3 სექტემბერს. 1902 წელს, მეფე ედუარდ VII-მ მოიწონა თავდაპირველისაგან უმნიშვნელოდ განსხვავებული დიზაინის დროშა. შემდეგი რამდენიმე წლის განმავლობაში, დროშის ზუსტი დეტალები შეიცვალა რამდენიმეჯერ, როგორც განზრახულად, ასევე უწესრიგობის შედეგად. დღევანდელი დეტალები ოფიციალურად მთავრობის ბიულეტინში გამოქვეყნდა 1934 წელს და 1954 წელს, პარლამენტის სტატუტის მიერ დროშა მიჩნეულ იქნა როგორც „ავსტრალიის ეროვნული დროშა“. დროშის ლურჯ ფონზე გამოსახულია გაერთიანებული სამეფოს დროშა (ზედა მარცხენა კუთხეში), მის ქვეშ კი ფართო შვიდქიმიანი ვარსკვლავი, როგორც ბრიტანეთის თანამეგობრობის სიმბოლო. მარჯვენა მხარეს განლაგებული ხუთი ვარსკვლავი, რომელთაგან ერთი პატარაა ხუთქიმიანი, დანარჩენი ოთხი კი შედარებით დიდი, შვიდქიმიანი, განასახიერებს თანავარსკვლავედ სამხრეთის ჯვარს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ავსტრალიის დროშები ავსტრალიის მთავრობა, ეს არის პატივი! - ავსტრალიის ეროვნული დროშადაარქივებული 2011-08-24 საიტზე Wayback Machine. Ausflag დაარქივებული 2012-03-20 საიტზე Wayback Machine. ავსტრალიის ეროვნული დროშის ასოციაცია დაარქივებული 2013-09-02 საიტზე Wayback Machine.
აბდია წინასწარმეტყველი

წმინდა აბდია წინასწარმეტყველი — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 19 ნოემბერი, ახალი სტილით - 2 დეკემბერი. თორმეტ მცირე წინასწარმეტყველთაგანი (ამ წინასწარმეტყველებს „მცირე“ მათი წიგნების მოცულობათა სიმცირის გამო ეწოდებათ), ქრისტეს შობამდე IX საუკუნეში ცხოვრობდა. იგი სიქემის მახლობლად მდებარე სოფელ ბითარამიდან იყო და ისრაელის უსჯულო მეფის, აქაბის ეზოსმოძღვრად მსახურობდა. ამ დროს მთელი ისრაელი განუდგა უფალს და ბაალს წირავდა მსხვერპლს, აბდია კი აბრაამის, ისააკისა და იაკობის ღმერთს მტკიცედ ერთგულებდა და ფარულად მსახურებდა. როდესაც აქაბის ცოლი, უსჯულო და გარყვნილი იეზებელი უფლის წინასწარმეტყველებს დევნიდა, აბდია იფარებდა და საზრდელს აწვდიდა მათ. აქაბის მემკვიდრემ, მეფე ოქოზიამ სამი რაზმი გაგზავნა წმინდა წინასწარმეტყველ ელიას (ხს. 20 ივნისს) შესაპყრობად. მათგან ერთ-ერთს წმინდა აბდია წინამძღვრობდა. ელიას ლოცვით ორი რაზმი ზეციდან გარდამომხდარმა ცეცხლმა შთანთქა, აბდია და მისი მეომრები კი უფალმა შეიწყნარა. ამ დროიდან ნეტარმა დატოვა სამხედრო სამსახური და წინასწარმეტყველ ელიას შეუდგა. შემდგომში მან თავადაც მიიღო წინასწარმეტყველების ნიჭი. წმინდა აბდიას ღვთივსულიერი თხზულება - საწინასწარმეტყველო წიგნი მეოთხე ადგილზე დგას მცირე წინასწარმეტყველთა წიგნებს შორის. იგი შეიცავს წინასწარმეტყველებებს ახალი აღთქმის ეკლესიის შესახებ. წმინდა აბდია სამარიაშია დაკრძალული. „წმინდანთა ცხოვრება“, ტომი IV, თბილისი, 2003 წ.
წმინდა ბარლაამი

წმინდა ბარლაამი — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი. მისი ხსენების დღე არის ძველი სტილით 19 ნოემბერი, ახალი სტილით - 2 დეკემბერი. წმინდანი სირიის ანტიოქიაში ცხოვრობდა. როდესაც იმპერატორმა დიოკლეტიანემ (284-305) ქრისტიანთა დევნა დაიწყო, უკვე მხცოვანი ბარლაამიც შეიპყრეს და სამსჯავროზე წარადგინეს. მტარვალის ბრძანებით იგი საკერპოში შეიყვანეს, წარმართული სამსხვერპლოს წინ დააყენეს და მარჯვენა ხელისგულზე გახურებული ნახშირი დაუდეს. უსჯულო ხელისუფალი ფიქრობდა, რომ ბარლაამი ვერ გაუძლებდა ტკივილს, ნაკვერჩხალს საკურთხეველზე დაყრილ საკმეველზე დააგდებდა და, ამგვარად, კერპს მსხვერპლს შესწირავდა, მაგრამ ნეტარ მოწამეს მანამ ეპყრა ხელთ გავარვარებული მუგუზლები, სანამ ხელები არ დაეწვა. ამის შემდეგ მან სული უფალს შეჰვედრა (304 წელი). „წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი IV, თბილისი, 2003 წ.
წმინდა აზა

წმინდა მოწამე აზა – მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 19 ნოემბერი, ახალი სტილით - 2 დეკემბერი. წმინდა მოწამე აზა და მასთან ასორმოცდაათი მხედარი ისავრიაში (მცირე აზია) ეწამნენ იმპერატორ დიოკლეტიანეს (284-305) ზეობისას. აზა თავდაპირველად მეომარი იყო, მაგრამ შემდეგ დატოვა სამხედრო სამსახური და უდაბნოში გავიდა სამოღვაწეოდ. წმინდა ცხოვრებისათვის უფალმა მას სასწაულთქმედებისა და კურნების ნიჭი მიმადლა. როდესაც ქრისტიანთა დევნა დაიწყო, ეპარქ აკვილინეს ბრძანებით აზაც დაატუსაღეს. წმინდანმა მის შესაპყრობად გაგზავნილი ასორმოცდაათი მხედარი გზად ქრისტიანობაზე მოაქცია და მისივე ლოცვით სასწაულებრივად აღმოცენებულ წყაროში მონათლა. ახალნათელღებულ მეომრებს სურდათ, გაეთავისუფლებინათ წმინდა აზა, მაგრამ უფლის რჩეულმა აიძულა ისინი, აღესრულებინათ მცნება ხორციელი ხელისუფლების მორჩილების შესახებ და ეპარქთან მიეყვანათ. სამსჯავროზე მხედრებმა ნეტარ აზასთან ერთად მტკიცედ აღიარეს ქრისტიანული სარწმუნოება, რისთვისაც ყველას თავები მოკვეთეს. აკვილინემ მათთან ერთად სიკვდილით დასაჯა საკუთარი ცოლი და ასულიც, რომლებიც ესწრებოდნენ აზას წამებას და, იხილეს რა მისი შეურყევლობა, ქრისტიანობაზე მოექცნენ. „წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი IV, თბილისი, 2003 წ.
წმინდა ილიოდორე

წმინდა ილიოდორე – მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 19 ნოემბერი, ახალი სტილით - 2 დეკემბერი. წმინდანი ქალაქ მაგიდაში (პამფილია) ცხოვრობდა იმპერატორ ავრელიანეს (270-275) ზეობისას. ქალაქის თავმა, აეციმ სასტიკად აწამა იგი ქრისტეს აღსარებისათვის, ბოლოს კი 273 წელს თავი მოჰკვეთა. „წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი IV, თბილისი, 2003 წ.
გრიგოლ დეკაპოლელი

გრიგოლ დეკაპოლელი — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 20 ნოემბერი, ახალი სტილით — 3 დეკემბერი. გრიგოლ დეკაპოლელი დაიბადა ისავრიის ქალაქ ირინოპოლში, რომელიც ათქალაქის ანუ დეკაპოლის შემადგენლობაში შედიოდა. იგი ბავშვობიდანვე საეკლესიო მსახურებას მისდევდა. როცა გრიგოლი წამოიზარდა, დედ-მამამ მისი დაქორწინება გადაწყვიტა, მაგრამ მან ფარულად დატოვა მშობლიური სახლი. იგი მთელი სიცოცხლის მანძილზე მწირობდა: ხან კონსტანტინოპოლში იყო, ხან რომში, კორინთოში, თესალონიკში, რამდენიმე ხანს ოლიმპოს მთის ერთ გამოქვაბულშიც მოსაგრეობდა. ღირსი გრიგოლი ყველგან ღვთის სიტყვას ქადაგებდა, ამხელდა ხატმებძროლთა მწვალებლობას და განამტკიცებდა მართლმორწმუნეებს, რომლებსაც იმ დროს ერეტიკოსები დევნიდნენ. ხატმებრძოლთა ერესს უფრო ქმედითად რომ აღდგომოდა წინ, ღირსი გრიგოლი კონსტანტინოპოლში ჩავიდა. დედაქალაქში წმინდანი დაავადდა და 816 წელს გარდაიცვალა. „წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი IV, თბილისი, 2003 ღირსი გრიგოლ დეკაპოლელი
აბაკუმ წინასწარმეტყველი

წმინდა აბაკუმ წინასწარმეტყველი – მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 2 დეკემბერი, ახალი სტილით - 15 დეკემბერი. ერთი თორმეტ მცირე წინასწარმეტყველთაგანი, სვიმეონის ტომიდან იყო და მოღვაწეობდა ქრისტეს შობამდე დაახლოებით 650 წელს. წმინდა ამბაკუმმა იწინასწარმეტყველა იერუსალიმის ტაძრის დანგრევა, ბაბილონის ტყვეობა და ტყვექმნილი ებრაელების დაბრუნება სამშობლოში. ბაბილონელებთან ომის დროს წინასწარმეტყველი არაბეთში გაიხიზნა, სადაც ამგვარი სასწაული გადახდა: ერთხელ, როდესაც მომკალებისთვის სადილი მიჰქონდა, მას უფლის ანგელოზი შეხვდა და ამბაკუმი უცებ ბაბილონში აღმოჩნდა, სადაც იმ დროს უღმრთოებს დანიელ წინასწარმეტყველი საპყრობილეში ჰყავდათ გამომწყვდეული. ბაბილონელებთან ომის დამთავრების შემდეგ წმინდა ამბაკუმი სამშობლოში დაბრუნდა და ღრმა მოხუცებულობაში გარდაიცვალა. წმინდა თეოდოსი უმცროსის (408-450) ზეობისას აღესრულა მისი უხრწნელი ნაწილების აღმოყვანება. „წმინდანთა ცხოვრება“, ტომი IV, თბილისი, 2003 წ.
ბარბალე

ბარბალე – ქართულ მითოლოგიაში მზის განმასახიერებელი ქალღმერთი. ძირითადად თაყვანს სცემდნენ, როგორც ქალის ნაყოფიერების საწყისის მფარველ ღვთაებას. ხალხური წარმოდგენით, ბარბალე განაპირობებს მიწათმოქმედების და მესაქონლეობის პროდუქტების სიუხვეს, ხელს უწყობს როგორც მსხვილი რქოსანი საქონლის და შინაური ფრინველის, ისე ადამიანის განაყოფიერებას. ბარბალესადმი იყო მიძღვნილი სხვადასხვა დღესასწაული, რომელთაგან მთავარი ზამთრის მზებუდობას ემთხვეოდა. ბარბალესადმი მიძღვნილ რიტუალებსა და წეს-ჩვეულებებში გამოიყენებოდა საგნები, რომლებიც მზის სიმბოლოებს წარმოადგენდნენ. თვით ბარბალეს სახელიც (ცნობილია აგრეთვე მისი სხვა ვარიანტები: საერთო ქართული - ბარბალე/ბარბარე, სვანური - ბარბალი/ბარბარი და მთიულური ბარბალა/ბარბარა) ჰპოვებს ლინგვისტურ პარალელებს წრის, ბორბლის, მოელვარე ალის ქართულ დასახელებებში; ბარბალეს სახელში ვლინდება აგრეთვე ფორმალური და სემანტიკური მსგავსება შუმერულ-აქადურ ეპითეტთან bibbirru - მოელვარე სხივი, ბრწყინვალება. ბარბალეს თაყვანს სცემდნენ, როგორც მკურნალს, რომელიც ადამიანებს თვალს უხელს და განკურნავს თავის ტკივილის, ყვავილის და სხვა დაავადებებისგან. ბარბალეს შეეძლო აგრეთვე ადამიანებზე უბედურებები, გასაჭირი და სიკვდილიც მოეწია.
ედმუნდ რენდოლფი

ედმუნდ ჯენინგს რენდოლფი (ინგლ. Edmund Jennings Randolph; დ. 10 აგვისტო, 1753 — გ. 12 სექტემბერი, 1813) — ამერიკელი იურისტი, ვირჯნიის შტატის გუბერნატორი, სახელმწიფო მდივანი და აშშ-ის იუსტიციის პირველი მინისტრი. დაიბადა უილიამსბურგში (ვირჯინია). იურიდიული განათლება მიიღო უილიამის და მერის კოლეჯში. კოლჯის დამთავრების შემდეგ მან დაიწყო მუშაობა თავისი მამის ჯონ რენდოლფის იურიდიულ ფირმაში. 1775 წელს ამერკის რევოლუციის დაწყებითანავე მისი მამა ჯონ რენდოლფი დაბრუნდა ბრიტანეთში. ხოლო ედმუნდ რენდოლფი შევიდა კონტინენტალურ არმიაში და იქ მოღვაწეობდა გენერალ ჯოჯრ ვაშინგტონის თანაშემწედ. მისი ბიძის პეიტონ რენდოლფის სიკვდილის შემდეგ, იგი დაბრუნდა ვირჯინიაში. რენდოლფი 1779 წელს არჩეულ იქნა კონტინენტალური კონგრესის დელეგატად და მუშაობდა 1782 წლამდე. 1786 წელს რენდოლფი აირჩიეს ვირჯინიის გუბერნატორად, იმავე წელს ის წარგზავნილი იქნა ანაპოლისის კონვენციაზე, ვირჯინიის დელეგატად. მომდევნო წელს რენდოლფმა კონსიტუციურ კონვენციას წარუდგინა ვირჯინიის გეგმა ქვეყნის სამთავრობო მოწყობის შესახებ. 1789 წლის სექტემბერში ედმუნდ ჯენინგს რენდოლფი დაინიშნა აშშ–ის იუსტიციის მინისტრად, ხოლო სახელმწიფო მდივნის თომას ჯეფესონის გადაგომის შემდეგ 1793 წელს მან დაიკავა ეს პოსტი. პოსტიდან წასვლის შემდეგ ის დაბრუნდა ვირჯინიაში და განაგრძო იურისტად მუშაობა. ყველაზე ცნობილი საქმე რომელშიც იგი მონაწილეობდა იყო აარონ ბურის საქმე 1807 წელს. რენდოლფი გარდაიცვალა 1813 წლის, 12 სექტემბერს, კარტერ ჰილში, მილვუდის მახლობლად, კლარკის ქაუნთიში. ენციკლოპედია „ბრიტანიკა“ ↑ 1.0 1.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ GeneaStar <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q98769076"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3100478"></a> ↑ 3.0 3.1 3.2 Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ 4.0 4.1 4.2 4.3 NNDB — 2002. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1373513"></a> ↑ 5.0 5.1 5.2 Kindred Britain <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q75653886"></a> ↑ 6.0 6.1 geni.com — 2006. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2621214"></a>
არქეზილა

არქეზილა (ბერძ. Ἀρκεσίλαος, ლათ. Arkesilaos; დ. ძვ. წ. 315, პიტანა — გ. ძვ. წ. 241, ათენი) — ძველი ბერძენი ფილოსოფოსი, მეორე ანუ საშუალო (სკეპტიკური) აკადემიის დამფუძნებელი და სქოლარქი. თეოფრასტეს, კრანტორისა და პოლემონის მოსწავლე. არქეიზალამ განაგრძო ძველაკადემიური დიალექტიკის ტრადიცია, განავითარა თანაბარი ძალის მქონე საუბრის შედგენის პრაქტიკა - ნებისმიერ თემაზე მომხრისა და მოწინააღმდეგის დაყენება. ეთიკაში არქეზილა ასევე გამოირჩევა პლატონის ენთუზიასტური მოძღვრების შესუსტებით და მისი დაყვანით სულიერი მდგომარეობის უშფოთველობის შესახებ მოძღვრებაზე. Античная философия: Энциклопедический словарь. — М.: Прогресс-Традиция П. П. Гайденко, М. А. Солопова, С. В. Месяц, А. В. Серегин, А. А. Столяров, Ю. А. Шичалин 2008 ↑ D. L. IV 29
ოსმან ალი ხანი, აზაფ ჯა VII

ოსმან ალი ხანი, აზაფ ჯა VII (დ. 6 აპრილი, 1886 — გ. 24 თებერვალი, 1967) — ჰაიდარაბადისა და ბერარის სამეფოს უკანასკნელი ნიზამი (მმართველი). აზაფ ჯა VII, რომელიც 50 წლის ასაკში 210,8 მლრდ აშშ დოლარს ფლობდა, ჰაიდერაბადისა და ბერარის სამეფოს უკანასკნელი მმართველი იყო. მოგვიანებით კი ეს რეგიონი ინდოეთმა დაიპყრო. თანამედროვეების აზრით, მისი უდიდებულესობა, რომელიც საკმაოდ პროგრესულად აზროვნებდა, სერიოზულად იღვწოდა მასების განათლებისთვის, მეცნიერებისა და მშენებლობის განვითარებისთვის. სწორედ მისი ძალისხმევით გახდა დაწყებითი განათლება აუცილებელი ყველა მოქალაქისთვის და თანაც მისივე ბრძანებით, ღარიბები ამ განათლებას ყოველგვარი საფასურის გარეშე იღებდნენ, ხოლო როდესაც აზაფ ჯა 37 წლის იყო, თავის სამეფოში რკინიგზა და ელექტრობა გაიყვანა. 1937 წელს აზაფ ჯა ჟურნალ Time Magazine-ის გარეკანზე, მსოფლიოს ყველაზე მდიდარი ადამიანის სტატუსით გამოჩნდა. ასაფ ჯაჰ VII დაარქივებული 2016-02-11 საიტზე Wayback Machine. Nizam gave funding for temples