laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ბაგსეკგი

ბაგსეკგი(დ. 830 გ. 8 იანვარი, 871) — ცნობილი ვიკინგი და დიდი წარმართული ჯარის ლიდერი, რომელიც შეიჭრა ინგლისში. ანგლო-საქსური ქრონიკის თანახმად, ბაგსეგი და ჰელფდანი (ნორ. ჰალფდანი) იყვნენ დიდი წარმართული არმიის ერთობლივი მეთაურები, რომლებიც შეიჭრნენ უესექსის სამეფოში 870/71 წლეს ზამთარში. მისი მეთაურობისას დიდი წარმართლი ჯარი ებრძოდა ეთელრედის, უესექსის მეფის ძალებს, 871 წლის განმავლობაში. ერთ-ერთ ბრძოლაში, ეშდაუნის ბრძოლაში დაიღუპა ბაგსეკგი და ხუთი ვიკინგი გრაფი. ბაგსეკგის სიკვდილის შემდეგ, ჰელფდანი, როგორც ჩანს, გახდა დიდი წარმართული ჯარის ერთადერთი ლიდერი. ის იყო მთავარი ლიდერი, როდესაც ვიკინგებმა გამოიზამთრეს ლონდონში 871/72 წლებში. გარდა ამისა, 875 წლისთვის გამოჩნდა კიდევ სამი ვიკინგი მეფე (ანგლო-საქსური ქრონიკის მიხედვით). ზოგიერთი მათგანი შესაძლოა ამაღლებულიყო მეფის სტატუსამდე ბაგსეკგის დაღუპვის შედეგად. XVIII და XIX საუკუნეებში ბაგსეგი შეცდომით დაუკავშირეს ვეილენდის სმითს, ნეოლითურ გრძელ ბაროუს სამხრეთ ოქსფორდშირში. გაჩნდა ხალხური ლეგენდა, რომ ბარო იყო მისი საფლავი ან ბაგსეკგის მემორიალი. ანალოგიურად, სხვა პრეისტორიული ადგილები სამხრეთ ცენტრალურ ინგლისში, როგორიცაა შვიდი ბაროუ, შეცდომით განიხილება, როგორც ეშდაუნის ბრძოლაში დაღუპულთა მემორიალი. https://pase.ac.uk/jsp/persons/CreatePersonFrames.jsp?personKey=232 დაარქივებული 2022-11-21 საიტზე Wayback Machine. ↑ O'Keeffe (2001) p. 59 § 872; Thorpe (1861a) p. 138 § 872.
კოლიადო-დე-კონტრერასი

კოლიადო-დე-კონტრერასი (ესპ. Collado de Contreras) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის ლა-მორანიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 18,44 კმ². მოსახლეობა — 158 კაცი (2021 წ.). ავილის მუნიციპალიტეტები კოლიადო-დე-კონტრერასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
კონსტანსანა

კონსტანსანა (ესპ. Constanzana) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის ლა-მორანიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 26 კმ². მოსახლეობა — 107 კაცი (2021 წ.). ავილის მუნიციპალიტეტები კონსტანსანსის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
კრესპოსი

კრესპოსი (ესპ. Crespos) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის ლა-მორანიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 32 კმ². მოსახლეობა — 494 კაცი (2021 წ.). ავილის მუნიციპალიტეტები კრესპოსის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
დონხიმენო

დონხიმენო (ესპ. Donjimeno) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის ლა-მორანიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 14 კმ². მოსახლეობა — 72 კაცი (2021 წ.). ავილის მუნიციპალიტეტები დონხიმენოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
დონვიდასი

დონვიდასი (ესპ. Donvidas) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის ლა-მორანიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 11,48 კმ². მოსახლეობა — 30 კაცი (2021 წ.). ავილის მუნიციპალიტეტები დონვიდასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
მოველი ჭაავა

მოველი ჭაავა (დ.15 თებერვალი, 1938, ნორიო) — ქართველი ინჟინერი. 1961 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამთო-გეოლოგიური ფაკულტეტი. მუშაობდა საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს N7 სამშენებლო ტრესტ „საქშახტმშენის“ სამშენებლო სამმართველო „ტყვარჩელშახტმშენში“ ცვლის ინჟინრად, სამშენებლო უბნის უფორსად. მუშაობდა სამშენებლო-საწარმოო გაერთიანება „საქჰიდროენერგომშენის“ სისტემაში. იყო „ენგურჰესის“ მშენებლობის ძალოვანი კვანძის სამშენებლო-სამონტაჟო სამმართველოს უბნის უფროსი, სამმართველოს უფროსის მოადგილე, მთავარი ინჟინერი, უფროსი. სათავეში ედგა სს „ჰიდროსპეცგვირაბმშენს“. დაჯილდოებულია სახელმწიფო ორდენებითა და მედლებით, სსრკ სახალხო მეურნეობის მიღწევათა გამოფენის ოქროს მედალით და სსრკ დამსახურებული რაციონალიზატორის წოდებით. 1997 — ღირსების ორდენი აფხაზეთის დამსახურებული ინჟინერი საქართველოს დამსახურებული მშენებელი საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია, თბ., 2017, გვ. 690 წიგნი ღირსებისა, ტ. 2, თბ., 2001, გვ. 145 მოველი ჭაავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ედუარდ ფალიანი

ედუარდ ფალიანი (დ. 1 იანვარი, 1943, მესტიის რაიონი — გ. 13 სექტემბერი, 2016) — ქართველი პედაგოგი, პოეტი, საზოგადო მოღვაწე. 1967 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი. მუშაობდა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნიერსიტეტში არსებულ ვაჟას კაბინეტში და უნივერსიტეტის გამომცემლობაში, სადაც ეწეოდა მთარგმნელობით და პუბლიცისტურ მოღვაწეობას. მოგვიანებით ხელი მიჰყო საგაზეთო სარედაქციო საქმიანობას და აქტიურად მოღვაწეობდა „ლემში“, „ლელოში“, უნივერსიტეტის სტამბასა და გამომცემლობაში. მისი რედაქტირებით არაერთი სამედიცინო და სამხედრო ლიტერატურა და ენციკლოპედია ითარგმნა და გამოიცა. ჟურნალისტიკური და რედაქტორული მოღვაწეობის გარდა ეწეოდა ნაყოფიერ პედაგოგიურ მუშაობას. წლების განმავლობაში კიროვის რაიონის პიონერთა და მოსწავლეთა სახლში ხელმძღვანელობდა ლიტერატურულ წრეს. თბილისის 75-ე საშუალო სკოლაში ასწავლიდა ქართულ ენასა და ლიტერატურას. მისი პოეტური შემოქმედების მხოლოდ მცირე ნაწილია გამოცემული. აჰა იწყება...: ლექსები, თბილისი, საქართველო, 1991, გვ. 140 ლურჯი წვიმების ჟამი : ლექსები, ქუთაისი, საბჭ. საქართველო, 1985, გვ. 54 ქართველი პოეტები : ენციკლოპედია, თბ., 2021, გვ. 303 ედუარდ ფალიანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
გიორგი გუნია

გიორგი გუნია (დ. 22 ნოემბერი, 1908, თბილისი — გ. 23 ივლისი, 1983,თბილისი) — ქართველი რეჟისორი. 1934 წელს დაამთავრა საკავშირო კინემატოგრაფიის სახელმწიფო ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტი. 20–იან წლებში მუშაობდა გ. პლეხანოვის სახელობის თეატრში. 1928 წლიდან კინოში მსახიობად და დამდგმელ რეჟისორად. გადაღებულია ფილმებში: „ნამდვილი კავკასიელი“ (1931), „მზაღო და გელა“ (1933). მეორე რეჟისორად იმუშავა ქართულ მხატვრულ ფილმებზე: „ჭრიჭინა“ (1954), „ორი ოკეანის საიდუმლოება“ (1955), „მე ვიტყვი სიმართლეს“ (1957), „მაიაკოვსკი იწყებოდა ასე...“ (1958), „განგაში“ (1968).1965 წელს მისი რეჟისორობით აღდგა და გახმოვანდა ფილმი – „ახალგაზრდობა იმარჯვებს“. 1947-1954 წლებში თბილისის კინოსტუდიის ქრონიკის სექტორში, როგორც დამდგმელმა რეჟისორმა, გადაიღო ფილმები: „ბალნეოლოგიური კურორტი“ (1947), „კულტურის კერა“ (1948), „სიჭაბუკისა და სილამაზის დღესასწაული“ (1950), „იალბუზზე ასვლა“ (1950), „ჭიათურა“ (1951), „მეხილეობა“ (1953). 1961 - საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე. საქართველო: ენციკლოპედია: ტ.2. თბ., 2012, გვ.205}} გიორგი გუნია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ქეთი ანჯაფარიძე

ქეთი ანჯაფარიძე (დ. 28 მაისი, 1936, თბილისი — გ. 21 ნოემბერი, 2022) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. 1959 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის პედიატრიული ფაკულტეტი. 1962-1964 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ბავშვთა სნეულებათა კათედრის უფროსი ლაბორანტი. 1962–1986 წლებში ამავე კათედრის ასისტენტი. 1986 წლიდან აღნიშნული კათედრის დოცენტი. ავტორია 17 სამეცნიერო ნაშრომის პედიატრიის საკითხებზე. ექიმი–პედიატრი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი, დოცენტი. 1971 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ჩვილ ბავშვთა პნევმონიების კლინიკურ–მორფოლოგიური თავისებურებები.“ ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია. თბ., 2000 გვ. 18 ქეთი ანჯაფარიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ ქეთი ანჯაფარიძე
ლალი ახმეტელი

ლალი ახმეტელი (დ. 22 ნოემბერი, 1964, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. 1987 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1987–1988 წლებში იყო რესპუბლიკის ცენტრალური კლინიკური საავადმყოფოს აბდომინალური ქირურგიის განყოფილების ინტერნი. 1988–1990 წლებში ქირურგიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის ანგიოლოგიური ცენტრის ექიმი–ქირურგი. 1990–1992 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის ასპირანტი. 1992 წლიდან თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის ქირურგიის №1 კათედრის ასისტენტი. ავტორია 21 სამეცნიერო ნაშრომისა, რომლებიც ეხება პლსტიკურ ქირურგიას, მიკროქირურგიას, მუცლის ღრუს ქირურგიას და ანტიბიოტიკოთერაპიას. ქირურგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „პირის ღრუს ლორწოვანი გარსის ვრცელი დეფექტების დახურვა კუჭის თავსიუფალი, რევასკულარიზებული აუტოტრანსპლანტაციით მიკროქირურგიული ტექნიკის გამოყენებით“. ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია. თბ., 2000 გვ. 24 ლალი ახმეტელი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
რევაზ ბერიძე

რევაზ ბერიძე (დ. 25 ივლისი, 1943, თბილისი) — ქართველი მხატვარი, არქიტექტორი. 1966 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია. მისი ძირითადი ნამუშევრებია: საბაგირო გზის ზედა და ქვედა სადგურების შენობები ქალაქ სოჭში (1977), სხვადასხვა სამუზეუმო და სამხატვრო გამოფენის ექსპოზიციები (1970–1980). არის ნატურიდან შესრულებული დოკუმენტური არქიტექტურული ჩანახატების დასტამბული სამი ალბომის ძველი თბილისი (1972 წელი, XIX საუკუნის თბილისური საცხოვრებელი სახლები, ქუჩები და მოედნები), „ძველი ქართული ქალაქები“(1977 წელი, თბილისის, ქუთაისის, თელავის, სიღნაღის დუშეთის ძველი უბნები), „ქართული ტაძრების ინტერიერები“ (1983 წელი, შუა საუკუნეების უმნიშვნელოვანესი საკულტო ძეგლები), აგრეთვე გრაფიკული და ფერწერული ნატურმორტებისა და პეიზაჟების ალბომების ავტორი. ქართული ტაძრების ინტერიერები: ალბომი, თბილისი, ხელოვნება, 1983 ძველი ქართული ქალაქები: ალბომი, თბ., მეცნიერება, 1977 ძველი თბილისი : ალბომი, თბ., 1972 საქართველო: ენციკლოპედია: ტ. I. თბ., 1997. გვ. 406 რევაზ ბერიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ქობულეთის მუზეუმი

ქობულეთის მუზეუმი — მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში საქართველოში, ქალაქ ქობულეთში. დაარსდა 2012 წლის 18 მაისს ქობულეთის კულტურის ცენტრის სამუზეუმო საქმეთა განყოფილების ბაზაზე. ქობულეთის მუზეუმში დაცულია 10 000-ზე მეტი სამუზეუმო ექსპონატი: ფლორისა და ფაუნის, არქეოლოგიური, ნუმიზმატური, შუა საუკუნეების ხელოვნების, ეთნოგრაფიული, სოციალისტური რეალიზმის ნიმუშები, ფოტოდოკუმენტაციური მასალები, ხელნაწერი და ბეჭდური წიგნები და სხვ. მუზეუმში წარმოდგენილი ექსპონატებიდან აღსანიშნავია სოფელ ქობულეთსა და ხუცუბანში ქვის ხანის ნამოსახლარებზე აღმოჩენილი შრომითი და ყოფითი ნივთები, კოლხური კულტურის ნიმუშები, ფიჭვნარის ძვ.წ. V-IV საუკუნეების კოლხურ და ელინურ სამაროვნებში აღმოჩენილი სხვადასხვა დანიშნულების კერამიკული ნაკეთობები, სამკაულები, ანტიკური ამფორები, მონეტები და სხვ. მუზეუმში ასევე დაცულია XVIII-XIX საუკუნეებში ე.წ. დედაბრული ხელით გადაწერილი შელოცვების წიგნი, ასევე ისპანის ტორფნარში ნამარხი რელიქტური ტყის ნაშთები. მუზეუმის შესახებ. ქობულეთის მუზეუმი
მეგი დათეშიძე

მეგი დათეშიძე (დ. 2 ივნისი, 1921, ქუთაისი — გ. 24 იანვარი, 2008) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. 1942 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1943–1944 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ფიზიოლოგიის კათედრის უფროსი ლაბორანტი. 1944–1968 წლებში ასისტენტი. 1968 წლის 14 მარტიდან დოცენტი. ავტორია 45 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება საჭმლის მომნელებელი სისტემის რეგულაციას. 1980 წელს გამოქვეყნებული აქვს დამხმარე მეთოდური სახელმძღვანელო „თანაავტორი“. 1951 წლიდან ხელმძღვანელობს კათედრის სასწავლო ნაწილს. მიღებული აქვს საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის საპატიო სიგელი. ექიმ–ფიზიოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი. 1956 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „სიმპათიკური ნერვული სისტემის როლი კუჭის სეკრეტორულ მოქმედებაში“. ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია. თბ., 2000 გვ. 87 მეგი დათეშიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
გურამ გაბაშვილი

გურამ გაბაშვილი (დ. 5 აპრილი, 1926, ქუთაისი — გ. 2003) — ქართველი მხატვარი. 1953 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი. 1955 წლიდან მონაწილეობდა გამოფენებში.იყო თანამედროვე ქართული ჭედური ხელოვნების ერთ–ერთი ფუძემდებელი. მისი ცნობილი ნამუშევრებია: „ლილე“ (1967), „მზე დედაა ჩემი, მთვარე მამა–ჩემი“ (1975), „დავით აღმაშენებელი“ (1979), „ბერიკაობა“ (1980), „ყეენობა“ (1988) და სხვ. მიღებული აქვს ნადირობისადმი მიძღვნილი მსოფლიო გამოფენის დიპლომი. ქართული ჭედური ხელოვნების ერთ-ერთი ამაღორძინებელი. საქართველო: ენციკლოპედია: ტ.I.–თბ., 1997 გვ. 516 წიგნი ღირსებისა: ტ. 1, თამაზ ყიფიანი, თენგიზ გაჩეჩილაძე, გურამ სიმონიშვილი, თბ., 2000 გვ.335 გურამ გაბაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
გურამ ებანოიძე

გურამ ებანოიძე (დ. 18 სექტემბერი, 1934, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი. 1958 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი სამთო-საწარმოთა მშენებლობის სპეციელობით. 1958-1960 წლებში მუშაობდა საპროექტო ინსტიტუტ „თბილქალაქპროექტში“ ინჟინრად. 1960-1964 წლებში სამშენებლო ტრესტ „საქჰიდროენერგომშენის“ მექანიზებულ სამუშაოთა სამმართველოში, „ენგურჰესის“ მშენებლობაზე სამუშაოთა მწარმოებლად. 1964-1976 წლებში საქართველოს საბინაო-კომუნალური მეურნეობის სამინისტროს ტრესტ „საქკომუნრემმშენში“ საწარმოო-ტექნიკური განყოფილების უფროსად. 1976-1977 წლებში იყო საპროექტო ინსტიტუტ „საქქალაქმშენსახპროექტის“ პროექტის მთავარი ინჟინერი, საწარმოო-საგეგმო განყოფილების უფროსი. 1977-1983 წლებში საქართველოს კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის საქმეთა მმართველობის ინჟინერი. 1983-1990 წლებში მუშაობდა საქართველოს მინისტრთა საბჭოსთან არსებული ადგილობრივი კურორტების სამმართველოში უფროსის მოადგილედ მშენებლობის დარგში. 1990-1995 წლებში ასოციაცია „იბერიაში“ სამშენებლო ფირმის დირექტორად. 1995-2000 წლებში კონცერნ „აი-სი-ტი ინტერნეიშნლ გრუპ“-ის საქართველოს წარმომადგენლობაში უფროსის მოადგილედ მშენებლობის დარგში. მისი მონაწილეობით და ხელმძღვანელობით შესრულებულია არაერთი მნიშვნელოვანი ობიექტის მშენებლობა, მათ შორის: საქართველოს კპ ცენტრალური კომიტეტის (ამჟამად სახელმწიფო კანცელარია) ადმინისტრაციული შენობა, თბილისის „დინამოს“ საწვრთნელი ბაზის კომპლექსი დიღომში, ქალაქი თბილისის, ქუთაისის, თელავის სასტუმროების შენობები, წყალსადენ-კანალიზაციის მაგისტრალური ქსელები იმერეთისა და კახეთის რეგიონებში და სხვა. საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია, თბ., 2017, გვ. 209 გურამ ებანოიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
დავით დავარაშვილი

დავით დავარაშვილი (დ. 25 ნოემბერი, 1958) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. 1981 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1981–1983 წლებში იყო ლენინგრადის ექიმთა დახელოვნების ინსტიტუტის კლინიკური ორდინატორი. 1983 წლიდან ჩაჩავას სახელობის პერინატალური მედიცინის, მეანობა გინეკოლოგიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის მეცნიერ–თანამშრომელი. 1993-1997 წლებში სტაჟირებას გადიოდა ლონდონში, ნაყოფის მედიცინის განყოფილებაში. ავტორია 27 სამეცნიერო ნაშრომის. ექიმი მეან–გინეკოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი, თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი „VITA“–ს მეანობა —გინეკოლოგიის კათედრის ასისტენტი. 1988 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ნორმალური და პათოლოგიური ორსულობის დროს დედა–პლაცენტა–ნაყოფის სისტემის სისხლძარღვებში სისხლის მიმოქცევის ანტენატალური შეფასება ულტრაბგერითი დოპლერ მეთოდით“. 1986 - ახალგაზრდა მეცნიერთა პირველი საკავშირო კონფერენცია, ლაურეატი 1980 - სსრკ განათლების სამინისტროს დიპლომი, საუკეთესო სამეცნიერო ნაშრომისთვის ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია. თბ., 2000 გვ. 85 დავით დავარაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
თამარ ებრალიძე

თამარ ებრალიძე (დ. 7 თებერვალი, 1957, თბილისი) — ქართველი ჟურნალისტი,მთარგმნელი,ფილოლოგი. 1978 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დასავლეთ ევროპის ენებისა და ლიტერატურის ფაკულტეტი. 1979-1991 წლებში იყო საზღვარგარეთის ლიტერატურის ისტორიის კათედრის თანამშრომელი. 1991-1995 წლებში გაზეთის „თავისუფალი საქართველოს“ მთავარი რედაქტორი. 2002 წლიდან ტელეკომპანია „იმედისა“ და გამომცემლობა „ლიტერას“ თანამშრომელი. რედაქტორი გადაცემებისა: „რაც ვიცი და მიყვარს“, „აკა მორჩილაძის უცნობი საქართველო“, „ნადიმი ჯანრი კაშიასთან“. 2006 წლიდან თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გამომცემლობის მთავარი რედაქტორი. ჩემი თბილისი : თბ., 2013 თბილისი, 2013 გვ. 55 ISBN: 9789941060946 საბრალო ჰაინრიჰი: პროექტისა და ტექსტის ავტ: თამარ ებრალიძე, დალი გერმანიშვილი, თბ., „საარი“, 2002 გვ. 41 ვინ ვინ არის საქართველოში: ქართული ბიოგრაფიული ცნობარი თბ., 2006 გვ. 162 თამარ ებრალიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ტევფიკ ესენჩი

ტევფიკ ესენჩი (თურქ. Tevfik Esenç; დ. 1904 – გ. 7 ოქტომბერი 1992) — თურქეთის ჩერქეზული წარმოშობის მოქალაქე, რომელიც ცნობილია როგორც უბიხურ ენაზე მოლაპარაკე უკანასკნელი ადამიანი. თავისუფლად ფლობდა უბიხურ, ადიღეურ და თურქულ ენებს. 1992 წელს მისი გარდაცვალების შემდეგ უბიხური ენა გადაშენდა, მიუხედავათ მრავალი მეცნიერის მცდელობისა და მუშაობისა მის აღსადგენად. ესენჩის დამსახურებაა, რომ მსოფლიოში ამჟაად უბიხური ენისა და კულტურის შესახებ ცოდნა ვრცელი და დეტალურია. ტევფიკ ესენჩის 55 აუდიოჩანაწერი, რომელშიც უბიხურად საუბრობს, ტრანსკრიფციებით ტევფიკ ესენჩი უბიხურად ორი მოგზაურისა და თევზის ამბავს ყვება ↑ "29 yıl önce yok olan bir dilin ve son temsilcisi Tevfik Esenç'in hikayesi: "Bir Rüya Gördüm, Anlatsam da Anlamazsınız"". Independent Türkçe (in Turkish). ↑ Duvar, Gazete (10 September 2020)."Bir dilin ölümüne tanıklık etmek: Tevfik Esenç'in anısına" Gazeteduvar (in Turkish).
დიდამანგისა

დიდამანგისა — ჯადოქარი ლაზურ მითოლოგიაში.. არსებობს მსგავსი პერსონაჟებიც, მაგალითად, ემქსუნა და ანენერი. მას ჩვეულებრივ აღწერდნენ, როგორც მოხუც ჯადოქარს, რომელიც იტაცებს პატარა ბავშვებს. გადმოცემით, დიდამანგისა ცხოვრობს კიტრის მინდვრებში, რომლებიც ახლოსაა საცხოვრებელ სივრცესთან. ის თავს ესხმის ბავშვებს, რომლებიც მშობლების გარეშე მიდიან კიტრის მინდვრებში. ↑ Alkumru (2005). Şimşir kokardı Azlağa: Laz kimliği ve kültürü. Chiviyazıları. p. 83.Chiviyazıları. p. 83. ISBN 9758663917 ↑ Paris (1992). Caucasologie Et Mythologie Comparee. Actes Du: COLLOQUE INTERNATIONAL DU CNRS-IVE COLLOQUE DE CA. Peeters Publishers. p. 132. ISBN 2877230422 ↑ "Mitolojik Yaratıklarla İlgili Anlatılanlar". lazuri.com. 2007. ↑ Ascherson (2015). Black Sea: The Birthplace of Civilisation and Barbarism. Random House. p. 184. ISBN 978-1784700911
საფრანგეთის იმპერია

საფრანგეთის იმპერია (ფრანგ. Empire français) შეიძლება აღნიშნავდეს: საფრანგეთის პირველი იმპერია — სახელმწიფო 1804–1814 და 1515 წლებში ნაპოლეონ ბონაპარტის ხელმძღვანელობით; საფრანგეთის მეორე იმპერია — სახელმწიფო 1852–1870 წლებში ნაპოლეონ III-ის ხელმძღვანელობით; საფრანგეთის კოლონიური იმპერია — საფრანგეთის მფლობელობაში არსებული კოლონიები XVI–XX საუკუნეებში.
ვაგიფის პოეზიის დღეები

ვაგიფის პოეზიის დღეები (აზერ. Vaqif Poeziya Günləri) — ლიტერატურული ღონისძიება აზერბაიჯანელი პოეტის მოლა პანაჰ ვაგიფის პატივსაცემად. ვაგიფის პოეზიის პირველი დღეები 1982 წელს გაიმართა. ღონისძიების პირველად გამართვისას მოლა ფანაჰ ვაგიფის მავზოლეუმი და პოეზიის სახლი გაიხსნა. ღონისძიება ყოველწლიურად იმართებოდა 1991 წლამდე. სომხეთის შეიარაღებული ძალების მიერ ქალაქ შუშას კონტროლის წლებში ღონისძიება არ ჩატარებულა. 2021 წლის აგვისტოში ლიტერატურული ღონისძიება განახლდა. მოლა ფანაჰ ვაგიფის მუზეუმისა და მავზოლეუმის კომპლექსის წინ პოეზიის დღეების გახსნის ცერემონია 29 აგვისტოს გაიმართა. 2022 წლის 13-15 ივლისს, ჰეიდარ ალიევის ფონდის, აზერბაიჯანის კულტურის სამინისტროსა და აზერბაიჯანის მწერალთა კავშირის ორგანიზებით, კიდევ ერთხელ გაიმართა ვაგიფის პოეზიის დღეები. ჰარი - ბიულბიული (ფესტივალი) უზეირ ჰაჯიბეკოვის საერთაშორისო მუსიკალური ფესტივალი ↑ В Шуше начинаются Дни поэзии Вагифа ↑ Завершились проходившие в Шуше Дни поэзии Вагифа
ჯანო ვალიშვილი

ჯანო ვალიშვილი (დ. 13 მაისი, 1939, ახალქალაქი — გ. 22 მარტი, 2015) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. 1963 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 1963–1966 წლებში იყო ჯავის რაისაავადმყოფოს ექიმი–თერაპევტი. 1966–1969 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ნერვულ სნეულებათა კათედრის ასპირანტი. 1969–1970 წლებში რესპუბლიკური ცენტრალური კლინიკური საავადმყოფოს ექიმი. 1971–1991წლებში ნერვულ სნეულებათა კათედრის ასისტენტი. 1991 წლიდან ამავე კათედრის დოცენტი. ავტორია 25 სამეცნიერო ნაშრომის. ექიმი - ნევროლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი. 1971 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ნერვ–კუნთოვანი აპარატის ელექტროფიზიოლოგია პერიფერიული მოტორული ნეირონის დაზიანების დროს“. ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია. თბ., 2000 გვ. 100 ჯანო ვალიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
სერგი მდივანი

სერგი მდივანი (დ. 1903 — გ. 1936) — ქართველი ბიზნესმენი. სერგის მამა — ზაქარია მდივანი რუსეთის იმპერატორის ნიკოლოზ II-ის ამალის გენერალ-მაიორი და დემოკრატიული საქართველოს სამხედრო მინისტრის მოადგილე, დედა — კი პოლონეთის აჯანყების დროს საქართველოში გადმოსახლებული პოლონელების შთამომავალი, ნახევრად ქართველი ელისაბედ სობოლევსკა იყო. ზაქარია მდივანსა და ელისაბედს 1903 წელს შეეძინათ უფროსი შვილი სერგი. ზაქარიამ მას კარგი განათლება მისცა პეტერბურგის, შემდეგ კი ვარშავისა და პარიზის უნივერსიტეტებში. 1931 წელს 27 აპრილს სერგიმ ცოლად ოპერის მომღერალი მერი მაკკორმაკი შეირთო, თუმცა ეს ქორწინება 1933 წელს ხმაურიანი განქორწინებით დასრულდა. 1936 წელს სერგი მდივანმა ცოლად ყოფილი რძალი უმდიდრესი ლუიზა ასტორ ვან ალენი შეირთო. სერგის გარდაცვალების შესახებ სხვადასხვა ვერსიაა. ერთი ვერსიით ქორწინებიდან ერთი თვის თავზე პოლოს თამაშისას, ხოლო ხოლო მეორე ვერსიით ფლორიდაში ფილმის გადაღებისას ცხენიდან ჩამოვარდა და გარდაიცვალა. ქუთათელაძე, ზურაბ. სერჟ მდივანი (1903-1936) // ქართული გენი უცხოტომელთა სამსახურში : 100 რჩეული ბიოგრაფია / ზ. ქუთათელაძე. - თბ., 2011. გვ.117. მახარაძე, ირაკლი. მდივნების ოჯახი // ქართველები ამერიკაში / ი. მახარაძე. თბ., 2011. გვ.108-117. სერგი მდივანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
თამარ აბულაძე

თამარ აბულაძე (დ. 21 მაისი, 1921, სამტრედია) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. 1942 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1942–1945 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის თერაპიის კათედრის კლინიკური ორდინატორი. 1945–1963 წლებში ს.ვირსალაძის სახელობის სამედიცინო პარაზიტოლოგიისა და ტროპიკული მედიცინის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. 1963–1971 წლებში ამავე ინსტიტუტის ბიოქიმიური ლაბორატორიის ხელმძღვანელი. 1971–1978 წლებში დიზენტერიის განყოფილების უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. 1983 წელს ბიოქიმიური ჯგუფის ხელმძღვანელი. 1983–1989 წლებში კლინიკური განყოფილების უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. 1989 წლის ოქტომბრიდან პენსიონერია. ავტორია 28 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება ბიოქიმიურ კვლევას ანკილოსტომოზის დროს. არის სამედიცინო პარაზიტოლოგიის სპეციალისტი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი. 1962 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა: „ღვიძლის ზოგიერთი ფუნქციის მდგომარეობა ანკილოსტომიდოზის დროს“. ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია. თბ., 2000 გვ. 9 თამარ აბულაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ელგუჯა ადამია

ელგუჯა ადამია (დ. 1 იანვარი, 1938, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. 1961 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1961–1964 წლებში მუშაოდა აფხაზეთის ასსრ–ში.1964–1974 წლებში საქართველოს კურორტოლოგიისა და ფიზიოთერაპიის კვლევით ინსტიტუტში. 1974 წლიდან თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის თანამშრომელია. ავტორია 45 სამეცნიერო ნაშრომის გასტრო–ენტეროლოგიურ საკითხებზე. გამოქვეყნებული აქვს მონოგრაფია: „შინაგან დაავადებათა გადაუდებელი დიაგნოსტიკა და თერაპია“ (1985). თერაპევტი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი, პროფესორი. 1971 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ქრონიკული ჰეპატოქოლეცისტიტით დაავადებულთა მკურნალობის შედარებითი ეფექტურობა კურორტ ჯავასა და კურორტის გარეშე პირობებში“. ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია. თბ., 2000 გვ. 12 ელგუჯა ადამია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი