laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
შუამთა (ვანის მუნიციპალიტეტი)

შუამთა — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ვანის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფელი: ჭყვიში). მდებარეობს მდინარე ყუმურის (რიონის სისტემა) ნაპირებზე. ზღვის დონიდან 70 მეტრი. ვანიდან 6 კილომეტრი. შუამთა მუნიციპალიტეტის რიგით მეორე დასახლებული პუნქტია, ტერიტორიული და ეკონომიკური მნიშვნელობით ვანის შემდეგ. 2014 წლის წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1307 ადამიანი, რითაც მუნიციპალიტეტში მხოლოდ ვანს და სალხინოს ჩამორჩება. შუამთის თემის მოსახლეობა კი 1683 ადამიანია (ჭყვიში: 376 ადამიანი), რაც ასევე მესამე შედეგია ვანისა და ზეინდრის თემის შემდეგ. სოფელში დგას ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლები — წმინდა გიორგის ეკლესია (1615 წ.), რომელიც შიგნით მოხატულია და ნათლისღების სახელობის ეკლესია. სოფელში დაიბადნენ: გიორგი ნაფეტვარიძე — პოეტი ლადო სულაბერიძე — პოეტი სოლომონ ყუბანეიშვილი — ლიტერატურათმცოდნე ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 50. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ქვედა ბზვანი

ქვედა ბზვანი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ვანის მუნიციპალიტეტში, ბზვანის თემის ცენტრი (სოფელი: ზედა ბზვანი). მდებარეობს მდინარე სულორის (რიონის მარცხენა შენაკადი) მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 160 მეტრი. ვანიდან 9 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1090 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 509. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ქვედა მუქედი

ქვედა მუქედი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ვანის მუნიციპალიტეტში, მუქედის თემის ცენტრი (სოფელი: ზედა მუქედი). მდებარეობს იმერეთის სამხრეთ მთისწინეთზე, მდინარე ყუმურის (რიონის სისტემა) ხეობაში. ზღვის დონიდან 240 მეტრი. ვანიდან 9 კილომეტრი. სოფელში მოქმედებს მთავარანგელოზთა სახელობის ეკლესია. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 282 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 509. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ძულუხი

ძულუხი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ვანის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი. მდებარეობს იმერეთის სამხრეთ მთისწინეთზე, მდინარე ძულუხურის (სულორის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 420 მეტრი. ვანიდან 15 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 418 ადამიანი. სოფლის განაპირას მელოურის მთაზე დგას მელოურის ციხე და XIV საუკუნის მელოურის ეკლესია. ციხის კედლების სიმაღლე 7-8 მეტრამდეა. ციტადელში სხვადასხვა დანიშნულების სათავსები იყო მოთავსებული. ციხიდან მდინარისაკენ გვირაბი მიემართებოდა. სოფლის მიდამოებშია მელოურის ეკლესია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 282. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ციხისუბანი (ვანის მუნიციპალიტეტი)

ციხისუბანი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ვანის მუნიციპალიტეტში (დიხაშხოს თემი), მდებარეობს იმერეთის სამხრეთ მთისწინეთზე მდინარე სულორის (რიონის მარცხენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 250 მეტრი. ვანიდან 7 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 62 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 238. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
შუა გორა

შუა გორა — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ვანის მუნიციპალიტეტში (ზეინდარის თემი), მდებარეობს მდინარე ფერეთის (რიონის სისტემა) ნაპირებზე. ზღვის დონიდან 160 მეტრი. ვანიდან 16 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 898 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 49. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ჭყვიში (ვანის მუნიციპალიტეტი)

ჭყვიში — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ვანის მუნიციპალიტეტში, შუამთის თემში. მდებარეობს მდინარეების რიონისა და ყუმურის შეერთების ადგილას. ზღვის დონიდან 60 მეტრი. ვანიდან 10 კილომეტრი. წყაროებში პირველად მოიხსენიება XVI საუკუნეში ჭყუშერის, ჭყუშის სახელით და შედიოდა მიქელაძეების სათავადოში. XIX საუკუნეში სოფელი შედიოდა საჯავახოს გამოჩინებულის საბლაღოჩინო ოლქში. სოფელში იდგა უფლის ჯვარცმის, ღვთისმშობლის შობის, წმინდა გიორგის, წმინდა მთავარანგელოზთა და კოსიეთის მთავარანგელოზთა ეკლესიები. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 376 ადამიანი. ჭყვიშში დაიბადნენ გალაკტიონ ტაბიძე და ტიციან ტაბიძე. სოფელში არის მათი სახლ-მუზეუმი. სოფელში ყოველწლიურად იმართება „გალაკტიონობა“ და „ტიციანობა“. სოფელში აგრეთვე დაიბადა სასულიერო მოღვაწე, დიდსქემოსანი მღვდელმონაზონი სიმონი (ბაღდავაძე), ათონის ივერთა მონასტრის უკანასკნელი ქართველი ბერების მეთაური. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 408. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ ე. გვენეტაძე, გ. გაგუა „საჯავახოს მხარე“ „პარალელი“ N5, გვ. 222 — თბილისი, 2013 წ. ISSN 0235-8417 ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II ↑ გალაკტიონ და ტიციან ტაბიძეების სახლ-მუზეუმი
ყუმურის მთა

ყუმურის მთა — მთა საქართველოში, კახეთის მხარეში, დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ივრის ზეგანზე, ვაშლოვანის სახელმწიფო ნაკრძალის დასავლეთ ნაწილში. სიმაღლე ზღვის დონიდან 578 მ. აგებულია ზედა პლიოცენ-აღჩაგილის კონგლომერატებით, ქვიშებით, თიხნარებით, თიხებით. მთის ჩრდილოეთი და აღმოსავლეთი კალთა ძლიერ დახრილია. ზედაპირზე წარმოქმნილია გამოფიტვის ღარები და გაშიშვლებები. შემოსილია ღვიის, ძეძვის, თრიმლისა და სხვა ბუჩქნარებით. ჩანგაშვილი გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 663.
მალიუტა სკურატოვი

გრიგოლ ლუკიანეს ძე სკურატოვ-ბელსკი (რუს. Григо́рий Лукья́нович Скура́тов-Бе́льский), ცნობილი როგორც მალიუტა სკურატოვი (დაბადების წელი უცნობია — გ. 1 იანვარი, 1573, ციხესიმაგრე ვაისენშტაინის მახლობლად, ახლანდელი პაიდე, ესტონეთი) — ოპრიჩნინი ერთ-ერთი ხელმძღვანელი ივანე IV-ის დროს. წარმოშობით მაღალი არისტოკრატული წრიდან იყო. დაწინაურდა 1569 წელს, მონაწილეობდა ივანე IV-ის ბიძაშვილის ვლადიმირ სტარიცკის სიკვდილით დასჯაში, ნოვგოროდის ათასობით მოსახლის გაჟლეტაში. დაიღუპა ყირიმის ხანთან - დევლეთ-გირეისთან ბრძოლაში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 1985.
ტყელვანი

ტყელვანი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ვანის მუნიციპალიტეტში (ზედა ვანის თემი), მდებარეობს იმერეთის სამხრეთ მთისწინეთზე მდინარე სულორის (რიონის მარცხენა შენაკადი) ხეობაში. ზღვის დონიდან 360 მეტრი. ვანიდან 5 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 222 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 85. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
პარკოსნები

პარკოსნები (ლათ. Fabaceae ანუ Leguminosae) — ორლებნიან მცენარეთა ოჯახი. ყვავილოვანი მცენარეების ერთ-ერთი უდიდესი ოჯახია. მისი წარმოშობა (ნამარხი მტვრისა და მერქნის მიხედვით) დათარიღებულია ზედა ცაცული სისტემისა და პალეოცენის მიჯნით (65 მლნ. წლის წინ). ბუჩქები, ნახევრად ბუჩქები, მრავალწლოვანი და ერთწლოვანი ბალახები, ხეები და ლიანებია (ბუჩქოვანი და ბალახოვანი). სახეობათა უმრავლესობას რთული (ფრთული, სამმაგი, თათისებრი) აქვს, თანაფოთლებით, როგორც წესი, მორიგეობით განლაგებული. ყვავილები ორსქესიანია, 5-ნაკვთიანი, ხშირად მწერებით დამტვერვადი. ნაყოფი — პარკი (აქედან სახელწოდება), რომელსაც ნაირგვარი ფორმა და თესლის გავრცელების ხერხი აქვს. პარკოსნებს ფესვებზე უვითარდებათ კოჟრები — ატმოსფერული აზოტის შემთვისებელი კოჟრის ბაქტერიების (Rhizobium sp.) გროვები, რომლებიც ნიადაგს ამდიდრებენ აზოტით. ამგვარად, პარკოსნები განსაკუთრებულ როლს ასრულებენ ბიოსფეროს აზოტის წრებრუნვაში. ოჯახში გამოიყოფა რამდენიმე ქვეოჯახი, მ.შ. ყველაზე მნიშვნელოვანია მიმოზისებრნი (ლათ. Mimosoideae), ცეზალპინიისებრნი (ლათ. Caesalpinoideae) და ფარვანასებრნი (ლათ. Faboideae ანუ Papilionoideae) (ზოგიერთი სისტემატიკოსი ამ ქვეოჯახებს ცალკე ოჯახებად მიიჩნევს). აერთიანებს 700-მდე გვარის 17 000-ზე მეტ სახეობას. პარკოსანთა მორფოლოგიური პლასტიკურობა შეწყობილია შემგუებლური თვისებების ძალიან ფართო სპექტრთან, რისი წყალობითაც ისინი გავრცელდნენ ნოტიო ტროპიკული ტყეებიდან სუბარქტიკულ ტუნდრამდე. პარკოსნების ზოგიერთი გვარი და ცალკეული წარმომადგენლები (ლობიო, სოია, არაქისი, ცერცვი, ბარდა და სხვა) ცილებით მდიდარი ყუათიანი საჭმელია, არაქისისა და სოიის თესლიდან მიღებულ ზეთს ფართოდ იყენებენ კვების მრეწველობაში (საკონდიტრო წარმოება, კულინარია) და ტექნიკური მიზნებისათვის. საქონლის საკვებ მცენარეებს შორის განსაკუთრებული ადგილი უკავია იონჯას, სამყურას, ესპარცეტს, ცერცველას, ძიძოსა და სხვა მცენარეებს. ზოგიერთი პარკოსნების (წითელი სანდალოზის — ლათ. Pterocarpus santalinus) მერქანს ძვირფასი ავეჯის დასამზადებლად იყენებენ. პარკოსნების ქერქი შეიცავს მთრიმლავ და საღებავ ნივთიერებებს; მრავალი სახეობა (არღავანი, ალბიცია, გლიცინია, სოფორა, კურდღლისცოცხა და სხვა) დეკორატიულია. იყენებენ აგრეთვე ცოცხალ ღობეებად და ქარსაცავ ზოლებად. პარკოსნების უმრავლესობა კარგი თაფლოვანი მცენარეა, განსაკუთრებით აფასებენ თეთრ აკაციას, სამყურას, იონჯას, ცერცველას, ძიძოს, ესპარცეტს. მებაღეობაში ძვირფასია ბაღის არჯაკელი, ხანჭკოლა, რობინია, უძრახელა და მრავალი სხვა. ოჯახის სისტემატიკის კვლევით დაკავებულია „პარკოსანთა მონაცემთა ბაზის შექმნისა და საინფორმაციო სამსახურის საერთაშორისო პროგრამა“ (International Legume Database and Information Service, ILDIS; რედინგი, დიდი ბრიტანეთი, 1985 წლიდან). ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 Сытин А. К. Бобовые // Большая российская энциклопедия. т. 3. — М., 2005. — стр. 621–622. ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 ხინთიბიძე ლ., პარკოსნები // ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 691-692.
თხევად-კრისტალური მონიტორი

თხევად-კრისტალური მონიტორი (თკმ) (იგივეა, რაც თხევად-კრისტალური დისპლეი (თკდ), ინგლ. liquid crystal display, LCD, ბრტყელი ინდიკატორი) — ბრტყელი მონიტორი თხევად კრისტალებზე. LCD TFT (ინგლ. thin film transistor — თხელფირიანი ტრანზისტორი) — თხევად-კრისტალური დისპლეის ერთ-ერთი სახელწოდება, რომელშიც თხელფირიანი ტრანზისტორით მართული აქტიური მატრიცა გამოიყენება. TFT გამაძლიერებელი თითოეული სუბ-პიქსელისათვის სწრაფმოქმედების ასამაღლებლად, ასევე დისპლეის გამოსახულების მკაფიოობისა და კონტრასტულობისთვის გამოიყენება. თხევად-კრისტალური მონიტორის დანიშნულება კომპიუტერიდან, TV-მიმღებიდან, ციფრული ფოტოაპარატიდან, ელეტრონული თარჯიმნიდან, კალკულატორიდან და სხვ. გრაფიკული ინფორმაციის გამოსახვაა. გამოსახულება სხვადასხვა ელემენტის მეშვეობით ყალიბდება, როგორც წესი, გაშლის სისტემით. უბრალო ხელსაწყეობს (ელექტროსაათი, ტელეფონი, ფლეიერი, თერმომეტრი და სხვ) შეიძლება ჰქოდეთ მონოქრომული ან 2-5 ფერიანი დისპლეი. მრავალფერი გამოსახულება ყალიბდება RGB-ტრიადების დახმარებით. დღეისათვის (2008) TN- (ზოგჯერ *VA) მატრიცების სამაგიდო მონიტორებში და ყველა ნოუთბუქში გამოიყენება მატრიცები 18-ბიტიანი ფერის ხარისხით (6 ბიტი თითო არხზე), 24-ბიტიანობა ემულირდება ციმციმითა და დიზერინგით. თკ-მონიტორის ყოველი პიქსელი შედგება მოლეკულების ფენისგან ორ გამჭვირვალე ელექტროდსა და ორ პოლარიზაციულ ფილტრს შორის, რომელთა პოლარიზაციის სიბრტყეც (როგორც წესი) პერპენდიკულარულია. თხევადი კრისტალების არარსებობისას პირველი ფილტრის მიერ გაშვებულ სინათლეს, მეორე ბლოკავს.
ვლადიმირი (ქალაქი)

ვლადიმირი (რუს. Владимир) — ქალაქი რუსეთში, ვლადიმირის ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს მდინარე კლიაზმის მარცხენა ნაპირზე. ქალაქი შედის ცნობილ ტურისტულ მარშრუტში „ზოლოტოე კალცო“ (რუს. Золотое кольцо). 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქში 345,598 კაცი ცხოვრობს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ვლადიმირი (ქალაქი) ოფიციალური საიტი. ↑ http://zampolit.com/dossier/deeva-olga-aleksandrovna/ ↑ 2010 წლის აღწერა დაარქივებული 2012-08-19 საიტზე Wayback Machine. .
ჯორჯი ჰენლი

ჯორჯინა ჰელენ „ჯორჯი“ ჰენლი (ინგლ. Georgina Helen Henley; დაიბადა 9 ივლისი, 1995) — ინგლისელი მსახიობი. მისი სადებიუტო ფილმია „ნარნიის ქრონიკები: ლომი, ჯადოქარი და გარდერობი“. ჯორჯიმ ამ ფილმში ითამაშა ლუსი პევენსის როლი. მას ამ როლისათვის მიენიჭა საუკეთესო პატარა ვარსკვლავის წოდება. ჯორჯი ჰენლის სადებიუტო ფილმია „ნარნიის ქრონიკები; ლომი, ჯადოქარი და ტანსაცმლის გარდერობი“. ჯორჯი ჰენლიმ ამ ფილმში მთავარი როლი ითამაშა,მან შეასრულა ლუსი პევენსის როლი. ჯორჯი ჰენლი „ნარნიაში“ საკმაოდ პატარა,10 წლის გადაიღეს. ამ ფილმის შემდეგ დაიყრო ჯორჯის სამსახიობო კარიერა. ამ ფილმის შემდეგ ის გადაიღეს ფილმში „ჯეინ ეირი“. მან ამ ფილმში პატარა ჯეინ ეირი განასახიერა. ამის შემდეგ ჯორჯი ჰენლიმ ლუსი პევენსის როლი ითამაშა ნარნიის მეორე „ნარნიის ქრონიკები: უფლისწული კასპიანი“ და მესამე „ნარნიის ქრონიკები : განთიადის დამმორჩილებლის მოგზაურობა“ ფილმებში. ჯორჯი ჰენლი დაიბადა 1995 წლის 9 ივლისს,ინგლისში. ჰყავს მშობლები მიკი და ელენე ჰენლები და ორი უფროსი და რეიჩელი და ლაურა. რეიჩელმა დის მსგავსად ითმაშა ფილმ „ნარნიის ქრონიკების“ ძველ ვერსიაში,სადაც მან დის მსგავსად ლუსი პევენსის როლი შეასრულა. ჯორჯიმ ფილმ ნარნიის ქრონიკების პირველი ნაწილის გადაღები დროს დაწერა ორი წიგნი „თოვლის ირემი“ და „იდუმალი სვეტი“. 2005 — ნარნიის ქრონიკები: ლომი, ჯადოქარი და გარდერობი (ლუსი პევენსი) 2006 — ჯეინ ეირი - პატარა ჯეინ ეირი შენიშვნა:ჯორჯიმ ამ ფილმის მხოლოდ 2 სერიაში მიიღო მონაწილეობა. 2008 — ნარნიის ქრონიკები: უფლისწული კასპიანი (ლუსი პევენსი) 2010 — ნარნიის ქრონიკები: განთიადის დამმორჩილებლის მოგზაურობა (ლუსი პევენსი) 2012 — კლასის პროექტი (ბეტი) ოფიციალური საიტი ფან-გვერდი დაარქივებული 2017-05-20 საიტზე Wayback Machine.
მეგაბაიტი

მეგაბაიტი (ინგლ. megabyte; აღნიშვნა: მბ, MB) — ინფორმაციის საზომი ერთეული. ერთი მეგაბაიტი უდრის 1 000 000(106) ან 1 048 576 (220) სტანდარტულ (8 ბიტიან) ბაიტს.
ვოლგოგრადის ოლქი

ვოლგოგრადის ოლქი - ოლქი რუსეთში, შედის სამხრეთის ფედერალურ მხარის შემადგენლობაში. ადმინისტრაციული ცენტრი - ვოლგოგრადი. 2006 წლის მონაცემების მიხედვით ოლქში ცხოვრობდა 2 635 ათ. კაცი. რუსები – 2378,7 ათ. კაცი (88,1 %) უკრაინელები – 56,3 ათ. კაცი (2,1 %) ყაზახები – 45,3 ათ. კაცი (1,7 %) თათრები – 28,6 ათ. კაცი (1,1 %) სომხები - 27,0 ათ. კაცი (1,0 %) ვოლგოგრადის ოლქის ადმინისტრაციის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2016-12-03 საიტზე Wayback Machine.
ვოლოგდის ოლქი

ვოლოგდის ოლქი — ოლქი რუსეთში, დაარსდა 1937 წლის 23 სექტემბერს მანამდე არსებული ჩრდილოეთის ოლქის ორად გაყოფის შემდეგ (მეორე - არხანგელსკის ოლქი). მდებარეობს რუსეთის ევროპული ნაწილის ჩრდილო-დასავლეთით. ადმინისტრაციული ცენტრი - ვოლოგდა. ესაზღვრება არხანგელსკის, კიროვის, კოსტრომის, იაროსლავლის, ტვერის, ნოვგოროდისა და ლენინგრადის ოლქები და კარელიის რესპუბლიკა. 2006 წლის მონაცემების მიხედვით ოლქში ცხოვრობდა 2 635 ათ. კაცი. რუსები – 96,56 % უკრაინელები – 0,97 % ბელარუსები – 0,39 % აზერბაიჯანელები – 0,21 % სომხები - 0,17 % ბოშები - 0,16 %, აგრეთვე 1857 თათარი, 987 ქართველი, 955 გერმანელი, 439 ებრაელი, 426 ვეფსი, 320 ჩეჩენი, 250 ვიეტნამელი. ოლქში არის 15 ქალაქი 13 დაბა 8000 სოფელი. ვოლოგდის ოლქის მთავრობის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2004-12-13 საიტზე Wayback Machine. ვოლოგდის ოლქის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფა დაარქივებული 2008-07-01 საიტზე Wayback Machine. რუსეთის ჩრდილო-დასავლეთის ფედერალური ოკრუგი კარელიის რესპუბლიკა | კომის რესპუბლიკა | არხანგელსკის ოლქი | ვოლოგდის ოლქი | კალინინგრადის ოლქი | ლენინგრადის ოლქი | მურმანსკის ოლქი | ნოვგოროდის ოლქი | ფსკოვის ოლქი | ქალაქი სანქტ-პეტერბურგი | ნენთა ავტონომიური ოკრუგი
ჟირაფის თანავარსკვლავედი

ჟირაფის თანავარსკვლავედი (ლათ. Camelopardalis) — ცის ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს პოლუსის მახლობელი თანავარსკვლავედი. მისი ყველაზე ბრწყინვალე ვარსკვალი 4,0 ვიზუალური ვარსკვლავიერი სიდიდისაა. დამზერისათვის საუკეთესო პირობებია ნოემბერ-იანვარში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 252. Star Tales -Camelopardalis
სასკია სასენი

სასკია სასენი (Saskia Sassen; დ. 5 იანვარი, 1947, ჰააგა, ნიდერლანდები) — ამერიკელი სოციოლოგი და ეკონომისტი, ცნობილი კვლევებით გლობალიზაციაზე, საერთაშორისო მიგრაციაზე და ურბანისტიკაზე. ამჟამად სოციოლოგიის პროფესორია კოლუმბიის უნივერსიტეტსა და ლონდონის ეკონომიკის სკოლაში. მისი მოფიქრებულია ტერმინი „გლობალური ქალაქი“. სასენი გაიზარდა ბუენოს-აირესში, სადაც ის მშობლებთან ერთად 1950 წელს გადავიდა. ბავშვობის ნაწილი ასევე იტალიაში გაატარა, რის გამოც მას უთქვამს, რომ ის „ხუთ ენაზე გაიზარდა“. 1966 წლიდან სასენი თითო წელს პუატიეს უნივერსიტეტში, რომის უნივერსიტეტში და ბუენოს აირესის უნივერსიტეტში ატარებს ფილოსოფიისა და პოლიტიკური მეცნიერების შესასწავლად. 1969 წელს სასენი სოციოლოგიასა და ეკონომიკას სწავლობს ნოტრ-დამის უნივერსიტეტში, ინდიანა, სადაც მაგისტრისა (1971) და დოქტორის (1974) ხარისხებს იღებს. პარალელურად 1974 წელს მან ფილოსოფიის მაგისტრის ხარისხი მიიღო პუატიეს უნივერსიტეტიდან. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სასკია სასენი Personal Website დაარქივებული 2021-05-02 საიტზე Wayback Machine. Sassen's page at the London School of Economics დაარქივებული 2009-09-27 საიტზე Wayback Machine. Member Profile, Committee on Global Thought at Columbia University დაარქივებული 2009-04-21 საიტზე Wayback Machine. The Transnationalism Project, University of Chicago Downloadable PDFs of Sassen's papers at the University of Chicago's Transnationalism project website Globalization & World Cities, site at Loughborough University UK, founded by Peter Hall, Sassen, and Nigel Thrift ↑ Parry, Marc (5 დეკემბერი, 2014). „Saskia Sassen's Missing Chapter“. The Chronicle of Higher Education. ციტირების თარიღი: 15 სექტემბერი, 2015. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate= და |date=-ში (დახმარება)
ვორონეჟის ოლქი

ვორონეჟი — ოლქი რუსეთში, დაარსდა 1934 წლის 13 ივნისს. მდებარეობს რუსეთის ევროპული ნაწილის ცენტრში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ვორონეჟი. 2006 წლის მონაცემების მიხედვით ოლქში ცხოვრობს: რუსები – 2 239 500 კაცი. უკრაინელები – 73 700 კაცი. სომხები - 8800 კაცი. ბელარუსები – 5000 კაცი. ბოშები - 4800 კაცი. აზერბაიჯანელები – 4200 კაცი. თათრები - 3500 კაცი. თურქები - 3400 კაცი. გერმანელები - 2000 კაცი. ჩეჩნები, ჩუვაშები, ქართველები - 1700-1700 კაცი... ვორონეჟის ოლქის ადმინისტრაცია დაარქივებული 2008-05-06 საიტზე Wayback Machine. ვორონეჟის საოლქო დუმა დაარქივებული 2012-01-22 საიტზე Wayback Machine.
წყვილჩლიქოსნები

წყვილჩლიქოსნები (Artiodactyla), ძუძუმწოვრების რიგი. თითოეულ ფეხზე 2 ან 4 თითი აქვთ. თითების ბოლო ფალანგები დაფარულია ჩლიქებით. ლავიწი არ გააჩნიათ. წყვილჩლიქოსნების ძირითადი კბილები შეგუებულია უხეში მცენარეული საკვების ღეჭვას. კუჭი უმრავლესობას რთული აქვს (ირემი, ძროხა), იშვიათად — მარტივი (ღორი). გავრცელებული არიან ყველა კონტინენტზე ანტარქტიდის გარდა (ავსტრალიაში წყვილჩლიქოსნები ადამიანმა შეიყვანა). იკვებებიან მცენარეულობით, გარდა ღორებისა, რომლებიც ყოვლისმჭამელები არიან. რიგში გაერთიანებულია 3 ქვერიგი: არამცოხნელები (Nonruminantia), მცოხნელები (Ruminantia) და კორძფეხიანები (Tylopoda). პირველში შედის 3 ოჯახის 12 სახეობა, მეორეში — 6 ოჯახის 180-მდე სახეობა, ხოლო მესამეში — ერთი ოჯახის 6 სახეობა. საქართველოში გვხვდება წყვილჩლიქოსნების 3 ოჯახის 7 სახეობა. წყვილჩლიქოსნებს განეკუთვნება სასოფლო-სამეურნეო ცხოველების უმრავლესობა: ღორი, აქლემი, მსხვილი რქოსანი საქონელი, ცხვარი, თხა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 365. ↑ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 683.
პარკხვევიასებრნი

პარკხვევიასებრნი (ლათ. Lasiocampidae) — მწერების ოჯახი ქერცლფრთიანების რიგისა. დიდი (11-13 სმ) და საშუალო ზომის პეპლებია. მათი ფრთების შლილი 8 სმ აღწევს. მსხვილი, უხვად შებუსული სხეული აქვთ, პირის აპარატი განუვითარებელია. მატლი დაფარულია ბუსუსებით. დაჭუპრების მომენტში მატლი ქსოვს შავ ან მუქ მურა, კასრისებრ ან ოვალურ პარკს. გამოიზამთრებს მატლი, ზოგჯერ ჭუპრი, იშვიათად კვერცხიც. ოჯახში 10000 სახეობაა, რომლებიც მთელ მსოფლიოშია გავრცელებული. განსაკუთრებით ბევრია ტროპიკებში. ტყისა და ხეხილის ძლიერი მავნებელია Malacosoma neustrium. იშვიათი სახეობებიდან საქართველოში გვხვდება კვიპაროსის მსხვილტანა (Pachypasa otus) და ველის ბინადარი Eriogaster neogena. დიდმანიძე ე., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 692.
პარტახი

პარტახი, პარტახტი — უპატრონოდ მიგდებული, გაჩანაგებული ადგილ-მამული, სახლ-კარი ძველ საქართველოში. სულხან-საბა ორბელიანის განმარტებით, პარტახი ოხერივით „უნამუშავრო“ ადგილს ეწოდებოდა. ტერმინი „პარტახი“ დამახასიათებელია დასავლეთ საქართველოს საბუთებისათვის (აქ „საგლეხო პარტახტიც“ იხსენიება). სამართლის წიგნთაგან „პარტახი“ გვხვდება გიორგი V-ის „ძეგლთა დადებაში“ ბეითალმან ქონებასთან დაკავშირებით. ბეითალმანი პარტახის მიმღებს „საჯარო და სალაშქრო“ სამსახური ეკისრებოდა. პარტახი იბეგრებოდა, იგი ყიდვა-გაყიდვის, ბოძებისა და სხვა სამართლებრივი ურთიერთობათა საგანიც იყო. ხარაბა ქართული სამართლის ძეგლები, ი. დოლიძის გამოც., ტ.1, თბ., 1963; ტ. 3-6, თბ., 1970-1977 ჯავახიშვილი ივ. , საქართველოს ეკონომიური ისტორია, წგნ. 1, ტფ., 193, გვ. 133-135; ფუტკარაძე ი., ქსე, ტ. 7, გვ. 694, თბ., 1984
პარტერი (მრავალმნიშვნელოვანი)

პარტერი შეიძლება აღნიშნავდეს: პარტერი - თეატრის შენობებში მაყურებელთა ადგუილები პარტერი - გაზონებით დამშვენებული ბაღის ან პარკის გაშლილი ნაწილი
პარტიული სიტყვა

პარტიული სიტყვა — საქართველოს კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის ორკვირეული ჟურნალი. გამოდიოდა 1943 წლის დეკემბრიდან თბილისში, ქართულ და რუსულ ენებზე. თავდაპირველად ჟურნალს ერქვა „აგიტატორის ბლოკნოტი“, 1963 წლის ივნისიდან — „საქართველოს აგიტატორი“, ხოლო 1977 წლის ივნისიდან „პარტიული სიტყვა“. 1973 წლის იანვრამდე იყო საქართველოს კპ ცკ-ის პროპაგანდისა და აგიტაციის განყოფილების ჟურნალი. აშუქებდა პარტიის საშინაო და საგარეო პოლიტიკურ საკითხებს. დიდ ადგილს უთმობდა სააგიტაციო-პროპაგანდისტული მუშაობის გამოცდილების განზოგადებას და სხვა საკითხებს. ჟურნალში იბეჭდებოდა პარტიული, საბჭოთა, სამეურნეო, იდეოლოგიური დარგის მუშაკების, მეცნიერების, პედაგოგების, ლიტერატურისა და ხელოვნების მოღვაწეთა წერილები. სხვადასხვა დროს ჟურნალის რედაქტორები იყვნენ გ. ბურჯანაძე, კ. ჯოხიძე, შ. გაგოშიძე, დ. კაკაბაძე. 1980 წლიდან — გ. გოგიაშვილი. ტირაჟი დაახლოებით 100 ათ. (1984). კაკაბაძე დ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 701.
პარხალი (მრავალმნიშვნელოვანი)

პარხალი შეიძლება აღნიშნავდეს: პარხალი - სამონასტრო კომპლექსი პარხალი - მხარე ისტორიულ პრივინცია ტაოში
პარხალი (მხარე)

პარხალი — მხარე საქართველოს სამეფოში, ისტორიულ პროვინცია ტაოში, ამჟამად თურქეთში. მოიცავდა მდინარე ჭოროხის შუა წელის მარცხენა შენაკადის პარხალისწყლის აუზს. ცენტრი იყო დაბა პარხალი. პარხალში მდებარეობს ქართული არქიტექტურის ძეგლი პარხალი. სახელწოდება „პარხალს“ უკავშირებენ ანტიკურ წყაროებში მოხსენიებულ პარიადრის მთიანეთს. პარხალი X საუკუნეში დავით III კურაპალატის მამული იყო. აქ რამდენიმე კილომეტრზე გრძელდება კლდეში გამოკვეთილი სარწყავი არხი, რომლის მშენებლობა XII-XIII საუკუნეების მიჯნაზე თამარ მეფეს მიეწერება. XIV საუკუნეში შედიოდა ტრაპიზონის იმპერიაში. ბერიძე ვ., მენაბდე ლ., მუსხელიშვილი დ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 703. თაყაიშვილი, ე., 1917 წლის არქეოლოგიური ექსპედიცია სამხრეთ საქართველოში, თბილისი, 1960; Беридзе В.В., Архитектура Тао-Кларджери, Тб., 1981; ↑ მიქაელ პანარეტოსი „ტრაპიზონის ქრონიკა“ XIV საუკუნე