laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ჯავანშირის სტატუეტი

ჯავანშირის სტატუეტი (აზერ. Cavanşirin heykəli) — ბრინჯაოს სასაკმევლე. აზერბაიჯანის ჩრდილოეთში (აგრეთვე თანამედროვე სამხრეთ დაღესტანში) ნაპოვნი ხელოვნების ნიმუშებს შორის (ბრინჯაოს ჭურჭელი, დოქები, საცეცხლურები), რომლებიც VI–VIII საუკუნეებს მიეკუთვნება, განსაკუთრებულ ინტერესს იწვევს ბრინჯაოს სასაკმევლე. წინა საუკუნის დასაწყისში ნახიჩევანში ჩარჩისგან ნაყიდი ანტიკვარული ნივთი ამჟამად ინახება სანქტ-პეტერბურგის ერმიტაჟის მუზეუმში. მეცნიერთა აზრით (კ. ვ. ტრევერი, ვ. ლ. ლუკონინი, გ. გოშგარლი და სხვ.), 35,6 სმ სიმაღლის ბრინჯაოს სასაკმევლე, რომელსაც აქვს მხედრის ფორმა, დამზადებულია ადგილობრივი ხელოსნის მიერ. ალბანეთის ისტორიის ერთ-ერთი პირველი მკვლევრის კ. ვ. ტრევერის ვარაუდით სტატუეტი წარმოადგენს ალბანური მბრძანებლის, ჯავანშირის გამოსახულებას. ასეთი ვარაუდი განპირებებულია ერთის მხრივ, სტატუეტში სასანიდური შაჰებისთვის დამახასიათებელი ელემენტების არსებობით, ხოლო მეორეს მხრივ, იმით, რომ მხედრის იკონოგრაფიული ხაზები შეესაბამება მოვსეს კალანკატვაცის მიერ ჯავანშირის შესახებ მოწოდებულ ინფორმაციას. აზერბაიჯანელი მეცნიერებები გ. მ. აჰმედოვი და ნ. ი. რზაიევი ადასტურებენ კ. ვ. ტრევერის ამ ვარაუდს. სტატუეტი წარმოადგენს მდიდრულ ტანსაცმელში გამოწყობილ ცხენოსანს, რომელიც დაგვირგვინებულია ალბანელების სიმბოლოდ ქცეული გვირგვინით სელენა-მთვარის გამოსახულებით. სკულპტურის სადგამი ↑ Оsmanov F.L. Qafqaz Albaniyasının maddi mədəniyyəti. Bakı, 1984. ↑ „Vitrin 37“. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-07-03. ციტირების თარიღი: 2017-04-20.
ჰაჯიმუსთაფალი

ჰაჯიმუსთაფალი (აზერ. Hacımustafalı) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. ↑ Belediyye Informasiya Sistemi Azerbaijani. დაარქივებულია ორიგინალიდან — September 24, 2008.
ჰაჯირიუსთამლი

ჰაჯირიუსთამლი (აზერ. Hacırüstəmli; 1999 წლამდე სუვოროვკა) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,159 კაცი. ჰაჯირიუსთამლი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Archived copy. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-05-03. ციტირების თარიღი: 2013-03-20.
ბუხარა (ქუდი)

ბუხარა — აზერბაიჯანული ეროვნული ქუდის ნაირსახეობა. ბუხარა ეხურათ თავად-აზნაურთა წოდების წარმომადგენლებს. ქუდი მზადდებოდა ბუხარიდან ჩამოტანილი ტყავისგან და ჰქონდა კონუსისებრი ან წვეტიანი ფორმა. იგი ქალაქის არისტოკრატებისთვისაც იყო დამახასიათებელი. ბუხარას აგრეთვე „აზნაურის ქუდს“ ან „წვეტიან ქუდს“ ეძახიან. ქუდის სიმაღლე არ აღემატება 11 სანტიმეტრს. მისი დამზადების ტექნოლოგია გამოირჩევა სხვა ტექნოლოგიებისგან. სამ ცალ ყარაკულის (კრაველის) ჯიშის კრავს კლავნენ გაჩენისთანავე, სანამ დედა ცხვარი მოლოკავს და გაამშრალებს მათ. წინააღმდეგ შემთხვევაში კრავის ბეწვის სტრუქტურა დაირღვევა (ჩამოიშლება კულულები) და ტყავი არ ივარგებს ქუდის შესაკერად. ქუდის ფასეულობა მდგომარეობს სწორედ მატყლის კულულებში. ვარაუდობენ, რომ ქუდის ეს ფორმა გადმოღებულია სეფევიდთა მბრძანებლებისგან (ყიზილბაშებისგან). ბუხარა მიეკუთვნება ქუდების ძვირადღირებულ ნაირსახეობას. ↑ Milli papaqdan özgə papağa
ხანლიხ-ჯევათი

ხანლიხ-ჯევათი (აზერ. Khanlykh-Dzhevat) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. ხანლიხ-ჯევათი GEOnet სახელების სერვერზე
ქიურდმაჰმუდლუ

ქიურდმაჰმუდლუ (აზერ. Kürdmahmudlu) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,118 კაცი. ქიურდმაჰმუდლუ GEOnet სახელების სერვერზე
ყურგან-ყარა-თაფა

ყურგან-ყარა-თაფა (აზერ. Kurgan Kara-Tapa) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. ყურგან-ყარა-თაფა GEOnet სახელების სერვერზე
ინდური წყალკვეთია

ინდური წყალკვეთია (ლათ. Rynchops albicollis) — ფრინველი მეჭვავიასნაირთა რიგისა, წყალკვეთიას გვარის 3 წარმომადგენელიდან ერთ-ერთი. შეფერილია თეთრად. სხეულის ზედა მხარე და თავის ზედა ნაწილი შავია. ნარინჯისფერი ნისკარტი კონტრასტულადაა გამოხატული. სხეულის სიგრძე 40–43 სანტიმეტრს აღწევს, ფრთის შლილი 108 სმ-მდეა. შავი წყალკვეთია ინდურზე დიდია, ხოლო აფრიკული — პატარა. თანამედროვე დროში გვხვდება პაკისტანში, ინდოეთში (მათ შორის ქაშმირში), ბანგლადეშსა და მიანმარში. დაფიქსირებულია მისი გადაფრენები მეზობელ ქვეყნებში. ადრე ბევრად გაფართოებულ ტერიტორიაზე გვხვდებოდა; მაგ., დროდადრო ჩინეთშიც შეინიშნებოდა. ითვლება, რომ ამჟამინდელი პოპულაცია ძირითადად ინდოეთსა და პაკისტანშია თავმოყრილი და მათ საერთო რაოდენობა 6000–10000 სულია. ადრე ფართოდ იყვნენ გავრცელებული ინდოეთის სუბკონტინენტის მდინარეთა ნაპირებზე. ინდური წყალკვეთია საკვების მოპოვებისას წყლის დონესთან ახლოდ დაფრინავს, მასში ნისკარტის ქვედა მხარეს ჩაუვებს და წყალს „კვეთს“ (აქედან მომდინარეობს სახელწოდება). ფოტოსურათები და ვიდეო დაარქივებული 2015-09-30 საიტზე Wayback Machine. . აღმოსავლეთის ფრინველები: ინდური წყალკვეთია დაარქივებული 2019-01-02 საიტზე Wayback Machine. . ↑ F. Gill & D. Donsker (Eds). (2018) Coursers, noddies, gulls, terns, auks, sandgrouse. IOC World Bird List (v 8.1). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-08-15. ციტირების თარიღი: 2019-06-01.. ↑ Jerdon T. C. (1864). Birds of India. Volume 3. George Wyman & Co, გვ. 847.
კუიბიშევი (იმიშლი)

კუიბიშევი (აზერ. Kuybyshev) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. კუიბიშევი GEOnet სახელების სერვერზე
ქიურაბაზლი

ქიურაბაზლი (აზერ. Kyurabazly) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. ქიურაბაზლი GEOnet სახელების სერვერზე
მამედლი (იმიშლი)

მამედლი (აზერ. Mamedli) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მამედლი GEOnet სახელების სერვერზე
მაჰემედლი

მაჰემედლი (აზერ. Məhəmmədli) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 581 კაცი. მაჰემედლი GEOnet სახელების სერვერზე
მამედლი (სოფელი)

მამედლი (აზერ. Məmmədli) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 873 კაცი. მამედლი GEOnet სახელების სერვერზე
მაზრალი (იმიშლი)

მაზრალი (აზერ. Məzrəli) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 3,320 კაცი. მაზრალი GEOnet სახელების სერვერზე
ნოე ლეჟავა

ნოე ლეჟავა (დ. 1884, კულაში, ქუთაისის გუბერნია, რუსეთის იმპერია — გ. 1938) — ქართველი პოლიტიკოსი და თანამდებობის პირი. 1907-1917 წლებში ეწეოდა რევოლუცირ მოღვაწეობას თბილისის, ალექსანდროპოლისა და სარიყამიშის რკინიგზის დეპოს მუშებს შორის. 1917 წელს თბილისის დეპოში მემანქანედ მუშაობდა და კვლავ რევოლუციურ მოღვაწეობას განაგრძობდა. მონაწილეობა მიიღო კავკასიის ფრონტიდან რევოლუციურად განწყობილი ჯარების საბჭოთა რუსეთში გაგზავნის ოპერაციაში, აგრეთვე რევკომის შექმნაში დოლიარსა და შამქორში. მისი ყველაზე მნიშვნელოვანი მისია იყო ბაქოში საბჭოთა ხელისუფლების წინააღმდეგ მუსავატელების მიერ მოწყობილ კონტრრევოლუციური აჯანყების ლიკვიდაცია. 1918 წელს აქტიურად მონაწილეობდა დუშეთის მაზრის გლეხთა შეიარაღებულ აჯანყებაში მენშევიკური მთავრობის წინააღმდეგ. აჯანყების დამარცხების შემდეგ დააპატიმრეს. 1920 წლის მაისიდან პარტიულ მუშაობას ეწეოდა ჩრდილოეთ კავკასიაში განაგრძობდა. ამ წლის ბოლოს ბაქოში იყო, მოგვიანებით სწავლობდა სვერდლოვის სახელობის კომუნისტურ უნივერსიტეტში. მას შემდეგ რაც შეიქმნა საქართველოს სსრ და დამყარდა საბჭოთა ხელისუფლება, იგი დაინიშნა საპასუხისმგებლო სამეურნეო თანამდებობებზე. გარდაიცვალა 1938 წელს. იყო სკკპ-ის წევრი 30 წლის განმავლობაში, 1908 წლიდან გარდაცვალებამდე, 1938 წლამდე. კვაჭაძე ს., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 197. ნოე ლეჟავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
მირილი

მირილი (აზერ. Mirili) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 954 კაცი. მირილი GEOnet სახელების სერვერზე
მურადალილი

მურადალილი (აზერ. Muradalılı) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 799 კაცი. მურადალილი GEOnet სახელების სერვერზე
მურადხანლი (იმიშლი)

მურადხანლი (აზერ. Muradxanlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2,830 კაცი. მურადხანლი GEOnet სახელების სერვერზე
მურღუზალილი

მურღუზალილი (აზერ. Murğuzalılı) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 611 კაცი. მურღუზალილი GEOnet სახელების სერვერზე
მურსალი (იმიშლის რაიონი)

მურსალი (აზერ. Mürsəlli) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 872 კაცი. მურსალი GEOnet სახელების სერვერზე
ნურულუ

ნურულუ (აზერ. Nurulu) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 786 კაცი. ნურულუ GEOnet სახელების სერვერზე
სიტა

სიტა (სანს. सीता, Sītā IAST — „კვალი მიწაში“) — ინდუისტური ღვთაება რამას მეუღლე, ბედნიერების ქალღმერთის ლაკშმის ერთ-ერთი განსახიერება. მისი ცხოვრება აღწერილია ინდურ ეპოსში რამაიანა. დედამიწიდან დაბადებული სიტა პრინცი რამას ერთგული თანამგზავრია. როდესაც რამას სასახლის დატოვება და ტყეში განდეგილად წასვლა უხდება, სიტა მეუღლეს გასაჭირში არ ტოვებს და მიჰყვება მას. ტყეში ცხოვრებისას სიტას შრი-ლანკის მეფე რავანა იტაცებს, მაგრამ რამა სიტას ბრძოლით იბრუნებს. სასახლეში დაბრუნების შემდეგ რამა ავ ენებს ჰყვება, სიტას რავანასთან მეუღლეობრივი ერთგულების გატეხვას აბრალებს და ისევ ტყეში აძევებს. მარტოობაში სიტა ორ ჭაბუკს შობს, ასწავლის მათ რამაიანას და მამასთან აგზავნის, თავად თავის მშობელს — დედამიწას — თავშესაფარის სთხოვს და მასში ბრუნდება. სიტას და რამას ეს ლეგენდა ინდოელ ხალხში დღემდე აქტუალურობას არ კარგავს. სიტა ერთგულების, ხოლო რამა მოვალეობის შესრულების სიმბოლოდაა ქცეული. Jain, Pannalal (2000). რედ. Hiralal Jain, A.N. Upadhaye: Ravishenacharya's Padmapurana, 8th (Hindi), New Delhi: Bhartiya Jnanpith. ISBN 81-263-0508-8.  Iyengar, Kodaganallur Ramaswami Srinivasa (2005). Asian Variations In Ramayana. Sahitya Akademi. ISBN 978-81-260-1809-3.  Das, Sisir Kumar (2005). A History of Indian Literature, 500-1399: From the Courtly to the Popular. Sahitya Akademi, გვ. 124. ISBN 978-81-260-2171-0.  შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „სიტა“ ვიკისაწყობში. სიტა — New International Encyclopedia
ფერდინანდო მედიჩი

ფერდინანდო დე’ მედიჩი (იტალ. Ferdinando de' Medici; დ. 9 აგვისტო, 1663 — გ. 31 ოქტომბერი, 1713) — მედიჩთა დინასტიის წარმომადგენელი. ტოსკანის ჰერცოგ კოზიმო III-ისა და მარგარიტა ლუიზა ორლეანელის უფროსი ვაჟი. ტოსკანის ტახტის მემკვიდრე 1670-1713 წლებში. ფერდინანდო დაიბადა 1663 წლის 9 აგვისტოს პიტის სასახლეში, ფლორენციაში. იგი იყო ტოსკანის პრინცის, კოზიმო მედიჩისა და მისი ცოლის, მარგარიტა ლუიზა ორლეანელის პირველი შვილი. მამამისი იყო ტოსკანის მოქმედი ჰერცოგის, ფერდინანდო II-ისა (ვის პატივსაცემადაც დაარქვეს სახელი) და მისი ცოლის, ვიტორია დელა როვერეს უფროსი ვაჟი, ხოლო დედამისი თვით საფრანგეთისა და ნავარის მეფე ანრი IV-ის უმცროსი ვაჟის, ორლეანის ჰერცოგ გასტონ დე ბურბონისა და მისი მეორე ცოლის, მარგარიტა ლოთარინგიელის უფროსი ასული იყო. მისმა მშობლებმა მის მერე კიდევ ერთი გოგონა და ვაჟი გააჩინეს. 1670 წელს მამამისი, კოზიმო III ტოსკანის დიდი ჰერცოგი გახდა, ფერდინანდო კი ტახტის პირველი მემკვიდრე. 1675 წელს მისი მშობლები ერთმანეთს დაშორდნენ, რის შემდეგაც დედამისი მშობლიურ საფრანგეთში დაბრუნდა და შვილები აღარასდროს უნახავს. ამის გამო, მას და მის და-ძმებს ყურადღებას ბებია, ვიტორია დელა როვერე აქცევდათ. მიუხედავად დაშორებისა, ფერდინანდოს ძალიან ახლო ურთიერთობა ჰქონდა დედასთან, რომელიც ხშირად სწერდა წერილებს. იგი მარგარიტა ლუიზას ფავორიტი შვილი იყო. ფერდინანდო იყო სიმპატიური, მშვენიერი ცხენოსანი და ნიჭიერი მუსიკოსი. იცოდა ამაღელვებელი სიმღერა და საოცრად დაკვრა. ყოველივე ეს, მან გენუელი რეპეტიტორის, ჯანმარია პალიარდისგან ისწავლა. ცნობილია, რომ მუსიკას, ყოველთვის დიდი როლი ეკავა მის ცხოვრებაში. გარდა მუსიკისა, ცნობილია, რომ ფერდინანდოს ძალიან უყვარდა ინტიმური ურთიერთობები, რომელთა უმეტესობაც მას მამაკაცებთან ჰქონდა. მისი ასეთი რომანებიდან განსაკუთრებულად გახმაურებულებია სილამაზით განთქმულ მუსიკოს პეტრილოსთან და ასევე ვენეციელ კასტრატოსთან, სახელად ჩეჩინო. ფერდინანდოს ბიძას, ფრანჩესკოს, რომელიც მხოლოდ სამი წლით იყო მასზე უფროსი, დიდი გავლენა ჰქონდა მის ცხოვრებაში. 1689 წელს ფერდინანდო დააქორწინეს ბავარიის ჰერცოგ ფერდინანდ მარიასა და მისი ცოლის, ჰენრიეტა ადელაიდა სავოიელის ასულ ვიოლანტე ბეატრიქს ბავარიელზე. მიუხედავად იმისა, რომ პატარძალიც დიდად დაინტერესებული იყო მუსიკით და გრძნობებიც ჰქონდა ფერდინანდოსადმი, მას საერთოდ არ მოსწონდა თავისი ცოლი, რის გამოც ქორწინება უიღბლო და ამასთან ერთად უნაყოფოც იყო. 1696 წელს ფერდინანდომ ვენეციაში დაისვენა. აქ მან გაიცნო და შეუყვარდა მომღერალი ქალი, რომელიც პუბლიკაში ცნობილი იყო ლა ბამბაჯიას სახელით. იგი მას ვენეციის კარნავალზე შეხვდა, რის შემდეგაც, სავარაუდოდ მისგან ფერდინანდომ სიფილისი აიკიდა. 1710 წლიდან მისი ჯანმრთელობა სერიოზულად შეირყა. იგი გარდაიცვალა 1713 წლის 31 ოქტომბერს ფლორენციაში, 50 წლის ასაკში, უშვილოდ. მისი ცოლი მეორედ აღარ გათხოვილა და არც სამშობლოში დაბრუნებულა, რის გამოც კოზიმო III-მ მას სიენას გამგებლის წოდება მისცა, ტახტის მემკვიდრე კი მისი უმცროსი ძმა, ჯან გასტონე გახდა. Cesati, Franco (2005). "The twillight of the dynasty". In Monica Fintoni, Andrea Paoletti (ed.). The Medici: Story of a European Dynasty. La Mandragora s.r.l. pp. 131–132. Holmes, William (1994) Opera observed: views of a Florentine impresario in the early eighteenth century. University of Chicago Press. ISBN 0226349713.
სანატორიუმი „აზრა“

სანატორიუმი „აზრა“ — არტ-ნუვოს (მოდერნის) არქიტექტურის ძეგლი სოხუმში, სოხუმის მთაზე. აიგო 1913 წელს. ეკუთვნოდა სოხუმის ოლქის სამრევლო-საეკლესიო სკოლების მეთვალყურის მეუღლეს, ეკატერინე ალფეროვას. შენობის ფასადს მთელ სიგრძეზე გასდევდა მოდერნის სტილისათვის დამახასიათებელი დეკორით გაფორმებული აივნები, რომელზე მოხვედრაც ყველა ოთახიდან შეიძლებოდა. ბოლო სართული წარმოადგენდა ნაგებობის ცენტრალურ ნაწილში დაშენებულ ოთახს, შემინულფასადიან წვეტურას (glazed gable), რომელიც წარმოჩენდებოდა შენობის მთავარ ნაწილად. გასაბჭოების შემდგომ დაწესებულებას სახელი რამდენჯერმე შეეცვალა. 1950-იან წლებში აქ განთავსდა ბალნეოლოგიის ინსტიტუტი. მაშინ დაიწყო ცვლილებები ექსტერიერში, რამაც საბოლოოდ შენობას დაუკარგა ისტორიული სახე და არქიტექტურული ღირებულება. „აზრადან“ იშლება ხედი სოხუმის ყურეზე. Дачи русских. Исчезнувшая красота Санаторий «Азра» დაარქივებული 2020-09-25 საიტზე Wayback Machine. „აზრას“ სურათები
იოლჯალარი

იოლჯალარი (აზერ. Ölcələr) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 498 კაცი. იოლჯალარი GEOnet სახელების სერვერზე
ორუჯლუ (იმიშლი)

ორუჯლუ (აზერ. Oruclu) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,520 კაცი. ორუჯლუ GEOnet სახელების სერვერზე
ოთუზიქი

ოთუზიქი (აზერ. Otuziki) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,399 კაცი. ოთუზიქი GEOnet სახელების სერვერზე
ყარადონლუ

ყარადონლუ (აზერ. Qaradonlu) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,185 კაცი. ყარადონლუ GEOnet სახელების სერვერზე
ყარაგიუვანდიქლი

ყარაგიუვანდიქლი (აზერ. Qaragüvəndikli) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,284 კაცი. ყარაგიუვანდიქლი GEOnet სახელების სერვერზე
ყარალარი (იმიშლი)

ყარალარი (აზერ. Qaralar) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 3,360 კაცი. ყარალარი GEOnet სახელების სერვერზე
სიტუე

სიტუე, აკიაბი (ბირმ. စစ်တွေမြို့) — ქალაქი მიანმარში, ნავსადგური ბენგალის ყურის სანაპიროზე, მდინარე კალადანის შესართავში. რაქაინის (არაკანი) შტატის ადმინისტრაციული ცენტრი. მოსახლეობის რაოდენობა — 147 899 კაცი (2014). ძირითადი საქმიანობა — ბრინჯის ცეხვა და გატანა. განვითარებულია ხე-ტყის დამზადება, ასანთის წარმოება. სიტუეს სამხრეთით იღებენ ნავთობს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 403. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „სიტუე“ ვიკისაწყობში. 20° 9' 0" North, 92° 54' 0" East Satellite map at Maplandia.com Kaladan.com - covering Kaladan project and news ↑ (May 2015) Census Report, The 2014 Myanmar Population and Housing Census. Naypyitaw: Ministry of Immigration and Population, გვ. 59.
ჟამბილ ახმეტბეკოვი

ჟამბილ ახმეტბეკოვი (ყაზახ. Жамбыл Аужанұлы Ахметбеков; რუს. Жамбыл Аужанович Ахметбеков; დ. 11 თებერვალი, 1961, შანთექე) — ყაზახი პოლიტიკოსი. დაიბადა შანთექეში, ცელინოგრადის ოლქში, ყაზახეთის სსრ-ში. 1978-1983 წლებში სწავლობდა ცელენოგრადის უნივერსიტეტში. 1994 წელს დაამთავრა ყაზახეთის მენეჯმენტის, ეკონომიკისა და პროგნოზირების უნივერსიტეტი. 1983 წლის სექტემბრიდან ყორღალჟინის საბჭოთა მეურნეობაში მუშაობდა მექანიკოსად, ხოლო უკვე ამა წლის ნოემბერში აირჩიეს საბჭოთა მეურნეობის კომკავშირის კომიტეტის მდივნად. 2005 წლიდან არის ყაზახეთის კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის წევრი. 2011 წლის 14 თებერვალს იგი პარტიამ პრეზიდენტობის კანდიდატად წარადგინა, მან არჩევნებზე მესამე ადგილი დაიკავა. 2019 წელს პარტიამ კვლავ წარადგინა პრეზიდენტობის კანდიდატად. ↑ bnews.kz: Ахметбеков Жамбыл Аужанович დაარქივებული 2019-05-12 საიტზე Wayback Machine. , abgerufen am 12. Juni 2017 (russisch). ↑ Руководство КНПК. КНПК. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-11-09. ციტირების თარიღი: 9 марта 2011. ↑ Tengri News: Zhambyl Akhmetbekov: We keep working, abgerufen am 12. Juni 2017.
აჰმადნაგარი (ქალაქი)

აჰმადნაგარი, აჰმედნაგარი (ინგლ. Ahmednagar) — ქალაქი დასავლეთ ინდოეთში, მაჰარაშტრის შტატში, მდინარე სინაზე. მოსახლეობა — 350 905 კაცი (2011). ქალაქში მდებარეობს რკინიგზის სადგური. განვითარებულია ბამბსაწმენდი, ბამბეულის, ტრიკოტაჟის, ტყავის მრეწველობა, საყოფაცხოვრებო საგნების (სპილენძის ჭურჭლისა და სხვ.) ხელოსნური წარმოება. დაარსდა 1493/1494 წელს მისი დამაარსებელია აჰმად ნიზამ-შაჰი, ბაჰმანის სასულთნოს ერთ-ერთი მხედართმთავარი, რომელმაც თავი დამოუკიდებლად გამოაცხადა და აჰმადნაგარი თავის დედაქალაქად აქცია. ოდესღაც იყო აურანგაბადის სამეფოს მეორე დედაქალაქი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 113. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „აჰმადნაგარი (ქალაქი)“ ვიკისაწყობში. აჰმადნაგარი: ადგილები სტუმრობისათვის დაარქივებული 2011-09-30 საიტზე Wayback Machine. Ahmednagar Bus Stands Center Contact list დაარქივებული 2017-11-13 საიტზე Wayback Machine. ↑ Cities having population 1 lakh and above. censusindia. The Registrar General & Census Commissioner, India. ციტირების თარიღი: 29 December 2012. ↑ 2.0 2.1 აჰმადნაგარი // ბროკჰაუზისა და ეფრონის ენციკლოპედიური ლექსიკონი [86 ტომად (82 ტ. და 4 დამატ.)], სპბ., 1890—1907.
ბაიკალსკი

ბაიკალსკი (რუს. Байкальск) — ქალაქი რუსეთში, ირკუტსკის ოლქში, ბაიკალის ტბის სამხრეთ ნაპირზე. ქალაქში მდებარეობს რკინიგზის სადგური ირკუტსკ—ულან-უდეს ხაზზე. ბაიკალსკში გადის მოსკოვ—ვლადივოსტოკის ფედერალური ავტოგზა. მოსახლეობა — 12 738 (2017). დაარსდა 1961 წელს როგორც დაბა, ცელულოზის ქარხნის მშენებლობასთან დაკავშირებით. 1966 წლიდან ქალაქად ითვლება. ბაიკალსკში მდებარეობს რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის ციმბირის განყოფილების ეკოტოქსიკოლოგიის ინსტიტუტი. ქალაქი სამეცნიერო და სპორტული ღონისძიებების, მათ შორის საერთაშორისოების გამართვის ტრადიციული ადგილია. აქ მდებარეობს სამთო-სათხილამურო კურორტი „გორა-სობოლინაია“ («Гора Соболиная»). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 156. ბაიკალსკის სიახლეები (რუსული) ქალაქის გაზეთის საიტი «Байкал-новости» დაარქივებული 2020-08-05 საიტზე Wayback Machine. (რუსული) ღირსშესანიშნაობები ბაიკალსკთან ახლოს დაარქივებული 2019-06-02 საიტზე Wayback Machine. (რუსული) ტურისტული გაერთიანება «БайкалТуризм» დაარქივებული 2019-06-02 საიტზე Wayback Machine. (რუსული) ↑ 1.0 1.1 ბაიკალსკი დაარქივებული 2019-06-02 საიტზე Wayback Machine. // დიდი რუსული ენციკლოპედია [35 ტომად], მთ. რედ. ოსიპოვი ი. ს., მოსკ.: გამომც. დიდი რუსული ენციკლოპედია, 2004–2017. ↑ Численность населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2017 года (31 июля 2017). Дата обращения 31 июля 2017. Архивировано 31 июля 2017 года.
ლაკშმი

ლაკშმი (სანსკ. लक्ष्मी lakṣmī „ბედნიერების მომტანი“) — ინდუისტური ბედნიერების ქალღმერთი, ღვთაება ვიშნუს მეუღლე და მარადიული თანამგზავრი. ლაკშმი მფარველ ღმერთს მუდმივად ფეხთით უზის და მას მაშინაც არ შორდება, როდესაც ვიშნუ თავისი მისიის აღსასრულებლად ქვეყანას ერთ-ერთ ავატარად ევლინება. ლაკშმი მეუღლეს ყოველთვის თან ახლავს: რამასთან იგი სიტაა, კრიშნასთან — რადჰა. მშვენიერი ქალღმერთი განისვენებს ლოტოსის ყვავილზე და აწეული ხელით ლოცავს თავის თაყვანისმცემლებს, ხოლო უბეში მყოფი ოქროთი სავსე ქოთნიდან მას მონეტები უცვივა. ლაკშმის ერთგულება და მეუღლის დაუღალავი მსახურება ახლადგათხოვილთათვის მაგალითად მოჰყავთ ინდოეთში, ხოლო მისი უხვად შემკული ტაძრები ყოველთვის სავსეა სიმდიდრის და ბედნიერების მრავალრიცხოვანი მაძიებლებით. დევი (ინდუიზმი) Venkatadhvari, , (1904). Sri Lakshmi Sahasram. Chowkhamba Sanskrit Depot, Benares.  Hindu Goddesses: Vision of the Divine Feminine in the Hindu Religious Traditions (ISBN 81-208-0379-5) by David Kinsley Lakshmi Puja and Thousand Names (ISBN 1-887472-84-3) by Swami Satyananda Saraswati Laksmi Sadhana Vidhi Mahalaxmi Temple, Ambabai Temple, Kolhapur დაარქივებული 2014-04-04 საიტზე Wayback Machine. MahaLakshmi Puja დაარქივებული 2012-10-21 საიტზე Wayback Machine.
ბრიგიტე ბირლაინი

ბრიგიტე ბირლაინი (გერმ. Brigitte Bierlein; დ. 25 ივნისი, 1949, ვენა, ავსტრია, — 3 ივნისი, 2024, იქვე) — ავსტრიელი იურისტი, პოლიტიკური და სახელმწიფო მოღვაწე. იბიცა-გეიტის შემდეგ ავსტრიის პრეზიდენტმა ალექსანდერ ვან დერ ბელენმა დაასახელა ავსტრიის კანცლერის მოვალეობის შემსრულებლად 2019 წლის 30 მაისს და გახდა პირველი ქალი ავსტრიის კანცლერის თანამდებობაზე. ეს თანამდებობა მას 2020 წლის 7 იანვრამდე ეკავა. ბრიგიტე ბირლაინი დაიბადა 1949 წლის 25 ივნისს მოკავშირების მიერ ავსტრიის ოკუპაციის პერიოდში. 1990-2002 წლებში იყო ქვეყნის მთავარი პროკურორი და პროკურორთა საერთაშორისო ასოციაციის აღმასრულებელი საბჭოს წევრი 2001-2003 წლებში. 2003 წელს გახდა ავსტრიის კონსტიტუციური სასამართლოს წევრი. 2003-2018 წლებში იყო კონსტიტუციური სასამართლოს ვიცე-პრეზიდენტი, ხოლო 2018 წლიდან — პრეზიდენტი. 2019 წლის 30 მაისს დაასახელეს ავსტრიის კანცლერის მოვალეობის შემსრულებლად 2019 წლის სექტემბრის არჩევნებამდე. Brigitte Bierlein დაარქივებული 2019-05-18 საიტზე Wayback Machine. — Constitutional Court homepage ↑ Said-Moorhouse, Lauren. (30 May 2019) Austria names its first female chancellor. ციტირების თარიღი: 30 May 2019 ↑ Brigitte Bierlein. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 14 მაისი 2018. ციტირების თარიღი: 13 May 2018.
შაშვი

შაშვი (ლათ. Turdus) — ფრინველთა გვარი შაშვისებრთა ოჯახისა. მათი სხეულის სიგრძეა 21–30 სმ, მასა 150 გრამამდე. თავი პატარაა, ნისკარტი შედარებით გრძელი, მაღალი. ბოლო (კუდი) ჩვეულებრივ სწორად ჩაჭრილი ან მომრგვალებულია. ახალგაზრდა ფრინველის სამოსი ჭრელია; ზრდასრული ინდივიდების შეფერილობა — ერთფეროვანი (შავი, ყავისფერი, რუხი) ან დანაწევრებული (შავი, თეთრი, მურა, მოცისფრო-რუხი, წითური ან წაბლისფერი კონტრასტული არეებისა და ლაქებისაგან); მამლები ხშირად დედლებზე უფრო კაშკაშა ფერებში არიან გაფორმებული. ყველაზე მეტად ცვალებადი შეფერილობა მთის ანუ კუნძულის შაშვს (T. poliocephalus) აქვს, რომელსაც 50-მდე ქვესახეობა გააჩნია. შაშვის გვარის რიგ სახეობებს კაშკაშად აქვს შეფერილი ნისკარტი, ფეხები და კანის რგოლი თვალის გარშემო. ცნობილია დაახლოებით 65–80 სახეობა. გავრცელებული არიან როგორც ძველ, ისე ახალ სამყაროში; 2 სახეობა შეყვანილია ავსტრალიასა და ახალ ზელანდიაზე. უპირატესად ტყის ფრინველები არიან, თუმცა რამდენიმე სახეობა ღია ლანდშაფტებშიც ბინადრობს. ჩრდილოეთში მცხოვრებ სახეობებს სეზონური გადაფრენები ახასიათებთ; მათი ნაწილი დიდ გუნდებს ქმნის. რიგ ქვეყნებში, ძირითადად კი სამხრეთ ევროპაში, შაშვები სანადირო ფრინველებს მიეკუთვნებიან. ცქვიტი და მყვირალა ფრინველებია; ხშირად მიწაზე იკვებებიან. საკვებად იყენებენ მწერებს, ობობებს, ჭიაყელებს და მოლუსკებს, აგრეთვე ნაყოფებს (ძირითადად კენკრას). ზოგჯერ ზიანი მოაქვთ ხილისა და კენკროვანი კულტურების პლანტაციებისათვის. მონოგამიური ფრინველებია. ბუდობენ ცალკეულ წყვილებად ან პატარა კოლონიებად ხეებზე, ბუჩქებსა და მიწაზე. ბუდე მასიური და ჯამისებურია. მისი მშენებლობის დროს მასალებს ჩვეულებრივ თიხით ან მიწით ამაგრებენ. სეზონზე 1–2 (იშვიათად 3) ბუდეს აკეთებენ და თითოეულში 4–7 კვერცხს დებენ. ლოსკოტი ვ. მ., შაშვი[მკვდარი ბმული] // დიდი რუსული ენციკლოპედია [35 ტომად], მთ. რედ. ოსიპოვი ი. ს., ტ. 9, გვ. 362–363, მოსკ.: გამომც. დიდი რუსული ენციკლოპედია, 2004–2017. ↑ შაშვი (TSN 179752). ინტეგრაციული ტაქსონომიის საინფორმაციო სისტემა.
ყიზილქენდი

ყიზილქენდი (აზერ. Qızılkənd) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 3,337 კაცი. ყიზილქენდი GEOnet სახელების სერვერზე
ყულუბეილი

ყულუბეილი (აზერ. Qulubəyli) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,463 კაცი. ყულუბეილი GEOnet სახელების სერვერზე