laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ფერიყალა

ფერიყალა (აზერ. Pəriqala) ანუ ზღაპრული ციხე — აზერბაიჯანის ერთ-ერთი ნაკლებად ცნობილი, ლეგენდარული ციხე. ძეგლი მოიცავს კირქვის აგურისაგან ნაგებ სამ ოთახსა და ფანჯარას და განთავსებულია კლდის გვერდზე 300 მეტრის სიმაღლეზე, კავკასიონის მთისწინეთში, სოფელ იუხარი-ჩარდაღლარის მახლობლად. მიიჩნევენ, რომ ფერიყალა აგებულია IV და VIII საუკუნეებს შორის. სტუმრობს ცოტა, რადგან მდებარეობს რესპუბლიკის შორეულ ნაწილში და იქ მოსახვედრად საჭიროა დიდი ძალისხმევა. ადგილზე არის მუხის კოჭებით გამაგრებული ორმოცსაფეხურიანი კიბე და დახურული ბილიკი. ადგილობრივმა გიდებმა ადგილზე მისასვლელად დადგეს ვერტიკალური კიბე, თუმცა მასზე ასვლას ფიზიკური სიძლიერე და ალპინიზმის უნარები სჭირდება. ძეგლი კარგ მდგომარეობაშია, მიუხედავად იმისა, რომ კიბის ზედა ნაწილი უკვე განცალკევდა კლდისაგან, რაც, სავარაუდოდ, მიწისძვრის შედეგი უნდა იყოს. გაცვეთილობა კირქვაზე, იმაზე მიუთითებს, რომ ნაგებობა დიდი ხნის მანძილზე საცხოვრებლად გამოიყენებოდა. ფერიყალა სიტყვასიტყვით ითარგმნება როგორც ზღაპრული, ჯადოსნური ციხე. ამას გარდა „ფერი“ ქალის სახელიცაა. ლეგენდის მიხედვით ფარი, მშვენიერი ქალი ჩინგიზ ხანის ეპოქიდან, გახდა ერთი მონღოლი მხედართმთავრის რჩეული, რომელსაც ქალის თავის ჰარამხანაში წაყვანა ჰქონდა გადაწყვეტილი და ამისთვის ნებართვა მამამისისგანაც აეღო. ფერის სხვა გეგმები ჰქონდა. მას მონღოლისაგან გასაქცევად ეს ციხე აეგო, საიდანაც საბოლოოდ გადმოხტა კიდეც და ქვევით კლდეებზე დალია სული. ეს გადმოცემა გარკვეულ მსგავსებას ავლენს ბაქოს ქალწულის კოშკის ამბავთან. უფრო რეალისტურად მიიჩნევა, რომ ფერიყალა შეიძლება ნაგები იყოს, როგორც მონასტერი ადრექრისტიანული ხანის განდეგილი ბერებისათვის. ყველაფრის მიუხედავად, იმისათვის, რომ ძეგლის ნამდვილი წარმომავლობა დადგინდეს, კვლავაც დიდი არქოლოგიური მოკვლევაა ჩასატარებელი. ↑ 13.3 - Parigala - Mystery Surrounds "Fairy Castle" - Ronnie Gallagher. Azer.com. ციტირების თარიღი: 2015-10-17. ↑ Автор Доклада:  T. Ismayilova. (2001-08-02) Geoinformation Mappin of Sheki-Zagatala Region of The Azerbaican Republic | INTERNATIONAL SCIENTIFIC ANALYTICAL PROJECT. Gisap.eu. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-04. ციტირების თარიღი: 2015-10-17.
კუკოლნიკის სახლი

კუკოლნიკის სახლი (რუს. Дом Кукольника) — სახლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. განეკუთვნება რუსეთის ფედერაციის რეგიონული მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიას. სახლი აგებულია XIX საუკუნის მეორე ნახევარში. შემონახულია XXI საუკუნემდე. მისამართი: ტაგანროგი, პეტროვის ქუჩა № 74. 1857 წელს ტაგანროგში, ხის სახლში, რომელიც აგებული იყო ქვის საფუძველზე, ცხოვრობდა კუკოლნიკების ოჯახი: ნესტორ ვასილის ძე და მისი ცოლი ამალია ივანოვა. 1861 წელს მათ ააგეს ქვის ორსართულიანი სახლი, რომელიც შემონახულია ჩვენს დრომდე. 1860-იანი წლებიდან სახლი ითვლებოდა მათ კუთვნილებად. ნესტორ კუკოლნიკი ამს ახლში ცხოვრობდა 1859-1868 წლებში. ტაგანროგის ისტორიაში ნესტორი საკმაოდ ცნობილი პიროვნება იყო: იგი მუშაობდა ხარკივი-ტაგანროგის რკინიგზის პროექტზე. ამის შემდეგ იგი გაგრძელდა კავკასიისაკენ და ეწოდა ჩრდილოეთ კავკასიის რკინიგზა. იგი იყო მუსიკალური საზოგადოების დამაარსებელი. 1865 წელს აირჩიეს საკრებულოს წევრად. გარდა აქტიური საზოგადოებრივი მოღვაწეობისა, ეწეოდა აქტიური შემოქმედებით მოღვაწეობასაც. იგი წერდა რომანსებს, რომლებზეც მიხაილ გლინკა ქმნიდა მუსიკას. მისი ერთ-ერთი რომანსი შეასრულა თევდორე შალიაპინმა. ნესტორ კუკოლკინის ნათლია იყო იმპერატორი ალექსანდერე I. კუკოლნიკის სახლის ზედა სართულები იჯარით იყო გაცემული. ამავე სახლში ცხოვრობდა კოსტანტინ რაბოტინი, რომელიც დაკავებული იყო ნოტარიუსის საქმიანობით. 1898-1915 წლებში სახლი ეკუთვნოდა აზოვ-დონის კომერციულ ბანკს. 1920 წელს შენობაში განთავსდა ფინანსური განყოფილება და სახალხო განათლების განყოფილება. სახალხო განათლების განყოფილება მოიცავდა ოთხ ქვეგანყოფილებას: სკოლამდელი, სასკოლო, სკოლისშემდეგი და მუსიკალურ-თეაატრალური განყოფილებები. 1947 წელს შენობის პირველ სართულზე გაიხსნა საქალაქო არქივი, ხოლო იქვე გაიხსნა შემნახველი ბანკი, ცენტრალური სტატისტიკის სამმართველო და ლენინის რაიონის ფინანსური განყოფილება (ფინგანი). 1992 წლიდან დაცულია, როგორც კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი. XXI საუკუნეში ნესტორ კუკოლნიკის სახლზე დაკიდეს მემორიალური დაფა. ↑ 1.0 1.1 Дом 74. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-03-15. ციტირების თარიღი: 2017-03-14. ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 Кукольника Дом//Энциклопедия Таганрога ↑ Гражданин Таганрога//Донской временник. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-03-15. ციტირების თარიღი: 2017-03-14. ↑ 4.0 4.1 4.2 Кукольник Нестор Васильевич
ლასკინის სახლი

ლასკინის სახლი (რუს. Дом Ласкина) — სახლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. XIX საუკუნის მესამე მეოთხედში. მისამართი: ტაგანროგი, ბერძნების ქუჩა № 39. 1833 წელს ტაგანროგში ჩადის პრაპორშჩიკი ალექსანდრე იაკოვლევის ძე ლასკინი თავის მშენებლებთან ერთად, რათ აეშენებინათ ტაგანროგის რამდენიმე ქუჩა. 1840-იან წლებში მან ააშენა ტაგანროგის წმინდა მიტროფანეს ეკლესია, რომლის ადგილზეც ამჟამად განთავსებულია ცენტრალური ბაზრის პავილიონი „Молоко“. სახელმწიფო მრჩეველი ალექსანდრე ლასკინი დაქორწინებული იყო ადელაიდა ლასკინაზე, რომელიც 1857 წლიდან (სხვა მონაცემებით 1860 წლის ბოლოდან) 1880 წლამდე იყო ლასკინის სახლის მფლობელი. ალექსანდრე ლასკინი გარდაიცვალა 1888 წელს, ხოლო 1890 წლიდან მისი სახლი მემკვიდრეობით ერგო მის შვილს კოლეჟის ასესორს გავრილ ალექსანდრეს ძე ლასკინს. გავრილი სახლს ფლობდა 1898 წლამდე. იგი იყო ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის საზოგადოების წევრი, რომელიც მუშაობდა ყაზანის უნივერსიტეტში. მუშაობდა ბიზანტიის იმპერიის საკითხებზე. 1900 წლიდან სახლი გადავიდა ნიკოლოზ კუზნეცოვის მფლობელობაში. 1915 წლიდან (სხვა მონაცემებით 1916 წლიდან) სახლი ეკუთვნოდა ფიოდორ სტეფანეს ძე გირსანოვსა და მის ოჯახს. ისინი სახლის მფლობელები იყვნენ 1925 წლამდე. ფიოდორ გირსანოვი მონაწილეობდა ტაგანროგის ნავსადგურის მშენებლობაში. XXI საუკუნეში შენობა საცხოვრებლად გამოიყენება. ლასკინის სახლი ორსართულიანია, რომელიც აგებულია მაღალ ცოკოლზე. სახლის კუთხეები მომრგვალებულია. ფანჯრები სწორკუთხა ფორმისა. ასევე სწორკუთხა ნიშებია ფანჯრების ქვეშ. სახლის პირდაპირ მდებარეობს ალექსანდრე I-ის სასახლე. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 1.7 Дом Ласкина ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 Гаврюшкин О. П. Г12 «По старой Греческой…» (Хроника обывательской жизни) — Т.: ООО «Издательство „Лукоморье“», 2012. — 514 с. — ISBN — 5-901565-15-0 ↑ 3.0 3.1 3.2 Дом 39. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-03-15. ციტირების თარიღი: 2017-03-14.
გაფერადება

გაფერადება — წიგნი ან გვერდი კონტურული ნახატებით, ფანქრების სხვადასხვა კომპოზიციის გასაფერადებლად, საღებავების, ფლომასტერების ან სხვა მხატვრული ხერხების საშუალებით. ყველა კონტურული ნახატი წიგნში უკვე დაბეჭდილია, მაგრამ მთლიანი ნახატი, შავი ფერის გარდა, უფეროა. პირველი გასაფერადებლები შეიქმნა 1880 წელს აშშ-ში, სახელით „The Little Folks' Painting Book“ იგი კომპანია „McLoughlin Brothers“-ის მიერ იყო შექმნილი. 1907 წელს ავტორმა რიჩარდ ფელტონ აუტკოლტმა გამოაქვეყნა თავისი წიგნი „Buster’s Paint Book“ გასაფერადებელი კომიქსებით, ამის შემდეგ გასაფერადებლებმა დაიწყეს პოპულარობაში ზრდა. 1960 წელს დაიწყო გასაფერადებლების „ოქროს ხანა“ და პოპულარული გახდა საბავშვო მაღაზიებში. მათში ყველანაირი ნახატი იყო გამოსახული, მტვერსასრუტებიდან და მანქანებიდან დაწყებული კომიქსების გმირებით დამთავრებული. 1980 წელს რამდენიმე გამომშვებელმა გასაფერადებლები უფროსებისთვის გამოუშვა, რომელიც გამოსაშვები დონის საგნების შესასწავლად იყო განკუთვნილი, როგორიცაა ანატომია და ფიზიოლოგია, სადაც ფერადი კოდირება და მსგავსი სქემები გამოიყენება როგორც სწავლაში დამხმარე. ასეთ წიგნების მაგალითებია „ანატომიური გასფერადებელი წიგნი“ (ორიგინალური დასახელება „The Anatomy Coloring Book“) და შემდგომი სერია, Wynn Kapit და Lawrence Elson მიხედვით, რომელიც გამოშვებული იყო HarperCollins-ის (1990-იან წლებში) და Benjamin Cummings-ის (2000-იან წლებში) გამომცემლობის მიერ. ფანქრის ან ფუნჯის მონოტონური მოძრაობა განტვირთავს. სხვადასხვა ფერების დამოუკიდებელი არჩევა და შედეგის წარმოსახვა ბევრ ფერში — შემოქმედების უნარს ავითარებს. გაფერადების პროცესი ძალიან მარტივია, ამიტომაც იგი ძალიან პოპულარულია როგორც ბავშვებში, ასევე მოზარდებშიც. ბავშვებს ფერების, ფორმების და გარშემო სამყაროს აღქმაში ეხმარება. დაახლოებით 2015 წლიდან გასაფერადებლებმა მოზარდებისთვის პოპულარობის აკრეფა დაიწყეს, მაგალითად, ამ წლის აპრილში ორმა გასაფერადებელმა წიგნმა Amazon-ზე პირველი ადგილები დაიკავეს. გასაფერადებლები მოზარდებისთვის ხელმისაწვდომია ბეჭდვითი სახით: ალბომები, წიგნები, ბლოკნოტები და დღიურები. ასევე ელექტრონულ ფორმაშიც არსებობს. ასეთი გასაფერადებლების არამარტო გადმოწერა და დაბეჭდვაა შესაძლებელი, არამედ პირდაპირ ელექტრონულად გაფერადებაც კი შესაძლებელია, სხვადასხვა გრაფიკული ინსტრუმენტების საშუალებით. წერილში Washington Post-ისთვი Dominic Bulsuto-მ შესთავაზა, რომ მოაზარდების გასაფერადედლის გავრცელება ციფრული სახით ჟანრის გავრცელებას ეხმარებოდა, აღნიშნა, რომ შედარებით ანონიმური პროცესი ეხმარებოდა ხალხს თავდაჯერებულობაში და მაღაზიაში ყიდვის უხერხულობის დავიწყებაში. ↑ COLORING BOOKS - The 1960s are widely considered the golden age of coloring books. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-11-13. ციტირების თარიღი: 2017-03-14. ↑ Coloring for Kids | ColorKid.net. colorkid.net. ციტირების თარიღი: 2016-01-22. ↑ The top two best-selling books on Amazon right now are colouring books for adults. Seriously. National Post. ციტირების თარიღი: 2016-01-24. ↑ Johanna Basford Coloring Books. ↑ Paper notebook with adult coloring pages. ↑ Sarah Renae Clark's coloring pages.
ბიდგოშჩის ტრამვაი

ბიდგოშჩში ექსპლუატაციაშია 1მ სიგანის ლიანდაგიანი ტრამვაის ქსელი. ბიდგოშჩის ქუჩებში პირველი ცხენის წევიანი ტრამვაი (ე.წ. კონკა) 1888 წლის 18 მაისს გამოჩნდა. 1896 წლის 3 ივლისს გაიხსნა ტრამვაის პირველი ელექტრიფიცირებული ხაზი. ბიდგოშჩის ტრამვაიმ მნიშვნელოვანი ზიანის გარეშე გადაიტანა ორივე მსოფლიო ომი და 1960-იანი წლების ტრამვაის სისტემების გაუქმების ტალღები და 1965 წელს ოლშტინში ტრამვაის გაუქმების შედეგად (იხ. ოლშტინის ტრამვაი) ოლშტინისგან მიიღო უკანასკნელი 8 ვაგონი. ტრამვაის სისტემისთვის ყველაზე რთული პერიოდი 1989 წლიდან დაიწყო, როცა რამდენიმე მონაკვეთზე ტრამვაის ხაზები გაუქმდა. დღეისათვის ბიდგოშჩის ტრამვაი უკეთეს მდგომარეობაშია და 2016 წელს მას ახალი ხაზიც დაემატა, დაბა ფორდონის მიმართულებით. 2016 წლის მდგომარეობით ბიდგოშჩის ტრამვაის ლიანდაგის საერთო სიგრძე ცალმხრივ ლიანდაგზე გათვლით შეადგენს 89,44 კმ, ხოლო ორმხრივად 40,8 კმ. 2017 წლის მარტის მდგომარეობით ბიდგოშჩში ექსპლუატაციაშია შემდეგი ტიპის ტრამვაის ვაგონები: Konstal 2N — 1 ვაგონი Konstal 805Na — 110 ვაგონი Konstal 805NM — 2 ვაგონი PESA 122N — 2 ვაგონი PESA 122NaSF — 1 ვაგონი შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ბიდგოშჩის ტრამვაი“ ვიკისაწყობში. MZK Bydgoszcz
Puma SE

პუმა სე ცნობილი ასევე როგორც პუმა — გერმანული მულტინაციონალური კომპანი, რომელიც აწარმოებს სპორტულ აქსესუარებს. მისი მთავარი ოფისი მდებარეობს ჰერზოგენაუჩში, გერმანიაში. კომპანია დაფუძნებულია 1948 წელს რუდოლფ დასლერის მიერ. 2007 წლის შემდეგ პუმა არის ფრანგული ჯგუფი კერინგის ნაწილი ცნობილი როგორც „RRR“ პუმა დღემდე უშვებს სპეციალური გამოშვების საფეხბურთო აქსესუარებს მაგ. King football boots პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ, რუდოლფ დასლერი სახლში დაბრუნდა. ომიდან რუდოლფი ჩამოვიდა ძალიან გამოცდილი ბიზნესისა და გაყიდვების საქმეში,1924 წელს მან და მისმა უმცროსმა ძმამ ადოლფმა დააფუძნეს ფეხსაცმლის ფაბრიკა სახელად „ძმა დასლერების ფეხსაცმლის ფაბრიკა“. მათი კომპანია აწარმოებდა მხოლოდ სპორტულ ფეხსაცმელს. 1927 წელს ფაბრიკას უკვე საკუთარი შენობაც კი ჰქონდა. 1934 წელს ბერლინის ოლიმპიადისთვის ფეხსაცმელი შეიძინა ამერიკელმა სპორტსმენმა ჯესი ოუენსმა. მას შემდეგ რაც ჯესიმ ოქროს მედალი მოიპოვა დოჰლერებმა 200,000 სპორტულ ფეხსაცმელზე მეტი გაყიდეს. ეს იყო მათი პირველი სასპონსორო ურთიერთობა. 1948 წელს რუდოლფი სრულიად დაესაკუთრა კომპანიას და ამ დროს დაერქვა კომპანიას „პუმა“. 杨洋YangYang Fans2 (2017-01-03), 杨洋 Puma2017年全明星阵容解锁 单人剪辑 Yang Yang Puma Promo Video, retrieved 2017-01-14 Deutsche Welle – dw-world.de. 7 March 2006. Retrieved 6 November 2010.  PUMA at a Glance" დაარქივებული 2016-11-02 საიტზე Wayback Machine. . PUMA. Retrieved 28 October 2016.    "How Adidas and Puma were born - Rediff Sports". Rediff.com. 8 November 2005. Retrieved 2012-01-15.
ვოლგოდონსკის შობის ტაძარი

ვოლგოდონსკის შობის ტაძარი (რუს. Храм Рождества Христова) — საკათედრო მართლმადიდებლური ტაძარი ვოლგოდონსკში. მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ვოლგოდონსკის ეპარქიას. ვოლგოდონსკის შობის ტაძარი აგებულია 2001 წელს, როგორც ქალაქის მთავარი საკათედრო ტაძარი. მშენებლობის დაწყებიდან რამდენიმე წელიწადში ტაძრის მშენებლობა შეწყდა, მაგრამ 2008 წელს კვლავ განახლდა. 2008-2011 წლებში მშენებარე ეკლესიის ეზოში ააგეს და აკურთხეს თევდორე უშაკოვის (რუსეთის სამხედრო-საზღვაო მეთაური, ადმირალი, რომელიც რუსეთის მართლმადიდებელმა ეკლესიამ 2001 წელს წმინდანად შერაცხა) სახელობის მცირე ზომის ეკლესია. 2010 წლის 1 აგვისტოს პირველი საღვთო ლიტურგია გაიმართა ტაძრის ქვედა ფლიგელში, რომელშიც იყო სერაფიმ საროველის სახელობის ტაძარი. 2010 წლის ბოლოს ტაძარს დაადგეს ოთხი მცირე ზომის კუთხის გუმბათი, ხოლო 2011 წლის იანვრის დასაწყისში დაადგეს ცენტრალური დიდი გუმბათი. საბოლოოდ ტაძრის სიმაღლე არის 56 მეტრი, ხოლო ცენტრალურ გუმბათზე დამაგრებული ჯვრის ჩათვლით - 58 მეტრი. ეკლესიასთან ერთად მის გარშემო რვა ჰექტარ ფართობზე იგეგმება მთელი რიგი შენობების აგება, რომელიც მოიცავს სამრეკლოს, საკვირაო სკოლას, უმწეოთა სასადილოს, ხატწერის სკოლას, საგამომცემლო ცენტრს, ბავშვთა მოედნებს, სასტუმროს მომლოცველთათვის და მართლმადიდებლურ გიმნაზიას. 2011 წელს ჯერ კიდევ მშენებარე ტაძარს მიენიჭა ახლად შექმნილი ვოლგოდონსკის ეპარქიის საკათედრო ტაძრის სტატუსი. ↑ Храм Рождества Христова засверкал первыми куполами. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-01-09. ციტირების თარიღი: 2017-03-14. ↑ Новости Волгодонска от 20.01.11/ Газета Правда что?. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-02-09. ციტირების თარიღი: 2017-03-14. ↑ Кафедральный собор Рождества Христова на официальном сайте епархии. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-07-16. ციტირების თარიღი: 2017-03-14.
ანტონიუ-ალმეიდა

ანტონიუ-ალმეიდა (პორტ. Antônio Almeida) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 240 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბერტოლინიის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 039 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4.71 კმ²-ზე. ფართობი 645 745 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
ბერტოლინია

ბერტოლინია (პორტ. Bertolínia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 271 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბერტოლინიის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 319 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4.34 კმ²-ზე. ფართობი 1 225 336 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
კოლონია-დუ-გურგეია

კოლონია-დუ-გურგეია (პორტ. Colônia do Gurguéia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 216 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბერტოლინიის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 036 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 14.02 კმ²-ზე. ფართობი 430 621 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
ივან ვასილენკოს მუზეუმი

ივან ვასილენკოს მუზეუმი (რუს. Музей И. Д. Василенко) — სახელმწიფო მემორიალური მუზეუმი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მდებარეობს ჩეხოვის ქუჩა № 88-ში. მუზეუმი განთავსებულია შენობაში, სადაც 1923 წლიდან 1966 წლამდე ცხოვრობდა მწერალი, სტალინური პრემიის ლაურეატი ივან ვასილენკო. შედის ტაგანროგის სახელმწიფო ლიტერატურული და ისტორიულ-არქიტექტურული მუზეუმ-ნაკრძალის შემადგენლობაში. სახლი სადაც ივან ვასილენკო ცხოვრობდა თავის მრავალრიცხოვან ოჯახთან ერთად 1923 წლიდან 1966 წლამდე, აგებულია 1906 წელს და წარმოადგენს რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლს. მწერალი დაიბადა 1895 წლის 20 იანვარს მაკეევკაში (ქალაქი დონეცკთან). შვიდი წლის იყო როდესაც მშობლებთან ერთად საცხოვრებლად გადავიდა ტაგანროგში. იგი აქ ცხოვრობდა მთელი ცხოვრების განმავლობაში და აქვე გარდაიცვალა 1966 წლის 26 მაისს ტუბერკულოზისაგან. შენობის კედელზე დაკიდებულია მემორიალური დაფა, რომელიც ეძღვნება მწერალს. 1988 წელს მწერლის ყოფილი სახლი გადაეცა მუზეუმ-ნაკრძალს. 2004 წელს გაიხსნა გამოფენა: კაბინეტი, სადაც მწერალი მუშაობდა და დერეფანი. მუზეუმის ექსპოზიცია მოგვითხრობს მწერლის პირად და საზოგადოებრივ მოღვაწეობაზე. მუზეუმის ტერიტორიაზე ასევე წარმოდგენილია მხატვარ მ. სიჩიოვის გამოფენა, რომელიც იყო მწერლის მეგობარი. სახლ-მუზეუმთან დგას „არტიომკას“, მწერლის მოთხრობების მთავარი გმირის, ძეგლი. ძეგლი დადგეს გაიხსნა 2010 წელს და მისი ავტორია დავიდ ბეგალოვი. Дом-музей писателя И. Д. Василенко История Таганрогского государственного литературного и историко-архитектурного музея-заповедника ↑ 1.0 1.1 Дом-музей И.Д. Василенко - самая необходимая и подробная информация о достопримечательности: фото места, описание, контакты – адрес, телефон, официальный сайт. www.rutraveller.ru. ციტირების თარიღი: 2017-01-25. ↑ Памятники истории и культуры (объекты культурного наследия) народов Российской Федерации. old.kulturnoe-nasledie.ru. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-02-02. ციტირების თარიღი: 2017-01-25. ↑ 3.0 3.1 „Дом-музей И. Д. Василенко в Таганроге“. culture.ru (რუსული). ციტირების თარიღი: 2017-01-25. ↑ 4.0 4.1 Andrey. Дом-музей И.Д. Василенко. Таганрог. www.zhais.ru. ციტირების თარიღი: 2017-01-25. ↑ История. www.tgliamz.ru. ციტირების თარიღი: 2017-01-25.
ელიზეუ-მარტინსი

ელიზეუ-მარტინსი (პორტ. Eliseu Martins) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 258 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბერტოლინიის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 665 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4.28 კმ²-ზე. ფართობი 1 090 450 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
ლანდრი-სალისი

ლანდრი-სალისი (პორტ. Landri Sales) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 310 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბერტოლინიის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 281 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4.85 კმ²-ზე. ფართობი 1 088 583 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
ფეინმანის წერტილი

ფეინმანის წერტილი — თანმიმდევრობა ექვსი ცხრიანისა ათობითი გაფართოებით ჩაწერილ π-ში, დაწყებული 762-დან, რომელიც მთავრდებოდა „ცხრა ცხრა ცხრა ცხრა ცხრა ცხრა“ და ასე შემდეგ, რაც გამოიწვია მათემატიკურმა დამთხვევამ ციფრებისა. ყოველივეს შემდეგ ცხადი გახდა, რომ π წარმოადგენს რაციონალურ რიცხვს. „როდესაც მე თვითონ გადავწყვიტე შემესწავლა π-ს დანარჩენი 380 ციფრი, ერთი გადარეული მაღალკლასელი გახლდით. ჩემი მიუღწეველი ამბიცია, ან ძნელად ასასრულებელი ოცნება იყო მიმეღწია რაღაც წერტილამდე და 762 ციფრი დამეწერა ათციფრიანი გაფართოებით. ერთ-ერთ ათეულში კი გამოჩნდა 999999, მიყოლებით 6 ცხრიანი და შემეძლო ხმამაღლა მეთქვა: და ა.შ.“ — დუგლას ჰაფსტადტერი ზემოთ ხსენებულ ცხრიანების მიმდევრობას აგრეთვე უწოდებენ „ფეინმანის წერტილს“, რომელიც ფიზიკოსმა რიჩარდ ფეინმანმა (მაისი 11, 1918 – თებერვალი 15, 1988) აღმოაჩინა ლექციაზე. გაურკვეველი და არამკაფიოა, თუ როგორ განახორციელა ყოველივე ფეინმანმა დამოუკიდებლად, ამის შესახებ მის ბიოგრაფიაში და მის წიგნებში არაფერია ნახსენები. თუ კარგად დააკვირდებით, მთლიანი რიცხვი დაყოფილია ციფრთა ათეულებად : ↑ დუგლას ჰაფსტადტერი (1985). Metamagical Themas. Basic Books. ISBN 0-465-04566-9.
მანუელ-ემიდიუ

მანუელ-ემიდიუ (პორტ. Manoel Emídio) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 227 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბერტოლინიის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 213 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3.22 კმ²-ზე. ფართობი 1 618 982 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
მარკუს-პარენტი

მარკუს-პარენტი (პორტ. Marcos Parente) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 274 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბერტოლინიის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 456 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 6.58 კმ²-ზე. ფართობი 677 414 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პორტუ-ალეგრი-დუ-პიაუი

პორტუ-ალეგრი-დუ-პიაუი (პორტ. Porto Alegre do Piauí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 180 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბერტოლინიის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 559 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 2.19 კმ²-ზე. ფართობი 1 169 444 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
სებასტიან-ლეალი

სებასტიან-ლეალი (პორტ. Sebastião Leal) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 400 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბერტოლინიის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 116 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1.31 კმ²-ზე. ფართობი 3 151 592 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
აველინიუ-ლოპისი

აველინიუ-ლოპისი (პორტ. Avelino Lopes) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 437 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ შაპადას-დუ-ესტრემუ-სულ-პიაუიენსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 067 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 8.48 კმ²-ზე. ფართობი 1 305 522 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
კორენტი (პიაუი)

კორენტი (პორტ. Corrente) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 438 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ შაპადას-დუ-ესტრემუ-სულ-პიაუიენსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 25 407 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 8.33 კმ²-ზე. ფართობი 3 048 446 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
კრისტალანდია-დუ-პიაუი

კრისტალანდია-დუ-პიაუი (პორტ. Cristalândia do Piauí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 469 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ შაპადას-დუ-ესტრემუ-სულ-პიაუიენსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 831 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 6.51 კმ²-ზე. ფართობი 1 202 895 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
კურიმატა

კურიმატა (პორტ. Curimatá) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 328 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ შაპადას-დუ-ესტრემუ-სულ-პიაუიენსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 761 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4.6 კმ²-ზე. ფართობი 2 337 537 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
ჟულიუ-ბორჟისი

ჟულიუ-ბორჟისი (პორტ. Júlio Borges) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 389 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ შაპადას-დუ-ესტრემუ-სულ-პიაუიენსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 373 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4.14 კმ²-ზე. ფართობი 1 297 109 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil