laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
როსტოვის იპოდრომი

როსტოვის იპოდრომი (რუს. Ростовский ипподром) — იპოდრომი დონის როსტოვში, ერთ-ერთი უძველესი იპოდრომი სამხრეთ რუსეთში. როსტოვის იპოდრომი თავის ისტორიას იწყებს XIX საუკუნიდან. რევოლუციამდე დონის სამხედრო ოლქში სწრაფი ტემპით ვითარდებოდა ცხენოსნობა, რომლითაც დაკავებულები იყვნენ, როგორც ადგილობრივი კაზაკები, ისევე ადგილობრივი მეწარმეები. ამ უკანასკნელებს სახელმწიფო ასევე სუფსიდირებას აძლევდა. 1880 წლისათვის დონის რეგიონში 89-მდე ცხენთსაშენი მდებარეობდა. ამავე პერიოდში ცხენოსანთა საზოგადოებები დაარსდა ნოვოჩერკასკში და დონის ნახიჩევანში. დოღი საკმაოდ პოპულარული გახდა ადგილობრივ მოსახლეობაში. 1890-იანი წლების პირველ ნახევარში საგუბერნიო ხელისუფლებამ ბალაბანოვოს ხეივანში გამოყო მიწის ნაკვეთი იპოდრომისათვის. როსტოვ-ნახიცევანის ცხენოსანთა საზოგადოების ძლიერების გამო მოედანი მალევე აღიჭურვა: აშენდა ორსართულიანი შენობა საზოგადოების საჭიროებებისათვის, ტრიბუნა, რამდენიმე თავლა, მოედანს შემოარტყეს მესერი. პირველი დოღი გაიმართა უკვე 1894 წელს. დონის როსტოვის იპოდრომი გაიხსნა 1902 წელს. იპოდრომი პროფესიონალი ცხენოსნებისა და მოყვარულებისათვის გახდა ცხენების გამოცდის ადგილი. მათი უდიდესი ნაწილი დონის როსტოვში ჩამოდიოდა სხვადასხვა ადგილებიდან. საბჭოთა მმართველობის დროს ყველა ცხენსაშენი დაიხურა და ლიკვიდირებული აღმოჩნდა. 1921-1922 წლების შიმშილობამ ხელი შუუწყო არსებული ვითარების გაუარესებას. მეცხენეობამ პრაქტიკულად შეწყვიტა არსებობა. სამოქალაქო ომის დასრულებისთანავე ხელისუფლება შეეცადა გამოესწორებინა სიტუაცია. 1920-იან წლებში დონის როსტოვში შეიქმნა მეცხენეობის საზოგადოება და ცხენ საშენები დააარსეს იმ აგილებზე სადაც ადრე არსებობდა, მაგრამ მიუხედავად ამისა სიტუაცია მაინც მძიმე იყო. იყო წარმატების პერიოდიც 1940 წლისათვის როსტოვის ოლქში მოითვლიდნენ 230 300 ცხენს. 1952 წლისათვის ხელისუფლებამ გააუქმა ცხენსაშენები. როსტოვის ოლქში 22 ცხენსაშენიდან დარჩა მხოლოდ ხუთი. 1944 წელს როსტოვის იპოდრომზე თავისი გამოსვლა მოაწყო 14 წლის მომავალმა ევროპისა და სსრკ-ის ჩემპიონმა ნიკოლაი ნასიბოვმა. 1925 წელს სარბენი ბილიკი გაზარდეს 1968 მეტრამდე. 1980-იან წლებში მოხდა იპოდრომის რეკონსტრუქცია. გაფართოვდა მაყურებელთა ადგილები. ააგეს რამდენიმე საჯინიბო. პრივატიზაციის შემდეგ იპოდრომი ხელახლა მოაწყეს. ამჟამად მის შემადგენლობაშია 14 საჯინიბო, მათ შორის ორი ორსართულიანი. ტერიტორიას უჭირავს 28 ჰა. აქვს ორი სარბენი ბილიკი - საწვრთნელი და საპრიზო. დოღი იმართება ყოველ კვირას. ИСТОРИИ СТРОКИ... К СТОЛЕТИЮ РОСТОВСКОГО ИППОДРОМА Ростовский ипподром ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 HORSE CITY: статьи. www.horse-rostov.ru. ციტირების თარიღი: 2017-01-20. ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 Официальный сайт Ростовского ипподрома. www.rosippo.ru. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-01-18. ციტირების თარიღი: 2017-01-20. ↑ Ростовский ипподром ↑ „«Пол-царства за коня!» - / продолжение /“. Sports.ru. 2013-05-20. ციტირების თარიღი: 2017-01-20.
მოჰამედ სიად ბარე

მოჰამედ სიად ბარე (არაბ. محمد سياد بري‎‎; დ. 6 ოქტომბერი,1919 , ოგადენი, სომალი — გ. 2 იანვარი, 1995, ლაგოსი, ნიგერია, სომალი) — სომალის პოლიტიკური და სამხედრო მოღვაწე, ქვეყნის პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი. თანამდებობა დაიკავა 1969 წლის 21 ოქტომბერს და იგი ეკავა 1991 წლის 27 იანვარამდე. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „მოჰამედ სიად ბარე“ ვიკისაწყობში. Mohamed Siad Barre official biographical website
კონსტანტინე ბატონიშვილი

კონსტანტინე ბატონიშვილი (გ. 1587 წლის შემდეგ, ზუსტი წელი უცნობია) — იმერეთის მეფის ბაგრატ III-ის ძე, გიორგი II-ის უმცროსი ძმა. გიორგი II-ის მეფობის პერიოდში (1565—1585) კონსტანტინე ბატონიშვილს საუფლისწულო ადგილ-მამული არ ჰქონდა და მისი მიღებისათვის იბრძოდა. 1583 მეფემ ციხეში გამოკეტა. გიორგი II-ის გარდაცვალების შემდეგ (1585) კონსტანტინე ბატონიშვილმა ისარგებლა ლევან მეფის ახალგაზრდობით და დაიპყრო მდინარე რიონის აღმოსავლეთით მდებარე ტერიტორია. მის ხელში გადავიდა სკანდა, კაცხი და არგვეთი. 1587 მეფე ლევანმა წაართვა კონსტანტინე ბატონიშვილს ეს ადგილები ციხესიმაგრეებითურთ, მაგრამ თვითონაც იძულებული გახდა დაეთმო და მიეცა საუფლისწულო მამული არგვეთში (ზემო იმერეთი). სოსელია ო., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 643.
გუდასტვირი

გუდასტვირი, გუდა-სტვირი — ქართული ხალხური ჩასაბერი საკრავი. საქართველოში გავრცელებულია მისი რამდენიმე სახეობა: ქართლური და რაჭული გუდასტვირი, აჭარული და მესხური ჭიბონი (ჭიმონი) და ფშაური სტვირგუდა. გუდასტვირი ორი ძირითადი ნაწილისაგან შედგება: თხის ან ცხვრის ტყავისაგან დამზადებული ჰაერის რეზერვუარის — გუდისა და სტვირისაგან. გუდას ქვემოთა მხრიდან მიმაგრებული აქვს სტვირი, ხოლო ზემოდან — ჰაერის ჩასაბერი მასრა. საკუთრივ სტვირი შედგება ნავის, დედნებისა და წივილებისაგან ნავს რბილი ხისაგან თლიან და მასში დედნებს (მილებს) სვამენ, ბოლოზე კი ხარის ან ჯიხვის რქისაგან დამზადებულ სარეზონატორო ქარახსას ამაგრებენ. დედნები მზადდება დუდგულის ან ჭერმის ხისაგან. მასზე ამოჭრილია თვლები, თავში ჩასმული აქვს წივილები. მარჯვნივ დედანს „მთქმელი“ ეწოდება, მარცხენას — „ბანი“. თვლების რაოდენობა დამოკიდებულია გუდასტვირის სახეობაზე, მაგ. ქართლური და რაჭული გუდასტვირების „მთქმელზე“ ამოჭრილია 6, „ბანზე“ კი 3 თვალი. აჭარულ ჭიბონზე 5 და 3, მესხურზე — 5 და 5, ფშავურ სტვირგუდაზე — 3 და 1. წივილებს ლერწმისაგან თლიან. ისინი გამოსცემენ საკრავის ხმას. სახალხო დღესასწაულებზე გუდასტვირის თანხლებით სრულდება მრავალი ცეკვა და სიმღერა. აჭარაში ჭიბონს ნადის დროსაც უკრავენ. ჯავახიშვილი ივ., ქართული მუსიკის ისტორიის ძირითადი საკითხები, თბ., 1938; ჯანელიძე დ., ქართული თეატრის ხალხური საწყისები, წგნ. 1, თბ., 1948; როსებაშვილი კ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 291–292. მ. შილაკაძე, „ქართული ხალხური საკრავები და საკრავიერი მუსიკა“, თბ., 1970 ↑ თოფურია ვ., გიგინეიშვილი ი., ქართული ენის ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ.: „განათლება“, 1998. — გვ. 192.
როსტოვის კომერციული ვაჟთა სასწავლებელი

როსტოვის კომერციული ვაჟთა სასწავლებელი (რუს. Ростовское коммерческое мужское училище) — დონის როსტოვის ერთ-ერთი სასწავლებელი ოქტომბრის რევოლუციამდე. 1890-იანი წლების დასაწყისიდან დონის როსტოვში იმართებოდა დისკუსია ეკონომიკური პროფილის სასწავლებლის დაარსების შესახებ. 1891 წელს შეიქმნა ქალაქის კომერციული სასწავლებლის გახსნის პროექტი, რომელიც არ განხორციელებულა. მხოლოდ ათი წლის შემდეგ ვაჭართა საზოგადოების სახსრებით გაიხსნა როსტოვის კომერციული ვაჟთა სასწავლებელი, რომლის დირექტორიც გახდა ხარკოვის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებული პეტრე ვერხოვსკი. 1902-1904 წლებში ვაჭართა ქველმოქმედებითა და სახსრებით ააგეს კომერციული ვაჟთა სასწავლებლის სამსართულიანი შენობა ნიკოლსკის (ამჟამად სოციალისტური) ქუჩისა და ბოგატიანოვის აღმართის გადაკვეთაზე. 1907 წელს გაიხსნა ქალთა ცალკე კომერციული სასწავლებელი და კომერციული განათლების საღამოს კურსები. როსტოვის კომერციული სკოლა აღჭურვილი იყო თანადროული ტექნიკით, ბიბლიოთეკით და სააქტო დარბაზით. იქვე იყოწმინდა ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის კარის ეკლესია. ამ შენობებთანაა დაკავშირებული დონის როსტოვის უმაღლესი ეკონომიკური განათლების შემდეგი ისტორია. 1918-1920 წლებში აქ განთავსებული იყო დონის კომერციული ინსტიტუტი. 1920-1922 წლებში დონის სახალხო მეურნეობის ინსტიტუტი. 1931 წლიდან აქ მოქმედებს როსტოვის ფინანსურ-ეკონომიკური ინსტიტუტი (ამჟამად - როსტოვის სახელმწიფო ეკონომიკური უნივერსიტეტი). ამჟამად როსტოვის კომერციული ვაჟთა სასწავლებლის შენობაში მოქმედებს როსტოვის სახელმწიფო სამშენებლო უნივერსიტეტი, რომელიც 2016 წლის 15 აპრილს შეუერთდა დონის სახელმწიფო ტექნიკურ უნივერსიტეტს. აღნიშნული შენობა არის რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი ნომრით 6100040000. ДОНСКОЙ КОММЕРЧЕСКИЙ ИНСТИТУТ - ИЗ ИСТОРИИ На пути к РФЭИ. ВУЗ в предвоенные годы[მკვდარი ბმული] ↑ Ростов-на-Дону. Домовая церковь Николая Чудотворца при Ростовском Коммерческом училище ↑ ЗДАНИЕ ГОРОДСКОГО КОММЕРЧЕСКОГО УЧИЛИЩА. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-01-16. ციტირების თარიღი: 2017-02-22.
ალექსეი შეინის ძეგლი

ალექსეი შეინის ძეგლი (რუს. Памятник А.М. Шеину) — რუსი სახელმწიფო მოღვაწის, გენერლის, ბოიარინის (1695 წლიდან) და პირველი რუსი გენერალისიმუსის (1696) — ალექსეი შეინისადმი მიძღვნილი მონუმენტი. მდებარეობს როსტოვის ოლქის ქალაქ აზოვში, რუსეთი. ალექსეი შეინი მონაწილეობდა 1687-1689 წლების ყირიმის ლაშქრობებში და პეტრე I დიდის ბრძანებით, ჩაახშო სტრელეცის აჯანყება. აზოვის მეთაურის თანამდებობაზე ყოფნის განმავლობაში მოგებული ბრძოლებისთვის, მას უმაღლესი სამხედრო წოდება მიენიჭა. მონუმენტი გაიხსნა 2009 წლის 12 ივნისს. პროექტის ავტორები იყვნენ რუსეთის დამსახურებული მხატვარი მ. ლუშნიკოვი და რუსეთის მხატვართა კავშირი წევრ-კორესპონდენტი ვ. პ. მოკროუსოვი. მისამართი: აზოვის ისტორიული ცენტრი, მოსკოვის ქუჩა, № 23 ალექსეი შეინის, პირველი რუსი გენერალისიმუსის, ბრინჯაოს ძეგლი, აზოვის ისტორიულ ცენტრში, კვარცხლბეკზე აღიმართა. გენერალს, ერთ ხელში ხმალი აქვს მოთავსებული, ხოლო ფეხით — ციხესიმაგრის ქვას ეყრდნობა. მონუმენტის სიმაღლე კვარცხლბეკთან ერთად, დაახლოებით, 5 მეტრია. სკულპტურაზე გამოსახულია წარწერა: პეტრე I დიდის ძეგლთან, აზოვის ციხესიმაგრესთან და ადგილობრივ ისტორიულ მუზეუმთან ერთად, შეინის მონუმენტი რუსეთისა და აზოვის ისტორიისადმი მიძღვნილ არქიტექტურულ კომპლექსს ქმნის. 1695-1696 წლებში პეტრე I დიდმა წამოიწყო აზოვის ლაშქრობები ოსმალეთის იმპერიის წინააღმდეგ. 1696 წლის ლაშქრობაში რუსეთის არმიას სარდლობდა ა. შეინი. ბრძოლების შედეგად რუსეთის არმიას ჩაბარდა აზოვის ციხესიმაგრე. მეორე ლაშქრობაში მიღწეული წარმატების გამო ალექსეი შეინს მიანიჭეს გენერალისიმუსის უმაღლესი სამხედრო წოდება. აზოვის არება იყო რუსეთის იმპერიის ერთ-ერთი პირველი წარმატებით დასრულებული სამხედრო მოქმედება XVII საუკუნეში ოსმალეთთან ბრძოლის პერიოდში. ПАМЯТНИКИ ИСТОРИИ И АРХИТЕКТУРЫ. Памятник А.С. Шеину Памятник первому русскому генералиссимусу, соратнику Петра Великого, боярину Алексею Семеновичу Шеину დაარქივებული 2017-02-03 საიტზე Wayback Machine. Памятник Шеину ↑ 1.0 1.1 1.2 Памятник А.С. Шеину описание и фото. Россия - Юг: Азов. ციტირების თარიღი: 2017-02-02 ↑ User, Super. Памятники города Азова en-gb. ციტირების თარიღი: 2017-02-02 ↑ Памятник первому русскому генералиссимусу, соратнику Петра Великого, боярину Алексею Семеновичу Шеину (г. Азов). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-02-03. ციტირების თარიღი: 2017-02-02
სტამბოლის ქართული კათოლიკური ეკლესია

სტამბოლის ღვთისმშობლის ქართული კათოლიკური ეკლესია (თურქ. Bomonti Gürcü Katolik Kilisesi) — ლურდის ღვთისმშობლის სახელობის ქართულ-კათოლიკური ტაძარი სტამბოლში, შიშლის რაიონის, ფერიქოის უბანში; ბომონთის კვარტალში. მოქმედია დღეისთვისაც. ერთ-ერთია მცირეოდენ ქართულ კათოლიკურ ეკლესიათაგან. აგებულია 1861 წელს, ქართველი კათოლიკე აბატისა და ეპისკოპოსის, პეტრე ხარისჭირაშვილის თაოსნობით. ფერიქოიშივე დააარსა მანვე დედათა და მამათა მონასტრები. შემდგომში, სტამბოლში მცხოვრებ ქართველ კათოლიკეთა რიცხვის შემცირების გამო, მრევლში მოიმატა თურქ და სომეხ კათოლიკეთა წილმა. ჯერ კიდევ 1950-იან წლებში ქალაქში 10 000-მდე მარტო კათოლიკე ქართველი ცხოვრობდა. ადნან მენდერესის პრემიერობისას, 1955 წლის სტამბოლის დარბევის შემდეგ ბევრმა აქაურმა ქართველმა დატოვა ქალაქი. დღესდღეობით სტამბოლის ქართულ-კათოლიკური თემი 200-დან 250-მდე კაცისაგან-ღა შედგება. სტამბოლის ქართული მონასტერი // tao-klarjeti.com დაარქივებული 2016-12-07 საიტზე Wayback Machine. (თურქული) İstanbul’da GÜRCÜ Cemaati ve Katolik Gürcü kilisesi. Şalom. ციტირების თარიღი: 2015-02-22. (თურქული) Gürcü Kilisesi’ni boğmamaya özen gösterdi, 4 projeyi gündeme aldı. Hürriyet. ციტირების თარიღი: 2017-02-22. (ინგლისური) A Georgian Catholic Church in Istanbul. ციტირების თარიღი: 2017-02-22.
ხელოსნების სინაგოგა

ხელოსნების სინაგოგა (რუს. Синагога ремесленников) — სინაგოგა დონის როსტოვში. აგებულია 1901 წელს. დაიწვა 1942 წელს. ებრაელები დონის ქვედა დინებაში გამოჩნდნენ XIX საუკუნის დასაწყისში. 1836 წელს, როდესაც დონის როსტოვში ცხოვრობდა დაახლოებით 8 100 ადამიანი, ებრაელთა თემი შეადგენდა 73 ადამიანს. 10 წლის მერე ებრაელთა რიცხვი 289 ადამიანამდე გაიზარდა. ებრაელთა თემი რუსეთთან შეერთებული დასავლეთ უკრაინიდან, ბელორუსიიდან და ლიტვიდან ებრაელთა მიგრაციის საფუძველზე ჩამოყალიბდა. რუსეთის იმპერიის კანონების მიხედვით ებრაელთა თემს უფლება ჰქონდა თავისი სამლოცველო ჰქონოდათ 30 კომლზე და ერთი სინაგოგა 80 კომლზე. 1891 წელს დონის როსტოვში დაარსდა მორწმუნე ხელოსან ებრაელთა საზოგადოება. 1894-1901 წლებში ებრაელებს სამლოცველოსთვის ნაქირავები ჰქონდათ ბაშმაკოვის ერთსართულიანი სახლი, რომელიც მდებარეობდა ყაზანის ქუჩა № 24-ში (ამჟამად გაზეთის ჩიხი № 28). 1894 წელს აბრამ გერონიმუსმა შეიძინა მიწის ნაკვეთი და 1901 წელს იქ ააშენეს ხელოსან ებრაელთა საზოგადოების სამლოცველო აგურის სახლი. ნაგებობის პარამეტრები იყო 16,75 х 16,25 х 3,35 მ. აგებული იყო გოთიკის სტილში. 1904 წელს აბრამ გერონიმუსმა ებრაელთა საზოგადოებას საჩუქრად გადასცა შენობა. 1905 წელს შენობა დაიწვა ანტიებრაული დარბევების დროს. რემონტის შემდეგ შენობაში აღდგა მსახურება. შენობა დაზარალდა სამოქალაქო ომის პერიოდში. მიუხედავად იმისა, რომ მას მოხვდა ჭურვი, შენობა მაინც გადარჩა. 1936 წელს ეს იყო ერთადერთი საკულტო ნაგებობა, რომელიც მოქმედებდა დონის როსტოვში და უკვე სინაგოგას უწოდებდნენ. 1942 წლის ივლისში შენობა დაიწვა, გადარჩა მხოლოდ შენობის აღმოსავლეთი კედლის ნაწილი. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ შენობა აღარ აღუდგენიათ. ამჟამად მის ადგილზე მდებარეობს სასურსათო მაღაზია. შემორჩენილია შენობის რევოლუციამდელი ფოტოები. დონის როსტოვის მთავარი საგუნდო სინაგოგა Малаховский Е., Мовшович Е. Иудейские молитвенные дома и синагоги Ростова-на-Дону // Донской временник / Донская государственная публичная библиотека. Ростов-на-Дону, 1993-2014 ↑ История общины. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-09-18. ციტირების თარიღი: 2017-02-22.
პელენდრი

პელენდრი (ბერძ. Πελένδρι) — სოფელი კვიპროსში. მდებარეობს ლიმასოლის რაიონში. 2001 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1,185 კაცი. ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2016-11-07 საიტზე Wayback Machine. ↑ Ιστορία ↑ STATISTICAL CODES OF MUNICIPALITIES/COMMUNITIES AND QUARTERS OF CYPRUS, 2015 — CYSTAT. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q28863790"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55963047"></a> ↑ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΟΙ ΚΩΔΙΚΟΙ ΔΗΜΩΝ/ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΕΝΟΡΙΩΝ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, 2015 — Στατιστική Υπηρεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q28863790"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55963047"></a> ↑ Ένωση Κοινοτήτων Επαρχίας Λεμεσού ↑ Ένωση Κοινοτήτων Επαρχίας Λεμεσού ↑ Απογραφή πληθυσμού 2011 — 14 — Στατιστική Υπηρεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας, 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q12873865"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q28863790"></a> ↑ Census of population 2011 — 14 — CYSTAT, 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q12873865"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q28863790"></a> ↑ 8.0 8.1 8.2 Pelendri — Postcode Query. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q47015403"></a>
გუდაფშუტოვანი სოკოები

გუდაფშუტოვანი სოკოები (ლათ. Ustilaginales) — ბაზიდიუმიანი სოკოების რიგი. შეიცავს 900-მდე სახეობას. უმაღლესი მცენარეების პარაზიტებია. ავადებენ როგორც ველურ, ისე კულტურულ მცენარეებს, განსაკუთრებით მარცვლოვან კულტურებს. იწვევენ დაავადება გუდაფშუტას, რის შედეგადაც მცენარის ზოგიერთი ორგანო მთლიანად იშლება მტვრისებრ ქლამიდოსპორებად. სხვადასხვა ორგანოზე — ყვავილზე, ღეროსა და ფოთოლზე, იშვიათად ფესვზე უვითარდება. ქლამიდოსპორის გაღივების შედეგად წარმოიქმნება ბაზიდიუმი. უსტილაგოსებრთა ოჯახის წარმომადგენლებს ოთხუჯრედიანი ბაზიდიუმი (ფრაგმობაზიდიუმი) უვითარდებად, რომელთა გვერდებზე გამონაზარდების სახით წარმოიქმნება ბაზიდიოსპორები. ტილეციასებრთა ოჯახის წარმომადგენლებს ერთუჯრედიანი ბაზიდიუმი, რომლის ძაფისებრი ბაზიდიოსპორები ვითარდება. ბაზიდიოსპორების კოპულაციის შედეგად წარმოიქმნება ორბირთვიანი უჯრედები, რომელთაგანაც მიცელიუმი ვითარდება. მხოლოდ აქედან განვითარებული მიცელიუმი აავადებს მცენარეს. დაავადება უმეტესად დიფუზიურია — სოკოს მიცელიუმი მოედება მთელ მცენარეს, სპორები კი მხოლოდ გარკვეულ ორგანოებში წარმოიქმნება. ნაცვლიშვილი ა., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 293.
იაბლოკოვის სავაჭრო სახლი

იაბლოკოვის სავაჭრო სახლი (რუს. Торговый дом Яблоковых) — შენობა დონის როსტოვში. მდებარეობს დიდი სადოვაიის ქუჩაზე (სახლი № 64). სახლი აგებულია 1898 წელს ე. გულინის პროექტის მიხედვით. შენობას გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონული მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. შენობა აგებულია 1898 წელს არქიტექტორ ევგენი გულინის პროექტის მიხედვით. სახლი ეკუთვნოდა ს. იაბლოკოვს. სენობის პირველი სართული იჯარით ჰქონდათ აღებული სავაჭრო ორგანიზციებს: ჟირარდოვის მანუფაქტურის სააქციო საზოგადოებას და ემილია ცინდელის მანუფაქტურის ამხანაგობას. სარდაფი ეკავა რენკოვსკის მარანს. აქ ხშირად იმართებოდა კაბარესა და თეატრალური კოლექტივების გამოსვლები. იაბლოკოვის სახლის მეორე სართული 1904 წელს იჯარით აიღო რ. შტრემერმა. აქ გაიხსნა სამხრეთ რუსეთში პირველი ელექტრობიოგრაფი. 1917 წელს ელექტრობიოგრაფს ეწოდა კინოთეატრი „ოლიმპი“. 1924 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ მოახდინა იაბლოკოვის სახლის ნაციონალიზაცია. პირველ სართულზე განათავსეს სახელმწიფო მაღაზიები. 1930-იან წლებში კინოთეატრს უწოდეს „კომკავშირელი“. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ კინოთეატრმა განაგრძო თავისი საქმიანობა, მაგრამ დაიხურა 1990-იან წლებში. ამავდროულად დაიწყო შენობის სარესტავრაციო სამუშაოები არქიტექტორ ე. რეკალოს პროექტის მიხედვით. ორსართულიანი სახლი მდებარეობს დიდი სადოვაიის ქუჩის წითელ ხაზზე, კოსტანაევის სახლსა და სასტუმრო მოსკოვსკაიას შორის. შენობის არქიტექტურა და ფასადების გაფორმება შეიცავს ეკლექტიკისა და მოდერნის ელემენტებს. მეორე სართულის ფანჯრებს აქვთ მდიდრული გაფორმება. ფანჯრის ყველა ნახევარწრიული ღიობი სრულდება ჰერმესის თავის გამოსახულებით. ჰერმესი ითვლებოდა ვაჭრობის ღმერთად და სავაჭრო სახლზე მისი გამოსახვა არაა შემთხვევითი. ↑ 1.0 1.1 Ростов-на-Дону (объекты культурного наследия регионального значения). Официальный портал Правительства Ростовской области. ციტირების თარიღი: 2013-08-28. ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 Есаулов Г. В., Черницына В. А. Архитектурная летопись Ростова-на-Дону. — 2-е изд.. — Ростов-на-Дону, 2002. — С. 134—137. — ISBN 5-8456-0489-3. ↑ Доходный дом С. Яблокова. voopiik-don.ru. ციტირების თარიღი: 2013-09-27.
თითქმის პიკასო და ცოტა ბოსხი, მარჯვნიდან

თითქმის პიკასო და ცოტა ბოსხი, მარჯვნიდან... (შვიდი პიესა) — მიხო მოსულიშვილის 2010 წლის პიესების კრებული. წიგნის სათაური აღებულია კომიკური თრილერის „საშობაო ბატი კომშით“ მეორე სცენიდან, კერძოდ, ელენა ქვინსის რეპლიკიდან: შვიდი სასაცილო პიესა, რომლებშიც საიმედოდ არის გადამალული ცრემლები. წიგნი „თითქმის პიკასო და ცოტა ბოსხი, მარჯვნიდან... (შვიდი პიესა)“ წარმოადგენს ავტორის მიერ 1995-2010 წლებში დაწერილ პიესებს, რომელთაგან რამდენიმე დადგმულია საქართველოს სხვადასხვა თეატრების სცენებზე და საზოგადოებრივი რადიო 1-ის ეროსი მანჯგალაძის სახელობის რადიოთეატრში. რედაქტორი დავით ოძელაშვილი. წიგნის დიზაინი ეკუთვნის თემურ ნინუას, კარიკატურა წიგნის უკანა ყდაზე - ზაალ სულაკაურს. წიგნი „თითქმის პიკასო და ცოტა ბოსხი, მარჯვნიდან... (შვიდი პიესა)“ შედგება შემდეგი პიესებისგან: საშობაო ბატი კომშით (კომიკური თრილერი ერთ მოქმედებად და თერთმეტ სცენად), 2009 ცეკვა მკვდრებით (კომიკური თრილერი ორ მოქმედებად და თექვსმეტ სცენად), 2008 ფლიუგერი არსაით (ერთმოქმედებიანი პიესა ფლიუგერის ოცდათერთმეტ შემობრუნებად, ესე იგი, ეპიზოდად), , 2010 თეთრი ლაშქარი (პიესა ორ მოქმედებად), 1997 ბედის საზღვარი (ტრაგიკომედია ორ მოქმედებად და თორმეტ სურათად), 1995 მთვარიანი დღე (ფსიქოდრამა ერთ მოქმედებად და შვიდ ნახატ-მონოლოგად), 2010 ხაპრა-თაგვობანა („სიმულაციური მოდელირება თამაშისათვის: „ხაპრა-თაგვობანა“ (ტრაგიკომიკური კოშმარი ერთ მოქმედებად და შვიდ სცენად, „გორან ბრეგოვიჩი და დამკრძალავი ორკესტრის“ მუსიკის თანხლებით), 2010 ჟიკჟიკობა ღამე (მენიპეა ერთ სცენად), 2009-2010 — ბოლოთქმის მაგიერ Tʻitʻkʻmis Pikaso da cʻota Bosxi marjvnidan : (s̆vidi piesa) თითქმის პიკასო და ცოტა ბოსხი, მარჯვნიდან შვიდი პიესის წიგნი დაარქივებული 2016-09-08 საიტზე Wayback Machine. [https://web.archive.org/web/20160408191648/http://lit.ge/book/973-titqmis-pikaso-da-cota-bosxi,-marjvnidan-mixo-mosulishvili/ დაარქივებული 2016-04-08 საიტზე Wayback Machine. თითქმის პიკასო და ცოტა ბოსხი, მარჯვნიდან...]] Almost Picasso and on a few Bosch, on the right side ↑ „საშობაო ბატი კომშით“ (კომიკური თრილერი ერთ მოქმედებად და თერთმეტ სურათად). მეორე სცენა. ↑ მიხო მოსულიშვილის კარიკატურა ზაალ სულაკაურის ბლოგიდან zalikoart.blogspot.com, 2012
სპუნერიზმი

სპუნერიზმი (ინგლ. spoonerism) — სიტყვათა თამაშის ერთ-ერთი სახე, სადაც ხდება თანხმოვნების, ხმოვნების, მორფემების ტრანსპოზიცია, უნებლიე გადართვა. ძირითადად წინადადების დასაწყისში, რასაც თან ახლავს კომიკური ეფექტი. ტერმინი ოქსფორდის კოლეჯის ერთ-ერთი ცნობილი მასწავლებლის, უილიამ სპუნერის სახელს უკავშირდება. გადმოცემის თანახმად, უილიამ სპუნერი მეტად ემოციური ადამიანი იყო და მის აღელვებას ბუნებრივად თან სდევდა მსგავსი ვერბალური ცდომილებები, რომელიც წინასწარი განზრახვის გარეშე ხდებოდა. ქართულ ენაში, წინასწარი განზრახვის გარეშე გამოყენებული სპუნერიზმის მაგალითებია: ჩანა-დანგალი, ჟერტოს მეტონი, შამპანერკა, ბამბანიური, ხაჭარული აჭარული, ცივა პივია და სხვ. ნაცვლად სიტყვებისა დანა-ჩანგალი, მეტროს ჟეტონი, შამპანიური, „ბამბანერკა“, აჭარული ხაჭაპური, „პივა“ ცივია და სხვა. მერი გიორგაძე, სიტყვათა თამაშის ფუნქცია, სემანტიკა, პრაგმატიკა და თარგმანი, თბ., 2014.
მონდეგრინი

მონდეგრინი (ინგლ. mondegreen) — არასწორად გაგებული სიტყვა ან ფრაზა, რომლის არასწორი აღქმა ეფუძნება სიტყვის, ფრაზისა და წინადადების ომოფონიას. ცნობილია, რომ არაფორმალური მეტყველების დროს, ისევე როგორც, ზოგადად, სიმღერის შესრულებისას, რთულდება მორფემებისა და სიტყვების სწორი „დაჭერა“, რაც იწვევს მსმენელის „ყურის“ დაძაბვას, დაბნევას და შესაბამისად, მსმენელი არასწორად აღიქვამს ამა თუ იმ სიტყვას, ფრაზას ან წინადადებას, რაც მონდეგრინის შექმნის საფუძველია. მონდეგრინი შეიძლება ეყრდნობოდეს მსმენელისათვის კარგად ცნობილი ლექსის ან სიმღერის ტექსტს. საინტერესოა, რომ ტერმინის „მონდეგრინი“ შექმნა უკავშირდება ამერიკელ მწერალ ქალს, სილვია რაიტს, რომელმაც ესეში „The Death of Lady Mondegreen“, აღწერა, თუ როგორ არასწორად მოესმა XVII საუკუნის შოტლანდიური ბალადის „The Bonny Earl O’Moray“ პირველი სტროფის ბოლო ხაზი ბავშვობისას და როგორ გაოცდა, როდესაც წლების შემდეგ აღმოაჩინა მისი სწორი ვარიანტი. მერი გიორგაძე, სიტყვათა თამაშის ფუნქცია, სემანტიკა, პრაგმატიკა და თარგმანი, თბ., 2014.
ბექაას მუჰაფაზა

ბექაას მუჰაფაზა (არაბ. البقاع‎‎) — ლიბანის ერთ-ერთი მუჰაფაზა. ბექაას მუჰაფაზა მდებარეობს ბექაას ხეობაში, ლიბანის ქედსა და ანტილიბანს შორის. ბექაას ხეობა ლიბანის სოფლის მეურნეობის ცენტრია. ხეობაში მიედინება მდინარეები ორონტესი და ლიტანი. ბექაას მუჰაფაზა დაყოფილია 3 რაიონად მთელი წლის განმავლობაში ტემპერატურა მერყეობს -10 °C-დან 35 °C-მდე. ზამთარში ხშირია ძლიერი წვიმა და თოვლი. ეს ტერიტორიას უძველესი დროიდან იყო სამარშუტო მაგისტრალი ლიბანს, სირიასა და სხვა არაბულ სამყაროს ქვეყნებს შორის. კლიმატიდან გამომდინარე ბექაას მუჰაფაზა ცნობილია ღვინის მრეწველობით, საზაფხულო ფესტივალებით და სამზარეულოთი. სუნიტები - 60%. ქრისტიანები - 30%. შიიტები - 7%. დრუზები - 3%.
ბეირუთის მუჰაფაზა

ბეირუთის მუჰაფაზა (არაბ. محافظة بيروت) — ლიბანის ყველაზე პატარა მუჰაფაზა. მოიცავს ერთ რაიონს და ერთ ქალაქს. დედაქალაქი ბეირუთი. პატარა ფართობის მიუხედავად იგი ლიბანის მთავარი კულტურული, სოციალური, ეკონომიკური და პოლიტიკური ცენტრია. ბეირუთი ითვლება რელიგიურად ყველაზე მრავალფეროვან ქალაქად ახლო აღმოსავლეთში. ქრისტიანები - 50%. სუნიტები - 25%. შიიტები - 25%.