laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
Novus ordo seclorum

ლათინური ფრაზა Novus ordo seclorum („ახალი ეპოქის წესრიგი“) არის ორი ლათინური დევიზიდან ერთი, რომელიც განთავსებულია აშშ-ის დიდი ბეჭდის უკანა მხარეს. მეორე დევიზია Annuit cœptis. დევიზები შექმნა ჩარლზ თომსონმა, კონფედერაციის კონგრესის მდივანმა. ტომსონმა გამოიტანა ფრაზა Novus ordo seclorum რომაელი პოეტის ვირგილიუსის ლექსიდან. მან დაწერა, რომ ფრაზა ნიშნავს "ახალი ამერიკული ეპოქის დასაწყისს" დამოუკიდებლობის გამოცხადების თარიღიდან 1776 წელს, რომელიც რომაული ციფრებით იყო გამოსახული ბეჭედზე პირამიდის ძირში. ფრაზა მომდინარეობს ლათინური პოეტის ვირგილიუსის ეკლოგების მეოთხე ლექსიდან . მეოთხე ეკლოგა შეიცავს პასაჟს (სტრიქონები 4–10): დევიზი არის კონკრეტულად მეორე სტრიქონის ხელახალი ფორმულირება: " Magnus ab integro saeclorum nascitur ordo " (ასაკთა დიდი ციკლი თავიდან იბადება). ფორმები saecla, saeclorum და ა.შ. იყო ჩვეულებრივი ალტერნატივა უფრო გავრცელებული saec u la და ა.შ. ლათინური პოეზიისა და პროზის ისტორიაში. ფორმა saec u lorum შეუძლებელია ჰექსამეტრულ ლექსში: ae და o გრძელია, u მოკლე პოზიციით . სიტყვა seclorum არ ნიშნავს "საერო", მაგრამ არის სიტყვა saeculum- ის გენიტიური (მფლობელი) მრავლობითი ფორმა, რაც ნიშნავს (ამ კონტექსტში) თაობას, საუკუნეს ან ასაკს. Saeculum გვიანდელ, ქრისტიანულ ლათინურში „ასაკს, სამყაროს“ ნიშნავდა და „საერო“ მომდინარეობს მისგან, secularis-ის მეშვეობით. თუმცა, ზედსართავი სახელი "secularis", რაც ნიშნავს "ამქვეყნიურს", არ არის ექვივალენტური გვარის მრავლობით რიცხვის "seclorum", რაც ნიშნავს "საუკუნეების". დევიზი Novus ordo seclorum თარგმნა და ბეჭედს დაუმატა ჩარლზ ტომსონმა, ლათინურმა ექსპერტმა, რომელიც მონაწილეობდა დიდი ბეჭდის დიზაინში, როგორც "საუკუნეების ახალი წესრიგი". ტომსონმა თქვა, რომ ეს ნიშნავს "ახალი ამერიკული ეპოქის დასაწყისს" დამოუკიდებლობის გამოცხადების თარიღიდან 1776 წელს, რომელიც რომაული ციფრებით იყო გამოსახული ბეჭედზე პირამიდის ძირში. ↑ 1.0 1.1 "The Great Seal of the United States," U.S. Dept. of State, Bureau of Public Affairs, Washington, D.C., July 2003, pp. 4, 5, 15. PDF of official brochure. ↑ 2.0 2.1 Novus Ordo Seclorum - Origin and Meaning of the Motto Beneath the American Pyramid. GreatSeal.com. შეცდომა ციტირებაში Invalid <ref> tag; name "GREATSEAL" defined multiple times with different content; $2 ↑ 3.0 3.1 United States. Dept. of State; Hunt, Gaillard (1909). The history of the seal of the United States, Harold B. Lee Library, Washington, D. C., Department of state, გვ. 34.  შეცდომა ციტირებაში Invalid <ref> tag; name ":0" defined multiple times with different content; $2 ↑ P. Vergilius Maro, Eclogues, J. B. Greenough, Ed. ↑ Virgil; Mackail, J. W. (1910). The Eclogues and Georgics of Virgil.. Longmans, Green, and co., გვ. 14.  ↑ Lewis and Short, A Latin Dictionary: Founded on Andrews' Edition of Freund's Latin Dictionary: Revised, Enlarged, and in Great Part Rewritten by Charlton T. Lewis, Ph.D. and Charles Short, LL.D. The Clarendon Press, Oxford, 1879, s. vv.
ყოვლისმხედველი თვალი

ყოვლისმხედველი თვალი — სიმბოლო თვალის გამოსახულებით, რომელიც ხშირად ჩასმულია სამკუთხედში და გარშემორტყმულია სინათლის სხივებით ან ჰალოებით. განასახიერებს ყოვლისმხედველობას და მიანიშნებს, რომ თვალი უყურებს კაცობრიობის საქმეებს. ყოვლისმხედველი თვალის ცნობილი მაგალითი ჩანს შეერთებული შტატების დიდი ბეჭედის უკანა მხარეს, რომელიც გამოსახულია ერთდოლარიან კუპიურაზე. 1782 წელს მიღებულ იქნა ყოვლისმხედველი თვალი, როგორც სიმბოლიზმის ნაწილი, რომელიც გამოსახულია შეერთებული შტატების დიდი ბეჭდის უკანა მხარეს. იგი პირველად შემოგვთავაზა, როგორც დიდი ბეჭდის ელემენტი, სამი დიზაინის კომიტეტიდან პირველმა 1776 წელს და ითვლება, რომ ეს იყო მხატვრული კონსულტანტის, პიერ ევგენი დი სიმიტერის წინადადება. იმ დროს ეს იყო ჩვეულებრივი სიმბოლო ღვთის კეთილგანწყობილი ზედამხედველობისთვის. კომიტეტისადმი თავის თავდაპირველ წინადადებაში, დუ სიმიიერემ თვალი ფარებზე მოათავსა ისე, რომ სიმბოლო ყოფილიყო კავშირის თავდაპირველი ცამეტი სახელმწიფოდან . ბეჭდის ვერსიაზე, რომელიც საბოლოოდ დამტკიცდება, თვალი განლაგებულია ცამეტი საფეხურისგან შემდგარი დაუმთავრებელი პირამიდის ზემოთ (ისევ სიმბოლოა თავდაპირველი შტატები, მაგრამ ასევე მოიცავს ერის პოტენციალს მომავალი ზრდისთვის). ასეთი სიმბოლიზმი აიხსნება დევიზით, რომელიც ჩნდება თვალის ზემოთ, annuit cœptis, რაც ნიშნავს "ის ამტკიცებს [ჩვენს] ვალდებულებებს" (ან "დაიწონა"). შესაძლოა დიდი ბეჭდის დიზაინში მისი გამოყენების გამო თვალმა დიდ გზა გაიარა ამერიკულ ბეჭდებსა და ლოგოებში, როგორიცაა: კოლორადოს ბეჭედი კენოშას ქალაქის ბეჭედი, ვისკონსინი DARPA- ს ინფორმაციის ცნობიერების ოფისი ↑ Bureau of Public Affairs. July 2003. "The Great Seal of the United States." Washington: U.S. Department of State Archive; See also "Great Seal." Bureau of Public Affairs. 2002. Both retrieved 6 June 2020. ↑ Wilson, Matthew. "The Eye of Providence: The symbol with a secret meaning?", BBC, 13 November 2020 ↑ Annuit Coeptis - History of Motto Above Great Seal's Eye of Providence. ↑ Thirteen - America's Number On the Great Seal of the United States.
ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი 2024: პლეი-ოფი

2024 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის პლეი-ოფის ეტაპი 29 ივნისს მერვედფინალური ეტაპით დაიწყო და 14 ივლისს, ბერლინის „ოლიმპიაშტადიონზე“ გამართული ფინალით დასრულდება. თამაშის დროები მოცემულია ცენტრალური ევროპის ზაფხულის დროით.
იერუსალიმის წმინდა ეკატერინეს მონასტერი

იერუსალიმის წმინდა ეკატერინეს დედათა მონასტერი — მართლმადიდებლური მონასტერი იერუსალიმში, ძველი ქალაქის ტერიტორიაზე, წმინდა საფლავის ტაძრის მახლობლად. ამ მიდამოებში წმინდა ეკატერინეს სახელობის ეკლესიის არსებობა დაახლ. 1187 წელს შედგენილ წმინდა ადგილების ბერძნულ სიაში დასტურდება. XIV-XV საუკუნეებში მონასტერი ქართველთა ხელში იყო. ტიმოთე გაბაშვილის გადმოცემით, ეკატერინეს დედათა მონასტერი მონასტერი ამილღაბარ ფანასკერტელ-ციციშვილსა და მაჩაბლებს დაუარსებიათ (ეს ამილღაბარი ცნობილია იერუსალიმის ჯვრის მონასტრის აღაპებიდან და სინას სულთა მატიანეებიდან). როგორც ჩანს, იერუსალიმის წმ. ეკატერინეს მონასტერი სინას მთის წმ. ეკატერინეს მონასტრის მეტოქად (მონასტრის კუთვნილ და დაქვემდებარებულ ეკლესიად) იქნა დადგენილი, რომლის ერთ-ერთი დანიშნულება საქართველოდან წმ. მიწაზე მისული პილიგრიმების სინას მონასტერთან დაკავშირება და შეწირულობათა გადაგზავნა იყო. 1517 წლის ფირმანით სულთანმა სელიმ I-მა მონასტერი ბერძენთა პატრიარქს დაუმტკიცა. XVIII საუკუნის შუა ხანებში მონასტერში ჯერ კიდევ იმყოფებოდნენ ქართველები. XVI-XX საუკუნეებში ეკლესია რამდენჯერმე გადაკეთდა. ამჟამინდელი ეკლესია დიდი ზომის მართკუთხა შენობაა, რომელიც XX საუკუნის I ათწლეულს განეკუთვნება. ↑ Pringle, 1993, p. 158. ↑ სინას მთის წმ. ეკატერინეს მონასტერს მრავალ ქვეყანაში ჰქონდა მეტოქი ეკლესია-მონასტრები და მამულები. თბილისში მას ეკუთვნოდა წმ. ეკატერინეს ეკლესია, სოფ. მეღვრეკისში (ახლანდ. გორის მუნიციპალიტეტი) კი — მამულები. ↑ Pringle, 1993, p. 158. ↑ Pringle, 1993, p. 158. მეტრეველი ე., მასალები იერუსალიმის ქართული კოლონიის ისტორიისათვის (XI–XVII სს.), თბ., 1962. კლდიაშვილი დ., სინის სულთა მატიანე. ფანასკერტელციციშვილთა საქტიტორო მოღვაწეობა წმინდა მიწასა და სინაზე, «ენიმკი». ისტორიულ-ფილოლოგიური ძიებანი, თბ., 2002. მამისთვალიშვილი ე., ქართველები და ბიბლიური სამყარო, გორი, 1998. მამისთვალიშვილი ე., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. ?. Pringle D., The Churches of the Crusader Kingdom of Jerusalem: Volume 3, The City of Jerusalem: A Corpus, Cambridge, 1993]. Иерусалим. Монастырь св.Екатерины в Старом городе (რუსულ ენაზე) YouTube-ზე
კურკიანა

კურკიანა — მცენარის ხორცოვანი ნაყოფი, რომელიც შედგება მაგარი, განსხვავებული კურკისა და წვნიანი (ქლიავი, ალუბალი) ან მეტ-ნაკლებად მშრალი (ნუში) და ბოჭკოვანი (ქოქოსის პალმა) გარეთა შრისაგან. კურკიანა ორგვარია: ერთკურკიანა (ქლიავი, ნუში და მისთანები) და მრავალკურკიანა (ჟოლო და მისთანები). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 81.
საქართველოს ეკონომიკისა და სამართლის სასწავლო უნივერსიტეტი

საქართველოს ეკონომიკისა და სამართლის სასწავლო უნივერსიტეტი (სესსუ) — უმაღლესი სასწავლო დაწესებულება თბილისში, სხვადასხვა ფორმით არსებობდა 1965–2010 წლებში. შეიქმნა 1965 წელს, როგორც მოსკოვის კოოპერაციული ინსტიტუტის თბილისის ფაკულტეტი. სხვადასხვა დროს ეწოდებოდა: ლვოვის სავაჭრო-ეკონომიკური ინსტიტუტის თბილისის ფაკულტეტი, მოსკოვის კოოპერაციული ინსტიტუტის თბილისის ფილიალი, საქართველოს სამომხმარებლო კოოპერაციის ცენტრალური კავშირის თბილისის კოოპერაციული ინსტიტუტი (1995 წლიდან), ცეკავშირის თბილისის კოოპერაციული ინსტიტუტი (2000 წლიდან), საქართველოს ეკონომიკისა და სამართლის ინსტიტუტი (2006 წლიდან), საქართველოს ეკონომიკისა და სამართლის სასწავლო უნივერსიტეტი (სესსუ, 2009 წლიდან). 2009 წლისთვის უნივერსიტეტში ფუნქციონირებდა ეკონომიკისა და ბიზნესის, იურიდიული, ჯანდაცვის და ჰუმანიტარული ფაკულტეტები. 2010 წელს სესსუ-მ არსებობა შეწყვიტა (უფლებამონაცვლედ განისაზღვრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი). მელაძე ს., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. ?. ↑ საგანამანათლებლო დაწესებულებების ავტორიზაციის საბჭოს გადაწყვეტილებები, 2010. განათლების ხარისხის განვითარების ეროვნული ცენტრი. 24 დეკემბერი 2010.
თბილისის ეკონომიკურ ურთიერთობათა სახელმწიფო უნივერსიტეტი

თბილისის ეკონომიკურ ურთიერთობათა სახელმწიფო უნივერსიტეტი (თეუსუ) — უმაღლესი სასწავლო დაწესებულება თბილისში, სხვადასხვა ფორმით არსებობდა 1992–2010 წლებში. დაარსდა 1992 წლის 19 მარტს როგორც თბილისის კომერციის ინსტიტუტი, 1995 წლის 13 მარტიდან გახდა ეკონომიკურ ურთიერთობათა თბილისის სახელმწიფო ინსტიტუტი, 2005 წლის 25 აგვისტოდან — თბილისის ეკონომიკურ ურთიერთობათა სახელმწიფო უნივერსიტეტი (თეუსუ). 2009 წელს უნივერსიტეტში ფუნქციონირებდა ბიზნესისა და მართვის, სამართლის, ჰუმანიტარულ-სოციალურ მეცნიერებათა ფაკულტეტები. თეუსუ-ს რექტორები იყვნენ: პროფესორი გურამ თავართქილაძე (1992–2007), პროფესორი ავთანდილ ჩუთლაშვილი (2007–2010). 2010 წლის დეკემბერში თეუსუ-მ არსებობა შეწყვიტა და შეუერთა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტს. ალადაშვილი ბ., ჩუთლაშვილი ა., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. ?. ↑ საგანამანათლებლო დაწესებულებების ავტორიზაციის საბჭოს გადაწყვეტილებები, 2010. განათლების ხარისხის განვითარების ეროვნული ცენტრი. 24 დეკემბერი 2010.
ზაზა ელაშვილი

ზაზა მიხეილის ძე ელაშვილი (დ. 15 მაისი, 1934, სოფ. ჯუგაანი, ახლანდ. სიღნაღის მუნიციპალიტეტი, — გ. 9 აპრილი, 2008, თბილისი) — ქართველი ქიმიკოსი. ქიმიის მეცნიერებათა დოქტორი (1993), პროფესორი (2002). დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი (1957). 1957-1963 წლებში მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის პ. მელიქიშვილის სახელობის ფიზიკისა და ორგანული ქიმიის ინსტიტუტში, 1963 წლიდან — კიბერნეტიკის ინსტიტუტში, 1997 წლიდან — თსუ-ში (შეთავსებით). ელაშვილის შრომები ეხება თხევად კრისტალებში სპირალური სტრუქტურის ინდუცირების მიზნით ოპტიკურად აქტიური ნივთიერებების სინთეზს და ფოტოქიმიურად მდგრადი თერმომგრძნობიარე სისტემების სპექტროსკოპულ შესწავლას. მიღებული აქვს საქართველოს სახელმწიფო პრემია (1989; სხვებთან ერთად). ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 614.
თინათინ ელბაქიძე

თინათინ კონსტანტინეს ასული ელბაქიძე (დ. 5 აგვისტო, 1933, თბილისი, — გ. 14 აგვისტო, 2023) — ქართველი ჟურნალისტი, მსახიობი. საქართველოს დამსახურებული არტისტი (1985). დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი (1956). იყო სოხუმის თეატრის წამყვანი მსახიობი 1956-1961 წლებში. 1961-2004 წლებში მუშაობდა საქართველოს რადიომაუწყებლობისა და ტელევიზიის დიქტორად, ეწეოდა ჟურნალისტურ საქმიანობას, ჰქონდა საავტორო გადაცემები: „რაღაც უნდა გადარჩეს“ და „ლიტერატურული სალონი“. 1980 წელს დააარსა „ერთი მსახიობის პუბლიცისტური თეატრი“, რომელმაც 2005 წლამდე იარსება (სპექტაკლები იდგმებოდა ჯერ რუსთაველის თეატრის მცირე სცენაზე, შემდეგ — თსუ-ში). თავად იყო ამ თეატრის მსახიობიც, რეჟისორიც, მხატვარიც, კომპოზიტორიც, რეპერტუარის ავტორიც. თეატრის რეპერტუარიდან აღსანიშნავია: „რუსთაველის ნაკვალევზე“ (ი. აბაშიძე), „წინ, დავით აღმაშენებლისაკენ“ (აკ. ბაქრაძე), „პატარა სამშობლო“ (გ. ქიქოძე), „მხოლოდ სიმართლეა შეუმუსრავი“ (აკ. გაწერელია) და სხვ. ე. ავტორია კრებულებისა: „ჩემი კუნძული“, „რადიოს ოქროს ფონდის საგანძური“ და „სხვა და სხვა“. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 614. თინათინ ელბაქიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
მიხეილ ელბაქიძე

მიხეილ (მუხტარ) სიმონის ძე ელბაქიძე (დ. 20 სექტემბერი, 1931, სოფ. ელბაქიანთკარი, ახლანდ.ქარელის მუნიციპალიტეტი, — გ. 2011) — ქართველი სამხედრო პირი, გენერალ-ლეიტენანტი (1988). დაამთავრა თბილისის მეტალურგიული ტექნიკუმი (1951), კიევის საერთო სჯარისო სასწავლებელი (1955), მ. ფრუნზეს სახელობის სამხედრო აკადემია (1965). იყო საბჭოთა სამხედრო სამსახურში. 1955–1962 მსახურობდა ბალტიისპირეთის სამხედრო ოლქში. 1965 წლიდან მეთაურობდა კარპატისპირეთის სამხედრო ოლქის მოტომსროლელ ბატალიონს, 1967 წლიდან — პოლკს. 1972–1976 წლებში მუშაობდა დივიზიის შტაბის უფროსად, 1976–1984 წლებში — კარპატისპირეთის სამხედრო ოლქის შტაბის სამმართველოს უფროსის მოადგილედ, შტაბის უფროსად. 1982 წელს მიენიჭა გენერალ-მაიორის, 1988 წელს — გენერალ-ლეიტენანტის წოდება. 1984–1992 იყო საქართველოს სამოქალაქო თავდაცვის შტაბის უფროსი, 1992–1994 წლებში — საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს შტაბის უფროსის მოვალეობის შემსრულებელი, თავდაცვის სამინისტროს სამხედრო მრჩეველი. 1994 წლიდან თადარიგშია. დოლიძე ლ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 615.
ფერადი ფოტოგრაფია

ფერადი ფოტოგრაფია — ფერადი ფოტოგრაფიული გამოსახულების მიღების ხერხებისა და პროცესების ერთობლიობა. ფერადი ფოტოგრაფირების შესაძლებლობაზე პირველმა მიუთითა ჯ. მაქსველმა 1861 წელს, რომელიც ფერადი მხედველობის სამკომპონენტიან თეორიას ეყრდნობოდა. მან წამოაყენა მოსაზრება, რომ ნებისმიერი ფერადი სიუჟეტის ლურჯ, მწვანე და წითელ ძირითად ფერებად დაყოფისა და შემდეგ მათი ადიტიური სინთეზის საშუალებით შესაძლებელია ფერადი ფოტოსურათის მიღება. ამისთვის შემუშავებულ იქნა მრავალი ხერხი, რომელთა მეშვეობითგადაღების ობიექტის ლურჯი, მწვანე და წითელი შუქფილტრების ცალცალკე ექსპონირების მეშვეობით აკეთებდნენ 3 შავ-თეთრ ფერდაყოფილ ნეგატივს. ამ ნეგატივებიდან გამჭვირვალე ფუძეზე ბეჭდავდნენ შავ-თეთრ პოზიტივებს. სპეციალური საპროექციო აპარატის მეშვეობით იმავე შუქფილტრებით, რომლებსაც იყენებდნენ გადაღებისას, სამივე გამჭვირვალე ერთფერ პოზიტივში ატარებდნენ შესაბამისი ფერის სხივებს და ეკრანზე მიღებული ფერდაყოფილი (ერთფერი) გამოსახულებების, კონტურთა შეთავსებით ღებულობდნენ გადაღების ობიექტის ფერად გამოსახულებას. პრაქტიკული სიძნელეების გამოადიტიური პროცესების გამოყენებამ თანდათან დაკარგა მნიშვნელობა და 1930-იან წლებში ეს ხერხი შეცვალა ფერის სინთეზის სუბტრაქტულ პრინციპზე დამყარებულმა მეთოდმა, რომელიც პირველად 1868-1869 წლებში განახორციელა ფრანგმა გამომგონებელმა ლ. დიუკო დი ორონმა. შემდგომ ფოტოკინო გადაღებასა და ფერად ბეჭდვაში ფართოდ გავრცელდა სუბტრაქტული პროცესების გამოყენება მრავალშრიან ფერფოტოგრაფიულ მასალაზე, რომელიც პირველად 1935 წელს გამოუშვა ამერიკულმა ფირმამ „ისტმენ კოდაკმა“, ხოლო 1936 წელს — გერმანულმა ფირმამ „აგფამ“. ფერდაყოფა მრავალშრიან ფერფოტოგრაფიულ მასალაზე ხორციელდება სამი ძირითადი ფერის სხივების შერჩევითი შთანთქმით შესაბამისად სენსიბილიზებული ვერცხლის ჰალოგენიდების შუქმგრძნობიარე სამი შრის მიერ, რომლებიც დატანილია ერთ პოლიმერულ (ქაღალდის) ფუძეზე. ხოლო ფერადი გამოსახულება მიიღება ორგანული საღებრების წარმოქმნით ე. წ. ფერადი გამჟღავნებისას, რომელსაც საფუძელი ჩაუყარეს გერმანელმა ქიმიკოსებმა ბ. გომოლკამ (1907) და რ. ფიშერმა (1912). ფერდაყოფა მრავალშრიან ფერფოტოგრაფიულ მასალაში ხდება შემდეგი მექანიზმით: ზედა ფენა, რომელიც არ შეიცავს სენსიბილიზატორს, მგრძნობიარეა მხოლოდ ხილული სპექტრის ლურჯი უბნისადმი. შუა ფენა ოპტიკურად სენსიბილიზებულია მწვანე უბნის მიმართ, ხოლო ქვედა ფენა — წითელი უბნის მიმართ. იმისათვის, რომ შუა და ქვედა ფენის ვერცხლის ჰალოგენიდები დავიცვათ ლურჯი სხივების ზემოქმედებისაგან, ზედა და შუა ფენებს შორის მოთავსებულია ყვითელი შუქფილტრის შუაშრე, რომელიც შთანთქავს ლურჯ სხივებს და თავისუფლად ატარებს მწვანესა და წითელს. ფერადი გამოსახულების (ნეგატივის ან პოზიტივის) მისაღებად ხმარობენ სპეციალურ ფერად სამჟღავნებს, რომლებიც შეიცავენ პარაფენილენდიამინის ნაწარმებს. ეს ნაერთები მოქმედებენ არა მარტო როგორც ჩვეულებრივი სამჟღავნები, არამედ მონაწილეობენ აგრეთვე შუქმგრძნობიარე ფენების ე. წ. ფერად კომპონენტებთან ერთად ორგანული საღებრების წარმოქმნის პროცესში. არსებობს ფერადი გამჟღავნების ე. წ. შექცევადი წესი, როცა გდაღებულ მრავალშრიან ფერფოტოგრაფიულ მასალაზე უშუალოდ მიიღება პოზიტიური ფერადი გამოსახულება. ფერადი ფიტიგრაფიის განსაკუთრებული სახეობაა ე. წ. ლიპმანის ფოტოგრაფია (1891, გ. ლიპმანი) — ჰოლოგრაფიის წინამორბედი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 260.
ვერცხლის ჰალოგენიდი

ვერცხლის ჰალოგენიდი — ვერცხლის ქიმიური ნაერთი ჰალოგენთან. კარგადაა შესწავლილი ერთვალენტოვანი ვერცხლის ჰალოგენიდები: ფთორიდი — AgF {\displaystyle {\ce {AgF}}} , ქლორიდი — AgCl {\displaystyle {\ce {AgCl}}} , ბრომიდი — AgBr {\displaystyle {\ce {AgBr}}} , იოდიდი — AgI {\displaystyle {\ce {AgI}}} . ცნობილია აგრეთვე Ag 2 F {\displaystyle {\ce {Ag2F}}} და AgF 2 {\displaystyle {\ce {AgF2}}} (ძლიერი მჟანგველი). კრისტალები AgF {\displaystyle {\ce {AgF}}} უფერულია, AgCl {\displaystyle {\ce {AgCl}}} — თეთრი, AgBr {\displaystyle {\ce {AgBr}}} და AgI {\displaystyle {\ce {AgI}}} შეფერილია ყვითლად. დნობის ტემპერატურა AgF {\displaystyle {\ce {AgF}}} ტოლია 435°C, AgCl {\displaystyle {\ce {AgCl}}} — 457.5°C, AgBr {\displaystyle {\ce {AgBr}}} — 430°C (700°C-მდე გახურებისას იშლება), AgI {\displaystyle {\ce {AgI}}} — 555°C. ვერცხლის ჰალოგენიდები, გარდა ფთორიდებისა, წყალში ცუდად იხსნება, ამიაკში გახსნისას წარმოქმნიან კომპლექსურ ამიაკატებს. ვერცხლის ჰალოგენიდებს ღებულობენ ჰალოგენებისა და ვერცხლის უშუალო ურთიერთქმედებით მაღალ ტემპერატურაზე. AgCl {\displaystyle {\ce {AgCl}}} იყენებენ კოსმოსური გამოსხივების დეტექტორად, მედიცინაში; AgBr {\displaystyle {\ce {AgBr}}} — ორგანულ სინთეზში კატალიზატორად. ანალოგურ ფოტოგრაფიაში ვერცხლის ჰალოგენიდებს იყენებენ შუქმგრძნობიარე ფოტო- და კინომასალების წარმოებისას. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 379-380.
ელდარის ფაუნა

ელდარის ფაუნა — გვიანსარმატული დროის (დაახლოებით 9 მლნ. წლის წინანდელი) ხერხემლიანების ერთობლიობა, ტიპური ჰიპარიონული ფაუნა. ადგილსამყოფელი მდებარეობს ელდარის ველზე, საქართველოსა და აზერბაიჯანის საზღვარზე, მდ. ივრის მარჯვენა სანაპიროზე. ელდარის ფაუნისთვის ყველაზე დამახასიათებელი წარმომადგენელია სამთითა ცხენისნაირი ჰიპარიონი და ზოგიერთი მისი თანამგზავრი. მისი წარმომადგენლების განამარხებული ძვლები გვხვდება მოლუსკური ფაუნის ზედასარმატულად დათარიღებულ შრეებში, ე. წ. ფერადი წყების მკვრივ ქვიშაქვებში. სახეობათა რაოდენობა ორ ათეულს აღემატება. ჰიპარიონული ფაუნისათვის დამახასიათებელი ისეთი ძუძუმწოვრების გარდა, როგორიცაა თვითონ ჰიპარიონი, ხალებიანი აფთარი, ხორთუმიანები, მასტოდონტები, მარტორქა, ჟირაფი, ანტილოპა, არქაული ირემი, ღორისნაირი მიკროსტონიქსი, გვხვდება აგრეთვე კურდღელი, სელაპი, ხმელეთის კუ, სირაქლემა. ამ ცხოველთა თანაარსებობა იმაზე მეტყველებს, რომ გვიანსარმატულ დროს ელდარის მიდამოები და მოსაზღვრე უბნები ლანდშაფტის მრავალფეროვნებით და ზომიერად თბილი, ტენიანი ჰავით ხასიათდებოდა. მელაძე გ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. ?.
სულორი

საკუთარი სახელი სულორი შეიძლება აღნიშნავდეს: სულორი — ბალნეოლოგიური კურორტი და სოფელი ვანის მუნიციპალიტეტში სულორი — მდინარე ვანის მუნიციპალიტეტში სულორი — საფეხბურთო კლუბი ქალაქ ვანში
კურკოვანი კულტურები

კურკოვანი კულტურები — მცენარეები ვარდისებრთა ოჯახის ქლიავისებრთა ქვეოჯახისა. მათ განეკუთვნება ატამი, ქლიავი, გარგარი, ბალი, ალუბალი, ტყემალი, ალუჩა, ნუში, ღოღნოშო და სხვა. ნაყოფი ერთბუდიანი კურკიანაა, ნაყოფსაფარი წვნიანია, რომლის შიდა შრე (ენდოკარპიუმი) გადაქცეულა კურკად, რომელშიც თესლია მოთავსებული. საჭმელად იყენებენ ნაყოფსაფარს (გარდა ნუშისა) როგორც ნედლად, ისე გადამუშავებულს (მურაბა, კომპოტი, ჯემი და სხვა). კურკოვანი კულტურები განსხვავდებიან ერთმანეთისაგან სიცოცხლის ხანგრძლივობით, ზრდით, მსხმოიარობის დაწყებით, ეკოლოგიურ პირობებზე დამოკიდებულებით, მოსავლიანობით და სხვა. გამრავლების ძირითადი წესია მყნობა.ზოგიერთი კულტურა (ქლიავი, ალუბალი) ფესვის ამონაყრითაც მრავლდება. საქართველოში კურკოვანი კულტურებს 30 ათასი ჰა ფართობი უკავია, რაც ხეხილის ბაღების მთელი ფართობის 18%-ს შეადგენს. ჩვენში კურკოვანი კულტურებიდან ყველაზე მეტი ფართობი უჭირავს ატამს (55%), შემდეგ ქლიავს (20%), ბალს (6%), ალუბალს (5%), გარგარს (4%) და სხვა. ვარძელაშვილი მ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 81-82.
Counter-Strike 2

Counter-Strike 2 — მრავალმოთამაშიანი პირველი პირის მსროლელი ვიდეო თამაში, შექმნილი და გამოქვეყნებული Valve-ის მიერ. ეს არის მეხუთე ნაწილი Counter-Strike-ის სერიიდან, რომელიც შეიქმნა წინა ვერსიის, Counter-Strike: Global Offensive (2012) განახლებული ვერსიით. თამაში დაანონსდა 2023 წლის 22 მარტს და გამოვიდა 2023 წლის 27 სექტემბერს Windows-ისთვის და Linux-ისთვის, რომელმაც ჩაანაცვლა Global Offensive Steam-ზე. მისი წინამორბედის მსგავსად, თამაში იყოფა ორ ჯგუფად, ტერორისტები და კონტრტერორისტები, რომლებიც ერთმანეთს ებრძვიან. Counter-Strike 2-ს აქვს ძირითადი ტექნიკური გაუმჯობესება Global Offensive-თან შედარებით, მათ შორის Source თამაშის ძრავიდან Source 2-ზე გადასვლა, გაუმჯობესებული გრაფიკა და ახალი "sub-tick" სერვერის არქიტექტურა. გარდა ამისა, მრავალი რუკა Global Offensive-დან განახლდა, რათა ისარგებლოს Source 2-ის ფუნქციებით, ზოგიერთი რუქა სრულიად განახლებულია. ამის საპირისპიროდ, მოთამაშეების შეფასება შერეული იყო და თამაშმა მიიღო ათასობით უარყოფითი კომენტარი Steam-ზე, რაც გახდა ერთ-ერთი ყველაზე დაბალი რეიტინგული Valve-ს თამაში პლატფორმაზე; კრიტიკა მიმართული იყო თამაშში რამდენიმე მახასიათებლის წაშლაზე, რომლებიც წარმოდგენილი იყო Global Offensive-ში და macOS ოპერაციული სისტემის მხარდაჭერის შეწყვეტაზე, რომელსაც იყენებდა Global Offensive. Counter-Strike 2-ის ოფიციალური ვებ საიტი https://www.ign.com/articles/counter-strike-2-revealed-out-of-nowhere-release-window-confirmed Counter-Strike 2's first major update arrives, ahead of full summer launch It's messed-up and weird that CS:GO is just gone
გიორგი შინჯიკაშვილი

გიორგი შინჯიკაშვილი (დ. 8 აგვისტო, 1983) — ქართველი ვეტერანი სპორტსმენი (ძიუდოსტი), თანამდებობის პირი. დაიბადა 1983 წლის 8 აგვისტოს. 2009 წელს დაამთავრა ილია ჭავჭავაძის სახელობის საქართველოს ეროვნული უნივერსიტეტის ფიზიკური აღზრდისა და სპორტის, მწვრთნელთა ფაკულტეტი. 2006-2010 წლებში სწავლის პარალელურად იყო გარდაბნის რაიონის საკრებულოს მაჟორიტარი დეპუტატი. 2007-2010 წლებში გარდაბნის მუნიციპალიტეტის გამგეობის ზედამხედველობის სამსახური მთავარი სპეციალისტი. 2010-2012 წლებში გარდაბნის მუნიციპალიტეტის სპორტული ცენტრის დირექტორი. 2012-2014 წლებში გარდაბნის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს სპორტისა და ახალგაზრდობის საქმეთა კომისიის თავმჯდომარე. 2014-2016 წლებში გარდაბნის მუნიციპალიტეტის გამგეობის ზედამხედველობის სამსახური. 2018-2020 წლებში გარდაბნის მუნიციპალიტეტის მერიის ზედამხედველობის სამსახური. 2020 წლის 24 თებერვლიდან 28 დეკემბრამდე გარდაბნის მუნიციპალიტეტის მერის პირველი მოადგილე. 2020-2022 წლებში ქვემო ქართლში სახელმწიფო რწმუნებულის მოადგილე. 2022 წლის 1 იანვრიდან ქვემო ქართლში სახელმწიფო რწმუნებულის პირველი მოადგილე. გიორგი შინჯიკაშვილის ბიოგრაფია ქვემო ქართლის სახელმწიფო რწმუნებულის ადმინისტრაციის საიტზე გიორგი შინჯიკაშვილი ძიუდოს საერთაშორისო ფედერაციის საიტზე
ელენე (ერეკლე I-ის დედა)

ელენე (გ. 1695) — მეფე თეიმურაზ I-ის ძის, დავით (დათუნა) ბატონიშვილის მეუღლე, ერეკლე I-ის დედა, ლუარსაბ (ლეონ) დიასამიძის ასული და კათოლიკოს ევდემოზ I-ის ძმისშვილი. 1650 წელს დაქვრივებული ელენე დიდი ამალით რუსეთში გაჰყვა ერეკლე (რუსეთში ნიკოლოზ) ბატონიშვილს. 1651 წელს ასტრახანში ჩავიდა, 1652 წელს — მოსკოვში, სადაც დიდი ავტორიტეტი მოიპოვა რუსეთის სამეფო კარზე (რუსეთში ცნობილი იყო დედოფალ ელენა ლეონტის ასულის სახელით). შვილს კარგი განათლება მიაღებინა, დაუახლოვა სამეფო კარს და ნარიშკინთა საგვარეულოს. იღვწოდა შვილის იმერეთში, შემდეგ კი კახეთში გასამეფებლად. მოსკოვში ხანგრძლივი ყოფნის დროს ხელი შეუწყო ქართული კულტურის პოპულარიზაციას. 1678 წელს მრავალი საეკლესიო ნივთი, კერძოდ ხატი, „გარდამოხსნა“ და საქართველოში გამოგზავნა. მოსკოვიდან სპარსეთში ჩავიდა. შაჰის კარზე ლობირებდა ერეკლე I-ის კახეთში გამეფებას. ერეკლეს ქართლში მეფობისას ელენე სამშობლოში მოღვაწეობდა. დაკრძალულია ალავერდის მონასტერში. სიხარულიძე ფ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 625.