laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ზანდამი

ზანდამი — ქალაქი ნიდერლანდებში, ჩრდილოეთ ჰოლანდიის პროვინციაში. მდებარეობს მდინარე ზანის ნაპირზე, ქალაქ ამსტერდამის მახლობლად. მოსახლეობა 76 804 (2017). 1697 წელს ზანდაამში გემთმშენებლობას ეცნობოდა პეტრე I დიდი. ზანდამში დაიბადნენ ანტონ მაუვე და რონალდ კუმანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 481. ↑ https://allecijfers.nl/woonplaats/zaandam/
ზანური ენა

ზანური ენა, მეგრულ-ჭანური ენა, მეგრულ-ლაზური ენა ან კოლხური ენა — ქართველურ ენათა ჯგუფის ერთ-ერთი ქვეჯგუფი. სახელწოდება „ზანური“ პირობითია და შექმნილია ვარაუდის საფუძველზე, რომ ადრინდელი სახელწოდება ასეთი უნდა ყოფილიყო. მეგრულ-ლაზურის მნიშვნელობით ტერმინი დაამკვიდრა არნოლდ ჩიქობავამ. ის ემყარებოდა ბერძნულ-რომაულ წყაროებს, რომლის მიხედვით, სამხრეთ კავკასიის შავიზღვისპირა ზოლის მოსახლეობა იხსენიება როგორც „სანები“ („ზ“ ფონემა ბერძნულს არა აქვს, საფიქრებელია, რომ „ს“ ასო ზ-ს გადმოსაცემად იყო გამოყენებული). ზან- ძირი დაცულია სვანურ ენაშიც და მეგრელების აღსანიშნავად გამოიყენება – მგზან – „მეგრელი“. წინარე ქართველური ენიდან სვანური ენის გათიშვის შემდგომ, რაც სავარაუდოდ II ათწლეულის დასაწყისისთვის მოხდა ან ძვ. წ. X საუკუნისთვის, ქართული და ზანური გაუთიშავი ორი ფენა იყო, რასაც ზანურ-ქართული ერთანობის ხანად მოიხსენიებენ. ამ ერთიანობიდან ზანურის გამოყოფა, სავარაუდოდ, უნდა მომხდარიყო ძვ. წ. X–VIII საუკუნეებში (გ. კლიმოვი) ან ახ. წელთაღრიცხვის მიჯნაზე (თ. გამყრელიძე, გ. მაჭავარიანი). ამჟამად ზანური გათიშულია მეგრულად და ლაზურად. ზანურის დიფერენციაცია ორ კილოდ (მეგრული და ლაზური) უნდა დაწყებულიყო ახ. წელთაღრიცხვის დასაწყისში. VII საუკუნისთვის ამ კილოებს დამოუკიდებელი სახე უნდა ჰქონოდა. მეგრულსა და ლაზურს შორის განსხვავებები ნიკო მარმა მათ ცალკე ენებად გამოცხადების საფუძვლად მიიჩნია. მეგრულში გამოიყოფა ორი დიალექტი: ზუგდიდურ-სამურზაყანული და სენაკურ-მარტვილური. ლაზური გავრცელებულია თურქეთის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, შავი ზღვის სანაპიროზე. ლაზურში გამოიყოფა სამი კილო: ხოფური, ვიწურ-არქაბული და ათინური. ნ. მარის, ივ. ჯავახიშვილის, ს. ჯანაშიას, არნ. ჩიქობავას და სხვა მეცნიერების შეხედულებით, მეგრული და ლაზური კილოების გათიშვა სავარაუდოდ გამოიწვია ქართულენოვანი მოსახლეობის მიგრაციამ არაბობის ჟამს გურია-აჭარის ტერიტორიაზე. კიზირია, ა., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 481-482. როგავა, გ. ქართველურ ენათა ისტორიული ფონეტიკის საკითხები ტ. 1, თბილისი, 1962 ღღენტი, ს. ჭანურ-მეგრულის ფონეტიკა, თბილისი, 1953 ჩიქობავა, ა. ჭანურ-მეგრულ-ქართული შედარებთი ლექსიკონი, ტფილისი, 1938 თოფურია, ვ. ზოგიერთი ბრუნვის გენეზისისთვის მეგრულ-ჭანურში, „ენიმკის მოამბე“ ტ. 1 1937 ჩიქობავა, ა. ჭანურიგრამატიკული ანალიზი ტექსტებითურთ, ტფილისი, 1936 დანელია კ,. ზანური ენა, ენციკლოპედია „საქართველო“[მკვდარი ბმული]
ვიქტორ შენდეროვიჩი

ვიქტორ შენდეროვიჩი (რუს. Виктор Анатольевич Шендерович; დ. 15 აგვისტო, 1958) — რუსი ებრაელი მწერალი-სატირიკოსი, პუბლიცისტი, ტელე და რადიო წამყვანი. ვიკიციტატაში არის გვერდი თემაზე: ვიქტორ შენდეროვიჩი ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ვიქტორ შენდეროვიჩი ოფიციალური საიტი Неофициальная подкаст-лента передачи "Плавленый сырок" Неофициальная подкаст-лента передачи "Все свободны" დაარქივებული 2007-10-12 საიტზე Wayback Machine. Страница в Ежедневном Журнале С.Бережной. Вредный тип (предисловие к книге «Монолог с властью») ვიქტორ შენდეროვიჩის ინტერვიუ დაარქივებული 2007-11-06 საიტზე Wayback Machine. Стихотворения Виктора Шендеровича на сайте иронической поэзии დაარქივებული 2007-11-03 საიტზე Wayback Machine. ↑ http://www.quora.com/Who-is-behind-the-attack-on-Victor-Shenderovich-in-Moscow-Was-he-beaten-because-he-is-Jewish ↑ https://echo.msk.ru/programs/personalno/2751406-echo/
პენულტიმას წესი

პენულტიმას წესი ან პენულტიმას კანონი — მახვილის განაწილების წესი ლათინურ ენაში, რომლის მიხედვითაც ირკვევა რა ადგილას მოუდის სიტყვას მახვილი. არსებული პენულტიმას წესის მიხედვით მრავალმარცვლოვან სიტყვას მახვილი შეიძლება მხოლოდ ბოლოს წინა (paenultima - ბოლოსწინა) ან ბოლოდან მესამე მარცვალზე (antepaenultima - ბოლოს წინისწინა) მოუდიოდეს. ორ- ან მეტმარცვლოვანს სიტყვებს შეიძლება პირველ მარცვალზე დაესვას მახვილი, თუკი ეს სიტყვა გრძელ ხმოვანს (ორხმოვანას ან ბუნებრივად გრძელ ხმოვანს) შეიცავს, ან კიდევ თუ ასევე მარცვლის ბირთვი შეიცავს ერთზე მეტ თანხმოვანს. მაგალითად : agricola: ბოლოსწინა მარცვალი არის მოკლე: მახვილი ბოლოდან მესამე მარცვალს დაესმის. imprīmīs: ბოლოს წინა მარცვალი არის (ბუნებრივად) გრძელი: მახვილი დაესმის ბოლოს წინა მარცვალს. secundus: ხმოვანი ბოლოს წინა მარცვალზე თუმცა მოკლე კია, მაგრამ რადგანაც მარცვალი დახურულია: მახვილი უზის ბოლოს წინა მარცვალს. გამონაკლისს წარმოადგენს ე.წ. Muta cum Liquida-ს კომბინაცია, კერძოდ კი (ორალური) ოკკლუზივები ([g], [k], [d], [t], [b], [p]), მითუფრო თუ ისინი კონსტრიქტივებს მოსდევენ, ანუ ([l]-ს, [ł]-ს და [r]-ს) შემდეგ წერია ან ისმის. მაგალითად tenebrae. Touratier, Christian: Lateinische Grammatik. Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt 2013, ISBN 978-3-534-72634-9, გვერდი 30.
ბაკურ II

ბაკურ II, ბაკურ რევის ძე — „მოქცევაჲ ქართლისაჲ“-ს მატიანეს ცნობით იყო ქართლის 28-ე მეფე, მეფე მირიანის ძის რევის შვილი. მეფობდა მირიანის გარდაცვალების შემდეგ, IV საუკუნის II ნახევარში. „ქართლის ცხოვრებაში“ ბაკურ II იხსენიება არაბიზებული ფორმით ბაქარ, წარმოდგენილია ქართლის 25-ე მეფედ და მეფე მირიანის ძედ. ბაქარი და ბაკური ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 338. ბაკურ II — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
თამარ შედანია

თამარ შედანია (დ. 31 იანვარი, 1992) — ქართველი მოდელი. 2012 წელს გახდა „მის საქართველო“. საქართველო წარადგინა „მის მსოფლიო 2013“-ზე. 2012 წელს მონაწილეობა მიიღო „მის სამყარო“-ზე. მის საქართველოს საიტზე
ლარა იანი

ლარისა პეტროსიანი, უფრო მეტად ცნობილია როგორც ლარა იანი (დ. 5 აპრილი, 1993) — ქართველი მოდელი. 2017 წელს გახდა ვიცე „მის საქართველო“. 2018 წელს მონაწილეობა მიიღო „მის სამყარო“-ზე. მუშაობს „IC Model Management“-თან. მის საქართველოს საიტზე
შალკე 04 (საფეხბურთო კლუბი)

შალკე 04 (გერმ. FC Schalke 04) — გელზენკირხენის საფეხბურთო კლუბი. ის კლუბის წევრების ოდენობით მეორე სპორტული კლუბია გერმანიაში, ხოლო შემოსავლების მიხედვით - მესამე. „შალკემ“ საერთაშორისო სარბიელზე წარმატება მოიპოვა 1997 წელს, როდესაც მოიგო უეფა-ს თასი. შალკე დაარსდა 1904 წელს და ამ დროის განმავლობაში მოიგო 7-ჯერ გერმანიის ჩემპიონატი 5-ჯერ-DFB-Pokals,ერთხელ DFL-Super Cup და ერთხელ უეფას თასი. უეფას 2018 წლის მონაცემებით "შალკე" 14 საუკეთესო გუნდში შედის. შენიშვნა: დროშა აღნიშნავს ეროვნულ ნაკრებს რომელიც განსაზღვრულია ფიფა-ს წესებით. მოთამაშეები შესაძლოა რამდენიმე ფიფა-ს არაწევრ ქვეყანას/ტერიტორიას მიეკუთვნებოდნენ. გერმანიის ჩემპიონი: 7 1934, 1935, 1937, 1939, 1940, 1942, 1958 გერმანიის თასი: 4 1937, 1972, 2001, 2002 გერმანიის ლიგის თასი: 1 2005 უეფას თასი: 1 1997 ინტერტოტოს თასი: 2 2003, 2004 ოფიციალური საიტი
აზერბაიჯანის ეროვნული აკადემიის სამეცნიერო ბიბლიოთეკა

აზერბაიჯანის ეროვნული აკადემიის სამეცნიერო ბიბლიოთეკა — 1923 წელს აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში დაარსებული ბიბლიოთეკა. მას შემდეგ, რაც 1920 წელს ამიერკავკასიაში უდიდესი ბიბლიოთეკა დაიხურა, ბაქოს ახალი ბიბლიოთეკა სჭირდებოდა. 1923 წლის ნოემბერში დაიწყო აზერბაიჯანის ეროვნული აკადემიის სამეცნიერო ბიბლიოთეკა, როგორც აზერბაიჯანის კვლევისა და მეცნიერების საზოგადოების (Azərbaycanı Tədqiq və Tətəbbö Cəmiyyəti) ან ბიბლიოგრაფიის ოფისია. მას მხარს უჭერდნენ ნარიმან ნარიმანოვი, აბდურაჰიმ ჰაგვერდიევი, თაგი შაჰბაზი და ჰანაფი ზეინალი. დამფუძნებელი დირექტორი იყო ალექსანდრე ვასილიევიჩ ბაკრიინი. გახსნისთანავე ბიბლიოთეკაში განთავსდა 430 წიგნი და 1200 ხელნაწერი. 1925 წლის აგვისტოში, დუბლირების თავიდან ასაცილებლად, ბიბლიოთეკა და ბიბლიოგრაფიის სამსახური გახდა ერთი, ბიბლიოთეკა-ბიბლიოგრაფიის ბიურო გახდა. თავმჯდომარე გახდა ჰანაფი ზეინალი (1896-1938 წელი). 1945 წელს ბიბლიოთეკა შემდგომ განვითარდა მეცნიერებათა აკადემიასთან ერთად. 1963 წლიდან 1984 წლამდე ბიბლიოთეკა ცნობილი იყო როგორც ფუნდამენტური ბიბლიოთეკა. 1984 წლის შემდეგ მას ცენტრალურ სამეცნიერო ბიბლიოთეკას უწოდებენ. მის დირექტორებში შევიდნენ ტაიროვი, ნაზიმ ახუნდოვი, რასიმ კაზიმოვი , მაჰუბე ჰასანოვა, ამინ ეფენდიევი, აიბენიზ ალიევა-კენგერლი და ლეილა ბეკირ იმანოვა . 2003 წლის 4 იანვარს პრეზიდენტმა ჰეიდარ ალიევმა მოახდინა აზერბაიჯანის ეროვნული აკადემიის სამეცნიერო ქარტიის მე–5 მუხლის 54 –ე პუნქტის რატიფიცირება, რაც ბიბლიოთეკას სამეცნიერო დაწესებულების სტატუსს ანიჭებს. 2014 წლის 5 მაისს პრეზიდენტმა გახსნა ბიბლიოთეკის ახალი შენობა . 1993 წელს აღნიშნული ბიბლიოთეკა გახდა საბიბლიოთეკო ასოციაციებისა და ინსტიტუტების საერთაშორისო ფედერაციის წევრი. 2012 წელს სამეცნიერო ბიბლიოთეკა გახდა ევროპის საბჭოს სამეცნიერო ბიბლიოთეკების ასოციაციის სრული წევრი. ბიბლიოთეკა უზრუნველყოფს მომსახურებას წიგნების საერთაშორისო გაცვლისთვის. ბიბლიოთეკა იწვევს საერთაშორისო სტუმრებს და ელჩებს. ბიბლიოთეკა ასევე აგზავნის წევრებს საზღვარგარეთ საბიბლიოთეკო საქმის შესასწავლად და სხვა ქვეყნებში კონფერენციებსა და გამოფენებზე დასასწრებად . ბიბლიოთეკის კოლექციებში შედის ნაწარმოებები აზერბაიჯანულ ენაზე, რუსულენოვანი და აღმოსავლურ ენებზე შესრულებული ნამუშევრები. ბიბლიოთეკის მთავარ კოლექციას წარმოადგენს ნუმიზმატიკური ფონდი, სადაც დაცულია უნიკალური წიგნები. ბიბლიოთეკაში ინახება პერიოდული გამოცემები და დისერტაციები მყარი და ელექტრონული ასლებით. სხვა საწარმოები, როგორიცაა აზერბაიჯანის ნავთობპროდუქტების გეოლოგთა საზოგადოების კრებულები და ასევე თვითონ აზერბაიჯანის ეროვნული მეცნიერებათა აკადემიის შრომები. ↑ On May 18, the 85th anniversary of the prominent scholar, pedagogue Rasim Kazimov was celebrated in the Central Scientific Library of ANAS. (May 18, 2017). ციტირების თარიღი: November 20, 2017 ↑ Director of the ANAS Central Scientific Library Leyla Imanova visited the Presidential Library (September 11, 2015). დაარქივებულია ორიგინალიდან — დეკემბერი 1, 2017. ციტირების თარიღი: November 19, 2017 ↑ Ilham Aliyev attends opening ceremony of new building of Central Library of Azerbaijan National Academy of Sciences (May 5, 2014). ↑ ANAS Central Scientific Library celebrated Press Day (July 21, 2016). ციტირების თარიღი: November 19, 2017
აზერბაიჯანის პარლამენტის ბიბლიოთეკა

აზერბაიჯანის პარლამენტის ბიბლიოთეკა — მდებარეობს აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში. თურქეთის დიდი ეროვნული ასამბლეის საჩუქარი აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მილი მეჯლისს. მათ საჩუქრად გადასცეს მთელი ინვენტარი და ტექნიკა, მათ შორის: წიგნების თაროები, საკითხავი მაგიდები და კომპიუტერები . აღნიშნული ბიბლიოთეკა დაარსდა 1997 წელს. აზერბაიჯანის პარლამენტის ბიბლიოთეკის წიგნის ფონდი 6,600 ასლი წიგნია და ბროშურა. აზერბაიჯანის პარლამენტის ბიბლიოთეკის ფონდში არის: 3500 წიგნის ასლი აზერბაიჯანულ ენაზე, ასევე 2200 ეგზემპლარი რუსულ ენაზე. აღნიშნული ბიბლიოთეკის წიგნის ფონდის შევსება ხორციელდება იურიდიული დეპოზიტის ასლებისა და ახალი ლიტერატურის შეძენის გზით. ბიბლიოთეკაში გამოწერილია 42 პერიოდული გამოცემა და 77 ჟურნალი, რაც მკითხველს ხელმისაწვდომი აქვს. საბიბლიოთეკო ფონდის 80% შედგება იურიდიული ლიტერატურის, საკანონმდებლო აქტების, გამოკითხვის ლიტერატურისგან. გარდა ამისა, ბიბლიოთეკის ფონდი აისახება ლიტერატურაში. წიგნის ფონდის ორგანიზატორები არიან მეცნიერების დარგები. წიგნის ფონდის ორგანიზატორები არიან მეცნიერების სხვადასხვა დარგის წარმომადგენლები. პარლამენტის ბიბლიოთეკა ეხმარება აზერბაიჯანის მინისტრთა კაბინეტს და აზერბაიჯანის ეროვნული ასამბლეის აპარატს მუშაობაში. ბიბლიოთეკა წელიწადში იღებს დაახლოებით 1000-1200 მკითხველს. მნიშვნელოვან მოვლენებთან დაკავშირებით ბიბლიოთეკაში ხშირად ორგანიზებულია წიგნის გამოფენები, წიგნის პრეზენეტაციები, კონფერენციები და სტენდები. პარლამენტის ბიბლიოთეკა მუდმივად აფართოებს საერთაშორისო ურთიერთობებს. ამრიგად, 2000 წლის მაისში სანქტ-პეტერბურგში დსთ-ს რესპუბლიკების საპარლამენტო ბიბლიოთეკების კონფერენციაზე, მათ ხელი მოაწერეს თხოვნას დსთ-ს საპარლამენტო ასამბლეის ხელმძღვანელობასთან „უზრუნველყონ დსთ-ს ქვეყნების საპარლამენტო ბიბლიოთეკებს შორის ინფორმაციის წიგნების გაცვლა." აღნიშნულ ბიბლიოთეკას აქვს ურთიერთობა არამარტო რეგიონში განთავსებულ ბიბლიოთეკებთან არამედ უცხოეთის ცნობილ ბიბლიოთეკებთანაც. სწორედ ამ მიზნით შეიქმნა საკოორდინაციო ცენტრი დსთ-ს ქვეყნების საპარლამენტო ბიბლიოთეკებს შორის ოფიციალური დოკუმენტების, წიგნების და სხვა ბეჭდური მასალების გაცვლისთვის. ბიბლიოთეკა გაცვლის ოფიციალურ დოკუმენტებს და ბეჭდურ გამოცემებს რუსეთის ფედერაციის დუმის ბიბლიოთეკასთან, უკრაინის, ბელარუსის, მოლდოვას, ყაზახეთისა და ტაჯიკეთის საპარლამენტო ბიბლიოთეკებთან. აზერბაიჯანის პარლამენტის ბიბლიოთეკას თავის მხრივ ურთიერთობა აქვს აზერბაიჯანის ეროვნული ბიბლიოთეკასთან, რომელიც ქვეყანაში ყველაზე დიდ და ერთ-ერთ უდიდესი ბიბლიოთეკასთან ამიერკავკასიაში. აღნშნული ბიბლიოთეკა მდებარეობს აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში და დაარსდა 1922 წელს. აზერბაიჯანის პარლამენტის ბიბლიოთეკა ინტერნეტთან არის დაკავშირებული. სწორედ ამ მიზნით, სამკითხველო დარბაზში კომპიუტერი ხელმისაწვდომი გახდა მკითხველებისთვის, რაც პოზიტიურ როლს ასრულებს შემოსული მოთხოვნის სრულად დაკმაყოფილებაში. აზერბაიჯანის პარლამენტის ბიბლიოთეკა ↑ Milli Məclis, Kitabxana
გერმანიის დედოფლების სია

გერმანიის დედოფლების სიაში წარმოდგენილია იმ ქალების სია, რომლებიც დაქორწინებულნი იყვნენ გერმანიის მეფეებზე. როგორც წესი, ისინი ასევე ფლობდნენ საღვთო რომის იმპერატრიცის, იტალიის, ავსტრიის, ბოჰემიის, უნგრეთის, ხორვატიისა და სხვა ქვეყანათა დედოფლის წოდებასაც. ადელჰაიდ სავოიელი (?-1080), გერმანიის ანტი-მეფის, რუდოლფ რაინფელდელის ცოლი 1077-1080 წლებში; ბეატრის ბრაბანტელი (1225-1288), გერმანიის ანტი-მეფის, ჰაინრიხ რასპის ცოლი 1246-1247 წლებში; ელიზაბეთ ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგელი (1230-1266), ჰოლანდიის გრაფ ვილემ II-ის ცოლი, 1248 წელს მისი ქმარი აახენში გერმანიის ანტი-მეფედ აკურთხეს, ელიზაბეთზე კი იგი 1252 წელს დაქორწინდა; სანჩია პროვანსელი (1225-1261), 1257 წელს მისი ქმარი, რიჩარდ კორნუოლელი რომის პაპმა გერმანიის მეფედ აკურთხა, მას კი დედოფლის წოდება მისცა, თუმცა მათ რეალური ძალაუფლება არ ჰქონიათ; ვიოლანტე არაგონელი (1236-1301), კასტილიის მეფე ალფონსო X-ის ცოლი, რომელიც იყო გერმანიის მეფე ფილიპე შვაბიელის შვილიშვილი და 1257 წელს მეფედაც აირჩიეს, მაგრამ ისინი გერმანიაში არც არასოდეს ყოფილან და არც ძალაუფლება ჰქონიათ, თუმცა 1275 წლამდე აცხადებდნენ მის ტახტზე პრეტენზიას; ელიზაბეთ ფონ ჰონშტაინი (?-1380), 1348 წელს გერმანიის მეფედ არჩეულ გიუნტერ შვარცბურგელის ცოლი. მის ქმარს არ ჰქონია არანაირი ძალაუფლება, რამეთუ ეს ტიტული მალევე მიიღო საღვთო რომის მაშინდელმა იმპერატორმა კარლ IV-მ. საღვთო რომის იმპერატრიცების სია გერმანიის მეფეების სია ავსტრიის კონსორტების სია ბოჰემიის კონსორტთა სია უნგრეთის დედოფლების სია
ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამეცნიერო ბიბლიოთეკა

ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამეცნიერო ბიბლიოთეკა— აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში მდებარე ბიბლიოთეკა. აზერბაიჯანის ერთ-ერთი უდიდესი ბიბლიოთეკა. დაარსდა 1919 წელს აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის პერიოდში. 1919 წელს ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის დაარსების შემდეგ, უნივერსიტეტის საორგანიზაციო კომიტეტმა იზრუნა მისი ბიბლიოთეკის შექმნაზე და მოაწყო სპეციალური კომისია, რომელმაც იმუშავა უნივერსიტეტის სამეცნიერო ბიბლიოთეკის შექმნაზე. 1919 წლის 2 ივნისს კომისიამ მიმართა ბაქოს ქალაქის ადმინისტრაციას თხოვნით, რომ მიხაილოვსკის (ახლანდელი მუსა ნაგიევი) საავადმყოფოში განთავსებული ბიბლიოთეკის წიგნთა ფონდი გადაეცა უნივერსიტეტს. მუნიციპალიტეტი დაეთანხმა კომისიის აღნიშნულ მოთხოვნას. შემდეგ, ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიბლიოთეკის საორგანიზაციო კომიტეტის ბაქოს ნავთობმუშათა კონგრესის საბჭოსთვის მიმართვის თანახმად, საბუნჩუს საავადმყოფოს ბიბლიოთეკა უნივერსიტეტს გადაეცა 1920 წელს. საბიბლიოთეკო ფონდისთვის შეძენილ იქნა დაახლოებით 120 000 მანათის ღირებულების წიგნები სხვადასხვა ქვეყანაში. აღნიშნული უნივერსიტეტის საბიბლიოთეკო კომისიამ ასევე მიმართა მოსახლეობას და უპირველეს ყოვლისა, განმანათლებელ ინტელიგენციას, რომ უნივერსიტეტის ბიბლიოთეკისთვის შეეგროვათ წიგნები და გადაეცათ უნივერსიტეტისთვის, რათა გამდიდრებულიყო ბიბლიოთეკის წიგნთა ფონდი. პეტიციის თანახმად, ბიბლიოთეკას მიეწოდება წიგნები მედიცინის, ისტორიისა და ფილოლოგიის შესახებ ყველა ენაზე. კომისიამ ნდობა გამოთქვა, რომ უნივერსიტეტის უდიდესი კულტურული მიზნებისათვის სამეცნიერო წიგნები გადაეცემა ბაქოს უნივერსიტეტს, აგრეთვე სხვა კულტურულ ცენტრებს . ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამეცნიერო ბიბლიოთეკაში გაიხსნა სპეციალური თურქული ფილიალი. სტამბოლიდან 212 წიგნი ჩამოიტანეს, რომ განყოფილება შეესრულებინათ შესაბამისი ლიტერატურით. 1920-იანი წლების დასაწყისისთვის ბიბლიოთეკა შეიცავდა 6000-ზე მეტ წიგნს, 130 გაზეთსა და ჟურნალს. უნივერსიტეტის სამეცნიერო წიგნის ფონდში შედის ლიტერატურა აზერბაიჯანულ, თურქულ, სპარსულ, არაბულ, ინგლისურ, ფრანგულ, გერმანულ, რუსულ და თათრულ ენებზე. აღნიშნული ბიბლიოთეკის პირველ მკითხველებს შორის არიან მამედ ემინ რასულზადე, იუსიფ ვეზირ ჩემენზემინლი, აბდურაჰიმ ჰაგვერდიევი, თაგი აბას შაჰბაზი, მირ ასადულა მირკასიმოვი და სხვა ცნობილი პიროვნებები. 1919 წლის ბოლოს - 1920 წლის დასაწყისში, ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამეცნიერო ბიბლიოთეკამ თანდათან შეითავსა რესპუბლიკური საგანმანათლებლო დაწესებულებების ბიბლიოთეკების მეთოდოლოგიური ცენტრის როლი. 1920 წლის 16 იანვარს უნივერსიტეტის ბიბლიოთეკაში გაიმართა საზოგადოებრივი განათლების სამინისტროს ბიბლიოთეკართა სემინარი-შეხვედრა . Халафова Севда Абасгулу, Исмайлова Нигяр Нураддин. 100 ЛЕТ БИБЛИОТЕКЕ БАКИНСКОГО ГОСУДАРСТВЕННОГО УНИВЕРСИТЕТА: ВКЛАД В ПОДГОТОВКУ СПЕЦИАЛИСТОВ И НАУКУ // Научен вектор на Балканите. — 2019. — № 4 (6). ბაქოს სამეცნიერო ბიბლიოთეკა[მკვდარი ბმული] ↑ 1.0 1.1 Azərbaycan Xalq Cümhuriyyəti Ensiklopediyası I cild, Bakı, «Lider Nəşriyyat», 2004, s. 225
23snaps

23snaps — სოციალური ქსელი, რომელიც გვაძლევს ფოტებისა და ვიდეოების გაზარიების საშუალებას. ქსელში შესაძლებელია საკუთარი ოჯახური ფოტოების შენახვა. ქსელი შექმნილი იქნა 2012 წელს ივაილო იორდანოვისა და იური ტერეშჩენკოს მიერ. 2013 წლის ნოემბრის მონაცემებით ამ სოციალური ქსელით სარგებლობს ნახევარი მილიონი ადამიანი 179 ქვეყნიდან. 23snaps
ჩხიკვიშვილი

საკუთარი სახელი ჩხიკვიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ავთანდილ ჩხიკვიშვილი — ქართველი მწერალი ბენიამინ ჩხიკვიშვილი — ქართველი პოლიტიკოსი დავით ჩხიკვიშვილი — ქართველი ისტორიკოსი ზებედე ჩხიკვიშვილი — ქართველი ინჟინერ-გეოლოგი ირაკლი ჩხიკვიშვილი — ქართველი ჟურნალისტი, სახელმწიფო მოხელე პოლიკარპე ჩხიკვიშვილი — ქართველი ექიმი, რევოლუციონერი რეზო ჩხიკვიშვილი — ქართველი კინოსა და თეატრის მსახიობი სამუელ ჩხიკვიშვილი — ქართველი სახალხო მომღერალი
მოქალაქეები

ალეკო ელისაშვილი – მოქალაქეები — პოლიტიკური პარტია საქართველოში, რომლის პრეზენტაციაც გაიმართა 2020 წლის 4 აგვისტოს. პარტიამ მონაწილეობა მიიღო 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებზე. პარტიის ლიდერია ალეკო ელისაშვილი. 2018 წლის 7 დეკემბერს ალეკო ელისაშვილმა დააფუძნა „საქართველოს სამოქალაქო მოძრაობა“. მოძრაობის თანადამფუძნებლები იყვნენ: ლევან იოსელიანი და ვატო სურგულაძე. მაშინ ალეკო ელისაშვილი არ გამორიცხავდა, რომ მოგვიანებით მოძრაობის პარტიად ფორმირება მომხდარიყო. 2020 წლის 4 აგვისტოს ელისაშილმა პარტია „მოქალაქეები“ წარადგინა და ჩაერთო საარჩევნო კამპანიაში. 2024 წლის 3 ივნისს ცნობილი გახდა, რომ პარტიამ ხელი მოაწერა საქართველოს პრეზიდენტის, სალომე ზურაბიშვილის მიერ შექმნილ „ქართულ ქარტიას“. 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებში პარტიამ 25 508 ხმა მოიპოვა და მოახერხა პარლამენტში შესვლა. პარტიიდან პარლამენტის წევრებად პარტიული სიით არჩეულნი იქნენ: ალეკო ელისაშვილი და ლევან იოსელიანი. პარტიას ჰყავდა საკუთარი მაჟორიტარობის კანდიდატები, მათ შორის იყო პარტიის თავმჯდომარე ალეკო ელისაშვილი რომელიც კენჭს საბურთალოს მაჟორიტარულ ოლქში იყრიდა, სადაც პირველ ტურში ხმების 19,38% (14 181 ხმა) მიიღო. მეორე ტურს ელისაშვილმა, მთლიან ოპოზიციასთან ერთად გაყალბებული არჩევნების მოტივით გამოუცხადა ბოიკოტი, მიუხედავად ამისა მისი სახელი და გვარი დატანილი იყო ბიულეტენზე, მეორე ტურში მიიღო ხმების 10,08% (2770 ხმა). გარდა ამისა პარტიას მაჟორიტარობის კანდიდატები წარდგენილი ჰყავდა #22 (ინდიკო ბერძენაძე, 469 ხმა, 0,57%), #24 (ოთარ ქერქაძე, 625 ხმა, 0,99%), #28 (გენრი დოლიძე, 1038 ხმა, 1,34%), #30 (გიორგი გაბაიძე, 349 ხმა, 0,59%) და #21 (დავით გიორგაძე, 541 ხმა, 0,7%) მაჟორიტარულ ოლქებში. პარტიის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2020-10-31 საიტზე Wayback Machine. ↑ ალეკო ელისაშვილმა პარტია „საქართველოს სამოქალაქო მოძრაობა“ დააფუძნა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-06-21. ციტირების თარიღი: 2021-03-03. ↑ ალეკო ელისაშვილმა ახალი პოლიტიკური პარტია „მოქალაქეები“ წარადგინა ↑ 17 პარტია და 5 დამოუკიდებელი დეპუტატი | "ქართულ ქარტიაზე" ხელმოწერები დასრულდა ↑ results.cec.gov.ge. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-01-04. ციტირების თარიღი: 2020-12-19. ↑ მეორე ტური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-01-04. ციტირების თარიღი: 2020-12-19.
ვალერი დემიანკოვი

ვალერი დემიანკოვი (რუს. Вале́рий Заки́евич Демья́нков, დ. 1 ნოემბერი, 1948) — საბჭოთა და რუსი ლინგვისტი, სპეციალისტი გამოთვლითი ლინგვისტიკის დარგში. 1971 წელს დაამთავრა მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიური ფაკულტეტის თეორიული და გამოყენებითი ლინგვისტიკის განყოფილება. 1986 წელს გახდა ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი. 1988 წლიდან კი ვალერი დემიანკოვი მუშაობს რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის ენათმეცნიერების ინსტიტუტში. 2005 წლიდან არის რუსეთის ენათმეცნიერების ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე. 2018 წლიდან მოყოლებული ვალერი დემიანენკოვი არის რუსეთის ფედერაციის მეცნიერებისა და უმაღლესი განათლების სამინისტროსთან არსებული საატესტაციო კომისიის თავმჯდომარის მოადგილე ფილოლოგიისა და ხელოვნებათმცოდნეობის დარგში. Демьянков В. З. Англо-русские термины по прикладной лингвистике и автоматической переработке текста: [Вып. 1]: Порождающая грамматика / Под ред. Ю. В. Ванникова. — М.: ВЦП, 1979. — 277 с. — (В помощь переводчику. Тетради новых терминов. – № 23). || Вып. 2: Методы анализа текста. — 1982. — 288 с. — (В помощь переводчику. Тетради новых терминов. – № 39). Демьянков В. З. Интерпретация, понимание и лингвистические аспекты их моделирования на ЭВМ. — М.: Изд-во МГУ, 1989. — 171 с. — 400 экз. — ISBN 5-211-01723-4. Демьянков В. З. Метод построения системы автоматического лингвистического анализа наименований экономических показателей в ИПС, использующей естественный язык. — М.: Изд-во МГУ, 1978. — 55 с. — (1. Экономика - Информационно-поисковый язык 2. Информационно-поисковые системы). — 250 экз. Демьянков В. З. Морфологическая интерпретация текста и её моделирование. — М.: Изд-во МГУ, 1994. — 205 с. — 300 экз. — ISBN 5-211-03219-5. Демьянков В. З. Общая теория интерпретации и её приложение к критическому анализу метаязыка американской лингвистики 1970-80-х гг.: Автореф. дис. … д-ра филол. наук. — М., 1985. — 32 с. Демьянков В. З. Основы теории интерпретации и её приложения в вычислительной лингвистике. — М.: Изд-во МГУ, 1985. — 75 с. — 300 экз. Демьянков В. З. Процедура преобразования словосочетаний естественного языка на язык числовых индексов: (Применит. к построению информ.-поисковых систем экон. показателей): Автореф. дис. … канд. филол. наук. — М., 1978. — 24 с. Демьянков В. З. Специальные теории интерпретации в вычислительной лингвистике: Учеб.-практ. пособие. — М.: Изд-во МГУ, 1988. — 88 с. — 300 экз. Демьянков В. З. Иванов, Вячеслав Всеволодович // Большая российская энциклопедия : электронная версия. — 2018. — Дата обращения: 10.04.2018. ვალერი დემიანკოვის ლექცია „კოგნიტიური ლინგვისტიკა“ „ენის ლოგიკური ანალიზი“ ლექსიკოგრაფიის კოგნიტიური ასპექტები ვალერი დემიანკოვის პროფილი რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის ენათმეცნიერების ინსტიტუტის გვერდზე მოსკოვის პედაგოგიური სახელმწიფო უნივერსიტეტის გვერდზე დაარქივებული 2020-07-02 საიტზე Wayback Machine. ვალერი დემიანენკოვის 60 წლის იუბილესთან დაკავშირებით ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #1054827990 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a>
იმიერალაის ქედი

იმიერალაის ქედი (ყირგ. Чоң-Алай кырка тоосу) — ქედი ყირგიზეთსა და ტაჯიკეთში. წარმოადგენს პამირის ერთ-ერთ უმაღლეს ქედს. გადაჭიმულია განედური მიმართულებით მდინარე ყიზილსუს გასწვრივ 240 კმ-ზე, სამხრეთიდან საზღვრავს ალაის ხეობას. უმაღლესი წერტილის სიმაღლეა 7134 მ (ლენინის პიკი). ჭარბობს მაღალმთიანი რელიეფი; ჩრდილოეთ კალთაზე მთის ძირთან განვითარებულია თიხის კარსტი. ჩრდილოეთი კალთა უფრო დამრეცია, სამხრეთი მოკლე და ციცაბო. ფირნის ხაზი ამაღლებულია დასავლეთიდან აღმოსავლეთისაკენ: ჩრდილოეთ კალთებზე 4200–4500 მ-მდე, სამხრეთისაზე 4500–5400 მ-მდე. ცნობილია 550-ზე მეტი მყინვარი. გამყინვარების საერთო ფართობია 1330 კმ². მყინვარებიდან მნიშვნელოვანია: კორჟენევსკის მყინვარი, ოქტომბრის მყინვარი, დიდი და პატარა საუქდარის მყინვარები. კალთების ქვედა ნაწილში გავრცელებულია მთის სტეპი და მთის მდელო. 40 გადასასვლელიდან ყველაზე მეტად ხელმისაწვდომია დერანგი, თერს-აგარი და ყიზილ-ართი (4280 მ), რომელზედაც გადადის პამირის ტრაქტი. განვითარებულია მთის ტურიზმი და ალპინიზმი. სახელწოდება შემოგვთავაზა 1871 წელს რუსმა მკვლევარმა ალექსეი ფედჩენკომ. ↑ Заалайский хребет // Большая российская энциклопедия. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-05-07. ციტირების თარიღი: 2020-11-01. ↑ Заалайский хребет // Географическая энциклопедия