laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ართხმოსწყალი

ართხმოსწყალი ― მდინარე ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში, სნოსწყლის მარცხენა შენაკადი. მდინარის მარცხენა ნაპირზე მდებარეობს ნასოფლარები მიგუდა და ართხმო. ართხმოსწყალზე დაგეგმილია „სნოსწყლის ჰესის“ მშენებლობა. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 17. ↑ უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი ↑ „დარიალის“ და „ლარსის“ გარდა, ყაზბეგში დაგეგმილი კიდევ 7 ჰესიდან, მხოლოდ 1 აშენდება. მცხეთა-მთიანეთის საინფორმაციო ცენტრი (18 იანვარი, 2013). ციტირების თარიღი: 17 აგვისტო, 2017.[მკვდარი ბმული]
თადეუს სტივენსი

თადეუს სტივენსი (ინგლ. Thaddeus Stevens) (დ. 4 აპრილი, 1792 — გ. 11 აგვისტო, 1868) — ამერიკის რესპუბლიკური პარტიის ლიდერი. 1849 წლიდან 1868 წლამდე (გარდაცვალებამდე) ის იყო აშშ-ის წარმომადგენელთა პალატის ერთ-ერთი ყველაზე ძლიერი წევრი. ის იყო აშშ-ის ერთ-ერთი ძლიერი სახლის, ბიუჯეტის ხარჯების დაფარვის საშუალებების კომიტეტის თავმჯდომარე. სტივენსი იყო გონებამახვილი, სარკაზმული ორატორი და პარტიის თავდაჯერებული ლიდერი. სტივენსი დაეხმარა ამერიკის შეერთებული შტატების კონსტიტუციაში მეთოთხმეტე ცვლილების შეტანას. ის ასევე დაეხმარა იმ ქმედებას, რამაც გამოიწვია შეერთებული შტატების რეკონსტრუქცია. თადეუსმა დაწერა ბევრი ფინანსური კანონმდებლობა, რომელმაც დააფინანსა ამერიკის სამოქალაქო ომი. სტივენსი და სენატორი ჩარლზ სამნერი იყვნენ რადიკალურ რესპუბლიკელთა მთავარი ლიდერები ომისა და რეკონსტრუქციის პერიოდის დროს. ისინი მუშაობდნენ და მხარს უჭერდნენ აბრაამ ლინკოლნის გეგმას დაესრულებინა მონობა და აშშ-ის რეკონსტრუქციის გეგმა. ის იყო ენდრიუ ჯონსონის იმპიჩმენტის ნაწილი. სტივენსი დაიბადა 1792 წლის 4 აპრილს დენვილეში, ვერმონტი. მან სწავლა დაიწყო დართმუზის კოლეჯში და ვერმონტის უნივერსიტეტში. სტივენსი დაქორწინებული არ ყოფილა და არ ჰყოლია შვილები. იგი ურთიერთობაში იყო საკუთარი სახლის შავკანიან დიასახლისთან, მაშინ როცა მონობა ისევ კანონიერი იყო. იგი ატარებდა პარიკს, რადგან იყო მელოტი. სტივენსი გარდაიცვალა 1868 წლის 11 აგვისტოს 76 წლის ასაკში ვაშინგტონში კუჭის ინფექციისგან. იგი დაკრძალეს ლანკასტერში, პენსილვანია. მსახიობმა ტომი ლი ჯონსმა ითამაშა თადეუს სტივენსის როლი სტივენ სპილბერგის 2012 წლის ბიოგრაფიულ ფილმში ლინკოლნი. Andreasen, Bryon C. (Summer 2000). „Thaddeus Stevens: Nineteenth-Century Egalitarian by Hans L. Trefousse: Review“. Journal of the Abraham Lincoln Association. Champaign, IL: University of Illinois Press. 21 (2): 75–81. JSTOR 20149003. Berlin, Jean V. (April 1993). „Thaddeus Stevens and his biographers“. Pennsylvania History. University Park, PA: Penn State University Press. 60 (2): 153–162. JSTOR 27773615. Stevens and Smith Historic Site Thaddeus Stevens Society Guide to Research Collections სადაც მისი ქაღალდებია შენახული ↑ 1.0 1.1 Thaddeus Stevens ↑ Congressional Biography
The Jesus and Mary Chain

The Jesus and Mary Chain — შოტლანდიური როკ-ჯგუფი, რომელიც ჩამოყალიბდა 1983 წელს ისტ-კილბრაიდში, დიდ ბრიტანეთში, ძმების, ჯიმ და უილიამ რიდების მიერ. ჯგუფმა თავისი პირველი სინგლი „Upside Down“ 1984 წელს გამოუშვა. მათ პირველმა ალბომმა, Psychocandy, კრიტიკოსებისა და მსმენელის დადებითი შეფასებები დაიმსახურა და დღესდღეობით მუსიკის სფეროში ერთ-ერთ მნიშვნელოვან ალბომად ითვლება. მანამ, სანამ 1999 წელს ჯგუფი დაიშლებოდა, ჯგუფმა კიდევ ხუთი ალბომის ჩაწერა და გამოცემა მოახერხა. The Jesus and Mary Chain 2007 წელს კვლავ გაერთიანდა და 2017 წელს ახალი ალბომი გამოსცა. მთავარი სტატია: The Jesus and Mary Chain-ის დისკოგრაფია. Psychocandy (1985) Darklands (1987) Automatic (1989) Honey's Dead (1992) Stoned & Dethroned (1994) Munki (1998) Damage and Joy (2017) Glasgow Eyes (2024) მიმდინარე ჯიმ რიდი – ვოკალი, გიტარა (1983–1999, 2007–დღემდე) უილიამ რიდი – გიტარა, ვოკალი (1983–1999, 2007–დღემდე) სკოტ ვონ რიპერი – გიტარა (2015–დღემდე) ბრაიან იანგი – დასარტყმელი საკრავები (2012–დღემდე) მარკ კროზერი – გიტარა (2007–2008, 2012), ბასი (2013–დღემდე) ყოფილი დუგლას ჰარტი – ბასი (1984–1991) მარი ალგლიში – დასარტყმელი საკრავები (1984) ბობი გილესპი – დასარტყმელი საკრავები (1984–1986) მარტინ ჰიუზი – დასარტყმელი საკრავები (1986) ჯეიმზ პინკერი – დასარტყმელი საკრავები (1986) დეივ ევანზი – რიტმული გიტარა (1987–1989) რიჩარდ თომასი – დასარტყმელი საკრავები (1988–1990) ბენ ლურიე – რიტმული გიტარა/ბასი (1989–1998) სტივ მონტი – დასარტყმელი საკრავები (1990–1995) მეთიუ პარკინი – ბასი (1992) ბარი ბლეკლერი – დასარტყმელი საკრავები (1992) ნიკ სანდერსონი – დასარტყმელი საკრავები (1993–1998; გ. 2008) ლინკოლნ ფონგი – ბასი (1994–1995) ჯეფ დონკინი - დასარტყმელი საკრავები (1998) ფილ კინგი - ბასი/გიტარა (1998, 2007-2015) ლოზ კოლბერტი – დასარტყმელი საკრავები (2007–2008) ჯონ მური – გიტარა (1986–1987, 2012), დასარტყმელი საკრავები (1985–1986) დუნკან კამერონი - გიტარა (1983–1984) Larkin, Colin (1992). The Guinness Who's Who of Indie and New Wave Music. Guinness Publishing. ISBN 0-85112-579-4.  Lazell, Barry (1997). Indie Hits 1980-1989. Cherry Red Books. ISBN 0-9517206-9-4.  Robertson, John (1988). The Jesus and Mary Chain – a Musical Biography. Omnibus Press. ISBN 0-7119-1470-2.  Strong, Martin C. (2003). The Great Indie Discography. Canongate. ISBN 1841953350.  Taylor, Steve (2004). The A to X of Alternative Music. Continuum International Publishing Group Ltd.. ISBN 978-0-8264-7396-7.  Thompson, Dave (2000). Alternative Rock. Miller Freeman Books. ISBN 0-87930-607-6.  Wilson, Dave (2004). Rock Formations: Categorical Answers to How Band Names Were Formed. Cidermill Books. ISBN 0-9748483-5-2.  შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „The Jesus and Mary Chain“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი The Jesus and Mary Chain AllMusic-ზე ↑ april skies - the jesus and mary chain. Aprilskies.amniisia.com. ციტირების თარიღი: 2013-06-15.
ედენა (მრავალმნიშვნელოვანი)

ედენა შეიძლება აღნიშნავდეს: ედენა — მწვერვალი საქართველოში ედენა — მყინვარი საქართველოში
იორმუნგანდი

იორმუგანდი (Jörmugandr) — რაგნაროკის გველი. წინასწარმეტყველების მიხედვით რაგნაროკის დღეს მსოფლიო გველი ამოვა წყლიდან და წალეკავს მთელ მსოფლიოს. წინასწარმეტყველების მიხედვით მას ჭექა-ქუხილის ღმერთი, მიოლნირის მფლობელი თორი მოკლავს. ენციკლოპედია „ბრიტანიკა“
ედენა

ედენა — მწვერვალი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარეში, ონის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს რაჭა-ლეჩხუმის კავკასიონზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3878 მ. აგებულია პალეოზოური გრანიტოიდებით. კალთები შემოსილია ალპური და სუბალპური მდელოებით. ედენის სამხრეთ კალთაზე სათავე აქვს მდინარე რიონს. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 544.
ლუკრეცია მოტი

ლუკრეცია კოფინ მოტი (დ. 3 იანვარი, 1793 — გ. 11 ნოემბერი, 1880) — ქალთა უფლებების დამცველი ამერიკის შეერთებულ შტატებში, აბოლიციონისტი, კვაკერი და სოციალური რეფორმატორი. მან შექმნა იდეა გამოესწორებინა ქალთა მდგომარეობა საზოგადოებაში, როდესაც ის იყო იმ ქალთა შორის, რომლებიც გარიცხულნი იყვნენ მსოფლიოს მონობის წინააღმდეგ წარმართული კონვენციისგან 1840 წელს. 1848 წელს იგი მიიწვია ჯეინ ჰანტმა შეხვედრაზე, რომელმაც საფუძველი დაუდო ქალთა უფლებების შესახებ პირველ შეხვედრას. მისმა საუბრის უნარებმა იგი მნიშვნელოვანი აბოლიციონისტი, ფემინსტი და რეფორმატორი გახადა. 1865 წელს, როდესაც მონობა კანონით აიკრძალა, ლუკრეციამ მხარი დაუჭირა შავკანიანი ამერიკელებისთვის ხმის მიცემის უფლების დამტკიცებას. იგი სიკვდილამდე, 1880 წლამდე დარჩა ცენტრალურ ფიგურად მონობის გაუქმებასა და ქალთა ხმის მიცემის უფლებების მოძრაობებში. როგორც კვაკერის მქადაგებელი, მოტი საუბრობდა შინაგანი ღვთიური შუქიდან. 1811 წლის 10 აპრილს ლუკრეცია კოცინი დაქორწინდა ჯეიმზ მოტზე ფილადელფიაში ფიინდის ქუჩის შეხვედრაზე. მათ ჰყავდათ 6 შვილი. მათი მეორე შვილი, თომას მოტი ორი წლის ასაკში გარდაიცვალა. გადარჩენილი შვილები გაჰყვნენ მშობლების კვალს და ყველანი გახდნენ აქტიური მონაწილეები მონობის წინააღმდეგ მოძრაობებში, ასევე სხვა რეფორმებში. ლუკრეციას შვილთაშვილი მეი ჰელოველ ლოუდი გახდა ხელოვანი. მოტი გარდაიცვალა 1880 წლის 11 ნოემბერს პნევმონიისგან საკუთარ სახლში, ჩელტენჰემში, პენსილვანია. იგი დაკრძალეს ქუაკერ ფეირჰილის სასაფლაოზე ჩრდილოეთ ფილადელფიაში. სუზან ჯეიკობი წერს „1880 წელს, როდესაც მოტი გარდაიცვალა, მისი თანამედროვეები ლუკრეციას ფართოდ განიხლავდნენ... როგორც XIX საუკუნის საუკეთესო ამერიკელი ქალი“. იგი იყო ელისაბედ კედი სტენტონის მასწავლებელი, რომელმაც განაგრძო მისი საქმიანობა. მარკა გაიცა 1948 წელს სენეკა ფალსის კონვენციის სახსოვრად, რომელიც გამოსახავს ელისაბედ კედი სტენტონს, კერი ჩეპმენ კეტს და ლუკრეცია მოტს. მოტი უკვდავყოფილ იქნა ელისაბედ სტენტონთან და სიუზენ ენტონისთან ერთად ადელაიდ ჯონსონის ქანდაკებით ამერიკის შეერთებული შტატების კაპიტოლიუმში, რომელიც საზეიმოდ გაიხსნა 1921 წელს. თავდაპირველად ქანდაკება იდგა აშშ-ის კაპიტოლიუმის აკლდამაში, 1997 წელს კი იგი გადაიტანეს როტუნდაში, რაც მას უფრო მკაფიოდ გამოხატავს. ვაშინგტონში ლუკრეცია მოტის სკოლას მის პატივსაცემად დაერქვა სახელი. სამოქალაქო უფლებების დამცველთა სია სუფრაჟისტები ქალთა საარჩევნო უფლებები Architect of the Capitol. Portrait Monument of Lucretia Mott, Elizabeth Cady Stanton, and Susan B. Anthony. Architect of the Capitol. Bacon, Margaret Hope (1999). Valiant friend: the life of Lucretia Mott. New York, New York: Quaker Press of Friends General Conference. ISBN 9781888305111.  Faulkner, Carol (May 10, 2011). Lucretia Mott's Heresy: Abolition and Women's Rights in Nineteenth-Century America. University of Pennsylvania Press. ISBN 0-8122-0500-6.  About Lucretia Coffin Mott, Lucretia Coffin Mott Chronology Lucretia Mott, Women's Rights, National Historical Park, New York, National Park Service Lucretia Mott Biography, Civil Rights Activist, Women's Rights Activist (1793–1880), biography.com
ბანგლადეშის ადმინისტრაციული დაყოფა

ბანგლადეშის ადმინისტრაციული დაყოფა 1971 წელს დამოუკიდებლობის მოპოვებისას ქვეყანა იყოფოდა 4 ადმინისტრაციულ ერთეულად ანუ დივიზიონად: ჩიტაგონგი (চট্টগ্রাম Chôţţogram) დაკა (ঢাকা Đhaka) ხულნა (খুলনা Khulna) რაჯშაჰი (রাজশাহী Rajshahi) 1993 წელს წარმოიქმნი ბარისალის ოლქი. ის გამოეყო ხულნას ოლქს. 1998 წელს ჩიტაგონგის ოლქს გამოეყო სილჰეტის ოლქი. 2010 წელს რაჯშაჰის მიწებისაგან შეიქმნა რანგპურის ოლქი. 2015 წელს დაკას ოლქის ნაწილზე აღმოცენდა მაიმანსინგჰის ოლქი. 2015 წელს, ასევე, ბანგლადეშის პრემიერ-მინისტრმა შეიხ ჰასინამ გამოაცხადა მომავალში კიდევ ორი ოლქის შექმნის შესაძლებლობა — კომილა ჩიტაგონგის ჩრდილოეთ ნაწილისაგან და ფარიდპური დაკას ოლქის სამხრეთ ნაწილისაგან. ბანგლადეშის ადმინისტრაციული დაყოფა დაარქივებული 2019-09-17 საიტზე Wayback Machine. ბანგლადეშის პრემიერ-მინისტრის ინფორმაცია კომილას ოლქის შესახებ ბანგლაპედია ადმინისტრაციული დაყოფის შესახებ ბანგლადეშის ადგილობრივი ხელისუფლების გვერდი
დიდი ედენა

დიდი ედენა, ედენა — ხეობის ტიპის სამხრეთ-დასავლეთური ექსპოზიციის მყინვარი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარეში, ონის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ცენტრალური კავკასიონის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე რიონის ზემოთში. მყინვარის ენის აბსოლუტური სიმაღლე ზღვის დონიდან 2480 მ-ია, ფირნის ხაზისა — 3360 მ. მისი ფართობი 3,52 კმ²-ია. მყინვარს კარგად გამოკვეთილი ენა და კვების აუზი (ფირნი) აქვს. მისი ზედაპირი სუფთაა და მოკლებულია ნაშალ მასალას. მხოლოდ მარჯვენა მხარეს გაუყვება გვერდითი ზედაპირული მორენა, რომელიც მარჯვენა ფერდობიდან ჩამოშლილი ნაშალი მასალის შედეგად ჩნდება. XIX საუკუნის ბოლოს მყინვარი გადმოკიდებული იყო რიგელზე და მის შუა მონაკვეთამდე აღწევდა. დიდი ედენის მყინვარის ენის შემცირება გამოწვეულია ერთის მხრივ, ინტენსიური დნობით და მეორეს მხრივ მისი მექანიკური ნგრევით. რიგელის ძირიდან ხეობის დაყოლებით კარგად გამოხატული ფერნაუს სტადიის მორენებია. მყინვარის მიერ წარმოქმნილი სხვა მორფოსკულპტურული ფორმები გარეცხილია. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 62. ↑ ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 544. ↑ ლევან ტიელიძე, საქართველოს მყინვარები. გამომცემლობა „კოლორი“, თბ., 2014
უილიამ ლოიდ გარისონი

უილიამ ლოიდ გარისონი (დ. 10 დეკემბერი, 1805 — გ. 24 მაისი, 1879) — ამერიკელი აბოლიციონისტი, ჟურნალისტი, სუფრაჟისტი და სოციალური რეფორმატორი. ის ყველაზე კარგად ცნობილია, როგორც აბოლიციონისტურ გაზეთ „განმანთავისუფლებელის“ რედაქტორი, რომელიც მან დააარსა ისააკ კნეპთან ერთად 1831 წელს და გამოაქვეყნა მასაჩუსეტსში მანამ, სანამ ამერიკის სამოქალაქო ომის შემდეგ კონსტიტუციური ცვლილებით არ გაუქმდა მონობა. ის იყო ერთ-ერთი ამერიკული საზოგადოების დამფუძნებელი, რომელიც მიმართული იყო მონობის წინააღმდეგ. მან ხელი შეუწყო მონების „დაუყოვნებლივ განთავისუფლებას“ ამერიკის შეერთებულ შტატებში. 1870-იან წლებში გარიოსონი გახდა ქალთა საარჩევნო უფლებების მოძრაობების გამოჩენილი მონაწილე. ბოსტონმა დადგა გარიონის მემორიალი თანამეგობრობის გამზირის ხეივანზე. 2005 წლის დეკემბერში, გარისონის 200 წლის დაბადების დღის პატივსაცემად, მისი შთამომავლები დაახლოებით 1 საუკუნის შემდეგ პირველად შეგროვდნენ. მათ განიხილეს მათი ყველაზე სახელოვანი ოჯახის წევრის მემკვიდრეობისა და გავლენის საკითხები. გარისონს მარია სტიუარტთან ერთად 17 დეკემბერს საეპისკოპოსო ეკლესიის წმინდანთა კალენდრის დღესასწაულზე მიაგეს პატივი. სამოქალაქო უფლებების დამცველთა სია Abzug, Robert H. Cosmos Crumbling: American Reform and the Religious Imagination. New York: Oxford University Press, 1994. ISBN 0-19-503752-9. Dal Lago, Enrico. William Lloyd Garrison and Giuseppe Mazzini: Abolition, Democracy, and Radical Reform. Baton Rouge, Louisiana: Louisiana State University Press, 2013. Hagedorn, Ann. Beyond The River: The Untold Story of the Heroes of the Underground Railroad. Simon & Schuster, 2002. ISBN 0-684-87065-7. Hummel, Jeff (2008). „Garrison, William Lloyd (1805–1879)“. In Hamowy, Ronald (ed.). The Encyclopedia of Libertarianism. Thousand Oaks, California: SAGE; Cato Institute. pp. 203–04. doi:10.4135/9781412965811.n121. ISBN 978-1-4129-6580-4. LCCN 2008009151. OCLC 750831024. უილიამ ლოიდ გარისონი — ნამუშევრები პროექტ „გუტენბერგზე“ უილიამ ლოიდ გარისონი — ნამუშევრები საიტზე Internet Archive უილიამ ლოიდ გარისონი — ნამუშევრები საიტზე LibriVox (უფასო აუდიო წიგნები)
The Elder Scrolls Travels

The Elder Scrolls Travels — პორტატიული როლური ვიედო თამაშების სერია „The Elder Scrolls“-ის სერიიდან., რომელიც ძირითადად შეიმუშავა და გამოსცა კომპანია Vir2L Studios-მა. სერია მოიცავს შემდეგ თამაშებს: „Stormhold“ (2003), „Dawnstar“ (2004) და „Shadowkey“ (2004). The Elder Scrolls Travels: Stormhold — როლური ვიდეო თამაში, შექმნილი ექსკლუზიურად J2ME და BREW მოწყობილობებისთვის. „Elder Scrolls Travels-ის სერიის ორი ძირითადი თამაშის მსგავსად, ის შექმნა და გამოსცა Vir2L Studios-მა, 2003 წლის 1 აგვისტოს. The Elder Scrolls Travels: Dawnstar — როლური ვიდეო თამაში, შექმნილი ექსკლუზიურად J2ME და BREW მოწყობილობებისთვის. „Elder Scrolls Travels-ის სერიის ორი ძირითადი თამაშის მსგავსად, ის შექმნა და გამოსცა Vir2L Studios-მა, 2004 წლის 26 აგვისტოს. The Elder Scrolls Travels: Shadowkey როლური ვიდეო თამაში შექმნილი Vir2L Studios-ის მიერ ექსკლუზიურად Nokia N-Gage-ისთვის. მრავალმოთამაშიანი რეჟიმის შექმნაზე მუშაობდა კომპანია TKO Software. როგორც Elder Scrolls Travels სერიის ნაწილი, გამოვიდა 2004 წლის ნოემბრის თვეში და ითვლება პირველ და ერთადერთ თამაშად სერიიდან, რომელიც გამოვიდა პორტატიულ კონსოლზე. The Elder Scrolls Travels: Shadowkey-მა მიღო უარყოფითი შეფასებები კრიტიკოსებისგან და საერთო მიმოხილვების საიტზე GameRankings-ზე ფლობს 55.91%.. GameSpot-ის მიმოხილველმა გააკრიტიკა თამაშის კონტროლის და ბრძოლის სისტემა და სიუჟეტი. The Elder Scrolls Travels: Oblivion — როლური ვიდეო თამაში შექმნილი PSP მოწყობილობისთვის. თამაში არასდროს გამოსულა. ბეტა ვერსია ხელმისაწვომია ინტერნეტ-საიტებზე. ↑ The Elder Scrolls Travels: Shadowkey Comes To The N-Gage Platform. vir2l.com (3 მაისი, 2004). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2004-07-17. ციტირების თარიღი: =4 სექტემბერი, 2016.
ტიუბინგი

ტიუბინგი (ინგლ. tubing, tube-სგან „მილი“) — მიწისქვეშა ნაგებობების (მაღარო, გვირაბი და სხვა) საშენი ასაწყობი სეგმენტი. ყველაზე მეტად გავრცელებულია გვირაბის კედლების ამოსაფენი (სამაგრი) ტიუბინგები, ჩვეულებრივ წრიული ფორმის. ტიუბინგებს ამზადებენ მეტალისგან (თუჯი, ფოლადი) და რკინა-ბეტონი:რკინა-ბეტონისგან. ტიუბინგები გამოიყენება მეტროს მშენებლობისას, გადასარბენ და საესკალატორო გვირაბებში. Тюбинг // Энциклопедия Криворожья. В 2 т. Т. 2. Л – Я : [укр.] / сост. В. Ф. Бухтияров. — Кривой Рог : Явва, 2005. — С. 616.
ლიზანდერ სპუნერი

ლიზანდერ სპუნერი (დ. 19 იანვარი, 1808 – გ. 14 მაისი, 1887) — ამერიკელი პოლიტიკური ფილოსოფოსი, ესეისტი, პამფლეტის მწერალი, უნიტარისტი, აბოლიციონისტი, იურიდიული თეორისტი და XIX საუკუნის მეწარმე. ის იყო შრომათა კლასის მოძრაობის ძლიერი დამცველი და ჰქონდა მტკიცე ანტი-ავტორიტარული და ინდივიდუალისტური პოლიტიკური შეხედულებები. სპუნერის ყველაზე ცნობილი ნაწერები მოიცავს ორიგინალ აბოლიციონისტურ წიგნს „მონობის არაკონსტიტუციურობა“ და „არა სამოშობლოს ღალატს: არარსებობის კონსტიტუცია“, რომელიც ეწინააღმდეგებოდა სეპარატისტების მიმართ სამარცხვინო ბრალდებას. ის ასევე ცნობილია იმით, რომ კონკურენციას უწევდა აშშ-ის საფოსტო ოფისს საკუთარი ამერიკული ფირმით - საფოსტო წერილი, რომელიც ფედერალურ მთავრობასთან სამართლებრივი პრობლემების გამო დაიხურა. სპუნერი დაიბადა 1808 წლის 19 იანვარს ფერმაში, რომელიც ათოლში, მასაჩუსეტსის შტატში მდებარეობს, ხოლო 1887 წლის 14 მაისს გარდაიცვალა ბოსტონში. სპუნერი იცავდა იმას, რასაც ბუნებრივ კანონს ან „სამართლიანობის მეცნიერებას“ უწოდებდა, რაშიც ფიზიკური პირების და საკუთრების წინააღმდეგ იძულებითი მოქმედებები განხილულია, როგორც კრიმინალი, რადგან ისინი იყო ამორალური, ხოლო ე.წ. დანაშაულებრივი ქმედებები, რომლებიც დაირღვა ხელოვნური (თვითნებური) კანონებით, აუცილებლად დანაშაული არ ყოფილა. სამოქალაქო უფლებების დამცველთა სია Barnett, Randy (2008). „Spooner, Lysander (1808–1887)“. In Hamowy, Ronald (ed.). The Encyclopedia of Libertarianism. Thousand Oaks, CA: SAGE; Cato Institute. pp. 488–90. doi:10.4135/9781412965811.n297. ISBN 978-1-4129-6580-4. LCCN 2008009151. OCLC 750831024. LysanderSpooner.org, dedicated website Lysander Spooner — ნამუშევრები პროექტ „გუტენბერგზე“ ლიზანდერ სპუნერი — ნამუშევრები საიტზე Internet Archive ↑ 1.0 1.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 2.0 2.1 Internet Philosophy Ontology project <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q6023365"></a> ↑ Benjamin Tucker, "Our Nestor Taken From Us." ↑ Spooner, Lysander, Natural Law, or the Science of Justice
მანანა მათიაშვილი

მანანა მათიაშვილი (დ. 30 ნოემბერი, 1978, რუსთავი) — ქართველი მთარგმნელი და მეცნიერი. მანანა მათიაშვილი დაიბადა რუსთავში 1978 წლის 30 ნოემბერს. 2000 წელს დაამთავრა თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი სპეციალობით ლიტერატურული ურთიერთობები და მხატვრული თარგმანი, 2002 წელს - მაგისტრატურა, 2006 წელს კი ამავე უნივერსიტეტის ასპირანტურა. არის ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი. ინგლისური, ნორვეგიული და რუსული ენებიდან თარგმნის პოეზიას, სამეცნიერო ლიტერატურას, პიესებსა და საბავშვო ნაწარმოებებს. ამასთან ქართულიდან ინგლისურ ენაზე ნათარგმნი აქვს ქართელი მწერლების: მიხო მოსულიშვილის, კატო ჯავახიშვილის, ნინო დარბაისელის, პაატა შამუგიას, ეკა ქურხულის, ირმა შიოლაშვილის, მარიამ წიკლაურის ნაწარმოებები (მათ შორის ლექსი „ერთხელ...“, რომელიც დაიბეჭდა ხელოვნებისა და ლიტერატურის ჟურნალ MASQUE & SPECTACLE-ს 2017 წლის 1 ივნისის ნომერში). კითხულობს ლექციების კურსს „თარგმანის თეორიის საფუძვლები“ კავკასიის უნივერსიტეტის ჰუმანიტარულ და სოციალურ მეცნიერებათა სკოლაში. ასევე მუშაობს თარგმანის თეორიაში. ცხოვრობს თბილისში, ჰყავს მეუღლე და სამი შვილი. XIV-XV საუკუნეების იტალიური პოეზია, თბილისის უნივერსიტეტის გამომცემლობა, თბ., 1998 წ. (თანაავტორობით). ალექსანდრე პუშკინის ლექსები (თარგმანი რუსულიდან); თბილისის უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 1999 წ. (თანაავტორობით). ჯონ ფოსეს პიესა „ჩვენ არასდროს დავშორდებით“ (თარგმანი ნორვეგიულიდან); კრებული „თანამედროვე ევროპული დრამატურგია“, თბ. 2004 კნუტ ჰამსუნი, მოგზაურობა ზღაპრულ მხარეში. კავკასიაში განცდილი და ნაოცნებარი (თარგმანი ნორვეგიულიდან), თბ. გამომცემლობა „ლიტერა“, 2010 „ადამიანი“ — ლიტერატურული და მონოგრაფიული წერილების კრებული; რუსთავი, 2007 (თანაავტორობით). ელიზაბეტ ბიშოპი, ლექსები (თარგმანი ინგლისურიდან), „დიოგენე“, თბ., 2010 (თანაავტორობით). სარა კეინის პიესა „აფეთქებული“ (თარგმანი ინგლისურიდან). წაკითხულ იქნა სამეფო უბნის თეატრში 2014 წლის 24 დეკემბერს. იან ერიკ ვოლდის ლექსები და სტატია ცხოვრებისა და შემოქმედების შესახებ (თარგმანი ნორვეგიულიდან); ჟურნალი „ახალი საუნჯე“ #9, 2014. სტაინ მერენის ლექსები და სტატია ცხოვრებისა და შემოქმედების შესახებ (თარგმანი ნორვეგიულიდან); ჟურნალი „ახალი საუნჯე“ #5, 2015. კიმბერლი ჯონსონის ლექსები (თარგმანი ინგლისურიდან); ჟურნალი „ახალი საუნჯე“ #4, 2015. ოსბორნის გამომცემლობის გზამკვლევი ტურისტებისათვის ძველ რომში (თარგმანი ინგლისურიდან); ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა. თბ., 2016 წ. ანიმალიუმი - ცხოველების მუზეუმი (თარგმანი ინგლისურიდან); ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა, თბ. 2015 წ. ვახუშტი კოტეტიშვილის სახელობის პოეზიის ახალგაზრდა მთარგმნელთა კონკურსის გამარჯვებული, 2010 მესამე პრემია უცხოური პიესის საუკეთესო თარგმანისათვის შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო დრამატული თეატრისა და მიხეილ თუმანიშვილის სახელობის თეატრალური ხელოვნების განვითარების ფონდის კონკურსზე, 2011 ცვლილების მნიშვნელობა და ერთი უპრეცედენტო საბავშვო პროექტი დაარქივებული 2017-09-24 საიტზე Wayback Machine. მანანა მათიაშვილი დაარქივებული 2020-10-23 საიტზე Wayback Machine. ელიზაბეტ ბიშოპი – ორი ლექსი ,,დედა, მამა და რვა ბავშვის" სერიის წიგნების ახალი თარგმანი[მკვდარი ბმული] მანანა მათიაშვილი ↑ ONCE … — MARIAM TSIKLAURI, TRANSLATED BY MANANA MATIASHVILI ↑ კავკასიაში განცდილი და ნაოცნებარი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-10-21. ციტირების თარიღი: 2017-08-18.
ჰაბიბურ რაჰმანი

მუჰამედ ჰაბიბურ რაჰმანი (ბენგ. মুহাম্মদ হাবিবুর রহমান; დ. 3 დეკემბერი, 1928 — გ. 11 იანვარი, 2014) — ბანგლადეშის პოლიტიკური მოღვაწე, წარმოშობით ინდოელი, ქვეყნის პრემიერ-მინისტრი 1996 წელს, დროებითი მთავრობის მმართველობის პერიოდში. ის იყო ასევე მთავარი მსაჯული 1995-ში. უმაღლესი განათლება მიიღო კალკუტაში, დაკაში, ოქსფორდსა და ლონდონში. ჰაბიბურ რაჰმანს დაწერილი აქვს 70-მდე წიგნი ბენგალურ, ხოლო 5 წიგნი ინგლისურ ენაზე. გარდაიცვალა 2014 წლის 11 იანვარს, 85 წლის ასაკში. ↑ Rahman, (Justice) Muhammad Habibu (англ.). Проверено 11 декабря 2010. Архивировано 6 июля 2012 года. ↑ http://bdnews24.com/bangladesh/2014/01/11/habibur-rahman-passes-away
ევაგრე ციხედიდელი

ევაგრე — VI საუკუნის II ნახევრის ქართველი საეკლესიო მოღვაწე, შიომღვიმის მონასტრის წინამძღვარი; ერისკაცობაში — ქართლის სპასპეტი, ციხედიდის მთავარი. საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მიერ შერაცხულია წმინდანად და მოიხსენიება ღირს ევაგრედ. მისი ხსენების დღეა 4 (17) იანვარი (ელია დიაკონთან და სხვებთან ერთად). ბერად აღიკვეცა შიო მღვიმელის ზეგავლენით და მისგანვე მიიღო წინამძღვრობა. ევაგრემ მონასტერს საკუთარი სახსრებით უყიდა მამულები — სოფელი სხალტბა მიმდგომი გოროვანით. ევაგრე გამოსახულია შიოსთან ერთად ამავე მონასტრის იოანე ნათლისმცემლის ეკლესიის ქვის კანკელის რელიეფზე (XI ს.). მოხსენებულია ღვთისმშობლის ეკლესიის (XII ს.) გვიანდელ წარწერაში. შემონახულია შიოს და ევაგრეს ცხოვრების ამსახველი თხზულების ორი რედაქცია. პირველი, უფრო ძველი და მოკლე, ეკუთვნის კათალიკოს არსენ დიდს (IX ან X ს.), მეორე წარმოადგენს აქედან გადაკაზმულს — მეტაფრასს, შედგენილია XII საუკუნეში. ევაგრეს შესახებ ცნობები დაცულია აგრეთვე ბასილი კათოლიკოსის მიერ შიოს „სასწაულთა“ შესახებ შედგენილ ნაშრომში (XII ს.) და გიორგი III-ის 1170 წლის სიგელში, რომლითაც მეფემ შიომღვიმის მონასტერს განუახლა შიომღვიმის მონასტერს მიერ შეძენილი სხალტბისა და გოროვნის შეწირულობა. ლომინაძე ბ., შიომღვიმე, თბ., 1953. საქართველოს სიძველენი, ტ. 3, დამატება, ტფ., 1926. ლომინაძე ბ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 546.
მიქაელი (კასრაძე)

არქიმანდრიტი მიქაელი (კასრაძე) (ერისკაცობაში რომან კასრაძე; დ. 12 სექტემბერი,1927, ცხინვალი — გ. 10 სექტემბერი, 2015) — ქართველი საეკლესიო მოღვაწე — არქიმანდრიტი. არქიმანდრიტი მიქაელი დაიბადა 1927 წლის 12 სექტემბერს ქალაქ ცხინვალში. სკოლის დამთავრების შემდეგ რუსთავში ჩამოვიდა სწავლის გასაგრძელებლად. დაამთავრა ტექნიკური უნივერსიტეტის მანქანათმშენებლობის ფაკულტეტი. 1980 წლიდან ეკლესიის მრევლია. 1983 წელს სიონის საპატრიარქო ტაძარში მედავითნედ დაინიშნა. 1985 წლის 15 თებერვალს მანგლისის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის მიძინების სახელობის საკათედრო ტაძარში მანგლელმა მთავარეპისკოპოსმა თადეოზმა (იორამაშვილი) დიაკვნად აკურთხა და სახელად რომანოზი უწოდა. 1986 წლის 7 იანვარს სიონის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის მიძინების სახელობის საპატრიარქო ტაძარში უწმინდესმა და უნეტარესმა ილია II მღვდლად დაასხა ხელი და ცხინვალის „ზღუდრის“ წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიის წინამძღვრად დაინიშნა. 1990 წლის 13 მაისს წილკნელმა ეპისკოპოსმა ზოსიმემ (შიოშვილი) ცხინვალის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის მიძინების სახელობის ეკლესია აკურთხა, მის წინამძღვრად მამა რომანოზი დაადგინა და ოქროს ჯვრით დააჯილდოვა. 1990 წლის დეკემბერში რუსთავის წმინდა ვახტანგ გორგასლის სახელობის საკათედრო ტაძრის მღვდელმსახურად გადაიყვანეს. 1993 წლის 21 ნოემბერს ბათუმ-შემოქმედელმა ეპისკოპოსმა [იობი (მეუფე)|იობმა (აქიაშვილი][მკვდარი ბმული]) ჯუმათის მთავარანგელოზთა სახელობის მამათა მონასტერში ბერად აღკვეცა და სახელად მიქაელი უწოდა. ამავე დღეს იღუმენის წოდება მიენიჭა და აღნიშნული მონასტრის წინამძღვრად დაინიშნა. 1995 წლის ნოემბრიდან რუსთავის მთავარანგელოზთა სახელობის მამათა მონასტრის წინამძღვრად გადაიყვანეს. 1996 წლის 24 ივნისს არქიმანდრიტის წოდება მიენიჭა. ასევე არქიმანდრიტი მიქაელი (კასრაძე) წმინდა ნინოს სახელობის ტაძრის მღვდელმსახურიც იყო. რუსთავის ეპარქიის სამღვდელოების ბიოგრაფიები დაარქივებული 2013-10-11 საიტზე Wayback Machine.