laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ჯაჰანგირ ზეინალლი

ჯაჰანგირ ჰასანაღა ოღლუ ზეინალლი (აზერ. Cahangir Həsənağa oğlu Zeynallı) — აზერბაიჯანელი კინორეჟისორი და სცენარისტი, აზერბაიჯანის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (2000). ჯაჰანგირ ზეინალლი დაიბადა 1949 წლის 13 ოქტომბერს ბაქოში. სწავლობდა მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის დირექტორთა განყოფილებაში (1970-1975 წწ). 1975 წლიდან მუშაობს კინოსტუდია „აზერბაიჯანფილმში“. 2000 წლის 18 დეკემბერს მას მიენიჭა აზერბაიჯანის ხელოვნების დამსახურებული მუშაკის საპატიო წოდება აზერბაიჯანული კინოხელოვნების განვითარებაში გაწეული სამსახურისთვის. 20 იანვარი (1990); ოცნებისკენ (1983); მარადიული კვალი (1985) გზა მარადისობისკენ (1987) პირველი მწვერვალები (1988) ლოდინი (1986) და სხვა. ↑ Азербайджанской ССР кинематография. Кино: Энциклопедический словарь / Гл. ред. С. И. Юткевич; Редкол.: Ю. С. Афанасьев, В. Е. Баскаков, И. В. Вайсфельд и др. — Москва: Советская энциклопедия, 1987. — стр. 13. ↑ Azərbaycan Respublikasının kino xadimlərinə fəxri adların verilməsi haqqında
Abyssocottinae

Abyssocottinae — მტკნარი წყლის თევზების ქვეოჯახი ქვაქვეშიასებრთა ოჯახისა. ბინადრობენ ბაიაკალის ტბაში (ციმბირში), როგორც წესი, 170 მეტრზე ღრმად. ადრე ოჯახად ითვლებოდა. პოსტკლეითრუმები რედუცირებულია ან არ აქვთ. ზურგის ფარფლი 3–10 ეკლითა და 10–21 რბილი სხივითაა. ანალურ ფარფლში 8–16 რბილი სხივია. მუცლის ფარფლს 1 ეკალი და 2–4 რბილი სხივი აქვს. ცნობილია 7 ან 8 გვარი: Abyssocottus (3 სახეობა), Asprocottus (8), Cyphocottus (2), Cottinella (1), Limnocottus (4), Neocottus (2), Procottus (4), ასევე სავარაუდოდ Batrachocottus-იც (4). ბაიკალის ტბაში ქვაქვეშიასებრთა კიდევ ორი ქვეოჯახი გვხვდება: Comephorinae და Cottinae. ↑ 1.0 1.1 1.2 Nelson, Joseph S.; Grande, Terry C.; Wilson, Mark V. H. (2016) Fishes of the World, 5-th, Hoboken, New Jersey: Wiley, გვ. 492. DOI:10.1002/9781119174844. ISBN 978-1-118-34233-6.  დაარქივებული 2019-04-08 საიტზე Wayback Machine. ↑ Kontula, Tytti; Kirilchik, Sergei V.; Väinölä, Risto (აპრილი, 2003). „Endemic diversification of the monophyletic cottoid fish species flock in Lake Baikal explored with mtDNA sequencing“. Molecular Phylogenetics and Evolution. 27 (1): 143–155. doi:10.1016/S1055-7903(02)00376-7. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date=-ში (დახმარება)
ივანე ყანჩელი

ივანე (იაშა) სოლომონის ძე ყანჩელი (დ. 21 მაისი, 1878, ტფილისის გუბერნია, — გ. 1920, ქ. ახალქალაქი) — ქართველი სამხედრო პირი, პოლკოვნიკი (1917). სამხედრო სამსახური დაიწყო რუსეთის იმპერიის არმიაში 1898 წელს. დაამთავრა თბილისის იუნკერთა ქვეითი სასწავლებელი. წლების განმავლობაში მსახურობდა გრენადერთა მე-14 ქართული პოლკში. მონაწილეობდა I მსოფლიო ომში (1914-1918). 1917 წლის სექტემბრიდან ნოემბრამდე პოლკოვნიკი ყანჩელი მეთაურობდა გენერალ კოტლიარევსკის სახელობის გრენადერთა მე-14 ქართულ პოლკს. დამოუკიდებელი საქართველოს ჯარში იყო მე-11 ათასეულის უფროსი. 1920 წლის იანვარში ტრაგიკულად დაიღუპა ახალქალაქში. დაჯილდოებული იყო წმ. სტანისლავის III (1907) და II (ხმლებით, 1916), წმ. ანას IV (წარწერით „მამაცობისთვის“, 1916) და II (ხმლებით, 1916), წმ. ვლადიმერის IV (ხმლებითა და ბაფთით, 1917) ხარისხის ორდენებით. ივანე ყანჩელი — საქართველოს პირველი რესპუბლიკის (1918-1921) პროსოპოგრაფიული ბაზა (ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ლინგვისტურ კვლევათა ინსტიტუტი) Канчели_Иван_Соломонович. «Офицеры русской императорской армии»
ენდელაძე

საკუთარი სახელი ენდელაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ავთო ენდელაძე — ფეხბურთელი გიორგი ენდელაძე — პოლიტიკოსი ზვიად ენდელაძე — ფეხბურთელი თენგიზ ენდელაძე — უშიშროების გენერალ-მაიორი
თედიაშვილი

საკუთარი სახელი თედიაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ალექსანდრე თედიაშვილი — ცირკის მსახიობი ბესარიონ თედიაშვილი — ბიზნესმენი, პოლიტიკოსი ლევან თედიაშვილი — სპორტსმენი (ჭიდაობა)
ირაკლი ცაგურია

ირაკლი ბესარიონის ძე ცაგურია (დ. 1892 — გ. 11 ნოემბერი, 1969) — ქართველი სამხედრო მოღვაწე, პოლკოვნიკი (1919). დაამთავრა ოდესის კადეტთა კორპუსი (1913) და მიხეილის საარტილერიო სასწავლებელი (1914). I მსოფლიო ომის დროს იბრძოდა კავკასიის ფრონტზე და მონაწილეობდა გენერალ ნიკოლოზ ბარათოვის ექსპედიციაში ირანში, სადაც მეთაურობდა კავკასიის სამთო-საარტილერიო დივიზიონის ბატარეას შტაბს-კაპიტნის ჩინით. 1917 წლის ივლისში პეტროგრადში მივლინების პერიოდში მონაწილეობდა მიიღო ბოლშევიკთა გამოსვლების ჩახშობაში. 1918 წლიდან მსახურობდა დამოუკიდებელი საქართველოს ჯარში ჯერ კაპიტნის, შემდეგ პოდპოლკოვნიკის და ბოლოს, პოლკოვნიკის წოდებით. თავი გამოიჩინა სადახლოს ბრძოლაში სომხეთთან ომის დროს (1918) და ნორიოსთან შეტაკებაში საბჭოთა რუსეთის თავდასხმის დროს (1921). მონაწილეობდა 1924 წლის აგვისტოს აჯანყებაში; გეგმის მიხედვით უნდა აეღო ვაზიანი, რაც ვერ განხორციელდა. აჯანყების დამარცხების შემდეგ ემიგრაციაში წავიდა. ძირითადად ცხოვრობდა ბელგიაში. ერთხანს იყო საქართველოს ემიგრანტული მთავრობის წარმომადგენელი ამ ქვეყანაში. აქვეყნებდა სამხედრო-ისტორიული შინაარსის პუბლიცისტურ სტატიებს ემიგრანტულ პრესაში საკუთარი სახელით და სხვადასხვა ფსევდონიმით (იტრია სურამელი, Colonel D. de Souramy და სხვ.). დაჯილდოებული იყო გიორგის ოქროს იარაღით წარწერით „მამაცობისთვის“ (1917) და წმინდა გიორგის IV ხარისხის ორდენით (1918). ბახტაძე მიხეილ. პოლკოვნიკი ირაკლი ცაგურია // ქართული ემიგრაცია. – 2015. - #3(6). - გვ. 7-20. ირაკლი ცაგურია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ცაგურია

საკუთარი სახელი ცაგურია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან: ირაკლი ცაგურია — სამხედრო მოღვაწე, ემიგრანტი ლევან ცაგურია (კოკაი) — სუმოისტი
სურმავა

საკუთარი სახელი სურმავა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან: გიორგი სურმავა — ბრიგადის გენერალი კონსტანტინე სურმავა — რეჟისორი
კონსტანტინე სურმავა

კონსტანტინე (კოტე) სურმავა (დ. 24 იანვარი, 1927, თბილისი, — გ. 23 თებერვალი, 2008) — ქართველი რეჟისორი, საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1967). დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტი (1952). მუშაობდა მოზარდ მაყურებელთა ქართულ (1952-1960) და ა. გრიბოედოვის სახელობის რუსულ დრამატულ თეატრებში (1960-1968). 1968-1979 წლებში იყო მოზარდ-მაყურებელთა რუსული, 1970-1974 წლებში — გრიბოედოვის სახელობის თეატრების სამხატვრო ხელმძღვანელი. 1975 წელს მიხეილ თუმანიშვილთან ერთად ჩამოაყალიბა „კინომსახიობთა თეატრი“. კინოში მოღვაწეობდა 1962 წლიდან. გადაიღო ფილმები: „ომარ ჯოხაძე“ (1963), „ბიჭი და ჩიტი“ (1968), „ზღაპარი“ (1980), „მიიღეთ გამოწვევა სენიორებო!“ (1982). დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (2002). ქართული კონო, 1896-2011.- თბ., 2011.- გვ. 165. კონსტანტინე სურმავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
გიორგი სურმავა

გიორგი გივის ძე სურმავა (დ. 16 მაისი, 1958) — ქართველი სამხედრო პირი, ბრიგადის გენერალი (2014). დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტი (1980). 1992 წლიდან იყო საქართველოს შეიარაღებულ ძალებში. მონაწილეობდა აფხაზეთის კონფლიქტში (1992-1993) და რუსეთ-საქართველოს ომში (2008). სხვადასხვა დროს მსახურობდა დაზვერვის ოფიცერად გენერალური შტაბის, სახმელეთო ჯარების, სამხედრო დაზვერვის დეპარტამენტის სტრუქტურებში. 2012-2016 წლებში იყო გაერთიანებული შტაბის J-3 ოპერატიული დაგეგმვის დეპარტამენტის უფროსი, 2016-2017 წლებში — საქართველოს შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის უფროსის მოადგილე, 2017-2018 წლებში — ეროვნული უშიშროების საბჭოს თავდაცვის და სამხედრო აღმშენებლობის დეპარტამენტის მთავარი მრჩეველი. 2017 წლიდან თადარიგშია. მუშაობს საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ნაგებობების, სპეციალური სისტემების და საინჟინრო უზრუნველყოფის ინსტიტუტში (მეცნიერ-თანამშრომელი). დაჯილდოებულია მედლით „საბრძოლო დამსახურებისათვის“, მედლით „გენერალი მაზნიაშვილი“, ასევე უწყებრივი მედლებით. გიორგი სურმავა — საქართველოს თავდაცვის სამინისტრო. გიორგი სურმავა — სტუ-ის საინფორმაციო მონაცემთა ბაზა.
1916

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 1916 1916 (ათას ცხრაას თექვსმეტი) წელი — გრიგორიანული კალენდრის ნაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა შაბათი და იულიუსის კალენდრის ნაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა პარასკევი. ამ წელს კალენდრებს შორის განსხვავება იყო 13 დღე. ეს წელი არის XX საუკუნის მე-2 დეკადის მე-6 წელი. მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 1916. 2 იანვარი : რიფსიმე სიმონიანი — სომეხი მხატვარი და მოქანდაკე (გ. 1998) 7 იანვარი : გიორგი ბახტაძე — საბჭოთა კავშირის გმირი (გ. 1957) 14 იანვარი : ალექსანდრე ბიბილაშვილი — საბჭოთა კავშირის გმირი (გ. 1944) 24 იანვარი : რაფაელ კალდერა — ვენესუელის 54-ე (1969–1974) და მე-60 პრეზიდენტი (1994–1999) (გ. 2009) 5 თებერვალი : გრიგოლ ბუაჩიძე — საბჭოთა კავშირის გმირი (გ. 1996) 23 თებერვალი  : დავით ჯაბიძე — საბჭოთა კავშირის გმირი. (გ. 1982) 4 მარტი : ჰანს აიზენკი — გერმანული წარმოშობის ინგლისელი ფსიქოლოგი (გ. 1997) 13 მარტი  : პიერ გასკანი — ფრანგი ნოველისტი (გ. 1997) 14 მარტი : რიშათ აბდულინი — ყაზახი საოპორო მომღერალი (ბარიტონი) (გ. 1988) 14 მარტი : ჰორტონ ფუტი — ამერიკელი დრამატურგი და სცენარისტი. (გ. 2009) 16 მარტი  : მერსედეს მაკ-კემბრიჯი — ამერიკელი მსახიობი (გ. 2004) 17 მარტი : ალექსანდრე ასლანიკაშვილი — ქართველი გეოგრაფ-კარტოგრაფი (გ. 1981) 16 აპრილი : ლოლაძე, შალვა — ქართველი სამხედრო (გ. 1945) 16 ივნისი : ასათიანი, თეიმურაზ— ქართველი მოქანდაკე (გ. 1988) მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 1916. 12 თებერვალი : დედეკინდი, რიხარდ იულიუს ვილჰელმ — გერმანელი მათემატიკოსი (დ. 1831) 1 ივნისი : გივიშვილი, დავით — ქართველი პოეტი (დ.1850) 29 ივნისი : ყიფშიძე, ალექსანდრე — ქართველი ისტორიკოსი, საზოგადო მოღვაწე (დ.1862) 15 ივლისი :ილია მეჩნიკოვი — რუსი ბიოლოგი და პათოლოგი. (დ. 1845) 27 ნოემბერი : ვერჰარნი, ემილ — ბელგიელი პოეტი და დრამატურგი. (დ. 1855) 9 დეკემბერი : ნაცუმე სოსეკი —იაპონელი მწერალი (დ.1867) 10 დეკემბერი : ოიამა ივაო— იაპონიის სამხედრო მოღვაწე, მარშალი (დ.1842) ლიტერატურა : ფონ ჰაიდენსტამი, ფერნერ
ვიქტორ მგალობლიშვილი

ვიქტორ გიორგის ძე მგალობლიშვილი (დ. 29 სექტემბერი, 1890, სოფ. ბახვი, ახლანდ. ოზურგეთის მუნიციპალიტეტი — გ. 17 ოქტომბერი, 1938) — ქართველი სამხედრო პირი, პოლკოვნიკი. 1911 წლიდან მსახურობდა რუსეთის იმპერიის არმიაში. მონაწილეობდა პირველ მსოფლიო ომში (1914-1918). 1918-1921 წლებში მსახურობდა დამოუკიდებელი საქართველოს ჯარში (პოდპოლკოვნიკი, შემდეგ პოლკოვნიკი). საბჭოთა რეჟიმის დამყარების შემდეგ იყო ამიერკავკასიის სამხედრო ოლქის არტილერიის შტაბის უფროსი. 1932 წელს გარკვეული ხნით დააპატიმრეს 1924 წლის აგვისტოს აჯანყებაში მონაწილეობის ბრალდებით. 1937 წელს კვლავ დააპატიმრეს და დახვრიტეს. რეაბილიტირებულია 1957 წელს. დაჯილდოებული იყო წმ. გიორგის IV ხარისხის ორდენით (1917). მგალობლიშვილი ვიქტორ გიორგის ძე. სტალინური სიები საქართველოდან [ელექტრონული მონაცემთა ბაზა] Мгалоблишвили Виктор Георгиевич, «Офицеры русской императорской армии»
გუმის პრეფექტურა

გუმის პრეფექტურა (იაპონ. 群馬県) — პრეფექტურა იაპონიაში, კანტოს რეგიონში, კუნძულ ჰონსიუზე. ფართობი 6362 კმ², მოსახლეობა 1 934 920 ადამიანი (2021 წლის 1 მარტის მდგომარეობით). ჩრდილოეთით ესაზღვრება ნიიგატისა და ფუკუსიმის პრეფექტურები, სამხრეთ-დასავლეთით ნაგანოს პრეფექტურა, სამხრეთით საიტამის პრეფექტურა, აღმოსავლეთით ტოტიგის პრეფექტურა. ადმინისტრაციული ცენტრი ქალაქი მაებასი. ↑ 群馬県統計情報提供システム > 移動人口調査 > 月報
რაფაელ ჩხოტუა

რაფაელ ნიკოლოზის ძე ჩხოტუა (დ. 2 იანვარი, 1885 — გ. 1937) — აფხაზი თავადი, სამხედრო პირი და პოლიტიკოსი. ჩქოტუების (ჩხოტუების) საგვარეულოს წარმომადგენელი. დაამთავრა ნიკოლოზის საკავალერიო სასწავლებელი. მსახურობდა ნიჟეგოროდის დრაგუნთა მე-17 პოლკში. პირველი მსოფლიო ომის (1914-1918) დროს შტაბ-როტმისტრი ჩხოტუა მონაწილეობდა საბრძოლო მოქმედებებში პოლონეთის ტერიტორიაზე (თავი გამოიჩინა სადგურ კოლიუშკისთან ბრძოლაში 1914 წლის ნოემბერში), შემდეგ გენერალ ნიკოლოზ ბარათოვის ექსპედიციაში ირანში. 1916 წელს მიიღო პოდპოლკოვნიკის, შემდეგ პოლკოვნიკის წოდება. 1917 წლის რევოლუციის შემდეგ მონაწილეობდა სოხუმის ოკრუგის პოლიტიკურ ცხოვრებაში. იყო აფხაზთა სახალხო საბჭოს წევრი. 1918 წელის 25 ივლისს დაამტკიცეს აფხაზეთის საქმეთა მინისტრად — აფხაზთა სახალხო საბჭოს წარმომადგენლად საქართველოს რესპუბლიკის ცენტრალურ ხელისუფლებასთან თბილისში. იმავე წლის 10 ოქტომბერს საქართველოს მთავრობამ აფხაზეთში გადატრიალების მცდელობის მხარდაჭერის ბრალდებით თანამდებობიდან გაათავისუფლა და დროებით დააპატიმრა. შემდეგ თანამშრომლობდა რესპუბლიკის ხელისუფლებასთან. 1921 წლიდან ემიგრაციაში იყო. დაჯილდოებული იყო წმ. ვლადიმირის IV (ხმლებით და ბაფთით, 1915), წმ. ანას III (ხმლებით და ბაფთით, 1915) და IV (წარწერით „მამაცობისთვის“, 1915), წმ. სტანისლავის II (ხმლებით, 1915) ხარისხის ორდენებით, გიორგის იარაღით (1915). მარშანია ნ. აფხაზი არისტოკრატები ემიგრაციაში = Абхазская аристократия в изгнании.-თბ.,2018.-მე-2 შევსებული გამოცემა.-გვ.282. რაფაელ ჩხოტუა — საქართველოს პირველი რესპუბლიკის (1918-1921) პროსოპოგრაფიული ბაზა (ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ლინგვისტურ კვლევათა ინსტიტუტი) Чхотуа Рафаил Николаевич, «Офицеры русской императорской армии»
კისოს მთები

კისოს მთები (იაპონ. 木曽山脈) — ქედი იაპონიაში, კუნძულ ჰონსიუს ცენტრალურ ნაწილში. წარმოადგენს იაპონიის ალპების შემადგენელ ნაწილს. ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ გადაჭიმულია დაახლოებით 100 კმ-ზე, ხოლო აღმოსავლეთიდან დასავლეთისაკენ დაახლოებით 20 კმ-ზე. მაქსიმალური სიმაღლე 2956 მ (მთა კისოკომა). ძირითადად აგებულია გრანიტებით. ციცაბო ფერდობები ღრმადაა დანაწევრებული კისოსა და ტენრიუს აუზის მდინარეთა ხეობებით. დამახასიათებელია ალპური ტიპის თხემი. განვითარებულია ხშირი წიწვოვანი ტყე და ალპური მცენარეულობა. კისოკომის მთის აღმოსავლეთ ნაწილშია კომაგატაკეს საბაგირო გზა. 2020 წლის 27 მარტს ქედის ტერიტორია გამოცხადდა იაპონიის რიგით 57-ე ახალ კვაზიეროვნულ პარკად. კისო ცნობილია აგრეთვე „ცენტრალური ალპების“ სახელწოდებით. ↑ Kiso Mountains | Encyclopedia Nipponica www.kotobank.jp ↑ Central Alps Komagatake Ropeway & Bus Services ↑ Ministry of the Environment of Japan www.env.go.jp
გიორგი ქუთათელაძე

გიორგი ნიკოლოზის ძე ქუთათელაძე (დ. 18 დეკემბერი, 1889, ხონი, — გ. 13 ივლისი, 1937) — ქართველი სამხედრო მოღვაწე. დამთავრა ყაზანის სამხედრო სასწავლებელი (1911). მსახურობდა კავკასიის მე-6 მსროლელთა პოლკში პოდპორუჩიკის, შემდეგ პორუჩიკის წოდებით. მონაწილეობდა პირველ მსოფლიო ომში (1914-1918). 1915 წელს დაიჭრა. მიაღწია ბატალიონის მეთაურობას, კაპიტნის წოდებით. 1918-1921 წლებში მსახურობდა დამოუკიდებელი საქართველოს ჯარში, 1921 წლიდან — წითელ არმიაში. იყო 1-ლი ქართული მსროლელი დივიზიონის შტაბის უფროსის მოადგილე, ცალკეული არმიის შტაბის მეკავშირე საქართველოს სსრ სამხედრო-საზღვაო სქმეთა სახალხო კომისარიატთან (1921-1922 წლებში), კავკასიის ცალკეული არმიის შტაბის ადიუტანტი, 1-ლი ქართული მსროლელი პოლკის უფროსის მოადგილე. მონაწილეობდა 1924 წლის აგვისტოს აჯანყების ჩახშობაში დასავლეთ საქართველოში. იმავე წელს ქუთათელაძემ დაამთავრა წითელი არმიის კომინტერნის სახელობის უმაღლესის ტაქტიკური სკოლა. 1930 წლიდან ქუთათელაძე იყო კავკასიის წითელი არმიის მეთაურის თანაშემწე, 1933 წლიდან — კომდივი, მე-9 მსროლელთა კორპუსის მეთაური ქალაქ კრასნოდარში, 1935 წლიდან — წითელი არმიის ამიერკავკასიის სამხედრო ოლქის მეთაურის თანაშემწე მატერიალური უზრუნველყოფის დარგში, 1936 წლიდან — დივიზიის კომისარი წითელი არმიის ჩრდილოკავკასიის სამხედრო ოლქში. 1928-1936 წლებში იყო საქართველოს სსრ ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტის წევრი, 1930 წლიდან — საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრობის კანდიდატი. 1937 წლის რეპრესიების დროს „ზინოვიევურ-ტროცკისტული, ტერორისტული, მავნებლური ორგანიზაციის წევრობის“ ბრალდებით დააპატიმრეს და დახვრიტეს. რეაბილიტირებულია 1956 წელს. დაჯილდოებული იყო რუსეთის იმპერიის წმ. ვლადიმირის IV (ხმლებით და ბაფთით, 1915), წმ. სტანისლავის III (ხმლებით და ბაფთით, 1916), წმ. ანას III (ხმლებით და ბაფთით, 1916) ხარისხის ორდენებით, ასევე წითელი დროშის, წითელი ვარსკვლავის და საქართველოს სსრ შრომის წითელი დროშის ორდენებით. კალაძე ნ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 568. ქუთათელაძე გიორგი ნიკოლოზის ძე. „საზოგადოებრივი არქივი“ — საბჭოთა წარსულის კვლევის ლაბორატორია
თუხარელი

საკუთარი სახელი თუხარელი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან: ამოან თუხარელი — მესხი თავადი გიორგი თუხარელი — სამხედრო მოღვაწე გიორგი თუხარელი — ინჟინერი, ემიგრანტი თორნიკე თუხარელი — ფეხბურთელი მაია თუხარელი — ლიტერატურათმცოდნე იულიოს თუხარელი — საეკლესიო მოღვაწე ოთარ თუხარელი — არქიტექტორი თუხარლები — ფეოდალური საგვარეულო სამხრეთ საქართველოში
უგულავა

საკუთარი სახელი უგულავა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან: არჩილ უგულავა — ფიზიკოსი გიგი უგულავა — პოლიტიკოსი დუგლას უგულავა — მათემატიკოსი ედუარდ უგულავა — მწერალი, პედაგოგი იუზა უგულავა — ინჟინერი ოლიფანტე უგულავა — სამხედრო პირი
ოლიფანტე უგულავა

ოლიფანტე ლევანის ძე უგულავა (დ. 1898 — გ. 30 სექტემბერი, 1937) — ქართველი სამხედრო პირი, დივიზიის კომისარი (1936). დაიბადა ქუთაისის გუბერნიაში, გლეხის ოჯახში. 1918 წლიდან იყო ბოლშევიკური პარტიის წევრი. 1919-1920 წლებში რიგითად მსახურობდა დამოუკიდებელი საქართველოს ჯარში. 1922 წელს პარტიული მობილიზაციით გაწვეული იყო წითელ არმიაში. მსახურობდა სხვადასხვა ქართულ შენაერთში. 1935 წლიდან იყო 1-ლი ქართული მსროლელი დივიზიის სამხედრო კომისარი, 1936 წლიდან — ამიერკავკასიის სამხედრო ოლქის პოლიტსამმართველოს უფროსის მოადგილე. 1937 წლის ივლისში დააპატიმრეს კონტრრევოლუციური საქმიანობის ბრალდებით და მოგვიანებით დახვრიტეს. რეაბილიტირებულია 1957 წელს. დაჯილდოებული იყო წითელი დროშის (1936) და საქართველოს სსრ შრომის წითელი დროშის (1931) ორდენებით. Сувениров О. Ф. Трагедия РККА 1937-1938. — M.: TEPPA, 1998. — ISBN 5-300-02220-9. — გვ. 397.
კევლიშვილი

საკუთარი სახელი კევლიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან: გიორგი კევლიშვილი — სპორტსმენი (მკლავჭიდი) გიორგი კევლიშვილი — ჰემატოლოგი პოლიკარპე კევლიშვილი — სამხედრო პირი
ალექსანდრე ახვლედიანი (პოლკოვნიკი)

ალექსანდრე (მამია) სოლომონის ძე ახვლედიანი (დ. 1892, ქუთაისი, — გ. 30 სექტემბერი, 1937) — ქართველი სამხედრო პირი, პოლკოვნიკი. მსახურობდა რუსეთის იმპერიის, საქართველოს რესპუბლიკის, შემდეგ — წითელ არმიაში. 1930-იან წლებში იყო საქართველოს ინდუსტრიული ინსტიტუტის სამხედრო ხელმძღვანელი პოლკოვნიკის წოდებით. 1937 წლის ივლისში დააპატიმრეს „კონტრრევოლუციური ორგანიზაციის წევრობის“ ბრალდებით და მოგვიანებით დახვრიტეს. რეაბილიტირებულია 1957 წელს. Сувениров О. Ф. Трагедия РККА 1937-1938. — M.: TEPPA, 1998. — ISBN 5-300-02220-9. — გვ. 427. ახვლედიანი ალექსანდრე (მამია) სოლომონის ძე. სტალინური სიები საქართველოდან [ელექტრონული მონაცემთა ბაზა]
კელასურის მღვიმოვანი

კელასურის მღვიმოვანი — კარსტული მღვიმოვანი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გულრიფშის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მდინარეებს კელასურსა და მაჭარის შუა მთისწინეთში, სოფელ კელასურის ჩრდილო-აღმოსავლეთით. ზღვის დონიდან 190 მ, მდინარის დონიდან 1-2 მ. გამომუშავებულია ზედაცარცულ შრეებრივ კირქვებში. აერთიანებს ერთი მეორესთან მიჯრით განლაგებულ და ერთმანეთთან დაკავშირებულ მდინარე კელასურის ფსკერქვეშა მჭვიმეებს, რომლებიც შედგება ვერტიკალური და სუბჰორიზონტალური მონაკვეთებისაგან. მიწისქვეშა გამდინარე ნაკადები ასაზრდოებს ბესლეთის წყაროებს. მღვიმოვანის ჯამური სიგრძეა 1380 მ. I მღვიმის სიღრმე — 80 მ. მღვიმე ეპიზოდურად წყლით ივსება. ჰაერის ტემპერატურა ბოლო დარბაზში 12 °C. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. — გვ. 618.
აკაისის მთები

აკაისის მთები (იაპონ. 赤石山脈) — ქედი იაპონიაში, კუნძულ ჰონსიუს ცენტრალურ ნაწილში. წარმოადგენს იაპონიის ალპების ნაწილს. ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ გადაჭიმულია 120 კმ-ზე, ხოლო აღმოსავლეთიდან დასავლეთისაკენ 40 კმ-ზე. მაქსიმალური სიმაღლე 3193 მ (მთა კიტა). ძირითადად აგებულია მეზოზოური და პალეოზოური ასაკის დანალექი და მეტამორფული ქანებით. დანაწევრებულია მდინარეთა ღრმა ხეობებით. ქედის ფარგლებში სათავე აქვთ მდინარეებს ოისა და ტენრიუს. აკაისის მთები ცნობილია აგრეთვე „სამხრეთი ალპების“ სახელწოდებით. ↑ 21 Mountains with prominence of 1,500m (4,921 ft.) or greater ↑ Akaishi Mountains | Encyclopedia Nipponica www.kotobank.jp
აგაეტე

აგაეტე (ესპ. Agaete) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების ლას-პალმასის პროვინციის შემადგენლობაში, მდებარეობს კუნძულ გრან-კანარიაზე. ფართობი — 45,5 კმ². მოსახლეობა — 5633 კაცი (2022 წ.). ლას-პალმასის მუნიციპალიტეტები აგაეტეს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ანტიგუა (ლას-პალმასი)

ანტიგუა (ესპ. Antigua) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების ლას-პალმასის პროვინციის შემადგენლობაში, მდებარეობს მდებარეობს კუნძულ ფუერტევენტურაზე. ფართობი — 250,56 კმ². მოსახლეობა — 12 940 კაცი (2022 წ.). ლას-პალმასის მუნიციპალიტეტები ანტიგუის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
არია (ლას-პალმასი)

არია (ესპ. Haria) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების ლას-პალმასის პროვინციის შემადგენლობაში, მდებარეობს კუნძულ ლანსაროტეზე. ფართობი — 106,58 კმ². მოსახლეობა — 5 382 კაცი (2022 წ.). ლას-პალმასის მუნიციპალიტეტები არიის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
სკორპენისმაგვარნი

სკორპენისმაგვარნი (ლათ. Scorpaenoidei) — სხივფარფლიანი თევზების ქვერიგი სკორპენისნაირთა რიგისა. სკორპენისნაირთა რიგზე ფუნდამენტური ნაშრომი ეკუთვნის კ. მაცუბარას (1943), რომელმაც პირველმა გამოაქვეყნა რიგის სისტემატიკური განხილვა, მ.შ. Scorpaenoidei-ს ქვერიგის მდგომარეობა და ნათესაური კავშირები მის წევრებს შორის. შემდგომ ნაშრომებში სკორპენისებრთა ოჯახი გაყვეს და 11 ოჯახი Scorpaenoidei-ს ქვერიგში გააერთიანეს. სხვა ავტორებთან ქვერიგში 20 ოჯახი იყო გაერთიანებული. „მსოფლიოს თევზების“ მე-5 გამოცემაში ქვერიგი აერთიანებს 6 ოჯახს, 90-მდე გვარს და 513 სახეობას. ზოგიერთი წყარო ქვერიგს ქორჭილასნაირთა რიგის ნაწილად განიხილავს. ოჯახი Scorpaenidae — სკორპენისებრნი ქვეოჯახი Sebastinae ტრიბა Sebastini ტრიბა Sebastolobini ქვეოჯახი Setarchinae ქვეოჯახი Neosebastinae ქვეოჯახი Scorpaeninae ტრიბა Scorpaenini ტრიბა Pteroini ქვეოჯახი Caracanthinae ქვეოჯახი Apistinae ქვეოჯახი Tetraroginae ქვეოჯახი Synanceiinae ტრიბა Minoini ტრიბა Choridactylini ტრიბა Synanceiini ქვეოჯახი Plectrogeniinae ოჯახი Aploactinidae ოჯახი Eschmeyeridae ოჯახი Pataecidae ოჯახი Gnathanacanthidae ოჯახი Congiopodidae ↑ გოგმაჩაძე თ., თევზების ნომენკლატურა : ლექსიკონი, ბათუმი: გამომც. „აჭარა“, 2018. — გვ. 304, ISBN 978-9941-460-45-6. ↑ Nelson, Joseph S.; Grande, Terry C.; Wilson, Mark V. H. (2016) Fishes of the World, 5-th, Hoboken, New Jersey: Wiley, გვ. 468. DOI:10.1002/9781119174844. ISBN 978-1-118-34233-6.  დაარქივებული 2019-04-08 საიტზე Wayback Machine. ↑ Ricardo Betancur-R; Edward O. Wiley; Gloria Arratia; et al. (2017). „Phylogenetic classification of bony fishes“. BMC Evolutionary Biology. 17 (162). doi:10.1186/s12862-017-0958-3.
აგუიმესი

აგუიმესი (ესპ. Agüimes) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების ლას-პალმასის პროვინციის შემადგენლობაში, მდებარეობს კუნძულ გრან-კანარიაზე. ფართობი — 79,28 კმ². მოსახლეობა — 31 619 კაცი (2022 წ.). ლას-პალმასის მუნიციპალიტეტები აგუიმესის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a> ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 http://distritopostal.es/las-palmas/aguimes
არტენარა

არტენარა (ესპ. Artenara) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების ლას-პალმასის პროვინციის შემადგენლობაში, მდებარეობს კუნძულ გრან-კანარიაზე. ფართობი — 66,70 კმ². მოსახლეობა — 1069 კაცი (2022 წ.). ლას-პალმასის მუნიციპალიტეტები არტენარის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
არუკასი

არუკასი (ესპ. Arucas) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების ლას-პალმასის პროვინციის შემადგენლობაში, მდებარეობს კუნძულ გრან-კანარიაზე. ფართობი — 33,01 კმ². მოსახლეობა — 38 138 კაცი (2022 წ.). ლას-პალმასის მუნიციპალიტეტები არუკასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ვალიესკო

ვალიესკო (ესპ. Valleseco) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების ლას-პალმასის პროვინციის შემადგენლობაში, მდებარეობს კუნძულ გრან-კანარიაზე. ფართობი — 22,11 კმ². მოსახლეობა — 3749 კაცი (2022 წ.). ლას-პალმასის მუნიციპალიტეტები ვალიესკოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>