laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
Ride the Lightning (სიმღერა)

Ride the Lightning — ამერიკული მძიმე მეტალ ჯგუფ მეტალიკის სიმღერა და მეორე სიმღერა მათივე ამავე სახელწოდების ალბომიდან. Ride the Lightning მეტალიკის პირველი სიმღერაა, რომელიც პირდაპირ მიუთითებს სამართლის სისტემის საცოდაობაზე და ერთ-ერთია იმ ორი სიმღერიდან, რომლის შექმნაში თავისი წვლილი ჯგუფის ყოფილ წევრს, დეივ მასტეინსაც მიუძღვის. მას მიიჩნევენ ალბომის ...And Justice for All ტექსტების იდეის შექმნის წინაპირობად. მასში ასახულია იმ პიროვნების სულიერი ტანჯვა, აზრები და გრძნობები, რომელიც დამნაშავედ ცნეს და ელექტრო სკამისთვის გაწირეს, მის მდგომარეობას უშუალოდ სიკვდილით დასჯის წინ, რომელიც მას არ დაუმსახურებია. ტექსტი სიმღერის ბოლოს „Wakened by the horrid scream, freed from the frightening dream“ ნათლად მიუთითებს, რომ ყველაფერი სიმღერაში აღწერილი იყო მხოლოდ ფანტაზია, აზრები და გრძნობები. სიმღერის ავტორები არიან კლიფ ბარტონი, ჯეიმზ ჰეტფილდი, ლარს ულრიხი და დეივ მასტეინი. ↑ ალბომი Ride the Lightning. Metallica.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-10-13. ციტირების თარიღი: 2011-06-28. ↑ 2.0 2.1 Ride the Lightning. Encyclopedia Metallica. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-09-08. ციტირების თარიღი: 2011-06-28. ↑ 3.0 3.1 Ride the Lightning. Songfacts.com. ციტირების თარიღი: 2011-06-28. ↑ 4.0 4.1 Ride the Lightning. Songmeanings.net. ციტირების თარიღი: 2011-06-28. Ride the Lightning YouTube-ზე სიმღერების საუკეთესო ათეული ალბომიდან Ride the Lightning სიმღერის ტექსტის ინერპრეტაციები მუსიკალური ნაწყვეტები: ვერ ხსნით ფაილს? იხ. მედია მაშველი.
სან-ფრანცისკოს სიმფონიური ორკესტრი

სან-ფრანცისკოს სიმფონიური ორკესტრი (ცნობილი ასევე როგორც სან-ფრანცისკოს სიმფონია ან SFS) სან-ფრანცისკოში დაარსებული სიმფონიური ორკესტრია. ამჟამად მისი მუსიკალური დირიჟორია მაიკლ ტილსონ ტომასი, რომელსაც ეს პოზიცია უკავია 1995 წლის სექტემბრიდან. ოფიციალური საიტი სან-ფრანცისკოს სიმფონიური ორკესტრის სრული დისკოგრაფია (PDF) დაარქივებული 2011-06-04 საიტზე Wayback Machine. საიტი Keeping Score სან-ფრანცისკოს სიმფონიური ორკესტრის სოციალური ქსელი დაარქივებული 2010-07-01 საიტზე Wayback Machine. Keeping Score – ჩაიკოვსკის მე-4 სიმფონია
ჩირდილელიანთკარი

ჩირდილელიანთკარი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის დუშეთის მუნიციპალიტეტში (ბაზალეთის თემი). მდებარეობს ბაზალეთის პლატოზე. ბაზალეთის ტბის დასავლეთით. ზღვის დონიდან 940 მეტრი, დუშეთიდან 8 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 187 ადამიანი. ჩირდილელიანთკარის ეკლესია ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 138. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ჩირდილი

ჩირდილი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის დუშეთის მუნიციპალიტეტში, ხევსურეთის თემში. მდებარეობს გუდამაყრის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 1350 მეტრი, დუშეთიდან 72 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 8 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 138. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ სერგი მაკალათია, „ხევსურეთი“ (მეორე გამოცემა), თბილისი, ნაკადული, 1984 წ., გვ. 15. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ჩირუხისწყალი

ჩირუხისწყალი, მარითისხევი — მდინარე დასავლეთ საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის შუახევის მუნიციპალიტეტში. მდინარე აჭარისწყლის მარცხენა შენაკადი. სათავე აქვს შავშეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 2220 მეტრ სიმაღლეზე, სიგრძე 32 კილომეტრი. მდინარის აუზის ფართობი 329 კმ². საზრდოობს წვიმის, თოვლისა და მიწისქვეშა წყლით. გაზაფხულზე ახასიათებს წყალდიდობა, შემოდგომაზე წყალმოვარდნები, ზაფხულსა და ზამთარში — წყალმცირობა. საშუალო წლიური ხარჯი შეადგენს სათავესთან 10,9 მ³/წმ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 138.
მირიაგონი

მირიაგონი გეომეტრიაში — 10 000 გვერდიანი პოლიგონი. ტოლგვერდა მირიაგონში ყოველი კუთხე 179.964 გრადუსია. ამასთან ტოლგვერდა მირიაგონი, თუ საკმაოდ ახლო მანძილიდან არ შემოწმდა, წრიული ფორმის ჩანს. მისი სახელი მომდინარეობს ბერძნული სიტყვიდან „მირიად“, რაც 10 000-ს ნიშნავს.
რასელის ჯგუფი

რასელის ჯგუფი (ინგლ. The Russell Group) — ბრიტანეთის 24 წამყვანი კვლევითი უნივერსიტეტის ასოციაცია, დაარსებული 1994 წელს. რასელის ჯგუფს ხშირად განიხილავენ როგორც ამერიკის აივი ლიგის ბრიტანულ ეკვივალენტს. რასელის ჯგუფი დააარსეს იმ უნივერსიტეტებმა, რომლებიც ერთად ყოველწლიურად ბრიტანეთში კვლევითი გრანტების და საკონტრაკტო ფონდების ორ-მესამედს იღებენ. ჯგუფის ერთ-ერთი მთავარი მიზანია ამ ოცი უნივერსიტეტის და მათი სტუდენტების ინტერესების ლობირება ბრიტანეთის მთავრობასთან, პარლამენტთან და სხვა ორგანიზაციებთან ოფიციალური, სამუშაო ურთიერთობის ჩამოყალიბების გზით. ჯგუფის წევრი უნივერსიტეტების უმრავლესობა (18 უნივერსიტეტი 20-დან) არის ბრიტანეთის წამყვანი უნივერსიტეტი აკადემიური რეიტინგის და მათ მიერ მოპოვებული კვლევითი გრანტების რაოდენობის მიხედვით. ლონდონის უნივერსიტეტი ლონდონის ეკონომიკისა და პოლიტიკურ მეცნიერებათა სკოლა ოფიციალური საიტი ↑ Global Research Identifier Database — 2015. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27768150"></a> ↑ https://russellgroup.ac.uk/news/professor-dame-nancy-rothwell-appointed-russell-group-chair/ ↑ აჰმედ, ქამალ (2002-12-01). „გაამართლებდა თუ არა აივი ლიგა ბრიტანეთში?“. გარდიანი. ლონდონი. დამოწმებას აქვს ცარიელი უცნობი პარამეტრ(ებ)ი: |1= (დახმარება)
საკმელასებრნი

საკმელასებრნი (ლათ. Cistaceae) — ორლებნიან მცენარეთა ოჯახი. აერთიანებს ბუჩქებს, ნახევრად ბუჩქებს და ბალახებს. აქვთ მოზამთრე ან ცვენია მარტივი ფოთლები, თეთრი, მოყვითალო, მოვარდისფრო მარტოული ან საგველასებრ ყვავილედებად შეკრებილი ყვავილები. ნაყოფი კოლოფია. ხმელთაშუაზღვისპირეთის დამახასიათებელი ოჯახია. ოჯახი 4-8 გვარისაგან შედგება. საქართველოში გავრცელებულია 3 გვარის სახეობები. მათგან საკმელა (ლათ. Cistus) დასავლეთ საქართველოში გვხვდება. მზეყვავილა (ლათ. Helianthemum) და ფუმანა (ლათ. Fumana) მთელ რესპუბლიკაში. გაგნიძე რ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 677.
საკმლის ხე

საკმლის ხე, კევის ხე, საღსაღაჯი (ლათ. Pistacia mutica, Pistacia atlantica) — ზაფხულ-მწვანე ხე ფსტის გვარისა. იშვიათი რელიქტური ჯიშია. მისი სიმაღლე 2-10 (15) მ აღწევს. აქვს ფართოდ გადაშლილი და ხშირად მიწის პირამდე ჩამოსული მომრგვალო ვარჯი. ყვავილობს აპრილში, ფოთლების გამოტანამდე. ნაყოფი სექტემბერ-ოქტომბერში მწიფდება. გავრცელებულია მცირე აზიიდან დასავლეთ ირანამდე. ყირიმსა და კავკასიის შავი ზღვის ჩრდილო-დასავლეთ სანაპიროზე (ანაპა, გელენჯიკი), აღმოსავლეთ და სამხრეთ ამიერკავკასიაში. საქართველოში იზრდება ქართლში, გარე კახეთსა და ქიზიყში. მისი ყველაზე მნიშვნელოვანი, კარგად შენახული კორომია შირაქის ზეგანზე (ვაშლოვანის სახელმწიფო ნაკრძალი). მეორე დიდი მასივი არის აზერბაიჯანში ყარაბაღის ველზე (სულთადის კორომი, ისიც ნაკრძალია). საკმლის ხის კორომები ნათელი ტყის, საკმლისხიანის ან არიდული მეჩხერი ტყის სახელით არის ცნობილი და ვაკეებსა და მთისწინეთში გვხვდება. ხარობს მთის კალთებზეც, სადაც შერეულია სხვა ქსეროფილურ მერქნიან სახეობებთან (აკაკი, ბერყენა, ქართული ნეკერჩხალი, მუხა, თელა, ჯაგრცხილა, ღვია და სხვა). მთებში ზღვის დონიდან 1000 მ-მდე აღწევს. სინათლისა და სითბოს მოყვარულია, კარგად ეგუება ნიადაგისა და ჰაერის სიმშრალეს, იტანს ნიადაგის დამლაშებასაც. პერსპექტიული მშრალი და ხრიოკი ადგილების გასამწვანებლად. რგავენ აგრეთვე ბაღ-პარკებში ეულად და მცირე ჯგუფებად (თბილისის ბოტანიკურ ბაღში რამდენიმე ხეა). იზრდება ძალიან ნელა (120 წლისა 5 მ სიმაღლეს აღწევს). ცოცხლობს დიდხანს, 250-300 წელს (გვხვდება 1000 წლისაც კი). აქვს მკვრივი, მაგარი და მძიმე მერქანი, რომელსაც სადურგლო და სახარატო საქმეში იყენებენ. ღეროს ძივთში (გუმფისი) 75% ფისი და 25% ეთეროვანი ზეთებია. მშრალ ფისს ხმარობენ კევად. საღებავის დასამზადებლად, პარფიუმერიაში. ნაყოფი შეიცავს 60%-მდე ზეთს, რომელსაც ტექნიკური მიზნებისათვის იყენებენ, ფოთოლი — 20%-მდე ტანიდებს. შეტანილია საქართველოს „წითელ წიგნში“. ამიერკავკასიაში საკმლის ხეს იყენებენ ნამდვილი ფსტის (ლათ. Pistacia vera) საძირედ. მიხეილ სახოკია, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 677-678. Pistacia mutica Fisch. & C.A.Mey. — ბიომრავალფეროვნების გლობალური საინფორმაციო ფონდი
განძიელი-გეგელია

განძიელი — შუა საუკუნეების ქართველ დიდებულთა გვარი. მისი წარმომადგენლები ვახუშტი ბატონიშვილის მიხედვით 1727 წელს თრიალეთიდან ქსანში შემოვიდნენ და მოღვაწეობდნენ, როგორც ქსნის საერისთოს გვერდის ძირის აზნაურები. განძიელები ამ წოდებითაა მოხსენიებული გეორგიევსკის ტრაქტატში, რომელიც 1783 წელს გაფორმდა, რაც მეტყველებს იმაზე, რომ განძიელები სულ მცირე 1783 წლამდე აღმოსავლეთ საქართველოს გვერდის ძირის აზნაურნი იყვნენ. შემდგომად ამისა, განძიელების გვარი (ან გვარის ერთი გარკვეული ნაწილი) გადავიდა იმერეთში, სადაც ეს გვარი „იმერეთ შესცვალეს ენის თვისებისა გამო გეგელიათ.“ განძიელების გვარის ასეთი გეოგრაფიული გადაადგილება ხსნის იმას თუ რატომ არიან დღესდღეობით იმერელი და მეგრელი გეგელიები. ვახუშტი იუწყება, რომ განძიელები თავდაპირველად იყვნენ განძიძეები, სომხების მთავარნი განძაში დადგენილი ბერძნების მიერ 1038 წელს. როდესაც „დამდაბლდა სომეხთა სამეფო და იქმნა აღრეულობა, [ესენი] მოვიდნენ და დასახლდენ ადგილსა თრიალეთისასა, განძად წოდებულსა.“ შემდგომად ამისა, ვახუშტი წერს, რომ თრიალეთიდან განძიძეები „შთამოვიდნენ ვახტანგ მეფის დროს 1727 წელს“ და იწოდნენ განძიელებად, მათი უკანასკნელი ადგილსამყოფის აღსანიშნავად. იმის გათვალისწინებით, რომ გეორგიევსკის ტრაქტატში განძიელები ქსნის საერისთავოს გვერდის ძირის აზნაურებად არიან მოხსენიებული სავარაუდოა, რომ ვახუშტი თრიალეთიდან შემოსვლაში განძიელების ქსანში დაფუძნებას გულისხმობდა. ვახუშტი ასევე წერს, რომ განძიელებმა უმაღლესი დიდებულის ტიტული რაც მათ სომხეთში ჰქონდათ დაკარგეს და „შეიქმნენ აზნაურნი“ რაც შესაძლოა უკავშირდებოდეს სომხეთის სამეფოში არსებულ „აღრეულობას“, რომლის შედეგადაც განძიელებმა მთავრის ტიტული ვერ შეინარჩუნეს. ვახუშტის ჩანაწერების მიხედვით, „ესენი ცნობილნი იყვნენ დროსა მეფის ვახტანგისა, და თეიმურაზისასა და არიან მოხსენებულ ტრაკტატსა შინაცა.“ უცნობია, თუ ზუსტად რა ეტაპზე გადავიდნენ განძიელები იმერეთში და შემდგომში ოდიშის სამთავროში, სადაც ისინი საბოლოოდ დადიანებთან დაახლოებული პირები გახდნენ. იონა მეუნარგია წერს, რომ თავად ლევან დადიანს მარტვილში მოკრძალებული ოდის მაგიერ სასახლის აშენება არჩილ ბატონიშვილმა და გიორგი გეგელიამ ურჩიეს. გ. პაიჭაძე, გეორგიევსკის ტრაქტატი, 1783 წლის ხელშეკრულება რუსეთის მფარველობაში აღმოსავლეთ საქართველოს შესვლის შესახებ, („მეცნიერება“, 1983), გვ. 60 ი. მეუნარგია, სამეგრელოს სამთავროს უკანასკნელი პერიოდი და დავით დადიანი, სოლ. ცაიშვილის რედაქციით, (თბილისი, 1939) ↑ საქართველოს თავად-აზნაურთა საკრებულოს გვერდი, გეორგიევსკის ტრაქტატი[მკვდარი ბმული] ↑ ქართული გენეალოგია[მკვდარი ბმული] ↑ სამეგრელოს სამთავროს უკანასკნელი პერიოდი და დავით დადიანი[მკვდარი ბმული]
ბენედიქტე VII

ბენედიქტე VII (ლათ. Benedictus PP. VII; ერისკაცობაში გრაფი ტუსკოლო; დ. ? — გ. 10 ივლისი, 983) — რომის პაპი 974–983 წლებში. დაიბადა რომში, ბენედიქტე მხარს უჭერდა როგორც რომის, ასევე გერმანელ იმპერატორს და იტალიურ პოლიტიკას. მან ხელი შეუწყო სამონასტრო ცხოვრებას და ებრძოდა კრესცენცების დომინირებას ვატიკანში. ენციკლოპედია „ბრიტანიკა“
იოანე XIV (პაპი)

იოანე XIV (ლათ. Johannes PP. XIV; ერისკაცობაში პიეტრო პავიელი; დ. ? — გ. 20 აგვისტო, 984) — რომის პაპი 983–984 წლებში. წარმოშობით იტალიელი. პაპად არჩევამდე იყო პავიის ეპისკოპოსი და იმპერატორ ოტო II კანცლერი. არჩევიდან 9 თვეში ხელში ჩაუვარდა თავის მოწინააღმდეგე ანტიპაპს ბონიფაციუს VII, რომელმაც დილეგში გამოკეტა და შიმშილით ამოხადა სული.
იოანე XV (პაპი)

იოანე XV (ლათ. Johannes PP. XV; დ. ? – გ. მარტი, 996) – რომის პაპი 985-996 წწ. წარმოშობით რომაელი. ამ უნიათო პაპის ბედსაც კრესცენცი განაგებდა. პირველად კათოლიკური ეკლესიის ისტორიაში სწორედ მის დროს მოხდა კანონიზაცია. პაპმა ლატერანის ტაძარში წმინდანად შერაცხა ულრიხ აუგსბურგელი.
პენტადეკაგონი

პენტადეკაგონი გეომეტრიაში 15-გვერდა, 15-კუთხა პოლიგონია. ტოლგვერდა პენტადეკაგონის შიდა კუთხე 156°-ია, და გვერდის სიგრძით "a" მისი ფართობი შემდეგი ფორმულით გამოითვლება: A = 15 4 a 2 cot ⁡ π 15 = 15 a 2 8 ( 3 + 15 + 2 5 + 5 ) ≃ 17.6424 a 2 . {\displaystyle A={\frac {15}{4}}a^{2}\cot {\frac {\pi }{15}}={\frac {15a^{2}}{8}}\left({\sqrt {3}}+{\sqrt {15}}+{\sqrt {2}}{\sqrt {5+{\sqrt {5}}}}\right)\simeq 17.6424a^{2}.} სწორი პენტადეკაგონის დახაზვა შესაძლებელია ფარგლითა და მართკუთხა სახაზავით. შემდეგი ანიმაცია ასახავს 36 ნაბიჯს, რომელიც ევკლიდეს მეთოდს ეკუთვნის. ყურადღება მიაქციეთ, რომ ფარგლის რადიუსი უცვლელი რჩება ბიჯებს 14-21 შორის.
სილვესტერ II

სილვესტერ II (ლათ. Silvester PP. II; ერისკაცობაში ჰერბერტ დ’ორილაკი დ. 946 — გ. 12 მაისი, 1003) — პირველი ფრანგი რომის პაპი 999–1003 წლებში. მათემატიკოსი და ფილოსოფოსი. პაპ გრიგოლ V გარდაცვალების შემდეგ აირჩიეს იმპერატორ ოტო III მხარდაჭერით. 1001 წელს რომში სახალხო აჯანყების შედეგად პაპი და იმპერატორი რავენაში გაიქცნენ. ოტო III ორჯერ წამოიწყო კამპანიამ რომში დასაბრუნებლად, მაგრამ უშედეგოდ. დაიღუპა მესამე მცდელობის დროს. სილვესტერ II იმპერატორის გარდაცვალების შემდეგ დაბრუნდა რომში, მალევე გარდაიცვალა კიდეც და დაკრძალეს ლატერანის საკათედრო ტაძარში. ფრანგი პაპების სია ენციკლოპედია „ბრიტანიკა“
კლემენტ IV

კლემენტ IV (ლათ. Clemens PP. IV; ერისკაცობაში გი ფულკუა ლე გრო; დ. 23 ნოემბერი, 1195 — გ. 29 ნოემბერი, 1268) — ფრანგი რომის პაპი 1265–1268 წლებში. პაპად არჩევამდე ჯერ სამხედრო პირი, მერე იურისტი ბოლოს კი ლუდოვიკო IX მდივანი იყო. პაპად არცეულმა, ბერის ტანსაცმელსი გადაცმულმა მოახერხა სატახტო ქალაქში შესვლა, რადგან მანფრედ ჰოჰენშტაუფენმა მისი შეპყრობა გადაწყვიტა. ფრანგი პაპების სია
ბრაშოვი

ბრაშოვი (რუმ. Braşov) — ქალაქი რუმინეთში, ბრაშოვის ჟუდეცის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2002 წელს ჩატარებული რუმინეთის საყოველთაო აღწერის მიხედვით, აქ ცხოვრობდა 284,596 კაცი. ბრაშოვს მოსახლეობის რაოდენობის მხრივ, რუმინეთში მერვე ადგილი უკავია. ეს დასახლებული პუნქტი მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში, ქალაქიდან 166 კილომეტრში მდებარეობს ქვეყნის დედაქალაქი ბუქარესტი. ეს ტერიტორია მდებარეობს კარპატების სამხრეთ ნაწილში, სწორედ ამიტომ ეს ქალაქი არის ზამთრის კურორტი. ბრაშოვის ჟუდეცი ისტორიულად მიეკუთვნება ტრანსილვანიის რეგიონს. აქ ყოველწლიურად იმართება, საერთაშორისო მუსიკალური ფესტივალი. ტამპერე, ფინეთი ტური, საფრანგეთი დიორი, უნგრეთი რიშონ-ლე-ციონი, ისრაელი ჰოლსტებრო, დანია მუსაშინო, იაპონია გენტი, ბელგია ლიდზი, გაერთიანებული სამეფო მინსკი, ბელარუსი ტრიკალა, საბერძნეთი ↑ Climate: Brașov. Climate-Data.org. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2 თებერვალი, 2018. ციტირების თარიღი: 2 თებერვალი, 2018. ↑ www.brasovcity.ro. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-07-12. ციტირების თარიღი: 2020-10-13.
გრიგოლ X

გრიგოლ X (ლათ. Gregorius PP. X; ერისკაცობაში ტებალდო ვისკონტი; დ. 1210 — გ. 10 იანვარი, 1276) — რომის პაპი 1271–1276 წლებში. ტებალდო ვისკონტი დაიბადა პიაჩენცაში, იტალია. პაპად აირჩიეს 1271 წლის 1 სექტემბრიდან და იყო რომის პაპი 1276 წლამდე, მის გარდაცვალებამდე (10 იანვარი). მას სიკვდილის შემდეგ ნეტარი გრიგოლ X უწოდეს. Anton Maria Bonucci, Istoria del Pontefice Ottimo Massimo il B. Gregorio X (Roma 1711). H. D. Sedgwick, Italy in the Thirteenth Century Volume II (Boston–New York 1912) 71–80. Ludovico Gatto, Il pontificato di Gregorio X (1271–1276) (Roma: Istituto Storico Italiano per il Medioevo 1959) (Studi Storici, 28–30). შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „გრიგოლ X“ ვიკისაწყობში.
ადრიანე V

ადრიანე V (ლათ. Hadrianus PP. V; ერისკაცობაში ოტობონე ფიესკი; დ. 1210-1220 — გ. 18 აგვისტო, 1276) — რომის პაპი 1276–1276 წლებში. წარმოშობით ლივანიის გრაფთა არისტოკრატიული ოჯახიდან. პაპ ინოკენტი IV-ის ძმისშვილი. ადრიანე V პაპად აირჩიეს 1276 წლის 11 ივლისს და იყო რომის პაპი გარდაცვალებამდე, 1276 წლის 18 აგვისტომდე. უნივერსალური ენციკლოპედიური ცნობარი, ტ. 2, გვ. 244-245, თბ. 2008
ცელესტინ IV

ცელესტინ IV (ლათ. Coelrstinus PP. IV; ერისკაცობაში ჯოფრედო კასტილიონი; დ. ? — გ. 10 ნოემბერი, 1241) — რომის პაპი 1241–1241 წლებში. ცელესტინ IV დაიბადა მილანში, იტალია. მას ხშირად მოიხსენიებდნენ, როგორც ურბან III-ის დის შვილად. ცელესტინ IV პაპად აირჩიეს 1241 25 ოქტომბერს და იყო რომის პაპი გარდაცვალებამდე, 1241 წლის 10 ნოემბრამდე. ენციკლოპედია „ბრიტანიკა“
გრიგოლ IX

გრიგოლ IX (ლათ. Gregorius PP. IX; ერისკაცობაში უგოლინო დი სენი; დ. დაახლ. 1145 — გ. 22 აგვისტო, 1241, რომი) — რომის პაპი 1227–1241 წლებში. წარმოშობით იტალიელი. გრიგოლ IX პაპად აირჩიეს 1227 წლის 19 მარტს და იყო რომის პაპი გრდაცვალებამდე, 1241 წლის 22 აგვისტომდე. იგი იყო ჰონორიუს III-ის (1216–1227), გრიგოლ VII-ის (1073–1085) და მისი ბიძის ინოკენტი III-ის (1198–1216) მემკვიდრე, ამიტომ გრიგოლ IX აგრძელებდა მათ პოლიტიკას. დიდ წინააღმდეგობას უწევდა საღვთო რომის იმპერიის იმპერატორ ფრიდრიხ II. პაპი იმპერატორს შეპყრობით ემუქრებოდა, იმპერატორი კი პაპს – გადაყენებით. 1230 წელს პაპი და იმპერატორი შერიგდნენ, მაგრამ ცოტა ხნით. ორივე მსოფლიო მონარქიისათვის იბრძოდა, მაგრამ ორივემ კრახი განიცადა. პაპის მითითებით შეადგინეს "კანონიკური სამართლის კორპუსი", მონუმენტური იურიდიული დოკუმენტი, რაც პაპობის ჰეგემონიას დაედო საფუძვლად. ცნობილია გრიგოლ IX-ის 2 საპასუხო წერილი საქართველოს მეფე რუსუდანისა და მისი ძის — დავითისადმი. პირველი წერილით (1233 წლის 11 აპრილი) გრიგოლ IX რუსუდანს სთხოვდა თბილისში მყოფი მინორიტების ორდენის მისიონერთა მფარველობას. გრიგოლ IX-ის მეორე წერილიდან (1240 წლის 13 იანვარი) ვგებულობთ, რომ რუსუდანსა და დავითს პაპისათვის მონღოლების წინააღმდეგ დახმარება უთხოვნია: „პაპი გრიგოლ IX ბრწყინვალე რუსუდანს და შვილს დავითს, საქართველოს დედოფალს და მეფეს... ხოლო ჩვენი სიამოვნება შეასუსტა და სიხარული გაგვიმწარა იმ ამბავმა, რომელიც გვაუწყეთ თქვენის წერილით, რომ კათოლიკე სარწმუნოების მტერნი თათარნი შემოსულან თქვენს სამეფოში და დიდი ვნება მოუყენებიათ თქვენთვის... სარკინოზნი, რომლებსაც სირიაში ვეომებით, არ გამოუშვებენ მანდეთ ჩვენს მხედრობას. ამ თქვენმა ამბავმა ძლივს მოაღწია ჩვენამდე. ქრისტიანე სარწმუნოების დაცვისათვის დაუცხრომელად ვეომებით მტერსა იტალიასა, სირიასა და ესპანეთში, ამიტომ აღარ შეგვიძლია დაგეხმაროთ. რაკი სხვაფრივ ვერ შევიძელით თქვენი შეწევნა, ამიტომ ვინებეთ ამ წერილის გამოგზავნა, რათა ამითი კარგად სცნოთ ჩვენი თქვენდამი სიყვარული, რომელიც ვერ გამოგიხატეთ თქვენ მიერ ნათხოვნის მიცემით“. ამავე წერილიდან ჩანს, რომ პაპს საქართველოში გამოუგზავნია დომინიკელთა ორდენის მისიონერები. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 268. ჟორდანია გ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012.
ოქტაგონი

ოქტაგონი გეომეტრიაში — რვაგვერდა პოლიგონი. წესიერი ოქტაგონის ყველა გვერდი და კუთხე ტოლია. სწორი ოქტაგონის ყოველი შიდა კუთხე 135°-ია. სწორი ოქტაგონის ფართობი გვერდის სიგრძით ”a” მოცემულია ფორმულით: A = 2 a 2 cot ⁡ π 8 = 2 ( 1 + 2 ) a 2 ≃ 4.82843 a 2 . {\displaystyle A=2a^{2}\cot {\frac {\pi }{8}}=2(1+{\sqrt {2}})a^{2}\simeq 4.82843a^{2}.} მოცემული R-ით, ფართობი უდრის 8R^2/(1+ s q r t {\displaystyle sqrt} {2}) მოცემული r-ით, ფართობი უდრის 8r^2/(11+9 s q r t {\displaystyle sqrt} {2}) წესიერი ოქტაგონის დახაზვა შესაძლებელია ფარგლითა და მართკუთხა სახაზავით. ამისათვის მიჰყვით ქვემოთ მოყვანილი ანიმაციის ნაბიჯებს 1-18. შენიშნეთ, რომ ფარგლის რადიუსი არ იცვლება ბიჯებს 7-10 შორის. Octagon Calculator Definition and properties of an octagon
აშშ-ის დროშა

ამერიკის შეერთებული შტატების ეროვნული დროშა (ამერიკული დროშა) შეიცავს ცამეტ ჰორიზონტალურ ზოლს, რომელთაგანაც შვიდი არის წითელი, ხოლო ექვსი - თეთრი. ზედა კუთხეში, ლურჯი ფერის მართკუთხედში, მოთავსებულია ორმოცდაათი პატარა, თეთრი, ხუთქიმიანი ვარსკვლავი. ვარკსვლავები განლაგებულები არიან ცხრა ჰორიზონტალურ ზოლში. ხუთ ზოლში მოთავსებულია ექვსი ვარკსვლავი, ხოლო დანარჩენ ოთხ ზოლში ხუთ-ხუთი. დროშაზე განთავსებული ვარსკვლავები წარმოადგენს აშშ-ის შტატებს, ხოლო ცამეტი ხაზი - ცამეტ კოლონიას. ბიკინის ატოლის დროშა გამოხატავს ბიკინის ატოლის მოსახლეობის აზრს, რომ ამერიკას 1954 წელს აფეთქებული თერმობირთვული ბომბის გამო მათ მიმართ დიდი დავალიანება აქვს. ლიბერიის დროშა მიმსგავსებულია ამერიკისას იმის ნიშნად თუ საიდან არიან წარმოშობით ყოფილი მონები. ტოგოს დროშის მსგავსებაც განპირობებულია აფრო-ამერიკელების წარმოშობასთან კავშირით. ბიკინის ატოლის დროშა ლიბერიის დროშა ტოგოს დროშა პუერტო-რიკოს დროშა კუბის დროშა ჩილეს დროშა Allentown Art Museum. The American Flag in the Art of Our Country. Allentown Art Museum, 1976. Herbert Ridgeway Collins. Threads of History: Americana Recorded on Cloth 1775 to the Present. Smithsonian Institution Press, 1979. Grace Rogers Cooper. Thirteen-star Flags: Keys to Identification. Smithsonian Institution Press, 1973. David D. Crouthers. Flags of American History. Hammond, 1978. Louise Lawrence Devine. The Story of Our Flag. Rand McNally, 1960. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: აშშ-ის დროშა Official American Flag Etiquette დაარქივებული 2013-09-07 საიტზე Wayback Machine. A mathematician figures out the best way to jam an extra star onto the American flag ↑ http://www.bikiniatoll.com/anthem.html ↑ http://emansion.gov.lr/press.php?news_id=2329[მკვდარი ბმული]
კლაქსვიკი

კლაქსვიკი (დან. Klaksvig) — მეორე უდიდესი ქალაქი ფარერის კუნუძულებზე, ქალაქი მდებარეობს კუნძულ ბოროიზე, რომელიც შედის ნოროიარის კუნძულების ჯგუფში. ამ ადგილზე პირველი დასახლება ჯერ კიდევ ვიკინგთა შემოსევების დროს ყოფილა, თუმცა მას მნიშვნელოვანი დანიშნულებები არ გააჩნდა. უკვე მეოცე საუკუნეში აქ შეიქმნა დიდი ფარერული ქალაქი, ამჟამად კლაქსვიკს მნიშვნელოვანი ეკონომიკური ფუნქციები აქვს, მთელს ამ რეგიონში. ვიდრე ქალაქი შეიქმნებოდა, აქ არსებობდა ოთხი პატარა სოფელი, რომლებიც შემდგომ გაერთიანდნენ. კლაქსვიკი მოქცეულია, ორ პატარა ყურეს შორის. აქ არის ნავსადგური, რომელსაც მნიშვნელოვანი დანიშნულებები გააჩნია. ამ ტერიტორიაზე საკმაოდ არის განვითარებული მეთევზეობა. - მურმანსკი, რუსეთი - უიკი, შოტლანდია - სისიმიუტი, გრენლანდია - კუპავოგური, ისლანდია - ტრონჰეიმი, ნორვეგია - ნორჩეპინგი, შვედეთი - ტამპერე, ფინეთი - გრენა, დანია - ოდენსე, დანია
პენტაკონტაგონი

პენტაკონტაგონი გეომეტრიაში არის 50-გვერდიანი პოლიგონი. წესიერი პენტაკონტაგონის ყოველი კუთხის ზომა 172.8 გრადუსია, ხოლო ფართობი, სიგრძით "a" მოცემულია ფორმულით: A = 25 2 a 2 cot ⁡ π 50 ≃ 198.682 a 2 . {\displaystyle A={\frac {25}{2}}a^{2}\cot {\frac {\pi }{50}}\simeq 198.682a^{2}.}
ანგუ

ანგუ, ან კუკუკუკუ — მეომარი ტომი, რომელიც ცხოვრობდა პაპუა-ახალი გვინეის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. მიუხედავად მცირერიცხოვნობისა, ტომი ხშირად უტევდა მოწინააღმდეგის უფრო ძლიერ ძალებს და ხშირად ლაშქრავდა ველზე მცხოვრებ მშვიდობიან ტომებს. ანგუს ტომის ხალხი ატარებდა ბალახისაგან დამზადებულ კაბას, ტყავის ჩანთასა და ლაბადას, რომელსაც ხშირად ბეწვით იყო დაფარული ცივი მაღალმთიანი რეგიონის გამო. ანგუს შესახებ თავისი შთაბეჭდილება დატოვა ჯ. კ. მალარტიმ წიგნში ჩემი წლები ახალ გვინეაში. anglicanhistory.org დაარქივებული 2008-05-11 საიტზე Wayback Machine. art-pacific.com ↑ 1.0 1.1 Lightbody, Mark; Wheeler, Tony (1985). Papua New Guinea: a travel survival guide, 3, Lonely Planet, გვ. 89–90. ISBN 0-908086-59-8.
ჰონორიუს III

ჰონორიუს III, ონორე III (ლათ. Honorius PP. III; ერისკაცობაში ჩენჩიო საველი; დ. 1148 — გ. 18 მარტი, 1227) — რომის პაპი 1216–1227 წლებში. წარმოშობით რომაელი, პირველივე წელს გვირგვინი უკურთხა ფრიდრიხ II-ს, ბარბაროსას შვილიშვილს. დაამტკიცა დომინიკანელთა და ფრანცისკანელთა ორდენები (პირველი დაარსდა 1215, მეორე კი 1208 წელს). ამაოდ ცდილობდა ჯვაროსნული ლაშქრობის მოწყობას. ალბიგოელტა წინააღმდეგ ბრძოლაში მხარს უჭერდა სიმონ დე მონფორს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 688.
დეკაგონი

დეკაგონი გეომეტრიაში ეწოდება ათგვერდა და ათკუთხა პოლიგონს. ეს ტერმინი როგორც წესი გულისხმობს ”წესიერ დეკაგონს”, რომელსაც ყველა გვერდი და კუთხე ტოლი აქვს (144°). მისი შლეფლის სიმბოლოა {10}. წესიერი დეკაგონის ფართობი გვერდის სიგრძით ”a" გამოითვლება ფორმულით: A = 5 2 a 2 cot ⁡ π 10 = 5 a 2 2 5 + 2 5 ≃ 7.69421 a 2 . {\displaystyle A={\frac {5}{2}}a^{2}\cot {\frac {\pi }{10}}={\frac {5a^{2}}{2}}{\sqrt {5+2{\sqrt {5}}}}\simeq 7.69421a^{2}.} წესიერი დეკაგონის დახაზვა შესაძლებელია ფარგლითა და სწორკუთხა სახაზავით. შეასრულეთ ნაბიჯები 1-6 პენტაგონის კონსტრუქცია-ში. გააგრძელეთ წრფე პენტაგონის ყოველი კუთხიდან წრეწირის ცენტრის გავლით, რომელიც ბიჯ 1-ში დაიხაზა პენტაგონის კონსტრუქციისას, წრეწირის მოპირდაპირე მხრისკენ. პენტაგონის ხუთი კუთხე შეესაბამება დეკაგონის ყოველ მეორე კუთხეს. დეკაგონის დარჩენილი ხუთი კუთხე არის იმ წერტილებში სადაც წრფეები ბიჯ 2-ში კვეთენ საწყის წრეწირს (და არა პენტაგონის კუთხეს).
ცელესტინ III

ცელესტინ III (ლათ. Coelestinus PP. III; ერისკაცობაში ჯაჩინტო ბობონე; დ. 1106 — გ. 8 იანვარი, 1198) — რომის პაპი 1191–1198 წლებში. ცელესტინ III დაიბადა რომში. იგი პაპად აირჩიეს 1191 წლის 21 მარტს და რომის პაპი იყო გარდაცვალებამდე, 1198 წლის 8 იანვრამდე. ცელესტინი რომის კათოლიკურ ეკლესიას განაგებდა 6 წელი, 9 თვე და 9 დღე. დაკრძალულია ლატერანის სასახლეში.