laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სიმონ ხუხუნაიშვილი

სიმონ მათეს ძე ხუხუნაიშვილი (დ. წ. უცნობია, სოფ. ზემო აკეთი, ახლანდ. ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტი, — გ. 6 სექტემბერი, 1919, თბილისი) — ქართველი სამხედრო პირი, სახალხო გვარდიის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი. 1914-1917 წლებში რუსეთის იმპერიის არმიის რიგებში იბრძოდა I მსოფლიო ომის ავსტრია-გერმანიის ფრონტზე, პრაპორშჩიკად მსახურობდა ნოვგოროდის 433-ე ქვეით პოლკში. ფრონტიდან დაბრუნების შემდეგ ჩაირიცხა გურიის სახალხო გვარდიაში. 1917 წლის ბოლოს თბილისის აღმასრულებელი კომიტეტის განსაკუთრებული რაზმის ოფიცერი გახდა და მონაწილეობდა ქალაქის რევოლუციური ანარქიისგან დაცვაში. 1918 წელს თავი გამოიჩინა აფხაზეთში ბოლშევიკებთან ბრძოლაში და ოსმალებთან ნატანებ-ოჩხამურის რაიონში შეტაკებებში. 1918 წლის სექტემბრიდან დაინიშნა სახალხო გვარდიის განსაკუთრებული ბატალიონის უფროსად. დიდი როლი ითამაშა 1918 წლის დეკემბერში სომხეთ-საქართველოს ომის დროს ეკატერინენფელდთან გამარჯვებაში, შემდეგ იბრძოდა სოჭის ფრონტზე. 1919 წლის სექტემბერში სავარაუდო კორუფციული საქციელის გამო ხუხუნაიშვილის წინააღმდეგ გამოძიება დაიწყო, რამაც გამოიწვია დაპირისპირება გვარდიის უფროს ვალიკო ჯუღელთან. ხუხუნაიშვილმა თბილისში, გვარდიის შტაბში (ახლანდ. ახალგაზრდობის სასახლე) გასროლით მოიკლა თავი. სამხედრო პატივით დაკრძალეს მშობლიურ სოფელში. სიმონ ხუხუნაიშვილი : [ნეკროლოგი] / ზემო-აკეთელი, თეოფანე // „თეატრი და ცხოვრება“. - 1919. - №12. - გვ.13; გვარდიის საგანგებო ბატალიონის მეთაურის, სიმონ ხუხუნაიშვილის თვითმკვლელობის სულის შემძვრელი ისტორია / დიმიტრი სილაქაძე // „ისტორიანი“. - 2018. - №41. სიმონ ხუხუნაიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
საზიზღარი მე

„საზიზღარი მე“ (ინგლ. Despicable Me) — 2010 წლის კომპიუტერული ანიმაციური კომედიური ფილმი, რომლის რეჟისორია პიერ კოფინი, სცენარისტები — სინკო პოლი და კენ დორიო, პროდიუსერი — კრის მელედანდრი. მუსიკა ეკუთვნის ეიტორ პერეირას და ფარელ უილიამსს. პერსონაჟებს ახმოვანებენ სტივ კარელი, ჯეისონ სიგელი, რასელ ბრენდი და სხვები. ფილმი აწარმოა Illumination Entertainment-მა, ხოლო დისტრიბუცია გაუწია Universal Pictures-მა. „საზიზღარი მე 2“ (2013) „მინიონები“ (2015) „საზიზღარი მე 3“ (2017) „საზიზღარი მე“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „საზიზღარი მე“ — Metacritic-ზე „საზიზღარი მე“ — Rotten Tomatoes ↑ MIFF Daily #1. Moscow Film Festival (2010). დაარქივებულია ორიგინალიდან — November 26, 2010. ციტირების თარიღი: October 1, 2014. ↑ Paikova, Valeria. Multicultural masterpiece makes a mark in Moscow. RT (June 19, 2010). ციტირების თარიღი: October 1, 2014. ↑ 3.0 3.1 Despicable Me. Box Office Mojo. ციტირების თარიღი: June 28, 2012.
გიორგი კერესელიძე

გიორგი (გოგია) მათეს ძე კერესელიძე (დ. 17 მარტი, 1885, ქ. გორი, — გ. 1960, ვეზინე, საფრანგეთი, დაკრძალულია იქვე) — ქართველი პოლიტიკური და საზოგადო მოღვაწე, ჟურნალისტი, პოლიტიკური ემიგრანტი. ლეო კერესელიძის ძმა. 1905 წლის რევოლუციის დროს ახლოს იყო ქართველ სოციალისტ-ფედერალისტებთან. დუშეთის ხაზინის ექსპროპრიაციის შემდეგ რეაქციას გაერიდა და 1906 წელს ცოლ-შვილთან ერთად წავიდა შვეიცარიაში, სადაც ჟენევის უნივერსიტეტის სტუდენტი გახდა. მალე რუსეთმა პოლიტიკური საქმიანობის გამო ძმები კერესელიძეების გადაცემა მოითხოვა; შვეიცარიის სასამართლოზე ბელგიელმა ავტორიტეტულმა საერთაშორისო სამართალმცოდნე ერნესტ ნისმა მათ დასაცავად წარმოთქვა სიტყვა: რომელშიც აღნიშნა, რომ რუსეთმა დაარღვია 1783 წლის ხელშეკრულება, ამიტომ ქართველთა ყველა ქმედება პოლიტიკური ბრძოლაა და დაუშვებელია ძმების რუსეთისათვის გადაცემა; სასამართლომ ბრალდებულები გაამართლა. 1910 წელს ემიგრაციაში მყოფი კერესელიძე პეტრე სურგულაძის თაოსნობით დაფუძნებული „ქართველ სეპარატისტთა ჟენევის ჯგუ­ფის“ წევრი გახდა და 1913-1914 წლებში იყო ჯგუფის მიერ დაარსებული ჟურნალ „თავისუფალი სა­ქარ­თვე­ლოს“ ერთ-ერთი რედაქტორი. I მსოფლიო ომის დაწყებისთანავე ჟენეველმა ქართველებმა ბერლინში „საქარ­თვე­ლოს განთავისუფლების კომიტეტი“ შექმნეს და გერმანიის დახმარებით ცდილობდნენ საქართველოს დამოუკიდებლობისთვის ბრძოლის გაგრძელებას. კერესელიძე რედაქტორობდა კომიტეტის მიერ დაარსებულ „ქარ­თულ გაზეთს“ (1916-1918). მუშაობდა საქართველოს რესპუბლიკის საელჩოში ბერლინში. საქართველოს საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ დარჩა გერმანიაში. იყო გაზეთ „თეთრი გიორგის“ რედაქციის წევრი და ერთ-ერთი ავტორი. II მსოფლიო ომის წლებში (1939-1945) თანამ­შრომლობდა ბერლინში ხელისუფლების მიერ შექმნილ „კავკასიის სამმართველოსთან“ (ხელმძღვანელი ვ. ახმეტელი). პოლიტიკური საკითხების გარდა, იღვწოდა ქართველ ტყვეთა გათავისუფლებისათვის. გიორგი გარდაიცვალა 1960 წელს. დაკრძალულია  საფრანგეთში, ვეზინეს სასაფლაოზე. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. — გვ. 627-628.; წერეთელი მიხეილ. გიორგი კერესელიძე: ძვირფასი მეგობრის ხსოვნას // ბედი ქართლისა. – 1962. –N39–40. – გვ. 11–13; კერესელიძე, გიორგი. საქართველოს დამოუკიდებლობის კომიტეტი : (1914-1918) / გიორგი კერესელიძე // ქართული ემიგრაცია : სამეცნიერო ჟურნალი.- თბილისი, 2013.- N1 (4). - გვ.141-175 გიორგი კერესელიძე. ქართველები უცხოეთში. ბიოგრაფიები და მოღვაწეობა (საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა). ↑ შეცდომა თარგის გამოძახებისას: cite web: პარამეტრები url და title აუცილებელად უნდა მიეთითოს..
დეკანოზიშვილი

საკუთარი სახელი დეკანოზიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ანდრია დეკანოზიშვილი — მწერალი, პუბლიცისტი გიორგი დეკანოზიშვილი — პოლიტიკური და საზოგადო მოღვაწე ვასილ დეკანოზიშვილი — რევოლუციონერ-ხალხოსანი ვლადიმერ დეკანოზოვი
კობიაშვილი

საკუთარი სახელი კობიაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან: ალექსანდრე კობიაშვილი — სამხედრო მოღვაწე, გენერალ-მაიორი გიორგი კობიაშვილი — რუსეთის არმიის პოლკოვნიკი ზაალ კობიაშვილი — 1804 წლის მთიულეთის აჯანყების მონაწილე ზაქარია კობიაშვილი — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი ილია კობიაშვილი — თერაპევტი ლევან კობიაშვილი — ფეხბურთელი, პოლიტიკოსი მიხეილ კობიაშვილი — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი ნიკოლოზ კობიაშვილი — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი სვიმონ კობიაშვილი — იუნკერი, ემიგრანტი
ალექსანდრე კობიაშვილი

ალექსანდრე იოსების ძე კობიაშვილი (კობიევი; დ. 18 აპრილი, 1857 — გ. 21 ოქტომბერი, 1918, თბილისი, დაკრძალულია წმ. ბარბარეს ეკლესიის ეზოში) — ქართველი სამხედრო მოღვაწე, რუსეთის იმპერიის და საქართველოს რესპუბლიკის გენერალი. დაიბადა თბილისის გუბერნიის აზნაურის ოჯახში. დაამთავრა მიხეილის ვორონეჟის კადეტთა კორპუსი (1875) და მიხეილის საარტილერიო აკადემია (1883). მსახურობდა კავკასიის გრენადერთა საარტილერიო ბრიგადაში. 1906 წლამდე მსახურობდა მთავარ საარტილერიო სამმართველოში. 1906-1909 წლებში მსახურობდა პოლკოვნიკად (1902) და ლუგანსკის საპატრონო ქარხნის სახელოსნოების უფროსად. 1909-1913 წლებში მსახურობდა იჟევსკის (რუსეთი) საიარაღო ქარხნის სახელოსნოების უფროსად. 1910 წელს მიიღო გენერალ-მაიორის წოდება. 1913 წელს გავიდა თადარიგში მუნდირითა და პენსიით. 1918 წლიდან მსახურობდა საქართველოს სამხედრო სამინისტროში, სადაც იყო საარტილერიო სექციის უფროსი. დაჯილდოებული იყო წმ. სტანისლავის III (1889) და II (1899), წმ. ანას II (1905) ხარისხის ორდენებით. სამხედრო მოღვაწეობის გარდა კობიაშვილი ჩართული იყო საზოგადოებრივ ცხოვრებაშიც. მან, საქართველოში ერთ–ერთმა პირველმა, შეადგინა მომხმარებელ–მწარმოებელთა (საკოპერაციო) ამხანაგობათა დაარსების გეგმა, რის შესახებაც მოხსენება წარადგინა თბილისის გუბერნიის სათავადაზნაურო საადგილმამულო ბანკის წევრთა წლიურ კრებაზე (1896). გოგიტიძე, მ., ბეჟიტაშვილი, გ., „სამხედრო ფიცის ერთგულნი“, თბილისი, 2015. — გვ. 66, ISBN 978-9941-0-7386-1. ობლად ობოლი : გენ.-მ. ალ. ი. კობიაშვილი // „თეატრი და ცხოვრება“. - 1919. - N1. - გვ.4; ალექსანდრე კობიაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ალექსანდრე იოსების ძე კობიაშვილი. ქართველები უცხოეთში. ბიოგრაფიები და მოღვაწეობა (საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა)
ჯიგმე უგიენ ვანგჩუკი

ჯიგმე უგიენ ვანგჩუკი (ძონგ-კე. འཇིགས་མེད་ཨོ་རྒྱན་དབང་ཕྱུག; 19 მარტი, 2020) — ბჰუტანის მეფე ჯიგმე ხესარ ნამგიელ ვანგჩუკის და მისი მეუღლის, დედოფალი ჯეცუნ პემას მეორე შვილი. არის ბჰუტანის პრინცი. 2019 წლის 17 დეკემბერს გამოცხადდა, რომ დედოფალი ფეხმძიმედ იყო. 19 მარტი, 2020 — „მისი უმაღლესობა პრინცი „დაშო“ ჯიგმე უგიენ ვანგჩუკი“ us.hola.com
ზაზა პატარიძე

ზაზა პატარიძე (დ. 27 ოქტომბერი, 1963, ქუთაისი) — ქართველი თანამდებობის პირი, ფიზიკოსი. 1985 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტი. 1985-1992 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბირთვული ფიზიკის კათედრის ლაბორანტი. 1992-1995 წლებში — საბაჟო დეპარტამენტის საბაჟო დაცვის სამმართველოს უფროსი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „ეროვნულ–დემოკრატიული პარტია“. ზაზა პატარიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ზაზა პატარიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
ნოდარ პეტაშვილი

ნოდარ პეტაშვილი (დ. 26 ნოემბერი, 1948, სოფელი უდე, ახლანდ. ადიგენის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი თანამდებობის პირი, ინჟინერი. 1973 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ადიგენის მაჟორიტარი). ნოდარ პეტაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ნოდარ პეტაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
სარგის (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი სარგის შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: სარგის I — საქართველოს სამეფოს პოლიტიკური მოღვაწე სარგის II — სამცხის მმართველი სარგის თმოგველი — მწერალი
ზაქარია კობიაშვილი

ზაქარია (ზურაბ) სიმონის ძე კობიაშვილი (კობიევი; დ. 2 აპრილი, 1864, სოფ. ახატანი, ახლანდ. დუშეთის მუნიციპალიტეტი, — გ. 21 თებერვალი, 1931, თბილისი) — ქართველი სამხედრო მოღვაწე და კოლექციონერი, გენერალ-მაიორი. დაამთავრა თბილისის რეალური სასწავლებელი. 1884 წლიდან იყო სამხედრო სამსახურში. დაამთავრა ელიზავეტგრადის საკავალერიო იუნკერთა სკოლა და კორნეტად ჩაირიცხა ტვერის დრაგუნთა 43-ე პოლკში. მონაწილეობდა რუსეთ-იაპონიის ომში (1904-1905), სადაც დაიჭრა. სამხედრო სამსახურში თავის გამოჩენისთვის 1906 წელს მიიღო პოდპოლკოვნიკის წოდება. შემდგომ წლებში მსახურობდა ნიჟეგოროდის დრაგუნთა მე-17, შემდეგ ვოლინის ულანთა მე-6 პოლკში. 1914 წელს მიიღო პოლკოვნიკობა და გადაიყვანეს სმოლენსკის ულანთა მე-3 პოლკში. I მსოფლიო ომის დროს მონაწილეობდა აღმოსავლეთ პრუსიის ოპერაციაში (1914). 1914-1915 წლებში მეთაურობდა პერეიასლავის დრაგუნთა მე-15 პოლკს, 1916-1917 წლებში — ვოლინის ულანთა მე-6 პოლკს. შემდეგ ირიცხებოდა ოფიცერთა რეზერვში. დაჯილდოებული იყო წმ. ანას III (1904), IV (1905) და II (1905), წმ. სტანისლავის II (1905), წმ. ვლადიმერის IV (1905) და წმ. გიორგის IV (1906) ხარისხის ორდენებით, გიორგის იარაღით (1914). 1919 წლიდან ცხოვრობდა თბილისში. ჰქონდა ფერწერული ტილოების და იარაღის და აღმოსავლური ხელოვნების (ე.წ. „ბუდისტური კოლექცია“) ნიმუშების მდიდარი კოლექცია. ფერწერული კოლექცია — XIX საუკუნის ქართული პორტრეტული ხელოვნების 28 ნიმუში — კობიაშვილმა 1910 წელს ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოებას (რომლის ნამდვილი წევრიც თავად იყო) გადასცა. 1926 წელს იარაღისა და „ბუდისტური კოლექცია” გენერლისგან საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმმა შეიძინა. მოგვიანებით, იარაღის კოლექციის შესწავლის მიზნით, მუზეუმმა ზურაბ კობიაშვილი თანამშრომლად მიიწვია, სადაც გარდაცვალებამდე მოღვაწეობდა. დაკრძალეს ვერის სასაფლაოზე, რომელიც ჭადრაკის სასახლის აშენებასთან დაკავშირებით განადგურდა და გენერლის საფლავი დაიკარგა. ცოლად ჰყავდა (1919 წლიდან) თამარ თუმანიშვილი. შვილი არ ჰყოლია. Study of the Arms Collection at the Georgian National Museum / Kapianidze, Mamuka // Bull. Georg. Natl. Acad. Sci. - Vol. 12. - No. 4. - 2018. - გვ. 167-171. ზაქარია კობიაშვილი — საქართველოს პირველი რესპუბლიკის (1918-1921) პროსოპოგრაფიული ბაზა (ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ლინგვისტურ კვლევათა ინსტიტუტი) Кобиев Захар (Захарий) Семенович. «Русская армия в Первой мировой войне».
ედუარდ პოხვალინსკი

ედუარდ პოხვალინსკი (დ. 27 ივნისი, 1929, უსურიისკი, რსფსრ) — ქართველი პოლიტიკოსი. დაამთავრა თბილისის ფეხოსანთა (სამხედრო) სასწავლებელი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს აღორძინება“. ედუარდ პოხვალინსკი — ბიბლიოვიკი ედუარდ პოხვალინსკი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
დავით ჟღენტი

დავით ჟღენტი (დ. 4 ოქტომბერი, 1952, სოფელი ერკეთი, ჩოხატაურის რაიონი) — ქართველი თანამდებობის პირი, ინჟინერი. 1976 წელს დაამთავრა შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი ვ. ი. ლენინის სახელობის საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამრეწველო და სამოქალაქო მშნებლობის ფაკულტეტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი (მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკიდან „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ჩოხატაურის მაჟორიტარი) იგივე საარჩევნო ბლოკიდან. დავით ჟღენტი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი დავით ჟღენტი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
მამე რაიკი

მამე რაიკი (დ. 3 მარტი, 1950, თბილისი) — ქართველი მათემატიკოსი. 1972 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კიბერნეტიკისა და გამოყენებითი მათემატიკის ფაკულტეტი. 1972-1978 წლებში კიბერნეტიკის ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ თანამშრომელი, ჯგუფის ხელმძღვანელი. 1978-1980 წლებში იყო თსუ-ს დამნაშავეების სოციოლოგიის ლაბორატორიის სექტორის გამგე. 1980 წლიდან არის საქ. ინფორმატიკის და ტელეკომუნიკაციის ინსტიტუტის სექტორის გამგე- წამყვანი მეცნიერ თანამშრომელი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. მამე რაიკი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი მამე რაიკი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
მელიქ რაისიანი

მელიქ რაისიანი (დ. 11 აპრილი, 1961, ახალქალაქი) — ქართველი ეკონომისტი, პოლიტიკოსი. დაამთავრა ერევნის სახალხო მეურნეობის ინსტიტუტის საფინანსო აღრიცხვის დაკულტეტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი (მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკიდან „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. 1999-2004 წლებში — საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ახალქალაქის მაჟორიტარი), იგივე საარჩევნო ბლოკიდან. 2004-2008 წლებში — საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები“. 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებზე „ერთიანმა ნაციონალურმა მოძრაობამ“ და გაერთიანებულმა ოპოზიციამ „ძალა ერთობაშია“ ახალქალაქი-ნინოწმინდის საარჩევნო ოლქის მაჟორიტარობის კანდიდატად წარადგინა. მან ხმების 4,04% (1251) მიიღო და მეხუთე ადგილი დაიკავა. მელიქ რაისიანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი მელიქ რაისიანი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ „ნაციონალურმა მოძრაობამ“ მაჟორიტარობის კანდიდატები წარადგინა. მთავარი არხი. mtavari.tv (2020-09-23). ციტირების თარიღი: 24 სექტემბერი, 2020. ↑ 2020 წლის 31 ოქტომბრის საქართველოს პარლამენტის არჩევნები. ცესკო. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-01-04. ციტირების თარიღი: 7 იანვარი, 2021.
ნაკი (მესტიის მუნიციპალიტეტი)

ნაკი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ხაიშის თემში (სოფლები: ბარჯაში, გაღმა ხაიში, ზედა ვედი, ზედა წვირმინდი, ზედა ხაიში, ზემო ვედი, თოთანი, ლალხორალი, ლახანი, ლუხი, მუხაშურა, ნაკი, ნალქორვალი, ნანყბული, სკორძეთი, ტობარი, ქედანი, ქვედა ვედი, ქვედა წვირმინდი, შგედი, ციცხვარი, ჭერი, ხაიში, ჯორკვალი). 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 12 ადამიანი. ↑ მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
იადგარი

იადგარი (სპარს. ხსოვნა, სახსოვარი) — ქართული ლიტურგიკული კრებული, რომელშიც თავმოყრილი ქრისტიანულ ღვთისმსახურებაში დაწესებულ სხვადასხვა საეკლესიო დღესასწაულთა და ხსენებათა საგალობლები. კრებული იწყება შობით და თანამიმდევრულად მთელი წლის დღესასწაულთა საგალობლებს შეიცავს; კალენდარული თანამიმდევრობა დარღვეულია მარტსა და აპრილს შორის, რადგან აქ ჩართულია დიდმარხვისა და ზატიკის მოძრავი დღესასწაულების საგალობლები. იადგარი ადრეულ შუა საუკუნეებში უნდა იყოს შექმნილი. ის ბიზანტიური და ქართული ჰიმნოგრაფიის განვითარების საწყისებთან დგას და თავისი დროის უნივერსალურ საგალობელ კრებულს წარმოადგენს. მის ჩამოყალიბებას საფუძვლად დაედო „ქართული (იერუსალიმური) ლექციონარი“ (V-VII სს.). უძველესი ტიპის ქართული იადგარის ტექსტები, რომლებიც VII-VIII საუკუნეებში უნდა იყოს თარგმნილი, დაწერილია ე. წ. „წყობილი სიტყვით“. საგალობლის რიტმიკა დამყარებულია არა ტროპარებს შორის არსებულ სილაბურ თანაფარბაზე, არამედ შინაარსობრივად შეკრულ ტაეპთა „რიცხვედობაზე“. IX-X საუკუნეების მიჯნაზე შეიქმნა იადგარის ახალი ტიპი, რომლის საგალობლები გამართულია „საგალობელი მარცვლედის“ საზომით. ყოველ გალობას თან ახლავს თავისი მუსიკალური-რიტმული მოდელი — ძლისპირი. ქართული იადგარმა განვითარების დიდი გზა განვლო მოკლე რედაქციიდან უაღრესად მდიდარი რეპერტუარით წარმოდგენილ „საწელიწდო იადგარამდე„ (X ს.). იადგარის ჩვენამდე მოღწეული თითქმის ყველა ნუსხა X საუკუნით თარიღდება. მათ შემოგვინახეს თარგმნილი და ორიგინალური საგალობლების უმდიდრესი რეპერტუარი და ამავე დროს უძველესი სანოტო სისტემით ჩაწერილი გალობათა მელოდიები. მიქაელ მოდრეკილის მიერ შედგენილ „იადგარში“ (978-988) ყველაზე სრულყოფილად არის წარმოდგენილი ქართველ ჰიმნოგრაფთა შემოქმედება. ქართული იადგარებს მნიშვნელობა აქვს ქართული და ბიზანტიური ჰიმნოგრაფიის ისტორიული თვალსაზრისით, რადგან იადგარის ბერძნული პირველსახე ჩვენამდე მოღწეული არ არის. ქართული იადგარები „ქართულ (იერუსალიმურ) ლექციონართან“ ერთად წარმოგვიდგენს ჰიმნოგრაფიის განვითარების თვალსაჩინო სურათს XI საუკუნის დამდეგამდე. „იადგარი“ დიპლომატიკური ტერმინიცაა და ზოგჯერ შეწირულების სიგელის მნიშვნელობით იხმარება. ინგოროყვა პ., თხზულებათა კრებული, ტ. 3, თბ., 1965; კეკელიძი კ., უცნობი რედაქცია ქართული ჰიმნოგრაფიული თუენისა, მის წგნ.: ეტიუდები ძველი ქართული ლიტერატურის ისტორიიდან, ტ. 8, თბ., 1962; მისივე, ქართული ლიტერატურის ისტორია, ტ. 1, თბ., 1960; ძლისპირნი და ღმრთისმშობლისანი, ე. მეტრეველის გამოც., თბ., 1971; Кекелидзе К., Литургические грузинские памятники в отецественных книгохранилищах и их научного значение, Тфл., 1908; ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 37.
სვიმონ კობიაშვილი

სვიმონ (სიკო) ვლადიმერის ძე კობიაშვილი (დ. 28 აგვისტო, 1902 — გ. 1976) — ქართველი სამხედრო მოღვაწე, ემიგრანტი. დაიბადა თბილისის გუბერნიის აზნაურულ ოჯახში (ბიძამისი იყო პოლკოვნიკი ზურაბ კობიაშვილი). 1920 წლიდან სწავლობდა თბილისის სამხედრო სკოლაში (ქვეითი სპეციალობის იუნკერი). მონაწილეობდა 1921 წელს საბჭოთა რუსეთთან ომში. 1921 წლიდან ემიგრაციაში იყო ჯერ საბერძნეთში, შემდეგ პოლონეთში. სწავლობდა ვარშავის კადეტთა სკოლაში (1922-1923), დაამთავრა გრუძიონძის ცენტრალური საკავალერიო სკოლა (1925), რის შემდეგაც კონტრაქტით მსახურობდა პოლონეთის არმიაში. იყო პომერანიის მე-18 ცხენოსანი პოლკის მე-2 ლეიტენანტი, შემდეგ გრუძიონძის გარნიზონის კავალერიის სასწავლო ცენტრის ინსტრუქტორი (1927-1928). იყო ქართველ „იუნკერთა კავშირის“ (1928-1932) წევრი. 1935-1937 წლებში სწავლობდა პოლონეთის უმაღლეს სამხედრო სასწავლებელში, შემდეგ კაპიტნის წოდებით განამწესეს ბიდგოშჩში პომერანიის ცხენოსან ბრიგადაში. II მსოფლიო ომის დასაწყისში პოლონეთის დამარცხების შემდეგ ნაცისტური გერმანიის სამსახურში ჩადგა და შეუერთდა ვერმახტის ქართული ლეგიონს. თავდაპირველად მეთაურობდა 799-ე ქვეით ბატალიონს, 1943 წლიდან კი — ლეგიონს. 1945 წლიდან იმყოფებოდა ბრიტანელების, შემდეგ ამერიკელების ტყვეობაში. გათავისუფლების შემდეგ ცხოვრობდა ამერიკის შეერთებული შტატებში. მუშაობდა „ამერიკის ხმის“ ქართულ სექციაში. დაკრძალულია პარიზის მახლობლად, ლევილის ქართველთა სასაფლაოზე. ქართული სამხედრო ნაწილები და ორგანიზაციები გერმანიაში // 8 ეპიზოდი ქართულ-გერმანული ურთიერთობების ისტორიიდან / რუსუდან დაუშვილი. - თბილისი, 2014. - ISBN 978-99940-49-96-7. - გვ.72-107; Wojciech Materski. Gruzini oficerowie kontraktowi Wojska Polskiego w kampanii wrześniowej 1939 r. Pro Georgia. Journal of Kartvelological Studies, No 26 — 2016 — s. 243-284.
ნანყბული

ნანყბული — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ხაიშის თემში (სოფლები: ბარჯაში, გაღმა ხაიში, ზედა ვედი, ზედა წვირმინდი, ზედა ხაიში, ზემო ვედი, თოთანი, ლალხორალი, ლახანი, ლუხი, მუხაშურა, ნაკი, ნალქორვალი, ნანყბული, სკორძეთი, ტობარი, ქედანი, ქვედა ვედი, ქვედა წვირმინდი, შგედი, ციცხვარი, ჭერი, ხაიში, ჯორკვალი). 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 13 ადამიანი. ↑ მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
გიული სამხარაძე

გიული სამხარაძე (დ. 9 ნოემბერი, 1948, გორი) — ქართველი ეკონომისტი, თანამდებობის პირი. 1970 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. გიული სამხარაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გიული სამხარაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი[მკვდარი ბმული]
Live at Montreux 2006

Live at Montreux 2006: They All Came Down to Montreux — ჯგუფ Deep Purple-ის მერვე, შეცვლილი შემადგენლობის პირველი DVD დისკი და საკონცერტო ალბომი, რომელიც ჩაიწერა მონტრეში, 2006 წლის საკონცერტო ტურნეს Rapture of the Deep პერიოდში. დისკის სახელწოდება მომდინარეობს სიმღერის Smoke on the Water ერთ-ერთი სტრიქონიდან. ყველა სიმღერების ავტორები - ბლეკმორი, გილანი, გლოვერი, ლორდი და პეისი, გარდა აღნიშნულისა. Pictures of Home Things I Never Said (გილანი, მორსი, ეირი, პეისი, გლოვერი) Strange Kind of Woman Rapture of the Deep (გილანი, მორსი, ეირი, პეისი, გლოვერი) Wrong Man (გილანი, მორსი, ეირი, პეისი, გლოვერი) Kiss Tomorrow Goodbye (გილანი, მორსი, ეირი, პეისი, გლოვერი) When a Blind Man Cries ამ გამოცემაზე ავტორებად მითითებულები არიან გილანი, მორსი, ეირი, პეისი, გლოვერი Lazy Keyboard Solo (ეირი, ემონსი, მოცარტი) Space Truckin' Highway Star Smoke on the Water Pictures of Home Things I Never Said Strange Kind of Woman Rapture of the Deep Wrong Man The Well-Dressed Guitar Kiss Tomorrow Goodbye When a Blind Man Cries Lazy Keyboard Solo Space Truckin' Highway Star Smoke on the Water Hush (მაიკლ ბრედფორდთან ერთად) Too Much Fun (ჯემი) (კლოდ ნობსთან ერთად) Black Night Fireball I Got You Number Strange Kind of Woman Kiss Tomorrow Goodbye Rapture of the Deep Wrong Man Lazy Perfect Strangers Highway Star Smoke on the Water Deep Purple იენ გილანი - ვოკალი სტივ მორსი - გიტარა როჯერ გლოვერი - ბას გიტარა დონ ეირი - ორგანი იენ პეისი - დასარტყმელი საკრავები სხვა შემსრულებლები მაიკლ ბრედფორდი - გიტარა სიმღერებში Hush, Too Much Fun და Black Night კლოდ ნობსი - ჰარმონიკა სიმღერაში Too Much Fun ↑ https://www.allmusic.com/album/r1040605
ნიკოლოზ სანოძე

ნიკოლოზ სანოძე (დ. 23 მაისი, 1962, ხონი) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი. 1987 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სატრანსპორტო ფაკულტეტი 1987 წელს, 1997 წელს ქუთაისის ჰუმანიტარული და სამართლის ინსტიტუტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ხონის მაჟორიტარი). ნიკოლოზ სანოძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ნიკოლოზ სანოძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
ავთანდილ საყვარელიძე (ბიზნესმენი)

ავთანდილ საყვარელიძე (დ. 21 თებერვალი, 1960, ბაღდათი) — ქართველი ბიზნესმენი, ინჟინერი. 1983 წელს დაამთავრა ნოვოსიბირსკის ელექტროტექნიკური ინსტიტუტის ელექტრონული ტექნიკის ფაკულტეტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი (თბილისის გლდანის მაჟორიტარი). ავთანდილ საყვარელიძე (ბიზნესმენი) — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ავთანდილ საყვარელიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
რევაზ საყვარელიძე

რევაზ საყვარელიძე (დ. 3 მარტი, 1960, დაბა შორაპანი, ზესტაფონის რაიონი) — ქართველი ექიმი. 1983 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ეროვნულ–დემოკრატიული პარტია“. რევაზ საყვარელიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი რევაზ საყვარელიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
ჯემალ სვანიძე

ჯემალ სვანიძე (დ. 3 ოქტომბერი, 1950, თბილისი) — ქართველი ბიზნესმენი, ინჟინერი, პოლიტიკოსი. 1972 წელს დაამთავრა კალინინგრადის ტექნიკური ინსტიტუტის ტექნოლოგიის ფაკულტეტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი “. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი “. ჯემალ სვანიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ჯემალ სვანიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ალექსანდრე ბაკში

ალექსანდრე ბაკში (დ. 23 ივლისი, 1997, თბილისი, საქართველო) — ქართველი ჩოგბურთელი. მისი საუკეთესო შედეგი მსოფლიო რეიტინგში ერთეულებში იყო 868-ე პოზიცია. ბაკში თამაშობს საქართველოს ნაკრებში, დეივისის თასზე მოიგო 2 შეხვედრა, ხოლო ერთში დამარცხდა. 2020 წლის იანვარში მან ითამაშა ATP-ს თასზე, საქართველოს ნაკრებში. atpworldtour.com[მკვდარი ბმული]