laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ეთერ ცქიტიშვილი

ეთერ ცქიტიშვილი (დ. 20 სექტემბერი, 1913, თბილისი — გ. 1999) — ქართველი მსახიობი, საქართველოს სახალხო არტისტი (1976). დაამთავრა შრომის 15-ე სკოლა. 1931 წლიდან გამოდიოდა დუშეთის სცენისმოყვარეთა სპექტაკლებში. 1935 წლიდან იყო თოჯინების სახელმწიფო თეატრის მსახიობი. დიდი წვლილი შეიტანა რუსთავის თოჯინების სახელმწიფო თეატრის მსახიობთა ახალგაზრდული დასის ფორმირებასა და თოჯინური ხელოვნების დაუფლების საქმეში. აქტიურად მონაწილეობდა სხვადასხვა დროს გამართულ ყველა საკავშირო თუ საერთაშორისო ფესტივალებში თბილისის თოჯინების თეატრის მონაწილეობით. მის მიერ შესრულებული როლებიდან აღსანიშნავია: ძიძა (აკ. ბელიაშვილის „თეთრი ფინია“), გოშა (კ. მაჭარაძის „ხაფანგი“), მკითხავი (ნ. ლომოურის „ქაჯანა“), ქიტო, ლამაზისეული (ი. ჭავჭავაძის „კაცია-ადამიანი?!“), ჯემალი (გ. როსებას „ყაითარი“), ივანიკა, ვირი (გ. ჩიქოვანის „ორი ქოსატყუილა“), მინისტრი მშენებელი (ს. პრეობრაჟენსკის „გაზაფხულის ყვავილი“), ამპარტავანი კურდღელი (ს. მიხალკოვის „ამპარტავანი კურდღელი“), პრინცესა (ლ. ბრამესევიჩის „ჩექმებიანი კატა“), ვაჟა (ვ. ნიკოლაიშვილის „შვლის ნუკრი“), ბურატინო (დ. ძიგუას „ბურატინოს თავგადასავალი“), ბუტია (მ. სუბონინის „ბუტია“), თხუპნია (ტ. ხავთასის „თხუპნია“), ჯადოქარი ჩარამარა (ვ. ცინიბულვის „ცისფერი მარგალიტი“), ბიჭი (ო. იოსელიანის „დაჩის ზღაპარი“), დედა (ნ. გერნეტის „ალადინის ჯადოსნური ლამპარი“), ყეფია (ნ. ღვინეფაძის „ჩვენი აიბოლიტი“) და სხვა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 246. საიუბილეო თარიღები: თეატრი, მუსიკა, კინო.- თბ., 1988. - გვ.73 ეთერ ცქიტიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ცქრიალა ღვინოები

ცქრიალა ღვინოები — სუფრის ღვინო, რომელიც გაჯერებულია ნახშირორჟანგით. ცქრიალა ღვინოში ნახშირორჟანგი წარმოიქმნება ღვინის მასალაში დამატებული შაქრის ხსნარის ან ყურძნის ბადაგის მეორეული დუღილის შედეგად. ცქრიალა ღვინოს ახასიათებს აქაფება, ზედაპირზე ქაფის დიდი ხნის განმავლობაში შენარჩუნება, თანაბარი და ინტენსიური წვრილი ბუშტების გამოყოფა, საცობის გამოტყორცნის ეფექტი. ცქრიალა ღვნოებს ამზადებენ სპეციალური ჯიშის წითელი ან თეთრი ყურძნისგან: ციცქა, ალიგოტე, ჩინური, ცოლიკოური, გორული მწვანე, რქაწითელი, ძელშავი. კატეეგორიების მიხედვით არსებობს ქაფისებრი (მსუბუქი, ნახევრად შემაგრებული, შემაგრებული), ნახევრად ქაფისებრი (ნახევრად შემაგრებული, ნახევრად ცქრიალა, მსუბუქი) და ნახევრად დაჟანგული (მსუბუქი, ნახევრად შემაგრებული) ღვინოები. საქართველოს სსრ-ში იწარმოებოდა ცქრიალა ღვინოები „ჩხავერი“ და „ატენური“. სიხარულიძე თ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 246.
წაღვლის ნამოსახლარი

ტერმინი წაღვლის ნამოსახლარი შეიძლება აღნიშნავდეს: წაღვლის პირველი ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ წაღვლში. წაღვლის მეორე ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ წაღვლში. წაღვლის მესამე ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ წაღვლში. წაღვლის მეოთხე ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ წაღვლში. წაღვლის მეხუთე ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ წაღვლში. წაღვლის მეექვსე ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ წაღვლში. წაღვლის მეშვიდე ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ წაღვლში. წაღვლის მერვე ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ წაღვლში. წაღვლის მეცხრე ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ წაღვლში.
პავლე გილაშვილი

პავლე გიორგის ძე გილაშვილი (დ. 2 მაისი, 1918, თბილისი ― გ. 1 ოქტომბერი, 1994, იქვე) — ქართველი საბჭოთა პარტიული და სახელმწიფო მოღვაწე. კომუნისტური პარტიის წევრი 1939 წლიდან. 1956 წელს დაამთავრა სკკპ ცკ-თან არსებული უმაღლესი პარტიული სკოლა. 1934-1937 წლებში თბილისის სტალინის სახელობის ორთქლმავალ-ვაგონშემკეთებელ ქარხანაში მუშაობდა ზეინკლად. 1937-იდან კომკავშირულ სამუშაოზეა, 1939-იდან — წითელ არმიაში. მონაწილეობდა მეორე მსოფლიო ომში. დემობილიზაციის შემდეგ ისევ პარტიულ სამუშაოს უბრუნდება: საქართველოს კომუნისტური პარტიის თბილისის ლენინის სახელობის რაიკომის მეორე, შემდეგ პირველი მდივანი, ცხინვალის საქალაქო კომიტეტის პირველი მდივანი, საქართველოს კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის ადმინისტრაციული ორგანოების განყოფილების გამგე, რუსთავის საქალაქო კომიტეტის პირველი მდივანი, სკკპ ცკ-ის ინსტრუქტორი. 1967-იდან აფხაზეთის ასსრ-ის მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარე, 1972-იდან საქართველოს კომპარტიის თბილისის საქალაქო კომიტეტის პირველი მდივანი. 1976-1989 — საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის თავმჯდომარე. იყო საქართველოს სსრ-ის IV, X, XI მოწვევების უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი, აგრეთვე სსრკ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის თავმჯდომარის მოადგილე, სკკპ ცენტრალური სარევიზიო კომისიის წევრი, სსრკ VIII-XI მოწვევების უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი. დაჯილდოებულია ოქტომბრის რევოლუციის, წითელი ვარსკვლავის, „საპატიო ნიშნის“ ორდენებით და მედლებით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 154. ენციკლოპედია "საქართველო", ტ. 1, გვ. 617, თბ., 1997 პავლე გილაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი პავლე გილაშვილის ბიოგრაფია (IV მოწვევა) პავლე გილაშვილის ბიოგრაფია (X მოწვევა) პავლე გილაშვილის ბიოგრაფია (XI მოწვევა)
ძვირფასო მ.

ძვირფასო მ. — 2000 წლის ქართული ფილმი. რეჟისორი - ოთარ შამათავა. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ეს არის ახალგაზრდა ქართველი კაცის, გიოს ამბავი. მას განუწყვეტლივ ესმის მარია კალასის ხმა. ამ უცნაურმა ფენომენმა აიძულა უარი ეთქვა მიწიერ ცხოცრებაზე, მიეტოვებინა ფეხმძიმე მეუღლე და მეგობრები. სიენა ჯუილარი ოთარ მეღვინეთუხუცესი გიო მგელაძე ლეო ანთაძე ჯემალ ღაღანიძე ნატო მურვანიძე ↑ ეროვნული ფილმოგრაფია. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-05. ციტირების თარიღი: 2015-03-08. ძვირფასო მ. — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
შალვა ცხადაძე

შალვა ცხადაძე (დ. 4 მარტი, 1916, კრასნოვოდსკი — გ. 16 ივნისი, 1975) — ქართველი გრაფკოსი, საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1963). 1942 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია. იყო ვ. სიდამონ-ერისთავისა და ი. შარლემანის მოწაფე. მისი მნიშვნელოვანი ნაწარმოებებია: ლითოგრაფიების სერია „ძველი თბილისი“ (1947-1948), „სვანეთი“ (1957, დაზგური გრაფიკა „ქართლის დედა“, „მწყემსი“, „ჩინელი გოგონა“, ილუსტრაციები ნიკოლოზ ბარათაშვილის პოემისა „ბედი ქართლისა“ (1944), მან მხატვრულად გააფორმა ზღაპრები: „წითელქუდა“ (1954), „კომბლე“ (1950), „ირმისა“, „რწყილი და ჭიანჭველა“ და სხვა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 246-247. შალვა ცხადაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ალექსანდრე ცხაკაია

ალექსანდრე ცხაკაია (დ. 9 სექტემბერი, 1902, კოკი — გ. 21 დეკემბერი, 1970) — ქართველი გეოფიზიკოსი, სეისმოლოგი. 1927 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. 1933 წლიდან მუშაობდა საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის გეოფიზიკის ინსტიტუტში, 1951 წლიდან იყო რეგიონული სეისმოლოგიის განყოფილების გამგე. იყო არის საქართველოში თანამედროვე სეისმოლოგიური კვლევისა და სეისმოლოგიური სამსახურის ერთ-ერთი ორგანიზატორი. მისი ხელმძღვანელობით შეიქმნა საქართველოში რეგიონული სეისმოლოგიური სადგურების ქსელი. პაპალაშვილი ვ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 247. ალექსანდრე ცხაკაია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
მიხეილ ცხაკაია

მიხეილ ცხაკაია (დ. 10 დეკემბერი, 1890, ქუთაისი — გ. 23 მარტი, 1952, თბილისი) — ქართველი ორთოპედ-ტრავმატოლოგი, მეცნიერული ორთოპედიის ფუძემდებელი საქართველოში; პროფესორი (1935); საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული ექიმი (1943), მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1949). 1914 წელს დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტი. 1932-1946 წლებში ერთდროულად იყო თბილისის სამედიცინო და ექიმთა დახელოვნების ინსტიტუტის სამხედრო-საველე კათედრის გამგე; 1944 წლიდან გარდაცვალებამდე განაგებდა ექიმთა დახელოვნების ინსტიტუტის ორთოპედიის კათედრას; სსრკ-გერმანიის ომის პერიოდში იყო სპეციალიზებული ევაკოჰოსპიტლების კონსულტანტი; 1932 წელს რესპუბლიკურ ცენტრალურ კლინიკურ საავადმყოფოში მისი ხელმძღვანელობით გაიხსნა საქართველოში პირველი ორთოპედიულ-ტრავმატოლოგიური კათედრა, რომლის ბაზაზე 1946 წელს დაარსდა ორთოპედიისა და აღდგენითი ქირურგიის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი სამამულო ომის ინვალიდებისათვის, რომლის დირექტორი იყო 1950 წლამდე; შეისწავლა თეორიული და კლინიკური ქირურგიის ორთოპედიისა და ტრავმატოლოგიის , აგრეთვე დესმურგიისა და სხვა საკითხებს, შემოიღო პოლიომიელიტის ნარჩენი მოვლენების ოპერაციული მკურნალობის ორიგინალური მეთოდები. 1949 წელს დაიცვა სადისერტაციო თემა „ქუსლის ძვლის დახურული მოტეხილობა“. ენციკლოპედია „თბილისი“, თბ., 2002. — გვ. 952, ISBN 99928-20-32-2. მიქელაძე ქ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 247. მიხეილ ცხაკაია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ქსენია ცხაკაია

ქსენია ცხაკაია (დ. 28 სექტემბერი, 1900, სოჭი, შავიზღვისპირეთის გუბერნია, რუსეთის იმპერია — გ. 17 ივნისი, 1982, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი მცენარეთა ფიზიოლოგი, მცენარეთა ფიზიოლოგიის ერთ-ერთი ფუძემდებელი საქართველოში, პროფესორი (1962) მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1965). 1936 წლიდან იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტისა და საქართველოს სასოფლო სამეურნეო ინსტიტუტის მცენარეთა ანატომიისა და ფიზიოლოგიის კათედრის გამგე. მისი ძირითადი შრომები ეხება მცენარეთა ანატომიის, ფიზიოლოგიისა და მიკრობიოლოგიის საკითხებს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 247. ქსენია ცხაკაია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
მილან რადინი

მილან რადინი (დ. 25 ივნისი, 1991, ნოვი-სადი) — სერბი ფეხბურთელი. თამაშობს საყრდენი ნახევარმცველი პოზიციაზე. კარიერის მანძილზე უთამაშია ათ გუნდში. 2021 წლის 23 იანვარს შეუერთდა თბილისის „დინამოს“. მლადოსტ ლუჩანი სერბეთის პირველი ლიგა: 2013–14 პარტიზანი სერბეთის სუპერლიგა: 2016–17 სერბეთის საფეხბურთო თასი: 2016–17 ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მილან რადინი მილან რადინი — სტატისტიკა საიტზე Soccerbase.com (ინგლისური) მილან რადინი — Soccerway ↑ მილან რადინი დინამოში
ჩემი თვითმფრინავი

ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ეს არის ნაღვლიანი ფსიქოდელიური ზღაპარი ბავშვობის ოთხ მეგობარზე. 1990-იანი წლების საქართველოში ისინი ცხოვრების გზას ირჩევენ: ერთი მათგანი მღვდლობას გადაწყვეტს, ორი მოახლოებულ ომში წასვლას. ფილმი მეოთხე პერსონაჟს, ტიტოს მიყვება. ტიტო ჰალუცინაციურ მოგზაურობაში გადაეშვება ამსტერდამიდან ანტვერპენისაკენ, სადაც თავისი შეყვარებული ეგულება. ჯუნა თუთბერიძე თინანო ჯავახიშვილი არჩილ ფოცხვერაშვილი ↑ ეროვნული ფილმოგრაფია
წაღვლის ნამოსახლარი და სამაროვანი

ტერმინი წაღვლის ნამოსახლარი და სამაროვანი შეიძლება აღნიშნავდეს: წაღვლის პირველი ნამოსახლარი და სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ წაღვლში. წაღვლის მეორე ნამოსახლარი და სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ წაღვლში. წაღვლის მესამე ნამოსახლარი და სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ წაღვლში.
წაღვლის სამაროვანი

ტერმინი წაღვლის სამაროვანი შეიძლება აღნიშნავდეს: წაღვლის პირველი სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ წაღვლში. წაღვლის მეორე სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ წაღვლში. წაღვლის მესამე სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ წაღვლში.
გორის საცხოვრებელი სახლი (მ. მამარდაშვილის 1)

გორის საცხოვრებელი სახლი — არქიტექტურული ძეგლი ქალაქ გორში, მდებარეობს მ. მამარდაშვილის (ყოფ. ბუდიონის) ქ. 1. აგებულია XIX-XX საუკუნეების მიჯნაზე. სახლი (18X11,4 მ) ერთსართულიანია, ნაშენია აგურით, გამოყენებულია თლილი ქვიშაქვაც. შესასვლელი ორი ჰქონდა: მთავარი ფასადის (მამარდაშვილის ქ.) ცენტრში (ამჟამად გაუქმებულია, მის წინ კიბეები მორღვეულია) და გვერდითი ფასადის ბოლოში (მოგვიანებით ამ მხარეს სახლს ერთი ოთახი მიაშენეს). ეზოს ფასადზე მიდგმულია ხის აივანი (შემინულია, სიგ. 2,8 მ). მთავარი შესასვლელით ვხვდებოდით ვიწრო, მცირე ჰოლში, რომლის ორივე მხარეს თითო ოთახი იყო.გრძივი მზიდი კედლის ეზოსკენ მიმართულ მონაკვეთშიც ორი ოთახი იყო, ერთი — საკმაოდ მოზრდილი, მეორე — მცირე. ახლა მარცხენა წინა ოთახი და დიდი ოთახი ტიხრებითაა გაყოფილი. ოთახები ნათდება ფართო, მაღალი სარკმლებით, თბებოდა ბუხრებით. მთავარი ფასადის ცენტრში, შესასვლელი კარის ორივე მხარეს, რუსტებიან პილასტრების მოწყობილ ჯვრის მსგავსს შეღრმავებებში ჩადგმული არაპროფესიონალი ხელოსნის მიერ გამოქანდაკებული თითო ჰორელიეფი — სასულიერო პირისა (დაზიანებულია — მოტეხილია თავი) და მოხელის. რუსტირებული პილასტრებია აგრეთვე შენობის კუთხეებშიც.მთავარ ფასადზე 6, გვერდით ქუჩის ფასადზე კი ოთხი სარკმელია. სარკმლების ქვეშ სწორკუთხა შეღრმავებებია.ნაგებობა დასრულებულია აგურის საფეხურებიანი მარტივი ლავგარდნით. სახურავი ოთხფერდაა, გამართულია ხის ნივნივებზე. სახლის ქვეშ სარდაფებია. მარცხენა ჰორელიეფი შესასვლელი კარი მარჯვენა ჰორელიეფი მახარობლიშვილი დ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 41.
ძახილი (ფილმი)

ძახილი — რეჟისორ გუგული მგელაძის მიერ გადაღებული ქართული მხატვრული ფილმი. კინოსტუდია ქართული ფილმის ნაწარმოები. გამოვიდა 1979 წელს. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. პირველ ნოველაში მამა-პაპისეული სახლის მიმართ ერთგულების იდეა გამოსჭვივის, სახლის საიდანაც სამშობლოსადმი სიყვარული იწყება. მეორე ნოველაში ავტორები პატრიოტულ თემას ავითარებენ ეს არის ამბავი ბერძენი ბიჭისა, რომელიც სამუდამოდ ტოვებს საქართველოს, მაგრამ ხვდება, რომ მისი ფესვები თურმე აქ, ბავშვობის მეგობრებს შორის ყოფილა. სესილია თაყაიშვილი (იულია) ვლადიმერ წულაძე (ქიშვარდი) გიორგი მგელაძე ვასილ პაპაიანიდი გიორგი მაჩაიძე ლია კაპანაძე სოფიკო ჭიაურელი (მასწავლებელი) ბერდია ინწკირველი ალექსანდრე მეძმარიაშვილი ზ. ღამბაშიძე, ნანა მაზურენკო თ. დამოციევი ტ. მანუკიანი ტ. ტარიელაძე ი. სურმანიძე დ. იშხანიდი გ. ასლანიდი ↑ ეროვნული ფილმოგრაფია ძახილი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
დარქი (ყუბის რაიონი)

დარქი (აზერ. Dəlləkli) — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 186 კაცი. სოფელს უძველესი ისტორია აქვს. ადრე საძოვრები იყო. გზების აშენებამ შეუწყო ხელი მოსახლეობის დასახლებას. მოსახლეობა მისდევს მესაქონლეობით, მეცხვარეობით და მეფუტკრეობით. სოფელში 1 სკოლა, 1 ბიბლიოთეკა და კულტურის სახლი არის. 2018 წლის 2 თებერვლის აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ბრძანებით სოფელში 40 ადგილიანი მოსწავლის მოდული ტიპის საშუალო სკოლის მშენებლობისთვის მიიღო დაფინანსება 285 000 მანეთი.. Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti დარქი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh. 629 ↑ "Xaçmaz, Quba, Qusar, Şabran, Siyəzən və Xızı rayonlarında təhsil infrastrukturunun inkişafı ilə əlaqədar tədbirlər haqqında" Azərbaycan Respublikası Prezidentinin 2 fevral 2018–ci il tarixli Sərəncamı. president.az (აზერბაიჯანული) ↑ "Xaçmaz, Quba, Qusar, Şabran, Siyəzən və Xızı rayonlarında quraşdırılması nəzərdə tutulan modul tipli məktəblərin siyahısı". president.az (აზერბაიჯანული)
დიგაჰი (ყუბის რაიონი)

დიგაჰი (აზერ. Digah) — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. იგი მდებარეობს ქალაქ ყუბის ჩრდილოეთით. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1725 კაცი. Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti დიგაჰი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629
ჯიგლი

ჯიგლი (აზერ. Dzhigli) — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. სოფელი შეიძლება აღარ არსებობს ან სახელი აქვს შეცვლილი, რადგან არცერთი აზერბაიჯანული ვებგვერდი მას ამ სახელით არ იხსენიებს. ჯიგლი GEOnet სახელების სერვერზე
ალიბეიყიშლაყი

ალიბეიყიშლაყი (აზერ. Əlibəyqışlaq) — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 953 კაცი. სოფლის პირველი მცხოვრებლები სოფელ ზიზიქიდან ჩასახლდნენ. Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti ალიბეიყიშლაყი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629 ↑ Azərbaycan Toponimlərinin Ensiklopedik Lüğəti. Azərbaycan Milli Elmlər Akademiyası. Nəsimi adına Dilçilik İnstitutu. Şərq-qərb Bakı-2007. səh.427
ალიქი

ალიქი (აზერ. Əlik) — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. მდებარეობს სოფელ ჯექის სამხრეთით 4 კმ-ით დაშორებით. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 372 კაცი. მოსახლეობის ძირითადი საქმიანობა მეცხვარეობაა. სოფელში არის პირველადი სამედიცინო დახმარების პუნქტი, საფოსტო განყოფილება, სკოლა ცხრაწლიანი განათლებით, სადაც აზერბაიჯანულ ენაზეა სწავლა (მუნიციპალიტეტის სხვა სოფლებში მხოლოდ ოთხი კლასის განათლებაა). ამასთან, ბევრი ბავშვი (განსაკუთრებით გოგონები) მხოლოდ 4 კლასის განათლებას ღებულობს. Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti ალიქი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629 ↑ John M. Clifton, Janfer Mak, Gabriela Deckinga, Laura Lucht, and Calvin Tiessen — The Sociolinguistic Situation of the Kryz in Azerbaijan (SIL International 2005). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-10-13. ციტირების თარიღი: 2021-01-24.
ალიმამედობა

ალიმამედობა (აზერ. Əliməmmədoba) — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 946 კაცი. მოსახლეობის ძირითადი საქმიანობა მეცხვარეობაა. Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti ↑ Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629
ნუგზარ სხირელი

ნუგზარ სხირელი (დ. 13 ნოემბერი, 1945, თბილისი — გ. 24 იანვარი, 2021) — ქართველი თავისუფალი სტილით მოჭიდავე, მწვრთნელი. სსრკ დამსახურებული მწვრთნელი. ღირსების ორდენისა და ღირსების მედლის კავალერი. გორში თავისუფალი ჭიდაობის სკოლის ფუძემდებელი. იყო საქართველოს ახალგაზრდული ნაკრების უფროსი მწვრთნელი (1992, 1994-იდან) და საქართველოს ეროვნული გუნდის მწვრთნელი (1983-იდან). მისი აღზრდილები არიან: დავით პოღოსიანი, ვლადიმერ მოდოსიანი, ზაზა ზოზიროვი, ოთარ თუშიშვილი, ბესარიონ გოჩაშვილი, ლადო ხინჩეგაშვილი, გენო პეტრიაშვილი და სხვ. გარდაიცვალა 2021 წლის 24 იანვარს, 75 წლის ასაკში; ჩაუტარდა გულის ოპერაცია, რასაც მოჰყვა გართულება და 2-თვიანი ავადმყოფობის შემდეგ გარდაიცვალა. 2018 წლის ივნისში ლადო ხინჩეგაშვილის თაოსნობით გორის თავისუფალი ჭიდაობის სკოლის წინ ნუგზარ სხირელის ბიუსტი დაიდგა. იგი სკოლას დაარსებიდან ხელმძღვანელობდა; დღეს სკოლა ნუგზარ სხირელის სახელს ატარებს. ნუგზარ სხირელი — ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ 1.0 1.1 1.2 ბერიშვილი ელგუჯა, ქართული სპორტის ოქროს წიგნი, თბ.: პალიტრა L, 2013. — გვ. 332. ↑ 2.0 2.1 ბალახაძე, ვასილ (24 იანვარი, 2021). „დიდი ეპოქის დასასრული — გარდაიცვალა ნუგზარ სხირელი“. lelo.ge. ციტირების თარიღი: 24 იანვარი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება) ↑ „საქართველოს დამსახურებული მწვრთნელი ნუგზარ სხირელი გარდაიცვალა“. qartli.ge. 24 იანვარი, 2021. ციტირების თარიღი: 24 იანვარი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება) ↑ „Олимпийский чемпион установил памятник своему тренеру“. wrestdag.ru. Новости в мире, Официальный сайт Дагестанской борьбы. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-08-02. ციტირების თარიღი: 23 თებერვალი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ „ნუგზარ სხირელის სახელობის ჭიდაობის სკოლას ლადო ხინჩეგაშვილი უხელმძღვანელებს“. qartli.ge. ციტირების თარიღი: 23 თებერვალი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება)
ემენტალი

ემენტალი (გერმ. Emmentaler) — ძროხის რძისგან დამზადებული ტრადიციული ყვითელი შვეიცარიული ყველი. ამზადებენ ემენტალის ხეობაში, ბერნის კანტონში, შვეიცარიაში. ნახევრად მყარია. თავი ყველი საშუალოდ იწონის 75 კგ-ს. წერილობით წყაროებში პირველად მოხსენიებულია 1293 წელს. სახელწოდება წარმოსდგა მდინარე ემეს ხეობიდან. პირველად ემენტალის სახელწოდებით მოხსენიებულია 1542 წელს. ემენტალი სხვადასხვა ქვეყნებში მზადდება, ვინაიდან სახელწოდება არ არის დარეგისტრირებული სავაჭრო მარკით. დამახასიათებელია პიკანტური, სანელებლიანი მოტკბო გემო; დამზადების განსაკუთრებული პროცესის გამო ახასიათებს მსხვილი ნახვრეტები. ზოგიერთ ქვეყანაში სწორედ მას უწოდებენ შცეიცარიულ ყველს. დარეგისტრირებულია სახელწოდებით Emmentaler Switzerland. ↑ Emmentaler AOP - The king of Swiss cheeses. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-04-20. ციტირების თარიღი: 2021-01-24. ↑ John Wiley & Sons. Global Cheesemaking Technology: Cheese Quality and Characteristics. 2017 ↑ Wie kommen die Löcher wirklich in den Käse? ↑ Mechanism and control of the eye formation in cheese
ქვიშხეთის ნაეკლესიარი

ტერმინი ქვიშხეთის ნაეკლესიარი შეიძლება აღნიშნავდეს: ქვიშხეთის პირველი ნაეკლესიარი — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვიშხეთში ქვიშხეთის მეორე ნაეკლესიარი — არქიტექტურულ-არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვიშხეთში
ჯიმარა (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი ჯიმარა შეიძლება აღნიშნავდეს: ჯიმარა — მწვერვალი საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში; ჯიმარა — მყინვარი საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში; ჯიმარა — სოფელი ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში.
შინგო ტომიტა

შინგო ტომიტა (დ. 20 ივნისი, 1986) — იაპონელი ფეხბურთელი. თამაშობს ნახევარმცველის პოზიციაზე. 2005 წლიდან არის „ვეგალტა სენდაის“ ფეხბურთელი. შინგო ტომიტა — Soccerway
რიგვავა

საკუთარი სახელი რიგვავა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გია რიგვავა — მხატვარი სერგო რიგვავა — პოლიტიკოსი
გველეთი (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი გველეთი შეიძლება აღნიშნავდეს: გველეთი — სოფელი დუშეთის მუნიციპალიტეტში; გველეთი — სოფელი ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში.
ვაშაყმაძე

საკუთარი სახელი ვაშაყმაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გიორგი ვაშაყმაძე — ფიზიკოსი, პოლიტიკოსი დიანა ვაშაყმაძე-ვერონეზე — ოპერის მომღერალი, თეორეტიკოს-ფიზიკოსი თამაზ ვაშაყმაძე — მათემატიკოსი ივანე ვაშაყმაძე — ფილოსოფოსი, რევოლუციური მოძრაობის მონაწილე სერგო ვაშაყმაძე — პედაგოგი, მათემატიკოსი ჯულიეტა ვაშაყმაძე — მსახიობი, ტელეწამყვანი
როვნოს ატომური ელექტროსადგური

როვნოს აესი — პირველი აესი უკრაინაში წყალ-წყლიანი რეაქტორებით და ერთადერთი ВВЭР-440 (В-213) სერიის რეაქტორებით. როვნოს აესი მდებარეობს ვოლინის პოლესიეში, მდინარე სტირის ნაპირზე, ქალაქ ვარაშიდან 4 კმ-ის დაშორებით. აეს-ის ისტორია იწყება 1971 წლიდან, როცა დაიწყო დასავლეთ უკრაინის აეს-ის პროექტირება და მშენებლობისას დაერქვა როვნოს აესი. მშენებლობა დაიწყო 1973 წელს. 1 და მე-2 ენერგობლოკები რეაქტორებით ВВЭР-440 ექსპლუატაციაში შევიდა 1980-1981 წწ, ხოლო 1000 მგვტ-იანი მე-3 ენერგობლოკი 1986 წელს. „ენერგოატომის“ ოფიციალური საიტი როვნოს აეს-ის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2014-04-08 საიტზე Wayback Machine.
ფილიპს ვაუერმანი

ფილიპს ვაუერმანი (დ. 24 მაისი, 1619 — გ. 23 მაისი, 1668) — ჰოლანდიელი ფერმწერი. სწავლობდა ფ. ჰალსთან, მუშაობდა ჰარლემში. არის პეიზაჟების და ჟანრული სურათების ავტორი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 326. ფილიპს ვაუერმანი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)
რიკ ვაუტერსი

რიკ ვაუტერსი (დ. 21 აგვისტო, 1882, მეხელენი — გ. 11 ივლისი, 1916, ამსტერდამი) — ბელგიელი ფერმწერი და მოქანდაკე. მუშაობდა ბელგიასა და ჰოლანდიაში. მისი მნიშვნელოვანი ნამუშევრებია „უგუნური ქალწული“ (1911), „გაკვეთილი“ (1912), „ოჯახური საზრუნავი“ (1913). ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: რიკ ვაუტერსი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 326.
ვაფდი

ვაფდი — პოლიტიკური პარტია ეგვიპტეში 1919-1952 წლებში. დააარსა ზაღლულმა 1918 წლის ნოემბერში. 1927 წლიდან მისი თავმჯდომარე იყო მუსტაფა ნაჰას-ფაშა. წარმოადგენდა მემარჯვენე ეროვნულ-დემოკრატიული მიმართულების პარტიას, მასში შედიოდნენ ინტელიგენციის, მემამულეების, წვრილი ბურჟუაზიის წარმომადგენლები. პარტიის მიზანი იყო ეგვიპტის დამოუკიდებლობის მიღწევა. სათავეში ედგა ეგვიპტის ხელისუფლებას 1924, 1928-1930, 1936-1937, 1942-1944, 1950-1952 წლებში. არ მიიღო მონაწილეობა 1952 წლის რევოლუციაში და გაუქმდა. „ვაფდის“ წევრების ნაწილი უშედეგოდ იბრძოდა გამალ აბდელ ნასერის მთავრობის წინააღმდეგ 1954, 1957 და 1961 წლებში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 326. ვაფდი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)