laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
არსენ იყალთოელი

არსენ იყალთოელი — XI-XII საუკუნეების ქართველი სასულიერო მოღვაწე, ფილოსოფოსი, მწერალი, ჰიმნოგრაფი. წყაროებში იხსენიება ვაჩესძედ. წარმოშობით იყალთოდან ყოფილა. განათლება მიიღო ბიზანტიაში, ე.წ. მანგანის აკადემიაში. მისი მასწავლებლები იყვნენ მიქაელ ფსელოსი და იოანე ნომოფილაქსი. აქვე დაუწყია მთარგმნელობითი მოღვაწეობა. 80-იან წლებში წავიდა შავ მთაზე (სირია), სადაც მოღვაწეობდა ეფრემ მცირის ხელმძღვანელობით. მისი გარდაცვალების შემდეგ დაბრუნებულა მანგანის მონასტერში, შემდეგ თეოფილე ხუცესმონაზონთან და იოანე ტარიჭისძესთან ერთად ჩამოსულა საქართველოში. მოღვაწეობდა გელათის აკადემიაში. ტრადიციული ცნობის თანახმად, არსენ იყალთოელს დავით აღმაშენებლის დახმარებით იყალთოს მონასტერთან დაუარსებია იყალთოს აკადემია და მისი პირველი რექტორიც ყოფილა. საბოლოოდ შიომღვიმის მონასტერში დამკვიდრებულა. არსენ იყალთოელმა თარგმა და ერთ კრებულში „დოგმატიკონში“ (ყველაზე სრული ნუსხაა S - 1463, XII-XIII სს.) გააერთიანა ბიზანტიის მწერალთა ფილოსოფიური-თეოლოგიური თხზულებები: ანასტასი სინელის „წინამძღვარი“, იოანე დამასკელის „წყარო ცოდნისა“, მისივე რამდენიმე პოლემიკური ნაშრომი, თეოდორე აბუკარას პოლემიკური ეპისტოლენი, მიქაელ ფსელოსის „პირმშოსათვის“, კირილე ალექსანდრიელის, ნიკიტა სტითატის, ლეონ პაპის დოგმატურ-პოლემიკური ეპისტოლენი, სტატიები და ტრაქტატები, მრავალი უავტორო პოლემიკური თხზულება და სხვა. არსენ იყალთოელმა თარგმნა აგრეთვე „დიდი სჯულისკანონი“, გიორგი ამარტოლის „ხრონოღრაფი“ და სხვა. არსენ იყალთოელი თარგმანებს ურთავდა ფილოლოგიურ და ფილოსოფიური თვალსაზრისით საინტერესო სქოლიოებს. აღსანიშნავია, რომ არსენ იყალთოელს მოიხსენიებენ ანატომიის მცოდნედ — „ანატომიკოსად“ (ანტონ I, იოანე ბაგრატიონი). მასვე ეკუთვნის სასულიერო შინაარსის იამბიკოები, დავით აღმაშენებლის ეპიტაფია „ვინ ნაჭარმაგევს მეფენი“. არსენ იყალთოელს შეუდგენია ფიზიკის სახელმძღვანელო, რომლითაც ასწავლიდა გელათისა და იყალთოს აკადემიებში. ამ სახელმძღვანელოს იხსენიებს ანტონ I. არსენ იყალთოელი შუა საუკუნეების ქართული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური აზრის მნიშვნელოვანი წარმომადგენელია. მონაწილეობდა დავით აღმაშენებლის მიერ მოწვეულ კრებაში, რომელიც მიზნად ისახავდა რელიგიურ-დოგმატიკური საკითხების გადაწყვეტას. არსენ იყალთოელის პოზიცია ერეტიკოსების მიმართ შეურიგებელი და მკაცრი იყო. მისი თეორიული მეთოდი დოგმატიკურია. ფილოსოფიაში სქოლასტიკის არისტოტელიზმის მიმდევარია. არსენ იყალთოელის მემკვიდრეობა ჯერ კიდევ არ არის მეცნიერულად გამოცემული. ზოგი მკვლევარი (თ. ჟორდანია, ზ. ჭიჭინაძე, ა. ხახანაშვილი, ი. ლოლაშვილი) არსენ იყალთოელს აიგივებს არსენ ბერთან. ლოლაშვილი ი., ხიდაშელი შ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 585-586. არსენ იყალთოელის შემოქმედება
კვირიკე (ქობულეთის მუნიციპალიტეტი)

კვირიკე — სოფელი დასავლეთ საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: კვირიკე, ზედა კვირიკე, ქვედა კვირიკე). მდებარეობს მდინარე კინტრიშის ხეობაში, ზღვის დონიდან 90 მ სიმაღლეზე. ქალაქ ქობულეთიდან დაშორებულია 4 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1921 კაცი. სოფლის ცენტრში მდებარეობს XIX საუკუნეში აშენებული ხის მეჩეთი, რომელიც კვირიკეს ჯამეს სახელითაა ცნობილი. სოფელში ლანჩას აბანოზე გამოვლენილია გოგირდწყალბადიანი ქლორიდულ-ჰიდროკარბონატული და ნატრიუმიანი მინერალური წყალი, დებეტი 6000 ლ/დ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 499. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ ბურჭულაძე ზ. ურბოეკოლოგია გვ. 83 — 2016 წ. ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2011-12-22. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ზედა კვირიკე

ზედა კვირიკე — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში, კვირიკეს თემში (სოფლები: კვირიკე, ზედა კვირიკე, ქვედა კვირიკე). მდებარეობს მესხეთის ქედის დასავლეთ მთისწინეთში, მდინარე კინკიშის (კინტრიშის მარცხენა შენაკადი) ხეობაში, ზღვის დონიდან 260 მ სიმაღლეზე. ქალაქ ქობულეთიდან დაშორებულია 6 კილომეტრით. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეჩაიეობა და მეციტრუსეობა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 490 კაცი. ქვედა კვირიკე ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 332. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 495. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2011-12-22. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ქვედა კვირიკე

ქვედა კვირიკე — სოფელი დასავლეთ საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში, კვირიკეს თემში (სოფლები: კვირიკე, ზედა კვირიკე, ქვედა კვირიკე). მდებარეობს მესხეთის ქედის დასავლეთ მთისწინეთში, მდინარე კინკიშის (კინტრიშის მარცხენა შენაკადი) ხეობაში, ზღვის დონიდან 240 მ სიმაღლეზე. ქალაქ ქობულეთიდან დაშორებულია 7 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1699 კაცი. ზედა კვირიკე ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 509. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2011-12-22. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
მოსტოლესი

მოსტოლესი (ესპ. Móstoles) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის მადრიდის ავტონომიური რეგიონის შემადგენლობაში. მუნიციპალიტეტი მდებარეობს არეა-მეტროპოლიტანას რაიონის (კომარკის) საზღვრებში. ადმინისტრაციული ცენტრიდან დაშორებულია 18 კილომეტრით.
ბესოსი

ბესოსი (კატ. Besòs) — მდინარე კატალონიაში, ესპანეთში. სათავე აქვს პირენეის მთებში. სიგრძე 17,7 კმ, აუზის ფართობი 1038 კმ². ერთვის ხმელთაშუა ზღვას ბარსელონასთან ახლოს. 1970-1980-იან წლებში იგი ევროპის მასშტაბით ყველაზე დაბინძურებული მდინარე იყო, მაგრამ ამჟამად მიმდინარეობს მისი რეაბილიტაცია. მდინარე ბესოსი - ბრიტანიკა
სანლუკარ-დე-ბარამედა

სანლუკარ-დე-ბარამედა (ესპ. Sanlúcar de Barrameda) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, კადისის პროვინციის შემადგენლობაში, ანდალუსიის ავტონომიური რეგიონი. მუნიციპალიტეტი ადმინისტრაციულად კოსტა-ნოროესტე-დე-კადისს ეკუთვნის. მისი ფართობია 174 კმ². მოსახლეობა 63 968 ადამიანს შეადგენს (2007). პროვინციის ცენტრიდან დაშორებულია 44 კილომეტრით. City's official home page Curiosities and anecdotes დაარქივებული 2011-10-02 საიტზე Wayback Machine. Sanlucar de Barrameda information and forum in English. Central Bureau for Tourism Sanlúcar დაარქივებული 2015-05-19 საიტზე Wayback Machine.
Suits (ალბომი)

Suits — მუსიკოს და ვოკალისტ ფიშის მეოთხე სოლო-ალბომი. გამოვიდა 1994 წელს. ეს დისკი იყო რიგით პირველი, რომელიც გამოიცა ფიშის საკუთარ ლეიბლზე Dick Bros Record Company (მოგვიანებით ის Polydor-ს შეუერთდა). მიუხედავად იმისა, რომ დისკს განსაკუთრებული სარეკლამო კამპანია თან არ ახლდა, ბრიტანულ ჩარტში მან #18 ადგილს მიაღწია. ალბომიდან გამოცემულმა ორმა სინგლმა „Lady Let It Lie“ და „Fortunes of War“ დისკის წარმატებაში დიდი როლი ითამაშეს. საგულისხმოა რომ აქედან პირველი გამოიცა ოთხი სხვადასხვა სახით, ოთხი კვირის მანძილზე. ყოველ ვერსიაში სასათაურო კომპოზიცია განსხვავებულად სრულდებოდა როგორც ჩვეულებრივი, ასევე აკუსტიკური სახით. მიუხედავად ამისა, მაღაზიებში არ ესმოდათ ფიშის მიდგომის და ერთად ყიდდნენ სინგლის ოთხივე ვერსიას. Mr 1470 – 06:04 Lady Let It Lie – 06:53 Emperor's Song – 06:18 Fortunes Of War – 07:50 Somebody Special – 05:22 No Dummy – 06:16 Pipeline – 06:43 Jumpsuit City – 06:49 Bandwagon – 05:07 Raw Meat – 07:17 ამ გამოცემას ასევე თან ახლავს: Black Canal – 08:26 Out Of My Life – 03:45 ↑ Mawer, Sharon. (2011 [last update])Suits - Fish | AllMusic. allmusic.com. ციტირების თარიღი: 3 August 2011.
ვიქტორია (ხომალდი)

ვიქტორია (ესპ. Victoria) — პირველი ხომალდი-კარაკა ისტორიაში, რომელმაც დედამიწას შემოუარა. სახელი დაერქვა იმ ეკლესიის პატივსაცემად, სადაც პორტუგალიელმა ზღვაოსანმა ფერნანდო მაგელანმა ფიცი დადო ესპანეთის მეფე კარლოს I-ის ერთგულებაზე. მოგზაურობა დედამიწის გარშემო დაიწყო 1519 წელს მაგელანის ხელმძღვანელობით. მისი დაღუპვის შემდეგ ექსპედიციას ხუან სებასტიან ელკანო მეთაურობდა. ესპანეთიდან გასული ხუთი ხომალდიდან, მხოლოდ „ვიქტორია“ დაბრუნდა უკან სანლუკარში კადისთან (1522 წლის 6 სექტემბერი). ბორტზე მხოლოდ 18 მეზღვაური იყო 256-დან. გადარჩენილთა შორის იყო ანტონიო პიგაფეტი, რომელმაც ეს ისტორიული მოგზაურობა დეტალურად აღწერა. Ferdinand Magellan and the First Circumnavigation of the World. Age of Exploration. The Mariners' Museum. ციტირების თარიღი: 2008-04-28. Basil Smith: Magellan Ship Victoria. ArtworkOriginals.com (April 25, 2008). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-06-03. ციტირების თარიღი: 2008-04-28. http://www.worldhistory.abc-clio.com/library/searches/searchdisplay.aspx?entryid=304851&fulltext=Magellan+victoria&nav=non&specialtopicid=-1[მკვდარი ბმული] http://www.worldbookonline.com/wb/Article?id=ar337920&st=victoria+magellan დაარქივებული 2012-02-07 საიტზე Wayback Machine. http://web.ebscohost.com/src/detail?vid=4&hid=17&sid=46fa51de-a37b-4852-b6b9-4dd6095f1f83%40sessionmgr9[მკვდარი ბმული]
Two of Us (The Beatles-ის სიმღერა)

Two of Us — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Beatles-ის 1970 წლის სიმღერა, შეტანილი ალბომში Let It Be. სიმღერის ავტორია პოლ მაკ-კარტნი, თუმცა ჯონ ლენონი თავის ერთ-ერთ ინტერვიუში ამტკიცებდა, რომ ის მას ეკუთვნის. ლენონის ვერსიის სასარგებლოდ მეტყველებს მხოლოდ ის ფაქტი, რომ Two of Us, ისევე როგორც The Beatles-ის ბევრი სხვა სიმღერა, მისი და პოლის შემოქმედებითი დუეტის მიერ იქნა დაწერილი. თემატურად კომპოზიცია ეხება პოლის იმ დროისათვის ჯერ კიდევ მომავალ მეუღლეს, ლინდა ისტმენს, მაგრამ ტექსტი აჩენს ასოციაციებს ლენონთან ურთიერთობასთან. თავდაპირველად ეს იყო საკმაოდ მძიმე სტილის სიმღერა. ფილმში დაე ასე იყოს ეს კარგად ჩანს. ჯგუფმა რამდენჯერმა შეცვალა შესრულების სტილი და საბოლოოდ უარი თქვა ელექტროგიტარაზე, დატოვა რა აკუსტიკური გიტარის სოლოები. სიმღერა ასევე შესრულდა კომპანიის Apple Corps სახურავზე, 1969 წლის 31 იანვარს. სიმღერის დასაწყისში გაისმის ლენონის ყვირილი "'I Dig a Pygmy, by Charles Hawtrey and the Deaf Aids... Phase One, in which Doris gets her oats!" . ეს ყვირილი გამოყენებული იქნა, როდესაც ალბომს ფილ სპექტორი ამონტაჟებდა. ფრაზა ასევე ჟღერს ფილმშიც. "The deaf aids" ეწოდებოდა The Beatles-ის სტუდიურ გამაძლიერებლებს. ↑ MacDonald 2003, p. 335. sfn error: no target: CITEREFMacDonald2003 (help) ↑ Lennon-McCartney: Who Wrote What?. Beatlefan.Net. ციტირების თარიღი: 2011-08-14.
ბობოყვათი

ბობოყვათი — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი (სოფლები: ბობოყვათი, ქვედა დაგვა). მდებარეობს მდინარე დეხვის ნაპირებზე, შავი ზღვის პირას, ზღვის დონიდან 60 მ. სოფელში არის რკინიგზის ბაქანი სამტრედია-მახინჯაურის ხაზზე. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2282 კაცი. ბობოყვათი ადგილობრივი მნიშვნელობის კურორტია. სოფელში აღმოჩემილია ძვ. წ. XII-XI საუკუნეების კოლხური კულტურის დამახასიათებელი ძეგლი. ბობოყვათის განძი, რომელიც დაცულია ქუთაისის ისტორიულ-ეთნოგრაფიულ მუზეუმში. სოფელში მდებარეობს საქართველოს პრეზიდენტის ყოფილი რეზიდენცია, რომელიც ამჟამად საქართველოს საპატრიარქოს კუთვნილებაა. ბობოყვათში დაიბადა ქართველი ჯაზ-მომღერალი ნინო ქათამაძე. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 450. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 435. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ ბობოყვათის რეზიდენცია საპატრიარქოს და დაცვის გარეშე დარჩენილი არქეოლოგიური ძეგლები ↑ «Кавказский календарь» на 1910 год ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-06-05. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
დაგვა

დაგვა (ყოფ. ზედა დაგვა) — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში, ადმინისტრაციული ერთეულის ცენტრი (სოფელი დაგვა). მდებარეობს მესხეთის ქედის დასავლეთ მთისწინეთში, მდინარე დეხვის ნაპირებზე, ზღვის დონიდან 200 მ-ზე, ქობულეთიდან 9 კმ დაშორებით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2032 კაცი. 1890 წელს სოფელში გაიხსნა სასწავლებელი. საბჭოთა პერიოდში ეწოდებოდა ზედა დაგვა და შედიოდა ბობოყვათის სასოფლო საბჭოში, განვითარებული იყო მეჩაიეობა და მეციტრუსეობა. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 247. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 494. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 327. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ გოგოლიშვილი ო., განათლების ისტორიიდან აჭარაში // ახალი და უახლესი ისტორიის საკითხები, თბილისი, 2020, № 1, გვ. 284. ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-06-05. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ქვედა დაგვა

ქვედა დაგვა — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში, ბობოყვათის თემში (სოფლები: ბობოყვათი, ქვედა დაგვა). მდებარეობს მესხეთის ქედის დასავლეთ მთისწინეთში, მდინარე დეხვის ნაპირებზე, ზღვის დონიდან 180 მ. ბობოყვათიდან 3 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 545 კაცი. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-06-05. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ვარჯანაული (ქობულეთის მუნიციპალიტეტი)

ვარჯანაული — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში (ჭახათის ადმინისტრაციული ერთეული). მდებარეობს მდინარე კინტრიშის ნაპირებზე, ზღვის დონიდან 350 მ-ზე, ქობულეთიდან 20 კმ-ში, ჭახათიდან 4 კმ-ში. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეჩაიეობა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 7 კაცი. სოფელში, მდ. კინტრიშზე შემონახულია შუა საუკუნეების თაღოვანი ხიდი. გადმოცემის თანახმად, აგებულია XVII საუკუნეში ადგილობრივი ფეოდალის თამაზოღლის (თამაზაშვილის) მიერ. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 188. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-06-05. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
კეჭიეთი

კეჭიეთი — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში, ჭახათის თემში (სოფლები: დიდვაკე, ვარჯანაული, კეჭიეთი, კობალაური, ოხტომი, ტყემაკარავი, ჭახათი, ხინოწმინდა). მდებარეობს მდინარე კინტრიშის მარცხნივ, ზღვის დონიდან 300 მ., ქობულეთიდან 17 კმ., ჭახათიდან 1 კმ. იხსენიება როსტომ გურიელის სიგელში. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეჩაიეობა, მეციტრუსეობა, მეხილეობა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 78 კაცი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. — გვ. 638. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 480. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-06-05. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
კობალაური

კობალაური — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში, ჭახათის თემში (სოფლები: დიდვაკე, ვარჯანაული, კეჭიეთი, კობალაური, ოხტომი, ტყემაკარავი, ჭახათი, ხინოწმინდა). მდებარეობს მდინარე კინტრიშის ხეობაში, ზღვის დონიდან 500 მ., ქობულეთიდან 22 კმ., ჭახათიდან 6 კმ. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეხილეობა და მეფუტკრეობა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 7 კაცი. სოფლის ნაწილი მიეკუთვნება კინტრიშის სახელმწიფო ნაკრძალის ტერიტორიას. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 564. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-06-05. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ტყემაკარავი

ტყემაკარავი — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში, ჭახათის თემში (სოფლები: დიდვაკე, ვარჯანაული, კეჭიეთი, კობალაური, ოხტომი, ტყემაკარავი, ჭახათი, ხინოწმინდა). მდებარეობს მესხეთის ქედის დასავლეთ მთისწინეთში, მდინარე კინტრიშის მარჯვნივ, ზღვის დონიდან 480 მ. ჭახათიდან 5 კმ. სოფელში ფიქსირდება ტოპონიმი მჟავანაძეების სამლოცველო. სავარაუდოდ ეს გვარი გავრცელებული იყო 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2 კაცი. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი ↑ სულიკო ლომჯარია, „სოფელო ჩემო“ გვ. 335 — თბილისი, „მერიდიანი“, 2012, ISBN 978-9941-10-560-9 ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2014-05-01. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2016-06-05.
ხინოწმინდა (ქობულეთის მუნიციპალიტეტი)

ხინოწმინდა (2018 წლის 2 თებერვლამდე — „ხინო“) — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში, ჭახათის თემში (სოფლები: დიდვაკე, ვარჯანაული, კეჭიეთი, კობალაური, ოხტომი, ტყემაკარავი, ჭახათი, ხინოწმინდა). მდებარეობს მდინარე კინტრიშის ხეობაში, ზღვის დონიდან 1040 მ. ჭახათიდან 26 კმ., ქობულეთიდან 44 კმ. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მესაქონლეობა, მეფუტკრეობა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1 კაცი. სოფლის ტერიტორიაზე არის 7 მეტრი სიღრმის შავი ტბა. სოფელში შემორჩენილია იოანე ნათლისმცემლის სახელობის ეკლესია, რომელიც ხინოს საეპისკოპოსოს ცენტრს წარმოადგენდა. ხინოს საეპისკოპოსო ცენტრი XVI საუკუნიდან XVIII საუკუნის 70-იან წლებამდე იყო. XIX საუკუნის 70-იან წლებში ხინოს მოსახლეობა დაახლოებით 300 კომლს შეადგენდა. მთავარი სტატია: ხინოწმინდა. ხინოწმინდის იოანე ნათლისმცემლის სახელობის ეკლესია იდგა სოფლის თავში, მდინარე კინტრიშის მარჯვენა ნაპირზე, ოთხკუთხა ქვის გალავნის შიგნით. ვახუშტი ბატონიშვილის ცნობით ის გუმბათიანი უნდა ყოფილიყო. დიმიტრი ბაქრაძის ცნობით ის აჭის ეკლესიის მსგავსი იყო, უგუმბათო და 1860-იანი წლების შუაში დაანგრიეს. გადარჩა მხოლოდ საკურთხევლის ნაწილი სალაროთი და ეგვტერით. ტაძარი საბოლოოდ 1919 წელს დაანგრიეს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 484. ბაქრაძე დ ., „არქეოლოგიური მოგზაურობა გურიასა და აჭარაში“, ბათუმი: „საბჭოთა აჭარა“, 1987 [1878]. — გვ. 83. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება №46 2018 წლის 2 თებერვალი ზოგიერთი გეოგრაფიული ობიექტისათვის სახელწოდების გადარქმევის შესახებ ↑ Кавказскій календарь на 1912 годъ, Тифлись, 1911, стр. 217. ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2011-02-01. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ნადარბაზევის დედაღვთისა

ნადარბაზევის დედაღვთისა - არქიტექტურული ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნადარბაზევის სამხრეთ-დასავლეთით 1 კილომეტრზე, მთის კალთაზე, სასაფლაოზე. სტილისტური ნიშნებით თარიღდება IX-X საუკუნეებით. ეკლესია დარბაზულია (8 X5 მ), ნაგებია ქვიშაქვით. ეკლესიას ერთი შესასვლელი დასავლეთით აქვს, მეორე საკურთხევლის კუთხესთან ახლოს გაჭრილი შიგნიდან თაღოვანი, გარედან არქიტრავული ჩრდილოეთის შესასვლელი ამოქოლილია. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე სარკმლის წირთხლების ფრაგმენტებია, რომლის გვერდებზე სწორკუთხა ნიშია. მათ ქვეშ კედელში დატანებულ სამალავებში შესასვლელი პატარა სწორკუთხა კარია გაჭრილი. დვალი თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 440.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 17650
კვერცხობის ეკლესია

კვერცხობის ეკლესია — ეკლესია ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნაბახტევში. გორაკზე, მდინარე ჭერათხევის მარცხენა მხარეს. თარიღდება განვითარებული ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (10,35X5,56 მ), ნაგებია ქვიშაქვის მოყვითალო კვადრებით. შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს. ნახევარწრიულ აფსიდში ერთი სარკმელი და ორი მაღალი თაღოვანი ნიშია, მეორე სარკმელი სამხრეთი კედლის ზედა ნაწილშია. დარბაზის გრძივი კედლების შუა ნაწილში წყვილი ორსაფეხურიანი პილასტრია, რომლებსაც ეყრდნობა კამარის საბჯენი თაღი. სამხრეთის ფასადზე კარის ღიობი გადახურულია ნახევარწრიული ქვით, რომელსაც პროფილირებული არქივოლტი აქვს შემოვლებული. მის შუა არეში გამოსახულია ტოლმკლავა ჯვარი. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 438-439.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 7933
ქაქუთი (ქობულეთის მუნიციპალიტეტი)

ქაქუთი, გაღმა ქაქუთი — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ქაქუთი, აჭი, გოგმაჩაური, ნაცხავატევი). მდებარეობს მესხეთის ქედის დასავლეთით, მდინარე ჩოლოქის მარცხნივ, ზღვის დონიდან 320 მ., ქობულეთიდან 20 კმ. სოფელში დგას მართლმადიდებლური ეკლესია. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1211 კაცი. სახელწოდება ქაქუთი სავარაუდოდ სვანური წარმოშობისაა. ერთ-ერთი გადმოცემის მიხედვით კი გურიელებს ჰყავდათ ოდიშიდან დაქირავებული მეჯოგე გვარად ქაქუთია, რომელიც ამ ადგილებში აძოვებდა ნახირს. ისტორიულ წყაროებში ის მეზობელ სოფელ ჭანიეთზე უფრო ადრე მოიხსენიება. სოფელში აღმოჩენილი ბრინჯაოს ცულის პირი ინახება ოზურგეთის ისტორიულ მუზეუმში. ქაქუთი გამოღმა ქაქუთთან ერთად წარმოადგენდა ერთ სოფელს და შედიოდა ლიხაურის სასოფლო საზოგადოებაში. მდინარე ჩოლოქი მას ყოფდა გაღმა და გამოღმა ქაქუთად. სოფელი ორად გაიყო მას შემდეგ, რაც 1829 წელს ადრიანოპოლის საზავო ხელშეკრულებით ოსმალეთმა მიიღო ტერიტორია მდინარე ჩოლოქის სამხრეთით. სოფლები ერთმანეთთან დაკავშირებულია საცალფეხო ხიდით. 1854 წელს სოფლის მიდამოებში მოხდა ჩოლოქის ბრძოლა. 1898 წელს სოფელში გაიხსნა დაწყებითი სკოლა, რომელიც დღეს მოქმედებს როგორც საჯარო სკოლა. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეჩაიეობა და მეციტრუსეობა. ქაქუთი (ოზურგეთის მუნიციპალიტეტი) ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 493. ლომჯარია ს., „სოფელო ჩემო“, თბილისი: „მერიდიანი“, 2012, ISBN 978-9941-10-560-9. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ გაზეთი „კვალი“ N22 – 1896 წ. ↑ ნოზაძე ვ. საქართველოს აღდგენისათვის ბრძოლა მესხეთის გამო, გვ.8 — თბილისი, 1989 წ. ↑ Кавказский календарь на 1910 год ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-06-05.