laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
დიდებული ბიჭები

დიდებული ბიჭები (ინგლ. Goodfellas) — მარტინ სკორსეზეს 1990 წლის ამერიკული კრიმინალური ფილმი. ფილმი ასახავს 1955-80 წლებში ლუჩეზეს კრიმინალური ოჯახის აღზევებასა და დაცემას. რეი ლიოტა — ჰენრი ჰილი რობერტ დე ნირო — ჯეიმზ კონვეი ჯო პეში — ტომი დევიტო ლორენ ბრაკო — კარენ ჰილი ოსკარი საუკეთესო მსახიობი კაცი მეორეხარისხოვან როლში: ჯო პეში BAFTA საუკეთესო ფილმი საუკეთესო რეჟისორი: მარტინ სკორსეზე საუკეთესო ადაპტირებული სცენარი: მარტინ სკორსეზე, ნიკოლას პილეჯი „დიდებული ბიჭები“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „დიდებული ბიჭები“ — TCM-ის მონაცემთა ბაზაში „დიდებული ბიჭები“ — Allmovie-ზე „დიდებული ბიჭები“ — Rotten Tomatoes „დიდებული ბიჭები“ — Metacritic-ზე „დიდებული ბიჭები“ — Box Office Mojo-ზე
მურანსკა-პლანინის ეროვნული პარკი

მურანსკა-პლანინის ეროვნული პარკი (სლოვაკ. Národný park Muránska planina) — ეროვნული პარკი სლოვაკეთში. მდებარეობს ცენტრალურ სლოვაკეთში, ბანსკა-ბისტრიცის მხარის ტერიტორიაზე. იგი 1998 წელს დაარსდა. პარკის ფართობი 203,18 კმ2-ს შეადგენს, ბუფერული არეალი კი 216.98 კმ2-ს. ამ მონაცემებით ის სლოვაკეთის ეროვნულ პარკებს შორის მეშვიდე ადგილზეა. პარკის ტერიტორიაზეა მრავალი მღვიმე. კარგადაა განვითარებული ტურიზმი. სლოვაკეთის ეროვნული პარკების სია მურანსკა პლანინას ეროვნული პარკი[მკვდარი ბმული] (ინგლისური)
ფორესტჰილის ხიდი

ფორესტჰილი (ინგლ. Foresthill Bridge) — ყველაზე მაღალი საავტომობილო-საფეხმავლო ხიდი კალიფორნიის შტატში, სიმაღლით მე-4 აშშ-ში და 26-ე მსოფლიოს უმაღლეს ხიდებს შორის. იგი კვეთს მდინარე ამერიკან-ნორტ-ფოლკ-რივერს. მოსახლეობა მას ასევე მოიხსენიებს როგორც ობერნ-ფორესტჰილს (Auburn-Foresthill) ან ობერნის ხიდს (Auburn Bridge). ფორეტჰილის ხიდი თავდაპირველად აიწყო აუშენებელი ობერნის კაშხლის გადასალახად. დღეს იგი აკავშირებს ქალაქ ობერნს და ფორესტჰილის დასახლებას. ხიდი 1971 წელს იაპონიაში შეიქმნა Kawasaki Heavy Industries-ის მიერ და ადგილზე ააწყო კომპანია Willamette Western Contractors-მა. ხიდი გაიხსნა 1973 წლის 3 სექტემბერს. ფორესტჰილი არის კონსოლური, სამ მალიანი ხიდი. იგი მდინარის კალაპოტიდან 223 მეტრის სიმაღლეზე მდებარეობს, ამასთან მისი ყველაზე მსხვილი მალის სიგრძეა 263 მეტრი. ქვეითად მოსიარულეებისთვის მოძრაობა ნებადართულია ორივე მიმართულებით სრულ სიგრძეზე. ხიდზე მრავლად არის ობერნის დამბის მშენებლობის საწინააღმდეგო გრაფიტები. აღნიშნული დამბის მშენებლობა დაიგეგმა 1969 წელს, თუმცა მრავალ მიზეზეთა გამო მშენებლობა შეჩერდა და მშენებარე კაშხლის ნარჩენები საბოლოოდ 2006 წელს დაინგრა. 2011 წლის იანვარში დაიწყო ფორესტჰილის სეისმიური მოდიფიკაციის პროექტი რომლის ბიუჯეტი 74.4 მლნ აშშ დოლარს შეადგენდა. ხიდის თვითღირებულება 13 მლნ აშშ დოლარამდეა. ფორესტჰილის ხიდის ნახვა შესაძლებელია ჰოლივუდური ფილმის, „სამი იქსის“ (2002) დასაწყისში, სადაც ვინ დიზელის პერსონაჟი ატარებს მოპარულ წითელ Chevrolet Corvette-ს, შემდეგ მანქანასთან ერთად გადაეშვება ხიდიდან და მიწისკენ შუა გზაში პარაშუტით მანქანიდან გადახტება. ამ ხიდის ნახვა ასევე შესაძლებელია ფილმებში „შიშველი სიმართლე“ (2009) და „ფანტომი“ (1996). 1973-1979 წლებში ითვლებოდა უმაღლეს ხიდად მსოფლიოში. კალიფორნია ↑ Auburn-Foresthill Bridge (ინგლისური) ↑ Placer supes OK $65 million in Foresthill Bridge contracts (ინგლისური) ↑ „სამი იქსი“ — IMDB ↑ Foresthill Bridge shot spans scenic moment for new film (ინგლისური)
სლოვაკეთის ეროვნული პარკების სია

სლოვაკეთში სულ 9 ეროვნული პარკია: სლოვაკეთის ეროვნული პარკები დაარქივებული 2008-02-11 საიტზე Wayback Machine. Slovakia.travel-ზე სლოვაკეთის ეროვნული პარკები დაარქივებული 2007-08-25 საიტზე Wayback Machine. Slovakiatourism.sk დაარქივებული 2006-06-15 საიტზე Wayback Machine. -ზე სლოვაკეთის ეროვნული პარკების აღწერა travelguide.sk-ზე
ბელიზის დროშა

ბელიზის დროშა — ბელიზის სახელმწიფო სიმბოლო გერბსა და ჰიმნთან ერთად. მიღებულია 1981 წლის 21 სექტემბერს. ბელიზის თანამედროვე დროშას საფუძვლად ბრიტანეთის ჰონდურასის (ბელიზის სახელი ბრიტანეთის კოლონიად ყოფნისას) დროშა დაედო. აღსანიშნავია, რომ ბელიზი პრაქტიკულად ერთადერთი სუვერენული ქვეყანაა, რომლის დროშაზეც ადამიანები არიან გამოსახულნი. ბრიტანეთის ჰონდურასის დროშა 1870-1919 წლებში ბრიტანეთის ჰონდურასის დროშა 1919-1981 წლებში ბელიზის არაოფიცი-ალური სამოქალაქო დროშა 1950-1981 წლებში. მის საფუძ-ველზე შეიქმნა ბე-ლიზის თანამედროვე დროშა ბელიზის გენერალ-გუბერნატორის დროშა 1981 წლიდან ბელიზის გერბი ბელიზის დროშა (ინგლისური)
ბანსკა-ბისტრიცის რაიონი

ბანსკა-ბისტრიცის რაიონი (სლოვაკ. Okres Banská Bystrica) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს ბანსკა-ბისტრიცის მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ბანსკა-ბისტრიცა. რაიონის ფართობი — 809 კმ², მოსახლეობა — 111 946 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 1 ქალაქსა და 41 სოფელს. ეროვნული შემადგენლობა: სლოვაკები 95,4 % ჩეხები 1,2 % ბოშები 0,6 % კონფესიური შემადგენლობა: კათოლიკეები 49,1 % ლუთერანები 17,4 % ბერძენ-კათოლიკეები 0,9 % ბანსკა-ბისტრიცის რაიონი დაარქივებული 2012-05-08 საიტზე Wayback Machine. (სლოვაკური) ↑ 1.0 1.1 Kódování okresů pro SPZ (1960 – 2002) <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q57978520"></a>
ბანსკა-შტიავნიცის რაიონი

ბანსკა-შტიავნიცის რაიონი (სლოვაკ. Okres Banská Štiavnica) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს ბანსკა-ბისტრიცის მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ბანსკა-შტიავნიცა. რაიონის ფართობი — 292 კმ², მოსახლეობა — 17 092 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 1 ქალაქსა და 14 სოფელს. ეროვნული შემადგენლობა: სლოვაკები 95,0 % ბოშები 1,8 % ჩეხები 0,5 % კონფესიური შემადგენლობა: კათოლიკეები 69,2 % ლუთერანები 9,0 % ბერძენ-კათოლიკეები 0,9 % ბანსკა-შტიავნიცის რაიონი დაარქივებული 2012-05-08 საიტზე Wayback Machine. (სლოვაკური)
ბრეზნოს რაიონი

ბრეზნოს რაიონი (სლოვაკ. Okres Brezno) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს ბანსკა-ბისტრიცის მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ბრეზნო. რაიონის ფართობი — 1265 კმ², მოსახლეობა — 65 785 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 1 ქალაქსა და 29 სოფელს. ეროვნული შემადგენლობა: სლოვაკები 94,7 % ბოშები 3,6 % ჩეხები 0,6 % კონფესიური შემადგენლობა: კათოლიკეები 75,4 % ლუთერანები 4,6 % ბერძენ-კათოლიკეები 4,3 % ბრეზნოს რაიონი დაარქივებული 2012-05-02 საიტზე Wayback Machine. (სლოვაკური)
ველკი-კრტიშის რაიონი

ველკი-კრტიშის რაიონი (სლოვაკ. Okres Veľký Krtíš) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს ბანსკა-ბისტრიცის მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ველკი-კრტიში. რაიონის ფართობი — 849 კმ², მოსახლეობა — 46 597 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 2 ქალაქსა და 69 სოფელს. ეროვნული შემადგენლობა: სლოვაკები 68,0 % უნგრელები 27,4 % ბოშები 1,8 % ჩეხები 0,5 % კონფესიური შემადგენლობა: კათოლიკეები 70,9 % ლუთერანები 15,8 % ველკი-კრტიშის რაიონი დაარქივებული 2012-05-08 საიტზე Wayback Machine. (სლოვაკური) ↑ Kódování okresů pro SPZ (1960 – 2002) <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q57978520"></a>
დეტვის რაიონი

დეტვის რაიონი (სლოვაკ. Okres Detva) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს ბანსკა-ბისტრიცის მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი დეტვა. რაიონის ფართობი — 475 კმ², მოსახლეობა — 33 426 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 2 ქალაქსა და 13 სოფელს. ეროვნული შემადგენლობა: სლოვაკები 97,4 % ბოშები 1,0 % ჩეხები 0,5 % კონფესიური შემადგენლობა: კათოლიკეები 83,1 % ლუთერანები 4,6 % დეტვის რაიონი დაარქივებული 2012-05-02 საიტზე Wayback Machine. (სლოვაკური)
ჟარნოვიცის რაიონი

ჟარნოვიცის რაიონი (სლოვაკ. Okres Žarnovica) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს ბანსკა-ბისტრიცის მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ჟარნოვიცა. რაიონის ფართობი — 426 კმ², მოსახლეობა — 27 634 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 2 ქალაქსა და 16 სოფელს. ეროვნული შემადგენლობა: სლოვაკები 97,1 % ბოშები 0,9 % ჩეხები 0,5 % კონფესიური შემადგენლობა: კათოლიკეები 83,6 % ლუთერანები 1,4 % ჟარნოვიცის რაიონი დაარქივებული 2012-05-08 საიტზე Wayback Machine. (სლოვაკური)
ჟიარ-ნად-ჰრონომის რაიონი

ჟიარ-ნად-ჰრონომის რაიონი (სლოვაკ. Okres Žiar nad Hronom) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს ბანსკა-ბისტრიცის მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ჟიარ-ნად-ჰრონომი. რაიონის ფართობი — 518 კმ², მოსახლეობა — 48 053 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 2 ქალაქსა და 33 სოფელს. ეროვნული შემადგენლობა: სლოვაკები 95,6 % ბოშები 1,2 % ჩეხები 0,7 % კონფესიური შემადგენლობა: კათოლიკეები 73,6 % ლუთერანები 2,8 % ჟიარ-ნად-ჰრონომის რაიონი დაარქივებული 2012-05-08 საიტზე Wayback Machine. (სლოვაკური) ↑ Kódování okresů pro SPZ (1960 – 2002) <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q57978520"></a>
ზვოლენის რაიონი

ზვოლენის რაიონი (სლოვაკ. Okres Zvolen) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს ბანსკა-ბისტრიცის მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ზვოლენი. რაიონის ფართობი — 759 კმ², მოსახლეობა — 67 650 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 2 ქალაქსა და 23 სოფელს. ეროვნული შემადგენლობა: სლოვაკები 96,1 % ჩეხები 1,1 % ბოშები 1,0 % კონფესიური შემადგენლობა: კათოლიკეები 51,5 % ლუთერანები 21,0 % ზვოლენის რაიონი დაარქივებული 2012-05-08 საიტზე Wayback Machine. (სლოვაკური) ↑ Kódování okresů pro SPZ (1960 – 2002) <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q57978520"></a>
კრუპინის რაიონი

კრუპინის რაიონი (სლოვაკ. Okres Krupina) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს ბანსკა-ბისტრიცის მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კრუპინა. რაიონის ფართობი — 585 კმ², მოსახლეობა — 22 841 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 2 ქალაქსა და 34 სოფელს. ეროვნული შემადგენლობა: სლოვაკები 96,5 % ბოშები 1,8 % უნგრელები 0,5 % კონფესიური შემადგენლობა: კათოლიკეები 73,4 % ლუთერანები 18,6 % კრუპინის რაიონი დაარქივებული 2012-05-02 საიტზე Wayback Machine. (სლოვაკური)
ლუჩენეცის რაიონი

ლუჩენეცის რაიონი (სლოვაკ. Okres Lučenec) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს ბანსკა-ბისტრიცის მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ლუჩენეცი. რაიონის ფართობი — 797 კმ², მოსახლეობა — 72 837 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 2 ქალაქსა და 55 სოფელს. ეროვნული შემადგენლობა: სლოვაკები 67,6 % უნგრელები 27,6 % ბოშები 2,8 % ჩეხები 0,5 % კონფესიური შემადგენლობა: კათოლიკეები 68,2 % ლუთერანები 12,8 % რეფორმატები 0,7 % იეჰოვას მოწმეები 0,6 % ლუჩენეცის რაიონი დაარქივებული 2012-05-02 საიტზე Wayback Machine. (სლოვაკური) ↑ Kódování okresů pro SPZ (1960 – 2002) <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q57978520"></a>
პოლტარის რაიონი

პოლტარის რაიონი (სლოვაკ. Okres Poltár) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს ბანსკა-ბისტრიცის მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი პოლტარი. რაიონის ფართობი — 505 კმ², მოსახლეობა — 23 594 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 1 ქალაქსა და 21 სოფელს. ეროვნული შემადგენლობა: სლოვაკები 96,1 % ბოშები 1,5 % უნგრელები 1,2 % კონფესიური შემადგენლობა: კათოლიკეები 57,5 % ლუთერანები 21,8 % პოლტარის რაიონი დაარქივებული 2012-05-02 საიტზე Wayback Machine. (სლოვაკური)
რევუცის რაიონი

რევუცის რაიონი (სლოვაკ. Okres Revúca) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს ბანსკა-ბისტრიცის მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი რევუცა. რაიონის ფართობი — 730 კმ², მოსახლეობა — 40 879 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 3 ქალაქსა და 39 სოფელს. ეროვნული შემადგენლობა: სლოვაკები 69,4 % უნგრელები 22,0 % ბოშები 6,8 % ჩეხები 0,6 % კონფესიური შემადგენლობა: კათოლიკეები 43,1 % ლუთერანები 18,4 % რეფორმატები 6,6 % იეჰოვას მოწმეები 1,5 % ბერძენ-კათოლიკეები 1,0 % რევუცის რაიონი დაარქივებული 2012-05-02 საიტზე Wayback Machine. (სლოვაკური)
რიმავსკა-სობოტის რაიონი

რიმავსკა-სობოტის რაიონი (სლოვაკ. Okres Rimavská Sobota) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს ბანსკა-ბისტრიცის მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი რიმავსკა-სობოტა. რაიონის ფართობი — 1471 კმ², მოსახლეობა — 82 970 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 3 ქალაქსა და 104 სოფელს. ეროვნული შემადგენლობა: სლოვაკები 52,3 % უნგრელები 41,3 % ბოშები 4,7 % ჩეხები 0,5 % კონფესიური შემადგენლობა: კათოლიკეები 54,2 % ლუთერანები 12,8 % რეფორმატები 9,9 % იეჰოვას მოწმეები 0,8 % რიმავსკა-სობოტის რაიონი დაარქივებული 2012-05-02 საიტზე Wayback Machine. (სლოვაკური) ↑ Kódování okresů pro SPZ (1960 – 2002) <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q57978520"></a>
ზარაფშანის მყინვარი

ზარაფშანის მყინვარი (ტაჯ. Зарафшон) — ხეობის ტიპის მყინვარი ტაჯიკეთში, ჰისარ-ალაის უდიდესი მყინვარი. სიგრძე 27,8 კმ, ფართობი 132,6 კმ². შედგება ძირითადი ნაკადისა და 20 დიდი შენაკადისაგან. მყინვარის კვების არე გაწოლილია თურქესტანის, ალაისა და ზარაფშანის ქედების მიჯნაზე ზღვის დონიდან 5200 მ სიმაღლეზე. ფირნის ხაზი 4000 მ სიმაღლეზეა. მყინვარის ენა ეშვება 2810 მ-მდე და დასაბამს აძლევს მდინარე მათჩას — მდინარე ზარაფშანის სათავეს. უკანასკნელ ათწლეულებში მყინვარი უკან იხევს. 1979–2019 წლებში მყინვარმა უკან დაიხია 1700 მ-ით. პირველად ზარაფშანის მყინვარი გაიარა ივანე მუშკეტოვის ექსპედიციამ 1880 წლის აგვისტოში. ↑ 1.0 1.1 Зеравшанский ледник | Географическая энциклопедия ↑ Таджикские ученые выявили стремительное сокращение ледников бассейна Зеравшана
ასურელები

ასურელები, ასირიელები, ასურები, სირიელები, არამეელები, ქალდეელები (არამ. ܐܬܘܪ̈ܝܐ) (საკუთარი სახელწოდება ათურაი, სურაი, ქალდაი) — სემიტური მოდგმის ხალხი, არამეელების შთამომავალნი. ცნობილი არიან აგრეთვე, როგორც სირიელები, აისორები (ეს სახელწოდება გავრცელებული იყო მეფის რუსეთში და დამამცირებლად ითვლებოდა). XVIII საუკუნის ქართულ წყაროებში დამოწმებულია სახელწოდება „ასურნი“. ცხოვრობენ ძირითადად სირიაში, ერაყში და მათი მიმდებარე თურქეთისა და ირანის ტერიტორიაზე, აგრეთვე აშშ-ში, სომხეთში, საქართველოში (თბილისი, მცხეთისა და გარდაბნის მუნიციპალიტეტები) და ყოფილ სსრკ-ის ევროპის ნაწილის დიდ ქალაქებში. ენა — ასურული. ასურელების წინაპრებს — არამეელებს ფართო ტერიტორია ეკავათ ახლო აღმოსავლეთში. არაბთა და მონღოლთა დაპყრობის შედეგად ასურეთის უმრავლესობამ ასიმილაცია განიცადა. რელიგია — ქრისტიანობა (უმთავრესად ნესტორიანელები, აგრეთვე ნესტორიანული წესის კათოლიკეებიც (ქალდეველები). წერეთელი კ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 661. ↑ [1], UNPO estimates ↑ [2] ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-08-10. ციტირების თარიღი: 2014-10-24. ↑ Christian Official: The Number of Christians in Iraq Has Dropped to Three-Hundred Thousand ↑ http://www.al-monitor.com/pulse/security/2014/04/syria-assyrians-threat-crisis.html ↑ 6.0 6.1 [3]. ↑ ASSYRIANS IN IRAN. (2011-08-17) Iran: Assyrians in Iran. Iranicaonline. ციტირების თარიღი: 2013-09-18. ↑ [4]. ↑ http://joshuaproject.net/people_groups/10464/TU ↑ 2011 Armenian Census ↑ 2014 Georgian Census
GNM-60 მყუდრო

ბიკალიბრული ნაღმმტყორცნი — უხმაურო სროლის პორტატული ბიკალიბრული ნაღმმტყორცნი, რომელიც შექმნილია სახელმწიფო სამხედრო სამეცნიერო-ტექნიკური ცენტრი „დელტა“-ს მიერ 2011 წელს. „მყუდრო“-ს პროტოტიპი ცნობილი იყო „მუმუს“ სახელით, რომელზე მუშაობაც სსსტც „დელტაში“ XX-საუკუნის 90-იანი წლებიდან მიმდინარეობდა. ნაღმმტყორცნი განკუთვნილია სპეცდანიშნულების რაზმების და დივერსიული ჯგუფებისთვის უხმაურო ოპერაციების ჩასატარებლად. ნაღმმტყორცნიდან შესაძლებელია გასროლილ იქნას 40, 60 და 82 მმ კალიბრის ბიკალიბრული კონსტრუქციის მსხვრევადი ნაღმები, ნაღმმტყორცნიდან უხმაურო სროლის შესაძლებლობა მისი სპეციფიკური კონსტრუქციიდან გამომდინარეობს, განსხვავებით ტრადიციული სქემით მოწყობილი ნაღმებისა „მყუდროს“ ნაღმის გამომგდები მუხტი თვითონ ნაღმში, სპეციალურ კამერაშია მოთავსებული. ნაღმის კუდშია ასევე მოთავსებული სპეციალური დგუშიც რომელიც ნაღმის ლულიდან გამოგდებას უზრუნველყოფს. გასროლისას წარმოქმნილი აირები ნაღმის კუდში ინახება და შედეგად გასროლისას ხმაურის დონე მხოლოდ 69 დეციბალია. ტაქტიკურ-ტექნიკური მონაცემები - GNM-60 „მყუდრო“ ნაღმის კალიბრი - დიფერენცირებადი 40 დან 82 მმ-მდე ნაღმმტყორცნის სიგრძე - 395 მმ ნაღმმტყორცნის მასა - 2.5 კგ მინიმალური - 30° მაქსიმალური - 85° მაქსიმალური სროლის მანძილი - 450 მ საბრძოლო სწრაფსროლა - 25-30 გასროლა/წუთში ხმაურის დონე - 69 დბ ლულის რესურსი - 5000 გასროლა ნაღმის მასა - 1,2 კგ ნაღმის დაზიანების რადიუსი - 25 მეტრი უხმაურო ნაღმმტყორცნი - GNM-60 მყუდრო, სამხედრო ანალიტიკური ვებ გვერდი www.geo-army.ge;
მუჰამედ III (გრანადა)

მუჰამედ III (არაბ. أبو عبد الله محمد بن محمد المخلوع; დ. 15 აგვისტო, 1257, გრანადა, ალ-ანდალუსია — გ. 7 აპრილი, 1314, ალმუნეკარი) — გრანადის ამირა 1302-1309 წლებში. მუჰამედ III სამეფო ტახტზე ავიდა მამის მოწამვლის შემდეგ. მმართველობის პირველ წლებში მამამისის საგარეო პოლიტიკის კურსს აგრძელებდა. მხარს უჭერდა მაროკოს მარინიდების დინასტიას კასტილიისა და ლეონის სამეფოს საწინააღმდეგოდ. 1303 წელს სტრატეგიული ციხესიმაგრე ბედმარი დაიპყრეს. ამავე წელს მარინიდების დახმარებით დაიპყრო ტლემსენი და ხელშეკრულება გააფორმა არაგონის მეფე ხაიმე II-სთან. 1304 წლიდან მუჰამედ III-მ რადიკალურად შეცვალა საგარეო პოლიტიკა და კასტილიის სამეფოს მოკავშირე გახდა. ამის შედეგად მას უამრავი მუსლიმი დაუირისპირდა გრანადის საამიროში, შედეგად 1309 წელს საკუთარმა ძმამ დაამხო და გადაასახლა ალმუნეკარში. 1314 წელს აჯანყების დროს დაბრუნდა გრანადაში, რათა ტახტზე ასულიყო, მაგრამ შეიპყრეს და მოკლეს. მუჰამედ III საკმაოდ განათლებული იყო. იცოდა ლათინური და ძველი ბერძნული ენა. კითხულობდა ანტიკურ წარწერებს, პირადად ხელმძღვანელობდა ალჰამბრის მშენებლობას. Harvey, Leonard Patrick. Islamic Spain 1250 to 1500. University of Chicago Press, 1992 The Alhambra From the Ninth Century to Yusuf I (1354). vol. 1. Saqi Books, 1997
ელიზაბეთ ავსტრიელი (1526-1545)

ელიზაბეთ ავსტრიელი (გერმ. Elisabeth von Österreich, პოლ. Elżbieta Habsburżanka; დ. 9 ივნისი, 1526, ლინცი — გ. 15 ივნისი, 1545, ვილნიუსი) — პოლონეთის დედოფალი ჰაბსბურგების გვარიდან. მეფე სიგიზმუნდ II ავგუსტის მეუღლე. ელიზაბეთ ავსტრიელი ფერდინანდ I-ის და მისი ცოლის, ანა იაგელონის ქალიშვილი იყო. დაბადებიდან მალევე ელიზაბეთი პოლონეთის მეფე სიგიზმუნდ III-ზე დანიშნეს. ქორწილი 1543 წლის 5 მაისს შედგა, როდესაც ელიზაბეთი ჯერ მხოლოდ 16 წლის იყო. პოლონეთში ჩასვლის შემდეგ, სამეფო კარზე ელიზაბეთი აღმოჩნდა ჰაბსბურგებსა და მათ მოწინააღმდეგეებს შორის ბრძოლაში ჩართული. მტრული დამოკიდებულება ჩამოუყალიბდა დედამთლითან — ბონა სფორცასთან ხოლო მოგვიანებით მეუღლეც გაურბოდა მასთან სიახლოვეს, რადგან ვარაუდობენ, რომ ელიზაბეთი ეპილეფსიით იტანჯებოდა . ამიტომ ვენაში და კრაკოვში მოსალოდნელი ქორწინებით ჰაბსბურგების და იაგელონების დინასტიების დაახლოვება აღარ მოხერხდა. ავსტრიელი პრინცესისადმი დამოკიდებულება პოლონეთის სასახლის კარზე განსაკუთრებით არამეგობრული იყო. 1544 წლის შემოდგომაზე ელიზაბეთი მეფესთან ერთად ლიტვაში გაემგზავრა. 19 წლის შესრულებიდან მალევე ის გარდაიცვალა. მას შვილები არ დარჩა. შემდგომში სიგიზუმნდ II ორჯერ დაქორწინდა, თუმცა ისე გარდაიცვალა, რომ კანონიერი მემკვიდრე. 1553—1572 წლებში დაქორწინებული იყო ელიზაბეთის დაზე, ეკატერინე ავსტრიელზე. Constantin von Wurzbach: Habsburg, Elisabeth von Oesterreich (1526—1545). Nr. 70. In: Biographisches Lexikon des Kaiserthums Oesterreich. Bd 6. Verlag L. C. Zamarski, Wien 1856—1891
პდმ-1

პდმ-1 — ხელის ერთჯერადი ყუმბარმტყორცნი. შექმნილია სახელმწიფო სამხედრო სამეცნიერო-ტექნიკური ცენტრი „დელტა“-ს მიერ 2012 წელს. ერთჯერადი ყუმბარმტყორცნი პდმ-1 განკუთვნილია მოწინააღმდეგის მსუბუქად შეჯავშნული ჯავშანტექნიკის გასანადგურებლად. გამშვები მილი მინაპლასტიკისგანაა დამზადებული, რომელშიც მოთავსებულია ქართული კონსტრუქციის მსხვრევადი ყუმბარა. მიზანში მოხვედრისას ყუმბარის ნსმხვრევები გამჭოლად ხვრეტენ ისეთ ჯავშანმანქანების გვერდითა ჯავშანს როგორებიცაა ბმპ-1/2,ბტრ-70/80, ბმდ-1/2 და ასე შემდეგ. სალაშქრო მდგომარეობაში ყუმბარმტყორცნის გამშვები მილი ორივე მხრიდან სპეციალური ხუფებით ჰერმეტულადაა დალუქული. ყუმბარმტყორცნის სამიზნე მოწყობილობა შედგება წინა მუშკისგან და უკანა დიოპტრისგან. მუშკაზე დატანებულია მანძილის ნიშნულები - 50, 150 და 250 მეტრზე დამიზნებით სროლისთვის. სალაშქრო მდგომარეობაში ყოფნისას დიოპტრი დაკეცილია და ზემოდან ეფარება სასროლ ღილაკს. ყუმბარმტყორცნის საბრძოლო მდგომარეობაში მოსაყვანად საჭიროა უპირველეს ყოვლისა გავხსნათ წინა სამიზნე მუშკა, შემდეგ გამოვაძროთ დამცავი რგოლი, რის შედეგადად შეგვიძლია გავხსნათ უკანა დიოპტრული სამიზნეც და ყუმბარმტყორცნი მზადაა სასროლად. სროლისას უკან წარმოიქმნება 30 მეტრი სიგრძის და 90º სექტორის დაზიანების ზონა, სადაც პირადი შემადგენლობის და საბრძოლო მასალების ყოფნა აკრძალულია. სატრანსპორტო-გამშვებ კონტეინერზე დაკრულია ყუმბარმტყორცნის ექსპლუატაციის ინსტრუქცია. ტაქტიკურ-ტექნიკური მონაცემები დასახელება - პდმ-1 (PDM-1) კალიბრი - 72.5 მმ ყუმბარმტყორცნის სიგრძე - 700 მმ ყუმბარმტყორცნის მასა - 2,9 კგ მაქსიმალური სამიზნე მანძილი - 250 მ სროლის მანძილი - 50-600 მ ყუმბარის ტიპი - მსხვრევად-ფუგასური ყუმბარის ფრენის სიჩქარე - 144 მ/წმ ნამსხვრევების დაზიანების რადიუსი - 24 მ ერთჯერადი ყუმბარმტყორცნი პდმ-1, სამხედრო ანალიტიკური საიტი www.geo-army.ge;
ზარაფშანის ქედი

ზარაფშანის ქედი (ტაჯ. Зарафшон; უზბეკ. Zarafshon) — ქედი შუა აზიაში, პამირ-ალაის სისტემაში, მდინარე ზარაფშანიდან სამხრეთით. განფენილია ტაჯიკეთისა და უზბეკეთის ტერიტორიებზე. სიგრძე დაახლოებით 370 კმ. აღმოსავლეთით მდინარე ფანდარიამდე წარმოადგენს ვიწრო ქედს, რომელზედაც აღმართულია 4500-5000 მ სიმაღლის მწვერვალები. ზარაფშანის ქედის ცენტრალური ნაწილი ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ მაღლდება (უმაღლესი მწვერვალი ჩიმთარგა, 5489 მ) და მყინვარებით არის დაფარული. სულ ქედზე არის 560 მყინვარი, რომელთა საერთო ფართობია 270 კმ². ზარაფშანის ქედი ძირითადად აგებულია კრისტალური ფიქლებითა და კირქვებით, ნაწილობრივ, გრანიტებით. დამახასიათებელია კარსტი. კალთებზე არის მეჩხერი ტყე, მთის სტეპი და ალაგ-ალაგ ალპური მდელო. განვითარებულია ტურიზმი. ზარაფშანის ქედი — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული)
სლოვაკეთის ქალაქების სია

სლოვაკეთის ქალაქის სტატუსი (სლოვაკ. mesto) აქვს ქვეყნის 138 დასახლებულ პუნქტს. ქალაქებში სულ ცხოვრობს 2 939 180 კაცი, ანუ ქვეყნის მოსახლეობის 54,38 % . 10 000-ზე მეტი მოსახლეობა ცხოვრობს 66 ქალაქში, 10 000-დან 30 000-მდე — 51 ქალაქში, 30 000-დან 50 000-მდე — 11 ქალაქში, 50 000-დან 100 000-მდე — 8 ქალაქში და 100 000-ზე მეტი ცხოვრობს 2 ქალაქში. უდიდესი ქალაქია დედაქალაქი ბრატისლავა 413 192 მცხოვრებით. სლოვაკეთის ადმინისტრაციული დაყოფა ტერიტორიული და ადმინისტრაციული ორგანიზაცია სლოვაკეთის რესპუბლიკაში (სლოვაკური) სლოვაკეთის მოსახლეობის სტატისტიკა[მკვდარი ბმული] (სლოვაკური) ↑ Slovenská republika. Mestská a obecná štatistika. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-05-25. ციტირების თარიღი: 2014-10-05. ↑ Mesto Bratislava. Mestská a obecná štatistika. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-05-25. ციტირების თარიღი: 2014-10-05. ↑ Number of the Population by Sex - Municipalities (yearly). Statistical Office of the Slovak Republic. ↑ Demografia. Mestská a obecná štatistika. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-05-25. ციტირების თარიღი: 2014-10-09.
ზარაფშანი

ზარაფშანი (სპარს. زرافشان, ტაჯ. Зарафшон, უზბეკ. Zarafshon) — მდინარე ცენტრალურ აზიაში, ტაჯიკეთსა და უზბეკეთში. სათავე აქვს ტაჯიკეთში, ზარაფშანის მყინვარზე, ზღვის დონიდან 2750 მ სიმაღლეზე. სიგრძე 877 კმ, აუზის ფართობი 41 860 კმ². სათავიდან 300 კმ მანძილზე მიედინება ვიწრო და ღრმა ხეობაში, ფანჯიკენტის ქვემოთ კი — ვაკეზე. სამარყანდთან მდინარე ორ ტოტად იყოფა (აქდარია, ყარადარია), რომლებიც ყიშლაყ ხათირჩისთან კვლავ ერთდებიან. ქვემო დინებაში ზარაფშანს ეწოდება ყარაქოლდარია, აქ მდებარეობს ბუხარისა და ყარაქოლის ოაზისები. ზარაფშანი შრება და ვერ აღწევს მდინარე ამუდარიამდე. იკვებება თოვლისა და მყინვარის წყლით. ზარაფშანის წყალი მთლიანად იხარჯება მორწყვაზე. აგებულია წყალსაცავები. ქვემო დინებაში ზარაფშანში არხით შედის ამუდარიის წყალი. ზარაფშანის ნაპირზეა ქალაქები: სამარყანდი, ბუხარა, ნავოი, ქათაყურღანი, ქაგანი. მდინარეს ზემოთში მათჩა ეწოდება. საშუალო წლიური ხარჯი მაგიანის შესართავის ქვემოთ 162 მ³/წმ. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ზარაფშანი“ ვიკისაწყობში. ზარაფშანი — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული) ზარაფშანი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)
ტანკსაწინააღმდეგო ნაღმი რდ-7

ტანკსაწინააღმდეგო ბორტსაწინააღმდეგო ნაღმი რდ-7 — დაპროექტდა და შეიქმნა სახელმწიფო სამხედრო სამეცნიერო-ტექნიკური ცენტრი „დელტა“-ში 2012 წელს. ნაღმის დანიშნულებაა მძიმედ დაჯავშნული ტანკების, ქვეითთა საბრძოლო მანქანების და ჯავშანტრანსპორტიორების განადგურება გვერდითი პროექციიდან მოხვედრით. ნაღმი რდ-7 განეკუთვნება საინჟინრო საბრძოლო მასალების სახეობას და მისი პირდაპირი დანიშნულებაა მოწინააღმდეგის სატანკო კოლონების გადაადგილების შეფერხება, ტექნიკის მწყობრიდან გამოყვანა ან სრული განადგურება. ნაღმის მოქმედება დაფუძნებულია ეგრეთ წოდებული დარტყმითი ბირთვის პრინციპზე. მისი დეტონაციისას წარმოიქმნება ისრისებური ფორმის ჯავშანგამტანი სხეული, რომელიც ჯავშანმანქანის ბორტის ჯავშანს კინეტიკური ენერგიით ხვრეტს. ნაღმს შეუძლია მარტივად გაარღვიოს პირველი თაობის დინამიური დაცვის კომპლექსებით დაცული ტანკების გვერდითი ჯავშანიც. საბრძოლო მდგომარეობაში ნაღმის დეტონაცია ხორციელდება ოპერატორის მიერ დისტანციურად ან ავტონომიურად ნაღმზე დამაგრებული სითბური და სეისმური სენსორების საშუალებით. ტექნიკური მონაცემები დასახელება - რდ-7 მასა - 32 კგ ფეთქებადი ნივთიერების მასა - 17,5 კგ კალიბრი - 206 მმ მოქმედების დიაპაზონი - 5-50 მეტრი ჯავშანგამტანობა - 110 მმ საბრძოლო ექსპლუატაციის ტემპერეტურული დიაპაზონი - -40°C დან 60°C მდე. ჯავშნის გარღვევის დიამეტრი - 120 მმ ტანკსაწინააღმდეგო ბორტსაწინააღმდეგო ნაღმი რდ-7, სამხედრო ანალიტიკური საიტი www.geo-army.ge;