laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
მეთამბაქოეობა

მეთამბაქოეობა — მემცენარეობის ერთ-ერთი დარგი, რომლის მიზანია თამბაქოს ნედლეულის წარმოება სამრეწველო დანიშნულებით. კულტურაში ფართოდ იყენებენ 2 სახეპბას — ნამდვილ თამბაქოს (Nicoriana tabacum) და წეკოს (Nicoriana rustica). თამბაქოს ფოთლებისაგან მზადდება მოსაწევი საპაპიროსე მასალა, სიგარები, სიგარეტები, საჩიბუხე თამბაქო; იყენებენ აგრეთვე ნიკოტინის პრეპარატებისა და ლიმონის მჟავას მისაღებად. ძველად ფართოდ იყო გავრცელებული თამბაქოს ფოთლების ღეჭვა, მისი ფხვნილის, ე. წ. ბურნუთის ყნოსვა და სხვა. თამბაქოს ფოთოლი შეიცავს (5-ობით) ნიკოტინს — 1-3, ეთეროვან ზეთებს 1, ფისს 4-7, ნაცარს 18-მდე. ფისი და ეთეროვანი ზეთი თამბაქოს სასიამოვნო სურნელებას აძლევს. უმაღლესი ხარისხის საპაპიროსე ნედლეული შეიცავს 11-13% ნახშირწყლებს, 7% ცილებს. თამბაქოს თესლში 40%-მდე ზეთია. თამბაქოს სამშობლოა ცენტრალური და სამხრეთი ამერიკა. რუსეთში გავრცელდა XVII საუკუნის დასაწყისში. პეტრე I-ის დროს უკრაინაში აუგიათ თამბაქოს ფაბრიკა. აქ უმთავრესად წეკო მოჰყავდათ. ყოფილ სსრკ-ში თამბაქოს კულტურის ძირითადი რაიონებია ყირიმისა და კავკასიის შავისღვისპირა ზოლი, ამიერკავკასიისა და შუა აზიის რესპუბლიკები. საქართველოში წეკო შემოიტანეს XVII საუკუნის დამლევს. მანამდე გავრცელებული იყო თრიაქის (ოპიუმის) წევა. ნამდვილი თამბაქო საქართველოში XIX საუკუნის I ნახევარში გავრცელდა. ეს იყო ამერიკული თამბაქოს ჯიშები. თამბაქოს საქართველოში თუთუნს (თურქულად) უწოდებდნენ. მისი წევა, ყნოსვა, ღეჭვა გავრცელებული იყო ხევსურეთში, სვანეთში, სამეგრელოში და საქართველოს სხვა კუთხეებში. აქ თამბაქოს ხმარობდნენ წამლადაც — ჭრილობიდან სისხლის დენის შესაწყვეტად, პირუტყვის ქეცის მოსარჩენად, თავის ტკივილის დასაყუჩებლად (ბურნუთი) და სხვა დროს. საქართველოში თამბაქოს ფართოდ გავრცელებასთან დაკავშირებით გაიშალა სამეცნიერო მუშაობა, დაარსდა თამბაქოს საცდელი პლანტაციები ლაგოდეხში (1890), ოზურგეთსა და სოხუმში (1907). თამბაქო მოჰყავთ ძირითადად აფხაზეთის, აჭარის, ლაგოდეხის, მარნეულის რაიონებში, სადაც დარაიონებულია აფხაზეთისა და ლაგოდეხის მეთამბაქოეობის საცდელ სადგურებში გამოყვანილი ჯიშები: ჰიბრიდი 155, სამსუნი 27, სამსუნი 224, ტრაპიზონი 265, ტრაპიზონი 230, ტრაპიზონი 245 და სხვა. მეთამბაქოეობის განვითარებაში მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანეს ივ. ბახტაძემ, პ. ჩიკოვმა, ა. ჩაჩამ. დ. ჯოჯუამ, მ. ჩაჩავასმ, ს. ფიფინოვმა, ს. კახაძემ, ა. ზაქარიაძემ და სხვებმა. ბახტაძე ი., თამბაქოს დარგვა, თბ., 1945; მისივე, მეთამბაქოეობა, თბ., 1937; ჯაფარიძე ა., დგებუაძე ო., მეთამბაქოეობა, თბ., 1973; Чиков П. В., Культура табака в Абхазии и Западной Грузии, Краснодар, 1940; ბადრიშვილი გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 547.
პოლინ ბონაპარტი

პოლინ ბონაპარტი (Marie Paulette (Pauline) Bonaparte) (დ. 20 ოქტომბერი, 1780, აიაჩო, კორსიკა — გ. 9 ივნისი, 1825) — შვილი კარლო ბუონაპარტესი და ლეტიცია რამოლინოსი. ის იყო საფრანგეთის პრინცესა და გუასტალას ჰერცოგინია. პოლინას ჰყავდა 12 დედმამიშვილი. ნაპოლეონ ბუონაპარტე (დ. 1764/1765 — გ. 17 აგვისტო 1765) მარია ანა ბუონაპარტე (დ. 3 იანვარი 1767 — გ. 1 იანვარი 1768) ჟოზეფ ბონაპარტი (დ. 7 იანვარი 1768 — გ. 28 ივლისი 1844) ნაპოლეონ ბონაპარტი (დ. 15 აგვისტო 1769 — გ. 5 მაისი 1821) მარია ანა ბონაპარტე (1770), მარია ანა ბონაპარტე (დ. 14 ივლისი — გ. 23 ნოემბერი 1771), ერთი დაუბადებელი ძმა ელიზა ბონაპარტი (დ. 13 იანვარი 1777 — გ. 7 აგვისტო 1820), ლუსიენ ბონაპარტი (დ. 21 მაისი 1775 — გ. 29 ივნისი 1840), ლუის ბონაპარტი (დ. 2 სექტემბერი 1779 — გ. 25 ივლისი 1844), კაროლინ ბონაპარტი (დ. 24 მარტი 1782 — გ. 18 მაისი 1839), ჟერომ ბონაპარტი (დ. 15 ნოემბერი 1784 — გ. 24 ივნისი 1860),
დიმიტრი ბაგრატიონი

დიმიტრი პეტრეს ძე ბაგრატიონი (დ. 1863 ― გ. დაახლოებით 1911) — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი, პ. ი. ბაგრატიონის შვილიშვილის შვილი. დაამთავრა პოლოცკის სამხედრო გიმნაზია და ნიკოლოზის საკავალერიო სკოლა. 1882 დაინიშნა ვლადიმირის 38-ე დრაგუნთა პოლკში. 1897 ჩარიცხეს საკავალერიო სკოლის ოფიცერთა მუდმივ შემადგენლობაში.1909-იდან იყო ამავე სკოლის უფროსის თანაშემწე. სამხედრო სამსახურთან (კავალერისტ-ინსტუქტორი) ერთად ეწეოდა მეცნიერულ მუშაობასაც. თარგმნა და რამდენიმეჯერ გამოსცა დ. ფილისის „ცხენის ხედნისა და ცხენოსნობის საფუძვლები“, რომელიც რუსულ კავალერისტ ოფიცერთა სამაგიდო წიგნი გახდა. 1901 წელს გამოსცა არქივის მასალების საფუძველზე დაწერილი „ვლადიმირის პოლკის ისტორია“. 1906 დააარსა ჟურნალ „ვესტნიკ რუსსკოი კონნიცი“. მაგრაქველიძე რ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 131.
კორნელი სანაძე

კორნელი ბარნაბის ძე სანაძე (დ. 2 ოქტომბერი [ ძვ. სტ. 19 სექტემბერი], 1907, დაბა ხონი — გ. 27 თებერვალი, 1985, თბილისი) — ქართველი ფერმწერი, გრაფიკოსი, პროფესორი, საქართველოს სახალხო მხატვარი, შოთა რუსთაველის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი. თბილისის ეკონომიკური ტექნიკუმის დამთავრების შემდეგ, სახვითი ხელოვნებით გატაცებული ახალგაზრდა 1922 წელს შევიდა მოსე თოიძის სახალხო სამხატვრო სტუდიაში, სადაც სწავლობდა 1924 წლამდე. ამავე წელს იგი ჩაირიცხა თბილისის სამხატვრო აკადემიაში. აქ სამხატვრო ხელოვნებას ეუფლებოდა შესანიშნავი რუსი მხატვრების ე. ლანსერესა და ი. შარლემანის, საქართველოს სახალხო მხატვრის გიგო გაბაშვილის, მხატვარ თათე ვოსიანის ხელმძღვანელობით. 1929 წელს აკადემიის დამთავრების შემდეგ, სანაძემ დაიწყო დამოუკიდებელი შემოქმედებითი მოღვაწეობა, ხოლო 1934 წლიდან იგი ფერწერას ასწავლიდა აკადემიაში. აღსანიშნავია, რომ 1930 წელს, როდესაც მკაფიოდ ჩამოყალიბდა კორნელი სანაძის სახვითი და პოეტური მისწრაფებები, იგი შევიდა თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიაში, სადაც სწავლობდა ოთხი წლის განმავლობაში და ეუფლებოდა ვოკალს. გარდა ამისა 1924 წელს მან დაამთავრა თბილისის ეკონომიკური ტექნიკუმიც. კორნელი სანაძე იყო 1830 წლის 8 თებერვალს დაარსებული საქართველოს რევოლუციონერ მხატვართა საზოგადოების-”სარმას” ერთ-ერთი დამაარსებელი და ხელმძღვანელი. 1924 წლიდან სანაძე უკვე ყველა რესპუბლიკური გამოფენის მონაწილეა, ენერგიულად მუშაობს მხატვართა ასოციაციებში, მხატვართა კავშირის გამგეობებში. მას გაფორმებული აქვს კინოფილმები: ”დარიკო”, ”ქალი მწვანეში”. ასევე ოპერისა და ბალეტის თეატრში: ”კარმენი”, ”დაისი”, ”მთების ძახილი”, ”დედა და შვილი”. რუსთაველის თეატრში: ”ტირიფის ქვეშ”. მარჯანიშვილის თეატრში: ”კოლმეურნეს ქორწინება”, ”შამილი”. ქუთაისის თეატრში: ”ოტელო”, ”გუშინდელნი”, ”კიკვიძე”. ბათუმის თეატრში: ”ფოლადაური”, ”პური”. კორნელი სანაძეს მონაწილეობა აქვს მიღებული საზღვარგარეთ გამართულ გამოფენებშიც, კერძოდ პოლონეთის დედაქალაქ ვარშავაში. მნიშვნელოვანია კორნელი სანაძის, როგორც პედაგოგის როლი, ახალგაზრდა ქართველ მხატვართა აღზრდასა და ჩამოყალიბების საქმეში. მისი მოსწავლეები იყვნენ გამოჩენილი მხატვრები: გ. თოიძე, გ. თოთიბაძე, გ. ჯაში და სხვები. კორნელი სანაძის ნამუშევრები გამოფენილია საქართველოს სახელმწიფო ლიტერატურის მუზეუმში, სახელმწიფო თეატრალურ მუზეუმში, შოთა რუსთაველის სახელობის დრამატული თეატრის მუზეუმში, ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის თეატრში, აჭარის ავტონომიურ მუზეუმში, სანქტ-პეტერბურგის სახელმწიფო მუზეუმში. კორნელი სანაძის ნაშრომებიდან განსაკუთრებით ცნობილია ”მებაღე” და ”სინგაპურის საზამთროები”, რომლებიც 2007 წელს ბირმინგენის აუქციონზე იქნა წარდგენილი და საიდუმლო მყიდველის მიერ უცნობ ფასად შეძენილი. დაკრძალულია დიდუბის მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში. ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 320, თბ., 1994 გ. კალანდია, „ქართველი მხატვრები და თბილისი“, თბ., 2014, გვ. 78 კორნელი სანაძე
იოთამ ბაგრატიონი

იოთამ (ივანე) ვახუშტის ძე ბაგრატიონი (დ. 1726 — გ. 25 დეკემბერი, 1781) — რუსეთის არმიის გენერალ-პორუჩიკი, ვახუშტი ბატონიშვილის ძე. აღიზარდა რუსეთში. სწავლობდა პეტერბურგის უნივერსიტეტთან არსებულ გიმნაზიაში. 1749-იდან რუსეთის სამხედრო სამსახურშია. იბრძოდა შვიდწლიან ომში (1756–1763), რუსეთ-ოსმალეთის ომში (1768–1774), მოგვიანებით მეთაურობდა სიმბირსკის კორპუსს. ახლო ურთიერთობა ჰქონდა კათოლიკოს ანტონ I-თან, ლეონარდ ეილერთან, ჟ. დელილთან, მიხეილ ლომონოსოვთან და სხვა ცნობილ მეცნიერებთან. დაკრძალულია მოსკოვში, დონის მონასტერში. 1793 მისი საფლავის ქვის წარწერა მკვლევარმა დ. მაქსიმოვიჩმა შეცდომით მამის — ვახუშტის ეპიტაფიად მიიჩნია. ეს მცდარი ცნობა შევიდა სხვადასხვა მეგზურში და ზოგიერთმა ქართველმა მკვლევარმაც გაიზიარა. სიხარულიძე ფ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 319.
მეთევზეობა

მეთევზეობა — სოფლის მეურნეობის დარგი, რომლის დანიშნულებაა თევზის მოშენება წყალსატევებში, მათი მარაგის გაზრდა და ხარისხის გაუმჯობესება. მოიცავს ბუნებრივი წყალსატევებისა და ტბორულ მეთევზეობას. ბუნებრივი წყალსატევების მეთევზეობის დანიშნულებაა მდინარეების, ტბების, წყალსატევების, ზღვების თევზის მარაგის აღწარმოების გაფართოება და მისი ხარისხის გაუმჯობესება. ადამიანის სამეურნეო-პრაქტიკული მოღვაწეობის სულ უფრო მზარდი მასშტაბების გამო იზრდება მისი ზემოქმედება წყლის გარემოზე (წყლების გაჭუჭყიანება, ჰიდრომშენებლობა და სხვა). ამის გამო, ხშირად ირღვევა ან ქვეითდება თევზის მარაგის აღწარმოება. ბუნებრივ წყალსატევებში თევზის მარაგის გადიდებისათვის თევზებს ხელოვნურად ამრავლებენ, ტარდება სარეწაო სახეობების აკლიმატიზაცია, თევსაშენი წყალსატევების მელიორაცია, ჰიდრომშენებლობათა კაშხლებზე აკეთებენ თევზსაშვებსა და თევზსასვლელებს, უზრუნველყოფენ წყლის დონის მყარ რეჟიმს, წმენდენ მდინარის საქვირითე ადგილებს, აგებენ თევსაშენ ქარხნებს და სხვა. ტბორული მეთევზეობის დანიშნულებაა თევზის გამრავლება და მოშენება სპეციალურად აგებული სათევზმეურნეო ტბორებში. მეთევზეობის ამ ფორმის ყველა პროცესს, თევზის გამრავლებიდან სასაქონლო პროდუქციის მიღებამდე, ადამიანი მართავს. მეთევზეობა, როგორც მეცნიერული დისციპლინა, იკვლევს თევზსაშენი ღონისძიებების ბიოლოგიურ საფუძვლებს და თევზსაშენი პროცესების ბიოტექნიკას (ქვირითის ინკუბაცია, თევზების კვება და სხვა). მეთევზეობა ისწავლება სათევზმეურნეო უმაღლეს და საშუალო სპეციალურ სასწავლებლებში, სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტების ზოოტექნიკურ ფაკულტეტებზე, უნივერსიტეტებში. საქართველოში მეთევზეობას უძველესი ისტორია აქვს. ბერძენი ისტორიკოსი სტრაბონი (I ს.) აღნიშნავს, რომ შავი ზღვის სანაპიროზე დასახლებულ ქართველ ტომთა ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი სამეურნეო დარგია მეთევზეობა. გვიანდელი ფეოდალური ხანის დოკუმენტებიდან ჩანს, რომ თითქმის ყოველ ფეოდალს ჰყავდა ყმა-მეთევზეები. საქართველოს მდინარეებსა და ტბებში თევზის სიუხვე მიუთითებს ვახუშტი ბატონიშვილი. თბილისის ბაჟის ნუსხებში მოხსენიებულია, რომ ბაზარზე ხშირად გამოჰქონდათ ზუთხი, ორაგული და სხვა ნედლი თევზი. საქართველოს ლანდშაფტური მრავალფეროვნება (წყალსატევების სიუხვე) საშუალებას იძლევა ტბორული მეთევზეობის განვითარებისა და თევზის ფართოდ აკლიმატიზაციისათვის. ამ მიზნით შემოყვანილია თევზის შემდეგი სახეობები: რიპუსი, სიგი, პელიადი, ცისარტყელა კალმახი, სარკისებრი კობრი, თეთრი ამური, სქელშუბლა და სხვა თევზები. განსაკუთრებით ნაყოფიერად განვითარდა სარკისებრი კობრის ტბორული მეურნეობა. პირველობა ამ მხრივ ეკუთვნის ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის სოფ. ჯაპანას ტბორულ მეურნეობას (1933). მეთევზეობის მეცნიერული შესწავლა საქართველოში XVIII საუკუნის 50-იანი წლებიდან დაიწყო. ამ მხრივ აღსანიშნავია ვახუშტი ბატონიშვილის შრომები, რომლებშიც დახასიათებულია საქართველოს მთავარი მდინარეებისა და ტბების თევზები, თევზაობის ზოგიერთი წესი და იარაღი. მეთევზეობის დარგში სამეცნიერო-კვლევით მუშობამ სისტემატური ხასიათი მიიღო საქართველოში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ. მეთევზეობის საკითხები შუქდებოდა ჟურნალებში: „Рыбное хозяйство“, „Рыбоводство и рыболовство“, „Вопросы ихтиологии“ და სხვა ჟურნალებში. თევზჭერა ჯავახიშვილი ივ., ქართველი ერის ისტორია, წგნ. 1, თბ., 19*60; Мартышев Ф. Г., Прудовое рыбоводство М., 1973; Черфас Б. И., Рыбоводство в естественных водоемах, 3 изд., М., 1956; ელანიძე რ., ქსე, ტ. 6, გვ. 547-548, თბ., 1983
Growing Up Live

Growing Up Live — პიტერ გებრიელის DVD, რომელშიც შეტანილია 2003 წლის ტურნეს Growing Up ფარგლებში მილანში გამართული ორი კონცერტის ჩანაწერები. ამ კონცერტზე გამოიყენება რობერტ ლეპეიჯის მიერ შექმნილი დეკორაციები. DVD დისკს თან ახლავს ტონი ლევინის მიერ გადაღებული ფოტოსურათები და ინტერვიუ პიტერ გებრიელთან. „Here Comes the Flood“ – 8:37 „Darkness“ – 8:39 „Red Rain“ – 6:14 „Secret World“ – 9:06 „Sky Blue“ – 7:47 „Downside Up“ – 7:36 „The Barry Williams Show“ – 9:19 „More Than This“ – 6:09 „Mercy Street“ – 7:39 „Digging in the Dirt“ – 7:36 „Growing Up“ – 6:14 „Animal Nation“ – 8:12 „Solsbury Hill“ – 4:45 „Sledgehammer“ – 4:59 „Signal to Noise“ – 9:39 „In Your Eyes“ – 11:34 „Father, Son“ – 6:15 დამატებები The Story Of Growing Up (იორკ ტილიეს ფილმი) Noodle (Interactive Growing Up) ტონი ლევინის ფოტოსურათების გალერეა More Then This (Elbow-ს რემიქსი) ინფორმაცია საიტზე Discogs ↑ http://www.allmusic.com/album/growing-up-live-mw0001003750 ↑ Discos de Oro y Platino. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 31 მაისი 2011. ციტირების თარიღი: 8 ნოემბერი 2023. ↑ French video certifications – Peter Gabriel – Growing Up Live ფრანგულად. ეროვნული ხმისჩამწერი სინდიკატი. ↑ ოქროს/პლატინის მონაცემთა ბაზა (Peter Gabriel; 'Growing Up') გერმანულად. ფედერალური მუსიკალური ინდუსტრიის ასოციაცია. ↑ Scapolo, Dean (2007). The Complete New Zealand Music Charts: 1966–2006. Maurienne House. ISBN 978-1-877443-00-8.  ↑ Portuguese video certifications – Peter Gabriel – Growing Up პორტუგალიურად. პორტუგალიის ფონოგრამების ასოციაცია. ↑ British video certifications – Peter Gabriel – Growing Up - Live. ბრიტანეთის ფონოგრამების მწარმოებლების ასოციაცია. შეიყვანეთ Growing Up - Live ველში Search. აირჩიეთ Title ველში Search by. შეიყვანეთ DVD ველში By Format. დააწკაპუნეთ ღილაკზე Go ↑ American video certifications – Peter Gabriel – Growing Up Live. ამერიკის ხმისჩამწერი კომპანიების ასოციაცია. საჭიროების შემთხვევაში, უნდა აირჩიოთ Advanced, შემდეგ Format, შემდეგ Video Longform, და ბოლოს - SEARCH
ედიშერ ბაგრატიონი

ედიშერ ადამის ძე ბაგრატიონი (ბაგრატიონ-დავითიშვილი; დ. 22 ივნისი, 1928, თბილისი — გ. 2005) — ქართველი არქიტექტორი. საქართველოს დამსახურებული არქიტექტორი (1983). 1953 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია. ამავე წლიდან მუშაობდა საპროექტო ინსტიტუტში "საქქალაქმშენსახპროექტში". 1969-იდან სახმშენის მთავარი სპეციალისტი, 1975-1985 საბინაო-სამოქალაქო მშენებლობის განყოფილების უფროსი, 1985-1989 ქალაქთმშენებლობის განყოფილების უფროსი იყო. 1989-იდან არქიტექტურისა და მშენებლობის საქმეთა სამინისტროს ქალაქთმშენებლობის სამმართველოს უფროსი, ერთდროულად (1957-1975) ეწეოდა პედაგოგიურ საქმიანობა. ძირითადად მუშაობს ქალაქთგეგმარების დარგში. ავტორია ქალაქების გურჯაანის (1954), ზესტაფონის (1955), სოხუმის (1958), მცხეთის (1956; 1972), ქალაქკურორტების - გაგრის (1959; 1976), ბორჯომის (1957; 1970; 1989) და სხვათა გენერალური გეგმებისა, აგრეთვე მრავალი დასახლებული პუნქტის დეტალური დაგეგმარების პროექტისა (ყველა - ავტორთა ჯგუფთან ერთად). კინწურაშვილი ს., მაისურაძე მ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, გვ. 319, თბ., 1997
Still Growing Up: Live & Unwrapped

Still Growing Up: Live & Unwrapped — პიტერ გებრიელის ვიდეო, რომელშიც შეტანილია 2004 წლის ტურნეს Still Growing Up ერთ-ერთი კონცერტი. კონცერტი აღსანიშნავია იმით, რომ მასზე სრულდება სხვადასხვა სიმღერა, რომელთა უმრავლესობაც არ სრულდებოდა წინა ტურნეზე, Growing Up. DVD დისკის დამატებებში შეტანილია პიტერის საკუთარ თუ ტელესტუდიაში ჩაწერილი სიმღერები. The Feeling Begins - 5:00 Red Rain - 6:14 Secret World - 9:20 White Ashes - 4:44 Games Without Frontiers - 6:06 Burn You Up, Burn You Down - 6:30 The Tower That Ate People - 5:11 San Jacinto - 8:27 Digging in the Dirt - 7:40 Solsbury Hill - 4:45 Sledgehammer - 5:12 Come Talk To Me - 9:40 Biko - 8:59 დამატებები In Your Eyes (2004 წლის ტურნედან Still Growing Up Live) - 11:48 No Self Control (1988 წლის ტურის 'This Way Up' ფილმიდან 'P.O.V.') - 6:02 ტიტრები - 1:52 Red Rain - 7:01 Secret World - 8:59 White Ashes - 5:42 Burn You Up, Burn You Down - 4:52 San Jacinto - 10:06 Digging In The Dirt - 6:34 Solsbury Hill 4:11 Sledgehammer - 6:56 The Tower That Ate People - 5:46 Come Talk To Me - 6:10 Biko - 9:36 Epilogue - 1:17 დამატებები Darkness (ადრეული სტუდიური ჩანაწერი, 2002) - 6:20 No Way Out (ადრეული სტუდიური ჩანაწერი, 2002) - 7:31 Growing Up (ადრეული სტუდიური ჩანაწერი, 2002) - 7:23 Downside Up (BBC-ს შოუ Later... With Jools Holland, მაისი, 2000, პოლ ბიუქენენთან და ელიზაბეთ ფრეიზერთან ერთად) - 6:14 Father, Son (BBC-ს შოუ Later... With Jools Holland, მაისი, 2000) - 4:16 ინფორმაცია საიტზე Discogs ↑ http://www.allmusic.com/album/play-the-videos-mw0001376195
Growing Up On Tour - A Family Portrait

Growing Up: A Family Portrait — ანა გებრიელის ფილმი, რომელშიც ასახულია მისი მამის, მუსიკოს პიტერ გებრიელის ტურნესს Growing Up დეტალები. DVD გამოცემაში ასევე შეტანილია მოკლემეტრაჟიანი ფილმი „My Head Sounds Like That“ და სხვადასხვა, კულისებს მიღმა გადაღებული კადრი. Growing Up On Tour დამატებები ნიუპორტის კინოფესტივალი My Head Sounds Like That The Barry Williams Show (რეჟ. შონ პენი) ფოტოგადაღებები ინფორმაცია საიტზე Discogs
Solsbury Hill (სიმღერა)

Solsbury Hill — პიტერ გებრიელის სიმღერა და სინგლი, რომელიც შეტანილია მუსიკოსის 1977 წლის სტუდიურ ალბომში Peter Gabriel. სიმღერა ბრიტანეთში საუკეთესო 20-ეულში მოხვდა და 1977 წელს ბილბორდის ცხელ ასეულში #68 პოზიციაზე იყო. Solsbury Hill – (3:24) Moribund The Burgermeister – (4:17) Solsbury Hill - (3:26) Games Without Frontiers - (3:50) Solsbury Hill – (3:24) Moribund The Burgermeister – (4:17) Solsbury Hill (სრული საკონცერტო ვერსია) – (4:45) Solsbury Hill – (4:24) Shaking The Tree – (5:06) Solsbury Hill – (4:22) Shaking The Tree – (5:06) Games Without Frontiers (საკონცერტო) - (6:06) Solsbury Hill (საკონცერტო) - (3:58) I Go Swimming (საკონცერტო) - (4:29) Solsbury Hill (საკონცერტო) - (4:41) Kiss Of Life (საკონცერტო) - (5:01) Solsbury Hill (საკონცერტო) - (3:58) Shock The Monkey - (3:58) ↑ http://www.billboard.com/artist/329043/peter+gabriel/chart
მეთესლეობა

მეთესლეობა — მემცენარეობის დარგი, რომლის დანიშნულებაა სასოფლო-სამეურნეო კულტურების მაღალხარისხოვანი ჯიშიანი თესლის გეგმური გამრავლება ჯიშთმონაცვლეობისა და ჯიშთგანახლებისათვის. მეთესლეობის სწორი წარმართვა ემყარება გენეტიკურ კანონზომიერებათა გამოყენებასა და დარაიონებული ჯიშებისა და ჰიბრიდების ბიოლოგიურ ცოდნას. მეთესლეობა უშუალოდ არის დაკავშირებული სელექციასთან. საქართველოში, როგორც მიწათმოქმედების უძველეს ქვეყანაში, საკუთარი წესებით ხდებოდა ჯიშების დაცვა „გადაჯიშებისაგან“. 1927 წელს გიორგის რცხილაძის ხელმძღვანელობით თბილისის ბოტანიკურ ბაღთან ჩამოყალიბდა თესლის კონტროლის ცენტრალური ლაბორატორია, შემდეგ მის ბაზაზე შეიქმნა კონტროლის ინსპექცია. 1929 წელს რესპუბლიკის ყველა ადმინისტრაციულ რაიონში მოეწყო თესლის კონტროლის ლაბორატორია, მომზადდა მეთესლე აგრონომთა კადრები. 1937 წელს საქართველოს მიწსახკომთან შეიქმნა მეთესლეობის სამმართველო, შემდეგ ჯიშიანი თესლის სამმართველო, სამეცნიერო-კვლევითი დაწესებულებებში (ი. ლომოურის სახელობის საქართველოს მიწათმოქმედების სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი და მისი სისტემის საცდელი სადგურები) არის მეთესლეობის განყოფილებები, რომლებიც დარაიონებულ ჯიშებსა და ჰიბრიდების ხაზებზე აწარმოებენ პირველად მეთესლეობას. საქართველოში მეთესლეობის ორგანიზაციაში, მეცნიერული საფუძვლების შემუშავებასა და კადრების მომზადებაში გ. რცხილაძის გარდა დიდი ღვაწლი მიუძღვით დ. ბუაჩიძეს, გ. გაბუნიას, ე. ჩერნიშს, ი. ებანოიძეს და სხვებს. სიხარულიძე მ., მინდვრის კულტურათა სელექცია და მეთესლეობა, თბ., 1975; Гулиев Г. В., Гужов Ю. Л., Селекция и семеноводство полевых культур, М., 1972; სიხარულიძე მ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 548.
ჯანო ბაგრატიონი

ირაკლი (ჯანო) კონსტანტინეს ძე ბაგრატიონი (დ. 15 სექტემბერი, 1909, სოფელ აბანო, ახლანდელი ქარელის რაიონი — გ. 15 მაისი, 1979,თბილისი) — ქართველი მოცეკვავე, ქორეოგრაფი, მუსიკალური მოღვაწე. საქართველოს სახალხო არტისტი (1967). 1933-1946 თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის სოლისტი. ასრულებდა ქართულ ცეკვებს ოპერებში „აბესალომ და ეთერი“, „დაისი“, „ქეთო და კოტე“ და სხვ. გამოდიოდა საბალეტო სპექტაკლებშიც (ზაალი - ანდრია ბალანჩივაძის „მთების გული“; დიტო - შ. თაქთაქიშვილის „მალთაყვა“). 1938-1945 და 1956-1970 იყო საქართველოს სიმღერისა და ცეკვის სახელმწიფო დამსახურებული ანსამბლის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი, 1970-1979 კი საქართველოს სახელმწიფო ფილარმონიის მთავარი ქორეოგრაფი. დადგა ცეკვები „საქორწილო“, „ძველი თბილისის ფრესკები“, „ალვანური“ და სხვა. ბაგრატიონი იღვწოდა ქართული ხალხური ცეკვების უძველესი ტრადიციების შენარჩუნებისა და განმტკიცებისათვის. ერთდროულად (1934-1939) პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა კ. მარჯანიშვილის სახელობის სახელმწიფო თეატრის სტუდიაში. 1935-1945 ხელმძღვანელობდა თსუ-ისა და საქართველოს ინდუსტრიული ინსტიტუტის (ახლანდელი ტექნიკური უნივერსიტეტი) თვითმოქმედ ქორეოგრაფიულ წრეებს. მისი მოწაფეები იყვნენ ნ. გურია, ლ. თათეიშვილი, ე. კელაპტრიშვილი, ნ. ბაგრატიონი, გ. დარახველიძე, გ. სალუქვაძე, ა. თათარაძე, კ. მანჯგალაძე, მ. შუბაშიკელი, გ. ბახტაძე და სხვები. აღსანიშნავია ბაგრატიონის მოღვაწეობა ქართულ ესტრადაზე. იგი ხელმძღვანელობდა საქართველოს ერთ-ერთ პირველ ჯაზურ კოლექტივს (1945-1950). აფხაზეთის ფილარმონიის საესტრადო ანსამბლს (1950-1953), საქართველოს ფილარმონიის საესტრადო კოლექტივს (1953-1956). ამ კოლექტივებში გემოვნებით ასრულებდა ქართული და ამიერკავკასიის ხალხთა სიმღერებს, განსაკუთრებით აღსანიშნავია მ. ჩირინაშვილის მიერ დამუშავებული ხალხური სიმღერა „ყვავილების ქვეყანა“ (ტექსტი ბ. ფერაძისა). ბაგრატიონმა დიდი ამაგი დასდო ქართული ხალხური ცეკვის საესტრადო სცენაზე შემოტნისა და დამკვიდრების საქმეს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 131. თათარაძე ა., ენციკლოპედია "საქართველო", ტ. 1, გვ. 319-320, თბ., 1997
მეთუთეობა

მეთუთეობა — მემცენარეობის დარგი, რომელიც მოიცავს თუთის ხის მოვლა-გაშენებასა და სარგავი მასალის (თესლნერგი, ნერგი) წარმოებას. ამასთანავე წარმოადგენს მეაბრეშუმეობის დარგს, რამდენადაც თუთის ხე გამოიყენება თუთის აბრეშუმხვევიის მატლების გამოსაკვებად. თუთის ხეს ამრავლებენ თესლითა და ვეგეტატიურად, ერთ ჰექტარზე ითესება 10–20 კილოგრამი თესლი. სარწყავ პირობებში სანერგეში ერთ ჰექტარზე 600–800 ათასი თესლნერგს და 32–35 ათას ნერგს იღებენ. ფოთლის მოსავალი ერთ ჰექტარზე თუთის ბუჩქოვანი პლანტაციიდან უდრის 9-10 ტონას, ხოლო შტამბიანი ზრდასრული ერთი მცენარიდან 10–15 კილოგრამს. თუთის ხის ერთ-ერთ სამშობლოდ საქართველოც ითვლება. არქეოლოგიურ განათხარებში თუთის ფოთლის ნარჩენებისა და ანაბეჭდების არსებობით დასტურდება, რომ თუთის ხე საქართველოს აღმოსავლეთ ნაწილში გავრცელებული ყოფილა მეოთხეული პერიოდის დასაწყისში. მეთუთეობა დამოუკიდებელ მეცნიერებად XX საუკუნის 30-იან წლებში ჩამოყალიბდა. მეთუთეობის დარგში ფართოდაა გავრცელებული მკვლევარების ა. ფიოდოროვის, ი. აბდულაევის, კ. რაჰმანბერდიევის, მ. შაბლოვსკაიას, ა. კაფიანის, გ. ჯაფარიძის და სხვების შრომები. ზვიადაძე გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 550. ↑ Кручина С. Н. Тутоводство // Большая российская энциклопедия. т. 32. — М., 2016. — стр. 582.
მეთხეობა

მეთხეობა — მეცხოველეობის დარგი. იძლევა მრავალფეროვან პროდუქციას. თხის რძე ადვილი მოსანელებელია, განსაკუთრებით სასარგებლოა ბავშვების საკვებად და კუჭის დაავადებულებისათვის. იყენებენ აგრეთვე ყველის, კარაქის და რძის მჟავე ნაწარმის მისაღებად. თხის ხორცი ნოყიერია და გამოირჩევა კარგი საგემოვნო თვისებებით. აშენებენ მერძეულ, სათივთიკე, სამატყლე და შერეულ ჯიშებსაც. სპეციალური სამატყლე ჯიშების მატყლი ერთგვაროვანია, ახასიათებს დიდი გამძლეობა, ელასტიკურობა და ბზინვარება. მისგან ამზადებენ საკოსტიუმე ქსოვილს, ხალიჩებს, ტრიკოტაჟსა და სხვა ნაწარმს. თივთიკისაგან ამზადებენ ფეტრს, სახოვან შალეულს და სხვა. თხის ტყავის გადამუშავებით იღებენ პირველხარისხოვან შევროს, ქრომისა და სხვა სახის ტყავეულს. მეთხეობა განსაკუთრებით განვითარებულია სამხრეთ-დასავლეთ აზიაში, ინდოეთსა და ჩინეთში. მერძეული ჯიშებიდან ცნობილია მეგრული, ზაანური, ტაგენბურგული, რუსული. სამატყლედან - ანგორული. სათივთიკე ჯიშებიდან — ქაშმირული, დონისპირული და სხვა ჯიშები. სამეცნიერო-კვლევითი მაშაობას მეთხეობაში ატარებს მეცხვარეობისა და მეთხეობის მეცხოველეობის ინსტიტუტები. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 550.
მეიერის ლიმონი

მეიერის ლიმონი — ლიმონისა და ფორთოხლის ჰიბრიდული ჯიში. ჩინური წარმოშობისაა. ტანდაბალი, უეკლო ხე ან ბუჩქია, რომლის სიმაღლე 1,5-2 მ აღწევს, ნაყოფი მოყვითალი-ნარინჯისფერია, მომრგვალო-ოვალურია, მისი სიგრძეა 6-7,5 სმ, სიგანე 5,2-5,5 სმ. მასა 110-125 გ. დაბალი ხარისხისაა, აქვს მცირე მჟავიანობა, სპეციფიკური გემო; დიდხანს არ ინახება. რბილობი წვნიანი, კანი თხელი და პრიალაზედაპირიანი. თითოეული ხე 1000-1200 ცალ ნაყოფს იძლევა, ადრემსხმოიარეა. კარგი საოთახე კულტურაა. ყოფილ სსრკ-ში მეიერის ლიმონი გავრცელებულია შუა აზიის, შავი ზღვის სანაპიროებსა და აზერბაიჯანის სუბტროპიკული ზონის რაიონებში. ლეკვეიშვილი ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 550–551.