laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
Ode to Deodorant

Ode to Deodorant — ერთ-ერთი პირველი ჯგუფ Coldplay-ს სიმღერებიდან. ის ჩაწერილ იქნა 1998 წელს ორმაგი A-მხარიანი დემო კასეტის სახით ადგილობრივი საკონცერტო პრომოუტერებისთვის, ფილ ჰარვის მიერ, რომელიც ბენდის თავდაპირველი მენეჯერი იყო. B-მხარე, Brothers & Sisters ჯგუფის ერთ-ერთი პირველი წარმატების მომტანი გახდა. 2003 წლის აგვისტოს სტატიაში ჟურნალიდან Interview, Coldplay-ს დრამერ უილ ჩემპიონის კომენტარის თანახმად "სიმღერას კარგი დასასრული და კარგი ბასის ხაზი ჰქონდა, მაგრამ ძალიან ცუდი სიმღერა იყო." როდესაც იკითხეს სიმღერა მართლა საშინელი იყო თუ არა, წამყვანმა ვოკალისტმა კრის მარტინმა იხუმრა რომ ის ამ სიმღერას არ უსმენს. 2005 წლის ბოლოს კასეტა გაყიდულ იქნა eBay-ზე. ის ჯგუფის ერთ-ერთმა მოყვარულმა შეიძინა და 2006 წლის 13 იანვარს ინტერნეტში გაავრცელა. სიმღერის ტექსტი დაარქივებული 2006-11-05 საიტზე Wayback Machine. ოფიციალური საიტი ოფიციალური ფან-საიტი დაარქივებული 2006-11-05 საიტზე Wayback Machine. Coldplay-ს ვიკი დაარქივებული 2008-06-09 საიტზე Wayback Machine.
ზაზა ჩხაიძე

ზაზა ჩხაიძე (დ. 25 ოქტომბერი, 1974, თბილისი) — ქართველი გენერალ-მაიორი (2019). დაამთავრა საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს გაერთიანებული სამხედრო აკადემია (1998). სწავლობდა საქართველოს თავდაცვის ეროვნული აკადემიასა (2011) და სან-ანტონიოს სახმელეთო ჯარების ომის კოლეჯში (აშშ, 2015-2016). 1998 წლიდან საქართველოს შეიარაღებულ ძალებშია. 2001-2004 წლებში მსახურობდა სპეციალური დანიშნულების ძალებში (2002-2004 — ბრიგადის მეთაური). 2004-2005 წლებში იყო III ქვეითი ბრიგადის მეთაური, 2007-2009 — I ქვეითი ბრიგადის G-2 დაზვერვის სამმართველოს უფროსი, 2009-2010 — სახმელეთო ჯარების შტაბის G-2 დაზვერვის სამმართველოს საინფორმაციო-ანალიტიკური განყოფილების უფროსი ოფიცერი, 2012-2015 — II ქვეითი ბრიგადის მეთაური, 2015-2016 — J-2 დაზვერვის დეპარტამენტის I სამმართველოს უფროსი ოფიცერი, 2016 — J-2 დაზვერვის დეპარტამენტის უფროსი, 2016-2018 — შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის უფროსის მოადგილე, 2018 წლიდან — თავდაცვის ძალების მეთაურის მოადგილე. დაჯილდოებულია სხვადასხვა სამხედრო და სახელმწიფო ჯილდოთი, მ. შ. ვახტანგ გორგასლის III ხარისხის ორდენით (2002). ზაზა ჩხაიძე. საქართველოს თავდაცვის სამინისტრო. ციტირების თარიღი: 2 აგვისტო, 2020.
ჯონი ტატუნაშვილი

ჯონი ტატუნაშვილი (დ. 22 სექტემბერი, 1976, სოფ. ყანჩავეთი, ახლანდ. ახალგორის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი ბრიგადის გენერალი (2020). სწავლობდა საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს გაერთიანებული სამხედრო აკადემია (1997). 1993 წლიდან მსახურობდა საქართველოს შეიარაღებულ ძალებში. იყო დაზვერვის სამმართველოს სასწავლო ცენტრის ოცმეთაური, შემდეგ ასმეთაური (1997-2001), სპეციალური დანიშნულების ძალების „კომანდოს“ ბატალიონის ოპერატიული და საბრძოლო მომზადების სამსახურის უფროსი (2001-2002), სპეციალური დანიშნულების ბრიგადის უზრუნველყოფის ბატალიონის მმართველობის ოპერატიული და საბრძოლო მომზადების ოფიცერი (2003-2005), I ქვეითი ბრიგადის მსუბუქი ქვეითი ბატალიონის მეთაური, შემდეგ იმავე ბრიგადის მმართველობის შტაბის უფროსი (2005-2008). 2008-2015 წლებში ეკავა სახმელეთო ჯარების სარდლობის შტაბის უფროსის, შემდეგ უსაფრთხოების ხელშეწყობის საერთაშორისო ძალების (ISAF) შემადგენლობაში ავღანეთში სამხედრო წარმომადგენლობის უფროსი სამხედრო წარმომადგენლის, J-7 სამხედრო განათლებისა და საბრძოლო მომზადების დეპარტამენტის საბრძოლო მომზადების სამმართველოს უფროსის თანამდებობები. 2015-2016 წლებში მეთაურობდა V ქვეით ბრიგადას. 2016-2019 იყო დასავლეთის სარდლის მოადგილე, 2019-2020 — დასავლეთ სარდლის მოვალეობის შემსრულებელი, 2020 წლის ივლისიდან — თავდაცვის ძალების მეთაურის მოადგილე და გენერალური შტაბის უფროსი. მონაწილეობა აქვს მიღებული კონფლიქტში ცხინვალის რეგიონში (2004), რუსეთ-საქართველოს ომში (2008), ასევე საერთაშორისო მისიებში კოსოვოში, ერაყსა და ავღანეთში. დაჯილდოებულია უწყებრივი და სახელმწიფო ჯილდოებით, მ. შ. მედლებით „მხედრული მამაცობისათვის“ და „საბრძოლო დამსახურებისათვის“. ჯონი ტატუნაშვილი. საქართველოს თავდაცვის სამინისტრო. ციტირების თარიღი: 2 აგვისტო, 2020.
ირაკლი ჭიჭინაძე

ირაკლი ამირანის ძე ჭიჭინაძე (დ. 6 მაისი, 1977, თბილისი) — ქართველი ბრიგადის გენერალი (2020). დაამთავრა თბილისის აზიისა და აფრიკის ინსტიტუტის სპარსული ენისა და კულტურის ფაკულტეტი (1999), შემდეგ სწავლობდა თეირანის თარბიათე მოდარესის უნივერსიტეტის სპარსული ენისა და კულტურის ფაკულტეტზე (1998-2000). სამხედრო განათლება მიიღო სამხედრო-დიპლომატიური მომზადების ცენტრსა (2003-2004) და კუანტიკოს სამეთაურო-საშტაბო კოლეჯში (აშშ, 2018-2019). 2000 წლიდან მსახურობს საქართველოს შეიარაღებულ ძალებში. ეკავა სხვადასხვა სამხედრო დაზვერვის დეპარტამენტის ოპერატიულ და ანალიტიკურ სამმართველოებში (2000-2005). 2005 წელს იყო შერეული სამშვიდობო ძალების სამხედრო დამკვირვებელი ცხინვალის რეგიონში, 2005-2006 წლებში 21-ე მსუბუქი ქვეითი ბატალიონის შემადგენლობაში იმყოფებოდა სამშვიდობო მისიით ერაყში, შემდეგ მსახურობდა სახმელეთო ძალების შტაბის G-2 ოფიცერად (2006-2007), სხვადასხვა თანამდებობაზე თავდაცვის სამინისტროს სამხედრო დაზვერვის დეპარტამენტში, მ. შ. დეპარტამენტის უფროსის მოადგილედ (2014-2017) და დეპარტამენტის უფროსად (2017-2020). 2020 წლის ივლისიდან — საქართველოს თავდაცვის ძალების მეთაურის მოადგილე. მიღებული აქვს თავდაცვის სამინისტროს სხვადასხვა უწყებრივი მედალი. ირაკლი ჭიჭინაძე. საქართველოს თავდაცვის სამინისტრო. ციტირების თარიღი: 2 აგვისტო, 2020.
ზაზა ფერაძე

ზაზა ფერაძე (დ. 16 თებერვალი, 1973, დაბა შორაპანი, ახლანდ. ზესტაფონის მუნიციპალიტეტი, — გ. 11 აგვისტო, 2008) — ქართველი სამხედრო მოსამსახურე, უფროსი სერჟანტი. დაიღუპა რუსეთ-საქართველოს 2008 წლის ომში. 1994 წელს გაიწვიეს სავალდებულო სამხედრო სამსახურში, შემდეგ კონტრაქტით მსახურობდა საქართველოს შეიარაღებულ ძალებში. მონაწილეობდა აფხაზეთის ომში (1992-1993), სამშვიდობო მისიაში ერაყში და რუსეთ-საქართველოს 2008 წლის აგვისტოს ომში. დაიღუპა რუსეთის ჯარებთან ბრძოლის დროს სოფელ შინდისთან. „შინდისის გმირების“ სახელი მინიჭებული აქვს გორში შინდისის გზატკეცილს და თბილისის ერთ-ერთ ქუჩას (სამგორის რაიონი). ზაზა ფერაძის სახელობისაა საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს საწყისი საბრძოლო მომზადების ცენტრი. დაჯილდოებულია ვახტანგ გორგასლის III ხარისხის ორდენით (სიკვდილის შემდეგ, 2008). ზაზა ფერაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
დათუნაშვილი

საკუთარი სახელი დათუნაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ზურაბ დათუნაშვილი — სპორტსმენი (მოჭიდავე) ილია დათუნაშვილი — სპორტსმენი (ფეხბურთელი) ლევან დათუნაშვილი — სპორტსმენი (მორაგბე)
ხელთუფლიშვილი

საკუთარი სახელი ხელთუფლიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: დავით ხელთუფლიშვილი — იურისტი მიხეილ ხელთუფლიშვილი — პუბლიცისტი, ისტორიკოსი პლატონ ხელთუფლიშვილი — ინჟინერი
პლატონ ხელთუფლიშვილი

პლატონ ბესარიონის ძე ხელთუფლიშვილი (დ. 1862, ქუთაისი, — გ. 1945, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი, ხიდებისა და რკინიგზების მშენებლობის სპეციალისტი. პროფესორი (1932); საქართველოს მეცნიერებისა და ტექნიკის დამსახურებული მოღვაწე (1941). დაამთავრა პეტერბურგის უნივერსიტეტის მათემატიკური ფაკულტეტი (1884) და პეტერბურგის მიმოსვლის გზათა ინჟინრების ინსტიტუტი (1888). ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ნამდვილი წევრი 1908 წლიდან. გატაცებული იყო ჭადრაკით; მონაწილეობდა „შახმატნი ჟურნალის“ მიმოწერით ტურნირებში. 1917 წლამდე მუშაობდა სხვადასხვა პასუხსაგებ თანამდებობაზე რუსეთის რკინიგზების საექსპლოატაციო სამმართველოებში და მშენებლობაზე, 1919-1924 წლებში — მოსკოვის მიმოსვლის გზათა სახელმწიფო კომისარიატში. 1925 წლიდან ლექციებს კითხულობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, შემდეგ თბილისის რკინიგზის ტრანსპორტის ინჟინრების ინსტიტუტში. მას დიდი ღვაწლი მიუძღვის საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის დაარსებაში. მისი ძმები იყვნენ: პუბლიცისტი მიხეილ ხელთუფლიშვილი და იურისტი დავით ხელთუფლიშვილი. მათი დეიდაშვილი იყო ნიკო ნიკოლაძე. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 458. პლატონ ხელთუფლიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
მიხეილ ხელთუფლიშვილი

მიხეილ ბესარიონის ძე ხელთუფლიშვილი (დ. 1869 — გ. 23 აპრილი, 1895, დაკრძალულია ქუთაისში) — ქართველი პუბლიცისტი, სტუდენტური მოძრაობის აქტიური მონაწილე. დაიბადა ქუთაისის გუბერნიის აზნაურის ოჯახში. მისი ძმები იყვნენ დავით და პლატონ ხელთუფლიშვილები, დეიდაშვილი — ნიკო ნიკოლაძე. სწავლობდა ქუთაისის გიმნაზიაში, შემდეგ მოსკოვის უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე. შეისწავლა რუსეთთან საქართველოს შეერთების ისტორიის საკითხები და რუსულ ენაზე გამოაქვეყნა „საქართველოს შესვლა რუსეთის იმპერიის შემადგენლობაში“ (ჟურნ. „იურიდიჩესკი ვესტნიკ“, №7‑8, 1891; წიგნად — ქუთაისი, 1901). ასევე ცნობილია მის მიერ დაბეჭდილი კრიტიკული წერილი «რამდენიმე შენიშვნა შესახებ ილ. ჭავჭავაძის „ოთარაანთ ქვრივისა“» (გაზ. „ივერია“, №58, 1888). ხელთუფლიშვილი მონაწილეობდა რუსეთის უნივერსიტეტებში მოსწავლე ქართველი სტუდენტების მიერ 1892-1893 წლებში შექმნილი პოლიტიკური ორგანიზაციის „საქართველოს თავისუფლების ლიგის“ საქმიანობაში. მის სახლში ქუთაისში ჩატარდა სტუდენტთა პირველი ყრილობა. 1895 წელს დაპატიმრებული იყო ჟანდარმერიის მიერ. ტუბერკულოზით დაავადებული, 26 წლის ასაკში გარდაიცვალა საპატიმროში „ლიგის“ საქმის გამოძიების დამთავრებამდე. Вступление Грузии в состав Российской империи / Мих. В. Хелтуплишвили. - Кутаиси, 1901. ნეკროლოგი: მიხეილ ბესარიონის ძე ხელთუფლიშვილი. გაზ. „ივერია“ №86, 25 აპრილი, 1895; – გვ. 1; ეროვნული საკითხი საქართველოში 1801-1921 წწ. / ა. ბენდიანიშვილი ; რედაქტორი: გრ. მარგიანი ; საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემია, აკად. ივ. ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტი; თბილისი : მეცნიერება , 1980; – გვ. 154-155; საქართველო-რუსეთის ურთიერთობის ისტორიის ქართველი მკვლევრები ზურაბ ავალიშვილი და მიხეილ ხელთუფლიშვილი. / ლ. ტერლეცკაია (დისერტაცია); გორის სახელმწიფო სასწავლო უნივერსიტეტი; გორი , 2019.
პაპავა

საკუთარი სახელი პაპავა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: აკაკი პაპავა — ქართველი მწერალი და ჟურნალისტი ალექსანდრე (საშა) პაპავა — ბოლშევიკი პოლიტიკოსი, ეკონომისტი, თანამდებობის პირი გიორგი პაპავა — ქართველი ფეხბურთელი გრიგოლ პაპავა — ქართველი მექანიზატორი ვახტანგ პაპავა — ქართველი მექანიზატორი ვლადიმერ პაპავა — ქართველი ეკონომისტი ზურაბ პაპავა — ქართველი ინჟინერი, თანამდებობის პირი თამარ პაპავა — ქართველი მწერალი, საზოგადო მოღვაწე მიხეილ პაპავა — ქართველი კინოდრამატურგი
ხოსრო თურმანიძე

ხოსრო თურმანიძე — XVI-XVII საუკუნეების ქართველი პოეტი. „შაჰნამეს“ ქართული ვერსიების — „როსტომიანის“ ერთ-ერთი მთარგმნელი. სვიმონ მეფის დავალებით უშუალოდ სპარსულიდან უთარგმნია „ბარზუნამეს“ შემცველი ტექსტი. სულ გაულექსავს 972 სტროფი. მისი თარგმანი ზუსტად მისდევს დედანს, მაგრამ ლექსი სუსტია. თურმანიძემ დაასრულა „როსტომიანის“ ქართული პოეტური ციკლი. ბარამიძე ა., როსტომიანი, წგნ.: ქართული ლიტერატურის ისტორია, ტ. 2, თბ., 1966; კობიძე დ., შაჰ-ნამეს ქართული ვერსიების სპარსული წყაროები, თბ., 1959; გვახარია ა., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 11.
ალბასეტე

ალბასეტე — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, ავტონომიურ გაერთიანება კასტილია-ლა მანჩაში; ალბასეტეს პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. მოსახლეობა, 2019 წლის მონაცემებით — 173 329 ადამიანი.  უელსი, ნიტ პორტ ტალბოტი  იტალია, უდინე  საფრანგეთი, ვიენა  დასავლეთი საჰარა, ბირ განტუსი  ბურკინა-ფასო, ჰოუნდე  კუბა, ლა-ლისა  ჩინეთი, ნანჩანი  არგენტინა, პოსადასი  არგენტინა, რეკონკისტა  ნიკარაგუა, სან-კარლოსი ალბასეტეს საიტი დაარქივებული 2020-03-21 საიტზე Wayback Machine. ალბასეტეს ფოტოები ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
მამია დარჩია

მამია დომენტის ძე დარჩია (დ. 6 თებერვალი, 1929, თბილისი — გ. 4 იანვარი, 2023) — ქართველი ისტორიკოსი, პედაგოგი, პოლიტიკოსი. პროფესორი (1985). 1954 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი. იყო თსუ-ის კადრების განყოფილების გამგე (1967–1971), პრორექტორი ადმინისტრაციის დარგში (1971–1975), გორის პედაგოგიკური ინსტიტუტის პედაგოგიკა-ფსიქოლოგიის კათედრის გამგე (1976–1980), საქართველოს მასწავლებელთა დახელოვნების ცენტრალური ინსტიტუტის დირექტორი (1981–1985), საქართველოს განათლების მინისტრის მოადგილე (1985–1993). 1993 წლიდან საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს საზოგადოებრივი აზრის ინსტიტუტის რექტორი და სამინისტროს კოლეგიის წევრი, ხოლო 1994 წლიდან საქართველოს მასწავლებელთა დახელოვნების ცენტრალური ინსტიტუტის პედაგოგიკის კათედრის პროფესორი. 1993 წლიდან იყო საქართველოს პედაგოგთა საზოგადოების თავმჯდომარე. 1995-1999 წლებში დარჩია იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. გაიოზ რექტორი, თბ., 1961; პედაგოგიკის სიტყვათა ლექსიკონი, თბ., 1971 (თანაავტ.); საზოგადოებრივი აზრის ინსტიტუტი, თბ., 1987 (თანაავტ.). ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. მამია დარჩია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი მამია დარჩია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
თამაზ დაუშვილი

თამაზ დაუშვილი (დ. 2 აგვისტო, 1940, თბილისი, საქართველოს სსრ- გ. 14 თებერვალი, 2024) — ქართველი ბიზნესმენი, ეკონომისტი, პოლიტიკოსი. 1965 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი (თბილისი კრწანისის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „ ქართველ ტრადიციონალისტთა კავშირი“. თამაზ დაუშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი თამაზ დაუშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი[მკვდარი ბმული]
კობა დვალიშვილი

კობა დვალიშვილი (დ. 10 იანვარი, 1965, ბოლნისი) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი, ფილოლოგი. დაამთავრა თბილისის უცხო ენათა პედაგოგიური ინსტიტუტის გერმანული ენისა და ლიტერატურის და თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტები. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი “. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ხობის მაჟორატარი), საარჩევნო ბლოკი „ნაციონალური მოძრაობა - დემოკრატები “. კობა დვალიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი კობა დვალიშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
1790-იანები

1790-იანი (ათას შვიდას ოთხმოცდაათიანი) წლები, ასევე ცნობილი, როგორც 1790-იანები — გრიგორიანული კალენდრის ათწლეული, რომელიც დაიწყო 1790 წლის 1 იანვარს და დასრულდა 1799 წლის 31 დეკემბერს. მოვლენები სარჩევი: 1790 1791 1792 1793 1794 1795 1796 1797 1798 1799 30 სექტემბერი : ვენაში შედგა მოცარტის ოპერა „ჯადოსნური ფლეიტის“ პრემიერა. 20 აპრილი : საფრანგეთმა ომი გამოუცხადა ავსტრიას. ქართველები ხელახლა იპყრობენ აღა-მაჰმად-ხანს მიმხრობილ განჯას. მუნგო პარკმა მდინარე ნილოსი გამოიკვლია და სასარგებლო ინფორმაცია მოიპოვა მისი დინების შესახებ. ეგვიპტეში ნაპოლეონის ჯარისკაცებმა მიაკვლიეს როზეტის ქვას. მუქი რუხი მოვარდისფრო გრანიტის ქვა.იდენტური შინაარსის ორენოვანი ტექსტით-ეგვიპტურ და ძველ ბერძნულ ენებზე.საჭიროებს წყაროს მითითებას - თარიღი არ არის მითითებული! გამოიყენებთ {{subst:ფაქტიჩა}} !
რევაზ დიასამიძე

რევაზ დიასამიძე (დ. 16 აპრილი, 1948, სოფელი ანგისა, ხელვაჩაურის რაიონი) — ქართველი ისტორიკოსი, მეცნიერი, მთარგმნელი, პოლიტიკოსი. 1976 წელს დაამთავრა მოსკოვის მიხეილ ლომონოსოვის სახელობის უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი და 1979 წელს ასპირანტურა. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „სრულიად საქართველოს აღორძინების კავშირი“. რევაზ დიასამიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი რევაზ დიასამიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
ნიკოლოზ ნათიძე

ნიკოლოზ გიორგის ძე ნათიძე (ფსევდონიმი — მელანია) (დ. 15 აგვისტო, 1853, ჩალაუბანი, ახლანდ. გურჯაანის მუნიციპალიტეტი, — გ. 4 თებერვალი, 1921, თბილისი, დაკრძალულია მელაანის ეკლესიასთან) — ქართველი მწერალი, დეკანოზი. დაამთავრა თელავის, შემდეგ თბილისის სასულიერო სემინარია (1873). შემდეგ მასწავლებლობდა სოფელ ვეჯინში, მაგრამ სკოლის საპატიო მზრუნველ თავად მიხეილ ანდრონიკაშვილთან კონფლიქტის გამო პედაგოგობას თავი დაანება და 1885 წელს მღვდლად ეკურთხა. ჯერ ყარსის ოლქში განთავსებული მოზდოკის კაზაკთა პოლკის, შემდეგ კი გორის პოლკის მღვდლად მსახურობდა. 1904 წლიდან ცხოვრობდა თბილისში. ახლო ურთიერთობა ჰქონდა იმდროინდელ ქართულ ლიტერატურულ წრეებთან, განსაკუთრებით ვაჟა-ფშაველასთან. ახლოს იდგა ხალხოსნურ იდეოლოგიასთან. 1890-იან წლებში აქვეყნებდა მოთხრობებს ქართულ პრესაში. მათ შორის აღსანიშნავია: „ბნელო“ (1891), „კრიალოსანი“ (1894), „ნავარდობა“ (1899-1900), „ქედნის ღუღუნი“ (1904) და სხვ. მელანია (ნეკროლოგი).[მკვდარი ბმული] / გიორგი ლეონიძე // გაზ. „საქართველო“ - 1921 - 8 თებერვალი - №29; ქედნის ღუღუნი : [მოთხრობები / წიგნი შეადგ., ბოლოსიტყვ., ბიბლიოგრაფია და სიტყვების ახსნა დაურთო ქ. ხაჩიაშვილმა]. - თბ. : ლიტერატურა და ხელოვნება, 1965.
გიორგი ენდელაძე

გიორგი ენდელაძე (დ. 27 აპრილი, 1957, მაიაკოვსკი) — ქართველი პოლიტიკოსი. დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სატრანსპორტო ფაკულტეტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. გიორგი ენდელაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გიორგი ენდელაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი[მკვდარი ბმული]
ალექსანდრე ვანაძე

ალექსანდრე ვანაძე (დ. 2 ოქტომბერი, 1948, სოფელი ვანაძეები, ხულოს რაიონი) — ქართველი ექიმი, პოლიტიკოსი. დაამთავრა კემეროვოს სამედიცინო ინსტიტუტის (რუსეთი) სამკურნალო ფაკულტეტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ხულოს მაჟორიტარი). ალექსანდრე ვანაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ალექსანდრე ვანაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
1780-იანები

1780-იანი (ათას შვიდას ოთხმოციანი) წლები, ასევე ცნობილი, როგორც 1780-იანები — გრიგორიანული კალენდრის ათწლეული, რომელიც დაიწყო 1780 წლის 1 იანვარს და დასრულდა 1789 წლის 31 დეკემბერს. მოვლენები სარჩევი: 1780 1781 1782 1783 1784 1785 1786 1787 1788 1789 ანტუან ლავუაზიემ საფუძველი ჩაუყარა თანამედროვე ქიმიას. ავსტრიის მეფე იოზეფ II ქვეყანაში აუქმებს ბატონ-ყმობას. 4 აგვისტო : მოცარტი კონსტანცა ვებერზე ქორწინდება. 24 ივლისი : რუსეთსა და ქართლ-კახეთის სამეფოს შორის დაიდო გეორგიევსკის ტრაქტატი. 3 აგვისტო : მთა ასამას ვულკანის ამოფრქვევას 35.000 ადამიანი შეეწირა. დაარსდა ჯორჯიის უნივერსიტეტი – პირველი საზოგადოებრივი უნივერსიტეტი აშშ-ში. 21 ივნისი : ნიუ-ჰემპშირი გახდა აშშ-ს მე-9 შტატი. 26 ივნისი : ვოლფგანგ ამადეუს მოცარტმა ვენაში დაასრულა სიმფონია No. 39 (მოცარტი) მი-ბემოლ მაჟორში. 28 ივლისი : ვოლფგანგ ამადეუს მოცარტმა ვენაში დაასრულა სიმფონია No. 40 (მოცარტი) ლა მინორში. 10 აგვისტო : ვოლფგანგ ამადეუს მოცარტმა ვენაში დაასრულა თავისი ბოლო სიმფონია No. 41 (მოცარტი) მეტსახელად (ავტორის სიკვდილის შემდეგ) იუპიტერი. 5 თებერვალი : ჯორჯ ვაშინგტონი აირჩიეს აშშ-ს პრეზიდენტად 11 ივლისი - საფრანგეთის რევოლუცია იწყება. 5 აგვისტო : საფრანგეთში გაუქმდა ბატონ-ყმობა. აგვისტო : საფრანგეთში ნაციონალური ამომრჩეველთა ასამბლეის წევრები ფიცს დებენ ფეოდალიზმის დასრულებასა და საკუთარი პრივილეგიების უარყოფაზე.
1770-იანები

1770-იანი (ათას შვიდას სამოცდაათიანი) წლები, ასევე ცნობილი, როგორც 1770-იანები — გრიგორიანული კალენდრის ათწლეული, რომელიც დაიწყო 1770 წლის 1 იანვარს და დასრულდა 1779 წლის 31 დეკემბერს. მოვლენები სარჩევი: 1770 1771 1772 1773 1774 1775 1776 1777 1778 1779 ინგლისელმა ჯეიმზ კუკმა გაცურა ავსტრალიის გასწვრივ და შეადგინა ავსტრალიის აღმოსავლეთი სანაპიროს რუკა, რომელსაც ახალი სამხრეთი უელსი დაარქვა და დიდი ბრიტანეთის საკუთრებად გამოაცხადა. ავსტრალიის აღმოსავლეთი ნაწილი დიდმა ბრიტანეთმა მიისაკუთრა და საწყის ეტაპზე პატიმრებით დაასახლა ახალი სამხრეთი უელსის კოლონიები. 5 აგვისტო : პოლონეთის პირველი დაყოფა მოხდა რუსეთს, პრუსიასა და ავსტრიას შორის. 6 თებერვალი : სოლომონ I-მა გაანადგურა ლეკთა და ოსმალთა ჯარები. 21 ივლისი : რუსეთმა და ოსმალეთმა ხელი მოაწერეს ქუჩუკ-კაინარჯის საზავო ხელშეკრულებას. დამთავრდა რუსეთ-ოსმალეთის ომი. დაარსდა ბრაზილიის ქალაქი კამპინასი. 15 მარტი : სამხრეთი კაროლინა ამერიკის პირველი კოლონია გახდა, რომელმაც დიდი ბრიტანეთისგან დამოუკიდებლობა გამოაცხადა და საკუთარი მთავრობა შექმნა. 19 სექტემბერი - 7 ოქტომბერი: სარტოგას ბრძოლები
ნიკოლოზ მაყაშვილი

ნიკოლოზ (კოლა) აბელის ძე მაყაშვილი (დ. 3 მარტი, 1890 — გ. 12 აგვისტო, 1920, თბილისთან ახლოს, დაკრძალულია დიდუბის ეკლესიის ეზოში) — ერთ-ერთი პირველი ქართველი სამხედრო მფრინავი, მაიორი (1918). გენერალ აბელ მაყაშვილის შვილი. სწავლობდა ციმბირის კადეტთა კორპუსში, შემდეგ პავლეს სამხედრო სასწავლებელში, რომლის დამთავრების შემდეგ მიიღო რუსეთის იმპერიის არმიის პორუჩიკის წოდება. შემდეგ იყო 43-ე საარტილერიო ბრიგადის შტაბს-კაპიტანი და მე-2 დივიზიონის ადიუტანტი. 1916-1917 წლებში სწავლობდა სევასტოპოლის სამხედრო საავიაციო სასწავლებელსა და კავკასიის სამხედრო საავიაციო სკოლაში. 1918 წლის ნოემბრიდან სამხედრო სკოლის ავიაციის უფროსი გახდა, შემდეგ კი სამხედრო საავიაციო გუნდის მეთაურის მოვალეობის შემსრულებლად დანიშნეს. მონაწილეობდა ბრძოლებში გაგრის, ახალციხის ფრონტებზე, ომებში სომხეთთან და საბჭოთა აზერბაიჯანთან. დაიღუპა საცდელი ფრენის დროს თბილისის მახლობლად. РГВИА: Ф.1621 Оп.1 Д.9; სილაქაძე დ., საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918–1921) : ენციკლოპედია-ლექსიკონი, თბ.: უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2018. — გვ. 352-353.
პროკლე კილტავა

პროკლე (პროკოფი) თედორეს ძე კილტავა (გ. 28 აგვისტო, 1920) — ერთ-ერთი პირველი ქართველი სამხედრო მფრინავი, საქართველოს რესპუბლიკის შეიარაღებული ძალების ლეიტენანტი. დაამთავრა თბილისის სამხედრო სასწავლებელი (1915). მსახურობდა რუსეთის იმპერიის არმიის სასაზღვრო დაცვის ცალკეული კორპუსის ბაქოს 29-ე ბრიგადაში. 1918 წლიდან იყო საქართველოს ეროვნულ ჯარში, საინჟინრო ნაწილში. გაიარა მომზადება სამხედრო საავიაციო სკოლაში. მძიმედ დაშავდა სასწავლო ფრენისას თვითმფრინავის ჩამოვარდნის შედეგად; პროფ. ალექსანდრე ტიხონოვიჩმა ქვედა კიდურის ამპუტაცია შეასრულა, თუმცა კილტავას გადარჩენა ვერ მოხერხდა. დაკრძალეს დიდუბის სასაფლაოზე. პროკლე კილტავა — საქართველოს პირველი რესპუბლიკის (1918-1921) პროსოპოგრაფიული ბაზა (ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ლინგვისტურ კვლევათა ინსტიტუტი)
გრიგოლ მალაშხია

გრიგოლ (გრიშა) ვასილის ძე მალაშხია (გ. 27 სექტემბერი, 1919, დაკრძალულია დიდუბის ეკლესიის გალავანში) — ერთ-ერთი პირველი ქართველი სამხედრო მფრინავი, საქართველოს რესპუბლიკის შეიარაღებული ძალების კაპიტანი. სამსახური დაიწყო რუსეთის იმპერიის არმიაში პრაპორშჩიკის წოდებით. დაამთავრა კავკასიის სამხედრო საავიაციო სკოლა (ქ. თბილისი). 1918 წლიდან მსახურობდა საქართველოს შეიარაღებული ძალების საავიაციო გუნდში. დაიღუპა საწვრთნელ-საცდელი გაფრენის დროს. გრიგოლ მალაშხია — საქართველოს პირველი რესპუბლიკის (1918-1921) პროსოპოგრაფიული ბაზა (ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ლინგვისტურ კვლევათა ინსტიტუტი); Кавказская военная авиационная школа (РГВА, ф.29, оп.11, д.7, л.17об., л.18 с об.). «Офицеры русской императорской армии». ↑ (ნეკროლოგი), გაზეთი „საქართველოს რესპუბლიკა“ №222. 3 ოქტომბერი, 1919.
1760-იანები

1760-იანი (ათას შვიდას სამოციანი) წლები, ასევე ცნობილი, როგორც 1760-იანები — გრიგორიანული კალენდრის ათწლეული, რომელიც დაიწყო 1760 წლის 1 იანვარს და დასრულდა 1769 წლის 31 დეკემბერს. მოვლენები სარჩევი: 1760 1761 1762 1763 1764 1765 1766 1767 1768 1769 4 იანვარი : ინგლისმა ესპანეთსა და ნეაპოლს ომი გამოუცხადა. 10 თებერვალი: დასრულდა შვიდწლიანი ომი და დაიდო პარიზის ზავი. 21 ივნისი : კუნძული მენი დიდი ბრიტანეთის მმართველობაში შევიდა. 1 ნოემბერი : სამარკო აქტები ძალაში შევიდა ამერიკის ცამეტ კოლონიაში. ოსმალთა ჯარი გურიასა და ოდიშში ჩადგა. ქართლ-კახეთის მეფე ერეკლე II-მ გამოსცა კანონი, რომლის ძალითაც ტყვეობიდან თავისი სახსრებითა და ინიციატივით დაბრუნებულ გლეხს თავისუფლება ენიჭებოდა. იმერეთი ოსმალეთმა აღიარა მფარველობის ქვეშ. ახალ ზელანდიაში ჯეიმზ კუკი ჩავიდა.
ისარლიშვილი

საკუთარი სახელი ისარლიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: იაკობ ისარლიშვილი — საზოგადო მოღვაწე ილარიონ ისარლიშვილი — გენერალ-მაიორი იოსებ ისარლიშვილი — გენერალ-მაიორი ლუკა ისარლიშვილი — სა­ხელმ­წიფო მოხელე, პოეტი, ჟურ­ნალისტი რაფიელ ისარლიშვილი — საზოგადო მოღვაწე ისარლიშვილები — წარჩინებულ ქართველ კათოლიკეთა საგვარეულო
ფოკა სინოპელი

ფოკა სინოპელი (ბერძ. Φωκά Επισκόπου Σινώπης; დ. ?, სინოპი — გ. 117, იქვე) — ქრისტიანი წმინდანი, მღვდელმოწამე, სინოპელი ეპისკოპოსი. იხსენიება წელიწადში ორჯერ: 5 ოქტომბერს (ძელი სტილით 22 სექტემბერს) და 4 აგვისტოს (ძელი სტილით 22 ივლისს) — სინოპიდან კონსტანტინოპოლში მისი ნაწილების გადასვენების დღეს. მღვდელმოწამე ფოკა, სინოპელი ეპისკოპოსი (+117) – orthodoxy.ge ↑ British Museum person-institution thesaurus <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18785969"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q34753751"></a> ↑ 2.0 2.1 Heiligen.net <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q112254531"></a> ↑ santiebeati.it <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q21780512"></a>
1750-იანები

1750-იანი (ათას შვიდას ორმოცდაათიანი) წლები, ასევე ცნობილი, როგორც 1750-იანები — გრიგორიანული კალენდრის ათწლეული, რომელიც დაიწყო 1750 წლის 1 იანვარს და დასრულდა 1759 წლის 31 დეკემბერს. მოვლენები სარჩევი: 1750 1751 1752 1753 1754 1755 1756 1757 1758 1759 ჟუზე I მმართველობის დასაწყისი პორტუგალიაში 1 მარტი — შვედეთმა მიიღო გრიგორიანული კალენდარი ინგლისელები რობერტ კლაივის ხელმძღვანელობით პლესის ბრძოლაში ბენგალის პრინცს ამარცხებენ. 4 თებერვალი : დაარსდა ბრაზილიის ქალაქი მაკაპა. 29 აგვისტო : ნიუ-ჯერსიში შეიქმნა ინდიელთა პირველი რეზერვაცია.