laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ტობი ალდერვეირელდი

ტობი ალდერვეირელდი (დ. 2 მარტი, 1989) — ბელგიელი ფეხბურთელი. ყატარული „ალ-დუჰაილისა“ და ბელგიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების მცველი. ნათამაშები აქვს ბელგიის 15, 16, 17, 18, 19 და 21 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრებებში. ტობი ალდერვეირელდი — Soccerway
ევგლენასნაირი წყალმცენარეები

ევგლენასნაირი წყალმცენარეები (ლათ. Euglenophyta) — ერთუჯრედიანი, უფრო იშვიათად კოლონიური წყალმცენარეები, ვეგეტაციურ მდგომარეობაში მოძრავები, შიშვლები და მწვანე ფერის არიან. სახამებელი არ გააჩნიათ. სქესობრივი პროცესი, ისიც საეჭვოდ, ჯერჯერობით აღნიშნულია მხოლოდ რამდენიმე წარმომადგენელში. ნ. ა. კომარნიცი, ლ. ვ. კუდრიშოვი, ა. ა. ურანოვი, „მცენარეთა სისტემატიკა“, გვ. 38, თბილისის უნივერსიტეტის გამომცემლობა, თბ., 1973
ნოვოალაბერდინო

ნოვოალაბერდინო (ბაშკ. Яңы Аллабирҙе; რუს. Новоаллабердино) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის კუიურგაზის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 19 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ერმოლაევოდან დაშორებულია 45 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მურაპტალოვო, რომელიც დაშორებულია 7 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას შეადგენენ ბაშკირები (48%) და თათრები (46%). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ 1.0 1.1 Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан ВПН-2002 и 2009 ↑ https://02.rosstat.gov.ru/storage/mediabank/Численность%20населения%20по%20населенным%20пунктам%20Республики%20Башкортостан.pdf <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126723156"></a> ↑ Численность населения по населённым пунктам Республики Башкортостан. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-08-20. ციტირების თარიღი: 2020-12-31. ↑ Административно-территориальное устройство Республики Башкортостан: Справочник / Сост. Р. Ф. Хабиров. — Уфа: Белая Река, 2007. — 416 с. ISBN 978-5-87691-038-7 ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
აფხაზეთის ასსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატების სია

აბაშია ლუკა ტირკვას ძე აბლოთია ნადია ტაგუს ასული აგუმავა მარიამ სიმონის ასული ავიძბა შამილ ხურშუტის ძე ავჯიანი თამარ რუბენის ასული აიბა ხეფშ კუკოს ასული ალასანია დომენტი ვლადიმერის ძე ამიჩბა ლუკა ივანეს ძე ანთია ტარასი თეიმურაზის ძე არეხოვსკაია ნატალია მიხეილის ასული ატროშნა ევდოკია ვასილის ასული აფშილავა პლატონ გრიგოლის ძე აქუბარდია ტერეზია მიხეილის ასული აშხაცავა დავით ბორისის ძე ახალხაია ირაკლი დიმიტრის ძე ბაგათელია შალვა ანდრიას ძე ბადია სოფიო მოსეს ასული ბგანბა თემურ ჭიჭის ძე ბგაჟბა ხოხუტი სოლომონის ძე ბეჟანოვი გრიგოლ აკიმის ძე ბერია ალექსანდრე ქვათას ძე ბერულავა ნინა ჯამუს ასული ბეჭვაია კირილე გიორგის ძე ბობუა თათუშა შკოკოს ასული ბოსტანჯიანი კარეკინი არუთინის ძე ბოჯოლიანი ძაგიკ ამბარცუმის ასული ბჟანია ვიქტორ კიმოთეს ძე ბჟანია ილარიონი ნარიქის ძე ბუტბა მეჯით ჭუას ძე გამსახურდია გრიგოლ კაჟნას ძე გერია ნიკოლოზ ერასტოს ძე გიორგაძე ნესტორ ასალოს ძე გიორგობიანი ალექსანდრე კირილეს ძე გოგია შალვა თეიმურაზის ძე გოგოხია რომანოზი ბესოს ძე გრიგოლია ალექსანდრე ლუკას ძე გრიგოლია პარასკევა სილოვანის ასული გუგუჩია ალექსანდრე ილარიონის ძე გულია დიმიტრი იოსების ძე გულია რიზაბეი კიჭის ძე დარსაველიძე ალექსანდრე ილარიონის ძე დარსანია იასონ მაქსიმეს ძე დგებუაძე კალისტრატე მალაქიას ძე დელბა მიხეილ კონსტანტინეს ძე ესებუა სპირიდონ ალექსის ძე ვერევკა ივანე ივანეს ძე ზაკიანი სიმონი გიორგის ძე ზარდანია იასონ იაკობის ძე ზუხბა სნატი ჩაგოს ძე თოდუა ირაკლი გიორგის ძე იასონოვი კონსტანტინე დიმიტრის ძე კაკაჩია ბარბარე ზოსიმეს ასული კალანდია ვასილ პახვალას ძე კალინიჩენკო ეკატერინე მაქსიმეს ასული კარბა პავლე პეტრეს ძე კარპოვი ილია სპირიდონის ძე კვარაცხელია გიორგი დიმიტრის ძე კვარაცხელია ვერა ნიკოლოზის ასული კვეკვესკირი ბაბუცა სიკოს ასული კვეკვეცია პავლე ბესარიონის ძე კიკორია პლატონ ივანეს ძე კობულოვი ამაიაკ ზახარის ძე კორვიაკოვი ვლადიმერ თედორეს ძე კოხოძე ვლადიმერ ვასილის ძე კუკბაია ტატიანა იოსების ასული კუჭავა კონსტანტინე დუტუს ძე ლაშხია ლიდია იოსების ასული ლაცისი რიხარდი კარლოს ძე ლუკოვკინი ანატოლი ნიკოლოზის ძე მახარია ოლღა დავითის ასული მუქბა სიმონ ალექსის ძე პაპასქუა გრიგოლ პეტრეს ძე რაფავა ავქსენტი ნარიქის ძე სამოხინი დიმიტრი ანდრიას ძე სართანია ოლღა ბეგლარის ასული საქანია შაიბ ჯიგირის ძე სიდოროვი პეტრე ივანეს ძე სტარცევი მიტროფანე ივანეს ძე სტროევონსი ნიკოლოზ გიორგის ძე ტანია ივანე კონსტანტინეს ძე ურუშაძე დარეჯან ივლიანეს ასული ფაჩულია გრიგოლ ალექსის ძე ქეცბაია ვარლამ კიჭის ძე ქვაჩახია ჩოკოლი ნოჩოს ძე ქურსუა ლავრენტი ხვიჩას ძე ქუჩულორია თამარ ელიზბარის ასული შამუგია ნინუცა სტეფანეს ასული შონია ვლადიმერ იაკობის ძე ჩერქეზია ანეტა საკუტის ასული ჩეხერია კასიანე ლუკას ძე ჩხეიძე დავით ნესტორის ძე ცეკვავა კონსტანტინე სიმონის ძე ციკოლია ივლიანე ნარიქის ძე ძიძარია გიორგი თედორეს ძე წკიპურიშვილი მიხეილ ტიტოს ძე ჭანტურია ოლიფანტე გენოზის ძე ჭკადუა პლატონ სიმონის ძე ჭოლოკავა სიმონ მიხეილის ძე ჭოჭუა ანდრია მაქსიმეს ძე ხაკბა ხაკი დემევის ძე ხაშბა მუშნი ლავრენტის ძე ხაჩატურიანი გედევან ეფრემის ძე ხვიჩია გერასიმე თედორეს ძე ჯღარკავა მელიტონ იოსების ძე გაზ. „საბჭოთა აფხაზეთი“, №136 (62), 15 ივნისი, 1938 გაზ. „აფსნი ყაფში“, №136, 15 ივნისი, 1938
განდის მშვიდობის პრემია

განდის მშვიდობის პრემია (ინგლ. Gandhi Peace Prize) — სამშვიდობო პრემია, რომელსაც სახელი ეწოდა მაჰათმა განდის პატივსაცემად. გასცემს ინდოეთის მთავრობა. 1995 წელს, ინდოეთის მთავრობამ, განდის იდეების პატივისცემის ნიშნად, მისი დაბადების 125-ე წლისთავთან დაკავშირებით დააწესა აღნიშნული პრემია. ეს არის ყოველწლიური ჯილდო, რომელიც გადაეცემა პიროვნებებსა და და ინსტიტუტებს, რომლებიც თავიანთ საქმიანობაში აქტიურად იყენებენ განდის მეთოდებს. ჯილდოს ტანხა შეადგენს 140 000 დოლარს ნაღდი ანგარიშსწორებით. იგი გადაეცემა ნებისმიერ პირს, ეროვნების, რასის, სარწმუნოების ან სქესის მიუხედავად. ჟიურის შემადგენლობაში შედის ინდოეთის პრემიერ-მინისტრი, ოპოზიციის ლიდერი, უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარე, ლოკ-საბჰას ლიდერი და კიდევ ერთი ცნობილი ადამიანი. ჟიური განუხილავს შემოსულ განცხადებებს. თუ ჟიური მიიჩნევს, რომ არცერთი წინადადება არაა საკმარისი პრემიის გასაცემად, უფლებამოსილია იმ წლისათის არ გასცეს პრემია. 2016-2012 წლებში პრემია არ გაცემულა. ჟიური კონკრეტული პიროვნების თი ინსტიტუტის მიღწევას განიხილავს უკანასკნელი 10 წლის პერიოდში. თუკი განსახილველია წერილობითი ნაშრომი, იგი აუცილებლად გამოქვეყნებული უნდა იყოს. ↑ 1.0 1.1 Press Information Bureau Website Retrieved 4 November 2006. ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 2.6 2.7 2.8 International Gandhi Peace Prize. ციტირების თარიღი: 15 November 2010 ↑ President Confers Gandhi Peace Prize 1997 on Dr.Gerhard Fischer of Germany. Press Information Bureau, Government of India (5 January 1998). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 28 სექტემბერი 2011. ციტირების თარიღი: 28 სექტემბერი 2021. ↑ Radhakrishnan, R.K. (5 July 2006). „Gerhard Fischer passes away“. The Hindu. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 17 სექტემბერი 2008. ციტირების თარიღი: 24 February 2009. ↑ Narmada.org დაარქივებული 11 January 2011 საიტზე Wayback Machine. Retrieved 4 November 2006. ↑ PIB Press Release – President to confer the Gandhi Peace Prize to Mr. Vaclav Havel. pib.mic.in. Government of India Press Information Bureau (2 January 2004). ციტირების თარიღი: 15 November 2010 ↑ PIB Press Release – Gandhi Peace Prize conferred on Mr. Vaclav Havel. pib.mic.in. Government of India Press Information Bureau (5 January 2004). ციტირების თარიღი: 15 November 2010 ↑ Tutu to be honoured with Gandhi Peace Award Retrieved 11 November 2008. ↑ Joshua, Anita (1 March 2014). „Gandhi Peace Prize for Chipko pioneer, founded Dasholi Swarajya Gram Sangh“. The Hindu. ციტირების თარიღი: 3 March 2014. ↑ Singh, Kautilya (1 March 2014). „Gandhi Peace Prize for Chandi Prasad Bhatt“. The Times of India. ციტირების თარიღი: 3 March 2014. ↑ ISRO gets Gandhi Peace Prize for 2014. ციტირების თარიღი: 22 April 2015 ↑ „Centre Announces Winners Of Gandhi Peace Prize For 2015-2018“. ndtv. 17 January 2019. ციტირების თარიღი: 17 January 2019. ↑ Japan’s Sasakawa Yōhei Wins International Gandhi Peace Prize for Hansen’s Disease Work (25 January 2019). ↑ Gandhi Peace Prize for the Year 2019 announced. PIB (22 March 2021). ↑ Gandhi Peace Prize for the Year 2020 announced. PIB (22 March 2021).
აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭო

აფხაზეთის ასსრ-ის უზენაესი (უმაღლესი) საბჭო — აფხაზეთის ასსრ-ის სახელმწიფო ხელისუფლების უმაღლესი საკანონმდებლო ორგანო 1938-1992 წლებში. 1938 წლის 12 ივნისს აფხაზეთის ასსრ-ში ახალი კონსტიტუციის საფუძველზე პირველად ჩატარდა უმაღლესი საბჭოს არჩევნები. აფხაზეთის ასსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭო (12 ივლისი, 1938 — 29 მარტი, 1947) მეორე მსოფლიო ომის გამო დეპუტატებს მანდატი გაუგრძელდათ; აფხაზეთის ასსრ-ის II მოწვევის უმაღლესი საბჭო (29 მარტი, 1947 — 27 აპრილი, 1951); აფხაზეთის ასსრ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭო (27 აპრილი, 1951 — 18 აპრილი, 1955); აფხაზეთის ასსრ-ის IV მოწვევის უმაღლესი საბჭო (18 აპრილი, 1955 — 8 აპრილი, 1959); აფხაზეთის ასსრ-ის V მოწვევის უმაღლესი საბჭო (8 აპრილი, 1959 — 22 აპრილი, 1963); აფხაზეთის ასსრ-ის VI მოწვევის უმაღლესი საბჭო (22 აპრილი, 1963 — 6 აპრილი, 1967); აფხაზეთის ასსრ-ის VII მოწვევის უმაღლესი საბჭო (6 აპრილი, 1967 — 5 ივლისი, 1971); აფხაზეთის ასსრ-ის VIII მოწვევის უმაღლესი საბჭო (5 ივლისი, 1971 — 25 ივნისი, 1975); აფხაზეთის ასსრ-ის IX მოწვევის უმაღლესი საბჭო (25 ივნისი, 1975 — 20 მარტი, 1980); აფხაზეთის ასსრ-ის X მოწვევის უმაღლესი საბჭო (20 მარტი, 1980 — 25 მარტი, 1985); აფხაზეთის ასსრ-ის XI მოწვევის უმაღლესი საბჭო (25 მარტი, 1985 — 29 დეკემბერი, 1991); აფხაზეთის ასსრ-ის XII მოწვევის უზენაესი საბჭო (29 დეკემბერი, 1991 — 1992). ანდრია ჭოჭუა (12 ივლისი, 1938 — 29 მარტი, 1947); ივანე ტუსკაძე (29 მარტი, 1947 — 18 აპრილი, 1955); სოკრატ არშბა (18 აპრილი, 1955 — 8 აპრილი, 1959); გიორგი ძიძარია (8 აპრილი, 1959 — 22 აპრილი, 1963); მუშნი ხაშბა (22 აპრილი, 1963 — 25 ივნისი, 1975); გიორგი ძიძარია (25 ივნისი, 1975 — 1 მაისი, 1988); ლამარა კვიტატიანი (მ. შ., 1 მაისი, 1988 — 22 დეკემბერი, 1988); კონსტანტინე ოზგანი (22 დეკემბერი, 1988 — 4 დეკემბერი, 1990) ვლადისლავ არძინბა (4 დეკემბერი, 1990 — 23 ივლისი, 1992). მიხეილ დელბა (13 ივლისი, 1938 — 1948); ანდრია ჭოჭუა (1948 — იანვარი, 1958); ბაგრატ შინკუბა (იანვარი, 1958 — ოქტომბერი, 1978); ვალერიან კობახია (ოქტომბერი, 1978 — 4 დეკემბერი, 1990); ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. საქართველოს სსრ, თბ., 1981. — გვ. 38.
მწვანე წყალმცენარეები

მწვანე წყალმცენარეები (ლათ. Chlorophyta) — უმდაბლეს მცენარეთა განყოფილება (ტიპი). ერთუჯრედიანი, კოლონიური, მრავალუჯრედიანი (ძაფისებრი, იშვიათად სხვადასხვა სტრუქტურის მქონე ფირფიტისებრი) და არაუჯრედული აგებულების მწვანედ შეფერილი ფორმებია. მრავლდებიან ვეგეტატიურად (ერთუჯრედიანის ორად დაყოფა, ძაფოვანის ან კოლონიის გრაფმენტაცია), უსქესოდ (ზოოსპორებით ან უმოძრაო სპორებით) და სქესობრივად (იზოგამია, პეტეროგამია, ოოგამია, კონიუგაცია). მწვანე წყალმცენარეები იყოფა 2 ქვეგანყოფილებად: საკუთრივ მწვანეებად (ლათ. Chlorophytina) და კონიუგატებად (ლათ. Conjugatophytina). ცნობილია 5700-მდე სახეობა, რომლებიც გავრცელებულია უმთავრესად მტკნარ წყალში, გვხვდება ზღვაშიც, ზოგიერთი ხის ქერქზე, ნიადაგში და სხვა ადგილებში. ერთუჯრედიანი და კოლონიური მწვანე წყალმცენარეები პლაქტონში მასობრივი გამრავლების დროს იწვევს წყლის „ყვავილობას“, რაც ხშირად უარყოფით გავლენას ახდენს როგორც ჰიდროტექნიკურ ნაგებობაზე, ისე ჰიდრობიონტთა ცხოვრებაზე. ზოგიერთ მწვანე წყალმცენარეებს (ულვა მონოსტომა) აღმოსავლეთ აზიაში საკვებად იყენებენ. ბევრ ქვეყანაში ერთუჯრედიანი მწვანე წყალმცენარეები (მაგ., ქლორულა, სცენედესნუსი და სხვა), როგორც მაღალკალორიული საკვები, ფართოდ არის კულტივირებული. კულტურებს იყენებენ ასევე დახურულ ეკოსისტემებში (კოსმოსურ ხომალდებზე და სხვაგან) ჰაერის რეგენერაციისა და ჩამდინარე წყლის ბიოლოგიური გასუფთავებისათვის. ნ. ა. კომარნიცი, ლ. ვ. კუდრიშოვი, ა. ა. ურანოვი, „მცენარეთა სისტემატიკა“, გვ. 38—39, თბილისის უნივერსიტეტის გამომცემლობა, თბ., 1973 ყანჩელი ქ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 265.
ტყის მემინდვრია

ტყის მემინდვრია (ლათ. Clethrionomys) — ძუძუმწოვართა გვარი ზაზუნასებრთა ოჯახისა. სხეულის სიგრძეა 77–13 სმ, კუდისა — 2,5–6 სმ. ყურები საშუალო ზომის და მომრგვალებულია; კუდი დაფარულია თმით. წინა კიდურებზე პირველი თითი ძლიერ დამოკლებულია. ზურგი მორუხოა წითური ტონებით ან ღია წითური; მუცელი რუხი ან თეთრი; ზამთრის ბეწვი ბევრად ხშირი და ღიაა. ლოყის კბილებს აქვთ ფესვები, რომლებიც ასაკთან ერთად იზრდება. ცნობილია 9–12 სახეობა. გავრცელებული არიან ევრაზიაში (სამხრეთით თურქეთამდე, ჩრდილოეთ მონღოლეთამდე, კორეამდე), სახალინზე, კურილისა და იაპონიის კუნძულებზე, ჩრდილოეთ ამერიკის ჩრდილოეთ და დასავლეთ ნაწილში. ბინადრობენ ტყის სხვადასხვა ლანდშაფტში, ჩრდილოეთში შედიან ბუჩქნარიან ტუნდრაში; მთებში ადიან ზღვის დონიდან 3000 მეტრამდე. აქტიურები არიან დღე-ღამის განმავლობაში. იკვებებიან ხეებისა და ბუჩქების ფესვებითა და კვირტებით, ნაყოფით, თესლებით, ჭამენ ხავსს, ლიქენებს, სოკოებს, სხვადასხვა უხერხემლოებს. თხრიან უბრალო არაღრმა სოროებს. ბუდეს იწყობენ ზედაპირზე არსებულ თავშესაფრებში, იშვიათად მიწის ქვეშ. სახლის თაგვების არყოფნის შემთხვევაში შეუძლიათ ადამიანის საცხოვრებელში და სამეურნეო ნაგებობებში ცხოვრებაც (ქარცი მემინდვრია, C. glareolus; წითელი მემინდვრია, C. rutilus). ხელსაყრელ წლებში ტყის მემინდვრიების გამრავლება იწყება თოვლის დნობის შემდეგ და გვიან შემოდგომამდე გრძელდება. დედალი წელიწადში 4 თაობას იძლევა, თითოეული დაყრის დროს შობს 5–6 (11-მდე) ნაშიერს. მაკეობა გრძელდება 20 დღემდე; სქესობრივ სიმწიფეს სიცოცხლის პირველ წელს აღწევენ, ბუნებაში ცოცხლობენ 2 წელზე ნაკლებს. რიგ სახეობებს ახასიათებს რიცხოვნობის მრავალწლიანი რყევები გამოხატული პიკებითა და დეპრესიებით. სოროების ქსელის წარმოქმნითა და შენარჩუნებით, რასაც სხვა მცირე ზომის ცხოველებიც იყენებენ, მემინდვრიები მნიშვნელოვან როლს ასრულებენ ტყის ეკოსისტემებში; წარმოადგენენ ბეწვის მხრივ საინტერესო მტაცებელი ცხოველების ძირითად საკვებს. ადგილ-ადგილ ზიანის მოტანა შეუძლიათ ტყის სანერგეებისა და ახალგაზრდა ბაღებისათვის. არიან ადამიანის რიგი საშიში ინფექციური დაავადებების (ტკიპის ენცეფალიტი, პარტახტიანი ტიფის ცხელება, ლეპტოსპიროზი და სხვ.) მატარებლები. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 Щипанов Н. А. Лесные полёвки // Большая российская энциклопедия. т. 17. — М., 2011. — стр. 322.
მოყვითალო-მწვანე წყალმცენარეები

მოყვითალო-მწვანე წყალმცენარეები (ნაირშოლტიანი წყალმცენარეები, ლათ. Xanthophyta) — ერთუჯრედიანი, კოლონიური ან ძაფისებრი წყალმცენარეები. უმრავლესობა უმოძრაოა. მწვანე ან მოყვითალო-მწვანე ფერი აქვთ. მოძრავ სტადიებს ორი არათანაბარი შოლტი ახასიათებთ, ჩვეულებრივ, სახამებელს არ შეიცავენ. სქესობრივი პროცესი აღწერილია მხოლოდ ზოგიერთში. ნ. ა. კომარნიცი, ლ. ვ. კუდრიშოვი, ა. ა. ურანოვი, „მცენარეთა სისტემატიკა“, გვ. 39, თბილისის უნივერსიტეტის გამომცემლობა, თბ., 1973
კუზნეცოვსკი (კუიურგაზის რაიონი)

კუზნეცოვსკი (ბაშკ. Кузнецов; რუს. Кузнецовский) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის კუიურგაზის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 10 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ერმოლაევოდან დაშორებულია 20 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ერმოლაევო, რომელიც დაშორებულია 20 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას შეადგენენ რუსები (94%). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ 1.0 1.1 Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан ВПН-2002 и 2009 ↑ https://02.rosstat.gov.ru/storage/mediabank/Численность%20населения%20по%20населенным%20пунктам%20Республики%20Башкортостан.pdf <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126723156"></a> ↑ Численность населения по населённым пунктам Республики Башкортостан. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-08-20. ციტირების თარიღი: 2020-12-31. ↑ Административно-территориальное устройство Республики Башкортостан: Справочник / Сост. Р. Ф. Хабиров. — Уфа: Белая Река, 2007. — 416 с. ISBN 978-5-87691-038-7 ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
კარეკინ ბასტანჯიანი

კარეკინ არუთინის ძე ბასტანჯიანი (დ. 1907) — აფხაზეთის ასსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი. კარეკინ ბასტანჯიანი დაიბადა 1907 წელს ღარიბი გლეხის ოჯახში. გაუსაძლისი ცხოვრების გამო ბასტანჯიანის ოჯახს მოუწია ზემო ეშერის მცირე მეურნეობა დაეტოვებინა და გადასულიყო მაიკოპის რაიონში. აფხაზეთში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ ბრუნდება თავის სოფელს, სადაც მეთამბაქეობას ეწეოდა. 1931 წელს კარეკინ ბასტანჯიანი ოჯახთან ერთად გაგრის რაიონის სოფელ ალახაძიში გადავიდა საცხოვრებლად, სადაც 1934 წელს ორჯონიკიძის სახელობის კოლმეუნეობაში შევიდა. მუშაობის პირველ წელსვე დაამყარა თამბაქოს აცმის რეკორდი. ბასტანჯიანმა თავისი მეთოდი სხვა კოლმეურნეობებსაც გაუზიარა, რითაც ხელი შეუწყო შრომის ნაყოფიერების ზრდას. თავისი გამოცდილების გაზიარებისათვის ბასტანჯიანი არაერთხელ იქნა დაჯილდოვებული. კარეკინ ბასტანჯიანი არჩეული იყო აფხაზეთის ასსრ-ის ცაკის წევრად. სწავლობდა გუდაუთის მეთამბაქეობის ტექნიკუმში. 1938 წლის აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნებზე რეგისტრირებული იყო აფხაზეთის ასსრ უმაღლესი საბჭოების დეპუტატობის კანდიდატად გაგრის რაიონის ხრისტოფოროვოს №20 საარჩევნო ოლქში, რომლის შედეგადაც ის არჩეულ იქნა აფხაზეთის ასსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად. გაზ. „საბჭოთა აფხაზეთი“, №114 (212), 21 მაისი, 1938
პავლე კარბა

პავლე პეტრეს ძე კარბა (დ. 1898, სოფელი ტყვარჩელი, სოხუმის ოკრუგი, ქუთაისის გუბერნია, რუსეთის იმპერია — გ. 1971) — საბჭოთა სახელმწიფო მოღვაწე. პავლე კარბა დაიბადა 1898 წელს სოფელ ტყვარჩელში ღარიბი გლეხის ოჯახში. მამა ადრე დაეღუპა. დაამთავრა ორკლასიანი სასწავლებელი. 1918 წელს მუშაობა დაიწყო ოჩამჩირის სასამართლოს კანცელარიაში გადამწერად. აფხაზეთში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარებისთანავე მალე დაწინაურდა. პირველ ხანებში საქმის მწარმოებლად მუშაობდა რევკომში, სახალხო სასამართლოში, შემდეგ მას ირჩევენ მოქვის თემის აღმასკომის პრეზიდიუმის მდივნად. ამავე დროს ის ასრულებდა საქართველოს ალკკ თემის უჯრედის მდივნის მოვალეობას. 1923 წლის სექტემბერში პაპვლე კარბა გაგზავნეს სოხუმის პარტსკოლაში, რომლის დამთავრების შემდეგ ის დაინიშნა ოჩამჩირის სამაზრო აღმასკომის საქმეთა მმართველად. 1925 წლის აგვისტოში კარბა სასწავლად გაგზავნეს თბილისის მუშფაკში. შემდეგ პარტიის რაიკომის განკარგულებით მუშაობდა ოჩამჩირეში სხვადასხვა საპასუხისმგებლო თანამდებობაზე. 1932-1936 წლებში მუშაობდა „ტორგსინის“ აფხაზეთის განყოფილების მმართველად. შემდეგ დაინიშნა „ზაგოტზერნოს“ აფხაზეთის განყოფილების მმართველად, ხოლო 1936 წლის ოქტობერში — სასოფლო სამეურნეო ბანკის აფხაზეთის კანტორის მმართველად. 1938 წლის აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნებზე რეგისტრირებული იყო აფხაზეთის ასსრ უმაღლესი საბჭოების დეპუტატობის კანდიდატად ქ. სოხუმის №1 სტალინის საარჩევნო ოლქში, რომლის შედეგადაც ის არჩეულ იქნა აფხაზეთის ასსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად. 1938 წლის 14 ივლისს დაინიშნა აფხაზეთის ასსრ-ის სოცუზრუნველყოფის სახალხო კომისრად. გაზ. „საბჭოთა აფხაზეთი“, №114 (212), 21 მაისი, 1938
წაბლა წყალმცენარეები

წაბლა წყალმცენარეები (ლათ. Phaeophyta) — მრავალუჯრედიანი, ძაფისებრი ან უფრო რთული აგებულების წყალმცენარეებია, ვეგეტაციურ პერიოდში უმოძრაო ორგანიზმებია, სხვადასხვა ელფერის წაბლისფერი ან მოყვითალო-წაბლისფერი. სახამებელი არ უვითარდებათ. სქესობრივი პროცესი აქვთ. თითქმის ყველა ისინი ცხოვრობენ ზღვაში. ყანჩაველი, ქ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 284-285. ნ. ა. კომარნიცი, ლ. ვ. კუდრიშოვი, ა. ა. ურანოვი, „მცენარეთა სისტემატიკა“, გვ. 39, თბილისის უნივერსიტეტის გამომცემლობა, თბ., 1973
ალექსანდრე დარსაველიძე

ალექსანდრე ილარიონის ძე დარსაველიძე (დ. 1910, სოხუმი, სოხუმის ოკრუგი, რუსეთის იმპერია) — სტახანოველი. აფხაზეთის ასსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი. ალექსანდრე დარსაველიძე დაიბადა 1910 წელს სოხუმში ღარიბი გლეხის ოჯახში. მუშაობა დაიწყო აფხაზეთის მრეწველობის კავშირის ბამბუკის წარმოებაში, შემდეგ შავ მუშად მუშაობდა „დინამოს“ სახელოსნოში და ექსპერიმენტული მედიცინის საკავშირო ინსტიტუტში, ბოლოს აფხაზეთის გადამამუშავებელ წარმოებაში შეგირდად. 1934 წელს შევიდა სტალინის სახელობის თამბაქოს ფაბრიკაში, სადაც მალევე დაინიშნა სამუშაოების ბრიგადირად. ორწლიანი კურსების დამთავრების შემდეგ თამბაქოს ფაბრიკაში იწყებს მუშაობას მარეგულირებლად როგორც სტახანოველი. 1938 წლის აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნებზე რეგისტრირებული იყო აფხაზეთის ასსრ უმაღლესი საბჭოების დეპუტატობის კანდიდატად ქ. სოხუმის №4 ვოროშილოვის საარჩევნო ოლქში, რომლის შედეგადაც ის არჩეულ იქნა აფხაზეთის ასსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად. 12 ივლისს ა. დარსაველიძე აირჩიეს აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატობის რწმუნებათა შემმოწმებლ სამანდატო კომისიის წევრად. 1941-1945 წლებში მონაწილეობდა მეორე მსოფლიო ომში. გაზ. „საბჭოთა აფხაზეთი“, №114 (212), 21 მაისი, 1938
ვერა ხარაზია

ვერა ნიკოლოზის ასული ხარაზია (დ. 1896, სოფელი აჭანდარა, სოხუმის ოკრუგი, ქუთაისის გუბერნია, რუსეთის იმპერია) — პედაგოგი, აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი. ვერა ხარაზია დაიბადა 1896 წელს სოფელ აჭანდარაში ღარიბი გლეხის ოჯახში. სწავლა დაიწყო 1904 წელს სიღნაღის საეკლესიო სასწავლებელში. 1912 წელს შევიდა სამასწავლებლო სემინარიაში, რომელიც დაამთავრა 1915 წელს და დაიწყო პედაგოგიური მოღვაწეობა სოფელ ლიხნში. 10 წლის მანძილზე განუწყვეტლად მუშაობდა მასწავლებლად გუდაუთის რაიონის სოფლის კოლებში. 1925 წელს იგი დანიშნეს გუდაუთის ათწლედის მასწავლებლად, იქიდან კი გადაიყვანეს სოხუმის შოთა რუსთაველის სახელობის აფხაზურ საშუალო სკოლაში. 1938 წლის აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნებზე რეგისტრირებული იყო აფხაზეთის ასსრ უმაღლესი საბჭოების დეპუტატობის კანდიდატად გუდაუთის რაიონის გუდაუთის №211 საარჩევნო ოლქში, რომლის შედეგადაც ის არჩეულ იქნა აფხაზეთის ასსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად. 1939 წელს ვერა ხარაზიას მიენიჭა საქართველოს სსრ სკოლის დამსახურებული მასწავლებლის წოდება. გაზ. „საბჭოთა აფხაზეთი“, №114 (212), 21 მაისი, 1938
კურტ გასენი

კურტ გასენი (დ. 9 ნოემბერი, 1892, ბერლინი ― გ. 1981) ― გერმანელი ბიბლიოთეკარი და ავტორი. კურტ გასენი 1892 წლის 9 ნოემბერს ბერლინში დაიბადა. ფრაიბურგში, ბერლინსა და გრაიფსვალდში გერმანისტიკას, ფილოსოფიასა და ისტორიას სწავლობდა. 1937 წელს გასენი გრაიფსვალდის საუნივერსიტეტო ბიბლიოთეკის დირექტორის მოადგილე გახდა. 1940 წელს გასენი ნაციონალ-სოციალისტურ გერმანულ მუშათა პარტიას შეურთდა, რის გამოც 1946 წლის მარტში ბიბლიოთეკიდან გაათავისუფლეს. 1951 წელს გასენი გერმანიის დემოკრატიული რესპუბლიკის მეცნიერებათა აკადემიის, ხოლო 1953 წელს ბერლინის სახელმწიფო ბიბლიოთეკის ბიბლიოთეკარი გახდა. Die Chronologie der Novellen Heinrich von Kleists. Weimar 1920 (diss). Sibylle Schwarz. Eine pommersche Dichterin 1621-1638. Greifswald 1921. Pommersche Literatur von den ältesten Zeiten bis zur Gegenwart. Greifswald 1930. Pommersche Literatur der Gegenwart. Greifswald 1932. Die Anfänge neuniederdeutscher Literatur in Pommern 1770-1870. In: Pommersche Jahrbücher 29 (1935), S. 157–182. Unbekannte Pommernbriefe aus der Universitätsbibliothek Greifswald. Greifswald 1940. Hrsg. mit Michael Landmann: Buch des Dankes an Georg Simmel. Briefe, Erinnerungen, Bibliographie. Berlin 1958. Renate Herrmann-Winter: Kurt Gassen und die niederdeutsche Sammlung der Universitätsbibliothek Greifswald. In: Baltische Studien N.F. Bd. 83 (1997), S. 87–94 (Digitalisat). ↑ Hans-Harald Müller, Mirko Nottscheid: Wissenschaft ohne Universität, Forschung ohne Staat. Walter de Gruyter, 2011, S. 420.).
ბრუნო ბაუხი

ბრუნო ბაუხი (დ. 19 იანვარი, 1877 ― 27 თებერვალი, 1942) ― გერმანელი ნეოკანტიანელი ფილოსოფოსი. ბრუნო ბაუხი 1877 წლის 19 იანვარს ნოსენში (სილეზია, პრუსია, ამჟამად პოლონეთი) დაიბადა. ფრაიბურგში, სტრასბურგსა და ჰაიდელბერგში ფილოსოფიას სწავლობდა. 1901 წელს ფრაიბურგში ჰაინრიხ რიკერტის ხელმძღვანელობით ნაშრომი დაიცვა, რომელმაც მას უნივერსიტეტში საგნების წაკითხვა შესთავაზა. 1903 წელს ბრუნო ბაუხმა მარტინ ლუთერის უნივერსიტეტში დაიწყო მუშაობა, სადაც 1910 წლამდე დაჰყო. 1911 წლიდან იენის უნივერსიტეტის პროფესორად მუშაობდა. Studien zur Philosophie der exakten Wissenschaften ("Studies on the Philosophy of the Exact Sciences"), Heidelberg, 1911. Wahrheit, Wert und Wirklichkeit ("Truth, Value and Actuality"), Leipzig, 1923. Meyer, Regina and Schenk, Günter (eds.). 2001.Neukantianisch orientierte Philosophen. Crok media Verlag. ISBN 3-936228-01-9. Keller, Erich. 1928. Bruno Bauch als Philosoph des vaterländischen Gedankens, Hermann Beyer & Söhne, Langensalza. Keller, Erich. 1935. Die Philosophie Bruno Bauchs als Ausdruck germanischer Geisteshaltung, Kohlhammer Verlag. Stuttgart. Schmidt, Raymund (ed.). 1929. Die deutsche Philosophie der Gegenwart in Selbstdarstellungen, Verlag F. Meiner. Leipzig 1929. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 Deutsche Nationalbibliothek Record #11865361X // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ 2.0 2.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 3.0 3.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 4.0 4.1 ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ 5.0 5.1 5.2 5.3 5.4 5.5 Collinson D. Biographical Dictionary of Twentieth-Century Philosophers — 1996. — ISBN 978-0-415-06043-1 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19944832"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q79085650"></a>