laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
პანჩენკოს სახლი

პანჩენკოს სახლი (რუს. Дом Панченко) — ძველი ორსართულიანი სახლი კონსტანტინოვსკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია 1910 წელს. როსტოვის საოლქო კომიტეტის 2002 წლის 31 დეკემბრის № 124 გადაწვეტილების თანახმად მიენიჭა რუსეთის ფედერაციის რეგიონული მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. მისამართი: კონსტანტინოვსკი, კარტაშოვის ქუჩა № 35. XIX საუკუნის დასასრულსა და XX საუკუნის დასაწყისში როსტოვის ოლქის ქალაქ კონსტანტინოვსკში შენდებოდა ბევრი შენობა ეკლექტიკის სტილში. ეს სტილი ერთ შენობაში აერთიანებდა როკოკოს, ბაროკოს, რენესანსისა და მოდერნის დეკორატიულ ფორმებს. ასეთ სტილშია აშენებული ორსართულიანი აგურის სახლი კონსტანტინოვსკში, რომელიც ეკუთვნოდა ვაჭარ პანჩენკოს. ეს სახლი ააგეს 1910 წელს ქალთა რეალური სასწავლებლისათვის, პირველი გილდიის ვაჭარ, ქაღალდის ფაბრიკის მფლობელის, მემკვიდრეობით საპატიო მოქალაქის ივანე პანჩენკოს სახსრებით. ივანე პანჩენკო იყო საზოგადოებრივი მოღვაწე, როსტოვის საქალაქო საბჭოს წევრი დიდი ხნის განმავლობაში. მისი თანხებით შენდებოდა ეკლესია და საავადმყოფოები. თავის დროზე შენობის პირველ სართულზე განთავსებული იყოსაწყობი და სააფთიაქო მაღაზია, აქვე შეიძლებოდა სამედიცინო დახმარების მიღება. სახლის მეორე სართული კი ეკავა ქალთა რეალურ სასწავლებელს. ამჟამად 25 ოქტომბრის ქუჩისა და კარტაშოვის ქუჩის გადაკვეთაზე მდებარე სახლში განთავსებულია საყოფაცხოვრებო სახლი. 2002 წლიდან პანჩენკოს სახლი რეგიონული მნიშვნელობის არქიტექტურის ძეგლია. ორსართულიანი აგურის სახლი აგებულია ეკლექტიკის არქიტექტურულ სტილში. სახლის კუთხის ნაწილი რუტირებულია. ფანჯრები მართკუთხაა და გაფორმებულია სანდრიკებით. შენობას აქვს ორი შესასვლელი ორივე ქუჩიდან. Дом купца Паненко Архитектурная память Константиновска ↑ Панченко Иван Степанович ↑ Глазычев В. Л. Архитектура. Энциклопедия. — М.: Дизайн. Информация. Картография; Астрель; АСТ, 2002. — 672 с. — ISBN 5-17-005418-1.
თბილისის უნივერსიტეტი „მეტეხი“

საქართველოს საავიაციო უნივერსიტეტი — უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება. თბილისის უნივერსიტეტი „მეტეხი“ დაარსდა თბილისის ერთ-ერთ უძველეს უბანში 2002 წლის მაისში. უნივერსიტეტი გარშემორტყმულია ძირძველი ისტორიული ძეგლებით; მათ შორისაა უძველესი “მეტეხის” ეკლესია, შესანიშნავი “სამების” საკათედრო ტაძარი. უნივერსიტეტის სახელდებისას, უნივერსიტეტის დამფუძნებლებმა, პროფესორმა მანონ ქირთბაიამ და ეკა გოგორიშვილმა, გაითვალისწინეს მისი მდებარეობა ქალაქის ძველ უბანში. თბილისის უნივერსიტეტი „მეტეხი“ ერთ-ერთი ყველაზე ახალგაზრდა ამბიციური უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულებაა საქართველოში, რომელიც დაარსების პირველივე დღიდან ზედმიწევნით ასრულებს თავის მისიას. უნივერსიტეტის პედაგოგიური კოლექტივი ძირითადად დაკომპლექტებულია ახალგაზრდა პროფესორ-მასწავლებლებით, რაც, თავის მხრივ, საუკეთესო საშუალებაა შემოქმედებითი აზროვნებისა და დინამიზმისთვის. სწორედ ჩვენი პროფესორ-მასწავლებლების შრომით უნივერსიტეტი გამოირჩევა განსაკუთრებული ინტელექტუალური ძალისხმევითა და ამბიციებით. უნივერსიტეტი წინ მიიწევს როგორც რაოდენობრივი ფაქტორის, ასევე ხარისხის ამაღლების თვალსაზრისითაც. მსოფლიოში არსებული საგანმანათლებლო სტანდარტების, კრედიტების ტრანსფერისა და დაგროვების ევროპული სისტემის და ბოლონიის პროცესის მოთხოვნათა გათვალისწინებით „მეტეხში“ ისწავლება როგორც ტრადიციული, ისე თანამედროვე აკადემიური დისციპლინები. უნივერსიტეტი იყო და დღემდე აქტიური ინიციატორია ქვეყნის საგანმანათლებლო სფეროში გატარებული რეფორმებისა. „მეტეხი“ სტუდენტებს სთავაზობს საბაკალავრო და სამაგისტრო პროგრამებს შემდეგ ფაკულტეტებზე: სამართლის ფაკულტეტი, ბიზნესისა და მართვის ფაკულტეტი, ჰუმანიტარულ და სოციალურ-პოლიტიკურ მეცნიერებათა ფაკულტეტი, ჯანდაცვის ფაკულტეტი. ოფიციალური ვებ–საიტი დაარქივებული 2016-11-13 საიტზე Wayback Machine.
კოსტა-ბლანკა

' კოსტა-ბლანკა (Costa Blanca, «თეთრი სანაპირო») — ხმელთაშუა ზღვის ესპანეთის ზოლი ალიკანტეს პროვინციაში, ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანება, ტურიზმისა და დასვენების ზონა. რეგიონის სამხრეთში ზამთრის საშუალო ტემპერატურაა 19 С, летом 31 С, წყლის ტემპერატურა შეადგენს — 13 С და 30 С. კოსტა-ბლანკას ყოველწლიურად სტუმრობს 6 მლნ. ტურისტი. ადგილობრივ სასტუმროებს შეუძლია ერთდროულად 150 ათასზე მეტი ადამიანის განთავსება, კურორტის დედაქალაქს წარმოადგენს ქალაქი ბენიდორმი. 2000 წელს გაიხსნა გასართობი პარკი „Terra Mitica”, რომელმაც ერთი სეზონის განმავლობაში მიიღო 1 მლნ. დამსვენებელი. კოსტა-ბლანკას პეიზაჟები
ტრენიოვის სახლი

ტრენიოვის სახლი (რუს. Дом Тренёва) — ძველი სართულნახევრიანი სახლი კონსტანტინოვსკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია 1895 წელს. ამ სახლში 1914 წლიდან 1916 წლამდე ცხოვრობდა და მუშაობდა საბჭოთა პროზაიკოსი და დრამატურგი, სტალინური პრემიის ლაურეატი კონსტანტინ ტრენიოვი. როსტოვის საოლქო კომიტეტის 2002 წლის 31 დეკემბრის № 124 გადაწვეტილების თანახმად მიენიჭა რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. მისამართი: კონსტანტინოვსკი, ტრენიოვის შესახვევი № 9. ქალაქ კონსტანტინოვსკში ტრენიოვის შესახვევის ნომერ 9-ში მდებარე სახლი აგურითაა ნაგები. ამ სახლში 1914-1916 წლებში ცხოვრობდა საბჭოთა პროზაიკოსი და დრამატურგი, პირველი ხარისხის სტალინური პრემიის ლაურეატი კონსტანტინე ტრენიოვი. კონსტანტინე ტრენიოვი დაიბადა ხარკოვის გუბერნიის ხუტორ რომაშოვოში (ამჟამად ხარკოვის ოლქის სოფ. ბაკშეევკა). ტრენიოვი იყო არქეოლოგი, აგრონომი, ისტორიკოსი და მწერალი. იგი მუშაობდა ნოვოჩერკასკის რამდენიმე გაზეთის რედაქციაში. მივლინებით მუშაობდა კონსტანტინოვსკში. აქ მან გაიცნო ნიკოლსკის ეკლესიის წინამძღვრის ქალიშვილი ლარისა სოკოლსკი. დაქორწინდა მასზე და 1914-1916 წლებში ცხოვრობდა კონსტანტინოვსკში იოანე ნიკოლსკის სახლში. ამ პერიოდში კონსტანტინე ასწავლიდა საეკლესიო-სამრევლო სკოლაში. აქ ამ სახლში მან მრავალი მოთხრობა დაწერა. მან თავისი პირველი კრებული და შემდეგ მრავალი წიგნი აჩუქა ბიბლიოთეკას, მაგრამ მეორე მსოფლიო ომის დროს ბიბლიოთეკას ბომბი დაეცა და ყველა წიგნი დაიწვა. ნიკოლაევის ეკლესიის წინამძღვრის იოანე სოკოლსკის ორსართულიანი აგურის სახლი ააგეს 1895 წელს და როსტოვის ოლქის 2002 წლის 31 დეკემბრის № 124 ბრძანების თანახმად შეიტანეს ისტორიის ძეგლების სიაში. ტრენიოვის 100 წლის იუბილესთან დაკავშირებით რაიონული აღმასკომის 1977 წლის 23 ოქტომბრის გადაწყვეტილებით სახლის კედელზე დაკიდეს მემორიალური დაფა. დაფა დამზადებულია შავი მარმარილოსაგან, რომელზეც არის წარწერა: Дом Тренёва დაარქივებული 2018-11-26 საიტზე Wayback Machine. БИБЛИОТЕКА В ИСТОРИИ ГОРОДА დაარქივებული 2018-01-01 საიტზე Wayback Machine. Иванова Л. А. Тренёвы и Тренёвка // Донской временник. Год 2006-й: краеведческий альманах / Донская государственная публичная библиотека. Ростов-на-Дону, 2005.
მტრედისებრნი

მტრედისებრნი (ლათ. Columbidae) — ფრინველთა ერთადერთი თანამედროვე ოჯახი მტრედისნაირთა რიგისა. შედგება „დიდი“ და „მცირე“ მტრედებისაგან. მოიცავს 310 სახეობას. მტრედისებრნში ყველაზე გავრცელებულია ე.წ. გარეული მტრედი. მტრედისებრნი გამოირჩევიან სიმსუქნით. ბინადრობენ ხეებზე. ისინი აშენებენ შედარებით სუსტ ბუდეებს — ხშირად იყენებენ ჩხირებს და სხვა ნარჩენებს — რომელიც შეიძლება განთავსდეს ხეებზე, შენობებზე და სხვა. დებენ ერთ ან ორ კვერცხს, რომლებზეც ორივე მშობელი ზრუნავს. იკვებებიან მარცვლეულითა და ხილით. როგორც დედალი, ასევე მამალი საჭმლის მომნელებელი სისტემის დასაწყისში არსებული ჩიჩახვიდან გამოყოფენ სქელ, რძისმაგვარ ნივთიერებას — ე.წ. „ჩიტის რძეს“, რითაც ხუნდებს (ბარტყებს) კვებავენ. ისინი ბუდეს 7-28 დღეში ტოვებენ. Columba — მტრედი Streptopelia — გვრიტი Ectopistes — მოგზაური მტრედი Columbidae.org.uk დაარქივებული 2015-09-06 საიტზე Wayback Machine. Conservation of pigeons and doves Dove videos დაარქივებული 2012-05-08 საიტზე Wayback Machine. on the Internet Bird Collection Dove sounds Pigeon Fact Sheet from the National Pest Management Association with information on habits, habitat and health threats Pigeon breeds: from the NPA Standard – Table of Contents by Groups. NPAUSA.org. American National Pigeon Association (2014). British Pigeon Show Society Hall of Fame, Show Categories and Trophies. Showpigeons. British Pigeon Show Society (2014). List of the Breeds of Fancy Pigeons. Entente Européenne d'Áviculture et de Cuniculture (1 October 2009). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 20 დეკემბერი 2016. ციტირების თარიღი: 25 იანვარი 2018. ↑ Crome, Francis H.J. (1991). Forshaw, Joseph, ed. Encyclopaedia of Animals: Birds. London: Merehurst Press. pp. 115–116. ISBN 1-85391-186-0.
ჭრელი იხვი

ჭრელი იხვი (ლათ. Stictonetta naevosa) — ფრინველი იხვისებრთა ოჯახისა. ავსტრალიის ენდემური სახეობაა, ასევე ცნობილია როგორც შვრიის იხვი. ეს ფრინველი ბინადრობს ავსტრალიის დიდ ტერიტორიებზე, მაგრამ მშრალ სეზონზე ზღვისკენ და ავსტრალიის ვეთლენდებისკენ მიგრირებს. ისინი ასეთ დროს ერთად იკრიბებიან და შესამჩნევია მათი ერთობა. ჭრელ იხვს ამჟამად გადაშენების საფრთხე არ ემუქრება, მაგრამ ჰაბიტატის განადგურებისა და ნადირობის გამო შესაძლოა მომავალში საფრთხე დაემუქროს. ნადირობის ხარისხს ზრდის გვალვები და ჰაბიტატის განადგურება, რაც იხვებს აიძულებს დაიხიონ სანაპიროსკენ, სადაც მათ, როგორც დაცულ სახეობას არ აღიქვამენ. ბოლო ათწლეულების მანძილზე განხორციელდა ბევრი პროგრამა, ჭრელი იხვის პოპულაციის გაზრდის მიზნით. Janet Kear (Hrsg): Ducks, Geese and Swans. Oxford University Press, 2005, ISBN 0-19-854645-9 Hartmut Kolbe; Die Entenvögel der Welt, Ulmer Verlag 1999, ISBN 3-8001-7442-1 ↑ Johnsgard, P. A. (2010). "Tribe Stictonettini (Freckled Duck)". Ducks, Geese, and Swans of the World. pp. 97–100. ↑ Garnett, S. (1992). The Action Plan for Australian Birds (Report). Canberra: Australian National Parks and Wildlife Service. ↑ Loyn, R. H. (1991). "Assessing and managing the impact of duck hunting in Victoria - a new approach". Wildfowl. 42: 155–161.
გოდებანი იერემია წინასწარმეტყველისანი

გოდებანი იერემია წინასწარმეტყველისანი (ებრ. ספר מלכים‎‎) — ძველი აღთქმის ერთ-ერთი წიგნი. წიგნში ჩაწერილია ხუთი სამგლოვიარო პოემა იმ უბედურების შესახებ, რომელიც ძვ. წ. 607 წელს ბაბილონელებმა იერუსალიმსა და მის მოსახლეობას დაატეხეს. დაწერა იერემიამ იერუსალიმის განადგურებიდან მალევე. „ქრისტიანობის ლექსიკონი“ (პიერო პეტროზილო), თბილისი, სულხან-საბა ორბელიანის სასწავლო უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2011 წელი. ძველი აღთქმის წიგნები[მკვდარი ბმული] ძველი აღთქმა, მცხეთური ხელნაწერის მიხედვით
პლოტნიკოვის სახლი

პლოტნიკოვის სახლი (რუს. Дом Плотникова) — ძველი სახლი კონსტანტინოვსკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია 1912 წელს. როსტოვის საოლქო კომიტეტის 2002 წლის 31 დეკემბრის № 124 გადაწვეტილების თანახმად მიენიჭა რუსეთის ფედერაციის რეგიონული მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. მისამართი: კონსტანტინოვსკი, ლენინის ქუჩა № 28. XIX საუკუნის დასასრულსა და XX საუკუნის დასაწყისში როსტოვის ოლქის ქალაქ კონსტანტინოვსკში შენდებოდა ბევრი შენობა ეკლექტიკის სტილში. ეს სტილი ერთ შენობაში აერთიანებდა როკოკოს, ბაროკოს, რენესანსისა და მოდერნის დეკორატიულ ფორმებს. ასეთ სტილშია აშენებული ორსართულიანი აგურის სახლი კონსტანტინოვსკში, რომელიც ეკუთვნოდა ვაჭარ პლოტნიკოვს, რომელიც მდებარეობს 25 ოქტომბრისა და ლენინის ქუჩის გადაკვეთაზე. სახლი აგებულია 1912 წელს პლოტნიკოვის ფინანსებით. თავდაპირველად აქ ვაჭრობდნენ ქსოვილებით, ხატებით და ა. შ. ქალაქ კონსტანტინოვსკში მდებარე ორსართულიანი აგურის სახლი ნაგებია წითელი აგურით ეკლექტიკის არქიტექტურულ სტილში. შენობას გააჩნია სართულთშორისი კარნიზი. შვიდი ნახევარწრიული ფანჯარა, რომლებიც მეორე სართულზე გაფორმებულია სანდრიკებით და პილასტრებით. სახურავზე ორი ატიკი მდებარეობს სამერცხლულით. შენობის პირველი სართული რუსტირებულია და აქვს დიდი ვიტრინები. შენობას აქვს ორი შესასვლელი. ანალოგიურია სახლის ფასადი 25 ოქტომბრის ქუჩიდან. პლოტნიკოვის სახლის სარდაფში ვრცელი საწყობებია განთავსებული. Торговый дом купца Плотникова Константиновск, Торговый дом Плотникова. დაარქივებული 2019-04-11 საიტზე Wayback Machine. Константиновский район, г. Константиновск, Улица Ленина, 28 დაარქივებული 2019-04-11 საიტზე Wayback Machine. Константиновский район, г. Константиновск დაარქივებული 2022-04-03 საიტზე Wayback Machine. ↑ Глазычев В. Л. Архитектура. Энциклопедия. — М.: Дизайн. Информация. Картография; Астрель; АСТ, 2002. — 672 с. — ISBN 5-17-005418-1.
ბიფიდობაქტერიები

ბიფიდობაქტერიები (ლათ. Bacterium bifidum) — მიკრობები, რომლებიც ძუძუთა ბავშვებისა და სასოფლო-სამეურნეო ცხოველების მაწოვარა მოზარდის ნაწლავების ფლორის 80—90%-ს შეადგენენ. ბიფიდობაქტერიები გრამდადებითი, ოდნავ მოღუნული, 2—5 მმ სიგრძის ჩხირებია, რომელთა ბოლოები ზოგჯერ განტოტვილია; სპორებს არ ქმნიან, ხელს უშლიან ლპობისა და დაავადებათა გამომწვევი მიკრობების განვითარებას, აუმჯობესებენ ნახშირწყლების მონელებას და ამდენად სარგებლობა მოაქვთ ბავშვებისა და მოზარდი ცხოველებისთვის. წარმოქმნიან B ჯგუფის ვიტამინებსა და K ვიტამინს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 421. ბიფიდობაქტერიები MedGeo.Net ბიფიდობაქტერიები ბიოლოგიური და სამედიცინო ტერმინები www.nplg.gov.ge Bifidobacterium დაარქივებული 2015-08-15 საიტზე Wayback Machine. at Microbe Wiki დაარქივებული 2022-10-31 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) Genomes Online Database contains many Bifidobacterium genome projects (ინგლისური) Comparative Analysis of Bifidobacterium Genomes (at United States Department of Energy Integrated Microbial Genomes System) (ინგლისური) Bifidobacterium at BacDive - the Bacterial Diversity Metadatabase (ინგლისური)
შაქი (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი შაქი შეიძლება აღნიშნავდეს: შაქი — ქალაქი აზერბაიჯანში, შაქის რაიონის ცენტრი შაქი — სოფელი სომხეთში, სიუნიქის პროვინციაში შაქი — ისტორიული ოლქი ამიერკავკასიაში შაქი — სოფელი აზერბაიჯანში, შაქის რაიონში
წინასწარმეტყველება ეზეკიელისა

წინასწარმეტყველება ეზეკიელისა — ძველი აღთქმის ერთ-ერთი წიგნი. ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორმა მრავალი იუდეველი უკვე ტყვედ წაიყვანა. ტყვეებს შორის არიან დანიელი და მისი სამი მეგობარი, რომლებიც ქალდეველების მეფის კარზე მსახურობენ. იუდეველების უმეტესობა მდინარე ქებარის მახლობლად, „ქალდეველთა მიწაზე“ ცხოვრობდა. წიგნ „ეზეკიელის“ წერა ძვ. წ. 591 წელს დასრულდა; მასში მოთხრობილია 22 წლის განმავლობაში მომხდარი მოვლენები. ეზეკიელი თავის წიგნში დაწვრილებით აღწერს მოვლენებს და აკონკრეტებს წინასწარმეტყველების დღეს, თვესა და წელს. „ეზეკიელის“ წიგნის პირველ ნაწილში ყურადღება მახვილდება იერუსალიმის დაცემასა და განადგურებაზე. მეორე ნაწილი შეიცავს ისრაელის მეზობელი ერების წინააღმდეგ გამოტანილ სხვადასხვა განაჩენს. წიგნის ბოლო ნაწილში კი მოთხრობილია ღმერთის თაყვანისმცემლობის აღდგენის შესახებ. „ქრისტიანობის ლექსიკონი“ (პიერო პეტროზილო), თბილისი, სულხან-საბა ორბელიანის სასწავლო უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2011 წელი. ძველი აღთქმის წიგნები[მკვდარი ბმული] ძველი აღთქმა, მცხეთური ხელნაწერის მიხედვით
წინასწარმეტყველება დანიელისა

წინასწარმეტყველება დანიელისა — ძველი აღთქმის ერთ-ერთი წიგნი. დანიელის წიგნის პირველი ნაწილი მასში აღწერილ მოვლენებს ქრონოლოგიური თანმიმდევრობით გადმოგვცემს. წიგნის ეს მონაკვეთი მესამე პირშია დაწერილი, ხოლო ბოლო ნაწილი — პირველ პირში. დანიელის მიერ დაწერილი ეს წიგნი შეიცავს წინასწარმეტყველებებს, რომლებიც ეხება მსოფლიო იმპერიების აღზევებასა და დაცემას, მესიის გამოჩენის დროს და იმ მოვლენებს, რომლებიც ჩვენს დროში ხდება. დანიელის ამბავი იწყება ძვ. წ. 618 წელს, როდესაც ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორი მიდის იერუსალიმში, ქალაქს ალყაში აქცევს და მას „ყმაწვილები ისრაელის ძეთაგან“ ბაბილონში ტყვეებად მიჰყავს. ყმაწვილებს შორის არის დანიელი, რომელიც იმ დროს ალბათ მოზარდი იყო. წიგნის ბოლო თავებიდან ვიგებთ, რომ დანიელი ისევ ბაბილონშია. თითქმის ას წელს მიღწეული დანიელი ღვთისგან დანაპირებს იღებს: „დაისვენებ, მაგრამ აღდგები შენი წილის მისაღებად დღეების ბოლოს“. „ქრისტიანობის ლექსიკონი“ (პიერო პეტროზილო), თბილისი, სულხან-საბა ორბელიანის სასწავლო უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2011 წელი. ძველი აღთქმის წიგნები[მკვდარი ბმული] ძველი აღთქმა, მცხეთური ხელნაწერის მიხედვით
წინასწარმეტყველება ოსესი

წინასწარმეტყველება ოსესი — ძველი აღთქმის ერთ-ერთი წიგნი. ოსია თავის წიგნში ამხელს ისრაელის ცოდვებს და იუდასა და ისრაელის წინააღმდეგ განაჩენს წინასწარმეტყველებს. წიგნი, რომელიც ოსიას სახელს ატარებს, სითბოთი და გრძნობითაა დაწერილი; მასში აზრები მკაფიოდ არის გადმოცემული. ოსიამ წინასწარმეტყველება ძვ. წ. 804 წელს დაიწყო და 59 წლის განმავლობაში წინასწარმეტყველებდა. „ქრისტიანობის ლექსიკონი“ (პიერო პეტროზილო), თბილისი, სულხან-საბა ორბელიანის სასწავლო უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2011 წელი. ძველი აღთქმის წიგნები[მკვდარი ბმული] ძველი აღთქმა, მცხეთური ხელნაწერის მიხედვით
წინასწარმეტყველება იოველისა

წინასწარმეტყველება იოველისა — ძველი აღთქმის ერთ-ერთი წიგნი. იოელი საკუთარ თავზე მხოლოდ იმას ამბობს, რომ ფეთუელის ვაჟია. მისი სახელით წოდებულ წიგნში იოელი თავისი ცნობის გარდა თითქმის არაფერს მოიხსენიებს, რის გამოც წინასწარმეტყველების თარიღის განსაზღვრა მხოლოდ ვარაუდის საფუძველზეა შესაძლებელი; იგი დაიწერა დაახლოებით ძვ. წ. 820 წელს, იუდაში უზიას გამეფებიდან ცხრა წლის შემდეგ. ხილვაში იოელი მუხლუხის, კალიისა და ტარაკნის შემოსევას ხედავს. ეს მწერები მოხსენიებულია როგორც „ხალხი, მრავალრიცხოვანი და ძლიერი“ და „ძლიერი კაცები“. „ქრისტიანობის ლექსიკონი“ (პიერო პეტროზილო), თბილისი, სულხან-საბა ორბელიანის სასწავლო უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2011 წელი. ძველი აღთქმის წიგნები[მკვდარი ბმული] ძველი აღთქმა, მცხეთური ხელნაწერის მიხედვით
დერვიშ მეჰმედ-ფაშა

ბოსნიელი დერვიშ მეჰმედ-ფაშა (თურქ. Derviş Mehmed Paşa; დ. 1569 — გ. 9 დეკემბერი, სტამბოლი, ოსმალეთის იმპერია, 1606) — ოსმალეთის სახელმწიფო მოღვაწე, წარმოშობით ბოსნიელი. დიდი ვეზირი 1606 წლის 21 ივნისიდან 9 დეკემბრამდე, აჰმედ I-ის აღმზრდელი. დაიბადა ბოსნიის ვილაიეთში. 9 წლის ასაკში გაიტაცეს ოსმალებმა. აღიზარდა ენდერუნის სამხედრო სკოლაში. 1587 წელს გახდა იანიჩარი და მონაწილეობა მიიღო ოსმალეთის ლაშქრობებში ხორვატიასა და უნგრეთში. 1595-1603 წლებში, მეჰმედ III-ის მმართველობის პერიოდში იყო თოფქაფის სასახლის რიგითი მცველი. ამავე პერიოდში დაუახლოვდა შეჰზადე აჰმედს და მის აღზრდაშიც კი მიიღო მონაწილეობა. 1603 წლის ბოლოს, 13 წლის აჰმედი ტახტზე ავიდა. მას მეურვეებად დედამისი, ჰანდან სულთანი და დერვიშ მეჰმედ-ფაშა დაუდგნენ.1604 წელს სულთანმა დერვიში დანიშნა მის მთავარ მცველად, ხოლო 1 წლის შემდეგ ფლოტის ადმირალად ანუ კაპუდან-ფაშად. იმავე წელს სტამბოლში დიდმა აჯანყებამ იფეთქა, რომლის ჩახშობაც სწორედ დერვიშ-ფაშამ იკისრა. 1606 წელს გარდაიცვალა დიდი ვეზირი, სოკოლუზადე ლალა მეჰმედ-ფაშა და აჰმედ I-მა ის სწორედ თავისი აღმზდელით, დერვიშ მეჰმედ-ფაშათი ჩაანაცვლა, თუმცა მან ეს პოსტი მხოლოდ 6 თვემდე შეინარჩუნა. 1606 წლის 9 დეკემბერს სულთანმა დერვიში დღემდე გაურკვეველი მიზეზების გამო სიკვდილით დასაჯა. თურქი ისტორიკოსების გადმოცებით არსებობს ვერსია იმის შესახებ, რომ დერვიშ-ფაშას ჰანდან სულთანი უყვარდა. Mehmet Raif; Günay Kut; Hatice Aynur (1996). Mirʼât-ı İstanbul. felik Gülersoy Vakfı. p. 231. ^ Jump up to: a b c d Safvet-beg Bašagić (1986). Bošnjaci i Hercegovci u islamskoj književnosti: prilog kulturnoj historiji Bosne i Hercegovine. Svjetlost. p. 351. Jump up ^ Comité international d'études pré-ottomanes et ottomanes. Symposium (1994). CIÉPO: Osmanlı Öncesi ve Osmanlı Araştırmaları Uluslararası Komitesi. Atatürk Kültür Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Türk Tarih Kurumu. p. 2. Jump up ^ International Journal of Turkish Studies. 7. University of Wisconsin. 2001. p. 51.
წინაწარმეტყველება ამოსისი

წინაწარმეტყველება ამოსისი — ძველი აღთქმის ერთ-ერთი წიგნი. მეფე უზიას დღეებში იუდეველ ამოსს, მწყემსსა და „სიკომოროს ლეღვის მომყვანს“, დაევალა, ეწინასწარმეტყველა. ამოსი ისრაელის ათტომიან ჩრდილოეთ სამეფოში გაიგზავნა. წიგნი „ამოსი“, რომლის წერაც წინასწარმეტყველმა ამოსმა იუდაში დაბრუნების შემდეგ, დაახლოებით ძვ. წ. 804 წელს დაასრულა, უბრალო, მაგრამ ცოცხალი ენით არის დაწერილი. „ქრისტიანობის ლექსიკონი“ (პიერო პეტროზილო), თბილისი, სულხან-საბა ორბელიანის სასწავლო უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2011 წელი. ძველი აღთქმის წიგნები[მკვდარი ბმული] ძველი აღთქმა, მცხეთური ხელნაწერის მიხედვით
კონსტანტინოვსკის ფერისცვალების ეკლესია

კონსტანტინოვსკის ფერისცვალების ეკლესია (რუს. Церковь Спаса Преображения) — მართლმადიდებლური ეკლესია კონსტანტინოვსკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ვოლგოდონისა და სალსკის ეპარქიას. მისამართი: კონსტანტინოვსკი, ოვჩაროვის ქუჩა № 4. იესო ქრისტეს ფერისცვალების ეკლესია, რომელიც მდებარეობს ქალაქ კონსტანტინოვსკში, არის ყოფილი ციხის ეკლესია. XIX საუკუნეში ყველა სოფელში სავალდებულო იყო ყოფილიყო ციხე. ყველა ციხეში აუციებლად ფუნქციონირებდა ეკლესია და აღევლინებოდა ღვთისმსახურება. 1861 წელს დონის სტანიცა კონსტატინოვსკში ჯარის დაფინანსებით აშენდა ციხე. შესაბამისად აუცილებელი იყო აშენებულიყო ციხის ეკლესიაც. 1896 წელს კონსტატინოვსკში ააშენეს წითელი აგურის ციხის ეკლესია უფლის ფერისცვალების სახელზე. ეკლესია აკურთხეს 1896 წლის 22 ივნისს. ეკლესიაში ღვთისმსახურების დროს ეტევა 60 ადამიანი. ეკლესია არის ერთსართულიანი აგურის შენობა ორფერდა სახურავით. ეკლესიას არ აქვს სამრეკლო, სახურავზე ადგას მართლმადიდებლური ჯვარი. შენობას აქვს ნახევარწრიული ფანჯრები, აქვს სართულთშორისი კარნიზი და პილასტრები. ფერისცვალების ეკლესიას არ ჰყავდა კრებული და მრევლი, ეკლესიას არ ჰქონდა საკუთარი დოკუმენტაციის წარმოება. დოკუმენტაცია წარმოებდა კონსტანტინოვსკის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესიაში. ფერისცვალების ეკლესიის მრევლი იყო ადგილობრივი ციხის პატიმრები. მაგრამ ეკლესიაში ასევე გამოყოფილი იყო სპეციალური ადგილები იმ ადამიანებისათვის ვინც ცხოვრობდნენ ეკლესიის მახლობლად და შეეძლოთ დასწრებოდნენ ღვთისმსახურებას ეკლესიაში. 1920-იან წლებში საბჭოთა ხელისუფლების პერიოდში ეკლესია დახურეს. დროთა განმავლობაში ეკლესია დაძველდა, ჩამოიყარა შელესილობა. 2011 წელს დაიწყო ფერისცვალების ეკლესიის მეორე ცხოვრება. მას ჩაუტარდა რემონტი, აღდგა ღვთისმსახურება. ნაგებობა შეიღება თეთრად, ხოლო არქიტექტურული გაფორმებები - ლურჯად. ეკლესიის წინამძღვარია სერგეი ოვჩინიკოვი. ეკლესიის ძიირთადი დღესასწაულია 19 აგვისტო, ფერისცვალება. Церковь Спаса Преображения Константиновск. Церковь Спаса Преображения
თოფალ რეჯეფ-ფაშა

თოფალ რეჯეფ-ფაშა (თურქ. Topal Recep Paşa; გ. 18 მაისი,1632, თოქათი, ოსმალეთის იმპერია) — ოსმალეთის იმპერიის სახელმწიფო მოღვაწე, წარმოშობით ბოსნიელი. დიდი ვეზირი 1632 წლის 10 თებერვლიდან 18 მაისამდე, ასევე კაპუდან-ფაშა 1625-1626 წლებში. მისი წინამორბედების მსგავსად ისიც ენდერუნის სამხედრო სკოლაში აღიზარდა. 1615 წელს ის აჰმედ I-მა ვანის ბეგლარბედად დანიშნა. რეჯეფ-ფაშა მალევე დაწინაურდა, 1625-1626 წლებში ეკავა კაპუდან-ფაშას თანამდებობა. 1627 წელს იქორწინა ქიოსემ სულთნის ქალიშვილზე, გევჰერჰან სულთანზე. 1632 წელს სტამბოლში იფეთქა იანიჩარების აჯანყებამ, რომელსაც შეეწირა დიდი ვეზირი ჰაფიზ აჰმედ-ფაშა. სულთანმა, მურად IV-მ ვეზირის თანამდებობაზე სწორედ მისი სიძე, თოფალ რეჯეფ-ფაშა დანიშნა, თუმცა რამდენიმე თვეში ამხილა ღალატში და სიკვდილით დასაჯა. İsmail Hâmi Danişmend, Osmanlı Devlet Erkânı, Türkiye Yayınevi, İstanbul, 1971, p. 34. (Turkish) Sakaoglu, Necdet, (1999) Bu Mülkün Sultanları, İstanbul: Oğlak Yayıncılık ISBN 978-975-329-693-9 pg.240 Ayhan Buz: Osmanlı Sadrazamları, Neden Kitap, İstanbul, 2009, ISBN 978-975-254-278-5 p.92
სლუჩენკოს სახლი

სლუჩენკოს სახლი (რუს. Дом Слученко) — უძველესი სართულნახევრიანი სახლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია XIX საუკუნის პირველ ნახევარში. სლუჩენკოს სახლი არის როგორც არქიტექტურის ძეგლი, ასევე საოლქო საბჭოს 1992 წლის 18 ნოემბრის № 301 დადგენილების მიხედვით, რუსეთის ფედერაციის რეგიონული მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი. მისამართი: ტაგანროგი, ანტონ გლუშკოს შესახვევი № 8. 1840-იან წლებში ვარვაცის ოჯახმა გლუშკოს შესახვევის 6-ში და 8-ში ააშენეს სართულნახევრიანი სახლი.. 1873 წლიდან 1880 წლამდე სახლი იყო ვაჭარ ანა დიკიაკის კუთვნილება, ხოლო 1890 წელს სახლი უკვე ეკუთვნოდა პირველი გილდიის ვაჭარ ტიმოთე ლეონტის ძე სლუჩენკოს, რომელიც იყო ქალაქის საბჭოს ხმოვანი წევრი. გარკვეული ხნით იგი მუშაობდა კონტროლიორად დ. კანდოიანაკის კანტორაში და წლიურად 3 000 რუბლი ხელფასი ჰქონდა. ტ. სლუჩენკოს ცოლი იყო სოფია იაკოვლევის ასული, რომელთანაც შეეძნა ოთხი შვილი: ივანე, პავლე, გიორგი და ალექსანდრე. ივანე ასევე იყო პირველი გილდიის ვაჭარი, მეგობრობდა მხატვარ ვალერიან მოლის ოჯახთან. კუპჩოვები ფლობდნენ წისქვილს ტაგანროგში. 1898 წელს სახლი გადავიდა ვაჭრის მემკვიდრეების ხელში. 1906 წლიდან 1915 წლამდე სახლი კუთვნოდათ ივანე, ალექსი, გიორგი და ასპაზია ლუჩენკოებს. 1920-იან წებში სახლში განთავსებული იყო სახელმწიფო ფაბრიკა „Седло“. № 301 გადაწყვეტილების მიხედვით 1992 წელს მიენიჭა რეგიონული მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. ↑ Объект культурного наследия. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-03-17. ციტირების თარიღი: 2017-03-16. ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 Энциклопедия Таганрога, Ростов-на-Дону, Росиздат, 2003 ↑ 3.0 3.1 3.2 Дома 6 и 8. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-03-17. ციტირების თარიღი: 2017-03-17.