laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
კარლო გრიგოლია

კარლო ბესარიონის ძე გრიგოლია (დ. 14 მაისი, 1927, სენაკი, — გ. 2014) — ქართველი მოქანდაკე, თანამედროვე აბსტრაქტული ქანდაკების ფუძემდებელი საქართველოში. დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია 1956 წელს (პედაგოგები — ნიკოლოზ კანდელაკი, შოთა მიქატაძე). იქვე ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას (1991–1992). 1996 წლიდან საქართველოს ავანგარდისტ მხატვართა ასოციაციის პრეზიდენტი. ნამუშევრებში მკაფიოდაა გამოვლენილი მისთვის დამახასიათებელი ინდივიდუალური სახეობრივი აზროვნება, მისწრაფება პლასტიკური ფორმის განზოგადებისაკენ. გრიგოლიას ძირითადი ნამუშევრებია: „მოხუცის პორტრეტი“ (1961), „ქალის პორტრეტი“ (1962), „ბიჭი“ (1964), „დიმიტრი ერისთავის პორტრეტი“ (1969), „პლასტიკური ფორმა“ (მარმარილო; ბიჭვინთა, 1970), „პლასტიკური ფორმა“ (სპილენძი; თბილისი, 1985) და სხვ. მისი ნამუშევრები ინახება საქართველოს კულტურის სამინისტროსა და საქართველოს მხატვართა კავშირის ფონდებში. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 156.
კონსტანტინე გრიგოლია

კონსტანტინე გრიგოლის ძე გრიგოლია (დ. 27 სექტემბერი, 1904, სოფ. ჭითაწყარი, ახლანდ. ზუგდიდის მუნიციპალიტეტი, — გ. 13 მაისი, 1982, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი (1956), პროფესორი (1961), საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1966). 1930 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პედაგოგიური ფაკულტეტის ისტორიული განყოფილება. 1936-1953 წლებში მუშაობდა საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის ხელნაწერთა განყოფილებაში უფროს მეცნიერ თანამშრომლად, შემდეგ გამგედ; ამავე პერიოდში კითხულობდა ლექციებს თბილისისა და ბათუმის პედაგოგიურ ინსტიტუტებში; 1942 წლიდან გარდაცვალებამდე ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში; იკვლევდა ქართველ წყაროთმცოდნეობისა და ისტორიოგრაფიის საკითხებს თამარის კიდევ ერთი მემატიანე-ისტორიკოსი (ავტორი). - თბილისი, საბჭ. საქართველო, 1977. - 68გვ. რას მოგვითხრობს „ქართლის ცხოვრება“ (ავტორი). - თბილისი, განათლება, 1971. - 203გვ. ნარკვევები საქართველოს ისტორიის წყაროთმცოდნეობიდან (ავტორი) // 1 : ახალი ქართლის ცხოვრება. - თბილისი, თბ. სახელმწ. უნ-ტის სტამბა-გამ-ბა, 1954. - 364გვ. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 156. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 268. კონსტანტინე გრიგოლია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
გრიგორაშვილი

საკუთარი სახელი გრიგორაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გრიგოლ გრიგორაშვილი — მომღერალი მიხეილ გრიგორაშვილი — ავიაკონსტრუქტორი
ფრიდრიხ დოლმანი

ფრიდრიხ კარლ ალბერტ დოლმანი (გერმ. Friedrich Karl Albert Dollmann; დ. 2 თებერვალი, 1882 — გ. 28 ივლისი, 1944) — გერმანელი გენერალ-პოლკოვნიკი. მეორე მსოფლიო ომში ოპერაცია „ნეპტუნისა“ და ოპერაცია „ოვერლორდის“ ადრეულ ფაზებში მეთაურობდა ვერმახტის მეშვიდე არმიას. არმიას შეუერთდა 1899 წელს. 1939 წელს დაინიშნა ვერმახტის მეშვიდე არმიის მეთაურად. გარდაიცვალა 1944 წლის 28 ივლისს. Barnett, Correlli, ed. (2003). Hitler’s Generals. New York: Grove Press. Boog, Horst, Gerhard Krebs, and Detlef Vogel eds., (2001). Das Deutsche Reich in der Defensive (Das Deutsche Reich und der Zweite Weltkrieg), vol. VII. Stuttgart und München: Deutsche Verlags-Anstalt GmbH. Bradley, Dermot ed. (1994). Die Generale des Heeres 1921–1945. Die militärischen Werdegänge der Generale, sowie der Ärzte, Veterinäre, Intendanten, Richter und Ministerialbeamten im Generalsrang. Vol. 3. Osnabrück: Dahlmann–Fitzlaff. ↑ Franz Thomas, Günter Wegmann: Die Ritterkreuzträger der Deutschen Wehrmacht 1939–1945. Teil 3. Band 4. Osnabrück 1993. S. 367. ↑ Reynolds, M: Steel Inferno, p. 163. Dell Publishing, 1997. ↑ D'Este, C: Decision in Normandy, pp. 241–242. Penguin Books, 2004.
ვლადიმერ გეგეშიძე

ვლადიმერ გეგეშიძე (დ. 10 თებერვალი, 1985, თბილისი) — ქართველი სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა). „ოქროს დიდი პრიზის“ გამარჯვებული (2010), ევროპის ორგზის ჩემპიონი ჭაბუკებში (2003, 2004). ევროპის ვიცე-ჩემპიონი (2002). ვლადიმერ გეგეშიძე[მკვდარი ბმული] — ქართული სპორტი ↑ Olympedia — 2006. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q95606922"></a>
პაატა გვასალია

პაატა გვასალია (დ. 29 იანვარი, 1973, ფოთი) — ქართველი სპორტსმენი (კრივი). სსრკ ორგზის ჩემპიონი ახალგაზრდებში (1990, 91 კგ), კეთილი ნების თამაშების ჩემპიონი (1994), ევროპის ჩემპიონი ახალგაზდებს შორის (1990). 1994-1998 წლებში გამოდიოდა რუსეთის სახელით. პაატა გვასალია[მკვდარი ბმული] — ქართული სპორტი
მითჰუნ ჩაკრაბორტი

მითჰუნ ჩაკრაბორტი, აგრეთვე ცნობილი როგორც მიტხუნ ან მითუნ ჩაკრაბორტი (ბენგ.: মিঠুন চক্রবর্তী, დაბ. გურანგა ჩაკრაბორტი ან ჩაკრავარტი; დ. 16 ივნისი, 1950) — ინდური კინოს მსახიობი და საზოგადო მოღვაწე. პოპულარობის პიკს მიაღწია როგორც მოცეკვავე მსახიობმა 1980-იან წლებში. საერთო ჯამში როლი 200-ზე მეტ ბოლივუდის კინოფილმში აქვს განსახიერებული (ერთ-ერთი ცნობილია „დისკოს მოცეკვავე“, 1982) ისევე როგორც რამდენიმე ბენგალიურ და ბოჯპურის ფილმებში. ფლობს სასტუმროების ქსელს „Monarch Hotels“. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მითჰუნ ჩაკრაბორტი მითჰუნ ჩაკრაბორტი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
მირიან გიორგაძე

მირიან გიორგაძე (დ. 15 მარტი, 1976, თერჯოლა) — ქართველი სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა), მსოფლიოს თასის მფლობელი პირად და გუნდურ შეჯიბრებებში (2004), მსოფლიოს ჩემპიონი ახალგაზრდებსა (1995) და ჭაბუკებში (1992). XXVII და XXVIII ოლიმპიური თამაშების მონაწილე. მირიან გიორგაძე[მკვდარი ბმული] — ქართული სპორტი
მუხრან გოგია

მუხრან გოგია (დ. 5 ივლისი, 1971, ზუგდიდი) — ქართველი სპორტსმენი (ძალოსნობა), 1995 წელს მსოფლიოს ჩემპიონატში მოიპოვა მცირე ბრინჯაოს მედალი ატაცში. 1995 წელს ევროპის ჩემპიონატში ატაცში მცირე ვერცხლის მედალი მიიღო. ატლანტის (1996) და სიდნეის (2000) ოლიმპიური თამაშების მონაწილე. მუხრან გოგია[მკვდარი ბმული] — ქართული სპორტი
გოგა გოგიბერაშვილი

გოგა გოგიბერაშვილი (დ. 28 სექტემბერი, 1990, სამტრედია) — ქართველი სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა). საერთაშორისო ტურნირის გამარჯვებული (2017, კიევი, უკრაინა, 66 კგ). ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს მედლის პრიზიორი (2017, ნოვი-სადი, სერბეთი). გოგა გოგიბერიშვილი დაარქივებული 2020-07-16 საიტზე Wayback Machine. — ქართული სპორტი
იბნ ალ-კალანისი

იბნ ალ-კალანისი (დ. დაახლ. 1073 — გ. 28 მარტი, 1160) — არაბი პოლიტიკოსი და ისტორიკოსი. დამასკოს ცნობილი საგვარეულოს წარმომადგენელი. ეკავა რაის ალ-დივანის (კანცელარიის გამგის) თანამდებობა. არის „დამასკოს ისტორიის დამატების ავტორი“, რომელიც მოიცავს პერიოდს X საუკუნის 70-იანი წლებიდან 1150 წლამდე. თხზულებაში დაცულია ორი საყურადღებო ცნობა საქართველოს შესახებ. ერთი ეხება ქართველების ლაშქრობას განჯაზე 1110 წელს და სამხედრო კონფლიქტს დიდ სელჩუკთა სულთანთან, მეორე კი — დიდგორის ბრძოლას. ჯაფარიძე გ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. — გვ. 191.
პენიცილინი

პენიცილინი (Penicillin; აბრევიატურა PCN) — ბეტა-ლაქტამური ანტიბიოტიკების ჯგუფი, რომლებსაც გრამ-პოზიტიური ორგანიზმების — ბაქტერიული ინფექციების სამკურნალოდ იყენებენ. სახელს „პენიცილინი“ ასევე იყენებენ პენიცილინის ჯგუფის სპეციფიკური წევრის მიმართ, რომლის მოლეკულური ფორმულაა R-C9H11N2O4S, სადაც R ცვლადი გვერდითი ჯაჭვია. იხმარება უმთავრესად ჩირქოვან-სეფსისურ პროცესებთან დაკავშირებულ დაავადებათა წინააღმდეგ; აღმოაჩინა ინგლისელმა მიკრობიოლოგმა ალექსანდერ ფლემინგმა 1929 წელს. ↑ პენიცილინი — უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
კარიბის ანდები

კარიბის ანდები — მთები ვენესუელაში, კარიბის ზღვის ნაპირის გასწვრივ. სიგრძე დაახლოებით 800 კმ. 2765 მეტრამდე სიმაღლის ქედები დანაწევრებულია ტექნიკურ-ეროზიული გასწვრითი ხეობებით. უმთავრესად აგებულია მეზოზოური ასაკის მეტამორფული ქანებით, გრანიტული ინტრუზივებითა და მეზო-კაინოზოური ეფოზიური და დანალექი ქანებით. ხშირია მიწისძვრა. არის ნავთობისა და ბუნებრივი აირის საბადოები. 900-1000 მეტრამდე ქსეროფიტული ბუჩქნარებია. უფრო მაღლა ფოთოლმცვივანი მარადმწვანე ტყე და ბუჩქოვანი მდელოა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 404.
ბორის ცხოვრებოვი

ბორის ალექსანდრეს ძე ცხოვრებოვი (ცხურბათი) [დ. 25 აგვისტო (ან 30 ნოემბერი), 1911; სოფ. მსხლები, ახლანდ. ჯავის მუნიციპალიტეტი] — ოსი საბჭოთა თეატრის მსახიობი. საქართველოს სსრ დამსახურებული (1954) და სახალხო არტისტი (1972). სკკპ წევრი 1940 წლიდან. სცენაზეა 1931 წლიდან. 1935 წელს დაამთავრა რუსთაველის სახელობის თეატრთან არსებული დრამატული სტუდია. 1933 წლიდან კოსტა ხეთაგუროვის სახელობის ცხინვალის სახელმწიფო თეატრის მსახიობი იყო. თანაბარი წარმატებით თამაშობდა ტრაგედიულ და კომედიურ როლებს. მის მიერ შექმნილი სცენური სახეებიდან აღსანიშნავია: ჩერმენი (გ. ფლითის „ჩერმენი“), ტატე (ვ. სანაყოევის „ტატე ჯიოევი“), ლოპესი (ფლეჩერის „ესპანელი მღვდელი“), ზაბელინი (ნ. პოგოდინის „კრემლის კურანტები“), ილიკო (დ. ჯიოთის „ილიკო ფუხათი“), ჯემალა (ვ. კანდელაკის „მაია წყნეთელი“), ბათა (მ. კაიროვის „ბათას შვილები“), გიორგი (ი. ჭავჭავაძის „ოთარაანთ ქვრივი“), დომინგო (ფ. შილერის „დონ კარლოსი“), კასიო (უ. შექსპირის „ოტელო“), პუპა (ე. ბრიტაევის „ორი და“), ისაკი (ნ. გაგლოევის „ისაკ ხარებოვი“), პავლინი, ბარონი (მ. გორკის „ეგორ ბულიჩოვი და სხვები“ და „ფსკერზე“), ონისე (მ. მრევლიშვილის „ზვავი“), საფრანგეთის მეფე (შექსპირის „მეფე ლირი“), პრეზიდენტი (ფ. შილერის „ვერაგობა და სიყვარული“) და სხვ. დაჯილდოებულია „საპატიო ნიშნის“ ორდენითა და მედლებით. ცუცქირიძე შ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 258. ბორის ცხოვრებოვი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ 1.0 1.1 ЦХОВРЕБОВ БОРИС АЛЕКСАНДРОВИЧ. КИНО-ТЕАТР.РУ (26.04.2017). ციტირების თარიღი: 28 მარტი, 2020. ↑ 2.0 2.1 საიუბილეო თარიღები: თეატრი, მუსიკა, კინო, თბ., 1991. — გვ. 38.
ივანე ცხოვრებოვი

ივანე დავითის ძე ცხოვრებოვი [დ. 2 თებერვალი, 1913, სოფ. ალიბარი (ან თიღვა), ახლანდ. თიღვის მუნიციპალიტეტი — გ. 18 დეკემბერი, 1943] — საბჭოთა კავშირის გმირი, უმცროსი ლეიტენანტი (1943). სკკპ წევრი 1943 წლიდან. დაიბადა გლეხის ოჯახში. ეროვნებით ოსი. დაამთავრა 7 კლასი. შემდგომ კოლმეურნეობაში მუშაობდა მოანგარიშედ. 1936–1938 წლებში მსახურობდა წითელ არმიაში. 1939–1941 მუშაობდა ზნაურის საშუალო სკოლაში მასწავლებლად (სამხედრო ხელმძღვანელად). დიდი სამამულო ომის (1941–1945) ფრონტზე იბრძოდა 1942 წლის ივლისიდან. მეთაურობდა 1118-ე მსროლელი პოლკის (333-ე მსროლელი დივიზია, მე-6 არმია, უკრაინის მე-3 ფრონტი) ოცეულს. 1943 წლის 26 ნოემბრის ღამეს ოცეულთან ერთად პირველმა გადალახა მდინარე დნეპრი სოფელ კანევსკოეს რაიონში (ზაპოროჟიეს რაიონი, ზაპოროჟიეს ოლქი, უკრაინა) და ორი დღის განმავლობაში ეჭირა ხაზი, რითაც უზრუნველყოფდა პოლკის სხვა ქვედანაყოფების მიერ მდინარის გადალახვას. გადალახვის დროს ბრძოლებში გამოჩენილი მამაცობისათვის 1944 წლის 22 თებერვალს (სიკვდილის შემდეგ) მიენიჭა საბჭოთა კავშირის გმირის წოდება. დაიღუპა ბრძოლაში, 1943 წლის 18 დეკემბერს. დაკრძალულია კანევსკოეში. დაჯილდოებულია ლენინის ორდენით. ჩინჩილაკაშვილი ტ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 258. Герои Советского Союза: Краткий биографический словарь / Пред. ред. коллегии И. Н. Шкадов. — М.: Воениздат, 1988. — Т. 2 /Любов — Ящук/. стр. 704 — 863 с. — 100 000 экз. — ISBN 5-203-00536-2. ივანე ცხოვრებოვი საიტზე „ქვეყნის გმირები“ (რუსული).
ტოქტოგულ სატილგანოვი

ტოქტოგულ სატილგანოვი (ყირგ.: Токтогул Сатылган уулу; რუს.: Токтогул Сатылганов) (დ. 25 ოქტომბერი, 1864— გ. 17 თებერვალი, 1933) — ყირგიზი აკინი - იმპროვიზაციით მოლექსე და მომღერალი. მისმა პოპულარობამ პიკს მიაღწია საბჭოთა პერიოდში, როდესაც იგი სახლხო მუსიკოსად შერაცხეს და მთელ ყირგიზეთში ცნობილი გახდა როგორც "ტოქტოგული". ეს წარმატება მეტწილად განპირობებული იყო მისი რევოლუციამდელი შემოქმედებით, რომელიც გაიგივებული გახდა კლასობრივ წინააღმდეგობასთან. თუმცა თანამედროვე კვლევები მიუთითებს, რომ მათში უფრო კლანთაშორისი შუღლი და ქიშპობა იყო ასახული. ამის მიუხედავად, ის მიესალმა რევოლუციას და დაწერა პოემა "რა ქალმა შვა ასეთი პიროვნება, როგორიც ლენინია?" მის აღსანიშნავად. საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგაც ტოქტოგულის სიმღერები ყირგიზ შემსრულებელთა შორის პოპულარულ თემად რჩება. მის სახელს ატარებს მრავალი ქუჩა, პარკი, სკოლა და მისი მშობლიური ქალაქიც კი. Toktogul Toktogul დაარქივებული 2014-07-16 საიტზე Wayback Machine. Traditional culture and folklore of Kyrgyzstan დაარქივებული 2005-04-28 საიტზე Wayback Machine. ↑ Czech National Authority Database <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q13550863"></a>
მიიჩინა

მიიჩინა — ქალაქი მიანმარში, მდინარე ირავადის ნაპირზე. კაჩინის შტატის ადმინისტრაციული ცენტრი. ქალაქში არის რკინიგზის სადგური, მიმდინარეობს ხე-ტყის ხერხვა, ხოლო მის მახლობლად არის ძვრიფასი ქვების ქვიშრობები. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 684. ↑ https://www.citypopulation.de/Myanmar-Cities.html
მიხეილ გრიგორიანი

მიხეილ კარაპეტის ძე გრიგორიანი (დ. 2 ოქტომბერი, 1940, თბილისი) — საქართველოში მოღვაწე სომეხი რეჟისორი, საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1984). 1965 წელს დაამთავრა თბილისის შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტი. 1959 წლიდან მუშაობდა თბილისის სომხურ დრამატულ თეატრში მსახიობად, შემდეგ დამდგმელ რეჟისორად და მთავარ რეჟისორად. ძირითადი დადგმებია: ნ. ზარიანის „მშვენიერი არა“, ა. კასონას „ხეები ზეზეურად კვდებიან“, გ. სუნდუკიანის „ხათაბალა“, ა. შირვანზადეს „ავი სული“, ვ. ჰიუგოს „ანჟელო“, ი. ჭავჭავაძის „კაცია-ადამიანი?!“, ნ. მაკიაველის „მანდრაგორა“, ნ. დუმბაძის „მარადისობის კანონი“, ევრიპიდეს „მედეა“ და სხვ. დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (1998). ცუცქირიძე შ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 160. მიხეილ გრიგორიანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
სერგო გრიგორიანი

სერგო ვართანის ძე გრიგორიანი (დ. 21 იანვარი, 1921, თეთრიწყარო, — გ. 4 ოქტომბერი, 1943, სოფ. ანოვკა, დნეპროპეტროვსკის ოლქი) — მეორე მსოფლიო ომის მონაწილე, საბჭოთა სამედიცინო სამსახურის გვარდიის ლეიტენანტი, საბჭოთა კავშირის გმირი (20 დეკემბერი, 1943). სწავლობდა თბილისის პედაგოგიურ ინსტიტუტში. 1942 წლიდან საბჭოთა არმიის რიგებში იყო მსროლელთა ბატალიონის სანიტარული ოცეულის მეთაური. დაიღუპა ბრძოლაში სოფ. ანოვკასთან უკრაინაში. მიღებული აქვს საბრძოლო ჯილდოები. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 160. სერგო გრიგორიანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ვასილი გრიგოროვიჩ-ბარსკი

ვასილი გრიგოლის ძე გრიგოროვიჩ-ბარსკი (რუს. Василий Григорьевич Григорович-Барский; დ. 1 იანვარი, 1701, კიევი, — გ. 7 ოქტომბერი, 1747, იქვე) — მალოროსიელი მოგზაურ-მომლოცველი, მწერალი. სწავლობდა კიევის სასულიერო აკადემიაში, მაგრამ სწავლა ავადმყოფობის გამო შეწყვიტა. 1724 წელს შევიდა ლვოვის იეზუიტთა აკადემიაში მოგონილი გვარით (ბარსკი), მაგრამ, როგორც მართლმადიდებელი ქრისტიანი, გარიცხეს აკადემიიდან. 1724 წლიდან იმოგზაურა და მოილოცა რომი, საბერძნეთი, სირია და პალესტინა. 1735 წელს ანტიოქიის პატრიარქმა სილვესტრმა ბერად აკურთხა ვასილის სახელით. 1747 წელს, უკვე მძიმედ დაავადებული, დაბრუნდა კიევში. გრიგოროვიჩ-ბარსკის მოგზაურობის დროინდელი ჩანაწერები რუსულ ენაზე ცალკეულ ფრაგმენტებად რამდენჯერმე გამოიცა XVIII–XIX საუკუნეებში. აქვს ცნობები იერუსალიმისა და ათონის ქართული სავანეების შესახებ. იერუსალიმის ჯვრის მონასტერში უნახავს ქართველ მეფეთა პორტრეტები. დაწვრილებით აქვს აღწერილა ათონის ივერთა მონასტერი, მისი ისტორია, ქართველთა საქმიანობა, შეისწავლა სავანეში დაცული ძველი საბუთები. ქართველთა ნაკვალევი მან ფილოთეოსის მონასტერშიც შენიშნა. Первое посещение святой Афонской горы, СПб., 1886; Второе посещение святой Афонской горы, СПб., 1887. ცირეკიძე შ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012.
გრივი

გრივი — მარცვლეულის საწყაო ახლო აღმოსავლეთის ქვეყნებში. XV საუკუნემდე გავრცელებული იყო საქართველოშიც. იტევს დაახლ. 100 კგ მარცვლეულს. ჯავახიშვილი ივ., ისტორიის მიზანი, წყაროები და მეთოდები წინათ და ეხლა, წგ. 3, ნაკვ. 3 – ქართული საფას-საზომთამცოდნეობა ანუ ნუმიზმატიკა-მეტროლოგია, ტფ., 1925; ჯაფარიძე გ., ნარკვევი ქართული მეტროლოგიის ისტორიიდან (IX–XIX სს.), თბ., 1973. ჯაფარიძე, გ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012.
ვლადიმერ გრივი

ვლადიმერ დიმიტრის ძე გრივი (დ. 10 ოქტომბერი, 1959, ფოთი, — გ. 25 თებერვალი, 1999, თბილისი) — საქართველოში მოღვაწე ინჟინერ-მეტალურგი. დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის მეტალურგიის ფაკულტეტი ლითონმცოდნეობის სპეციალობით 1981 წელს. 1981–84 წლებში მუშაობდა ტაგანროგის მეტალურგიულ კომბინატში, 1984 წლიდან გარდაცვალებამდე — საქართველოს ტექნიკურ უნივერსიტეტში მეტალურგიული ფაკულეტეტის მასალათა თვისებების სამეცნიერო-კვლევით ლაბორატორიაში უფროს მეცნიერ თანამშრომლად. 1993 წელს სპეციალისტების ჯგუფთან ერთად მიენიჭა საქართველოს სახელმწიფო პრემია „1975-90 წლებში ეკონომიურად ლეგირებული ფოლადებისა და პროგრესული ტექნოლოგიური პროცესების შემუშავება დანერგვისათვის საწარმოო ციკლში ფოლადი — მზა პროდუქცია“. ნემსაძე, შ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 160.
ყირგიზული სომი

სომი (ყირგ.: сом) — ყირგიზეთის რესპუბლიკის ეროვნული ვალუტა. მისი ISO 4217 ვალუტის კოდია KGS. დაყოფილია 100 ტიიინად (ყირგ.: тыйын). შემოიღეს 1993 წლის 10 მაისს და შეცვალა საბჭოთა რუბლი კურსით 1 სომი = 200 რუბლი. 2009 წელს ყირგიზეთის ეროვნულმა ბანკმა გამოუშვა 5000 სომის ღირებულების ბანკნოტი. მოგვიანებით 20, 50 და 100 სომის ღირებულების ახალი კუპიურები. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ყირგიზული სომი Biographies of the figures depicted on Kyrgyz bank notes from the Spektator magazine დაარქივებული 2012-12-17 საიტზე Wayback Machine. ↑ ყირგიზეთის ეროვნული ბანკი:http://www.nbkr.kg/index1.jsp?item=1291&lang=ENG ↑ ყირგიზეთის ეროვნული ბანკი:http://www.nbkr.kg/index1.jsp?item=1292&lang=ENG ↑ ყირგიზეთის ეროვნული ბანკი:http://www.nbkr.kg/index1.jsp?item=1293&lang=ENG ↑ ყირგიზეთის ეროვნული ბანკი:http://www.nbkr.kg/index1.jsp?item=1294&lang=ENG ↑ ყირგიზეთის ეროვნული ბანკი:http://www.nbkr.kg/index1.jsp?item=1295&lang=ENG ↑ ყირგიზეთის ეროვნული ბანკი:http://www.nbkr.kg/index1.jsp?item=1296&lang=ENG ↑ ყირგიზეთის ეროვნული ბანკი:http://www.nbkr.kg/index1.jsp?item=1571&lang=ENG
ჰუმბოლდტის უნივერსიტეტი

ჰუმბოლდტის უნივერსიტეტი (გერმ. Humboldt-Universität zu Berlin) — ბერლინის ოთხ უნივერსიტეტთაგან უძველესი. დაარსდა 1809 წლის 16 აგვისტოს ვილჰელმ ფონ ჰუმბოლდტის ინიციატივით. 1828 წელს მიიღო "ფრიდრიხ ვილჰელმის უნივერსიტეტის" სახელწოდება პრუსიის მეფის ფრიდრიხ ვილჰელმ III-ის პატივსაცემად, რომლის მეფობის პერიოდშიც დაარსდა უნივერსიტეტი. 1949 წლიდან ჰუმბოლდტის სახელი ჰქვია. სწავლება უნივერსიტეტში 1810 წელს დაიწყო და მასში 256 სტუდენტი ირიცხებოდა (2003 წელს აქ 37 145 სტუდენტი იყო, მათ შორის 4 662 უცხოელი). XIX საუკუნეში უნივერსიტეტი ერთ-ერთი უმსხვილესი ევროპული კვლევითი ცენტრი გახდა. მის რექტორებად სხვადასხვა დროს იყვნენ იოჰან გოტლიბ ფიხტე, გეორგ ფრიდრიხ ვილჰელმ ჰეგელი, ფრიდრიხ შლეიერმახერი, კარლ ვეიერშტრასი, თეოდორ მომზენი, რუდოლფ ვირხოვი, მაქს პლანკი და სხვა გამოჩენილი მეცნიერები. იურიდიული ფაკულტეტი სოფლის მეურნეობის და მებაღეობის ფაკულტეტი მათემატიკა-საბუნებისმეტყველო ფაკულტეტი I ფიზიკა, ბიოლოგია, ქიმია მათემატიკა-საბუნებისმეტყველო ფაკულტეტი II მათემატიკა, ინფორმატიკა, ფსიქოლოგია, გეოგრაფია Charité – ბერლინის საუნივერსიტეტო მედიცინა (ერთობლივი სამედიცინო ფაკულტეტი ბერლინის თავისუფალ უნივერსიტეტთან ერთად) ფილოსოფიის ფაკულტეტი I (ფილოსოფია, ისტორია, საბიბლიოთეკო და ინფორმატიკის მეცნიერება, ევროპული ეთნოლოგია) ფილოსოფიის ფაკულტეტი II (გერმანული ლიტერატურის ინსტიტუტი, გერმანული ენისა და ლინგვისტიკის ინსტიტუტი, ჩრდილო ევროპის ინსტიტუტი, ანგლისტიკა/ამერიკანისტიკა, რომანისტიკა, სლავისტიკა, კლასიკური ფილოლოგია) ფილოსოფიის ფაკულტეტი III (სოციალური მეცნიერებები, აზიისა და აფრიკის მეცნიერებები, კულტურისა და ხელოვნების მეცნიერებები, თაობათა სწავლებები) ფილოსოფიის ფაკულტეტი IV (აღმზრდელობითი მეცნიერებები, რეაბილიტაციის მეცნიერებები, სპორტის მეცნიერება, ხარისხის გაუმჯობესება განათლებაში) თეოლოგიის ფაკულტეტი ეკონომიური ფაკულტეტი უნივერსიტეტის ბიბლიოთეკა 6,5 მილიონი წიგნით და დაახ. 9000 მიმდინარე ჟურნალ-გაზეთით ერთ-ერთი უდიდესი საუნივერსიტეტო ბიბლიოთეკაა გერმანიაში. უნივერსიტეტის ვებ-გვერდი ↑ Directory of Open Access Journals — 2003. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1227538"></a> ↑ https://www.dfg.de/sites/exu-karte/de.html ↑ https://www.berlin.de/sen/wissenschaft/service/leistungsberichte/hu_leistungsbericht_2022.pdf ↑ https://www.dfn.de/verein/mv/mitglieder/ ↑ https://www.hrk.de/mitglieder/mitgliedshochschulen/universitaeten-technische-hochschulen/ ↑ https://www.adh.de/ueber-uns/mitgliedshochschulen.html ↑ https://web.archive.org/web/20190714135243/https://www.coar-repositories.org/community/members-and-partners-by-country/ ↑ https://web.archive.org/web/20240131234035/https://www.coar-repositories.org/members/ ↑ https://eua.eu/about/member-directory.html ↑ https://idw-online.de/de/institution46 ↑ https://www.kavberlin.de/index.php?id=390 ↑ https://www.berlin.de/sen/wissenschaft/politik/exzellenz/ ↑ https://www.berlin-university-alliance.de/en/about/ ↑ https://www.dfh-ufa.org/die-dfh/die-dfh-im-ueberblick/netzwerk ↑ Our Members / Tier 4 ↑ https://www.nfdi.de/verein/#mitglieder ↑ https://web.archive.org/web/20231020113811/https://orcid.org/members ↑ https://web.archive.org/web/20240113101838/https://ndltd.org/membership/list-of-members/
ლუბა გოლოვინა

ლუბა გოლოვინა (დ. 20 აპრილი, 1990, თბილისი) — ქართველი სპორტმენი (ბატუტზე ხტომა), მსოფლიოს ჩემპიონატის გამარჯვებული (2005) და ევროპის ჩემპიონი ახალგაზრდებს შორის (2006). პეკინის XXIX, ლონდონის XXX და რიო-დე-ჟანეიროს XXXI ოლიმპიური თამაშების მონაწილე. ლუბა გოლოვინა[მკვდარი ბმული] — ქართული სპორტი
ბესარიონ გოჩაშვილი

ბესარიონ გოჩაშვილი (დ. 6 თებერვალი, 1983, გორი) — ქართველი სპორტსმენი (თავისუფალი ჭიდაობა). ევროპის ორგზის ვიცე-ჩემპიონი (2009 , ვილნიუსი, ლიეტუვა; 2012, ბელგრადი, სერბეთი). ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (2005, ვარნა, ბულგარეთი). ელგუჯა ბერიშვილი, ქართული სპორტის ოქროს წიგნი, გვ. 115, თბილისი: პალიტრა L, 2013. ბესარიონ გოჩაშვილი — ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ლაშა გურული

ლაშა გურული (დ. 18 ივნისი, 1989, ქუთაისი) — ქართველი ძიუდოისტი და სამბისტი. სამბოში საქართველოს ოთხგზის ჩემპიონი (2010, 90 კგ; 2011, 90 კგ; 2014; 2015, 100 კგ). ევროპის ღია პირველობის ვერცხლის პრიზიორი (2013, -100 კგ). ლაშა გურული — ქართული სპორტი
ამირან დარბაისელი

ამირან დარბაისელი (დ. 29 მაისი, 1999, საგარეჯო) — ქართველი ძიუდოისტი და სამბისტი. ძიუდოში საქართველოს ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (2017, 60 კგ) და ჭაბუკებს შორის საქართველოს ჩემპიონი (2016, 55 კგ). სამბოში ჭაბუკებს შორის მსოფლიოს და ევროპის ჩემპიონატების ბრინჯაოს პრიზიორი (2017, 56 კგ). ამირან დარბაისელი — ქართული სპორტი
ჯუმათის მიქაელ და გაბრიელ მთავარანგელოზთა ხატი

ჯუმათის მიქაელ და გაბრიელ მთავარანგელოზთა ხატი — ტვიფრული მინანქრით ტექნიკით შესრულებული ოქროს ხატი (0,59x0,41) ჯუმათის მონასტრიდან. ამჟამად ხატი დაკარგულია. ხატზე მოხსენიებული არიან XVII საუკუნის ისტორიული პირები: მამია გიორგის ძე გურიელი და მისი მეუღლე თინათინი. ხატი აღწერილი აქვს დიმიტრი ბაქრაძეს, ასევე შეტანილი აქვს ნიკოდიმ კონდაკოვს თავის შრომაში. ხატს ამშვენებდა წარწერები: კონდაკოვის აზრით მინანქრები XIII-XIV საუკუნეებს მიეკუთვნება. თავბერიძე ი., „ჯუმათის მონასტრის სიძველეები“, თბილისი: საქართველოს საპატრიარქოს გამომცემლობა, 2005, ISBN 99940-852-6-3. ↑ Бакрадзе Д., „Археологическое путешествие по Гурии и Адчаре“. СПб. ст. 264-265, 1878г. ↑ Кондаков Н. П., Бакрадзе Д. „Опись памятников древности в некоторых храмах и монастырях Грузии“. СПб. ст. 104-106, 1890г.