laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ესპერანსა (მასბატე)

ესპერანსა (ოფიციალურად ესპერანსის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Esperanza) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი მასბატეს პროვინციის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 17 534 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 20 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ესპერანსა (მასბატე) Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-12-21 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Esperanza: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 23 June 2020
მანდაონი

მანდაონი (ოფიციალურად მანდაონის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Mandaon) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი მასბატეს პროვინციის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 44 122 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 26 ბარანგაის. Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Mandaon: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 23 June 2020.
ბანატი

ბანატი (რუმ. Banat, სერბ. Банат) — ისტორიული ოლქი სამხრეთ-აღმოსავლეთ ევროპაში. მოქცეულია აღმოსავლეთიდან ტრანსილვანიას, დასავლეთიდან მდინარე ტისას, ჩრდილოეთიდან მდინარე მურეშს და სამხრეთიდან მდინარე დუნაის შორის. XII საუკუნიდან შედიოდა უნგრეთის სამეფოს შემადგენლობაში, XVI საუკუნისთვის დაიპყრო ოსმალეთის იმპერიამ. 1718 წლის პოჟარევაცის საზავო ხელშეკრულებით გადავიდა ჰაბსბურგების ხელში. XVIII–XIX საუკუნეების კოლონიზაციის პროცესების შედეგად ჩამოყალიბდა მოსახლეობის მრავალეროვნული შემადგენლობა: რუმინელები, სერბები, ხორვატები, უნგრელები, სლოვაკები, გერმანელები და სხვ. 1920 წლის ტრიანონის საზავო ხელშეკრულებით გაიყო რუმინეთს (აღმოსავლეთი ნაწილი) და სერბების, ხორვატებისა და სლოვენების სამეფოს (1929 წლიდან — იუგოსლავია; დასავლეთი ნაწილი) შორის; დღეს ბანატის ტერიტორია სერბეთისა და რუმინეთის შემადგენლობაშია. ↑ Банат // Большая российская энциклопедия. т. 2. — М., 2005. — стр. 739.
მასბატეს პროვინცია

მასბატე (ოფიციალურად მასბატეს პროვინცია; ტაგალ. Lalawigan ng Masbate) ― კუნძულოვანი პროვინცია ბიკოლის რეგიონში, ფილიპინებში. მდებარეობს არქიპელაგის შუა ნაწილის მახლობლად. პროვინციის დედაქალაქია მასბატე. პროვინცია შედგება სამი მთავარი კუნძულისაგან: მასბატე, ტიკაო და ბურიასი. Masbate, ტურისტული მეგზური ვიკივოიაჟზე Masbate Province Official Site Local Governance Performance Management System ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a>
მასბატე (კუნძული)

მასბატე ― მასბატეს პროვინციის უდიდესი კუნძული ფილიპინებში. პროვინციის დანარჩენი მთავარი კუნძულებია ტიკაო და ბურიასი. როგორც ფართობის, ისე მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით მასბატე მე-11 ადგილზეა ფილიპინების მასშტაბით. მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით მასბატე მსოფლიოში 70-ე ადგილზე, ხოლო ფართობის მიხედვით 155-ე ადგილზეა. კუნძული 14 მუნიციპალიტეტსა და 1 ქალაქს მოიცავს. 2020 წლის აღწერით კუნძულის მოსახლეობა 731 269 ადამიანს შეადგენს. კუნძულზე უდიდესი დასახლებაა ქალაქი მასბატე, სადაც 104 522 ადამიანი ცხოვრობს (2020). Masbate Information Service Website
ზაქათალის ოლქის ავტონომია

ზაქათალის ოლქის ავტონომია — ავტონომიური ერთეული საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის შემადგენლობაში, მოიცავდა ისტორიული საინგილოს ტერიტორიას. ავტონომიის სტატუსი განისაზღვრა 1921 წლის კონსტიტუციით (მუხლი 107), მაგრამ იგი სადავო საკითხად რჩებოდა საქართველოსა და აზერბაიჯანს შორის. 1918 წელს საქართველოს კანონმდებლობით ზაქათალას მიენიჭა პირველი ხარისხის ქალაქის სტატუსი ქუთაისთან, სოხუმთან და ფოთთან ერთად. ამავე წლის 26 ივნისს ზაქათალის ოკრუგში მოქმედმა აზერბაიჯანელთა ეროვნულმა საბჭომ მიიღო ოლქის აზერბაიჯანთან შეერთების დადგენილება. 1920 წლის აპრილამდე, აზერბაიჯანის გასაბჭოებამდე, ზაქათალის ოკრუგი ორმხრივი მმართველობის ქვეშ იმყოფებოდა. 1920 წლის 7 მაისის ხელშეკრულებით საბჭოთა რუსეთმა ზაქათალის ოკრუგი აღიარა საქართველოს კუთვნილებად, თუმცა აზერბაიჯანელი ბოლშევიკების მოთხოვნით საქმე გადაისინჯა. 1920 წლის 3-6 და 9-12 ივნისს საქართველო-აზერბაიჯანს შორის დაიდო აღსთაფის საზავო შეთანხმება, რომლის თანახმად ზაქათალის საკითხი გადაწყდებოდა ორმხრივი კომისიის მიერ, მანამდე არცერთი მხარე ჯარებს არ შეიყვანდა ოლქში. აღსთაფის საზავო შეთანხმება კუპატაძე ბ., საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918–1921) : ენციკლოპედია-ლექსიკონი, თბ.: უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2018. — გვ. 170.
ლორეს ნეიტრალური ზონა

ლორეს ნეიტრალური ზონა — სადავო ბუფერული ტერიტორია სომხეთის დემოკრატიულ რესპუბლიკასა და საქართველოს დემოკრატიულ რესპუბლიკას შორის. შეიქმნა 1919 წლის იანვარს სომხეთ-საქართველოს ომის შედეგებისა და ბრიტანეთის შუამავლობით. ადმინისტრაციულად ექვემდებარებოდა ბრიტანეთის გენერალ-გუბერნატორს. 1920 წლის ნოემბერში თურქეთის სომხეთის შეჭრის შემდეგ, სომხეთის მთავრობასთან შეთანხმებითა და თურქული ოკუპაციის მოლოდინით, ნეიტრალური ზონა ქართულმა მხარემ დაიკავა. თუმცა ქართული ჯარები აქ არ გაჩერებულან და განაგრძეს სვლა სამხრეთით და აიღეს ტერიტორიები, რომლზედაც თბილისს დამოუკიდებლობის მოპოვების დღიდან ჰქონდა პრეტენზიები. ადგილზე ნაჩქარევად გამართული პლებისციტის შედეგად საქართველომ მათი ანექსია მოახდინა. 1921 წლის 12 თებერვალს ლორეში პრო-კომუნისტურმა ძალებმა მოაწყვეს ამბოხი, რაც წითელარმიელებისთვის საბაბი გახდა რათა საქართველოს ტერიტორიაზე შეჭრილიყვნენ. საქართველოს გასაბჭოების შემდეგ, ლორეს ზონა, ჯერ საქართველოს შემადგენლობაში რჩებოდა (რაც გარკვეულწილად განპირობებული იყო „1921 წლის თებერვლალში შიდა ქართული აჯანყების“ მითის შესანარჩუნებლად), მოგვიანებით კი „ეთნიკური ნიშნით“ სომხეთის სსრ-ს გადაეცა. საქართველოს სახელმწიფო საზღვრის ისტორია / მეტრეველი რ., თბ.: ქართული უნივერსიტეტი, 2015. — გვ. 157-236, ISBN 978-9941-9450-0-7. Цуциев, А. (2007). Атлас этнополитической истории Кавказа (1774–2004). Москва: Европа, გვ. 128. ISBN 5-9739-0123-8.
მილაგროსი (მასბატე)

მილაგროსი (ოფიციალურად მილაგროსის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Milagros) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი მასბატეს პროვინციის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 57 538 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 27 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მილაგროსი (მასბატე) Philippine Census Information Local Governance Performance Management System ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Milagros: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 23 June 2020.
მობო (მასბატე)

მობო (ოფიციალურად მობოს მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Mobo) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი მასბატეს პროვინციის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 40 823 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 29 ბარანგაის. Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Mobo: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 23 June 2020.
მონრეალი (მასბატე)

მონრეალი (ოფიციალურად მონრეალის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Monreal) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი მასბატეს პროვინციის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 25 164 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 11 ბარანგაის. მდებარეობს კუნძულ ტიკაოს ჩრდილოეთ ნაწილში. Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Monreal: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 23 June 2020.
პალანასი

პალანასი (ოფიციალურად პალანასის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Palanas) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი მასბატეს პროვინციის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 27 322 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 24 ბარანგაის. Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Palanas: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 23 June 2020.
პიო-ვ.-კორპუსი (მასბატე)

პიო-ვ.-კორპუსი (ოფიციალურად პიო-ვ.-კორპუსის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Pio V. Corpuz) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი მასბატეს პროვინციის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 23 744 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 18 ბარანგაის. Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-03 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Pio V. Corpuz: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 23 June 2020.
პლასერი (მასბატე)

პლასერი (ოფიციალურად პლასერის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Placer) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი მასბატეს პროვინციის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 56 340 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 35 ბარანგაის. Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Placer: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 23 June 2020.
სან-ფერნანდო (მასბატე)

სან-ფერნანდო (ოფიციალურად სან-ფერნანდოს მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng San Fernando) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი მასბატეს პროვინციის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 21 600 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 26 ბარანგაის. Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ San Fernando: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 23 June 2020.
სან-ხასინტო (მასბატე)

სან-ხასინტო (ოფიციალურად სან-ხასინტოს მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng San Jacinto) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი მასბატეს პროვინციის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 29 686 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 21 ბარანგაის. მდებარეობს კუნძულ ტიკაოზე. Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ San Jacinto: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 23 June 2020.
სან-პასკუალი (მასბატე)

სან-პასკუალი (ოფიციალურად სან-პასკუალის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng San Pascual) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი მასბატეს პროვინციის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 44 449 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 22 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სან-პასკუალი (მასბატე) Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ San Pascual: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 23 June 2020.
უსონი

უსონი (ოფიციალურად უსონის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Uson) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი მასბატეს პროვინციის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 57 166 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 35 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: უსონი Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-01-11 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Uson: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 23 June 2020
ბარსელონა (სორსოგონი)

ბარსელონა (ოფიციალურად ბარსელონის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Barcelona) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი სორსოგონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 20 987 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 25 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბარსელონა (სორსოგონი) [1][მკვდარი ბმული] Barcelona Profile at PhilAtlas.com Philippine Census Information Local Governance Performance Management System ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Barcelona, Sorsogon : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 29 December 2018.
სერანია-დე-ლა-ნებლინის ეროვნული პარკი

სერანია-დე-ლა-ნებლინის ეროვნული პარკი ― ეროვნული პარკი ამასონასის შტატში, ვენესუელაში. სერანია-დე-ლა-ნებლინის ეროვნული პარკი ამაზონასის შტატში, პარიმა-ტაპირაპეკოს ეროვნული პარკის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში მდებარეობს. პარკის ტერიტორიაზე მდებარეობს სერო-დე-ლა-ნებლინა, რომლის უმაღლესი წერტილი, ფელფსის მწვერვალი (ზღვის დონიდან 2 992 მ.) ვენესუელის მხარესაა. მასივი ბრაზილიის ტერიტორიისკენაა გადაჭიმული, სადაც ბრაზილიის უმაღლესი მწვერვალი პიკო-და-ნებლინა (ზღვის დონიდან 3 014 მ.) მდებარეობს. ეკოსისტემის დასაცავად ბრაზილიის მხარესაც მდებარეობს პიკო-და-ნებლინის ეროვნული პარკი. პარკი გაიანის მთიანეთის ნისლიანი ტყეების ეკორეგიონშია მოქცეული. ვენესუელის ეროვნული პარკების სია ↑ Sears, Robin, South America: Southern Venezuela, northern Brazil, western Guyana, and eastern Colombia (NT0124), WWF: World Wildlife Fund, http://www.worldwildlife.org/ecoregions/nt0124. წაკითხვის თარიღი: 2017-04-01
იაპაკანის ეროვნული პარკი

აპაკანის ეროვნული პარკი (ესპ. Parque nacional Yapacana, ასევე ცნობილი როგორც სერა იაპაკანის ეროვნული პარკი) ― დაცული ტერიტორია ამასონასის შტატში, ვენესუელაში. ეროვნულ პარკად 1978 წლის 12 დეკემბერს გამოცხადდა, პრეზიდენტ კარლოს ანდრეს პერესის აღმასრულებელი დეკრეტის საფუძველზე. მდებარეობს მდინარე ვენტუარის ორინოკოსთან შესართავის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. ვენესუელის ეროვნული პარკების სია მოროკოის ეროვნული პარკი ↑ Parque Nacional Cerro Yapacana (Amazonas) ↑ Hoyt, Erich (2012-10-02). Marine Protected Areas for Whales, Dolphins and Porpoises: A World Handbook for Cetacean Habitat Conservation and Planning (en). Routledge. ISBN 9781136538308.  ↑ (1982-01-01) IUCN Directory of Neotropical Protected Areas (en). IUCN, გვ. 380. ISBN 9780907567622. „Parque nacional yapacana.“  ↑ (Venezuela), Instituto Nacional de Parques; (Venezuela), Fundación de Educación Ambiental (1983-01-01) Los Parques nacionales de Venezuela (es). Instituto Nacional de Parques.
დუიდა-მარაუაკის ეროვნული პარკი

დუიდა-მარაუაკის ეროვნული პარკი ― დაცული ტერიტორია ამასონასის შტატში, ვენესუელაში. პარკის ფართობი 210 000 ჰექტარია და მოიცავს დუიდა-მარაუაკის მთის მასივს. ეროვნული პარკი 1978 წელს დაარსდა. შედის ალტო-ორინიკო-კასიკიარეს ბიოსფერული ნაკრძალის შემადგენლობაში, რომელიც 1993 წელს შეიქმნა. ვენესუელის ეროვნული პარკების სია ↑ 1.0 1.1 Parque Nacional Duida-Marahuaca. ციტირების თარიღი: 2017-09-15
პარიმა-ტაპირაპეკოს ეროვნული პარკი

პარიმა-ტაპირაპეკოს ეროვნული პარკი (ესპ. Parque Nacional Parima Tapirapecó) ― ეროვნული პარკი ამასონასის შტატში, ვენესუელაში. პარიმა-ტაპირაპეკოს ეროვნული პარკი ატაბაპოსა და რიო-ნეგროს მუნიციპალიტეტების ტერიტორიაზე მდებარეობს. პარიმა-ტაპირაპეკოს ეროვნული პარკი ვენესუელის უდიდესი პარკია. სამხრეთ ამერიკის მასშტაბით მე-2, ხოლო მსოფლიოს მასშტაბით მე-5 ადგილზეა ფართობის მიხედვით. დაარსდა 1991 წელს. პარკის ფართობი 38 290 კმ²-ია. ეროვნული პარკის ტერიტორიაზე ორინოკოს სათავის წყლები და იანომამის ეთნიკური ჯგუფის კულტურა და ბუნებრივი სამყოფელია დაცულია. ვენესუელის ეროვნული პარკების სია ↑ Huber, Otto (2001), "Conservation and environmental concerns in the Venezuelan Amazon", Biodiversity and Conservation 10(10), 1627-1643. p1634
ისააკ თუმანიშვილი

ისააკ თუმანიშვილი (დ. 1803, თბილისი — გ. 23 აპრილი, 1880) — ქართველი სამხედრო პირი. რუსეთის იმპერიის არმიის ოფიცერი და საზოგადო მოღვაწე, „კოლეჟსკი ასესორის“ (კოლეჯის შემფასებელი, მე-8 კლასის სამოქალაქო წოდება რუსეთის იმპერიაში) შიოშბეკ სულხანის ძე თუმანოვის ოჯახში. მისი ძმა, ნიკოლოზ შიოშის ძე თუმანიშვილი, ასევე საჯარო პირი იყო, სახელმწიფო მრჩეველი და ამიერკავკასიის სახაზინო პალატის თავმჯდომარე. ისააკ შიოს ძემ სამხედრო სამსახური დაიწყო 1826 წლის 27 ივლისს პრაპორშჩიკის წოდებით. იგი მონაწილეობდა რუსეთ-ირანის (1826-1828), რუსეთ-ოსმალეთისა (1828-1929) და ყირიმის (1853-1856) ომებში. 1851 წელს, პოდპოლკოვნიკის ჩინით, იყო კავკასიის არმიის მთავარი შტაბის საველე აუდიტორიატის (სამხედრო სასამართლო) წევრი. 1852-1854 წლებში უკვე პოლკოვნოკის ჩინით იყო კავკასიის არმიის კორპუსის მთავარი შტაბის საველე აუდიტორიატის ქვეითი ჯარის ოფიცერი. 1860 წელს მიენიჭა გენერალ-მაიორის წოდება. 1863 წლიდან მეთაურობდა ნავაგინის 78-ე ქვეით პოლკს, ირიცხებოდა კავკასიის არმიაში. 1868-1869 წლებში თავმჯდომარეობდა კავკასიის სამხედრო ოლქის ჯარების მთავარი შტაბის საველე აუდიტორიატს. ამავე დროს იყო ტფილისის გუბერნიის ციხეების სამეურვეო კომიტეტის დირექტორი, ხოლო, 1871-1879 წლებში — კავკასიის არმიის გენერალურ შტაბთან არსებული დამხმარე კომიტეტის წევრი. 1869 წლიდან რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-ლეიტენანტია. ისააკ თუმანიშვილი აქტიურად იყო ჩაბმული საზოგადოებრივ საქმიანობაშიც: იგი მონაწილეობდა თბილისის სათავადაზნაურო-საადგილმამულო ბანკის დაარსებაში. 1871-1879 წლებში იყო ტფილისის ამიერკავკასიის საიმპერატორო ქალთა ინსტიტუტის სამეურვეო საბჭოსა და რუსეთის საიმპერატორო გეოგრაფიული საზოგადოების კავკასიის განყოფილების წევრი. სამხედრო კარიერის მანძილზე ისააკ შიოს ძე დაჯილდოებული იყო თეთრი არწივის, წმ. ანას, წმ. გიორგის, წმ. სტანისლავისა და წმ. ვლადიმირის სხვადასხვა ხარისხის ორდენებით. ორჯერ აქვს მიღებული ოქროს იარაღი 25 და 30-წლიანი სამსახურისთვის (1853, 1856). 1850 წელს წმ. ანას მე-2 ხარისხის ორდენზე დაუმატეს საიმპერატორო გვირგვინი. 1859 წელს კი ჯილდოდ მიიღო ბეჭედი მისი უდიდებულესობის გამოსახულებით. მეგობრობდა გრიგოლ ორბელიანთან და ნიკოლოზ ბარათაშვილთან. მისი მეუღლე იყო ნატალია დავითის ასული თამამშევი. მათ სამი ქალიშვილი ჰყავდათ — მარია, ნადეჟდა და მართა. დაკრძალულია თბილისში, ვერის სასაფლაოზე. საქართველო: ენციკლოპედია: ტ. IV, თბ., 2018, გვ. 123 ისააკ თუმანიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ბიძინა ქუთათელაძე

ბიძინა ქუთათელაძე (დ. 1895 — გ. 5 მაისი, 1969) — ქართველი სამხედრო პირი. ქართული ეროვნული ჯარისა და პოლონეთის ეროვნული არმიის მაიორი ბიძინა ქუთათელაძე 1895 წელს დაიბადა. საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ანექსია-ოკუპაციამდე იგი იყო ქართველ ოფიცერთა სამხედრო სასწავლებლის პედაგოგ-ინსტრუქტორი და იუნკერთა ასეულის მეთაური. 1921 წლის თებერვალში მონაწილეობდა კოჯორ-ტაბახმელას ბრძოლებში. საქართველოს გასაბჭოების შემდეგ ბიძინა ქუთათელაძე ჯერ თურქეთში გადავიდა, შემდეგ კი — პოლონეთში. 1923 წელს მან წარჩინებით დაამთავრა პოლონეთის გენშტაბის სამხედრო აკადემია. მეორე მსოფლიო ომის დაწყებამდე მცირე ხნით ადრე მიიღო გენშტაბის მაიორის სამხედრო ხარისხი და დაინიშნა დივიზიის შტაბის საოპერაციო დარგის უფროსად. ამ თანამდებობაზე მოუსწრო მას ომმა. იგი აქტიურ მონაწილეობას იღებდა ვარშავის დაცვაში. პოლონეთის ოკუპაციის შემდეგ ბიძინა ქუთათელაძე მსახურობდა დასავლეთის ფრონტზე, ინგლისის არმიის შემადგენლობაში. 1950-იანი წლების დამდეგს გადადგა სამხედრო სამსახურიდან. მიღებული ჰქონდა ინგლისის არმიის კაპიტნის ხარისხი, პოლონეთისა და დიდი ბრიტანეთის არაერთი სამხედრო ჯილდო. გადადგომის შემდეგ ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა ლონდონში. ბიძინა ქუთათელაძე გარდაიცვალა 1969 წლის 5 მაისს, 74 წლის ასაკში. დაკრძალულია ლონდონის გარეუბანში. ურუშაძე, ლევან. ბიძინა ქუთათელაძე // ევროპა და ქართული პოლიტიკური ემიგრაცია / ლევან ურუშაძე. - თბილისი, 2005. - გვ. 23 ბიძინა ქუთათელაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
მაია ოკუჯავა

მაია ოკუჯავა (დ. 15 სექტემბერი, 1966, ბათუმი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი კარდიოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი. 1989 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1992–1994 წლებში იყო ექსპერიმენტული და კლინიკური თერაპიის სამეცნიერო კვლევითი უნივერსიტეტის უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი; 1994 წლიდან ამავე უნივერსიტეტის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი; 1994–1995 წლებში თერაპიის სამეცნიერო კვლევით უნივერსიტეტტთან არსებული სამეცნიერო სადისერტაციო საბჭოს მდივანი; 1998 წლიდან არის „ტასისის“ სამეცნიერო კვლევისა და დამუშავების მენეჯმენტის პროგრამის ექსპერტ-კონსულტანტი. ავტორია 12 სამეცნიერო ნაშრომის. „იაპონიის საერთაშორისო თანამშრომლობის სააგენტოს“ ეგიდით გაიარა საავადმყოფოთა ადმინისტრაციების კურსები იაპონიის „ჯანდაცვის ორგანიზაციის ეროვნულ უნივერსიტეტში“. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — დაიცვა 1993 წელს „დილზემის მოქმედების მექანიზმები, ექსპერიმენტული შესწავლა და ამ პრეპარატით მკურნალობის ოპტიმიზაციის ზოგიერთი კლინიკურ ფარმაკოლოგიური ასპექტი“. ევროპის კარდიოლოგთა ასოციაცია, წევრი საქართველოს ინტერნისტთა საზოგადოება, წევრი ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია, თბ., 2000, გვ. 228 მაია ოკუჯავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
1846

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 1846 1846 (ათას რვაას ორმოცდაექვსი) წელი — გრიგორიანული კალენდრის არანაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა ხუთშაბათი და იულიუსის კალენდრის არანაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა სამშაბათი. ამ წელს კალენდრებს შორის განსხვავება იყო 12 დღე. ეს წელი არის XIX საუკუნის მე-5 დეკადის მე-6 წელი. 13 მაისი : მექსიკა-ამერიკის ომი — აშშ-მ მექსიკას ომი გამოუცხადა. 17 მაისი : ადოლფ საქსმა პატენტი მიიღო საქსოფონის გამოგონებაზე. 10 ივნისი : მექსიკა-ამერიკის ომი — კალიფორნიის რესპუბლიკამ მექსიკისაგან დამოუკიდებლობა გამოაცხადა. 23 სექტემბერი : გერმანელმა ასტრონომებმა აღმოაჩინეს პლანეტა ნეპტუნი. ონს ქალაქის სტატუსი მიენიჭა. შეიქმნა თბილისის და ქუთაისის გუბერნიები. გამოვიდა რუსული გაზეთი „კავკაზი“ მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 1846. 5 იანვარი : რუდოლფ კრისტოფ ოიკენი — გერმანელი მწერალი და ფილოსოფოსი. (გ. 1926) 26 თებერვალი : ბუფალო ბილი — ამერიკის შეერთებული შტატების არმიის პოლკოვნიკი (გ. 1917) 28 თებერვალი  : ჯამბულ ჯაბაევი — ყაზახი აკინი (გ. 1945) 1 მარტი : ვასილი დოკუჩაევი — რუსი ბუნებისმეტყველი. (გ. 1903) 5 მაისი : სენკევიჩი, ჰენრიკ — პოლონელი მწერალი (გ.1916) მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 1846. 17 მარტი : ბესელი, ფრიდრიხ — გერმანელი მათემატიკოსი და ასტრონომი (დ.1784) 1 ივნისი : გრიგოლ XVI - რომის პაპი (დ.1765) 5 ნოემბერი : თეიმურაზ ბატონიშვილი — ქართველი მწერალი და მეცნიერი (დ.1782) თეკლე ბატონიშვილი — ქართველი პოეტი (დ.1776)