laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ალექსანდრე კონიაშვილი

ალექსანდრე კონიაშვილი (დ. 26 დეკემბერი, 1873, თბილისი, — გ. 30 აპრილი, 1951, ბუენოს-აირესი) — ქართველი სამხედრო მოღვაწე. დაიბადა თბილისში, ოფიცერ გრიგოლ კონიაშვილის ოჯახში. განათლება მიიღო თბილისის კლასიკური გიმნაზიასა და თბილისის იუნკერთა სამხედრო სასწავლებელში. რუსეთ–იაპონიის ომის დროს (1904–1905) ირიცხებოდა ქვეითი ჯარის ოფიცრად. 1913 წელს იყო ყუბის 155-ე ქვეითი პოლკის ოფიცერი, შტაბს-კაპიტანი. პირველი მსოფლიო ომის დროს იბრძოდა კავკასიის ფრონტზე, მონაწილეობდა სარიყამიშისა და არზრუმის ოპერაციებში. არზრუმის ციხესიმაგრის შტურმით აღებისას დაჯილდოვდა წმ. გიორგის ორდენით. 1917 წლიდან იყო პოლკოვნიკი. 1918 წლიდან იყო სახალხო გვარდიაში. 1918 წლის ოქტომბრიდან, სოჭის კონფლიქტის დროს დაინიშნა სოჭის ოლქისა და შავიზღვისპირეთის გარნიზონის სარდლად. 1919 წელს გახდა გენერალ–მაიორი. 1920 წელს იყო ოსეთის მიმართულების ჯარების სარდალი. 1921 წლიდან იმყოფებოდა ემიგრაციაში, ჯერ თურქეთში, შემდეგ პოლონეთში. 1923 წლიდან ირიცხებოდა პოლონეთის ეროვნულ არმიაში. 1926 წელს მიიღო ბრიგადერის სამხედრო წოდება და დაინიშნა ქვეითი ჯარის ერთ–ერთი დივიზიის მეთაურის მოადგილედ. პოლონეთის არმიაში თითქმის ოცწლიანი მოღვაწეობის მანძილზე დაიმსახურა არაერთი მაღალი ჯილდო. პოლონეთის ოკუპაციის შემდეგ სამხედრო სამსახურიდან გადადგა. ცხოვრობდა ჯერ იტალიაში, 1939 წლიდან კი არგენტინაში. გარდაიცვალა 1951 წელს ბუენოს-აირესში. დაკრძალულია იქვე. გოგიტიძე, მ., ბეჟიტაშვილი, გ., „სამხედრო ფიცის ერთგულნი“, თბილისი, 2015. — გვ. 36, ISBN 978-9941-0-7386-1. ურუშაძე, ლ. ევროპა და ქართული პოლიტიკური ემიგრაცია - თბილისი, 2005. - გვ. 20–21 ალექსანდრე კონიაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
თეთრშუბლა ბატი

თეთრშუბლა ბატი (ლათ. Anser albifrons) — ფრინველი იხვისებრთა ოჯახისა. თეთრშუბლა ბატი გარეგნობით ახლოს დგას რუხ ბატთან, მაგრამ მასთან შედარებით მცირე ზომისაა. მისი სხეული რუხი ფერისაა, მუცელი — თეთრი, შავი ლაქებით, ხოლო ფრთების ბუმბულები რუხი და თეთრი, ნისკარტი — ვარდისფერი. ნისკარტის ძირში აქვს ღია ფერის ლაქა, შუბლზე — თეთრი, რის გამოც მიიღო სახელწოდება. მასა მერყეობს 2-დან 3,2 კგ-მდე. თეთრშუბლა ბატი გავრცელებულია ევრაზიის, გრენლანდიისა და ჩრდილოეთ ამერიკის ტუნდრაში. ევროპის მკვიდრი ბატები იზამთრებენ ხმელთაშუა, შავ და კასპიის ზღვებზე. მიფრინავენ აგრეთვე ცენტრალური აზიის, ინდოეთის, ჩინეთის, კორეის და იაპონიის მიმართულებით. Бейчек В., Штясны К. Птицы. Иллюстрированная энциклопедия. — М.: Лабиринт-пресс. Ганзак Я. Иллюстрированная энциклопедия птиц. — Прага: Артия 1974. Жизнь животных. Т.6 Птицы. — М.: Просвещение, 1986. რუსეთის ხერხემლიანი ცხოველები: თეთრშუბლა ბატი[მკვდარი ბმული]
არჩილ ფირცხალავა

არჩილ ფირცხალავა (დ. 22 იანვარი 1944, ქ. ზუგდიდი — გ. 28 დეკემბერი 1985) — ქართველი პოეტი, რედაქტორი, კორესპონდენტი. არჩილ ფირცხალავა დაიბადა 1944 წლის 22 იანვარს ზუგდიდში. სწავლობდა ზუგდიდის მე-6 საშუალო სკოლაში. დაამთავრა ამავე ქალაქის საღამოს სკოლა. 1967-1972 წლებში მუშაობდა ენგურჰესის მშენებლობაზე მებეტონედ. იყო გაზეთ „ენგურის ჩირაღდნის“ რედაქტორი და სოხუმის გაზეთ „კომუნისტური შრომის“ კორესპონდენტი. ლექსების წერა 10 წლის ასაკიდან დაიწყო. პირველი წიგნი „გარდუვალობა“ გამოსცა 1985 წელს. გამოცემულია აგრეთვე მისი კრებულები „ცისფერი სინათლე“ (1992) და „წყავის გვირგვინი“ (2003). გარდაიცვალა 1985 წლის 28 დეკემბერს. დაკრძალულია ზუგდიდში. „ქართული მწერლობა“ — გამომცემლობა „დილა“, თბ., 2011. არჩილ ფირცხალავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
დიმიტრი ეროხინი

დიმიტრი იურის ძე ეროხინი (რუს. Дми́трий Ю́рьевич Еро́хин; დ. 1 ნოემბერი, 1979, ნოვოკუზნეცკი, კემეროვოს ოლქი, რუსეთი) — რუსი ულტრამარათონელი, საზოგადოებრივი მოღვაწე, ჯანსაღი ცხოვრების აქტივისტი, რუსული გეოგრაფიული საზოგადოების წევრი. დაიბადა კემეროვოს ოლქის ქალაქ ნოვოკუზნეცკში. 1979 წლის 1 ნოემბერს. ამჟამად ცხოვრობს და მოღვაწეობს მოსკოვში. 2006 წელს, 26 წლის ასაკში დაინტერესდა სპორტის სარბენი სახეობებით. 2014 წელს მან გაირბინა ისიქ-ქოლის ტბის სანაპიროზე ჯამში 350 კმ., რითაც მხარი დაუჭირა ბავშვთა კიბოს წინააღმდეგ გამართულ აქციას, რომელიც ყირგიზული ფონდის ხელმძღვანელობით გაიმართა. 2009 წლიდან იგი რუსული ვიკიპედიის აქტიური რედაქტორია, არის 5 000-ზე მეტი სტატიის ავტორი. 2015 წლიდან დაკავებულია ვიკიპედიის პოპულარიზაციით. 2017 წელს მონაწილეობა მიიღო სახალინის ვიკი-ექსპედიციაში, რომლის განმავლობაშიც 19 დღეში გაიარა 1 200 კმ და გადაიღო 500 ფოტო ვიკისაწყობისათვის. 2017 წლიდან არაკომერციული ორგანიზაციის, რუსეთის ვიკიმედიის წევრია. 2019 წელს გეგმავს ვიკიმარათონს ბაშკირეთის ტერიტორიაზე. Чирков А.Л. Бег в мудрость. — М.: ВИНИТИ-Наука, 2014. — С. 60-64. — 192 с. — ISBN 978-5-600-00636-2. Чирков А.Л. За бег!. — М., 2015. — С. 350-355. — 517 с. — ISBN 978-5-9906626-1-2. ↑ Российский Форрест Гамп намерен обежать озеро Иссык-Куль в Кыргызстане за 4 дня. Мир 24 (2014-10-23). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-02-03. ციტირების თარიღი: 2017-01-06.
რობერტ ლაიელი

რობერტ ლაიელი (ინგლ. Robert Lyall; დ. 1789, პეისლი — გ. 23 მაისი, 1831) — შოტლანდიელი მოგზაური და ბოტანიკოსი. იყო უილიამ და ჯენეტ ლაიელების ვაჟი. სწავლობდა მედიცინას ედინბურგის უნივერსიტეტში 1807-10 წლებში. 1808 წელს ერთი წელი მუშაობდა მანჩესტერის სამეფო საავადმყოფოში ოჯახის ექიმად. 1811 წელს ლინეის საზოგადოებაში წაიკითხა მოხსენება და ნიკოლსონის ჟურნალში გამოაქვეყნა ექვსი სტატია მცენარეთა აღგზნებადობის შესახებ. 1811-12 წლებში მუშაობდა პეისლის ჰოსპიტალში ექიმად. 1815 წელს წავიდა რუსეთის იმპერიაში პეტერბურგელი დიდებულის ექიმად. რუსეთში დარჩა ოთხი წელი. 1816 წელს საიმპერატორო აკადემიამ მიანიჭა ექიმისა და ქირურგის წოდება. 1819 წელს დაქორწინდა და დაბრუნდა ბრიტანეთში. 1820 წლის მარტიდან დაბრუნდა რუსეთში, მუშაობდა მოსკოველი დიდებულის ექიმად. 1822 წლის აპრილიდან აგვისტოს ჩათვლით იმოგზაურა რუსეთის სამხრეთ პროვინციებში, ყირიმსა და კავკასიაში. იყო თბილისში, აქვს ქალაქის აღწერილობა და ჩანახატები „რომაული ხიდი მტკვარზე“, „თბილისის ციხე“, „თბილისი“ და სხვ. დაათვალიერა მუხროვანი, გომბორი, თელავი, ყვარელი, გრემი, ალვანი, ალავერდი: გარკვეული გზის ნაწილი განვლო ალ. გრიბოედოვთან ერთად. აღწერა თბილისი, მუხროვანი, თელავი და სხვა. 1823 წლის აგვისტოში დაბრუნდა ლონდონში და გამოსცა ნაშრომი „რუსების ბუნება და მოსკოვის დეტალური ისტორია“. 1825 წელს გამოვიდა მისი ორტომიანი წიგნი „მოგზაურობა რუსეთში, ყირიმში, კავკასიასა და საქართველოში“. 1827 წელს გაემგზავრა მადაგასკარზე. იქ დაკავებული იყო ბოტანიკით და საბუნებისმეტყველო ნიმუშების შეგროვებით. ადგილობრივებმა მას დააბრალეს ჯადოქრობა და 1829 წლის 29 მარტს დააპატიმრეს და კუნძულიდან გაასახლეს. ის დაბრუნდა წმინდა მავრიკის კუნძულზე პორტ ლუისში, სადაც გარდაიცვალა 1831 წლის 23 მაისს მალარიული ციებით, რომელიც მადაგასკარზე შეეყარა 1828 წელს. Travels in Russia, the Crimea, the Caucasus and Georgia, I- II, L., 1825. გელაშვილი გ., „ინგლისელი მოგზაური რობერტ ლაიელი თბილისის შესახებ“ „ახალი და უახლესი ისტორიის საკითხები“ გვ. 319-332— თბილისი, „უნივერსალი“ 2014 ISSN 1512-3154 ბიოგრაფიული ლექსიკონი უცხოელები თბილისის შესახებ
ნიგარ შიხლინსკაია

ნიგარ ჰიუსეინ ეფენდის ასული შიხლინსკაია (აზერ. Nigar Hüseyn Əfəndi qızı Şıxlinskaya; დ. 10 ოქტომბერი, 1871 ან 21 მარტი, 1878, თბილისი, რუსეთის იმპერია — გ. 15 აგვისტო, 1931, ბაქო, აზერბაიჯანის სსრ) — პირველი აზერბაიჯანელი მოწყალების მედდა, პირველი მსოფლიო ომის დროს წითელ ჯვართან არსებული ოფიცერთა საარტილერიო სკოლის ქალთა საავადმყოფოს თავმჯდომარე. ნიგარ შიხლინსკაია დაიბადა თბილისში. აზერბაიჯანელი განმანათლებლის, ჰუსეინ ეფენდი გაიბოვის ქალიშვილია. დერვიშ-ბეკ ფალავანდოვის, რომელიც ფალავანდიშვილების საგვარეულოდან იყო, გარდაცვალების შემდეგ, 1909 წლის 27 ოქტომბერს, პოლკოვნიკ ალი-აღა შიხლინსკის გაყვა ცოლად და ცარსკოე-სელოში ჩასახლდა. თავის მოგონებებში შიხლინსკი წერდა: „ჩემი ცოლი ყოველთვის იყო ლაზარეთში, სადაც თავისი პირდაპირი მოვალეობის ანუ თავმჯდომარეობის გარდა, ასევე ოფიცრების ოჯახებს წერილებს წერდა რუსულად, ყაზანის თათრულად, ყაზახურად და სხვ. ჯარისკაცები მას მამაშას უწოდებდნენ“. 1914 წლის 1 აგვისტოს, რუსულმა გაზეთმა „Русский инвалид“ გამოაქვეყნა შიხლინსკაიას მოწოდება ჯარისკაცების მეუღლეებისათვის. ნიგარ შიხლინსკაიას ბიძაშვილი ფარუხ გაიბოვი იყო, რომელიც პირველ აზერბაიჯანელ სამხედრო პილოტად ითვლება. გაიბოვი, 1916 წლის 12 სექტემბერს გარდაიცვალა. ↑ 1.0 1.1 ჩემი მოგონებები შიხლინსკი ა. ა.
არიფ მელიკოვი

არიფ ჯანგირ ოღლი მელიკოვი (აზერ. Arif Cahangir oğlu Məlikov; 13 სექტემბერი, 1933, ბაქო — 9 მაისი 2019, იქვე) — საბჭოთა აზერბაიჯანელი კომპოზიტორი და მასწავლებელი. სსრკ-ის სახალხო არტისტი (1986). 1945-1954 წლებში სწავლობდა ბაქოს კოლეჯში თარზე. შემდეგ, 1955-1958 წლებში — ა.ზეინალის სახელობის აზერბაიჯანის სახელმწიფო კონსერვატორიაში, ყარა ყარაევის კომპოზიციის კლასში. ახალგაზრდა კომპოზიტორის სადიპლომო ნამუშევარი იყო „პირველი სიმფონია“. 1958 წლიდან ასწავლიდა კონსერვატორიაში (პროფესორის ასისტენტად 1971 წლიდან, პროფესორად 1979 წლიდან, 1982 წლიდან კომპოზიციის განყოფილების უფროსად). აზერბაიჯანის სსრ კავშირის კომპოზიტორთა კავშირის წევრი (1959). აზერბაიჯანის სსრ კინემატოგრაფისტთა კავშირის წევრი.. სსრკ-ს სახალხო დეპუტატი სალიანის ტერიტორიული საარჩევნო ოლქიდან (აზერბაიჯანის სსრ). აზერბაიჯანის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის სრული წევრი (ANAS). ხაზარის უნივერსიტეტის საპატიო დოქტორი (2012, ბაქო, აზერბაიჯანი). ამჟამად ის აქტიურად ახორციელებს მასწავლებლობას და მუსიკალურ-სოციალურ საქმიანობას. — საპატიო ნიშანი მოკლე ბიოგრაფია დაარქივებული 2007-09-27 საიტზე Wayback Machine. არიფ მელიკოვი ↑ Меликов, Ариф Джангирович — RuData.ru. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-08. ციტირების თარიღი: 2018-02-17.
აშრაფ აბასოვი

აშრაფ ჯალალ-ოღლუ აბასოვი (აზერ. Əşrəf Cəlal oğlu Abbasov დ. 23 მარტი, 1920, შუშა, აზერბაიჯანი — გ. 1992) — საბჭოთა და აზერბაიჯანელი კომპოზიტორი. აზერბაიჯანის სსრ სახალხო არტისტი, აზერბაიჯანის სსრ დამსახურებული არტისტი (1963). იგი დაიბადა 1920 წლის 23 მარტს შუშაში მკერავის ღატაკ და დიდ ოჯახში. 7 წლიანი საშუალო სკოლის დამთავრების შემდეგ იგი აბარებს შუშას პედაგოგიურ მუშაკთა ფაკულტეტზე და ერთდროულად სწავლობს მუსიკალურ სკოლაში თარზე დაკვრის კლასში ჰამზა ალიევასთან. 1936 წელს აშჰრეფი ჩავიდა ბაქოში და აბარებს აზერბაიჯანის სახელმწიფო მუსიკის კოლეჯში. ამ დროისათვის იგი ხალხურ ინსტრუმენტების ორკესტრში ჩაირიცხა, რომელსაც ცნობილი კომპოზიტორის და დირიჟორის სეიდ რუსტამოვი ხელმძღვანელობდა. მონაწილეობა მიეღო მოსკოვში აზერბაიჯანის ლიტერატურისა და ხელოვნების პირველ დეკედაში. ახალგაზრდა აშრაფის ნიჭიდან გამომდინარე, მუსიკალური სასწავლებლის ხელმძღვანელობის დახმარებით მესამე კურსის სტუდენტი ჩაირიცხა აზერბაიჯანის სახელმწიფო კონსერვატორიაში. თუმცა, 1939 წლის დეკემბერში იგი წითელ არმიაში იქნა გაწვეული. ჯარში იგი იყო 345-ე ქვეითი ბრიგადის სამხედრო -მუსიკალურ ორკესტრში, რომელიც ბელორუსში დისლოცირდებოდა, სადაც სამამულო ომის დაწყებას შეხვდა. სერჟანტი აშრაფ აბასოვი სერიოზულად დაიჭრა ქალაქ იელანიას მახლობლად, სოფელ ნოვოზასკისთან. რამდენიმე თვის განმავლობაში იგი ტომსკის სამხედრო ჰოსპიტალში იმყოფება. ავადმყოფობით დემობილიზებული, აშრაფ აბასოვი მიეკედლა თავის ნათესავებს შუშაში, სადაც მკურნალობა ორი წლის განმავლობაში. შუშაში მუშაობდა ადგილობრივი მუსიკალური სკოლის მასწავლებლად. მალე ის დაბრუნდება ბაქოში და აგრძელებს სწავლას აზერბაიჯანის სახელმწიფო კონსერვატორიაში, სადაც სწავლობდა ისეთ ცნობილ პროფესორებთან, როგორებიც არიან ბ. ზეიდმანი და უზეირ ჰაჯიბეკოვი. 1952 წელს დაამთავრა ჩაიკოვსკის სახელობის მოსკოვის სახელმწიფო კონსერვატორია (დაამთავრა საბაკალავრო და სამაგისტრო პროგრამა), სადაც მან დაიცვა თავისი საკანდიდატო მ. ჩულაკის ხელმძღვანელობით და ხდება პირველი აზერბაიჯანელი კომპოზიტორი, რომელმაც დაიცვა სამეცნიერო ხარისხი. ამის შემდეგ იგი ბაქოში მიემგზავრება და აზერბაიჯანის სახელმწიფო კონსერვატორიის კომპოზიციის დეპარტამენტში პროფესორის ასისტენტად მუშაობს. სხვადასხვა წლებში ხელმძღვანელობდა შუშას მუსიკალურ სკოლას და ბაქოს-მუსიკალურ კოლეჯს, რომელიც მრავალი წლის განმავლობაში ასაფ ზინალის სახელს ატარებდა. ოთხი წლის განმავლობაში მუშაობდა კონსერვატორიის რექტორის თანამდებობაზე, ამავე დროს, 15 წლის განმავლობაში ხელმძღვანელობდა კომპოზიციის კათედრას. დაჯილდოებულია საპატიო ნიშნის ორდენით. აშრაფ აბასოვი
რაუფ ჰაჯიევი

რაუფ სოლტან ოგლუ ჰაჯიევი (აზერ. Rauf Soltan oğlu Hacıyev; დ. 15 მაისი, 1922, ბაქო — გ. 19 სექტემბერი, 1995, იქვე) — საბჭოთა აზერბაიჯანელი კომპოზიტორი და პოლიტიკოსი. სსრკ-ს სახალხო არტისტი (1978). ბაქოში მდებარე სახლის კედელზე მემორიალური დაფა, სადაც ცხოვრობდა რაუფ ჰაჯიევი რაუფ ჰაჯიევი დაიბადა 1922 წლის 15 მაისს ბაქოში. 18 წლის ასაკში მან დაწერა თავისი პირველი ნამუშევარი —ოპერეტა „სტუდენტების ტრიუკები“. 1948 წლიდან 1949 წლამდე სწავლობდა მოსკოვის კონსერვატორიაში, პროფესორ ნ.პ. რაკოვთან, 1953 წელს დაამთავრა აზერბაიჯანის კონსერვატორია კომპოზიციის კლასში (პედაგოგი ყარა ყარაევი). 1955 წელს რაუფ ჰაჯიევმა ჩამოაყალიბა აზერბაიჯანის სახელმწიფო საესტრადო ორკესტრი, სადაც იგი იყო მისი სამხატვრო ხელმძღვანელი 1964 წლამდე. 1964 წელს გახდა ბაქოს ფილარმონიის დირექტორი და ერთი წლის შემდეგ იგი გახდა აზერბაიჯანის სსრ კულტურის მინისტრი. ამ თანამდებობაზე 1971 წლამდე მუშაობდა. საბჭოთა ხელისუფლების ინიციატივით, ჰეიჯიევი, როგორც აფრიკის კონტინენტის ხელოვნების ზოგადი მრჩეველი, ალჟირში გაგზავნეს, სადაც 8 წელი მუშაობდა. მონაწილეობა მიიღო ალჟირში მუსიკის, ცეკვისა და თეატრის აკადემიების შექმნაში. მან მონაწილეობა მიიღო საკუთარ მუსიკაზე შექმნილი სამი ბალეტის დადგმაში , რომელიც გასტროლებზე პარიზში ჩატარდა. სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ იგი გახდა აზერბაიჯანის სსრ-ს კომპოზიტორთა კავშირის თავმჯდომარე, რომელსაც იკავებდა თავის გარდაცვალებამდე. იყო აზერბაიჯანის სსრ კინემატოგრაფთა კავშირის წევრი გარდაიცვალა 1995 წლის 18 სექტემბერს. იგი დაკრძალეს ბაქოში საპატიო დაკრძალვის ხეივანში. რაუფ ჰაჯიევი დაარქივებული 2017-03-02 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 „Гаджиев Рауф Солтан оглы“ (რუსული). БСЭ. ↑ „Гаджиев Рауф Солтан-оглы“ (რუსული). Biografija.ru. ↑ „Гаджиев Рауф Солтан оглы“ (რუსული). kino-teatr.ru. ↑ Гаджиев, Рауф Солтан оглы — RuData.ru. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-07-20. ციტირების თარიღი: 2021-10-28.
ზემო როკის მეხუთე კოშკი

ზემო როკის მეხუთე კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო როკაში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში. კოშკი გეგმით ოთხკუთხაა. ნაშენია კარგად დამუშავებული ფლეთილი ქვით დუღაბზე. ნაგებობის მნიშვნელოვანი ნაწილი დანგრეულია, შემორჩენილია სამხრეთი კედელი ორი სართულის დონეზე. შიდა ქართლი, ჯავის რაიონის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. III, თბ., 2004
სტირმასიგის ციხე

სტირმასიგის ციხე — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ონის მუნიციპალიტეტის სოფელ სტირმასიგში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში. კოშკი ნაგებია სხვადასხვა ზომის ფლეთილი ქვით. აღმოსავლეთით მეორე სართულის დონეზე გაჭრილია კარი. მთლიანად კოშკი გადარჩა 3-4 სართულის დონეზე, ჩრდილოეთი კედელი თითქმის მთლიანად დანგრეულია. კოშკის გარშემო შეინიშნება სხვა ნაგებობათა კვალი. შიდა ქართლი, ჯავის რაიონის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. III, თბ., 2004 ↑ საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს დადგენილება, 1991 წლის 27 აპრილი[მკვდარი ბმული]
ქვემო როკის ნაეკლესიარი

ქვემო როკის ნაეკლესიარი — არქიტექტურის ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვემო როკაში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში. გეგმით მართკუთხა ნაგებობა დარბაზული ტიპისაა. აღმოსავლეთით გააჩნია ბრტყელი საკურთხეველი. შესასვლელი დასავლეთიდანაა დატანებული. ნაგებია რუხი ფერის ფლეთილი ქვით. ეკლესიის კედლები შემორჩენილია ერთი მეტრის სიმაღლეზე. ძეგლის გარშემო მიწის დონე აწეულია. შიდა ქართლი, ჯავის რაიონის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. III, თბ., 2004
ზღუბირის ეკლესია

ზღუბირის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზღუბირში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში. ძეგლი ნაგებია ფლეთილი, ვულკანური, ფიქალისა და შირიმის ქვით. ტაძარი ანალოგიურია ჯავის რაიონში არსებული გუმბათოვანი ტაძრებისა. ჩრდილოეთით, სამხრეთით და დასავლეთით მიდგმულია კარიბჭეები. აბსიდა შვერილწახნაგოვანია. გუმბათის ყელის რვავე წახნაგზე გაჭრილია სარკმელი. ძეგლის შიდა სივრცის აზომვა და აღწერა ვერ მოხერხდა. მეგრელიძე ი. სიძველეები ლიახვის ხეობაში, თბ., „საბჭოთა ხელოვნება“, 1984, გვ. 284-287. შიდა ქართლი, ჯავის რაიონის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. III, თბ., 2004
შავლოხოვის კოშკი

შავლოხოვის კოშკი — არქიტერტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბრითათაში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში. ოთხკუთხა კოშკი ნაგებია საშუალო ზომის ფლეთილი ქვით კირის დუღაბზე. კარი გაჭრილია მეორე სართულის დონეზე დასავლეთით. დასავლეთ და სამხრეთ კედლებზე შემორჩა ოთხი სართულის დონე. კოშკში შესვლა და აზომვა ვერ მოხერხდა. შიდა ქართლი, ჯავის რაიონის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. III, თბ., 2004
ხოძის მეორე კოშკი

ხოძის მეორე კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხოძში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში. გეგმით ოთხკუთხა კოშკი ნაგებია ფლეთილი ქვით. შემორჩენილია ხუთი სართულის დონე. მეორე სართულზე, აღმოსავლეთ კედელში გაჭრილია თაღოვანი კარი. ჩრდილოეთი კედელი მთლიანად ჩამონგრეულია. აღმოსავლეთ კედელს მიჯრილი აქვს გალავნის კედლის ფრაგმენტი. კოშკის გარშემო ნაგებობათა ნაშთებია. შიდა ქართლი, ჯავის რაიონის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. III, თბ., 2004
ტბეთის ნაეკლესიარი

ტბეთის ნაეკლესიარი — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ტბეთში. აგებულია შუა საუკუნეებში. ნაგებობა მთლიანად დანგრეულია. შემორჩენილია ჩრდილოეთ კედლის მცირე ფრაგმენტი. ეკლესია ნაშენი ყოფილა ფლეთილი ქვით. შეინიშნება დუღაბის კვალი. შიდა ქართლი, ჯავის რაიონის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. III, თბ., 2004
ზემო კორსევის კოშკი

ზემო კორსევის კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო კორსევში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში. კოშკი ნაგებია სხვადასხვა ზომის ფლეთილი ქვით. წყობა შერეულია. აღმოსავლეთი კედელი მთლიანადა ჩაქცეულია, ჩრდილოეთისა და სამხრეთის კი ნაწილობრივ. დასავლეთი კედელი სამი სართულის დონეზეა შემორჩენილი. ამავე კედელში მეორე სართულზე დატანებულია კარი. კოშკის ჩრდილო- აღმოსავლეთ მხარეს იკვეთება გალავნის კვალი. შიდა ქართლი, ჯავის რაიონის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. III, თბ., 2004
ყოლის კოშკი

ყოლის კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ყოლაში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში. კოშკი გეგმით ოთხკუთხაა და აგებულია ფლეთილი ქვით. შემორჩენილია ოთხი სართული. პირველი სართული ამოვსებულია ჩამოცვენილი ქვით. მეორე სართულის ჩრდილოეთ კედელში არქიტრავული შესასვლელია მოწყობილი. შეინიშნება დუღაბის კვალი. შიდა ქართლი, ჯავის რაიონის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. III, თბ., 2004
თამაგინის კოშკი

თამაგინის კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ონის მუნიციპალიტეტის სოფელ თამაგინში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში. ნაგებობა ძლიერადაა დანგრეული. შემორჩენილია სამხრეთ კედლის ფრაგმენტი ოთხი სართულის დონეზე. ნაშენია ფლეთილი ქვით დუღაბზე. კოშკის გარშემო მიწის დონე აწეულია, ყრია უამრავი ჩამონაშალი ქვა. შიდა ქართლი, ჯავის რაიონის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. III, თბ., 2004
სულაიათის უბნის კოშკი

სულაიათის უბნის კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ უგარდანთის, უბან სულაიათში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში. ნაგებობა გეგმით კვადრატს უახლოვდება. შემორჩენილია ოთხი სართული. პირველი სართული ამოვსებულია ქვით. მეორე სართულის ჩრდილოეთ კედელში გაჭრილია თაღოვანი შესასვლელი. ყველა კედელში დატანებულია სათოფურები. კოშკი ნაგებია ფლეთილი ქვით კირის დუღაბზე. შიდა ქართლი, ჯავის რაიონის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. III, თბ., 2004
თანდელთის კოშკი

თანდელთის კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ თანდელთაში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში. კოშკი დანგრეულია. ნაგებია დიდი ზომის ფლეთილი ქვით კირის დუღაბზე. გეგმა არ იკითხება. ნაწილობრივ გადარჩა ჩრდილოეთ კედელი, აღმოსავლეთისა და დასავლეთისა ფრაგმენტულად. სამხრეთი კედელი ჩამოქცეულია. კოშკი შემორჩა სამი სართულის დონეზე. შიდა ქართლი, ჯავის რაიონის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. III, თბ., 2004
ქვემო სბის კოშკი

ქვემო სბის კოშკი — არქიტექტურის ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვემო სბაში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში. კოშკი ნაგებია ფიქალით და ფლეთილი ქვით. შემორჩა ორი სართული. სამხრეთი კედელი მთლიანად ჩაქცეულია. დასავლეთი და აღმოსავლეთი კედლები კი ნაწილობრივ. გეგმით ოთხკუთხა უნდა ყოფილიყო. კარი და სარკმლები აღარ შეიმჩნევა. შიდა ქართლი, ჯავის რაიონის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. III, თბ., 2004
უგარდანთის კოშკი

უგარდანთის კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ უგარდანთაში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში. კოშკის ნანგრევზე რამდენიმე ქვაა შემორჩენილი. გეგმა არ იკითხება. ადგილობრივი მოსახლეობა უწოდებს „შოთე მასეგ“-ს - ჩვენი ჯვარი. შიდა ქართლი, ჯავის რაიონის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. III, თბ., 2004
კომპლექსური რიცხვი

კომპლექსური რიცხვი — რიცხვი, რომელიც გამოისახება როგორც ჯამი z = x + i y {\displaystyle z=x+iy} , სადაც x {\displaystyle x} და y {\displaystyle y} ნამდვილი რიცხვებია, ხოლო i = − 1 {\displaystyle i={\sqrt {-1}}} , რომელსაც წარმოსახვითი რიცხვი ეწოდება და მისი კვადრატი არის -1. კომპლექსური რიცხვები ნამდვილი რიცხვების გაფართოებაა. x {\displaystyle x} უწოდებენ z = x + i y {\displaystyle z=x+iy} კომპლექსური რიცხვის ნამდვილ, ხოლო y {\displaystyle y} წარმოსახვით ნაწილს. აღნიშნავენ Re ⁡ ( z ) {\displaystyle \operatorname {Re} (z)} და Im ⁡ ( z ) {\displaystyle \operatorname {Im} (z)} შემოკლებებით. მაგალითად, თუ z = − 3.5 + 2 i {\displaystyle z=-3.5+2i} , მაშინ: Re ⁡ ( z ) = Re ⁡ ( − 3.5 + 2 i ) = − 3.5   {\displaystyle \operatorname {Re} (z)=\operatorname {Re} (-3.5+2i)=-3.5\ } Im ⁡ ( z ) = Im ⁡ ( − 3.5 + 2 i ) = 2.   {\displaystyle \operatorname {Im} (z)=\operatorname {Im} (-3.5+2i)=2.\ } . რიცხვი წარმოსახვითია თუ y≠0 წინააღმდეგ შემთხვევაში რიცხვი ნამდვილი ხდება. კომპლექსურ რიცხვებთან დაკავშირებულ ტერმინებში, განსაკუთრებით ტრადიციული წარმოშობისა, კომპლექსური რიცხვის გაგების განვითარების რთულმა ისტორიულმა პროცესმა ჰპოვა ასახვა. z = x + yi კომპლექსური რიცხვის აბსოლუტური სიდიდე (ასევე: მოდული, ამპლიტუდა) გამოითვლება როგორც შესაბამისი ვექტორის სიგრძე: r = | z | = x 2 + y 2 . {\displaystyle \textstyle r=|z|={\sqrt {x^{2}+y^{2}}}.\,} კომპლექსური რიცხვის არგუმენტი ანუ ფაზა წარმოადგენს კუთხეს რადიუსსა და რეალური ნაწილის ღერძს შორის, და ჩაიწერება როგორც arg ⁡ ( z ) {\displaystyle \arg(z)} . აბსოლუტური მნიშვნელობის მსგავსად, არგუმენტი მიიღება მართკუთხა საკოორდინატო სისტემის x + y i {\displaystyle x+yi} ფორმიდან შემდეგნაირად: φ = arg ⁡ ( z ) = { arctan ⁡ ( y x ) if  x > 0 arctan ⁡ ( y x ) + π if  x < 0  and  y ≥ 0 arctan ⁡ ( y x ) − π if  x < 0  and  y < 0 π 2 if  x = 0  and  y > 0 − π 2 if  x = 0  and  y < 0 indeterminate  if  x = 0  and  y = 0. {\displaystyle \varphi =\arg(z)={\begin{cases}\arctan({\frac {y}{x}})&{\mbox{if }}x>0\\\arctan({\frac {y}{x}})+\pi &{\mbox{if }}x<0{\mbox{ and }}y\geq 0\\\arctan({\frac {y}{x}})-\pi &{\mbox{if }}x<0{\mbox{ and }}y<0\\{\frac {\pi }{2}}&{\mbox{if }}x=0{\mbox{ and }}y>0\\-{\frac {\pi }{2}}&{\mbox{if }}x=0{\mbox{ and }}y<0\\{\mbox{indeterminate }}&{\mbox{if }}x=0{\mbox{ and }}y=0.\end{cases}}} როგორც წესი, არგუმენტი გამოისახება რადიანებში. ↑ 1.0 1.1 1.2 математическая енциклопедия; том 2 ↑ Kasana, H.S. (2005), Complex Variables: Theory And Applications (2nd რედ.), PHI Learning Pvt. Ltd, p. 14, ISBN 81-203-2641-5, http://books.google.com/books?id=rFhiJqkrALIC, Extract of chapter 1, page 14
კორსევის ჯვარი

კორსევის ჯვარი — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო კორსევში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში. საშუალო ზომის დარბაზული ეკლესია, შედარებით გვიანდელი, სამხრეთი მინაშენით, აგებულია შირიმით, შავი და წითელი ტუფით; გამოყენებულია ფლეთილი ქვაც. კედლების წყობა შერეულია, რაც გვიანდელი შეკეთება-რემონტის კვალს ატარებს. სწორკუთხა გეგმის ეკლესია აღმოსავლეთით დასრულებულია ნახევარწრიული ფორმის აბსიდით. მასში სარკმლის ორსავე მხარეს თითო ნიშია მოთავსებული. სარკმლის ძირში დგას ტრაპეზის ქვა. მინაშენი მთლიანად დანგრეულია. შეინიშნება მხოლოდ აღმოსავლეთი და დასავლეთი კედლის ფრაგმენტები. 1982 წელს მოსახლეობას ძეგლი გადაუხურავს ხის კონსტრუქციით. ეკლესიის გარშემო მიწის დონე აწეულია. შიდა ქართლი, ჯავის რაიონის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. III, თბ., 2004
ვაკიჯვრის თედელეთის ეკლესია

თედელეთის ეკლესია (ვაკიჯვარი) — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფელ თედელეთში. აგებულია შუა საუკუნეებში. ნაგებობა დანგრეულია. შემორჩენილია სამხრეთი კედლის მცირე ფრაგმენტი. დანარჩენი დაფარულია მიწითა და მცენარეებით. გეგმის დადგენა და დათარიღება შეუძლებელია. შიდა ქართლი, ჯავის რაიონის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. III, თბ., 2004 ↑ ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, გვ. 641, თბ., 2014 წელი.
სტირმასიგის მესამე კოშკი

სტირმასიგის მესამე კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ონის მუნიციპალიტეტის სოფელ სტირმასიგში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში. კოშკი თითქმის მთლიანადაა დანგრეული. ნაწილობრივ შემორჩენილია მხოლოდ პირველი სართული. ნაგებია სხვადასხვა ზომის ფლეთილი ქვით. ძეგლის გარშემო და ინტერიერში ყრია მიწა და ქვა. შიდა ქართლი, ჯავის რაიონის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. III, თბ., 2004 ↑ საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს დადგენილება, 1991 წლის 27 აპრილი[მკვდარი ბმული]
ქვემო სბის ზურგიანი კოშკი

ქვემო სბის ზურგიანი კოშკი — არქიტექტურის ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნატებობა ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვემო სბაში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში. ზურგიანი კოშკი ნაგებია საშუალო ზომის ფლეთილი ქვით. წყობა მშრალია, ქაოსური. შემორჩა სამი სართული. ზურგი ჩრდილოეთიდან აქვს. დასავლეთი კედელი მთლიანად მონგრეულია. შიდა ქართლი, ჯავის რაიონის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. III, თბ., 2004