laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
გიორგი მაჩაბელი (რევოლუციონერი)

გიორგი ზაალის ძე მაჩაბელი (დ. 16 სექტემბერი, 1879, ქურთა, გორის მაზრა, ახლანდ. ქურთის მუნიციპალიტეტი, — დ. 19 მარტი, 1918, ცხინვალი) — ქართველი პოლიტიკური მოღვაწე, რევოლუციონერი. დაამთავრა თბილისის ქართული გიმნაზია. იყო თავადური საგვარეულოს წარმომადგენელი და გორის მაზრის შეძლებული მემამულე. მიუხედავად წოდებრივი წარმოშობისა, რუსეთის 1905 წლის რევოლუციის დროს მაჩაბელი აქტიურად მონაწილეობდა შიდა ქართლის გლეხთა მოძრაობაში. იყო სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრი, თუმცა მისი საქმიანობა ვიწრო პარტიულ ინტერესებს სცდებოდა; მაგალითად, მაჩაბელს პარიზიდან ჩამოჰქონდა და ხალხში ავრცელებდა ეროვნულ-დემოკრატების გაზეთ „საქართველოს“ ნომრებს. ზურაბ (ზუბიკო) აბდუშელიშვილის მიერ გორის მაზრაში კონტრრევოლუციური თავადაზნაურული მილიციის („შავი რაზმის“) შექმნის შემდეგ მაჩაბელმა მას „წითელი რაზმი“ დაუპირისპირა. 1906 წელს მაჩაბელი დააპატიმრეს და რამდენიმე წლით ციმბირის კატორღაში გაგზავნეს. 1915 წლიდან მაჩაბელი იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრი. 1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ მაჩაბელი კვლავ დაუბრუნდა პოლიტიკურ საქმიანობას. მონაწილეობა მიიღო ქართული წითელი გვარდიის (შემდგომში სახალხო გვარდია) შექმნაში. მაჩაბელი იყო გორის მაზრის კომისარი, სოციალ-დემოკრატიული პარტიის გორის კოლექტივის და მუშათა დეპუტატების საბჭოს თავმჯდომარე, ასევე გორის ქალაქის საბჭოს წევრი. 1918 წელს ხელმძღვანელობდა გორის ქართული პოლკის ამბოხებული ჯარისკაცების განიარაღებას, შემდეგ მონაწილეობდა გვარდიის ექსპედიციაში ბორჯომ-ახალციხის მხარეში. 1918 წლის მარტში ბოლშევიკების ხელმძღვანელობით ოსების აჯანყების დაწყების შემდეგ გიორგი მაჩაბელი გორის გვარდიით დაბა ცხინვალში გაემართა. ამბოხებულებთან უშედეგო მოლაპარაკებების შემდეგ მაჩაბელი სათავეში ჩაუდგა ცხინვალის დაცვას. პირადად იბრძოდა გვარდიის პოზიციებზე ტყვიამფრქვევით. დაიჭრა და გადაიყვანეს ცხინვალის საავადმყოფოში, სადაც ხიშტებით მოკლეს შენობაში შეჭრილმა ამბოხებულებმა. ცხინვალის ქუჩებში დაიღუპნენ ასევე მაჩაბლის თანამებრძოლები — ვეტერანი სოციალ-დემოკრატი ალექსანდრე (სანდრო) კეცხოველი და ოსი კოსტა ყაზიევი. მაჩაბლის მკვლელობამ ქართულ საზოგადოებაში საყოველთაო აღშფოთება გამოიწვია. მისი ცხედარი დიდი პატივით წაასვენეს თბილისში და დაკრძალეს წმინდა ნინოს ეკლესიის ეზოში. ჰყავდა ცოლი — ალექსანდრა ილიას ასული ხარაშვილი და ქალიშვილი — დარეჯანი. გაზ. „ერთობა“, №67, - 23 მარტი, 1918, - გვ. 2; გაზ. „ერთობა“, №69, - 25 მარტი, 1918, - გვ. 2; გაზ. „ერთობა“, №72, - 29 მარტი, 1918, - გვ. 2.
1450-იანები

1450-იანი (ათას ოთხას ორმოცდაათიანი) წლები, ასევე ცნობილი, როგორც 1450-იანები — გრიგორიანული კალენდრის ათწლეული, რომელიც დაიწყო 1450 წლის 1 იანვარს და დასრულდა 1459 წლის 31 დეკემბერს. მოვლენები სარჩევი: 1450 1451 1452 1453 1454 1455 1456 1457 1458 1459 ჯეკ კედის აჯანყება ინგლისში. 30 სექტემბერი : გერმანიაში, მაინცში, იოჰან გუტენბერგმა დაბეჭდა პირველი ბიბლია. 29 მაისი : დაეცა კონსტანტინოპოლი და მასთან ერთად ბიზანტიის იმპერია. ქართლის მეფე გიორგი VIII-მ ფეოდალ გამრეკელ ჯავახიშვილს გადასცა ცხირეთის ციხე. ინგლისში ვარდების ომი დაიწყო პორტუგალიელებმა აღმოაჩინეს კაბო-ვერდეს კუნძულები მეჰმედ II კონსტანტინოპოლს ისტამბული უწოდა. ოსმალეთის იმპერია იპყრობს სერბეთს.
ბასილაია

საკუთარი სახელი ბასილაია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ალექსანდრე ბასილაია — ქართველი კომპოზიტორი ნიკანდრო ბასილაია — ქართველი ენათმეცნიერი
წითელი ბაღლინჯო

წითელი ბაღლინჯო, ჯარისკაცა (ლათ. Pyrrhocoris apterus) — ნახევრადხეშეშფრთიანების რიგის წითელი ბაღლინჯოების ოჯახის (Pyrrhocoridae) ტიპური წარმომადგენელი. მისი სხეულის სიგრძეა 7–12 მმ. ზევიდან შეფერილია ღია წითლად, აყრია შავი ლაქები, ქვედა ნაწილი შავია. ჩვეულებრივ, ზედა ფრთები მოკლეა, ქვედები არ აქვს. ფართოდაა გავრცელებული შუა და სამხრეთ ევროპაში, ჩრდილოეთ აფრიკაში, დასავლეთ აზიაში. ძირითადად ცხოვრობს ნათელ ტყეებსა და პარკებში. ბინადრობს ნიადაგზე. უპირატესად იკვებება ხეების ჩამოცვენილი თესლებითა და მწერების გვამებით. ხშირად ქმნიან ჯგროებს ხის ტანზე, კუნძებზე და სხვა ადგილებში, განსაკუთრებით გაზაფხულზე, ძირითადად შეჯვარების დროს, რომელიც შესაძლებელია 12 საათიდან 7 დღემდე გაგრძელდეს. ↑ გოგინაშვილი ნ., დიდმანიძე ე., კერესელიძე მ. და სხვ., მოკლე ენტომოლოგიური ორენოვანი ნომენკლატურული ლექსიკონი : ლათინურ-ქართული, ქართულ-ლათინური, თბ.: „უნივერსალი“, 2012. — გვ. 103. ↑ 2.0 2.1 2.2 Тишечкин Д. Ю. Красноклоп бескрылый // Большая российская энциклопедия. т. 15. — М., 2010. — стр. 623. ↑ 3.0 3.1 3.2 Красноклоп // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 13 — М., 1973. ↑ Schöfl, Gerhard; Michael Taborsky (2004-02-19). „Prolonged tandem formation in firebugs (Pyrrhocoris apterus) serves mate-guarding“. Behavioral Ecology and Sociobiology. Springer Berlin / Heidelberg. 52 (5): 426–433. doi:10.1007/s00265-002-0524-9. ISSN 0340-5443.
1440-იანები

1440-იანი (ათას ოთხას ორმოციანი) წლები, ასევე ცნობილი, როგორც 1440-იანები — გრიგორიანული კალენდრის ათწლეული, რომელიც დაიწყო 1440 წლის 1 იანვარს და დასრულდა 1449 წლის 31 დეკემბერს. მოვლენები სარჩევი: 1440 1441 1442 1443 1444 1445 1446 1447 1448 1449 საქართველოს შემოესია ჯეჰან-შაჰი. კემბრიჯის უნივერსიტეტის სამეფო კოლეჯი (King's college) დაფუძნდა მეფე ჰენრი VI-ის მიერ. ჰაჯი-გირეიმ ოქროს ურდოსგან ყირიმის სახანოს დამოუკიდებლობა გამოაცხადა. უაგადუგუ მოსის სამეფოს დედაქალაქი გახდა. საქართველოს მეფე ალექსანდრე I დიდი ტახტიდან გადადგა და ბერად აღიკვეცა ათანასეს სახელით. ნოემბერი : ნიშის ბრძოლაში იანოშ ჰუნიადმა ოსმალთა ჯარი დაამარცხა. 10 ნოემბერი : ვარნის ბრძოლა - მეფე ვლადისლავ III-ის ჯვაროსანთა არმია გაანადგურეს თურქებმა სულთან მურად II-ის მეთაურობით. კორეაში ჰანგულის შემოღება. 25 ივნისი : კაზიმირ IV პოლონეთის მეფე გახდა. აღბუღა II-ს მისმა ძმამ ყვარყვარემ სამცხის ათაბაგობა წაართვა. 6 იანვარი : კონსტანტინე XI ბიზანტიის იმპერატორად აკურთხეს მისტრასთან.
კომბოსტოს გაზაფხულის ბუზი

კომბოსტოს გაზაფხულის ბუზი (ლათ. Delia radicum) — მწერი ყვავილის ბუზების ოჯახისა. ზრდასრული დედალი ბუზი ღია ნაცრისფერია. მუცელზე გასდევს ვიწრო ლაქებად დაყოფილი მურა ზოლი. მამალი ამავე ფერისაა. მკერდზე ზურგის მხარეს გასდევს სამი მუქი ფერის ზოლი. ბუზის სხეულის სიგრძე 6–6,5 მმ-ია. მატლი ცილინდრისებრი ფორმისაა, თეთრი ან მოყვითალო ფერის. მისი სიგრძე 7–8 მმ შეადგენს. მავნებელი მწერია. ძირითადად აზიანებს კომბოსტოს (თავიანი, ყვავილოვანი, ბროკოლი) საადრეო ჯიშებს, მატლები აზიანებენ კომბოსტოს ფესვებს, რის შედეგადაც მცენარე ან იღუპება, ან მისი განვითარება ფერხდება. მავნეა გაზაფხულზე და ზაფხულში. ბრძოლის ღონისძიებები: კომბოსტოს მოსავლის აღების შემდეგ დარჩენილი მცენარეული ნარჩენების განადგურება, სარეველების წინააღმდეგ ბრძოლა, ქიმიური წამლობები (მალათიონის და მავნებლის წინააღმდეგ ეფექტის მქონე სხვა მოქმედ ნივთიერებათა ბაზაზე დამზადებული ინსექტიციდები). ↑ 1.0 1.1 მემარნიშვილი, ნ.; კელენჯერიძე, ნ.; ხეთერელი, ა.. კომბოსტოს წარმოების აგროტექნოლოგია. საქართველოს ფერმერთა ასოციაცია. gfa.org.ge (2018). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-08-28. ციტირების თარიღი: 22 აგვისტო, 2020.
ალექსანდრე ოდიშელიძე

ალექსანდრე ილიას ძე ოდიშელიძე (დ. უცნობია — გ. 10 მაისი, 1933, პარიზი) — ქართველი სამხედრო ოფიცერი, გენერალ ილია ოდიშელიძის შვილობილი. სწავლობდა ნოვოჩერკასკის პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში, რომელიც არ დაუმთავრებია I მსოფლიო ომში რუსეთის იმპერიის არმიის რიგებში მოხალისედ წასვლის გამო. მსახურობდა პორუჩიკად 1-ლ საავტომობილო მეტყვიამფრქვეველთა ასეულში, შემდეგ შტაბს-კაპიტნად 1-ლ ჯავშნოსან ავტომობილთა დივიზიონში. განსაკუთრებით გამოიჩინა თავი 1915 წელს პოლონეთში, ქალაქ პულტუსკთან ბრძოლაში. დაჯილდოებული იყო წმ. ანას IV, წმ. სტანისლავის III (ორივე 1915) და წმ. გიორგის IV ხარისხის (1916) ორდენებით. 1917 წელს შტაბს-კაპიტნის წოდებით გადაიყვანეს დვინსკის სამხედრო ოლქის შტაბის რეზერვში. რუსეთის სამოქალაქო ომის დროს უცხოეთის მოქალაქის სტატუსით ცხოვრობდა დონის როსტოვში (განზრახული ჰქონდა ნოვოჩერკასკის ინსტიტუტის დამთავრება). ირიცხებოდა თეთრი მოძრაობის ე. წ. დონის არმიაში. 1919 წლიდან პოდპოლკოვნიკი, პოლკოვნიკი. შემდეგ ემიგრაციაში ცხოვრობდა საფრანგეთში. С.В. Волков. База данных «Участники Белого движения в России» на январь 2016. Буква О. ↑ Одишелидзе Александр, «Памяти героев Великой войны 1914–1918».
Caanoo

GP2X Caanoo, ძირითადად ცნობილია როგორც Caanoo. სტილიზებული CAANOO — ლინუქსზე დაფუძნებული ღია წყაროს მქონე პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლი და პორტაბელური მედიაპლეერი, GP2X Wiz-ის მემკვიდრე, შექმნილი სამხრეთ კორეული კომპანია GamePark Holdings-ის მიერ. გამოვიდა 2010 წლის 16 აგვისტოს სამხრეთ კორეაში. კონსოლი აგრეთვე იყიდებოდა ევროპაშიც. წარდგენილი იქნა 2010 წლის Electronic Entertainment Expo-ს გამოფენაზე. მისი თავდაპირველი ფასი შეადგენდა 150 აშშ დოლარს. კონსოლი არასდროს გამოსულა ჩრდილოეთ ამერიკაში. მიუხედავად იმისა, რომ Caanoo არ იყო Nintendo DS-ის ან PlayStation Portable-ის პირდაპირი კონკურენტი, იგი წარმოადგენდა ღია კოდის მქონე ალტერნატიულ მოწყობილობას. Caanoo GamePark Holdings-ის უკანასკნელი ღია წყაროს მქონე სათამაშო მოწყობილობაა. კომპანიამ შეწყვიტა სათამაშო აპარატული მოწყობილობების შექმნა და გადაერთო პროგრამული უზრუნველყოფის წარმოებაზე. Caanno დაარქივებული 2020-07-02 საიტზე Wayback Machine. — WIZ.info Caanoo File Archive — Openhandhelds Caanoo-ის მიმოხილვა — Play Aia Rulez ↑ Engadget article about Caanoo presentation at E3 2010 ↑ GP2X Caanoo Game System(ინგლისური) ↑ Forum discussion on GamePark Holding's change of plans. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-01-28. ციტირების თარიღი: 2019-06-19
კომბოსტოს ღეროს მალულხორთუმა

კომბოსტოს ღეროს მალულხორთუმა (ლათ. Ceutorhynchus pallidactylus) — მწერი ცხვირგრძელასებრთა ოჯახისა. ზრდასრული ხოჭოს სხეულის სიგრძეა 25–32 მმ. სხეული შავი ფერისაა, ზედა მხარე დაფარულია ბეწვებით და ნაცრისფერი ქერცლით. ხორთუმი მოღუნულია. მატლი მოყვითალო-თეთრია, აქვს ყავისფერი თავი. ჭუპრი მოყვითალო შეფერილობისაა. მავნებელი მწერია. ზიანს აყენებს თავიან კომბოსტოს, ყვავილოვან კომბოსტოს, ბროკოლს. ახლადგამოჩეკილი მატლები მცენარეში (ყუნწში და ღეროში) აკეთებენ ხვრელებს, ჭამენ ღეროს გულგულს და ავსებენ მას ექსკრემენტებით. საბოლოოდ მატლები ღეროს ფესვის ყელამდე გამოღრღნიან და ისე ჩადიან მიწაში. ამ სახით დაზიანებული მცენარე შესაძლოა დაიღუპოს, ან როგორც მინიმუმ, დაუქვეითდეს პროდუქტიულობა. მავნეა გაზაფხულზე, ზაფხულში და შემოდგომაზე. გავრცელებულია ევროპაში. ბრძოლის ღონისძიებები: კომბოსტოს მოსავლის აღების შემდეგ დარჩენილი მცენარეული ნარჩენების განადგურება, სარეველების წინააღმდეგ ბრძოლა, ქიმიური წამლობები (დელტამეტრინის და მავნებლის წინააღმდეგ ეფექტის მქონე სხვა მოქმედ ნივთიერებათა ბაზაზე დამზადებული ინსექტიციდები). ↑ Entomologia Britannica, sistens Insecta Britanniae indigena secundum Linneum deposita. Coleoptera., 1802. ↑ 2.0 2.1 მემარნიშვილი, ნ.; კელენჯერიძე, ნ.; ხეთერელი, ა.. კომბოსტოს წარმოების აგროტექნოლოგია. საქართველოს ფერმერთა ასოციაცია. gfa.org.ge (2018). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-08-28. ციტირების თარიღი: 22 აგვისტო, 2020. ↑ Morris, M.G. (2012). True Weevils. (Coleoptera: Curculioninae, Baridinae, Oroitidinae), Part III. Royal Entomological Society of London Handbook 5 (17d).  ↑ Hoffmann, A. (1950, 1954, 1958). Coléoptères curculionides, Parties I, II, III. Paris: Éditions Faune de France.
გიორგი ოდიშელიძე

გიორგი ზაქარიას ძე ოდიშელიძე (ფრანგ. Georges Odichélidzé; დ. 12 ნოემბერი [ახ. სტ. 25 ნოემბერი], 1899, ყვარელი — გ. 1970, პარიზი, დაკრძალულია შატუს სასაფლაოზე) — ქართველი იუნკერი, საფრანგეთის უცხოური ლეგიონის ოფიცერი. დაამთავრა თბილისის 1-ლი გიმნაზია (1917). 1918 წელს მსახურობდა ქართულ ცხენოსან ასეულში, შემდეგ თელავის მაზრის სამხედრო ბეგარის უფროსის სამმართველოში. 1919 წელს გახდა თბილისის სამხედრო სკოლის, იუნკერთა სასწავლებლის კურსანტი, 1921 წელს — სკოლის ქვეითი ასეულის ზემდეგი. მონაწილეობდა ჩოლოქის (1918 წლის აპრილი), კოჯორ-ტაბახმელას (1921 წლის თებერვალი) და ბათუმის (1921 წლის მარტი) ბრძოლებში. საქართველოს საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ ემიგრაციაში იყო ჯერ სტამბოლში, შემდეგ — საფრანგეთში. იმავე წლის ბოლოს ოთხ ქართველ იუნკერთან (ნიკოლოზ თოხაძე, ივანე ვაჩნაძე, ალექსანდრე ჯინჭარაძე, ალექსანდრე კინწურაშვილი) შეირჩა სასწავლებლად საფრანგეთის სენ–მიქსენის სამხედრო სასწავლებელში, რომლის დამთავრების შემდეგ უმაღლეს სატანკო სასწავლებელში სწავლობდა. 1922 წლიდან მსახურობდა საფრანგეთის უცხოური ლეგიონის რიგებში სირიასა და ალჟირში. 1935 წელს მიიღო კაპიტნის წოდება. II მსოფლიო ომის დასაწყისში, 1940 წლის აპრილში სამხრეთ საფრანგეთში, ბარკარესის სამხედრო ბანაკში დაავალეს ქართული შენაერთის (unité géorgienne) შექმნა. 1941-1943 წლებში მაიორის წოდებით ასრულებდა საფრანგეთის არმიის საჰაერო ჯარების კავშირგაბმულობის სამსახურის უფროსის მოვალეობას. 1943 წელს იბრძოდა ტუნისში, მონაწილეობდა საფრანგეთის განთავისუფლების ოპერაციებში. 1944 წელს გახდა პოლკოვნიკი (კოლონელი). 1945-1947 წლებში იყო საფრანგეთის რესპუბლიკის სამხედრო სამინისტროს რადიოკომუნიკაციების სამსახურის ხელმძღვანელი. სამხედრო პენსიაზე გასვლის შემდეგ მუშაობდა სამოქალაქო სექტორში, აქვეყნებდა პუბლიცისტურ წერილებს. მიღებული ჰქონდა სხვადასხვა ჯილდო, მათ შორის საპატიო ლეგიონის ორდენი. ცოლად ჰყავდა (1938) გენერალ გიორგი კვინიტაძის ქალიშვილი თამარი; შვილები — ნოდარი, მერაბი და ეკატერინე. ოდიშელიძე გიორგი // ქართველები უცხოეთში : წ.1 / რუსუდან დაუშვილი, გრიგოლ კალანდაძე, რუსუდან კობახიძე, გოჩა ჯაფარიძე, თემურ ტარტარაშვილი. - თბ., 2012. - გვ.153-154; Nicoladze, Françoise; Nicoladzé, Révaz. Des Géorgiens pour la France : itinéraires de résistance, 1939-1945. Paris : L'Harmattan, 2007. ISBN 978-2296036222. Mikaberidze, Alexander. "With Honor and Fidelity": Life and Career of Colonel Nicolas Tokhadze of the French Foreign Legion. Tbilisi, 2015. ISBN 978-1-312-89698-7.
1430-იანები

1430-იანი (ათას ოთხას ოცდაათიანი) წლები, ასევე ცნობილი, როგორც 1430-იანები — გრიგორიანული კალენდრის ათწლეული, რომელიც დაიწყო 1430 წლის 1 იანვარს და დასრულდა 1439 წლის 31 დეკემბერს. მოვლენები სარჩევი: 1430 1431 1432 1433 1434 1435 1436 1437 1438 1439 29 მარტი : ოსმალეთის სულთანმა მურად II-მ აიღო ქ. სალონიკი. 23 მაისი : ჟანა დ'არკი ტყვედ ჩაიგდეს ინგლისის მომხრე ბურგუნდოელებმა. ქჰმერების სამეფოს დედაქალაქი, ანგკორი, სუკოტაის სამეფოდან მოსულმა ჯარებმა დაიპყრეს. ქჰმერების სამეფომ არსებობა შეწყვიტა. 14 აგვისტო: დუარტე I გახდა პორტუგალიის მეფე. ზღვაოსანმა ჟილ ეანეშმა გადაკვეთა ბოხადორის კონცხი. დაიწყო აფრიკის სანაპიროების გამოკვლევა. არაგონის მეფე ალფონსო V-მ ნეაპოლთან დაიწყო ომი. შარლ VII-მ პარიზი აიღო. გაიხსნა ფერარა-ფლორენციის საეკლესიო კრება. დაიწყო აფონსუ V მმართველობა. პაჩაკუტი ინკების სახელმწიფოს პირველი მმართველი ხდება.
ნიკოლოზ ოდიშელიძე

ნიკოლოზ ზურაბის ძე ოდიშელიძე (დ. 30 ივნისი, 1861 — გ. 5 ივნისი, 1916, სოფ. კურნიკი, ახლანდ. ტერნოპოლის რაიონი, უკრაინა) — ქართველი აზნაური, რუსეთის იმპერიის არმიის პოლკოვნიკი. გენერალ ილია ოდიშელიძის უფროსი ძმა. დაამთავრა თბილისის გიმნაზია, შემდეგ იუნკერთა ქვეითი სასწავლებელი. ჰქონდა პრაპორშჩიკის (1883), პოდპორუჩიკის (1884), პორუჩიკის (1888), შტაბს-კაპიტნის (1898), კაპიტნისა (1900) და პოდპოლკოვნიკის (1905) წოდებები. მსახურობდა 84-ე შირვანის ქვეით პოლკში. 1909 წელს პოლკოვნიკის წოდებით თადარიგში გავიდა. I მსოფლიო ომის დაწყების შემდეგ, 1914 წელს ე. წ. სახელმწიფო ლაშქარში (არმიის რეზერვი ომიანობისას) გაიწვიეს. მეთაურობდა 153-ე ვორონეჟის ქვეით დრუჟინას. დაიღუპა ბრძოლაში უკრაინის ტერიტორიაზე. დაჯილდოებული იყო წმ. ვლადიმერის III და IV, წმ. სტანისლავის II და წმ. ანას II ხარისხის ორდენებით. ↑ Одишелидзе Николай Зурабович. «Памяти героев Великой войны 1914–1918». ↑ Одишелидзе Николай Зурабович. «Русская армия в Первой мировой войне».
იუტა საქსონიელი

იუტა საქსონიელი (დან. Jutta af Sachsen; დ. 1223 — გ. 2 თებერვალი, 1267) — ასკანიების დინასტიის წარმომადგენელი. დანიის დედოფალი 1239-1250 წლებში როგორც მეფე ერიკ IV-ის მეუღლე. საქსონიის ჰერცოგ ალბრეხტ I-ის ასული. იუტა დაიბადა 1223 წელს გერმანიაში. იგი იყო საქსონიის ჰერცოგ ალბრეხტ I-ისა და მისი მეუღლის, აგნეს ავსტრიელის ქალიშვილი. 1239 წელს იგი მიათხოვეს დანიის უმცროს მეფე ერიკ IV-ს, რითაც იგი დანიის უმცროსი დედოფალი გახდა. მას შემდეგ, რაც 1242 წელს მისი მამამთილი, მეფე ვალდემარ II გარდაიცვალა, ერიკი გახდა მთავარი მეფე და შესაბამისად იუტაც დანიის ერთადერთ დედოფლად იქცა. დედოფალ იუტას ცხოვრების შესახებ არც თუ ისე ბევრი ცნობა არსებობს. ცნობილია, რომ იგი ჩართული იყო დანიელ ბერმონაზვნებთან კონფლიქტში, რომელთაც საბოლოოდ ჩამოართვა ხორბლის მოსავალი და თავის მამულებში წაიღო. ასევე მისი ხელმოწერა ფიქსირდება ერიკ IV-ის დაკრძალვის დოკუმენტზე, იმის თაობაზე, რომ დედოფალმა მას უკანასკნელი სურვილი შეუსრულა და ბერის სამოსით დაკრძალა. მისი დედოფლობა დანიაში სულ 8 წელს გაგრძელდა და 1250 წელს, მაშინ დასრულდა, როცა მეფე ერიკი მოკლეს. ცნობილია, რომ დაქვრივების შემდეგ იუტამ ქალიშვილები დანიაში დატოვა და თავად საქსონიაში დაბრუნდა. უცნობია თარიღი, თუმცა ცნობილია, რომ გერმანიაში ჩასული იუტა მეორედ დაქორწინდა მაგდებურგის ბურგრაფ ბურხარდ VIII-ზე. იგი მისი პირველი ცოლი გახდა და გაუჩინა პირველი ქალიშვილი. იუტა გარდაიცვალა 1267 წლის 2 თებერვალს, მისი საფლავის ადგილი უცნობია. პირველი ქმრისგან: სოფია (1241-1286), ცოლად გაჰყვა შვედეთის მეფე ვალდემარს; კნუდი (1242), გარდაიცვალა ჩვილი; ინგებორგი (1244-1287), ცოლად გაჰყვა ნორვეგიის მეფე მაგნუს VI-ს; იუტა (1246-1284), როსკილეს წმინდა აგნესას დედათა მონასტრის წინამძღვარი; კრისტოფი (1247), გარდაიცვალა ჩვილი; აგნესა (1249-1295), როსკილეს წმინდა აგნესას დედათა მონასტრის წინამძღვარი; მეორე ქმრისგან: სოფია (????-1325), ცოლად გაჰყვა ლანგელანდის ჰერცოგ ერიკ ერიკსონს; Cf. Helmut Lötzke, Die Burggrafen von Magdeburg aus dem Querfurter Hause (11950), Bad Langensalza: Rockstuhl, 22005 (Reprint of the newly set ed. of 1950), pp. 128-132. ISBN 978-3-936030-22-8 Alf Henrikson: Dansk historia (Danish history) (1989) (Swedish) Sven Rosborn (In Swedish): När hände vad i Nordens historia (When did what happen in the historiy of the Nordic countries) (1997) Dansk biografisk Lexikon / VIII. Bind. Holst - Juul (in Danish)
EVO Smart Console

EVO Smart Console (თავდაპირველი სახელწოდება Evo: Phase One) — მულტიმედიური პერსონალური კომპიუტერი და მეშვიდე თაობის ვიდეო თამაშების კონსოლი, შექმნილი კომპანია Envizions-ის მიერ. ბეტა სახელწოდებით EVO: Phase One გამოიცა 2006 წლის 20 ოქტომბერს, ხოლო დასრულებული სახით გამოვიდა 2008 წლის 20 ნოემბერს. სისტემის დავდაპირველი ფასი შეადგენდა 250 აშშ დოლარს. გამოიყენებდა ოპერაციული სისტემის Fedora-ს ერთ-ერთ დისტრიბუტივს „Mirors”. მას თან მოჰყვებოდა სამი ვიდეო თამაში: „SuperTux“, „Kobo Deluxe' “ და „Kid Destiny“. გააჩნდა High Definition-ის მხარდაჭერა, ინტერნეტთან წვდომის ფუნქცია. გარდა ამისა, შეეძლო Windows-ის თამაშების გაშვება. მოიხმარდა AMD Athlon-ის ცენტრალურ პროცესორს 2.9 გჰც ტაქტური სიხშირით, ATI-ის გრაფიკულ ჩიპს HD 3200-ს, 130 გბ მყარ დისკსა და 2 გბ ოპერატიულ მეხსიერებას. მისი წარმოება შეწყდა 2010 წელს. ოფიციალური საიტი EVO Smart Console — Video Game Console Library ↑ Kristian Kissling. (21 ოქტომბერი, 2008) EVO Smart Console: Playstation Competition?. linux-magazine. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-05-01. ციტირების თარიღი: 11 ივლისი, 2010. ↑ Владимир Парамонов. Начинаются поставки игровой консоли EVO Smart Console под управлением Linux. Компьюлента. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-04-13. ციტირების თარიღი: 11 ივლისი, 2010. ↑ Mark Wilson. (22 ოქტომბერი, 2008) Preoder the Linux Evo Smart Console, Toss the 360/PS3/Wii. Gizmodo. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 23 აგვისტო, 2020. ციტირების თარიღი: 23 აგვისტო, 2020.
სვანური მარილი

სვანური მარილი — ტრადიციული, სანელებლებით შეზავებული მარილი. ამზადებენ სვანეთში. სვანეთის ისტორიისა და ეთნოგრაფიის მუზეუმში დაცულია XVI საუკუნის დროინდელი თასი, რომელსაც სვანური მარილის დასამზადებლად იყენებდნენ. ისტორიულად სვანეთი მარილის ნაკლებობას განიცდიდა. ხალხური გადმოცემით, სვანები მარილის ამოსატანად სხვადასხვა ადგილას მიემგზავრებოდნენ . (უმეტესად ზღვის პირას). სვანეთში ამოტანის შემდეგ, რაოდენობის გაზრდის მიზნით, მარილში სხვადასხვა ინგრედიენტებს ურევდნენ. სუფრის მარილთან ერთად, სვანური მარილის ინგრედიენტებია: ნიორი, ქინძის თესლი, უცხო სუნელი, ზაფრანა და დაფქული წითელი წიწაკა (პროპორცია იცვლება გემოვნების მიხედვით), რომლებიც ერთად დამახასიათებელ არომატს ანიჭებენ ამ პროდუქტს. . https://gastroguide.borjomi.com/ge/eqspertis-rchevebi/view/25 http://vinoge.com/samzareulo/sxvadasxva/svanuri-marili https://culinarybackstreets.com/cities-category/tbilisi/2019/cb-on-the-road-49/ ↑ 1.0 1.1 საქართველოს ადგილწარმოშობასთან დაკავშირებული სასურსათო პროდუქტების ატლასი, რომი, 2019 გვ., 83
ოთხმეზური

საკუთარი სახელი ოთხმეზური შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: აკაკი ოთხმეზური — რუსეთის არმიის პოლკოვნიკი გიორგი ოთხმეზური — ისტორიკოსი ირაკლი ოთხმეზური — მწერალი, ემიგრანტი ლაშა ოთხმეზური — ისტორიკოსი, დიპლომატი ოთხმესდური
რცხილაძე

საკუთარი სახელი რცხილაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ავთანდილ რცხილაძე — პოლიტიკოსი გიორგი რცხილაძე — სპორტსმენი (სპორტული ტანვარჯიში) გიორგი რცხილაძე — აგრონომი გრიგოლ რცხილაძე — იურისტი, პოლიტიკოსი, პუბლიცისტი ვასილ რცხილაძე — პედაგოგი, მწიგნობარი ვიქტორ რცხილაძე — თეოლოგი, ისტორიკოსი ირაკლი რცხილაძე — პედიატრი რომან რცხილაძე — კომპოზიტორი, მომღერალი
1420-იანები

1420-იანი (ათას ოთხას ოციანი) წლები, ასევე ცნობილი, როგორც 1420-იანები — გრიგორიანული კალენდრის ათწლეული, რომელიც დაიწყო 1420 წლის 1 იანვარს და დასრულდა 1429 წლის 31 დეკემბერს. მოვლენები სარჩევი: 1420 1421 1422 1423 1424 1425 1426 1427 1428 1429 საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი ხდება მიქელ VI. 2 თებერვალი : მინის დინასტიის მესამე იმპერატორმა იუნლემ დედაქალაქი გადაიტანა ნანკინიდან პეკინში. 26 მაისი : ოსმალეთის სულთანი მეჰმედ I გარდაიცვალა. ტახტზე ავიდა მისი შვილი მურად II. ალექსანდრე I-მა მცხეთის სვეტიცხოვლის საპატრიარქო ეკლესიას შესწირა დავითგარეჯა. 9 სექტემბერი : ბელგიაში ლეუვენის კათოლიკური უნივერსიტეტი დაარსდა. საქართველოს მეფე ალექსანდრე I-მა სპეციალური დროებითი საკომლო გადასახადი შემოიღო, რათა შეეკეთებინა სვეტიცხოველი და მრავალი სხვა ციხე, საყდარი და მონასტერი. ვასილი II გახდა მოსკოვის დიდი მთავარი. დიოგო სილვეშმა აღმოაჩინა აზორის კუნძულები. ინგლისელებმა ალყა შემოარტყეს ქ. ორლეანს. 7 მაისი : ჟანა დ'არკი ორლეანის ალყას ასრულებს. გამარჯვება გადამწყვეტი გახდა ასწლიანი ომისთვის. 18 ივნისი : პატეს ბრძოლაში ფრანგებმა ჟანა დ’არკის ხელმძღვანელობით ინგლისელები დაამარცხეს, რაც გარდატეხის მომენტი გახდა ასწლიან ომში.
დონ-ჰოი-ლოთი

დონ-ჰოი-ლოთი (ტაი. ดอนหอยหลอด) — ჭარბტენიანი ტერიტორია სამუტსონგხრამის პროვინციაში, ბანგკოკის ყურის ჩრდილო-დასავლეთით. იგი1999 წელს დაარსდა და სიგანეში 3, ხოლო სიგრძეში 5 კმ-ია. მდინარე მაე-კლონგის დანალექი ზღვის დანალექთან ერთად ტალახით დაფარულ სისტემას წარმოქმნის, რომელიც ძირითადად Solen Regularis-ითაა დასახლებული. ეს ტაილანდის ყურის ჩრდილოეთში ენდემური სახეობაა და მდონ-ჰოი-ლოთი აღნიშნული სახეობის პოპულაციით უდიდესია. ჭარბტენიან ტერიტორიასა და მეზობელ მანგროს ტყეების სანაპიროებზე 18 სახეობის ფრინველი და 42 სახეობის უხერხემლოა დაფიქსირებული. დონ-ნაის მახლობლად პრინც აპაკონ კიანტივონგის სამარხი მდებარეობს, რომელსაც ტაილანდელები ხშირად სტუმრობენ. 2001 წლის 5 ივლისიდან დონ-ჰოი-ლოთი რამსარის კონვენციის 1099-ე ძეგლად შეიტანეს. ↑ Don Hoi Lot. ციტირების თარიღი: 25 April 2018. ეროვნული რესურსებისა და გარემოსდაცვითი პოლიტიკისა და დაგეგმარების ოფისი დონ-ჰოი-ლოთის შესახებ
ისპანი II

ისპანი II — სფაგნუმიანი ტორფნარიანი ჭაობი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, მდებარეობს ბათუმიდან 28 კილომეტრში, ქობულეთის სახელმწიფო ნაკრძალის ფარგლებში. 1997 წლიდან ისპანი II რამსარის კონვენციის საერთაშორისო მნიშვნელობის მქონე ჭარბტენიანი ტერიტორიაა. ტორფნარი ინახავს მნიშვნელოვან არქეოლოგიურ ღირსშესანიშნაობებს, ნამოსახლარებს, რომელიც თარიღდება ძვ. წ. IV-III საუკუნეებით. ისპანის ტორფნარი ჟანგბადის ამოუწურავი წყაროა და უმნიშვნელოვანეს როლს ასრულებს ნახშირბადის წარმოქნის ციკლში. ისპანის ტორფნარი ქობულეთს წყალდიდობისგან იცავს. სფაგნუმის ხავსი ისრუტავს წყალს, რის გამოც მის მოცულობასთან შედარებით გაცილებით დიდი რაოდენობის წყლის დატევა შეუძლია. ქობულეთის დაცული ტერიტორია