გაეროს გენერალური მდივანი

გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის გენერალური მდივანი (UNNSG, SG ან SecGen) — გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის მთავარი ადმინისტრაციული ოფიცერი და გაეროს სამდივნოს ხელმძღვანელი. გენერალური მდივნისა და სამდივნოს როლი ასახულია გაეროს ქარტიის XV თავში (მუხლები 97-დან 101-მდე). თუმცა, ოფისის კვალიფიკაცია, შერჩევის პროცესი და ვადა ღიაა ინტერპრეტაციისთვის; ისინი დადგენილია ჩვეულებით. გენერალურ მდივანს ნიშნავს გენერალური ასამბლეა უშიშროების საბჭოს წარდგინებით. ვინაიდან რეკომენდაცია უნდა მოდიოდეს უშიშროების საბჭოსგან, საბჭოს ხუთი მუდმივი წევრიდან ნებისმიერს შეუძლია ვეტო დაადოს ნომინაციას. გენერალური მდივნების უმეტესობა არის კომპრომისული კანდიდატები და ნაკლებად არიან პოპულარულები. არაოფიციალური კვალიფიკაცია წინა შერჩევის პრეცედენტით შეიქმნა. დანიშნული პირი არ შეიძლება იყოს უშიშროების საბჭოს ხუთი მუდმივი წევრიდან რომელიმეს მოქალაქე. 1997 წლის გენერალური ასამბლეის 51/241 რეზოლუციაში ნათქვამია, რომ „საუკეთესო კანდიდატის“ დანიშვნისას სათანადო ყურადღება უნდა მიექცეს დანიშნულების ეროვნული წარმომავლობის რეგიონულ (კონტინენტურ) როტაციას და გენდერულ თანასწორობას,თუმცა გენერალური მდივნის თანამდებობა ჯერ არც ერთი ქალს დაუკავებია. ყველა დანიშნული პირი პროფესიითა და კარიერით დიპლომატია. ვადის ხანგრძლივობა დისკრეციულია, მაგრამ 1971 წლიდან ყველა გენერალური მდივანი დაინიშნა ხუთწლიანი ვადით. 1961 წლიდან ყველა გენერალური მდივანი ხელახლა იქნა არჩეული მეორე ვადით, გარდა ბუტროს ბუტროს-გალისა, რომელსაც ვეტო დაადო ამერიკის შეერთებულმა შტატებმა 1996 წელს. არსებობს ჩვეულებითი, მაგრამ არაოფიციალური, ვადის ლიმიტი ორი სრული ვადით, რომელიც დადგეინდა, როდესაც ჩინეთმა, 1981 წლის შერჩევისას, დადო რეკორდული 16 ვეტო კურტ ვალდჰაიმის მესამე ვადით არჩევას. 1981 წლის შემდეგ არცერთ გენერალურ მდივანს არ უცდია მესამე ვადის მოპოვება. შერჩევის პროცესი გაუმჭვირვალეა და ხშირად ადარებენ პაპის კონკლავს . 1981 წლიდან უშიშროების საბჭომ კენჭისყრა ფარულად მიიღო ჩალის გამოკითხვების სერიაში; შემდეგ ის გამარჯვებულ კანდიდატს წარუდგენს გენერალურ ასამბლეას რატიფიკაციისთვის. არცერთი კანდიდატი არ ყოფილა უარყოფილი გენერალური ასამბლეის მიერ და მხოლოდ ერთხელ, 1950 წელს, კანდიდატს კენჭი უყარეს გაეროს უშიშროების საბჭოს ვეტოს მიუხედავად. 2016 წელს გენერალურმა ასამბლეამ და უშიშროების საბჭომ მოითხოვეს ნომინაციები და პირველად ჩაატარეს საჯარო დებატები. თუმცა, უშიშროების საბჭომ ხმა მისცა ფარულად და მიჰყვა იგივე პროცესს, როგორც წინა შერჩევისას, რის გამოც გენერალური ასამბლეის პრეზიდენტი ჩიოდა, რომ ეს „არ შეესაბამება წევრობის მოლოდინებს და ღიაობისა და გამჭვირვალობის ახალ სტანდარტს“. გენერალური მდივნის როლი აღწერილია, როგორც ადვოკატის, დიპლომატის, საჯარო მოხელისა და აღმასრულებელი დირექტორის ფუნქციებისა და პასუხისმგებლობების გაერთიანება. გაეროს ქარტია განსაზღვრავს გენერალურ მდივანს, როგორც გაეროს „მთავარ ადმინისტრაციულ ოფიცერს“ და საშუალებას აძლევს მას შეასრულოს „სხვა ფუნქციები, რომლებიცმ ას დაევალება“ გაეროს სხვა ორგანოების მიერ. ქარტია ასევე უფლებას აძლევს გენერალურ მდივანს აცნობოს უშიშროების საბჭოს „ნებისმიერი საკითხის შესახებ, რომელიც მისი აზრით შეიძლება საფრთხეს შეუქმნას საერთაშორისო მშვიდობასა და უსაფრთხოებას“. ეს დებულებები განიმარტება, როგორც ფართო თავისუფლების მინიჭება ოფისის მფლობელებისთვის, რათა შეასრულოს სხვადასხვა როლი, რაც შეეფერება მის პრეფერენციებს, უნარების კომპლექტს ან გარემოებებს. გენერალური მდივნის რუტინული მოვალეობები მოიცავს სამდივნოს საქმიანობისა და მოვალეობების ზედამხედველობას; გაეროს ორგანოებთან სესიებზე დასწრებას; კონსულტაციებს მსოფლიო ლიდერებთან, მთავრობის წარმომადგენლებთან და სხვა დაინტერესებულ მხარეებთან და მოგზაურობას მსოფლიოში, რათა ყურადღება მიაქციოს გარკვეულ საერთაშორისო საკითხებს. გენერალური მდივანი აქვეყნებს ყოველწლიურ ანგარიშს გაეროს მუშაობის შესახებ, რომელიც მოიცავს მისი საქმიანობის შეფასებას და სამომავლო პრიორიტეტებს. გენერალური მდივანი ასევე არის გაეროს სისტემის მთავარი აღმასრულებელი საბჭოს საკოორდინაციო საბჭოს (CEB) თავმჯდომარე, ორგანო, რომელიც შედგება გაეროს ყველა ფონდის, პროგრამისა და სპეციალიზებული სააგენტოს ხელმძღვანელებისგან, რომელიც წელიწადში ორჯერ იკრიბება არსებითი და მართვის საკითხების განსახილველად, რომლებიც გაეროს სისტემის წინაშე დგას. გენერალური მდივნის ბევრი უფლებამოსილება არაფორმალურია და ღიაა ინდივიდუალური ინტერპრეტაციისთვის; ზოგიერთმა დანიშნულმა უფრო მეტი აქტივისტის როლი აირჩია, ზოგი კი უფრო ტექნოკრატიული ან ადმინისტრაციული იყო. გენერალური მდივანი ხშირად ეყრდნობა მათი „კარგი თანამდებობების“ გამოყენებას, რომელიც აღწერილია, როგორც „საჯარო და პირადად გადადგმული ნაბიჯები, რომლებიც ეყრდნობა მის დამოუკიდებლობას, მიუკერძოებლობას და მთლიანობას, რათა თავიდან აიცილოს საერთაშორისო დავების წარმოშობა, ესკალაცია ან გავრცელება“. შესაბამისად, დამკვირვებლები ახასიათებენ ოფისს, როგორც „მსოფლიოში ყველაზე თვალსაჩინო დაშინების ამბიონს“ ან „მსოფლიოს მოდერატორს“. მაგალითები მოიცავს დაგ ჰამარშოლდის მიერ არაბ-ისრაელის კონფლიქტის მეომარ მხარეებს შორის ზავის ხელშეწყობას, ხავიერ პერეს დე კუელარის მოლაპარაკებას ირან-ერაყის ომში ცეცხლის შეწყვეტის შესახებ და უ ტანის როლი კუბის სარაკეტო კრიზისის დეესკალაციაში. გენერალური მდივნის ოფიციალური რეზიდენცია არის თაუნჰაუსი 3 Sutton Place-ში, მანჰეტენი, ნიუ-იორკში, ამერიკის შეერთებული შტატები. თაუნჰაუსი აშენდა ან მორგანისთვის 1921 წელს და გადაეცა გაერთიანებული ერების ორგანიზაციას 1972 წელს. ჯები ლი ჰამარშელდი ტანი ვალდჰაიმი პერეს დე კუელიარი ბუტროს-გალი ანანი პანი გუტერეში ჯოდოკ ტროი (2020) " გაეროს გენერალური მდივანი, როგორც საერთაშორისო საჯარო მოსამსახურე. " საერთაშორისო ისტორიის მიმოხილვა გაეროს გენერალური მდივნის ვებგვერდი როგორ ინიშნება გენერალური მდივანი? გლობალური პოლიტიკის ფორუმი – გაეროს გენერალური მდივანი ანგარიში ახალი გენერალური მდივნის დანიშვნის პროცესის შესახებ ვინ იქნება შემდეგი გენერალური მდივანი? (2006 წლის კამპანიების ვებსაიტი) ↑ Urquhart, Brian (28 January 2009). „The Next Secretary-General: How to Fill a Job With No Description“. Foreign Affairs: America and the World (ინგლისური). ISSN 0015-7120. ციტირების თარიღი: 3 September 2020. ↑ Kofi Annan: Job at a Glance. Educational Broadcasting Corporation (2002). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-04-20. ციტირების თარიღი: 2023-12-16. ↑ Appointing the UN Secretary-General. Security Council Report, Inc..  ↑ 4.0 4.1 4.2 The Role of the UN Secretary-General. ↑ Appointment Process: United Nations Secretary-General. ციტირების თარიღი: 19 August 2023 ↑ Sengupta, Somini (21 July 2016). „Secrecy Reigns as U.N. Seeks a New Secretary General“. The New York Times. ↑ „A Well-Read Secretary General“. The New York Times. 13 December 1981. ციტატა: „With a figurative puff of white smoke, the United Nations Security Council finally selected a new Secretary-General – a seasoned and soft-spoken diplomat from Peru, Javier Perez de Cuellar.“ ↑ Barrett, George (13 October 1950). "Position of U.N. Chief Aide is Thrust Into Uncertainty". The New York Times. p. 1. ↑ Letter from Mogens Lykketoft to All Permanent Representatives and Permanent Observers to the United Nations, 21 July 2016 (21 July 2016). ↑ 10.0 10.1 10.2 10.3 The role of the Secretary-General (22 April 2015). ციტირების თარიღი: 2 September 2020 ↑ The Secretary-General Is Dead; Long Live the Secretary-General en-US (10 October 2016). ციტირების თარიღი: 2 September 2020 ↑ Teltsch, Kathleen. "Town House Offered to UN", The New York Times, 15 July 1972. Retrieved 27 December 2007. ↑ Stout, David (26 October 1996). „Lord Gladwyn Is Dead at 96; Briton Helped Found the UN“. The New York Times. ციტირების თარიღი: 31 October 2008. ↑ 14.0 14.1 14.2 14.3 14.4 14.5 An Historical Overview on the Selection of United Nations Secretaries-General. UNA-USA. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 25 ოქტომბერი 2007. ციტირების თარიღი: 30 September 2007 ↑ The United Nations: Trygve Haldvan Lie (Norway). Retrieved 13 December 2006. ↑ Linnér, S. (2007). Dag Hammarskjöld and the Congo crisis, 1960–61. დაარქივებული 5 April 2012 საიტზე Wayback Machine. . Page 28. Uppsala University. (22 July 2008). ↑ The United Nations: Dag Hammarskjöld (Sweden). Retrieved 13 December 2006. ↑ The United Nations: U Thant (Myanmar). Retrieved 13 December 2006. ↑ Nossiter, Bernard D. (29 October 1981). „China Continues to Bar Waldheim Renomination“. The New York Times (ინგლისური). ISSN 0362-4331. ციტირების თარიღი: 14 February 2019. ↑ The United Nations. Waldheim elected U.N. secretary-general. ციტირების თარიღი: 14 February 2019 ↑ The United Nations: Kurt Waldheim (Austria). Retrieved 13 December 2006. ↑ The United Nations: Javier Pérez de Cuéllar (Peru). Retrieved 13 December 2006. ↑ The United Nations: Boutros Boutros-Ghali (Egypt). Retrieved 13 December 2006. ↑ „Kofi Annan of Ghana recommended by Security Council for appointment as Secretary-General of United Nations“ (პრეს-რელიზი). United Nations. 13 December 1996. ციტირების თარიღი: 12 December 2006. ↑ Traub, James (2006). The Best Intentions. New York: Farrar, Straus and Giroux, გვ. 66–67. ISBN 978-0-374-18220-5.  ↑ „General Assembly appoints Kofi Annan of Ghana as seventh Secretary-General“ (პრეს-რელიზი). United Nations. 17 December 1996. ციტირების თარიღი: 12 December 2006. ↑ The United Nations: The Biography of Kofi A. Annan. Retrieved 13 December 2006. ↑ „Ban Ki-moon gets second term as UN chief“. The Globe and Mail. 22 June 2011. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 24 June 2011. ↑ Ban Ki-moon is sworn in as next Secretary-General of the United Nations. United Nations.