laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
მეწინავე დროშის საბარათაშვილოსა და სომხითის აღწერა

„მეწინავე დროშის საბარათაშვილოსა და სომხითის აღწერა“ — ქართლის მეფის, ვახტანგ VI-ის ბრძანებით ვახუშტი ბატონიშვილისა და მდივან გივი თუმანიშვილის მიერ 1721 წელს ქვემო ქართლში, მეწინავე სადროშოში-საბართაშვილო-სომხითში ჩატარებული მოსახლეობის აღწერა (დავთარი). დოკუმენტი პლატონ იოსელიანის არქივში აღმოაჩინა ექვთიმე თაყაიშვილმა, რომლის თხოვნით იოსელიანის ქვრივმა, ანა ბაგრატიონ-მუხრანელმა ხელნაწერი ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელ საზოგადოებას გადასცა. „აღწერა“ განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი წყაროა ქვემო ქართლის ტოპონიმიკისათვის, რომელმაც მნიშვნელოვნად იცვალა სახე XIX საუკუნეში ბერძენ და სომეხ მოახალშენეთა დამკვიდრებასთან დაკავშირებით. მასალანი საქართველოს სტატისტიკურის აღწერილობისა მეთვრამეტე საუკუნეში : I აღწერა მეწინავე დროშისა საბარათაშვილოსა და სომხითისა, შედგენილი მეფის ვახტანგ მეექვსის ბრძანებით ვახუშტი ბატონიშვილისა და გივი თუმანიშვილის მიერ 1721 წელს. / გამოცემული ე. თაყაიშვილის რედაქტორობით. - თბილისი : ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების გამოცემა N 80, 1907 (სტ. "ძმობა").
აღწერა არაგვის ხეობისა

აღწერა არაგვის ხეობისა — ქართლ-კახეთის მეფის, ერეკლე II-ის ბრძანებით არაგვის ხეობის მოსახლეობის 1774 წელს შესრულებული აღწერა. დოკუმენტი შედგენილია ლუარსაბ მაყაშვილისა და მანუჩარ თუმანიშვილის (მდივან გორჯასპის შვილი) მიერ. 1907 წელს გამოსცა ექვთიმე თაყაიშვილმა. „აღწერაში“ მოყვანილია არაგვის ხეობაში მცხოვრებთა გვარები, მათი სახლობის სოფლები და თემები. მასალანი საქართველოს სტატისტიკურის აღწერილობისა მეთვრამეტე საუკუნეში : I აღწერა მეწინავე დროშისა საბარათაშვილოსა და სომხითისა, შედგენილი მეფის ვახტანგ მეექვსის ბრძანებით ვახუშტი ბატონიშვილისა და გივი თუმანიშვილის მიერ 1721 წელს. II აღწერა არაგვის ხეობისა, შედგენილი მეფის ირაკლი მეორის ბრძანებით ლუარსაბ მაყაშვილის და მანუჩარ თუმანიშვილის მიერ 1774 წელს / გამოცემული ე. თაყაიშვილის რედაქტორობით. - თბილისი : ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების გამოცემა N 80, 1907 (სტ. "ძმობა").
კარაკალას ედიქტი

კარაკალას ედიქტი, ანტონინეს კონსტიტუცია (ლათ. Constitutio Antoninian) — რომის იმპერატორ კარაკალას მიერ 212 წელს გამოცემული კანონი, რომლის მიხედვითაც რომის მოქალაქეობა მიენიჭა, რომის იმპერიაში მცხოვრებ ყველა ადამიანს. ედიქტის გამოცემის ძირითადი მიზეზი ფისკალური იყო, იმპერატორს სურდა საგადასახო სისტემისათვის დაექვემდებარებინა ყველა ქვეშევრდომი და გაეზარდა სამხედრო მოსამსახურეთა რიცხვი, მანამდე ჯარში სამსახური მხოლოდ რომის მოქალაქეებს შეეძლოთ. 212 წლამდე რომის მოქალაქეებად ითვლებოდნენ მხოლოდ იტალიის და რამდენიმე ქალაქის და პროვინციის მცხოვრებნი, დანარჩენები კი ითვლებოდნენ ლათინური სამრთლის პირებად ან პერეგრინებად. მოტივები, რის გამოც იმპერატორმა ეს კანონი გამოსცა მაინც გაურკვეველია, ზოგიერთი ისტორიკოსი ცდილობს დაუკავშირს ეს ამბები გეტასთან უთანხმოებას, მაგრამ ეს აზრი არადამაჯერებელია. თანამედროვე ისტორიკოსებიდან ედიქტის შესახებ წერს მხოლოდ დიონ კასიუსი. ედიქტი შემონახულია ბერძნულენოვან პაპირუსზე. The Roman Law Library, incl. Constitutiones principis დაარქივებული 2012-08-31 საიტზე Wayback Machine. Дион Кассий. («Римская история», книга LXXVIII, глава 9. На англ. языке
ბახტრიონის ციხის ეკლესია

ბახტრიონის ციხის ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტში, დგას ბახტრიონის ციხის აღმოსავლეთით. ზოგადი ნიშნებით ეკლესია გვიან საუკუნეებს მიეკუთვნება. ეკლესია უაფსიდოა. ნაგებია რიყის ქვით. შესასვლელი მას სამხრეთიდან აქვს, სარკმლები კი აღმოსავლეთითა და დასავლეთითაა. დარბაზი ერთიანი ცილინდრული კამარითაა გადახურული. ტრაპეზი მარცხენა კუთხეშია მიშენებული. დვალი თ.; ბერძენიშვილი ც., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 69.
ბოჭორმის წმინდა გიორგის ხატი

ბოჭორმის წმინდა გიორგის ხატი — სალოცავი ახმეტის მუნიციპალიტეტში, დგას ნასოფლარ ბოჭორმის შუაგულში, მთის ფერდობზე. საკულტო ნაგებობა გეგმით სწორკუთხაა (4 X 2,8 მ), ნაშენია ფიქლით. წყობა მშრალია. შესასვლელი დასავლეთიდან აქვს. ინტერიერში ჩრდილოეთ კედლის დასავლეთ კუთხე და დასავლეთ კედელი მომრგვალებული აქვს. სამხრეთ კედელში კვადრატული სარკმელია, ჩრდილოეთისაში - პატარა ნიში. სახურავი ცალფერდაა. გადახურულია სიპებით. ბაქრაძე მ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 71.
ილიურთის წმინდა გიორგის ეკლესია

ილიურთის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტში, დგას სოფელ ილიურთის შუაში. აგებულია 1870 წელს. ეკლესია ცენტრალურგუმბათოვანი ნაგებობაა, ნაშენია ფიქალით და თიხით. შიგნიდან და გარედან შელესილი და შეთეთრებულია. შენობის გეგმის გარეგან კვადრატში (6,9 X 6,9 მ) ჩაწერილია ჯვარი. ჯვრის აღმოსავლეთ მკლავი, რომელიც დანარჩენ მკლავებთან შედარებით ორჯერ უფრო ღრმაა, ნახევარწრიული შვერილი აფსიდითაა დასრულებული. დანარჩენი მკლავები სწორკუთხაა. გარედან აფსიდის გამონაშვერი შვიდწახნაგოვანია. დასავლეთ მკლავის ღერძზე განიერი და მაღალი თაღოვანი შესასვლელია. აფსიდში, სამხრეთ და ჩრდილოეთ მკლავებში თითო თაღოვანი სარკმელია. ჩრდილოეთ და სამხრეთ სარკმლები აღმოსავლეთ სარკმელთან შედარებით ორჯერ განიერია და თითქმის პარალელური წირთხლები აქვთ. საკურთხეველში ფიქლით ნაწყობი და შელესილი ტრაპეზი დგას. აფსიდის წინ წყვილი პილასტრი და მათზე დაყრდნობილი საბჯენი თაღია. ეს კონსტრუქცია აფსიდს მკლავის დანარჩენ სივრციდან გამოჰყოფს. საკურთხევლის ბაქანი შემაღლებულია. მას ნახევარწრიული ამბიონი აქვს. შიგნით წრიული და გარედან რვაწახნაგა გუმბათი ეყრდნობა მკლავების გადაკვეთაზე კედლის შვერილებს. გუმბათის ყელში რვა სარკმელია. გუმბათქვეშა კვადრატიდან გუმბათის ყელის წრიულ მოხაზულობაზე გადასასვლელად გამოყენებულია აფრები. ეკლესიას დასავლეთით, ჩრდილოეთით და სამხრეთით კარიბჭეები ეკვრის. დასავლეთ კარიბჭე ეკლესიის ფასადის სიგანისაა. მისი დასავლეთ კედელი სამი, ხოლო ჩრდილოეთის და სამხრეთის თითო სწორკუთხა მალით არის გახსნილი. ჩრდილოეთ და სამხრეთ კარიბჭეები გეგმით თითქმის კვადრატულია, რომლებიც სამ მხარეს გახსნილნი არიან სწორკუთხა მალით და ორკალთა სახურავი ხურავთ. ეკლესიას და კარიბჭეებს მარტივი, თაროსებრი ლავგარდანი აქვს. დვალი თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 93-94.
ნაციხვარის ეკლესია

ნაციხვარის ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტში, დგას ნასოფლარ ნაციხვარის განაპირას, ჩრდილოეთით. განეკუთვნება XIX საუკუნეს. ეკლესია თავისუფალი ჯვრის ტიპის ნაგებობაა. შენობის ბირთვი, ჩვეულებისამებრ, გუმბათქვეშა კვადრატია, რომელსაც ერთვის სამი თანაბარი სიღრმის სწორკუთხა მკლავი და აბსიდიანი საკურთხეველი (შიგნითა ზომები ღერძებზე: 6 X 4,8 მ). გეგმა გარედანაც ჯვაროვანია. ჯვრის მკლავებიდან აღმოსავლეთისა აფსიდის ხუთწახნაგა შვერილითაა დასრულებული, დანარჩენი სამი სწორკუთხაა. დასავლეთ, სამხრეთ და ჩრდილოეთ მკლავების წინ გეგმით თითქმის კვადრატული (2,8 X 2,4 მ) და თაღებით გახსნილი კარიბჭეებია. შენობის საშენ მასალად ძირითადად ფიქალია გამოყენებული. გარეთა კუთხეები და კარიბჭეების სვეტები ტლანქად დამუშავებული ქვითაა ნაწყობი. კედლები შიგნით და გარეთ შელესილი და შეთეთრებულია. ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია: ეკლესიას აღარ აქვს გუმბათი, დანგრეულია საკურთხევლის ზედა ნაწილი. კარიბჭეებისგან შემორჩენილია მხოლოდ სვეტები და ალაგ-ალაგ თაღების ქუსლების ნაწილები. ერთადერთი შესასვლელი ეკლესიას დასავლეთიდან აქვს. კარი თაღოვანია. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აბსიდია, რომელიც მკლავის დანარჩენი სივრციდან წყვილი პილასტრითა და მათზე დაყრდნობილი საბჯენი თაღითაა გამოყოფილი. აბსიდის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია. სარკმლის მარცხნივ, აბსიდის ჩრდილოეთ კიდეში, გეგმით ოვალური თაღოვანი ნიშია, რომლის ნახევარი პილასტრშია მიქცეული. სამხრეთ და ჩრდილოეთ მკლავების ღერძებზე ნახევარწრიული თაღით გადახურული თითო განიერი სარკმელია, რომლებსაც თითქმის პარალელური წირთხლები და პორიზონტალური რაფა აქვთ. ჯვრის ოთხივე მკლავი ცილინდრული კამარითაა გადახურული, რომელთა ქუსლებთან გამოყოფილია მარტივი პროფილის იმპოსტები. ჯვრის მკლავების გადაკვეთაზე აღმართული იყო გუმბათი. გუმბათქვეშა კვადრატიდან გუმბათის ყელის წრიულ მოხაზულობაზე გადასვლა განხორციელებულია გუმბათქვეშა კვადრატის კუთხეებში გამოყვანილი აფრებით. ეკლესიის ფასადები მოურთველია. შენობა გადახურულია თუნუქით. დვალი თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 126-127.
ფარსმის ეკლესია

ფარსმის ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტში, დგას ნასოფლარ ფარსმას აღმოსავლეთით, სასაფლაოს მახლობლად. თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით. ეკლესია დარბაზულია (4,5 X 3,8 მ), უაფსიდო. ნაშენია ფიქალით. წყობა მშრალია. ძეგლი დაზიანებულია: ჩამონგრეულია სახურავი; დანგრეულია აღმოსავლეთ კედელი. ეკლესიაში შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარი ბრტყლად არის გადახურული. სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედელში გაჭრილია თითო სწორკუთხა სარკმელი. კიკაჩეიშვილი პ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 139.
ფარსმის წმინდა გიორგის ხატი

ფარსმის წმინდა გიორგის ხატი — კომპლექსი, სალოცავი ახმეტის მუნიციპალიტეტში, დგას ნასოფლარ ფარსმას აღმოსავლეთით, გორაკის წვერზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ხატს საზეიმო-საკულტო მნიშვნელობა ჰქონდა. ხატობა 29 ივლისს (ძველი სტილით) იმართებოდა. ციხე-სახლი (4,15 X 4,3 მ, სიმაღლე 6,5 მ) ორსართულიანია, გეგმით ოთხკუთხა. პირველ სართულზე შესასვლელი სამხრეთიდანაა, მიწის დონიდან 1,9 მეტრზე. ამ სართულზე დასავლეთ კედელში სათოფურია, აღმოსავლეთ კედელში - ნიში. მეორე სართულზე, ოთხსავე კედელში, თითო სათოფურია. სამხრეთ კედელში - ერთი სარკმელი. სართულშუა გადახურვა ხის ყოფილა (შემორჩენილია კოჭების ბუდეები). სახლი გადახურულია ფიქლის ფილებით. სახურავი ცალფერდაა. ხუციშვილი მ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 142-143.
ფარსმის წმინდა თევდორეს ხატი

ფარსმის წმინდა თევდორეს ხატი — სალოცავი ახმეტის მუნიციპალიტეტში, მდებარეობს ნასოფლარ ფარსმას სამხრეთ-აღმოსავლეთით. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. სალოცავი გეგმით (5,3 X 4,8 მ) სწორკუთხა კოშკია. ნაგებია ფიქალით - მშრალად. ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია. შემორჩენილია პირველი სართული და მეორე სართულის კედლების ნაწილი. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. კარი ისრული თაღითაა გადახურული. სართულის დანარჩენი კედლები ყრუა. შენობის კონსტრუქციული მდგრადობის მიზნით, შიგნით, ოთხივე კუთხეში, მთელ სიმაღლეზე, გადებულია ფიქლის მოზრდილი ფილები. მათ შორის სამხრეთ-დასავლეთ კუთხის ერთ-ერთ ფილაზე აწყვია სარიტუალო ინვენტარი. გარედან შესასვლელის თავზე, კედლიდან გამოშვერილია ხის ძელი. ამავე ფასადზე წყობის ორ ქვაზე მარტივი გეომეტრიული სახეებია გამოსახული. ბაქრაძე მ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 143.
მუცამუდუ

მუცამუდუ (ფრანგ. Mutsamudu, არაბ.: موتسامودو) — მოსახლეობის რაოდენობით კომორის კუნძულების კავშირის მეორე ქალაქი, რომელიც დაარსდა 1482 წელს. ასევე კუნძულ ნძუანის (ანჟუანი) ცენტრი და ყველაზე დიდი ქალაქია. მუცამუდუში დაიბადა კომორის კუნძულების კავშირის პრეზიდენტი აჰმედ აბდალა სამბი. ქალაქში მდებარეობს საზღვაო პორტი, ძველი ციტადელი, ბევრი მაღაზია ვიწრო ქუჩებში. ქალაქში კლიმატი ზღვის ტროპიკულია. ტემპერატურის საშუალო დიაპაზონია — 27 °C-დან 32 °C-მდე. ყველაზე ცხელი პერიოდი (ზაფხული) იწყება დეკემბერში და მთავრდება აპრილში. ↑ Daley, Suzanne (1997-09-29). „Indian Ocean Island Yearns to Retie Colonial Bond“. New York Times. ციტირების თარიღი: 2008-03-29. დამოწმებას აქვს ცარიელი უცნობი პარამეტრ(ებ)ი: |coauthors= (დახმარება)
ფომბონი

ფომბონი (ფრანგ. Fomboni, არაბ.: فمبونى) — მოსახლეობის რაოდენობით კომორის კუნძულების კავშირის მესამე ქალაქი (18 277 მაცხოვრებელი 2012 წელს). ასევე კუნძულ მვალის (მოჰელი) ცენტრი და ყველაზე დიდი ქალაქია. ქალაქში არის ძველი ბაზარი და ნავმისადგომი. ↑ Fomboni. LonelyPlanet.com.
Kings of Leon

Kings of Leon — 2000 წელს ნეშვილში, ტენესიში ჩამოყალიბებული როკ-ჯგუფი. ჯგუფი შემქნელებად მოიაზრებიან ძმები: ქელებ ფოლოუილი (მთავარი ვოკალი, აკუსტიკური გიტარა), ნათან ფოლოუილი (დრამი, დასარტყმელი საკრავები, ბეკ-ვოკალი) და ჯარედ ფოლოუილი (ბას-გიტარა, ბეკ-ვოკალი), მათსავე ბიძაშვილ მეთიუ ფოლოუილთან (მთავარი გიტარა, ბეკ-ვოკალი) ერთად. ჯგუფის ადრეული მუსიკა სამხრეთული როკისა და ბლუზის ნაზავს წარმოადგენდა, თუმცაღა თანდათანობით მათი მუსიკალური კურსივი შეიცვალა და ჯგუფმა მოიცვა ისეთი ჟანრები, როგორებიცაა: ალტერნატიული როკი, არენა როკი. ჯგუფმა თავდაპირველად წარმატებას დიდ ბრიტანეთში მიაღწია, რაც გამოიხატა ცხრა ტოპ 40 სინგლით, 2008 წელს მიღებული ორი BRIT Awards-ით და მათი სამივე ალბომის ბრიტანეთის ალბომების ჩარტის საუკეთესო ხუთეულში შესვლით. მესამე ალბომმა Because of the Times ჩარტებში პირველი ადგილი დაიკავა. 2008 წლის სექტემბერში გამოსულმა ალბომმა, სახელწოდებით Only by the Night ჯგუფს ამერიკულ ჩარტებშიც დაუმკვიდრა ადგილი. ალბომში შესულმა სიმღერებმა Sex on Fire, Use Somebody) და Notion პირველი ადგილი დაიკავეს ცხელი თანამედროვე როკ-სიმღერების ჩარტში. სწორედ ეს ალბომი გახდა პირველი, რომელმაც ამერიკაში გაყიდვების მიხედვით პლატინის სტატუსი მოიპოვა, ხოლო იგივე სტატუსი ავსტრალიაში გაყიდვების მიხედვით 9 ცალი მოიპოვა. ჯგუფის მეხუთე ალბომი Come Around Sundown 2010 წლის 18 ოქტომბერს გამოვიდა, რასაც 2013 წელს მოჰყვა მეექვსე ალბომი, სახელწოდებით Mechanical Bull. კელებ ფოლოუილი – მთავარი ვოკალი, აკუსტიკური გიტარა (2000-დღემდე) მეთიუ ფოლოუილი – მთავარი გიტარა, ფორტეპიანო, ბეკ-ვოკალი (2000-დღემდე) ჯარედ ფოლოუილი – ბასი, ფორტეპიანო, სინთეზატორი, ბეკ-ვოკალი (2000-დღემდე) ნეითან ფოლოუილი – დრამი, დასარტყმელი საკრავები, ბეკ-ვოკალი (2000-დღემდე) ტურნეს წევრები კრისტოფერ კოულმენი – აკუსტიკური გიტარა, ფორტეპიანო, დასარტყმელი საკრავები, ბეკ-ვოკალი (2010–2014) ითენ ლაკი – აკუსტიკური გიტარა, ფორტეპიანო, დასარტყმელი საკრავები, ბეკ-ვოკალი (2014-დღემდე) Youth & Young Manhood (2003) Aha Shake Heartbreak (2004) Because of the Times (2007) Only by the Night (2008) Come Around Sundown (2010) Mechanical Bull (2013) Walls (2016) When You See Yourself (2021) Can We Please Have Fun (2024) ოფიციალური საიტი
არნო ჰოლცი

არნო ჰოლცი (გერმ. Arno Holz; დ. 26 აპრილი, 1863, რასტენბურგი — გ. 26 ოქტომბერი, 1929, ბერლინი) — გერმანელი მწერალი; გერმანული ნატურალიზმის თეორეტიკოსი. თავდაპირველად წერდა ლირიკულ ლექსებს (კრებულები „დროის წიგნი. თანამედროვე კაცის სიმღერები“, 1886; „ფანტაზუსი“, ტ. 1-2, 1898-1899). იოჰან შლაფთან ერთად დაწერა 3 პროზაული ესკიზისაგან შემდგარი ნატურალისტური, მომენტური „ფოტოგრაფიით“ შესრულებული კრებული „მამა ჰამლეტი“ („მამა ჰამლეტი“, „სიკვდილი“, „პირველი დღე სკოლაში“, 1889), აგრეთვე ნატურალისტური „სეკუნდური სტილით“ დაწერილი პიესა „ზელიკეს ოჯახი“ (1890). აღსანიშნავია ჰოლცის ესთეტიკურ-თეორეტიკული თხზულება „ხელოვნება, მისი არსი და მისი კანონები“. (ტ. 1-2, 1891-1892), „ლირიკის რევოლუცია“ (1899). ნ. კაკაბაძე, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 682. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: არნო ჰოლცი ↑ 1.0 1.1 Deutsche Nationalbibliothek Record #118553216 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ 2.0 2.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 3.0 3.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ IMSLP — 2006. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q523660"></a> ↑ 5.0 5.1 Internet Speculative Fiction Database — 1995. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2629164"></a> ↑ 6.0 6.1 ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ 7.0 7.1 Proleksis enciklopedija, Opća i nacionalna enciklopedija — 2009. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3407324"></a> ↑ 8.0 8.1 Хольц Арно // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ https://www.berlin.de/ba-charlottenburg-wilmersdorf/ueber-den-bezirk/freiflaechen/friedhoefe/artikel.175680.php ↑ 10.0 10.1 10.2 The Fine Art Archive — 2003. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q10855166"></a>
ვალიკო ჩუბინიძე

ვალიკო ჩუბინიძე (დ. 1 მაისი, 1891, ქვაციხე — გ. 22 აგვისტო, 1988, ლევილი) — ქართველი პოლიტიკოსი, სოციალ-დემოკრატი, 1924 წლის აჯანყების მონაწილე, ქართული პოლიტიკური ემიგრაციის თვალსაჩინო წევრი. დაიბადა ღარიბი გლეხის ოჯახში. ყრმობის წლები შავი ქვის მაღაროებში გაუტარებია. აქვე ეზიარა მარქსისტულ იდეებს. 1900–1905 წლები მისი რევოლუციური ნათლობის წლებია. 1911 წელს აირჩიეს სოციალ–დემოკრატიული მუშათა პარტიის ჭიათურის კომიტეტის წევრად. პირველი მსოფლიო ომის დაწყებისთანავე ჯარში გაიწვიეს, იბრძოდა გერმანიისა და თურქეთის ფრონტებზე. 1917 წლის ბოლოს, ნიკოლოზ მეორის გადადგომისა და ფრონტის მოშლის შემდეგ, ჩავიდა თბილისში და ახლად შექმნილი სახალხო გვარდის წევრი გახდა. მონაწილეობდა გვარდიის ყველა ოპერაციაში, მათ შორის - არსენალის აღებაში. საქართველოს გასაბჭოების შემდეგ ვალიკო ჩუბინიძე ემიგრაციაში არ წასულა, სამშობლოში დარჩა. განაახლა მუშაობა ჭიათურის მაღაროებში და არალეგალურად განაგრძო ბრძოლა საბჭოთა რეჟიმის წინააღმდეგ. აქტიურად მონაწილეობდა 1924 წლის აგვისტოს აჯანყებაში. ჭიათურელმა ამბოხებულებმა დიდ წარმატებას მიაღწიეს, თითქმის უსისხლოდ აიღეს ჭიათურა და მისი ახლომახლო სოფლები. თუმცა გამარჯვებას მხოლოდ 24 საათი ზეიმობდნენ. აჯანყების დამარცხების შემდეგ ვალიკო ჩუბინიძე თბილისში ჩამოვიდა. აქაც არალეგალურად ცხოვრობდა, მაგრამ მიაგნეს და დაიჭირეს. პატიმრობაში დიდხანს არ ყოფილა, გაქცევა მოახერხა და თურქეთის გზით ემიგრაციაში წავიდა. ვალიკო ჩუბინიძეს საქართველოში დარჩა ოჯახი. მან 1920 წლის იანვარში დაიწერა ჯვარი თამარ დავითის ასულ გოცაძეზე. სამი შვილი ჰყავდათ — თინა, პეტრე და დარეჯანი. ვალიკოს ემიგრაციაში წასვლის შემდეგ მისი ცოლ–შვილი მუდმივ რეპრესიებს განიცდიდა. ყმაწვილებმა მუდმივ დევნას ვერ გაუძლეს, პეტრე ბავშვობაშივე გარდაცვლილა, თინაც ახალგაზრდა დაიღუპა. მეუღლე, თამარ გოცაძე ორჯერ გადაასახლეს, 1937 და 1951 წლებში. გადასახლებიდან დაბრუნებული მამისეულ კერას დაუბრუნდა და 90 წელს გადაცილებული გარდაიცვალა 1991 წლის ზაფხულში. 1926 წლიდან ცხოვრობდა პარიზში. მუშაობდა აკაკი ჩხენკელთან. 1933 წლიდან, მას შემდეგ, რაც საფრანგეთმა საქართველოს ემიგრანტი მთავრობის ლეგალიზაცია გააუქმა, ეწეოდა საცალო ვაჭრობას. გამოსცა ნოე ჟორდანიას ემიგრაციაში დაწერილი ნაშრომები 1956 წელს, ამავე დროს ნივთიერ დახმარებას უწევდა მას. მისი წერილები ხშირად იბეჭდებოდა საზღვარგარეთის ქართულ პრესაში. პარიზში ორ ტომას გამოსცა „მოგონებანი“ (1938, 1953), რომელიც პირველწყაროს წარმოადგენს 1918–1921 წლებში საქართველოს დამოუკიდებლობის და 1924 წლის აჯანყების ისტორიისთვის. დაკრძალულია ლევილის ქართულ სასაფლაოზე. შარაძე გურამ, „უცხოეთის ცის ქვეშ“ ტ. 3. გვ. 186-194, თბ., 1993 წერეთელი გიორგი. ვალიკო ჩუბინიძის მოგონებების გამო // თავისუფლების ტრიბუნა, N 5 — პარიზი, 1974. „ქართველები უცხოეთში“, წ.1, გვ. 201.— თბილისი, 2012 ვალიკო ჩუბინიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ჰოლონომური სისტემები

ჰოლონომური სისტემები — მექანიკური სისტემები, რომლებშიც ყველა ბმა გეომეტრიულია (ჰოლონომურია), ე.ი. ზღუდავს სისტემის წერტილების ან სხეულების მხოლოდ მდებარეობას (ან გადაადგილებას მოძრაობისას) და არა მათი სიჩქარეების სიდიდეს. მექანიკური ბმა ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 682.
ჰოლომორფული ფუნქცია

ჰოლომორფული ფუნქცია — კომპლექსური ცვლადის f ( z ) {\displaystyle f(z)} ფუნქციას ეწოდება ჰოლომორფული ფუნქცია z = a {\displaystyle z=a} წერტილში, თუ ისინი დიფერენცირებადია ამ წერტილის რომელიმე მიდამოში. ტერმინებს „ჰოლომორფულ ფუნქციას“, „ანალიზურ ფუნქციასა“ და „რეგულარულ ფუნქციას“ ერთი და იმავე მნიშვნელობით იყენებდა სხვადასხვა ავტორი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 682.
რუსტამ რაზა

რუსტამ რაზა, რუსტამი, რუსტანი (დ. 1783 — გ. 7 დეკემბერი, 1845) — საფრანგეთის იმპერატორის, ნაპოლეონ I-ის პირადი მცველი მამლუქი, წარმოშობით საქართველოდან, თბილისელი სომეხი. ქართულ ლიტერატურაში ზოგჯერ შეცდომით მიიჩნევა ქართველ როსტომ რაზმაძედ. ბავშვობაში რუსტამი გაიტაცეს და მონად გაყიდეს კაიროში. 1798 წელს ახალგაზრდა რუსტამი ადგილობრივმა შეიხმა ფრანგული საექსპედიციო არმიის მთავარსარდალს, გენერალ ნაპოლეონ ბონაპარტს აჩუქა. მას შემდეგ რუსტამი ნაპოლეონს მუდმივად ახლდა თან მის ლაშქრობებში. 1814 წელს დაქორწინდა, რის გამოც არ გაჰყვა გადამდგარ იმპერატორს მის პირველ გადასახლებაში კუნძულ ელბაზე. ამის გამო 1815 წელს ხელისუფლებაში ნაპოლეონის ხანმოკლე დაბრუნების პერიოდში („ასი დღე“) შერისხული იყო. შემდგომში ცხოვრობდა ცოლის მამულში და გარდაიცვალა ქ. დურდანში. დატოვა მოგონებები, რომელიც პირველად 1888 წელს დაიბეჭდა (ქართული თარგმანი — 2012 წ.). ნაპოლეონის მამლუქი. რუსტამ რაზას მემუარები/ფრანგულიდან თარგმნეს, წინასიტყვაობა და კომენტარები დაურთეს ალექსანდრე მიქაბერიძემ და ნიკა ხოფერიამ. თბილისი: არტანუჯი, 2012. როგორ იმსხვრევა მითები / გოჩა ჯაფარიძე // საისტორიო კრებული : წელიწდეული. - თბილისი, 2012. - ISSN 1987-7285. - [ტ.]2. - გვ.387-399.
ბულკიზის რაიონი

ბულკიზის რაიონი (ალბ. Rrethi i Bulqizës) — ალბანეთის 36 რაიონიდან ერთ-ერთი. მდებარეობს ქვეყნის აღმოსავლეთ ნაწილში და დიბრის ოლქის შემადგენელი ნაწილია. მისი ადმინისტრაციული ცენტრია ბულკიზა. 2010 წლის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 28 374 ადამიანს შეადგენს. მთლიანობაში ბულკიზის რაიონი 469 კმ²-ს მოიცავს. რაიონი ორი მდინარის — დრინისა და დიბრის მიმდებარე ტერიტორიაზე მდებარეობს. აღმოსავლეთი საზღვარი (მაკედონიასთან) ნაწილობრივ დრინს გასდევს. ეს ნაწილი გოლობორას სახელითაა ცნობილი და მაკედონელთა სოფლებითაა დასახლებული. რაიონის ლანდშაფტი უმეტესად მაღალმთიანია. აქ მრავლადაა 2000 მეტრზე მაღალი მთები. მოსახლეობის უმეტესი ნაწილი დრინის ხეობაში და ბულკიზში ცხოვრობს. ბულკიზის რაიონი ცნობილია ადგილობრივი ჯიშის თხით. ბულგიზის საბადოებში ნიკელი მოიპოვება. საბადო უმსხვილესია ალბნეთში. მოსახლეობის დიდი ნაწილი სოფლის მეურნეობითაა დაკავებული. დასახლებული პუნქტების დიდი რაოდენობა რთულად მისადგომია, განსაკუთრებით ზამთარში. ბულკიზის რაიონი 8 მუნიციპალიტეტად იყოფა. ესენია: ↑ POPULLSIA SIPAS PREFEKTURAVE, 2001–2010. Albanian Institute of Statistics. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-07-24. ციტირების თარიღი: 2010-09-09. ↑ GeoNames — 2005. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q830106"></a>
ალბანეთის დემოგრაფია

ალბანეთის დემოგრაფია — ალბანეთის მოსახლეობის შესახებ ისეთი ინფორმაციის ერთობლიობა როგორიცაა: მოსახლეობის სიმჭიდროვე, ეთნიკური შემადგენლობა, განათლების დონე, ჯანმრთელობა, ეკონომიკური სტატუსი, რელიგიური კუთვნილება და სხვა ასპექტები. 2011 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის 56.7% მუსლიმია, 13.79%-მა არ გაამხილა, 10.03% კათოლიკე, 6.75% მართლმადიდებელი, 5.49% სხვა, 2.5% ათეისტი, 2.09% ბეკტაში და 0.14% სხვა ქრისტიანი. Institute of Statistics of Albania (INSTAT) დაარქივებული 2019-09-19 საიტზე Wayback Machine. Population cartogram of Albania დაარქივებული 2009-10-03 საიტზე Wayback Machine. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ალბანეთის დემოგრაფია ↑ B.R. Mitchell. European historical statistics, 1750-1975. ↑ UN Demographic Yearbooks ↑ http://pop-stat.mashke.org/albania-ethnic1989.htm ↑ Albanian census 2011. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-06-30. ციტირების თარიღი: 2015-07-16.
ბინგოლი

ბინგოლი (თურქ. Bingöl) — ქალაქი აღმოსავლეთ თურქეთში, აღმოსავლეთ ანატოლიის რეგიონში, ბინგოლის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. ის არის ფართობითა და მოსახლეობით უდიდესი ქალაქი ბინგოლის პროვინციაში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით, ბინგოლში ცხოვრობს 103 441 ადამიანი. ქალაქი ბინგოლი მდებარეობს 1 153 მეტრზე ზღვის დონიდან. ბინგოლს აქვს მერია და მისი მერი არის იუჩელ ბარაქაზი. ბინგოლს აღმოსავლეთით, სამხრეთითა და ჩრდილოეთით საკუთარი პროვინციის ქალაქები ესაზღვრება. აღმოსავლეთით ესაზღვრება სოლჰანი, სამხრეთით — გენჩი, ჩრდილო-აღმოსავლეთით — კარლიოვა, ხოლო ჩრდილოეთით ესაზღვრება ადაქლი. ბინგოლს დასავლეთით ელაზიღის პროვინცია ესაზღვრება. ბინგოლის პროვინცია თურქეთის ქალაქების სია ოფიციალური საიტი