laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სპორტი არგენტინაში

არგენტინაში სპორტის საკმაოდ ბევრი სახეობაა გავრცელებული. უპირველეს ყოვლისა, ეს გამოწვეულია მოსახლეობის მულტიკულტურულობით და რბილი ამინდით. ყველაზე პოლულარული სპორტია ფეხბურთი. სპორტის სხვა სახეობებიდან, რომლებიც პროფესიუნალურ თუ სამოყვარულო დონეზეა გავრცელებული, აღსანიშნავია: ათლეტიზმი, ავტოსპორტი, კალათბურთი, კრივი, ველოსპორტი, ბალახის ჰოკეი, თევზაობა, გოლფი, ხელბურთი, ალპინიზმი, ცხენბურთი, ციგურული ჰოკეი, ნიჩბოსნობა, რაგბი, აფრით ცურვა, თხილამურებზე სრიალი, ცურვა, ჩოგბურთი და ფრენბურთი. სპორტის ამ სახეობების უმრავლესობა, სანაკრებო დონეზეა, მაგრამ მათ შორის გამონაკლისია ჩოგბურთი, კრივი და გოლფი. მიუხედავად იმისა, რომ ცხენბურთი (Pato) არგენტინის ეროვნული სპორტია, ის არც ისე პოპულარულია. არგენტინის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები იმ რვა ქვეყნის ნაკრებთა რიცხვს მიეკუთვნება, რომელთაც მსოფლიოს ჩემპიონატი აქვთ მოგებული. ნაკრებმა ორჯერ მოიპოვა ფიფას მსოფლიო თასი (1978 და 1986 წლებში), ორჯერ დაეუფლა ოლიმპიური ოქროს მედალს (2004 და 2008 წლებში), ოთხჯერ კოპა ამერიკის თასს, ერთხელ კონფედერაციის თასს და ექვსჯერ ფიფას ოც წლამდელთა ჩემპიონატის თასს. არგენტინულ საფეხბურთო კლუბებს მოპოვებული აქვთ რეკორდული რაოდენობის, ლიბერტადორესის 22 თასი და 9-ჯერ საკონტინენტთაშორისო თასი. არგენტინის პრიმერა დივიზიონი უმაღლესი დონის საშინაო ჩემპიონატია. ქვეყნის ყველაზე ცნობილი, ისტორიული და სათაყვანებელი ფეხბურთელია დიეგო მარადონა. 1995 წლიდან არგენტინას ჰყავს ქალთა ეროვნული საფეხბურთო ნაკრებიც. კალათბურთი არგენტინაში ასევე საკმაოდ პოპულარულ სპორტის სახეობას წარმოადგენს, განსაკუთრებით პროვინციებში. საკალათბურთო კლუბების ასოციაცია ორგანიზებას უწევს ეროვნულ საკალათბურთო ლიგას (Liga Nacional de Básquet), რომელიც ქვეყნის ლიგებს შორის უმაღლესია. არგენტინის ეროვნულმა საკალათბურთო ნაკრებმა 1950 წელს ფიბა-ს მსოფლიო ჩემპიონატში გაიმარჯვა. მიუხედავად ამისა 2000-იან წლებამდე კალათბურთი არგენტინაში დიდი პოლულარობით ვერ სარგებლობდა, სანამ ეროვნულმა ნაკრებმა 2004 წლის ათენის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებში ოქროს მედალი არ მოიპოვა. ასევე, 2002 და 2006 წლების მსოფლიო ჩემპიონატზე შესაბამისად მეორე და მეოთხე ადგილი დაიკავა. ფეხბურთი არგენტინაში არგენტინის სპორტის დეპარტამენტის ოფიციალური საიტი Argentina cuna de campeones: 60 años de títulos mundiales დაარქივებული 2009-12-07 საიტზე Wayback Machine. Clarín, 2005. არგენტინის საფეხბურთო კლუბების გერბები დაარქივებული 2007-10-01 საიტზე Wayback Machine. Información, estadísticas y noticias actualizadas del fútbol del interior argentino დაარქივებული 2009-12-26 საიტზე Wayback Machine. Información y estadísticas del fútbol del interior argentino Rugby argentino: Los Pumas, URBA, Tucumán, Córdoba, Litoral, Cuyo y el resto de la actividad del país დაარქივებული 2006-08-04 საიტზე Wayback Machine. El Rugbier, 2006. Todo el rugby del Litoral y el país Datos históricos Sitio Oficial de la Liga Nacional de Clubes de Básquetbol Sitio Oficial de la Asociación Argentina de Tenis დაარქივებული 2023-02-05 საიტზე Wayback Machine. Información, estadísticas e historia del deporte argentino y mundial დაარქივებული 2010-04-18 საიტზე Wayback Machine. Sitio Web Oficial de FAA "La natación argentina en las olimpíadas de Londres de 1948", Andarivel 14. Secretaría de Deportes del Gobierno de la Provincia de Buenos Aires Asociacion argentina de golf
პედრო ეუხენიო არამბურუ

პედრო ეუხენიო არამბურუ (ესპ. Pedro Eugenio Aramburu Silveti; დ. 21 მაისი, 1903, კორდოვის პროვინცია — გ. 1 ივნისი, 1970, კარლოს-ტეხედორი) — არგენტინელი პოლიტიკოსი. არგენტინის პრეზიდენტი 1955–1958 წლებში. თანამდებობა ეკავა 1955 წლის 13 ნოემბრიდან 1958 წლის 30 აპრილამდე. არგენტინის პრეზიდენტების სია პედრო ეუხენიო არამბურუ
ხვითი

საკუთარი სახელი ხვითი შეიძლება აღნიშნავდეს: ხვითი - გორის რაიონის სოფლების ზემო ხვითის და ქვემო ხვითის ძველი სახელწოდება ხვითი - სოფელი კასპის მუნიციპალიტეტში
ლაზვიანი

ლაზვიანი — სოფელი დუშეთის მუნიციპალიტეტში (ბაზალეთის თემი), ბაზალეთის ტბის აღმოსავლეთით, მდინარე საკრამულისხევზე. ზღვის დონიდან 900 მ, დუშეთიდან 9 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 67 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 106. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ხიდი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ხიდი შეიძლება აღნიშნავდეს: ხიდი — ნაგებობა მდინარეზე გადასასვლელად; ხიდი — სოფელი ხონის მუნიციპალიტეტში; ხიდი — ძირითადად გერმანელი მხატვარ-ექსპრესიონისტების გაერთიანება; ხიდი — საკომუნიკაციო მოწყობილობა; ხიდი — 1942 წლის ფილმი.
არგენტინის სამოქალაქო ომი

არგენტინის სამოქალაქო ომი - სამოქალაქო ომების სერია, რომელიც მიმდინარეობდა არგენტინაში XIX საუკუნის განმავლობაში. არ უნდა ავურიოთ არგენტინის დამოუკიდებლობისათვის ომში, მიუხედავად იმისა, რომ ერთდროულად მიმდინარეობდა. გეოგრაფიულ დონეზე, ამ ომში მოწინააღმდეგეები იყვნენ ერთი მხრივ ბუენოს-აირესი და მეორე მხრივ თანამედროვე არგენტინის დანარჩენი პროვინციები, პოლიტიკურ დონეზე - ფედერალური და უნიტარული პარტიები. კონფლიქტის მიზეზი იყო ბუენოს-აირესის ზღვარსგადასული ცენტრალიზმი, რომელიც საკმაოდ დიდი ხანი გრძელდებოდა და ქალაქის პორტის წყალობით, ბუენოს-აირესი საერთაშორისო ვაჭრობის ერთადერთ ცენტრს წარმოადგენდა. გარკვეულ პერიოდებში, ამ ომის განვითარებაში ჩართულნი იყვნენ უცხო ქვეყნები (როგორც ევროპის, ისე მეზობლები). ომი დასაბამს იღებს 1814 წელს, როდესაც იქმნება თავისუფალ ხალხთა ლიგა და გრძელდება 1876 წლამდე, როდესაც ცენტრალურმა ხელისუფლებამ ფედერალისტების ბოლო ამბოხი ჩაახშო. პარალელურად მიმდინარე სამოქალაქო ომი ბუენოს-აირესის ავტონომისტებსა და ეროვნულ ხელისუფლებას შორის 1880 წელს, ბუენოს-აირესის პროვინციის გუბერნატორ კარლოს ტეხედორის აჯანყების მარცხითა და ქალაქ ბუენოს-აირესის ფედერალიზაციით მთავრდება. სამოქალაქო ომების სია არგენტინის ისტორია, სამოქალაქო ომი Véase Álvarez, Juan, Las guerras civiles argentinas, EUDEBA, Bs. As., 1983. ISBN 950-23-0027-0 Véase Bidondo, Emilio A., Historia de Jujuy, Ed. Plus Ultra, Bs. As., 1980. Lozier Almazán, Bernardo, Martín de Álzaga, Ed. Ciudad Argentina, Bs. As., 1998. ISBN 987-507-043-2. Véase Bra, Gerardo, El Motín de las Trenzas, Revista Todo es Historia, nro. 187. Véase Dumrauf, Clemente, El genio maléfico de Artigas, Revista Todo es Historia, nro. 74, en que el autor responsabiliza de la crisis a Manuel de Sarratea. Alfredo Díaz de Molina, El coronel José Javier Díaz y la verdad histórica, Ed. Platero, Bs. As., 1984, pág. 35 y ss.
ლუთხუბი

ლუთხუბი — სოფელი დუშეთის მუნიციპალიტეტში (გუდამაყრის თემი), გუდამაყრის ქედის დასავლეთ კალთაზე, მდინარე ლუთხუბის (გუდამაყრის არაგვის მარცხენა შენაკადი) ხეობაში. ზღვის დონიდან 1440 მ, დუშეთიდან 63 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 23 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 305. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ ს. მაკალათია, „მთიულეთი“, ტფ., 1930, გვ. 12 ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
მაქართა

მაქართა — სოფელი დუშეთის მუნიციპალიტეტში (გუდამაყრის თემი), მდინარე გუდამაყრის ხეობაში. ზღვის დონიდან 1320 მ, დუშეთიდან 59 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 40 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 498. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ ს. მაკალათია, „მთიულეთი“, ტფ., 1930, გვ. 12 ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
მაღრანი (დუშეთის მუნიციპალიტეტი)

მაღრანი — სოფელი დუშეთის მუნიციპალიტეტში (ლაფანაანთკარის თემი), ქართლის ქედის დასავლეთ კალთაზე, მდინარე აბანოსხევის (არაგვის მარცხენა შენაკადი) ხეობაში. ზღვის დონიდან 1600 მ, დუშეთიდან 21 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 75 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 506. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ლაფანაანთკარი

ლაფანაანთკარი — სოფელი დუშეთის მუნიციპალიტეტში, ქართლის ქედის დასავლეთ კალთაზე, მდინარე აბანოსხევის (არაგვის მარცხენა შენაკადი) ხეობაში. თემის ცენტრი (სოფლები: აბანოსხევი, ახალი ოსები, დავათი, ზემო უბანი, კოშკასყელი, მაღრანი, მწითურები, ნოკორნა, ნოჯიკეთი, ქერიაანთკარი, ხიზნები). ზღვის დონიდან 1000 მ, დუშეთიდან 19 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 67 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 142. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ხიდისთავი

საკუთარი სახელი ხიდისთავი შეიძლება აღნიშნავდეს: ხიდისთავი — სოფელი გორის მუნიციპალიტეტში; ხიდისთავი — სოფელი ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში.
მაღაროსკარი

მაღაროსკარი — სოფელი დუშეთის მუნიციპალიტეტში, გუდამაყრის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე მაღაროულასა და ფშავის არაგვის შესართავთან. თემის ცენტრი (სოფლები: აფშო, გომეწარი, გუდარახი, ინო, კანატია, კაწალხევი, კუჭეჭა, მიგრიაულთა, საშევარდნო, ქალილო, შარახევი, ჩარგალი, წიფრანი, ხილიანა, ხომი). ზღვის დონიდან 920 მ, დუშეთიდან 38 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 221 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 504. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
კუჭეჭა

კუჭეჭა — სოფელი საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში (მაღაროსკარის თემი), მდინარე ფშავის არაგვის ხეობაში. ზღვის დონიდან 1360 მ, დუშეთიდან 34 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 5 ადამიანი. აკამათის ნასოფლარი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 91. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
მიგრიაულთა

მიგრიაულთა — სოფელი დუშეთის მუნიციპალიტეტში (მაღაროსკარის თემი), გუდამაყრის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე ფშავის არაგვის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1400 მ, დუშეთიდან 46 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 8 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 678. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ლამოვანი

ლამოვანი — სოფელი დუშეთის მუნიციპალიტეტში (მჭადიჯვრის თემი), მდინარე ნარეკვავის (არაგვის მარჯვენა შენაკადი) მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 680 მ, დუშეთიდან 15 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 170 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 117. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
მილისწყარო

მილისწყარო — სოფელი დუშეთის მუნიციპალიტეტში (მჭადიჯვრის თემი), მდინარე ნარეკვავის (არაგვის მარჯვენა შენაკადი) ხეობაში. ზღვის დონიდან 1000 მ, დუშეთიდან 20 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 8 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 697. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
მათურა (დუშეთის მუნიციპალიტეტი)

მათურა — სოფელი დუშეთის მუნიციპალიტეტში (უკანაფშავის თემი), თუშეთ-ხევსურეთის კავკასიონის მთავარი ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე მათურხევის (ფშავის არაგვის მარჯვენა შენაკადი) ნაპირზე. ზღვის დონიდან 1840 მ, დუშეთიდან 70 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 357. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 65. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 107. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ლაკათხევი

ლაკათხევი — სოფელი დუშეთის მუნიციპალიტეტში (ქვეშეთის თემი), მთიულეთის ქედის სამხრეთ-დასავლეთ კალთაზე, მდინარე ლაკათხევზე (მთიულეთის არაგვის მარცხენა შენაკადი). ზღვის დონიდან 1800 მ, დუშეთიდან 62 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 13 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 112. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ ს. მაკალათია, „მთიულეთი“, ტფ., 1930, გვ. 11 ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ხიდისყური

საკუთარი სახელი ხიდისყური შეიძლება აღნიშნავდეს: ხიდისყური — სოფელი ბოლნისის მუნიციპალიტეტში; ხიდისყური — სოფელი კასპის მუნიციპალიტეტში; ხიდისყური — სოფელი ხაშურის მუნიციპალიტეტში.
მანასეური

მანასეური — სოფელი დუშეთის მუნიციპალიტეტში (ქვეშეთის თემი), მთიულეთის ქედის სამხრეთ-დასავლეთ კალთაზე, მდინარე მთიულეთის არაგვის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1280 მ, დუშეთიდან 61 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 19 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 402. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ ს. მაკალათია, „მთიულეთი“, ტფ., 1930, გვ. 11 ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
მენესო (ჭართლის თემი)

მენესო — სოფელი დუშეთის მუნიციპალიტეტში (ჭართლის თემი), ალევის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე მთიულეთის არაგვის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 950 მ, დუშეთიდან 41 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 96 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 573. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
მგლიანი

მგლიანი — ნასოფლარი დუშეთის მუნიციპალიტეტში (ჭონქაძის თემი), მდინარე ფოტისხევის (არაგვის მარჯვენა შენაკადი) ზემოთში. ზღვის დონიდან 900 მ, დუშეთიდან 7 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში არავინ ცხოვრობს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 527. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
მეზვრიანთკარი

მეზვრიანთკარი — სოფელი დუშეთის მუნიციპალიტეტში (ჭონქაძის თემი), მდინარე ფოტისხევის (არაგვის მარჯვენა შენაკადი) მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 880 მ, დუშეთიდან 3 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 79 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 545. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
მიგრიაულები

მიგრიაულები — სოფელი დუშეთის მუნიციპალიტეტში (ხეობის თემი), ქართლის ქედის დასავლეთ კალთაზე, მდინარე წირდალისხევის (არაგვის მარცხენა შენაკადი) ნაპირას. ზღვის დონიდან 1480 მ, დუშეთიდან 31 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 3 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 678. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ხიზაბავრა

საკუთარი სახელი ხიზაბავრა შეიძლება აღნიშნავდეს: ხიზაბავრა – სოფელი ასპინძის მუნიციპალიტეტში ხიზაბავრა – სოფელი ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტში
როდნი სტრასერი

როდნი სტრასერი (ინგლ. Rodney Strasser; დ. 30 მარტი, 1990, ფრიტაუნი, სიერა-ლეონე) — სიერა-ლეონელი ფეხბურთელი, რომელიც თამაშობს პორტუგალიურ კლუბ „ჟილ ვინსენტეში“, ნახევარმცველის პოზიციაზე, იჯარით „ჯენოდან“. კარიერა 2008 წელს დაიწყო იტალიურ მილანში. სერა-ლეონეს ეროვნულ ნაკრებში თამაშობს 2010 წლიდან. მილანი სერია A: 2010–11 როდნი სტრასერი — სტატისტიკა საიტზე Soccerbase.com (ინგლისური) როდნი სტრასერი — Aic.football.it (იტალიური) როდნი სტრასერი — Soccerway ↑ „Strasser in Zagreb“. Jutarnji.hr (Croatian). 7 თებერვალი, 2016. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-04-14. ციტირების თარიღი: 7 თებერვალი, 2016. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate= და |date=-ში (დახმარება)
სოკრატის პაპასტატოპულოსი

სოკრატის პაპასტატოპულოსი (ბერძ. Σωκράτης Παπασταθόπουλος), უფრო მეტად ცნობილი სახელით სოკრატისი; დ. 9 ივნისი, 1988, კალამატა, საბერძნეთი) — ბერძენი ფეხბურთელი, კარიერა დაიწყო 2005 წელს ბერძნულ კლუბ „აეკში“, 2008 წელს კი „ჯენოაში“ გადავიდა. 2010 წლის 20 ივლისს სოკრატისი ოფიციალურად გახდა „მილანელი“. 2012 წელს დატოვა მილანი და შეუერთდა „ვერდერს“. 2013 წლიდან თამაშობს გერმნაულ კლუბ „ბორუსია დორტმუნდი“. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „სოკრატის პაპასტატოპულოსი“ ვიკისაწყობში. სოკრატის პაპასტატოპულოსი — ფიფას ჩანაწერი[დაარქივებული] სოკრატის პაპასტატოპულოსი – უეფას ჩანაწერი (ინგლისური) ბუნდესლიგის პროფილი დაარქივებული 2018-07-15 საიტზე Wayback Machine. ↑ Francesco Somma (3 აგვისტო, 2010). „Sokratis o Papastathopoulos? Questo è il dilemma“. milannews.it (Italian). ციტირების თარიღი: 12 აგვისტო, 2010. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate= და |date=-ში (დახმარება)
ბრუნო მონტელოგო

ბრუნო მონტელოგო (ესპ. Bruno Montelongo; დ. 12 სექტემბერი, 1987, მონტევიდეო, ურუგვაი) — იტალიური წარმოშობის ურუგვაელი ფეხბურთელი, რომელიც თამაშობს ესპანურ კლუბ „კორდობაში“, მარჯვენა მცველის პოზიციაზე კარიერა მონტევიდეოს „რივერ პლეიტში“ დაიწყო 2007 წელს. 2010 წელს იჯარით გადავიდა „მილანში“, ხოლო 2011 წლის იანვარში „მილანელებმა“ იჯარით გაუშვეს „ბოლონიაში“. 2011-2012 წლებში ასპარეზობდა „პენიაროლისში“, სადაც მხოლოდ და მხოლოდ სამ ოფიციალურ მატჩში მიიღო მონაწილოება. 2012 წელს კვლავ „რივერ პლეიტში“ დაბრუნდა, სადაც 2017 წლამდე დაჰყო. იმავე წელს გადავიდა „ექსტრემადურაში“. 2018 წლიდან თამაშობს ესპანურ კლუბ „კორდობაში“. ბრუნო მონტელოგო — ESPN FC ბრუნო მონტელოგო — ფიფას ჩანაწერი[დაარქივებული] ბრუნო მონტელოგო — Soccerway ბრუნო მონტელოგო —Transfermarkt ↑ Bruno Montelongo, Transfermarkt.com ↑ „Transfer market update“. acmilan.com. Associazione Calcio Milan. 27 აგვისტო, 2010. ციტირების თარიღი: 1 სექტემბერი, 2010. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate= და |date=-ში (დახმარება) ↑ „Bologna: ecco Montelongo“. bolognafc.it (Italian). Bologna Football Club 1909. 26 იანვარი, 2011. ციტირების თარიღი: 26 იანვარი, 2011. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate= და |date=-ში (დახმარება)
კევინ-პრინს ბოატენგი

კევინ-პრინს ბოატენგი (გერმ. Kevin-Prince Boateng დ. 6 მარტი, 1987; დასავლეთი ბერლინი, გერმანია) — გერმანიაში დაბადებული წარმოშობით განელი ფეხბურთელი, რომელიც იჯარით თამაშობს თურქულ კლუბ „ბეშიქთაშში“. პოზიციით ნახევარმცველია, თუმცა თამაში აგრეთვე შეუძლია |თავდამსხმელის პოზიციაზეც. დაიბადა გერმანიაში. ადრეულ ასაკში ასპარეზობდა გერმანიის ახალგაზრდულ ნაკრებებში. 2010-2014 წლებში გამოდიოდა განის სახელით. ბოატენგს მონაწილეობა აქვს მიღებული 2010 და 2014 წლების მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატებში. კარიერის განმავლობაში ბოატენგს უთამაშია როგორც გერმანულ, ისევე იტალიურ, ინგლისურ და ესპანურ კლუბებში. საკლუბო ტოტენჰემი:(1) ინგლისის ლიგის თასი: 2007-08 მილანი:(2) სერია A: 2010–11 იტალიის სუპერთასი: 2011 აინტრახტი:(1) გერმანიის თასი: 2017–18 ბარსელონა:(1) ლა ლიგა: 2018–19 პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური) კევინ-პრინს ბოატენგი — ფიფას ჩანაწერი[დაარქივებული] კევინ-პრინს ბოატენგი – უეფას ჩანაწერი (ინგლისური) კევინ-პრინს ბოატენგი — სტატისტიკა საიტზე Soccerbase.com (ინგლისური) ↑ Kevin-Prince Boateng – Stats. ESPN Soccernet. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 10 დეკემბერი 2018. ციტირების თარიღი: 6 December 2011. ↑ AC Milan, Boateng's promise Revenge against Juve and Spurs. english.gazzetta.it. La Gazzetta dello Sport. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 28 September 2013. ციტირების თარიღი: 8 September 2013. ↑ Sorpresa en el AC Milan: Kevin Prince Boateng se va al Schalke 04 Spanish. superdt.cl (30 August 2013). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 27 September 2013. ციტირების თარიღი: 8 September 2013. ↑ Absent Essien inspires Ghana. theworldgame.sbs.com.au. The World Game (12 June 2010). ციტირების თარიღი: 15 March 2014. ↑ Schalke extend winning run with 2–0 defeat of Hannover 96. FC Schalke 04 (9 February 2014). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 15 March 2014. ციტირების თარიღი: 15 March 2014. ↑ Kevin, the Prince of Milan. afootballreport.com (18 August 2010). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 17 სექტემბერი 2014. ციტირების თარიღი: 4 November 2012. ↑ „Accolades for young German talent“. fifa.com. FIFA. 26 July 2006. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 30 ივნისი 2010. ციტირების თარიღი: 10 December 2011.
აალტოს ლარნაკი

აალტოს ლარნაკი, აგრეთვე ცნობილი როგორც სავოის ლარნაკი მსოფლიოში განთქმული მინის ჭურჭელია შექმნილი ალვარ აალტოსა და მისი მეუღლე აინო მარსიოს მიერ. ა.აალტომ ლარნაკი თავდაპირველად შექმნა კარულა-ლიტალას მინის ქარხნის მიერ 1936 წელს გამოცხადებული დიზაინის კონკურსისთვის. დიზაინის იდეა სამის ტომი ქალის კაბის შთაგონებაა. პირველი ლარნაკი მინის ქარხანაში დამზადდა ხის თარგში, რომელიც შემდგომში ლარნაკის ნელი წვით შემოეცალა. ლარნაკი შემდგომში გამოფენილ იქნა 1937 წლის პარიზის მსოფლიო ექსპოზიციაზე. სახელი ”სავოის ლარნაკი” მომდინარეობს მისი თავდაპირველი მფლობელისგან - სავოის რესტორანი ჰელსინკიში, რომელმაც ლარნაკის დიზაინზე უფლებაც შეისყიდა. თავად აალტოს ლარნაკისგან ფული არასდროს გაუკეთებია, ვინაიდან დიზაინი თავიდანვე კონკურსის პირობების მიხედვით მინის ქარხნის საკუთრება იყო. დროთა განმავლობაში ლარნაკი ფერთა თითქმის მთელ სპექტრში შეიქმნა. ლარნაკის ნატიფი სიმარტივე 21-ე საუკუნეშიც კი პოპულარობით სარგებლობს. ლარნაკის მცირე ზომის ვერსიები, ზუსტად ისეთი როგორიც აალტომ შექმნა შესამჩნევი ნაკერებითა და ოდნავ ამობურცული ძირით ამჟამადაც იქმნება ლიტალას მინის ქარხანაში. შედარებით დიდ ვერსიებს მინის ნაერთები (”ნაკერები”) არ ეტყობა. ლიტალას ქარხნის ლარნაკები ალვარ აალტოს დიზაინი