laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ლონდონის ხელშეკრულება (1878)

ლონდონის ხელშეკრულება, ლონდონის შეთანხმება — რუსეთ-ინგლისის 1878 წლის 18 (30) მაისის შეთანხმება, სან-სტეფანოს საზავო ხელშეკრულების შეცვლის თაობაზე. რუსეთ-ოსმალეთის 1878 წლის 19 თებერვლის (3 მარტის) სან-სტეფანოს საზავო ხელშეკრულება დიდი დარტყმა იყო დასავლეთ ევროპის ქვეყნებისათვის. ხელშეკრულების ძალით განმტკიცდა რუსეთის პოზიციები ბალკანეთში. წარმატებები მოიპოვა რუსეთმა კავკასიაშიც. ინგლისის ინიციატივით ევროპის ქვეყნებმა მიაღწიეს იმას, რომ რუსეთი დაითანხმეს საერთოევროპული კონგრესის მოწვევაზე, რომელსაც უნდა გადაესინჯა რუსეთ-ოსმალეთის 1878 წლის 19 თებერვლის (3 მარტის) სან-სტეფანოს საზავო ხელშეკრულების პირობები. სანამ კონგრესი შეიკრიბებოდა, ინგლისის ინიციატივით შედგა რუსეთ-ინგლისის საიდუმლო შეთანხმება სან-სტეფანოს საზავო ხელშეკრულების შეცვლის თაობაზე. რუსეთ-ინგლისის შეთანხმება სან-სტეფანოს საზავო ხელშეკრულების შეცვლის თაობაზე ხელმოწერილ იქნა ლონდონში 1878 წლის 18 (30) მაისს. შეთანხმება საიდუმლოდ უნდა ყოფილიყო დაცული. ლონდონის შეთანხმების მეთერთმეტე მუხლში აღნიშნული იყო: ინგლისი თანახმა იყო რუსეთს მიეღო ბათუმი და შეენარჩუნებინა სომხეთის დაპყრობილი ტერიტორია, მაგრამ შემდგომში ოსმალეთის ტერიტორიის ხარჯზე აზიაში რუსეთის ტერიტორია არ უნდა გაზრდილიყო. ვ. გურული, ლ. ჯიქია, „ტაო-კლარჯეთის, ლაზეთისა და აჭარის საკითხები 1812-1953 წლების საერთაშორისო ურთიერთობებში“, თბ., 2013 «Сборник договоров России с другими государствами. 1856-1917». Москва. 1952
ხუდადოვის ტყე

ხუდადოვის ტყე — ტყე თბილისში მდინარე მტკვრის მარცხენა სანაპიროზე. გაშენებულია მთის ფერდობზე, ქალაქის ჩრდილოეთით ნაძალადევის ტერიტორიაზე. სახელი ეწოდა ექიმისა და ქალაქის სათათბიროს წევრის, ნიკოლოზ ხუდადოვის გვარის მიხედვით, რომელმაც 1893 წელს აქ, სახაზინო მიწაზე, ტყის მასივი გააშენა. იმ პერიოდში ოფიციალურად კუკიის სატყეო-კულტურული აგარაკი ეწოდებოდა. 1905 წლის დეკემბერში, რუსეთის რევოლუციის დროს, ხუდადოვის ტყეში იკრიბებოდნენ გაფიცულები. 16 დეკემბერს მოეწყო მთავრობის წინააღმდეგ ხალხმრავალი საპროტესტო გამოსვლა, რომელიც 18 დეკემბერს ჯართან შეტაკებაში გადაიზარდა. დაიღუპა 9 და დაიჭრა ათობით რევოლუციონერი (იხ. დეკემბრის აჯანყება საქართველოში). საბჭოთა ხელისუფლებამ ტყეში „რევოლუციის მსხვერპლთა სასაფლაო“ მოაწყო; 1905 წელს მოკლული მუშების პატივსაცემად მიმდებარე ქუჩას „9 ძმის“ სახელი უწოდეს. 1955 წელს ააგეს მათი ხსოვნის ობელისკიც. აქ დროდადრო ასაფლავებდნენ აქტიურ, თუმცა არა ლიდერ ბოლშევიკებს. მაგალითად, ტყეში 1930 წელს დაკრძალეს ბოლშევიკი ქალი მარო ბოჭორიძე. 1989 წელს მთავრობამ ხუდადოვის ტყეში მთაწმინდის პანთეონიდან გადმოასვენა ფილიპე მახარაძის, სილიბისტრო თოდრიას და მიხა ცხაკაიას ნეშტები. XX საუკუნის 90-იანი წლებში ტყე დააზიანა აქ დაგროვილმა სამშენებლო და სხვა სახის ნარჩენებმა. თ. კვირკველია, ძველთბილისური დასახელებანი, თბ., 1985 ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 512. გვაძაბია, მიხეილ. როგორ გაჩნდა “ბოლშევიკური პანთეონი” ხუდადოვის ტყეში. netgazeti.ge (22 იანვარი, 2022). ელისაშვილი, ალექსანდრე. ბოლშევიკური პანთეონი ხუდადოვის ქუჩაზე. archive.ge (1 აპრილი, 2012).
ქიმერიონი

ქიმერიონი — კაფე XX საუკუნის დასაწყისის თბილისში. მდებარეობდა დღევანდელი რუსთაველის თეატრის შენობის ქვედა ფოიეს სართულზე. მასში თავს იყრიდა თბილისის ინტელიგენცია. აქ იკრიბებოდნენ „ცისფერყანწელები“. ტიციან ტაბიძე წერდა: „ცისფერყანწელების“ ინიციატივით კედლები მოხატეს მხატვრებმა — ლადო გუდიაშვილმა, დავით კაკაბაძემ, მოსე თოიძემ, სერგეი სუდეიკინმა, სიგიზმუნდ ვალიშევსკიმ. კაფე მოგვიანებით რუსთაველის თეატრის ფოიედ და გარდერობად იქცა და მისი კედლები არაერთგზის გადაიღება. კვირკველია, თ., ძველთბილისური დასახელებანი, თბილისი: საბჭოთა საქართველო, 1985.
პრიმა აუდიტი

„შპს პრიმა აუდიტი“ — აუდიტორული კომპანია, რომელმაც საქმიანობა 2007 წლის 11 ოქტომბრიდან დაიწყო და მოღვაწეობის რამდენიმეწლიანი პერიოდის მანძილზე სხვადასხვა სახის მომსახურება გაუწია 120-ზე მეტ ბიზნეს-კომპანიას, მათ შორის ისეთ სტრატეგიულად მნიშვნელოვან საწარმოებს, როგორებიცაა შპს „ენგურჰესი“, სს „საქრუსენერგო“, შპს „თბილისის საერთაშორისო აეროპორტი“, შპს „თბილისის სატრანსპორტო კომპანია“, შპს „სოკარ გაზი-საქართველო“, შპს „საერთაშორისო ენერგეტიკული კორპორაცია“, შპს „ვარდნილჰესების კასკადი“, სსიპ „საქენერგოგენერაცია“, შპს „ჯეოჰოსპიტალი“, სს „ტუბერკულოზისა და ფილტვის დაავადებათა ეროვნული ცენტრი“, შპს „საქტელერადიოცენტრი“, ჩხოროწყუს მარტვილის მუნიციპალიტეტები და სხვა. დაარსების დღიდან, აუდიტორული კომპანია „პრიმა აუდიტს“ დაინტერესებულ პირებს აწვდის შემდეგი სახის მომსახურებებს: ფინანსური ანგარიშგების აუდიტი; საგადასახადო აუდიტორული შემოწმება; მენეჯმენტის აუდიტი; ბუღალტრული აღრიცხვა; საშემფასებლო მომსახურება; ბიზნესის და მოქალაქეების სამართლებრივი მომსახურება; ბიზნესის მართვა, ანალიზი, ეკონომიკური კვლევები და მონიტორინგი; სატრეინინგო მომსახურება და სხვა. სასწავლო ცენტრი „პრიმა აუდიტი“
საქართველოს ფსიქოლოგიის ინსტიტუტი

საქართველოს ფსიქოლოგიის ინსტიტუტი — ფსიქოლოგიის ინსტიტუტი დიმიტრი უზნაძის სახელობისა, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიისა, დაარსდა 1941 წელს დიმიტრი უზნაძის თაოსნობით, როგორც საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ფსიქოლოგი. ფსიქოლოგთა ინსტიტუტის დაარსებისათვის მრავალი წლის მანძილზე იქმნებოდა პირობები. თსუ-ს დაარსებაში აქტიური მონაწილეობა მიიღო დიმიტრი უზნაძემ. 1927 საბჭოთა კავშირში პირველად, თბილისში შეიქმნა ფ. საზოგადოება, რომელშიც უნივერსიტეტში აღზრდილი ფსიქოლოგები გაერთიანდნენ. ფ. ინსტიტუტის კვლევის ცენტრში მიმართულება გახდა დიმიტრი უზნაძის მიერ შემუშავებული განწყობის თეორიისა და მის საფუძველზე წამოჭრილი მრავალი ზოგადფსიქოლოგიური და სპეცფსიქოლოგიური პრობლემის დამუშავება. 2000 წელს ინსტიტუტს ჰქონდა ზოგადი პედაგოგიური, სოციალური სამედიცინო, და საინჟინრო ფსიქოლოგიური განყოფილებები. ფსიქოლ. ისტ., ფსიქოლ. საკვლევი მეთოდების, რელიგიის სასკოლო სწავლების აღზრდის სოციალური ჯგუფებისა და სასკოლო სწავლების აღზრდის ფსიქოკორექციის ლაბორატორიები. აღნიშნულ განყოფილებებსა ლაბორატორიებში მუშავდება განწყობის ზოგადფსიქოლ. პრობლემები. ინ-ტში შეისწავლიან აგრეთვე სამედიცინო ფსიქოლ. პრობლემებს. ფ.ინსტიტუტს აქვს ასპირანტურა და ფსიქოლ. მეცნ. კანდ. და დოქტორის სამეცნ.ხარისხების მიმნიჭებელი საბჭო. ფ. ი-ში ყოველწლიურად ტარდება სამეცნიერო კონფერენციები. ინსტიტუტის ინიციატივით 1958- იდან 3 წელიწადში ერთხელ ეწყობა სამხრ.კავკასიის ფსიქოლოგთა კონფერენცია. კონფერენცია, რომელშიც მონაწილეობა მიიღო ამ პრობლემაზე მომუშავე მსოფლიოს თითქმის ყველა წამყვანმა ფსიქოლოგმა. მათი შრომები ქართულ, რუსულ და ინგლისურ ენებზე, სამ ტომად. ინსტიტუტს აქვს ბიბლიოთეკა 1950 წელს ინსტიტუტს გადაეცა დ. უზნაძის პირადი არქივი და ბიბლიოთეკა. თბილისის ენციკლოპედია, 2002 წ. გვ. 877-878.
მამუკას სოფელი

მამუკას სოფელი — სოფელი შუა საუკუნეებში, მტკვრის მარცხენა მხარეს. მდებარეობდა თბილისის აღმოსავლეთით, ახლანდელი საავიაციო ქარხნის მიდამოეებში (სამგორის რაიონის ტერიტორიაზე). წყაროებში პირველად იხსენიება 1721 წელს. სოფელი გვხვდება „მამუკას თათრების“ სახელწოდებით. ენციკლოპედია თბილისი, თბ., 2002
აღმოსავლური ინსტიტუტი

აღმოსავლური ინსტიტუტი (რუს. Восточный институт) — უმაღლესი სასწავლო დაწესებულება, რომელიც დაარსებულ იქნა 1899 წლის 21 ოქტომბერს ქალაქ ვლადივოსტოკში. აღმოსავლური ინსტიტუტის ქალაქ ვლადივოსტოკში დაარსების მიზანი იყო იმპერიის შორეული აღმოსავლეთის რეგიონებისთვის აღმოსავლური ენების, აღმოსავლეთის ქვეყნების მცოდნე ადმინისტრაციული და სავაჭრო-სამრეწველო მაღალკვალიფიციური კადრების მომზადება. ვლადივოსტოკის აღმოსავლური ინსტიტუტის პირველი დირექტორი გახდა პროფესორი ალექსეი პოზდნეევი (რუს. Алексей Матвеевич Позднеев). აღმოსავლური ინსტიტუტის მთავარ შესასწავლ ენებს შორის იყო ჩინური, იაპონური, მანჯურიული, კორეული და მონღოლური ენები. გარდა აღმოსავლური ენებისა, სტუდენტები შეისწავლიდნენ ისეთ აკადემიურ დისციპლინებს როგორიცაა გეოგრაფია, ანგარიშწარმოება და საქონელმცოდნეობა, აღმოსავლეთის სახელმწიფოების ისტორია და პოლიტიკური ორგანიზაცია. ინგლისური და ფრანგული ენები და იურისპრუდენცია. რუსეთ-იაპონიის ომის დროს ინსტიტუტი გადატანილ იქნა ქალაქ ვერხნეუდინსკში (დღევანდელი ულან-უდე). მეცადინეობები დაიწყო 1905 წლის 4 თებერვალს. 15 თებერვალს (ახალი სტილით) 1905 წლისა აღმოსავლური ინსტიტუტის სტუდენტებმა შეადგინეს რეზოლუცია. 1905 წლის 6 მარტს ინსტიტუტის სტუდენტებს ამურისპირეთის გენერალ-გუბერნატორის მოვალეობის შემსრულებლის გენერალ მ.ს. ანდრეევის ტელეგრამა გამოუცხადეს, აღმოსავლურ ინსტიტუტში სწავლის შეწყვეტის თაობაზე. სამ პუნქტად შედგენილ დეპეშაში ირკვევოდა, რომ (1. ) ინსტიტუტში წყდებოდა სწავლა და ლექციების კითხვა, (2.) ყველა სტუდენტი და თავისუფალი მსმენელი დათხოვნილი იყო ინსტიტუტიდან პროფესორების მიმართ თავხედური და შეურაცხმყოფელი რეზოლუციის გამო, (3.) თავისუფალი მსმენელი ოფიცრები თავიანთ სამხედრო ნაწილებიდან გარიცხულად ცხადდებოდნენ. 1918 წელს აღმოსავლურმა ინსტიტუტმა ფინანსური პრობლემების გამო დაშლა დაიწყო და მის ბაზაზე კერძო უმაღლესი სასწავლებლები დაარსდა (ისტორიულ-ფილოლოგიური ფაკულტეტი, უმაღლესი პოლიტექნიკუმი, იურიდიული ფაკულტეტი, აღმოსავლური ფაკულტეტი). ყველა ფაკულტეტს სათავეში ჩაუდგა აღმოსავლური ინსტიტუტის პროფესორები. 1920 წლის 17 აპრილს დროებითი მთავრობის დადგენილების საფუძველზე სახელმწიფო აღმოსავლური ინსტიტუტი და ყველა გამოყოფილი ფაკულტეტი შორეული აღმოსავლეთის სახელმწიფო უნივერსიტეტში გაერთიანდა. Восточный институт // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона ( = ბროკჰაუზისა და ეფრონის ენციკლოპედია): ტომი 86-ე. (82 ტ. და 4 დამ.). — სანქტ-პეტერბურგი., 1890—1907.
გიანენდრა

გიანენდრა ბირ ბიკრამ შაჰ დევი (ნეპ. ज्ञानेन्द्र शाह; Jñānendra Śāh; დ. 7 ივლისი, 1947, კატმანდუ, ნეპალი) — ნეპალის მე-12 და უკანასკნელი მეფე 2001-2008 წლებში. განეკუთვნება შაჰების დინასტიას. გიანენდრა დაიბადა 1947 წლის 7 ივლისს კატმანდუში, მეფე მაჰენდრა ბირ ბიკრამ შაჰისა და დედოფალ ინდრას ოჯახში. 1966 წელს დაამთავრა დარჯილინგის (ინდოეთი) წმინდა იოსების კოლეჯი. 1969 წელს კი — კატმანდუს უნივერსიტეტი. 1986-1991 წლებში ხელმძღვანელობდა ლუმბინის რაიონის განვითარების ფონდს. 2001 წელს პრინცმა დიპენდრამ მოკლა მამა და ძმა და დაიკავა ნეპალის მეფის ტახტი, რის შემდეგაც სიცოცხლე დაასრულა თვითმკვლელობით. ტახტი კი დაიკავა გიანენდრამ. 2008 წელს ქვეყნის პარლამენტმა მხარი დაუჭირა მონარქიის გაუქმებას. ნეპალი გამოცხადდა რესპუბლიკად. Unofficial translation of the commission report on the palace incident დაარქივებული 2013-01-20 საიტზე Wayback Machine. „Profile: Nepal's King Gyanendra“. BBC News. 28 May 2008. King of Nepal is stoned by crowd. BBC 16 February 2007 Biography საიტზე Wayback Machine (არქივირებულია თებერვალი 20, 2004) Nepal News Feed - News Headlines დაარქივებული 2016-06-19 საიტზე Wayback Machine.
შორეული აღმოსავლეთის სახელმწიფო უნივერსიტეტი

შორეული აღმოსავლეთის სახელმწიფო უნივერსიტეტი (რუს. Государственный Дальневосточный университет, შემოკლებით ГДУ - გე-დე-უ) — უმაღლესი სასწავლო დაწესებულება, რომელიც არსებობდა ქალაქ ვლადივოსტოკში XX საუკუნის პირველ ნახევარში. შორეული აღმოსავლეთის სახელმწიფო უნივერსიტეტი დაარსებულ იქნა XX საუკუნის 20-იან წლებში დროებითი მთავრობის დადგენილების საფუძველზე — აღმოსავლური ინსტიტუტის ბაზაზე. შორეული აღმოსავლეთის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პირველი რექტორი იყო გ. ვ. პოდსტავინი (რუს. Г. В. Подставин). 1930 წლის 20 თებერვალს მიღებულ იქნა გადაწყვეტილება 9 ახალი უმაღლესი სასწავლებლის ჩამოყალიბების შესახებ, ხოლო შორეული აღმოსავლეთის სახელმწიფო უნივერსიტეტი კი გაუქმებული იქნა. Государственный Дальневосточный университет // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона ( = ბროკჰაუზისა და ეფრონის ენციკლოპედია): ტომი 86-ე. (82 ტ. და 4 დამ.). — სანქტ-პეტერბურგი., 1890—1907.
გაიუს ოქტავიუსი (ტრიბუნი ძვ. წ. 216)

გაიუს ოქტავიუსი (ლათ. Gaius Octavius) — რომის არმიის ოფიცერი, რომელიც ძვ. წ. III საუკუნეში მოღვაწეობდა. იგი იყო მხედარ გაიუს ოქტავიუსის შვილი და კვესტორ გნეუს ოქტავიუს რუფუსის შვილიშვილი, აგრეთვე, ველეტრის მაგისტრატის, გაიუს ოქტავიუსის მამა, პრეტორ გაიუს ოქტავიუსის პაპა და რომის იმპერატორის, ავგუსტუსის (ზეობდა ძვ. წ. 27 - ახ. წ. 14) დიდი პაპა. როდესაც მარკუს ანტონიუსმა ავგუსტუსის აბუჩად აგდება სცადა, განაცხადა, რომ ოქტავიუსი აზატი და თოკების მკეთებელი იყო თურიდან. მეორე პუნიკური ომის მსვლელობისას, ოქტავიუსი სამხედრო ტრიბუნად მსახურობდა და მონაწილეობა მიიღო კანეს ბრძოლაში. იგი ერთ-ერთი იყო მცირეოდენ გადარჩენილთაგან. როდესაც კართაგენელები რომაელთა ბანაკისაკენ გაემართნენ, ოქტავიუსმა და თავისმა კოლეგამ, ტრიბუნმა პუბლიუს სემპრონიუს ტუდიტანუსმა, მოახერხეს მტრის გავლით გზის გაკაფვა და უსაფრთხოდ ჩავიდნენ კანუზიუმში. ძვ. წ. 205 წელს იგი სიცილიაში მსახურობდა პრეტორ ლუციუს ემილიუს პაპუსის ხელმძღვანელობით, თუმცა უცნობია მიიღო თუ არა მონაწილეობა რომელიმე სხვა ექსპედიციაში. ^ Smith, William (1870). Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. ციტირების თარიღი: 2016-06-20.  დაარქივებული 2015-04-05 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links ^ Suetonius (121). The Life of Augustus.  ↑ 1.0 1.1 Smith 1870, p. 9 ↑ 2.0 2.1 Suetonius 121, 2.2
ნიკ ადამსი (პერსონაჟი)

ნიკოლას ნიკ ადამსი (ინგლ. Nicholas "Nick" Adams) — გამოგონილი პერსონაჟი, ერნესტ ჰემინგუეის მიერ 1920-1930-იან წლებში დაწერილი 24 მცირე მოთხრობის პროტაგონისტი. ნიკ ადამსის პერსონაჟის ნაწილობრივ ინსპირაციად ჰემინგუეის ცხოვრებისეული გამოცდილებები იქცა - ჩრდილოეთ მიჩიგანში გატარებული ბავშვობიდან დაწყებული პირველი მსოფლიო ომის დროს წითელი ჯვრის კორპუსში მსახურობით დამთავრებული. ამ სერიის პირველი ამბავი 1925 წელს გამოქვეყნდა ჰემინგუეის მცირე მოთხრობათა კრებულში „ჩვენს დროში“, სადაც ნიკ ადამსი კრებულის პირველ მოთხრობაში („ინდიელთა ბანაკი“) პატარა ბავშვს განასახიერებს. Hannum, Howard (2001). „'Scared sick looking at it': A Reading of Nick Adams in the Published Stories“. Twentieth Century Literature. 47 (1): 92–113. დამოწმებას აქვს ცარიელი უცნობი პარამეტრ(ებ)ი: |1= (დახმარება) The New York Times review of The Nick Adams Stories The Great Michigan Read, a statewide reading program featuring The Nick Adams Stories დაარქივებული 2007-08-07 საიტზე Wayback Machine.
ხურმული

ხურმული (რუს. Хурмули́) — სასოფლო ტიპის დასახლება სოლნეჩნის რაიონში, ხაბაროვსკის მხარე. ხურმულის სოფლის დასახლების ადმინისტრაციული ცენტრი. სოფლის მოსახლეობა 2011 მონაცემების მიხედვით შეადგენს 1946 კაცს. 1946 წლამდე სოფლის სახელწოდება იყო სტარტი. 1946 წლის მარტიდან 1947 წლის იანვრამდე აქ იყო განთავსებული შრომით-გასწორების ბანაკი. ამგუნის შრომით-გასწორების ბანაკში (შემოკლ. ამგუნლაგი) აღრიცხვაზე იმყოფებოდა 6 600 მისჯილი, რომლებიც აგებდნენ სარკინიგზო ხაზს ამურის კომსომოლსკი — ურგალი. სოფელი ხურმული არის ადგილი, სადაც დაიბადა და ბავშვობისა და სიჭაბუკის წლები გაატარა ცნობილმა რუსმა სინოლოგმა, ჩინური ცივილიზაციის საბაზისო ტექსტების მთარგმნელმა ბრონისლავ ვინოგროდსკიმ. ხურმულის დასახლების ტერიტორიაზე განთავსებულია რამდენიმე საწარმო: ფედერალური სახელმწიფო დაწესებულება კომბინატი «სნეჟნი», სურსათის შესანახი სამხედრო საწყობი № 204. ამავე სახელწოდების რკინიგზის სადგური. სისტემა „საგადასახადო ცნობა“ დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. სოფელი ხურმული ვიკიპედიაში
ლუციუს მარციუს ფილიპუსი (კონსული ძვ. წ. 56)

ლუციუს მარციუს ფილიპუსი (ძვ. წ. I ს.) — რომაული სენატორული კლასის ოჯახის წევრი. რომის მეფის, ანკუს მარციუსის შთამომავალი და კონსულისა და ცენზორის, ლუციუს მარციუს ფილიპუსის ვაჟი. ძვ. წ. 60 წელს იყო პრეტორი, ძვ. წ. 59 წელს გახდა სირიის პროპრეტორი (გუბერნატორი), თუმცა, აღსანიშნავია, რომ აპიანეს (სირიული ომები 8.51) მიხედვით, ამ თანამდებობაზე იგი ძვ. წ. 61 წელს მსახურობდა. ამავე, ძვ. წ. 59 წელს, იგი დაქორწინდა ატია ბალბა ცეზონიაზე, იულიუს კეისრის დისშვილზე. ფილიპუსს ჰყავდა ვაჟი და ქალიშვილი მარცია წინა ქორწინებიდან, რომელიც მისი ცოლის გარდაცვალების გამო დასრულდა. ატიას პირველი ქმარი გაიუს ოქტავიუსი რომში დაბრუნებისას გარდაიცვალა. ატიას მისგან ორი შვილი დარჩა: ოქტავია უმცროსი და გაიუს ოქტავიუსი (მომავალი ავგუსტუსი). ფილიპუსი ისე ზრუნავდა გერებზე, თითქოს საკუთრები ყოფილიყვნენ. ძვ. წ. 56 წელს იგი კონსული გახდა გნეუს კორნელიუს ლენტულუს მარცელიანუსთან ერთად. მიუხედავად ქორწინების შედეგად კეისართან დამყარებული კავშირისა, ფილიპუსს კეისრისა და პომპეუსის სამოქალაქო ომში მისი მხარე არ დაუკავებია და სენატის მიერ არც ანტიკეისრული კანონმდებლობის მიღებას აღდგომია წინ. ამის გამო, ფილიპუსმა სამართავად პროვინცია ვერ მიიღო. რადგანაც ამ საყვედურნარევი ჟესტისგან საშიშროება იგრძნო, მან კეისარს სთხოვა ნება დაერთო არ ჩარეულიყო ომში და მისი მსვლელობისას იტალიაში დარჩენილიყო. კეისარი იძულებული გახდა, კმაყოფილი ყოფილიყო იმით, რომ მტერი არ შეიძინა, თუმცა მას არც მხარდამჭერი შემატებია. ფილიპუსი ციცერონის ახლო მეგობარი გახდა, რომელიც, აგრეთვე, შორიდან ადევნებდა თვალს ომს. ფილიპუსის მისწრაფება თავიდან აერიდებინა კონფლიქტი, აშკარაა მთელი მისი ცხოვრების განმავლობაში. როდესაც მისის გერი ოქტავიუსი კეისრის მემკვიდრედ გამოცხადდა, ფილიპუსმა სცადა მისთვის მემკვიდრეობის მიღება გადაეთქმევინებინა, რადგანაც მარკუს ანტონიუსისაგან მომდინარე საფრთხის ეშინოდა. მან ატიაც კი შეიპირა ოქტავიუსის გადარწმუნებაში დახმარებაზე, მაგრამ ამას შედეგი არ მოჰყოლია. მიუხედავად იმისა, რომ იგი ანტონიუსს დაუპირისპირდა, ფილიპუსი იმ დელეგაციაში იყო, რომელიც მასთან მოსალაპარაკებლად მუტინაში გაიგზავნა, რის შემდეგაც უკან დაბრუნდა და ანტონიუსის მოთხოვნები სენატს გააცნო. ამისათვის იგი ციცერონმა გაკიცხა. ატია ძვ. წ. 43 წლის აგვისტო/სექტემბერში გარდაიცვალა და ოვიდიუსის მიხედვით, ფილიპუსი კიდევ ერთხელ დაქორწინდა ატიას ერთ-ერთ დაზე, თუმცა რონალდ საიმის მიხედვით, ფილიპუსი, რომელიც ატიას დაზე დაქორწინდა, რეალურად, მისი ვაჟი იყო, ძვ. წ. 38 წლის კონსულ-სუფექტი. მან ხანდაზმულ ასაკამდე იცოცხლა და მუდმივი ერთგულებისათვის ავგუსტუსისაგან ჯილდოც მიიღო. ფილიპუსს ჰყავდა სულ მცირე, ორი შვილი მაინც: ვაჟი, ლუციუს მარციუს ფილიპუსი, რომელიც, მოგვიანებით, დედინაცვლის დაზე დაქორწინდა და ერთი ქალიშვილი, მარცია, რომელიც, მოგვიანებით, კატონ უმცროსის ცოლი გახდა. Ronald Syme, The Augustan Aristocracy (preview in Googlebooks) Roman coinage depicting Philippus
ლუციუს მარციუს ფილიპუსი (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი ლუციუს მარციუს ფილიპუსი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ქვემოთ ჩამოთვლილ პიროვნებათაგან: ლუციუს მარციუს ფილიპუსი (კონსული ძვ. წ. 91) — თავისი დროის სახელგანთქმული რომაელი ორატორი და ამავე სახელის მქონე ძვ. წ. 56 წლის კონსულის მამა. ლუციუს მარციუს ფილიპუსი (კონსული ძვ. წ. 56) — იმპერატორ ავგუსტუსის მამინაცვალი და კატონ უმცროსის სიმამრი. ლუციუს მარციუს ფილიპუსი (კონსული ძვ. წ. 38 — ამავე სახელის მქონე ძვ. წ. 56 წლის კონსულის ვაჟი.
რამაზ ხატიაშვილი

რამაზ ხატიაშვილი (დ. 28 მაისი, 1969, თბილისი) — ქართველი ბასისტი, 1997 წლიდან ჯგუფ 33ა-ის წევრი. 1995 წლიდან მუშაობდა სხვადასხვა ქართულ რადიო სადგურებში. არის რამდენიმე გადაცემის ავტორი და წამყვანი, მათ შორის „სიმღერის ისტორიის“, რომელიც რადიო „უცნობის“ ეთერში გადიოდა.
მესანგრეთა ხიდი

მესანგრეთა ხიდი — ხიდი ძველ თბილისში. მესანგრეთა ხიდი მდებარეობდა გარეთუბანში. ის გვხვდება 1844 წლის თბილისის გეგმაზე, რომელზეც იგი დატანილია ლათინური F-ით. ხიდი გადებული იყო მესანგრეთა (ახლანდელი რევაზ თაბუკაშვილის) ქუჩაზე გამავალ ხევზე, დაახლოებით ვასო აბაშიძისა და რევაზ თაბუკაშვილის ქუჩათა შესაყრელთან. აგებული უნდა იყოს XIX საუკუნის 10-იან წლებში. სახელი ხიდს შეერქვა მასთან ახლოს მდებარე მესანგრეთა ბატალიონის ყაზარმის გამო. მესანგრეთა ყაზარმის შენობა დღესაც არსებობს, მაგრამ მესანგრეთა ხიდმა იარსება XIX საუკუნის 50-იანი წლების დასაწყისამდე. 1850 წელს თბილისის გეგმაზე ეს ხიდი აღარ არის დატანილი. ენციკლოპედია თბილისი, თბ., 2002
კრწანისის ღვთისმშობლის ეკლესია

კრწანისის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია სოფელ კრწანისში. ეკლესიის ისტორიის შესახებ ჩვენამდე მეტად მწირი ცნობებია მოღწეული. მეფე დემეტრე II-მ სიბაში წასვლის წინ თბილისის მეტეხის ღვთისმშობლის შობის ეკლესიას შესწირა ქალაქისპირა სოფელი კრწანისი. XIV-XVIII საუკუნეებში კრწანისის საქართველოს საკათალიკოსო სოფელი იყო, რომელმაც თავისი არსებობის მანძილზე არაერთი ნგრევა-აწიოკება განიცადა. ეტყობა, როგორვ ხშირ შემთხვევაში ხდებოდა, კრწანისიც მკვიდრი მოსახლეობისაგან ან სულ დაცლილა, ანდა მათი რაოდენობა შემცირებულა და ეს ადგილი სომხეთიდან ლტოლვილებს დაუკავებიათ. ენციკლოპედია თბილისი, თბ., 2002
კირკა

კირკა (გერმ. Kirche - ეკლესია) — კ. მარჯანიშვილის მოედნისა და მარჯანიშვილის ქუჩის ძველი სახელწოდება და ეკლესია ძველ თბილისში. აქ 1818-1820 წლებში დასახლდნენ ვიუტემბერგელი გერმანელი მოახალშენეები. უბნის გაშენების შემდეგ შეიქმნა მოედანი, აიგო ხის ლუთერანული ეკლესია („კირხე“), რომლის გამოც გაჩნდა ტოპონიმი „კირკა“ - კირკის ქუჩა; 1897 წელს აშენდა აგურის ახლანდელი ლუთერანული ეკლესია, რომელისც 1946-1947 წლებში მარჯანიშვილის მოედნის რეკონსტრუქციასთან დაკავშირებით აიღეს. ახალი კუკიის უბანში არსებობდა გერმანელ ლუთერანთა სასაფლაო. ამჟამად გაუქმებული ძველი სასაფლაოს ადგილას სკვერია გაშენებული და დგას მაქსიმ გორკის ძეგლი. 1996-1997 წლებში ლუთერანთა ძველი სასაფლაოს ტერიტორიაზე აშენდა ევანგელიკურ-ლუთერანული ეკლესია. ენციკლოპედია თბილისი, თბ., 2002
ნეპალის მდინარეების სია

სტატიაში მოცემულია ნეპალის მდინარეების სია, ნაჩვენებია შენაკადების სტრუქტურა. განგი (ინდოეთში) მაჰანანდა (ინდოეთში) მეჩი ბაკრა კანკაი რათუა-ხოლა მიდიმ-ხოლა კოში (საფთ-კოში) ტამორი არუნი ბარუნი სუნხოში დუდ ხოში იმჟა-ხოლა ჰონგუ ლიკუ ან ლიხუ-ხოლა ბოთე-კოში (ტამა კოსი) ინდრავატი ბაგმატი კამალა ლახანდეი ბისნუმატი განდაკი (კალი განდაკი) ბინაი აღმოსავლეთის რაპტი ტრიშული სეთი განდაკი მარშუანგდი ბუდი განდაკი ნისი მადი კარნალი დასავლეთის რაპტი რონი ტინაუ მარი ჟიმრუკი ბაბაი შარადა-ხოლა სარჯუ მოანი კანდრა ბერი ტული-ბერი სანი-ბერი ტული სეთი ბუდიგანგა სინჯა მუგუ-კარნალი ლანგუ მპანჯანგი ჰუმლა-კარნალი ტანკე სარდა (მაჰაკალი) (კალი) სურნა ჩამელია კალაპანი U.S. Army Map Service, 1966, Manasarowar U.S. Army Map Service, 1966, Bihar
წყლისკარის ქუჩა

წყლისკარის ქუჩა — ქუჩა ძველ თბილისში. წყლისკარის ქუჩა არის დღევანდელი შავთელის ქუჩის საწყისი ნაწილი ბარათაშვილის ქუჩიდან ანჩისხატამდე. დასახელება დაკავშირებულია დაახლოებით ბარათაშვილის ქუჩის შესაყარის ადგილზე არსებულ ქალაქის ერთ-ერთი კარიბჭის — წყლისკარის სახელთან. კვირკველია, თ., ძველთბილისური დასახელებანი, თბილისი: საბჭოთა საქართველო, 1985.
მეჩი

მეჩი (ნეპალ. मेची नदी, ჰინ. मेची नदी) — სასაზღვრო მდინარე ნეპალისა და ინდოეთის ტერიტორიაზე. მდინარე მაჰანანდას შენაკადი. სათავეს იღებს ჰიმალაის მთებში, ნეპალში, ზღვის დონიდან 1500 მეტრზე. მეჩი geographic.org-ზე
ველეიუს პატერკულუსი

ველეიუს პატერკულუსი (ლათ. Velleius Paterculus; დ. დაახლ. ძვ. წ. 19 — გ. დაახლ. ახ. წ. 31) — რომაელი ისტორიკოსი. დაიბადა კამპანიაში, ეკუთვნოდა მხედართა წოდებას, მისი წინაპრები ჰანიბალის ომიდან ფიგურირებდნენ როგორც რომაული ორიენტაციის პროვინციალები და მის მსგავსად იდგნენ სამხედრო სამსახურში. ეკავა სამხედრო ტრიბუნის თანამდებობა. იყო იმპერატორ ტიბერიუსის ლეგატი. ახ. წ. 15 წელს გახდა პრეტორი. იყო ოქტავიანე ავგუსტუსის შვილიშვილის, გაიუსის, მხლებელი აღმოსავლეთ პროვინციებში. ველეიუს პატერკულუსი რომაულ ისტორიაში შევიდა ორ წიგნად დაწერილი „რომის ისტორიით“(Historia Romana). „რომის ისტორია“ მოიცავს პერიოდს ტროის ომიდან ახ. წ. 29 წლამდე, ლივიას (ავგუსტუსის მესამე ცოლის) სიკვდილამდე. თუმცა ისტორიკოსებისთვის უფრო მნიშვნელოვანია ნაშრომში გადმოცემული ისტორია ძვ. წ. 44 წელს კეისრის მკვლელობიდან ახ. წ. 14 წელს ავგუსტუსის გარდაცვალებამდე. მცირე მოცულობის მიუხედავად, ველეიუსს გადმოცემული აქვს რომის ისტორია ლეგენდარული პერიოდიდად იმპერატორ ტიბერიუსამდე. მისი აზრით, ისტორიის წარმართველი არის გამოჩენილი პიროვნება. ამ იდეის გათვალისწინებით, „რომის ისტორია“ რომის იმპერატორების ქება-დიდების ხასიათს ატარებს. პატერკულუსი უმაღლეს შეფასებას აძლევს იულიუს ცეზარის, ავგუსტუსისა და ტიბერიუსის მოღვაწეობას. ქავთარია გ., რომის ისტორია, ტ. I, ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გამომცემლობა, თბილისი, 2016, გვ. 29-30. ველეიუს პატერკულუსი: რომის ისტორია (ლათინური ორიგინალი, ინგლისური თარგმანი) Livius.org: Marcus Velleius Paterculus