laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
უნგრეთის მეფე

უნგრეთის მეფე (უნგრ. magyar király) — უნგრეთის სამეფოს პერიოდში (1000 — 1946 წ.წ.) სამეფოს მმართველი. მათი ტიტული იყო "სამოციქულო მეფე", რომელიც მიანიჭათ კლემენტ XIII-მ 1758 წელს და გამოიყენებოდა ყველა უნგრეთის მეფესთან მიმართებაში. ამ თარიღიდან უნგრეთის მეფეებს ოფიციალურად უწოდებდნენ "უნგრეთის სამოციქულო მეფეებს". Korai Magyar Történeti Lexikon (9-14. század), főszerkesztő: Kristó, Gyula, szerkesztők: Engel, Pál és Makk, Ferenc (Akadémiai Kiadó, Budapest, 1994). Magyarország Történeti Kronológiája I-III. – A kezdetektől 1526-ig; 1526-1848, 1848-1944, főszerkesztő: Benda, Kálmán (Akadémiai Kiadó, Budapest, 1981, 1982, 1993). Magyar Történelmi Fogalomtár I-II. – A-K; L-ZS, főszerkesztő: Bán, Péter (Gondolat, Budapest, 1989). Titles of the Kings of Hungary. Bibliography
აპრაქსინი

საკუთარი სახელი აპრაქსინი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: აპრაქსინი, თედორე — რუსეთის ფლოტის გენერალ-ადმირალი აპრაქსინი, პეტრე — რუსი სახელმწიფო მოღვაწე აპრაქსინი, სტეფანე — რუსი გენერალ-ფელდმარშალი
ოთხი აზიური ვეფხვი

ოთხი აზიური ვეფხვი ან აზიური დრაკონები — ტერმინი, რომელიც გამოიყენება სამხრეთ კორეის, სინგაპურის, ჰონგ-კონგის და ტაივანის მაღალგანვითარებული ეკონომიკის აღსანიშნავად. ისინი გამორჩეულნი არიან განსაკუთრებით მაღალი ეკონომიკური ზრდის ტემპით (წელიწადში 7%-ზე მეტი) და სწრაფი ინდუსტრიალიზაციით 1960 - 1990 წლებში. XXI საუკუნეში მათ უკვე შექმნეს განვითარებული და მაღალი შემოსავლების მქონე ეკონომიკა, რომლებიც სპეციალიზდებიან სხვადასხვა კონკურენტულ სფეროში. მაგალითად: ჰონგ-კონგი და სინგაპური გახდნენ მსოფლიოს წამყვანი სავაჭრო ცენტრები, ხოლო სამხრეთ კორეა და ტაივანი დაწინაურდნენ საინფორმაციო ტექნოლოგიების წარმოებაში. მათი ეკონომიკური წარმატება გახდა მრავალი განვითარებადი ქვეყნების მისაბაძი მოდელი. მათი ერთ-ერთი წარმატების მიზეზი იყო ინდუსტრიული პოლიტიკა, რომელიც მხარს უჭერდა ექსპორტს განვითარებულ ქვეყნებში. ისინი ასევე გამოირჩევიან ბიზნესის კეთების სიმარტივით. მათი სხვა საერთო ნიშნებია: სახელმწიფოს მიერ დიდი ინვესტიციები განათლებაში, ნაკლებად დემოკრატიული და შედარებით ავტორიტარული პოლიტიკური სისტემა.  ჰონგ-კონგი  სინგაპური  სამხრეთი კორეა  ტაივანი BBC report on the Asian Tigers in the aftermath of the 1997 Financial Crisis (includes map of the Asian Tigers) ASEAN tigers The Elephant at the Gate in China Economic Review დაარქივებული 2006-04-27 საიტზე Wayback Machine. ↑ Monthly Bulletin of Interior Statistics 2011.4 დაარქივებული 2014-03-29 საიტზე Wayback Machine. , Department of Statistics, Ministry of the Interior, Taiwan/R.O.C. ↑ http://www.dgbas.gov.tw/public/Attachment/11715383471.doc
ერნსტ კურთი

ერნსტ კურთი (დ. 1 ივნისი, 1886, ვენა — გ. 2 აგვისტო, 1946, ბერნი) — შვეიცარიელი მუსიკათმცოდნე. სწავლობდა გუიდო ადლერთან ერთად. 1912 წლიდან ასწავლიდა ბერნის უნივერსიტეტში (1920 წლიდან პროფესორი). სახელი გაითქვა წიგნით „ლინეარული კონტრაპუნქტის საფუძვლები“ (1917). სხვა ცნობილი თხზულებები: «რომანტიკული ჰარმონია და მისი კრიზისი ვაგნერის „ტრისტანში“» (1920), მონოგრაფია ა. ბრუკნერზე, „მუსიკალური ფსიქოლოგია“ (1931) და სხვა. კურთის შრომებში იგრძნობა ა. შოპენჰაუერის ფილოსოფიის გავლენა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 80.
კუსკოკუიმი

კუსკოკუიმი (ინგლ. Kuskokwim) — მდინარე ალასკის დასავლეთ ნაწილში (აშშ). სიდიდით მეორე მდინარე იუკონის შემდეგ. სიგრძე დაახლოებით 1300 კილომეტრი, აუზის ფართობი 130 ათასი კმ². წარმოიქმნება მდინარეების ჩრდილოეთ კუსკოკუიმისა და სამხრეთ კუსკოკუიმის შეერთებით. მიედინება ტუნდრაში, განიერ ჭალიან ხეობაში, რომელიც ზაფხულის წყალდიდობის დროს იტბორება. კუსკოკუიმი კვეთს კუსკოკუიმის მთებს და ქმნის ჭორომებს. უერთდება ბერინგის ზღვას. უმთავრესად საზრდოობს თოვლის წყლით. წყლის საშუალო წლიური ხარჯი კრუკედ-კრიკთან ერთად 1280მ³/წმ. წლის ნახევარ დროს ყინულით არის დაფარული. სანაოსნოა შესართავიდან 800 კილომეტრზე. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 88.
სამოციქულო მეფე

სამოციქულო მეფე — უნგრეთის მეფის ჰერალდიკული ტიტული. ჰაბსბურგები თავს იშტვან I-ის (997–1038) მემკვიდრეებად მიიჩნევდნენ, ამის არგუმენტად მოყავდათ ის, რომ პაპმა სილვესტერ II-მ ისინი დააჯილდოვა წმინდა იშტვანის ტიტულით. იშტვანის მიერ ხალხის გაქრისტიანების გამო მას ადარებდნენ მოციქულს (შესაბამისად წმინდა იშტვანის ტიტლუც უთანაბრდებოდა სამოციქულო ტიტულს). ეს ტიტული პირველად გამოიყენა საღვთო რომის იმპერატორმა ლეოპოლდ I-მა (1657–1705) როდესაც უნგრეთის ავტონომია გააუქმა და უნგრეთის გვირგვინიც დაიდგა. ამ ტიტულს ბოლოს იყენებდა კარლ I. მსგავსი ტიტული გამოიყენებოდა ესპანეთის და საფრანგეთის კათოლიკე მონარქების მიერაც. ↑ Király, Béla K. (1979). „The Hungarian church“, რედ. William James Callahan; David Higgs: Church and Society in Catholic Europe of the eighteenth century. Cambridge University Press, გვ. 117. ISBN 978-0-521-22424-6. ციტირების თარიღი: 9 November 2012.
ჰერტა კუუსინენი

ჰერტა კუუსინენი (დ. 14 თებერვალი, 1904, ლუჰანკის თემი, შუა ფინეთი — გ. 18 მარტი, 1974, მოსკოვი, დაკრძალულია ჰელსინკიში) — ფინეთის საზოგადო და პოლიტიკური მოღვაწე, ქალთა საერთაშორისო დემოკრატიული მოძრაობის მოღვაწე. 1930 წლიდან ფინეთის კომპარტიის (ფკპ) წევრი. რევოლუციური მოღვაწეობისათვის არაერთხელ იყო დაპატიმრებული (1934–1939, 1941–1944). 1945–1971 წლებში იყო პარლამენტის დეპუტატი. 1969 წელს აირჩიეს ქალთა საერთაშორისო დემოკრატიული ფედერაციის პრეზიდენტად, 1969 წლიდან მშვიდობის მსოფლიო საბჭოს პრეზიდიუმის წევრია. 1972 წლის აპრილში აირჩიეს ფკპ-ს საპატიო თავმჯდომარედ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 90.
ლაქტობაცილინი

ლაქტობაცილინი — რძემჟავა ბაქტერიების ორი სახეობის კულტურა, რომელიც გამოიყვანა ი. მენჩიკოვმა რძის შესადედებლად და სამკურნალო მიზნებისათვის (ნაწლავში მიმდინარე ლპობის პროცესების დასათრგუნად). ლაქტობაცილინს უწოდებენ აგრეთვე აღნიშნული კულტურით შედედებულ მაწონს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 146.
ჯოშუა ლედერბერგი

ჯოშუა ლედერბერგი (ლონდონის სამეფო საზოგადოება) (ინგლ. Joshua Lederberg, ForMemRS) (დ. 23 მაისი, 1925, მონტკლერი, ნიუ-ჯერსის შტატი, აშშ — გ. 2 თებერვალი, 2008) — ამერიკელი გენეტიკოსი და ბიოქიმიკოსი. ე. ლედერბერგთან ერთად (1952) შეიმუშავა სპეციფიკური გარემო პირობების გარეშე ბაქტერიებში მუტაციების აღმოცენების ხერხი, ე. წ. „ანაბეჭდების“ მეთოდი. დაადგინა ბაქტერიებში გენეტიკური რეკომბინაციის მექანიზმი (1947). მიკროორგანიზმების გენეტიკაში გამოკვლევებისათვის ჯორჯ ბიდლთან და ედუარდ ტატუმთან ერთად მიენიჭა ნობელის პრემია (1958). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 156. ↑ 1.0 1.1 Ледерберг Джошуа // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ 2.0 2.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 3.0 3.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 4.0 4.1 ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ 5.0 5.1 Gran Enciclopèdia Catalana — Grup Enciclopèdia, 1968. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18696256"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2664168"></a> ↑ Brozović D., Ladan T. Hrvatska enciklopedija — LZMK, 1999. — 9272 გვრ. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1264934"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q429032"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18446"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1789619"></a> ↑ 7.0 7.1 Munzinger Personen <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107343683"></a> ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #124238920 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ Find a Grave — 1996. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q63056"></a> ↑ 10.0 10.1 https://gsas.yale.edu/documents/wilbur-cross-medalists-1966-2023-year ↑ https://time.com/longform/esther-lederberg/ ↑ The Nobel Prize in Physiology or Medicine 1958 — Nobel Foundation. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1781959"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q23684016"></a> ↑ Table showing prize amounts — Nobel Foundation, 2019. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1781959"></a> ↑ https://awards.acm.org/fellows/award-recipients ↑ List of Royal Society Fellows 1660-2007 — ლონდონის სამეფო საზოგადოება. — გვ. 214. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q111806251"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123885"></a>
9 ივლისი

9 ივლისი — გრიგორიანული კალენდრის 190-ე დღე (ნაკიან წლებში – 191-ე დღე). წლის ბოლომდე დარჩენილია 175 დღე. 455 : რომაელი სამხედრო მეთაური ავიტუსი დასავლეთ რომის იმპერატორი გახდა. 1357 : საღვთო რომის იმპერატორი კარლ IV საფუძველს უყრის კარლის ხიდს პრაღაში. 1762 : იძულებით გადაყენებულ პეტრე III-ს რუსეთის მეფის ტახტზე ცვლის მისი მეუღლე ეკატერინე II. 1900 : დედოფალი ვიქტორია ხელს აწერს ავსტრალიის თანამეგობრობის შექმნის აქტს, რომელმაც კონტინენტის ყველა ცალკეული კოლონია ფედერალური მმართველობის ქვეშ გააერთიანა. 1955 : ლონდონში ბერტრან რასელმა გამოაქვეყნა „რასელ-აინშტაინის მანიფესტი“ ბირთვული იარაღის გამოყენების საწინააღმდეგოდ. 2002 : ადის-აბებაში (ეთიოპია) აფრიკის კავშირი ჩამოყალიბდა. 2006 : იტალიის ნაკრები ფიფას მსოფლიო საფეხბურთო თასის მფლობელი ხდება (ოთხგზის). 2008 : ირანმა 2100 კმ დისტანციის რადიუსში მოქმედების რაკეტის შაჰაბ-3 გამოცდა მოაწყო ქვეყნის ბირთვული პროგრამის გამო გამწვავებული საერთაშორისო დაძაბულობის ფონზე. 2014 : ჯოკო ვიდოდო ინდონეზიის პრეზიდენტად აირჩიეს. 2018 : ეთიოპიის პრემიერ-მინისტრმა აბი აჰმედმა და ერიტრეის პრეზიდენტმა ისაიას აფევერკმა ხელი მოაწერეს დეკლარაციას სასაზღვრო კონფლიქტის დასრულების შესახებ. 1858 : ბოაზი, ფრანც — ამერიკელი ანთროპოლოგი (გ.1942) 1929 : ჰასან II — მაროკოს მეფე 1932 : რამსფელდი, დონალდ — აშშ-ს თავდაცვის მინისტრი 1956 : ჰენქსი, ტომ — ამერიკელი მსახიობი 1975 : უაიტი, ჯეკ — ამერიკელი მუსიკოსი 1850 : ტეილორი, ზაქარი — აშშ-ს მე-12 პრეზიდენტი (დ.1784) 1856 : ავოგადრო, ამედეო — იტალიელი მეცნიერი (დ.1776) 1946 : რამა VIII (ანანდა მაჰიდოლ) — ტაილანდის მეფე (დ.1925) მართლმადიდებელი ეკლესია აღნიშნავს შემდეგი წმინდანების ხსენების დღეს: დავით თესალონიკელი იოანე გუთელი აგრეთვე: არგენტინა : დამოუკიდებლობის დღე. პალაუ : კონსტიტუციის დღე. ჩილე : სახელმწიფო დროშის დღე. სხვა თვეები
გელათი (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი გელათი შეიძლება აღნიშნავდეს: გელათი — სოფელი ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტში გელათი — სოფელი ტყიბულის მუნიციპალიტეტში იხილეთ აგრეთვე: გელათის აკადემია გელათის მოზაიკა გელათის მონასტერი გელათის საეპისკოპოსო
პარაკურუ

პარაკურუ (პორტ. Paracuru) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება სეარის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 31 638 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 303.253 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 104.33 კმ²-ზე. ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი (პორტუგალიური), (ესპანური) მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
პარაიპაბა

პარაიპაბა (პორტ. Paraipaba) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება სეარის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 30 041 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 301.123 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 99.76 კმ²-ზე. ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი (პორტუგალიური), (ესპანური) მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
სან-გონსალუ-დუ-ამარანტი (სეარა)

სან-გონსალუ-დუ-ამარანტი (პორტ. São Gonçalo do Amarante) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება სეარის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 43 947 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 834.394 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 52.67 კმ²-ზე.
აკარაპი

აკარაპი (პორტ. Acarape) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება სეარის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15 337 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 155.188 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 98.83 კმ²-ზე. ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი (პორტუგალიური), (ესპანური) მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
არაკოიაბა

არაკოიაბა (პორტ. Araçoiaba) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება სეარის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 340 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 96.381 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 190.29 კმ²-ზე. ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი (პორტუგალიური), (ესპანური) მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
არატუბა

არატუბა (პორტ. Aratuba) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება სეარის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 529 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 142.538 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 80.88 კმ²-ზე. ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი (პორტუგალიური), (ესპანური) მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
ბატურიტე

ბატურიტე (პორტ. Baturité) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება სეარის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 33 326 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 308.780 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 107.93 კმ²-ზე. ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი (პორტუგალიური), (ესპანური) მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
კაპისტრანუ (სეარა)

კაპისტრანუ (პორტ. Capistrano) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება სეარის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17 063 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 194.797 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 87.59 კმ²-ზე. ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი (პორტუგალიური), (ესპანური) მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
გუარამირანგა

გუარამირანგა (პორტ. Guaramiranga) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება სეარის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 956 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 59.471 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 66.52 კმ²-ზე. ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი (პორტუგალიური), (ესპანური) მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
იტაპიუნა

იტაპიუნა (პორტ. Itapiúna) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება სეარის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 626 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 588.684 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 31.64 კმ²-ზე. ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი (პორტუგალიური), (ესპანური) მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
ოქროს კარიბჭე (ხიდი)

ოქროს კარიბჭე (ინგლ. Golden Gate Bridge – ოქროს კარიბჭის ხიდი) — დაკიდებული ხიდი გოლდენ-გეიტის სრუტეზე, რომელიც სან-ფრანცისკოს უბეს წყნარ ოკეანესთან აერთებს. ხიდის სრული სიგრძე 2.7 კმ-ია; დისტანცია საყრდენ კოშკებს შორის 1.280 მ, ხოლო სიმაღლე ხიდის მაგისტრალურ ნაწილსა და წყალს შორის საშუალოდ 67 მ. ორი საყრდენი კოშკი 227,4 მ-ია წყლის ზევით. მთავარი დაკიდებული კაბელების დიამეტრი — 0,91 მ. ოქროს კარიბჭე ყველაზე გრძელი დაკიდებული ხიდი იყო მსოფლიოში მისი მშენებლობის დასრულების ჟამს 1937 წელს და მას შემდეგ სან-ფრანცისკოს საყოველთაოდ აღიარებული სიმბოლო გახდა. ამჟამად ხიდი სიდიდით მეორე დაკიდებული ხიდია აშშ-ში ვერაძანო-ნეროუს ბრიჯის შემდეგ (ნიუ-იორკი). ოქროს კარიბჭეზე დღეში 118 000 ადამიანი გადადის. ოქროს კარიბჭის ხიდი დაარქივებული 2012-08-10 საიტზე Wayback Machine. ოფიციალური საიტი ოქროს კარიბჭის ხიდის სურათები სან-ფრანცისკოს საზოგადო ბიბლიოთეკის ისტორიული სურათების ბაზა A 1962 KPIX-TV ოქროს კარიბჭის ხიდის მშენებლობის დოკუმენტური ფილმი
მულუნგუ (სეარა)

მულუნგუ (პორტ. Mulungu) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება სეარის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 485 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 134.594 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 85.33 კმ²-ზე. ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი (პორტუგალიური), (ესპანური) მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
პაკოტი

პაკოტი (პორტ. Pacoti) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება სეარის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 607 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 111.959 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 103.67 კმ²-ზე. ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი (პორტუგალიური), (ესპანური) მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
პალმასია

პალმასია (პორტ. Palmácia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება სეარის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 330 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 117.816 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 104.65 კმ²-ზე. ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი (პორტუგალიური), (ესპანური) მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
რედენსანი (სეარა)

რედენსანი (პორტ. Redenção) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება სეარის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 26 423 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 225.626 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 117.11 კმ²-ზე. ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი (პორტუგალიური), (ესპანური) მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
დურმიტორის ეროვნული პარკი

დურმიტორის ეროვნული პარკი — ეროვნული პარკი მონტენეგროში. შეიქმნა 1952 წელს მოიცავს დურმიტორის მთიან მასივს, მდინარე ტარის კანიონს და კომარნიცის პლატოს ზემო ნაწილს. საერთო ფართობი — 390 კმ². 1980 წელს შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში. დურმიტორის ეროვნული პარკის ოფიციალური საიტი იუნესკოს საიტზე
სიტე

სიტე (ფრანგ. Île de la Cité) — ერთ-ერთი კუნძული მდინარე სენაში შემორჩენილი ორი ბუნებრივი კუნძულიდან (მეორე — სენ-ლუი), მდებარეობს პარიზში. იგი პარიზის ცენტრია, სადაც შუა საუკუნეების ქალაქი წარმოიქმნა. მეროვინგების დროიდან, კუნძულის დასავლეთი დაბოლოება სასახლეს ეკავა, აღმოსავლეთ ნაწილი კი იმავე პერიოდიდან რელიგიას უძღვნეს, განსაკუთრებით X საუკუნიდან, როდესაც აშენდა დღემდე შემორჩენილი პარიზის ღვთისმშობლის ტაძარი. ამ ორ ობიექტს შორის არსებული მონაკვეთი 1850-იან წლამდე მნიშვნელოვანი საცხოვრებელი და კომერციული არეალი იყო, მაგრამ ამ პერიოდიდან იგი დაიკავა პოლიციის პრეფექტურამ, იუსტიციის სასახლემ, ოტელ-დიეს საავადმყოფომ და ვაჭრობის ტრიბუნალმა. კუნძულის მხოლოდ უკიდურესი დასავლეთი და ჩრდილოეთი ნაწილები რჩება დღემდე დასახლებულად. ჩრდილოეთ ნაწილში ასევე შემორჩენილია XVI საუკუნის საეკლესიო სახლების ნაშთები. კუნძულის მდინარის ზემო წელისკენ არსებულ ნაწილში მდებარეობს დეპორტაციისას წამებულთა მემორიალი — რომელიც ეძღვნება მეორე მსოფლიო ომის დროს ნაცისტების მიერ ვიჩიდან საკონცენტრაციო ბანაკებში გადმოსახლებულ 200 000 ადამიანს. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები საფრანგეთში de Brunhoff, Jacques (1987). La place Dauphine et l'île de la Cité. Lyon. ISBN 2904638997.  L’Île de la Cité- current photographs and of the years 1900. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სიტე
ვერაძანოს ხიდი

ვერაძანო-ნეროუს ხიდი, ან მოკლედ ვერაძანოს ხიდი (Verrazano-Narrows Bridge) — ორსართულიანი დაკიდებული ხიდია, რომელიც სტეიტენ აილენდს ბრუკლინთან აერთებს ქალაქ ნიუ-იორკში ნეროუს სრუტესთან. ხიდს სახელი იტალიერლი მკვლევარის ჯოვანი და ვერაძანოს პატივსაცემად დაერქვა, პირველი დღეისთვის ცნობილი ევროპელი ნავიგატორის, რომელიც ნიუ-იორკის ყურეში და მდ. ჰუძონზე შემოვიდა. ხიდის ცენტრალური გაშლა 1.298 მ-ია და მსოფლიოში უდიდესი დაკიდებული ხიდი იყო მისი მშენებლობის დასრულებიდან 1964 წელს 1981 წლამდე. ამჟამად მსოფლიოში სიგრძით მეშვიდეა ამ პარამეტრით, თუმცა აშშ-ში კვლავაც რჩება როგორც ყველაზე გრძელი დაკიდებული ხიდი. მისი მასიური საყრდენი კოშკები ნიუ-იორკის მეტროპოლიის მრავალი ნაწილიდან ჩანს, მათ შორის ქალაქის ხუთივე საგრაფოდან. ხიდი მნიშვნელოვანი დამაკავშირებელია ადგილობრივი და რეგიონული ჩქაროსნული გზატკეცილების სისტემის. მასზე ყოველწლიურად ნიუ-იორკ სიტის მარათონი ეწყობა, ხოლო ნიუ-იორკსა თუ ნიუ-ჯერსიში მომავალი ყველა კრუიზისა თუ სატვირთო გემი მის ქვეშ გადის. ადგილობრივი მცხოვრებლები მას უბრალოდ „ვერაძანოს“ უწოდებენ. ხედი საკრუიზო ლაინერიდან ხიდის ხედი ღამით ხედი სტეიტ-აილენდიდან ხიდის ხედი ჰაერიდან ქალაქებს შორის საზღვრის აღმნიშვნელი წარწერა ნიუ-იორკ სიტის მარათონი ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ვერაძანოს ხიდი ნიუ იორკის საგზაო დეპარტამენტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2014-04-03 საიტზე Wayback Machine. nycroads.com ტრანსპორტირების ალტერნეტიული გზები დაარქივებული 2007-01-13 საიტზე Wayback Machine. ვერაძანოს ხიდის დასახელება დაარქივებული 2018-03-13 საიტზე Wayback Machine. WNYC: ვერაძანოს ხიდი 40 წლის გახდა ვერაძანოს ხიდის შავ-თეთრი ფოტოები, ლესტერ კრამერი
ვერუშკა ფონ ლენდორფი

ვერუშკა ფონ ლენდორფი (გერმ. Veruschka von Lehndorff), გრაფინია ვერა გოტლიბ ანა ფონ ლენდორფი Vera Gottliebe Anna Gräfin von Lehndorff) — გერმანელი მოდელი და მსახიობი. დაიბადა 1939 წლის 14 მაისს კენიგსბერგში (აღმოსავლეთი პრუსია, გერმანიის იმპერია) ოფიცრის ოჯახში. ვერუშკა შტაინორტში გაიზარდა, საუკუნეთა განმავლობაში მისი ოჯახის კუთვნილ მამულში. ლენდორფების ოჯახურ ციხესიმაგრეში საგარეო საქმეთა მინისტრი იოახიმ ფონ რიბენტროპი ნაცისტთა შეხვედრებს აწყობდა. ლენდორფთა ტყე-პარკის შორი-ახლოს, თავად ფიურერის შტაბ-ბინა „ვოლფშანცე“ („მგლის ბუნაგი“) იყო განთავსებული. კარგა ხანს არავინ იცოდა, რომ ვერუშკას მამა — გრაფი ჰენრიხ ფონ ლენდორფ-შტაინორტი — მონაწილეობდა შეთქმულებაში. რომლის შედეგადაც 1944 წლის სექტემბერში სასამართლოს წინაშე წასრდგა და 18 სექტემბერს ბერლინის ციხეში, პლეტცენზეში, იქნა სიკვდილით დასჯილი, სადაც ვერას დედამ მეოთხე ბავშვი, ვერუშკას და, — კატარინა გააჩინა. რამდენადაც ვერუშკას მთელი ოჯახი, ბებია-ბაბუაც კი, სახელმწიფო დამნაშავედ იქნა ცნობილი, ლენდორფები დააპატიმრეს და მათ ქონებას კონფისკაცია ჩაუტარეს. ვერა და მისი დები ბად საქსის საკონცენტრაციო ბანაკში აღმოჩნდნენ, სადაც მათ გვარები შეუცვალეს. ვერას ცამეტ სკოლაში მოუწია სწავლა, მათ შორის, ვალდორფის ინსტიტუტში, ქალთა მონასტერსა და სოფლის სკოლაში. პირველი ბეჭდვითი ორგანო, რომლის გარეკანზეც ვერუშკას ფოტო მოხვდა, იყო ჟურნალი „კონსტანცე“. ქალიშვილობისას ვერა ჰამბურგში ეუფლებოდა ხელოვნებას. მერე ფლორენციაში გადავიდა, სადაც ფოტოგრაფ უგო მულასის ყურადღება მიიპყრო და მალე ფოტომოდელად დაიწყო მუშაობა. პარიზში გადასვლის შემდეგ, სადაც ვერამ ეილინ ფორდი, ამერიკის მთავარი სამოდელო სააგენტოს Ford Models-ის უფროსი გაიცნო, გადაწყვიტა, ნიუ-იორკში მოესინჯა ბედი. ამერიკის უდიდეს ქალაქში 1961 წელს ჩავიდა. რაკი ნავარაუდევ წარმატებას ვერ მიაღწია, ევროპას დაუბრუნდა და მიუნხენში ჩავიდა და გარკვეული ხნის შემდეგ ფურორიც მოახდინა მიქელანჯელო ანტონიონის ფილმ „ფოტოგადიდებაში“ ხუთწუთიანი ეპიზოდით. მოგვიანებით სალვადორ დალის დაუახლოვდა და ბოდი არტის პოპულარიზებას მიჰყო ხელი; იღებდნენ ტანმოხატულს. ვერა ბავშვობიდანვე ძალიან მაღალი იყო. 14 წლის ასაკში უკვე 185 სმ იყო, მოგვიანებით მისმა სიმაღლემ 190 სმ მიაღწია. 1975 წელს ჟურნალ Vogue-ის მთავარ რედაქტორთან, გრეის მირაბელასთან, უსიამოვნება მოუვიდა და მოდის სამყარო დატოვა. დღესდღეობით ცხოვრობს ბრუკლინში, აშშ. შიგადაშიგ პოდიუმზეც გამოდის ხოლმე როგორც მიწვეული ვარსკვლავი. ფოტოგადიდება Blow Up პრატერი (2007) Prater კაზინო როიალი (2006) Casino Royale წითელი ორკესტრი (1989) L’orchestre rouge Vom Zusehen beim Sterben (1985) საცოლე (1985) The Bride დორიან გრეის სახე ყვითელი პრესის სარკეში (1984) Dorian Gray im Spiegel der Boulevardpresse მილო – მილო (1979) Milo-Milo … სხეულის ფერი (1978) Couleur chair ვინ დამიწყნარა ცოლი? (1976) Cattivi pensieri … Mario Marani’s Lover სალომე (1972) Salomè ვერუშკა (1971) Veruschka სცენარისტი ვერუშკა: ცხოვრება კამერის წინ (2005) Veruschka — Die Inszenierung ვერუშკას პორტრეტები დაარქივებული 2007-10-24 საიტზე Wayback Machine. Veruschka.net დაარქივებული 2011-11-26 საიტზე Wayback Machine. Veruschka von Lehndorff mySPACE
ეპიდავრი

ეპიდავრი (ბერძ. Επίδαυρος) — ქალაქი საბერძნეთში, მდებარეობს პელოპონესის ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთით. ანტიკურ პერიოდში წარმოადგენდა ეპიდავრიის მხარის ცენტრს. ცნობილია უძველესი თეატრითა (ნანგრევებიღაა შემორჩენილი) და ასკლეპიას ტაძრით. დღესდღეობით ნანგრევების გვერდზე წარმოქმნილია მეთევზეთა მცირე დასახლება. ქალაქის მთავარი ღირსშესანიშნაობები სწორედ თეატრი და ტაძარია. თეატრი ძვ.წ VI-V საუკუნეებით თარიღდება. ტაძარში მრავალი მომლოცველი მოდიოდა დაავადებებისგან განკურნების მიზნით. უკვე IV საუკუნეში საკმაოდ მნიშვნელოვანი ტაძარი გახდა საბერძნეთში და ასევე რომშიც. თეატრი, რომელიც ძვ.წ IV საუკუნით თარიღდება 14 ათას მაყურებელზე იყო გათვლილი. ძველი ბერძნების რწმენით დაავადებებისგან განკურნება არა მარტო წამლებით, არამედ თეატრალური წარმოდგენებითაც შეიძლებოდა. ამჟამად თეატრის გვერდზე არქეოლოგიური მუზეუმია, რომელშიც საკმაოდ საინტერესო და მნიშვნელოვანი ექსპონატებია დაცული. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები საბერძნეთში ეპიდავრი იუნესკოს ძეგლთა სიაში ინფორმაცია და ფოტოები ეპიდავრის შესახებ