laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
პუერტო-რიკო (კაკეტა)

პუერტო-რიკო (ესპ. Puerto Rico) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კაკეტის დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 32 683 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 2.790 კმ²-ია. კაკეტის დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
სან-ხოსე-დე-ლა-ფრაგუა

სან-ხოსე-დე-ლა-ფრაგუა (ესპ. San José de la Fragua) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კაკეტის დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 400 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1.229 კმ²-ია. კაკეტის დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
სან-ვინსენტე-დელ-კაგუანი

სან-ვინსენტე-დელ-კაგუანი (ესპ. San Vicente del Caguán) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კაკეტის დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 62 096 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 21 923 კმ²-ია. კაკეტის დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
სოლანო (კაკეტა)

სოლანო (ესპ. Solano) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კაკეტის დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 625 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 42 178 კმ²-ია. კაკეტის დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
სოლიტა

სოლიტა (ესპ. Solita) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კაკეტის დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7397 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1.827 კმ²-ია. კაკეტის დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
ვალპარაისო (კაკეტა)

ვალპარაისო (ესპ. Valparaíso) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კაკეტის დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 645 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1.218 კმ²-ია. კაკეტის დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine.
დეივიდ მოიესი

დეივიდ უილიამ მოიესი (ინგლ. David William Moyes; დ. 25 აპრილი, 1963) — შოტლანდიელი ფეხბურთელი და მწვრთნელი. 2014 წლის აპრილამდე წვრთნიდა „მანჩესტერ იუნაიტედს“. იგი ჩაანაცვლა რაიან გიგზმა, რომელიც მანამდე თამაშთან ერთად მისი ასისტენტიც იყო. 2014 წლის ნოემბერში დაინიშნა რეალ სოსიედადის თავკაცად, სადაც 2015 წლის ნოემრაბმდე იმუშავა. 2016 წლიდან მუშაობს სანდერლენდის მწვრთნელად David Moyes — სტატისტიკა საიტზე Soccerbase.com (ინგლისური) David Moyes profile დაარქივებული 2007-09-27 საიტზე Wayback Machine. at the League Managers Association დეივიდ მოიესი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში David Amongst Goliaths დაარქივებული 2011-10-09 საიტზე Wayback Machine. David Moyes article David Moyes profile დაარქივებული 2014-04-14 საიტზე Wayback Machine. at EvertonFC.com ↑ (2005) The PFA Premier & Football League Players' Records 1946–2005. Queen Anne Press, გვ. 443. ISBN 1-85291-665-6.  ↑ ოფიციალურად: მოიესმა "სოსიედადი" ჩაიბარა. „მსოფლიო სპორტი“. 11.11.2014 ↑ მოიესი სანდერლენდის მთავარი მწვრთნელი გახდა დაარქივებული 2020-09-26 საიტზე Wayback Machine. "fci.ge" 23.07.2016
ემანუელ დე მარტონი

ემანუელ დე მარტონი (ფრანგ. Emmanuel de Martonne; დ. 1 აპრილი 1873 — გ. 24 ივლისი 1955) — ფრანგი გეოგრაფი. მონაწილეობა აქვს მიღებული პარიზის მშვიდობის კონფერენციაში. 1882 წელს შევიდა პარიზის უმაღლეს ნორმალურ სკოლაში. უმაღლესი განათლება მიიღო ისტორიისა და გეოგრაფიის დარგში. საველე კვლევები ჩაატარა ევროპის ქვეყნებში, ჩრდილოეთ აფრიკაში, ჩრდილოეთ და სამხრეთ ამერიკაში. მისი ძირითადი შრომები მიეძღვნა ზოგად და რეგიონულ ფიზიკურ გეოგრაფიას. მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა ფიზიკური გეოგრაფიისა და გეომორფოლოგიის საფუძვლების დამუშავებაში; კლიმატების კლასიფიკაციის შემუშავებაში, აგრეთვე ფიზიკურ-გეოგრაფიულ ქვეყანათმცოდნეობაში. მუშაობდა ფერდინანდ ფონ რიხტჰოფენთან და ალბრეხტ პენკთან ერთად. 1899 წლიდან ასწავლიდა რენის უნივერსიტეტში. 1905 წელს ჩააბარა ლიონის უნივერსიტეტში, ხოლო 4 წლის შემდეგ სორბონში. 1909 წლიდან პარიზის უნივერსიტეტის პროფესორია. პარიზის მშვიდობის კონფერენციის დროს პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ იყო საგარეო საქმეთა მინისტრის — ანდრე ტარდიესა და პრემიერ-მინისტრის ჟორჟ კლემანსოს მრჩეველი; აგრეთვე ლობირებდა საფრანგეთის შემადგენლობაში ელზას-ლოთარინგიის დაბრუნებას. 1933 წელს გახდა რუსეთის გეოგრაფიული საზოგადოების საპატიო წევრი. 1938-1952 წლებში იყო საერთაშორისო გეოგრაფიული კავშირის პრეზიდენტი (1952 წლიდან საპატიო პრეზიდენტი). 1939 წელს მიენიჭა კალუმის გეოგრაფიული მედალი, ხოლო 1950 წელს ვიქტორიას მედალი. 1942 წლიდან გახდა საფრანგეთის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი. ემანუელ დე მარტონი (ინგლისური) ემანუელ დე მარტონი დაარქივებული 2015-12-25 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) ↑ 1.0 1.1 1.2 Deutsche Nationalbibliothek Record #116811676 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 3.0 3.1 3.2 Léonore database — ministère de la Culture. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2886420"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q384602"></a> ↑ SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 5.0 5.1 Babelio — 2007. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2877812"></a> ↑ Brozović D., Ladan T. Hrvatska enciklopedija — LZMK, 1999. — 9272 გვრ. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1264934"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q429032"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18446"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1789619"></a> ↑ 7.0 7.1 Annuaire prosopographique : la France savante / B. Delmas — 2009. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55740543"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2926731"></a>
მიკელ ალვარო

მიკელ ალვარო სალასარი (დ. 20 დეკემბერი, 1982, ამურიო, ალავა) — ესპანელი ფეხბურთელი, ამჟამად „ამორებიეტას“ ნახევარმცველი. „დინამო“ თბილისი: უმაღლესი ლიგა ჩემპიონი: 2012/2013 საქართველოს თასი გამარჯვებული: 2012/2013 „ინტერი“ ბაქო აზერბაიჯანის პრემიერ ლიგა მეორე ადგილი: 2013/2014 ალვაროს გულშემატკივართა გვერდი Facebook-ზე (ქართული ენა) პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური) პროფილი BDFutbol-ზე (ინგლისური) პროფილი დინამო თბილისის ოფიციალურ საიტზე (ქართული ენა)
31 ივლისი

31 ივლისი — გრიგორიანული კალენდრის 212-ე დღე (ნაკიან წლებში – 213-ე დღე). წლის ბოლომდე დარჩენილია 153 დღე. 781 : კუნძულ ჰონსიუზე მთა ფუძიამის ვულკანის უძველესი რეგისტრირებული ამოფრქვევა. 1498 : დასავლეთ ნახევარსფეროში მესამე მოგზაურობისას ქრისტეფორე კოლუმბმა კუნძული ტრინიდადი აღმოაჩინა. 1790 : აშშ-ში გაიცა პირველი პატენტი. 1884 : სინო-იაპონიის ომი დაიწყო. 1930 : გერმანიის ეროვნული ასამბლეა ვაიმარის კონსტიტუციას იღებს (ძალაში შედის 14 აგვისტოს). 1951 : იაპონიის ავიაკომპანია ჯაპან ეარლაინსი დაფუძნდა. 1954 : პირველი ასვლა მწვერვალზე კ2 განხორციელდა იტალიელთა ექსპედიციის მიერ არდიტო დესიოს მეთაურობით. 1992 : საქართველო გაეროს წევრი გახდა. 1143 : ნიჯო — იაპონიის იმპერატორი 1396 : ფილიპ III — ბურგუნდიის ჰერცოგი 1527 : მაქსიმილიან II — საღვთო რომის იმპერიის იმპერატორი 1866 : ჰალიდ ზია უშაქლიგილი — თურქი მწერალი და სახელმწიფო მოღვაწე. 1912 : ფრიდმანი, მილტონ — ამერიკელი ეკონომისტი. 1930 : პოპოვი, ოლეგ — რუსი კლოუნი. 1914 : ლუი დე ფიუნესი — ფრანგი მსახიობი. 1937 : პიეხა, ედიტა — საბჭოთა მომღერალი. 1938 : სტურუა, რობერტ რობერტის ძე — ქართველი რეჟისორი. 1965 : ჯოან როულინგი — ინგლისელი მწერალი 855 : აჰმედ იბნ ჰამალი — იმამი 1099 : სიდ კამპეადორი — ესპანელი მეომარი 1108 : ფილიპ I — საფრანგეთის მეფე 1547 : ფრანსუა I — საფრანგეთის მეფე 1556 : ლოიოლა, ეგნატე — იეზუიტთა ორდენის დამაარსებელი 1726 : ბერნუოლი, ნიკოლაუსი — შვეიცარელი მათემატიკოსი 1750 : იოანე V — პორტუგალიის მეფე 1784 : დიდო, დენი — ფრანგი მწერალი და ფილოსოფოსი 1849 : პეტეფი, შანდორ — უნგრელი პოეტი, რევოლუცოინერი-დემოკრატი (დ.1823) 1886 : ლისტი, ფრანც — უნგრელი კომპოზიტორი (დ.1811) 1932 : ჰაფიზ იბრაჰიმი — არაბი მწერალი და ჟურნალისტი 1944 : ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი — ფრანგი მწერალი და პილოტი 1993 : ბოდუენ I — ბელგიის მეფე 2012: ვიდალი, გორ — ამერიკელი მწერალი და პუბლიცისტი 2016: ისკანდერი, ფაზილ — ირანელ-აფხაზი მწერალი 2023: კლაუდი, ანგუს — ამერიკელი მსახიობი მართლმადიდებელი ეკლესია აღნიშნავს შემდეგი წმინდანების ხსენების დღეს: კოზმან ხუცეს-მონაზონი წმინდა ემილიანე იაკინთე ამასტრიდელი პამვა მეუდაბნოე დიდმოწამე ათანასე აგრეთვე: კონგოს რესპუბლიკა : რევოლუციის დღე ჰავაი, აშშ : ჰავაის დროშის დღე სხვა თვეები:
ოსკარ ლუტსი

ოსკარ ლუტსი (ინგლ. Oskar Luts; დ. 7 იანვარი, 1887, იიგევის მუნიციპალიტეტი — გ. 23 მარტი, 1953, ტარტუ) — ესტონელი მწერალი, ესტონეთის სახალხო მწერალი. პოპულარობა მოუტანა პირველივე მოთხრობამ „გაზაფხულმა“. მწერალმა იმდროინდელი ესტონური ცხოვრების მაღალმხატვრული პანორამა წარმოადგინა. ლუტსის შემოქმედება გამსჭვალულია დემოკრატიული სულისკვეთებით. ლუტსს ეკუთვნის მოგონებანი 13 ტომად, პიესები „კომბოსტო“, „პაუნვერე“ (1913) და სხვა. იგი დაჯილდოებულ იქნა შრომის წითელი დროშის ორდენით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 315-316. ↑ 1.0 1.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 2.0 2.1 Eesti biograafiline andmebaas ISIK <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q25504413"></a> ↑ 3.0 3.1 Лутс Оскар // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a>
მანგანიტი

მანგანიტი — ჟანგეულებისა და ჰიდროჟანგეულების კლასის მინერალი. ქიმიური შედგენილობაა MnO(OH). კრისტალდება მონოკლინურ სინგონიაში. ახასიათებს წაგრძელებული კრისტალები. ხშირად გვხვდება წვრილკრისტალიანი შავი ან მურა ფერის მასის ან ოოლითებისა კონკრეციების სახით. მყიფეა და ტკეჩადი. სიმაგრე მინერალოგიური სკალით 3-4; სიმკვრივე 4200-4330 კგ/მ³. მანგანუმის მადნის დანალექი საბადოების ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი მინერალია. წარმოიქმნება ჰიდროთერმული გზით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 403.
ანა მანიანი

ანა მანიანი (იტალ. Anna Magnani; დ. 7 მარტი, 1908, ალექსანდრია, ეგვიპტე — გ. 26 სექტემბერი, 1973, რომი) — იტალიელი მსახიობი. სწავლობდა რომის სადეკლამაციო სკოლაში. 1926 წლიდან გამოდიოდა დრამატული თეატრის რევიუში, ესტრადაზე. მისი დებიუტი კინოში შედგა 1934 წელს. დიდი წარმატება მოუტანა მთავარმა როლმა ფილმში „ტერეზა-პარასკევა“ (1941). მანიანი ნეორეალიზმის ყველაზე თვალსაჩინო წარმომადგენელია. მონაწილეობდა ფილმებში: „რომი — ღია ქალაქი“ (1945); „დეპუტატი ანჯელინა“ (1947), „ოცნებები გზებზე“ (1948); „ყველაზე ლამაზი“ (1951) და სხვა. ნეორეალიზმის კრიზისის წლებში მოღვაწეობდა ჰოლივუდში. სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ ითამაშა ფილმებში „მონაზონი ლეტიცია“ (1957), „ჯოჯოხეთი შუა ქალაქში“ (1959). მანიანის ყველაზე მნიშვნელოვანი ნამუშევარია მთავარი როლი მწვავე სოციალურ ფილმში „მამა რომა“ (1962). 1960-იან წლებში დაუბრუნდა დრამატულ თეატრს. მთავარი როლი ითამაშა სპექტაკლ „ძუ მგელში“. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 409.
ვლადიმერ დვალიშვილი

ვლადიმერ „ლადო“ დვალიშვილი (დ. 20 აპრილი, 1986, თბილისი) — ქართველი ფეხბურთელი, თავდამსხმელი. დინამო თბილისი საქართველოს ჩემპიონი (1): 2004-05 საქართველოს სუპერთასის გამარჯვებული (1): 2005-06 საქართველოს სუპერთასის ფინალისტი (1): 2007-08 ოლიმპი რუსთავი საქართველოს ჩემპიონი (1): 2006-07 მაკაბი ხაიფა ისრაელის პრემიერლიგა, ჩემპიონი (1): 2010-11 ისრაელის პრემიერლიგა, მეორე ადგილი (1): 2009-10 ისრაელის თასის ფინალისტი (1): 2010-11 ლეგია ვარშავა პოლონეთის ჩემპიონი (2): 2012–13, 2013–14 პოლონეთის თასის გამარჯვებული (1): 2012-13 პოლონეთის სუპერთასის ფინალისტი (1): 2014-15 პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური) პროფილი დინამო თბილისის ოფიციალურ საიტზე (ქართული ენა)
ალესანდრო მანიასკო

ალესანდრო მანიასკო (იტალ. Alessandro Magnasco; დ. 4 თებერვალი, 1667, გენუა — გ. 12 მარტი, 1749, გენუა) — იტალიელი ფერმწერი. მუშაობდა ძირითადად მილანში, გენუასა და ფლორენციაში. განიცადა ს. როზას, ჟ. კალოსა ფერწერის გენუის სკოლის ოსტატების გავლენა. მანიასკოს ჯანრული სურათები, რომლებშიც გამოსახულია ბოშების, ჯარისკაცების, ბერების ცხოვრება, გამსჭვალულია სარკაზმით, აგრეთვე ბუნების ძალებისა და სოციალური სინამდვილის წინაშე ადამიანის არარაობის ტრაგიკული შეგრძნებით (მონასტრის ცხოვრების ამსახველი სურათების სერია, 1720-1725 წლები, ზაიტენშტეტენის მონასტერი, ავსტრია). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 409. ↑ 1.0 1.1 KulturNav — 2015. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q16323063"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q16323066"></a> ↑ 2.0 2.1 Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ 3.0 3.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 4.0 4.1 Itaú Cultural Enciclopédia Itaú Cultural — São Paulo: Itaú Cultural, 2001. — ISBN 978-85-7979-060-7 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q174"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q10304263"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q41599984"></a> ↑ Artists of the World Online, Allgemeines Künstlerlexikon Online, AKL Online / Hrsg.: A. Beyer, B. Savoy — B: K. G. Saur Verlag, Verlag Walter de Gruyter, 2009. — ISSN 2750-6088 — doi:10.1515/AKL <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q64"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q41640909"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q496126"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19276262"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q324303"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q98818"></a> ↑ 6.0 6.1 The Fine Art Archive — 2003. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q10855166"></a> ↑ RKDartists <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17299517"></a> ↑ Benezit Dictionary of Artists — OUP, 2006. — ISBN 978-0-19-977378-7 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q217595"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q24255573"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1547776"></a> ↑ ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a>
კაუკის დეპარტამენტი

კაუკა (ესპ. Departamento del Cauca) — კოლუმბიის ერთ-ერთი დეპარტამენტი. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. დასავლეთით ესაზღვრება წყნარი ოკეანე, ჩრდილოეთით — ვალიე-დელ-კაუკის დეპარტამენტი, ჩრდილო-აღმოსავლეთით — ტოლიმის, აღმოსავლეთით — უილის, სამხრეთით — ტოლიმის დეპარტამენტები, სამხრეთ-აღმოსავლეთით კი პუტუმაიოსა და კაკეტის დეპარტამენტები. ფართობი 29 308 კმ²-ია, რა მხრივაც კოლუმბიის დეპარტამენტებს შორის სიდიდით მე-13 ადგილზეა. დედაქალაქია პოპაიანი. კაუკას ასევე მიაკუთვნება სანაპიროსთან მდებარე კუნძული მალპელო. კაკუკა ამავე დროს მიჩნეულია კოლუმბიის 2011 წლის შეიარაღებული კონფლიქტის ეპიცენტრად. კაუკის დეპარტამენტი იყოფა 38 მუნიციპალიტეტად, 99 რაიონად და სხვა მრავალ სოფლად. დეპარტამენტის რელიეფი ანდების სისტემას მიეკუთვნება და გამოიყოფა შვიდი განსხვავებული მორფოლოგიური ერთეული. სამდინარო სისტემა შედგება ხუთი ძირითადი მდინარის აუზისგან. კაუკის ეკონომიკა ეფუძნება სოფლის აგრარულ სექტორს, მეცხოველეობას, მეტყევეობას, მეთევზეობასა და ვაჭრობას. წყნარი ოკეანის სანაპირო ზოლში მოიპოვება ოქრო, ვერცხლი და პლატინა. კოლუმბიის დეპარტამენტები ოფიციალური საიტი კაუკა, ტურისტული მეგზური ვიკივოიაჟზე ↑ DANE. დაარქივებულია ორიგინალიდან — ნოემბერი 13, 2009. ციტირების თარიღი: February 13, 2013.
სესარის დეპარტამენტი

სესარი (ესპ. Departamento del Cesar) — კოლუმბიის ერთ-ერთი დეპარტამენტი. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში, კარიბის რეგიონში. ჩრდილოეთით ესაზღვრება ლა-გუახირის დეპარტამენტი, დასავლეთით — მაგდალენასა და ბოლივარის დეპარტამენტები, სამხრეთით — სანტანდერის, დასავლეთით კი ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტები. აღმოსავლეთით საზღვარი აქვს ვენესუელასთან. დედაქალაქია ვალიედუპარი. რეგიონი თავდაპირველას მრავალი ადგილობრივი ტომით იყო დასახლებული. პირველი ევროპელი, რომელიც დაზვერვის მიზნით მიადგა მის ნაპირებს ესპანელი კაპიტანი პედრო დე ვადილიო იყო. თუმცა რეგიონი 1532 წელს უმოწყალოდ დაიპყრო გერმანელმა ამბროსიო ალფინგერმა. 1550 წელს დაარსდა პირველი სოფელი ვალიე-დე-უპარი. სესარის დეპარტამენტი ოფიციალურად 1967 წლის 21 დეკემბერს შეიქმნა. დეპარტამენტის ეკონომიკა ეფუძნება აგრარულ სექტორს, ასევე მნიშვნელოვანია მომსახურების სფერო, კომერცია და სამთო-მოპოვება. სესარის დეპარტამენტი 25 მინიციპალიტეტისაგან შედგება. კოლუმბიის დეპარტამენტები ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2007-10-06 საიტზე Wayback Machine. INGEOMINAS: Geography of the Department of Cesar[მკვდარი ბმული] Poverty in the Department of Cesar დაარქივებული 2008-05-29 საიტზე Wayback Machine. Forced displacement in the Department of Cesar ↑ DANE. დაარქივებულია ორიგინალიდან — ნოემბერი 13, 2009. ციტირების თარიღი: February 13, 2013.
ჩოკოს დეპარტამენტი

ჩოკო (ესპ. Departamento de Chocó) — კოლუმბიის ერთ-ერთი დეპარტამენტი. მდებარეობს ქვეყნის დასავლეთ ნაწილში და ერთადერთი დეპარტამენტია, რომელსაც გასასვლელი აქვს როგორც წყნარ, ისე ატლანტის ოკეანეზე. ესაზღვრება პანამას. დედაქალაქია კიბდო. გამოირჩევა საკმაოდ დიდი აფრო-კოლუმბიური მოსახლეობით. მრავალფერია ჩოკოს გეოგრაფია. გააჩნია უნიკალური ეკოსისტემები და შეუსწავლელი ბუნებრივი რესურსები. ამავე დროს, მისი მოსახლეობის ცხოვრების სტანდარტი ერთ-ერთი ყველაზე დაბალია მთელ კოლუმბიაში. როგორც 2007 წელს კოლუმბიურმა მედიამ გაახმოვანა, დეპარტამენტში სამი თვის განმავლობაში 50 ბავშვი მოკვდა შიმშილით. საკმაოდ მწვავეა ინფრასტრუქტურული პრობლემები. მიუხედავად იმისა, რომ რეგიონი მსოფლიოში ყველაზე წვიმიანი დაბლობის სტატუსს ატარებს, დედაქალაქ კიბდოში არ არსებობს წყალმომარაგება. დეპარტამენტი შეიქმნა 1947 წელს. შედგება 31 მუნიციპალიტეტისგან. კოლუმბიის დეპარტამენტები Mosquera-Machados, Silvia del Carmen (2002) "Cadre général du département du Choco" in Analyse multi-aléas et risques naturels dans le département du Chocó (nord-ouest de la Colombie) Université de Genève, Geneva in French "Mision de Observacion a la Situación de las Comunidades Afrodescendientes en Colombia: Anexo 1" in Spanish; Choco 7 dias - local newspaper founded by Elacio Murillo, former member of the Choco state assembly who was assassinated by gunmen დაარქივებული 2011-05-19 საიტზე Wayback Machine. on January 12, 2007. Alternative Development, Economic Interests and Paramilitaries in Uraba, TNI Drug Policy Briefing No 27, September 2008. By Moritz Tenthoff ↑ DANE. დაარქივებულია ორიგინალიდან — ნოემბერი 13, 2009. ციტირების თარიღი: February 13, 2013. ↑ James J. Parsons (November 1978), "Review of Slavery on the Spanish Frontier: The Colombian Chocó, 1680-1810 by William Frederick Sharp", The Hispanic American Historical Review (Duke University Press) 58 (4): 717–718 ↑ „¿Se debe acabar Chocó?“. Semana (Spanish). Bogotá: Semana.com. 31 March 2007. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 1 მაისი 2010. ციტირების თარიღი: 7 February 2010. დამოწმებას აქვს ცარიელი უცნობი პარამეტრ(ებ)ი: |trans_title= (დახმარება)
კორდობის დეპარტამენტი

კორდობა (ესპ. Departamento de Córdoba) — კოლუმბიის ერთ-ერთი დეპარტამენტი. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში, კარიბის რეგიონში. ჩრდილოეთით ესაზღვრება კარიბის ზღვა, ჩრდილო-აღმოსავლეთით — სუკრეს დეპარტამენტი, აღმოსავლეთით — ბოლივარის დეპარტამენტი, სამხრეთით კი ანტიოკიის დეპარტამენტი. დედაქალაქია მონტერია. კორდობის დეპარტამენტი შედგება 30 მუნიციპალიტეტისგან. კოლუმბიის დეპარტამენტები (ესპანური) ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2004-08-06 საიტზე Wayback Machine. ↑ DANE. დაარქივებულია ორიგინალიდან — ნოემბერი 13, 2009. ციტირების თარიღი: February 13, 2013.
კუნდინამარკის დეპარტამენტი

კუნდინამარკა (ესპ. Departamento de Cundinamarca) — კოლუმბიის ერთ-ერთი დეპარტამენტი. მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში. მოიცავს 24 210 კმ² ტერიტორიას. 2013 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 2 598 245 ადამიანს შეადგენს. შეიქმნა 1886 წლის 5 აგვოსტოს, კონსტიტუციის საფუძველზე. დეადაქალაქია ბოგოტა. ეს გამონაკლისი შემთხვევაა კოლუმბიის დეპარტამენტებს შორის, რადგან ბოგოტა ლეგალურად არ ეკუთვნის კუნდინამარკას, თუმცა ის ერთადერთი დეპარტამენტია, რომელსაც კონსტიტუციით განსაზღვრული დედაქალაქი გააჩნია. სახელი „კუნდინამარკა“ სავარაუდოდ კეჩუას ენიდან მომდინარეობს და „კონდორის ბუდეს“ ნიშნავს. დეპარტამენტის უდიდესი ნაწილი აღმოსავლეთ კორდილიერას უკავია. დასავლეთით ჩამოუდის მდინარე მაგდალენა. სამხრეთით ესაზღვრება ტოლიმის დეპარტამენტი. კუნდინამარკის დეპარტამენტი 15 პროვინციისაგან შედგება. კოლუმბიის დეპარტამენტები Gobernación de Cundinamarca: Perfiles (Cundinamarca Government Profiles) Spanish. Gobernación del Cundinamarca. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-01-15. ციტირების თარიღი: 2013-05-10. ↑ DANE. დაარქივებულია ორიგინალიდან — ნოემბერი 13, 2009. ციტირების თარიღი: February 13, 2013.
ემი ნეთერი

ემი ნეთერი (გერმ. Emmy Noether; დ. 23 მარტი, 1882, ერლანგენი — გ. 14 აპრილი, 1935, ბრინ-მორი, აშშ) — გერმანელი მათემატიკოსი. 1922–1933 წლებში მუშაობდა შტატგარეშე პროფესორად გეტინგენის უნივერსიტეტში. მნიშვნელოვანი გამოკვლევები აქვს ალგებრაში. ნეთერის შრომებმა ხელი შეუწყეს ალგებრაში იმ ახალი მიმართულების შექმნას, რომელიც ამჟამად ცნობილია ზოგადი, ანუ აბსტრაქტული ალგებრის სახელწოდებით, რომელმაც დიდი გავლენა მოახდინა თანამედროვე მათემატიკის აზროვნების განვითარებაზე. ნეთერის სახელს ატარებს თეორიული ფიზიკის ფუნდამენტური თეორემა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 366.
ჯავახიშვილები

ჯავახიშვილები — ქართლის ფეოდალური საგვარეულო XIV-XIX საუკუნეებში. წარმოდგა თორელთა ძირითადი განშტოებიდან, რომელიც XII საუკუნეში დამკვიდრდა შიდა ქართლში, თეძმის ხეობაში (კასპის მუნიციპალიტეტი) და შექმნა იქ თავისი საფეოდალო (XV საუკუნიდან სათავადო) საჯავახიანო. გვარის დამფუძნებელი იყო XIII-XIV საუკუნეების მიჯნაზე მოღვაწე ჯავახ თორელი (შემდგომში იერუსალიმის ჯვრის მონასტერში ბერად შემდგარი სვიმონის სახელით), გამრეკელ თორელის შვილი. სახელი ჯავახი თორელთა საგვარეულოში დამკვიდრდა ჯავახეთში მათ სამამულე მფლობელობასთან და გამგებლობასთან დაკავშირებით. ჯავახის შვილები თორელ-ჯავახიშვილებად, ხოლო შვილისშვილები და მომდევნო თაობა ჯავახიშვილებად იწოდებოდნენ. XIV საუკუნეში და შემდგომ პერიოდში ჯავახიშვილებმა სამეფო კარისაგან სხვადასხვა ადგილებში წყალობად მიიღეს: ათენაგუენის მონასტერი, ზემო და ქვემო ცხირეთი, ხანდაკი, ოძისი, ახალშენი. 1463 წელს - ავკვეთის და იის ციხე, 1466 - ცხირეთის გვერდი და სოფელი თხილოვანი, შემდეგში ქვეშის ციხე და რატევანი. XVII საუკუნეში ჯავახიშვილებს ყმა-მამული ჰქონდათ: სკრას, ხოვლეს, ზეს, ფიცეს, ზაკუს, ქვენადრისს, კრკონს, წოდორეთს, ცხირეთს, ყარაღაჯს, საყავრეს და სხვა. XIV საუკუნიდან ეპყრათ მეაბჯრეთუხუცესის, მეფის ფარეშთუხუცესის, მეკობრისმძებნელის, ბოქაულთუხუცესის სახელოები. მცირე ხნით ეკავათ გორისა და ატენის სამურავოები. ჰქონდათ მაღალი სასულიერო პატივი: იყვნენ მაგლელები, ურბნელები და სხვა. შიოშ (სიმონ) ჯავახიშვილის შტოს სახით, 1720-იან წლებში ემიგრაციაში წავიდა რუსეთში და საბოლოოდ რუსეთის თავადობაში მიიღეს თავად ჟევახოვის სახელით (რუს. Жеваховы). ჯავახიშვილების უფროსი ხაზი რუსეთის სენატმა 1850 წელს დაადასტურა ჯავახოვის (რუს. Джаваховы) საგვარეულოდ. შოშიაშვილი ნ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 525. ↑ 1.0 1.1 Жеваховы (Zhevakhov). Russian Biographic Lexicon. Retrieved on 2008-06-16.
ჯაიავარმან VII

ჯაიავარმან VII — კამბუჯადეშის მეფე 1181-1218 წლებში. მისი გამგებლობის დროს ქვეყანამ უდიდეს ძლიერებას მიაღწია. ანგკორის მონარქიამ თავისი ძალაუფლება გაავრცელა ჩრდილოეთით ვიენტიანამდე, აღმოსავლეთით - აღმოსავლეთ ჩინეთის ზღვამდე, სამხრეთით - მალაკის ნახევარკუნძულის ცენტრალურ ნაწილამდე. დასავლეთით - ბირმამდე. ჯაიავარმან VII-ის დროს მიმდინარეობდა თავისი მასშტაბებით არნახული ტაძრების მშენებლობა (ანგკორ-თომი). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 532.
ჯაო კუანინი

ჯაო კუანინი (სატაძრო სახელი ტაიძუ; დ. 927 — გ. 976) — ჩინეთის იმპერატორი 960-976 წლებში, სუნის დინასტიის დამაარსებელი. ხოუ ჯოუს სამეფოს მხედართმთავარი (951-960 წწ.) მონაწილეობდა კიდანებისა და ჩრდილოეთი ხანის სახელმწიფოს გაერთიანებული ძალების წინააღმდეგ ბრძოლაში. ლაშქრობის დროს, 960 წელს თავი იმპერატორად გამოაცხადა. წარმატებით იბრძოდა ფეოდალური დაქუცმაცებულობის წინააღმდეგ. გააერთიანა სამხრეთი ჩინეთი, შეზღუდა სამხედრო ნაცვლებისა და მსხვილი ფეოდალების უფლებები, ოლქებსა და მაზრებში მოხელეებს ცენტრიდან გზავნიდა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 540.
ბარანოა

ბარანოა (ესპ. Baranoa) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ატლანტიკოს დეპარტამენტში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 50 261 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 127 კმ²-ია. ატლანტიკოს დეპარტამენტი statoids.com-ის მონაცემები კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine. ↑ https://www.elheraldo.co/atlantico/alcalde-electo-de-baranoa-roberto-celedon-recibio-credencial-de-la-registraduria-678494