laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
თაყა ფანასკერტელი

თაყა ფანასკერტელი — XIII-XIV საუკუნეების სამხრეთ საქართველოს წარჩინებული ფეოდალი, შავშეთისა და ტაოს მემამულე. ტაოს ერისთავი. თაყას წინ ფანასკერტელად ჩანს გრიგოლი, რომელიც შესაძლებელია თაყას მამა იყო. ფანასკერტელს ცოლად ჰყოლია დემეტრე II თავდადებულის ქალიშვილი რუსუდანი. ფანასკერტელს 1306 წელს თორთომის ციხესთან ბრძოლა გაუმართავს სამხრეთ საქართველოში აზატ მოსეს ხელმძღვანელობით შემოჭრილ რუმის თურქთა მრავალრიცხოვანი ლაშქრისათვის. მან დიდი ზიანი მიაყენა მტერს, მაგრამ მრავალრიცხოვნობის გამო ვერ სძლია და ვერ განდევნა. თორთომის ციხესთან ფანასკერტელის ბრძოლა, მკვლევართა აზრით (დ. ბერძენიშვილი), მოწმობს, რომ ეს ციხე მას ეკუთვნოდა. ფანასკერტელი სამცხის მთავრის ბექა I ჯაყელის თანამედროვეა და შესაძლებელია მისი ყმა-ვასალიც იყო - მასთან ერთად ებრძოდა თურქებს. თაყას მომდევნო ფანასკერტელი ამირღამბარი, რომელიც, როგორც ჩანს, თაყას შვილი იყო. ბასილი ეზოს მოძღუარი, ცხოვრება მეფეთ-მეფისა თამარისი, წგნ.: ქართლის ცხოვრება, ს. ყაუხჩიშვილის გამოც., ტ. 2 თბ.1959; ისტორიანი და აზმანი შარავანდელთანი, იქვე; ჟამთააღმწერელი, იქვე ქართლის ცხოვრების გაგრძელებები, იქვე; იერუსალიმის ჯვრის მონასტრის აღაპები, წგნ.: მეტრეველი ე., მასალები იერუსალიმის ქართული კოლონიის ისტორიისათვის (XI—XVII სს.), თბ., 1962; სამხრეთ საქართველოს ისტორიის მასალები (XV—XVI სს.), ქრ. შარაშიძის გამოც., თბ., 1961 ბერძენიშვილი დ., ფანასკერტელთა ფეოდალური საგვარეულოს ისტორიიდან (წერაქვის უცნობ წარწერასთან დაკავშირებით), «საქართველოს ისტორიული გეოგრაფიის კრებული», 1960, ტ. 1; შოშიაშვილი ნ., ქსე, ტ. 10, გვ. 217, თბ., 1986
იაკ-3

იაკოვლევის იაკ-3 იყო მეორე მსოფლიო ომის ერთ-ერთი საუკეთესო გამანადგურებელი,ის იყო იმ დროისთვის ყველაზე მსუბუქი და მანევრირებადი გამანადგურებელი მთელი მეორე მსოფლიო ომის დროს.მეორე მსოფლიო ომის ერთ ერთმა ასსმა ფრანგმა მარსელ ალბერტმა ჩამოაგდო 23 მტრის გამანადგურებელი საბჭოთა იაკ-3ით რომელიც ნორმანდია-ნიემენის ჯგუფის წევრი. www.btinternet.com
გერმანიის საპრეზიდენტო არჩევნები (1932)

1932 წლის გერმანიის საპრეზიდენტო არჩევნები იყო რაიხსპრეზიდენტის მეორე და ბოლო პირდაპირი არჩევნები. ორი ტურის შემდეგ, რომლებიც 13 მარტს და 10 აპრილს გაიმართა პაულ ფონ ჰინდენბურგი მეორე ვადით აირჩიეს. არჩევნებში მისი მთავარი კონკურენტი ნაცისტური პარტიის კანდიდატი ადოლფ ჰიტლერი იყო.
უინიაი-უაინა

უინიაი-უაინა (კეჩ. Wiñay Wayna, სიტყვასიტყვით. "მუდამ ახლაგაზრდა", ესპ. Huynay Huayna) — ინკების იმპერიის ეპოქის ნანგრევები მაჩუ-პიქჩუს გზაზე. ქალაქი გაშენებული იყო მდინარე ურუბამბის სანაპირო ფერდობზე და შედგებოდა შენობების ზემო და ქვემო კომპლექსებისაგან. სახლების უკან მდებარეობდა ინკების ცნობილი სასოფლი-სამეურნეო ტერასები. Instituto Nacional de Cultura (2005), "El sitio arqueológico de Wiñaywayna" დაარქივებული 2008-01-22 საიტზე Wayback Machine. . En Parque Arqueológico Nacional de Machupicchu. Consultado el 05-02-2008.
ფარეზასძე

ფარეზასძე — XIII საუკუნის ქართველი ხუროთმოძღვარი. სამცხის მფლობელის, ბექა I მანდატურთუხუცესის ბრძანებით XIII საუკუნის 80-იან წლებში ააგო საფარის წმ. საბას ტაძარი. მისი სახელი მოხსენიებულია ტაძრის დასავლეთ კარიბჭის სარკმლის წარწერაში. საფარაშივეა შემონახული რელიეფი - მამაკაცი გონიოთი და ჩაქუჩით ხელში. წარწერაში მოხსენიებულია ფარეზა. სავარაუდოა, რომ იგი ხუროთმოძღვარ ფარეზასძის მამაა და თავადაც ხუროთმოძღვარი იყო. ფარეზასძის ქმნილება წმ. საბას ტაძარი - ტიპური გარდამავალი ხასიათის ძეგლია. ძვ. ტრადიციებზე აღზრდილი ოსტატი დაკავშირებულია XII-XIII საუკუნეების მიჯნის დამახასიათებელ ფორმებსა და ელემენტებთან, მაგრამ უკვე საგრძნობია ამ ტრადიციებისაგან მოწყვეტის ნიშნებიც. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 227.
სიმონ ეგნატაშვილი

სიმონ იაგორის ძე ეგნატაშვილი (იგნატიევი) (დ. 1743 ან 1746 — გ. წ. უცნობია) — ქართველი მწერალი, მთარგმნელი, დიპლომატი, მოღვაწეობდა რუსეთში. ვახტანგ VI-ის ამალაში მყოფი, რუსეთის გადახვეწილი ქართველი აზნაურის შვილი. დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტი (1762). იმყოფებოდა რუსეთის სახელმწიფო სამსახურში და მონაწილეობდა რუსეთ-საქართველოს დიპლომატიური მისიების საქმიანობაში, როგორც თარჯიმანი და აგენტი. 1773 წელს პეტერბურგში გამოაქვეყნდა მის მიერ ქართულიდან რუსულად თარგმნილი „ბარამგულანდამიანი“. ეს არის თავისუფალი თარგმანი, ტექსტი გავრცობილია ლიტერატურული თუ ხალხური ზეპირსიტყვიერების მასალით. მანვე თარგმნა „ბრმა მემუსიკის სიმღერა“ — ქუთაისში შექმნილი ეკატერინე მეორისადმი მიძღვნილი სტილიზებული ხალხური ლექსი, შეადგინა ქართულ-რუსული ლესიკონი, რომელსაც ჩვენამდე არ მოუღწევია. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 540. ბარამიძე ა., ბესიკის გარშემო (ახალი ტექსტური და საარქივო მასალები), «თსუ შრომები», 1936, ტ. 1. მახათაძე ნ., ქართული კულტურის კერა პეტერბურგში XVIII–XIX სს., თბ., 1967. რუხაძე ტ., ქართულრუსული ლიტერატურული ურთიერთობის ისტორიიდან (XVI–XVIII სს.), თბ., 1960. (რუსული) Игнатьев, Семен Егорович. Электронные публикации Института русской литературы (Пушкинского Дома) РАН: Словарь русских писателей XVIII века
საყდრიონი (წალკის მუნიციპალიტეტი)

საყდრიონი (2010 წლის 20 ნოემბრამდე — „ედიქილისა“) — სოფელი წალკის მუნიციპალიტეტში, ჯავახეთის ქედის აღმოსავლეთ კალთის ძირში, მდინარე ქციის მარჯვენა ნაპირას, წალკა-ნინოწმინდის საავტომობილო გზაზე. ზღვის დონიდან 1540 მ, წალკიდან 15 კმ. სოფლის ძველი სახელწოდება ედიქილისა თურქულია (სიტყვასიტყვით — შვიდი ეკლესია). დააარსეს XIX ს-ში ოსმალეთიდან გადმოსახლებულმა ბერძნებმა. შემორჩენილია 7 საყდარი და სასახლე (ზოგიერთი — ფრაგმენტულად) შუა საუკუნეებისათვის დამახასიათებელი დეტალებით. ყველაზე დიდი ეკლესიის ირგვლივ ძველი ქართული სასაფლაოს ნაშთია, სადაც დღემდეა შემონახული 2 ქვის ცხენი და საფლავის ქვა, რომელზედაც გუთნეულია გამოსახული. ქართული წარწერა შემორჩა მხოლოდ ერთ, სოფლის თავში აღმართულ პატარა, გეგმით ოთხკუთხა ეკლესიას. იგი მოპირკეთებულია სუფთად გათლილი ალგეთის ქვით, კამარა გადახურულია ლორფინებით. საკურთხეველში ორი ღრმა ნიშია, რომლებიდანაც შეიძლება მოხვედრა სამალავსა და სახურავზე. აღმოსავლეთი სარკმელი შემკულია ლამაზი ჩუქურთმით, შესასვლელი სამხრეთიდანაა. სოფლის განაპირას ნაციხარის ნანგრევია. ვარაუდობენ, რომ იგი ვახუშტი ბატონიშვილის (XVIII ს.) მიერ შედგენილ რუკაზე აღნიშნული სოფელ ანდრაპის ნაშთია. საბჭოთა პერიოდში გავრცელებული იყო მერძევეობა და მეკარტოფილეობა ედიქილისას სასოფლო საბჭოში შედიოდა სოფლები აიაზმა, გუნიაკალა, თიქილისა, ნარდევანი. 2010 წელს წალკის მუნიციპალიტეტის რამდენიმე სოფელს სახელი შეეცვალა. ედიქილისას ეწოდა საყდრიონი. 2002 წ. აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 351 მოსახლე, ძირითადად ბერძნები (96 %). 2002 წლიდან სოფელში სახლდებოდნენ ეკომიგრანტები აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ხულოსა და ქედის მუნიციპალიტეტის სოფლებიდან. პარალელურად გაძლიერდა ბერძნული მოსახლეობის იმიგრაციის პროცესი. 2006 წ. შეფასებით, სოფლის მოსახლეობა 300 კაცამდეა, აქედან 90 % ქართველია. შვიდი ძმის სახელობის ეკლესია წმ. დემეტრეს სახელობის ეკლესია წმ. კოზმასა და დამიანეს სახელობის ეკლესია სასახლის ნანგრევები ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 29. ბერძენიშვილი დ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. ?. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 26 ივლისი 2016. ↑ საქართველოოს პრეზიდენტის ბრძანებულება N947, 2010 წლის 20 ნოემბერი ↑ წალკის რაიონის სოფლებს სახელები შეეცვალა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-05. ციტირების თარიღი: 2010-11-29. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2016-08-02.
ფარსმან V

ფარსმან V — ჯუანშერის მიხედვით, ქართლის (იბერიის) ოცდამეთექვსმეტე მეფე. არსებობს მოსაზრება, რომ ფარსმან V მეფობდა VI საუკუნის 50-იან წლებში. ქსე, ტ. 10, გვ. 233, თბ., 1986 ფარსმან V — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ ვახუშტი ბატონიშვილი "საქართველოს ისტორია", გამოცემა გ. დ. ქართველიშვილისა. განმარტებული და შევსებული ახლად შეძენილის არხეოლოგიურისა და ისტორიულის ცნობებით დ. ზ. ბაქრაძის მიერ. ტფილისი, 1885. გვ. დ. ↑ CYRIL TOUMANOFF: „Chronology of the Early Kings of Iberia“. The Chosroids: 35. Pharasmanes/P'arsman V. p. 29.
დრიადა

დრიადები (ძვ. ბერძნ. δρυάδος, δρΰς „ხე“, კერძოდ „მუხა“) — ნიმფები, ხის მფარველები. (ასევე ნახე გამადრიადები.) ძველი ბერძნები ჰყვებოდნენ, რომ მათ, ვინც ხეებს რგავენ და უვლიან, განსაკუთრებული სულები — დრიადები მფარველობენ. დრიადები უკვდავები არიან და როგორც ყველა უკვდავს, ერთობ ჭირვეული ზნე აქვთ. თუ გადაწყვიტეს, რომ ხეებს ერჩით, აუცილებლად გადაგემტერებიან და მათი მტრობა ცუდი ამბავია. დრიადებთან ხუმრობა არ ვარგა. ზოგჯერ დრიადები იწოდებოდნენ ხეების სახელების მიხედვით. ყველაზე ძველი ნიმფები არიან დრიადები, რომლებიც ურანის სისხლის წვეთიდან დაიბადნენ და იფანში (კოპიტი) ბინადრობდნენ მელიადი. ისინი არიან ერთადერთი მოკვდავი ნიმფებთაგანი. ყველაზე ცნობილი დრიადა არის დრიოპა. ზოგი წარმოდგენების მიხედვით დრიადები სახლდებიან ხეებში, ასევე იღებენ ადამიანის მაგვარ სახეს, ასტრალურად შეეძლოთ ურთიერთობა მათთან. ამასთან არ კარგავენ ტყესთან კავშირს. მათ შესახებ წარმოდგენები არაერთგვაროვანია, მშვენიერი მათში უერთდება აუხსნელს, შიშს.მშვენიერების მოყვარულ ბერძნებისათვის წარმოიდგენდნენ მათ - მარმარილოს კანიან ქალწულებთან. ქაოსის საწყისთან, ამიტომ მათი ხასიათი იყო თავისუფლების მოყვარული. დრიადები ნიმფები არიან რომლებიც ყველა მცენარეს მფარველობს. ისინი ითვლებიან ყველაზე ლამაზებად და ყველაზე მრისხანენი. ყველა უბედურება ტყეში მათ სინდისზეა. მათ ძალიან უყვართ მხიარულება, ხშირად მათი ხუმრობა ავი გამოდის მაგრამ რეალურად ზიანს არ აყენებს ადამიანს. მხოლოდ შეშინებული ადამიანი ხვდება მათ განკარგულებაში. დრიადის ამოცნობა სხვა ქალიშვილებში შეუძლებელია. ისინი არაფრით არ გამოირჩევიან ადამიანისაგან. ახლა ასე ვთქვათ თანამედროვე ცივილიზებურ ხალხში პოპულარული ხდება ბუნების წიაღში დაბრუნება. ამიტომაც ძველი კულტები და ტრადიციები ისევ ღორძინდება, თუმცა პროგრესის დაღს ატარებს. ახლა ხეები და მათი სულები დაკავშირებულია სიტყვებთან „ასტრალი“, „ენერგია“, „პარალელური სამყარო“. ↑ მსოფლიოს ხალხთა მითები, 1991-92. 2 ტ. ტ.1. გვ.407-408 გამადრიადები
უამანმარკა

უამანმარკა (კეჩ. Wamanmarka, Huamanmarka) — არქეოლოგიური ძეგლი — ინკების ქალაქი. მდებარეობს პერუში. კუსკოს რეგიონის ლა-კონვენსიონის პროვინციის უაიოპატის რაიონში. უამანმარკის სურათები
ტიპონი

ტიპონის არქეოლოგიური კომპლექსი – მდებარეობს პერუში. კუსკოდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 27 კმ-ზე. აქ კარგადაა დაცული ტერასები და სარწყავი არხი. კომპლექსის ზემო ნაწილში გადის ინკების გზა. Tipón's Complex Aqueduct Systems
გამადრიადა

გამადრიადები (ბერძ. Ἁμαδρυάδες) — ძველ ბერძნულ მითოლოგიაში ხეების ნიმფები (ქართ. ფერიები). ეს ის დრიადებია, რომლებიც კვდებიან ხეებთან ერთად. სახელი „გამადრიადა“ ორი ძველბერძნული სიტყვისგან შედგება: „ერთად“ და „მუხა“. მუხის სულები, საოცარი საზოგადოება. დრიადებისგან განსხვავებით, გამადრიადები მოკვდავები არიან. ისინი ხესთან ერთად იბადებიან და კვდებიან. როდესაც ვინმე ერისიქტონმა დემეტრას ტყეში მუხის მოჭრა ბრძანა, ტოტები გაფითრდა და ხიდან სისხლმა დაიწყო ჟონვა. ეს გამადრიადას სისხლი იყო. სიკვდილის წინ მან წმინდა ხის შეურაცხმყოფელი დაწყევლა: ის მარად მშიერი იქნებოდა, ვერასოდეს დანაყრდებოდა. რა დღე დაადგა ერისიქტონს! იმდენს ჭამდა, რომ დედამისს მისი ხალხში გამოჩენისა რცხვენოდა. ერისიქტონმა ყველაფერი ჩასანსლა, რაც კი სახლში მოიპოვებოდა, შეჭამა ჯორები, ძროხა, შეჭამა საბრძოლო ცხენი, კატა, მერე მათხოვრობა დაიწყო, მერე იქამდე მივიდა, რომ საკუთარი ქალიშვილი გაყიდა საჭმლის შესაძენი ფულის საშოვნელად, და საბოლოოდ საკუთარი სხეულიც შეახრამუნა. ძველი ბერძენი პოეტის ფარენიკეს გმირმა გამადრიადამ თავის ძმისაგან ოქსილასაგან (რეას ვაჟიშვილი) გააჩინა ქალიშვილები: კარია (კაკალი), ბალანა (რკო, მუხა), კრანია (შინდი), მორეა (თუთა), ეგერა (ალვი), პტელეა (вяз) ამპელა (ვენახი), სიკა). ყველა მათგანმა მიიღო გამადრიადას სახელი. ასევე ცნობილია ისტორია მშიშარა გამადრიდის სირინგასი, რომელიც გახდა ლერწამი, რათა თხის ფეხა პანის ჩახუტებისაგან დაეხსნა თავი. ↑ მსოფლიო ხალხის მითოლოგია, 1991-92. ტ 2 . ტ.1. გვ.262; ფსევდო-აპოლოდორი. მითოლოგიური ბიბლიოთეკა II 1, 5 ↑ ათინეი. ბრძენთა ლხინი III 14, 78b
გამოყენებითი მეცნიერებები

გამოყენებითი ეწოდება მეცნიერებას, რომელიც პრაქტიკულ საქმიანობაში და ტექნოლოგიური პროცესების განხორციელებისას იყენებს თეორიულ მეცნიერულ ცოდნას. თვით ტექნოლოგია ნიშნავს ნივთიერების, ენერგიის და ინფორმაციის გადამუშავების ხერხს. გამოყენებითი მეცნიერებები და ტექნოლოგიები და მათი კვლევის მთავარი საგანი: აგრონომია — სასოფლო-სამეურნეო წარმოების საფუძვლები; არქიტექტურა — ნაგებობების დაგეგმარება და მშენებლობა; გამოყენებითი მექანიკა — სივრცეში სხეულთა გადანაცვლების კანონები; ელექტრონიკა — ელექტრონული პროცესები და ხელსაწყოები; ინფორმატიკა — ინფორმაციის მანქანური დამუშავება; კიბერნეტიკა — ავტომატური ორგანიზმები და მექანიზმები; კომპიუტერული ტექნოლოგია — გამოთვლითი ტექნიკა; კოსმონავტიკა — საპლანეტათშორისო სივრცეში ფრენა; მედიცინა — ადამიანთა დაავადებები და მათი მკურნალობა; ტრანსპორტის ტექნოლოგია — სატრანსპორტო საშუალებები და ინფრასტრუქტურა.
პერუს ნაციონალისტური პარტია

პერუს ნაციონალისტური პარტია (ესპ. Partido Nacionalista Peruano) – პერუს ნაციონალისტური პოლიტიკური პარტია. დაარსდა 2005 წელს ოლიანტა უმალას მიერ. პერუს 2006 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში პარტიის კანდიდატი იყო ოლიანტა უმალა, რომლის პირველ ტურში იგი პირველ ადგილზე გავიდა 30.6 %–ით, ხოლო მეორე ტურში დამარცხა ალან გარსიასთან და მიიღო ამომრჩეველთა ხმების 47.4 %. კავშირი პერუსათვის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2012-02-02 საიტზე Wayback Machine.
ბუენა-ვისტა (პერუ)

ბუენა ვისტა — წარმოადგენს 8 ჰექტარზე გადაჭიმულ არქეოლოგიურ კომპლექსს პერუში, დედაქალაქ ლიმის ჩრდილოეთით, მდინარე ჩილონის ხეობაში. იგი პირველად გათხარა არქეოლოგმა ფრედერიკ ენჯელმა 1987 წელს. მან დაადგინა, რომ ობიექტი მიეკუთვნებოდა ადრეულ პრე-კერამიკულ პერიოდს, ძვ.წ. დაახლოებით 9 700 წელს. 2006 წელს, მისურის უნივერსიტეტის პროფესორმა რობერტ ბენფერმა, ბუენა ვისტაში აღმოაჩინა 4200 წლის წინანდელი ობსერვატორია. იგი მომცრო პირამიდის წვერზეა განთავსებული, რომელსაც არქეოლოგებმა "მელიის ტაძარი" უწოდეს. პერუს არქეოლოგიური ძეგლები ↑ Anne Bolen, "The New World's Oldest Calendar: Research at a 4,200-year-old temple in Peru yields clues to an ancient people who may have clocked the heavens" დაარქივებული 2011-06-17 საიტზე Wayback Machine. , Smithsonian Magazine, May 2007, accessed 2 Nov 2010
კაუაჩი

კაუაჩი — არქეოლოგიური ძეგლი პერუში, წარმოადგენდა ნასკას კულტურის მთავარ საცერემონიო ტაძარს. იგი პირდაპირაა აღმართული ზოგიერთ ნასკაზ ხაზზე. მიეკუთვნება ახ. წ. I – V საუკუნეებს. ძეგლი შედგება 40 საფეხურიანი ალიზის სტრუქტურისგან. ზოგადად კაუაჩი უზარმაზარი არქიტექტურული კომპლექსია და მოიცავს 1,5 კმ². ადგილობრივი, მუდმივი მოსახლეობა საკმაოდ მცირერიცხოვანი იყო, მაგრამ კაუაჩს, როგორც მთავარ ტაძარს, უამრავი მომლოცველი სტუმრობდა ახლომდებარე ტერიტორიებიდან. სავარაუდოდ, სწორედ ამ სტუმრებმა შექმნეს ნასკას ნახატები. ამ თეორიას ამყარებს ის ფაქტი, რომ კაუაჩის მოსახლეობა საკმაოდ მცირე იყო დ ავერ შექმნიდა ამ გეოგლიფებს და მეორე – ის ცხოველები, რომლებიც ნახატებზეა წარმოდგენილი, მაგალითად მაიმუნი და ვეშაპი, ამ რეგიონში საერთოდ არ იყო გავრცელებული. დღეისათვის, კაუაჩისთვის უდიდეს პრობლემას წარმოადგენს ძარცვა, იპარავენ მის მოსაპირკეთებელ მასალებს. ტაძარს გარს აკრავს უამრავი სამარხი, რომელთა შესახებაც ბოლო დრომდე არაფერი იყო ცნობილი და რომლებიც მძარცველებისათვის ასევე ძალზე მიმზიდველ ობიექტს წარმოადგენენ. პერუს არქეოლოგიური ძეგლები Helaine Silverman, Cahuachi in the Ancient Nasca World. ტური კაუაჩიში დაარქივებული 2011-04-02 საიტზე Wayback Machine.
სინჩი როკა

სინჩი როკა ან სინჩი რუკა (კეჩ. Sinchi Ruq'a ანSinchi Ruqa nisqapas, ესპ. Sinchi Roca) — საპა ინკა (დაახლ. 1230), ინკების სახელმწიფოს მეორე მმართველი, მანკო კაპაკის შვილი და ლოკე იუპანკის მამა. მიეკუთვნება ურინის დინასტიას. Жизнь и деяния Синчи Рока
ფარსმან თმოგველი

ფარსმან თმოგველი — ჯავახეთის დიდი ფეოდალი XI საუკუნის შუა წლებში, თმოგვის მემამულე, ჯავახეთის ერისთავთერისთავი, სათხის ეკლესიის (ახლანდელი ნინოწმინდის რაიონი) ამშენებელი. ეკუთვნოდა ახალი ჩორჩანელთა საგვარეულოს, რომელიც წარმოიქმნა IX საუკუნეში, ჩორჩანელებისა და ბაჰლაუნდების დანათესავების შედეგად (უშუალოდ გარდაცვლილი გიორგი ჩორჩანელის მამულს და საგვარეულო სახელწოდებას დაეუფლა მისი დის — მირიან ბაჰლაუნდის ცოლის თეკლას შთამომავლობა). ფარსმან თმოგველი სულას შვილი ყოფილა. შეიძლება ვივარაუდოთ, რომ სულა იყო შვილი ივანე სულას ძისა, რომელმაც X საუკუნის 70-იან წლებში მონაწილეობა მიიღო დავით კურაპალატის ლაშქრობაში ბარდა სკლიაროსის წინააღმდეგ და რომელიც მოხსენიებულია ზარზმის სამრეკლოში ჩატანებულ წარწერაში ეგვტერის ამშენებლად. XI საუკუნის 50-იან წლებში ფარსმან თმოგველმა, ბეშქენ ჯაყელთან ერთად, მხარი დაუჭირა ლიპარიტ ბაღვაშს ბაგრატ IV-ის წინააღმდეგ ბრძოლაში. მესხეთის აზნაურთა მეორე ჯგუფი გამოვიდა ლიპარიტის წინააღმდეგ. ლიპარიტის დამარცხებას მოჰყვა მისი მომხრე მესხი ფეოდალების დამცრობა. როგორც ჩანს, ფარსმან თმოგველს მეფემ ჩამოართვა თმოგვი. ფარსმან თმოგველი (ისევე როგორც ლიპარიტი) ათონის ივერთა მონასტერში არსენის სახელით შედგა ბერად. „ათონის კრებულში“ შეტანილია ფარსმან თმოგველისა და მისი ძმის გიორგი ჩორჩანელის რამდენიმე აღაპი, საიდანაც ჩანს, რომ ფარსმან თმოგველმა დიდი ღვაწლი დასდო მონასტერს, რის გამოც ის მისი წინამძღვარის გახდა. პირველ თმოგველთა გვარის ისტორია ფარსმან თმოგველით იწყება და ფარსმანითვე მთავრდება: გიორგი II-მ (1072-1089) თმოგვი უბოძა ნიანია ქუაბულისძეს, ბოლოს თამარ მეფემ ის გადასცა სარგის მხარგრძელს, რომელმაც საფუძველი ჩაუყარა ახალ თმოგველების საგვარეულოს (XIII-XIV საუკუნეები). ათონის ივერიის მონასტრის 1074 წლის ხელნაწერი აღაპებით, [ტფ.], 1901; მატიანე ქართლისა, წგნ.: ქართლის ცხოვრება, ს. ყაუხჩიშვილის გამოც., ტ. 1, თბ., 1955; სათხის ეკლესიის წარწერა, წგნ.: ცისკარიშვილი ვ., ჯავახეთის ეპიგრაფიკა როგორც საისტორიო წყარო, თბ., 1959; ცხოვრებაჲ სერაპიონ ზარზმელისაჲ, წგნ.: ძველი ქართული აგიოგრაფიული ლიტერატურის ძეგლები, ილ. აბულაძის რედ., წგნ. 1, თბ. 1963 შოშიაშვილი ნ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 233.
რომის შვიდი ბორცვი

რომის შვიდი ბორცვი (იტალ. Sette colli di Roma) – მდებარეობს მდინარე ტიბრის აღმოსავლეთით და ძველი ქალაქის კედლებშია მოქცეული. ეს შვიდი ბორცვია: ავენტინი (Aventinus) ესკვილინი (Esquilinus) ვიმინალი (Viminalis) კაპიტოლიუმი (Capitolinus) კვირინალი (Quirinalis) პალატინი (Palatinus) ცელიუსი (Caelius) ისტორიული ტრადიციის თანახმად, ქალაქი რომი რომულუსმა პალატინის ბორცვზე დააარსა.
სან-მარტინის პროვინცია

სან-მარტინი — პროვინცია პერუში, სან-მარტინის რეგიონში. სან-მარტინს აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ლორეტო რეგიონი. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 161 736 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 28,7 ადამიანს. სან-მარტინის ფართობია 5 639,82 კმ². პროვინცია იყოფა 14 რაიონად. პერუს პროვინციები INEI Perú დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine. Directorio Turístico del Departamento de San Martín დაარქივებული 2014-09-01 საიტზე Wayback Machine. Turismo დაარქივებული 2014-11-21 საიტზე Wayback Machine. Sitio oficial de la Municipalidad Provincial de San Martín
ეინჰარდი

ეინჰარდი (ლათ. Einhardus aut Eginhardus, გერმ. Einhard auch Eginhard; დ. დაახლ. 775 — გ. 14 მარტი, 840) — ფრანკი სწავლული. ავტორი ცნობილი ბიოგრაფიისა კარლოს დიდის ცხოვრება (Vita Karoli Magni). ბიოგრაფიული ცნობები მის შესახებ მწირია. ცნობილია, რომ ეინჰარდი სწავლობდა ფულდის საეკლესიო სკოლაში. ის 20 წლის იყო, როდესაც მიიყვანეს ალკუინის მიერ გახსნილ აკადემიაში, სადაც კარლოს დიდის შვილებთან ერთად ეუფლებოდა განათლებას. მოგვიანებით მოღვაწეობდა სამეფო კარზე. ეინჰარდი. კარლოს დიდის ცხოვრება. Восточная литература. ციტირების თარიღი: 18 მაისი 2011. The Columbia Encyclopedia, Sixth Edition ეინჰარდი დაარქივებული 2011-10-12 საიტზე Wayback Machine. Hager, Maik: Einhard — Die Macht des Wissens. Biographie eines mittelalterlichen Geschichtsschreibers ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ეინჰარდი
რიოხის პროვინცია

რიოხა — პროვინცია პერუში, სან-მარტინის რეგიონში. რიოხას დასავლეთიდან ესაზღვრება ლა-ლიბერტადის რეგიონი. რიოხას პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი რიოხა. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 92 222 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 36,4 ადამიანს. რიოხას ფართობია 2 535,04 კმ². პროვინცია იყოფა 9 რაიონად. პერუს პროვინციები Mapa de San Martín INEI Perú დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
კარლოს დიდის ცხოვრება

კარლოს დიდის ცხოვრება (ლათ. Vita Karoli Magni) – ეინჰარდის ნაწარმოები, რომელიც ფრანკთა მეფის კარლოს დიდის ცხოვრებას აღწერს. ნაწარმოები დაწერილია IX საუკუნის 30–იან წლებში, მასში ჩანს რომაელი ბიოგრაფის სვეტონიუსის გავლენა. ეინჰარდის ეს ნაწარმოები თარგმნილია ქართულად. ეინჰარდი. კარლოს დიდის ცხოვრება. Восточная литература. ციტირების თარიღი: 18 მაისი 2011.
პიკოტის პროვინცია

პიკოტა — პროვინცია პერუში, სან-მარტინის რეგიონში. პიკოტას აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ლორეტოს რეგიონი. პიკოტას პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი პიკოტა. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 32 617 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 15 ადამიანს. პიკოტას ფართობია 2 171,41 კმ². პროვინცია იყოფა 10 რაიონად. პერუს პროვინციები INEI Perú დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine. Mapa de San Martín
მოცეკვავე სახლი

მოცეკვავე სახლი (ჩეხ.: Tančící dům) ან ფრედი და ჯინჯერი საოფისე შენობის მეტსახელია პრაღის ცენტრში, ჩეხეთის რესპუბლიკა. აიგო ვაკანტურ მდინარისპირა ნაკვეთზე ჩეხი სცენარისტისა და ყოფილი პრეზიდენტის ვაცლავ ჰაველის სახლის გვერდით 1997 წელს ხორვატიაში დაბადებული ჩეხი არქიტექტორი ვლადო მილუნიჩის მიერ ამერიკელ არქიტექტორ ფრენკ გერისთან თანამშრომლობით. ვაცლავ ჰაველის ავანგარდული არქიტექტურის ძლიერმა მხარდაჭერამ განაპირობა ამ საკამათო დიზაინის შენობის პროექტის დამტკიცება და აგება. მეტსახელი ’’ფრედი და ჯინჯერი’’ მომდინარეობს ფრედ ასტერისა და ჯინჯერ როჯერსისგან, ვინაიდან შენობა მოცეკვავე წყვილს ჰგავს და საკმაოდ გამოირჩევა გვერდით მდგომი ნეო-ბაროკოს, ნეო-გოთიკისა და არტ-ნუვოს სტილის შენობებისგან, რომლითაც პრაღა განთქმულია, თუმცა ეს შენობა მათთან კონფლიქტში არ მოდის. შენობის სახურავზე განთქმული ფრანგული რესტორანია. მოცეკვავე სახლი პრაღაში ფრენკ გერის მიერ დაარქივებული 2020-08-21 საიტზე Wayback Machine.
ტამბომაჩაი

ტამბომაჩაი (Tambomachay, კეჩ. Tampumachay, tanpu mach’ay — სიტყვასიტყვით "დასასვენებელი ადგილი", "კურორტი") — არქეოლოგიური ძეგლი პერუში, მდებარეობს ქალაქ კუსკოსთან ახლოს. ეს იყო საპა ინკების დასასვენებელი ადგილი. ასევე ასრულებდა ინკების აბანოს მოვალეობას (Balneario Inca). არქეოლოგიური კომპლექსი შედგება აკვედუკების, არხებისა და კასკადების მთელი სერიებისაგან. პერუს არქეოლოგიური ძეგლები
1003 ნიკომიდიელი მოწამე

1003 ნიკომიდიელი მოწამე — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანები, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 7 თებერვალი, ახალი სტილით - 20 თებერვალი. წმინდა მოწამენი, ნიკომიდიაში აღესრულნენ, დიოკლეტიანეს (284-305) დროს ქრისტესთვის წამებული დიდებულების: ვასის, ევესტის, ევტიქისა და ვასილიდის (ხს. 2 თებერვალს) მსახურები იყვნენ. ბატონების მოწამეობრივი აღსასრულის შემდეგ მათაც აღეძრათ ქრისტესთვის მარტვილობის სურვილი, მხნედ აღიარეს თავიანთი სარწმუნოება. ვერანაირმა შეგონებამ და დაპირებამ ვერ მოდრიკა ნეტარი აღმსარებლები, რის შემდეგაც მეომრებმა ალყაში მოიმწყვდიეს ისინი და ყველანი - 1003 ადამიანი დედებთან და ყრმებთან ერთად აჩეხეს 303 წელს. ცოცხალი არავინ გადარჩენილა. „წმინდანთა ცხოვრება“, ტომი I, თბილისი, 2001 წ.
The Quarrymen

The Quarrymen — ბრიტანული სკიფლ-ჯგუფი, ჩამოყალიბებული 1956 წელს ლივერპულში (ინგლისი) ჯონ ლენონის, მისი სკოლის მეგობრის პიტ შოტონისა და ერიკ გრიფიტსის მიერ. თავიდან ჯგუფს ერქვა ”The Blackjacks”, შემდეგ კი შოტონის შეთავაზებით სახელი შეირჩა იმ სკოლის სახელწოდებიდან გამომდინარე, სადაც ისინი სწავლობდნენ - Quarry Bank High School. დიდი წვლილი ჯგუფის შექმნაში შეიტანა ჯულია ლენონმა, ჯონის დედამ, რომელიც ეხმარებოდა ჯგუფის წევრებს ინსტრუმენტების აწყობაში, ასწავლიდა მათ აკორდებს და ასმენინებდა საკუთარი გრამფირფიტების კოლექციას. ისტორიულ დღედ იქცა 1957 წლის 6 ივლისი, როდესაც ეკლესიის ეზოში გამართულ კონცერტზე, სადაც მონაწილეობდა ”Quarrymen”, გიტარით ხელში მივიდა პოლ მაკ-კარტნი. ეს დღე ითვლება აგრეთვე ლეგენდარული ”The Beatles-ის” ისტორიულ დღედაც, რადგან შემდგომში სწორედ ლენონმა და მაკ-კარტნიმ დაუდეს საფუძველი The Beatles-ს ჩამოყალიბებას. ოფიციალური საიტი კონცერტების სია დაარქივებული 2008-04-08 საიტზე Wayback Machine. ჯგუფის პირველი ჩანაწერები დაარქივებული 2008-05-11 საიტზე Wayback Machine. ↑ The Quarrymen's first public performance on 22nd June 1957. ↑ Biography on the Quarrymen’s Official Website (retrieved 2011-09-29)