laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ვაჟა მაკარაძე

ვაჟა მაკარაძე (დ. 1 მარტი, 1937, სოფელი ოლადაური, შუახევის რაიონი, — გ. 27 აპრილი, 2002, სოფელი ოლადაური, შუახევის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი ფილოლოგი, ისტორიკოსი, პედაგოგი. ვაჟა მაკარაძე დაიბადა 1937 წლის 1 მარტს, შუახევის რაიონის სოფელ ოლადაურში, აჭარის ასსრ-ში. 1960 წელს დაამთავრა ბათუმის პედაგოგიური ინსტიტუტის ფილოლოგია-ისტორიის ფაკულტეტი და სამხედრო-სავალდებულო სამსახურის შემდეგ სოფელ ოლადაურის სკოლაში განაგრძო პედაგოგიური მუშაობა. თხუტმეტი წელი ასწავლიდა ქართულ ენას, ლიტერატურასა და ისტორიას, რის შემდეგაც ის სკოლის სასწავლო ნაწილის გამგე გახდა. 1982 წლიდან გარდაცვალებამდე იყო ამავე სკოლის დირექტორი. ვაჟა მაკარაძე არჩეული იყო საქართველოს პედაგოგიურ მეცნიერებათა აკადემიის წევრად. პედაგოგიური მუშაობის პარალელურად, ვაჟა მაკარაძე, აქტიურ სამეცნიერო-კვლევით საქმიანობასაც ეწეოდა. გამოქვეყნებული აქვს 80-ზე მეტი პუბლიცისტური და მეთოდური ხასიათის წერილი, რომელთა უმრავლესობა სწავლებისა და აღზრდის საკითხებს ეხება. იგი ყოველწლიურად მონაწილეობდა რაიონულ, საქალაქო და რესპუბლიკურ „პედაგოგიურ კითხვაში“. ვაჟა მაკარაძის სამეცნიერო-კვლევითი, პუბლიცისტური და ესეისტური ხასიათის მნიშვნელოვან ნაშრომად ითვლება წიგნი „ჩემო სკოლავ, მაღალ მთაზე ტაძარივით დადგმულო“, რომელიც მისი გარდაცვალების შემდეგ გამოიცა. ვაჟა მაკარაძის ინიციატივით სკოლასთან შეიქმნა ოლადაურის ეთნოგრაფიული მუზეუმი, იგი თავად ხელმძღვანელობდა მუზეუმის სამეცნიერო საბოჭოს მუშაობას და აქვეყნებდა სამეცნიერო სტატიებს. ვაჟა მაკარაძე დაჯილდოებული იყო აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს და განათლების სამინისტროს საპატიო სიგელებითა და დიპლომებით. აჭარაში ოსმალების სამასწლიანმა ბატონობამ თავისი კვალი დატოვა. აჭარაში მცხოვრებმა ქართველებმა რელიგიური ადაპტაციის მეშვეობით შეინარჩუნეს ენა, კულტურა, ტრადიციები. აჭარის დანარჩენ საქართველოსთან დაბრუნების შემდეგ რუსული მმართველობა არ ცდილობდა ქრისტიანული კულტურის განვითარებას. XX საუკუნის ოთხმოცდაათიანი წლების დასაწყისში საქართველო გახდა დამოუკიდებელი და ინტენსიურად დაიწყო ქრისტიანული ეკლესია-მონასტრების აშენებისა და განახლების პროცესი. მარეთის ხეობაში, სოფელ გამონათლევში 1998 წელს ექიმ სოლომონ ფუტკარაძის მეთაურობით დაიწყო წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიის მშენებლობა. მოსახლეობა ორ ნაწილად გაიყო, ნაწილი სკეპტიკურად მოეკიდა ამ საქმეს და ნაჩქარევად ჩათვალა. ეკლესიის მშენებლობის საინიციატივო ჯგუფს ჭირდებოდა ადგილობრივი ავტორიტეტული პიროვნების აქტიური მხარდაჭერა. სწორედ ასეთ ფიგურად იქცა ოლადაურის საშუალო სკოლის დირექტორი, სამოც წელს გადაცილებული, ვაჟა მაკარაძე. 2000 წელს გიორგობის დღესასწაულზე გამონათლევის ეკლესიის ეზოში სამღვდელოების წარმომადგენლებისა და აჭარის საზოგადოებისა თანდასწრებით მოინათლა 63 სლის სკოლის დირექტორი ვაჟა მაკარაძე და მასთან ერთად 40-ზე მეტი მარეთის ხეობის მცხოვრები. ვაჟა მაკარაძე. ჩემო სკოლავ, მაღალ მთაზე ტაძარივით დადგმულო. ბათუმი, ბათუმის უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2003 წელი (ISBN: 9992896787). „ჩემო სკოლავ, მაღალ მთაზე ტაძარივით დადგმულო“, ვაჟა მაკარაძე, ქ. ბათუმი 2003 წ; „განათლების ისტორიისათვის აჭარაში“, ვახტანგ წულუკიძე, ქ. ბათუმი 2002 წ. გვ. 639/640; „არ დაეკარგვის ამაგი“, ნაწილი III, ნანა ახალაძე, ქ. ბათუმი 2018 წ. გვ. 261/262/263; „განათლება აჭარაში ბოლო ათწლეულში“, ნანი გუგუნავა, ქ. ბათუმი 2003 წ. ვაჟა მაკარაძე პირველი არხის სიუჟეტი
დუბლინის პრაიდი

დუბლინის პრაიდი — ლგბტ პრაიდი რომელიც ტარდება დუბლინში, ირლანდიაში. პრაიდი პირველად 1974 წელს ჩატარდა. 1974 წლიდან პრაიდი ყოველ წელს იმართებოდა, მაგრამ 2020 წელს კორონავირუსის პანდემიის გამო პრაიდი არ ჩატარდა. ოფიციალური საიტი
აშშ-ის საპრეზიდენტო არჩევნები 2020

2020 წლის აშშ-ის საპრეზიდენტო არჩევნები — რიგით 59-ე საპრეზიდენტო არჩევნები აშშ-ში, რომელიც გაიმართება 2020 წლის 3 ნოემბერს. რესპუბლიკური პარტიიდან კანდიდატი იყო დონალდ ტრამპი, ხოლო დემოკრატიული პარტიის — ჯო ბაიდენი. რესპუბლიკელების ვიცე-პრეზიდენტობის კანდიდატი იყო მაიკ პენსი, ხოლო დემოკრატების – კამალა ჰარისი. არჩევნებში გამარჯვება მოიპოვა ჯო ბაიდენმა, რომელმაც 306 კოლეგიის ხმა და ხალხის ხმათა 51,3% მიიღო. 2020 წლის არჩევნები
არნოლფო დი კამბიო

არნოლფო დი კამბიო (იტალ. Arnolfo di Cambio; დ. 1245 — გ. 8 მარტი, 1310) — იტალიელი მოქანდაკე და არქიტექტორი, პროტორენესანსის წარმომადგენელი. მისი შექმნილი კარდინალი დე ბრეის სამარხი აკლდამა (1228), სან-დომენიკოს ეკლესია ორვიეტოში (1282), სანტა კროჩეს ბაზილიკა (მშენებლობა დაიწყო მე-13 ს-ში). მისი ერთ-ერთი საუკეთესო ნამუშევარია შესრულებული მამა-შვილ პიზანოებთან — ფონტე მაჯორეს შადრევანი პერუჯის მოედანზე (1278), რომელსაც მრავალი ქანდაკება და რელიეფური გამოსახულება ამშვენებს. შადრევნისთვის შესრულებული ფიგურები ფრაგმენტების სახითაა შემორჩენილი. Tomasi, Michele (February 2007). „Lo stil novo del Gotico italiano“. Medioevo (121): 32–46. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: არნოლფო დი კამბიო Arnolfo di Cambio in the "History of Art" დაარქივებული 2018-09-01 საიტზე Wayback Machine. ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #118645927 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ 2.0 2.1 RKDartists <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17299517"></a> ↑ Athenaeum <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q32061534"></a> ↑ Structurae — Ratingen: 1998. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3791"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1061861"></a> ↑ 5.0 5.1 mutualart.com — 2008. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q22907130"></a> ↑ National Library of Portugal — 1796. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q245966"></a> ↑ Poeschke J. Arnolfo di Cambio // Grove Art Online / J. Turner — [Oxford, England], Houndmills, Basingstoke, England, New York: OUP, 2017. — doi:10.1093/GAO/9781884446054.ARTICLE.T004203 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q217595"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q103890863"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q810196"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q56691875"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q21431157"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1547776"></a> ↑ Union List of Artist Names — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q110250907"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2494649"></a>
The Truth

The Truth — „ბეიტსის მოტელის“ პირველი სეზონის მეექვსე ეპიზოდი, რომელიც ეთერში 2013 წლის 22 აპრილს გავიდა. ნორმა ემას აფრთხილებს, რომ ზოგიერთი საიდუმლო აჯობებს, რომ მათ შორის დარჩეს, ამასობაში კი დილანი ნორმანს სთხოვს, რომ საცხოვრებლად მასთან ერთად გადავიდეს. იმის გაგების შემდეგ, რომ გოგონა შელბის ჰყავდა, აღშფოთებული ნორმა მასთან წასვლას შეეცდება, თუმცა ნორმანი შეაჩერებს. გოგონას მოტელში დარჩენის საშუალებას აძლევენ და გადაწყვეტენ, რომ შელბის შესახებ პოლიციას მომდევნო დღეს აცნობონ. ნორმას მისი დასმენა კით სამერსის ქამრის პოვნამდე არ შეუძლია. დილანი და ნორმანი კითის ნავზე ქამარს იპოვნიან და ყურეში აგდებენ. ნორმანი და დილანი ჯერ კიდევ არ დაბრუნებულან, რა დროსაც სახლში შელბი მოდის და ამბობს, რომ ნორმასთან ერთად ყოფნა უნდა. ისინი მოტელში მიდიან და სექსი აქვთ. სწორედ ამ დროს ის გაიგონებს მილებში წყლის მოძრაობის ხმას. შელბი ამის მიზეზის გაგებას შეეცდებაა და ჯიაოს იპოვის. შეძრწუნებული გოგონა ტყეში გაიქცევა, შელბი მას ესვრის, თუმცა ნორმა ხელს შეუშლის. შელბი ჯიაოს ტყეში აედევნება. ნორმანი და დილანი სახლში ბრუნდებიან და ნორმას ქამრის შესახებ ეტყვიან. შელბი ბრუნდება და იარაღის მუქარით დილანს მის იარაღს გამოართმევს, შემდეგ კი ამბობს, რომ მათთან გასაუბრება უნდა. სახლში ის ნორმას სცემს, რის გამოც ნორმანი მწყობრიდან გამოდის და მას თავს ესხმის. შელბი ნორმანს ბუფეტს შეაჯახებს, რის შედეგადაც შუშები იმსხვრევა და ნორმანი იატაკზე უგონოდ ეცემა, ამ მომენტით დილანი ისარგებლებს, იარაღს აიღებს და შელბის სროლას დაუწყებს. ამასობაში, ნორმა ნორმანის მანქანამდე მიყვანას ცდილობს. შელბი და დილანი ერთმანეთს ესვრიან, ხოლო ნორმა აღმოაჩენს, რომ მანქანის გასაღები სახლში დარჩა. ამ დროს სახლიდან შელბი გამოდის, რომელიც სახეში ერთხელ და მუცლის არეში მრავალჯერ არის დაჭრილი. ის ნორმას და ნორმანს იარაღს დაუმიზნებს, თუმცა მიწაზე ენარცხება და კვდება. დილანი სახლიდან გამოიქცევა და ის და ნორმა ერთმანეთს გადაეხვევიან. დილანი ამბობს, რომ აპირებს, პოლიციას ყველაფერი მოუყვეს, რა დროსაც ნორმა ნორმანის მამის სიკვდილის შესახებ სიმართლეს უმხელს: ნორმას ცემისას ნორმანი მწყობრიდან გამოვიდა და მამამისი მოკლა, თუმცა ამის შესახებ მას არაფერი ახსოვს. ბოლოს, ნორმა დილანს უცხადებს, რომ ან ნორმანის დაცვაში დაეხმაროს, ან გზიდან ჩამოეცალოს, სწორედ ამ დროს კი პოლიცია მოდის. ვერა ფარმიგა — ნორმა ბეიტსი ფრედი ჰაიმორი — ნორმან ბეიტსი მაქს ტირიოტი — დილან მასეტი ოლივია კუკი — ემა დეკოდი ნიკოლა პელცი — ბრედლი მარტინი დიანა ბანგი — ჯიაო დევიდ კაბიტი — სემ ბეიტსი ვინსენტ გეილი — გილ ტერნერი იენ ტრეისი — რემო უოლესი მაიკ ფოგელი — ზაკ შელბი ამ ეპიზოდს 2.93 მლნ-მა ადამიანმა უყურა. ემა ნორმანს ეუბნება: „ნამდვილად შოკისმომგვრელი უნდა იყოს, როცა იგებ კაცი, რომელიც მოგწონს, ნამდვილი ურჩხულია“. ეს მოასწავებს ნორმანის სერიული მკვლელის ბედს. The Truth — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ ამანდა კონდოლოი. (23 აპრილი, 2013 წ.) Monday Cable Ratings: 'Love and Hip Hop: Atlanta' Wins Night + WWE Raw, 'Teen Mom II', NBA Playoffs & More. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-04-29. ციტირების თარიღი: 23 აპრილი, 2013 წ..
შამახის კარიბჭე

შამახის კარიბჭე (აზერბ. Qoşa Qala qapıları) — აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში მდებარე ნაგებობა. ბაქოს ციხის გალავნის ორმაგი გადასასვლელი კარიბჭე. ბოიუკ გალას და კიჩიკ გალას ქუჩები ციხესიმაგრიდან კარიბჭემდე იკვრება, გარედან კი აზიზ ალიევის და ისტიგლალაიატის ქუჩებია. ბაქოს ციხის კედლები უძველესი წარმოშობისაა. შემთხვევით ნაპოვნია 1954 წელს კედლის ჩრდილოეთ მონაკვეთის ერთ-ერთ კოშკში ჩამონგრევის შედეგად, დიდი ქვის ფილა, რომელიც თარიღდება XII საუკუნით, მასზე დატანილია არაბულ ენაზე სამსტრიქონიანი წარწერა, შესრულებულია ქუფური დამწერლობით (ეს არის უძველესი კალიგრაფიული ფორმა, რომელიც განვითარდა სინაიტური დამწერლობისაგან). აღნიშნული არაბულ ენაზე შესრულებული სამსტრიქონიანი წარწერა გვაწვდის უნიკალურ ინფორმაციას შირვანშაჰ მანუჩაჰრ III- ის მიერ ქალაქის კედლის მშენებლობის შესახებ (1120-1160 წლები) XII საუკუნის პირველ ნახევარში. წარწერის შედეგად დგინდება ასევე კარიბჭის სახელი, რომელიც ქალაქი შემახაა, კარიბჭის უძველესი გზა მიუახლოვდა სწორედ ამ კარიბჭეს. XIX საუკუნის მოგზაურთა ილუსტრაციებისა და ფოტოებზე დაყრდნობით, ციხე ორმაგი კედლისგან შედგებოდა. პირველი კედელი ააშენა შირვანშაჰ მანუჩაჰრ III, ხოლო მეორე კედელი აშენდა შირვანშაჰ ახსითან I-ის დროს . 1806 წლის 8 თებერვალს რუსეთის მთავარსარდალი, თავადი პავლე ციციანოვი, რომელიც მიდიოდა ბაქოს რუსული ჯარების მშვიდობიანი ჩაბარების მოსალაპარაკებლად, სწორედ ღალატით მოკლეს ქალაქის კედლის ქვეშ შემახას კარიბჭესთან. 1846 წელს პრინცი ციციანოვის მკვლელობის ადგილი, ჭიშკრიდან 100 ნაბიჯში, აღინიშნა საბჭოთა კავშირის დროს დაკარგული ძეგლი-ობელისკით. XIX საუკუნის დასაწყისში ციხე-სიმაგრის კედლების შიდა გარშემოწერილობაზე დაიგო ქუჩა (ახლანდელი მალაია კრეპოსტნაია, ან კიჩიკ გალა). XIX საუკუნის 80-იან წლებში ქალაქის კეთილმოწყობის მიზნით დაანგრიეს კედლების მეორე რიგი, რომლებმაც დროთა განმავლობაში სრულიად დაკარგეს თავიანთი თავდაცვითი მნიშვნელობა. 1870 წელს მიიღეს ნებართვა ციხის კედლების გარე იარუსის დანგრევაზე. 1886 წელს ეს საკითხი დუმას სხდომაზე კიდევ ერთხელ დაისვა და შედეგად, გარე კედლები დაანგრიეს და ზულფიგარ ხანის მიერ დანგრეული გარე ციხესიმაგრის კედლებიდან აშენებული კარიბჭეები კედლების პირველი იარუსის შემახის კარიბჭის გვერდით მოათავსეს. დღეს კი ამ ჭიშკრებს ხალხი „შეწყვილებულ ციხე-კარიბჭეს“ („Gosha gala gapysy“) უწოდებს. Бретаницкий Л. С. Баку: архитектурно-художественные памятники. — М.: Искусство, 1970. — 245 с. შამახის კარიბჭე კარიბჭე კარიბჭის ისტორია[მკვდარი ბმული] ↑ Walled City of Baku with the Shirvanshah's Palace and Maiden Tower
იმიერკავკასიის ვაკე

იმიერკავკასიის ვაკე (რუს. Предкавказская равнина) — ვაკე ჩრდილოეთ კავკასიაში, კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედის ჩრდილოეთით, აზოვის ზღვიდან (დასავლეთი) კასპიის ზღვამდე (აღმოსავლეთი), ჩრდილოეთიდან შემოფარგლულია კუმა-მანიჩის ღრმულით. გადაჭიმულია დაახლოებით 900 კმ-ზე, სიგანე 300 კმ-მდე. იმიერკავკასიის ვაკის დიდი ნაწილი ეპიჰერცინულ ბაქანზე მდებარეობს. მდინარეების ყუბანისა და თერგის ქვემოთი ალპური გეოსინკლინის კიდური როფის ქვაბულია. იმიერკავკასიის ვაკე სამ ნაწილად იყოფა - დასავლეთი იმიერკავკასიის ვაკე მოიცავს ყუმბან-აზოვისპირა დაბლობს, ყუბანის დელტასა და ტამანის ნახევარკუნძულს; შუა ნაწილშია სტავროპოლის მაღლობი, თერგ-სუნჯის მაღლობი; აღმოსავლეთ იმიერკავკასიის ვაკეში შედის თერგ-კუმის დაბლობი (კასპიისპირა დაბლობის სამხრეთ-დასავლეთი კიდე). იმიერკავკასიის ვაკის შუა და დასავლეთ ნაწილებში მნიშვნელოვანი სასოფლო-სამეურნეო რაიონებია. აღმოსავლეთ ნაწილში გაბატონებულია ნახევარუდაბნოს ლანდშაფტი. სასარგებლო წიაღისეულიდან მოიპოვება ნავთობი და აირი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 116.
ბუიუქ გალა

ბუიუქ გალა (აზერბ. Böyük Qala küçəsi — დიდი ციხე) — ისტორიულ უბანში მდებარე ქუჩა აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში. მდებარეობს იჩერი-შეჰერში (ძველი ქალაქი), ასაფ ზეინალის ქუჩიდან კიჩიკ გალას ქუჩამდე (შამახის კარიბჭე). ის არის ძველი ქალაქის ერთ-ერთი მთავარი ტურისტული მარშრუტი. ბუიუქ გალა წარმოადგენს აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოს ერთ-ერთი უძველეს ქუჩას. აღსანიშნავია, რომ აღნიშნული ქუჩა ნაწილობრივ მიჰყვება ქარავნის უძველეს მარშრუტს . ძველ ქალაქში გადის რთული მარშრუტი, რომელიც მას ფეოდალურ-არისტოკრატიულ ზედა და კომერციულ და ხელოსნობის ქვედა ნაწილებად ყოფს. ილია ბერეზინმა, რომელიც ბაქოში იმყოფებოდა 1840-იან წლებში, აღწერს ქუჩას შემდეგნაირად: „როგორც მიუკერძოებელი აღწერილი, შემიძლია გირჩიოთ მხოლოდ ერთი ქუჩა ბაქოში, რომელიც უცნობი გეომეტრიის ხაზებში მიდის შემახას კარიდან და გადალახავს თითქმის მთელ ქალაქს ზღვისკენ“. 1850 წლის მარტში, ბაქოს წმინდა ნიკოლოზის ეკლესიის მშენებლობა დაიწყო შამახის კარიბჭესთან მდებარე ქუჩის დასაწყისში. ეკლესიის მშენებლობისთვის შეირჩა არქიტექტორ ბელოვის პროექტი, რომელმაც ის შეასრულა ბერძნულ-ბიზანტიური სტილით. აღნიშნული შენობის სიმაღლე, რომელიც დასრულდა 1858 წელს, დაახლოებით 45 მეტრი იყო. ბაქოს წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია აკურთხეს მირლიკელი წმინდა ნიკოლოზის პატივსაცემად. 1930 წელს ეკლესია ნაწილობრივ განადგურდა და იგი ადაპტირებული იქნა, როგორც სამოქალაქო საჭიროებებისთვის . 1970-იან წლებში ნაწილობრივ დაანგრიეს ქუჩის ძველი შენობები (კერძოდ, ანიფა ტაგიევის სახლი) და აღმართეს ეროვნული ენციკლოპედიის შენობა. აღნიშნულ ქუჩაზე მდებარეობს არაერთი ცნობილი შენობა, მათ შორის: №9 - შვეიცარიის საელჩო; №28 - აზერბაიჯანის მშვიდობის კომიტეტი; №39 - ევროპის საბჭოს ოფისი აზერბაიჯანის რესპუბლიკაში; №41 - სამეცნიერო ცენტრი აზერბაიჯანის ეროვნული ენციკლოპედია №42 - არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის მუზეუმი №44 - ბაქოს ხანების სასახლის კომპლექსი ბუიუქ გალაზე მდებარე არაერთი სახლი გამოცხადებულია, როგორც ადგილობრივი არქიტექტურული ძეგლი . ფილმში „თეირანი-43“, მუსტაფას სტუდია მდებარეობდა ქუჩაზე, აქ გადაიღეს ფილმის გმირების სროლის ეპიზოდები . ფილმში „ამფიბია ადამიანი“, იხტიანდრი აფრქვევდა ქუჩას აუზში (სპეციალურად გადაღებული ფილმისთვის) . აღნშნულ ქუჩაზეა გადაღებული ასევე რამდენიმე ეპიზოდი ცნობილი ფილმიდან ბრილიანტის ხელი. Улица Большая Крепостная 17 (Баку) ↑ Какую тайну таят в себе улицы Ичеришехер? ↑ Памятники местного значения Ичери-шехер. Церковь Св.Николая. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-01-21. ციტირების თარიღი: 2017-05-15. ↑ ДОМ С ЦЕПЯМИ. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-01-21. ციტირების თარიღი: 2017-05-15. ↑ Ичери-шехер. Памятники местного значения. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-01-21. ციტირების თარიღი: 2017-05-15. ↑ БАКУ ПОРАБОТАЛ ТЕГЕРАНОМ ↑ Баку в кинематографе. ↑ Azerbaijan 3600 Улица Бёюк Гала. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-01-07. ციტირების თარიღი: 2018-01-07.
რომანოზ ბჟალავა

რომანოზ ბჟალავა (დ. 10 იანვარი, 1959, სოფ. ძველი აბაშა, აბაშის რაიონი) — ქართველი ეკონომისტი, იურისტი, პოლიტიკოსი. 1982 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სახალხო მეურნეობის დაგეგმვის ფაკულტეტი, აგრეთვე — თბილისის დამოუკიდებელი უნივერსიტეტი „აჭარა“. 2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი (აბაშის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. რომანოზ ბჟალავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი რომანოზ ბჟალავა — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ზანგილანი

ზანგილანი (აზერ. Zəngilan) — ქალაქი აზერბაიჯანში. ზანგილანის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. ქალაქი მდებარეობს მდინარე ოხჩუჩაის მარჯვენა ნაპირზე. ქალაქზე გადის უმოქმედო რკინიგზის ხაზი მინჯევანი-კაპანი. 1993 წლის 29 ოქტომბერს ყარაბაღის ომის დროს ზანგილანის რაიონი გადავიდა სომხური ძალების დაქვემდებარების ქვეშ და აქედან მოყოლებული დე-ფაქტო აკონტროლებდა არაღიარებული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკა. 2020 წლის 20 ოქტომბერს აზერბაიჯანის პრეზიდენტმა ილჰამ ალიევმა განაცხადა, რომ აზერბაიჯანის შეიარაღებულმა ძალებმა კონტროლი დაამყარეს ქალაქზე. ზანგილანი GEOnet სახელების სერვერზე World Gazetteer: Azerbaijan[მკვდარი ბმული] – World-Gazetteer.com ↑ Президент Алиев: ВС Азербайджана освободили от оккупации город Зангилан
კონსტანტინე გამსახურდია (უმცროსი)

კონსტანტინე გამსახურდია (დ. 24 ივნისი, 1961, თბილისი) — ქართველი დიპლომატი, მეცნიერი, პოლიტიკოსი, საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკის გენერალური დირექტორი 2024 წლის 15 იანვრიდან. საქართველოს პირველი პრეზიდენტის, ზვიად გამსახურდიას ვაჟი. კონსტანტინე (კოკო) გამსახურდია დაიბადა 1961 წლის 24 ივნისს ზვიად გამსახურდიასა და დალი ლოლუას ოჯახში. 1983 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტი, ხოლო 1986 წელს — ასპირანტურა. 1986–1992 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის გიორგი წერეთლის სახელობის აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტის მეცნიერ თანამშრომელი. 1992–2005 წლებში სახელმწიფო მთარგმნელი და ევრაზიის ექსპერტი; 1997–2004 წლებში შვეიცარიის ლტოლვილთა ფედერალური სამსახურის ექსპერტი. 2004–2015 წლებში პოლიტიკური მოძრაობა „თავისუფლების“ თავმჯდომარე. 2007 წელს გაერთიანებული ოპოზიციის ერთ-ერთი ლიდერი. 2008–2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „გაერთიანებული ოპოზიცია (ეროვნული საბჭო, მემარჯვენეები)“. ამავე წლებში, საქართველოს პირველი პრეზიდენტის, ზვიად გამსახურდიას გარდაცვალებასთან დაკავშირებული საკითხების შემსწავლელი დროებითი კომისიის თავმჯდომარე. 2011 წელს საქართველოს პარლამენტმა კონსტანტინე გამსახურდია გაეროს ჟენევის ოფისის ეგიდით მოქმედი ტელეკომუნიკაციების საერთაშორისო კავშირსა და მეტეოროლოგიის მსოფლიო ორგანიზაციაში საქართველოს მუდმივ წარმომადგენლად (ელჩად) დაამტკიცა. 2019 წლის ნოემბერში იგი დაინიშნა საქართველოს დესპანად გერმანიაში, სადაც იგი 2024 წლის იანვრამდე მუშაობდა. 2024 წლის იანვარში კი საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკის გენერალურ დირექტორად დაინიშნა. სამშობლოსა და ერი-სახელმწიფოსთვის. თბილისი, პალიტრა L, 2023. 700 გვ. ISBN: 9789941355912 ხუთი ლექცია (ავტორი). თბილისი, საარი, 2005. 136გვ. ვიტრაჟები: მეცხრამეტე და მეოცე საუკუნეების გერმანული პოეზიიდან (მთარგმნელი). თბილისი, საარი, 2002. - 167გვ. ISBN: 99928-39-50-3 პოლიტიკური სცენის მიღმა (ავტორი). თბილისი, კანდელი, 2000. 160გვ. დინების საწინააღმდეგოდ: ისტორიული ნარკვევი ზვიად გამსახურდიაზე (ავტორი). - თბილისი, 1997. 182გვ. ადრექრისტიანული ქართლის კულტურული მოზაიკა (ავტორი). თბილისი, პითაგორა, 1995. 120 გვ. 2023 ლიტერატურული პრემია „მუზა“ წლის საუკეთესო დოკუმენტური პროზა/ესესთვის — „სამშობლოსა და ერი-სახელმწიფოსთვის – ზვიად გამსახურდიას ბიოგრაფიული პორტრეტი“. კონსტანტინე გამსახურდია (უმცროსი) — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი კონსტანტინე გამსახურდია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ ეროვნული ბიბლიოთეკის დირექტორის თანამდებობაზე კონსტანტინე გამსახურდია დაინიშნება ↑ ლიტერატურული პრემია „მუზის“ მოკლე სია გამოქვეყნდა. publika.ge. ციტირების თარიღი: 2 დეკემბერი, 2023.
ზაპორიჟიის ატომური ელექტროსადგური

ზაპორიჟიის ატომური ელექტროსადგური — ატომური ელექტროსადგური უკრაინაში, მდებარეობს სტეპურ ზონაში კახოვკის წყალსაცავის ნაპირზე, ზაპორიჟიის ოლქში, ქალაქ ენერჰოდარში. ყველაზე მსხვილი ატომური ელექტროსადგური ევროპაში. 1996 წლიდან ზაპორიჟიის ატომური ელექტროსადგური წარმოადგენს უკრაინის ეროვნული ატომური ენერგოკომპანია „ენერგოატომის“ განცალკევებულ ქვეგანყოფილებას. ხედი პირველ ოთხ ენერგობლოკზე პირველი და მეორე ენერგობლოკები ელექტროსადგურის ხედი დნეპრის (კახოვკის წყალსაცავის) გაღმა ნაპირიდან Запорожская АЭС. — Энергодар, 2004. Энергетическая жемчужина Таврии: Запорожской АЭС – 20 лет. — Запорожье, 2004. Запорожская АЭС დაარქივებული 2021-03-08 საიტზე Wayback Machine. , ოფიციალური საიტი ინფორმაცია ზაპორიჟიის ატომური ელექტროსადგურის შესახებ „ენერგოატომის“ საიტზე (რუსულად) Полякова О. Г.. (2010) Запорізька атомна електростанція. Енциклопедія сучасної України. Объекты атомной энергетики в фондах ЦГНТА Украины. Центральный государственный научно-технический архив Украины (2011-04-26). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-06-18.
იმირის გორა

იმირის გორა — ადრინდელი სამიწათმოქმედო კულტურის (ძვ. წ. VI ათასწლეული) გორანამოსახლარი სოფელ იმირის სამხრეთ-დასავლეთით, მდინარე ხრამის მარჯვენა ნაპირას (მარნეულის მუნიციპალიტეტი). გაითხარა 1966-1971 წლებში (ა. ჯავახიშვილი, ო. ჯაფარიძე). ნამოსახლარი წარმოადგენს 4-5 მ სიმაღლისა და 90 მ დიამეტრის ბორცვს, რომელიც წარმოიქმნა ალიზის ნაგებობათა ნგრევისა და პერიოდული განახლების შედეგად. 5 მ-ზე მეტი სისქის კულტურის ფენაში დადგენილია 7 სამშენებლო ჰორიზონტი. საცხოვრებელი კომპლექსები შედგება საცხოვრებელი და სამეურნეო ნაგებობებისა და მათ შორის მოქცეული სამეურნეო ეზოსაგან. ცრუგუმბათოვან ნაგებობათა უმრავლესობა წრიულგეგმიანია. აღნიშნული კომპლექსები ერთმანეთთან დაკავშირებულია მორკალული კედლებით და წრიულადაა განლაგებული ცენტრალური მოედნის გარშემო. იმირის გორის მოსახლეობა ბინადარი იყო, მისდევდა მიწათმოქმედებას, მესაქონლეობას, ნადირობასა და თევზჭერას. იმირის გორის ქვედა ჰორიზონტებში აღმოჩენილია ჭდეული ორნამენტით და კონუსური კოპებით შემკული უხეშად ნაძერწი ჭურჭელი; ობსიდიანისა და კაჟის ნაწარმი და ძვლის ნაკეთობანი. ზედა ჰორიზონტებში ნაპოვნია სხვადასხვა სახის რელიეფური ორნამენტით შემკული უხეშად ნაძერწი და შედარებით უკეთ ნაძერწი მოვარდისფროზედაპირიანი თიხის სადა ჭურჭელი, ძვლის თოხები, ირმის რქისაგან დამზადებული სხვადასხვა დანიშნულების იარაღი, თიხის რამდენიმე ანთროპომორფიული ქანდაკების ფრაგმენტი. იმირის გორა შულავერ-შომუთეფეს კულტურის ადრეული საფეხურის ტიპური ძეგლია. ადრინდელი ბრინჯაოს ხანიდან იმირის გორა სამაროვნად გამოუყენებიათ. გორის ცენტრალურ ნაწილში გაითხარა მტკვარ-არაქსის კულტურისა და ადრინდელი და შუა ბრინჯაოს ხანის სამარხები, გვიანდელი ბრინჯაო-ადრინდელი რკინის ხანის სამარხები, ფეოდალური ხანის (XIII-XIV სს.) 3 მდიდრული სამარხი. კიღურაძე თ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 116-117. ქვემო ქართლის არქეოლოგიური ექსპედიციის შედეგები (1968-1971 წწ.), თბ., 1975. Джавахишвили А.И., Строительное дело и архитектура поселений Южного Кавказа. V-III тыс., до н.э., Тб., 1973.