laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
დავით პეტრიაშვილი

დავით პეტრიაშვილი (დ. 24 აგვისტო, 1917 — გ. 1977) — ქართველი ინჟინერი, მეცნიერი, პედაგოგი, ტექნიკურ მეცნიერებათა კანდიდატი, პროფესორი. 1941 წელს დაამთავრა საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის მექანიზაციის ფაკულტეტი. სწავლის გასაგრძელებლად დატოვებულ იქნა ინსტიტუტში ავტომობილებისა და ტრაქტორების კათედრაზე სამუშაოდ. იმავე წელს ჩაირიცხა კათედრასთან არსებულ ასპირანტურაში, მაგრამ მეორე მსოფლიო ომის დაწყების გამო, ჯარში გაიწვიეს. 1941-1945 წლებში იმყოფებოდა ფრონტზე. მეორე მსოფლიო ომის დამთავრების შემდეგ იგი დაბრუნდა თავის ინსტიტუტში და იკვლევდა შიგაწვის ძრავებს. მიღებული შედეგების საფუძველზე მან 1948 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია და მიენიჭა ტექნიკურ მეცნიერებათა კანდიდატის წოდება. იმავე წელს სამუშაოდ გადავიდა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ავტომობილების, ტრაქტორებისა და ავტოსატრანსპორტო ძრავების კათედრაზე, მისი შემდგომი მოღვაწეობა საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტთან იყო დაკავშირებული. 1948-1950 წლებში იყო საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ავტომობილების, ტრაქტორების და ავტოსატრანსპორტო ძრავების კათედრის ასისტენტი: 1950-1970 წლებში ამავე კათედრის დოცენტი. 1961-1967 წლებში იყო მექანიკა-მანქანათმშენებლობის ფაკულტეტის დეკანის მოადგილე. 1967-1971 წლებში ამავე ფაკულტეტის დეკანი. 1971 წელს მისი ხელმძღვანელობით ჩამოყალიბდა ავტომექანიკური ფაკულტეტი, რომელსაც სიცოცხლის ბოლომდე ხელმძღვანელობდა. კითხულობდა ლექციების კურსს — „ძრავის კონსტრუქციის და თეორიის საფუძვლები“, „საავტომობილო და სატრანსპორტო ძრავების კვება“, „საავტომობილო და სატრაქტორო ძრავების კონსტრუქცია და ანგარიში“, „ავტომობილების და ტრაქტორების ელექტრომოწყობილობა“. მისი ხელმძღვანელობით შეიქმნა საავტომობილო ძრავების, მათი სისტემებისა და აგრეგატების გამოცდის ლაბორატორია. ავტორია ქართულ ენაზე დაწერილი ახალი მეთოდური და ძირითადი სახელმძღვანელოებისა. იყო მრავალი სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი. მისი მეცნიერული კვლევის შედეგებს, მრავალრიცხოვან შრომას, დიდი თეორიული და პრაქტიკული მნიშვნელობა ჰქონდა. დიდი ღვაწლი მიუძღვის მცირეგაბარიტიან ტრაქტორ „რიონის“ ძრავის ახალი ვარიანტის შექმნაში, რომლის ორიგინალურმა კონსტრუქციამ ფართო აღიარება მოიპოვა. იკვლევდა სასიმაღლო პირობების გავლენას ძრავის მუშაობაზე, ჟანგბადის გაიშვიათებით გამოწვეული სიმძლავრის კომპენსირების გზებს. მუშაობდა ძრავის კარტერის ვენტილაციის სისტემის ახალი სქემის შექმნაზე. მისი ხელმძღვანელობით საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში შეიქმნა ორი ძლიერი კერა — „შიგაწვის ძრავების“ კათედრა და ავტომექანიკური ფაკულტეტი, საიდანაც სათავე დაედო მთელ რიგ მეცნიერულ მიმართულებას. ავტომობილებისა და ტრაქტორების ელექტრომოწყობილობა: დამხმ. სახელმძღვ. საქ. პოლიტექნ. ინ-ტის სტუდენტებისათვი, თბ., ცოდნა, 1964, გვ. 105 გამოჩენილი ინჟინრები და მეცნიერები: კრებული, მიტროპოლიტი ანანია ჯაფარიძე, თბ., 2012, გვ. 118-120 დავით პეტრიაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
შოთა სამსონია

შოთა სამსონია (დ. 24 იანვარი, 1941, თბილისი — გ. 3 აპრილი, 2022) — ქართველი მეცნიერი, პედაგოგი და ქიმიკოსი. 1963 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ქიმიის ფაკულტეტი. 1967–1969 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ორგანული ქიმიის კათედრის ასისტენტი; 1970-1977 წლებში დოცენტი; 1978–1990 წლებში პროფესორი და კათედრის გამგე ; 1995 წლიდან არის საქართველოს ინტელექტუალური საკუთრების ეროვნული ცენტრის „საქპატენტის“ მეცნიერ–კონსულტანტი; სოროსის ფონდის პროფესორი(1995). არის 460–ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომის, 27 წიგნის, სახელმძღვანელოს და მონოგრაფიის, 18 პატენტის ავტორი. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „პოლიესტერკარბონატების სინთეზი და კვლევა“, დაიცვა 1967 წელს; სადოქტორო დისერტაციის თემა – „ბენზოლის ბირთვით შეუღლებული პიროლოინდოლებისა და ბისინდოლების სინთეზი და კვლევა“, დაიცვა 1984 წელს. წიგნი ღირსებისა, ტ. 3, თბ., 2001, გვ. 209 შოთა სამსონია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
რადოსტიცე

რადოსტიცე — სოფელი ჩეხეთში, სამხრეთ მორავიის მხარეში, ბრნო-ვენკოვის რაიონში. განფენილია ბობრავის მაღლობზე, ბობრავას ბუნებრივი პარკის განაპირას. ცხოვრობს 775 მცხოვრები. წერილობით წყაროებში რადოსტიცე პირველად 1330 წელს იხსენიება. მე-18 საუკუნის დასაწყისში აქ იყო 17 სახლი, რომელთაგან ოცდაათწლიანი ომის შემდეგ (1618–1648) მხოლოდ სამში ცხოვრობდა ხალხი. 1790 წელს უკვე 31 სახლი და 143 მცხოვრები იყო. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: რადოსტიცე სოფლის ოფიციალური ვებგვერდი
ფიგერასი

სალვადორ დალის მუზეუმი რომელიც მდებარეობს კატალონიის ქალაქ ფიგერასში.მუზეუმი არის განთავსებული ქალაქის ძველი თეატრის შენობაში, სადაც 14 წლის სალვადორ დალიმ პირველად გამოფინა თავისი ნამუშევრები. ესპანეთში სამოქალაქო ომის დროს ძველი თეატრი დაიბომბა და დიდი ხნის განმავლობაში ნანგრევებში იდგა. 1961 წელს, როდესაც ფიგერასის ახლადარჩეულმა მერმა მხატვარს თხოვა ქალაქისათვის ერთი სურათის ჩუქება, სალვადორ დალიმ ქალაქისათვის მუზეუმის ჩუქება გადაწყვიტა.
მალხაზ ბებურიშვილი

მალხაზ ბებურიშვილი (დ. 3 აპრილი, 1932, თბილისი — გ. 12 მარტი, 2018, იქვე) — ქართველი მსახიობი. საქართველოს სახალხო არტისტი (1990). 1950 წელს აბაშის ვაჟთა საშუალო სკოლის დამთავრების შემდეგ სწავლა განაგრძო თბილისის შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტზე, რომელიც დაამთავრა 1954 წელს. იყო ქუთაისის ლადო მესხიშვილის სახელობის სახელმწიფო თეატრის მსახიობი 1954–1956 წლებში, 1956–1957 წლებში კი თბილისის კოტე მარჯანიშვილის სახელობის სახელმწიფო აკადემიური თეატრის მსახიობი. მოღვაწეობდა სოხუმის თეატრში 1957–1959 წლებში, ხოლო 1959 წლიდან დაბრუნდა თბილისის კოტე მარჯანიშვილის სახელობის სახელმწიფო აკადემიურ თეატრში. შესრულებული აქვს შემდეგი როლები: კოლომიიცევი, არზაყან ზვამბაია, ჰემონი, კრეონი, ჯოყოლა, მთხრობელი, ბეგთაბეგოვი. 60 წლის მანძილზე, მან თეატრის სცენაზე განასახიერა 35 მთავარი როლი. აქტიურად მოღვაწეობდა კინოსტუდია „ქართულ ფილმთან“, სადაც გადაღებულია 10-მდე ქართულ მხატვრულ ფილმში. შესრულებული აქვს შემდეგი როლები: გიგია („ისინი ჩამოვიდნენ მთიდან“), გიორგი („შეხვედრა წარსულთან“), ოთარი („ჯვარცმული კუნძული“), არონი („გაქცევა გათენებისას“), ელიზბარი („დათა თუთაშხია“) და სხვა. 1957 — საქართველოს დამსახურებული არტისტი 1990 — საქართველოს სახალხო არტისტი ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 387. მალხაზ ბებურიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი მალხაზ ბებურიშვილი — ეროვნული ფილმოგრაფია მალხაზ ბებურიშვილი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
ქარაოსმანიე (ქემალფაშის რაიონი)

ქარაოსმანიე (თურქ. Karaosmaniye) — სოფელი ქემალფაშის რაიონში, ართვინის პროვინცია, თურქეთი. მდებარეობს ართვინიდან 90 კილომეტრში, ხოლო რაიონის ცენტრ ქემალფაშიდან 4,6 კილომეტრში. 2020 წლის მონაცემებით სოფელში 191 ადამიანი ცხოვრობს. ↑ Akdere Köyü Türkçe. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 5 Mart 2016. ციტირების თარიღი: 4 Haziran 2014. ↑ Artvin Kemalpaşa Karaosmaniye Köy Nüfusu Türkçe. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 19 Kasım 2018. ციტირების თარიღი: 18 Mayıs 2020.
კაბანგანი

კაბანგანი (ოფიციალურად კაბანგანის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Cabangan) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სამბალესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 28 118 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 22 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კაბანგანი Cabangan Profile at PhilAtlas.com Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Cabangan: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 26 April 2020.
კანდელარია (სამბალესი)

კანდელარია (ოფიციალურად კანდელარიის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Candelaria) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი სამბალესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 30 263 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 16 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კანდელარია (სამბალესი) Candelaria Profile at PhilAtlas.com Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Candelaria: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 26 April 2020.
კასტილიეხოსი

კასტილიეხოსი (ოფიციალურად კასტილიეხოსის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Castillejos) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი სამბალესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 67 889 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 14 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კასტილიეხოსი Castillejos Profile at PhilAtlas.com Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Castillejos: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 26 April 2020.
იბა (სამბალესი)

იბა (ოფიციალურად იბის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Iba) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი სამბალესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 55 581 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 14 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: იბა (სამბალესი) Official Website of Iba, Zambales Iba Profile at PhilAtlas.com Local Governance Performance Management System - Iba,Zambales Iba Travel Guide ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Iba, Zambales Climatological Normal Values. Philippine Atmospheric, Geophysical and Astronomical Services Administration. ციტირების თარიღი: 14 October 2018 ↑ Iba, Zambales Climatological Extremes. Philippine Atmospheric, Geophysical and Astronomical Services Administration. ციტირების თარიღი: 14 October 2018
თრიალეთი (დაბა)

თრიალეთი — დაბა საქართველოში, წალკის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (თრიალეთი, დაშბაში, კავთა). მდებარეობს ჭოჭიანის პლატოზე, მდინარე ხრამის მარჯვენა ნაპირას, ზღვის დონიდან 1500 მ, წალკიდან 7 კმ. თრიალეთზე გადის თეთრიწყარო-წალკის საავტომობილო გზა. სოფელის სახელწოდება „ალექსანდერსჰილფი“ დაფიქსირებულია 1898 წლის რუსეთის ერთვერსიან რუკაზე „Александерсгильфъ“ (ალექსანდერსგილფი) სახით. XIX ს-ის პირველ ნახევარში აქ გერმანელი კოლონისტები დასახლდნენ, რომლებიც აქ XX საუკუნის 60-იან წლებამდე ცხოვრობდნენ. 1944 წელს მიენიჭა დაბის სტატუსი. ამ პერიოდში მას როზენბერგი ერქვა. საბჭოთა პერიოდში მოქმედებდა მეცხოველეობის საბჭოთა მეურნეობა, ტუბსაავადმყოფო. 2014 წლის აღწერით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 565 ადამიანს დაბის ამჟამინდელ მოსახლეობას შეადგენენ ქართველები, სომხები და ბერძნები. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 699. ↑ საქართველოს სატელეფონო კოდები — „სილქნეტი“. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-06. ციტირების თარიღი: 2013-12-05. ↑ საქართველოს საფოსტო ინდექსები — „საქართველოს ფოსტა“ ↑ მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ 4.0 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 4.6 Cities and towns of Georgia pop-stat.mashke.org
სამი ფაშა

სამი ფაშა (ოსმ. اوچ پاشلار, თურქ. Üç Paşalar) ასევე ცნობილია როგორც ახალგაზრდა თურქების ტრიუმვირატი — ოსმალეთის იმპერიის მაღალჩინოსნების სამეული, რომელმაც 1913 წლის სახელმწიფო გადატრიალების შემდეგ მალევე მოახდინა ქვეყნის მთელი ძალაუფლების საკუთარ ხელში კონცენტრირება. ტრიუმვირატის შემადგენლობაში შედიოდა თალაათ-ფაშა (1874-1921 წწ.) — ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირი (1917-1918 წწ.) და შინაგან საქმეთა მინისტრი, ენვერ-ფაშა (1881-1922 წწ.) — ოსმალეთის იმპერიის ომის მინისტრი (1914-1918 წწ.) და ჯემალ-ფაშა (1872-1922 წწ.) — ოსმალეთის იმპერიის სამხედრო-საზღვაო ძალების მინისტრი (1914-1918 წწ.). მათ დიდი გავლენა მოახდინეს ოსმალეთის იმპერიის პირველ მსოფლიო ომში ჩართვის საქმეში და იყვნენ სომხების, ასირიელების და პონტოელი ბერძნების გენოციდის მთავარი ორგანიზატორები. პირველი მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ სამხედრო ტრიბუნალმა ტრიუმვირატის სამივე წევრს სიკვდილით დასჯის განაჩენი გამოუტანა. ენვერ-ფაშა დაიღუპა ბოლშევიკებთან ბრძოლის დროს შუა აზიაში, ხოლო თალაათ-ფაშა და ჯემალ-ფაშა მოკლეს ოპერაცია „ნემესისის“ დროს. Allen, W.E.D. and R. Muratoff. Caucasian Battlefields: A History Of The Wars On The Turco-Caucasian Border, 1828-1921. Cambridge: Cambridge University Press, 1953. 614 pp. Bedrossyan, Mark D. The First Genocide of the 20th Century: The Perpetrators and the Victims. Flushing, NY: Voskedar Publishing, 1983. 479 pp. Derogy, Jacques. Resistance and Revenge: "Fun Times" The Armenian Assassination of the Turkish Leaders Responsible for the 1915 Massacres and Deportations. New Brunswick, NJ: Transaction Publishers and Zoryan Institute, April 1990. 332 pp. Düzel, Neşe (2005-05-23). "Ermeni mallarını kimler aldı?". Radikal. "Enver Paşa, Talat Paşa, Bahaittin Şakir gibi bir dizi insanın ailelerine maaş bağlanıyor... Bu maaşlar, Ermenilerden kalan mülkler, paralar ve fonlardan bağlanıyor." Emin [Yalman], Ahmed. Turkey in the World War. New Haven, CT: Yale University Press, 1930. 310 pp. Joseph, John. Muslim-Christian Relations and Inter-Christian Rivalries in the Middle East. Albany: State Univ. of New York Press, 1983. 240 pp. Kayalı, Hasan. "Arabs and Young Turks: Ottomanism, Arabism, and Islamism in the Ottoman Empire, 1908-1918" 195 pp.
ოლენა შულიაკი

ოლენა შულიაკი (დ.24 იანვარი, 1976, კიევი, უკრაინის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა) — უკრაინელი ბიზნესმენი და პოლიტიკოსი. უკრაინის უმაღლესი რადას IX მოწვევის სახალხო დეპუტატი. 2021 წლის 15 ნოემბრიდან პარტია „ხალხის მსახურის“ თავმჯდომარე. 2019 წლის 15 ნოემბრიდან მინისტრთა კაბინეტის წარმომადგენელი უკრაინის უმაღლეს რადაში. ოლენა შულიაკი დაიბადა 1976 წლის 24 იანვარს, კიევში. წარჩინებით დაამთავრა ეროვნული ტრანსპორტის უნივერსიტეტი, სპეციალობით „ეკონომიკა და მენეჯმენტი მშენებლობაში“; საერთაშორისო მენეჯმენტის ინსტიტუტში მიიღო ბიზნეს ადმინისტრირების მაგისტრის ხარისხი, ხოლო კიევის ტარას შევჩენკოს სახელობის ეროვნულ უნივერსიტეტში დაეუფლა ფსიქოლოგიას. 1999 წლიდან ფლობს აუდიტორის სერტიფიკატს. 2000-დან 2006 წლებში მუშაობდა უკრაინაში ფინანსურ-ინდუსტრიული ჯგუფის „Midland Group“ ფინანსური და ეკონომიკური საქმიანობის აუდიტისა და ანალიზის დეპარტამენტის დირექტორად. 2005-დან 2007 წლებში იყო სააქციო საზოგადოება „ექსპრეს ბანკის“ დირექტორთა საბჭოს წევრი. 2007-დან 2014 წლამდე ეკავა კომპანია „Midland Development Ukraine-ის“ გენერალური დირექტორის თანამდებობა. 2014 2015 წლამდე იgi ხელმძღვანელობდა უკრაინის სამშენებლო საზოგადოების სამეთვალყურეო საბჭოს. 2017 წლის ოქტომბერში გახდა შპს „კრეატორის“ თანადამფუძნებელი. 1999-დან 2000-მდე და 2018 წლიდან არის აუდიტორული ფირმა „სტანდარტის“ ხელმძღვანელი და მფლობელი. საერთაშორისო ორგანიზაცია „Young Presidents' Organization-ის“ უკრაინის ფილიალის ვიცე-პრეზიდენტი ფინანსების მიმართულებით. არჩევნების მიმდინარეობისას იყო შპს „მიდლანდ დეველოპმენტ უკრაინას“ გენერალური დირექტორი. 2014 წელს იყო კიევის საკრებულოს კანდიდატი პარტია დემოკრატიული ალიანსიდან, სიის მეხუთე ნომრად. 2015 წლის აპრილში წარდგენილი იყო სახელმწიფო ფისკალური სამსახურის უფროსის კანდიდატურაზე. 2019 წლის საპარლამენტო არჩევნებში იყო პარტია „ხალხის მსახურის“ სახალხო დეპუტატობის კანდიდატი, სიაში მე-13 ნომრად. არჩევნებში მოპოვებული წარმატების შემდეგ გახდა ამავე პარტიის საპარლამენტო ფრაქციის თავმჯდომარის მოადგილე. უზენაესი რადას კომიტეტის თავმჯდომარის მოადგილე სახელმწიფო ხელისუფლების ორგანიზაციის, ადგილობრივი თვითმმართველობის, რეგიონული განვითარებისა და ურბანული დაგეგმარების საკითხებში. ამჟამად არის საზოგადოებრივ-პოლიტიკური მოძრაობის „ხალხი მნიშვნელოვანია“ წევრი. არასამთავრობო ორგანიზაცია „ეფექტური რეგულირების ოფისის“ სამეურვეო საბჭოს წევრი და მშენებლობის სექტორის მიმართულების ხელმძღვანელი და ინიციატივის „საკადრო რეზერვი“ კოორდინატორი. 2021 წლის 15 ნოემბერს კი სათავეში ჩაუდგა პარტიას „ხალხის მსახური“. 2021 წელს სახელმწიფოს მშენებლობაში მნიშვნელოვანი პირადი წვლილისთვის, თავდაცვისუნარიანობის გაძლიერებისთვის, უკრაინის სახელმწიფოს სოციალურ-ეკონომიკური, სამეცნიერო, ტექნიკური, კულტურული და საგანმანათლებლო განვითარებისთვის, მრავალწლიანი კეთილსინდისიერი მუშაობისთვის, მნიშვნელოვანი შრომითი მიღწევებისთვისა და ასევე უკრაინის დამოუკიდებლობის ოცდამეათე წლისთავთან დაკავშირებით მიენიჭა პრინცესა ოლგას მესამე ხარისხის ორდენი. ოლენა შულიაკი ოლენა შულიაკის ოფიციალური გვერდი Facebook-ზე ბიოგრაფია ↑ ოლენა შულიაკი ↑ ოლენა შულიაკის სამუშაო გამოცდილება ↑ Партию "Слуга народа" возглавила нардепка Шуляк (2021-11-15). ↑ Указ Президента України від 23 серпня 2021 року № 406/2021 «Про відзначення державними нагородами України з нагоди Дня Незалежності України»
ედუარდ ევერეტი

ედუარდ ევერეტი (ინგლ. Edward Everett; დ. 11 აპრილი, 1794 – გ. 15 იანვარი, 1865) — ამერიკელი პოლიტიკოსი, განმანათლებელი, დიპლომატი და ორატორი. როგორც პარტია ვიგების წევრი, იყო აშშ-ს წარმომადგენელი, აშშ-ს სენატორი, მასაჩუსეტსის მე-15 გუბერნატორი, დიდი ბრიტანეთის მინისტრი და შეერთებული შტატების სახელმწიფო მდივანი. ის ასევე ასწავლიდა ჰარვარდის უნივერსიტეტში და იყო მისი პრეზიდენტი. ევერეტი იყო სამოქალაქო ომის ეპოქის ერთ-ერთი დიდი ამერიკელი ორატორი. პასტორის ვაჟმა, ევერეტმა განათლება მიიღო ჰარვარდის უნივერსიტეტში, მცირე ხნით მსახურობდა ბოსტონის ბრეტლ სტრიტის ეკლესიაში, სანამ ჰარვარდში მასწავლებლად მუშაობას დაიწყებდა. ორი წლის განმავლობაში სწავლობდა გეტინგენის უნივერსიტეტში, ხოლო შემდეგი ორი წელი ევროპაში მოგზაურობას დაუთმო. პოლიტიკურ საქმიანობამდე, ჰარვარდში რამდენიმე წლის განმავლობაში ასწავლიდა ძველ ბერძნულ ლიტერატურას. ათი წლის განმავლობაში იყო აშშ-ის კონგრესის წევრი, 1815 წელს აირჩიეს მასაჩუსეტსის გუბერნატორად. 1831 წელს ევერეტი აირჩიეს ამერიკის ფილოსოფიური საზოგადოების წევრად. 1839 წლის მასაჩუსეტსის გუბერნატორის არჩევნებში დამარცხების შემდეგ ევერეტი დაინიშნა დიდი ბრიტანეთის მინისტრად, მოგვიანებით კი ჰარვარდის უნივერსიტეტის პრეზიდენტად. 1849 წელს გახდა დიდი ხნის მეგობრის, კოლეგის და აშშ-ის სახელმწიფო მდივნის, დენიელ ვებსტერის თანაშემწე. ვებსტერის გარდაცვალების შემდეგ ევერეტი რამდენიმე თვის განმავლობაში მსახურობდა სახელმწიფო მდივნის თანამდებობაზე. სიცოცხლის ბოლო წლებში ბევრს მოგზაურობდა. აშშ-ის სამოქალაქო ომამდე, კენჭი იყარა კავშირის ვიცე-პრეზიდენტის თანამდებობაზე. მხარი დაუჭირა აბრაამ ლინკოლნს 1864 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში. Bush, Philippa Call (1857). Memoir of Anne Gorham Everett; With Extracts from Her Correspondence and Journal. Boston: self-published. ISBN 9780795015564.  Mason, Matthew (2016). Apostle of Union: A Political Biography of Edward Everett. University of North Carolina Press.  ↑ 1.0 1.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 2.0 2.1 Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ 3.0 3.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 4.0 4.1 GeneaStar <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q98769076"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3100478"></a> ↑ geni.com — 2006. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2621214"></a> ↑ APS Member History. ციტირების თარიღი: 2021-04-08
დალი ნიკოლაიშვილი

დალი ნიკოლაიშვილი (დ. 29 მაისი, 1963, თბილისი) — ქართველი გეოგრაფი, მეცნიერი და პედაგოგი. 1986 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი ფიზიკური გეოგრაფიის სპეციალობით. 1986-1989 წლებში ასპირანტურის კურსი გაიარა სპეციალობით — ფიზიკური გეოგრაფია, ლანდშაფტების გეოფიზიკა და გეოქიმია. 1980 წლიდან მუშაობს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, ჯერ ლაბორანტად, შემდეგ მეცნიერ-თანამშრომლად აეროკოსმოსური მეთოდებით ბუნებრივი გარემოს მდგომარეობების შესწავლის სამეცნიერო კვლევით ლაბორატორიაში. 1998 წლიდან საქართველოს გეოგრაფიის კათედრის დოცენტია. 1993 წლიდან კითხულობს ლექციებს. არის სამხრეთ კავკასიის ბუნებრივი რესურსების მონაცემთ ბაზის პროექტის კოორდინატორი. მისი კვლევის სფეროებია: ლანდშაფტების სივრცე-დროითი ანალიზი, ლიმოლოგია და გის-ტექნოლოგიები. თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში კითხულობს სალექციო კურსებს: გეოგრაფიის კვლევის მეთოდები, გეოინფორმაციული და ექსპერტული სისტემები, კავკასიის ბუნებრივი რესურსები, მდგრადი ეკოლოგიური განვითარება და საქართველოს ლანდშაფტების კადასტრი. ჟურნალების „კავკასიის გეოგრაფიული ჟურნალი“ და „საქართველოს გეოგრაფია“ სარედაქციო კოლეგიის წევრი. საქართველოს ეროვნული ატლასის (2012) რედკოლეგიის წევრი, „თსუ ნორჩ გეოგრაფთა სკოლის“ კოორდინატორი, გეოგრაფიაში ხარისხების მიმნიჭებელი საბჭოს წევრი. არის 100-ზე მეტი სამეცნიერო პუბლიკაციის ავტორი. მონაწილეობა აქვს მიღებული 20-ზე მეტ საერთაშორისო (UNEP, WWF,WB, CEU, GTU, GTZ, GEF/UNDP და სხვ.), თუ ადგილობრივ პროექტებში. გეოგრაფიის დოქტორი, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ზუსტ და საბუნებისმეტყველო მეცნიერებათა ფაკულტეტის გეოგრაფიის დეპარტამენტის ასოცირებული პროფესორი. სკანდიდატო დისერტაციის თემა — „კავკასიის საშუალო მთის ტყის ლანდშაფტები (ლანდშაფტურ-გეოფიზიკური ანალიზი)“, დაიცვა 1995 წელს. ივანე ჯავახიშვილის კარტოგრაფიული მემკვიდრეობა : გამოფენის მეგზური, თბილისი, თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 2016, გვ. 90 ISBN 9789941135040 ბუნება, თბილისი, პალიტრა L, 2013, გვ. 295 ISBN 9789941198977 ფშავ-ხევსურეთის დაცული ტერიტორიების ლანდშაფტური დაგეგმარება, თბილისი, უნივერსალი, 2012, გვ. 132 ISBN 9789941176326 საქართველოს ლანდშაფტების სივრცე-დროითი ანალიზი, თბილისი, თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 2009, გვ. 432 ISBN 9789941131103 საქართველოს საზღვრები, თბილისი, 2009, გვ. 135 გეოინფორმაციული და ექსპერტული სისტემები: დამხმ. სახელმძღვ. გეოგრ. სპეც. სტუდ. თბილისი, თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 2004, გვ. 371 ISBN 9994020706 საქართველოს ფიზიკურ-გეოგრაფიული ობიექტების ახსნა-განმარტებანი, თბილისი, დედაენა, 2000, გვ. 192 ISBN 9992881518 ქართველი მოგზაურები, გეოგრაფები, ბუნების მკვლევარნი: ენციკლოპედიური ცნობარი, თბ., 2003, გვ. 208 დალი ნიკოლაიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
რამაზ ხუროძე

რამაზ ხუროძე (დ. 9 ნოემბერი, 1944, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი, მეცნიერი, პედაგოგი, ტექნიკის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი. 1966 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ავტომატიკისა და გამოთვლითი ტექნიკის ფაკულტეტი. 1972-1981 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის არჩილ ელიაშვილის სახელობის მართვის სისტემების ინსტიტუტის უმცროსი და უფროსი მეცნიერი თანამშრომელი და აკადემიის პრეზიდიუმის გამოთვლითი ტექნიკის კომიისის სწავლული მდივანი. საქართველოს რესპუბლიკისა და თბილისის მეცნიერებათა და სასწავლო დაწესებულებების ხელმძღვანელი ორგანოების თანამშრომელი, 1982-1989 წლებში — საქართველოს კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის ინსტრუქტორი, 1986-1987 წლებში იყო საქართველოს კომპარტიის თბილისის კომიტეტის მეცნიერებისა და სასწავლებლების განყოფილების გამგე, 1987-1988 წლებში მუშაობდა საქართველოს უმაღლესი და საშუალო სპეციალობის განათლების მინისტრის პირველი მოადგილედ, 1988-1991 წლებში იყო საქართველოს განათლების მინისტრის მოადგილე, პირველი მოადგილე, 1991-1993 წლებში საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის პრორექტორი კადრებისა და კომერციული საქმიანობის დარგში. იმავე წელს არჩეულ იქნა ავტომატიკისა და ტელემექანიკის კათედრის დოცენტად. 1993-2006 წლებში იყო საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის რექტორი. სტუ-ს სრული პროფესორი. მრავალი სამეცნიერო ნაშრომის, სასწავლო სახელმძღვანელოსა და მონოგრაფიის ავტორი. საკანდიდატო დისერტაცია დაიცვა 1975 წელს გამოთვლითი ტექნიკის დარგში. იგი კანონიერად ითვლება საქართველოში მართვის სისტემების ანალოგურ მოწყობილობათა საიმედოობის მეცნიერული მიმართულების ერთ-ერთ ფუძემდებლად. ამ კუთხით მას გამოქვეყნებული აქვს 88-ზე მეტი ნაშრომი, მათ შორის, 15 მონოგრაფია, 13 სახელმღვანელო და 3 გამოგონება. მისი შრომები გამოქვეყნებულია არა მარტო საქართველოში, არამედ საზღვარგარეთ — რუსეთში, უკრაინაში, აშშ-ში, გერმანიაში, ნიდერლანდებში, ბელგიასა და სხვა. იგი უცხოეთის მრავალი ქვეყნის სამეცნიერო საზოგადოების ნამდვილი წევრია. 2003 წელს Sigma Xi, the scientific Research Society-ის წევრად აირჩიეს. სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ანალოგიური ინფორმაციის შეგროვებისა და გარდაქმნის მოწყობილობათა საიმედოობის კომპლექსური შეფასება და მისი ამაღლების მეთოდები“, დაიცვა 1997 წელს. 2000 — საქართველოს პრეზიდენტის ოქროს მედალი — „საქართველოს წარჩინებულ მოღვაწეს“. 1998 — საქართველოს სახელმწიფო პრემია, მეცნიერებისა და ტექნიკის დარგში (ერთობლივი გამარჯვება). 1998 — ღირსების ორდენი ნეიროინფორმატიკის საფუძვლები: სახელმძ სტუდენტებისათვის, ნაწ. 1, თბ., ტექნ. უნ-ტი, 2005, გვ. 144 ISBN 9994035657 საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი 80 წლისაა, 1922-2002: ფოტომატიანე, თბ., ტექნ. უნ-ტი, 2002, გვ. 202 ISBN 9992890363 ახალ დროს ახალი ადამიანები ქმნიან, თბ., ტექნ. უნ-ტი, 2002, გვ. 56 ISBN 9992890282 ამომცნობი სისტემების თეორიის საფუძვლები, თბ., ტექნ. უნ-ტი, 2001, გვ. 296 ISBN 9992888016 საქართველოს მეცნიერებისა და ტექნიკის დარგის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები 1993-2004 წწ., თბ., 2012, გვ. 112 წიგნი ღირსებისა: ტ. 3, თამაზ ყიფიანი, თენგიზ გაჩეჩილაძე, გურამ სიმონიშვილი, თბ., 2001, გვ. 93 რამაზ ხუროძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი რამაზ[მკვდარი ბმული] ხუროძე