laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ცვეტლი

ცვეტლი (გერმ. Zwettl) — პატარა ქალაქი ავსტრიაში. პირველად ისტორიულ წყაროებში ნახსენებია 1139 წლის ოქტომბერში. ქალქი მდებარეობს მდინარეების, ცვეტლისა და კამპის შესართავებთან. ქალაქის სახელი მოდის სლავური სიტყვიდან „სვეტლა“, ეს აჩენს ვარაუდს იმის შესახებ, რომ ქალაქი ძველ დროში სლავებით იყო დასახლებული, მაგრამ ამის არქეოლოგიური მტკიცებულებები არ არსებობს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ცვეტლი ქალაქის ოფიციალური ვებგვერდი ↑ Zwettl, Zwettl, Niederösterreich - Austria Postcode
კათრინ ჰეპბერნი

კათრინ ჰეპბერნი (ინგლ. Katharine Hepburn; დ. 12 მაისი, 1907 — გ. 29 ივნისი, 2003) — ამერიკელი მსახიობი, ამერიკული კინოს ვარსკვლავი, ამერიკის კინოაკადემიის „ოსკარის“ ოთხგზის ლაურეატი, რაც რეკორდულია კინოს ისტორიაში. ჰეპბერნი სულ თორმეტჯერ იყო ოსკარზე ნომინირებული. 1975 წელს მიღებული აქვს ემის ჯილდო მთავარი როლისთვის ფილმში „სიყვარული ნანგრევებში“, სადაც ლოურენს ოლივიესთან ერთად თამაშობდა. ასევე წამოყენებული იყო ოთხი სხვა ემისა და ორი ტონის პრემიის ნომინაციით მისი 70-წლიანი სამსახიობო კარიერის განმავლობაში. 1999 წელს ამერიკის კინოს ინსტიტუტმა იგი ისტორიაში უდიდეს მსახიობ ქალად აღიარა და პირველი ადგილი მიუჩინა ამერიკის ეკრანის უდიდეს ლეგენდათა სიაში. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კათრინ ჰეპბერნი კათრინ ჰეპბერნი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში კათრინ ჰეპბერნი TCM-ის კინოფილმების მონაცემთა ბაზაში Katharine Hepburn — სიახლეები და კომენტარები გამოცემის The Guardian საიტზე
ბარბრა სტრეიზანდი

ბარბრა ჯოან სტრეიზანდი (ინგლ. Barbra Joan Streisand; დ. 24 აპრილი, 1942) — ამერიკელი მომღერალი, თეატრისა და კინოს მსახიობი, ლიბერალური პოლიტიკური აქტივისტი, კინოპროდიუსერი და რეჟისორი. დაჯილდოებულია ამერიკის კინოაკადემიის „ოსკარით“ საუკეთესო მსახიობი ქალისა და საუკეთესო სიმღერის ნომინაციებით, ასევე მიღებული აქვს მრავალი ემის ჯილდო გრემი და ოქროს გლობუსი. სტრეიზანდი ერთ-ერთ ყველაზე წარმატებულ ქალად ითვლება თანამედროვე გართობის ბიზნესში. მთავარი სტატია: ბარბრა სტრეიზანდის დისკოგრაფია. The Barbra Streisand Album (1963) The Second Barbra Streisand Album (1963) The Third Album (1964) People (1964) My Name Is Barbra (1965) My Name Is Barbra, Two... (1965) Color Me Barbra (1966) Je m'appelle Barbra (1966) Simply Streisand (1967) A Christmas Album (1967) A Happening in Central Park (1968) What About Today? (1969) Stoney End (1971) Barbra Joan Streisand (1971) Barbra Streisand…and Other Musical Instruments (1973) The Way We Were (1974) ButterFly (1974) Lazy Afternoon (1975) Classical Barbra (1976) A Star Is Born (1976) Superman (1977) Songbird (1978) Wet (1979) Guilty (1980) Memories (1981) Yentl (1983) Emotion (1984) The Broadway Album (1985) Till I Loved You (1988) Back to Broadway (1993) Higher Ground (1997) A Love Like Ours (1999) Christmas Memories (2001) The Movie Album (2003) Guilty Pleasures (2005) Love Is the Answer (2009) What Matters Most (2011) Partners (2014) Encore: Movie Partners Sing Broadway (2016) 1968: ოსკარი საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის - სასაცილო გოგონა ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბარბრა სტრეიზანდი BarbraStreisand.com, ოფიციალური საიტი BJSMusic.com დაარქივებული 2008-10-26 საიტზე Wayback Machine. ბარბრა სტრეიზანდი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
პოლისაქარიდები

პოლისაქარიდები — წარმოადგენენ მაკრომოლეკულებს, გლიკოზიდური ბმებით დაკავშირებული მრავალი ასეულიდან მრავალ ათასეულამდე მონოსაქარიდისაგან შემდგარ პოლიმერებს. ზოგი პოლისაქარიდი გამოიყენება სამარაგო ნივთიერებად, რომლებიც მოთხოვნილების შესაბამისად ჰიდროლიზს განიცდიან და უჯრედს შაქრით უზრუნველყოდენ. სხვა პოლისაქარიდები გამოიყენება სამშენებლო მასალად იმ სტრუქტურებისათვის, რომლებიც უჯრედს ან მთელ ორგანიზმს იცავენ. პოლისაქარიდების მოლეკულური სტრუქტურა და ფუნქცია განისაზღვრება მათი მოლეკულის მონომერების თვისებებითა და მათი გლიკოზიდური ბმების მდებარეობით. ნილ კემპბელი, ჯეინ ბ. რისი, „ბიოლოგია“, VII გამოცემა, გვ. 91, თბ., 2009 წელი.
ვლადიმერ ვორონინის ქუჩა

ვლადიმერ ვორონინის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, დიდუბის რაიონში (დიდუბე). ეგნატე და ვახტანგ ფიფიების ქუჩიდან და გორის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის მიწურულში. თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წლის შედგენილ ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც ტრამვაის შესახვევი, 70-იან წლებში ვლადიმერ ვორონინის შესახვევი დაერქვა, 1997 წელს — ვლადიმერ ვორონინის ქუჩა. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 77, ISBN 978-99928-20-35-3.
აკეთის ქუჩა

აკეთის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ნაძალადევის რაიონში (ღრმაღელე); მდებარეობდა დავით გურამიშვილის გამზირსა და რკინიგზას შორის. დაარსდა XX საუკუნის 40-იან წლებში. ყოფილ მესამე ქუჩას აკეთის ქუჩა ეწოდა 50-იან წლებში (ამჟამად ქუჩა აღარ არსებობს). ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 16, ISBN 978-99928-20-35-3.
ბიძინა კვერნაძის ქუჩა

ბიძინა კვერნაძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მდებარეობს საბურთალოს რაიონში (ქვაყრელი); დასაწყისი კონსტანტინე გამსახურდიას გამზირიდან. წარმოიქმნა XX საუკუნის 20-იან წლებში, საბურთალოს ამ ნაწილის განაშენიანების დროს და აკურის ქუჩა ეწოდა. 2013 წელს თბილისის საკრებულოს დადგენილებით, ქუჩას კომპოზიტორ ბიძინა კვერნაძის სახელი მიენიჭა. ქუჩაზეა ნიკო მუსხელიშვილის სახელობის გამოთვლითი მათემატიკის ინსტიტუტი. აქვს 2 შესახვევი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 16, ISBN 978-99928-20-35-3. ↑ აკურის ქუჩას, ქართველი კომპოზიტორის, საქართველოს სახალხო არტისტის ბიძინა კვერნაძის სახელი მიენიჭა
ალექსანდრე ალადაშვილის ქუჩა

ალექსანდრე ალადაშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ისნის რაიონში (ავლაბარი); კონსტანტინე ერისთავის ქუჩიდან ამავე ქუჩის შესახვევამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის ბოლოს. თავდაპირველად ნახიჩევანის შესახვევი ერქვა (ასეა შეტანილი თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში). თბილისის 1934 წლის გეგმაზე დატანილი, როგორც ნახიჩევანის ქუჩა. 60-იან წლებში ალექსანდრე ალადაშვილის სახელი ეწოდა. ალექსანდრე ალადაშვილის შესახვევი —შესახვევი თბილისში, ისნის რაიონში (ავლაბარი); კონსტანტინე ერისთავის ქუჩიდან მარტყოფის ქუჩამდე. დატანილია თბილისის 1934 წლის გეგმაზე როგორც ნახიჩევანის შესახვევი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 16, ISBN 978-99928-20-35-3.
გვინეთ პელტროუ

გვინეთ კეიტ პელტროუ (ინგლ. Gwyneth Kate Paltrow; დ. 27 სექტემბერი, 1972) — ამერიკელი მსახიობი და მომღერალი; კინოაკადემიის „ოსკარის“ ლაურეატი. ინგლისელი როკ-მუსიკოს კრის მარტინის ყოფილი მეუღლე. დაიბადა ლოს-ანჯელესში (კალიფორნია), კინორეჟისორი ბრიუს პელტროუს ოჯახში. რუსეთიდან ჩამომავალი რაბინების გვარის პალტროვიჩის და მსახიობი ბლაით დენერის შთამომავალია. გაიზარდა სანტა-მონიკაში, შემდეგ ქალთა კერძო კოლეჯში სწავლობდა ნიუ-იორკში, შემდეგ ისევ სანტა-მონიკაში ბრუნდება, სადაც ხელოვნების ისტორიას სწავლობდა. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „გვინეთ პელტროუ“ ვიკისაწყობში. გვინეთ პელტროუ კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
ალადაშვილი

საკუთარი სახელი ალადაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან: ალექსანდრე ალადაშვილი — ექიმი, თერაპევტი ალექსანდრე ალადაშვილი — კარდიოლოგი გიორგი (ალადაშვილი) — სასულიერო მოღვაწე დავით ალადაშვილი — პიანისტი ვახტანგ ალადაშვილი — ექიმი, თერაპევტი კახაბერ ალადაშვილი — ფეხბურთელი ნათელა ალადაშვილი — ხელოვნების ისტორიკოსი
ალაზნის ქუჩა

ალაზნის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ისნის რაიონში (ავლაბარი); გელათის ქუჩიდან არმაზის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. თბილისის 1876 წლის გეგმაზე აღნიშნულია ყაზარის ქუჩის სახელით. თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც ალაზნის ქუჩა. 1935 წელს, უბნის რეკონსტრუქციის დროს, ქუჩის დასაწყისში აღმოჩნდა ადრინდელი შუა საუკუნეების აკლდამები, რომელთაგან თითოეული რამდენიმე მიცვალებულის სამარხს წარმოადგენდა. აქვს 1 შესახვევი. ალაზნის გასასვლელი — გასასვლელი თბილისში, ისნის რაიონში (ავლაბარი); მდებარეობდა ალაზნისა და არარატის ქუჩებს შორის. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 16, ISBN 978-99928-20-35-3.
აალია

აალია დანა ჰოტონი (ინგლ. Aaliyah Dana Haughton; დ. 16 იანვარი, 1979. ნიუ-იორკი, აშშ — გ. 25 აგვისტო, 2001. აბაკო, ბაჰამის კუნძულები) — ამერიკელი მომღერალი, მოცეკვავე, მოდელი და მსახიობი. ფართო აუდიტორიას იგი რიტმ-ენდ-ბლუზ მომღერალმა არ. კელიმ წარუდგინა და მალევე, 1990-იანი წლების შუახანებში აალია ცნობილი გახდა თავისი რამდენიმე ჰიტ-ჩანაწერით, რომლებიც მან მისი ელიოტთან და ტიმბალენდთან თანამშრომლობით ჩაწერა. მთავარი სტატია: აალიას დისკოგრაფია. Age Ain't Nothing but a Number (1994) One in a Million (1996) Aaliyah (2001) ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: აალია ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ალგეთის ქუჩა

ალგეთის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, კრწანისის რაიონში (ხარფუხი); სოღანლუღის შესახვევიდან გიორგი მერჩულის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც შესახვევი. 20-იან წლებში ქუჩა გახდა. ალგეთის ქუჩის N1-ში განთავსებულია იოსებ გრიშაშვილის ბიბლიოთეკა-მუზეუმი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 16, ISBN 978-99928-20-35-3.
Boyz II Men

Boyz II Men — ამერიკული რიტმ-ენდ-ბლუზ/სოულ მუსიკალური ჯგუფი, რომელიც 1988 წელს კვინტეტის სახით ფილადელფიაში, პენსილვანია დაარსდა და დანარჩენ წევრებთან ერთად, მასში მარკ ნელსონიც შედიოდა. ჯგუფმა პოპულარობა 1990-იანი წლების დასაწყისში, კვარტეტის სახით მოიპოვა, რომლის წევრებიც იყვნენ ნეითან მორისი, მაიკლ მაკ-კერი, შოუნ სტოკმენი და უანია მორისი. ნელსონმა ჯგუფი პირველი ალბომის ჩაწერამდე დატოვა და სოლო კარიერა დაიწყო. ჯგუფმა მსოფლიო მასშტაბით 60 მილიონზე მეტი დისკზე გაყიდა. მთავარი სტატია: Boyz II Men-ის დისკოგრაფია. სტუდიური ალბომები Cooleyhighharmony (1991) Christmas Interpretations (1993) II (1994) Evolution (1997) Nathan Michael Shawn Wanya (2000) Full Circle (2002) Throwback, Vol. 1 (2004) The Remedy (2006) Motown: A Journey Through Hitsville USA (2007) Love (2009) Twenty (2011) Collide (2014) Under the Streetlight (2017) შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „Boyz II Men“ ვიკისაწყობში. Boyz II Men – ოფიციალური საიტი ლეიბლის გვერდი Boyz2men.org დაარქივებული 2012-12-20 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links Boyz II Men საიტზე MySpace Boyz II Men კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ↑ Boyz II Men Official website – Biography: 60 million records sold worldwide. Boyziimen.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-20. ციტირების თარიღი: 2011-10-04.
ალია (მრავალმნიშვნელოვანი)

ალია (ებრ.: עֲלִיָּה‎, ’ăliyyāh; „ზეასვლა“ ან „ამაღლება“) შეიძლება აღნიშნავდეს: ალია ლა-არეცი — ებრაელთა გადასახლება ისრაელის მიწაზე ალია ლა-თორა ან აუფრუფი/უფრუფი — ებრაული შაბათის დროს თორას ფრაგმენტის კითხვა ალია ლ'რეგელი — იერუსალიმის ტაძრის მოლოცვა პილიგრიმთა სამი დღესასწაულის დროს. ალია — გაუქმებული პარტია ისრაელში მე-14 ქნესეთის დროს. ალია — ქალაქი სიცილიაში ალია — მდინარე რომთან ალია — ქალის სახელი არაბეთში ალია — ქართული გაზეთი აალია — გარდაცვლილი რ&ბ მომღერალი
ქადა

ქადა — წარმოადგენს საერთო ამიერკავკასიურ ეროვნულ საკონდიტრო ნაწარმს, რომელიც ფენოვანი ღვეზელია. ეს სიტყვა პირველად სომეხი მქადაგებლისა და მეზღაპრის ვარდან აიგეკცის (XII-XIII საუკუნეები) ზღაპარში „ღორი და ქადა“-ში არის მოხსენიებული. სამწუხაროდ ამ სახელის ეტიმოლოგია დღემდე უცნობია. ქადა ძირითადად წარმოადგენს ჩაისთან და ყავასთან მისაყოლებელ დესერტს. არის გამომცხვარი, მზადდება ფქვილის, კარაქისა და შაქრისგან. ქადას შეიძლება ჰქონდეს შიგთავსი, როგორიცაა ნიგოზი, თხილი, ქიშმიში ან რაიმე ჯემი. ზოგიერთ ხალხში არის სხვადასხვა ვარიაცი მის შიგთავსში განთავსების, ასე მაგალითად ხშირად ათავსებენ მის გულში მონეტას, ხოლო ვინც მონეტას აღმოაჩენდა მისთვის ის წელი წარმატებული იქნებოდა. სომხეთში ამ ტკბილეულს მიირთმევდნენ ყოველდღიურად. ასევე ქადა არის განუყოფელი ნაწილი სომხეთში სადღესასწაულო სუფრისა. ხშირად ქადა გვხვდება სხვადასხვა ფორმის, შესაძლებელია იგი იყოს მრგვალი, ოვალური ფორმის ან საერთოდ სამკუთხედ ფორმაში იყოს გამომცხვარი. ასე მაგალითად სევანის ტბის სამხრეთ კიდეზე, წოვინაში ქარდა მკვრივი და ტკბილია და სამკუთხედი ფორმისაა. ქადა საკმაოდ პოპულარულ საკვებს წარმოადგენს სომხეთში, აზერბაიჯანში, თურქეთსა და საქართველოში. ასე მაგალითად თურქებისთვის ის არის ერთგვარი პური, რომელიც უნიკალურია აღმოსავლეთ ანატოლიის, აღმოსავლეთ შავი ზღვისა და სამხრეთ კავკასიისათვის. ეს განსხვავდება რეგიონის მიხედვით. თუმცა, იგი მეტწილად ბაიბურთის პროვინციასთანაა დაკავშირებული. ყველაზე მნიშვნელოვანი თვისება, რომელიც ბაიბურთის ქადას სხვა პროვინციებისაგან ჰყოფს, არის ის ფაქტი, რომ ქოთანში მოთავსებული შიდა მასალა კარაქისა და ფქვილის შეწვით მოთავსებულია ბაიბურტის ნიადაგისგან დამზადებულ ტანდირში, რომელიც თავისებურ არომატს სძენს ქადას. ეს არის ტრადიციული საკონდიტრო ნამცხვარი, რომელსაც ხშირად განსაკუთრებითი დღესასწაულებს დროს ამზადებენ. ძირითადად ამზადებენ ფენოვანი ცომისგან. ქადის სახეობებიდან ცნობილია: ბაქოური, ერევნული, ყარაბახული და ნახიჩევანური ქადები, რომლებიც ერთმანეთისგან სრულიად განსხვავებულია როგორც შემადგენლობით ასევე ფორმითაც. სომხეთში კი ქადა რაიონების მიხედვითაც კი განსხვავებულია. საქართველოში კი ქადა წარმოადგენს სადღესასწაულო, სარიტუალო პურს ხევსურეთში. ფაქტობრივად ყველა დღესასწაულისა და სარიტუალო ქმედებისთვის აუცილებელი ატრიბუტი. სახატო, ანუ ჯვრის მამულების მოხვნის რიტუალისას დიასახლისი წვრილად დაჭრილ ხორცს, ყველს, ცოტაოდენ ქონს, ერთმანეთში აურევს, ჩადებს ცომში, მას ერთგვარ გულს გაუკეთებს და გამოაცხობს. დიდ ქადებს ჰქვიათ „სასანთლე“, ხოლო პატარებს „საკვირაო“. Похлёбкин В.В. Кята (гата) // Кулинарный словарь. — М.: Э, 2015. — С. 177—178. — 456 с. Похлёбкин В.В. Гата, кята (армянская кухня) // Национальные кухни наших народов. — М.: Лёгкая и пищевая промышленность, 1983. — С. 157—158. — 304 с. გ. გოცირიძე, კვების ხალხური კულტურა და სუფრის ტრადიციები საქართველოში. 2007. ალ. ოჩიაური, ქართ. ხალხ, დღეობები აღმ. საქ. მთიანეთში, 1991.
აზერბაიჯანული ჩაის კულტურა

აზერბაიჯანული ჩაის კულტურა — ჩაის მოხმარების მეთოდები, ადათ-წესები და ისტორია, რომელიც უშუალოდ ჩამოყალიბდა აზერბაიჯანში. ჩაის კულტურა ამ ქვეყანაში მაღალ დონეზეა განვითარებული. ჩაი სტუმართმოყვარეობის და სტუმრების პატივისცემის სიმბოლოდ ითვლება. აზერბაიჯანელები თვლიან, რომ ჩაი ხელს უწყობს საუბარს და მარტივ კომუნიკაციას ადამინებს შორის. აზერბაიჯანში ძირითადად შავ ჩაის სვამენ. დღეს აზერბაიჯანი ითვლება ერთ-ერთ მნიშვნელოვან ჩაის დალევის კლასიკურ ქვეყნად კავკასიაში. პირველად ჩაის ნერგები აზერბაიჯანში დარგეს XIX საუკუნის ბოლოს, მომდევნო ეტაპი კი XX საუკუნის 30-იან წლებში განხორციელდა, კერძოდ ლენქორანისა და ზაქათალას რაიონებში. 1937 წელს დამზადდა აზერბაიჯანული ჩაის პირველი პაკეტები. 80-იან წლებში ჩაის წარმოებამ პიკს მიაღწია საბჭოთა აზერბაიჯანში. დაახლოებით იმ პერიოდში, ყოველწლიურად, 34-38,000 ტონა ჩაის ფოთოლი იღებდნენ. თუმცა, ჩაის წარმოება შემცირდა ყოფილი საბჭოთა კავშირის დაცემის შედეგად. 2007-2008 წლებში 500 ტონაზე ნაკლები მოსავალი მიიღეს და ეს იყო ყველაზე დაბალი მოსავალი ჩაის აზერბაიჯანის ისტორიაში. აზერბაიჯანმა საბაზრო ურთიერთობების განვითარების მხრივ ჩაის წარმოება დაიწყო - თურქეთთან და არაბეთის გაერთიანებულ საემიროებთან ერთობლივი საწარმოთა წყალობით. ქვეყანაში წარმოებული ჩაი უპირატესად მწვანეა, მაგრამ შავი ჩაი საკმაოდ გავრცელებულია. დღეისათვის აზერბაიჯანული ჩაი იზრდება ძირითადად ლანკარანის ზონაში (მაგალითად: ჰაფტონის ჯიშის ჩაი). აზერბაიჯანული ჩაი ექტპორტზე გადის, ერთ-ერთ მთავარ საექსპორტო ქვეყანებს წარმოადგენს: რუსეთი, საქართველო და თურქეთი. აზერბაიჯანელებისთვის ჩაი რძით ძალიან იშვიათია. თუმცა ერთიანი რწმენის თანახმად, შაქრიანი ჩაის დალევა შუა საუკუნეების პერიოდიდან მოდის, როდესაც მმართველები, რომლებსაც მოწამვლის ეშინოდათ, სითხეს ამოწმებდნენ შაქრის ნაჭრის ჩაგდებით ჩაიში, რადგან ითვლებოდა, რომ შხამი რეაგირებდა შაქრისკენ. ტრადიციულ ჩაის მიირთმევენ ლიმონით, შაქრით, ტკბილეულის ან ხილის დესერტეით, ხშირად ჩაის უმატებენ პიტნის ან ვარდის წყალს. სწორედ ეს ორი სითხე კარგია კუჭისა და გულისთვის. აზერბაიჯანში, ადამიანები ადუღებენ წყალს თბილ ლითონის კონტეინერებში, რომლებიც ცნობილია როგორც სანოვარები. ჩაი აზერბაიჯანული კულტურის განუყრელი ნაწილია. საგულდაგულოდ მომზადებულ ჩაის მსხლის ფორმის ჭიქებში ასხამენ, შიგ ნატეხ შაქარს აგდებენ და ნუშთან, ქიშმიშთან და ფისტასთან ერთად სიამოვნებით მიირთმევენ. ჩაიხანებს პატარა ქალაქებშიც კი შეხვდებით. Tea-growing in Azerbaijan: The Present and Prospects აზერბაიჯანული ჩაი
სტეროიდები

სტეროიდები — ლიპიდები, რომლებისთვისაც დამახასიათებელია ოთხი შერწყმული რგოლისაგან შემდგარი ნახშირბადოვანი ჩონჩხი. სხვადასხვა სტეროიდები განსხვავდებიან რგოლების ანსამბლზე მიმაგრებული ფუნქციონალური ჯგუფების მიხედვით. ერთ-ერთი ცნობილი სტეროიდი — ქოლესტერინი, ცხოველური უჯრედის მემბრანის გავრცელებული კომპონენტია და ამავე დროს, იგი არის წინამორბედი, რომლისგანაც სხვა სტეროიდები სინთეზდებიან. მრავალი ჰორმონი, ხერხემლიანთა სასქესო ჰორმონების ჩათვლით, ქოლესტერინიდან წარმოქმნილი სტეროიდებია. ასე, რომ ქოლესტერინი ცხოველებისათვის გადამწყვეტი მნიშვნელობის მოლეკულაა, თუმცა, სისხლში მისი კონცენტრაციის მომატებამ შეიძლება ათეროსკლეროზი გამოიწვიოს. ნაჯერი ცხიმები და ტრანსცხიმები ჯანმრთელობაზე უარყოფითად მოქმედებენ ქოლესტერინის დონეზე მოქმედების გამო. ნილ კემპბელი, ჯეინ ბ. რისი, „ბიოლოგია“, VII გამოცემა, გვ. 96, თბ., 2009 წელი
პოლიპეპტიდები

პოლიპეპტიდები — ამინომჟავებიის მოკლე ჯაჭვი რომლებშიც ისინი ერთმანეთს პეპტიდური ბმებით უკავშირდებიან. ცილების მრავალგვარობის მიუხედავად, ყველა ცილა არის პოლიმერი, რომლებიც 20 ამინომჟავისგან შემდგარი ნაკრებით არიან აგებული. ცილა შედგება სპეციფიურ კონფორმაციაში ჩაწყობილი და დახვეული ერთი ან ორი პოლიპეპტიდისაგან. ნილ კემპბელი, ჯეინ ბ. რისი, „ბიოლოგია“, VII გამოცემა, გვ. 99, თბ., 2009 წელი.
ამინომჟავების პოლიმერები

როდესაც ორი ამინომჟავა ისე არის მოთავსებული, რომ ერთის კარბოქსილის ჯგუფი ესაზღვრება მეორის ამინო ჯგუფს, ფერმენტი იწვევს მათ შეერთებას დეჰიდრატაციის რეაქციით, წყლის მოლეკულის მოშორებით. მიღებულ კოვალენტურ ბმას ეწოდება პეპტიდური ბმა. ამ პროცესის კიდევ და კიდევ განმეორებით, მიიღება პოლიპეპტიდი, პეპტიდური ბმით დაკავშირებული მრავალი ამინომჟავისაგან შემდგარი პოლიმერი. პოლიპეპტიდური ჯაჭვის ერთ ბოლოში მოთავსებულია თავისუფალი ამინო ჯგუფი, ხოლო მოპირდაპირე ბოლოზე კი - თავისუფალი კარბოქსილის ჯგუფი. ამგვარად, ჯაჭვს აქვს ამინო ბოლო (N-კიდურა) და კარბოქსი ბოლო (C-კიდურა). ატომთა განმეორებით თანმიმდევრობას, პოლიპეპტიდური ჩონჩხი ეწოდება. ამ ჩონჩხთან მიმაგრებულია სხვადასხვა სახის დამატებები, ამინომჟავათა გვერდითი ჯაჭვები. ბუნებაში არსებულ პოლიპეპტიდთა უზომო მრავალფეროვნება კიდევ ერთხელ ასაბუთებს ადრე წარმოთქმულ აზრს - რომ უჯრედებს უამრავი განსხვავებული პოლიმერის შექმნა შეუძლიათ შეზღუდული რაოდენობის მონომერთა ნაკრებით, თუ კი მონომერები განხსვავებული თანამიმდევრობით დაუკავშირდებიან ერთმანეთს. ნილ კემპბელი, ჯეინ ბ. რისი, „ბიოლოგია“, VII გამოცემა, გვ. 101, თბ., 2009 წელი.
ოკეან ელზი

ოკეან ელზი (უკრ. Океан Ельзи) — უკრაინული პოპ-როკ ჯგუფი. მისი ლიდერია სვიატოსლავ ვაკარჩუკი. შესრულების ენა — უკრაინული. ჯგუფი აქტიურად უჭერდა მხარს უკრაინაში მომხდარ ნარინჯისფერ რევოლუციას. მოგვიანებით თანამშრომლობდა ნაციონალისტურ პარტიასთან „Наша Україна“ (ჩვენი უკრაინა). ოფიციალური საიტი.
გალ-ერდი

გალ-ერდი — ქრისტიანული ძეგლი რუსეთის ფედერაციაში. მდებარეობს ჩრდილო–კავკასიის ფედერალურ ოლქში, ინგუშეთის რესპუბლიკაში, სოფელ ეგენტის მეზობლად წყალგამყოფ ქედზე. დღეისათვის ეს ძეგლი ძალიან დაზიანებულია და მის თავდაპირველ ფორმაზე საუბარი შეუძლებელიც კია. არსებობს მხოლოდ მკვლევარ ვსევოლოდ მილერის ჩანაწერები ამ ძეგლისა და სწორედ მისი მიხედვით თუ არის შესაძლებელი ამ ისტორიული ძეგლის თავდაპირველი სახის აღდგენა. დღეს, ნაგებობის ზედა ნაწილი ჩამოქცეულია, გალავნის კედლებიდან კი მხოლოდ საძირკვლის ნაწილიღაა დარჩენილი. ეს ძეგლი პირველად მოხსენიებულია 1810 წლის საზავო ხელშეკრულებაში, რომელიც რუსებსა და ინგუშებს შორის გაფორმდა. სწორედ ამ ძეგლის ფიცით განამტკიცებენ თავიანთ დადებულ შეპირებას. გალ-ერდის სახურავი ერთქანობიანი ჰქონია, ფიქალის ქვის ფილებით გაწყობილი. ინგუშები დიდ პატივს სცემდნენ გალ-ერდის ქრისტიანულ ძეგლს. გადმოცემის თანახმად გალ-ერდისთან წელიწადში, ორჯერ იკრიბებოდნენ, ეს კი ხდებოდა ზაფხულობით და ზამთრობით. ანდრეი შეგრენი უფრო ზუსტად გადმოგვცემს დღესასწაულის პერიოდს. 1846 წელს, როგორც ბარის ისე მთის ინგუშები გალ-ერდს მსხვერპლს წირავდნენ სამებასა და ახალ წელს. ახალ წელს ხდებოდა ქადაგად დავარდნა და წინასწარმეტყველება მომავალი წლის შესახებ. შემდეგ იშლებოდა სუფრა. ზაფხულობით აქ მოჰყავდათ შესაწირავად ძროხა და კლავდნენ ეკლესიის ეზოში. სხვადასხვა გვარის წარმომადგენელი შესაწირავს გალავნის კედლებში მოწყობილ მათთვის განკუთვნილ ნიშში დებდა. ქრისტიანული რიტუალი შერწყმული იყო წარმართულ ელემენტებთან. ტაძრის ინტერიერში აღმოსავლეთ კედელთან მოწყობილ ქვის საკურთხეველში ერთმანეთის თავზე 2 ნიში იყო განთავსებული. როგორც ჩანს, ძირითად ხატებისთვის დატანებული. აღნიშნულ ტაძარს გარს ერტყა გალავანი, რომლის კედელშიც დასაჯდომად განკუთვნილი დაახლოებით 21 ნიში იყო გაკეთებული. უნდა აღინიშნოს, რომ გალ-ერდი ვაინახთა სინკრეტული რწმენის საფუძველზე შექმნილი ტიპური ნაგებობაა. ის მთიან ინგუშეთში მდებარე ნაკლებადცნობილი ძეგლს წარმოადგენს. საინტერესოა, რომ აღნიშნული ქრისტიანული საკულტო ძეგლის ასაგებად, შერჩეულია ისეთი ადგილი, რომელიც მოსახლეობას ძველთაგანვე წმინდა ადგილად მიაჩნდა. ინგუშების ნაწილი აღიარებდა ქრისტიანობას, თუმცა იგი საფუძვლიანად იყო აღრეული ადგილობრივ წარმართულ წარმოდგენებთან. В.Миллер. Археологические наблюдения в области чеченцев. МАК, 1888. Л.П.Семенов, Эволюция ингушских святилищ. Труды секции археологии РАНИОН, IV, М., 1928, стр.455. მარიამ ბეჟიტაშვილი, ქრისტიანული ძეგლები ინგუშეთში., თბ., 2012, №5 ინგუშეთის ძეგლები
გოჩა ქაჯაია

გოჩა ქაჯაია (დ. 28 თებერვალი, 1964, საჯიჯაო, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი ინჟინერი, ეკონომისტი და პოლიტიკოსი. ხობის მუნიციპალიტეტის მერი 2017 წლის 12 ნოემბრიდან. დაიბადა 1964 წლის 28 თებერვალს. დაამთავრა კალინინის პოლიტექნიკური ინსტიტუტი ინჟინერ-ეკონომისტის სპეციალობით. 2002-2006 წლებში იყო სოფელ საჯიჯაოს საკრებულოს თავმჯდომარე. 2006-2012 წლებში იყო ხობის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს ეკონომიკური განვითარების საკითხთა კომისიის თავმჯდომარე. 2013-2014 წლებში — ხობის მუნიციპალიტეტის გამგებლის მოვალეობის შემსრულებელი. 2014-2017 წლებში კი — ხობის მუნიციპალიტეტის გამგებელი. 2013 წლიდან არის ხობის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს ფრაქცია „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველოს“ თავმჯდომარე, 2017 წლის 12 ნოემბრიდან არის ხობის მუნიციპალიტეტის მერი. ჰყავს მეუღლე და ორი შვილი. ხობის მუნიციპალიტეტის ვებგვერდი
მხითარ მანუკიანი

მხითარიან მანუკიანი (სომხ. Մխիթար Մանուկյան; დ. 20 სექტემბერი, 1973, გიუმრი, სომხეთის სსრ, საბჭოთა კავშირი) — კარიერადასრულებული სომეხი-ყაზახი ბერძნულ-რომაული სტილით მოჭიდავე. ასპარეზობდა 1996, 2000 და 2004 წლების ოლიმპიადებში; 2004 წლის ოლიმპიადაზე მოპოვებული აქვს ბრინჯაოს მედალი. მან ასევე მოიპოვა მსოფლიო ტიტული 1998 და 1999 წლებში, ხოლო აზიის ტიტული 1997 და 1999 წლებში. მხითარ მანუკიანი დაიბადა 1973 წლის 20 სექტემბერს ლენინაკანში (ახლანდელი გიუმრი), სომხეთში. მან ბერძნუო-რომაული სტილით ჭიდაობაში ვარჯიში 10 წლის ასაკში დაიწყო. მანუკიანმა ორივე შობელი და და დაკარგა 1988 წელს სომხეთში, მიწისძვრის შედეგად. მისი თქმით, ამ ტრაგედიამ მის ჭიდაობაზე იქონია გავლენა. მსოფლიოს ახალგაზრდული ჩემპიონატის გამარჯვებული იგი ორჯერ, 1990 და 1991 წლებში გახდა. 1993-1996 წლებში მანუკიანი იყო სომხეთის ბერძნულ-რომაული ჭიდაობის ეროვნული ნაკრების წევრი. მან ბრინჯაოს მედლები მოიპოვა ჭიდაობის 1995 წლის მსოფლიო ჩემპიონატსა და 1996 წლის ევროპის ჩემპიონატზე. მანუკიანმა მონაწილეობა მიიღო 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებში, ატლანტაში, თავის ძმებთან, აღასა და სამველთან ერთად. 1997 წელს მანუკიანმა მიიღო მოწვევა ბერძნულ-რომაული ჭიდაობის მთავარი მწვრთნელის, დაულეტ ტურლიხანოვისგან, გადავიდა ალმათიში და ასპარეზობა ყაზახეთის დროშის ქვეშ განაგრძო. ამავე წელს მანუკიანმა მოიპოვა ოქროს მედალი 1997 წლის ჭიდაობის აზიის ჩემპიონატზე. მოიგვიანებით მოიპოვა ოქროს მედალი 1996 წლის ჭიდაობის მსოფლიო ჩემპიონატში. 1999 წელს მოიგო ორი ტურნირი: 1999 წლის ჭიდაობის მსოფლიო ჩემპიონატი და 1999 წლის ჭიდაობის აზიის ჩემპიონატი. ჭიდაობის სტილთა ასოციაციის საერთაშორისო ფედერაციამ მხითარ მანუკიანი 1999 წლის საუკეთესო მებრძოლად დაასახელა. 2000 წლის სიდნეიში გამართულ ზაფხულის ოლიმპიადაზე მხითარ მანუკიანი მედლის მოგების ერთ-ერთ ფავორიტად ითვლებოდა, თუმცა ოლიმპიადის ადრეულ ეტაპზე ჯუან მარენთან დამარხდა და შეჯიბრება მე-7 ადგილით დაასრულა. 2001 წელს მანუკიანმა რთული (ზურგის) ოპერაცია გაიკეთა და გამოჯანმრთელების შემდეგ ოპერაციამდე მყოფ ფორმაში დაბრუნება ვერ შეძლო. თუმცა იგი 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიადაზე გასაგზავნ გუნდში შეირჩა და იგი ბრინჯაოს მედლით დაასრულა. 2005 წელს მხითარ მანუკიანმა მოჭიდავის კარიერა დაასრულა და თავდაპირველად ყაზახეთის ბერძნულ-რომაული სტილით მოჭიდავეთა გუნდის დამხმარე, ხოლო შემდგომ მთავარი მწვრთნელი გახდა. მარევიკი დაქოწინებულია არევიკზე, წარმოშობით სომეხ ქალზე (გიუმრიდან); მათ ჰყავთ ქალიშვილი. ↑ 1.0 1.1 1.2 Evans, Hilary; Gjerde, Arild; Heijmans, Jeroen; Mallon, Bill. Mkhitar Manukyan. Olympics at Sports-Reference.com. Sports Reference LLC. ციტირების თარიღი: 2019-11-02 ↑ 2.0 2.1 2.2 Мхитар Манукян – о жизни (in Russian). borqba.narod.ru. Retrieved 12 February 2013.
კაპრიზი (არქიტექტურა)

კაპრიზი ან ფოლი (ინგლ. folly — კაპრიზი) — მცირე ზომის შენობა ან სხვა არქიტექტურული ობიექტი, რომელიც ჩვეულებრივ სასახლის ან საპარკო ანსამბლში გამოიყენება, ასევე თანამედროვე ქალაქურ გარემოში. ჩვეულებრივ ეს არის თვალშესაქცევი ან ექსტრავაგანტური შენობა, რომელსაც ფუნქციონალურზე მეტად ესთეტიუკრი ღირებულება აქვს. მერცხლის ბუდე (ყირიმი) ნოიშვანშტაინის სასახლე (ბავარია) ჩინური სოფელი ცარსკოე სელოში