ნალევკა

ნალევკა (პოლ. Nalewka) — ტრადიციული ალკოჰოლური სასმელი პოლონეთიდან. სამკურნალო ნაყენების მსგავსად, როგორც წესი, ეს არის 40% -დან 45% -მდე ალკოჰოლის შემცველობით, თუმცა ზოგი შეიძლება იყოს 75% სიძლიერის. ნალევკა იქმნება ალკოჰოლით, ჩვეულებრივ არყით. დამატებით ინგრედიენტებს შორისაა ხილი, მწვანილი, სანელებლები, ფესვები, შაქარი და თაფლი. სახელი ნალევკა ამჟამად არის რეგისტრირებული როგორც ეროვნული დასახელება ევროკავშირისს ფარგლებში. ჩვეულებრივი ლიქიორისგან განსხვავებით, ნალევკას აძველებენ. მას შემდეგ, რაც ნალევკა წარმოიქმნება ინფუზიით და არა დისტილაციით, თხევადი, ტიპურად ფერადი და გარკვეულწილად გაუმჭვირვალეა. ნალევკას გემო ჰგავს ხილის ლიქიორ შნაპსს, მაგრამ, როგორც წესი, ტკბილია და არ გააჩნია ალკოჰოლის ძლიერი გემო. ხშირად სიტყვა „ნალევკა“ შეიძლება შეცდომით ასოცირდებოდეს პოლონურ ალკოჰოლთან, რომლის ხარისხი დაბალია და ალკოჰოლის შემცველობაც განსხვავებულია. ის ასევე შეიძლება შეცდომით გაიგივდეს მის რუსულ და უკრაინულ ნათესავ სასმელ ნალივკასთან, ( რუს. , უკრ. : наливка), რომელიც პოპულარულია უკრაინაში XVII საუკუნიდან და რუსეთში XIX საუკუნის შემდეგ. მიუხედავად იმისა, რომ პოლონური ნალევკა წარმოადგენს ინფუზიას, უკრაინულ/რუსულ ნალივკას ამზადებენ ქილაში ხილით, შაქრით და წყლით, ლუქავენ მას და გრძელდება დუღილის პროცესი. ამრიგად, უკრაინული/რუსული ნალივკა გაცილებით სუსტია (ჩვეულებრივ შეიცავს 20% -ზე ნაკლებ ალკოჰოლს). პოლონური ნალივკის რუსული ანალოგის შესაბამისი სახელი იქნება ნასტოიკა. ( რუს. настойка , უკრ. настоянка , ნასტოიანკა, სიტყვასიტყვით, ნაყენი ). პირველი დოკუმენტირებული ცნობა ალკოჰოლური მცენარეული ნაყენის შესახებ მოგვაწოდა ჰიპოკრატემ, „მედიცინის მამამ“, როგორც დაავადებების სამკურნალოდ. რომაულ ეპოქაში პოპულარული იყო ღვინოებისათვის სანელებლების დამატება და გლინტვეინი . მომდევნო საუკუნეების განმავლობაში, სხვადასხვა ევროპულმა კულტურებმა შეიმუშავეს მრავალი არომატული სპირტი, ადგილობრივი ხილის, მწვანილისა და სანელებლების გამოყენებით. ეს იყო მთელი წლის განმავლობაში სეზონური ინგრედიენტების არომატისა და სამკურნალო თვისებების შენარჩუნების გზა, როგორც სამკურნალო საშუალებების. ტკბილი ალკოჰოლური ნაყენების შექმნა პოპულარობა გახდა პოლონეთში XVI საუკუნის განმავლობაში, რაც შესაძლოა საფრანგეთის მეფის ანრი III- ს მიერ შემოტანილ ფრანგულ კულტურას უკავშირდებოდეს. ყველაზე ძველი წიგნი რომელიც აღწერს ნალევკას, დაწერა სტეფან ფალიმიერცმა და გამოქვეყნდა კრაკოვში 1534 წელს, სახელწოდებით „მწვანილი და მათი პოტენციალი“ ( O ziolach yo moczy gich ). . XVI საუკუნიდან XIX საუკუნემდე პოლონელი თავადაზნაურები საკუთარ სასახლეებში, როგორც წესი, აწარმოებდნენ ნალევკას და აწყობდნენ ალკოჰოლური სასმელის დაგემოვნებისა ღონისძიებებს, ასევე რეცეპტებს გადასცემდნენ თაობიდან თაობას სახლის ალმანახებში. პოლონური თავადაზნაურობის ოჯახები, რომლებსაც შლიახტას სახელით იცნობდნენ, ხშირად ინახავდნენ ამ რეცეპტებს საიდუმლოდ და ისინი მხოლოდ მამის გარდაცვალების შემდეგ გადაეცემოდა უფროს შვილებს. მოგვიანებით ნალევკას წარმოება გავრცელდა ჩვეულებრივ შინამეურნეობებში და შუა XIX საუკუნის ბოლოდან გამოიცა წიგნების დიდი რაოდენობა, რომელშიც აღწერილი იყო სასმელის დამზადების პროცესები და რეცეპტები, აგრეთვე ინსტრუქციები ინგრედიენტების შესაზავებლად. ნალევკას უმეტესობას აქვს საკუთარი სახელი მიღებული მათი ძირითადი ინგრედიენტისგან ან მათი წარმოების ტრადიციული ადგილის სახელიდან. ნალევკას საერთო ინგრედიენტებია ხილი, მწვანილი, სანელებლები, ფესვები, ფოთლები, ყვავილები, შაქარი და თაფლი. ქვემოთ მოცემულია ინგრედიენტების რამდენიმე მაგალითი, რომელსაც შეიძლება შეიცავდეს ნალევკა: ანისული გარგარი შავი მოცხარი ალუბალი ჩვეულებრივი კუნელი ჩვეულებრივი შინდი ჯანჯაფილი მწვანე სპარსული კაკალი ღვია კომში მწარე ბზინდა ნალევკა ტარნინოვკა დაარქივებული 2018-12-26 საიტზე Wayback Machine. ↑ Lucyna Ćwierczakiewiczowa (1858). Jedyne praktyczne przepisy... (pl). Warsaw, Gebethner i Wolff.  ↑ 2.0 2.1 Jan Rogala (2003). Nalewki zdrowotne, czyli 102 przepisy na alkohol który wspomaga organizm (pl). Warsaw, Baobab.  ↑ Grzegorz Russak. Nalewki staropolskie – chluba przeszłości, nadzieja przyszłości pl. Polonia.org. Polonia Świata. ციტირების თარიღი: 2006-07-10. ↑ Zdzisław T. Nowicki (2002). Domowe piwa, cydry, wina, nalewki, likiery i kremy (pl). Gdynia, Galion.  ↑ Jan Makosiński (1911). Przepisy do przyrządzania wódek, rozolisów, rumów, araków, likierów, cognaców, esencyi ponczowych, krupników i grogu (pl). Kraków-Kielce, Avis.  ↑ John Frederick Erdmann (1825). The cabinet of foreign voyages and travels. London: Treuttel & Würtz.  ↑ Наливка (რუსული). Leipzig-St. Petersburg: Brockhaus and Efron. 1890–1906. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-04-07. ციტირების თარიღი: 2011-01-16. ↑ Наливка (რუსული). Moscow. 1969–1978. ციტირების თარიღი: 18 June 2020. ↑ Наливка (რუსული). St. Petersburg: Гуманитарный издательский центр ВЛАДОС. 2002. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-11-05. ციტირების თარიღი: 2011-01-16. ↑ Настойка (რუსული). Moscow: RAS Linguistic Studies Institute, Poligrafresursy. 1999. ციტირების თარიღი: 2011-02-14. ↑ (1971) Studies in Polish Civilization. Institute on East Central Europe, Columbia University, გვ. 347.