laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ემილიანო მარტინესი

დამიან ემილიანო მარტინესი (ესპ. Damián Emiliano Martínez; დ. 1 სექტემბერი, 1992) — არგენტინელი ფეხბურთელი, „ასტონ ვილასა“ და არგენტინის ეროვნული ნაკრების მეკარე. 2022 წლის მსოფლიო ჩემპიონი და ამავე ჩემპიონატის საუკეთესო მეკარე. მარტინესი არსენალმა ინდეპენდიენტედან 2010 წელს იყიდა. თამაშობდა საფეხბურთო კლუბის ახალგაზრდულ გუნდებში. 2012 წელს, ის იჯარით „ოქსფორდ იუნაიტედში“ გადავიდა, მაგრამ მხოლოდ ერთ მატჩი ითამაშა. შემდეგი იჯარის პერიოდი 2013/14 წლებში „შეფილდ უენსდისში“ გაატარა, სადაც დამიანემ მეტი სათამაშო პრაქტიკა მიიღო და 11 შეხვედრაში ითამაშა. არსენალში დაბრუნების შემდეგ, ის რეგულარულად დაიწყო გუნდის მატჩებში თამაში. დამიანას დებიუტი გუნდში 2014 წლის 22 ოქტომბერს, ჩემპიონთა ლიგის მატჩში, ანდერლეხტის წინააღმდეგ შედგა. მარტინესი ასევე თამაშობდა თავისი ქვეყნის ახალგაზრდულ გუნდებში. 2011 წელს ის მიიღეს ეროვნულ ნაკრებში. მისი საერთაშორისო დებიუტი, 28 წლის ასაკში შედგა, 2021 წლის 3 ივნისს, 2022 წლის კატარის მსოფლიო ჩემპიონატის შესარჩევ მატჩში, ჩილეს წინააღმდეგ. 2021 წლიდან, ის არგენტინის ნაკრების ძირითადი მეკარე გახდა. განახლდა: 15 ივლისი, 2024 არსენალი ინგლისის ასოციაციის თასი: 2019–20 ინგლისის სუპერთასი: 2014, 2015, 2020 არგენტინა მსოფლიო ჩემპიონი: 2022 არტემიო ფრანკის თასი: 2022 კოპა ამერიკა: 2021 მსოფლიო ჩემპიონატის საუკეთესო მეკარე: 2022 „ასტონ ვილას“ სეზონის მოთამაშე: 2020–21 კოპა ამერიკის საუკეთესო მეკარე: 2021 კოპა ამერიკის სიმბოლური ნაკრების წევრი: 2021 „ასტონ ვილას“ ოფიციალური საიტი ↑ Emiliano Martinez // ESPN ↑ Watch: Emiliano Martinez makes lewd gesture with the Golden Glove award ↑ Squad List: FIFA World Cup Qatar 2022: Argentina // FIFA
სიკვდილი კრედიტით

სიკვდილი კრედიტით (ფრანგ. Mort à credit) 一 ფრანგი ავტორის, ლუი ფერდინან სელინის 1936 წლის რომანი. აღნიშნული ნაწარმოები წარმოადგენს ავტორის 1932 წლის ნაწარმოების - მოგზაურობა ღამის დასალიერში - ერთგვარ სიქველს, რაც იმითაც აიხსნება, რომ ამ ნაწარმოებშიც ნარატორად მწერლის ცნობილი პერსონაჟი, ფერდინანდ ბარდამუ, გველინება, რომელიც აღიარებულია, როგორც მისი ალტერ ეგო. სიუჟეტი არ არის უწყვეტი და შეიცავს უამრავ ფლეშბექებსა თუ ადრინდელ მოგონებებს, შედეგად იგი ხშირად გადადის ფანტაზიებში, განსაკუთრებით ავტორის სექსუალურ ესკაპადებში. მოვლენების განვითარებასთან ერთად, ნაწარმოების სტილი უფრო და უფრო მიზანმიმართული და უხეში ხდება, ხოლო ყოველდღიური პარიზული ტრაგედიის გადმოსაცემად წინადადებები უფრო მკვეთრ ინტენსიურობას იძენენ: ბრძოლა საარსებო წყაროსთვის, ავადმყოფობა, ვენერიული დაავადება, ოჯახური ისტორიები და ა.შ. ნაწარმოების გამოცემამ დიდი შოკი გამოიწვია მთელ ევროპულ ლიტერატურაში. ისტორიაში გადმოცემულია პერსონაჟის თავგადასავალი, დაწყებული ღარიბ პარიზულ უბანში, დამთავრებული აფრიკულ ჯუნგლებში. სასოწარკვეთილების გარგანტუანულ კომედიასთან შერევით, შეიქმნა ახალი სტილი, რომელშიც მზაკვრობა და უხამსობა დაუვიწყარი პოეტური ფრაზებით იყო გასხივოსნებული. სელინის შემოქმედებამ რევოლუციურად იმოქმედა თანამედროვე მხატვრულ ლიტერატურაშზე, რის გამოც იგი სამართლიანად მიიჩნევა „შავი კომედიის“ ჟანრის ერთ-ერთ პიონერად. პირველი რომანის - მოგზაურობა ღამის დასალიერში - წარმატების შემდეგ სელინმა სწრაფად დაიწყო ახალ რომანზე მუშაობა. ნაწარმოებმა არაერთხელ გამოიცვალასაწყისი სახელწოდება, მათ შორის გამოსარჩევია მკვდარი სიმღერა (Chanson Morte), თუმცა ის საბოლოოდ ზემოხსენებული სახელით შეიცვალა. ნაწარმოები შეიძლება ფერდინანდ ბარდამუს, ავტორის გამორჩეული პერსონაჟისა და ალტერ ეგოს ისტორიების ერთგვარ სიქველადაც მივიჩნიოთ. იგი მისი წინა ნაწილისგან - მოგზაურობა ღამის დასალიერში - განსხვავებით უფრო დეტალურად აღწერს ავტორის ცნობილი გმირის სახეს და ფარდას ხსნის მის საიდუმლოებებს. თავდაპირველად ავტორს ჩაფიქრებული ჰქონდა საკუთარ გმირზე შეედგინა სამი ნაწარმოები, თუმცა ეს რიცხვი ერთით გაიზარდა მას შემდეგ, რაც გამოსცა ნაწარმოებები - გინიოლის ბანდა და ქვემეხის საკვები. ნაწარმოები დაყოფილია სამ ნაწილად. პროლოგში ავტორი საუბრობს საკუთარ წარსულზე, როგორც გარეუბნის ექიმი, რომელიც პირისპირ დგას მრავალი უბედურებისა და წვრილმანის წინაშე. რომანი მოხსენიებულია კურტ ვონეგუტის ნაწარმოების - სასაკლაო ნომერი ხუთი - პირველ თავში. ლუი ფერდინან სელინი Mort à crédit (article) მიმოხილვა საბაზე ↑ https://dbpedia.org/page/Death_on_Credit ↑ https://www.goodreads.com/book/show/106096.Death_on_the_Installment_Plan
ბენეფისი

ბენეფისი (ფრანგ. bénéfice — „მოგება“, „სარგებელი“) — სანახაობა, სპექტაკლი, რომლის შემოსავალი (სპექტაკლის ხარჯების გამოკლებით) მთლიანად ან ნაწილობრივ (ნახევარბენეფისი) გადაეცემა ერთ ან რამდენიმე მსახიობს — ბენეფიციანტს. ბენეფისი პირველად შემოიღეს საფრანგეთში 1735 წელს. რუსეთის იმპერიაში ბენეფისი პრაქტიკაში შევიდა 1783 წლიდან (1809 წლამდე გადაეცემოდა ასევე დრამატურგებსა და კომპოზიტორებს). 1908 წელს საიმპერატორო თეატრებში ბენეფისი გააუქმეს. სსრკ-ში ბენეფისი გაუქმდა 1925 წელს ხელოვნების მუშაკთა პროფკავშირების მე-5 სრულიად საკავშირო ყრილობის დადგენილებით. ბენეფისი ასევე ეწოდება პიროვნების იუბილეზე მისდამი მიძღვნილ წარმოდგენას. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 305. Бенефис // Большая российская энциклопедия. т. 3. — М., 2005. — стр. 315.
ხრომა

ხრომა (რუს. Хрома) — მდინარე რუსეთში, იაკუტიაში (სახაში). სიგრძე 685 კმ, აუზის ფართობი 19 700 კმ². წარმოიქმნება მდინარეების ტემტეკენისა და ნემალაკ-არანგასის შეერთებით, რომლებიც სათავეს პოლოუსის ჭიუხზე იღებენ. მიედინება იანა-ინდიგირკის დაბლობზე. ჩაედინება აღმოსავლეთ ციმბირის ზღვის ხრომის უბეში. იკვებება თოვლისა და წვიმის წყლით. გაყინულია სექტემბრის ბოლოდან მაისის ბოლომდე. იყინება მთლიანად. ძირითადი შენაკადია ურიუნგ-ულახი (მარცხენა). ↑ საბჭოთა კავშირის გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 248. ↑ Хрома // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 28 — М., 1978.
ხრომის უბე

ხრომის უბე (რუს. Хромская губа) — ყურე აღმოსავლეთ ციმბირის ზღვის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. სიგრძე 100 კმ, სიგანე შესასვლელში 5 კმ, უდიდესი სიგანე 20 კმ, სიღრმე 1 მეტრზე ნაკლები. ნაპირები დაბალია. უბეში ჩაედინება მდინარეები ხრომა, კოკუორა და სხვ. წლის უდიდეს ნაწილში დაფარულია ყინულით. ↑ საბჭოთა კავშირის გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 248. ↑ Хромская губа // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 28 — М., 1978.
ულახან-სისი

ულახან-სისი (რუს. Улахан-Сис) — ქედი რუსეთში, იაკუტიაში (სახაში). წარმოადგენს პოლოუსის ჭიუხის გაგრძელებას. გადაჭიმულია მდინარე ინდიგირკიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 160 კმ-ზე, მდ. სუნდრუნის სათავეებამდე, მდინარეების ერნისა და შანდრინის (ჩრდილო-დასავლეთში) და ხატისტახისა და არგა-იურიახის (სამხრეთ-აღმოსავლეთში) შუამდინარეთში. სიმაღლე 754 მეტრამდე. აგებულია გრანიტებით, დევონური ქვიშაქვებითა და ეფუზივებით. ხეობათა ფსკერზე ადგილ-ადგილ მეჩხერი ფოთლოვანი ტყეა. ↑ საბჭოთა კავშირის გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 209. ↑ Улахан-Сис // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 26 — М., 1977.
ლისტი (გვარი)

ლისტი (უნგრ. Liszt) — უნგრული გვარი, რომელიც ნიშნავს „ფქვილს“. ცნობილი ადამიანები ამ გვარით არიან: ფერენც ლისტი (1811–1886), უნგრელი კომპოზიტორი და პიანისტი ადამ ლისტი (1776–1827), ფერენც ლისტის მამა ანა ლისტი (1788–1866), ფერენც ლისტის დედა კოზიმა ლისტი (1837–1930), ფერენც ლისტის ქალიშვილი, მოგვიანებით რიხარდ ვაგნერის ცოლი ფრანც ფონ ლისტი (1851–1919), გერმანელი ჟურნალისტი, ფერენც ლისტის ბიძაშვილი კატრინ ა. ლისტი, ჯენეტ ჰარდის ფსევდონიმი 3910 ლისტი, ასტეროიდი ყველა გვერდი სათაურით „ლისტი“ ყველა გვერდი სიტყვებით „ლისტი“
თამარ თვალიაშვილი

თამარ თვალიაშვილი (დ. 4 აპრილი, 1906, თბილისი — გ. 22 დეკემბერი, 1985, იქვე) — ქართველი მსახიობი, საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტი (1941), საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტი (1976) დაიბადა 1906 წლის 4 აპრილს თბილისში. 1923 წელს შევიდა რუსთაველის თეატრთან არსებულ სტუდიაში, მეორე კურსიდან კი სწავლა განაგრძო ვ. მჭედლიშვილის ხელმძღვანელობით არსებულ მოსკოვის ქართულ დრამატულ თეატრში. 1926 წელს თბილისის „წითელი თეატრის“, ხოლო 1927 წ. ბათუმის თეატრის მსახიობი იყო. იგი თბილისის მოზარდ მაყურებელთა თეატრის ერთ–ერთი დამაარსებელია. მან ფრიც ბაუერის მთავარი როლი შეასრულა ნ. საცის ამავე სახელწოდების პიესაში, რომელმაც სათავე დაუდო მოზარდ მაყურებელთა ქართული თეატრის არსებობას. გარდასახვის ნიჭი, უშუალობა და გულწრფელობა ხელს უწყობდა მსახიობს შეექმნა ერთმანეთისაგან განსხვავებული როლები, რომელთა შორის აღსანიშნავია გოჩა (ვ. კობელის გოჩა), ფრიც ბაუერი (ნ. საცის ფრიც ბაუერი), მეღორის შვილიშვილი (ს. ზაიაიცკის რობინ ჰუდი), კარლო (ს. მთვარაძის და შ. ბუაჩიძის აურიე რგოლი), კურდღელი (ე. შვარცის წითელქუდა), აჩაკუნე (გ. ნახუცრიშვილის პატარა მეომრები), ქაჯანა (ნ. ლომოურის ქაჯანა), ზურაბი (დ. ჭონქაძის სურამის ციხე), ჯულიეტა (უ. შექსპირის რომეო და ჯულიეტა) და სხვა. დადგა სპექტაკლი — ნ. ფომიჩევის ასე იწყება ცხოვრება. იგი უმეტესწილად ლირიკულ-დრამატული ამპლუის მსახიობი იყო. ბოლო წლებში ძირითადად ხანდაზმულ ქალთა როლებს ასრულებდა. თვალიაშვილი განსაკუთრებით ძლიერი იყო კლასიკურ რეპერტუარში. 1941 წელს მიენიჭა საქართველოს დამსახურებული არტისტის, ხოლო 1976 წელს საქართველოს სახალხო არტისტის წოდებები. 1969 — „ღიმილის ბიჭები“ — ბებია 1969 — „სინათლე ჩვენს ფანჯრებში“ — ალექსანდრეს დედა 1974 — „მშვიდობიანი დღეები“ 1976 — „დილის ნისლივით“ 1977 — „სინემა“ — სოსიკოს ბებია 1977 — „ესკულაპეს მოწაფე“ 1977 — „მიმინო“ — მოხუცი ქალი 1978 — „რამდენიმე ინტერვიუ პირად საკითხებზე“ 1979 — „ქორწინება იმერულად“ 1981 — „წისქვილი ქალაქის გარეუბანში“ — ნინო 1982 — „არაჩვეულებრივი რეისი“ — მგზავრი 1973 — „წყარო“ — მარიამი 1981 — „ცხელი ზაფხულის სამი დღე“ თამარ თვალიაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ეროვნული ფილმოგრაფია — თამარ თვალიაშვილი თამარ თვალიაშვილი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ევა კაილი

ევა კაილი (ბერძ. Εύα Καϊλή; დ. 26 ოქტომბერი, 1978) — ბერძენი პოლიტიკოსი და ევროპის პარლამენტის წევრი 2014-2022 წლებში. ევროპის პარლამენტის ვიცე-პრეზიდენტი 2022 წლის 18 იანვრიდან 13 დეკემბრამდე. დააპატიმრეს 2022 წლის დეკემბერში კორუფციულ სკანდალთან დაკავშირებით. ევა კაილი იყო საბერძნეთის პარლამენტის წევრი და ბერძნული ტელეარხის MEGA Channel-ის სატელევიზიო ახალი ამბების წამყვანი. სალონიკის არისტოტელეს უნივერსიტეტში სწავლობდა არქიტექტურასა და სამოქალაქო მშენებლობას, შემდეგ სწავლა გააგრძელა პირეოსის უნივერსიიტეტში, სადაც მიიღო მაგისტრის ხარისხი საერთაშორისო და ევროპულ ურთიერთობებში. 2004-2007 წლებში მუშაობდა ტელეწამყვანად. 2014 წელს, პირეოსის უნივერსიტეტში მიიღო ხელოვნების მაგისტრის ხარისხი საერთაშორისო ეკონომიკური პოლიტიკის სფეროში, თუმცა 2022 წლის მონაცემებით ჯერ კიდევ არ დაუმთავრებია სწავლა. 1992 წელს შეუერთდა სრულიადბერძნული სოციალისტური მოძრაობის (PASOK) ახალგაზრდულ ფრთას. 2001 წელს იგი იყო არქიტექტურის სკოლის სტუდენტთა ასოციაციის პრეზიდენტი და 2002 წლისთვის ყველაზე ახალგაზრდა წევრი იყო, რომელიც აირჩიეს სალონიკის საქალაქო საბჭოში. 2007 წელს აირჩიეს საბერძნეთის პარლამენტის წევრად სალონიკის პირველი საარჩევნო ოლქიდან, იყო სხვადასხვა კომიტეტის წევრი. იიგ ხელახლა აირჩიეს 2009 წელს და პარლამენტის წევრი იყო 2012 წლამდე. 2014 წელს აირჩიეს ევროპის პარლამენტის წევრად. 2022 წლის 13 დეკემბერს კორუფციული სკანდალის გამო, ევროპარლამენტმა 625 ხმით, მხარი დაუჭირა კაილის ვიცე-პრეზიდენტის თანამდებობიდან გადაყენებას. ↑ Εύα Ευδοξία Καϊλή EL. ციტირების თარიღი: 10 December 2022. ↑ 2.0 2.1 2.2 Curriculum vitae Eva Kaili (25 April 2022). ციტირების თარიღი: 10 December 2022 ↑ „Curriculum vitae | Eva KAILI | MEPs | European Parliament“ (ინგლისური). ციტირების თარიღი: 2022-12-12. ↑ Stamouli, Nektaria (2022-12-13). „The long rise and abrupt fall of Greek MEP Eva Kaili“. Politico Europe (ინგლისური). ↑ Camut, Nicolas (13 December 2022). „EU Parliament removes VP status from Eva Kaili“. Politico Europe. ↑ „Mutanklagad Kaili bortröstad som vice talman i EU-parlamentet“ [Accused of bribery, Kaili voted out as vice-president of the EU Parliament]. SVT Nyheter. 13 December 2022. ↑ Minutes of proceedings (13 December 2022). ციტირების თარიღი: 14 December 2022
ამალ ალ ქუბაისი

ამალ ალ ქუბაისი (არაბ. أمل القبيسي; დ. 18 ოქტომბერი, 1968) — არაბთა გაერთიანებული საამიროების ფედერალური ეროვნული კრების თავმჯდომარე 2015-2019 წლებში. პირველი ქალი არაბულ სამყაროში რომელმაც დაიკავა პარლამენტის თავმჯდომარის თანამდებობა. მანამდე იყო აბუ-დაბის განათლების საბჭოს თავმჯდომარე. 2000 წელს ალ ქუბაისიმ მიიღო დოქტორის ხარისხი გაერთიანებული სამეფოს შეფილდის უნივერსიტეტის არქიტექტურულ ინჟინერიაში და ფლობს მსოფლიოში ერთადერთ დოქტორის ხარისხს არაბთა გაერთიანებული საამიროების არქიტექტურული მემკვიდრეობის კონსერვაციის საკითხებში. 2000 წელს იგი გახდა არაბთა გაერთიანებული საამიროების უნივერსიტეტის არქიტექტურის ასისტენტ-პროფესორი, სადაც მუშაობდა 2006 წლამდე. როგორც არქიტექტორი, იგი მუშაობდა იუნესკოსთან საამიროებში 350-ზე მეტი ისტორიული ადგილის დოკუმენტაციისა და შენარჩუნების მიზნით, მათ შორის ალ-ჯაჰილისა და ალ-ჰოსნის ციხეებზე. 2001-2003 წლებში მუშაობდა ალ-აინის ტურიზმისა და ეკონომიკური განვითარების ორგანოს კულტურული მემკვიდრეობის ერთეულის პრეზიდენტად. 2007 წელს იგი აირჩიეს ფედერალური ეროვნული კრების წევრად და გახდა პირველი არჩეული ქალი საბჭოში. საბჭოში იყო განათლების, ახალგაზრდობის, მედიისა და კულტურის კომიტეტის პრეზიდენტი; ჯანდაცვის, შრომისა და სოციალურ საკითხთა კომიტეტის წევრი. 2011 წელს ალ ქუბაისი აირჩიეს ფედერალური ეროვნული კრების სპიკერის პირველ მოადგილედ და გახდა პირველი ქალი, რომელიც თავმჯდომარეობდა ფედერალური ეროვნული კრების სხდომას 2013 წელს. 2014 წელს იგი დანიშნეს აბუ-დაბის განათლების საბჭოს თავმჯდომარედ. 2015 წლის 18 ნოემბერს ალ ქუბაისი დანიშნეს ფედერალური ეროვნული კრების თავმჯდომარედ, რითაც იგი გახდა არაბულ რეგიონში ეროვნული ასამბლეის პირველი ქალი ლიდერი. ↑ FNC profiles: Advocate for the nation's daughters The National. ციტირების თარიღი: 2016-05-24 ↑ 2.0 2.1 2.2 FNC profiles: Advocate for the nation's daughters | The National. ციტირების თარიღი: 2016-05-24 ↑ The Jury –Zayed Future Energy Prize. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-10-26. ციტირების თარიღი: 2016-10-25 ↑ Salama, Samir (2015-11-18). „First female Federal National Council speaker elected“. GulfNews. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-10-26. ციტირების თარიღი: 2016-10-25. ↑ UAEINTERACT. UAE Interact, United Arab Emirates information, news, photographs, maps and webcams. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-06-23. ციტირების თარიღი: 2016-05-24 ↑ Salama, Samir (2013-01-22). „Dr Amal Al Qubaisi makes history“. GulfNews. ციტირების თარიღი: 2016-10-25. ↑ Samihah Zaman. (2015-11-22) Al Khaili to serve as acting Adec head. ციტირების თარიღი: 2016-05-24 ↑ Federal National Council Brochure.
ხვანჭკარის წმინდა გიორგის ეკლესიის ნანგრევი

ხვანჭკარის წმინდა გიორგის ეკლესიის ნანგრევი — არქიტექტურული ძეგლი ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხვანჭკარაში. წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიის ნანგრევი მდებარეობს სოფელ ხვანჭკარაში, მდინარე რიონის მარჯვენა ნაპირზე, ხვანჭკარის საშუალო სკოლის ჩრდილოეთით. წყარო "აშხაპირას" მიმდებარედ. ნაეკლესიარის გარშემო სასაფლაოა მოწყობილი. ეკლესიის გეგმა ცუდად იკითხება. მოზრდილი ზომის ეკლესია სავარაუდოდ დარბაზული ნაგებობა უნდა ყოფილიყო. ძლიერ გავს პონტოელი ბერძნების მიერ მე-19-მე-20 საუკუნეებში მშენებარე ეკლესიების ტიპს. ნაგებია კლდის ფლეთილი ქვით კირის დუღაბზე, ასევე გამოყენებულია ნათალი, კარგად დამუშავებული კვადრები, სავარაუდოდ პერანგის წყობისთვის. ეკლესია მთლიანად დანგრეულია, მის ადგილას მცირედ წამოზიდული ბორცვია წარმოქმნილი. გარკვეულ ადგილებში ჩანს კედლის წყობებიც. ასევე კარგად იკითხება საკურთხევლის ინტერიერის წრიული მოყვანილობა. აქვეა ერთად დალაგებული არქიტექტურული დეტალებიც, მათ შორის ბაზისები, სვეტები (კანკელის სავარაუდოდ). ჩრდილოეთ კედლის აღმოსავლეთის კუთხეში ჩანს სავარაუდოდ მინაშენის კედლების ფრაგმენტებიც.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 39393
ნორიოს დარბაზული ეკლესია „მთავარანგელოზი“

ნორიოს დარბაზული ეკლესია მთავარანგელოზი — არქიტექტურული ძეგლი გარდაბნის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნორიოში. ეკლესია (4,9 X 7,7 მეტრი) დარბაზულია. ის სწორკუთხა აფსიდიანი და სფერულ კონქიანი ეკლესიაა და ნაშენებია ფლეთილი და რიყის ქვით. ძლიერ დაზიანებულია, კედლები 1- 0,5 მეტრის სიმაღლეზეა შემორჩენილი, აღმოსავლეთი კედლის ჩრდილო ნახევარი კამარის საფუძვლამდეა გადარჩენილი, კამარა და კონქი ჩამონგრეულია. ინტერიერში აფსიდის წინ, ჩრდილოეთის კედელზე შემორჩენილია პილასტრის ფრაგმენტი, რომელიც სავარაუდოდ ტრიუმფალური თაღის საბჯენადაც იყო გამოყენებული. აფსიდას ერთსაფეხურიანი ხარისხი შემოუყვება. აფსიდის დანგრევის მიუხედავად მაინც იკითხება სარკმელის კვალი. აფსიდის ჩრდილოეთ მონაკვეთიდან ჩრდილოეთ კედელზე გადაყვანილია შირიმის ქვის მოზრდილი ტრომპი, რომლის საშუალებითაც ხდება კონქისქვეშა სიმრგვალეზე გადასვლა. აფსიდის იატაკზე ორიოდე ქვის ფილა მოჩანს, როგორც ჩანს, აქაც და დარბაზშიც ქვის ფილებით იყო მოწყობილი იატაკი. გრძივი კედლებიდან ჩრდილოეთის და დასავლეთისა 1 მეტრამდეა შემორჩენილი, სამხრეთისა - 0,5 მეტრზე. შესასვლელი სამხრეთი კედლის დასავლეთ ნაწილში იყო (ოდნავ იკითხება დასავლეთი წირთხლის ნაშთი). დარბაზის იატაკი მიწის სქელი ფენითაა დაფარული. „მთავარანგელოზის“ სახელობის ეკლესია თავისი ეპოქის რიგითი ძეგლია და იმსახურებს უძრავი ძეგლის სტატუსს.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 40453
ნინო კილაძე

ნინო კილაძე (დ. 23 დეკემბერი, 1955, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. 1979 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სანიტარული ჰიგიენის ფაკულტეტი. 1979–1980 წლებში იყო ჯანდაცვის სამინისტროს რესპუბლიკური სანეპიდსადგურის შრომის ჰიგიენის ექიმი. 1980–1981 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ზოგადი ჰიგიენის კათედრის უფროსი ლაბორანტი. 1981 წლიდან თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ჰიგიენის კათედრის ასისტენტი. ავტორია 22 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებშიც ძირითადად გაშუქებულია შრომის ჰიგიენის საკითხები. 1992 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ცხელი მიკროკლიმატის პირობებში მომუშავე ქალთა გადახურებისაგან დაცვის პროფილაქტიკური ღონისძიებების ფიზიოლოგიურ–ჰიგიენური დასაბუთება.“ ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია თბ., 2000 გვ. 155 ნინო კილაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
კახთუბანი

კახთუბანი, პუნქტი ისტორიულ ჰერეთში. ამჟამად გურჯაანის რაიონიული ცენტრის — გურჯაანის ერთ-ერთი უბანი. ტოპონიმ კახთუბნის არსებობა კიდევ ერთი დადასტურებაა ჰერეთის ტერიტორიაზე კახების ტომის ინფილტრაციისა. ამ უბანში შემორჩენილია ორგუმბათიანი ეკლესია — გურჯაანის ყველაწმინდა (VIII ს.). მუსხელიშვილი დ., ქსე, ტ. 5, გვ. 451, თბ., 1980
ქვედა მამათის ნაეკლესიარი

ქვედა მამათის ნაეკლესიარი — არქიტექტურული ძეგლი ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვედა მამათში. ადგილობრივების გადმოცემით სოფლის სასაფლაოზე (ადგილი ქვაჯვარა) ეკლესია მდგარა. ამჟამად სასაფლაოს სამხრეთ ნაწილში 2 მეტრამდე სიმაღლის და 3 მეტრი სიგრძის კედელი ფიქსირდება, 80 სანტიმეტრის სისქის. ნაგებია ფლეთილი ქვებით კირის დუღაბის ხსნარზე. მიწის ზედაპირზე შეინიშნება კედლის ფრაგმენტები, რომლებიც ძირითადად მიწით არის დაფარული და გეგმის დადგენა ვერ ხერხდება.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 20943
თეიმურაზ ბუაჩიძე

თეიმურაზ ბუაჩიძე (დ. 12 ოქტომბერი, 1944, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. 1967 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. მუშაობდა თელავის რაისაავადმყოფოში, მოსკოვის ვიშნევსკის სახელობის ქირურგიის ინსტიტუტში. იყო თბილისის I კლინიკური საავადმყოფოს სისხლძარღვთა და საველე ქირურგიის განყოფილების თანამშრომელი. სისხლძარღვთა და გადაუდებელი მიკროქირურგიული კლინიკა „კარაბადინის“ დირექტორი. ავტორია 32 სამეცნიერო ნაშრომის, გამოქვეყნებული აქვს ერთი მონოგრაფია „კანქვეშა ვენების ვარიკოზული გაგანიერება.“ 1987 წელს მოსკოვში დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ემბოლიისა და თრომბოზის კომბინირებული მკურნალობა.“ 1999 - ღირსების ორდენი ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია თბ., 2000 გვ. 48 წიგნი ღირსებისა: ტ. 4/ შემდგ.: თამაზ ყიფიანი თენგიზ გაჩეჩილაძე, გურამ სიმონიშვილი თბ., 2002 გვ. 66 თეიმურაზ ბუაჩიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
რუსუდან ბულუსაშვილი

რუსუდან ბულუსაშვილი (დ. 8 მაისი, 1928, თბილისი — გ. 8 ივნისი, 2021, იქვე) — ქართველი ექიმი, მორფოლოგი, ჰისტოქიმიკოსი, ელექტრონული მიკროსკოპიის ერთ-ერთი დამფუძნებელი საქართველოში, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი. დაიბადა 1928 წლის 8 მაისს თბილისში. 1934-1945 წლებში სწავლობდა თბილისის I საშუალო სკოლაში; 1945-1951 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტზე. 1951 წელს ჩააბარა ასპირანტურაში. 1955–1960 წლებში იყო ქირურგიის ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი და ამავე ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი 1960–1970 წლებში და ელექტრონული მიკროსკოპიის ლაბორატორიის გამგე 1970-1991 წლებში. ავტორია 90 სამეცნიერო ნაშრომის და 2 მონოგრაფიისა, რომლებიც ეხება ქირურგიული და სიმსივნური ზრდის საკითხებს. მონაწილეობდა საბჭოთა კავშირის და ევროპის ქვეყნების სიმპოზიუმებსა და კონგრესებში მორფოლოგიასა და ჰიჰსტოქიმიაში. 1955 წელს თბილისსა და მოსკოვში დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია თემაზე — „ნერვული სისტემის როლი ინდუცირებული სიმსივნეების განვითარებაში.“ 1968 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია თემაზე — „ინდუცირებული სიმსივნეების ჰისტოქიმიური თავისებურებანი.“ უჯრედის ულტრასტრუქტურული ორგანიზაცია თბილისი, საბჭ. საქართველო, 1987 გვ. 171 ნერვული სისტემის სტრუქტურული ცვლილებები კანის ინდუცირებული კიბოს დროს, თბილისი, საქ. სსრ. მეცნ. აკად. გამ-ბა და სტ., 1961 გვ. 90 მამულაშვილი, თინათინ, ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში: თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია, თბ.,: ქართული ბიოგრაფიული ცენტრი, 2000. — გვ. 48. 394 გვ, ISBN 9992852291. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „რუსუდან ბულუსაშვილი“ ვიკისაწყობში. რუსუდან ბულუსაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
კახისის ტბა

კახისის ტბა — ტბა საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარის ბორჯომის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს თრიალეთის ქედის დასავლეთ კალთაზე, მდინარეების ჭობისხევისა და დვირულის (მტკვრის მარჯვენა შენაკადები) წყალგამყოფ შტოქედზე, ზღვის დონიდან 1752 მ. ფართობი 0,05 კმ², მაქსიმალური სიღრმე 10 მ. ტბის ქვაბული წარმოქმნილია სუფოზიის შედეგად. საზრდოობს თოვლის, წვიმისა და მიწისქვეშა სადინარით. ტბის მიდამოებში ნაძვნარია. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 90. ↑ აფხაზავა ი., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. — გვ. 602.
ოუკ-რიჯი

ოუკ-რიჯი (ინგლ. Oak Ridge) — ქალაქი აშშ-ში, ტენესის შტატში. დაარსდა 1940 წელს მანჰეტენის პროექტის ფარგლებში. ქალაქის საერთო ფართობია 232,98 კმ², რომლიდანაც 220,80 კმ² ხმელეთს უჭირავს, 12,18 კმ² კი წყალს. 2020 წლის 1 აპრილის მონაცემებით, ოუკ-რიჯის მოსახლეობა 31,402 ადამიანს შეადგენს. ობნინსკი,  რუსეთი ნაკა,  იაპონია ოფიციალური ვებ-გვერდი ქალაქის ისტორიის ფოტოგალერეა ↑ Warren Gooch for Anderson County mayor
ეგნოგი

ეგნოგი, ისტორიულად ასევე ცნობილი, როგორც რძის პანჩი (ალკოჰოლური სასმელების დამატებისას) არის ტკბილი, ცივი, რძეზე დამზადებული პროდუქტი. იგი ტრადიციულად კეთდება რძით, ნაღებით, შაქრით, კვერცხის გულითა და ათქვეფილი კვერცხის ცილებით (რაც მას ქაფიან ტექსტურას აძლევს). გამოხდილი ალკოჰოლური სასმელები, როგორებიცაა კონიაკი, რომი, ვისკი ან ბურბონი, ხშირად ეგნოგის ძირითადი ინგრედიენტია. კანადაში, ამერიკის შეერთებულ შტატებსა და ევროპის ზოგიერთ ქვეყანაში ეგნოგს ტრადიციულად მიირთმევენ საშობაო სეზონზე. მისი ერთ-ერთი ვარიაციაა ponche crema, რომელიც ვენესუელასა და ტრინიდადში მეოცე საუკუნიდან მზადდება ზამთრის პერიოდში. ეგნოგი შეიძლება სახლშიც დამზადდეს რძით, გვერცხით, შაქრითა და არომატიზატორების გამოყენებით, მას მიირთმევენ დარიჩინთან ან მუსკატთან ერთად. ეგნოგს ხშირად ცივად სვამენ, ზოგიერთ შემთხვევაში კი, განსაკუთრებით, ცივ დღეებში, ათბობენ (გლინტვეინის მსგავსად). ეგნოგი შეიძლება დაუმატონ სხვა სასმელებსაც, მაგალითად, ყავასა და ჩაის. ↑ The Modern Bartender’s Guide (1878) distinguishes „plain egg nog“, „egg milk punch“, and „milk punch“ from one another, and also includes „Baltimore egg nog“, „General Jackson egg nog“, „imperial egg nog“, and two types of „sherry cobbler egg nog“, as well as „sherry cobbler with egg“, „mulled claret with egg“, „egg sour“, and „Saratoga egg lemonade“ (also called „sea breeze“). (1878) The Modern Bartender's Guide. New York: Excelsior Publishing House.  ↑ (2007) Imbibe! From Absinthe Cocktail to Whiskey Smash, a Salute in Stories and Drinks to "Professor" Jerry Thomas, Pioneer of the American Bar. Penguin.  ↑ (1882) New and Improved Illustrated Bartender's Manual; or, How to Mix Drinks of the Present Style. New York City: Harry Johnson.