laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
1929

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 1929 1929 (ათას ცხრაას ოცდაცხრა) წელი — გრიგორიანული კალენდრის არანაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა სამშაბათი. ეს წელი არის XX საუკუნის მე-3 დეკადის მე-9 წელი. 11 თებერვალი : იტალიამ და ვატიკანმა ხელი მოაწერეს ლატერანის ხელშეკრულებას. 29 აგვისტო : დირიჟაბლმა „გრაფ ცეპელინმა“ პირველად შემოუფრინა დედამიწას. მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 1929. 3 იანვარი : სერჯო ლეონე — იტალიელი რეჟისორი (გ. 1989) 9 იანვარი  : ჰაინერ მიულერი — გერმანელი დრამატურგი, პოეტი, მწერალი, (გ. 1995) 12 იანვარი : გურამ საღარაძე — ქართველი მსახიობი (გ. 2013) 15 იანვარი : მარტინ ლუთერ კინგი — ამერიკელი საეკლესიო და საზოგადო მოღვაწე (გ. 1968) 25 იანვარი  : შოთა ადამია — ქართველი გეოლოგი და პედაგოგი. 10 თებერვალი  : ჯერი გოლდსმიტი — ამერიკელი კომპოზიტორი. (გ. 2004) 23 თებერვალი  : ალექსი II — მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქი (1990–2008) (გ. 2008) 23 თებერვალი : იან ეინასტო — ესტონელი ასტროფიზიკოსი 28 თებერვალი : ფრენკ გერი — ამერიკელი არქიტექტორი 28 თებერვალი: შოთა ლაფერაძე — ქართველი კინოპროდიუსერი. (გ. 1995) 6 მარტი  : ფაზილ ისკანდერი — აფხაზი რუსულენოვანი მწერალი (გ. 2016) 8 მარტი  : ებე კამარგუ — ბრაზილიელი ტელეწამყვანი და მსახიობი. 8 მარტი  : ნანული შევარდნაძე — ქართველი ჟურნალისტი და აქტივისტი. (გ. 2004) 9 მარტი  : მუჰამად ალ-უსაიმინი — სალაფი მუსლიმი სწავლული (გ. 2001) 12 მარტი : თენგიზ ბურჭულაძე — ქართველი მათემატიკოსი (გ. 2000) 18 მარტი : შოთა ნიშნიანიძე — ქართველი პოეტი. 23 მარტი : რაფაელ ჩიმიშკიანი — საბჭოთა ძალოსანი. 29 მარტი : გივი კარტოზია — ქართველი სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა) 1 აპრილი : კუნდერა, მილან — ჩეხი მწერალი 4 აპრილი (ზოგი ცნობით 24 აგვისტო): არაფატი, იასირ — პალესტინის პოლიტიკური ლიდერი (გ. 2004) 12 აპრილი : მაჭავარიანი, მუხრან — ქართველი პოეტი (გ. 2010) 17 აპრილი: ჯეიმზ ლასტი — გერმანელი კომპოზიტორი (გ. 2015) 4 მაისი : ჰეპბურნი, ოდრი — ბელგიელი მსახიობი (გ. 1993) 10 ივნისი : ბერძენიშვილი, მერაბ — ქართველი მოქანდაკე 1 აგვისტო : აბაშიძე, ლეილა — ქართველი მსახიობი (გ. 2018) 4 აგვისტო : არაფატი, იასირ — პალესტინის პოლიტიკური ლიდერი (გ. 2004) 22 ოქტომბერი : ლევ იაშინი — რუსი და საბჭოთა ფეხბურთელი (გ. 1990) 23 ოქტომბერი : თამაზ გამყრელიძე — ქართველი აღმოსავლეთმცოდნე-ფილოლოგი 6 ნოემბერი : იოჟეფ ბეცა — უკრაინელი და საბჭოთა ფეხბურთელი (გ. 2011) 12 ნოემბერი : მიხაილ ენდე — გერმანელი მწერალი (გ. 1995) მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 1929. 18 მარტი : ჰაქიმ-ზადე ნიაზი ჰამზა — უზბეკი მწერალი, დრამატურგი, საზოგადო მოღვაწე. 20 მარტი : ფოში, ფერდინან — ფრანგი სამხედრო მოღვაწე (დ. 1851) 15 ივლისი : ჰოფმანსტალი, ჰუგო — გერმანელი მწერალი (დ.1874) ფიზიკა : ბროი, ლუი დე ქიმია : ჰარდენი, ართურ; ოილერ-ჩელპინი, ჰანს ფონ ფიზიოლოგია და მედიცინა : ეიკმანი, ქრისტიან; ჰოპკინზი, ფრედერიკ ლიტერატურა : ტომას მანი მშვიდობა : კელოგი, ფრანკ
საქართველოს ფოტოგრაფთა ასოციაცია

საქართველოს ფოტოგრაფთა ასოციაცია — არასამთავრობო ორგანიზაცია, რომლის მიზანია საქართველოში როგორც პროფესიონალური, ასევე სამოყვარულო ფოტოგრაფიის სფეროს განვითარება. წევრობაზე დაფუძნებული ორგანიზაცია სფა (საქართველოს ფოტოგრაფთა ასოციაცია) 2008 წლის ნოემბერში დაარსდა. საქართველოში ფოტოგრაფიის კუთხით არსებული მდგომარეობის შესწავლა, მიმდინარე პროცესებისა და ტენდენციების მეთოდური კვლევა, მეთოდოლოგიის შემუშვება, ინოვაციური სტრატეგიების შემუშავება და იმპლემენტაცია. ფოტოგრაფიის ხელშეწყობის მიზნით ღონისძიებების ჩატარება. ფოტომოყვარულთათვის აუცილებელი თეორიული და პრაქტიკული ბაზის ჩამოყალიბება. ფოტომოყვარულთათვის საერთაშორისო ფოტოკონკურსებში მონაწილეობის მიღების მიზნით საინფორმაციო ბაზის ჩამოყალიბება. ქართული ფოტოხელოვნების სხვადასხვა უცხოურ შემოქმედებით კავშირებში ინტეგრაცია. ოფიციალური საიტი Facebook-ის ოფიციალური გვერდი ↑ photographers.ge
კუიტო

კუიტო (პორტ. Kuito) — ქალაქი ანგოლაში. ბიეს პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. 1975 წლამდე მას ერქვა სილვა-პორტუ. 1993—1994 და 1998—1999 წლებში ქალაქს ალყა შემოარტყეს ანგოლის სრული დამოუკიდებლობისათვის ეროვნული კავშირის მეამბოხეებმა. ამ ალყების შედეგად ბევრი შენობა-ნაგებობა დღემდე საკმაოდ დაზიანებულია. ქალაქი მდებარეობს ცენტრალური ბენგელის სარკინიგზო ხაზზე. მოსახლეობის რაოდენობა 2010 წლის მონაცემებით შეადგენს — 185 302 ადამიანს. კუიტო აშენებულია ოვიმბუნდუს ტომის მიერ 1750 წელს. მისი მმართველი იყო ბიიე, რომელიც დაქორწინდა სონგოელ ქალზე, რის შემდეგაც ორივემ ერთად ააშენეს ქალაქი. შემდგომში პორტუგალიელებმა ბიეს პროვინციას სახელი დაარქვეს ოვიმბუნდუს მმართველის გამო. ოვიმბუნდუს ტომი ჰყიდდა მეზობელი ხალხის ტყვეებს ევროპელ მონებით მოვაჭრეებზე. მოგვიანებით კუიტოს დაერქვა სილვა-პორტუ ვაჭარ ანტონიო დე სილვა-პორტოს პატივსაცემად. სილვა-პორტუს აქვს ძალადობის ხანგრძლივი ისტორია, დაწყებული აფრიკელი მონების ვაჭრობით. 1960-იან წლებში პორტუგალიელები იყენებდნენ ქალაქს, როგორც პორტუგალიის ჯარის მომზადების სასწავლო ცენტრს, რომელიც იგზავნებოდა ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში პარტიზანული აჯანყებების წინააღმდეგ საბრძოლველად. 1975 წელს ანგოლამ პორტუგალიისგან დამოუკიდებლობა გამოაცხადა. 1993 წლის 6 იანვარს სამოქალაქო ომის დროს კუიტოს ალყა შემოარტყეს უნიტას აჯანყებულებმა. ალყა გაგრძელდა 9 თვე, 30 ათას ადამიანზე მეტი დაიღუპა შიმშილისგან. მეორე ალყა მოხდა 1998 წელს, ქალაქის დასაპყრობად გამოყენებული იქნა არტილერია და ტანკები. ქალაქი მდებარეობს ზღვის დონიდან 1719 მეტრზე, ბიეს პლატოს აღმოსავლეთ ფერდობზე. ჰაერის წლის საშუალო ტემპერატურა შეადგენს 21,26 °C-ს. ყველაზე უფრო ცივი პერიოდი აღინიშნება მაისიდან აგვისტოს ჩათვლით, როდესაც თითქმის მთლიანად არ არსებობს ნალექი. ყველაზე უფრო ცხელი თვეებია — სექტემბერი და ოქტომბერი. წვიმების სეზონია ნოემბრიდან აპრილის ჩათვლით. ↑ კუიტოს სატელეფონო კოდი ↑ World Gazetteer (ინგლისური) ↑ John Marcum, «ანგოლის რევოლუცია» = «The Angolan Revolution», ტ. 1. (ინგლისური) ↑ T. Ernest Wilson, «Angola Beloved». (ინგლისური) ↑ Henry W. Nevison, «A Modern Slavery». (ინგლისური) ↑ Martin James, «ანგოლის ისტორიული ლექსიკონი» = «Historical Dictionary of Angola». (ინგლისური) ↑ ამინდის ბაზა დაარქივებული 2020-11-30 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) ↑ კუიტო, ანგოლა — კლიმატი (ინგლისური)
პონტიფექს მაქსიმუსი

პონტიფექს მაქსიმუსი (ლათ. Pontifex Maximus; სიტყვასიტყვით: „უდიადესი პონტიფი“ ან „ხიდების უდიადესი მშენებელი“) — ფონტიფიკების კოლეგიის (Collegium Pontificum) უმაღლესი ქურუმი ძველ რომში. წარმოადგენდა ყველაზე მნიშვნელოვან თანამდებობას ძველრომაულ რელიგიაში, რომლის დაკავების უფლებაც ძვ. წ. 254 წლამდე მხოლოდ პატრიციებს ჰქონდათ. თუმცაღა მკაფიოდ გამოკვეთილი რელიგიური თანამდებობა იყო, პონტიფექს მაქსიმუსობა ადრეული იმპერიის პერიოდში თანდათანობით პოლიტიზებული გახდა, რამდენადაც ავგუსტუსიდან მოყოლებული მას იმპერატორები იკავებდნენ. უკანასკნელი იმპერატორი, რომელიც მას ფლობდა იყო გრაციანე (ზეობდა 375-383 წლებში), თუმცა მან მოგვიანებით გადაწყვიტა, რომ სიტყვები „პონტიფექს მაქსიმუსი“ თავისი ტიტულისათვის მოეშორებინა. მიუხედავად იმისა, რომ რომაულ სამღვდელოებაში ყველაზე გავლენიანი თანამდებობა იყო, რომის უმაღლეს ქურუმებს (ordo sacerdotum) შორის მას მხოლოდ მეხუთე ადგილი ეკავა „რექს საკრორუმისა“ და სამი მთავარი ფლამენის შემდეგ. სიტყვა „პონტიფექსს“, მოგვიანებით, ქრისტიან ეპისკოპოსებთან დაკავშირებით იყენებდნენ, რომის ეპისკოპოსის ჩათვლით. ტიტული „პონტიფექს მაქსიმუსი“ რომის კათოლიკურმა ეკლესიამ მიანიჭა პაპს, როგორც მთავარ ეპისკოპოსს. იგი არ შედის პაპის ოფიციალურ ტიტულატურაში, თუმცა გვხვდება რენესანსისა და თანამედროვე პერიოდის პაპების შენობებზე, მონუმენტებსა და მონეტებზე. პონტიფიკები ↑ Pontifex Maximus LacusCurtius retrieved August 15, 2006 ↑ "Gratian." Encyclopædia Britannica. 2008. Encyclopædia Britannica Online. Feb 3, 2008 <http://www.britannica.com/eb/article-9037772>. ↑ Pontifex Maximus დაარქივებული 2012-01-12 საიტზე Wayback Machine. Livius.org article by Jona Lendering retrieved August 21, 2011 ↑ (January 1, 2006) A Critical History of Early Rome: From Prehistory to the First Punic War– Google Knihy. Books.google.cz. ISBN 978-0-520-24991-2. ციტირების თარიღი: 2016-09-02.  ↑ "In the matter of hierarchical nomenclature, one of the most striking instances is the adoption of the term pontifex for a bishop" (Paul Pascal: Medieval Uses of Antiquity in The Classical Journal, Vol. 61, No. 5 [Feb. 1966], pp. 193–197). ↑ Edictum Gratiani, Valentiani et Theodosii de fide catholica, 27 February 380; დაარქივებული 2012-02-08 საიტზე Wayback Machine. cf. The American Heritage Dictionary of the English Language: Fourth Edition. 2000: დაარქივებული 2009-01-09 საიტზე Wayback Machine. "Pontiff: 1a. The pope. b. A bishop. 2. A pontifex." ↑ Annuario Pontificio (Libreria Editrice Vaticana, 2012 ISBN 978-88-209-8722-0), p. 23*
მალანჟე (ქალაქი)

მალანჟე (პორტ. Malanje) — ქალაქი ანგოლაში, მალანჟეს პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. ქალაქი მალანჟე მდებარეობს ანგოლის ჩრდილოეთ ნაწილში, დაახლოებით 380 კმ-ში აღმოსავლეთით ქვეყნის დედაქალაქიდან — ლუანდიდან, ზღვის დონიდან 1155 მეტრ სიმაღლეზე. მალანჟედან 85 კმ-ში მდებარეობს ჩანჩქერი კალანდულა (წყლის ვარდნის სიმაღლე — 105 მეტრი), რომელიც რეგიონის ერთ-ერთი მთავარი ღირსშესანიშნაობაა. კლიმატი ქალაქის შემოგარენში რბილია; წლის განმავლობაში ჰაერის ტემპერატურა მერყეობს 20 °C-სა და 24 °C-ს შორის, ყოველწლიურად აქ მოდის დაახლოებით 900 მმ ნალექი. ქალაქ მალანჟეს შემოგარენი იდეალურია ისეთი სასოფლო-სამეურნეო პროდუქციის მოსაყვანად, როგორებიცაა: ბამბა, ყავა, ხილი, სიმინდი. ქალაქი მალანჟე დააარსეს პორტუგალიელმა გადმოსახლებულებმა XIX საუკუნეში. 1885 წელს აშენდა რკინიგზა, რომელმაც ქალაქი დააკავშირა ანგოლის მთავარ ქალაქთან და საოკეანო პორტთან — ლუანდასთან. 1970 წელს პორტუგალიელმა მალანჟესთან ახლოს გახსნეს კანგანდალას ეროვნული პარკი. კოლონიზატორებმა ქალაქში ასევე ააშენეს აეროპორტი, საავადმყოფოები, კინოთეატრები და სხვა. 1975 წელს ანგოლისათვის დამოუკიდებლობის მინიჭების შემდეგ ათეულწლობით მიმდინარე სამოქალაქო ომმა მალანჟეში და მის შემოგარენში გამოიწვია სამეურნეო საქმიანობის დაცემა. მოსახლეობის რაოდენობა 2010 წლის მონაცემებით შეადგენს — 161 059 ადამიანს. ქალაქში არსებობს აეროპორტი, რომელიც იღებს რეგულარულ რეისებს ლუანდიდან. მალანჟე-ლუანდის რკინიგზას მრავალი დივერსიების გამო ესაჭიროება მთლიანი რეკონსტრუქცია. ↑ Malanje, Angola Page. Falling Rain Genomics ↑ World Gazetteer (ინგლისური)
ლობიტუ

ლობიტუ (პორტ. Lobito) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ანგოლაში, ბენგელის პროვინციაში. მდებარეობს ატლანტის ოკეანის სანაპიროზე, კატუმბელის ესტუარის ჩრდილოეთით, დაახლოებით 35 კმ-ში პროვინციის ადმინისტრაციულ ცენტრ — ქალაქ ბენგელიდან. ქალაქის საშუალო სიმაღლე ზღვის დონიდან შეადგენს 17 მეტრს. ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობა 2010 წლის მონაცემებით შეადგენს — 149 249 ადამიანს; მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 2014 წლის აღწერით — 324 050 ადამიანს. მდინარე კატუმბელაზე ხიდის აშენების შემდეგ ლობიტუ შეერწყა ქალაქ ბენგელას ერთ მეგაპოლისად, მოსახლეობით თითქმის 1 მილიონი ადამიანი. ის ითვლება ერთ-ერთ ყველაზე უფრო სწრაფად განვითარებად ქალაქად სამხრეთ აფრიკაში. ქალაქი დაარსდა 1843 წელს პორტუგალიის კოლონიალური სამფლობელო პორტუგალიის დასავლეთი აფრიკის ტერიტორიაზე. ქალაქი ბენგელის სარკინიგზო ხაზის, რომელიც აკავშირებს ატლანტის ოკეანის სანაპიროს კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის სამხრეთთან, ბოლო პუნქტია. იგი მსხვილი საზღვაო პორტია. ↑ Lobito, Angola Page. Falling Rain Genomics ↑ Census 2014 დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. , preliminary results
ირინე იმერლიშვილი

ირინე იმერლიშვილი (დ. 29 იანვარი, 1971) — ქართველი ბიოლოგი, თანამდებობის პირი, იურისტი, პოლიტიკოსი, საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს მოსამართლე 2016 წლის 24 ოქტომბრიდან, საქართველოს ეროვნული უშიშროების საბჭოს მდივანი 2013-2016 წლებში. საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრი. დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიოლოგიის იურიდიული და ჟურნალისტიკის ფაკულტეტები, 1994 წელს — ასპირანტურა, ხოლო 2019 წელს — დოქტურანტურა. 1988 წელს იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის პეტრე მელიქიშვილის სახელობის ფიზიკისა და ორგანული ქიმიის ინსტიტუტის პრეპარატორი. 1988-1989 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში იყო მიკრობიოლოგიისა და ვირუსოლოგიის ლაბორანტი. 1994-1995 წლებში — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკოლოგიის ფაკულტეტის ლაბორანტი. 1993-1996 წლებში — საქართველოს პარლამენტის გარემოს დაცვისა და ბუნებრივი რესურსების კომისიის საქმისმწარმოებელი. 1996-1997 წლებში მუშაობდა საქართველოს პარლამენტის საორგანიზაციო დეპარტამენტში. იყო სხდომების მომზადებისა და უზრუნველყოფის სამმართველოს უფროსი. 1997-1998 წლებში საქართველოს პარლამენტის საორგანიზაციო დეპარტამენტის დარბაზის სამსახურის უფროსი; 1999-2000 წლებში საქართველოს პარლამენტის საორგანიზაციო დეპარტამენტის უფროსი. 2000 წელს გახდა საქართველოს პარლამენტის აპარატის უფროსის მოადგილე, საკანონმდებლო საქმიანობის საკითხებში. 2000-2003 წლებში საქართველოს იუსტიციის მინისტრის მოადგილე. 2006-2012 წლებში საქართველოს რესპუბლიკური პარტია-რეგიონული სამსახურის უფროსი. 2012-2013 წლებში მ.პ.გ. „ქართული ოცნება - დემოკრატიული საქართველო“, პოლიტიკური საბჭოს წევრი, პოლიტიკური საბჭოს მდივანი. 2012-2013 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“, საპროცედურო საკითხთა დაწესების კომიტეტის თავმჯდომარე. 2013 წელს გახდა საქართველოს პრეზიდენტის თანაშემწე ეროვნული უშიშროების საკითხებში, უშიშროების საბჭოს მდივანი. ირინე იმერლიშვილი ფლობს ინგლისურ და რუსულ ენებს. ჰყავს მეუღლე და ორი შვილი ირინე იმერლიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ირინე იმერლიშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ნუგზარ საჯაია

ნუგზარ საჯაია (დ. 25 დეკემბერი, 1941, სოფ. ჯვარი, წალენჯიხის რაიონი, საქართველოს სსრ, — გ. 25 თებერვალი, 2002, თბილისი, საქართველო) — ეროვნული უშიშროების საბჭოს მდივანი 1996–2002 წლებში. 1963 წელს დაამთავრა თბილისის სულხან-საბა ორბელიანის სახელობის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტი ფიზიკის ფაკულტეტი. 1963-1964 წლებში იყო ქ. თბილისის 71-ე სკოლის ფიზიკის მასწავლებელი, 1970-1979 წლებში — კომუნისტური პარტიის თბილისის საქალაქო კომიტეტის ინსტრუქტორი, მცხეთის რაიკომის მეორე მდივანი, კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის განყოფილების ინსპექტორი, კომპარტიის ჩხოროწყუს რაიკომის პირველი მდივანი, ფოთის საქალაქო კომიტეტის პირველი მდივანი; 1979-1989 წლებში — კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის ადმინისტრაციული ორგანოების განყოფილების გამგე, სახალხო კონტროლის კომიტეტის თავმჯდომარე; კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის ბიუროს წევრი, საქართველოს სსრ მეცხრე მოწვევის უმაღლესი საბჭის დეპუტატი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრი საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს ერთიანი კომუნისტური პარტიიდან“. იყო მრეწველობის, ენერგეტიკის, მშენებლობის, ტრანსპორტისა და კავშირგაბმულობის მუდმივმოქმედი კომისიის წევრი. ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი). 1993 წელს გახდა საქართველოს თავდაცვის ფონდის თავმჯდომარის მოადგილე; 1993 წელს — საქართველოს სახელმწიფო მეთაურის აპარატის მთავარი სახელმწიფო მრჩეველი, უშიშროებისა და სამართალდამცავ ორგანოებთან ურთიერთობის სამსახურის ხელმძღვანელი; 1996 წელს — პრეზიდენტის თანაშემწე ეროვნული უშიშროების საკითხებში — ეროვნული უშიშროების საბჭოს მდივანი. მინიჭებული ჰქონდა გენერალ-ლეიტენანტის წოდება. 2002 წელს ტრაგიკულად დაიღუპა საქართველოს ეროვნული უშიშროების საბჭოს მდივნად მუშაობის პერიოდში. თბილისში არსებობს მისი სახელობის ქუჩა. ნუგზარ საჯაია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ნუგზარ საჯაია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
ბენგელა (ქალაქი)

ბენგელა (მთლიანი დასახელება სან-ფელიპე-დე-ბენგელა (პორტ. São Felipe de Benguela)) — ქალაქი ანგოლაში, ბენგელის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. მოსახლეობის რაოდენობა 2010 წლის მონაცემებით შეადგენს — 134 523 ადამიანს. ქალაქი ბენგელა მდებარეობს ანგოლის დასავლეთში, ატლანტის ოკეანის სანაპიროზე, ქვეყნის დედაქალაქ ლუანდიდან 430 კმ-ით სამხრეთში და პორტ ლობიტუდან 55 კმ-ით სამხრეთში. ბენგელა 1617 წელს დააარსეს პორტუგალიელმა ზღვაოსნებმა და ხანგრძლივი დროის განმავლობაში წარმოადგენდა მთავარ სავაჭრო პუნქტს, რომელიც დაკავშირებული იყო ცენტრალური აფრიკის სიღრმისეულ რაიონებთან — მონებით ვაჭრობის ცენტრთან, საიდანაც მონები ბენგელიდან გაჰყავდათ ბრაზილიაში, ლუიზიანაში და კუბაში. ამ ეპოქიდან ქალაქში შემორჩა სან-ფელიპეს და სან-ანტონიუს ტაძრები, ასევე ჰოსპიტალი და ციხე-სიმაგრე. ანგოლის მიერ დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ, სამოქალაქო ომის დროს (1975—2002 წლები), ბენგელის სარკინიგზო ხაზი 20 წელზე მეტი არ ფუნქციონირებდა. 2014 წელს ჩინეთის კრედიტებით და ჩინელი სპეციალისტების ძალებით დაიწყო მისი რეაბილიტაცია. ქალაქი ბენგელა ქვეყნის სატვირთო პორტია. ლობიტუდან და ბენგელიდან აღმოსავლეთისკენ, აფრიკის კონტინენტის სიღრმეში, კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის, ზამბიის, ზიმბაბვეს გავლით, ინდოეთის ოკეანის სანაპიროსკენ, მოზამბიკის პორტ ბეირასთან მიემართება ტრანსაფრიკული ბენგელის სარკინიგზო ხაზი, რომელიც ერთმანეთთან ორ ოკეანეს აერთებს. ბენგელა არა მარტო მსხვილი სარკინიგზო კვანძია — აქ ასევე მოქმედებს აეროპორტი და საზღვაო პორტი (არასატვირთო). ↑ Fas
ფერმა ხეებს შორის

ფერმა ხეეებს შორის — ნიდერლანდელი პოსტიმპრესიონისტი მხატვრის, ვინსენტ ვან გოგის ნახატი. შესრულებული ზეთის საღებავებით, ტილოზე, 1883 წლის სექტემბერში. ნამუშევარი ინახება პორჩინსკის გალერეაში. ↑ Walther, Ingo F.; Metzger, Rainer (2012) Vincent van Gogh:The Complete Paintings. Köln: Taschen, გვ. 29. ISBN 978-3822896433.
ყვავილის მინდვრები

ყვავილის მინდვრები — ნიდერლანდელი პოსტიმპრესიონისტი მხატვრის, ვინსენტ ვან გოგის ნახატი. შესრულებული 1883 წელს, ზეთის საღებავებით ტილოზე. ყვავილის მინდვრები იყო ბაღების პირველი ნახატი, რომელიც ვინსენტ ვან გოგმა დახატა. მართკუთხა მიწის ლურჯ, ყვითელ, ვარდისფერ და წითელ მწკრივებში ნისენტმა აღმოაჩინა საკუთარი ინტერესი პერსპექტივის მიმართ. დაბალი პოზიცია ქმნის მინდვრის პანორამულ ხედს რომელზეც განლაგებულია გაზაფხულის ხასხასა ყვავილები. ეს ნახატი ვან გოგმა ჰააგაში ყოფნის მეორე წელს შექმნა. Flower Beds in Holland, National Gallery of Art, Washington, DC ↑ https://www.nga.gov/content/ngaweb/Collection/art-object-page.61371.html ↑ Fell, D (2001). Van Gogh's Gardens. United Kingdom: Simon & Schuster, გვ. 14. ISBN 0-7432-0233-3.  ↑ Mancoff, D (1999). Van Gogh's Fields and Flowers. London: Frances Lincoln Limited, გვ. 78. ISBN 0-8118-2569-8.
უიჟე (ქალაქი)

უიჟე (პორტ. Uíge) — ქალაქი ანგოლაში, უიჟეს პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. ქალაქი დააარსეს პორტუგალიელმა კოლონიზატორებმა; 1955—1975 წლებში მას ერქვა კარმონა. მოსახლეობის რაოდენობა 2010 წლის მონაცემებით შეადგენს — 119 815 ადამიანს. დასახლება დაარსდა 1946 წელს. 1955 წელს მას დაერქვა კარმონა — 1928—1951 წლებში პორტუგალიის პრეზიდენტის — ანტონიუ ოსკარ დი ფრაგოზუ კარმონას პატივსაცემად. დასახლება საკმაოდ სწრაფად იზრდებოდა და 1950-იანი წლების შუა პერიოდში გადაიქცა ანგოლის ყავის მრეწველობის მსხვილ ცენტრად. 1956 წელს კარმონამ მიიღო ქალაქის სტატუსი. ანგოლის დამოუკიდებლობისათვის ომის პერიოდში კარმონაში და მის შემოგარენში მიმდინარეობდა შეჯახებები პორტუგალიის კოლონიალურ არმიასა და სამიდან ერთ-ერთი ანტიკოლონიალური პარტიზანული მოძრაობის — FNLA-ს რაზმებს შორის. 1974—1975 წლებში კარმონა იყო FNLA-ს პოლიტიკური ცენტრი. 1975 წლის 11 ნოემბერს აქ გამოქვეყნდა ანგოლის «დამოუკიდებლობის ალტერნატიული დეკლარაცია» — ლუანდაში ანგოლის განთავისუფლების სახალხო მოძრაობის (MPLA) კონტროლ ქვეშ გამოცხადებული დამოუკიდებლობის საწინააღმდეგოდ. 1975/1976 წლების ზამთარში კარმონა და მისი შემოგარენი გახდა სამოქალაქო ომის არენა MPLA-სა და FNLA-ს დაჯგუფებებს შორის. 1976 წლის 6 იანვარს ქალაქი გადავიდა MPLA-ს ხელისუფლების კონტროლ ქვეშ და როგორც ადმინისტრაციული ცენტრი სახელად დაერქვა უიჟე — პროვინციის სახელწოდების გამო. 2004 წლის ბოლოდან 2005 წლის შუა პერიოდამდე ქალაქი გახდა რეგიონის ნაწილი, რომელიც მოიცვა ჰემორაგიკული ციებ-ცხელების ეპიდემიამ. ქალაქი უიჟე მდებარეობს ზღვის დონიდან 859 მეტრზე. ჰაერის წლის საშუალო ტემპერატურა შეადგენს — 23,7 °С-ს. ნალექების წლიური ჯამია — 1582 მმ. ყველაზე უფრო დიდი რაოდენობა მოდის ნოემბრიდან დეკემბრის ჩათვლით და მარტიდან აპრილის ჩათვლით, ყველაზე უფრო ნაკლები — ივნისიდან აგვისტოს ჩათვლით. ქარის წლის საშუალო სიჩქარეა — 4,2 მ/წმ. ↑ ქალაქი უიჟე — მოსახლეობა. World Gazetteer. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-07-23. ციტირების თარიღი: 2011-03-09. ↑ ქალაქი უიჟე. Tiptop Globe. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-07-23. ციტირების თარიღი: 2011-03-09. ↑ 3.0 3.1 3.2 უიჟე, ანგოლა — კლიმატი. Gaisma. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-07-23. ციტირების თარიღი: 2011-03-09.
ნამიბე (ქალაქი)

ნამიბე (პორტ. Namibe), წინა სახელწოდება — მოსამედიში (პორტ. Moçâmedes) — ქალაქი ანგოლაში, ნამიბეს პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. ქალაქი ნამიბე მდებარეობს ანგოლის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, მის ატლანტის ოკეანის სანაპიროზე. ქალაქის საშუალო სიმაღლე ზღვის დონიდან შეადგენს 44 მეტრს. მოსახლეობის რაოდენობა 2010 წლის მონაცემებით შეადგენს — 92 609 ადამიანს. ნამიბეს პროვინციის ერთ-ერთი მთავარი ღირსშესანიშნაობაა უდაბნოს რელიქტური მცენარე — ველვიჩია. ქალაქის კლიმატი — შედარებით გრილი და მშრალია. ნალექების წლიური ნორმა მთლიანობაში შეადგენს 60 მმ-ს. ქალაქი დააარსეს პორტუგალიელებმა 1840 წელს. 1985 წლამდე მას ერქვამოსამედიში. სამოქალაქო ომის წლებში ნამიბეს პროვინციის შიდა რაიონებს აკონტროლებდა უნიტას რაზმები, მაშინ როდესაც ქალაქი ნამიბე და პროვინციის სანაპირო იმყოფებოდა სამთავრობო ჯარების ხელში. 1981—1985 წლებში ნამიბეს პროვინცია განიცდიდა სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის რეგულარული ჯარების თავდასხმებს, რომლებსაც წინააღმდეგობას უწევდა ანგოლის ჯარი საბჭოთა და კუბის სამხედრო დახმარებით. ნამიბე ქვეყნის სიდიდით მესამე საოკეანო პორტია, ლუანდის და ლობიტუს პორტების შემდეგ. ნამიბე ქალაქ მენონგესთან მოსამედიშის სარკინიგზო ხაზითაა დაკავშირებული, რომლის სიგრძე შეადგენს 907 კმ-ს. ამ სარკინიგზო მონაკვეთის ლიანდაგის სიგანე შეადგენს 1067 მმ-ს, თუმცა თავიდან მას აშენებდნენ, როგორც ვიწროლიანდაგიანს, ლიანდაგის სიგანით 600 მმ. ნამიბეს აეროპორტი მდებარეობს ქალაქიდან 7 კმ-ით სამხრეთით. იური გაგარინის სახელობის ძველი აეროპორტი მდებარეობს ქალაქ ნამიბეს ცენტრიდან 1,7 კმ-ში. ↑ Namibe, Angola Page. Falling Rain Genomics
წისქვილი ჰააგასთან ახლოს

წისქვილი ჰააგასთან ახლოს — ნიდერლანდელი პოსტიმპრესიონისტი მხატვრის, ვინსენტ ვან გოგის ნახატი. შესრულებული აკვარელის საღებავებით. წინათ ითვლებოდა, რომ ნახატის შესრულების თარიღი 1881 წელია, თუმცა ისტორიკოსთა ბოლო დასკვნით ის მომდევნო, 1882 წლის ზაფხულშია შესრულებული. ნახატი შესრულებულია ეტენის მუნიციპალიტეტში, სადაც ის 1881 წლის ოქტომბერში ჩავიდა. ნახტი არაა მოხსენიებული წყაროებსა თუ ლიტერატურაში, ამიტომ მასზე ინფორმაცია ნაკლებად მოიპოვება, მაგრამ ნათელია, რომ ნახატი, რომელიც უნიკალურია იმით, რომ შესრულებულია აკვარელის საღებავებით დახატულია 1882 წლის ზაფხულში, მანამ, სანამ ვინსენტი ჰააგაში გაემგზავრებოდა. წისქვილი (ნიდერლ. Laakmolen), რომელიც ნახატზეა გამოსახული, მდებარეობდა რეისვეიკში (52°4′4.16″N 4°19′56.98″E), სოფელში ჰააგასთან ახლოს. აკვარელით შესრულებული ნამუშევარი £2 322 500-ად გაიყიდა ლონდონში, 2015 წლის ივნისში. ↑ 1.0 1.1 Sale 10334 Lot 14. Christie's. ↑ Op de Coul, 1990
ირვინგ სტოუნი

ირვინგ სტოუნი (ინგლ. Irving Stone; დ. 14 ივლისი, 1903, სან-ფრანცისკო, კალიფორნია — გ. 26 აგვისტო, 1989, ლოს-ანჯელესი) — ამერიკელი მწერალი, უმეტესად ცნობილი თავისი ბიოგრაფიული რომანებით აღიარებული ხელოვანების შესახებ, პოლიტიკოსი და ინტელექტუალი. მწერალს აღიარება მოუტანა ბიოგრაფიულმა რომანმა — „წყურვილი სიცოცხლისა“, რომელიც ვინსენტ ვან გოგის ცხოვრებას ასახავს და რომანმა „აგონია და ექსტაზი“, რომელშიც მიქელანჯელოს ცხოვრებას აღწერს. წყურვილი სიცოცხლისა - ბიოგრაფიული რომანი ვინსენტ ვან გოგის შესახებ (1934) მეზღვაური უნგირზე - ჯეკ ლონდონის ბიოგრაფია (1938) უკვდავი ცოლი - ისტორიული რომანი ჯესი ბენტონ ფრემონტის შესახებ (1944) მოწინააღმდეგე სახლში - ისტორიული რომანი იუჯინ დებსისა და მისი ცოლის, ქეითის, შესახებ (1947) მგზნებარე მოგზაურობა - ისტორიული რომანი ამერიკელი მხატვრის, ჯონ ნობელის, შესახებ (1950) სიყვარული მარადიულია - ისტორიული რომანი აბრაამ ლინკოლნისა და მერი ლინკოლნის ქორწინების შესახებ (1954) აგონია და ექსტაზი - ისტორიული რომანი მიქელანჯელო ბუონაროტის ცხოვრების შესახებ (1961) ↑ 1.0 1.1 Person Profile // კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა — 1990. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q37312"></a> ↑ Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 3.0 3.1 Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ 4.0 4.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 5.0 5.1 ბროდვეის ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა — 2000. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q31964"></a> ↑ 6.0 6.1 ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ 7.0 7.1 Munzinger Personen <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107343683"></a> ↑ Стоун Ирвинг // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ 9.0 9.1 The Fine Art Archive — 2003. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q10855166"></a> ↑ LIBRIS — 2012. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1798125"></a>