laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
წითელოური

წითელოური — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში რაჭა-ლეჩხუმიდან. სახელწოდება შერქმეული აქვს მტევნის შეფერილობის გამო. უძველესი დროიდან ლეჩხუმში ყოფილა გავრცელებული. ამჟამად მცირე ნარგავებია სოფელ ჩხუტულში. ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მრგვალი ან ოდნავ ოვალური, სამნაკვთიანი, სუსტად დანაკვთული, თითქმის მთლიანი. ფოთლის ქვედა მხარე თითქმის შიშველია ან ძალიან თხელი აბლა-ბუდისებრი შებუსვით. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, კონუსური ან ცილინდრულ-კონუსური, იშვიათად ცილინდრული ფორმის, კუმსი ან საშუალო სიკუმსის, ფრთიანი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მრგვალი. მუქი ვარდისფერი ან მუქი წითელი. კანი თხელი აქვს, ნაკლებად მკვრივი, ცვილისებრი ფიფქით ოდნავ დაფარული. რბილობი ძალიან წვნიანია, წვენი — შეუფერავი. წითელოური საშუალო ზრდა-განვითარებისა და მაღალმოსავლიანია. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 160 დღეა. სრულ სიმწიფეში სექტემბრის ბოლოს, ოქტომბრის დასაწყისში შედის. მტევნის წონა 120-150 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა კი 7.0-9.0 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 17.5-18%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 7.0-9.0 გ/ლ-ს. გამოიყენება ხალისიანი და დაბალალკოჰოლური სუფრის ვარდისფერი მშრალი ღვინის დასამზადებლად. უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 475-476 გაზ. „ჩვენი სოფელი“, №6 (56), 1 სექტემბერი 2020, გვ. 11.
ოქროულა

ოქროულა — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი სასუფრე ვაზის ჯიში კახეთიდან. სახელწოდება მიღებული აქვს მოზრდილი ყლორტების ფერის გამო, რომლებსაც ოქროსფერი გადაჰკრავს. საკმაოდ ძველი ჯიშია. იგი ძალიან ახლოს დგას აღმოსავლეთ საქართველოს ვაზის ჯიშებთან, განსაკუთრებით ჩინურთან. ოქროულა მცირე მინარევის სახით გავრცელებულია გურჯაანის, თელავის, სიღნაღისა და საგარეჯოს ვენახებში. ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომის და მომრგვალოა, ოდნავ შებრუნებულ-ოვალური ფორმის, სამ-ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე შიშველია ან დაფარულია თხელი ჯაგრისებრი შებუსვით. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, კონუსური ან ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, გვხვდება მხრიანი მტევნებიც. საშუალო სიკუმსის, ზოგჯერ თხელი ან კუმსია. მარცვალი საშუალო და საშუალოზე დიდი ზომისაა, მომრგვალო, ხანდახან ოდნავ ოვალური, მოქარვისფრო-მოყვითალო ელფერით. კანი საკმაოდ თხელი და მკვრივია. რბილობი საშუალო სიმკვრივისაა, მდნარი, სასიამოვნო ჰარმონიული გემოთი. ოქროულა საშუალო ზრდისაა. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე საშუალოდ 155 დღეა. სრულ სიმწიფეში სექტემბრის ბოლოს შედის. მტევნის წონა 100-დან 400 გრამამდეა, საჰექტარო მოსავლიანობა კი 7.0-8.0 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 18-20%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 5-8 გ/ლ-ს. გამოიყენება სასუფრე ყურძნად. აქვს სასიამოვნო, ჰარმონიული გემო და სუსტად გამოხატული ჯიშური არომატი, მაგრამ ცუდად ინახება და ვერ იტანს ტრანსპორტირებას. მისგან ხარისხიანი ყურძნის წვენი მზადდება. უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 288-289 გაზ. „ჩვენი სოფელი“, №6 (56), 1 სექტემბერი 2020, გვ. 11.
აგუნა (ვაზის ჯიში)

აგუნა („აგუნა“ — მევენახეობა-მეღვინეობის ქართული წარმართული ღვთაება), ნაცრისფერი მუსკატი — ქართული თეთრყურძნიანი სელექციური სასუფრე ვაზის ჯიში. გამოყვანილია საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის მევენახეობის კათედრაზე. ავტორები მაქსიმე რამიშვილი და რევაზ რამიშვილი. მშობელ წყვილებად გამოყენებულია ჰამბურგის მუსკატი და განჯური. ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომის და განივოვალური ფორმისაა. ფოთლის ფირფიტის ქვედა მხარე ძარღვების გასწვრივ უმნიშვნელოდაა შებუსული. ფოთოლი სამ-ხუთნაკვთიანია, ყვავილი — ორსქესიანი. მტევანი საშუალო ან საშუალოზე დიდი ზომისაა, ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, საშუალო სიკუმსის. მარცვალი მსხვილი და ოვალური ფორმის აქვს. კანი საშუალო სისქის. რბილობი მკვრივი და კარგად გამოხატული სასიამოვნო მუსკატური გემოთი. სრულ სიმწიფეს ოქტომბრის პირველ ნახევარში შედის. ვაზი ძლიერი ზრდისა და უხვმოსავლიანია. მტევნის საშუალო წონა 250 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა — 13.2 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 19.2%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 9 გ/ლ-ს. ყურძნის ორგანოლეპტიკური მაჩვენებლებით, აგუნა მაღალხარისხიანი სასუფრე ჯიშია. ასეთივე წარმატებით გამოდგება საღვინედაც. უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 541 გაზ. „ჩვენი სოფელი“, №6 (56), 1 სექტემბერი 2020, გვ. 11.
დაღესტნის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტი

დაღესტნის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტი — მახაჩყალაში უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება, რომელიც ამზადებს სპეციალისტებს მედიცინისა და ფარმაცევტულ სფეროში. უნივერსიტეტში 5 ათასზე მეტი სტუდენტი სწავლობს, მათ შორის 240-ზე მეტი უცხო ქვეყნის მოქალაქე მსოფლიოს 28 ქვეყნიდან. უნივერსიტეტი დაარსდა 1932 წელს, როგორც დაღესტნის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი, თავდაპირველად მასში მხოლოდ ერთი სამედიცინო ფაკულტეტი შედიოდა. დაღესტნის სამედიცინო ინსტიტუტის პირველ დირექტორად დაინიშნა მუსლიმი იუსუპოვიჩ ნახიბაშევი, ადამიანი, რომელიც ჩვეულებრივი ექთანიდან დაღესტნის ჯანმრთელობის სახალხო კომისარი გახდა. 1964 წელს გაიხსნა ზოგადი მედიცინის ფაკულტეტის განყოფილება, 1965 წელს - სტომატოლოგიური ფაკულტეტი, 1969 წელს - პედიატრიული ფაკულტეტი, 1974 წელს - მოსამზადებელი განყოფილება, 1983 წელს - ექიმთა კვალიფიკაციის ამაღლების ფაკულტეტი, 1986 წელს - მოსამზადებელი ფაკულტეტი უცხო ქვეყნის მოქალაქეებისთვის, 1987 წელს - უცხო ქვეყნის მოქალაქეებთან მუშაობის ფაკულტეტი 1991 წელს - ცენტრალური სამეცნიერო ლაბორატორია, 1994 წელს შეიქმნა სადოქტორო და სამაგისტრო ნაშრომების დაცვის სპეციალური საბჭო . 1976 წელს ინსტიტუტი გახდა პირველი კატეგორიის უმაღლესი სასწავლებელი. 1982 წელს უნივერსიტეტს მიენიჭა ხალხთა მეგობრობის ორდენი . 1995 წელს რუსეთის ფედერაციის სამედიცინო უნივერსიტეტების სარეიტინგო შეფასების შედეგების მიხედვით, დაღესტნის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტს სახელად აკადემია ეწოდა, ხოლო 2016 წელს - უნივერსიტეტის სტატუსი. აღსანიშნავია, რომ დღემდე აღნშნული უნივერსიტეტი დაამთავრა 27 ათასზე მეტმა ექიმმა . უნივერსიტეტში 700 – ზე მეტი პედაგოგია, მათ შორის 116 მეცნიერებათა დოქტორი და 66 პროფესორი, მეცნიერებათა 418 კანდიდატი და 179 ასოცირებული პროფესორი . დაღესტნის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტში მოქმედებს 5 ფაკულტეტი და 75 განყოფილება, ესენია: სამკურნალო პედიატრიული სტომატოლოგიური სამედიცინო და პროფილაქტიკური ფარმაცევტული ასევე: მთის ტერიტორიების ადამიანის ეკოლოგიის კვლევითი ინსტიტუტი, საკონსულტაციო და დიაგნოსტიკური პოლიკლინიკა, სამედიცინო კოლეჯი, უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულთა დასაქმების ცენტრი, ინფორმაციისა და გამოთვლის დეპარტამენტი, ტექნიკური დახმარების ცენტრი, ანალიტიკური დეპარტამენტი, ინტერნეტ ცენტრი, სამეცნიერო სამედიცინო ბიბლიოთეკა, სპორტული კომპლექსი და ასევე საგამომცემლო და ბეჭდვითი ცენტრი. ბოლო წლების პროგრესული განვითარების პროცესში უნივერსიტეტი გახდა დიდი სასწავლო და სამედიცინო ცენტრი, რომელშიც შედის 8 ფაკულტეტი, რომელსაც აქვს ფუნდამენტური და პარაკლინიკური დისციპლინების საკმაოდ ძლიერი საკუთარი ბაზა. Официальный сайт ДГМУ ↑ Университет врачебного искусства. Dagpravda.ru (2017-10-17). ციტირების თარიღი: 2019-05-19. ↑ name="автоссылка2">Архивированная копия. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-08-03. ციტირების თარიღი: 2017-08-02. ↑ Архивированная копия. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-01-21. ციტირების თარიღი: 2017-01-15. ↑ Дагестанский государственный медицинский университет. . Контингент преподавателей. www.edu.ru. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-08-29. ციტირების თარიღი: 2019-05-19.
დაღესტნის სახელმწიფო აგრარული უნივერსიტეტი

დაღესტნის სახელმწიფო აგრარული უნივერსიტეტი — უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება მახაჩყალაში. უნივერსიტეტი დაარსდა 1932 წელს . პედაგოგიური პერსონალი 252 მასწავლებელს ითვლის, საიდანაც 35 მეცნიერების დოქტორია. უნივერსიტეტში 4 ათასზე მეტი სტუდენტი სწავლობს. უნივერსიტეტი შეიქმნა სახალხო კომისართა საბჭოს 1932 წლის 29 ივნისის განკარგულების შესაბამისად, როგორც დაღესტნის ხილისა და ყურძნის ინსტიტუტი. 1934 წელს დაერქვა დაღესტნის სოფლის მეურნეობის ინსტიტუტი. 1943 წელს იგი აზერბაიჯანიდან მახაჩკალაში ხელახლა გადმოიყვანეს. 1994 წელს ინსტიტუტი გადაკეთდა უმაღლესი პროფესიული განათლების ფედერალურ ინსტიტუტად, კერძოდ - დაღესტნის სახელმწიფო სოფლის მეურნეობის აკადემიად. 2010 წელს უნივერსიტეტს ეწოდა მაგომედ ჟამბულატოვის სახელი. 2012 წლის 10 თებერვალს, მეცნიერებასა და განათლების სფეროში ზედამხედველობის ფედერალური სამსახურის ბრძანებით, აღნიშნულ აკადემიას მიენიჭა უნივერსიტეტის სტატუსი. ამ დროისთვის უნივერსიტეტს აქვს 7 სრული ფაკულტეტი და ერთი ნახევარ განაკვეთზე სწავლა, ასევე 29 დეპარტამენტი, ესენია: ტექნოლოგიური ფაკულტეტი; ბიოტექნოლოგიის ფაკულტეტი; ვეტერინარული მედიცინის ფაკულტეტი; ეკონომიკის ფაკულტეტი; საინჟინრო ფაკულტეტი; ავტომობილებისა და საავტომობილო მრეწველობის ფაკულტეტი; აგროეკოლოგიის ფაკულტეტი; დისტანციური სწავლების ფაკულტეტი. უნივერსიტეტის მეცნიერები საყოველთაოდ არიან ცნობილნი ქვეყნის სამეცნიერო და საზოგადოებრივ წრეებში. მათგან 100-ზე მეტი დაჯილდოებულია სამთავრობო ჯილდოებით და ასევე აქვთ საპატიო წოდებები „დამსახურებული მეცნიერები“, რუსეთის ფედერაციისა „სოფლის მეურნეობის დამსახურებული მუშაკები“, არიან ასევე აკადემიკოსები და სხვადასხვა აკადემიის წევრები. უნივერსიტეტს აქვს საკმარისი სავარჯიშო სივრცე და თანამედროვე ლაბორატორიული აღჭურვილობა სტუდენტების მაღალი ხარისხის სწავლებისთვის, რამაც შესაძლებელი გახადა ხუთდღიან სასწავლო კვირაზე გადასვლა 1 ცვლაში. აღნიშნული უნივერსიტეტის 500-ზე მეტი კურსდამთავრებული გახდა სოციალისტური შრომის გმირი, დაღესტნის რესპუბლიკისა და რუსეთის ფედერაციის მეცნიერების, სოფლის მეურნეობის დამსახურებული მუშაკები, გამომგონებლები, სხვადასხვა რესპუბლიკური და რუსეთის სამინისტროების, დეპარტამენტებისა და ორგანიზაციების ხელმძღვანელები. უნდა აღინიშნო, რომ ზოგიერთი მათგანი დაჯილდოებული ღირსების ორდენებით და მედლებით. აკადემიის კურსდამთავრებულთა შორის: სახელმწიფო საბჭოს საპატიო თავმჯდომარე მაგომედოვი და დაღესტნის რესპუბლიკის საანგარიშო პალატის თავმჯდომარე შიხსაიდოვი არიან. უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები ნაყოფიერად მუშაობენ სოფლის მეურნეობის წარმოებაში არა მხოლოდ დაღესტანში, არამედ მის საზღვრებს მიღმაც: ჩრდილოეთ კავკასიის ფედერალური ოლქის რესპუბლიკებში: ასტრახანში, სმოლენსკში, ორიოლი, ტულაში, ტვერში, კურსკში, ლიპეცკში, ნოვოსიბირსკში და სხვა რეგიონებში. ასევე სხვა ქვეყნებში: აზერბაიჯანში, საქართველოში, ბელარუსში, უკრაინასა და შუა აზიის ქვეყნებში. Официальный сайт ДагГАУ ↑ Дагестанская государственная сельскохозяйственная академия. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-12-25. ციტირების თარიღი: 2011-02-13.
დაღესტნის ეროვნული ეკონომიკის სახელმწიფო უნივერსიტეტი

დაღესტნის ეროვნული ეკონომიკის სახელმწიფო უნივერსიტეტი — დაღესტნის უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება, რომელიც ამზადებს სპეციალისტებს ეროვნული ეკონომიკის სხვადასხვა დარგებისთვის. უნივერსიტეტში 10 ფაკულტეტზე 10 ათასზე მეტი ადამიანი სწავლობს. მასწავლებელთა პერსონალი 850 კაცზე მეტია, რომელთაგან 42 მეცნიერებათა დოქტორია, 478 კი მეცნიერებათა კანდიდატია. უნივერსიტეტი დაარსდა 1991 წელს დაღესტნის მინისტრთა საბჭოს 1991 წლის 19 თებერვლის ბრძანებით, რომლის მიზანი იყო საკადრო ბაზის მომზადება მზარდი საბაზრო ეკონომიკისთვის. უნივერსიტეტი დაარსების დღიდან, ჰამიდ ბუჩაევი იყო რექტორი. მისი ხელმძღვანელობით, უნივერსიტეტმა მნიშვნელოვნად გაზარდა მატერიალურ-ტექნიკური ბაზა და გახდა დაღესტნის ერთ-ერთი წამყვანი უნივერსიტეტი . აღნიშნული ორგანიზაცია გახდა დაღესტანში გასული საუკუნის 90-იანი წლების ერთ-ერთი მსხვილი და წარმატებული პროექტი. განვითარების ამ 29 წლის განმავლობაში, უნივერსიტეტმა გაიარა ევოლუციური განვითარების საკმაოდ საინტერესო გზა. ამ დროის განმავლობაში მნიშვნელოვნად გააფართოვა მატერიალურ-ტექნიკური ბაზა და ტრენინგის ხარისხი, ისევე როგორც თავისი წილი უმაღლესი განათლების საერთო მოცულობაში დაღესტნის რესპუბლიკაში. 2008 წელს აირჩიეს ახალი რექტორი - იაჰია ბუჩაევი. 2008 წლისთვის უნივერსიტეტი გახდა სოციალურ–ეკონომიკური პროფილის ერთ–ერთი ყველაზე დიდი და დინამიურად განვითარებადი უნივერსიტეტი სამხრეთ ფედერალურ ოლქში და დაღესტნის რესპუბლიკაში. უნივერსიტეტი პრიორიტეტს ანიჭებს ყველა ინოვაციისა და ტექნოლოგიის გამოყენებას მსოფლიოში, უმაღლესი განათლების სფეროში. დაღესტნის სახელმწიფო ეკონომიკის უნივერსიტეტის ხელმძღვანელობა დიდ ყურადღებას უთმობს ურთიერთთანამშრომლობას უმაღლესი განათლების სფეროში რუსეთის და ევროპის წამყვან უნივერსიტეტებთან, ეს იქნება: მასწავლებლების სტაჟირება, ერთობლივი ლექციები, კონფერენციები და სიმპოზიუმები თუ თანამშრომლობის სხვა ფორმები უმაღლესი პროფესიული და დიპლომისშემდგომი განათლების სფეროში. დაღესტნის ეროვნული ეკონომიკის სახელმწიფო უნივერსიტეტში მოქმედებს შემდგი ფაკულტეტები: ინფორმაციული ტექნოლოგია და მენეჯმენტი; უცხო ენების; ბუღალტრული აღრიცხვა, ანალიზი და აუდიტი; ფინანსური და ეკონომიკური; სამშენებლო; საგადასახადო; იურიდიული; მიწისმშენებლობის; ბიზნეს კოლეჯი; სამშენებლო კოლეჯი. უნივერსიტეტმა აიღო ვალდებულება: უზრუნველყოს საგანმანათლებლო პროგრამებისა და სამეცნიერო კვლევების მაღალი ხარისხი, გააცნობიეროს ეროვნული ინტერესები განათლებისა და მეცნიერების სფეროში. ასევე ფართო საზოგადოებისთვის ხელმისაწვდომი გახადოს მსოფლიო ეკონომიკური მეცნიერების თანამედროვე მიღწევები, მათ შორის ეროვნული ეკონომიკის ფილიალებში პერსონალის გადამზადებისა და კვალიფიკაციის ამაღლების, უნივერსიტეტის პერიოდული სამეცნიერო გამოცემების დახმარებით მისი განვითარების ოპტიმალური მოდელის შემუშავება; მაქსიმალურად გაზარდონ პედაგოგების, მკვლევარების, სტუდენტებისა და ასპირანტების შემოქმედებითი თვითრეალიზაცია. Официальный сайт ДГУНХ ↑ Анатолий Карибов: «ДГУНХ является рабочей площадкой, где проходят значимые для республики мероприятия». Информационный портал РИА "Дагестан". ციტირების თარიღი: 2019-05-20. ↑ В ДГИНХ новый ректор
ბაქოს ევრაზიის უნივერსიტეტი

ბაქოს ევრაზიის უნივერსიტეტი — კერძო უნივერსიტეტი ბაქოში. უნივერსიტეტი დაარსდა 1992 წლის 30 აპრილს, როგორც ბიშის დიპლომატიური კოლეჯი, პროფესორ ნაზიმ ჰუსეინლის მიერ. ამ კოლეჯის დაარსების მთავარი მიზანი იყო ქვეყანაში დიპლომატიური და პოლიტიკური განათლების განვითარება, ასევე პროფესიონალი დიპლომატებისა და იურისტების მომზადება. 1996 წლის 21 თებერვალს უნივერსიტეტი სახელმწიფომ აღიარა, როგორც უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება. 2005 წლის 30 ივნისიდან 2006 წლის 26 მაისამდე საგანმანათლებლო დაწესებულებას ერქვა ბაქოს დიპლომატიის უნივერსიტეტი. 2006 წლის 26 მაისს უნივერსიტეტს ოფიციალურად ეწოდა ბაქოს ევრაზიის უნივერსიტეტი. უნივერსიტეტს აქვს ორი ფაკულტეტი: ეკონომიკისა და ფილოლოგიის ფაკულტეტი. უნივერსიტეტში გაკვეთილები ტარდება აზერბაიჯანულ, რუსულ და ინგლისურ ენებზე. საგანმანათლებლო დაწესებულება ანიჭებს დიპლომებს ბაკალავრის, მაგისტრატურისა და დოქტორანტურაში. უნივერსიტეტში ასწავლიან პროფესორები და დოქტორანტები. 2017 წელს უნივერსიტეტმა გახსნა რეგიონული დიპლომატიისა და ეკონომიკის ფაკულტეტი. ამ ფაკულტეტზე მასწავლებლები ასწავლიან აზერბაიჯანულ, ინგლისურ და ფრანგულ ენებზე. უმაღლეს საგანმანათლებლო დაწესებულებებში პირველ წლებში ჩატარდა კვლევითი სამუშაოები სრულიად ახალ სფეროებში: დიპლომატიისა და საგარეო პოლიტიკის ფუნდამენტური და გამოყენებული პრობლემების კვლევა; აზერბაიჯანის კვლევების სპეციალობაში კვლევითი სამუშაოების ჩატარება; სამეცნიერო პუბლიკაციების მოსამზადებელი სამუშაოების ორგანიზება; შესაბამის სფეროებში ინფორმაციული სისტემის ორგანიზება და ა.შ. ამჟამად, უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება მოქმედებს, როგორც ბაქოს ევრაზიის უნივერსიტეტი. ბაქოს ევრაზიის უნივერსიტეტში სასწავლო პროცესი ორგანიზებულია თანმიმდევრულობის, პროფესიონალიზმის, ნაციონალიზაციის, ამავე დროს, ინტერნაციონალიზმისა და სოციალიზაციის პრინციპების საფუძველზე. ამჟამად, 2 ფაკულტეტზე ტრენინგი ხორციელდება 18 სპეციალობაში ბაკალავრის დონეზე, 13 სპეციალობაში სამაგისტრო დონეზე. უნივერსიტეტი თანამშრომლობს სხვადასხვა ქვეყნის სამეცნიერო და საგანმანათლებლო დაწესებულებებთან, მათ შორის რუსეთის უმაღლეს ეკონომიკურ და კულტურულ სასწავლებელთან, მოსკოვის საერთაშორისო ურთიერთობების სახელმწიფო ინსტიტუტთან, თურქეთის სულეიმან დემირელის უნივერსიტეტთან, გირნის ამერიკული უნივერსიტეტი, უკრაინის დიპლომატიური აკადემია, საქართველოს დამოუკიდებელი დიპლომატიური აკადემია, ბუდაპეშტის კორვინუსის უნივერსიტეტი და სხვა უმაღლეს საგანმანათლებლო დაწესებულებებთან. ამავდროულად, უნივერსიტეტი არის მსოფლიო დიპლომატიური აკადემიის და საერთაშორისო ურთიერთობების უნივერსიტეტის კავშირის, ცენტრალური და აღმოსავლეთ ევროპის საერთაშორისო კვლევების კავშირის, დსთ-ს ქვეყნების საერთაშორისო ურთიერთობების უნივერსიტეტების ასოციაციის, კავკასიის უნივერსიტეტების კავშირის წევრი. 2012 წელს უნივერსიტეტის 20 წლის იუბილე აღინიშნა. ამ შემთხვევაში, 7 თანამშრომელს გადაეცათ განათლების მოწინავე მუშაკის სამკერდე ნიშანი, 14 ადამიანს კი გადაეცა საპატიო სიგელი. ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2020-09-25 საიტზე Wayback Machine.
ალა დვალი

ალა ვლადიმერის ასული დვალი (დ. 9 ნოემბერი, 1925, თბილისი, — გ. 23 აგვისტო, 2003, იერუსალიმი, ისრაელი) — ქართველი მოცეკვავე. საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტი (1961). დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო ქორეოგრაფიული სტუდია (1949). 1949-1973 წლებში იყო თბილისის ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო აკადემიური თეატრის მოცეკვავე. წარმატებით ასრულებდა ქართულ ცეკვებს ეროვნულ ოპერებში (ზაქარია ფალიაშვილის „დაისი“, „აბესალომ და ეთერი“; შალვა მშველიძის „დიდოსტატის მარჯვენა“; დიმიტრი არაყიშვილის „თქმულება შოთა რუსთაველზე“ და სხვ.). განსაკუთრებული აღიარება მოუტანა ცეკვა „ქართულმა“ (მისი უცვლელი პარტნიორი იყო ვახტანგ გუნაშვილი). მონაწილეობდა ბალეტებშიც. ვახტანგ გუნაშვილთან ერთად 1956 წელს იგი საბჭოთა კავშირის წამყვანი თეატრების ბალეტის სოლისტთა ნაკრების შემადგენლობაში ჩაირიცხა და მონაწილეობდა ისლანდიასა და დანიაში გამართულ საგასტროლო ტურნეში თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის საბალეტო ჯგუფთან ერთად (ხელმძღვანელი ვახტანგ ჭაბუკიანი). გასტროლებზე იყო აგრეთვე საზღვარგარეთის მრავალ ქვეყანაში (სკანდინავიის ქვეყნებში, ლათინური ამერიკის ქვეყნები, საფრანგეთი, ავსტრია და სხვ.). ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 390. ალა დვალი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
დათიკო დვალი

დავით (დათიკო) სტეფანეს ძე დვალი (დ. 1875, სოფ. პატარა ონი, ახლანდ. ამბროლაურის მუნიციპალიტეტი, — გ. 1 სექტემბერი, 1924) — რევოლუციური მოძრაობის მონაწილე საქართველოში, მუშა. 1882 წლიდან ზეინკლად მუშაობდა თბილისის რკინიგზის სახელოსნოებში. 1896 წლიდან მონაწილეობდა რევოლუციურ მოძრაობაში და 1902 წლიდან იყო მუშათა გაფიცვების ერთ-ერთი ორგანიზატორი, თბილისის რკინიგზის პირველი მარქსისტული წრის წევრი. 1905 წლიდან კი თავისი ძმის — ალექსის სახლში მართავდა პარტიულ არალეგალურ კრებებსა და შეხვედრებს, რაშიც მას დიდ დახმარებას უწევდნენ, მეუღლე ვალენტინა ლომთაძე და რძალი რესიმე დვალი, რევოლუციონერთა იარაღს ინახავდა სახლში. იმავე წელს ამბაკო ჭელიძესთან ერთად თბილისში დააარსა რაჭა-ლეჩხუმის დამხმარე სოციალ-დემოკრატიული ჯგუფი, რომლის გამგეობის წევრიც იყო. განაგებდა პარტიის სალაროსა და ფინანსებს. 1906 და 1909 წლებში დააპატიმრეს, როგორც მებრძოლი რაზმის წევრი და არალეგალური რევოლუციური ლიტერატურის გამავრცელებელი. ამიერკავკასიის სამხედრო-საოლქო სასამართლომ ოთხი წლით კატორღა მიუსაჯა, გადასახლებაში გაჰყვა მეუღლეც. 1913 წელს, განთავისუფლების შემდეგ საცხოვრებლად გაგზავნეს ირკუტსკის გუბერნიაში, სადაც კვლავ აგრძელებდა რევოლუციურ მუშაობას. საბოლოოდ განთავისუფლდა 1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ. არჩეული იყო თბილისის მუშათა და ჯარისკაცთა საბჭოს წევრად. საბჭოთა ხელისუფლების დროს, როგორც მენშევიკი, დახვრიტეს 1924 წლის აგვისტოს აჯანყებაში მონაწილეობის ბრალდებით. ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი, 1801-1952: ტ. I ა-დ / იოსებ იმედაშვილი.-თბ.,2018.-გვ.858. დათიკო დვალი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი დათიკო დვალი — საქართველოს პირველი რესპუბლიკის (1918-1921) პროსოპოგრაფიული ბაზა (ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ლინგვისტურ კვლევათა ინსტიტუტი)
დვალიშვილი

საკუთარი სახელი დვალიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ჩამოთვლილთაგან ერთ-ერთს: აკაკი დვალიშვილი — ქართველი რეჟისორი აკაკი დვალიშვილი — ქართველი კალათბურთელი აკაკი დვალიშვილი — ქართველი ფეხბურთელი ბადრი დვალიშვილი — ქართველი მათემატიკოსი გივი დვალიშვილი — ქართველი ჟურნალისტი, კინოსცენარისტი დავით დვალიშვილი — ქართველი მსახიობი დემურ დვალიშვილი — ქართველი ეკონომისტი, თანამდებობის პირი, პოლიტიკოსი ვლადიმერ დვალიშვილი — ქართველი ფეხბურთელი ზაურ დვალიშვილი — ქართველი სპორტსმენი (ძიუდო, სამბო) კობა დვალიშვილი — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი მალხაზ დვალიშვილი — ქართველი ექიმი, პოლიტიკოსი მანუელ დვალიშვილი — ქართველი ექიმი (თერაპევტი) მერაბ დვალიშვილი — ქართველი სპორტსმენი (შერეული საბრძოლო ხელოვნება) ნადეჟდა დვალიშვილი-ხნიკინა — ქართველი მძლეოსანი (სპრინტი, სიგრძეზე ხტომა) პავლე დვალიშვილი — ქართველი საზოგადო და პოლიტიკური მოღვაწე რევაზ დვალიშვილი — ქართველი ჟურნალისტი შალვა დვალიშვილი — ქართველი პოლიტიკური მოღვაწე
შოყის ეკლესია

შოყის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი სამცხე-ჯავახეთში, ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფელი შოყის დასავლეთით, სასაფლაოზე, ოქროს ციხისკენ მიმავალ გზაზე, ციხის სამხრეთით. დარბაზული ეკლესია ნაგები იყო ნათალი ქვის კვადრებით. ამჟამად პერანგი სრულიად შემოცლილია. ეკლესიას შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს. აღმოსავლეთის და დასავლეთის კედლებში თითო თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. აღმოსავლეთის სარკმლის თავზე აყვავებული ჯვრის რელიეფია მოცემული (ამჟამად თავსართი ეზოში გდია). აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომელიც კონქით სრულდებოდა. აფსიდის ღერძზე გაჭრილი სარკმლის ორივე მხარე მცირე სწორკუთხა ნიშია. კონქში რეზონანსისთვის თიხის ჭურჭელია ჩატანებული. საკურთხეველში ქვის ტრაპეზი დგას. ტაძარი კამარით იყო დასრულებული.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 17808
ერევნის სახელმწიფო სამხატვრო და თეატრალური ინსტიტუტი

ერევნის სახელმწიფო სამხატვრო და თეატრალური ინსტიტუტი — უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება ერევანში. პროფესიონალ სპეციალისტთა მოსამზადებლად, ინსტიტუტში შემდეგი მიმართულებებია: თეატრალური ხელოვნება და კინემატოგრაფია, სახვითი ხელოვნება, სახვითი მონუმენტური და დეკორატიული ხელოვნება, დიზაინი და ხელოვნების ისტორია. დაარსდა 1953 წელს ერევნის თეატრისა და ერევნის სამხატვრო ინსტიტუტების კავშირის მიერ, დაიშალა 1994 წელს. 1944 წელს დაარსდა ერევნის თეატრალური ინსტიტუტი , 1945 წელს ერევნის ხელოვნების ინსტიტუტი. 1950 წლიდან იკლებს განმცხადებელთა რიცხვი რესპუბლიკის უმაღლეს საგანმანათლებლო დაწესებულებებში, მათ შორის ერევნის ხელოვნების ინსტიტუტსა და ერევნის თეატრის ინსტიტუტში, ამის მიზეზი გახლდათ მეორე მსოფლიო ომის ფაქტორი და მთავრობამ გადაწყვიტა მათი გაერთიანება. შერწყმის შედეგად, 1953 წელს ჩამოყალიბდა და დაარსდა ახალი უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება - ერევნის ხელოვნებისა და თეატრის ინსტიტუტი. მომავალში ერევნის სახვითი ხელოვნებისა და თეატრის ინსტიტუტს ეწოდა ერევნის სახვითი ხელოვნების და თეატრის სახელმწიფო ინსტიტუტი. სომხეთში დამოუკიდებლობის დამყარებისა და დროის გადაუდებელ მოთხოვნებთან და ახალ პოლიტიკურ წესრიგთან დაკავშირებით , 1994 წელს მთავრობამ მიიღო გადაწყვეტილება ერევნის სახელმწიფო სამხატვრო ინსტიტუტისა და თეატრის დაყოფის ორ დამოუკიდებლად მოქმედ უნივერსიტეტად - ერევნის თეატრალური ხელოვნების სახელმწიფო ინსტიტუტი და ერევნის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემია. ამრიგად, 1994 წელს დაარსდა ერევნის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემია და ერევნის თეატრალური ხელოვნების სახელმწიფო ინსტიტუტი, რომლებსაც 1999 წელს ეწოდა ერევნის თეატრისა და კინოს სახელმწიფო ინსტიტუტი. დაარსების დროს ერევნის სახელმწიფო სამხატვრო და თეატრალურ ინსტიტუტში შედიოდა ორი ფაკულტეტი - თეატრალური და სახვითი ხელოვნება, რომლებიც დროთა განმავლობაში გარდაიქმნა ან შეივსო შესაბამისი განყოფილებებით. თეატრის ფაკულტეტი მოიცავს შემდეგ განყოფილებებს: რეჟისურა, მსახიობობა, თეატრალური სწავლებები (1944 - 1962); მუსიკალური კომედია (1971); 1976 წლიდან - სამსახიობო, სარეჟისორო და მუსიკალური კომედია. სახვითი ხელოვნების ფაკულტეტზე შედიოდა განყოფილებები: ფერწერა, ქანდაკება, თეატრალური მხატვრობა [9] (1949 - 1958), გრაფიკა (1949 - 1959), გამოყენებითი ხელოვნება: (1960 წლიდან - კერამიკა, გობელენის, 1963 წლიდან - ინდუსტრიული დიზაინი, ხელოვნების ისტორია (1976), ტანსაცმლის დიზაინი და მოდელირება (1976). ↑ Армянский театральный институт.. Театральная энциклопедия. СЭ. 2009-2011. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-04-02. ციტირების თარიღი: 2015-04-11. ↑ 1950-е годы ↑ Декларация о независимости Армении.. ციტირების თარიღი: 2015-04-11.
ჭინკა

ჭინკა — მავნე ჯუჯა, მიწის ავსული, ღამეული არსება; „ქაჯი“, ჰაერის მცველი, „მაცდურად იტყვიან გლეხნი“ (საბა). ქართულ მითოლოგიაში ამ ავსულს თავისებური მტკიცე ადგილი უჭირავს. დაახლოებით სკანდინავიური ტროლების, გერმანული გნომების, ასევე მორმოლიკების და ემპუსას რანგის მაცდურებია, საშიშნი სიმრავლითა და სიავით. ხალხურ მეტყველებაში ცქვიტის, მარდის და მოხერხებულის მნიშვნელობა აქვს მიღებული (მაგ.: „ჭინკა ბიჭი“). ჭინკობისთვე — სექტემბერია. ოქტომბერ-ნოემბერი ჭინკების სათარეშოდ ითვლებოდა. „ჯვარი აქაურობას და იმ თვეში ატყდებიან პატარა ჭინკები, დადიან ხმელეთად, ადამიანად“ — აკაკი წერეთელი. 7 დეკემბერს მიქელ-გაბრიელი ბოჭავს და წყალში ყრის ჭინკებს. კიკნაძე ზ., ქართული მითოლოგია, თბილისი: ბაკმი, 2007. — გვ. 245, ISBN 978-99940-27-10-1. ჭინკა — ბიბლიოვიკი
შუშანქალის ეკლესია

შუშანქალის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი სამცხე-ჯავახეთში, ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფელ უდეში. შენობა წარმოადგენდა დარბაზულ ეკლესიას, რომელიც დიდი ზომის ქვებით იყო აგებული, აღმოსავლეთით აქვს ნახევარწრიული აფსიდი, რომელშიც სწორკუთხა ნიშები იყო დატანებული. შემორჩენილია მხოლოდ აღმოსავლეთ კედლის ბუტი და სამხრეთ კედლის ფრაგმენტები. ინტერიერი სავსეა ნაშალით.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 17801