laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ჯიმითის კვირაცხოვლის ეკლესია

ჯიმითის კვირაცხოვლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჯიმითის ჩრდილო-დასავლეთით. ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია სწორხაზოვან რიგებად დაწყობილი წვრილი რიყის ქვით. გარეთა კუთხეებში შედარებით მოზრდილი ქვებია გამოყენებული. კამარა, საბჯენი თაღები, კონქი, კარსაკმელის ღიობები და ლავგარანდი გამოყვანილია აგურით. კედლები შიგნიდან და გარედან შელესილია. შესასვლელი ორია სამხრეთიდან და დასავლეთიდან ორივე კარი შეისრულ თაღოვანია და გარედან საფეხურით შეღრმავებულ სწორკუთხა არეშია ჩასმული, რომელიც აგურის ხერხულა წყობითაა გამოყვანილი. საფეხუროვანი ფრიზი აგვირგვინებს საკურთხევლის აფსიდის ნახევარწრიულია. მასაში დაბალი, ნახევარწრიული თაღით სარკმელია გაჭრილი. აფსიდის ჩრდილოეთ გვერდში ერთი შეისრულთაღოვანი ნიშაა. საკურთხევლის ბაქანი აფსიდის მხრების ხაზიდან დაახლოებით 1 მეტრით წინაა წამოწყებული. შემაღლებულია ნავის იატაკის მიმართ და შუაში ნახევარწრიული ამბიონი აქვს მოწყობილი. აფსიდის კონქის თაღი ოდნავ შეისრულია. მსგავსი ფორმისაა კამარაც იგი, კონქის თაღის გარდა დაყრდნობილია ორ საბჯენ თაღზე. რომელთაგანაც ერთი დარბაზის შუაშია. ხოლო მეორე დასავლეთ კედელთან შუა საბჯენი შეკიდულ პილასტრებზეა გადაყვანილი. დასავლეთ კუთხის პლასტერებზე. საკურთხევლის სარკმლის გარდა შიდა სივრცეს ლკიდევ ოთხი ნახევარწრიული თაღით გადახურული სარკმელი აშუქებს. მათგან თითო - თითო დასავლეთ და სამხრეთ კედლებშია გაჭრილი, ორი ჩრდილოეთით განივ ფასადებზე, აგურის წყობის შეღრმავებით, გამოსახულია საფეხუროვან პოსტამენტზე დაყრდნობილი თითო მაღალი ჯვარი, რომლებიც წითლადაა შეღებილი. აღმოსავლეთ ფასადზე მდებარე ჯვრის თავზე გაცილებით მცირე ზომის. წითლად შეღებილი ჯვრის შეღრმავებული გამოსახულებაა. დასავლეთ ფასდზე, შესასვლელისზემოთ, პატარა ოთხკუთხა ნიშაა ეკლესიის სახურავის კეხის დასავლეთ კიდეში აგურის კვადრატულ ბაზისზე, დადგმულია აგურისავე ვიწრო და მაღალი სამრეკლო, რის ქვედა ნაწილი წრიულია, ხოლო ზედა ხუთწახნაგა ფანჩატური. მათ საზღვარზე ერთგირად ნაწყობი აგურის სარტყელია. ფანჩატურის წიბოებს მთელ სიმაღლეზე ასდევსდიდი შვერილი ხუთივე წახნაგი ნახევარ წრიული თაღითაა გახსნილი, თაღების ზემოთ, ლავგარდნამდე, ორ ხერულა ზოლსშორის მოქცეული სწორკუთხა არეა, რ-ზეც დეკორატ. ფრონტონია გამოყვანილი, სამრეკლო აგურის ხუთწახნაგა სახურავითაა გადახურული. ეკლესიის კედლები დასრულებული იყო აგურის ორსაფეხურიანი ლავგარდნით, რომლისის უმეტესი ნაწილიჩამონგრეულია. 2010 წელს საერთაშორისო საქველმოქმედო ფონდ "ქართუის" დაფინანსებით ეკლესიას ჩაუტარდა ღდგენითი სამუშაოები. (არიტექტორები: ზუზაძე ტ. რამიშვილი დ.) გამაგრდა დასავლეთ კედელი. რომე;იც მთელ სიმაღლეზე იყო გაბზარული. აღდგა შესასვლელთა წილთხრების მონგრეული ნაწილები და ლავგარდანი იატაკზე დაიგო კვადრატული აგურები. ეკლესია გადაიხურა კრამითით. დვალი თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 223.
დევიზი

ფარი ველი ფარისმტვირთველი ფარისმტვირთველი (დევიზი) საჩაფხუტე ბურელეტი ჩაფხუტი გვირგვინი დანაყრდნობი ორდენი გერბის ფიგურები დევიზი გერბის მთავარი ელემენტები ტერმინს დევიზი (ფრანგულად devise) აქვს რამდენიმე მნიშვნელობა: საზოგადო მნიშვნელობა: დევიზი არის გამონათქვამი, ლოზუნგი, რომელიც გამოხატავს წარმმართველ იდეას, აზრს, მიზანს, მოქმედების გეგმას. ჰერალდიკა: დევიზი არის წარწერა გერბზე, ორდენზე ან ფარზე. სპეციალური მნიშვნელობა: დევიზი არის გამონათქვამი ან სიტყვა, რომელსაც ავტორი, დახურული კონკურსის მონაწილე, თავისი სახელის ნაცვლად აწერს თავის პროექტს ან ნაწარმოებს.
თამაზ ობგაძე

თამაზ ობგაძე (დ. 5 აპრილი, 1955) — ქართველი პოლიტიკოსი. დაამთავრა მოსკოვის მიხეილ ლომონოსოვის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. 1980 წლიდან იყო საქართველოს რესპუბლიკის მეცნიერებათა აკადემიის გამოთვლითი ცენტრის, ამავე აკადემიის კირიაკ ზავრიევის სახელობის სამშენებლო მექანიკისა და სეისმომედეგობის ინსტიტუტის, რესპუბლიკის სახელმწიფო საგეგმო კომიტეტის გამოთვლითი ცენტრის, სახელმწიფო სახმშენის წყალთა მეურნეობის თბილისის განყოფილების, ტექნიკური უნივერსიტეტის ინჟინერი, ლაბორანტ-სტაჟორი, უმცროსი, უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, უფროსი მასწავლებელი, დოცენტი, დეკანის მოადგილე სამეცნიერო ნაწილში. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი საარჩევნო ბლოკი „მრგვალი მაგიდა — თავისუფალი საქართველოდან“, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი). 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „მერაბ კოსტავას საზოგადოება“. თამაზ ობგაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევა) თამაზ ობგაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (საქართველოს პარლამენტის მესამე მოწვევა)
ყიტაანის ღვთისმშობლის ეკლესია

ყიტაანის ღვთისმშობლის ეკლესია — ვარამაანთ საყდარი, არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ყიტაანში. სოფლის აღმოსალეთით 1 კილომეტრზე. განეკუთვნება განვითარებულ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია, ჩრდილოეთიდან ეკვროდა თანადროული მინაშენი, რომელიც ეკლესიას წყობით უკავშირდებოდა. შენობა ნაგებია რიყის ქვითა და კირის ხსნარით. წყობაში დაცულია რიგების სწორხაზოვნება. დაზიანებულია: ჩამონგრეულია კონქი და კამარა, დანგრეულია კედლების ზედა ნაწილები; ჩრდილოეთ მინაშენი მთლიანად დანგრეულია და დაფარულია მიწითა და მცენარეულობით. ეკლესიის შესასვლელი დასავლეთიდანაა, კარი გარედან მოზრდილი ზომის ქვითაა გადახურული - თარაზულად, შიგნით - თაღოვანია. ეკლესია აღმოსავლეთით დასრულებული ღრმა ნალისებრი აფსიდით. აფსიდში ვიწრო, ბრტყლად გადახურული სარკმელია გაჭრილი, რომელიც ზემოთკენ ოდნავ შევიწროებულია. სარკმლის ორივე მხარეს თითო ოთხკუთხა ნიშაა. აფსიდი დარბაზისგან გამოყოფილია მხრებით. ჩრდილოეთ მხართან მინაშენში გასასვლელია. კარი თაღოვანია. მოგვიანებით ამოუსენებიათ და ნიშად გადაუკეთებიათ. მარკოზაშვილი თ.-კუპრეიშვილი ბ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 215.
შაშიანის კვირაცხოვლის ეკლესია

შაშიანის კვირაცხოვლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ შაშიანის შუა ნაწილში. ეკლესიიდან შემორჩენილია დასავლეთ კედლის ნაშთი: აქა-იქ ჩანს საძირკვლის კვალიც. XX საუკუნის 80-იან წლებში ადგილობრივ მოსახლეობას ნაეკლესიარზე პატარა ნიში აუგია. კუპრეიშვილი ბ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 215-216.
შაშიანის მთავარანგელოზთა ეკლესია

შაშიანის მთავარანგელოზთა ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ შაშიანის განაპირას. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია ნატეხი და რიყის ქვით, აქა-იქ გამოყენებულია აგურიც. წყობა ირეგულარულია. 2010 წელს ადგილობრივმა მოსახლეობამ, საერთაშორისო საქველმოქმედო ფონდ „ქართუს“ დაფინანსებით ეკლესია აღადგინა. ეკლესიის ახლოს აიგო სამრეკლო. შესასვლელი დასავლეთიდანაა. ადრე კარი გარედან თაღოვანი ყოფილა, შიგნით კი,თარაზულად ყოფილა გადახურული (აღდგენის დროს შესასვლელი ოდნავ დაუვიწროებიათ და ბრტყლად გადაუხურავთ). კარის ზემოთ სწორკუთხა სარკმელია. ეკლესიის დარბაზი მოკლეა, აღმოსავლეთით დასრულებულია ოდნავ გაბრტყელებუილი ნახევარწრიული აფსიდით, რომელშიც ვიწრო, ბრტყლად გადახურული სარკმელია გაჭრილი. სარკმლის ქვემოთ კედელზე მიდგმულია ტრაპეზი. აფსიდის გვერდებში თითო მცირე ზომის ნიშაა. კამარა სხმულია, მას განივ ჭრილში კოლოფა თაღის ფორმა აქვს. მსგავსი ფორმისაა კონქის თაღიც. კუპრეიშვილი ბ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 216.
არჩილ ოდიშარია

არჩილ ოდიშარია (დ. 27 ივლისი, 1938) — ქართველი პოლიტიკოსი. დაამთავრა თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. 1962 წლიდან იყო საქართველოს რესპუბლიკის მეცნიერებათა აკადემიის კირიაკ ზავრიევის სახელობის სამშენებლო მექანიკისა და სეისმომედეგობის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1989 წლიდან იყო საქართველოს ეროვნულ-ლიბერალური კავშირის გამგეობის წევრი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი საარჩევნო ბლოკი „მრგვალი მაგიდა — თავისუფალი საქართველოდან“, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი). არჩილ ოდიშარია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
შაშიანის სამების ეკლესია

შაშიანის სამების ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ შაშიანის სამხრეთით სამიოდე კილომეტრზე. მდინარე ჭერმისხევის მარცხნივ ნაპირზე, ტყეში. განეკუთვნება VI-VII საუკუნეების მიჯნას. ძეგლი სამეკლესიანი ბაზილიკაა. შემორჩენილია ძლიერ დაზიანებული სახით (1980-იან წლებში სპეციალური სამეცნიერო-სარესტავრაციო სამუშაოები, რაც მალე შეჩერდა). ეკლესიის გეგმის გარეგან სწორკუთხედში ჩაწერილია ერთმანეთისგან ყრუ კედელებით გამიჯნული და თითონ კარით დაკავშირებული სამი სადგომი შუა, რომელიც მთავარ ეკლესიას წარმოადგენს, გვერდითებთან შედარებით უფრო ფართოა და მაღალი. აღმოსავლეთით იგი დასრულებულია საკურთხევლის აფსიდით, რომლის ორივე მხარეს თითო სწორკუთხა სათავსია - სამკვეთლო და სადიაკნე. ორივე მთავარ ეკლესიას კარით უკავშირდება ჩრდილოეთ სათავსს ჩრდილოეთ ეკლესიიდან მეორე კარიც აქვს.შენობა ნაგებია კარგას შერჩეული რიყის ქვით, გარეთა კუთხეებში გამოყენებულია შირიმის თლილი კვადრატები და მოზრდილი ზომის, მეტ-ნაკლებად წესიერი ფორმის ქვები. კედლების ზედაპირი შიგნით და გარედან გასწორებული ყოფილა ბათქაშით, რომელიც ავსებს ქვებს შორის არეებს და ნაწილობრივ მათ ზედაპირებსაც ფარავს. ეკლესიის საკურთხევლის აფსიდი ნალისებრი ფორმისაა. აფსიდში გაჭრილია ძალიან მაღალი, თითქმის პარარელურწირთხლებიანი თაღოვანი სარკმელი (მოგვიანებით ნაწილობრივ ამოშენებული), რომელიც გარედან მთლიანად შირმის ნათალი ქვითაა გამოყვანილი, შირიმითაა ნაწყობი სარკმლის შიდა თაღიც. წირთხლები და გვერდები კი - რიყის ქვისაა. აფსიდის ჩრდილოეთ გვერდში პატარა ოთხკუთხა ნიშაა. ეკლესიის სამხრეთ კედელში ორი სარკმლის ქვედა ნაწილია შემორჩენილი. დასავლეთ კედელში ფართო ნალისებრთაღოვანი ღიობი ყოფილა, რომელიც გვიან ამოუშენებიათ. მთავარი ეკლესია გვერდით ეკლესიების გრძივ კედლები გაჭრილი. ერთ ღერძზე განლაგებული, თითო კარით უკავშირდება. ჩრდილოეთ კარი (ამოშენებულია) ორივე მხრიდან ნახევარწრიული თაღითაა გადახურული. სამხრეთ კარი შიგნით თაღოვანია, გარედან კი გადახურვა ჩამოშლილი აქვს. სამხრეთ-აღმოსავლეთ და ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთ სათავსები ცილინდრილი ფორმის სხმული კამარიტაა გადახურლი. ორივეს აღმოსავლეთით თითო სწორკუთხა სარკმელი აქვს, გვერდითი ეკლესიები ცილინდრული კამარითაა გადახურული (სამხრეთ ეკლესიის კამარა თითქმის მთლიანადაა ჩამოშლილი. ჩრდილოეთისაში კამარის ერთი ნაწილი ჩამოშლილია, დანარჩენი ჩამოშლის პირასაა მისული). სამხრეთ ეკლესიას ჩრდილოთისგან განსხვავებით აღმოსავლეთით ნახევარწრიული, უსარკმელო აფსიდი აქვს. სამხრეთ ეკლესიის სამხრეთ კედელზე და ჩრდილოეთ ეკლესიის ჩრდილოეთ კედელზე ორმალიანი, ნალისებრთაღოვანიბ შესასვლელებია მოწყობილი - მრგვალი სვეტით თაღების შორის. სამხრეთ შესასვლელის თაღები და სვეტი დანგრეულია, ჩრდილოეთისა კი დანგრევის პირასაა მისული. ჩრდილოეთ ეკლესიის ფასადზე შირიმის ქვით ნაწყობი თაროსებრი ლავგარდნიდ ნაწილია შემორჩენილი. დვალი თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 216-217.
მთის ალთაის ცენტრალურ-აღმოსავლური ენები

მთის ალთაის ცენტრალურ-აღმოსავლური ენები — თურქული ენათა მონათესავე ენების ჯგუფი, რომელსაც ტრადიციულად ალთაურ ენას უწოდებენ. აღსანიშნავია, რომ სახელწოდება „მთის ალთაის ენები“ არ წარმოადგენს სამეცნიერო ლიტერატურაში არც ფორმალურ და არც საყოველთაოდ აღიარებულ ცნებას. ტრადიციულად ამ ენებს მიიჩნევდნენ ალთაური ენის დიალექტებად ანდა ამავე ალთაურის ენობრივი ვარიანტების ჯგუფად, თანაც ნ. ა. ბასკაკოვის (რუს. Никола́й Алекса́ндрович Баска́ков) ფართოდ გავრცელებული კლასიფიკაციის მიხედვით, დიალექტების თუ ენობრივი ვარიანტების ეს ჯგუფი მიეკუთვნება თურქულ ენათა სხვადასხვა ქვეჯგუფს (- სამხრეთ ალთაის დიალექტები ბასკაკოვის კლასიფიკაციით ყირგიზულთან ერთად გაერთიანებულია ყირგიზულ-ყივჩაღურ ენებში.) ო. ა. მუდრეგი (რუს. Оле́г Алексе́евич Мудра́к) მისსავე შედგენილ კლასიფიკაციაში (2002) გამოიყენებს ტერმინებს „ალთაური ენები“ და „ალთაური ენები და დიალექტები“. დასავლურ სამეცნიერო ლიტერატურაში, რომელიც ლარს იუჰანსონის (გერმ. Lars Sverker Johansson) აღწერას ეყრდნობა, გამოიყენება ტერმინი „ალთაის თურქული“ (ინგლ. Altay Turkic). გამოცემაში „თურქულ ენათა შედარებით-ისტორიული გრამატიკა“ „პრათურქული ფუძე-ენა. პრათურქული ეთნოსის სამყაროს სურათი ენის მონაცემების მიხედვით“ და ანა დიბოს (რუს. А́нна Влади́мировна Дыбо́) წიგნში „ადრეული თურქების ენობრივი კონტაქტები. ლექსიკური ფონდი“ შემოღებულია ტერმინი „ცენტრალურ-აღმოსავლური ენები“ (რუს. центрально-восточные языки). 2002 წლის აღწერის მონაცემების მიხედვით აღნიშნულ, მთის ალთაის (ცენტრალურ-აღმოსავლურ) ენებზე მოლაპარაკეთა საერთო რაოდენობა 65 534 კაცია. საბჭოთა კავშირში 1948 წლამდე მთის ალთაის ცენტრალურ-აღმოსავლური ენების იმავე ალთაი თურქულის ოფიციალური სახელწოდება იყო ოიროტული ენა. ენათმეცნიერები განასხვავებენ მთის ალთაის იმავე ალთაური თურქულის ორ, ჩრდილოურსა და სამხრეთულ შტოს, და შესაბამისად მას ჩრდილო ალთაურსა და სამხრეთ ალთაურ შტოებსაც უწოდებენ. ალტაური ენა მოიცავს შემდეგ სამეტყველო ვარიანტებს: ჩრდილოალტაური ენა ~10 000 ადამიანი. კუმანდური დიალექტი. ჩელკანური დიალექტი (კუუ). სამხრეთ ალტაური ენა 55 500 ადამიანი. ტუბალარული დიალექტი — ჩრდილო ალტაურში გარდამავალი ვარიანტი. ალტაი-კიჟი (საკუთრივ ალტაური დიალექტი) — სალიტერატურო ენის საფუძველი. ტელეუტური დიალექტი. ტელენგიტური დიალექტი. სამხრეთ ალტაურის მსგავსი ანდა მისი ახლობელი იდიომი არსებობს ჩინეთში კანასის ტბის მახლობელ მიდამოებში (ჩინეთის ალტაი). აღნიშნული სამეტყველო ვარიანტი განსაკუთრებით ახლოს დგას ტელენგიტურთან. Campbell, George: Concise Compendium of the World’s Languages. 1995, ISBN 0-415-11392-X, S. 543–544
მთადეკეული

მთადეკეული — ნასოფლარი აღმოსავლეთ საქართველოში, გორის მუნიციპალიტეტში. შედიოდა საყავრის თემში. მდებარეობს მდინარე თეძმის მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 1480 მ. აქ ჩამოსახლებული ყოფილან გუდამაყრელები: ბექაურები (XIX ს. შუა ხანებში და 1870 წ.) და წიკლაურები, აგრეთვე ჭართლელები — გიგაურები. ცნობილია, რომ მნიშვნელოვნად დაზიანდა („სრულიად გაფუჭებულია და მოსპობილია“) 1923 წლის ივნისის სტიქიური მოვლენების დროს. მაშინდელი დოკუმენტებიდან ირკვევა, რომ სოფელში ცხოვრობდა 96 სული. 1940 წელს გორის რაიონში არსებული სოფლების სიის მიხედვით, აქ ცხოვრობდა 12 კომლი. მოგვიანებით სოფელი მთლიანად დაიცალა. მის ცენტრში დგას IX საუკუნის წმ. გიორგის ეკლესია. ↑ 1.0 1.1 გორის რაიონი და ქალაქი გორი: სტატისტიკური კრებული, გვ. 55, სახელმწიფო სტატისტიკის გორის რაიონული განყოფილება, გორი, 1988. ↑ მთადეკეული GeoNames-ის გეოგრაფიულ მონაცემთა ბაზაზე ↑ თოფჩიშვილი, როლანდ (2002). საქართველოს ისტორიული დემოგრაფიისათვის, შიდა ქართლის მთის მოსახლეობის მიგრაციის ეთნოისტორიული საკითხები, თბილისი: „მემატიანე“, გვ. 62–64.  ↑ 4.0 4.1 „4-წლის ბავშვი სეტყვას მოუკლავს“ — 1923 წლის ივნისის სტიქია გორის მაზრაში. qartli.ge (13 ივნისი, 2020). ციტირების თარიღი: 15 ივნისი, 2020. ↑ საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ. ↑ Кавказскій календарь на 1910 годъ, Тифлись, 1909, стр. 326. ↑ Кавказскій календарь на 1911 годъ, Тифлись, 1910, стр. 186.
ნიკოლოზ ნუცუბიძე

ნიკოლოზ ნუცუბიძე (დ. ?) — ქართველი სპორტსმენი (უშუ), ჭაბუკებს შორის კუნგფუს მსოფლიო ჩემპიონატის გამარჯვებული (2019, ემეიშანი, ჩინეთი), ჭაბუკებს შორის კუნგფუს მსოფლიო ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (2019, ემეიშანი, ჩინეთი). ნიკოლოზ ნუცუბიძე დაარქივებული 2020-06-15 საიტზე Wayback Machine. — ქართული სპორტი
მირიან ოგნაძე

მირიან ოგნაძე (დ. ?) — ქართველი სპორტსმენი (ძალოსნობა), მსოფლიო ჩემპიონატის გამარჯვებული (2019, გიზა, ეგვიპტე), მსოფლიო ჩემპიონატის ვერცხლის პრიზიორი (2019, გიზა, ეგვიპტე). მირიან ოგნაძე დაარქივებული 2020-06-15 საიტზე Wayback Machine. — ქართული სპორტი
თედო პაატაშვილი

თევდორე (თედო) პაატაშვილი (დ. 19 ივნისი, 1957, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1979 წელს დაამთავრა შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი ვ. ი. ლენინის სახელობის საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. 1989-1991 წლებში იყო წმიდა ილია მართლის საზოგადოების გამგეობის წევრი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი, საარჩევნო ბლოკი: ბლოკი „მრგვალი მაგიდა - თავისუფალი საქართველო“, საარჩევნო ფორმა: პარტიული სიით, წმინდა ილია მართლის საზოგადოება; ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი). 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს საგარეო ურთიერთობათა კომისიის თავმჯდომარე. 1992 წელს იყო საქართველოს რესპუბლიკის სახელმწიფო საბჭოს წევრი. 1992-1995 წლებში საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ქარტია-91“. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს აღორძინება“. თედო პაატაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი თედო პაატაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი თედო პაატაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (საქართველოს პარლამენტის მესამე მოწვევა) თედო პაატაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) თედო პაატაშვილი ბიძინა ივანიშვილსა და ახალგაზრდობას ღია წერილით მიმართავს ↑ ჯონსი ს., „საქართველო: პოლიტიკური ისტორია დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ“ = Georgia: A Political History of Independence, თბილისი: სოციალური მეცნიერებების ცენტრი, 2013 [2012]. — გვ. 115, ISBN 978-9941-0-5972-8.
შოთა ომარაშვილი

შოთა ომარაშვილი (დ. 1981, თბილისი) [წყარო არ არის მითითებული 344 დღე] — ქართველი სპორტსმენი (მკლავჭიდი), შშმ პირთა შორის მსოფლიო ჩემპიონატი (2016, ბლაგოევგრადი, ბულგარეთი, 60 კგ), შშმ პირთა შორის მსოფლიო ჩემპიონატი (2017, ბუდაპეშტი, უნგრეთი, 60 კგ). შოთა ომარაშვილი დაარქივებული 2020-06-15 საიტზე Wayback Machine. — ქართული სპორტი
MTV რუსეთი

MTV რუსეთი (რუს. MTV Россия)) — რუსული მუსიკალურ-გასართობი ტელეარხი, რომელიც მაუწყებლობდა 1998 წლის 25 სექტემბრიდან 2013 წლის 31 მაისამდე. 2013 წლის 1 ოქტომბერს Viacom International Media Networks (VIMN)-ის, MTV-ის ბრენდის გადაწყვეტილებით, ხელახლა იქნა გაშვებული, როგორც ფასიანი ტელეარხი. 1998—2013 წლებში MTV-ის რუსეთში ჩვენების უფლება ჰქონდა ტელეკომპანია „Энергия-ТВ“-ს. 1998 წლის 25 სექტემბრიდან 2000 წლის 16 ივლისამდე MTV-ის ეთერის პარალელურად ეკრანზე ჩნდებოდა Энергия ТВ-ს ლოგოც. 2013 წლის შემოდგომიდან ტელეარხის დამფუძნებელი და ტრანსლირებაზე პასუხისმგებელია Viacom International Media Networks Russia. არხის მიზნობრივი აუდიტორია 11-დან 34-წლამდე ასაკის ახალგაზრდობაა. არხის პროგრამის 60% რუსულ მუსიკას უკავია. 2005 წლიდან MTV რუსეთი ანიმეს ჟანრის ფილმებსაც გადმოსცემს. ოფიციალური საიტი ↑ Регистрационная карточка Роскомнадзора (MTV)[მკვდარი ბმული] ↑ Энергия ТВ. Коммерсантъ (2013-03-14).[მკვდარი ბმული] ↑ В России появится новый музыкальный HD-канал. sat-expert.ru (2013-08-16). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-04-02. ციტირების თარიღი: 2017-09-22.
ბეთქილ ონიანი

ბეთქილ ონიანი (დ. უცნობია) — ქართველი სპორტსმენი (მკლავჭიდი), ახალგაზრდებს შორის მსოფლიო ჩემპიონატის გამარჯვებული (2016, ანტალია, თურქეთი, 75 კგ), ახალგაზრდებს შორის მსოფლიო ჩემპიონატის გამარჯვებული (2017, ბუდაპეშტი, უნგრეთი, 75 კგ). ბეთქილ ონიანი დაარქივებული 2020-06-15 საიტზე Wayback Machine. — ქართული სპორტი
გიორგი ოქროცვარიძე

გიორგი ოქროცვარიძე (დ. უცნობია) — ქართველი სპორტსმენი (მკლავჭიდი), შშმ ახალგაზრდებს შორის მსოფლიო ჩემპიონატის გამარჯვებული (2019, კონსტანცა, რუმინეთი, 55 კგ), შშმ ახალგაზრდებს შორის მსოფლიო ჩემპიონატის გამარჯვებული (2018, ანტალია, თურქეთი, +55 კგ). გიორგი ოქროცვარიძე დაარქივებული 2020-06-15 საიტზე Wayback Machine. — ქართული სპორტი
ალექსანდრე პავშენცევი

ალექსანდრე პავშენცევი (დ. 1 აპრილი, 1944) — ქართველი პოლიტიკოსი. დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. 1967 წლიდან იყო ინსტიტუტების „საქსახპროექტისა“ და „თბილჰიდროპროექტის“ინჟინერი. 1972-1974 წლებში სამსახურებრივი მივლინებით იმყოფებოდა კუბის რესპუბლიკაში. 1975 წლიდან იყო საქართველოს სსრ კომუნისტური პარტიის თბილისის საქალაქო კომიტეტის ინსტრუქტორი, განყოფილების გამგის მოადგილე, გამგე, 1980 წლიდან საქართველოს სსრ კპ ცენტრალური კომიტეტის განყოფილების გამგის პირველი მოადგილე, 1983 წლიდან საქართველოს სსრ კპ თბილისის ისნის რაიკომის პირველი მდივანი, 1986 წლიდან იყო საქართველოს სსრ კპ თბილისის საქალაქო კომიტეტის მდივანი, 1988 წლიდან იყო საქართველოს სსრ კპ ცენტრალური კომიტეტის განყოფილების გამგის მოადგილე, 1989-1990 წლებში იყო საქართველოს სსრ კპ ცენტრალური კომიტეტის მეორე მდივანი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს ერთიანი კომუნისტური პარტიიდან“. ალექსანდრე პავშენცევი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
ჯიმითის ეკლესია

ტერმინი ჯიმითის ეკლესია შეიძლება აღნიშნავდეს: ჯიმითის პირველი ეკლესია — ეკლესია გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჯიმითში ჯიმითის მეორე ეკლესია — ეკლესია გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჯიმითში ჯიმითის მესამე ეკლესია — ეკლესია გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჯიმითში ჯიმითის მეოთხე ეკლესია — ეკლესია გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჯიმითში
გურამ პაპუნიძე

გურამ პაპუნიძე (დ. 2 აპრილი, 1944) — ქართველი მეწარმე, პოლიტიკოსი. 1970 წელს დაამთავრა საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის ტექნოლოგიური ფაკულტეტი და იმავე წელს დაიწყო მუშაობა საქართველოს კვების მრეწველობის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში სხვადასხვა თანამდებობებზე. 1960-1961 წლებში იყო ქედის კოლმეურნეობის წევრი. 1970-1980 წლებში იყო საქართველოს კვების მრეწველობის საეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის ლაბორანტი, უფროსი ინჟინერი, მეცნიერ-მუშაკი, უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, ამავე ინსტიტუტის ბათუმის ფილიალის დირექტორი. 1981 წლიდან იყო სუბტროპიკული ნაყოფის შენახვისა და გადამუშავების სრულიად საკავშირო სამეცნიერო-კვლევითი და ექსპერიმენტულ-საკუნსტრუქტორო ინსტიტუტის დირექტორი, აჭარის აგრო-სამრეწველო კომპლექსის რეგიონული სამეცნიერო ცენტრის ხელმძღვანელი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრი. გურამ პაპუნიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გურამ პაპუნიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტში აკადემიკოს გურამ პაპუნიძის იუბილე აღინიშნა
ლევან პოღოსიანი

ლევან პოღოსიანი (დ. უცნობია) — ქართველი სპორტსმენი (მკლავჭიდი), ევროპის ჩემპიონატის გამარჯვებული (2018, სოფია, ბულგარეთი, 55 კგ), ევროპის ჩემპიონატის გამარჯვებული (2017, კატოვიცე, პოლონეთი, 55 კგ). ლევან პოღოსიანი დაარქივებული 2020-06-15 საიტზე Wayback Machine. — ქართული სპორტი
ჯიმითის მეორე ეკლესია

ჯიმითის მეორე ეკლესია— არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჯიმითის ნასოფლარის ტერიტორიაზე. განეკუთვნება შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია (8,2 x 5 მეტრი). ნატეხია რიყისა და ნატეხი ქვით. ძლიერაა დაზიანებული. შედარებით უკეთაა შემონახული საკურთხევლის ნაწილი. (სიმაღლე - 4 მეტრი , დანარჩენი მიწის დონიდან რამდენიმე სანტიმეტრზედ დგას. შესასვლელი დასავლეთიდან ჰქონია. (შემორჩენილია სამხრეთ წირთხლის ნაშთი). ოდნავ ნალისებრი აქვს აფსიდი რომელიც შუაში განგრეულია. (შემორჩენილია სარკმლის ორივე წილთხრის ნაშთი). მის ორივე გვერდში თითო ოთხკუთხა ნიშაა. აბაშიძე მ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 223.
გურამ პეტრიაშვილი (მწერალი)

გურამ პეტრიაშვილი (დ. 16 მაისი, 1942, ლენტეხი) — ქართველი მსახიობი, მწერალი და პოლიტიკური მოღვაწე. 1964 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი, ხოლო 1978 წელს — საქართველოს შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის კინოსარეჟისორო ფაკულტეტი (თენგიზ აბულაძის სახელოსნო). სხვადასხვა დროს იყო საშუალო სკოლის მათემატიკის მასწავლებელი, სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის ინჟინერი, კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ რეკვიზიტორი, რეჟისორის თანაშემწე, ასისტენტი, ტელესტუდიის ტელეოპერატორი, მწერალი, რეჟისორი, მსახიობი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი). 1980: „რად სტვენს ბულბული“ 1986: „ელისა და რარუს თავგადასავალი“ 1980: „რად სტვენს ბულბული“ 1986: „ელისა და რარუს თავგადასავალი“ 1978: „რამდენიმე ინტერვიუ პირად საკითხებზე“ 1982: „მე დავბრუნდები“ 1983: „ცისფერი მთები ანუ დაუჯერებელი ამბავი“ (ქმარი) 1984: „ადამიანთა სევდა“ 1986: „ელისა და რარუს თვგადასავალი“ 1988: „ნაზარის უკანასკნელი ლოცვა“ 1989: „ცხოვრება დონ კიხოტისა და სანჩოსი“ (კარისკაცი) 1990: „ალყა“ 1993: „ბრავო, ჯორდანო ბრუნო!“ გურამ პეტრიაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გურამ პეტრიაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი გურამ პეტრიაშვილი: „რა ვუყოთ, თუ ბევრი გასაჭირი შეგხვდებათ“
დათუნა ჟიშკარიანი

დათუნა ჟიშკარიანი (დ. უცნობია) — ქართველი სპორტსმენი (მკლავჭიდი), ჭაბუკებს შორის ევროპის ჩემპიონატის გამარჯვებული (2017, კატოვიცე, პოლონეთი, 55 კგ), ახალგაზრდებს შორის მსოფლიო ჩემპიონატის გამარჯვებული (2019, კონსტანცა, რუმინეთი, 60 კგ). დათუნა ჟიშკარიანი დაარქივებული 2020-06-15 საიტზე Wayback Machine. — ქართული სპორტი
რობერტ პეტრიაშვილი

რობერტ პეტრიაშვილი (დ. 7 აგვისტო, 1945) — ქართველი პოლიტიკოსი. დაამთავრა თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. 1964-1970 წლებში იყო თბილისის გამწვანების ტრესტის, თბილისის რკინიგზის სატვირთო სადგურის მუშა. 1975 წლიდანიყო საქართველოს რესპუბლიკის მეცნიერებათა აკადემიის ფილოსოფიის ინსტიტუტის საქართველოს ფილიალის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრი საარჩევნო ბლოკი „მრგვალი მაგიდა — თავისუფალი საქართველოდან“. ჰუმანიტარულ და სოციალურ საკითხთა მუდმივი კომისიის თავმჯდომარე. რობერტ პეტრიაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი