laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ხან-შაიხუნის ქიმიური თავდასხმა

2017 წლის 4 აპრილს, ტაჰრირ ალ-შამი (ადრე ცნობილი, როგორც ალ-ნუსრას ფრონტი, ალ-კაიდას სირიის ფილიალი) მიერ კონტროლირებადი ქალაქი ხან-შაიხუნი, რომელიც იდლიბის გუბერნიაში მდებარეობს, გახდა მძიმე ავიაიერიშის სამიზნე, შედეგად მოჰყვა სამოქალაქო პირების მასობრივი მოწამვლა ქიმიური გაზით. ტოქსიკური გაზის ზემოქმედებით, სავარაუდოდ ზარინის, დაიღუპა სულ მცირე 74 ადამიანი და დაშავდა 557-ზე მეტი, იდლიბის ჯანმრთელობის ორგანოს ინფორმაციით. 2013 წლის გუტას ქიმიური თავდასხმის შემდეგ, მიმდინარე თავდასხმა გახდა ყველაზე მასიური, ქიმიური იარაღის გამოყენებით სირიის სამოქალაქო ომში. ↑ Francis, Ellen (4 April 2017). „Scores reported killed in gas attack on Syrian rebel area“. Reuters. Beirut. ციტირების თარიღი: 4 April 2017. ↑ 2.0 2.1 2.2 Idlib town reels following major chemical attack: ‘No rebel positions, just people’. Syria:direct (5 April 2017). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 27 აგვისტო 2017. ციტირების თარიღი: 7 აპრილი 2017. ↑ 3.0 3.1 Syria conflict: 'Chemical attack' in Idlib kills dozens. BBC (4 April 2017). ↑ SOHRkhan (14 February 2017). „اشتباكات هيئة تحرير الشام وتنظيم جند الأقصى تخلف نحو 70 قتيل بين الطرفين… والأخير يخسر 9 بلدات وقرى خلال الـ 48 ساعة الفائتة“. Syrian Observatory for Human Rights. ციტირების თარიღი: 5 April 2017. ↑ Charkatli, Izat. (23 February 2017) Over 2,000 radical rebels defect to ISIS following intra-rebel deal. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 28 მაისი 2019. ციტირების თარიღი: 7 აპრილი 2017. ↑ Search for the dead begins in Idlib after Islamic State-linked brigade leaves for Raqqa. Syria Direct (22 February 2017). ციტირების თარიღი: 5 April 2017. ↑ Chris Tomson. (16 February 2017) Jund al-Aqsa completely besieged by rival rebel factions around two towns in Idlib. al-Masdar News. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 16 თებერვალი 2017. ციტირების თარიღი: 7 აპრილი 2017. ↑ Syria ‘toxic gas’ attack kills 100 in Idlib province. Al-Arabiya & AFP (4 April 2017).
იემიშანლი (გაბალა)

იემიშანლი (აზერ. Yemişanlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, გაბალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 755 კაცი.
იენგიჯა (გაბალა)

იენგიჯა (აზერ. Yengica) — სოფელი აზერბაიჯანში, გაბალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 458 კაცი. იენგიჯა GEOnet სახელების სერვერზე
ზალამი (გაბალა)

ზალამი (აზერ. Zalam) — სოფელი აზერბაიჯანში, გაბალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 691 კაცი. ზალამი GEOnet სახელების სერვერზე
დარბაზი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ვიქსიკონში განმარტებულია სიტყვა: დარბაზი დარბაზი შეიძლება აღნიშნავდეს: დარბაზი — მეფესთან არსებული ფეოდალების სათათბირო ორგანო დარბაზი — სოფელი ბოლნისის მუნიციპალიტეტში დარბაზი — აღმოსავლეთ საქართველოში გავრცელებული ტრადიციული საცხოვრებელი
ზენტის ბრძოლა

ზენტის ბრძოლა (თურქ. Zenta Muharebesi; გერმ. Schlacht bei Zenta) — ბრძოლა ოსმალეთის იმპერიასა და ჰაბსბურგებსს შორის. გაიმართა 1697 წლის 11 სექტემბერს, სერბეთის ქალაქ ზენტის მიდამოებში, მდინარე ტისას პირას. დამთავრდა ევროპელთა ღირსეული გამარჯვებით. ოსმალთა არმიას მეთაურობდნენ მუსტაფა II და ელმას მეჰმედ-ფაშა, რომელიც ბრძოლის ველზე დაიღუპა. ბრძოლაში თავი გამოიჩინა ევგენი სავოიელმა, რომლის სწორად გათვლილმა გეგმამ საბოლოოდ განაპირობა ავსტრიელთა გამარჯვება. შედეგად ავსტრიელებს დიდი თურქული ომის კარგად დამთავრების უფრო დიდი შანსი მიეცათ. 2 წელიწადში, 1699 წელს, კარლოვიცის კონგრესზე დადებული ზავით „საღვთო ლიგის“ წევრმა ქვეყნებმა ოსმალებს წაართვეს ტერიტორიები ევროპაში, რითიც დაიწყო ოსმალეთის იმპერიის ხანგრძლივი დაკნინების პერიოდი. ავსტრია-ოსმალეთის ომები Liptai Ervin: Magyarország hadtörténete (Military history of Hungary), Zrínyi Katonai Kiadó (Zrínyi Military Publisher), Budapest 1985. ISBN 963-326-337-9[page needed] Magyarország története 1526-1686 (History of Hungary 1526–1686) 2. tome, Authors: Zsigmond Pach and Ágnes Várkonyi, Akadémia Kiadó (Akadémia Publisher), Budapest 1985. ISBN 963-05-0929-6[page needed] Finkel, Caroline (2005). Osman's Dream: The Story of the Ottoman Empire, 1300-1923. New York: Basic Books. p. 317. ISBN 978-0-465-02396-7. Suraiya Faroqhi: The Cambridge History of Turkey: The Later Ottoman Empire, 1603-1839, Cambridge University Press, 2006 [1] K. K. Kriegsarchiv (Hrsg.): Feldzüge des Prinzen Eugen von Savoyen. Verlag des K. K. Generalstabes, Wien 1876, Band 2, page 156. Afyoncu, Erhan (2013). "Zenta". İslâm Ansiklopedisi. 44. pp. 279–281.
ტაშკენტის აღმოსავლეთმცოდნეობის სახელმწიფო ინსტიტუტი

ტაშკენტის აღმოსავლეთმცოდნეობის სახელმწიფო ინსტიტუტი (უზბეკ. Toshkent davlat sharqshunoslik instituti) — სახელმწიფო უმაღლესი სასწავლო დაწესებულება უზბეკეთში. ერთადერთი აღმოსავლეთმცოდნეობის უმაღლესი დაწესებულება ცენტრალურ აზიაში. პირველი და ყველაზე ძველი ორიენტალისტიკის სკოლა მთელს ცენტრალურ აზიაში. თურქესტანის აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტი დაარსებულ იქნა 1918 წლის ნოემბერში. 1990 წელს შეეცალა სახლი და ეწოდა ტაშკენტის სახელმწიფო უნივერსიტეტთან არსებული აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტი. 1991 წლის 15 ივლისს მოხდა ინსტიტუტის რეორგანიზაცია და ეწოდა ტაშკენტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტი. ინსტიტუში ამზადებენ აღმოსავლეთის ენებისა და ლიტერატურის, ეკონომიკის, ისტორიის, ფილოსოფიის, კულტურის, ასევე საერთაშორისო ურთიერთობების დარგების სპეციალისტებს. მიმდინარეობს შემდეგი აღმოსავლური ენების შესწავლა, რომელთა შორისაა აზერბაიჯანული, არაბული, ვიეტნამური, დარი, ჩინური, კორეული, სპარსული, პუშტუ, ტაჯიკური, ტაიური, თურქული, ურდუ, ჰინდი, იაპონური, ასევე ინგლისური, ესპანური, გერმანული, ფრანგული ენები. სწავლება მიმდინარეობს უზბეკურ და რუსულ ენებზე. ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები ფლობენ ორ აღმოსავლურსა და ერთ ევროპულ ენას. ინსტიტუტში შესაბამის ენებს ასწავლიან შესასწავლი ქვეყნების მოქალაქეები. ტაშკენტის სახელმწიფო აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტში ფუნქციონირებს ფაკულტეტი: აღმოსავლური ფილოლოგიის ფაკულტეტი ჩინეთმცოდნეობის ფაკულტეტი მსოფლიო პოლიტიკის, ისტორიისა და ფილოსოფიის ფაკულტეტი საზღვარგარეთის ქვეყნების ეკონომიკისა და ქვეყანათმცოდნეობის ფაკულტეტი არაბული ფილოლოგიის კათედრა ირანულ-ავღანური ფილოლოგიის კათედრა კორეული ფილოლოგიის კათედრა უცხო აღმოსავლეთის ქვეყნების ლიტერატურის ისტორიის კათედრა თარგმანის თეორიისა და პრაქტიკის კათედრა თურქული ენების კათედრა სამხრეთ აზიის ენათა კათედრა იაპონური ფილოლოგიის კათედრა ჩინური ენისა და ლიტერატურის კათედრა ჩინეთის ეკონომიკის კათედრა ჩინეთის პოლიტიკისა და ისტორიის კათედრა ინგლისური ენის კათედრა პედაგოგიკისა და ფიზიკური კულტურის კათედრა მსოფლიო პოლიტიკისა და საერთაშორისო ურთიერთობის კათედრა საზღვარგარეთის ქვეყნების ისტორიის კათედრა ცენტრალური აზიის ქვეყნების ხალხთა ისტორიის კათედრა აღმოსავლური ფილოსოფიისა და კულტურის კათედრა უზბეკეთში დემოკრატიული საზოგადოების შექმნის თეორიისა და პრაქტიკის კათედრა დსთ-ს ქვეყნებისა და ახლო აღმოსავლეთის ქვეყნების ეკონომიკის კათედრა სამხრეთ აზიისა და აზია-წყნარი ოკეანის რეგიონის ქვეყნების ეკონომიკის კათედრა დასავლეთ ევროპის ენათა კათედრა მათემატიკისა და მასობრივი ტექნოლოგიის კათედრა ეკონომიკის თეორიის კათედრა ტაშკენტის აღმოსავლეთმცოდნეობის სახელმწიფო ინსტიტუტი ოფიციალური საიტი[მკვდარი ბმული] ↑ 1.0 1.1 GRID Release 2017-05-22 — 2017-05-22 — 2017. — doi:10.6084/M9.FIGSHARE.5032286 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q30141628"></a>
ანიანი (ალექსანდრიის პატრიარქი)

ანიანი (ბერძ. Ανιανός; გ. 82/ 86) — ალექსანდრიის ეპისკოპოსი (68-82/86 წ.), მოციქულ მარკოზის მოწაფე. ერთადერთი წყარო, რომელიც მასზე მოგვითხრობს, აპოკრიფია. ევსები კესარიელი მის სახელს მხოლოდ მოიხსენიებს თავის „ეკლესიის ისტორიაში“. გადმოცემით, ხელობით მეწაღე ანიანი ალექსანდრიაში იყო პირველი, რომელმაც ქრისტიანობა მიიღო. როდესაც მოციქულ მარკოზს ნავიდან გადმოუდგამს ნაბიჯი ალექსანდრიის გამომშრალ მიწაზე, სანდალი გაფუჭებია და შესაკეთებლად ანიანთან მიუტანია. სანდლის კეთების დროს მეწაღეს ხელში სადგისი შეერჭო და ტკივილისგან შეჰყვირა. ამის დანახვაზე მოციქულმა თიხითა და ნერწყვით ხელი შეუხვია. სასწაულებრივად ანიანის ხელი მომენტალურად შეხორცდა. სასწაულით გაოცებულმა მეწაღემ მოციქული შინ მიიპატიჟა, ხოლო ქადაგების მოსმენის შემდეგ კი მთელმა მისმა სახლეულმა ქრისტიანობა მიიღო. ანიანმა ისეთი ღვთისმოსაობა გაომამჟღავნა, რომ წმინდა მარკოზმა ეპისკოპოსად დაასხა ხელი და თავის მემკვიდრედ დატოვა. მარკოზის წამებით აღსრულების შემდეგ (დაახლ. 62 წელი) ანიანი ალექსანდრიის ეკლესიას სათავეში უდგება და ინარჩუნებს ამ პოზიციას 17 წლის განმავლობაში. მთელ ამ პერიოდში ქრისტიანთა რაოდენობა იზრდება ალექსანდრიაში და ანიანიც მრავალ მღვდელმსახურსა და დიაკვანს აკურთხებს ეკლესიის გაზრდილი მრევლის საჭიროებიდან გამომდინარე. სავარაუდებელია, რომ ანიანი გარდაიცვალა 82 და 86 წლებს შორის. მისი მემკვიდრე ეპისკოპოსის კათედრაზე გახდა ავილი. ანიანის წმინდა ნაწილები ინახება ვენეციაში. ↑ Eusebius, Church History http://www.newadvent.org/fathers/2501.htm ↑ Аниан // Православная энциклопедия
ნიჟნეჟურავსკის ღვთისმშობლის კვართის ეკლესია

ნიჟნეჟურავსკის ღვთისმშობლის კვართის ეკლესია (რუს. Церковь Покрова Пресвятой Богородицы) — მართლმადიდებლური ეკლესია კონსტანტინოვსკის რაიონის ხუტორ ნიჟნეჟურავსკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ვოლგოდონის ეპარქიას. აგებულია 1914 წელს. ნიჟნეჟურავსკის ეკლესიის ისტორია იწყება 1856 წლიდან, როდესაც სტანიცა კონსტანტინოვსკის ხის ეკლესია დადგეს დონის ნაპირზე. იგი გადაიხარა დონის ნაპირის დეფორმაციის გამო. მას შემდეგ, რაც ცხადი გახდა, რომ ძველი ეკლესიის შერემონტებას აჯობებდა ახალის აშენება, დაიწყეს მშენებლობა, რომელიც დასრულდა 1860 წლის 28 დეკემბერს, ხოლო 1861 წელს აკურთხეს. ძველი ეკლესია კი კონსტანტინოვსკიდან გადაიტანეს ნიჟნეჟურავსკში 1863 წელს და ამავე წელს ააწყვეს და აკურთხეს. 1878 წელს ეკლესია დაიწვა და მხოლოდ 1882 წელს აღადგინეს მოსახლეობის დაფინანსებით. 1905 წელს იგი კვლავ დაიწვა. 1910 წელს ხუტორბის ნიჟნეჟურავსკისა და ავილოვის მოსახლეობამ გამოხატეს ახალი ქვის ეკლესიის აგების სურვილი. 1910 წლის 7 მაისის დონის კაზაკთა ატამანის გადაწყვეტილებით ხუტორების მოსახლეობამ მშენებლობის ნებართვა მიიღეს. ქვის ეკლესიის მშენებლობა დაიწყე 1912 წელს და დაასრულეს 1914 წელს. იგი იყო ჯვარ-გუმბათოვანი და ოთხსაკურთხევლიანი. სამრეკლო პირამიდის ფორმისა იყო. ეკლესიას ჰქონდა ერთი დიდი და სამი პატარა გუმბათი. საბჭოთა ხეისუფლების პერიოდში ორჯერ დახურეს, მეორე მსოფლიო ომამდე და მის მერე. ეკლესიას იყენებდნენ ხორბლის საცავად. გუმბათი დაინგრა, ეკლესიის კედლები კი დაძველდა. ეკლესიის ცხოვრება აღორძინდა სსრკ-ის დაშლის შემდეგ - 1994 წლიდან, როდესაც ტაძარი დაუბრუნდა მორწმუნეებს. ხუტორის მოსახლეობის ძალებით მოხდა სახურავის რემონტი, ფანჯრების ჩასმა, იატაკის დაგება. 2012 წლს ნოემბერში ეკლესიას ჩაუტარდა მნიშვნელოვანი სამუშაოები. შიგნიდან შელესეს და შეღებეს. 2014 წელს სამრეკლოზე დაკიდეს შვიდი ზარი. 2014 წლის 26 სექტემბერს ეკლესიას დაადგეს ცენტრალური გუმბათი და ჯვარი. სარემონტო-არდგენითი სამუშაოები ეკლესიაში მიმდინარეობს დღემდე. Сайт храма ↑ Церковь Покрова Пресвятой Богородицы (Нижнежуравский) ↑ Нижняя Журавка. Церковь Покрова Пресвятой Богородицы. ↑ 3.0 3.1 Нижнежуравский храм. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-02-26. ციტირების თარიღი: 2017-04-08. შეცდომა ციტირებაში Invalid <ref> tag; name "donskieogni" defined multiple times with different content; $2
Something Beautiful

„Something Beautiful“ — ინგლისელი მომღერალ რობი უილიამსის 2002 წლის სიმღერა. იგი 2003 წელს გამოიცა როგორც სინგლი ალბომიდან Escapology. ბრიტანული CD Something Beautiful – 4:48 Berliner Star – 3:52 Coffee, Tea & Sympathy – 4:35 ბრიტანული DVD Something Beautiful (ვიდეო) – 4:48 Berliner Star (აუდიო) – 3:52 Coffee, Tea & Sympathy (აუდიო) – 4:25 ინფორმაცია სინგლზე რობი უილიამსის ოფიციალურ საიტზე დაარქივებული 2018-09-23 საიტზე Wayback Machine. ↑ Something Beautiful. RobbieWilliams.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-04-04. ციტირების თარიღი: 2017-04-08.
Sexed Up

„Sexed Up“ — ინგლისელი მომღერალ რობი უილიამსის 2002 წლის სიმღერა. იგი 2003 წელს გამოიცა როგორც მეოთხე სინგლი ალბომიდან Escapology. თავდაპირველად დაიწერა ნატალი იმბრულიასთვის, თუმცა უკანასკნელმა მასზე უარი თქვა და სიმღერის დემო პირველად 1998 წელს, „No Regrets“-ის b-მხარეზე გამოვიდა. ბრიტანული CD Sexed Up – 4:19 Get a Little High – 3:55 Appliance of Science – 4:52 ტრეილერი და ფოტოგალერეა ბრიტანული DVD Sexed Up (ვიდეო) – 4:06 Appliance of Science (აუდიო) Big Beef (აუდიო) ტრეილერი და ფოტოგალერეა ინფორმაცია სინგლზე რობი უილიამსის ოფიციალურ საიტზე დაარქივებული 2020-10-01 საიტზე Wayback Machine.
Radio (რობი უილიამსის სიმღერა)

„Radio“ — ინგლისელი მომღერალ რობი უილიამსის 2004 წლის სიმღერა. იგი გამოიცა როგორც სინგლი ალბომიდან Greatest Hits. იგი ბრიტანეთში 100 000 ასლის ოდენობით გაიყიდა. ბრიტანული CD1 Radio – 3:52 Radio (Maloney Mix) – 5:41 ბრიტანული CD2 Radio – 3:52 Northern Town – 4:02 Radio (Sam La More Jumpin' Radio Mix) – 4:47 გალერეა და ვიდეოები ბრიტანული DVD სინგლი Radio (ვიდეო) – 3:52 1974 (აუდიო) – 4:19 Radio (Massey Mix; აუდიო) – 6:33 გალერეა და ვიდეოები ინფორმაცია სინგლზე რობი უილიამსის ოფიციალურ საიტზე დაარქივებული 2020-10-01 საიტზე Wayback Machine. ↑ http://www.stylusmagazine.com/reviews/robbie-williams/greatest-hits.htm ↑ Robbie Williams | Official Top 20 | MTV UK. Mtv.co.uk. ციტირების თარიღი: 2014-04-02.
სოკოები (ჯგუფი)

სოკოები (Грибы) — უკრაინული ჯგუფი, რომელიც კიევში 2016 წელს ჩამოყალიბდა. მის შემადგენლობაში შედიან იური ბარდაში 4atty aka Tilla, და Симптом НЖН. 2016 წელს ლეიბლ Kruzheva Music-ის ხელმძღვანელის, ჯგუფების Quest Pistols და „ნერვები“ პროდიუსერ იური ბარდაშის მიერ ჩამოყალიბდა „სოკოები“. 2016 წლის 28 აპრილს ჯგუფმა YouTube-ზე ვიდეო „Интро“ გამოაქვეყნა, რომელიც ერთი თვის განმავლობაში მილიონზე მეტჯერ ნახეს. იგივე წარმატება ჰქონდა მეორე ვიდეოს „Копы“, რომელიც 2016 წლის 11 სექტემბერს გამოვიდა. 11 ნოემბერს გამოვიდა მესამე ვიდეო „Велик“. აგრეთვე გამოვიდა ჯგუფის სადებიუტო სტუდიური ალბომი Дом На Колесах ч.1. 2016 წლის ბოლოს დაიწყო ტურნე უკრაინაში, რუსეთსა და ბელარუსში. 2017 წლის მარტში გამოვიდა მორიგი, მეოთხე ვიდეო „Тает Лёд“, რომლის პოპულარობა აღინიშნა რამდენიმე კვირაში 30 მილონზე მეტი ნახვით. ჯგუფის მუსიკა ჰიპ-ჰოპის და ჰაუსის სინთეზია. ისინი არ ურთიერთობენ პრესასთან - არ უყვართ ინტერვიუები, ფოტოსესები და უპირატესობას ანიჭებენ ანონიმურობას. ვიდეოებში სახეებს მალავენ კაპიუშონებით, პანამებით და ბალაკლავებით.. ვიდეოები სავსეა კომედიური სცენებით, რომლებსაც ასრულებს Kyivstoner (ვიდეობლოგერი „ბიუჯეტური გაი რიჩი“, ჯგუფის არაფორმალური წევრი. 2017 წლის თებერვალში მან განაცხადა ჯგუფიდან წასვლის შესახებ. იური ბარდაში ილია კაპუსტინი, იგივე 4atty aka Tilla Симптом (НЖН) Дом На Колесах ч.1 (2016) Дом На Колесах ч.2 (2017) Интро (2016) Копы (2016) Велик (2016) Тает лёд (2017) 2016 წელს Jagermeister Indie Awards 2016-ზე ჯგუფმა გაიმარჯვა ნომინაციაში „წლის სინგლი“ (სიმღერით „Интро“). 2017 წელს ჯგუფმა მიიღო ჯილდო YUNA, ნომინაციაში „წლის აღმოჩენა“. ↑ "А был ли ты в Грибах? Да, дядя, я был": Kyivstoner об уходе из популярной группы и будущем. the-flow.ru. ციტირების თარიღი: 2017-03-12. ↑ Юрий Бардаш: «Даже наш коммерческий директор не думает о деньгах» ↑ Клип "Тает лед" пошел на рекорд Pen Pineapple Apple Pen ↑ Андрей Недашковский, Николай Редькин. (2016-06-01) Кто такие Грибы?. The-Flow.ru. ციტირების თარიღი: 2017-03-30. ↑ «Два колеса — велосипед, давай висеть»: «Грибы» выпустили клип «Велик» и альбом. Афиша (2016-11-12). ციტირების თარიღი: 2017-03-3. ↑ Похоже, мы знаем, когда выйдет дебютный альбом группы Грибы. The-Flow.ru (4 ноября 2016). ციტირების თარიღი: 2016-11-12. ↑ Александр Горбачев. (2016-12-09) Девяностые без кавычек: Александр Горбачев — о «Грибах» и Луне, самых ярких музыкальных прорывах года. Meduza. ↑ Откуда взялись «Грибы» и какова их философия. РБК (2016-11-26). ციტირების თარიღი: 2017-02-24. ↑ Kyivstoner: "Я ушел из Грибов, потому что там не хотят творить, там хотят считать". the-flow.ru (2017-02-25). ↑ Кто такие Грибы? ↑ Кто победил на Jagermeister Indie Awards 2016. the-flow.ru. ციტირების თარიღი: 2017-03-10. ↑ YUNA-2017: Джамала удостоилась трех статуэток, а открытие года – "Грибы". «Сегодня» (2017-02-22). ციტირების თარიღი: 2017-02-24. ოფიციალური საიტი
მოხელე

მოხელე — თანამდებობის პირის ზოგადი სახელწოდება ძველ საქართველოში. მოხელე წარმოდგა სიტყვისაგან „ხელი“, რაც ნიშნავდა ძალაუფლებას, თანამდებობად, საკუთრებას, მიწაზე საკუთრების უფლების მაჩვენებელ ნიშანს. მოხელის კომპეტენციას სახელო ეწოდებოდა. ბრძანების გაცემის უფლებით აღჭურვილი მოხელი „ხელისუფლად“ იწოდებოდა, ხელისუფლის ბრძანების აღმსრულებელ მოხელეს კი „საქმის მოქმედი“ ერქვა. არსებობდნენ „დიდნი საქმის მოქმედნი“ და „მცირენი საქმის-მოქმედნი“, სამეფო კარზე მყოფი დიდი თანამდებობის პირები შეადგენდნენ „დარბაზის რიგის“ მოხელეებს. მათ ზოგადად „ვექილ-ვეზირებს“ ეძახდნენ. უმაღლესი თანამდებობები დიდებულებს ეკავათ. ნაკლებად მნიშვნელოვან თანამდებობაზე მეფის აზნაურები და მსახურები ინიშნებოდნენ. ადმინისტრაციულ-ტერიტორიულ ერთეულებში დანიშნულ მოხელეებს „საქვეყნოდ გამრიგე მოხელე“ ეწოდებოდა. ფეოდალურ საქართველოში მოხელეთა მრავალრიცხოვანი განვითარებული აპარატი არსებობდა. გაბაშვილი ვ., დარბაზის რიგის მოხელენი დასტურლამალის მიხედვით, «ენიმკის მოამბე», 1942, ტ. 13; ჯავახიშვილი ივ. ქართული სამართლის ისტორია წგნ. 2, ნაკვ. 1, ტფ. 1928; ნადარეიშვილი გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 158.
სივიაკოვის სახლი

სივიაკოვის სახლი (რუს. Особняк Сивякова) — ძველი სახლი კონსტანტინოვსკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია 1906 წელს. შენობაში განთავსებულია ხელოვნების საბავშვო სკოლა. როსტოვის საოლქო კომიტეტის 2002 წლის 31 დეკემბრის № 124 გადაწვეტილების თანახმად მიენიჭა რუსეთის ფედერაციის არქიტექტურის ძეგლის სტატუსი. მისამართი: 347250, როსტოვის ოლქი, კონსტანტინოვსკი, ლენინის ქუჩა № 8. როსტოვის ოლქის ქალაქ კონსტანტინოვსკში ლენინის ქუჩა № 8-ში მდებარეობს განსხვავებული არქიტექტურის მქონე სამსართულიანი აგურის შენობა. ვაჭარმა ნიკოლოზ ივანეს ძე სივიაკოვმა საკუთარი ხარჯებით მდინარე დონის ნაპირზე აღმართა სახლო მოდერნის არქიტექტურულ სტილში, რომელიც ასევე შეიცავდა ფსევდოგოთიკურ ელემენტებს. შენობა ააგეს 1906 წელს. ვაჭარი ნ. სივიაკოვი იყო ერთ-ერთი ყველაზე პატივსაცემი ადამიანი კონსტანტინოვსკში. იგი ვაჭრობდ მანუფაქტურით, ფლობდა სავაჭრო ფარდულებს ნიკოლაევსკში და კონსტანტინოვსკში. იგი აგებულია მდინარისაკენ დაქანებულ, დამრეც ადგილზე, რამაც გამოიწვია მის მარჯვენა მხარეს სარდაფების ქონა, ხოლო შესასვლელი მარცხენა მხარეს მდებარეობს პირველი სართულის დონეზე. შენობის ფანჯრები სხვადასხვა ზომისა და მოყვანილობისაა - ნახევარწრიული, სწორკუთხა, ვიწრო, ფართო, დაბალი და მაღალი. შენობის მესამე სართულზე განთავსებული იყო საძინებლები და აბაზანა. 1914 წელს სივიაკოვმა პარიზის აუქციონიდან ჩამოიყვანა მხარის სოფლებში პირველი მანქანა და მისთვის სახლში მოაწყო ავტოგარაჟი. საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ მოახდინეს სახლის ნაციონალიზაცია. XX საუკუნის 60-იანი წლებიდან შენობაში განთავსებულია ხელოვნების საბავშვო სკოლა. შენობა 2002 წლიდან რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის არქიტექტურული ძეგლია. ქალაქ კონსტანტინოვსკში მდებარე სამსართულიანი აგურის სახლი აგებულია მოდერნის სტილში და აქვს არასიმეტრიული ფორმა, ორსართულიანი სახურავი, შენობას არ აქვს გვერდითი ფანჯრები. შენობის ასაგებად გამოყენებულია, აგური, ქვიშა, თიხა, დუღაბი და ქათმის კვერცხი. Особняк Сивякова Достопримечательности Константиновска ↑ Глазычев В. Л. Архитектура. Энциклопедия. — М.: Дизайн. Информация. Картография; Астрель; АСТ, 2002. — 672 с. — ISBN 5-17-005418-1.
Pearl's Girl

„Pearl's Girl“ — ინგლისური ელექტრონული ჯგუფ Underworld-ის 1996 წლის რამდენიმე სინგლი და სიმღერა, ალბომიდან Second Toughest in the Infants (სადაც იგი მითითებულია, როგორც „Pearls Girl“). ბრიტანეთის ჩარტში მისი მაქსიმალური პოზიცია #22 იყო. სიმღერების სახელწოდება მომდინარეობს რბოლაში მონაწილე ძაღლის სახელისგან. Pearl's Girl (Carp Dreams...Koi) – 10:07 Cherry Pie – 8:22 Pearl's Girl (Short) – 3:50 Oich Oich – 8:33 Cherry Pie – 8:22 Pearl's Girl (Carp Dreams...Koi) – 10:07 Mosaic – 5:01 Deep Arch – 8:24 Pearl's Girl (Short) – 4:25 Oich Oich – 8:33 Cherry Pie – 8:22 Pearl's Girl (Carp Dreams...Koi) – 10:07 Mosaic – 5:01 Deep Arch – 8:24 Pearl's Girl Pearl's Girl (Tin There) Pearl's Girl (14996 version) Rowla (ვრცელი) Pearl's Girl (მოკლე) – 4:24 Oich Oich – 8:33 Cherry Pie – 8:21 Pearl's Girl (Tin There) – 8:11 Puppies – 3:53 Born Slippy – 8:57 Pearl's Girl (Tin There) – 8:07 Pearl's Girl (14996 version) – 8:50 Puppies – 3:51 Oich Oich – 8:30 Cherry Pie – 8:18 Pearl's Girl (მოკლე) – 4:22 Pearl's Girl (ალბომიდან) – 9:35 Mosaic – 4:58 Deep Arch – 8:22 ↑ Chart Log UK. ციტირების თარიღი: 2008-06-21. ↑ Ron Slomowicz. Interview with Karl Hyde of Underworld. About.com Guide. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-11-01. ციტირების თარიღი: 2017-04-08.
ვერხნი-მიტიაკინის იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესია

ვერხნი-მიტიაკინის იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესია (რუს. Церковь Иоанна Богослова) — მართლმადიდებლური ეკლესია ტარასოვის რაიონის ხუტორ ვერხნი-მიტიაკინში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს შახტინის ეპარქიას. აგებულია 2010 წელს. ხუტორ ვერხნი-მიტიაკინში ეკლესია პირველად ააგეს 1886 წელს დონელი არქიტექტორის პეტრე სტუდენიკინის პროექტის მიხედვით. ეკლესია ემსახურებოდა როგორც ვერხნი-მიტიაკინს ასევე ახლომდებარე ხუტორებსაც. ეკლესია იყო ხის და დახურული იყო ყავარით. ეს იყო ჩვეულებრივი ოთკუთხა ტრადიციული რუსული ნაგებობა, რომელსაც ჰქონდა ორფერდა სახურავი, საკურთხეველი და სატრაპეზო. საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ, 1930-იან წლებში, ეკლესია დახურეს, მასში კი განათავსეს კლუბი, მოგვიანებით სასადილო და საერთო საცხოვრებელი. ეკლესიაში ღვთისმსახურება აღსდგა მეორე მსოფლიო ომი დროს, მაგრამ 1960-იან წლებში ეკლესია განადგურდა. ღვთისმსახურება გაგრძელდა კიდვ რამდენიმე წელიწადი კარიბჭეში და სტოაში. სსრკ-ის დაშლის შემდეგ, 1990-იან წლებში ეკლესია დაუბრუნდა მორწმუნეებს. რაიონისა და ხუტორის ადმინისტრაციის მხარდაჭერით, ასევა ადგილობრივი მეურნეობის „რუს“-ის და ადგილობრივი მოსახლეობის ფინანსებით, ჩაასხეს ეკლესიის საძირკველი, გამოცვალეს დამპალი დაფები და გადახურვა, დააყენეს ახალი გუმბათი. ეკლესია შელესეს და შეღებეს, განაახლეს ინტერიერიც. ხელახლა გარემონტებული ეკლესია აკურთხეს 2010 წლის 22 ივნისს. კურთხევის ცერემონია შეასრულა როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის მთავარეპისკოპოსმა პანტელეიმონმა. 2004 წლიდან ეკლესიის წინამძღვარია მღვდელმონაზონი სერგეი იავიცი. Церковь Иоанна Богослова в Верхнем Митякине Церковь в Верхнем Митякине Действующие храмы - Шахтинская Епархия დაარქივებული 2017-08-06 საიტზე Wayback Machine. Церковь Иоанна Богослова в Верхнем Митякине / Проект «Возвращение» ↑ Церковь Иоанна Богослова (Верхний Митякин) ↑ Студеникин Петр Семенович ↑ 3.0 3.1 3.2 Владыка Пантелеимон освятил храм в хуторе Верхний Митякин. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-03-25. ციტირების თარიღი: 2017-04-08.
დარბაზის ერნი

დარბაზის ერნი, სამეფო საბჭოს — დარბაზის წევრები. XI-XVIII საუკუნეების საქართველოში. დარბაზის ერნი იყოფოდნენ 2 ჯგუფად: ერთ ჯგუფს შეადგენდნენ „ჴლოსანნი“, ე. ი. სახელმწიფო მოხელეები, ხოლო მეორე ჯგუფს - „უჴელონი“. ე. ი. ისინი, ვისაც სახელმწიფო თანამდებობა არ ეკავათ. „დარბაზის ერნიდან“ შემდეგ წარმოდგა სიტყვა „დარბაისელი“, რაც თავდაპირველად დარბაზის წევრს აღნიშნავდა, ხოლო შემდეგ მას დინჯი ადამიანის მნიშვნელობაც მიენიჭა. დარბაზის ერნზე არის სხვა თვალსაზრისიც (ნ. შოშიაშვილი), რომლის მიხედვით, „დარბაზის ერნი“ ეწოდებოდა არა სამეფო საბჭოს - დარბაზის წევრებს, არამედ დარბაზის- სამეფო სასახლის, სამეფო კარის მსახურ-მოხელეებს (საწოლის მწიგნობარი, ეჯიბები, ამირეჯიბი, მეჭურჭლე, საჭურჭლის ნაცვალი და სხვა), ე. ი. კარისკაცებს და სასახლის მცველთა რაზმს, სასახლის გვარდიას (მესაწოლეები, მესაწოლეთუხუცესი და სხვა). XI საუკუნებამდე „დარბაზის ერნის“ შესატყვისი იყო „ტაძრეულნი“. ანთელავა ი., "დარბაზი" XI-XIII საუკუნეთა საქართველოში, «მაცნე. ისტორიის, არქეოლოგიის, ეთნოგრაფიისა და ხელოვნების ისტორიის სერია», 1976, № 4; ბერძენიშვილი ნ., საქართველო XI-XVIII საუკუნეებში, მის წგნ.: საქართველოს ისტორიის საკითხები, წგნ. 6 თბ., 1973; დოლიძე ი., გიორგი ბრწყინვალის სამართალი, თბ., 1957; კიკვიძე ა., ქართული სახელმწიფო დარბაზი და მისი ადგილი "ვეფხისტყაოსანში", კრ: XII საუკუნის საქართველოს ისტორიის საკითხები, თბ., 1968 (თსუ შრომები, ტ. 125); მესხია შ., საქალაქო კომუნა შუა საუკუეების თბილისში, თბ., 1962; სურგულაძე ი., საქართველოს სახელმწიფოსა და სამართლის ისტორიისათვის, ტ. 1, თბ., 1952; ჯავახიშვილი ივ., ქართული სამართლის ისტორია, წგნ. 2, ნაკვ. 2, ტფ. 1929 ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 379-380.