laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
მორუ-კაბესა-ნუ-ტემპუ

მორუ-კაბესა-ნუ-ტემპუ (პორტ. Morro Cabeça no Tempo) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 479 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ შაპადას-დუ-ესტრემუ-სულ-პიაუიენსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 068 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1.92 კმ²-ზე. ფართობი 2 116 936 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პარანაგუა

პარანაგუა (პორტ. Parnaguá) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 334 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ შაპადას-დუ-ესტრემუ-სულ-პიაუიენსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 276 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3 კმ²-ზე. ფართობი 3 429 283 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
რიაშუ-ფრიუ

რიაშუ-ფრიუ (პორტ. Riacho Frio) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 400 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ შაპადას-დუ-ესტრემუ-სულ-პიაუიენსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 241 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1.91 კმ²-ზე. ფართობი 2 222 096 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
სებასტიან-ბარუსი

სებასტიან-ბარუსი (პორტ. Sebastião Barros) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 500 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ შაპადას-დუ-ესტრემუ-სულ-პიაუიენსის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 560 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3.98 კმ²-ზე. ფართობი 893 715 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
შეიხ ჰეიდარი

შეიხ ჰეიდარი (სპარს. شیخ حیدر; დ. 1459 — გ. 9 ივლისი, 1488) — სეფევიეს ორდენის შეიხი 1460–1488 წლებში. შეიხის ტიტული მიიღო 1 წლის ასაკში, მამამისის, შეიხ ჯუნეიდის მკვლელობის შემდეგ. გაიზარდა არდებილში. ჰეიდარმა 1476 წელს ცოლად შეირთო უზუნ-ჰასანის ქალიშვილი- მართა, რომელთანაც შეეძინა შეიხ ალი, იბრაჰიმ მირზა და ირანის მომავალი შაჰი, ისმაილ I. გამუდმებით ებრძოდა შირვან-შაჰს, ფარუხიასარს. 1478 წელს ალყა შემოარტყა შემახას, თუმცა ვერ აიღო, 1479–1484 წლებში 5-ჯერ უშედეგოდ გაილაშქრა ბაქოზე. ავტორიტეტით სარგებლობდა შიიტ მუსლიმებში, განსაკუთრებული ურთიერთობა ჰქონდა თურქმენ ყიზილბაშებთან. მისი ბრძანებით 1480–1482 წლებში შიიტები რამდენიმეჯერ შეესივნენ კახეთს. 1488 წელს ტყვედ ჩაუვარდა ფარუხიასარს, რომელმაც ჰეიდარს თავი საკუთარი ხელით მოკვეთა. მის შემდეგ სეფევიეს ორდენის შეიხად აირჩიეს მისი უფროსი ვაჟი, შეიხ ალი. ჰეიდარის გარდაცვალებიდან 11 წლის შემდეგ, 1499 მისი უმცროსი შვილი, 12 წლის ისმაილი სასტიკად გაუსწორდა შირვანის შაჰს, ფარუხიასარს, დაიპყრო შირვანი. ხოლო 1501 წელს აყ-ყოინლუს ბატონობის დამხობის შემდეგ თავი ირანის შაჰინშაჰად გამოაცხადა და დააფუძნა ერთ-ერთი უძლიერესი სპარსული სახელმწიფო – სეფიანთა იმპერია. სეფიანთა იმპერია ისმაილ I სეფევიეს ორდენის შეიხების სია Islam without Allah?, By Colin Turner, pg.63 Persia, By Brigadier- Sir Percy Sykes, pg.72 Safavid Iran, By Andrew J. Newman, pg.129 Don Juan of Persia - A Shi-Ah Catholic 1560-1604, By & Brothers Harper & Brothers, Harper Brothers Staff, &. Brothers Harper &. Brothers, pg.107 A History of Persia, By Percy Molesworth Sykes, pg.241
ანატოლი დუროვის მუზეუმი

ანატოლი დუროვის მუზეუმი (რუს. Музей А. А. Дурова) — საცირკო ხელოვნებისი მუზეუმი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მდებარეობს ანტონ გლუშკოს შესახვევში № 44-ში. მუზეუმი გახსნილია ცხოველების ცნობილი გამწვრთნელის, დუროვების საცირკო დინასტიის ყველაზე ცნობილი წარმომადგენლის ანატოლი ანატოლის ძე დუროვის პატივსაცემად. შედის ტაგანროგის სახელმწიფო ლიტერატურული და ისტორიულ-არქიტექტურული მუზეუმ-ნაკრძალის შემადგენლობაში. 1926 წელს, უკვე რუსეთშიც და საზღვარგარეთაც ცნობილი ცხოველების გამწვრთნელი ანატოლი დუროვი მრავალრიცხოვან ოჯახთან (ცოლი, მშობლები, ორი და თავის ოჯახებთან ერთად) და ცხოველებთან საცხოვრებლად გადავიდნენ ტაგანროგში. ტაგანროგში მათ ჰქონდათ ორი სახლი: შევჩენკოს ქუჩის № 107-ში და ამავე ქუჩაზე № 111-ში. 1928 წელს მსახიობი ტრაგიკულად დაიღუპა იჟევსკში. მისი ოჯახი კვლავ ტაგანროგში ცხოვრობდა კიდევ 12 წლის განმავლობაში. 1987 წელს მათ საცხოვრებელ სახლსი გაიხსნა ანატოლი დუროვისადმი მიძღვნილი გამოფენა. შენობა, რომელშიც მდებარეობს მუზეუმი, აგებულია მოდერნის სტილში. იგი აგებულია 1900 წელს. მისი ფასადი ასევე შეიცავს ტრადიციული რუსული სტილის ელემენტებს. ფასადის კუტხეები რუსტირებულია. შენობა აგებუულია თეთრი და წითელი აგურისაგან. 1915 წლამდე სახლი ეკუთვნოდამღვდელ გ. პოცელუევეს, ხოლო შემდეგ სახლის მფლობელი გახდა კოლეჟის ასესორის ა. ცარენკოს მეუღლე. რევოლუციამდე სახლის დიასახლისი იყო ო. მეროშნიჩენკო, საშა სალივანოვის (ანტონ ჩეხოვის ბავშვობის მეგობარი) და. 1920 წლიდან მოხდა სახლის ნაციონალიზაცია. 1988 წელს მოახდინეს შენობის რესტავრაცია. მუზეუმის ექსპოზიცია მოგვითხრობს დუროვის შემოქმედებით გზაზე, ცხოველების წვრთნის მეთოდებზე, მრავალრიცხოვან საზღვარგარეთულ გასტროლებზე. ცენტრალური დარბაზის შუაში მინი არენაა მოწყობილი, რომელიც იმეორებს ანატოლი დუროვის ერთ-ერთ გამოსვლას. მინის ვიტრინებში შენახულია დოკუმენტური მასალა, რომელიც დაკავშირებულია დუროვების ოჯახთან. განსაკუტრეით აღსანიშნავია სხვადასხვა ძველი ფოტოგრაფია. ანატოლი დუროვის მუზეუმი ტაგანროგის სახელმწიფო ლიტერატურული და ისტორიულ-არქიტექტურული მუზეუმ-ნაკრძალის ისტორია ↑ Музей А.А. Дурова. Министерство культуры Ростовской области. ციტირების თარიღი: 2017-01-30. ↑ Архитектура стиля модерн. Rostov-Region. ციტირების თარიღი: 2017-01-30. ↑ Музей А.А. Дурова. Официальный портал Правительства Ростовской области. ციტირების თარიღი: 2017-01-30. ↑ Музей А.А. Дурова. Таганрог. Мир путешествий. ციტირების თარიღი: 2017-01-30.
მიხაილოვკა (აბზელილოვოს რაიონი)

მიხაილოვკა (ბაშკ. Михайловка; რუს. Михайловка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აბზელილოვოს რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1 103 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკაროვოდან დაშორებულია 26 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ტაშბულატოვო, რომელიც დაშორებულია 30 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (70%). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
მურაკაევო

მურაკაევო (ბაშკ. Мораҡай; რუს. Муракаево) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აბზელილოვოს რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 329 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკაროვოდან დაშორებულია 79 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მურაკაევო, რომელიც დაშორებულია 2 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (97%). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
განყოფილება № 9

განყოფილება № 9 — ქართული კომედიური ჟანრის სერიალი, რომელიც კომედი არხმა გადაიღო 2014 წელს. სერიალი არის მოკლემეტრაჟიანი, ერთი სერიის ხანგრძლივობა 30 წუთს შეადგენს. სერიალი ორი თანამშრომლის ოჯახურ და პროფესიულ პრობლემებს გადმოგვცემს კომედიურ ჟანრში. სერიალისთვის მუსიკა შექმნა თამუნა ლეკვეიშვილმა, ტექსტის ავტორი შონზო, მუსიკას ასრულებენ მთავარი გმირის როლის შემსრულებელი მსხიობები: გიორგი ვარდოსანიძე და პაატა გულისაშვილი კომედი არხი სერიალის გადაღებას აწარმოებდა როგორ პავილიონში ასევე თბილისის სხვადასხვა ლოკაციებში განყოფილება N9 Youtube-ზე
კოქტეილი (ტელესერიალი)

კოქტეილი — ქართული სიტუაციური კომედიური ჟანრის ტელესერიალი, რომელიც კომედი არხმა გადაიღო 2013 წელს. სერიალი არის მოკლემეტრაჟიანი და ერთი სერია 25 წუთს მოიცავს კომედი არხი სერიალისთვის ამზადებდა დეკორაციებს, ხოლო გადაღებები მიმდინარეობდა პავილიონში, სხვადასხვა ლოკაციებში. კოქტეილი (პირველი სეზონი) Youtube კოქტეილი (მეორე სეზონი) Youtube
ქეთი და კოტე

ქეთი და კოტე — ქართული მოკლემეტრაჟიანი კომედიური ჟანრის ტელესერიალი, რომელიც კომედი არხმა გადაიღო 2013 წელს. კომედი არხი სერიალისთვის ამზადებდა დეკორაციას და გადაღება მიმდინარეობდა სხვადასხვა პავილიონში, ასევე თბილისისა და ბათუმის სხვადასხვა ლოკაციებში. ქეთი და კოტე Youtube
ნიკა და ლიკა

ნიკა და ლიკა — ქართული მოკლემეტრაჟიანი კომედიური ჟანრის სერიალი, რომელიც კომედი არხმა გადაიღო 2016 წელს. ცოლისა და ქმრის სოციალური და ოჯახური პრობლემები, მეგობრებთან ერთად გადამხდარი კომედიური თავგადასავლები. კომედი არხი სერიალისთვის ამზადებდა დეკორაციას და გადაღება მიმდინარეობდა სხვადასხვა პავილიონში, ასევე თბილისისა და ბათუმის სხვადასხვა ლოკაციებში. 2017 წლის სექტებრის სეზონზე სერიალის მეორე სეზონის გადაღებები დაიწყეს. ეპიზოდები Youtube-ზე
წიგნი მესამე მეფეთა

წიგნი მესამე მეფეთა (ებრ. ספר מלכים‎‎) — ძველი აღთქმის ერთ-ერთი წიგნი. მესამე წიგნი წინასწარმეტყველმა იერემიამ იერუსალიმსა და იუდეაში დაწერა დაახლოებით ძვ. წ. 1040-911 წლებში. წიგნის შედგენისას იერემია, როგორც ჩანს, ისეთი ძველი ჩანაწერებით სარგებლობდა, როგორიცაა „სოლომონის საქმეთა წიგნი“. ბიბლიის წიგნში „მესამე მეფეთა“ აღწერილია სოლომონის ცხოვრება, რომლის მეფობის პერიოდშიც ისრაელი უსაფრთხოებითა და დიდი კეთილდღეობით ხარობს. წიგნში „მესამე მეფეთა“ ასევე მოთხრობილია, რომ სოლომონის სიკვდილის შემდეგ სამეფო ორად იყოფა და თოთხმეტი მეფიდან ზოგი ისრაელში მმართველობს, ზოგი კი იუდეაში. ამ მეფეთაგან მხოლოდ ორი ემსახურებოდა ღმერთს ერთგულად. „ქრისტიანობის ლექსიკონი“ (პიერო პეტროზილო), თბილისი, სულხან-საბა ორბელიანის სასწავლო უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2011 წელი. ძველი აღთქმის წიგნები[მკვდარი ბმული] ძველი აღთქმა, მცხეთური ხელნაწერის მიხედვით აუდიო–ვერსია
პარადოქსი (ქართული ტელესერიალი)

„პარადოქსი“ — ქართული მისტიკური ჟანრის სერიალი, რომელიც GDS Production, SARKE STUDIO და НЛО ТВ-იმ გადაიღო 2014 წელს. სერიალი ქართულ-უკრაინული პროდუქტია, შესაბამისად პრემიერა როგორც საქართველოში ასევე უკრაინაშიც შედგა НЛО ТВ-ს ეთერში. ეს არის პირველი ერთობლივი პროექტი საქართველოსა და უკრაინას შორის. ახალგაზრდა წარმატებულ მეცნიერ ირაკლის (რატი წითელაძე), რომელიც სიკვდილის ფენომენს იკვლევს, ოჯახური ტრაგედია ატყდება თავს. თვითმკვლელობის მცდელობის და ხუთ თვიანი კომის შემდეგ ის ვამპირულ აპოკალიფსში იღვიძებს. სანამ ცოლის მოძებნას და გადარჩენას შეეცდება, ათეისტი მეცნიერი თანამგზავრებთან ერთად ჯერ ამ პარადოქსულ სიტუაციაში უნდა გაერკვეს. სერიალის გადაღებები მიმდინარეობდა საქართველოს სხვადასხვა რეგიონებში ბათუმსა და ქუთაისში, ძირითადი გადაღებები კი მიმდინარეობდა თბილისში. მთავარი სტატია: პარადოქსი (ეპიზოდების სია). პირველი სეზონი 5 ხოლო მეორე 13 ეპიზოდს მოიცავს. სერიის საშუალო ხანგრძლივობა 60 წუთს შეადგენს სერიალის საუნდტრეკი დაიწერა 2 სეზონის დროს მუსიკა ჯგუფ Shraves -მა დაწერა სახელწოდებით Lucky One პარადოქსი GDSON-ზე
წიგნი მეოთხე მეფეთა

წიგნი მეოთხე მეფეთა (ებრ. ספר מלכים‎‎) — ძველი აღთქმის ერთ-ერთი წიგნი. ბიბლიის წიგნ „მეოთხე მეფეთაში“ მოთხრობილია 29 მეფის შესახებ, ამ მეფეთაგან 12 ჩრდილოეთ სამეფოზე, ისრაელზე, მმართველობდა, ხოლო 17 სამხრეთ სამეფოზე, იუდაზე. ამ წიგნში აგრეთვე მოთხრობილია წინასწარმეტყველების ელიას, ელისესა და ესაიას მოღვაწეობის შესახებ. „მეოთხე მეფეთაში“ ისტორია ზუსტი ქრონოლოგიური თანმიმდევრობით არ არის მოცემული, მაგრამ იგი მთავრდება სამარიისა და ისრაელის განადგურების აღწერით. სულ „მეოთხე მეფეთა“ მოიცავს 340-წლიან პერიოდს, რომელიც ძვ. წ. 920 წლიდან იწყება და ძვ. წ. 580 წლით მთავრდება. „ქრისტიანობის ლექსიკონი“ (პიერო პეტროზილო), თბილისი, სულხან-საბა ორბელიანის სასწავლო უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2011 წელი. ძველი აღთქმის წიგნები[მკვდარი ბმული] ძველი აღთქმა, მცხეთური ხელნაწერის მიხედვით აუდიო–ვერსია
წიგნი პირველი ნეშტთა

წიგნი პირველი ნეშტთა (ებრ. דִּבְרֵי־הַיָּמִים‎‎) — ძველი აღთქმის ერთ-ერთი წიგნი. ბიბლიის წიგნი „მეორე ნეშტთა“ იწყება ისრაელზე სოლომონის მეფობით. ხოლო მთავრდება სპარსეთის მეფის კიროსის სიტყვებით, რომლითაც ის ბაბილონში გადასახლებულ იუდეველებს მიმართავდა. წიგნის წერა ეზრა მღვდელმა ძვ. წ. 460 წელს დაასრულა. კიროსის ბრძანებით იუდეველებს შესაძლებლობა ეძლევათ, დაბრუნდნენ იერუსალიმში და ღმერთისადმი თაყვანისცემა განაახლონ. ბაბილონში მრავალწლიანმა ტყვეობამ ერს თავისი კვალი დააჩნია. გადასახლებიდან დაბრუნებულებმა ბევრი არაფერი იციან თავიანთი ერის ისტორიის შესახებ. „ქრისტიანობის ლექსიკონი“ (პიერო პეტროზილო), თბილისი, სულხან-საბა ორბელიანის სასწავლო უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2011 წელი. ძველი აღთქმის წიგნები[მკვდარი ბმული] ძველი აღთქმა, მცხეთური ხელნაწერის მიხედვით
წიგნი მეორე ნეშტთა

წიგნი მეორე ნეშტთა (ებრ. דִּבְרֵי־הַיָּמִים‎‎) — ძველი აღთქმის ერთ-ერთი წიგნი. წიგნი „მეორე ნეშტთა“ მოკლედ და გასაგებად აღწერს დავითის სამეფო ხაზის მმართველობას. წიგნის წერა ეზრა მღვდელმა ძვ. წ. 460 წელს დაასრულა. „მეორე ნეშტთა“ მოიცავს 500 წლიან პერიოდს, ძვ. წ. 1037—537 წლამდე. „ქრისტიანობის ლექსიკონი“ (პიერო პეტროზილო), თბილისი, სულხან-საბა ორბელიანის სასწავლო უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2011 წელი. ძველი აღთქმის წიგნები[მკვდარი ბმული] ძველი აღთქმა, მცხეთური ხელნაწერის მიხედვით აუდიო–ვერსია
წიგნი პირველი ეზრასი

წიგნი პირველი ეზრასი — ძველი აღთქმის ერთ-ერთი წიგნი. წიგნი მოგვითხრობს, როგორ დაბრუნდა ისრაელი ღმერთის დაპირებისამებრ ბაბილონის გადასახლებიდან და როგორ აღდგა ჭეშმარიტი თაყვანისმცემლობა იერუსალიმში. მასში ჩაწერილია სამეფო განკარგულებები, ეზრა მთელ წიგნში ამაზე ამახვილებს ყურადღებას. როგორც ჩანს, სწორედ ამიტომ არ აღწერა მან გარკვეული პერიოდები, მაგალითად, მე-6 და მე-7 თავებში აღწერილ მოვლენებს შორის პერიოდი. მისი მიზანი არ იყო სრული ისტორიული ჩანაწერის გაკეთება. „ქრისტიანობის ლექსიკონი“ (პიერო პეტროზილო), თბილისი, სულხან-საბა ორბელიანის სასწავლო უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2011 წელი. ძველი აღთქმის წიგნები[მკვდარი ბმული] ძველი აღთქმა, მცხეთური ხელნაწერის მიხედვით
წიგნი იგავთა

წიგნი იგავთა (ებრ. מִשְלֵי‎‎) — ძველი აღთქმის ერთ-ერთი წიგნი. წიგნი შედგება რჩევა-დარიგებებისა და ბრძნული გამონათქვამებისგან, რომლებიც ყოველდღიურ ყოფას ეხება. წიგნის დიდი ნაწილის ავტორი მეფე სოლომონია, თუმცა წიგნს საბოლოო სახე ხიზკიას მმართველობის დროს მიეცა. „ქრისტიანობის ლექსიკონი“ (პიერო პეტროზილო), თბილისი, სულხან-საბა ორბელიანის სასწავლო უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2011 წელი. ძველი აღთქმის წიგნები[მკვდარი ბმული] ძველი აღთქმა, მცხეთური ხელნაწერის მიხედვით აუდიო–ვერსია Allgeo.org-ზე
ნომიკოსის სახლი

ნომიკოსის სახლი (რუს. Дом Номикоса) — ძველი ორსართულიანი სახლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია XIX საუკუნის მესამე მეოთხედში. 1992 წლის 18 ნოემბრის № 301 ბრძანების შესაბამისად სახლს გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონული მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. მისამართი: ტაგანროგი, ბერძნების ქუჩა № 53. ტაგანროგში ბერძნების ქუჩა 53-ში მდებარე სახლი აგებულია XIX საუკუნის მესამე მეოთხედში. იგი ააგეს მეორე გილდიის ვაჭარ ნიკოლაი ლომბაკოს ოჯახისათვის. მას და მის ცოლს პავლინა ვასილის ასულს ჰყავდათ რამდენიმე შვილი. 1866-1867 წლებში სახლი გაყიდეს და გადავიდა კალომირა ვასილის ასულის, ანტონ ნომიკოსის ცოლის, კუთვნილებაში. ნომიკოსების ოჯახი, ისევე როგორც ლომბაკოების ოჯახი, მრავალშვილიანი იყო, მათი შვილების სახელები იყო: ვასილი, კალიოპა, ეკატერინე, მიხეილი, ევანგელი და ალექსანდრე. უფროსი შვილი ვასილი დაიბადა 1884 წელს, ალექსანდრე და ევანგელი იყვნენ ტყუპები. კალომირა ნომიკოსი სერიზულად იყო ჩართული შენობის რეკონსტრუქციაში და მიაღწია კიდეც ამ შედეგს. მისი ქმარი ეწეოდა აქტიურ მოღვაწეობას ქალაქში: დააარსა მაკარონის ფაბრიკა, შემდეგ წისქვილი (ააგო 1882 წელს). მისმა პროდუქციამ არაერთხელ დაიმსახურა სხვადასხვა ჯილდო.. ანტონ ნომიკოსი გარდაიცვალა 1894 წლის 12 მარტს. 1912 წლიდან მისი სახლის ნახევარში განთავსდა ტაგანროგელთა საკომისიო-სააგენტო კანტორა. 1920 წელს შენობაში განთავსდა პროფესიული სამედიცინო სკოლა, რომელსაც სხვადასხვა დროს ეწოდა სამედიცინო ტექნიკუმი, სამედიცინო სასწავლებელი და საფერშლო-სამეანო სკოლა. ნომიკოსის სახლი 1925 წლამდე ეკუთვნოდა მის შთამომავლებს. 1941 წელს აქ გახსნეს სახალხო სახლი. 1992 წლიდან სახლი რეგიონული მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლია კუთხის ორსართულიანი სახლი აგებულია აგურის სტილში. XX საუკუნის დასაწყისში დაამატეს დამატებითი არქიტექტურული გაფორმება. მეორე სართულის ფანჯრები ნახევარწრიულია. ↑ 1.0 1.1 1.2 Номикоса дом//Энциклопедия Таганрога, Ростов-на-Дону. Ростиздат, 2003 ↑ Объекты культурного наследия регионального значения. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-03-16. ციტირების თარიღი: 2017-03-15. ↑ Дом 53, Петровская улица. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-03-16. ციტირების თარიღი: 2017-03-15.
პეტრე I-ის ძეგლი (აზოვი)

პეტრე I-ის ძეგლი (რუს. Памятник Петру I) — რუსეთის იმპერატორის პეტრე I დიდის ძეგლი აზოვში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ძეგლი აღმართულია 1996 წელს პეტრეს ბულვარის დასაწყისში. პეტრე I-ის ძეგლის დადგმის იდეა დაიბადა 1947 წელს, როდესაც აზოვის არქიტექტორებმა შეიმუშავეს ქალაქის გენერალური გეგმა. გეგმის მიხედვით იმპერატორის ძეგლი უნდა დადგმულიყო ქალაქის ბაზრის მოედანზე (ამჟამად III ინტერნაციონალის მოედანი). პეტრე I-ის ძეგლი როსტოვის ოლქის ქალაქ აზოვში გაიხსნა 1996 წლის 19 ივლისს, რუსეთის ფლოტის 300 წლისთავთან დაკავშირებით. ძეგლი დადგეს პეტრეს ბულვარის დასაწყისში, მოსკოვის ქუჩის წინ. ძეგლზე მუშაობდა შემოქმედებითი კოლექტივი რუსეთის დამსახურებული მხატვრის , აკადემიკოს ოლეგ კომოვის ხელმძღვანელობით. საავტორო კოლექტივის შემადგენლობაში მუშაობდნენ კომოვის მეუღლე ნინა ივანეს ასული და ქალაქის მთავარი არქიტექტორი ვ. ფომენკო. ოლგ კომოვი გარდაიცვალა 1995 წელსდა პეტრე I-ის ძეგლზე მუშაობა გააგრძელა კომოვის მოსწავლემ რუსეთის დამსახურებულმა მხატვარმა ანდრეი კოვალჩუკმა. პეტრე I-ის ბრინჯაოს ფიგურა ჩამოასხეს მიტიშჩინის ქარხანაში. ძეგლის სიმაღლეა სამი მეტრი. კვარცხლბეკი დამზადებულია მთლიანი გრანიტის ლოდისაგან. გრანიტის ლოდი აზოვში უკრაინიდან ჩაიტანეს. კვარცხლბეკის სიმაღლეა ორი მეტრი. თუჯის ქვემეხი ჩამოასხეს მთავარი არქიტექტორის ესკიზის მიხედვით „Донпрессмаш“-ის ქარხანაში. იმპერატორი ერთი ხელით ეყრდნობა ქვემეხს და მისი მზერა მიმართულია შორ მანძილზე. იმპერატორი გამოსახულია ახალგაზრდობის პერიოდში, როდესაც მისი ჯარები ორი კვირა იბრძოდნენ აზოვისთვის. იმპერატორი ამ დროისთვის იყო 22 წლის. მისი მზერა მიმართულია ციხესიმაგრისაკენ. მეფე გამოსახულია როგორც გამოუცდელი, მაგრამ მიზანმიმართული. Колесник, В. История творит нас, мы творим историю: об истории создания памятника Петру I //В. Колесник //Азовская неделя. – 2001. – 2 августа. – С. 3. [https://web.archive.org/web/20170206103703/http://www.azovlib.ru/index.php/2016-04-06-12-22-12/2016-06-27-12-50-03/2-uncategorised/1060-i დაარქივებული 2017-02-06 საიტზე Wayback Machine. Об истории создания памятника Петру I] Памятник Петру I დაარქივებული 2018-09-27 საიტზე Wayback Machine.
გურიანთა (მრავალმნიშვნელოვანი)

გურიანთა შეიძლება აღნიშნავდეს: გურიანთა — სოფელი ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში გურიანთა — ნეოლითური ნამოსახლარი საქართველოში
სიდონის სენიორია

სიდონის სენიორია — იერუსალიმის სამეფოს ოთხი ძირითადი ფეოდალური სამფლობელოდან ერთ-ერთი. იგი სხვებთან შედარებით ბევრად პატარა იყო, თუმცა წარმოადგენდა სტრატეგიულად მნიშვნელოვან ტერიტორიას. 1110 წელს სიდონი დაიპყრო სიგურდ I-მა და გადასცა ევსტასი გრენირს. სენიორია გადაჭიმული იყო ხმელთაშუა ზღვის სანაპიროზე, ტვიროსსა და ბეირუთს შორის. 1187 წელს ქალაქი სალადინმა დაიპყრო და მის ხელში რჩებოდა 1197 წლამდე, სანამ გერმანული ჯვაროსნული ლაშქრობის დროს ქრისტიანებმა არ დაიბრუნეს. ჟულიენ გრენირმა იგი ტამპლიერებს მიჰყიდა მე-13 საუკუნეში, მაგრამ ქალაქი მალევე გაანადგურეს მონღოლებმა. სიდონი 1268 წელს მამლუქებმა დაიპყრეს. John L. La Monte, Feudal Monarchy in the Latin Kingdom of Jerusalem, 1100-1291. The Medieval Academy of America, 1932. Jonathan Riley-Smith, The Feudal Nobility and the Kingdom of Jerusalem, 1174-1277. The Macmillan Press, 1973.
გურიანთა (ნამოსახლარი)

გურიანთა — ნეოლითური ნამოსახლარი სოფელ ციხისფერდში, მდინარე სკურდუმის მარჯვენა ნაპირას, ზღვის დონიდან 25 მ-ზე, გაითხარა 1963 (ხელმძღვანელი ნიკოლოზ ბერძენიშვილი). მოპოვებულია კაჟის, რიყის ქვისა და ობსიდიანისაგან დამზადებული საოჯახო, სამიწათმოქმედო, საბრძოლო და სანადირო იარაღი (საფხეკები, საჭრისები, დანები, სახვრეტები, ხელსაფქვავები, სანაყები, სახეხ-სასრესები, ცულები და სხვა). მრავლად იყო წარმოების ნარჩენები (ნუკლეუსები, ანატკეც-ანატეხები და სხვა), არათანახრად გამომწვარი თიხის ჭურჭლის ფრაგმენტები. ზოგი მათგანი შემკულია წიწვისებრი ორნამენტით. ნამოსახლარზე აღმოჩენილი მასალა ოდიშის, ანასეულისა და კინტრიშის არქეოლოგიური მონაპოვართა მსგავსია. ნებიერიძე ლ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 313.
იაკობ ბაკლანოვის ძეგლი

იაკობ ბაკლანოვის ძეგლი (რუს. Памятник Я. П. Бакланову) — ძეგლი ნოვოჩერკასკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ძეგლი აღმართულია კავკასიის ომის მონაწილის, გენერალ იაკობ ბაკლანოვის პატივსაცემად. ძეგლის ავტორია არქიტექტორი და მოქანდაკე ნ. ნაბოკოვი. ძეგლი თავდაპირველად იდგა სანქტ-პეტერბურგში სმოლნის მონასტრის სასაფლაოზე გენერლის საფლავზე, მაგრამ 1909 წელს ცნობილი სარდლის დაბადების 100 წლის იუბილესთან დაკავშირებით გადაწვიტეს ნეშტი გადაესვენებინათ დონის დედაქალაქში. 1911 წელს ნეშტის გადასვენებასთან ერთად, რომელიც დაკრძალეს ნოვოჩერკასკის საკათედრო ტაძარში, ასევე გადმოიტანეს მისი ძეგლიც და კვარცხლბეკის მცირე ცვლილებების შემდეგ დადგეს ერმაკის მოედანზე. ძეგლი მდებარეობს საკათედრო ტაძრის სამხრეთით. ძეგლის საზეიმო გახსნა გაიმართა 1911 წლის 5 ოქტომბერს. 1873 წელს, იაკობ ბაკლანოვის გარდაცვალების შემდეგ, ატამან მიხეილ ჩერტკოვის თხოვნით დაიწყო სახსრების მოძიება ძეგლის ასაგებად. 1875 წლისათვის სულ შეაგროვეს 2 314 რუბლი და 2 კაპიკი. ატამანმა ნიკოლაი კრასნოკუტსკიმ საქმის ორგანიზაებისათვის გამოყო ორი ოფიცერი. ბაკლანოვის ძეგლის ესკიზი საჯარო ნახვისათვის გამოფინეს ნოვოჩერკასკის თავადთა კრების დარბაზში. პროექტი დაამტკიცა დონის ხელმძღვანელობამ და მისი შესრულება დაევალათ ქალაქის ოსტატებს. გრანიტის გაფორმებაზე მუშაობდა პეტერბურგელი ხელოსანი ეფიმოვი. ქანდაკების ბრინჯაოს ნაწილზე კი მუშაობდა ევროპაში ცნობილი მხატვარი ფელიქს შოპენი. 1877 წლისათვის ძეგლი მზად იყო. შეგროვილი ფულის სიმწირის გამო თუჯის იარაღი და ჯაჭვებით დაკავშირებული ღობეები შეიცვალა გრანიტის ბურთებით. 1911 წელს ძეგლი გადაიტანეს ნოვოჩერკასკში. 1995 წლის 4 ივნისს ნოვოჩერკასკის დაარსებიდან 190 წლისთავთან დაკავშირებით მოხდა ძეგლის რესტავრაცია. სარესტავრაციო სამუშაოებს ხელმძღვანელობდა არქიტექტორი ა. ტარასენკო. ძეგლის გრანიტის ფილაზე არის მემორიალური დაფა წარწერით.: ↑ Памятник Якову Петровичу Бакланову. Novocherkassk.net. ციტირების თარიღი: 2017-01-06. ↑ 2.0 2.1 Городская скульптура. Rostov Region. ციტირების თარიღი: 2017-01-06. ↑ Памятник Я.П.Бакланову в г.Новочеркасске. Памятники Дона. ციტირების თარიღი: 2017-01-06.
მაგიდა

მაგიდა — ავეჯის ტიპის საყოფაცხოვრებო ნივთი, რომელსაც აქვს ზედა ბრტყელი ზედაპირი და რამდენიმე ფეხი. გამოიყენება საოფისე,საოჯახო,სასადილო და სხვა დანიშნულებისამებრ. ყველაზე უბრალო ტიპის მაგიდა სასადილოს მაგიდაა. ყავის მაგიდა კი ძირითადად საცხოვრებელ სახლებშია გავრცელებული და შედარებით დაბალი სიმაღლისაა. სიტყვა მაგიდა ფრანგულ ენაში წარმოიშვა. ძველ ინგლისურად ის ითქმოდა, როგორც ტაბელი, ხოლო ლათინურად ტაბულა. ის ნიშნავდა დაფას. მაგიდამ მალევე ჩაანაცვლა სიტყვა BORD. მაგიდები იქმნებოდა სხვადასხვა ფორმის, ზომის, მასალისა და დანიშნულების. მაგიდების უმეტესობა დამზადებულია ხით. ზოგი კი მზადდება სხვა მასალით როგორიცაა მინა და რკინა. ერთ ცენტრალურ ფეხიან მაგიდას საყრდენიანი მაგიდა ეწოდება. რაც უფრო დიდია მაგიდა მით უფრო მეტი დამატებითი ფეხი ესაჭიროება წონასწორობის დასაცავად. მაგიდა შეიძლება იყოს მრავალი ფორმის, მაგალითად : მართკუთხა, კვადრატული, მრგვალი, ოვალური და სხვა ნებისმიერი ფორმის. მაგიდების უმეტესობას თავისი ფუნქცია გააჩნია. სალაშქრო მაგიდას მარტივად გადაზიდვადობის ფუნქცია აქვს, სასადილო მაგიდას კი ბევრი ადამიანის დატევა შეუძლია მის გარშემო. მაგიდებს ,რომლებიც კედელთან იდგმევა, კონსოლური მაგიდები ჰქვია. სხვადასხვა ფორმის, სიმაღლისა, და ზომის მაგიდები განკუთვნილია კონკრეტული მომხმარებლებისთვის: სასადილო მაგიდა - განკუთვნილია ფორმალური სასადილოსთვის. ღამის მაგიდა - პატარა მაგიდაა რომელიც ხშირად გამოიყენება მოსახერხებელი განთავსებისთვის, მასზე შესაძლებელია მოთავსდეს პატარა ნათურა, მაღვიძარა, სათვალე ან სხვა პირადი ნივთი. ყავის მაგიდა-დაბალი მაგიდაა განკუთვნილია მცირე წახემსებისთვის. მოსახერხებელად განთავსდება სასმელები, წიგნები, ან სხვა პირადი ნივთები. სასწავლო მაგიდა - გამოიყენება საოფისე სამსახურისთვის, სამეცადინოდ, ასევე რემონტის დროს მასზე ასასვლელადაც. საჟურნალო-სარემონტო მაგიდა - ზომით პატარა მაგიდა, რომელზეც აწყვია სარემონტო იარაღები. ისინი ხშირად გამოიყენება სხვა დანიშნულებით (მაგალითად, ჩაის წვეულებისთვის). Jump up ^ "table, n.". Oxford English Dictionary (3rd ed.). 2008. Retrieved 29 May 2016. Jump up ^ Kenny et al. 2011, p. 236. Jump up ^ Heyward, p20