laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ბილი ჯოელი

უილიამ მარტინ ჯოელი (ინგლ. William Martin Joel; დ. 9 მაისი, 1949) — ამერიკელი მომღერალი, სიმღერების ავტორი და პიანისტი. ზედმეტსახელით „პიანინოს კაცი“ (1973 წლის სიმღერის მიხედვით) ცნობილ ჯოელს 1970-იანი წლებიდან წარმატებული მუსიკალური კარიერა ჰქონდა. 1971—1993 წლებში გამოსცა თორმეტი სტუდიური ალბომები, რომლებიც მუსიკალურად მოიცავდნენ პოპ და როკ-მუსიკას, ხოლო 2001 წელს გამოსცა კლასიკური კომპოზიციების ცალკეული ალბომი. იგი შედის ყველაზე გაყიდვადი მუსიკალური შემსრულებლების სიაში და აშშ-ში რიგით მეოთხე ყველაზე გაყიდვადი სოლო-შემსრულებელია, მსოფლიო მასშტაბით გაყიდული 160-ზე მილიონი ალბომით. მისი 1985 წლი კრებული, Greatest Hits – Volume I & Volume II, აშშ-ის ყველაზე გაყიდვადი ალბომების სიაში შედის. მთავარი სტატია: ბილი ჯოელის დისკოგრაფია. Cold Spring Harbor (1971) Piano Man (1973) Streetlife Serenade (1974) Turnstiles (1976) The Stranger (1977) 52nd Street (1978) Glass Houses (1980) The Nylon Curtain (1982) An Innocent Man (1983) The Bridge (1986) Storm Front (1989) River of Dreams (1993) Fantasies & Delusions (2001), კლასიკური კომპოზიციები შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ბილი ჯოელი“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი ბილი ჯოელი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ბილი ჯოელი — ბროდვეის ინტერნეტ მონაცემთა ბაზაში (IBDb) (ინგლისური) ბილი ჯოელი AllMusic-ზე ↑ SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ ბროდვეის ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა — 2000. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q31964"></a> ↑ Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ Proleksis enciklopedija, Opća i nacionalna enciklopedija — 2009. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3407324"></a> ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #118557653 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ Kreps, Daniel (18 დეკემბერი, 2022). „Billy Joel Postpones Madison Square Garden Show Due to Viral Infection and Vocal Rest“. Rolling Stone. ციტირების თარიღი: 28 დეკემბერი, 2022. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება) ↑ Fortier, Marc (8 დეკემბერი, 2022). „Billy Joel, Stevie Nicks to Play Gillette Stadium in 2023. Here's How to Get Tickets“. NBC Boston. ციტირების თარიღი: 28 დეკემბერი, 2022. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება) ↑ Gamboa, Glenn (12 სექტემბერი, 2013). „Billy Joel named Kennedy Center honoree“. Newsday. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 22 სექტემბერი, 2013. ციტირების თარიღი: 15 ოქტომბერი, 2013. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=, |date=, და |archive-date=-ში (დახმარება) ↑ Top Selling Artists. Recording Industry Association of America. ციტირების თარიღი: 8 ივნისი, 2012 ↑ Top Selling Albums. Recording Industry Association of America. ციტირების თარიღი: 11 სექტემბერი, 2012
ფანჯარა

ფანჯარა — შენობის კედელში დაყოლებული ღია ადგილი (სინათლისა და ჰაერისათვის), რომელშიც მომინული ჩარჩოა ჩასმული, — სარკმეველი. ფანჯარა ჩვეულებრივ შემინულია, ან დაფარულია ტრანსფარენტული ან ნახევრადგამჭვირვალე მასალით. ფანჯარას ადგილზე დასაფიქსირებლად ჩარჩო გამოიყენება. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ფანჯარა ვიქსიკონში განმარტებულია სიტყვა: ფანჯარა
Home Invasion: In Concert at the Royal Albert Hall

Home Invasion: In Concert at the Royal Albert Hall — ინგლისელი მუსიკოს სტივენ უილსონის მეორე საკონცერტო Blu-ray/DVD და მესამე საკონცერტო ალბომი, გამოცემული 2018 წლის 2 ნოემბერს. იგი გადაღებულია უილსონის ლონდონის როიალ ალბერტ ჰოლის სამდღიანი საკონცერტო სერიის ბოლო საღამოს, ტურნეს To the Bone ფარგლებში. ალბომის 5 გრამფირფიტისგან შემდგარი ვერსია გამოიცა 2019 წლის 29 მარტს. მასში შედის ექვსი დამატებითი სიმღერა, რომლებიც არ შეუტანიათ CD-ის ვარიანტში. ყველა სიმღერის ავტორი — სტივენ უილსონი ↑ Rheubottom, Robert. Watch: Steven Wilson to release concert film 'Home Invasion: In Concert at the Royal Albert Hall'. ციტირების თარიღი: 3 დეკემბერი 2018. ↑ Home Invasion: In Concert at the Royal Albert Hall - Steven Wilson (12 September 2018). ციტირების თარიღი: 3 დეკემბერი 2018. ↑ Home Invasion: In Concert at the Royal Albert Hall - Steven Wilson (8 თებერვალი 2021). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 30 ოქტომბერი 2020. ციტირების თარიღი: 8 თებერვალი 2021. ↑ "Steven Wilson – Home Invasion - In Concert At The Royal Albert Hall" (ჰოლანდიურად). Ultratop.be. Hung Medien. წაკითხვის თარიღი 5 დეკემბერი 2018. ↑ "Steven Wilson – Home Invasion - In Concert At The Royal Albert Hall" (ფრანგულად). Ultratop.be. Hung Medien. წაკითხვის თარიღი 5 დეკემბერი 2018. ↑ „Dutchcharts.nl – Steven Wilson – Home Invasion - In Concert At The Royal Albert Hall“ (ჰოლანდიურად). Hung Medien. წაკითხვის თარიღი 5 დეკემბერი 2018. ↑ "Offiziellecharts.de – Steven Wilson – Home Invasion - In Concert At The Royal Albert Hall" (გერმანულად). GfK Entertainment Charts. წაკითხვის თარიღი 5 დეკემბერი 2018. ↑ "Steven Wilson – Home Invasion - In Concert At The Royal Albert Hall". Italiancharts.com. Hung Medien. წაკითხვის თარიღი 5 დეკემბერი 2018. ↑ "20190405 40 საუკეთესო ალბომის არქივი | ოფიციალური ჩარტები". ბრიტანეთის ალბომების ჩარტი. ოფიციალური ჩარტების კომპანია. წაკითხვის თარიღი 6 აპრილი 2019.
საგვარეულო სახლი (ჩინური)

მშობლიური ქალაქი ან/და საგვარეულო სახლი (ჩინ.: 籍貫, 祖籍 ან 老家; ფინინი: jíguàn, zǔjí ან lǎojiā) — ჩინურ კულტურაში ოჯახის წარმოშობის ადგილი, შეიძლება იყოს ტერიტორია, სადაც ადამიანის წინაპარი დაიბადა. წარმოადგენს სუბიექტურ კონცეფციას, რომლის მიხედვითაც საგვარეულო სახლი შეიძლება იყოს ობიექტის ნებისმიერი წინაპრის სამშობლო. სუ შიმ საგვარეულო სახლი 5 თაობით შემოფარგლა, და განისაზღვრა, როგორც დიდი ბაბუის სახლი. უფრო ფართო მნიშვნელობით საგვარეულო სახლად შესაძლოა მიჩნეულ იქნეს პირველი ადგილი, სადაც გვარი დამკვიდრდა ან ოჯახთან დაკავშირებულ გამორჩეულ მოვლენას უკავშირდება. ჩვეულებრივ, ადამიანი თავის საგვარეულო სახლად იმ ტერიტორიას განსაზღვრავს, რომელიც მშობელს მიაჩნია მშობლიურ ქალაქად. პრაქტიკაში, ადამიანი მშობლიურ ქალაქს განსაზღვრავს მამის ხაზით წინაპრების სამშობლოს, დაახლოებით მე-20 საუკუნის დასაწყისიდან, იმ დროიდან, როდესაც ჩინეთის სამთავრობო ხელისუფლებამ ცალკეული პირებისგან ასეთივე ინფორმაციის შეგროვება დაიწყო. უფრო მეტიც, საგვარეულო სახლად შესაძლებელია განსაზღვრულ იქნას ნებისმიერი სახის ტერიტორიული ერთეული, პროვინციიდან და ოლქიდან ქალაქამდე და სოფლამდე, ეს უკანასკნელი დამოკიდებულია კონკრეტული სუბიექტის ცოდნაზე, თავისი წარმომავლობის შესახებ. ჩინელი ხალხის აქცენტები საგვარეულო სახლზე აგროკულტურული საზოგადოების ისტორიის მნიშვნელოვანი მემკვიდრეობაა. ჩინურ კულტურაში ადამიანის ოჯახური თუ რეგიონალური იდენტობა, მისი წარმომავლობა, დაბადების ადგილი ან საგვარეულო სახლო დიდ სოციალურ როლს ამაშობს პიროვნების იდენტობაში. მაგალითისთვის, უნივერსიტეტში სტუდენტები, რომლებიც ერთი და იმავე რეგიონიდან არიან ხშირად ხდებიან რეგიონული/მშობლიური ქალაქის საზოგადოების ან კლუბის წევრები. ბოლო წლებში ჩინეთში გააქტიურდა ფესვების ძიების მოძრაობა (ჩინ.: 尋根; ფინინი: xúngēn), რამაც გამოიწვია უფრო დიდი ინტერესი წინაპრების მშობლიური ქალაქების მიმართ, განსაკუთრებით მიგრანტ ჩინელ მოსახლეობაში. წინაპრების ხაზი ჩინური ბიზნეს კულტურის მნიშვნელოვანი ნაწილია. მას ასევე შეიძლება ჰქონდეს გავლენა სხვა სფეროებში, როგორიცაა პოლიტიკა. აღსანიშნავია, რომ ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის მრავალ დოკუმენტში საგვარეულო სახლის მითითება სავალდებულოა. იგივე მოთხოვნა არსებობდა ჰონგ კონგში, 1997 წლამდე. ჩინეთის რესპუბლიკის მთავრობის მიერ თაივანში გაცემულ ეროვნულ პირადობის მოწმობებზე ადრე არსებობდა სექცია „სახლის მოქალაქეობა“ (ჩინ.: 本籍). მოქალაქეებს, როგორც წესი, უნდა ჰქონოდათ მათი საგვარეულო სახლი (განსაზღვრული მამის ხაზით) ამ დოკუმენტებში, მიუხედავად იმისა, რომ მათ არასოდეს დაუდგამთ ფეხი საგვარეულო სახლში. ეს პრაქტიკა მთავრობამ 1990-იანი წლების შუა ხანებში გააუქმა თაივანის ლოკალიზაციის მოძრაობის ფონზე. ↑ Alice Chik (May 7, 2010). „Nonghao, I am a Shanghai Noenoe: How do I Claim my Shanghaineseness“, Language and Culture: Reflective Narratives and the Emergence of Identity. Routledge.
იმპერატორები იენი და ხუანგი

იმპერატორ იენისა და ხუანგის ქანდაკება — მთაზე ამოკვეთილი ძეგლი ჩინეთში, ყვითელი მდინარის (ხუანგხე) ნაპირზე. ძეგლის საერთო სიმაღლეა 106 მეტრი, 55 მეტრიანი მთის ტანითა და 51 მეტრიანი ბიუსტით თავზე. მათზე გამოსახულია ორი მითიური იმპერატორი იენ ტი და ხუანგ ტი. მშენებლობა გრძელდებოდა 20 წლის განმავლობაში და დასრულდა 2007 წელს. მშენებლობის ხარჯებმა ჯამში 22,5 მილიონი აშშ დოლარი შეადგინა. ქანდაკება მდებარეობს ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის ხენანის პროვინციის დედაქალაქ ჭენგჭოუში. 1987 წელს, ვანგ ჟენმინი, რომელსაც მნიშვნელოვანი თანამდებობა ეჭირა ჭენგჭოუს მთავარ ტურისტულ ატრაქციონში, ეწვია სინგაპურსა და ამერიკის შეერთებულ შტატებს, რათა გასცნობოდა ადგილობრივ ტურისტულ ატრაქციონებს. ჩინელი ხალხი, რომელსაც იგი მოგზაურობისას დაუკავშირდა, იზიარებდა იან ტისა და ხუანგ ტის შთამომავლობის შესახებ გაბატონებულ კონცეფციას. შედეგად, ყვითელ მდინარესთან, 1987 წლის 15 ოქტომბერს, ვანგ ჟენმინმა უმასპინძლა პრესკონფერენციას იმპერატორების იენისა და და ხუანგის გიგანტური სკუპლტურების ყვითელი მდინარის ტურისტულ ზონაში მშენებლობისთვის და მთელი ჩინეთის მასშტაბით დაიწყო შემოწირულობების შეგროვება. 1988 წელს, პეკინში შეიქმნა იმპერატორების იენისა და ხუანგის გიგანტური სკუპლტურის მოსამზადებელი საორგანიზაციო კომიტეტი, რომლის თავმჯდომარე იყო ჭოუ კუჩანგი, ხოლო აღმასრულებელი თავმჯდომარე სიაო ქე. 1991 წლის 10 მაისს, პეკინში დაარსდა ჩინური ეროვნული იენ-ჰუანგის კვლევის ასოციაცია.იმავე წლის 12 სექტემბერს გაიმართა იმპერატორების იენისა და ხუანგის გიგანტური კოლოსის საძირკვლის პროექტი, მშენებლობა გადაეცა ჭენგჭოუს მუნიციპალურ მთავრობას და შედიოდა ჭენგჭოუს ქალაქის მთავარ სამშენებლო პროექტებში. თუმცა ბიუჯეტის სიმწირის გამო პროექტის მიმდინარეობა რამდენჯერმე შეჩერდა. საბოლოოდ, 2007 წლის 18 აპრილს გაიმართა იმპერატორ იენისა და ხუანგის ქანდაებების საზეიმოდ გახსნის ცერემონია. ↑ http://opentravel.com/blogs/12-highest-statues-in-the-world/ 12 Highest Statues in the World ↑ Yan Huang Plaza en. ↑ http://english.sina.com/life/p/1/2006/1013/91715.html 106-Meter High Statue of Emperors Yan and Huang Built ↑ 中华炎黄二帝巨型塑像落成庆典今天在郑州市举行 zh-hans. 腾讯网 (2007年4月18日).
ძიუ (ქალაქი)

ძიუ ( ჩინ.: 莒 ფინინი: Jǔ) — უძველესი ჩინური ქალაქი მეომარი სახელმწიფოების პერიოდში. დღევანდელი ძიუს მაზრა, ჟიჭაოს პრეფექტურა, შანტუნგი. გაზაფხულისა და შემოდგომის პერიოდში ძიუს სახელმწიფო ვასალურ დამოკიდებულებაში იყო ჭოუს დინასტიასთან და საბოლოოდ ცის სახელმწიფოს ხელში დაეცა და ცის შემადგენლობაში შევიდა როგორც ქალაქი. ჩვენს წელთაღრიცხვამდე 284 წელს, იენის სახელმწიფო თავს დაესხა ცის სახელმწიფოს და მოახერხა ცის მიმწყვდევა ქალაქ ძიუში, რომელიც სახელმწიფოს ბოლო დასაყრდენად იქცა. მიუხედავად იმისა, რომ ციმმ დაკარგა ტერიტორიის მნიშვნელოვანი ნაწილი, მან შეძლო წარმატებით განეხორციელებინა კონტრშეტევა იენის სახელმწიფოზე თიან ტანის ხელმძღვანელობით და ხუთი წლის განმავლობაში დაიბრუნა დაკარგული ტერიტორიები. აქედან მომდინარეობს იდიომა "არ დაივიწყო რა მოხდა ძიუში" (ჩინ.: 毋忘在莒). გააჩნია ორი განსხვავებული მნიშვნელობა, რომელთაგან ერთი მიუთითებს ცის მიერ იენის წინააღმდეგ ჩატარებულ წარმატებულ კონტრშეტევაზე ქალაქ ძიუდან და მეორე მნიშვნელობით ნიშნავს ვინმეს სამშობლოს აღება-დაკავებას. იდიომა გამოიყენებოდა ჩანგ კაი შს ხელმძღვანელობით ჩინეთის რესპუბლიკის თაივანში გადატანის შემდეგ, მატერიკული ჩინეთის დასაბრუნებლად. Liu Wenyan (劉文彦) and Zhang Xiaosheng (張曉生), Zhongguo gu dai zhan zheng tong lan, 知書房出版集團, ISBN 9579086028, page 112 勞榦, (2006). 古代中國的歷史與文化, 聯經出版, ISBN 9570830085, page 74
მანანა გორდეზიანი

მანანა გორდეზიანი (დ. 15 ოქტომბერი, 1940, ბაქო) — ქართველი ექიმი,ინჟინერი. 1962 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი. 1962-1967 წლებში იყო სასოფლო-სამეურნეო შენობებისა და ნაგებობების საკავშირო ს/კ ინსტიტუტის ასპირანტურა, მაცნიერ-თანამშრომელი. 1967-1976 წლებში მუშაობდა საქართველოს სოფლის მეურნეობის სამინისტროს №1 სამშენებლო-სარემონტო ტრესტის მთავარი ინჟინრის მოადგილედ, ტრესტ „ორგტექსოფლმშენის“ მმართველად. 1976-1999 წლებში იყო ამავე სამინისტროს ტრესტ „საქაგროტექსოფლმშენის“ მთავარი ინჟინერი, მმართველი. უშუალოდ ხელმძრვანელობდა სამინისტროს ობიექტების მშენებლობის საორგანიზაციო და სამშენებლო პროექტების განხორციელებას, სასოფლო მშენებლობაში პროგრესული ტექნოლოგიების დანერგვას, შრომის მეცნიერულ ორგანიზაციას, მშენებლობის ეკონომიკურ ანალიზს და სხვა. მიღებული აქვს საქართველოს მინისტრთა საბჭოს პრემია. 1999 - ღირსების მედალი საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია, თბ., 2017 გვ. 161-162. წიგნი ღირსებისა: ტ. 4/ შემდგ.: თამაზ ყიფიანი, თენგიზ გაჩეჩილაძე, გურამ სიმონიშვილი, თბ., 2002 გვ. 294 მანანა გორდეზიანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
მარინე გორდელაძე

მარინე გორდელაძე (დ. 3 სექტემბერი, 1954, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. 1977 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის პედიატრიული ფაკულტეტი. 1978–1980 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის პედიატრიის კათედრის კლინიკური ორდინატორი. 1981–1984 წლებში საკავშირო სამედიცინო აკადემიის ექსპერიმენტული ენდოკრინოლოგიისა და ჰორმონთა ბიოქიმიის ინსტიტუტის ასპირანტი. 1985 წლიდან თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის ენდოკრინოლოგიის კათედრის ასისტენტი. 1997 წლიდან იოდდეფიციტის სახელმწიფო პროგრამის მთავარი სპეციალისტი და საქართველოს დიაბეტიან ბავშვთა „დიაბეტური სკოლის“ დირექტორი. ავტორია 21 სამეცნიერო ნაშრომის. ექიმი–პედიატრი–ენდოკრინოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი, მედიცინის ნაციონალური ცენტრის სამედიცინო პინელის ექსპერტი, ენდოკრინოლოგი. 1984 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „აუტოიმუნური თირეოიდიტის დიაგნოსტიკისა და მიმდინარეობის თავისებურებანი ბავშვთა ასაკში.“ ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია თბ., 2000, გვ. 79 მარინე გორდელაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ჟირაფი ჟოზე

ჟირაფი ჟოზე — ანიმაციური სერიალი და ამავე სახელობის გმირი, რომელიც ბავშვებისთვის შექმნილ საგანმანათლებლო და სხვა სახის ვიდოებში და გადაცემებში მონაწილეობს. პროექტის YouTube-ის არხზე 2023 წლის ოქტომბრისთვის არის 432,000,000-ზე მეტი ნახვა. პროექტი ეკუთვნის „სტუდია ველოსიპედს“, რომელიც დაარსდა 2017 წელს. წელს. პერსონაჟი წამყვანის და მთავარი გმირის როლს ასრულებს ბავშვებისთვის განკუთვნილ საგანმანათლებლო და გასართობ ვიდეოებში. ჟირაფი ჟოზეს ირგვლივ ასევე გამოცემულია რამდენიმე წიგნი და სხვა პროდუქცია. პერსონაჟის მონაწილეობით აგრეთვე დადგმული იყო სპექტაკლი თოჯინების თეატრში. აგრეთვე გადიოდა ტელეკომპანია „მთავარი არხის“ და „რუსთავი 2“-ის ეთერებში ეთერში და განთავსებულია სტრიმინგ-სერვის „კავეა პლუსზე“. YouTube-არხი გვერდი Facebook-ზე ↑ ჟირაფი ჟოზე – YouTube ↑ გაამდიდრა თუ არა გიორგი მარშანია ჟირაფმა ჟოზემ – ,,ის მეგობრულია, მე უჟმური ვარ” – ჟურნალი „სარკე“ ↑ ჟირაფი ჟოზე – YouTube ↑ ბიბლუსი – ჟირაფი ჟოზე ↑ „ჟირაფი ჟოზე წიგნში“ – „მარკეტერი“ ↑ ბიბლუსი – ჟირაფი ჟოზე ↑ „თოჯინების თეატრში სეზონი „ჟირაფი ჟოზეს“ საპრემიერო დადგმით გაიხსნა“ – kvira.ge ↑ მთავარი არხი – ჟირაფი ჟოზე ↑ რუსთავი 2 – ჟირაფი ჟოზე ↑ „კავეა პლუსი“ – ჟირაფი ჟოზე
ნელი გოფმანი

ნელი გოფმანი (დ. 1917, თბილისი — გ. 2005) — ქართველი ინჟინერი, მეცნიერი, ქიმიკოსი. 1940 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ქიმიური ტექნოლოგიის ფაკულტეტი. 1941-1944 წლებში გოფმანების ოჯახი გაასახლეს ჯერ ყაზახეთში, ხოლო შემდეგ ბოლნისის რაიონში. 1945 წელს დაბრუნდა საქართველოში და საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ლითონისა და სამთო ქიმიის ინსტიტუტის სილიკატების ლაბორატორიაში უმცროს მეცნიერ-თანამშრომლად დაიწყო მუშაობა. 1946-1998 წლებში ის საქართველოს პოლიტექნუკური ინსტიტუტის ელექტროქიმიის კათედრაზე მოღვაწეობდა და თავის ნიჭსა და უნარს არ იშურებდა ქვეყნისათვის საჭირო პროფესიული და სამეცნიერო საკითხების გადაჭრაში. მისი სამეცნიერო მიმართულება ელექტროქიმიური ტექნოლოგია იყო და ამ სფეროში გამოქვეყნებული აქვს 80-მდე ნაშრომი, სახელმძღვანელო. მისი კვლევის შედეგები დანერგილია მაგნიუმის ჰიდტოელექტრომეტალურგიულ წარმოებაში. წლების განმავლობაში ხელმძღვანელობდა ქალაქის საწარმოთა გალვანოტექნიკოს-ინჟინრების სემინარებს, კითხულობდა ლექციებს სხვადასხვა ქარხნის თანამშრომლებისათვის. გამოყენებითი ელექტროქიმია : დენის ქიმიური წყაროების, ლითონთა კოროზიისა და გალვანოტექნიკის ლაბორატორიული პრაქტიკუმი - თბილისი, განათლება, 1973, გვ. 356 1977 - პეტრე მელიქიშვილის სახელობის პრემია საქართველოს ინჟინერი ქალები, თბილისი 2008, გვ. 41-42 ნელი გოფმანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
კოინდარი

კოინდარი — მარცვლოვანი საკვები ბალახი. განეკუთვნება ორ გვარს — Arrhenatherum-სა (მაღალი კოინდარი) და Lolium-ს (საძოვრის კოინდარი, მრავალსათიბი კოინდარი). მაღალი კოინდარი (Arrhenatherum elatius) მრავალწლოვანი ფაშარბუჩქოვანი მცენარეა, სწრაფად იზრდება, გავრცელებულია ყველგან. კოინდარის თივა ცხოველთა კარგი საკვებია. მომწარო გემოს გამო კოინდარის მწვანე მასას ცხოველი მხოლოდ სხვა მარცვლოვან და პარკოსან ბალახთან ერთად ჭამს. საძოვრის კოინდარი (Lolium perenne) მრავალწლოვანი ბალახია. შედარებით ნაკლებად უძლებს გვალვასა და ყინვას. გაძოვებისა და გათიბვის შემდეგ ინტენსიურად იზრდება. მრავალსათიბი კოინდარი (Lolium multiflorum) ერთ- ან ორწლოვანი მცენარეა. საქართველოში ითესება მინდვრისა და საკვებ თესლბრუნვებში, როგორც ბალახთნარევების ერთ-ერთი საუკეთესო კომპონენტი. ბადრიშვილი გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 574.
მარიამ გრიგალაშვილი

მარიამ გრიგალაშვილი (დ. 10 დეკემბერი, 1918, წრომი — გ. 1998) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. 1936 წელს დაამთავრა თბილისის მეორე სამედიცინო ტექნიკუმი. 1941 წელს თბილისის სახელმწიფო სტომატოლოგიური ინსტიტუტი. 1941–1943 წლებში მუშაობდა ჭიათურის პოლიკლინიკაში ექიმ–სტომატოლოგად. 1943 წლიდან მსახურობდა 2019–ე სპეციალიზებულ საველე ევაკოჰოსპიტალში ყბა–სახის ქირურგად ვოლხოვის, ლენინგრადის, ბალტიისპირეთისა და ბელორუსიის ფრონტებზე. 1946–1947 წლებში დემობილიზაციის შემდეგ მუშაობდა თბილისის სტომატოლოგიურ საავადმყოფოში ექიმ–ორდინატორად, ქირურგად. 1947–1951 წლებში სწავლას აგრძელებს თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ქირურგიული სტომატოლოგიის კათედრის ასპირანტურაში, არის რესპუბლიკური სტომატოლოგიური საავადმყოფოს ექიმი–ორდინატორი, ქირურგიული სტომატოლოგიის კათედრის გამგე. 1953–1985 წლებში იყო სტომატოლოგიური ფაკულტეტის დეკანი. 1962 წლიდან იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სტომატოლოგიური ფაკულტეტის ქირურგიული სტომატოლოგიის კათედრის ასისტენტი, 1970 წლიდან კი დოცენტი. 1979 წელს დაინიშნა ბავშვთა ასაკის სტომატოლოგიის კათედრის გამგეთ. 1984 წლის 30 მარტს თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის საბჭოს სხდომაზე როგორც გამონაკლისს, მიენიჭა პროფესორის წოდება. ა 1967 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „კბილებისა და ყბების ძვლების სტრუქტურის მდგომარეობა სხივური ზემოქმედების პირობებში.“ ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია თბ.,. 2000 გვ. 80 წიგნი ღირსებისა: ტ. 3/ შემდგ.: თამაზ ყიფიანი, თენგიზ გაჩეჩილაძე, გურამ სიმონიშვილი თბ., 2001 გვ. 54 კბილებისა და ყბების ძვლების სტრუქტურის მდგომარეობა სხივური ენერგიის ზემოქმედების პირობებში - თბილისი, საბჭ. საქართველო, 1966 გვ. 57 1998 - ღირსების ორდენი სამამულო ომის II ხარისხის ორდენი წითელი ვარსკვლავის ორდენი მედალი „შრომითი მამაცობისთვის“ მედალი „საბრძოლო დამსახურებისთვის“ ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია თბ.,. 2000 გვ. 80 წიგნი ღირსებისა: ტ. 3/ შემდგ.: თამაზ ყიფიანი, თენგიზ გაჩეჩილაძე, გურამ სიმონიშვილი თბ., 2001 გვ. 54 მარიამ გრიგალაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ცარო გრიგოლაშვილი

ცარო გრიგოლაშვილი (დ. 1950, დუშეთი) — ქართველი ტექნოლოგი, ინჟინერი, მეცნიერი. 1974 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის გორის ფილიალის საღამოს სწავლების დაკონსერვების ტექნოლოგიის ფაკულტეტი და საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის ასპირანტურა. 1971-1978 წლებში გორის საკონსერვო ქარხანაში მუშაობდა მუშად, ბრიგადირად, ლაბორანტად, მიკრიბიოლოგად, ქიმიკოს-ანალიტიკოსად. 1978 წელს ის ქარხნის ცენტრალური ლაბორატორიის უფროსად დაინიშნა. 2000 წელს ც. გრიგოლაშვილი ს/ს. „გორკონის“ მთავრი ტექნოლოგი, ხოლო შემდეგ „გორკონთან“ არსებული შპს „ჯეო-კონცენტრატის“ დირექტორის მოადგილეა. 2004 წელს ტრეინინგებისა და სასწავლო პროგრამებში მონაწილეობის მისაღებად იმყოფებოდა მიჩიგანის უნივერსიტეტში, მსოფლიოში არსებული მოთხოვნების შესასწავლად და გამოცდილების გასაზიარებლად, სადაც მიიღო „საერთაშორისო კვების უსაფრთხოებისა და ხარისხის კონტროლის სისტემის“ სერთიფიკატი. საქართველოს ინჟინერი ქალები თბილისი 2008, გვ. 43-44 ცარო გრიგოლაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ნოდარ გრიგოლია

ნოდარ გრიგოლია (დ. 1 ივნისი, 1944, ჭოგნარი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. 1968 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1968–1971 წლებში იყო ყაზახეთის სსრ ცელინოგრადის ოლქის ათბასარის რაისაავადმყოფოს ქირურგიული განყოფილების ორდინატორი. 1971–1974 წლებში ასპირანტი. 1975–1982 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის საფაკულტეტო ქირურგიის კათედრის ასისტენტი. 1982–1991 წლებში დოცენტი. 1992–1994 წლებში პროფესორი. 1994 წლიდან თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტის ქირურგიულ სნეულებათა №3 კათედრის გამგე. ავტორია 152 სამეცნიერო ნაშრომის, გამოქვეყნებული აქვს ორი მონოგრაფია: „კარდიოსპაზმი“ და „კლინიკური ქირურგია.“ მისი ხელმძღვანელობით დაცულია 4 საკანდიდატო დისერტაცია. წლების განმავლობაში მუშაობდა აკადემიკოს ე. ფიფიას ხელმძღვანელობით და ითვლება მის მოწაფედ. 1975 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „წყლულოვანი დაავადების თავისებურება მოხუცთა და ხანში შესულთა ასაკში.“ 1989 წელს დაიცვა მოსკოვის II სამედიცინო ინსტიტუტის ქირურგიულ საბჭოზე სადოქტორო დისერტაციის თემა — „წყლულოვანი დაავადების კლინიკა და მკურნალობა ქალებში.“ ქირურგიული დაავადებები : სახელმძღვანელო სამედიცინო უნივერსიტეტის სტუდენტებისა და ახალგაზრდა ექიმებისათვის თბილისი, მერიდიანი, 2012, გვ. 550 - ISBN: 978-9941-10-639-2 ზოგადი ქირურგია : სახელმძღვ. სამედ. უნ-ტის სტუდ. და ახალგ. ექიმებისათვის - თბილისი, მერიდიანი, 2005, გვ. 382 ISBN: 99940-46-00-4 ქირურგიული დაავადებები : სახელმძღვ. სამედ. უნ-ტის სტუდ. და ახალგ. ექიმებისათვის, თბილისი, მერიდიანი, 2005 გვ. 507 - ISBN: 99928-32-47-9 კლინიკური ქირურგია : სახელმძღვ. სამედ. ინ-ტების სტუდ. თბილისი, 1996, გვ. 416 ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია თბ., 2000 გვ. 81 ნოდარ გრიგოლია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
თაისა გრძელიძე

თაისა გრძელიძე (დ. 9 სექტემბერი, 1948, ქუთაისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. 1975 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1975–1976 წლებში მუშაობდა თბილისის რესპუბლიკურ კლინიკურ საავადმყოფოში. 1976–1983 წლებში იყო ქუთაისის პათოლოგანატომიური სამსახურის რაიონთაშორისო ცენტრის მთავარი ექიმი. 1983–1992 წლებში ქუთაისის I ქალთა კონსულტაციის ენდოსკოპიური კაბინეტის ექიმი. 1992 წლიდან ამავე სამშობიარო სახლის ორდინატორი. ავტორია 14 სამეცნიერო ნაშრომის. ექიმი–მეან–გინეკოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი, ქუთაისის აკაკი წერეთლის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის თეორიული მედიცინის კათედრის გამგე. 1985 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „საშვილოსნოს ლორწოვანი გარსის მორფოლოგიური თავისებურებები მენსტრუალური ყვითელი სხეულის ფუნქციის მოშლილობის და ორსულობის ყვითელი სხეული პირობებში მისი განვითარების ადრეულ ფაზებში.“ ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია თბ., 2000, გვ. 81 თაისა გრძელიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი