laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
გოგოლაურთა

გოგოლაურთა — სოფელი საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში (ადმინისტრაციული ერთეული უკანაფშავი). მდებარეობს მდინარეების მათურხევისა და ნაროულის (ფშავის არაგვის მარჯვენა შენაკადები) შესართავთან, ხევსურეთის კავკასიონის სამხრეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 1450 მეტრზე, დუშეთიდან დაშორებულია 65 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 8 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 199. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 66. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ Кавказскій календарь на 1910 годъ, Тифлись, 1909, стр. 226. ↑ Кавказскій календарь на 1912 годъ, Тифлись, 1911, стр. 143. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ბედონი

ბედონი — სოფელი საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში (ქვეშეთის თემი). მდებარეობს მდინარე მთიულეთის არაგვის მარცხენა ნაპირას, მთიულეთის ქედის სამხრეთ-დასავლეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 1400 მეტრზე, დუშეთიდან დაშორებულია 69 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 110 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 266. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ბენიან-ბეგონი

ბენიან-ბეგონი — სოფელი საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში (ქვეშეთის თემი). მდებარეობს მდინარე ხადისწყლის (მთიულეთის არაგვის მარცხენა შენაკადი) მარცხენა ნაპირას, კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედის სამხრეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 1680 მეტრზე, დუშეთიდან დაშორებულია 64 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 12 ადამიანი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 397. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
გვიდაქე

გვიდაქე — სოფელი საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში, (ქვეშეთის თემი). მდებარეობს მდინარე გვიდაქეს (მთიულეთის არაგვის შენაკადი) ნაპირას, მთიულეთის ქედის სამხრეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 1360 მეტრზე, დუშეთიდან დაშორებულია 56 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 17 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 143. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ ს. მაკალათია, „მთიულეთი“, ტფ., 1930, გვ. 11 ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
გოგნაური

გოგნაური — სოფელი საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში (ქვეშეთის ადმინისტრაციული ერთეული). მდებარეობს მდინარე მთიულეთის არაგვის მარცხენა მხარეს, კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედის სამხრეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 1400 მეტრზე, დუშეთიდან დაშორებულია 58 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 29 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 199. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 66. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ Кавказскій календарь на 1910 годъ, Тифлись, 1909, стр. 226. ↑ Кавказскій календарь на 1912 годъ, Тифлись, 1911, стр. 143. ↑ ს. მაკალათია, „მთიულეთი“, ტფ., 1930, გვ. 11 ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
გიორგწმინდა

გიორგწმინდა — სოფელი საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში (შატილის ადმინისტრაციული ერთეული). მდებარეობს მდინარე გიორგწმინდისწყლის (არღუნის მარცხენა შენაკადი) მარჯვენა მხარეს, ხევსურეთის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 2000 მეტრზე, დუშეთიდან დაშორებულია 110 კილომეტრით. სოფლის მიდამოებში მდებარეობს სხვადასხვა პერიოდის არქეოლოგიური და ისტორიული ძეგლები. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1 ადამიანი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 35. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ სერგი მაკალათია, „ხევსურეთი“ (მეორე გამოცემა), თბილისი, ნაკადული, 1984 წ., გვ. 16. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ბუჩაანი

ბუჩაანი — სოფელი საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში (ჭართლის თემი). მდებარეობს მდინარე არაგვის მარჯვენა ნაპირას, ალევის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 960 მეტრზე, დუშეთიდან დაშორებულია 51 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 24 ადამიანი. მზეწვერის წმინდა გიორგის ეკლესია მერეს ციხე ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 594. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
დოლასქედი

დოლასქედი — სოფელი საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში (ჭართლის ადმინისტრაციული ერთეული). მდებარეობს მდინარე მთიულეთის არაგვის მარცხენა მხარეს, გუდამაყრის ქედის დასავლეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 1100 მეტრზე. დუშეთიდან დაშორებულია 34 კილომეტრით. სოფელში დგას 1898 წელს აგებული ქვის დარბაზული ეკლესია (დაზიანებულია). 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 77 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 608. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 471.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 6736 ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ ს. მაკალათია, „მთიულეთი“, ტფ., 1930, გვ. 12 ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ახაგის მთა

ახაგი, ახაგის მთა — მთა საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გაგრის მუნიციპალიტეტი. მდებარეობს გაგრის ქედის დასავლეთ განშტოებაზე, აფხაზეთის კავკასიონზე, სიმაღლე ზღვის დონიდან 2732 მ.. აგებულია ზედაიურული კირქვებით. კალთები დაფარულია მთის სოჭნარ-წიფლნარი ტყით, 1800-1900 მეტრს ზემოთ სუბალპური და ალპური მდელოებია. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 277. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 20.
ბოდორნა

ბოდორნა — სოფელი საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში (ჭონქაძის თემი). მდებარეობს მდინარე დუშეთისხევის (არაგვის მარჯვენა შენაკადი) მარჯვენა მხარეს, გუდამაყრის ქედის დასავლეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 880 მეტრზე, დუშეთიდან დაშორებულია 8 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 140 ადამიანი. ბოდორნის ღვთისმშობლის ეკლესია ბოდორნის სვეტი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 442. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
დუდაურები (დუშეთის მუნიციპალიტეტი)

დუდაურები — სოფელი საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში (ჭონქაძის ადმინისტრაციული ერთეული). მდებარეობს ალევის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 1180 მეტრზე. დუშეთიდან დაშორებულია 4 კილომეტრით. სოფელში გზის პირას, დამრეც ფერდობზე მდებარეობს შუა საუკუნეების ღვთისმშობლის ეკლესია, რომელიც ამჟამად დანგრეულია. შემორჩენილია მხოლოდ ნატეხი ქვით ნაგები დასავლეთი და ჩრდილოეთი კედლები. ძიბაანების უბნის თავზე, მდგარა აგრეთვე კვირაცხოვლის ეკლესია, რომელიც XX საუკუნის 30-იან წლებში დაუნგრევიათ. დღეისათვის ამ ადგილზე ეკლესიის არსებობას მხოლოდ აქა-იქ მიმობნეული დამუშავებული შირიმის ქვები მიგვანიშნებს. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 19 ადამიანი. წიკლაური ი., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 503. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ახატანი

ახატანი — სოფელი საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში (ჭოპორტის თემი). მდებარეობს მდინარე ახატანისწყლის (არაგვის მარცხენა შენაკადი) მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 820 მეტრზე, დუშეთიდან დაშორებულია 24 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 130 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 103. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 20. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ბულაჩაური

ბულაჩაური — სოფელი საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში, (ჭოპორტის თემი). მდებარეობს მდინარე არაგვის მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 680 მეტრზე, დუშეთიდან დაშორებულია 18 კილომეტრით. შუა საუკუნეებში ბულაჩაურზე გადიოდა ე. წ. „ცხვრის გზა“, ამ გზით გუდამაყრის ცხვარ-ძროხა ფშავ-ხევსურეთიდან საზამთროდ შირაქში გადაყავდათ. XVIII-XIX საუკუნეებში სოფელი თავად ხიმშიაშვილებს ეკუთვნოდათ, ამავე საუკუნეებში დაიწყო სოფელში მთიელთა ჩამოსახლება. კავთისხევიდან ჯერ ლაფანაანთკარში, ხოლო შემდეგ ბულაჩაურში ჩამოსახლებულან კავთელიშვილები, რომელთაც აქ მთიელთა კავთის წმ. გიორგის სალოცავი აუგიათ. ხანდოს ხეობიდან გადმოსახლებულან გვრიტიშვილები. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 546 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 558. კახაძე კ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 231. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ Кавказскій календарь на 1910 годъ, Тифлись, 1909, стр. 209. ↑ Кавказскій календарь на 1912 годъ, Тифлись, 1911, стр. 136. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
აყნელი

აყნელი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის დუშეთის მუნიციპალიტეტში, (ხევსურეთის თემი). მდებარეობს მდინარე ხევსურეთის არაგვის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1800 მეტრზე, დუშეთიდან დაშორებულია 71 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 66. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 19. ↑ სერგი მაკალათია, „ხევსურეთი“ (მეორე გამოცემა), თბილისი, ნაკადული, 1984 წ., გვ. 16. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
აჭე

აჭე — ნასოფლარი საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში (ხევსურეთის თემი). მდებარეობს მდინარე ლიქოკისწყლის (ხევსურეთის არაგვის შენაკადი) მარჯვენა მხარეზე. ზღვის დონიდან 1900 მეტრზე, დუშეთიდან დაშორებულია 70 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში არავინ ცხოვრობს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 78. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 20. ↑ სერგი მაკალათია, „ხევსურეთი“ (მეორე გამოცემა), თბილისი, ნაკადული, 1984 წ., გვ. 15. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
დავით ავაზაშვილი

დავით ზაქარიას ძე ავაზაშვილი (დ. 3 სექტემბერი/16 სექტემბერი, 1911, ყვარელი — გ. 20 მარტი, 1984, თბილისი) — ქართველი მათემატიკოსი, ფიზიკა-მათემატიკოს მეცნიერებათა დოქტორი (1958), პროფესორი (1959), საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1967). 1937 წელს დაამთავრა თსუ. 1956–1984 წლებში იყო საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის უმაღლესი მათემატიკის კათედრის გამგე. იკვლევდა დიფრაქციის მათემატიკური თეორიის სასაზღვრო ამოცანებს, დრეკადობის თეორიისა და სხვა საკითხებს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 114. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 58.
ახიელი

ახიელი — სოფელი საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში (ხევსურეთის თემი). მდებარეობს არხოტის ხეობაში, მთა კიდეგანისმაღალის სამხრეთ-აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე არხოტისწყლის მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 1800 მეტრზე, დუშეთიდან დაშორებულია 109 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 6 ადამიანი. ბათაკათ ციხე-სახლი ახიელის სამაროვანი ციხიებნი (ნასოფლარი) ხარათ ციხე ჯავრიშვილი კ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 105. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 28. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 21. ↑ სერგი მაკალათია, „ხევსურეთი“ (მეორე გამოცემა), თბილისი, ნაკადული, 1984 წ., გვ. 17. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ბისო

ბისო — სოფელი საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში (ხევსურეთის თემი). მდებარეობს კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე გუდანისჭალის (ხევსურეთის არაგვის მარცხენა შენაკადი) მარჯვენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 1760 მეტრზე, დუშეთიდან დაშორებულია 75 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 415. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ სერგი მაკალათია, „ხევსურეთი“ (მეორე გამოცემა), თბილისი, ნაკადული, 1984 წ., გვ. 16. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ბუჩუკურთა

ბუჩუკურთა — სოფელი საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში, ხევსურეთის თემში. მდებარეობს გუდამაყრის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე ხევსურეთის არაგვის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1800 მეტრზე, დუშეთიდან დაშორებულია 68 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 3 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 594. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ სერგი მაკალათია, „ხევსურეთი“ (მეორე გამოცემა), თბილისი, ნაკადული, 1984 წ., გვ. 15. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
გველეთი (დუშეთის მუნიციპალიტეტი)

გველეთი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში (ხევსურეთის თემში). მდებარეობს გუდამაყრის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე დათვისისხევის (ხევსურეთის არაგვის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1520 მეტრზე, დუშეთიდან დაშორებულია 60 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 3 ადამიანი. სახილე დათვისი მოწმაო ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 138. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ სერგი მაკალათია, „ხევსურეთი“ (მეორე გამოცემა), თბილისი, ნაკადული, 1984 წ., გვ. 15. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
დოლოშა

დოლოშა — სოფელი საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში (ხეობის ადმინისტრაციული ერთეული). მდებარეობს ქართლის ქედის დასავლეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 1280 მეტრზე, დუშეთიდან დაშორებულია 34 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 27 ადამიანი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 477. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ბოგვი

ბოგვი — სოფელი საქართველოში, თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში (ჯორჯიაშვილის თემის თემი). მდებარეობს მდინარე ბოგვისხევის (ალგეთის მარცხენა შენაკადი) შესართავთან. ზღვის დონიდან 700 მეტრზე, თეთრიწყაროდან დაშორებულია 17 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 170 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 438. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ინტერკლუბი

ინტერკლუბი — ანგოლის საფეხბურთო კლუბი ქალაქ ლუანდაში. დაარსდა 1953 წელს. 2005 წელს კლუბი მე-9 ადგილზე გავიდა ანგოლის პირველ დივიზიონში.ამავე წელს გავიდა დომესტიკის თასის ფინალში,მაგრამ 0-1 დამარცხდა ატლეტიკო სპორტ ავიაჩაოსთან. ანგოლის ლიგა: 2006-07,2009-10 ანგოლის თასი: 1985-86,2002-03,2004-05 ანგოლის სუპერთასი: 2001,2008 აფრიკის ჩემპიონთა ლიგა: (ორჯერ) 2008-მე3 რაუნდი 2011- აფრიკის კონფედერაციის თასი: (ხუთჯერ) 2004-პირველი რაუნდი 2005-პირველი რაუნდი 2006-ჯგუფური ეტაპი 2007-პირველი რაუნდი 2008-ჯგუფური ეტაპი აფრიკის თასების მფლობელთა თასი: (ორჯერ) 1987-პირველი რაუნდი 2001-ფინალისტი ინტერკლუბი საშინაო მატჩებს მართავს Estádio dos Coqueiros-ზე, რომელზეც ეტევა 12,000 ადამიანი, სტადიონი აშენდა 2004 წელს.
პეკინის ზაფხულის სასახლე

პეკინის ზაფხულის სასახლე (ჩინ. 頤和園) — სასახლე ჩინეთის დედაქალაქ პეკინში. მდებარეობს ე.წ. დღეგრძელობის ბორცვზე, კუნმინხუს ტბის პირას და სამი მხრიდან სწორედ ამ ტბის წყლითაა შემოფარგლული. სასახლის კომპლექსი მოიცავს რამდენიმე განსხვავებულ სასახლეს, ბაღებს და სხვა კლასიკურ არქიტექტურულ სტილში ნაგებ სტრუქტურებს. სასახლის მშენებლობა 1750 წელს ბაღის შექმნით დაიწყო, რომლის გაშენებაც იმპერატორმა ციანლუნმა ბრძანა, რომელიც კუნმინხუს ტბის ხელოვნურად შექმნასაც გუსლიხმობდა. სასახლის კომპლექსმა გადაიტანა ორი მნიშვნელოვანი თავდასხმა, ერთი ინგლისურ-ფრანგული შენაერთების მხრიდან 1860 წელს და მეორე ე.წ. მოკრივეთა აჯანყების დროს 1900 წელს. იგი ორივეჯერ გადარჩა და შეკეთებულ იქნა 1886 და 1902 წლებში. გარკვეულ დროს, სასახლე წარმოადგენდა ქალი იმპერატორის, ცისის საზაფხულო რეზიდენციას, რომელმაც მის რეკონსტრუქციასა და გაფართოებაში 30 მლნ თეილი ვერცხლი დახარჯა. 1998 წელს, იუნესკომ ზაფხულის სასახლე მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩინეთში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: პეკინის ზაფხულის სასახლე Summer Palace (from the Beijing Official Web Portal) დაარქივებული 2011-08-06 საიტზე Wayback Machine.
ლადო ავალიანი

ვლადიმერ (ლადო) შალვას ძე ავალიანი (დ. 15 მაისი, 1913, ზესტაფონი — გ. 1998) — ქართველი მწერალი. 1940 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია. პირველი მოთხრობა („დადაშ ხვიბლან“) გამოაქვეყნა 1935 წელს, ნოველათა პირველი კრებული „ლაჰილ პირველი“ — 1940 წელს. 1947-1967 წლებში გამოიცა მისი ნოველების ხუთი კრებული. მწერლის თხზულებათა თემატიკა ეხება ძველი და ახალი სვანეთის ყოფას („მუხის ჭია“, „ლაჰილ პირველი“, „დალის დალალები“), სამამულო ომის დღეებს („დედის იმედი“, „სიდუ“), ქართული მწერლობისა და ხელოვნების მოღვაწეთა ცხოვრებას („ყარიბი მგოსანი“, „სულოაგას ქუდი“) და სხვა. ავალიანის უმნიშვნელოვანესი ნაწარმოებია „ახალი ჰორიზონტი“ (1952-1969), პირველი ქართული რომანი, რომელშიც ასახულია მაღაროელთა ცხოვრება. ავალიანის ნოველები და რომანი თარგმნილია რუსულად, რამდენიმე ნოველა — ჩეხურად, ხოლო „სულოაგას ქუდი“ — ინგლისურად. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 114. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 58. ლადო ავალიანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ტრომსე

ტრომსე (ნორვ. Tromsø) — ფიულკე ტრომსის დედაქალაქი და ნორვეგიის სიდიდით მეშვიდე ქალაქია. ტრომსე მდებარეობს ჩრდილოეთ ნორვეგიაში, რომელიც ერთიანი ლაპლანდიის ნაწილია და მოსახლეობის უმრავლესობას საამები წარმოადგენენ. ტრომსე ლაპლანდიის სიდიდით მეორე ქალაქია მურმანსკის შემდეგ. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ტრომსე Tromsø Municipal Council Weather forecast and map for Tromsø დაარქივებული 2019-12-27 საიტზე Wayback Machine. Visit Tromsø Tourist information Office დაარქივებული 2006-09-15 საიტზე Wayback Machine. Climate statistics Tromsø municipality დაარქივებული 2007-10-29 საიტზე Wayback Machine. Pictures of Tromsø დაარქივებული 2008-10-09 საიტზე Wayback Machine. Tromsø Volley დაარქივებული 2016-05-01 საიტზე Wayback Machine. Gallery of 360 degree panorama pictures from Tromsø დაარქივებული 2008-09-24 საიტზე Wayback Machine.
მესერი

მესერი — ყოველი არამასიური ნივთი, გამჭოლი, შუალედური, სიცარიელეებით; კოჭების, ქანდარების ან ლატანის რიგით რომელიც შეკრულია ერთმანეთთან განივად და გრძივად, ან კიდევ სხვანაირად; მშენებლობა და დაცვითი ტექნოლოგიები: მესერი — ყველაზე ხშირად არის ლითონის კონსტრუქციის წნული: მრგვალი ან კვადრატული ჭრილით, არმატურით, პროფილური მილით ან სხვა სახის ფოლადის ნაწარმით. აქვს ორმაგი დანიშნულება: არასანქციონირებული შეღწევის საწინააღმდეგოდ შენობის ან ტერიტორიის დაცვა და ფასადების დეკორატიული გაფორმება, ფანჯრების დაცვა. მესრის კონსტრუქციები — ეს არის ლითონის კონსტრუქციები რომელიც უზრუნველყოფენ შენობა ნაგებობის სიმტკიცეს. მათემატიკა: მესერი სიმრავლეთა თეორიაში — ნაწილობრივ მოწესრიგებული სიმრავლე, სადაც ყოველი ორ ელემენტიანი ქვესიმრავლეს აქვს როგორც ზუსტი ზედა (sup) ისე ზუსტი ქვედა (inf) წახნაგები; მესერი — დისკრეტული ქვეჯგუფი ლის ჯგუფში. კერძოდ: მთელრიცხვიანი მესერი — სიბრტყის ან სივრცის წერტილების ერთობლიობა, რომელთა კოორდიანტები ზოგ (სწორხაზოვან) კოორდინატების სისტემებში წარმოადგენს მთელ რიცხვებს. კრისტალური მესერი — გააჩნია გარკვეული სიმეტრია და შორი წესრიგის სტრუქტურა, რომელსაც ქმნიან ატომები კრისტალებში; ბრავეს მესერი უკუ მესერი დიფრაქციული მესერი — ოპტიკური ხელსაწყო, რომელსაც აქვს იმ სფეროების რეგულარული სტრუქტურა, სხვადასხვა ოპტიკური თვისებები (გამჭვირვალე—გაუმჭვირვალე, არეკლვადი—შთანქვითი და ა.შ.), რომლის მოქმედება დაფუძნებულია დიდი რაოდენობის შუქის სხივების ინტერფერენციის მოვლენებზე (დიფრაქცია); ღუმელის მესერი — თუჯის მესერი, რომელიც იჭერს მყარ საწვავს საწვავ კამერაში (მაგალითად, ნახშირს); ვიბრაციული მესერი — უკვე ჩამოსხმული ქვიშის ყალიბის შენჯღრევით დასამტვრევი დანადგარი. პანეტის მესერი გენეტიკაში — მამაკაცისა და ქალის გამეტების შეხამებით გენოტიპის გრაფიკული განსაზღვრის მეთოდი, შეჯვარების დროს, შემოთავაზებული ინგლისელი ბიოლოგის რეჯინალდ პანეტის მიერ (ინგლ. R. Punnett); ანტენის მესერი — გამომსხივებლების პერიოდული სტუქტურა, რომელიც იძლევა საშუალებას ანტენის მიმართულების დიაგრამის მართვისა, მექანიკური მობრუნების გარეშე, რადიოტალღების ინტერფერენციის სურათის ცვლილების ხარჯზე სივრცეში; მესერი — კომპიუტერული ქსელის ერთ-ერთი ტოპოლოგია. მესერი — ან «მესრის ნიშანი», ოქტოტორპი სიმბოლოს ერთ-ერთი სახელწოდება, კლავიატურის კლავიში.