laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
დიდი ბებესირი

დიდი ბებესირი — ტბა საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის გალის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მდინარე ოქუმის მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 15,9 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 0,61 კმ², აუზის ფართობი 17,5 კმ², მაქსიმალური სიღრმე 4,6 მ. გეგმაში ტოტისებრი მოყვანილობა აქვს. შედგება სამი ტოტისაგან. წარმოიშვა ზღვის დიუნებისა და სანაპირო ნაყარით მდინარეების შეგუბების შედეგად. ფსკერი სწორია. საზრდოობს წვიმისა და მიწისქვეშა წყლით. ზედაპირის დიდი ნაწილი დაფარულია წყალმცენარეულობით. მდიდარია თევზით. ბებესირი პატარა ბებესირი ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 56. ↑ Апхазава И. С. Озера Грузии. Тбилиси: Мецниереба, 1975. 181 с.
პატარა ბებესირი

პატარა ბებესირი — ტბა საქართველოში, გალის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მდინარე ოქუმის მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 14,4 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 0,09 კმ², აუზის ფართობი 1,02 კმ², საშუალო სიღრმე 1,1 მ, მაქსიმალური სიღრმე 1,8 მ. წარმოიშვა სანაპირო დიუნებით მდინარეების შეგუბების შედეგად. საზრდოობს წვიმისა და მიწისქვეშა წყლით. ზედაპირის დიდი ნაწილი დაფარულია წყალმცენარეულობით. მდიდარია თევზით. ბებესირი დიდი ბებესირი ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 134. ↑ Апхазава И. С. Озера Грузии. Тбилиси: Мецниереба, 1975. 181 с. ↑ აფხაზავა ი., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 385.
კორეის დემილიტარიზებული ზონა

კორეის დემილიტარიზებული ზონა (კორ. 한반도 비무장 지대 ჰანჯა:韓半島非武裝地帶) — კორეის ნახევარკუნძულზე არსებული ბუფერული ზონა, რომელიც კორეის დაზავების ხელშეკრულების საფუძველზე შეიქმნა და ერთმანეთისგან აშორიშორებს სამხრეთ და ჩრდილოეთ კორეას. დემილიტარიზებული ზონა არის საზღვარი, რომელიც კორეის ნახევარკუნძულს დაახლოებით შუაზე ყოფს. ის 1953 წელს, ჩრდილოეთ კორეის ჩინეთის და გაერთიანებული ერების შეთანხმების საფუძველზე შეიქმნა. ზონა არის დაახლოებით 250 კილომეტრის სიგრძის და 4 კილომეტრის სიგანის. ზონაში არის საერთო უსაფრთხოების მონაკვეთი, რომელიც შეხვედრების ადგილად გამოიყენება. ბერლინის კედელი რკინის ფარდა Bermudez, Joseph S. (2001). Shield of the Great Leader. The Armed Forces of North Korea, The Armed Forces of Asia. Sydney: Allen & Unwin. ISBN 1-86448-582-5.  Mullen, Jethro; Novak, Kathy. South Korea warns North will pay 'harsh price' over DMZ landmine blasts". CNN World News (August 10, 2015). ციტირების თარიღი: February 24, 2017. Elferink, Alex G. Oude, (1994). The Law of Maritime Boundary Delimitation: a Case Study of the Russian Federation. Dordrecht: მარტინუს ნეიჰოფი. ISBN 9780792330820; OCLC 123566768 Jung, Jin-Heon. (2014) Ballooning Evangelism: Psychological Warfare and Christianity in the Divided Korea (PDF) გვ. 7–33. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 30 ივნისი 2015. ციტირების თარიღი: 1 სექტემბერი 2017. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კორეის დემილიტარიზებული ზონა DMZ (Korea), ტურისტული მეგზური ვიკივოიაჟზე U.S. Army official Korean Demilitarized Zone image archive Washington Post Correspondent Amar Bakshi travels to the Korean Demilitarized Zone... And uncovers the world's most dangerous tourist trap, January 2008. Status and ecological resource value of the Republic of Korea's De-militarized Zone[მკვდარი ბმული] Tour Of DMZ on YouTube. Dec. 2007 360 degree tour of DMZ from the DPRK on YouTube, 2016 DMZ Forum: Collaborative international NGO focusing on promoting peace and conservation within the Korean DMZ region
Desire (ბობ დილანის ალბომი)

Desire — ამერიკელი მომღერლის და სიმღერების ავტორის ბობ დილანის მეთექვსმეტე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1976 წლის 5 იანვარს. დისკი გამოსცა ლეიბლმა Columbia. Desire-ის ჩაწერაში მონაწილეობდნენ ემილუ ჰარისი და რონი ბლეკლი (ბეკ-ვოკალი). ალბომი დადებითად შეაფასეს. იგი „ბილბორდის“ ჩარტში #1 პოზიციას იკავებდა ხუთი კვირის განმავლობაში და იქცა მუსიკოსის ერთ-ერთ გაყიდვად დისკად, შეიძინა რა ორმაგი პლატინის სტატუსი. ბრიტანეთში ალბომი ჩარტის #3 პოზიციაზე მოხვდა. NME-ს წლის ალბომების სიაში იგი პირველ ადგილს იკავებდა. Rolling Stone-ის ყველა დროის 500 საუკეთესო ალბომის სიაში მას #174 პოზიცია ეკავა. ყველა სიმღერის ავტორი - ბობ დილანი და ჟაკ ლევი, გარდა მითითებულისა. ↑ ერლეუაინი, სტივენ თომას. Desire AllMusic-ზე. ციტირების თარიღი: 29 დეკემბერი, 2004. ↑ კრისტგოუ, რობერტ. Bob Dylan > Consumer Guide Reviews. რობერტ კრისტგოუ. ციტირების თარიღი: 21 თებერვალი, 2006. ↑ Flanagan, ბილ (მარტი 29, 1991). „Dylan Catalog Revisited“. Entertainment Weekly (59). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-09-28. ციტირების თარიღი: 20 მაისი, 2010. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate=-ში (დახმარება) ↑ Marsh, Dave (მარტი 11, 1976). „Bob Dylan Desire > Album Review“. Rolling Stone (208). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-04-29. ციტირების თარიღი: 14 იანვარი, 2007. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate=-ში (დახმარება) Posted on ივნისი 17, 1997. ↑ Desire - Bob Dylan > Charts & Awards > Billboard Album AllMusic-ზე. ციტირების თარიღი: 29 დეკემბერი, 2004. ↑ Levy, Joe [2005] (2006). „174 | Desire – Bob Dylan“, Rolling Stone's 500 Greatest Albums of All Time, 3rd, ლონდონი: Turnaround. ISBN 1-932958-61-4. OCLC 70672814.
ფატი ხუნდაძე

ფატი სილოვანის ასული ხუნდაძე (დ. 1895, ქუთაისი ― გ. 1978, თბილისი) — ქართველი ფსიქოლოგი, პედაგოგი და საზოგადო მოღვაწე, ბავშვთა ფსიქოლოგიის ერთ-ერთი ფუძემდებელი საქართველოში, ფსიქოლოგიის მეცნიერებათა პირველი დოქტორი ქალი ამიერკავკასიაში, საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე, პროფესორი, გამოჩენილი პედაგოგის და საზოგადო მოღვაწის სილოვან ხუნდაძის (1860-1928) შვილი. ფატი ხუნდაძე დაიბადა ქუთაისში. დაამთავრა ქუთაისის ქართული გიმნაზია (1915). 1915-1918 წლებში ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას. 1918 წელს ჩაირიცხა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სიბრძნისმეტყველების ფაკულტეტზე. იმავე წელს, სხვა ნიჭიერ ქართველ ახალგაზრდებთან ერთად სწავლის გასაგრძელებლად გაიგზავნა გერმანიაში, სადაც 1924 წელს წარმატებით დაასრულა ბერლინის ჰუმბოლდტის სახელობის უნივერსიტეტის ფილოსოფიის ფაკულტეტი. მომდევნო წელს მას მიენიჭა აღნიშნული უნივერსიტეტის ფილოსოფიის დოქტორის სამეცნიერო ხარისხი ფსიქოლოგიის დარგში. 1926 წლის დამდეგს ფატი ხუნდაძე და მისი მეუღლე — შემდგომში ცნობილი მკვლევარი-ეკონომისტი და პედაგოგი, ფრიდრიხ შილერის სახელობის იენის უნივერსიტეტის დოქტორი ნესტორ გაბილაია(1895-1985) სამშობლოში დაბრუნდნენ. ფატი ხუნდაძე მრავალი წლის მანძილზე მოღვაწეობდა თბილისის პედაგოგიკის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში, თსუ-ში და საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ფსიქოლოგიის ინსტიტუტში, რომელიც დღეს აკადემიკოს დიმიტრი უზნაძის სახელს ატარებს. დიმიტრი უზნაძესთან ერთად ფატი ხუნდაძე იყო ბავშვთა ფსიქოლოგიის ქართული სამეცნიერო სკოლის ფუძემდებელი. კერძოდ, მის შრომებში განხილულია ბავშვებში აზროვნების განვითარების და გენეტიკურ ჭრილში ესთეტიკური აღქმის საკითხები. 1935 წელს მას მიენიჭა ფსიქოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორის სამეცნიერო ხარისხი. იყო არაერთი მნიშვნელოვანი სამეცნიერო გამოკვლევის (მათ შორის რამდენიმე მონოგრაფიის) ავტორი. მისი შრომები გამოქვეყნებულია როგორც ქართულ და რუსულ, ისე გერმანულ სამეცნიერო პერიოდულ გამოცემებში. ფატი ხუნდაძის მონოგრაფიული გამოკვლევებიდან აღსანიშნავია: „სასკოლო ასაკის ბავშვთა შემეცნებითი ინტერესები მათი შეკითხვების საფუძველზე“ (თბილისი, 1936), „დიდაქტიკური სათამაშოები საბავშვო ბაღში“ (თბილისი, 1941), „საბავშვო ბაღში მხატვრულ სურათზე მუშაობის მეთოდიკა“ (თბილისი, 1942) და სხვა. ფატი ხუნდაძე გარდაიცვალა 83 წლის ასაკში, დაკრძალულია თბილისის მუხათგვერდის სასაფლაოზე. სკოლამდელი ასაკის ბავშვთა სწავლების ფსიქოლოგიური საფუძვლების საკითხისათვის — თბილისი, მეცნიერება, 1966 — 198 გვ. ბავშვთა შრომითი მოქმედების ფსიქოლოგიური საფუძვლები — თბილისი, საქ. სსრ მეცნ. აკად. გამ-ბა, 1962 - 137 გვ. საბავშვო ბაღში მხატვრულ სურათზე მუშაობის მეთოდიკა — თბილისი, 1942 - 70 გვ. დიდაქტიკური სათამაშოები საბავშვო ბაღში — თბილისი, 1941 — 28 გვ. ფატი ხუნდაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ფატი ხუნდაძე[მკვდარი ბმული] — თსუ-ს ოფიციალური საიტი ↑ ფატი ხუნდაძე და ნესტორ გაბილაია. Iverieli. ციტირების თარიღი: 16 ივნისი, 2019. ↑ ფატი ხუნდაძე. ციტირების თარიღი: 16 ივნისი, 2019. ↑ ფატი ხუნდაძე (1895—1978). თსუ-ს ოფიციალური საიტი. ციტირების თარიღი: 16 ივნისი, 2019.[მკვდარი ბმული] ↑ ფატი ხუნდაძე - Fati Khundadze. Literatura.mcvane.ge (24 ოქტომბერი, 2011). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-06-16. ციტირების თარიღი: 16 ივნისი, 2019.
ამურის ზღარბი

ამურის ზღარბი ან მანჯურიული ზღარბი (ლათ. Erinaceus amurensis) — მწერიჭამია ძუძუმწოვარი ზღარბისებრთა ოჯახისა. გავრცელებულია რუსეთის ამურის ოლქში და პრიმორიეს მხარეში, ასევე ჩინეთში, კერძოდ მანჯურიასა და კორეის ნახევარკუნძულზე. იგი ახლოს დგას ჩვეულებრივ ზღარბთან, მაგრამ მასთან შედარებით დიდია. მისი სხეულის სიგრძეა 160-290 მმ, ხოლო წონა 600-1000 გ. რუსეთის ხერხემლიანი ცხოველები: ამურის ზღარბი დაარქივებული 2015-09-24 საიტზე Wayback Machine. ↑ Млекопитающие. Большой энциклопедический словарь / науч. ред. д. б. н. И. Я. Павлинов . — М.: ООО «Фирма „Издательство ACT“», 1999. — С. 76—77. — 416 с. — ISBN 5-237-03132-3 . ↑ Полная иллюстрированная энциклопедия. «Млекопитающие» Кн. 2 = The New Encyclopedia of Mammals / под ред. Д. Макдональда. — М.: Омега, 2007. — С. 437. — 3000 экз. — ISBN 978-5-465-01346-8 .
ილიას ზუროსი

ილიას ზუროსი (ბერძ. Ηλίας Ζούρος, დ. 11 მარტი, 1966) — კალათბურთის ბერძენი პროფესიონალი მწვრთნელი, რომელიც ამჟამად საქართველოს ეროვნულ საკალათბურთო ნაკრებს წვრთნის. ის ასევე იყო მთავარი მწვრთნელი ევროლიგაზე. 2011-2012 წლებში წვრთნიდა საბერძნეთის ეროვნულ ნაკრებსაც. ზუროსი სხვადასხვა წლებში წვრთნიდა ოლიმპიაკოსს, პერისტერს, არისის, ჟალგირისს, პანელიონიოსს. 2010 წელს დასახელდა ევროლიგის საუკეთესო მწვრთნელად. 2013 წელს დაუბრუნდა ჟალგირისს. ჰეკმეჰი (2003–04): ლიბანის ლიგის ჩემპიონი (2004) აზიის ჩემპიონის თასი (2004) ჟალგირისი ლიტვის თასის ჩემპიონი (2011) ბალტიის კალათბურთის ლიგის ჩემპიონი (2011) ლიტვის ლიგის ჩემპიონი (2011) Official Blog (ბერძნული) Euroleague.net Coaching Profile Eurobasket.com Coaching Profile[მკვდარი ბმული] Panellinios B.C. Head Coach: Ilias Zouros ↑ „Zouros, the new man in charge of Georgia“ (ინგლისური). Fibaeurope. 18 February 2016. ციტირების თარიღი: 18 February 2016. ↑ Zalgiris makes Zouros new head coach. ↑ „Maroussi, Panellinios lose their coaches“. www.sportingreece.com. September 9, 2010. დაარქივებულია ორიგინალიდან — ივლისი 16, 2011. ციტირების თარიღი: სექტემბერი 1, 2017. ↑ Eurocupbasketball.com - 2009-10 Eurocup Coach of the Year: Ilias Zouros, Panellinios BC. ↑ Euroleague.net ZALGIRIS KAUNAS brings back coach Zouros.
ბალა-სოლთანლი

ბალა-სოლთანლი (აზერ. Bala Soltanlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, გუბადლის რაიონში. ბალა-სოლთანლი GEOnet სახელების სერვერზე
ბალიგაია (გუბადლი)

ბალიგაია (აზერ. Ballıqaya) — სოფელი აზერბაიჯანში, გუბადლის რაიონში. 2020 წლის 9 ნოემბერს, მთიანი ყარაბაღის ომის დროს აზერბაიჯანის თავდაცვის სამინისტრომ გაავრცელა პრეზიდენტ ილჰამ ალიევის განცხადება სოფლის განთავისუფლების შესახებ. ბალიგაია GEOnet სახელების სერვერზე ↑ President Ilham Aliyev: Victorious Azerbaijani Army liberated 48 more villages, 1 settlement and 8 strategic hills from occupation
სემიკარაკორსკის ცენტრალური ბიბლიოთეკა

სემიკარაკორსკის ცენტრალური ბიბლიოთეკა (რუს. Семикаракорская Центральная библиотека) — ბიბლიოთეკა სემიკარაკორსკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მისამართი: 346630, როსტოვის ოლქი, სემიკარაკორსკის რაიონი, ქალაქი სემიკარაკორსკი, მე-4-ე შესახვევი, სახლი 17. პირველი ცნობები სემიკარაკორსკში ბიბლიოთეკის გახსნის შესახებ განეკუთვნება 1870 წელს. სტატისტიკურ მონაცემებში აღნიშნულია, რომ სტანიცაში არის ერთი საეკლესიო-სამრევლო სკოლა, ხუთი სასმელი დაწესებულება, ორი ეკლესია და ერთი ბიბლიოთეკა 225 წიგნით. შემდეგი მონაცემები ბიბლიოთეკის შესახებ დაკავშირებულია მეთევზეობის არტელის ბაზაზე კოლმეურნეობა „წითელი ოქტომბრის“ დაარსებასთან. კოლმეურნეობის მმართველობა გაკულაკებული გლეხის სახლში მდებარეობდა, ამ სახლში კი ერთი ოთახი დაუთმეს ბიბლიოთეკას. სემიკარაკორსკში ბიბლიოთეკის გახსნის ოფიციალურ თარიღად ითველება 1938 წელი. მეორე მსოფლიო ომის დროს ბიბლიოთეკა განთავსებული იყო კულტურის სახლის მეორე სართულზე. ამ პერიოდში ბიბლიოთეკაში გაიხსნა გამწვევი პუნქტი. ომის შემდგომ პერიოდში ბიბლიოთეკა გადავიდა ქალაქის საბჭოს შენობის სარდაფში, ბიბლიოთეკარები ფიქრობდნენ ახალ შენობაზე. 1952 წელს ბიბლიოთეკის შენობა ააგეს ლენინის ქუჩაზე, კულტურის სახლთან ახლოს. რაიონული საბჭოს სახალხო დეპუტატების აღმასკომის 1977 წლის № 12 ბრძანების შესაბამისად ჩამოყალიბდა ცენტრალიზებული საბიბლიოთეკო სისტემა. 80-იან წლებში ბიბლიოთეკაში ეწყობოდა წიგნების პრემიერები, საუბრები „მრგვალ მაგიდასთან“, მუშაობდა კლუბები ინტერესების მიხედვით, მოყვარულთა გაერთიანებები, იმართებოდა მკითხვეთა ბენეფისები და სხვა. 1986 წლის 12 მარტს რსფსრ-ის მინისტრთა საბჭოსთან შეთანხმებით სემკარაკორსკის ბიბლიოთეკკას ეწოდა დონელი მწერლის ვიტალი ზაკრუტკინის სახელი. 2016 წლის 1 იანვრის მონაცემებით ბიბლიოთეკის ფონდი მოიცავდა 66 635 ეგზემპლარს. მკითხველთა რაოდენობა იყო - 8 943. ბიბლიოთეკის დირექტორი არის ირინა ბელოკური. Сведения о библиотечном строительстве. Госархив Ростовской области. ф. п. 2443. оп. 2. д. 5193. Сведения о работающих районных библиотеках Ростовской области на 1 июня 1943 года. Госархив Ростовской области. ф. р. 4045 оп. 1. д. 80. Сведения о состоянии библиотечной работы. Госархив Ростовской области. ф. р. 3737 оп. 2. д. 261. Семикаракорская межпоселенческая центральная библиотека им. В.А. Закруткина Семикаракорская Центральная библиотека დაარქივებული 2017-09-02 საიტზე Wayback Machine. ↑ МБУК Семикаракорского района "МЦБ"
მანკოვო-ბერიოზოვსკაიის წისქვილი

მანკოვო-ბერიოზოვსკაიის წისქვილი (რუს. Маньково-Березовская мельница) — XX საუკუნის სამრეწველო არქიტექტურის ძეგლი. მდებარეობს სლობოდა მანკოვო-ბერიოზოვსკაიაში, მილიუტინის რაიონი, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. წისქვილი რეგიონში მცხოვრებმა რამდენიმე მდიდარმა ინვესტორმა, კერძოდ კი ხუტორის ადგილობრივმა მაცხოვრებლებმა ათანასე ანდრიას ძე მოროზოვმა, გრიგორი თევდორეს ძე ნოვიკოვმა და ასევე მაღაზიის მფლობელმა გავრილ ლუკიანეს ძე პოლოზოვმა ააშენეს XX საუკუნის პირველ მეოთხედში (კონკრეტულად 1913 წელს). წისქვილის აგების მიზანი იყო დონის ოლქის ტერიტორიაზე მდებარე ქარის, წყლისა და ორთქლის წისქვილებისათვის კონკურენციის გაწევა. 1913 წლისათვის წისქვილის ძირითადი ნაგებობების მშენებლობა პრაქტიკულად დასრულდა. წისქვილი მოძრაობაში მოჰყავდა ძლიერ ნობელის ერთცილინდრიან გემის ძრავას. წისქვილზე მომუშავე კომპანიის აქციონერებმა წისქვილის წყალობით დიდი მოგება მიიღეს. 1917 წლის ოქტომბრის რევოლუციისა და ამის შემდეგ დამდგარი მძიმე პერიოდის შემდეგ (რუსეთის სამოქალაქო ომი) წისქვილი დაიხურა მუშახელის სიმცირის გამო, მცირე ხნის შემდეგ კი საერთოდ გაპარტახდა. ამის შემდეგ ძალიან მალე იგი გადავიდა სახელმწიფოს საკუთრებაში და მუშაობდა 1986 წლამდე, რის შემდეგაც ისევ დაიხურა. ამჟამად არის გავერანებული და მიტოვებული. 2015 წელს, XX საუკუნის სამრეწველო არქიტექტურის ძეგლი მანკოვო-ბერიოზოვსკაიის წისქვილი შეიძინა კერძო პირმა. ↑ sergselivan. (2016-09-15) Маньковская мельница. Моя Селивановка. ციტირების თარიღი: 2017-04-15. ↑ Памятник архитектуры «Мельница. 1913 год» - Официальный сайт Администрации Милютинского района Ростовской области. milutka.donland.ru. ციტირების თარიღი: 2017-04-15.[მკვდარი ბმული]
ჩრდილოეთ კორეის გერბი

კორეის სახალხო დემოკრატიული რესპუბლიკის გერბი (კორ. 조선민주주의인민공화국의 국장) — კსდრს ერთ-ერთი ეროვნული სიმბოლო. 2009 წლის კსდრ-ს კონსტიტუციის 169-ე მუხლის მიხედვით გერბი შექმნილია საბჭოთა კავშირის გერბთა საბაზო კონსტრუქციის ყველა ძირითადი პრინციპის გათვალისწინებით, რომელიც მიღებული იყო ბევრ სხვა ქვეყანაშიც, რაც ნათლად ასახავს კავშირს კომუნისტურ იდეალოგიასთან. National Emblem of the DPRK დაარქივებული 2016-04-29 საიტზე Wayback Machine.
გარეთ საუთგეიტი

გარეთ საუთგეიტი (ინგლ. Gareth Southgate; დ. 3 სექტემბერი, 1970) — ინგლისელი მწვრთნელი და ყოფილი ფეხბურთელი. ამჟამად წვრთნის ინგლისის ეროვნულ ნაკრებს . ინგლისი: ევროპის ჩემპიონატი: ფინალისტი: 2020 ↑ G.SOUTHGATE. ↑ 2.0 2.1 2.2 FORMER DEFENDER SIGNS FOUR-YEAR DEAL TO LEAD THREE LIONS. ↑ 3.0 3.1 Gareth Southgate appointed England manager on four-year contract. ↑ Gareth Southgate appointed as England Under-21 head coach.
მანკოვო-ბერიოზოვსკაიის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია

მანკოვო-ბერიოზოვსკაიის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია (რუს. Церковь Николая Чудотворца) — მართლმადიდებლური ეკლესია მილიუტინის რაიონის სოფელ მანკოვო-ბერიოზოვსკაიაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ვოლგოდონისა და სალსკის ეპარქიას. აგებულია 1868-1875 წლებში. ეკლესია არის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი. თავდაპირველად სლობოდაში იდგა პატარა სამლოცველო, ხოლო 1799 წელს ააშენეს ხის ეკლესია. მშენებლობისათვის ნახევარი ფინანსების გამღებმა, სლობოდის დამაარსებელმა პოდპოლკოვნიკმა ვასილი ივანეს ძე მანკოვმა ითხოვა, რომ ეკლესიას მიეღო მისი შვილის მფარველის ევდოკია წამებულის სახელი. ეკლესია ააშენეს რასპოპინსკაიის დანგრეული ეკლესიის ბაზაზე. 1868 წელს, მას შემდეგ, რაც ხის ეკლესია მოძველდა, მიიღეს გადაწყვეტილება აეშენებინათ ახალი სამსაკურთხევლიანი ქვის ეკლესია, რომლის მშენებლობაც დასრულდა და აკურთხეს 1875 წელს. ეკლესია წმინდა ევდოკიას სახელზე აკურთხეს. მარჯვენა საკურთხეველმა მიიღო ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელი, ხოლო მარცხენა საკურთხეველი დარჩა კურთხევის გარეშე, რადგან არ ეყოთ თანხა მისი კეთილმოწყობისათვის. მოძველებული ეკლესია კიდევ ერთხელ დაშალეს და გაყიდეს ხუტორ არკანცევში. ახალი ეკლესია არ იყო მაღალი და გამოირჩეოდა მოკრძალებული ექსტერიერით, ჰქონდა იშვიათი მოგრძო და ვიწრო ფანჯრები და ოცმეტრიანი სამრეკლო. გადახურული იყო თუნუქის ფირფიტებით. ინტერიერში ეკლესიის დარბაზს სვეტები ორ ნაწილად ყოფდნენ. აშენებიდან ხუთ წელიწადში ეკლესია მოხატეს. 1878 წელს ეკლესიასთან გახსნეს საეკლესიო-სამრევლო სკოლა. ეკლესიაში მსახურება გრძელდებოდა ოქტომბრის რევოლუციამდე. რევოლუციის შემდეგ იგი დახურეს. მოანგრიეს ეკლესიის ზედა ნაწლი, ხოლო დარჩენილ ნაწილს იყენებდნენ კოლმეურნეობის ხორბლის საცავად. ეკლესიის აღდგენაზე ფიქრი დაიწყეს სსრკ-ის დაშლის შემდეგ და უწოდეს ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელი. ეკლესია ამჟამად მოქმედია. წინამძღვარია დიაკვანი ანდრეი მეკუშკინი, რომელიც ადრე იყო როსტოვის ოლქის აქსაის ოდიგიტრიის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესიის წინამძღვარი. Епископ Волгодонский и Сальский Корнилий посетил храм в честь святителя Николая Чудотворца в слободе Маньково-Березовская დაარქივებული 2019-05-07 საიტზე Wayback Machine. Белокалитвенское благочиние ↑ Маньково-Березовская. Церковь Николая Чудотворца. ↑ Поруганный храм в Маньково-Березовской слободе ↑ 3.0 3.1 К 255‑летию Маньково‑Берёзовской слободы ↑ Протоиерей Мекушкин Андрей Александрович. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-02-28. ციტირების თარიღი: 2017-09-03.
მანჯურიული კურდღელი

მანჯურიული კურდღელი (ლათ. Lepus mandshuricus) — ძუძუმწოვარი ცხოველი კურდღლისებრთა ოჯახისა. ადრე მას ხშირად აიგივებდნენ იაპონურ კურდღელთან (Lepus brachiurus) ან აერთიანებდნენ გვარში Caprolagus. ზრდასრული მანჯურიული კურდღელის სხეულის სიგრძეა 40-55 სმ, კუდისა 4,5–7,5 სმ, ყურებისა 7,5–10,4, ხოლო წონა 1,3—2,5 კგ. გააჩნია შედარებით მოკლე ფეხები და ყურები. ფერად რუხი-ნაცრისფერია. კუდი ყავისფერი-შავი. დაფიქსირებულია მელანიზმიც, რის გამოც მას ზოგჯერ უწოდებენ Lepus melainus-ს. მანჯურიული კურდღელი გავრცელებულია აღმოსავლეთ რუსეთში, ჩრდილო-აღმოსავლეთ ჩინეთსა და ჩრდილოეთ კორეის გარკვეულ ტერიტორიებზე. მისი გავრცელების არეალი მოიცავს მდინარე უსურის აღმოსავლეთ ნაპირს, ჩინეთის ზოგ პროვინციას (ხეილუნძიანი, გირინი, ლიაონინი, შიდა მონღოლეთი) და კორეის ნახევარკუნძულის იმ ნაწილს, სადაც კორეული კურდღელი (Lepus coreanus) არ არის გავრცელებული. იგი ნაპოვნია ტყეებში. წიწვოვანთან შედარებით უპირატესობას ანიჭებენ შერეულ ტყეებს. მანჯურიული კურდღლები ერიდებიან ღია ადგილებს, რათა ადამიანებისგან შორს იყვნენ. გავრცელებულნი არიან ზღვის დონიდან 900 მეტრზე. სიცოცხლის ხე: Lepus Позвоночные животные России: Маньчжурский заяц დაარქივებული 2021-01-22 საიტზე Wayback Machine. Млекопитающие фауны России и сопредельных территорий: Маньчжурский заяц ↑ 1.0 1.1 Liu, Jiang; Chen, Peng; Yu, Li; Wu, Shi-Fang; Zhang, Ya-Ping; Jiang, Xuelong (31 August 2011). "The taxonomic status of Lepus melainus (Lagomorpha: Leporidae) based on nuclear DNA and morphological analyses". Zootaxa (3010): 47–57. ↑ Hoffman, R.S.; Smith, A.T. (2005). "Order Lagomorpha" . In Wilson, D.E.; Reeder, D.M. Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. pp. 200–201. ISBN 978-0-8018-8221-0 . OCLC 62265494 . ↑ Полная иллюстрированная энциклопедия. «Млекопитающие» Кн. 2 = The New Encyclopedia of Mammals / под ред. Д. Макдональда. — М.: Омега, 2007. — С. 440. — 3000 экз. — ISBN 978-5-465-01346-8 . ↑ Соколов В. Е. Пятиязычный словарь названий животных. Млекопитающие. Латинский, русский, английский, немецкий, французский. / под общей редакцией акад. В. Е. Соколова. — М.: Рус. яз., 1984. — С. 205. — 10 000 экз.
ჩრდილოეთ კორეის ჰიმნი

„ეგუგკა“ (კორ. 애국가 [愛國歌]) — კსდრს ოფიციალური ჰიმნი. შედგება ორი კუპლეტისაგან. ეგუგკა კსდრ-ში 1947 წელს იქნა მიღებული და დღემდე გამოიყენება როგორც სახელმწიფო ჰიმნი. მუსიკის ავტორია კიმ ვონ გიუნი (1917—2002), ხოლო ტექსტის პაკ სე იონგი (1902—1989). 1945 წელს კიმ ვონ გიუნმა დაწერა „პატრიოტული სიმღერის“ მელოდია იაპონური ოკუპაციისგან განთავისუფლებული კორეისთვის, ხოლო უკვე ერთ წელიწადში მისთვის პაკ სე იონმა ტექსტი დაწერა. 1980-იანების დასაწყისში, კიმ ჩენ ირი ცდილობდა შეემცირებინა „პატრიოტული სიმღერის“ მნიშვნელობა „სიმღერა გენერალი კიმ ირ სენის შესახებ“-ის სასარგებლოდ. საბოლოოდ, „სიმღერა გენერალი კიმ ირ სენის შესახებ“ და „სიმღერა გენერალი კიმ ჩენ ირის შესახებ“ ფაქტობრივად კსდრ-ს ეროვნული ჰიმნები გახდნენ, ხოლო „ეგუგკა“ სახელმწიფო ჰიმნად დარჩა. [1] [2] Lyrics in English დაარქივებული 2017-08-31 საიტზე Wayback Machine. Lyrics in Korean დაარქივებული 2016-10-04 საიტზე Wayback Machine. "Aegukka" (mp3) დაარქივებული 2021-08-13 საიტზე Wayback Machine.
Talk About the Passion

„Talk About the Passion“ — ამერიკული ალტერნატიული როკ-ჯგუფ R.E.M.-ის მეორე სინგლი, სადებიუტო ალბომიდან Murmur. იგი გამოვიდა მხოლოდ ევროპაში, 12" სინგლის ფორმატში. სიმღერას არ ჰქონია ჩარტში ისეთივე წარმატება, როგორც წინამორბედ „Radio Free Europe“-ს. „Talk About the Passion“ არის „სიმღერა შიმშილის შესახებ“, თუმცა ამაზე მიუთითებს მხოლოდ ფრაზა „empty mouths“ („ცარიელი პირები“). მაიკლ სტაიპი ამბობდა, რომ სიმღერა ნამდვილად შიმშილს ეხებოდა, თუმცა ტექსტი ბუნდოვანი იყო. სიმღერის ოფიციალური ვიდეო გამოვიდა კომპილაციებზე Pop Screen და When the Light Is Mine. მასში გამოყენებულია უსახლკარო პირების გამოსახულებები და ავიამზიდის კადრები, მითითებით იმის შესახებ, რომ 1987 წელს ერთი გამანადგურებლის ფასი აშშ დოლარებში 910 მილიონს შეადგენდა. სიმღერაში აგრეთვე ჟღერს ფრაზა ფრანგულ ენაზე „Combien de temps?“ (რამდენი ხანი?), ისევე, როგორც „Combien reaction?“ (შერწყმული ინგლისური და ფრანგული ენებით - „რამხელა რეაქცია?“. სიმღერა აგრეთვე შეტანილია ჯგუფის კომპილაციაში Eponymous, რომლიდანაც სინგლის სახით გამოვიდა. Talk About the Passion – 3:24 Shaking Through – 4:30 Carnival of Sorts (Boxcars) – 3:55 1,000,000 – 3:07 ↑ ბაულერი, დეივ (1995). R.E.M. From "Chronic Town" to "Monster". სიკოკუსი, ნიუ-ჯერსი: Carol Publishing Group, გვ. 61. ISBN 0-8065-1724-7.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 849

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 849 მიიღეს ერთხმად 1993 წლის 9 ივლისს. სოხუმის გარშემო განვითარებული ბოლოდროინდელი მოვლენების შემდეგ, საბჭომ გენერალურ მდივანს ბუტროს ბუტროს-გალის სთხოვა, გაეგზავნა თავისი სპეციალური წარმომადგენელი რეგიონში, რომ გაფორმებულიყო აფხაზეთსა და საქართველოს შორის ცეცხლის შეწყვეტის შესახებ შეთანხმება, ამავე მიზნით გაიგზავნა 50 სამხედრო დამკვირვებელი. ეს იყო კონფლიქტის შესახებ უშიშროების საბჭოს პირველი რეზოლუცია. გენერალურ მდივანს, ასევე დაევალა სამხედრო დამკვირვებლების მანდატის შესახებ რეკომენდაციების განწესება, ხოლო მისი ძალისხმევა აფხაზეთთან, საქართველოსთან და რუსეთთან ერთად თანამშრომლობის პროცესის დაწყების თაობაზე, როგორც ხელშემწყობი და მუდმივი თანამშრომლობის ფაქტორი ეუთო-ს თავმჯდომარეობით, მხარი დაუჭირეს. საბოლოოდ, გაერომ საქართველოს მთავრობას მოუწოდა დაეწყო შეიარაღებული ძალების სტატუსის შესახებ დისკუსიები, რათა დამკვირვებელთა ადრეული განთავსება განხორციელებულიყო. სოხუმის დაცემა გაეროს მისია საქართველოში გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები აფხაზეთის შესახებ აფხაზეთის ომი რეზოლუციის ტექსტი undocs.org-ზე ↑ Jonson, Lena (1996). Peacekeeping and the role of Russia in Eurasia. Westview Press, გვ. 202. ISBN 978-0-8133-8958-5.  ↑ Gray, Christine D. (2004). International law and the use of force, 2nd, Oxford University Press, გვ. 311. ISBN 978-0-19-927130-6.