laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სენუსერტ IV

სენუსერტ IV — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეთექვსმეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. უცნობია თუ როდის დაიწყო და დასრულდა სენუსერტ IV-ის მმართველობა, ან რამდენს ხანს იმეფა. არსებობს მოსაზრება, რომ სენუსერტ IV სამეფო ტახტზე მენტუჰოტეპ VI-ის შემდეგ ავიდა, თუმცა არსებობს სხვა მოსაზრებაც, რომლის მიხედვითაც სენუსერტ IV-ის შემდეგ ეგვიპტის სამეფო ტახტზე მენტუჰოტეპ VI ავიდა. მეთექვსმეტე დინასტია დაარქივებული 2015-03-11 საიტზე Wayback Machine. ეგვიპტის მეთექვსმეტე დინასტია
პეპი III

პეპი III — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეთექვსმეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. უცნობია თუ როდის დაიწყო და დასრულდა პეპი III მმართველობა, ან რამდენს ხანს იმეფა. პეპი III სამეფო ტახტზე ბებიანხის შემდეგ ავიდა, მის შემდეგ კი ეგვიპტის სამეფო ტახტზე ნებმაატრე ან აპერანატი ავიდა. მეთექვსმეტე დინასტია დაარქივებული 2015-03-11 საიტზე Wayback Machine. ეგვიპტის მეთექვსმეტე დინასტია
ნეჰესი

ნეჰესი — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეთოთხმეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. უცნობია თუ როდის დაიწყო და დასრულდა ნეჰესის მმართველობა, ან რამდენს ხანს იმეფა, ცნობილია, რომ ის დაახლოებით დაახლოებით ძვ.წ. 1705 წლისთვის მეფობდა. ნეჰესი სამეფო ტახტზე სავარაუდოდ შეშის შემდეგ ავიდა, მის შემდეგ კი ეგვიპტის სამეფო ტახტზე სავარაუდოდ ხახერეუერე ავიდა. მეთოთხმეტე დინასტია დაარქივებული 2015-03-11 საიტზე Wayback Machine. ეგვიპტის მეთოთხმეტე დინასტია
სეჰებრე

სეჰებრე — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეთოთხმეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. მისი მმართველობა დაიწყო ძვ.წ. 1704 წელს და დასრულდა ძვ.წ. 1699 წელს. სეჰებრე სამეფო ტახტზე ნებეფაურეს შემდეგ ავიდა, მის შემდეგ კი ეგვიპტის სამეფო ტახტზე მერჯეფარე ავიდა. მეთოთხმეტე დინასტია დაარქივებული 2015-03-11 საიტზე Wayback Machine. ეგვიპტის მეთოთხმეტე დინასტია
მერიჰათორი

მერიჰათორი ან მერიტ-ჰათორი — ძველი ეგვიპტის მეათე დინასტიის ფარაონი პირველი გარდამავალი პერიოდის განმავლობაში. იგი განიხილება, როგორც დინასტიის ფუძემდებელი. მას უნდა დაეწყო მეფობა ძვ. წ. 2130 წელს. მისი სახელი არ არის მოხსენიებული ტურინის მეფეთა სიაში, მაგრამ ჯეჰუტინახტ II-მ ჰერმოპოლისის ნომარქმა, შეუკვეთა მელნის გრაფიტი, რომელშიც მოხსენიებული იქნებოდა მერიჰათორი. აქამდე მხოლოდ ეს არის მისი მეფობის დამადასტურებელი საბუთი. არსებობს დავა მის სახლთან დაკავშირებით: რადგანაც „ჰათორის“ ნიშანი ნაწილობრივ დაზიანებულია, ზოგიერთი ავტორი, მათ შორის ედუარდ ბროვარსკი, მიიჩნევს, რომ მისი ნამდვილი სახელი შესაძლოა იყოს მერიბრი, რომელიც ერთგვარად უფრო ახლოსაა მემფისის ტრადიციასთან. გარდა ამისა, ზოგიერთი ეგვიპტოლოგი, რომელიც მხარს უჭერს ალტერნატიულ აზრს და მერიჰათორს აიგივებს თავის მემკვიდრესთან ნეფერკარა VIII-სთან. არ არის გასაკვირი, რომ ფარაონი ნეფერკარა-მერიბრი ჩაითვალოს დინასტიის ფუძემდებლად. ↑ 1.0 1.1 Jean Vercoutter, L'Egypte jusq'à la fin du Nouvel Empire, in Pierre Lévêque, Le premieres civilisations, Paris, Presses Universitaires de France, 1987, p. 143. ↑ William C. Hayes, in The Cambridge Ancient History, vol 1, part 2, 1971 (2008), Cambridge University Press, ISBN 0-521-077915, p. 996. ↑ William C. Hayes, op. cit., p. 470. ↑ Royal Titulary of Mery... on Eglyphica.net (search in the Tenth dynasty) ↑ Nicolas Grimal, A History of Ancient Egypt, Oxford, Blackwell Books, 1992, p. 141.
მერჯეფარე

მერჯეფარე — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეთოთხმეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. მისი მმართველობა დაიწყო დაახლოებით ძვ.წ. 1704 წელს და დასრულდა ძვ.წ. 1699 წელს, მან დაახლოებით 3-4 წელი იმეფა. მერჯეფარე სამეფო ტახტზე სეჰებრეს შემდეგ ავიდა, მის შემდეგ კი ეგვიპტის სამეფო ტახტზე სევაჯკარე III ავიდა. მეთოთხმეტე დინასტია დაარქივებული 2015-03-11 საიტზე Wayback Machine. ეგვიპტის მეთოთხმეტე დინასტია
სევაჯკარე III

სევაჯკარე III — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეთოთხმეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. უცნობია თუ როდის დაიწყო და დასრულდა სევაჯკარე III-ის მმართველობა, ან რამდენს ხანს იმეფა, ცნობილია, რომ ის დაახლოებით დაახლოებით ძვ.წ. 1699 წლისთვის მეფობდა. სევაჯკარე III სამეფო ტახტზე მერჯეფარეს შემდეგ ავიდა, მის შემდეგ კი ეგვიპტის სამეფო ტახტზე ნერჯეფარე ავიდა. მეთოთხმეტე დინასტია დაარქივებული 2015-03-11 საიტზე Wayback Machine. ეგვიპტის მეთოთხმეტე დინასტია
სეხეფერენრე

სეხეფერენრე — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეთოთხმეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. უცნობია თუ როდის დაიწყო და დასრულდა სეხეფერენრეს მმართველობა, ან რამდენს ხანს იმეფა, ცნობილია, რომ ის დაახლოებით დაახლოებით ძვ.წ. 1690 ან ძვ.წ. 1649 წლისთვის მეფობდა. სეხეფერენრეს წინამორბედი ფარაონის სახელი დღეისათვის დაკარგული, მის შემდეგ კი ეგვიპტის სამეფო ტახტზე სავარაუდოდ ჯედხერეუერე ავიდა. მეთოთხმეტე დინასტია დაარქივებული 2015-03-11 საიტზე Wayback Machine. ეგვიპტის მეთოთხმეტე დინასტია
ნეფერკარა VIII

ნეფერკარა VIII — ძველი ეგვიპტის მეათე დინასტიის მეორე ფარაონი (დაახლოებით ძვ. წ. 2130-2040), პირველი გარდამავალი პერიოდის განმავლობაში. იგი თავის თავს VI დინასტიის ფარაონის, პეპი II ნეფერკარას ლეგიტიმურ მემკვიდრედ მიიჩნევდა. მას ჰყავდა ბევრი მოსახელე მეშვიდე და მერვე დინასტიებში. იგი სავარაუდოდ იყო მერვე მეფე. აქედან გამომდინარე ეწოდა მას VIII, თუმცა, მისი ზოგიერთი წინამორბედი არის წოდებული როგორც ნეფერკარა (მაგალითად ნეფერკარა ტერერუ და ნეფერკარა ხენდუ). მისი მეფობა დასტურდება მხოლოდ და მხოლოდ ტურინის მეფეთა სიაში, მას შემდეგ, რადგან ვერცერთმა არქეოლოგმა ვერ აღმოაჩინა მის შესახებ რაიმე. საეჭვოა, რომ ნეფერკარა VIII და ამოუცნობი მეფე კა-ნეფერ-რა, რომლებიც მოხსენიებულნი არიან ნომარქ ანხტიფის სამარხში, არის ერთი და იგივე პიროვნება. გარკვეულწილად სავარაუდოა, რომ კა-ნეფერ-რა იყოს მეცხრე დინასტიის ფარაონი ნეფერკარა VII. ↑ William C. Hayes, in The Cambridge Ancient History, vol 1, part 2, 1971 (2008), Cambridge University Press, ISBN 0-521-077915, p. 996. ↑ 2.0 2.1 William C. Hayes, op. cit., p. 466.
ბებნუმი

ბებნუმი — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეთოთხმეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. უცნობია თუ როდის დაიწყო და დასრულდა ბებნუმის მმართველობა, ან რამდენს ხანს იმეფა, ცნობილია, რომ ის დაახლოებით დაახლოებით ძვ.წ. 1690 ან ძვ.წ. 1649 წლისთვის მეფობდა. ბებნუმი სამეფო ტახტზე ანატი ჯედკარას შემდეგ ავიდა, მის შემდეგ კი ეგვიპტის სამეფო ტახტზე ნებმაატრე ავიდა. მეთოთხმეტე დინასტია დაარქივებული 2015-03-11 საიტზე Wayback Machine. ეგვიპტის მეთოთხმეტე დინასტია
იაკუბჰერი

იაკუბჰერი — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეთოთხმეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. უცნობია თუ როდის დაიწყო და დასრულდა იაკუბჰერი მმართველობა, ან რამდენს ხანს იმეფა. ასევე უცნობია თუ ვინ იყო იაკუბჰერის წინამორბედი და ვინ ავიდა ეგვიპტის სამეფო ტახტზე მის შემდეგ მეთოთხმეტე დინასტია დაარქივებული 2015-03-11 საიტზე Wayback Machine. ეგვიპტის მეთოთხმეტე დინასტია
ვაჰკარე ხეთი

ვაჰკარე ხეთი — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეათე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა პირველი გარდამავალი პერიოდის დროს. უცნობია ტუ რომელ წელს დაიწყო ვაჰკარე ხეთის მმართველობა და რომელ წელს დასრულდა, თუმცა ცნობილია, რომ მან დაახლოებით 50 წელი იმეფა. ვაჰკარე ხეთი სამეფო ტახტზე ნეფერკარა VIII-ის შემდეგ ავიდა, მის შემდეგ კი ეგვიპტის ახალი ფარაონი მერიკარა გახდა.
საკირჰერი

საკირჰერი — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეთხუთმეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. უცნობია თუ როდის დაიწყო და დასრულდა საკირჰერის მმართველობა, ან რამდენს ხანს იმეფა. საკირჰერი სამეფო ტახტზე სავარაუდოდ სალიტისის შემდეგ ავიდა, მის შემდეგ კი ეგვიპტის სამეფო ტახტზე სავარაუდოდ ხიანი ავიდა. მეთხუთმეტე დინასტია დაარქივებული 2015-03-11 საიტზე Wayback Machine. ეგვიპტის მეთხუთმეტე დინასტია
ხიანი

ხიანი — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეთხუთმეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. მისი მმართველობა დაიწყო ძვ.წ. 1610 წელს და დასრულდა ძვ.წ. 1580 წელს. ხიანი სამეფო ტახტზე საკირჰერის შემდეგ ავიდა, მის შემდეგ კი ეგვიპტის სამეფო ტახტზე აპეპი ავიდა. მეთხუთმეტე დინასტია დაარქივებული 2015-03-11 საიტზე Wayback Machine. ეგვიპტის მეთხუთმეტე დინასტია
აპეპი (ფარაონი)

აპეპი — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეთხუთმეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. მისი მმართველობა დაიწყო ძვ.წ. 1575 წელს და დასრულდა ძვ.წ. 1540 წელს, მან დაახლოებით 35 წელი იმეფა. აპეპი სამეფო ტახტზე ხიანის შემდეგ ავიდა, მის შემდეგ კი ეგვიპტის სამეფო ტახტზე ხამუდი ავიდა. მეთხუთმეტე დინასტია დაარქივებული 2015-03-11 საიტზე Wayback Machine. ეგვიპტის მეთხუთმეტე დინასტია
ხამუდი

ხამუდი — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეთხუთმეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. მისი მმართველობა დაიწყო ძვ.წ. 1534 წელს და დასრულდა ძვ.წ. 1534 წელს ან დაიწყო ძვ.წ. 1541 წელს და დასრულდა ძვ.წ. 1540 წელს. ხამუდი სამეფო ტახტზე აპეპის შემდეგ ავიდა, მის შემდეგ კი ეგვიპტის სამეფო ტახტზე უკანასკნელი ჰიქსოსელი ფარაონი ავიდა, რომელიც მოგვიანებით ფარაონმა იაჰმეს I-მა გააძევა. მეთხუთმეტე დინასტია დაარქივებული 2015-03-11 საიტზე Wayback Machine. ეგვიპტის მეთხუთმეტე დინასტია
იპოლიტე ვართაგავა

იპოლიტე პეტრეს ძე ვართაგავა (ფსევდონიმები: ნეზდეშნის, სალგირ) (დ. 30 იანვარი, 1872, ხეთა, ახლანდ. ხობის მუნიციპალიტეტი, — გ. 6 იანვარი, 1967, თბილისი) — ქართველი კრიტიკოსი, მწერალი, პედაგოგი. საქართველოს დამსახურებული მასწავლებელი (1946). 1895 წელს დაამთავრა თბილისის სასულიერო სემინარია ხოლო 1899 წელს — ყაზანის სასულიერო აკადემია. მიენიჭა ღვთისმეტყველების კანდიდატის ხარსხი. 1899-1907 წლებში მსახურობდა ყოფილი ტავრიდის გუბერნიაში, ქალაქ სიმფეროპოლში სასულიერო სემინარიაში რუსული ლიტერატურის და სიტყვიერების მასწავლებლად; 1907-1918 წლებში იყო ტფილისის სასულიერო სემინარიაში რუსული ენის მასწავლებლად; 1918-1919 წლებში მე–8 გიმნაზიაში რუსული სიტყვიერების მასწავლებლად; 1919-1921 წლებში ამავე საგნის მასწავლებლად მე–14 ტექნიკუმში; 1921-1926 წლებში ჭიათურაში ჯერ ჰუმანიტარულ ტექნიკუმში ქართულ და რუსული ენების მასწავლებლად, შემდეგ ჭიათურის 9 წლედის გამგედ; 1925-1927 წლებში ხეთის 9 წლედის გამგედ; 1927-1928 წლებში ფინსახკომის გამგეობაში მყოფ უმაღლეს ეკონომიურ–ფინანსურ კურსების სასწავლო ნაწილის გამგედ; 1930 წელს მიიწვიეს გაზეთ „ახალგაზრდა კომუნისტის“ რედაქციაში სტილის კორექტორად; ამავე წელს დანიშნეს საქართველოს ცაკის საორგანიზაციო განყოფილების საინფორმაციო სექტორის გამგედ; 1936 წელს ქალაქ სოხუმში მესამე სკოლის მასწავლებლად; 1937 წლიდან ქალაქ გორის პედაგოგიური ინსტიტუტის ლექტორად; ამავე დროს იყო გორის 1 და 4 საშუალო სკოლებში ქართული ლიტერატურის მასწავლებელი. 1939-1946 წლებში იყო ცხინვალის პედაგოგიურ ინსტიტუტის ლექტორი. ავტორია უამრავი პუბლიცისტური, კრიტიკული, მეცნიერული ხასიათის სტატიებისა და წიგნებისა; მათ შორის: „საბჭოთა კავშირი – ერთად–ერთი ქვეყანაა, სადაც უმუშევრობა კლებულობს“, „აღდგომის დღესასწაულის წარმოშობა და მისი წესები“, „აღმოსავლეთის რელიგიების ისტორია“ (1931), „მარქსიმ გორკი“ (1931), „რას წარმოადგენს რელიგია თანამედროვე კაპიტალისტურ ქვეყნებში?“, „დავით კლდიაშვილი“; გარდა ამისა დაწერა მონოგრაფიები: „შევჩენკოს ცხოვრება და შემოქმედება“, „ლერმონტოვი როგორც ნაციონალური პოეტი“. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. აღმოსავლეთ საქართველოს საშუალო სკოლების მასწავლებელთა კავშირი, წევრი, თავმჯდომარე საქართველოს მწერალთა საზოგადოება, თავმჯდომარის მოადგილე სრულიად საქართველოს განათლების მუშაკთა კავშირის გამგეობა, წევრი ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების გამგეობა, წევრი ქართული კულტურის მოყვარულთა საზოგადოების გამგეობა, წევრი ქართული სიტყვაკაზმული მწერლობის საზოგადოების საბჭო, წევრი ჭიათურის მასწავლებელთა ადგილკომი, თავმჯდომარე ჭიათურის რაიონის განათლების მუშაკთა კავშირის სარევიზიო კომისია, თავმჯდომარე მეგრელიძე ი., ვართაგავა, იპოლიტე // ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 174. ბაბუნაშვილი ზ., ნოზაძე თ., „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 142, თბ., 1994 იპოლიტე ვართაგავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი იპოლიტე ვართაგავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ვეპუავეტემსაპი

ვეპუავეტემსაპი — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) აბიდოსის დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. უცნობია თუ როდის დაიწყო ან დასრულდა მისი მმართველობა, ასევე უცნობია მისი წინამორბედისა და შთამომავლის სახელები. აბიდოსის დინასტია აბიდოსი:ეგვიპტური სამარხები და ოსირისის კულტურა
ლეტრიზმი

ლეტრიზმი — ლიტერატურული მიმდინარეობა, რომელიც ჩამოყალიბდა 1945 წელს საფრანგეთში. მის ფუძემდებლად ითვლება იზიდორ იზუ. ლეტრიზმი ინტერესდება ბგერების პოეტიკით, ონომატოპეებით, ბგერათა შემთხვევითი, მაგრამ მუსიკალური განლაგებით. მისთვის მეორეხარისხოვანია აზრი. ლეტრიზმი არ უპირისპირდება სიურეალიზმს, არამედ მიზნად ისახავს გააგრძელოს ის, რაც სიურეალისტებმა წამოიწყეს: კაპიტალიზმის წყალობით დამკვიდრებული ცხოვრების წესისადმი გათავისუფლებული მეტყველების მთელი შესაძლებლობების დაპირისპირება. ლეტრიზმმა ხელოვნების ყველა დარგში შეაღწია, მათ შორის კინემატოგრაფიაში, ცეკვასა და მხატვრობაში. ლეტრიზმი უარყოფს მეტყველების ორგანიზაციის ყველანაირ კრიტერიუმს, რამაც გამოიწვია ფორმალური ჩიხი, ერთგვარი ელიტიზმი, რომელსაც ზოგჯერ დიქტატორულსაც კი ეწოდებდნენ. ლეტრისტული ტექსტები[მკვდარი ბმული] ოფიციალური ლეტრისტული საიტი დაარქივებული 2010-05-14 საიტზე Wayback Machine. ლეტრიზმის, ხმოვანი და გრაფიკული პოეზიის ხერხები დაარქივებული 2006-10-05 საიტზე Wayback Machine.
პანტჯენი

პანტჯენი — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) აბიდოსის დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. უცნობია თუ როდის დაიწყო ან დასრულდა მისი მმართველობა, ასევე უცნობია მისი წინამორბედისა და შთამომავლის სახელები. აბიდოსის დინასტია აბიდოსი:ეგვიპტური სამარხები და ოსირისის კულტურა
სნააიბი

ვეპუავეტემსაპი — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) აბიდოსის დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. უცნობია თუ როდის დაიწყო ან დასრულდა მისი მმართველობა, ასევე უცნობია მისი წინამორბედისა და შთამომავლის სახელები. აბიდოსის დინასტია აბიდოსი:ეგვიპტური სამარხები და ოსირისის კულტურა
ნიკოლოზ ვეკუა

ნიკოლოზ პეტრეს ძე ვეკუა (დ. 28 ივლისი, 1913, სოფელი ახუთი, ახლანდელი ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტი, — გ. 11 აპრილი, 1993, თბილისი) — ქართველი მათემატიკოსი. საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1960; წ.-კორ. 1955). ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1946), პროფესორი (1947), საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1966). დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი (1937). 1948–1951 წლებში იყო თსუ-ის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტის დეკანი, თეორიული მექანიკის კათედრის გამგე (1961-იდან), 1976 წლიდან — საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ა. რაზმაძის სახელობის მათემატიკის ინსტიტუტის დირექტორი, ამავე ინსტიტუტის მათემატიკური ფიზიკის განტოლებათა განყოფილების გამგე (1957 წლიდან). ვეკუას ძირითადი შრომები ეხება კომპლექსური ცვლადის ფუნქციათა თეორიის სასაზღვრო ამოცანებს, სინგულარულ ინტეგრალურ განტოლებებსა და მათ გამოყენებას მათემატიკურ ფიზიკაში, მცირეპარამეტრიან დიფერენციულ და ინტეგრალურ-დიფერენციალურ განტოლებებსა და თეორიული მექანიკის საკითხებს. განსაკუთრებით აღსანიშნავია მის მიერ მიღებული შედეგები რამდენიმე უცნობი ფუნქციისათვის ჰილბერტის წყვეტილკოეფიციენტებიანი ამოცანისა და წყვეტილკოეფიციენტებიან სინგულარულ ინტეგრალურ განტოლებათა სისტემების შესახებ. ვეკუამ დაადგინა, რომ არსებობს კავშირი „მცირეპარამეტრებიან ამოცანებსა” და დინამიკური სისტემების ამონახსნთა ლიაპუნოვის მიხედვით მდგრადობას შორის. 1983 — ხალხთა მეგობრობის ორდენი 1975 — საქართველოს სსრ სახელმწიფო პრემია 1966 — საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე 1966 — საპატიო ნიშნის ორდენი თეორიული მექანიკა, გამოც. მე-3, ნაწ. 1–2, თბ., 1970. დიფერენციალურ განტოლებათა თეორიის ზოგიერთი საკითხი და მათი გამოყენება მექანიკაში, თბ., 1983. Системы сингулярных интегральных уравнений и некоторые граничные задачи, 2 изд., М., 1970. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 238. ებანოიძე თ., წერილები ქართველ მათემატიკოსებზე, თბ., 1981. ნიკოლოზ ვეკუა. ბიობიბლიოგრაფია, შემდგ.: ი. დუდუჩავა, ც. კვაჭაძე, თბ., 1988. ნიკოლოზ ვეკუა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
გურამ თევზაძე

გურამ თევზაძე (დ. 30 იანვარი, 1932, თბილისი — გ. 31 აგვისტო, 2018, თბილისი) — ქართველი ფილოსოფოსი. ფილოსოფიის მეცნიერებათა დოქტორი (1963), პროფესორი (1970), საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსი (1993). 1954 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოსოფიის ფაკულტეტი. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „თავისუფლებისა და აუცილებლობის პრობლემა“, დაიცვა 1958 წელს. სადოქტორო დისერტაციის თემა — „გერმანული ნეოკანტიანელობის შემეცნების თეორია“, დაიცვა 1963 წელს. 1957–1959 წლებში იყო ფილოსოფიის ინსტიტუტის უმცროსი და 1959–1966 წლებში უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, 1966–1970 წლებშ ამავე ინსტიტუტის ფილოსოფიის ისტორიის განყოფილების გამგე, 1971 წლიდან თსუ-ის ფილოსოფიის ისტორიის კათედრის გამგე. 1993 წელს გახდა საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსად. ამავე წლიდან იყო მეცნიერებათა აკადემიის საზოგადოებრივ მეცნიერებათა განყოფილების აკადემიკოს-მდივანი. 2002–2018 წლებში იყო მეცნიერებათა აკადემიის ვიცე-პრეზიდენტი. 2006–2018 წლებში იყო ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორი. გურამ თევზაძის კვლევის ძირითადი მიმართულებები იყო ქართული ფილოსოფიის ისტორია, კლასიკური გერმანული ფილოსოფია და მისი გავლენა მსოფლიო კულტურაზე. თევზაძემ ქართულ ფილოსოფიაში დააყენა კაპადოკიური რენესანსის პრობლემა, ანალოგიისა და ადამიანის დანიშნულების პრობლემები იოანე პეტრიწთან. ახლებურად გაიაზრა სისტემის, როგორც ორგანიზმის საკითხი კანტის ფილოსოფიაში; განსაზღვრა იოჰან ბაპტისტ შადის ადგილი გერმანულ კლასიკაში; წამოაყე­ნა გერმანული ნეოკანტიანე­ლობის ახალი განმარტება, ასევე ირაციონალიზმის, როგორც გონების თვითკრიტიკის, პრობლემა. მონაწილეობდა იმანუელ კანტის III, V, VII საერთაშორისო კონგრესების მუშაობაში. კითხულობდა სპეცკურსს „კანტის წმინდა გონების კრიტიკაზე“ მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტში (1981), ასევე ლექციების კურსს (იმანუელ კანტი, გეორგ ჰეგელი, ნიკოლაი ჰარტმანი) ქ. ჩანჩუნის უნივერსიტეტში (1990). ხელმძღვანელობდა ფილოსოფიის საზაფხულო სკოლას ქ. ვილნიუსში (1986). ჟურნ. „გეორგიკის” (1979 წლიდან) და „რელიგიის” (1992 წლიდან) სარედაქციო კოლეგიის წევრი. ჟურნალის „Философский поиск“ (ქ. ვიტებსკის სა­ხელმწიფო უნივერსიტეტი) საერთაშორისო სარედაქციო საბჭოს წევრი (1996). ავ­ტორია სა­ხელმძღვანელოებისა ფილოსოფიის ისტორიაში. გამოქვეყნებული ჰქონდა 214 ნაშრომი ქართულ, რუსულ, ინგლისურ, გერმანულ, ჩინურ ენებზე, მათ შორის რამდენიმე მონოგრაფია. მის სახელთან არის დაკავშირებული წიგნები: „ანტიკური ფილოსოფია“, „ახალი ფილოსოფიის ისტორია“, „ნიკოლაი ჰარტმანის ონტოლოგიის კრიტიკა“, „იმანუელ კანტი“, „მე-20 საუკუნის ფილოსოფიის ისტორია“ და სხვ. ეწეოდა მთარგმნელობით მოღვაწეობასაც (კანტი, ჰეგელი, ჰაიდეგერი, ჰარტმანი), მ.შ. თარგმნა მარტინ ჰაიდეგერის „ყოფიერება და დრო“ და დაურთო წერილი ჰაიდეგერზე. დაჯილდოებულია ივანე ჯავახიშვილის მედლით (1998) და ღირსების ორდენით (2002). ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 645. გურამ თევზაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ქართული ფილოსოფიის ნესტორი გურამ თევზაძე — კანტიანური კვლევები გურამ თევზაძე — ციფრული ბიბლიოთეკა ↑ „ფილოსოფოსი გურამ თევზაძე გარდაიცვალა“. imedinews.ge. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2022-05-20. ციტირების თარიღი: 9 თებერვალი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება)
რეზი თვარაძე

რევაზ „რეზი“ თვარაძე (დ. 15 აგვისტო, 1928 — გ. 2006) — ქართველი მწერალი, ფილოლოგი, ლიტერატურათმცოდნე, მთარგმნელი. დაიბადა 1928 წელს ქუთაისის მაზრის სოფელ უხუთში (ამჟამინდელი ვანის მუნიციპალიტეტი), 1952 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1966-67 წლებში მუშაობდა ქართული საბჭოთა ენციკლოპედიის ენის, ლიტერატურისა და ხელოვნების რედაქციის გამგედ, 1967-68 წლებში — გაზეთ „ლიტერატურული საქართველოს“ რედაქტორად, მარჯანიშვილის თეატრის დირექტორად (1973-75), ჟურნალ „ცისკრის“ პასუხისმგებელი მდივნად, ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტის განყოფილების გამგედ და სხვა. 1968 წლიდან საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის ფილოსოფიის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელია. ლიტერატურული მოღვაწეობა დაიწყო1952 წლიდან. თარგმნილი აქვს მიხაილ ლერმონტოვის, ალეკსანდრ ბლოკის, ავეტიქ ისააკიანის თხზულებანი, უილიამ ფოლკნერის რომანები: „სოფელი“, „ქალაქი“ და სხვა. ასევე მწერალი იყო რეზი თვარაძის ვაჟი ზაზა თვარაძე (1957-2007). ბიოგრაფიული ლექსიკონი — რეზი თვარაძე — საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა
ფარიდა მამედოვა

ფარიდა მამედოვა (დ. 8 აგვისტო, 1936, ალი-ბაირამლი — გ. 8 დეკემბერი, ბაქო, 2021) — აზერბაიჯანელი ისტორიკოსი, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი. აზერბაიჯანის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი. მუშაობს კავკასიის ალბანეთის ისტორიაზე. დაასრულა აზერბაიჯანის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. არის 60-ზე მეტი ნაშრომის ავტორი. 1978 წლიდან ასწავლის მშობლიურ უნივერსიტეტში. თანამემამულეების მძაფრი კრიტიკა გამოიწვია მისმა ნაშრომმა „კავკასიის ალბანეთი და ალბანელები“. მას უწოდეს „სამშობლოს გამყიდველი“ და „სომხების აგენტი“. მისი კრიტიკა გამოიწვია წიგნში შესულ ერთ-ერთ რუკაზე სახელმწიფო დიდი სომხეთის დატანამ. ფიქრობდნენ, რომ მისი ნაშრომი წინააღმდეგობაში მოდის აზერბაიჯანის სახელმწიფო ინტერესებთან. ბიოგრაფიული მონაცემები დაარქივებული 2008-06-23 საიტზე Wayback Machine. ↑ Czech National Authority Database <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q13550863"></a> ↑ „Ушла из жизни известный историк Фарида Мамедова“. 1news.az (რუსული). ციტირების თარიღი: 8 დეკემბერი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება)
გივი თოიძე

გრიგოლ (გივი) თოიძე (დ. 18 დეკემბერი, 1932, თბილისი — გ. 10 თებერვალი, 2022 ) — ქართველი მხატვარი, ფერმწერი, გრაფიკოსი. საქართველოს სსრ დამსახურებული მხატვარი (1967), საქართველოს სსრ სახალხო მხატვარი (1988) თბილისის საპატიო მოქალაქე (1999). საქართველოს მხატვართა კავშირის მდივანი. 1960 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემია. ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას სამხატვრო აკადემიაში. 1995 წლიდან არის პროფესორი. მისი ნამუშევრებიდან აღსანიშნავია — „ზამთარი“; სერია მოგზაურობის თემებზე — „მეთევზეები“, „ხევსურეთი“, „მთათუშეთი“; ქალაქური პეიზაჟები — „ძველი თბილისი“, „ნარიყალა“; მისი ნამუშევრები დაცულია ისეთ ცნობილ მუზეუმებში, როგორიცაა: ტრეტიაკოვის გალერეა (რუსეთი), აღმოსავლეთის ქვეყნების ხალხთა მუზეუმი (რუსეთი), პიტერ ლუდვიგის გალერეა (გერმანია); მისი ნახატები ინახება ჯორჯ ბუშის, ჟაკ შირაკის და სხვა ცნობილ ადამიანთა კერძო კოლექციებში. 1981 — შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემია 1967 — რესპუბლიკის დამსახურებული მხატვარი გივი თოიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ https://ghn.ge/news/278953-gardaitsvala-mkhatvari-givi-toidze ↑ გარდაიცვალა მხატვარი გივი თოიძე
პტოლემე X

პტოლემე X ალექსანდრე I — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) პტოლემეების დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა ელინისტური პერიოდის დროს. პტოლემე X ორჯერ იყო ეგვიპტის ფარაონი, პირველად მისი მმართველობა დაიწყო ძვ.წ. 110 წელს და დასრულდა ძვ.წ. 109 წელს, ამ დროს პტოლემე სამეფოს კლეოპატრა III-სთან ერთად მართავდა. მეორედ მისი მმართველობა ძვ.წ. 107 წელს დაიწყო და ძვ.წ. 88 წელს დასრულდა, ამ დროს იგი კლეოპატრა III-სთან და ბერენიკა III-სთან ერთად მეფობდა. პტოლემეების პერიოდი დაარქივებული 2015-04-17 საიტზე Wayback Machine. პტოლემეების დინასტია
პტოლემე IX

პტოლემე IX სოტერი II — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) პტოლემეების დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა ელინისტური პერიოდის დროს. პტოლემე IX სამჯერ იყო ეგვიპტის ფარაონი, პირველად მისი მმართველობა დაიწყო ძვ.წ. 116 წელს და დასრულდა ძვ.წ. 110 წელს, ამ დროს პტოლემე სამეფოს კლეოპატრა III-სთან და კლეოპატრა IV-სთან ერთად მართავდა. მეორედ მისი მმართველობა ძვ.წ. 110 წელს დაიწყო და ძვ.წ. 109 წელს დასრულდ, ამ დროს იგი კლეოპატრა III-სთან ერთად მეფობდა. მესამედ პტოლემე IX ეგვიპტის ფარაონი ძვ.წ. 88 წელს გახდა და ძვ.წ. 81 წლამდე იმეფა, ამ დროს მას თანამმართველი არ ჰყოლია. პტოლემეების პერიოდი დაარქივებული 2015-04-17 საიტზე Wayback Machine. პტოლემეების დინასტია
პტოლემე XII

პტოლემე XII — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) პტოლემეების დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა ელინისტური პერიოდის დროს. პტოლემე XII ორჯერ იყო ეგვიპტის ფარაონი, პირველად მისი მმართველობა დაიწყო ძვ.წ. 80 წელს და დასრულდა ძვ.წ. 58 წელს, ამ დროს პტოლემე სამეფოს კლეოპატრა V-სთან ერთად მართავდა. მეორედ მისი მმართველობა ძვ.წ. 55 წელს დაიწყო და ძვ.წ. 51 წელს დასრულდა, ამ დროს იგი კლეოპატრა VII-სთან ერთად მეფობდა.
პტოლემე XI

პტოლემე XI ალექსანდრე II — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) პტოლემეების დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა ელინისტური პერიოდის დროს. მისი მმართველობა დაიწყო ძვ.წ. 80 წელს და დასრულდა ამავე წელს, როგორც ცნობილია მან მხოლოდ რამდენიმე დღის განმავლობაში იმეფა, იგი ბერენიკა III-სთან ერთად მეფობდა.