laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ურიალა

ურიალა (ფინ. Urjala; შვედ. Urjala და შვედ. Urdiala) — მუნიციპალიტეტი სამხრეთ პირკანმაის ქვერეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 4 558 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 505.37 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 9.59 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა. Municipality of Urjala – Official website Urjalafoorumi – A discussion forum concerning Urjala ↑ http://www.stat.fi/meta/luokitukset/kunta/001-2012/luokitusavain_ks.html ↑ Kuntien ja kielisuhdeluokituksen 2024 välinen luokitusavain, Klassificeringsnyckeln mellan kommuner och språklig indelning år 2024, The correspondence table between municipalities and language distribution in 2024 — Statistics Finland, 2024. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q798557"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q125824619"></a> ↑ Population growth biggest in nearly 70 years — Statistics Finland. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q798557"></a>
ვალკეაკოსკი

ვალკეაკოსკი (ფინ. Valkeakoski) — მუნიციპალიტეტი სამხრეთ პირკანმაის ქვერეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 20 732 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 372.03 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 76.23 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა. Town of Valkeakoski დაარქივებული 2017-10-22 საიტზე Wayback Machine. – Official site ↑ http://www.stat.fi/meta/luokitukset/kunta/001-2012/luokitusavain_ks.html ↑ Kuntien ja kielisuhdeluokituksen 2024 välinen luokitusavain, Klassificeringsnyckeln mellan kommuner och språklig indelning år 2024, The correspondence table between municipalities and language distribution in 2024 — Statistics Finland, 2024. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q798557"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q125824619"></a> ↑ Population growth biggest in nearly 70 years — Statistics Finland. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q798557"></a>
ალიქეიხალი

ალიქეიხალი (აზერ. Alıkeyxalı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ზემო ყარაბაღის რეგიონში, ჯაბრაილის რაიონში. 1993 წლიდან ოკუპირებული იყო სომხეთის შეიარაღებული ძალების მიერ. 2020 წლის 19 ოქტომბერს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის შეიარაღებულმა ძალებმა სოფელი დაიბრუნეს. ოიკონიმის სხვადასხვა ვარიანტებია: ალიქეიხალი/ალიქოიხალი/ალიქოვხალი. გაშენებულია უწინ „ბეიდილი“-დ წოდებულ ადგილზე. სახელწოდება უკავშირდება მამაკაცის სახელს — ალის. ↑ 13 kənd işğaldan azad edildi (19 October 2020). ციტირების თარიღი: 19 October 2020. (აზერბაიჯანული) ↑ „В Баку заявили, что взяли под контроль ряд населенных пунктов в Карабахе“. RİA Novosti. 19 October 2020. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 6 January 2021. ციტირების თარიღი: 19 October 2020. (რუსული) ↑ Alıkeyxalı // Azərbaycan toponimlərinin ensiklopedik lüğəti, ტ. I cild, Bakı: Şərq-Qərb, 2007, ISBN 978-9952-34-155-3.
გომა (მრავალმნიშვნელოვანი)

გომა შეიძლება აღნიშნავდეს: გომა — ქალაქი კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში; გომა — მთა შავშეთის ქედის ჩრდილოეთ განშტოებაზე, შუახევის მუნიციპალიტეტში.
ფარიდ გაიბოვი

ფარიდ ფაზილ ოღლუ გაიბოვი (აზერ. Fərid Fazil oğlu Qayıbov; დ. 1979, 24 აპრილი, ბაქო) — აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ახალგაზრდობისა და სპორტის მინისტრი (2021), აზერბაიჯანის ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტის ვიცე-პრეზიდენტი (2021), ევროპის ტანვარჯიშის კავშირის პრეზიდენტი, ტანვარჯიშის საერთაშორისო ფედერაციის (FIG) აღმასრულებელი კომიტეტის წევრი, იუნესკოს ფიზიკური კულტურისა და სპორტის მთავრობათაშორისი კომიტეტის თავმჯდომარე (2022). 1995 წელს დაამთავრა ბაქოს #1 საშუალო სკოლა. 1999 წელს დაამთავრა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტთან არსებული ეროვნული ეკონომიკის მენეჯმენტის ინსტიტუტი, ბიზნესის მართვის ფაკულტეტი. აქვს ბაკალავრის ხარისხი ბიზნესის მენეჯმენტში. 2001-ლ წელს მიიღო მაგისტრის ხარისხი. 2014 წელს მიენიჭა დოქტორის ხარისხი ლესგაფტის სახელობის ფიზიკური კულტურის, სპორტისა და ჯანმრთელობის ეროვნულ სახელმწიფო უნივერსიტეტში (სანქტ-პეტერბურგი, რუსეთი). 2003-2005 წლებში იყო აზერბაიჯანის ტანვარჯიშის ფედერაციის სპორტისა და ლოგისტიკის მენეჯერი. 2005 წლიდან 2006 წლამდე იყო აზერბაიჯანის ტანვარჯიშის ფედერაციის გენერალური მენეჯერი. 2006 წელს აირჩიეს აზერბაიჯანის ტანვარჯიშის ფედერაციის გენერალურ მდივნად. 2006-2007, 2008-2009 და 2013-2014 წლებში იყო ბაქოში გამართული რიტმული ტანვარჯიშის ევროპის ჩემპიონატის საორგანიზაციო კომიტეტების აღმასრულებელი დირექტორი. მას აქვს დიდი გამოცდილება ეროვნულ და საერთაშორისო დონეზე სპორტული შეჯიბრებების ორგანიზებაში რიტმულ ტანვარჯიშში, მამაკაცთა მხატვრულ ტანვარჯიშში, ტამბინგისა და აკრობატულ ტანვარჯიშში 2003 წლიდან; ქალთა ტანვარჯიში, ბატუტობა და აერობული ტანვარჯიში 2013 წლიდან. გაიბოვი იყო ევროპის ტანვარჯიშის კავშირისა და ტანვარჯიშის საერთაშორისო ფედერაციის კონგრესების წევრი; პეკინის (2008), ლონდონის (2012) და რიო-დე-ჟანეიროს (2016) ოლიმპიურ თამაშებზე დელეგაციების წევრი; ევროპისა და მსოფლიოს ჩემპიონატებზე დელეგაციის ხელმძღვანელი ტანვარჯიშის სხვადასხვა სახეობაში; 2014 წლიდან 2018 წლამდე იყო ტანვარჯიშის ევროპის ჩემპიონატზე სააპელაციო მსაჯთა კოლეგიის პრეზიდენტი (დანიშნულებით). 2023 წლის 11 მარტს, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ილჰამ ალიევის მიერ ხელმოწერილი ბრძანებულებით, ახალგაზრდობისა და სპორტის მინისტრი ფარიდ გაიბოვი დაინიშნა VII საერთაშორისო მინისტრთა კონფერენციის საორგანიზაციო კომიტეტის თავმჯდომარედ. ფიზიკურ კულტურასა და სპორტზე პასუხისმგებელი მინისტრებისა და ლიდერების VII საერთაშორისო კონფერენციას (MINEPS VII), რომელიც გაიმართა ბაქოში 2023 წლის 26-29 მაისს, თავმჯდომარეობდა ახალგაზრდობისა და სპორტის მინისტრი ფარიდ გაიბოვი. 2018 და 2022 წლებში სპორტის კვლევის ცენტრის პროექტის „წლის გამარჯვებულები“ ფარგლებში აირჩიეს „წლის სპორტულ მოღვაწედ“. ↑ „Fərid Qayıbov gənclər və idman naziri təyin edilib“. Report İnformasiya Agentliyi (აზერბაიჯანული). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2022-08-27. ციტირების თარიღი: 7 sentyabr 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate=-ში (დახმარება) ↑ Azərbaycan Gimnastika Federasiyasının baş katibi Avropa Gimnastika İttifaqının prezidenti seçilib az. AzərTAc (2017-12-02). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-07-04. ციტირების თარიღი: 2018-07-04. ↑ Azərbaycan Gimnastika Federasiyasının baş katibi Avropa Gimnastika İttifaqının vitse-prezidenti seçilib az. Trend İnformasiya Agentliyi (2013-12-07). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-09-25. ციტირების თარიღი: 2018-09-21.
კირმანეული თეთრი

კირმანეული თეთრი — XIII-XV საუკუნეებში დასავლურ-ქართული ვერცხლის ფული. სახელი მომდინარეობს ბერძნული სიტყვებიდან „კირ“ და „მანუელ“ (ბატონი მანუელი) და დაკავშირებულია ტრაპიზონის კეისრის მანუელ I-ის (1238-1263) სახელთან. მონეტის შუბლზე გამოსახულია მეფე და დამახინჯებული ბერძნულით აწერია ტრაპიზონის კეისრების მანუელის ან იოანეს სახელი. კეისრის ფეხთან გამოხატულია ექვსქიმიანი ვარსკვლავი (ე. წ. „სოლომონის ბეჭედი“). ზურგზე ტრაპიზონის იმპერიის მფარველის წმ. ევგენის გამოსახულებაა და ბერძნულად აწერია წმინდანის სახელი. ტრაპიზონის იმპერიაში მოჭრილი ასპრი ფართოდ გავრცელდა დასავლეთ საქართველოში, ხოლო მას შემდეგ, რაც მისი შემოტანა შეწყდა, იჭრებოდა მისი მინაბაძები, რომელსაც კირმანეული ეწოდა. აბრამიშვილი თ., XIII-XIV სს. დასავლურ-ქართული ფული (კირმანეული), თბ., 1959; კაპანაძე დ., ქართული ნუმიზმატიკა, თბ., 1969; Пахомов Е. А., Монеты Грузии, Тб., 1970; ჯალაღანია ი., ქსე, ტ. 5, გვ. 531, თბ., 1980
დასაქმების სახელმწიფო სამსახური (აზერბაიჯანი)

აზერბაიჯანის დასაქმების სახელმწიფო სამსახური (აზერ. Dövlət Məşğulluq Agentliyi) — სახელმწიფო უწყება, რომელიც ახორციელებს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მოსახლეობის დასაქმების სფეროში სახელმწიფო პოლიტიკას. საქმიანობა დაიწყო 1991 წლის 1 აგვისტოს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტის 1991 წლის 12 ივნისის #211 დადგენილების შესაბამისად. 2011 წლის 16 თებერვალს დასაქმების მთავარი დეპარტამენტის საფუძველზე შეიქმნა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის შრომისა და მოსახლეობის სოციალური დაცვის სამინისტროს დასაქმების სახელმწიფო სამსახური. 2019 წლის 30 დეკემბერს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის შრომისა და მოსახლეობის სოციალური დაცვის სამინისტროს დასაქმების სახელმწიფო სამსახურის ბაზაზე შეიქმნა დასაქმების სახელმწიფო სააგენტო. 2020 წლის 13 თებერვალს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტმა დაამტკიცა „დასაქმების 2020-2025 წლების სტრატეგიის განხორციელების სამოქმედო გეგმა“. 2020 წლის 30 ივნისს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ბრძანებულებით დამტკიცდა დასაქმების სახელმწიფო სააგენტოს წესდება. დასაქმების სახელმწიფო სამსახურის ფარგლებში შეიქმნა რესპუბლიკური დონის დასაქმების ხელშეწყობის ფონდი. აზერბაიჯანის რესპუბლიკა შრომის საერთაშორისო ორგანიზაციის (შსო) წევრია 1992 წლიდან. ამ დროისთვის რატიფიცირებულია ამ ორგანიზაციის 57 კონვენცია. შრომისა და დასაქმების სფეროში ქვეყნის კანონმდებლობის მომზადებისა და დახვეწისას გათვალისწინბულია საერთაშორისო სამართლებრივი ნორმები, რომლებიც გამომდინარეობს შსო-ს რატიფიცირებული კონვენციებიდან, ევროპული სოციალური ქარტიიდან, სოციალური უზრუნველყოფის ევროპული კოდექსი, აგრეთვე დოკუმენტებიდან, რომლებიც ხელმოწერილია აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მიერ. აზერბაიჯანის დასაქმების სახელმწიფო სამსახურის ფუნქციებია: - არეგისტრირებს პირს როგორც უმუშევარსა და სამუშაოს მაძიებელს; - ორგანიზებას უწევს უმუშევართა დასაქმებას; - მოსახლეობის დროებითი დასაქმების უზრუნველყოფა შრომითი ბირჟის გზით შრომის ბაზრის შეთავაზებებზე დაყრდნობით; - სამუშაო ბაზრობების ორგანიზება; - უმუშევართა დამატებითი პროფესიული გადამზადების ხელშეწყობა; - უმუშევართა ჩართვა ანაზღაურებად საზოგადოებრივ სამუშაოებში; - დასაქმების დამხმარე იურიდიული პირების ელექტრონული რეესტრის წარმოება. აზერბაიჯანის სოციალური დაცვისა და შრომის სამინისტრო აზერბაიჯანის სოციალური პოლიტიკა აზერბაიჯანის დასაქმების სახელმწიფო სამსახურმის ოფიციალური ვებ-გვერდი ↑ Azərbaycan Respublikası Əmək və Əhalinin Sosial Müdafiəsi Nazirliyinin fəaliyyətinin təmin edilməsi ilə bağlı bir sıra tədbirlər haqqında AZƏRBAYCAN RESPUBLİKASI PREZİDENTİNİN FƏRMANI. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2023-03-25. ციტირების თარიღი: 2023-08-14.
ოლეგ ტაბაკოვი

ოლეგ ტაბაკოვი (რუს. Оле́г Па́влович Табако́в, დ. 17 აგვისტო, 1935, სარატოვი — 12 მარტი, 2018, მოსკოვი) — საბჭოთა და რუსი თეატრისა და კინოს მსახიობი, რეჟისორი, პედაგოგი. სსრკ სახალხო არტისტი (1988), რუსეთის ფედერაციის სახელმწიფო პრემიის (1998) ლაურეატი. „მოსკოვის თეატრის ოლეგ ტაბაკოვის ხელმძღვანელობით“ („ტაბაკერკა“) დამაარსებელი და სამხატვრო ხელმძღვანელი (1987-2018). ოლეგ ტაბაკოვი დაიბადა 1935 წლის 17 აგვისტოს სარატოვში, ექიმების ოჯახში. ადრეული ბავშვობა მშობლებთან და ბებიებთან გაატარა. დიდი სამამულო ომის დროს მამა ფრონტზე წავიდა და სამხედრო-სანიტარულ მატარებელს ხელმძღვანელობდა, დედა კი სამხედრო ჰოსპიტალში მუშაობდა. ომის შემდეგ ისინი ერთმანეთს დაშორდნენ. 1953 წელს ოლეგ ტაბაკოვმა სკოლა დაამთავრა და МХАТ-თან არსებულ სკოლა-სტუდიაში შევიდა, სადაც ერთ-ერთი საუკეთესო სტუდენტი იყო. მესამე კურსზე სწავლის პერიოდში ითამაშა თავისი პირველი კინოროლი მიხეილ შვეიცერის ფილმში „მჭიდრო კვანძი“. 1957 წელს ოლეგ ეფრემოვმა სკოლა-სტუდიის შენობაში შექმნა ახალგაზრდა მსახიობთა სტუდია, შემდგომში თეატრი „Современник“. თეატრში ოლეგ ტაბაკოვი 1983 წლამდე წამყვანი მსახიობი იყო. შემდეგ ოლეგ ეფრემოვის მიწვევით МХАТ-ში გადავიდა. 1965 წლიდან იყო სკკპ წევრი. 1977 წელს ოლეგ ტაბაკოვს თეატრისთვის ჩაპლიგინის ქუჩაზე (№1-ა) არსებული ყოფილი ქვანახშირის საწყობის შენობა გადაეცა. მისი გასუფთავებისა და გარემონტების შემდეგ ჩამოყალიბდა ცნობილი სარდაფი „ტაბაკერკა“. 2000 წელს ტაბაკოვი სათავეში ჩაუდგა მოსკოვის ჩეხოვის სახელობის თეატრს (МХТ). ოლეგ ტაბაკოვი გარდაიცვალა 2018 წლის 12 მარტს გულის შეტევით. დაკრძალულია მოსკოვში, ნოვოდევიჩის სასაფლაოზე. მსახიობისთვის პატივის მისაგებად მის საფლავზე დაიდგა ძეგლი, რომლის გახსნა შედგა 2021 წლის 27 სექტემბერს. ძეგლი შეიქმნა ნიკოლაი სიმონოვის პროექტით, რომელიც მთავარ მხატვრად მუშაობდა МХТ-ში. 1967 — სსრკ-ის სახელმწიფო პრემია ლიტერატურის, ხელოვნებისა და არქიექტურის დარგში 1967 — საპატიო ნიშანი 1969 — რსფსრ დამსახურებული არტისტი 1977 — რსფსრ სახალხო არტისტი 1982 — შრომის წითელი დროშის ორდენი 1988 — სსრკ სახალხო არტისტი 1993 — ხალხთა მეგობრობის ორდენი 1998 — რუსეთის ფედერაციის სახელმწიფო პრემია 2013 — საპატიო ლეგიონის ორდენი (საფრანგეთი) თეატრი „Современник“ ჩეხოვის სახელობის МХТ შესასვლელი თეატრში „ტაბაკერკა“ სარატოვი. 2007 რუსეთის 2019 წლის საფოსტო მარკა ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ოლეგ ტაბაკოვი ოლეგ ტაბაკოვი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) Олег Павлович Табаков ↑ На могиле Олега Табакова на Новодевичьем кладбище открыли памятник
Buta Airways

Buta Airways — აზერბაიჯანული დაბალბიუჯეტიანი ავიაკომპანია, Azerbaycan Airlines-ის სტრუქტურული ქვედანაყოფი. 2016 წლის 28 მარტს ჩამოყალიბდა AZAL-ის დაბალბიუჯეტიანი განყოფილება სახელწოდებით AZALJET. იმავე წლის დეკემბერში, აზერბაიჯანის ავიახაზების (AZAL) საბჭოს სხდომაზე მიღებულ იქნა გადაწყვეტილება აზერბაიჯანში დაფუძნდეს დაბალბიუჯეტიანი გადამზიდავი Buta Airways. 2017 წლის 2 ივნისს გაიმართა ავიაკომპანიის ლოგო და ლაივერის პრეზენტაცია. Buta Airways-ის ლოგო აერთიანებს მითოლოგიური წმინდა ფრინველის სიმურგის სიმბოლიკას, რომელიც წარმოდგენილია აზერბაიჯანული ბუტას ორნამენტის სახით. 2017 წლის ივლისში ცნობილი გახდა AZALJET-ის ფრენების ბილეთების გაყიდვის შეწყვეტის შესახებ ავიაკომპანიის მოახლოებული რეორგანიზაციისა და სახელის შეცვლის გამო. AZALJET-ის ბრენდმა არსებობა შეწყვიტა. ავიაკომპანიამ სახელი შეიცვალა და გახდა Buta Airways. 2017 წლის 1-ლ სექტემბერს Buta Airways-მა პირველი რეისი შეასრულა. ავიაკომპანიის ფლოტი მოიცავს მხოლოდ Embraer 190 თვითმფრინავს. 2017 წელს ფლოტი შედგებოდა 6 თვითმფრინავისაგან. 2018 წლის სექტემბერში ავიაკომპანიამ მიიღო მეშვიდე თვითმფრინავი, 2018 წლის ბოლოს მერვე. 2020 წლის დეკემბრის მონაცემებით, Buta Airways-ის ფლოტი შედგება 8 თვითმფრინავისაგან. ↑ 1.0 1.1 В Азербайджане будет создан национальный бюджетный авиаперевозчик BUTA AIRWAYS ↑ Карта полетов авиакомпании Buta Airways ↑ AZALJET С МАРТА 2017Г УВЕЛИЧИВАЕТ КОЛИЧЕСТВО РЕГУЛЯРНЫХ РЕЙСОВ В МОСКВУ ↑ Утверждены ливрея и логотип авиакомпании BUTA AIRWAYS ↑ Утверждены ливрея и логотип авиакомпании BUTA AIRWAYS (ФОТО) ↑ Бренд AZALJET ликвидируется ↑ С сентября бренд AZALJET прекратит свое существование ↑ Buta Airways to increase frequency of flights performed to Izmir ↑ Парк авиакомпании Buta Airways пополнился новым самолётом Embraer E-190 (ФОТО) ↑ Buta Airways увеличила флот до 8 самолетов Embraer E-190 ↑ Buta Airways Fleet Details and History
ბუბისწყალი

ბუბისწყალი, ბუმბურა — მდინარე საქართველოში, ონის მუნიციპალიტეტში. სათავე აქვს რაჭა-ლეჩხუმის კავკასიონის მთავარ წყალგამყოფ ქედზე, ბუბის მყინვარზე, ზღვის დონიდან 2970 მ სიმაღლეზე. სიგრძე 9,97 კმ, აუზის ფართობი 41,3 კმ². ერთვის მდინარე ჭანჭახს მარჯვენა მხრიდან. აქვს სამხრეთ-დასავლური მიმართულება. ზემო დინებაში ერთვის რამდენიმე მდინარე, რომელთა შორის გამოიყოფა მდინარე თბილისა. ხეობა რთული რელიეფით ხასიათდება, რომლის ფარგლებში გამომუშავებულია ფიზიკური და ქიმიური გამოფიტვის მძლავრი მასალა. ბუბისწყლის ხეობაში არის რამდენიმე მცირე და დიდი ზომის ხეობის ტიპის მყინვარი, რომელთა შორის გამოიყოფა თბილისა და ბუბა. გეომორფოლოგიური თვალსაზრისით, ბუბისწყლის ხეობის ზემო წელი მიეკუთვნება ცენტრალური კავკასიონის მაღალმთიანი რელიეფის ზონის ჰორსტ-ანტიკლინურ ღერძულ ქვეზონას, ხოლო ხეობის შუა და ქვემო წელი საშუალო და მაღალმთიანი რელიეფის სუბგანედური მიმართულების შეფარდებითი დაძირვის ქვეზონას. აღსანიშნავია, რომ 2023 წლის 3 აგვისტოს, ბუბისწყლის ხეობაში ადგილი ჰქონდა სტიქიური გეოლოგიური და ჰიდრომეტეოროლოგიური მოვლენების თანხვედრას, რამაც გამოიწვია ექსტრემალური ხასიათის გლაციალური ღვარცოფული ნაკადის ფორმირება. აუზში ხარობს ფიჭვი, ნაძვი, არყი და სხვა. ბუბისწყლისა და მდინარე ჭანჭახის შეერთების ადგილას მდებარეობს კურორტი შოვი. ბუბისწყლის ხეობაში მდებარეობდა სოფელი ბუბა. შოვის ტრაგედია ↑ რაჭის გეოგრაფიული სახელწოდებანი : სალექსიკონო მასალა : ტომი I, 2003, გვ. 33 ↑ 2.0 2.1 2.2 გარემოს ეროვნული სააგენტოს წინასწარ დასკვნა რაჭაში განვითარებული მოვლენების შესახებ ↑ საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის მაცნე: ისტორიის, არქეოლოგიის, ეთნოგრაფიისა და ხელოვნების ისტორიის სერია, 1972, გვ. 179
გრიგოლ კოსტავა

გრიგოლ (გრიშა) კოსტავა (დ. 4 იანვარი, 1907, ქუთაისი — გ. 10 ივნისი, 1979) — ქართველი მსახიობი. საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1965). მერაბ კოსტავას ბიძა. მუშაობდა ქუთაისის ლ. მესხიშვილის სახელობის დრამატულ თეატრში (1924–1928, 1931–1934, 1955–1956); იყო მარჯანიშვილის სახელობის სახელმწიფო აკადემიური თეატრის მსახიობი (1928–1931, 1935–1945, 1956–1979). წარმატებით ასრულებდა როგორც დრამატულ, ისე სახასიათო როლებს. მის მიერ შესრულებული როლები: იაგო (უ. შექსპირის „ოტელო“), დე სანტოსი (კ. გუცკოვის „ურიელ აკოსტა“), გაიოზი (ლ. ქიაჩელის „ტარიელ გოლუა“), აპრაკუნე, შამილი (ი. ვაკელის „აპრაკუნე ჭიმჭიმელი“, „შამილი“), ლომკაცა (პ. კაკაბაძის „კოლმეურნის ქორწინება“), ილარიონი (ნ. დუმბაძის „მე, ბებია, ილიკო და ილარიონი“) და სხვა. 1934-1940 წლებში შეთავსებით მუშაობდა თბილისის თოჯინების თეატრში, სადაც დააარსა ჩრდილების თეატრი. გადაღებულია ფილმებში „ქალიშვილი გაღმიდან“, „ნინო“, „ბაში-აჩუკი“, „მაია წყნეთელი“ და სხვა. 1924 წლის აგვისტოს აჯანყებაში მონაწილეობის გამო იჯდა სახელმწიფო პოლიტიკურ სამმართველოში. 1945 წლის 30 მარტს გაიცა გრიგოლ ქრისტეფორეს ძე კოსტავას დაპატიმრების ორდერი. ბრალად ედებოდა 1942 წელს დაარსებული „საქართველოს განთავისუფლების კომიტეტის“ წევრობა და ანტისაბჭოთა პროკლამაციების გავრცელება (ე.წ. „ვ. დვალიშვილის საქმე“). 4 აგვისტოს საქართველოს სამხედრო ტრიბუნალმა მიუსაჯა დახვრეტა. 13 სექტემბერს დახვრეტა ათწლიანი პატიმრობით შეეცვალა. 1941 — ქალიშვილი გაღმიდან — ჯაშუში 1956 — ბაში-აჩუკი — ფარნა 1957 — მე ვიტყვი სიმართლეს — მოსამართლე 1958 — ფატიმა — თავადი 1958 — მამლუქი — ზაიდოლი 1959 — მაია წყნეთელი — თავადი ამილახვარი 1959 — ნინო — არჩილი 1961 — გლახის ნაამბობი — დიტო 1969 — ღიმილის ბიჭები — მღვდელი 1977 — ესკულაპეს მოწაფე 1965 — საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი გრიგოლ კოსტავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გრიგოლ კოსტავა [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია გრიგოლ კოსტავა — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ კიკნაძე ვ., დაკარგული თეატრი, თბ.: „კენტავრი“, 2009. — გვ. 47, 140–141, ISBN 978-9941-9059-9-5.
კურდღელაშვილი

საკუთარი სახელი კურდღელაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: კობა კურდღელაშვილი — ბიზნესმენი, პოლიტიკოსი მამუკა კურდღელაშვილი — სპორტსმენი (სამბო) ნიკო კურდღელაშვილი — ჟურნალისტი, მთარგმნელი შოთა კურდღელაშვილი — ისტორიკოსი, აღმოსავლეთმცოდნე, დიპლომატი
ლაპიაშვილი

საკუთარი სახელი ლაპიაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ანა ლაპიაშვილი — სპორტსმენი (ბატუტზე ხტომა) ფარნაოზ ლაპიაშვილი — თეატრის მხატვარი
ლაფაური

საკუთარი სახელი ლაფაური შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ალექსანდრე ლაფაური — მოცეკვავე, ბალეტის მსახიობი სოლომონ ლაფაური — მუსიკათმცოდნე, ჟურნალისტი
მიხეილ ჩიხლაძე

მიხეილ ჩიხლაძე (დ. 24 ივნისი, 1902, სოფელი ძირულა, შორაპნის მაზრა, ახლანდელი ზესტაფონის რაიონი — გ. 3 აპრილი, 1973) — ქართველი მსახიობი. საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1950). „საპატიო ნიშნის” ორგზის ორდენოსანი (1941, 1958) სკკპ წევრი 1942 წლიდან. დაიბადა 1902 წლის 24 ივნისს სოფ. ძირულაში (ზესტაფონის რ-ნი). დაამთავრა ქუთაისის სასულიერო სასწავლებელი და ქუთაისის კლასიკური გიმნაზია. სცენაზე პირველად დაბა ძირულაში გამოვიდა სცენის მოყვარულთა წრეში. 1927-1929 წლებში სწავლობდა რუსთაველის სახელობის თეატრალურ ინსტიტუტთან არსებულ დრამატულ სტუდიაში. სტუდიის დამთავრების შემდეგ მიწვეული იქნა მსახიობად რუსთაველის სახელობის თეატრში, სადაც მუშაობდა გარდაცვალებამდე. განასახიერა ასზე მეტი ერთმანეთისგან განსხვავებული როლი, მათ შორის: სოლეიმანი (ა. სუმბათაშვილ-იუჟინის „ღალატი“), კაპიტანი ჭავჭავაძე (ვ. დარასელის „კიკვიძე“), გოჩა, გივი (ს. შანშიაშვილის „ხევისბერი გოჩა“, „არსენა“), იასე (ი. მოსეშვილის „მისი ვარკვლავი“), ტარიელი (ლ. ქიაჩელის „ტარიელ გოლუა“), ჩერენე (ი. სოლოვიოვის „დიდი ხელმწიფე“) კენტი (შექსპირის „მეფე ლირი“) და სხვა. 1937 წლიდან იღებდნენ კინოშიც. 1937 — დაკარგული სამოთხე (თავადი) 1938 — დიადი განთიადი (მიქელაძე, პოლკოვნიკი) 1943 — გიორგი სააკაძე (ყორჩი-ხანი) 1947 — აკაკის აკვანი (სტუმარი) 1955 — ცისკარა (შავი ვეზირი) 1956 — ბაში-აჩუკი (გლეხი) 1958 — მამლუქი (ზაიდოლი) 1958 — ფატიმა (თავადი) 1966 — რაც გინახავს, ვეღარ ნახავ (დავითის ბიძა) 1967 — ქალაქი ადრე იღვიძებს 1968 — არაჩვეულებრივი გამოფენა (თინას მამა) 1970 — დიდოსტატის მარჯვენა 1941 — საპატიო ნიშნის ორდენი 1950 — საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი 1958 — საპატიო ნიშნის ორდენი მიხეილ ჩიხლაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი მიხეილ ჩიხლაძე — ეროვნული ფილმოგრაფია მიხეილ ჩიხლაძე — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
კონსტანტინე პევზნერი

კონსტანტინე პევზნერი (რუს. Константин Григорьевич Певзнер; დ. 24 ივნისი, 1924, ბაქო — გ. 8 ივლისი, 1990, მოსკოვი) — საბჭოთა კომპოზიტორი, დირიჟორი. საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1968). კონსტანტინე პევზნერი არის ავტორი ცნობილი საბავშვო „ნარინჯისფერი სიმღერის“ („Оранжевая песня“), რომელიც პირველად, 1965 წელს ირმა სოხაძემ შეასრულა. 1953 წელს დაამთავრა ქ. ბაქოს კონსერვატორია. 1955 წლიდან მოღვაწეობდა თბილისში. იყო საქართველოს საესტრადო ანსამბლის ერთ-ერთი დამაარსებელი და ხელმძღვანელი. 1948-1949 წლებში საქართველოს სახელმწიფო ფილარმონიის აკომპანიატორია, 1954-1958 წლებში — საქართველოს რადიოს საესტრადო ორკესტრის ხელმძღვანელი, პოლიტექნიკური ინსტიტუტის საესტრადო ორკესტრის კონსულტანტი. 1955-1973, 1980-1987 წლებში იყო საქართველოს სახელმწიფო საესტრადო ორკესტრ „რეროს“ დამაარსებელი და სამხატვრო ხელმძღვანელი. 1974-1980 წლებში რუსეთის ფედერაციის საესტრადო ორკესტრის დირექტორი და სამხატვრო ხელმძღვანელი. ძირითადად მუშაობდა საესტრადო ჟანრში, შექმნილი აქვს: პიესები საესტრადო ორკესტრისათვის, სიმღერები (მათ შორის „ო, რერო!“, „რად მინდა ბიჭო, რად მინდა“, „გაზაფხულის ბრალია“, „გულო, ჩადექ საგულესა“, „შენი თვალების ბრალია“ და სხვა), სამი ოპერეტა – „მნიშვნელოვანი პერსონა“ (1949, დაიდგა ბაქოში), „მეშვიდე ცა“ (1962, დაიდგა მოსკოვში, ნოვოსიბირსკში, ტომსკში, კემეროვოში), „მუდამ საყვარელ ადამიანთან“ (1954, დაიდგა ოდესაში, კიშინიოვში, კრასნოდარში), „სიმფონიური სურათები“ (1955, ექვს ნაწილად), მუსიკა სპექტაკლებისა (გრიბოედოვის თეატრის სპექტაკლებისთვის) და კინოფილმებისათვის („უყაიმო თამაში“, „ფილატელისტის სიკვდილი“, „ბიჭები იასამნის ქუჩიდან“, „რერო მასპინძლობს“). კონსტანტინე პევზნერი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი კონსტანტინე პევზნერი — ეროვნული ფილმოგრაფია კონსტანტინე პევზნერი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
დოსტლუგი (ნავთობისა და გაზის საბადო)

დოსტლუგი (აზერ. Dostluq; თურქმ. Dostluk) — ნავთობისა და გაზის კონდენსატის ოფშორული საბადო, რომელიც მდებარეობს აზერბაიჯანისა და თურქმენეთის საზღვაო საზღვარზე. საბადო აღმოაჩინეს 1986 წელს. საბადოს 2021 წლის 21 იანვარს ნახშირწყალბადების რესურსების ერთობლივი კვლევისა და განვითარების შესახებ ურთიერთგაგების მემორანდუმის ხელმოწერამდე აზერბაიჯანის მხრიდან ეწოდებოდა „კიაპაზი“, თურქმენეთის მხრიდან კი – „სერდარი“. დიდი ხნის განმავლობაში ეს იყო კამათის საგანი აზერბაიჯანსა და თურქმენეთს შორის. SOCAR-ის ცნობით, კიაპაზის საბადო მდებარეობდა კასპიის ზღვის აზერბაიჯანულ სექტორში და ეკუთვნოდა აზერბაიჯანს. აშხაბადი ამტკიცებდა, რომ საბადო თურქმენეთს ეკუთვნოდა. 2021 წლის 25 თებერვალს შეიქმნა ერთობლივი სამუშაო ჯგუფი, რომელმაც შეიმუშავა სამთავრობათაშორისო შეთანხმება დარგის შესწავლისა და განვითარების შესახებ. ↑ Достлук месторождение ↑ Азербайджан с Туркменией не поделили Кяпаз (Сердар) на Каспийском море ↑ Азербайджан и Туркменистан провели заседание рабочей группы по месторождению "Достлуг"
ევროპის სოციალური ქარტია

ევროპის სოციალური ქარტია წარმოადგენს ევროპის საბჭოს ხელშეკრულებას, რომელიც გაიხსნა ხელმოწერისთვის 1961 წლის 18 ოქტომბერს და თავდაპირველად ძალაში შევიდა 1965 წლის 26 თებერვალს. 1991 წლისთვის 20 ერმა მოახდინა მისი რატიფიცირება. ქარტია შეიქმნა ადამიანის უფლებათა ევროპული კონვენციის მხარდასაჭერად, რომელიც ძირითადად ეხება სამოქალაქო და პოლიტიკურ უფლებებს. ქარტიით  გათვალისწინებული უფლებები თითოეულ ადამიანს, მის ყოველდღიურ ცხოვრებას ეხება. ქარტია განსაკუთრებულ ყურადღებას აქცევს მოწყვლადი ადამიანებისა და ჯგუფების უფლებებს. ქარტიაში ჩამოყალიბებული ძირითადი უფლებები შემდეგია: საცხოვრებლით უზრუნველყოფა; ჯანმრთელობის დაცვა; განათლება; დასაქმება; სოციალური დაცვა; ინტეგრაცია და ჩართულობა; დისკრიმინაციის აღმოფხვრა. ქარტია გადაიხედა 1996 წელს. შესწორებული ქარტია ძალაში შევიდა 1999 წელს და თანდათან ცვლის 1961 წლის თავდაპირველ ხელშეკრულებას. ქარტია ადგენს ადამიანის უფლებებსა და თავისუფლებებს და ადგენს ზედამხედველობის მექანიზმს, რომელიც უზრუნველყოფს მათ პატივისცემას მონაწილე სახელმწიფოების მიერ. სოციალური უფლებების ევროპული კომიტეტი (ECSR) არის ორგანო, რომელიც პასუხისმგებელია ქარტიის მონაწილე სახელმწიფოებში მონიტორინგზე. ECSR შედგება 15 დამოუკიდებელი წევრისაგან, რომლებსაც ირჩევს ევროპის საბჭოს მინისტრთა კომიტეტი ექვსი წლის ვადით. The European Social Charter ↑ ევროპის სოციალური ქარტია - ეროვნული ბიბლიოთეკა ↑ CETS 163 - European Social Charter (Revised)