laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
კრემენჩუგის წყალსაცავი

კრემენჩუგის წყალსაცავი (უკრ. Кременчуцьке водосховище) — წყალსაცავი უკრაინაში. აგებულია მდინარე დნეპრზე. წარმოიქმნება ამავე სახელწოდების ჰესის (სიმძლავრე 625 მგვტ) კაშხლით. შეივსო 1959–1961 წლებში. ფართობი 2250 კმ², ამ პარამეტრით ქვეყანაში უდიდესია. მოცულობა 13,5 კმ³, სიგრძე 185 კმ. ხორციელდება ჩამონადენის სეზონური რეგულირება, დონე მერყეობს 5,25-მდე მეტრით. გამოიყენება ენერგეტიკის, გასარწყავების, წყალმომარაგებისა და რეკრეაციის მიზნით. ↑ КРЕМЕНЧУГСКОЕ ВОДОХРАНИЛИЩЕ // Большая российская энциклопедия. т. 15. — М., 2010. — стр. 681.
ელიზა მურადიანი

ელიზა მურადიანი (სომხ. Էլիզա Մուրադյան; რუს. Элиза Мурадян; დ. 16 იანვარი, 1993) — სომეხი-რუსი მოდელი რომელიც 2018 წელს გახდა „მის სამყარო სომხეთი 2018“. 2018 წელს მოიგო კონკურსი „მის სომხეთი“. 2018 წელს წარადგინა სომხეთი „მის სამყაროზე“.. ↑ Հայաստանը «Միսս Տիեզերքում» կներկայացնի Էլիզա Մուրադյանը. կայացավ «Միսս Հայուհու» առաջին փուլը Armenian. Yerevan Yerevanciner / Երևան Երևանցիներ (8 July 2018).
ნავდარაანთკარის წმინდა გიორგის ნიში

ნავდარაანთკარის წმინდა გიორგის ნიში — არქიტექტურული ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნავდარაანთკარის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, წმინდა გიორგის ეკლესიიდან 10-15 მეტრზე. თარიღდება ფეოდალური ხანით. ეკლესია (2,5x2,1 მეტრი) ნაგებია რიყის ქვით. დაზიანებულია. შესასვლელი დასავლეთიდანაა. აღმოსავლეთ კედელში პატარა სწორკუთხა ნიშია. ეკლესია გადახურულია დაბალი კამარით. დვალი თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 301-302.
ნაბაღრების გორა

ნაბაღრების გორა — არქეოლოგიური ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ წიწამურში, მდინარე არაგვის მარცხენა ნაპირზე, ბებრისციხის პირდაპირ, ხელოვნური თხრილით გამოყოფილ გორაზე. თარიღდება lV-Vll საუკუნეებით. 1968 წელს, გათხარა ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის ექსპედიციამ (ხელმძღვანელი ა. კალანდაძე). აღმოჩნდა უხეშად გათლილი ქვითა და რიყის ქვით ნაგებ შენობათა საძირკვლები და კრამიტის ნამტვრევები. ბოხოჩაძე ა., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 346.
წიწამურის ნასოფლარი

წიწამურის ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ წიწამურში, მდინარე არაგვის მარცხენა ნაპირზე, წიწამურის ველზე, ადგილ ნაბაღრებში. ძეგლი 1968 წელს, გათხარა ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვანელი ა. კალანდაძე). გაითხარა საწნახლები მიწაში ამოშენებული ღვინის აუზებით. ძეგლი თარიღდება XVll-XVlll საუკუნეებით. ბოხოჩაძე ა., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 346.
წიწამურის ობელისკი

წიწამურის ობელისკი — მონუმენტური ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ წიწამურში, მცხეთა-საგურამოს გზაზე, ქალაქ მცხეთიდან 3 კილომეტრზე, მდინარე არაგვის მარცხენა ნაპირზე. 1907 წლის 12 სექტემბერს, თბილისიდან საგურამოში ეტლით მიმავალ ილია ჭავჭავაძეს და მის მეუღლეს თავს დაესხნენ მეფის ხელისუფლების დაქირავებული აგენტები. მათ მოჰკლეს მწერალი, სცემეს მის მეუღლეს და გაძარცვეს ისინი. მკვლელობის ადგილზე იდგა ქვის ჯვარი. ილია ჭავჭავაძის დაბადების 100 წლისთავზე ამ ადგილის მახლობლად ააგეს ობელისკი (არქიტექტორი — მ. შავიშვილი, მოქანდაკე — ი. ნიკოლაძე), რომელიც გაიხსნა 1937 წლის 12 სექტემბერს. შავი ლაბრადორის დაბალ, სამსაფეხურიან კვადრატულ (4,75x4,75 მეტრი) ცოკოლზე დგას ბოლნისის ქვით მოპირკეთებული მასიური ბაზისი (1,75x1,75 მეტრი), რომელზეც აღმართულია ასევე ბოლნისის ქვით მოპირკეთებული ობელისკი (სიმაღლე 13 მეტრი). სვეტის წინა მხარეს ამოკვეთილია ილია ჭავჭავაძის ბარელიეფი პროფილში და წარწერა: „ილია ჭავჭავაძე 1837-1907“, ხოლო ბაზისზე — პოეტის ლექსის ერთი სტროფი: ბაზისის მარჯვენა და მარცხენა მხარეს წარწერებია ქართულ და რუსულ ენაზე. „1907 წლის 12 სექტემბერს (3 აგვისტოს, ძველი სტილით) თვითმპყრობელობის დაქირავებულმა აგენტებმა აქ ვერაგულად მოჰკლეს ქართველი ხალხის დიდი მწერალი ილია ჭავჭავაძე“. ობელისკის გარშემო ტერიტორია გამწვანებული და კეთილმოწყობილია. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 346-347.
წიწამურის პირველი სამაროვანი

წიწამურის პირველი სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ წიწამურში, მდინარე არაგვის მარცხენა ნაპირზე, წიწამურის ველის აღმოსავლეთ ნაწილში, ადგილ მუხიმიწაზე. სამაროვანი 1968 წელს, გათხარა ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის ექსპედიციამ (ხელმძღვანელი ა. კალანდაძე). აღმოჩნდა გვიანდელი ბრინჯაოსა და ადრინდელი რკინის ხანების კულტურულ ფენაში ჩადგმული ქვიშაქვის ლოდებით შედგენილი ადრინდელი ფეოდალური ხანის სამარხები და გვიანდელი ბრინჯაოს ხანის ორმოსამარხები. ბოხოჩაძე ა., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 347.
წიწამურის სამაროვანი

ტერმინი წიწამურის სამაროვანი შეიძლება აღნიშნავდეს: წიწამურის პირველი სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ წიწამურში. წიწამურის მეორე სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ წიწამურში.
წიწამურის მეორე სამაროვანი

წიწამურის მეორე სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ წიწამურის სამხრეთით, მდინარე არაგვის მარცხენა ნაპირზე, ადგილ პირდაპირებში. ძეგლი 1953 წელს გათხარა ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის ექსპედიციამ (ხელმძღვანელი ა. აფაქიძე). აღმოჩნდა გვიანდელი ბრინჯაოსა და ადრინდელი რკინის ხანის ორმოსამარხი (მსგავსია სამთავროს გვიანდელი ბრინჯაოს ხანის ორმოსამარხებისა). მომდევნო სტრატიგრაფიულ ფენებში გაითხარა ადრინდელი ანტიკური ხანის სამაროვანი. მოპოვებული მასალა ინახება საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში. გვეტაძე ჯ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 347.
წიწამური (ნაქალაქარი)

წიწამური — არქეოლოგიური ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ წიწამურის ჩრდილოეთით, მდინარე არაგვის მარცხენა ნაპირზე, ბებრისციხის აღმოსავლეთით. თარიღდება ელინისტური ხანით. ძეგლი 1953 წელს, გათხარა მცხეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვანელი ა. აფაქიძე). გათხრილი ნაგებობანი დაკონსერვებულია. წიწამური (სისამორა) მოხსენებული აქვს სტრაბონს არმაზციხესთან ერთად. წიწამურის გორაზე აღმოჩნდა თლილი ქვით ნაგები მრგვალი ნაგებობა. ქვათლილთა წყობა ისეთივეა, როგორიც არმაზციხისა, ოღონდ წიწამურის ქვათლილები უფრო დიდებია. ქვათლილები ერთმანეთზე, როგორც თარაზულად, ისე შვეულად, ხის სოლების „უწყვეტებითაა“ გადაბმული. შვეულად ჩაყენებული ერთი „უწყვეტით“ ერთმანეთზე გადაბმულია სამი ქვათლილი, თარაზულად ჩასმულით კი — ორი. თარაზული „უწყვეტები“ ფორმით ერთნაირია — ისრისპირისებური, სიდიდით კი სხვადასხვანაირი. ასეთი თარაზული „უწყვეტები“ დიდი მცხეთის სხვა უბნებზე არ გვხვდება. შვეული „უწყვეტები“ გამოყენებულია წიწამურის უძველესი ფენის (წიწამური l) მრგვალი შენობის ცოკოლისა და მასზე დაწყობილი პირველი მწკრივის ქვათლილთა ერთმანეთზე გადასაბმელად. შვეული „უწყვეტები“ შემორჩენილი ბუდეების მიხედვით ბრტყელი, პრიზმული მოყვანილობის ყოფილა. წიწამურის გორაზე გამოვლინდა აგრეთვე დუღაბზე ნაგები შენობის (წიწამური ll) ფრაგმენტები. წიწამურის გორასა და მის კალთებზე დიდი რაოდენობით აღმოჩნდა მცხეთური კრამიტი. აფაქიძე, ა., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 347.
წოდორეთის ნასოფლარი

წოდორეთის ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ წოდორეთის ჩრდილო-დასავლეთით, ღარათხევის მარცხენა ნაპირას, ელიას მთის ძირში. თარიღდება ფეოდალური ხანით. შემორჩენილია კირის ხსნარზე ნატეხი და რიყის ქვით ნაგები შენობების ნაშთები. აფრასიძე გ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 347.
ხეკორძის ნამოსახლარი

ხეკორძის ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხეკორძის ჩრდილოეთით, ზარიძიანთ უბნიდან 0,5 კილომეტრზე, მდინარე ხეკორძულას მარჯვენა ნაპირზე, სოფელ სათოვლისაკენ მიმავალ გზაზე. თარიღდება ფეოდალური ხანით. ჭრილში ჩანს რიყისა და კლდის ნატეხი ქვით ნაგები კედლების ფრაგმენტები და მძლავრი ნაცროვან-ნახშიროვანი ფენა. ირემაშვილი შ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 347.
კამენსკოეს წყალსაცავი

კამენსკოეს წყალსაცავი (2017 წლამდე — დნეპროძერჟინსკის წყალსაცავი) (უკრ. Ка́м'янське водосхо́вище) — წყალსაცავი უკრაინაში, დნეპროპეტროვსკის, კიროვოგრადისა და პოლტავის ოლქების ტერიტორიაზე. წარმოიქმნა 1963–1965 წლებში დნეპროძერჟინსკის ჰესის კაშხლით, მდინარე დნეპრზე. ფართობი 567 კმ², მოცულობა 2,45 კმ³, სიგრძე 140 კმ, უდიდესი სიგანე 20 კმ, საშუალო სიღრმე 4,3 მეტრი. აქ ჩაედინება მდინარეები ვორსკლა, ფსიოლი და სხვ., რომლებიც წარმოქმნიან დიდ ყურეებს. წყალსაცავის დონე პრაქტიკულად ერთ ნიშნულზეა დაჭერილი. მისი დახმარებით ხორციელდეაბა ჩამონადენის დღე-ღამური რეგულირება. ნაპირებზე განლაგებულია ქალაქები: კრემენჩუგი, ვერხნედნეპროვსკი. ↑ „Кабмин Украины переименовал Днепродзержинское водохранилище в Каменское“ (რუსული). 112 Украина. 2017-11-08. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-11-08. ციტირების თარიღი: 2017-11-09. ↑ Днепродзержинское водохранилище // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 8 — М., 1972.
ხეკორძის ნასოფლარი

ხეკორძის ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხეკორძის ჩრდილო-აღმოსავლეთი, 1 კილომეტრზე, მდინარე ხეკორძულას მარჯვენა ნაპირზე, სოფელ სათოვლეში მიმავალი გზის მარცხენა მხარეს. თარიღდება ფეოდალური ხანით. შემორჩენილია ნასახლარი ბუდეები (8x6,4x3,6x4 მეტრი) და რიყისა და ნატეხი ქვის მშრალი წყობით ნაგები კედლების ფრაგმენტები. ნასოფლარის ცენტრში შემორჩენილია რიყისა და კლდის ნატეხი ქვით ნაგები ეკლესიის კედლების წყობის 2-4 რიგი. ირემაშვილი შ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 347.
ხეკორძის სამაროვანი

ხეკორძის სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხეკორძის ნასოფლარის ჩრდილოეთით, 100-150 მეტრზე. თარიღდება ფეოდალური ხანით. ქვიშაქვის ფილებით ნაგები ქვაყუთები ნიაღვრისაგან გაშიშვლებულია. ირემაშვილი შ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 347.
კიევის წყალსაცავი

კიევის წყალსაცავი (უკრ. Київське водосховище) — წყალსაცავი უკრაინაში, კიევისა და ჩერნიჰივის ოლქების ტერიტორიაზე. წარმოიქმნა კიევის ჰიდროელექტროსადგურის (სიმძლავრე 551 მგვტ) კაშხლით, მდინარე დნეპრზე. შეივსო 1964–1966 წლებში. ფართობი 925 კმ², მოცულობა 3,7 კმ³, სიგრძე 110 კმ, უდიდესი სიგანე 12 კმ, საშუალო სიღრმე 4,1 მეტრი. წყალსაცავის დონე მერყეობს 1,5 მეტრის საზღვრებში, მისი საშუალებით ხორციელდება ჩამონადენის სეზონური რეგულირება. შეიქმნა წყლის ტრანსპორტის განვითარების, ენერგეტიკის, წყალმომარაგებისა და საირიგაციო მიზნებისთვის. განვითარებულია თევზჭერა (კობრი, კაპარჭინა, ფარგა, წერი და სხვ.). ნაპირებზე ტურისტული დანიშნულების ობიექტებია. ↑ Киевское водохранилище // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 12 — М., 1973.
ღამე (ფილმი)

ღამე — სანდრო ვახტანგოვის ფილმი. გამოვიდა 1987 წელს. მთავარ როლს ასრულებს გია ეძგვერაძე. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-05. ციტირების თარიღი: 2013-03-01.
კაჰულის ტბა

კაჰულის ტბა (უკრ. Кагул) — ტბა უკრაინაში, ოდესის ოლქის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. ფართობი 103 კმ², სიგრძე 13 კმ, სიგანე 6–11 კმ, უდიდესი სიღრმე 7 მეტრი. შედგება ვიწრო ძაბრისებრი ჩრდილოეთ და ფართო სამხრეთ მუხლისაგან. იკვებება წვიმისა და თოვლი წყლით. წყლის დონე მნიშვნელოვნად მერყეობს. სიღრმე წყალმცირობის დროს 1,5–2,0 მეტრი. ფსკერი აგებულია წმინდა რუხი შლამით, ნაპირები ქვიშიანია. ტბაში ჩაედინება მდინარე კაგული. სამხრეთით ფშან ვეკიტათი უკავშირდება დუნაის და მის დელტაში მდებარე ტბებს — კუგურკუისა და იალპუგს. ↑ Кагул // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 11 — М., 1973.
ღამის ვიზიტი

ღამის ვიზიტი — 1974 წლის ქართული ფილმი. ფილმი გადაღებულია ნიკოლოზ სანიშვილის მიერ, ძმები ვაინერების რომანის — „ვიზიტი მინოტავრთან“ მიხედვით. ფილმი საბჭოთა მილიციის მუშაკების ყოველდღიურ ხიფათით აღსავსე ცხოვრებას ეძღვნება. გრიგოლ წიტაიშვილი — უფროსი ინსპექტორი ვეფხვაძე ლია ელიავა — გამომძიებელი დვალი ეროსი მანჯგალაძე — სამძებრო განყოფილების უფროსი ლადო ალექსი-მესხიშვილი — პროფესორი წერეთელი გიული ჭოხონელიძე — ავალიანი გიორგი გეგეჭკორი — გოგოლაძე ბორის წიფურია — სიდამონიძე ბადრი ბეგალიშვილი — იაშკა ლომიკი კოტე დაუშვილი — მელაძე მარინა თბილელი — პიანისტი კარლო საკანდელიძე — ობოლაძე, პროფესორის მეზობელი ბარბალე იანვარაშვილი — ობოლაძის ცოლი ბარბარე ონოფრიშვილი გივი თოხაძე — საყოფაცხოვრებო სახლის დირექტორი თენგიზ მაისურაძე — ინსპექტორი გიორგი თოლორდავა მალხაზ გორგილაძე — ინსპექტორი მალხაზ ბებურიშვილი — ინსპექტორი იმედა კახიანი — ექსპერტ-კრიმინალისტი გომელაური ქართლოს მარადიშვილი — ოპერ მუშაკი „ღამის ვიზიტი“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „ღამის ვიზიტი“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია
ჰაჯიყაიბი

ჰაჯიყაიბი (აზერ. Hacıqaib) — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1162 კაცი. Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti ჰაჯიყაიბი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629
რონალდ არაუხო

რონალდ ფედერიკო არაუხო და სილვა (ესპ. Ronald Federico Araújo da Silva; დ. 7 მარტი, 1999) — ურუგვაელი ფეხბურთელი. საფეხბურთო კლუბ „ბარსელონასა“ და ურუგვაის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების ცენტრალური მცველი. ბარსელონა:(3) ლა ლიგა (1): 2022–23 ესპანეთის თასი (1): 2020–21 ესპანეთის სუპერთასი (1): 2022–23 პროფილი საიტზე BDFutbol.com (ინგლისური) რონალდ არაუხო — National-Football-Teams.com
ჰაფუთი

ჰაფუთი (აზერ. Haput) — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. მდებარეობს კავკასიონის მთავარი ქედის ფერდობზე. ეს ერთ-ერთი სოფელია აზერბაიჯანში, სადაც ცხოვრობენ ეთნიკური ჯგუფი ჰაფუტები. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 505 კაცი. სოფლის მოსახლეობის ძირითადი საქმიანობა მეცხოველეობა არის. Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti ჰაფუთი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan toponimlərinin ensklopedik lüğəti, II cilddə. Bakı-2007. I cild, səh.223. ↑ Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629
ბექნუ ხერგიანი

ბექნუ ხერგიანი (დ. 1912 — გ. 27 ნოემბერი, 1990) — ქართველი მთამსვლელი. სპორტის ოსტატი (1940), საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1951), მთამსვლელობის უფროსი ინსტრუქტორი (1937), ფიზკულტურის მასწავლებელი, მესტიის სამთო-სამაშველო სამსახურის უფროსი. საბჭოთა კავშირში პირველად, თანაგუნდელებთან ერთად განახორციელა კედლოვანი ასვლა სამხრეთ უშბაზე, რითაც სათავე დაუდო კედლოვანი ასვლების კლასს მთამსვლელობაში (1937). წლის საუკეთესო ასვლად ჩაითვალა შხელდა-უშბისა (1950) და შხარა-რუსთაველი-ჯანღა-კათინთაუ-თეთნულდის (1952) ტრავერსები. ოქროს მედალი მოიპოვა პამირში დარვაზის ქედის ტრავერსისათვის (1957), ვერცხლის მედალი ზულუმარტისა და იმიერალაის ქედის ტრავერსისათვის (1960). პამირისა და კავკასიონის მწვერვალებზე განახორციელა ასზე მეტი ასვლა. იალბუზის დასავლეთი მწვერვალიდან ჩამოხსნა გერმანელ ფაშისტთა მიერ აღმართული ნაცისტური დროშა (1943). ალ. ჯაფარიძის სახელობის საქართველოს ალპური კლუბის საბჭოს წევრი. დაჯილდოებულია სამამულო ომის ორდენით და ოთხი მედლით, მათ შორის „მამაცობისათვის“, „კავკასიის დაცვისათვის“. ჯაფარიძე, ივანე., სპორტის დამსახურებული ოსტატები, თბ., 2010. ბექნუ ხერგიანი — ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ ე. ბერიშვილი ქართული სპორტის ოქროს წიგნი. თბ. პალიტრა L, 2013. ↑ 2.0 2.1 ი. ჯაფარიძე, მყინვარწვერიდან ევერესტამდე (1923-1991 წწ.). თბილისი, 2010
ღამის ზარები

ღამის ზარები — გიგა ლორთქიფანიძის 1997 წლის ფილმი. კოტე მახარაძე თენგიზ არჩვაძე მურმან ჯინორია ლუდმილა ალიმბარაშვილი ნანა ლორთქიფანიძე ჯემალ სიხარულიძე „ღამის ზარები“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია „ღამის ზარები“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ხერგიანი

საკუთარი სახელი ხერგიანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ბექნუ ხერგიანი — ქართველი მთამსვლელი გაბრიელ ხერგიანი — ქართველი მთამსვლელი თინათინ ხერგიანი — ქართველი მთამსვლელი ირაკლი ხერგიანი — ქართველი სამბოისტი მიხეილ ხერგიანი — ქართველი მთამსვლელი მირონ ხერგიანი — ქართველი მწერალი ნესტორ ხერგიანი — ქართველი ძიუდოისტი
იბრაჰიმჰაფუთი

იბრაჰიმჰაფუთი (აზერ. İbrahimhaput) — ნასოფლარი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში არავინ ცხოვრობს. Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti იბრაჰიმჰაფუთი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Only One Person Lives in This Village. Aznews.az. 8 December 2014. Retrieved 18 February 2016. ↑ Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629
ღამის სიზმრები

ღამის სიზმრები — რეჟისორ სანდრო ვახტანგოვის 1999 წლის ქართული ფილმი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ფანტასმაგორული ტრაგიფარსი "ბოევიკის" ელემენტებით, სადაც სიზმრისეულ სამყაროში მოხვედრილი ადამიანის განცდები გადმოცემულია შოსტაკოვიჩისა და შნიტკეს მუსიკის ფონზე. თამაზ ვაშაკიძე „ღამის სიზმრები“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია
იდრისიყიშლაყი

იდრისიყიშლაყი (აზერ. İdrisiqışlaq) — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 252 კაცი. Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti იდრისიყიშლაყი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629
ალექსანდრე კანდელაკი

ალექსანდრე კანდელაკი (დ. 17 აპრილი 1885, ქუთაისი — გ. 14 ივლისი, 1966, თბილისი) — ქართველი თერაპევტი, საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული ექიმი, საქართველოში საექიმო-შრომითი ექსპერტიზის ერთ-ერთი ფუძემდებელი. 1912 წელს დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტი. მუშაობდა სანქტ-პეტერბურგში ჰოსპიტალური თერაპიის კლინიკაში. პირველი მსოფლიო ომის დროს განაგებდა სპეტროგრადის ჰოსპიტლის თერაპიულ განყოფილებას. 1922-1966 წლებში ხელმძღვანელობდა თბილისის I საავადმყოფოს თერაპიულ განყოფილებას. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. — გვ. 509. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 364. გამცემლიძე მ., ლაბაძე რ. „ალექსანდრე კანდელაკი“, თბილისი, 1972 ალექსანდრე კანდელაკი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ალექსანდრე კანდელაკი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ბალუნგაო

ბალუნგაო (ოფიციალურად ბალუნგაოს მუნიციპალიტეტი; ტაგ: Bayan ng Balungao) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი პანგასინანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2015 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 31 106 ადამიანს შეადგენს. ბალუნგაო პროვინციის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში მდებარეობს. სამხრეთიდან ნუევა-ესიხის პროვინცია ესაზღვრება. მუნიციპალიტეტის ფართობი 7 325 ჰექტარია და ნაწილობრივ ურბანული დასახლებაა. ბალუნგაო პოლიტიკურად 20 ბარანგაიდ იყოფა. ჩდილოეთი ანგაიანი სამხრეთი ანგაიანი კაპულანი ესმერალდა კიტა-კიტა მაბინი მაუბანი პობლასიონი პუგარო რახალი სან-ანდრესი სან-აურელიო (პირველი) სან-აურელიო (მეორე) სან-აურელიო (მესამე) სან-ხუაკინი სან-ჯულიანი სან-ლეონი სან-მარსელინო სან-მიგელი სან-რაიმუნდო ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბალუნგაო Balungao Profile at PhilAtlas.com Municipal Profile at the National Competitiveness Council of the Philippines Balungao Pangasinan Official Website Balungao at the Pangasinan Government Website დაარქივებული 2019-01-19 საიტზე Wayback Machine. Local Governance Performance Management System Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Province: PANGASINAN. PSGC Interactive. National Statistical Coordination Board. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 14 November 2012. ციტირების თარიღი: 26 November 2012.
ვოლგოგრადის წყალსაცავი

ვოლგოგრადის წყალსაცავი (რუს. Волгоградское водохранилище) — ვოლგის ჰესის კაშხლით წარმოქმნილი წყალსაცავი რუსეთში, მდინარე ვოლგაზე, ვოლგოგრადისა და სარატოვის ოლქების ტერიტორიაზე. ქვეყანაში ერთ-ერთი უდიდესია. შეივსო 1958–1961 წლებში. ფართობი 3117 კმ², მოცულობა 31,5 კმ³, სიგრძე 540 კმ, უდიდესი სიგანე 17 კმ, საშუალო სიღრმე 10,1 მეტრი. მისი საშუალებით ხორციელდება ჩამონადენის სეზონური რეგულირება. გამოიყენება ენერგეტიკის, წყლის სპორტის, ირიგაციისა და წყალმომარაგების მიზნებით. განვითარებულია თევზჭერა (კაპარჭინა, ფარგა, კობრი). წყალსაცავის ნაპირებზეა ქალაქები: სარატოვი, ენგელსი, კამიშინი, დუბოვკა, ვოლსკი, მარქსი და სხვ. ↑ Волгоградское водохранилище // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 5 — М., 1971. ↑ Волгоградское водохранилище // Большая российская энциклопедия. т. 5. — М., 2006. — стр. 625.
ბანი (პანგასინანი)

ბანი (ოფიციალურად ბანის მუნიციპალიტეტი; პანგ: Baley na Bani; ტაგ: Bayan ng Bani) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი პანგასინანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2015 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 50 306 ადამიანს შეადგენს. ბანი 1769 წლის 18 მარტს დაარსდა. 1903 წლის 21 ნოემბერს იგი ალამინოსთან, ბოლინაოსთან, ინფანტასა და სან-ისიდრო-დელ-პოტოტთან ერთად პანგასინანის შემადგენლობაში შევიდა. 1918 წელს ალამინოსსა და ბანის შორის გზის გაყვანა დაიწყეს. სამხედრო მდგომარეობის დროს ბანის მერი ლიბერალური პარტიის წევრი მარსელო ნავარო იყო. ბანი ტამბაკის ყურიდან დასავლეთ ფილიპინის ზღვამდე, ალამინოსიდან ბოლინაომდეა გადაჭიმული. მუნიციპალიტეტის ფართობი 19 243.6075 ჰექტარია. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბანი (პანგასინანი) Balungao Profile at PhilAtlas.com Municipal Profile at the National Competitiveness Council of the Philippines Balungao Pangasinan Official Website Balungao at the Pangasinan Government Website დაარქივებული 2019-01-19 საიტზე Wayback Machine. Local Governance Performance Management System Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ (Rosario Cortes: Pangasinan-1901-1986, New Day Publishers, 1995, p. 16) ↑ Municipality of Bani Pangasinan. ციტირების თარიღი: May 1, 2018. ↑ Official website of Bani Pangasinan
ბასისტა

ბასისტა (ოფიციალურად ბასისტის მუნიციპალიტეტი; პანგ: Baley na Basista; ტაგ: Bayan ng Basista) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი პანგასინანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2015 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 32 959 ადამიანს შეადგენს. ბასისტა პოლიტიკურად 13 ბარანგაიდ იყოფა. ანამბონგანი ბაიოიონგი კაბელდატანი დუმპაი აღმოსავლეთი მალიმპეკი მაპოლოპოლო ნალნერანი ნავატატი ობონგი სენიორ-ოსმენა პალმა პატაკბო პობლასიონი ბასისტის სამრევლო ეკლესია რისალის ძეგლი პარკი ბაზარი და სამთვლიანების ტერმინალი აუდიტორია მუნიციპალიტეტის საქმიანი ცენტრი ბასისტის მერის ძეგლი ბასისტის გიმნაზია ბასისტის ეროვნული უმაღლესი სკოლა ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბასისტა Basista Profile at PhilAtlas.com Municipal Profile at the National Competitiveness Council of the Philippines Basista at the Pangasinan Government Website დაარქივებული 2019-01-19 საიტზე Wayback Machine. Republic Act 4866 : An Act declaring Basista a duly constituted municipality of Pangasinan Local Governance Performance Management System Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a>
ბაუტისტა (პანგასინანი)

ბაუტისტა (ოფიციალურად ბაუტისტის მუნიციპალიტეტი; პანგ: Baley na Bautista; ტაგ: Bayan ng Bautista) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი პანგასინანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2015 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 32 307 ადამიანს შეადგენს. ბაუტისტა პანგასინანის აღმოსავლეთ ნაწილში მდებარეობს და პროვინციის მეხუთე საკონგრესო რაიონს მიეკუთვნება. მუნიციპალიტეტის ფართობი 8 213 ჰექტარია და დაგუპანიდან 32 კმ-ის დაშორებით მდებარეობს. ბაუტისტის ჩრდილოეთით ალკალა მდებარეობს; სამხრეთით - ბაიამბანგი, ხოლო აღმოსავლეთით - მონკადა. ბაუტისტა პოლიტიკურად 18 ბარანგაიდ იყოფა. არტაქო ბალუიოტი კაბუაანი კაკანდონგანი დიასი ნანდაკანი ჩრდილოთი ნიბალივი სამხრეთი ნიბალივი პალისოკი აღმოსავლეთი პობლასიონი დასავლეთი პობლასიონი პოგო პოპონტო პრიმისიასი კეტეგანი სინაბაანი ვაკანტე ვილანუევა ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბაუტისტა (პანგასინანი) Bautista Profile at PhilAtlas.com Municipal Profile at the National Competitiveness Council of the Philippines Bautista at the Pangasinan Government Website დაარქივებული 2019-01-19 საიტზე Wayback Machine. Bautista Website Local Governance Performance Management System Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Bautista, Pangasinan: Average Temperatures and Rainfall. World Weather Online. ციტირების თარიღი: 24 September 2015.