laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ხარისა

ხარისა — (სომხ. Հարիսա) სომხური ნაციონალური ხორცის კერძი, თავისი გარეგნობით ძალიან წააგავს წვნიანის პიურეს, მზადდება მოხარშული ხორბლისა და ფრინველის ხორცისგან. ჩვეულებრივ, ხარისას ქათმისგან ამზადებენ, მაგრამ ზოგჯერ ინდაურის ან თუნდაც ცხვრის ხორცს იყენებენ მის დასამზადებლად. ხარისა საკმაოდ პოპულარული კერძია სომხეთში. დღეს, სომხურ ოჯახებში შენარჩუნებულია ძველთაძველი სამზარეულო ტრადიციები. აქ ყველაზე ხშირად ტოლმას ამზადებენ, თუმცა საკმაოდ პოპულარული კერძია „ხარისა“, რომელიც მოხარშული პურის მარცვლებისგან და ქათმისგან კეთდება. ეს არის სქელი ფაფა, რომელიც დამზადებულია კორკოტისგან (გამხმარი ან შემწვარი ხორბალი) და ცხიმიანი ხორცით, ჩვეულებრივ, ქათმის ან ცხვრისგან. მწვანილით ხორცს ანაცვლებენ ხარისაში, როდესაც სომხური რელიგიური დღეებია და მარხვის პერიოდში. მისი მომზადება საკმაოდ დიდ დროს მოითხოვს. კერძი სარიტუალო დანიშნულებასაც კი ატარებდა. ქორწილები, ხალხური დღესასწაულები ამ კერძის გარეშე წარმოუდგენელი იყო. მთელი ღამით მოხარშვის შემდეგ, ტონერის ღუმელში დებდნენ, ძირითადად, კვირას დილით ჭამდნენ. ხარისა სომხური სამზარეულოს განუყოფელი ნაწილია დღესაც. გადმოცემის თანახმად, ჰარისას მომზადების ტრადიცია გრიგორ განმანათლებლის სახელს უკავშირდება. ღარიბების გამოსაკვებად იგი სოფლის ხალხისგან დიდი რაოდენობით ხორცს და ბურღულეულს ითხოვდა, ხოლო თავის მოწაფეებს უბრძანებდა, რომ მოერიათ ქვაბში მოთავსებული ხორცი და ამბობდა „ჰარექ სა“ - მოურიეთ, აქედან მოდის კერძის სახელწოდება ჰარისა ხარისას ისტორიული და იდუმალი წარსული აქვს მუსალიერებისთვის. მუსა დაღის გმირული ბრძოლის დროს, ალყაში მოქცეული მუსალიერის მოსახლეობას ხორბლის და თხის ხორცი ჰქონდათ და ამით ამზადებდნენ წვნიანს. ხარისა იყო მათი ერთადერთი საკვები წყარო და მათი გადარჩენისთვის უმნიშვნელოვანესი კერძი. კერძი უძველესი დროიდან თაობიდან თაობას გადაეცემა. სომხები განსაკუთრებით აღნიშნავენ აღდგომას („ზატიკ“). სწორედ ამ დროს ხდებოდა ტრადიციულად ხარისას მომზადება, ამ დროს სომხურ ოჯახებში ამზადებდნენ განსაკუთრებულად კერძს. მისი მომზადება ხანგრძლივი, თუმცა ძალიან საინტერესო პროცესია. ხორბალს, ქათმის ან ცხვრის ხორცს წყალში ხარშავენ, ხის კოვზით ურევენ, სანამ ერთიან მასას მიიღებენ. დაგემოვნების დროს უმატებენ ერბოს ან კარაქს. ცნობილია, რომ ის დილის კერძია და ასე იტყვიან ხოლმე - „დილის კერძია, შუადღის შემდეგ არ იჭმევა“. Т. А. Хатранова Армянская кухня Ростов-на-Дону, 2001 год. Статьи Haleem и Harissa в книге Alan Davidson The Oxford Companion to Food, OUP Oxford, 2014 ISBN 019104072X, 9780191040726 Рецепт арисы
დადივანქი

დადივანქი (სომხ. Դադիվանք), ან ხუთავანქი (სომხ. Խութավանք) — სომხური მონასტერი აზერბაიჯანში, მდებარეობს ქალბაჯარის რაიონში, მდინარე ტერტერის მარცხენა ნაპირზე. სამონასტრო კომპლექსი მიეკუთვნება IX-XIII საუკუნეებს. ისტორიულად ეს იყო დიდი კოვანკის რაიონის სასულიერო კომპლექსი. მას ასევე უწოდებენ ხუთავანქს, რადგან იგი აგებულია გორაკზე. აღნიშნული მონასტერი დააარსა წმინდა დადიმ, თადეოს მოციქულის მოწაფემ, რომელმაც გაავრცელა ქრისტიანობა აღმოსავლეთ სომხეთში, ახ. წ. I საუკუნეში. ეს მონასტერი, ისტორიულ საბუთებში პირველად IX საუკუნეში მოიხსენიება. 2007 წლის ივნისში, მთავარი ეკლესიის წმინდა საკურთხევლის ქვეშ აღმოაჩინეს წმინდა დადის საფლავი. ზემო ხაჩენის მთავრები ასევე დაკრძალულნი არიან დედივანკში, ეკლესიის გალავნის ქვეშ. ნაპოვნია კიდევ ერთი სამარხი, რომელიც არ არის დამახასიათებელი სომხური ქრისტიანული ტრადიციებისა. მონასტერი 1145 წელს დაანგრიეს სელჯუკებმა, თუმცა იგი 1170 წელს აღადგინეს. 1960-იან წლებში აზერბაიჯანის ხელისუფლებამ სამონასტრო კომპლექსის ტერიტორიაზე დააარსა სოფელი, რომლის მოსახლეობამ დააზიანა სამონასტრო კომპლექსის შენობები და ფრესკები. მონასტერი ეკუთვნის სომეხთა სამოციქულო ეკლესიის არცახის ეპარქიას. მთავარი ტაძრის კედლებზე რამდენიმე სომხური ეპიგრაფიკული წარწერაა. ტაძრის მხატვრობა დათარიღებულია XIII საუკუნით. პაოლო კუნეოს თქმით, დადივანქი არის ერთ-ერთი ორი მონასტერიდან განძასართან ერთად, სადაც გვხვდება ბიუსტები (შესაძლოა მონასტრის შემომწირველების). 1994 წელს ყარაბაღის ომის დასრულების შემდეგ, მონასტერი ხელახლა გაიხსნა და 2004 წელს, სომეხ-ამერიკელი ბიზნესმენის, ედელე ჰოვნანიანის დაფინანსებით, დაიწყო განახლების პროცესი, რომელიც 2005 წელს დასრულდა. 2017 წლის აგვისტოში პირველად, იტალიელმა სპეციალისტებმა, ჩაუტარეს სარეაბილიტაციო სამუშაოები სამონასტრო კომპლექსს. ამჟამად კვლავ მიმდინარეობს მათ მიერ მონასტრის გაწმენდისა და აღდგენის სამუშაოები. მათ უკვე აღადგინეს ოთხი სამლოცველო და ფრესკები. დაგეგმილია ორნამენტების აღდგენა სამლოცველოების კარებთან ახლოს. აღდგენითი სამუშაოების დასრულება იგეგმება 2020 წლისათვის. Dadivank Monastery Dadivank Gallery დაარქივებული 2020-11-11 საიტზე Wayback Machine. Recent Historical-Architectural Research on Dadivank დაარქივებული 2020-12-06 საიტზე Wayback Machine. Gandzasar.com: Pilgrimage and Tourism, Nagorno Karabakh Republic Dadivank Monastery at wikimapia.org Program about Dadi Monastery by Vem Radio დაარქივებული 2019-11-02 საიტზე Wayback Machine. ↑ Paolo Cuneo, Architettura Armena, Roma, 1988, pp. 450, 761, cited by. ALPAGHIAN: Raccolta di scritti in onore di Adriano Alpago Novello, Italy, 2005 [1] ↑ Italian specialists to arrive in Karabakh to continue Dadivank Monastery restoration. News.am (2 August 2017). ციტირების თარიღი: 12 November 2020
ოქროს გარგარი

ოქროს გარგარი — არის ყოველწლიური კინოფესტივალი, რომელიც ტარდება ივლისში (სომხეში), სომხეთის კულტურის სამინისტროს დახმარებით. 2011 წლამდე კინოფესტივალს ჰქონდა სამი ძირითადი მიმდინარეობა: მხატვრული ფილმების და დოკუმენტური ფილმების საერთაშორისო კონკურსები, ასევე ”სომხური პანორამა”. 2011 წელს გამოჩნდა ახალი კონკურენტუნარიანი მოკლემეტრაჟიანი ფილმი პროგრამა "გარგარის ბირთვის". კინოფესტივალის პირველ წელს მასში მონაწილეობა მიიღეს მხოლოდ სომეხი კინორეჟისორის ფილმებმა, მაგრამ მეორე კინოფესტივალიდან დაწყებული, მასში უცხოელი კინორეჟისორები უფრო და უფრო მონაწილეობენ. ოქროს გარგარის საერთაშორისო კინოფესტივალი როტერდამისა და ბუსანის საერთაშორისო კინოფესტივალების იდენტურია. ფესტივალის მთავარი პრიზი არის ოქროს გარგარი. ერევანში ოქროს გარგარის საერთაშორისო კინოფესტივალი დააარსეს დოკუმენტური ფილმების რეჟისორმა ჰარუტ ხაჩატურიანმა, სცენარისტმა მიხაილ სტამბოლციანმა და კინოკრიტიკოსმა სუსანა ჰარუთიანმა. ფესტივალი დაარსდა ატომ ეგგოიანის უშუალო მონაწილეობით. ფესტივალის დევიზია კულტურათა და ცივილიზაციების გზაჯვარედინი, რადგან იგი აღიქმებოდა, როგორც კულტურული ხიდი, რომელიც ხელს უწყობს დიალოგს დასავლეთსა და აღმოსავლეთს შორის. ფესტივალი სიმბოლურად ასახავს სომხეთის ისტორიას. პირველად, ოქროს გარგარის საერთაშორისო კინოფესტივალი ჩატარდა ერევანში 2004 წლის 30 ივნისიდან- 4 ივლისის ჩათვლით. სწორედ ამის შემდეგ გახდა ყოველწლიური ღონისძიება კინოთეატრის სამყაროში, რომელიც ტარდება ივლისის შუა რიცხვებში სომხეთში. 2010 წელს კინოფესტივალ დაემატა რამდენიმე ნომინაცია. ფესტივალის ჩატარების სხვადასხვა წლებში სომხეთის დედაქალაქს სტუმრობდნენ – მწერალი და სცენარისტი ტონინო გუერა, მსახიობები კლაუდია კარდინალე, ფანი არდანი, ნასტასია კინსკი, ორნელა მუტი, ჟაკლინ ბისეტი. 2010 წელს „ოქროს გარგარს“ კინოს საერთაშორისო კავშირის, ტელევიზიისა და სპორტის მთავარი პრემია Ficts Plate D’honneur მიენიჭა. კინოფესტივალის მთავარი პრიზი, ოქროს გარგარი გადაეცემა გამარჯვებულებს ოთხ ძირითადი ნომინაციაში. იგი დამზადებულია ფერადი მინისგან, რომელზედაც გამოსახულია ფარაჯანოვის ნაწარმოების ერთ-ერთი პერსონაჟი, რომელიც ვერცხლის ფირფიტაზეა გამოსახული. პრიზები წინასწარ იკურთხება ღვთისმშობლის ეკლესიაში (ზორავარი), რომელიც მდებარეობს ერევნის ცენტრში. 2010 წლიდან კი თავისი საქმის სპეციალისტის კინოში შეტანილი წვლილისთვის გადაეცემა ცალკე გამოყოფილი ჯილდო ეს არის ოქროს გარგარის ფიგურა. GAIFF at IMDB დაარქივებული 2009-05-30 საიტზე Wayback Machine. ოქროს გარგარი
რუბენ ვარდანიანი (მოჭიდავე)

რუბენ ვარდანიანი (სომხ. Ռուբեն Վարդանյան; დ. 26 მაისი, 1929, ერევანი — გ. 21 დეკემბერი, 1996) — სომეხი მოჭიდავე. არის სომხეთის რესპუბლიკის ჩემპიონი, სსრკ-ის ჩემპიონი, სომხეთის რესპუბლიკის დამსახურებული მწვრთნელი, ოლიმპიური კომიტეტის საპატიო წევრი. რუბენ ვარდანიანი დაიბადა 1929 წლის 26 მაისს, ერევანში. 1948-1953 წლებში ერევანის ფიზიკური კულტურის უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ, სწავლა განაგრძო ერევანის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე (1958-1963). ჭიდაობა დაიწყო 1946 წელს. ამავე წელს ასპარეზობდა სომხეთის ჩემპიონატზე და ტურნირში გამარჯვებით გახდა რესპუბლიკის ჩემპიონი. ვარდიანანი ითვლება ომისშემდგომი სომხეთის სპორტის პირველ ოსტატად. 1952 წელს ვარდანიანმა მონაწილეობა მიიღო სსრკ-ის ჩემპიონატში და დაიკავა მე-2 ადგილი, ხოლო 1953 წელს მან მიიღო სსრკ ჩემპიონატის ოქროს მედალი. ის არის ბუდაპეშტში 1954 წლის მსოფლიო სტუდენტური თამაშების მეორე პრიზიორი. სპორტული ბიოგრაფიის განმავლობაში ვარდანიანს 665 ჭიდაობის მატჩი აქვს გამართული რომელთაგან 627 მისი გამარჯვებით დასრულდა. საერთაშორისო ჩემპიონატებზე 24 ასპარეზობიდან 23-ში დაკავებული აქვს წამყვანი ადგილები. 1948 წლიდან ვარდანიანმა საგანმანათლებლო საქმიანობაც დაიწყო. მან გაწვრთნა ასობით მოწინავე სპორტსმენი, სპორტის 20-ზე მეტი ოსტატი, რომელთა დიდი რაოდენობა გახდა ყოფილი სსრკ-ის, ასევე სხვა საერთაშორისო შეჯიბრებების გამარჯვებული და პრიზიორები. 1956-1962 წლებში ვარდანიანი მუშაობდა მასწავლებლად ერევანის ფიზიკური აღზრდის სახელმწიფო ინსტიტუტში. მისმა საქმიანობამ დიდი მოწონება დაიმსახურა და ამიტომ, 1964 წელს მიენიჭა სომხეთის რესპუბლიკის საპატიო მწვრთნელის ტიტული. აქტიური სპორტის დატოვების შემდეგ, 1962-1992 წლებში იგი იყო „აშხატანკის“ ნებაყოფლობითი სპორტის საზოგადოების ხელმძღვანელი. ვარდანიანი კარგადა ცნობილი არა მხოლოდ სომხეთში, არამედ მთელ მსოფლიოში. მრვაალი წლის განმავლობაში მან სხვადასხვა ტიტულები თუ წოდებბი მიიღო სხვადასხვა ქვეყნის წარმომადგენლებისაგან. ვარდანიანი არის ჭიდაობის ოლიმპიური რეზერვის ახალგაზრდული სპორტული სკოლის დამფუძნებელი; ეს არის სპორტული ცენტრი სადაც გაწვრთნილი არიან სპორტის ოსტატების, სომხეთის, სსრკ-ის, ევროპის, მსოფლიოს და ოლიმპიური თამაშების ჩემპიონები. ვარდანიანი პირველი სომეხთა საერთაშორისო დამატებითი კატეგორიის მსაჯია. 1969 წლიდან, როგორც საერთაშორისო მსაჯმა, რუბენ ვარდანიანმა მონაწილეობა მიიღო ისეთ ჩემპიონატებში როგორებიც არია: ევროპის და მსოფლიო ჩემპიონატები, ოლიმპიური თამაშები მიუნხენში, მონრეალსა და მოსკოვში. Ambassador of Wrestling დაარქივებული 2018-01-06 საიტზე Wayback Machine. Ruben Vardanyan, Ambassador of Wrestling
გაგო დრაგო

გაგიკ ჰარუთინიანი (სომხ. Գագիկ Հարությունյան, გერმ. Gago Drago; დ. 8 მარტი, 1985, ვერიშენი, სომხეთის სსრ, საბჭოთა კავშირი) ცნობილი როგორც გაგო დრაგო — სომეხი-ნიდერლანდელი კიკბოქსერი წარმოშობით ალკმაარიდან. იგი ცნობილია თავისი დარტყმების კომბინაციებით და დარტყმის არაპროგნოზირებადი ტექნიკით, აგრეთვე უაღრესად აგრესიული საბრძოლო სტილით. გაგო ასპარეზობს „K1-MAX“-ში და „ლოეკს დარბაზში“ ედვინ ვან ოსის მეთვალყურეობის ქვეშ. გაგო დრაგო დაიბადა 1985 წლის 8 მარტს ვერიშენში, სომხეთის სსრ-ში. 1989 წელს, მთიანი ყარაბაღის ომის გამო, იგი ოჯახთან ერთად საცხოვრებლად გადავიდა ნიდერლანდებში. 14 წლის ასაკში ალკმაარის დაბრაზში დაიწო ვარჯიში კიკბოქსში. თავიდან იგი იყო ცნობილი მებრძოლების, საჰინ იაკუტისა და დენის "რუს" შაროიკინის სპარინგ პარტნიორი. 20 წლის ასაკში მან სახელი გაგიკ ჰარუთიანი შეიცვალა და გაგო დრაგო დაირქვა. კარიერის დასაწყისში მას არ მისცეს უფლება გამგზავრებულიყო ბენელუქსიდან ვიზის საკითხის გამო. საბოლოოდ, 2005 წელს მიიღო ნიდერლანდების მოქალაქეობა და ამ პერიოდიდან თავისუფლად იბრძოდა მსოფლიოს სხვადასხვა წერტილში. დრაგოს გულშემატკივრებს იგი ძალიან აგრესიული სტილის გამო უყვართ: ყოველთვის წინ მიიწევს და ზეწოლას ახდენს მოწინააღმდეგეებზე. 2002-2006 წლებში იგი დაუმარცხებელი იყო. ეს გამარჯვებათა სერია შეჩერდა WFCA-ს ღონისძიების დროს, ნიდერლანდებში 2006 წლის 5 თებერვალს, როდესაც გაგო დრაგო ფალდირ ჩაჰბარის დაუპირისპირდა. 2006 წლის 5 აპრილს შედგა დრაგოს დებიუტი „K-1 World MAX 2006 წლის მსოფლიო ღია ტურნირზე“. 2006 წლის 13 მაისს იბრძოდა ამსტერდმში ჩატარებულ 2006 წლის K-1 მსოფლიო გრანდ პრიქსში; ტურნირში იგი რეი სტარინგს დაუპირისპირდა და ბოლო წამზე ქულების დაკარგვით დრაგო მასთან დამარცხდა. 2006 წლის 30 ივნისს თითქმის ორი თვის შემდეგ დრაგო იბრძოდა პირველ K-1 მსოფლიო MAX-ის ფინალში. პირველ რაუნდში გაგო დრაგომ მუხლებზე დასცა 2002 წლის K-1 მსოფლიო MAX ჩემპიონი ალბერტ კრაუსი. ნახევარფინალში იგი ბუაკავ ბანჩამეკს დაუპირისპირდა. გაგო დრაგომ შეხვედრაში ერთსულოვანი გადაწყვეტილებით დამარცხდა და ტურნირი ახალგაზრდა დებიუტანტისთვის ამ ღამეს დასრულდა. მისმა მოწინააღმდეგემ ბაიაკავ ბანჩამეკიმ აღნიშნული ტიტული მოიგო. Gago Drago's Official Homepage Gym Alkmaar It's Showtime დაარქივებული 2021-01-25 საიტზე Wayback Machine. Gago Drago profile at ArmenianClub Gago_Drago profile & fights at Rusmma.at.ua ↑ „Marcus Öberg vs Gago Drago“. Rumble Of The Kings. 13 November 2009. ციტირების თარიღი: 13 November 2009. ↑ Peligro, Kid (1 July 2006). „K-1: Buakaw Best in World Max Final!“. ADCC NEWS. ციტირების თარიღი: 1 July 2006.[მკვდარი ბმული]
ჰარუთ გრიგორიანი

ჰარუთ გრიგორიანი (სომხ. Հարութ Գրիգորյան; დ. 24 მარტი, 1989, თალინი, სომხეთის სსრ, საბჭოთა კავშირი) — სომეხი-ბელგიელი კიკბოქსერი. გრგიგორიანი ასპარეზობდა 8 კაციან გრანდ პრიქსზე, „K-1 მსოფლიო MAX 2010 წლის დასავლეთ ევროპის ტურნირზე“, რომელიც გაიმართა 2010 წლის 21 მარტს უტრეხტში, ნიდერლანდებში. გრიგორიანმა ნაევარფინალსა და ფინალში დაამარცხა ბრუნო კარვალო და ანტონი კეინი; ფინალში იგი მოჰამედ ხამელს დაუპირისპირდა; შეხვედრა ჰარუთ გრიგორიანის მარცხით დასრულდა. ამის შემდეგ, წლის ბოლოს მისი წაგება-მოგებათა მაჩვენებელი 2:0 იყო: გრიგორიანმა დაამარცხა ჰენრი ვან ოპსტალი და ალესანდრო კამპანა. ჰარუთ გროგორიანმა 2011 წელი დაიწყო 12 თებერვალს ჰენრი ვან ოპსტალის დამარცებით. დაგეგმილი იყო რომ ჰარუთ გრიგორიანი 2012 წლის 28 იანვარს ლიუვარდენში ჩატარებულ ევენთში „შოუს დროა 2012“ უნდა დაპირისპირებოდა ჩაჰიდ ოულად ელ ჰაჯის, თუმცა ელ ჰაჯიმ ტრავმის გამო შოუში მონაწილეობა ვერ მოახერხა. 2012 წლი 21 სექტემბერს გრიგორიანმა მოიპოვა პირველი გამარჯვება როგორც პროფესიონალმა მოკრივემ: მან ერთსულოვანი გადაწყვეტილებით დაამარცხა ჰოვანეს კიშმირიანი. გრიგორიანისთვის შემდეგი შეხვედრა გაიმართა ჯუანა ჩაკონთან Enfusion Live: Barcelona, ბარსელონაში, ესპანეთში (2012 წლის 9 მარტი). 2014 წლის 20 სექტემბერს მან იასპარეზა 8 კაციან გრანდ პრიქსზე A1 მსოფლიო საბძოლო თასზე, ეინდჰოვენში (ნიდერლანდებში). ჰარუთ გრიგორიანმა მეოთხედფინალსა და ნახევარფინალში დაამარცხა ნიკი ლოპეზი და ტაიფუნ ოზკანი და ფინალში ნორდინ ბენ მოჰს დაუპირისპირდა.გრიგორიანმა მოწინააღმდეგე პირველივე რაუნდში ნოკაუტით დაამარცხა და ტურნირის ჩემპიონი გახდა. ჰარუთ გრიგოლიანი არის: 2010 წლის „K-1 World MAX“-ის დასავლეთ ევროპის მეორეადგილოსანი, ბენილუქსში გამართული „მუაი თაის“ ჩემპიონი 70 კილოგრამ კატეგორიაში, 2014 წლის A1 მსოფლიო საბძოლო თასის ტურნირის ჩემპიონი, 2017 წლის გლორის კონკურსის გამარჯვებული 63,5 – 67 კგ კტეგორიაში და ამავე წონაში 2018 წლის გლორის ჩემპიონი. ჰარუთიანი და მისი თანაგუნდელი მორატ გრიგორიანი ხშირად ძმები ჰგონიათ, თუმცა ორივემ დაადასტურა რომ ისინი კარგი მეგობრები არიან მაგრამ არა ძმები. Profile დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. at bkbmo.be Official K-1 profile დაარქივებული 2012-05-16 საიტზე Wayback Machine. Professional boxing record for Harut Grigorian from BoxRec ↑ Bad Left Hook, Global Boxing News and Commentary. Bad Left Hook. ↑ Rian Scalia. Harut Grigorian, Marc de Bonte Fighting Boxing Tomorrow. Liverkick.com. ↑ Rian Scalia. Enfusion Live Barcelona Full Fight Card For March 9. Liverkick.com. ↑ Displaying items by tag: Harut Grigorian. LiverKick. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-08. ციტირების თარიღი: 2016-03-09. ↑ MaratGrigorian. (24 May 2016) Noo. We are good friends.. ციტირების თარიღი: 17 September 2016 ↑ „GLORY 54: Teammates Harut and Marat Grigorian want to hold GLORY titles simultaneously“. Glory Kickboxing. 24 May 2018. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 26 მაისი 2018. ციტირების თარიღი: 24 May 2018.
Spice Girls

Spice Girls — ოთხი BRIT ჯილდოს მფლობელი გოგონების ინგლისური პოპ ჯგუფი, რომელიც 1994 წელს ლონდონში დაარსდა. თავისი სადებიუტო სინგლი - Wannabe ხუთეულმა 1996 წელს გამოუშვა. სიმღერამ გაერთიანებული სამეფოს სინგლების ჰიტ-აღლუმების სათავეებში შვიდი კვირა დაჰყო და ჯგუფს საერთაშორისო გენომენის სტატუსის მოხვეჭაში დაეხმარა. მას შემდეგ, ჯგუფმა სამი სტუდიური ალბომი და ათი სინგლი გამოუშვა, რომლებიც მსოფლიოში 53 მილიონიანი ტირაჟით გაიყიდა. მთავარი სტატია: Spice Girls-ის დისკოგრაფია. სტუდიური ალბომები Spice (1996) Spiceworld (1997) Forever (2000) ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: Spice Girls ოფიციალური საიტი ოფიციალური YouTube გვერდი დაარქივებული 2012-12-23 საიტზე Wayback Machine.
ისრაელ მილიტოსიანი

ისრაელ მილიტოსიანი (სომხ. Իսրայել Միլիտոսյան, დ. 17 აგვისტო, 1968, ლენინაკანი, სომხეთის სსრ, საბჭოთა კავშირი) — სომეხი კარიერადასრულებული ძალოსანი. 1989 წელს მიენიჭა საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატის წოდება. დაიბადა ლენინაკანში, სომხეთის სსრ-ში (ახლანდელი გიუმრი, სომხეთი), ქალაქში რომელიც ცნობილია მსოფლიო დონის ძალოსნებით.საჭიროებს წყაროს მითითებას - თარიღი არ არის მითითებული! გამოიყენებთ {{subst:ფაქტიჩა}} ! მილიტოსიანმა ძალოსნობაში ასპარეზობა 1980 წელს ვარდან მილიტოსიანის ზედამხედველობის ქვეშ დაიწყო და 1987 წელს შეუერთდა საბჭოთა ეროვნულ ნაკრებს. ისრაელ მილიტოსიანი იყო მისი დროის ერთ-ერთი საუკეთესო ძალოსანი. მილი ოლიმპიური დებიუტი შედგა 1988 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებში, სეულში. 67.5 კილოგრამ კატეგორიის სპორტსმენებს შორის მან ვერცხლის მედალი მოიპოვა ჯამში აწეული 337.5 კილოგრამი წონით; იგი ოქროს მედალოსან ჯოაკიმ კუნზს მხოლოდ 2.5 კილოგრამით ჩამორჩა. დამარცხების მიუხედავად, მილიტოსიანმა ატაცში 155 კილოგრამის აწევით ახალი რეკორდი დააფიქსირა. მომდევნო წელს 1989 წლის ძალოსანთა მსოფლიო ჩემპიონატსა და ამავე წლის ძალოსანთა ევროპის ჩემპიონატის მოგებით მილიტოსიანი გახდა ევროპისა და მსოფლიოს ჩემპიონი. ათენში გამართულ ძალოსანთა მსოფლიო ჩემპიონატზე მან ატაცში მსოფლიოს ახალი რეკორდი დაამყარა (158.5 კგ). საბჭოთა კავშირის დაშლის მიუხედავად, ისრაელ მილიტოსიანმა და სხვა საბჭოთა სპორტსმენებმა ერთი გუნდის ქვეშ, სახელად გაერთიანებული გუნდი, იასპარეზეს 1992 წელს ბარსელონაში ჩატარებულ ოლიმპიურ თამაშებში. ატაცში მილიტოსიანმა 155 კილოგრამი აწია, ხოლო აკვრაში 182.5 კილოგრამი; ამით მას ჯამში 337.5 კილოგრამი გამოუვიდა და ამჯერად მოიპოვა ოლიმპიური ოქროს მედალი; მეორეადგილოსანს მან 10 კილოგრამით აჯობა. დღევანდელ დღემდე მილიტოსიანი რჩება უკანასკნელ სომეხად, რომელმაც ოლიმპიური ოქრო ძალოსნობაში მოიპოვა. 1992 წლის ოლიმპიადის შემდეგ, ისრაელ მილიტოსიანი მშობლიური სომხეთის სახელით ასპარეზობდა. 1994 წელს, ამავე წლის სოკოლოვში გამართულ ძალოსანთა ევროპის ჩემპიონატში, მან უკვე მესამედ გააუმჯობესა მსოფლიო რეკორდი ატაცში. სომხეთის დამოუკიდებელი რესპუბლიკის ისტორიაში მილიტოსიანი არის პირველი ძალოსანი რომელმაც მსოფლიო რეკორდი გააუმჯობესა. იგი სიმხეთს წარადგენდა 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე; აღნიშნული ოლიმპიადა მან მე-6 ადგილით დაასრულა. ისრაელ მილიტოსიანმა ძალოსნობის კარიერა დაასრულა 1999 წელს. შემდგომ იგი ძალოსანთა მწვრთნელად მუშაობდა მშობლიურ გიუმრიში. ისრაელ მილიტოსიანი არის საბჭოთა-სომეხი ოლიმპიური მედალოსანის (ძალოსნობაში), ვარდან მილიტოსიანის ბიძაშვილი და კურსელი. ვარდანი იყო პირველი საბჭოთა-სომეხი ძალოსანი რომელმაც ოლიმპიური მედალი მოიპოვა, ხოლო უკანასკნელი - ისრაელ მილიტორიანი. Israel Militosyan at Lift Up Evans, Hilary; Gjerde, Arild; Heijmans, Jeroen; Mallon, Bill. Israel Militosyan. Olympics at Sports-Reference.com. Sports Reference LLC. ციტირების თარიღი: 2019-11-03 ↑ Dream Teams Of The 20th Century: Team Armenia. liftup.chidlovski.net. ციტირების თარიღი: 5 January 2013.
ღაფამა

ღაფამა — პოპულარული სომხური კერძი. ღაფამა საკმაოდ რთული კერძია, რომლის მომზადებაშიც ადრე მთელი ოჯახი მონაწილეობდა. ეს არის ძირძველი ტრადიციული სომხური კერძი, რომელზეც ბევრი ლეგენდაა. სომხური ღაფამა არის გოგრა, რომელშიც გულსართად გამოიყენება ბრინჯი, ჩირი, ფსტი, ზოგჯერ კი ნიგვზისა და თაფლის ნარევიც კი აქვს. უძველესი დროიდან დღემდე ეს კერძი სომხური საზეიმო სუფრების აუცილებელ ატრიბუტს წარმოადგენს. ღაფამა იმდენად უყვარს სომეხ ხალხს, რომ მას სიმღერაც კი მიუძღვნა. სომხურ ოჯახებში ამ კერძს დღესაც კი ხშირად ამზადებენ ახალი წლის, აღდგომის, ქორწილებისა და დაბადების დღეების სადღესასწაულო სუფრებითვის. სადღესასწაულო სუფრაზე ღაფამას საზეიმოდ დებენ და მღერიან: „ჰეი, ჯან ღაფამა, გემრიელო და არომატულო. ჰეი, ჯან ღაფამა, თაფლის გულსართის მქონე ღაფამავ“. ეს სიმღერა პოპულარობით სარგებლობს ჰარუთ პამბუკიანის შესრულებით სომხეთში. ღაფამას კერძში გოგრა დედამიწის სიმბოლოა, ბრინჯი მთელ კაცობრიობას განასახიერებს, ჩირი, ნიგოზი და ფსტა კი სხვადასხვა რჯულისა და ეროვნების ადამიანებს გამოსახავს. სწორედ ეს არის ამ კერძის არსი. ღაფამა დესერტის კერძია. უწინ ამ საჭმლის მომზადების რამდენიმე ვარიანტი არსებობდა: ზოგჯერ ღაფამას გულსართი ხორბლით, ხორცითა და ცოცხალი ხილით კეთდებოდა. თუმცა, სომხეთში დღეს ყველაზე გავრცელებული რეცეპტის მიხედვით, ეს კერძი ბრინჯით, ჩირით, ფსტით, ნიგვზითა და თაფლით მზადდება. ამ კერძის მოსამზადებლად საჭიროა: ამ კერძის მოსამზადებლად საჭიროა: გოგრა; ბრინჯი – 0,5 კილოგრამი; გარგრის ჩირი – 100 გრამი; შავი ქლიავი – 100 გრამი; ნიგოზი – 100 გრამი; შაქარი; თაფლი; დარიჩინი; ცხიმი და ფსტა. სასურველია, გოგრას თხელი კანი ჰქონდეს – ამ შემთხვევაში ნაყოფი კარგად შეიწვება და წვნიანი იქნება. ღაფამას გული საბოლოოდ ღუმელში უნდა მოიხარშოს გოგრასთან ერთად. გამოყენებული გოგრების სხვადასხვა მოცულობის და ღუმელის მახასიათებლების გათვალისწინებით, მომზადების დრო შეიძლება განსხვავდებოდეს. როგორც წესი, გამოცხობა ხდება 40 წუთიდან 1,5 საათამდე ტემპერატურა დაახლოებით 200 გრადუსამდე. როგორც წერი ამ დესერტს, ცივად მიირთმევენ წითელ ღვინოსთან ერთად. Armeniapedia — Хапама Хапама-рецепт Хапама
შალვა ამირანაშვილის ქუჩა

შალვა ამირანაშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, სამგორის რაიონში (ორხევის დასახლება); კახეთის გზატკეცილიდან გიორგი მუხაძის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 60-იან წლებში. უსახელო ქუჩას შალვა ამირანაშვილის სახელი დაერქვა 80-იან წლებში. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 17, ISBN 978-99928-20-35-3.
ბაქსელი

ბაქსელი — არის აზერბაიჯანში GSM, UMTS და LTE სტანდარტის მობილური ოპერატორი. ის არის პირველი მობილური ოპერატორი, რომელმაც ოპერაციები დაიწყო ამ ქვეყანაში. Bakcell დაარსდა 1994 წელს და გახდა პირველი კომპანია, რომელმაც უზრუნველყო მობილური მომსახურებები ქვეყანაში. თავდაპირველი სახელი იყო „Bakcell Motorola“. კომპანია მოიცავს მოსახლეობის 95%-ზე მეტს და ქვეყნის 82%-ს. მთლიანი ქსელი ოპტიმიზებულია EDGE ტექნოლოგიით, მაღალი სიჩქარის ინტერნეტით მომსახურების უზრუნველსაყოფად. დღეს 2000-ზე მეტი სადგური უზრუნველყოფს კომუნიკაციის ხარისხს მთელს ქვეყანაში, მათ შორის მიუწვდომელ რეგიონებშიც კი. სწორედ ამ მუშაობის წყალობით, აქტიური აბონენტების რიცხვი 2.5 მილიონს აღემატება და ეს რიცხვი კვლავ იზრდება. 2009 წელს კომპანიას კასპიის ინტეგრაციის ბიზნეს კლუბის მიერ დასახელდა წლის სატელეკომუნიკაციო კომპანიად. 2010 წლის მარტში, ბაკსელს მიენიჭა აზერბაიჯანის ეროვნული ჯილდო, როგორც აზერბაიჯანის „ყველაზე სწრაფი მზარდი კომპანია“. 2010 წელს, ბაკსელს მიენიჭა პრიზები ნომინაციაში „წლის ტექნოლოგიის ლიდერი“ და „წლის CSR ლიდერი“ აზერბაიჯანული ბიზნეს ასოციაცის მიერ. Bakcell არის აზერბაიჯანის ეკონომიკის ერთ–ერთი უდიდესი ინვესტორი და ახორციელებს აქტიურ სოციალური პასუხისმგებლობის პროგრამას გაჭირვებული ბავშვების დასახმარებლად. ბალანსის შევსება შესაძლებელია ფულადი ბარათების ხარჯზე, სპეციალურ საგადახდო პუნქტებში ან ბანკებში და მათ ბანკომატებში. კლასისა და ოქროს ტარიფებში კომპანიის აბონენტებს შეუძლიათ დარეკონ და მიიღონ ზარები და შეტყობინებები, ისარგებლონ ინტერნეტით, როუმინგული და კომპანიის მიერ შემოთავაზებული სხვა სერვისებით. Bakcell-ს როუმინგული სერვისები აქვს 211 ოპერატორის დახმარებით მსოფლიოს 120 ქვეყანაში. 2012-2018 წლების პარტნიორობის ხელშეკრულების ფარგლებში, Bakcell იყო როგორც მანჩესტერ იუნაიტედის პირველი ოფიციალური სატელეკომუნიკაციო და სამაუწყებლო პარტნიორი დსთ-ს ქვეყნებში. ის თავაზობდა ექსკლუზიური შინაარსის ფართო სპექტრს ამ გუნდის გულშემატკივრებსა და ქვეყანაში 3 მილიონზე მეტ Bakcell აბონენტს. Bakcell პირველი აზერბაიჯანული კომპანიაა, რომელიც პარტნიორობდა ცნობილ საფეხბურთო კლუბთან. ბაქსელი აქტიურადაა ჩართული სპორტის ამ სახეობაში, სწორედ ამ კომპანიის სახელს ატარებს ნეფთჩი ბაქოს სტადიონი, რომელიც დაახლოებით 15000 ადამიანს იტევს. სტადიონი აშენდა 2013 წელს. ოფიციალური საიტი
კონსტანტინე ამირაჯიბის ქუჩა

კონსტანტინე ამირაჯიბის ქუჩა— ქუჩა თბილისში, ისნის რაიონში (საბარგოს დასახლება); ნოე ხომერიკის ქუჩიდან ყვარლის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 30-იან წლებში. ადრე საბარგოს დასახლების VI ქუჩა ერქვა, შემდეგ კონსტანტინე ამირაჯიბის სახელი ეწოდა. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 17, ISBN 978-99928-20-35-3.
ანაკლიის ქუჩა

ანაკლიის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში (ახალი კუკია); გიორგი ჩიტაიას ქუჩიდან რკინიგზამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის I ნახევარში. ადრე ბათუმის შესახვევი ერქვა. თბილისის 1934 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც ანაკლიის ქუჩა. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 17, ISBN 978-99928-20-35-3.