laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
გვანჯი მანია

გვანჯი მანია (დ. 23 აგვისტო, 1939, ჯვარი) — ქართველი ჟურნალისტი, ეკოლოგი, მხარეთმცოდნე და მოგზაური. 1965 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი. თბილისისა და მოსკოვის სხვადასხვა სამეცნიერო ცენტრებში ეუფლებოდა ეკოლოგიას, პუბლიცისტიკას, სოციოლოგიას, ხელოვნებას. 1965-1968 წლებში იყო გაზეთ „ეგრისის“ (წალენჯიხა) განყოფილების გამგე, საქინფორმის შემთავსებელი კორესპონდენტი, ქალაქი ჯვარის მხარეთმცოდნეობის საბჭოს თავმჯდომარე. 1968-1979 წლებში საქართველოს ჟურნალისტთა კავშირის საუნივერსიტეტო ორგანიზაციის თავმჯდომარის მოადგილე, წიგნის მოყვარულთა საზოგადოების საუნივერსიტეტო ორგანიზაციის პასუხისმგებელი მდივანი, გარემოს დაცვის პრობლემური ცენტრის მუდმივმოქმედი ექსპედიციის ხელმძღვანელი და ლექტორი. 1980–1982 წლებში მუშაობდა საქართველოს ბუნების დაცვის სახელმწიფო კომიტეტის სამეცნიერო-ტექნიკური ინფორმაციის და პროპაგანდის განყოფილების უფროსად. 1982-1983 წლებში ბუნების დაცვის საზოგადოების ეკოლოგიური განათლების განყოფილების უფროსად. 1985–1987 წლებში გაზეთ „კომუნისტის“ გარემოს დაცვისა და ეკოლოგიური განათლების განყოფილების დამფუძნებელი და ხელმძღვანელი. 1988–1991 წლებში გაზეთ „ახალგაზრდა ივერიელის“ სოფლის ახალგაზრდობის განყოფილების გამგე, საქართველოს მწვანეთა მოძრაობის პრესცენტრის ხელმძღვანელი. 1992–1995 წლებში მამულის აღორძინების საზოგადოების პრესცენტრის ხელმძღვანელი. 1993–2002 წლებში ჯუმბერ ლეჟავას მსოფლიო მოგზაურობის სააგენტოს ხელმძღვანელი. მისი ინტერესის სფეროა — ბუნება, ადამიანი, საქართველოს, აგრეთვე კავკასიის ხალხთა ცხოვრება, ისტორია, კულტურა, ტრადიცია. მისი თაოსნობით განხორციელდა მრავალი ჟურნალისტური საკვლევ-საძიებო ლაშქრობა, მოგზაურობა, სამეცნიერო-სპორტული ექსპედიცია. ჯერ კიდევ სკოლის ასაკში დაინტერესდა მშობლიური მხარის შესწავლით. შექმნა ჯგუფი და მოიარა მაგანას და ინწრას ხეობის ბუნების ყველა ღირსშესანიშნაობა. შემდეგში არაერთ ექსპედიციას გაუკეთა ორგანიზაცია, რომელთა ხელმძღვანელი ან მონაწილე თვით იყო. მისი მეცადინეობით საზოგადოებას ემცნო ეროვნული მემკვიდრეობის მოამაგეთა, ბუნების ქომაგთა და სამშობლოდან გასულ მამულიშვილთა ცხოვრებისა და მოღვაწეობის ამბები, გაიხსნა საქართველოში პირველი სამდინარო-საზღვაო ტურისტული მარშრუტი — „ოქროს საწმისი“ (ქუთაისი-ფოთი), გაიკვალა უნიკალური სამთო საცხენოსნო მარშრუტი „დიდგორი“, დაწესდა საპატიო წოდება „ბუნების ქომაგი“ და სხვა. ქართულ და რუსულ პრესაში გამოქვეყნებული აქვს მრავალი პუბლიკაცია. არის საქართველოს მსოფლიო მიღწევათა და მოგზაურობათა ხელშემწყობი კავშირის (კლუბი „გიორგი“) თავმჯდომარე, რომლის ინიციატივითა და ხელშეწყობით გამოვლინდა და განხორციელდა მრავალი რეკორდი, რომლებიც გინესის მსოფლიო რეკორდების წიგნში შევიდა. მიღებული აქვს ჟურნალისტური პრემიები (1979, 1981). 1998 — ღირსების ორდენი 2024 — თბილისის საპატიო მოქალაქე ოქროს საწმისის ქვეყანა : ცნობარი, თბილისი, საქ. კპ ცკ გამ-ბის სტ., 1984, გვ. 8 საქართველოს ბუნების ქომაგები, თბილისი, საქართველო, 1979, გვ. 92 ქართველი მოგზაურები, გეოგრაფები, ბუნების მკვლევარნი: ენციკლოპედიური ცნობარი, თბ., 2003, გვ. 181–183 წიგნი ღირსებისა: ტ. 3, თამაზ ყიფიანი, თენგიზ გაჩეჩილაძე, გურამ სიმონიშვილი, თბ., 2001, გვ. 45 გვანჯი მანია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ „თბილისის საპატიო მოქალაქის წოდება 25 ადამიანს მიენიჭა“. 1tv.ge. ციტირების თარიღი: 5 ოქტომბერი, 2024. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება)
ბარუნაკ ფერუხანი

ბარუნაკ ფერუხან (სომხ. Բարունակ Ֆէրուխան , 1884 – 1915) იყო ცნობილი მევიოლინე, ფინანსთა სამინისტროს ოფიცერი და ბაკირკოის (მაკრიკოი) ადმინისტრაციის თანამშრომელი. ის იყო სომხების გენოციდის მსხვერპლი. სომხური წარმოშობის ბარუნაკ ფერუხანი დაიბადა სტამბოლში, ოსმალეთის იმპერიაში. სომხების გენოციდის დროს ის ეკუთვნოდა მეორე კოლონას (სადაც მხოლოდ ორი გადარჩა), რომელმაც ჩანკირი დატოვა 1915 წლის 19 აგვისტოს. იგი დააპატიმრეს ანკარაში 20–24 აგვისტოს და მოკლეს იოზგათისკენ მიმავალ გზაზე. ↑ Avagyan, Karine (2002). Եղեռնահուշ մասունք կամ խոստովանողք եւ վկայք խաչի [Relic of the Genocide or to those who suffered in the name of the cross and died for their faith] (in Armenian). Erevan : "Zangak 97": Mughni. ISBN 978-99930-2-436-1. OCLC 62755097 ↑ Raymond H Kévorkian (2006). Le Génocide des Arméniens, Histoire (Éditions Odile Jacob) (French). Paris: Odile Jacob, გვ. 663. ISBN 978-2-7381-1830-1. OCLC 84844507.
ტროი კოცური

ტროი მიქაელ კოცური (ინგლ. Troy Michael Kotsur; დ. 24 ივლისი, 1968) — ამერიკელი მსახიობი და რეჟისორი თეატრში, კინოსა და ტელევიზიაში. მისმა მეორეხარისხოვანმა როლმა ფილმში CODA მოუტანა მას მრავალი ჯილდო, მათ შორის ოსკარის, ბრიტანეთის კინოაკადემიის პრემია, კინომსახიობთა გილდიის ჯილდო და კრიტიკოსთა არჩევანის ფილმის ჯილდო. ის არის პირველი ყრუ მსახიობი, რომელმაც მოიგო სამი ჯილდო. კოცურმა ასევე გადაიღო მხატვრული ფილმი „No Ordinary Hero: The SuperDeafy Movie“. კოცური დაიბადა მესაში, არიზონაში, ფენიქსის უდიდეს გარეუბანში. როდესაც კოცური ცხრა თვის იყო, მისმა მშობლებმა აღმოაჩინეს, რომ ის ყრუ იყო და მათ ისწავლეს ამერიკული ჟესტების ენა, რათა ოჯახს შეძლებოდა მასთან კომუნიკაცია. მისმა მშობლებმა კოცურს ურჩიეს, ეთამაშა სპორტი და დამეგობრებულიყო მათ მეზობელ ბავშვებთან. კოცური დაესწრო ფენიქსის ყრუთა დღის სკოლას, სადაც პირველად დაინტერესდა მსახიობობით. დაამთავრა ვესტვუდის საშუალო სკოლა. საშუალო სკოლაში მისმა დრამის მასწავლებელმა წაახალისა, მონაწილეობა მიეღო უფროსების შოუში და მან შეასრულა პანტომიმის ესკიზი, რომელიც დადებითად იქნა მიღებული და მოტივაცია გაუწია მას თეატრისკენ. კოცურმა საშუალო სკოლის დამთავრების შემდეგ სტაჟირება დაიწყო KTSP-TV-ში. ფილმების გადაღების სურვილის ქონამდე, სტაჟირებისას ეხმარებოდა რედაქტორს და არ გრძნობდა ხალხთან კავშირს, ამიტომ იხსენებდა: „ჩემი სარეჟისორო ოცნება გაფუჭდა მას შემდეგ, რაც მივიღე ის ფაქტი, რომ ვცხოვრობდი სამყაროში, რომელიც არ იყენებდა ჩემს ენას“. შემდეგ ის ესწრებოდა გალოდეტის უნივერსიტეტის ლექციებს 1987 წლიდან 1989 წლამდე და სწავლობდა თეატრის, ტელევიზიის და კინოს განხრით. ტროი კოცური კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ↑ Mesa-born deaf actor makes film history with Oscar nomination (8 February 2022). ↑ Potkonjak, Marija (August 14, 2003). „Sound, fury and success on stage“. East Valley Tribune. ციტირების თარიღი: February 6, 2022. ↑ Polletta, Maria (December 1, 2014). „Deaf actor from Mesa directs first movie“. The Arizona Republic. ციტირების თარიღი: February 6, 2022. ↑ Deaf Person of the Month: Troy Kotsur. deafpeople.com. MSM Productions Ltd (November 2012). ციტირების თარიღი: February 6, 2022.
კონსტანტინე ალშიბაია

კონსტანტინე ალშიბაია (დ. 1899, საჩინო – გ. 1986) — ქართველი ეკონომისტი და სამხედრო პირი. კონსტანტინე ალშიბაია დაიბადა 1899 წელს დედულეთში, იმერეთის სოფელ საჩინოში. იგი იყო პარიზის ქართული ახალშენის თვალში საცემი და კოლორიტული წევრი. დედამისი გახლდათ ვერა ლორთქიფანიძე, მამა — ვლადიმერ ალშიბაია ზუგდიდის რაიონის სოფელ ჭკადუაშიდან იყო. კაკო ნიჭიერი მოწაფე ყოფილა და წარმატებით დაუმთავრებია ქუთაისის სათავადაზნაურო გიმნაზია. ვინაიდან საბჭოთა ხელისუფლება მკაცრად დევნიდა და ავიწროებდა, კაკო ალშიბაია იძულებული გამხდარა საზღვარგარეთ გადახვეწილიყო. 1922 წელს იგი ჩავიდა გერმანიაში ბიძასთან, გრიგოლ ალშიბაიასთან, რომლის რჩევითაც ჩააბარა ბერლინის უნივერსიტეტის ეკონომიკურ ფაკულტეტზე. ორი წლის შემდეგ გადავიდა ფრაიბურგის უნივერსიტეტში, მაგრამ სწავლის დამთავრებამდე ექვსი თვით ადრე, ყველასთვის მოულოდნელად, საფრანგეთში გადასახლდა და 1930 წელს შევიდა „უცხოელთა ლეგიონში“. კაკო ალშიბაია ლეგიონის რიგებში დარჩა 1942 წლის 23 სექტემბრამდე და მრავალ ლაშქრობაში მიიღო მონაწილეობა. მეორე მსოფლიო ომის დროს იბრძოდა გერმანელთა მხარეს, აღმოსავლეთის ფრონტზე, რადგან მიაჩნდა რომ ასე შეძლებდა საქართველოს საბჭოეთიდან დახსნას და სამშობლოში დაბრუნებას. ომის შემდეგ ცხოვრობდა პარიზში. ოჯახი არ შეუქმნია. მისი უმცროსი და იყო თამარ ალშიბაია, პოლიტიკური მოღვაწისა და ჟურნალისტის ელისე პატარიძის მეუღლე. კაკო ალშიბაია გარდაიცვალა 1986 წელს. დაკრძალულია ლევილში. კონსტანტინე ალშიბაიას შესანდობარი // გუშაგი. პარიზი, 1986 გვ. 71–73. კონსტანტინე ალშიბაია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
თეიმურაზ ღიბრაძე

თეიმურაზ ღიბრაძე (დ. 12 სექტემბერი, 1925, თბილისი) — ქართველი ექიმი და მეცნიერი. 1949 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1950–1953 ელრბში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის, ალ. ნათიშვილის სახელობის ექსპერიმენტული მორფოლოგიის უნივერსიტეტის ასპირანტი; 1954–1960 წლებში უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი; 1960 წლიდან ხელმძღვანელობს განყოფილებას. ავტორია 205 სამეცნიერო ნაშრომის გულსისხლძარღვთა სისტემის მორფოლოგიის საკითხებზე. გამოქვეყნებული აქვს მონოგრაფიები. მისი ხელმძღვანელობით დაცულია 19 სადოქტორო და საკანდიდატო დისერტაცია. ექიმი-ანატომი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — დაიცვა 1954 წელს „ფარისებრი ჯირკვლის არტერიები და კაპილარები“. სადოქტორო დისერტაციის თემა — დაიცვა 1963 წელს „ბრონქების და ფილტვის სისხლძარღვები ნორმის, ექსპერიმენტისა და პათოლოგიის პირობებში“. აზერბაიჯანის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტი, საპატიო დოქტორი (1998-) ნიუ–იორკის მეცნიერებათა აკადემია, აკადემიკოსი საქართველოს მედიკო-ბიოლოგიური აკადემია, აკადემია უკრაინის მორფოლოგთა საზოგადოება, საპატიო წევრი ჩეხოსლოვაკიის სამედიცინო საზოგადოება, წევრი 1980 — საქართველოს სახელმწიფო პრემია 1980 — საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე ადამიანის ნორმალური ანატომიის მოკლე კურსი : სამედიცინო კოლეჯებისათვის (ავტორი), თბ., 1997, გვ. 75 ადამიანის ნორმალური ანატომიის მოკლე კურსი სამედიცინო კოლეჯებისათვის (ავტორი), თბ., მ/ა სტ., 1993, გვ. 75 ფარისებრი ჯირკვლის არტერიები და კაპილარები (ავტორი), თბ., საქ. სსრ მეცნ. აკად. გამ-ბა, 1957, გვ. 145 ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია, თბ., 2000, გვ. 295 თეიმურაზ ღიბრაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
სიონი (დაბა)

სიონი — დაბა თიანეთის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მდინარე ივრის ხეობაში, სიონის წყალსაცავის ნაპირზე, ზღვის დონიდან 1000 მეტრზე, თიანეთიდან 32 კილომეტრის დაშორებით. სიონი ადგილობრივი მნიშვნელობის კლიმატურ-ბალნეოლოგიური კურორტია. დაბის სტატუსი მიენიჭა 1960 წელს. სიონის წყალსაცავის შექმნამდე (1951-1963) სიონში იდგა V საუკუნის II ნახევრის ბაზილიკა — სიონის წყალსაცავის ტაძარი, ხოლო მის შემოგარენში იყო შუა საუკუნეების რამდენიმე ძეგლი. მათი დიდი ნაწილი წყალმა დაფარა, ხოლო ბაზილიკა დაშალეს და გადმოიტანეს თბილისში, ხალხური ყოფისა და ხუროთმოძღვრების მუზეუმში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით დაბაში ცხოვრობს 371 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 379. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს სატელეფონო კოდები — „სილქნეტი“. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-06. ციტირების თარიღი: 2011-08-14. ↑ საქართველოს საფოსტო ინდექსები — „საქართველოს ფოსტა“ ↑ 4.0 4.1 4.2 Cities and towns of Georgia pop-stat.mashke.org ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის შედეგბი, ტომი I. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2003). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-08-30. ციტირების თარიღი: 8 სექტემბერი 2016.
ბაბი-იარი

ბაბი-იარი (უკრ. Бабин Яр) — ხეობა უკრაინის დედაქალაქ კიევის ჩრდილოეთ ნაწილში, ებრაელების, ბოშებისა და საბჭოთა ტყვეების მასობრივი დახვრეტის ადგილი მეორე მსოფლიო ომის დროს. პირველი მასობრივი დახვრეტა წარიმართა 1941 წლის 29-30 სექტემბერს. ამ პერიოდში დახოცეს 33 771 ებრაელი. კიევში ებრალეთა დახოცვის გადაწყვეტილება მიიღეს ნაცისტმა ოფიცერმა კურტ ებენჰარდმა, ობერგრუპენფიურერმა ფრიდრიხ ეკლენმა და ოტო რაშმა. ბაბი-იარის ხოცვა-ჟლეტვა საბჭოთა კავშირის წინააღმდეგ მიმართული კამპანიის დროს ნაცისტური რეჟიმის და უკრაინული კოლაბორაციონისტების უმსხვილესი მასობრივი მკვლელობა იყო. ხოცვა-ჟლეტვა ჰოლოკოსტის ისტორიაში ყველაზე მასიური მკვლელობაა. ზოგიერთი წყაროს მიხედვით დახოცეს 100-დან 150 ათასზე მეტი ადამიანი. ბაბი-იარის დახვრეტას გადაურჩა 29 ადამიანი. მასობრივი ხოცვა-ჟლეტების მსხვერპლი გახდნენ საბჭოთა ომის პატიმრები, კომუნისტები, უკრაინელი ნაციონალისტები და ბოშები. 2022 წლის 22 აპრილს მარიუპოლის მერმა ვადიმ ბოიჩენკომ, უკრაინაზე რუსეთის მიერ განცხორციელებული თავდასხმის შემდეგ ქალაქში მიმდინარე მოვლენები ბაბი-იარს შეადარა და აღნიშნა: ↑ Wolfram Wette (2006). The Wehrmacht: History, Myth, Reality. Harvard University Press, გვ. 112. ISBN 9780674022133.  ↑ Lower, Wendy (2007). „From Berlin to Babi Yar. The Nazi War Against the Jews, 1941–1944“ (PDF). Journal of Religion & Society. The Kripke Center, Towson University. 9. hdl:10504/64569. ISSN 1522-5658. დაარქივებულია ორიგინალიდან (PDF) — 5 March 2009. ციტირების თარიღი: 24 May 2013. დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 5 მარტი 2009. ციტირების თარიღი: 22 აპრილი 2022. ↑ Magocsi, Paul Robert (1996). A History of Ukraine. University of Toronto Press, გვ. 633. ISBN 978-0-8020-7820-9.  ↑ Рувим Штейн, чудом спасшийся с места казни: «Наверное, я настоящий умер там, в Бабьем Яре» დაარქივებული 2014-11-06 საიტზე Wayback Machine. . // Известия. ↑ Hoffman, Avi (23 October 2011). „A Museum for Babi Yar“. The Jerusalem Post. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 26 June 2013. ↑ Zionism and Israel – Encyclopedic Dictionary: Babi Yar. ციტირების თარიღი: 26 December 2014 ↑ Ludmyla Yurchenko, "Life is not to be sold for a few pieces of silver: The life of Olena Teliha დაარქივებული 2007-08-14 საიტზე Wayback Machine. ", Ukrainian Youth Association. ↑ ვადიმ ბოიჩენკო: მარიუპოლი არის ახალი ბაბი იარი, სადაც ჰიტლერმა ებრაელები, ბოშები და სლავები დახოცა, ახლა კი პუტინი ანადგურებს უკრაინელებს
რუსეთის გენშტაბის მთავარი სამმართველო

რუსეთის ფედერაციის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის მთავარი სამმართველო (რუს. Главное управление Генерального штаба ВС РФ), ყოფ. მთავარი სადაზვერვო სამმართველო (Главное разведывательное управление, გრუ) — რუსეთის სამხედრო დაზვერვის მართვის უმაღლესი ორგანო, შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის ერთ-ერთი წამყვანი სამმართველო. მის კომპეტენციაშია: შეიარაღებული ძალების დაზვერვის ყველა ორგანიზაციული სტრუქტურის საქმიანობის კოორდინაცია და საერთო ხელმძღვანელობა; დაზვერვის სახეების მიერ მოპოვებული ინფორმაციის შეკრება და გადამუშავება; ინფორმაციულ-ანალიტიკური სამუშაოების ორგანიზაცია და წარმოება, სადაზვერვო ინფორმაციის გადამუშავება და შეიარაღებული ძალების ხელმძღვანელობისათვის მიწოდება. მონაწილეობს საერთაშორისო ანტიტერორისტულ კოალიციაში რუსეთისა და პარტნიორების ურთიერთმოქმედებაში. სტრატეგიული დაზვერვა, როგორც სამმართველოს ერთ-ერთი მთავარი მიმართულება, წარმოებს ქვეყნის თავდაცვის უზრუნველყოფის, სტრატეგიული დაგეგმვისა და შესაძლო აგრესიის დროს შეიარაღებული ძალების გამოყენების ინტერესებში. დასაზვერ ქვეყნებთან მიმართებაში სტრატეგიული დაზვერვის მთავარი ამოცანებია: სამხედრო-პოლიტიკური და ეკონომიკური მიზნების მიღწევის საშუალებად სამხედრო ძალების გამოყენების გეგმებისა და პრაქტიკული ღონისძიებების აღმოჩენა; ომის წარმოების ხასიათსა და საშუალებებზე, შეიარაღებული ძალების შენებაზე, მათი ბრძოლისუნარიანობის ამაღლებაზე შეხედულებების განსაზღვრა; საბრძოლო შემადგენლობაში, დისლოკაციასა და ჯარების მოქმედებაში ცვლილებების გამოვლენა; შეიარაღებული ძალების სტრატეგიული (ოპერატიული) გაშლის უზრუნველყოფისათვის საომარ მოქმედებათა თეატრის ინფრასტრუქტურის ოპერატიული მოწყობის სრულყოფისა და მომზადების გეგმებისა და პრაქტიკული ღონისძიებების აღმოჩენა. სტრატეგიული დაზვერვა სპეციალური ძალებისა და აგენტურული, რადიოელექტრონული და კოსმოსური დაზვერვის საშუალებების გამოყენებით წარმოებს მუდმივად. გრუ-ს ორგანიზაციულ სტრუქტურაში შედის: სარდლობა, შტაბი, შეიარაღებული ძალების დაზვერვის სახეების ოპერატიული სამმართველო, ინფორმაციულ-ანალიტიკური სამმართველო, უზრუნველყოფისა და მომსახურების ნაწილები და ქვედანაყოფები. გრუ-ს უფროსი ექვემდებარება რუსეთის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის უფროსს და ქვეყნის თავდაცვის მინისტრს. ↑ Горбачёв В. В. Главное разведывательное управление // Большая российская энциклопедия. т. 7. — М., 2007. — стр. 201.
ლუბუაგანი

ლუბუაგანი (ოფიციალურად ლუბუაგანის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Lubuagan) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი კალინგის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 9 323 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 9 ბარანგაის. Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-15 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Lubuagan: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 8 March 2020.
პასილი

პასილი (ოფიციალურად პასილის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Pasil) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი კალინგის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 10 577 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 14 ბარანგაის. Pasil LGU Profile დაარქივებული 2012-05-15 საიტზე Wayback Machine. on the Local Governance Performance Management System Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Pasil: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 8 March 2020.
პინუკპუკი

პინუკპუკი (ოფიციალურად პინუკპუკის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Pinukpuk) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი კალინგის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 34 275 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 23 ბარანგაის. Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-15 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Pinukpuk: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 8 March 2020.
რისალი (კალინგა)

რისალი (წარსულში ცნობილი როგორც ლივანი; ოფიციალურად რისალის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Rizal) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი კალინგის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 19 554 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 14 ბარანგაის. Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-15 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Rizal: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 8 March 2020.
ტანუდანი

ტანუდანი (ოფიციალურად ტანუდანის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Tanudan) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი კალინგის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 8 746 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 16 ბარანგაის. Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-15 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Tanudan: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 8 March 2020.
ტინგლაიანი

ტინგლაიანი (ოფიციალურად ტინგლაიანის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Tinglayan) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი კალინგის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 13 148 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 20 ბარანგაის. Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-23 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Tinglayan: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 8 March 2020.
ატოკი (ბენგეტი)

ატოკი (ოფიციალურად ატოკის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Atok) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ბენგეტის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 19 218 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 8 ბარანგაის. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Atok: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 21 March 2020.
ბაკუნი (ბენგეტი)

ბაკუნი (ოფიციალურად ბაკუნის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Bakun) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი ბენგეტის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 14 535 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 7 ბარანგაის. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Bakun: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 21 March 2020.
ბოკოდი (ბენგეტი)

ბოკოდი (ოფიციალურად ბოკოდის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Bokod) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ბენგეტის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 14 435 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 10 ბარანგაის. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Bokod: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 21 March 2020.
ბუგიასი (ბენგეტი)

ბუგიასი (ოფიციალურად ბუგიასის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Buguias) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი ბენგეტის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 44 877 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 14 ბარანგაის. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Buguias: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 21 March 2020.
იტოგონი

იტოგონი (ოფიციალურად იტოგონის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Itogon) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი ბენგეტის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 61 498 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 9 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: იტოგონი ოფიციალური საიტი ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Itogon: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 21 March 2020
კაბაიანი (ბენგეტი)

კაბაიანი (ოფიციალურად კაბაიანის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Kabayan) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ბენგეტის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 15 806 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 13 ბარანგაის. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Kabayan: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 21 March 2020.
კაპანგანი

კაპანგანი (ოფიციალურად კაპანგანის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Kapangan) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ბენგეტის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 19 297 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 15 ბარანგაის. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Kapangan: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 21 March 2020.
კიბუნგანი

კიბუნგანი (ოფიციალურად მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Kibungan) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ბენგეტის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 17 051 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 7 ბარანგაის. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Kibungan: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 21 March 2020.