laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
მარჩელო მალპიგი

მარჩელო მალპიგი (დ. 10 მარტი, 1628, კრევალკორე — გ. 30 ნოემბერი, 1694, რომი) ― იტალიელი ბიოლოგი და ექიმი, ლოდონის სამეფო საზოგადოების წევრი. მცენარეთა და ცხოველთა მიკროსკოპული ანატომიის ერთ-ერთი ფუძემდებელი. შეისწავლა მცენარეთა ანატომია და აღწერა მცენარის უჯრედული აგებულება. აღმოაჩინა ტრაქეები, გამოთქვა ვარაუდი ფოთლების როლის შესახებ მცენარის კვებაში, აღმოაჩინა კაპილაურლი სისხლის მიმოქცევა. აღწერა აღწერილია ქათმის ემბრიონის განვითარება. იყო ოვისტი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 391. მარჩელო მალპიგი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური) ↑ 1.0 1.1 Preti C. Dizionario Biografico degli Italiani — 2007. — Vol. 68. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1128537"></a> ↑ Riva A., Toffoletto E. Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ 3.0 3.1 ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ Gran Enciclopèdia Catalana — Grup Enciclopèdia, 1968. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18696256"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2664168"></a> ↑ Brozović D., Ladan T. Hrvatska enciklopedija — LZMK, 1999. — 9272 გვრ. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1264934"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q429032"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18446"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1789619"></a> ↑ Base biographique — BIU Santé. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q867925"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q105958830"></a>
დოშლუყო მალსაგოვი

დოშლუყო მალსაგოვი (დ. 1898 — გ. 1966) ― ინგუში ენათმეცნიერი, მწერალი. დაამთავრა ჩრდილო-კავკასიის პედაგოგიური ინსტიტუტი. ავტორია ნაშრომისა „ჩეჩნურ-ინგუშური ენის გრამატიკა“ (1934). სანიკიძე ლ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 391.
ზაურბეკ მალსაგოვი

ზაურბეკ მალსაგოვი (დ. 1894 — გ. 1935) ― ინგუში ენათმეცნიერი. 1930 წელს დაამთავრა ლენინგრადის უნივერსიტეტი. 1930-1935 წლებში იყო ჩეჩნეთ-ინგუშეთის ისტორიის, ენისა და ლიტერატურის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის დირექტორი. 1922 წელს ლათინური შრიფტის საფუძველზე შეადგინა ინგუშური ანბანი. მას ეკუთვნის ნაშრომი „გრამატიკული კლასის ელემენტებისთვის ნახურში“. სანიკიძე ლ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 391. ზაურბეკ მალსაგოვი — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული)
იოანე რუფუსი

იოანე რუფუსი (ბერძ. Ἰωάννης Ροῦφος) — V საუკუნის ბიზანტიელი ისტორიკოსი. პეტრე იბერის მოწაფე. წარმოშობით არაბი სამხრეთ პალესტინიდან (ასკალონიდან). ბეირუთში სწავლობდა სამართლის მეცნიერებას. პატრიარქმა პეტრე ფულონმა იოანე რუფუსი ანტიოქიის მღვდლად აკურთხა. პატრიარქის გადაყენების შემდეგ იგი პალესტინაში დაბრუნდა, სადაც გაიცნო პეტრე იბერი და დაუახლოვდა მას. პეტრე იბერის გარდაცვალების შემდეგ მაიუმის ეპისკოპოსად დაინიშნა. იოანე რუფუსმა ბერძნულ ენაზე დაწერა ვრცელი მონოგრაფია „პეტრე იბერის ცხოვრება“. თხზულება შეიცავს 150 ნაბეჭდ გვერდს. მასში დაწვრილებით არის გადმოცემული პეტრეს არა მარტო ბიოგრაფიული ცნობები მისი ჩამომავლობისა და ნათესაობის შესახებ (ხოლო რაკი იგი სამეფო საგვარეულოს წევრი იყო, ამიტომ იქ აღნიშნულია ქართველ მეფეთა სამი თაობა), არამედ მისი აზრები, საუბრები მეგობრებთან და მოწაფეებთან, უმთავრესად იოანე ლაზთან (პეტრე იბერის აღმზრდელი და თანამოკალმე). იოანე რუფუსი პეტრეს უწოდებს „ჩვენს პავლეს“, „მეორე მოციქულ პეტრეს“ და „მეორე მოსეს“. თხზულების ბერძნული დედანი დაკარგულია. დარჩენილია VI საუკუნეში შესრულებული სირიული თარგმანი. იოანე რუფუსს ეკუთვნის აგრეთვე „პლეროფორიები“ (დაწერილი 512–518 წლებში), რომელთა უმეტესი ნაწილი აგებულია პეტრე იბერის მიერ გამოთქმულ შეხედულებებზე. ამ შრომით ავტორი მიზნად ისახავდა ქალკედონის საეკლესიო კრების (451) დადგენილებების განქიქებას. ↑ 1.0 1.1 მანიავა ლ., იოანე რუფუსი // ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. — გვ. 322.
თამარ კეკენაძე

თამარ კეკენაძე (დ. 12 აპრილი, 1982, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი. პარტია თავისუფალი დემოკრატების თავმჯდომარე 2020 წლის სექტემბრიდან. დაიბადა 1982 წლის 12 აპრილს. დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი. მიღებული აქვს ეკონომიკის დოქტორისა და ინფორმატიკისა და მართვის სისტემების მაგისტრის ხარისხი. არის დონალდ რამსფელდის ფონდის და სტენფორდის უნივერსიტეტის ლიდერობის განვითარების აკადემიის სტიპენდიატი. 2012-2015 წლებში ხელმძღვანელობდა საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს სამოქალაქო ოფისის საქართველოს მისიას ნატოსა და ევროკავშირში. 2009-2011 წლებში საქართველოს თავდაცვის სამინისტროში იკავებდა ნატოს სამმართველოს უფროსის პოზიციას. 2005-2008 წლებში მუშაობდა არასამთავრობო ორგანიზაციაში - „ახალი თაობა - ახალი ინიციატივა“, სადაც კურირებდა ნატოს შესახებ საგანმანათლებლო პროგრამებს. 2020 წლიდან არის პოლიტიკური პარტია თავისუფალი დემოკრატების თავმჯდომარე. 2021 წლის ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნებზე პოლიტიკურმა კოალიციამ „მესამე ძალა“, წარადგინა თბილისის მერობის კანდიდატად. partiebi.ge დაარქივებული 2021-10-02 საიტზე Wayback Machine. ↑ „მესამე ძალამ“ თბილისის მერობისა და მაჟორიტარი დეპუტატობის კანდიდატები დაასახელა
იოანე პრესბიტერი

იოანე პრესბიტერი — შუა საუკუნეებში გავრცელებული ლეგენდების თანახმად, ძლევამოსილი ქრისტიანი მეფე-მღვდელმთავარი აღმოსავლეთში. ოტო ფრაიზინგელის (XII ს.) ცნობით (1145), იოანე პრესბიტერი ცხოვრობდა სპარსეთს იქით. მან დაამარცხა სპარსეთისა და მიდიის მეფეები. იოანე პრესბიტერის სამფლობელო მდებარეობდა აზიაში, ეთიოპიაში ან ინდოეთში, მისი რეალური პროტოტიპი კი რომელიმე აქაური მმართველი იყო. არის მოსაზრება, რომ იოანე პრესბიტერის ლეგენდარული ტიპი უნდა ჩამოყალიბებულიყო იმ ინფორმაციის საფუძველზე, რომელმაც XII საუკუნის I ნახევარში დასავლეთ ევროპაში შეაღწია დავით აღმაშენებლისა და დემეტრე I-ის შე­სა­ხებ. გოგოლაძე ა., იოანე პრესვიტერის ისტორიული და ბიბლიური საფუძვლების შე­სა­ხებ, თბ., 2005. ↑ ბადრიძე შ., იოანე პრესბიტერი // ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. — გვ. 322.
იოანეს ერზინკაცი

იოანეს (ჰოვანეს) ერზინკაცი, ერზინკელი (სომხ. Հովհաննես Երզնկացի) — XIII საუკუნის სომეხი პოეტი და ასტროლოგი. მისი ნა­შრომი „ზეციური მოძრაობისათვის“ და­წე­რი­ლია თბილისში 1284 წელს. მონღოლთა გამანადგურებელი შემოსევების შემდეგ და მათი მკაცრი მმართველობის პირობებ­შიც კი თბილისი სომეხი პოეტის აღტაცებას იწვევს. ქართველთა სამეფოს იგი „ღვთივ დაცულს“, ხოლო მის მთავარ ქალაქს „სახელგანთქმულსა და მემატიანეთგან ფაიტაკარანად (სომხურად – „ხისგან ნაგები ქალაქ“) წოდებულ დიდ დედაქალაქ თბილისს“ უწოდებს. იოანეს ერზინკაცს თბილისელ სომეხთა საკრებულო ტაძარში სიტყვა წარმო­უთქვამს ასტროლოგიის სა­კითხებზე. ↑ 1.00 1.01 1.02 1.03 1.04 1.05 1.06 1.07 1.08 1.09 1.10 1.11 1.12 სომხური საბჭოთა ენციკლოპედია / Վ. Համբարձումյան, Կ. Խուդավերդյան — Հայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, 1974. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q164396"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q124405912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q6429958"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2657718"></a> ↑ მაისურაძე გ., იოანეს (ჰოვანეს) ერზინკაცი // ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. — გვ. 323.
იოანე წარეცი

იოანე წარეცი, იოანე წარელი (სომხ. Հովհաննես Ծարեցի) — XVI–XVII საუკუნეების სომეხი ისტორიკოსი. სომხური ისტორიოგრაფიის თვალსაჩინო წარმომადგენელი. ცნობილია მისი ნა­­შრო­მი, რომელიც შემონახულია არაქელ დავრიჟეცის „ისტორიათა წიგნში“. იოანე წარეცის თხზუ­ლე­ბაში ჩრდილოეთ აზერბაიჯანის პოლიტიკური მოვლენების აღწერასთან ერთად (1571–1599), მოცემულია საყურადღებო ცნობები ქართლის მეფის, სიმონ I-ის ბრძო­ლე­ბის შე­სა­ხებ ოსმალთა წინააღმდეგ. სა­ქარ­თვე­ლოს ისტორიის ნარკვევები, ტ. 4, თბ., 1973. ↑ 1.0 1.1 1.2 სომხური საბჭოთა ენციკლოპედია / Վ. Համբարձումյան, Կ. Խուդավերդյան — Հայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, 1974. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q164396"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q124405912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q6429958"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2657718"></a> ↑ მაისურაძე გ., იოანე წარეცი // ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. — გვ. 325.
სსრ კავშირის საბჭოების II ყრილობა

სსრკ მუშათა, გლეხთა და არმიის დეპუტატთა საბჭოების II ყრილობა (რუს. II Всесоюзный съезд Советов рабочих, крестьянских и армейских депутатов) — სსრ კავშრის საბჭოების რიგით მეორე ყრილობა, მიმდინარეობდა 1924 წლის 26 იანვარი - 2 თებერვალს მოსკოვში. ესწრებოდა 2124 დელეგატი (1540 გადამწყვეტი და 584 სათათბირო ხმით). დღის წესრიგი: საბჭოთა მთავრობის მოღვაწეობა (ლ. კამენევი); სსრკ კონსტიტუციის დამტკიცება (ა. ენუქიძე); სსრ ბიუჯეტი (მ. ვლადიმიროვი); ცენტრალური სასოფლო-სამეურნეო ბანკის შექმნა (ა. ციურუპა); სსრკ-ის ცაკის შექმნა — კავშირის საბჭოს არჩევნები და ეროვნებათა საბჭოს დამტკიცება. ყრილობის მუშაობა მიმდინარეობდა ვ. ლენინის გარდაცვალებასთან დაკავშირებული გლოვის დღეებში, მის ხსოვნას მიეძღვნა პირველი სხდომა. ლენინის „ანდერძისა“ და მისი შესრულების შესახებ სიტყვით გამოვიდნენ ი. სტალინი, კ. ვოროშილოვი, მ. კალინინი, ნ. კრუპსკაია, ა. ლუნაჩარსკი, კ. ცეტკინი, სსრკ მთავრობის წევრები, მუშათა, გლეხთა და ინტელიგენციის წარმომადგენლები. ყრილობამ მიიღო მიმართვა „მშრომელი კაცობრიობისადმი!“. 21 იანვარი გამოცხადდა გლოვის დღედ, გადაწყდა მავზოლეუმის აგება წითელ მოედანზე, ვ. ლენინის ძეგლების დადგმა მოკავშირე რესპუბლიკების დედაქალაქებში, აგრეთვე ლენინგრადში. პეტროგრადს ეწოდა ლენინგრადი. ყრილობამ მოიწონა მოხსენება სსრკ მტავრობის მუშაობის შესახებ, დაამტკიცა სსრკ კონსტიტუცია, რომლის მიხედვითაც ცაკი შედგებოდა 2 პალატისაგან: კავსირის საბჭოში აირჩიეს 414 წევრი და 220 კანდიდატი, ეროვნებათა საბჭოში — 100 წევრი (70 — რსფსრ, 5 — უკრაინის სსრ, 5 — ბელორუსიის სსრ, 20 — ამიერკავკასიის სფსრ). მიიღეს დადგენილება საფინანსო პოლიტიკის შესახებ, დაარსდა ცენტრალური სასოფლო-სამეურნეო ბანკი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 537.
სსრ კავშირის საბჭოების III ყრილობა

სსრკ საბჭოების III ყრილობა (რუს. III Всесоюзный съезд Советов) — სსრ კავშრის საბჭოების რიგით მესამე ყრილობა, მიმდინარეობდა 1925 წლის 13-20 მაისს მოსკოვში. ესწრებოდა 1580 დელეგატი გადამწყვეტი და 696 სათათბირო ხმით. მათ შორის რკპ (ბ) წევრი და კანდიდატი 80%, მუშა 40,5%, გლეხი 29%. დღის წესრიგი: სსრკ შემადგენლობაში თურქმენეთის და უზბეკეთის რესპუბლიკების შესვლის შესახებ (გ. პეტროვსკი); სსრკ მთავრობის ანგარიში (ა. რიკოვი); სსრკ მრეწველობის მდგომარეობა (ფ. ძერჟინსკი); საბჭოთა მშენებლობის საკითხები (მ. კალინინი); გლეხურ მეურნეობათა განვითარებისა და განმტკიცების ღონისძიებები (ლ. კამენევი); სსრკ ფინანსთა სახალხო კომისარიატის მოხსენება (გ. სოკოლნიკოვი); წითელი არმიის შესახებ (მ. ფრუნზე); სსრკ ცაკის არჩევნები (ა. ენუქიძე). ყრილობამ ერთხმად მიიღო დადგენილება სსრკ შემადგენლობაში თურქმენეთისა და უზბეკეთის სსრ-ების შესვლის შესახებ და შეიტანა შესაბამისი ცვლილებები სსრკ კონსტიტუციაში. ყრილობამ მოიწონა მთავრობის მოღვაწეობა და მისცა დირექტივა ცაკსა და სახკომსაბჭოს მშვიდობისათვის ბრძოლის გაძლიერებისა და საერთაშორისო-სამეურნეო კავშირების განვითარების შესახებ. მოხსენებაშ მრეწველობის მდგომარეობის თაობაზე აღინიშნა საბჭთა ეკონომიკის სწრაფი განვითარება 1924 წლის II ნახევრიდან. ყრილობამ დასახა მრეწველობის, განსაკუთრებით კი მძმე მრეწველობის შემდგომი განვითარების ღონისძიებები. სპეციალურ დადგენილებაში ყრილობამ მიუთითა, რომ კოოპერირება გლეხურ მეურნეობათა აღმავლობისა და გლეხობის სოციალისტურ მშენებლობაში ჩაბმა ერთადერთი გზაა. ფინანსთა სახალხო კომისარიატის მოხსენების გამო, ყრილობამ აღნიშნა, რომ სსრკ მშრომელებმა უცხოეთის ქვეყნების დახმარების გარეშე დაამყარეს მტკიცე საფინასო წესრიგი. ყრილობამ მოიწონა შეიარაღებული ძალების გარდაქმნა და მიუთითა ქვეყნს თავდაცვისუნარიანობის შემდგომი განმტკიცების აუცილებლობაზე. ყრილობამ აირჩია სსრკ-ის ცაკი 833 კაცის შემადგენლობით (581 წევრი და 252 კანდიდატი). კავშირების საბჭში შევიდა 450 კაცი და 199 კანდიდატი, ეროვნებათა საბჭოში — 131 წევრი და 53 კანდიდატი. 1927 წლის 15 თებერვალს მოსკოვში გაიმართა სსრ კავშირის ცაკის III სესია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 537. ↑ газ. «Советская Абхазия», №38 (1605), 17 февраль, 1927
სსრ კავშირის საბჭოების IV ყრილობა

სსრკ საბჭოების IV ყრილობა (რუს. IV Всесоюзный съезд Советов) — სსრ კავშრის საბჭოების რიგით მეოთხე ყრილობა, მიმდინარეობდა 1927 წლის 18-26 აპრილს მოსკოვში. ესწრებოდა 1601 დელეგატი გადამწყვეტი და 747 სათათბირო ხმით. მათ შორის მუშა 47,1%, გლეხი 28,3%, მოსამსახურე 24,6%, კომუნისტი 72,5%. დელეგატთა შორის იყო 116 ქალი. სსრ კავშირის ეროვნებათაშორის საბჭოში წარმოდგენილი იყვნენ: რსფსრ — ანდრეევი, უგლანოვი და სხვები. უკრაინის სსრ — ზატონსკი, სკრიპნიკი და სხვები. ამიერკავკასიის სფსრ — ოგამალი ოღლი და სხვები საქართველოს სსრ-დან წევრებად — მახარაძე, სტურუა, სუხიშვილი, გოგობერიძე და ვაშაკიძე; კანდიდატებად — თოდრია, ქურდაძე და ანთიძე. აფხაზეთის სსრ-დან წევრებად — ს. ჭანბა, გ. სტურუა, ხაბურძანია, ჭოჭუა და ე. კვანტალიანი; კანდიდატებად — ჩ. ბებია და ვ. ლადარია. თურქმენეთის სსრ — სახათ მუდაროვი და სხვები. უზბეკეთის სსრ —ტაჯიევი და სხვები. ტაჯიკეთის სსრ — ხოჯაევი და სხვები. დღის წესრიგი: სსრკ მთავრობის საანგარიშო მოხსენება (ა. რიკოვი); მრეწველობის მდგომარეობისა და განვითარების პერსპექტივები (ვ. კუიბიშევი); სოფლის მეურნეობის ძირითადი ამოცანები სახალხო მეურნეობის საერთო განვითარებისა და ქვეყნის ინდუსტრიალიზაციასთან დაკავშირებით (მ. კალინინი); ქვეყნის თავდაცვა, წითელი არმიის მდგომარეობა (კ. ვოროშილოვი); კონსტიტუციური საკითხები; სსრკ ცაკის არჩევნები. ყრილობამ მოიწონა საბჭოთა მთავრობის საქმიანობა. კუიბიშევის მოხსენებაში აღნიშნული იყო, რომ მთელი მრეწველობის პროდუქცია 1926-1927 სამეურნეო წლებში 20%-ით გაიზარდა, წარმოებების საშუალებების დამამზადებელი მრეწველობის პროდუქციის მოცულობამ 23%-ს მიაღწია. შესაბამის დადგენილებაში მთავრობას დაევალა უმოკლეს დროში შეემუშავებინა სსრკ სახალხო მეურნეობის განვითარების ხუთწლიანი გეგმა. კალინინის მოხსენებაში აღნიშნული იყო, რომ საბჭოთა სახელმწიფო ისტორიაში პირველად იყენებს საკითხს სოფლის მეურნეობაზე, როგორც საერთოდ სახალხო მეურნეობის განუყოფელ ნაწილზე. მოხსენებაში სპეციალური თავი დაეთმო კოლმეურნეობებისა და საბჭოთა მეურნეობების განვითარებას. ყრილობამ განსაზღვრა სოფლის მეურნეობის ამოცანები ქვეყნის ინდუსტრიალიზაციასთან დაკავშირებით. ვოროშილოვის მოხსენებაში აღინიშნა იმ ღონისძიებათა გატარების აუცილებლობის შესახებ, რაც საჭირო იყო სსრკ თავდაცვისუნარიანობის განმტკიცებისათვის. ყრილობამ დაადასტურა სსრკ ხალხთა ნება სხვა ქვეყნებთან მეგობრული ურთიერთობის შენარჩუნებისათვის. ყრილობამ შეიტანა ცვლილებები სსრკ კონსტიტუციაში (დადგინდა წარმომადგენელთა ნორმები საბჭოების საბჭოთა ყრილობებზე: საქალაქო საბჭოდან 1 დეპუტატი 25 ათას ამომრჩეველზე; საბჭოების საგუბერნიო და საოლქო ყრილობებისაგან — 1 დეპუტატი 125 ათას ამომრჩეველზე. ყრილობამ შექმნა საგარეო და საშინაო ვაჭრობის ერთიანი სახალხო კომისარიატი. ცენტრალურ სტატისტიკურ სამმართველოს მიეცა სსრკ გაერთიანებული სახალხო კომისარიატის უფლებები. ყრილობამ აირჩია სსრკ-ის ცაკი 48 ეროვნების წარომადგენლებისაგან. 1927 წლის 27 აპრილს ჩატარდა სსრკ-ის IV მოწვევის ცაკის I სესია. ბოსტოღანაშვილი გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 537. ↑ газ. «Советская Абхазия», №75 (1642), 6 апрель, 1927 ↑ газ. «Советская Абхазия», №94 (1661), 29 апрель, 1927
იოანე სკოტუს ერიუგენა

იოანე სკოტუს ერიუგენა (დ. 810 — გ. 877) ― შუა საუკუნეების ირლანდიელი ფილოსოფოსი, პანთეისტური ხასიათის ფილოსოფიური სისტემის შემქმნელი. ნეოპლატონიზმი გაიაზრა რაციონალიზმის ნიადაგზე. ძირითადი ნაშრომია „ბუნების დაყოფის შესახებ“ (867). პანთეიზმის გამო ებრძოდა კათოლიკურ ეკლესიას. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 192. გოგიბერიძე მ., რჩეული ფილოსოფიური თხზულებები, ტ. 3, თბილისი, 1972 იოანე სკოტუს ერიუგენა — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური) ↑ 1.0 1.1 Bréhier É. Histoire de la philosophie — Éditions F. Alcan, 1926. — P. 479. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q78620888"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q274978"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q113573231"></a> ↑ Mirabile: Digital Archives for Medieval Culture — SISMEL – Edizioni del Galluzzo. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q85138432"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q85135665"></a> ↑ Library of the World's Best Literature / C. D. Warner — 1897. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q952614"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19098835"></a> ↑ 4.0 4.1 Bréhier É. Histoire de la philosophie — Éditions F. Alcan, 1926. — Vol. 1. — P. 480. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q78620888"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q274978"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q113573231"></a> ↑ 5.0 5.1 Bréhier É. Histoire de la philosophie — Éditions F. Alcan, 1926. — Vol. 1. — P. 480 ; 484. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q78620888"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q274978"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q113573231"></a>
იოანე ღაზელი

იოანე ღაზელი ― VI საუკუნის I ნახევრის ბიზანტიელი მწერალი. ჩვენამდე მოღწეულია მისი პოემა „ღამის აბანოს ხოტბა“. პოემა შეიცავს 703 ჰეგზამეტრულ ტაეპს და იყოფა ორ წიგნად. თითოეულ ნაწილსწამძღვარებული აქვს იამბური ტრიმეტრით გამართული შესავალი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 192.
ალექსანდრა პანოვა

ალექსანდრა ალექსანდრეს ასული პანოვა (რუს. Александра Александровна Панова; დ. 2 მარტი, 1989) — რუსი ჩოგბურთელი. 2012 წლის 30 ივლისს ერთეულებს შორის მიაღწია თავისი კარიერის საუკეთესო მაჩვენებელს, როდესაც გახდა მსოფლიო რეიტინგის 71-ე ნომერი. 2016 წლის 18 იანვარს წყვილთა შორის გადავიდა მსოფლიო რეიტინგის 38-ე ადგილზე. პანოვას მოგებული აქვს WTA-ს ტურის შვიდი ტურნირი. „ITF Circuit“-ზე წყვილებში მოგებული 16 ტიტულიდან, ორი მოიგო საკუთარ დასთან, ოლგა პანოვასთან ერთად. ჩოგბურთის საერთაშორისო ფედერაცია
აიან ბაბაკიშიევა

აიან ბაბაკაშიევა (აზერ. Ayan Babakişiyeva; დ. 12 აპრილი, 1989, განჯა, აზერბაიჯანის სსრ) — აზერბაიჯანელი მომღერალი და მსახიობი. აიან ბაბაკიშიევა დაიბადა მთის ებრაელების ოჯახში. დაიბადა 1989 წელს განჯაში, აზერბაიჯანის სსრ-ში. აიანს ჰყავს ერთი ძმა. აიანმა ადრეული ასაკიდან ისწავლა ფორტეპიანოზე დაკვრა. მალევე იგი ჩაირიცხა მუსიკალურ სკოლაში ფორტეპიანოს შესასწავლად. აიანმა მშობლიურ ქალაქ [[[განჯა]]ში ჯალალ ფაშაიეს სახელობის N39 საშუალო სკოლა. ჯერ კიდევ სკოლაში სწავლის პერიოდში იყო სოლისტი როგორც სკოლის გუნდში, ასევე მუსიკალური სკოლის გუნდში. ამის წყალობით ბავშვობის პერიოდშივე მოუწია არაერთ კონკურსზე გასვლა. ბაბაკიშიევა პოპ ჟანრის მომღერალია. მისი მუსიკალური კარიერა 2006 წელს დაიწყო. როდესაც ელჩინ იმანოვთან ერთად ჩაწერა სიმღერა „Senin Xatirine“. 2008 წლის ნოემბერში გამოუშვა პირველი EP, „Yağış“ (წვიმა). სიმღერამ აზერბაიჯანში დიდი პოპულარობა მოუტანა და რამდენიმე კვირის განმავლობაში ლიდერობდა აზერბაიჯანის მუსიკალურ რადიო ჩარტებში. ასეთი წარამტების შედეგად 2009 წელს ბაქოს კულტურისა და ტურიზმის დეპარტამენტის მიერ დაჯილოდებული იქნა „წლის ყველაზე პროდუქტიული მომღერლის“ ჯილდოთი. მან გამოუშვა კამალადინ ჰეიდაროვის სიმღერის „Nigaranam“, ჯუჰურენოვანი ვერსია. ტექსტი დიმიტრი რახანაევმა თარგმნა. ამ ყველაფრით ბაბაკიშიევა გახდა პირველი პროფესიონალური მომღერალი რომელმაც ჩაწერა სიმღერა ამ ენაზე „Dule e pese“. მისი მუსიკალური რეპერტუარი მოიცავს აზერბაიჯანულ, ჯუჰურ, ებრაულ, თურქულ და რუსულ ენებს. 2008 წელს მონაწილეობა მიიღო ფილმში „Tanrıverdinin nağılı“, სადაც შეასრულა ქემერის როლი. 2013 წელს მისი და ნადირ გაფარზადეს დუეტი იყო ერთ-ერთი ყველაზე მოსმენადი სიმღერა აზერბაიჯანში. მას ჰქონდა 7 წლიანი ურთიერთობა აზერბაიჯანელ ძიუდოისტ და აზერბაიჯანის ტაეკვანდოს ფედერაციის ვიცე-პრეზიდენტ, ფუზული მუსაევთან. 2013 წელს მათ შეეძინათ ქალიშვილი, სელენა. მას შემდეგ რაც წყვილი დაშორდა, მუსაევმა ბავშვი არ აღიარა. და მიმართა ყველა ხერხს ბაბაკიშიევას ტელევიზიებიდან აკრძალვის, ჩამოშორების მიზნით. დაშორების შემდეგ ბაბაკიშიევა თურქეთში წავიდა, საიდანაც 3 წლის შემდეგ აზერბაიჯანში დაბრუნდა და გამოუშვა ალბომი „Gorxuram Gecelerden“. Senin Xatirine (2006) Yağış (2008) Ya Ona Dön, Ya Meni Sev (2013) Gorxuram Gecelerden (2016) Menim Üreym (2019) Senin Üçün (2020) (EP) Yuxunda Ayan Olum (2020) Ah Necedir Seninçün (2021) აიან ბაბაკიშიევა Instagram-ზე ↑ "Mənim üçün həyat yoldaşı tapmaq asandır" - Ayan Babakişiyeva. Axşam ↑ 250 min manatlıq mənzili azərbaycanlı müğənniyyə kim hədiyyə edib?. Day.az ↑ Ayan Füzuli Musayevin boşanma sənədini yaydı. Aznews ↑ 4.0 4.1 Azərbaycanlı məmur sevgilisinin təqibindən Türkiyəyə qaçan müğənnimizin. Sonxeber.az ↑ Şou əhlindən Füzuli-Ayan davasına maraqlı açıqlamalar. Musavat
სამირა ეფენდი

სამირა ეფენედი (აზერ. Samirə Azər qızı Əfəndiyeva; დ. 17 აპრილი, 1991), ასევე ცნობილი როგროც „ეფენდი“ — აზერბაიჯანელი მომღერალი. 2021 წელს წარადგინა აზერბაიჯანი ევროვიზიის კონკურსზე, სიმღერით „Mata Hari“. ეფენდის განსაკუთრებული პოპულარობა სამშბოლო მოუტანა შემდეგ კონკურსებში მონაწილეობამ: „Yeni Ulduz“ (2009), „Böyük Səhnə]“ (2014) და „The Voice of Azerbaijan“ (2015-2016; დაიკავა მესამე ადგილი). 2017 წელს წარადგინა აზერბაიჯანი საერთაშორისო შეჯიბრზე „Silk Way Star“, რომელიც ალმათში, ყაზახეთში გაიმართა. ეფენდიმ კონკურსზე მესამე ადგილი დაიკავა. 2019 წელს ეფენდიმ წარადგინა კონკურსზე „ნურსულთნის ხმა“. ეს იყო ფესტივალი რომელიც 2019 წელს, ყაზახეთის დედაქალაქ ნურ-სულთანში გაიმართა.. 2014 წელს მონაწილეობა მიიღო აზერბაიჯანის მონაწილის ევროვიზიის შესარჩევ კონკურსზე. ეფენდი კონკურსს მესამე ეტაპზე გამოეთიშა.. 2019 წელს კვლავ მონაწილეობდა ევროვზიის შესარჩევ კონკურსში სადაც ერთ-ერთ ფავორიტად მიიჩნედა. მიუხედავად ამისა დამარცდა ჩინგიზ მუსტაფაევთან, რომელიც შეირჩია აზერბაიჯანის წარმომადგენლად ევროვიზიაზე. 2020 წლის 28 თებერვალს აზერბაიჯანულმა ტელევიზია „İctimai Television“-მ დაანონსა რომ სამირა წარადგენა აზერბაიჯანს როტერდამში, 2020 წლის ევროვიზიის კონკურსზე, სიმღერით „Cleopatra“. 2020 წლის 18 მარტს ღონისძიება ჩაიშალა COVID-19 პანდემიის გამო. 2020 წლის 20 მარტს ეფენდიმ საკუთარ Instagram-ის ანგარიშზე გამოაცხადა რომ იგი აზერბაიჯანს 2021 წლის ევროვიზიის კონკურსზე წარადგენდა. 2021 წლის 15 მარტს შედგა სიმღერის „Mata Hari“ პრემიერა. მან შეასრულა სიმღერა ნახევარფინალში, მიიღო 138 ქულა და დაიკავა მე-8 ადგილი. ეფენდი ამ შედეგებით გავიდა ფინალში სადაც 65 ქულა მიიღო და მე-20 ადგილი დაიკავა. ეფენდიზე ვრცელდებოდა ჭორი რომ ის ხვდებოდა ნორვეგიელ მუსიკოს ანდრეას ჰაუკელანდ, ცნობილს სასცენო სახელით „Tix“. „Sputnik Azerbaijan“-თან ინტერვიუში ეფენდიმ ისაუბრა ჰაუკელანდთან პოტენციურ ქორწინებაზე და განაცხადა რომ შესაძლოა მასთან ერთად საცხოვრებლად გადასულიყო, ის ამბობდა: „თუ დავქორწინდი ალბათ ნორვეგიაში გადავალ. სადაც ჩემი ქმარია. მეც იქ ვიქნები." თავისუფალ დროს ეფენდი მართავს საკუთარ ტკბილეულის ბუტიკს, სახელწოდებით „Efendi Sweet“. ონლაინ ინსტაგრამის მაღაზია ყიდის სხვადასხვა სახის ტკბილეულს, მათ შორის ნამცხვრებსა და ეკლერებს. ეფენდი გამოკვეთილად უჭერდა მხარს აზერბაიჯანს 2020 წლის მთიანი ყარაბაღის ომის დროს. Instagram-ზე აქვეყნებდა აზერბაიჯანის მხარდამჭერ პოსტებს, მათ შორის აზერბაიჯანის პრეზიდენტ, ილჰამ ალიევთან ერთად გადაღებულ ფოტოსურათს. ↑ 1.0 1.1 „Azərbaycanı Eurovision-2020 müsabiqəsində təmsil edəcək Samirə Əfəndi kimdir?“. BBC News Azərbaycanca (აზერბაიჯანული). 28 February 2020. ციტირების თარიღი: 28 February 2020. ↑ 2.0 2.1 2.2 Meet Azerbaijan's Eurovision 2020 artist Samira Efendi (28 February 2020). ციტირების თარიღი: 28 February 2020 ↑ Dyussembekova, Zhazira. (5 October 2017) Qazaqstan TV starts broadcast of Silk Way Star contest en. ციტირების თარიღი: 28 February 2020 ↑ 4.0 4.1 Efendi: 10 facts about Azerbaijan's Eurovision 2021 singer en-US (2021-04-28). ციტირების თარიღი: 2021-06-12 ↑ Efentix: Azerbaijan's Efendi says she will move to Norway to be with TIX en-US (2021-06-02). ციტირების თარიღი: 2021-06-05
აფხაზეთის საბჭოების ყრილობები

სრულიად აფხაზეთის საბჭოების ყრილობები — აფხაზეთის სსრ/ასსრ-ის სახელმწიფო ხელისუფლების უმაღლესი საკანონმდებლო ორგანო 1921-1938 წლებში. აფხაზეთის საბჭოების ყრილობების ჩატარების თარიღები: აფხაზეთის საბჭოების I ყრილობა გაიმართა 1922 წლის 12 — 17 თებერვალს. საგანგებო ყრილობა გაიმართა 1922 წლის 28 ნოემბერს. აფხაზეთის საბჭოების II ყრილობა გაიმართა 1923 წლის 21 — 24 დეკემბერს. აფხაზეთის საბჭოების III ყრილობა გაიმართა 1925 წლის 26 მარტ — 1 აპრილს. აფხაზეთის საბჭოების IV ყრილობა გაიმართა 1927 წლის 5 — 7 მარტს. აფხაზეთის საბჭოების V ყრილობა გაიმართა 1929 წლის 1 — 7 აპრილს. აფხაზეთის საბჭოების VI ყრილობა გაიმართა 1931 წლის 4 — 11 თებერვალს. აფხაზეთის საბჭოების VII ყრილობა გაიმართა 1935 წლის 2 — 7 იანვარს. აფხაზეთის საბჭოების VIII ყრილობა გაიმართა 1936 წლის 12 — 13 ნოემბერსა და 1937 წლის 30 ივლის — 2 აგვისტოს. Тулумджян А., „Съезды Советов Абхазии“, Сухуми: Абгосиздат, 1959. газ. «Советская Абхазия», №2 (4047), 2 января, 1935 ↑ გაზ. „კომუნისტი“, №52 (1807), 6 მარტი, 1927 ↑ გაზ. „კომუნისტი“, №3 (4160), 3 იანვარი, 1935 ↑ გაზ. „კომუნისტი“, №4 (4161), 4 იანვარი, 1935 ↑ გაზ. „კომუნისტი“, №6 (4163), 6 იანვარი, 1935 ↑ გაზ. „კომუნისტი“, №264 (4763), 15 ნოემბერი, 1936 ↑ გაზ. „კომუნისტი“, №173 (4974), 1 აგვისტო, 1937