laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
მალხაზ თავართქილაძე

მალხაზ თავართქილაძე (დ. 13 ივნისი, 1950, თბილისი) — ქართველი არქიტექტორი, მომღერალი (ბარიტონი). საქართველოს სახალხო არტისტი (1988). ღირსების ორდენის კავალერი. 1974 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის არქიტექტურის ფაკულტეტი. 1974–1983 წლებში მუშაობდა საპროექტო ინსტიტუტ „საქქალაქმშენსახპროექტში“, 1983–1998 წლებში კი ცეკავშირის საწარმოო გაერთიანება „საქკოოპდიზაინ რეკლამის“ დირექტორად. მისი პროექტით აშენდა არაერთი შენობა-ნაგებობა. ბავშვთა პანსიონატი დაბა ლესელიძეში (1978), ბავშვთა დასასვენებელი სახლი ქობულეთში (1980)–ორივე არქიტექტორ ლ. ლორთქიფანიძესთან ერთად. სასტუმრო „დიდველი“ ბაკურიანში (2004); სწრაფი კვების კაფე „ნიკალა“ თბილისში (2002–2010) და სხვა. მონაწილეობდა საქართველოს პოლიტექნკური ინსტიტუტის საესტრადო ორკესტრში (ხელმძღვ. ს. ტუღუში) და ვაჟთა კაპელაში (ხელმძღვ. ი. კუბლაშვილი), ხოლო 1971 წლიდან ტრიოში (მ. თავართქილაძე, დ. აბესაძე, თ. სეფერთელაძე), რომელსაც 1973 წლიდან ეწოდა „ცისფერი ტრიო“. მან არაერთი სიმღერა გადაამუშავა ანსამბლისთვის. გასტროლებით შემოვლილი აქვს მსოფლიოს მრავალი ქვეყანა, მათ შორის აშშ, კანადა, ინგლისი, მექსიკა, იაპონია და სხვა. 1980 — საქართველოს დამსახურებული არტისტი 1988 — საქართველოს სახალხო არტისტი 2002 — ღირსების ორდენი მალხაზ თავართქილაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ლეგენდარულ ანსამბლ „ცისფერი ტრიოს“ ისტორიული ტრიუმფი დაარქივებული 2023-02-15 საიტზე Wayback Machine. ↑ საქართველოს სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს უწყებები. 1980. №6 გვ. 6 ↑ საქართველოს სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს უწყებები. 1988. №12 გვ. 17
დიდალი

დიდალი (ტაჯ. Дидал) — რთული ხეობის ტიპის მყინვარი ტაჯიკეთში. მდებარეობს პეტრე პირველის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, მდინარე სურხობის აუზში. სიგრძე 4.8 კმ, ფართობი 1.6 კმ². მყინვარის ბოლო იმყოფება ზღვის დონიდან 3000 მ. იწყება კაუდალის პიკის ციცაბო კალთებიდან. მყინვარიდან გამოედინება მდინარე სურხობის შენაკადი კაუდალი. მყინვარის ენა ჩამოწოლილია ვიწრო ხეობაში. აღსანიშნავია, რომ დიდალი დღე-ღამეში რამდენიმე სმ-ით გადაადგილდებოდა, თუმცა 1974 წლის ზაფხულში მოულოდნელად მისი სიჩქარე ათჯერ გაიზარდა. რამდენიმე ასეული მ-ის სიგრძის მომატების შემდეგ, მყინვარს დაახლოებით 2 მლნ. მ³ მოცულობის მქონე ნაწილი მოწყდა, რომელიც დაეშვა ციცაბო კლდოვან ხეობაში და მდინარე კაუდალის ხეობა დამტვრეული ყინულით ამოავსო. დროდადრო მყინვარი სათავეს უდებდა ღვარცოფულ ნაკადებს. ყინულოვანი ჩამონაქცევის გადნობას მდინარე კაუდალზე 2 წელიწადი დასჭირდა. ↑ Долгушин, Л.Д.; Осипова, Г.Б. Пульсирующие ледники. Издательство: Л.: Гидрометеоиздат; 1982 ↑ 2.0 2.1 Ледники Таджикистана. Министерство охраны природы Республики Таджикистан; Главное управление по гидрометеорологии и наблюдениям за природной средой, Душанбе 2003
ჰარიავალტა

ჰარიავალტა (ფინ. Harjavalta) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი პორის ქვერეგიონში, სატაკუნტის რეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 6 751 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 127.74 კმ²-ია, რომლის 4.28 კმ²-ც წყალს უკავია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 54.68 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა. მეზობელი მუნიციპალიტეტებია: ეურა, კოკემიაკი, ნაკილა და ულვილა Town of Harjavalta – Official website ↑ http://www.stat.fi/meta/luokitukset/kunta/001-2012/luokitusavain_ks.html ↑ Kuntien ja kielisuhdeluokituksen 2024 välinen luokitusavain, Klassificeringsnyckeln mellan kommuner och språklig indelning år 2024, The correspondence table between municipalities and language distribution in 2024 — Statistics Finland, 2024. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q798557"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q125824619"></a> ↑ Population growth biggest in nearly 70 years — Statistics Finland. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q798557"></a>
ელვირა უზუნიანი

ელვირა უზუნიანი (სომხ. Էլվիրա Ուզունյան; დ. 6 დეკემბერი, 1934, თბილისი) — სომეხი საბჭოთა საოპერო მომღერალი (ლირიკულ–კოლორატურული სოპრანო). სომხეთის სსრ სახალხო არტისტი (1978). საქართველოს სახალხო არტისტი (1985). 1956 წელს დაამთავრა თბილისის პედაგოგიური ინსტიტუტის ისტორიული ფაკულტეტი, 1963 წელს — ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია ვოკალის განხრით. 1962 წლიდან იყო ქ. ერევნის ა. სპენდიაროვის სახელობის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო აკადემიური თეატრის წამყვანი სოლისტი. მომღერლის რეპერტუარი: მარო (ზ. ფალიაშვილი „დაისი“), ანუშ (ტიგრანიანი „ანუშ“), სასუნთის პატარძალი (ოჰანესიანი „დავით სასუნთი“), ლუჩია (დონიცეტი „ლუჩია დი ლამერმური“), როზინა (როსინი „სევილიელი დალაქი“), ვიოლეტა, ჯილდა (ვერდი „ტრავიატა“, „რიგოლეტო“), ცერლინა (მოცარტი „დონ ჟუანი“), ოლიმპია (ოფენბახი „ჰოფმანის ზღაპრები“), მარია (ბერსტაინი „ვესტსაიდის ისტორია“). გადაღებულია კინოფილმებში: „ახალგაზრდობის ნაპირი“ (1969, „ლენფილმი“), „თეთრი ნაპირები“ (1975, , „არმენფილმი“), „კიდევ 5 დღე“ (1979, „არმენფილმი“), „კერძო შემთხვევა“ (1983, „არმენფილმი“) და სხვა. ბოლო წლებში ცხოვრობს და მოღვაწეობს აშშ-ში, სადაც მრავალი კონცერტი გამართა. თანამშრომლობს აშშ-ში სომხურ თემთან. ბოსტონში მან შექმნა და მართავს ორგანიზაციას „დაეხმარეთ ახალგაზრდა ნიჭიერებს“ 1972 — სომხეთის სსრ დამსახურებული არტისტი 1978 — სომხეთის სსრ სახალხო არტისტი 1985 — საქართველოს სახალხო არტისტი (მაროს როლის წარმატებით შესრულებისთვის ზ. ფალიაშვილის „დაისში“) ელვირა უზუნიანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ელვირა უზუნიანი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) პერსონალური ვებ-გვერდი Узунян Эльвира Григорьевна დაარქივებული 2019-09-10 საიტზე Wayback Machine. ↑ საქართველოს საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს უწყებები. 1985. №10. გვ. 10
ჰუიტინენი

ჰუიტინენი (ფინ. Huittinen; შვედ. Vittis) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი პორის ქვერეგიონში, სატაკუნტის რეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 9 736 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 539.59 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 18.28 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა. მდებარეობს პორიდან 63 კმ-ით სამხრეთ-აღმოსავლეთით და ტამპერედან 75 კმ-ით სამხრეთ-დასავლეთით. 2009 წლის 1-ელ იანვარს ჰუიტინენის შემადგენლობაში შევიდა ვამპულის მუნიციპალიტეტი. 1953 წელს ჰუიტინენის გერბი ერკი ჰონკანენმა შექმნა. 1889 წელს მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე დაიბადა რისტო რიუტი ― ფინეთის პრეზიდენტი 1940-1944 წლებში. ჰუიტინენში მდებარეობს ოქროს მაღარო, რომელშიც წელიწადში 300-400 კგ ოქროს მოიპოვებენ. Town of Huittinen – Official website ↑ http://www.stat.fi/meta/luokitukset/kunta/001-2012/luokitusavain_ks.html ↑ Kuntien ja kielisuhdeluokituksen 2024 välinen luokitusavain, Klassificeringsnyckeln mellan kommuner och språklig indelning år 2024, The correspondence table between municipalities and language distribution in 2024 — Statistics Finland, 2024. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q798557"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q125824619"></a> ↑ Population growth biggest in nearly 70 years — Statistics Finland. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q798557"></a> ↑ Vampula - Etusivu. ციტირების თარიღი: December 10, 2022 ↑ (1979) Mitä-Missä-Milloin 1980 (finnish). Otava, გვ. 158.  ↑ History and Influential People en. Town of Huittinen. ციტირების თარიღი: December 28, 2021 ↑ Jokisivu - Mineral Deposit Report – Geological Survey of Finland
კოკემიაკი

კოკემიაკი (ფინ. Kokemäki; შვედ. Kumo) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი პორის ქვერეგიონში, სატაკუნტის რეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 6 876 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 531.27 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 14.29 ადამიანია 1 კმ²-ზე. კოკემიაკის გერბზე ეპისკოპოსის მიტრაა გამოსახული. მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე მიედინება მდინარე კოკემიაენიოკი. Town of Kokemäki – Official website ↑ http://www.stat.fi/meta/luokitukset/kunta/001-2012/luokitusavain_ks.html ↑ Kuntien ja kielisuhdeluokituksen 2024 välinen luokitusavain, Klassificeringsnyckeln mellan kommuner och språklig indelning år 2024, The correspondence table between municipalities and language distribution in 2024 — Statistics Finland, 2024. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q798557"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q125824619"></a> ↑ Population growth biggest in nearly 70 years — Statistics Finland. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q798557"></a>
კლდე (ჟურნალი)

„კლდე“ — ქართული ყოველდღიური საზოგადოებრივ-ეკონომიკური და ლიტერატურული ჟურნალი. გამოდიოდა თბილისში 1912–1915 წლებში, რედაქტორი რეზო გაბაშვილი, გამოდიოდა დავით ვაჩნაძის თაოსნობით. ჟურნალში თანამშრომლობდნენ შალვა ამირეჯიბი, შალვა ქარუმიძე, დავით კასრაძე, ალექსანდრე სარაჯიშვილი, ალექსანდრე ყიფშიძე. ჟურნალის პირველი ნომერი 1912 წლის 16 სექტემბერს გამოვიდა, ბოლო 1915 წლის 17 მაისს. მისი ტირაჟი 700-750 ცალს შეადგენდა, წლიური გამოსაწერი ფასი 4-5 მანეთს, ხოლო საცალო 10 კაპიკს. ჟურნალი 16 გვერდიანი იყო. ჟურნალში სტატიებისა და წერილების გარდა დაბეჭდილია გი დე მოპასანის, ჯ. ლონდონის, ჯ. კ. ჯერომის, ფ. კოპეს, ო. უალდის, მ. ტვენის, ა. ფრანსის, ი.ვ. გოეთეს, ტ. შევჩენკოს და სხვა მწერალთა ნაწარმოებების თარგმანები. მხატვრობა ეკუთვნის ოსკარ შმერლინგს. ჟურნალი მოითხოვდა საქართველოს ტერიტორიების გაერთიანებას, რუსეთსა და საქართველოს შორის გეორგიევსკის ტრაქტატის პირობების აღდგენას. 1915 წლის მაისში ჟურნალი დაიხურა. მის ნაცვლად დაიწყო გაზეთ „საქართველოს“ გამოცემა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 551. ჯანელიძე ო., „ნარკვევები საქართველოს ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის ისტორიიდან“, თბილისი: „მეცნიერებება“, 2002. — გვ. 136-149, ISBN 99928-962-0-5. შარაძე გ., „დაბრუნება“, ტ. III, თბილისი: „მეცნიერება“, 1992. — გვ. 111-120.
მერიკარვია

მერიკარვია (ფინ. Merikartvia: შვედ. Sastmola) — მუნიციპალიტეტი პორის ქვერეგიონში, სატაკუნტის რეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 2 963 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 1 246.22 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 6.64 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა. მეზობელი მუნიციპალიტეტებია: ისოიოკი, კრისტიინანკაუპუნკი, პომარკუ, პორი და სიიკაინენი. მუნიციპალიტეტი ცნოობილია ოურის არქიპელაგით, რომელიც ბოტნიის ზღვის ეროვნული პარკის ნაწილია. Municipality of Merikarvia – Official website ↑ http://www.stat.fi/meta/luokitukset/kunta/001-2012/luokitusavain_ks.html ↑ Kuntien ja kielisuhdeluokituksen 2024 välinen luokitusavain, Klassificeringsnyckeln mellan kommuner och språklig indelning år 2024, The correspondence table between municipalities and language distribution in 2024 — Statistics Finland, 2024. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q798557"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q125824619"></a> ↑ Population growth biggest in nearly 70 years — Statistics Finland. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q798557"></a>
პომარკუ

პომარკუ (ფინ. Pomarkku; შვედ. Påmark) — მუნიციპალიტეტი პორის ქვერეგიონში, სატაკუნტის რეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 1 972 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი30.95 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 6.55 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა. Pomarkku, ტურისტული მეგზური ვიკივოიაჟზე Municipality of Pomarkku – Official website ↑ http://www.stat.fi/meta/luokitukset/kunta/001-2012/luokitusavain_ks.html ↑ Kuntien ja kielisuhdeluokituksen 2024 välinen luokitusavain, Klassificeringsnyckeln mellan kommuner och språklig indelning år 2024, The correspondence table between municipalities and language distribution in 2024 — Statistics Finland, 2024. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q798557"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q125824619"></a> ↑ Population growth biggest in nearly 70 years — Statistics Finland. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q798557"></a>
ულვილა

ულვილა (ფინ. Ulvila; შვედ. Ulvsby) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი პორის ქვერეგიონში, სატაკუნტის რეგიონში, ფინეთში. ულვილა მესამე უძველესი ქალაქია ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 12 583 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 422.51 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 31.4 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა. Ulvila, ტურისტული მეგზური ვიკივოიაჟზე ოფიციალური საიტი ↑ http://www.stat.fi/meta/luokitukset/kunta/001-2012/luokitusavain_ks.html ↑ Kuntien ja kielisuhdeluokituksen 2024 välinen luokitusavain, Klassificeringsnyckeln mellan kommuner och språklig indelning år 2024, The correspondence table between municipalities and language distribution in 2024 — Statistics Finland, 2024. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q798557"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q125824619"></a> ↑ Population growth biggest in nearly 70 years — Statistics Finland. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q798557"></a>
ტატიანა დორონინა

ტატიანა დორონინა (რუს. Татья́на Васи́льевна Доро́нина; დ. 12 სექტემბერი, 1933, ლენინგრადი, სსრკ) — საბჭოთა და რუსი თეატრისა და კინოს მსახიობი, თეატრალური რეჟისორი, მწერალი. სსრკ სახალხო არტისტი (1981). „მამულის წინაშე დამსახურებისთვის“ ორდენის სრული კავალერი. 1987-2018 წლებში მოსკოვის მაქსიმ გორკის სახელობის აკადემიური თეატრის სამხატვრო ხელმძღვანელი და დირექტორი, 2018 წლიდან კი მისი პრეზიდენტი. 1964 — რსფსრ დამსახურებული არტისტი 1969 — რსფსრ სახალხო არტისტი 1981 — სსრკ სახალხო არტისტი 1994 — ხალხთა მეგობრობის ორდენი 1998 — „მამულის წინაშე დამსახურებისთვის“ IV ხარისხის ორდენი 2001 — ფრანცისკ სკორინას მედალი (ბელარუსი) 2003 — ქალაქ მოსკოვის პრემია ლიტერატურისა და ხელოვნების დარგში 2003 — „მამულის წინაშე დამსახურებისთვის“ III ხარისხის ორდენი 2008 — „ღირსების ორდენი“ 2013 — თეატრალური პრემია „ოქროს ნიღაბი“ 2013 — „მამულის წინაშე დამსახურებისთვის“ II ხარისხის ორდენი 2019 — „მამულის წინაშე დამსახურებისთვის“ I ხარისხის ორდენი დორონინა სამჯერ (1967, 1968 და 1973) აღიარეს ჟურნალ „საბჭოთა ეკრანის“ წლის საუკეთესო მსახიობ ქალად. 1983 წელს მსახიობის სახელი დაერქვა ასტეროიდს (19120), რომელიც ლიუდმილა კარაჩკინმა აღმოაჩინა ყირიმის ასტროფიზიკურ ობსერვატორიაში. Татьяна Доронина. «Дневник актрисы». — М.: «Вагриус», 1998. — 320 стр. — 20000 экз. — ISBN 5-7027-0744-3 Татьяна Доронина. «Дневник актрисы». — М.: «Молодая гвардия», 2006. — 336 стр. — ISBN 5-235-02948-8 Нелли Гореславская. «Татьяна Доронина. Жизнь актрисы». — М.: «Алгоритм», 2008. — 288 стр. — ISBN 978-5-9265-0615-7 Нелли Гореславская. «Татьяна Доронина. Ещё раз про любовь». — М.: «Алгоритм», 2013. — («Жизнь в искусстве») — 272 стр. — ISBN 978-5-4438-0493-4 შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ტატიანა დორონინა“ ვიკისაწყობში. ტატიანა დორონინა — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) Доронина Татьяна Васильевна. Народная артистка СССР. Творческая биография, текущие спектакли, статьи, фотографии.. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-09-09. ციტირების თარიღი: 2023-09-12. Официальный сайт МХАТ имени М. Горького // mxat-teatr.ru ↑ Доронина Татьяна Васильевна // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969
ტრანსკასპიური საერთაშორისო სატრანსპორტო გზა

ტრანსკასპიური საერთაშორისო სატრანსპორტო გზა (TITR), შუა დერეფანი — საერთაშორისო სატრანსპორტო დერეფანი, რომელიც იწყება ჩინეთში, გაივლის ყაზახეთს, კასპიის ზღვით გადადის აზერბაიჯანში, გაივლის საქართველოს და თურქეთისა და შავი ზღვის საშუალებით უკავშირდება ევროპის ქვეყნებს. მარშრუტი: ჩინეთი (ლიანიუნგანგის პორტიდან სიანის გავლით ურუმჩიმდე) – ყაზახეთი (ხორგოსისა და დოსტიკის მშრალი პორტებიდან აქთაუს და კურიკის პორტებამდე) – აზერბაიჯანი (ალათის პორტი) – საქართველო (თბილისი). თბილისიდან შემდეგ, მარშრუტი მიდის ფოთამდე და შავი ზღვის გავლით ევროპის სიღრმეში, ან გაგრძელდება თბილისიდან ბაქო-თბილისი-ყარსის რკინიგზით თურქეთამდე (ყარსი, იზმითი, მერსინი, ჩერქეზქოი) და იქიდან ევროპის ქვეყნებში. ↑ ტრანსკასპიური საერთაშორისო სატრანსპორტო გზის მარშრუტი ↑ ტრანსკასპიური დერეფანი: განვითარების შედეგები და ახალი პერსპექტივები. ციტირების თარიღი: 2022-02-18
ჯეიმზ ჰატონი

ჯეიმზ ჰატონი (ინგლ. James Hutton; დ. 3 ივნისი, 1726, ედინბურგი — გ. 26 მარტი, 1797, იქვე) — შოტლანდიელი ბუნებისმეტყველი, ეკოლოგი, გეოლოგი. ჰატონმა საფუძველი ჩაუყარა პლუტონიზმს — მოძღვრებას, რომლის თანახმად დედამიწის გეოლოგიის ისტორიაში წამყვანი როლი ენიჭება მის წიაღში მიმდინარე პროცესებს. დაამტკიცა გრანიტების ინტრუზიული წარმოშობა. შრომაში „დედამიწის თეორია“ (1788) ჰატონმა დედამიწის ისტორია წარმოადგინა როგორც კონტინენტების ნგრევისა და ახალთა წარმოქმნის უსასრულოდ განმეორებადი ციკლური პროცესების ერთობლიობა. მიუთითა წარსულისა და თანამედროვე გეოლოგიური პროცესების მსგავსებაზე. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 607. ↑ 1.0 1.1 Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ 2.0 2.1 ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ 3.0 3.1 Brozović D., Ladan T. Hrvatska enciklopedija — LZMK, 1999. — 9272 გვრ. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1264934"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q429032"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18446"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1789619"></a> ↑ 4.0 4.1 Annuaire prosopographique : la France savante / B. Delmas — 2009. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55740543"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2926731"></a> ↑ MacTutor History of Mathematics archive — 1994. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q547473"></a> ↑ SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 26. März 1797 - Der schottische Geologe James Hutton stirbt ↑ 8.0 8.1 Mathematics Genealogy Project — 1997. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q829984"></a>
კლდე (გაზეთი)

„კლდე“ — ქართული ყოველდღიური გაზეთი, ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის ორგანო. გამოდიოდა თბილისში 1918–1920 წლებში რედაქტორი — გრიგოლ ვეშაპელი, გამომცემელი — დამოუკიდებელი ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის მთავარი კომიტეტი და საპარლამენტო ფრაქცია. 1918 წლის 10 დეკემბრიდან გაზეთი გამოიცემოდა ყოველდღიურად. 1919 წლის N1-31 გამოდიოდა ყოველკვირეულად, ხოლო 1920 წლის 4 ივლისიდან კვლავ ყოველდღიურად. იბეჭდებოდა სამხედრო სმინისტროს სტამბაში. გაზეთის პირველ ნომერში დაბეჭდილია მასალები ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის გაყოფის შესახებ. 1919 წელს გაზეთი გამოდიოდა ჯერ „სალი კლდის“, შემდეგ „პიტალო კლდის“ სახელწოდებებით. გაზეთი იყო ამავე სახელწოდების ჟურნალის მემკვიდრე. კლდე (ჟურნალი) შამილიშვილი მ., საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918–1921) : ენციკლოპედია-ლექსიკონი, თბ.: უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2018. — გვ. 228-229. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 551. ჭუმბურიძე დ. „ისტორიული პორტრეტები: დასაწყისი XX საუკუნისა“, თბილისი, 2008 ბაქრაძე გ., „ქართული პერიოდიკის ბიბლიოგრაფია, თბილისი, 1947
შოშიაშვილი

საკუთარი სახელი შოშიაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: არსენ შოშიაშვილი — სპორტსმენი (მკლავჭიდი) თენგიზ შოშიაშვილი — პოლიციის გენერალ-მაიორი ნუგზარ შოშიაშვილი — იურისტი, პოლიტიკოსი
შუშანაშვილი

საკუთარი სახელი შუშანაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ალექსანდრე შუშანაშვილი — იურისტი, პოლიტიკოსი გიორგი შუშანაშვილი — ფილოსოფოსი
კლდებოძალი

კლდებოძალი, უკივლეთა — კლდოვანი მთა საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარეში, ონის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს კავკასიონის სამხრეთ ტოტზე — მდინარეების ჯეჯორისა და ქვედრულის წყალგამყოფზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2212 მ. აგებულია ცარცული კირქვებით. შემოსილია სუბალპური მდელოებით. კლდებოძალის ჩრდილოეთ კალთიდან ჩამოსულმა კლდეზვავმა 1896 წელს შეაგუბა მდინარე ქვედრულა და შეიქმნა ქვედის ტბა. მარუაშვილი ლ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 551.
კლდეეთი

კლდეეთი — ზესტაფონის მუნიციპალიტეტის სოფლების ზედა კლდეეთისა და ქვედა კლდეეთის ძველი სახელწოდება. დღესდღეობით კლდეეთის თემში შედის სოფლები: ალავერდი, ზედა კლდეეთი (თემის ცენტრი), თვრინი, კინოთი, მწყერისციხე, ტაბაკინი, ქვედა კლდეეთი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 551.
კლდეისი

კლდეისი — თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის სოფლების დიდი კლდეისისა და პატარა კლდეისის ძველი სახელწოდება. ამჟამად თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ერთეულის (სოფლები: დიდი კლდეისი, პატარა კლდეისი) სახელია. სოფელის სახელწოდება „კლდეისი“ დაფიქსირებულია 1898 წლის რუსეთის ერთვერსიან რუკაზე «Клдеиси» სახით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 551.
ემილიო ბონფილიო

ემილიო ბონფილიო (იტალ. Emilio Bonfiglio, დ. 24 ოქტომბერი, 1980, პალერმო, იტალია — იტალიელი აღმოსავლეთმცოდნე, ფილოლოგი, კულტურის ისტორიკოსი, არმენოლოგი და კავკასიოლოგი. ემილიო ბონფილიო დაიბადა 1980 წლის 24 ოქტომბერს იტალიის ქალაქ პალერმოში. 1999-2006 წლებში პალერმოს უნივერსიტეტის, ხოლო 2006-2011 წლებში ოქსფორდის უნივერსიტეტში სწავლობდა შუა საუკუნეების ბერძნულ-ლათინურ ფილოლოგიას, აღმოსავლეთმცოდნეობასა და პატრისტიკას. 2011 წელს ოქსფორდის უნივერსიტეტში დაიცვა დისერტაცია თემაზე: “Prolegomena to an Edition of John Chrysostom’s Sermo antequam iret in exsilium.“ 2022 წლიდან ჰამბურგის უნივერსიტეტის თანამშრომელია. 2023: Armenia and Byzantium without Borders. Mobility, Interactions, Responses, Armenian Texts and Studies 7 (თანაავტორი: Claudia Rapp), ლაიდენი 2022: Theo Maarten van Lint: A Tetragonal Scholar, в Federico Alpi, Robin Meyer, Irene Tinti, and David Zakarian (რედ.), Emilio Bonfiglio, Armenia through the Lens of Time: Multidisciplinary Studies in Honour of Theo Maarten van Lint, Armenian Texts and Studies 6, XX–XLVI, ლაიდენი 2021: Tarihsel Ermenistan ve Ermeniler / Historical Armenia and the Armenians, Engin Akyürek and Koray Durak (რედ.), Bizans Dönemi’nde Anadolu / Anatolia in the Byzantine Period, Anadolu Uygarlıkları Serisi’nin / Anatolian Civilizations 10, სტამბული 2020: From Ararat to Mount Zion: Armenian Pilgrimage and Presence in the Holy Land, Fourth to Seventh century, (თანაავტორი:Johannes Preiser-Kapeller) в Falko Daim, Johannes Pahlitzsch, Joseph Patrich, Claudia Rapp, and Jon Seligman (რედ.), Pilgrimage to Jerusalem. Journeys, Destinations, Experiences across Times and Cultures, Byzanzzwischen Orient und Okzident 19, მაინცი 2019: New Finds from Vienna: An Unknown Armenian Translation of John Chrysostom’s De Macabeis (hom. 1) [CPG 4354.1] Preserved in the Library of the Mekhitarist Fathers, in Anahit Avagyan, Uta Koschmieder, Balint Kovacs, and Meliné Pehlivanian (რედ.), Festschrift Armenuhi Drost-Abgaryan, Internationale Werkstücke, Deutsch-Armenische Studien, ჰალე, გერმანია ↑ Czech National Authority Database <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q13550863"></a> ↑ 2.0 2.1 Catalog of the German National Library <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q23833686"></a> ↑ https://www.csmc.uni-hamburg.de/news/2022-04-06-delicate.html ↑ Bonfiglio, Emilio (2023). რედ. Claudia Rapp, Emilio Bonfiglio: Armenia and Byzantium without Borders, Armenian Texts and Studies (English). Brill.