laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
აირაი

აირაი (ინგლ. Airai) — შტატი პალაუს რესპუბლიკაში. მდებარეობს კუნძულ ბაბელდაობის სამხრეთ ნაწილში. შტატის ფართობია 44 კმ², ხოლო მოსახლეობის რაოდენობა 2015 წლის მონაცემებით შეადგენს 2455 ადამიანს, რაც ქვეყანაში მეორე მაჩვენებელია. მოსახლეობის სიმჭიდროვის მიხედვით იგი მეორეა ქვეყანაში. შტატის ადმინისტრაციული ცენტრია ნგეტკიბი, მაგრამ ყველაზე უფრო დიდი დასახლებული პუნქტია აირაი, სადაც 2015 წლის აღწერის მონაცემებით ცხოვრობს 1928 ადამიანი. იგი ქვეყნის მეორე ქალაქია კორორის შემდეგ. შტატის ტერიტორიაზე ფუნქციონირებს ქვეყნის ყველაზე უფრო დიდი აეროპორტი — პალაუს საერთაშორისო აეროპორტი და კორორი-ბაბელდაობის ხიდით შეერთებულია უახლოეს კორორის კუნძულთან. Airai Honorary Consulate of the Republic of Palau to the UK &NI ↑ მოსახლეობის 2015 წლის აღწერა ↑ მოსახლეობის 2015 წლის აღწერა (statoids) ↑ მოსახლეობის 2015 წლის აღწერა (citypopulation)
რუოკოს სახლი

რუოკოს სახლი (რუს. Дом Руокко) — ორსართულიანი სახლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია XIX საუკუნეში. სახლის მაცხოვრებლები დაკავშირებული იყვნენ მწერალ ანტონ ჩეხოვის ოჯახთან. მისამართი: ტაგანროგი, ბერძნების ქუჩა № 100. ორსართულიანი კუთხის შენობა ტაგანროგში აგებულია XIX საუკუნეში. ამჟამად შენობა გადაკეთებულია. 1880-იანი წლების შუა პერიოდამდე სახლი ეკუთვნოდა ვაჭარ კონსტანტინე მუსურის, შემდეგ იგი მიჰყიდა იტალიელ დავიდ რუოკოს. დავიდ რუოკო წარმოშობით იყო იტალიელი, ჰქონდა კარგი მუსიკალური სმენა, უკრავდა რამდენიმე მუსიკალურ ინსტრუმენტზე, ატარებდა მუსიკის გაკვეთილებს მდიდარი ტაგანროგელების ოჯახის წევრებისათვის, იყო ტაგანროგის საქალაქო ბაღის მუსიკალური ორკესტრის ხელმძღვანელი. ტაგანროგში დავიდ რუოკომ ვიოლინოზე დაკვრა ასწავლა თავის შვილს ევგენის, რომელიც მოგვიანებით დაინიშნა ანტონ ჩეხოვის მეგობრის შვილ ევგენია საველევაზე. 1914 წლის 26 აგვისტოს მათ შეეძინათ შვილი ლუდმილა. ტაგანროგში გასტროლების დროს რუოკოს სახლში ჩერდებოდნენ გასტროლიორი მსახიობები. მწერალ ჩეხოვის მამამ, პავლემ დავიდ რუოკო მოიწვია თავისი შვილის ნიკოლოზის მოსასმენად, რომელიც უკრავდა ვიოლინოზე და ჰქონდა კარგი მუსიკალური ნიჭი. 1910-იანი წლებიდან სახლის მფლობელი იყო თავადი ნიკოლაი დემინი. დემინს სახლში გამართული ჰოქნდა ორანჟერეა და ყვავილების მაღაზია. 1912 წელს სახლი იჯარით აიღეს ვეტლიცკების ოჯახმა. სახლში ცხოვრობდა ტაგანროგის კომერციული სასწავლებლის გეოგრაფიის მასწავლებელი ვალენტინ ისაკოვიჩი. ამჟამად შენობა გამოიყენება საცხოვრებლად. Гаврюшкин О. П. По старой Греческой... (Хроника обывательской жизни). — Таганрог: Лукоморье, 2003. — 514 с. — ISBN 5-901565-15-0. Таганрог ул. Греческая, 102 დაარქივებული 2014-03-25 საიტზე Wayback Machine.
ბერკელიუმი

ბერკელიუმი, ბერკლიუმი (ლათ. Berkelium; ქიმიური სიმბოლო — Bk {\displaystyle {\ce {Bk}}} ) — ელემენტთა პერიოდული სისტემის მეშვიდე პერიოდის, ჯგუფგარეშე (ძველი კლასიფიკაციით მესამე ჯგუფის თანაური ქვეჯგუფის, IIIბ) ხელოვნურად მიღებული რადიოაქტიური ქიმიური ელემენტი. განეკუთვნება აქტინოიდების ოჯახს. მისი ატომური ნომერია — 97, tდნ (ბეტა) — 986 °C, tდუღ (ბეტა) — 2627 °C, სიმკვრივე (ბეტა) — 13.25 გ/სმ3. ბერკელიუმი სინთეზირებულია ამერიკელი მეცნიერების გლენ სიბორგის, სტენლი ტომფსონისა და ალბერტ გიორსოს მიერ 1949 წელს, ციკლოტრონზე α-ნაწილაკებით ამერიციუმის ჟანგის Am 2 241 O 3 {\displaystyle {\ce {^{241}Am2O3}}} დასხივების შედეგად. სახელი ეწოდა სამეცნიერო კვლევითი ცენტრის — ქალაქ ბერკლის (კალიფორნია, აშშ) მიხედვით. ცნობილია ბერკლიუმის იზოტოპები 243-250 მასური რიცხვებით. სხვა აქტინოიდებისგან განსხვავებით წყალხსნარებში ბერკლიუმი იცვლის ვალენტობას, ძირითადად კი 3-ვალენტოვანია. Greenwood, Norman N.; Earnshaw, Alan (1997). Chemistry of the Elements, 2nd, Butterworth-Heinemann. ISBN 0-08-037941-9.  (ინგლისური) Holleman, Arnold F.; Wiberg, Nils (2007). Textbook of Inorganic Chemistry, 102nd, de Gruyter. ISBN 978-3-11-017770-1.  (ინგლისური) Peterson, J. R.; Hobart, D. E. (1984). „The Chemistry of Berkelium“, Advances in inorganic chemistry and radiochemistry. Academic Press, გვ. 29–64. DOI:10.1016/S0898-8838(08)60204-4. ISBN 0-12-023628-1.  (ინგლისური) Berkelium at The Periodic Table of Videos (University of Nottingham) (ინგლისური) ↑ დოლიძე ვ., ციციშვილი ვ., „ოთხენოვანი ქიმიური ლექსიკონი“, თბ., 2004, გვ. 30 ↑ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 323.
ტაგანროგის სახაზინო სახლი

ტაგანროგის სახაზინო სახლი (რუს. Дом таганрогского казначейства) — უძველესი ორსართულიანი სახლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია XIX საუკუნის 30-იან წლებში. ტაგანროგის სახაზინო სახლი საოლქო საბჭოს 1992 წლის 18 ნოემბრის № 301 დადგენილების მიხედვით, რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლია. მისამართი: ტაგანროგი, ბერძნების ქუჩა № 86. ბერძნების ქუჩაზე მდებარე ორსართულიანი აგურის სახლი აგებულია 1830-იან წლებში. 1871 წელს ეს შენობა ეკუთვნოდა აზოვ-დონის კომერციულ ბანკს. სახლის პირველი მფლობელი იყო იტალიური წარმოშობის მუსიკოსი რუოკო, რომლის სახლშიც ხშირად ცხოვრობდნენ გასტროლებზე მყოფი მუსიკოსები და მსახიობები. 1873-1875 წლებში სახლის მფლობელი იყო პოლკოვნიკი ალექსანდრე რემი. 1880-იან წლებში სახლი გადადის მემკვიდრეობითი საპატიო მოქალაქის დიმიტრი კანდოიანაკი, ივან კანდოიანაკანის შთამომავალი, რომელმაც 1811 წელს იმპერატორ ალექსანდრე I-ის ბრძანებით ტაგანროგის გარეუბანში მიიღო 110 დესეტინა მიწა. 1880-იანი წლების ბოლოდან სახლის მფლობელია იაკობ პოლიაკოვი, მეცენატი და ქველმოქმედი. 1910-იან წლებში შენობაში განთავსდა სახელმწიფო შემნახველი სალარო, რომლის მმართველიც ევგენი პროკოფიევი ოჯახთან ერთად ცხოვრობდა ამავე სახლში. 1898-1915 წლებში სახლში განთავსებული იყო საოლქო ხაზინა. ამჟამად ტაგანროგის სახაზინო სახლი საცხოვრებელია. ეზოს მინაშენში განთავსებულია ტექნიკური ინვენტარიზაციის ბიურო. ტაგანროგის ორსართულიანი სახაზინო სახლი აგებულია ნეოკლასიციზმის არქიტექტურულ სტილში. მეორე სართულის ფასადი გაფორმებულია პილასტრებით. ფანჯრები გაფორმებულია კარნიზებით. შენობის კუტხეები რუსტირებულია. Энциклопедия Таганрога. — Ростов-н/Д: Ростиздат, 2003. — 512 с. — ISBN 5-7509-0662-0 Таганрог ул. Греческая, 86 დაარქივებული 2014-03-25 საიტზე Wayback Machine.
რაიმონ II ტრიპოლელი

რაიმონ II ტრიპოლელი (ფრანგ. Raymond II de Tripoli; ლათ. Raimundus) — ტრიპოლის გრაფი 1137-1152 წლებში. რაიმონი იყო პონს ტრიპოლელის და სესილია ფრანგის ვაჟი. 1137 წელს იქორწინა ჰოდირნა ტრიპოლელზე, ბალდუინ II-ის ქალიშვილზე. მამამისის გარდაცვალების შემდეგ მიიღო მისი მემკვიდრეობა. იგი ესწრებოდა ბრძოლას, სადაც პონსი დაიღუპა. მან ამ მარცხის მთავარ მიზეზად სირიელი ქრისტიანების ღალატი დაასახელა. ამიტომაც ბევრი მათგანი შეიპყრო და სასტიკად დასაჯა. ერთი წლის შემდეგ, ალეპოსა და მოსულის ათაბაგმა ზანჯიმ ალყა შემოარტყა ბარინის ციხეს, რომელიც ტრიპოლის ტერიტორიაზე მდებარეობდა. რაიმონმა დასახმარებლად ფულკ იერუსალიმელს მოუწოდა, მაგრამ ზანჯიმ ისინი დაამარცხა და რაიმონი დაატყვევა. მან განაგრძო ალყა, მაგრამ დაიწყო მოლაპარაკებები მოწინააღმდეგეებთან, რადგან შეიტყო ჟოსლენ II-ის, რაიმონ ანტიოქელის და იოანე II-ის ანტიოქიაში ყოფნის ამბავი. საბოლოოდ მხარეები შეთანხმდნენ, რომ ციხე ზანჯის ჩაბარდებოდა რაიმონის გათავისუფლების სანაცვლოდ. 1142 წელს რაიმონმა ჰოსპიტალიერებს გადასცა კრაკ-დე-შევალიე და მრავალი პატარა ციხე, და ისინი ტრიპოლის სამხედრო ძალად გამოაცხადა. ჰოსპიტალიერები დიდი ხნის მანძილზე იცავდნენ ტრიპოლის საგრაფოს აღმოსავლეთ საზღვრებს მუსლიმებისგან. რაიმუნდი 1152 წელს მოკლა ორმა დაქირავებულმა მკვლელმა, სავარაუდოდ მისი ცოლის დავალებით. Steven Runciman, A History of the Crusades, vol. II: The Kingdom of Jerusalem. Cambridge University Press, 1952. William of Tyre, A History of Deeds Done Beyond the Sea, trans. E.A. Babcock and A.C. Krey. Columbia University Press, 1943.
კეიმადა-ნოვა

კეიმადა-ნოვა (პორტ. Queimada Nova) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 410 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-კანინდეს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 553 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 6.32 კმ²-ზე. ფართობი 1 352 398 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
რიბეირა-დუ-პიაუი

რიბეირა-დუ-პიაუი (პორტ. Ribeira do Piauí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 200 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-კანინდეს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 263 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4.25 კმ²-ზე. ფართობი 1 004 227 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
სანტუ-ინასიუ-დუ-პიაუი

სანტუ-ინასიუ-დუ-პიაუი (პორტ. Santo Inácio do Piauí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 210 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-კანინდეს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 648 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4.28 კმ²-ზე. ფართობი 852 892 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
სან-ფრანსისკუ-დი-ასის-დუ-პიაუი

სან-ფრანსისკუ-დი-ასის-დუ-პიაუი (პორტ. São Francisco de Assis do Piauí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 415 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-კანინდეს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 567 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5.06 კმ²-ზე. ფართობი 1 100 398 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
სან-ჟუან-დუ-პიაუი

სან-ჟუან-დუ-პიაუი (პორტ. São João do Piauí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 222 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-კანინდეს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 19 548 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 12.8 კმ²-ზე. ფართობი 1 527 773 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
გულავერი

გულავერი, ბოლნისის რაიონის სოფლების ზემო გულავერისა და ქვემო გულავერის ძველი სახელწოდება. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 298.
სიმოინსი

სიმოინსი (პორტ. Simões) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 437 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-კანინდეს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 180 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 13.23 კმ²-ზე. ფართობი 1 071 540 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
სიმპლისიუ-მენდისი

სიმპლისიუ-მენდისი (პორტ. Simplício Mendes) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 302 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-კანინდეს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 077 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 8.97 კმ²-ზე. ფართობი 1 345 790 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
სოკორუ-დუ-პიაუი

სოკორუ-დუ-პიაუი (პორტ. Socorro do Piauí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 191 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-კანინდეს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 522 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5.94 კმ²-ზე. ფართობი 761 854 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
ვერა-მენდისი

ვერა-მენდისი (პორტ. Vera Mendes) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 297 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-კანინდეს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 986 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 8.73 კმ²-ზე. ფართობი 341 974 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
ვილა-ნოვა-დუ-პიაუი

ვილა-ნოვა-დუ-პიაუი (პორტ. Vila Nova do Piauí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 297 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-კანინდეს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 076 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 14.09 კმ²-ზე. ფართობი 218 316 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
ჰანგაკუ გოძენი

ჰანგაკუ გოძენი (坂額御前) — ქალი მებრძოლი სამურაი, ერთ-ერთი შედარებით მცირე იაპონელ ქალ მებრძოლებს შორის, რომელიც ჩვეულებრივ ცნობილია ისტორიაში ან კლასიკურ ლიტერატურაში. ის ცხოვრობდა ჰეიანის პერიოდის დასასრულსა და კამაკურას პერიოდის დასაწყისში. მისი სხვა სახელია იტაგაკი (板額、飯角). ის იყო მეომარ ჯო სუკეკუნის ქალიშვილი, მისი და-ძმები იყვნენ სუკენაგა და სუკემოტო (ან ნაგამოჩი). ჯო იყვნენ მებრძოლები, ტაირა კლანის მოკავშირები ეჩიგოს პროვინციაში (დღევანდელი ნიიგატა პრეფექტურა). ისინი დამარცხდნენ გენპეის ბრძოლებში და დაკარგეს თავიანი ძალა. 1201 წელს თავის ბიძაშვილ ჯო სუკემორისთან ერთად ჰანგაკუ გოძენმა გააძლიერა არმია სუკემოტოს თავდასხმის საპასუხოდ, მიზნად კი დაისახა კამაკურა სიოგუნატის დამხობა. ჰანგაკუმ და სუკენაგამ დაიკავეს თავდაცვითი პოზიცია ფორტ ტორისაკაიმაზე სასაკი მორიტსუნას თავდასხმების მოსაგერიებლად. ჰანგაკუ სათავეში ედგა 3000 მეომარს, რომელიც 10000-იანი არმიისგან იცავდა თავს, ისინი ემსახურებოდნენ ჰოჯოს კლანს. საბოლოოდ ჰანგკუ ისრით დაჭრეს და ჩაიგდეს ტყვედ, ხოლო წინმძღოლის გარეშე თავდაცვამ მოშლა დაიწყო. ჰანგაკუ გადაიყვანეს კამაკურაში. როდესაც ის წარუდგინეს სიოგუნატ მინამოტო ნო იორიიეს, ჰანგაკუ შეხვდა ასარი იოშიტოს, რომელიც იყო კაი გენჯის მეომარი, რომელმაც მიიღო სიოგუნატის ნებართვა, რომ ცოლად შეერთო ჰანგაკუ. ისინი ცხოვრობდნენ კაიში, სადაც ცნობილი, რომ ჰყავდათ ერთი ქალიშვილი. ჰანგაკუ ჩნდება აძუმა კაგამიში. ამბობდნენ, რომ ჰანგაკუ იყო „მამაკაცივით უშიშარი და მშვენიერი, როგორც ყვავილი“, ასევე ამბობდნენ, რომ ჰანგაკუმ ბრძოლაში შეიპყრო ნაგინატა. ბევრი მთხრობელი და მბეჭდავი ასახავდა ჰანგაკუს თავიანთ ნამუშევრებში, მათ შორის კუნიოში, რომელსაც დამზადებული აქვს არაერთი მებრძოლი ქალის ნამუშევარი. ამ ნამუშევრებში, ასევე გამოსახულნი იყვნენ ისტორიული და ლიტერატურული პირები, როგორებიც იყვნენ ტომოე გოძენი, შიძუკა გოძენი და ჰოჯო მასაკო. ↑ [1] დაარქივებული September 12, 2005, საიტზე Wayback Machine. ↑ Beard, Mary (1953). The Force of Women in Japanese History. Public Affairs Press, გვ. 72–73.  Cited by Cook, Bernard (2006). „Japan, Women Warriors in Ancient and Medieval Japan“. Women and War: A Historical Encyclopedia from Antiquity to the Present. ABC-CLIO. pp. 326–327.
გულანი

გულანი — ქართულ ლიტურგიკულ პრაქტიკაში დამკვიდრებული კრებული, რომელშიც თავმოყრილია საღვთისმსახურო წიგნები — სახარება, საქმე მოციქულთა, მოციქულთა ეპისტოლენი, თორმეტივე თვის საგალობლები, მარხვანი და ზატიკი, საწინასწარმეტყველო, ფსალმუნნი, ჟამნი, სვინაქსარი, ტიბიკონი, მოკლე ჰაგიოგრაფიული საკითხები და სხვა. გულანებს, რომელთაგან ზოგი ორ-სამ ფუთსაც კი იწონიდა, იძენდნენ მდიდარი ეკლესიები და მონასტრები. იგი ორიგინალური ქართული კრებულია და არცერთ სხვა ეკლესიას არ აქვს. ამიტომაც გაოცებულა ანტიოქიის პატრიარქი მაკარი (XVII საუკუნე), რომელსაც ქართულ ეკლესიაში კლიროსზე დასვენებული ვეებერთელა წიგნი უნახავს. ჩვენამდე მოღწეულია გელათის, დავითგარეჯის, მცხეთის, ალავერდის, კაცხის, მარტვილის, შემოქმედის, ბედიისა და სხვა ეკლესია-მონასტერთა გულანები. გულანის მოკლე რედაქციას ეწოდება „ჟამნ-გულანი“ (შეიცავს „ჟამნსა“ და მოკლე სვინაქსარულ საკითხებს; ცნობილია ყანჩაეთისა და რუისის ეკლესიის „ჟამნ-გულანი“). სულხან-საბა ორბელიანის განმარტებით, გულანი „გულთ სანდომად შეკრებული წიგნია“. ქავთარია მ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. ლოლაშვილი, ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 298. „ქართული მწერლობა“ ლექსიკონი-ცნობარი, წგნ. 1, თბილისი: „განათლება“, 1984. — გვ. 75. Кекелидзе К. С., Литургические грузинские памятники в отечественных книгохранилищах и их научное значение, Тфл., 1908;
დინი-ილაჰი

დინი-ილაჰი (სპარს. دین الهی ‎— „ღმერთის რელიგია“) — იმპერატორ აქბარის მიერ შემოღებული რელიგია ინდოეთში. დიდ მოგოლთა იმპერიის სახელმწიფო რელიგია 1582-1605 წლებში. დაფუძნდა სხვადასხვა რელიგიების: ისლამის, ინდუიზმის, ქრისტიანობის, ზოროასტრიზმისა და ჯაინიზმის მოძღვრებათა მიხედვით. დინ-ი-ლაჰის მიმდევართა მთავარი ქალაქი იყო აქბარის მიერ დაარსებული ფატეჰპურ-სიკრი. დინ-ი ილაჰის სწავლულები ემყარებოდნენ ყველა სარწმუნოების შეხედულებასა და მოგოლთა იმპერატორების მსგავსად გამოირჩეოდნენ რჯულშემწყნარებლობით. მას შემდეგ რაც აქბარი გარდაიცვალა, ამ სარწმუნოებამ ძალა დაკარგა, მალევე გაქრა, მაგრამ გახდა პირველი რელიგია ისტორიაში, რომელშიც უამრავი განსხვავებული რჯულის მქონე ადამიანი გაერთიანდა. Cambridge History of India, Vol. III & IV, «Turks and Afghan» and «The Mughal Period». (Cambridge) 1928.
შრომისმოყვარეობის სახლი

შრომისმოყვარეობის სახლი (რუს. Дом трудолюбия) — სახლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია 1898 წელს. შემორჩენილია ჩვენამდე, მაგრამ შეცვლილი აქვს ფუნქცია. ამჟამად სახლი საცხოვრებლად გამოიყენება. მისამართი: ტაგანროგი, გოგოლის შესახვევი № 114. ↑ Памятники архитектуры, истории и культуры Таганрога на Старых открытках и фотографиях, 186 с. — С.158. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-01-02. ციტირების თარიღი: 2017-03-07.
გულაჩი

გულაჩი — სიგრძის საზომი ერთეული ოსმალეთის იმპერიაში. გავრცელებული იყო სამხრეთ საქართველოშიც. შეადგენდა 213,6 სმ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 298.
გია ჩადუნელი

გია ჩადუნელი (დ. 15 მაისი, 1994) — ქართველი ფეხბურთელი, საფეხბურთო კლუბ „საბურთალოს“ მცველი. ფეხბურთის თამაში დაიწყო ფოთში, გაიარა „კოლხეთი 1913“-ის ასაკობრივი გუნდები და 2012 წელს დაწინაურდა ძირითად გუნდში. მისი დებიუტი საქართველოს უმაღლეს ლიგაში შედგა 2012 წლის 15 დეკემბერს, მარტვილის „მერანის“ წინააღმდეგ. ფოთის „კოლხეთში“ გატარებული 3 სეზონის შემდეგ გადავიდა ლანჩხუთის „გურიაში“, სადაც მალევე დაიმკვირდა ადგილი ძირითად შემადგენლობაში. უმაღლესი ლიგის 2016 წლის გარდამავალ ჩემპიონატში, „გურიას“ რიგებში შეუცვლელად ჩაატარა 13 მატჩი და შეძლო 1 გოლის გატანა. 2017 წლის ზამთრის სატრანსფერო ფანჯრისას შეუერთდა „დინამო თბილისს“. პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური) პროფილი დინამოს ოფიციალურ საიტზე (ქართული ენა) ↑ ინფორმაცია მატჩის შესახებ Soccerway-ზე, მერანი მარტვილი 4:0 კოლხეთი ფოთი ↑ გიორგი ბეგაშვილი და კიდევ სამი - თბილისის "დინამოს" ახალწვეულები ჰყავს, საინფორმაციო სააგენტო „http://sportall.ge“[მკვდარი ბმული], 24 დეკემბერი, 2016. ↑ ოფიციალურად: გია ჩადუნელი თბილისის “დინამოში” ითამაშებს, საინფორმაციო სააგენტო „http://fanebi.com“[მკვდარი ბმული], 24 დეკემბერი, 2016. ↑ “დინამოში” საკადრო ცვლილებებია, საინფორმაციო სააგენტო „მსოფლიო სპორტი“, 23 დეკემბერი, 2016.
ნგარემლენგი

ნგარემლენგი (ინგლ. Ngeremlengui) — შტატი პალაუს რესპუბლიკაში. მდებარეობს ქვეყნის ყველაზე უფრო დიდი კუნძულის — ბაბელდაობის დასავლეთ ნაწილში. შტატის ადმინისტრაციული ცენტრია იმეონგი. მოსახლეობის რაოდენობა 2015 წლის მონაცემებით შეადგენს 350 ადამიანს, ხოლო შტატის ფართობია 65 კმ². ტერიტორიის მიხედვით ნგარემლენგი ქვეყნის ყველაზე უფრო დიდი შტატია პალაუში. ნგარემლენგის დროშა დაარქივებული 2016-09-14 საიტზე Wayback Machine. Honorary Consulate of the Republic of Palau to the UK &NI Ngeremlengui, Palau დაარქივებული 2016-09-14 საიტზე Wayback Machine. ↑ მოსახლეობის 2015 წლის აღწერა ↑ მოსახლეობის 2015 წლის აღწერა (statoids)
გულბადი

გულბადი, გულბაათი — ქართლის სამეფოს პოლიტიკური მოღვაწე XVI საუკუნის 30-40-იან წლებში, თბილისის ციხისთავი. 1541 წელს, ირანის შაჰის თამაზ I-ის საქართველოში პირველი შემოსევის დროს, უღალატა ქართველებს, თბილისის ციხე მტერს ჩააბარა და მუსლიმანობა მიიღო. შაჰმა დააჯილდოვა რენეგატი გულბადი და მისი ვაჟები საკუთარ ამალაში ჩარიცხა. ეგნატაშვილი ბ., ახალი ქართლის ცხოვრება, წგ.: ქართლის ცხოვრება, ს. ყაუხჩიშვილის გამოც., ტ. 2, თბ., 1959; ჰასანრუმლუს ცნობები საქართველოს შესახებ, ვ. ფუთურიძის გამოც., თბ., 1966. გეჩუა ვ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 298.
ნგატპანგი

ნგატპანგი (ინგლ. Ngatpang) — პალაუს ერთ-ერთი შტატი. მდებარეობს პალაუს უდუდესი კუნძულის — ბაბელდაობის დასავლეთ ნაწილში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ნგერეკლმადელი. 2015 წლის აღწერით შტატის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 282 ადამიანს. მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით მე-10 ადგილზეა პალაუს შტატებს შორის. ნგატპანგის ფართობი 47 კმ²-ია. ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2006-10-07 საიტზე Wayback Machine. ↑ მოსახლეობის 2015 წლის აღწერა ↑ მოსახლეობის 2015 წლის აღწერა (statoids)
გულბათი

გულბათი (ნამდვილი სახელი და გვარი ოლღა ილიას ასული გრუზინსკაია) (დ. 1846, მოსკოვი, ― გ. 18 ივლისი, 1913, იქვე) — ქართული ზეპირსიტყვიერების შემკრები. საქართველოს მეფის გიორგი XII-ის შვილიშვილი, ილია ბატონიშვილის ასული. ოლღა გრუზინსკი იყო რუსეთის საიმპერატორო კარის სეფექალი პეტერბურგში. შემდეგ მოსკოვში ცხოვრობდა, სადაც 1899 წელს გამოაქვეყნა 23 ქართული ლეგენდისა და ზღაპრის რუსული თარგმანი. აკაკი წერეთელმა რეცენზია დაწერა ამ კრებულზე და გულთბილი ლექსი უძღვნა გულბათს. ოლღას გამოქვეყნებული ჰქონდა ასევე მოკლე ისტორიული წერილი „სულხან საბა“ (გაზ. «Закавказская речь», 1913), „მოგონებანი“ (ერეკლე II-ის და გიორგი XII-ის ცხოვრებიდან, გაზ. „ქართლი“, 1913), ისტორიული პიესა ერეკლე II-ის ცხოვრებიდან (ი. ზ. ლუკიანოვთან ერთად, «Закавказская речь», 1913, №147). ჰქონდა ქართული სიძველეების (ხელნაწერების, ნაბეჭდი წიგნების, ანტიკვარული ნივთების) კოლექცია, რომლის გადაცემა თავის სიცოცხლეშივე სურდა ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოებისათვის, მაგრამ ოლღას გარდაცვალების შემდეგ მთელი მისი ქონება გადავიდა ძმის, ნიკოლოზ გრუზინსკის ხელში. Сборник грузинских легенд, М., 1899 (ელ. ვერსია — ეროვნული სამეცნიერო ბიბლიოთეკა). Сказания и легенды, под ред. М. Я. Чиковани, Тб., 1963 (ელ. ვერსია დაარქივებული 2020-04-11 საიტზე Wayback Machine. ). ბარამიძე ა., თრითინოს გარშემო, «დროშა», 1971, № 4. წერეთელი ა., ბიბლიოგრაფიული შენიშვნები. 6 - "ქართული ლეგენდები", თხზ. სრ. კრ., ტ. 13, თბ., 1961. ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი, 1801-1952: ტ. I ა-დ / იოსებ იმედაშვილი.-თბ.,2018.-გვ.746. ბარდაველიძე ჯ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 298. გულბათი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
აიმელიიკი

აიმელიიკი (ინგლ. Aimeliik) — შტატი პალაუს რესპუბლიკაში. მდებარეობს ქვეყნის ყველაზე უფრო დიდი კუნძულის — ბაბელდაობის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. შტატის ადმინისტრაციული ცენტრია მონგამი. მოსახლეობის რაოდენობა 2015 წლის მონაცემებით შეადგენს 334 ადამიანს, ხოლო შტატის ფართობია 52 კმ². ტერიტორიის მიხედვით აიმელიიკი მეორე შტატია პალაუში. Honorary Consulate of the Republic of Palau to the UK &NI ↑ მოსახლეობის 2015 წლის აღწერა ↑ მოსახლეობის 2015 წლის აღწერა (statoids)