laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ტბა (ბორჯომის მუნიციპალიტეტი)

ტბა — სოფელი ბორჯომის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ლიბანი, პატარა ცემი, სადგერი, ცემი). მდებარეობს მდინარე ბორჯომულის (მტკვრის მარჯვენა შენაკადი) მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 1100 მეტრი, ბორჯომიდან 9 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 237 ადამიანი. ტბა ადგილობრივი მნიშვნელობის მთის კლიმატური კურორტია. იცის ცივი თოვლიანი ზამთარი (იანვრის საშუალო ტემპერატურაა -4,3 °C) და ხანგრძლივი გრილი ზაფხული (აგვისტოს საშუალო ტემპერატურაა 17,2 °C). სამედიცინო ჩვენება: სუნთქვის ორგანოთა დაავადებანი, განსაკუთრებით ბავშვთა ასაკში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 679. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
ტაბაკინი

ტაბაკინი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ზესტაფონის მუნიციპალიტეტში, კლდეეთის თემში. მდებარეობს მდინარე აჯამურის (ყვირილის მარცხენა შენაკადი) ხეობაში. ზღვის დონიდან 380 მეტრი, ზესტაფონიდან 7 კილომეტრი. სოფელში არის საჯარო სკოლა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 754 ადამიანი. ხალხური ეტიმოლოგია შემდეგია: სავარაუდოდ, სოფლის სახელწოდება ტაბაკინი მონასტრის მშენებლობასთანაა დაკავშირებული. მონასტრის მაშენებელთ ადგილობრივი მცხოვრებნი მოკლეფეხებიან მაგიდაზე — ტაბაკზე დალაგებული პურ-მარილით უმასპინძლდებოდნენ. „ტაბაკი მოაქვთ“ - დაიძახებდნენ ხოლმე მშენებლები და ამ წამოძახილმა ძირძველ სოფელს სახელად ტაბაკინი შეარქვა. მთავარი სტატია: ტაბაკინის მონასტერი. სოფელში დგას ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი, წმინდა გიორგის სახელობის სამონასტრო კომლექსი, რომელშიც შედის VII-VIII საუკუნეების ორნავიანი ტაძარი, კრიპტითა და მინაშენით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 633. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ Кавказскій календарь на 1912 годъ, Тифлись, 1911, стр. 205. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
სვეტმაღალი

სვეტმაღალი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ზესტაფონის მუნიციპალიტეტში, როდინაულის თემი. მდებარეობს მდინარე ლუხუტის (ყვირილის მარცხენა შენაკადი). ზღვის დონიდან 130 მეტრი, ზესტაფონიდან 19 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 302 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 316. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
საწაბლე

საწაბლე — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ზესტაფონის მუნიციპალიტეტში (შროშის თემი), მდებარეობს იმერეთის მაღლობზე. ზღვის დონიდან 550 მეტრი, ზესტაფონიდან 25 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 105 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 218. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
სანახშირე

სანახშირე — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ზესტაფონის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ზედა წიფლავაკე, მარტოთუბანი, საღვინე, ქვედა წიფლავაკე). მდებარეობს მდინარე ყვირილის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 180 მეტრი, ზესტაფონიდან 10 კილომეტრი. სოფელში დგას დავით აღმაშენებლის სახელობის ეკლესია. წყაროებში პირველად მოხსენიებულია XVIII საუკუნეში. შემორჩენილია შუა საუკუნეების ეკლესია, შიგნით მოხატულია, არის ლაპიდარული წარწერები. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 162 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 78. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
სარეკი

სარეკი — სოფელი საჩხერის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ბაჯითი, ქვემოხევი). მდებარეობს მდინარეების – ყვირილისა და ჯრუჭულის შესაყართან. ზღვის დონიდან 500 მეტრი, საჩხერიდან 4 კილომეტრი. სოფელში არის საჯარო სკოლა. სოფელში მოიპოვება კვარციანი ქვიშა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1420 ადამიანი. სოფლის ტერიტორიაზე არის ზედა პალეოლითის ნამოსახლარი სარეკის ეხი. წყაროებში პირველად მოხსენიებულია XVII საუკუნეში. შემორჩენილია XIX საუკუნის ეკლესია „დედაღვთისას“ ტაძარი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 103. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ სსიპ საგანმანათლებლო და სამეცნიერო ინფრასტრუქტურის განვითარების სააგენტო[მკვდარი ბმული] ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II ↑ ჟურნალი „კარიბჭე“, N1(166) გვ.50. 6-19 იანვარი, 2011
სპეთი

სპეთი — სოფელი საჩხერის მუნიციპალიტეტში (ჭალის თემი), მდებარეობს იმერეთის მაღლობზე, მდინარე ყვირილის მარცხენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 800 მეტრი, საჩხერიდან 16 კილომეტრი. სოფლის ტერიტორიაზე დგას სპეთის ზედამაცხოვრის სახელით ცნობილი ეკლესია. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 642 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 509. სპეთის რუკა სპეთის საჯარო სკოლის მოსწავლეების პროექტი დაარქივებული 2010-12-16 საიტზე Wayback Machine. სპეთის გარემო LeMill.net დაარქივებული 2010-06-20 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ჰაგა

ჰაგას სასახლე ან ჰაგა სლოტი (შვედ Haga slott), ასევე ცნობილია, როგორც დედოფლის პავილიონი. მდებარეობს ჰაგაპარკენში, სტოკჰოლმის აგლომერაციაში; შვედეთი. აიგო 1802-1804 წლებში მეფე გუსტავ IV ადოლფის დაკვეთით; დიზაინი საქალაქო არქიტექტორ ქრისტოფერ გიორველს ეკუთვნის. შვედეთის ამჟამინდელი მეფე კარლ XVI გუსტავი და მისი ორი და ჰაგაში არიან დაბადებულნი. 1947 წელს, ავიაკატასტროფაში მათი მამის, უფლისწულ გუსტაფ ადოლფის დაღუპვის შემდეგ სამეფო უჯახი სტოკჰოლმის სამეფო სასახლეში გადავიდა. 1966 წელს გუსტაფ VI ადოლფმა სასახლეზე უფლება ქვეყნის მთავრობას გადასცა. სასახლე დღეისათვის მაღალი რანგის სტუმრების მისაღებად გამოიყენება. Statens fastighetsverks beskrivning av Haga slott დაარქივებული 2009-09-26 საიტზე Wayback Machine. სამეფო სასახლეები დაარქივებული 2011-05-27 საიტზე Wayback Machine.
სხვიტორი

სხვიტორი — სოფელი საჩხერის მუნიციპალიტეტში (ჩიხის თემი). მდებარეობს ნაურცევის მთის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ჩიხურის (ყვირილის მარჯვენა შენაკადი) ნაპირებზე. ზღვის დონიდან 520 მეტრი, საჩხერიდან 3 კილომეტრი. სოფელში არის საჯარო სკოლა. სოფელში დაიბადა აკაკი წერეთელი. აქვეა მისი სახლ-მუზეუმი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 815 ადამიანი. სხვიტორის ღვთისმშობლის ეკლესია აკაკი წერეთლის სახლი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 629. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ აკაკის მუზეუმი ↑ Кавказскій календарь на 1912 годъ, Тифлись, 1911, стр. 205. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ტბეთი (საჩხერის მუნიციპალიტეტი)

ტბეთი — სოფელი საჩხერის მუნიციპალიტეტში, ჭალის თემში. 1991 წლამდე შედიოდა ჯავის რაიონში, სინაგურის სასოფლო საბჭოში. 1991 წელს შევიდა საჩხერის რაიონში. მდებარეობს მდინარე ყვირილის ხეობაში. ზღვის დონიდან 800 მეტრი, საჩხერიდან 30 კილომეტრი. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 11 კაცი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 680. ↑ 2002 წლის აღწერის შედეგები ↑ საქართველოს რესპუბლიკის კანონი ცხინვალისა და ყორნისის რაიონების გაუქმების შესახებ, 1991 წლის 27 აპრილი, საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს უწყებები, 4 გვ. 84 1991 წ
სინაგური

სინაგური — სოფელი საჩხერის მუნიციპალიტეტში, ჭალის თემში. მდებარეობს რაჭის ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ყვირილის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1150 მეტრი. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 36 კაცი. 1991 წლამდე შედიოდა ჯავის რაიონში და იყო სასოფლო საბჭოს ცენტრი. მასში შედიოდა სოფლები თედელეთი, ტბეთი, ქვემო ქარზმანი, ზემო ქარზმანი, ხახეთი და ჯალაბეთი, სულ 204 კვადრატული კილომეტრი ტერიტორია. 1991 წელს სინაგურის სასოფლო საბჭო გადაეცა საჩხერის რაიონს. ამან გამოიწვია 2008 წლის აგვისტოს ომის დროს ოსური მხარის პრეტენზიები ამ სოფლის მიმართ. ამის გამო სინაგური სოფელ პერევთან ერთად 2 წლის მანძილზე, 2008 წლის აგვისტოდან 2010 წლის ოქტომბრამდე ოკუპირებული იყო რუსეთისა და ე. წ. „სამხრეთ ოსეთის“ სამხედრო ძალების მიერ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 361. ↑ 2002 წლის აღწერის შედეგები ↑ საქართველოს რესპუბლიკის კანონი ცხინვალისა და ყორნისის რაიონების გაუქმების შესახებ, 1991 წლის 27 აპრილი, საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს უწყებები, 4 გვ. 84 1991 წ ↑ რუსულ საგუშაგოებს შორის: რეპორტაჟი კონფლიქტის ზონიდან / ეკა ქადაგიშვილი // ჟურნალი "ლიბერალი" N10. გვ. 20, თბილისი, 2009.
ფაივ პოინტსი

ფაივ პოინტსი (ინგლ. Five Points ან The Five Points - ხუთი წერტილი), ყბადაღებული ღატაკთა უბანი, რომელიც მდებარეობდა ენთონის (ამჟ. უორზი), ორენჯის (ამჟ. ბაქსტერი), მალბერის (იგივე), კროსის (ამჟ. მოსკოს ქუჩა) და ლიტლ-უოტერისა (ამჟ. არ არსებობს) და საზოგადოებრივი პარკი "პერედაიზ სქუეარ"-ის გადაკვეთაზე, მანჰეტენზე, ნიუ-იორკი, აშშ. სახელი "ფაივ პოინტსი" მომდინარეობს ამ გადაკვეთის ხუთი კუთხიდან. ეს უბანი ზედმიწევნით არის აღწერილი ჰერბერტ ეშბერის 1928 წლის წიგნში "ნიუ-იორკის ბანდები" (The Gangs of New York). 1970-იან წლებში ამ წიგნმა რეჟისორი მარტინ სკორსეზე შთააგონა ფილმის გადაღება, რომელშიც მოქმედება პოინტსში მიმდინარეობს, რისი განხორციელება მან 2002 წელს შეძლო. ფილმი ამავე სახელწოდებით „Gangs of New York“ გამოვიდა.
ვრანგელის სასახლე

ვრანგელის სასახლე (შვედ Wrangelska palatset) სტოკჰოლმში მდებარე სასახლეა, სადაც 1753 წლიდან სამხარეო სასამართლოს აქვს ბინა დადებული. სახლს დიდი ხნის ისტორია აქვს. სამხრეთით მდებარე კოშკს, 1530-იან წლებში, გუსტავ ვაზას დროიდან თავდაცვითი საფორტიფიკაციო დანიშნულება ჰქონდა. დაახლოებით 1630 წელს სასახლე ლარს სპარეს საცხოვრისად გადაკეთდა. 1652-1670 წწ სასახლე გაფართოვდა ხუროთმოძღვარ ნიკომედუს ტესინის მიერ თავად კარლ ვრანგელისთვის. 1693 წლის ხანძრის შემდეგ სასახლე კიდევ ერთხელ გაფართოვდა და გადაკეთდა, რათა სამეფო სასახლეც ქცეულიყო ტრე კონორის ციხესიმაგრის გადაბუგვის შემდეგ. ამ ხნის განმავლობაში სასახლეს კუნგსჰუსეტი (მეფის სახლი) ეწოდებოდა. 1802 წელს სასახლე ისევ ხანძარმა დააზიანა და საბოლოოდ გადაკეთდა არქიტექტორ ქრისტოფერ გიორველის მიერ.
სტოკჰოლმის სამეფო სასახლე

სტოკჰოლმის სამეფო სასახლე (შვედ. Stockholms slott) — შვედეთის მეფეების ოფიციალური რეზიდენცია კუნძულ სტადჰოლმენის სააღლუმო სანაპიროზე, სტოკჰოლმის ცენტრში. შუა საუკუნეებში სასახლის ადგილას სტოკჰოლმის ციხესიმაგრე იდგა, რომელიც ბირჰერ იარლის მიერ იყო დაარსებული ბალტიკიდან მელარენის მიმართულებით საზღვაო გზების დასაცავად. იუჰან III დროს ციხესიმაგრე რენესანსის სტილში ნაგებმა სასახლემ შეცვალა. XVII საუკუნის მიწურულს სასახლე ძველმოდურად მიიჩნიეს და ტესინ უმცროსის პროექტით 1690-1697 წლებში ბაროკოს სტილი მიანიჭეს. 1697 წელს, ახლადდასრულებული სასახლე ხანძარმა შთანთქა, ტესინს კი დღემდე მდებარე ნაგებობის ხელახლა აშენება დასჭირდა, რომელიც 600 ოთახისა და 120-მეტრიანი ფასადური კედლისგან შედგება. ეკონომიკური სირთულეების გამო, სასახლის დასრულება 1754 წლამდე ვერ მოხერხდა, ჩრდილო-დასავლეთი ფრთა კი 1760 წელს იქნა დასრულებული. მადრიდის სამეფო სასახლეების დარად, შვედეთის მეფეების სასახლე, პალაცო ბარბერინივით სიმეტრიული მასებით გამოირჩევა. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „სტოკჰოლმის სამეფო სასახლე“ ვიკისაწყობში. სტოკჰოლმის სამეფო სასახლე SFV Statens Fastighetsverk: სტოკჰოლმის სამეფო სასახლე ინტერაქტიუი პანორამა: სტოკჰოლმის სამეფო სასახლე დაარქივებული 2012-02-22 საიტზე Wayback Machine.
გერიტ რიტველდი

გერიტ თომას რიტველდი (Gerrit Thomas Rietveld; დ. 24 ივნისი, 1888 — გ. 25 ივნისი, 1964) — ნიდერლანდელი ავეჯის დიზაინერი და არქიტექტორი. 1916 წელს რიტველდმა საკუთარი ავეჯის ქარხანა დააარსა. ამავე დროს ის არქიტექტურას სწავლობდა. რიტველდმა შემდგომში კლასიკად ქცეული "წითელი და ლურჯი სკამი" 1917 წელს შექმნა, თუმცა მისი ფერები მომდევნო წელს შეცვალა დე შტიილის მოძრაობის გავლენით, რომლის წევრიც ის 1919 წელს გახდა. იმავე წელს ის არქიტექტორი გახდა. 1924 წელს მან პირველი შენობის პროექტი შექმნა. ეს იყო რიტველდ-შრიოდერის სახლი. სახლი ზომით მცირეა, ხოლო დიზაინი სტანდარტული პირველ სართულზე, მეორეზე კი — რადიკალური, ანუ სრულიად გაშლილი, ფიქსირებული კედლების გარეშე. დიზაინი მონდრიანის ნახატის სამგანზომილებიან განხორციელებას ჰგავდა. ეს სახლი უტრეხტში 2000 წლიდან იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაშია შეტანილი. 1928 წელს რიტველდი დე შტიილის მოძრაობას განუდგა და ნეოპლასტიციზმს მიემხრო. იმავე წელს ის თანამედროვე არქიტექტურის საერთაშორისო კონგრესის წევრი გახდა. სკამი "ზიგ-ზაგი" რიტველდმა 1932 წელს შექმნა. ამავე წელს შექმნა მან ამსტერდამში ვან გოგის მუზეუმის პროექტი, რომელიც მისი გარდაცვალების შემდეგ დასრულდა. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: გერიტ რიტველდი Rietveld at the Centraal Museum Utrecht დაარქივებული 2007-12-08 საიტზე Wayback Machine. www.ModernFurnitureClassics.com Rietveld Bio დაარქივებული 2012-09-05 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links Great Buildings Online
საქაშეთი

საქაშეთი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში (ვარიანის თემი). მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკეზე. ზღვის დონიდან 710 მეტრი, გორიდან 18 კილომეტრი. 1784 წლის 23 მარტს სულეიმან ფაშამ ქართლს სამი ათასი ლეკი შემოუსია და სხვა სოფლებთან ერთად მთლიანად აიკლო საქაშეთი. 1905 წლის 18 ნოემბერს სოფლის მოედანზე ჩატარდა მიტინგი, რომელსაც მეზობელი სოფლების გლეხობაც ესწრებოდა. მიტინგის გადაწყვეტილებებში შეიტანეს მოთხოვნები: საპატიმროებიდან გაეთავისუფლებინათ პოლიტიკური პატიმრები; სარატოვის, ჩერნიგოვის, ტამბოვის და სხვა გუბერნიებში, პოლონეთის სამეფისნაცვლოში გაეუქმებინათ სამხედრო წესები; გაეყვანათ სოფლებიდან კაზაკებისა და ჯარის ნაწილები; მოეწვიათ სრულიად რუსეთისა და განაპირა მხარეების დამფუძნებელი კრებები; გადაეცათ გლეხებისათვის საზოგადოებრივ მფლობელობაში მიწა; დაესაჯათ თანამდებობის პირები, რომლებმაც ააწიოკეს და ააოხრეს გორის მაზრის სოფლები. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 883 ადამიანი. საქაშეთის ღვთისმშობლის ეკლესია საქაშეთის წმინდა გიორგის ეკლესია საქაშეთის მეორე ყორღანი საქაშეთის პირველი ყორღანი საქაშეთის სამარხი საქაშეთის სამაროვანი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 189-190. ბერძენიშვილი ც., ვანიშვილი შ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 82. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
საყავრე

საყავრე — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში, მდებარეობს თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე. მდინარე თეძმის (მტკვრის მარჯვენა შენაკადი) ხეობაში. თემის ცენტრი (სოფლები: გულხანდისი, დიდთავი, ზემო ახალსოფელი, ლული, ნადარბაზი, ფელი, ფიცესი, წითელწყარო). ზღვის დონიდან 1240 მეტრი, გორიდან 40 კილომეტრი. სოფელში დგას XV საუკუნის წმინდა გიორგის ეკლესია. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 6 ადამიანი. საყავრეს ღვთისმშობლის ეკლესია საყავრეს წმინდა გიორგის ეკლესია ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 201. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
საცხენეთი

საცხენეთი — სოფელი საქართველოში, ერედვის მუნიციპალიტეტში, ვანათის თემში. მდებარეობს მდინარე პატარა ლიახვის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1120 მეტრი, ცხინვალიდან 17 კილომეტრი. 1921 წლამდე შედიოდა ბელოთის თემში. 1921 წლისთვის სოფელი დასახლებული იყო ეთნიკურად ქართველი მოსახლეობით, ამიტომ ბელოთის ნაცვლად შევიდა დიცის თემში. 1991 წლამდე შედიოდა ცხინვალის რაიონში, ხოლო 2006 წლამდე შედიოდა გორის მუნიციპალიტეტში. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ, ხოლო სოფელს დე ფაქტო აკონტროლებს სეპარატისტული სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკა, რომლის ტერიტორიაზე სოფელს მიანიჭეს ოსური სახელწოდება (ოს. Сацхенет). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 215. ↑ საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე — საქართველოს კანონი ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ
ტბეთი (ქურთის მუნიციპალიტეტი)

ტბეთი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქურთის მუნიციპალიტეტში (ხეთაგუროვის თემი), 1991 წლამდე შედიოდა ცხინვალის რაიონში. მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკის უკიდურეს ჩრდილოეთ ნაწილში. ზღვის დონიდან 900 მეტრი, ცხინვალიდან 3,5 კილომეტრი. 2008 წლის 23 ოქტომბრის ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ საქართველოს კანონის საფუძველზე, ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის სამხედრო აგრესიის შედეგად და დადგენილია ამ ტერიტორიების განსაკუთრებული სამართლებრივი რეჟიმი. ტბეთი ისტორიული შიდა ქართლის ერთ-ერთი ძველი სოფელია. აქედან მოდის დიდგვაროვან აზნაურთა - ტბელთა გვარი. სოფელში არის ტბელი ერისთავების რეზიდენცია. შემორჩენილია ციხესიმაგრისა და ეკლესიის (ე.წ. ბორცვისჯვრის) ნანგრევები. ტაძრის მოჩუქურთმებული და წარწერებიანი ქვები, რომელთა ნაწილი X საუკუნის დასაწყისს მიეკუთვნებოდა, 1920-იან წლებში გაიფანტა: ჩუქურთმიანი ქვები ცხინვალის საავადმყოფოს კედლებში ჩააყოლეს, ხოლო X-XI საუკუნეების მიჯნის არქიტრავი დაცულია საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში. არქიტრავის წარწერიდან ირკვევა რომ ტაძარი აუშენებია პატრიკ ტბელს — ქავთარ ტბელის შვილს. წარწერაში მოხსენიებული არიან ამ გვარის სხვა წარმომადგენლებიც. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 680. ↑ http://www.webcitation.org/6rr3L8GjN
სახორცე

სახორცე — ნასოფლარი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში (მღებრიანის თემი). მდებარეობს თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 1680 მეტრი, გორიდან 43 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში არავინ ცხოვრობს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 258. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
სვენეთი

სვენეთი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში (ბერბუკის თემი). მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკეზე. მდინარე თორთლის (მეჯუდის შენაკადი) ორივე ნაპირზე. ზღვის დონიდან 640 მეტრი, გორიდან 7 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 1383 ადამიანი. სვენეთის ღვთისმშობლის ეკლესიები ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 313. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
სკრა

სკრა — სოფელი საქართველოში, გორის მუნიციპალიტეტში, მდებარეობს მდინარე მტკვრის მარჯვენა მხარეს. რკინიგზის სადგური. თემის ცენტრი (სოფლები: ბეთლემი, დიდი გორიჯვარი, კოშკები, პატარა გორიჯვარი, ქვემო რიეთი). ზღვის დონიდან 620 მეტრი, გორიდან 8 კილომეტრი. ისტორიაში ცნობილია ასევე სკრის ბრძოლა, რომელიც მოხდა 1756 წელს, როდესაც ერეკლე მეორემ სკრის ტერიტორიაზე ლეკთა ჯარი დაამარცხა. საბჭოთა პერიოდში მოქმედებდა მენერგეობის მეურნეობა, მეხილეობის სადგური. საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს 1951 წლის 3 ოქტომბრის დადგენილებით, სოფელ სკრის სახელწოდებით გაერთიანდნენ სკრის სასოფლო საბჭოს სოფლები — ზემო სკრა და ქვემო სკრა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 1382 ადამიანი. ბნელეთის ღვთისმშობლის ეკლესია ელენთის წმინდა გიორგის ეკლესია სკრა-ქარელის არხი სკრის ბრძოლა სკრის მეხილეობის საცდელი სადგური ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 430. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს უწყებები, №6 (39), გვ. 5, თბ., 1951 წ. ISSN 0203-2023 ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
საქართველოს საფეხბურთო თასი

საქართველოს საფეხბურთო თასი — ყოველწლიური სათასო გათამაშება ქართულ საფეხბურთო გუნდებს შორის, რომელსაც ატარებს საქართველოს ფეხბურთის ფედერაცია. თასი არის რანგით მეორე საფეხბურთო შეჯიბრი საქართველოში ეროვნული ლიგის შემდეგ. ტურნირი ქართველი ფეხბურთელის – დავით ყიფიანის სახელს ატარებს და მისი სპონსორია კომპანია „ყაზბეგი“. ტურნირის ისტორიაში ყველაზე წარმატებული კლუბია „დინამო თბილისი“, რომელმაც 13-ჯერ მოიპოვა ტიტული. მოქმედი გამარჯვებულია „საბურთალო თბილისი“. გათამაშების ფორმატი დაარსების დღიდან იცვლებოდა: 1990-იან წლებში გათამაშების ფორმატი ბევრჯერ შეიცვალა, თუმცა უმნიშვნელოდ − ასპარეზობა ხან საკვალიფიკაციო ეტაპით იწყებოდა, ხან პირდაპირ პლეი-ოფიდან. 2001 წლიდან გათამაშება დაიწყო შესარჩევი ეტაპიდან, სადაც გუნდები დასავლეთ და აღმოსავლეთ ზონებში იყვნენ განაწილებულნი, საკვალიფიკაციო ეტაპის გავლის შემდეგ პლეი-ოფი მეთექვსმეტედფინალით იწყებოდა. 2004–06 წლებში საკვალიფიკაციო ეტაპები გაუქმდა და პირდაპირ პლეი-ოფიდან დაიწყო ტურნირი. 2006 წელს საქართველოს პროფესიული ფეხბურთის ლიგის ინიციატივით გათამაშება ჯგუფურ ეტაპად ჩატარდა. ასეთმა ფორმატმა ორი სეზონი იარსება. 2008 წლიდან საქართველოს დავით ყიფიანის სახელობის თასის ყაზბეგის გათამაშება კვლავ ოლიმპიური სისტემით მიმდინარეობს. საქართველოს თასის გათამაშება 1990 წლიდან იღებს სათავეს. იგი ტარდება ეროვნული ჩემპიონატის დაარსების დღიდან და ჩემპიონატის პარალელურად ტარდება. 2007 წელს თასი დაზიანდა, მაგრამ დამზადდა ახალი ტიტული. საქართველოს თასის მფლობელები თავდაპირველად უეფა-ს თასების მფლობელთა თასზე, შემდეგ კი უეფა-ს თასზე გამოდიოდნენ, თუმცა მნიშვნელოვან წარმატებას ვერ აღწევდნენ. 2004 წელს წარმატებას მიღწია საქართველოს თასის მფლობელმა და ჩემპიონატის მეორე ადგილოსანმა – „დინამო თბილისმა“, რომელიც უეფას თასის ჯგუფურ ეტაპზე გავიდა, სადაც ყველა თამაში წააგო და ჯგუფში ბოლო ადგილი დაიკავა. 2006 წელს, უეფას თასზე თასის მფლობელმა „ამერმა“ დიდი წინააღმდეგობა გაუწია ბერლინის „ჰერტას“, თუმცა საბოლოოდ ორი მატჩის ჯამში დამარცხდა ანგარიშით 2–3. Georgia - List of Cup Winners ↑ „UEFA Cup 2004-05“. rsssf.com. ციტირების თარიღი: 11 ოქტომბერი 2017. ↑ „UEFA Cup 2006-07“. rsssf.com. ციტირების თარიღი: 11 ოქტომბერი 2017.
ტამი

ტამი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში (მღებრიანის თემი). მდებარეობს თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, მდინარე ტამისწყლის (თეძმის შენაკადი) ხეობაში. ზღვის დონიდან 1640 მეტრი, გორიდან 52 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 2 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 650. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ტინისხიდი

ტინისხიდი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში, მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკეზე, მდინარე მტკვრის მარცხენა და მდინარე ლიახვის მარჯვენა მხარეს. გორი-ქარელის საავტომობილო გზაზე. თემის ცენტრი (სოფლები: თედოწმინდა, ოთარშენი). ზღვის დონიდან 620 მეტრი, გორიდან 1 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 1795 ადამიანი. ტინისხიდის ნასოფლარი ტინისხიდის ქვაყუთები ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 721. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II