laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ზურაბ მენთეშაშვილი

ზურაბ მენთეშაშვილი (დ. 30 იანვარი, 1980, თბილისი) — ქართველი ფეხბურთელი და ფეხბურთის მწვრთნელი. თამაშობდა ნახევარმცველის პოზიციაზე. საფეხბურთო კლუბ „შუქურას“ მთავარი მწვრთნელის ასისტენტი. საკლუბო კარიერის განმავლობაში თამაშობდა საქართველოს, ლატვიის, რუსეთისა და ისრაელის სხვადასხვა საფეხბურთო კლუბებში. 2000–2010 წლებში იცავდა საქართველოს ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების ღირსებას, რომლის შემადგენლობაში 40 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა და ერთი ბურთი გაიტანა. 2018–2019 წლებში მუშაობდა საბურთალო 2-ის მთავარი მწვრთნელის ასისტენტად. 2019 წლიდან მუშაობდა „თელავის“ მთავარი მწვრთნელის ასისტენტის პოზიციაზე. 2022 წლიდან მუშაობას „შუქურას“ მთავარი მწვრთნელის ასისტენტის პოზიციაზე განაგრძობს. სკონტო ლატვიის უმაღლესი ლიგა ჩემპიონი: 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004 ვენტსპილსი ლატვიის უმაღლესი ლიგა ჩემპიონი: 2007, 2008 ჰაპოელი თელ-ავივი ისრაელის პრემიერლიგა ჩემპიონი: 2009–10 ისრაელის თასი თასის მფლობელი: 2009–10 ზესტაფონი უმაღლესი ლიგა ჩემპიონი: 2010–11, 2011–12 კაკაურიძე, ალეკო., ინტერვიუ ზურაბ მენთეშაშვილთან. პირველ ქართულ ოქროს „ზესტაფონში“ მოვიგებ // გაზ. „ოლიმპი“, იანვარი, 2012. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ზურაბ მენთეშაშვილი ზურაბ მენთეშაშვილი — ეროვნული ლიგის ოფიციალური საიტი ზურაბ მენთეშაშვილი — თბილისის „საბურთალოს“ ოფიციალური საიტი ↑ ზურაბ მენთეშაშვილის ეპოპეის დასასრული. worldsport.ge. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-07-14. ციტირების თარიღი: 7 თებერვალი, 2022 ↑ მენთეშაშვილი – საყრდენი მწვრთნელი (22 თებერვალი, 2018). ციტირების თარიღი: 7 თებერვალი, 2022 ↑ ზურაბ მენთეშაშვილი. თბილისის „საბურთალოს“ ოფიციალური საიტი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-07-13. ციტირების თარიღი: 7 თებერვალი, 2022 ↑ ზურაბ მენთეშაშვილი. fctelavi.ge. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-07-13. ციტირების თარიღი: 7 თებერვალი, 2022 ↑ ზურაბ მენთეშაშვილი — „თელავის“ მთ. მწვრთნელის ასისტენტი. სკ „თელავის“ ოფიციალური გვერდი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-07-13. ციტირების თარიღი: 7 თებერვალი, 2022 ↑ Словакия 0–2 Грузия. footballfacts.ru. ციტირების თარიღი: 7 თებერვალი, 2022 ↑ Румыния 1–1 Грузия. footballfacts.ru. ციტირების თარიღი: 7 თებერვალი, 2022. ↑ Грузия 2–1 Армения. footballfacts.ru. ციტირების თარიღი: 7 თებერვალი, 2022. ↑ Израиль 1–1 Грузия. footballfacts.ru. ციტირების თარიღი: 7 თებერვალი, 2022. ↑ Армения 0–0 Грузия. footballfacts.ru. ციტირების თარიღი: 7 თებერვალი, 2022. ↑ Иран 2–1 Грузия. footballfacts.ru. ციტირების თარიღი: 7 თებერვალი, 2022. ↑ Литва 0–4 Грузия. footballfacts.ru. ციტირების თარიღი: 7 თებერვალი, 2022. ↑ Италия 2–0 Грузия. footballfacts.ru. ციტირების თარიღი: 7 თებერვალი, 2022. ↑ Грузия 0–0 Украина. footballfacts.ru. ციტირების თარიღი: 7 თებერვალი, 2022. ↑ Грузия 1–2 Италия. footballfacts.ru. ციტირების თარიღი: 7 თებერვალი, 2022. ↑ Грузия 2–2 Молдавия. footballfacts.ru. ციტირების თარიღი: 7 თებერვალი, 2022.
სეზმან ერთაწმინდელი

სეზმან ერთაწმინდელი (ნამდვილი სახელი — სეზმან ალექსის ძე ბატკუაშვილი; დ. 25 ნოემბერი, 1888, სოფ. ერთაწმინდა, ახლანდ. კასპის მუნიციპალიტეტი — გ. 24 ივნისი, 1944, თბილისი; დაკრძალულია ერთაწმინდაში) — ქართველი პოეტი, მწერალი და მთარგმნელი. ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოებისა (თბილისის განყოფილება, 1917 წლიდან) და საქართველოს მწერალთა კავშირის წევრი. მუშაობდა სხვადასხვა ჟურნალ-გაზეთის მთარგმნელ-კორექტორ-გამომშვებად, თბილისის სამოყვარულო დრამატული წრის ავტორ-მსახიობ-ხელმძღვანელად, 1922-1926 წლებში საქართველოს სახელმწიფო და სავაჭრო დაწესებულებეთა მუშა–მომსახურეების კავშირთან არსებული ქართული „ლურჯი ხალათის“ დასის ავტორ–მსახიობად. 1908-1928 წლებში საქართველოს სხვადასხვა ქალაქში დროგამოშვებით მუშაობდა სცენაზე ავტორ-მსახიობ-ხელმძღვანელად. 1921–1927 წითელ არმიაში მსახურობდა და ლიტერატურის და დრამის წრეებს ხელმძღვანელობდა. ცალკე წიგნად აქვს გამოცემული 40-მდე ლექსი, მოთხრობები და პიესები; თარგმნიდა სომხურ და აზერბაიჯანულ ენებზე. გაჩეჩილაძე მ., სეზმან ერთაწმინდელი, «საბჭოთა ხელოვნება», 1966, N12. მწერალთა ავტობიოგრაფიები, წ. 1, გვ. 553, თბ., 2013. ავალიანი ლ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. ?. სეზმან ერთაწმინდელი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი სეზმან ერთაწმინდელი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი საგნები ჩვენს ყოფაში — რადიო თავისუფლება ჯგუფური ფოტო შალვა დადიანის იუბილეზე
ნუგზარ კაკიაშვილი

ნუგზარ კაკიაშვილი (დ. 1 იანვარი, 1954) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ლაგოდეხის მაჟორიტარი). ნუგზარ კაკიაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
გულბაათ დავითაშვილი

გულბაათ ივანეს ძე დავითაშვილი (დ. 29 ივლისი, 1902, ქუთაისი — გ. 3 თებერვალი, 1982, თბილისი) — ქართველი ბალეტის სოლისტი, ბალეტმაისტერი. საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1960). 1919–1922 წლებში სწავლობდა თბილისის კონსერვატორიაში. შემდეგ საბალეტო ხელოვნებას ეუფლებოდა ბერლინში (1922–1924, ე. ნიკოლაევთან), პარიზში (1926–1931, ო. პრეობრაჟენსკაიასთან). ამ პერიოდში მოცეკვავედ და ბალეტმაისტერად მუშაობდა მონტე-კარლოს, „გრანდ ოპერისა“ და ევროპის სხვადასხვა თეატრებსა და დასებში. შეასრულა როლები: მაკნატუნა (პ. ჩაიკოვსკის „მაკნატუნა“), მოცეკვავე (მ. რაველის „ბოლერო“, ნ. რიმსკი-კორსაკოვის „ესპანური კაპრიჩიო“) და სხვ. 1954–1955 წლებში ტაჯიკეთის ოპერისა და ბალეტის თეატრის მთავარი ბალეტმაისტერი იყო. იქვე დადგა ყარა ყარაევის „შვიდი მზეთუნახავი“ (1954); ლენინგრადის ოპერისა და ბალეტის მცირე თეატრში — მ. რაველის „ბოლერო“, „ვალსი“, „დაფნისი და ქლოე“ (1959); თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრში — ი. მოროზოვის „ექიმი აიბოლიტი“ (1949), პ. სოგეს „მოხეტიალე კომედიანტები“ (1968), ყარა ყარაევის „ჭექაქუხილის ბილიკით“ (1972) და სხვ. ცეკვები დადგა აგრეთვე კინოფილმებში „მამლუქი“, „ბაში-აჩუკი“, „ფიროსმანი“. ჩხეიძე ა., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 276. გულბაათ დავითაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ბორის კაკუბავა

ბორის კაკუბავა (დ. 3 მარტი, 1939, სოფელი ოქუმი, გალის რაიონი) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1970 წელს დაამთავრა უკრაინის სასოფლო-სამეურნეო აკადემია. 1958 - 1961 წლებში იყო მეცხოველეობის ფერმის გამგე. 1961 - 1962 წლებში იყო უკრაინის სასოფლო მეურნეობის აკადემიის სტუდენტი. 1962 - 1966 წლებში იყო საბჭოთა არმიის რიგებში. 1970 - 1971 წლებში იყო პარტიის ქალაქკომის საორგანიზაციო გან-ის ინსტრუქტორი. 1971 - 1972 წლებში იყო სოფლის მეურნეობის ზოოტექნიკოსი. 1972-1974 წლებში იყო სახელმწიფო სანაშენე მეურნეობის დირექტორი. 1974 - 1976 წლებში იყო კოლმეურნეობის თავმჯდომარე. 1976 - 1978 წლებში იყო სოხუმის ხორცკომბინატის ინჟინერ-ტექნოლოგი, ვეტტექნიკოსი. 1989-1991 წლებში იყო სოხუმის ხორცკომბინატის ინჟინერ-ტექნოლოგი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ილია ჭავჭავაძის საზოგადოება “. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი აფხაზეთის არ-დან. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. ბორის კაკუბავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ბორის კაკუბავა — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ბორის კაკუბავა — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (საქართველოს პარლამენტის მეოთხე მოწვევა)
თენგიზ კალანდაძე

თენგიზ კალანდაძე (დ. 1 აგვისტო, 1940, სოფ. პირველი მაისი, აბაშის რაიონი) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი. დაამთავრა საქართველოს ვ. ი. ლენინის სახელობის პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. 1963-1964 წლებში იყო ზეინკალი, ს/ყ 88. 1964-1966 წლებში იყო მეარმატურე, ინჟმშენის № 2 ტრესტში. 1966 - 1968 წლებში იყო ინჟინერი, ინჟმშენის № 1 ტრესტში. 1968 - 1971 წლებში იყო ინჟმშენში მეკუჭნავე, საწყობის გამგე. 1971-1976 წლებში იყო თბილმეტალბაზის უფროსი მეკუჭნაევე. 1976-1987 წლებში იყო თბილმეტალბაზა, საწყობის გამგე, დირექტორის მოადგილე, კმგ გამგე, მთავარი ინჟინრის მოადგილე. 1987-1988 წლებში იყო მატერიალურ-ტექნიკური მომარაგების კომიტეტში განყოფილების გამგე. 1988-1992 წლებში იყო „საქლითონმომარაგების“ განყოფილების გამგე, გენდირექტორის მოადგილე. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (აბაშის მაჟორიტარი). 1997-2002 წლებში იყო „საქლითონის“ სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარე. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (აბაშის მაჟორიტარი). თენგიზ კალანდაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი თენგიზ კალანდაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი თენგიზ კალანდაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
გენო კალანდია

გენო კალანდია (დ. 15 აპრილი, 1939, სოფელი შამგონა, ახლანდ. ზუგდიდის მუნიციპალიტეტი — გ. 15 მარტი, 2017) — ქართველი თანამდებობის პირი, მწერალი, პოეტი, ჟურნალისტი. 1964 წელს დაამთავრა მოსკოვის ჟურნალისტიკის საკავშირო უმაღლესი კურსები. 1960-1962 წლებში მუშაობდა სოხუმის დრამატული თეატრის მსახიობად. 1964-1966 წლებში იყო აფხაზეთის რადიოს დიქტორი. 1966-1970 წლებში სოხუმის რაიონული გაზეთის კორესპონდენტი. 1970-1974 წლებში აფხაზეთის საოლქო გაზეთის კორესპონდენტი. პედაგოგიურ მეცნიერებათა აკადემიის წევრი, აკადემიკოსი. არის მრავალი წიგნის ავტორი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „ერთობა“. 1995-1999 წლებში საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „აფხაზეთის დეპუტაცია“. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. 2015 — პრემია „საგურამო“ 1997 — ღირსების ორდენი 1993 — საქართველოს სახელმწიფო პრემია შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემია გენო კალანდია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გენო კალანდია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ოთარ აბესაძე

ოთარ დავითის ძე აბესაძე (დ. 14 თებერვალი, 1934, სოფ. ქვედა საქარა, ზესტაფონის რაიონი — გ. 5 ნოემბერი, 1980, თბილისი) — ქართველი რეჟისორი, სცენარისტი და მემონტაჟე. 1959 წელს დაამთავრა საკავშირო კინემატოგრაფიის ინსტიტუტი. ესკულაპეს მოწაფე (1977) ანარეკლი (1974) ჩემი ქალაქის ვარსკვლავი (1970) მალე გაზაფხული მოვა (1967) სალამური (1964) კარდაკარ (1960) ესკულაპეს მოწაფე (1977) ანარეკლი (1974) მალე გაზაფხული მოვა (1967) სალამური (1964) ქართული ბალეტის ოსტატები (1955) საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1979) ა. გვენცაძე, ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 28-29. „ოთარ აბესაძე“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია ოთარ აბესაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
რობინზონ კალაძე

რობინზონ კალაძე (დ. 15 თებერვალი, 1948) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „დემოკრატიული პარტია“. რობინზონ კალაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2020-07-13 საიტზე Wayback Machine.
კახაბერ კახაძე

კახაბერ კახაძე (დ. 22 აგვისტო, 1951) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ილია ჭავჭავაძის საზოგადოება“. კახაბერ კახაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
შალვა კეკელია

შალვა კეკელია (დ. 28 ოქტომბერი, 1952) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (მარტვილის მაჟორიტარი). შალვა კეკელია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
ნონა კენჭუაშვილი

ნონა კენჭუაშვილი (დ. 8 აგვისტო, 1968, სოფელი ნოსტე, კასპის რაიონი) — ქართველი პოლიტიკოსი. დაამთავრა თბილისის ბიზნესისა და სამართლის საერთაშორისო უნივერსიტეტი. საქართველოს ღვთისშვილთა კავშირის სპიკერი, ინვალიდთა ასოციაციის თანაპრეზიდენტი. საქართველოს ეროვნული კონგრესის წევრი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ინვალიდთა კავშირი“. ნონა კენჭუაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ნონა კენჭუაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
ვალერი კვარაცხელია (მრავალმნიშვნელოვანი)

ვალერი კვარაცხელია შეიძლება აღნიშნავდეს: ვალერი კვარაცხელია — საქართველოს პარლამენტის მესამე მოწვევის წევრი ვალერი კვარაცხელია — საქართველოს პარლამენტის მეხუთე მოწვევის წევრი
დავით თუმანიშვილი

დავით ეგნატეს ძე თუმანიშვილი (დ. 1780 ― გ. უცნობია) — ქართველი პოეტი და კალიგრაფი. მოღვაწეობდა რუსეთში. 1826 მიიღო ნადვორნი სოვეტნიკის ჩინი. თუმანიშვილის შემოქმედებას აშუღური პოეზიის დაღი აზის. თემატიკურად მისი ლექსები ერთფეროვანია, ძირითადია სატრფიალო მოტივი. თუმანიშვილს დიდი დამსახურება მიუძღვის ქართული ლიტერატურის პოპულარიზაციის საქმეში. მან გადანუსხა და მოკაზმა მრავალი ქართული ხელნაწერი. მიქაძე გ., დავით თუმანიშვილი, «ლიტერატურული ძიებანი», 1963, ტ. 14; მიქაძე გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 9.
ვალერი კვარაცხელია

ვალერი კვარაცხელია (დ. 5 მარტი, 1948) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (მაჟორიტარი). ვალერი კვარაცხელია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
დრაკონის მხედარი (ფილმი)

დრაკონის მხედარი (გერმ. Drachenreiter) — გერმანული ანიმაციური ფანტასტიკური ფილმი, რომელიც დაფუძნებულია კორნელია ფუნკეს ამავე სახელწოდების რომანზე. ფილმი კინოთეატრებში 2020 წლის 6 აგვისტოს გამოვიდა. დრაკონი და ტყის ზღაპრული არსება ობოლ ბიჭს დაუმეგობრდებიან დრაკონებისთვის ახალი თავშესაფრის მოსაძებნად, რადგან მათზე მკვლელი მონსტრები ნადირობენ. ტომას ბროდი-სანგსტერი — ფაირდრეიკი ფელისიტი ჯონსი — სორელი ფრედი ჰაიმორი — ბენი პატრიკ სტიუარტი — ნეტლბრანდი 2017 წლის ივნისში დაანონსდა ფუნკეს რომანის ეკრანიზაცია. 2018 წლის მაისში გახდა ცნობილი, რომ ფილმს ახმოვანებდნენ ფელისიტი ჯონსი, პატრიკ სტიუარტი, ფრედი ჰაიმორი, ტომას ბროდი-სანგსტერი, ნონსო ანოზი, მირა საიალი და სანჯივ ბჰასკარი. „დრაკონის მხედარი“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ დრაკონის მხედარი / Dragon Rider (Drachenreiter). KINOPIKA.COM. ციტირების თარიღი: 2020-08-11. ↑ DRACHENREITER - 2020 წლის 6 აგვისტოდან კინოთეატრებში. OTS (20 თებერვალი, 2020 წ). ციტირების თარიღი: 2 აგვისტო, 2020 წ. ↑ ჯონ ჰოუპველი. სტუდია Constantin-მა დაიწყო „Dragon Rider“-ის წარმოება. ციტირების თარიღი: 2019-09-19. ↑ სტიუარტ კლარკი. „Rogue One“-ის ვარსკვლავი, ფელისიტი ჯონსი მონაწილეობას იღებს ანიმაციურ ფილმ „Dragon Rider“-ში. ციტირების თარიღი: 2019-09-19.
ბადათგორის სამაროვანი

ბადათგორის სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ თრანში, სოფლის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, ბადათგორაზე, რომელიც შედგება ორი ტერასისგან.ზედა ტერასაზე სამარხები პლანტაჟის დროს დაინერგა. განეკუთვნება VIII-IX საუკუნეებს. 1966 წელს საცდელი თხრა ჩაატარა ისტორიის არწეოლოგისა და ეთნოგრაფიის ერწო-თიანეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვანელი რ. რამიშვილი). გორის ჩრდილო ნაწილში საცდელ თხრილში 0,55 მეტრის სიღრმეზე გამოვლინდა შირიმის და რიყის ქვით ორმო-სამარხი, რომელშიც ესვენა ორი გაშოტილი მიცვალებული ერთიმეორის გვერდით, თავით დასავლეთისკენ. სამარხეული ორმოს სიგრძეა 1,9 მეტრი, სიგანე 0,45 მეტრი. პლანტაჟის დროს დანგრეულ ორ სამარხში აღმოჩნდა ხუთი ბეჭედი რომელიც ინახება აკც-ის დუშეთის არქეოლოგიურ ბაზაში. სამაროვანთან შუა საუკუნეების ნასოფლარია, სადაც აღმოჩენილია ქვევრები. რამიშვილი რ. ჯორბენაძე ბ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 386.
კოკოთახოების ეკლესია

კოკოთახოების ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ თრანში, სოფლის დასავლეთით 3 კილომეტრზე, ადგილ კოკოთახოებში. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია რიყისა და ნატეხი ქვით. ძლიერ დაზიანებულია. შემორჩენილია მხოლოდ საკურთხევლის ნაწილი. დანარჩენი კედლები მცირე სიმაღლეზეღა დგანან. არაწესიერი ნახევარწრის ფორმის აფსიდის ღერძზე გაჭრილია გარეთკენ შევიწროვებული სწორკუთხა სარკმელი, რომლის მარჯვენა მხარეს ოთხკუთხა ნიშია. ნუცუბიძე ა., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 386.
თრანის ნამოსახლარი

თრანის ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ თრანში, სოფლის სამხრეთ-დასავლეთით, 5 კილომეტრზე. გუგუდის ტყეში. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ნამოსახლარზე შემორჩენილია ორი ნასახლარი ბუდე. შენობები ნაგებია რიყის ქვითა და კირის ხსნარით. აღმოჩნდა წითლად გამომწვარი თიხის ჭურჭლისა და ღარიანი კრამიტის ფრაგმენტები. ნაკაიძე ნ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 386-387.
OnePlus 5

OnePlus 5 — ჩინური კომპანია OnePlus-ის მიერ 2017 წლის 20 ივნისს წარმოდგენილი სმარტფონი. მოდელს უნდა წოდებოდა OnePlus 4, მაგრამ ციფრი ოთხი ჩინეთში ითვლება უიღბლო ციფრად. OnePlus 5 არის OnePlus 3 მოდელის მემკვიდრე. DxoMark-მა OnePlus 5-ის კამერა 87 ქულით შეაფასა, ეს iPhone 7-ის მიერ მიღებულ შეფასებაზე მეტია. OnePlus 5-ის დიზაინმა გამოიწვია კრიტიკა iPhone 7-ის დიზაინთან მსგავსების გამო. მომხმარებლები უჩიოდნენ „ჟელეს ეფექტს“ — გვერდზე ჩამოყოლის („დასქროლვის“) დროს ეკრანის გამოსახულება იდღაბნებოდა. კომპანიამ განაცხადა, რომ აღნიშნული პრობლემა არ არის ეკრანის დეფექტი. კომპანიის გენერალური დირექტორის კარლ პეის თქმით, OnePlus 5 გახდა კომპანიის ყველაზე გაყიდვადი სმარტფონი, რომელმაც გაყიდვების შიდა რეიტინგში ჩაანაცვლა OnePlus 3T-ის გაყიდვები. ინდოეთში გაყიდვების სასტარტო კვირას OnePlus 5-მა დაამყარა გაყიდვების რეკორდი Amazon-ის პლატფორმაზე. 2017 წლის ნოემბერში ნოემბერს OnePlus-ის ინდური ქვედანაყოფის გენერალურმა დირექტორმა ვიკას აგარვალმა განაცხადა, რომ OnePlus 5-ის წარმოება შეჩერებულ იქნა რადგან კომპანია გადაერთო მოდელი OnePlus 5T-ის წარმოებასა და გაყიდვაზე. OnePlus 5 ↑ The OnePlus 5 will arrive this summer. TheVerge. ↑ Full phone specifications OnePlus 5. GSMArena. ↑ OnePlus 5 review: A serious shooter. DxOMark. ↑ Apple iPhone 7 camera review: better than ever. DxOMark. ↑ Apple iPhone 7: Retested with new DxOMark Mobile protocol. DxOMark. ↑ Обзор смартфона OnePlus 5 (A5000). mobile-review. ↑ Comment: The OnePlus 5 looks like a blatant copy of the iPhone 7 Plus. 9to5Mac. ↑ OnePlus 5 Revisited: Does The Jelly Effect Matter?. Forbes. ↑ OnePlus-მა ახლა OnePlus 5-ის აუდიო პრობლემა უნდა გამოასწოროს. Review. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-07-14. ↑ OnePlus 5 is the company’s fastest-selling smartphone. AndroidAuthority. ↑ Компания OnePlus преодолела миллиардный рубеж. ЯВитрина. ↑ OnePlus 5T will soon be the only model, online to remain key focus: India head. TheIndianExpress.
ალოადები

ალოადები (ბერძ. Άλωάδαι) — ოტოსისა და ეფიალტეს საერთო სახელი. ალოევსის ვაჟები — პოსეიდონის შვილიშვილები (ზოგი ვარიანტით პოსეიდონის ვაჟები). ბავშვობიდანვე გამოირჩეოდნენ დიდი ძალ-ღონით. ერთ-ერთი მითის მიხედვით ყმაწვილებმა გადაწყვიტეს მიეღწიათ ცისთვის, რათა ჰერასა და აფროდიტეს სიყვარული მოეპოვებინათ. ამისთვის მოისურვეს ოლიმპოზე დაედგათ ოსა, ოსაზე კი — პელიონი. ამაზე გაჯავრებულმა აპოლონმა ისინი დახოცა და თითქოს ამის შემდეგ შეძლეს ცაში ასვლა. სხვა ვარიანტის მიხედვით, ალოადებმა დახოცეს ერთიმეორე, როდესაც მათ ახლოს შვლის სახით გარბენილი არტემიდეს დაჭერას ცდილობდნენ. ერთი მითის მიხედვით, ალოადებმა 13 თვით დააპატიმრეს არესი. იმ პერიოდში ქყვეყნად სიმშვიდე და ბედნიერება სუფევდა (არესი გაათავისუფლლა ჰერმესმა). თავხედობისათვის ალოადგებმა სიკვდილის შემდეგ ასეთი სასჯელი მიიღეს: ჰედესში მიაკრეს ბოძზე და ყურებში გამუდმებით ჩაჰკიოდნენ ბუები. კუნძულ ნაქსოსზე არსებობდა ალოადთა კულტი. ალოადების მითში აისახა ოლიმპიელთა რელიგიის ბრძოლა ძველი კულტების წინააღმდეგ. კერენიი, კარლ (1951). The Gods of the Greeks, გვ. 153ff.
კობა კიკაბიძე

კობა კიკაბიძე (დ. 15 ოქტომბერი, 1954) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „11 ოქტომბერი“. კობა კიკაბიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
გიორგი კიკნაძე (პოლიტიკოსი)

გიორგი კიკნაძე (დ. 10 ნოემბერი, 1928) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ჭიათურის მაჟორიტარი). გიორგი კიკნაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2020-07-15 საიტზე Wayback Machine.
ანზორ კილაძე

ანზორ კილაძე (დ. 7 მაისი, 1936, ლანჩხუთი — გ. 21 სექტემბერი, 2009, ოზურგეთი) — ქართველი პოლიტიკოსი და სოფლის მეურნეობის მუშაკი. 1961 წელს დაამთავრა საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტი. ეწეოდა პარტიულ-სამეურნეო საქმიანობას. 1992–1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ლანჩხუთის მაჟორიტარი). საარჩევნო ფორმა: მაჟორიტარი დეპუტატი, არჩეული № 7.61 ლანჩხუთის საარჩევნო ოლქიდან. იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის ფრაქცია „ნეიტრალების“ წევრი (1993–1995). 1993-1994 წლებში იყო ლანჩხუთის რაიონის გამგებელი. ანზორ კილაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი ანზორ კილაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
თავდაყირა (2015 წლის ფილმი)

„თავდაყირა“ (ინგლ. Inside out) — 2015 წლის ამერიკული სამგანზომილებიანი კომედიური სრულმეტრაჟიანი ანიმაციური ფილმი, რომელიც გადაიღო პიქსარმა. ფილმი მოგვითხრობს გოგონაზე, რომელსაც აქვს ხუთი გრძნობა — მხიარულება, სევდა, გაბრაზება, სიძულვილი და შიში. მისი წარმოება 2010 წელს დაიწყო. ფილმი 2015 წლის 19 ივნისს გამოვიდა. 2016 წელს მოხვდა ოსკარის ნომინანტებს შორის და დიდი წარმატება მოიპოვა. 2024 წელს გამოვიდა ფილმის მეორე ნაწილი „თავდაყირა 2“. ოფიციალური საიტი Disney-ზე ოფიციალური საიტი Pixar-ზე Inside Out Production Notes „Inside Out“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „Inside Out“ — TCM-ის მონაცემთა ბაზაში „Inside Out“ — ანიმაციური ფილმების მონაცემთა დიდ ბაზაში „Inside Out“ — Rotten Tomatoes
ალექსი კობაიძე

ალექსი კობაიძე (დ. 28 დეკემბერი, 1950) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1979 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1970-1972 წლებში იყო სამხედრო სამსახურში. 1972-1996 წლებში მუშაობდა საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს სისტემაში სხვადასხვა თანამდებობებზე. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (დედოფლისწყაროს მაჟორიტარი), სასამართლო რეფორმის ქვეკომისიის თავმჯდომარე, აგრარული კომისიის თავმჯდომარის მოადგილე. ალექსი კობაიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ალექსი კობაიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
გიორგი კობახიძე

გიორგი კობახიძე (დ. 23 ნოემბერი, 1953, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი, ფიზიკოსი. 1976 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტი. 1972-1976 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის რაგბის გუნდის კაპიტანი. 1974-1976 წლებში იყო საქართველოს ახალგაზრდული ნაკრების კაპიტანი. 1977-1978 წლებში იყო ჯანდაცვის სამინისტროს საინფორმაციო გამოთვლითი ცენტრის ინჟინერი. 1978-1985 წლებში იყო ფიზიოლოგიის ინსტიტუტის, 1985-1992 წლებში იყო მოლეკულური ბიოლოგიისა და ბიოფიზიკის ინსტიტუტის მეცნიერ-თანამშრომელი. გამოქვეყნებული აქვს წერილები და სტატიები. 11 სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ეროვნულ–დემოკრატიული პარტია“. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ეროვნულ–დემოკრატიული პარტია “. გიორგი კობახიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გიორგი კობახიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (საქართველოს პარლამენტის მესამე მოწვევა) დაარქივებული 2020-07-14 საიტზე Wayback Machine. გიორგი კობახიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (საქართველოს პარლამენტის მეოთხე მოწვევა) დაარქივებული 2020-07-14 საიტზე Wayback Machine.
ნუგზარ კობერიძე

ნუგზარ კობერიძე (დ. 22 მარტი, 1950, თბილისი) — ქართველი პოეტი, წიგნების ავტორი. 1974 წელს დაამთავრა პუშკინის სახელობის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ფილოლოგია-მუსიკათმცოდნეობის ფაკულტეტი. საქართველოს ეკონომიკური აღორძინების კავშირის, ბურჟუაზიულ-დემოკრატიული პარტიის დამფუძნებელი და თავმჯდომარე. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „მშვიდობა“. ნუგზარ კობერიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ნუგზარ კობერიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ნუგზარ კობერიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
დავით კოვზირიძე (პოლიტიკოსი)

დავით კოვზირიძე (დ. 1 იანვარი, 1950, ზესტაფონი — გ. 14 ოქტომბერი, 2004) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი. 1973 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1974 წელს იყო ზესტაფონის ქარხანა „საქკაბელის“ იურისკონსულტი. 1974-1975 წლებში იყო არგვეთის მეურნეობაში იურისკონსულტი. 1975 - 1976 წლებში იყო ზესტაფონის რაისაბჭოს აღმასკომის, სოფლის მეურნეობის სამმართველოს იურისკონსულტი. 1976-1977 წლებში იყო ზესტაფონის რაისაბჭოს აღმასკომის იურისკონსულტი. 1977-1979 წლებში იყო საქართველოს ადვოკატთა კოლეგიის წევრი. 1979 - 1981 წლებში იყო საქართველოს ადვოკატთა კოლეგიის პრეზიდიუმის მეთოდისტი. 1981-1984 წლებში იყო საქართველოს ადვოკატთა კოლეგიის პრეზიდიუმის უფროსი კონსულტანტი. 1984 -1991 წლებში იყო ვანის რაიონის მოსამართლე. 1991 - 1992 წლებში იყო ზესტაფონის რაიონის მოსამართლე. 1992 წელს იყო ზესტაფონის რაიონის გამგეობის თავმჯდომარე. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს დემოკრატიული პარტია“. 1998-1999 წლებში იყო ზესტაფონის რაიონის საკრებულოს თავმჯდომარე. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ზესტაფონის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს აღორძინება“, ქართველ ტრადიციონალისტთა კავშირი, ჯანმრთელობის დაცვის და სოციალურ საკითხთა კომიტეტის, საპროცედურო საკითხთა და წესების კომიტეტის წევრი. დავით კოვზირიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი დავით კოვზირიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)