laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ფუენტეალბილია

ფუენტეალბილია (ესპ. Fuentealbilla) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ალბასეტეს პროვინციის ლა-მანჩუელის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 108,29 კმ². მოსახლეობა — 1831 კაცი (2020 წ.). ალბასეტეს მუნიციპალიტეტები ფუენტეალბილის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ლა-რეკუეხა

ლა-რეკუეხა (ესპ. La Recueja) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ალბასეტეს პროვინციის ლა-მანჩუელის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 29,74 კმ². მოსახლეობა — 231 კაცი (2020 წ.). ალბასეტეს მუნიციპალიტეტები ლა-რეკუეხის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
მოტილიეხა

მოტილიეხა (ესპ. Motilleja) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ალბასეტეს პროვინციის ლა-მანჩუელის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 25 კმ². მოსახლეობა — 578 კაცი (2020 წ.). ალბასეტეს მუნიციპალიტეტები მოტილიეხის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
თბილისის დემონსტრაციები (1988)

თბილისის 1988 წლის 5-29 ნოემბრის დემონსტრაციები — საპროტესტო გამოსვლები თბილისში, საბჭოთა კავშირის კონსტიტუციაში მოკავშირე რესპუბლიკათა სუვერენული უფლების შემცირების მცდელობის საპასუხოდ. საბჭოთა ხელისუფლებამ მიიღო გადაწყვტილება ცვლილებები შეეტანა საბჭოთა კავშირის კონსტიტუციაში, რომლის მეშვეობითაც სერიოზულად იზღუდებოდა მოკავშირე რესპულიკათა სუვერენული უფლება. პირველი მიტინგი თბილისში, იპოდრომზე, 1988 წლის 5 ნოემბერს „ილია ჭავჭავაძის საზოგადოების“ ინიციატივით გაიმართა, რომელშიც 2 ათასამდე ადამიანი მონაწილეობდა. 11-12 ნოემბერს ასევე იპოდრომზე გრანდიოზული აქცია დაიგეგმა. ხალხმა დილიდანვე დაიწყო შეკრება, შემოსასვლელებიდან ახალ-ახალი კოლონები მოდიოდნენ, ამ დროს უნივერისტეტთანაც უამრვი ხალხი იყო შეკრებილი. 23 ნოემბერს მთავრობის სახლის შენობასთან ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის ინიციატივით დაიწყო შიმშილობის აქცია, რომელსაც შეუერთდა ირაკლი შენგელიას „ეროვნული სამართლიანობის კავშირი“, მეორე დღეს კი სტუდენტები და პირველი სკოლის მოწაფეები. მთავრობის სახლთან კარვებიც გაიშალა, თუმცა მომიტინგეთა უმრავლესობას ღია ცის ქვეშ ეძინა. თითქმის ყოველდღე იმართებოდა მრავალათასიანი მიტინგი. რუსთაველის გამზირი ავტომანქანებისთვის ჩაიკეტა. მეოთხე დღეს უკვე ოთხასამდე ადამიანი შიმშილობდა, აქციას შეუერთდნენ სხვა პარტიის ლიდერებიც, ირაკლი წერეთელი, ზვიად გამსახურდია, მერაბ კოსტავა, ირაკლი ბათიაშვილი. 25 ნოემბრის ღამეს მიტინგის ერთ-ერთი აქტივისტი მთავრობის სასახლის თავზე ავიდა და საბჭოთა დროშა ჩამოხსნა. აქციაზე ვითარება უფრო და უფრო იძაბებოდა, თუმცა მომიტინგეები რუსთველის პროსპექტს არ ტოვებდნენ. 29 ნოემბერს აქციის მონაწილეებს რუსთაველის გამზირის რადიოქსელით გააცნეს საბჭოთა კავშირის გენერალური მდივნის მიხეილ გორბაჩოვის სიტყვა, სადაც იგი ითვალისწინებდა ქართველი ახალგაზრდების მოთხოვნას და წყვეტდა საბჭოთა კავშირის კონსტიტუციაში ცვლილებებისა და დამატებების შეტანას. 29 ნოემბერს ნაშაუადღევს საპროტესტო აქცია შეწყდა. ია აბულაშვილი, „30 წელი გადის იმ ისტორიული მოვლენიდან, როცა რუსთაველზე პირველად ჩამოხსნეს საბჭოთა დროშა“
კაშკადარია

კაშკადარია (უზბეკ. Qashqadaryo; სათავეში შინგასოი, ქვემოთში მაიმანაქდარია) — მდინარე უზბეკეთში. სიგრძე 378 კმ, აუზის ფართობი 8780 კმ². სათავე აქვს ზარაფშანისა და ჰისარის ქედების დასავლეთ შტოქედებზე. სოფელ დუაბის შემდეგ მიედინება ფართო ხეობაში და მარცხნიდან იერთებს რიგ შენაკადებს, რომელთაგან ბევრი წყლოვანებით კაშკადარიაზე დიდია. მთავარი შენაკადებია: აქსუ, თანხაზდარია, იაქაბაგდარია (ყიზილდარია) და ღუზარდარია. საზრდოობს თოვლისა და წვიმის წყლით. წყალდიდობა იცის გაზაფხულზე, წყალმცირობა ზაფხულში. წყლის საშუალო ხარჯი შესართავიდან 266 კმ-ზე 24,9 მ³/წმ. ფართოდ იყენებენ სარწყავად, ყარშის ოაზისის შემდეგ მდინარის კალაპოტი თანდათან იკარგება. მდინარე ზარაფშანიდან დამატებით წყალს იღებს ესქიანხორის არხის მეშვეობით. კაშკადარიაზე აგებულია ჩიმყორღანის წყალსაცავი. ↑ კაშკადარია // ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 442–443. ↑ Кашкадарья // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 11 — М., 1973.
შეწყვეტილი სიმღერა

შეწყვეტილი სიმღერა — რეჟისორ ნიკოლოზ სანიშვილის მიერ 1960 წ. გადაღებული ფილმი, რომელიც სსრკ-ჩეხოსლოვაკიის კინოსტუდიების „ქართული ფილმის“ და „კოლიბას“ ერთობლივი ნამუშევარია. კინოფილმი მოგვითხრობს უბრალო ადამიანების მეგობრობისა და სიყვარულის ნამდვილ ამბავს. ფილმის მთავარი გმირია სლოვაკი მეომარი — მიშო ზვარა, რომელიც სკოლის მუსიკის მასწავლებელია და მეორე მსოფლიო ომის დროს ჰიტლერული სლოვაკური დივიზიის შემადგენლობაში აღმოსავლეთის ფრონტზე გააგზავნიან. სლოვაკებს არ სურთ ნაცისტური გერმანიის არმიის რიგებში ყოფნა და ყოველდღე გადარბიან ფრონტის ხაზზე საბჭოთა ჯარებთან. ასე აღმოჩნდება მიშოც საბჭოთა ტყვეთა ბანაკში. იქ ქართველ სამხედრო ექიმს, ელიკო გელოვანს გაიცნობს. გერმანელების საჰაერო თავდასხმის დროს მიშო საზენიტო ქვემეხით იგერიებს მტერს, რითაც საბჭოთა არმიელების ნდობა დაიმსახურა და გენერლისგან საპატიო დავალებაც მიიღო. სოხუმში დაჭრილი ამხანაგის სანახავად ჩასული მიშო ისევ შეხვდება ელიკოს. მაგრამ ომი გრძელდება და ჯარისკაცი ფრონტზე ბრუნდება. ელიკო მისი თანამებრძოლის — გურამის და აღმოჩნდა. გურამი მძიმე ბრძოლაში იღუპება. დაჭრილ მიშოს სოხუმის ჰოსპიტალში მოათავსებენ. მაგრამ ამპუტირებული ფეხის გამო საყვარელ ქალთან შეხვედრას გაურბის. ელიკო თვითონ მოძებნის და ერთად აგრძელებენ ცხოვრებას. რეჟისორი — ნიკოლოზ სანიშვილი სცენარის ავტორები — კონსტანტინე ლორთქიფანიძე, ალბერტ მარენჩინი, ნიკოლოზ სანიშვილი დამდგმელი ოპერატორი — დუდარ მარგიევი დამდგმელი მხატვარი — ევგენი მაჭავარიანი, რუდოლფ კოვაჩი კომპოზიტორები — რევაზ ლაღიძე, ტიბორ ანდრაშოვანი იულიუს პანტიკი — მიშო ზვარა ლია ელიავა — ელიკო ვერიკო ანჯაფარიძე — მარიამი დოდო ჭიჭინაძე — დოდო ოთარ კობერიძე — გურამი ალექსანდრე ომიაძე — მამუკა კაროლ მახათა — იანო ზურაბ (კუკური) ლაფერაძე — მამედოვი ფილმის რეჟისორი, ნიკოლოზ სანიშვილი დაჯილდოვებულია ჩეხოსლოვაკიის შრომის ორდენით. 2015 წელს, ფილმის გამოსვლიდან 55 წლის იუბილესთან დაკავშირებით, სლოვაკეთის რესპუბლიკაში, საქართველოს საელჩოს ორგანიზებით გაიმართა ჩვენება, რომელსაც ესწრებოდა რეჟ. ნიკოლოზ სანიშვილის ვაჟი მეუღლითურთ, აგრეთვე მთავარი გმირის ქალიშვილი და შვილიშვილები და სხვა საპატიო სტუმრები. „შეწყვეტილი სიმღერა“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია „შეწყვეტილი სიმღერა“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ ეროვნული ფილმოგრაფია ↑ http://www.slovakia.mfa.gov.ge/default.aspx?sec_id=446&lang=1&NewsID=100453
რეზიაპოვო

რეზიაპოვო (ბაშკ. Рәжәп; რუს. Резяпово) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ჩეკმაგუშის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 532 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ჩეკმაგუშიდან დაშორებულია 26 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 85 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები (67%) და ბაშკირები (33%) შეადგენენ. Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ http://www.webcitation.org/6Rxi3K6iw ↑ 2.0 2.1 Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан ВПН-2002 и 2009 ↑ Численность населения по населённым пунктам Республики Башкортостан. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-08-20. ციტირების თარიღი: 2020-12-31. ↑ Административно-территориальное устройство Республики Башкортостан: Справочник / Сост. Р. Ф. Хабиров. — Уфа: Белая Река, 2007. — 416 с. ISBN 978-5-87691-038-7 ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
ბესო სოლომანაშვილი

ბესო სოლომანაშვილი (დ. 14 აგვისტო, 1964, თბილისი) — ქართველი მწერალი, კინორეჟისორი და სცენარისტი. ბესო სოლომანაშვილი დაიბადა 1964 წლის 14 აგვისტოს, თბილისში. 1987 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის მეტალურგიის ფაკულტეტი, ხოლო 1996 წელს კი შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრისა და კინოს ინსტიტუტის კინოფაკულტეტი (გიორგი შენგელაიას სახელოსნო). 1988-1990 წლებში მუშაობდა ომალოს სკოლაში ფიზიკისა და მათემატიკის მასწავლებლად; 1996-2000 წ.წ. - ტელეფილმების სტუდიაში გადაცემა „სატელევიზიო კინოდარბაზის“ რეჟისორად; 2003-2016 წწ. - ტელეკომპანია „იმედის“ მთავარ რეჟისორად; 2017 წ. იყო საზოგადოებრივი არხისთვის მხატვრული სერიალის „ვაკანსია მკვლელის თანამდებობაზე“ დამდგმელი რეჟისორი; 2018-2020 წწ. - სერიალის „ჩემი ცოლის დაქალების“ რეჟისორი. ბესო სოლომანაშვილი კარგად იცნობს საქართველოს ძველ და უახლეს ისტორიას, რაც მის ნაწარმოებებშიც ვლინდება. სხვისი კინო (მოთხრობები), თბილისი, ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა, 2021, 242 გვ., ISBN 9789941307522 ამბავი ძველი დახვრეტილებისა და ამბავი ახალი დასახვრეტებისა: ანუ ამბავი ჯალათი პაპაჩემისა, დედაჩემის მამა რომ იყო (ალუზიური მისტიფიკაცია: რომანი), თბილისი, ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა, 2019, 172 გვ., ISBN 9789941304859 რეისი ლონდონი-ზუზუმბო (მოთხრობები), თბილისი, დიოგენე, 2010, 232 გვ., ISBN 9789941112188 ზამორა (სნაიპერა) (მოთხრობები), თბილისი, დიოგენე, 2007, 121 გვ., ISBN 9789994092215 ვერნისაჟი (1996) სისხლიანი სცენარი (2000) დეტონატორი (2012) ბოსტანი კონფლიქტის ზონაში (2021), თამრი ფხაკაძის ამავე სახელწოდების მოთხრობის მიხედვით, ხანგრძლივობა: 86' მოდით, ყველამ ერთად ვცადოთ (1998) მამა, მე ალბათ ჯარში დავრჩები (2002) გრიგოლ რობაქიძე პრინცი მაჩაბელი (2006); დაბადების დღე (ვ. ვარაზი, 1995) სამოთხე ჩვენი ქალაქის ქუჩებში (გ. გაჩეჩილაძე, 2000) ნუცას სკოლა (მერაბ კოკოჩაშვილი, 2000) ფანჯარა (რუსუდან პირველი, 2006) რენე მიდის ჰოლივუდში (ალეკო ცაბაძე, 2010) ცუდი ხალხი (გიორგი თავართქილაძე, 2017) საბა (ლიტერატურული პრემია), ნომინაცია: „წლის საუკეთესო რომანი“ ნაწარმოებისათვის: ამბავი ძველი დახვრეტილებისა და ამბავი ახალი დასახვრეტებისა, 2020 სოჭის კინოფორუმის პრიზი მხატვრული ფილმისთვის ვერნისაჟი (1995) ანჟეს სკფ-ის ფესტივალის პრიზი ფილმისთვის სისხლიანი სცენარი (1997) ნოვორასიისკის სადებიუტო ფილმების ფესტივალის პრიზი დოკ. ფილმისთვის მოდით ყველამ ერთად ვცადოთ (1998) ბესო სოლომანაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ბესარიონ (ბესო) სოლომანაშვილი სოლომანაშვილი ბესო (ნაწარმოებები) დაარქივებული 2021-09-14 საიტზე Wayback Machine. ბესო სოლომანაშვილი მოთხრობა: „ჩვენება (24.11.2003) ანუ შევიდა“ ფილმოგრაფია ↑ http://geocinema.ge//ka/persons/5461 ↑ ბოსტანი კონფლიქტის ზონაში (2021)
ნაწილაკი

ნაწილაკი — დამხმარე სიტყვა ან მორფემა, რომელსაც სიტყვის (ან წინადადების) მნიშვნელობაში დამატებითი ელფერი შეაქვს და აღნიშნავს მოლაპარაკის დამოკიდებულებას სათქმელთან. ქართულ ენაში ნაწილაკები გადმოსცემენ კითხვას (განა, ნუთუ, ხომ), მიმართებას (-ც: რომელი-ც), განუსაზღვრელობას (-მე, რომელი-მე), უკუთქმას (არ, ვერ, ნუ), სხვათა სიტყვას (-ო, -თქო, -მეთქი), დადასტურებას (ჰო, კი, დიახ) და სხვა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 343.; შანიძე ა., ქართული ენის გრამატიკის საფუძვლები, ტ. 1 — მორფოლოგია, გამოცემა მე-2, თბ., 1973.
ალგაიდა

ალგაიდა (ესპ. Algaida) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბალეარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების პლა-დე-მალიორკის კომარკაში, მდებარეობს კუნძულ მალიორკაზე. ფართობი — 89,78 კმ². მოსახლეობა — 5642 კაცი (2020 წ.). ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები ალგაიდის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ art.4 // (unspecified title) ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
არიანი

არიანი (ესპ. Ariany) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბალეარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების პლა-დე-მალიორკის კომარკაში, მდებარეობს კუნძულ მალიორკაზე. ფართობი — 23,14 კმ². მოსახლეობა — 868 კაცი (2020 წ.). ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები არიანის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ https://ibdigital.uib.es/greenstone/sites/localsite/collect/premsaForanaMallorca/index/assoc/Ariany_1/983_mes0.dir/Ariany_1983_mes01_02_n0134.pdf ↑ Real Decreto 2622/1982, de 30 de julio, por el que se aprueba la segregación del núcleo de población de la Entidad Local Menor de Ariany, perteneciente al municipio de Petra (Baleares), para posteriormente constituirse en un nuevo e independiente municipio, con la denominación de Ariany, y teniendo su capitalidad en el citado núcleo de población. ↑ art.4 // (unspecified title) ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ვილიაფრანკა-დე-ბონანი

ვილიაფრანკა-დე-ბონანი (ესპ. Villafranca de Bonany, კატ. Vilafranca de Bonany)— მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბალეარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების პლა-დე-მალიორკის კომარკაში, მდებარეობს კუნძულ მალიორკაზე. ფართობი — 23,96 კმ². მოსახლეობა — 3380 კაცი (2020 წ.). ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები ვილიაფრანკა-დე-ბონანის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ art.4 // (unspecified title) ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
კოსტიჩი (ბალეარის კუნძულები)

კოსტიჩი (ესპ. Costich, კატ. Costitx)— მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბალეარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების პლა-დე-მალიორკის კომარკაში, მდებარეობს კუნძულ მალიორკაზე. ფართობი — 15,37 კმ². მოსახლეობა — 1288 კაცი (2020 წ.). ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები კოსტიჩის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
ლიორეტ-დე-ვისტა-ალეგრე

ლიორეტ-დე-ვისტა-ალეგრე (ესპ. Lloret de Vista Alegre, კატ. Lloret de Vistalegre)— მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბალეარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების პლა-დე-მალიორკის კომარკაში, მდებარეობს კუნძულ მალიორკაზე. ფართობი — 17,44 კმ². მოსახლეობა — 1372 კაცი (2020 წ.). ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები ლიორეტ-დე-ვისტა-ალეგრის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ art.4 // (unspecified title) ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ლიუბი

ლიუბი (ესპ. Llubí) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბალეარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების პლა-დე-მალიორკის კომარკაში, მდებარეობს კუნძულ მალიორკაზე. ფართობი — 34,92 კმ². მოსახლეობა — 2273 კაცი (2020 წ.). ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები ლიუბის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ https://www.ajllubi.net/ca/organigrama-politic ↑ art.4 // (unspecified title) ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
მარია-დე-ლა-სალუდი

მარია-დე-ლა-სალუდი (ესპ. María de la Salud, კატ. Maria de la Salut)— მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბალეარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების პლა-დე-მალიორკის კომარკაში, მდებარეობს კუნძულ მალიორკაზე. ფართობი — 30,52 კმ². მოსახლეობა — 2227 კაცი (2020 წ.). ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები მარია-დე-ლა-სალუდის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ art.4 // (unspecified title) ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
მონტუირი

მონტუირი (ესპ. Montuiri, კატ. Montuïri)— მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბალეარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების პლა-დე-მალიორკის კომარკაში, მდებარეობს კუნძულ მალიორკაზე. ფართობი — 41,09 კმ². მოსახლეობა — 2912 კაცი (2020 წ.). ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები მონტუირის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ art.4 // (unspecified title) ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
მურო (ესპანეთი)

მურო (ესპ. Muro) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბალეარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების პლა-დე-მალიორკის კომარკაში, მდებარეობს კუნძულ მალიორკაზე. ფართობი — 58,61 კმ². მოსახლეობა — 7085 კაცი (2020 წ.). ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები მურის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
პეტრა (ბალეარის კუნძულები)

პეტრა (ესპ. Petra) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბალეარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების პლა-დე-მალიორკის კომარკაში, მდებარეობს კუნძულ მალიორკაზე. ფართობი — 70,04 კმ². მოსახლეობა — 2860 კაცი (2020 წ.). ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები პეტრის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ https://www.ajpetra.net/es/saludo-del-alcalde-de-petra ↑ art.4 // (unspecified title) ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
პორერასი

პორერასი (ესპ. Porreras, კატ. Porreres)— მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბალეარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების პლა-დე-მალიორკის კომარკაში, მდებარეობს კუნძულ მალიორკაზე. ფართობი — 86,91 კმ². მოსახლეობა — 5502 კაცი (2020 წ.). ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები პორერასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ 1.0 1.1 1.2 https://www.facebook.com/AjuntamentdePorreres/posts/3035063266772232 ↑ https://www.mallorcadiario.com/politica/xisca-mora-cxi-alcaldesa-de-porreres-115700.html ↑ art.4 // (unspecified title) ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
სანტა-მარგარიტა

სანტა-მარგარიტა (ესპ. Santa Margarita, კატ. Santa Margalida)— მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბალეარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების პლა-დე-მალიორკის კომარკაში, მდებარეობს კუნძულ მალიორკაზე. ფართობი — 86,51 კმ². მოსახლეობა — 12485 კაცი (2020 წ.). ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები სანტა-მარგარიტის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ art.4 // (unspecified title) ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
სანტა-ეუხენია

სანტა-ეუხენია (ესპ. Santa Eugenia, კატ. Santa Eugènia)— მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბალეარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების პლა-დე-მალიორკის კომარკაში, მდებარეობს კუნძულ მალიორკაზე. ფართობი — 20,25 კმ². მოსახლეობა — 1561 კაცი (2020 წ.). ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები სანტა-ეუხენიის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ art.4 // (unspecified title) ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
სან-ხუანი (ბალეარის კუნძულები)

სან-ხუანი (ესპ. San Juan, კატ. Sant Joan)— მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბალეარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების პლა-დე-მალიორკის კომარკაში, მდებარეობს კუნძულ მალიორკაზე. ფართობი — 38,54 კმ². მოსახლეობა — 2108 კაცი (2020 წ.). ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები სან-ხუანის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ art.4 // (unspecified title) ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
სინეუ

სინეუ (ესპ. Sinéu, კატ. Sineu)— მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბალეარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების პლა-დე-მალიორკის კომარკაში, მდებარეობს კუნძულ მალიორკაზე. ფართობი — 47,74 კმ². მოსახლეობა — 3862 კაცი (2020 წ.). ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები სინეუს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ art.4 // (unspecified title) ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
რესმეკეევო

რესმეკეევო (ბაშკ. Рәсмәкәй; რუს. Ресмекеево; 1992 წლამდე ზაგოტსკოტი) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ჩეკმაგუშის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 95 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ჩეკმაგუშიდან დაშორებულია 6 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 74 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები (61%) შეადგენენ. Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ http://www.webcitation.org/6Rxi3K6iw ↑ 2.0 2.1 Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан ВПН-2002 и 2009 ↑ Численность населения по населённым пунктам Республики Башкортостан. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-08-20. ციტირების თარიღი: 2020-12-31. ↑ Административно-территориальное устройство Республики Башкортостан: Справочник / Сост. Р. Ф. Хабиров. — Уфа: Белая Река, 2007. — 416 с. ISBN 978-5-87691-038-7 ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
ჰერმესი (მოდის სახლი)

ჰერმესი (ფრანგ. Hermès International) — ფრანგული მოდის სახლი, რომელიც 1837 წელს დაარსდა. თავდაპირველად ფირმა საცხენოსნო და ეკიპაჟების აღკაზმულობის დასამზადებელი სახელოსნო იყო. იგი დააარსა ტერი ჰერმესმა (1801-1878) და ემსახურებოდა მხოლოდ არისტოკრატიული წრის წარმომადგენლებს. 1880 წელს ტერის შვილმა, შარლ-ემილმა გადაიბარა მამის ბიზნესი და ასორტიმენტი გააფართოვა. ფირმა უკვე ყველა მსურველს ემსახურებოდა. 1951 წელს კომპანიას სათავეში ჩაუდგა რობერ დიუმა. მისი მმართველობის პერიოდში შეიმუშავეს ბრენდის ლოგო, ასევე ამ პერიოდში იქნა არჩეული საფირმო ფერი — ნარინჯისფერი. ტყავის ნაწარმთან მუშაობასთან ერთად „ჰერმესმა“ თანდათან შეცვალა ასორტიმენტი. დაიწყო პარფიუმერიის, ტანსაცმლის და სხვადასხვა აქსესუარების გამოშვება. 1937 წელს ფირმამ გამოუშვა შარფები. ჰერმესის თანამედროვე შარფები აბრეშუმისაა ზომით 90*90 სმ და იწონის 65 გრამს. მოტივები ძალიან განსხვავებულია. წელიწადში აბრეშუმის შარფების 2 კოლექციას, ზოგჯერ კი ძველი დიზაინის ხელახალ, შეზღუდული ტირაჟსაც უშვებენ. 1937 წლიდან კომპანიამ შარფების 2000 უნიკალური დიზაინი შექმნა. ჰერმესის შარფებს ატარებდნენ ცნობილი ქალბატონები: დედოფალი ელისაბედ II და მისი და პრონცესა მარგარეტი, პრინცესა გრეის კელი, ჟაკლინ კენედი, ოდრი ჰეპბერნი, შერონ სტოუნი, კამერონ დიასი, ენ ჰეთეუეი. 1946 წელს ბრენდმა წარმოადგინა მამაკაცის აბრეშუმის ჰალსტუხების ფართე ასორტიმენტი. კომპანიის გაყიდვების 10% სწორედ ჰალსტუხებზე მოდის. ჰერმესი ცნობილია თავისი ჩანთებით. თითოეულ ჩანთაზე მუშაობა 18-დან 24 საათამდე გრძელდება. მსურველებს რიგში ჩადგომაც კი უწევთ მათ შესაძენად. ეს კი 6 თვიდან 1 წლამდე გრძელდება. 1951 წლიდან კომპანია უშვებს ქალისა და მამაკაცის არომატებს, აქვს ასევე უნისექსის ხაზიც. ფირმა ცნობილია თავისი ფუფუნების საგნებით. 2008 წელს ჰქონდა 14 ქვეგანყოფილება, რომელიც მოიცავდა ტყავებს, შარფებს, ჰალსტუხებს, ქალისა და მამაკაცის ტანსაცმელს, პარფიუმერიას, საათებს, საკანცელარიო საქონელს, ფეხსაცმელს, ხელთათმანებს, დეკორატიულ ხელოვნებას, ჭურჭელს და საიუველირო ნაწარმს. კომპანიის გაყიდვების 30% ტყავის ნაწარმზე მოდის, 15% ტანსაცმელზე, 12% შარფებზე, 43% დანარჩენ პროდუქციაზე. ფირმა თავის პროდუქციას ლიცენზირებას არ უკეთებს და მის დიზაინსა და დამზადებაზე მკაცრი კონტროლი აქვს დაწესებული. ფირმის პროდუქცია თითქმის მთლიანად საფრანგეთში მზადდება ხელით, რაც ხარისხისა და უნიკალურობის გარანტიას იძლევა. 2012 წელს ჰერმესის სავაჭრო ცენტრებმა შეცვალეს თავიანთი პოლიტიკა საქონლის დაბრუნებასთან დაკავშირებით. მყიდველებს შეუძლიათ პროდუქციის გაცვლა მისი შეძენიდან 10 დღის განმავლობაში, მხოლოდ სხვა ფერის იგივე პროდუქტზე. სხვაგვარი გაცვლა და თანხის უკან დაბრუნება კატეგორიულად იკრძალება. თავისი არსებობის მანძილზე კომპანიის დიზაინერები იყვნენ ლოლა პრუსაკი, ჟაკ დილეი, კატრინ დე კაროლი, ნიკოლ დე ვესიანი, ერიკ ბერჟე, ჟან-პოლ გოტიე, კრისტოფ ლემერი და სხვები. ↑ https://www.hermes.com/