გერმანული ლუდი

გერმანული ლუდი — გერმანული კულტურის ძირითადი ნაწილი. რაინჰაისტგებოტის მიხედვით გერმანული ლუდის ინგრედიენტებად მხოლოდ წყალი, სვია და ალაო არის ნებადართულია და ადგენს, რომ ლუდები, რომლებიც არ იყენებენ მხოლოდ ქერის ალაოს, მაგალითად, ხორბლის ლუდი, უნდა იყოს დადუღებული. 2012 წელს გერმანიამ ევროპაში მესამე ადგილი დაიკავა ერთ სულ მოსახლეზე ლუდის მოხმარების მიხედვით, ჩეხეთისა და ავსტრიის შემდეგ. რაინჰაიტსგებოტი („სიწმინდის შესახებ ბრძანება“), რომელსაც ინგლისურად „გერმანიის ლუდის სიწმინდის კანონს“ ან „ბავარიის სიწმინდის კანონს“ უწოდებენ, ეს იყო რეგულაცია გერმანიაში ლუდის წარმოების შესახებ. ორიგინალ ტექსტში ინგრედიენტები, რომელთა გამოყენებაც შეიძლება ლუდის წარმოებაში, იყო წყალი, ქერი და სვია, რომელთა დამატება დადუღებამდე უნდა მოხდეს. აღმოჩენის შემდეგ, საფუარი მეოთხე იურიდიული ინგრედიენტი გახდა (ზედა დუღილის ლუდისთვის ასევე დაშვებულია შაქრის გამოყენება). არსებობს დავა იმის თაობაზე, თუ სად წარმოიშვა რაინჰაიტსგებოტი. ზოგი ბავარიელი აღნიშნავს, რომ კანონი წარმოიშვა ბავარიის საჰერცოგოს ქალაქ ინგოლშტადტში, 1516 წლის 23 აპრილს, თუმცა პირველად შემოიღეს წესთა კრებული 1487 წელს, ლუდის რეალიზაციისა და შემადგენლობის სტანდარტების შესახებ. თურინგელები მიუთითებენ დოკუმენტზე, რომელშიც ნათქვამია ლუდის ინგრედიენტები მხოლოდ წყალი, სვია და ქერი უნდა იყოს, ეს დაიწერა 1434 წელს ვეისენსეში (თურინგია). იგი აღმოაჩინეს შუა საუკუნეების რუნებურგში, ერფურტის მახლობლად, 1999 წელს. 1987 წელს მის ოფიციალური გაუქმებამდე, ეს იყო საკვების ხარისხის უძველესი რეგულაცია მსოფლიოში. ვეიზენბიერი და ვეისბიერი - ხორბლის ლუდის სტანდარტული დასახელება გერმანულ ენაზე. "Weizen" გერმანულად ნიშნავს „ხორბალს“, ხოლო "weiß" - „თეთრს“. ბერლინერ ვაისე - მკრთალი, ძალიან მჟავე, ხორბლის ლუდი, რომელიც ბერლინში იხარშება. ჩვეულებრივ, ლუდს მიირთმევენ ჟოლოს ან მერქნის არომატის მქონე სიროფთან ერთად. ჰეფევაიზენი - გაუფილტრავი ხორბლის ლუდი. „ჰეფე“ გერმანულად ნიშნავს საფუარს. კრისტალვაიზენი - გაფილტრული ხორბლის ლუდი. ახასიათებს მკაფიო ფერი, ტიპური ჰეფევაიზენის დაბინდული იერის საწინააღმდეგოდ. ვაიზენბოკი - ხორბლისგან დამზადებული ძლიერი ლუდი, 6,5–8% ალკოჰოლის შემცველობით. როგგენბიერი - სვიისგან დამზადებული საკმაოდ მუქი ლუდი, გარკვეულწილად, პურის მსგავსი მარცვლის არომატით, 4,5–6% ალკოჰოლის შემცველობით. ექსპორტი - დორტმუნდის ირგვლივ მზადდება მკრთალი ლაგერი, რომელიც პილსნერზე უფრო სავსე, მეტად დადუღებული და ნაკლები სვიითაა. 1950–იანი და 1960–იანი წლების გერმანიის ყველაზე პოპულარული სახეობა ახლა უფრო იშვიათი ხდება. ჰელლესი - მკრთალი სვიის ლაგერი ბავარიიდან , 4.5–5% ალკოჰოლის შემცველობით. მეიბოკი - გაზაფხულზე გამოხარშული მკრთალი, ძლიერი ლუდი. მერზენი - ლუდის ეს სახეობა, ტრადიციულად, მიუნხენის ოქტობერფესტისთვის მზადდება. პილსნერი - მკრთალი ლაგერი მსუბუქი და უფრო გამოკვეთილი სვიის შემადგენლობით. ყველაზე პოპულარული სახეობა, ბაზრის დაახლოებით ორი მესამედით. ალტბიერი - ზედა ფერმენტირებული, ლაგერით გაჟღენთილი ლუდი, დიუსელდორფში და ქვემო რაინის რეგიონში მოხარშული. მისი წარმოშობა ვესტფალიაში იწყება და ამ რეგიონში ჯერ კიდევ არსებობს რამდენიმე ალტბიერის ლუდსახარში. ახასიათებს ზომიერად მწარე გემო. დიუსელდორფის რეგიონში დაახლოებით ათი ლუდსახარში აწარმოებს ალტბიერს 5–6,5% ალკოჰოლის შემცველობით. ბოკი - მძიმე, ნაკლებად ტკბილი ლაგერი, რომელიც იყენებს მუქი ფერის ალაოს. დოპელბოკი - ძალიან ძლიერი, მუქი ფერის ლუდი. 8–12% ალკოჰოლის შემადგენლობით. დუნკელი - მუქი ლაგერი. შვარცბიერი - ქვედა ფერმენტირებული, მუქი ლუდი. კელერბიერი არის გაუფილტრავი ლაგერის ლუდი, რომლის ძალა და ფერი განსხვავდება სახეობის და დამზადების ტექნოლოგიების მიხედვით, თუმცა მისთვის დამახასიათებელია კასრის კონდიცირება. კელერბიერი გერმანულად ნიშნავს „მარნის ლუდს“. ცვიკელბიერი არის ფილტრაციის გარეშე, კელერბიერის მსგავსად, თუმცა კონდიცირების პროცესი ოდნავ განსხვავებულია, რაც უფრო მეტ ნახშირბადს იძლევა. ცვიკელბიერი უფრო ახალგაზრდა, დაბალი ალკოჰოლით და ნაკლები სვიით იხარშება , ვიდრე კელერბიერი. მიუხედავად იმისა, რომ ლუდის ბაზარი სუსტია, ის ცენტრალიზებულია ჩრდილოეთ გერმანიაში, სამხრეთ გერმანიაში კი ბევრი პატარა, ადგილობრივი ლუდსახარშია. გერმანიის ლუდსახარშების თითქმის ნახევარი ბავარიაშია, სადაც შვიდი მთავარი ლუდსახარში 158 მილიონი გალონია. საერთო ჯამში, გერმანიაში დაახლოებით 1,300 ლუდსახარშია 5000-ზე მეტი ბრენდის ლუდი. ლუდის ალკოჰოლის შემცველობა გერმანიაში, ჩვეულებრივ, 4,7% -დან 5,4% -ს შეადგენს ტრადიციული ხარშვების დროს. ბოკბიერს და დოპელბოკს (ორმაგი ბოკბიერი) შეიძლება ჰქონდეს ალკოჰოლის შემცველობა 16% -მდე, რაც მას უფრო ძლიერი ხდის ვიდრე ბევრ ღვინოს. Prost!: The Story of German Beer, Horst D. Dornbusch, Brewers Publications (1997), ISBN 0-937381-55-1 Good Beer Guide Germany, Steve Thomas, CAMRA Books (17 May 2006), ISBN 1-85249-219-8 EuropeanBeerGuide.net ↑ Vorläufiges Biergesetz. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 9 September 2007. ციტირების თარიღი: 2007-09-04. ↑ 492 Years of Good Beer. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-05-11. ციტირების თარიღი: 2011-05-26. ↑ "Bavaria"; Bolt, Rodney; Globe Pequot Press; Connecticut; 2005; pg 37. ↑ 492 Years of Good Beer: Germans Toast the Anniversary of Their Beer Purity Law - International - SPIEGEL ONLINE - News. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 24 October 2008. ციტირების თარიღი: 2016-01-30. ↑ Weissbier. German Beer Institute. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 24 October 2010. ციტირების თარიღი: 2010-10-07. ↑ The Sommelier Prep Course: An Introduction to the Wines, Beers, and Spirits. John Wiley and Sons. ციტირების თარიღი: 2010-10-07.  ↑ Michael Jackson's Beer Hunter - Beer Styles: Kellerbier. Beer Hunter. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 5 July 2008. ციტირების თარიღი: 2008-06-30. ↑ Zwickelbier. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-03-05. ციტირების თარიღი: 2020-09-22. ↑ Quoted in Sonntag Aktuell Newspaper (Stuttgart), 28.09.2008 ↑ Beer Tour Alert: The 5 Best Brewing Hotspots in Bavaria for Your Craft Beer Trip (No, They're Not in Munich). ციტირების თარიღი: 1 December 2018. ↑ Table Statista, 2013. ↑ FAZ.net Bierblog. ციტირების თარიღი: 1 December 2018.