laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
მჟაველა (ვაზის ჯიში)

მჟაველა — ქართული წითელყურძნიანი ვაზის ჯიში. გავრცელებული იყო მხოლოდ რაჭაში. ჰქონდა მსხვილი და მეტად ლამაზი მარცვალი. მისი ღვინო ზაფხულის სასმელი ყოფილა, არ ათრობდა. სახელწოდება ყურძნის სიმჟავის მახასიათებელია. ივანე ჯავახიშვილის ცნობით, ეს ჯიში უკვე გადაშენებული ყოფილა. ↑ კუდავა ბუბა, მჟაველა // ივანე ჯავახიშვილი : ენციკლოპედიური ლექსიკონი / მთ. რედ. მეტრეველი რ., თბ.: თბილისის უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2002. — გვ. 474, ISBN 99928-929-8-6.
ჩეპეში

ჩეპეში, ჩუპეში — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში გურიიდან. მისი მარცვლის კანში საღებავი ნივთიერებაა, ამიტომ ჭაჭა ღვინის საღებავად გამოიყენება. ივანე ჯავახიშვილის აზრით, ჩუპეში (ამ სახელით მოიხსენიებს) გურიაში სამეგრელოდანაა შეტანილი (იხ. ჩეჭიფეში), გურიიდან კი აჭარაში გავრცელდა, სადაც მას ჩიჭიბე ეწოდება. ზრდასრული ფოთოლი საშუალო და საშუალოზე მცირე ზომისაა, მომრგვალო, სამ-ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე აბლაბუდისებრად საშუალოდაა შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, ზოგჯერ ფრთიანი, კუმსი, იშვიათ-ად თხელი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, მუქი წითელი, თითქმის შავი. კანი სქელი და მკვრივი აქვს საკმაოდ სქელი ცვილისებრი ნაფიფქით დაფარული. რბილობი წვნიანია, წვენი — შეუფერავი, გემო — ტკბილი. ჩეპეში საშუალო ზრდისა და საშუალომოსავლიანია. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლი-დან სრულ სიმწიფემდე 198 დღეა. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის მეორე ნახევარში შედის. მტევნის საშუალო წონა 100 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა კი 5.5-6.0 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 19.5%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 8.5-9 გ/ლ-ს. გამოიყენება სუფრის სასიამოვნოდ მომჟავო და საკმაოდ ჰარმონიული წითელი, მშრალი ღვინის დასამზადებლად. უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 355 კუდავა ბუბა, ჩუპეში // ივანე ჯავახიშვილი : ენციკლოპედიური ლექსიკონი / მთ. რედ. მეტრეველი რ., თბ.: თბილისის უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2002. — გვ. 720, ISBN 99928-929-8-6.
კანა (მრავალმნიშვნელოვანი)

კანა შეიძლება აღნიშნავდეს: კანა — ჰირაგანას და კატაკანას საერთო სახელწოდება კანა — წყვილჩლიქოსანი ცხოველი
ისა-ბეკ გაჯინსკი

ისა-ბეკ აბდუსალამ-ბეკ-ოღლი გაჯინსკი (აზერ. İsa bəy Əbdülsalam bəy oğlu Hacınski; 1861, ბაქო — 1919, იქვე) — XIX საუკუნის დასაწყისის ერთ-ერთი უმსხვილესი ბაქოელი ნავთობმრეწველი და მეცენატი, პირველი გილდიის ვაჭარი. ისა-ბეკ გაჯინსკი 1861 წელს ბაქოში წარჩინებულთა ოჯახში დაიბადა. განათლება სახლში მიიღო. გაჯინსკის ოჯახს მიწის დიდი ფართობი ეკუთვნოდა, ძირითადად ბალხანისა და რამანის დასახლებებში. მოგვიანებით ამ ფართობებზე ნავთობის მნიშვნელოვანი საბადოები აღმოჩნდა. ამგვარად, XIX ს-ის დასაწყისში გაჯინსკი საქმიანობას იწყებს ნავთობმრეწველობის სფეროში. 1903 წელს გაჯინსკიმ საკუთარი ნავთობკომპანია დააარსა. საწყის ეტაპზე (პირველ ორ წელიწადში) მისმა კომპანიამ ნახევარ მილიონ ფუთზე მეტი ნავთობი მოიპოვა წელიწადში. 1910 წელს მის კომპანიას 11 ჭაბურღილი, 5 ორთქლის ქვაბი და 5145-ცხენისძალიანი ორთქლის მანქანა ეკუთვნოდა. აქ 30 კვალიფიციური მუშა მუშაობდა. ბალახანის სარეწების გარდა ისა-ბეკ გაჯინსკი ნავთობის მოპოვებას თურქმენეთის სანაპიროსთან, კუნძულ ჩელექენზე ეწეოდა. მის მფლობელობაში იყო ნავთის ქარხანა ბაქოში. 1912 წელს ნავთობმრეწველმა ფორმამ „გაჯინსკი საბეკ“ სრული ერთი ხმა მიიღო ბაქოელ ნავთობმრწველთა ყრილობის საბჭოში. ამ საბჭოში კიდევ ერთ ხმას ფირმა „ისა ბეკ გაჯინსკი და ძმები გადიმოვები“ დაეუფლა. გაჯინსკი ასევე დაკავებული იყო კასპიის ზღვაში თევზის რეწვითა და ქვირითის წარმოებით. 1916 წლის ოქტომბერში ისა-ბეკ გაჯინსკიმ სავაჭრო-სამრეწველო საწარმო „გაჯინსკი-ბაქო“ დააარსა. 1896-1916 წლებში გაჯინსკი ბაქოს საქალაქო დუმის ხმოსანი იყო. 1906 წლიდან გარდაცვალებამდე იკავებდა ქალაქ ბაქოს საპატიო მომრიგებელი მოსამართლის თანამდებობას. 1918 წლის მარტის მოვლენებით გამოწვეულმა ზიანმა, რაც ბიზნესს მიადგა, ისა ბეკ-გაჯინსკის ჯანმრთელობა სერიოზულად შეარყია. 1919 წლის იანვარში იგი გარდაიცვალა. Ахундов Ф., Драма дома Гаджинского (რუსული) // IRS-Наследие, 2010, № 5 (47), გვ. 32-35. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 Ахундов, 2010, стр. 33 ↑ Mirzəyeva Ü., İsa bəy Hacınski (აზერბაიჯანული) // Finansist, ივნისი, 2013, გვ. 21.
ამინა დილბაზი

ამინა ფაშა-ყიზი დილბაზი (აზერ. Əminə Paşa qızı Dilbazi; დ. 26 დეკემბერი, 1919 — გ. 30 აპრილი, 2010) — საბჭოთა აზერბაიჯანელი მოცეკვავე, ქორეოგრაფი, აზერბაიჯანის სსრ-ის სახალხო არტისტი (1959). ამინა დილბაზი დაიბადა 1919 წლის 26 დეკემბერს, ყაზახში. 1935 წელს სცენაზე პირველად გამოსულმა მსახიობმა უზეირ ჰაჯიბეკოვის სიმღერა „კოლმეურნული ველები“ შეასრულა. იგი 1936 წლიდან 1939 წლამდე აზერბაიჯანის სახელმწიფო ფილარმონიის სიმღერისა და ცეკვის ანსამბლის სოლისტი იყო, რის შედეგად დილბაზი საცეკვაო ჯგუფის ხელმძღვანელი გახდა. 1959 წელს მოცეკვავეთა სტუდენტური კოლექტივის „ჩანარის“ ხელმძღვანელია. იმავე წელს მიენიჭა აზერბაიჯანის სსრ-ის სახალხო არტისტის წოდება. 1967 წელს შექმნა ქალთა ანსამბლი „სევინჯი“. 1949 წლიდან ქორეოგრაფიულ სკოლაში ასწავლიდა. ამინა დილბაზის მეუღლე კომპოზიტორი ჯოვდეთ გაჯიევი იყო. მსახიობი 90 წლის ასაკში 2010 წლის 30 აპრილს გარდაიცვალა. ამინა დილბაზი დაკრძალულია I საპატიო მემორიალური ხეივანში. ↑ Амина Дильбази скончалась დაარქივებული 2014-05-19 საიტზე Wayback Machine. (აზერბაიჯანული)
ალიუევა

ალიუევა (ესპ. და არაგ. Allueva) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ხილოკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 18,651832 კმ². მოსახლეობა — 24 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები Gran Enciclopedia Aragonesa - ალიუევა დაარქივებული 2021-04-25 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
არენს-დე-ლიედო

არენს-დე-ლიედო (ესპ. Arens de Lledó, არაგ. Arens de Ledón) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის მატარანიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 34,268961 კმ². მოსახლეობა — 221 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები Gran Enciclopedia Aragonesa - არენს-დე-ლიედო დაარქივებული 2020-10-25 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ბადენასი

ბადენასი (ესპ. Bádenas, არაგ. Badenas) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ხილოკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 31,308361 კმ². მოსახლეობა — 19 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები Gran Enciclopedia Aragonesa - ბადენასი დაარქივებული 2021-04-25 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ბაგენა

ბაგენა (ესპ. Báguena, არაგ. Baguena) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ხილოკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 25,170922 კმ². მოსახლეობა — 285 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები Gran Enciclopedia Aragonesa - ბაგენა დაარქივებული 2021-04-25 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ბანიონი

ბანიონი (ესპ. Bañón, არაგ. Banyón) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ხილოკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 54,274838 კმ². მოსახლეობა — 146 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები Gran Enciclopedia Aragonesa - ბანიონი დაარქივებული 2021-04-28 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ინფორმაციის გაცვლის ამერიკული სტანდარტული კოდი (ASCII)

ინფორმაციის გაცვლის ამერიკული სტანდარტული კოდი — ASCII (ინგლ. American standard code for information interchange) — კოდირების სისტემა, ცხრილი, სადაც ბეჭდვად და არაბეჭდვად სიმბოლოებს შეესაბამება ციფრული კოდი. ცხრილი შემუშავდა 1963 წელს აშშ-ში. ASCII-ის ცხრილში კოდები განსაზღვრული აქვს ციფრებს (0-დან 9-ის ჩათვლით), ლათინურ ანბანის ასოებს, სასვენ ნიშნებს, სპეციალურ და მმართველ სიმბოლოებს. ამ სტანდარტით შესაძლებელია სულ 256 სხვადასხვა სიმბოლოს კოდირება. კომპიუტერების საყოველთაო გავრცელების შემდეგ საჭირო გახდა სომბოლოების რაოდენობის გაზრდა. ამისათვის შეიქმნა ახალი უნივერსალური Unicode (უნიკოდი) სტანდარტი, რომლითაც შესაძლებელი გახდა 65536 სიმბოლოს კოდირება. უნიკოდი ASCII-ის ფერადი ცხრილი ASCII-ის სიმბოლოები და სხვა რესურსები ↑ http://www.nplg.gov.ge/academic/index.php?a=term&d=7&t=5815 ↑ dictionary.cambridge — ASCII
თეთრი სახლი (მრავალმნიშვნელოვანი)

თეთრი სახლი შეიძლება აღნიშნავდეს: თეთრი სახლი — აშშ-ის პრეზიდენტის რეზიდენცია თეთრი სახლი — რუსეთის მთავრობის შენობა
კანაგავის პრეფექტურა

კანაგავის პრეფექტურა (იაპონ. 神奈川県 კანაგავა-კენ?) — პრეფექტურა იაპონიაში. კუნძულ ჰონსიუს სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში ფართობი 2,4 ათასი კმ2, მოსახლეობა 8.899.545 კაცი. მ. შ. დაახლოებით 90% ქალაქში ცხოვრობს. ადმინისტრაციული ცენტრი ქ. იოკოჰამა. კანაგავა შედის იაპონიის უდიდესი ინდუსტრიული რაიონის კანტოს შემადგენლობაში. მრეწველობის წამყვანი დარგებია: მანქანათმშენებლობა (უმთავრესად გემთმშენებლობა, ავტომშენებლობა და სხვა) და ელექტროტექნიკური, აგრეთვე ქიმიური, მეტალურგიული, კვების მრეწველობა. მთავარი სამრეწველო ცენტრებია: იოკოჰამა, ცურუმი, კავასაკი. სოფლის მეურნეობა სპეციალიზებულია ბრინჯის, ხორბლისა და თამბაქოს მოყვანაზე. განვითარებულია მეხილეობა, მებოსტნეობა, მეყვავილეობა, სახორცე-სარძეო მესაქონლეობა, მეფრინველეობა. მიურის ნახევარკუნძულის სანაპიროზე არის ზღვის სარეწი. ტურიზმი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 356.
კანადა (მრავალმნიშვნელოვანი)

კანადა შეიძლება აღნიშნავდეს: კანადა — სახელმწიფო ჩრდილოეთ ამერიკაში კანადა — ხალხი სამხრეთ ინდოეთში კანადა — ენა, რომელიც დრავიდულ ენათა ჯგუფს განეკუთვნება კანადა ლიტერატურა — კანადა ხალხის ლიტერატურა
თაირა სალახოვის სახლ-მუზეუმი

თაჰირ სალაჰოვის სახლ-მუზეუმი (აზერ. Tahir Salahovun ev-muzeyi) — მუზეუმი ბაქოში, იჩერი-შეჰერის რაიონში, ილიას ეფენდიევის ქუჩაზე და რაიონის ერთ-ერთ ღირშესანიშნაობას წარმოადგენს. მუზეუმი შეიქმნა აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ილჰამ ალიევის ბრძანებით 2011 წელს და გაიხსნა 2012 წელს იმ სახლში, რომელშიც დაიბადა და გაიზარდა მხატვარი. მუზეუმის ექსპოზიცია ეძღვნება საბჭოთა აზერბაიჯანელი მხატვრის თაჰირ სალაჰოვის (1928-2021 წწ.) ცხოვრებასა და შემოქმედებას. მუზეუმში მნიშვნელოვანწილად შენარჩუნებულია მხატვრის ბავშვობის დროინდელი ვითარება. 600-ზე მეტი ნახატი მუზეუმს თავად ავტორმა გადასცა. თაჰირ სალაჰოვის სახლ-მუზეუმი ბაქოს ცენტრში სახლი, რომელიც ააგო თაჰირ სალაჰოვმა Azerbaijan 3600 Tahir Salahovun Ev muzeyi (İçərişəhər) ↑ В Баку будет создан Дом-музей Таира Салахова
ნარიმან ნარიმანოვის სახლ-მუზეუმი (ბაქო)

მემორიალური მუზეუმი 1977 წლის 6 ნოემბერს გაიხსნა. წითელი ლენტი აზერბაიჯანის კომპარტიის ცკ-ს პირველმა მდივანმა ჰეიდარ ალიევმა გაჭრა. აზერბაიჯანის დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ სამუზეუმო ფონდი ნარიმანოვის შესახებ დოკუმნტებით გამდიდრდა, რომლებიც ადრე მიუწვდომელი იყო. მუზეუმში დაცული ერთეულების რაოდენობა 400-დან 5200-მდე გაიზარდა. მუზეუმის კოლექცია ისეთმა ექსპონატებმა შეავსეს, როგორებიცაა ნარიმანოვის ქარვის კრიალოსანი და ყარაყუმის ფაფახი, მაგიდის ძველი საათები. მუზეუმი განთავსებულია იმ შენობაში, რომელიც ოდესღაც მეწარმე ბაბაევს ეკუთვნოდა და არქიტექტორ ისმაილოვის პროექტით იქნა აგებული 1905 წელს. თავდაპირველად სახლი ორსართულიანი იყო, შემდეგ მესამე სართული დაშენდა. ნარიმანოვი აქ თავის ოჯახთან ერთად 1913 წლიდან 1918 წლამდე ცხოვრობდა. სასადილოში ექსპონირებულია ნარიმანოვის დაბადების მოწმობა, გორის სემინარიის დამთვარების მოწმობა, მასალები, რომლებიც მოწმობენ ნარიმანოვის პედაგოგიური საქმინაობის შესახებ თბილისი გუბერნიის ბორჩალოს მაზრის სოფელ ყიზილ-აჯლოში. ამასთან ერთად ოთახში გამოფენილია ნარიმანოვისა და მისი ოჯახის ფოტოები. აქვეა თბილისში მდებარე იმ სახლის მაკეტი, რომელშიც ნარიმანოვი დაიბადა. „შეითანბაზარის“ მახლობლად მდებარე ამ სახლმა, რომელშიც აზერბაიჯანლები ცხოვრობდნენ, ჩვენამდე ვერ მოაწია. ნარიმანოვის საძინებელში გამოფენილია ვაჟიშვილ ნაჯაფთან ერთად გადაღებული ფოტოები, რომელიც დიდი სამამულო ომის პერიოდში ვოლნოვახის დაცვისას დაიღუპა. ასევე ამ ოთახში ექსპონირებულია ტარი, რომელიც ნარიმანოვს ეკუთვნოდა და რომელზეც დაკვრა მას უყვარდა. მეოთხე ოთახი ნარიმანოვის სამუშაო კაბინეტს წარმოადგენს. ყველა ნივთი, მათ შორის სამედიცინო დანიშნულების, ნარიმანოვის კუთვნილებაა. ნარიმანოვი ავადმყოფებს ამ ოთახის გარდა იღებდა შენობაში სადაც ამჟამად აზერბაიჯანის მედიცინის მუზეუმია განთავსებული. აქვე განტავსებული ნარიმანოვის შრომები მედიცინაში. სამუშაო მაგიდის თავზე ნარიმანოვის დიპლომია მოთავსებული, როგორც ნოვოსიბირსკის უნივერსიტეტის დამთავრების საბუთი. მუზეუმი ინარჩუნებს მჭიდრო კავშირებს პროფილურ მუზეუმებთან აზერბაიჯანში, რუსეთში, საქართველოსა და უზბეკეთში. რიგ ადგილებში მუზეუმმა თავისი ფილიალები, სასკოლო მუზეუმები და ნარიმანოვის სახელობის კუთხეები გახსნა. ასევე მუზემში ტარდება თემატური ღონისძიებები. მათ რიცხვშ ტრადიციული ყოველწლიური შეხვედრა 14 აპრილს, ნარიმანოვის დაბადების დრის აღსანიშნავად. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 Об открытии Мемориального музея Н. Нариманова. Официальный сайт Дома-музея Нариманова в Баку (2013). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-04.
ლუბა ნაზაძე

ლუბა კონსტანტინეს ასული ნაზაძე (დ. 1915, სოფელი ოთხარა, რუსეთის იმპერია — გ. 15 აპრილი, 1986, საქართველოს სსრ) — ქართველი და საბჭოთა სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე. დამსახურებული ეკონომისტი, სკკპ წევრი (1940), საქართველოს სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი, აფხაზეთის ასსრ-ის V-VIII მოწვევეის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი. ლუბა კონსტანტინეს ასული ნაზაძე დაიბადა 1915 წელს სოფელ ოთხარაში, კოლმეურნის ოჯახში. 1924-1926 წლებში სწავლობდა ოთხარის სასოფლო სკოლაში, ხოლო 1926-1932 წლებში — სოხუმის ქალთა ინტერნატში. 1932 წელს კომკავშირული საგზურით წავიდა ქალაქ მოსკოვში სასწავლებლად, სადაც 1936 წლამდე სწავლობდა სსრ კავშირის სახელმწიფო-საგეგმო კომიტეტის საგეგმო ინსტიტუტის მუშფაკში. 1936 წელს ჩაირიცხა მოსკოვის სახალხო-სამეურნეო აღრიცხვის ინსტიტუტში. დაამთავრა რა იგი, 1941-1942 წლებში მუშაობდა ფინანსთა სახალხო კომისარიატის საშტატო განყოფილების უფროსად. ერთი წლის შემდეგ დაინიშნა აფხაზეთის ასსრ-ის ვაჭრობის სახახლო კომისრის მოადგილედ, ხოლო 1944 წლიდან სსრ კავშირის დამზადების სამინისტროს რწმუნებულად — პურის ინსპექციის უფროსად აფხაზეთის ასსრ-ში. 1945 წლიდან გადაყვანილ იქნა აფხაზეთის ასსრ-ის სტატისტიკური სამმართველოს უფროსად. 1953 წელს ლ. ნაზაძე არჩეულ იქნა საქართველოს კომპარტიის სოხუმის საქალაქო კომიტეტის მეორე მდივნად, 1957 წელს კი დაინიშნა აფხაზეთის ასსრ-ის მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილედ. 1953-1974 წლებში იყო აფხაზეთის ასსრ-ის სახელმწიფო საგეგმო კომისიის თავმჯდომარე, ხოლო 1974 წლიდან სიცოცხლის ბოლომდე მუშაობდა აფხაზეთის ასსრ-ის მინისტრთა საბჭოს ფასების განყოფილების უფროსად. ლ. ნაზაძე არჩეული იყო საქართველოს სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად და საქართველოს სსრ-ის IV მოწვევის უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილედ, აფხაზეთის ასსრ-ის V-VIII მოწვევეის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად, საქართველოს კომპარტიის აფხაზეთის საოლქო კომიტეტის წევრად. ხანგრძლივი დროის მანძილზე იყო „სსრ კავშირ-კამპუჩიის“ მეგობრობის საზოგადოების გამგეობის წევრი და „სსრ კავშირ-კამპუჩიის“ მეგობრობის საზოგადოების სოხუმის განყოფილების თავმჯდომარე. დაჯილდოებული იყო „საპატიო ნიშნის“ ორდენით, ბევრი მედლით, საქართველოს სსრ-სა და აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოების პრეზიდიუმების საპატიო სიგელებით. გაზ. „საბჭოთა აფხაზეთი“, №75 (12191), 16 აპრილი, 1986
ლუბა კემულარია-ნათაძე

ლუბა მანუჩარის ასული კემულარია-ნათაძე (დ. 28 მარტი, 1891, სოფ. ზუბი, ახლანდ. ხობის მუნიციპალიტეტი — გ. 15 თებერვალი, 1985, თბილისი) — ქართველი ბოტანიკოსი. ბიოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1965), საქართველოს სსრ მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1966). სამეცნიერო საქმიანობა დაიწყო თბილისის ბოტანიკურ ბაღში (1911). 1933 წლიდან გარდაცვალებამდე მუშაბდა თბილისის ბოტანიკის ინსტიტუტში. ავტორია ნაშრომებისა კავკასიის და საქართველოს სისტემატიკისა და ნომენკლატურის, ფარულთესლოვან მცენარეთა ფილოგენეტიკისა და სხვ. საკითხების შესახებ, რომელშიც მოცემულია რანალების რიგის კავკასიური ტაქსონების ორიგინალური კლასიფიკაციური სისტემა. „საქართველოს ფლორის“ I და II გამოცემის ერთ-ერთი ორგანიზატორი და ავტორი. ლუბა კემულარია-ნათაძის მიერ აღწერილია ფარულთესლოვან მცენარეთა უცნობი ერთი ახალი ოჯახი, 3 ტრიბი, 2 გვარი და 80-ზე მეტი სახეობა, მრავალი შიდასახეობრივი ტაქსონი. ეწეოდა ნაყოფიერ პედაგოგიურ საქმიანობას საქართველოს უმაღლეს სასწავლებლებში: კითხულობდა ზოგადი ბოტანიკის, მცენარეთა სისტემატიკისა და ფიტოგეოგრაფიის კურსებს. ლუბა კემულარია-ნათაძის ღვაწლი ღირსეულად არის დაფასებული: მისი სახელი ეწოდა ფარულთესლოვან მცენარეთა ერთ გვარს, ერთ სექციასა და 20 სახეობას. დაჯილდოებულია ლენინის ორდენით, შრომის წითელი დროშის ორდენითა და მედლებით. ლუბა კემულარია-ნათაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ 1.0 1.1 ნახუცრიშვილი გ., კემულარია-ნათაძე ლუბა მანუჩარის ასული // ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. — გვ. 619. ↑ კემულარია-ნათაძე ლუბა მანუჩარის ასული // ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 466.
ოქსიდენტური

ოქსიდენტური არის საერთაშორისო დამხმარე ენა, რომელიც შეიქმნა 1922 წელს. მისი შემქმნელი, ედგარ დე ვალი, ცდილობდა მაქსიმალური გრამატიკული კანონზომიერებისა და ბუნებრივი ხასიათის მიღწევას. ლექსიკა ეფუძნება წინასწარ არსებულ სიტყვებს სხვადასხვა ენებიდან და წარმოებული სისტემა, რომელიც იყენებს აღიარებულ პრეფიქსებსა და სუფიქსებს.
თავგადასავლების მაძიებლები

თავგადასავლების მაძიებლები (ფრ. Les Aventuriers) — ჟოზე ჯოვანის რომანის მიხედვით 1967 წელს გადაღებული მხატვრული ფილმი. რეჟისორი რობერ ენრიკო. ახალგაზრდა ხელოვანი-აბსტრაქციონისტი ლეტიცია გაიცნობს ავტომექანიკოს როლანს და მის მეგობარს, პილოტ-ინსტრუქტორს მანიუს. მათი ნაცნობობა მეგობრობაში გადაიზრდება. სამივე განძის საძიებლად გაემგზავრება, რომელიც ბელგიელ ბიზნესმენს კონგოდან მიჰქონდა და ავიაკატასტროფის დროს კონგოს სანაპიროსთან ზღვაში ჩაიძირა. განძის ძიებისას ისინი ჩაძირული ვერტმფრენის პილოტს ხვდებიან, რომელიც ზუსტად უთითებს ავიაკატასტროფის ადგილს. მანიუ და როლანი განძს იახტაზე ამოიტანენ. მაგრამ მალე განძის სხვა მაძიებელთა თავდასხმისას იღუპება ლეტიცია. როლანი და მანიუ ლეტიციას წილ განძს მის 11 წლის დეიდაშვილს უფორმებენ, რომელიც თავის მხრივ ეუბნება, რომ მანაც აღმოაჩინა განძი და აჩვენებს სანაპიროდან ახლოს მდებარე მიტოვებულ საზღვაო ფორტში გერმანელების მიერ ომის წლებში შენახული იარაღის საწყობს. როლანი შეიძენს მიტოვებულ ფორტს ლეტეციას ხსოვნის პატივსაცემად. პარიზში დაბრუნებულ მანიუს განძის მაძიებლები უთვალთვალებენ, რომლებმაც ჩაძირული ვერტმფრენის პილოტი დაიჭირეს და მოკლეს. მანიუ როლანს ეძებს გასაფრთხილებლად და მას ფორტზე პოულობს, სადაც მკვლელთა ბანდა დაესხმება მათ თავს. შეტაკებისას მანიუ იღუპება. ალენ დელონი — მანიუ ბორელი ლინო ვენტურა — როლან დარბანი ჯოანა შიმკუსი — ლეტიცია ვაისი სერჟ რეჯანი — ვერტმფრენის პილოტი ჰანს მაიერი — დაქირავებული მკვლელი გი დელორმი — დაქირავებული მკვლელი ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: თავგადასავლების მაძიებლები „თავგადასავლების მაძიებლები“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ჯონ სკოტის მედალი

ჯონ სკოტის მედალი (ინგლ. John Scott Medal) — 1816 წელს დაწესებული ჯილდო, რომელიც გადაეცემა მეცნიერებისა და ტექნიკის იმ მოღვაწეებს, რომელთა გამოგონებებმა მნიშვნელოვნად გააუმჯობესა „ადამიანის კომფორტი, კეთილდღეობა და ბედნიერება". 1836-1919 წლებში კანდიდატებს წარადგენდა ფრანკლინის ინსტიტუტი (ფილადელფია, პენსილვანიის შტატი). ამჟამად წარდგენილი კანდიდატებიდან ლაურეატებს ირჩევს ფილადელფიის საქალაქო საბჭო. ედინბურგელმა აფთიაქარმა, ჯონ სკოტმა ჩამოაყალიბა 4000 დოლარიანი ფონდი, რომელსაც მისი გარდაცვალების შემდეგ, 1815 წლიდან პირველ დაჯილდოებამდე მართავდა ვაჭარი. ჯილდოდ დაწესდა სპილენძის მედალი და „თანხა, რომელიც არ უნდა აღემატებოდეს ოც დოლარს". იგი პირველად გაიცა 1822 წელს (იმ დროს 20 დოლარით შეიძლებოდა ერთი ხარის ან 12 ტომიანი ენციკლოპედიის ყიდვა). იმ დროიდან მოყოლებული ფილადელფიის საქალაქო საბჭომ რამდენიმე ასეული ლაურეატი შეარჩია, რომლებმაც ეს ჯილდო მიიღეს. ჯილდოების უმეტესობა მიენიჭა გამოგონებებს მეცნიერებასა და მედიცინაში. ცნობილი ლაურეატები არიან ტომას ედისონი, ნიკოლა ტესლა, მარი კიური, ძმები რაიტები, გულიელმო მარკონი, ირვინგ ლენგმიური, ალექსანდერ ფლემინგი, ფრედერიკ გ. ბანტინგი, ჯონ ბარდინი, ედვინ ლენდი, ლუის ალვარესი, გლენ სიბორგი და სხვ. ჯილდოს ვებგვერდი დაარქივებული 2020-03-16 საიტზე Wayback Machine. ფრანკლინის ინსტიტუტი: ჯონ სკოტის მემკვიდრეობის მედალი ↑ Board of Directors of City Trusts. ციტირების თარიღი: March 27, 2011 ↑ ფრანკლინის ინსტიტუტის ჟურნალი ↑ ლაურეატები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-03-16. ციტირების თარიღი: 2022-01-23.
თეიიაზინ ბინ ჰაითამი

ზი-იაზან ბინ ჰაითამ ალ საიდი (არაბ. ذي يزن بن هيثم آل سعيد; დ. 21 აგვისტო 1990, მასკატი) — ომანის სულთნის, ჰაითამ ბინ თარიქ ალ საიდის უფროსი შვილი, ალ საიდის დინასტიის წარმომადგენელი. სპორტის, კულტურისა და ახალგაზრდობის მინისტრი 2020 წლის 18 აგვისტოდან და ტახტის მემკვიდრე 2021 წლის 12 იანვრიდან. თეიიაზინ ბინ ჰაითამი დაიბადა 1990 წლის 21 აგვისტოს მომავალი სულთნის ჰაითამ ბინ თარიქისა და მისი მეუღლის აჰად ბინტ აბდულა ალ ბუსაიდიას ოჯახში. ჰყავს უმცროსი ძმა და 2 უმცროსი და. დაამთავრა ოქსფორდის ბრუქსის უნივერსიტეტი, სადაც მიიღო ბაკალავრის ხარისხი პოლიტიკურ მეცნიერებებში. საზოგადოებრივი მოღვაწეობა 2013 წელს დაიწყო ომანის საგარეო საქმეთა სამინისტროში. 2014 წლიდან 2019 წლამდე მუშაობდა ლონდონში ომანის საელჩოში. 2020 წლის 18 აგვისტოს გახდა კულტურის, სპორტისა და ახალგაზრდობის მინისტრი. 2021 წლის 12 იანვარს გამოცხადდა, რომ იგი გახდა ქვეყნის ისტორიაში პირველი ტახტის მემკვიდრე პრინცი, რადგან მანამდე მემკვიდრეს ირჩევდნენ სულთნის გარდაცვალების შემდეგ. ჰყავს ერთი ცოლი, მიანი. ↑ Oman designates a crown prince, a first for the country en-US (2021-01-12). ციტირების თარიღი: 2021-01-15 ↑ Dhi Yazan bin Haitham Has Been Appointed as Oman's First Crown Prince en-GB (2021-01-13). ციტირების თარიღი: 2021-01-15 ↑ Reuters Staff (2021-01-12). „Omani sultan's eldest son to succeed him under new law“. Reuters (ინგლისური). ციტირების თარიღი: 2021-01-15. ↑ Dhi Yazan bin Haitham set to become Oman's first Crown Prince en (13 January 2021). ციტირების თარიღი: 2021-01-15 ↑ 5.0 5.1 Sayyid Dhi Yazan is to be Oman's crown prince, based on newly-approved mechanism | en. ციტირების თარიღი: 2021-01-15 ↑ Oman’s first ever Crown Prince to marry this week | Oman – Gulf News
კონოსუკე მაცუშიტა

კონოსუკე მაცუშიტა (იაპონ. 松下 幸之助; დ. 27 ნოემბერი, 1894 — გ. 27 აპრილი, 1989) — იაპონელი ბიზნესმენი, „მაცუშიტა ელექტრიკის“ დამფუძნებელი. მაცუშიტა დაიბადა ვაკაიამის პრეფექტურაში 1894 წლის 27 ნოემბერს მიწის მესაკუთრის მრავალშვილიან ოჯახში. ჯერ კიდევ მის პატარაობაში, ოჯახი გაკოტრდა და იძულებული გახდა დიდი სახლიდან პატარა ბინაში გადასულიყო. 9 წლისამ მიატოვა სკოლა და სამუშაოდ წავიდა ნახშირის ქარხანაში, მოგვიანებით კი ველოსიპედების ქარხანაში. 15 წლის ასაკში დაინტერესდა ელექტრონიკით და გახდა ელექტრიკოსის ასისტენტი Osaka Electic Light Company-ში. ის სწრაფად მიიწევდა კარიერულ კიბეზე, მაგრამ 1918 წელს დატოვა კომპანია და დააარსა Matsushita Electric, რომელიც 1935 წელს გადაკეთდა Matsushita Electric Industrial Co. Ltd, რომლის პრეზიდენტიც თავად იყო. 1961 წელს კონოსუკე გახდა დირექტორთა საბჭოს თავმჯდომარე, 1973 წელს კი — უფროსი მენეჯმენტის კონსულტანტი. კონცერნ „ფილიპსთან“ თანამშრომლობამ შესაძლებელი გახადა ტელე და რადიოაპარატურის წარმოება ახალ სიმაღლეზე გადასულიყო, რასაც შედეგად ახალი ბრენდის „Panasonic“-ის გაჩენა მოჰყვა. 1946 წელს მაცუშიტამ დააარსა PHP ინსტიტუტი საზოგადოებაში მშვიდობისა და კეთილდღეობის იდეების კვლევისა და გავრცელების მიზნით, როგორც სულიერად, ასევე მატერიალურად. 1968 — „ჰარმონიისა და ბედნიერების გზის ძებნა“ 1973 — „ბიზნეს-გადაწყვეტილებების ალბომი“ 1974 — „ცოდნით მართვის ალბომი“ 1975 — „ხელმძღვანელობა პირობებით“ 1981 — „ჩვენი თანამშრომლების გადაწყვეტილებების ალბომი“ როგორ გამდიდრდა „პანასონიკი“? Entstehung der Industrie Panasonic
როსარიო (ლა-უნიონი)

როსარიო (ოფიციალურად როსარიოს მუნიციპალიტეტი; ილოკ: Ili ti Rosario; ფილ: Bayan ng Rosario) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი ლა-უნიონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 60 278 ადამიანს შეადგენს. როსარიო 33 ბარანგაისგან შედგება. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: როსარიო (ლა-უნიონი) Rosario Profile at PhilAtlas.com Rosario, La Union Website დაარქივებული 2012-01-09 საიტზე Wayback Machine. Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-23 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a>