laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ლუციუს ანტონიუსი

ლუციუს ანტონიუსი (ძვ. წ. I ს.) — ძველრომაელი პოლიტიკოსი, კონსული ძვ. წ. 41 წელს; მარკუს ანტონიუსის უმცროსი ძმა და მხარდამჭერი. ლუციუსი იყო ძვ. წ. 86 წელს გაიუს მარიუსის მომხრეთა მიერ მოკლული ორატორის, მარკუს ანტონიუსის ვაჟის, მარკუს ანტონიუს კრეტიკუსისა და იულიუს კეისრის ბიძაშვილის, იულია ანტონიას შვილი. თავის უფროს ძმებთან, მარკუსსა და გაიუსთან ერთად, მან თავისი ცხოვრების ადრეული წლები რომში ხეტიალსა და ცუდ გარემოცვაში გაატარა. პლუტარქე, რომელიც ამ ახალგაზრდების მოუთვინიერებელ ცხოვრებას ეხება, აღნიშნავს, რომ ისინი ხშირად სტუმრობდნენ სათამაშო სახლებს და ძალიან ბევრს სვამდნენ. ლუციუსი ყოველთვის იყო ძმის, მარკუს ანტონიუსის ძლიერი მხარდამჭერი. ძვ. წ. 44 წელს, ანტონიუსის კონსულობისა და კეისრის მკვლელობის წელს, ლუციუსმა, როგორც სახალხო ტრიბუნმა, მიიღო კანონი, რომელიც კეისარს უფლებას აძლევდა რომში არყოფნის დროსაც წარედგინა მთავარი მაგისტრატები. კეისრის მკვლელობის შემდეგ, იგი მხარს უჭერდა თავის ძმას, მარკუსს. იგი გამოვიდა ხალხისა და კეისრის ვეტერანების სასარგებლო აგრარული კანონის შეთავაზებით და მონაწილეობა მიიღო ძვ. წ. 43 წლის მუტინის მოვლენებში. ძვ. წ. 41 წელს, ლუციუსი იყო კონსული პუბლიუს სერვილიუს ვატიასთან, თავის უფროს პარტნიორთან ერთად. ამავე წელს იგი დაეხმარა მარკუსის ცოლს, ფულვიას, რომელიც დაინტერესებული იყო კლეოპატრას სამეფო კარიდან ქმრის გამოხმობით, ოქტავიანეს არაპოპულარული პოლიტიკის წინააღმდეგ რვა ლეგიონის ამხედრებაში. მოგვიანებით, იმ მწარე განცდების ყურებისას, რაც მიწის კეისრის ვეტერანებს შორის განაწილებამ გამოიწვია, ლუციუსმა და ფულვიამ თავიანთი დამოკიდებულება შეცვალეს და მათი მხარდაჭერა დაიწყეს, რომლებიც ამ ოპერაციებით დაზარალდნენ. ანტონიუსი რომისაკენ გაემართა, ლეპიდუსი განდევნა და ხალხს პირობა მისცა, რომ ტრიუმვირატი დაიშლებოდა. ოქტავიანესთან დაპირისპირებისას, ლუციუსმა პერუზიაში დაიხია, სადაც მას სამმა არმიამ შემოარტყა ალყა და დანებება აიძულა (ძვ. წ. 41 წლის ზამთარი). ქალაქი განადგურდა, თუმცა ლუციუსი შეიწყალეს და ოქტავიანემ ის ესპანეთის გუბერნატორად გაგზავნა. მისი გარდაცვალების გარემოებების ან თარიღის შესახებ არაფერია ცნობილი. ციცერონი თავის ფილიპიკებში, დიდი პირადი შუღლის ფონზე, ლუციუსის პიროვნებას უაღრესად უარყოფითად წარმოაჩენს. Appian, Bellum Civile, v. 14 ff. Dio Cassius xlviii. 5-14. Suetonius, De Vita Caesarum, II, 14-5. This article incorporates text from a publication now in the public domain: Chisholm, Hugh, ed. (1911). "article name needed". Encyclopædia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press.
მუჰაფაზა

მუჰაფაზა (არაბ. محافظة) — ადმინისტრაციული მოწყობის პირველი საფეხური არაბული სამყაროს ბევრ ქვეყანაში და ადმინისტრაციული მოწყობის მეორე საფეხური საუდის არაბეთში. ტერმინ „მუჰაფაზას“ ხშირად თარგმნიან როგორც „გუბერნიას“ და ზოგჯერ როგორც „პროვინციას“. სიყვის ფუძე სემიტურია ḥ-f-ẓ და ნიშნავს „შეინარჩუნე“ და „დაიცავი“. ეგვიპტის მუჰაფაზები ომანის ადმინისტრაციული დაყოფა სირიის მუჰაფაზები იემენის ადმინისტრაციული დაყოფა უცხო სიტყვათა ლექსიკონი, 1989.www.nplg.gov.ge
Commodore International

Commodore International (ან Commodore International Limited) იყო ამერიკული სახლის კომპიუტერებისა და ელექტრონიკის მწარმოებელი კომპანია. დაარსდა 1954 წელს პოლონელი ემიგრანტის ჯეკ ტრემიელის მიერ ტორონტოში, ონტარიო. Commodore International-მა (CI) მის შვილობილი კომპანია Commodore Business Machines-თან (CBM) ერთად 1970-1980-იან წლებში მონაწილეობა მიიღო სახლის პერსონალური კომპიუტერების ინდუსტრიის განვითარებაში. კომპანიამ შექმნა მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული და გაყიდვადი დესკტოპ კომპიუტერი Codmore 64, რომელიც მსოფლიოს მასშტაბით გაიყიდა 30 მილიონი ეგზემპიალირის რაოდენობით და გინესის რეკორდების წიგნზე დაყრდნობით, გაყიდვების მხვრივ დღესაც რჩება ლიდერად. Commodore-მა ასევე შეიმუშავა Amiga-ს კომპიუტერების ხაზი (1985 წელი). 1994 წელს Commodore International-მა განაცხადა გაკოტრების შესახებ, რამაც 1994 წლის 29 აპრილს გამოიწვია კომპანიის დახურვა. 774D, 9R23, C108, C110, F4146R, F4902, MM3, Minuteman 6, P50, PR100, SR1800, SR4120D, SR4120R, SR4148D, SR4148R, SR4190R, SR4212, SR4912, SR4921RPN, SR5120D, SR5120R, SR5148D, SR5148R, SR5190R, SR59, SR7919, SR7949, SR9150R, SR9190R, US*3, M55, N60, S61 . (ჩამოთვლილია ქრონოლოგიურად) Commodore KIM-1 - (1976) Commodore PET/CBM - (1977) Commodore VIC-20 - 1980 Commodore CBM-II - (1982) Commodore MAX Machine - (1982) Commodore 64 - - 1982 Commodore Educator 64 - (1983) Commodore SX-64 - (1984) Commodore 16 - (1984) Commodore Plus/4 - (1984) Commodore LCD - (არ გამოსულა) Commodore 128 - (1985 / 1985 / 1986) Commodore 65 - (არ გამოსულა) Commodore 900 (არ გამოსულ) Commodore Amiga Amiga 1000 (1985) Amiga 500 - A500+ (1987 / 1991) Amiga 2000 - incl A2000HD (1987) Amiga 2500 (1989) Amiga 1500 (1990) Amiga 3000 - Amiga 3000UX & Amiga 3000T (1990 / 1990 / 1991) Commodore CDTV (1991) Amiga 600 (1992) Amiga 4000 - Amiga 4000T (1992 / 1994) Amiga 1200 (1992) Commodore PC - Commodore Colt, PC1, PC10, PC20, PC30, PC40, ..., 486SX-LTC Commodore TV Game 2000K/3000H (1975) Commodore 64 Games System (1990) Amiga CD32 (1993) 1000, 1024, 1070, 1080, 1081, 1083S, 1084, 1084S, 1084ST, 1085S, 1201, 1402, 1403, 1404, 1405, 1407, 1428, 1428x, 1432D, 1432V, 1701, 1702, 1703, 1801, 1802, 1803, 1900M/DM602, 1901/75BM13/M1, 1902, 1902A, 1930, 1930-II, 1930-III, 1934, 1935, 1936, 1936ALR, 1940, 1942, 1950, 1960, 1962, 2002, A2024, 2080, 76M13, CM-141, DM-14, DM602 [1][2][3] AmigaOS - 1985 Amiga Unix -1990 Commodore BASIC - 1977 Commodore DOS KERNAL Simons' BASIC - 1983 Super Expander - 1981 Super Expander 64 Amiga Amiga Corporation Commodore 64 ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: Commodore International Commodore World დაარქივებული 2019-11-08 საიტზე Wayback Machine. პროგრამების არქივი Commodore-ის კომპიუტერების ისტორია დაარქივებული 2002-07-20 საიტზე Wayback Machine. - ლარი ანდერსონი Commodore-ის პროდუქტების სია - ჯიმ ბრეინი, ბო ციმერმანი Philadelphia Inquirer - სტატია ირვინ გულდის შესახებ ↑ Commodore International B.V.: Private Company Information. Investing.businessweek.com (2008-09-17). ციტირების თარიღი: 2009-08-10. ↑ Jeremi Reimer. Total Share: Personal Computer Market Share 1975—2005(ინგლისური) ↑ http://www.datamath.net/Leaflets_Others/C76_US.pdf თარგი:Commodore-ის კომპიუტერები
ლეზგიური ვიკიპედია

ლეზგიური ვიკიპედია (ლეზ. Лезги Википедия) — ვიკიპედიის განყოფილება ლეზგიურ ენაზე. თავისუფალი ენციკლოპედია. გაეშვა 2012 წლის 27 მარტს. 2016 წლის 16 ივნისის მდგომარეობით მოიცავს 2744 სტატიას. გაშვების მომენტში მასში დაახლოებით 490 სტატია იყო. აქტიურ მომხმარებელთა რიცხვი 20-მდეა. ლეზგიური ვიკიპედია ვიკიპედია შეიცავს განყოფილებას ლეზგიურ ენაზე Лезги Википедия
ავარული ვიკიპედია

ავარული ვიკიპედია (ხუნძ. Авар Википедия) — ვიკიპედიის განყოფილება ავარულ ენაზე. თავისუფალი ენციკლოპედია. გაეშვა 2004 წელს. 2016 წლის 16 ივნისის მდგომარეობით მოიცავს 2275 სტატიას. 2006 წლის ივნისში შეიქმნა მე-100 სტატია. აქტიურ მომხმარებელთა რიცხვი დაახლოებით 20-მდეა. ავარული ვიკიპედია ვიკიპედია შეიცავს განყოფილებას ავარულ ენაზე Авар Википедия
ლაკური ვიკიპედია

ლაკური ვიკიპედია (ლაკ. Лакку мазрал Википедия) — ვიკიპედიის განყოფილება ლაკურ ენაზე. თავისუფალი ენციკლოპედია. გაეშვა 2006 წელს. 2016 წლის 16 ივნისის მდგომარეობით მოიცავს 1209 სტატიას. 2010 წლის დეკემბერში შეიქმნა მე-100 სტატია, ხოლო 2011 წლის ივლისში მე-1000 სტატია. აქტიურ მომხმარებელთა რიცხვი 10-მდეა. ლაკური ვიკიპედიის სიღრმე დიდია და უდრის 217.6 პუნქტს. ლაკური ვიკიპედია ვიკიპედია შეიცავს განყოფილებას ლაკურ ენაზე Лакку мазрал Википедия
ადიღეური ვიკიპედია

ადიღეური ვიკიპედია (ადიღ. Адыгэ Википедие) — ვიკიპედიის განყოფილება ადიღეურ ენაზე. თავისუფალი ენციკლოპედია. გაეშვა 2016 წელს. 2016 წლის 16 ივნისის მდგომარეობით მოიცავს 362 სტატიას. ადიღეურ ვიკიპედიაში სიღრმე მცირეა და უდრის 14.8 პუნქტს. აქტიურ მომხმარებელთა რიცხვი დაახლოებით 20-მდეა. ადიღეური ვიკიპედია ვიკიპედია შეიცავს განყოფილებას ადიღეურ ენაზე Адыгэ Википедие
ყაბარდოული ვიკიპედია

ყაბარდოული ვიკიპედია (ყაბ. Адыгэбзэ Уикипедиэ) — ვიკიპედიის განყოფილება ყაბარდოულ ენაზე. თავისუფალი ენციკლოპედია. გაეშვა 2011 წელს. 2016 წლის 16 ივნისის მდგომარეობით მოიცავს 1560 სტატიას. 2013 წლის აპრილში შეიქმნა მე-1000 სტატია. აქტიურ მომხმარებელთა რიცხვი დაახლოებით 15-მდეა. ყაბარდოული ვიკიპედია ვიკიპედია შეიცავს განყოფილებას ყაბარდოულ ენაზე Адыгэбзэ Уикипедиэ
მართვადი რაკეტებით აღჭურვილი საესკადრო ნაღმოსანი

მართვადი რაკეტებით აღჭურვილი საესკადრო ნაღმოსანი — მართვადი რაკეტების გასაშვებად განკუთვნილი სამხედრო გემი. მრავალი მათგანის აღჭურვილობა ასევე უზრუნველყოფს წყალქვეშა ნავების საწინააღმდეგო, ჰაერსაწინააღმდეგო და ხმელეთსაწინააღმდეგო ოპერაციების წარმართვის შესაძლებლობას. ნატოს სტანდარტით ამ ტიპის გემები აღინიშნება კოდით DDG. გარდა ქვემეხებისა და სტანდარტული შეიარაღებისა, რომელიც საესკადრო ნაღმოსანი შეიარაღებაზეა, მართვადი რაკეტების მატარებელი საესკადრო ნაღმოსნები, როგორც წესი, აღჭურვილია ორი მსხვილი სარაკეტო ბლოკით, რომლებიც თავისი არსით წარმოადგენენ შვეული გაშვების უჯრედულ დანადგარს. ზოგი მართვადრაკეტებიანი საესკადრო ნაღმოსნის განკარგულებაშია მძლავრი სარადარო სისტემა, როგორიც აშშ-ის „იჯისია“, ამ სახის გემები შეიძლება გამოყენებულ იქნას რაკეტსაწინააღმდეგო და ბალისტიკური რაკეტების საწინააღმდეგო სისტემის სახით. მართვადი რაკეტებით აღჭურვილი საესკადრო ნაღმოსნების კლასი შეავსებს შეიარღებიდან კრეისერების მოხსნით წარმოქმნილ დანაკლისს. თანამედროვე საესკადრო ნაღმოსნების სტანდარტული წყალწყვა 7500 ტონას შეადგენს, ხოლო სრული წყალწყვა 10 000 ტონაზე მეტია. XX საუკუნის დასაწყისში აღნიშნული მაჩვენებელი საესკადრო ნაღმოსნებისთვის 200 ტონას არ აჭარბებდა. გემების აღნიშნულ კლასში წყალწყვის რეკორდული მაჩვენებელი დააფიქსირა აშშ-ის საზღვაო ძალების ზამუოლტის კლასის მართვადი რაკეტების მატარებელი ახალი თაობის საესკადრო ნაღმოსანმა, რომლის სრული წყალწყვა 14,564 ტონაა. ჰობარტის კლასის საესკადრო ნაღმოსნები HMAS Hobart (მშენებლობის პროცესშია – D39?) HMAS Brisbane (მშენებლობის პროცესშია – D41?) HMAS Sydney (მშენებლობის პროცესშია) იროკეზის კლასის საესკადრო ნაღმოსნები] HMCS Athabaskan (DDG 282) საესკადრო ნაღმოსნები 055 ტიპისა (მშენებლობის პროცესში) საესკადრო ნაღმოსნები 052D ტიპისა Kunming (172) Changsha (173) Hefei (174) Yinchuan (175) (საზღვაო გამოცდები) (117) (საზღვაო გამოცდები) (118) (აღჭურვის პროცესში) (119) (აღჭურვის პროცესში) (120) (აღჭურვის პროცესში) (154) (მშენებლობის პროცესში) (155) (მშენებლობის პროცესში) საესკადრო ნაღმოსნები 052C კლასისა (ლუიანგ II კლასი) Lanzhou (170) Haikou (171) Changchun (150) Zhengzhou (151) Jinan (152) Xi'an (153) საესკადრო ნაღმოსნები 052B კლასისა (ლუიანგ I კლასი) Guangzhou (168) Wuhan (169) საესკადრო ნაღმოსნები 052 ტიპისა (ლუჰუს კლასი) Qingdao (113) საესკადრო ნაღმოსნები 051C ტიპისა (ლუჟოუს კლასი) Shenyang (115) Shijiazhuang (116) საესკადრო ნაღმოსნები 051B ტიპისა (ლუჰაის კლასი) Shenzhen (167) საესკადრო ნაღმოსნები 051 ტიპისა (ლუდას კლასი) Xining (108) Kaifeng (109) Dalian (110) Chongqing (133) Zunyi (134) Nanchang (163) Guilin (164) Zhanjiang (165) Zhuhai (166) საესკადრო ნაღმოსნები „სოვრემენი“ კლასისა Hangzhou (136) Fuzhou (137) Taizhou (138) Ningbo (139)
ანდრეი მაკარევიჩი

ანდრეი მაკარევიჩი (რუს. Макаревич, Андрей Вадимович; დ. 11 დეკემბერი 1953, მოსკოვი, სსრკ) — საბჭოთა და რუსი მუსიკოსი, პოეტი, მომღერალი, კომპოზიტორი, მხატვარი, პროდიუსერი, ტელეწამყვანი, როკ-ჯგუფ „დროის მანქანის“ (რუს. Машина времени) ერთადერთი მუდმივი წევრი. რსფსრ-ს დამსახურებული არტისტი (1991), რუსეთის ფედერაციის სახალხო არტისტი (1999). ↑ document.kremlin.ru. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-02-20. ციტირების თარიღი: 2021-12-31.
იულია (უმცროსი)

იულია უმცროსი (ლათ. Julia minor) აგრეთვე, იულილა (პატარა იულია) და ვიფსანია იულია აგრიპინა (დ. ძვ. წ. 19 — გ. 29) — წარჩინებული რომაელი ქალბატონი, იულიუს-კლავდიუსების დინასტიის წევრი. მარკუს ვიფსანიუს აგრიპასა და იულია უფროსის პირველი ასული და მეორე შვილი. დასთან, აგრიპინა უფროსთან ერთად, იგი აღზარდეს და განათლება მისცეს თავისმა პაპამ დედის მხრიდან, იმპერატორმა ავგუსტუსმა და მისმა ცოლმა ლივიამ. დაახლოებით ძვ. წ. 5 ან 6 წელს ავგუსტუსის ინიციატივით, იულია ლუციუს ემილიუს პაულუსზე დაქორწინდა. პაულუსის ოჯახი მისას ენათესავებოდა და თავადაც იულიას ნახევარ-დეიდაშვილი იყო, რამდენადაც, სკრიბონია ორივეს ბებია იყო: იულიას დედა სკრიბონიას ქალიშვილი იყო ავგუსტუსისაგან, პაულუსის დედაც, კორნელია სციპიონი, ასევე, სკრიბონიას ქალიშვილი იყო პუბლიუს კორნელიუს სციპიონ სალვიტოსთან ადრეული ქორწინებიდან. პაულუსსა და იულიას ჰყავდათ ქალიშვილი, ემილია ლეპიდა და შესაძლოა ვაჟიც, მარკუს ემილიუს ლეპიდუსი (თუმცა, აღსანიშნავია ისიც, რომ ეს უკანასკნელი, შესაძლებელია, მარკუს ემილიუს ლეპიდუსის (კონსული 6 წელს) შვილიც ყოფილიყო. სვეტონიუსის მიხედვით, იულიამ დიდი და გამომწვევი აგარაკი ააშენა, ავგუსტუსმა კი, რომელსაც ზედმეტად დიდებული სასახლები არ მოსწონდა, ის საძირკვლამდე დაანგრევინა. ანტიკური პერიოდის ისტორიკოსების მიხედვით, ახ. წ. 8 წელს ავგუსტუსმა იულია გადაასახლა დეციმუს იუნიუს სილანუსთან, რომაელ სენატორთან ურთიერთობის გამო. იგი ტრიმერუსზე, იტალიის პატარა კუნძულზე გაგზავნეს, სადაც შვილი შეეძინა. ავგუსტუსმა არ მიიღო ახალშობილი და მისი ბედის ანაბარად მიტოვება ბრძანა ან მთებში სასიკვდილოდ მიატოვებინა. სილანუსი ნებაყოფლობით გადაიხვეწა, თუმცა ტიბერიუსის ზეობისას უკან დაბრუნდა. 1-სა და 14 წლებს შორის პერიოდში იულიას ქმარი პაულუსი სიკვდილით დასაჯეს გადატრიალებისათვის შეთქმულებაში მონაწილეობის ბრალდებით. თანამედროვე ისტორიკოსები ვარაუდობენ, რომ იულიას გადასახლება, რეალურად, არა მისი მრუშობის, არამედ პაულუსის შეთქმულებაში მონაწილეობით იყო განპირობებული. ლივიამ გერის ოჯახის წინააღმდეგ ინტრიგები წამოიწყო და ზოგიერთი მათგანის ოჯახიც დაანგრია, რამაც დაცემული ოჯახისადმი ღია თანაგრძნობა გამოიწვია. 29 წელს იულია იმავე კუნძულზე გარდაიცვალა, სადაც იგი ოცი წლის წინ გადაასახლეს. მისი მრუშობის გამო, ავგუსტუსმა თავის ანდერძში განაცხადა, რომ იგი არასოდეს უნდა დაკრძალულიყო რომში. იულიას დარჩა ქალიშვილი, შესაძლოა, ვაჟი და რამდენიმე შვილიშვილი. ↑ E. Groag, A. Stein, L. Petersen - e.a. (edd.), Prosopographia Imperii Romani saeculi I, II et III (PIR), Berlin, 1933 - I 635 ↑ სვეტონიუსი, თორმეტი კეისრის ცხოვრება, ღვთაებრივი ავგუსტუსი, 64 ↑ სვეტონიუსი, თორმეტი კეისრის ცხოვრება, ღვთაებრივი ავგუსტუსი, 72 ↑ სვეტონიუსი, თორმეტი კეისრის ცხოვრება, ღვთაებრივი ავგუსტუსი, 65 ↑ ტაციტუსი, ანალები, III, 24 ↑ სვეტონიუსი, თორმეტი კეისრის ცხოვრება, ღვთაებრივი ავგუსტუსი, 19 ↑ Norwood, Frances, "The Riddle of Ovid's Relegatio" Classical Philology (1963) გვ. 154 ↑ ტაციტუსი, ანალები, IV, 71 ↑ სვეტონიუსი, თორმეტი კეისრის ცხოვრება, ღვთაებრივი ავგუსტუსი, 101
სამხრეთმინური ვიკიპედია

სამხრეთმინური ვიკიპედია (სამხრ. მინ. Bân-lâm-gú) — ვიკიპედიის განყოფილება სამხრეთმინურ ენაზე. თავისუფალი ენციკლოპედია. გაეშვა 2003 წლის აპრილს. 2016 წლის 17 ივნისის მდგომარეობით მოიცავს 148 825 სტატიას. სამხრეთმინურ ვიკიპედიაში პირველი სტატია დაიწერა 2003 წლის აპრილში. 2012 წლის 24 აგვისტოში მასში არსებობდა — 10 000 სტატია, 2015 წლის 10 ოქტომბერს — 50 000 სტატია, ხოლო 2015 წლის 20 დეკემბერს — 100 000 სტატია. სამხრეთმინური ვიკიპედია ვიკიპედია შეიცავს განყოფილებას სამხრეთმინურ ენაზე Bân-lâm-gú
Crash (ჟურნალი)

Crash — ყოველთვიური ინგლისური ბეჭდვითი ჟურნალი, რომელიც, ძირითადად, ეძღვნებოდა ZX Spectrum-ის კომპიუტერებს და ასევე იმ დროინდელ პოპულარულ პლატფორმებს. პირველი ნომერი გამოიცა 1984 წლის თებერვალს, ხოლო უკანასკნელი - 1992 წლის აპრილს. მთლიანობაში გამოვიდა 98 ნომერი. 1991 წლამდე ჟურნალი გამოიცემოდა Newsfield publicattions Ltd.- ის მეირ, ხოლო 1991-1992 წლებში - Europress-ის მეშვეობით. ჟურნალი CRASH შეიქმნა როჯერ კინის, ოლივერ ფრეისა და ფრანკო ფრეის მიერ 1983 წელს. იგი განკუთვნილი იყო პროგრამული უზრუნველყოფის კატალოგიზაციისთვის და მოიცავდა მიმოხილვების რამდენიმე გვერდს. 1984 წელს იგი იქცა სრულფასოვან ჟურნალად. CRASH-ის ძირითად თემად იქცა ვიდეო თამაშები. 1986 წლიდან ჟურნალი ყოველთვიურად გამოიცემოდა 100 000-იანი ტირაჟით. 1991 წლის აგვისტოსა და დეკემბრის თვეებში აქვეყნებდა ZX Spectrum-ის 100 საუკეთესო თამაშს - CRASH Top 100. CRASH უკანასკნელი ნომერი Newsfield-ის მიერ გამოვიდა 1991 წელს.ამავე წელს Europress-მა ჟურნალის გამოცემა აღადგინა, რამაც 1992 წლის აპრილამდე გასტანა. ამის შემდეგ, CRASH შეიძინა კომპანია EMAP-მა - ჟურნალ Sinclair User-ის გამომცემი, რომელმაც ეს ორი ჟურნალი ერთში გააერთიანა. 1984 წლიდან ჟურნალი მომხმარებლებთან გამოკითხვის ჩატარების საფუძველზე თამაშებს ანიჭებდა CRASH Readers Award-ის ჯილდოს. გამარჯვებულები კატეგორიების მიხედვით: ჟურნალი Crash: ონლაინ გამოცემა Crash ინტერნეტ არქივში Crash-ის პრფილი Planet Sinclair-ზე ↑ CRASH Catalogue 2 - Index. Crashonline.org.uk. ციტირების თარიღი: 2013-10-02. ↑ The History of Crash - Issue No. 1. Nonowt eZine X. ციტირების თარიღი: 2006-04-04. ↑ The History of Crash - Issue No. 33. Nonowt eZine X. ციტირების თარიღი: 2006-04-04. ↑ CRASH 12 — Readers' Awards ↑ CRASH 27 — Readers' Awards ↑ CRASH 38 — Readers' Awards ↑ CRASH 51 — Readers' Awards ↑ CRASH 75 — Readers' Awards ↑ CRASH 87 — Readers' Awards
Gameplanet

Gameplanet — ვიდეო თამაშების საიტი, რომელიც აქვეყნებს სიახლეებს, მიმოხილვებსა და პრევიუებს ვიდეო თამაშების შესახებ. იგი არის ყველაზე მსხვილი ვებსაიტი ახალ ზელნდიაში. Gameplanet დაარსდა 2000 წლის 13 სექტემბერს საიმონ გარნერისა და საიმონ ბარტონის მიერ. GamePlanet-ს გააჩნია სათამაშო სერვერები სხვადასხვა მრავალმოთამაშიანი თამაშებისთვის, როგორებიც არის Counter-Strike და Call of Duty. www.gameplanet.co.nz დაარქივებული 2011-02-22 საიტზე Wayback Machine. - ოფიციალური საიტი ↑ Gameplanet Launch Announcement დაარქივებული 2016-03-03 საიტზე Wayback Machine. dated 13 სექტემბერი, 2000 ↑ About Gameplanet. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-01. ციტირების თარიღი: 2016-06-17.
პრიმა-პორტის ავგუსტუსი

პრიმა-პორტის ავგუსტუსი (იტალ. Augusto di Prima Porta) — ავგუსტუსის 2,03 მეტრის სიმაღლის მარმარილოს ქანდაკება, რომელიც 1863 წლის 20 აპრილს აღმოაჩინეს ლივიას ვილაში, პრიმა-პორტაში, რომის მახლობლად. ამჟამად იგი რომში, ვატიკანის მუზეუმებში ინახება. ქანდაკების შექმნის თარიღი დავის საგანს წარმოადგენს. არსებობს ვარაუდი, რომ ის ბრინჯაოს ორიგინალის ასლია და გამორიცხული არაა, რომ იგი, საერთოდაც, ბერძნული იყოს. ეს ორიგინალი სხვა პატივებთან ერთად, ძვ. წ. 20 წელს სენატმა ავგუსტუსს მიუძღვნა და იგი საჯარო ადგილას დადგეს, თუმცა მარმარილოს ქანდაკება იმპერატორის ცოლის, ლივიას ვილაში იპოვეს. ქანდაკება თავიდან შეღებილი იყო. იმპერატორი გამოსახულია რესპუბლიკელი მხედართმთავრის საზეიმო პოზაში — ჯავშანში; მარცხენა ხელში კვერთხით, გამოწეული მარჯვენა ხელით ჯარს ესალმება. ჯავშანზე შესრულებულია მიწისა და ცის ღვთაებათა რელიეფური გამოსახულებები, აგრეთვე, რომის მიერ დაპყრობილი ესპანეთისა და გალიის პროვინციების ალეგორიული ფიგურები. კომპოზიციის ცენტრში პართიანელი რომის დროშას გადასცემს ომის ღმერთს — მარსს. რომაული რელიეფებისათვის დამახასიათებელი თხრობითი თვისებები შეზავებულია ბერძნული ხელოვნების არსებით პრინციპებთან. ავგუსტუსი წარმოდგენილია შიშველი, როგორც ბერძნული ღვთაება ან გმირი. პორტრეტის მთელ იდეალიზებაში უფრო ნათლად შეინიშნება ინდივიდუალიზმის ნიშნები: პატარა თვალები, წამახვილებული წვერი, კეხიანი ცხვირი, მსუბუქად აშვერილი ყურები. სიმბოლური დატვირთვა ენიჭება პრინცეპსის ფერხთით მდებარე საბრჯენს, დელფინს და მასზე ამხედრებულ ამურს, რომელსაც ავგუსტუსის შვილიშვილის — გაიუს კეისრის სახე აქვს. ეს ქანდაკება ოფიციალური რომაული სტილის ნათელი ნიმუშია. (2008) უნივერსალური ენციკლოპედიური ცნობარი ტ. 2. თბილისი: გამომცემლობა „აი ია”. ISBN 978-9941-0-0679-1.  ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: პრიმა-პორტის ავგუსტუსი 3D model of Primaporta-type head of Augustus via photogrammetric survey of a plaster cast of the Ny Carlsberg Glyptotek's marble Page on the statue, in German, with coloured reconstruction and close-up of breastplate Another coloured reconstruction, in German დაარქივებული 2011-10-02 საიტზე Wayback Machine. Description on VIAMUS Catalogue record on VIAMUS 360 degree computer reconstruction ↑ https://catalogo.museivaticani.va/index.php/Detail/objects/MV.2290.0.0?lang=en_US ↑ http://viamus.uni-goettingen.de/fr/mmdb_/d/c/singleItemView?pos=0&Inventarnummer=A%20484 ↑ Honour, H. and J. Fleming, (2009) A World History of Art. 7th edn. London: Laurence King Publishing, გვ. 197. ISBN 9781856695848 ↑ Zanker, P. (1988) The power of images in the age of Augustus. Translated by Alan Shapiro. Ann Arbor: The University of Michigan Press, გვ. 188. ↑ Woodford, Susan. (1982) The Art of Greece and Rome. Cambridge: Cambridge University Press, გვ. 85. ISBN 0521298733
ორხევი

ორხევი — მდინარე თბილისში, მტკვრის მარცხენა შენაკადი. მიედინება ივრის ზეგანზე. წარმოიქმნება მდინარეების ფორაქაანთხევისა და თეთრიხევის შეერთებით, კახეთის გზატკეცილთან. მტკვარს ერთვის გარდაბნის გზატკეცილის მახლობლად. სიგრძე — 14 კმ, აუზის ფართობი — 33,8 კმ². საზრდოობს წვიმის, თოვლისა და მიწისქვეშა წყლით. გაზაფხულზე, ზაფხულსა და შემოდგომაზე იცის წყალმოვარდნა, ზამთარში — წყალმცირობა. მდინარე ორხევის მარცხენა მხარეს გაშენებულია თბილისის უბნები — ორხევი, ალექსეევკა; მარჯვენა მხარეს — ვარკეთილი და ნავთლუღი-II. ენციკლოპედია თბილისი, თბილისი 2002. გვ. 724
ჯოჯოს საყდარი

ჯოჯოს საყდარი — ძველად ასე უწოდებდნენ თბილისელები მეტეხის კლდეში გამოკვეთილ გამოქვაბულს. პლატონ იოსელიანის ცნობით, გამოქვაბული VI საუკუნეში საქართველოში ქრისტიანობის საქადაგოდ მოსული 13 ასურელ მამათაგან ერთ-ერთის-ეკლესიის მიერ წმინდანად აღიარებული-დავითის დროებითი ადგილსამყოფელი ყოფილა. აქედან გადასახლებულა იგი გარეჯის უბანში, სადაც მონასტერი დააარსა. მამა დავითის გარდაცვალების შემდეგ მის მოწაფეს, დოდოს გამოქვაბულში სამლოცველო-საჟამნო მოუწყვია. შემდგომში თითქოს „დოდოს საყდარი“ დამახინჯებულა და „ჯოჯოს საყდრად“ ქცეულა. პლატონ იოსელიანისვე მოწმობით, მისი ახალგაზრდობის ხანაში, აღდგომა დღეს, აქ ჯერ კიდევ დადიოდნენ მლოცველები. თ. კვირკველია, ძველთბილისური დასახლებანი, თბ., 1985
დროშკები

დროშკები (რუს. дрожки (plural); პოლ. dorożka (singular); ესტ. troska (singular)) — ეტლის ტიპის ტრანსპორტი XIX საუკუნის თბილისში. XVIII-XIX საუკუნეებში თბილისის მთავარ ტრანსპორტს ურმები და ბედაური ცხენები წარმოადგენდნენ. ნელ-ნელა დაიწყო ძველი ტრანსპორტის განახლება. 1790 წელს გამოჩნდა პირველი „კარეტა“, რომელიც გარსევან ჭავჭავაძემ ჩამოიტანა. ამას მოვყვა „კალიასკა“ და „ეკიპაჟი“ (1820-იან წლები). დროშკები თბილისში 1820-იან 1830-იან წლებში გამოჩნდა. თბილისში დროშკებითა და ეტლებით სიარულის საჭიროებას იწვევდა ისიც, რომ მაშინ ქალაქის ქუჩები უფარნებოდ იყვნენ. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: დროშკები მახარაძე ნ., სარალიძე ა., „თბილისის საქალაქო ტრანსპორტის განვითარების ისტორიიდან“, „ტფილისის ჰამქარი“, 2012. — გვ. 9. ი. ბალახაშვილი, „ძველი თბილისი“, სახელმწიფო გამომცემლობა, თბ.1951, გვ 125
მენახშირეობა

მენახშირეობა — პროფესია ძველ თბილისში. ქალაქის სათბობით მომარეგების საჭიროებამ გამოიწვია თბილისისა და მის მიმდებარე ტერიტორიებზე (ბაგები, წყნეთი, შინდისი, ტაბახმელა, ნახშირგორა, კოჯორი, დიღომი, მარტყოფი, ბორბალო) უფრო გვიან ამ წარმოებასხელი მიჰყვეს დასავლეთ საქართველოდან სპეციალურად ამ მიზნით გადმოსულმა რაჭველებმა და იმერლებმა. სხვადასხვა მონაცემით, დადგენილია ტყეების სანახშირედ გამოყენების, სანახშირე ადგილების შეჩევის, სანახშირე ორმოს სხვადასხვა ხერხის, ნახშირის ხარისხის განსაზღვრის, გასაღების ადგილებისა და ფასების დადგენის ხალხური წესები. თბილისელები ნახშირსიყენებდნენ არა მარტო სათბობად და საკვების მოსამზადებლად, მასზე დიდი მოთხოვნა იყო მჭედლობის, მეთევზეების, ყასაბების მხრივ. იყენებდნენ ძველი თბილისის სასადილოები, სახაშეები, საჩაიები და საბაყლოები. ნახშირი ქალაქში იყიდებოდა „ მალაკნების ბაზარზე“, „შეშის მოედანზე“ თათრის მოედანზე და რიყეზე. ენციკლოპედია თბილისი, თბ., 2002
ყოჩების ჭიდილი

ყოჩების ჭიდილი — თბილისის ერთ-ერთი სანახაობა, რომელიც ბაზრის მოედანზე იმართებოდა. საჭიდაოდ ყარაჩოხელი წინასწარ ყიდულობდა სამ წლიან ცხვარს — ერკემალს, სახლში დაბმულს ასუქებდა და თან ყოჩაობას ასწავლიდა. კარგად გაწვრთნიდა, რქებს გადაუხერხავდა, ქერით დაათრობდა, ყელზე შეაბამდა ფერად ბაფთს, შუბლს ენდროთი შეუღებავდა და მოედანზე დასაჭიდებლად წაიყვნადა. მოედნის შუაგულში ყოჩის პატრონი მეზობელი დუქნიდან საასპარეზოდ გამოიწვევდა მეორე ყოჩის პატრონს. ყოჩებს ერთმანეთისგან დაშორებით აყენებდნენ. ისინი თავდახრილები ათვალიერებდნენ ერთმანეთს. მაყურებლები ყიჟინით აქებდნენ ერთმანეთს. ხალხის ღრიანცელზე ყოჩები ელვასავით წყდებოდნენ ადგილს და ერთმანეთს რქებით ასკდებოდნენ. ყოჩების ჭიდილი მთავრდებოდა ქალაქის რომელიმე დუქანში, სადაც გამარჯვებული და დამარცხებული ყოჩების პატრონებს ერთმანეთს „არიგებდნენ“. თ. ბერიძე, ძველი თბილისის სურათები, გვ. 115–116, თბილისი: „ნაკადული“, 1910.