laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
აარონ ეკჰარტი

აარონ ედვარდ ეკჰარტი (ინგლ. Aaron Eckhart; დ. 12 მარტი, 1968) — ამერიკელი მსახიობი. დაიბადა კალიფორნიის შტატის ქალაქ კუპერტინოში, დედამისის — მარი მართა ეკჰარტისა (ქალიშვილობის გვარი ლოურენსი) და მამამისის — ჯეიმზ კონრად ეკჰარტის ოჯახში. ძმებს შორის ყველაზე უმცროსია. მამამისი გერმანული (გერმანელ-რუსი), ხოლო დედამისი ინგლისური, შოტლანდიური, გერმანული და ჩრდილოეთ ირლანდიური (შოტლანდიელ-ირლანდიელი) წარმომავლობისაა. ეკჰარტების ოჯახი ინგლისში საცხოვრებლად 1981 წელს გადავიდა. მისი დებიუტი ტელევიზიაში შედგა 1992 წელს. 1997 წელს ითამაშა ნილ ლაბუტის ფილმში „მამაკაცების გარემოცვაში“, რომლის შემდეგ პუპულარული გახდა. ეკჰარტი შემდეგ ნილ ლაბუტის კიდევ რამდენიმე ფილმში გამოჩნდა: „შენი მეგობრები და მეზობლები“ (1998), „მედდა ბეტი“ (2000) და „შეშლილობა“ (2002). 2000 წელს მონაწილეობა მიიღო სტივენ სოდერბერგის ფილმში „ერინ ბროკოვიჩი“. აღსანიშნავია აგრეთვე ფილმები: „აქ ეწევიან“, „ბნელი რაინდი“ და სხვა. აარონ ეკჰარტი უკანასკნელი დღეების წმინდანთა იესო ქრისტეს ეკლესიის წევრია. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: აარონ ეკჰარტი აარონ ეკჰარტი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
ინფორმატორი (1935 წლის ფილმი)

ინფორმატორი (ინგლ. The Informer) — ჯონ ფორდის 1935 წლის მხატვრული ფილმი. დაფუძნებულია ირლანდეიელი მწერლის, ლიამ ო'ფლერტის ამავე სახელწოდების რომანზე. ფილმი მოიწონეს როგორც კრიტიკოსებმა, ასევე მაყურებლებმა. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. მოქმედება ვითარდება ერთი ღამის განმავლობაში დუბლინში, 1922 წელს. მთავარი გმირია ჯაიპო, რომელიც აჯანყებას დაასმენს. ჯონ ფორდი ხუთი წლის მანძილზე ცდილობდა გადაღების უფლების მოპოვებას. მან ფილმში ირლანდელი მსახიობები გადაიღო, ხოლო მთავარი როლის შემსრულებლად ამერიკელი ვიქტორ მაკლალენი მიიწვია. ოსკარი საუკეთესო რეჟისორი: ჯონ ფორდი საუკეთესო მსახიობი კაცი: ვიქტორ მაკლალენი საუკეთესო ადაპტირებული სცენარი: დადლი ნიკოლსი საუკეთესო ორიგინალური მუსიკა: მაქს შტაინერი გარდა მიღებული ჯილდოებისა, ფილმი ასევე ნომინირებული იყო საუკეთესო სურათისა და საუკეთესო მონტაჟის კატეგორიებში. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ინფორმატორი (1935 წლის ფილმი) „The Informer“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ალექს ველინგტონი

ალექსანდერ „დაკ” ველინგტონი (დ. 4 აგვისტო, 1893, პორტ-არტური, ონტარიო — გ. 20 სექტემბერი, 1967) — კანადელი პროფესიონალი ყინულის ჰოკეისტი. კვებეკ ბულდოგზის შემადგენლობაში ერთი მატჩი ითამაშა ჰოკეის ეროვნული ლიგაში, 1919–20 წლების სეზონში. ჰოკეის ცნობარი დაარქივებული 2016-05-01 საიტზე Wayback Machine.
ტყეტუნდრის ზონა

ტყეტუნდრის ზონა — ბუნებრივი ზონა ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს სუბარქტიკულ სარტყელში; გარდამავალია ზომიერი სარტყლის ტყის ზონასა (სამხრეთი) და ტუნდრის ზონას (ჩრდილოეთი) შორის. გადაჭიმულია როგორც 30—50-იდან 300-400 კმ სიგანის ზოლი ევრაზიისა და ჩრდილოეთ ამერიკის ჩრდილოეთ ნაწილში. ტყესა და ნათელ ტყეს უკავია ტერიტორიის 10—20% ზონის ჩრდილოეთ ნაწილში და 40—50% სამხრეთ ნაწილში. თბილი პერიოდი დაახლოებით 4 თვემდე გრძელდება. ხმელეთის ზედაპირი წლის განმავლობაში იღებს 335 კჯ/სმ²-მდე (60 კკალ/სმ²-მდე) სითბოს. ივლისა და აგვისტოს საშუალო ტემბერატურაა 10—14°C, იანვარი — 10-დან —40°C-მდე. ღამის წაყინვები და თოვა მოსალოდნელია მთელი წლის განმავლობაში. ნალექები 200—400 მმ წელიწადში, თოვლის საბურველის სისქე 1 მკ აღწევს. მრავალწლიური მზრალი ქანები გავრცელება და აორთქლების სიმცირე იწვევს დაჭაობებას. ნიადაგები (ლებიან-ეწერი და ტორფიან-ჭაობიანი) მწირი და მცირე სისქისაა.ლანდშაფტი ნათელი ტყის, ტუნდრის, ჭაობისა და მდელოს რთულ კომპლექსს წარმოადგენს. ცხოველებიდან ბინადრობს ჩრდილოეთის ირემი, მგელი, სამურავი, კურდღელი; ფრინველებიდან — თეთრი გნოლი, ბატი, იხვი და სხვა. ტერიტორიის 85-90%გამოყენებულია ირმის საძოვრად. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 86.
სან-ხოსე-დე-მაიო

სან-ხოსე-დე-მაიო (ესპ. San José de Mayo) — ქალაქი სამხრეთ ურუგვაიში, სან-ხოსეს დეპარტამენტის დედაქალაქი. ქალაქი მდებარეობს დეპარტამენტის ცენტრში, მონტევიდეოდან 90 კილომეტრში. ჩრდილო-აღმოსავლეთით და აღმოსავლეთით ჩამოუდის მდინარე სან-ხოსე. სან-ხოსე-დე-მაიო დაარსდა 1783 წლის 1 ივლისს. „ვილიას“ (პატარა ქალაქი) სტატუსი მიიღო ჯერ კიდევ ურუგვაის დამოუკიდებლობამდე. 1856 წლის 12 ივლისს სტატუსი ამაღლდა და ეწოდა „სიუდადი“ (ქალაქი). 2011 წლის აღწერის მონაცემებით, სან-ხოსე-დე-მაიოს მოსახლეობა 36 743 ადამიანს შეადგენს. წყარო: ურუგვაის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ურუგვაის ქალაქების სია INE map of San José de Mayo დაარქივებული 2012-10-10 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 Statistics of urban localities (1867–2004) (PDF). INE (2012). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 5 ნოემბერი 2012. ციტირების თარიღი: 5 September 2012. ↑ Censos 2011 Cuadros San José. INE (2012). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 23 ნოემბერი 2012. ციტირების თარიღი: 25 August 2012.
ბაროს-ბლანკოსი

ბაროს-ბლანკოსი (ესპ. Barros Blancos) — ქალაქი სამხრეთ ურუგვაიში, კანელონესის დეპარტამენტში. 1976 წელს, ეროვნული გმირის, ხოსე ხერვასიო არტიგასის პაპის პატივსაცემად ქალაქს ეწოდა ხუან-ანტონიო-არტიგასი, მაგრამ 2007 წელს კვლავ აღუდგა ძველი სახელი. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით, ლას-პიედრასის მოსახლეობა 31 650 ადამიანს შეადგენს. ურუგვაის ქალაქების სია INE map of Barros Blancos (2011) დაარქივებული 2012-10-10 საიტზე Wayback Machine. INE map of the (now unified) area during the 2004 census დაარქივებული 2012-05-25 საიტზე Wayback Machine. წყარო: ურუგვაის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ↑ Censos 2011 Cuadros Canelones. INE (2012). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 23 ნოემბერი 2012. ციტირების თარიღი: 25 August 2012. ↑ Censos 2011 Canelones (needs flash plugin). INE (2012). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 7 სექტემბერი 2012. ციტირების თარიღი: 28 August 2012. ↑ Statistics of urban localities (1963–2004) (see also "Juan Antonio Artigas") (PDF). INE (2012). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 5 ნოემბერი 2012. ციტირების თარიღი: 6 September 2012.
სიუდად-დელ-პლატა

სიუდად-დელ-პლატა (ესპ. Ciudad del Plata) — ახლად ჩამოყალიბებული ქალაქი ურუგვაიში, სან-ხოსეს დეპარტამენტში. მდებარეობს ქვეყნის დედაქალაქ მონტევიდეოდან 22 კილომეტრით დასავლეთით, მდინარე სანტა-ლუსიას ნაპირზე. ქალაქის სტატუსი მიიღო 2006 წლის 25 ოქტომბერს. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით, ლას-პიედრასის მოსახლეობა 31 145 ადამიანს შეადგენდა. წყარო: ურუგვაის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ურუგვაის ქალაქების სია ოფიციალური საიტი Map of Ciudad del Plata დაარქივებული 2011-07-27 საიტზე Wayback Machine. (3.3MB) Agency for the development of Ciudad de la Plata INE map of Delta del Tigre, Santa Mónica, Safici (Parque Postel) & Monte Grande დაარქივებული 2012-10-10 საიტზე Wayback Machine. INE map of Playa Pascual დაარქივებული 2012-10-10 საიტზე Wayback Machine. ↑ Censos 2011 San José (needs flash plugin). INE (2012). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 10 დეკემბერი 2012. ციტირების თარიღი: 25 August 2012. ↑ Statistics of urban localities (1963–2004) (PDF). INE (2012). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 5 ნოემბერი 2012. ციტირების თარიღი: 5 September 2012.
ტაკუარემბო

ტაკუარემბო (ესპ. Tacuarembó) — ქალაქი ურუგვაიში. ტაკუარემბოს დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთით, მონტევიდეოდან 390 კმ-ის მანძილზე. ქალაქი დაარსდა 1832 წლის 21 იანვარს და ეწოდებოდა სან-ფრუქტუოსო. 1912 წელს მიიღო ქალაქის სტატუსი და თანამედროვე სახელწოდება. ურუგვაის ქალაქების სია INE map of Tacuarembó and La Pedrera დაარქივებული 2013-03-09 საიტზე Wayback Machine. ↑ Statistics of urban localities (1852–2004) (see also "San Eugenio del Cuareim") (PDF). INE (2012). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-11-05. ციტირების თარიღი: 3 September 2012.
ირმა გრეზე

ირმა გრეზე (გერმ. Irma Grese; დ. 7 ოქტომბერი, 1923 — გ. 13 დეკემბერი, 1945) — რევენსბრიუკის, აუშვიც-ბირკენაუსა და ბერგენ-ბელზენის საკონცენტრაციო ბანაკების ზედამხედველი. ცნობილია როგორც მესამე რაიხის უსასტიკესი ქალი. ჰქონდა მეტსახელები:„ქერათმიანი ეშმაკი“ და „სიკვდილის ანგელოზი“. მეორე მსოფლიო ომის შემდგომ, დასავლეთის პრესაში მუდამ განიხილებოდა შესაძლო სექსუალური დევიაციები გრეზეს მხრიდან, მისი მრავალრიცხოვანი კავშირი ესესელებთან. დაიბადა 1923 წლის 7 ოქტომბერს ფელდბერგერ-ზეენლანდშაფტში, მამამისი ალფრედ გრეზე იყო ნაციონალ-სოციალისტური გერმანული მუშათა პარტიის წევრი 1937 წლიდან. 1936 წელს მისმა დედამ ბერტა გრეზემ სიცოცხლე თვითმკვლელობით დაამთავრა. რამდენიმე წლის შემდეგ გრეზემ სკოლა მიატოვა. საკმარისი განათლება არ მიუღია. გარკვეული ხნით მუშაობდა მედდის ასისტენტად. 1942 წელს გახდა სს-ის წევრი, სამუშაოდ გაუშვეს რევენსბრიუკის საკონცენტრაციო ბანაკში, ხოლო 1943 წლის მარტში გადაინაცვლა აუშვიცის საკონცენტრაციო ბანაკში, კერძოდ მის ერთ-ერთ ქვედანაყოფში — ბირკენაუში, სადაც სულ მალე უფროს ზედამხედველად დანიშნეს. გამოირჩეოდა სისასტიკით. მუდამ მძიმე ჩექმებში დადიოდა, პისტოლეტთან ერთად თან ატარებდა აგრეთვე დაწნულ შოლტს. პატიმრებზე ცდებს ატარებდა, რისთვისაც იყენებდა ემოციურ და ფიზიკურ მეთოდებს, აგრეთვე ტუსაღებზე სექსუალურ ძალადობას ახორციელებდა. განსაკუთრებით აინტერესებდა მკერდის მოკვეთის ოპერაციები. პატიმრების კანისგან აბაჟურს ამზადებდა. 1945 წლის 17 აპრილს გრეზე ინგლისელებმა დააკავეს ბერგენ-ბელზენის საკონცენტრაციო ბანაკში. ბერგენ-ბელზენის პროცესის დროს, რომელიც 1945 წლის 17 სექტემბრიდან 17 ნოემბრამდე გაგრძელდა გრეზე დამნაშავედ სცნეს და ჩამოხრჩობა მიუსაჯეს. სიკვდილის წინ იცინოდა, მღეროდა ნაცისტურ სიმღერებს. 1945 წლის 13 დეკემბერს ჩამოახრჩვეს. ↑ 1.0 1.1 ირმა გრეზე — მესამე რაიხის ენციკლოპედია ↑ 2.0 2.1 2.2 ირმა გრეზე — ბიოგრაფიული ცნობები
აიხშტეტის რაიონი

აიხშტეტის რაიონი (გერმ. Landkreis Eichstätt) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი აიხშტეტი. რაიონი შედის ბავარიის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება ზემო ბავარიის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 1.214,41 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 123 295 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 102 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 09 1 76. www.landkreis-eichstaett.de ოფიციალური საიტი (გერმანული)
ალტეტინგის რაიონი

ალტეტინგის რაიონი (გერმ. Landkreis Altötting) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ალტეტინგი. რაიონი შედის ბავარიის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება ზემო ბავარიის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 569,41 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 109 286 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 192 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 09 1 71. landkreis-altoetting ოფიციალური საიტი (გერმანული)
ამბერგ-ზულცბახის რაიონი

ამბერგ-ზულცბახის რაიონი (გერმ. Landkreis Amberg-Sulzbach) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ამბერგი. რაიონი შედის ბავარიის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება ზემო პფალცის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 1.255 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 107 794 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 86 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 09 3 71. www.kreis-as.de ოფიციალური საიტი (გერმანული)
ანსბახის რაიონი

ანსბახის რაიონი (გერმ. Landkreis Ansbach) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ანსბახი. რაიონი შედის ბავარიის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება შუა ფრანკონიის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 1,972 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 178 914 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 91 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 09 5 71. www.landkreis-ansbach.de ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2021-07-15 საიტზე Wayback Machine. (გერმანული)
აუგსბურგის რაიონი

აუგსბურგის რაიონი (გერმ. Landkreis Augsburg) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი აუგსბურგი. რაიონი შედის ბავარიის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება შვაბიის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 1071,13 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 241 381 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 225 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 09 7 72. www.landkreis-augsburg.de ოფიციალური საიტი (გერმანული)
აშაფენბურგის რაიონი

აშაფენბურგის რაიონი (გერმ. Landkreis Aschaffenburg) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი აშაფენბურგი. რაიონი შედის ბავარიის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება ქვემო ფრანკონიის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 699,34 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 175 255 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 251 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 09 6 71. www.landkreis-aschaffenburg.de ოფიციალური საიტი (გერმანული)
Heidelberger Druckmaschinen

Heidelberger Druckmaschinen („ჰაიდელბერგ დრუკმაშინენ აგ“) — გერმანული კომპანია, რომელიც დაარსდა 1850 წელს და უზრუნველყოფს საბეჭდი დანადგარების წარმოებას და უკავია მსოფლიო ბაზრის დაახლოებით 40%. კომპანიის სათავო ოფისი მდებარეობს გერმანიაში, ქალაქ ჰაიდელბერგში. კომპანია სთავაზობს თავის მომსახურებას დაახლოებით 200 000 კლიენტს მსოფლიოს 170 ქვეყანაში 250 კომერციული ოფისის საშუალებით. ესენი არიან სხვადასხვა დონის სტამბები: დაწყებული პატარა ოჯახური ბიზნესიდან და დამთავრებული სახელმწიფო მასშტაბის მედიაჰოლდინგებით. ხანგრძლივი ტექნოლოგიური პროცესის სრული კონტროლი, უფრო მაღალი ავტომატიზაციის და წარმადობის მანქანების კონცეფცია, დანადგარების მაღალავომატიზირებული თანმიმდევრული წარმოება და აგრეთვე ამ დანადგარების რეალიზაცია რეგიონალური ოფისების საშუალებით. ეს არის ჯაჭვი კომპეტენციებისა, რითიც გამოირჩევა ფირმა „ჰაიდელბერგ დრუკმაშინენ აგ“. არცერთ სხვა კომპანიას პოლიგრაფიულ მრეწველობაში, არ შეუძლია უზრუნველყოს ოფსეტური ბეჭდვის სტამბები სრული ციკლის დანადგარებით. დანადგარების პორტფოლიო ბეჭდვის პროცესების დანადგარების გარდა, მოიცავს ბეჭდვამდელი და ბეჭდვის შემდგომი დამუშავების დანადგარებს, ფლექსოგრაფიას და აგრეთვე პროგრამულ უზრუნველყოფის კომპონენტებს, რომლებიც განკუთვნილია ბეჭდვის პროცესების გაერთიანებისთვის. გარდა ამისა, ფირმა „ჰაიდელბერგ დრუკმაშინენ აგ“ თავის კლიენტებს სთავაზობს სათადარიგო ნაწილების ფართო დიაპაზონს, სახარჯ მასალებს, მეორად აღდგენილ დანადგარებს, სერვისს, და უზრუნველყოფს მრავალფეროვან სასწავლო პროგრამებს. 2001 წელს, საქართველოში გაიხსნა „ჰაიდელბერგის წარმომადგენლობა“, ხოლო 2009 წელს შპს „ჰაიდელბერგ ჯორჯია“ და დღემდე განხორციელდა არაერთი პროექტი. ოფიციალური საიტი (ინგლისური) შპს „ჰაიდელბერგ ჯორჯია“ (ქართული ენა) ↑ 1.0 1.1 1.2 წლიური ანგარიში 2010/2011. Heidelberger Druckmaschinen. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-05-07. ციტირების თარიღი: 8 აგვისტო 2010.
ტყვარჩელის სახელმწიფო რაიონული ელექტროსადგური

ტყვარჩელის სახელმწიფო რაიონული ელექტროსადგური — საქართველოს ელექტროენერგეტიკული მრეწველობის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი თბოელექტროსადგური ტყვარჩელში (თბილისიდან 450 კმ). მშენებლობა დაიწყო 1933 წელს. პირველი სამრეწველო დენი გამოიმუშავა 1938 წელს. ელექტროენერგიით ამარაგებდა იმ დროისათვის უმსხვილეს საწარმოებს — ზესტაფონის ფეროშენადნობთა ქარხანასა და ენგურის ცელულოზა-ქაღალდის კომბინატს. 1938 წელს თბოსადგურის დადგმული სიმძლავრე უდრიდა 24 ათ. კვტ. 1945 წელს № 3, 4, 5 ქვაბებისა და №2 ტურბინის საექსპლუატაციოდ გადაცემის შემდეგ. დადგმულმა სიმძლავრემ 49 ათ. კვტ. მიაღწია. 1956—1958 წლებში ელექტროსადგური გააფართოვეს, რის შედეგად მისი სიმძლავრე 125 ათ. კვტ-მდე გაიზარდა. 1977—1978 წლებში საექსპლუატაციოდ გადაეცა 110 ათ. კვტ. სიმძლავრის ტურბინა. 1979—1983 წლებში ჩატარდა საწარმოს სრული რეკონსტრუქცია; ამის შედეგად მნიშვნელოვნად გაიზარდა ელექტროსადგურის დადგმული სიმძლავრეც. 1938—1980 წლებში გამოიმუშავა 18 მლრდ. კვტ. სთ-ზე მეტი ელექტროენერგია და 1328 ათ. გკალ სითბო. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 86.
ტყვარჩელის ქვანახშირის საბადო

ტყვარჩელის ქვანახშირის საბადო — მდებარეობს აფხაზეთში ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტში, მდინარე ღალიძგის ზემოთში. ნახშირიანი წყება შუაიურული (ბათური) ასაკისაა, იყოფა ორ ჰორიზონტად: ქვედა — პროდუქტიული ქვიშაქვებისა (სისქე 20-200 მ) და ზედა არაპროდუქტიული არგილიტებისა (სისქე 100 მ-მდე). საბადოზე არის ცხრა ნახშირიანი ფენა. გენეტურად ქვანახშირი განეკუთვნება ჰუმუსურ ტიპს, ტექნოლოგიური თვისებებით — საკოქსეს. სიმკვრივე 1300-1750კგ/მ³; ტენიანობა 1,5—3,0%, საშუალო ნაცრიანობა 33,7%;ქროლადების შემცველობა საწვავ მასაში 26,0-37,0%, გოგირდისა 0,5—1,0, თბოუნარი (უმაღლესი — საწვავ მასაზე) 7500-8400 კკალ/კგ. სამრეწველო ექსპლუატაცია დაიწყო 1938 წლიდან. საბადო ქვანახშირს აწვდიდა რუსთავის მეტალურგიულ ქარხანას, ტყვარჩელის თესსა და სხვა. ჩიჩუა ბ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 86.
ანეტო

ანეტო (ესპ. Aneto) — მწვერვალი ესპანეთში. პირენეს მთების უმაღლესი წერტილი. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3404 მ. მდებარეობს მალადეტის გრანიტულ მასივზე. ადმინისტრაციული თვალსაზრისით მოქცეულია უესკის პროვინციაში. სიმაღლით ესპანეთის რიგით მესამე მწვერვალია. ჩრდილოეთ კალთაზე არის რამდენიმე მცირე მყინვარი და მარადი თოვლი. ცნობილია აგრეთვე ფრანგული პიკ-დე-ნეტუს სახელწოდებით, რომელიც იშვიათია სიტყვახმარებაში, რადგან მწვერვალი მთლიანად ესპანეთის ფარგლებშია მოქცეული. მყინვარებით დამუშავებული მთის ხეობები, ანუ ტროგები და გიგანტური ჯამისებრი ღრმულები, ანუ მყინვარული ცირკები ძველ გამყინვარებაზე მიუთითებს. ფერდობები 2300 მ-მდე შემოსილია ბუჩქნარითა და მთის ფიჭვით, უფრო მაღლა ალპური მდელოა. მთისძირში გადის გზატკეცილი საფრანგეთსა და ესპანეთს შორის. პირველი ასვლა განხორციელდა 1842 წლის 20 ივლისს. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ანეტო“ ვიკისაწყობში. ანეტო — გეოგრაფიული ენციკლოპედია (რუსული)
ტყვიავის გორასამარხები

ტყვიავის გორასამარხები — ძვ. წ. III ათასწლეულის II ნახევრის დასაწყისის არქეოლოგიური ძეგლი სოფელ ტყვიავთან (გორის მუნიციპალიტეტი). 1938-1974 წლებში გათხარეს (ხელმძღვანელი ს. მაკალათია) ერთმანეთის მახლობლად მდებარე გორასამარხი (დიამეტრი 15—20 მ, სიმაღლე 0,60—1 მ). კონსტრუქციულად გორასამარხები ერთმანეთის მსგავსია, სამივე ორმოიანია. პირველში 42 სამარხი აღმოჩნდა. სამარხები ორმოში სხვადასხვა სიღრმეზე იყო მოთავსებული. მიცვალებულები სხვადასხვანაირად ესვენენ (მოკრუნჩხული, ფეხებმოხრილი, გვერდზე მწოლარე, გულაღმა და სხვა). სამარხების უმრავლესობა უინვენტარო იყო. მხოლოდ 3 სამარხში იდო შავი თიხის ბადისებრი ჭურჭელი, ერთ-ერთში იპოვეს კაჟის ისრისპირი, საჭრისი და დანისპირი, ჩონჩხთან — ბრინჯაოს ბრტყელი ბეჭედი. მეორე გორასამარხში 1 მიცვალებული იყო დაკრძალული. აქ აღმოჩნდა ქვის ლახტისთავი, ბრინჯაოს სადგისი, დანისპირი და თიხის ჭურჭელი. მესამე გორასამარხში 2 მიცვალებული ესვენა, ერთ-ერთის თავის ქალას ქვეშ 3 სასაფეთქლე რგოლი იდო. რიყის ქვებში იპოვეს შავი ბადია. გორასამარხებში მოპოვებული მასალა გარკვეულ მსგავსებას ავლენს თრიალეთის უადრეს გორასამარხებთან. ჯაფარიძე ო., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 87. „საქართველოს არქეოლოგია“, თბილისი: თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 1959. — გვ. 74. მაკალათია ს., ტყვიავის ყორღანული სამარხების არქეოლოგიური გათხრები, თბ., 1943
კორმაკ მაკ-კართი

კორმაკ მაკ-კართი (ინგლ. Cormac McCarthy; დ. 20 ივლისი, 1933, პროვიდენსი) — ამერიკელი მწერალი და სცენარისტი. დაბადების სახელია ჩარლზ მაკ-კართი. 2007 წელს მიიღო პულიცერის პრემია წიგნისთვის „გზა“. მის ნამუშევრების მიხედვით გადაღებულია ფილმები „მოხუცებისთვის ადგილი არ არის“ (2007) და „მრჩეველი“ (2013). The Cormac McCarthy Society დაარქივებული 2009-07-17 საიტზე Wayback Machine. კორმაკ მაკ-კართი ბიბლიოთეკის WorldCat კატალოგში კორმაკ მაკ-კართი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ↑ SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ Internet Speculative Fiction Database — 1995. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2629164"></a> ↑ Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ NooSFere — 1999. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3343389"></a> ↑ Discogs — 2000. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q504063"></a> ↑ ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ Babelio — 2007. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2877812"></a> ↑ Munzinger Personen <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107343683"></a> ↑ Cormac McCarthy, Novelist of a Darker America, Is Dead at 89 — ნიუ-იორკ ტაიმზი. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q9684"></a> ↑ 10.0 10.1 Cormac McCarthy, spare and haunting novelist, dies at 89 — ვაშინგტონ პოსტი. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q166032"></a> ↑ Find a Grave — 1996. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q63056"></a> ↑ 12.0 12.1 Czech National Authority Database <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q13550863"></a> ↑ White C. T. Dreaming the Border Trilogy: Cormac McCarthy and Narrative Creativity — Penn State University Press, 2015. — Vol. 13, Iss. 1. — P. 121–142. — ISSN 2333-3065; 2333-3073 — doi:10.5325/CORMMCCAJ.13.1.0121 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q64597250"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q7163300"></a> ↑ Frye S. Cormac McCarthy in Context — 2020. — გვ. 4. — ISBN 978-1-108-77229-7 — doi:10.1017/9781108772297.002 ↑ Luce D. C. Cormac McCarthy in High School: 1951 — Penn State University Press, 2009. — Vol. 7, Iss. 1. — P. 1–6. — ISSN 2333-3065; 2333-3073 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q64597250"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q7163300"></a> ↑ https://www.nationalbook.org/books/all-the-pretty-horses/ ↑ https://www.pulitzer.org/prize-winners-by-year/2007 ↑ 18.0 18.1 Guggenheim Fellows database <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107425373"></a> ↑ მაკართურის სტიპენდია — 1981. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1543268"></a> ↑ https://www.ed.ac.uk/events/james-tait-black/winners/fiction ↑ https://www.libs.uga.edu/hargrett/lillian-smith/winners ↑ Asociación Española de Fantasía, Ciencia Ficción y TerrorAsociación Española de Fantasía, Ciencia Ficción y Terror: Premios Ignotus 2008 ↑ https://www.bookcritics.org/page/3/?s=fiction&post_type=award ↑ https://web.archive.org/web/20220310220101/http://www.cormacmccarthybooks.com/
მოშინაურება

მოშინაურება, დომესტიკაცია — გარეულ ცხოველთა მოჩვევა და ადამიანის სამეურნეო საჭიროებისათვის შინაურ ცხოველებად გარდაქმნა. მოშინაურება დაახლოებით 10-15 ათასი წლის წინათ დაიწყო და დასაბამი მისცა მეცხოველეობას. მოშინაურების პროცესში ცხოველები ადამიანის მიერ მათთვის შექმნილ პირობებში იცვლებიან და მით უფრო თვალსაჩინოდ, რაც უფრო მეტ შრომას ხარჯავს ადამიანი მისთვის სასურველი თვისებების მქონე ცხოველთა მისაღებად. მოშინაურების პროცესს, რომელიც მიმდინარეობს ხელოვნური გადარჩევის გავლენით და ბუნებრივი გადარჩევის განსაზღვრული მოქმედებით, თან ახლავს ცხოველთა მორფოლოგიური ცვლილებების კომპლექსი. ცხოველთა უმრავლესობა განიცდის მკვეთრ მორფოლოგიურ-ფიზიოლოგიურ დიფერენციაციას, ქცევითი რეაქციების გამარტივებას, ტვინის მოცულობის შემცირებას, ნერვული სისტემის რეაქტიულობის დაქვეითებას; სასქესო ჯირკვლების ჰიპერფუნქციას და თირკმელზედა ჯირკვლების ჰიპოფუნქციას; სხვადასხვა ორგანოსა და ქსოვილის განუვითარებლობას; ჰეტეროზიგოტულობის მატებას და ცვალებად საარსებო პირობებში მაღალ ფენოტიპურ სტაბილობას; მუტაციების ფენოტიპური გამოვლინების ცვლილებას შეცვლილი გენოფონდის გავლენით; ცვალებადობის საერთო მატებას. თუ მოშინაურებასთან დაკავშირებული ცვლილებები ღრმაა, შინაურ ცხოველთა გაველურება შეუძლებელია. შინაური ცხოველები ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 151.
საფრთხეში მყოფი სახეობები

საფრთხეში მყოფი სახეობები — ბიოლოგიური სახეობები, რომლებიც კრიტიკულად მცირე რაოდენობის ან განსაზღვრული გარემო ფაქტორების ზემოქმედების გამო გადაშენებას ექვემდებარებიან. საფრთხეში მყოფი სახეობა ჩვეულებრივ ტაქსონომიური სახეობაა, აგრეთვე შეიძლება იყოს სხვა ევოლუციურად ღირებული ერთეული, მაგალითად ქვესახეობა. საფრთხეში მყოფი სახეობები შეიძლება იყოს ცხოველები და მცენარეები. ამჟამად მთელ მსოფლიოში საფრთხეშია ცხოველთა დაახლოებით 1000 და მცენარეთა 20000 სახეობა. საფრთხეში მყოფი სახეობები (რუსული)
თელმა და ლუიზა

თელმა და ლუიზა (ინგლ. Thelma & Louise) — რიდლი სკოტის 1991 წლის სათავგადასავლო მხატვრული ფილმი. ფილმი მოიწონეს კრიტიკოსებმა და წარმატებული იყო კომერციული თვალსაზრისით. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. თელმა და ლუიზა მეგობრები არიან. ისინი უქმეების ერთად გატარებას აპირებენ. ავტომობილით მგზავრობის დროს ლუიზა თელმას გაანდობს, რომ მექსიკაში გადასვლას აპირებს. თელმა დაურეკავს ქმარს და ატყუებს, რომ რამდენიმე დღით არ იქნება. მოგზაურობა კარგად იწყება, მაგრამ ერთ-ერთ ბარში შეჩერების დროს ლუიზა მოკლავს კაცს, რომელიც თელმას გაუპატიურებას ცდილობდა. მეგობრები გარბიან. ისინი შეხვდებიან ახალგაზრდა დამნაშავე ჯეი დის, რომელიც დამგზავრებას სთხოვს. თელმა თანახმაა, თუმცა ლუიზა უარს ეტყვის. საბოლოოდ ქალები ჯეი დის მაინც დაიმგზავრებენ და ერთად გაურბიან პოლიციას. ჯეი დი თელმას გაანდობს, რომ ის მძარცველია. თელმა თავად გაძარცვავს მაღაზიას, რადგან მასა და ლუიზას ფული სჭირდებათ. მათ მანქანას პოლიცია გააჩერებს. შეიარაღებული თელმა და ლუიზა პოლიციელს პოლიციისვე მანქანის საბარგულში ჩაკეტავენ, მის იარაღს და ტყვიებს წაიღებენ და კვლავ განაგრძობენ გზას. პოლიციის მხრიდან დევნას დეტექტივი ჰელ სლოკომბი ხელმძღვანელობს. ის წყვილს თანაუგრძნობს. სლოკომბი ლუიზასთან მოლაპარაკებას ცდილობს. თელმა, თავის მხრივ, ლუიზას ეუბნება, რომ უკან დასახევი გზა არ აქვს. გზად თელმასა და ლუიზას ტრაილერი შეხვდებათ. უმსგავსო საქციელისთვის ქალები მძღოლს დასჯიან და ტრაილერს აუფეთქებენ. პოლიცია თელმასა და ლუიზას მანქანას დიდი კანიონის პირას გამოიჭერს. ქალები გადაწყვეტილებას მიიღებენ და კანიონში გადაეშვებიან. სუზან სარანდონი - ლუიზა სოიერი ჯინა დეივისი - თელმა დიკინსონი ჰარვი კეიტელი - დეტექტივი ჰელ სლოკამბი მაიკლ მედსენი - ჯიმი ლენოქსი ბრედ პიტი - ჯეი დი ფილმი ნომინირებული იყო ოსკარზე ექვს კატეგორიაში, თუმცა მიიღო მხოლოდ ერთი — ოსკარი საუკეთესო ორიგინალური სცენარისთვის. ფილმმა აგრეთვე მიიღო ოქროს გლობუსი საუკეთესო სცენარისთვის. „თელმა და ლუიზა“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „თელმა და ლუიზა“ — Allmovie-ზე „თელმა და ლუიზა“ — TCM-ის მონაცემთა ბაზაში „თელმა და ლუიზა“ — Rotten Tomatoes „თელმა და ლუიზა“ — Box Office Mojo-ზე Thelma & Louise at The Numbers