laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ქვახიდისწყალი

ქვახიდისწყალი — მდინარე საქართველოში, ახმეტის მუნიციპალიტეტში. მოქცეულია თუშეთ-ხევსურეთის კავკასიონის სამხრეთ კალთაზე. წარმოადგენს მდინარე პირიქითი ალაზნის ერთ-ერთ სათავეს — ზღვის დონიდან 3595 მ-ზე. სიგრძე 19 კმ, აუზის ფართობი 96 კმ². საზრდოობს თოვლის, წვიმის, მიწისქვეშა და მყინვარული წყლით. წყალდიდობა გაზაფხულ-ზაფხულშია (მაქსიმალური ივლისში), ხანგრძლივი წყალმცირობა — ზამთარში. საშუალო წლიური ხარჯი 2,55 მ³/წმ. აფხაზავა ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 508.
ქვაჯვარი (თრიალეთის ქედი)

ქვაჯვარი — მთა საქართველოში, ბორჯომის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს თრიალეთის ქედის თხემზე, მდინარე გუჯარეთისწყლის მარცხენა შენაკადის — მიტარბულის სათავეში. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2290 მ. აგებულია ეოცენური ტუფებითა და ტუფ-ბრექჩიებით. შემოსილია სუბალპური მდელოს ბალახეულით. ჯანელიძე ჭ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 508.
ქვაჯვარი (იალნოს ქედი)

ქვაჯვარი — მთა საქართველოში, გარდაბნისა და მცხეთის მუნიციპალიტეტების საზღვარზე. მდებარეობს იალნოს ქედზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 980 მ. აგებულია ოლიგოცენისა და ქვედა მიოცენის ასაკის თაბაშირიანი თიხებითა და ქვიშაქვებით (მაიკოპის სერია). აქვს დამრეცი კალთები. შემოსილია მეორეული ბალახეულით. ჯანელიძე ჭ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 508.
ტარიელ დადიანი

ტარიელ (ტაია) დადიანი (გ. 1802) — ოდიშის მთავარი 1793-1794 და 1802 წლებში, კაცია II დადიანის ძე, იმერეთის დედოფალ მარიამის ძმა. ცოლად ჰყავდა გურიის მთავრის სიმონ III გურიელის ასული.
პლატონ დადიანი

პლატონ დადიანი (დ. ნოემბერი, 1817 — გ. 18 სექტემბერი, 1838, პეტერბურგი) — ოდიშის მთავრის, ტარიელ დადიანის ძე. ულანის პოლკის ლეიბგვარდიის კორნეტი. საფლავის ქვაზე წარწერიდან ირკვევა, რომ, პლატონი გარდაიცვალა 20 წლისა და 10 თვის ასაკში და იყო ულანის პოლკის ლეიბგვარდიის კორნეტი, პაპა ერთის მხრივ იყო ოდიშის მთავარი კაცია დადიანი და მეორეს მხრივ — გურიის მთავარი სიმონ გურიელი. ტარიელ დადიანის გენეალოგია დაარქივებული 2019-05-06 საიტზე Wayback Machine.
თეთრქოჩორა ტურაკო

თეთრქოჩორა ტურაკო (ლათ. Tauraco leucolophus < ბერძ. λευκός — თეთრი და λοφος — ქოჩორი, ბიბილო) — ფრინველი ტურაკოსებრთა ოჯახისა. გავრცელებულია ნიგერიაში, კამერუნში, ჩადში, ცენტრალურ აფრიკის რესპუბლიკაში, კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში, სუდანში, სამხრეთ სუდანში, კენიასა და უგანდაში. ბინადრობს მდინარისპირა ტყეებში, დაბლობის ტყიან ადგილებში და სავანებში, მთის ჰაბიტატში აღწევს 2200 მ-ზე მაღლა. შეფერილია მოლურჯო-მოშავო ფერში, კისერი, ყელი, ლოყები და ბიბილო თეთრი აქვს, შუბლი — შავი. ძირითადად იკვებება კენკრითა და ხილით, აგრეთვე ყვავიებით და უხერხემლოებით (მაგ., ლოკოკინებით). გამრავლების სეზონი სხვადასხვა ადგილას განსხვავებულია, მაგალითად კონგოში — აპრილში, ხოლო უგანდაში — აგვისტოში. ბუდე ლამბაქის ფორმისაა. ↑ BirdLife International. Tauraco leucolophus. IUCN-ის საფრთხეში მყოფი სახეობების წითელი ნუსხა. ვერსია 2013.2. International Union for Conservation of Nature (2012). ციტირების თარიღი: 26 November 2013 ↑ 2.0 2.1 Turner, D.A.; Boesman, P.. (2018)White-crested Turaco (Tauraco leucolophus). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. ციტირების თარიღი: 12 November 2018.
ბელომორსკაია (მოსკოვის მეტრო)

ბელომორსკაია (რუს. Беломорская) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ზამოსკვორეცკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2018 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
გონგო

გონგო (ინგლ. Government-organized non-governmental organization, მთავრობის მიერ შექმნილი არასამთავრობო ორგანიზაცია) - ორგანიზაცია, რომელიც შექმნილია ან დაფინანსებულია სახელმწიფოს მიერ სამოქალაქო საზოგადოებისა ან სამოქალაქო ჯგუფების არსებობის ან ქცევის ილუზიის შექმნის მიზნით საკუთარი პოლიტიკური ამოცანების მისაღწევად ქვეყნის შიგნით ან საერთაშორისო ასპარეზზე. ტერმინი გონგო ჩამოყალიბდა 1980-იან წლებში და პირველად გვხვდება ინდონეზიურ არასამთავრობო ორგანიზაციებთან მიმართებაში. ქართულ ენაში დამკვიდრებული ტერმინი გონგო შექმნილია ინგლისური აკრონიმის (ინგლ. Government-organized non-governmental organization) პირდაპირი გადმოტანის შედეგად. სახელმწიფოს მიერ შექმნილი სახელმწიფო ორგანიზაციების მაგალითები: ჩინეთის წითელი ჯვარი მსოფლიო ნაციზმის გარეშე ნაში ↑ What Is a GONGO? ↑ Brown LD, Korten D. 1989. The role of voluntary organizations in development. IDR Work. Pap. No. 8. Boston: Inst. Dev. Res./Boston Univ. Sch. Manage. ↑ Radhamany Sooryamoorthy, K. D. Gangrade, Ngos in India: A Cross-Sectional Study, Greenwood Publishing Group, 2001, ISBN 0313319545, ISBN 9780313319549 ↑ China's Nonprofit Sector: Progress and Challenges ↑ James Kirchick. Anti-Nazi Group Secretly Helping Kremlin Rebuild Russian Empire, The Daily Beast, 02.08.2015. ↑ What is a Gongo, Global Politics in a Changing World: A Reader, p. 222. Cumming, Lawrence S. GONGOs. In Anheier, Helmut K, and Stefan Toepler. International Encyclopedia of Civil Society. Berlin: Springer, 2010. Naim, Moises. What is a Gongo. In Mansbach, Richard W., and Edward Rhodes. Global Politics in a Changing World: A Reader. Belmont, CA: Wadsworth / Cengage Learning, 2009. Sharma, Aradhana. Logics of Empowerment: Development, Gender, and Governance in Neoliberal India. Minneapolis: University of Minnesota Press, 2008. Definition for a GONGO, The New York Times, October 29, 2010.
კირენიის რაიონი

კირენიის რაიონი (ბერძ. Επαρχία Κερύνειας) ან გირნეს რაიონი (თურქ. Girne Bölgesi) — ერთ-ერთი რაიონი კვიპროსის ექვსი რაიონიდან და არაღიარებული ჩრდილოეთ კვიპროსის ხუთი რაიონიდან. განლაგებულია კუნძულის ჩრდილოეთ ნაწილში. რაიონებს შორის ყველაზე პატარაა. ფართობი — 640 კმ². ჩრდილოეთით და დასავლეთით ესაზღვრება ხმელთაშუა ზღვა, სამხრეთიდან — კვიპროსის რესპუბლიკის ადმინისტრაციული დაყოფით — ნიქოზიის რაიონი, ჩრდილოეთ კვიპროსის ადმინისტრაციული დაყოფით კი — გიუზელიურთისა და ლევკოშის რაიონები, აღმოსავლეთით — კვიპროსის რესპუბლიკის ადმინისტრაციული დაყოფით — ფამაგუსტის რაიონი, ხოლო ჩრდილოეთ კვიპროსის ადმინისტრაციული დაყოფით კი — გაზიმაგუსის რაიონი. კირენიის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კირენია. კვიპროსის რაიონებიდან კირენიის რაიონი ერთადერთია, რომელსაც 1974 წლიდან მთლიანად აკონტროლებს ჩრდილოეთ კვიპროსის თურქული რესპუბლიკა. არსებობს დევნილობაში მყოფი ბერძნული ადმინისტრაცია, რომელიც ნიქოზიაშია განლაგებული. რაიონი იყოფა სამ თემად. 2006 წლის აღწერით, რაიონის მოსახლეობა შეადგენს 62 158 მცხოვრებს, საიდანაც 26 067 კაცი ადმინისტრაციულ ცენტრში ცხოვრობს. მათ უმრავლესობას ეთნიკურად თურქები შეადგენენ. ↑ Επαρχιακές Διοικήσεις ↑ 2.00 2.01 2.02 2.03 2.04 2.05 2.06 2.07 2.08 2.09 2.10 2.11 2.12 2.13 2.14 2.15 2.16 2.17 2.18 2.19 2.20 2.21 2.22 2.23 2.24 2.25 2.26 2.27 2.28 2.29 2.30 2.31 2.32 2.33 2.34 2.35 2.36 2.37 2.38 2.39 2.40 2.41 2.42 2.43 2.44 2.45 2.46 STATISTICAL CODES OF MUNICIPALITIES/COMMUNITIES AND QUARTERS OF CYPRUS, 2015 — CYSTAT. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q28863790"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55963047"></a> ↑ 3.00 3.01 3.02 3.03 3.04 3.05 3.06 3.07 3.08 3.09 3.10 3.11 3.12 3.13 3.14 3.15 3.16 3.17 3.18 3.19 3.20 3.21 3.22 3.23 3.24 3.25 3.26 3.27 3.28 3.29 3.30 3.31 3.32 3.33 3.34 3.35 3.36 3.37 3.38 3.39 3.40 3.41 3.42 3.43 3.44 3.45 3.46 ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΟΙ ΚΩΔΙΚΟΙ ΔΗΜΩΝ/ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΕΝΟΡΙΩΝ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, 2015 — Στατιστική Υπηρεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q28863790"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55963047"></a> ↑ Προσωπικό - Επαρχιακή Διοίκηση Αμμοχώστου ↑ Cyprus census 1973 — 9 — CYSTAT. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29822150"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q28863790"></a> ↑ 2006 წლის აღწერის შედეგები. ჩკთრ სახელმწიფო საგეგმო ორგანიზაცია
ლარნაკის რაიონი

ლარნაკის რაიონი (ბერძ. Επαρχία Λάρνακας, თურქ. Larnaka Bölgesi) — კვიპროსის ექვსი რაიონიდან ერთ-ერთი. განლაგებულია კუნძულის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება ნიქოზიის რაიონი, აღმოსავლეთით — ფამაგუსტის რაიონი, სამხრეთით — ხმელთაშუა ზღვა, დასავლეთით — ლიმასოლის რაიონი. აგრეთვე, ტერიტორიის სამხრეთ-აღმოსავლეთი ნაწილი უკავია ბრიტანულ სამხედრო ბაზას — დეკელიას. ლარნაკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ლარნაკა. ფართობი — 1129 კმ². 1974 წლიდან რაიონის ჩრდილოეთი ნაწილის მცირე ტერიტორიას აკონტროლებს არაღიარებული ჩრდილოეთ კვიპროსის თურქული რესპუბლიკა და ეს ტერიტორია შედის მისსავე ლევკოშის რაიონში. სოფელი პილა მდებარეობს ბუფერულ ზონაში. რაიონი იყოფა ოთხ თემად. ლარნაკას გარდა, ღირსშესანიშნაობებს შორისაა სოფელი ლეფკარა, რომელიც განთქმულია თავისი ნაქარგებით. 2001 წლის მონაცემებით, ლარნაკის რაიონის მოსახლეობა შეადგენს 115 268 ადამიანს, რომელთაგან 46 666 ლარნაკაში ცხოვრობს. 2011 წელს ბერძნული ნაწილის მოსახლეობა 143 367 მცხოვრებს შეადგენდა, საიდანაც 114 103 (79,6 %) ეთნიკურად ბერძენი იყო. ↑ STATISTICAL CODES OF MUNICIPALITIES/COMMUNITIES AND QUARTERS OF CYPRUS, 2015 — CYSTAT. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q28863790"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55963047"></a> ↑ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΟΙ ΚΩΔΙΚΟΙ ΔΗΜΩΝ/ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΕΝΟΡΙΩΝ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, 2015 — Στατιστική Υπηρεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q28863790"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55963047"></a> ↑ 3.00 3.01 3.02 3.03 3.04 3.05 3.06 3.07 3.08 3.09 3.10 3.11 3.12 3.13 3.14 3.15 3.16 3.17 3.18 3.19 3.20 3.21 3.22 3.23 3.24 3.25 3.26 3.27 3.28 3.29 3.30 3.31 3.32 3.33 3.34 3.35 3.36 3.37 3.38 3.39 3.40 3.41 3.42 3.43 3.44 3.45 3.46 3.47 3.48 3.49 3.50 3.51 3.52 3.53 3.54 3.55 3.56 3.57 3.58 STATISTICAL CODES OF MUNICIPALITIES/COMMUNITIES AND QUARTERS OF CYPRUS, 2015, ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΟΙ ΚΩΔΙΚΟΙ ΔΗΜΩΝ/ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΕΝΟΡΙΩΝ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, 2015 — CYSTAT. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q28863790"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55963047"></a> ↑ Χαιρετισμός επάρχου - Επαρχιακή διοίκηση Λάρνακας ↑ Απογραφή πληθυσμού 2011 — 14 — Στατιστική Υπηρεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας, 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q12873865"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q28863790"></a> ↑ Census of population 2011 — 14 — CYSTAT, 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q12873865"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q28863790"></a> ↑ კვიპროსის რესპუბლიკის სტატისტიკის სამსახური ↑ არ არის აღრიცხული ოკუპირებულ ნაწილში მცხოვრები მოსახლეობა ↑ Preliminary Results of the Census of Population, 2011 Preliminary Results of the Census of Population, 2011
თბილისის 43-ე საჯარო სკოლა

თბილისის 43-ე საჯარო სკოლა (სრული სახელწოდება — სსიპ - ტიციან ტაბიძის სახელობის ქალაქ თბილისის 43 საჯარო სკოლა) — საჯარო სკოლა თბილისში. ადრე ამ შენობაში მდებარეობდა მანთაშოვის სავაჭრო სასწავლებელი, რომელიც 1910–1911 წლებში ააშენეს. მანთაშოვის სახელობის მე-3 სავაჭრო ვაჟთა სკოლა — ასე იწოდებოდა თავდაპირველად ახლანდელი ტიციან ტაბიძის სახელობის 43-ე საჯარო სკოლა. მოგვიანებით, სკოლა გახდა ნიკოლოზ ტიხონოვის რუსული სკოლა, ხოლო იმ დროს როდესაც სკოლას ოფიციალურად მიენიჭა 43-ე საშუალო სკოლის წოდება, გაიხსნა ქართული სექტორი. რამდენიმე ხნის შემდეგ სასწავლებელს ტიციან ტაბიძის სახელი მიენიჭა. სსიპ - ტიციან ტაბიძის სახელობის ქალაქ თბილისის 43 საჯარო სკოლა[მკვდარი ბმული]
უეფას ევრო 2020-ის შესარჩევი ეტაპის ჯგუფი J

უეფას ევრო 2020-ის შესარჩევი ეტაპის ჯგუფი J — უეფას ევრო 2020-ის შესარჩევი ეტაპი. იყო ერთ-ერთი ჯგუფი იმ ათიდან, რომელმაც გადაწყვეტა რომელი გუნდი მიიღებდა მონაწილეობას ევროპის ჩემპიონატზე. ჯგუფში იყო 6 გუნდი: სომხეთი,ბოსნია და ჰერცეგოვინა, ფინეთი, საბერძნეთი, იტალია და ლიხტენშტაინი, გუნდები თამაშობენ რაუნდ-რობინის პრინციპით სტუმრად და შინ. ჯგუფიდან გავიდნენ იტალია და ფინეთი. ჯგუფიდან გასვლის შემთხვევაში არ აქვს მნიშვნელობა ერთა ლიგის შედეგს აგრეთვე პირიქით. X-ითამაშებს ერთა ლიგის პლეიოფში. ↑ Regulations of the UEFA European Football Championship 2018–20 (PDF). Union of European Football Associations (9 March 2018). ციტირების თარიღი: 13 March 2018
ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი 2024

ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი 2024 ან უბრალოდ ევრო 2024 — უეფა-ს მიერ ჩატარებული რიგით მე-17 საფეხბურთო ჩემპიონატი ევროპის ქვეყნების ნაკრებებს შორის. ტურნირის მასპინძელია გერმანია, სადაც 2024 წლის 14 ივნისიდან 14 ივლისამდე 51 შეხვედრა ჩატარდება. 2017 წლის 8 მარტს უეფა-მ განაცხადა, რომ ტურნირის მასპინძლობის სურვილი ორმა ქვეყანამ, გერმანიამ და თურქეთმა გამოთქვა, რომლებმაც ოფიციალური განაცხადი 2017 წლის 3 მარტამდე წარადგინეს. მასპინძლის ვინაობა 2018 წლის 27 სექტემბერს, შვეიცარიის ქალაქ ნიონში გამართული კენჭისყრით გაირკვა. უეფა-ს აღმასრულებელმა კომიტეტმა ფარული კენჭისყრა ჩაატარა, სადაც მასპინძლის გამოსავლენად მარტივი უმრავლესობაა საჭირო. ხმების თანაბრად გადანაწილების შემთხვევაში, გადამწყვეტი უეფას პრეზიდენტის ხმა ხდება. აღმასრულებელი კომიტეტის 20 წევრიდან ორს ხმის უფლება არ ჰქონდა, ხოლო ერთი არ ესწრებოდა. საერთო ჯამში ხმის უფლების მქონე 17 წევრი დარჩა. გერმანია როგორც მასპინძელი ავტომატურად მოხვდა ევროპის ჩემპიონატზე, ხოლო შესარჩევით გამოვლინდა 23 გუნდი. ↑ მუქი აღნიშნავს იმ წლის ჩემპიონს. კურსივი აღნიშნავს იმ წლის მასპინძელს. ↑ 1972-1988 წლებში გერმანია მონაწილეობდა როგორც დასავლეთი გერმანია. ↑ 3.0 3.1 1960-1980 წლებში სლოვაკეთი და ჩეხეთი მონაწილეობდნენ როგორც ჩეხოსლოვაკია. ↑ 1960-1984 წლებში სერბეთი მონაწილეობდა როგორც იუგოსლავია, ხოლო 2000 წელს როგორც სერბეთი და მონტენეგრო. ↑ სერბეთი და მონტენეგრო თავდაპირველად 1992 წელს (კვალიფიცირებული როგორც იუგოსლავია) უნდა გამოჩენილიყო, მაგრამ შეიცვალა გაეროს მიერ სპორტის ყველა საერთაშორისო სახეობიდან მოკვეთის შემდეგ. 2024 წლის ევროპის ჩემპიონატისთვის 10 ქალაქი შეირჩა, საიდანაც ცხრამ, ბერლინმა, დორტმუნდმა, მიუნხენმა, კიოლნმა, შტუტგარტმა, ჰამბურგმა, ლაიფციგმა, ფრანკფურტმა და გელზენკირხენმა მსოფლიოს 2006 წლის ჩემპიონატსაც უმასპინძლა. დიუსელდორფი 2006 წელს არ გამოიყენებოდა, მაგრამ უმასპინძლა 1974 წლის მსოფლიოსა და 1988 წლის ევროპის ჩემპიონატებს. უეფას ევრო 2024 ტურნირი მოთხოვნები ↑ Germany to host UEFA Euro 2024. UEFA (27 September 2018). ↑ Dunbar, Graham. (27 September 2018) Germany beats Turkey to host Euro 2024 en. ციტირების თარიღი: 26 March 2024 ↑ Dunbar, Graham. (27 September 2018) Germany beats Turkey to host Euro 2024 en-US. ციტირების თარიღი: 12 March 2024 ↑ UEFA Euro 2024: bid regulations. UEFA (9 December 2016). ↑ UEFA Euro 2024: tournament requirements. UEFA (17 March 2017). ↑ UEFA.com. (2015-11-17) ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი 2016: How all the teams qualified en. ციტირების თარიღი: 2024-01-02 ↑ UEFA.com. (2021-02-22) ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი 2020 contenders in focus: Czech Republic en. ციტირების თარიღი: 2024-01-06 ↑ UEFA.com. (2021-03-03) ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი 2020 contenders in focus: Slovakia en. ციტირების თარიღი: 2024-01-06 ↑ UEFA.com (28 December 2023). „Who has qualified for ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი 2024?“. UEFA. ციტირების თარიღი: 5 January 2024. ↑ EURO 2024 host cities: Venue guide en. UEFA (2022). ციტირების თარიღი: 12 May 2022 ↑ Opening game of UEFA Euro 2024 to take place in Munich, final in Berlin en. UEFA (10 May 2022).
მედიაწიგნიერება

მედიაწიგნიერება — უნარი, რომელიც თანამედროვე ცხოვრებაში სწორად ორიენტირებაში გვეხმარება. მედიაწიგნიერმა ადამიანმა იცის თუ როგორ, სად მოიპოვოს, გაფილტროს, შექმნას და გასცეს შესაბამისი ინფორმაცია. ასევე აქვს უნარი გადაამოწმოს სანდო წყარო. მედიაწიგნიერება ადამიანში ავითარებს კრიტიკულ და შემოქმედებით აზროვნებას. Fedorov A. V. On Media Education. — Moscow: ICOS UNESCO "Information for All", 2008. — 156 с. — ISBN 978-5-98517-070-2.
დიმიტრი გაბუნია

დიმიტრი გაბუნია (დ. 10 თებერვალი, 1977) — ქართველი იურისტი, საქართველოს პრეზიდენტის სალომე ზურაბიშვილის საპარლამენტო მდივანი 2018-2021 წლებში. დიმიტრი გაბუნიას მამა ერთ-ერთია იმ 2300 ადამიანიდან, რომელთა უმრავლესობა, 90-იანი წლების კონფლიქტისა და 2008 წლის აგვისტოს ომის შემდეგ, დაკარგულად ითვლება. დიმიტრი გაბუნიამ პროფესიული მოღვაწეობა სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტისა და ამავე ფაკულტეტის სამოქალაქო სამართლის კათედრის ასპირანტურის დამთავრების შემდგომ, 1998 წელს, საჯარო სამსახურით — საქართველოს სახელმწიფო ქონების მართვის სამინისტროს იურიდიულ დეპარტამენტში დაიწყო და 2000 წლიდან გაგრძელდა იურიდიულ ფირმა „კორძაძე და სვანიძე – ადვოკატებში“. დიმიტრი გაბუნიას პროფესიული მოღვაწეობის სფერო მოიცავდა სამოქალაქო, სახელშეკრულებო, ადმინისტრაციულ, კორპორაციულ და ინტელექტუალურ სამართალს. ამასთანავე, მისი საქმიანობის სფერო მოიცავდა ისეთი საკითხების დარეგულირებას, რაც დაკავშირებულია უძრავ ქონებასთან, შრომისა და საგადასახადო სამართალთან. 2003–2007 წლებში დიმიტრი ხელმძღვანელობდა თბილისის საარბიტრაჟო პალატას და ამასთანავე იგი ავიაკომპანია „სქაი ჯორჯიას“ სამეთვალყურეო საბჭოს წევრია. კარიერის მანძილზე მიღებული აქვს სხვადასხვა ჯილდო, მათ შორის 2006 წელს იგი დასახელდა წლის ადვოკატად. 2018 წელს პრეზიდენტმა სალომე ზურაბიშვილმა დიმიტრი გაბუნია საპარლამენტო მდივნად დანიშნა. სალომე ზურაბიშვილის მიერ ამ პოსტზე გაბუნიას შესაძლო დანიშვნის შესახებ ინფორმაციის გავრცელების შემდეგ ქალთა უფლებადამცველი ორგანიზაციებმა ამ გადაწყვეტილების გადახედვისკენ მოუწოდეს. განცხადების ავტორები მიიჩნევენ, რომ სახელმწიფო სამსახურში ასეთ მაღალ თანამდებობას არ უნდა იკავებდეს ადამიანი, რომელიც გენდერულად არამგრძნობიარეა და და რომელმაც „სექსუალური შევიწროება ლამის ნორმად და მისსავე პირად პრაქტიკად წარმოგვიჩინა“; დიმიტრი გაბუნია სექსუალურ შევიწროებაში მხილებული ზვიად დევდარიანის უფლებების დამცველია. 2021 წლის 31 მარტს გაბუნიამ პირადი განცხადების საფუძველზე პრეზიდენტის საპარლამენტო მდივნის პოსტი დატოვა. ფლობს გერმანულსა და რუსულ ენებს. საქართველოს პრეზიდენტის ოფიციალური საიტი ↑ დიმიტრი გაბუნია: მამა, ფაქტობრივად, თვალწინ დამიხვრიტეს ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 ოფიციალური ბიოგრაფია. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-09-07. ციტირების თარიღი: 2018-12-21. ↑ ზურაბიშვილმა პრეზიდენტის საპარლამენტო მდივნის პოსტზე დიმიტრი გაბუნია დანიშნა ↑ საქართველოს პრეზიდენტის ოფიციალური ვებგვერდი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-08-29. ციტირების თარიღი: 2018-12-21.
Upwork

Upwork, ყოფილი Elance-oDesk — პლატფორმა, სადაც, დისტანციურად ხდება დამქირავებლებისა და დამოუკიდებლად მომუშავე ადამიანების (Freelancers) დაკავშირება და თანამშრომლობა. 2015 წელს დაარსებული კომპანია Elance-oDesk რებრენდინგის შემდეგ გადაკეთდა Upwork-ად, რომლის სრული სახელი არის Upwork Global Inc. კომპანია დაფუძნებულია სან-ფრანცისკოში, კალიფორნიაში. Upwork-ზე დარეგისტრირებულია თორმეტი მილიონი დამოუკიდებლად მომუშავე ადამიანი და ხუთი მილიონი რეგისტრირებული დამქირავებელი. დაახლოებით, სამი მილიონი ვაკანსია ქვეყნდება ყოველწლიურად და Fiverr-თან ერთად არის ერთ-ერთი უდიდესი პლატფორმა დამოუკიდებელი მომუშავეებისთვის. Elance დაარსდა 1999 წელს Beerud Sheth-ის, Srini Anumolu-ის და Sanjay Noronha-ის მიერ, oDesk კი, 2003 წელს Odysseas Tsatalos-ის და Stratis Karamanlakis-ის მიერ. Upwork ჩამოყალიბდა 18 თვის შემდეგ. 2013 წლის 18 დეკემბერს Elance-მა და oDesk-მა განაცხადეს მათი გაერთიანების შესახებ. 2017 წლის მონაცემებით Upwork-ს ჰყავს 14 მილიონი მომხმარებელი, 180 ქვეყნიდან, 1 მილიარდი დოლარის წლიური ბრუნვა. Upwork დამქირავებელს აძლევს საშუალებას თავისუფალ მომუშავესთან ქონდეს მიმოწერა, ნახოს სამსახურის მაძიებლის, თავისუფლად მომუშავის წინა პროექტები, სხვა უნარ-ჩვევები, რომელიც წინასწარ აქვს მითითებული მომხმარებელს. ასევე, შეთანხმდნენ სამუშაოს დროსა და თანხაზე. პლატფორმა მომხმარებლებს სთავაზობს დროის აღმრიცხველ პროგრამას, რომელიც ითვლის მუშაობის დროს, მუშაობის აქტივობას და გარკვეული დროის განმავლობაში, პროგრამა მონიტორს უღებს ეკრანის ფოტოს. ↑ tTechcrunch.com ↑ Forbes.com ↑ Two Pakistani organizations selected for Upwork Social Impact Program. ციტირების თარიღი: 2017-07-28 ↑ „What's a workforce marketplace? How work will get done in the future | Networks Asia“. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-10-04. ციტირების თარიღი: 2018-12-21. ↑ Tech in Asia - Connecting Asia's startup ecosystem. ↑ „Elance-oDesk Becomes 'Upwork' In Push To Build $10B In Freelancer Revenues“. ↑ Eight Months After Merger, Elance-oDesk Raises Another $30 Million Led By Benchmark. ციტირების თარიღი: May 17, 2016 ↑ Robert J. Laubacher. The Dawn of the E-Lance Economy. Harvard Business Review. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-01-31. ციტირების თარიღი: 2010-12-25 ↑ California Secretary of State. Corporate filing date 1/27/2003. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 15 March 2015. ციტირების თარიღი: 22 June 2014 ↑ „The story behind launching oDesk - with Gary Swart - Mixergy“. ↑ „Elance Merges With oDesk to Boost Service for Freelancers“. ↑ Snagajob Appoints Former Upwork CEO to Board of Directors. ციტირების თარიღი: 2017-07-28 ↑ TechDay - Upwork's SVP of Marketing Explains What It Takes To Perfect An Offering That Relies On People. ციტირების თარიღი: 2017-07-28 ↑ https://techcrunch.com/2015/05/05/elance-odesk-rebrands-as-upwork-debuts-slack-like-chat-platform/ ↑ Big Brother in the Home Office. ოფიციალური საიტი
ფანრების ხიდი

ფანრების ხიდი (რუს. Фонарный мост) — ხიდი სანქტ-პეტერბურგში მდინარე მოიკაზე. მდებარეობს საადმირალოს რაიონში. აკავშირებს საადმირალოს მეორე კუნძულსა და ყაზანის კუნძულებს. ხიდის სიგრძეა - 33 მეტრი, სიგანე - 20 მ. ხიდი აკავშირებს ფანრებისა და ფოსტის შესახვევებს. მასთან ახლოს მდებარეობს მეკავშირეების კულტურის სახლი (ყოფილი გერმანული რეფორმატორული ეკლესიის შენობა). დინების ზემოთ მდებარეობს ლურჯი ხიდი, ხოლო ქვემოთ — ფოსტის ხიდი. უახლოესი მეტროსადგურია „საადმირალო“. აღნიშნული სახელწოდება ცნობილია 1906 წლიდან და სახელი მიიღო ფანრების შესახვევიდან. 1920-იან წლებამდე ხიდს ერქვა ფანრების საფეხმავლო ხიდი. XVIII საუკუნის შუა წლებამდე ამ ადგილზე მოქმედებდა ხის ხიდი, რომელიც არაერთხელ გადააკეთეს. 1905-1906 წლებშ ააგეს ხის ორმალიანი საფეხმავლო ხიდი. პროექტი შეიმუშავა ინჟნერმა პ. ა. ლიხაჩიოვმა, რომელიც ასევე ტექნიკურად მეთვალყურეობდა მშენებლობის პროცესს. 1950 წელს ხის მალები შეცვალეს მეტალის საყრდენებით, ხოლო ხის ღობე მეტალის მოაჯირებით, რომელიც შემკული იყო უბრალო ფიგურებით. ამჟამად არსებული ხიდის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1971 წლიდან 1973 წლამდე პერიოდში ინჟინერ ლ. ნ. სობოლევისა და არქიტექტორ ლევ ალექსანდრეს ძე ნოსკოვის პროექტის მიხედვით. 2003 წელს ქალაქის ხიდების გაფორმების პროექტის საფუძველზე, მხატვრულად გააფორმეს ქალქის ხიდები და მათ შორის მეფარნეების ხიდიც. ხიდი ამჟამად ერთმალიანია, აგებულია რკინა-ბეტონით. ხიდი გამოიყენება როგორც საავტომობილოდ ასევე საფეხმავლოდ. ავტოტრანსპორტის სავალი ნაწილი ოთხი ზოლისაგან შედგება. სავალი ნაწილი მოასფალტებულია. Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Санкт-Петербурга. — 4-е изд., перераб. — СПб.: Норинт, 1996. — С. 332. — 359 с. — ISBN 5-7711-0002-1. Новиков Ю. В. Мосты и набережные Ленинграда / Сост. П. П. Степнов. — Л.: Лениздат, 1991. — 320 с. Фонарный мост // СПб ГБУ «Мостотрест»