laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ვესტერნი

ვესტერნი (ინგლ. Western) — ჟანრი კინოში, ტელევიზიაში, რადიოსა და ხელოვნების სხვა დარგებში, რომელშიც მოქმედება ვითარდება XIX საუკუნის ამერიკის შეერთებული შტატების ძველ დასავლეთში (American Old West). პირველად ტერმინი „ვესტერნი“ გამოყენებული იყო ოქსფორდის ინგლისურ ლექსიკონში ფილმის The Fight at the Mill (1912) აღსაწერად. ეს ტერმინი წარმოქმნილია ინგლისური სიტყვიდან west - დასავლეთი (ვესტერნი ერთადერთი კინოჟანრია, რომელმაც საკუთარი სახელი გეოგრაფიული ადგილმდებარეობიდან მიიღო). ვესტერნი, როგორც ცნება, ძალზე ტევადია: ეს შეიძლება იყოს ეპიკური ტილო რკინიგზის მშენებლობის შესახებ, ყამირი მიწების ათვისების შესახებ, შეიძლება იყოს მიუზიკლი, დრამა, კომედია, დეტექტივი, საშინელებათა ფილმი, ფანტასტიკა და ა.შ. ეს თავისთავად მეტყველებს ამ ჟანრის პოტენციალზე. პირველ ვესტერნად ედვინ პორტერის მიერ 1903 წელს გადაღებული „მატარებლის დიდი ძარცვა“ ითვლება. „მატარებლის დიდი ძარცვა“ მიჩნეულია არა მარტო პირველ ვესტერნად, არამედ პირველ ფილმად, რომელსაც გამართული სიუჟეტი ჰქონდა. ამის გარდა, პორტერმა დაამკვიდრა პარალელური მონტაჟი და ამით გადატრიალება მოახდინა კინოხელოვნებაში. მონტაჟის ეს ნაირსახეობა ერთდროულად გვიჩვენებს ორ ან მეტ დამოუკიდებელ მოქმედებას, რომელიც ერთ უწყვეტ მთლიანობად აღიქმება. ამის შემდეგ, ჟურნალ „Life-ის“ თქმით, ვესტერნი მსოფლიო მასშტაბით იქცა ორიგინალურ ამერიკულ ხალხურ ოპერად (სხვანაირად მას ცხენის ოპერასაც უწოდებენ). ამერიკულ კინემატოგრაფში არ არსებობს სხვა კინოჟანრი, ასე მჭიდროდ რომ იყოს დაკავშირებული საკუთარი ქვეყნის ისტორიასთან. „ამერიკულმა კულტურამ მოგვცა ორი უნიკალური ჟანრი: ჯაზი და ვესტერნი“,_თქვა ცნობილმა მსახიობმა და რეჟისორმა კლინტ ისთვუდმა. ამ ჟანრის გმირები ძირითადად არიან კოვბოები (მწყემსები), წვრილი ფერმერები, შერიფები, ბანდიტები, მექსიკელები, ჯარისკაცები და ინდიელები. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ვესტერნები ვესტერნის ჟანრის პოპულარული ფილმები. კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (IMDb) ირაკლი მახარაძე, რევაზ მახარაძე, ერთი მუჭა ვესთერნი, თბილისი : არეტე, 2007. ↑ ვესტერნი. უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
აძაბის მღვიმე

აძაბა, აძაბის მღვიმე, ეშერის მღვიმე — კარსტული მღვიმე საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ეშერის პლატოზე, მდინარე გუმისთის აუზში, ზღვის დონიდან 245 მ სიმაღლეზე. გამომუშავებულია ზედაცარცულ კირქვებში. მღვიმე იწყება მაღალი შესასვლელით (სიმაღლე 10-12 მ, სიგანე 5 მ). იგი სიღრმეში თანდათან ვიწროვდება (2-4X2-3 მ) და გვირაბის ფორმას იღებს. მღვიმის ჭერი წინა ნაწილში რამდენიმე ადგილას იხსნება. ძირითადი მაგისტრალი ინვითარებს განშტოებებს ვიწრო ნაპრალის სახით. მღვიმე ბოლო ნაწილში ორად იტოტება. ძირითადი მაგისტრალი ნახევარსიფონის შემდეგ უკავშირდება დარბაზს და შემდეგ სიფონით თავდება. მღვიმის ჯამური სიგრძე 280 მ აღწევს, ხოლო ძირითადი მაგისტრალი 160 მ. სტალაქტიტები და სტალაგმიტები სუსტადაა განვითარებული. მექანიკური ნალექებიდან გვხვდება ნგრევის ადგილობრივი მასალა (კირქვის ლოდები); ორგანოგენულიდან — გუანო. ჰავა დინამიურია. მღვიმეში გამდინარე ნაკადი ოთხ მოზრდილ ტბას აჩენს. მღვიმეში მოიპოვება ნიჩაბფეხიანი უდაბლესი კიბოები, ღამურები, ტოლფეხიანები, ობობები, მწერები და სხვა. ადვილი გასასვლელია, არსებობს გეგმა და ჭრილი. აძაბის ფარდული აძაბის გვირაბი ტატაშიძე ზ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 270. ყიფიანი შ., ტინტილოზოვი ზ., ოქროჯანაშვილი არს., ჯიშკარიანი ვ., საქართველოს კარსტული მღვიმეების კადასტრი, თბ., 1966 ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 19.
ოვალაუ

ოვალაუ (ინგლ. Ovalau) — ფიჯის რესპუბლიკის კუნძული, რომელიც მდებარეობს ლომაივიტის კუნძულების ჯგუფში, წყნარ ოკეანეში. ადმინისტრაციულად კუნძული შედის აღმოსავლეთის ოლქის ლომაივიტის პროვინციის შემადგენლობაში. ოვალაუს კუნძული მდებარეობს წყნარ ოკეანეში ლომაივიტის კუნძულების ჯგუფში, დაახლოებით 20 კმ-ში აღმოსავლეთით კუნძულ ვიტი-ლევუდან და 60 კმ-ში ჩრდილოეთით ქალაქ სუვადან. უახლოესი მატერიკი — ავსტრალია, მდებარეობს დაახლოებით 2800 კმ-ში. გეოლოგიური თვალსაზრისით, კუნძული წარმოადგენს ძველ ვულკანურ კონუსს ცენტრალური ღრმულით, რომელიც გარშემორტყმულია ქედებით, მდინარეებით, ჭაობებით, ტბებით და წარმოადგენს ვულკანურ კრატერს. ოვალაუს ფართობი შეადგენს 102,3 კმ²-ს, რის გამოც იგი სიდიდით მესამე კუნძულია ლომაივიტის კუნძულების ჯგუფში. კუნძულის ზედაპირი მთიანია. ხღვის დონიდან უმაღლესი წერტილია — ნანდელაიოვალაუს მთა, რომელიც აღწევს 626 მეტრ სიმაღლეს. ნიადაგს აქვს ვულკანური წარმოშობა; გამოირჩევა მაღალი ნაყოფიერებით. კლიმატი ნოტიო ტროპიკულია. კუნძულის პირველი ევროპელი აღმომჩენი გახდა ბრიტანელი მოგზაური უილიამ ბლაი, რომელმაც კუნძულის გვერდით გაცურა 1789 წლის მაისში. 1792 წელს ბლაიმ ხელმეორედ გამოიკვლია ოვალაუს კუნძული. ოვალაუს კუნძულის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს დაახლოებით 9000 ადამიანს, ანუ ლომაივიტის პროვინციის მოსახლეობის საერთო რაოდენობის დაახლოებით ნახევარს. კუნძულზე მდებარეობს ქალაქი ლევუკა. ქალაქი დაარსებულია დაახლოებით 1820 წელს ევროპელი დასახლებულების და ვაჭრების მიერ და ფიჯის კუნძულებზე თანამედროვე ტიპის პირველი ქალაქია. 1871 წლიდან 1877 წლამდე პერიოდში ლევუკა იყო ჯერ ფიჯის დამოუკიდებელი სახელმწიფოს დედაქალაქი, ხოლო შემდეგ ბრიტანეთის იმპერიის ფიჯის კოლონიის დედაქალაქი (დედაქალაქის ოფიციალური გადატანა სუვაში მოხდა 1882 წელს). ↑ 1.0 1.1 1.2 Islands of Fiji. Ovalau. UN SYSTEM-WIDE EARTHWATCH Web Site. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-21. ციტირების თარიღი: 2010-08-11. ↑ Max Quanchi; John Robson., Historical Dictionary of the Discovery and Exploration of the Pacific Islands, Lanham, Maryland; Toronto; Oxford: The Scarecrow Press, Inc., 2005. — P. xiii, ISBN 0810853957. ↑ David Stanley., Moon Fiji, 8-ე გამოცემა, Avalon Travel, 2007. — P. 340, ISBN 9781566919821.
დიდი ნახევარღერძი

დიდი ნახევარღერძი — კონუსური კვეთის გზით წარმოქმნილი ობიექტების ერთ-ერთი მთავარი გეომეტრიული პარამეტრი. არსებითად, ის არის ორბიტის რადიუსი ორბიტის ორ ყველაზე შორ წერტილზე. წრეწირის განსაკუთრებულ შემთხვევაში დიდი ნახევარღერძი მისი რადიუსია. დიდი ნახევარღერძი შესაძლოა წარმოვიდგინოთ, როგორც ელიფსის უგრძესი რადიუსი. ელიფსის დიდი ნახევარღერძის სიგრძე დაკავშირებულია პატარა ნახევარღერძის სიგრძე b-სთან ექსცენტრისიტეტით e და ნახევარი latus rectum-ით ℓ: b = a 1 − e 2 , {\displaystyle b=a{\sqrt {1-e^{2}}},\,} ℓ = a ( 1 − e 2 ) , {\displaystyle \ell =a(1-e^{2}),\,} a ℓ = b 2 . {\displaystyle a\ell =b^{2}.\,} პატარა ნახევარღერძი
ორბიტალური პერიოდი

ორბიტალური პერიოდი, სინოდური პერიოდი — დრო, რომელიც ერთ ობიექტს სჭირდება ერთი სრული ბრუნის შესასრულებლად მეორე ობიექტის მიმართ. როდესაც ახსნის გარეშეა ნახსენები ასტრონომიაში, ეს უკავშირდება ასტრონომიული ობიექტის ბრუნვის სიდერულ პერიოდს, რომელიც ვარსკვლავების შესაბამისად გამოითვლება. არსებობს რამდენიმე ტიპის ორბიტალური პერიოდი მზის გარშემო მოძრავი ობიექტებისთვის (ან სხვა ციური სხეულებისთვის): სიდერული პერიოდი არის დროებითი ციკლი, რომელიც ობიექტს ერთი სრული ორბიტისთვის სჭირდება სხვა ვარსკვლავებთან მიმართ. ეს არის ორბიტალური პერიოდი ინერციულ (უძრავი) ათვლის სისტემაში. სინოდური პერიოდი არის დროებითი ინტერვალი, რომელიც ობიექტს ერთსა და იმავე ადგილას სხვა ორი ან მეტი ობიექტის მიმართ ხელახალი გამოჩენისთვის სჭირდება, მაგალითად: როდესაც დედამიწიდან დანახული მთვარე მზის მიმართ უბრუნდება განათების იმავე ფაზას. სინოდური პერიოდი არის დრო, რომელიც გადის ორ მომდევნო კავშირს შორს მზე-დედამიწის ხაზთან ერთად წრფივი განლაგებით. სინოდური პერიოდი განსხვავებდა სიდერული პერიოდისგან დედამიწის მზის გარშემო ბრუნვის გამო. დრაკონული პერიოდი არის დრო, რომელიც გადის ობიექტის ორ გზას შორის აღმავალი კვანძის მეშვეობით — ობიექტის ორბიტის წერტილი, სადაც ის კვეთს ეკლიპტიკას სამხრეთიდან ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს მიმართულებით. ეს პერიოდი სიდერული პერიოდისგან განსხვავდება, რადგან ობიექტის ორბიტალური სიბრტყე და ეკლიპტიკის სიბრტყე პრეცესიას აკეთებს უძრავი ვარსკვლავების შესაბამისად, ამიტომ მათი გადაკვეთა, კვანძების მონაკვეთები, ასევე პრეცესირებენ უძრავი ვარსკვალვების შესაბამისად. მიუხედავად იმისა, რომ ეკლიპტიკის სიბრტყე ხშირად უძრავია იმ პოზიციაზე, რომელიც მას უკავია სპეციფიკურ ეპოქაში, ობიექტის ორბიტალური სიბრტყე მაინც პრეცესირებს, რის გამოც დრაკონული პერიოდი სიდერულისაგან განსხვავდება. ანომალიური პერიოდი არის დრო, რომელიც გადის ობიექტის ორ გზას შორის მის პერიაფსისში (მზის სისტემის პლანეტების შემთხვევაში მას პერიჰელიუმი ეწოდება) — უახლოესი წერტილი მის დედავარსკვლავთან (ან პლანეტასთან თანამგზავრის შემთხვევაში). ის სიდერული პერიოდისგან განსხვავდება, რადგან ობიექტის დიდი ნახევარღერძი ჩვეულებრივ წინ იწევა ნელ-ნელა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 373.
აძვისი

აძვისი — ყოფილი სოფელი ხაშურის მუნიციპალიტეტში. მისი გაყოფისას წარმოიქმნა ორი სოფელი ზემო აძვისი და ქვემო აძვისი. ამჟამად ზემო აძვისი შედის ალის, ხოლო ქვემო აძვისი გომის თემში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 75. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 19.
ხორბალოს თამარის ციხე

თამარის ციხე — ციხე მდებარეობს ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხორბალოში. სოფლის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, პატარა შემაღლებაზე. შემორჩენილია რიყის ქვით ნაგები ერთი სწორი კედელი (სიგრძე 7-8 მეტრი, სიმაღლე 1,7 მეტრი). დვალი თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 170.
ხორბალოს კოშკი

ხორბალოს კოშკი — კოშკი მდებარეობს ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხორბალოში. სოფლის აღმოსავლეთით 2 კმ-ზე, მინდორში. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. კოშკი გეგმით თითქმის კვადრატულია (7,3 X 6,9 მ), ნაგებია საშუალო ზომის რიყის ქვითა და კირის დუღაბით. კედლები შიგნიდან შელესილი ყოფილა. შემორჩენილია მხოლოდ პირველი სართულის კედლები (სიმაღლე 2,3-2,7 მ). შესასვლელი (შემორჩენილია წირთხლების მცირე ნაწილი) სამხრეთიდან ჰქონია. დვალი თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 170.
ხორხელის კოშკი

ხორხელის კოშკი — კოშკი მდებარეობს ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხორხელში. ალაზნის ვაკეზე, მდინარე ხოდაშნისხევის (ალაზნის მარჯვენა შენაკადი) მარჯვენა ნაპირას, ახმეტიდან 14 კილომეტრზე. კოშკი დგას სოფლის აღმოსავლეთით 450 მეტრზე. თარიღდება XVIII საუკუნის მეორე ნახევრით. კოშკი გარედან მრგვალია (გარე დიამეტრი ფუძესთან 8 მ) და ზემოთკენ თანდათან ვიწროვდება. ნაგებია შერჩეული რიყის ქვის სწორხაზოვანი რიგებით. შემორჩენილია მხოლოდ სართულნახევარი. პირველი სართული რვაწახანგა ოთახია. შესასვლელი ჩრდილოეთიდანაა. კარი შეისრული თაღითაა გადახურული და გარედან ჩასმულია კედლის ოდნავ შეღრმავებულ სწორკუთხა არეში, რომელსაც აგურის საფეხუროვანი ფრიზი აქვს. დანარჩენი შვიდი წახნაგიდან ერთში მეორე სართულზე ასასვლელი კიბის უჯრედში შესასვლელია, ერთში ბუხარი, ხუთში - ღრმა შეისრულთაღოვანი თითო ნიში, რომლებსაც წახნაგის თითქმის მთელი სიგანე უჭირავთ. მათგან სამში თითო სათოფურია, დანარჩენები ყრუა. სართული დადაბლებული პროპორციების გუმბათოვანი კამარითაა გადახურული. კამარაში ორი სარკმელია. მათი ხვრელობები გარეთკენ მკვეთრად მაღლდება. პირველი სართული მეორეს უკავშირდებოდა კედელში მოწყობილი კიბით, კიბის უჯრედში შესასვლელი მაღალია და შეისრული თაღი ხურავს. მეორე სართული კვადრატული ოთახია, შემორჩენილი კედლები ყრუა. გარედან კოშკის კედელი მობათქაშებულია. შესასვლელის თავზე, აგურის წყობით მაღალი, შეღრმავებული ჯვარია გამოსახული. დვალი თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 172.
ბასოს კოშკი

ბასოს კოშკი — კოშკი მდებარეობს ახმეტის მუნიციპალიტეტში, თუშეთში, ნასოფლარ ბასოს განაპირას, სამხრეთით. ახმეტიდან დაახლოებით 120-130 კილომეტრის მანძილზე. თარიღდება XVII-XVIII საუკუნეებით. კოშკი ექვსართულიანია, გეგმით ოთხკუთხა (5,6 X 5,15 მ, შემორჩენილი სიმაღლე 11,5 მ), ნაგებია ფიქლით, წყობა მშრალია. ყველა სართული პირველისა და ბოლოს გარდა, ნაკელნარევი თიხითაა შელესილი. ძეგლი დაზიანებულია: ჩამონგრეულია სახურავი და სართულშუა გადახურვა. პირველ სართულზე შესასვლელი სამხრეთიდანაა. მეორე სართულის სამხრეთ და დასავლეთ კედლებში თითო სარკმელია, ხოლო ჩრდილოეთ კედელში – სათოფური. მესამე სართულის სამხრეთ კედელში მიწიდან 3,5 მეტრის სიმაღლეზე კარია. ამავე სართულზე, დასავლეთ კედელში, სარკმელია, აღმოსავლეთ კედელში – სათოფური, ჩრდილოეთისაში – დიდი ნიში. მეოთხე სართულზე კარი აღმოსავლეთიდანაა, მიწიდან 3,6 მეტრის სიმაღლეზე. სამხრეთ და დასავლეთ კედლებში თითო სარკმელია, ჩრდილოეთ კედელში – ერთი სათოფური. მეხუთე სართულის ჩრდილოეთ და აღმოსავლეთ კედლებში ორ-ორი სათოფურია, სამხრეთისაში – ერთი, დასავლეთისაში – სარკმელი და სათოფური. მეექვსე სართულზე (ოთხივე კედელზე) სალოდეებია. სართულები ერთმანეთთან ხის მისადგმელი კიბეებით ყოფილა დაკავშირებული. ქალდანი ა., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 67.
შეპყრობილი (2014 წლის ფილმი)

შეპყრობილი (ინგლ. Whiplash) — 2014 წლის ამერიკული ფილმი. ფილმი ასახავს ახალგაზრდა სტუდენტი დრამერისა და პერფექციონისტი პედაგოგისა და დირიჟორის ურთიერთობას. ჯონათან კიმბლ სიმონსი გახდა ოქროს გლობუსისა და ოსკარის მფლობელი მამაკაცის მეორეხარისხოვანი როლის საუკეთესო შესრულებისთვის. ფილმმა ასევე მოიგო ოსკარი საუკეთესო მონტაჟისა და ხმისთვის. „შეპყრობილი“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „შეპყრობილი“ — Box Office Mojo-ზე „შეპყრობილი“ — Rotten Tomatoes „შეპყრობილი“ — Metacritic-ზე
ჰუნსრუკი

ჰუნსრუკი (გერმ. Hunsrück) — გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკის დასავლეთ ნაწილში მდებარე მთიანი მასივი. ჰუნსრუკის მასივი გერმანიის ორი ფედერალური მხარის, რაინლანდ-პფალცისა და ზაარის ტერიტორიაზეა გადაჭიმული. Enzyklopädie des Wissens, ტომი 5-ე, Köln 1990 Hans-Martin Braun und Carsten Braun: Hunsrück — Natur-Erlebnis zwischen Nahe und Mosel. Literaturverlag Dr. Gebhardt und Hilden, Idar-Oberstein 2000, ISBN 3-8112-0656-7 Uwe Anhäuser: Sagenhafter Hunsrück. Rhein-Mosel-Verlag, Alf/ Mosel 1995, ISBN 3-929745-23-2. Uwe Anhäuser: Kultur-Erlebnis Hunsrück. Literaturverlag Dr. Gebhardt und Hilden, Idar-Oberstein 2000
მთვრალი ანგელოზი

მთვრალი ანგელოზი — 1948 წლის იაპონური ფილმი. მისი რეჟისორია აკირა კუროსავა. ეს არის მისი და ტოსირო მიფუნეს პირველი თანამშრომლობა. „მთვრალი ანგელოზი“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
აღმოსავლეთის ოლქი (ფიჯი)

აღმოსავლეთის ოლქი (ინგლ. Eastern Division) — ერთ-ერთი ფიჯის 4 ოლქიდან. შედგება სამი პროვინციისგან: კანდავუს პროვინცია, ლაუს პროვინცია და ლომაივიტის პროვინცია. ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი ლევუკა, რომელიც მდებარეობს კუნძულ ოვალაუზე. 2007 წლის აღწერის მონაცემებით ოლქის მოსახლეობა შეადგენს 37 311 ადამიანს. ფართობი — 1376 კმ². ოვალაუს გარდა ოლქში ასევე შედიან კუნძულები: კანდავუ, ნგაუ, კორო, ნაირაი, მოალა, მატუკუ, ვატუ-ვარა, ნაიტაბა, მანგო, ჩიჩია, ტუვუკა, ლაკემბა, ვანუა-ვატუ, ონეატა, ვუაკავა, კამბარა და ფულაგა. აღმოსავლეთის ოლქი — ფართობით და მოსახლეობის რაოდენობით ყველაზე პატარა ოლქია ფიჯიში. ↑ მოსახლეობის აღწერა (2007 წელი). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-09-09. ციტირების თარიღი: 2015-01-22.
კორლინგენი

კორლინგენი (გერმ. Korlingen) — თემი, იგივე კომუნა გერმანიის ფედერაციულ რესპუბლიკაში (რაინლანდ-პფალცის მხარე). კორლინგენი შედის რუვერის ადმინისტრაციაში. კორლინგენის მოსახლეობა შეადგენს 778 კაცს (2010 წლის 31 დეკემბრის მონაცემები). უჭირავს 2,08 კმ² ფართობი. ოფიციალური კოდი — 07 2 35 0. ადგილობრივი მცხოვრებნი ლაპარაკობენ მოზელის ერთ-ერთ ფრანკული დიალექტზე. კორლინგენი მდებარეობს მდინარე რუვერზე და ქალაქ ტრირიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით, ან დერ ლანდესშტრასსე 143-ის მიმართულებით 5 კილომეტრითაა დაშორებული. Internetpräsenz der Ortsgemeinde Korlingen Ortsgemeinde Korlingen auf der Datenbank der Kulturgüter in der Region Trier დაარქივებული 2014-07-29 საიტზე Wayback Machine.
ალ-მუსთასიმი

ალ-მუსთასიმი (სრული სახელი — ალ-მუსთასიმ-ბილლაჰ აბუ-აჰმად აბდულაჰ ბინ ალ-მუსთანსირ-ბილლაჰი, არაბ. المستعصم بالله أبو أحمد عبد الله بن المستنصر بالله; დ. 1213 — გ. 20 თებერვალი, 1258) — ბაღდადის აბასიანთა სახალიფოს უკანასკნელი ხალიფა. სახალიფოს მართავდა 1242 წლიდან მონღოლების მიერ ჰულაგუ-ხანის მეთაურობით ბაღდადის აღებამდე და მის მკვლელობამდე. მის სიკვდილთან ერთად ბაღდადის აბასიანთა სახალიფომ არსებობა შეწყვიტა. Al-Maqrizi, Al Selouk Leme'refatt Dewall al-Melouk, Dar al-kotob, 1997.
მონტენეგრული ენა

მონტენეგრული ენა ან ჩერნოგორიული ენა (მონტენ. crnogorski jezik / црногорски језик) — მონტენეგროს სახელმწიფო ენა, მიეკუთვნება ინდოევროპულ ენათა სლავური ოჯახის სამხრეთსლავურ ჯგუფს. მონტენეგრული ენა ხშირად პლურიცენტრული სერბულ-ხორვატული ენის ვარიანტად მიიჩნევა. ურთიერთგაგებინება სერბულ, ბოსნიურ და ხორვატულ ენაზე მოსაუბრეთა შორის უპრობლემოა, რადგან მათ შორის არსებული განსხვავებები სრულიად მინიმალურია. მიუხედავად ამისა, პოლიტკორექტულობის გამო ბევრი მათ დამოუკიდებელ ენებად მიიჩნევს. მონტენეგრული ენა იყენებს როგორც კირილიცას (ჩირილიცა), ასევე ლათინურ დამწერლობას (ლატინიცა), რაც გამყარებულია მონტენეგროს კონსტიტუციით. ადამიანის უფლებათა საყოველთაო დეკლარაცია, მუხლი 1: ლათინური დამწერლობით: „Sva ljudska bića rađaju se slobodna i jednaka u dostojanstvu i pravima. Ona su obdarena razumom i savješću i jedni prema drugima treba da postupaju u duhu bratstva.“ კირილიცით: „Сва људска бића рађају се слободна и једнака у достојанству и правима. Она су обдарена разумом и свешћу и једни према другима треба да поспуаjу у духу братства.“ [1] დაარქივებული 2007-09-27 საიტზე Wayback Machine. (PDF-ფაილი; 139 kB) ↑ https://www.ohchr.org/sites/default/files/UDHR/Documents/UDHR_Translations/cnr.pdf
დასავლეთის ოლქი (ფიჯი)

დასავლეთის ოლქი (ინგლ. Western Division) — ერთ-ერთი ფიჯის 4 ოლქიდან. შედგება სამი პროვინციისგან: მბის პროვინცია, ნანდრონგა-ნავოსის პროვინცია და რის პროვინცია. ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი ლაუტოკა. 2007 წლის აღწერის მონაცემებით ოლქის მოსახლეობა შეადგენს 319 611 ადამიანს. ფართობი — 6360 კმ². ოლქი მოიცავს კუნძულ ვიტი-ლევუს დასავლეთ ნაწილს, ასევე დაშორებულ კუნძულებს: იასავის კუნძულები, მამანუტის კუნძულები და კუნძული ვივა. კუნძულ ვიტი-ლევუზე აქვს სახმელეთო საზღვარი ცენტრალურ ოლქთან და საზღვაო საზღვრები ჩრდილოეთის ოლქთან და აღმოსავლეთის ოლქთან. რიფი კონუეი, რომელიც მდებარეობს 450 კმ-ში სამხრეთ-დასავლეთით ვიტი-ლევუდან, დასავლეთის ოლქის ნაწილია. ↑ მოსახლეობის აღწერა (2007 წელი). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-09-09. ციტირების თარიღი: 2015-01-22.
ჩრდილოეთის ოლქი (ფიჯი)

ჩრდილოეთის ოლქი (ინგლ. Northern Division) — ერთ-ერთი ფიჯის 4 ოლქიდან. შედგება სამი პროვინციისგან: მბუის პროვინცია, მატუატის პროვინცია და ტაკაუნდროვეს პროვინცია. ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი ლაბასა. 2007 წლის აღწერის მონაცემებით ოლქის მოსახლეობა შეადგენს 135 961 ადამიანს. ფართობი — 6199 კმ². ოლქი მთლიანად მოიცავს კუნძულებს ვანუა-ლევუს და ტავეუნის. ჩრდილოეთის ოლქში დაიბადნენ ფიჯის გამოჩენილი პიროვნებები პენაია ნგანილაუ — ფიჯის პირველი პრეზიდენტი და სიტივენი რაბუკა — ფიჯის ყოფილი პრემიერ-მინისტრი. ↑ მოსახლეობის აღწერა (2007 წელი). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-09-09. ციტირების თარიღი: 2015-01-22.
ცენტრალური ოლქი (ფიჯი)

ცენტრალური ოლქი (ინგლ. Central Division) — ერთ-ერთი ფიჯის 4 ოლქიდან. შედგება ხუთი პროვინციისგან: ნაიტასირის პროვინცია, ნამოსის პროვინცია, რევის პროვინცია, სერუის პროვინცია და ტაილევუს პროვინცია. ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი სუვა, რომელიც ასევე ქვეყნის დედაქალაქია. 2007 წლის აღწერის მონაცემებით ოლქის მოსახლეობა შეადგენს 342 386 ადამიანს. ფართობი — 4293 კმ². მოიცავს კუნძულ ვიტი-ლევუს აღმოსავლეთ ნაწილს და მომცრო დაშორებულ კუნძულებს, მათ შორის კუნძულ მბენგას. აქვს სახმელეთო საზღვარი დასავლეთის ოლქთან კუნძულ ვიტი-ლევუზე, ასევე საზღვაო საზღვარი ჩრდილოეთის ოლქთან და აღმოსავლეთის ოლქთან. ↑ მოსახლეობის აღწერა (2007 წელი). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-09-09. ციტირების თარიღი: 2015-01-22.
აჯირა

აჯირა (იტალ. Agira) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება ენის პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 8358 ადამიანი. ფართობი 163.09 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0935, საფოსტო ინდექსი — 94011. სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი (იტალიური) სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 2009-12-07 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
აძიკვი

აძიკვი — XI საუკუნის ქართული ხუროთმოძღვრული ძეგლი, მანგლისის სამხრეთ-დასავლეთით 20 კმ-ზე (თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტი), ისტორიულ ალგეთის ხეობაში. თლილი ქვის მოზრდილი ფილებით შემოსილი ერთნავიანი ეკლესია ორი მინაშენით. როგორც ისტორიული, ისე ძველი ქართული სახვითი ხელოვნების თვალსაზრისით საყურადღებოა ბარელიეფი, რომელიც დატანებულია აძიკვის ეკლესიაზე მიშენებული ეგვტერის კედელში (1,85 × 0,85 მ, ბაზალტი, პირი ინახება საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში). მასზე გამოსახულია ოთხი მამაკაცი (მკვლევართა ვარაუდით - დიდებულები). ბარელიეფს ოთხივე მხრივ შემოუყვება ასომთავრული წარწერა (პალეოგრაფიულად X-XIII სს.). ბარელიეფზე გამოსახულ პირთა სახელებს მკვლევრები სხვადასხვანაირად კითხულობენ: "ელქატმონ, შოთაჲ, გამრეკელ, ავაგ" (ინგოროყვა, პ., თხზ. კრ., ტ. 1, 1963); "შოთაჲ, გამრეკელ, ბეშქენ, ვარაზბაკურ" (ბერძენიშვილი, ნ., საქართველოს ისტორიის საკითხები, წგნ., 1, 1964). პ. ინგოროყვას ვარაუდით, ბარელიეფზე შეიძლება გამოსახული იყო შოთა რუსთაველი. ნ. ბერძენიშვილის აზრით, ბარელიეფის ხასიათი და წარწერა თვით აძიკვის ასომთავრულ წარწერას (XI-XII სს.) უნდა უკავშირდებოდეს და იურიდიული აქტის (მიწის შეწირვის) დამტკიცება-მოწმობას გამოხატავდეს. საქართველოს ისტორიულ ძეგლთა ბიბლიოგრაფიული ლექსიკონი შოშიაშვილი ნ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, გვ. 270, თბ., 1997 ციციშვილი ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, გვ. 75-76, თბ., 1977
აიდონე

აიდონე (იტალ. Aidone) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება ენის პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 5462 ადამიანი. ფართობი 209.58 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 00935, საფოსტო ინდექსი — 94010. სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი (იტალიური) სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 2009-12-07 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
ასორო

ასორო (იტალ. Assoro) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება ენის პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 5380 ადამიანი. ფართობი 111.4 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 00935, საფოსტო ინდექსი — 94010. სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი (იტალიური) სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 2009-12-07 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
ბარაფრანკა

ბარაფრანკა (იტალ. Barrafranca) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება ენის პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 13003 ადამიანი. ფართობი 53.64 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0934, საფოსტო ინდექსი — 94012. სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი (იტალიური) სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 2009-12-07 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
ვალგუარნერა-კაროპეპე

ვალგუარნერა-კაროპეპე (იტალ. Valguarnera Caropepe) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება ენის პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 8642 ადამიანი. ფართობი 9 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0935, საფოსტო ინდექსი — 94019. სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი (იტალიური) სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 2009-12-07 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
ვილაროზა

ვილაროზა (იტალ. Villarosa) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება ენის პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 5521 ადამიანი. ფართობი 55 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0935, საფოსტო ინდექსი — 94010. სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი (იტალიური) სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 2009-12-07 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
გალიანო-კასტელფერატო

გალიანო-კასტელფერატო (იტალ. Gagliano Castelferrato) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება ენის პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 3767 ადამიანი. ფართობი 55 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0935, საფოსტო ინდექსი — 94010. სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი (იტალიური) სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 2009-12-07 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
კალაშიბეტა

კალაშიბეტა (იტალ. Calascibetta) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება ენის პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 4797 ადამიანი. ფართობი 88.18 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0935, საფოსტო ინდექსი — 94010. სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი (იტალიური) სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 2009-12-07 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
კატენანუოვა

კატენანუოვა (იტალ. Catenanuova) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება ენის პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 4898 ადამიანი. ფართობი 11.17 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0935, საფოსტო ინდექსი — 94010. სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი (იტალიური) სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 2009-12-07 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
ლეონფორტე

ლეონფორტე (იტალ. Leonforte) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება ენის პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 14046 ადამიანი. ფართობი 83 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0935, საფოსტო ინდექსი — 94013. სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი (იტალიური) სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 2009-12-07 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
ნიკოზია (სიცილია)

ნიკოზია (იტალ. Nicosia) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება ენის პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 14762 ადამიანი. ფართობი 217 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0935, საფოსტო ინდექსი — 94014. სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი (იტალიური) სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 2009-12-07 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)