laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
კამპჰაენგ-პჰეტის ისტორიული პარკი

კამპჰაენგ-პჰეტის ისტორიული პარკი — არქეოლოგიური ძეგლი ტაილანდში, კამპჰაენგ-პჰეტის პროვინციაში. სუხოტჰაისა და სი-სატჩანალაის ისტორიულ პარკებთან ერთად წარმოადგენს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლს საერთო სახელით — ქალაქი სუხოტაი და მასთან დაკავშირებული ისტორიული ქალაქები. პარკის მთავარი ღირებულება აქ წარმოდგენილი უძველესი ძეგლების არქეოლოგიური ნაშთებია. უძველეს ქალაქ კამპჰაენგ-პჰეტს, ზეომაღნიშნული ორი ქალაქის მსგავსად, გარკვეული დაგეგმარება ჰქონია, სადაც რელიგიური ძეგლები, ქალაქის ფარგლებშიც და მის გარეთაც, ერთგვარად გამოცალკევებულად მდებარეობდა. სტრუქტურები როგორც წესი, მოცულობით ფართოა და მინერალ ლატერიტით ნაგები. ქალაქს გარს შემორტყმული კედელი და სხვა თავდაცვითი ნაგებობები მართკუთხა ფორმას აძლევენ, რომლის სიგრძე 300-700 მ-ია, სიგანე 2 200 მ. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კამპჰაენგ-პჰეტის ისტორიული პარკი Kamphaeng Phet Historical Park დაარქივებული 2016-03-03 საიტზე Wayback Machine. www.thailandsworld.com დაარქივებული 2008-10-10 საიტზე Wayback Machine.
ბრეტონელები

ბრეტონელები (ფრანგ. Bretons, ბრეტ. Brezhoned) — ხალხი, ბრეტანის ოლქის ძირითადი მოსახლენი საფრანგეთის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილი (ყოფილი დამოუკიდებელი საჰერცოგო). ბტეტონელთა კულტურის მნიშვნელოვანი ნაწილი დაკავშირებულია მათ კელტურ წარმოშობასთან: დაწყებული IV საუკუნიდან, ბრეტანში გადადიოდნენ კელტები ბრიტანეთიდან (ძირითადად სამხრეთ-დასავლეთ ინგლისიდან და სამხრეთ უელსიდან), საიდანაც ისინი განდევნეს ანგლოსაქსების დაწყებულმა დარბევებმა. ჯერ IX საუკუნეში ბრეტონელებს ეკავათ მთელი ნახევარკუნძული ლუარის შესართავიდან სამხრეთით მონ–სენ–მიშელის ბუხტამდე (Mont Saint-Michel) ჩრდილოეთით. სახელები: თვითწოდება Brezhoned; ფრანგულად — Bretons საერთო მოსახლეობა: დაახლოებით 6-7 მლნ. ენა: ფრანგული, ბრეტონული. მორწმუნეები: ძირითადად კათოლიკები ქალის ტრადიციული სამოსი უილიამ ბუგერო. ბრეტონელი გოგონა პატარა ძმასთან Жио Пьер-Ролан. Бретонцы. Романтики моря / Пер. с англ. Т. Е. Любовской. — М.: ЗАО „Центрполиграф“, 2005. — 224 с. — Серия «Загадки древних цивилизаций». — ISBN 5-9524-1678-0. ↑ Minahan, James (2000). One Europe, Many Nations: A Historical Dictionary of European National Groups. Greenwood Publishing Group, გვ. 179. ISBN 0313309841. „The Cornish people“  ↑ Minahan, James (2000). One Europe, Many Nations: A Historical Dictionary of European National Groups. Greenwood Publishing Group, გვ. 766. ISBN 0313309841. „"Celts, 257, 278, 523, 533, 555, 643; Bretons, 129-33; Cornish, 178-81; Gali- cians, 277-80; Irish, 330-37; Manx, 452-55; Scottish people, 607-12; Welsh"“
ემანუელ სენიე

ემანუელ სენიე (ფრანგ. Emmanuelle Seigner; დ. 22 ივნისი, 1966, პარიზი) — ფრანგი კინომსახიობი, მოდელი და მომღერალი. ცნობილი ფრანგი მსახიობის ლუის სანიეს შვილიშვილი, მსახიობ მატილდა სენიეს ალალი და და ცნობილი პოლონელი კინორეჟისორის რომან პოლანსკის მეუღლეა. ემანუელ სენიე ორჯერ იყო ნომინირებული სეზარის პრემიაზე. ემანუელ სენიე დაიბადა ცნობილი ფოტოგრაფისა და ჟურნალისტის ოჯახში. 14 წლიდან დაიწყო სამოდელო კარიერა და სულ მალე, საკუთარი გარეგნობის ხარჯზე მოიპოვა საყოველთაო პოპულარობა. მისი ფოტოსურათები მრავალი ჟურნალის გარეკანზე გამოქვეყნდა. სენიეს დებიუტი კინოში შედგა 1984 წელს ფილმში „მედუზების წელი“. 1985 წელს ჟან-ლუკ გოდარმა სენიე გადაიღო ფილმში „დეტექტივი“, სადაც მასთან ერთად ითამაშა ჯონი ჰოლიდეიმ და ნატალი ბაიმ. 1988 წელს რომან პოლანსკიმ გადაიღო ცნობილი დეტექტიური თრილერი „მოუთვინიერებელი“, სადაც მთავარი როლი ჰარისონ ფორდმა შეასრულა. ამ ფილმში ეპიზოდში თამაში ხვდა წილად ემანუელ სენიესაც. 1992 წელს პოლანსკიმ ისევ გადაიღო თავის ფილმში სენიე, ამჯერად ფილმში „სასტიკი მთვარე“. მნიშვნელოვანი იყო ასევე მისტიკური ფილმი „მეცხრე კარიბჭე“, სადაც მთავარი როლი ჯონი დეპმა (დინ კორსო) შეასრულა. სენიე საკუთარ ამპლუას არ ღალატობს და ასრულებს იდუმალებით მოცული ქალის როლს, რომელიც ფილმის მთავარი გმირის (დინ კორსოს) თანამგზავრია. ფილმი მეტად ცნობილი გახდა მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში. 2007 წელს ითამაშა ფილმებში „ცხოვრება ვარდისფერ ფერებში“ და „სკაფანდრი და პეპელა“, ხოლო 2010 წელს ფილმში „გარდაუვალი მკვლელობა“. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ემანუელ სენიე ემანუელ სენიე კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
ავსტრიელები

ავსტრიელები (ან უფრო ზუსტად ავსტრიის გერმანელები; გერ. Österreicher) — გერმანულენოვანი ჯგუფის ხალხი, ქმნიან ავსტრიის ძირითად მოსახლეობას. სახელები: თვითწოდება — Österreicher; საერთო რაოდენობა: 10 მლნ ენა: გერმანული, მისი ბავარიულ-ავსტრიული და ალემანური დიალექტები. მორწმუნეები: 94 % — კათოლიკები, 6 % — პროტესტანტები. ავსტრიელები დიდი მოყვარულნი არიან მუსიკის, ცეკვის, სიმღერის. მთელ მსოფლიოშია ცნობილი ტიროლური ხორხისმიერი სიმღერები. ავსტრია ვალსების სამშობლოა. საქვეყნოდ არიან ცნობილნი, როგორც ვალსების შემქმნელები, მამა-შვილი შტრაუსები. ვენა იყო არის და რჩება ევროპის ერთ-ერთ მუსიკალურ ცენტრად. მასთან არის დაკავშირებული არა მარტო ავსტრიელი დიდი კომპოზიტორების ჰაიდნის, მოცარტის, გლუკის, შუმბერტის, არამედ ბეთჰოვენის, ლისტის, ბრამსის შემოქმედებაც. ავსტრიელებმა დიდი წვლილი შეიტანეს მსოფლიო ლიტერატურასა და მეცნიერებაში. ↑ According to the CIA World Factbook - Austria - People: Ethnic Groups the percentage of ethnic Austrians in Austria is 91.1% meaning there are 7,463,714 ethnic Austrians in Austria. ↑ Census 2000: Ancestry - 730,336 people claimed Austrian descent; see also Austrian-Americans ↑ Statistics Canada 2001: Ethnic Origins - 147,585 claimed to be of Austrian ethnic origin.
ნორვეგიის საგრაფოები

ნორვეგია დაყოფილია 11 ადმინისტრაციულ რეგიონად (ნორვ. fylke), რომლებსაც 1918 წლამდე ამტე ეწოდებოდათ. საგრაფოები პირველი დონის ადმინისტრაციულ დანაყოფებს ქმნიან. ისინი 365 მუნიციპალიტეტად (ნორვ. kommune) იყოფა. სვალბარდი და იან-მაიენი საგრაფებს არ მიეკუთვნება და პირდაპირ ეროვნულ დონეზე იმართება. დედაქალაქ ოსლოს ქალაქის და მუნიციპალიტეტის სტატუსი აქვს. 2017 წელს სოლბერგის კაბინეტმა საგრაფოების ნაწილი გააუქმა, ხოლო ნაწილი გააერთიანა, რის შემდეგაც საგრაფოების რიცხვი 19-დან 11-მდე შემცირდა. წინააღმდეგობის შემდეგ რეფორმის გადახედვა გახდა საჭირო. 2022 წლის 14 ივნისს სტორთინგმა რეფორმის ნაწილობრივ გაუქმებას დაუჭირა მხარი და 2024 წლის 1-ელი იანვრიდან ნორვეგიაში 15 საგრაფო ჩამოყალიბდება. 1919 წლის შემდეგ ამტებს ფილკები (Fylke, მრავლობითში ― Fylke(r)), ხოლო ამტმანებს ― ფილკესმანები. 2017 წელს ნორვეგიის მთავრობამ განაცხადა, რომ 2020 წლისთვის საგრაფოთა რიცხვი 19-დან 11-მდე შემცირდებოდა. შედეგად, სამთავრობო პასუხისმგებლობების ნაწილი ახალ რეგიონებზე გავრცელდა. 2020 წელს შექმნილი 11 საგრაფოა: ტრომს-ოგ-ფინმარკი ― შეიქმნა ფინმარკისა და ტრომსის საგრაფოების შერწყმის შედეგად (2020) ნურლანი ― ცვლილება არ შეხებია ტრენდელაგი ― შეიქმნა ნურ-ტრენდელაგისა და სერ-ტრონდელაგის შერწყმით (2018) მერე-ოგ-რუმსდალი ― ცვლილება არ შეხებია ვესტლანი ― შეიქმნა ჰურდალანისა და სოგნ-ოგ-ფიურანეს შერწყმით (2020) რუგალანი ― ცვლილება არ შეხებია აგდერი ― შეიქმნა ეუსტ-აგდერისა და ვესტ-აგდერის შერწყმით (2020) ვესტფოლდ-ოგ-ტელემარკი ― შეიქმნა ვესტფოლდისა და ტელემარკის შერწყმით (2020) ინლანდეტი ― შეიქმნა ჰედმარკისა და ოპლანის შერწყმით (2020) ვიკენი ― შეიქმნა აკერსჰუსის, ბუსკერუდისა და ესტფოლდის შერწყმით (2020) ოსლო ― ცვლილება არ შეხებია 2024 წლიდან ნორვეგიაში 15 საგრაფო ჩამოყალიბდება. უცვლელი რჩება 7 საგრაფო: ოსლო, ინლანდეტი, აგდერი, რუგალანი, ვესტლანდი, მერე-ოგ-რუმსდალი და ტრენდელაგი. ტრომს-ოგ-ფინმარკი გაიყოფა ორ საგრაფოდ: ტრომსად და ფინმარკად. ვესტფოლდ-ორგ-ტელემარკი ვესტფოლდისა და ტელემარკის საგრაფოებად გაიყოფა. ვიკენიდან სამი საგრაფო: აკერსჰუსი, ბუსკერუდი და ესტფოლდი შეიქმნება. ნორვეგიის მუნიციპალიტეტები ნორვეგიის რეგიონები რეგიონები და განვითარება დაარქივებული 2006-02-13 საიტზე Wayback Machine. ↑ Dette er Norges nye regioner. ციტირების თარიღი: 28 April 2018 ↑ Fylkesinndelingen fra 2024 (5 July 2022). ↑ moderniseringsdepartementet, Kommunal- og. (7 July 2017) Regionreform. ციტირების თარიღი: 28 April 2018
დიპანკარა

დიპანკარა ბუდა (სანს:, პალი: Dīpaṃkara „ჩირაღდნის მტარებელი“; ბენგ: দীপঙ্কর; ჩინ: 燃燈佛, ფინინი: Rándēng Fo; ტიბ: མར་མེ་མཛད།, ვაილი: mar me mdzad, მარმეძე; მონღ: ᠵᠣᠯᠠ ᠢᠢᠨ ᠵᠥᠬᠢᠶᠠᠭᠴᠢ᠂ ᠳᠢᠸᠠᠩ᠋ᠭᠠᠷ, Зулын Зохиогч, Дивангар; Zula yin Zohiyagci, Divangar; ნეპ: दिपंखा Dīpankha) — ერთ-ერთი წარსულის ბუდა; გადმოცემით, დედამიწაზე 100 000-მდე წელი იცხოვრა. თეორიულად, ბუდათა რიცხვი უამრავია და ამიტომ ერთად ცნობილი არიან სახელით „ათასი ბუდა“. თითოეული პასუხისმგებელი იყო ცხოვრების ციკლზე. ზოგ ბუდისტური ტრადიციის თანახმად, დიპანკარა იყო ბუდა, რომელმაც გასხივოსნებას მიაღწია გაუტამამდე (ისტორიული ბუდა) რამდენიმე ეონით ადრე. ბუდისტებს ჯერათ, რომ შორეულ წარსულში უამრავი ბუდა ცხოვრობდა და კიდევ ბევრი გამოჩნდება მომავალში. მაშინ, დიპანკარა იქნება ერთ-ერთი ყველაზე წინარე ბუდა, გაუტამა ყველაზე ახალი, ხოლო მაიტრეა კი მომავალი. ჩინურ ბუდიზმში დიპანკარა, გაუტამა და მაიტრეა ქმნიან ტრიადას: დიპანკარა — წარსულის ბუდა, გაუტამა — აწმყოს ბუდა და მაიტრეა — მომავლის ბუდა, სამი დროის ბუდები. სანგჰატა სუტრა
ქსანფი

ქსანფი (ბერძ. Ξανθος) – ძველი მსოფლიო ისტორიის უმსხვილესი ქალაქი და მცირე აზიის სამხრეთ-დასავლეთით მდებარე ქვეყნის – ლიკიის ცენტრი. ლეტოონის ნანგრევებთან ერთად შეტანილია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. ქალაქი დაარსდა ძვ. წ. I ათასწლეულში. ძვ. წ. 546 წელს დაიკავეს სპარსელებმა და მთლიანად დაანგრიეს. ძვ. წ. IV საუკუნის ბოლოს შევიდა ალექსანდრე მაკედონელის იმპერიაში, ხოლო ძვ. წ. 190 წლიდან ლიკიის დამოუკიდებელი ქალაქების გაერთიანების წევრია. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები თურქეთში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ქსანფი The official website of the French Archaeological Mission of Xanthos-Letoon დაარქივებული 2009-12-25 საიტზე Wayback Machine. Canadian Epigraphic Mission at Xanthos-Letoon French Archaeological Mission of Xanthos-Letoon დაარქივებული 2011-05-24 საიტზე Wayback Machine. UNESCO: Xanthos-Letoon
ლეტოონი

ლეტოონი — ლიკიის ძველი ქალაქის ნანგრევები. მდებარეობს თურქეთის მუღლის პროვინციაში. ქსანფისთან ერთად შეტანილია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები თურქეთში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ლეტოონი The official website of the French Archaeological Mission of Xanthos-Letoon დაარქივებული 2009-12-25 საიტზე Wayback Machine. UNESCO World Heritage Centre: Xanthos-Letoon Canadian Epigraphic Mission at Xanthos-Letoon
ბან-ჩიანგი

ბან-ჩიანგი (ტაილ. แหล่งโบราณคดี บ้านเชียง) — არქეოლოგიური ძეგლი ტაილანდში. 1992 წლიდან წარმოადგენს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლს. ტერიტორია აღმოჩენილ იქნა 1957 წელს და პირველი გათხრები 1967 წლიდან დაიწყო. აღმოჩენილია რამდენიმე ჩონჩხი, სამარხებში ჩატანებული ბრინჯაოს ნივთებით. ასევე აღმოჩნდა ბრინჯის ფრაგმენტები, რაც იმაზე მიუთითებს, რომ აქ მოსახლე ბრინჯაოს ხანის ადამიანები სოფლის მეურნეობას მისდევდნენ. ყველაზე ძველ სამარხებში, ბრინჯაოს ნივთები არაა და ის ნეოლითურ კულტურას ეკუთვნის. ყველაზე ახალი სამარხები კი რკინის ხანისაა. როგორც დათარიღების თერმოლუმინესცენციის მეთოდმა აჩვენა, აქ აღმოჩენილი უძველესი არტეფაქტები ძვ.წ. 4420 - 3400 წლებს მიეკუთვნება, შესაბამისად, ეს ტერიტორია მსოფლიოში უძველეს ბრინჯაოს ხანის კულტურას მიეკუთვნება. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში ბან-ჩიანგი იუნესკოს საიტზე http://www.udonthani.com/english/ დაარქივებული 2003-12-02 საიტზე Wayback Machine. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბან-ჩიანგი
ფილიპინების ბაროკოს სტილის ეკლესიები

ფილიპინების ბაროკოს სტილის ეკლესიები — ესპანეთის კოლონიური იმპერიის ოთხი ეკლესია ფილიპინებში. 1993 წლიდან შეტანილია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში. ეს ეკლესიებია: სან-ავგუსტინის ეკლესია, მანილა ნუესტრა-სენიორა-დე-ასუნსიონი, სანტა-მარია სან-ავგუსტინის ეკლესია, პაოაი სანტო-ტომასის ეკლესია, მიაგ-აო ამ ეკლესიების როლი უდიდესია ფილიპინების ისტორიაში, ისინი არა მხოლოდ ქრისტიანობის გავრცელების ცენტრებს, არამედ ესპანეთის კოლონიური პოლიტიკის მძლავრ დასაყრდენს წარმოადგენდა. მონუმენტები უნიკალური, ესპანური არქიტექტურით გამოირჩევა. ეკლესიები არაერთხელ გამხდარა ადგილობრივი აჯანყებულების თავდასხმის ობიექტი, რა დროსაც ისინი თავდაცვითი ნაგებობების როლსაც ითავსებდნენ. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში World Heritage profile NCCA's 26 Churches' profile დაარქივებული 2006-01-17 საიტზე Wayback Machine. Baroque Churches on Tourism Philippines დაარქივებული 2011-02-28 საიტზე Wayback Machine. Nomination of Jesuit Churches of the Philippines as a World Heritage Site Nomination for the Extension of the Baroque Churches World Heritage Site
პეტროლოგია

პეტროლოგია (ბერძ. pétros — ქვა და logos — მოძღვრება) — მეცნიერება მაგმური და მეტამორფული ქანების შესახებ. სწავლობს მათ ქიმიურ და მინერალოგიურ შედგენილობას, სტრუქტურასა და ტექსტურას, განლაგების პირობებსა და გავრცელების კანონზომიერებებს. პეტროლოგია მჭიდროდაა დაკავშირებული მინერალოგიასთან, გეოქიმიასთან, კოსმოქიმიასთან, ვულკანოლოგიასთან, პლანეტოლოგიასთან, ტექტონიკასთან, სტრატიგრაფიასთან და სასარგებლო წიაღისეულის გეოლოგიასთან. განასხვავებენ: მაგმატურ პეტროლოგიას, რომელიც იკვლევს კრისტალურ ქანებს და მეტამორფულ პეტროლოგიას, რომელიც შეისწავლის ტექტონიკურ ქანებს. ქანების კვლევის დროს იყენებენ კრისტალთოპტიკურ, რენტგენოსკოპიულ, ანალიზური ქიმიის კლასიკურ და თანამედროვე მეთოდებს. ყოფილ სსრკ-ში ზოგი მკვლევარი, მაგალითად, ფრანც ლევინსონ-ლესინგი თვლიდა, რომ პეტროლოგია და პეტროგრაფია როგორც ტერმინები ერთიმეორისათვის სინონიმებია. სხვები, მაგალითად, ალექსანდრე ზავარიცკი) მიიჩნევდა, რომ პეტროლოგია მხოლოდ ქანების აღმწერი მეცნიერებაა. საბოლოოდ პეტროლოგია გამოეყო პეტროგრაფიას, როგორც მეცნიერება მაგმურ ქანების შესახებ. პეტროგრაფია პეტროლოგია — სტატია დიდი საბჭოთა ენციკლოპედიიდან (რუსული)
ტუბატაჰის რიფი

ტუბატაჰის რიფი — მარჯნის რიფების ატოლი ფილიპინების ტერიტორიაზე, სულუს ზღვაში. წარმოადგენს წყლის ნაკრძალს და გაერთიანებულია ტუბატაჰის რიფის ეროვნულ პარკში, რომელიც 1988 წელს შეიქმნა. დასახელებულია მსოფლიოს ბუნების ახალი შვიდი საოცრების კანდიდატად. თავდაპირველად, პარკის ფართობი 332 კმ²-ს შეადგენდა, მაგრამ 2006 წელს, ფილიპინების პრეზიდენტმა გლორია მაკაპაგალ-აროიომ დაცული ტერიტორიის ფართობი 200 %-ით გაზარდა და ამჟამად მისი ფართობი 968,24 კმ²-ს შეადგენს. ამ ტერიტორიაზე თევზის ათასზე მეტი სახეობაა გავრცელებული, რომელთა უმრავლესობაც უიშვიათესია და საფრთხის ქვეშ მყოფად ითვლება. გარდა თევზებისა, ნაკრძალის შექმნის ერთ-ერთი მიზეზი ატოლებზე გავრცელებული უამრავი უმნიშვნელოვანესი ფრინველია. ტუბატაჰა დაივინგის მოყვარულთა შორის უდიდესი პოპულარობით სარგებლობს. ყოველწლიურად, აქ ათასობით ტურისტი ჩამოდის. 1993 წელს, იუნესკომ ეს ტერიტორია მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში Tubbataha Reef Marine Park - UNESCO World Heritage Centre Tubbataha Reefs National Marine Park დაარქივებული 2011-04-30 საიტზე Wayback Machine. Palawan Council for Sustainable Development დაარქივებული 2011-10-08 საიტზე Wayback Machine.
საფრანბოლუ

საფრანბოლუ (თურქ. Safranbolu) — ქალაქი და ყველაზე განვითარებული რაიონი თურქეთის ყარაბუქის პროვინციაში. მდებარეობს ანკარიდან ჩრდილოეთით 220 კმ-ში და შავი ზღვიდან სამხრეთით 90 კილომეტრზე. 1994 წელს ქალაქი კლასიკური ოსმალური არქიტექტურული ნიმუშების გამო შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. ქალაქის ხედი ქალაქის ხედი ქალაქის ხედი ქალაქის ხედი ქუჩა ისტორიულ ცენტრში სასტუმრო ტრადიციული სახლები ტრადიციული სახლები ტრადიციული სახლები იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები თურქეთში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: საფრანბოლუ Safranbolu დაარქივებული 2012-07-25 საიტზე Wayback Machine. Safranbolu Mansion Photos-Webshots დაარქივებული 2013-12-14 საიტზე Wayback Machine. Governor's official web site Safranbolu Photos დაარქივებული 2012-04-18 საიტზე Wayback Machine. (თურქული) Safranbolu Bus and Tourism (თურქული) UNESCO World Heritage - Safranbolu Safranbolu from Google Earth[მკვდარი ბმული] Safranbolu Photos from Rasim Gul დაარქივებული 2013-12-14 საიტზე Wayback Machine. Safranbolu VR Photography
დივრიგის დიდი მეჩეთი

დივრიგის დიდი მეჩეთი და ჰოსპიტალი (თურქ. Divriği Ulu Cami ve Darüşşifa) — ორნამენტებით მდიდარი მეჩეთი და სამედიცინო კომპლექსი. აგებულია 1299 წელს. მდებარეობს აღმოსავლეთ ანატოლიის რეგიონში, სივასის პროვინციის ქალაქ დივრიგში. 1985 წელს შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები თურქეთში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში Divriği Great Mosque And Hospital დაარქივებული 2007-11-05 საიტზე Wayback Machine. Great Mosque and Hospital of Divriği. Archnet. დაარქივებულია (fact sheet) ორიგინალიდან — 2006-02-26. İbrahim Shaikh. (full text and photos) The Miracle of Divriği. The International Society for the History of Islamic Medicine. Mustafa Güler, İlknur Aktuğ Kolay. 12. yüzyıl Anadolu Türk Camileri (12th century Turkish mosques in Anatolia Turkish. Istanbul Technical University Magazine (İtüdergi). დაარქივებულია (full text) ორიგინალიდან — 2007-07-04.
ბანაუს ბრინჯის ტერასები

ბანაუს ბრინჯის ტერასები — 2000 წლოვანი ტერასები ფილიპინებში, კუნძულ ლუსონზე, იფუგაოს მთებში, რომელიც ადგილობრივმა უძველესმა მოსახლეობამ შექმნა. ფილიპინებში მას „მსოფლიოს მერვე საოცრებას“ უწოდებენ. ვარაუდობენ, რომ ტერასები მინიმალური აღწურვილობით, ძირითადად ცარიელი ხელებით იქნა გაჭრილი. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1500 მეტრზე და მოიცავს დაახლოებით 10 360 კმ² ტერიტორიას. ტერასები აღჭურვილია საირიგაციო სისტემით, რომელსაც წყალი მაღლა მდებარე ტროპიკული ტყეებიდან მოყავდა. ამბობენ, რომ თუ ამ ტერასების თითოეულ საფეხურს ერთმანეთს შევუერთებთ, დედამიწის ნახევარს შემოერტყმება გარს. რეგიონის მოსახლეობა დღემდე იყენებს ამ ტერასებს ბრინჯისა და სხვა კულტურების მოსაყვანად, თუმცა ბოლო დროს ახალგაზრდა თაობა მუშაობას ტურიზმის სექტორში არჩევს, მით უმეტეს, გასათვალისწინებელია ის ფაქტიც, რომ ტერასები მთელი მსოფლიოდან უამრავ ტურისტს იზიდავს. 1995 წელს, იუნესკომ ბანაუს ტერასები მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა. ბანაუს ბრინჯის ტერასებს ხშირად მოიხსენიებენ როკ-ჯგუფ ლედ ზეპელინის ცნობილი სიმღერის სახელწოდებით „Stairway to Heaven“, რაც ქართულად ითარგმნება, როგორც „კიბე ზეცისაკენ“. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბანაუს ბრინჯის ტერასები Banaue Photolog, Rishi Sankar (2011), Retrieved 2011-04-04 დაარქივებული 2011-04-13 საიტზე Wayback Machine. The seed keepers' treasure (YouTube) Preserving the vanishing culture of the Ifugao (YouTube) The seed keepers' treasure (Rice Today, International Rice Research Institute) დაარქივებული 2011-01-27 საიტზე Wayback Machine. ↑ filipinasoul.com, ‘The Best’ of the Philippines - its natural wonders. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-10-30. ციტირების თარიღი: 2011-04-18. ↑ nscb.gov.ph, FACTS & FIGURES, Ifugao province. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-11-13. ციტირების თარიღი: 2011-04-18. ↑ About Banaue > Tourist Attractions. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-12-14. ციტირების თარიღი: 2011-04-18. ↑ Department of Tourism: Ifugao Province დაარქივებული 2009-03-02 საიტზე Wayback Machine. . Accessed September 04, 2008. ↑ (ინგლისური) Banaue Rice Terraces Tour. 5 days and 5 nights დაარქივებული 2012-04-19 საიტზე Wayback Machine. ↑ (ინგლისური) Stairway to Heaven: Off to The Banaue Rice Terraces![მკვდარი ბმული]
პუერტო-პრინსესა (მიწისქვეშა მდინარე)

მიწისქვეშა მდინარე პუერტო პრინსესას ეროვნული პარკი — ეროვნული პარკი ფილიპინების კუნძულ პალავანზე. მდებარეობს ქალაქ პუერტო-პრინსესადან 50 კმ-ით ჩრდილოეთით. პარკის რელიეფი კირქვული კარსტისგან შედგება და მოიცავს 8,2 კმ სიგრძის სანაოსნო მიწისქვეშა მდინარეს, რომელიც სამხრეთ-ჩინეთის ზღვას უერთდება და ექცევა მიქცევა-მოქცევის არეალში. წარმოდგენილია სტალაქტიტებისა და სტალაგმიტების ფართო მასივები. 2007 წლამდე, სანამ მექსიკაში, იუკატანის ნახევარკუნძულზე აღმოაჩენდნენ უფრო გრძელ მიწისქვეშა მდინარეს, პუერტო-პრინსესა მსოფლიოში უგრძესად ითვლებოდა. ტერიტორია გამოირჩევა განსაკუთრებული ბიომრავალფეროვნებით, დაწყებული მთის და დამთავრებული ზღვის ეკოსისტემებით. 1999 წელს, იუნესკომ ობიექტი მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში ოფიციალური საიტი ↑ http://news.nationalgeographic.com/news/2007/03/070305-cave-river.html
ნორვეგიის რეგიონები

ნორვეგია დაყოფილია 5 რეგიონად, რომლებიც თავის მხრივ იყოფიან საგრაფოებად: ჩრდილოეთ ნორვეგია (ნურ-ნორგე) ფინმარკი ტრომსი ნურლანი ტრიონდელაგი ნურ-ტრიონდელაგი სიორ-ტრიონდელაგი დასავლეთ ნორვეგია (ვესტლანდეტი) მიორე-ოგ-რუმსდალი სოგნ-ოგ-ფიურანე ჰორდალანი რუგალანი სამხრეთ ნორვეგია (სიორლანდეტი ან აგდერი) ვესტ-აგდერი ეუსტ-აგდერი აღმოსავლეთ ნორვეგია (ესტლანდეტი) ტელემარკი ბუსკერუდი ხედმარკი ოპლანი აკერსხუსი ოსლო ესტფოლდი ვესტფოლი რეგიონალიზაცია დაარქივებული 2006-02-13 საიტზე Wayback Machine.
ტრონჰეიმი

ტრონჰეიმი (ნორვ. Trondheim [trɔnhæjm]) — ფიულკე სიორ-ტრიონდელაგის დედაქალაქი და ნორვეგიის სიდიდით მესამე ქალაქი. მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში, ჩრდილოეთის ზღვის სანაპიროზე. დასახლება დაარსდა 997 წელს. Trondheim is twinned with: ↑ 1.00 1.01 1.02 1.03 1.04 1.05 1.06 1.07 1.08 1.09 1.10 1.11 1.12 1.13 Trondheims offisielle nettsted – Vennskapsbyer. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-02-21. ციტირების თარიღი: 2011-04-27. ↑ Town Twinnings and international relations დაარქივებული 2009-08-08 საიტზე Wayback Machine. (from the official city website. Retrieved 11 August 2008. ↑ Twin Towns – Graz Online – English Version. www.graz.at. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 21 თებერვალი 2015. ციტირების თარიღი: 5 January 2010. ↑ ( part of de facto independent Transnistria)
დოპოუქითი

დოპოუქითი — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტში (აძიუბჟის თემი). მდებარეობს სამურზაყანოს დაბლობზე, მდინარე კოდორის მარცხენა ნაპირას, ზღვის დონიდან 60 მ-ზე, ოჩამჩირიდან 34 კმ-ის დაშორებით. თავდაპირველა მას ერქვა ამავე სახელწოდების ძველი ფორმა – დოპუაქითი. სახელწოდებები (დოპუაქითი // დოპოუქითი) აფხაზურია და ქართული გვარის, დოპუების სოფელს ნიშნავს. პირველად ფიქსირდება XIX საუკუნის 30-იან წლებში (ალექსანდერ ნორდმანი), დატანილია სამეგრელოს 1861 წლის რუკაზე. 1886 წელს შეიოდა აძიუბჟის (დღევანდელი აძიუბჟა) თემში. საქართველოს სსრ-ის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის თანახმად, თავიდან ეწოდებოდა დოპუაქითა ან დოპუაქითი. 1967 წლის 14 ივნისს ამოქმედდა ბრძანებულება საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმისა „აფხაზეთის ასსრ ზოგიერთი დასახლებული პუნქტის სახელწოდების ტრანსკრიფციის შესახებ“. მათ შორის შედიოდა დასახლება დოპუაქითი, რომელსაც ეწოდა დოპოუქითი. 1969 და 1977 წლების დაყოფაში ფიქსირდება დოპოუქითა. 1975 და 1987 წლებში — დოპოუქითი. 1989 წელს სოფელში იყო 199 მცხოვრები. 2008 წლის 23 ოქტომბრის ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ საქართველოს კანონის საფუძველზე, ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის სამხედრო აგრესიის შედეგად და დადგენილია ამ ტერიტორიების განსაკუთრებული სამართლებრივი რეჟიმი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 484-485. ↑ ბ. ხორავა,  პ. ცხადაია, აფხაზეთის გეოგრაფიული სახელწოდებანი, თბილისი, 2016. — გვ. 115. ↑ 2.0 2.1 2.2 ბ. ხორავა,  ნ. ჭანტურია, აფხაზეთის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფა 1921-1991 წლებში, თბილისი: უნივერსალი, 2019. — გვ. 130, 189, 155, 200, 206, 207, 208, 213, 221, 223, 228, 242, ISBN 978-9941-26-675-1. ↑ საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს უწყებები, N6 (317), გვ. 341-343, თბ., 1967 წ. ISSN 0203-2023
დოდლანი

დოდლანი — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტში (ბესლახუბის თემი). მდებარეობს სამურზაყანოს დაბლობზე, მდინარე ღალიძგის მარჯვენა ნაპირას, ოჩამჩირე-ტყვარჩელის სარკინიგზო და საავტომობილო გზაზე, ზღვის დონიდან 20 მ-ზე, ოჩამჩირიდან 7 კმ-ში. 1989 წლის აღწერით ცხოვრობდა 1,1 ათასი მოსახლე (ქართველები და აფხაზები). აფხაზეთის ომის (1992-1993) დროს სოფელი კონტროლირდებოდა საქართველოს ხელისუფლების მიერ. 1993 წლის სექტემბერში სოფელი ქართული მოსახლეობისგან იძულებით დაიცალა. 2008 წლიდან საქართველოს კანონმდებლობით ითვლება რუსეთის ფედერაციის მიერ ოკუპირებულ ტერიტორიად და მასზე ვრცელდება შესაბამისი სამართლებრივი რეჟიმი.. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 466. ↑ კანონი ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-01-01. ციტირების თარიღი: 2011-04-19.
დეპეგინძე

დეპეგინძე — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტში (სომხური ათარის თემი), კოდორის ქედის სამხრეთ ბორცვიან მთისწინეთში, მდინარე თოუმიშის ნაპირას. ზღვის დონიდან 250 მ, ოჩამჩირიდან 38 კმ. 1989 წლის აღწერით მოსახლეობა შეადგენდა 73 მცხოვრებს. აფხაზეთში სამხედრო-პოლიტიკური კონფლიქტის გამო არ ექვემდებარება საქართველოს სახელმწიფოს კონტროლს. 2008 წლიდან გამოცხადებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ ოკუპირებულ ტერიტორიად. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 382. ↑ კანონი ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-01-01. ციტირების თარიღი: 2011-04-19.