laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
იგნაცი მოსციცკი

იგნაცი მოსციცკი (პოლ. Ignacy Mościcki; დ. 1 დეკემბერი, 1867 — გ. 2 ოქტომბერი, 1946) — პოლონელი პოლიტიკური მოღვაწე. პოლონეთის რესპუბლიკის პრეზიდენტი 1926–1939 წწ. სწავლული ქიმიკოსი, პოლონეთის ქიმიური მრეწველობის დამაარსებელი. 1926 წელს, მაისის გადატრიალების შემდეგ, იუზეფ პილსუდსკის რეკომენდაციით აირჩიეს პრეზიდენტად. 1939 წელს აღმოსავლეთ პოლონეთის საბჭოთა ჯარების მიერ დაპყრობის შემდეგ იძულებული გახდა გაქცეულიყო რუმინეთში. ამავე წლის დეკემბერში ოჯახთან ერთად გადავიდა შვეიცარიაში სადაც გაატარა მეორე მსოფლიო ომის წლები. გარდაიცვალა ჟენევასთან ახლოს 1946 წელს. მისი ნეშტი მხოლოდ 1993 წელს გადაასვენეს ვარშავაში. პოლონეთის პრეზიდენტი პოლონეთის პრეზიდენტების სია Ignacy Mościcki (1867-1946). poland.gov.pl. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-08-08. ციტირების თარიღი: 2008-08-08. Ignacy Mościcki. president.pl. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-08-16. ციტირების თარიღი: 2008-08-08. Ignacy Mościcki. ენციკლოპედია ბრიტანიკა. ციტირების თარიღი: 2008-08-08.
ველიჩკის მარილის შახტა

ველიჩკის მარილის შახტა (პოლ. Kopalnia soli Wieliczka) – ქვა მარილის საბადო პოლონეთში, ქალაქ ველიჩკაში, რომელიც მუშავდებოდა XIII–XX საუკუნეებში. შახტა ასახავს მარილის მოპოვების განვითარების მეთოდებსა და ტექნოლოგიებს შვიდი საუკუნის განმავლობაში. იგი წარმოადგენს დერეფნებისა და გალერეების მთელ წყებას, რომელიც განთავსებულია შვიდ დონეზე მიწისქვეშეთში. სიღრმე 57-198 მ., საერთო სიგრძე 200 კმ. . 1978 წელს მარილის შახტა შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში . მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ველიჩკის მარილის შახტა More about Wieliczka Salt mine დაარქივებული 2011-07-24 საიტზე Wayback Machine. Wieliczka Salt Mine - UNESCO World Heritage Centre Wieliczka salt mine Video tour of mine Ancient salt-works დაარქივებული 2008-10-11 საიტზე Wayback Machine. Cracow Salt-Works Museum in Wieliczka (plan of mine) Wieliczka Salt Mine near Krakow in Poland Air Pollution Intrusion into the Wieliczka Salt Mine "A Piece of Salt that Weighs 200 Tons" https://muzeum.wieliczka.pl/en ↑ 1.0 1.1 Wieliczka Salt Mine. იუნესკო. ციტირების თარიღი: 2010-04-30.
დიდი ანტილის კუნძულები

დიდი ანტილის კუნძულები — კუნძულთა ჯგუფი კარიბის ზღვაში. მოიცავს კუნძულებს - კუბას, იამაიკას, ისპანიოლას და პუერტო-რიკოს. დიდი ანტილი მოიცავს ვესტ-ინდოეთის 90%-ს. კუნძულთა საერთო ფართობია 207,435 კმ2. კარიბის ზღვის კუნძულები, რომლებიც ასევე ცნობილია, როგორც ვესტ-ინდოეთი, შედგება ბაჰამის, დიდი ანტილისა და მცირე ანტილის კუნძულებისაგან. დიდი ანტილის კუნძულები, გარდა ამ ოთხი ძირითადი კუნძულისა, ასევე შედგება სხვა მრავალი პატარა კუნძულისაგან, რომლებიც ამ ძირითადი კუნძულების გარშემო მდებარეობენ და შედიან მთავარი კუნძულის ქვეყნის შემადგენლობაში. ხშირად, კუბასთან სიახლოვის გამო, კაიმანის კუნძულებსაც დიდი ანტილის შემადგენელ ნაწილად მოიაზრებენ. კუნძულებს მექსიკისგან გამოყოფს იუკატანის სრუტე, ხოლო აშშ-ისგან ფლორიდის სრუტე. დიდი ანტილის ჩრდილოეთ კიდეში, მდებარეობს ე.წ. „ბერმუდის სამკუთხედის“ სამხრეთ ნაწილი. დიდი ანტილის კუნძულებზე მდებარეობს შემდეგი სუვერენული სახელმწიფოები:  კუბა  იამაიკა  ჰაიტი  დომინიკელთა რესპუბლიკა  პუერტო-რიკო მცირე ანტილის კუნძულები დიდი ანტილის კუნძულები — ენციკლოპედია ბრიტანიკა
ციხისძირი

საკუთარი სახელი ციხისძირი შეიძლება აღნიშნავდეს: ციხისძირი - სოფელი დუშეთის მუნიციპალიტეტში ციხისძირი - სოფელი მცხეთის მუნიციპალიტეტში ციხისძირი - სოფელი ქობულეთის მუნიციპალიტეტში
მცირე ანტილის კუნძულები

მცირე ანტილის კუნძულები — კუნძულთა ჯგუფი, ანტილის კუნძულთა ჯგუფის ნაწილი ბაჰამის, ტერქსისა და კაიკოსის და დიდი ანტილის კუნძულებთან ერთად. გარს ერტყმიან კარიბის ზღვას დასავლეთით, ატლანტის ოკეანის საზღვართან და შედიან ვულკანური კუნძულების სარტყელში. მცირე ანტილის ზოგიერთი სამხრეთი კუნძული, სამხრეთ ამერიკის კონტინენტის ჩრდილოეთ სანაპიროს გასწვრივ მდებარეობს. მცირე ანტილის კუნძულებზე მდებარეობს შემდეგი სუვერენული სახელმწიფოები:  ანტიგუა და ბარბუდა  ბარბადოსი  დომინიკა  გრენადა  სენტ-კიტსი და ნევისი  სენტ-ლუსია  სენტ-ვინსენტი და გრენადინები  ტრინიდადი და ტობაგო დიდი ანტილის კუნძულები მცირე ანტილის კუნძულები — ენციკლოპედია ბრიტანიკა
პოლონეთ-საქართველოს ურთიერთობები

პოლონეთ-საქართველოს ურთიერთობები — პოლონეთსა და საქართველოს შორის განვითარებული საგარეო ურთიერთობები. ორ ქვეყანას შორის დიპლომატიური ურთიერთობა დამყარდა 1992 წლის 28 აპრილს. 1997 წლიდან ქ. თბილისში ფუნქციონირებს პოლონეთის რესპუბლიკის საელჩო. 2001 წელს გერმანიაში საქართველოს საელჩოს სტატუსით დაემატა აკრედიტაცია პოლონეთის რესპუბლიკაში; 2003 წელს ვარშავაში გაიხსნა დიპლომატიური წარმომადგენლობის ოფისი, ხოლო 2005 წლიდან ვარშავაში ფუნქციონირებს საქართველოს საელჩო პოლონეთის რესპუბლიკაში. 2008 წლის 26 ნოემბრიდან პოლონეთის საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩია ქალბატონი ურშულა დოროშევსკა, ხოლო საქართველოს საგანგებო და სრულუფლენიანი ელჩია პოლონეთის რესპუბლიკაში კონსტანტინე ქავთარაძე (2006 წლის 8 თებერვლიდან). 2013 წლის 3 ივნისიდან პოლონეთის საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩია ანჟეი ჩიეშკოვსკი, ხოლო საქართველოს საგანგებო და სრულუფლენიანი ელჩია პოლონეთის რესპუბლიკაში ნიკოლოზ ნიკოლოზიშვილი (2011 წლის აპრილიდან). საქართველოსა და პოლონეთის რესპუბლიკის საგარეო პოლიტიკის პრიორიტეტების თვალსაზრისით ადგილი აქვს ინტერესთა თანხვედრას. შესაბამისად, ორ ქვეყანას შორის ურთიერთობები წარმატებით ვითარდება სხვადასხვა სფეროში. მნიშვნელოვანია ორი ქვეყნის თანამშრომლობა საერთაშორისო ორგანიზაციის ფარგლებში ერთმანეთის პოლიტიკური ინიციატივებისა და წინადადებების მხარდაჭერის თვალსაზრისით. საქართველოსა და პოლონეთს შორის არსებობს ორმხრივი ეკონომიკური ურთიერთობების განვითარების რეალური პერსპექტივები. საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტრო პოლონეთთან ურთიერთობის შესახებ დაარქივებული 2010-11-25 საიტზე Wayback Machine.
სამაჩაბლო

სამაჩაბლო — ფეოდალური საქართველოს ერთ-ერთი სათავადო. წარმოიშვა XV საუკუნის დასაწყისში მდინარე ლიახვის შუა და ზემო წელზე, ისტორიულ აჩაბეთის ხევში. სახელწოდება მომდინარეობს თავად მაჩაბელთა გვარიდან, რომელთა წინაპრები იყვნენ აზნაური თავხელიძეები (სხვა თვალსაზრისით, ანჩაბაძეები). სამაჩაბლოს რეზიდენცია იყო აჩაბეთი, ხოლო საგვარეულო საძვალე-სამარხი — თირის მონასტერი და საბაწმინდა. ეკლესიურად ექვემდებარებოდა ნიქოზის საეპისკოპოსოს. სამაჩაბლოს სამხრეთი ნაწილის ეკონომიკა ეყრდნობოდა სარწყავ მიწათმოქმედებას. ხეობის ზემო წელზე მისდევდნენ მემინდვრეობას (ითესებოდა ქერი), განვითარებული იყო მესაქონლეობა. სამაჩაბლოს ჩამოყალიბება და ტერიტორიული გაფართოება დაკავშირებული იყო მეფის ხელისუფლების წინააღმდეგობის დაძლევასთან. სამაჩაბლოს აღმოსავლეთით ესაზღვრებოდა ქსნის საერისთავო, სამხრეთიდან ფავლენიშვილთა და ამილახვართა მამულები, სამხრეთ-დასავლეთით საყაფლანიშვილო, ჩრდილო-დასავლეთით — რაჭის საერისთავო. ჩრდილოეთით მაჩაბელთა ძალაუფლება დვალეთამდე აღწევდა. XV საუკუნეში მაჩაბელთა მებეგრეა დვალეთის ერთ-ერთი ხეობის — ჟღელეს — სოფლები, ხოლო XVII დამლევს — ზროგოს ხეობის სოფლები. სამაჩაბლო გაუქმდა 1850 წელს, როდესაც მაჩაბლებსა და ყმა ოსებს შორის გამწვავებული კლასობრივი ბრძოლის გამო სენატის დადგენილებით მაჩაბელთა 2000 კომლი ყმა სახაზინო უწყებას გადაეცა. ანდღულაძე ნ., თირის მონასტრის ხუროთმოძღვრული ანსამბლი, თბ., 1976; გვალასია ჯ., აღმოსავლეთ საქართველოს ისტორიული გეოგრაფიის ნარკვევები, თბ., 1983; ჯანაშია ს., ბარათაშვილთა გენეოლოგიისათვის, შრომები, ტ. 2, თბ., 1952; გვასალია ჯ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 709. გაზ. „საქართველო“ №94, 3 მაისი, 1917
სამაჩვეთი

სამაჩვეთი — ისტორიული სოფელი ქვემო ქართლში, მდინარე ალგეთის ხეობაში, ასურეთისხევის მარცხენა მხარეს, თანამედროვე სოფელი ბოგვის (თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტი) აღმოსავლეთით. ისტორიულ წყაროებში პირველად მოხსენიებულია XVII საუკუნის II ნახევარში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 709.
სამგლე კლდე

სამგლე კლდე — კარსტული მღვიმე საქართველოში, ჭიათურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზოდის ტერიტორიაზე. მდებარეობს მდინარე ჯრუჭულის კანიონისებური ხეობის მარჯვენა ნაპირზე, სამერცხლე კლდისა და ჯრუჭულის მღვიმეებს შორის. მღვიმე შედგება ერთმანეთთან ვიწრო ყელით გადაბმული 2 დარბაზისაგან. უკანა მაღალგუმბათოვანი და ბნელია. დარბაზის სიგრძეა 20 მ, სიგანე 13 მ, სიმაღლე — 6 მ. წინა დარბაზი ნათელია, მისი სიგრძე II დარბაზში გასასვლელამდე არის 19 მ, სიგანე ფასადის გასწვრივ — 35 მ, სიმაღლე ახლანდელი იატაკიდან 2,5 მ. ძეგლი აღმოაჩინეს 1962 წელს, გათხარეს 1963-67 წლებში (ხელმძღვანელი დ. თუშაბრამიშვილი). მღვიმეში ფიქსირებულია 2 მ სისქის 6 კულტურული ფენა. სამგლე კლდის ქვედა ფენა შუა პალეოლითის ხანისაა. აღმოჩენილია დისკოიდური ცალმხრივი, ერთფუძიანი და ლევალუაზური ნუკლეუსები, ანატკეცლამელები და სხვა. აღსანიშნავია მომწვანო ფერის რიყის ქვისაგან დამზადებული ჩოპერი, კაჟის მცირე ზომის ბიფასი, სახოკები, ლევალუაზური და მუსტიეური წვეტანები და სხვა. ფაუნა მდიდარი ჩანს. აღმოჩენილია მღვიმის დათვის (80 %), ბიზონის, შვლის, კეთილშობილი ირმისა და ჯიხვის ძვლები. საინტერესოა გიგანტური ირმის ოსტეოლოგიური ნაშთების აღმოჩენა, რაც მეტად იშვიათია. მღვიმე ნეანდერტალელი ადამიანის დროებით ნასახლარს წარმოადგენდა. მასალა შუა მუსტიეს ხანას განეკუთვნება. სამგლე კლდეში გათხრილ ზედა კულტურულ ფენაში აღმოჩენილია პრიზმული ნუკლეუსები, სხვადასხვა სახის ფირფიტა, საფხეკები, ზურგდაბლაგული დანები და სხვა. ფენა პალეოლითის ბოლო პერიოდით თარიღდება. არქეოლოგიური მასალა დაცულია აკადემიკოს ს. ჯანაშიას სახელობის საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში. თუშაბრამიშვილი დ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 710.
საკვები დანამატები

საკვები დანამატები — ნივთიერებები ან ნივთიერებათა ნარევები, რომლებიც ემატება პროდუქტს მომზადების სხვადასხვა ეტაპზე, რათა გააუმჯობესოს მისი ხარისხი, უვნებლობა და კონსერვაციის უნარი. დანამატები ექვემდებარება წინასწარ საგულდაგულო შემოწმებას. ევროკავშირში გამოსაყენებლად დაშვებული საკვებდანამატები კოდირებულია ლათინური ასო "E"-სა და მომდევნო სამი ციფრის მეშვეობით. ესენია: საღებავები E100–დან E180–მდე, კონსერვანტები E200–დან E290–მდე, ანტიოქსიგენები E300–დან E321–მდე, ემულგატორები, სტაბილიზატორები, შემდედებლები E322–დან E483–მდე და სხვა. არსებოებს ორი ტიპის საღებავი დანამატი: ბუნებრივი (მაგალითად E120, E102) და სინთეზური, რომელიც მიიღება ქიმიური რეაქციებით. გვაქვს ორი სახის კონსერვანტი: ნატურალური (რომლებიც არ არის კოდირებული): მარილი, სპირტი, შაქარი, ძმარი და ქონი. მეორე არის ქიმიური წარმოშობის არანატურალური დანამატი: სორბიტის მჟავა E200 და სხვა. ანტიოქსიდანტები გამოიყენება პროდუქტში ბუნებრივი ჟანგვის პროცესების შესაჩერებლად. ყველაზე მეტად გამოყენებაი ანტიოქსიდანტებია: ასკორბინის მჟავა E300, ლიმონმჟავა E330 ღვინის მჟავა (ტარტარის მჟავა) E334, კალიუმის ტარტარატი E336. Codex Alimentarius, the international foods standards, established by the Food and Agriculture Organization (FAO) and the World Health Organization (WHO) in 1963 აგრეთვე იხილეთ "Class Names and the International Numbering System for Food Additives დაარქივებული 2007-02-06 საიტზე Wayback Machine. " (Ref: CAC/GL #36 publ. 1989, revised 2009, amended 2011) და აგრეთვე კოდექს ალიმენტარიუსის მიერ დამტკიცებული საკვებ-დანამატების სრული სია Joint FAO/WHO Expert Committee on Food Additives (JECFA) publications at the World Health Organization (WHO) Food Additive Index დაარქივებული 2013-10-21 საიტზე Wayback Machine. , JECFA, Food and Agriculture Organization (FAO) E-codes and ingredients search engine with details/suggestions for Muslims დაარქივებული 2013-07-10 საიტზე Wayback Machine. EU approved additives and their E Numbers დაარქივებული 2021-03-08 საიტზე Wayback Machine. Food Additives in the European Union Food Additives, Food Safety, website of the European Union. Includes (a) Lists of authorised food additives (b) Food additives database
ეხიდო (ვენესუელა)

სან-ბუენავენტურა-დე-ეხიდო (ესპ. San Buenaventura de Ejido) — მესამე უდიდესი ქალაქი მერიდის შტატში, ვენესუელა. 2005 წლის აღწერის მიხედვით აქ ცხოვრობს 107.056 კაცი. ქალაქ ტაბაისთან და მერიდასთან ერთად ქმნის მერიდის აგლომერაციას, რომლის მოსახლეობაც 350.000 კაცს შეადგენს. ეხიდო არის კამპო-ელიასის მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრი. ვენესუელის ქალაქების სია Portal de la localidad დაარქივებული 2012-02-13 საიტზე Wayback Machine.
ეკვადორის პროვინციები

ეკვადორის პროვინციები (ესპ. Provincias de Ecuador) — ეკვადორის ადმინისტრაციული დაყოფის პირველი დონის საფეხური. ეკვადორი იყოფა 24 პროვინციად: ↑ მოსახლეობის მაჩვენებლები მოცემულია 2001 წლის აღწერის მიხედვით დაარქივებული 2008-02-13 საიტზე Wayback Machine. . ↑ 2001 წლის აღწერის მონაცემების მიხედვით პროვინციაში ცხოვრობს 3.309.034 დაარქივებული 2008-02-13 საიტზე Wayback Machine. ; ამ რაოდენობაში შედის ასევე სანტა-ელენას პროვინციის მოსახლეობაც, რომელიც შეიქმნა 2007 წლის 7 ნოემბერს. ↑ 2001 წლის აღწერის მონაცემების მიხედვით პროვინციაში ცხოვრობს 2.388.817 დაარქივებული 2008-02-13 საიტზე Wayback Machine. ; ამ რაოდენობაში შედის ასევე სანტო-დომინგო-დე-ლოს-ტსაჩილასის პროვინციის მოსახლეობაც, რომელიც შეიქმნა 2007 წლის ოქტომბერში. ↑ 4.0 4.1 პროვინცია შეიქმნა 2007 წელს. ↑ 2001 წლის აღწერის დროს პროვინცია არ არსებობდა და შედიოდა გუაიასის შემადგენლობაში. ↑ 2001 წლის აღწერის დროს პროვინცია არ არსებობდა და შედიოდა პიჩინჩის შემადგენლობაში.
გუჯარეთი

საკუთარი სახელი გუჯარეთი შეიძლება აღნიშნავდეს: გუჯარეთი — საქართველოს ისტორიულ-გეოგრაფიული მხარის — თორის ნაწილი; გუჯარეთი — სოფელი ბორჯომის მუნიციპალიტეტში; გუჯარეთი — სოფელი ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტში.
ასუაის პროვინცია

ასუაი (ესპ. Provincia de Azuay) – პროვინცია ეკვადორში, მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-ცენტრალურ ნაწილში, ანდების მთებში. დაარსდა 1824 წლის 25 ივნისს. ფართობი 8,639 კმ². დედაქალაქი – კუენკა. პროვინცია დაყოფილი 15 კანტონად. ეკვადორის პროვინციები Provincial Prefecture's Official Page დაარქივებული 2006-06-14 საიტზე Wayback Machine. Ubicacuenca.com - Map - Complete Guide of Azuay, Ecuador დაარქივებული 2012-11-03 საიტზე Wayback Machine. Sitio web de Cuenca, el Azuay y el Austro Ecuatoriano Provincias del Ecuador დაარქივებული 2010-10-09 საიტზე Wayback Machine. ↑ https://elmercurio.com.ec/2024/05/15/juan-cristobal-lloret/#google_vignette
ბოლივარის პროვინცია (ეკვადორი)

ბოლივარი (ესპ. Provincia de Bolívar) – პროვინცია ეკვადორში, მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში, ანდების მთებში. დაარსდა 1860 წლის 23 აპრილს. ფართობი 3,254 კმ². დედაქალაქი – გუარანდა. პროვინცია დაყოფილი 7 კანტონად. პროვინციას სახელი ეწოდა სიმონ ბოლივარის პატივსაცემად. ეკვადორის პროვინციები Gobierno Provincial de Bolívar დაარქივებული 2010-05-29 საიტზე Wayback Machine. Casa de la Cultura Ecuatoriana "Benjamín Carrión" Núcleo provincial Bolívar დაარქივებული 2010-12-25 საიტზე Wayback Machine.
ცოდნისკარი (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი ცოდნისკარი შეიძლება აღნიშნავდეს: ცოდნისკარი - სოფელი გაგრის მუნიციპალიტეტში ცოდნისკარი - სოფელი ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტში
პოლონეთის მდინარეების სია

აქ წარმოდგენილია პოლონეთის 29 უდიდესი მდინარის სია.
ინგაპირკა

ინგაპირკა (ესპ. Ingapirca: კეჩუა ენაზე Inkapirka, ინკების კედელი) – არქეოლოგიური კომპლექსი ეკვადორის კანიარის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3120 მეტრ სიმაღლეზე ქალაქ კუენკასთან ახლოს. ციხესიმაგრე ააშენეს კანიარის ტომის ხალხმა, თუმცა მოგვიანებით დაიპყრეს ინკებმა. სწორედ აქედან მიიღო სახელი მთელმა კომპლექსმაც, კეჩუა ენაზე Inkapirka ნიშნავს ინკების კედელს. Ruinas do Ingapirca დაარქივებული 2006-05-26 საიტზე Wayback Machine. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ინგაპირკა
სამგორის გორასამარხი

სამგორის გორასამარხი, ადრინდელი ბრინჯაოს ხანის ძეგლი სამგორის ვაკეზე, თბილისის აღმოსავლეთით დაახლოებით 20 კმ-ზე. სამგორში გამოვლენილი 3 დიდი ყორღანული ბორცვიდან 1948-51 წლებში გათხარეს (ხელმძღვანელი გ. ნიორაძე) ერთი, ე. წ. კოხრა გორა. დიამეტრი 51 მ. ბორცვის შუაგული წარმოადგენდა ქვების გუმბათოვან ნაყარს. წვაყრილის ქვეშ აღმოჩნდა ხის სწორკუთხა ნაგებობის — ჯარგვალურად ნაგები ორმაგი კედლების ნაშთები. ნაგებობა გარშემორტყმული იყო რამდენიმე წყება ხის მორებით. ვარაუდობენ, რომ ეს შენობაიმდროინდელი საცხოვრებლის მსგავსია. მიცვალებულის ფერფლიანი ურნა ჩაფლული იყო მოტკეპნილი იატაკის ქვეშ, ორმოში. თანმხლები ინვენტარი — თიხის შავპრიალა ჭურჭელი, სპილენძის ბრტყელი სატევრისპირი, ქვის ცულის ფრაგმენტი ცხვრის კოჭის ძვლები იატაკზე ეწყო. სამგორის გორასამარხის თიხის ჭურჭელი ტიპობრივად განეკუთვნება აღმოსავლეთ საქართველოს ადრინდელი ბრინჯაოს ხანის ბოლო პერიოდის (ძვ. წ. III ათასწლეულის II ნახევარი) ყორღანული კულტურის კერამიკას. აქ აღმოჩენილია როგორც ადრეული, ე. წ. მტკვარ-არაქსის კულტურისათვის დამახასიათებელი ნიშნების მქონე კერამიკა, ისე უფრო მოგვიანო, ე. წ. ბედენის ტიპის მცირე ჭურჭელი და სხვა. მისი კონკრეტული ასაკია ძვ. წ. XXIII-XXII საუკუნეები. სამგორის გორასამარხი გვაროვნული საზოგადოების სოციალური და ქონებრივი დიფერენციის საწყისი ეტაპის ამსახველი ტიპური ძეგლია. გოგაძე ე, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 710. „საქართველოს არქეოლოგია“, თბილისი: თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 1959. — გვ. 92-93.
ვარტა

ვარტა (პოლ. Warta) — მდინარე პოლონეთში, ოდრის მარჯვენა შენაკადი სიგრძე — 808 კმ, აუზის ფართობი — 53,700 კმ². სათავეს იღებს მალოპოლსკის მაღლობზე, კვეთს კრაკოვ–ჩენსტოხოვის მაღლობს და შემდეგ მიედინება ველიკოპოლის დაბლობზე. წყლის ხარჯი 215 მ³/წმ. სანავიგაციოა ქალაქ პოზნანამდე. წყალდიდობა იცის გაზაფხულზე, წყალმოვარდნები ზაფხულ–შემოდგომაზე. შენაკად ნოტეცით და ბიდგოშის არხით უკავშირდება მდინარე ვისლის აუზს. მდინარეზე მდებარეობს ქალაქები: ჩენსტოხოვა, პოზნანი, გოჟუვ-ველიკოპოლსკი. შენაკადები: ნოტეცი, ობრა, პროსნა, ლისვარტა, ველნა. პოლონეთის მდინარეების სია ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 312. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ვარტა
ლეგენდა (კარტოგრაფია)

ლეგენდა რუკის თავისებური ენაა, რომლის დახმარებით რუკის შინაარსის წაკითხვაა შესაძლებელი. რუკაზე ან გეგმაზე სხვადასხვა ობიექტი ან მოვლენა პირობითი აღნიშვნებით გამოისახება, რომელთა მნიშვნელობა რუკის რომელიმე კუთხეში ლეგენდის სახითაა განმარტებული. სხვადასხვა ტიპის რუკაზე განსხვავებულ პირობით აღნიშვნებს გამოიყენებენ. ისინი შეიძლება იყოს ფართობლივი, ხაზობრივი და მასშტაბგარეშე. ფართობლივი ნიშნებით დიდი განფენილობის ობიექტების (მაგალითად: კონტინენტები, ზღვები, სახელმწიფოები და სხვ.) კონტურები გამოისახება. ამასთან, იყენებენ როგორც შეფერადების, ისე დაშტრიხვის ხერხს. ხაზობრივი ნიშნებით ისეთი ობიექტებს ან მოვლენებს გამოსახავენ, რომლებიც ხაზობრივი გავრცელებით ხასიათდებიან. მაგალითად, მდინარეებს, ზღვებს, გზებს, მილსადენებს, საზღვრებს და სხვა. ხაზობრივ ნიშნების ცალკე ჯგუფს იზოხაზები ქმნიან. იზოხაზები თანაბარი რიცხვირი მაჩვენებლების (მაგალითად აბსოლუტური სიმაღლე) მქონე წერტილების შემაერთებელი ხაზებია. მათში განასხვავებენ: იზოჰიფსებს ანუ ჰორიზონტალებს (აბსოლუტური სიმაღლის მაჩვენებელი), იზობათებს (წყლის სიღრმის მაჩვენებელი), იზოთერმებს (ჰაერის ტემპერატურის მაჩვენებელი) და სხვა. იზოხაზებით გამოსახული ობიექტი ან მოვლენა შეიძლება ფერებითაც იყოს ნაჩვენები. მაგალითად, ფიზიკურ რუკაზე დაბლობებს, როგორც წესი, მწვანე ფერით, მაღლობებს - ღია ყავისფერით, ხოლო მთიანეთს - მუქი ყავისფერით გამოსახავენ. მასშტაბგარეშე ნიშნებით მცირე ფართობზე არსებული ობიექტები (მაგალითად დასახლებული ფუნქტები) გამოისახება. აქ აღსანიშნავია გეომეტრიული ნიშნები. მაგალითად, დასახლებული პუნქტები პუნსონით, სასარგებლო წიაღისეული კი - სპეციალური ნიშნებით გამოისახება. ნებისმიერი პირობითი ნიშანი ასახავს ობიექტის შინაარს და სიდიდეს. მაგალითად, წრფის ფერი დასახლების ტიპს გვიჩვენებს, ხოლო სიდიდე - მოსახლეობის რაოდენობას. დედამიწა - ჩვენი პლანეტა; გეოგრაფიის დაწყებითი კურსი - VI კლასის სახელმწძვანელო; ზ. ტატაშიზე, ზ. სეფერთელაძე, ლ. კვერენჩხილაძე, ზ. ლაოშვილი; ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა, 2003; გვ. 50-51
არგენტინის ადმინისტრაციული დაყოფა

არგენტინა წარმოადგენს ფედერაციული წყობის რესპუბლიკას და იყოფა 23 პროვინციად (ესპ. provincia) და ერთ ფედერალურ ოლქად (ესპ. ciudad autónoma) ბუენოს-აირესი. ფედერაციის ყოველ სუბიექტს აქვს საკუთარი კონსტიტუცია. პროვინციები იყოფა დეპარტამენტებად (ესპ. departamentos), გარდა ბუენოს-აირესის პროვინციისა, რომელიც იყოფა 134 ოლქად (ესპ. partidos). დედაქალაქი ბუენოს-აირესი იყოფა 48 კვარტალად (ესპ. barrios), რომლებიც გაერთიანებულნი არიან 15 კომუნაში (ესპ. communas). ფედერალური დედაქალაქი ბუენოს-აირესი ბუენოს-აირესი კატამარკა ჩაკო ჩუბუტი კორდოვა კორიენტესი ენტრე-რიოსი ფორმოსა ხუხუი ლა-პამპა ლა-რიოხა მენდოსა მისიონესი ნეუკენი რიო-ნეგრო სალტა სან-ხუანი სან-ლუისი სანტა-კრუსი სანტა-ფე სანტიაგო-დელ-ესტერო ცეცხლოვანი მიწა ტუკუმანი
არგენტინის პროვინციები

არგენტინის პროვინციები(ესპ. Provincias de Argentina) – არგენტინის ადმინისტრაციული დაყოფის პირველი დონის ადმინისტრაციული ერთეული. არგენტინა დაყოფილია 23 პროვინციად და ერთ ფედერალურ ოლქად (დედაქალაქი). Argentine provinces (ესპანური) Information of Argentine provinces დაარქივებული 2012-05-18 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური) Provincias Argentinas (ესპანური) Territorial Division დაარქივებული 2012-06-06 საიტზე Wayback Machine. Provinces' Flags and Governors since 1983 ↑ 1.0 1.1 1.2 არ მოიცავს ფოლკლენდის კუნძულებსა და არგენტინის ანტარქტიკას, რომელზეც პრეტენზიას აცხადებს არგენტინა.
The Girl Is Mine

"The Girl Is Mine" — ამერიკელი მომღერალ მაიკლ ჯექსონის და პოლ მაკ-კარტნი სიმღერა, შეტანილი ჯექსონის ალბომში Thriller. ეს არის ალბომის პირველი სინგლი, გამოცემული 1982 წლის 18 ოქტომბერს. 1985 წლისთვის იგი გაიყიდა 1.3 მილიონი ასლის ოდენობით. The Girl Is Mine - 3:41 Can't Get Outta The Rain - 4:02 ↑ The 40 Biggest Duets of All Time. Billboard. Prometheus Global Media. ციტირების თარიღი: 2012-02-24.
ბოლივიის ადმინისტრაციული დაყოფა

ბოლივიის ადმინისტრაციული დაყოფა – ტერიტორიულ-ადმინისტრაციული თვალსაზრისით ბოლივია იყოფა 9 დეპარტამენტად (ესპ. departamentos, მხ.რ. departamento), რომლებიც თავის მხრივ იყოფიან პროვინციებად (ესპ. provincias, მხ.რ. provincia). სულ 112 პროვინცია, პროვინციები მუნიციპალიტეტებად. 314 მუნიციპალიტეტი კი იყოფიან კანტონებად 1374 კანტონი (ესპ. cantones, მხ.რ. cantón). სამხრეთ ამრეკის ქვეყანა ბოლივია იყოფა: 9 დეპარტამენტად 112 პროვინციად 314 მუნიციპალიტეტად 1374 კანტონად ბოლივიის პროვინციები ბოლივიის დეპარტამენტები
Billie Jean

„Billie Jean“ — ამერიკელი მომღერალ მაიკლ ჯექსონის სიმღერა, შეტანილი მის ალბომში Thriller. ეს არის ალბომის მეორე სინგლი, გამოცემული 1983 წლის 2 იანვარს. სიმღერა ცნობილია როგორც ბას-გიტარის გამოკვეთილი პარტიით და ენერგიული საცეკვაო რითმით, ასევე მუსიკალური ვიდეოთ, რომელიც სტივ ბერონმა გადაიღო. ჯექსონის ავტობიოგრაფიაში წერია, რომ ეს სიმღერა ეხება გრუპი-გოგონებს , რომლებიც მუსიკოსებს დაჰყვებიან გართობის მიზნით. მაიკლის ბიოგრაფ ჯ. ტარაბორელის თქმით, აქ საუბარია 1981 წლის რეალურ ისტორიაზე - როდესაც ერთ-ერთმა ქალმა მისწერა მაიკლს, რომ ის მისი ერთ-ერთი ტყუპისცალის მამა იყო. ლეიბლის Motown 25-ე იუბილეზე მაიკლი ამ სიმღერის შესრულებისას გამოვიდა თავისი შემდგომში ლეგენდად ქცეული ცეკვით Moonwalk. კომპილაცია Visionary Billie Jean - 4:54 Billie Jean (12" ვერსია) - 6:24 Billie Jean (მუსიკალური ვიდეო) - 4:56 12" Billie Jean (12" ვერსია) - 6:24 Billie Jean (ინსტრუმენტული) - 6:24 7" (აშშ) Billie Jean - 4:54 Can't get Outta the Rain- 4:10 7" (ბრიტანეთი) Billie Jean - 4:54 It's The Falling In Love - 3:49 ↑ „Billie Jean files lawsuit saying that he is the one“. Philadelphia Daily News. December 20, 2008. ციტირების თარიღი: March 13, 2010. ↑ Taraborrelli 2004, pp. 223–224. sfn error: no target: CITEREFTaraborrelli2004 (help) ↑ Murphy, Sport (January 27, 2008). „Man in the moonwalk“. New York Post. დაარქივებულია ორიგინალიდან — აპრილი 17, 2008. ციტირების თარიღი: February 15, 2009.
Wanna Be Startin' Somethin'

Wanna Be Startin' Somethin' — ამერიკელი მომღერალ მაიკლ ჯექსონის სიმღერა, შეტანილი მის ალბომში Thriller. ეს არის ალბომის მესამე სინგლი, გამოცემული 1983 წლის 8 მაისს. სიმღერა ცნობილია ენერგიული ფანკ-სტილისტიკით და ფინალში აჟღერებული ტექსტით "Mama-say mama-sah ma-ma-coo-sah", რომელიც აღებულია კამერუნელ საქსოფონისტ მანუ დიბანგოს კომპოზიციიდან "Soul Makossa". სინგლი წარმატებული იყო და მოხვდა აშშ-ს საუკეთესო 10-ეულში. სიმღერა თავდაპირველად იწერებოდა Off the Wall-ისთვის, მაგრამ 1982 წლის ბოლოს ლოს-ანჯელესში ხელმეორედ ჩაიწერა. აშშ გამოცემა Wanna Be Startin' Somethin' (7" ვერსია) – 4:17 Wanna Be Startin' Somethin' (ინსტრუმენტული) – 6:30 ბრიტანული გამოცემა Wanna Be Startin' Somethin' (ალბომის ვერსია) – 6:02 Rock with You (ჯგუფთან The Jacksons ერთად) – 3:58 ↑ Thriller (Media notes). Epic Records. 1982.
ეუკარიოტული და პროკარიოტული უჯრედები

ეუკარიოტული და პროკარიოტული უჯრედები — უჯრედების აგებულების მიხედვით დაყოფის ტიპები: ეუკარიოტული და პროკარიოტული ერთ და მრევალუჯრედიანი მცენარეების, ცხოველებისა და სოკოების უჯრედები სამი ძირითადი ნაწილისაგან შედგება: უჯრედის კედელი, ციტოპლაზმა და ბირთვი. ბირთვი გარსით არის დაფარული და ციტოპლაზმაშია მოთავსებული. ციტოპლაზმა შეიცავს ორგანოიდებს. ყოველი სახის ორგანოიდს გარკვეული აგებულება აქვს და მხოლოდ მისთვის დამახასიათებელ ფუნქციებს ასრულებს, ორგანოიდების გარდა უჯრედი შეიცავს სამარაგო ნივთიერებებსაც. მათ უჯრედის ჩანართბი ეწოდება. ასეთ აგებულების უჯრედებს, ეუკარიოტული ბერძნულად „ეუ“– მთლიანად „კარიონ“ – ბირთვი ანუ ბირთვიანი უჯრედები ეწოდება. ბუნებაში არსებობს ისეთი უჯრედებიც რომელთაც არ გააჩნია გარსით შემოსაზღვრული ბირთვი და არც ისეთი ორგანოიდები როგორიცაა ენდოპლაზმური ბადე, გოლჯის აპარატი, ლიზოსომები, მიტოქონდრიები, ცენტრიოლები, ასეთ უჯრედებს პროკარიოტული (ლათ „პრო“ – ადრე) ანუ ბირთვამდელი უჯრედები ეწოდება. პროკარიოტებია ბაქტერიები და ლურჯ-მწვანე წყალმცენარეები. Eukaryotes (Tree of Life web site) დაარქივებული 2012-01-29 საიტზე Wayback Machine. Prokaryote versus eukaryote, BioMineWiki დაარქივებული 2012-10-25 საიტზე Wayback Machine.