ანაის ნინი

ანჯელა ანაის ხუანა ანტოლინა როზა ედელმირა ნინ ი კულმელი (დ. 21 თებერვალი, 1903 – გ. 14 იანვარი, 1977) — ფრანგული წარმოშობის ამერიკელი დღიურის მწარმოეველი, ესეისტი, რომანისტი, მოთხრობების და ეროტიკის მწერალი. დაიბადა კუბელი მშობლების ოჯახში საფრანგეთში, ნინი იყო კომპოზიტორის ხოაკინ ნინისა და კლასიკოსი მომღერლის, როზა კულმელის, ქალიშვილი. ნინმა ადრეული წლები გაატარა ესპანეთსა და კუბაში, დაახლოებით თექვსმეტი წელი პარიზში (1924–1940) და ცხოვრების დარჩენილი ნახევარი შეერთებულ შტატებში, სადაც იგი გახდა ცნობილი ავტორი. ნინი თერთმეტი წლის ასაკიდან გარდაცვალებამდე ნაყოფიერად წერდა დღიურებს . მისი ჩანაწერები, რომელთაგან ბევრი გამოიცა მის სიცოცხლეში, დეტალურად აღწერს პირად აზრებს და ურთიერთობებს. მის დღიურებში ასევე აღწერილია მისი ქორწინება ჰიუ პარკერ გილერთან და რუპერტ პოლთან, ასევე, მისი მრავალი ურთიერთობა, მათ შორის ფსიქოანალიტიკოსთან ოტო რანკთან და მწერალ ჰენრი მილერთან, რომლებმაც დიდი გავლენა მოახდინეს ნინზე და მის მწერლობაზე. თავისი ჟურნალების გარდა, ნინმა დაწერა რამდენიმე რომანი, კრიტიკული კვლევები, ესეები, მოთხრობები და ეროტიკული ლიტერატურის ტომები. მისი ნამუშევრების დიდი ნაწილი, მათ შორის ეროტიკა ვენერას დელტასა და პატარა ჩიტების კრებულები, გამოქვეყნდა მშობიარობის შემდგომ, მისი ცხოვრებისა და მოღვაწეობისადმი განახლებული კრიტიკული ინტერესის ფონზე. ნინმა შემდგომი ცხოვრება გაატარა ლოს-ანჯელესში, კალიფორნია, სადაც გარდაიცვალა საშვილოსნოს ყელის სიმსივნით 1977 წელს. 1976 წელს ის იყო ნეიშტადტის საერთაშორისო ლიტერატურის პრიზის ფინალისტი. ანაის ნინი დაიბადა საფრანგეთში, ნეილიში, კუბელი პიანისტისა და კომპოზიტორის ხოაკინ ნინისა და როზა კულმელის, კლასიკოსი კუბელი მომღერლის ოჯახში. მისი მამის ბაბუა საფრანგეთიდან გაიქცა საფრანგეთის რევოლუციის დროს, წავიდა ჯერ სენ-დომინგში, შემდეგ ახალ ორლეანში და ბოლოს კუბაში, სადაც ჩაერთო ქვეყნის პირველი რკინიგზის მშენებლობაში. ნინი კათოლიკედ აღიზარდა , მაგრამ ეკლესია დატოვა, როდესაც ის 16 წლის იყო. მან ბავშვობა და ადრეული ცხოვრება ევროპაში გაატარა. მისი მშობლები დაშორდნენ, როდესაც ის ორი წლის იყო; შემდეგ დედამ ნინი და მისი ორი ძმა, თორვალდ ნინი და ხოაკინ ნინ-კულმელი გადაიყვანა ბარსელონაში, შემდეგ კი ნიუ-იორკში, სადაც მწერალი საშუალო სკოლაში სწავლობდა. ნინმა დაამთავრა საშუალო სკოლა 1919 წელს, თექვსმეტი წლის ასაკში , დღიურის მიხედვით, ტომი პირველი, 1931–1934. მოგვიანებით დაიწყო მუშაობა მხატვრის მოდელად . შეერთებულ შტატებში რამდენიმეწლიანი ყოფნის შემდეგ ნინს დაავიწყდა ესპანური ენა, მაგრამ შეინარჩუნა ფრანგული და თავისუფლად იცოდა ინგლისური. 1923 წლის 3 მარტს, ჰავანაში, კუბა, ნინი დაქორწინდა თავის პირველ ქმარ, ამერიკელ ჰიუ პარკერ გილერზე (1898–1985), ბანკირი და მხატვარი ბოსტონიდან, მოგვიანებით ცნობილი როგორც „იან ჰიუგო“, როდესაც ის გახდა ექსპერიმენტული კინორეჟისორი 1940-იანი წლების ბოლოს. მომდევნო წელს წყვილი საცხოვრებლად პარიზში გადავიდა, სადაც გილერმა საბანკო კარიერა განაგრძო და ნინს გაუღვივდა მწერლობისადმი ინტერესი; თავის დღიურებში ის ასევე აღნიშნავს, რომ ფლამენკოს მოცეკვავედ ვარჯიშობდა პარიზში 1920-იანი წლების შუა პერიოდში და ბოლოს ფრანცისკო მირალეს არნაუსთან ერთად. მისი პირველი გამოქვეყნებული ნამუშევარი იყო დეივიდ ჰერბერტ ლორენსის კრიტიკული შეფასება 1932 წელს, სახელწოდებით DH Lawrence: An Unprofessional Study, რომელიც მან დაწერა თექვსმეტ დღეში. ნინი დაინტერესდა ფსიქოანალიზით და ინტენსიურად სწავლობდა, ჯერ რენე ალენდისთან 1932 წელს, შემდეგ კი ოტო რანკთან . ორივე მამაკაცი საბოლოოდ გახდნენ მისი საყვარლები, როგორც ის ყვება თავის დღიურში . 1939 წლის ზაფხულის ბოლოს, მოახლოებული ომის გამო საზღვარგარეთ მყოფ მოსახლეებს მოუწოდეს, დაეტოვებინათ საფრანგეთი. ნინმა დატოვა პარიზი და ქმართან ერთად დაბრუნდა ნიუ-იორკში. ომის დროს ნინმა თავისი წიგნები შესანახად გაუგზავნა ფრენსის სტელოფს ნიუ-იორკში, გოთამის ბუკ მარტის წარმომადგენელს . მისი დღიურების მიხედვით, ტ. 1, 1931–1934 წლებში ნინი პარიზში ყოფნის დროს ჰენრი მილერთან ერთად იზიარებდა ბოჰემურ ცხოვრების წესს. მისი ქმარი გილერი არსად არის ნახსენები მისი დღიურის 1930-იანი წლების გამოქვეყნებულ გამოცემაში (ტ. 1–2), თუმცა ტ. 1 ცხადყოფს, რომ ის დაქორწინებულია და შესავალი ვარაუდობს, რომ მისმა ქმარმა უარი თქვა გამოქვეყნებულ დღიურებში მოხსენიებაზე. მისი გარდაცვალების შემდეგ მეორე მეუღლის მიერ რედაქტირებული დღიურები მოგვითხრობენ, რომ ანაისის კავშირი მილერთან იყო ძალიან ვნებიანი. მას სჯეროდა, რომ მილერისგან იყო ორსულად, რომელიც შეწყვიტა 1934 წელს. 1947 წელს, 44 წლის ასაკში, ნინმა, წვეულებაზე მიმავალმა, მანჰეტენის ლიფტში გაიცნო ყოფილი მსახიობი რუპერტ პოლი . ორივემ დაიწყო ურთიერთობა და ერთად გაემგზავრნენ კალიფორნიაში; პოლი მასზე თექვსმეტი წლით უმცროსი იყო. 1955 წლის 17 მარტს, როდესაც ჯერ კიდევ გილერზე იყო დაქორწინებული, იგი დაქორწინდა პოლზე კვარცსაიტში, არიზონა და დაბრუნდა მასთან საცხოვრებლად კალიფორნიაში. გილერი დარჩა ნიუ-იორკში და არ იცოდა ნინის მეორე ქორწინების შესახებ 1977 წლამდე, ანაისის გარდაცვალების შემდეგ, თუმცა ბიოგრაფი დეირდრე ბაირი ამტკიცებს, რომ გილერმა იცოდა რა ხდებოდა კალიფორნიაში, მაგრამ შეგნებულად „არჩია რომ არ ცოდნოდა“. 1966 წელს ნინის ქორწინება პოლთან გაუქმდა იურიდიული საკითხების გამო. მიუხედავად იმისა, რომ ქორწინება გაუქმდა, ნინმა და პოლმა განაგრძეს ერთად ცხოვრება ისე, თითქოს დაქორწინებული იყვნენ მის გარდაცვალებამდე, 1977 წელს. ბარბარა კრაფტის თქმით, სიკვდილამდე ნინმა გილერს პატიება სთხოვა. მან წერილობით უპასუხა, თუ რამდენად მნიშვნელოვანი იყო მისი ცხოვრება ანაისის გამო. 1985 წელს გილერის გარდაცვალების შემდეგ, მისი ჟურნალების გაუხსნელი ვერსიები პოლმა შეუკვეთა. გამოიცა ექვსი ტომი: ჰენრი და ივნისი, ცეცხლი, ინცესტი, მთვარე უფრო ახლოს, მირაჟები და ტრაპეცია . პოლმა მოაწყო გილერის ფერფლის გაფანტვა იმავე ადგილას, სადაც ნინის ფერფლი იყო მიმოფანტული, Mermaid Cove სანტა მონიკას ყურეში . პოლ გარდაიცვალა 2006 წლის ივლისში ნინს 1974 წელს დაუსვეს საშვილოსნოს ყელის კიბო. იგი ორი წლის განმავლობაში ებრძოდა კიბოს მეტასტაზებს და გადაიტანა მრავალი ქირურგიული ოპერაცია, სხივური თერაპია და ქიმიოთერაპია . ნინი გარდაიცვალა ლოს-ანჯელესში, კალიფორნია, 1977 წლის 14 იანვარს. მისი ცხედარი კრემირებული იყო, ფერფლი კი სანტა მონიკას ყურეში მიმოფანტეს . პირველი ქმარი, ჰიუ გილერი 1985 წელს გარდაიცვალა და მისი ფერფლიც იმავე ყურეში გაიფანტა. რუპერტ პოლი დასახელდა ნინის ლიტერატურულ შემსრულებლად და მან გამოაქვეყნა ნინის წიგნები და დღიურები . პოლი გარდაიცვალა 2006 წელს. დღიურების დიდი ნაწილი კვლავ ხელმისაწვდომია მხოლოდ ამოწურული სახით. ორიგინალები განთავსებულია UCLA ბიბლიოთეკაში . Oropeza, Clara. (2019) Anaïs Nin: A Myth of Her Own, Routledge Jarczok, Anita (2017). Writing an Icon: Celebrity Culture and the Invention of Anaïs Nin. Ohio University Press. ISBN 978-0804040754.  (1998) Arrows of Longing: The Correspondence between Anaïs Nin and Felix Pollak, 1952–1976. Ohio University Press. ISBN 978-0804010061.  Yaguchi, Yuko. (2022) Anaïs Nin's Paris Revisited The English–French Bilingual Edition (French Edition), Wind Rose-Suiseisha Bita, Lili. (1994) "Anais Nin". EI Magazine of European Art Center (EUARCE), Is. 7/1994 pp. 9, 24–30 The Official Anaïs Nin Blog Anaïs Nin.com Anaïs Nin Foundation ანაის ნინი — ნამუშევრები საიტზე Internet Archive ანაის ნინი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში Ian Hugo (Nin's husband) დაარქივებული 2017-04-20 საიტზე Wayback Machine. [https://www.nytimes.com/2022/03/21/t-magazine/anais-nin-los-angeles-home.h ↑ 1.0 1.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 2.0 2.1 Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ 3.0 3.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 4.0 4.1 Discogs — 2000. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q504063"></a> ↑ 5.0 5.1 ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ Vegetti Catalog of Fantastic Literature <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q23023088"></a> ↑ 7.0 7.1 Gran Enciclopèdia Catalana — Grup Enciclopèdia, 1968. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18696256"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2664168"></a> ↑ 8.0 8.1 GeneaStar <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q98769076"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3100478"></a> ↑ Roglo — 1997. — 10000000 ეგზ. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q83365652"></a> ↑ 10.0 10.1 Babelio — 2007. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2877812"></a> ↑ 11.0 11.1 Munzinger Personen <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107343683"></a> ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #118588192 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ birth certificate <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q83900"></a> ↑ 14.0 14.1 Online Archive of California <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5020447"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q60643992"></a> ↑ Mainiero L., Faust L. L. American Women Writers: A Critical Reference Guide from Colonial Times to the Present — 1979. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q106787730"></a> ↑ Fox M. upert Pole, 87, Diarist’s Duplicate Spouse, Dies // The New York Times / J. Kahn — Manhattan: New York Times Company, A. G. Sulzberger, 1851. — ISSN 0362-4331; 1553-8095; 1542-667X <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q9684"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q28382043"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q11299"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q24743245"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2529982"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q6759071"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q6284490"></a> ↑ 17.0 17.1 Liukkonen, Petri. Anaïs Nin profile fi. Kuusankoski Public Library. ↑ Fenner, Andrew. The Unique Anaïs Nin. ↑ 19.0 19.1 Nin 1966. sfn error: no target: CITEREFNin1966 (help) ↑ Stuhlmann, Gunther. A Spy In The House Of Love (Foreword). Swallow Press.  ↑ 21.0 21.1 Nin & DuBow 1994. sfn error: no target: CITEREFNinDuBow1994 (help) ↑ Oakes, Elizabeth H.. American Writers. Infobase Publishing.  ↑ Anais Nin, Journal (1931–1934), Paris: Le Livre de Poche, 1966, pp. 138, 171–172, 237, 404, 505, passim. ↑ "Several persons, when faced with the question of whether they wanted to remain in the diary 'as is' ... chose to be deleted altogether from the manuscript (including her husband and some members of her family)." The Diary of Anaïs Nin, ed. by Gunther Stuhlmann. Harcourt, 1966, p. xi. ↑ Griffin, M. Collins. Frances Steloff. AnaisNin.com. ციტირების თარიღი: October 2, 2017 ↑ Corbett, Sara (2006-12-31). „The Lover Who Always Stays“. New York Times. ციტირების თარიღი: 2011-02-16. ↑ 27.0 27.1 შეცდომა თარგის გამოძახებისას: cite web: პარამეტრები url და title აუცილებელად უნდა მიეთითოს.. ↑ Woo, Elaine. (2006-07-27) Rupert Pole, executor of exotic works by Anaïs Nin. Boston Globe. ციტირების თარიღი: 2011-02-16 ↑ Kraft, Barbara. Anaïs Nin: The Last Days Pegasus Books, ISBN 978-0988968752, 2013, p. 200 ↑ Woo, Elaine (July 26, 2006). „The Ranger Who Told All About Anais Nin's Wild Life“. Los Angeles Times. ციტირების თარიღი: 8 August 2012. ↑ „Anais Nin Husband, Rupert Pole Dies in L.A.“. NPR.org. ციტირების თარიღი: Apr 28, 2020. ↑ Rupert Pole, 87, Diarist's Duplicate Spouse, Dies (July 30, 2006). ციტირების თარიღი: October 6, 2017 ↑ Herron 1996. sfn error: no target: CITEREFHerron1996 (help) ↑ Kraft, Barbara. (December 13, 2016) Anaïs Nin: The Last Days. ციტირების თარიღი: September 28, 2017 ↑ Nin, Anaïs. Rauner Library Letters (September 1975): "I suppose you know I have been fighting cancer for 9 months – just recovering very slowly." ↑ Fraser, C. Gerald (January 16, 1977). „Anais Nin, Author Whose Diaries Depicted Intellectual Life, Dead“. The New York Times. ციტირების თარიღი: September 1, 2017.