laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
არაპუა

არაპუა (პორტ. Arapuá) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პატუს-დი-მინასის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 775 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 15.96 კმ²-ზე. ფართობი 173 894 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
კარმუ-დუ-პარანაიბა

კარმუ-დუ-პარანაიბა (პორტ. Carmo do Paranaíba) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 061 მეტრზე. მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პატუს-დი-მინასის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 29 735 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 22.74 კმ²-ზე. ფართობი 1 307 862 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
გიმარანია

გიმარანია (პორტ. Guimarânia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 915 მეტრზე. მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პატუს-დი-მინასის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 265 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 19.8 კმ²-ზე. ფართობი 366 833 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
ლაგოა-ფორმოზა

ლაგოა-ფორმოზა (პორტ. Lagoa Formosa) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პატუს-დი-მინასის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17 161 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 20.41 კმ²-ზე. ფართობი 840 920 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მატუტინა

მატუტინა (პორტ. Matutina) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 040 მეტრზე. მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პატუს-დი-მინასის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 761 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 14.41 კმ²-ზე. ფართობი 260 957 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
პატუს-დი-მინასი

პატუს-დი-მინასი (პორტ. Patos de Minas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 815 მეტრზე. მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პატუს-დი-მინასის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 138 710 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 43.49 კმ²-ზე. ფართობი 3 189 771 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
რიუ-პარანაიბა (მინას-ჟერაისი)

რიუ-პარანაიბა (პორტ. Rio Paranaíba) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პატუს-დი-მინასის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 885 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 8.79 კმ²-ზე. ფართობი 1 352 353 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
სანტა-როზა-და-სერა

სანტა-როზა-და-სერა (პორტ. Santa Rosa da Serra) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პატუს-დი-მინასის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 224 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.34 კმ²-ზე. ფართობი 284 334 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
სან-გოტარდუ (მინას-ჟერაისი)

სან-გოტარდუ (პორტ. São Gotardo) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 055 მეტრზე. მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პატუს-დი-მინასის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 31 819 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 36.74 კმ²-ზე. ფართობი 866 087 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
ტირუსი

ტირუსი (პორტ. Tiros) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.032 მეტრზე. მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პატუს-დი-მინასის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 906 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3.3 კმ²-ზე. ფართობი 2 091 774 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
დაილაგლი

დაილაგლი (აზერ. Daylaqlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შაჰბუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 391 კაცი. დაილაგლი GEOnet სახელების სერვერზე
სამართლიანი რუსეთი

სამართლიანი რუსეთი (რუს. Справедливая Россия) — რუსეთის ფედერაციაში ოფიციალურად დარეგისტრირებული მემარცხენე-ცენტრისტული იდეოლოგიის პარტია. წარმომადგენლები ჰყავდა სახელმწიფო დუმის მეხუთე მოწვევაში. ამ დროისთვის პარტიას დუმაში სიდიდით მესამე ფრაქცია ჰყავს (64 წარმომადგენელი). პოლიტიკურ სლენგზე პარტიის წევრებს ხშირად მოიხსენიებენ როგორც „ესერებს“ (ანალოგიურად მოიხსენიებენ არასაპარლამენტო ოპოზიციურ სოციალისტ-რევოლუციონერების პარტიას). მიუხედავად ამისა, „სამართლიან რუსეთს“ სოციალისტ-რევოლუციონერებთან არანაირი შეხება არ აქვს. ოფიციალური საიტი
ვასილკეუ (სოროკის რაიონი)

ვასილკეუ (რუმ. Vasilcău) — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 238მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 375 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა სოროკის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ვისოკა (სოროკის რაიონი)

ვისოკა (რუმ. Visoca) — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 273 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 306 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა სოროკის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ვოლოავე (სოროკის რაიონი)

ვოლოავე (რუმ. Voloave) — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 197 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 948 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა სოროკის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ვოლოვიცა (სოროკის რაიონი)

ვოლოვიცა (რუმ. Voloviţa) — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 250 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 295 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა სოროკის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ვედენი

ვედენი (რუმ. Vădeni) — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 183 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 318 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა სოროკის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ვერენკეუ (სოროკის რაიონი)

ვერენკეუ (რუმ. Vărăncău) — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 66 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 714 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა სოროკის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
გრიგორეუკა (სოროკის რაიონი)

გრიგორეუკა (რუმ. Grigorăuca) — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 215 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 153 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა სოროკის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
დეჩებალი (სოროკის რაიონი)

დეჩებალი (რუმ. Decebal) — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 224 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 136 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა სოროკის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
დუბნა (სოროკის რაიონი)

ვედენი (რუმ. Dubna) — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 206 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 870 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა სოროკის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
დუმბრევენი (სოროკის რაიონი)

დუმბრევენი (რუმ. Dumbrăveni) — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 234 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 377 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა სოროკის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
გენადი ზიუგანოვი

გენადი ზიუგანოვი (რუს. Геннадий Андреевич Зюганов; დ. 26 ივნისი, 1944, მიმრინო, სსრკ) — საბჭოთა და რუსი პოლიტიკური მოღვაწე, რუსეთის ფედერაციის კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის თავმჯდომარე 1995 წლიდან, რფკპ-ს ცენტრალური აღმასრულებელი კოიტეტის პრეზიდიუმის თავმჯდომარე 1993 — 1995 წლებში. სახელმწიფო დუმის ექვსივე მოწვევის დეპუტატი და ევროპის საბჭოს ასამბლეის პარლამენტის წევრი. რუსეთის საპრეზიდენტო არჩევნების ოთხგზის მონაწილე. რუსეთის ფედერაციის კომუნისტური პარტია ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2012-02-08 საიტზე Wayback Machine. გვერდი ВКонтакте-ში გვერდი Twitter-ში
ერთი ნაბიჯი

„ერთი ნაბიჯი“ — ქართული მოკლემეტრაჟიანი დრამატული ტელესერიალი, რომელიც TV 11-მა გადაიღო 2014 წელს. სერიალი 1 სეზონს და 16 სერიას მოიცავს. ყველა სერია 15 წუთისგან შედგება. სერიალი - ერთი ნაბიჯი პრომო 1 სერიალი - ერთი ნაბიჯი პრომო 2 სერიალი - ერთი ნაბიჯი პრომო 3 სერიალი - ერთი ნაბიჯი პრომო 4 სერიალი - ერთი ნაბიჯი სერიები
საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეორე ადგილობრივი კრება

საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეორე ადგილობრივი კრება — შედგა თბილისში, 1920 წლის 27 ივნისს. კრება ჯერ გაიხსნა ქაშვეთის ეკლესიის ტაძრის ზემო სართულზე, ხოლო შემდეგ რეზონანსის გამო გადაიტანეს ქვედა სართულზე. კრების წინასწარი სათათბირო კომტეტის წევრები იყვნენ: გურია-სამეგრელოს ეპარქიიდან იყო დეკანოზი ი. ბობოხიძე, ალავერდის ეპისკოპოსი პიროსი, თბილისიდან დეანოზი ნ. მაჭარაშვილი, დეკანოზი ი. კაპანაძე და მასწავლებელი ივ. რატიშვილი; საქართველოს საკათალიკოსო საბჭოდან დეკანოზები ცინცაძე, კორნელი კეკელიძე, ქრისტეფორე კაპანაძე და ნიკიტა თალაქვაძე. საკათალიკოსო სასამართლოდან ივანე ბერიშვილი და დეკანოზი ანტონი (თოთიბაძე), თბილისის საოლქოდან ერისკაცი დ. ჩიქოვანი. კრებას ესწრებოდა ყველა მღვდელთმთავარი: გიორგი ეპისკოპოსი (კრებაზე დაინიშნა ჭყონდიდელად), ქუთაისის ეპისკოპოსი ნაზარი (ლეჟავა), ცხუმ-აფხაზეთის ამბროსი, დავით ურბნელი, პიროს ალავერდელი, ხოლო კრებას თავმჯდომარეობდა მიტროპოლიტი ლეონიდე. კრება დაკომპლექტებული იყო ძირითადად სასულიერო პიებისაგან, საერო წარმომადგენლობა მეტად მწირი იყო. განიხილეს ეკლესიის სახელმწიფოსაგან გამოყოფის, სასულიერო სასწავლებლების განათლების სამინისტროსათვის გადაცემის, ეკლესიის ბიუჯეტის, მცხეთა-თბილისის ეპარქიის გაერთიანების საკითხები. კრებამ მიტროპოლიტი ლეონიდე სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქად დაამტკიცა. „საქართველოს ეკლესიის კალენდარი“, თბ., 1976, გვ. 110-111 თალაკვაძე, ნ. (2013). „მოქალაქე მღვდლის დღიურიდან“. თბილისი: ქართული ლიტერატურის სახელმწიფო მუზეუმი. ISBN 978-99940-28-77-1.
საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მესამე ადგილობრივი კრება

საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მესამე ადგილობრივი კრება — შედგა გელათში, 1921 წლის 1-5 სექტემბერს და ესწრებოდა 119 დელეგატი. კრების მიზანი იყო საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის არჩევნები. პატრიარქის საყდრისთვის ორი კანდიდატურა იყო წარმოდგენილი მიტროპოლიტები ამბროსი (ხელაია) და ნაზარი ლეჟავა. თავდაპირველად არჩევნები ბარათებით წარიმართა იმ მოტივით რომ დამარცხებული თავის კანდიდატურას მოხსნიდა, შესაბამისად ამბროსი ხელაიამ სამოცზე მეტი ხმა მიიღო, ნაზარი ლეჟავამ ორმოცდაათი. შედეგებთან შეუთანხმებლობის გამო გადაწყდა კენჭისყრის ჩატარება, რომლის მიხედვითაც ამბროსიმ 67 თეთრი და 41 შავი კენჭი მიიღო, ნაზარიმ კი 54 თეთრი და ამდენივე შავი. კენჭისყრის შედეგებიდან გამომდინარე სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქად აირჩია მიტროპოლიტი ამბროსი. ცხუმ–აფხაზეთის ეპისკოპოსად დაადგინეს იოანე (მარღიშვილი), არჩეულ იქნა საკათალიკოზო საბჭოს ახალი შემადგენლობა. „საქართველოს ეკლესიის კალენდარი“, თბ., 1976, გვ. 110-111 თალაკვაძე ნ., „მოქალაქე მღვდლის დღიურიდან“, თბილისი: ლიტერატურის მუზეუმი, 2013. — გვ. 127-136, ISBN 978-99940-28-77-1. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მესამე ადგილობრივი კრება“ ვიკისაწყობში. ამბროსი ხელაიას აღსაყდრება დაარქივებული 2020-10-24 საიტზე Wayback Machine.
საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეოთხე ადგილობრივი კრება

საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეოთხე ადგილობრივი კრება — საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის ადგილობრივი რიგთ მეოთხე საეკლესიო კრება. შედგა თბილისში, 1927 წელს 21-27 ივნისს. კრებაზე სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქად აირჩიეს ცხუმ–აფხაზეთის მიტროპოლიტი ქრისტეფორე III. კრებამ დაადასტურა კათოლიკოს-პატრიარქ ამბროსის მიერ 1923 წელს მიღებული გადაწყვეტილება გრიგორიანულ კალენდარზე გადასვლის შესახებ, გამარტივდა ღვთისმსახურების და სამღვდელო პირთა ცხოვრების წესები. რეფორმები მრევლმა ბოლშევიკური ხელისუფლებისგან თავსმოხვეულად აღიქვა და ისინი ვერ დაინერგა. 1928 წლიდან საქართველოს ეკლესია დაუბრუნდა იულიუსის კალენდარს. „საქართველოს ეკლესიის კალენდარი“, თბ., 1976, გვ. 110-111 „რელიგიები საქართველოში“, თბილისი: სახალხო დამცველის ბიბლიოთეკა, 2008. — გვ. 165-166, ISBN 978-9941-0-0902-0.
საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეხუთე ადგილობრივი კრება

საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეხუთე ადგილობრივი კრება — შედგა თბილისში, სიონის ტაძარში, 1930 წლის 8-11 ივლისს. განიხილეს სამღვდელოების იურიდიული ყოფის საკითხები. კრებას დაესწრო 60 დელეგატი. კრებაზე დამტკიცდა სინოდის ახალი შემადგენლობა „საქართველოს ეკლესიის კალენდარი“, თბ., 1976, გვ. 110-111 თალაკვაძე, ნ. (2013). „მოქალაქე მღვდლის დღიურიდან“. თბილისი: ქართული ლიტერატურის სახელმწიფო მუზეუმი, გვ. 661-663. ISBN 978-99940-28-77-1.
საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეექვსე ადგილობრივი კრება

საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეექვსე ადგილობრივი კრება შედგა თბილისში, 1932 წელს 21-22 ივნისს. აირჩიეს კათალიკოს-პატრიარქად მიტროპოლიტი კალისტრატე (ცინცაძე). „საქართველოს ეკლესიის კალენდარი“, თბ., 1976, გვ. 110-111
საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეშვიდე ადგილობრივი კრება

საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეშვიდე ადგილობრივი კრება — შედგა თბილისში, 1934 წელს 31 მაისს. საქართველოს საკათალიკოსო საბჭოს ნაცვლად შეიქმნა საქართველოს წმინდა სინოდი, რომლის წევრები მხოლოდ სასულიერო პირები უნდა ყოფილიყვნენ. „საქართველოს ეკლესიის კალენდარი“, თბ., 1976, გვ. 110-111
საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მერვე ადგილობრივი კრება

საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მერვე ადგილობრივი კრება — შედგა თბილისში, 1937 წელს. მოახდინეს სინოდის რეორგანიზაცია; შემოიღეს კათალიკოს-პატრიარქის სახით ერთპიროვნული მართვა-გამგეობა. სინოდს ეწოდა კათალიკოსის თანასინოდი. უწმინდესისა და უნეტარესის ასეთი გადაწყვეტილებები გამოწვეული იყო საქართველოს ეკლესიაში შექმნილი რთული ვითარებითა და იმ უთანხმოებებით, რომლებიც არსებობდა ზოგიერთ მღვდელმთავარსა და კათოლიკოსს შორის. „საქართველოს ეკლესიის კალენდარი“, თბ., 1976, გვ. 110-111
საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეცხრე ადგილობრივი კრება

საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეცხრე ადგილობრივი კრება — შედგა თბილისში, 1952 წელს, 5 აპრილს. აირჩიეს კათალიკოს-პატრიარქად ურბნელი მიტროპოოლიტი მელქისედეკ III (ფხალაძე). „საქართველოს ეკლესიის კალენდარი“, თბ., 1976, გვ. 110-111
საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეათე ადგილობრივი კრება

საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეათე ადგილობრივი კრება — შედგა თბილისში, 1960 წლის 20 თებერვალს. კრების საგანი იყო ახალი კათალიკოს-პატრიარქის არჩევა და განკვეთილ სამღვდელო პირთა საკითხის გადასინჯვა. კათალიკოს-პატრიარქად აირჩიეს ჭყონდიდელ-ბათუმ-შემოქმედელი მიტროპოლიტი ეფრემ II (სიდამონიძე). „საქართველოს ეკლესიის კალენდარი“, თბ., 1976, გვ. 110-111
საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეთერთმეტე ადგილობრივი კრება

საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეთერთმეტე ადგილობრივი კრება — შედგა თბილისში, 1972 წლის 2 ივლისს, რომელსაც ესწრებოდა 58 დელეგატი. კათალიკოს-პატრიარქად აირჩიეს ურბნელი მიტროპოლიტი დავით V დევდარიანი. „საქართველოს ეკლესიის კალენდარი“, თბ., 1976, გვ. 110-111
საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეთორმეტე ადგილობრივი კრება

საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეთორმეტე ადგილობრივი კრება — შედგა თბილისში, 1977 წლის 23 დეკემბერს, რომელსაც 47 დელეგატი ესწრებოდა. კრებას ასევე ესწრებოდნენ უცხოეთის ეკლესიათა წარმომადგენლები, სრულიად რუსეთის პატრიარქი პიმენი, ბულგარეთის ეკლესიიდან — არქიმანდრიტი ნაუმი, ალექსანდრიიდან — არქიმანდრიტი გრიგორიოსი. კათალიკოს-პატრიარქად აირჩიეს ცხუმ-აფხაზეთის მიტროპოლიტი ილია (შიოლაშვილი) ილია II-ის სახელით. „საქართველოს ეკლესიის კალენდარი“, თბ., 1976, გვ. 110-111 ↑ საქართველოს ისტორია, XX საუკუნე, 2003, გვ. 249
სერგეი მირონოვი

სერგეი მირონოვი (რუს. Сергей Михайлович Миронов; დ. 14 თებერვალი, 1953, პუშკინი, ლენინგრადი, სსრკ) — რუსი პოლიტიკოსი და სახელმწიფო მოღვაწე. სახელმწიფო დუმაში „სამართლიანი რუსეთის“ ფრაქციის თავმჯდომარე და პარტიის ცენტრალური საბჭოს პრეზიდიუმის ბიუროს წევრი 2011 — 2013 წლებში. სამართლიანი რუსეთი ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2016-08-09 საიტზე Wayback Machine. გვერდი Twitter-ში გვერდი Facebook-ში გვერდი ВКонтакте-ში არხი YouTube-ზე ↑ Вопросы о вере кандидату в Президенты России:Сергей Миронов
დერკეუცი-ნოი

დერკეუცი-ნოი (რუმ. Dărcăuţii Noi) — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 190 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა სოროკის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
დერკეუცი

დერკეუცი (რუმ. Dărcăuţi) — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 218 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 302 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა სოროკის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ეგორენი (სოროკის რაიონი)

ეგორენი (რუმ. Egoreni) — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 70 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 078 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა სოროკის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ზასტინკა

ზასტინკა (რუმ. Zastînca) — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 172 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 308 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა სოროკის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ინუნდენი

ინუნდენი (რუმ. Inundeni) — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 175 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 320 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა სოროკის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
სახალხო თავისუფლების პარტია

სახალხო თავისუფლების პარტია (რუს. Партия Народной Свободы; (ПАРНАС)) — რუსეთის ფედერაციაში ოფიციალურად დარეგისტრირებული პოლიტიკური პარტია. ამ დროისთვის პარტიის ლიდერი არის მიხეილ კასიანოვი. პარტიას აქვს ერთი ადგილი რუსეთის რეგიონულ პარლამენტებში. ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2016-01-26 საიტზე Wayback Machine. გვერდი Facebook-ში გვერდი Twitter-ში გვერდი ВКонтакте-ში
იორჟნიცა

იორჟნიცა (რუმ. Iorjniţa) — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 191 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 739 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა სოროკის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
კოსეუცი

კოსეუცი (რუმ. Cosăuţi) — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 59 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 729 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა სოროკის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
კრემენჩუგი (სოროკის რაიონი)

კრემენჩუგი (რუმ. Cremenciug) — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 60 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 638 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა სოროკის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
კურეშნიცა

კურეშნიცა (რუმ. Cureşniţa) — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 89 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 499 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა სოროკის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
კურეშნიცა-ნოუე

კურეშნიცა-ნოუე (რუმ. Cureşniţa Nouă) — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 199 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 341 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა სოროკის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
რომან ვლასოვი

რომან ვლასოვი (რუს. Роман Андреевич Власов; დ. 6 ოქტომბერი, 1990, ნოვოსიბირსკი) — რუსი მოჭიდავე (ბერძნულ-რომაული სტილი). ორგზის ოლიმპიური ჩემპიონი (2012, 2016), მსოფლიოსა (2011, 2015) და ევროპის (2012, 2013, 2018, 2019) ჩემპიონატების გამარჯვებული. 2011 წელს მიენიჭა რუსეთის სპორტის დამსახურებული ოსტატის წოდება. რომან ვლასოვი დაარქივებული 2016-03-25 საიტზე Wayback Machine. . iat.uni-leipzig.de რომან ვლასოვი დაარქივებული 2021-03-01 საიტზე Wayback Machine. . რუსეთის ჭიდაობის ფედერაცია
ჯეჰან-შაჰი

მუზაფარ ად-დინ ჯეჰან-შაჰ-ხანი (აზერ. Müzəffərəddin Cahanşah xan; დ. 1397, ხოი, ირანი — გ. 1467, მუში, ყარა-ყოიუნლუ) — ყარა-ყოიუნლუს სულთანი 1435-1467 წლებში, პოეტი. წერდა ლირიკულ პოემებს აზერბაიჯანულ ენაზე, ფსევდონიმით „ჰაგიგი“. 1447 წელს, მას შემდეგ, რაც გარდაიცვალა თემურ-ლენგის შვილი შაჰრუჰი, ჯეჰან-შაჰი დაპყრობილი მიწების ერთპიროვნული მმართველი გახდა. მან ისარგებლა თემურიდების სახელმწიფოში არეულობებით და 1453 წლისთვის დაიპყრო დასავლეთი ირანი, დაამხო თემურიდი მმართველის მირზა-იბრაჰიმის მმართველობა. 1458 წელს კი დაიპყრო თემურიდი სულთნების დედაქალაქი ჰერათი. საზღვარი თავის სახელმწიფოსა და თემურიდებს შორის გაატარა დაშთე-ქევირის უდაბნოზე. თუმცა თემურიდმა მმართველმა მირზა აბუ საიდმა, მას მოსთხოვა დაპყრობილი მიწების დაბრუნება. ამავდროულად ჯეჰან-შაჰმა მიიღო ცნობები აზერბაიჯანში მისი შვილის, ჰასან-ალის, აჯანყების შესახებ. ამ ამბებმა განაპირობა ზავის დადება აბუ-საიდთან, რომლის მიხედვითაც სპარსეთის ერაყზე და ფარსისტანზე უარი განაცხადა. ჯეჰან-შაჰი წავიდა აზერბაიჯანში და ჩაახშო ჰასან-ალის აჯანყება. ყარა-ყოიუნლუს სახელმწიფო ჯეჰან-შაჰის მმართველობის დროს მუდმივ მტრობაში იმყოფებოდა აყ-ყოიუნლუს სახელმწიფოსთან. დასავლეთის საზღვრებთან ხშირად მიმდინარეობდა სამხედრო დაპირისპირებები. XV საუკუნის 50-იან წლების ბოლოს ყარა-ყოიუნლუმ დაკარგა ტერიტორიის მნიშვნელობანი ნაწილი ქურთისტანში და სომხეთში. აყ-ყოიუნლუს ძალების გაძლიერება უზუნ-ჰასანის მმართველობის პერიოდში, გახდა ამ ორი თურქმნული სახელმწიფოს დაპირისპირების ძირითადი მიზეზი. 1467 წელს მუშის ხეობაში მათ შორის გაიმართა გადამწყვეტი ბრძოლა, რომელიც დასრულდა ყარა-ყოიუნლუს ჯარების სრული მარცხით. უკან დახევის დროს ჯეჰან-შაჰი დაატყვევეს და თავი მოჰკვეთეს. Рыжов К. В. Все монархи мира. Мусульманский Восток. VII—XV вв. — М. : Вече, 2004. — ISBN 5-94538-301-5. ↑ 1.0 1.1 Iranica. Azeri Literature in Iran. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-04-04. ციტირების თარიღი: 2016-08-15. ↑ V. Minorsky. Jihān-Shāh Qara-Qoyunlu and His Poetry (Turkmenica, 9). Bulletin of the School of Oriental and African Studies, University of London. — Published by: Cambridge University Press on behalf of School of Oriental and African Studies, 1954. — V.16, p . 272, 283
მიხეილ კასიანოვი

მიხეილ კასიანოვი (რუს. Михаил Михайлович Касьянов; დ. 8 დეკემბერი, 1957, სოლნცევო, სსრკ) — რუსი პოლიტიკოსი და სახელმწიფო მოღვაწე. იყო რუსეთის ხელისუფლების თავმჯდომარე 2000 წლის 17 მაისიდან 2004 წლის 24 თებერვლამდე. 2015 წლიდან იკავებს სახალხო თავისუფლების პარტიის თავმჯდომარის პოსტს, ხოლო 2006 წლიდან არის „რუსული სახალხო-დემოკრატიული“ კავშირის თავმჯდომარე. სახალხო თავისუფლების პარტია ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2016-08-14 საიტზე Wayback Machine. (რუსული) გვერდი Twitter-ში