laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ფრანკო აბიატი

ფრანკო აბიატი (იტალ. Franco Abbiati; დ. 14 სექტემბერი, 1898, ვერდელო — 22 იანვარი, 1981, ბერგამო) — იტალიელი მუსიკათმცოდნე და მუსიკის კრიტიკოსი. დაამთავრა ტურინის კონსერვატორია (1929). ასევე სწავლობდა მუსიკოლოგიას გაეტანო ცეზარის ხელმძღვანელობით. მუშაობდა გაზეთ „სეკოლო სერაში“, ხოლო 1934 წლიდან „კორიერე დელა სერას“ (Corriere della Sera) მუსიკალურ კრიტიკოსად გადავიდა და ამ პოსტზე დარჩა 1973 წლამდე. გარდა ამისა, 1949 — 1963 წლებში აბიატი გამოსცემდა ყოველთვიურ ჟურნალ „La Scala“-ს. აქ მისი ინტერესები, პირველ რიგში, იტალიური მუსიკალური და დრამატული ტრადიციის გადახედვისკენ იყო მიმართული. როგორც მუსიკათმცოდნე, აბიატი ძირითადად ცნობილია თავისი ოთხტომეულით ჯუზეპე ვერდის შესახებ (1959), რომელშიც მრავალი ადრე გამოუქვეყნებელი მასალა პირველად გასაჯაროვდა. ის ასევე ავტორია ფუნდამენტური „მუსიკის ისტორიის“ (იტალ. Storia della musica; 1939-1946 წლებში, 5 ტომად; შესწორებული გამოცემა 1967-1968, შემოკლებული გამოცემები 1955, 1971), „ბრიტენის ოპერის „პიტერ გრაიმსის“ გზამკვლევის“ (იტალ. Guida al Peter Grimes di Britten, 1947), „შენბერგის ბიოგრაფიის“ („Biografia di Schoenberg“) და რიგი სხვა ნაწარმოებების. იტალიის მუსიკის კრიტიკოსთა ასოციაციამ დააწესა ფრანკო აბიატის ყოველწლიური პრიზი აბიატის პატივსაცემად. ტრადიციულად, დაჯილდოების ცერემონია ტარდება ბერგამოს ოპერის თეატრში ან ქალაქის სხვა ისტორიულ შენობებში. Abbiati, Franco Franco Abbiati — Dizionario-Biografico ↑ 1.0 1.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 Archivio Storico Ricordi — 1808. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3621644"></a> ↑ Franco Abbiati
შავამლაყი მეღორღია

შავამლაყი მეღორღია (ლათ. Oenanthe hispanica) — მიმომფრენი ფრინველი მემატლიასებრთა ოჯახისა. სხეულის სიგრძე 13,5-15,5 სმ აღწევს. იკვებება მწერებითა და ობობებით. გამოსაზამთრებლად აფრიკაში მიფრინავენ. გავრცელებულია ევროპაში, აზიასა და აფრიკაში. ჩვეულებრივ ბინადრობს მთისწინეთებში. ვერტიკალურად ვრცელდება 2500 მ-მდე. ბუდეს იკეთებს მიწაზე. დებს 4-5 კვერცხს. საქართველოში გვხვდება მრავალ ადგილას, როგორც მობუდარი ფრინველი. The Internet Bird Collection დაარქივებული 2013-09-14 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) Oenanthe hispanica დაარქივებული 2011-09-21 საიტზე Wayback Machine. (რუსული) ↑ ჟორდანია რ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 636.
ცეკვია მეღორღია

ცეკვია მეღორღია (ლათ. Oenanthe isabellina) — ფრინველი მემატლიასებრთა ოჯახისა. სხეულის სიგრძე დაახლოებით 15–16,5 სმ აღწევს. ფრთების სიგრძე 9,4–9,7 სმ. წონა 27–31 გრ. სხეულის ქვედა ნაწილი მოთეთრო-მოყვითალო აქვს. ყელი და მკერდი რამდენადმე მოყავისფროა. კურტუმი თეთრი ფერისაა. კუდი მოთეთროა, რომელსაც გასდევს ფართო შავი ზოლი. იკვებება მწერებითა და მათი მატლებით. გავრცელებულია წინა აზიის უდაბნო და სტეპურ ლანდშაფტებში. აგვისტოსა და ზოგჯერ სექტემბრის დასაწყისში გამოსაზამთრებლად მიფრინავს აღმოსავლეთ აფრიკაში, არაბეთსა და ჩრდილო-დასავლეთ ინდოეთში. ცეკვია მეღორღია — Oenanthe isabellina[მკვდარი ბმული] (ინგლისური) ↑ ჟორდანია რ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 636.
კირკიუფედლი

კირკიუფედლი (ისლ. Kirkjufell) — მთა ისლანდიის დასავლეთ ნაწილში. მდებარეობს სნაიფედლსნესის ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთ ნაწილში, გრიუნდარ-ფიორდის დასავლეთ სანაპიროზე, ქალაქ გრიუნდარფორდიურის სიახლოვეს. სიმაღლე 463 მ. ძირითადად აგებულია ჰიალოკლასტიტით. ვულკანური წარმოშობისაა. მიეკუთვნება ლისიუსკარდის ძველ ვულკანურ სისტემას, რომლის ცენტრალური ვულკანი განსაკუთრებით აქტიური იყო მილიონზე მეტი წლის წინ. ამჟამინდელი თავისებური ფორმა დაკავშირებულია მყინვარულ ეგზარაციასთან, რომელსაც ადგილი ჰქონდა უკანასკნელი მყინვარული ეპოქის განმავლობაში. მთისძირში აღმოჩენილია ჰოლოცენური ასაკის ლავა. განვითარებულია ტურიზმი. „კირკიუფედლი“ კირხეს სახურავთან მსგავსების გამო ისლანდიური ენიდან სიტყვასიტყვით ითარგმნება როგორც „საეკლესიო მთა“. ↑ Landmælingar Íslands - Kortasjá National Land Survey of Iceland (NLSI) ↑ Ari Trausti Gudmundsson. Living Earth Outline of the Geology of Iceland. — 2. — Reykjavík: Mál og menning, 2011. — 207 p. — ISBN 978-9979327776. ↑ Árni Böðvarsson. Kirkja // Íslensk orðabók / Mörður Árnason. — Reykjavík: Edda, 2002. — Т. I. — С. 771. — 1877 с. — ISBN 9979-3-2353-1.
არქიტექტურული მიმდინარეობების ქრონოლოგია

250 წელი 1000 წელი — ბოლო 250 წელი აღწერილია ზემოთ 8000 წელი — ბოლო 1000 წელი აღწერილია ზემოთ Voorthuis - Timelines დაარქივებული 2008-06-05 საიტზე Wayback Machine.
პალია

პალია — გოჭალას გვარის მტკნარი წყლის თევზების ჯგუფი. ჩვეულებრივი პალია (Salvelinus lepechini) ბოგანიდის პალია (Salvelinus boganidae) პატარაპირიანი პალია (Salvelinus elgyticus) ესეის პალია (Salvelinus tolmachoffi) ამერიკული პალია (Salvelinus fontinalis) ამერიკული ტბის პალია (Salvelinus namaycush) გრძელფარფლა პალია (Salvethymus svetovidovi)
ბაჰრი-ფაშა თავდგირიძე

ბაჰრი-ფაშა თავდგირიძე (თურქ. Çürüksulu Bahri Paşa; დ. 1870, ქობულეთი, — გ. 1915, სტამბოლი) — ოსმალეთის იმპერიის სამხედრო მოღვაწე, გენერალი (1883); წარმოშობით ქობულეთელი თავდგირიძე. მონაწილეობდა რუსეთ-ოსმალეთის (1877–1878) ომში. იყო დივიზიის მეთაური. სხვა­და­სხვა დროს ეკავა შკოდერის და ვანის ვალის თანამდებობები. 1909 წელს თანამდებობიდან გადადგა. დაკრძალულია სტამბოლში, კარაჯა-ახმადის სასაფლაოზე. სურმანიძე რ., თავადაზნაურობა და მათი ოჯახები ბათუმის ოლქში, თბ., 2007; ჭიჭინაძე ზ., მუსლიმანი ქართველობა და მათი სოფლები სა­ქარ­თვე­ლო­ში, ტფ., 1913; სურმანიძე რ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 431.
ალი-საიფ-ფაშა

გურჯი ალი-საიფ-ფაშა (თურქ. Gürcü Ali Saib Paşa; დ. 1827, თალასი, ახლანდ. კაისერის პროვინცია, თურქეთი, — გ. 1891, სტამბოლი) — ოსმალეთის იმპერიის სამხედრო მოღვაწე, მარშალი (მუშირი). დაიბადა ქართველი მუჰაჯირის ოჯახში (გვარად თავდგირიძე). სხვადასხვა დროს მსახურობდა მანასტირის სამხედრო გუბერნატორად, სამხედრო არსენალის უფროსად, უმაღლეს სამხედრო მოსამართლედ, კოსოვოს ოლქის ჯარების მეთაურად. რუსეთ-ოსმალეთის (1877–1878) ომში იყო მე-3 არმიის სარდალი. 1891 წელს იყო სერასკერი (მთავარსარდალი). გარდაიცვალა სამსახურებრივი მოვალეობის შესრულების დროს. დაკრძალულია სტამბოლში, ჩემბერლითაშის სასაფლაოზე. ქასაბი მ., ოსმალეთის ქართველები, თურქულიდან თარგმნეს გ. გუნიავამ და ე. შექერჯიმ, სტამბოლი, 2012; სურმანიძე რ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 431.
თამაზ ორბელიანი

თამაზ (თომა) მამუკას ძე ორბელიანი (დ. 1769 — გ. 12 ივლისი, 1815) — თავადი, ქართლ-კახეთის სამეფოს სამხედრო და პოლიტიკური მოღვაწე, რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-მაიორი. დაიბადა თავად მამუკა ორბელიანის და გიორგი ქსნის ერისთავის ასულის, მაიას ოჯახში. მისი და იყო ანა, იმერეთის მეფე დავით II-ის მეუღლე. ერეკლე II-ის მეფობის ბოლო წლებში და გიორგი XII-ის მეფობაში ქართლ-კახეთის კარზე თამაზ ორბელიანს ეშიკაღაბაშის წოდება ჰქონდა. ის ასევე ფლობდა ქვემო ქართლში დემურჩი–ასანლუს მოურავის სახელოს. ეს სამოურავო ერეკლე II-მ მზითვად გაატანა თავის დას ანას, რომელიც იყო თამაზ ორბელიანის ბებია (მამის დედა). მონაწილეობდა კრწანისის ბრძოლაში (1795) და შემდეგ თბილისის აღდგენით სამუშაოებში. ბაგრატიონთა შორის შინააშლილობის დროს იულონ ბატონიშვილის პარტიაში იყო. გიორგი XII-მ ღალატის ბრალდებით ჩამოართვა წოდებები. 1801 წელს ფარნაოზ და იულონ ბატონიშვილებთან ერთად თავი იმერეთს შეაფარა, თუმცა მოგვიანებით შეურიგდა ქართლ-კახეთის სამეფოს ანექსიას, რუსეთის სამსახურში ჩადგა და დაიბრუნა დაკარგული პრივილეგიები. 1802 წელს მიენიჭა სახელმწიფო მრჩეველის, შემდეგ — ბრიგადირის სამხედრო წოდება. 1803 წლის იანვარში პავლე ციციანოვის მიერ წარგზავნილი იყო ერევნის ხანთან მოსალაპარაკებლად სომხებში დანიელის გაპატრიარქების თაობაზე. მთიულეთის აჯანყების დროს, 1804 წლის ოქტომბერში, ორბელიანმა შეიპყრო ირანისკენ ლტოლვილი ბიძამისი, ფარნაოზ ბატონიშვილი და თბილისში ჩაიყვანა, რის შემდეგაც გენერალ-მაიორის ჩინი მიიღო. 1810 წელს მონაწილეობდა რუსეთის არმიის ლაშქრობაში ახალციხის წინააღმდეგ. 1811 წელს ააგებინა „სალხინო“ კოშკი სოფელ ვაშლოვანში (ახლანდ. თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტი). 1812 წლიდან იყო თბილისის გუბერნიის თავადაზნაურობის წინამძღოლი (მარშალი). 1813 წელს სხვა ქართველ თავადებთან ერთად თან ახლდა ნიკოლაი რტიშჩევს ირანთან გულისტანის ზავის დასადებად გამართულ მოლაპარაკებებზე. გარდაიცვალა 1815 წელს, 47 წლის ასაკში. დაკრძალულია თბილისის სიონის ტაძარში. თამაზ ორბელიანს ცოლად ჰყავდა ქეთევან დავითის ასული ქობულაშვილი (გ. 1852), და სერგი და ოთარ ქობულაშვილებისა. მათი შვილები იყვნენ: ანა (დ. 1796 — გ. 1844), თავად ლუარსაბ ორბელიანის მეუღლე, დიმიტრი (დ. 1797 — გ. 1868), გენერალ-ლეიტენანტი, მამუკა (დ. 1800 — გ. 1871), გენერალ-მაიორი, ნინო (დ. 1808 — გ. 1827), თავად იოანე ქსნის ერისთავის მეუღლე, ივანე (დ. 1809 — გ. 1866), გენერალ-მაიორი. მასალები XIX საუკუნის პირველი ნახევრის ქართული საზოგადოებრიობის ისტორიისათვის / მ. ბერძნიშვილი ; რედ.: მამისა ბერძნიშვილი ; საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემია, ივ.ჯავახიშვილის სახ. ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტი. ნაწ. II : მასალები ბიოგრაფიული ლექსიკონისათვის (ა-ე). თბილისი : მეცნიერება , 1980 – გვ. 147-149. თამაზ ორბელიანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ნიტრიის მონასტერი

ნიტრიის მონასტერი — ერთ-ერთი უძველესი ქრისტიანული სამონასტრო ადგილი ეგვიპტეში, მდებარეობს ნიტრიის უდაბნოში. ძველი ეგვიპტის სამი მნიშვნელოვანი ქრისტიანული კერიდან ერთ-ერთი. მონასტერი დააარსა წმინდა ამონმა დაახლ. 325-330 წლებში. ქრისტიანი მომლოცველები ახლომდებარე ქალაქ ალექსანდრიიდან დიდი რაოდენობით სტუმრობდნენ ნიტრიას. სამონასტრო ცხოვრება ნიტრიაში შენელდა V-VI საუკუნეებში და VII საუკუნის შუა ხანებში საერთოდ გაქრა. ↑ 1.0 1.1 1.2 Roger S. Bagnall, etc. Egypt from Alexander to the early Christians: An Archaeological and Historical Guide, Getty Publications, 2004. pg. 108-112 ↑ Nitria - Coptic Wiki en-US (2019-12-01). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2022-08-10. ციტირების თარიღი: 2022-06-11
არაბეთის ფილა

არაბეთის ფილა — მეორე თანრიგის ტექტონიკური ფილა ჩრდილოეთ და აღმოსავლეთ ნახევარსფეროში. მის ფარგლებშია ქუვეითი, ბაჰრეინი, კატარი, არაბთა გაერთიანებული საამიროები, ომანი, იემენი, საუდის არაბეთი, სირია, იორდანია და ერაყი. არაბეთის, აფრიკისა და ინდოეთის ფილები გეოლოგიურ ისტორიაში ჩრდილოეთური მიმართულებით მოძრაობენ და ევრაზიის ფილას ეჯახებიან, რაც გამოვლინებულია ფილის ნატეხების კოლაჟისა და ქედების სახით. დასავლეთით და სამხრეთ-დასავლეთით ესაზღვრება აფრიკის ფილა, სამხრეთ-აღმოსავლეთით ინდოეთის ფილა, აღმოსავლეთით ევრაზიის ფილა, ჩრდილოეთით ანატოლიის ფილა. არაბეთის ფილა ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ განფენილია 2600 კმ-ზე, ხოლო აღმოსავლეთიდან დასავლეთისაკენ 3000 კმ-ზე. სიმჭიდროვე 40 კმ, ფართობი 5,000,000 კმ². ზედა ქერქს გააჩნია ნეოპროტეროზოული ასაკის (1000–540Ma) კრისტალური კამბრიულისწინა საფუძველი, რომელიც ცნობილია არაბეთის ფარის სახელწოდებით. მისი ლითოლოგია წარმოდგენილია კრისტალური ფიქლებით, ამფიბოლიტებით, გნაისებით, მეტაბაზალტებით, გრაუვაკებითა და ანდეზიტებით. ფარის ზემდებარედ განლაგებულია ფანეროზოული დანალექები და კაინოზოური ტრაპები. ეს ვულკანურ-დანალექი კომპლექსი ატარებს არაბეთის ბაქნის სახელწოდებას. დანალექი ქანები ძირითადად გვხვდება კარბონატული და სილიციკლასტური დანალექების სახით. BP-ის 2013 წლის მსოფლიო ენერგეტიკის სტატისტიკური მიმოხილვის თანახმად, არაბეთის ფილა შეიცავს ნავთობისა და ბუნებრივი აირის მსოფლიო მარაგის შესაბამისად, 48% და 43%-ს, რაც ტექტონიკასთანაა შეპირობებული. დამახასიათებელია მაღალი სეისმური აქტივობა და ვულკანიზმი. ↑ Konert G, Afifi AM, Al-Hajri S, de Groot K, Al Naim, A.A., Droste H.J. (2001). Paleozoic stratigraphy and hydrocarbon habitat of the arabian plate. AAPG Memoir, vol. 74, pp.483–515 ↑ Tectonics of the Arabian Plate, Tectonics of a Thousand-and-One Nights The Gateway to Astronaut Photography of Earth. NASA ↑ Movements of the Arabian Plate. Saudi Geological Survey sgs.gov.sa ↑ 4.0 4.1 Stern R.J and Johnson P. (2010). Continental lithosphere of the arabian plate; a geologic, petrologic, and geophysical synthesis. Earth-Sci Rev 101(1-2):29–67. ↑ Learn About the History and Principles of Plate Tectonics www.thoughtco.com ↑ BP Statistical Review of World Energy June 2013 www.bp.com ↑ Talebian M and Jackson J. (2004). A reappraisal of earthquake focal mechanisms and active shortening in the zagros mountains of iran. Geophysical Journal International 156(3):506–26.
გიორგი თავდგირიძე

გიორგი ალექსანდრეს ძე თავდგირიძე (დ. 27 სექტემბერი, 1914, თბილისი, — გ. 22 მარტი, 1957, იქვე) — ქართველი არქიტექტორი. დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი 1939 წელს. მონაწილეობდა II მსოფლიო ომში (1941–1945). 1949-1955 წლებში იყო საპროექტო ინსტიტუტის „საქსოფლმშენსახპროექტის“ მთავარი არქიტექტორი, 1955 წლიდან — საპროექტო ინსტიტუტის „საქქალაქმშენ­სახპროექტის“ არქიტექტურის სახელოსნოს ხელმძღვანელი. იმავდროულად, 1995 წლიდან პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა პოლიტექნიკური ინსტიტუტის არქიტექტურის კათედრაზე. აზომილი აქვს რამდენიმე ქართული არქიტექტურული ძეგლი, მათ შორის ვაჩნაძიანის ყველაწმინდის ეკლესია (1939, არქიტექტორ მ. კალაშნიკოვთან ერთად). თავდგირიძის ძირითადი ნამუშევრებია: სა­ქართველოს გეოლოგიის სამმართველოს საცხოვრებელი სახლი (1948, თბილისი, ზაქარია ფალიაშვილის ქუჩა), სა­ქართველოს სოფლის მეურნეობის ინსტიტუტის თანამშრომლების საცხოვრებელი სახლი (1954, თბილისი, ლადო კავსაძის ქუჩა), სასტუმრო „საქართველო“ (1949-1956, თბილისი, არქიტექტორ ნ. ფირცხალაიშვილთან ერთად, მელიქი­შვი­ლის ქუჩა; თავდაპირველად აშენდა როგორც სა­ქართველოს სოფლის მეურნეობის სამინისტროს შენობა), ნიკო მუსხელი­­შვი­ლის სააგარაკო სახლი (1949, მანგლისი), ივანე ბერიტაშვილის და სიმონ ჯანაშიას სააგარაკო სახლები (1949, სოხუმი). გერსამია თ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 431.
ზია ქუთნაქი

ზია-ფაშა, ზია ქუთნაქი (თურქ. Ziya Paşa Kutnak; დ. 1870, ქობულეთი, — გ. 1940, უსკუდარი, სტამბოლი) — ოსმალეთის იმპერიის სამხედრო მოღვაწე, გენერალ-ლეიტენანტი; წარმოშობით ქართველი თავდგირიძე. მამამისი ოსმან ნური ფაშა (Çürüksulu Osman Nuri Paşa) ჰიჯაზის ვალი (გუბერნატორი) იყო. დაამთავრა ოსმალეთის სამხედრო აკადემია. ეკავა სხვა­დასხვა თანამდებობები. 1907 წელს მიიღო გენერალ-მაიორის წოდება. მონაწილეობდა ბალკანეთისა (1912–1913) და პირველ მსოფლიო (1914–1918) ომებში. აჰმედ იზეთ-ფაშას მთავრობაში ასრულებდა ვაჭრობისა და სოფლის მეურნეობის მინისტრის მოვალეობას (1918). 1920–1922 წლებში იყო სამხედრო მინისტრი. დაკრძალულია სტამბოლში, კარაჯა-ახმადის სასაფლაოზე. ქასაბი მ., ოსმალეთის ქართველები, თურქულიდან თარგმნეს გ. გუნიავამ და ე. შექერჯიმ, სტამბოლი, 2012; სურმანიძე რ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 431.
რიკ რიორდანი

რიჩარდ რასელ რიორდანი უმცროსი (ინგლ. Richard Russell Riordan, Jr; დ. 5 ივნისი, 1964) ― ამერიკელი ავტორი. ყველაზე მეტად ცნობილია რომანების სერიით „პერსი ჯექსონი და ოლიმპოელები“. რიორდანის წიგნები 42 ენაზეა თარგმნილი და აშშ-ში 30 მილიონ ეგზემპლარზე მეტია გაყიდული. სერიის პირველი ორი წიგნის შესახებ 20th Century Fox-მა ამავე სახელწოდების ფილმები გადაიღო. რომანების გარდა წერს გრაფიკულ რომანებსა და მოთხრობებს. Art at Our Doorstep: San Antonio Writers and Artists featuring Riordan. Edited by Nan Cuba and Riley Robinson (Trinity University Press, 2008). ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: რიკ რიორდანი რიკ რიორდანი ბიბლიოთეკის WorldCat კატალოგში ↑ Internet Speculative Fiction Database — 1995. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2629164"></a> ↑ NooSFere — 1999. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3343389"></a> ↑ Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ BD Gest' <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2876969"></a> ↑ Babelio — 2007. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2877812"></a> ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #131422693 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ LIBRIS — 2015. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1798125"></a> ↑ http://www.bouchercon.com/anthony-awards/winners-and-nominees/1990s/ ↑ Rick Riordan ID Card. Puffin Books. დაარქივებულია ორიგინალიდან — სექტემბერი 28, 2011. ციტირების თარიღი: April 13, 2012 ↑ Lodge, Sally (August 18, 2011). „First Printing of Three Million for New Percy Jackson Book“. Publishers Weekly. ციტირების თარიღი: August 18, 2015. ციტატა: „There are 30 million copies in print in the U.S. of the novels in the author's three series for Disney-Hyperion: Percy Jackson & the Olympians, The Kane Chronicles, and The Heroes of Olympus—and the books have been translated into thirty-seven languages.“
მაკროპოდი

მაკროპოდი (ლათ. Macropodus) — თევზების გვარი გურამისებრთა ოჯახისა. სხეულის სიგრძე 6–12 სმ-ია (დედალი მამალზე პატარაა). ტანი მოგრძოა. ფარფლები წაგრძელებული (განსაკუთრების მამლების), მუცლის ფარფლების პირველი რბილი სხივი გრძელი ძაფის სახითაა წარმოდგენილი. შეფერილობა ჭრელია; ტანზე მონაცვლეობს გარდიგარდმო ზოლები ლითონისებრი ბზინვარებით. გავრცელებული არიან აღმოსავლეთ, სამხრეთ და სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის მცირე მტკნარ წყალსატევებში. გვხვდებიან ბრინჯის მინდვრებზეც. იკვებებიან ორფრთიანების მატლებით, მ.შ. მალარიის კოღოს მატლებითაც. მამლები ბუდეს აკეთებენ ჰაერით გაბერილი ბუშტუკებით. ჰყავთ აკვარიუმებში; მამალი მაკროპოდები აგრესიულები არიან თავისი ან სხვა სახეობის თევზების მიმართ. ცნობილია 9 სახეობა: Macropodus baviensis Macropodus erythropterus Macropodus hongkongensis Macropodus lineatus Macropodus ocellatus Macropodus oligolepis Macropodus opercularis Macropodus phongnhaensis Macropodus spechti ↑ გოგმაჩაძე თ., თევზების ნომენკლატურა : ლექსიკონი, ბათუმი: გამომც. „აჭარა“, 2018. — გვ. 186, ISBN 978-9941-460-45-6. ↑ Решетников Ю. С. Макроподы // Большая российская энциклопедия. т. 18. — М., 2011. — стр. 566. ↑ Species of Macropodus. FishBase. ციტირების თარიღი: 21 თებერვალი, 2023
ბესედასი

ბესედასი (ესპ. Becedas) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის ელ-ბარკო-დე-ავილა-პიედრახიტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 32 კმ². მოსახლეობა — 172 კაცი (2021 წ.). ავილის მუნიციპალიტეტები ბესედასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ბესედილიასი

ბესედილიასი (ესპ. Becedillas) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის ელ-ბარკო-დე-ავილა-პიედრახიტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 19 კმ². მოსახლეობა — 78 კაცი (2021 წ.). ავილის მუნიციპალიტეტები ბესედილიასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ბოოიო

ბოოიო (ესპ. Bohoyo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის ელ-ბარკო-დე-ავილა-პიედრახიტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 74 კმ². მოსახლეობა — 230 კაცი (2021 წ.). ავილის მუნიციპალიტეტები ბოოიოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ელ-მირონი

ელ-მირონი (ესპ. El Mirón) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის ელ-ბარკო-დე-ავილა-პიედრახიტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 31 კმ². მოსახლეობა — 109 კაცი (2021 წ.). ავილის მუნიციპალიტეტები ელ-მირონის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
საგიარანი

საგიარანი (ოფიციალურად საგიარანის მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Saguiaran; ტაგალ. Bayan ng Saguiaran) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ლანაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 26 712 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 30 ბარანგაის. Saguiaran Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-30 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Saguiaran, Lanao del Sur : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 27 January 2019.
სულთან-დუმალონდონგი

სულთან-დუმალონდონგი (ოფიციალურად სულთან-დუმალონდონგის მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Sultan Dumalondong; ტაგალ. Bayan ng Sultan Dumalondong) ― მეექვსე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ლანაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 12 500 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 7 ბარანგაის. Sultan Dumalondong Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-30 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Sultan Dumalondong, Lanao del Sur : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 27 January 2019.
ტაგოლოანი (სამხრეთი ლანაო)

ტაგოლოანი (ოფიციალურად ტაგოლოანის მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Tagoloan; ტაგალ. Bayan ng Tagoloan) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ლანაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 12 602 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 19 ბარანგაის. Tagoloan Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-30 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Tagoloan, Lanao del Sur : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 27 January 2019.
ტამპარანი

ტამპარანი (ოფიციალურად ტამპარანის მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Tamparan; ტაგალ. Bayan ng Tamparan) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ლანაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 32 074 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 44 ბარანგაის. Tamparan Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index Tamparan Community Website Philippine Standard Geographic Code დაარქივებული 2011-11-14 საიტზე Wayback Machine. Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-30 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Tamparan, Lanao del Sur : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 27 January 2019.
ტარაკა (სამხრეთი ლანაო)

ტარაკა (ოფიციალურად ტარაკის მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Taraka; ტაგალ. Bayan ng Taraka) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ლანაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 27 184 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 43 ბარანგაის. Taraka Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index ოფიციალური საიტი Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Taraka, Lanao del Sur : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 27 January 2019.
ტუბარანი

ტუბარანი (ოფიციალურად ტუბარანის მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Tubaran; ტაგალ. Bayan ng Tubaran) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ლანაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 16 896 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 21 ბარანგაის. Tubaran Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-30 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Tubaran, Lanao del Sur : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 27 January 2019.