laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
აბე (მთვარის კრატერი)

კრატერი აბე (ლათ. Abbe) — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის უკანა მხარის სამხრეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა გერმანელი ფიზიკოს-ოპტიკოსის და ასტრონომის ერნსტ აბეს პატივსაცემად (დამტკიცებულ იქნა საერთაშორისო ასტრონომიული კავშირის მიერ 1970 წელს). კრატერის წარმოქმნა ნექტარულ პერიოდში ივარაუდება. კრატერი მდებარეობს მატერიკულ ადგილას. მის ჩრდილოეთით განლაგებულია კრატერები ჰესი და ბოილი, დასავლეთით — კრატერი პუანკარე, სამხრეთ-აღმოსავლეთით — კრატერები ჰარეთი და კაბანესი. კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია 57°35′S 174°46′E﻿ / ﻿57.58° ს. გ. 174.77° ა. გ.﻿ / -57.58; 174.77, დიამეტრი 63.98 კმ, სიღრმე 2.74 კმ. კრატერის წრიული ზვინული ეროზიითაა დაზიანებული. მისი ჩრდილო-დასავლეთი და სამხრეთ დასავლეთი ნაწილები გადაფარულია შედარებით მომცრო კრატერებით. კრატერის ფსკერი შედარებით სწორეა, დარღვეულია რამდენიმე მცირე კრატერით. კრატერის ზვინულის ყველაზე მაღალი ნაწილი 1260 მეტრს შეადგენს. კრატერის სიახლოვეს არსებობს მცირე ველი, რომელიც ატარებს არაოფიციალურ სახელს „აბეს ველი“. კრატერის მოცულობა შეადგენს დაახლოებით 3800 კმ³-ს. მთვარის კრატერების სია საერთაშორისო ასტრონომიული კავშირი — Abbe Цифровой фотографический атлас Луны Описание кратера на сайте The Moon-Wiki. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-05-31. ციტირების თარიღი: 2023-12-29. Andersson, L.E., and E.A. Whitaker, NASA Catalogue of Lunar Nomenclature, NASA Reference Publication 1097, October 1982. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 Lunar Impact Crater Database. Losiak A., Kohout T., O’Sulllivan K., Thaisen K., Weider S. (Lunar and Planetary Institute, Lunar Exploration Intern Program, 2009); updated by Öhman T. in 2011. Archived page ↑ Кратер Аббе на карте LAC132. ციტირების თარიღი: 2020-07-05 ↑ 3.0 3.1 Справочник Международного Астрономического Союза. ციტირების თარიღი: 2020-07-05
კალისტრატე ცინცაძის ქუჩა

კალისტრატე ცინცაძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, კრწანისის რაიონში (ზემო უბანი); კოტე აფხაზის ქუჩიდან ილია და ნინო ნაკაშიძეების ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის დასაწყისში. ადრე ერქვა ოქოევის ქუჩა (ოქოევი იყო მსხვილი კაპიტალისტი, რომელსაც აქ ჰქონდა მიწის ნაკვეთი, ქარვასლა და საკუთარი სახლები). თბილისის 1867 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც მცირე ტალახიანი ქუჩა. 1900 წელს მცხოვრებთა თხოვნით ისევ ოქოევის ქუჩა დაერქვა. ასეა დატანილი თბილისის 1900 წლის გეგმაზე. 1925 წელს გარსევან მამაცაშვილის სახელი ეწოდა. თბილისის ქუჩების 1940 წლის ცნობარში შეტანილია როგორც გრიგოლ კოტოვსკის ქუჩა. 1990 წელს კათალიკოს კალისტრატე ცინცაძის სახელი დაერქვა. შემონახულია XIX საუკუნის საცხოვრებელი სახლები. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 196, ISBN 978-99928-20-35-3.
მიხეილ წინამძღვრიშვილის ქუჩა (ჩუღურეთის რაიონი)

მიხეილ წინამძღვრიშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში (ძველი კუკია); ლევ ტოლსტოის ქუჩიდან გიორგი ცაბაძის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის 20-იან წლებში გერმანელი მოახალშენეების დასახლების შემდეგ და დაერქვა ელისაბედის ქუჩა (დატანილია თბილისის 1851 წლის გეგმაზე). 1922 წელს — კლარა ცეტკინის, 1990 წელს კი მიხეილ წინამძღვრიშვილის სახელი ეწოდა. 1850 წელს ელისაბედის ქუჩაზე ამუშავდა თბილისში პირველი ლუდის ქარხანა, რომლის მფლობელი იყო გერმანელი მადერი. ამჟამად აქ ფუნქციონირებს უალკოჰოლო სასმელების მწარმოებელი კომპანია „ლაღიძე“ (იხ. ლაღიძის წყალი). ქუჩაზე იყო თბილისის უმსხვილესი აგრარული ბაზარი „ცენტრალური სუპერმარკეტი“, ყოფილი „დეზერტირების ბაზარი“ — ასე ეწოდა პირველი მსოფლიო ომის დროინდელი რუსეთის არმიის ჯარისკაცების ხშირი თავშეყრის გამო. შემონახულია XIX საუკუნის დასასრულისა და XX საუკუნის დასაწყისის საცხოვრებელი სახლები. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 202, ISBN 978-99928-20-35-3.
ლევან ცქიტიშვილის ქუჩა

ლევან ცქიტიშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ნაძალადევის რაიონში (ლოტკინი); ვასილ თამარაშვილის II შესახვევიდან ეფრემ ზაქარიას ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის ბოლოს. თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში შეტანილია, როგორც რომანოვის ქუჩა (სახელი დაერქვა რუსეთის სამეფო გვარის პატივისცემისა და ერთგულების დასამტკიცებლად). 1922 წელს — პროლეტარის, 30-იან წლებში — ივანე ინწკვირელის (დატანილია თბილისის 1934 წელს გეგმაზე), 1995 წელს კი ლევან ცქიტიშვილის სახელი ეწოდა. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 197, ISBN 978-99928-20-35-3.
წინანდლის ქუჩა

წინანდლის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ისნის რაიონში (ავლაბარი); ბოჭორმის ქუჩიდან ახმეტის ქუჩამდე. ქუჩა წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. თბილისის 1876 წლის გეგმაზე დატანილია თედორე სიმონოვიჩის ქუჩის სახელწოდებით. თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილი ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც წინანდლის ქუჩა. ქუჩაზეა ქალაქის ერთ-ერთი უძველესი სამკურნალო დაწესებულება — თბილისის პირველი კლინიკური საავადმყოფო, ასევე უროლოგიის ეროვნული ცენტრი, საქართველოს ეროვნული უნივერსიტეტი. ქუჩას აქვს 1 შესახვევი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 203, ISBN 978-99928-20-35-3.
დეპოს ქუჩა

დეპოს ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ნაძალადევის რაიონში (ნაძალადევი), მიხეილ მრევლიშვილის ქუჩიდან, ცოტნე დადიანის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 30-იან წლებში. თბილისის 1934 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც საყუდის ქუჩა. ქუჩის მახლობლადაა რკინიგზის სადგური და დეპო, ქუჩამაც აქედან მიიღო სახელწოდება. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 59, ISBN 978-99928-20-35-3.
იაკობ ცურტაველის ქუჩა

იაკობ ცურტაველის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, კრწანისის რაიონში (ხარფუხი); ხარფუხის და იოსებ გრიშაშვილის ქუჩებიდან იოსებ გრიშაშვილის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნში. თბილისის 1867 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც ზემო საბაჟოს ქუჩა, თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილი ქუჩების სიაში შეტანილია სეიდაბადის ქუჩის სახელწოდებით. 1923 წელს — ვასილ ხუციშვილის, 1990 წელს იაკობ ცურტაველის (ხუცესის) სახელი დაერქვა. აქვს 1 შესახვევი (თბილისის 1934 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც ვასილ ხუციშვილის დიდი ჩიხი). ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 197, ISBN 978-99928-20-35-3.
ალბა-დე-სერატო

ალბა-დე-სერატო (ესპ. Alba de Cerrato) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების პალენსიის პროვინციის ელ-სერატო-პალენტინოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 35 კმ². მოსახლეობა — 87 კაცი (2020 წ.). პალენსიის მუნიციპალიტეტები ალბა-დე-სერატოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ასტუდილიო

ასტუდილიო (ესპ. Astudillo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების პალენსიის პროვინციის ელ-სერატო-პალენტინოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 123 კმ². მოსახლეობა — 1006 კაცი (2020 წ.). პალენსიის მუნიციპალიტეტები ასტუდილიოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ბალტანასი

ბალტანასი (ესპ. Baltanás) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების პალენსიის პროვინციის ელ-სერატო-პალენტინოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 158,85 კმ². მოსახლეობა — 1206 კაცი (2020 წ.). პალენსიის მუნიციპალიტეტები ბალტანასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
კასტრილიო-დე-ონიელო

კასტრილიო-დე-ონიელო (ესპ. Castrillo de Onielo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების პალენსიის პროვინციის ელ-სერატო-პალენტინოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 158,85 კმ². მოსახლეობა — 1206 კაცი (2020 წ.). პალენსიის მუნიციპალიტეტები კასტრილიო-დე-ონიელოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
კობოს-დე-სერატო

კობოს-დე-სერატო (ესპ. Cobos de Cerrato) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების პალენსიის პროვინციის ელ-სერატო-პალენტინოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 46,51 კმ². მოსახლეობა — 138 კაცი (2020 წ.). პალენსიის მუნიციპალიტეტები კობოს-დე-სერატოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2010-09-30 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
კუბილიას-დე-სერატო

კუბილიას-დე-სერატო (ესპ. Cubillas de Cerrato) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების პალენსიის პროვინციის ელ-სერატო-პალენტინოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 21 კმ². მოსახლეობა — 60 კაცი (2020 წ.). პალენსიის მუნიციპალიტეტები კუბილიას-დე-სერატოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
დუენიასი (ესპანეთი)

დუენიასი (ესპ. Dueñas) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების პალენსიის პროვინციის ელ-სერატო-პალენტინოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 124,35 კმ². მოსახლეობა — 2624 კაცი (2020 წ.). პალენსიის მუნიციპალიტეტები დუენიასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2011-09-02 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ესპინოსა-დე-სერატო

ესპინოსა-დე-სერატო (ესპ. Espinosa de Cerrato) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების პალენსიის პროვინციის ელ-სერატო-პალენტინოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 45 კმ². მოსახლეობა — 134 კაცი (2020 წ.). პალენსიის მუნიციპალიტეტები ესპინოსა-დე-სერატოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2009-08-28 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ერმედეს-დე-სერატო

ერმედეს-დე-სერატო (ესპ. Hérmedes de Cerrato) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების პალენსიის პროვინციის ელ-სერატო-პალენტინოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 32,33 კმ². მოსახლეობა — 79 კაცი (2020 წ.). პალენსიის მუნიციპალიტეტები ერმედეს-დე-სერატოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2009-08-30 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ერერა-დე-ვალდეკანიასი

ერერა-დე-ვალდეკანიასი (ესპ. Herrera de Valdecañas) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების პალენსიის პროვინციის ელ-სერატო-პალენტინოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 27,56 კმ². მოსახლეობა — 156 კაცი (2020 წ.). პალენსიის მუნიციპალიტეტები ერერა-დე-ვალდეკანიასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2009-08-28 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ორნილიოს-დე-სერატო

ორნილიოს-დე-სერატო (ესპ. Hornillos de Cerrato) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების პალენსიის პროვინციის ელ-სერატო-პალენტინოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 158,85 კმ². მოსახლეობა — 1206 კაცი (2020 წ.). პალენსიის მუნიციპალიტეტები ორნილიოს-დე-სერატოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2023-12-18 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
მაგას-დე-პისუერგა

მაგას-დე-პისუერგა (ესპ. Magaz de Pisuerga) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების პალენსიის პროვინციის ელ-სერატო-პალენტინოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 27 კმ². მოსახლეობა — 1015 კაცი (2020 წ.). პალენსიის მუნიციპალიტეტები მაგას-დე-პისუერგის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2022-01-12 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
პობლასიონ-დე-სერატო

პობლასიონ-დე-სერატო (ესპ. Población de Cerrato) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების პალენსიის პროვინციის ელ-სერატო-პალენტინოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 19,80 კმ². მოსახლეობა — 107 კაცი (2020 წ.). პალენსიის მუნიციპალიტეტები პობლასიონ-დე-სერატოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
სოტო-დე-სერატო

სოტო-დე-სერატო (ესპ. Soto de Cerrato) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების პალენსიის პროვინციის ელ-სერატო-პალენტინოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 13 კმ². მოსახლეობა — 192 კაცი (2020 წ.). პალენსიის მუნიციპალიტეტები სოტო-დე-სერატოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ტარიეგო-დე-სერატო

ტარიეგო-დე-სერატო (ესპ. Tariego de Cerrato) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების პალენსიის პროვინციის ელ-სერატო-პალენტინოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 20,68 კმ². მოსახლეობა — 476 კაცი (2020 წ.). პალენსიის მუნიციპალიტეტები ტარიეგო-დე-სერატოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2023-03-19 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ვენტა-დე-ბანიოსი

ვენტა-დე-ბანიოსი (ესპ. Venta de Baños) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების პალენსიის პროვინციის ელ-სერატო-პალენტინოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 14,25 კმ². მოსახლეობა — 6401 კაცი (2020 წ.). პალენსიის მუნიციპალიტეტები ვენტა-დე-ბანიოსის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ვილიამურიელ-დე-სერატო

ვილიამურიელ-დე-სერატო (ესპ. Villamuriel de Cerrato) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების პალენსიის პროვინციის ელ-სერატო-პალენტინოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 40 კმ². მოსახლეობა — 6469 კაცი (2020 წ.). პალენსიის მუნიციპალიტეტები ვილიამურიელ-დე-სერატოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ვილიავიუდასი

ვილიავიუდასი (ესპ. Villaviudas) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების პალენსიის პროვინციის ელ-სერატო-პალენტინოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 37,36 კმ². მოსახლეობა — 345 კაცი (2020 წ.). პალენსიის მუნიციპალიტეტები ვილიავიუდასი მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ტიტვინიძე

საკუთარი სახელი ტიტვინიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ლაშა ტიტვინიძე — ფეხბურთელი მერი ტიტვინიძე — მთარგმნელი, პედაგოგი, ფილოლოგი
ტლაშაძე

საკუთარი სახელი ტლაშაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: დავით ტლაშაძე — სპორტსმენი (თავისუფალი ჭიდაობა) თეო ტლაშაძე — პოლიტიკოსი, პედაგოგი იესე ტლაშაძე — პოეტი
მიხეილ წინამძღვრიშვილის ქუჩა

სახელწოდება მიხეილ წინამძღვრიშვილის ქუჩა შეიძლება აღნიშნავდეს: მიხეილ წინამძღვრიშვილის ქუჩა — ქუჩა ჩუღურეთის რაიონში მიხეილ წინამძღვრიშვილის ქუჩა — ქუჩა გლდანის რაიონში
მიხეილ თამარაშვილის გამზირი

მიხეილ თამარაშვილის გამზირი — ქუჩა თბილისში, ვაკისა და საბურთალოს რაიონებში (ვაკე, დელისი); ილია ჭავჭავაძის მოედნიდან ვაჟა-ფშაველას გამზირამდე. წარმოადგენს ვაკე-საბურთალოს შემაერთებელ მაგისტრალს. გაყვანილია 1958 წელს (სიგრძე 1600 მ). 1965 წელს ეწოდა დავით გურამიშვილის ქუჩა, 1990 წელს — მიხეილ თამარაშვილისა. ახლანდელი გამზირის მცირე ნაწილი, ალექსანდრე ყაზბეგის გამზირიდან ვაჟა-ფშაველას გამზირამდე, წარმოიქმნა XX საუკუნის 50-იან წლებში; 1962 წლიდან გიორგი (გიგო) გაბაშვილის სახელი ერქვა. 2017 წელს გიგო გაბაშვილისა და მიხეილ თამარაშვილის ქუჩები გაერთიანდა და მიხეილ თამარაშვილის გამზირი ეწოდა. ქუჩის მარჯვენა მხარესაა ყოფილი იპოდრომი (გაიხსნა 1959 წელს; არქიტექტორი ი. კასრაძე), მარცხენა მხარეს — ელეფთერ ანდრონიკაშვილის სახელობის ფიზიკის ინსტიტუტი. ქუჩაზე, ხეივანში, იდგა კირილ შჩოლკინის ბიუსტი (მოქანდაკე გ. თოიძე, არქიტ. გ. ჩიჩუა; მოიხსნა 2008 წელს). გიგო გაბაშვილის ქუჩა ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008, ISBN 978-99928-20-35-3. ↑ 1.0 1.1 ენციკლოპედია „თბილისი“, 2008, გვ. 86 ↑ ენციკლოპედია „თბილისი“, 2008, გვ. 41 ↑ ქ.თბილისში, ვაკის და საბურთალოს რაიონებში, გიგო გაბაშვილის და მიხეილ თამარაშვილის ქუჩებისთვის მიხეილ თამარაშვილის გამზირის სახელის მინიჭების შესახებ. საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე (25 ივლისი, 2017). ციტირების თარიღი: 29 დეკემბერი, 2023
კომბოსტოს მავნებლები

კომბოსტოს მავნებლები — მწერები, რომლებიც აზიანებენ კომბოსტოს. საქართველოში ფართოდ გავრცელებულია კომბოსტოს თეთრულა, კომბოსტოს ჩრჩილი, რაფსის ხერხია, კომბოსტოს ბუგრი, ჯვაროსანთა სამხრეთის რწყილი, კომბოსტოს გაზაფხულის ბუზი და სხვა. კომბოსტოს თეთრულა გავრცელებულია ევროპაში, აზიასა და ჩრდილოეთ ამერიკაში. საქართველოს პირობებში 4-5, მთიან ზონაში 1-2 თაობას იძლევა. კომბოსტოს ჩრჩილი ევროპასა და აზიაშია გავრცელებული. გვხვდება მრავალ ადგილას, აზიანებს კომბოსტოს, ბოლოკს, რაფსს, ტურნეფსს, თალგამსა და სხვა. წელიწადში 3-4 თაობას იძლევა. აგროტექნიკური ღონისძიებების ჩატარება, ქიმიური საშუალებიდან გამოიყენება 0,2%-იანი კარბოფოსის, ფოზალონის ან ქლოროფოსის სამუშაო ხსნარი. კომბოსტოს თავის დახვევის პერიოდში მღრღნელპირიანი მწერების წინააღმდეგ კი ენტობაქტერინ-3-ის 0,5% სუსპენზია და სხვა. შავკაციშვილი ლ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 601.
გასტონ გლოკი

გასტონ გლოკი (გერმ. Gaston Glock) (დ. 19 ივლისი, 1929, ვენა, — გ. 27 დეკემბერი, 2023, კლაგენფურტი, ავსტრია) — ავსტრიელი ინჟინერი და ბიზნესმენი, კომპანია „გლოკის“ ფუძემდებელი. II მსოფლიო ომის მიწურულს გაწვეული იყო ვერმახტში. ომის დასრულების შემდეგ დაამთავრა საინჟინრო სასწავლებელი და მუშაობდა სხვადასხვა კომპანიაში. 1963 წელს დააფუძნა კომპანია „გლოკი“, რომელიც თავდაპირველად ფარდის საკიდ კარნიზებს, შემდეგ კი ავსტრიის შეიარაღებული ძალებისთვის დანებს აწარმოებდა. 1980-იან წლებში გლოკმა დაიწყო ცეცხლსასროლ იარაღებზე მუშაობა. მას განსაკუთრებული აღიარება მოუტანა 1982 წლის გლოკის პისტოლეტმა, რომელმაც პლასტიკური მასის მაღალი შემცველობით რევოლუცია მოახდინა იარაღის მსოფლიოს ბაზარზე და XX საუკუნის ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული მსუბუქი ცეცხლსასროლი იარაღი გახდა. გასტონ გლოკი გარდაიცვალა 2023 წელს, 94 წლის ასაკში. Barrett, Paul M. (2013). Glock: The Rise of America's Gun. Broadway Books. ISBN 978-0-307-71995-9. ↑ გარდაიცვალა იარაღის მწარმოებელი, გასტონ გლოკი, „რადიო თავისუფლება“. დეკემბერი 28, 2023.
ვოლფგანგ შოიბლე

ვოლფგანგ შოიბლე (გერმ. Wolfgang Schäuble) (დ. 18 სექტემბერი, 1942, ფრაიბურგი, გერმანული რაიხი, — გ. 26 დეკემბერი, 2023, ოფენბურგი, ბადენ-ვიურტემბერგი, გერმანია) — გერმანელი პოლიტიკური და სახელმწიფო მოღვაწე, ბუნდესტაგის პრეზიდენტი 2017-2021 წლებში. შოიბლემ მიიღო იურიდიული განათლება ფრაიბურგის და ჰამბურგის უნივერსიტეტები. მისი პოლიტიკური აქტიურობა 1969 წლიდან დაიწყო. იყო ქრისტიან-დემოკრატიული კავშირის წევრი. 1972 წელს აირჩიეს ბუნდესტაგში, რომლის წევრი გარდაცვალებამდე იყო. კანცლერ ჰელმუტ კოლის მთავრობაში შოიბლე იყო განსაკუთრებულ საქმეთა (1984-1989), შემდეგ — შინაგან საქმეთა მინისტრი (1989-1991). 1990 წელს ხელმძღვანელობდა გერმანიის გაერთიანების შესახებ მოლაპარაკებებს გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკის მხრიდან. ამ პერიოდში შოიბლე ერთ-ერთ ყველაზე პოპულარულ და გავლენიან გერმანელ პოლიტიკოსად იქცა. იმავე წლის ოქტომბერში 48 წლის ვოლფგანგ შოიბლე მძიმედ დაიჭრა მასზე შეიარაღებული თავდასხმის შედეგად ქალაქ ოპენაუში. მას შემდეგ გარდაცვალებამდე ის შშმ პირის ეტლით გადაადგილდებოდა. 2005-2009 წლებში შოიბლე კვლავ შინაგან საქმეთა მინისტრის პოსტს იკავებდა ანგელა მერკელის კაბინეტში, 2009-2017 წლებში კი ფინანსთა მინისტრად მუშაობდა. ამ პერიოდში ის ცნობილი იყო მკაცრი საფინანსო პოლიტიკით, რომელიც ეკონომიის დაცვისკენ იყო მიმართული და სამხრეთ ევროპის ქვეყნებს სესხის აღებისგან თავის შეკავებისკენ მოუწოდებდა. 2017 წელს აირჩიეს ბუნდესტაგის პრეზიდენტად. შოიბლე ამ თანამდებობას 2021 წლის არჩევნებში ქრისტიან-დემოკრატიული კავშირის დამარცხებამდე იკავებდა. ვოლფგანგ შოიბლე გარდაიცვალა 2023 წელს, 81 წლის ასაკში. Schäuble, Wolfgang; Koch, Dirk; Wirtgen, Klaus (1991). Der Vertrag. Stuttgart: Dt. Verl.-Anst. ISBN 978-3-421-06605-3. —— (1994). Und der Zukunft zugewandt. Berlin: Siedler. ISBN 978-3-88680-555-6. —— (1998). Und sie bewegt sich doch. Berlin: Siedler Verlag. ISBN 978-3-88680-650-8. —— (2000). Mitten im Leben. München: Bertelsmann. ISBN 978-3-570-00497-5. —— (2003). Scheitert der Westen?. München: Bertelsmann. ISBN 978-3-570-00788-4. —— (2009). Zukunft mit Mass. Lahr: Johannis. ISBN 978-3-501-05190-0. ↑ 1.0 1.1 Germany: Ex-Finance Minister Wolfgang Schäuble dies at 81, Deutsche Welle. 12/27/2023.
კარინ კელერ-ზუტერი

კარინ კელერ-ზუტერი (გერმ. Karin Keller-Sutter; დ. 22 დეკემბერი, 1963) — შვეიცარიელი პოლიტიკოსი, შვეიცარიის ფედერალური საბჭოს წევრი 2019 წლის 1 იანვრიდან. ლიბერალების პარტიის წევრი. შტატების საბჭოს პრეზიდენტი 2017-2018 წლებში. კარინ კელერ-ზუტერი ბავშვობა ცხოვრობდა ქალაქ ვილში, შემდეგ გადავიდა ქალაქ ნევშატელში. სწავლობდა ენის ინტერპრეტაციას ციურიხის უნივერსიტეტში (ამჟამად ციურიხის გამოყენებით მეცნიერებათა უნივერსიტეტის გამოყენებითი ენათმეცნიერების სკოლა). ფრიბურგის უნივერსიტეტში მან ასევე გაიარა პედაგოგიური კურსი და მუშაობდა მასწავლებლად პროფესიულ სკოლაში. კელერ-ზუტერი არის სენქტ-გალენის საერთაშორისო კვლევების ფონდის სამეურვეო საბჭოს ყოფილი ვიცე-პრეზიდენტი. კარინ კელერ-ზუტერის პოლიტიკური კარიერა იწყება 1992 წელს, როდესაც მას ეკავა მუნიციპალური მრჩეველის თანამდებობა ქალაქ ვილში. 1996 წლიდან 2000 წლამდე იყო სანქტ-გალენის კანტონის საკრებულოს (კანტონსრატის) დეპუტატი და ხელმძღვანელობდა თავისუფალი დემოკრატიული პარტიის (FDP) ადგილობრივ განყოფილებას. 2000 წლის 12 მარტს კელერ-ზუტერი აირჩიეს სანქტ-გალენის კანტონის რეგიონალურ საკრებულოში, სადაც დაინიშნა უსაფრთხოებისა და იუსტიციის დეპარტამენტში. 2006-2007 წლებში ხელმძღვანელობდა ადგილობრივ მთავრობას. 2010 წლის 22 სექტემბერს კელერ-ზუტერი იყო შვეიცარიის ფედერალური საბჭოს კანდიდატი ჰანს-რუდოლფ მერცის ნაცვლად, მაგრამ არჩევნები ვერ მოიგო. 2011 წლის 23 ოქტომბერს ხმების 65 %-ით აირჩიეს შტატების საბჭოში სანქტ-გალენის კანტონის წარმომადგენლად. 2017-2018 წლებში იყო შტატების საბჭოს პრეზიდენტი. 2018 წლის 8 ოქტომბერს მან კიდევ ერთხელ წარადგინა თავისი კანდიდატურა შვეიცარიის ფედერალურ საბჭოში, გადამდგარი იოჰან შნაიდერ-ამანის ადგილისთვის, რომელმაც რვა წლის წინ დაამარცხა კარინ კელერ-ზუტერი. 5 დეკემბერს აირჩიეს ფედერალური საბჭოს წევრად. 2023 წლის 13 დეკემბერს აირჩიეს ვიცე-პრეზიდენტად 2024 წლისათვის. კარინ კელერ-ზუტერი დაქორწინებულია ექიმ მორტონ კელერზე. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კარინ კელერ-ზუტერი Karin Keller-Sutter's website დაარქივებული 2010-09-03 საიტზე Wayback Machine. ↑ International Students' Committee, Board of Trustees დაარქივებული 22 January 2012 საიტზე Wayback Machine. ↑ « La conseillère d'État saint-galloise Karin Keller-Sutter candidate à la succession de Hans-Rudolf Merz », tsrinfo.ch, 19 août 2010 დაარქივებული 15 January 2013 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links ↑ Karin Keller-Sutter kandidiert für den Bundesrat (2018-10-09). ციტირების თარიღი: 2020-06-20 ↑ SA, Agefi. Karin Keller-Sutter élue par 154 voix au Conseil fédéral fr. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-03-27. ციტირების თარიღი: 2020-06-20 ↑ Amtliches Bulletin. ციტირების თარიღი: 2023-12-13 ↑ Der Arzt an ihrer Seite (20 December 2020).