laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
პერედვიჟნიკები

„პერედვიჟნიკები“ (რუს. Передвижники, სრულად: Товарищество передвижных художественных выставок — მოძრავი სამხატვრო გამოფენების ამხანაგობა) — რუსი მხატვრების შემოქმედებითი გაერთიანება, რომელიც შეიქმნა 1870 წელს პეტერბურგში ივანე კრამსკოის, გრიგოლ მიასოედოვის, ნიკოლოზ გესა და ვასილი პეროვის ინიციატივით. ქვეყნის ძირითადი სამხატვრო ძალა დემოკრატიისათვის ბრძოლაში დაუპირისპირდა ხელოვნების ოფიციალურ ცენტრს — პეტერბურგის სამხატვრო აკადემიას. ახალი გაერთიანების იდეური ხელმძღვანელი გახდა ი. კრამსკოი. „პერედვიჟნიკები“ განიცდიდნენ ბელარიონ ბელინსკისა და ნიკოლოზ ჩერნიშევსკის საზოგადოებრივ და ესთეტიკურ შეხედულებების გავლენას. სამხატვრო აკადემიის მეურვეობისაგან განთავისუფლებისთანავე „პერედვიჟნიკებმა“ გააჩაღეს საგანმანათლებლო მოღვაწეობა. 1871 წლიდან ამხანაგობამ 48 მოძრავი გამოფენა მოაწყო პეტერბურგში, მოსკოვში, კიევში, ხარკოვში, ყაზანში, რიგაში, ოდესაში და სხვა ქალაქებში. მათ საბოლოოდ გაწყვიტეს კავშირი კლასიციზმთან, თავიანთ შემოქმედებას საფუძვლად დაუდეს კრიტიკული რეალიზმი. „პერედვიჟნიკები“ რეალისტურად ასახავდნენ ხალხის ცხოვრებასა და ისტორიას, მშობლიურ ბუნებას, ისწრაფოდნენ თავიანთ ხელოვნებით სამსახური გაეწიათ ხალხისათვის. „პერედვიჟნიკების“ სურათები გამოირჩეოდა ფსიქოლოგიზმისა და სოციალურის განზოგადების დიდი ძალით, ტიპიზაციის მაღალი ოსტატობით. „პერედვიჟნიკების“ შემოქმედებაში წამყვანი იყო საყოფაცხოვრებო ჟანრი და პორტრეტი, რითაც მათ საშუალება ეძლეობათ სრულყოფილად ეჩვენებინათ ხალხის ნამდვილი ცხოვრება, შეექმნათ მოწინავე ადამიანთა სახეები, განემტკიცებინათ დემოკრატიული იდეალები. „პერედვიჟნიკებმა“ მნიშვნელოვნად განავითარეს აგრეთვე ისტორიული ჟანრი და პეიზაჟი; „პერედვიჟნიკების“ შემოქმედება ხანაში (1870-1890-იანი წლები) ფართოდ ასახავდა ცხოვრებას. მშრალ და შეზღუდული ნახატის ნაცვლად „პერედვიჟნიკებმა“ განავითარეს ხატვის ბუნებრივი და თავისუფალი მანერა. მანამდე არსებული ჩაბნელებული კოლორიტის სანაცვლოდ ახლებურად გადმოსცემდნენ შუქ-ჩრდილს. მათი კომპოზიციები მრავალფეროვანი და ბუნებრივია. ამხანაგობა კოოპერატიულ საწყისებზე არსებობდა. Society of Wandering Art Exhibits. Letters and Documents. 1869–1899. Vol. 1, 2., Publisher ‘Iskusstvo’, Moscow, 1987. Text in Russian Society of Traveling Exhibitions Web Site The Immortal Itinerants დაარქივებული 2009-04-21 საიტზე Wayback Machine. Peredvizhniki (Wanderers)
ჯონ ედვარდსი

ჯონი რიდ „ჯონ“ ედვარდსი (ინგლ. Johnny Ried "John" Edwards; დ. 10 ივნისი, 1953) — ამერიკელი იურისტი და პოლიტიკოსი, აშშ-ის სენატის წევრი ჩრდილოეთ კაროლინას შტატიდან 1999-2005 წლებში. 2004 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში ჯონ კერის ვიცე-პრეზიდენტობის კანდიდატი. Profile at Vote Smart ↑ Sheryl Gay Stolberg (July 7, 2007). „THE 2004 ELECTION; A First-Term Senator's Swift Political Ascent – John Reid Edwards“. The New York Times. დაარქივებულია ორიგინალიდან — January 15, 2008.
მაშველები

„მაშველები“ (ინგლ. Baywatch) — ამერიკული სატელევიზიო სერიალი, რომელიც ლოს-ანჯელესის ზღვის სანაპიროს მაშველებზეა, რომლებიც ამ ქალაქის პლაჟებზე პატრულირებენ. სერიალი 1989 წლიდან 2001 წლამდე გადიოდა და გინესის მსოფლიო რეკორდების წიგნის მიხედვით მსოფლიოში ყველაზე ყურებადი შოუ იყო 1.1 მილიარდი აუდიტორიით. მთავარ როლში მონაწილეობს დევიდ ჰასელჰოფი. პრემიერა გაიმართა 1989 წელს. შედგება 11 სეზონისაგან (სულ 242 ეპიზოდი). ოფიციალური საიტი „მაშველები“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) მაშველები საიტზე TV.com The Los Angeles County Lifeguards დაარქივებული 2012-02-06 საიტზე Wayback Machine. ↑ «Largest Audience For A TV Series»
სემ რეიმი

სემიუელ მარშალ რეიმი (ინგლ. Samuel Marshall Raimi, /ˈreɪmi/; დ. 23 ოქტომბერი, 1959) — ამერიკელი კინორეჟისორი, პროდიუსერი, სცენარისტი და მსახიობი, რომლის ყველაზე ცნობილი ნამუშევრებია საკულტო ფილმების სერია „გაბოროტებული მკვდრები“, ისევე როგორც „ადამიანი ობობას“ ტრილოგია (2002–2007), 1990 წლის ფილმი „დარკმენი“ და დისნეის ფილმი „ოზი: დიადი და ძლევამოსილი“ (2013). სემ რეიმი დაიბადა 1959 წლის 23 ოქტომბერს როიალ-ოუკში, მიჩიგანში, ებრაულ ოჯახში. მისი წინაპრები იყვნენ ებრაელი ემიგრანტები რუსეთიდან და უნგრეთიდან.. რეიმი გაიზარდა ქალაქ ფრანკლინში, მიჩიგანში. გრუვსის საშუალო სკოლის დამთავრების შემდეგ სწავლობდა მიჩიგანის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, თუმცა მიატოვა სწავლა, რათა გადაეღო ფილმი „გაბოროტებული მკვდრები“. რეიმი, აგრთვე არის რამდენიმე წარმატებული ფილმისა და ტელესერიალის პროდიუსერი და სცენარისტი. 1979 წელს რობერტ ტაპერტთან და ბრიუს კემპბელთან ერთად დააარსა კინოკომპანია Renaissance Pictures. მიღებული აქვს რამდენიმე ჯილდო, მათ შორისაა სატურნისა და იმპერიის ჯილდოები. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „სემ რეიმი“ ვიკისაწყობში. სემ რეიმი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში სემ რეიმი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური) სემ რეიმი — Rotten Tomatoes სემ რეიმი დაარქივებული 2018-03-23 საიტზე Wayback Machine. — Biography.com ↑ Luke Savage. (7 მარტი, 2013) Sam Raimi interview: Oz, Warcraft, The Shadow, Spider-Man. DenOfGeek.com (Dennis Publishing). ციტატა: „...IMDB. They’ve added a name to me, they’ve called me Samuel Marshall Raimi, and I never knew I had a middle name. I have a middle initial, 'M'.“ ციტირების თარიღი: 7 მარტი, 2013.[მკვდარი ბმული] ↑ JewishJournal.com. JewishJournal.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2005-11-13. ციტირების თარიღი: 19 მარტი, 2012. ↑ Sam Raimi's latest horror flick draws on 'true' tale, Jewish exorcism. Jewishjournal.com. ციტირების თარიღი: 14 მარტი, 2013. ↑ "Spider's man - 'Spider-Man 2' director Sam Raimi is the antithesis of the Hollywood player -- a man whose essential decency is reflected, he hopes, in the character of Peter Parker", nytimes.com, June 27, 2004. ↑ Sam Raimi profile. Filmreference.com. ციტირების თარიღი: 19 მარტი, 2012. ↑ Ted Raimi profile. Filmreference.com. ციტირების თარიღი: 19 მარტი, 2012. ↑ Houser, Laura. (16 თებერვალი, 2013) Macomb Co. Native Helps Organize Charity Premiere of 'Oz: The Great and Powerful'. Utica.Patch.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 17 მარტი, 2013. ციტირების თარიღი: February 17, 2013. ↑ Erik Lunde and Gary Hoppenstand. (აგვისტო, 1999) Feature: Spartans in Hollywood. alumni.msu.edu. ციტირების თარიღი: 8 სექტემბერი, 2018.
იოჰან ოტო ფონ სპრეკელსენი

იოჰან ოტო ფონ სპრეკელსენი (დან. Johann Otto von Spreckelsen; დ. 4 მაისი, 1929, ვიბორგი, დანია — გ. 16 მარტი, 1987, ჰორშოლმი, დანია) — დანიელი არქიტექტორი. სწავლობდა კოპენჰაგენის ხელოვნების სამეფო აკადემიაში. მოგვიანებით აკადემიის დირექტორად მსახურობდა გარდაცვალებამდე. მისი ყველაზე ცნობილი ნამუშევარია გრანდ არკი პარიზის ლა დეფანსის რაიონში. ↑ 1.0 1.1 Kunstindeks Danmark <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3362041"></a> ↑ Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ Find a Grave — 1996. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q63056"></a> ↑ RKDartists <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17299517"></a>
ჯარისკაცის მამა

ჯარისკაცის მამა — მხატვრული ფილმი გადაღებული სტუდიაში „ქართული ფილმი“ 1964 წელს რეჟისორ რეზო ჩხეიძის მიერ სულიკო ჟღენტის სცენარით. მთავარ როლში — სერგო ზაქარიაძე. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. კახელი გლეხი გიორგი მახარაშვილი დაჭრილი შვილის მოსანახულებლად ფრონტზე გაემგზავრება, როდესაც ადგილზე ჩააღწევს, შვილი ჰოსპიტალში აღარ დახვდება – გამოჯანმრთელებული გოდერძი თავის ნაწილში დაბრუნებულა. გიორგი შვილის კვალს გაყვება და ფრონტის წინა ხაზზე აღმოჩნდება. ჯარისკაცის მამა სამხედრო ხელმძღვანელობას დაარწმუნებს, რომ ახალგაზრდებს არ ჩამოუვარდება. ნაწილში დარჩენას მოითხოვს და ბრძოლით გერმანიის საზღვრამდე მივა. ომის მიწურულს გიორგი შვილს იპოვის, მაგრამ მძიმე ბრძოლაში გოდერძი მამის თვალწინ დაიღუპება. პრიზი „კაპიტოლიუმის იუპიტერი“; რომის საერთაშორისო კინოფესტივალი, იტალია (1966). „ჯარისკაცის მამა“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია „ჯარისკაცის მამა“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ geocinema.ge. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-05. ციტირების თარიღი: 2009-12-28.
არ იდარდო!

„არ იდარდო!“ (რუს. Не горюй!), აგრეთვე ცნობილი როგორც „არ დაიდარდო!“ — კომედიური მხატვრული ფილმი, გადაღებული სტუდებში „მოსფილმი“ და „ქართული ფილმი“ 1969 წელს რეჟისორ გიორგი დანელიას მიერ. იგი ეფუძნება კლოდ ტილიეს რომან „ჩემი ბიძია ბენჟამენის“ ტექსტს, თუმცა მისი თავისუფალი ინტერპრეტაციაა, გადმოტანილი XIX საუკუნის ბოლოს – XX საუკუნის დასაწყისის საქართველოში. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. პეტერბურგის უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ დიდი იმედებითა და გრანდიოზული გეგმებით მშობლიურ კუთხეს უბრუნდება ბენჟამენ ღლონტი. ცხოვრება ისევე გრძელდება როგორც მის წასვლამდე იყო. იზრდება მისი დის — სოფიკოს ოჯახი. ბენჟამენის ცხოვრება კი ვერ აეწყო და ამ დროს სოფიკო გადაწყვეტს დააქორწინოს ძმა ძველი აფთიაქარის ქალიშვილზე. ვახტანგ კიკაბიძე – ბენჟამენ ღლონტი სერგო ზაქარიაძე – ლევან ცინცაძე ანასტასია ვერტინსკაია – მერი ცინცაძე სოფიკო ჭიაურელი – სოფიკო გოგი ქავთარაძე – ლუკა ევგენი ლეონოვი – სამხედრო კოტე დაუშვილი – მამა იპოლიტე ხვიჩია – სანდრო დოდო აბაშიძე – გენერალი ვამეხ ვახვარი არიადნა შენგელაია – გენერლის მეუღლე სერგეი ფილიპოვი – ეროსი ცირიულნიკი ლ. შამილოვი – ვარლამი ზურაბ ქაფიანიძე – გენერლის ადიუტანტი მერაბ კოკოჩაშვილი – პორუჩიკი იშხნელი დავით კობახიძე – აბესალომი რევაზ ბარამიძე – კოკი ვერიკო ანჯაფარიძე – კოკის დედა კარლო საკანდელიძე – დოდო აბესალომ ლორია – სავლე ირაკლი ნიჟარაძე – პეტრე სესილია თაყაიშვილი – დეიდა დომნა ალექსანდრე კუპრაშვილი – კოსტა ბაადურ წულაძე – ვანო ლია გუდაძე – ვანოს მეუღლე მარგო ეკატერინე ვერულაშვილი – თამარი გია ბადრიძე – კაპიტანი გაბრიაძე ია ნინიძე – ციცინო გიორგი დანელია – ციხის ზედამხედველი ფრუნზიკ მკრტჩიანი – ტუსაღი „არ იდარდო!“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ვლადისლავ ვოევოდსკი

ვლადისლავ ვლადისლავის ძე ვოევოდსკი (რუს. Владисла́в Владисла́вович Воево́дский; დ. 25 ივლისი, 1917, სანქტ-პეტერბურგი — გ. 20 თებერვალი, 1967, ნოვოსიბირსკი) — საბჭოთა ქიმიკოსი, სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი ქიმიური ფიზიკის ინსტიტუტში. 1946-1952 წლებში მუშაობდა მოსკოვის უნივერსიტეტის ქიმიური კინეტიკის კათედრაზე, ხოლო 1953-1961 წლებში მოსკოვის ფიზიკურ-ტექნიკურ ინსტიტუტში. 1961 წლიდან იყო ნოვოსიბირსკის უნივერსიტეტის ბუნებისმეტყველების ფაკულტეტის დეკანი. დაამუშავა წყალბადის დაჟანგვის თეორიის პრინციპული საკითხები. შექმნა ოლეფინური ნახშირწყალბადების კრეკინგის პირველი რაოდენობრივი თეორია. მნიშვნელოვნად განავითარა წარმოდგენები ჰეტეროგენულ-კატალიზური პროცესების ბუნებასა და მექანიზმზე. რადიოსპექტროსკოპიის მეშვეობით გამოიკვლია სხვადასხვა ქიმიურ პროცესში თავისუფალი რადიკალების აგებულების, თვისებებისა და რეაქციის საკითხები. იყო ჟურნალ „სტრუქტურნაია ხიმიის“ რედაქტორი და „კინეტიკა ი კატალიზის“ რედკოლეგიის წევრი. სახელმწიფო პრემია (1968, სიკვდილის შემდეგ) ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 440. ↑ 1.0 1.1 1.2 Воеводский Владислав Владиславович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ https://www.rsc.org/prizes-funding/prizes/archives/bourke-award/
ვეტლუგა (მდინარე)

ვეტლუგა — მდინარე რუსეთის ფედერაციის კიროვის, კოსტრომის, გორკის ოლქებში და მარეთის რესპუბლიკაში. მდინარე ვოლგის მარცხენა შენაკადი. სიგრძე 889 კმ, აუზის ფართობი 39,4 ათ. კმ². ვეტლუგის ხეობა ასიმეტრიულია: მარცხენა ფერდობი დაბალია, მარჯვენა ზოგან 100 მ-მდე მაღლდება, ქვემოთში დაბალი ნაპირები აქვს, რომლებიც წყალდიდობის დროს იტბორება. მდინარის ჭალაში ტბები და ნარიონალებია. ვეტლუგა საზრდოობს ძირითადად თოვლის წყლით. იყინება ნოემბრის დასაწყისში, ყინულძვრა აპრილშია. აცურებენ ხე-ტყეს. სანაოსნოა შესართავიდან 700 კმ. მდინარე ვეტლუგას ნაპირზეა ქალაქი ვეტლუგა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 386.
ვეტლუგა (მრავალმნიშვნელოვანი)

ვეტლუგა შეიძლება აღნიშნავდეს შემდეგს: ვეტლუგა — მდინარე რუსეთის ფედერაციაში; ვეტლუგა — ქალაქი მდინარე ვეტლუგას ნაპირზე.
მიხეილ ვეტოშკინი

მიხეილ კუზმას ძე ვეტოშკინი (რუს. Михаи́л Кузьми́ч Вето́шкин, პარტიული ფსევდონიმი ორლოვი, ივანოვი, კუზმიჩი; დ. 5 ნოემბერი, 1884, სოფ. უსოლიე — გ. 2 თებერვალი, 1958, მოსკოვი) — საბჭოთა პარტიული და სახელმწიფო მოღვაწე, ისტორიკოსი. კომპარტიის წევრი 1904 წლიდან. მუშაობდა რსდმპ ციმბირის კავშირში, იყო სოციალურ-დემოკრატიულ პარტიის კომიტეტების წევრი კრასნოიარსკში, ტომსკში, ჩიტასა და ხარბინში. 1908-1912 წლებში არალეგალურ პარტიულ მუშაობას ეწეოდა ფსკოვის გუბერნიაში. 1912-1917 წლებში სწავლობდა პეტერბურგის უნივერსიტეტში. 1917 წლის აპრილიდან იყო ვოლოგდის და ველიკი უსტიუგის საბჭოების, 1917 წლის დეკემბერ-იანვრიდან რსდმპ ვოლოგდის საგუბერნიო კომიტეტის წევრი. 1918-1920 წლებში — ვოლოგდის საგუბერნიო საბჭოს აღმასკომის თავმჯდომარე. რკპ VII და VIII ყრილობების დელეგატი. არჩეული იყო სრულიად რუსეთის ცაკის, ყირიმის რევკომისა და რკპ საოლქო კომიტეტის, შემდეგ კიევის საგუბერნიო რევკომის და უკრაინის კომუნისტური პარტიის საგუბერნიო კომიტეტის წევრად. 1920 წლის შემოდგომიდან რსფსრ მუშგლეხინის სახელობის კომისარიატის კოლეგიის წევრი. 1922 წლიდან უკრაინის სსრ იუსტიციის შემდეგ მუშგლეხინის სახელმწიფო კომისარი. 1925-1941 წლებში სსრკ ცაკის საბიუჯეტო კომისიის პასუხისმგებელი მდივანი. მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორი (1953). ვეტოშკინი ავტორია შრომებისა რუსეთის ისტორიისა და სკკპ ისტორიის საკითხებზე. დაჯილდოებულია ლენინის ორდენით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 386. ↑ Историческая энциклопедия Сибири / под ред. В. А. Ламин — Новосибирск: 2009. — ISBN 5-8402-0230-4 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q4253570"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q883"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q113559915"></a> ↑ 2.0 2.1 Ветошкин Михаил Кузьмич // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a>
ჯაფარ ჯაბარლის სახლ-მუზეუმი

ჯაფარ ჯაბარლის სახლ-მუზეუმი (აზერ. Cəfər Cabbarlının ev-muzeyi) — სახლ-მუზეუმი, რომელშიც ცხოვრობდა აზერბაიჯანელი დრამატურგი ჯაფარ ჯაბარლი. მუზეუმი შედის კულტურის სამინისტროს სისტემაში. მუზეუმი გაიხსნა 1982 წლის 20 მარტს მწერლის 80 წლისთავთან დაკავშირებით. მუზეუმის სახელით გამოშვებული იქნა დისკი „თავისუფალი ჩიტი“, რომელიც შედგებოდა მწერლის მიერ დაწერილი სიმღერებისგან. იმავდროულად ჯაბარ ჯაბარლის 100 წლისთავთან დაკავშირებით დაფუძნდა განსაკუთრებული პრემია „ჯაბარლი“, რომელიც რამდენიმე ესტრადის არტისტს გადაეცა. კულტურულ ცენტრში ინახება 8 000 ექსპონატი. ოთახებში, სადაც განლაგებულია ექსპონატები, ასევე წარმოდგენილია დოკუმენტები და ფოტოსურათები, რომლებიც განასახიერებენ მწერლის ცხოვრების სასცენო მაკეტებს, პირად ნივთებს და სხვა. ასევე გამოჩენილი პიროვნებების მიერ ნაჩუქარი ნივთები და სამეცნიერო ნაშრომები, რომლებიც ეძღვნება ჯაბარ ჯაბარლის. ამჟამათ მუზეუმს ხელმძღვანელობს გიამარ სეიფედინგიზი. ↑ Впервые опубликованы переводы Дж.Джаббарлы
ვეტრენი-პოიასი

ვეტრენი-პოიასი — ჭიუხი რუსეთის ფედერაციის ევროპული ნაწილის ჩრდილოეთში, თეთრი ზღვის ონეგის უბის სამხრეთით, არხანგელსკის ოლქსა და კარელიის რესპუბლიკაში. სიგრძე დაახლოებით 200 კმ, სიმაღლე 200-300 მ (უდიდესი 306 მ). ჩრდილოეთისაკენ ციცაბოდ ეშვება, სამხრეთისაკენ— დამრეცად. აგებულია უძველესი კრისტალური ფიქლებით, მაგმური ქანების ინტრუზივებითა და ბაზალტებით. შემოსილია ტაიგის ტყით (უმთავრესად ნაძვი). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 386.
დამოუკიდებლობის მუზეუმი (ბაქო)

დამოუკიდებლობის მუზეუმი (აზერ. İstiqlal Muzeyi), ან „ინსტიგლალი“-ს მუზეუმი — მუზეუმი, რომელიც გამოხატავს აზერბაიჯანელი ხალხის ბრძოლას თავისი დამოუკიდებლობისათვის და კულტურულ-ისტორიული ცხოვრების მნიშვნელოვან მოვლენებს უძველესი დროიდან დღემდე. დამოუკიდებლობის მუზეუმი შეიქმნა 1919 წლის 7 დეკემბერს აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის დედაქალაქ ბაქოში. მუზეუმის დაფუძნებასთან დაკავშირებით დიდი და მნიშვნელოვანი როლი ითამაშეს გ. მირზაჯამალოვმა და ი.მ. აღაოღლიმ. მუზეუმში შეგროვდა არქეოლოგიური აღმოჩენები, მხატვრების ნაწარმოებები, რარიტეტული წიგნები, ნუმიზმატიკის საგნები, იუველირული ნაწარმები და ა.შ. მუზეუმმა მოასწრო ფუნქციონირება მხოლოდ ერთი წლის განმავლობაში. იგი გაუქმდა 1920 წელს, როდესაც აზერბაიჯანში დამყარდა საბჭოთა ხელისუფლება. მუზეუმში შეგროვებული მასალები გახდა ფონდ „მუზექსკურსისა“ და აზერბაიჯანის სახელმწიფო მუზეუმის ფონდების ბაზისი. ↑ 1.0 1.1 Г. Гафарова. История музейного дела в Азербайджане. Вопросы музеологии დაარქივებული 2014-09-18 საიტზე Wayback Machine. 2010
რიხარდ ვეტშტაინი

რიხარდ ვეტშტაინი (გერმ. Richard Wettstein; დ. 30 ივნისი, 1863, ვენა — გ. 10 აგვისტო, 1931, ტრინსი) — ავსტრიელი ბოტანიკოსი. სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის საპატიო წევრი (1927). 1892 წლიდან გერმანიის უნივერსიტეტის პროფესორი პრაღაში, 1899 წლიდან ვენის უნივერსიტეტის პროფესორი და ბოტანიკის უნივერსიტეტისა და ბაღის დირექტორი. შიშველთესლოვანი მცენარეების რამდენიმე ერთსქესიანი ყვავილებიდან ფარულთესლოვანთა ორსქესიანი ყვავილის წარმოშობის თეორიის და მასზე დაფუძნებული ფილოგენეზური სისტემის ავტორი. შექმნა მორფოლოგიურ-გეოგრაფიული მეთოდი მცენარეთა სისტემატიკაში. აღმოაჩინა ყვავილოვანი მცენარეების სეზონური დიმორფიზმი. იზიარებდა ლამარკის შეხედულებებს ევოლუციის საკითხებში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 386. ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #117328421 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ 2.0 2.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 3.0 3.1 ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ 4.0 4.1 Brozović D., Ladan T. Hrvatska enciklopedija — LZMK, 1999. — 9272 გვრ. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1264934"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q429032"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18446"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1789619"></a> ↑ 5.0 5.1 5.2 Веттштейн Рихард // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a>
აზერბაიჯანის სოფლის მეურნეობის სახელმწიფო მუზეუმი

აზერბაიჯანის სოფლის მეურნეობის სახელმწიფო მუზეუმი (აზერ. Azərbaycan Dövlət Kənd Təsərrüfatı Muzeyi) — სახელმწიფო მუზეუმი აზერბაიჯანში, რომელიც შეიქმნა 1924 წელს. მუზეუმში წარმოდგენილია აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე სოფლის მეურნეობის განვითარების ისტორია და დღევანდელი მდგომარეობა. მუზეუმში შენახულია 10 000 ექსპონატი, ძირითადად სოფლის მეურნეობის იარაღები, როგორც ტრადიციულები, ასევე თანამედროვე კომბაინების მოდელებით დამთავრებული. მუზეუმის ექსპოზიციები მოიცავს სოფლის მეურნეობის სხვადასხვა დარგს: მემცენარეობას, მეცხოველეობასა და მებაღეობას. უამრავი მასალა ეძღვნება ეთნოგრაფიულ საკითხებს: დოკუმენტებს და ფოტოგრაფიებს, რომლებშიც გამოსახულია სოფლის მეურნეობის ტრადიციული ცხოვრების წესი. არსებობს ტრადიციული ხელის წიქვილი, რომელიც 100 წელზე მეტისაა და ამდენივე წლის ზეთის ლამპარი, ყურძნის წვენის დასაწური ქვა, კერამიკული დოქები, რომლებსაც ხმარობდნენ რძის პროდუქტების დასამზადებლად. მუზეუმის გიდებს აცვიათ ტრადიციული ეროვნული სამოსები და მუზეუმში უკრავს ტრადიციული ეროვნული მუსიკა. ↑ Выставка, www.azerbaijan.com. ↑ Выставка, www.azerbaijan.com. ↑ Музеи, заповедники, галереи Баку - Национальное бюро пропаганды туризма, 2017 год.
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის განათლების ეროვნული მუზეუმი

აზერბაიჯანის რესპუბლიკის განათლების ეროვნული მუზეუმი (აზერ. Azərbaycan Respublikası Milli Təhsil Muzeyi) — აზერბაიჯანის რესპუბლიკის განათლების ეროვნული მუზეუმი დაარსდა 1932 წელს . მუზეუმი განლაგებულია აზერბაიჯანელი მილიონერის ჰაჯი ზეინალაბდინ ტაგიევის კერძო სახლში. ↑ МУЗЕЙ НАРОДНОГО ОБРАЗОВАНИЯ
ჰაჯი ზეინალაბდინ შირვანი

ჰაჯი ზეინალაბდინ ახუნდ ისკანდერ ოღლი შირვანი (აზერ. Hacı Zeynalabdin ibn Axund İskəndər Şirvani ლიტერატურული ფსევდონიმი ტამკინი, ზედმეტსახელი ტარიკათში მასტალი შაჰი; 16 აგვისტო 1780, შემახა — 1837 ან 1838, წითელი ზღვა, გემზე, დასაფლავებულია საუდის არაბეთის ქალაქ ჯიდაში) — აზერბაიჯანელი მეცნიერი, მოგზაური, გეოგრაფი, ისტორიკოსი, ეთნოგრაფი, ლიტერატურათმცოდნე და პოეტი. ძმა ჰაჯი მუჰამედ ალი შირვანი. ჰაჯი ზეინალაბდინ ახუნდ ისკანდერ ოღლი შირვანი დაიბადა 1780 წლის 16 აგვისტოს ქალაქ შემახაში. 1785 წელს მისი ოჯახი გადასახლდა ქალაქ ქარბალაში, სადაც მამამისი ახუნდ ისკანდერი ასწავლიდა მედრესეში. იმავე მედრესეში მიიღო განათლება შირვანიმაც. მედრესეს დამთავრების შემდეგ 1796 წელს, იგი გაემგზავრა ბაღდადში განათლების დასამთავრებლად. რამდენიმე წელიწადში შირვანი იწყებს მოგზაურობას. იმოგაურა მცირე აზიაში, ირანის ტერიტორიაზე, შუა აზიის, არაბეთისა და ჩრდილო აფრიკის უდაბნოებში, სუდანის სავანებში, ინდოეთის ტროპიკულ ტყეებში, ინდოეთის ოკეანის კუნძულებზე, მან გადალახა ჰინდუქუშის, ზაგროსის, სულეიმანის მთები, პამირი, აფრიკისა და აზიის სხვადასხვა რეგიონი. ჰაჯი ზეინალაბდინ შირვანის ხელნაწერები და ნაწარმოებები ინახება ლონდონში, ბრიტანეთის მუზეუმში, პარიზის ეროვნულ ბიბლიოთეკაში, ეგვიპტეში, სანქტ-პეტერბურგის ბიბლიოთეკაში, საქართველოს ხელნაწერთა ინსტიტუტში. ↑ 1.0 1.1 1.2 Һаҹы Зејналабдин Ширвани. Под ред. Дж. Кулиева. Азербайджанская советская энциклопедия. Главная редакция Азербайджанской советской энциклопедии. 1987
აჰმედ ვეფიკ-ფაშა

აჰმედ ვეფიკ-ფაშა (თურქ. Ahmed Vefik-Paşa; დ. 3 ივლისი, 1823, კონსტანტინოპოლი, — გ. 2 აპრილი, 1891, სტამბოლი) — თურქი მწერალი, მეცნიერი, სახელმწიფო მოღვაწე. განათლება მიიღო პარიზში. იყო ელჩი თეირანსა და პარიზში, იუსტიციისა და ვაკუფების მინისტრი. ორჯერ ეკავა დიდვეზირის (პრემიერის) პოსტი (1878, 1882). თურქულად თარგმნა ფრანგი და სხვა ევროპელ კლასიკოსთა — შექსპირის, შილერის, ვოლტერის და სხვათა ნაწარმოებები. მოლიერის ზოგიერთი კომედია დაადგმევინა თურქეთის თეატრების სცენაზე. „ლეჰჯე-ი ოსმანის“ სახელით ცნობილ მის ლექსიკონში (1876, 1888) დიდი ადგილი ეთმობა თურქულ ეროვნულ ლექსიკას. მან მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა თანამედროვე თურქული სალიტერატურო ენის ძირეული რეფორმის საქმეში. საყურადღებოა აგრეთვე ბ. აბულღაზის „თურქების გენეალოგიური ხის“ ვეფიკ-ფაშისეული თარგმანი და კომენტარები, შრომები „ოსმალეთის ისტორია“ (1869), „თურქული ანდაზების კრებული“ და სხვ. ვეფიკ-ფაშას ეკუთვნის „ოსმალეთის ისტორია“ (1869), სადაც ამბები გადმოცემულია სახელმწიფოს დაარსებიდან 1789 წლამდე. მის თხზულებაში არაერ-თი საყურადღებო ცნობაა საქართველოსა და კავკასიის შესახებ. შენგელია ნ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. შენგელია ნ., XV–XIX საუკუნეების საქართველოს ისტორიის ოსმალური წყაროები, თბ., 1974. ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #124646689 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ Faceted Application of Subject Terminology <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3294867"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q846596"></a> ↑ NUKAT — 2002. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q11789729"></a> ↑ Sapere.it — De Agostini Editore, 2001. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q63346450"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2521786"></a> ↑ Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ Brozović D., Ladan T. Hrvatska enciklopedija — LZMK, 1999. — 9272 გვრ. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1264934"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q429032"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18446"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1789619"></a>
სეიდ იაჰია ჯალალედდინ ბაკუვი

სეიდ იაჰია ჯალალედდინ ბაკუვი (აზერ. Seyid Yəhya Bakuvi) — შუასაუკუნეების მეცნიერი, მოაზროვნე, ფილოსოფოსი და ღვთისმეტყველი, ასტროლოგი. სეიდ იაჰია ჯალალედდინ ბაკუვი დაიბადა 1410 წელს (იუნესკოს საიტზე გამოქვეყნებული ინფომაციით — XIV საუკუნის 90-ან წლებში) შემახაში (შირვანში) მდიდარ ოჯახში. ახალგაზრდობაში იგი გატაცებული იყო სუფიზმით, იყო ტარიკათის შირვანის ტოტის უფროსის ცნობილი შეიხ სადრ ად დინ ალ ჰალვათის მიმდევარი. შეიხის გარდაცვალების შემდეგ იგი ეჩხუბა მის მოწაფე პირი ზადეს შეიხის ადგილის დაკავებასთან დაკავშირებით და გადავიდა საცხოვრებლად ბაქოში. ბაქოში იგი დასახლდა შირვანშაჰ ჰალილ ულა I -ს კარზე, სადაც სარგებლობდა დიდი პატივისცემით როგორც პოპულარული ფილოსოფოსი, მეცნიერი და კარის ასტროლოგი. მალე მისი მიმდევრების რიცხვმა (მათ შორის ახლო აღმოსავლეთის ქვეყნებშიც) გადააჭარბა ათი ათასს. აზერბაიჯანის საბჭოთა ენციკლოპედიის მიხედვით სეიდ იაჰია ჯალალედდინ ბაკუვი გარდაიცვალა ბაქოში 1462 წელს, იუნესკოს საიტის მიხედვით —1463. ↑ 1.0 1.1 Бакуви. Азербайджанская советская энциклопедия. 1974. ↑ Walled City of Baku with the Shirvanshah's Palace and Maiden Tower. Официальный сайт ЮНЕСКО. (2000). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-03-22. ↑ 3.0 3.1 Celebration of anniversaries in 2013. Azerbaijan. 550th anniversary of the death of Seyid Yahya Bakuvi (Shirvani), philosopher and poet (ca. 1390s-1463).