laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ჯოსის პლატო

ჯოსის პლატო (ინგლ. Jos Plateau, ადრინდელი დასახელება ბაუჩი) — პლატო ნიგერიაში. მდებარეობს ჩრდილო-გვინეის ზეგნის აღმოსავლეთ ნაწილში, მდინარე ნიგერის და მის შენაკად ბენუეს შორის. პლატო წარმოადგენს მდინარე ნიგერის და ჩადის ტბის აუზის ბევრი მდინარის სათავეს. პლატო მდებარეობს ნიგერიის პლატოს შტატში, რომლის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ჯოსი. მისი საერთო ფართობია დაახლოებით 3,5 ათ. კმ². საშუალო სიგრძე შეადგენს დაახლოებით 180 კმ-ს, ხოლო სიგანე დაახლოებით 300—320 კმ-ს. პლატოს ნეოკულტურულ რაიონებს უკავია მაღალბალახოვანი სავანები, მდინარის ხეობებში იშვიათად გვხვდება თითქმის მთლიანად გაჩეხილი გალერეული ტყეები. პლატო ძირითადად აგებულია პრეკამბრიული მეტამორფული და ძველი კრისტალური ქანებით (გნაისები, კრისტალური ფიქლები და ამფიბოლიტები), რომლებიც ზოგან გადაფარულია ბაზალტებით. საშუალო სიმაღლე ზღვის დონიდან შეადგენს 1000—1200 მეტრს, მაქსიმალური — 1735 მეტრს (მთა შერე). პლატოზე ზოგან ამაღლებულია ძველი ვულკანების ნახევრადდაშლილი კონუსები, პიკის ფორმის სხვადასხვა სახის ბიუტები, გუმბათები და მაგიდა მთები. სამი მხრიდან — დასავლეთით, სამხრეთით და აღმოსავლეთით პლატოს ფერდოები მკვეთრადაა დაქანებული ციცაბო ფერდოებით 500 მეტრ და უფრო მეტ სიღრმეზე. ჩრდილოეთით თანდათან დაბლდება საჰელის მხარეს. XVII საუკუნიდან ცნობილია ისეთი ლითონების მნიშვნელოვანი საბადოები, როგორებიცაა: კალა, ტანტალი და ნიობიუმი (ნიობიუმის ადგილობრივი მოპოვება შეადგენს მსოფლიოში მისი მოპოვების 3/4-ს), ასევე კოლუმბიტშემცველი გრანიტის საბადოები. ინტენსიური გეოლოგიური დაზვერვა, კარიერების მშენებლობა და საბადოების სამრეწველო მოპოვება დაიწყო ბრიტანული ხელისუფლების მხარდაჭერით 1909 წლიდან. ნედლეულის დიდი ნაწილი (75 %-მდე) გადიოდა დიდ ბრიტანეთში, ნარჩენები კი ნიდერლანდებში და აშშ-ში. ახალგაზრდა გრანიტები შეიცავენ კალას, რომლის მოპოვება დაიწყო XX საუკუნის დასაწყისში, კოლონიალური პერიოდის დროს და გაგრძელდა დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგაც. კლიმატი სუბეკვატორულია, მუსონური, გამოკვეთილი ზაფხულის სინოტივით; წელიწადში მოდის 1000 მმ-მდე ნალექი. ზამთარში, მშრალი სეზონის დროს საჰარიდან ქრის მშრალი, ცხელი ჰარმატანის ქარი, რომელსაც მოაქვს მტვრიანი ქარიშხალი. რეგიონის მკვიდრ ტომებს — ტივის, ფულბეს და ჯუნკუნის ახლა დაემატა ქვეყნის სხვა რეგიონებიდან უკანასკნელ ათწლეულებში გადმოსახლებული ტომები — ჰაუსა, იორუბა, იგბო, რომლებიც აქ მოიზიდა საბადოებში მუშაობით მიღებულმა შედარებით მაღალმა გასამრჯელომ, ასევე პლატოს სავანებში საკუთარი სასოფლო-სამეურნეო პირუტყვის და შინაური საქონლის მწყემსვის შესაძლებლობამ. Barbour, K. M., et al., editors. 1982 Nigeria in Maps. Hodder and Stoughton, London. Isichei, Elizabeth. 1982. Introduction. In Studies in the History of Plateau State, Nigeria, ed. by Elizabeth Isichei, pp 1–57. Macmillan, London. Morgan, W. T. W. 1983 Nigeria. Longman, London. „Jos Plateau“. Encyclopædia Britannica. Jos Plateau forest-grassland mosaic Hiking on the Plateau ↑ Pasquini, MW; Alexander, MJ (2005). „Soil fertility management strategies on the Jos Plateau: the need for integrating ‘empirical’ and ‘scientific’ knowledge in agricultural development“. Geographical Journal. 171 (2): 112–124. doi:10.1111/j.1475-4959.2005.00154.x.
სუმაია ბინტ ჰასანი

პრინცესა სუმაია ბინტ ჰასანი (არაბ. الأميرة سمية بنت الحسن; დ. 14 მაისი 1971, ამანი, იორდანია) — იორდანიის პრინცესა, სარვათ ალ-ჰასანის და ჰასან ბინ თალალის ქალიშვილი. სუმაია პრინც ჰასან ბინ თალალისა და პრინცესა სარვათ ალ-ჰასანის მეორე ქალიშვილია. სუმაია 1971 წლის 14 მაისს იორდანიის დედაქალქ ამმანში დაიბადა, სადაც მიიღო თავისი დაწყებითი განათლება. მოგვიანებით პრინცესა ინგლისში, დორსეტის შერბორნის გოგონათა სკოლაში განაგრძო სწავლა. ლონდონის უნივერსიტეტის ხელოვნების კორტულდის ინსტიტუტის კურსდამთავრებულია. პრინცესა სუმაია დაოჯახებული იყო ნასერ ჯუდეჰზე (დ. 1960), რომელიც სამი ჯუდეჰის, ყოფილი მინისტრთა კაბინეტის წევრის ვაჟზე. წყვილი 2007 წელს განქორწინდნენ. ნასერ ჯუდეჰი 2015-2017 წლებში საგარეო საქმეთა მინისტრის თანამდებობა ეკავა. მათ საერთო ოთხი შვილი ჰყავთ: თარიქ და ზეინ ალ-შარაფ ჯუდეჰი (დ. 1994) ალი ჯუდეჰი (დ. 1996) სუქაინა ჯუდეჰი (დ. 1998) ↑ Jordan's New Cabinet: Summary and Selected Bios. Wikileaks (30 December 2009). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 28 მარტი 2014. ციტირების თარიღი: 7 December 2012. ↑ Jordan's PM Reshuffles His Cabinet. Wikileaks (24 February 2009). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 5 ივნისი 2012. ციტირების თარიღი: 22 January 2013. ↑ Family. Hassan bin Talal Website. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 13 დეკემბერი 2012. ციტირების თარიღი: 24 January 2013.
კაინჯი

კაინჯი (ინგლ. Kainji Lake) — წყალსაცავი დასავლეთ ნიგერიაში, მდინარე ნიგერზე, რომელიც შეიქმნა კაინჯის კაშხლის მშენებლობის შედეგად. აშენდა 1968 წელს. ტბის ირგვლივ მდებარეობს 1976 წელს შექმნილი კაინჯის ტბის ეროვნული პარკი. ნიგერის შტატის სამხრეთში მდებარე კაინჯის კაშხალი გამოიმუშავებს ელექტროენერგიას ნიგერიის ქალაქების უმრავლესობისთვის. ამ კაშხლის მშენებლობა გრძელდებოდა 1964 წლიდან 1968 წლის ჩათვლით და დაჯდა 209 მილიონი ამერიკული დოლარი, რომლის მეოთხედიც გამოყენებული იქნა ადგილობრივი მოსახლეობის ევაკუაციისათვის. კაშხალს აქვს 8 ტურბინა, რომლებიც საერთო ჯამში გამოიმუშავებენ 760 მვტ ელექტროენერგიას წელიწადში. პროდუქციის ნაწილი მიეყიდება მეზობელ ნიგერს. მიუხედავად იმისა, რომ ტბის ირგვლივ მდებარე რაიონს აქვს მოსახლეობის დაბალი სიმჭიდროვე, ადამიანის მოღვაწეობა უარყოფითად მოქმედებს კაინჯის ტბის ეროვნულ პარკზე. მთავარ საფრთხეს წარმოადგენს ტყის გაჩეხვა, პირუტყვის საძოვრებად მისი უკონტროლო გამოყენება და უკანონო ნადირობა, რაც განსაკუთრებულად ძლიერ შეიმჩნევა ზუგურმის სექტორში. კაინჯის წყალსაცავში შეიმჩნევა თევზის რაოდენობის შემცირება გადაჭარბებული თევზჭერის გამო. თევზის მარაგის შენარჩუნებისთვის გამოიყენება კონტროლი თევზჭერაზე. Kainji (barrage)[მკვდარი ბმული] sur l’Encyclopédie Universalis (ფრანგული) ↑ Kainji Lake. Encyclopædia Britannica. ციტირების თარიღი: July 21, 2012. ↑ Kainji Lake National Park. Bird Life International. დაარქივებულია ორიგინალიდან — ივლისი 14, 2015. ციტირების თარიღი: July 18, 2012. ↑ An inside look at Kainji Dam. Daily Trust Online. დაარქივებულია ორიგინალიდან — ოქტომბერი 14, 2012. ციტირების თარიღი: July 21, 2012.
3-D The Catalogue

3-D The Catalogue — გერმანული ელექტრონული ჯგუფ Kraftwerk-ის ბოქს-სეტი, გამოცემული 2017 წლის 26 მაისს. იგი გამოვიდა რამდენიმე ფორმატში, მათ შორის - Blu-ray-ს და 8 დისკიანი ბოქს-სეტის სახით. ამ ბოქს-სეტში შეტანილია ტურნეს „1 2 3 4 5 6 7 8“ საკონცერტო ჩანაწერები - ჯგუფის ყველა ძირითადი ალბომის საკონცერტო შესრულებით, მაყურებლის ხმაურის გარეშე. მეშვიდე დისკი წარმოდგენილია Headphone Surround 3D ჟღერადობით. CD ↑ „Kraftwerk Announce 3D Concert Film, Live Album“. Spin. 21 აპრილი 2017. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 28 მაისი 2017. ციტირების თარიღი: 26 მაისი 2017. ↑ „Kraftwerk Announce Massive '3-D The Catalogue' Live Box Set“. Rolling Stone. 21 აპრილი 2017. ციტირების თარიღი: 30 მაისი 2017. ↑ "Kraftwerk - 3-D - Der Katalog" (გერმანულად). Austriancharts.at. Hung Medien. წაკითხვის თარიღი 8 ივნისი 2017. ↑ "Kraftwerk – 3-D - The Catalogue" (ჰოლანდიურად). Ultratop.be. Hung Medien. წაკითხვის თარიღი 3 ივნისი 2017. ↑ "Kraftwerk – 3-D - The Catalogue" (ფრანგულად). Ultratop.be. Hung Medien. წაკითხვის თარიღი 3 ივნისი 2017. ↑ „Dutchcharts.nl – Kraftwerk – 3-D - The Catalogue“ (ჰოლანდიურად). Hung Medien. წაკითხვის თარიღი 3 ივნისი 2017. ↑ "Offiziellecharts.de – Kraftwerk – 3-D - Der Katalog" (გერმანულად). GfK Entertainment Charts. წაკითხვის თარიღი 7 ივნისი 2017. ↑ "Archívum – Slágerlisták – MAHASZ – Magyar Hangfelvétel-kiadók Szövetsége". Mahasz.hu. LightMedia. წაკითხვის თარიღი 9 ივნისი 2017. ↑ Album – Classifica settimanale WK 22 (dal 2017-05-26 al 2017-06-01) Italian. Federazione Industria Musicale Italiana. ციტირების თარიღი: 6 ივნისი 2017. ↑ "2017-06-02 40 საუკეთესო ალბომის არქივი | ოფიციალური ჩარტები". ბრიტანეთის ალბომების ჩარტი. ოფიციალური ჩარტების კომპანია. წაკითხვის თარიღი 3 ივნისი 2017. ↑ "Kraftwerk – 3-D - Der Katalog". Swisscharts.com. Hung Medien. წაკითხვის თარიღი 7 ივნისი 2017. ↑ "2017-06-02 საუკეთესო ბრიტანული ალბომების ოფიციალური არქივი | ოფიციალური ჩარტები". ბრიტანეთის ალბომების ჩარტი. ოფიციალური ჩარტების კომპანია. წაკითხვის თარიღი 3 ივნისი 2017.
რიმ ალ-ალი

პრინცესა რიმ ალ-ალი (არაბ. ريم علي; დ. 1969, ალჟირი) — იორდანიის პრინცის ალი ბინ ჰუსეინის ალჟირელი მეუღლე, რომელზეც 2004 წლის 7 სექტემბერს დაქორწინდა. პრინცესა ლახდარ ბრაჰიმის ქალიშვილია, რომელიც ალჟირის ყოფილი საგარეო საქმეთა მინისტრი და გაეროს ოფიციალური პირი იყო. რიმი დიდი ბრიტანეთსა და ალჟირში გაიზარდა. სწავლობდა საფრანგეთსა და შეერთებულ შტატებში. პრინცესა რიმი და პრინცი ალი, თავის ორ შვილთან, პრინცესა ჯალილასა და პრინც აბდულაჰ ბინ ალისთან ერთად, იორდანიის დედაქალაქ ამანში ცხოვრობენ. პარიზის უნივერსიტეტის ბაკალავრის ხარისხი გეოგრაფიაში და მაგისტრის ხარისხი ინგლისურ ლიტერატურაში, რომელიც წარჩინებით 1990 წელს დაამთავრა პოლიტოლოგიის მაგისტრი 1991 წელს, პარიზის პოლიტიკის ინსტიტუტი მაგისტრის ხარისხი ჟურნალისტიკაში, საერთაშორისო ჟურნალისტიკის განხრით — 1994 წელს კოლუმბიის უნივერსიტეტი თავისი კარიერის განმავლობაში მუშაობდა „BBC World Service“-ის გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის ბიუროში, „United Press International“-ში, „Dubai TV“-ში, „Bloomberg International“-ში, „Radio Monte Carlo Moyen Orient“-სა და CNN-ში (ლონდონი). 2006 წლიდან არის იორდანიის სამეფო კინემატოგრაფის აღმასრულებელი კომისარი. პრინცესა არის იორდანიის მედიის ინსტიტუტის (JMI) დამფუძნებელი, რომელიც არის არაკომერციული ორგანიზაცია, რომლის მიზანიცაა არაბულ ჟურნალისტიკაში მაღალი ხარისხის დამკვიდრება და სამაგისტრო პროგრამის შემოღება. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: რიმ ალ-ალი იორდანიის მედია ინსტიტუტი ↑ Jordan's Prince Ali to wed CNN reporter. hellomagazine.com. ციტირების თარიღი: 23 October 2014. ↑ The Hashemite Kingdom of Jordan. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-12-07. ციტირების თარიღი: 2008-11-02. ↑ Royal Ark ↑ Board of Commissioners. Royal Film Commission (Jordan). ციტირების თარიღი: 2008-11-28.[მკვდარი ბმული] ↑ Her Royal High Princess Rym Al Ali. HRH Princess Haya Bint Al Hussein. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-09-17. ციტირების თარიღი: 2008-11-02. ↑ Mr. Shigenobu Kato, Ambassador of Japan, delivered a speech at the graduation ceremony of the animation workshop on 27 January 2008. Embassy of Japan in Jordan. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-07-22. ციტირების თარიღი: 2008-11-02. ↑ New Projects Submitted to the IPDC. IPDC Bureau. ციტირების თარიღი: 2008-11-28.
ბანტუსტანი

ბანტუსტანი (აფრიკ. Bantoestan) — ტერიტორია, რომელიც გამოიყენებოდა სამხრეთ აფრიკისა და სამხრეთ დასავლეთ აფრიკის (თანამედროვე ნამიბიის) შავკანიანი მოსახლეობის რეზერვაციისთვის აპარტეიდის პოლიტიკის ჩარჩოებში. ათი ბანტუსტანი მდებარეობდა სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში და კიდევ ათი მისი კონტროლის ქვეშ სამხრეთ-დასავლეთ აფრიკაში. მათი შექმნის მიზანი იყო შეზღუდულ ფართობზე ერთგვაროვანი ხალხის წარმოქმნა. ტერმინი «ბანტუსტანი» პირველად გამოიყენეს 1940-ან წლებში. ის წარმოიქმნა სიტყვა „ბანტუსა“ და სუფიქს „სტანის“ გაერთიანებით. ის თავდაპირველად გამოიყენებოდა რეზერვაციის სისტემის კრიტიკოსთა მიერ (ინგლ. homeland, აფრიკ. tuisland). დღეისათვის, ეს სიტყვა შეიძლება გამოიყენებოდეს მხოლოდ შეურაცხმყოფელი მიზნით. ამ სიტყვით შეიძლება მოიხსენიო ქვეყანა ან რეგიონი, რომელიც არ ფლობს სრულყოფილ სუვერენიტეტს. ზოგიერთმა ბანტუსტანმა «ფურცელზე» განუსაზღვრელი დამოუკიდებლობა მიიღო. მაგ: ტრანსკეი, ვენდა, ბოპუტატსვანა, სისკეი, აღმოსავლეთ კაპრივი, კავანგოლენდი, ოვამბოლენდი, კვაზულუ, ლებოვა, კვაკვა. თუმცა მათი, როგორც დამოუკიდებელი სუვერენული ქვეყნის სტატუსმა ვერ მოიპოვა საერთაშორისო აღიარება. ბანტუსტანები საერთო ჯამში იყო ღარიბი და სამუშაო ადგილების ნაკლებობით გამოირჩეოდა. შემოსავლის ერთ-ერთი ძირითადი წყარო იყო სათამაშო ბიზნესი და ე.წ. ტოპლეს-შოუები, რომელიც აკრძალული იყო, როგორც ამორალურობა, ნაციონალური პარტიების მიერ. ამ გარემოებამ პირდაპირ უბიძგა მეგაკურორტების შექმნისკენ. ისეთის, მაგალითად, როგორიც იყო სან-სიტი ბოპუტატსვანას ბანტუსტანში. ამის გარდა, ზოგიერთმა ბანტუსტანმა გამოუშვა საკუთარი საფოსტო მარკა. ფინანსური შემოსავლის სხვა წყარო იყო პირდაპირი დახმარების მიღება პრეტორიიდან. ეკონომიკის განუვითარებლობა და ადგილობრივი ხელისუფლების კორუფცია ბანტუსტანების მოსახლეობას პირდაპირ უბიძგებდა ეძებნა სამუშაო სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში „თეთრების“ ტერიტორიაზე. ასე მუშაობდა მუდმივად თავისი საზღვრების გარეთ ბოპუტატსვანას ბანტუსტანის მოსახლეობის 65 %. ქალაქის შავკანიან მოსახლეობაში ბანტუსტანები ძალიან არაპოპულარული იყო, რადგან მათი მცხოვრებნი იძულებულნი იყვნენ სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში ემუშავათ, როგორც უცხოელ მუშებს. მრავალი პირი, რომელიც მიწერილი იყო ამა თუ იმ ბანტუსტანზე, არასოდეს არ ცხოვრობდა წარმოშობის ადგილას. ბანტუსტანების ეთნიკური პრინციპით დაყოფა ყოველთვის არ შეესაბამებოდა სინამდვილეს. ბანტუსტანების ლიკვიდაცია იყო აფრიკის ეროვნული კონგრესის პროგრამის ცენტრალური ელემენტი. 1994 წლიდან ისინი კვლავ შევიდნენ სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის შემადგენლობაში. პროცესი წარიმართა მშვიდობიანად, თუმცა ზოგიერთ შემთხვევაში ადგილობრივი ელიტის მხრიდან აწყდებოდა წინააღმდეგობას. რთული აღმოჩნდა ბოპუტატსვანასა და სისკეის ბანტუსტანების დაშლის პროცესი. 1994 წლის მარტში სისკეიში ჯარიც კი შეიყვანეს. აპართეიდი ფრედერიკ დე კლერკი ნამიბია ნელსონ მანდელა სეგრეგაცია ესვატინი ბანტუსტანები ბანტუსტანები. ენციკლოპედია ბრიტანიკა ბანტუსტანები ბანტუსტანები აპარტეიდი და ბანტუსტანები აფრიკის გეოპოლიტიკა ნამიბიის გეოგრაფია აპარტეიდი და ბანტუსტანები
საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1983

საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1983 — საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის 46-ე გათამაშება. გამარჯვებული გახდა დნეპროპეტროვსკის „დნეპრი“, მეორე ადგილზე გავიდა მოსკოვის „სპარტაკი“, მესამეზე – მინსკის „დინამო“. დაიწყო 26 მარტს და დასრულდა 6 ნოემბერს. The Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation.
ვენესუელის კულტურა

ვენესუელის კულტურა მრავალფეროვანი და რთულია. ვენესუელის კულტურის განვითარებაში წვლილი ყველა იმ ადამიანს მიუძღვის ვინც ის თავის სამშობლოდ აირჩია. ვენესუელას აქვს განსხვავებული ხელოვნება, ლიტერატურა და მუსიკა. ვენესუელას მდიდარი კულტურული მემკვიდრეობა გააჩნია, რომელიც ვენესუელის მკვიდრი ხალხებისგან იწყება და ამერიკის ესპანური კოლონიზაციის შემდეგ ესპანელებისა და აფრიკელების მიერ გრძელდება. XVII საუკუნეში, ვენესუელაში ბევრი: იტალიელი, პორტუგალიელი, არაბი, გერმანელი, მოროკოელი ებრაელი და სხვა ემიგრანტი ჩვიდა. მოსახლეობის 93% ცხოვრობს ქალაქში და ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში. მოსახლეობის მხოლოდ 5% ცხოვრობს მდინარე ორინოკოს სამხრეთით, რას მთელი ქვეყნის ტერიტორისს ნახევარს შეადგენს. მოსახლეობის 96% თავს კათოლიკედ მიიჩნევს. ვენესუელის კულტურა დიდ გავლენას განიცდიდა კარიბების თემატიკით. ეს გამოხატულია მის ისტორიულ შენობებში, არქიტექტურაში, ხელოვნებასა და მონუმენტებში. ვენესუელის ხელოვნებაში თავიდან რელიგიური მოტივები დომინირებდა. XIX საუკუნიდან ჩნდება ჰეროიკული და პატრიოტული თემები, ხოლო XX საუკუნიდან მოდერნიზმი. ცნობილი ვენესუელელი ხელოვნებია: არტურო მიჩელენა, კრისტობალ როხასი, ანტონიო ჰერერა ტორო, არმანდო რევერონი. ვენესუელაში ყველა სახის არქიტექტურული შენობაა. შენობები ქვეყნის ცვალებადი წარსულის ყველა ეტაპიდანაა შემონახული. ვენესუელური ლიტერატურა ესპანური დაპყრობიდან იღებს სათავეს. დამოუკიდებლობის შემდეგ რომანტიზმი განავითარეს ვისენტე გონსალესმა და ფერმინ ტორომ. ვენესუელური ლიტერატურის გამორჩეული პოეტები იყვნენ ფერმინ ტორო და ანდრეს ელოი ბლანკო. გამოჩენილი მწერლები და ნოველისტების რიცხვს ეკუთვნიან: რომულო გალიეგოსი და ანდრეს ბელიო. ლოურეანო ვალენილა ლანმა და ხოსე გილ ფორტულმა მნიშვბნელოვანი წვლილი შეიტანეს ვენესუელუყრი პოზიტივიზმის განვითარებაში. ადგილობრივი მუსიკის შემსრულებელი ჯგუფეი არიან: Un Solo Pueblo და Serenata Guayanesa. ეროვნული საკრავი ინსტრუმენტია - კუატრო. მუსიკის პოპულარული სტილია - გაიტა. ეროვნული ცეკვაა - ჯოროპო. ↑ Coro and its Port. UNESCO World Heritage Centre (1993). ↑ Ciudad Universitaria de Caracas. UNESCO World Heritage Centre (2000).
დოდოს რქა

დოდოს რქა, დოდორქა — მონასტერი ძველ საქართველოში; ქართული ხუროთმოძღვრების მნიშვნელოვანი ძეგლი დავითგარეჯის სამონასტრო კომპლექსში. VI საუკუნის I ნახევარში დააარსა დავით გარეჯელის ერთ-ერთმა მოწაფემ დოდომ. შედგება სხვადასხვა დროის (VI - XVIII სს. ჩათვლით) გამოქვაბული კომპლექსებისაგან. მთავარი დარბაზული ეკლესია და სატრაპეზო გარეჯის საერთო აღმავლობის პერიოდს — XI-XIII საუკუნეებს განეკუთვნება. განსაკუთრებით საყურადღებოა კლდეში გამოკვეთილი წმ. დოდოს მცირე ეკლესია, რომლისაგანც შემორჩენილია საკურთხევლის აფსიდის კონქი, კლდეში გამოკვეთილი უყელო გუმბათი, ჩრდილოეთი კედელი და დასავლეთი ნართექსის კედლის ნაწილი. კონქში შემონახულია მხატვრობის ერთ-ერთი ყველაზე ადრინდელი (VIII-IX სს.) და მნიშვნელოვანი ნიმუში საქართველოში. მოხატულობის მთავარი ფიგურაა ტახტზე მჯდომი ქრისტე მაკურთხებელი მარჯვენით. მარცხენა ხელში უჭირავს გადაშლილი წიგნი, რომელზედაც ქართული წარწერის კვალია შერჩენილი. მაცხოვრის ორსავე მხარეს თითო მედალიონია მოთავსებული. ერთში გამოსახულია ქალის ფიგურა მკერდამდე, მთვარის ქიმით თავს ზემოთ, მეორეში (ასევე მკერდამდე) — ფრიგიულ თავსაბურავიანი ჭაბუკი აგიზგიზებული ჩირაღდნით მარჯვენა ხელში. როგორც ჩანს, პირველი ფიგურა მთვარეს განასახიერებდა, მეორე — მზეს. ამგვარი გამოსახულებანი ადრინდელი ქრისტიანულ სარკოფაგებში გვხვდება. ქრისტეს ქვემოთ გამოსახულნი არიან მთავარანგელოზები მიქელი და გაბრიელი, აგრეთვე ტეტრამორფი (ოთხი მახარებლის სიმბოლური გამოსახულება) და ქერუბინი (ექვსფრთიანი ანგელოზი). დოდოს რქის მონასტრის პოლიტიკური-ეკონომიკური ისტორია დაკავშირებულია დავითგარეჯის მონასტრის ისტორიასთან. XII-XV საუკუნეებში დოდოს რქა სამეფო მონასტერი იყო. 1424 წელს ალექსანდრე I-მა დავითგარეჯთან ერთად შესწირა მცხეთის საკათალიკოსო სვეტიცხოვლის ეკლესიას. XIII-XVIII საუკუნეებში გარეშე მტრების შემოსევისა და ბატონობის შედეგად დაქვეითდა, ბევრჯერ დაცარიელდა. დოდოს რქის მონასტერი ეპარქიალურად რუსთავის საეპისკოპოსოში შედიოდა. XV-XVII საუკუნეებში კათოლიკოს-პატრიარქს ემორჩილებოდა, შემდეგ 1760 წლამდე — ნინოწმინდელ ეპისკოპოსს. 1760 წელს დავითგარეჯს შეუერთდეს. გასული საუკუნის მიწურულს გაუკაცრიელდა. 1440 წელს მონასტრის წინამძღვრად იხსენიება დავითი — წმინდა დოდოს მონასტრის წინამძღვრის წერილი კათოლიკოს შიოსადმი ჩუქურთმა ფრესკის ფრაგმენტი ფრესკის ფრაგმენტი ფრესკის ფრაგმენტი გამოქვაბული საკურთხეველი და კანკელი კანკელის ფრაგმენტი კანკელის ფრაგმენტი კანკელის ფრაგმენტი გამოქვაბული გამოქვაბული გამოქვაბული საყვარელიძე თ., ლომინაძე ბ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 604-605. ლომინაძე ბ., საყვარელიძე თ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 467-468. დოდორქის მონასტერი (საგარეჯოს მუნიციპალიტეტი) | ქართველოლოგიური წიგნებისა და კრებულების ფოტომასალის აღწერილობა
თვენი A-507

თვენი A-507 — საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის A ფონდში A-507-ის სახელით ცნობილი დაცული ხელნაწერი. ხელნაწერი შეიცავს 161 ფურცელს. მისი ზომებია 19X16 სმ. შესრულებულია ქაღალდზე, ნაწერია ნუსხურით ორ სვეტად. გადამწერი: იოანე ქობინაშვილი (106 რ), დამკვეთი: აფხაზეთის კათალიკოსი ევდემონ ჩხეტიძე (77 რ, 144 ვ). თ. ჟორდანია პალეოგრაფიული ნიშნით ხელნაწერს XVI საუკუნით ათარიღებს. ვინაიდან, ანდერძში იხსენიება აფხაზეთის კათალიკოსი ევდემონი (ჩხეტიძე), მკვლევარი მიიჩნევს, რომ ხელნაწერი მისთვის გადაიწერა, მისი დაკვეთით და აფხაზეთის ერთ-ერთ ეკლესიას ეკუთვნოდა. თუმცა ამის დამადასტურებელი სხვა ცნობა ჩვენ არ გვაქვს. Жордания Т. Описание рукописей и старопечатных книг Церковного Музея духовенства Грузинской епархий, Т. II, Тф., 1903, с. 61.
ბედიის ტაძარი Q-587

ბედიის ტაძარი Q-587 — საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის Q ფონდში Q-587-ის სახელით ცნობილი დაცული ხელნაწერი. ხელნაწერი შეიცავს 53 ფურცელს. მისი ზომებია 35,5X11 სმ. დაწერილია ქაღალდზე. შესრულებულია მხედრულით. ბოლონაკლული და დაზიანებულია. არ აქვს ყდა. დღეს კათოლიკოს-პატრიარქის პირად არქივშია გადასული. ხელნაწერი ამბროსი ხელაიას ავტოგრაფს წარმოადგენს. ქართულ ხელნაწერთა აღწერილობა, ახალი (Q) კოლექცია, ტ. II, შედგენილია და დასაბეჭდად დამზადებული თ. ბრეგაძის, თ. ენუქიძის, ნ. კასრაძის. ელ. მეტრეველის, ლ. ქუთათელაძისა და ქრ. შარაშიძის მიერ, ილ. აბულაძის რედაქციით. თბ., 1958, გვ. 57.
ლექსი რომანიკებრი H-3146

ლექსი რომანიკებრი H-3146-კე — საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის H ფონდში H-3146-ის სახელით ცნობილი დაცული ხელნაწერია. ხელნაწერი შეიცავს მხოლოდ 2 ფურცელს. მისი ზომებია 23X18 სმ. შესრულებულია ქაღალდზე. ნაწერია მხედრულად. ხელნაწერი გადაწერილია ილორში 1838 წელს. ბოლოში მიწერილია: ლექსის არც ავტორი და არც მთარგმნელი არ ჩანს. მცირე ქრონიკები (კინკლოსების ისტორიული მინაწერწები), ტექსტები გამოსცა, შესავალი წერილი და კომენტარები დაურთო ჯ. ოდიშელმა. თბ., 1968. გვ. 135.
გიორგი მთაწმინდელის ცხოვრება Q-49

გიორგი მთაწმინდელის ცხოვრება Q-49 - საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის Q ფონდში Q-49-ის სახელით ცნობილი დაცული ხელნაწერი. ხელნაწერი შეიცავს 73 ფურცელს, მისი ზომებია 21,5X17,5 სმ. ქაღალდი. დაწერილია მხედრულით, დასაწყისები სინგურით, ნაჭერგადაკრული მუყაოს ყდა. გადამწერი რომანოზი. მომგებელი ანტონ დადიანოვი. ანდერძი მოგვითხრობს რომ ქართულ ხელნაწერთა აღწერილობა, ახალი (Q) კოლექცია, ტ. II, შედგენილია და დასაბეჭდად დამზადებული თ. ბრეგაძის, თ. ენუქიძის, ნ. კასრაძის. ელ. მეტრეველის, ლ. ქუთათელაძისა და ქრ. შარაშიძის მიერ, ილ. აბულაძის რედაქციით. თბ., 1958, გვ. 57.
ვენესუელის ტელევიზია

ვენესუელის ტელევიზიის ისტორია იქყება 1952 წლიდან, როდესაც დიქტატორმა მარკოს პერეს ხიმენესმა შექმნა სახელმწიფო არხი - Televisora Nacional. რითიც ვენესუელა მსოფლიოში ერთ-ერთი პირველი ქვეყანა იყო. 1963 წელს, ქვეყნის მოსახლეობის მეოთხედს ჰქონდა ტელევიზორი, ხოლო 1982 წელს 85%-ს. ვენესუელაში ტელენოველებია პოპულარული და ზოგიერთის საერთაშორისო დონეზე დისტრიბუციაც ხდება (მაგალითად -მაგალითად 1992-ის, სარა სუსია). ყველაზე ცნობილი სატელევიზიო პროგრამა იყო უგო ჩავესის ყოვლეკვირეული შოუ - Aló Presidente, რომელიც დაიწყო 2009 წელს და დასრულდა 2012-ში. უგო ჩავესი სანქციებს ტელევიზიებისა და რადიოების წინააღმდეგ აქტიურად იყენებდა. კრიტიკისგან თავის დასაცავად უგო ჩვესმა ძალის გამოყენებით დახურა რამდენიმე რადიო სადგური და ხელში ჩაიგდო ტელევიზიები. მისი თქმით: „არ არის გასაკვირი თუ ტელევიზიები დაიხურება, რადგანც არც ჩავესის, არც მისი მინისტრების და მთავრობის უპატივცემულო უნფორმაციის გაშუქება არ შეიძლება“. ↑ Swanson, David and Mancini, Paolo (1996), Politics, media, and modern democracy: an international study of innovations in electoral campaigning and their consequences, Greenwood Publishing, p240 ↑ Klein, Naomi (2003). „Venezuela's Media Coup“. Nation. 276 (8): 10.[მკვდარი ბმული]
სელივანოვსკი (სოფელი)

სელივანოვსკი (ბაშკ. Северный; რუს. Селивановский) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აბზელილოვოს რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 188 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკაროვოდან დაშორებულია 16 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მაგნიტოგორსკი, რომელიც დაშორებულია 38 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (28%). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
ჟამნ-გულანი H-938

ჟამნ-გულანი H-938 — საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის H ფონდში H-938-ის სახელით ცნობილი დაცული ხელნაწერი. ხელნაწერი შეიცავს 289 ფურცელს. მისი ზომებია 18X19 სმ. დაწერილია ქაღალდზე. ნაწერი შესრულებულია ნუსხურად. მას აქვს ნაკლული და დაზიანებული ფურცლები.განეკუთვნება XVII-XVIII სს. ჟამნ-გულანის შემადგენელი ნაწილები სხვადასხვა დროისაა და არათანამიმდევრულად არის აკინძული. ანდერძის თანახმად, წმინდა გრიგოლის მონასტრისთვის ხელნაწერი შეუწირავს წინამძღვარ იოსებ ლესელიძეს. ხელნაწერს ერთვის აღდგომის ქორონიკონი, რომლის არშიებზეც არის ისტორიული შინაარსის მინაწერები. მინაწერები სიმრავლით არ გამოირჩევა, მაგრამ მათი ძირითადი ნაწილი აფხაზეთში მომხდარ ამბებს ეხება და ამასთან, სხვა ამბებისგან განსხვავებით აფხაზეთში მომხდარი ამბები პირველ პირშია მოთხრობილი, რაც გვაფიქრებინებს, რომ ხელნაწერი აფხაზეთში მდებარე ჩვენთვის უცნობ, წმ. გრიგოლის მონასტერს ეკუთვნოდა. კინკლოსური ცხრილის არშიები, რომელზეც ქორონიკონის მინიშნება იყო მითითებული წაჭრილია და ამიტომ კინკლოსური ცხრილი უთარიღოა. ჯ. ოდიშელმა საგანგებოდ შეისწავლა აღნიშნული ისტორიული ქრონიკა და სხვა ხელნაწერთა (A 1153, შ 252) ცხრილებთან შედარების გზით მოახერხა მისი დათარიღება. კინკლოსურ მინაწერებში XIX საუკუნის ამბებია მოთხრობილი: ფგ-1815-აქა გელუანის ქალი აფხაზეთს დაჯდა დედოფლად, ფე-1817-აქა იოვანე მღდელი, კეჭაღმაძე მოვიდა აფხაზეთს, ფზ-1819-აქა თათარი აკუს მოვიდა. ჯ. ოდიშელის განმარტებით, აქ საუბარია 1818 წელს, ტამიშში, აფხაზეთის დასაპყრობად ოსმალთა ჯარით მოსული ასლან-ბეგ შარვაშიძის ლაშქრობაზე. მცირე ქრონიკები (კინკლოსების ისტორიული მინაწერწები), ტექსტები გამოსცა, შესავალი წერილი და კომენტარები დაურთო ჯ. ოდიშელმა. თბ., 1968. გვ. 135.