laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
რიშატის სტრუქტურა

რიშატის სტრუქტურა (ცნობილი ასევე როგორც „საჰარის თვალი“) — რგოლისებრი გეოლოგიური წარმონაქმნი, რომელიც განლაგებულია მავრიტანიაში, საჰარაში. გაწოლილია ქალაქ უადანიდან 20 კმ-ით ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ტაუდენის სინეკლიზის ქვეშ. ვრცელდება ზღვის დონიდან 400-460 მ სიმაღლეზე. სტრუქტურის დიამეტრი შეადგენს 50 კმ-ს. რიშატის სტრუქტურაში ნაპოვნია დოლერიტის ინტრუზია. რიშატის სტრუქურის გენეზისად მიჩნეულია პერიოდი გვიანდელ პროტეროზოურსა და ორდოვიციულს შორის. სტრუქტურის უძველესი რგოლების ასაკი 0,5-0,6 მლრდ. წლისაა. უწინ მიაჩნდათ, რომ სტრუქტურა წარმოადგენდა დარტყმითი კრატერის შედეგს, თუმცა აღნიშნული ჰიპოთეზა არ შეესაბამება ფსკერის ბრტყელ ფორმას, ასევე აქ დარტყმითი კრატერის მოქმედების შედეგად წარმნოქმნილი ქანები არ მოიპოვება. სტრუქტურის წარმოქმნა ვულკანური ამოფრქვევის ზეგავლენით ასევე არ მიიჩნევა დამაჯერებლად, ერუფციის შედეგად გუმბათისა და ვულკანური ქანების არარსებობის გამო. დღეისათვის მკვლევრები მიიჩნევენ, რომ სტრუქტურის დანალექი ქანები ეროზიის (დედამიწის ქერქის მონაკვეთის აზევების) მოქმედების შედეგია. დიდი ხნის განმავლობაში რიშატის სტრუქტურა ორბიტაზე წარმოადგენდა კოსმონავტთა მთავარ ორიენტირს, რამეთუ საერთო სივრცეში ქმნიდა საუკეთესო ხილვად ობიექტს, რომელიც მკვეთრად გამოიყოფოდა უდაბური სივრცეებისაგან. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: რიშატის სტრუქტურა რიშატის სტრუქტურა (ინგლისური) რიშატის სტრუქტურა (ინგლისური) ↑ 1.0 1.1 (რუსული) Кац Я. Г., Полетаев А. И., Сулиди-Кондратьев Е. Д. პლანეტის იერსახის რგოლისებრი სტრუქტურები. — М.: Знание, 1989. ↑ NASA. Earth's Richat Structure. Astronomy Picture of the Day. ციტირების თარიღი: 19.09.2009. ↑ Alan Robert Woolley Alkaline Rocks and Carbonatites of the World. Part 3: Africa. — London: The Geological Society, 2001. — ISBN 1862390835 ↑ Dave Schumaker. Richat Structure in Mauritania. The Geology News Blog. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 10.03.2012. ციტირების თარიღი: 19.09.2009.
საბერძნეთის დროშა

საბერძნეთის დროშა შეიცავს ცხრა ჰორიზონტალურ ზოლს, რომელთაგანაც ხუთი არის ლურჯი, ხოლო ოთხი - თეთრი. შიგნით ლურჯი კვადრატის ზედა მარცხენა კუთხეში არის თეთრი ჯვარი. პირველად მიღებული იქნა 1822 წლის 27 მარტს, . ზოგიერთები მიიჩნევენ, რომ, ზოლები სიმბოლურად გამოხატვას ცას ან ზღვას( 5 წრფე 5 ოკეანე ) შერწყმული თეთრ ღრუბელებთან და/ან ტალღებთან. არსებობს ასევე სხვა თეორიები რომლის მიხედვითაც 9 ზოლი სიმბოლურად გამოხატვას  ფრაზის 9 მარცვალს «Ελευθερία ή θάνατος» («თავისუფლება ან სიკვდილი», ე-ლეფ-თე-რი-ა ი თა-ნა-ტოს). ასევე არის თეორია, რომ 9 ზოლი სიმბოლურად გამოხატვას 9 მუზას. თეთრი ჯვარი სიმბოლოა ბერძნული მართლმადიდებლური რელიგიის პირველად საბერძნეთის დროშა დადგენილი იქნა მეფე ოტოს კორონაციის შემდეგ, რომელიც თავის მხრივ წარმოადგენდა თეთრ ჯვარს ლურჯ ფონზე. საბერძნეთის დროშა გარეგნულად ჰგავდა დანიის დროშას, საიდანაც წარმომავლობით იყო მეფე ოტო. დროშა გამოიყენებოდა მეფე ოტოს დამხობის შემდეგაც. დროშის ადრინდელი ფორმა ახლაც გამოიყენება არმიაში. საბერძნეთის კანონმდებლობა არ იძლევა ზუსტი ფერთა მახასიათებლებს დროშის დასამზადებლად, ასე რომ მათი დამზადების დროს შეიძლება გამოყენებული იყოს ლურჯი ფერის ნებისმიერი ჩრდილი - ცისფერი ფერიდან-მუქ ლურჯ ფერამდე. კანონი 851/1978 ადგენს ზოგად მონახაზს, როდესაც გარკვეულ დღეებში, რომელიც დროშა უნდა იყოს აღმართული. ეროვნულ ან ადგილობრივ სახელმწიფო დღესასწაულებზე დროშის აღმართვა ყველასათვის სავალდებულოა, დილის 8 საათიდან მზის ჩასვლამდე. საბერძნეთის დროშა 1797 წელს სასულიერო ჯგუფის დროშა ალექსანდრ იპსილანტის დროშა არეოპაგის დროშა ანდრეას ლონდოსის დროშა ფილიკი ეტერიას დროშა მანიოტის დროშა ძალიან გავრცელებული დროშა გამოიყენებოდა 1769 წელს დამოუკიდებლობისათვის ომის დროს ანთიმოზ გაზისის დროშა სპეცეს კუნძულის დროშა ქალკიდიკის დროშა აფანასი დიაკოსის დროშა არმიის პოლკის საომარი დროშა საჰაერო ძალების საომარი დროშა 1973–1978 საბერძნეთის საზღვაო ფლოტი საზღვაო ფლოტი საბერძნეთის პრემიერ-მინისტრის რანგისათვის საზღვაო ფლოტი ადმირალის რანგისათვის სანაპირო დაცვის დროშა (1964-1980) საბერძნეთის მთელი ისტორიის მანძილზე , სახელმწიფოს მეთაურები იყენებდნენ სხვადასხვა დროშებს. დროშის კონსტრუქციები იცვლებოდა ისტორიული ეპოქიდან გამომდინარე და საბერძნეთის პოლიტიკურ მდგომარეობასთან შესაბამისობაში იყო. პირველი დროშა რომელსაც საბერძნეთის მეთაურები იყენებდნენ იყო ოტო მეფის დროს მიღებული. პრეზიდენტის დროშის ამჟამინდელი დიზინი მიღებული იქნა 1975 წელს. საბერძნეთის მეფის დროშა (1833–1862) საბერძნეთის მეფის დროშა (1863-1913) საბერძნეთის მეფის დროშა (1863–1913) საბერძნეთის მეფის დროშა (1913–1917 და 1920–1922) საბერძნეთის მეფის დროშა (1935–1973) საბერძნეთის პრეზიდენტის დროშა (1924–1935) საბერძნეთის პრეზიდენტის დროშა (1973–1975) საბერძნეთის პრეზიდენტის დროშა აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის დროშა აღმოსავლეთ ინდოეთის კომპანიის დროშა კუბის დროშა ურუგვაის დროშა აშშ-ს დროშა საბერძნეთის გერბი საბერძნეთის ჰიმნი საბერძნეთის სახელმწიფო დროშა საბერძნეთის ისტორიული დროშები
უალატა

უალატა (არაბ. ولاته ) — უძველესი გამაგრებული დასახლება (ქსარი) და ამავე დროს თანამედროვე პატარა ქალაქი სამხრეთ-აღმოსავლეთ მავრიტანიაში. ცნობილია თავის ტრადიციული არქიტექტურით. 1996 წლიდან შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში. დამტკიცებულია, რომ აქ ერთ-ერთი უძველესი მიწათმოქმედი და მესაქონლე ხალხი სახლობდა, რომელიც მანდის ენის სონინკეს ოჯახს მიეკუთვნებოდა. მათი დასახლება აფრიკის ერთ-ერთ უძველეს ქვით ნაგებ სოფელს წარმოადგენს. თანამედროვე ქალაქი XI საუკუნეში, განის იმპერიის ტერიტორიაზე დაარსდა. 1076 წელს ქალაქი დაინგრა, მაგრამ 1224 წელს კვლავ აღადგინეს. ამის შემდეგ, უალატა ტრანს-საჰარის სავაჭრო გზებზე მდებარე მნიშვნელოვანი სავაჭრო და ცნობილი ისლამური ცენტრი გახდა. XXI საუკუნის დასაწყისში, ქალაქში გაიხსნა მანუსკრიპტების მუზეუმი. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აფრიკაში Gibb, H.A.R. translator and editor (1929), Ibn Battuta, Travels in Asia and Africa 1325-1354, London: Routledge. Extracts are available here დაარქივებული 2011-05-13 საიტზე Wayback Machine. . Hunwick, John O. (1999), Timbuktu and the Songhay Empire: Al-Sadi's Tarikh al-Sudan down to 1613 and other contemporary documents, Leiden: Brill, ISBN 9004112073. Levtzion, Nehemia (1973), Ancient Ghana and Mali, London: Methuen, ISBN 0841904316. Levtzion, Nehemia; Hopkins, John F.P., რედ-ები. (2000), Corpus of Early Arabic Sources for West Africa, New York, NY: Marcus Weiner Press, ISBN 1-55876-241-8. First published in 1981.
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ავსტრიაში

2011 წლის მონაცემებით ავსტრიაში იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის 8 ძეგლია. იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში მსოფლიოს მასშტაბით 962 ძეგლია შეტანილი. მათ შორის 0,9 % ავსტრიის ძეგლებია. მათგან ყველა კულტურული ძეგლია. ზალცბურგი შენბრუნის სასახლე ჰალშტატი ზემერინგის რკინიგზა გრაცი ვახაუ ნოიზიდლერი ვენა იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ავსტრიაში
ჭოჭიანის პლატო

ჭოჭიანის პლატო — ლავური პლატო სამხრეთ საქართველოს ვულკანური ზეგნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, მდინარე ხრამის ორივე ნაპირზე, წალკის მუნიციპალიტეტში. აგებულია პლეისოტოცენური ანდეზიტ-ბაზალტებით. გაკვეთილია ხრამისა და მისი მარჯვენა შენაკადის — ჭოჭიანის კანიონისებრი ხეობებით, რომელთა გვერდებზე არის გამოქვაბულები და ჩანჩქერები. მდინარე ჭოჭიანის მარჯვენა სანაპიროზე 6-7 თხელი ტბაა. პლატოს ბრტყელი ზედაპირი მეორადი შავმიწიანი სტეპით და ნათესებით არის დაფარული. მდინარეების ხრამისა და ჭოჭიანის ხეობათა ფერდობები ფოთლოვანი ტყითაა შემოსილი, სოფელ დაშბაშის კიდეზე უცნობი წარმოშობის ღრმა ნაპრალებია. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჭოჭიანის პლატო მარუაშვილი ლ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 406.
ააპრავასი-გჰატი

ააპრავასი-გჰატი (ჰინდ. Aapravasi Ghat) — შენობათა კომპლექსი ინდოეთის ოკეანეში მდებარე კუნძულ მავრიკიზე, მის დედაქალაქ პორტ-ლუიში. მავრიკი პირველი ბრიტანული კოლონია იყო, რომელმაც დამოუკიდებლობა მიიღო. 1849 - 1923 წლებში, ნახევარი მილიონი ხელშეკრულებითი მუშა ინდოეთიდან ამ კუნძულზე გადმოსახლდა ბრიტანულ პლანტაციებში სამუშაოდ. მუშათა ფართომასშტაბიანმა მიგრაციამ ბრიტანეთის ყოფლი კოლონიებში ინდური საზოგადოებების წარუხოცელი კვალი დატოვა, სადაც დღესაც მოსახლეობის ძირითად ნაწილს ინდოელები შეადგენენ. დღეისათვის, მავრიკის მოსახლეობის 68% ინდური წარმოშობისაა. აღნიშნულმა იმიგრაციამ უმნიშვნელოვანესი როლი ითამაშა მავრიკის ისტორიასა და ეროვნულ იდენტობაში. XX საუკუნის შუა წლებში მიმდინარე გამალაბეული ინფრასტრუქტურული განვითარების გამო, მთლიანი ნაგებობის კომპლექსიდან მხოლოდ სამი ქვის შენობა გადარჩა. ისინი ამჟამად გამოცხადებულია მავრიკის ეროვნულ მონუმენტად და დაცულია ქვეყნის ეროვნული მემკვიდრეობის კანონმდებლობით. იმიგრაციის როლი მავრიკის სოციალურ ისტორიაში ასევე აღიარა იუნესკომ, როდესაც 2006 წელს, იმდროინდელი მონუმენტები მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შეიტანა. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აფრიკაში Aapravasi Ghat World Heritage Site Coolitude and the symbolism of the Aapravasi ghat The aapravasi ghat დაარქივებული 2009-03-21 საიტზე Wayback Machine. (ფრანგული) ↑ Deerpalsingh, Saloni. An Overview of Indentured Labour Immigration in Mauritius. Global People of Indian Origin (GOPIO) Souvenir Magazine, July 2007. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 4 აგვისტო 2013. ციტირების თარიღი: 11 September 2009. ↑ The Caribbean. High Level Committee on Indian Diaspora. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 19 ივნისი 2009. ციტირების თარიღი: 11 September 2009. ↑ Aapravasi Ghat. World Heritage Center. ციტირების თარიღი: 11 September 2009.
ლემორნ-ბრაბანტი

ლემორნ-ბრაბანტი (ფრანგ. Le Morne Brabant) — ნახევარკუნძული და ყველაზე ქარიანი მხარე კუნძულ მავრიკის უკიდურეს სამხრეთ-დასავლეთ კიდეზე. ყველაზე უკეთ ცნობილია ამავე სახელწოდების ბაზალტური კლდით, რომელიც ზღვის დონიდან 556 მეტრზეა აზიდული და რომელიც მავრიკის ყველაზე შთამბეჭდავ ღირსშესანიშნაობას და ცნობილ ტურისტულ ატრაქციას წარმოადგენს. მწვერვალი 12 ჰა-ზე მეტ ტერიტორიას მოიცავს. გამოირჩევა უამრავი გამოშვერილი მღვიმითა და მკვეთრად ჩაშვებული კალთებით, გარშემორტყმულია ლაგუნით. ეს კლდე ერთ-ერთია მსოფლიოს უიშვიათესი მცენარის Hibiscus fragilis-ის სულ არსებული სამი გავრცელების არეალიდან. ასევე გავრცელებულია სხვა უიშვიათესი მცენარეები. ტერიტორიას ახასიათებს საკუთარი მიკროკლიმატი. ბორცვი ცნობილი გახდა XIX საუკუნეში, როდესაც გაქცეული მონები მას თავშესაფრად იყენებდნენ. მავრიკიში მონობის გაუქმების შემდეგ, 1835 წლის 1 თებერვალს მწვერვალს პოლიციელთა ჯგუფი ეწვია, რათა მონებისთვის ეცნობებინათ, რომ ისინი ამიერიდან თავისუფალნი იყვნენ. მაგრამ მონებმა პოლიციელთა გამოჩენა არასწორად გაიგეს და სიცოცხლე კლდიდან გადახტომით მოისწრაფეს. ამის შემდეგ, ამ დღეს მავრიკელი კრეოლები ყოველწლიურად აღნიშნავენ, მონობის გაქუმების აღსანიშნავად. 2008 წელს ლემორნ-ბრაბანტი იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შეიტანა. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აფრიკაში Le Morne Brabant: The heritage of the Mauritian nation დაარქივებული 2007-09-19 საიტზე Wayback Machine. UNESCO World Heritage Centre - Le Morne Brabant Le Morne Heritage Trust Fund დაარქივებული 2010-10-01 საიტზე Wayback Machine. Le Morne et le ghat დაარქივებული 2011-07-27 საიტზე Wayback Machine. (ფრანგული) Views from La Rose des Vents - Le Morne Brabant დაარქივებული 2010-08-27 საიტზე Wayback Machine. (ფრანგული) Khal Torabully : Le Morne, le Ghat et l'Unesco დაარქივებული 2016-03-03 საიტზე Wayback Machine. (ფრანგული)
წალკის ქვაბული

წალკის ქვაბული — სამხრეთ საქართველოს ვულკანური ზეგნის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთ ნაწილი, რომელიც თითქმის მთლიანად წალკის მუნიციპალიტეტის ფარგლებშია მოქცეული (მცირე მონაკვეთი – მდინარე ქციის ზემო ხეობა ბორჯომის მუნიციპალიტეტის ფარგლებშია). წალკის ქვაბული ანუ პლატო ჩრდილოეთიდან შემოზღუდულია თრიალეთის ქედის შუა ნაწილით, დასავლეთიდან - სამსრის ქედის ჩრდილოეთ ნაწილით, სამხრეთიდან - ჯავახეთის ქედის ჩრდილო ბოლოთი და მდინარე ჭოჭიანით, აღმოსავლეთიდან - ხრამ-ალგეთისა და ხრამ-კლდეისის წყალგამყოფებით. წალკის პლატო აგებულია ნეოგენური დოლერიტული ლავებითა და ტბიურ-მდინარეული ნალექებით. წალკის პლატოს სიმაღლე ცვალებადობს 1500 მ-იდან 1900 მ-მდე. წალკის პლატო ქვაბული იყოფა პატარა ქვაბულებად (ბეშთაშენის, ქიარაკის, ბარმაქსიზის, ბაშკოვის) და მცირე სიგრძის სერებად (წალკის, ბეშთაშენის, ქარსუს, ტაშბაშის). უკიდურესი ჩრდილოეთით განედურადაა გაწოლილი თრიალეთისპირა ვაკე, რომელიც ალუვიონით არის აგებული. ქვაბულის პერიფერიული ნაწილები გამოხატულია შემომფარგვეელი ქედების დანაწევრებული ფერდობებით. წალკის ქვაბულში მთის სტეპების ცივზამთრიანი და თბილზაფხულიანი ჰავაა. საშუალო წლიური ტემპერატურა 5,9 °C, იანვრის - 4.8 °C, ივლისის 16 °C; აბსოლუტურ მინიმუმი – 34 °C, აბსოლუტურ მაქსიმუმი 33 °C. ნალექები 740 მმ წელიწადში. ქვაბული გრძივი ღერძის გასწვრივ მიედინება მდინარე ქცია (ხრამის ზემო მონაკვეთი), რომელსაც ერთვის პატარა მდინარეები: გუმბათი (მარცხ.) ნარდევანი, ბურნაშეთი (მარჯვ.) და სხვ; წყალსაცავის ქვემოთ მიედინება ხრამი შენაკადებით თარსენი, ჭოჭიანი და სხვ. ქვაბულის ცენტრში შექმნილია წალკის წყალსაცავი. წალკის ქვაბული მდიდარია უხვდებიტიანი წყაროებით, ე.წ. ლავური ვოკლუზებით. ნიადაგურ საფუძველს შეადგენს ძირითადად მთის შავმიწები. მცენარეულობიდან გავრცელებულია მეორეული მთის სტეპი. მარუაშვილი ლ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 288.
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ავღანეთში

2011 წლის მონაცემებით ავღანეთში იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ორი ძეგლია. იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში მსოფლიოს მასშტაბით 962 ძეგლია შეტანილი. მათ შორის 0,2 % ავღანეთის ძეგლებია. მათგან ყველა კულტურული ძეგლია. ჯამის მინარეთი ბამიანის ბუდები იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ავღანეთში
Otogi Manga Calendar

Otogi Manga Calendar (იაპ. おとぎマンガカレンダー) — დოკუმენტური შავ-თეთრი ანიმე სერიალი, რომელსაც იაპონიის ტელევიზია უჩვენებდა 1961-1964 წლებში შექმნილია რეჟისორ რიუიტი ეკოამას მიერ საკუთარ სტუდია Otogi-ში. წარმოადგენს ტელევიზიით გადმოცემულ მსოფლიოში პირველ ანიმე სერიალს. Otogi Manga Calendar მოგვითხრობს ისტორიული მოვლენების შესახებ, რომელშიაც მიმდინარეობს ანიმაციური ფოტოგრაფიებისა და ვიდეორგოლების მონაცვლეობა. ანიმე შეიცავს ორ სეზონს, რომელთაგან პირველი შედგებოდა 312 ეპიზოდისაგან და ეწოდებოდა „ისტორიის წამი“ (იაპ. インスタントヒストリー). თითოეული სერია ხუთ წუთს გრძელდება. სერიალის მეორე სეზონიც პირველის მსგავსად ასევე 312 სერიას შეიცავს. რეჟისორი: რიუიტი ეკოამა დამხმარე რეჟისორები: შინიჩი სუზუკი, მიჩიჰირო მატსუიამა სცენარის ავტორი, მხატვარი-მულტიპლიკატორი: რიუიჩი იოკოამა, შინიჩი სუზუკი, მიჩიჰირო მატსუიამა Otogi Manga Calendar (anime) at Anime News Network's Encyclopedia Otogi Manga Calendar in Animemorial ↑ Иванов Б. А. Введение в японскую анимацию. — С. 48. ↑ Иванов Б. А. Введение в японскую анимацию. — С. 55. ↑ Macwilliams, Mark Wheeler. Japanese visual culture: explorations in the world of manga and anime. — M.E. Sharpe, 2008. — P. 50. — 352 p. — ISBN 9780765616029 ↑ Jonathan Clements, Helen McCarthy. The Anime Encyclopedia: A Guide to Japanese Animation Since 1917. — Revised and Expanded Edition. — Berkeley, CA: Stone Bridge Press, 2006. — P. 302. — ISBN 978-1933330105
ჭოჭიანი (მდინარე)

ჭოჭიანი — მდინარე წალკის მუნიციპალიტეტში, მდინარე ხრამის მარჯვენა შენაკადი. სათავე აქვს ჯავახეთის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე ზღვის დონიდან 2155 მ სიმაღლეზე. სიგრძე 29 კმ, აუზის ფართობი 131 კმ². საზრდოობს თოვლის, წვიმისა და მიწისქვეშა წყლით. წყალდიდობა იცის გაზაფხულზე, მდგრადი წყალმცირობა — ზამთარში. საშუალო წლიური ხარჯი შესართავთან 1,18 მ³/წმ. აფხაზავა ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 406.
წამწამები

წამწამები — მოკლე, მაგარი თმა, რომელიც იზრდება ზემო და ქვემო ქუთუთოს თავისუფალი ნაპირის წინა კიდეზე და იცავს თვალის რქოვანას. ზემო ქუთუთოზე წამწამების რიცხვი 100-150-ს, ქვემო ქუთუთოზე - 50-70-ს აღწევს. ყოველი წამწამის ფესვი დაკავშირებულია ქონის ჯირკვლებთან და ამრიგად წამროიქმნება ცებო-პილარული (ქონ-წამწამის) აპარატი. წამწამების არასწორი ზრდა იწვევს რქოვანას გაღიზიანებას, კონიუნქტივიტს, ბლეფარიტს. ამ დროს საჭირო ხდება წამწამების ნაწილობრივი მოცილება (ეპილაცია). ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: წამწამები აბაშიძე ვ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 289-290.
ევრობასკეტი 2011 ჯგუფი E

ჯგუფი E — ევრობასკეტი 2011-ის მეორე რაუნდის პირველი ჯგუფი სადაც მატჩები გაიმართება 2011 წლის 7-დან - 11 სექტემბრის ჩათვლით. ჯგუფის ყველა თამაში ჩატარდება სიმენს არენაზე ქალაქ ვილნიუსში, ლიეტუვა. ამ ჯგუფში წარმოდგენილნი არიან A და B ჯგუფში პირველ სამ ადგილზე გასული გუნდები. ოთხი საუკეთესო შედეგის მქონე გუნდი ითამაშებს მეოთხედფინალში. ცხრილები და ანგარიშები დაარქივებული 2011-01-05 საიტზე Wayback Machine.
ევრობასკეტი 2011 ჯგუფი F

ჯგუფი F — ევრობასკეტი 2011-ის მეორე რაუნდის მეორე ჯგუფი სადაც მატჩები გაიმართება 2011 წლის 8-დან - 12 სექტემბრის ჩათვლით. ჯგუფის ყველა თამაში ჩატარდება სიმენს არენაზე ქალაქ ვილნიუსში, ლიეტუვა. ამ ჯგუფში წარმოდგენილნი არიან C და D ჯგუფში პირველ სამ ადგილზე გასული გუნდები. ოთხი საუკეთესო შედეგის მქონე გუნდი ითამაშებს მეოთხედფინალში. ცხრილები და ანგარიშები დაარქივებული 2011-01-05 საიტზე Wayback Machine.
ჭაღის მღვიმე

ჭაღის მღვიმე — კარსტული გამოქვაბული საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გუდაუთის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ბზიფის ქედის სამხრეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 245 მ-ზე, მდინარე შავწყალის აუზში, სოფელ ბლაბურხვის ტერიტორიაზე. გამომუშავებულია ცარცულ-პალეოგენურ შრეებრივ კირქვებში. იწყება ვრცელი სადარბაზო შესასვლელით, საიდანაც მღვიმე ორად იტოტება. აღმოსავლური განშტოება ვიწრო გასასვლელებისა და პატარა დარბაზების მორიგეობით 40-45 მ-მდე ვრცელდება და იკეტება ნაღვენთებით გამოვსებული პატარა დარბაზით. უფრო განიერია ჩრდილოეთური განშტოება. მას რამდენიმე მოზრდილი დარბაზი აქვს. მღვიმის ჯამური სიგრძე დაახლოებით 100 მეტრია. ქიმიური ნალექებიდან გვხვდება მოზრდილი სტალაქტიტები, სტალაგმიტები, სვეტები, ფარდები, ჰელიქტიტები, პიზოლითები; მექანიკური ნალექებიდან — ნგრევის ადგილობრივი, საკმაოდ უხვი მასალა, თიხის ნაფენები; ორგანოგენულიდან — გუანო. ჰავა დინამიურია. ჰაერის ტემპერატურა შესასვლელთან 17 °C-ს აღწევს. მღვიმე მშრალია. ბინადრობენ ობობები, კალიები, კოღოები, ღამურები და სხვა. ჭაღის მღვიმე ადვილი გასასვლელია. არსებობს მღვიმის გეგმა და ჭრილი. ყიფიანი შ., ტინტილოზოვი ზ., ოქროჯანაშვილი არს., ჯიშკარიანი ვ., საქართველოს კარსტული მღვიმეების კადასტრი, თბ., 1966
კოკის ჭა

კოკის ჭა — კარსტული წარმონაქმნი საქართველოში, გაგრის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს არაბიკის კირქვულ მასივზე. გამომუშავებულია ცარცულ კირქვებში. ჭის საწყისი ნაწილი ასიმეტრიული ფორმის დოლინაა. მის სამხრეთ ფერდობზე იხსნება ვიწრო გვირაბი, რომელიც სწრაფად უკავშირდება მოზრდილ (20X18) დარბაზს. ჭის სიღრმე 15 მ-ია. მექანიკური ნალექებიდან გვხვდება ნგრევის ადგილობრივი და ზედაპირიდან ჩატანილი მასალა, თიხის მცირე ლაქები, ძაბრის ძირში მუდმივი თოვლისა და ფირნის ლაქაა. ჰავა სტატიურია. ჭაში ჩნდება დროებითი ნაკადები. ჩასვლა ადვილია, არსებობს ჭრილი. ყიფიანი შ., ტინტილოზოვი ზ., ოქროჯანაშვილი არს., ჯიშკარიანი ვ., საქართველოს კარსტული მღვიმეების კადასტრი, თბ., 1966
აძაბის ფარდული

აძაბის ფარდული — კარსტული წარმონაქმნი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს აძაბის მღვიმის სამხრეთით 150-200 მ-ზე, ზღვის დონიდან 280 მ სიმაღლეზე. გამომუშავებულია ზედაცარცულ კირქვებში. ფარდული განვითარებულია 20-25 მ სიმაღლის კირქვის ქარაფის ძირში, რომლის სიგრძე 40-45 მ აღწევს, სიღრმე 3-5 მ-ს. მექანიკური ნალექებიდან გვხვდება ლოდები, თიხები, კულტურული შრე. ჰავა დინამიურია, ჰაერის ცირკულაცია ძლიერი. აძაბის ფარდული მშრალია. გვხვდება მწერები, ობობები და სხვა ზედაპირული ცხოველები, ფლორიდან ბალახეული და ხავსი. ფარდულის ფსკერზე დალექილ თიხებში გვხვდება კულტურული შრეები, პალეონტოლოგიური ნიშნებით. ადვილი გასასვლელია, არსებობს ჭრილი. ყიფიანი შ., ტინტილოზოვი ზ., ოქროჯანაშვილი არს., ჯიშკარიანი ვ., საქართველოს კარსტული მღვიმეების კადასტრი, თბ., 1966.
აძაბის გვირაბი

აძაბის გვირაბი — კარსტული წარმონაქმნი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს აძაბის მღვიმის სამხრეთით 20 მ-ზე. ვრცელდება ზღვის დონიდან 250 მ სიმაღლეზე. გამომუშავებულია ზედაცარცულ კირქვებში. წარმოადგენს 45 მ სიგრძის აღმავალ გვირაბს, რომელიც ძლიერ მეანდრირებულია. გვირაბის საშუალო სიგანე 0,5 მ-ია, ხოლო სიმაღლე 1-1,5 მ არ აღემატება. მღვიმე ვიწრო ნაპრალით იხშობა. ქიმიური ნალექებიდან გვხვდება მაკარონისებური სტალაქტიტები, მექანიკურიდან — ცალკეული ლოდები. ჰავა სტატიურია. მღვიმეში გაედინება პატარა ნაკადი. ბინადრობენ ღამურები, მწერები, ობობები. ადვილი გასასვლელია. შედგენილია გეგმა. ყიფიანი შ., ტინტილოზოვი ზ., ოქროჯანაშვილი არს., ჯიშკარიანი ვ., საქართველოს კარსტული მღვიმეების კადასტრი, თბ., 1966.
თავისუფლების ჰიმნი

თავისუფლების ჰიმნი (Ύμνος εις την Ελευθερίαν) — საბერძნეთის ჰიმნი— პოემა, დაწერილი დიონისიოს სოლმოსის მიერ 1823 წელს, რომელიც შედგება 158 სტროფისაგან. 1865 წელს პირველი ორი სტროფი დადგინდა საბერძნეთის ჰიმნად. ის აგრეთვე წარმოადგენს კვიპროსის ჰიმნსაც. Ύμνος εις την Ελευθερία Σε γνωρίζω από την κόψη του σπαθιού την τρομερή, σε γνωριζώ από την όψη που με βία μετράει τη γή. Απ`τα κόκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά, και σαν πρώτα ανδρειωμένη, χαίρε, ω χαίρε, Ελευθεριά! Εκεί μέσα εκατοικούσες πικραμένη, εντροπαλή, κι ένα στόμα ακαρτερούσες Έλα πάλι, να σου πεί. Άργειε νά`λθει ερείνη η μέρα, κι ήταν όλα σιωπηλά, γιατί τά` σκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά. საბერძნეთის დროშა საბერძნეთის გერბი საბერძნეთის ეროვნული ჰიმნი (mp3) საბერძნეთის ეროვნული ჰიმნი (RealAudio) საბერძნეთის ეროვნული ჰიმნი (MIDI) დაარქივებული 2005-04-16 საიტზე Wayback Machine.
კუ (რომაული სამხედრო განლაგება)

ტესტუდო (ლათ. testudo კუ) — რომის არმიაში ჯარისკაცებს ასწავლიდნენ ერთობლივ ბრძოლას, ბრძოლაში ისინი მჭიდროდ ჩამწკრივებულნი მიდიოდნენ. თუ მეტერი ისრებს დაუშენდა ჯერისკაცები ზევით ასწევდნენ და ერთიმეორესთან მიჯრით მიაწყობდნენ ფარებს რომლებიც სახურავივით მთლიანად ფარავდა მთელ მწყობრს ამ ხერხს „ტესტუდო“ ანუ კუ ერქვა ტრაიანეს სვეტზე
საბერძნეთის მდინარეების სია

საბერძნეთის მდინარეების სია. ვიოსა დრინო თიამისი აქერონი არაქთოსი აქელოოსი მეგდოვასი აგრაფიოტისი გრანიციოტისი ევინოსი მორნოსი ჩარადროსი გლავკოსი პეიროსი პენეიოსი ალფეოსი ერიმანთოსი ლადონი აროანიოსი ლოოსიოსი ნედა პამისოსი ევროტასი ინაქოსი ილისოსი ერიდანი სპერქეოსი გორგოპოტამოსი პინიოსი ტიტარისიოსი ენიპეასი ალიაკმონი ვარდარი გალიკოსი სტრუმა მესტა დოსპატი მარიცა ერითროპოტამოსი არდა ჰეროპოტამოსი იოფიროსი
საბერძნეთის ტბების სია

ქვემოთ მოცემულია საბერძნეთის უდიდესი ტბების სია:
ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტო

ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტო (ინგლ. Central Intelligence Agency, CIA) — აშშ-ის ფედერალური მთავრობის სააგენტო, რომლის ძირითადი ამოცანა ინფორმაციის შეგროვება და ანალიზია უცხოური ორგანიზაციებისა და მოქალაქეების საქმიანობის შესახებ. აშშ-ის საგარეო დაზვერვის და კონტრდაზვერვის ძირითადი ორგანო. CIA საქმიანობა მართებულია მისი ოფიციალური არაღიარების შესაძლებლობასთან. CIA official site CIA official Freedom of Information Act (foia) site დაარქივებული 2010-05-27 საიტზე Wayback Machine. George Washington University National Security Archive დაარქივებული 2008-10-22 საიტზე Wayback Machine. Proposed and finalized federal regulations from the Central Intelligence Agency დაარქივებული 2011-04-30 საიტზე Wayback Machine. Landscapes of Secrecy: The CIA and the Contested Record of US Foreign Policy, 1947–2001 დაარქივებული 2011-08-13 საიტზე Wayback Machine. Central Intelligence Agency Meeting Notices and Rule Changes დაარქივებული 2010-07-25 საიტზე Wayback Machine. from The Federal Register RSS Feed დაარქივებული 2010-07-25 საიტზე Wayback Machine. Inside the Company: CIA Diary. Third World Traveler: Excerpt from a book by Philip Agee. Interview of a former CIA operative დაარქივებული 2011-05-01 საიტზე Wayback Machine. David Wise: "The CIA, Licensed to Kill" – video report by Democracy Now! Review of CIA web resource Bay of Pigs Reports Review of CIA web resource CIA Electronic Reading Room
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები საბერძნეთში

2022 წლის მონაცემებით საბერძნეთში 18 იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლია. ცხრილში შეტანილია ძეგლები, იუნესკოს მიერ მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის სიაში დამატების თარიღის მიხედვით. აპოლონის ტაძარი დელფო ათენის აკროპოლისი ათონის მთა მეტეორას მონასტრები სალონიკი ეპიდავრი როდოსი (ქალაქი) ბიზანტიური ქალაქი მისტრა ოლიმპია დელოსი 12 პითაგორეონი ვერგინა მიკენე ტირინფა პატმოსი კერკირის ძველი ქალაქი იუნესკოს ოფიციალური საიტი. საბერძნეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სია