laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ჯეიმი ლინ სპირსი

ჯეიმი ლინ სპირსი (ინგლ. Jamie Lynn Spears; დ. 4 აპრილი, 1991) — ამერიკელი მსახიობი, მომღერალი და სიმღერების ავტორი. მომღერალ ბრიტნი სპირსის უმცროსი და. იგი ცნობილია ზოი ბრუკსის როლით Nickelodeon-ის კომედიურ სერიალში Zoey 101, რომელშიც მან ითამაშა 2005 წლიდან 2008 წლამდე. ↑ Bubbling Under Hot 100. Billboard. დაარქივებულია ორიგინალიდან — დეკემბერი 25, 2018. ციტირების თარიღი: May 13, 2010. ↑ Jamie Lynn Spears Exclusive Q&A: 'There Is No Rivalry' With Britney. Billboard. ციტირების თარიღი: May 13, 2010. ↑ 2013 Top 40 Independent Singles Archive - 7th December 2013. Official charts. ციტირების თარიღი: May 6, 2010. ↑ How Could I Want More - Single. iTunes (May 13, 2010). ციტირების თარიღი: May 13, 2010. ↑ Sleepover - Single. iTunes (June 24, 2016). ციტირების თარიღი: August 10, 2016. ↑ 26th Annual Young Artist Awards - Nominations / Special Awards. Youngartistawards.org. დაარქივებულია ორიგინალიდან — აპრილი 14, 2015. ციტირების თარიღი: November 18, 2013. ↑ Teen Choice Awards 2005 (List of Award Winners and Nominees). Whosdatedwho.com (August 14, 2005). ციტირების თარიღი: November 18, 2013. ↑ Young Hollywood Awards 2005 (List of Award Winners and Nominees). Whosdatedwho.com (May 1, 2005). ციტირების თარიღი: November 18, 2013. ↑ Winners Release - Nickelodeon Kids' Choice Awards 2006 Press Site. Nickkcapress.com (April 1, 2006). დაარქივებულია ორიგინალიდან — მარტი 21, 2017. ციტირების თარიღი: November 18, 2013. ↑ 27th Annual Young Artist Awards - Nominations / Special Awards. Youngartistawards.org (March 25, 2006). დაარქივებულია ორიგინალიდან — ივლისი 4, 2010. ციტირების თარიღი: November 18, 2013. ↑ 2007 Host/Nominees Release / Nickelodeon Kids' Choice Awards 2007 Press Kit. Nickkcapress.com (February 5, 2007). დაარქივებულია ორიგინალიდან — მარტი 20, 2007. ციტირების თარიღი: November 18, 2013. ↑ 2007 KCA Winners Release / Nickelodeon Kids' Choice Awards 2007 Press Kit. Nickkcapress.com (March 31, 2007). დაარქივებულია ორიგინალიდან — აპრილი 21, 2007. ციტირების თარიღი: November 18, 2013. ↑ Nick Kid's Choice Awards in Germany / KCA Around the World / Nickelodeon Kids' Choice Awards 2007 Press Kit. Nickkcapress.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — ოქტომბერი 19, 2013. ციტირების თარიღი: November 18, 2013. ↑ Saturday, October 20, 2007, 21:21 BST. (October 20, 2007) In full: Nickelodeon Kids' Choice Awards UK winners - Showbiz News. Digital Spy. დაარქივებულია ორიგინალიდან — მაისი 28, 2013. ციტირების თარიღი: November 18, 2013. ↑ 28th Annual Young Artist Awards - Nominations / Special Awards. Youngartistawards.org (March 10, 2007). დაარქივებულია ორიგინალიდან — მაისი 31, 2014. ციტირების თარიღი: November 18, 2013. ↑ Nickelodeon Kids' Choice Awards 2008 Press Kit. Nickkcapress.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — აპრილი 27, 2012. ციტირების თარიღი: November 18, 2013. ↑ Nickelodeon Kids’ Choice Awards – 2008 Winners List – Pictures and Video. Allie is Wired. ციტირების თარიღი: November 18, 2013. ↑ 29th Annual Young Artist Awards - Nominations / Special Awards. Youngartistawards.org. დაარქივებულია ორიგინალიდან — მაისი 3, 2012. ციტირების თარიღი: November 18, 2013.
გუგულისნაირნი

გუგულისნაირნი (ლათ. Cuculiformes) — მეხეური, იშვიათად მიწაზე მცხოვრები ფრინველების რიგი. მათი სხეულის სიგრძეა 15-70 სმ. გავრცელებული არიან ყველგან, გარდა არქტიკისა. სქესობრივი დიმორფიზმი არ აქვთ გამოხატული ან ნაკლებშესამჩნევია. გვხვდება როგორც მონოგამიური, ისე პოლიგამიური ფორმები. იკვებებიან კენკრით, მწერებით და მათი მატლებით, მოლუსკებით. სასარგებლო ფრინველებია. გუგულისნაირთა რიგი შეიცავს ერთადერთ ოჯახს: გუგულისებრნი. ამ უკანასკნელთაგან აღსანიშნავია ჩვეულებრივი გუგული (ლათ. Cuculus canorus), რომელსაც ახასიათებს მკვეთრად გამოხატული ბუდობრივი პარაზიტიზმი, რაც ბუდის შენებისა და კრუხობის რეფლექსის დაკარგვასთან ერთად სქესთა არათანაბარი რიცხობრივი თანაფარდობით არის გაპირობებული. კვერცხს დებს ბეღურასნაირთა ბუდეში (წინასწარ იტაცებს და ჭამს მასპინძლის 1-2 კვერცხს). 11-13 დღის შემდეგ იჩეკება ბარტყი, რომელიც ბუდიდან ყრის მასპინძლის კვერცხებსა და ბარტყებს. დიდი რაოდენობით ანადგურებს მავნე მწერებს და მათ მუხლუხებს, მ. შ. ისეთებსაც, რომლებსაც სხვა მწერიჭამია ფრინველები არ ეკარებიან შხამიანობისა თუ სხვა მიზეზების გამო. საქართველოში ყველგან გვხვდება (2500 მ-მდე ზღვის დონიდან) როგორც მობუდარი ფრინველი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 289.
სოლოდოვის სახლი

სოლოდოვის სახლი (რუს. Дом Солодова) — შენობა დონის როსტოვში. მდებარეობს გაზეთის შესახვევში (სახლი 47) . აგებულია XIX საუკუნეში არქიტექტორ ნიკალაი დოროშენკოს მიერ. სოლოდოვის სახლს გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონული მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. 1880-იან წლებში სახლის ტერიტორია გაფართოვდა და გახდა ორსართულიანი. გაფართოებული შენობის პროექტის ავტორი იყო არქიტექტორი ნიკალაი დოროშენკო. სახლის მფლობელი იყო ხორბალსაფქვავი ფაბრიკის მეპატრონე ფ. სოლოდოვი. XX საუკუნის დოკუმენტების მიხედვით სახლი ითვლებოდა სოლოდოვის ცოლის ეკატერინე ნიკოლოზის ასული სოლოდოვას კუთვნილებად. მოგვიანებით შენობაში განათავსეს „განათლების მუშაკთა სახლი“, რომელსაც ასევე ეწოდებოდა „მასწავლებელთა სახლი“. შენობაში ამავდროულად იყო დიდი ბიბლიოთეკა, რომელსაც იყენებდნენ მასწავლბლები და მოსწავლეები. სოლოდოვის სახლი აგებულია ეკლექტიკის სტილში. იგი პრაქტიკულად სართულნახევრიანია. პირველი სართული ნახევრად სარდაფშია განთავსებული. ზედა სართულის ფანჯრის ღიობები გაფორმებულია სწორკუთხა ფორმის სანდრიკებით. ფანჯრის ქვემოთ მდებარე ნიშა კი - ვარდულებით. ნაგებობას გააჩნია სხვენი, რომელიც სრულდება ორი ოთკუთხა დაშენებით. სახლი არის თაბაშირით გალესილი. ნახევარწრიული ფანჯრის ღიობები გაფორმებულია მარტივი თამასებით. პარაპეტს აქვს მეტალის გაფორმება.სახლის კედლები, სხვენი და ფანჯრის მიმდებარე ტერიტორიები უხვადაა დატვირთული მასკარონებით (ადამიანის თავის გამოსახულებიანი ჰორელიეფებით), რომლებიც დამზაადებულია ციხესიმაგრის ქვით და კრონშტეინებით, რომლებიც ასევე გვხვდება ატიკების გაფორმებაშიც. სარემონტო სამუშაოების მიმდინარეობის გამო სახურავი რამდენიმეჯერ გამოუცვალეს. ამჟამად პირველი ნახევრად სარდაფის ფანჯრები და კარებები ამოქოლილია. ↑ Перечень объектов культурного наследия регионального значения г. Ростова-на-Дону ↑ Строения, памятники и здания, охраняемые на региональном уровне ↑ Донской временни//Краеведческий библиотечно-библиографический журнал. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-02-12. ციტირების თარიღი: 2017-02-13. ↑ 4.0 4.1 Памятники Дона. Сайт защитников культурно-исторического наследия Ростовской области
ემბერ როუზი

ემბერ როუზი (დაბადების სახელი ემბერ ლევონჩუკი; დ. 21 ოქტომბერი, 1983) — ამერიკელი მოდელი, რეპერი, მსახიობი და მოდის დიზაინერი. ემბერ ლევონჩუკი დაიბადა 1983 წლის 21 ოქტომბერს პენსილვანიის შტატის ქალაქ ფილადელფიაში. მამა მიქაელ ლევონჩუკი და დედა, დოროთი როუზი. მამა არის წარმოშობით ირლანდიელი და იტალიელი. დედა არის კაბოვერდელი და დედის მხრივ შოტლანდიური წარმოშობის, აიშირიდან. მას ჰყავს ერთი ძმა, სახელად ანტონიო ჰიულეტი. როუზი გაიზარდა სამხრეთ ფილადელფიაში. 15 წლის ასაკში, ემბერ როუზმა დაიწყო გაშიშვლება, ფსევდონიმით „Paris“, რათა უზრუნველყო მისი ოჯახი მშობლების განქორწინების შემდგომ. ↑ Amber Rose searches her ancestry. Twitter. ↑ Amber Rose Hosts TAO BEACH. gettyimages.com. ციტირების თარიღი: December 29, 2014. ↑ Ponce, Gina. (June 15, 2010) Coming up Rose. YRB. დაარქივებულია ორიგინალიდან — August 15, 2010. ↑ Kanye West's ex Amber Rose says she was a stripper at age 15. დაარქივებულია ორიგინალიდან — დეკემბერი 31, 2014. ციტირების თარიღი: December 29, 2014.
ბენზინი

ბენზინი (ფრანგ. benzine) — სხვადასხვა აგებულების ნახშირწყალბადების ნარევი, დამახასიეთებელი სუნის მქონე, წყალზე მსუბუქი, გამჭვირვალე უფერო სითხე, დუღილის ტემპერატურაა 30-იდან 205°C, სიმკვრივე — 700-780კგ/მ³. იყინება — 60°C ქემოთ, 0°C-ზე დაბალ ტემპერატურაზე აალდება. ჰაერში 74-123 გ/მ³ კონცენტრაციისას ფეთქებადი ნარევები წარმოიქმნება. ბენზინს ძირითადად ნავთობის გამოხდით ან მისი თერმული და კატალიზური გადამუშავებით ღებულობენ, მცირე რაოდენობით — ქვანახშირისა და საწვავი ფიქლების, აგრეთვე ბუნებრივი აირების გადამუშავებით. ბენზინს იყენებენ საწვავად შიგაწვის ძრავებში. მას ხმარობენ გამხსნელადაც, სარეცხ სითხედ და სხვა; საწვავი ბენზინი იყოფა საავტომობილო და საავიაციო ბენზინად. საავტომობილო ბენზინი ორი სახისაა: საზამთრო და საზაფხულო. საზამთრო ბენზინი შეიცავს მეტ დაბალმდუღარ ნახშირწყალბადებს, ვიდრე საზაფხულო. ბენზინის უმნიშვნელოვანესი საექსპლუატაციო თვისებაა მისი ადვილად აორთქლების უნარი და დეტონაციური მდგომარეობა. ბენზნის ანტიდეტონაციური თვისებები დამოკიდებულია შემადგენელი ნახშირწყალბადების აგებულებაზე და ფასდება ოქტანური რიცხვით. იყენებენ შემდეგი მარკის ბენზინს: A-66, A-72 და სხვა (რიცხვითი მაჩვენებლები ოქტანური რიცხვის მაჩვენებელია). დეტონაციური მდგომარეობის გასადიდებლად ბენზინს უმატებენ ტეტრაეთილტყვიას. ასეთი ეთილირებული ბენზინი შხამიანია და სხვა ბენზინებისგან განსასხვავებლად აფერადებენ. ბენზინი მავნებელია ადამიანისათვის. ბენზინის ორთქლი ორგანიზმში ძირითადად ფილტვების მეშვეობით აღწევს, მაგრამ შეიძლება კანიდანაც მოხვდეს. მოწამვლის საშიშროება არსებობს ბენზინის წარმოების ყველა ეტაპზე, ტრანსპორტირებისა და განსაკუთრებით, გამოყენების დროს. ბენზინით მოწამვლა იწვევს თავის ტკივილს, ხველებას, თვალისა და ცხვირის ლორწოვანი გარსის გაღიზიანებას; მძიმე მოწამვლის შემთხვევაში — თავბრუს, ბარბაცს, ფსიქიკურ აგზნებას, პულსის შენელებას, იშვიათად — გრძნობის დაკარგვას. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 306. CNN/Money: Global gas prices (ინგლისური) EEP: European gas prices (ინგლისური) Transportation Energy Data Book (ინგლისური) Energy Supply Logistics Searchable Directory of US Terminals (ინგლისური) Definition of basic terms, Graphs of Gas prices. all in Slovak language (ინგლისური) Gasoline from Vinegar | MIT Technology Review (ინგლისური) High octane fuel, leaded and LRP gasoline — article from robotpig.net (ინგლისური) CDC – NIOSH Pocket Guide to Chemical Hazards (ინგლისური) Aviation Fuel Map (ინგლისური)
დონ-პლაზა

დონ-პლაზა — ოთხვარსკვლავიანი სასტუმრო დონის როსტოვის ცენტრში. მის სიახლოვე მდებარეობს როსტოვის სახელმწიფო მუსიკალური თეატრი, ფილარმონია და მაქსიმ გორკის სახელობის როსტოვის დრამის აკადემიური თეატრი. საბჭოთა პერიოდში ეწოდებოდა „ინტურისტი“. სასტუმრო „ინტურისტის“ ისტორია სათავეს იღებს 1954 წლის 1 ივლისიდან, როდესაც სსრკ-ის საგარეო ვაჭრობის სამინისტროს № 326 ბრძანების თანახმად ქალაქ დონის როსტოვში ჩამოყალიბდა ინტურისტის სააგენტო, რომელიც გათვლილი იყო ქალაქში ჩამოსული უცხური დელეგაციებისა თუ ცალკეული უცხოელებისათვის. სააგენტოს შტატში სულ 3 ადამიანი მუშაობდა: უფროსი, მძღოლი და ინსპექტორი. პირველ წელს სააგენტოს მომსახურებით ისარგებლა 206 უცხოელმა. პირველი სტუმრები იყვნენ ორი ტურისტი დანიიდან. 1955 წელს სტუმრების ნაკადი გაიზარდა 3 000 კაცამდე, რომლებიც ძირითადად ჩადიოდნენ ბულგარეთიდან, საფრანგეთიდან, აშშ-დან და გდრ-დან. მიუხედავად იმისა, რომ იზრდებოდა ქალაქისადმი ინტერესი, დონის როსტოვში მოქმედებდა მხოლოდ ერთი სასტუმრო „დონი“, რომელშიც უცხოელებისათვის გამოყოფილი იყო 65 ადგილი და მხოლოდ 8 ოთახი იყო აღჭურვილი სველი წერტილებით. 1964 წლიდან დონი როსტოვში ყოველწლიურად ჩადიოდა საშუალოდ 5 ათასი ტურისტი. ქალაქი გახდა საბჭოთა კავშირის ერთ-ერთი ტურისტული ცენტრი. საჭირო იყო გაეფართოებინათ მატერიალური ბაზა: საჭირო გახდა ახალი სასტუმროები, მაღაზიები, რესტორნები. 1966 წელს სსრკ-ის ტურიზმის განყოფილებამ დაამტკიცა დონის როსტოვში სასტუმრო „ინტურისტის“ აშენებისათვის საჭირო დოკუმენტები. 1972 წელს მშენებლობა დასრულდა. 1973 წლისათვის სასტუმროში მუშაობისათვის ემზადებოდა 120 სასტუმროს მუშაკი, 30 მზარეული და კონდიტერი, 45 ოფიციანტი, 8 ლიფტიორი და 6 მექანიკოსი. 1973 წლის 17 ივლისი სასტუმრო „ინტურისტის“ დაბადების დღეა. ამ დღეს გაიხსნა 17-სართულიანი შენობა. პირველი სტუმრები იყვნენ გფრ-დან ცოლ-ქმარი ნას და არსის ჰელმუტები. 1974 წელს პროექტის ავტორი ლ. პუშკოვი და მთავარი არქიტექტორი ვ, სიმონოვიჩი დააჯილდოვეს რსფსრ-ის სახელმწიფო პრემიით. მუშაობის პირველ წელს სასტუმრომ მიიღო 37 ათასი ტურისტი მსოფლიოს 60 ქვეყნიდან. 1990 წლისათვის ინტურისტის დამსახურებით დონის როსტოვს გაეცნო ნახევარი მილიონი უცხოელი. 2004 წელს სასტუმროს ჩაუტარდა რესტავრაცია დაამატეს საკონფერენციო დარბაზი და ბიზნეს-ცენტრი. 2007 წელს სასტუმრო ოთხვარსკვლავიანი გახდა. ↑ История архитектуры Нижнего Дона и Приазовья «Советская архитектура 60-80-х гг.» ↑ Портал про гостиничный бизнес RPOHOTEL — Как вырастить гостиничную сеть: «От „Интуриста“ до Don-Plaza»
ბახჩისარაიცევის სახლი

ბახჩისარაიცევის სახლი (რუს. Дом Г. Х. Бахчисарайцева) — შენობა დონის როსტოვში. მდებარეობს სოციალისტური ქუჩისა და ბუდიონოვსკის პროსპექტის გადაკვეთაზე. შენობა ააგეს XX საუკუნის დასაწყისში და ეკუთვნოდა როსტოვის საქალაქო საბჭოს წევრს და როსტოვის სასამართლო ოლქის მოსამართლეს, გრიგორ ბახჩისარაიცევს, რომელიც ცნობილი იყო, როგორც მოყვარული მებაღე. ამჟამად შენობაში განთავსებული არის არქიტექტურის ძეგლების რეესტრი. ბახჩისარაიცევის სახლი ააგეს მოდერნის სტილში XX საუკუნის დასაწყისში. XIX საუკუნის დასასრულისა და XX საუკუნის დასაწყისის სავაჭრო სახლებისათვის დამახასიათებელია პირველ სართულზე განთავსებული სავაჭრო ოთახები. პირველი სართული არენდით ჰოქნდა აღებული სავაჭრო-სამრეწველო ამხანაგობას „Звено-ს“, ავტომობილების გაყიდვით დაკავებულ კომპანია „Лорелей“-სა და სააქციო საზოგადოება „Рудольф Лей-ს“. 1920-იან წლებში, საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ მოახდინეს სახლის ნაციონალიზაცია. ზედა სართული გამოიყენეს საცხოვრებელი მიზნებისათვის, ხოლო სარდაფში განათავსეს სტუდენტური სასადილო, პირველ სართულზე კვლავ სავაჭრო დაწესებულებები იყო განთავსებული. მეორე მსოფლიო ომის დროს ბახჩისარაიცევის სავაჭრო სახლი ძლიერ დაზიანდა, ხოლო მისი მეობელი სახლები პრაქტიკულად მთლიანად დაინგრა და არ ექვემდებაებოდნენ აღდგენას (მაგ.; პუსტოვოიტოვის სახლი და ჩერნოვის სახლი). ბახჩისარაიცევის სახლის სარესტავრაციო სამუშაოები დასრულდა 2005 წელს. ამჟამად შენობის პირველ სართულზე განთავსებულია ბეწვის მაღაზია, კაფე და წიგნების სუპერმარკეტი. ↑ [https://web.archive.org/web/20130927105357/http://genealogia.baltwillinfo.com/ukr/01.pdf Землевладельцы Российской империи и их имения 1870-1918 гг.]. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-27. ციტირების თარიღი: 2017-02-13. ↑ г.Ростов-на-Дону. Объекты культурного наследия (памятники истории и культуры) государственного (федерального) значения - Правительство Ростовской области. www.donland.ru. ციტირების თარიღი: 2015-11-12. ↑ Под защитой химер. - Из истории Ростова - Ростов со всех сторон - Статьи, очерки, зарисовки - Ростовберег.ру. www.rostovbereg.ru. ციტირების თარიღი: 2015-11-12. ↑ Весь Ростов н/Д на 1923 г.. [Ростов н/Д, 1923]. Донская электронная библиотека. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-06. ციტირების თარიღი: 2017-02-13.
ბოსტრიკინების სახლი

ბოსტრიკინების სახლი (რუს. Дом Бострикиных) — შენობა დონის როსტოვში (როსტოვის ოლქი, რუსეთი). მდებარეობს პუშკინის ქუჩაზე (სახლი 106). სავაჭრო სახლი ააშენეს 1914 წელს და თავდაპირველად ეკუთვნოდა ივანე და ანა ბოსტრიკინებს. შენობას გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. ივანე და ანა ბოსტრიკინების სავაჭრო სახლი აგებულია 1914 წელს სამოქალაქო ინჟინერის სემიონ ვასილის ძე პოპოლინის პროექტის მიხედვით. 1920-იან წლებში, საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ, მოახდინეს სახლის ნაციონალიზაცია და მასში განათავსეს კომუნალური ბინები. 1997 წლიდან ბოსტრიკინების სახლის მფლობელია რუსეთის სბერბანკი. სახლის მაცხოვრებელების გასახლების შემდეგ დაიწყო მისი კაპიტალური რემონტი და სახლის რესტავრაციის პროცესი. მასში განთავსდა ბანკის სხვადასხვა განყოფილება. ბოსტრიკინების სამსართულიანი სახლი მდებარეობს პუშკინის ქუჩის წითელ ზოლში. სავაჭრო სახლის სიეტრიული ფასადი გაფირმებულია მოდერნის სტილში, რომელიც ასევე შეიცავს კლასიციზმისა და ირაციონალიზმის სტილს. შენობის პირველი სართული რუსტირებულია. მეორე და მესამე სართულს ამშვენებს აივნები აჟურული მოაჯირებით. შენობის ფასადი გვირგვინდება მკვეთრად ჩაზნექილი ფორმის სხვენით. კარნიზებზე დამონტაჟებულია პარაპეტის ბოძკინტები. ფასადი შემკულია თაბაშირის დეკორატიული ჩანართებით. ბოსტრიკინების სახლი ფერთა გამა შეირჩა 1997 წლის რეკონსტრუქციის პერიოდში შენობის არქიტექტურული სტილის საფუძველზე. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 Волошинова Л. Ф. Пушкинская улица. — Ростов-на-Дону: «Донской издательский дом», 2000. — С. 103—106. — (Серия "Судьбы улиц, площадей, зодчих"). — ISBN 5-87688-250-X. ↑ Ростов-на-Дону (объекты культурного наследия регионального значения). Официальный портал Правительства Ростовской области. ციტირების თარიღი: 2013-09-23. ↑ 3.0 3.1 Ростовский модерн. Журнал Hi Home. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-10-29. ციტირების თარიღი: 2013-10-27. ↑ Модерн в архитектуре Ростова-на-Дону. mediaassa.ru. ციტირების თარიღი: 2013-10-27.[მკვდარი ბმული]
ვასილ კუშნარიოვის სახლი

ვასილ კუშნარიოვის სახლი (რუს. Дом Василия Кушнарёва) — შენობა დონის როსტოვში (როსტოვის ოლქი, რუსეთი). მდებარეობს პუშკინის ქუჩაზე (სახლი 51). სავაჭრო სახლი ააშენეს 1900-იანი წლების დასაწყისში. თავდაპირველად იგი ეკუთვნოდა ვასილ კუშნარიოვს, ცნობილი როსტოველი ფაბრიკანტის იაკობ კუშნარიოვის ძმას. ამჟამად შენობაში განთავსებულია რუსეთის სამხრეთის სამხედრო ოლქის სამმართველო. შენობას გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. სავაჭრო სახლი ააშეეს 1900-იანი წლების დასაწყისში, იაკობ კუშნარიოვის თამბაქოს ფაბრიკის ახლოს. სახლი ეკუთვნოდა, მის უფროს ძმას ვასილ კუშნარიოვს. სავაჭრო სახლის ეზოსთან იყო გასასვლელი პრესტიჟულ „ბუფის საზაფხულო თეატრ-ბაღში“. კუშნარიოვის სახლში განთავსებული იყო რესტორანი, ღია ვერანდით სასახლის მხარეს. 1920-იან წლებში. საბჭოთა ხელისუფების დამყყარების შემდეგ მოახდინეს სახლის ნაციონალიზაცია და გადასცეს ჩრდილოეთ კავკასიის სამხედრო ოლქის შტაბს. კუშნარევის ყოფილ სავაჭრო სახლში გახსნეს სასადილო. მეორე მსოფლიო ომის წლებში განადგურდა შენობის სახურავი, რომელიც მოგვიანებით აღადგინეს მცირე ცვლილებებით. 2002 წელს ჩრდილოეთ კავკასიის სამხედრო ოლქის შტაბმა დაიწყო შენობის რეკონსტრუქცია, რომლის დროსაც შეუცვალეს სახურავი და გადააკეთეს ფასადი. ვასილ კუშნარიოვის სახლის ფასადი გაფორმებულია აღმოსავლურ სტილში, რომელიც დამახასიათებელი იყო ამ პერიოდის საკლუბო შენობებისათვის. ნაგებობა ორსართულიანია, რომელიც დგას მაღალ ცოკოლზე. მეორე სართულის ფანჯრის ღიობებს აქვს ნახევარწრიული ფორმა. ფასადი სრულდება მაღალი კარნიზით და დაბალი პარაპეტით. ნაგებობა შემკულია აღმოსავლური დეკორატიული ორნამენტებით. თავდაპირველად სახურავზე იდგა გუბათი, ხოლო სახლის აღმოსავლეთ ნაწილში იყო მარმარილოს სახურავი. ↑ 1.0 1.1 1.2 Доходный дом В.С. Кушнарева. voopiik-don.ru. ციტირების თარიღი: 2013-11-05. ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 Волошинова Л. Ф. Пушкинская улица. — Ростов-на-Дону: «Донской издательский дом», 2000. — С. 103—106. — (Серия "Судьбы улиц, площадей, зодчих"). — ISBN 5-87688-250-X. ↑ Ростов-на-Дону (объекты культурного наследия регионального значения). Официальный портал Правительства Ростовской области. ციტირების თარიღი: 2013-09-23. ↑ Елена Слепцова. (2012-06-06) Армия воюет с культурой?. Наше Время. ციტირების თარიღი: 2013-11-06.
ეფიმ კოსტინის სახლი

ეფიმ კოსტინის სახლი (რუს. Дом Е. Я. Костина) — შენობა დონის როსტოვში (როსტოვის ოლქი, რუსეთი). მდებარეობს სუვოროვის ქუჩაზე (სახლი 29/37). სავაჭრო სახლი ააშენეს XIX საუკუნეში და ეკუთვნოდა ვაჭარ ეფიმ კოსტინს. შენობას გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის ხელოვნების, არქიტექტურისა და ისტორიის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. სახლი აგებულია XIX საუკუნის ბოლოს. 1917 წლამდე სახლი იმყოფებოდა მისამართზე მცირე სადოვაიის ქუჩა 37/35. გარდა აღნიშნული სახლისა მის მფლობელს ეკუთვნოდა ასევე კარაქის ქარხანა. სახლის მფლობელი იყო თავად, ხოლო ქარხანას ფლობდა მეუღლესთან, დომნა კოსტინასთან, ერთად. კოსტინებს ჰყავდათ სამი შვილი: ვასილი კოსტინი მაღაზიის მეპატრონე, დაკავებული იყო საკონდიტრო საქმიანობით, სტეფანე კოსტინი ამუშავებდა კარაქის ქარხანას და უმცროსი ფილიპე, ქალაქის პირველი საპოლიციო უბნის კანცელარიის მოსამსახურე. ვაჭარ ეფიმ კოსტინის სახლი როსტოვის საოლქო ადმინისტრაციის 1998 წლის 9 ოქტომბრის № 411 გადაწყვეტილების პირველი დამატების მიხედვით გახდა რუსეთის ფედერაციის ისტორიისა და კულტურის ადგილობრივი მნიშვნელობის ძეგლი და მისი დაცვა საკუთარ თავზე აიღო სახელმწიფომ. სახლი ოთხსართულიანია. შემონახულია ჩვენს დრომდე. XXI საუკუნეში მიმდინარეობდა სარემონტო სამუშაოები, რომლის დროსაც გაუმჯობესდა და შეიცვალა ძირითადი ფასადი, რისთვისაც გამოიყენეს აგური და სხვა მასალები. ↑ 1.0 1.1 1.2 Дом суеверного купца. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-02-11. ციტირების თარიღი: 2017-02-14. ↑ Монументальное искусство и памятники истории и архитектуры на региональном уровне ↑ Памятники истории, архитектуры, монументального искусства//Гид по Ростову-на-Дону ↑ Постановление № 411// Глава Администрации Ростовской области
ლუქსემბურგის საჰერცოგო

ლუქსემბურგის საჰერცოგო (ფრანგ. Luxembourg, ლუქს. Lëtzebuerg) — საღვთო რომის იმპერიაში შემავალი სახელმწიფო. ლუქსემბურგების (შემდგომში ლიმბურგები) დინასტიის მემკვიდრეობითი მიწა. ლიმბურგები XIV საუკუნის უმნიშვნელოვანეს პოლიტიკურ ძალას წარმოადგენდნენ, რომლებიც ჰაბსბურგებს ცენტრალურ ევროპაში დომინანტობას ეცილებოდნენ. 1411 წელს სიგიზმუნდ I-ს, დაგროვილი ვალების გამო ლუქსემბურგის საჰერცოგოს თავის ძმისწულ ელიზაბეტზე გადაცემა მოუწია. ელიზაბეტმა მოგვიანებით საჰერცოგო ბურგუნდიის ჰერცოგ ფილიპს მიჰყიდა. ბურგუნდიის ჰერცოგების მამრობითი შტო შეწყდა, როდესაც ფილიპის შვილი შარლ მამაცი ნანსის ბრძოლაში გარდაიცვალა. ბურგუნდიის ჰერცოგების მემკვიდრე გახდა შარლის ერთადერთი შვილი მარი, რომელიც ჰაბსბურგების დინასტიის წარმომადგენელზე, საღვთო რომის იმპერატორ მაქსიმილიან I-ზე დაქორწინდა. შედეგად ლუქსემბურგის საჰერცოგო ჰაბსბურგების მმართველობაში გადავიდა. 1555 წელს კარლ V-ს (ის ასევე იყო ესპანეთის მეფე კარლ I) ტახტიდან გადადგომის გამო, ლუქსემბურგი მის შვილს ესპანეთის მეფე ფილიპე II-ს გადაეცა. ნიდერლანდების რევოლუციის დროს, ნიდერლანდის შვიდი ჩრდილოეთი პროვინცია გამოეყო ესპანეთს და 1581 წელს შექმნა გაერთიანებული პროვინციების რესპუბლიკა. დანარჩენი სამხრეთული პროვინციები (მათ შორის ლუქსემბურგიც) 1714 წლამდე ესპანეთის შემადგენლობაში რჩებოდა. ესპანური მემკვიდრეობისთვის ომის შემდეგ, რომელიც 1700 წელს ესპანური ჰაბსბურგების მამაკაცის შტოს შეწყვეტის შემდეგ დაიწყო, 1714 წელს სამხრეთ ნიდერლანდის პროვინციები ავსტრიელი ჰაბსბურგების ხელში გადავიდა. ლუქსემბურგი ავსტრიული გავლენის ქვეშ 1795 წლის საფრანგეთის რევოლუციამდე რჩებოდა. ლუქსემბურგის საჰერცოგომ ტერიტორიის ნაწილი 1813 წელს პრუსიის სასარგებლოდ დაკარგა. 1815 წელს ნაპოლეონის ვატერლოოსთან დამარცხების შემდეგ, ლუქსემბურგის სტატუსი გახდა დიდი საჰერცოგო. მმართველად დაინიშნა ვილიამ I, რომელიც ასევე ახლად შექმნილი ნიდერლანდის გაერთიანებული სამეფოს პირველი მეფე იყო. 1830 წელს, როდესაც ბელგიამ მიიღო დამოუკიდებლობა, ლუქსემბურგის ტერიტორიის დიდი ნაწილი მას გადაეცა (იხილეთ - ლუქსემბურგის დაყოფა). 1890 წელს, ვილიამ III-ს გარდაცვალების შემდეგ ნიდერლანდის გვირგვინი გადაეცა მის ქალიშვილ ვილგელმინიას, ხოლო ლუქსემბურგის გვირგვინი ადოლფს. Ermesinde et l'affranchissement de la ville de Luxembourg; Études sur la femme, le pouvoir et la ville au XIIIe siècle, sous la direction de Michel Margue, Publications du Musée d'Histoire de la Ville de Luxembourg, Publications du CLUDEM tome 7, Luxembourg 1994. Tatsachen aus der Geschichte des Luxemburger Landes, Dr. P. J. Müller, Luxemburg 1963, Verlag "de Frendeskres", Imprimerie Bourg-Bourger. Vivre au Moyen Age: Luxembourg, Metz et Trèves; Études sur l'histoire et l'archéologie urbaines, sous la direction du usée d'Histoire de la Ville de Luxembourg, Publications Scientifiques du Musée d'Histoire de la Ville de Luxembourg, tome 2, Luxembourg 1998. ↑ Francia Media: Lorraine & Burgundy. Friesian.com (6 August 1914). ციტირების თარიღი: 1 February 2013.
სამზარეულო

სამზარეულო — საცხოვრებელი ბინის ან სახლის ნაწილი, ერთ-ერთი ოთახი, რომელიც განკუთვნილია საჭმლის მოსამზადებლად. ჩვეულებრივ სამზარეოლოში განთავსებულია ქურა, მაცივარი, წყლის ონკანი, ასევე სამზარეულო მაგიდა და სხვა ავეჯი, რომელიც გამოიყენება საკვები პროდუქტების და ჭურჭლის შესანახად. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „სამზარეულო“ ვიკისაწყობში. Otl Aicher, Die Küche zum Kochen. Callwey Verlag, München 1982.
არტაჰის ბრძოლა

არტაჰის ბრძოლა — ბრძოლა ანტიოქიის სამთავროსა და თურქ-სელჩუკთა შორის. გაიმართა 1105 წელს, ქალაქ არტაჰთან (ანტიოქიის მახლობლად). ჯვაროსნების მეთაური იყო ტანკრედი, ხოლო თურქებს მეთაურობდა ფახრ ალ-მულკ რიდვანი. ბრძოლაში გამარჯვების შემდეგ, ჯვაროსნები ალეპოს დაემუქრნენ. 1104 წელს ჰარანის ბრძოლაში დამარცხების შემდეგ, მდინარე ორონტესის აღმოსავლეთით მდებარე ციხეები და ქალაქები ჯვაროსანთა მიერ მიტოვებული იქნა. ახალი ძალების მოსაბილიზებლად ბოემონდ I ევროპაში გაემგზავრა და ანტიოქიის რეგენტად ტანკრედი დანიშნა. ახალმა ლიდერმა დაიწყო დაკარგული ციხეების და გამაგრებული ქალაქების დაბრუნება. ტანკრედი მეთაურობდა არტაჰის ალყას, ანტიოქიიდან 25 მილი (40 კმ). ალყის ხელის შესაშლელად რიდვანი დაიძრა ალეპოდან. ბრძოლაში ჯვაროსნებმა გაიმარჯვეს „მოჩვენებითი უკან დახევით“. ბრძოლის შესახებ ბევრი რამ უცნობია. ამ გამარჯვების შემდეგ, ტანკრედმა გააფართოვა დაპყრობები ორონტესის აღმოსავლეთით. Smail, R. C. Crusading Warfare 1097-1193. New York: Barnes & Noble Books, (1956) 1995. ISBN 1-56619-769-4 ↑ Smail, p 28 ↑ Smail, p 78-79