laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ლიანა ისაკაძე

ლიანა ისაკაძე (დ. 2 აგვისტო, 1946, თბილისი, საქართველოს სსრ — გ. 5 ივლისი, 2024) — ქართველი მევიოლინე, დირიჟორი. საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1974). სსრკ სახალხო არტისტი (1988). თანამედროვეობის ერთ-ერთი თვალსაჩინო მევიოლინე. იგი ვუნდერკინდებს ეკუთვნოდა — 3 წლის ასაკში გახდა მუსიკოსი. ლიანა ისაკაძე მსოფლიოს ყველა გამოცემაშია შეყვანილი, სადაც საუკუნის საუკეთესო მევიოლინეების შემოქმედება განიხილება. თბილისის საპატიო მოქალაქე (2016). ბათუმის საპატიო მოქალაქე (2016). პირველდაწყებითი მუსიკალური განათლება მიიღო თბილისის ცენტრალურ მუსიკალურ სკოლაში პროფესორ ლეო შიუკაშვილის ხელმძღვანელობით. 1956 წელს (10 წლისა) რესპუბლიკის ფესტივალის ლაურეატი გახდა (I პრემია), 1957 წელს ამიერკავკასიის მუსიკოს შემსრულებელთა I კონკურსის (მცირეწლოვნობის გამო პრემია არ ერგო), ხოლო 1961 წელს — საკავშირო კონკურსის ლაურეატი (II პრემია). 1968 წელს დაამთავრა პეტრე ჩაიკოვსკის სახელობის მოსკოვის კონსერვატორია (პროფესორ დავით ოისტრახის კლასი). 1971 წლიდან მოსკოვის ფილარმონიის სოლისტია. ლიანა ისაკაძე მუსიკის შემსრულებელთა მრავალი საერთაშორისო კონკურსის ლაურეატია (მარგარიტ ლონგისა და ჟაკ ტიბოს სახელობის, პარიზი, 1965, I პრემის; ჩაიკოვსკის სახელობის, მოსკოვი, 1970, III პრემია; სიბელიუსის სახელობის, ჰელსინკი, 1970, I პრემია). 1965 წლიდან გასტროლებს მართავს საზღვარგარეთის მრავალ ქვეყანაში. ლიანა ისაკაძე თანამედროვეობის ერთ-ერთი თვალსაჩინო მევიოლინეა. მისი დაკვრა გამოირჩევა არტისტიზმით, ღრმა მუსიკალურობით, ვირტუოზულობით. მის რეპერტუარშია კლასიკური და თანამედროვე მუსიკის საუკეთესო ნიმუშები. ქართველი კომპოზოტორების მთელი რიგი ახალი ნაწარმოებების (მაგ. ოთარ თაქთაქიშვილის სავიოლინო კონცერტის) პირველი შემსრულებელია. გადაღებულია ფინურ მხატვრულ ფილმში — „სიბელიუსი“ (1975). მის შესახებ გადაღებულია იაპონური დოკუმენტური ფილმი (1974). გასული საუკუნის 90-იან წლებში მევიოლინის შემოქმედება მჭიდროდ დაუკავშირდა გერმანიას. 1990 წელს ლიანა ისაკაძემ გერმანიის ქალაქ ინგოლშტადტში ჩაიყვანა საქართველოს კამერული ორკესტრი, რომელიც უკვე მრავალი წელია „ინგოლშტადტის ქართული კამერული ორკესტრის“ სახელით მოღვაწეობს. 1992 წელს ინგოლშტადტში ლიანა ისაკაძემ დააარსა თავისი პედაგოგის, დავით ოისტრახის სახელობის მუსიკალური აკადემია. მიღებული აქვს ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის პრემია (1979). დაჯილდოებულია საპატიო ნიშნის ორდენით. გარდაიცვალა 2024 წლის 5 ივლისს, 77 წლის ასაკში. დაკრძალულია მახათას მთის მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში. 1970 — საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი 1974 — საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი 1979 — ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის პრემია 1988 — სსრკ სახალხო არტისტი 1998 — ღირსების ორდენი 2016 — ბათუმის საპატიო მოქალაქე 2016 — თბილისის საპატიო მოქალაქე საპატიო ნიშნის ორდენი საყვარელიძე ლ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 227. ლიანა ისაკაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ ბათუმის საპატიო მოქალაქე ↑ „გარდაიცვალა ლიანა ისაკაძე“. 1tv.ge. ციტირების თარიღი: 7 ივლისი, 2024. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ „ლიანა ისაკაძე მახათას მთაზე, საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში დაკრძალეს“. rustavi2.ge. ციტირების თარიღი: 7 ივლისი, 2024. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ საქართველოს სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს უწყებები. 1970. № 2. გვ. 34 ↑ საქართველოს სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს უწყებები. 1974. № 8. გვ. 373
თემურ ქევხიშვილი

თემურ ქევხიშვილი (დ. 19 აპრილი, 1940, სოფ. ახალსოფელი, ახლანდ. ყვარლის მუნიციპალიტეტი, — გ. 8 დეკემბერი, 2020) — ქართველი მომღერალი (ლოტბარი), პედაგოგი. საქართველოს დამსახურებული არტისტი (1970), საქართველოს სახალხო არტისტი (1990). დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია 1966 წელს (გუნდის დირიჟორი). 1961–1976 წლებში იყო ანსამბლ „გორდელას“ ერთ–ერთი დამაარსებელი და წევრი. წლების მანძილზე იყო სხვადასხვა ანსამბლის და გუნდის ლოტბარი და ხელმძღვანელი, პედაგოგი. 1981–1990 წლებში იყო საქართველოს ტელე-რადიო გადაცემების „ქართული ხალხური სიმღერების გაკვეთილები“ ავტორი და წამყვანი. მისი ქართული რეპერტუარი ძირითადად მოიცავდა ქართული ხალხური სიმღერებსა და საგალობლებს. გასტროლებით იყო მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში. 2013 წლის 11 ივნისს ფონდმა „ქართული გალობა“ თემურ ქევხიშვილი „საუკუნის ხმად“ აღიარა. მიღებული ჰქონდა საქართველოს სახელმწიფო პრემია (2012). დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (1991). გარდაიცვალა 2020 წლის 8 დეკემბერს, 80 წლის ასაკში COVID-19-ით. ქართული მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი, თბ., 2015. — გვ. 487. თემურ ქევხიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ 1.0 1.1 „ლოტბარი თემურ ქევხიშვილი კორონავირუსით გარდაიცვალა“. imedinews.ge. 2020-12-08. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-03-07. ციტირების თარიღი: 8 დეკემბერი, 2020. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება)
პრიროდა

„პრიროდა“ (რუს. Природа) — რუსეთის მეციერებათ აკადემიის ყოველთვიური სამეცნიერო-პოპულარული ჟურნალი, რომლის პუბლიკაცია ეძღვნება საბუნებისმეტყველო-სამეცნიერო თემატიკას. გამოიცემა 1912 წლის იანვრიდან. ჟურნალის პირველი ნომერი გამოიცა 1912 წლის 26 იანვარს (8 თებერვალს). ჟურნალის მთავარი რედაქტორია ალექსეი ლოპატინი. ოფიციალური საიტი
ქიურდაბაზლი

ქიურდაბაზლი (აზერ. Kürdəbazlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 735 კაცი. სოფლის მოსახლეობა ძირითადად აფშარებისგან შედგება. Kürdəbazlı (as Kyurdabazly) GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı - 2010.
ქიუჯა

ქიუჯა (აზერ. Kyudzha) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის მასალის რაიონში. არსებობს ეჭვი, რომ სოფელს სახელი შეცვლილია აქვს ან აღარ არსებობს, რადგან არცერთი აზერბაიჯანული ვებგვერდი მას ამ სახელით არ იხსენიებს. ქიუჯა GEOnet სახელების სერვერზე
ლანგანი

ლანგანი (აზერ. Ləngan) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 525 კაცი. Ləngan (as Lengyan) GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı - 2010.
ლიურანი

ლიურანი (აზერ. Lürən) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1004 კაცი. ლიურანი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı - 2010.
შოდა

შოდა — მთა საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარეში, ონის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედის სამხრეთ ფერდოზე, რომელიც ქმნის შოდა-კედელას ქედს, სიმაღლე ზღვის დონიდან 3609 მეტრი. აქვს ორი მწვერვალი, რომლებიც დაფარულია მუდმივი თოვლით. მთის ძირში გადის ოსეთის სამხედრო გზა.
მაჰმუდავარი

მაჰმუდავარი (აზერ. Mahmudavar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 7621 კაცი. მაჰმუდავარი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2017-cu il. I cild. Bakı - 2010.
ახალი არკადია

„ახალი არკადია“ — 1986 წლის ქართული ორსერიიანი სატელევიზიო მხატვრული ფილმი, რომლის დამდგმელი რეჟისორია თემურ ფალავანდიშვილი. ფილმში მონაწილეობენ: ზურაბ ქაფიანიძე, კარლო საკანდელიძე, ლია გუდაძე და სხვები. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ფილმი მოგვითხრობს ორ მოხუც თანასოფლელზე, რომლებიც გარკვეული ცხოვრებისეული პირობების გამო ქალაქში ცხოვრობენ. ქალაქის განაპირას ისინი პოულობენ ძროხას და მის მოვლა-პატრონობას კისრულობენ. ცოცხალი ძროხის შენახვა მაღალსართულიან შენობაში დაკავშირებულია მრავალ სირთულესთან და ამ ისტორიის პერიპეტიები, მისი კომიკური და ზოგჯერ დრამატული სიტუაციები შეადგენენ ამ ფილმის სიუჟეტურ ხაზს. ზურაბ ქაფიანიძე კარლო საკანდელიძე ლია გუდაძე კოტე არეშიძე თამაზ თოლორაია მეგი წულუკიძე შოთა სხირტლაძე ს. იშხნელი ზაზა მიქაშავიძე მარინა ჯაში რევაზ იმნაიშვილი გიორგი ფალავანდიშვილი „ახალი არკადია“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია ↑ ეროვნული ფილმოგრაფია
მასალი (დასახლება)

მასალი (აზერ. Masallı) — დასახლება აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის მასალის რაიონში. 2013 წლის 5 მარტს, სოფელ თაქლას ადმინისტრაციული ტერიტორიის მასალის დასახლება გაუქმებულ იქნა და ამოღებულია სახელმწიფო რეესტრიდან. გაუქმების შემდეგ, მასალის დასახლების 58.8 ჰა სახელმწიფო საკუთრებაში არსებული ტერიტორია მთლიანად შეერწყა სოფელ თაქლაში ადმინისტრაციულ-ტერიტორიულ ერთეულში მდებარე სოფელ მოლაჰასანლის ადმინისტრაციულ ტერიტორიას.. ↑ Masallı rayonunun inzibati ərazi bölgüsündə qismən dəyişikliklər edilməsi haqqında Azərbaycan Respublikasının 5 mart 2013-cü il tarixli Qanunu az. president.az (15 mart 2013, 21:40). ციტირების თარიღი: 2014-05-06.
მამედობა (მასალის რაიონი)

მამედობა (აზერ. Məmmədoba) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 966 კაცი. მამედობა GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı - 2010.
მამედრზაქიუჯა

მამედრზაქიუჯა (აზერ. Məmmədrzakücə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 612 კაცი. Məmmədrzaküçə (as Mamedrzakyudzha) GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı - 2010.
მეშაქანარი

მეშაქანარი (აზერ. Meşəkənarı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 502 კაცი. ↑ Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı - 2010.
ნიკონი (მოსკოვის პატრიარქი)

პატრიარქი ნიკონი (რუს. Патриа́рх Ни́кон, ერისკაცობაში — ნიკიტა მინოვი Ники́та Ми́нин (Минов); დ. 7 (17) მაისი, 1605, სოფელი ველდემანოვო – გ. 17 (27) აგვისტო, 1681, ტროპინსკაია სლობოდა, იაროსლავი) – მოსკოვის პატრიარქი 1652-1666 წლებში. მღვდლად აკურთხეს 19 წლის ასაკში. 1635 წელს აღიკვეცა ბერად. 1643 წლიდან გახდა კოჟეოზეროს მონასტრის წინამძღვარი, 1646 წლიდან კი მოსკოვის მაცხოვრის ახალი ეკლესიის წინამძღვარი. 1648 წლიდან იყო ნოვგოროდის მიტროპოლიტი. 1652 წელს აკურთხეს პატრიარქად. 1653 წელს დაიწყო საეკლესიო რეფორმა, განიზრახა წმინდა წერილის ხელახალი თარგმნა, X-XII საუკუნეებში ძველ საეკლესიო სლავურზე შესრულებული თარგმანების გასწორება და კორექტირება. რეფორმებს წინააღმდეგობა გაუწია სასულიერო პირების ნაწილმა. მათ ნიკონის რეფორმები ერესად მონათლეს და აპოკალიფსის მოახლოებად მიიჩნიეს. ამ განხეთქილების ნიადაგზე წარმოიჩვნენ ძველმართლმადიდებლები. 1666-1667 წლებში რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის კრებამ მოიწონა ნიკონის რეფორმები. თუმცა, ამავე კრებამ, სახელმწიფოსგან ეკლესიის გამიჯვნის სურვილის გამო ნიკონი გაასამართლა და დასაჯა, ხოლო ეკლესიის მართვის სადავეები მეფე ალექსი I-ს გადასცა. ნიკონი გადაასახლეს ბელოზერსკის მონასტერში. 1681 წელს დართეს ნება გადასულიყო ნოვი-იერუსალიმის მონასტერში. გარდაიცვალა გზაში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 435. „რელიგიები საქართველოში“, თბილისი: სახალხო დამცველის ბიბლიოთეკა, 2008. — გვ. 171, ISBN 978-9941-0-0902-0.
ნიკოლოზ სამხარაძე

ნიკოლოზ სამხარაძე (დ. 6 მარტი, 1979, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი. საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი 2020 წლიდან. „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველოს“ პოლიტიკური საბჭოს წევრი. 2004-2005 წლებში იყო საქართველოს ეროვნული უშიშროების საბჭოს ანალიტიკოსი. 2005-2010 წლებში იყო სამხრეთ კავკასიაში ევროკავშირის სპეციალური წარმომადგენლის ოფისის ექსპერტი. 2009 წლიდან არის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასოცირებული პროფესორი. 2010-2016 წლებში იყო გაეროს განვითარების პროგრამის საზღვრის მართვის პროგრამების ხელმძღვანელი. 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარის კაბინეტის უფროსი. 2017 წლიდან არის ეროვნული თავდაცვის აკადემიის პროფესორი. 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებისთვის ნიკოლოზ სამხარაძე „ქართული ოცნების“ პროპორციული სიის მე-17-ე ნომრად დასახელდა. 2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. 2020 წლის 11 დეკემბრიდან საქართველოს პარლამენტის საგარეო ურთიერთობათა კომიტეტის თავმჯდომარე. მხარი დაუჭირა კანონპროექტს „უცხოური გავლენის გამჭვირვალობის შესახებ“. 2024 წლის არჩევნებისთვის სამხარაძე „ქართული ოცნების“ საპარლამენტო სიის მე-14 ნომრად წარადგინეს. ნიკოლოზ სამხარაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ნიკოლოზ სამხარაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ ქონებრივი დეკლარაცია[მკვდარი ბმული] ↑ საპარლამენტო არჩევნების პარტიული სია[მკვდარი ბმული] ↑ ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ საქართველოს პარლამენტის 2020 წლის 31 ოქტომბრის არჩევნები შეაჯამა. ცესკო (2020-12-03). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-12-15. ციტირების თარიღი: 6 დეკემბერი, 2020. ↑ სია: ვინ დაუჭირა „აგენტების კანონს“ მხარი პირველი მოსმენით. ↑ „ქართულმა ოცნებამ“ საარჩევნო სიის ოცეული წარადგინა
კეკელია

საკუთარი სახელი კეკელია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ამბერკი კეკელია — საბჭოთა პარტიული და სახელმწიფო მოხელე მიხეილ კეკელია — იურისტი, სამართლის ისტორიკოსი შალვა კეკელია — პოლიტიკოსი ჯანსუღ კეკელია — გეოგრაფი, პედაგოგი
ისანი

ისანი — ისტორიული უბანი თბილისში, ქალაქის აღმოსავლეთ ნაწილში, მდინარე მტკვრის მარცხენა ნაპირზე. წყაროებში პირველად მოხსენიებულია XI საუკუნეში. VIII-IX საუკუნეებში, არაბთა ბატონობის ხანაში, აქ გამაგრებულ დასახლება სოღდებილის მედინაში საპყრობილე იყო. IX საუკუნეში იგი ქვიტკირის გალავნითა და თხრილით გაამაგრეს და სიმტკიცის გამო არაბულად ჰისნი - ისანი (ციხესიმაგრე) უწოდეს; იგი ქალაქს ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან იცავდა, XI-XII საუკუნეებში ციხესიმაგრის მიმდებარე ტერიტორიას ისნის ველს და სოღდებილის სანახებს ეძახდნენ (შემდეგდროინდელი ავლაბარი). XII-XIII საუკუნეებში ისანში კლდეზე, მტკვრის პირას, იყო მეფის სასახლე, კარის ეკლესია და მეტეხთა ტაძარი. გვიანდელ შუა საუკუნეებში ისნის უბანი მეტეხად იწოდებოდა. ბერიძე თ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 227.
ისარი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ისარი შეიძლება აღნიშნავდეს: ისარი — იარაღი; „ისარი“ — ქართული გაზეთი; ისარი — თანავარსკვლავედი; ისარი — ამერიკული სერიალი
ექვსი და შვიდი

ექვსი და შვიდი — რეჟისორ გენო ცაავას 2003 წლის ფილმი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ფილმის სათაურის გრაფიკული მხარე, უკიდურესად ურთიერთსაპირისპირო, დადებითისა და უარყოფითი ძალების მარადიულ მონაცვლეობას, მათი დაპირისპირებისა და ერთიანობის კონცეფციას ემსახურება. სადაც კაცობრიობის მიერ დაგლეჯილი დრო იდუმალ სიცხადედ იქცევა; ფილმი წარმოადგენს ცდას – ადამიანის ცნობიერების, კრისტალური გულისა და სულის გაღვიძებისა, ფასეულობათა გადაფასებისა, იმ სიძნელეთა დაძლევისა, რომელიც არსებობს როგორც ცოდვის შედეგად დაცემულ ქვეყნიერებაში – მატერიალურ სამყაროში, ასევე სულიერ არსებათა დასებში, რომელიც წარმართავს ისტორიულ პროცესს. მიხეილ გომიაშვილი გოგოლა კალანდაძე გურამ ფირცხალავა გიორგი გეგეჭკორი ედიშერ მაღალაშვილი კარლო საკანდელიძე ბონდო გოგინავა მარადია ცაავა ბაია (ბარბარე) დვალიშვილი ნინო არსენიშვილი ეკა ანდრონიკაშვილი 2004: სანპაულოს საერთაშორისო კინოფესტივალი (მსოფლიო პრემიერა)  ბრაზილია 2005: მონაკოს კინოს ფესტივალი (საუკეთესო მუსიკალური გაფორმება)  მონაკო ექვსი და შვიდი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ისარი (იარაღი)

ისარი — მშვილდ-ისრით, არბალეტით და სასულე თოფით სატყორცნი იარაღი. უფრო გავრცელებულია მშვილდის ისარი. მეზოლითში, ნეოლითში და ბრინჯაოს ხანაში ისრიპირს მაგარი ქვისაგან (ძირითადად კაჟისაგან), იშვიათად ძვლისაგან აკეთებდნენ. ბრინჯაოს ისრისპირი ფართოდ იყო გავრცელებული ადრინდელ რკინის ხანაში. ძვ. წ. VI-II საუკუნეებში ევროპაში, შუა აზიასა და ციმბირში გავრცელებული იყო მილიანი სამწახნაგა ან სამფრთიანი ბრინჯაოს ისრისპირები, ძვ. წ. I საუკუნეში ისინი სარმატულმა რკინისყუნწიანმა ისრისპირმა შეცვალა. ზოგი ხალხი (მაგ., ჩრდილოეთ ამერიკის ინდიელები) ცეცხლოვან და მოწამლულ ისრებს იყენებდნენ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 227. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ისარი (იარაღი)“ ვიკისაწყობში. მშვილდ-ისარებისა და ისრების სახეობები
16+

16+ — მარიამ ქაცარავას ფილმი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ამბავი ახლადაშენებული სახლის სადარბაზოში ვითარდება, სადაც მეზობლები ერთმანეთს არ იცნობენ. ერთ ჩვეულებრივ საღამოს გოგონა ნასვამ ბიჭს შეხვდება, და ეს მოულოდნელი ნაცნობობა მის ცხოვრებას შეცვლის. ჯაბა კილაძე თამარ ჯამარჯაშვილი ↑ ეროვნული ფილმოგრაფია
3-1

3-1 — ქართული 2 ნაწილიანი მოკლემეტრაჟიანი მხატვრული ფილმი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. დედა შვილს უყვება ზღაპარს, მათ იდილიას გამოხატავს ფორმულა "3-1". ნინო ბურდული (დედა), ნოდარ ანთაძე (შვილი) ↑ ეროვნული ფილმოგრაფია 3-1 დაარქივებული 2016-05-08 საიტზე Wayback Machine.
მიშქამი

მიშქამი (აზერ. Mişkəmi) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 574 კაცი. Mishkami (as Mishkemi) GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı - 2010.
მიანქუ

მიანქუ (აზერ. Miyanku) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1349 კაცი. ↑ Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı - 2010.
მოლოლონი

მოლოლონი (აზერ. Mololon) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 431 კაცი. მოლოლონი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı - 2010.
მოლაჰასანლი (მასალი)

მოლაჰასანლი (აზერ. Mollahəsənli) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 852 კაცი. Mollahəsənli (as Mollagasanli) GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı - 2010.
დოდო ჯიბუტი

დოდო ჯიბუტი (დ. 24 ივნისი, 1937 — გ. 16 სექტემბერი, 2017) — ქართველი გეოგრაფი და პედაგოგი. გეოგრფიის მასწავლებელი. დოდო ჯიბუტმა დაამთავრა გორის ნიკოლოზ ბარათაშვილის სახელობის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ბიოლოგია-გეოგრაფიის ფაკულტეტი გეოგრაფიის სპეციალობით 1960 წელს. 1964 წელს მუშაობა დაიწყო მანქანათმშენებლობის ტექნიკუმში ეკონომიკური გეოგრაფიის მასწავლებლად; 1969 წლიდან მუშაობდა თბილისის 147-ე საშუალო სკოლაში გეოგრაფიის მასწავლებლად. წლების განმავლობაში აქვეყნებდა სხვადასხვა მეთოდურ წერილებს გეოგრაფიის სწავლების შესახებ; იყო IX კლასის სოციალური და ეკონომიკური გეოგრაფიის სახელმძღვანელოს თანაავტორი, VI კლასის სახელმძღვანელოს „დედამიწა - ჩვენი პლანეტა“ რეცენზენტი. მონაწილეობდა გეოგრაფიის მისაღები გამოცდების პროგრამისა და გეოგრაფიის სასწავლო პროგრამის შედგენაში; მონაწილეობდა სტუდენტ-პრაქტიკანტთა და სკოლის მოსწავლეებს შორის ერთობლივ კონფერენციებსა და ექსკურსიებში. იყო ქალაქის მეთოდკომისიის და განათლების სამინისტროს გეოგრაფიის მეთოდგაერთიანების საბჭოს წევრი. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები. მათ შორის: თბილისის წლის საუკეთესო მასწავლებელი (1983, 1984, 1986), თბილისის საპატიო მასწავლებელი (1996), უმაღლესი კატეგორიის მასწავლებელი (1997). მიღებული აქვს ღირსების მედალი (1997) და სახალხო განათლების წარჩინებულის სამკერდე ნიშანი (1983). ↑ 1.0 1.1 1.2 ქართველი მოგზაურები, გეოგრაფები, ბუნების მკვლევარნი: ენციკლოპედიური ცნობარი. თბ., 2003.
მარიამ ჯორჯაძე

მარიამ სიმონის ასული ჯორჯაძე (დ. 28 აგვისტო, 1888 — გ. 5 მაისი, 1979) — ქართველი გეოგრაფი და პედაგოგი. გეოგრაფიის მასწავლებელი. საქართველოს დამსახურებული მასწავლებელი (1948). მარიამ ჯორჯაძემ დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პედაგოგიური განყოფილება გეოგრაფიის მასწავლებლის სპეციალაობით 1917 წელს. მუშაობა დაიწყო გრემის (ყვარლის რაიონი) დაწყებითი სკოლის მასწავლებლად; 1919 წლიდან დაინიშნა იმავე სკოლის გამგედ; 1924–29 წლებში იყო ენისელის საბჭოს დეპუტატი; პარალელურად ბუნებისა და ძეგლთა დაცვის რწმუნებული ყვარლის რაიონში; 1928 წელს გადმოიყვანეს ქალაქ თბილისის მე-10 სკოლაში მასწავლებლად; 1938 წელს დაინიშნა ამავე სკოლის სასწავლო ნაწილის გამგედ. 1930 წელს განსახკომის მიერ მივლინებულ იქნა მოსკოვსა და ლენინგრადში სასწავლო საქმიანობის შესასწავლად. ნახევარი საუკუნე მოღვაწეობდა პედაგოგად. გამოაქვეყნა რიგი მეთოდური და სხვა პედაგოგიური ხასიათის წერილები; მონაწილეობდა სახელმძღვანელოების შედგენაში; ერთდროულად საქმიანობდა მოსახლეობის წერა-კითხვის უცოდინარობისა და მცირე მცოდნეობის ლიკვიდაციისათვის; 1932–35 წლებში მიღებული ჰქონდა დამკვრელი მასწავლებლის წიგნაკი; დაჯილდოებული იყო ლენინის ორდენით (1949) და სახალხო განათლების წარჩინებულის სამკერდე ნიშნით (1946). მინიჭებული აქვს მედალი „მამაცური შრომისათვის დიდ სამამულო ომში 1941-1945 წწ“. იყო ქალაქ თბილისის II, III და IV მოწვევის დეპუტატი. ↑ 1.0 1.1 ქართველი მოგზაურები, გეოგრაფები, ბუნების მკვლევარნი: ენციკლოპედიური ცნობარი. თბ., 2003.
37 გრადუსი ცელსიუსით

37 გრადუსი ცელსიუსით — 2005 წლის ქართული მოკლემეტრაჟიანი მხატვრული ფილმი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ფილმის გმირები – ხელმოცარული–უიღბლო, მაფიოზი, პოლიციელები და ახალგაზრდა წყვილი – ხვდებიან უჩვეულო სიტუაციაში და მოქმედებენ თავიანთი ხასიათიდან გამომდინარე. ფილმი ძირითადად მაინც ხელმოცარულ–უიღბლოს ეხება, რომლის ისტორია გადმოგვცემს ფილმის ძირითად ფაბულას – „არა შეჯდა მწყერი ხესა, არა იყო გვარი მისი“. დავით როინიშვილი ამირან შარმანაშვილი მაკა აბჟანდაძე ↑ ეროვნული ფილმოგრაფია. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-10-09. ციტირების თარიღი: 2012-03-20.
ღორტავასებრნი

ღორტავასებრნი — ზღვისა და მტკნარი წყლის უხერხემლოების რიგი უმაღლესი კიბოსნაირების ქვეკლასისა. სხეული გვერდებიდან შებრტყელებული აქვთ, ცალსქესიანი არიან. ცნობილია მათი 7 ათასამდე სახეობა. ფართოდ არიან გავრცელებული ზღვრებში, თუმცა არიან მტკნარ წყალსატევებშიც. ცურავენ გვერდულად. ღორტავასებრთა შორის არიან მავნე ფორმებიც, რომლებიც ხის ნაგებობებს აზიანებენ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 597.
ქეთევან ჯორჯაძე

ქეთევან სარდიონის ასული ჯორჯაძე (დ. 25 ივლისი, 1925, დაბლაციხე, ჩოხატაურის რაიონი) — ქართველი გეოგრაფი. საქართველოს გეოგრაფიული საზოგადოების სწავლული მდივანი. ქეთევან ჯორჯაძემ დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკური ფაკულტეტი 1948 წელს. საქართველოს გეოგრაფიულ საზოგადოებაში სხვადასხვა თანამდებობებზე მუშაობდა. იყო საზოგადოების სწავლული მდივანი. 55 წელი გაატარა გეოგრაფიის სამსახურში; 25 წელი აკადემიკოს ალექსანდრე ჯავახიშვილის, 10 წელი აკადემიკოს თეოფანე დავითაიას გეოგრაფიული საზოგადოების პრეზიდენტობის დროს მოღვაწეობდა. იგი აქტიურად მონაწილეობდა გეოგრაფიული საზოგადოების საველე ექსპედიციებში; 1945 წელს კაკო მარის ხელმძღვანელობით მოწყობილ სვანეთის ექსპედიციაში მონაწილეობდა, ხოლო 1949 წელს იმყოფებოდა გულის მყინვარზე ალპინისტებთან ალექსანდრა ჯაფარიძესა და მარინე უთმელიძესთან ერთად. არაერთხელ იყო საკავშირო გეოგრაფიული საზოგადოების ყრილობის დელეგატი; მონაწილეობდა გეოგრაფიული სიმპოზიუმებისა და კონფერენციების მუშაობაში. 2000 წელს დაჯილდოვდა ღირსების მედლით. ქეთევან ჯორჯაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ ქართველი მოგზაურები, გეოგრაფები, ბუნების მკვლევარნი: ენციკლოპედიური ცნობარი. თბ., 2003.
ბესარიონ ღოღობერიძე

ბესარიონ ღოღობერიძე (დ. 1832, გოჩაჯიხაიში — 6 მარტი, 1879, იქვე) — ქართველი პედაგოგი და რევოლუციონერი. 1849-1854 წლებში სწავლობდა ქუთაისის, შემდეგ თბილისის პირველ გიმნაზიაში. წარჩინებით დაამთავრა პეტერბურგის უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი. სწავლის პერიოდში იყო სტუდენტთა რევოლუციური კომიტეტის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი. 1862 წელს ჩამოყალიბდა პეტერბურგის რევოლუციური ცენტრის მე-2 განყოფილება, სადაც მდივნად აირჩიეს; წინადადება მისცეს პეტერბურგში დარჩენილიყო მეცნიერული მუშაობისთვის, მაგრამ იგი დაბრუნდა საქართველოში. 1868 წელს დაინიშნა თბილისის პირველი გიმნაზიის მასწავლებლად; 1873 წელს ამიერკავკასიის ქალთა ინსტიტუტის დირექტორად; 1874 წელს თბილისის გუბერნიის სახალხო სკოლების დირექტორად. დიდი ღვაწლი მიუძღვის სწავლა-განათლების დანერგვის საქმეში, განსაკუთრებით კახეთში. მისი ინიციატივით გაიხსნა სკოლები საგარეჯოში, ყვარელში, ენისელში, გურჯაანში და სხვ. შემდეგ სამუშოდ ქუთაისში გადავიდა და სიცოცხლის ბოლო წლები იქ გაატარა. 1873 წელს მის მიერ შედგენილი იქნა ბანკის პროექტი, რომელიც ოფიციალურად გაიხსნა 1876 წლის პირველ მაისს. ნარსია, გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 597-598. მეძველია, კ. „თერგდალეულები და რუსეთის სამოციანი წლების რევოლუციონერი მოღვაწეები“, თბილისი, 1959 ბესარიონ ღოღობერიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
მოლაობა

მოლაობა (აზერ. Mollaoba) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 3211 კაცი.. ↑ Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı - 2010.
მუსაქიუჩა

მუსაქიუჩა (აზერ. Musaküçə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 4260 კაცი. მუსაქიუჩა GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı - 2010.