laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ჰისტოლოგია

ჰისტოლოგია (ბერძ. Ιστολογία < ἱστός „ქსოვილი“ + λόγος „მეცნიერება“) — მეცნიერება მცენარეებისა და ცხოველების უჯრედებისა და ქსოვილების მიკროსკოპული აგებულების შესახებ. ხორციელდება ქსოვილის თხელი ფენის დათვალიერებით ოპტიკური ან ელექტრონული მიკროსკოპით. ჰისტოლოგია ბიოლოგიისა და მედიცინის არსებითი ნაწილია. ჰისტოპათოლოგია, პათოლოგიური ანატომიის მნიშვნელოვანი დარგია, რომლის როლი განსაკუთრებით დიდია სიმსივნის დიაგნოზტიკისას. არჩევენ ზოგად ჰისტოლოგიას, რომელიც იკვლევს ქსოვილების განვითარების, აგებულებისა და ფუნქციონირების ზოგად პრინციპებს და კერძო ჰისტოლოგიას, რომელიც შეისწავლის მრავალუჯრედიანი ცხოველების ორგანოების შემადგენელი ქსოვილების თვისებებს. გ. პაპიძე, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 672-673. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჰისტოლოგია ჰისტოლოგიის პროტოკოლები დაარქივებული 2010-12-21 საიტზე Wayback Machine. ჰისტოვები დაარქივებული 2010-12-26 საიტზე Wayback Machine. ჰისტოლოგიის ლექსიკონი ლურჯი ჰისტოლოგია დაარქივებული 2010-12-01 საიტზე Wayback Machine.
ალექსანდრე ფალავანდიშვილი

ალექსანდრე ფალავანდიშვილი (დ. 21 მარტი, 1953, თბილისი) — ქართველი მეან-გინეკოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი. 1976 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1976-1991 წლებში იყო მოსკოვის №67 საავადმყოფოსთან არსებული კარდიო-სამეანო სტაციონარის მეან-გინეკოლოგი. 1994 წლიდან თბილისის ექსპერიმენტული სამშობიარო სახლის მთავარი ექიმის მოადგილე სამკურნალო დარგში. ავტორია 12 სამეცნიერო ნაშრომისა მეან-გინეკოლოგიის აქტუალურ საკითხებზე. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „EPH ჰესტოზი გულის მანკით დაავადებულ ორსულებში“, დაიცვა 1988 წელს. ალექსანდრე ფალავანდიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
მარინა ფაილოძე

მარინა ფაილოძე (დ. 1954) — ქართველი მეცნიერი, ექიმი-პათოლოგანატომი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (2006). 1977 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტი. 1977–2015 წლებში იყო ჩაჩავას კლინიკის მორფოლოგიური ლაბორატორიის მორფოლოგი. 2008 წლიდან სადაზღვევო კომპანიების „მედიჰელფის“, „გიდმედისა“ და „გერმანული კლინიკის“ ციტოლოგი. 2008 წლიდან იყო საქართველოს საპატრიარქოს წმინდა იოაკიმეს და ანას სახელობის სამედიცინო ცენტრის მორფოლოგიური განყოფილების ხელმძღვანელი. 2015 წლიდან ღუდუშაურის ეროვნული სამედიცინო ცენტრის მორფოლოგი. 2018 წლიდან იყო თბილისის კლინიკური პათოლოგიის სამეცნიერო-პრაქტიკული ცენტრის მორფოლოგი. 2012 წლიდან მუშაობს ქირურგიის ეროვნულ ცენტრში გინეკოლოგიური მორფოლოგიის (ოპერაციული, ბიოფსიური, ციტოლოგიური), პლაცენტის პათოლოგიის და აბორტული (22 კვირამდე ვადით ნაყოფებში) ნაყოფების კვლევის მიმართულებით. არის 50–მდე სამეცნიერო შრომის ავტორი. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „დროული ნაყოფის თირკმელზედა ჯირკვლების და პლაცენტის მორფო-ფუნქციური ცვლილებების კორელაციური კავშირი მწვავე და ქრონიკული ჰიპოქსიის პირობებში“, დაიცვა 1989 წელს. სადოქტორო დისერტაციის თემა — „საკვერცხის ფოლიკულური აპარატის და ყვითელი სხეულის დისგენეზია საშვილოსნოს პროლიფერაციული მიომებით დაავადებულ რეპროდუქციული პერიოდის ქალებში“, დაიცვა 2006 წელს. მარინა ფაილოძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ჟუჟუნა ფეიქრიშვილი

ჟუჟუნა ფეიქრიშვილი (დ. 16 ოქტომბერი, 1940, ახალშენი, ახლანდ. ხონის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი ენათმეცნიერი, მეცნიერი, პედაგოგი, ფილოლოგიურ მეცნიერებათა კანდიდატი, პროფესორი. 1965 წელს დაამთავრა ქუთაისის პედაგოგიური ინსტიტუტი. 1968 წლიდან მუშაობს ქუთაისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ქართული ენის კათედრაზე. იგი იკვლევს ენათმეცნიერების სხვადასხვა დარგს. მრავალი ცალკეული ნაშრომი თუ მონოგრაფია მიუძღვნა როგორც ძველი და ახალი ქართული ენის გრამატიკის, ლექსიკოლოგიის, დიალექტოლოგიისა და კულტურის ისტორიის საკითხებს. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „მესამე სერიის მწკრივები ახალ სალიტერატურო ქართულში“, დაიცვა 1973 წელს. ჟუჟუნა ფეიქრიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
მესენიელთა მეორე ომი

მესენიელთა მეორე ომი — მესენიელთა აჯანყება სპარტის წინააღმდეგ. მიმდინარეობდა ძვ. წ. VII საუკუნეში (685–668 ან 657 წწ., ანდაც VII საუკუნის II ნახევარში). ორივე მხრიდან მასში ჩართული იყვნენ ასევე მოკავშირეები. ანტიკური ტრადიცია მესენიელთა წინამძღოლად ასახელებს არისტომენეს. მათ ე.წ. ტახის საფლავთან გამართულ ბრძოლაში მნიშვნელოვანი გამარჯვება მოიპოვეს, თუმცა დიდი თხრილის გადამწყვეტ ბრძოლაში არკადიელ მოკავშირეთა ღალატის გამო დამარცხდნენ. ითვლება, რომ მოწინააღმდეგესთან საბრძოლველად სპარტელთა მობილიზაციაში დიდი როლი შეასრულა პოეტმა ტირტეოსმა. მესენიელთა ბოლო სიმაგრე, რომელიც მთა ირაზე მდებარეობდა, 11-წლიანი ალყის შემდეგ დაეცა. მათი მნიშვნელოვანი ნაწილი სიცილიაზე და სამხრეთ იტალიაში, ასევე საბერძნეთის სხვა ადგილებში გადასახლდა (არისტომენე როდოსზე გადავიდა). მესენიის ტერიტორია სპარტამ დაისაკუთრა, დარჩენილი მაცხოვრებლები ჰილოტებად იქცნენ, შესაძლოა, ზოგიერთმა თემმა პერიეკების სტატუსი მიიღო. მესენიელთა ორი ომის შედეგად სპარტამ შეძლო თავისი მოქალაქეებისათვის მიწის არასაკმარისობის პრობლემის გადაწყვეტა, ამიტომ მას არ ჰქონდა დიდ ბერძნულ კოლონიზაციაში აქტიური მონაწილეობის აუცილებლობა. ამავდროულად, დაპყრობილი მესენიელების ხარჯზე ჰილოტების რაოდენობის მკვეთრმა ზრდამ გამოიწვია სპარტის განსაკუთრებული, გასამხედროებული ტიპის სახელმწიფოს ჩამოყალიბება. ↑ მესენიელთა ომები // ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 598. ↑ Стрелков А. В. Мессенские войны // Большая российская энциклопедия. т. 20. — М., 2012. — стр. 56.
მირა ღადუა

მირა ღადუა (დ. 15 თებერვალი, 1944, ბაია) — ქართველი ექიმი, ეპიდემიოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი, ჰოსპიტალური ინფექციების განყოფილების გამგე. 1972 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სანიტარულ-ჰიგიენური ფაკულტეტი. 1972-1974 წლებში იყო საქართველოს ჯანმრთელობის დაცვის სამინისტროს რესპუბლიკური სანეპიდსადგურის კომუნალური ჰიგიენის ექიმი. 1978-1992 წლებში პარაზიტოლოგიისა და ტროპიკული მედიცინის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის სალმონელოზური ინფექციების ეპიდემიოლოგიის განყოფილების უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1992 წლიდან დაავადებათა კონტროლის ეროვნული ცენტრის ჰოსპიტალური ლაბორატორიის ექიმი. ავტორია 14 სამეცნიერო ნაშრომისა საავადმყოფოსშიდა(ჰოსპიტალური სალმონელოზი) ინფექციების პრობლემებზე. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „სალმონელოზის ეპიდემიოლოგია ბავშვთა შორის საქართველოს რესპუბლიკაში“, დაიცვა 1989 წელს. მირა ღადუა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ანდრო ნადარეიშვილი

ანდრო ნადარეიშვილი (დ. 5 აგვისტო, 1936, თბილისი) — ქართველი კარდიოქირურგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი. 1958 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამედიცინო ფაკულტეტი. 1961–1980 წლებში იყო სანქტ–პეტერბურგის სამხედრო სამედიცინო აკადემიის კუპრიანოვის სახელობის გულ-სისხლძარღვთა ქირურგიის კლინიკისა და კათედრის ასპირანტი, ასისტენტი, უფროსი ასისტენტი. თბილისის ქირურგიის ინსტიტუტის გულის ქირურგიული განყოფილების უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. ავტორია 121 სამეცნიერო ნაშრომისა ზოგადი კარდიოქირურგიის აქტუალურ საკითხებზე. გამოქვეყნებული აქვს ორი მონოგრაფია: „ღია არტერიული სადინარის გართულებული და ატიპიური კლინიკური ფორმები“ (თბილისი, 1988), „რენოვასკულარული ჰიპერტონია“ (თბილისი, 1999). მისი ხელმძღვანელობით დაცულია 3 საკანდიდატო დისერტაცია. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ფილტვის არაპარაზიტული კისტები“, დაიცვა 1966 წელს. სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ღია არტერიული სადინარის გართულებული და ატიპიური კლინიკური ფორმები (ჰემოდინამიკის, დიაგნოსტიკისა და ქირურგიულიმკურნალობის თავისებურება“, დაიცვა 1988 წელს. ანდრო ნადარეიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
მესენიელთა მესამე ომი

მესენიელთა მესამე ომი — მესენიელი ჰილოტების აჯანყება სპარტის წინააღმდეგ. მიმდინარეობდა ძვ. წ. 464–458/455 წლებში. აჯანყებულები ითომის მიუვალ მთაზე გამაგრდნენ და 10 წლის განმავლობაში უწევდნენ წინააღმდეგობას სპარტისა და სხვა ბერძნული პოლისების გაერთიანებულ ჯარს. ბოლოს სპარტელები იძულებულნი გახდნენ აჯანყებულთათვის მესენიიდან გასვლის უფლება მიეცათ. ათენელებმა მათ ქალაქი ნავპაქტოსი მისცეს კორინთის ყურის ჩრდილოეთ სანაპიროზე (ლოკრიდაში). მესენიის სახელმწიფოებრიობა აღდგა ლევქტრის ბრძოლაში თებელთა მიერ სპარტელთა დამარცხების შემდეგ (ძვ. წ. 371). ↑ მესენიელთა ომები // ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 598. ↑ Стрелков А. В. Мессенские войны // Большая российская энциклопедия. т. 20. — М., 2012. — стр. 56.
თამაზ ტყემალაძე

თამაზ ტყემალაძე (დ. 29 ივლისი, 1949, სოფ. ლელიანი, ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტი — გ. 6 დეკემბერი, 2021 ) — ქართველი მეცნიერი, პედაგოგი, პუბლიცისტი, ჟურნალისტი, ფილოლოგი. ლაგოდეხის საპატიო მოქალაქე (2014), საქართველოს სსრ დამსახურებული ჟურნალისტი (2014), საჩხერის საპატიო მოქალაქე (2015),თბილისის საპატიო მოქალაქე (2017), ყვარლის საპატიო მოქალაქე (2000) 1969 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1967 წლიდან დაიწყო ლიტერატურულ-საგამომცემლო საქმიანობა. 1970-1972 წლებში იყო არქეოლოგიური ექსპედიციიების მეთაური. დასავლეთ საქართველოს სამშენებლო რაზმების მეთაური (1973). მონაწილეა ექსპედიციებისა: მყინვარწვერი, სამდინარო ექსპედიცია „ოქროს საწმისი“, ველოგადარბენა: თბილისი - კახეთის რკალი. სანაოსნო: ალაზნის თავიდან — მინგეჩაურამდე; საცხენოსნო ექსპედიცია „თევდორე მღვდლის ნაკვალევზე“. 1976-1978 წლებში — ბათუმის გარნიზონის ოფიცერი, უფროსი ლეიტენანტი. 1978 წლის 15 ოქტომბრიდან რადიოს ლიტერატურულ გადაცემათა რედაქტორი. ტელევიზიის ხალხური შემოქმედების მთავარი რედაქციის უფროსი რედაქტორი. ტელევიზიის ლიტერატურულ გადაცემათა განყოფილების გამგე, ტელევიზიის ლიტერატურისა და ხელოვნების მთავარი რედაქციის მთავარი რედაქტორი. 1979 წელს ვიტებსკის ოლქში მიაკვლია მირზა გელოვანის საფლავს. 1993-2004 წლებში — ტელერადიოს სახელმწიფო კომიტეტის კომენტატორი. ხალხური და ლიტერატურული ხელოვნების მთავარ რედაქციათა მთავარი რედაქტორი. ტელევიზიის გენერალური დირექტორის მოადგილე, მიმართულების მთავარი პროდიუსერი. 2013-2021 წლებში — საზოგადოებრივი მაუწყებლის გენერალური დირექტორის პირველი მოადგილე. 2013 წლის სექტემბრიდან 6 თვის განმავლობაში ასრულებდა საზოგადოებრივი მაუწყებლის გენერალური დირექტორის მოვალეობას. ტელევიზიასა და რადიოში განხორციელებული პროექტები, საავტორო გადაცემები: რადიოთი გადაცემული მონოგრაფიები (ნიკოლოზ ბარათაშვილი, ილია, აკაკი, ვაჟა, ალექსანდრე ყაზბეგი, ლადო ასათიანი, გალაკტიონი). ტელევიზიით: მომზადდა და ეთერში გაიცა 1000-მდე საათის ვიდეომასალს, 200-ზე მეტი ვიდეო ფილმი; საავტორო პროგრამები: ლიტ. ხელოვნების ტელეჟურნალი „ხომლი“ — 1988 წლამდე, „ქრონიკები დიდი მამულიშვილის ცხოვრებიდან“, „სათავეებთან“, „დიალოგები“, „შეხვედრები მცხეთაში“, „შეხვედრები მაჩაბლის ქუჩაზე“, „ლიხს იქით და ლიხს აქეთ“, „ეს საქართველოა“, „თბილისი“, „შემოქმედებითი პორტრეტები“, ვიდეო ფილმები ქართველ კლასიკოსებზე, ვიდეო ფილმები თბილისის ისტორიაზე, „ვკითხულობთ ვეფხისტყაოსანს“. 1980 წლიდან ასწავლიდა თბილისის რიგ უმაღლეს სასწავლებლებში, კითხულობდა „ქართული ლიტერატურის ისტორიას“, „ჟურნალისტიკის ისტორიას“. საშუალო სკოლებში (161-ე, 51-ე, 26-ე საჯარო სკოლებში). 2006 წლიდან ასწავლიდა თბილისის სკოლა-კომპლექს „სადუნში“. ყოველდღიური „ახალი ქართული გაზეთის“ დამფუძნებელი და მთავარი რედაქტორი. გაზეთ „გლდანის“ რედაქტორი. ჟურნალ „ფშავ-ხევსურეთის“ რედაქტორი. მრავალი სტატიისა და წიგნის ავტორი. დაკრძალულია მახათას მთის მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონი. 1984 — ქალაქის საუკეთესო მასწავლებელი 1989 — საქართველოს საუკეთესო მასწავლებელი 1993 — საპატიო ლელიანელი 2014 — თბილისის მზრუნველი 2014 — ექვთიმე თაყაიშვილის სახელობის პრემია 2019 — ღირსების მედალი ( ქართული ტელევიზიის განვითარებაში შეტანილი პირადი წვლილისათვის, ხანგრძლივი ნაყოფიერი პედაგოგიური და საზოგადოებრივი საქმიანობისათვის) თამაზ ტყემალაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ციფრული ვალუტა

ციფრული (ელექტრონული) ვალუტა — ნებისმიერი ვალუტა, ფული ან ფულის მსგავსი აქტივი, რომელიც ინახება, იმართება და იცვლება ციფრულ კომპიუტერულ სისტემებში, ძირითადად ინტერნეტით. ევროპის ცენტრალური ბანკი ციფრულ ვალუტად თვლის ნებისმიერი სახის ვალუტას ციფრულ (არამატერიალურ) ფორმატში. ციფრული ვალუტა შეიძლება ჩაიწეროს ინტერნეტში გამოყოფილ მონაცემთა ბაზაში, კომპანიის ან ბანკის ცენტრალიზებულ ელექტრონულ-კომპიუტერულ მონაცემთა ბაზაში, ციფრულ ფაილებში ან წინასწარი გადახდის ბარათებზე. ციფრულ ვალუტას აქვს ტრადიციული ვალუტის მსგავსი თვისებები, მაგრამ როგორც წესი, მათ არ აქვთ ფიზიკური ფორმა დაბეჭდილი ბანკნოტებისა და მონეტებისაგან განსხვავებით. სწორედ ფიზიკური ფორმის არ არსებობა იძლევა მყისიერი ტრანზაქციების საშუალებას ინტერნეტით. ამასთანავე იზოგება ბანკნოტებისა და მონეტების ბეჭდვაზე და გავრცელებაზე გაწეული ხარჯები. ვირტუალური ვალუტა, რომელიც არ გამოუშვია სახელმწიფო ორგანოს, არ ითვლება კანონიერ საგადასახადო საშუალებად და შეიძლება მათი სახელმწიფოს გარეთ გადაცემა. ვალუტის ასეთი ტიპის გამოყენება შესაძლებელია რაიმე საქონლის ან მომსახურების შესაძენად. შესაძლებელია გარკვეული ორგანიზაციების მიერ შეზღუდვები იყოს მის გამოყენებაზე (მაგ. ონლაინ-თამაშებში). მათი ღირებულება ხშირად მიბმულია ეროვნულ ვალუტაზე, მაგრამ არსებობს სხვა ალტერნატივაც (მაგ. ძვირფასი მეტალები). ასევე გვხვდება მერყევი სავალუტო კურსი (მაგ. ბიტკოინი და სხვა კრიპტოვალუტები) ციფრული ვალუტა შეიძლება იყოს ცენტრალიზებული, როცა არსებობს ფულის ნაკადზე კონტროლის ცენტრალური წერტილი (მაგ. ბანკი), ან არაცენტრალიზებული, როცა ფულის ნაკადზე კონტროლი განსაზღვრულია ან შეთანხმებულია დემოკრატიული გზით. კრიპტოვალუტების გარდა ყველა ციფრული ვალუტა ცენტრალიზებულია, რაც მთავრობას საშუალებას აძლევს გააუქმოს ის ნებისმიერ დროს. კრიპტოვალუტების (ბიტკოინი, ლაიტკოინი, დოჯკოინი და ა.შ.) ემისია და აღრიცხვა დაფუძნებულია კრიპტოგრაფიაზე და PoW და PoS დაცვის მეთოდებზე, თან ეს ხდება დეცენტრალიზებულად P2P ქსელში. eMoney ЮМоney (წარსულში Яндекс. Деньги) WebMoney Perfect Money PayPal ↑ ecb ↑ eMoney ↑ yoomoney-ს ვებ-გვერდი ↑ WwebMoney ↑ PerfectMoney ↑ PayPal
ციტოლოგია

ციტოლოგია — მეცნიერება უჯრედის აგებულებისა და ცხოველთმოქმედების შესახებ. ყველა უჯრედი (ყველა მრავალუჯრედიან ორგანიზმში, ისევე როგორც ერთუჯრედიან ორგანიზმში, დაფარულია გარსით. იგი შედგება გარე შრისა და მის ქვეშ განლაგებული პლაზმური მემბრანისაგან, რომელიც უშუალოდ ციტოპლაზმას შემოსაზღვრავს. მისი სისქე დაახლოებით 9-10 ნმია.(ნმ არის 10 ხარისხად -9 მეტრი). ყველა მცენარეული და ცხოველური უჯრედის პლაზმური მემბრანა წარმოქმნილია ცილების და ლიპიდების(ცხიმები)მოლეკულებისაგან. ლიპიდების მოლეკულები ქმნის შედარებით მკვრივ ორმაგ შრეს, ცილები ნაწილობრივ ან მთლიანად განჭოლავს ლიპიდების შრეს. პლაზმური მემბრანის ძირითადი ფინქციებია: დამცველობითი- იგი იცავს უჯრედის შიგთავსს გარე ზემოქმედებისაგან. საკონტაქტო- პლაზმური მემბრანა ქმნის სპეციალურ სტრუქტურებს, რომლებიც უზრუნველყოფენ უჯრედებს შორის კავშირს. სატრანსპორტო- ნივთიერებათა ცვლა უჯრედსა და გარემოს შორის. მიეკუთვნება: ფაგოციტოზი, რომლის მეშვეობით მყარი ნაწილაკები და პინოცოტოზი, რომლის მეშვეობით თხევადი ნივთიერებები აღწევს უჯრედში. ფაგოციტოზი და პინოციტოზი ასახავს უჯრედების მიერ ნივთიერებათა შთანთქმის პროცესს- ენდოციტოზს. ამ პროცესის საპირისპიროა ეგზოციტოზი. ანუ, ფაგოცოტოზი და პინოციტოზი არის უჯრედში მყარი და თხევადი ნითიერებების შეღწევა, მათ მიეკუთვნებიან ენდოციტოზს, ხოლო ამ პროცესის საპირისპიროა, ეგზოციტოზი. უჯრედის ციტოპლაზმაში ასევე ჩაძირულია სხვადასხვა ორგანოიდები ციტოლოგია საიტზე Curlie
ნასუგბუ

ნასუგბუ (ოფიციალურად ნასუგბუს მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Nasugbu) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი ბატანგასის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 136 524 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 42 ბარანგაის. Nasugbu, ტურისტული მეგზური ვიკივოიაჟზე Nasugbu Profile at PhilAtlas.com ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Nasugbu: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 5 May 2020
პადრე-გარსია

პადრე-გარსია (ოფიციალურად პადრე-გარსიის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Padre Garcia) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი ბატანგასის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 51 853 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 18 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: პადრე-გარსია ოფიციალური საიტი Padre Garcia Profile at PhilAtlas.com ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Padre Garcia: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 5 May 2020
როსარიო (ბატანგასი)

როსარიო (ოფიციალურად როსარიოს მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Rosario) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი ბატანგასის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 128 352 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 48 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: როსარიო (ბატანგასი) ოფიციალური საიტი Rosario Profile at PhilAtlas.com Rosario Batangas Information on BlogSpot RosarioBatangas.com Barangay Clusters ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ http://www.rosariobatangas.ph/ ↑ Rosario: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 5 May 2020
სან-ხუანი (ბატანგასი)

სან-ხუანი (ოფიციალურად სან-ხუანის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng San Juan) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი ბატანგასის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 114 068 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 42 ბარანგაის. San Juan Profile at PhilAtlas.com ↑ 1.00 1.01 1.02 1.03 1.04 1.05 1.06 1.07 1.08 1.09 1.10 1.11 1.12 1.13 1.14 1.15 1.16 1.17 1.18 1.19 1.20 1.21 1.22 1.23 1.24 1.25 1.26 1.27 1.28 1.29 1.30 1.31 1.32 1.33 1.34 1.35 1.36 1.37 1.38 1.39 1.40 1.41 https://psa.gov.ph/classification/psgc/?q=psgc/barangays/041023000 ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ San Juan: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 5 May 2020
სან-ხოსე (ბატანგასი)

სან-ხოსე (ოფიციალურად სან-ხოსეს მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng San Jose) ― პირველ კლასის მუნიციპალიტეტი ბატანგასის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 79 868 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 33 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სან-ხოსე (ბატანგასი) San Jose Profile at PhilAtlas.com ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ San Jose: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 5 May 2020
სან-ლუისი (ბატანგასი)

სან-ლუისი (ოფიციალურად სან-ლუისის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng San Luis) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ბატანგასის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 36 172 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 26 ბარანგაის. ოფიციალური საიტი San Luis Profile at PhilAtlas.com ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ San Luis: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 5 May 2020.
სან-ნიკოლასი (ბატანგასი)

სან-ნიკოლასი (ოფიციალურად სან-ნიკოლასის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng San Nicolas) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი ბატანგასის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 23 908 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 18 ბარანგაის. San Nicolas Profile at PhilAtlas.com ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ San Nicolas: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 5 May 2020.
სან-პასკუალი (ბატანგასი)

სან-პასკუალი (ოფიციალურად სან-პასკუალის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng San Pascual) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი ბატანგასის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 69 009 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 29 ბარანგაის. San Pascual Profile at PhilAtlas.com ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ San Pascual: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 5 May 2020.
სანტა-ტერესიტა (ბატანგასი)

სანტა-ტერესიტა (ოფიციალურად სანტა-ტერესიტას მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Santa Teresita) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი ბატანგასის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 21 559 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 17 ბარანგაის. Santa Teresita Profile at PhilAtlas.com ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Santa Teresita: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 5 May 2020.
ემბრიოლოგია

ემბრიოლოგია — მეცნიერება ორგანიზმის ფორმირების პროცესის შესახებ ინდივიდუალური განვითარების პერიოდში. XVIII-XIX საუკუნეენბში, როდესაც ინტენსიურად შეისწავლებოდა ჩანასახის განვითარების სტადიები, ნატურალისტები ხმარობდნენ ტერმინს „ემბრიოლოგია“. ჩარლზ დარვინის შრომების გამოქვეყნების შემდეგ კი მეცნიერებმა დაიწყეს სხვადასხვა ორგანიზმების განვითარების შედარებითი შესწავლა და ასე წარმოიშვა შედარებითი ემბრიოლოგია. შემდგომში, დრიშისა და შპემანის ბრწყინვალე ექსპერიმენტების საფუძველზე, გამოიკვეთა ინდივიდუალური განვითარების მექანიზმების ანალიზის ახალი გზები და საშუალებები, რის შედეგად განვითარდა ექსპერიმენტული ემბრიოლოგია. პარალელურად ხდებოდა ემბრიონული და პოსტემბრიონული განვითარებისათვის დამახასიათებელი მოვლენების შესწავლა ბიოქიმიური, ციტოლოგიური, გენეტიკური, მოლეკულური და სხვა მეთოდების გამოყენებით, რამაც საბოლოოდ ცხადყო, რომ ყველა ეს მიმართულება ერთი საერთო ხის ტოტებს წარმოადგენს და მათი განცალკევება მართებული არ იქნებოდა. სწორედ მაშინ წარმოიშვა ცნება „განვითარების ბიოლოგია“, რომელმაც გააერთიანა ყველა ზემოთ ჩამოთვლილი მიმართულება. განვითარების ბიოლოგიის დაბადების თარიღად ითვლება 1968 წლის აგვისტო, როდესაც ემბრიოლოგთა საერთაშორისო კონგრესზე საფრანგეთში, ქალაქ ორსეში ემბრიოლოგთა საერთაშორისო საზოგადოებას სახელი გადაარქვეს და უწოდეს განვითარების ბიოლოგთა საერთაშორისო საზოგადოება. ემბრიოლოგიის განვითარების ისტორიის განხილვისას აუცილებელია აღინიშნოს კარლ ბერის შრომები. ბერმა პირველმა გაუსვა ხაზი იმ ფაქტს, რომ განვითარების პროცესში ცხოველთა მსხვილი ჯგუფისთვის დამახასიათებელი ნიშან-თვისებები ჩანასახში ვლინდება უფრო ადრე, ვიდრე სპეციფიკური, ინდივიდუალური ნიშან-თვისებები (ჯერ ვლინდება ტიპის ნიშან-თვისებები, შემდეგ კლასის, რიგის და ა.შ). ამ კონცეპციას ხშირად ბერის კანონს უწოდებენ. ბერმა პირველმა მოგვცა წარმოდგენა ჩანასახოვან ფურცლებზე, თუმცა ჩანასახოვანი ფურცლებისა და აგრეთვე სასქესო უჯრედების ნამდვილი მნიშვნელობა გასაგები გახდა მხოლოდ მას შემდეგ, რაც შვანმა და შლეიდენმა ჩამოაყალიბეს უჯრედული თეორიის საფუძვლები. რუსი ემბრიოლოგის კოვალევსკის შრომებზე დაყრდნობით, ერნსტ ჰეკელმა ჩამოაყალიბა ზოგადი ბიოგენეტიკური კანონი, რომლის მიხედვით ონტოგენეზი ფილოგენეზის მოკლე განმეორებაა. დაბალორგანიზებული ცხოველებისთვის დამახასიათებელი ნიშან-თვისებების გამოვლინებას მაღალორგანიზებული ცხოველების განვითარების დროს რეკაპიტულაციის მოვლენა უწოდეს (მაგ., კუდის, ლაყუჩოვანი ნაპრალების განვითარება ადამიანის ჩანასახში). დღესდღეობით მიღებულია განვითარების გენეტიკური თეორია, რომელმაც ფაქტობრივად გააერთიანა პრეფორმიზმისა და ეპიგენეზის რაციონალური იდეები. ამ თეორიის თანახმად, ჩანასახში მზა სტრუქტურები არ არსებობს, მაგრამ თვით განვითარების პროცესი მეტნაკლებად ზუსტადაა პროგრამირებული. ჩანასახში პრეფორმირებულია არა სტრუქტურები, არამედ განვითარების პროგრამა გენეტიკური ინფორმაციის სახით. ონლაინ კურსები ემბრიოლოგიაში დაარქივებული 2021-02-24 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)