laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
კენიის ნარინჯისფერი დემოკრატიული მოძრაობა

კენიის ნარინჯისფერი დემოკრატიული მოძრაობა (ინგლ. Orange Democratic Movement) - უმსხვილესი პოლიტიკური პარტია კენიაში. 2007 წლის საპარლამენტო არჩევნების შედეგად მან კენიის 222 ადგილიან პარლამენტში მიიღო 99 ადგილი. ხოლო საპრეზიდენტო არჩევნების შემდეგ ქვეყანაში გამოიწვია პოლიტიკური კრიზისი. პარტიას არავითარი კავშირი არ აქვს ნარინჯისფერ რევოლუციასთან. სახელი "ნარინჯისფერი" მოდის 2005 რეფერენდუმში გამოყენებული საარჩევნო ბარათებიდან, რომელშიც დიახ ხმებს წარმოადგენდა ბანანი და არა ხმას – ფორთოხალი. ODM leader's personal site დაარქივებული 2012-09-24 საიტზე Wayback Machine. ODM Official website ODM Official Community Portal დაარქივებული 2011-01-09 საიტზე Wayback Machine. ODM 2007 Manifesto დაარქივებული 2008-04-27 საიტზე Wayback Machine. ODM 2007 Parliamentary Candidates დაარქივებული 2008-04-27 საიტზე Wayback Machine.
მყინვარი

მყინვარი — დედამიწის ზედაპირზე არსებული ბუნებრივი ყინულის მასა, რომელიც სიმძიმის ძალის ზეგავლენით მოძრაობს. მყინვარი მიიღება იქ, სადაც თოვლი ბევრად მეტი მოდის, ვიდრე დნება. მაღალ განედებში მყინვარი ვაკეებზეც გვხვდება, დაბალ განედებში – მთებში. მყინვარის გადაადგილების სიჩქარე რამდენიმე სანტიმეტრიდან 200 მეტრამდე მერყეობს წელიწადში. სიჩქარე დამოკიდებულია მოსული თოვლის რაოდენობაზე, ფერდობის დახრილობასა და ზედაპირის აგებულებაზე. არსებეობს მყინვარის შემდეგი სახეობები: ხმელეთის (ანტარქტიდა, გრენლანდია), შელფური და მთის. მსოფლიო მყინვარების საერთო ფართობი ხმელეთის ზედაპირის 11 %-ს შეადგენს. ზღვაში ჩაცურებული ხმელეთის მყინვარის კიდეების მოტეხვით მიღებული მცურავი ან მეჩეჩზე აღმართული ყინულის გიგანტური ნატეხი არის აისბერგი. Glaciers of the Pyrenees დაარქივებული 2008-08-19 საიტზე Wayback Machine. NOW on PBS "On Thin Ice" Photo project tracks changes in Himalayan glaciers since 1921 Short radio episode California Glaciers დაარქივებული 2004-05-23 საიტზე Wayback Machine. from The Mountains of California by John Muir, 1894.
კატალაუნის ბრძოლა

კატალაუნის ბრძოლა– ბრძოლა გალიაში 451 წელს (დღევანდელი საფრანგეთი), რომელშიც რომაელებმა და ვესტგუთებმა, ფლავიუს აეტიუსისა და თეოდორიხის მეთაურობით შეაჩერეს ჰუნებისა და გერმანული ტომების კოალიცია, რომელსაც ატილა მუნძუკის ძე მიუძღოდა. კატალაუნის ბრძოლა რომის იმპერიის გვიანდელ პერიოდში ყველაზე მასშტაბური გამოდგა, იმდენად მასშტაბური, რომ „ხალხთა ბრძოლა“ ეწოდა. ბრძოლის ზუსტი ადგილი და დრო უცნობია. ერთ-ერთი ვერსიით „ხალხთა ბრძოლა“ 451 წლის 20 ივნისს მოხდა. შეტაკების ადგილად ერთადერთი ისტორიკოსი, იორდანი, რომელმაც ეს ბრძოლა აღწერა, კატალაუნის ველს ასახელებს (campis Catalaunicis), რომელიც საფრანგეთში, შამპანის პროვინციაში მდებარეობს. ბრძოლა ფრანკების (რომალეთა მხრიდან) და გეპიდების (ჰუნების მხრიდან) შეტაკებით დაიწყო. მათ ბრძოლაში 15 000 კაცი დაიღუპა. მეორე დღეს უკვე ძირითადი ძალების დაპირისპირება შედგა. რომაელებისა და ჰუნების ძალებს მაღალი გორა ჰყოფდა. მაღლობზე განლაგება ორივე მხარისთვის წარმატების მომტანი უნდა ყოფილიყო. ჰუნებს რომაელებმა და ვესტგოთებმა დაასწრეს და აეტიუსის ბრძანებით სწრაფად დაიკავეს სიმაღლე. რომის ჯარი ასე განლაგდა: მარცხენა ფლანგი აეტიუსმა დაიკავა, მარჯვენა თეოდორიხმა, ცენტრში კი ალანთა მეფე, სანგიბარნი ჩადგა. ჰუნები ასე განლაგდნენ: ატილა ჰუნთა რჩეული რაზმებით ცენტრში ჩადგა, ხოლო ფლანგებზე ოსტგოთები და სხვა გერმანული ტომები განალაგა. ჰუნთა მეფე დიდხანს ყოყმანობდა ბრძოლის დაწყებას. ქურუმები და შამანები დამარცხებას უწინასწარმეტყველებდნენ მას, ამიტომ ატილამ ბრძოლა გვიან დაიწყო (თუ საქმე ცუდად წავიდოდა, ღამის სიბნელეში მოახერხებდა უსაფრთხო უკანდახევას). ბრძოლა ჰუნების შეტევით დაიწყო აეციუსის მარჯვენა ფლანგის წინააღმდეგ. თეოდორიხის ვაჟმა, თორისმონდმა მედგარი წინააღმდეგობა გაუწია ჰუნებს და უკუაგდო ისინი. მარჯვენა ფლანგზე წარუმატებლობის შემდეგ ატილამ პირადი ხელმძღვანელობით თავისი ძალები შეუსია მტრის მთელ საბრძოლო ხაზს. გოთი ისტორიკოსის, იორდანის მიხედვით, დაიწყო საშინელი ხოცვა-ჟლეტა, რომლის მსგავსი ისტორიას არ ახსოვდა. ბრძოლაში დაეცა ვესტგოთთა მეფე თეოდორიხი, თუმცა მისმა ვაჟმა, თორისმუნდმა საოცარი სიმტკიცე და სიმამაცე გამოიჩინა. მან თავი მოუყარა მთელ თავის ძალებს და ჰუნებს ეკვეთა. რომაელებიც აეტიუსის მეთაურობით მამაცურად იბრძოდნენ. ჰუნებმა ნელ-ნელა უკან დაიხიეს და დიდი დანაკარგების საფასურად ბანაკში დაბრუნება მოახერხეს. ატილა დამარცხდა, დროებით ბანაკში გამაგრდა, ხოლო შემდეგ აეციუსს გაეცალა და ჯარის რომის ტერიტორიებიდან გაყვანა დაიწყო. ამის შემდეგ ატილამ კიდევ ერთხელ სცადა რომზე იერიში, თუმცა წარუმატებლად. Sir Edward Creasy's chapter on the Battle of Chalons at Literaturemania.com დაარქივებული 2006-03-02 საიტზე Wayback Machine. History of the Later Roman Empire (1923) at LacusCurtius ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კატალაუნის ბრძოლა
ფედერიკო I გონძაგა

ფედერიკო I გონძაგა (იტალ. Federico I Gonzaga; დ. 25 ივნისი, 1441 — გ. 14 ივლისი, 1484) — მანტუის მარკიზი 1478—1484 წლებში ფედერიკო I მარკიზ ლუიჯი III გონძაგას ვაჟი და მემკვიდრე იყო. 1463 წლის 10 მაისს მან იქორწინა ბავარიის ჰერცოგ ალბრეხტ III-ის ქალიშვილზე მარგარტეზე, რომელთანაც შეეძინა 6 შვილი: კლარა (1464—1503) ∞ 1481 — ჟილბერ დე ბურბონი, ჰერცოგი დე მონპენსიე. ჯანფრანკო II (1466—1519) — მანტუის მარკიზი ∞ 1490 — იზაბელა დ’ესტე, ფერარას ჰერცოგ ერკოლე I-ის ქალიშვილი. სიგიზმონდო (1469—1525) — კარდინალი 1500 წლიდან. ელიზაბეტა (1471—1526) ∞ 1486 — გუიდობალდო და მონტეფელტრო, ურბინოს ჰერცოგი. მადალენა (???-1490) ∞ 1489 — ჯოვანი სფორცა, პეზაროს გრაფი. ჯოვანი (1474—1525) ∞ 1493 — ლაურა ბენტივოლიო (მათი შთამომავლები იყვნენ ვესკოვედის გრაფები და შემდგომში პრინცები) გონძაგას დინასტია
კენია (მთა)

კენია (ინგლ. Mount Kenya) — ვულკანური მასივი კენიაში. კილიმანჯაროს შემდეგ წარმოადგენს აფრიკის სიმაღლით მეორე მწვერვალს. მასივის უმაღლესი მწვერვალებია: ბატიანი (5199 მ), ნელიონი (5188 მ) და პოინტ-ლენანა (4985 მ). მდებარეობს ეკვატორიდან სამხრეთით 150 კმ-ზე, კენიის ცენტრალურ ნაწილში. აღმართულია დიდი რიფტული ხეობის აღმოსავლეთით, ლავურ პლატოზე, აქვს წაკვეთილი კონუსის ფორმა. კენია — სტრატოვულკანია, რომელიც დიდი რიფტული ხეობის წარმოქმნიდან დაახლოებით 3 მლნ. წლის შემდეგ შეიქმნა. კენიის კალთებზე ეშვება 11 მყინვარი. 1200 მ-მდე ნოტიო ეკვატორული ტყეებია, 2000 მ-მდე — ყავისა და ბანანის პლანტაციები, 3000 მ-მდე — ნოტიო მთის ტყეები, 4800 მ-მდე — ეკვატორული მაღალმთიანი მდელოების სარტყელი, უფრო მაღლა — მარადი თოვლი და მყინვარები. პირველად დაიპყრო ინგლისელმა გეოგრაფმა ჰელფორდ ჯონ მაკინდერმა 1899 წელს. მთის გარშემო მდებარეობს კენიის მთის ეროვნული პარკი, რომელიც 1997 წელს შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. ↑ Philippe Nonnotte. Etude volcano-tectonique de la zone de Divergence Nord Tanzanienne. ↑ კენია — დიდი საბჭოთა ენციკლოპედია ↑ UNESCO World Heritage Sites In Kenya
ფერანტე II გონძაგა

ფერანტე II გონძაგა (იტალ. Ferrante II Gonzaga; გ. 1632) — გუასტალას გრაფისა და ამალფის ჰერცოგის ჩეზარე I გონძაგას ვაჟი, 1575 წლიდან მისი მემკვიდრე. 1621 წლის 2 ივლისს გუასტალას საგრაფო საჰერცოგოს რანგში იქნა აყვანილი. ფერანტე II-ეს და მის მეუღლეს ვიტორია დორია სამი შვილი ჰყვდათ: ჩეზარე II († 1532) — გუასტალას ჰერცოგი ∞ იზაბელა ორსინი ვინჩენცო († 1697) ანდრეა, სან-პაოლოს გრაფი. გონძაგას დინასტია Marek, Miroslav. Genealogy euweb. Genealogy.EU. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-05-04. ციტირების თარიღი: 2016-05-24.
ჩუბაკა

ჩუბაკა — ვარსკვლავური ომების პერსონაჟი. მის როლს ფილმის IV-VI ეპიზოდებში ასრულებს პიტერ მეიჰიუ. ჩუბაკა არის ვუკის რასის წარმომადგენელი. ფილმის მესამე ეპიზოდში იგი ჩნდება მხოლოდ როგორც ერთ-ერთი ვუკი, როდესაც ეს არსებები მაგისტრ იოდას კლონების თავდასხმისგან იცავენ. პიტერ მეიჰიუ პროფესიით არის ყოფილი სანიტარი და მისი სიმაღლეა 2 მეტრი 22 სმ. დღეისთვის იგი არის ერთ-ერთი ყველაზე მაღალი მსახიობი ჰოლივუდში. ჩუბაკა StarWars.com-ის Databank-ში ჩუბაკა ვუკიპედიაში, „ვარსკვლავური ომების“ ვიკიში
იუტლანდიის ნახევარკუნძული

იუტლანდიის ნახევარკუნძული (დან. Jylland; გერმ. Jütland) ისტორიულად კიმბრიის ნახევარკუნძული (დან. Den Kimbriske Halvø) — ნახევარკუნძული ევროპაში, მდებარეობს უმეტესად დანიის, ხოლო მცირე ნაწილი გერმანიის ტერიტორიაზე. სახელი მიიღო იუტიდან და კიმბრიიდან აქ მდებარეობს ისტორიული რეგიონი იუტლანდია, რომელზეც მოქცეულია დანიის კონტინენტური ნაწილი. ნახევარკუნძულის სამხრეთი საზღვარი გადის გერმანიაში, მდინარე აიდერზე, დასავლეთით მდებარეობს დანიის კუნძული ფიუნი, ხოლო ჩრდილოეთ ნაწილში ჩრდილოეთ იუტლანდიის კუნძული და სხვა მცირე კუნძულები. დღეისათვის იუტლანდიის ნახევარკუძულზე მდებარეობს, დანიის შემდეგ რეგიონები: ჩრდილოეთი იუტლანდია, ცენტრალური იუტლანდია და სამხრეთი დანია. აქ ტერიტორიას შედარებით ბრტყელი ზედაპირი აქვს და მნიშვნელოვანი სიმაღლით არ გამოირჩევა, ნახევარკუნძულის დასავლეთი ვაკეები ძირითადად დაჭაობებულია. გეოგრაფიულად ნახევარკუნძულზე გამოიყოფა შემდეგი რეგიონები:   ჩრდილოეთ იუტლანდიის კუნძული; ნაწილი ჩრდილოეთი იუტლანდიისა, ეს ტერიტორია განცალკევდა ნახევარკუნძულისაგან 1825 წელს წყალდიდობის შედეგად.   ჩრდილოეთი იუტლანდია, რომელიც შედის ჩრდილოეთი იუტლანდიისა და ცენტრალური იუტლანდიის ადმინისტრაციულ რეგიონებში   ჩრდილოეთი შლეზვიგი– შედის სამხრეთი დანიის ადმინისტრაციული რეგიონის შემადგენლობაში, ნორდსლევინგი; დანიელების ტერიტორია 1920 წლიდან; ეს ტერიტორია გერმანელების იყო 1864–1920 წწ; სამხრეთი იუტლანდია არის ყველაზე ვიწრო მხარე)   სამხრეთი შლეზვიგი (გერმანიის ტერიტორია 1864 წლიდან; ძველად განიხილებოდა სამხრეთ იუტლანდიის ნაწილად)   ჰოლშტეინის ისტორიული ტერიტორია, ზოგჯერ განიხილება იუტლანდიის ნახევარკუნძულის ნაწილად - სამხრეთით მდებარეობს ელბა და ელბა-ლიუბეკის არხი ჩრდილოეთი შლეზვიგი და სამხრეთი შლეზვიგი შედიოდა ისტორიული რეგიონის შლეზვიგის საჰერცოგოს შემადგენლობაში. ნახევარკუნძულის დანიური ნაწილის ფართობი შეადგენს 29,775 კმ² (11,496 კვადრატული მილი) და მოსახლეობა 2,513,601 (2007). მოსახლეობის სიმჭიდროვე 84 ადამიანი კმ²-ზე. ყველაზე ჩრდილოეთით მდებარე ნაწილი არის კუნძული ჩრდილოეთ იუტლანდია, რომელიც გამოყოფილია ლიმ-ფორდით, ეს ტერიტორია მაინც მიეკუთვნება იუტლანდიის ნახევარკუნძულს. 1825 წელს აქ მოხდა ძლიერი წყალდიდობა, რის შედეგადაც მოხდა ამ ორი ტერიტორიის ერთმანეთიგან გამოყოფა. ნახევარკუნძული მოქცეულია აღმოსავლეთიდან ბალტიის, ხოლო დასავლეთიდან ჩრდილოეთის ზღვების სანაპირო ზოლში. ჩრდილოეთიდან აკრავს კატეგატის და სკაგერაკის სრუტეები. სანაპირო ზოლის სიახლოვეს მრავალი მცირე ზომის კუნძული მდებარეობს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: იუტლანდიის ნახევარკუნძული Official Tourist Information site for West Denmark დაარქივებული 2019-11-30 საიტზე Wayback Machine. Official Tourist Information site for Schleswig-Holstein
ფერანტე I გონძაგა

ფერანტე I გონძაგა (იტალ. Ferrante I Gonzaga; დ. 28 იანვარი, 1507 — გ. 15 ნოემბერი, 1557) — მანტუის მარკიზის ჯანფრანკო II-ის და მისი მეუღლის იზაბელა დ’ესტეს ვაჟი. ფერანტე სიყმაწვილიდანვე სამხედრო სამსახურში შევიდა და ბრწყინვალე კარიერა გააკეთა. იმპერატორმა კარლ V-ემ იგი თავისი არმიის მთავარსარდლად და 1536 წელს სიცილიის ვიცე-მეფედ დანიშნა. სიცილია ფერანტემ 1546 წელს მილანში გაცვალა და 1555 წლამდე ამ ქალაქს განაგებდა. 1539 წელს ფერანტე I-მა იყიდა გუასტალას საგრაფო. 1529 წელს მან იქორწინა იზაბელა დი კაპუაზე, მოლფეტას პრინჩიპეს ფერდინანდის ასულზე, რომელთანაც სეეძინა ვაჟი ჩეზარე I, მომავალი ამალფის ჰერცოგი. გონძაგას დინასტია
ნიერი

ნიერი (ინგლ. Nyeri) — ქალაქი კენიაში. მდებარეობს კენიის ცენტრალურ ნაწილში. წარმოადგენს ცენტრალური პროვინციის მთავარ ქალაქს. მოსახლეობა 1999 წლის მონაცემებით 98,908 კაცს შეადგენს.
ემბუ (კენია)

ემბუ (ინგლ. Embu) — ქალაქი კენიაში. მდებარეობს კენიის სამხრეთ-ცენტრალურ ნაწილში. წარმოადგენს აღმოსავლეთი პროვინციის მთავარ ქალაქს. მოსახლეობა 1999 წლის მონაცემებით 41,092 კაცს შეადგენს.
გარისა

გარისა (ინგლ. Garissa) — ქალაქი კენიაში. მდებარეობს კენიის აღმოსავლეთ ნაწილში. წარმოადგენს ჩრდილო-აღმოსავლეთი პროვინციის მთავარ ქალაქს. მოსახლეობა 2009 წლის მონაცემებით 119,696 კაცს შეადგენს. ↑ 2009 Census Vol 1 Table 3 Rural and Urban Population - Open Kenya - Transparent Africa. Open Kenya. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-07-29.
გონძაგა (ლომბარდია)

გონძაგა (იტალ. Gonzaga) — დაბა იტალიურ პროვინცია მანტუაში, ლომბარდიის რეგიონში, რომელშიც 2001 წლის მონაცემებით ცხოვრობდა 8.039 მოსახლე. დაბის ფართობია 49 კმ², მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 164 მოსახლეს კმ²-ზე. მოსაზღვრე დაბებია: ლუძარა, მოლია, პეგონიაგა, რეჯოლო და სუძარა. სატელეფონი კოდია: +39-(0)376.
კაკამეგა

კაკამეგა (ინგლ. Kakamega) — ქალაქი კენიაში. მდებარეობს კენიის დასავლეთ ნაწილში. წარმოადგენს დასავლეთი პროვინციის მთავარ ქალაქს. მოსახლეობა 1999 წლის მონაცემებით 73,607 კაცს შეადგენს. მდებარეობს ეკვატორიდან ჩრდილოეთით 30 კილომეტრზე.
ჩვენებურები (ანსამბლი)

ჩვენებურები — ქართული ფოლკლორული ანსამბლი, შეიქმნა 2001 წელს. 2004 წლამდე ანსამბლის ხელმძღვანელი იყო საქართველოს სახელმწიფო აკადემიურ ანსამბლ „ერისიონის“ სოლისტი ნუგზარ კურცხალია. 2004 წლიდან ანსამბლმა „ჩვენებურებმა“ დამოუკიდებელი მოღვაწეობა განაგრძო. არის მრავალი ფესტივალისა თუ კონცერტის მასპინძელი და მონაწილე. 2004 წელს ანსამბლი „ჩვენებურები“ იყო საერთაშორისო ფესტივალ „ჩვენებურების“ ერთ-ერთი მასპინძელი და აქტიური მონაწილე. ამავე წლიდან, ანსამბლი აქტიურად მონაწილეობს ფოლკლორულ ფესტივალ „არტ-გენის“ ორგანიზებაში. მომდევნო, 2005 წელს, ანსამბლმა კონცერტები გამართა უკრაინის ქალაქებში, ხოლო 2008 წელს – ესტონეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროს მიწვევით – ქ. ტალინში. ამავე წლის დეკემბერში მიწვევით იმყოფებოდა პოლონეთში დაგეგმილ საქართველოს მხარდასაჭერ აქციაზე. 2009 წელს „ჩვენებურებმა“ კონცერტები გამართა ესტონეთსა და ლატვიაში. 2006 წლის 23 ნოემბერს, ჩრდილო-ატლანტიკური ალიანსის (ნატო) წევრი ქვეყნების რიგის სამიტის დროს „ჩვენებურებმა“ საქართველოს მხარდასაჭერი კონცერტი ჩაატარა ქ. რიგაში. 2007 წლის 26 მაისს, ანსამბლი „ჩვენებურები“ ქართველ მუსიკოს და კომპოზიტორ ზაზა კორინთელთან (ზუმბა) ერთად, მისივე სიმღერით „გამარჯობა აფხაზეთო შენი“, გახდა ეროვნული კონკურსის „პატრინოტის“ გამარჯვებული. გიორგი გობეჯიშვილი (2001 წლიდან) სოლომონ გოგაშვილი (2001 წლიდან) ბაჩუკი მუკბანიანი (2002 წლიდან) დავით ზურაბიანი (2002 წლიდან) ირაკლი აფხაიძე (2003 წლიდან) ვლადიმერ ჩალაძე (2004 წლიდან) გიორგი სახოკია (2007 წლიდან) ანსამბლ ჩვენებურების ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2009-03-02 საიტზე Wayback Machine.
მაჩაკოსი

მაჩაკოსი (ინგლ. Machakos) — ქალაქი კენიაში. მდებარეობს კენიის სამხრეთ ნაწილში. შედის აღმოსავლეთი პროვინციის შემადგენლობაში. მოსახლეობა 1999 წლის მონაცემებით შეადგენს 144,109 კაცს. ქალაქის ძირითად მოსახლეობას შეადგენს ეთნიკური ჯგუფი კამბა.
მერუ (კენია)

მერუ (ინგლ. Meru) — ქალაქი კენიაში. მდებარეობს კენიის ცენტრალურ ნაწილში. კენიის მე-8 ქალაქი მოსახლეობის მიხედვით. შედის აღმოსავლეთი პროვინციის შემადგენლობაში. მოსახლეობა 1999 წლის მონაცემებით შეადგენს 144,109 კაცს. ქალაქის ძირითად მოსახლეობას შეადგენს ეთნიკური ჯგუფი ამერუ.
გონძაგა

საკუთარი სახელი გონძაგა შეიძლება აღნიშნავდეს: გონძაგა — იტალიური არისტოკრატული საგვარეულო გონძაგა — დაბა იტალიაში გონძაგა — ქალაქი ბრაზილიაში გონძაგა — რაიონი ფილიპინებზე
რაიონი 9

რაიონი 9 (ინგლ. District 9) — სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის თრილერი, გამოსული 2009 წელს, გადაღებული რეჟისორ ნილ ბლომკემპის მიერ. სცენარის ავტორები არიან ბლომკემპი და ტერი ტეტჩელი, ხოლო პროდიუსერი - პიტერ ჯექსონი. ფილმში მთავარ როლებს ასრულებენ შარლტო კოპლი, ჯეისონ კოუპი და დევიდ ჯეიმზი. სიუჟეტის მიხედვით, 1982 წლის 14 აპრილს იოჰანესბურგის თავზე ჩნდება გიგანტური კოსმოსური ხომალდი, რომელშიც უცხო რასის წარმომადგენლები სხედან. ავარიულ მდგომარეობაში მყოფი ხომალდიდან ევაკუირებულია ყველა უცხო არსება. მათ ასახლებენ სპეციალურ ბანაკში, რომელსაც „რაიონი #9“ ეწოდება. მაგრამ გადის დრო და ნიგერიულ მოსახლეობასთან მათ ბევრი პრობლემა უჩნდებათ. მთავრობა გადაწყვიტავს, გადაასახლოს 1.8 მილიონი ასეთი „ხამანწკა“ (როგორც მათ უწოდებენ) სხვა ბანაკში. ოფიციალური საიტი „რაიონი 9“ — Allmovie-ზე „რაიონი 9“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „რაიონი 9“ — Rotten Tomatoes „რაიონი 9“ — Box Office Mojo-ზე ↑ Baillie, Russell (2009-07-18). „Jackson's new sci-fi film a return to his origins“. The New Zealand Herald. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-03-31. ციტირების თარიღი: 2009-07-19. ↑ Box Office Mojo - District 9
მერცხალი (მრავალმნიშვნელოვანი)

მერცხალი შეიძლება აღნიშნავდეს: მერცხალი – ფრინველი. მერცხალი – ქართული გაზეთი. მერცხალი – ოზურგეთის საფეხბურთო კლუბი.
იუტლანდია

იუტლანდია (დან. Jylland; გერმ. Jütland), ისტორიულად ამ ტერიტორიას ჰქვია კიმბრია, ნახევარკუნძულის უდიდესი ნაწილი უკავია დანიას. ქვეყანა მოქცეულია ჩრდილოეთის ზღვის აღმოსავლეთით, კატეგატის და საკაგერაკის სამხრეთით და ბალტიის ზღვის დასავლეთით. სამხრეთი არის დანია-გერმანიის სახელმწიფო საზღვარზე. დანიას სამხრეთიდან გერმანული მიწა შლეზვიგ-ჰოლშტაინი ესაზღვრება. დღეისთვის იუტლანდიის ნახევარკუძულზე მდებარეობს დანიის რეგიონები: ჩრდილოეთი იუტლანდია, ცენტრალური იუტლანდია და სამხრეთი დანია. Official Tourist Information site for West Denmark დაარქივებული 2019-11-30 საიტზე Wayback Machine. Official Tourist Information site for Schleswig-Holstein
ბულგარეთის ადმინისტრაციული დაყოფა

• • • • • • • • • • • • • • • • • • სოფია • • • • • • • • ბლაგოევგრადი ბურგასი დობრიჩი გაბროვი ჰასკოვო კირჯალი კიუსტენდილი ლოვეჩი მონტანა პაზარჯიკი პერნიკი პლევანი პლოვდივი რაზგრადი რუსე შუმენი სილისტრა სილვენი სმოლიანი სოფია სტარა ზაგორა ტარგოვიშტე ვარნა ველიკო ტირნოვო ვიდინი ვრაჩანი იამბოლი შავი ზღვა დუნაი ჩრდ. მაკედონია საბერძნეთი რუმინეთი სერბეთი თურქეთი 1999 წლიდან ბულგარეთი იყოფა 28 ოლქად (ბულგ. области). 1987 წლიდან 1999 წლამდე ქვეყანა იყოფოდა რვა პროვინციად და ერთ განსაკუთრებულ ერთეულად. ადმინისტრაციული ცენტრების სახელები ემთხვევა ოლქის სახელებს. ქვეყნის დასავლეთ ნაწილში მდებარეობს სოფიის ოლქი, რომლის ადმინსიტრაციული ცენტრი ბულგარეთის დედაქალაქი სოფიაა. ოლქები, თავის მხრივ, იყოფიან თემებად. ბულგარეთში სულ არის 265 თემი (община, ობშტინა). ბულგარეთი ბულგარეთის ოლქების ეტიმოლოგია ბულგარეთის ქალაქები ბულგარეთის სოფლები ბულგარეთის თემები
არგენტორატეს ბრძოლა

არგენტორატეს ბრძოლა — ბრძოლა რომაელების, ფლავიუს კლავდიუს იულიანეს მეთაურობით და ალემანებს შორის, რომელთაც კნოდომარი სარდლობდა. ბრძოლა ახ.წ 357 წლის აგვისტოში გაიმართა. არგენტორატეს ბრძოლით გადაწყდა რომაულ-გერმანული ომის ბედი, რომელიც ახ.წ 356-360 წლებში მიმდინარეობდა. რომაელთა არმია 13000 მეომარს შეადგენდა, ხოლო ალემანების 35000-ს. გერმანელი ბარბაროსების ასეთი რაოდენობა მთელი IV საუკუნის განმავლობაში არ შეკრებილა ერთად. ორივე მოწინააღმდეგე მხარე არგენტორატესთან ( დღევანდელი სტრასბურგი ) განლაგდა ერთმანეთის პირისპირ. იულიანე ნიჭიერი და მამაცი სარდალი იყო. მან თავის ჯარში განამტკიცა დისციპლინა და მოახერხა მეომართა პატივისცემის და მხარდაჭერის მოპოვება. ლეგიონერებს ძალიან უყვარდათ თავიანთი მეთაური და მისთვის სიცოცხლესაც კი გაწირავდნენ. ბრძოლა რომაელებმა დაიწყეს. მათმა ქვეითმა ჯარმა შეტევა წამოიწყო ალემანებზე მთელი ფრონტის გასწვრივ. შემდეგ რომის და ალემანთა კავალერია დაუპირისპირდა ერთმანეთს. ალემანთა კავალერიის ერთმა ნაწილმა მოახერხა ფლანგური შეტევით რომაელთა ერთი საბრძოლო ხაზის გარღვევა. ალემანმა ქვეითებმა წამოიწყეს შეტევა რომაელთა ცენტრის წინააღმდეგ, თუმცა რომაელები ნელ-ნელა დაეუფლნენ უპირატესობას ბრძოლის ყველა უბანზე და მტერს უკან დაახევინეს. ალემანები გაიქცნენ და ბრძოლის ველზე უამრავი დაჭრილ-დახოცილი დატოვეს. მათ დაახლოებით 12000 მეომარი დაკარგეს, 200 ალემანი კი რომაელებმა შეიპყრეს. იულიანეს დანაკარგი არ იყო დიდი. სულ 243 მეომარი და 4 სამხედრო ტრიბუნი დაიღუპა, ხოლო 1000-მდე ჯარისკაცი დაიჭრა. რომაელებს ტყვედ ჩაუვარდათ ალემანთა მეთაური, კნოდომარი. ამ დიდი გამარჯვებით რომაელებმა გაიმარჯვეს ალემანებთან ომში და საკმაოდ დიდი ხნით შეაჩერეს მათი წინსვლა რომის ტერიტორიებზე. ბრძოლის რუკა დაარქივებული 2013-05-02 საიტზე Wayback Machine.
კონგონიასი

კონგონიასი (პორტ. Congonhas) — ისტორიული ქალაქი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში. მდებარეობს შტატის დედაქალაქ ბელუ-ორიზონტიდან 90 კმ-ით სამხრეთით. მოსახლეობა შეადგენს 50. 000 კაცს. ქალაქი გამორჩეულია Santuário do Bom Jesus do Matosinhos–ს ბაზილიკით, რომელიც ასევე მოიცავს XVIII საუკუნის სკულპტურებს. ეს სკულპტურები დამზადებულია ალეიხადინიოს მიერ. ეს ხელოვანი მთელ მსოფლიოში ერთ-ერთ საუკეთესოდ მიიჩნევა ბაროკოს სტილში მომუშავე ხელოვნებს შორის. ეს ტაძარი 1985 წელს იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ბრაზილიაში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ამერიკაში World Heritage profile
ლა-მანშის გვირაბი

ევროგვირაბი, ლა-მანშის გვირაბი (ფრანგ. tunnel sous la Manche, ინგლ. Channel Tunnel ან Euro Tunnel) — რკინიგზის გვირაბი, რომელიც ლა-მანშის ქვეშ გადის და აკავშირებს კონტინენტურ ევროპას დ. ბრიტანეთის კუნძულთან. გვირაბის პუნქტებია კალე, საფრანგეთი — დუვრი, ინგლისი. გვირაბი ოფიციალურად გახსნეს ფრანსუა მიტერანმა და დედოფალმა ელისაბედ II-მ 1994 წლის 6 მაისს. გვირაბის სიგრძე შეადგენს 51 კმ, მათ შორის 39 კმ არხის ქვეშ მდებარეობს. ამერიკის ინჟინერ-მშენებართა საზოგადოებამ (American Society of Civil Engineers) ევროგვირაბი თანამედროვე მსოფლიოს შვიდ საოცრებათა სიაში შეიტანა. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ლა-მანშის გვირაბი ახალი ვებ გვერდი დაარქივებული 2009-08-15 საიტზე Wayback Machine. არხის ახალი გეგმა, 1929 წლის მაისი
თანამედროვე მსოფლიოს შვიდი საოცრება

თანამედროვე მსოფლიოს შვიდი საოცრება — პროექტი, რომლის ფარგლებში 2007 წლის 7 ივლისს (07/07/07) დასახელდა ”ახალი” მსოფლიოს შვიდი საოცრება. ორგანიზებული არასამთავრობო ორგანიზაციის New Open World Corporation (NOWC) მიერ. 7 ივლისს 2007 წელს, „სამი შვიდიანის” დღეს, პორტუგალიის დედაქალაქ ლისაბონში დასახელდა თანამედროვე შვიდი საოცრება. ისინი არიან:: ოფიციალური საიტი (ინგლისური) ↑ The new 7 wonders of the world დაარქივებული 2009-03-15 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) ↑ В Лиссабоне назвали семь новых чудес света(რუსული)
კირასირი

კირასირები (ზუსტი თარგმანით „აბჯროსნები“) — მძიმე კავალერიის სახეობა. კირასირები ეწოდათ ტანის დამცავი მძიმე აბჯრის, კირასის გამო, რომელსაც ისინი ბრძოლაში იცმევდნენ. კირასირი, როგორც ჯარის სახეობა XVI საუკუნეში გაჩნდა ევროპაში, როგორც მძიმე კავალერია, რომელსაც რაინდული ცხენოსნობა უნდა შეეცვალა. კირასირთა აბჯარი თავდაპირველად სხეულის 2/3 ფარავდა – თავიდან მუხლებამდე. XVIII საუკუნის ბოლოს და XIX საუკუნეში კირასირთა აბჯარი მხოლოდ ტანს და თავს იცავდა. კირასირთა მთავარი იარაღი რაინდული ხმალი იყო, რომელიც შემდეგ მძიმე დაშნამ შეცვალა. კირასირთა ცხენები სხვა კავალერიისგან განსხვავებით უფრო მძიმეები და გამძლეები იყვნენ, რათა მებრძოლის აბჯრის სიმძიმისთვის გაეძლოთ. კირასირთა კორპუსში სამსახური ძალიან რთული იყო და იქ მხოლოდ ღონიერ და გამძლე ჯარისკაცებს იღებდნენ კირასირის მინიმალური სიმაღლე 170-180 სმ იყო. ოცდაათწლიანი ომის დასაწყისში კირასირები მტერს ხმლებით არ ებრძოდნენ, ისინი მხოლოდ უახლოვდებოდნენ მათ და დამბაჩებიდან ესროდნენ, მაგრამ ომის ბოლო პერიოდში მიხვდნენ, რომ კირასირების ხელჩართული ბრძოლაში გამოყენება უკეთესი იქნებოდა. მძიმე კავალერია ქვეითი ჯარის ნამდვილი რისხვა გახდა. კირასირები გამოიყენებოდნენ მტრისთვის გამანადგურებელი დარტყმის მიყენებისთვის ბრძოლის რომელიმე უბანზე. XVIII საუკუნეში ევროპულმა სამეფოებმა შეიარაღებიდან მოხსნეს შუბოსანი და ხმლითა და ფარით შეიარაღებული რონდაშერები. ჯარის მთავარი ძალა ხაზებად დაწყობილი მსროლელთა რაზმები გახდა. ასევე შეიმუშავეს საბრძოლო წყობა „კარე“, კვადრატული წყობა, რომლითაც შედარებით ადვილი იყო ცხენოსნების მოგერიება. იარაღის სროლის სისწრაფის განვითარების შემდეგ კირასირების აბჯარი შედარებით შემცირდა, რათა შეტევისას მეტი სისწრაფე განევითარებინათ. კირასირები აღარ იყენებდნენ დამბაჩების ზალპს და მტერს პირდაპირ ხმლებით უტევდნენ. განსაკუთრებული წარმატებით კირასირებს ნაპოლეონი იყენებდა. მაგალითად პრეისიშ-ეილაუს ბრძოლის დროს 1807 წელს მან მიურატის მეთაურობით კირასირთა მთელი კორპუსით შეუტია მოწინააღმდეგეს და გაარღვია მისი სამივე საბრძოლო ხაზი. ცეცხლსასროლი იარაღის განვითარებასთან ერთად კირასირები ნელ-ნელა სცილდებოდნენ ბრძოლის ველს. საბოლოოდ კირასირთა ნაწილები XIX საუკუნის მეორე ნახევრისთვის ქვეყნების უმეტესობაში დაშალეს. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „კირასირი“ ვიკისაწყობში. Napoleonic Cavalry: Cuirassiers, Dragoons Painting of a cuirassier regiment during the Napoleonic wars A detailed history of French cuirassier regiments Régiment Belge დაარქივებული 2011-01-28 საიტზე Wayback Machine. North American's 3rd Regiment დაარქივებული 2007-10-05 საიტზე Wayback Machine. Napoleonic Cavalry Association დაარქივებული 2012-02-11 საიტზე Wayback Machine.