laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
პავლე ასლანიდის ქუჩა

პავლე ასლანიდის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, საბურთალოს რაიონში (ქვაყრელი); ტყვარჩელის ქუჩიდან აკურისა და ბერბუკის ქუჩებამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 20-იან წლებში. ადრე ერქვა ალმასიანის ქუჩა, 1993 წელს პავლე ასლანიდის სახელი ეწოდა. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 21, ISBN 978-99928-20-35-3.
პატრიშია კიმბერლი

პატრიშია კიმბერლი (პორტ. Patrícia Kimberly; სასცენო სახელი — ჟიზელ ბარბოსა; დ. 6 იანვარი, 1984) — ბრაზილიელი სექს-მუშაკი, სტრიპტიზიორი და პორნომსახიობი. 18 წლის ასაკში პროსტიტუციით დაიწყო კარიერა ღამის კლუბებში. 2005 წელს მან დაიწყო ზრდასრულთა ფილმების გადაღებებში მონაწილეობა. ჟურნალმა „Marie Claire“ იგი „სექსინფლუენსერად“ დაასახელა. მუშაობდა შემდეგი პორნოგრაფიული საიტებისათვის (კომპანიებისათვის): Brasileirinhas, Explicita, Buttman, Sexxxy World, Introduction, X-Plastic, Sexsites, Fera Producões, Platinum Plus, Panteras, Hustler Video, 3rd Degree, Zero Tolerance, New Sensations და სხვ. ნომინირებული იყო 9 ჯილდოზე, რომელთაგანაც 7 მოიგო. მონაწილეობა მიღებული აქვს 270 პორნოგრაფიულ ფილმში. მას ხშირად იწვევენ ტელე-შოუებში პროსტიტუციისა და ზრდასრულთა კინოინდუსტრიის სასარგებლოდ სასაუბროდ. ოფიციალური ვებგვერდი ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: პატრიშია კიმბერლი პატრიშია კიმბერლი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ↑ 1.0 1.1 Freitas, Celso (2011-06-03). „Prazer à Venda: prédios comerciais escondem serviço de prostituição“. Jornal da Record. Event occurs at 05:00. R7. ↑ „5 Sao Paulo“. Sexo Urbano. Event occurs at 04:47. HBO. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-07-14. ციტირების თარიღი: 2019-11-04. ↑ „Crise no pornô leva atrizes a fazerem dupla jornada como prostitutas“. Sexo TV folha. Event occurs at 00:40. TV Folha. ↑ „Prostituição“. Roberto Justus+. Event occurs at 46:20. R7. ↑ „A Liga explora mundo da indústria pornográfica“. A Liga. Band. ↑ „Não tem nada errado com a minha profissão. É a mais antiga do mundo!“. Quem Convence Ganha Mais. SBT. ↑ Gentili, Danilo (2017-06-19). „Danilo Gentili recebe vencedores do Prêmio Sexy Hot no The Noite desta segunda“. The Noite. SBT. ↑ „Eu nunca cheguei a um orgasmo em uma cena", diz atriz pornô“. Documento Verdade. 2017-02-20. Event occurs at 10:00. RedeTV!. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-07-14. ციტირების თარიღი: 2019-11-04.
ასპინძის ქუჩა

ასპინძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში (სვანეთისუბანი); დასაწყისი პაატა სააკაძის ქუჩიდან. წარმოიქმნა XX საუკუნის 20-იან წლებში. ადრე გრძელდებოდა გუმათის ქუჩამდე. 2019 წელს გაერთიანდა ასპინძს I ქუჩასთან და ერთად ასპინძის ქუჩა ეწოდა. ასპინძის I ქუჩა — ყოფილი ქუჩა სვანეთისუბანში; იწყებოდა გუმათის ქუჩიდან. წარმოიქმნა XX საუკუნის 20-იან წლებში (ადრე ასპინძის II შესახვევი ერქვა). 2019 წელს შეუერთდა ასპინძის ქუჩას. ასპინძის II ქუჩა — ქუჩა სვანეთისუბანში; დასაწყისი გუმათის ქუჩიდან წარმოიქმნა XX საუკუნის 20-იან წლებში. ასპინძის შესახვევი — ყოფილი შესახვევი სვანეთისუბანში; პაატა სააკაძის ქუჩიდან ზეგანის ქუჩამდე (ადრე ასპინძის I შესახვევი ერქვა). 2019 წელს მისი ერთი მონაკვეთი ლამის ქუჩის II შესახვევთან გაერთიანდა და დოდო ჭიჭინაძის ქუჩა ეწოდა. მოგვიანებით, იმავე წელს, შესახვევის მეორე მონაკვეთს (ჭიჭინაძის ქუჩიდან გუმათის ქუჩამდე) არჩილ ბეთანელის სახელი უწოდეს, მესამე მონაკვეთი (გუმათის ქუჩიდან ზეგნის ქუჩამდე) კი ზეგანის ქუჩას შეუერთდა. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 21-24, ISBN 978-99928-20-35-3. ↑ 2.0 2.1 ქალაქ თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში, ასპინძის ქუჩისთვის და ასპინძის I ქუჩისთვის ასპინძის სახელის მინიჭების შესახებ. თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულო (18 ოქტომბერი, 2019). ციტირების თარიღი: 29 იანვარი, 2024 ↑ ქ. თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში, ლამის ქუჩის შესასვევისთვის, ლამის II ჩიხისთვის და ასპინძის ქუჩის შესახვევის მონაკვეთისთვის მსახიობ დოდო ჭიჭინაძის სახელის მინიჭების შესახებ. თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულო (23 ივლისი, 2019). ციტირების თარიღი: 29 იანვარი, 2024 ↑ ქ. თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში, ასპინძს ქუჩის შესახვევის მონაკვეთისთვის პროფესორის, ტექნიკის მეცნიერებათა დოქტორის, აკადემიკოსის, არჩილ ბეთანელის ქუჩის სახელის მინიჭების შესახებ. თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულო (18 ოქტომბერი, 2019). ციტირების თარიღი: 29 იანვარი, 2024 ↑ ქ. თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში, ასპინძს ქუჩის შესახვევის მონაკვეთისთვის, ზეგანის ჩიხისთვის და ზეგანის შესახვევისთვის ზეგანის სახელის მინიჭების შესახებ. თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულო (18 ოქტომბერი, 2019). ციტირების თარიღი: 29 იანვარი, 2024
ოსური სამზარეულო

ოსური სამზარეულო — ოსური სუფრა და კულინარიული ტრადიციები ძალიან ახლოს დგას ქართულ და კავკასიის სხვა ერების კულტურებთან. ოსური ყოფისა და ტრადიციების შესახებ საინტერესო ინფორმაციას გვაწვდის კალოევი თავის სამეცნიერო ნაშრომში „ოსები“. ოსეთში სტუმარსა და მასპინძელს შორის საუკუნეების განმავლობაში ჩამოყალიბდა თავისებური ურთიერთდამოკიდებულება. ასე მაგალითად თუ სტუმარი მასპინძელის ტოლია, ჯდება მხოლოდ სტუმრის თხოვნის შემდგომ; ხოლო თუ მასპინძელი მასზე უფროსია, მაშინ ამ დროს მასპინძელი თხოვს დაჯდომას სტუმარს. ძირძველი ოსური ტრადიციით ქალები არ დაიშვებიან სასტუმრო ოთახში. ტრადიციული ოსური სუფრის ეტიკეტი, გამოირჩევა რეგლამენტირებით. მკაცრი წესები ვრცელდებოდა როგორც უმცროსებზე, ასევე უფროსებზეც. რაოდენ დახუნძლული არ უნდა ყოფილიყო სუფრა საჭმელ-სასმელით, სუფრასთან მჯდომს უნდა ეჭამა ნელა, ლაპარაკის გარეშე, ისე, რომ არავის ეგრძნო მისი შიმშილი. სტუმრის ქცევას სუფრასთან უამრავი თვალი აკვირდებოდა და ამის მიხედვით გამოჰქონდათ აზრი მისი პიროვნების შესახებ. ოსური სუფრა და კულინარია საკმაოდ მაღალ დონეზე დგას. ოსთა სარიტუალო კერძებს მიეკუთვნება, უპირველესად ახალამოღებული ყველის ღვეზელი, საქონლისა და ცხვრის მოხარშული ხორცი და ცნობილი ოსური ლუდი. ოსების ძირითად საკვებს წარმოადგენდა პური, ხორცი, რძე და რძის პროდუქტები, ხილი და ბოსტნეული. კერძის მომზადებით დაკავებული იყვნენ ქალები. ოსების კვებით როციონში უმთავრესია პური. მთიან რაიონებში ძირითადად აცხობდნენ ჭვავის პურს. XIX საუკუნეში გაიზარდა მოთხოვნილება ხორბალზე, ამასთანავე შემოიტანეს სიმინდი, რისგანაც აცხობდნენ ხმიადებს. მკვლევართა აზრით, ქართველების, ადიღეელების და სხვა ხალხისაგან ოსებმა შეისწავლეს მჟავე (საფუვრიანი) ცომის მომზადება და პურს დღეში ორჯერ აცხობდნენ. ცნობილია ოსური ხაბიზგინები, რომელშიც გულსართად გამოყენებულია ყველისა და კარტოფილის ნაზავი. მჟავე ცომისგან მომზადებული ღვეზელებისათვის ოსები გულსართად გამოიყენებენ ლობიოს, ჭარხლის ფოთლებს, გოგრას, კარტოფილს და სხვა. სიმინდის ფქვილისაგან ამზადებენ ფაფებსა და წვნიანებს, ძირითადად რძის დამატებით. რძის პროდუქტებიდან ოსურ კულინარიაში გამოიყენება ყველი, კარაქი, კეფირი და მაწონი. ხორცეული კერძებისათვის გამოიყენება საქონლის, ცხვრის და ფრინველის ხორცი, რომელსაც ხარშავენ, წვავენ ან ბოლავენ ჭინჭრის ბოლზე. ოსების საყვარელი კერძია მწვადი, რომელიც კავკასიის ყველა ქვეყანაშია გავრცელებული. ქართული კულინარიის გავლენით ოსეთში დღესდღეობით უკვე მზადდება საცივი, ხარჩო, ჩახოხბილი. ოსების კვებაში საპატიო ადგილი უკავია ასევე ბოსტნეულს, კერძოდ ხახვს, ნიორს, ღანძილს. როლანდ თოფჩიშვილი კავკასიის ხალხთა ეთნოლოგია, თბ.,2012
ხაბიზგინა

ხაბიზგინა — ცნობილი ოსური ხაჭაპური. ის ტრადიციული ხაჭაპურისგან იმით განსხვავდება, რომ შიგთავსად ყველთან ერთად მოხარშულ კარტოფილს, ხახვს და ნიორს ამატებენ. ეს არის კერძი, რომლის მომზადებაც საკმაოდ მარტივია, რადგან ის ინგრედიენტები რაც მოსამზადებლად გვჭირდება, ადვილად იშოვება. კერძოდ, მიდის კამათი იმის შესახებ, რომ ოსური ხაჭაპური მშრალად უნდა გამოცხვეს და არა – ერბოში. თუმცა, ამასაც ერთი მნიშვნელოვანი საფუძველი აქვს: ძველ დროს, ჯერ კიდევ მაშინ, როდესაც ოსური ტომები (სარმატები, ალანები, სკვითები) აზიაში ცხოვრობდნენ, ხორბლის ფქვილის დეფიციტი იყო და სიმინდის ფქვილით იკვებებოდნენ. ერთგვარად, ამითაც აიხსნება ის, რომ ოსურ ხაჭაპურს ნახევარჯერ ნაკლები ცომი სჭირდება, ვიდრე – შიგთავსი. ჰოდა, ეკონომიის მიზნით, ცომი რომ ძალიან არ გათხელებულიყო, ოსი დიასახლისები ერბოში აცხობდნენ. ამით ნოყიერების შეგრეძნებაც იზრდებოდა და კალორიების რაოდენობაც, რაც ასე მნიშვნელოვანი იყო მათი ჯანმრთელობისთვის. ბოლოსდაბოლოს, სულ ომში იყვნენ და ნოყიერი საკვები ყველას განსაკუთრებით სჭირდებოდა. ოსურ ეთნოსში ხაჭაპურს ძალიან დიდი მნიშვნელობა და დატვირთვა აქვს. ეს არ არის მხოლოდ გასტრონომიული შემთხვევა, ესაა ერთგვარად საკრალური მოვლენა, რომელიც მზის, წყლისა და მიწის სიმბოლოებს აღნიშნავს. მზისა და წყლის სიმბოლოებზე (ხებიჟნ, ცახარაჯინ) უკვე მოგახსენეთ რაც შეეხება მიწის სიმბოლოს, ოსურ ეთნოსში მას фыдджын-ს უწოდებენ და ხორციანი შიგთავსი აქვს. ეს ოსური სამზარეულოს ნამდვილი მარგალიტია. ინგრედიენტები: ფქვილი - 600 გრამი; საფუარი - 1 ჩაის კოვზი; შაქარი - 1 ჩაის კოვზი; მარილი - 1/2 ჩაის კოვზი;კვერცხი - 1 ცალი; კეფირი - 200 გრამი; არაჟანი - 2 სუფრის კოვზი; რძე - 100 გრამი; მოხარშული კარტოფილი - 350 გრამი; ყველი - 450 გრამი; კარაქი - 50 გრამი და მარილი. ხაბიზგინას ძალიან უხდება ალკოჰოლური სასმელი, განსაკუთრებით კი თეთრი მშრალი ღვინო. 2-3 ჭიქა ფქვილში შევურიოთ მშრალი საფუარი. თბილ წყალში გავხსნათ მარილი და შაქარი, დავასხათ საფუვრიან მასას და კარგად მოვურიოთ. თანდათანობით ვუმატოთ ფქვილი, შევაზილოთ ზეთი და დავდგათ ასაფუებლად. უნდა მივიღოთ ნაზი ცომი. საშუალო ზომის კარტოფილები კანიანად მოვხარშოთ და გავფცქვნათ. ხორცსაკეპ მანქანაში გავატაროთ ჯერ ყველი, შემდეგ კარტოფილი, შევურიოთ ერბო, მარილი და კარგად ავზილოთ. ცომისა და გულსართისგან თანაბარი ზომის გუნდები მოვამზადოთ. ცომი ოდნავ გავაბრტყელოთ, ზედ მოვათავსოთ გულსართი, შევკრათ და გავაბრტყელოთ. ხაბიძგინები გაცხელებულ ტაფაზე ორივე მხრიდან გამოვაცხოთ. მეორე მხარეს რომ გადმოვატრიალებთ, ერბო წავუსვათ. ხაბიზგინა დაარქივებული 2019-11-04 საიტზე Wayback Machine. ხაბიზგინის მომზადება
ფლუორესცენცია

ფლუორესცენცია — ფიზიკური პროცესი. აჩვენებს სპეციფიკური მოლეკულების ადგილმდებარეობას უჯრედში, ფლუორესცენტული საღებრებით ან ანტისხეულებით მოლეკულების მონიშვნით. ეს ფლუორესცენტული ნივთიერებები შთანთქავენ ულტრაიისფერ გამოსხივებას და ასხივებენ ხილულ სინათლეს. ნილ კემპბელი, ჯეინ ბ. რისი, ბიოლოგია, VII გამოცემა, გვ. 122, თბ., 2009 წელი.
მასკანირებელი ელექტრონული მიკროსკოპი

მასკანირებელი ელექტრონული მიკროსკოპით(სემ)— ელექტრონული მიკროსკოპის ტიპია. რომელშიც ნიმუშის ზედაპირი სკანირდება ელექტრონული სხივით, მას შეუძლია რეზოლუციის მიღწევა 1 ნანომეტრზე უკეთესად. ნილ კემპბელი, ჯეინ ბ. რისი, „ბიოლოგია“, VII გამოცემა, გვ. 122, თბ., 2009 წელი.
ასურეთის ქუჩა

ასურეთის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ნაძალადევის რაიონში (ლოტკინი); გეგუთის ქუჩიდან სილიბისტრო თოდრიას ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 30-იან წლებში. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 24, ISBN 978-99928-20-35-3.
ასხის ქუჩა

ასხის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში (ახალი კუკია); ლებარდის ქუჩიდან ცაიშის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის დასაწყისში. ადრე ერქვა ჩუღურეთის აგარაკის, შემდეგ – ასხინის ქუჩა, რაც ასხის რუსიფიცირებული ფორმაა. თბილისის 1934 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც ასხის ქუჩა. 1939 წელს დაერქვა პოლინა ოსიპენკოს სახელი, 1990 წელს ეწოდა ჩუღურეთის ქუჩა, შემდეგ დაუბრუნდა ძველი სახელი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 24, ISBN 978-99928-20-35-3.
მიკრომილაკები

მიკრომილაკები — არიან ღრუიანი ღეროები, დაახლოებით, 25 ნანომეტრი დიამეტრი სიგრძით. ნანახია ყველა ეუკარიოტული უჯრედის ციტოპლაზმაში. ღრუიანი მილის კედელი აგებულია გლობალური ცილისაგან, რომელსაც ტუბულინი ეწოდება. ტუბულინის თითოეული მოლეკულა არის დიმერი, რომელიც შედგება ორი უმნიშვნელოდ განსხვავებული პოლიპეპტიდური სუბერთეულისგან: α-ტუბულინისგან და β-ტუბულინისაგან. მიკრომილაკი სიგრძეში იზრდება მის ბოლოზე ტუბულინის დიმერების დამატებით. მიკრომილაკები შეიძლება დაიშალოს და მისი ტუბულინი გამოყენებულ იქნას ახალი მიკრომილაკის ასაგებად უჯრედის სხვა ადგილზე. მიკრომილაკები უჯრედს აძლევენ ფორმას და ამყარებენ. ასევე ისინი გამოიყენება როგორც ბილიკები, რომელთა გასწვრივაც მამოძრავებელი ცილებით აღჭურვილი ორგანოიდებს შეუძლიათ მოძრაობა. მაგალითად, მიკრომილაკები სეკრეტორულ ვეზიკულებს წარმართავენ გოლჯის აპარატიდან პლაზმურ მემბრანამდე. მიკრომილაკებს, ასევე, უჯრედის გაყოფის პროცესში ქრომოსომების გამოცალკევების უნარი შესწევთ. ნილ კემპბელი, ჯეინ ბ. რისი, „ბიოლოგია“, VII გამოცემა, გვ. 143,145, თბ., 2009 წელი.
ატოცის ქუჩა

ატოცის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში (ახალი კუკია); კახა მანიჟაშვილის ქუჩიდან ცაიშის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 30-იან წლებში. თბილისის 1934 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც ნოღელას ქუჩა, შემდეგ, 40-იან წლებამდე, ქვალონის II ქუჩა ერქვა. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 24, ISBN 978-99928-20-35-3.
ეკატერინე მელიქიშვილის ქუჩა

ეკატერინე მელიქიშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ისნის რაიონში (საბარგოს დასახლება); ნოე ხომერიკის ქუჩიდან სერგი დურმიშიძის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 30-იან წლებში. ადრე საბარგოს დასახლების V ქუჩა ერქვა, შემდეგ თედორე აფანასიევის სახელი ეწოდა. თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს 2018 წლის 25 მაისის განკარგულებით, თედორე აფანასიევის ქუჩის ერთ მონაკვეთს (სერგი დურმიშიძის ქუჩამდე) საზოგადო მოღვაწის ეკატერინე მელიქიშვილის სახელი ეწოდა, მეორე ნაწილს კი (სერგი დურმიშიძის ქუჩიდან გიორგი შარვაშიძის ქუჩამდე) — ოლღა გურამიშვილი-ნიკოლაძისა. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 24, ISBN 978-99928-20-35-3. ↑ ქ.თბილისში, ისნის რაიონში, თეოდორე აფანასიევის ქუჩის მონაკვეთისთვის საზოგადო მოღვაწის ეკატერინე მელიქიშვილის სახელის მინიჭების შესახებ. სსიპ „საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე“ (25 მაისი, 2018). ციტირების თარიღი: 15 იანვარი, 2022 ↑ ქ.თბილისში, ისნის რაიონში, თეოდორე აფანასიევის ქუჩის მონაკვეთისთვის საზოგადო მოღვაწის ოლღა გურამიშვილი-ნიკოლაძის სახელის მინიჭების შესახებ. სსიპ „საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე“ (25 მაისი, 2018). ციტირების თარიღი: 15 იანვარი, 2022
აფხაზეთის ქუჩა

აფხაზეთის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში (ახალი კუკია); გიორგი (გიგო) ზაზიაშვილის ქუჩიდან მთის ფერდობამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის I ნახევარში. 1923 წლამდე ვლადიმერის II შესახვევი ერქვა, შემდეგ — აფხაზეთის შესახვევი. თბილისის 1934 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც ქუჩა. აქვს 2 შესახვევი (II შესახვევი. — ყოფილი ცხრაძმის II შესახვევი, III შესახვევი — ყოფილი ცხრა ძმის III შესახვევი). აფხაზეთის I შესახვევი — შესახვევი თბილისში, ჩუღურეთის რაიონი (ახალი კუკია); გიორგი (გიგო) ზაზიაშვილის ქუჩიდან აჭარის ქუჩამდე. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 24, ISBN 978-99928-20-35-3.
ჰოური გაბეშიანი

ჰოური გაბეშიანი (სომხ. Հուրի Գեբեշյան; დ. 27 ივლისი, 1989, კემბრიჯი, აშშ) — სომეხი-ამერიკელი მხატვრული ტანმოვარჯიშე, რომელიც წარმოადგენდა სომხეთს 2011 წლის მხატვრული ტანვარჯიშის მსოფლიო ჩემპიონატში, 2015 წლის მხატვრული ტანვარჯიშის ევროპის ჩემპიონატში და 2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიადაზე. 2008-2011 წლების სეზონებში იგი იყო ლოვა ჰაუკეის გუნდში. ჰოური გაბეშიანი დაიბადა 1989 წლის 27 ივლისს კემბრიჯში. მისი მშობლები არიან ქრისტინა აბრაჰამიანი და იაგოპ გაბეშიანი. მან დაამთავრა ნიუტონის ჩრდილოეთის საშუალო სკოლა 2007 წელს. 2005 წლის J. O. ნაციონალურზე გაბეშიანმა 34-ე ადგილი დაიკავა. კლუბში ასპარეზობის დროს იგი მასაჩუსეტსის ტანვარჯიშის ცენტრში ვარჯიშობდა; მისი მწვრთნელები იყვნენ პატრიკ პალმერი, შიჰინ მაო და ჯო მასინო. ჰოური გაბეშიანმა ლოვა ჰაუკეის გუნდში ასპარეზობა 2008 წლის სეზონში დაიწყო. კლუბში ყოფნის მეორე წელს (2010), მან ტურნირების ყველა კატეგორიაში იასპარეზა. როგორც ახალგაზრდა, 9.950 ქულით, იგი იყო 2010 წლის „BIG-10“ ბიმის ჩემპიონი. გაბეშიანის ოჯახმა ფინანსურად ხელი შეუწყო ჰოური გაბეშიანს რათა ეასპარეზა ტოკიოში, იაპონიაში 2011 წლის ოქტომბერში გამართულ მხატვრული ტანვარჯიშის 2011 წლის მსოფლიო ჩემპიონატში. მან ტურნირში მონაწილეობა მიიღო და 45.899 ქულით 128-ე ადგილი დაიკავა. იგი 2012 წლის ოლიმპიადაზე მოასპარეზე გუნდში ვერ მოხვდა, თუმდა წარმოადგენდა მესამე რეზერვს. საერთაშორისო ტურნირებში ოთხწიანი პაუზის შემდეგ, გაბეშიანი საერთაშორისო ასპარეზობას დაუბრუნდა 1015 წლის მხატვრული ტანვარჯიშის წვროპის ჩემპიონატზე, რომელიც 2015 წლის აპრილში, მონპელიეში შედგა. მან ფინალში იასპარეზა და 51.198 ქულით 19-ე ადგილი დაიკავა. გაბეშიანი ასპარეზობდა გლაზგოში (შოტლანდიაში) გამართულ 2015 წლის მხატვრული ტანვარჯიშის მსოფლიო ჩემპიონატში. 17 აპრილს გაბეშიანმა 2016 წლის რიო-დე-ჟანეიროში, ბრაზილიაში გასამართ ზაფხულის ოლიმპიადაში მონაწილეობის უფლება მიიღო. იგი სომხეთის სახელით ოლიმპიადაში წარსდგა 2016 წლის 7 აგვისტოს, მხატვრული ტანვარჯიშის ღონისძიებაში. ჰოური გაბეშიანმა 2011 წელს დაამთავრა ლოვას უნივერსიტეტი სპორტულ აღზრდის ბაკალავრის ხარისხით. 2012 წელს დაიწყო განათლების მიღება „ვეიკ ფორესტის მედიცინის სკოლაში“; აქ სწავლება 2014 წელს დაამთავრა სამედიცინო მეცნიერებათა მაგისტრის ხარისხით. ახლა იგი ექიმის ასისტენტად მუშაობს ოჰაიოს კლივლანდის კლინიკაში. გაბეშიანი ამჟამად დაქორწინებულია დოქტორ დუან ეჰრედტ ჯუნიორზე, რომელიც არის ფეხისა და ტერფის ქირურგი და დამხმარე პროფესორი პედიატრიული ქირურგიისა და ბიომექანიკის კენტის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პედიატრიული მედიცინის კოლეჯში. იგი ინარჩუნებს ორმაგ: ამერიკისა და სომხეთის მოქალაქეობას. ↑ [1]. ↑ [2] დაარქივებული 2016-07-05 საიტზე Wayback Machine. . ↑ [3]. ↑ [4]. ↑ [5]. ↑ [6]. ↑ [7] დაარქივებული 2011-10-27 საიტზე Wayback Machine. . ↑ [8] დაარქივებული 2016-08-26 საიტზე Wayback Machine. . ↑ [9]. ↑ [10] დაარქივებული 2016-07-05 საიტზე Wayback Machine. . ↑ [11].
ტრანსფერი (სპორტი)

ტრანსფერი — სპორტსმენის ერთი კლუბიდან მეორეში გადასვლის პროცესი. ტრანსფერები ხორციელდება სპორტის გუნდურ სახეობებში (ფეხბურთი, კალათბურთი, რაგბი). ტრანსფერის ღირებულება დგინდება კლუბებს შორის მოლაპარაკებების შედეგად, რის შემდეგაც სპორტსმენი აწერს ხელს კონტრაქტს, სადაც მითითებულია სპორტსმენის ხელფასი, ბონუსები, კონტრაქტის ხანგრძლივობა და მხარეების ვალდებულებები. თუ სპორტსმენი არ არის არცერთი კლუბის წევრი, მაშინ იგი სარგებლობს თავისუფალი აგენტის სტატუსით და შეუძლია ნებისმიერ კლუბთან გააფორმოს კონტრაქტი. ფეხბურთში ტრანსფერები ხორციელდება სატრანსფერო ფანჯრის პერიოდში. ტრანსფერის პირობებს არეგულირებს ფიფას რეგლამენტი. ფეხბურთელთან კონტრაქტის გაფორმების შემდეგ კლუბი ვალდებულია ტრანსფერი ფიფაში დაარეგისტრიროს. პირველი ტრანსფერი განხორციელდა 1885 წელს. Transfer regulations of FIFA (PDF) The anatomy of a transfer deal by BBC Sport
მთა

მთა — მნიშვნელოვანი სიდიდის იზოლირებული ბუნებრივი ამაღლება ხმელეთის მეტნაკლებად მოვაკებულ ზედაპირზე. მისი ელემენტებია: მწვერვალი — უმაღლესი წერტილის მიმდებარე ზედაპირი; ძირი — ფუძე ზედაპირის მკაფიოდ გამოსახული გარდატეხის ხაზი, რომელიც უწყვეტად შემოფარგლავს მთას; კალთები — მწვერვალიდან მთის ძირამდე დაშვებული ფერდობი. განარჩევენ მაღალ (ალპურ), საშუალო სიმაღლისა და დაბალ მთებს რელიეფით, ფლორით და ფაუნით. ასეთი დაყოფა პირობითია, რადგან სიმაღლითა ერთიანი, საყოველთაოდ მიღებული გრადიცია არ არსებობს, იგი იცვლება გეოგრაფიული განედისა კლიმატური პირობების (უმთავრესად თოვლის მიჯნის სიმაღლის) შესაბამისად. ასეთი დაყოფა მოსახერხებელია ერთნაირ გეოგრაფიულ პირობებში მდებარე მთების შესადარებლად და გამართლებულია იმით, რომ მათ ერთმანეთისაგან განსხვავებული მორფოლოგიური სახე აქვთ: მაღალ მთებს ახასიათებს ძველი და თანამედროვე გამყინვარებისა და ინტენსიური ფიზიკური გამოფიტვისაგან დაკბილული მწვერვალები, გაშიშვლებული ციცაბო კალთები (მის კალთებზე არ იზრდება არც მცენარეულობა და არც ცხოველები ბინადრობენ.), ხოლო საშუალო და დაბალ მთებს — მომრგვალებული მწვერვალები, გლუვი, დამრეცი კალთები, დაფარული გამოფიტვის ქერქით, ნიადაგითა და მცენარეულობით. ერთმანეთზე გადაჯაჭვული ქედები და მთების მასივები ასეულ და ათასეულ კმ-ზე გაშლილ მთიან მხარეებს (მთებს) წარმოქმნიან (მაგ., კავკასიონი, ურალის მთები). წარმოშობის მიხედვით განასხვავებენ ტექტონიკურ, ეროზიულ და ვულკანურ მთებს. ტექტონიკური მთები ძირითადად წარმოიქმნება გეოსინკლინში შრეების ინტენსიური დანაოჭებისა და დედამიწის ქერქის აზევების შედეგად. ტექტონიკური სტრუქტურების შესაბამისად განარჩევენ ნაოჭა და ლოდა მთებს. ეროზიული მთები დედამიწის ქერქის მაღლა აზიდული ჰორიზონტული სტრუქტურების პლასტოსებრი ზედაპირის დანაწევრების შედეგია. ვულკანური მთები — ვულკანური კონუსების, ლავური ღვარების, ტუფური საფრის ერთობლიობაა. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: Mountains ტინტილოზოვი ზ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 662.
ქიუსაქერანი

ქიუსაქერანი (აზერ. Küsəkəran) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 715 კაცი. ქიუსაქერანი GEOnet სახელების სერვერზე
პოლონელები აზერბაიჯანში

პოლონელები აზერბაიჯანში — მოიცავს აზერბაიჯანის ეთნიკურ ჯგუფს რომლის შემადგენლობაშიც პოლონელები შედიან. მიუხედავად იმისა, რომ აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ამჟამინდელი პოლონური მოსახლეობა უფრო მცირეა, უწინდელთან შედარებით, დედაქალაქ ბაქოში პოლონური წარმოშობის ადამიანების რაოდენობა დაახლოებით 2 000 -ს შეადგენს. პოლონელები, როგორც ეთნიკური ჯგუფი, საუკუნეების განმავლობაში ცხოვრობდნენ აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე. მე -17 საუკუნეში სამი პოლონელი მისიონერი კვლევებს ატარებდა აზერბაიჯანის რეგიონებში. მისიონერების საქმიანობა მოიცავდა აღმოსავლეთისა და დასავლეთის ფასეულობების გაგებასა და მათ დაახლოებას. მისიონერებმა და მათმა მიმდევრებმა შაჰს საჩუქრები გადასცეს ძვირფასი ნახატების სახით, ბიბლიის ხელნაწერებით და ა.შ. პოლონელებმა მე -13 საუკუნიდან დაიწყეს აზერბაიჯანში ჩემოსვლა, ისინი არ წარმოადგენდნენ ტყვეებს, არამედ ნებაყოფლობით ჩამოდიოდნენ. XIX საუკუნის დასაწყისიდან აზერბაიჯანი საინტერესო ადგილი გახდა როგორც პოლონელი მოგზაურთათვის, ასევე პოეტებისთვის, რაზეც მათ მიერ შექმნილი ნამუშევრები მეტყველებს. აზერბაიჯანში პოლონელები გამოჩნდნენ პოლონეთის პირველი გაყოფის შემდეგ (1772). XIX საუკუნეში კავკასია ციმბირთან ერთად გადასახლებულ პოლონელთა განსახლლების ერთ-ერთი მთავარი ადგილი იყო. 1813 წელს კავკასიაში გაგზავნეს 10 000 პოლონელი ტყვე, რომელთა უმეტესი ნაწილი იყო ნაპოლეონის არმიის პოლონური ლეგიონების წევრი. 1831 წელს, წარუმატებელი აჯანყების შემდეგ, გადასახლებული პოლონელი მეამბოხეების ახალი ტალღა ჩავიდა აზერბაიჯანში. ძირითადი პუნქტები, სადაც პოლონელები სამხედრო სამსახურისთვის გაგზავნეს, აზერბაიჯანში იყო - ყუბა, გუსარი, შამახი, განჯა, ბაქო და ზაქათალა. ყუბასა და ზაქათალაში პოლონელელი ტყვეებისა და მათი ოჯახებისთვის აშენებული სამლოცველოები და სხვა ნაგებობები დღემდე რჩება. რეპრესირებული პოლონელების შემდეგი ჯგუფი, კავკასიაში გადაასახლეს 1863 წლის იანვრის აჯანყების შემდეგ. შემდგომში XX საუკუნის დასაწყისში, 17 264 ადამიანი გადაასახლეს კავკასიაში. უკანასკნელი პოლონელი დევნილი აზერბაიჯანში, რომელიც დაფიქსირებულია, იყო ედვარდ სტრამპი. 1900 წელს, ვარშავაში, მან გამოაქვეყნა თავისი წიგნი „კავკასიის სურათები“. შემდგომში აფშერონის ნახევარკუნძული ინტენსიურად განვითარებად ნავთობ ინდუსტრიად იქცა. ეს, თავის მხრივ, კარგ პირობებს უქმნიდა ტრადიციული ინდუსტრიების განახლებასა და განვითარებას. ბაქო გადაიქცა საერთაშორისო ქალაქად. 1897 წლის მონაცემებით პოლონეთის მოსახლეობა დაახლოებით ორი ათას ადამიანს შეადგენდა. აზერბაიჯანში მცოვრები პოლონელებისთვის არქიტექტურა იყო ის სფერო, რომელშიც ყველაზე მეტი წვლილი შეიტანეს. Andrzej Chodubski, Polacy w Azerbejdżanie (Poles in Azerbaijan), published by Wydawn. Adam Marszałek, Toruń, 2004. ISBN 83-7322-821-7. Polish Embassy in Baku Polonia Baku ↑ Polish diaspora ↑ Azerbaijan-Poland relations on Aliyev Heritage. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-07-14. ციტირების თარიღი: 2019-11-04. ↑ Christianity in Azerbaijan დაარქივებული 2006-05-18 საიტზე Wayback Machine. . Realny Azerbaijan. 18 May 2006. Retrieved 29 April 2007 ↑ 4.0 4.1 "Азербайджанская Полония". დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-09-23. ციტირების თარიღი: 2019-11-05. ↑ Oil Conflicts in Central Asia. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-04. ციტირების თარიღი: 2021-01-16. ↑ Works of Polish Architects in Baku by Prof. Shamil Fatullayev-Figarov