laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ბაჩანა

ნიკოლოზ (ბაჩანა) პავლეს ძე რაზიკაშვილი (დ. 16 მაისი, 1866, სოფ. ჩარგალი, დუშეთის რაიონი — გ. 18 დეკემბერი, 1928, თბილისი) — ქართველი პოეტი. დაწყებითი განათლება ჩარგალში მიიღო, ხოლო შემდეგ მშობლებმა მიაბარეს გორის საოსტატო სემინარიაში, სადაც მისი უფროსი ძმა ვაჟა-ფშაველა სწავლობდა. გორის საოსტატო სემინარიის დამთავრების შემდეგ (1885) მასწავლებლობდა ვეჯინში, 1890 წლიდან კი - ბარისახოში, ხევსურეთის პირველ სკოლაში. 1900–1920 ასწავლიდა მაღაროსკარის, ჩარგლის, დუშეთის, სიღნაღისა და ბოდბის სკოლებში. საბოლოოდ დამკვიდრდა ქვემო ქედში. მწერლობა 80-იან წლებში დაიწყო. ბაჩანას პოეზიაში მთის ხალხთა ზეპირსიტყვიერებისა (კრებდა მის ნიმუშებს) და ქართული კლასიკური მწერლობის (განსაკუთრებით უფროსი ძმის, ვაჟა-ფშაველას) დიდი გავლენა შეინიშნება. მისი შემოქმედების თემატიკას იმდროინდელი საქართველოს პოლიტიკური მდგომარეობა განსაზღვრავდა. ლექსებში "ნატვრა", "ტყის სიმღერა", "მუხა", "ვინა სთქა საქართველოზე" და სხვ. ბაჩანა სიმბოლურ-ალეგორიული სახეებით გადმოსცემდა სამშობლოს მძიმე მდგომარეობას, რაც განაპირობებდა მის ლექსთა ელეგიურ ტონს ("ოცნება პატიმრისა", "გზააბნეული"). ბაჩანას შემოქმედებაში განსაკუთრებული ადგილი ეთმობა ბუნებას, როგორც ადამიანის ცხოვრებაში მონაწილე ყოვლისშემძლე ძალას. პოემაში „თაღლაურა“ (1884), „ნანაის სიმღერა“ (1889), „საფრთხე“ (1891) პოეტი მთიელთა ყოფა-ცხოვრებას აღწერს; პოემა-რომანში „წაწლობა“ (1919–1924) ფშავის თემის ზოგიერთი წეს-ჩვეულების დრომოჭმულობას ააშკარავებს. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. თბილისში არსებობს მისი სახელობის ქუჩა. ხუციშვილი ს., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 252. ხუციშვილი ს., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 380. ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 79, თბ., 1994
ეკლესიის მამები

ეკლესიის მამები, წმინდა მამები (ბერძ. Ἐκκλησιαστικοί Πατέρες) — საპატიო ტიტული, რომელიც გამოიყენება IV საუკუნიდან გამოჩენილი საეკლესიო მოღვაწეებისა და მწერლების აღსანიშნავად, რომელთაც მნიშვნელოვანი წვლილი მიუძღვით საეკლესიო დოგმატიკის, იერარქიული ორგანიზაციისა და ეკლესიის ღვთისმსახურების ფორმირებაში, კანონების შექმნაში. ითვლება, რომ წმინდა მამები გამოირჩევიან ორთოდოქსალური სწავლებებით, სიწმინდითა და ეკლესიის აღიარებით. წმინდა მამათა ფილოსოფიურ-საღვთისმეტყველო სწავლებებს პატრისტიკა ეწოდება. რომის კათოლიკურ ეკლესიაში წმინდა მამებად ითვლებიან: ამბროსი მედიოლანელი, ავგუსტინე ნეტარი, იერონიმე და გრიგოლ I დიდი, მართლმადიდებელში — ათანასე ალექსანდრიელი, ბასილი დიდი კესარიელი, გრიგოლ ნაზიანზელი, გრიგოლ ნოსელი, იოანე ოქროპირი, იოანე დამასკელი. მიაკუთვნებენ გარკვეული პერიოდის საეკლესიო მოღვაწეებს (ზოგი მეცნიერი თვლის, რომ ეს პერიოდი XII ს-მდე გრძელდება) და ეკლესიის მიერ წმინდანებად შერაცხულ იმ პირებს, რომელთა მოძღვრება ორთოდოქსულად არის მიჩნეული. ეკლესიის მამათა კლასიკური პერიოდი დასავლეთში წმინდა ისიდორე სევილიელით სრულდება, რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიაში — იოანე დამასკელით, ბერძნულ ეკლესიებში კი გრიგოლ პალამათი და მისი მიმდევრებით. ეკლესიის მამების არაერთი დოგმატიკური, ლიტურგიკული, მორალისტურასკეტური, ჰაგიოგრაფიული თუ ფილოსოფიური ნაწარმოები ადრევე ითარგმნა ქართულად. განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი კვალი დატოვა ძველ ქართულ მწერლობაში ბასილი დიდის თხზულებამ „ექუჳსთა დღეთაჲ“, გრიგოლ ნოსელის „კაცისა შესაქმისათჳს“, ათანასე ალექსანდრიელის „ცხოვრება წმიდისა ანტონისი“ და სხვ. თხზულებები თარგმნეს ექვთიმე და გიორგი მთაწმიდლებმა, ეფრემ მცირემ, გრიგოლ ოშკელმა, დავით ტბელმა და სხვ. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. ?. Максим Исповедник. Письма / Пер. Е. Начинкина. — Спб., 2007. — 285 с Шафф Ф. История христианской Церкви. — 2-е. — СПб.: Библия для всех, 2010. — Т. II. — 589 с. Bardenhewer O. Patrology. — 1908. — 680 p. ინფორმაცია ეკლესიის მამების შესახებ ეკლესიის მამების ნაშრომები ↑ Bardenhewer 1908, p. 4. sfn error: no target: CITEREFBardenhewer1908 (help) ↑ Шафф 2010. sfn error: no target: CITEREFШафф2010 (help)
ბუჩაჩის ხელშეკრულება

ბუჩაჩის ხელშეკრულება — სამშვიდობო ხელშეკრულება რეჩ-პოსპოლიტასა და ოსმალეთის იმპერიას შორის. ხელი მოაწერეს 1672 წლის 18 ოქტომბერს, თანამედროვე უკრაინის დასავლეთში მდებარე ქალაქ ბუჩაჩში. ხელშეკრულების თანახმად პოდოლია თურქების კონტროლს დაექვემდებარა. პოლონეთს ყოველწლიურად უნდა გადაეხადა 22 000 ტალერი ხარკი. ვრაცლავისა და კიევის სავოევოდოები გადაეცა კაზაკთა საჰეტმანოს. საომარი მოქმედებები განახლდა 1673 წლის გაზაფხულზე, ისე, რომ სეიმმა ვერ მოასწრო ხელშეკრულების რატიფიცირება. 1676 წელს მათ შორის დაიდო ჟურავნოს ხელშეკრულება. სამშვიდობო ხელშეკრულებების სია ოსმალეთის იმპერიის ხელშეკრულებების სია Treaty of Buchach
ტრანსფორმაცია (გენეტიკა)

ტრანსფორმაცია — ორგანიზმის უჯრედის მიერ გარემოდან დნმ-ის თავისუფალი მოლეკულის შთანთქვისა და მისი გენომში ჩასმის პროცესი, რაც ამ უჯრედში იწვევს ახალი მემკვიდრული ნიშნების გაჩენას, რომლებიც დამახასიათებელია დნმ-ის დონორი ორგანიზმისთვის. ზოგჯერ ტრანსფორმაციის ქვეშ განიხილავენ გენების ჰორიზონტალური გადატანის ნებისმიერ პროცესს, მათ შორის ტრანსდუქციას, კონიუგაციას და ა.შ. გენეტიკური ტრანსფორმაცია დაარქივებული 2012-10-13 საიტზე Wayback Machine. — თავი ვ. გრანტის წიგნიდან „ორგანიზმების ევოლუცია“. ი. ჟიმულევი ტრანსფორმაცია დროზოფილაში — ახალი ექსპერიმენტული მიდგომა გენეტიკაში
ევერის, მაკ-ლეოდისა და მაკ-კარტის ექსპერიმენტი

ოსვალდ ევერის, კოლინ მაკ-ლაუდისა და მაკლინ მაკ-კარტის ექსპერიმენტმა (ინგლ. Oswald Avery, Colin MacLeod, Maclyn McCarty), რომელიც ჩატარდა 1944 წელს, დაამტკიცა, რომ ნივთიერება, რომელიც ბაქტერიებში ტრანსფორმაციას იწვევს, არის დნმ. ეს იყო პირველი ნივთიერი მტკიცებულება იმისა, რომ მემკვიდროებითობაში დნმ-ს როლი გააჩნდა. Deichmann, UTE (2004). „Early responses to Avery et al.'s paper on DNA as hereditary material“. Historical Studies in the Physical and Biological Sciences. 34: 207–232. doi:10.1525/hsps.2004.34.2.207.(ინგლისური) Fruton, Joseph S. (1999). Proteins, enzymes, genes: the interplay of chemistry and biology. New Haven, Conn: Yale University Press. ISBN 0-300-07608-8. (ინგლისური)
ჟურავნოს ხელშეკრულება

ჟურავნოს ხელშეკრულება — სამშვიდობო ხელშეკრულება რეჩ-პოსპოლიტასა და ოსმალეთის იმპერიას შორის. ხელი მოაწერეს 1676 წლის 17 ოქტომბერს, თანამედროვე უკრაინის დასავლეთში მდებარე ქალაქ ჟურავნოში. ხელშეკრულებამ დაასრულა პოლონეთ-ოსმალეთის ომი. ხელშეკრულებას ხელი მოაწერეს იან III სობესკის წარმომადგენელმა და ოსმალეთის სამხედრო მოსამსახურე იბრაჰიმ-ფაშამ. ამ შეთანხმებამ რამდენადმე შეამცირა 1672 წლის ბუჩაჩის ხელშეკრულების პირობები. შეიცვალა პოლონეთის მიერ ოსმალეთისადმი გადახდილი ხარკის პირობებიც. პოლონეთმა დაუთმო პოდილია ოსმალეთს. მარჯვენა სანაპიროს უკრაინა ბელოცერკოვის და პავოლოჩის ოლქების ჩათვლით გადავიდა ოსმალეთის ვასალის ჰეტმან პეტრო დოროშენკოს ხელში. სამშვიდობო ხელშეკრულებების სია ოსმალეთის იმპერიის ხელშეკრულებების სია Allen, W. E. D., "The Ukraine-A History" Cambridge University Press, 1940
ფრიდრიხ მიშერი

ფრიდრიხ მიშერი (გერმ. Friedrich Miescher; დ. 1844 წლის 13 აგვისტო, ბაზელი — გ. 1895 წლის 26 აგვისტო, დავოსი) — შვეიცარიელი ფიზიოლოგი, ჰისტოლოგი და ბიოლოგი, სწავლობდა ბაზელში, გეტინგენში, ტიუბინგენსა და ლაიფციგში, 1871 წელს გახდა პრივატ-დოცენტი, 1872 წელს — ფიზიოლოგიის პროფესორი ბაზელში. 1869 წელს ფრიდრიხ მიშერმა დნმ აღმოაჩინა. თავდაპირველად ახალმა ნივთიერებამ მიიღო სახელწოდება ნუკლეინი, მაგრამ მოგვიანებით, როდესაც მიშერმა განსაზღვრა, რომ ეს „ნივთიერება“ ფლობს მჟავურ თვისებებს, ნივთიერებას ეწოდა ნუკლეინის მჟავა. ↑ Dahm R (2005). „Friedrich Miescher and the discovery of DNA“. Dev Biol. 278 (2): 274–88. PMID 15680349. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ფრიდრიხ მიშერი“ ვიკისაწყობში. დიდი ენციკლოპედიური ლექსიკონი
მორის უილკინსი

მორის ჰიუგ ფრედერიკ უილკინსი (დ. 15 დეკემბერი, 1916 — გ. 5 ოქტომბერი, 2004) — ბიოფიზიკოსი, ნობელის პრემიის ლაურეატი მედიცინაში (1962 წელი; ჯეიმზ უოტსონსა და ფრენსის კრიკთან ერთად), რომელიც მიიღო ნუკლეინის მჟავების მოლეკულური სტრუქტურისა და ცოცხალ ორგანიზმში მათი ინფორმაციის გადაცემის ფუნქციის აღმოჩენისთვის. მორის უილკინსი დაარქივებული 2014-03-29 საიტზე Wayback Machine. // ელექტრობული ბიბლიოთეკა „მეცნიერება და ტექნიკა“
ნექტანებ II

ნექტანებ II (ან ნახტჰორჰები) — ოცდამეათე დინასტიის მესამე და უკანასკნელი წარმომადგენელი. ნექტანებ II მოიხსენიება, როგორც ძველი ეგვიპტის უკანასკნელი ადგილობრივი ფარაონი, იგი მებობდა ძვ.წ 360–342 წლებში. ნექტანებ II-ის მმართველობის დროს ეგვიპტე აყვავდა. მისი მეფობის დროს ეგვიპტურ ხელოვნებაში შეიქმნა სპეციალური სტილი, რომელმაც განსაკუთრებული ნიშანი დატოვა ბარელიეფში, პტოლემეების ეპოქის დროს. ნექტანებ II-მ ნექტანებ I-ის მსგავსად დიდი ყურადღება გამოიჩინა ყველა ეგვიპტური კულტის მიმართ და ეგვიპტის ასზე მეტი ადგილი ატარებს მისი ყურადღების მტკიცებულებას. ნექტანებ II-მ საკუთარ თავზე უფრო მეტი ნაგებობის აშენება და რესტავრაცია აიღო, ვიდრე ნექტანებ I-მა, კერძოდ ღვთაება ისიდას უზარმაზარი ტაძრის მშენებლობა. რამდენიმე წლის განმავლობაში ნექტანები წარმატებით უნარჩუნებდა ეგვიპტეს უსაფრთხოებას და თავს არიდებდა აქემენიანთა იმპერიის მხრიდან მომავალ საფრთხეებს. მისი ყოფილი მსახურის მენტორ როდოსელის ღალატის შემდეგ, ძვ.წ. 343 წელს ნექტანებ II საბოლოოდ მაინც დამარცხდა სპარსულ-ბერძნული კომბინირებული ძალის წინააღმდეგ პელუზიის ბრძოლაში. ძვ.წ. 342 წელს სპარსელებმა ჯერ მემფისის ოკუპაცია მოახდინეს, შემდგომ კი მთელი ეგვიპტის. რის შემდეგაც ეგვიპტე კვლავ დაბრუნდა აქემენიანთა იმპერიის შემადგებნლობაში. განცდილი მარცხის შემდეგ ნექტანები სამხრეთით გაიქცა და გარკვეული დროის მანძილზე ინარჩუნებდა ძალებს. მისი შემდგომი ბედი უცნობია. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ნექტანებ II ფარაონი ნექტანებ II დაარქივებული 2014-06-07 საიტზე Wayback Machine. ნექტანებ II-ის სარკოფაგი დაარქივებული 2012-08-26 საიტზე Wayback Machine. ნექტანებ II-ის ქანდაკება დაარქივებული 2016-03-11 საიტზე Wayback Machine. ნექტანებ II - ძველი ეგვიპტის მეფე
ფრიდრიხ II (ბადენის დიდი ჰერცოგი)

ფრიდრიხ II (გერმ. Friedrich II. von Baden; დ. 9 ივლისი, 1857, კარლსრუე — გ. 9 აგვისტო, 1928, ბადენვაილერი) — ბადენის უკანასკნელი დიდი ჰერცოგი 1907 წლიდან 1918 წლამდე. ფრიდრიხი იყო დიდი ჰერცოგის, ფრიდრიხ I-სა და ლუიზა პრუსიელის შვილი. ის სასწავლებლად გაგზავნილ იქნა დიდი ჰერცოგის, ფრიდრიხის გიმაზიაში, კარლსრუეში, თერთმეტ სხვა სტუდენტთან ერთად. ფრიდრიხი ძალიან ჩაკეტილი, არაკონტაქტური იყო და დიდ ინტერესს არ იჩენდა იმ საგნებისადმი, რომელსაც ასწავლიდნენ. 1875 წელს მან მიატოვა სწავლა და სამხედრო სამსახური დაიწყო ბადენის პირველ ლეიბ-გრენადერთა №109 პოლკში, კარლსრუეში, ლეიტენანტის წოდებით. რომში და სიცილიაში მოგზაურობის შემდეგ (1875 წ.), ფრიდრიხმა სწავლა ჰაიდელბერგში გააგრძელა, სადაც მან შეისწავლა საზოგადოებრივ-პოლიტიკური და იურიდიული მეცნიერებები, ასევე _ ისტორია. ამის შემდეგ მან სწავლა ბონში განაგრძო, სადაც ის თავისი ბიძაშვილის, პრინც ვილჰელმის თანაკურსელი იყო, რომელიც რომელიც მოგვიანებით იმპერატორი გახდა. 1878-1879 წლებში ფრიდრიხი ფრაიბურგში სწავლობდა. როგორც სასკოლო მოღვაწეობის დროს, ისე უნივერსიტეტში მას დიდი ინტერესი არ გამოუჩენია სწავლისადმი. ის ვერ სწავლობდა ისე, როგორც მისი თანაკურსელები და ხშირად აცდენდა ლექციებს. 1885 წლის 20 სექტემბერს ფრიდრიხი დაქორწინდა პრინცესა ჰილდა ფონ ნასაუზე. ქორწილი ლენგრისის სასახლეში შედგა, რომელიც ნასაუს სახლის საკუთრებად ითვლება. ჰილდა იყო ლუქსემბურგის დიდი ჰერცოგის, ადოლფ ფონ ნასაუს ქალიშვილი, რომლის საჰერცოგოც 1866 წელს, პრუსია-ავსტრიის ომის დროს, იქნა ანექსირებული. ისინი ვერასოდეს სარგებლობდნენ ისეთი პოპულარობით, როგორც ჰერცოგი ფრიდრიხ I და დიდი ჰერცოგინია ლუიზა. ფრიდრიხისა და ჰილდას ქორწინება უშვილო გამოდგა. 1881 წლის ნოემბრიდან 1882 წლის ოქტომბრამდე ფრიდრიხმა რეგენტობა მიიღო, რადგან მამამისი მძიმედ დაავადდა ტიფით. 1907 წლის 28 სექტემბერს, მამის გარდაცვალების შემდეგ, ფრიდრიხ II-მ მართვის სადავეები სრულიად ჩაიბარა. მან თავისი წინამორბედის ლიბერალური პოლიტიკა გააგრძელა. მისი მმართველობის დროს დაარსდა მანჰაიმის უმაღლესი სკოლა, რომლის ბაზაზეც დაფუძნდა მანჰაიმის უნივერსიტეტი. მის მიერ გვირგვინზე უარის თქმის შემდეგ, ფრიდრიხ II-მ და ჰილდამ ცხოვრება ლაგენშტაინის ციხე-სიმაგრეში დაიწყეს, როგორც გრაფ რობერტ დუგლასის სტუმრებმა, ხოლო 1920 წლიდან ფრაიბურგში გადავიდნენ. ბადენური: ცერინგენის ლომის ორდენი კარლ ფრიდრიხის სამხედრო დამსახურების ორდენი ბერთოლდ I-ის ორდენი უცხოური: პრუსიული - შავი არწივის ორდენი რუსული - წმინდა ანდრია პირველწოდებულის ორდენი ბავარიული - წმინდა ჰუბერტის ორდენი დანიური - სპილოს ორდენი შვედური - სერაფიმების ორდენი უვე ა. ოსტერი: Великие герцоги Бадена (1806-1918). (Uwe A. Oster: Die Großherzöge von Baden (1806–1918), Regensburg 2007 (Verlag Friedrich Pustet, ISBN 3-7917-2084-8. EAN: 9783791720845)) ბადენის დიდი ჰერცოგი, ფრიდრიხ II საიტზე "Stadtwiki Karlsruhe"(გერმანული)
ფრანც კარლ ავსტრიელი

ფრანც კარლ იოზეფ ავსტრიელი (გერმ. Franz Karl Joseph von Österreich; დ. 17 დეკემბერი, 1802, ვენა — გ. 8 მარტი, 1878, ვენა) — ავსტრიის ერცჰერცოგი ჰაბსბურგების გვარიდან. ავსტრიის და მექსიკის იმპერატორები მამა. ერცჰერცოგ ფრანც ფერდინანდის პაპა, რომლის მკვლელობაც გახდა პირველი მსოფლიო ომის დაწყების საბაბი. ფრანც კარლი დაიბადა 1802 წელს ვენაში. ის იყო იმპერატორ ფრანც II-ის და ორი სიცილიის სამეფოს პრინცესის, ტერეზას ვაჟი. 1824 წლის 4 ნეომბერს ვენაში ის დაქორწინდა ბავარიის მეფის, მაქსიმილიან I-ის და მისი მეორე ცოლის, კაროლინა ბადენელის ქალიშვილზე, სოფია ბავარიელზე. ფრანც კარლი იყო არაპატივმოყვარე და პასური ადამიანი. მაგრამ მიუხედავად ამისა, ის ესწრებოდა საბჭოს სხდომებს, რომელიც მართავდა სახელმწიფოს 1835—1848 წლებში, ფრანცის უფროსი ძმის, ფერდინანდ I-ის უუანარობის გამო. ცოლის დაჟინებული მოთხოვნით, 1848 წლის დეკემბერში მან უარი თქვა ტახტზე ასვლაზე ფერდინანდ I-ის გარდაცვლალების შემდეგ და ნება დართო უფროს ვაჟს, ფრანც იოზეფს გამეფებულიყო. ერცჰერცოგი ფრანც კარლ ავსტრიელი გარდაიცვალა 1878 წლის 8 მარტს ვენაში, მისი ცოლის გარდაცვალებიდან 6 წელიწადში. ფრანც კარლ ავსტრიელს და სოფია ბავარიელს შეეძინათ 5 შვილი: ფრანც იოზეფ I (18 აგვისტო 1830 — 21 ნოემბერი 1916) — ავსტრიის უკანასკნელი იმპერატორი. მაქსიმილიანი (6 ივლისი 1832 — 19 ივნისი 1867) — მექსიკის იმპერატორი. კარლ ლუდვიგი (30 ივლისი 1833 — 19 მაისი 1896) მარია ანა (27 ოქტომბერი 1835 — 5 თებერვალი 1840) ლუდვიგ ვიქტორი (15 მაისი 1842 — 18 იანვარი 1919) Constantin von Wurzbach: Habsburg, Franz Karl Joseph. In: Biographisches Lexikon des Kaiserthums Oesterreich. Band 6, Verlag L. C. Zamarski, Wien 1860, S. 257. Franz Karl (Joseph) In: Österreichisches Biographisches Lexikon 1815–1950 (ÖBL). Band 1. Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften, Wien 1957, S. 353.
მინდელჰაიმი

მინდელჰაიმი (გერმ. Mindelheim) — ქალაქი გერმანიაში, ბავარიაში. ქვემო ალგოის რაიონის დედაქალაქი. 2012 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ქალაქში ცხოვრობდა 14,223 ადამიანი. მდებარეობს მიუნხენიდან დასავლეთით დაახლოებით 90 კმ-ში. ექვემდებარება შვაბიის ადმინისტრაციულ ოკრუგს. იყოფა 7 საქალაქო რაიონად. ოფიციალური საიტი (გერმანული)
საქართველოს პროფესიული კავშირების გაერთიანება

საქართველოს პროფესიული კავშირების გაერთიანება (სპკგ — GTUC) — დამოუკიდებელი, არაკომერციული სამოქალაქო ორგანიზაცია, რომელიც დაფუძნდა 1992 წელს. მჭიდრო კავშირშია ადგილობრივ და საერთაშორისო პარტნიორებთან. საქართველოს პროფესიული კავშირების გაერთიანება მუდმივად ახორციელებს წევრთა ინფორმირებასა და გადამზადებას შრომით სამართალში, ასევე უზრუნველყოფს მათ იურიდიულ მომსახურებას. 1992 წლიდან 2000 წლამდე პროფკავშირთა გაერთიანების წევრთა რიცხვი შემცირდა 2,7 მილიონიდან 777 ათასამდე. 2010 წლის მდგომარეობით მის წევრთა რიცხვი 251 ათასს შეადგენდა. გაერთიანების მიზანია ხელი შეუწყოს: სოციალური და დემოკრატიული სახელმწიფოს ჩამოყალიბებასა და განვითარებას; საერთაშორისო პროფკავშირული მოძრაობის თავისუფალ განვითარებასა და გაძლიერებას; ევროინტეგრაციას; გენდერული თანასწორობის დაცვას; ადამიანის ძირითადი დემოკრატიული უფლებებისა და პროფესიული კავშირების დამოუკიდებლობის დაცვას; შრომით ბაზარზე ჯანსაღი კონკურენციიის დამკვიდრებას; ქვეყანაში დასაქმების ხელშემწყობი სოციალური კლიმატისა და დისკრიმინაციისაგან თავისუფალი გარემოს შექმნას; ქალთა და ახალგაზრდული ორგანიზაციების საქმიანობას. საქართველოს პროფესიული კავშირების გაერთიანება არის საერთაშორისო პროფესიული კავშირების გაერთიანების (ITUC) წევრი 2006 წლიდან, ევროპის პროფკავშირების კონფედერაციის ETUC რეგიონული ფილიალის წევრი 2007 წლიდან. ↑ საქართველოს პროფესიული კავშირების გაერთიანება. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-07-11. ციტირების თარიღი: 2014-08-19. ↑ ჯონსი ს., „საქართველო: პოლიტიკური ისტორია დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ“ = Georgia: A Political History of Independence, თბილისი: სოციალური მეცნიერებების ცენტრი, 2013 [2012]. — გვ. 181, ISBN 978-9941-0-5972-8. ↑ საქართველოს პროფესიული კავშირების გაერთიანება. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-11-06. ციტირების თარიღი: 2014-08-19.
იკერ მუნიაინი

იკერ მუნიაინ გონი (ბასკ. Iker Muniain Goñi 19 დეკემბერი 1992, პამპლონა, ესპანეთი) — ბასკი ფეხბურთელი, „ატლეტიკ ბილბაოს“ შემტევი ნახევარმცველი. იკერ მუნიაინი — ფიფას ჩანაწერი[დაარქივებული] პროფილი ატლეტიკის ოფიციალურ საიტზე დაარქივებული 2017-08-02 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) პროფილი NFT-ზე (ინგლისური) პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური)
ბენიატ ეჩებერია

ბენიატ ეჩებერია ურკიაგა (ბასკ. Beñat Etxebarria Urkiaga; დ. 19 თებერვალი 1987, იურე, ესპანეთი) — ესპანელი ფეხბურთელი, თამაშობდა ნახევარმცველის პოზიციაზე. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ბენიატ ეჩებერია“ ვიკისაწყობში. BDFutbol · National-Football-Teams.com · Soccerway · Transfermarkt
ბელგიის ჰიმნი

ბელგიის ჰიმნი — კომპოზიცია La Brabançonne/De Brabançonne (ბრაბანსონა). არსებობს სამი ოფიციალური ტექსტი ფრანგულ, ჰიდერლანდურ და გერმანულ ენებზე. ჰიმნის ტექსტი შეიქმნა 1830 წლის სექტემბერში ახალგაზრდა ფრანგი რევლუციონერის ჟენევალის მიერ. ის პირველად წაიკითხეს ბრიუსელის კაფეში «Aigle d’Or». ჟენევალის ნამდვილი სახელი იყო ლუი ალექსანდრე დეშე. ის იყო ბრიუსელის თეატრის «ლა-მონეს» მსახიობი, სადაც 1830 წლის აგვისტოში დაიწყო ბელგიის რევოლუცია. ჟენევალი, იმავე წლის 18 ოქტომბერს, დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლაში დაიღუპა. ჰიმნისათვის მუსიკა 1830 წლის სექტემბერში დაწერა ფრანსუა ვან კამპენჰაუტმა (François Van Campenhout), იმავე თეატრის ყოფილმა დირიჟორმა. ოფიციალური სტატუსი ჰიმნმა 1860 წელს მიიღო მას შემდეგ, რაც ბელგიის მაშინდელმა პრემიერ-მინისტრმა სიმღერის ტექსტიდან ამოიღო ნიდერლანდების მიმართ მწვავე თავდასხმები. დღეისათვის, ჰიმნის ოფიციალურ ვერსიაში ტექსტის მხოლოდ პირველი პირველი სტროფი წარმოადგენს ჟენევალის ტექსტს, დანარჩენი ნაწილი ეკუთვნის პერ შარლ როჟეს. ჰიმნს მიუძღვნეს იმავე სახელწოდების ( ”ბრაბანსონა”) ძეგლი, რომელიც მდებარეობს ბრიუსელში. ჰიმნის მუსიკა სიტყვების გარეშე ”ბრაბანსონა” ”ბრაბანსონა” („La Brabançonne“) ”ბრაბანსონა” ჰიმნის შესრულება ”ბრაბანსონა” ჰიმნის ფრანგული ვერსია
თავისუფალი აზროვნება

თავისუფალი აზროვნება — ფილოსოფიური შეხედულება, რომლის მიხედვითაც ჭეშმარიტებასთან დაკავშირებული პოზიციები უნდა ყალიბდებოდეს ლოგიკის, მსჯელობისა და ემპირიზმის საფუძველზე, ნაცვლად ავტორიტეტების, ტრადიციების ან სხვა დოგმებისა. თავისუფალი აზროვნების მიმდევრები მოიხსენიებიან, როგორც თავისუფლად მოაზროვნეები. თავისუფალი აზროვნების მიხედვით, ინდივიდებმა სიმართლედ შემოთავაზებული იდეები არ უნდა მიიღონ ბრმად, ცოდნისა და მსჯელობის გამოყენების გარეშე. აქედან გამომდინარე, თავისუფლად მოაზროვნეები ცდილობენ, თავიანთი შეხედულებები ააგონ ფაქტებზე, მეცნიერულ კვლევებსა და ლოგიკურ პრინციპებზე, გამორიცხონ ნებისმიერი ლოგიკური ხარვეზი მსჯელობაში, ტენდენციურობა, საყოველთაოდ მიღებული იდეების უპირობო ჭეშმარიტებად ჩათვლა, ცრურწმენები, ტრადიციები, ლეგენდები და ნებისმიერი სხვა დოგმა. რაც შეეხება რელიგიებს, ისინი თვლიან, რომ ზებუნებრივი მოვლენების დამადასტურებელი მტკიცებულებები არასაკმარისია. ↑ Merriam-Webster Dictionary ↑ Dictionary.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-09-22. ციტირების თარიღი: 2014-08-19. ↑ ჰასტინგსი, ჯეიმზ. რელიგიის ენციკლოპედია.  ↑ What is a Freethinker?
ანა იაგელონი (ჩეხეთის დედოფალი)

ანა იაგელონი (დ. 23 ივლისი, 1503, ბუდა — გ. 27 იანვარი, 1547, პრაღა) — საღვთო რომის იმპერატორის, ფერდინანდ I-ის ცოლი. Tibor Simanyi: Er schuf das Reich: Ferdinand von Habsburg. Amalthea, Wien 1987, ISBN 3-85002-224-2.
ჟან ბრიუნი

ჟან ბრიუნი (ფრანგ. Jean Brunhes; დ. 25 ოქტომბერი 1869, ტულუზა — გ. 25 აგვისტო 1930, ბულონ-ბიიანკური) — ფრანგი გეოგრაფი. 1892 წელს პარიზში დაამთავრა უნივერსიტეტი. ასწავლიდა ფრიბურისა და ლოზანის უნივერსიტეტებში. კოლეჟ დე ფრანსის პროფესორი (1912 წლიდან). ადამიანის გეოგრაფიის ფრანგული სკოლის ერთ-ერთ პირველი თეორეტიკოსი. გეოგრაფიული სახელმძღვანელოების სერიისა და საფრანგეთის შესახებ მონოგრაფიის ავტორია. ჟან ბრიუნი — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული) ↑ 1.0 1.1 Deutsche Nationalbibliothek Record #119219174 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ 2.0 2.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ GeneaStar <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q98769076"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3100478"></a> ↑ Léonore database — ministère de la Culture. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2886420"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q384602"></a> ↑ 5.0 5.1 Annuaire prosopographique : la France savante / B. Delmas — 2009. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55740543"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2926731"></a> ↑ 6.0 6.1 Брюн Жан // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ 7.0 7.1 7.2 7.3 7.4 7.5 Catalog of the German National Library <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q23833686"></a> ↑ https://www.landrucimetieres.fr/spip/spip.php?article1625 ↑ 9.0 9.1 კოლეჟ-დე-ფრანსის პროფესორების სია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3253460"></a>
ჟაკლინ ბრაკამონტესი

ჟაკლინ ბრაკამონტესი (ესპ. Jacqueline Bracamontes; დ. 23 დეკემბერი 1979, გვადალახარა, მექსიკა) — მექსიკელი მსახიობი, მოდელი და წამყვანი. 2000 წელს გახდა „მის მექსიკა“. „მის სამყარო“-ზე წარადგინა მექსიკა, სადაც ასევე დიდი წარმატება მოიპოვა. ჟაკლინ ბრაკამონტესი დაიბადა 1979 წლის 23 დეკემბერს, გვადალახარაში. დედა — ჟაკლინ ვან ჰორდი ცნობილი ექიმი იყო, ხოლო მამა ცნობილი იურისტი და ყოფილი ფეხბურთელი. ჟაკლინმა უნივერსიტეტი საფრანგეთიში დაამთავრა. შემდეგ მექსიკაში დაბრუნდა და კვლავ განაგრძო სწავლა. მოგვიანებით ის გავიდა „მის მექსიკის“ კონკურსზე, სადაც გაიმარჯვა. მას დიდი წარმატება მოუტანა სერიალმა „რუბი“, სადაც პარტნიორობას ბარბარა მორის უწევდა. 2006 წელს მთავარი როლი შეასრულა სერიალში „სიყვარულის იარები“. 2008 წელს ჟაკლინმა მონაწილეობა მიიღო კომედიური ჟანრის სერიალში „სულელები ვერ მოხვდებიან ცაში“. 2009 წელს ჟაკლინმა მონაწილეობა მიიღო სერიალში „მოჯადოებული“, რამაც მის კარიერაში ყველაზე დიდი წარმატება მოუტანა. მან ტყუპების 2 სრულიად განსხვავებული პერსონაჟი შექმნა. პარტნიორობა უილიამ ლევიმ გაუწია. ჟაკლინ ბრაკამონტესის ქმარია მექსიკელი ბიზნესმენი მარტინ ფუენტესი. ჰყავთ ორი გოგონა — ჟაკლინი და კაროლინა. ჟაკლინმა პირველი მთავარი როლი მიიღო სერიაში „სიყვარულის იარები“. დიდი წარმატება მოუტანა სერიალმა „მოჯადოებული“, რომელიც ტელევისას მეგაჰიტად ითვლება და პარტნიორობას უილიამ ლევი უწევდა, ჟაკლინი 2000 წელს მის მექსიკის კონკურსზე გავიდა, სადაც გაიმარჯვა. ჟაკლინ ბრაკამონტესი Twitter-ზე Bracamontes Oficial ჟაკლინ ბრაკამონტესი Facebook-ზე
ფრიდრიხ VI (ბადენ-დურლახის მარკგრაფი)

ფრიდრიხ VI (გერმ. Friedrich VI Magnus von Zahringen; დ. 1617 წლის 16 ნოემბერი, კარლსბურგი, დურლახი — გ. 1677 წლის 10 იანვარი, კარლსბურგი, დურლახი) — ბადენ-დურლახის მარკგრაფი 1659 წლიდან, იმპერიის ფელდმარშალი 1676 წლის 9 მარტიდან. ფრიდრიხი დაიბადა 1617 წლის 16 ნოემბერს მარკგრაფ ფრიდრიხ V ცერინგენის ოჯახში. 1655 წლიდან შვედურ არმიაში მსახურობდა, როგორც კავალერიის გენერალი, ხოლო 1656 წლიდან - ფელდმარშალი. 1672 წლის 1 აგვისტოდან იყო რაიხსგენერალ-ფელდმარშალი. 1676 წელს მან დაიწყო ფილიპსბურგის ალყა, რისი დაცემის შემდეგაც, 17 სექტემბერს, ფრიდრიხმა ეს ქალაქი ბადენ-დურლახს შემოუერთა. ფილიპი 1677 წელს, კარლსბურგში გარდაიცვალა. კრისტინა მაგდალენა ფონ პფალც-ცვაიბრიუკენ-კლებურგთან ფრიდრიხს რვა შვილი ეყოლა: ფრიდრიხ კაზიმირი (1643—1644) კრისტინა (1645—1705) 1-ლი ქმარი: 1665 წ. ალბრეხტ II (1620—1667), ბრანდენბურგ-ანსბახის მარკგრაფი მე-2 ქმარი: 1681 წ. ფრიდრიხ I (1646—1691), საქსენ-გოთის ჰერცოგი ელეონორა ეკატერინა (*/† 1646) ფრიდრიხ VII (1647—1709), ბადენ-დურლახის მარკგრაფი კარლ გუსტავი (1648—1703) ეკატერინა ბარბარა (1650—1733) იოჰანა ელიზაბეტა (1651—1680) ქმარი: 1673 წ. იოჰან ფრიდრიხი (1654—1686), ბრანდენბურგ-ანსბახის მარკგრაფი ფრედერიკა ელეონორა (*/† 1658) Johann Christian Sachs Einleitung in die Geschichte der Marggravschaft und des marggrävlichen altfürstlichen Hauses Baden. — Karlsruhe 1773. — Bd. 5. — S. 1—66. Matthäus Merian (Herausgeber): Möglichst kürtzeste/ jedoch gründliche Genealogische Herführung/ Von uralter Her- und Ankunfft Beyder Hoch-Fürstlichen Häuser Baden und Holstein, Frankfurt a.M. 1672