laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ტაიფუნი (პერსონაჟი)

ტაიფუნი (დეივიდ დრეიკი) DC Comics ერთ-ერთი პერსონაჟი, ბოროტმოქმედი, რომელიც შექმნეს მწერალმა ჯერი კონუეიმ და მხატვარმა ჯიმ სტარლინმა. პირველად გამოჩნდა კომიქსში Flash #294, (1981 წლის თებერვალი). დეივიდ დრეიკი იყო მეცნიერი-მკვლევარი, რომელიც ახალგაზრდა კოლეგასთან, მარტინ სტეინთან (ფაიაშტორმი) ერთად ბათისფეროს ახალი პროტოტიპის შექმნაზე მუშაობდა. დრეიკმა - კონტეინერის ჩონჩხი დაამზადა, სტეინმა კი შექმნა ბირთვული რეაქტორი - სფეროს ენერგიის წყარო. ბათისფეროს ”ნეპტუნის მკვლევარი” უწოდეს. კაპიტნად ანტონ ჰამერი დაინიშნა. საცდელი მოგზაურობის დროს, როდესაც დრეიკი და სტეინი წყნარი ოკეანის სამხრეთით იმყოფებოდნენ, თავს უეცრად დატეხილმა ტროპიკულმა შტორმმა ხომალდის რყევა გამოიწვია. მიუხედავად იმისა, რომ შტორმი ხომალდის წევრებს დიდ საშიშროებას უქადდა, ჰამერმა განაგრძო გამოცდა. ამის შედეგად, სფერომ ჩაძირვა იწყო. სტეინი უმალვე ფაიაშტორმად გარდაიქმნა, ხომალდის გადარჩენის მიზნით. ამასობაში, აფექტში ჩავარდნილმა ჰამერმა დეივიდ დრეიკს ესროლა და დაჭრა, რადგანაც ხომალდიდან თავის დაღწევას ცდილობდა. დრეიკი ძირს დაეცა და კონტეინერიდან გასვლა ვერ მოახერხა. ექსპერიმენტულმა ბირთვულმა რეაქტორმა აფეთქება გამოიწვია, რომელმაც არა მხოლოდ გაანადგურა ხომალდი, ასევე შეცვალა დრეიკის გენეტიკური სტრუქტურა - მისი კანი ლურჯი გახდა, თმამ - წითელი ფერი მიიღო, ამასთან ერთად მან შტორმის, ქარის, ელვის წაროქმნისა და კონტროლის უნარი შეიძინა და სასტიკ ბოროტმოქმედად - ტაიფუნად გარდაიქმნა. იგი შეებრძოლა ფაიაშტორმს, რომელიც ეკიპაჟის გადარჩენას ცდილობდა. ფაიაშტორმი დაედევნა მას, სიდნეის თავზე წამოეწია და სუპერძალის მეშვეობით დაამარცხა. მიღებულმა შოკმა ტაიფუნი კვლავ დეივიდად აქცია. ფაიაშტორმმა იგი სიდნეის საავადმყოფოში მიატოვა, სადაც დრეიკი გამოჯანმრთელდა და მალევე გაეწერა. იმ დღიდან ტაიფუნი ფაიაშტორმის დაუძინებელი მეტოქე გახდა. ტაიფუნი წარმოქმნის ქარბორბალას სხეულის ქვედა ნაწილის ირგვლივ, რაც მას ფრენისა და ჰაერში გაჩერების შესაძლებლობას აძლევს. მას შეუძლია ხელის თითებიდან ელვის გატყორცნა, მძლავრი ელექტრული ბლასტების სახით, ასევე ტორნადოების წარმოქმნა, დამანგრეველი სიძლიერის მქონე შტორმის წარმოქმნა და მართვა ფართო დიაპაზონში. ტაიფუნს ასევე შეუძლია ზომაში ზრდა, იმის შესაბამისად, თუ რაოდენ დიდი ძალის მართვა უწევს მას, ერთხელ ცათამბჯენის სიმაღლესაც მიაღწია. ტაიფუნს სურვილისამებრ შეუძლია გარდაიქმნას დეივიდ დრეიკად და კვლავ დაუბრუნდეს პირვამდელ ფორმას. შტორმი (პერსონაჟი) ტორი (პერსონაჟი)
შალვა მშველიძე

შალვა მიხეილის ძე მშველიძე (დ. 15 მაისი, 1904, თბილისი — გ. 5 მარტი, 1984, თბილისი) — ქართველი კომპოზიტორი, საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1958), სტალინური პრემიის ლაურეატი (1942, 1947) და ლენინის ორდენის კავალერი. შალვა მიხეილის ძე მშველიძე დაიბადა 1904 წელს ქ. თბილისში. 1922 წელს დაამთავრა ხაშურის გიმნაზია. სწავლობდა თბილისის კონსერვატორიაში პროფესორ მ. ბაგრინოვსკისთან. უკვე სტუდენტობისას დიმიტრი არაყიშვილის დავალებით დაიწყო ხალხური მუსიკის ნიმუშების შეგროვება. შემოიარა სვანეთი, თუშ-ფშავ-ხევსურეთი, ქიზიყი, კახეთი, ქართლი, მესხეთ-ჯავახეთი, გურია, აჭარა. პირველმა შემოიტანა ქართულ პროფესიულ მუსიკაში ფშავ-ხევსურული მუსიკალური დიალექტი, მასში იპოვა საკუთარი სტილის განვითარების დასაყრდენი და ხალხური მარცვალიც მეტად ორიგინალურად განავითარა. მან სათავე დაუდო ქართული სიმფონიური მუსიკის განშტოებას ეპიკურ სიმფონიზმს. ბუნებრივია, რომ პირველი დიდი ფორმის ნაწარმოები, სიმფონიური პოემა „ზვიადაური“ კომპოზიტორმა სწორედ ამ თემას დაუკავშირა. შალვა მშველიძის დიდი დამსახურებაა ისიც, რომ მან პირველმა აამეტყველა ქართულ სიმფონიურ მუსიკაში ვაჟა-ფშაველას ვაჟკაცური ეპოსი თავისი სიდიადით, წარმოაჩინა მისი მომხიბვლელობა. ეს იგრძნობა არა მარტო „ზვიადაურში“ და „მინდიაში“, არამედ ლაიტმოტივად გასდევს მთელ მის შემოქმედებას. აღსანიშნავია აგრეთვე კომპოზიტორის ღრმად ეროვნული საოპერო ქმნილებანი, რომლებშიც აისახა ქართველი ხალხის გმირული წარსული, მისი უშრეტი ძალისხმევა. შ. მშველიძე ავტორია ოპერების: „ამბავი ტარიელისა“, „დიდოსტატის მარჯვენა“. მასვე ეკუთვნის შესანიშნავი ორატორიები — „კავკასიონი“, „მარადი თქმულება“, 6 სიმფონია, მუსიკა დრამატული სპექტაკლებისა და კინოფილმებისათვის, საგუნდო და კამერული ნაწარმოებები, ფუნდამენტური გამოკვლევები: „საკრავთმცოდნეობა“, „ორკესტრობის თეორია“ და სხვა. აღსანიშნავია კომპოზიტორის დიდი ინტერესი აღმოსავლეთის ქვეყნების, კერძოდ ინდოეთის მუსიკალური კულტურისადმი, რასაც ხორცი შეესხა მის ქმნილებებში: „ინდური სუიტა“, „ბირმული სურათები“, რომანსი „ამრიტა“. მათ ღირსებებზე მეტყველებს ის ფაქტიც, რომ ავტორმა ამ ნაწარმოებებისათვის დაიმსახურა ჯ. ნერუს სახელობის პრემია. 1942 წელს მას მიენიჭა პროფესორის წოდება. 1942 წელს მშველიძეს ირჩევენ საქართველოს საბჭოთა კომპოზიტორების კავშირის თავმჯდომარედ. 1947 წლიდან იგი ამავე დროს არის საქართველოს სიმღერისა და ცეკვის სახელმწიფო ანსამბლის დირექტორი და სამხატვრო ხელმძღვანელი. 1942 წელს მას სიმფონიურიპოემისათვის მიენიჭა სტალინური პრემია. მეორედ სტალინური პრემია მიენიჭა 1947 წელს ოპერისათვის „ამბავი ტარიელისა“. იგი ასევე იყო ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის პრემიის ლაურეატი. დაკრძალულია დიდუბის მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში. 1984 წლის 17 მარტს საბურთალოს საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონიდან მისი მეუღლის გვერდით გადმოასვენეს — თინა ვასილის ასული კაშიბაძე (დ. 10 აგვისტო, 1910, თბილისი — გ. 4 იანვარი, 1984, იქვე). ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 282, თბ., 1994 თ. ლაცაბიძე, „ხაშურის რაიონის სახალხო განათლების ისტორიიდან“, წიგნი III, ხაშურის პირველი საჯარო სკოლა, ხაშური, 2014 შალვა მშველიძე, vslovar.ru
ოდერის ფრანკფურტი

ოდერის ფრანკფურტი (გერმ. Frankfurt (an der Oder) [ˈfʁaŋkfʊɐ̯t]) — ქალაქი გერმანიაში, ბრანდენბურგში მდინარე ოდერის მარცხენა ნაპირზე. 1980-იან წლების დასასრულს ქალაქის მოსახლეობამ რეკორდულ მაჩვენებელს 87 000 მცხოვრებს მიაღწია. ამის შემდეგ დაიწყო რაოდენობის კლება 2002 წელს ქალაქის მოსახლეობა 70 000-მდე შემცირდა, ხოლო 2010 წელს 60 000 შეადგინა. Bröckling, Ulrich; Sikora, Michael (1998) Armeen und ihre Deserteure: Vernachlässigte Kapital einer Militärgeschichte der Neuzeit (German). Vandenhoeck & Ruprecht. ISBN 3-525-01365-5. ციტირების თარიღი: 2009-08-27.  Mackillop, Andrew; Murdoch, Steve (2003) Military governors and imperial frontiers c. 1600-1800: A study of Scotland and empires. BRILL. ISBN 90-04-12970-7. ციტირების თარიღი: 2009-08-27.  ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ოდერის ფრანკფურტი ქალაქი ოდერის ფრანკფურტი
The Brazilian

The Brazilian — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ ჯენესისის ინსტრუმენტული კომპოზიცია ალბომიდან Invisible Touch. ეს ნომერი სრულდებოდა ტრიოს საკონცერტო ტურნეზე Invisible Touch. იგი ასევე შეტანილია მუსიკალურ ალბომში When the Wind Blows, რომელშიც თავმოყრილია მუსიკალური კომპოზიციების ანიმაციური ფილმიდან როდესაც ქარი ქრის. სიმღერა გამოირჩევა სხვადასხვა ექსპერიმენტული ხმოვანი ეფექტით. ↑ Chris Welch (1995). The complete guide to the music of Genesis. Omnibus Press, გვ. 92. ISBN 978-0-7119-5428-1.
ქალი-ჰალკი

ჯენიფერ უოლტერსი (ქალი-ჰალკი) — ადვოკატი და Marvel Comics-ის სუპერგმირი. ჯენიფერ უილტერსი იყო ბრწყინვალე ადვოკატი. მაგრამ მას ერთხელ დაავალეს დამნაშავის დაცვა, რაც ჯენიფერმა ვერ შეძლო და მისი დაცვის ქვეშ მყოფ პირს დიდი ხნით მიესაჯა პატიმრობა. მანაც გადაწყვიტა რომ ყველაფერში დამნაშავე მისი ადვოკატი იყო და ციხიდან გაქცევის შემდეგ ჯენიფერიც მოინახულა, ბრუს ბანერის სისხლის ნიმუშის მიხედვით შექმნა შრატი და ჯენიფერს შეუყვანა, თუმცა ის გადარჩა. უფრო მეტად გაძლიერებული, დამნაშავეს გაუსწორდა და ამ ყველაფრის შემდეგ ის გახდა „ქალი ჰალკი“. ერთი ხანობა ჯენიფერი იყო „შურისმაძიებლებსა“ და „ფანტასტიკურ ოთხეულში“. მუშაობს ერთ-ერთ პრესტიჟულ იურიდიულ ფირმაში იურისტად, და მის კლიენტებს შორის არიან ცნობილი სუპერგმირებიც. ჰალკისაგან განსხვავებით ჯენიფერი ყოველთვის ახერხებს თავისი ემოციების კონტროლს. ქალ-ჰალკად გადაქცევის შემდეგ კი ის თავის ქმედებებზე კონტროლს არ კარგავს. ქალი-ჰალკი Marvel-ის სამყაროს ვიკიში ქალი-ჰალკი - სუპერგმირების მონაცემთა ბაზა
გალიჩის სამთავრო

გალიჩის სამთავრო — რუსული ფეოდალური სამთავრო. მდებარეობდა კარპატის მთების ჩრდილო-აღმოსავლეთ ფერდობებზე. X საუკუნეში გალიჩის მიწები კიევის რუსეთის შემადგენლობაში შედიოდა. XI საუკუნის შუა ხანებში მთავარ ვლადიმირ იაროსლავის ძის შემდეგ კი მის შვილს — როსტისლავს ემორჩილებოდა. გალიჩის მთავრები დამოუკიდებლობისათვის იბრძოდნენ და ამ მიზნით ყივჩაყებს და ბიზანტიას უკავშირდებოდნენ. იაროსლავ ოსმომისლის მმართველობის დროს გალიჩის სამთავრომ დიდ აყვავებას მიაღწია. მისი გარდაცვალების შემდეგ სამთავროს გავლენა დაეცა. 1199 წელს იგი ხელთ იგდო ვოლინის მთავარმა — რომან მსტისლავის ძემ. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: გალიჩის სამთავრო ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 644.
სტოკჰოლმი (ლენი)

სტოკჰოლმის ლენი (შვედ. Stockholms län) — შვედეთის ბალტიის ზღვის სანაპიროზე მდებარე ლენი. ესაზღვრება უფსალასა და სიოდერმანლანდის ლენებს. ლენში შვედეთის მოსახლეობის მეხუთედი ცხოვრობს. აქვეა გაშენებული ქვეყნის დედაქალაქი სტოკჰოლმი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სტოკჰოლმი (ლენი) ადმინისტრაციული საბჭო საკრებულო 2006 წლის არჩევნების შედეგები დაარქივებული 2009-06-02 საიტზე Wayback Machine. ↑ Landshövding och länsledning — Stockholm County Administrative Board. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q22269305"></a> ↑ Kvartal 1 2011. Statistics Sweden.
ლენი

ლენი (შვედ. län; თარგმანში: ფეოდალური ადგილ-მამული) — შვედეთის პირველი დონის ადმინისტრაციულ და პოლიტიკურ დანაყოფი. შვედეთი დაყოფილია 21 ლენად. ლენები შეიქმნა 1634 წელს, აქსელ ოქსენშერნას ინიციატივით, რითიც მათ ჩაანაცვლეს შვედეთის ისტორიულ პროვინციებად (შვედ. landskap) დაყოფის სისტემა. ყოველ ლენს საკუთარი მმართველობა (länsstyrelse) აქვს, რომელსაც შვედეთის მთავრობა თავის და პარლამენტ - რიქსდაგის წარმომადგენლად ნიშნავს. ლენის მართვის ამოცანას ადგილობრივი მმართველობის კოორდინაცია წარმოადგენს მთავრობასა და რიქსდაგთან შეთავსებით, ამასთანავე, გათვალისწინებულია ადგილობრივი თავისებურებანი და მოთხოვნილებანი. თითოეულ ლენს თვითმმართველობის ორგანო გააჩნია, რომელსაც ლენისავე მოსახლეობა ირჩევს და ლანდსტინგი (landsting) ეწოდება. ლანდსტინგის ძირითადი ამოცანა ლენის მოსახლეობისთვის სამედიცინო და სოციალური დახმარების აღმოჩენაა. რეიონების ოფიციალური კოდებით. თითოეული ლენი იყოფა მუნიციპალიტეტებად (kommuner). 2004 წლიდან მათი რაოდენობა შეადგენს 290-ს, რაც საშუალოდ შეადგენს 13.8 მუნიციპალიტეტს ერთ ლენში (იხილეთ შვედეთის მუნიციპალიტეტების სია) 1968 წლამდე ქალაქ სტოკჰოლმს ჰქონდა საკუთარი კოდი A. ხოლო სტოკჰოლმის ლენს B. შვედეთის პროვინციები შვედეთის მუნიციპალიტეტების სია ლენების ადმინისტრაციული გამგეობები დაარქივებული 2003-02-02 საიტზე Wayback Machine. შვედეთის მთავრობის ოფიციალური საიტი შვედეთის ეროვნული ატლასი დაარქივებული 2020-01-26 საიტზე Wayback Machine.
ჰერმან ჰოთი

ჰერმან ჰოთი (გერმ.: Hermann Hoth) (* 12 აპრილი 1885, ნოირუპინი, ბრანდენბურგი; † 26 იანვარი 1971, გოსლარი, ქვემო საქსონია) — გერმანელი სამხედრო მოღვაწე, „ვერმახტის“ გენერალ-პოლკოვნიკი.
სევდებორგის ციხესიმაგრე

სევდებორგის ციხესიმაგრე მდებარეობს შვედეთში. აშენდა 1597 წელს, აღადგინეს 1840 წელს არქიტექტორ ბრუნიუსის ხელმძღვანელობით. სკანიაში მდებარე 200-ზე მეტი ციხესიმაგრიდან სევდებორგი ერთ-ერთია იმ 25-თაგან, რომელიც დამთვალიერებლებისთვის ღიაა. სიმაგრის შიდა ნაწილი მუხით არის მოპირკეთებული, ჭერზე ბათქაშია. ↑ „Castles and Churches“. Visit Malmo. 2007-03-27. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-04-09. ციტირების თარიღი: 2012-02-25. ↑ „About Lund and Skåne“. The International Institute for Industrial Environmental Economics at Lund University. 2007-03-27. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2005-02-06. ციტირების თარიღი: 2012-02-25.
დრუცკის სამთავრო

დრუცკის სამთავრო, ძველი რუსული საუფლისწულო სამთავრო, ჩამოყალიბდა XII საუკუნეში პოლოცკის მიწაზე. ცენტრი — ქ. დრუცკი. XII საუკუნის ბოლოს სმოლენსკმა შეიერთა, XIII საუკუნეში ლიტვამ. 1772 წელს დრუცკის სამთავროს ტერიტორია რუსეთმა დაიბრუნა. ქსე, ტ. 3, გვ. 645, თბ., 1978
მოსკოვის დიდი სამთავრო

მოსკოვის დიდი სამთავრო (რუს. Великое Княжество Московское) — ფეოდალური სახელმწიფო რუსეთში. ჩამოყალიბდა XIV საუკუნის შუა წლებში მოსკოვის სამთავროს გაძლიერების შედეგად. 1276 წლიდან მოსკოვის მთავარი იყო დანიელ ალექსანდრეს ძე. მოსკოვის დიდი სამთავროს გაძლიერება გამოიწვია მისმა მოხერხებულმა მდებარეობამ სავაჭრო გზაჯვარედინზე, ხელოსნობის, ვაჭრობისა და მიწათმოქმედების განვითარებამ საკუთრივ სამთავროში, მოსკოვის მთავართა გონივრულმა პოლიტიკამ. ივანე I-მა კალიტამ მონღოლ-თათართა ყაენის ნდობა მოიპოვა და 1328 ვლადიმირის დიდი მთავარი გახდა. 1380 წელს დიმიტრი ივანეს ძე დონელი გახდა. 1380 წელს დიმიტრი ივანეს ძე დონელი სათავეში ჩაუდგა საერთორუსულ ძალებს თათართა წინააღმდეგ ბრძოლაში (კულიკოვის ბრძოლა). XIV-XV საუკუნეების მიჯნაზე მოსკოვის დიდი სამთავრო თანდათან გაფართოვდა (1392 წელს შეიერთა ნიჟნი-ნოვგოროდი). XV საუკუნის II ნახევარში მოსკოვის დიდი სამთავროში მიმდინარეობდა ხანგრძლივი შინა ფეოდალური ომი, რომელიც ვასილი II ვასილის ძის (1524-1462) გამარჯვებით დასრულდა. ამ დროს მოსკოვის დიდი სამთავროს ტეროტორია შეადგენდა 430 ათ. კმ², ხოლო მოსახლეობა 3 მლნ. კაცს. XV საუკუნის II ნახევარში მოსკოვის დიდი სამთავრო ერთიანი რუსეთის სახელმწიფოს ძირითად ბირთვად იქცა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 138.
იერუსალიმის მართლმადიდებელი ეკლესია

იერუსალიმის მართლმადიდებელი ეკლესია (ბერძ. Πατριαρχείον Ιεροσολύμων; არაბ. كنيسة القدس الأرثوذكسية; ებრ. הכניסייה האורטודוקסית של ירושלים) — ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესია, უკავია მე–4 ადგილი მართლმადიდებელ ეკლესიათა დიფტიქში. მართავს იერუსალიმის პატრიარქი და წმინდა სინოდი. მისი იურისდიქცია ვრცელდება ისრაელის, იორდანიისა და პალესტინის ტერიტორიებზე, მისი ავტონომიური ნაწილია სინაის საარქიეპისკოპოსო, წმინდა დიდმოწამის ეკატერინეს მონასტრით სინაის მთაზე, ეგვიპტეში. იერუსალიმის პატრიარქის სრული ტიტულია — უწმინდესი და უნეტარესი პატრიარქი წმინდისა ქალაქისა იერუსალიმისა და სრულიად პალესტინისა, სირიისა, არაბეთისა, იორდანიისა, გალილეისა და წმინდა სიონისა. ქრისტიანული ეკლესია იერუსალიმში დაფუძნებულა მოციქულებზე სულიწმინდის გადმოსვლის მომენტში და ითვლება დედა ეკლესიად, რადგან აქედან გავრცელდა ქრისტიანობა მთელ მსოფლიოში. მას სიონის ეკლესიასაც უწოდებენ. მართლმადიდებელი იერუსალიმის პირველ ეპისკოპოსად ითვლება მოციქული იაკობი. იუდეველების ომის დროს (66–70 წწ.) იერუსალიმის ეკლესია საკმაოდ დაზარალდა და თავისი პირველობა დაუთმო რომს. IV საუკუნიდან ხდებოდა თანდათანობით აღდგენა. 451 წელს იერუსალიმის ეპისკოპოსს, მსოფლიო საეკლესიო კრების დადგენილებით უბოძეს პატრიარქის ტიტული და ეკლესიამ დაიკავა მეხუთე ადგილი დიფტიქში რომის, კონსტანტინოპოლის, ალექსანდრიის და ანტიოქიის ეკლესიების შემდეგ (1054 წელს რომის ეკლესიასთან განხეთქილების შემდეგ გადაინაცვლა მეოთხე ადგილზე). VII საუკუნეში კვლავ დაეცა არაბთა ლაშქრობების გამო. 1099 წელს ჯვაროსნული ლაშქრობების შემდეგ ხდებოდა მართლმადიდებლების განდევნა მონასტრებიდან, იერუსალიმის პატრიარქები იძულებულნი იყვნენ ეკლესია კონსტანტინოპოლიდან ემართათ. XIII-XV სს. პალესტინა დაიკავეს მამლუქებმა, რომლებიც ანგრევდნენ ტაძრებს და ანადგურებდნენ სამღვდელოებას იმ მიზნით,რომ ამოეძირკვათ ქრისტიანობა, განსაკუთრებით გაუარესდა მდგომარეობა 1453 წელს ბიზანტიის იმპერიის დაცემის შემდეგ. 1517 წელს თურქების მიერ პალესტინის დაპყრობამ საწყისი დაუდო შედარებით მშვიდ პერიოდს იერუსალიმის მართლმადიდებელი ეკლესიის ცხოვრებაში. ოტომანთა იმპერიის ბატონობის ქვეშ მართლმადიდებელმა პატრიარქმა გაიმაგრა თავისი პოზიციები წმინდა მიწაზე. იერუსალიმის ეკლესია შედგება ორი ეპარქიისაგან (ფთოლემაიდისა და ნაზარეთისა) და ერთი ავტოკეფალური საარქიეპისკოპოსოსაგან (სინაის ეკლესია). აქვს 37 ტაძარი და ერთი მონასტერი იორდანიაში, 17 ტაძარი – ისრაელში, 11 – პალესტინაში. იერუსალიმის ეკლესია ითვლის 130 ათას მორწმუნეს (ძირითადად არაბებს), თვითონ იერუსალიმში 8 ათასამდე მართლმადიდებელია. წირვა–ლოცვა წარევლინება ბერძნულ და არაბულ ენაზე. 2005 წელს პატრიარქად აიჩიეს თეოფილე III. პატრიარქის რეზიდენცია არის იერუსალიმში, საპატრიარქო კათედრალური ტაძარი არის ქრისტეს აღდგომის ტაძარი. ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესიები იერუსალიმის პატრიარქები Official site - Greek Orthodox Church of Jerusalem
აკადემია (სარაგბო კლუბი)

აკადემია — საქართველოს უმაღლესი ლიგის რაგბის გუნდი. გუნდის პრეზიდენტია გია ღლონტი. გუნდი მთავარი მწვრთნელია ლევან ობოლაძე. კლუბის კაპიტანია გიორგი გოგლიძე. კლუბს ჰყავს ყველა ასაკობრივი ბავშვთა გუნდი. დავით ზირაქაშვილი მერაბ შარიქაძე გიორგი ელიზბარაშვილი ირაკლი მაჩხანელი მალხაზ ურჯუკაშვილი ლაშა ლომიძე ანზორ სიჭინავა სოსო მათიაშვილი ბესო წასიძე აკადემიის ბლოგი
სკოტის ნაპირი

სკოტის ნაპირი სკოტის ნაპირი (ინგლ. Scott Coast) — ვიქტორიას მიწის (აღმოსავლეთი ანტარქტიდა) დასავლეთ სანაპიროს ნაწილი. სიგრძე 400 კმ. ესაზღვრება როსის ზღვა. დიდი ნაწილი უჭირავს პრინს-ალბერტის მთებს (2500 მ). სკოტის ნაპირი შემოსაზღვრულია შელფური და მთისპირა მყინვარებით. ადგილ-ადგილ თავისუფალია ყინულისაგან. სკოტის ნაპირზეა უდიდესი ოაზისი ვიქტორია, სადაც მდებარეობს ყინულით დაფარული ტბები, მათი წყლის ტემპერატურა ფსკერთან 20-25°C-ზე მეტია. სადგური ვანდა. სკოტის ნაპირს სახელი ეწოდა რობერტ სკოტის პატივსაცემად. Скотта Берег // Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред. А. М. Прохоров. — 3-е изд. — М. : Советская энциклопедия, 1969—1978. Scott Coast: Antarctica // geographic.org (ინგლისური)
კოტე მესხი

კოტე (იაკობ) სიმონის ძე მესხი (დ. 1 მაისი [ ძვ. სტ. 19 აპრილი], 1857, ქუთაისი ― გ. 28 მაისი[ ძვ. სტ. 15 მაისი], 1914, თბილისი) — ქართველი მსახიობი და რეჟისორი. 1874 წლიდან მონაწილეობდა ქუთაისის სცენისმოყვარეთა წარმოდგენებში. 1879 წელს მიიწვიეს მსახიობად თბილისის მუდმივ პროფესიულ დასში. 1885 წელს ქუთაისში დააარსა პროფესიული თეატრი, რომელსაც 1894 წლამდე ედგა სათავეში. მისი ხელმძღვანელობით ქუთაისის სცენაზე პირველად გამოვიდნენ: ნინო ჩხეიძე, კოტე მარჯანიშვილი და შალვა დადიანი. 1894 წლიდან, როგორც მსახიობი და რეჟისორი მოღვაწეობდა თბილისის დრამატულ თეატრში. ასრულებდა გმირულ და სახასიათო როლებს: ლევან ხიმშიაშვილი (დავით ერისთავის „სამშობლო“), გოჩა (აკაკი წერეთლის „თამარ ცბიერი“), რუსთაველი (კ. მესხის „რუსთაველი“), ოტია (ვალერიან გუნიას „და-ძმა“), ანანია (ალექსანდრე სუმბათაშვილ-იუჟინის „ღალატი“), არბენინი (მიხეილ ლერმონტოვის „მასკარადი"), ჩაცკი (ალექსანდრე გრიბოედოვის „ვაი, ჭკუისაგან“), ოტელო, პეტრუჩიო (უილიამ შექსპირის „ოტელო“, „ჭირვეულის მორჯულება“), ტარტიუფი (მოლიერის „ტარტიუფი“) და სხვა. თარგმნა ნიკოლოზ გოგოლის, უილიამ შექსპირის, ალექსანდრ დიუმა (შვილი)ს, ვიქტორიენ სარდუს და სხვა დრამატული ნაწარმოებები. ანდრონიკაშვილი, ანდრონი კ., კ. მესხი (ბიოგრაფიული ეტიუდი), ტფ., 1910; კოტე მესხი. კრებული, შემდგ. ე. კაკაშვილი, თბ., 1953 (სერია: ქართული თეატრის მოღვაწეთა სასცენო ხელოვნების შესახებ, წგნ. 3); ბუხნიკაშვილი გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 602. კოტე მესხი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
სკოშის ზღვა

სკოშის ზღვა ან სკოტიის ზღვა (Scotia Sea) — კუნძულთშორისი ზღვა სამხრეთის ოკეანესა და ატლანტის ოკეანეში. განფენილია სამხრეთ გეორგიის, სამხრეთ სენდვიჩისა და სამხრეთ ორკეინის კუნძულებს შორის. დასავლეთით დრეიკის სრუტით უერთდება წყნარ ოკეანეს. ფართობი 3 მლნ. კმ²-ს აღემატება, სიღრმე 5000 მ-ზე მეტია. წყლის ტემპერატურა ზედაპირზე 6-დან — 1°C-მდე. მარილიანობა დაახლოებით 34 ‰. ზღვის სამხრეთი ნაწილი წლის უმეტეს დროს დაფარულია მოდრეიფე ყინულით. ზღვაში განვითარებულია ვეშაპის რეწვა. სახელი ეწოდა 1932 წლის შოტლანდიელების ანტარქტიდული ექსპედიციის გემის სახელის მიხედვით. სკოშის ზღვა — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული) სკოშის ზღვა — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)
პელიადი

პელიადი (ლათ. Coregonus peled) — თევზი სიგის გვარისა. აქვს მაღალი სხეული, რომლის სიგრძე 50 სმ, მასა 2 კგ აღწევს. გავრცელებულია ჩრდილოეთ ყინულოვანი ოკეანის აუზის მიდამოებში, მეზენიდან კოლიმამდე. განარჩევენ 3 ფორმას: ტბის მსხვილს, ტბილს წვრილს და მდინარისას. იკვებება პელაგიური კიბოსნაირებით. ძვირფასი სარეწაო თევზია. აკლიმატიზებულია უკრაინაში, მოლდოვეთში, საქართველოში (ფარავნისა და ტაბაწყურის ტბებში, ხრამის წყალსაცავში და სხვა). დემეტრაშვილი მ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 14.
სამხრეთის არხი

სამხრეთის არხი (ფრანგ. Canal du Midi) — სანაოსნო არხი საფრანგეთი სამხრეთ ნაწილში. აკავშირებს ნავსადგურ ბორდოს (ატლანტის ოკეანე) ნავსადგურ სეტთან (ხმელთაშუა ზღვა). იწყება მდინარე გარონიდან ქალაქ ტულუზასთან, გაივლის ნორუზის ჭორომს, რომელიც ყოფს საფრანგეთის ცენტრალურ მასივსა და პირენეების შტოქედებს, გაუყვება ერისა და ფრესკელის ხეობებს, ქალაქებს კარკასონს, ბეზიეს და მიემართება ქალაქი სეტისაკენ. ააგეს 1666-1681 წლებშისაერთო სიგრძე — 241 კმ. ტვირთბრუნვა დაახლოებით 50 ათასი ტ წელიწადში. 1996 წელს როგორც XVII საუკუნის არქიტექტურის შესანიშნავი ნიმუში შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში. ამჟამად არხზე 91 რაბია. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები საფრანგეთში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში ჩრდილოეთის არხი ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სამხრეთის არხი Canal du Midi guide[მკვდარი ბმული] Canal du Midi (ფრანგული) Canal du Midi დაარქივებული 2008-04-13 საიტზე Wayback Machine. Maps and Information about the Midi Canal დაარქივებული 2012-04-21 საიტზე Wayback Machine. Photographs of the Canal du Midi Canal du Midi (ფრანგული) Carcassonne
სამხრეთის გვირგვინის თანავარსკვლავედი

სამხრეთის გვირგვინის თანავარსკვლავედი (ლათ. Corona Austrina ან Coronae Australis) — ცის სამხრეთ ნახევარსფეროს თანავარსკვლავედი; არ შეიცავს 4,0 ვიზუალურ ვარსკვლავიერ სიდიდეზე უფრო ბრწყინვალე ვარსკვლავებს. დაკვირვებისათვის ხელსაყრელი პირობებია ივნის-ივლისში. ჩანს საქართველოდანაც. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სამხრეთის გვირგვინის თანავარსკვლავედი The Deep Photographic Guide to the Constellations: Corona Australis Corona Australis photo დაარქივებული 2012-03-03 საიტზე Wayback Machine.
Off the Ground

Off the Ground — ინგლისელი მუსიკოს პოლ მაკ-კარტნის მეცხრე სტუდიური სოლო-ალბომი, რომელიც გამოვიდა 1993 წელს. როგორც 1990-იანებში გამოსული პირველი ალბომი, იგი არის წინა დისკის Flowers in the Dirt ერთგვარი გაგრძელება და ნაწილობრივ ჟღერადობით იმეორებს წინა ალბომს. ყველა სიმღერის ავტორი — პოლ მაკ-კარტნი, გარდა მითითებულისა. ყველა სიმღერის ავტორი — პოლ მაკ-კარტნი, გარდა მითითებულისა. ↑ Off the Ground AllMusic-ზე ↑ Altman, Billy. (1993-02-12) Off the Ground Review. ew.com. Entertainment Weekly. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-01-08. ციტირების თარიღი: 2011-08-31. ↑ Kozinn, Allan. (1993-02-14) RECORDINGS VIEW; Paul McCartney Reaches for Past Glory. nytimes.com. The New York Times. ციტირების თარიღი: 2011-08-31. ↑ Puterbaugh, Parke (1993-02-18), Off the Ground by Paul McCartney, http://www.rollingstone.com/artists/paulmccartney/albums/album/210717/review/5941223/off_the_ground. წაკითხვის თარიღი: 2008-04-16დაარქივებული 2009-04-16 საიტზე Wayback Machine. ↑ australian-charts.com Paul McCartney – Off The Ground. Australian Recording Industry Association. ციტირების თარიღი: 3 მაისი 2012. ↑ Paul McCartney – Off The Ground – austriancharts.at. ციტირების თარიღი: 3 მაისი 2012. ↑ Top Albums/CDs - Volume 57, No. 8 (PHP). RPM (6 მარტი 1993). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-03-18. ციტირების თარიღი: 3 მაისი 2012. ↑ dutchcharts.nl Paul McCartney – Off The Ground. dutchcharts.nl. ციტირების თარიღი: 3 მაისი 2011. ↑ 9.0 9.1 Billboard – 13 მარტი 1993. ციტირების თარიღი: 29 იანვარი 2012.  ↑ InfoDisc : Tous les Albums classés par Artiste > Choisir Un Artiste Dans la Liste. infodisc.fr. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 28 დეკემბერი 2010. ციტირების თარიღი: 31 აგვისტო 2011. ↑ Album Search: Paul McCartney - Off The Ground გერმანული (ASP). Media Control. ციტირების თარიღი: 10 ოქტომბერი 2013. ↑ უნგრეთის ალბომების ჩარტი. Mahasz.hu. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-01-15. ციტირების თარიღი: 3 დეკემბერი 2009. ↑ 13.0 13.1 Hit Parade Italia – Gli album più venduti del 1993 Italian. hitparadeitalia.it. ციტირების თარიღი: 3 ივნისი 2011. ↑ ポール・マッカートニー-リリース-ORICON STYLE-ミュージック იაპონურად. oricon.co.jp. ციტირების თარიღი: 2 მაისი 2011. ↑ charts.org.nz Paul McCartney – Off The Ground. ახალი ზელანდიის ხმისჩამწერი კომპანიების ასოციაცია. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-01-08. ციტირების თარიღი: 3 მაისი 2010. ↑ norwegiancharts.com Paul McCartney – Off The Ground. ციტირების თარიღი: 3 მაისი 2012. ↑ swedishcharts.com Paul McCartney – Off The Ground. Sverigetopplistan. ციტირების თარიღი: 3 მაისი 2012. ↑ Paul McCartney – Off The Ground – hitparade.ch. ციტირების თარიღი: 3 მარტი 2014. ↑ Paul McCartney: Artist: Official Charts. Official Chart Company. ციტირების თარიღი: 5 მარტი 2014. ↑ Allmusic: Off The Ground: Charts & Awards: Billboard Albums. AllMusic. ციტირების თარიღი: 31 აგვისტო 2011. ↑ Austriancharts.st – Jahreshitparade 1982. Hung Medien. ციტირების თარიღი: 1 აგვისტო 2010. ↑ Les Albums (CD) de 1993 par InfoDisc French (PHP). infodisc.fr. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 23 ოქტომბერი 2014. ციტირების თარიღი: 29 იანვარი 2012. ↑ (2006) Oricon Album Chart Book: Complete Edition 1970–2005. Roppongi, Tokyo: Oricon Entertainment. ISBN 4-87131-077-9.