laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ისოძაკი არატა

ისოძაკი არატა (იაპონ. 磯崎新; დ. 23 ივლისი, 1931) — იაპონელი არქიტექტორი ოიტადან, იოტას პრეფექტურა. დაამთავრა ტოკიოს უნივერსიტეტი 1954 წელს. პროფესიული კარიერა დაიწყო არქიტექტორ კენძო ტანგეს ხელმძღვანელობით. 1963 წელს დააარსა საკუთარი ბიურო. თავდაპირველად იგი მისდევდა მეტაბოლიზმს, ხოლო 1970-იანი წლებიდან გადაერთო პოსტმოდერნიზმზე. მისი ნამუშევრები მოიცავს — სტადიონებს, უნივერსტიტეტის კამპუსებს, მუზეუმებს და სხვა. თავის ნაგებობებში გამოიყენებს უბრალო, აბსტრაქტულ ფორმებს. ხშირად გვევლინება ჟიურის წევრად სხვადასხვა კონკურსში. 1986 წელს ისოძაკი დაჯილდოვდა ბრიტანელ არქიტექტორთა სამეფო ინსტიტუტის პრემიით, 1995 წელს — ვენეციის ბიენალეს მთავარი პრიზით. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ისოძაკი არატა“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი ისოძაკი არატა — თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმი ↑ http://www.encyclopedia.com/article-1G2-3070300073/isozaki-arata-1931.html ↑ Arata Isozaki <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17299517"></a> ↑ 3.0 3.1 The Fine Art Archive — 2003. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q10855166"></a> ↑ Muere Arata Isozaki, el arquitecto de las célebres torres de Bilbao ↑ https://www.lavanguardia.com/cultura/20221229/8662467/muere-arquitecto-arata-isozaki.html ↑ 6.0 6.1 6.2 Catalog of the German National Library <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q23833686"></a> ↑ Arkitekter verksamma i Sverige — 2014. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q16323066"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17373699"></a> ↑ Museum of Modern Art online collection <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q73268604"></a> ↑ https://zkm.de/en/person/arata-isozaki ↑ Biography of Arata Isozaki — 2017. ↑ https://riba-prd-assets.azureedge.net/-/media/Files/Awards/2024/Royal-Gold-Medal-winners-1980-to-2024.pdf?rev=1f3606d7f48c4000917cd54d46036f68 ↑ Japaner Arata Isozaki erhält Pritzker-Preis — 2019. ↑ https://www.pritzkerprize.com/laureates/arata-isozaki
მიხეილ კეკელიძის ქუჩა

მიხეილ კეკელიძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ნაძალადევის რაიონში (ნაძალადევი); უიარაღოს ქუჩიდან ნიკოლოზ ხუდადოვის ქუჩამდე (ხუდადოვის პარალელური ქუჩა). 2015 წლამდე იყო უიარაღოს ქუჩის გაგრძელება. 2015 წელს უიარაღოს ქუჩის ამ მონაკვეთს და უიარაღოს III გასასვლელს კალათბურთელ მიხეილ კეკელიძის სახელი ეწოდა. მიხეილ კეკელიძის I გასასვლელი ↑ ქ.თბილისში, ნაძალადევის რაიონში, უიარაღო ქუჩის მონაკვეთისთვის და მასთან არსებული გასასვლელისთვის კალათბურთის დამსახურებული მწვრთნელი მიხეილ კეკელიძის სახელის მინიჭების შესახებ. თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულო (30 ოქტომბერი, 2015). ციტირების თარიღი: 30 იანვარი, 2024
ტყემალა (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი ტყემალა შეიძლება აღნიშნავდეს: ტყემალა — მთა შიდა ქართლის მხარეში, ქარელის მუნიციპალიტეტში; ტყემალა — სოფელი შიდა ქართლის მხარეში, ქარელის მუნიციპალიტეტში.
მობილ ახმედოვი

მობილ სალმან ოღლუ ახმედოვი (დ. 10 სექტემბერი, 1931, განჯა - გ. 3 ივნისი, 2006, ბაქო) — აზერბაიჯანელი თეატრის მსახიობი, ვოკალისტი, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახალხო არტისტი (2000). მობილ ახმედოვი დაიბადა 1931 წლის 10 სექტემბერს განჯაში. 1955 წელს ჩაირიცხა ბაქოს სამხატვრო სკოლაში. ერთი წლის შემდეგ ჩაირიცხა აზერბაიჯანის სახელმწიფო კონსერვატორიაში და ბულბულის კლასში სწავლობდა. 1961 წელს სკოლის დამთავრების შემდეგ გარკვეული პერიოდი მუშაობდა სახელმწიფო რადიოს გუნდში. სექტემბერში მიიწვიეს აზერბაიჯანის სახელმწიფო აკადემიურ მუსიკალურ თეატრში, როგორც სოლისტი. ამ დროიდან თითქმის ორმოცი წლის განმავლობაში თეატრის უმეტეს სპექტაკლებში მთავარ როლებს ასრულებდა. მან შექმნა მდიდარი შემოქმედებითი მემკვიდრეობა, ითამაშა სამოცდაათზე მეტ თეატრალურ სპექტაკლში და შეასრულა რამდენიმე როლი სხვადასხვა სპექტაკლში. მუშაობდა მასწავლებლად სხვადასხვა საგანმანათლებლო დაწესებულებაში. რადიო კოლექცია შეიცავს 600-ზე მეტ ფირზე ჩანაწერს და 40 რგოლს. ხანგრძლივი ავადმყოფობის შემდეგ გარდაიცვალა 2006 წლის 3 ივნისს 75 წლის ასაკში ბაქოში. იგი დაკრძალულია განჯაში. ↑ Kəpəz TV. (11.09.2023) Mobil Əhmədovun xatirəsi yad edilib az. Youtube.com. ციტირების თარიღი: 2023-09-11.
აღდარის რაიონი

აღდარის რაიონი (აზერ. Ağdərə rayonu) — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული აზერბაიჯანის დასავლეთ ნაწილში. მდებარეობს ყარაბაღის ქედის ტერიტორიაზე. მისი ფართობია 1 705 კმ². დაარსდა 1930 წელს როგორც ჯერაბერტის რაიონი მთიანი ყარაბაღის ავტონომიური ოლქის შემადგენლობაში, 1939 წელს მარდაკერტის რაიონი ეწოდა. 1992–2023 წლებში მისი ტერიტორია ოკუპირებული იყო სომხეთის შეიარაღებული ძალების მიერ. 1992 წლის ოქტომბერში აზერბაიჯანის მილი მეჯლისის ბრძანებით, ტერიტორია გაიყო აღდამის, ტერტერის და ქალბაჯარის რაიონებს შორის. 2023 წლის დეკემბერში აღდარის რაიონი აღდგა თავის ძველ საზღვრებში. ↑ Azərbaycan Respublikasının inzibati ərazi bölgüsündə qismən dəyişiklik edilməsi haqqında AZƏRBAYCAN RESPUBLİKASI MİLLİ MƏCLİSİNİN QƏRARI ↑ Azərbaycan Respublikasının Ağdərə rayonunun yaradılması haqqında Azərbaycan Respublikasının Qanunu
ცხრა ძმა ხერხეულიძის ქუჩა

ცხრა ძმა ხერხეულიძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში (ახალი კუკია); პეტრე მამრაძის ქუჩიდან სალხინოს ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც ვლადიმერის ქუჩა. 1923 წელს ქუჩას ცხრა ძმის სახელი დაერქვა (უკავშირდება 1905 წლის რევოლუციის დროს ხუდადოვის ტყესთან მეფის ჯარებთან ბრძოლაში დაღუპულ 9 რევოლუციონერ მუშას, იხ. დეკემბრის აჯანყება საქართველოში). თავდაპირველად გრძელდებოდა ცხრა ძმა ხერხეულიძის მოედნამდე, ხოლო ამ მოედნიდან დაწყებული ქუჩის ბოლო მონაკვეთი თბილისის 1934 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც მუხიანის ქუჩა. 2018 წელს ცხრა ძმა ხერხეულიძის სახელი ეწოდა. აქვს 3 შესახვევი. I შესახვევი — პეტრე მამრაძის ხევიდან ყირიმის ქუჩამდე; II შესახვევი — პეტრე მამრაძის ხევიდან ყირიმის ქუჩამდე; III შესახვევი — ცხრა ძმა ხერხეულიძის ქუჩიდან პეტრე მამრაძის ხევამდე (2015 წლამდე ცხრა ძმის ქუჩის ნაწილი იყო). ↑ ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 197, ISBN 978-99928-20-35-3. ↑ ქ.თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში, ცხრა ძმის ქუჩისთვის და მასთან არსებული სამი შესახვევისთვის ცხრა ძმა ხერხეულიძის სახელის მინიჭების შესახებ ka. საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე (25 მაისი, 2018). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2024-01-30. ციტირების თარიღი: 30 იანვარი, 2024 ↑ ქ. თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში, ცხრა ძმის ქუჩის მონაკვეთისთვის ცხრა ძმის ქუჩის მე-3 შესახვევის სახელის მინიჭების შესახებ. თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულო (4 აგვისტო, 2015). ციტირების თარიღი: 30 იანვარი, 2024
ცხრა ძმა ხერხეულიძის მოედანი

ცხრა ძმა ხერხეულიძის მოედანი — მოედანი თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში (ახალი კუკია); ცხრა ძმა ხერხეულიძისა და აბაშის ქუჩებს შორის. მოედანს XX საუკუნის 30-იან წლებში ცხრა ძმის სახელი დაერქვა (უკავშირდება 1905 წლის რევოლუციის დროს ხუდადოვის ტყესთან მეფის ჯარებთან ბრძოლაში დაღუპულ 9 რევოლუციონერ მუშას, იხ. დეკემბრის აჯანყება საქართველოში). 2018 წელს ეწოდა ცხრა ძმა ხერხეულიძის სახელი. ↑ ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 197, ISBN 978-99928-20-35-3. ↑ ქ. თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში, ცხრა ძმის მოედნისთვის ცხრა ძმა ხერხეულიძის სახელის მინიჭების შესახებ. თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულო (25 მაისი, 2018). ციტირების თარიღი: 30 იანვარი, 2024
ცხრა ძმა

ცხრა ძმა შეიძლება აღნიშნავდეს: ცხრა ძმა ხერხეულიძე — მარაბდის ბრძოლაში (1625) გმირულად დაღუპული მებრძოლები; ცხრა ძმა — 1905 წლის რუსეთის რევოლუციის დროს თბილისში მეფის ჯარებთან ბრძოლაში დაღუპული 9 რევოლუციონერი მუშა. ცხრაძმისხევი ცხრაძმულა ცხრა ყრმა კოლაელი
ვინ შეკაზმავს ცხენს

„ვინ შეკაზმავს ცხენს“ — სს „ქართული ფილმის“ 1963 წლის მხატვრული ფილმი, რომლის რეჟისორია შოთა მანაგაძე. ფილმის პრემიერა 1965 წელს შედგა. მარჯვე ცხენოსანს, ალხას ჩამბას ცოლის გარდაცვალების შემდეგ შვილებიც მიატოვებენ და ქალაქში გადასახლდებიან. ამაყი მოხუცი ეზო-კარის დაცარიელებას მტკივნეულად განიცდის. გადაწყვეტს, შვილიშვილი მაინც დაუბრუნოს სოფელს, რათა მის ოჯახში ტრადიციების ღირსეული გამგრძელებელი, მამაცი მხედარი გაიზარდოს. მით უმეტეს, რომ მშობლების გაყრის შემდეგ ბიჭი ინტერნატში იზრდება. კოტე დაუშვილი — ალხასი იოსებ გოგიჩაიშვილი — ბესლანი დალი ღოღელიანი — ასიდა გია ნიკოლაიშვილი — ბექნუ მანანა მანაგაძე — კვეიზა ოთარ მეღვინეთუხუცესი — გვადი ეკატერინე ვერულეიშვილი — მარასა ოთარ არღუთაშვილი ილია ბაკაკური მინადორა ზუხბა ვენერა ნეფარიძე ა. ჭელიძე მაია ტატიშვილი ნანა ყიფიანი ვიქტორ ნინიძე კაპიტონ აბესაძე „ვინ შეკაზმავს ცხენს“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია „ვინ შეკაზმავს ცხენს“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
არჩილ კოსტავა

არჩილ კოსტავა (დ. 12 დეკემბერი, 1937, ქუთაისი — გ. 11 თებერვალი, 2002, იქვე) — საბჭოთა და ქართველი ინჟინერი, გამომგონებელი, მეცნიერი, პედაგოგი. 1960 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის მეტალურგიული ფაკულტეტი. 1960-1962 წლებში მუშაობდა ქუთაისის საავტომობილო ქარხანაში ინჟინერ-ტექნილოგად და კონსტრუქტორად. 1962 წელს სწავლა განაგრძო მოსკოვის მანქანათმშენებლობის ტექნოლოგიის ცენტრალური ინსტიტუტის ასპირანტურაში. 1986 წლიდან — საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის პროფესორი და სამეცნიერო ლაბორატორიის ხელმძღვანელია. 1989-1993 წლებში ქუთაისის სახელმწიფო პოლიტექნიკური ინსტიტუტის რექტორი იყო. 1991 წელს, საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს პრეზიდიუმის 1991 წლის 22 მარტის დადგენილებით, არჩილ კოსტავა ქ. ქუთაისის პრეფექტად დაინიშნა. სხვადასხვა დროს აწარმოებდა კვლევას და კითხულობდა ლექციებს პრაღის, ვროცლავის და პეტერბურგის ტექნიკურ უნივერსიტეტებში. 1991 წლიდან იყო გელათის სასულიერო აკადემიის პროფესორი, 1997 წლიდან კი - აკადემიკოსი. მისი სამეცნიერო ინტერესების სფერო მოიცავდა ლითონების სიმტკიცის, მაღალი წნევების გამოყენების საკითხებს, ხახუნის თეორიას, ცვეთის პროცესების მოდელირებას და სხვა. ავტორია 130-ზე მეტი შრომის, 82 გამოგონების და პატენტის. ტექნიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1975), პროფესორი (1982). მიღებული აქვს რუსეთის მინისტრთა საბჭოს პრემია (1986). არჩილ კოსტავა გარდაიცვალა 2002 წლის 11 თებერვალს. დაკრძალულია ქუთაისში, მწვანეყვავილას პანთეონში. ყოფილი ტექნიკური უნივერსიტეტის (აწსუ-ს მე-7 კორპუსის) ეზოში დაიდგა აკადემიკოს არჩილ კოსტავას ბიუსტი. 2017 წლის 12 დეკემბერს ქუთაისში აკადემიკოს არჩილ კოსტავას 80 წლის იუბილისადმი მიძღვნილი ღონისძიება გაიმართა. ქალაქის მერმა, გიორგი ჭიღვარიამ არჩილ კოსტავას მეგობრებთან და კოლეგებთან ერთად, საცხოვრებელ სახლზე, სადაც არჩილ კოსტავა ცხოვრობდა, მემორიალური დაფა გახსნეს; მწვანეყვავილას პანთეონში ყვავილებით შეამკეს საფლავი. აწსუ-ს მე-7 კორპუსის ეზოში ბიუსტთან არჩილ კოსტავას მეგობრებმა, კოლეგებმა, ყოფილმა სტუდენტებმა, საუნივერსიტეტო საზოგადოებამ, ადგილობრივი თვითმმართველობის წარმომადგენლებმა, ოჯახის წევრებმა გაიხსენეს ბატონი არჩილის დამსახურება და ღვაწლი, მისი სამეცნიერო მიღწევები და ის უმნიშვნელოვანესი კვალი, რაც არჩილ კოსტავამ ამ ქალაქში და უნივერსიტეტში დატოვა. 1995 — გიორგი ნიკოლაძის სახელობის პრემია 1998 — ღირსების ორდენი სტუდენტი ახალგაზრდობის აღზრდის საქმეში შეტანილი დიდი წლილისა და ნაყოფიერი სამეცნიერო მოღვაწეობისათვის არჩილ კოსტავა. სისტემების განვითარების ძირითადი კანონები და პრობლემატიკა. ქუთაისი. 2002. არჩილ კოსტავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ქუთაისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის რექტორები არჩილ კოსტავას ბიოგრაფია დაარქივებული 2024-01-31 საიტზე Wayback Machine. ↑ საქართველოს სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს უწყებები. 1991. № 3. გვ. 27 ↑ ქუთაისში არჩილ კოსტავას მემორიალური დაფა გაიხსნა ↑ არჩილ კოსტავას 80 წლის იუბილე ↑ ა. კოსტავას ღირების ორდენით დაჯილდოების შესახებ. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2024-01-31. ციტირების თარიღი: 2024-01-31.
პიტერ ჰოვარდ გილმორი

პიტერ ჰოვარდ გილმორი (დ. 24 მაისი, 1958) — ამერიკელი მწერალი და ლავეიელი სატანისტი. ის არის სატანის ეკლესიის ამჟამინდელი მღვდელმთავარი. როგორც სატანის ეკლესიის წარმომადგენელმა, გილმორმა მონაწილეობა მიიღო მრავალ სატელევიზიო და რადიო გადაცემაში, რომლებიც ეხებოდა სატანიზმის თემას, მათ შორის იყო გამოსვლები History, BBC, Syfy, Point of Inquiry და ბობ ლარსონის Christian radio-ში გილმორი გაიზარდა ნიუ–იორკის შტატში. ცამეტი წლის ასაკში მან წაიკითხა სატანისტური ბიბლია და მას შემდეგ სატანის ეკლესიას აღწერს, როგორც „მოტივაციის ფილოსოფიურ ძალას ჩემს ცხოვრებაში“. ის და მისი მეუღლე, პეგი ნადრამია, 1989—2005 წლებში გამოსცემდნენ სატანისტურ ჟურნალს The Black Flame. 2005 წელს გილმორმა დაწერა ახალი შესავალი ანტონ ლავეის სატანური ბიბლიის ახალი გამოცემისთვის, ხოლო მისი ესე სატანიზმის შესახებ გამოქვეყნდა ენციკლოპედიაში რელიგიისა და ბუნების შესახებ. სატანისტური წერილების მაგარყდიანი გამოცემა, ესეების კრებული და გილმორის სხვა ნაწერები გამოიცა 2007 წლის ვალპურგის ღამით. რბილყდიანი ვარიანტი (ISBN 0976403595 ) გამოიცა 2007 წლის 13 ოქტომბერს. წიგნი მოიცავს ისეთი რიტუალების აღწერას, რომლებიც მანამდე არ იყო საჯარო, როგორიცაა ქორწინება და სატანისტური დაკრძალვა. Rodrigues, Luís F. (2010). Open Questions: Diverse Thinkers Discuss Religion, and Faith. ABC-CLIO. ISBN 978-0313386442.  (2008) The Encyclopedia of Religion and Nature. Bloomsbury Publishing. ISBN 978-1441122780.  ვაგლახ, ბაბილონო, ჯიმ ნიპფელის სტატია ნიუ-იორკის გენტრიფიკაციის შესახებ New York Pressში ჰელოუინის სპეციალური (4:46-8:14) (29 ოქტომბერი, 2010), ჯორჯ სტრუმბულოპულოსის ვიდეოინტერვიუ, George Stroumboulopoulos Tonight (CBC Television) მეცნიერება და სატანიზმი (10 აგვისტო, 2007 წლის), აუდიოინტერვიუ Point of Inquiry-ზე პიტერ ჰოვარდ გილმორი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ↑ Rodrigues 2010, p. 125. ↑ Rodrigues 2010. ↑ Taylor 2008. sfn error: no target: CITEREFTaylor2008 (help)
სატანისტური წერილები

სატანისტური წერილები — სატანის ეკლესიის ამჟამინდელი მღვდელმთავრის, პიტერ ჰ. გილმორის წიგნი, რომელიც გამოიცა 2007 წლის 30 აპრილს, Scapegoat Publishing-ის მიერ. წიგნი არის ესეებისა და რიტუალების კრებული და შეიცავს ბლანშ ბარტონის წინასიტყვაობას და პეგი ნადრამიას მიძღვნას. წიგნი ითარგმნა ესპანურ, ფრანგულ, გერმანულ, რუსულ, პორტუგალიურ და ესტონურ ენებზე. 2017 წლის ვალპურგის ღამით Underworld Amusements-მა გამოსცა წიგნის ახალი, მეათე საიუბილეო გამოცემა და წიგნის გამოცემის უფლება მოიპოვა Scapegoat-ისგან. ახალ გამოცემაში შეტანილია გილმორის სიტყვა სატანის ეკლესიის 50 წლის იუბილესადმი მიძღვნილ დახურულ ღონისძიებაზე. ოფიციალური საიტი Las Escrituras Satánicas Underworld Amusements სატანის ეკლესია ↑ Gallagher, Eugene V. (2014). Reading and Writing Scripture in New Religious Movements: New Bibles and New Revelations, Palgrave Studies in New Religions and Alternative Spiritualities. Basingstoke: Palgrave Macmillan, გვ. 271. ISBN 978-1-137-43482-1.  ↑ The Satanic Scriptures. thesatanicscriptures.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-05-31. ციტირების თარიღი: 2024-01-31.
ცუცხვათი

ცუცხვათი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ტყიბულის მუნიციპალიტეტში (თემის ცენტრი), ოკრიბა-არგვეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, ტყიბულის წყალსაცავის დასავლეთით, ზღვის დონიდან 460 მეტრზე. უახლესი რკინიგზის სადგურია ორპირი. სოფელში არის ურთხელის კორომი, მოედინება მინერალური წყალი. სოფელში არის საექიმო ამბულატორია და საჯარო სკოლა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 671 ადამიანი. სოფლის ტერიტორიაზე აღმოჩენილია პალეოლითური ხანის ნასახლარი ცუცხვათის მღვიმოვანი, მრავალსართულიანი მღვიმური კომპლექსი, რომელსაც იხსენიებენ მაღაროს სახელითაც. ვარაუდობენ, რომ სოფლის სახელი წარმოშობილია ცაცხვისაგან („ცაცხლათი“). წყაროებში პირველად იხსენიება XVII საუკუნეში. XVIII საუკუნეში ცუცხვათში დიდ მამულებს ფლობდნენ თავადი მესხორაძეები. 1712 წელს მესხორაძეებს შესაშური მასპინძლობა გაუწევიათ მეფე გიორგი V-ისათვის. ქაიხოსრო მესხორაძეს და მის შვილებს სიმონს და ანდროს, კარის მღვდლის პეტრე კუპრაშვილისა და მისი შვილებისათვის იასესა და დავითისათვის მიუციათ წყალობა. მეფე გიორგი V-მ წელს მესხორაძეებს გადასცა ციხისთაობა და ცუცხვათის ციხე. ციხე 1721 წელს ოსმალებმა დაიკავეს. 1770 წელს გაათავისუფლა სოლომონ პირველმა, ხოლო იმერეთის სამეფოს რუსეთთან შეერთების შემდეგ ციხე-სიმაგრე დაანგრიეს. ამჟამად შემორჩენილია ციხის კოშკისა და გალავნის ნაშთები. სოფელში მოიპოვება ქვა ტეშენიტი, რომელიც გადამუშავების შემდეგ გამოიყენება მოსაპირკეთებელ მასალად. მოსახლეობა ძირითადად მისდევს მესაქონლეობას, მეჩაიეობას, მესიმინდეობას. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 246. ნიშნიანიძე ილია, ნიშნიანიძე დავით. ოკრიბა. – თბილისი, რაეო. 2003. ცუცხვათის რუკა ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ სსიპ საგანმანათლებლო და სამეცნიერო ინფრასტრუქტურის განვითარების სააგენტო[მკვდარი ბმული] ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II ↑ ნიშნიანიძე ილია, ნიშნიანიძე დავით. ოკრიბა. – თბილისი, რაეო. 2003. გვ. 101 ↑ საქართველოს ისტორიის ლექსიკონი, გვ. 3
სატანის ეკლესია

სატანის ეკლესია — რელიგიური ორგანიზაცია, რომელიც ანტონ შანდორ ლავეის მიერ ჩამოყალიბებულ სატანიზმის მოძღვრებას ქადაგებს. დაარსდა 1966 წელს, სან-ფრანცისკოში, ლავეის მიერ და არის „მუდმივად არსებული სატანისტური რელიგიებიდან უძველესი“ და ამასთან — ყველაზე გავლენიანი, რომელიც გავლენას ახდენს „ურიცხვ მიმბაძველსა თუ წარმოშობილ ჯგუფზე“. ეკლესიის თანახმად, სატანიზმი ლავეიმ და მისმა ეკლესიამ ჩამოაყალიბეს როგორც „რელიგია და ფილოსოფია“. ↑ Ethan, Joel. The Satanic Temple Fact Sheet. ციტირების თარიღი: 11 January 2024
ასლან აბაშიძე (იურისტი)

ასლან ხუსეინის ძე აბაშიძე (დ. 18 ნოემბერი, 1958, სოფ. ცხემნა, ახლანდ. ქედის მუნიციპალიტეტი) — რუსეთში მოღვაწე იურისტი, საერთაშორისო სამართლის სპეციალისტი. სამართლის დოქტორი (1997), პროფესორი (2001); რუსეთის ფედერაციის დამსახურებული იურისტი. დაამთავრა პატრის ლულუმბას სახელობის ხალხთა მეგობრობის უნივერსიტეტის (ახლანდ. რუსეთის ხალხთა მეგობრობის უნივერსიტეტი) ეკონომიკისა და სამართლის ფაკულტეტი (1985). 1988 წლიდან მუშაობდა იმავე უნივერსიტეტის საერთაშორისო სამართლის კათედრაზე, 2011 წლიდან — კათედრის გამგედ. ამავდროულად, 2001 წლიდან მოღვაწეობდა გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის ადამიანის უფლებათა დაცვის სტრუქტურებში, მ. შ., 2010-2019 წლებში გაეროს ეკონომიკური და სოციალური საბჭოს მიერ არჩეული იყო გაეროს ეკონომიკური, სოციალური და კულტურული უფლებების კომიტეტის წევრად. სხვადასხვა დროს მონაწილეობდა რუსეთის სახელმწიფო ორგანოებთან არსებული საექსპერტო ჯგუფების მუშაობაში. აბაშიძე არის 300-მდე სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი. ასლან აბაშიძე — გაეროს საერთაშორისო სამართლის აუდიოვიზუალური ბიბლიოთეკა ასლან აბაშიძე — რუსეთის ხალხთა მეგობრობის უნივერსიტეტი
ვახტანგ აბაშიძე (ჟურნალისტი)

ვახტანგ აბაშიძე (დ. 14 აპრილი, 1960, თბილისი) — ქართველი ჟურნალისტი, თანამდებობის პირი. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი (1983). 1983-1991 წლებში სხვადასხვა დროს მუშაობდა გაზეთ „ზარია ვოსტოკას“, გაზეთ „მოლოდიოჟ გრუზიის“ და გაზეთ „7 დღის“ რედაქციაში. 1992-1995 წლებში იყო საინფორმაციო სააგენტო საქინფორმის დირექტორი, 1995-2000 წლებში — საქართველოს პრეზიდენტის პრესსამსახურის უფროსი, 2000-2004 წლებში — საქართველოს კომუნიკაციების ეროვნული კომისიის თავმჯდომარე. 2005-2014 წლებში აბაშიძე მოღვაწეობდა კერძო სექტორში (შპს „ოპტიმა მენეჯმენტის“ დირექტორი, სს „გაერთიანებული ტელეკომის“ კონსულტანტი, სს „სილქნეტის“ სატენდერო კომისიის თავმჯდომარე). 2014-2017 წლებში კვლავ იყო კომუნიკაციების ეროვნული კომისიის თავმჯდომარე, 2017 წლიდან — წევრი. ვახტანგ აბაშიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ვახტანგ აბაშიძე — საქართველოს კომუნიკაციების ეროვნული კომისია
კუაპიასტლა-დე-მადერო

კუაპიასტლა-დე-მადეროს მუნიციპალიტეტი (ესპ. Municipio de Cuapiaxtla de Madero) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის შტატ პუებლაში. 2015 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 10 101 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობია 25.52 კმ². ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/pue/territorio/div_municipal.aspx ↑ -. Enciclopedia de los Municipios de México. Instituto Nacional para el Federalismo y el Desarrollo Municipal. ციტირების თარიღი: January 4, 2010
კუაუტემპანი

კუატემპანის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Municipio de Cuautempan) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის შტატ პუებლაში. 2015 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 9 337 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობია 61.31 კმ². ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/pue/territorio/div_municipal.aspx ↑ -. Enciclopedia de los Municipios de México. Instituto Nacional para el Federalismo y el Desarrollo Municipal. ციტირების თარიღი: January 4, 2010
კუაუტინჩანი

კუაუტინჩანის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Municipio de Cuautinchán) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის შტატ პუებლაში. 2010 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 9 538 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობია 136.5 კმ². ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/pue/territorio/div_municipal.aspx ↑ -. Enciclopedia de los Municipios de México. Instituto Nacional para el Federalismo y el Desarrollo Municipal. ციტირების თარიღი: January 4, 2010
კუაუტლანსინგო

კუაუტლანსინგოს მუნიციპალიტეტი (ესპ. Municipio de Cuautlancingo) ― ქალაქი და მუნიციპალიტეტი მექსიკის შტატ პუებლაში. შედის პუებლის მეტროპოლიური ტერიტორიის შემადგენლობაში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 111 815 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობია 33.17 კმ². ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/pue/territorio/div_municipal.aspx ↑ -. Enciclopedia de los Municipios de México. Instituto Nacional para el Federalismo y el Desarrollo Municipal. ციტირების თარიღი: January 4, 2010
კუაიუკა-დე-ანდრადე

კუაიუკა-დე-ანდრადეს მუნიციპალიტეტი (ესპ. Municipio de Cuayuca de Andrade) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის შტატ პუებლაში. 2015 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 3 163 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობია 160.75 კმ². ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/pue/territorio/div_municipal.aspx ↑ -. Enciclopedia de los Municipios de México. Instituto Nacional para el Federalismo y el Desarrollo Municipal. ციტირების თარიღი: January 4, 2010
კუეტცალან-დელ-პროგრესო

კუეტცალან-დელ-პროგრესოს მუნიციპალიტეტი (ესპ. Municipio de Cuetzalan del Progreso) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის შტატ პუებლაში. 2015 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 47 983 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობია 135.22 კმ². ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/pue/territorio/div_municipal.aspx ↑ -. Enciclopedia de los Municipios de México. Instituto Nacional para el Federalismo y el Desarrollo Municipal. ციტირების თარიღი: January 4, 2010
კუიოაკო

კუიოაკოს მუნიციპალიტეტი (ესპ. Municipio de Cuyoaco) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის შტატ პუებლაში. 2015 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 15 704 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობია 294.68 კმ². ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/pue/territorio/div_municipal.aspx ↑ -. Enciclopedia de los Municipios de México. Instituto Nacional para el Federalismo y el Desarrollo Municipal. ციტირების თარიღი: January 4, 2010
რადიოფობია

რადიოფობია — ფსიქო-სომატური და ფიზიოლოგიური კომპლექსების ერთობლიობა, რაც გამოხატულია მაიონებელი (რადიაციული) და არამაიონებელი (ელექტრომაგნიტური) გამოსხივების მიმართ შიშით. რადიოფობია არ უნდა იქნას გათანაბრებული რადიაციული გამოსხივებით მიყენებულ რეალურ საფრთხესთან, რადგან ცოცხალი ორგანიზმის ჯანმრთელობისთვის მიყენებული ზარალი რამდენიმე ზივერტს სცდება, ხოლო რადიოფობიით შებყრობილ ადამიანებს, გაცილებით მცირე დოზით დასხივებისაც კი ეშინიათ. ჩერნობილის ატომურ ელექტროსადგურზე მომხდარი ტექნოგენური კატასტროფის შემდეგ, ტერმინი რადიოფობია აქტიურად დამკვიდრდა, როგორც ზოგად საზოგადოებრივ, ასევე სამეცნიერო წრეებში. ამგვარი ფობიის მქონე ადამიანებს აქვთ სამედიცინო რადიოლოგიური კვლევების გავლის შიში, კერძოდ, რენტგენოგრაფიის და კომპიუტერული ტომოგრაფიის. უნდა აღინიშნოს, რომ კომპიუტერული ტომოგრაფიის შედეგად მიყენებული დასხივების ოდენობა, ერთჯერადად 0,4 დან 5,5 მიკროზივერტამდეა, ხოლო რენტგენოგრაფიის დროს დოზა უფრო მცირეა, რაც ჯანმრთელობისთვის საფრთხეს არ წარმოადგენს. მსგავსი შიში ჰქონდათ სტივ ჯობსს და ბობ მარლის. ↑ „Radiophobia hits USSR after Chernobyl (1988)“. Tyrone Daily Herald. 1988-02-10. p. 2. ციტირების თარიღი: 2017-04-21. ↑ „Need to alert Chernobyl-area residents of cancer threat debated (1988)“. The San Bernardino County Sun. 1988-05-14. p. 4. ციტირების თარიღი: 2017-04-21. ↑ andromed ka. ციტირების თარიღი: 2024-01-14 ↑ Walton, Alice G.. Steve Jobs' Cancer Treatment Regrets en. ციტირების თარიღი: 2022-03-30 ↑ The Tribune (2011-04-17). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-04-17. ციტირების თარიღი: 2022-03-30