laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
თისელი (ნასოფლარი)

თისელის ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ახალციხის მუნიციპალიტეტის სოფელ თისელში. ნასოფლარის ცენტრი მდებარეობდა თითქმის საძირკვლამდე დანგრული ეკლესია. ნასოფლარი სამხრეთიდან და აღმოსავლეთიდან შემოსაზღვრულია მთებით, ჩრდილოეთიდან და სამხრეთიდან აკრავს გაშლილი ველი. ძეგლს დასავლეთიდან დაახლ. 1,5 კილომეტრის დაშორებით ჩამოუდის პატარა მდინარე თისელი, რომელიც მდინარე მტკვრის მარცხენა შენაკადია. განათხარი ნასოფლარის ნაშთი შემორჩენილია ერთმანეთთან მჭიდროდ მიჯრილი საცხოვრებელი და სამეურნეო ნაგებობებით, რომლებიც განლაგებულია აღმოსავლეთიდან დასავლეთით დაქანებულ ფერდობზე. არქეოლოგიური ექსპედიციის მიერ გათხრილი და შესწავლილი იქნა ოთხი ძირითადი ნაგებობა, რომელთაგან ორი საცხოვრებელია შიგ გამართული კერითა და თონით, ორი კი სამურნეო დანიშნულების შენობა იყო. აქვე გამოვლინდა ქვიშაქვის საშუალო ზომის დაუმუშავებელი ქვებით ნაგები სამეურნეო ორმო - ხარო. თისელის ნასოფლარის გათხრებისას მიკვლეული არქეოლოგიური მასალის უდიდესი ნაწილი კერამიკაა. გვხვდება ლითონის, ქვისა და მინის ნივთებიც.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 20013
კლიტოციბე

კლიტოციბე (ლათ. Clitocybe) — ქუდიანი სოკოების გვარი ტრიქოლომასებრთა ოჯახისა. ხასიათდება ფეხის მიმართ დაღმავალი თეთრი ან ღიად შეფერილი ფირფიტებით. ცნობილია 250-მდე სახეობა. ფართოდ არიან გავრცელებული ყველა კონტინენტზე. კლიტოციბეებს შორისაა საჭმელი და შხამიანი სოკოები. საჭმელებიდან ყველაზე გავრცელებულთა შორისაა: მინდვრის სოკო (C. nebularis), რომელიც ხშირად წარმოქმნის ე.წ. „ქაჯის წრეს“; სურნელოვანი კლიტოციბე (C. odo­ra) მოცისფრო-მომწვანი ქუდითა და ანისულის სურნელის მქონე თეთრი რბილობით და სხვ. შხამიანებიდან ხშირად გვხვდება: ცვილისებრი კლიტოციბე (C. phyllophila), ჭუჭყისფერ-თეთრი ქუდით, ცენტრში კუზისებრი ამონაზარდით; მოთეთრო კლიტოციბე (C. dealbata) ძაბრისებრი ქუდით და სხვ. ტყის ცხოვრებაში ყველა ეს სოკო მნიშვნელოვან როლს თამაშობს — შლიან ტყის ნაფენს და ნიადაგს ამდიდრებენ საკვები ნივთიერებებით. უხვად გაზრდის დროს ალამაზებენ ტყეს. ↑ Гарибова Л. В. Говорушка // Большая российская энциклопедия. т. 7. — М., 2007. — стр. 285.
რეკორდი (ფილმი)

„რეკორდი“ — კომპანია „ქართული ტელეფილმის“ 1973 წლის ფილმი, რომლის რეჟისორია გურამ პატარაია ფილმი გადაღებულია ჩეხი მწერლის კარელ ჩაპეკის მოთხრობის მიხედვით, რომელიც ფილმის ავტორებმა სამეგრელოს ყოფას მიუსადაგეს. ერთ-ერთ სოფელში „მსოფლიო რეკორდს ბირთვის ტყორცნაში“ თავისდაუნებურად ამყარებს ფილმის გმირი, რომელსაც მხოლოდ მაშინ შეუძლია ამის გაკეთება, როცა აგინებენ. 1975 წელს ფილმმა მიიღო თბილისის სატელევიზიო ფილმების მე–6 საკავშირო ფესტივალის პრიზი. გოვენ ჭეიშვილი — ხუტა უფროსი ჯუმბერ ჟვანია — ღინტუ გიორგი ლომაია — რომან თურქია მანუჩარ შერვაშიძე — დურუ ევა ხუტუნაშვილი — ცუცა კობა ღვინიაშვილი — ჯოტია ლალი გაგუა — შოუ აპოლონ გვასალია — თეოფილე მერაბ გაბუნია — კოჩია რეჟისორი — გურამ პატარაია სცენარის ავტორები — ამირან ჭიჭინაძე, გურამ პატარაია ოპერატორი — ირაკლი ონოფრიშვილი კომპოზიტორი — გია ყანჩელი მხატვარი — კახი ხუციშვილი ეროვნული ფილმოგრაფია „რეკორდი“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ვლადიმერ ალექსი-მესხიშვილი (ექიმი)

ვლადიმერ (ალექსი) მესხიშვილი  (დ. 2 მარტი, 1941, თბილისი, საქართველო — გ. 21 ივლისი, 2021, ბერლინი, გერმანია) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი, კარდიოქირურგი. 1989 წლიდან მოღვაწეობდა გერმანიაში. ვლადიმერ ალექსი-მესხიშვილი დაიბადა თბილისში. 1965 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო  უნივერსიტეტი. 1965-1967 წლებში იყო სოხუმის რესპუბლიკური საავადმყოფოს ბავშვთა ქირურგიის განყოფილების ექიმი, ხოლო 1968-1980 წლებში სხვადასხვა თანამდებობას იკავებდა ა. ბაკულევის სახელობის გულის ქირურგიის ინსტიტუტში, მოსკოვში. 1979 წელს მეცნიერებათა დოქტორი, ხოლო 1989 წელს პროფესორის სტატუსი მიენიჭა. 1981 წლისთვის გახდა სოხუმის რესპუბლიკური საავადმყოფოს ჩვილ-ბავშვთა გულის ქირურგიისა და ინტენსიური თერაპიის განყოფილების გამგე. მესხიშვილი იკვლევდა გულის თანდაყოლილი მანკების ქირურგიის, ოპერციის შემდგომ ინტენსიური თერაპიის, გულის თანდაყოლილი მანკების დიაგნოსტიკასა და პათოფიზიოლოგიის, სუნთქვისა და სისხლის მიმოქცევის პათოფიზიოლოგიის საკითხებს. სწორედ ვლადიმერ მესხიშვილის დამსახურებაა  ყოფილი საბჭითა კავშირის ტერიტორიაზე  ბავშვთა გულის მანკისა და ამ დარგის ინფრასტრუქტურის შექმნა. რის შედეგადაც დაინერგა გულის თანდაყოლილი მანკების ქირურგიული მკურნალობის ინოვაციური მიდგომები. 1989 წლიდან მუშაობა და სამეცნიერო მოღვაწეობა გერმანიაში განაგრძო თავდაპირველად, როგორც მიწვეული ლექტორი, შემდეგ კი დასავლეთ ბერლინში არსებული გერმანიის გულის ქირურგიის ცენტრში სათავეში ჩაუდგა ბავშვთა გთანდაყოლილი მანკების ქირურგიის ჩამოყალიბებას. ვლადიმერ მესხიშვილის ჩატარებული აქვს 4 000-ზე მეტი ოპერაცია, 200-ზე მეტი ნაშრომი საბჭთა, ევროპულ და აშშ-ს სამეცნიერო ჟურნალებში. საინტერესოა ის ფაქტი, რომ უამრავ ლექციებს უკითხავდა სხვადასხვა ქვეყნის სპეციალისტებს, მათ შორის ქართველ ექიმებსაც. საქართველოში ყოველწლიურად ჩამოდიოდა. როგორც ცნობილია, ჩამოჰქონდა სამეცნიერო ტექნიკა და მონიტორები. 2010 წლისთვის მიწვეული იყო ივ. ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, სადაც წაიკითხა ლექცია ბავშვთა კარდიოქირურგიის მიმართულებაზე და უნივერსიტეტის ბიბლიოთეკას გადასცა რამდენიმე ძვირადღირებული სამეცნიერო წიგნი. ვლადიმერ ალექსი-მესხიშვილი გარდაიცვალა 2021 წლის 21 ივლისს ბერლინში. აშშ გულ-სისხძარღვთა ქირურგიის საზოგადოება, წევრი (1997-) გერმანიის გულმკერდის და გულ–სისხძარღვთა ქირურგიის საზოგადოება, წევრი (1993-) გულმკერდის ქირურგიის ამერიკული ასოციაცია, წევრი (1998-) გულ–სისხძარღვთა ქირურგიის მედიტერანული საზოგადოება, წევრი (1995-) ევროპის გულმკერდის და გულის ქირურგიის ასოციაცია, წევრი (1995-) ევროპის თერაპიის საზოგადოება, წევრი (1984-) ევროპის პედიატრიული კარდიოლოგიის საზოგადოება, წევრი (1998-) რუსეთის გულ–სისხლძარღვთა ქირურგიის საზოგადოება, წევრი (1980-) უკრაინის გულ-სისხძარღვთა ქირურგიის საზოგადოება, წევრი (1992-) 1986 - სსრკ სახელმწიფო პრემია - ახალშობილი და ჩვილი ბავშვების ინტენსიური თერაპიისა და რეანიმაციის მეთოდების დამუშავებისა და კლინიკურ პრაქტიკაში - დანერგვისათვის ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 103. ვლადიმერ ალექსი-მესხიშვილი (ექიმი) — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გერმანიაში მოღვაწე ექიმის, ვლადიმერ (ალექსი) მესხიშვილი გარდაიცვალა ↑ გარდაიცვალა კარდიოქირურგი, პროფესორი ვლადიმერ (ლადო) ალექსი-მესხიშვილი
კაბვე

კაბვე — ქალაქი ზამბიაში. ყოფილი ბროკენ-ჰილი. ცენტრალური პროვინციის დედაქაოაქი. მოსახლეობა 202 914 ადმაიანი (2010). რკინიგზით უკავშირდება ზაირის და ზიმბაბვეს, ასევე ქალაქ ნდოლას. არის ქვეყნის სამრეწველო ცენტრი, მოიპოვება ტყვია, თუთია და ვანადიუმი. 1921 წელს ქალაქის მახლობლად აღმოჩენილ იქნა ჰაიდელბერგელი ადამიანის ნაშთები. Kabwe, ტურისტული მეგზური ვიკივოიაჟზე კაბვე ↑ https://www.zamstats.gov.zm/wp-content/uploads/2023/05/2022-Census-of-Population-and-Housing-Preliminary.pdf
კაბოტის სრუტე

კაბოტის სრუტე — სრუტე კუნძულ ნიუფაუნდლენდსა და კეიპ=ბრეტონს შორის. კაბოტის სრუტე არის მთავარი შესასვლელი ატლანტის ოკეანიდან წმინდა ლავრენტის ყურეში. სიგანე 103 კმ, სიღრმე 300-400 მ.. დეკემბრიდან აპრილამდე დაფარულია მოდფრეიფე ყინულით. სახელი ეწოდა იტალიელი მოგვზაუროს ჯ. კაბოტის პატივსაცემად. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 294. კაბოტის სრუტე — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)
კაბოშიენების აჯანყება

კაბოშიენების აჯანყება — 1413 წელს მომხდარი აჯანყება პარიზში. მიზეზი იყო ასწლიანი ომის დროს გადასახადების გაზრდა და არმანიაკების და ბურგინიონების შინაომი. კაბოშინებების აჯანყების გამო მეფე იძულებული გახდა გადაეყენებინა ზოგი დიდი მოხელე და გაეტარებინა ადმინისტრაციული და ფინანსური რეფორმები. ამავე დროს მან ბასტილიაში ჩააყენა გარნიზონი. 227 აპრილს დაიწყო ხელოსანთა აჯანყება. აჯანყებულებმა ხელთ იგდეს დედაქალაქი, 26-27 მაისს აიძულეს პარლამენტი მიეღო ე.წ. კაბოშიენების ორდონანსი. აჯანყების შემდგომი გაფართოების შიშით ბუგრინიონები და არმანიაკები გაერთიანდნენ და აგვისტოში სასტიკად ჩაახშვეს აჯანყება. კაბოშიენების ორდონანსი გაუქმდა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 294.
კაბრიოლეტი

კაბრიოლეტი — მსუბუქი ავტომობილის ძარა, რომელსაც გადასახასნელი რბილი ტენტი აქვს. კაბრიოლეტის ძარა ორგვარია, ორკარიანი კაბრიოლეტ-კუპე და ოთხკარიანი კაბრიოლეტ-სედანი. კაბრიოლეტის სიხისტე კანლებია ფოლადისსახურავიან ძარასთან შედარებით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 294. კაბრიოლეტი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)
კაგოსიმა (ქალაქი)

კაგოსიმა — ქალაქი იაპონიაში, ამავე სახელწოდების პრეფექტურის დედაქალაქი. მდებარეობს კუნძულ კიუსიუს სამხრეთ ნაწილში, საცუმის ნახევარკუნძულზე. არის ნავსადგური და სატრანსპორტო კვანძი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: Kagoshima ოფიციალური საიტი ↑ 鹿児島県／月報（毎月推計人口）
კაგუასი

კაგუასი (ინგლ. Caguas) — ქალაქი აშშ-ში, პუერტო-რიკოს აღმოსავლეთ ნაწილში. საავტომობილო გზით უკავშირდება სან-ხუანს. მოსახლეობა 127 244 ადამიანი (2020). XX საუკუნის განმავლობაში იყო პუერტო-რიკოს შაქრის წარმოების ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ცენტრი. პუერტო-რიკოს მუნიციპალიტეტები კაგუასი Facebook-ზე ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 https://caguas.gov.pr/nuestra-identidad/ ↑ 2020 United States Census / აშშ-ის სტატისტიკური აღწერის ბიურო <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q637413"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q23766566"></a>
კაგულარები

კაგულარები — საფრანგეთში მოქმედი ფაშისტური ორგანიზაციის წევრები. ორგანიზაციას სრულად ერქვა „რევოლუციური მოქმედების საიდუმლო კომიტეტი“. სახელი ეწოდა თავალებთან ამოჭრილი კაპიშონის გამო, რომელსაც წევრები იხურავდნენ საიდუმლო შეკრებებზე. მოქმედებდა 1930-იან წლებში, აწყობდა პროვოკაციებს და ტერორისტულ აქტებს. 1937 წელს კაგულარებმა მოკლეს იტალიელი ანტიფაშისტი ძმები როსელები. 1936-1938 წლებში მთავრობამ დაიწყო კაგულარების დევნა და 1940 წელს ორგანიზაცია პრაქტიკულად დაიშლა. მისი ყოფილი წევრები გერმანიის მიერ საფრანგეთის ოკუპაციის შემდეგ გახდნენ ვიშის რეჟიმის მომხრეები. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 294-295.
იანოშ კადარი

იანოშ კადარი (დ. 26 მაისი, 1912 — გ. 6 ივლისი, 1989) — უნგრელი პოლიტიკოსი, კომუნისტი, საბჭოთა კავშირის გმირი (1964). 1919-1944 წლებში აქტიუროად საქმიანობდა ჰორტის რეჟიმის წინააღმდეგ. 1931 წლიდან იყო უნგრეთის კომუნისტური პარტიის წევრი. 1941-1943 წლებში ეჭირა მაღალი თანამდებობები პარტიაში. 1944 წლის აპრილში დააპატიმრეს და ნოემბერში გაიქცა ციხიდან. 1945-1950 წლებში ეჭირა მაღალი პრტიული და სახელმწიფო თანამდებობები, მათ შორის შინაგან საქმეთა მინისტრისა. 1951 წელს დააპატიმრეს და 1954 წელს მიიღო რეაბილიტაცია. 1956 წელს უნგრეთის რევოლუციის დროს დაიჭირა საბჭოთა კავშირის მხარე და ქალაქ სოლნოკში „უნგრეთის რევოლუციური მუშათა და გლეხთა მთავრობა“ გამოაცხადა, თუმცა ხალხის მხარდაჭერა მას არ ჰქონია. 1956-1965 წლებში კვლავ მაღალი პარტიული და სახელმწიფო თანამდებობები ეჭირა. მისი მმართველობის დროს დამკვიდრდა კადარიზმი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 295.
კადასტრი

კადასტრი — ოფიციალური ორგანოს ან დაწესებულების მიერ შედგენილი სია, მონაცემთა კრებული. მაგ. მიწის კადასტრი, წყლის კადასტრი და ა.შ. საქართველოში გამოიყენება მიწის კადასტრი, რომელსაც ადგენს საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტო. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 295.
კონსტიტუციურ-დემოკრატიული პარტია

კონსტიტუციურ-დემოკრატიული პარტია კადეტები — პოლიტიკური პარტია რუსეთის იმპერიაში. არსებობდა 1905-1917 წლებში. შეიქმნა 1905 წლის რევოლუციის დროს, 1905 წლის ოქტომბერში. მისი თვალსაჩინო წევრები იყვნენ მილიუკოვი, მაკლაკოვი, სტრუვე და სხვები. მათი პროგრამა ითვალისწინებდა რუსეთში კონსტიტუციური მონარქიის დამკვიდრებას არჩევითი პარლამენტით და პიროვნების პოლიტიკური თავისუფლებებით, ასევე უმიწო გლეხებისთვის მიწების გადაცემას საუფლისწულო, სახელმწიფო და საეკლესიო მიწების ხარჯზე. კადეტები ემხრობოდნენ დაქირავებით დასაქმებულთა შრომითი პირობების გაუმჯობესებას, 8-საათიანი სამუშაო დღის ეტაპობრივ შემოღებას, ეროვნულ საკითხში მხარს უჭერდნენ ენათა თავისუფლებას, იმპერიის ფარგლებში უშვებდნენ პოლიტიკურ და ფინანსურ ავტონომიას. კადეტების მთავარი ხაზი რუსეთის მშვიდონიანი, არარევოლუციური განვითარება იყო. მათ მხარი დაუჭირეს 1905 წლის ოქტომბრის მანიფესტს. მათ უმრავლესობა ჰქონდათ პირველი მოწვევის რუსეთის იმპერიის სახელმწიფო დუმაში. კადეტების პოლიტიკამ გაუადვილა მთავრობას სათათბიროს II მოწვევს დათხოვნა. ამან დასცა მათი ავტორიტეტი ხალხში. III სათათბიროში კადეტებს მხოლოდ 54 დეპუტატი ჰყავდათ. IV სათათბიოში კადეტები უფრო მემარცენე პოზიციებზე იდგნენ. პირველი მსოფლიო ომის დროს კადეტებმა სრული მხარდაჭერა გამოუცხადეს მთავრობას. 1917 წლის თებერვლის რევოლუციამ კადეტები აქცია წამყვან ძალად დროებითმთავრობაში. ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ ბოლშევიკებმა კადეტები ხალხის მტრებად გამოაცხადეს მათი საქმიანობა აკრძალეს. კადეტები იატაკქვეშა მუშაობაზე გადავიდნენ. 1921 წეს, პარიზში კადეტთა ყრილობაზე განხეთქილება მოხდა, რითაც დასრულდა პარტიის არსებობა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 295.
კადეტთა კორპუსი

კადეტთა კორპუსი — დახურული ტიპის პრივილეგირებული სამხედრო-სასწავლო დაწესებულება რუსეთის იმპერიაში. პირველი კადეტთა კორპუსი გაიხსნა XVII საუკუნის II ნახევარში. 1732 წელს დაარსდა სანქტ-პეტერბურგის კადეტთა კორპუსი. კადეტთა კორპუსებში იღებდნენ თავად-აზნაურთა შვილებს და მათ ამზადებდნენ ოფიცრობისთვის. 1917 წლისთვის რუსეთის იმპერიაში კადეტთა 29 კორპუსი იყო. 1918 წელს რსფსრ-მ კადეტთა კორპუსები დახურა. 1871 წელს, საქართველოში რუსეთის იმპერატორ ალექსანდრე II-ის ჩამოსვლასთან დაკავშირებით, „თერგდალეულთა“ ჯგუფმა ილია ჭავჭავაძის მეთაურობით გადაწყვიტა, რომ იმპერატორისათვის მისართმევ ადრესში შეეტანა მოთხოვნა თბილისში უნივერსიტეტის გახსნის თაობაზე. თავადაზნაურობის მარშალმა რ. ანდრონიკაშვილმა თვითნებურად უარყო ეს გადაწყვეტილება და იმპერატორს წარუდგინა სხვა ადრესი, რომელშიც უნივერსიტეტის ნაცვლად თბილისში კადეტთა კორპუსის გახსნას ითხოვდა (თავს იმით იმართლებდა, რომ უნივერსიტეტში სწავლება ფასიანი იქნებოდა, კადეტთა კორპუსში კი — უფასო). ამ საქციელის გამო ილია ჭავჭავაძემ დაწერა ორი პამფლეტი: „გამოცანები“ და „კიდევ გამოცანები“. 1875 წელს სამხედრო გიმნაზიის (დაარსდა 1871) ბაზაზე გაიხსნა კადეტთა კორპუსი, რომელშიც იღებდნენ საშუალო სამოქალაქო და სამხედრო განათლებას, ენიჭებოდათ უმცროსი ოფიცრის წოდება, წარჩინებულ კურსდამთავრებულებს შეეძლოთ სწავლის გაგრძელება სამხედრო აკადემიაში. კადეტთა კორპუსი ექვემდებარებოდა რუსეთის იმპერიის სამხედრო სამინისტროს სასწავლებელთა მთავარ სამმართველოს. დაიხურა 1917 წელს. შენობა მდებარეობდა თბილისში, გოლოვინის პროსპექტზე (ახლანდ. შოთა რუსთაველის გამზირი 33). საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს კადეტთა კორპუსი ↑ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 295. ↑ 2.0 2.1 ენციკლოპედია „თბილისი“, თბ., 2002. — გვ. 572, ISBN 99928-20-32-2. ↑ 3.0 3.1 ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. — გვ. 418–419.
რიჩარდ ბაქსტერი

რიჩარდ ბაქსტერი (დ. 12 ნოემბერი, 1615 — გ. 8 დეკემბერი, 1692) — ინგლისელი მქადაგებელი და ღვთისმეტყველი, პურიტანი. XVII საუკუნის ინგლისის რევოლუციის დროს მსახურობდა კრომველის არმიაში კაპელანად. მისმა ქადაგებებმა საფუძველი ჩაუყარა კალვინიზმის ნაირსახეობას ბაქსტერიზმს, რომელიც შერბილებულად განმარტავს წინასწარგანსაზღვრულობის დოგმას. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 242. რიჩარდ ბაქსტერი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)
სტაროკალმაშევო

სტაროკალმაშევო (ბაშკ. Иҫке Ҡалмаш; რუს. Старокалмашево) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ჩეკმაგუშის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1849 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ჩეკმაგუშიდან დაშორებულია 12 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 79 კმ-ით. Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ http://www.webcitation.org/6Rxi3K6iw ↑ 2.0 2.1 Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан ВПН-2002 и 2009 ↑ Численность населения по населённым пунктам Республики Башкортостан. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-08-20. ციტირების თარიღი: 2020-12-31. ↑ Административно-территориальное устройство Республики Башкортостан: Справочник / Сост. Р. Ф. Хабиров. — Уфа: Белая Река, 2007. — 416 с. ISBN 978-5-87691-038-7
აკვარელი (ფილმი)

აკვარელი — რეჟისორ ოთარ იოსელიანის მიერ 1958 წელს გადაღებული მოკლემეტრაჟიანი მხატვრული ფილმი. ფილმი რეჟისორის სადებიუტო ნამუშევარია, რომელიც ალექსანდრე გრინის მოთხრობების მიხედვითაა გადაღებული. ფილმში ნაჩვენებია ღარიბი ოჯახის ცხოვრება. ცოლი მრეცხავია, ქმარი — ლოთი, რომელიც ცოლის გამომუშავებულ ბოლო გროშებს სასმელში ხარჯავს. ერთხელაც, მორიგი ჩხუბის დროს, ცოლისგან თავის დასაღწევად გაქცეული ქმარი მუზეუმში ცდილობს დამალვას. უცებ, მუზეუმის გიდის ახსნისას, ყურადღებას შეაჩერებენ აკვარელით შესრულებულ სურათზე, რომელზეც მათი სახლია გამოსახული. უსმენენ გიდის სიტყვებს და ახლა უკვე სულ სხვა თვალით შეხედავენ თავიანთ უბადრუკ ქოხს… სოფიკო ჭიაურელი — ცოლი გენადი კრაშენინიკოვი — ქმარი ოთარ იოსელიანი — გიდი მუზეუმში ვლადიმერ ლებედევი — მუზეუმის ვიზიტორი „აკვარელი“ IMDB-ზე
კინჩხის ჩანჩქერი

კინჩხის ჩანჩქერი, ოკაცეს ჩანჩქერი — ჩანჩქერი საქართველოში, ხონის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს სოფელ კინჩხაფერდის მიდამოებში, ზღვის დონიდან 843 მ სიმაღლეზე. წარმოადგენს მდინარე საწისქვილოს ხეობაში, ასხის მასივის აღმოსავლეთ ქარაფიდან სამ საფეხურად გადმომავალ ჩანჩქერების კასკადს. ზედა ორი საფეხური მდინარე საწისქვილოს მარჯვენა შენაკადზეა წარმოქმნილი, პირველის სიმაღლე დაახლოებით 25 მ-ია, ხოლო მეორე ჩანჩქერის სიმაღლე 70 მ-მდე აღწევს. ნაკადის მდინარე საწისქვილოსთან შეერთების შემდეგ 20 მ-ში წარმოიქმნება კასკადის მესამე დაახლოებით 35 მ სიმაღლის საფეხური. ბუნების ძეგლია; ყველაზე ახლომდებარე მსხვილი დასახლებული პუნქტია ქალაქი ხონი. საქართველოს ბუნების ძეგლები ↑ კობა ხარაძე. საქართველოს ბუნების ფენომენები. თბილისი, 2014, გვ. 383 ↑ 2.0 2.1 დაცული ტერიტორიების სააგენტო | ოკაცეს (კინჩხას) ჩანჩქერის ბუნების ძეგლი
ერთიანი რუსეთი

ერთიანი რუსეთი (რუს. Единая Россия; „ედინაია როსია“) — რუსეთის ფედერაციის პოლიტიკური პარტია, რომელიც საკუთარ თავს ცენტრისტულად მოიხსენიებს. დაარსდა 2001 წლის აპრილში იური ლუჟკოვის, ევგენი პრიმაკოვისა და მინტიმერ შაემიევის პარტია „სამშობლო - სრულიად რუსეთისა“ და „რუსეთის ერთობის პარტიის“ (სერგეი შოიგუსა და ალექსანდრ კარელინის მეთაურობით) გაერთიანებით. 2003 წლის საპარლამენტო არჩევნებში „ერთიანმა რუსეთმა“ პარტიული ხმებით 37 % დააგროვა. 2005 წლის იანვრისთვის კი 450-დან 305 ადგილი ეჭირა, რაც მას კონსტიტუციური უმრავლესობის სტატუსს ანიჭებს. 2009 წელს მან ქვეყნის ადგილობრივ არჩევნებში გაიმარჯვა და სადეპუტატო მანდატების 80% მოიპოვა. პარტიის ოფიციალური საიტი (რუსული) ↑ [Итоги выборов в Госдуму — 2016 // Meduza
კირიაკოს მიცოტაკისი

კირიაკოს მიცოტაკისი (დ. 4 მარტი, 1968) — ბერძენი პოლიტიკოსი. 2004 წლიდან საბერძნეთის პარლამენტის წევრი. 2013-2015 წლებში საბერძნეთის ადმინისტრაციული რეფორმებისა და არჩევნების მართვის მინისტრი. 2016-2019 წლებში იყო საბერძნეთის ოპოზიციის ლიდერი. 2016 წლის 10 იანვრიდან არის პარტია ახალი დემოკრატიის თავმჯდომარე. 2019 წლის 8 ივლისიდან – საბერძნეთის პრემიერ-მინისტრი. ოფიციალური საიტი ↑ http://www.hellenicparliament.gr/en/Vouleftes/Viografika-Stoicheia/?MPId=d0750741-dbb8-4bec-9466-526fe9c11773 ↑ GeneaStar <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q98769076"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3100478"></a> ↑ Munzinger Personen <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107343683"></a>
ფილიპ პიერი

ფილიპ ჯოზეფ პიერი (დ. 1954/1955) — სენტ-ლუსიის პრემიერ-მინისტრი 2021 წლის 28 ივლისიდან. 2021 წლის 5 აგვისტოდან არის ფინანსთა, ეკონომიკური განვითარებისა და ახალგაზრდული ეკონომიკის მინისტრი. 1997 წლიდან პარლამენტის წევრი. 2016-2021 წლებში – ოპოზიციის ლიდერი. ↑ Philip J Pierre to take oath as Prime Minister of St Lucia today (28 July 2021). ციტირების თარიღი: 28 July 2021
ჯეიმზ მარაპე

ჯეიმზ მარაპე (დ. 24 აპრილი, 1971) — პაპუა ახალი გვინეის პრემიერ-მინისტრი 2019 წლის 30 მაისიდან. 2012-2019 წლებში იკავებდა ფინანსთა მინისტრის თანამდებობას. 2008-2011 წლებში იყო პაპუა-ახალი გვინეის განათლების მინისტრი. 2007 წლიდან პარლამენტის წევრი. ბიოგრაფია პარლამენტის საიტზე
საკურთხისი

საკურთხისი — ნასოფლარი კასპის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს სოფელ წინარეხიდან 7-8 კილომეტრში. ნასოფლარის ტერიტორიაზე შემონახულია საკურთხისის მაცხოვრის ეკლესია (IX-X საუკუნეები) და საკურთხისის წმინდა გიორგის ეკლესია (იგივე უმზეურა; გვიანდელი ფეოდალური ხანა). მოიხსენიებს ვახუშტი ბატონიშვილი კავთის-ხევის სოფლების ჩამოთვლისას. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 218. მაკალათია ს., კავთურას ხეობა, თბ., 1960 ↑ ვახუშტი, აღწერა სამეფოსა საქართველოსა, თბ., 1941, გვ. 244. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-09-22. ციტირების თარიღი: 2021-09-22.
დიუსელდორფი

დიუსელდორფი (გერმ. Düsseldorf (?·i)) — ქალაქი გერმანიაში, ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიის დედაქალაქი. გერმანიის დიდი ქალაქების სია ↑ https://www1.wdr.de/nachrichten/rheinland/amtszeit-von-koelner-stadtdirektor-keller-endet-100.html
დორტმუნდი

დორტმუნდი (გერმ. Dortmund) — ქალაქი გერმანიაში, ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიაში. გერმანიის დიდი ქალაქების სია
ზედა ვანის მთავარანგელოზის ეკლესია

ზედა ვანის მთავარანგელოზის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ვანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზედა ვანში. თარიღდება XII-XIII საუკუნეებით. ეკლესია დარბაზულია. ჩრდილოეთის და სამხრეთის მხარეს მიშენებული აქვს ეგვტერები, ხოლო დასავლეთით — ნართექსი. ეგვტერისა და ნართექსების კედლებზე შემორჩენილია მხატვრობის ფრაგმენტები. პირველი ფენა XII-XIII საუკუნეებს მიეკუთვნება, მეორე — XVII საუკუნისს უგვიანესი არ უნდა იყოს. შესასვლელი დასავლეთიდან და სამხრეთიდან აქვს. კარი არქიტრავულია. დარბაზი განათებულია თაღოვანი სარკმლებით. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული ჩაწერილი აფსიდაა, რომელიც მხრებითაა გამოყოფილი დარბაზისგან. მხრებს კონქის საბჯენი თაღი ეყრდნობა. აფსიდის ღერძზე სამი თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. საკურთხეველი ერთი საფეხურითაა ამაღლებული დარბაზისგან. გრძივი კედლები ორი წყვილი პილასტრითაა დანაწევრებული, რომლებზეც კამარის საბჯენი თაღებია გადასული. ასეთივე ნახევარპილასტრებია დასავლეთი კედლის კუთხეებში. კედლები დეკორატიული თაღნარითაა გაფორმებული. მინაშენები დანგრეულია. ტაძრის ჩრდილოეთ და დასავლეთი კედლების ფასადებზე შერჩენილია მოხატულობის მცირე ფრაგმენტები. განირჩევა მეწამული საღებავი. ტაძარი აღდგა 2015 წელს. აღდგენის პროცესში აღმოჩნდა ასომთავრული წარწერის ფრაგმენტი, რომელზეც იკითხება: ქვით ნაგები ექვსწახნაგა სამრეკლო XIX საუკუნეს მიეკუთვნება. პირველი სართული გადახურულია შეკრული კამარით, მეორე სართული გახსნილია, მესამე სართული კი თაღებით დაკავშირებული სვეტებისაგან შედგება და კონუსისებრი სახურავი აქვს. საღარაძე შ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 330-331.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 9958
ლუკოილი

ლუკოილი (რუს. Лукойл) — რუსული ნავთობმომპოვებელი და ნავთობგადამამუშავებელი კომპანია შტაბ-ბინით მოსკოვში. კომპანიის სახელწოდება შედგება კომპანიის სამი ძირითადი საბადოს სახელწოდების პირველი ასოსგან (ლანგელასი, ურაი, კოგალიმი) და სიტყვისგან „ოილ“ (ინგლ. oil — ნავთობი). რუსეთის სიდიდით მეორე შემოსავლიანი კომპანია გაზპრომის შემდეგ.. 2007 წლამდე იყო უმსხვილესი მოპოვებითი ნავთობკომპანია რუსეთში.. „ლუკოილი“ საქართველოში წარმოდგენილია შვილობილი კომპანიის „ლუკოილ-ჯორჯიას“ სახით. 2021 წლის აგვისტოდან საქართველოში ფიზიკურმა პირებმა და კერძო კომპანიებმა „ლუკოილის“ ბარათებითა და ტალონებით საწვავი ვერ მიიღეს, მიუხედავად იმისა, რომ თანხა უკვე გადახდილი ჰქონდათ. „ლუკოილ-ჯორჯიას“ განმარტების მიხედვით, ამის მიზეზი კომპანია „უნიგრუპთან“ გაწყვეტილი ხელშეკრულება გახდა, რომელიც საწვავის გაყიდვაზე მესამე პირებთან ხელშეკრულებას აფორმებდა. დაზარალებული მოქალაქეები და ბიზნესსუბიექტები კომპანია „ლუკოილ-ჯორჯიას“ თაღლითობაში ადანაშაულებენ და მათ მიერ შესყიდული საწვავის მიღებას ითხოვენ. გამოცემა bm.ge-ს ცნობით, არ არის გამორიცხული ლუკოილისა და უნიგრუპის საქმიანობით ფინანსური პოლიცია დაინტერესდეს. ↑ Создание нефтяного концерна «ЛАНГЕПАСУРАЙКОГАЛЫМНЕФТЬ» («ЛУКОЙЛ»). // lukoil.ru. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-09-26. ↑ What does LUKOIL stand for?. // acronymfinder.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-05-10. ციტირების თარიღი: 2013-05-08. ↑ Рейтинг крупнейших компаний России по объёму реализации продукции დაარქივებული 2018-07-18 საიტზე Wayback Machine. // raexpert.ru ↑ Денис Ребров, Наталья Гриб, Наталья Скорлыгина. (2007-05-04) Крупнейшая добывающая. Коммерсантъ. ციტირების თარიღი: 2018-01-15. ↑ „ლუკოილს” თაღლითობაში ადანაშაულებენ - მომხმარებლები ტალონებით შეძენილ საწვავს ვერ ანაღდებენ[მკვდარი ბმული] ↑ როგორ “გადააგდეს” ლუკოილის მომხმარებლები[მკვდარი ბმული]
სტაროპუჩკაკოვო

სტაროპუჩკაკოვო (ბაშკ. Иҫке Боҫкаҡ; რუს. Старопучкаково) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ჩეკმაგუშის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 276 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ჩეკმაგუშიდან დაშორებულია 32 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 56 კმ-ით. Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ http://www.webcitation.org/6Rxi3K6iw ↑ 2.0 2.1 Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан ВПН-2002 и 2009 ↑ Численность населения по населённым пунктам Республики Башкортостан. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-08-20. ციტირების თარიღი: 2020-12-31. ↑ Административно-территориальное устройство Республики Башкортостан: Справочник / Сост. Р. Ф. Хабиров. — Уфа: Белая Река, 2007. — 416 с. ISBN 978-5-87691-038-7