laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
არიანელობა

არიანელობა, არიოზელობა — მიმდინარეობა, წარმოშობილი ქრისტიანულ ეკლესიაში IV-VI საუკუნეებში. საფუძველი ჩაუყარა 318 წელს ალექსანდრიელმა ხუცესმა არიოზმა. წინააღმდეგ მსოფლიო ქრისტიანული ეკლესიის დოგმისა, რომლის მიხედვითაც ძე ღმერთი (იესო ქრისტე) მამა ღმერთის ერთარსი და თანასწორია, არიანელობის თანახმად, ქრისტე დასაბამიდან არ არსებობდა მამა ღმერთთან ერთად, იგი შემდეგშია შექმნილი ადამიანის მსგავსად. ქრისტეში ერთსა და იმავე დროს ღმერთიც არის და ადამიანიც, მაგრამ ჭარბობს ადამიანურობა. არიანელობამ დიდი განხეთქილება შეიტანა როგორც ქრისტიანულ წრეებში, ისე მაშინდელ ბიზანტიურ საზოგადოებაში; იგი მჭიდროდ იყო გადახლართული სოციალური მოძრაობისა და რომის (მოგვიანებით ბიზანტიის) ორბიტაში მოქცეული პროვინციების პოლიტიკურ ბრძოლასთან. 320 წელს ალექსანდრიის საეკლესიო კრებაზე არიანელობა დაგმეს, მაგრამ მას მხარი დაუჭირა აღმოსავლეთის ეპისკოპოსთა ნაწილმა. კონსტანტინე დიდის მიერ მოწვეულმა ნიკეის საეკლესიო კრებამ 325 წელს არიანელობა მწვალებლობად გამოაცხადა და საეკლესიო დოგმად აღიარა ძე ღმერთის მამა ღმერთთან ერთარსებობა. გართულებულმა ვითარებამ კონსტანტინე აიძულა, შერიგებოდა არიანელობას. დაიწყეს არიანელების მოწინააღმდეგეების დევნა, განსაკუთრებით ათანასე ალექსანდრიელისა, რომელსაც მხარი დაუჭირა დასავლეთის ეკლესიამ. აღმოსავლეთის ეკლესიაში საიმპერატორო ხელისუფალთა მხარდაჭერით წარმოიშვა შემთანხმებლური, ნახევრად არიანული მიმდინარეობა, რომელიც ამტკიცებდა ძე ღმერთის არა „ერთარსებობას“, არამედ „მსგავსარსებობას“. 381 წლის კონსტანტინოპოლის საეკლესიო კრებამ საბოლოოდ დაგმო არიანელობა, ხოლო დასავლეთ ეკლესიაში მოძღვრებას წმინდა სამების შესახებ დაუმატეს დოგმატი სულიწმიდის წარმოშობისა არა მარტო მამა ღვთისაგან, არამედ ძე ღვთისგანაც. აღმოსავლეთის ეკლესიაში არიანელობის ნაშთები დიდხანს შემორჩა. იგი შემოინახეს აგრეთვე იმ გერმანელმა ტომებმა, რომელთაც ქრისტიანობა მიიღეს აღმოსავლეთიდან – გუთებმა, ვანდალებმა, ბურგუნდებმა და სხვ. ყველაზე დიდხანს არიანელობა შემორჩა ლანგობარდებში (VII საუკუნემდე). არიანელობის სახესხვაობაა XVII საუკუნეში პოლონეთში გავრცელებული სოცინიანობა. სოცინიანობა ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 565. Сульпиций Север, Хроника Сократ Схоластик, Церковная история, Книга 1 Григорий Назианзин, Слово 3, Защитительное при бегстве в Понт Рудоквас А. Д., Очерки религиозной политики Римской империи времени императора Константина Великого დაარქივებული 2005-04-28 საიტზე Wayback Machine. Septimii Florentis Tertulliani, De Carne Christi Liber Arianism // Catholic Encyclopedia
ბოტომი

ბოტომი (ნიდერლ. The Bottom) — კუნძულ საბას დედაქალაქი და უდიდესი ქალაქი, კარიბის ნიდერლანდებში. კუნძულის 1424 მოსახლიდან ქალაქში დაახლოებით 500 ადამიანი ცხოვრობს. ბოტომში მდებარეობს მთავრობის ოფისი, ჰოსპიტალი, მოხუცთა სახლი, სპორტული მოედნები, სამი ეკლესია, ბიბლიოთეკა, სხვა და სხვა მაღაზიები და საბას სამედიცინო უნივერსიტეტი. ბოტომში ზაფხულის პერიოდში ტარდება საბას კარნავალი და საბას დღეები დეკემბერში. What's Up On Saba? დაარქივებული 2014-04-07 საიტზე Wayback Machine.
ჯონდო ბაღათურია

ჯონდო (ჯონდი) ბაღათურია (დ. 30 მარტი, 1964, ბათუმი) — ქართველი ეკონომისტი, პოლიტიკოსი. 1980–1981 წლებში მუშაობდა ბათუმის მექანიზაციის სამმართველოში ზეინკლად. 1987 წელს მუშაობდა N4 სასკოლო კვების კომბინატში მუშად. 1987 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი ინჟინერ-ეკონომისტის სპეციალობით. 1988–1989 წლებში მუშაობდა შულავერის ინერტულ მასალათა ქარხანაში. 1989–1995 წლებში მუშაობდა ტრესტ „საქსპეცმშენში“ სხვადასხვა თანამდებობებზე. 1998–2002 წლებში იყო თბილისის საკრებულოს წევრი, ფრაქცია „ედპ-ის“ თავმჯდომარე. 2002 წლის 6 თებერვალს ედპ-ის ცენტრალურ ოფისში გამართულ სხდომაზე მიიღეს გადაწყვეტილება და ჯონდი ბაღათურია გარიცხეს პარტიიდან. 2002–2003 წლებში იყო დემოკრატიული აღორძინების კავშირის თბილისის ორგანიზაციის პოლიტიკური მდივანი. 2002 წლის ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნებში „აღორძინება-XXI“-ის პარტიულ სიაში მეხუთე ნომერი იყო და ვერ მოხვდა თბილისის საკრებულოში. 2003 წელს ლეიბორისტულ პარტიაში გაწევრიანდა. 2006 წლის ივნისში ჯონდი ბაღათურია გახდა თბილისის საკრებულოს წევრი. მან ჩაანაცვლა დავით იოსელიანი („აღორძინება-XXI“-ის პარტიული სიის მესამე ნომერი), რომელიც ვაკე-საბურთალოს რაიონის გამგებლად აირჩიეს. 2006 წელს დატოვა ლეიბორისტული პარტია. „ლეიბორისტული პარტია კონფლიქტების გამო, ან პირადული უთანხმოების გამო არ დამიტოვებია, უბრალოდ ბევრ სტრატეგიულ საკითხზე, რასაც პარტია ახმოვანებდა ჩემი და ბატონი შალვას მოსაზრებები დიამეტრალურად განსხვავდებოდა. მივხვდი, რომ ერთ პარტიულ ჩარჩოებში ვეღარ ჩავჯდებოდი და წამოსვლა გადავწყვიტე“-განაცხადა ჯონდი ბაღათურიამ. 2007 წლის 26 იანვარს დააფუძნა პოლიტიკური გაერთიანება „ქართული დასი“, რომელიც იყო ეროვნული საბჭოს წევრი. საბჭო ბლოკის სახით მონაწილეობდა 2008 წლის არჩევნებში, სადაც ბაღათურიამ მოიპოვა საპარლამენტო მანდატი. 2008–2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „გაერთიანებული ოპოზიცია (ეროვნული საბჭო, მემარჯვენეები)“. ჯონდო ბაღათურია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ჯონდო ბაღათურია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ https://www.nplg.gov.ge/opentext/index.php?y=2002&art=1386 ↑ https://for.ge/view/166372/leiboristebis-axali-saxe---jondi-baRaTuria.html ↑ https://civil.ge/ka/archives/139734
გურამ ჩახვაძე

გურამ ჩახვაძე (დ. 2 იანვარი, 1962, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი, საქართველოს პარლამენტის სამგზის (1992, 1995, 2008) წევრი 1977–1979 წლებში მუშაობდა თბომეურნეობის სამმართველოში მემანქანედ. 1984 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი ეკონომისტის კვალიფიკაციით. 1985 წლიდან მუშაობდა თბილისის ქარხანა „ელექტროშედუღებაში“. 1987–1991 წლებში მუშაობდა სატყეო მრეწველობის ინსტიტუტი „მერქანში“. 1991–1992 წლებში იყო კომპანია „ორიონის“ უფროსი ეკონომისტი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „პოლიტიკური ორგანიზაცია — ეროვნულ-დემოკრატიული პარტია“. 1995-1999 წლებში — საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ პოლიტიკური ორგანიზაცია — ეროვნულ-დემოკრატიული პარტია“. 2008-2012 წლებში — საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი (თბილისი, დიდუბის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „პოლიტიკური ორგანიზაცია — ეროვნულ-დემოკრატიული პარტია“. 2000–2001 წლებში მუშაობდა საქართველოს კონტროლის პალატაში. 2001–2004 წლებში მუშაობდა საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის სამინისტროში. 2005–2007 წლებში მუშაობდა შპს „მედი ქლაბ ჯეორჯიაში“. გურამ ჩახვაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გურამ ჩახვაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (საქართველოს პარლამენტის მესამე მოწვევა) გურამ ჩახვაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ლევან ვეფხვაძე

ლევან ვეფხვაძე (დ. 4 ოქტომბერი, 1974, თბილისი) — ქართველი მათემატიკოსი, ჟურნალისტი და პოლიტიკოსი. 1996 წელს წითელი დიპლომით დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი, ხოლო 1997 წელს იმავე უნივერსიტეტის ხელოვნებისა და ჰუმანიტარულ პროფესიათა ფაკულტეტი. 1995–1996 წლებში იყოს თსუ სტუდენტთა და ასპირანტთა კავშირის პრეზიდენტი. 1998–1999 წლებში მუშაობდა საქართველოს მოქალაქეთა კავშირის პრეს-მდივანად. 2000–2001 წლებში იყო საქართველოს ევროატლანტიკურ ასოციაციის გამგეობის თავმჯდომარე. 2001 წლიდან დაიწყო მუშაობა ტელევიზიაში. იყო TBC-TV სტუდიის გადაცემის „რას ფიქრობს ხალხი“ მთავარი კონსულტანტი; 2002–2003 წლებში ტელეკომპანია „მზეს“, საინფორმაციო გადაცემა „მზერას“ პროდიუსერი; 2003–2008 წლებში ტელეკომპანია „იმედის“, საკვირაო გადაცემა „დროებას“ პროდიუსერი, ხოლო 2006–2008 წლებში — ამავე არხის საზოგადოებრივ-პოლიტიკური პროგრამების დირექტორის მოადგილე. 2008 წლის თებერვალში ამავე გადაცემის წამყვან გიორგი თარგამაძესთან და სხვა ჟურნალისტებთან ერთად ჩამოაყალიბა ქრისტიან-დემოკრატიული მოძრაობა, რომელმაც იმავე წლის საპარლამენტო არჩევნებში მიიღო ხმათა 8,66% და 2008–2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „გიორგი თარგამაძე — ქრისტიან-დემოკრატები“. 2008 წლის ივლისიდან ასრულებდა საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარის მოადგილის მოვალეობას. 2012 წელს საქართველოს ქრისტიან-დემოკრატიული მოძრაობამ ვერ გადალახა პარლამენტში მოხვედრისთვის საჭირო 5% იანი ბარიერი, რის შემდეგაც ლევან ვეფხვაძემ დატოვა საქართველო და დიდი ბრიტანეთში გაემგზავრა, სადაც 2014–2016 წლებში წარმატებით დაამთავრა გლობალური ენერგო მენეჯმენტისა და რაოდენობრივი ფინანსების სამაგისტრო კურსები (გლაზგო, სტრატკლაიდის უნივერსიტეტი). 2016–2018 წლებში დაინიშნა საქართველოს ინდუსტრიული ჯგუფის დირექტორთა საბჭოს წევრად და ასრულებდა სტრატეგიულ საკითხებში გენერალური დირექტორის მრჩევლის მოვალეობას. 2018 წელს დაინიშნა საქართველოს საერთაშორისო ენერგეტიკული კორპორაციის გენერალურ დირექტორად. ამასთან, 2017 წლის დეკემბერში აირჩიეს საქართველოს განხლებადი ენერგიის განვითარების ასოციაციის გამგეობის თავმჯდომარედ. 2019 წელს დაინიშნა საქართველოს ბიზნეს ასოციაციის გენერალურ დირექტორად. ლევან ვეფხვაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ლევან ვეფხვაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ „საქართველოს ბიზნეს-ასოციაციის აღმასრულებელ დირექტორად ლევან ვეფხვაძე დაინიშნა“. imedinews.ge. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-12-18. ციტირების თარიღი: 18 დეკემბერი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება)
თაბუკაშვილი

საკუთარი სახელი თაბუკაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: დავით თაბუკაშვილი — სოციალისტური შრომის გმირი კარლო თაბუკაშვილი — ინჟინერ-მექანიკოსი ლაშა თაბუკაშვილი — მწერალი, დრამატურგი ლუკიანე თაბუკაშვილი — რუსეთის სამოქალაქო ომის მონაწილე მერაბ თაბუკაშვილი — მსახიობი ნიკოლოზ თაბუკაშვილი — ფერმწერი, პედაგოგი ოლღა თაბუკაშვილი — კინომცოდნე რევაზ თაბუკაშვილი — მწერალი, რეჟისორი, სცენარისტი, მსახიობი ტრიფონ თაბუკაშვილი — პედაგოგი, მეთოდისტი შალვა თაბუკაშვილი — პედაგოგი, მეთოდისტი
წითელი არმია

მუშურ-გლეხური წითელი არმია (რუს. Рабоче-крестьянская Красная армия (РККА)) — სსრკ-ის შეიარაღებული ძალების სახელწოდება 1918-1946 წლებში. წითელი არმიის დაარსების დღედ მიჩნეულია 1918 წლის 23 თებერვალი, როდესაც, ოფიციალური საბჭოთა პროპაგანდის მიხედვით, მიღწეულ იქნა პირველი მნიშვნელოვანი გამარჯვება კაიზერის გერმანიასთან ომში. 1946 წლის თებერვალში სახელწოდება წითელი არმია შეიცვალა ტერმინით საბჭოთა არმია რომელიც გულისხმობდა სსრკ-ის შეიარაღებული ძალების ყველა სახეობას, გარდა სამხედრო-საზღვაო ფლოტისა. საბჭოთა ფრონტები: ბელორუსიის პირველი ფრონტი ბელორუსიის მეორე ფრონტი ბელორუსიის მესამე ფრონტი უკრაინის პირველი ფრონტი უკრაინის მეორე ფრონტი უკრაინის მესამე ფრონტი უკრაინის მეოთხე ფრონტი დასავლეთის ფრონტი ჩრდილოეთის ფრონტი ჩრდილო-დასავლეთის ფრონტი სამხრეთის ფრონტი სტალინგრადის ფრონტი კალინინის ფრონტი ბრიანსკის ფრონტი ვოლხოვის ფრონტი კარელიის ფრონტი Carrere D'Encausse, Helene. The End of the Soviet Empire: The Triumph of the Nations, Basic Books, 1992, ISBN 0-465-09818-5 Erickson, John. The Soviet High Command - A Military-Political History 1918–41, MacMillan, London, 1962, Glantz, David, Colossus Reborn, University Press of Kansas, ISBN 9780700613533 Glantz, David. Stumbling Colossus, University Press of Kansas, ISBN 9780700608799 House, Jonathan M. (1984). Toward Combined Arms Warfare: A Survey of 20th Century Tactics, Doctrine, and Organization. დაარქივებული 2007-01-01 საიტზე Wayback Machine. Fort Leavenworth, Kansas 66027–6900: U.S. Army Command and General Staff College, OCLC 11650157 Isby, David C. Weapons and Tactics of the Soviet Army, Jane's Publishing Company, 1988, ISBN 9780710603524 Moynahan, Brian. Claws of the Bear: The History of the Red Army from the Revolution to the Present (1989) Odom, William E. The Collapse of the Soviet Military, Yale University Press, New Haven and London, 1998, ISBN 9780300074697
კახაბერ ძაგანია

კახაბერ ძაგანია (დ. 28 ივლისი, 1970, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1992 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ორგანული ქიმიის ფაკულტეტი. 1992-1993 წლებში მუშაობდა სამკურნალო პროფილაქტიკურ საშუალებათა მიღების სამეცნიერო კვლევითი ლაბორატორიაში. 1996 წლის ოქტომბერში გახდა ლეიბორისტული პარტიის წევრი. 2000-2002 წლებში მუშაობდა თბილისის მერიაში. 2002-2006 წლებში იყო თბილისის საკრებულოს წევრი ლეიბორისტული პარტიის სიით, ხოლო 2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „შალვა ნათელაშვილი — საქართველოს ლეიბორისტული პარტია“. მან ლეიბორისტული პარტია 2013 წელს დატოვა. მასთან ერთად პარტიიდან იოსებ შატბერაშვილიც წავიდა. 2013 წლის მაისში მან ჩამოაყალიბა პოლიტიკური გაერთიანება „მემარცხენე ალიანსი“, რომლის ლიდერიც თავად გახდა. კახაბერ ძაგანია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი კახაბერ ძაგანია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ვესტერკერკი

ვესტერკერკი (ნიდერლ. Westerkerk) — პროტესტანტული ეკლესია ქალაქ ამსტერდამში. აშენებულია 1620-1631 წლებში ჰენდრიკ დე კეიზერის პროექტის მიხედვით. მდებარეობს ამსტერდამის არხების ნაპირზე. ეკლესია დაგვირგვინებულია 85 მ სიმაღლის შპალით, რომელსაც ამკობს იმპერატორ მაქსიმილიანე I-ის ავსტრიის იმპერიის გვირგვინი. ეკლესიის ზარები ჩამოსხმულია ძმები პიერ და ფრანსუა ემონების მიერ 1648 წელს. ცნობილი ჰოლანდიელი მხატვარი ჰარმენს ვან რეინ რემბრანდტი 1669 წლის 8 ოქტომბერს სწორედ ვესტერკერკის ეკლესიაში დაასაფლავეს. საფლავის ზუსტი ადგილმდებარეობა უცნობია, თუმცა სავარაუდო ადგილად ჩრდილოეთი კედლის სიახლოვე მიიჩნევა. რემბრანდტის მიჯნური ჰენდრიკე სტოფელსი აგრეთვე ვესტერკერკის ეკლესიაში განისვენებს. ამას გარდა, აქ დაკრძალეს სხვა ცნობილი მხატვრები: ნიკოლას პიტერს ბერხემი, გილის ჰონდეკუტერი, მელხიორ ჰონდეკუტერი, გოვერტ ფლინკი. ეკლესიის ორგანი მორთულია გერარდ დე ლერესის მიერ. ვესტერკერკი მდებარეობს ანა ფრანკის სახლის სიახლოვეს, რომელმაც თავის დღიურებში აღწერა ეკლესია. 1966 წლის 10 მარტს ვესტერკერკში ჯვარი დაიწერეს დედოფალმა ბეატრიქსმა და კლაუს ფონ ამსბერგმა. ვესტერკერკი (ნიდერლანდური ენა) ↑ Martin Dunford (2010). The Rough Guide to The Netherlands. Penguin, გვ. 72–73. ISBN 978-1-84836-882-8.  ↑ The Westerkerk. Rough Guides. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 15 ივლისი 2011. ციტირების თარიღი: 12 March 2011. ↑ Rijksmonument report
ტეტ-რონდი

ტეტ-რონდი (ფრანგ. Tête Ronde მრგვალი თავი) — მთა ბერნის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ვოს კანტონში, მწვერვალ დიალბერეტის სიახლოვეს. ზღვის დონიდან 3 037 მ სიმაღლით, იგი კანტონის უმაღლესი მწვერვალია. Tête Ronde on Hikr
არპელისტოკი

არპელისტოკი (გერმ. Arpelistock) — მთა ბერნის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ბერნისა და ვალეს კანტონების საზღვარზე. მიეკუთვნება ვილდჰორნის მასივს და აღმართულია ზანეტეჩის უღელტეხილსა და ვილდჰორნის მწვერვალს შორის. ჩრდილოეთი კალთა დაფარულია გელტენის მყინვარით. Arpelistock on Hikr
ბარენცის ზღვა

ბარენცის ზღვა — არქტიკის ოკეანის ნაწილია; მდებარეობს ნორვეგიისა და რუსეთის ჩრდილოეთით. სახელი ეწოდა ჰოლანდიელი ზღვაოსანის ვილემ ბარენცის პატივსაცემად. ღრმა შელფური ზღვა (საშუალო სიღრმე 230 მ), ესაზღვრება ნორვეგიის ზღვა დასავლეთით, სვალბარგის კუნძული ჩრდილოდასავლეთით, კუნძული ფრანც-იოსეფის მიწა და ახალი მიწა ჩრდილოეთითა და აღმოსავლეთით. ბარენცის ზღვის სამხრეთი ნახევარი, პორტების მურმანსკისა და ვარდოს მიმდებარე, არ იყინება მთელი წლის განმავლობაში ჩრდილო ატლანტის თბილი ნაკადის წყალობით. სექტემბერში მთელი ბარენცის ზღვა მეტ-ნაკლებად ყინულისგან თავისუფლდება. ზამთრის ომამადე ფინეთს ბარენცის ზღვაზე გასასვლელი ჰქონდა, სადაც მისი ერთადერთი წლის განმავლობაში გაუყინავი ყურე იყო პეტსამო. euroarctic.com დაარქივებული 2008-08-27 საიტზე Wayback Machine. News service from the Barents region provided by Norwegian Broadcasting Corp (NRK), Swedish Radio (SR) and STBC Murman. WWF Barents Sea Ecoregion Learn more about conservation in the Barents Sea. Environment, climate change, and history of exploration (Barents' wintering).
მუტჰორნი

მუტჰორნი (გერმ. Mutthorn) — მთა ბერნის ალპებში, შვეიცარიაში. გადაჰყურებს კანდერის მყინვარს. აღმართულია კანდერსტეგისა და ლაუტერბრუნენის ხეობებს შორის. Mutthorn on Hikr
ზელბზანფტი

ზელბზანფტი (გერმ. Selbsanft) — მთა გლარნის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს გლარუსის კანტონში; გადაჰყურებს ლინთალის ხეობას. ზელბზანფტი ფართო მთაა, რომელიც შედგება რამდენიმე რამდენიმე მწვერვალისგან. მასივი ერთმანეთისგან ჰყოფს ზანდის ხეობასა და ლიმერნზეეს ტბას. აღმოსავლეთ კალთაზე გაწოლილია პატარა მყინვარი. Selbsanft on Hikr
ზურეტაჰორნი

ზურეტაჰორნი (გერმ. Surettahorn) — მთა ობერჰალბშტაინის ქედზე, შვეიცარია-იტალიის საზღვარზე. დასავლეთის მხრიდან გადაჰყურებს შპლიუგენის უღელტეხილს. Surettahorn on Hikr Surettahorn on Summitpost
ეკატერინე ზღულაძე

ეკატერინე ზღულაძე (დ. 18 ივნისი 1978, თბილისი) — ქართველი სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე; უკრაინის შინაგან საქმეთა მინისტრის პირველი მოადგილე 2014 წლის 17 დეკემბრიდან 2016 წლის 11 მაისამდე. ერთი წელი სწავლობდა სამართალს აშშ-ის ოკლაჰომის შტატის უნივერსიტეტში, შემდეგ სწავლა განაგრძო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საერთაშორისო ჟურნალისტიკის ფაკულტეტზე. გარკვეული დროით მუშაობდა თარჯიმნად საერთაშორისო ორგანიზაციებში. 2004-2005 წლებში მუშაობდა „ათასწლეულის გამოწვევის ფონდი - საქართველო“-ში. 2006-2012 წლებში იყო საქართველოს შინაგან საქმეთა მინისტრის პირველი მოადგილე. მინისტრის — ბაჩანა ახალაიას გადადგომის შემდეგ, რაც 2012 წლის 19 სექტემბერს, საპატიმროებში მსჯავრდებულების წამების ფაქტების გამოაშკარავებას უკავშირდებოდა, გახდა მინისტრის მოვალეობის დროებით შემსრულებელი 2012 წლის 20 სექტემბრიდან იმავე წლის 25 ოქტომრამდე. 2014 წლის 13 დეკემბერს უკრაინის პრეზიდენტ პეტრო პოროშენკოს ბრძანების შესაბამისად მიენიჭა უკრაინის მოქალაქეობა უკრაინის შინაგან საქმეთა მინისტრის პირველი მოადგილის პოსტზე დანიშვნის მიზნით. პეტრო პოროშენკომ ზღულაძეს უკრაინის მოქალაქის პასპორტი პირადად გადასცა. 2014 წლის 17 დეკემბერს უკრაინის მინისტრთა კაბინეტმა საქართველოს შინაგან საქმეთა მინისტრის ყოფილი მოადგილე ეკატერინე ზღულაძე, უკრაინის შინაგან საქმეთა მინისტრის პირველ მოადგილედ დაამტკიცა. საქართველოს პრემიერ-მინისტრმა ირაკლი ღარიბაშვილმა განაცხადა, რომ მან უთხრა უკრაინის ხელმძღვანელობას, რომ მათი ახლო ურთიერთობები საქართველოს ექს-პრეზიდენტ მიხეილ სააკაშვილთან და მის მოკავშირეებთან, ასევე საქართველოს ყოფილი ხელისუფლების წარმომადგენლების დანიშვნა უკრაინის მთავრობაში, აზიანებს ორმხრივ ურთიერთობებს. ეკატერინე ზღულაძის პირველი მეუღლე იყო გეგა ფალავანდიშვილი. 2011 წელს ცოლად გაჰყვა ებრაული წარმოშობის ფრანგ ჟურნალისტსა და კინორეჟისორ-დოკუმენტალისტს რაფაელ გლიუქსმანს, რომელიც ცნობილი ფილოსოფოსისა და მწერლის ანდრეი გლიუქსმანის შვილია. ჰყავს შვილი ალექსანდრე გლიუქსმანი. ↑ 1.0 1.1 ეკა ზღულაძე უკრაინის შინაგან საქმეთა მინისტრის მოადგილედ ინიშნება ↑ შინაგან საქმეთა მინისტრის მოვალეობას ეკატერინე ზღულაძე შეასრულებს საინფორმაციო სააგენტო „GHN“. ↑ Georgia’s Ex-Deputy Interior Minister Set to Take Same Post in Ukraine დაარქივებული 2014-12-15 საიტზე Wayback Machine. civil.ge (ინგლისური) ↑ ეკატერინე ზღულაძე უკრაინის შს მინისტრის პირველ მოადგილედ დაინიშნა ↑ ეკატერინე ზღულაძე უკრაინის შინაგან საქმეთა მინისტრის მოადგილედ დაამტკიცეს ↑ ღარიბაშვილის თქმით, ყოფილი ხელისუფლების წარმომადგენლების დანიშვნა უკრაინის მთავრობაში ‘აზიანებს’ ურთიერთობებს. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-05. ციტირების თარიღი: 2014-12-25. ↑ ეკა ზღულაძის სამსახურებრივი და პირადი... ↑ ეკატერინე ზღულაძე
კლაინ-ფურკაჰორნი

კლაინ-ფურკაჰორნი (გერმ. Klein Furkahorn) — მთა ურნერის ალპებში, შვეიცარიაში. მის მწვერვალზე გაივლის საზღვარი ურისა და ვალეს კანტონებს შორის. სიმაღლე 3 026 მეტრი. List of mountains above 2000 m in Switzerland with coordinates დაარქივებული 2009-01-29 საიტზე Wayback Machine.
ბელა-ტოლა

ბელა-ტოლა (იტალ. Bella Tola) — მთა პენინის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ვალეს კანტონში; გადაჰყურებს სოფელ სენ-ლიუკს. ზღვის დონიდან 3 025 მ სიმაღლით იგი ქვეჯგუფის უმაღლესი მწვერვალია. აღმართულია ვაისჰორნის ჯაჭვის ჩრდილოეთ დაბოლოების სიახლოვეს. ჩრდილოეთ კალთაზე გაწოლილია თავისივე სახელობის პატარა მყინვარი. მთა საკმაოდ პოპულარულია ტურისტებს შორის; ასვლა შესაძლებელია რამდენიმე ბილიკით. Bella Tola on Hikr Bella Tola on Summitpost
დიმიტრი ლორთქიფანიძე

დიმიტრი ლორთქიფანიძეე (დ. 10 ოქტომბერი, 1967, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი, იურისტი, პოლიტიკოსი. 1984–1985 წლებში მუშაობდა ცეკავშირის ბიოლოგიური საწარმოში. 1985–1987 წლებში გაიარა სამხედრო სავალდებულო სამსახური. 1992 წელს დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი ინჟინერ-ჰიდროტექნიკოსის სპეციალობით. 1992–1994 წლებში მუშაობდა საინფორმაციო-სადაზვერვო სამსახურში, 1994 წელს მუშაობდა სამთავრობო დაცვის სამსახურში, ხოლო 1995–1996 წლებში — სამოქალაქო თავდაცვის სამმართველოში. 1998 წელს დაამთავრა თბილისის ჰუმანიტარულ-ეკონომიკური ინსტიტუტი იურისტის სპეციალობით. 1999–2000 წლებში იყო საქართველოს მოქალაქეთა კავშირის საბურთალოს რაიონული ორგანიზაციის თავმჯდომარე. 2000 წელს დაიწყო სს „საქგაზში“ მუშაობა. 2003–2006 წლებში მუშაობდა თსუ-ის ეროვნული სტრატეგიის კვლევის ცენტრში. 2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „გაერთიანებული ოპოზიცია (ეროვნული საბჭო, მემარჯვენეები)“. 2014 წელს იყო „დემოკრატიული მოძრაობის“ კანდიდატი თბილისის მერის არჩევნებზე, სადაც მიიღო ხმათა 12,81%. დიმიტრი ლორთქიფანიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი დიმიტრი ლორთქიფანიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
სოსო ჯაჭვლიანი

იოსებ (სოსო) ჯაჭვლიანი (დ. 5 ივნისი, 1958, მესტია — გ. 8 თებერვალი, 2024,თბილისი) — ქართველი მსახიობი, რეჟისორი, სპორტსმენი (მკლავჭიდი). 1978 წელს დაამთავრა საქართველოს სახელმწიფო ფიზიკური კულტურის ინსტიტუტი, ხოლო 1991 წელს შოთა რუსთაველის სახელობის საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის კინოსარეჟისორო ფაკულტეტი. იყო შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური უნივერსიტეტის რეჟისორი, საერთაშორისო კინოფესტივალების ჯილდოების მფლობელი, კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარე, საქართველოს მკლავჭიდის ფედერაციის პრეზიდენტი, მსოფლიოს და ევროპის ჩემპიონი მკლავჭიდში. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (თბილისის გლდანის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“. გარდაიცვალა 2024 წლის 8 თებერვალს, მძიმე სენის შედეგად. ბოლო წლების განმავლობაში, ჯაჭვლიანი მძიმე დაავადებას ებრძოდა და კლინიკაში მკურნალობდა. 2003: „ჩემი პირველი სიყვარული“ 2006:„მანიაკები?ფანატიკები?“ რეჟ. ბადრი ჯაჭვლიანთან ერთად 2007: „სვანი“ რეჟ. ბადრი ჯაჭვლიანთან ერთად 2010:„მაიტა ნასოსი“ რეჟ. გიორგი კაჭარავასთან ერთად 2003: „ჩემი პირველი სიყვარული“ რეჟ. სოსო ჯაჭვლიანი 2006:„მანიაკები?ფანატიკები?“ რეჟისორები სოსო ჯაჭვლიანი, ბადრი ჯაჭვლიანი 2007: „სვანი“ რეჟისორები სოსო ჯაჭვლიანი, ბადრი ჯაჭვლიანი 2010:„მაიტა ნასოსი“ რეჟისორები სოსო ჯაჭვლიანი, გიორგი კაჭარავა 2006:„მანიაკები?ფანატიკები?“ რეჟისორები სოსო ჯაჭვლიანი, ბადრი ჯაჭვლიანი 2007: „სვანი“ რეჟისორები სოსო ჯაჭვლიანი, ბადრი ჯაჭვლიანი 1975: „კავკასიური რომანსი“ (ელბერდი) რეჟისორები რევაზ (რეზო) გაბრიაძე, ამირან დარსაველიძე 1976: „ნატვრის ხე“ (გედია) რეჟ. თენგიზ აბულაძე 1977:„უმცროსი და“ (კახა გავაშელი) რეჟ. ზაალ კაკაბაძე 1977:„ამაღლება“ რეჟ. ნოდარ მანაგაძე 1979:„ელოდეთ მოკავშირეს“ (ავთანდილი) რეჟ. ოთარ კობერიძე 1981: „ძმა“ რეჟ. თემურ ბაბლუანი 1982:„სიბრძნის კარავი“ რეჟ. ოთარ კობერიძე 1982:„სამი ალიყური“ (მეფე) რეჟ. ელგუჯა ჟღენტი 1982:„დიმიტრი II“ რეჟ. რამაზ (ბუბა) ხოტივარი 1983:„ყვითელი ჩიტი“ რეჟ. ამირან დარსაველიძე 1983:„ბანდიტი აგურის ქარხნიდან“ რეჟ. გიორგი (გია) მატარაძე 1983:„ჯადოსნური ღამე“ (იბრუხი) რეჟ. თემურ ფალავანდიშვილი 1986:„ბებია ყველასთვის“ რეჟ. ნანა დვალიშვილი 1986:„ექვსი თოვლიანი დღე“ რეჟ. იური კვაჭაძე 1987:„ფესვები“ (გიორგი ახალგაზრდობაში) რეჟ. ყარამან (გუგული) მგელაძე 1988:ოპერაცია „ვუნდერლანდი“ რეჟ. ოთარ კობერიძე 1990:„თეთრი ბაირაღები“ (როსტომი) რეჟ. გრიგოლ (გიგა) ლორთქიფანიძე 1991:„მერცხლები და ბეღურები“ რეჟ. დავით ურუშაძე 1992:„უძინართა მზე“ რეჟ. თემურ ბაბლუანი 1996:„შეყვარებული კულინარის 1001 რეცეპტი“ რეჟ. ნანა ჯორჯაძე 2005:„საშობაო საჩუქარი“ რეჟ. ნანა ჯანელიძე 2007: „სვანი“ რეჟისორები სოსო ჯაჭვლიანი, ბადრი ჯაჭვლიანი (გვეგნა რექჩიანი) 2010:„მაიტა ნასოსი“ რეჟისორები სოსო ჯაჭვლიანი, გიორგი კაჭარავა სოსო ჯაჭვლიანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი სოსო ჯაჭვლიანი [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია იოსებ (სოსო) ჯაჭვლიანი — ქართული სპორტი სოსო ჯაჭვლიანი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ გარდაიცვალა სოსო ჯაჭვლიანი 1tv.ge
კრეტ-სეში

კრეტ-სეში (ფრანგ. Crête Sèche) — მთა მონბლანის მასივში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ვალეს კანტონში. სიმაღლე 3 024 მეტრი. List of mountains above 2000 m in Switzerland with coordinates დაარქივებული 2009-01-29 საიტზე Wayback Machine.