laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ვილიამაიორ-დე-გალიეგო

ვილიამაიორ-დე-გალიეგო (ესპ. Villamayor de Gállego, არაგ. Villamayor de Galligo) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის სარაგოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 89,364544 კმ². მოსახლეობა — 2745 კაცი (2020 წ.). სარაგოსის მუნიციპალიტეტები ვილიამაიორ-დე-გალიეგოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი Gran Enciclopedia Aragonesa - ვილიამაიორ-დე-გალიეგო დაარქივებული 2020-03-27 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
სუერა

სუერა (ესპ. და არაგ. Zuera) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის სარაგოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 332,249586 კმ². მოსახლეობა — 8576 კაცი (2020 წ.). სარაგოსის მუნიციპალიტეტები სუერის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი Gran Enciclopedia Aragonesa - სუერა დაარქივებული 2020-05-27 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ვილიანუევა-დე-გალიეგო

ვილიანუევა-დე-გალიეგო (ესპ. Villanueva de Gállego, არაგ. Villanueva de Galligo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის სარაგოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 75,987694 კმ². მოსახლეობა — 4728 კაცი (2020 წ.). სარაგოსის მუნიციპალიტეტები ვილიანუევა-დე-გალიეგოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი Gran Enciclopedia Aragonesa - ვილიანუევა-დე-გალიეგო დაარქივებული 2020-08-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ბრაზილიური ცვილის პალმა

ბრაზილიური ცვილის პალმა, კარნაუბის პალმა (ლათ. Copernicia prunifera) — ერთლებნიანი მცენარე პალმების ოჯახისა. ველურად მზარდი და კულტივირებული მცენარეა. მისი სიმაღლე 10–12 მეტრს აღწევს. აქვს 2 მეტრამდე დიამეტრის მარაოსებრი ფოთლები. გავრცელებულია ჩრდილო-აღმოსავლეთ ბრაზილიის, ბილივიისა და პარაგვაის სავანებში. ფოთლები დაფარულია 0,5 სმ-მდე სისქის ცვილის ფენით, რომელიც ნორჩ ფოთლებს წყლის ზედმეტი დაკარგვისაგან იცავს. ფოთლებს იყენებენ გადასახურად, წნავენ ჭილოფებს, ქუდებს, კალათებს და სხვა ნაკეთობებს; მერქანი გამოიყენება სამშენებლო მასალად. მაღალი ხარისხის მცენარეული ცვილის ერთ-ერთი ძირითადი წყაროა. 1 კგ ცვილის მისაღებად საჭიროა დაახლოებით 140 ფოთოლი. ცვილს იყენებენ ყოფაცხოვრებასა და ტექნიკაში. პალმის ნაყოფი, რომელიც ზომით ქლიავისოდენაა, საკვებად ვარგისია უმი და მოხარშული სახით. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 Головкин Б. Н. Восковые пальмы // Большая российская энциклопедия. т. 5. — М., 2006. — стр. 734–735. ↑ 2.0 2.1 ცვილის პალმები // ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 208. ↑ 3.0 3.1 3.2 Восковые пальмы // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 5 — М., 1971.
ანდების ცვილის პალმა

ანდების ცვილის პალმა (ლათ. Ceroxylon alpinum) — ერთლებნიანი მცენარე პალმების ოჯახისა. აქვს 30 მეტრზე მაღალი ღერო, რომელიც ცვილით არის დაფარული. იზრდება კოლუმბიის ანდებში, ზღვის დონიდან 2500 მეტრამდე. ფოთლები 6–7 მეტრის სიგრძის და მარაოსებრი ფორმისაა. წელიწადში ერთი პალმიდან 10 კგ-მდე ცვილს იღებენ. მნიშვნელოვანი საფრთხე ემუქრება ჰაბიტატის სოფლის მეურნეობისათვის გამოყენების გამო, თუმცა შემონახულები არიან გაჩეხილი ტყეების ადგილებში და ყავის პლანტაციებში. სახეობის რეგენერაცია ცუდი ხარისხისაა. ↑ 1.0 1.1 ცვილის პალმები // ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 208. ↑ Восковые пальмы // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 5 — М., 1971. ↑ Bernal, R. (1998). „Ceroxylon alpinum“. IUCN Red List of Threatened Species. 1998: e.T39020A10162354. doi:10.2305/IUCN.UK.1998.RLTS.T39020A10162354.en. ციტირების თარიღი: 7 ივნისი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება)
ცვილის პალმა

ცვილის პალმა, ცეროქსილონი (ლათ. Ceroxylon) — პალმების გვარი. აერთიანებს 12 (ზოგი წყაროთი — დაახლოებით 20) სახეობას. გავრცელებული არიან ანდების შუამთის სარტყლის ტყეებში, ზღვის დონიდან 3000 მეტრამდე, კოლუმბიიდან და ვენესუელიდან პერუსა და ბოლივიამდე. მათი ხისებრი დაუტოტავი წერწეტა „ღეროები“ სიმაღლით 30 მეტრამდეა, ზოგიერთი სახეობისა — 60 მეტრამდე; ისინი დაფარულია ცვილის მოთეთრო სქელი ფენით და მარმარილოსგან გამოქანდაკებულს ჰგვანან; ვარჯი შედგება ფრთული გრძელყუნწიანი ფოთლებისგან. ნაყოფი წითელი წვნიანი კურკიანაა. ამ გვარის ყველაზე ცნობილი სახეობებია ანდების ცვილის პალმა (C. alpinum, C. andicola) და კინდიოს ცვილის პალმა (C. quindiuense). იყენებენ ცვილის მისაღებად. ↑ Sanin, Maria Jose; Galeano, Gloria (2011). „A revision of the Andean wax palms, Ceroxylon (Arecaceae)“ (PDF). Phytotaxa. 34 (34): 1–64. doi:10.11646/phytotaxa.34.1.1. ციტირების თარიღი: 18 იანვარი, 2016. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ Головкин Б. Н. Восковые пальмы // Большая российская энциклопедия. т. 5. — М., 2006. — стр. 734–735.
აძე

აძე — ვამპირის სული, აფრიკაში, განას სამხრეთ-დასავლეთის და ტოგოს სამხრეთში მოსახლე ევეს ტომის ფოლკლორში. მათი წარმოდგენით, აძე „მფრინავი ცეცხლის“ სახით დაფრინავს, მაგრამ თუკი მას დაიჭერენ, იგი ადამიანის იერს იღებს. იგი სვამს სისხლს, პალმის წვენს და ქოქოსის წყალს; ასევე, ნადირობს ბავშვებზე. Bunson, Matthew (1993). The Vampire Encyclopedia. London: Thames & Hudson Ltd., გვ. p. 2. ISBN 0-500-27748-6.
მერებაშვილები

მერებაშვილები — ქართული გვარი. ძირითადად გავრცელებულია საქართველოს შემდეგ დასახლებულ პუნქტებში: ატენი, ახალი ნიჩბისი, ახალსოფელი, ბერბუკი, ბერშუეთი, გორი, დიდი ატენი, დიდი მეჯვრისხევი, დოესი, ვაზიანი, ზემო სობისი, ზემო ხანდაკი, თელეთი, თორტიზა, კარალეთი, კასპი, მეტეხი, მუხრანი, მცხეთა, ნიჩბისი, პატარა ქანდა, ქვახვრელი, სასხორი, ქვემო ნიჩბისი, ტყვიავი, ქსანი, ძეგვი, წინარეხი, ხელთუბანი და ხოვლე. საქართველოში ცხოვრობს 2740 მერებაშვილი (1448 ქალი და 1292 კაცი). ქართული გვარების გავრცელების არეალი იუსტიციის სახლის მონაცემები დაარქივებული 2021-07-29 საიტზე Wayback Machine. ↑ საინტერესო სტატისტიკა[მკვდარი ბმული] — სახელმწიფო სერვისების განვითარების სააგენტო
ცვილის პალმები

ცვილის პალმები — სხვადასხვა გვარის პალმები, რომლებიც იძლევიან ცვილს. მათი სხვადასხვა ნაწილები დაფარულია ცვილის ფენით. აღსანიშნავია ცეროქსილონის (Ceroxylon) გვარი, საიდანაც განსაკუთრებით ცნობილია ორი სახეობა — ანდების ცეროქსილონი (C. alpinum, C. andicola) და კინდიოს ცეროქსილონი (C. quindiuense). მაღალი ხარისხის მცენარეულ ცვილს იძლევა და ამ მიმართულებით ერთ-ერთი მთავარი მცენარეა ბრაზილიური ცვილის პალმა, იგივე კარნაუბა (Copernicia cerifera, იგივე C. prunifera). ცვილის მიღება აგრეთვე შესაძლებელია სხვა რიგი პალმებისაგანაც: პარაგვაიში გავრცელებული კარანდა, ანუ თეთრი კოპერნიცია (C. australis, С. alba); სამხრეთ აშშ-ში გავრცელებული ხერხისებრი პალმეტო, იგივე სერენოა (Serenoa repens). ცვილს იღებენ ფოთლებიდან ან ღეროდან მოფხეკით, ფოთლების გამოლღობით. ↑ ცვილის პალმები // ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 208. ↑ Головкин Б. Н. Восковые пальмы // Большая российская энциклопедия. т. 5. — М., 2006. — стр. 734–735.
ცვილის სურო

ცვილის სურო (ლათ. Hoya carnosa) — ხვიარა მარადმწვანე ბუჩქი ქენდირისებრთა ოჯახისა. ზოგჯერ უწოდებენ ცვილის ხესაც (შდრ. ცვილის ხე). აქვს ხორცოვანი და მბრწყინავი ფოთლები, ვარდისფერი და სურნელოვანი ყვავილები, რომლებიც ცვილისგან გაკეთებულს გავს (აქედან სახელწოდება) და შეკრებილია ქოლგებში. იზრდება სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიისა და აღმოსავლეთ ავსტრალიის ტენიან სუბტროპიკულ ტყეებში. როგორც ოთახის მცენარეს, ძველი დროიდან ზრდიან მეორე სახეობასთან — Hoya bella-სთან ერთად, რომელიც მიანმარის ტყეებში გვხვდება. ↑ 1.0 1.1 ცვილის სურო // ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 208. ↑ 2.0 2.1 Восковое дерево // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 5 — М., 1971.
აშიყ ალასგარი

აშიყ ალასგარი (აზერ. Aşıq Ələsgər, აზერ. Dədə Ələsgər; დ. 1821 – 1926) — აზერბაიჯანელი აშუღი და აზერბაიჯანული ხალხური სიმღერების ავტორი. დაიბადა ერევნის სახანოს გოქჩას რაიონის სოფელ აღქილსაში (დღეს სოფ. აზატი). აშიყ ალასგარი დაიბადა 1821 წელს, გოქჩას რაიონის სოფელ აღქილსაში. მამამისი, ალმამადი დურგლად მუშაობდა. აგრეთვე, ის ასევე ცნობილი იყო, როგორც ლიტერატურათმცოდნე. ალმამადი, აგრეთვე კარგად ფლობდა პოეზიის ისეთ ჟანრებს, როგორიცაა „გერაილი“, „გოშმა“ და „ბაიათი“. არსებობს მოსაზრება, რომ ალმამადმა უდიდესი გავლენა მოახდინა აშიყ ალასგარზე. აშიყ ალასგარი გაიზარდა დიდ და ღარიბ ოჯახში, რომელსაც ჰყავდა სამი ძმა და ორი და ერთად. ოჯახის უფროსი შვილი იყო. ოჯახში არსებული ფინანსური სირთულეების გამო, ალასგარი 14 წლის ასაკში იძულებული იყო მდიდარი მესაკუთრის, ქარბალაი გურბანის ფერმაში ემუშავა. აშიყ ალასგარმა ბავშვობა სოფელ აღქილსაში გაატარა. მას განათლება მიღებული არ ჰქონდა. ამის მიუხედავად, მან შეძლო აშუღური ხელოვნების საიდუმლოებების შესწავლა მისი სოფლის მოხუცი აშუღებისგან. ალასგარი ჩუმი მსმენელი იყო და ის დიდი გატაცებით მონაწილეობდა თავის სოფელში გამართულ ბევრ ღონისძიებებში. ძლიერი მეხსიერებისა და ამბების თხრობის უნარის გამო, მას შეეძლო დაემახსოვრებინა იმ დროის თითქმის ყველა აშუღური მოთხრობები. მარცხენა ხელით უკრავდა საზზე. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: აშიყ ალასგარი აშუგ ალესკერი Aşıq Ələsgər. Sözün işığı. (gürcü dilinə tərcümə edəni İmir Məmmədli). Tbilisi, 2021 დაარქივებული 2021-07-09 საიტზე Wayback Machine. "Sözün işığı". (gürcü dilində) Tbilisi, 2021 ↑ 1.0 1.1 Faceted Application of Subject Terminology <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3294867"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q846596"></a> ↑ 2.0 2.1 CERL Thesaurus — Consortium of European Research Libraries. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q60909659"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1127581"></a> ↑ Ашуг Алескер // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ Article by Anna Oldfeld Senarslan, University of Wisconsin, Conference on Music in the world of Islam, 2007. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-10-01. ციტირების თარიღი: 2021-06-13. ↑ Who is who (in Azerbaijani). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-07-06. ციტირების თარიღი: 2021-06-13. ↑ AZƏRBAYCAN AġIQLAR BĠRLĠYĠ. OZAN DÜNYASI.
ალპი

ალპი — გერმანული სული-ვამპირი, რომელიც ბუგიმენსა და ინკუბუსს უკავშირდება. ალპი მამრობითი სქესისაა, ხშირად იგი ცოტა ხნის წინ გარდაცვლილი ნათესავის სულია და უმეტესად დემონია. ალპებად შეიძლება იქცნენ ბავშვებიც, რომელთაც ორსული დედა ცხენის ფაფარის საშუალებით იშორებს. შუა საუკუნეებში ალპი კატის, ღორის, ფრინველის თუ სხვა ცხოველის სახით ჩნდებოდა; მათ შორის, ლექორუსის — დემონი-ძაღლის სახით კელნში და ამგვარად უკავშირდება მაქციასაც. ნებისმიერ განსხეულებაში ალპი შლაპას ატარებს; სვამს მოზრდილთა და ბავშვების სისხლს, თუმცა უპირატესობას ქალის რძეს ანიჭებს. ალპის მოკვლა, ფაქტობრივად, შეუძლებელია.
გაბრიელ მარსელი

გაბრიელ ონორე მარსელი (ფრანგ. Gabriel Honoré Marcel; დ. 7 დეკემბერი, 1889 — გ. 8 ოქტომბერი, 1973) — ფრანგი ფილოსოფოსი, დრამატურგი, მუსიკის კრიტიკოსი და ქრისტიანული ეგზისტენციალიზმის წამყვანი ფიგურა, საპატიო ლეგიონის ორდენის კავალერი. მარსელის შემოქმედება, რომელიც ათეულობით წიგნსა და ოცდაათზე მეტ პიესას მოიცავს, ტექნოლოგიურად დეჰუმანიზებულ საზოგადოებაში თანამედროვე ადამიანის გადარჩენისთვის ბრძოლას ეხება. მიუხედავად იმისა, რომ იგი ხშირად პირველ ფრანგ ეგზისტენციალისტად მოიხსენიება, იგი უარყოფდა მის ასოცირებას ისეთ ფიგურებთან, როგორიცაა ჟან-პოლ სარტრი. თავისი ფილოსოფიური პოზიციის განსაზღვრებისთვის იგი ამჯობინებდა ტერმინს ეგზისტენციის ფილოსოფოსი ან ნეო-სოკრატისტი. მარსელის ცნობილი ნაშრომია „ყოფის მისტერია“ (1951), რომელიც ორი ნაწილისგან შედგება. გაბრიელ მარსელის საზოგადოება გაბრიელ მარსელის კოლექცია დაარქივებული 2012-02-18 საიტზე Wayback Machine. — ტეხასის უნივერსიტეტი. Homage to Gabriel Marcel
ასვანგი

ასვანგი — მითური ქმნილება ფილიპინურ ფოლკლორში. ვამპირი, რომელიც გადმოცემების თანახმად, დღისით ლამაზი ქალის სახით ჩნდებოდა, ხოლო ღამით შიშისმომგვრელ მფრინავ ბოროტმოქმედად გარდაიქმნებოდა. დღის განმავლობაში, ასვანგს ნორმალური ცხოვრებით არსებობა შეუძლია. თუმცა ღამ-ღამობით მსხვერპლების სახლებში იგი ღამის ფრინველის სახით ფრინდებოდა. ყოველთვის სისხლით იკვებება, განსაკუთრებით კი უპირატესობას ბავშვებს ანიჭებს. საკვების მიღების შემდეგ, ეს არსება იბერება და ფეხმძიმედ გამოიყურება. თუ ასვანგი ადამიანების ჩრდილს გალოკავს, ეს იმას ნიშნავს, რომ ადამიანი მალე მოკვდება. Cruz, Neal (2008-10-31). „As I See It: Philippine mythological monsters“. Philippine Daily Inquirer. Eugenio, Damiana (2002). Philippine Folk Literature: The Legends. Matt Asombrado Paculba City: University of the Philippines Press, გვ. 490. ISBN 971-542-357-4.  Ramos, Maximo D. (1971). Creatures of Philippine Lower Mythology. Quezon City: University of the Philippines Press. ISBN 971-06-0691-3.  Ocampo, Ambeth (2010-02-16). „Looking Back: 'Aswang' and counter-insurgency“. Philippine Daily Inquirer.
ასანბოსამი

ასანბოსამი (ან ასასაბონსამი) — აფრიკული ვამპირია და ცნობილია სამხრეთ განაში, აშანტის ტომებს და სპილოს ძვლის სანაპიროს — კოტ-დ’ივუარსა და ტოგოს მცხოვრებთა შორის. გადმოცემების თანახმად, ასანბოსამი უღრან ტყეებში ბინადრობდა და ყველაზე ხშირად მას მონადირეები წააწყდებოდნენ ხოლმე. საერთოდ, მას ადამიანის გარეგნობა აქვს, ორი გამონაკლისით: რკინის კბილები და ფეხზე კაუჭისმაგვარი გამონაზარდი აქვს. ნებისმიერ ადამიანს, რომელიც იმ ხესთან გაივლის, სადაც ასანბოსამი ცხოვრობს, სიკვდილი არ ასცდება. ↑ კონსტანტინოსი, Vampires: The Occult Truth, გვ. 27, 1996
ელ-ბურგო

ელ-ბურგო (ესპ. El Burgo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების მალაგის პროვინციის სიერა-დე-ლას-ნიევესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 117 კმ². მოსახლეობა — 1792 კაცი (2020 წ.). მალაგის მუნიციპალიტეტები ელ-ბურგოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2021-06-07 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
კამპილიოსი

კამპილიოსი (ესპ. Campillos) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების მალაგის პროვინციის გუადალტრების კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 188 კმ². მოსახლეობა — 8387 კაცი (2020 წ.). მალაგის მუნიციპალიტეტები კამპილიოსის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2021-06-07 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
კანიეტე-ლა-რეალი

კანიეტე-ლა-რეალი (ესპ. Cañete la Real) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების მალაგის პროვინციის გუადალტრების კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 165 კმ². მოსახლეობა — 1633 კაცი (2020 წ.). მალაგის მუნიციპალიტეტები კანიეტე-ლა-რეალის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2021-05-07 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
კარატრაკა

კარატრაკა (ესპ. Carratraca) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების მალაგის პროვინციის გუადალტრების კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 23 კმ². მოსახლეობა — 740 კაცი (2020 წ.). მალაგის მუნიციპალიტეტები კარატრაკის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2021-06-02 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
კარტამა

კარტამა (ესპ. Cártama) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების მალაგის პროვინციის ვალიე-დელ-გუადალორსეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 150,12 კმ². მოსახლეობა — 26 738 კაცი (2020 წ.). მალაგის მუნიციპალიტეტები კარტამის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2021-06-02 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a> ↑ Orusco E. D. Imagen y memoria: Fondos del archivo fotográfico del Instituto Nacional de Colonización 1939-1973 — Ministerio de Agricultura, Alimentación y Medio Ambiente, 2013. — ISBN 978-84-491-1261-4 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q93224573"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27703638"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q102063566"></a>
ალგული

ალგული — არაბული ვამპირი, ანუ „სისხლისმსმელი ჯინი“. ამგვარი ვამპირები, ტრადიციულად, ქალი დემონები არიან, რომლებიც თავიანთ ორგიებს გარდაცვლილი ბავშვების გვამებზე და გადაჭედილ სასაფლაოებზე მართავენ. ენციკლოპედია „ბრიტანიკა“ დემონი ონი (დემონები) გობლინები ასვანგი ალგული — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)
კასაბერმეხა

კასაბერმეხა (ესპ. Casabermeja) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების მალაგის პროვინციის მალაგა-კოსტა-დელ-სოლის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 67,28 კმ². მოსახლეობა — 3629 კაცი (2020 წ.). მალაგის მუნიციპალიტეტები კასაბერმეხის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2021-06-02 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
კასარაბონელა

კასარაბონელა (ესპ. Casarabonela) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების მალაგის პროვინციის სიერა-დე-ლას-ნიევესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 113 კმ². მოსახლეობა — 2514 კაცი (2020 წ.). მალაგის მუნიციპალიტეტები კასარაბონელის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2021-06-02 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
კოინი

კოინი (ესპ. Coín) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების მალაგის პროვინციის ვალიე-დელ-გუადალორსეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 127,37 კმ². მოსახლეობა — 22 673 კაცი (2020 წ.). მალაგის მუნიციპალიტეტები კოინის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ https://www.malagahoy.es/malaga/Francisco-Santos-alcalde-Coin_0_1330667145.html ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
კუევას-ბახასი

კუევას-ბახასი (ესპ. Cuevas Bajas) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების მალაგის პროვინციის ნორორიენტალ-დე-მალაგის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 15 კმ². მოსახლეობა — 1370 კაცი (2020 წ.). მალაგის მუნიციპალიტეტები კუევას-ბახასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2021-06-07 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
კუევას-დე-სან-მარკოსი

კუევას-დე-სან-მარკოსი (ესპ. Cuevas de San Marcos) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების მალაგის პროვინციის ნორორიენტალ-დე-მალაგის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 37 კმ². მოსახლეობა — 3601 კაცი (2020 წ.). მალაგის მუნიციპალიტეტები კუევას-დე-სან-მარკოსის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2021-06-07 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ცვილის ხე

ცვილის ხე (ლათ. Toxicodendron succedaneum) — ფოთოლმცვივანი ხე თუთბოსებრთა ოჯახისა. სიმაღლით 10–12 მეტრია. აქვს რთული ფოთოლი და მოყვითალო ყვავილი. მისი სამშობლოა იაპონია, ჩინეთი, ჰიმალაი. ბუნებრივად ამათ გარდა გავრცელებულია კამბოჯაში, ჩრდილოეთ ინდოეთში, კორეაში, ლაოსში, მიანმარში, ტაილანდსა და ვიეტნამში. საქართველოში ინტროდუცირებულია 1896 წლიდან; იზრდება და ვითარდება კარგად. მცენარის ნაყოფი და თესლი შეიცავს ცვილს, რომელსაც იყენებენ სანთლის დასამზადებლად და შაქრის წარმოებაში. ყლორტების რძისებრი წვენი შეიცავს მაღალი ხარისხის ლაქს, რომელიც ხარისხითა და შემცველობით უახლოვდება ლაქის ხისაგან მიღებულს, ფოთოლი — მთრიმლავ ნივთიერებებს. დეკორატიულია, განსაკუთრებით შემოდგომით, როდესაც ფოთლები მუქ წითელ ელფერს ღებულობს. ყვავილები ტანი ბოტანიკური ილუსტრაცია ↑ Rhus succedanea L.. GBIF Secretariat. ციტირების თარიღი: 7 ივნისი, 2021 ↑ 2.0 2.1 ცვილის ხე // ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 208. ↑ Botanic Gardens Conservation International (BGCI) & IUCN SSC Global Tree Specialist Group (2018). „oxicodendron succedaneum“. IUCN Red List of Threatened Species. 2018: e.T135819278A135819280. doi:10.2305/IUCN.UK.2018-2.RLTS.T135819278A135819280.en. ციტირების თარიღი: 7 ივნისი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება)
ცვილის დიდი ჩრჩილი

ცვილის დიდი ჩრჩილი (ლათ. Galleria mellonella) — პეპელა ალურების ოჯახისა. ფრთების შლილი 22–35 მმ-ია. გავრცელებულია ევროპასა და აზიაში. კვერცხებს დებს სკების ფიჭებზე ან საწყობებში. ჩრჩილის მუხლუხი იკვებება ცვილით, ფიჭებში ღრღნის გასასვლელებს, რომლებსაც წნავს ქსელებით; ფიჭა ფუტკრისათვის და ცვილის გამოდნობისათვის გამოუსადეგარი ხდება. განსაკუთრებულ ზიან აყენებს არეალის სამხრეთ ნაწილს. უპირატესად აზიანებს სუსტ ოჯახებს. საჭიროა, რომ ცარიელი ფიჭის ჩარჩოები შენახული იყოს ცივ და მშრალ ადგილზე. ბრძოლის ერთ-ერთი მეთოდია ჩარჩოების შებოლვა გოგირდით. ↑ wax moth — ინგლისურ-ქართული ბიოლოგიური ლექსიკონი. ↑ Восковая моль // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 5 — М., 1971.
ირემაშვილები

ირემაშვილები — ქართული გვარი. ძირითადად გავრცელებულია საქართველოს შემდეგ დასახლებულ პუნქტებში: ბოლნისი, ბორბალო, ბულაჩაური, გორი, გოროვანი, დუშეთი, ერტისი, ვახტანგისი, თამარისი, იდლეთი, კავთისხევი, კაზრეთი, კასპი, კოდა, მცხეთა, ნაგლიანთკარი, ნიჩბისი, სასხორი, ქვემო ჩოჩეთი, ქვემო ხანდაკი, ძეგვი, წეროვანი და წვერი. საქართველოში ცხოვრობს 2150 ირემაშვილი (1129 ქალი და 1021 კაცი). ქართული გვარების გავრცელების არეალი იუსტიციის სახლის მონაცემები დაარქივებული 2021-07-29 საიტზე Wayback Machine. ↑ საინტერესო სტატისტიკა[მკვდარი ბმული] — სახელმწიფო სერვისების განვითარების სააგენტო
ვახტანგ ჯობაძე

ვახტანგ ჯობაძე (გერმ. Wachtang Djobadze; დ. 18 მარტი, 1917 — გ. 10 თებერვალი, 2007, კარლსბადი) — ქართველი ხელოვნების ისტორიკოსი, კალიფორნიის შტატის უნივერსიტეტის პროფესორი; საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის წევრი (1966). 1940 წელს, მეორე მსოფლიო ომის დროს, ჩავარდა ტყვედ და დარჩა გერმანიაში. სწავლობდა გიოტინგენისა და ფრაიბურგის უნივერსიტეტებში. 1950 წლიდან ამერიკაშია და მუშაობდა იუტისა და კალიფორნიის უნივერსიტეტებში. ლოს-ანჯელესში, კალიფორნიის შტატის უნივერსიტეტში, განაგებდა ხელოვნების ისტორიის დეპარტამენტს. ჯობაძე იყო ერთადერთი იმდროინდელი ქართველი მკვლევარი, რომელსაც, ექვთიმე თაყაიშვილის შემდეგ, საშუალება ჰქონდა ემოგზაურა და შეესწავლა ტაო-კლარჯეთის და ანტიოქიის ძეგლები. ავტორია მრავალი მონოგრაფიისა ქართული არქიტექტურის შესახებ, რომლებიც იბეჭდებოდა ქართულ და უცხოურ ენებზე. მასვე ეკუთვნის კვიპროსზე ღალიის ქართული მონასტრის ნანგრევების აღმოჩენა (1981). შეისწავლა ანტიოქიაში ქართველ მონაზონთა ცხოვრება, აგრეთვე შავ მთაზე ძელიცხოვლის მონასტერი. ვახტანგ ჯობაძე გარდაიცვალა კარლსბადში; დაკრძალულია თბილისში. ოშკის ტაძარი,(ორი წერილი ოშკის ტაძარზე) თბ., „მეცნიერება“, 1981 შენიშვნები ოთხთა ეკლესიაში სიონის ალეგორიული გამოსახულების სიუხვის რქების შესახებ, ლიტერატურა და ხელოვნება. თბ., 1999, №1. გვ.69-76 ოთხთა ეკლესიის ერთი გამოსახულების არსის შეცნობის ცდა , ხელოვნებათმცოდნეობა. თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამეცნიერო შრომების კრებული., 2005, №6. გვ.292-301. რეზიუმე ინგლისურ ენაზე. გვ. 302-307 ხანძთის მონასტრის წმ. გიორგის ეკლესიის ჯვარი და მისი არსი, „შრომები“, ივ. ჯავახიშვილის სახ. უნივერსიტეტი. 2003. ტ. 349. გვ.416-417 ადრეული შუა საუკუნეების ქართული მონასტრები ისტორიულ ტაოში, კლარჯეთსა და შავშეთში, თბილისი, „უნივერსალი“, 2007, ISBN 978-99940-61-11-2 წმ. ბარლაამის მონასტერი კასიუსის მთაზე: 1962-67 წლებში გათხრების დროს გამოვლენილი ქართული სკულპტურის ნიმუშები და ეპიგრაფიკული მასალა, „მრავალთავი“, 2001, №19, გვ.418-435 ვახტანგ ჯობაძე, ჩემი თავგადასავალი[მკვდარი ბმული], თბ. 2009, ISBN 978-9941-0-1905-0 (წიგნის ფოტომასალა) 100 ქართველი უცხოეთში. თბ., 2011. გვ.326-327 პ. ზაქარაია, ვახტანგ ჯობაძე: ხელოვნებათმცოდნე და არქეოლოგი, „ხელოვნებათმცოდნეობა“, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამეცნიერო შრომების კრებული, 2002, №4, გვ.5-14 ვახტანგ ჯობაძე — ქართველები უცოხეთში ↑ ვახტანგ ჯობაძე. ქართველები უცხოეთში. ციტირების თარიღი: 6 22 ივლისი, 2018.