laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ჯემალ მაზიაშვილი

ჯემალ მაზიაშვილი (დ. 6 ივნისი, 1938, თბილისი, სსრკ) — ქართველი თეატრისა და კინოს მსახიობი. საქართველოს დამსახურებული არტისტი (1980). 1991-2005 წლებში რუსთავის თეატრის დირექტორი. 1962 წელს დაამთავრა თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი. 1962-1967 წლებში იყო მარჯანიშვილის თეატრის მსახიობი, 1967 წლიდან — რუსთავის თეატრის ერთ-ერთი დამაარსებელი და მსახიობი, 1991-2005 წლებში — ამავე თეატრის დირექტორი. მის მიერ შესრულებული როლებიდან აღსანიშნავია: მარჯანიშვილის თეატრში — სტრედლეიტერი (ჯ. სელინჯერის „თამაში ჭვავის ყანაში“); რუსთავის თეატრში — სატინი (მ. გორკის „ფსკერზე“), მამა (ლ. პირანდელოს „ავტორის მაძიებელი ექვსი პერსონაჟი“), მიკირტუმ გასპარიჩი (გ. ერისთავის „გაყრა“), ტუჩა დაშნიანი (კ. ლორთქიფანიძის „კოლხეთის ცისკარი“), დათიკო მეგრელიშვილი (გ. ბათიაშვილის „ვალი“, თეატრალური საზოგადოების პრემია მამაკაცის როლის საუკეთესო შესრულებისთვის, 1981), ძულა („ის ლამაზი, მზიანი დღე“, უნგრეთის პრეზიდიუმის საპატიო სიგელი). გადაღებულია სატელევიზიო დადგმებსა და კინოფილმებში: „მშვიდობით, ინესა!“ (რეჟისორი ი. ასათიანი, 1972), „ლევან ხიდაშელი“ (რეჟისორი ვ. ტაბლიაშვილი, 1973), „წისქვილი ქალაქის გარეუბანში“ (რეჟისორი რ. ესაძე, 1981), „ხსოვნა“ (რეჟისორი გ. ვეფხვაძე, 1989) და სხვ. მაზიაშვილის მოღვაწეობა გამოირჩეოდა მაღალი პროფესიული სამსახიობო ოსტატობით. ხელოვნების ქურუმი — 2018 რუსთავის თეატრის წინ გაიხსნა მაზიაშვილის ვარსკვლავი — 2017 რუსთავის საპატიო მოქალაქე — 2003 ღირსების ორდენი — 1998 საქართველოს დამსახურებული არტისტი — 1980 ჯემალ მაზიაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ენციკლოპედია „საქართველო“ ↑ საქართველოს სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს უწყებები. 1980. № 7. გვ. 19.
ფრანც შროტცბერგი

ფრანც შროტცბერგი (გერმ. Franz Schrotzberg; დ. 2 აპრილი, 1811, ვენა — გ. 29 მაისი, 1889, გრაცი) — ავსტრიელი მხატვარი. 1825-1831 წლებში შროტცბერგი იყო ვენის სახვითი ხელოვნების აკადემიის სტუდენტი. 1827 წელს მიიღო სტიპენდია, 1828 წელს დაჯილდოვდა სამი პრემიით. 19 წლისა დაუმეგობრდა პეიზაჟისტ კარლ მარკოს, რომელმაც მის მხატვრულ სტილზე მოახდინა გავლენა, თუმცა შროტცბერგი მალევე გადავიდა პორტრეტზე. 1832 წელს მან პირველად მოაწყო გამოფენა წმინდა ანას მამულში, სადაც წარმოდგენილი იყო პორტრეტები და მითოლოგიური სცენები. 1837 წელს სასწავლო მოგზაურობით იტალიაში გაემგზავრა. 1842 წელს ეწვია გერმანიასა და ბელგიას. მოგვიანებით იმოგზაურა ჩრდილოეთ იტალიაში, ლონდონსა და პარიზში. დაახლოებით 1840 წლიდან იგი იყო ვენაში მაღალი ფენების ქალთა პორტრეტების ერთ-ერთი ყველაზე მოთხოვნადი მხატვარი. მისი მდიდრული სტილი საკამათო იყო მის თანამედროვეებს შორის. ვენის ხელოვნებათმცოდნე ლუდვიგ ჰევესი 1903 წელს ასე მსჯელობდა: „მის კონკურენტად და მემკვიდრედ (იგულისხმებოდა ფრიდრიხ ფონ ამერლინგი) მშვენიერი კლიენტების გასახარად, გახდა ფრანც შროტცბერგი [...]. მას გაუმართლა, რომ შეძლო იმპერატრიცა ელისაბედის ახალგაზრდული სილამაზის დახატვა, რამაც იგი მართლაც მშვენიერი სამყაროს მხატვრად აქცია. ეს შემდგომში განაგრძო მისმა მოსწავლემ ერნსტ ლაფიტემ (1826-1885).“ იმპერიული ოჯახისა და მაღალი თავადაზნაურობის შროტცბერგის ზეთის ნახატები ხშირად ემსახურებოდა იოზეფ კრიჰუბერის, ავგუსტ პრინცჰოფერის, ადოლფ დაუთაგესა და ფრანც ეიბლის პორტრეტული ლითოგრაფიების შაბლონებს. 1843 წელს გახდა აკადემიის წევრი. 1867 წელს დაჯილდოვდა ფრანც იოსეფის ორდენით. შროცბერგი დაქორწინებული იყო ელეონორ შტოლზე. ჰყავდა ქალიშვილი ელენე (დ. 1863), რომელიც 1890 წელს დაქორწინდა განმანათლებელ ლუდვიგ გურლიტზე. ფრანც შროტცბერგი: იმპერატრიცა ელისაბედის პორტრეტი, დაახლოებით 1860 წ. მარია კაროლინა ავგუსტა ნეაპოლელ-სიცილიელი, ნახატი კონდეს მუზეუმში, შანტილის ციხე ↑ Ludwig Hevesi: Oesterreichische Kunst im 19. Jahrhundert. Seemann, Leipzig, 1903, Zweiter Teil: 1848–1900, S. 197–198 (books.google.de).
მალხაზ ხუნდაძე

მალხაზ ხუნდაძე (დ. 13 ივლისი, 1946, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. 1970 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 1970-1975 წლებში იყო ექსპერიმენტული და კლინიკური ქირურგიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის ექიმი-ორდინატორი. 1975-1984 წლებში უმცროსი, ხოლო 1984-1991 წლებში უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი. 1991-1995 წლებში ლაბორატორიის ხელმძღვანელი. 1995-1996 წლებში ჯანდაცვის სახელმწიფო ფონდის დირექტორის მოადგილე. 1996-1997 წლებში ამავე ფონდის დირექტორი. 1997 წლიდან სამედიცინო დაზღვევის სახელმწიფო კომპანიის დირექტორის მოადგილე. ავტორია 97 სამეცნიერო ნაშრომისა ქირურგიული გასტროენტეროლოგიის და პორტული ჰიპერტენზიის პრობლემებზე. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ჰემოდინამიკა ღვიძლის ტოტალური არტერიალიზაციის დროს“, დაიცვა 1984 წელს. კითხვა-პასუხი კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის დაავადებების შესახებ, თბილისი , საბჭ. საქართველო, 1987, გვ. 66 ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში: თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია, თბ., 2000, გვ. 368 მალხაზ ხუნდაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ 1.0 1.1 http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00001912
ამირან ქანთარია

ამირან ქანთარია (დ. 12 სექტემბერი, 1953, ლანჩხუთი) — ქართველი ექიმი, თერაპევტი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი, ლანჩხუთის რაიონის მთავარი თერაპევტი. 1978 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1981-1983 წლებში იყო მოსკოვის სეჩენოვის სახელობის პირველი სამედიცინო ინსტიტუტის ჰოსპიტალური თერაპიის კათედრის კლინიკური ორდინატორი. 1985-1990 წლებში მოსკოვის ბაკულევის სახელობის გულ-სისხლძარღვთა ქირურგიის ინსტიტუტის ასპირანტი. ავტორია 7 სამეცნიერო ნაშრომისა დისერტაციის თემაზე. 1990 წელს ლანჩხუთში აღმოაჩინა და შეისწავლა სამკურნალო მინერალური წყალი. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ებშტეინის ანომალიით დაავადებულთა ტაქიკარდიის რადიკალური მოცილების დიაგნოსტიკა და შედეგები“, დაიცვა 1990 წელს. ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში: თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია, თბ., 2000, გვ. 281 ამირან ქანთარია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
თამარ ავალიშვილი

თამარ ავალიშვილი (დ. 28 სექტემბერი, 1948) — ქართველი ექიმი. დაიბადა ქალაქ თბილისში. 1972 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფი სამედიცინო ინსტიტუტის პედიატრიული ფაკულტეტი. 1976–1980 წლებში იყო მცხეთის რაიონის სოფელ დიღმის პოლიკლინიკის ექიმი–პედიატრი. 1980 კი წელს თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ბავშვთა სნეულებათა პრობლემური კათედრის ასისტენტი. 1992 წლიდან ამავე კათედრის დოცენტია. აქვს 55 სამეცნიერო ნაშრომი ახალშობილთა და ჩვილ ბავშვთა სეფსისის პრობლემების შესახებ. ხელმძღვანელობს მ. გურამიშვილის სახელობის პედიატრიული კლინიკის ჩვილ ბავშვთა პათოლოგიის განყოფილებას. არის პედიატრი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი და დოცენტი. თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია., თბ., 2000., გვ.13 თამარ ავალიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
პიერ გასლი

პიერ ჟან-ჟაკ გასლი (ფრანგ. Pierre Gasly წარმოთქმა ფრანგულად: ​[pjɛʁ ɡasli]; დ. 7 თებერვალი, 1996) — ფრანგი მრბოლელი, რომელიც ამჟამად ასპარეზობს ფორმულა 1-ში ალპაინის გუნდისათვის. მოგებული აქვს 2016 წლის GP2 სერიის ჩემპიონატი. მეორე ადგილი დაიკავა 2014 წლის ფორმულა რენო 3.5 სერიის და 2017 წლის სუპერ ფორმულას ჩემპიონატში. ფორმულა 1-ში გასლის დებიუტი შედგა 2017 წლის მალაიზიის გრან პრიზე, ტორო როსოსთან ერთად. 2019 წელს ის Red Bull Racing-ში გადავიდა, თუმცა მალევე ჩამოქვეითდა კვლავ ტორო როსოში უნგრეთის და ბელგიის რაუნდებს შორის. მიუხედავად ამისა, 2019 წლის ბრაზილიის გრან პრიზე მან მეორე ადგილი დაიკავა, და პირველად ავიდა პოდიუმზე. 2020 წელს მან მოიგო იტალიის გრან პრი, რითიც მოიპოვა პირველი გამარჯვება, როგორც თავისთვის, ისე AlphaTauri-სთვის. 2021 წლის აზერბაიჯანის გრან პრიზე გასლი კვლავ ავიდა პოდიუმზე, როდესაც მესამე ადგილი დაიკავა რბოლის გამარჯვებულის, სერხიო პერესისა და სებასტიან ფეტელს შემდეგ. 2023 წლის სეზონისთვის ის ალპაინში გადავიდა. ↑ Gasly to race for Alpine alongside Ocon in 2023 (8 October 2022). ციტირების თარიღი: 8 October 2022 ↑ „Toro Rosso confirms Gasly for next races“. Motorsport.com (ინგლისური). 26 September 2017. ციტირების თარიღი: 26 September 2017.
შხეფის მთავარანგელოზთა ეკლესია

შხეფის მთავარანგელოზთა ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საქართველოში, სენაკის მუნიციპალიტეტში, ქალაქ სენაკში. ეკლესია დარბაზული ტიპისაა. 2017 წელს აკურთხა ილია II-მ. 2018 წლის 12 სექტემბერს გაფორმებული N 172 ხელშეკრულების შესაბამისად „გეომეფმა“ სენაკის მუნიციპალიტეტში სტალინის ქუჩაზე, შხეფის სასაფლაოს მიმდებარედ, მთავარანგელოზთა სახელობის ეკლესიის წინ ტერიტორიაზე ჩაატარა საინჟინრო-გეოლოგიური კვლევები, რომლის მიზანს წარმოადგენდა აღნიშნულ მონაკვეთზე მონოლითური რკინაბეტონით ტროტუარის მოწყობის სამუშაოების დაპროექტება.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 26668 შხეფის მთვარანგელოზთა ეკლესია ↑ https://tenders.procurement.gov.ge/public/library/files.php?mode=que&file=714475&code=1578573907
რომან ბუბუტეიშვილი

რომან ბუბუტეიშვილი (დ. 1936 — გ. 2012) — ქართველი ინჟინერი. დაიბადა ჩოხატაურის რაიონში, სოფელ საჭამიასერში. 1959 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ენერგეტიკის ფაკულტეტი. 1959-1963 წლებში მუშაობდა საპროექტო ორგანიზაცია „საქენერგოპროექტში“ ინჟინრად. 1963-1978 წლებში „საქმთავარენერგოს“ სარელეო დაცვისა და ავტომატიკის ცენტრალური სამსახურში სხვადასხვა თანამდებობბებზე. 1975-1978 წლებში რომან ბუბუტეიშვილი მივლინებული იყო ეგვიპტეში არაბთა რესპუბლიკაში ენერგოსისტემის სარელოე დაცვის მთავარ ექსპერტად. 1978-1981 წლებში მუშაობდა „საქმთავარენერგოში“ ელ. ტექნიკური მოწყობილებების ექსპლუატაციის სამსახურის უფროსად. 1981-1992 წლებში ინსტიტუტ „ენერგოქსელპროექტის“ საქართველოს განყოფილების უფროსი, პროექტის მთავარი ინჟინერი, ხელმძღვანელობდა სისტემის 110-220-500კვ. ობიექტების პროექტირებას და მათი მშენებლობის საავტორო ზედამხედველობას. 1992-2005 წლებში კი ენერგოსისტემის სარელეო დაცვის მთავარ სპეციალისტად და ამავდროულად კომპანია „ელექტროგადაცემის“ სარელეო დაცვის სამსახურის უფროსად. 2005-2012 წლებში ასევე მუშაობდა „ენერგოპრო ჯორჯიას“ სრული დაცვის განყოფილრბაში მთავარ სპეციალისტად. საქართველოს ენერგეტიკოსები, ენციკლოპედია, თბ., 2016, გვ. 52 რომან ბუბუტეიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ბოტკოველი

საკუთარი სახელი ბოტკოველი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გიორგი ბოტკოველი — პოლიტიკოსი ნანა ბოტკოველი — კერამიკოსი
ბუზიაშვილი

საკუთარი სახელი ბუზიაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: აბრაამ ბუზიაშვილი — მრეწველი, პოლიტიკოსი დავით ბუზიაშვილი — სპორტსმენი (თავისუფალი ჭიდაობა) რამაზ ბუზიაშვილი — სპორტსმენი (აკრობატიკა) ბუზიაშვილები — გვარი საქართველოში
გოდოგანის მაცხოვრის ეკლესია

გოდოგანის მაცხოვრის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საქართველოში, თერჯოლის მუნიციპალიტეტში, სოფელ გოდოგანში. ეკლესია დარბაზული ტიპისაა. ეკლესია დარბაზული ტიპისაა. ეკლესიას დასავლეთიდან, სამხრეთიდან და ჩრდილოეთიდან კარებები აქვს. შიდა მხრიდან სარკმლები გაფართოებულია. სამხრეთიდან და ჩრდილოეთიდან იკითხება მინაშენების კვალი. ეკლესიის აღმოსავლეთ ფასადზე ჯვარია გამოკვეთილი და მამაკაცის გამოსახულება. საკურთხეველში ეკლესიას აქვს ორი ნიშა, აქედან სამხრეთის ნიშა მაღალი და შეისრულთაღოვანია, ხოლო ჩრდილოეთის ნიშა ოთკუთხა ფორმისაა.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 9253
თენგიზ ჟვანია

თენგიზ ჟვანია (დ. 1939, თბილისი — გ. 2003) — ქართველი ინჟინერი, მეცნიერი, პედაგოგი. 1962 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ენერგეტიკის ფაკულტეტი. შრომით საქმიანობა დაიწყო ელექტროტექნიკის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში. 1964 წლიდან მუშაობდა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ელექტროსადგურების, ქსელებისა და სისტემების კათედრაზე. 1966-1970 წლებში ასპირანტი. ტექნიკურ მეცნიერებათა კანდიდატი (1970). 1970 — წლიდან საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ელექტროსადგურების, ქსელებისა და სისტემების კათედრის უფროსი მასწავლებელი, ენერგეტიკის ფაკულტეტის დეკანის მოადგილე. 1973 წელს მივლინებული იყო კუბაში ლას ვილიასის პროვინციის ცენტრალურ უნივერსიტეტში, სადაც კითხულობდა ლექციებს მაღალი ძაბვის ელექტრულ ქსელებზე. 1975 წლიდან — საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ენერგეტიკის ფაკულტეტის დოცენტი და ელექტროსადგურების, ქსელებისა და სისტემების კათედრის გამგის მოადგილე. 1983 წელს მიენიჭა დოცენტის სამეცნიერო წოდება. იმავე წელს მივლინებული იყო ტანზანიაში დარ-ეს-სალამის ტექნიკურ კოლეჯში. 1984 წლიდან გააგრძელა მუშაობა საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში. 1989 წლიდან — ელექტროსადგურების, ქსელებისა და სისტემების კათედრის გამგე. არის 40-ზე მეტი სამეცნიერო შრომის ავტორი, პროფესორი (1993). მაღალი ძაბვის ტექნიკა ელექტროენერგეტიკაში: სახელმძღვ. უმაღლ. ტექნ. სასწ. ელექტროენგ. სპეც. სტუდ. (თანაავტორი), თბილისი, განათლება, 2002, გვ. 344 ISBN 9992824646 შინაგანი გადამეტძაბვა და მათგან დაცვა : დამხმ. სახელმძღვ. (თანაავტორი), თბილისი, საქ. პოლიტექნ. ინ-ტი, 1987, გვ. 99 ლაბორატორიული სამუშაოები მაღალი ძაბვის ტექნიკაში: დამხმ. სახელმძღვ. (თანაავტორი), თბილისი, საქართველოს პოლიტექნ. ინ-ტი, 1982, გვ. 114 მაღალი ძაბვის ტექნიკა, გადამეტძაბვა და ტალღები სქემებში, ხაზებასა და ტრანსფორმატორებში: დამხმ. სახელმძღვ. (თანაავტორი), თბილისი, საქართველოს პოლიტექნ. ინ-ტი, 1981, გვ. 74 საქართველოს ენერგეტიკოსები=Georgian Power Engineers: ენციკლოპედია, თბილისი, 2016, გვ. 285-286 თენგიზ ჟვანია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ 1.0 1.1 1.2 http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00019932
აზერბაიჯანი 2008 წლის ზაფხულის პარალიმპიურ თამაშებზე

აზერბაიჯანმა იასპარეზა 2008 წლის ზაფხულის პარალიმპიურ თამაშებზე პეკინში, ჩინეთი. ქვეყნის დელეგაცია შედგებოდა თვრამეტი მოჭიდავესაგან ოთხ სახეობაში: ძიუდო, მძლეოსნობა, ფაუერლიფტინგი და სროლა. თამაშების დაწყებამდე ქვეყნის პრეზიდენტმა ილჰამ ალიევმა გამოაცხადა ფულადი პრიზები აზერბაიჯანელებისთვის, რომლებმაც პარალიმპიური მედალი მოიპოვეს. ოქროს მედალოსანებმა 200000 მანათი მიიღეს, ვერცხლის მედალოსანებმა 100000, ხოლო ბრინჯაოს მედალოსანებმა 50000 მანათი. სპორტსმენების მწვრთნელებმაც მიიღეს ჯილდო: ოქროს, ვერცხლის და ბრინჯაოს მედლებისთვის 100 000, 50 000 და 25 000 მანათი. აზერბაიჯანი 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე ↑ Azerbaijan to leave for Beijing Paralympics on August 28 ↑ The winner of XIII Paralympic Games from Azerbaijan to get $200,000
ბურდული

საკუთარი სახელი ბურდული შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გიორგი ბურდული — დიპლომატი ელგუჯა ბურდული — კინომსახიობი ვახტანგ ბურდული — ეკონომისტი ვლადიმერ ბურდული — ფეხბურთელი, მწვრთნელი ლადო ბურდული — როკ-მუსიკოსი, მსახიობი ნინო ბურდული — მსახიობი
ისმაილ ახუნდოვი

ისმაილ ჰუსეინ ოღლუ ახუნდოვი (აზერ. İsmayıl Hüseyn oğlu Axundov; დ. 2 აპრილი [15], 1907, მაშთაღა, ბაქოს მახლობლად — 13 სექტემბერი, 1969, კრაკოვი) — აზერბაიჯანელი თეატრის მხატვარი, გრაფიკოსი და პლაკატის მხატვარი, აზერბაიჯანის სახალხო არტისტი (1906). ისმაილ ახუნდოვი დაიბადა 1907 წლის 2 (15) აპრილს ბაქოს მახლობლად, სოფელ მაშთაღაში. 1921 წელს დაამთავრა სოფლის სკოლა და ჩაირიცხა ბაქოს პედაგოგიურ კოლეჯში. 1924 წლიდან იყო აზერბაიჯანის სამხატვრო კოლეჯის სტუდენტი, რომელიც დაამთავრა 1928 წელს. იმავე წელს მხატვარმა შექმნა კარიკატურები სატირული ჟურნალი „მოლა ნასრედინისთვის“. ახუნდოვი ასევე სწავლობდა მოსკოვის პოლიგრაფიულ ინსტიტუტში ისმაილ ახუნდოვმა, როგორც ინსტიტუტის სამხატვრო ფაკულტეტის კურსდამთავრებულებმა, დააპროექტა გორკის საავტომობილო ქარხნის გახსნა 1932 წელს, როგორც სადიპლომო ნამუშევარი. 1932 წელს ინსტიტუტის დამთავრების შემდეგ დაბრუნდა ბაქოში, სადაც ხელმძღვანელობდა აზერბაიჯანის სახელმწიფო სამხატვრო სკოლის გრაფიკულ ბიუროს. 1937-1940 წლებში იყო აზერბაიჯანის სახელმწიფო სამხატვრო სკოლის დირექტორი, ხოლო 1940 წლიდან - ნიზამი განჯევის სახელობის აზერბაიჯანული ლიტერატურის მუზეუმის დირექტორი და მთავარი მხატვარი. დიდი სამამულო ომის დროს იგი ხელმძღვანელობდა მხატვრების პროპაგანდისტულ ჯგუფს, რომლებიც გაემგზავრნენ ფრონტზე, სადაც ისინი ხატავდნენ პლაკატებს მიმდინარე მოვლენებისთვის. 1937 წლიდან მუშაობდა აზერბაიჯანის მეშადი აზიზბეკოვის სახელობის სახელმწიფო დრამატულ თეატრში და ქვეყნის რიგ თეატრებში, არაერთი სპექტაკლის დიზაინზე. ასევე მუშაობდა კინოში. კერძოდ, იყო კოსტიუმების დიზაინერი ფილმისთვის „არშინ მალ ალანი“ (1945). 1952 წლიდან თანამშრომლობდა სატირულ ჟურნალთან „კირპი“ („ზღარბი“), სადაც მუშაობდა 1960 წლამდე. ისმაილ ახუნდოვი რამდენიმე წლის განმავლობაში ხელმძღვანელობდა აზერბაიჯანის მხატვართა კავშირს, იყო აზერბაიჯანის სსრ უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი. წიგნის ილუსტრაციის სფეროში ახუნდოვის ნამუშევრების მაგალითებია მირზა ალექპერ საბირის „ჰოპ-ჰოპ-ნამეს“, ნიზამი განჯევის „ისკანდერნამეს“ ილუსტრაციები. ისმაილ ახუნდოვი ასევე ცნობილია როგორც თეატრის მხატვარი. მან შექმნა ისეთი სპექტაკლები, როგორიცაა ჯაფარ ჯაბარლის „იაშარი“ (1932-1933), მირზა ფათალი ახუნდოვის „ჰაჯი ყარა“ (1938), სამედ ვურღუნის „ვაგიფი“, ალექსანდრე ოსტროვსკის „დამნაშავე დანაშაულის გარეშე“ (1943) და სხვა. ახუნდოვმა თავი გამოიჩინა, როგორც პლაკატის მხატვარმა, შექმნა ასზე მეტი ანტიფაშისტური პლაკატი და აგიტოკონი დიდი სამამულო ომის დროს. ისმაილ ახუნდოვი გარდაიცვალა 1969 წლის 13 სექტემბერს ქალაქ კრაკოვში. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 Axundov İsmayıl Hüseyn oğlu ↑ Н. Габибов, Д. Новрузова. Изобразительное искусство Азербайджанской ССР / Редактор Г. П. Суздалева. — М.: Советский художник, 1978. — 252 с. ↑ Ахундова Н. Р. К вопросу историографии проблемы вклада художественной интеллигенции Азербайджана в победу в войне 1941-1945 гг. // Azərbaycan 1941-1945-ci illər müharibəsində : сборник статей. — Б.: Элм, 2008. — С. 121.
ნიგოითის წმინდა გიორგის ეკლესია

ნიგოითის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საქართველოში, ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტში, სოფელ ნიგოითში. ეკლესია ააგეს 1989 წელს. ეკლესია დარბაზული ტიპისაა, ნახევარწრიულ აფსიდიანია. წმინდა გიორგის ეკლესია მდებარეობს წმინდა მარიამის ეკლესიის აღმოსავლეთით, 12 მეტრში. .ეკლესია დარბაზული ტიპისაა, ნახევარწრიულ აფსიდიანია. დასავლეთით თაღიანი კარი აქვს გაჭრილი, რომელიც მორთულია მცენარეული მოტივის რელიეფური ორნამენტებით. ეკლესია სამი თაღიანი სარკმლით ნათდება, ასევე ეს სარკმლები რელიეფური ორნამენტებითაა შემკული. ეკლესიის სახურავი გადახურულია თუნუქით. ეკლესიის ინტერიერი მოხატულია.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 17326
სუმგაითის სახელმწიფო უნივერსიტეტი

სუმგაითის სახელმწიფო უნივერსიტეტი (აზერ. Sumqayıt Dövlət Universiteti) — უმაღლესი საჯარო სასწავლო დაწესებულება აზერბაიჯანის ქალაქ სუმგაითში. უნივერსიტეტი დაარსდა 1962 წელს და ფუნქციონირებდა, როგორც აზერბაიჯანის სახელმწიფო ნავთობის აკადემიის დისტანციური ფილიალი 1992 წლამდე. 2000 წლის 13 ივნისს სასწავლებელს ეწოდა სუმგაითის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. 3500-ზე მეტი სტუდენტი სწავლობს ბაკალავრის ხარისხის 17 მიმართულებით და 200 სტუდენტი მაგისტრატურაში 28 სპეციალობით. უნივერსიტეტს გააჩნია შვიდი განყოფილება: მექანიკა-მათემატიკა, ფიზიკა და ელექტროენერგეტიკა, ქიმია, კომპიუტერული ტექნიკა და ტექნოლოგიები, ეკონომიკა, ისტორია და ფილოლოგია. სუმგაითის სახელმწიფო უნივერსიტეტი არის ქალაქის მთავარი უნივერსიტეტი. უნივერსიტეტი არის კავკასიის უნივერსიტეტის ასოციაციის წევრი. https://www.sdu.edu.az/az - უნივერსიტეტის ოფიციალური ვებ-გვერდი ↑ Tüm Üyeler
ბადისებრი პითონი

ბადისებრი პითონი (ლათ. Malayopython reticulatus) — გველების სახეობა პითონების ოჯახისა. სამხრეთ და სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის მკვიდრია. სიგრძით უგრძესი გველია მსოფლიოში, ხოლო მასით მე-3 ადგილზეა მწვანე ანაკონდისა და ბირმული პითონის შემდეგ. სამხრეთ სუმატრაზე შესწავლილია 1000-ზე მეტი სახეობა, რის შედეგადაც დადგინდა, რომ მათი სიგრძე მერყეობს 1.5–6.5 მ ფარგლებში, ხოლო წონა 1–75 კგ-მდე. აღსანიშნვია, რომ 6 მ-ზე მეტი სიგრძის ბადისებრი პითონი იშვიათია. ისევე როგორც ყველა პითონი უშხამოა. ჩასაფრებული მტაცებელია. ↑ The influence of sex and body size on food habits of a giant tropical snake, Python reticulatus ↑ Pythons can kill a human in minutes and swallow them in an hour
სოლომონ ბუტულაშვილი

სოლომონ ზაქარიას ძე ბუტულაშვილი (დ. 1790-იანები — გ. 14 სექტემბერი, 1826) — ქართველი სახალხო გმირი. ბუტულაშვილი დაიბადა მღვდლის ოჯახში, სოფელ პატარძეულში (ახლანდ. საგარეჯოს მუნიციპალიტეტი), სადაც მისი წინაპრები, გვარად დრეიძეები, სობელ არბოდან (ახლანდელი გორის მუნიციპალიტეტი) გადმოსახლებულან. 1820-იან წლებში მსახურობდა ნაცვლად მშობლიურ სოფელში. რუსეთ–ირანის 1826-1828 წლების ომის დროს ჩაირიცხა ქართულ ცხენოსან ლაშქარში (მილიციაში). თავი გამოიჩინა ბრძოლის ველზე. მოკლეს ერთ–ერთი შეტაკების დროს. დაკრძალულია პატარძეულში, სადაც შემონახულია ბუტულაანთ საგვარეულო კოშკი. სოლომონ ბუტულაშვილს მიეძღვნა ხალხური ლექსი, რომელიც დღესაც არის სახალხო მთქმელთა რეპერტუარში. მისი შთამომავლები ცნობილები იყვნენ ბუტულაშვილების და ბილანიშვილების გვარებით. სოლომონ ბუტულაშვილის სახე ქართულ ხალხურ პოეზიაში / მაცაბერიძე, ვ. // ქართული ფოლკლორი : მასალები და გამოკვლევები. - თბილისი, 1964. - N1-2. - გვ.129-144. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 510.
კეჩხუაშვილი

საკუთარი სახელი კეჩხუაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: არჩილ კეჩხუაშვილი — ინჟინერ-მექანიკოსი გიორგი კეჩხუაშვილი — ფსიქოლოგი თამარ კეჩხუაშვილი-ბუჩუკური — მხატ­ვარი-გრაფიკოსი
ბუჯიაშვილი

საკუთარი სახელი ბუჯიაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ბექა ბუჯიაშვილი — ქართველი სპორტსმენი (თავისუფალი ჭიდაობა) ვასილ ბუჯიაშვილი — საბჭოთა პარტიული და სახელმწიფო მოხელე
დავით გაბიტაშვილი

დავით დიმიტრის ძე გაბიტაშვილი (დ. 28 აგვისტო, 1920, თბილისი, — გ. 2000, იქვე) — ქართველი მხატვარი, საქართველოს სახალხო მხატვარი (1985). საბჭოთა არმიის რიგებში მონაწილეობდა II მსოფლიო ომში. 1952 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია (უჩა ჯაფარიძის კლასი). 1966 წლიდან იქვე ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას (1984 წლიდან პროფესორი), სამხატვრო გამოფენებში მონაწილეობდა 1953 წლიდან. გაბიტაშვილის ფერწერული და გრაფიკული ნაწარმოებები ასახავს საქართველოს ისტორიულ წარსულს და თანამედროვეობას, ადამიანების ყოფასა და ინტერესებს. მნიშვნელოვანი ნამუშევრები: „სოხუმის პორტი“ (1957), „გაზაფხული“ (1959), „სვანეთის კოშკები“ (1966), „ვენეცია. სან-მარკოს მოედანი“ (1969), „კარლოვი-ვარი. კაფე“ (1985), „თამუნას პორტრეტი“ (1988, ყველა მხატვრის კუთვნილება) და სხვ. მხატვრულად გააფორმა სპექტაკლები სოხუმის სახელმწიფო თეატრში. დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (1997). ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 520.
საკუთარი ოთახი

„საკუთარი ოთახი“ — ვირჯინია ვულფის ესე, რომელიც პირველად 1929 წლის სექტემბერში გამოიცა. ნაშრომი ეფუძნება ორ ლექციას, რომლებიც ვულფმა 1928 წელს წაიკითხა კემბრიჯის უნივერსიტეტის ქალთა კოლეჯებში. თავის ესეში ვულფი მეტაფორულად აღწერს სოციალურ უთანასწორობას და საუბრობს ქალთა გამოხატვის უფლების არარსებობაზე. იგი ასევე ეხება ლიტერატურასა და განათლებას და წერს იმ პრობლემებზე, რომლებთან გამკლავებაც ქალ მწერლებს მუდმივად უწევდათ. ვულფის თქმით, მხოლოდ „საკუთარი ოთახის“, ე.ი. ფინანსური და პირადი დამოუკიდებლობის, მქონე ქალები შეძლებენ წარმატების მიღწევას. ↑ Woolf, Virginia (1935) A Room of One's Own. London: Hogarth Press, გვ. 4.  ↑ Rosenbaum, S. P. (1998) Aspects of Bloomsbury: Studies in Modern English Literary and Intellectual History. Hounsmill: MacMillan Press Ltd..
ზემო ქვალონის წმინდა გიორგის ეკლესია

ზემო ქვალონის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, ხობის მუნიციპალიტეტში, სოფელ ქვალონში. ტაძარი დარბაზული ტიპისაა. სიგრძე 18, სიგანე 12 მეტრია. ტაძარი ააშენეს XVI საუკუნეში. ეკლესიის სიგრძე 18 მეტრია, სიგანე კი 12 მეტრია, სისქე კი ერთ მეტრს აღწევს. ტაძარი დარბაზული ტიპისაა, ტაძარს ასევე აქვს გამოშვერილი სამნავიანი საკურთხეველი, სამრეკლოსა და სადიაკვნეში პატარა ნიშებია, ტაძარს სამი კარი და შვიდი სარკმელი აქვს, რომლებიც მართკუთხა აგურებით ლამაზადაა მოჩუქურთმებული, ჩრდილოეთისა და სამხრეთის კედლებს აქვს აგურებით გამოყვანილი სამ-სამი დეკორატიული თაღი და ნახევარსვეტი. ჭერი ეყრდნობა ოთხ სვეტს. ტაძარი აშენებულია რიყისა და ფლეთილი კირქვებით, კირქვის კვადრები მხოლოდ კუთხეების ამოსაყვანადაა გამოყენებუბლი.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 5196