laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სოღდი

სოღდი, სოგდიანე (ძვ. ბერძნ. Σογδιανή) — ოლქი მდინარეების ზარაფშანისა და კაშკადარიის აუზებში, თანამედროვე უზბეკეთისა და ტაჯიკეთის ტერიტორიაზე. ძვ. წ. VI–IV საუკუნეებში შედიოდა აქემენიანთა სახელმწიფოში, ძვ. წ. 329–328 წლებში მოსახლეობამ მედგარი წინააღმდეგობა გაუწია ალექსანდრე მაკედონელს. ამ პერიოდში სოღდი შედიოდა სელევკიდების სახელმწიფოში, ხოლო ძვ. წ. III საუკუნიდან — ბერძნულ-ბაქტრიულ სამეფოში, ახ. წ. I საუკუნიდან კი – ქუშანის სამეფოში. IV–V საუკუნეების მიჯნაზე სოღდი დაიპყრეს ეფტალიტებმა, VI–VII საუკუნეებში — თურქთა სახაკანომ, VIII საუკუნის დამდეგს დაიპყრეს არაბებმა. IV–VIII საუკუნეებში სოღდის ტერიტორიაზე არსებობდა მრავალი ავტონომიური სამთავრო, აქედან ყველაზე მნიშვნელოვანი იყო სამარყანდის, რომელმაც მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა აღმოსავლეთის ეკონომიკურ და კულტურულ ცხოვრებაში. ძველი სოღდის ხელოვნება სუსტადაა შესწავლილი. არქიტექტურაზე გარკვეულ წარმოდგენას იძლევა აფრასიაბის (ძვ. წ. I ათასწლეულის II ნახევარი – ახ. წ. I საუკუნე), ყიზილ-ქირისა და თალი-ბარზუს (ორივე ახ. წ. I საუკუნე) ალიზის შენობები და საფორტიფიკაციო ნაგებობანი. სახვითი ხელოვნების ნიმუშებიდან ცნობილია ტერაკოტის მცირე პლასტიკა (ძვ. წ. III–I საუკუნეები). ტერაკოტის ცალკეული ნამუშევრები ელინისტური მხატვრული პრინციპების ნიშნებს ატარებს, გვხვდება აგრეთვე ადგილობრივი ტრადიციების მხატვრული ნამუშევრები; ისინი გამოირჩევიან ეთნიკური ნიშნების ზუსტი გადმოცემით. V–VIII საუკუნეებში მიმდინარეობდა ქალაქებისა და ციტადელების, სასახლეების, ტაძრების, მონუმენტების, ზოგჯერ 2–3-სართულიანი, სახლების მშენებლობა. ქალაქის მაღალი წრის წარმომადგენელთა სახლებს რთავდნენ კედლის მხატვრობით, მხატვრული კვეთის (თიხაზე, ხეზე, ალებასტრზე) ნიმუშებით. ქანდაკებაში ჭარბობს მონუმენტურ-დეკორატიული რელიეფი. ამ პერიოდის დეკორატიულ-გამოყენებითი ხელოვნების მნიშვნელოვანი დარგები (კერამიკა, ვერცხლის ნაკეთობანი, მხატვრული ქსოვილი) ავლენენ კავშირს ძველი თურქული ტომების, ირანის, ინდოეთის, ჩინეთის, ბიზანტიის ხელოვნებასთან. სოღდელები სოღდური ენა ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 485.
ბენგალის ყურე

ბენგალის ყურე (ბენგ. বঙ্গোপসাগর, ტამილ. வங்காள விரிகுடா, ჰინდ. बंगाल की खाड़ी) მდებარეობს ინდოეთის ოკეანის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ხმელეთით ესაზღვრება ინდოეთი, ბანგლადეში, მიანმარი და შრი-ლანკა. დასავლეთით ისაზღვრება ინდოსტანის ნახევარკუნძულით, აღმოსავლეთით — მიანმარის სანაპიროთი და ანდამანის და ნიკობარის კუნძულები. ჩრდილოეთით ესაზღვრება ბენგალიის ისტორიული მხარე (თანამედროვე ბანგლადეში და ინდოეთის შტატი „დასავლეთი ბენგალია“), რომლიდანაც წარმოიშვა ყურის დასახელება. ბენგალის ყურეში ბევრი დიდი მდინარე ჩაედინება — განგი, ბრახმაპუტრა და მეგჰანი. ბენგალის ყურის უმნიშვნელოვანესი პორტებია — ჩენაი, ვიშაქაპატნამი, პონდიშერი, კალკუტა (ინდოეთი), ჩიტაგონგი (ბანგლადეში). ყურის ჩრდილო აღმოსავლეთით, ქალაქ კაკს-ბაზართან (ბანგლადეში) მდებარეობს მსოფლიოს ყველაზე გრძელი პლაჟი (120 კმ). ყურე განეკუთვნება ზღვათა ტიპს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბენგალის ყურე 487 V. Suryanarayan, Prospects for a Bay of Bengal Community Arabian Sea: depth contours and undersea features - Map/Still - Britannica Concise დაარქივებული 2006-05-11 საიტზე Wayback Machine. Bay of Bengal - HighBeam Encyclopedia Bay of Bengal Large Marine Ecosystem Project დაარქივებული 2013-08-22 საიტზე Wayback Machine.
ლომავრენი

ლომავრენი — სომეხი და ქართველი ბოშების შერეული ენა. აქვს ინდოირანული წარმოშობის ფონტეიკა და ლექსიკა, გრამატიკა სომხური ენის გავლენის შედეგად იყო შეცვლილი. ეს საიდუმლო ენაა, ამ ენას ასევე ბოშა შამანები და მკითვახები გამოიყენებენ შელოცვის დროს. 2004 წლისთვის 50 მოლაპარაკე იყო. ჰინდისა და ბოშათა ენების შედარება. ↑ Ethnologue 2009. ↑ radoc.net. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-07-17. ციტირების თარიღი: 2010-02-13.
ღირსი გაბრიელ ხატმიმრქმელი

გაბრიელ მთაწმინდელი — ქართველი ღირსი მამა მოღვაწე ათონის მთაზე ქართველთა სავანეში. პიროვნება რომელმაც ზღვიდან გამოაბრძანა ივერიის ღვთისმშობლის ხატი და დააბრძანა ივერთა სავანეში. ნაწყვეტი კირიონ II-ის შრომიდან - "ივერიის კულტურული როლი რუსეთის ისტორიაში" ღირსმა გაბრიელმა (X-XI სს.) ივერია დატოვა და გაემგზავრა ათონზე, რომლის სახელი უკვე მეუდაბნოეთა წმიდა მოღვაწეობით, ეკლესიური და ბერ-მონაზვნური მოწესეობის, სულიერ-ასკეტური ცხოვრების სიმკაცრით შორს იყო განთქმული. ათონზე მან სათნო და უბიწო ცხოვრების გამო ყურადღება მალე მიიპყრო. ქვემოთ მოყვანილმა შემთხვევამ კი სახელი მალე გაუთქვა: ერთხელ, საღამოს, ათონის მეუდაბნოეებმა ზღვაზე ცეცხლოვანი ნათლის სვეტი იხილეს, მაგრამ ვერ ხვდებოდნენ, რას ნიშნავდა ეს ხილვა. შეშინებულნი ლოცულობდნენ. ახლომდებარე მონასტრებიდან სხვადასხვა ეროვნების მეუდაბნოენი და მხცოვანი ბერები შეიკრიბნენ და ზღვას მიუახლოვდნენ. დაინახეს, რომ ზეციური ნათელი ღვთისმშობლის ხატს ადგა, მაგრამ ბერების მიახლოებისთანავე ხატი ნაპირს შორდებოდა. ივერიელმა ბერებმა განსაკუთრებით გააძლიერეს ლოცვა და თვალცრემლიანნი შესთხოვდნენ ღმერთს, სასწაულებრივად მოვლენილი ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლის ხატი მათთვის ებოძებინა. ათოს მთას იქ გაბრიელის დამკვიდრების შემდგომ გაბრიელის მთას ეძახდნენ. ამ მთაზე განმარტოებით მცხოვრებ ბერს ძილში ღვთისმშობელი გამოეცხადა და ინება ივერიის სავანის საძმოსთვის ეუწყებინა, რომ სურდა თავისი ხატი მათთვის შემწეობისა და ქომაგობის აღმოსაჩენად ებოძებინა. ბერს უბრძანა, უშიშრად შესულიყო ზღვაში, ზვირთებზე რწმენით გაევლო და ხატი მიეღო. გაბრიელმა თავისი ხილვის შესახებ საძმოს აუწყა. მეორე დილით წინამძღვარი და მთელი საძმო გალობით, ანთებული ლამპრებითა და საკმევლის კმევით ზღვის ნაპირზე ჩავიდნენ. წმიდა გაბრიელმა ზღვის ზედაპირზე დაუბრკოლებლად გაიარა. ცეცხლმნთებარე წმიდა ხატი წმ. გაბრიელს მიეახლა, მან იგი გულზე მიირქვა, ტალღებზე გაიარა და ნაპირზე გამოაბრძანა. ამის გამო წმ. გაბრიელი მკერდზე მისვენებული ხატით გამოისახება ხოლმე. ქართული სავანის სახელწოდების გამო ამ უდიდესმა სიწმიდემ ივერიის ღვთისმშობლის ხატის (კარიბჭის, პორტაიტის) სახელი მიიღო და ამჟამად მთელ ქრისტიანულ სამყაროში ამ სახელითაა ცნობილი. წმ. გაბრიელის დიდებამ უწმიდესი პაპის ყურამდეც მიაღწია. მათ ერთმანეთის მიმართ დიდი ძმური სიყვარული ჰქონდათ. ქართულმა ეკლესიამ ღირსი გაბრიელი გარდაცვალებიდან მალე (XI ს-ის შუახანებში), თავის წმიდანთა დასში ჩარიცხა და მისი ხსენების დღედ 12 ივლისი დაადგინა. ”კირიონ II”[მკვდარი ბმული]
ძვ. წ. 275

|ძვ. წ. 280 | ძვ. წ. 279 | ძვ. წ. 278 | ძვ. წ. 277 | ძვ. წ. 276 | ძვ.წ. 275 | ძვ. წ. 274 | ძვ. წ. 273 | ძვ. წ. 272 | ძვ. წ. 271 |ძვ. წ. 270 რომის კონსულები: მანიუს კურიუს დენტატუსი II, კორნელიუსი ტი. ლენტულუს კაუდინუსის ძე ქალაქ ბენევეტუმთან მოხდა რომაელებსა და პიროსს შორის გადამწყვეტი ბრძოლა, სადაც პიროსი სასტიკად დამარცხდა და მოუწია იტალიიდან გაქცევა. კვინტუს ფაბიუს მაქსიმუსი - რომაელი პოლიტიკური მოღვაწე და მხედართმთავარი.
ალიკანტეს პროვინცია

ალიკანტე (ესპ. Alicante) — პროვინცია აღმოსავლეთ ესპანეთში, ვალენსიის სამხრეთ ნაწილში. მას ესაზღვრება ესპანეთის შემდეგი პროვინციები: მურსია და ალბასეტე. აღმოსავლეთით კი ესაზღვრება ხმელთაშუა ზღვა. პროვინციას სახელი მისი დედაქალაქ ალიკანტედან აქვს შერქმეული. 2008 წლის მონაცემებით, პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 1,891,477 კაცს.
ძვ. წ. 267

|ძვ. წ. 272 | ძვ. წ. 271 | ძვ. წ. 270 | ძვ. წ. 269 | ძვ. წ. 268 | ძვ.წ. 267 | ძვ. წ. 266 | ძვ. წ. 265 | ძვ. წ. 264 | ძვ. წ. 263 |ძვ. წ. 262 რომის კონსულები: მარკუს ატილუს რეგულუსი, ლ. ლულიუსი ლ. ლიბოს ძე რომაელებმა დაასრულეს იტალიის დაპყრობა.
უგენ ვანგჩუკი

უგენ ვანგჩუკი (დ. 1861 — გ. 1926) — ბჰუტანის პირველი მეფე. 1907 წელს ის ავიდა ტახტზე და დააარსა ახალი დინასტია ბჰუტანის გაერთიანებით. მანამდე ის იყო ძონგა ტოგსას გუბრენატორი. მან შეძლო მოწინააღმდეგეთა და ამბოხებათა ჩახშობა 1882—1885 წლებში. უგენ ვანგჩუკი მონაწილეობას იღებდა ბრიტანულ კამპანიაში ლხასაში 1904 წელს, დაჯილდოვდა კეთილსინდისიერი სამსახურისათის და მიენიჭა რაინდის წოდება. 1907 წელს უგან ვანგჩუკი არჩეულ იქნა ბჰუტანის მეფედ ქალაქ პუნაქაში, ამით ქალაქი ქვეყნის დედაქალაქად იქცა. 1910 წელს პირველმა მეფემ ინგლისთან შეთანხემბა გააფორმა, რომლის მიხედვითაც ბჰუტანი ცხადდებოდა ინგლისის მოკავშირედ, სანაცვლოდ კი იღებდა ავტონომიას და საშინაო საქმეებში ჩაურევლობის გარანტიებს. ამ პერიოდიდან იწყება ბჰუტანის იზოლაციონისტური პოლიტიკა. ვანგჩუკების დინასტია ბჰუტანის სამეფო ოჯახი დაარქივებული 2007-05-12 საიტზე Wayback Machine.
ვანგჩუკების დინასტია

ვანგჩუკების დინასტია (ტიბეტური დამწერლობა: དབང་ཕྱུག་རྒྱལ་བརྒྱུད་) — ბჰუტანის სამეფო დინასტია. მათი მმართველობის დროს მოხდა ბჰუტანის ხელახალი გაერთიანება. თავიდან ისინი წარმოადგენდნენ ტრონგსას მმართველებს, თუმცა შეძლეს სხვა ლოკალური მმართველების დამორჩილება და ბრიტანეთის იმპერიის კეთილგანწყობის მოპოვება, რის შემდეგაც უგენ ვანგჩუკიმ მიიღო ბჰუტანის მეფის ტიტული რაც ითვლება დინასტიის დასაწყისად. უგენ ვანგჩუკი (1861—1926) — ბჰუტანის პირველი მეფე, რომელმაც შეძლო ქვეყნის გაერთიანება და ახალი დინასტიის შექმნა. ჯიგმე ვანგჩუკი (1902/1906—1952) — მეორე მეფე, მის პერიოდშიც ქვეყანა იზოლაციონალისტურ პოლიტიკას აგრძელებდა. ჯიგმე დორჯი ვანგჩუკი (1929—1972) ჯიგმე სინგე ვანგჩუკი (1955—2006) ჯიგმე ხესარ ნამგიელ ვანგჩუკი (1980—დღემდე) ბჰუტანმა 2007 წელს აღნიშნა დინასტიის 100 წლის იუბილე. ბჰუტანის პოლიტიკური სისტემა Bhutan's Royal Family. RAO online. ციტირების თარიღი: 2011-08-10.
ძვ. წ. 264

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 264 რომის კონსულები: აპიუს კლავდიუს კაუდექსი, მ. ფულვუსი კ. ფლაკუსი პირველი პუნიკური ომი დაიწყო. რომაელებმა და კართაგენელებმა სიცილიისთვის დაიწყეს ომი. პირველი პუნიკური ომი - მესინას ბრძოლა. ზენონ კიტიონელი — ძველი ბერძენი ფილოსოფოსი (დ. დაახ. ძვ. წ. 336)
ძვ. წ. 262

|ძვ. წ. 267 | ძვ. წ. 266 | ძვ. წ. 265 | ძვ. წ. 264 | ძვ. წ. 263 | ძვ.წ. 262 | ძვ. წ. 261 |ძვ. წ. 260 | ძვ. წ. 259 | ძვ. წ. 258 | ძვ. წ. 257 რომის კონსულები: ლუციუს პოსტუმიუსი (ალბინუსი) მ. მეგელუსის ძე, კვინტუს მამილიუს კ. ვიტულუსის ძე პირველი პუნიკური ომი. რომაელებმა სიცილიაზე კართაგენელების უმნიშვნელოვანესი ქალაქი აგათოკლი დაიკავეს. რომაელებმა ფლოტის მშენებლობა დაიწყეს. აპოლონიუს პერგელი - ბერძენი მათემატიკოსი, ალექსანდრიის სკოლის გეომეტრიისა და ასტრონომიის მასწავლებელი. ცნობილია თავისი ნაშრომებით კონუსების განყოფილებაში. (გ. ძვ. წ. 190)
წმინდა ანა

წმინდა ანა, მართალი ანნა (ებრ. חַנָּה — „წყალობა“, „მადლი“, ბერძ. Αγία Άννα) — მარიამ ღვთისმშობლის დედა. ხსენების დღეა 22 სექტემბერი (ძველი სტილით 9 სექტემბერი), მიძინების დღე — 7 აგვისტო (ძველი სტილით 25 ივლისი). წმიდა იოაკიმე და ანა იუდეის ქალაქ ნაზარეთში ცხოვრობდნენ. წმიდა იოაკიმე დავითის სამეფო გვარის ჩამომავალი იყო, ანა კი ლევიტელთა ტომიდან. წმიდა იოაკიმე, ჩვეულებრივ, თავისი შრომის ნაყოფს სამად ჰყოფდა: ერთ ნაწილს ღმერთს სწირავდა - უფლის საკურთხეველთან მიჰქონდა, მეორეს გლახაკებს უნაწილებდა და მხოლოდ მესამედს იტოვებდა თავისი სახლეულობის შესანახად. წმიდა იოაკიმე და ანა უშვილონი იყვნენ - „წმიდაჲ იყო წყაროჲ იგი, არამედ ვერ დამომდინებელ მდინარისა“ (წმ. თეოდორე სტუდიელი). უნაყოფობა ძველ აღთქმაში ღვთის კურთხევის მოკლებად, ღვთისგან მოვლენილ უმძიმეს სასჯელად ითვლებოდა. წმიდა იოაკიმეს სჯული აძლევდა უფლებას, რომ ბერწობის გამო მეუღლე გაეშვა და სხვა შეერთო, მაგრამ სულიერად ის სჯულზე მაღლა იდგა. ღმერთმა „ყოვლად ბრძნისა ანნაჲს ფრიადი იგი მწუხარებითა განლეულებაჲ და მეუღლისა მისისა იოვაკიმის უშვილოებისათჳს გლოვაჲ და ზოგადი ორთავე ბერწობაჲ დაჰჴსნა და უჩინო-ყო. და მოწყალე ექმნა ვედრებათა მათთა და მისცა ბერწსა ნაყოფი წინასწარ ხარებული და თესლთა მიერ ლოცვისათა აღმოცენებული ქალწული, ხოლო იოვაკიმს - მორჩი სასოებითა ზესთა აღმატებული და ესრედ ყუავილოვან-ყო შვილიერებითა ქუეყანაჲ იგი განჴმელი უშვილოებისა გუალვითა“ (წმ. ანდრია კრეტელი) - წმიდა იოაკიმესა და ანასგან იშვა „პალატი ცათა მეუფისა“ - ყოვლადწმიდა ქალწული, ღვთისმშობელი მარიამი. ბედნიერი მშობლები სამი წელი ზრდიდნენ ღვთისგან ბოძებულ ასულს, შემდეგ კი, დადებული აღთქმის თანახმად, იერუსალიმის ტაძარში მიიყვანეს და უფალს შესწირეს. წმიდა იოაკიმემ ამის შემდეგ, ღვთის ნებით, სულ რამდენიმე წელი იცოცხლა და, ოთხმოც წლის ასაკს მიღწეული, მშვიდობით მიიცვალა. მეუღლის მიცვალების შემდეგ ანა იერუსალიმში გადასახლდა და ტაძართან, თავისი ასულის სიახლოვეს ცხოვრობდა. მალე, ორ წელიწადში, ისიც მიიცვალა - სამოცდაცხრამეტი წლის ასაკში. წმიდა ეკლესია წმიდათა და მართალთა, იოაკიმესა და ანას 9 სექტემბერს იხსენიებს, ხოლო მართალი ანნას მიძინებას კი 25 ივლისს. „წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი III, თბილისი, 2001 წ. წმიდანი და მართალნი მშობელნი ღმრთისანი იოაკიმე და ანა (I) – orthodoxy.ge ↑ https://www.thefamouspeople.com/profiles/saint-anne-38067.php ↑ Czech National Authority Database <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q13550863"></a> ↑ Gospel of James <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q328435"></a>
ძვ. წ. 260

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 260 რომის კონსულები: გნეუს კორნელიუს სციპიონ ასინა, გაიუს დუილიუსი პირველი პუნიკური ომი. ლიპარის კუნძულებთან ბრძოლა, რომაელები დამარცხდნენ. პირველი პუნიკური ომი. მილაის ბრძოლა - რომის გამარჯვება ჰანიბალ გისკო - კართაგენელი მხედართმთავარი.
ძვ. წ. 241

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 241 რომის კონსულები: აულუს მანლიუს ტორკვატუს ატიკუსი, გაიუს ლუტატიუს კატულუს ცერკო. 10 მარტი : პირველი პუნიკური ომი. ეგატის კუნძულებთან ბრძოლა, რომის გამარჯვება. პირველი პუნიკური ომი რომაელების გამარჯვებით დასრულება. არკესილაე — ძველი ბერძენი ფილოსოფოსი (დ. ძვ. წ. 315)
კალიმანტანი

კალიმანტანი (ინდონ. Kalimantan, ასევე ბორნეო (მალ. Borneo)) — მსოფლიოში სიდიდით მესამე კუნძული; ერთადერთი კუნძული რომელსაც სამი სახელმწიფო იყოფს: ინდონეზია, მალაიზია და ბრუნეი. კუნძულის ფართობია — 743 330 კმ². კუნძული იმყოფება მალაის არქიპელაგის ცენტრში, სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში. კუნძულის ყველაზე დიდი ნაწილია ადმინისტრაციული რეგიონი „კალიმანტანი“ (ინდონეზიის შემადგენლობაში), რომელიც 4 პროვინციად იყოფა. XV საუკუნეში კუნძული დამოუკიდებელი გახდა ინდონეზიის იმპერიისაგან. ინდუისტური სახელმწიფოს ხელმძღვანელი ნაგარა დიპა, მცხოვრები კილიმანტანზე ჯუნგჯუნგ ბუი, ცოლად გაჰყვა იავანიის პრინცს - სურიანატს, რომლებიც ერთად მართავდნენ სახელმწიფოს. ჩრდილო კალიმანტანი XV-დან XVII საუკუნემდე ბრუნეის სასულთნოს შემადგენლობაშ შედიოდა. 1703 წელს კუნძულის დიდი ნაწილი გადაეცა სულთან სულუს, განლაგებულს სამხრეთ ფილიპინებზე. 1857 წელს სულთანმა სულუ ჯამალულ ახლამ კირამიმ (1863—1881), ჩრდილო კალიმანტანი არენდით გადასცა ბრიტანულ კომპანიას. ეს ნაწილი დღეს მალაიზიის შემადგენლობაში შედის. ტერიტორიის შიდა ნაწილი უცხოელებით დასახლდა. დღეს კუნძულზე 3 სახელმწიფო ესაზღვრება ერთმანეთს. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „კალიმანტანი“ ვიკისაწყობში. Borneo: Eco Warriors დაარქივებული 2006-05-17 საიტზე Wayback Machine.  — Online documentary კორაბლიკნოვის სტატია დაარქივებული 2012-07-26 საიტზე Wayback Machine. ვიდეო სიუჟეტი კალიმანტანის შესახებ
ანტონიო დე ტრუება

ანტონიო დე ტრუება ი ლა კინტანა (ესპ. Antonio María de Trueba y de la Quintana; დ. 24 დეკემბერი, 1821 — გ. 10 მარტი, 1889) — ესპანელი პოეტი, რომანისტი და ფოლკლორისტი. იგი დაიბადა მონტელაში, ბისკაიში 1821 წელს (ზოგი წყაროს მიხედვით 1819 წელს) სადაც პირადად მიიღო განათლება. ტრუება ადრინდელი ესპანური რეალიზმის წარმომადგენელია. იგი წარმოშობით ბასკია და მის შემოქმედებაში დიდი ადგილი უჭირავს ბასკური ფოლკლორის ნიმუშებს. გამოქვეყნებული აქვს მოთხრობების კრებულები „ხალხური მოთხრობები“ (1859), „ვარდისფერი მოთხრობები“ (1859), „სოფლური მოთხრობები“ (1860), სადაც ასახავს ბასკეთის ყოფა-ცხოვრების სურათებს, ისტორიასა და ფოლკლორს. შესანიშნავად ხატავს მთელს გალერეას გულწრფელ, გულახდილ, მორჩილ შრომელთა ხასიათებისა, რომლებიც მთლიანად მინდობილნი არიან ეკლესიასა და ბურჟუაზიულ მორალს. ანტონიო ტრუება არც ქალაქის წვრილ ბურჟუაზიას ივიწყებს. ავტორია ისტორიული რომანებისა: „სიფი“ (1851), „სიდის ქალიშვილი“ და ეპოქის ცხოვრების ამსახველი რომანისა „თანამედროვე სიჩლუნგე“ (1876). ანტონიო დე ტრუება — ნამუშევრები პროექტ „გუტენბერგზე“ ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ანტონიო დე ტრუება ↑ 1.0 1.1 IMSLP — 2006. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q523660"></a> ↑ 2.0 2.1 Internet Speculative Fiction Database — 1995. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2629164"></a> ↑ 3.0 3.1 Diccionario biográfico español — Real Academia de la Historia, 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q41705771"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2720582"></a>
ძვ. წ. 218

|ძვ. წ. 223 | ძვ. წ. 222 | ძვ. წ. 221 | ძვ. წ. 220 | ძვ. წ. 219 | ძვ.წ. 218 | ძვ. წ. 217 | ძვ. წ. 216 | ძვ. წ. 215 | ძვ. წ. 214 |ძვ. წ. 213 რომის კონსულები: პ. კორნელიუსი ლ. სციპიონის ძე, ტ. სემპრონიუსი კ. ლონგუსის ძე მეორე პუნიკური ომი დაიწყო. დაარსდა ქალაქი პიაჩენცა.
ძვ. წ. 209

|ძვ. წ. 214 | ძვ. წ. 213 | ძვ. წ. 212 | ძვ. წ. 211 | ძვ. წ. 210 | ძვ.წ. 209 | ძვ. წ. 208 | ძვ. წ. 207 | ძვ. წ. 206 | ძვ. წ. 205 |ძვ. წ. 204 მეორე პუნიკური ომი სციპონ აფრიკელმა დაიკავა ახალი კართაგენი ესპანეთში რომის კონსულები: კ. ფაბიუსი კ. მაქსიმუს ვერუკოსუსის ძე VI, კ. ფულვუსი მ. ფლაკუსის ძე IV
ხოსე მარია დე პერედა

ხოსე მარია დე პერედა (ესპ. José María de Pereda; დ. 6 თებერვალი, 1833, პოლანკო — გ. 1 მარტი, 1906, პოლანკო) — ესპანეთის ერთ-ერთი ყველაზე განთქმული რომანისტი. პერედა თავის შემოქმედებაში იგი მშობლიური მხარის ყოფა-ცხოვრების მართალ სურათებს ხატავდა. რომანებში აღწერდა ჩამორჩენილი და გაუნათლებელი გლეხების მძიმე მდგომარეობას, რომელთაც სძულდათ კაპიტალიზმი, თავისი უბედურების ახალი მიზეზი, და ნუგეშს რელიგიაში ეძებდნენ. გარდა ამისა პერედას შემოქმედებაში გამოსჭვივის გლეხთა დემოკრატიული განწყობილებაც. მის რომანებს შორის აღსანიშნავია მეთევზეთა მძიმე ცხოვრების ამსახველი „სოტილესი“ (1884). პერედამ მის მიერ დაწერილი რომანები და ნარკვევები შეაგროვა და ორ წიგნად გამოსცა: „მთის სცენარი“ (1864) და „ტიპები და პეიზაჟები“ (1871). მოთხრობებსა და ნარკვევებში პერედა გვევლინება როგორც რეალისტი მწერალი, რომელიც მსუბუქი ირონიითა და მხატვრული სიძლიერით ხატავს მშობლიური კუთხის მართალ სურათებს: გაღატაკებულ დიდგვაროვან პირებს თუ გამდიდრებულ გლეხებს, სოფლის ხელისუფალთა თვითნებობას და ახალგაზრდა გლეხების სატრფიალო, ლირიკულ სცენებს. ↑ 1.0 1.1 Deutsche Nationalbibliothek Record #118790293 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ Переда Хосе Мария де // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ Library of the World's Best Literature / C. D. Warner — 1897. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q952614"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19098835"></a>
ლეოპოლდო ალასი

ლეოპოლდო ალას ი ურენია (ესპ. Leopoldo García-Alas y Ureña; დ. 25 აპრილი, 1852 — გ. 13 ივნისი, 1901), ასევე ცნობილი ფსევდონიმით კლარინი — ესპანელი რეალისტი მწერალი. დაიბადა ზამორაში და გარდაიცვალა ოვიედოში. მწერლობაში ცნობილია კლარინის ფსევდონიმით, რაც ესპანურად საყვირს ნიშნავს. იგი იყო მწერალი, ლიტერატურის კრიტიკოსი და მკვლევარი, სამართლის პროფესორი და ოვიედოში სამართლის კურსს კითხულობდა. თავის შემოქმედებაში ებრძოდა რომანტიზმს, იყო ნატურალიზმის მიმდევარი, თუმცა პროზაში ავითრებდა კრიტიკული რეალიზმის პრინციპებს. აკრიტიკებდა სასულიერო წოდებასა და არისტოკრატიას ლიბერალური ბურჟუაზიის პოზიციებიდან. ავტორია წერილების კრებულებისა: „საუბრები“ (1893), „ბენიტო პერეს გალდოსი“ (1889), რომანებისა: „მშვიდობით, კორდერა!“, „სენიორ მღვდლის ქუდი“ და რომანებისა: „მმართველი ქალი“ (1884), „ერთადერთი შვილი“ (1890). ლეოპოლდო ალას ი ურენია — ნამუშევრები პროექტ „გუტენბერგზე“ ↑ 1.0 1.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 2.0 2.1 Pérez J. I. Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ 3.0 3.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 4.0 4.1 Internet Speculative Fiction Database — 1995. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2629164"></a> ↑ 5.0 5.1 ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ Gran Enciclopèdia Catalana — Grup Enciclopèdia, 1968. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18696256"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2664168"></a> ↑ 7.0 7.1 Diccionario biográfico español — Real Academia de la Historia, 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q41705771"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2720582"></a> ↑ Proleksis enciklopedija, Opća i nacionalna enciklopedija — 2009. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3407324"></a> ↑ 9.0 9.1 Алас-и-Уренья Леопольдо // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ https://datos.gob.es/es/catalogo/e00123904-autores-espanoles-en-dominio-publico-fallecidos-desde-1900
ძვ. წ. 205

|ძვ. წ. 210 | ძვ. წ. 209 | ძვ. წ. 208 | ძვ. წ. 207 | ძვ. წ. 206 | ძვ.წ. 205 | ძვ. წ. 204 | ძვ. წ. 203 | ძვ. წ. 202 | ძვ. წ. 201 |ძვ. წ. 200 მეორე პუნიკური ომი სციპონ აფრიკელმა ჯარები აფრიკაში გადასხა. რომის კონსულები: პ. კორნელიუსი პ. სციპიონ აფრიკელის ძე, პ. ლიცინიუსი პ. კრასუს დივესის ძე
Lighttpd

lighttpd — ვებ სერვერი რომელიც გამოირჩევა თავისი პატარა ზომით და სისწრაფით. პროექტი წამოწყებული იქნა გერმანელი პროგრამისტის, ჯან კნეშკეს მიერ, c10k პრობლების (ანუ ვებ სერვერი როგორ აუვიდეს პარალელურად 10000 კავშირის დამყარებას) გადასაწყვეტად. მან გარკვეული პოპულარობა მოიპოვა . მისი დამახასიათებელი მონაცემებია მეხსიერების (სხვა ვებ სერვერებტან შედარებით) და პროცესორის მსუბუქად გამოყენება და სისწრაფე. იგი არსებობს იუნიქსისთვის (მათ შორის ლინუქსი) და აგრეთვე ვინდოუსისთვის (Cygwin-ის მეშვეობით). ქსელური დატვირთვის სწონასწორობა, FastCGI, SCGI და HTTP პროქსის მხარდაჭერა chroot-ის მხარდაჭერა select()-/poll()-/epoll() ფუნქციების გამოყენება მოვლენების აღქვა გაძლიერებული მეთოდებით როგორიცაა kqueue და epoll URL-ის პირობითი შეცვლა (mod rewrite) SSL-ის და TLS-ის მხარდაჭერა, OpenSSL-ის მეშვეობით LDAP სერვერთან აუთენთირობა RRDtool სტატისტიკა პირობებზე დამოკიდებული ფაილების გადმოქაჩვა Server Side Includes-ის მხარდაჭერა (გაფუჭებული ) ვირტუალური hosting-ი მოდულები Cache Meta Language (რომელსაც ცვლის mod magnet-ი) ლუა პროგრამირების ენის მეშვეობით მინიმალური WebDAV-ის მხარდაჭერა Servlet (AJP) მხარდაჭერა (1.5.x და შემდგომ ვერსიებში) HTTP-ს შეკუმშვა mod_compress და ახალი mod_deflate-ის მეშვეობით (1.5.x და შემდგომ ვერსიებში) სიმსუბუქე (1 მეგაბაიტზე ნაკლები) მხოლოდ ერთი პროცესუსი რამდენიმე სრედით. კავშირის დამყარების დროს ახალი პროცესუსი ან სრედი არ არის შექმნილი. lighttpd-ს შეუძლია FastCGI, SCGI და CGI-ის მეშვეობით გამოიყენოს სხვადასხვა პროგრამირების ენებში დაწერილი ვებ პროგრამები. PHP-ს მისი პოპულარობის გამო მიეცა ყურადღება, FastCGI-ს კონფიგურირება შეიძლება PHP-ს ოპკოდების ქეშის მხარდაჭერით (როგორც APC), რასაც შედეგად მოაქვს სისწრაფე. მას არა აქვს ISAPI-ს მხარდაჭერა. ცნობილი საიტები რომლებიც იყენებენ lighttpd-ს არიან: meebo wikipedia sourceforge The Pirate Bay Mininova isoHunt 2009 წლის ივნისის Netcraft "Web Server Survey"-ის (რომელიც ადგენს გამოყენებული ვებ სერვერების რაოდენობას) მიხედვით lighttpd-ს უკავია მეექვსე ადგილი . (ინგლისური) Project Web site (ინგლისური) #lighttpd on freenode (ინგლისური) Lighty2Go დაარქივებული 2017-09-26 საიტზე Wayback Machine. Portable LiMP Project (ინგლისური) Complete guide to setup your server with Lighttpd, PHP5, MySQL, e-mail, firewall etc. დაარქივებული 2009-01-22 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) Older Lighttpd for Windows builds (ინგლისური) WLMP Project - actual lighttpd builds for Windows დაარქივებული 2009-05-31 საიტზე Wayback Machine. ↑ http://www.lighttpd.net/story ↑ http://trac.lighttpd.net/trac/wiki/PoweredByLighttpd ↑ http://redmine.lighttpd.net/issues/show/1101 ↑ http://lists.wikimedia.org/pipermail/wikitech-l/2008-August/039208.html ↑ http://lists.wikimedia.org/pipermail/wikitech-l/2008-August/039211.html ↑ http://lists.wikimedia.org/pipermail/wikitech-l/2008-August/039212.html ↑ 7.0 7.1 http://www.lighttpd.net/2007/4/4/powered-by-lighttpd ↑ http://news.netcraft.com/archives/2009/06/17/june_2009_web_server_survey.html
ძვ. წ. 202

|ძვ. წ. 207 | ძვ. წ. 206 | ძვ. წ. 205 | ძვ. წ. 204 | ძვ. წ. 203 | ძვ.წ. 202 | ძვ. წ. 201 | ძვ. წ. 200 | ძვ. წ. 199 | ძვ. წ. 198 |ძვ. წ. 197 19 ოქტომბერი – გაიმართა ზამის ბრძოლა. მეორე პუნიკური ომი დასრულდა რომაელების გამარჯვებით. რომის კონსულები: ტი. კლაუდიუსი პ. ნერონის ძე, მ. სერვილიუსი კ. პულექს გემინუსის ძე