კვაზიმოდო

კვაზიმოდო (ფრანგ. Quasimodo) — ლიტერატურული პერსონაჟი ვიქტორ ჰიუგოს რომანიდან „პარიზის ღვთისმშობლის ტაძარი“ (იგივე „კუზიანი ნოტრ დამიდან“). კვაზიმოდო დაიბადა ფიზიკური ნაკლით, რომელსაც ჰიუგო აღწერს, რომ მას ამახინჯებდა დასახიჩრებული მარცხენა თვალი და დიდი კუზი. იგი ნოტრ დამის არქიდიაკონმა კლოდ ფროლომ იპოვა ტაძრის კართან (ნაპოვნი ბავშვების საწოლში, რომლებშიც სხამდნენ არასასურველ და უდედმამო ბავშვებს) "კვაზიმოდოს კვირადღეს" (აღდგომის სწორი). ფროლომ, რომელმაც აღზარდა კვაზიმოდო ეკლესიის მნათედ, სახელი კვაზიმოდო შეურჩია, იმ დღის პატივსაცემად, რომელ დღესაც იპოვნა ახალშობილი. იმის გამო,რომ კვაზიმოდო მთელი თავისი ცხოვრება ზარებს რეკდა, მათი ხმაურის გამო სმენა დაკარგა. კვაზიმოდოს, რომელსაც პარიზის მოსახლეობა ზიზიღით უყურებდა, როგორც ურჩხულს, შეუყვარდა მშვენიერი ბოშა ქალი ესმერალდა. მიუხედავად იმისა, რომ კვაზიმოდო ესმერალდას გადაარჩენს თავდასხმით სიკვდილისგან, ესმერალდას საპასუხო სიყვარულის გრძნობა არ გაუჩნდება მნათის მიმართ. ჰიუგოს რომანის მთავარი თემა არის სოციალური უთანასწორობის დაუნდობლობა, ამიტომაცაა, რომ ესმერალდა ვერ აღიქვამს კვაზიმოდოს სურლფასოვან ადამიანად, იმის მიუხედავად, რომ შეიცნობს მახინჯი მნათის გულკეთილობას. კვაზიმოდო კლავს თვაის აღმზრდელ ფროლოს, როცა გაიგებს, რომ მან გაწირა ესმერალდა სასიკვდილოდ, რადგან ქალის მიმართ უპასუხო სიყვარულით იტანჯებოდა. ამის შემდეგ კვაზიმოდო მიდის საერთო სასაფლაოზე, სადაც შეჩვენებულთა და ჩამოხრჩობილთა გვამები არის დაყრილი. იქ პოულობს თავისი მიჯნურის ცხედარს და მას ჩაეხვევა. წლების შემდეგ კი კვაზიმოდოსა და ესმერალდას გვამებს ერთმანეთში გადახლართულს პოულობენ. სახელი კვაზიმოდო შესაძლოა ორნაირად ვთაგმნოთ. ერთი ვერსიიით მას კვაზიმოდო დაარქვა ფროლომ, რადგან ტაძრის კიბეებზე იპოვა კვაზიმოდოს კვირადღეს. მეორე ვერსიით, კი ლათინურად კვაზიმოდო ნიშნავს "თითქმის მსგავსს". ამ ხერხით მწერალი შეეცადა მკითხველისთვის გაეღვიძებინა იმის აღქმა, რომ ურჩხულივით შესაზარი კვაზიმოდო უდეფექტო ადამიანის "თითქმის მსგავსია", ან იქნებ უკეთესიც. რომანში ესმერალდა სიმბოლურად პოულობს განსხვავებას კვაზიმოდოსა და პირმშვენიერ ფებუსს შორის, რომლითაც მოჯადოებულია ესმერალდა. კვაზიმოდომ ესმერალდას ოთახში დადგა ორი საყვავილე: ერთში, რომელიც მშვენიერი ბროლის ვაზაა, დანჭკნარი ყვავილები აწყვია, მეორე შეუხედავ ვაზაში კი სურნელოვანი ყვავილები ჰყვავიან. ესმერალდა იღებს ბროლის საყვავილიდან დანჭკნარ ყვავილებს და გულში იხუტებს. კვაზიმოდოს მცირე სკულპურა წარმოდგენილია ნოტრ დამის ჩრდილოეთ ფასადზე Rue de Cloître Notre Dame-ს გასწვრივ. „პარიზის ღვთისმშობლის ტაძრის“ გადაღებულია მრავალი ეკრანიზაცია. მსახიობები, რომლებიც კვაზიმოდოს როლს ასრულებდნენ: კვაზიმოდო ჩნდება დისნეის ვერსიაშიც, მხოლოდ, ჰიუგოს რომანის პერსონაჟისგან ძლიერ განსხვავდება დისნეის პერსონაჟი. იგი არ არის ბრმა ან ყრუ, სამაგიეროდ ცხოვრობს სამრეკლოში, მთელი სამყაროსგან მოწყვეტილი. დისნეის კვაზიმოდო ჰიუგოს პერსონაჟის მსგავსად ბოშური წარმოშობისაა, მისი ისტორია კი უფრო ტრაგიკულია-დედამისს იგი არ მიუტოვებია, არამედ მისი მშობელი ფროლოს მოუკლავს. კვაზიმოდო აქაც გულკეთილია, მხოლოდ მისი გარეგნობა შემზარავი სულაც არაა. იგი ფროლოს მიმართ უფრო მეტადა კეთილგანწყობილი, თუმცა კაპიტან ფებუსისა და თავისი მეგობრების დახმარებით შეძლებს გათავისუფლდეს ფროლოს გავლენისგან. ესმერალდასგან კი შეიგნებს, რომ გარესამყარო ისეთი ბოროტი და უკარება სულაც არაა, როგორც ფროლოსგან გაუგია. უფრო მეტიც, იგი გაანალიზებს, რომ ფროლო ბოროტი ადამიანია და სულაც აღარ აღიქვამს აღმზრდელად. ხოლო, როცა ფროლო კვდება კვაზიმოდო სულაც არ განიცდის ამას. და ბოლოს, დისნეისეულ ვერსიას დასასრულიც განსხვავებული აქვს, კვაზიმოდო ცოცხალი გადარჩება და საზოგადოებას შეეთვისება. კვაზიმოდოს ახმოვანებს ტომ ჰულცი, ხოლო ანიმაცია ეკუთვნის ჯეიმზ ბექსტერს. ↑ http://www.etymonline.com/index.php?term=quasimodo ↑ Chapter 46 The Hunchback of Notre Dame. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-07-08. ციტირების თარიღი: 2017-04-23.