laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ივ მონტანი

ივ მონტანი (ფრანგ. Yves Montand, ნამდვილი სახელი ივო ლივი; დ. 13 ოქტომბერი, 1921 — გ. 9 ნოემბერი, 1991) — იტალიური წარმოშობის ფრანგი მსახიობი და მომღერალი. დაიბადა იტალიის ქალაქ მონსუმანო ალტოში. დაბადებიდან რამდენიმე თვეში მონტანის ოჯახი იტალიიდან საფრანგეთში გადადის საცხოვრებლად. მონტანი მარსელში გაიზარდა, სადაც ახალგაზრდობაში მისი დის სადალაქოში მუშაობდა, მოგვიანებით კი დოკერად, ქალაქის პორტში. შოუ-ბიზნესში კარიერა მიუზიკ-ჰოლის მომღერლად დაიწყო. 1944 წელს ედიტ პიაფმა აღმოაჩინა პარიზში და საკუთარ დასშო აიყვანა, და მისი მენტორი და საყვარელი იყო. მონტანს საერთაშორისო აღიარება მრავალრიცხოვან ფილმებში გადაღებულმა როლებმა მოუტანა. 1951 წელს ცოლად ირთავს მსახიობ სიმონა სინიორეს, რის შემდეგაც ისინი ერთობლივად მონაწილეობენ რამდენიმე ფილმში მთელი კარიერის განმავლობაში. ქორწინება საკმაოდ ჰარმონიული იყო და სიმონის გარდაცვალებამდე გრძელდებოდა (1985), მიუხედავად მონტანის გახმაურებული სასიყვარულო ურთიერთობებისა, მათ შორის მერილინ მონროსთან, რომელთ ერთადაც მონტანს მონროს ერთ-ერთ ბოლო ფილმში, „სიყვარულით გატაცებული“, აქვს როლი შესრულებული. 1986 წელს, იმ დროს როდესაც მისი პოპულარობა მნიშვნელოვნდა დაცემული იყო, 65 წლის მონტანი ასრულებს მის ერთ-ერთ საუკეთესო როლებს ორ-ნაწილიან ფილმში: „ჟან დე ფლორეტი“, ჟერარ დეპარდიესთან ერთად და „მანონი წყაროდან“, ემანუელა ბეართან. ფილმმა მსოფლიო კრიტიკოსთა უმაღლესი შეფასება მიიღო და მონტანის პოპულარობა მნიშვნელოვნად გაზარდა. მისი ერთადერთი შვილი, ვალენტინ მონტანი, მისი თანაშემწის კეროლ ამიელის ვაჟი, 1988 წელს დაიბადა. ცხოვრების ბოლო წლებში პროვანსში ცხოვრობდა. დაკრძალულია პერ-ლაშეზის სასაფლაოზე, პარიზში, საფრანგეთი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ივ მონტანი ივ მონტანი კინოფილმების არქივში
კვერნაულა

საკუთარი სახელი კვერნაულა შეიძლება აღნიშნავდეს: კვერნაულა (არტანის თემი) — სოფელი თიანეთის მუნიციპალიტეტში (არტანის თემი) კვერნაულა (ღულელების თემი) — სოფელი თიანეთის მუნიციპალიტეტში (ღულელების თემი)
კვერნაულა (ღულელების თემი)

კვერნაულა — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის თიანეთის მუნიციპალიტეტში, ღულელების თემში. მდებარეობს ერწოს ქვაბულში, ზღვის დონიდან 1050 მეტრზე. თიანეთიდან მდებარეობს 32 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 74 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 494. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
კვერნაულა (არტანის თემი)

კვერნაულა — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის თიანეთის მუნიციპალიტეტში, არტნის თემში. მდებარეობს მდინარე ივრის მარცხენა ნაპირზე, ზღვის დონიდან 1100 მეტრზე. თიანეთიდან დაშორებულია 7 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 40 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 494. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
კვირიასხევი

კვირიასხევი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის თიანეთის მუნიციპალიტეტში, ღულელების თემში. მდებარეობს ერწოს წვაბულში, ზღვის დონიდან 1080 მეტრზე. თიანეთიდან დაშორებულია 31 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 17 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 499. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
მელიასხევი

მელიასხევი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის თიანეთის მუნიციპალიტეტში, სიმონიანთხევის თემში. მდებარეობს ერწოს ქვაბულის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, ზღვის დონიდან 1070 მეტრზე. თიანეთიდან დაშორებულია 20 კილომეტრით. კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 71 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 557. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ნადოკრა

ნადოკრა (ყოფილი ბიკორტა, ნოკორნა) — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, ერწოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის თიანეთის მუნიციპალიტეტში, სიმონიანთხევის თემში. მდებარეობს ერწოს ქვაბულის დასავლეთ ნაწილში, ზღვის დონიდან 1070 მეტრზე. თიანეთიდან დაშორებულია 29 კილომეტრით. სოფლიდან 2 კმ-ზე, ე.წ. სიონის გორაზე, დგას XVI საუკუნის მცირე ზომის ეკლესია. პლატონ იოსელიანი თავის ნაშრომში „ნოკორნის ტაძარი“ (რუს. «Храмъ въ Нокорно»), წერს: „ნოკორნის ტაძარი (არჩილის მონასტერი) მდებარეობს 2 ვერსტის დასავლეთით სოფელი ნოკორნიდან, ანუ, როგორც დღეს მას დამახინჯებით მოიხსენიებს მოსახლეობა — ნაზდოკრა“. ისტორიულ წყაროებში მოიხსენიება როგორც ნოტოკრა, ნოკორნა, ნაკორნა, ნადოკრა. „ქართლის ცხოვრების„ თანახმად, არაბებისგან წამებით მოკლული, ქართლის ერისთავის არჩილ სტეფანოზის ძის გვამი ქართველ აზნაურებს მოუპარავთ და დაუკრძალავთ ნოტოკრაში, არჩილ მეფის მიერვე აშენებულ ეკლესიაში. ნადოკრა საკათალიკოსო სოფელი იყო და სვეტიცხოვლის სასარგებლოდ გარკვეული გამოსაღები ეკისრებოდა. მეფე გიორგი VIII-მ 1457 წელს სვეტიცხოველს ახალი გუჯარით დაუმტკიცა ნადოკრის მფლობელობა. XIX საუკუნის შუა წლებში სოფელში დასახლდნენ ხევსურები. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 152 ადამიანი. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 287. ↑ П. Иоселиани Храм в Нокорно. — 1870. — стр. 4. ↑ ჯამბურია ზ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 394. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
სიმონიანთხევი

სიმონიანთხევი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის თიანეთის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: სიმონიანთხევი, გორანა, თოლენჯი და სხვა). მდებარეობს ერწოს ქვაბულის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, ზღვის დონიდან 1120 მეტრზე. თიანეთიდან დაშორებულია 26 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 258 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 353. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
სიონთგორი

სიონთგორი (ყოფილი როშკიონი) — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის თიანეთის მუნიციპალიტეტში, ღულელების თემში. მდებარეობს ერწოს ქვაბულში, ზღვის დონიდან 1070 მეტრზე. თიანეთიდან დაშორებულია 30 კილომეტრით. სოფლის ძველი სახელწოდებაა კვირიასხევი, შემდეგ მას დამწვართსოფელსაც ეძახდნენ. საუკუნეთა მანძილზე სოფელი არაერთგზის დაურბევიათ. დიდად აზარალა იგი მონღოლთა და განსაკუთრებით, შაჰ-აბასის შემოსევებმა, მაგრამ აოხრებული, გადამწვარი კვირიასხევი მაინც მოშენდა. სწორედ XVII საუკუნის შემდეგ ეძახდნენ მას დამწვართსოფელს. ადმინისტრაციულად სოფელი ჯერ კახეთის სამთავროში, შემდეგ კახეთის საერისთავოში და ბოლოს კახეთის სამეფოში (XVI-XVIII საუკუნეები) შედიოდა. სამხედრო-ტერიტორიული დაყოფით კი რუსთველი ეპისკოპოსის სადროშოს დროშის ქვეშ უნდა დამდგარიყო. ფეოდალური მფლობელობის თვალსაზრისით სოფელი საკმაოდ ჭრელი იყო, აქ ერთმანეთს ენაცვლებოდა საეკლესიო, სამეფო თუ სათავადო საკუთრება. XIX საუკუნის 50-იანი წლებიდან სოფლის შეთხელებული მოსახლეობა შეივსო ამღიდან და ახიელიდან ჩამოსახლებული მთიელებით, რომელთა ჩამოსახლებას საფუძველი უფრო ადრე შეექმნა. როდესაც ღულელების თემის თითქმის გაუკაცრიელებული მიწები ერეკლე II-მ აღა-მაჰმად-ხანის წინააღმდეგ ბრძოლებში წარმატებისათვის სპეციალური სიგელით უბოძა ხევსურებს. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 49 ადამიანი. კახაძე კ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 407. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 379. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
საყდრიონი (თიანეთის მუნიციპალიტეტი)

საყდრიონი (ყოფილი მერეკანი) — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის თიანეთის მუნიციპალიტეტში, ხევსურთსოფლის თემში. მდებარეობს ერწოს ქვაბულში, ზღვის დონიდან 1060 მეტრზე. თიანეთიდან დაშორებულია 27 კილომეტრით. სოფლის სახელწოდება მერკანი შემორჩენილია ბევრ ისტორიულ საბუთში. ამ სახელით მოხვედრილა სოფელი იოანე ბაგრატიონის „ქართლ-კახეთის აღწერაშიც“. სოფელი ბაგრატიონსაც აქვს ნახსენები, როგორც ერწოს მხარის ერთ-ერთი სასაზღვრო პუნქტი — „ირტო-საყდრიონი“. საყდრიონი ადმინისტრაციულად ჯერ კახეთის საერისთავოში შედიოდა, შემდგომ (XVI-XVIII საუკუნეები) თიანეთის სამოურავოში და ბოლოს თიანეთის მაზრაში. ფეოდალური საკუთრებუს თვალსაზრისით XI-XVI საუკუნეებში სოფლის ტერიტორია უფრო სვეტიცხოვლის მონასტრის ხელდებულად განიხილებოდა, ხოლო XVII-XVIII საუკუნეებში, ძირითადად სახასო საკუთრება გახდა, თუმცა აქ ყმა-მამული ცალკეულ ფეოდალებსა და ალავერდის მონასტერსაც გაუჩენია. XIX საუკუნის შუა წლებიდან მერკანში ქართველი მთიელები უკვე ფართომასშტაბიან მიგრაციას იწყებენ, თუმცა ეს პროცესი XVII-XVIII საუკუნეებშიც შესამჩნევი უნდა იყოს. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 358 ადამიანი. სოფელში შემონახულია ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი — შუა საუკუნეების დარბაზული ეკლესია. აღმოსავლეთ ფასადში სატრაპეზო ქვის დასავლეთ მხარეს ამოკვეთილია მედალიონი „ბოლნური ჯვრით“. ეკლესიის დასავლეთით ეკვრის მოგვიანებით აგებული ორსართულიანი სამრეკლო. სოფლის ჩრდილოეთით, ზეგანზე, დგას ლომისასგორის შუა საუკუნეების დარბაზული ეკლესია. ნაგებია რიყის ქვით, ქვიშაქვისა და კირქვის კვადრებით. ლომისასგორის ჩრდილო-დასავლეთით მდებარეობს დიდბატონი ხატი — განვითარებული შუა საუკუნის დარბაზული ეკლესია, რომლის დასავლეთ კედელზე მიდგმულია კოშკი. სოფლის მიდამოებშია აგრეთვე დევენაანთხევის დარბაზული ეკლესია, რომლის მახლობლად შეიმჩნევა ნასაოფლარის ნაშთები; კვირიას ხატი, თამარის საყდრის ნანგრევები და სხვა. კახაძე კ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 403. რამიშვილი რ., ჯორბენაძე ბ., ერწო-თიანეთის არქეოლოგიური ექსპედიციის სადაზვერვო მუშაობის შედეგები, «მაცნე. ისტორიის, არქეოლოგიის, ეთნოგრაფიისა და ხელოვნების ისტორიის სერია», 1978, № 1; ჯორბენაძე ბ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 202. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2013-01-09.
შვიდწლიანი ომი

შვიდწლიანი ომი (1756 – 1763) — გლობალური სამხედრო კონფლიქტი, გამოირჩეოდა დიდი მასშტაბურობით, ვინაიდან მასში ჩაბმული იყო იმ დროის ზესახელმწიფოთა უმეტესობა. შვიდწლიანი ომი მიმდინარეობდა როგორც ევროპაში, ასევე ჩრდილოეთ ამერიკაში, კარიბის აუზში, ინდოეთში, ფილიპინებში. XVIII საუკუნის 50-იან წლებში ევროპული სახელმწიფოების წინააღმდეგობამ მათი ორ მტრულ კოალიციად დაჯგუფება განაპირობა. ავსტრია, რუსეთი, საფრანგეთი და საქსონია ინგლისსა და პრუსიას დაუპირისპირდა. 1756 წელს მათ შორის ე.წ. შვიდწლიანი ომი (1756–1763) დაიწყო. საბრძოლო მოქმედებები სამ კონტინენტზე – ევროპაში, აზიასა და ამერიკაში გაიშალა. მოწინააღმდეგეთათვის გაერთიანების საშუალება რომ არ მიეცა, პრუსიის მეფე ფრიდრიხ II-მ ყველას დაასწრო და 1756 წლის 29 აგვისტოს საქსონიას დაესხა თავს. საქსონიის კურფიურსტი პოლონეთში გაიქცა, ფრიდრიხმა საქსონია დაიპყრო. შვიდწლიან ომში სრულად გამოვლინდა ფრიდრიხ II-ის სამხედრო ნიჭი. სწრაფი მანევრებით ის ასწრებდა ყოველი მხრიდან მოძალებული მტრისგან საზღვრების დაცვას და, ამავე დროს, რამდენიმე ბრწყინვალე გამარჯვებაც მოიპოვა. მაგრამ პრუსია მოწინააღმდეგეებთან შედარებით პატარა სახელმწიფო იყო და უთანასწორო ბრძოლაში მისი ძალები მალე ამოიწურა. 1759 წლის ბრძოლაში რუს–ავსტრიელთა 58–ათასიანმა არმიამ სასტიკად დაამარცხა პრუსიის 40–ათასიანი ჯარი (კუნერსდორფის ბრძოლა). პრუსია მხოლოდ მოკავშირეთა შორის უთანხმოებამ გადაარჩინა. მან ძალების შემოკრება შეძლო, მაგრამ მისი მდგომარეობა მაინც კრიტიკული იყო. რუსებმა აღმოსავლეთ პრუსია, ავსტრიელებმა კი სილეზია დაიკავეს. პრუსია კატასტროფისაგან 1761 წელს რუსეთის იმპერატორ ელისაბედ I-ის გარდაცვალებამ იხსნა. რუსეთში პეტრე III გამეფდა, რომელმაც პრუსიასთან ზავი დადო და რუსეთის ჯარი პრუსიიდან გაიყვანა.ამის შემდეგ რუსეთის მხარდაჭერასმოკლებული ავსტრიაც იძულებული შეიქნა ზავი დაედო პრუსიასთან. ზავის შედეგად პრუსიამ ავსტრიისაგან სილეზია დაიბრუნა. ინგლისსა და საფრანგეთს შორის საომარი მოქმედებები ძირითადად კოლონიებში – ამერიკასა და ინდოეთში გაიშალა. ამერიკაში ინგლისმა დიდ წარმატებას მიაღწია. საფრანგეთზე გამარჯვება აქ მნიშვნელოვანწილად განაპირობა ჩრდილოეთ ამერიკის ინგლისის კოლონიების მხარდაჭერამ, საფრანგეთის სამფლობელო კვებეკი (კანადა) კოლონისტთა შეიარაღებულმა ძალებმა და ინგლისის ჯარმა დაიკავა. ძალზე მნიშვნელოვანი იყო ის წარმატებებიც, რომლებიც ინგლისელებმა ინდოეთში მოიპოვეს. ენერგიული მოქმედებით მათ ხელთ იგდეს ბომბეი, მადრასი და კალკუტა. 1763 წლის პარიზის ზავით საფრანგეთმა დათმო კანადა და მისისიპის აღმოსავლეთი სანაპიროები. ინდოეთში საფრანგეთმა მთელი სამფლობელოები დაკარგა, ზოგიერთი სავაჭრო დანიშნულების უმნიშვნელო პუნქტის გარდა. ინგლისისა და საფრანგეთის ბრძოლა კოლონიებისათვის საფრანგეთის სრული მარცხით დამთავრდა. ↑ ომის ქრონოლოგია დაარქივებული 2013-12-21 საიტზე Wayback Machine. . ↑ Dull, Jonathan R. The French Navy and the Seven Years' War. University of Nebraska Press, 2005. - გვ. 71. ↑ Treaty of Paris (1763). ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: შვიდწლიანი ომი
კონსტანტინე ზანისი

კონსტანტინე მათეს ძე ზანისი (1864–1947) — რუსი ფოტოგრაფი. ბავშვობა ალექსანდროპოლში გაატარა. 1878 წელს ოჯახი გადმოსახლდა თბილისში და იმავე წელს სასწავლებელში ჩააბარა. სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ მოეწყო კერძო ფოტოგრაფიულ სახელოსნოში. 1890-1901 წლებში მიწვეული იყო კავკასიის მეაბრეშუმეობის სადგურში ფოტოგრაფად. 1897 წელს მონაწილეობა მიიღო მოყვარულ ფოტოგრაფთა საზოგადოების პირველ კავკასიურ გამოფენაზე, სადაც ბრინჯაოს მედლით დაჯილდოვდა. 1901 წელს საიუბილეო კავკასიის გამოფენაზე მას მიაკუთვნეს რუსეთის საიმპერატორო საზოგადოების ჯილდო — მცირე ოქროს მედალი (დიდი ოქროს მედალი ერგო ცნობილ ფოტოგრაფს ედუარდ კლარს), რომელიც მან დაიმსახურა იმ 220 ფოტოგრაფიული სურათისათვის, რომელიც მან ამავე საზოგადოების დაკვეთით გადაიღო. ფოტოები ასახავდა მევენახეობისა და მეღვინეობის ტექნოლოგიის განვითარებას, როგორც აღმოსავლეთ ისე დასავლეთ საქართველოში. 1898 წლიდან კ. ზანისი აქტიურად სწავლობს და ფოტოზე ასახავს ქართული ფუტკრის მოვლისა და მოშენების ყველა წესს. ფოტოხელოვანის ობიექტივში მოხვდა ასევე ისეთი ახალი კულტურის შემოტანა და დანერგვა საქართველოში, როგორიცაა ჩაი და ციტრუსები. მის ფოტოებზე ასახულია ჩაის ბუჩქების პირველი სანერგე, პირველი ფაბრიკა ჩაქვში, საქართველოს ჩაის სპეციალისტის ლაო ჯინ ჯაოს მოღვაწეობა ბათუმის ოლქში. 1901 წელს დაინიშნა კავკასიის სამხედრო ოლქის სამხედრო-ტოპოგრაფიული განყოფილების ფოტოგრაფიის ხელმძღვანელად. საქართველოს პირველი რესპუბლიკის წლებში (1918-1921) იყო სამხედრო სამინისტროს ფოტოგრაფიის გამგე. საბჭოთა პერიოდში აგრძელებდა მუშაობას სამხედრო-ტოპოსგრაფიულ დაწესებულებაში. იგი მონაწილეობდა ფოტოგრაფიული შემოქმედებითი კავშირების მუშაობაში, ფოტოგამოფენებში, აზიარებდა ხელოვნებას ფოტოგრაფების ახალ თაობას. 1936 წელს მას მიენიჭა შრომის გმირის წოდება. ინასარიძე შ., „საქართველოს მესურათხატენი“, თბილისი, 2002, გვ. 13 კ. ზანისის ფოტოგალერეა დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. . საქართველოს ფოტოგრაფიის მუზეუმი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კონსტანტინე ზანისის ფოტოები ↑ Кавказский календарь на 1902 годъ
Miss Sarajevo

„Miss Sarajevo“ — ირლანდიური როკ-ჯგუფ U2-ს და ლუჩანო პავაროტის მიერ 1995 წელს ჩაწერილი სიმღერა და სინგლი, შეტანილი ალბომში Original Soundtracks 1. ეს არის ბრაიან ინოსა და U2-ს ერთობლივი პროექტი, რომელშიც თავმოყრილია მუსიკა სხვადასხვა ფილმისათვის. სიმღერა ასევე შეტანილია ჯგუფის ალბომში The Best of 1990–2000 და შესრულებული იქნა ჯორჯ მაიკლის მიერ, ალბომზე Songs from the Last Century. მიუხედავად იმისა, რომ ამერიკული „ბილბორდის“ ჩარტში სიმღერამ არ გაამართლა, ევროპულ ქვეყნებში მას დიდი წარმატება ხვდა წილად. ბონო მას თვლის ჯგუფის რეპერტუარიდან თავის ერთ-ერთ საყვარელ სიმღერად. სიმღერა სხვადასხვა დროს სრულდებოდა ცოცხლად ჯგუფის კონცერტებზე. პავაროტისთან ერთად იგი შესრულდა 1996 წლის 20 ივნისს, მოდენაში და შეტანილი იქნა ალბომში Pavarotti & Friends Together for the Children of Bosnia. ყველა სიმღერის მუსიკის ავტორი — Passengers, გარდა სიმღერისა „One“ (ტექსტი - ბონო, მუსიკა - U2). ↑ http://www.discogs.com/Passengers-Miss-Sarajevo/release/439929
Discothèque (სიმღერა)

„Discothèque“ — ირლანდიური როკ-ჯგუფ U2-ს სინგლი ალბომიდან Pop, რომელიც გამოვიდა 1997 წელს. ელექტრონული მუსიკის ელემენტების არსებობა ჯგუფის მუსიკაში შეიმჩნეოდა წინა სტუდიურ ალბომებზეც, თუმცა ყველაზე მეტად ამ მხრივ თავი გამოიჩინა ალბომმა Pop. განსაკუთრებით ეს ცვლილება შეიმჩნევა აღნიშნულ სიმღერაშიც. დიდი წარმატება ჰქონდა სიმღერის ვიდეოკლიპსაც, რომელშიც ჯგუფის წევრები გადაცმულები არიან სხვადასხვა კოსტუმში და ცეკვავენ დისკოთეკის გაფორმების ფონზე. ↑ http://www.discogs.com/U2-Discoth%C3%A8que/release/110240
მარტვირი ქართველი

მარტვირი ქართველი, საბაწმინდელი — VI–VII საუკუნეების ქართველი მოღვაწე, მისტიკოსი. შემონახულია მისი ასკეტიკურ-მისტიკური შინაარსის თხზულება „სინანულისათჳს და სიმდაბლისა“. გადმოცემის თანახმად, მარტვირი ქართველი ყოფილა მამასახლისი საბა განწმენდილის (გარდაიცვალა 532) ლავრისა პალესტინაში. აღნიშნულ თხზულებაში განხილულია შემდეგი ასკეტური თემები: ლოცვა, სინანული, სიმდაბლე, მორჩილება, ძმათა სამსახური, მოღვაწეობა, მოთმინება. მარტვირის მიერ გამოთქმულ აზრთა შორის ბევრია ისეთი, რომელიც ახალი დროისათვისაც საინტერესოა. კეკელიძე კ., ქართული ლიტერატურის ისტორია, ტ. 1, თბ., 1960; ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 458.
Staring at the Sun (U2-ს სიმღერა)

„Staring at the Sun“ — ირლანდიური როკ-ჯგუფ U2-ს სიმღერა და მეორე სინგლი ალბომიდან Pop, რომელიც გამოვიდა 1997 წელს. კომპოზიციას დიდი წარმატება ჰქონდა. იგი სრულდებოდა ჯგუფის 1997 წლის საკონცერტო ტურნეს მსვლელობისას. თუმცა, სცენაზე იგი მხოლოდ გიტარის თანხლებით იყო წარდგენილი. ↑ http://www.discogs.com/U2-Staring-At-The-Sun/release/1280587
Last Night on Earth

„Last Night on Earth“ — ირლანდიური როკ-ჯგუფ U2-ს სიმღერა და მესამე სინგლი ალბომიდან Pop, რომელიც გამოვიდა 1997 წელს. სიმღერა პირველად დაიწერა ჯერ კიდევ ალბომზე Zooropa მუშაობისას. 1995 წელს, როდესაც დაიწყო მუშაობა ახალ სტუდიურ დისკზე, ჯგუფმა იმუშავა მის სახეცვლილ ვარიანტზე. თუმცა, სინამდვილეში, ეს იყო ერთ-ერთი უკანასკნელი სიმღერა, რომელიც ჩაიწერა Pop-ისათვის. სიმღერისათვის გადაღებულ მუსიკალურ ვიდეოში მონაწილეობს მწერალი უილიამ ბეროუზი. ↑ http://www.discogs.com/U2-Last-Night-On-Earth/release/195805
ზვიად მარუშიანი

საკუთარი სახელი მარუშიანი, ზვიად შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: მარუშიანი, ზვიად — X საუკუნის დასავლეთ საქართველოს დიდი ფეოდალი, ჯავახეთის ერისთავი მარუშიანი, ზვიად — XI საუკუნის დასავლეთ საქართველოს დიდი ფეოდალი, თრიალეთის ერისთავი
ტუშურები

ტუშურები — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის თიანეთის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი. მდებარეობს მდინარე ქუსნოს (ივრის აუზი) მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 1150 მეტრზე. თიანეთიდან დაშორებულია 5 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 344 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 82. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2013-01-21.
ტოლათსოფელი

ტოლათსოფელი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის თიანეთის მუნიციპალიტეტში, ღულელების თემში. მდებარეობს ერწოს ქვაბულში, აძეძისა და თრანულის (ივრის აუზი) შუამდინარეთში, ზღვის დონიდან 1050 მეტრზე. თიანეთიდან დაშორებულია 29 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 42 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 11. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ქვემო ნაქალაქარი

ქვემო ნაქალაქარი (ყოფილი ბორტაძე) — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის თიანეთის მუნიციპალიტეტში, ნაქალაქარის თემში. მდებარეობს ერწოს ქვაბულში, მდინარე აძეძის (ივრის მარჯვენა შენაკადი) მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 1050 მეტრზე. თიანეთიდან დაშორებულია 33 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 118 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 515. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ღულელები

ღულელები (ყოფ. ამტნისხევი) — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის თიანეთის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი. მდებარეობს ერწოს ქვაბულში, მდინარე აძეძის (ივრის მარჯვენა შენაკადი) მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 1040 მეტრზე. თიანეთიდან დაშორებულია 27 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 260 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 601. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 16. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ზვიად მარუშიანი (ჯავახეთის ერისთავი)

ზვიად მარუშიანი — დასავლეთ საქართველოს დიდი ფეოდალი, აფხაზთა მეფის ლეონ III-ის (957-967) მოხელე - ჯავახეთის ერისთავი X საუკუნის 60-იან წლებში. მარუშიანის ერისთავობის დროს აიგო კუმურდოს საყდარი (მარუშიანი იხსენიება ტაძრის საამშენებლო წარწერაში, 964). შოშიაშვილი ნ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 463.
The Edge

დევიდ ჰაუელ ევანზი, (დ. 8 აგვისტო, 1961), უფრო მეტად ცნობილი სასცენო სახელით The Edge — ირლანდიელი ვოკალისტი და მუსიკოსი, ჯგუფ U2-ს გიტარისტი. იგი გამორჩეულია გიტარაზე დაკვრისას განსაკუთრებული ჟღერადობით. 2003 წელს ჟურნალმა როლინგ სტოუნი იგი დაასახელა ყველა დროის 100 საუკეთესო გიტარისტის სიაში #24 ადგილზე. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: The Edge U2.com Music Rising The Edge კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
ადამ კლეიტონი

ადამ ჩარლზ კლეიტონი უფრო მეტად ცნობილი სასცენო სახელით ადამ კლეიტონი (დ. 13 მარტი, 1960) — ირლანდიელი ბას-გიტარისტი, ჯგუფ U2-ს წევრი. კლეიტონი გაიზარდა დუბლინის საგრაფოში. იგი ცნობილია ბას-გიტარაზე შესრულებული U2-ს სიმღერების ცნობილი პარტიებით - ესენია "New Year's Day", "With or Without You", "Get on Your Boots", და "Magnificent". კრიტიკოსები მის მიერ ალბომის No Line on the Horizon შექმნაში შეტანილ წვლილს თვლიან ადამის საუკეთესო ბას-პარტიებად. იგი ასევე მუშაობდა რამდენიმე სოლო-პროექტზე. ცნობილია ადამის და ლარი მალენის მიერ ფილმის შეუსრულებელი მისია მთავარი მუსიკალური თემის რემიქსი, შექმნილი 1996 წელს. კლეიტონი, ჯგუფის შემადგენლობაში არის 22 გრემის ჯილდოს მფლობელი. U2-ს ოფიციალური საიტი
ეტა (მრავალმნიშვნელოვანი)

ეტა შეიძლება აღნიშნავდეს: ეტა (ასო) — ბერძნული ანბანის ასო ეტა — ბასკური ტერორისტული ორგანიზაცია
პოსტ-პანკი

პოსტ-პანკი — როკ-მუსიკის განხრა, რომელიც ჩამოყალიბდა 1970-იანი წლების ბოლოს, მას შემდეგ, რაც ტრადიციული პანკ-როკის პოპულარობამ იკლო. ეს ჟანრი ეფუძნება პანკ-როკის ჟღერადობის პრინციპებს, მაგრამ უფრო ექსპერიმენტული და კომპლექსურია. პოსტ-პანკმა, თავის მხრივ, საფუძველი ჩაუყარა ალტერნატიული როკისა და ანდერგრაუნდული მუსიკის ჩამოყალიბებას. ნაწილობრივ ამაში თავისი როლი ითამაშა კრაუტროკის განხრამ (სინთეზატორებით და მონოტონური გამეორებით), იამაიკურმა დაბ მუსიკამ (ბას გიტარის მხრივ), ამერიკულმა ფანკმა, სტუდიურმა ექსპერიმენტებმა და დისკო მუსიკამაც კი. 1980-იან წლებში პოსტ-პანკმა დაიმკვიდრა თავი მუსიკალურ ისტორიაში და იქცა გოთიკური როკის, ინდუსტრიული მუსიკისა და ალტერნატიული როკის წინამორბედად. Hebdige, Dick (1979). Subculture: The Meaning of Style. London: Taylor & Francis. ISBN 978-0-415-03949-9.  Heylin, Clinton (2007). Babylon's Burning: From Punk to Grunge. Viking, Penguin. ISBN 978-0-14-102431-8.  McNeil, Legs; McCain, Gillian (1997) Please Kill Me: The Uncensored Oral History of Punk. London: Little, Brown Book Group. ISBN 978-0-349-10880-3.  Reynolds, Simon (2006). Rip it Up and Start Again: Postpunk 1978 - 1984. London: Faber&Faber. ISBN 978-0-571-21570-6.  Post-punk Post-punk essay and sampler