laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ჰოვნათანიანები

ჰოვნათანიანები (სომხ. Հովնաթանյաններ) — სომეხ მხატვართა ოჯახი. ცხოვრობდნენ XVII-XIX საუკუნეებში. ოჯახის უფროსი ჰოვნათან ნაღაში საქართველოს მეფის ვახტანგ VI-ის სასახლის კარის მხატვარი იყო. აკოფ ჰოვნათანიანი (დ. 1692 — გ. ?) და არუთინ ჰოვნათანიანი (დ. 1706 ან 1707 — გ. ?) ნაღაშის შვილები და მოწაფეები უმთავრესად წიგნის ილუსტრაციაზე მუშობდნენ. მათ ნაღაშთან ერთად მოხატეს ეჩმიაძინის ტაძარი. ჰოვნათან ჰოვნათანიანი (დ. დაახლოებით 1730 — გ. 1801, თბილისი), ფერმწერი, აკოფ ჰოვნათანიანის შვილი, მეფე ერეკლე II-ის სასახლის კარის მხატვარი. თავის მოწაფეებთან ერთად შეასრულა ეჩმიაძინის ტაძრის ახალი მხატვრობა. მისთვისვე შექმნა წმინდანთა გამოსახულებანი და კომპოზიციები სახარების თემებზე (ზეთი, ტილო; 1782-1786, ნაწილი სომხეთის სურათების გალერეა, ერევანი). მიკირტუმ ჰოვნათანიანი (დ. 1779, თბილისი — გ. 1845, იქვე), ჰოვნათან ჰოვნათანიანის შვილი. ხატავდა სურათებს ეკლესიებისათვის. შექმნა სომეხი მეფეებისა და მხედართმთავრების გამოსახულებათა სერია („მეფე თრდატი“, 1836, სომხეთის სურათების გალერეა, ერევანი). აკობ ჰოვნათანიანი (დ. 1806, თბილისი - გ. 1886, თავრიზი ან თირანი, ირანი), ფერმწერი, თბილისური პორტეტული სკოლის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი წარმომადგენელი, მოღვაწეობდა თბილისში. სწავლობდა თავის მამასთან მიკირტუმ ჰოვნათანიანთან. 1841 წელს საქართველოს მთავარმართებლის ე. გოლოვინის პორტრეტისათვის პეტერბურგის სამხატვრო აკადემიამ უკლასო (თავისუფალი) მხატვრის წოდება მიანიჭა. მისი პორტრეტებისათვის დამახასიათებელია თავშეკავებული კოლორიტი, ფიგურათა სტატიკურობა, პოზათა სიმშვიდე, დეტალიზაცია. ნამუშევრები: ნ. თუმანიანის, ე. გურგენბეკიანის (სომხეთის სურათების გაკერეა, ერევანი), გ. კარაჯიანის (აღმოსავლეთის ხალხთა ხელოვნების მუზეუმი, მოსკოვი), მელიქიშვილების, მიზანდარის (საქართველოს ხელოვნების მუზეუმი, თბილისი) — ყველა 1840 (?) პორტრეტები. მელიქიშვილის პორტრეტი (ავტ. აკოფ ჰოვანათანიანი). ინახება ქართული სახვით ხელოვნების მუზეუმში. კარაჯიანის პორტრეტი (ავტ. აკოფ ჰოვნათანიანი). მეფე ტირდატე, მისი ცოლი აშხენი და მისი და ხოსროვიდუხტი (ავტ. ნაღაშ ჰოვნათანი). გრიგორ ტათევაცი (ავტ. ჰოვნათან ჰოვნათანიანი). ეჩმიაძინის მონასტრის გუმბათი (კამარა) (შეასრულა ჰოვნათან ჰოვნათანიანმა და მისმა შვილმა მიკირტუმ ჰოვნათანიანმა). საიდუმლო სერობა (ავტ. ჰოვნათან ჰოვნათანიანი) მოვსეს ხორენაცი (ავტ. ჰოვნათან ჰოვნათანიანი). ჰაოსი (ავტ. მიკირტუმ ჰოვნათანიანი). ნერსეს V (ავტ. აკოფ ჰოვნათანიანი). ეჩმიაძინი (ავტ. ჰოვნათან ნაღაში). ალი (ავტ. აკოფ ჰოვნათანიანი) ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 677.
მარტუნი (სომხეთი)

მარტუნი — ქალაქი სომხეთში, გეღარქუნიქის ოლქში. მდებარეობს სევანის ტბის სამხრეთ-დასავლეთ სანაპიროზე. ერევნიდან 130 კილომეტრზე. World Gazeteer: Armenia[მკვდარი ბმული] – World-Gazetteer.com
არაგაწოტნის პროვინცია

არაგაწოტნი (სომხ. Արագածոտն) — სომხეთის პროვინცია (მარზი). მდებარეობს ქვეყნის დასავლეთ ნაწილში, დედაქალაქია აშტარაკი. სხვა დიდი ქალაქებია აპარანი და თალინი. პროვინციის სახელი „არაგაწის ფეხს“ ნიშნავს. რეგიონი ძირითადად სომხებითაა დასახლებული, მაგრამ მასში ასევე წარმოდგენილია ეზიდი ქურთების ეთნიკური უმცირესობა. არაგაწოტნს ესაზღვრება შემდეგი მარზები: შირაკი - ჩრდილოეთით ლორე - ჩრდილო-დასავლეთით კოტაიქი - აღმოსავლეთით არმავირი - სამხრეთით პროვინციას ასევე მცირე საზღვარი აქვს ერევანთან ჩრდილო-დასავლეთიდან, კოტაიქისა და არმავირის საზღვრებს შორის. სომხეთის ადმინისტრაციული დაყოფა Aragatsotn guide with detailed descriptions, by Rick Ney Aragatsotn Tourist Guide Armenia news
ართიკი

ართიკი (სომხ. Արթիկ) — ქალაქი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ერევნიდან ჩრდილო-დასავლეთით 105 კილომეტრზე. არაგაწის მთის ჩრდილო-დასავლეთ მთისწინეთზე. ქალაქი მდიდარია სამშენებლო მასალების საბადოებით (ვარდისფერი ტუფი, პემზა, ბაზალტი). ართიკის ტუფის საბადო იყო ერთ-ერთი ყველაზე მსხვილი საბადო ყოფილი სსრკ მასშტაბით. World Gazeteer: Armenia[მკვდარი ბმული] – World-Gazetteer.com
აშტარაკი

აშტარაკი (სომხ. Աշտարակ, ითარგმნება როგორც კოშკი) — სამრეწველო ქალაქი სომხეთში, არაგაწოტნის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს მდინარე ქასაღის ხეობაში, ერევნიდან ჩრდილო-დასავლეთით 20 კილომეტრზე, ერევნის გიუმრისა და ვანაძორის დამაკავშირებელი საავტომობილო გზების გადაკვეთაზე. ქალაქიდან 2 კილომეტრში მდებარეობს სამეცნიერო ქალაქი გიტავანი. აშტარაკში დაცულია რამდენიმე ძველი ნაგებობა: ტირანავორის ეკლესიები (V საუკუნე), კარმარავორი (VII საუკუნე), სპიტაკავორი (XII-XIV საუკუნე) წმინდა სარქისის ტაძარი (XII საუკუნე) წმინდა მარინეს ტაძარი (1281 წელი) ხიდი მდინარე კასახზე (1664 წელი) World Gazeteer: Armenia[მკვდარი ბმული] – World-Gazetteer.com
მოლითი (ბორჯომის მუნიციპალიტეტი)

მოლითი — სოფელი ბორჯომის მუნიციპალიტეტში, ტაბაწყურის თემში. მდებარეობს თრიალეთის ქედის სამხრეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 2050 მეტრი, ბორჯომიდან 64 კილომეტრი. ბაკურიანიდან 34 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 215 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 83. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
ოდეთი

ოდეთი — ნასოფლარი ბორჯომის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მთა ბარძიმ-ჯვარის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე გუჯარეთისწყლის (მტკვრის მარჯვენა შენაკადი) მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1640 მეტრი, ბორჯომიდან 37 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში არავინ ცხოვრობს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 498. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 16 აგვისტო 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
პატარა მიტარბი

პატარა მიტარბი — სოფელი ბორჯომის მუნიციპალიტეტში (ბაკურიანის თემში). მდებარეობს მდინარე მიტარბულას ნაპირებზე. ზღვის დონიდან 1300 მეტრი, ბორჯომიდან 29 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 46 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 709. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
პატარა ცემი

პატარა ცემი — სოფელი ბორჯომის მუნიციპალიტეტში, ტბის თემში. მდებარეობს მდინარე ბორჯომულის (მტკვრის მარჯვენა შენაკადი) ხეობაში. ზღვის დონიდან 1370 მეტრი, ბორჯომიდან 21 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1 ადამიანი. პატარა ცემი მთის კლიმატური კურორტია. სამკურნალო ფაქტორია მთის ჰავა. სამედიცინო ჩვენება: ფილტვის, ლიმფური კვანძებისა და პლევრის ტუბერკულოზის დახურული ფორმა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 709. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
მარალიკი

მარალიკი (სომხ. Մարալիկ) — ქალაქი სომხეთში, შირაკის ოლქში. მდებარეობს არაგაწის მასივის დასავლეთ ფერდობზე, ზღვის დონიდან 1920 მ სიმაღლეზე. ქალაქზე გადის გიუმრი-თალინი–ერევნის გზა. მარალიკში არის 1903 წელს აშენებული ეკლესია. ქალაქში ბევრია XI—XII საუკუნეების ხაჩკარები. World Gazeteer: Armenia[მკვდარი ბმული]
საკირე (ბორჯომის მუნიციპალიტეტი)

საკირე — სოფელი ბორჯომის მუნიციპალიტეტში, ტაძრისის თემში. მდებარეობს მდინარე საკირულის (დვირულის მარჯვენა შენაკადი) ხეობაში. ზღვის დონიდან 1280 მეტრი, ბორჯომიდან 25 კილომეტრი, დვირიდან (უახლოესი რკინიგიზის სადგური) 7 კმ, ტაძრისიდან 1 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 954 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 674. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
სადგერი

სადგერი — სოფელი ბორჯომის მუნიციპალიტეტში (ტბის თემში), მდინარე ბორჯომულის (მტკვრის მარჯვენა შენაკადი) მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 1020 მეტრი, ბორჯომიდან 7 კილომეტრი. სოფლის მახლობლად შემონახულია ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი — XV საუკუნის წმინდა გიორგის ეკლესია. სოფელში არის მიწისქვეშა სუბთერმული მინერალური წყალი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 325 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 620. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
ჯონ კუინსი ადამსი

ჯონ კუინსი ადამსი (ინგლ. John Quincy Adams; დ. 11 ივლისი, 1767, ბრეინტრი, მასაჩუსეტსი — გ. 23 თებერვალი, 1848, ვაშინგტონი) — ამერიკელი დიპლომატი და პოლიტიკოსი, ამერიკის შეერთებული შტატების რიგით მე-6 პრეზიდენტი 1825-1829 წლებში. იგი მოღვაწეობდა როგორც სენატში, ასევე წარმომადგენელთა პალატაში. ადამსი სხვადასხვა დროს იყო ფედერალისტური პარტიის, დემოკრატიულ-რესპუბლიკური პარტიის, ნაციონალ-რესპუბლიკური პარტიის, ანტიმასონური პარტიის და ვიგების პარტიის წევრი. იგი იყო აშშ-ის მეორე პრეზიდენტის ჯონ ადამსის და მისი მეუღლის აბიგაილ ადამსის ვაჟი. როგორც დიპლომატი ადამსი ბევრ საერთაშორისო მოლაპარაკებაში მონაწილეობდა. სახელმწიფო მდივნის რანგში მონაწილეობას იღებდა მონროს დოქტრინის შემუშავებაში. როგორც პრეზიდენტი იგი გამოდიოდა მოდერნიზაციის და განათლების სისტემის გაუმჯობესების პროგრამით, მაგრამ ეს პროგრამა კონგრესმა დაბლოკა. 1828 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში იგი ენდრუ ჯექსონმა დაამარცხა. პრეზიდენტის პოსტიდან წასვლის შემდეგ ადამსი აირჩიეს წარმომადგენელთა პალატაში, რაც ერთადერთი შემთხვევაა აშშ-ის პრეზიდენტთა შორის. წარმომადგენელთა პალატაში იგი იყო ძლიერი ოპონენტი მონათმფლობელთა ძალაუფლებისა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 83. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჯონ კუინსი ადამსი John Quincy Adams: A Resource Guide at the Library of Congress John Quincy Adams at the White House American President: John Quincy Adams (1767–1848) at the Miller Center of Public Affairs, University of Virginia Adams National Historical Park, National Park Service The Diaries of John Quincy Adams: A Digital Collection დაარქივებული 2012-02-18 საიტზე Wayback Machine. at the Massachusetts Historical Society John Quincy Adams at C-SPAN's American Presidents: Life Portraits Booknotes interview with Paul Nagel on John Quincy Adams: A Public Life, A Private Life, January 4, 1998. დაარქივებული January 27, 2012[Date mismatch], საიტზე Wayback Machine.Category:Webarchive-ის თარგის შეტყობინებები The Arms of John Quincy Adams დაარქივებული 2012-01-20 საიტზე Wayback Machine. at the American Heraldry Society
ბერდი

ბერდი (სომხ. Բերդ) — ქალაქი სომხეთში, ტავუშის ოლქში. მდებარეობს მდინარე ტავუშის მარცხენა ნაპირზე, ერევნიდან 211 კილომეტრში. ქალაქი გარშემორტყმულია დაბალი მთებით. ქალაქთან ახლოს მდებარეობს ტავუშის ციხესიმაგრის (X ს) ნანგრევები, ნორ-ვარაგავანკისა და ხორანაშატის ეკლესიები (XII საუკუნე). ბერდი არის სოფლის მეურნეობის ცენტრი. ქალაქის შემოგარენში მოჰყავთ ხილი, თამბაქო და სხვა კულტურები. განვითარებულია რძისა და ხორცის მეურნეობა, მეღვინეობა და მეფუტკრეობა. World Gazeteer: Armenia[მკვდარი ბმული]
რველი

რველი — სოფელი ბორჯომის მუნიციპალიტეტში (ყვიბისის თემი). ბორჯომის ხეობაში, მდინარე მტკვრის მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 820 მეტრი, ბორჯომიდან 7 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 622 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 380. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
პირველი სვირი

პირველი სვირი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ზესტაფონის მუნიციპალიტეტში (თემის ცენტრი), მდებარეობს მდინარე ყვირილის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 230 მეტრი, ზესტაფონიდან 7 კილომეტრი. სოფელში არის საჯარო სკოლა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1981 ადამიანი. სოფელი შედის სვირის მეღვინეობის ზონაში. სოფელში არის საექიმო ამბულატორია. უბან ხოხოულას ტერიტორიაზე დგას წმინდა გიორგის სახელობის VIII საუკუნის ეკლესია, ე.წ. ვირსაყდარა. სოფლის ტერიტორიაზე ასევე დგას სამეთვალყურეო კოშკი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 77. სვირის რუკა[მკვდარი ბმული] ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
როდინაული

როდინაული — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ზესტაფონის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: აჯამეთი, სვეტმაღალი, ცხენთარო). მდებარეობს მდინარე ყვირილის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 120 მეტრი, ზესტაფონიდან 22 კილომეტრი. 1926 წლისთვის როდინაულის თემი შედგებოდა ოთხი სოფლისგან და მისი მოსახლეობა შეადგენდა 2184 ადამიანს, ხოლო ფართობი 69,7 კმ²-ს. სოფელ როდინაულში მდებარეობს ისტორიული ძეგლი „ციხიათას გორა“. სოფელი შედის სვირის მეღვინეობის ზონაში. როდინოულს დასავლეთით ესაზღვრება აჯამეთის სახელმწიფო ნაკრძალი, ხოლო აღმოსავლეთით მდინარე ლუხუტა, რომელიც სათავეს იღებს ქვედა ზეგნისა და მეორე ობჩის წყალგამყოფი ქედის ჩრდილოეთ ფერდზე. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 728 ადამიანი. სოფელი მდებარეობს მაღლობ ადგილას, რომელსაც საოჯახო ხელსაწყოს როდინის ფორმა აქვს. სწორედ ამის გამო დაერქვა სოფელს როდინოული. იმერეთში არაერთ სოფელში დადასტურდა როდინ- სიტყვის შემცველი მიკროტოპონიმები. სახელდობრ, შორაპანში მდ. ყვირილას სანაპიროს ერთ-ერთ ადგილს როდინას უწოდებენ; სოფელ ჭალოვანში ერთ-ერთ ადგილს ნაროდინები (ნაროდინევი) ჰქვია. ამ ეტიმოლოგიის განმარტებას იზიარებს პოეტი ალექსი გოგბერაშვილი, რომელიც პოეზიის კრებულში „წინაპრის ბილიკი" აღნიშნულის შესახებ ლექსს „რატომ დაარქვეს როდინოული"გვთავაზობს. რატომ დაარქვეს როდინოული შენ ახლა უმზერ შორიდან მაღლობს - როდინს ჰგავს ნაღდად, რა უნათლესად, აქ ჩემი სოფლის მე მადლი მათბობს, ეს მადლი მზისებრ ბრწყინავს და ელავს. რომ გეტყვის ვინმე ამ სოფლის სახელს, (მის ეშხის ძალას რომ იგრძნობს გული) , მიხვდები უმალ, ძველებმა ადრე, რატომ დაარქვეს „როდინოული". სოფელი როდინოული დაარსებულია XIX საუკუნის 30-იან წლებში, მაშინ როდესაც ხელისუფლებას აჯამეთის ტყის გასაჩეხად მუშახელი ესაჭიროებოდა. თავდაპირველად ჩამოასახლეს გოგბერაშვილები და ჩუბინიძეები, მოგვიანებით ვარდოსანიძეები. ამ პერიოდისთვის ეს ტერიტორია ბაღდათს, დიმის ადმინისტრაციულ ერთეულს ეკუთვნოდა, ხოლო მოგვიანებით ზესტაფონის მუნიციპალიტეტს მიაკთვნეს. ადგილობრივების ინფორმაციით, პროცესში აქტიურ მონაწილეობას იღებდა იმ პერიოდში განთქმული მონადირე ხოსიკ გოგბერაშვილი, რომელიც აჯამეთის ტყეში ნადირობდა და ღამეს ათევდა თავისივე აგებულ მონადირის ქოხში. დღესდღეობით ხოსიკ გოგბერაშვილის საფლავის ქვა ყველაზე ძველია სოფლის სასაფლაოზე. კიდევ ერთი ძველი საფლავის ქვა ეკუთვნის მის შვილს ალექსი გოგბერაშვილს. ამ უკანასკნელის საფლავის ქვაზე ამოჭრილი წარწერა დღემდეა შემონახული: „ალექსი გოგბერაშვილი აღვესრულე 1860 წელს 25 წლისა." სასაფლაო მდებარეობს აჯამეთის მაცხოვრის სახელობის ეკლესიის გარშემო. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 420. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ დედათა მცირე ენციკლოპედია ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II ↑ ბედოშვილი გ., ქართულ ტოპონიმთა განმარტებით-ეტიმოლოგიური ლექსიკონი, თბ., 2002 - გვ.340. {{{title}}}.  ↑ ჭუმბურიძე ზ., დედაენა ქართული, 1987. {{{title}}}.  ↑ გოგბერაშვილი ა., წინაპრის ბილიკი, თბ., 2022 - გვ.84. {{{title}}}.  ↑ გოგბერაშვილი ა., წინაპრის ბილიკი, 2022 - გვ.54. {{{title}}}.  ↑ გოგბერაშვილი ა., წინაპრის ბილიკი, თბ., 2022 - 98 გვ.. {{{title}}}.
მწყერისციხე

მწყერისციხე — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ზესტაფონის მუნიციპალიტეტში (კლდეეთის თემი). მდებარეობს მდინარეების ბორიმელისა და თურუნის (ყვირილის აუზი) შესართავთან. ზღვის დონიდან 240 მეტრი, ზესტაფონიდან 7 კილომეტრი. სოფლის სახელწოდება მოდის ციხესიმაგრიდან, რომელიც წყაროებში პირველად მოიხსენიება XVII საუკუნეში. შემორჩენილია მისი ნანგრევები. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 43 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 267. მწყერისციხის რუკა[მკვდარი ბმული] ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
პატარა სამება

პატარა სამება (2010 წლის 16 ნოემბრამდე — „პატარა განთიადი“, სამება) — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ზესტაფონის მუნიციპალიტეტში (ძირულის თემი). მდებარეობს მდინარე ძირულის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 400 მეტრი, ზესტაფონიდან 19 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 42 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 707. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება N925, 2010 წლის 16 ნოემბერი ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
საღვინე

საღვინე, საღვინეთი (1938-1990-იან წლებში პირველი მაისი) — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ზესტაფონის მუნიციპალიტეტში (სანახშირის თემი). მდებარეობს მდინარე ყვირილის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 240 მეტრი, ზესტაფონიდან 5 კილომეტრი. სოფელში გადის რკინიგზის მონაკვეთი ხაშური-სამტრედიის ხაზზე. სოფელში დგას წმინდა გიორგის სახელობის VIII საუკუნის ეკლესია. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 240 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 73. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
საკორინთლო

საკორინთლო — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის კასპის მუნიციპალიტეტში, ქვემო ჭალის თემში. მდებარეობს მდინარე ლეხურის (მტკვრის მარცხენა შენაკადი) ნაპირზე. ზღვის დონიდან 780 მეტრზე, კასპიდან დაშორებულია 16 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 114 ადამიანი. ნანაანთ წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია ქარის საყდარი საკორინთლოს სამაროვანი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 682. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ Ethnic composition of Georgia 2014 ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
დები ია-იას ღვთაებრივი საიდუმლოები (ფილმი)

დები ია-იას ღვთაებრივი საიდუმლოები (ინგლ. Divine Secrets of the Ya-Ya Sisterhood) — 2002 წლის ფილმი. გადაღებულია რეჟისორ სელი კოურის მიერ. მთავარ როლებში არიან სანდრა ბულოკი და ეშლი ჯადი. ოფიციალური საიტი „დები ია-იას ღვთაებრივი საიდუმლოები (ფილმი)“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „დები ია-იას ღვთაებრივი საიდუმლოები (ფილმი)“ — Rotten Tomatoes „დები ია-იას ღვთაებრივი საიდუმლოები“ — Box Office Mojo-ზე
კონგრესის ბიბლიოთეკა

კონგრესის ბიბლიოთეკა (ინგლ. Library of Congress) — აშშ-ის დე-ფაქტო ეროვნული ბიბლიოთეკა და აშშ-ის კონგრესის კვლევითი განყოფილება. განლაგებულია სამ შენობაში, ვაშინგტონში, და უდიდესი ბიბლიოთეკაა მსოფლიოში, როგორც თაროების სივრცის, ისე წიგნების რაოდენობის მიხედვით. ბიბლიოთეკის მეთაური ამჟამად ჯეიმზ ბილინგტონია. კონგრესის ბიბლიოთეკა 1800 წელს დაარსდა და თითქმის მთელი XIX საუკუნის განმავლობაში აშშ-ის კაპიტოლიუმში იყო განთავსებული. 1812 წელს თითქმის მთელი საწყისი კოლექციის ხანძრის მიერ განადგურების შემდეგ, თომას ჯეფერსონმა ბიბლიოთეკას 1815 წელს წიგნების მთელი საკუთარი კოლექცია მიჰყიდა (6487 წიგნი). ამერიკის სამოქალაქო ომის შემდეგ კონგრესის ბიბლიოთეკამ მეტი მნიშვნელობა შეიძინა და ზრდა იწყო, რის გამოც მისთვის ცალკე შენობა აშენდა, სადაც ასევე გადავიდა ბიბლიოთეკის საავტორო უფლებების სადეპოზიტო ინფორმაცია. XX საუკუნეში სწრაფი ექსპანსიის პერიოდში ბიბლიოთეკა წამყვან საზოგადოებრივ როლს იძენს. ბიბლიოთეკის მთავარი მისია კონგრესის წევრების მიერ მოთხოვნილი ინფორმაციის მოძიებაა კონგრესის კვლევითი ცენტრის მეშვეობით. მიუხედავად იმისა, რომ ის საზოგადოებისთვის ღიაა, წიგნების გატანა მხოლოდ უზენაესი სასამართლოს მოსამართლეებსა და მაღალი რანგის სახელმწიფო მოხელეებს შეუძლიათ. აშშ-ის საავტორო უფლებების ოფისის მეშვეობით ბიბლიოთეკა აშშ-ში გამოცემული ყველა წიგნის, პამფლეტის, რუკის, ნაბეჭდის ან მუსიკის ასლს იღებს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კონგრესის ბიბლიოთეკა ოფიციალური საიტი კონგრესის ბიბლიოთეკის ისტორია American Memory
ოკამი

საკუთარი სახელი ოკამი შეიძლება აღნიშნავდეს: ოკამი — სოფელი ახალქალაქის მუნიციპალიტეტში; ოკამი — სოფელი კასპის მუნიციპალიტეტში; ოკამი, უილიამ — ინგლისელი ფილოსოფოსი; ოკამი — ადგილწარმოშობის დასახელების უმაღლესი ხარისხის ქართული ღვინო.
ოკამი (კასპის მუნიციპალიტეტი)

ოკამი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის კასპის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: თეზი, იგოეთი, მრგვალი ჭალა, ფერმა, ჩანგილარი). მდებარეობს მდინარე ქსნის მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 650 მეტრზე, კასპიდან დაშორებულია 15 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1401 ადამიანი. ოკამის ღვთისმშობლის ეკლესია ოკამის წმინდა გიორგის ეკლესია ოკამის ნამოსახლარი გორა ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 508. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
მირიანი

მირიანი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის კასპის მუნიციპალიტეტში, კავთისხევის თემში. მდებარეობს მდინარე მტკვრის მარცხენა მხარეს. რკინიგზის ბაქანი. ზღვის დონიდან 500 მეტრზე, კასპიდან დაშორებულია 15 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 81 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 12. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ Ethnic composition of Georgia 2014 ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
მრგვალი ჭალა

მრგვალი ჭალა — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის კასპის მუნიციპალიტეტში, ოკამის თემში. მდებარეობს მდინარე ლეხურის ხეობაში. ზღვის დონიდან 610 მეტრზე, კასპიდან დაშორებულია 8 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 176 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 167. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ Ethnic composition of Georgia 2014 ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ნიაბი

ნიაბი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის კასპის მუნიციპალიტეტში, გომის თემში. მდებარეობს მდინარე მტკვრის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 600 მეტრზე, კასპიდან დაშორებულია 17 კილომეტრით. სოფლის მიდამოებში დგას X საუკუნის ხუროთმოძღვრების ძეგლი წმინდა გიორგის ეკლესია. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 225 ადამიანი. ნიაბიდან იყო წარმოშობით და აქვეა დაკრძალული ქართველი პოლიტიკოსი კობა დავითაშვილი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 400. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ „კობა დავითაშვილი მშობლიურ სოფელ ნიაბში, ტაძრის ეზოში დაკრძალეს“. imedinews.ge. 2020-12-06. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-02-25. ციტირების თარიღი: 6 დეკემბერი, 2020. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება)