laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ლურჯ-მწვანე წყალმცენარეები

ლურჯ-მწვანე წყალმცენარეები, ციანობაქტერიები (ლათ. Cyanophyta) — ბაქტერიათა განყოფილება (ტიპი). ერთუჯრედიანი, კოლონიური და მრავალუჯრედიანი (ძაფნაირი), უმეტესად მიკროსკოპული ფორმებია; განეკუთვნებიან პროკარიოტებს. მოლურჯო-მწვანე ფერი აქვთ, თუმცა გვხვდება მოყვითალო-მწვანედ, ვარდისფრად, იისფრად, ზოგჯერ შავად შეფერილი ფორმებიც. მორფოლოგიურად ჩამოყალიბებული ბირთვი და ქლოროპლასტი ციანობაქტერიებს არ აქვთ. პლანქტონურ სახეობებს აქვთ. ე. წ. გაზის ვაკუოლები - პროტოპლასტში გაზით ამოვსებული სივრცეები. მრავალდებიან დაყოფით (ერთუჯრედიანები), ჰორმოგონიუმებით - ძაფის ფრაგმენტებით (მრავალუჯრედიანები) და სხვადასხვა სახის სპორებით. სქესობრივი გამრავლება და მოძრავი შოლტიანი სტადიები განვითარების ციკლში არ აქვთ. ციანობაქტერიები აერთიანებს 2000-მდე სახეობას, რომლებიც გავრცელებულია მტკნარ წყლებსა და ზღვებში. ცხოვრობენ ნიადაგზე და ნიადაგში, თოვლზე, ნესტიან ადგილებსა და ცხელ წყაროებში, ზოგი ლიქენების კომპონენტია. პლანქტონური ფორმები ინტენსიური გამრავლებისას იწვევენ „წყლის ყვავილობას“ და სასმელად უვარგისს ხდიან წყალს. იწვევენ აგრეთვე წყალსადენი ფილტრების დაცობას და თევზის სიკვდილს; ზოგჯერ წყალსაცავში ქმნიან კუნძულებსაც კი. სხვა ბაქტერიებთან ერთად ციანობაქტერიებიც მონაწილეობენ სამკურნალო ტალახის შექმნაში, ახდენენ ნიადაგში ატმოსფერული აზოტის ფიქსაციას. ნიადაგზე მცხოვრები ციანობაქტერიები მონაწილეობენ ნიადაგთწარმოქმნის პროცესში. თანამედროვე მეცნიერებში არ არის მიღებული ტერმინი ლურჯ-მწვანე წყალმცენარეები და იყენებენ მხოლოდ ტერმინ ციანობაქტერიას, რადგან ზოგადად წყალმცენარეები ეუკარიოტები არიან და რადიკალურად განსხვავებული სახეობაა. ნ. ა. კომარნიცი, ლ. ვ. კუდრიშოვი, ა. ა. ურანოვი, „მცენარეთა სისტემატიკა“, გვ. 39, თბილისის უნივერსიტეტის გამომცემლობა, თბ., 1973 ყანჩაველი ქ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 315. ↑ Allaby, M, ed. (1992). „Algae“. The Concise Dictionary of Botany. Oxford: Oxford University Press.
The Way We Walk, Volume Two: The Longs

The Way We Walk, Volume Two: The Longs — ინგლისური პროგრსული როკ-ჯგუფ ჯენესისის ცოცხალი ალბომი, რომელიც გამოვიდა 1993 წელს. სიმღერები, რომლებიც მასში იქნა შეტანილი, ჩაწერილია ჯგუფის 1992 წლის იმავე საკონცერტო ტურნეს მსვლელობისას. წინა დისკში The Way We Walk, Volume One: The Shorts შეტანილია მცირე ხანგრძლივობის მქონე სიმღერები, ჯენესისის იმ დროისთვის სამი უკანასკნელი სტუდიური ალბომიდან. მოცემულ დისკზე წარმოდგენილია უფრო დიდი ხანგრძლივობის მქონე ნომრები, როგორიცაა ძველი სიმღერების კომპილაციური ალბომი - „Dance on a Volcano/The Lamb Lies Down on Broadway/The Musical Box/Firth of Fifth/I Know What I Like (In Your Wardrobe)“. ალბომმა მიაღწია ბრიტანული ჩარტების #1 და აშშ ჩარტების #20 პოზიციამდე. ყველა სიმღერის ავტორები არიან: ტონი ბენქსი, მაიკ რეზერფორდი და ფილ კოლინზი, გარდა აღნიშნულისა Old Medley – 19:32 Dance on a Volcano (ბენქსი/კოლინზი/ჰეკეტი/რეზერფორდი) The Lamb Lies Down on Broadway (ბენქსი/კოლინზი/გებრიელი/ჰეკეტი/რეზერფორდი) The Musical Box (ბენქსი/კოლინზი/გებრიელი/ჰეკეტი/რეზერფორდი) Firth of Fifth (ბენქსი/კოლინზი/გებრიელი/ჰეკეტი/რეზერფორდი) I Know What I Like (In Your Wardrobe) (ბენქსი/კოლინზი/გებრიელი/ჰეკეტი/რეზერფორდი) ასევე ჟღერს სიმღერების That's All, Illegal Alien Follow You Follow Me დაStagnation ნაწყვეტები 13 ივლისი, 1992 ჰანოვერი, გერმანია Driving The Last Spike – 10:18 13 ივლისი, 1992 ჰანოვერი, გერმანია Domino – 11:21 Part I - In the Glow of the Night Part II - The Last Domino 10 ივლისი, 1992 ჰანოვერი, გერმანია Fading Lights – 10:55 11 და 13 ივლისი, 1992 ჰანოვერი, გერმანია Home by the Sea/Second Home by the Sea – 12:14 10 ივლისი, 1992 ჰანოვერი, გერმანია Drum Duet (კოლინზი/ჩესტერ თომპსონი) – 6:06 10 ივლისი, 1992 ჰანოვერი, გერმანია სიმღერის „I Know What I Like (In Your Wardrobe)“ ინსტრუმენტული იმპროვიზაციის დროს კოლინზი მღერის სტრიქონებს სხვა სიმღერებიდან. ესენია: „That's All“, „Illegal Alien“, „Your Own Special Way“ და „Follow You Follow Me“. აგრეთვე იგი ღიღინებს მელოდიას სიმღერიდან „Stagnation“. DVD დისკზე გამოცემულ კონცერტზე კოლინზი ასევე მღერის ნაწყვეტს სიმღერიდან „Misunderstanding“. ფილ კოლინზი - ვოკალი, პერკუსია, დასარტყმელი საკრავები ტონი ბენქსი - კლავიშებიანი ინსტრუმენტები, ვოკალი მაიკ რეზერფორდი - ბას გიტარა, გიტარა, ვოკალი დამატებითი მუსიკოსები დერილ სტერმერი - ბასი, გიტარა ჩესტერ თომპსონი - პერკუსია, დასარტყმელი საკრავები ↑ Orens, Geoff. (2011 [last update])Genesis Live: The Way We Walk, Vol. 2 (The Longs) – Genesis | AllMusic. allmusic.com. ციტირების თარიღი: 25 July 2011. ↑ Wyman, Bill. (12 February 1993) Genesis Live: The Way We Walk Volume Two: The Longs Review. Entertainment Weekly. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 21 აპრილი 2009. ციტირების თარიღი: 9 June 2012. ↑ (2004) The new Rolling Stone album guide. New York: Simon & Schuster, გვ. 327–328. ISBN 978-0-7432-0169-8.  ↑ Recording dates from official Genesis site http://www.genesis-music.com/members/community/mboard/index.php?topic=27317.msg716952#msg716952[მკვდარი ბმული]
ძოწეული წყალმცენარეები

ძოწეული წყალმცენარეები, წითელი წყალმცენარეები (ლათ. Rhodophyta) — ძაფისებრი ან უფრო რთული აგებულების წყალმცენარეები, რომლებიც მოკლებულნი არიან მოძრავ სტადიებს. ფერი აქვთ წითელი სხვადასხვა ელფერით, ზოგს მომწვანო ზეთისხილისებრი, მოყვითალო ან იისებრი. ტიპური სახამებელი არ გააჩნიათ. სქესობრივი პროცესი აქვთ. მათი უმრავლესობა ცხოვრობს ზღვებში. ნ. ა. კომარნიცი, ლ. ვ. კუდრიშოვი, ა. ა. ურანოვი, „მცენარეთა სისტემატიკა“, გვ. 39, თბილისის უნივერსიტეტის გამომცემლობა, თბ., 1973
მელიტონ ჯღარკავა

მელიტონ იოსების ძე ჯღარკავა (დ. 1911) — სტახანოველი. მელიტონ ჯღარკავა დაიბადა 1911 წელს სოხუმის ნავსადგურის მტვირთავი მუშის ოჯახში. 1931 წელს გაყვა მამაისის კვალს და დაიყო ნავსადგურში მტვირთავად მუშაობა. ორი წლის შემდეგ იგი გაიწვიეს მუშურ-გლეხურ წითელ არმიაში, რომლის დროსაც ისწავლა წერა-კითხვა და შევიდა ლენინურ კომკავშირში. 1935 წელს დემობილიზაციის შემდეგ ჯღარკავა ისევ დაუბრუნდა სოხუმის ნავსადგურს. ნავსადგურში ჯღარკავას ბრიგადა ითვლებოდა სტახანოველ მტვირთავებად. 1938 წლის აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნებზე რეგისტრირებული იყო აფხაზეთის ასსრ უმაღლესი საბჭოების დეპუტატობის კანდიდატად ქ. სოხუმის №7 კიროვის საარჩევნო ოლქში, რომლის შედეგადაც ის არჩეულ იქნა აფხაზეთის ასსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად. გაზ. „საბჭოთა აფხაზეთი“, №116 (214), 23 მაისი, 1938
თამარ ქუჩულორია

თამარ ელიზბარის ასული ქუჩულორია (დ. 1909, სოფელი წალენჯიხა) — აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი. თამარ ქუჩულორია დაიბადა 1909 წელს სოფელ წალენჯიხაში. 1925 წელს შევიდა კომკავშირში. 1927 წელს არჩეულ იქნა საქართველოს ალკკ ზუგდიდის საქალაქო ორგანიზაციის მდივნად. ქუჩულორიას სისტემატიურად ირჩევდნენ კომკავშირის სამაზრო კომიტეტისა და რაიკომის წევრად. 1930 წელს ქუჩულორია შევიდა ბოლშევიკურ პარტიის რიგებში. იმავე წელს იგი გადაიყვანეს საქართველოს კპ (ბ) ზუგდიდის რაიკომში ქალთა განყოფილების გამგედ, 1931 წელს კი დაწინაურებულ იქნა ზუგდიდის რაიპროფსაბჭოს პასუხისმგებელ მდივნად. 1930-1932 წლებში იყო ზუგდიდის ქალაქის საბჭოს დეპუტატი, რაიაღმასკომის პლენუმისა და პრეზიდიუმის წევრი. სოფლად სასოფლო-სამეურნეოკამპანიების ხელმძღვანელობისათვის ის ორჯერ დააჯილდოვა ზუგდიდის რაიაღმასკომის პრეზიდიუმმა. 1932-1935 წლებში სწავლობდა ამიერკავკასიის კომუნისტური სასოფლო-სამეურნეო სკოლის სამწლიან პარტიულ განყოფილებაში. 1935 წლის ივნისიდან თამარ ქუჩულორია მუშაობდა საქართველოს კპ (ბ) აფხაზეთის საოლქო კომიტეტის სელმძღვანელი პარტიული განყოფილების ინსტრუქტორად, 1936 წლის აგვისტოდან საქართველოს კპ (ბ) სოხუმის ქალაქკომის ინსტრუქტორ-პროპაგანდისტად. მუშაობდა პარტიის სოხუმის რაიოკომის კულტპროფგანყოფილების გამგედ. 1938 წლის აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნებზე რეგისტრირებული იყო აფხაზეთის ასსრ უმაღლესი საბჭოების დეპუტატობის კანდიდატად სოხუმის რაიონის კონსტანტინოვკის №51 საარჩევნო ოლქში, რომლის შედეგადაც ის არჩეულ იქნა აფხაზეთის ასსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად. გაზ. „საბჭოთა აფხაზეთი“, №116 (214), 23 მაისი, 1938
იასონ დარსანია

იასონ მაქსიმეს ძე დარსანია (დ. 1905, სოფელი მერხეული, სოხუმის ოკრუგი, რუსეთის იმპერია) — საბჭოთა პარტიული და სახელმწიფო მოღვაწე. იასონ დარსანია დაიბადა 1905 წელს სოფელ მერხეულში გლეხის ოჯახში. სოფლის სკოლის დამთავრების შემდეგ შევიდა სოხუმის უმაღლეს დაწყებით სასწავლებელში. აფხაზეთში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ მოეწყო ინდუსტრიულ ტექნიკუმში, რომელიც დაამთავრა 1924 წელს. იასონ დარსანია 19 წლის შევიდა ლენინური კომკავშირის რიგებში. კომკავშირულ რიგებში დარსანია აქტიურ მუშაობას ეწეოდა: იყო უჯრედის ბიუროს წევრი, პროპაგანდისტი, კომკავშირის სამაზრო საქალაქო კომიტეტის შტატგარეშე ინსტრუქტორი. 1924 წელს აქტიურ მონაწილეობას ღებულობდა მენშევიკების წინააღმდეგ ბრძოლაში. პარტიის საოლქო კომიტეტის მიერ სწავლის მისაღებად მივლენილი იქნა აზერბაიჯანის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. 1927 წელს სუსტი ჯანმრთელობის გამო გადაყვანილ იქნა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, სადაც სწავლობდა პედაგოგიურსა და ეკონომიკურ ფაკულტეტებზე. 1929 წელს უნივერსიტეტის დამთავრებისთანავე დაინიშნა საქართველოს განსახკომის საცდელ-საჩვენებელი კოლონიის სამოსწავლო ნაწილის დირექტორის მოადგილედ, სადაც მუშაობდა 1931 წლამდე. საქართველოს კპ (ბ) ცენტრალური კომიტეტის გადაწყვეტილებით ი. დარსანია დაინიშნა სოხუმის ინდუსტრიული ტექნიკუმის დირექტორად, პარალელურად 1937 წელს დაინიშნა რსფსრ-ის ადგილობრივი მრეწველობის სახალხო კომისარიატის სამშენებლო და სილიკატური მრეწველობის მოსკოვის ინჟინერთა ინსტიტუტის სოხუმის განყოფილების დირექტორად. 1938 წლის აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნებზე რეგისტრირებული იყო აფხაზეთის ასსრ უმაღლესი საბჭოების დეპუტატობის კანდიდატად ქ. სოხუმის №9 კუიბიშევის საარჩევნო ოლქში, რომლის შედეგადაც ის არჩეულ იქნა აფხაზეთის ასსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად. 14 ივლისს იასონ დარსანია დაინიშნა აფხაზეთის ასსრ-ის განათლების სახალხო კომისარად. გაზ. „საბჭოთა აფხაზეთი“, №115 (213), 22 მაისი, 1938
ქეთევან კარგარეთელი

ქეთევან კარგარეთელი (დ. 29 ივლისი 1931 წ. - გ. 15 იანვარი, 2020 წ.) — ქართველი მხატვარ-კერამიკოსი. საქართველოს მხატვართა კავშირის წევრი (1964). ქეთევან კარგარეთელი, დაიბადა თბილისში 1931 წელს, მშობლები იულია გიორგობიანი და გიორგი კარგარეთელი, შვილი გიორგი კარგარეთელი (დაბ. 1973). 1954-1960 წლებში სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის (თსსა) გამოყენებითი ხელოვნების/კერამიკის ფაკულტეტზე. პედაგოგები გიორგი ქართველიშვილი, ნიკოლოზ გომელაური, დავით ციციშვილი, ზაქარია მაისურაძე. სადიპლომო ნამუშევარი - ყავის სერვიზი (კლინკერი), ხელმძღვანელი დ. ციციშვილი. გამოფენებზე მონაწილეობს 1957 წლიდან. საქართველოს მხატვართა კავშირის წევრი 1964 წლიდან. ძირითადი ნამუშევრები: ლარნაკები, მარანი, აზარფეშები, დოქები. ქანდაკებები - „თხა და თიკანი“, „ირემი“ და სხვა. მუშაობდა თსსა-სთან არსებული კერამიკული სახელოსნოს სწავლულ ოსტატად. საბჭოთა საქართველოს 40 წლისთავისადმი მიძღვნილი საიუბილეო გამოფენა (თბილისი სამხატვრო გალერეა 1957 წელი); ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმი 1961 წ; ქალთა საერთაშორისო დღისადმი მიძღვნილი გამოფენები 1961, 1962, 1976; შემოდგომის მეღვინეობის პირველი კონგრესი 1962 წ; სუვენირების ტექნიკის სახლი 1963 წ; ქართველი მხატვრები - ამბროლაური 1965 წ; თანამედროვე ქართული ჭედურობა და კერამიკა თბილისის სამხატვრო გალერეაში 1965 წ; საზაფხულო გამოფენა თბილისის არქეოლოგიური მუზეუმი 1966 წ; საშემოდგომო გამოფენა თბილისის სამხატვრო გალერეა 1966წ; საგაზაფხულო გამოფენა თბილისის სამხატვრო გალერეა 1968 წ; ქართული ხელოვნებისა და ლიტერატურის დეკადა მოსკოვში 1958 წ; სახალხო მეურნეობის მიღწევათა გამოფენა მოსკოვი 1963 წ; თანამედროვე ქართული ჭედურობა და კერამიკა მოსკოვი აღმოსავლეთის ხალხთა ხელოვნების მუზეუმი 1965 წ; საკავშირო გამოფენები რიგა, ტარტუ, კიევი, ერევანი, 1966 წ; ამიერკავკასიის გამოფენა მოსკოვში 1971წ; მეგობრობის კვირეული ვარშავაში 1959 წ; გამოფენა-ბაზრობები ირანი, თურქეთი, ნორვეგია, დანია, შვედეთი, 1967 წ; იტალია, მილანი 1967-70, 1980 წწ. საერთაშორისო გამოფენა მონრეალში 1967 წ; საქართველოს კულტურის დღეები 1969წ; საერთაშორისო გამოფენები ბულგარეთში, უნგრეთი, გდრ, ჩეხოსლოვაკია 1972-1979 წწ., ესპანეთი 1981 წ., ინდოეთი 1982 წ. მისი ნამუშევრები დაცულია საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში, თბილისის სამხატვრო გალერეაში, თბილისის არქეოლოგიურ მუზეუმში, ამბროლაურის სახვითი ხელოვნების მუზეუმში, მოსკოვის აღმოსავლეთის ხალხთა ხელოვნების მუზეუმში, მოსკოვის კულტურის სამინისტროსთან არსებული საგამოფენო პანორამების დარბაზში, მოსკოვის მუზეუმ-ნაკრძალ ცარიცინოში. • ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ ხელოვნებაში, ნინო ზაალიშვილის საერთო რედაქციით, „ქართული ბიოგრაფიული ცენტრი“, 2000 წ. გვ.232 • ცნობარი, საქართველოს მხატვართა კავშირი, შემდგენელი ლალი გიორგობიანი, რედაქტორი ნინო ზაალიშვილი, თბილისი, 2002 წ. გვ.75 • Алде Какабадзе. Современная грузинская керамика. Москва "советский художник" 1984г. • Ерлашова Софья Михайловна, Керамика и чеканка Грузии/Georgian pottery and chasing on metal, Издательство Аврора, Ленинград 1975 г.
დიატომეები

დიატომეები (კაჟოვანი წყალმცენარეები, ლათ. Diatomeae ანუ Bacillariophyta) — ერთუჯრედიანი ან კოლონიური, უძრავი, კაჟოვანგარსიანი ორგანიზმებია, ყვითელი ან ღია წაბლისფერი შეფერილობის, სახამებელი არ მოეპოვებათ. სქესობრივი პროცესი აქვთ. მათი უჯრედის გარსი პექტინისაა, გარედან კი მათ აკრავთ კაჟის ჯავშანი. დიატომეების პროდუქტია ე.წ. დიატომიტი, ამ წყალმცენარეების გარსის ნაშთი, მილიონი წლების წინ დალექილი ტბებში ან ზღვის ყურეებში. საქართველოში დიატომიტის უნიკალური საბადო ახალციხესთან ახლოს, ქისათიბშია, რომელიც დაახლოებით 10 მლნ წლისაა. აქაური დიატომიტი იდეალურად სუფთაა და ამ მხრივ მსოფლიოში საუკეთესოდ ითვლება. იგი 95,88% კაჟს შეიცავს. დიატომიტს იყენებენ კვების, ქიმიურ, ნავთობის მრეწველობასა და სხვა დარგებში. დიატომიტის ფილტრში გატარებული ღვინო ინარჩუნებს არომატსა და გემოს, ნალექს კი არ იკეთებს, არ მჟავდება. დიატომიტის ხარისხი დამოკიდებულია კაჟის შემცველობაზე. დიატომეები ფართოდაა გავრცელებული ბუნებაში, ცხოვრობენ მტკნარ და მლაშე წყალში; ხშირია პლანქტონური და ბენთოსური ფორმები, გვხვდება აგრეთვე წყლის მცენარეებზე, წყალქვეშა საგნებზე, ნესტიან მიწაზე, ქვებზე, ხავსზე და სხვა. დიატომეები უაღრესად მგრძნობიარენი არიან გარემო პირობების, განსაკუთრებით წყლის მარილიანობის მიმართ, ამიტომაც ხმარობენ მათ წყლის მარილიანობის ხარისხის გამოსარკვევ ინდიკატორებად. ↑ ნ. ა. კომარნიცი, ლ. ვ. კუდრიშოვი, ა. ა. ურანოვი, „მცენარეთა სისტემატიკა“, გვ. 39, თბილისის უნივერსიტეტის გამომცემლობა, თბ., 1973. ↑ დიატომეები — ბიოლოგიური და სამედიცინო ტერმინები და ცნებები ↑ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 503-504.
ნიკოლოზ სტროევონსი

ნიკოლოზ გიორგის ძე სტროევონსი (დ. 1886) — აფხაზეთის ასსრ და საქართველოს სსრ დამსახურებული ექიმი. აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი. ორენბურგის გიმნაზიის დამთავრების შემდეგ შევიდა ყაზანის უნივერსიტეტის მედიკურ ფაკულტეტზე, რომელიც დაამთავრა 1911 წელს. ნიკოლოზ სტროევონსი დატოვილ იქნა ორდინატორად ქირურგიულ კლინიკაში პროფესორ გერგენთან, ორი თვის შემდეგ კი გადავიდა პროფესორ ფეოდოროვის კლინიკაში. 1912 წელს ავადმყოფობის გამო საცხოვრებლად გადავიდა სოხუმში. 1920 წელს მუშაობდა სოჭის სანატორიუმ „ელიტის“ ექიმად, ამავე დროს ითვლებოდა კურორტთა სამმართველოს ყველა სანატორიუმის კონსულტანტად. 1921 წელს აფხაზეთის ჯანმრთელობის სახალხო კომისრის მიწვევით, სოხუმში ამბულატორიასთან მოაწყო ყურის, ყელის და ცხვირის ავადმყოფობათა კაბინეტი და ამავე დროს განაგებდა სანატორიუმ „აზრას“ ყელის სნეულებათა განყოფილებას. ჯანმრთელობის გაუარესობის გამო მიატოვა კურორტთა სამმართველოში სამსახური და გააგრძელა მუშაობა ამბულატორიაში. 1920 წლიდან ნიკოლოზ სტროევონსი ქალაქის საავადმყოფოში განაგებდა ყურის სნეულებათა განყოფილებას. ნიკოლოზ სტროევონსი სამედიცინო სფეროში სამსახურის პარალელურად იყო აფხაეთის სამედიცინო საზოგადოების პრეზიდიუმის წევრი. 1931 წლიდან იყო სოხუმის ქალაქის საბჭოს დეპუტატად. 1938 წლის აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნებზე რეგისტრირებული იყო აფხაზეთის ასსრ უმაღლესი საბჭოების დეპუტატობის კანდიდატად ქ. სოხუმის №11 კომკავშირული საარჩევნო ოლქში, რომლის შედეგადაც ის არჩეულ იქნა აფხაზეთის ასსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად. გაზ. „საბჭოთა აფხაზეთი“, №115 (213), 22 მაისი, 1938 მითაიშვილი შ., ჯანმრთელობის სამსახურში : (აფხაზეთის ასსრ და საქართველოს დამსახურებული ექიმის ნიკოლოზ სტროევონსის დაბადების 100 წლისთავის გამო) // გაზ. „საბჭოთა აფხაზეთი“, 29 ოქტომბერი, 1986.
კალისტრატე დგებუაძე

კალისტრატე მალაქიას ძე დგებუაძე (დ. 1911, სოფელი ოტობაია, სოხუმის ოკრუგი, რუსეთის იმპერია — გ. 16 თებერვალი, 1943) — საბჭოთა პოლიტიკური და სახელმწიფო და მოღვაწე. კონსტანტინე დგებუაძე დაიბადა 1911 წელს სოფელ ოტობაიაში. 1926 წელს დაამთავრა სოფლის შვიდწლედი, 1930 წელს — ზუგდიდის პედაგოგიური ტექნიკუმი. 1927 წელს შევიდა საქართველოს ალკკ რიგებში, საიდანაც დაიწყო აქტიური პარტიული მუშაობა. 1930 წლის სეტქემბრიდან - 1931 წლის ნოემბრამდე მუშაობდა საქართველოს ალკკ გალის რაიკომის საორგანიზაციო განყოფილების გამგედ. აქედან გადაყვანილ იქნა რაიონული გაზეთის რედაქტორის მოადგილედ, სადაც მუშაობდა 1933 წლის ბოლომდე. 1933-1934 წლებში კონსტანტინე დგებუაძე იყო აჩიგვარის საბჭოთა მეურნეობის მუშკომის თავმჯდომარე. 1934 წლის მარტში დაინიშნა კომკავშირის გალის რაიკომის მდივნის მოადგილედ. 1935 წელს გაიწვიეს მუშურ-გლეხური წითელი არმიის რიგებში, სადაც მან მიიღო პოლიტიკური მუშაობის გამოცდილება. დემობილიზაციის შემდეგ კალისტრატე დგებუაძე მუშაობდა გალის რაიონის ფიჩორის არასრული საშუალო სკოლის დირექტორად. 1937 წლის ივლისში ის არჩეულ იქნა კომკავშირის გალის რაიკომის მდივნად. იმავე წლის სექტემბერში — საქართველოს ალკკ აფხაზეთის საოლქო კომიტეტის მეორე მდივნად. კალისტრატე დგებუაძე იყო საქართველოს ალკკ აფხაზეთის საოლქო კომიტეტის პლენუმის და საქართველოს ალკკ ცეკას პლენუმის წევრი. 1938 წელს იყო აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს ცენტრალური საარჩევნო კომისიის თავმჯდომარე. 1938 წლის აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნებზე რეგისტრირებული იყო აფხაზეთის ასსრ უმაღლესი საბჭოების დეპუტატობის კანდიდატად ქ. სოხუმის №12 პირველი მაისის საარჩევნო ოლქში, რომლის შედეგადაც ის არჩეულ იქნა აფხაზეთის ასსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად. გარდაცივალა მეორე მსოფლიო ომში 1943 წლის 16 თებერვალს. გაზ. „საბჭოთა აფხაზეთი“, №115 (213), 22 მაისი, 1938 Калистрат Милакович Дгебуадзе დაარქივებული 2021-09-29 საიტზე Wayback Machine.
ეგორევკა (კუიურგაზის რაიონი)

ეგორევკა (ბაშკ. Егорьевка; რუს. Егорьевка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის კუიურგაზის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 25 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ერმოლაევოდან დაშორებულია 20 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუმერტაუ, რომელიც დაშორებულია 10 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას შეადგენენ ბაშკირები (87%). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ 1.0 1.1 Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан ВПН-2002 и 2009 ↑ https://02.rosstat.gov.ru/storage/mediabank/Численность%20населения%20по%20населенным%20пунктам%20Республики%20Башкортостан.pdf <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126723156"></a> ↑ Численность населения по населённым пунктам Республики Башкортостан. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-08-20. ციტირების თარიღი: 2020-12-31. ↑ Административно-территориальное устройство Республики Башкортостан: Справочник / Сост. Р. Ф. Хабиров. — Уфа: Белая Река, 2007. — 416 с. ISBN 978-5-87691-038-7 ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
კაგოსიმა (მრავალმნიშვნელოვანი)

კაგოსიმა შეიძლება აღნიშნავდეს: კაგოსიმა — ქალაქი კაგოსიმას პრეფექტურაში კაგოსიმა — პრეფექტურა იაპონიაში
პაი-ხოი

პაი-ხოი (რუს. Пай-Хой) — დაბალმთიანი ჭიუხი რუსეთში, იუგორსკის ნახევარკუნძულსა და ნაწილობრივ კუნძულ ვაიგაჩზე. გადაჭიმულია 200 კმ-ზე პოლარული ურალის ჩრდილოეთ ნაწილიდან იუგორსკი-შარის სრუტემდე. აქვს ტალღოვანი ზედაპირის მქონე ლურჯი მონოლითური სერის სახე, რომელიც აღიმართება ჰორიზონტის ზემოთ. მასთან მიახლოებისას ასეთი შთაბეჭდილება გაქრება. პაი-ხოი არ წარმოადგენს მონოლითურ მაღლობს; ფართო ტალღოვანი სივრცეები, რომლებიც დაკავებულია ისლიანი ჭაობებით, ყოფენ მოგლუვებულ მწვერვალებიან სერებს. სერების საშუალო სიმაღლე 300 მ-ია. ყველაზე დიდ სიმაღლეს აღწევს მთა მორე-იზი (423 მ). მწვერვალის ცენტრალურ ნაწილზე თხემი უფრო მახვილია და უსწორმასწორო, სერის ზედაპირიდან აღმართულია 10-იდან 150 მ სიმაღლემდე. პაი-ხოი ქმნის იუგორსკის ნახევარკუნძულის ცენტრალურ აზევებულ ნაწილს, რაც შეესატყვისება ურალთაუს ანტიკლინორიუმს, ხოლო მაღლობის მიმდებარე ბორცვიან-მორენული რელიეფის მქონე დაბლობები წარმოქმნილია კიდური როფის და ბაიდარის ღრმულის ადგილზე. პოლარული ურალის ჩრდილოეთი დაბოლოებიდან პაი-ხოი გამოყოფილია განიერი დაჭაობებული დაბლობი ტუნდრით, რომელზეც მიედინება მდინარე კარა. პაი-ხოის მაღლობი წარმოადგენს პენეპლენს. პაი-ხოის თანამედროვე რელიეფის ხასიათს მეტწილად განსაზღვრავს მისი ამგებელი ქანების თვისებები. დაშლის მიმართ ყველაზე მტკიცე ქანები — პორფირიტები, დიაბაზები და ქვიშაქვები, ქმნიან თხემებს. ხშირად გვხვდება რელიეფის მყინვარული ფორმები: ტროგული ხეობები, ცირკები, ხუჭუჭა კლდეები, მორენული წარმონაქმნები. პაი-ხოის სერებისა და ბორცვების კალთები დაფარულია უხეში ნამსხვრევი მასალის ნაყარებით, რაც ხელს უწყობს სოლიფლუქციის ფართოდ განვითარებას. პაი-ხოი მდებარეობს ტუნდრის ზონაში. ვაკე ტუნდრა სერის კალთებზე, ვრცელდება დაახლოებით 200 მ სიმაღლემდე, ხოლო უფრო მაღლა გაბატონებულია მთის ტუნდრა. პაი-ხოის რაიონში კლიმატი სუბარქტიკულია. ზამთარი აქ 230 დღე გრძელდება. იანვრის საშუალო ტემპერატურაა −9 °C, ხოლო ივლისის 6 °C. ატმოსფერული ნალექების რაოდენობა წელიწადში 700 მმ. მოქცეულია მრავალწლოვანი მზრალობის ზონაში. მის ფარგლებშია მანგანუმის მადნის, სპილენძისა და ნიკელის საბადო. მეცნიერთაგან პირველმა ქედს მიაღწია რუსმა ბიოლოგმა და მინერალოგმა ალექსანდრ შრენკმა 1837 წლის აგვისტოს. ↑ Пай-Хой | Большая российская энциклопедия. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-09-25. ციტირების თარიღი: 2021-09-30. ↑ 2.0 2.1 2.2 სსრკ ფიზიკური გეოგრაფია, განათლება, 1988. გვ. 517–518. ↑ Ненецкий автономный округ. Энциклопедический словарь. М.: 2001. 304 с. ↑ Изучение Европейского Севера и Уральских гор
თეთრობის აღკვეთილი

თეთრობის აღკვეთილი — დაცული ტერიტორია სამხრეთ საქართველოში, ახალქალაქის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ჯავახეთის ზეგანზე, ჯავახეთის და თორის გასაყარზე. მოიცავს 3100 ჰა-ს. დაარსდა 1995 წელს ტყის მასივების და ლოკალური ენდემების დასაცავად. გეოგრაფიულად თეთრობის აღკვეთილის ტერიტორია მცირე კავკასიონის ნაოჭა სისტემას მიეკუთვნება და მოიცავს აჭარა-თრიალეთის ნაოჭა ზონის ჩრდილოეთ, სამხრეთ და ცენტრალურ (ღერძულ) ქვეზონებს და ახალციხის, ასპინძა-თბილისის ნაწილებს. გეოლოგიურად თეთრობის აღკვეთილი ძირითადად აგებულია ოლიგოცენ-ნეოგენური დანალექი და ვულკანოგენური დანალექი ფორმაციებით, ფართოდაა გავრცელებული მეოთხეული ასაკის ვულკანური კონუსები, ზეწრები და ნაკადები. თეთრობის აღკვეთილის ხეობაში იზრდება ვიწრო ენდემური ჯიშები: კეცხოველის და ჯავახური ფამფარულა, კოზლოვსკის და თეთრობის კრაზანა. ფიჭვნარი მეჩხერია, ხეები 10–15 მ არიან დაცილებული, მათ ვარჯებს კი ბურთის ფორმა აქვს. დაბალი ღვია ქმნის ბუჩქოვან იარუსს. შედარებით შეკრულ ფიჭვნარში მუხა, ცირცელი და უზანი გამოერევა. ღია ადგილები ვაციწვერას სხვადასხვა სახეობას უკავია. აღკვეთილს მართავს ჯავახეთის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაცია. ↑ თეთრობის აღკვეთილი | დაცული ტერიტორიების სააგენტო ↑ 2.0 2.1 ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. — გვ. 15–16. ↑ ბიომრავალფეროვნების მონიტორინგი დაცულ ტერიტორიებში