laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
კოლკაპირუის მუნიციპალიტეტი

კოლკაპირუის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Colcapirhua) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის კილიაკოლიოს პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 71 204 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 25 კმ²-ია. მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
კოლომის მუნიციპალიტეტი

კოლომის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Colomi) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის ჩაპარეს პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 17 988 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 554 კმ²-ია. მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
კოჩუმუელის მუნიციპალიტეტი

კოჩუმუელის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Cuchumuela) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის პუნატის პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 1 783 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 15 კმ²-ია. მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
მისკეს მუნიციპალიტეტი

მისკეს მუნიციპალიტეტი (ესპ. Mizque) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის მისკეს პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 33 523 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 85 კმ²-ია. მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
მოროჩანტის მუნიციპალიტეტი

მოროჩანტის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Morochata) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის აიოპაიის პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 41 150 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 7 563 კმ²-ია. მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ვილია-რივეროს მუნიციპალიტეტი

ვილია-რივეროს მუნიციპალიტეტი (ესპ. Villa Rivero) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის პუნატის პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 5 430 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 102 კმ²-ია. მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ომერეკეს მუნიციპალიტეტი

ომერეკეს მუნიციპალიტეტი (ესპ. Omereque) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის ნარსისო-კამპეროს პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 7 142 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 880 კმ²-ია. მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
პასორაპის მუნიციპალიტეტი

პასორაპის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Pasorapa) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის ნარსისო-კამპეროს პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 4 358 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 2 376 კმ²-ია. მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
პოკონის მუნიციპალიტეტი

პოკონის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Pocona) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის კარასკოს პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 12 893 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 870 კმ²-ია. მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
პუერტო-ვილიაროელის მუნიციპალიტეტი

პუერტო-ვილიაროელის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Puerto Villarroel) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის კარასკოს პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 56 208 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 9847 კმ²-ია. მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
პოხოს მუნიციპალიტეტი

პოხოს მუნიციპალიტეტი (ესპ. Pojo) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის კარასკოს პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 20 65 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 4 967 კმ²-ია. მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
პუნატის მუნიციპალიტეტი

პუნატის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Punata) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის პუნატის პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 23 725 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 86 კმ²-ია. მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
კილიაკოლიოს მუნიციპალიტეტი

კილიაკოლიოს მუნიციპალიტეტი (ესპ. Quillacollo) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის კილიაკოლოს პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 142 724 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 566 კმ²-ია. მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
საკაბის მუნიციპალიტეტი

საკაბის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Sacaba) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის ჩაპარეს პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 179 847 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 707 კმ²-ია. მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
საკაბამბის მუნიციპალიტეტი

საკაბამბის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Sacabamba) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის ესტებან-არსეს პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 5 540 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 188 კმ²-ია. მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
სან-ბენიტოს მუნიციპალიტეტი

სან-ბენიტოს მუნიციპალიტეტი (ესპ. San Benito) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის პუნატის პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 13 500 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 132 კმ²-ია. მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
სანტივანიესის მუნიციპალიტეტი

სანტივანიესის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Santiváñez) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის კაპინოტის პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 6 717 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 297 კმ²-ია. მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
შინაოტის მუნიციპალიტეტი

შინაოტის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Shinahota) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის ტირაკეს პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 14 245 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი - კმ²-ია. მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
სიკაიის მუნიციპალიტეტი

სიკაიის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Sicaya) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის კაპინოტის პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 2 028 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 112 კმ²-ია. მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
სიპე-სიპეს მუნიციპალიტეტი

სიპე-სიპეს მუნიციპალიტეტი (ესპ. Sipe Sipe) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის კილიაკოლოს პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 44 46 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 498 კმ²-ია. მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ტაკაჩის მუნიციპალიტეტი

ტაკაჩის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Tacachi) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის პუნატის პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 3 105 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 67 კმ²-ია. მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ტაკოპაიაის მუნიციპალიტეტი

ტაკოპაიაის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Tacopayaa) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის არკეს პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 14 779 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 565 კმ²-ია. მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ტარატის მუნიციპალიტეტი

ტარატის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Tarata) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის ესტებან-არსეს პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 9 105 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 334 კმ²-ია. მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ტიკიპაიის მუნიციპალიტეტი

ტიკიპაიის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Tiquipaya) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის კილიაკოლოს პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 44 925 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 343 კმ²-ია. მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ტირაკეს მუნიციპალიტეტი

ტირაკეს მუნიციპალიტეტი (ესპ. Tiraquea) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის ტირაკეს პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 20 772 ადამიანს შეადგენდა. მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ტოკოს მუნიციპალიტეტი

ტოკოს მუნიციპალიტეტი (ესპ. Toco) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის ხერმან-ხორდანის პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 6 255 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 55 კმ²-ია. მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ტოლატის მუნიციპალიტეტი

ტოლატის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Tolata) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის ხერმან-ხორდანის პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 7 341 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 74 კმ²-ია. მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ტოტორის მუნიციპალიტეტი

ტოტორის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Totora) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის კარასკოს პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 10 963 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 914 კმ²-ია. მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ვილია-ტუნარის მუნიციპალიტეტი

ვილია-ტუნარის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Villa Tunari) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის ჩაპარეს პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 55 942 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 11 095 კმ²-ია. მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ვაკასის მუნიციპალიტეტი

ვაკასის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Vacas) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის არანის პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 15 527 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 334 კმ²-ია. მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ვილა-ვილის მუნიციპალიტეტი

ვილა-ვილის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Vila Vila) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის მისკეს პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 4 853 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 601 კმ²-ია. მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ვინტოს მუნიციპალიტეტი

ვინტოს მუნიციპალიტეტი (ესპ. Vinto) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის კილიაკოლოს პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 43 699 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 211 კმ²-ია. მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
პირდაპირი აღვლენა

პირდაპირი აღვლენა — ეკვატორული სისტემის ერთ-ერთი კოორდინატი სფერულ ასტრონომიაში, რომელიც აღინიშნება ბარძნული ანბანის α ასოთი. ამა თუ იმ მნათობის პირდაპირი აღვლენა ეწოდება ცის ეკვატორის კუთხეს გაზაფხულის დღეღამტოლობის წერტილსა და ამ მნათობზე გამავალ საათის წრეს შორის. გამოიყენება ეკვატორული სისტემის მეორე კოორდინატთან — დახრილობასთან მიმართებაში. Right ascension and declination visualized
დახრილობა

დახრილობა — ეკვატორული სისტემის ერთ-ერთი კოორდინატი სფერულ ასტრონომიაში, რომელიც აღინიშნება ბერძნული ანბანის δ ასოთი. ამა თუ იმ მნათობის დახრილობა ეწოდება კუთხეს საათის წრეზე ცის ეკვატორსა და ამ მნათობს შორის. დახრილობა აითვლება 0°-დან +90°-მდე ჩრდილოეთ პოლუსის და 0°-დან -90°-მდე სამხრეთ პოლუსის მიმართულებით. პირველ ეკვატორულ სისტემაში გამოიყენება საათის კუთხესთან, ხოლო მეორე ეკვატორულ სისტემაში პირდაპირ აღვლენასთან მიმართებაში. დახრილობა (რუსული)
კეისი რობინსონი

კენეთ კეისი რობინსონი (ინგლ. Casey Robinson; დ. 17 ოქტომბერი, 1903 — გ. 6 დეკემბერი, 1979) — ამერიკელი პროდიუსერი და სცენარისტი. კეისი რობინსონი დაიბადა ქალაქ ლოგანში, აშშ 1903 წლის 17 ოქტომბერს ბრიჰამ იანგის უნუვერსიტეტის მუსიკისა და დრამის პედაგოგის ოჯახში. თავად კეისიმ 19 წლის ასაკში დაამთავრა კორნელის უნივერსიტეტი ჟურნალისტიკის განხრით. კეისი რობინსომა კინოინდუსტრიაში მუშაობა 1927 წლიდან დაიწყო, სადაც თავდაპირველად მუნჯი ფილმებისთვის ტექსტებს წერდა. 1930 და 1940-იან წლებში იგი თანამშრომლობდა ”Warner Bros.” და ”Metro-Goldwyn-Mayer” -ის მედია კომპანიებთან როგორც პროდიუსერი და სცენარის ავტორი. 1950-იან წლებში თანამშრომლობდა ”20th Century Fox”-ის კომპანიასთან. როგორც ფილმის პროდიუსერი იგი მისი ფილმებისთვის მთავარ როლებზე ძირითადად იყვანდა ჰოლივუდის ცნობილ მსახიობ ბეტი დეივისს. მათი საერთო თანამშრომლობით შექმნილი ფილმებია: ”It’s love, I’m After”, „სიბნელეზე გამარჯვება“, “The old Maid”, “ All this and Heaven Too”, „წინ, მოგზაურო“ , “The corn is green”. 1935 წლისთვის კეისი რობინსონის სცენარზე შექმნილი ფილმი ”კაპიტან ბლადის ოდისეა" ეროლ ფლინის მონაწილებოთ წარდგენილი იყო იმ წლის ამერიკის კინომატოგრაფიულ ხელოვნებათა და მეცნიერებათა აკადემიის მიერ ოსკარზე საუკეთესო ადაპტირებული სცენარისათვის. კეისი რობინსონის მიერ აღმოჩენილ მსახიობად ითვლება ჰოლივუდის ამჟამად ცნობილი მსახიობი გრეგორი პეკი, რომელმაც პირველი როლი სწორედ კეისი რობინსონის ფილმში ”დიდების დღეები” შეასრულა. ამ ფილმში გრეგორი პეკს პარტნიორობას უწევდა ცნობილი ბალერინა თამარა თუმანოვა. ფილმის "დიდების დღეების" გადაღების დამთავრების შემდგომ კეისი რობინსონმა იქორწინა თამარა თუმანოვაზე. ეს კეისისთვის რიგით მეორე ქორწინება იყო. თუმცა წყვილი მალევე განქორწინდა. კეისი რობინსონის სცენარზე შექმნილი ფილმებიდან განსაკუთრებით პოპულარული გახდა აგრეთვე 1942 წელს გადაღებული ”კასაბლანკა” ჰემფრი ბოგართისა და ინგრიდ ბერგმანის მონაწილეობით. 1952 წელს ”კილემანჯაროს თოვლიანი მთა” გრეგორი პეკისა და ავა გარდნერის მონაწილეობით. 1962 წელს მან დატოვა აშშ და გადასახლდა ქალაქ სიდნეიში, ავსტრალია. 1975 წელს მან ავსტრალიაში გადაიღო ასევე გახმაურებული მისი ფილმი "Scobie Malone". კეისი რობინსონი გარდაიცვალა 1979 წლის 6 დეკემბერს ქალაქ სიდნეიში. კეისი რობინსონის შესახებ კეისი რობინსონის ფილმების სია
არკლოუ

არკლოუ (ინგლ. Arklow; ირლ. An tInbhear Mór, „დიდი პირი“) — პატარა ქალაქი ირლანდიაში, უიკლოუს საგრაფოში (ლენსტერის პროვინცია). ადგილობრივი სარკინიგზო სადგური გაიხსნა 1863 წლის 16 ოქტომბერს. ოფიციალური საიტი (ინგლისური) ↑ Arklow station. Railscot - Irish Railways. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-02-17. ციტირების თარიღი: 2007-09-08.
ათაი

ათაი (ინგლ. Athy; ირლ. Baile Átha Í, ბალე-ახი, „ქალაქი აეს ფონთან“) — პატარა სავაჭრო ქალაქი ირლანდიაში, კილდერის საგრაფოში (ლენსტერის პროვინცია). ადგილობრივ ღირსშესანიშნაობებს შორისაა კილკის ციხე-სიმაგრე. ადგილობრივი სარკინიგზო სადგური გაიხსნა 1846 წლის 4 აგვისტოს და დაიხურა 1976 წლის 6 სექტემბერს; მანქანით ქალაქში ჩასვლა შეიძლება N-78 და R-417 ტრასებით. ოფიციალური საიტი (ინგლისური) ↑ Athy station. Railscot - Irish Railways. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-02-17. ციტირების თარიღი: 2007-09-04.
თოკი

თოკი შეიძლება აღნიშნავდეს: თოკი — ალფრედ ჰიჩკოკის პირველი ფერადი ფილმი თოკი — სოფელი ასპინძის მუნიციპალიტეტში
ვირჯინია

ვირჯინია (ინგლ. Virginia) — შტატი აშშ-ში, მდებარეობს სამხრეთ ატლანტიკურ რეგიონში. სახელი ეწოდა ელისაბედ I-ის პატივსაცემად. ტერიტორია აღმოაჩინეს 1585 წელს. 1606 წელს ჯეიმზთაუნი ინგლისელთა პირველი დასახლება იყო ამერიკაში; 1619 – შემოიღეს მონობა, დასახლდნენ პლანტატორები, რომელთაც თამბაქო მოჰყავდათ; 1624 – სამეფო საკუთრება. 1776 – მიიღეს ვირჯინიის უფლებათა დეკლარაცია. 1788-დან აშშ-ს შტატია. 1861-1870 წლებში მიემხრო კონფედერაციას, რომლის დედაქალაქი რიჩმონდი იყო. ფართობი — 110 786 კვ. კმ. მოსახლეობა — 8655 ათასი (თეთრი 67,8 %, აფროამერიკელი 20,9 %, აზიელი 8,8 %, ლათინოამერიკელი 10,5 %). ქალაქის მოსახლეობა — 66 %. ქალაქები — რიჩმონდი (დედაქალაქი), 227 ათასი, ვირჯინია ბიჩი 459 ათასი, ნორფოლკი, 238 ათასი. ცნობილი ადამიანები — ელა ფიტცჯერალდი, თომას ჯეფერსონი, ჯეიმზ მედისონი, ჯორჯ მარშალი, ჯეიმზ მონრო, ედგარ პო, ჯონ ტაილერი, ჯორჯ ვაშინგტონი, ვუდრო ვილსონი. თავისებურებები — არლინგტონის ეროვნული სასაფლაო, მაუნთ-ვერნონი (ჯ. ვაშინგტონის სახლი), მონტისელო (თ.ჯეფერსონის სახლი), იორკთაუნისა და ჯეიმზთაუნის ისტორიული ადგილები. Abrams, Ann Uhry (1999). The pilgrims and Pocahontas: rival myths of American origin. Boulder, CO: Westview Press. ISBN 0-8133-3497-7. [მკვდარი ბმული] Accordino, John J. (2000). Captives of the Cold War Economy. Westport, CT: Greenwood Publishing Group. ISBN 0-275-96561-9.  ვირჯინია საიტზე Curlie Encyclopedia Virginia ↑ http://www.ereferencedesk.com/resources/state-motto/virginia.html ↑ http://www.languagepolicy.net/archives/va.htm
გრიგოლ ღვთისმეტყველის თხზულებათა კრებული (A-1)

გრიგოლ ღვთისმეტყველის თხზულებათა კრებული (A-1) — XI საუკუნის ქართული ხელნაწერი წიგნი, გადაწერილია ბანაელი სვინგელოზი ზაქარიას დაკვეთით. გადამწერი — ბასილი, მომგებელი ბანაელი სვინგელოზი. საწერ მასალად გამოყენებულია ეტრატი, შეიცავს 454 ფურცელს; ფურცლის ზომებია 285X21 სანტიმეტრი. ყდა არ აქვს. ტექსტი შესრულებულია ნუსხური დამწერლობით, შავი მელნით. გრიგოლ ღვთისმეტყველის თხზულებათა კრებული (A-1) ინახებოდა ყოფილი საეკლესიო მუზეუმის ხელნაწერთა კოლექციაში, დღეს კი დაცულია საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის A ფონდში. გრიგოლ ღვთისმეტყველის თხზულებანი (A-109) ქართულ ხელნაწერთა აღწერილობა, ტ. I1, თბილისი, 1974, გვ. 7
საეკლესიო ისტორია (A-2)

საეკლესიო ისტორია (A-2) — XIX საუკუნის ქართული ხელნაწერი წიგნი, გადაწერილია 1825 წელს. გადამწერი ბერი დიონისეა, მომგებელი უცნობია. საწერ მასალად გამოყენებულია ქაღალდი, შეიცავს 172 ფურცელს; ფურცლის ზომებია 34X21.5 სანტიმეტრი. ყდა ტყავგადაკრული მუყაოსია. ტექსტი შესრულებულია მხედრული დამწერლობით, შავი მელნით. საეკლესიო ისტორია (A-2) ინახებოდა ყოფილი საეკლესიო მუზეუმის ხელნაწერთა კოლექციაში, დღეს კი დაცულია საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის A ფონდში. ქართულ ხელნაწერთა აღწერილობა, ტ. I1, თბილისი, 1974, გვ. 17
გამოკრებილი სამოციქულო (A-4)

გამოკრებილი სამოციქულო (A-4) — XVI საუკუნის ქართული ხელნაწერი წიგნი, გადაწერილია საუკუნის პირველ მეოთხედში. გადამწერი უცნობია, მომგებელი უცნობია. საწერ მასალად გამოყენებულია ქაღალდი, შეიცავს 186 ფურცელს; ფურცლის ზომებია 19X13 სანტიმეტრი. ყდა მუყაოსია (ახლად გაკეთებული). ტექსტი შესრულებულია ნუსხური დამწერლობით, შავი და სინგური მელნით. გამოკრებილი სამოციქულო (A-4) ინახებოდა ყოფილი საეკლესიო მუზეუმის ხელნაწერთა კოლექციაში, დღეს კი დაცულია საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის A ფონდში. ქართულ ხელნაწერთა აღწერილობა, ტ. I1, თბილისი, 1974, გვ. 21
დიდმარხვის მეტაფრასი (A-5)

დიდმარხვის მეტაფრასი (A-5) — XVIII საუკუნის ქართული ხელნაწერი წიგნი, გადაწერილია თბილისში 1756 წელს. გადამწერი მღვდელი ისააკ შიოს ძეა, მომგებელი უცნობია. საწერ მასალად გამოყენებულია ქაღალდი, შეიცავს 209 ფურცელს; ფურცლის ზომებია 30.5X21.5 სანტიმეტრი. ყდა ხისაა. ტექსტი შესრულებულია ნუსხური დამწერლობით, შავი და სინგური მელნით. დიდმარხვის მეტაფრასი (A-5) ინახებოდა ყოფილი საეკლესიო მუზეუმის ხელნაწერთა კოლექციაში, დღეს კი დაცულია საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის A ფონდში. ქართულ ხელნაწერთა აღწერილობა, ტ. I1, თბილისი, 1974, გვ. 22
დიდი სჯულისკანონი (A-9)

დიდი სჯულისკანონი (A-9) — XVIII საუკუნის ქართული ხელნაწერი წიგნი, გადაწერილია 1790 წლის მახლობლად. გადამწერი უცნობია, მომგებელი უცნობია. საწერ მასალად გამოყენებულია მოლურჯო ქაღალდი, შეიცავს 295 ფურცელს; ფურცლის ზომებია 33X21.5 სანტიმეტრი. ყდა ტყავგადაკრული ტვიფრული ხისაა. ტექსტი შესრულებულია მხედრული დამწერლობით, შავი და სინგური მელნით. დიდი სჯულისკანონი (A-9) ინახებოდა ყოფილი საეკლესიო მუზეუმის ხელნაწერთა კოლექციაში, დღეს კი დაცულია საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის A ფონდში. ქართულ ხელნაწერთა აღწერილობა, ტ. I1, თბილისი, 1974, გვ. 41
კონდაკი (A-10)

კონდაკი (A-10) — XVIII საუკუნის ქართული ხელნაწერი წიგნი, გადაწერილია სხვადასხვა ხელით. გადამწერი უცნობია, მომგებელი უცნობია. საწერ მასალად გამოყენებულია ქაღალდი, შეიცავს 185 ფურცელს; ფურცლის ზომებია 19X15.5 სანტიმეტრი. ყდა ტყავგადაკრული ტვიფრული ხისაა. ტექსტი შესრულებულია ნუსხური დამწერლობით, შავი და სინგური მელნით. კონდაკი (A-10) ინახებოდა ყოფილი საეკლესიო მუზეუმის ხელნაწერთა კოლექციაში, დღეს კი დაცულია საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის A ფონდში. ქართულ ხელნაწერთა აღწერილობა, ტ. I1, თბილისი, 1974, გვ. 44–45
ნამინაური

ნამინაური, ნამნიაური — სოფელი სამხრეთ საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარის ადიგენის მუნიციპალიტეტში, მოხის თემში. მდებარეობს მესხეთის ქედის სამხრეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 1600 მეტრზე. დაბა ადიგენიდან დაშორებულია 13 კილომეტრით, ახალციხიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 42 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 130 ადამიანი. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ 2.0 2.1 მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
ალი სასტროამიჯოიო

ალი სასტროამიჯოიო (დ. 21 მაისი, 1903, გრაბაგი, ცენტრალური იავა — გ. 13 მარტი, 1976, ჯაკარტა, ინდონეზია) — ინდონეზიელი პოლიტიკური და საზოგადო მოღვაწე, 1953–1955 და 1956–1957 წლებში ინდონეზიის პრემიერ-მინისტრი. ბანდუნგის კონფერენციის ერთ-ერთი ორგანიზატორი და თავმჯდომარე. 1957–1960 წლებში ინდონეზიის მუდმივი წარმომადგენელი გაეროში. 1960–1966 წლებში ინდონეზიის ეროვნული პარტიის თავმჯდომარე. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 126.
საუკუნო ზავი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ტერმინი საუკუნო ზავი შეიძლება აღნიშნავდეს: საუკუნო ზავი – ზავი ბიზანტიასა და სასანიანთა ირანს შორის. საუკუნო ზავი – ზავი ლიტვისა და მოსკოვის სამთავროებს შორის საუკუნო ზავი – ზავი რუსეთსა და რეჩ პოსპოლიტას შორის. საუკუნო ზავი – ზავი რუსეთსა და ოსმალეთს შორის
სიდნი უილიამ ვულდრიჯი

სიდნი უილიამ ვულდრიჯი (ინგლ. Sidney William Wooldridge; დ. 16 ნოემბერი, 1900 — გ. 25 აპრილი, 1963) — ბრიტანელი გეოლოგი, გეომორფოლოგი და გეოგრაფი. შეისწავლა ინგლისის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილის გეომორფოლოგიური საკითხები. ლონდონის სამეფო კოლეჯის პროფესორი გეოგრაფიის დარგში. თანამშრომლობდა ლორენს დადლი სტამპთან და დევიდ ლესლი ლინტონთან. 1920-1930 წლებში ლონდონის ეკონომიკის სკოლაში კუთხულობდა ლექციებს სხვადასხვა დარგში. ძირითადად იკვლევდა ლონდონის აუზსს, აგრეთვე ნორთ-დაუნსისა და ჩილტერნ-ჰილსის გეოლოგიურ და გეომორფოლოგიურ საკითხებს. ↑ Czech National Authority Database <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q13550863"></a> ↑ Elizabeth Baigent. (2004)Wooldridge, Sidney William (1900–1963). Oxford Dictionary of National Biography. Oxford University Press. ციტირების თარიღი: 2008-03-16.
სებეოსი

სებეოსი (სომხ. Սեբեոս) — VII საუკუნის სომეხი ისტორიკოსი. თავის „ისტორიაში“ აღწერილი აქვს ირან-ბიზანტიის ომები VII საუკუნეში, არაბთა ლაშქრობები, სომხეთის საშინაო ვითარება და სხვა. საგულისხმოა მისი ცნობები საქართველოს შესახებ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 263.
ვალაამი

ვალაამი (რუს. Валаам, ფინ. Valamo, ფინ. - მაღალი, მთიანი მიწა) — კუნძული ლადოგის ტბის ჩრდილოეთ ნაწილში, ვალაამის არქიპელაგის უდიდესი კუნძული. კუნძულზე მდებარეობს დაბა ვალაამი, რომელიც სორტავალის საქალაქო დასახლებისა და ვალაამის მონასტრის შემადგენლობაში შედის, წარმოადგენს რუსული ხუროთმოძღვრების ძეგლს. კუნძულს საკმაოდ მნიშვნელოვანი ტურისტული დატვირთვა აქვს. 2003 წელს ადგილობრივი თვითმმართველობის შესახებ მიღებული კანონის მიხედვით, წარმოიქმნა პრობლემა დაბა ვალაამის ადმინისტრაციული სტატუსის გამო. ამ კანონის მიხედვით რუსეთის ფედერაციის ადმინისტრაციული სუბიექტები უნდა დაყოფილიყო საქალაქო და სასოფლო დასახლებებად, ასევე უნდა დაემტკიცებინათ მათი ადმინისტრაციული საზღვრები. ეს კანონის მსგავსად სხვა ტერიტორიებისა მოქმედებდა კარელიის რესპუბლიკაშიც, შესაბამისად დაბა ვალაამი შევიდა მუნიციპალური გაერთიანებების რიცხვში და გამოიყო ცალკე ადმ. ერთეულად — ვალაამის სასოფლო დასახლება. 2005 წლის დასაწყისში სორტავალის რაიონის ადმინისტრაციის უფროსის ინიციატივით ვალაამი უნდა ყოფილიყო ქალაქ სარტავალის შემადგენლობაში. ამ გადაწყვეტილებას კი საკმაოდ დიდი უკმაყოფილება მოჰყვა, მოსახლეობის ნაწილი ამ ინიციატივას არ ეთანხმებოდა, ეს საქმე ჯერ კარელიის რესპუბლიკის უმაღლეს სასამართლოში, ხოლო შემდეგ რუსეთის ფედერაციის უმაღლეს სასამართლოში გადაიგზავნა. 2006 წლის ივლისში ამ დავაში ჩაერია პატრიარქი ალექსი II. სამეცნიერო-კვლევითი ცენტრი „ვალაამი“დაარქივებული 2012-01-04 საიტზე Wayback Machine. ვალაამის მონასტრის ოფიციალური საიტი ვალაამის ისტორია ↑ Закон Республики Карелия от 1 ноября 2004 г. за № 813-ЗРК «О городских, сельских поселениях в Республике Карелия» ↑ Битва за Валаам, 19 июля 2006
სენუსერტ I

სენუსერტ I — XII დინასტიის მეორე ფარაონი ძველ ეგვიპტეში. მართავდა ძვ. წ. 1971-ძვ. წ. 1930 წლებში. ამენემჰეტ I-ის ძე. ატარებდა დამპყრობლურ პოლიტიკას სამხრეთის მიმართულებით, შეიერთა ნუბია მდინარე ნილოსის მეორე ჭორომამდე. მოაწყო ექსპედიციები ლიბიის უდაბნოსა და არაბეთის უდაბნოს ოქროს საბადოების რაიონებში. მის დროს განახლდა სამუშაოები სპილენძის საბადოებში სინის ნახევარკუნძულზე, ატარებდა ქვეყნის ცენტრალიზაციის პოლიტიკას. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 291. Senusret (I) Kheperkare Sesostris I (Kheperkare)
სენუსერტ III

სენუსერტ III — XII დინასტიის მეხუთე ფარაონი ძველ ეგვიპტეში. მართავდა ძვ. წ. 1878-ძვ. წ. 1841 წლებში. სენუსერტ II-ის ძე. განამტკიცა ეგვიპტის ბატონობა ნუბიაში. ნილოსის მეორე ჭორომთან მდინარის ორივე მხარეს მძლავრი თავდაცვითი კედელი ააგო. შემოერთებულ ტერიტორიებთან ურთიერთობის გასაადვილებლად გათხარა არხი, რომლითაც გემები პირველ ჭორომს უვლიდნენ გვერდს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 291. ჰეროდოტე „ისტორია“. წიგნი II, „ევტერპე“ თავი 104. Stela of Senusret III from Deir el-Bahri (hieroglyphic text in russian web-site)[მკვდარი ბმული]