laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ჯაბარ გარიაღდიოღლუ

ჯაბარ გარიაღდიოღლუ (აზერ. Cabbar Qaryağdıoğlu pronounced; დ. 31 მარტი, 1861, შუშა, ახლანდელი აზერბაიჯანი — გ. 20 აპრილი, 1944, ბაქო, აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანელი ხალხური მომღერალი (ხანანდა). ცნობილია, როგორც პირველი ხანანდა, რომელიც „მუღამებს“ აზერბაიჯანულ ენაზე ასრულებდა. იგი ძირითადად მღეროდა აზერბაიჯანულ და სპარსულ ენებზე. იგი ფართოდ იყო ცნობილი როგორც ხანანდე, ისე კომპოზიტორი, რომელიც ხალხურ და საკუთარ მუსიკებს ასრულებდა. იყო ახალი ტექსტების, ტესნიფების ავტორი. მისმა სიმღერა "ბაქო" დიდი პოპულარობით სარგებლობდა 1930-1940-იან წლებში. ჯაბარ გარიაღდიოღლუ ცნობილი იყო კავკასიის საზღვრებს გარეთაც. მომღერლის ხელოვნებით აღფრთოვანებულნი იყვნენ: უზეირ ჰაჯიბეოვი და ფედორ შალიაპინი, სერგეი ესენინი და ბულბული, რეინგოლდ გლიერი. ჯაბარ გარიაღდიოღლუ დაიბადა 1961 წლის 31 მარტს სეიდლარის სამეზობლოში, შუშაში, ქსოვილისა და სხვა ნივთების მღებავთა ოჯახში. ჯაბარის მამას, მეშადის, სურდა რომ შვილისთვის საკუთარი პროფესია ესწავლებინა, თუმცა ეს ასე არ მოხდა. მისი ვაჟი მუდამ მუსიკოსობაზე ოცნებობდა და მამის საქმიანობა არასოდეს შეუწავლია. XIX საუკუნის მეორე ნახევარში შუშას მკვიდრთა უმეტესობა ვაჭრობით და ხელნაკეთობების შექმნით იყო დაკავებული. მაგრამ ბევრი იყო რწმენის მსახურები. თავად მეშადი ისმაელი ძლიერ მორწმუნე იყო. იგი შვილებთან ერთად, მონაწილეობას იღებდა რელიგიურ ცერემონიებში. მამის გეგმების მიუხედავად, ჯაბარი მამის ხელსაქმეს არ არსულებდა; მან გადაწყვიტა მომღერალი გამხდარიყო. მისმა უფროსმა ძმამ, მოყვარულმა ხალხურმა მომღერალმა მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა ახალგაზრდა ჯაბარის მუსიკისადმი სწრაფვაში. 1871-1876 წლებში გარიაღდიოღლუ ჩაირიცხა სკოლაში სადაც ვოკალური გაკვეთილები უტარდებოდა; აქ მან შეისწავლა მუსიკის თეორია და სპარსული ენა. ჯერ კიდევ თინეიჯერობის დროს, იგი მიიღეს ცნობილი მუსიკოსის, სადიგიანის ანსამბლში. 20 წლის ასაკამდე, იგი ძირითადად მშობლიურ ყარაბაღში მოღვაწეობდა (მღეროდა), მაგრამ მალე იგი სამხრეთ კავკასიის სხვა მხარეებში გახდა პოპულარული; მოგვიანებით ტურებს ირანსა და ცენტრალურ აზიაში ახორციელებდა. 20 წლამდე ჯაბარ გარიაღდიოღლუ მხოლოდ შუშაში იყო ცნობილი, ხოლო შემდეგ პერიოდში იგი მშობლიური ქალაქის მიღმაც აღიარეს. იგი მიიწვიეს ბაქოში, განჯაში, შემახასა და აღდაში. იგი იყო პირველი ხანანდე, რომელიც „მუღამებს“ თეატრალურ და საკონცერტო სცენებზე მღეროდა. ჯაბარ გარიაღდიოღლუს ბიოგრაფია https://peoplepill.com/-ზე ↑ Library of Congress Authorities — Library of Congress. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q13219454"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q131454"></a> ↑ 2.0 2.1 https://oxu.az/society/832704 ↑ (აზერბაიჯანული) Azerbaijani Mugham დაარქივებული 2018-12-04 საიტზე Wayback Machine. by Sanubar Bagirova. Azerbaijan.az ↑ ru:Богданов-Березовский, Валериан Михайлович
ნორატუსი (სასაფლაო)

ნორატუსი — არის შუა საუკუნეების სომხური სასაფლაო, რომელზეც დიდი რაოდენობითაა განთავსებული ადრეული მასიური ქვები, რომელთა უმრავლესობაზეც დატანილია წარწერები, გამოსახულებები. ნორატუსის სასაფლაო მდებარეობს გეღარკუნის რაიონის სოფელ ნორატუსში. აღნიშნული სასაფლაო მდებარეობს ქალაქგარეთ, ერევნიდან აღმოსავლეთით 90 კილომეტრში. სასაფლაოზე ყველაზე მეტი ხაჩქარებია რაც კი არსებობს სომხეთის რესპუბლიკაში. ის ასევე ყველაზე დიდი სასაფლაოა ხაჭკარებით, რომელიც დაცულია აზერბაიჯანის ხელისუფლების მიერ ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის ტერიტორიაზე ჯულფაში სომხური სასაფლაოს დანგრევის შემდეგ. სასაფლაოების უძველესი ხაჩკარელები X საუკუნით თარიღდება. XVI-XVII საუკუნეებში ხაჩკარების ტრადიციების აღორძინების დროს, ბევრი ხაჩკარი აშენდა სავანების იმპერიის ბატონობის ქვეშ, როდესაც აღმოსავლეთის გავლენამ შეაღწია სომხურ კულტურაში - ხელოვნებაში. სასაფლაო მდებარეობს შვიდი ჰექტარის ფართობზე და შეიცავს ათასობით ჯვარის ქვას. ყველა ხაჩკარებისთვის ერთ-ერთი დამახასიათებელი ნიშანი ჯვარი, რომელსაც მზის დისკო აქვს მის ქვეშ. ზოგიერთი ქვა გაფორმებული სხვადასხვა ფოთლების, ყურძნის მტევნების, ბროწეულის ან აბსტრაქტული ნიმუშების გამოსახულებებით. აღნიშნული ჯვარედინი ქვების უმეტესობა დაფარულია ხავსით და ძლიერ გასაწმენია, ბევრია ისეთი რომლებიც საკმაოდ დაზიანებულიცა ბუნებრივი პირობების გამო. სასაფლაოზე მდებარე რამდენიმე საფლავის ქვაზე დატანილია ქორწილისა და სოფლის ცხოვრების სცენები, რომლებიც შეიცავს უმნიშვნელოვანესს მასალას. ძველი სასაფლაოს გვერდით შეიქმნა ახალი თანამედროვე სასაფლაო, რომელიც გრძელი გალავნით არის გამოყოფილი. სოფლის სასაფლაოს მახლობლად არის ღვთისმშობლის ეკლესია, აშენებულია IX საუკუნეში. აღნიშნულ სასაფლაოზე მდებარე საფლავის ფორმის ერთ-ერთ ქვაზე, გამოსახულია ორი დრაკონი, ხოლო მეორეზე, შემდეგი წარწერა, არაბულად: "ეს საფლავი არის გარდაცვლილი მოწამის, რომელიც ალაჰის წყალობისაკენ ავიდა ... სამოცდაოთხმეტი". XIX საუკუნეში მემორიალური კომპლექსის მახლობლად აშენდა წმინდა ბაკირის ეკლესია, იგი ითვლება სომხურ ეკლესიად და აღესრულება წირვა-ლოცვა. სასაფლაოსთან დაკავშირებულია პოპულარული მითები, ერთ-ერთი ეხება თამერლანელთა შემოჭრის არმიას. ერთი მოთხრობის თანახმად, სოფლელებმა ხაჩკარელების თავზე ჩაფხუტი განათავსეს და მათ წინააღმდეგ ხმლები დაყარეს. შორიდან ხაჩკარელები ჰგავდნენ განადგურებულ არმიას შეიარაღებული ჯარისკაცებისგან, რის შედეგადაც თამერლანელთა არმია უკან დაიხია. Mnatsakanian, S. Kh. (1987). Sevan: Hayravank, Noraduz, Batikian, Hatsarat, Masruts Anapat, Shoghagavank, Vanevan, Kotavank, Makenotsats. OEMME. ISBN 88-85822-01-0.  Marsden, Philip (1995). The Crossing Place: A Journey Among the Armenians. Kodansha International. ISBN 1-56836-052-5.
იპოთეკა

იპოთეკა (ძვ. ბერძნ. ὑποθήκη), იპოთეკური სესხი — კრედიტი უძრავი ქონების თავდებით. როგორც წესი გაიცემა ბანკის მიერ, თუმცა კრედიტორი შეიძლება გახდეს ასევე ნებისმიერი სხვა სამართლებრივი პირი. იპოთეკური კრედიტის ამღები საკუთარ ვალდებულებას კრედიტის დაფარვაზე მისი კუთვნილი უძრავი ქონების თავდებად ჩადებით უზრუნველყოფს. იპოთეკური კრედიტი არის უძრავი ქონებით უზრუნველყოფილი გრძელვადიანი კრედიტი, რომლის მეშვეობით შეგიძლიათ შეიძინოთ, ააშენოთ ან გაარემონტოთ უძრავი ქონება — ბინა, სახლი, აგარაკი, მიწის ნაკვეთი. იპოთეკური კრედიტის უძრავი ქონებით უზრუნველყოფა გულისხმობს, რომ სესხის მოქმედების პერიოდში თქვენს მიერ აღებული სასესხო ვალდებულების შეუსრულებლობის შემთხვევაში ბანკს უფლება აქვს მოახდინოს უზრუნველყოფაში არსებული უძრავი ქონების რეალიზაცია. საქართველოში და რიგ სხვა ქვეყნებში ტერმინი „იპოთეკა“ ნიშნავს ბანკისგან კრედიტის მიღებას უძრავი ქონების შესასყიდად (მაგ. ბინის ან სახლის). ინგლისურში ამ სახის კრედიტისთვის არსებობს სპეციალური ტერმინი “mortgage”. ანუ, ამ კატეგორიაში არ ხვდება სესხი სხვა მიზნობირივი დანიშნულებით, რომელსაც თავდებით უძრავი ქონება ედება. ტერმინი „იპოთეკა“ პირველად საბერძნეთში გაჩნდა ჩვ. წ. VI ს.-ში. ბერძნები ასე აღნიშნავდნენ მოვალის პასუხისმგებლობას კრედიტორის წინაშე საკუთარი მიწით. მსესხებლის მიწის ნაკვეთის საზღვარზე სვამდენ ბოძს წარწერით, რომელიც აღნიშნავდა, რომ ეს მიწა სესხს უზრუნველყოფდა. სწორედ ეს ბოძი იწოდებოდა „იპოთეკად“, რომლის ძველი ბერძნულიდან ნიშნავს „მისადგმელს“. ფინანსები ამერიკის იპოთეკური კრიზისი ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: იპოთეკა ეროვნული ბანკის განმარტება დაარქივებული 2011-07-07 საიტზე Wayback Machine.
კორი ბროკერი

კორი ენტონი ბროკერი (ინგლ. Cory Anthony Booker; დ. 27 აპრილი, 1969) — ამერიკელი პოლიტიკოსი, ნიუ-ჯერსის შტატის სენატორი, დემოკრატიული პარტიის წევრი, ნიუარკის მერი 2006-2013 წლებში. ბურკერი არის სტენფორდის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებული, იგი აგრეთვე სწავლობდა ოქსფორდის უნივერსიტეტის კუინზის კოლეჯსა და იელის უნივერსიტეტში. პოლიტიკური კარიერა დაიწყო მას შემდეგ, რაც გახდა ნიუარკის საკრებულოს წევრი (1998-2002). 2019 წლის 1 თებერვალს მან განაცხადა, რომ იგი 2020 წლის შეერთებული შტატების საპრეზიდენტო არჩევნებში მონაწილეობის მისაღებად იბრძოლებს. 2019 წლიდან ურთიერთობაშია მსახიობ როსარიო დოუსონთან. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „კორი ბროკერი“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი საპრეზიდენტო კამპანიის საიტი კორი ბროკერი საიტზე Curlie გარეგნობა C-SPAN-ზე ↑ Buck, Rebecca. (2019-02-01) Cory Booker announces he is running for president. CNN. ციტირების თარიღი: 2019-02-09. ↑ Buck, Rebecca. (2019-01-04) Cory Booker's campaign begins to take shape as he closes in on 2020 decision - CNNPolitics. Cnn.com. ციტირების თარიღი: 2019-02-11. ↑ Kurtz, Judy (2019-03-14). „Rosario Dawson confirms relationship with Booker“. The Hill. Washington, D.C.: Capitol Hill Publishing Corp., a subsidiary of News Communications, Inc.
კარაპეტიანის სახელობის გეოლოგიური მუზეუმი

კარაპეტიანის სახელობის გეოლოგიური მუზეუმი — დაარსდა 1937 წელს და 2012 წელს რეკონსტრუქცია განხორციელდა. მუზეუმში განთავსებულია შემდეგი განყოფილებები: მინერალოლოგია, პალეონტოლოგია, პეტროგრაფია, ბუნებრივი რესურსები, მინერალური წყლები სომხეთში, სომხეთის ბუნებრივი ძეგლები. სომხეთის გეოლოგიური მუზეუმი დაარსდა 1938 წლის ივნისში, გამოჩენილი გეოლოგის, პროფესორ ჰოჰან კარაპეტიანის მდიდარი და მრავალფეროვანი კოლექციების საფუძველზე და სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის სომხური ფილიალის გეოლოგიურ მეცნიერებათა ინსტიტუტის მიმდებარედ. მუზეუმი შეიქმნა 1410 ნიმუშით, ახლა მუზეუმს აქვს 14 000-ზე მეტი ექსპონატი. თავიდან მუზეუმში მუშაობდა 3 მუშა, რიცხვი 8-მდე გაიზარდა. გამოფენის ორგანიზება უკავშირდებოდა მოსკოვში მე-17 საერთაშორისო გეოლოგიური კონგრესის მონაწილეთა ჯგუფის სურვილს გაეცნოს სომხეთის გეოლოგიას. ყველა მონაწილე აღფრთოვანებული იყო ექსპონატებითა და სომხური გეოლოგიური ექსკურსიებით. მუზეუმის დაარსება მნიშვნელოვანი მოვლენა იყო რესპუბლიკის გეოლოგიურ მეცნიერებაში; შეიქმნა მასალების ცენტრალიზაციის, დამუშავების, ჩვენების და შენახვის ერთიანი ცენტრი. 1944 წელს ჰ. კარაპეტიანის გარდაცვალების შემდეგ მას მუზეუმი დაარქვეს. მოგვიანებით მუზეუმის კოლექციები ყოველდღიურად ავსებდა ინსტიტუტის ექსპედიციების მიერ შეგროვებული ნიმუშებით. გეოლოგიის მუზეუმი, როგორც აკადემიური, სამეცნიერო სისტემის ერთეული, არის მოწოდებული ინსტიტუტის სამეცნიერო ნაშთების პოპულარიზაციის განსახორციელებლად. ამრიგად, ინსტიტუტის თემატური ნამუშევრების ამსახველი კოლექციები მნიშვნელოვან ადგილს იკავებენ სხვადასხვა ნიმუშების გვერდით. ყოველწლიურად მუზეუმში იმართება "გეოლოგთა დღე", "წყლის მსოფლიო დღე" და ცნობილი გეოლოგების ხსოვნისადმი მიძღვნილი სხვა ღონისძიებები. მუზეუმში არის მინერალების დარბაზი, სადაც ნაჩვენებია იშვიათი და ლამაზი ძვირფასი და ნახევრადძვირფასი ქვები, რომლებიც ჩამოტანილი აქვთ მთელი მსოფლიოდან, მათ შორის სომხეთის სხვადასხვა რეგიონებიდან․ მინერალები კლასიფიცირდება ქიმიური ფორმულების და ჯგუფების მიხედვით. გეოლოგიაში განსაკუთრებული ყურადღება ექცევა დისტანციური გეოლოგიური წარსულის ცხოველთა ნამარხებს (ფაუნა) და მცენარეულობას (ფლორა). პალეონტოლოგიის განყოფილებაში ნაჩვენებია ნამარხი სპილოს ჩონჩხი. ეს ნამარხი ნაპოვნია semigravel-ში, გიუმრის მახლობლად, კაზაკთა ფოსტის დაბა. დეპოზიტები ჩასმული იყო ტუფის გადაფარვით მდებარე ლაქუსტრიულ ფენებში. ძვლებისგან მიღებული რენტგენოლოგიური მონაცემებით, ნაშთები თარიღდება მინიმუმ 1.000.000 წლით. სომხეთი დიდი ხანია ცნობილია თავისი მინერალური საბადოებით. ისტორიულად აქ სამთო ოქროს, სპილენძის, რკინის, დარიშხანის, ანტიმონიის, სხვადასხვა თვლებით, ნახევრად ძვირფასი და სამრეწველო ქვებით არის დანაღმული. Official page - available in Armenian (on English დაარქივებული 2019-11-06 საიტზე Wayback Machine. page no information) Museum exhibitions - «360stories» Scientific report of the Armenian branch of the USSR Academy of Sciences, 1939. ArmFAN Publishing House, Yerevan, 1940 Journal "Earth Sciences" N 3/2015. National Academy of Sciences of the Republic of Armenia. Journal “HAYNEWS.AM” 7 November 2013. Journal “Горняк и металлург” N 4, December 2015.
დავით ბააზოვის ქუჩა

დავით ბააზოვის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, კრწანისის რაიონში (ქვემო უბანი); კოტე (კონსტანტინე) აფხაზის ქუჩიდან ჰოვანეს თუმანიანის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. 1934 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც ალიმ რიჟინაშვილის შესახვევი. შემდეგ იერუსალიმის შესახვევი ერქვა. თბილისის მთავარი რაბინის წინადადებით ქუჩას 1998 წელს დავით ბააზოვის სახელი ეწოდა. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 27, ISBN 978-99928-20-35-3.
ბაგინეთის ქუჩა

ბაგინეთის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ნაძალადევის რაიონში (ნაძალადევი); მიხეილ ხვინგიას ქუჩიდან გრიგოლ ნათაძის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 30-იან წლებში. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 27, ISBN 978-99928-20-35-3.
მთიანეთი

მთიანეთი — დედამიწის ზედაპირის ვრცელი მთიანი უბანი, რომელიც წარმოადგენს პლატოების, ქედების, მასივებისა და ზოგჯერ ფართო ქვაბულების ერთობლიობას, რომელსაც აქვს მაღლა აზიდული დაუნაწევრებელი საერთო კვარცხლბეკი. მთიანეთი ჩვეულებრივ, ყალიბდება თანამედროვე მთათწარმოშობის ტექტონიკურად მოძრავ მხარეებში და განლაგებულია მაღლა აზიდული მასივის საფუძველში. მთიანეთისთვის ნიშანდობლივია მნიშვნელოვანი აბსოლუტური და შედარებით მცირე შეფარდებითი სიმაღლეები. ზოგჯერ მთიანეთი ვულკანური წარმოშობისაა და მის ფარგლებში გვხვდება რელიეფის სხვადასხვა ფორმა. მსოფლიოში ერთ-ერთი უდიდესია ირანის მთიანეთი, რომლის ფართობია 2,7 მლნ. კმ². სიდიდით გამოირჩევა აგრეთვე ტიბეტის მთიანეთი (ფართობი დაახლოებით 2 მლნ. კმ²), მექსიკის მთიანეთი (ფართობი დაახლოებით 1200 კმ²), სომხეთის მთიანეთი (ფართობი 400 ათ. კმ²), მესეტა (ფართობი დაახლოებით 200 ათ. კმ²), ჩრდილოეთ შოტლანდიის მთიანეთი (40 ათ. კმ²) და სხვა მრავალი. საქართველოს სამხრეთ ნაწილში ვრცელდება სამხრეთ საქართველოს ვულკანური მთიანეთი, რომელიც საქართველოს სხვა დანარჩენი ნაწილებისაგან იმით განსხვავდება, რომ აქ დიდ აბსოლუტურ სიმაღლეზე ვრცელი ვაკეებია. ვაკეებთან ერთად ამ ნაწილში ქედებიცაა, რომლებისთვისაც დამახასიათებელია ძირითადად სტრუქტურული, ეროზული და დენუდაციური ფორმები. ტერმინი „მთიანეთი“ ზოგჯერ გამოიყენება როგორც მაღლა აზიდული პლატოს სინონიმი. მთის მასივი მთათა სისტემა მთიანეთი — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული) ↑ გეომორფოლოგიური ლექსიკონი, თბ., ნეკერი, 1996, გვ. 130 ↑ 2.0 2.1 Ахромеев Л.М. Геоморфологический словарь-справочник. БГУ, Брянск, 2002 г., 320 стр. ↑ ლევან მარუაშვილი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, საქართველოს სსრ, გვ. 14-16, 1981 წელი.
რუსული შანსონი

რუსული შანსონი (აგრეთვე ცნობილი როგორც „ბლატნოი“ მუსიკა) — რუსული საბჭოთა მუსიკალური ჟანრი, რომელიც თავდაპირველად პატიმრებზე და დამნაშავეთა სამყაროსთან დაახლოებულ პირებზე იყო გათვლილი. დროთა განმავლობაში, ამ ჟანრში ისეთი სიმღერები დაიწერა, რომელიც მხოლოდ კრიმინალურ თემატიკას გასცდა, მაგრამ შეინარჩუნეს ჟანრის თავისებურებები (მელოდია, ჟარგონი, ეპიკურობა, მსოფლმხედველობა). 1990-იანი წლების შუახნებიდან, რუსულ მუსიკის ინდუსტრიაში "ბლატნოი" სიმღერებს სწორედ "რუსული შანსონის" სახელით მოიხსენიებენ.
ვახუშტი ბაგრატიონის ქუჩა

ვახუშტი ბაგრატიონის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, დიდუბის რაიონში (დიდუბე); ვახუშტი ბაგრატიონის ხიდიდან რკინიგზამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის 80-იან წლებში. 1898 დაერქვა სერგეი შერემეტევის სახელი, 1923 წელს — ვახუშტის, 1973 წელს — ვახუშტი ბაგრატიონის. ქუჩის მნიშვნელობა განსაკუთრებით გაიზარდა ვახუშტი ბაგრატიონის ხიდის აშენების შემდეგ. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 27, ISBN 978-99928-20-35-3.
ედგარ ელბაკიანის სახელობის კომედიისა და დრამის თეატრი

ედგარ ელბაკიანის სახელობის კომედიისა და დრამის თეატრი — მდებარეობს სომხეთის დედაქალაქში - ერევანში. აღნიშნული თეატრი დაარსდა 1994 წელს. თეატრის დამფუძნებელმა არმენ ელბაკიანმა დაარსდა თეატრი მამის პატივსაცემად. იგი გახლდათ ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის სახალხო არტისტი. თეატრში მოიწვიეს სხვადასხვა თაობის მსახიობების ჯგუფი, რომლის მთავარი ნაწილს შეადგენდა არმენ ელბაკიანის კურსდამთავრებულები. თეატრი გაიხსნა 1994 წლის მაისში სომხური ლიტერატურის კლასიკური სპექტაკლით "აღმოსავლური სტომატოლოგი". მისი სახით იმ დროს შეიქმნა ახალი თეატრი, რომელიც აერთიანებს სინამდვილის რეალურ რეპროდუქციას, კონკრეტულ თემაზე იმპროვიზაციის საუკეთესო ვერსიებს, ახალი ფორმების ძიების სურვილსა და სომხური რეპერტუარის თეატრის ტრადიციებს. ამ იდეის რეალიზაციისთვის შეიქმნა ისეთი სპექტაკლები, როგორიცაა: ა. პარონიანი "აღმოსავლური სტომატოლოგი" მუსიკალური კომედიის ჟანრში, ბ. ბრეხტი "არტურ ვუის კარიერა" მუსიკალური ტრაგედიის ჟანრში, ფ. დურენმათის "ფიზიკოსები", გ. სუნდუკიანი "დაღუპული კერა", მოლიერი ”ავაზაკური”, ე. ალბეე ”ორი ზოოპარკში”, ევგენი შვარცი ”დრაკონი”. 2001 წელს, გარკვეული პერიოდის კრიზისის შემდეგ, თეატრმა დადგა სპექტაკლი ანა და არმენ ელბაკიანოვის რეჟისურით "მოტყუებული ფრინველი", რომელიც წარმატებით მიიღო მაყურებელმა. დღეს თეატრში იმართება ისეთი სპექტაკლები, რომლებიც შეიქმნა ბოლო რამდენიმე წლის განმავლობაში. უპირველეს ყოვლისა, ესენი არის არმენ ელბაკიანის ნამუშევრები: ”The Belated Bird”, ანა და არმენ ელბაკიანების ავტორობით (2001 წელი), ”ჩვენ ვთამაშობთ სტრინდბერგს” მუსიკალური ტრაფიკის ავტორი F. Durrenmatt (2004 წელი), ”And For a Moment Silent…” მუსიკალური პამფლეტა E. Elbakyan the Young, ” არ შეგიძლია ჩემთან ცეკვა? ” უ. საროიანის პიესებისა და მოთხრობების საფუძველზე, ”Red Lights” არის მუსიკალური ავტორი და რეჟისორი ლილი ელბაკიანი. წლების განმავლობაში, თეატრმა მონაწილეობა მიიღო სხვადასხვა სომხურ და საერთაშორისო ფესტივალებში: საერთაშორისო თეატრალური ფესტივალი საროიანი ფრესნო - აშშ (2002 წელი); მე-12 საერთაშორისო თეატრალური ფესტივალი დამასკოში - სირია (2004 წელი); ARCUSFEST - უნგრეთი (2008 წელი), APOSTROF - ჩეხეთი (2008 წელი) და ა.შ. ედგარ ელბაკიანის სახელობის კომედიისა და დრამის თეატრში. დაიდგა არაერთი ცნობილი სპექტაკლი, მათ შორის: არმენ ელბაკიანის - „რატომ ვართ ჩუმად“ (1994) ბერტოლდ ბრეხტის - „არტურო ვეის კარიერა“ ფრიდრიხ დიურმენმატის - „ფიზიკოსები“ (1995) გაბრიელ სუნდუკიანის - „დამსხვრეული კერა“ (1996) ჟან ბაპტისტ მოლიერის - „Flatt“ ედვარდ ოლბის - „ორი ზოოპარკში“ (1998) ევგენი შვარცის - „დრაკონი“ ანა და არმენ ელბაკიანი - „გვიან ჩიტი“ (2001) ფრიდრიხ დიურენმატის - „ჩვენ ვთამაშობთ სტრინდბერგს“ (2004) ედგარ ელბაკანი უმცროსი - „ფრთხილად ხვლიკი“ (2006) უილიამ საროიანი - „ვიცეკვე ჩემთან ერთად“ (2008) ლილი ელბაქიანის - „წითელი ფარნები“ (2008) აღასი აივაზიანის - „ამერიკული თავდასხმა“ (2009) ჰორან მათეთოსანის - „უფალი“ (2011) უილიამ შექსპირის „რომეო და ჯულიეტა“ (2011) კომედიისა და დრამის თეატრი დაარქივებული 2020-08-05 საიტზე Wayback Machine. თეატრი დრამისა და კომედიის დაარქივებული 2023-03-18 საიტზე Wayback Machine. კომედიისა და დრამის თეატრი თეატრი ედგარ ელბაკიანის სახელობის კომედიისა და დრამის თეატრი ედგარ ელბაკიანის სახელობის კომედიისა და დრამის თეატრი დაარქივებული 2019-11-18 საიტზე Wayback Machine.
ირაკლი ბაგრატიონის ქუჩა

ირაკლი (ჯანო) ბაგრატიონის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, საბურთალოს რაიონში (საბურთალო); დავით გამრეკელის ქუჩიდან ტაშკენტის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 50-იან წლებში. ადრე უსახელო იყო. შემდეგ მალაქია ტოროშელიძის სახელი ერქვა. 1992 წელს ირაკლი ბაგრატიონის სახელი ეწოდა. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 27, ISBN 978-99928-20-35-3.
პეტრე ბაგრატიონის ქუჩა

პეტრე ბაგრატიონის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში (სვანეთისუბანი); რამაზ დავითაშვილის ქუჩიდან პაატა სააკაძის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 20-იან წლებში, 60-იან წლებამდე შრომის შესახვევი ერქვა, შემდეგ პეტრე ბაგრატიონის სახელი ეწოდა. აქვს 4 ჩიხი (ყოფილი თამარაშენის ჩიხები). ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 27, ISBN 978-99928-20-35-3.
ბაგრატ III-ის ქუჩა

ბაგრატ III-ის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, საბურთალოს რაიონში (დიდი დიღომი); თეიმურაზ I-ისა და მირიან მეფის ქუჩებს შორის. მშენებარე ქუჩას ბაგრატ III-ის სახელი ეწოდა 1990 წელს. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 26, ISBN 978-99928-20-35-3.
ბადიაურის ქუჩა

ბადიაურის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ისნის რაიონში (ავლაბარი); ავთანდილ კვეზერელი-კოპაძის ქუჩიდან ალექსანდრე წურწუმიას ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის 80-იან წლებში, 1957 წლამდე ქართველთა ქუჩა ერქვა. აქვს 1 შესახვევი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 27, ISBN 978-99928-20-35-3.
ბაზალეთის ქუჩა

ბაზალეთის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ვაკის რაიონში (ვაკე); ილია ჭავჭავაძის გამზირიდან ირაკლი აბაშიძის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 20-იან წლებში. 1925–1926 წლების ცნობათა წიგნში „მთელი ტფილისი“ შეტანილია ვაკის ახალი ქუჩების სიაში. თბილისის 1934 წლის გეგმის მიხედვით იწყებოდა ახლანდელი ქრისტეფორე არეშიძის ქუჩიდან (ყოფილი ბაზალეთის შესახვევი). ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 27, ISBN 978-99928-20-35-3.
ჭავჭანიძე

საკუთარი სახელი ჭავჭანიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: დავით ჭავჭანიძე — ქართველი პოლიტიკოსი, პუბლიცისტი ერასტი ჭავჭანიძე — მეცენატი, საზოგადო მოღვაწე ვლადიმერ ჭავჭანიძე — ქართველი ფიზიკოსი ზურაბ ჭავჭანიძე — ქართველი გეოგრაფი, სპორტსმენი (ათლეტიზმი) ივანე ჭავჭანიძე — ქართველი პოლიტიკოსი მიხეილ ჭავჭანიძე — ქართველი სამხედრო პირი
გარაჩი

გარაჩი (აზერ. Qaraçı, ქურთ. Qereçî, რუს. Карачи) — ეწოდება აზერბაიჯანის ეთნიკურ უმცირესობას, რომელიც მიეკუთვნება ბოშების ჯგუფი. პატარა კვლევები ჩატარდა გარაჩისთან დაკავშირებით, და კვლევების უმეტესობა მე -19 საუკუნის რუსი მეცნიერების ქერობე პატკანოვისა და ჟან-მარია შოპენის ნაშრომებს ეყრდნობა. დღესდღეობით მათი რაოდენობა რეგიონში 2000-ს შეადგენს. Ouseley, William. Travels in Various Countries of the East, More Particularly Persia. London, 3 vols., 1823, III, pp. 400—401. Патканов К. П. Цыганы. Несколько слов о наречиях закавказских цыган: Боша и Карачи. СПб., 1887. Patkanoff K.P. Some Words on the Dialects of the Transcaucasian Gypsies // Journal of the Gypsy Lore Society, N.S 1, 1907-8, pp. 229-57; 2, 1908-09, pp. 246-66, 325-34. Marushiakova, Elena and Vesselin Popov. 2016. Gypsies of Central Asia and Caucasus. London: Palgrave Macmillan. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: გარაჩი Marushiakova, Elena and Vesselin Popov. 2016. Gypsies of Central Asia and Caucasus. London: Palgrave Macmillan. Перечень национальностей, выделяемых при разработке Всесоюзной Переписи Населения 1939 Наши цыганские соседи. К. Али. «Эхо» ↑ Europe, Council of (2015-05-22) Mirrors - Manual on combating antigypsyism through human rights education. ISBN 9789287181008.
კარენ დემირჩანის მუზეუმი

კარენ დემირჩანის მუზეუმი — კულტურული დაწესებულება, რომელიც მდებარეობს ერევანში, ყაზარა პარპეტის ქუჩა 7-ში. აღნიშნული მუზეუმი შეიქმნა ხანდაზმული სომეხთა 2001 წლის 9 იანვრის №9 კანონმდებლობით, საბჭოთა სომეხის პოლიტიკური და სასამართლო ხელისუფლების წარმომადგენლის, კარენ დემირჩიანის (1932-1999 წწ.)სახელზე. აღნიშნული მუზეუმის ამოცანაა სომეხი ხალხის პატრიოტული თემით განათლება კარენ დემირჩიანის მაგალითზე. გახსნის ცერემონია და ძირითადი ექსპოზიციის გამოფენა გაიმართა, რომელიც 2007 წლის 20 აპრილის, როდესაც აღინიშნა ამ პიროვნების 75 წლის იუბილე. მუზეუმში განთავსებულია: დოკუმენტები, ფოტომასალა, ვიდეოჩანაწერები, თანამედროვეთა მოგონებები, პირადი ნივთები, სამთავრობო ჯილდოები, სუვენირები და მოგონებები ამ ადამიანთან დაკავშირებული. მხატვრების, მეგობრების, სხვადასხვა სახელმწიფოების ხელმძღვანელების, პოლიტიკოსების მოგონებები ხელოვნების ნიმუშები, ოლიმპიური მედლები, რომელიც საჩუქარია კარენ დემირჩიანისთვის, კარენ დემირჩიანის პირადი არქივი, რომელიც ასევე მოიცავს სამუშაო დღის წესრიგებს მისი მმართველობის პერიოდში, როგორც საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის პირველი მდივნისა. ასევე მისი ვერცხლის გრაგნილი, წარწერით, კარენ დემირჩიანის 50 წლის დაბადების დღესთან დაკავშირებით, სადაც კათოლიკოსი ვაზგენ I აღწერს მის მასშტაბურ საქმიანობას. განსაკუთრებით საინტერესოა სომეხი და რუსი მხატვრების, მეცნიერებისა და მწერლების წიგნები და ნამუშევრები. სომხეთის კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის პირველი მდივნის პირველი ისტორიული და კულტურული ღირებულება, რომელიც დროულად (1950 წელი) მომზადდა სსრკ სახალხო მხატვრის გრიგორ ხანჯიანანის პროექტის მიხედვით. სომხეთის კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის დარბაზში წარმოდგენილია ავეჯი და საგნები, რომლებიც გამოიყენება კარენ დემირჩიანის და ცენტრალური კომიტეტის მდივნების მიერ, აგრეთვე კარენ დემირჩიანის სამუშაო მაგიდა იმ პერიოდისათვის, როდესაც იგი არჩეულ იქნა სომხეთის ეროვნულ ასამბლეაზე. მუზეუმს აქვს პოლიტიკური ლიტერატურის ბიბლიოთეკა, სადაც ვიზიტორებს შეუძლიათ უშუალოდ გაეცნონ სომხეთის საბჭოთა და პოსტ-საბჭოთა პერიოდის ისტორიას. მუზეუმი ხშირად აწყობს თემატურ გამოფენებს, მაგალითად: სომხეთში სოფლის მეურნეობის განვითარება - 1970-1990 წლებში; ერევანის მეტროს შექმნის ისტორია; ერიბუნი-ერევანის დღესასწაულის ისტორია და ა.შ., ამ გამოფენებს უდიდესი დანიშნულება აქვს. მუზეუმის საზაფხულო გალერეა განკუთვნილია დროებითი გამოფენებისა და სხვა კულტურული ღონისძიებების ორგანიზებისთვის. მუზეუმს ასევე აქვს შეხვედრების ოთახი, სადაც ტარდება სხვადასხვა ღონისძიებები: კონფერენციები, დებატები, პრესკონფერენციები, შეხვედრები მეცნიერების, კულტურის და პოლიტიკის წარმომადგენლებთან. დემირჩიანის ოჯახი მუზეუმის საქმიანობის რეგულარული მონაწილეა, განსაკუთრებით, როგორც მუზეუმის კონსულტანტი, რიმა დემირჩიანი, კარენ დემირჩიანის საქველმოქმედო ფონდის დამფუძნებელი საბჭოს თავმჯდომარე. Мэрия Еревана. Музеи г. Еревана