laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ლესოთოს ეროვნული საკალათბურთო ნაკრები

ლესოთოს ეროვნული საკალათბურთო ნაკრები საერთაშორისო საკალათბურთო შეჯიბრებებში წარმოადგენს ლესოთოს. ნაკრებს არასდროს უთამაშია ოლიმპიადასა და მსოფლიო ჩემპიონატზე. ლესოთოს არასდროს უთამაშია აფრობასკეტზე. ლესოთოს ეროვნული საკალათბურთო ნაკრები დაარქივებული 2018-07-24 საიტზე Wayback Machine. — afrobasket.com
ჰამლეტ მოვსესიანი

ჰამლეტ მოვსესიანი (დ. 1 აპრილი, 1956, სოფელი გომანი, ახალქალაქის რაიონი) — ქართველი პედაგოგი, პოლიტიკოსი. დაამთავრა ერევნის პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ახალქალაქის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „ბურჯანაძე - დემოკრატები“. ჰამლეტ მოვსესიანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ჰამლეტ მოვსესიანი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (საქართველოს პარლამენტის მეხუთე მოწვევა) ჰამლეტ მოვსესიანი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (საქართველოს პარლამენტის მეექვსე მოწვევა)
გურამ მონიავა

გურამ მონიავა (დ. 2 იანვარი, 1951, ბათუმი) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1978 წელს დაამთავრა საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის ეკონომიკის ფაკულტეტი. 2003-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „საქართველოს აღორძინება“. გურამ მონიავა — ბიბლიოვიკი გურამ მონიავა — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ზურაბ მსხვილიძე

ზურაბ მსხვილიძე (დ. 1 ოქტომბერი, 1944) — ქართველი პოლიტიკოსი. დაამთავრა მოსკოვის მილიციის უმაღლესი სკოლა. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ბაღდათის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი “. ზურაბ მსხვილიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ზურაბ მსხვილიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ზღვაია

ზღვაია — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის წალენჯიხის მუნიციპალიტეტში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 775 ადამიანი. ↑ მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016.
კარლო მუშკუდიანი

კარლო მუშკუდიანი (დ. 15 აგვისტო, 1945, ცაგერი — გ. მაისი, 2007) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1969 წელს დაამთავრა ვ. ი. ლენინის სახელობის საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სატრანსპორტო ფაკულტეტი. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ცაგერის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი საინიციატივო ჯგუფი. კარლო მუშკუდიანი — ბიბლიოვიკი კარლო მუშკუდიანი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
რამშტაინი

რამშტაინი (გერმ. Rammstein) — გერმანული ინდუსტრიული მეტალ ჯგუფი, რომელიც 1994 წელს ბერლინში დაარსდა. მათი მუსიკა აერთიანებს მეტალის, ინდასტრიალის და ელექტრონული მუსიკის ელემენტებს. ჯგუფზე დიდი გავლენა იქონია სლოვენურმა მუსიკალურმა კოლექტივმა Laibach. ჯგუფის სახელწოდება უკავშირდება დასავლეთ გერმანული ქალაქის რამშტაინ-მიზენბახის სახელს, სადაც 1988 წელს ავიაკატასტროფა მოხდა. ჯგუფის სასათაურო სიმღერაც ამ კატასტროფის წლისთავისადმია მიძღვნილი. ასტეროიდ 110393-ს ჯგუფის პატივსაცემად 110393 Rammstein დაარქვეს. რამშტაინი შეიქმნა 1994 წელს, მისი ყველა ალბომი გამოქვეყნებულია Universal Music Group-ის მიერ, ხოლო ყველა სიმღერა შესრულებულია გერმანულად. ამასთან, არსებობს ზოგიერთი სიმღერის ინგლისური ვარიანტიც. ასეთებია „Engel“ , „Du Hast“ და “Amerika”. სიმღერა „Te quiero puta“ სრულდება ესპანურ ენაზე. ზოგიერთი სიმღერა („Amerika“ , „Stirb nicht vor mir//Don’t die before I do“, „Moskau“, „Pussy“, „Frühling in Paris“ და ა.შ.) შეიცავს არა მხოლოდ გერმანულ სიტყვებს. ხოლო ჯგუფის კონცერტები ცნობილია დიდი რაოდენობის პიროტექნიკის და სასცენო სანახაობების ელემენტებით. ჯგუფი დიდი პოპულარობით სარგებლობს არა მხოლოდ გერმანიაში, არამედ ევროპის ბევრ ქვეყანაშიც. ალბომით Reise, Reise (2004) კი ჯგუფის წევრები ყველაზე წარმატებული გერმანელი მომღერლები გახდნენ. მთლიანობაში კოლექტივს გამოშვებული აქვს 6 სტუდიური ალბომი. ტილ ლინდემანი – წამყვანი ვოკალები, ჰარმონიკა (1994–დღემდე) რიხარდ კრუსპე – წამყვანი გიტარა, კლავიშებიანი საკრავები, ბეკ-ვოკალი (1994–დღემდე) პაულ ლანდერსი – რიტმული გიტარა, ბეკ-ვოკალი (1994–დღემდე) ოლივერ რიდელი – ბას-გიტარა, აკუსტიკური გიტარები (1994–დღემდე) კრისტიან ლორენცი – კლავიშებიანი საკრავები, სემპლები, სინთეზატორები (1994–დღემდე) კრისტოფ შნაიდერი – დასარტყმელი საკრავები, პერკუსია (1994–დღემდე) მთავარი სტატია: რამშტაინის დისკოგრაფია. Herzeleid (1995) Sehnsucht (1997) Mutter (2001) Reise, Reise (2004) Rosenrot (2005) Liebe ist für alle da (2009) Rammstein (2019) Zeit (2022) ჯგუფის სიმღერები ფილმებში 1997 - Lost Highway “Rammstein”, “Heirate mich” 1997 - Mortal Kombat: Annihilation “Engel” 1999 - Wing Commander “Eifersucht” 1999 - Family Values Tour 1998 “Du hast”, “Bück dich” 2000 - CKY, Vol. 2 “Du hast” 2001 - How High “Du hast” 2002 - Resident Evil “Halleluja” 2002 - xXx “Feuer frei!” 2002 - Lilya 4-ever “Mein Herz brennt (film-remix)”, “Mein Herz brennt” 2002 - FeardotCom “Sonne” 2004 - Resident Evil: Apocalypse “Mein Teil” 2006 - See No Evil “Mein Teil” შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „რამშტაინი“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი რამშტაინი საიტზე Discogs რამშტაინი საიტზე Curlie ↑ Rammstein. Chaoscontrol.com. ↑ Rammstein winning Best Live Band award. Rammstein.de (21 April 2011). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 21 ივლისი 2011. ციტირების თარიღი: 25 February 2014.
მაია ნადირაძე

მაია ნადირაძე (დ. 1 იანვარი, 1961, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი, ფსიქოლოგი. დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფსიქოლოგიის ფაკულტეტი. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „საქართველოს აღორძინება“. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები“. მაია ნადირაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი მაია ნადირაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ მაია ნადირაძის დეკლარაცია. declaration.gov.ge (2003). ციტირების თარიღი: 19 სექტემბერი, 2020.[მკვდარი ბმული]
ჯოელ შუმახერი

ჯოელ შუმახერი (ინგლ. Joel Schumacher (/ˈʃuːmɑːkər/; დ. 29 აგვისტო, 1939, ნიუ-იორკი — გ. 22 ივნისი, 2020, იქვე) — ამერიკელი კინორეჟისორი, სცენარისტი და პროდიუსერი, რომელიც აქტიური იყო 1970-2010-იან წლებში. დაიბადა და გაიზარდა ნიუ იორკში, ნიუ-იორკის შტატში. ოთხი წლის ასაკში გარდაეცვალა მამა. პარსონსის დიზაინის სკოლის დამთავრების შემდეგ გახდა Revlon-ის მოდის დიზაინერი. მოგვიანებით კინოწარმოებით დაინტერესდა. ადრეულ წლებში იყო ფილმების კოსტიუმების დიზაინერი, ისეთების როგორებიცაა „Play It as It Lays“ (1972), „ბოლო კრუიზი გემ „შილაზე“ (1973), „მძინარე“ (1973), „შეყვარებული ბლუმი“ (1973), „მეორე ავენიუს ტყვე“ (1975) და „ინტერიერი“ (1978). 1974 წელს იყო ფილმ „მკვლელი ფუტკრების“ დამდგმელი მხატვარი. 1976 წლიდან კინოსცენარების წერა დაიწყო. 1981 წელს გადაიღო პირველი ფილმი „დაუჯერებელი ქალი“, ხოლო ფართო საზოგადოების ყურადღება მიიპყრო ფილმებიით — „წმინდა ელმოს ჩირაღდანი“ (1985) და „დაკარგული ბიჭები“ (1987). 1995 წელს დაინიშნა ფილმის „ბეტმენი სამუდამოდ“ რეჟისორად, ამას მოჰყვა გაგრძელება „ბეტმენი და რობინი“ (1997), რომელიც მიჩნეულია ყველა დროის ერთ-ერთ ცუდ ფილმად კინოს ისტორიაში. 2004 წელს გადაიღო მუსიკალური დრამა „ოპერის მოჩვენება“, რომელიც დაფუძნებულია ენდრიუ ლოიდ ვებერის ამავე სახელწოდების მიუზიკლზე. 2019 წელს ჯოელ შუმახერს ავთვისებიანი სიმსივნის დიაგნოზი დაუსვეს. გარდაიცვალა 2020 წლის 29 აგვისტოს, ნიუ-იორკში, 80 წლის ასაკში, შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ჯოელ შუმახერი“ ვიკისაწყობში. ჯოელ შუმახერი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში Joel Schumacher TCM-ის კინოფილმების მონაცემთა ბაზაში ინტერვიუ ჯოელ შუმახერთან ↑ „Young U.S. Designers Say Paris Has Had It“. The Corpus Christi Caller-Times. May 6, 1965. p. 20. დაარქივებულია ორიგინალიდან — ივნისი 24, 2020. ციტირების თარიღი: სექტემბერი 27, 2020 – წარმოდგენილია Newspapers.com-ის მიერ. ↑ „They're Egotistical But Lack Confidence“. Hartford Courant. May 19, 1966. p. 38. დაარქივებულია ორიგინალიდან — ივნისი 24, 2020. ციტირების თარიღი: სექტემბერი 27, 2020 – წარმოდგენილია Newspapers.com-ის მიერ. ↑ „Schumacher To Design Clothing“. Clarion-Ledger. December 8, 1972. p. 51. დაარქივებულია ორიგინალიდან — ივნისი 23, 2020. ციტირების თარიღი: სექტემბერი 27, 2020 – წარმოდგენილია Newspapers.com-ის მიერ. ↑ „Futuristic 'Sleeper': A Film With Behind-Times Costumes“. The Los Angeles Times. January 1, 1974. p. 62. დაარქივებულია ორიგინალიდან — ივნისი 23, 2020. ციტირების თარიღი: სექტემბერი 27, 2020 – წარმოდგენილია Newspapers.com-ის მიერ. ↑ „Joel Schumacher, Director of Batman Films and ‘Lost Boys,’ Dies at 80“. Variety. June 22, 2020. დაარქივებულია ორიგინალიდან — ივნისი 24, 2020. ციტირების თარიღი: სექტემბერი 27, 2020 – წარმოდგენილია Newspapers.com-ის მიერ. ↑ „The Time Of The Cuckoo“. The Los Angeles Times. March 10, 1974. p. 495. დაარქივებულია ორიგინალიდან — ივნისი 25, 2020. ციტირების თარიღი: სექტემბერი 27, 2020 – წარმოდგენილია Newspapers.com-ის მიერ.
სურგულაძე

საკუთარი სახელი სურგულაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: აკაკი სურგულაძე — ისტორიკოსი ივანე სურგულაძე — სამართლის ისტორიკოსი ირაკლი სურგულაძე — ეთნოლოგი, მთარგმნელი იროდიონ სურგულაძე — იურისტი, სამართლის ისტორიკოსი კონსტანტინე სურგულაძე — დიპლომატი ნინო სურგულაძე — საოპერო მომღერალი ნუგზარ სურგულაძე — ისტორიკოსი, აღმოსავლეთმცოდნე პაატა სურგულაძე — ისტორიკოსი პეტრე სურგულაძე — პოლიტიკოსი, პუბლიცისტი სერგო სურგულაძე — რევოლუციური მოძრაობის მონაწილე საქართველოში სიმონ სურგულაძე — რევოლუციური მოძრაობის მონაწილე საქართველოში
ელიზბარ შარვაშიძე

ელიზბარ ნიკოლოზის ძე შარვაშიძე (შერვაშიძე; დ. 18 სექტემბერი, 1886, — გ. 1937) — ქართველი სამხედრო მოღვაწე, პოლკოვნიკი (1919). წარმომავლობით თავად შარვაშიძეთა ქართლში დამკვიდრებული შტოდან იყო. დაამთავრა თბილისის კადეტთა კორპუსი და კიევის სამხედრო სასწავლებელი (1905-1907). 1907 წელს პოდპორუჩიკის ჩინით ჩაირიცხა კოლივანის მე-40 ქვეით პოლკში. I მსოფლიო ომის (1914-1918) დროს იყო ერევნის მე-13 ლაიბგრენადერთა პოლკის პორუჩიკი, შემდეგ შტაბს-კაპიტანი, კაპიტანი და, ბოლოს, 1917 წელს — პოდპოლკოვნიკი. 1918 წლიდან მსახურობდა ქართულ ჯარში, კერძოდ, მე-5 ქვეით პოლკში. განსაკუთრებით გამოიჩინა თავი სომხეთთან ომში, სადაც თავისი პოლკის ბატალიონს მეთაურობდა. 1919-1921 წლებში იყო თბილისის სამხედრო სკოლის ოფიცერი, პოლკოვნიკი. დაჯილდოებული იყო წმ. ანას IV , III (ორივე 1915) და II (1916), წმ. სტანისლავის II (1916), წმ. ვლადიმირის IV (1916) ხარისხის ორდენებით, გიორგის ოქროს იარაღით „მამაცობისათვის“ (1917, 1915 წლის მაის-ივნისში სოფ. ტუხლის და ლუკოვეც-ველკე-ოჩის მიდამოებში ბრძოლებში თავის გამოჩენისთვის). სომხებთან ომი და მე-5 რაზმი / ჩ-ნაი, თ. // რესპუბლიკის ჯარი. - 1919. - №12. - გვ.10-11; Думин С. В., Чиковани Ю. К. Дворянские роды Российской империи. Том 4. Князья Царства Грузинского / Под ред. С. В. Думина. – М.: Линкоминвест, 1998. - გვ. 34. Шервашидзе Елисбар. «Памяти героев Великой войны 1914–1918».
მაკარ ნიკოლაიშვილი

მაკარ ნიკოლაიშვილი (დ. 23 ივნისი, 1946, სოფ. ბახვი, ახლანდ. ოზურგეთის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1969 წელს დაამთავრა ვ. ი. ლენინის სახელობის საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. 2001-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ოზურგეთის მაჟორიტარი). მაკარ ნიკოლაიშვილი — ბიბლიოვიკი მაკარ ნიკოლაიშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ლეჟა (წალენჯიხის მუნიციპალიტეტი)

ლეჟა — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის წალენჯიხის მუნიციპალიტეტში, ნაკიფუს თემში (სოფლები: ლეჟა, ნაკიფუ, ნანჯარუ, ულურია). 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 188 ადამიანი. ↑ მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016.
ლექარდე

ლექარდე — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის წალენჯიხის მუნიციპალიტეტში (ეწერის ადმინისტრაციული ერთეული). სოფელი მდებარეობს მდ. მაგანის (ენგურის მარცხენა შენაკადი) ნაპირზე, ზღვის დონიდან 220 მ-ზე, წალენჯიხიდან 20 კმ-ის დაშორებით. ლექარდე, როგორც სოფლის სტატუსის მქონე დასახლება, პირველად 1920-იან წლებში გაჩნდა. შედიოდა ჯვარის სასოფლო, შემდეგ საქალაქო საბჭოში, 1990-იან წლებში კი ქალაქ ჯვარის ერთ-ერთ უბნად გადაიქცა (ცალკე სოფლად არაა შეტანილი საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველ ეროვნულ საყოველთაო აღწერაში). 2010-იანი წლებიდან კვლავ სოფელია ეწერის ადმინისტრაციული ერთეულის ფარგლებში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 168 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 203. ცხადაია პაატა, წალენჯიხის მუნიციპალიტეტის გეოგრაფიული სახელწოდებანი, თბ., 2015. — გვ. 20-21. ლექარდე — ენციკლოპედია „საქართველო“. ↑ მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016.
ლორაქსი (ფილმი)

ლორაქსი (ასევე ცნობილი როგორც დოქტორ სიუზის ლორაქსი) (ინგლ. The Lorax) — Illumination Entertainment-ის 2012 წლის 3D კომპიუტერული ანიმაციური მუსიკალური ფენტეზი კომედიური ფილმი. დაფუძნებული დოქტ სიუზის იმავე სახელწოდების საბავშვო წიგნზე. Universal Pictures-მა ფილმი გამოუშვა დოქტორ სიუზის 108 წლისთავის აღსანიშნავად 2012 წლის 2 მარტს გამოუშვა. ფილმმა კრიტიკოსთაგან სხვადასხვაგვარი შეფასება დაიმსახურა, თუმცა კომერციულად წარმატებული აღმოჩნდა და მსოფლიო მასშტაბით 348.8 მილიონი აშშ დოლარი დააგორვა. კომპოზიციები ეკუთვნის ჯონ პაუელს. ოფიციალური საიტი „The Lorax“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „The Lorax“ — Box Office Mojo-ზე „The Lorax“ — Rotten Tomatoes „The Lorax“ — Metacritic-ზე ↑ Radish, Christina (January 30, 2012). „10 Things to Know About DR. SEUSS’ THE LORAX From Our Editing Room Visit; Plus an Interview with Producer Chris Meledandri“. Collider.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — თებერვალი 2, 2012. ციტირების თარიღი: January 30, 2012. ↑ DR. SEUSS' THE LORAX (U). British Board of Film Classification (May 4, 2012). დაარქივებულია ორიგინალიდან — მაისი 8, 2014. ციტირების თარიღი: July 4, 2013. ↑ 3.0 3.1 3.2 Dr. Seuss' The Lorax (2012). ციტირების თარიღი: March 19, 2017. ↑ Dr. Seuss' The Lorax. Varèse Sarabande. დაარქივებულია ორიგინალიდან — აპრილი 20, 2012. ციტირების თარიღი: February 26, 2012.
სახელმწიფო ენის დეპარტამენტი

სახელმწიფო ენის დეპარტამენტი — საჯარო სამართლის იურიდიული პირი საქართველოში, რომელიც იცავს სახელმწიფო ენის კონსტიტუციურ სტატუსს, ზრუნავს მის პოპულარიზაციაზე, ქართული სალიტერატურო ენის ნორმების დადგენასა და დამკვიდრებაზე. დეპარტამენტი შეიქმნა 2017 წელს სახელმწიფო ენის სახელმწიფო ენის შესახებ საქართველოს ორგანული კანონის საფუძველზე. ხოლო ფუნქციონირება 2018 წლის მარტიდან დაიწყო. სახელმწიფო ენის დეპარტამენტის ფუნქციებში შედის: რეკომენდაციების გაცემა სახელმწიფო და ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოს, საჯარო და კერძო სამართლის იურიდიული პირებისათვის სახელმწიფო ენის მართებული გამოყენების მიზნით. დეპარტამენტი ასევე გეგმავს სახელმწიფო ენ(ებ)ის განვითარებისა და საქართველოს ენობრივი მრავალფეროვნების წარმოჩენის მიზნით სხვადასხვა ღონისძიებებს. სახელმწიფო ენის დეპარტამენტის ინიციატივით პერიოდულად ახლდება ქართული სალიტერატურო ენის ნორმები. ოფიციალური საიტი ↑ 1.0 1.1 1.2 ჩვენ შესახებ. სახელმწიფო ენის დეპარტამენტი. enadep.gov.ge. ციტირების თარიღი: 29 სექტემბერი, 2020. ↑ საქართველოს ორგანული კანონი სახელმწიფო ენის შესახებ. საკანონმდებლო მაცნე. matsne.gov.ge (2017). ციტირების თარიღი: 29 სექტემბერი, 2020.
ლეძაძამიე

ლეძაძამიე — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის წალენჯიხის მუნიციპალიტეტში (ეწერის ადმინისტრაციული ერთეული). მდებარეობს მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდ. ენგურის მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 200 მ-ზე, წალენჯიხიდან 6 კმ-ის დაშორებით. დასახლება წარმოიშვა, როგორც ეწერის ერთ-ერთი უბანი. 2010-იანი წლებიდან სოფელია ეწერის ადმინისტრაციული ერთეულის შემადგენლობაში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 186 ადამიანი. ცხადაია პაატა, წალენჯიხის მუნიციპალიტეტის გეოგრაფიული სახელწოდებანი, თბ., 2015. — გვ. 137. ლეძაძამიე — ენციკლოპედია „საქართველო“. ↑ მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016.
მაქსიდრომი

მაქსიდრომი (რუს. Максидром, აგრეთვე ცნობილი როგორც MAXIDROM) — რუსული ყოველწლიური საერთაშორისო მუსიკალური ფესტივალი, რომლის ორგანიზატორი რუსული რადიოსადგური "მაქსიმუმია". ფესტივალს საფუძვლად უდევს 1994 წელს რადიოსადგურ "მაქსიმუმის" მიერ ორგანიზებული საღამოების სერია რუსული როკ-ჯფუგების მონაწილეობით; ხოლო პირველი "მაქსიდრომი" 1995 წლის 19 მაისს სკ "ოლიმპიისკიში" გაიმართა. ორგანიზატორების ჩანაფიქრით იგი ერთგვარად "რუსული ვუდსტოკი" — როკ-მუსიკის ფესტივალი უნდა ყოფილიყო. ფესტივალ "MAXIDROM"-ის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2004-06-16 საიტზე Wayback Machine. რადიოსადგურ "MAXIMUM"-ის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2007-04-27 საიტზე Wayback Machine.
ლეღვინჯილე

ლეღვინჯილე — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის წალენჯიხის მუნიციპალიტეტში, მიქავას თემში (სოფლები: ლეღვინჯილე, ლეჯოლიხე, მიქავა). 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 167 ადამიანი. ↑ მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016.
მაქსიმუმი (რადიოსადგური)

რადიო მაქსიმუმი (MAXIMUM) — რუსულ-ამერიკული რადიოსადგურია, რომელიც კომპანიებმა Westwood One, Harris Corporation, StoryFirst Communications და გაზეთ "მოსკოვსკიე ნოვოსტი"-ს რედაქციამ დააარსეს. თავისი მაუწყებლობა მოსკოვში რადიოსადგურმა 1991 წლის 25 დეკემბერს დაიწყო 103,7 FM სიხშირეზე. რადიოსადგურ "MAXIMUM"-ის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2007-04-27 საიტზე Wayback Machine.
დეკადენტობა

დეკადენტობა (ფრანგ. decadence< გვიანდ. ლათ. decadentia — დაცემა) — XIX საუკუნის ბოლოსა და XX საუკუნის დასაწყისის ევროპულ კულტურაში უიმედობისა და ცხოვრებისაგან განდგომის, ინდივიდუალიზმის განწყობილებათა გამოხატულება. დეკადენტობა ქადაგებს სამოქალაქო მოტივებისა და პოლიტიკისაგან თავისუფალ ხელოვნებას — „ხელოვნებას ხელოვნებისათვის“. მისთვის დამახასიათებელია უკიდურესი ინდივიდუალიზმი, მისტიციზმი. დეკადენტური განწყობილების გამომხატველი ლიტერატურული მიმდინარეობანია სიმბოლიზმი, ექსპრესიონიზმი, იმპრესიონიზმი, სიურრეალიზმი და სხვ. დეკადენტური ხელოვნების ზოგიერთი თავისებურება გაერთიანებულია ტერმინით მოდერნიზმი. დეკადენტობის მოტივები მრავალი გამოჩენილი ხელოვნის შემოქმედებაში აისახა, თუმცა ყველას შემოქმედება არ შეიძლება ჩაითვალოს დეკადენტურად. დეკადენტური მოტივები ლიტრაში პირველად ფრანგ სიმბოლისტებთან გაჩნდა (პ. ვერლენი, ა. რემბო, ს. მალარმე), რომელთა იდეები და განწყობილებანი შემდგომ განავითარეს საფრანგეთში — პ. ვალერიმ, პ. კლოდელმა, ა. ჟიდმა, მ. პრუსტმა და სხვ.; ინგლისში — დ. გ. როსეტიმ, ო. უაილდმა; გერმანიაში — შ. გეორგემ; იტალიაში — გ. დ’ანუნციომ; ბელგიაში — მ. მეტერლინკმა; ავსტრიაში — ჰ. ჰოფმანსთალმა, რ. მ. რილკემ; რუსეთში — სიმბოლისტმა პოეტებმა (ნ. მინსკი, დ. მერეჟკოვსკი, ზ. გიპიუსი, თ. სოლოგუბი, ვ. ბრიუსოვი, კ. ბალმონტი, ა. ბელი) და ნატურალისტმა პროზაიკოსებმა (მ. არციბაშევი, ა. კამენსკი და სხვ.). დეკადენტური მოტივები გარკვეულწილად შეიმჩნევა XX საუკუნის დასაწყისის ქართული ლიტერატურაშიც. სასოწარკვეთილებისა და უიმედობის, დაცემულობისა და სულიერი მარტოობის განცდამ თავი იჩინა იმ ქართველ პოეტთა შემოქმედებაში (ალექსანდრე აბაშელი, გალაკტიონ ტაბიძე და სხვ.), რომლებისთვისაც უცხო იყო დეკადენტური მსოფლაღქმა. დეკადენტობის ესთეტიკურ პოზიციებს ნაწილობრივ იზიარებდნენ „ცისფერყანწელები“ (პაოლო იაშვილი, ტიციან ტაბიძე, ვალერიან გაფრინდაშვილი, გიორგი ლეონიძე, კოლაუ ნადირაძე, შალვა აფხაიძე, რაჟდენ გვეტაძე). 20-იანი წლების დასაწყისში დეკადენტობის გავლენის ქვეშ წერდა ტერენტი გრანელი. მიმდინარეობის გავრცელებას ხელი შეუწყო გრიგოლ რობაქიძის ლექციებმა და მხატვრულმა თხზულებებმა. დეკადენტობის გარკვეული გავლენა განიცადეს კონსტანტინე გამსახურდიამ და „აკადემიური მწერლობის კავშირის“ ზოგიერთმა სხვა წარმომადგენელმა. ბარბაქაძე თ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012.
ლუღერა-სამცაცხვი

ლუღერა-სამცაცხვი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის წალენჯიხის მუნიციპალიტეტში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 215 ადამიანი. ↑ მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016.
გიორგი დეკანოზიშვილი

გიორგი გაბრიელის ძე დეკანოზიშვილი (დეკანოზოვი; დ. 1868, პეტროვსკი, ახლანდ. მაჰაჩყალა, დაღესტნის რესპუბლიკა, — გ. 19 ნოემბერი, 1910, კანი, საფრანგეთი) — ქართველი პოლიტიკური და საზოგადო მოღვაწე, პუბლიცისტი, საქართველოს სოციალისტ-ფედერალისტური პარტიის ერთ-ერთი დამაარსებელი (1904) და ლიდერი. დაამთავრა თბილისის რეალური სასწავლებელი (1887) და პეტერბურგის სამთო ინსტიტუტი (1892). 1890 წელს პეტერბურგში შექმნა ქართველ და სომეხ სტუდენტთა კავშირი, რომელიც მალე დაიშალა. 1889–1892 წლებში იყო პეტერბურგის ქართველ სტუდენტთა წრის ლიდერი და რუსეთის იმპერიის უმაღლეს სასწავლებლების სტუდენტთა პოლიტიკური მოძრაობის აქტიური მოღვაწე. 1892 წელს დეკანოზიშვილის მონაწილეობით ქუთაისში დაფუძნდა რუსეთის იმპერიის ქართველ სტუდენტთა პოლიტიკური ორგანიზაცია „საქართველოს თავისუფლების ლიგა“. 1892–1895 წლებში დეკანოზიშვილი მუშაობდა ჭიათურაში, ნ. ღოღობერიძის მანგანუმის სამრეწველო ფირმის ინჟინრად და საბადოს გამგედ, 1895–1898 წლებში — ბაქოს ნობელების ნავთობგადამამუშავებელი ფირმის კონტროლიორ-ინსპექტორად. 1899-1900 წლებში მივლინებული იყო ევროპაში (პარიზში ყოფნისას ცოლად შეირთო ფრანგი ქალი ანრიეტა ფრენუა), 1902 წელს კი გიორგი ზდანოვიჩის (მაიაშვილი) დავალებით, მანგანუმის წარმოების იქაური მეთოდების შესასწავლად, იმოგზაურა ბრაზილიასა და კუბაში. დაბრუნების შემდეგ, 1905 წელს ქუთაისში მონოგრაფია აღნიშნულ ქვეყნებში მანგანუმის მრეწველობის შესახებ (ქართულ და რუსულ ენებზე). დეკანოზიშვილი აქტიურად თანამშრომლობდა იმდროინდელ ქართულ პრესასთან. წერდა საქართველოს ეროვნულ-პოლიტიკურ საკითხებზე, მანგანუმის წარმოებასა და მის მნიშვნელობაზე საქართველოსათვის. 1896-1900 წლებში მისი წერილები ქვეყნდებოდა გაზეთ „ივერიაში“, 1900 წელს კი თბილისში დეკანოზიშვილის თაოსნობით ქართველ სოციალისტ-ფედერალისტთა პირველმა ჯგუფმა გამოსცა გაზეთი „ცნობის ფურცელი“. 1900 წლიდან დეკანოზიშვილი იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების გამგეობის წევრი. 1901 წელს გიორგი დეკანოზიშვილმა არჩილ ჯორჯაძესთან, თედო სახოკიასთან, კიტა აბაშიძესთან, ანდრია დეკანოზიშვილთან, გიორგი ლასხიშვილთან და სხვებთან ერთად დაარსეს საქართველოს სოციალისტ-ფედერალისტური პარტია. დეკანოზიშვილი პარტიის ცენტრალური კომიტეტის წევრად აირჩიეს. 1901 წელს მისი თაოსნობით პარიზში დაარსდა პარტიის პერიოდული გამოცემა — გაზეთი „საქართველო“, რომელიც ფრანგულენოვან ვარიანტთან („La Géorgie“) ერთად გამოდიოდა 1905 წლის დამლევამდე. 1904 წელს დეკანოზიშვილი იყო ჟენევაში სოციალისტ-ფედერალისტთა კონგრესის ჩატარების ერთ-ერთი მოთავე. 1904 წელს პარიზში გამოსცა ამ კონგრესის ოქმები. რუსეთის 1905 წლის რევოლუციის დროს დეკანოზიშვილის თაოსნობით, გემ „სირიუსით“ საქართველოში გამოიგზავნა იარაღი და ტყვია-წამალი. 1906 წლიდან დეკანოზიშვილი იძულებული გახდა, ჯანმრთელობის მდგომარეობის გაუარესების გამო, ჩამოშორებოდა აქტიურ პოლიტიკურ მოღვაწეობას. გარდაიცვალა საფრანგეთში. 1911 წელს ფარულად გადმოასვენეს საქართველოში. ურუშაძე ლ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 360. სახოკია თ., ჩემი საუკუნის ადამიანები, თბ., 1969; ტუღუში მ., გიორგი დეკანოზიშვილი (ცხოვრება და მოქმედება). – ჟურნ. «კავკასიონი», X, პარიზი, 1965; ურუშაძე ლ., გიორგი დეკანოზიშვილის პოლიტიკური ბიოგრაფიისათვის („საქართველოს თავისუფლების ლიგა“ და „ქართველ სოციალ-ფედერალისტთა პარტია“ – 1890–1906), «საისტორიო ვერტიკალები», 2007, №13;
ვასილ დეკანოზიშვილი

ვასილ (ვასო) დეკანოზიშვილი (დ. უცნობია — გ. 1878) — ქართველი რევოლუციონერ-ხალხოსანი, გორის ხალხოსნური წრის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი. პროპაგანდას ეწეოდა გორის მაზრის სოფლებში. 1876 წლის 6 ოქტომბერს, ქართველ ხალხოსანთა მასობრივი დაპატიმრების დროს, ახალციხეს შეაფარა თავი. 1877 წელს თბილისში დაბრუნდა და განაგრძო არალეგალური საქმიანობა. 1878 წელს დააპატიმრეს და მეტეხის ციხეში ჩასვეს, სადაც პატიმრებში ავრცელებდა თავისსავე დაწერილ რევოლუციური შინაარსის ლექსებსა და პროკლამაციებს. ტუბერკულოზით დაავადებული დეკანოზიშვილი ციხიდან გამოუშვეს. მისი დაკრძალვა გორში საპროტესტო მანიფესტაციად გადაიქცა. გიორგაძე გ., თვითმპყრობელობა და რევოლუცია. საბუთები რევოლუციური მოძრაობის ისტორიისათვის საქართველოში (1870–1902), წგ. 1, ტფ., 1929; დავითაშვილი შ., ხალხოსნური მოძრაობა საქართველოში ტფ., 1933; შველიძე ზ., რევოლუციურ-ხალხოსნური მოძრაობა საქართველოში, თბ., 1960; შველიძე ზ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 361.
მახარია

მახარია — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის წალენჯიხის მუნიციპალიტეტში, ლიის თემი (სოფლები: ზედა ლია, ლია, მახარია, პალური). 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 370 ადამიანი. ↑ მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016.