laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ალექსანდრ მერკელი

ალექსანდრ მერკელი (დ. 22 თებერვალი, 1992, ალმა-ათა, ყაზახეთი) — გერმანული წარმოშობის ყაზახი ფეხბურთელი, რომელიც თამაშობს ბუნდესლიგის კლუბ „ადმირა ვაკერ მედლინგში“, ნახევარმცველის პოზიციაზე. დაიბადა 1992 წელს ყაზახეთში, გერმანული წარმოშობის ოჯახში. როდესაც მერკელს 6 შეუსრულდა გადავიდა გერმანიაში და ახალგაზრდულ კლუბ „ვესტერვალდში“ დაიწყო ფეხბურთის თამაში. პროფესიული კარიერა დაიწყო იტალიურ გრანდ „მილანში“ 2010 წელს. 2011 წლის დასაწყისში, 5 მილიონი ევროს სანაცვლოდ შეისყიდა „ჯენოამ“. 2013-2018 წლებში ასპარაზებოდა სხვადასხვა გუნდში, მათ შორის: „უდინეზე“, „უოტფორდი“, „პიზა“ და „ბოხუმი“. 2018 წლიდან თამაშობს გერმანულ კლუბ „ადმირა ვაკერ მედლინგში“ 2007-2011 წლებში მერკელი თამაშობდა გერმანიის ახალგაზრდულ ნაკრებში. 2015 წლის მარტში ცნობილი გახდა, რომ ითამაშებდა ყაზახეთის ეროვნულ ნაკრებში. მისი დებიუტი ყაზახეთის ნაკრებში შედგა ისლანდიის წინააღმდეგ 2006 წლის საკვალიფიკაციო მატჩში. მილანი სერია A: 2010/11 სერია A: მეორე ადგილი 2011/12 შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ალექსანდრ მერკელი“ ვიკისაწყობში. ალექსანდრ მერკელი — Assocalciatori.it (იტალიური) ალექსანდრ მერკელი — Transfermarkt ალექსანდრ მერკელი — Soccerway. ალექსანდრ მერკელი — National Football Teams ↑ VfL verpflichtet Alexander Merkel German. VfL Bochum (15 აგვისტო, 2016). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-08-18. ციტირების თარიღი: 2018-02-17. ↑ „Doppel-Pass: Moskau lockt "sowjetische" fußballer“. sueddeutsche.de (German). Süddeutsche Zeitung. 13 იანვარი, 2011. ციტირების თარიღი: 13 იანვარი, 2011. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate= და |date=-ში (დახმარება) ↑ Peter Staunton (10 აგვისტო, 2010). „Scouting Report: Alexander Merkel – AC Milan“. goal.com. ციტირების თარიღი: 13 დეკემბერი, 2010. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate= და |date=-ში (დახმარება) ↑ „Alexander Merkel: 'Milan ist ein Weltverein'“. dfb.de (German). Deutscher Fußball-Bund. 16 დეკემბერი, 2010. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 25 მაისი, 2012. ციტირების თარიღი: 16 დეკემბერი, 2010. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate=, |date=, და |archivedate=-ში (დახმარება) ↑ „Official A.C. Milan press release“. acmilan.com. Associazione Calcio Milan. 25 ივნისი, 2011. ციტირების თარიღი: 30 August 2011. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date=-ში (დახმარება) ↑ Archived copy. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 13 იანვარი, 2014. ციტირების თარიღი: 2014-01-26. ↑ „Merkel will für Kasachstan kicken“. de.sputniknews.com (German). sputniknews. 2 მარტი, 2015. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-22. ციტირების თარიღი: 3 მარტი, 2015. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate= და |date=-ში (დახმარება)
მარიო იეპესი

მარიო იეპესი (ესპ. Mario Alberto Yepes Díaz; დ. 13 იანვარი, 1976, კოლუმბია) — კოლუმბიელი ფეხბურთელი. თამაშობდა მცველის პოზიციაზე. ცნობილია თავისი გამოსვლებით არგენტინულ, ფრანგულ და იტალიურ საფეხბურთო კლუბებში. ხუთი მოთამაშედან ერთ-ერთი, რომელსაც კოლუმბიის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში 100-ზე მეტი მატჩი აქვს ჩატარებული. დეპორტივო კალი კოლუმბიის ჩემპიონატი: 1998 ლიბერტადორესის თასის ფინალისტი: 1999 რივერ პლეიტი არგენტინის პრიმერა დივიზიონი: აპერტურა 1999, კლაუსურა 2000 პარი სენ-ჟერმენი საფრანგეთის თასი: 2005–06 საფრანგეთის ლიგის თასი: 2007–08 საფრანგეთის სუპერთასის ფინალისტი: 2006 მილანი სერია A: 2010–11 იტალიის სუპერთასი: 2011 სან-ლორენსო სამხრეთ ამერიკის რეკოპას ფინალისტი: 2015 ფიფა-ს მსოფლიო საკლუბო ჩემპიონატის ფინალისტი: 2014 კოლუმბია კოპა ამერიკა: 2001 საფრანგეთის ლიგა 1-ის წლის გუნდი: 2003–04, 2005–06 ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მარიო იეპესი MarioYepes.co ↑ National Team Appearances of Mario Yepes
ნამდი ოდუამადი

ნამდი ოდუამადი (დ. 17 ოქტომბერი, 1990, ლაგოსი, ნიგერია) — ნიგერიელი ფეხბურთელი. „მილანის“ აღზრდილი, მისი ყოფილი თავდამსხმელი და ნიგერიის ეროვნული ნაკრების წევრი. ნამდი ოდუამადი — National Football Teams
მანუელ პუიგი

ხუან მანუელ პუიგ დელედონე (დ. 28 დეკემბერი, 1932, ხენერალ-ვილიეგასი, არგენტინა — გ. 22 ივლისი, 1990, კუერნავაკა, მექსიკა) — არგენტინელი მწერალი. მისი ყველაზე ცნობილი რომანებია: La traición de Rita Hayworth (1968), Boquitas pintadas (1969), Little Painted Lips და El beso de la mujer araña (1976) (ქალი ობობას კოცნა), რომლის მიხედვითაც ექტორ ბებნკოს რეჟისორობით, არგენტინამ და ბრაზილიამ ერთობლივად გადაიღეს ფილმი, ხოლო 1993 წელს დაიდგა მუზიკლი ბროდვეიზე. Bacarisse, Pamela (1988), The Necessary Dream: A Study of the Novels of Manuel Puig, Cardiff: University of Wales Press, ISBN 978-0708310113. Levine, Suzanne Jill (2000), Manuel Puig and the Spider Woman: His Life and Fictions, New York: Farrar, Straus and Giroux, ISBN 978-0374281908. კათლი ვეატონი (1989 წლის ზამთარი). „Manuel Puig, The Art of Fiction No. 114“. The Paris Review. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date=-ში (დახმარება) საუბარი მანუელ პუიგისთან დაარქივებული 2011-11-03 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 Person Profile // კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა — 1990. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q37312"></a> ↑ 2.0 2.1 Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ 3.0 3.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 4.0 4.1 ბროდვეის ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა — 2000. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q31964"></a> ↑ 5.0 5.1 Internet Speculative Fiction Database — 1995. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2629164"></a> ↑ ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ 7.0 7.1 Gran Enciclopèdia Catalana — Grup Enciclopèdia, 1968. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18696256"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2664168"></a> ↑ 8.0 8.1 Babelio — 2007. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2877812"></a> ↑ 9.0 9.1 9.2 The Fine Art Archive — 2003. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q10855166"></a> ↑ Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #118793667 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ LIBRIS — 2012. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1798125"></a>
ხიზანაანთ გორა

ხიზანაანთ გორა — მრავალფენიანი არქეოლოგიური ძეგლი შიდა ქართლში, ურბნისის ნაქალაქარის უძველესი სამოსახლო გორა. მდებარეობს სოფ. ურბნისში (ქარელის რაიონი), მტკვრის მარცხენა ნაპირას. გორა ნამოსახლარს (ზედაპირის ფართობი 340 მ²) ორივე მხრიდან ხევები, ხოლო ჩრდილოეთიდან ხელოვნური თხრილი შემოუყვება.ხიზანაანთ გორა ნაწილობრივ გათხარა ს. ნადიმაშვილმა (1953). 1954 წელს ჩრდილოეთ ფერდობზე გ. ლომთათიძემ გაავლო სადაზვერვო თხრილი. 1960-1964 წლებში მთლიანად გათხარა ურბნისის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (პ. ზაქარაია, ა. ჯავახიშვილი, ი. კიკვიძე). ხიზანაანთ გორაზე გამოვლენილია ადრინდელი ფეოდალური, ანტიკური და ადრინდელი ბრინჯაოს ხანის 12 კულტურული ფენა რომელთა საერთო სისქე 8 მ არწევდა. აღმოჩნდა ადრინდელი ბრინჯაოს ხანის 1 სამარხიც. ამ ხანის 9 ნამოსახლარი ფენიდან (სულ გაითხარა 19 სახლი) ზედა ექვსი თარიღდება ძვ. წ. III ათასწლეულის I ნახევრით. აქ გაითხარა მტკვარ-არაქსის კულტურისათვის დამახასიათებელი ოთხკუთხა სახლები, რომელთა ცენტრში თიხის შვერილებიანი კერები აღმოჩნდა. გამოვლინდა კერამიკა, კაჟის ნამგლის ჩასართები და ისრისპირები, ძვლის იარაღი, სპილენძის ჩამოსასხმელი ყალიბები და სპილენძის იარაღი, მ. შ. ნამგლის ნამზადი და სხვა. ხიზაანთ გორის ქვედა 3 კულტურული ფენა ძვ. წ. IV ათასწლეულის II ნახევრით თარიღდება და მტკვარ-არაქსის კულტურის ადრინდელი საფეხურს განეკუთვნება. აქ, ქვევიდან მესამე ფენაში, მრგვალი შენობები გაითხარა. ქვედა ორ ფენაში კი თიხით მოლესილი მრგვალი უშვერილო კერები და სამეურნეო ორმოები გამოვლინდა. ხიზაანთ გორის ჩრდილო-დასავლეთით გაითხარა ადრინდელი ბრინჯაოს ხანის სამაროვანი. ურბნისის გაქალაქების შემდეგ, ელინისტურ ხანაში (ძვ. წ. III-I სს.), ხიზაანთ გორაზე ტაძარი იდგა. გათხრებით გამოვლინდა 2,75 მ სიგანის საზეიმო კიბის 18 საფეხური, რომელსაც ჩრდილოეთიდან პანდუსი მიუყვებოდა. გაითხარა აგრეთვე სამეურნეო სათავსები, სადაც წითლად გამომწვარი და მოხატული ქვევრებია ნაპოვნი. აღმოჩნდა დიდი რაოდენობით კრამიტი, თიხის ჭურჭელი, ლითონისა და ძვლის ნივთები. ტაძარი ძლიერმა ხანძარმა გაანადგურა. გვიანდელი ანტიკურ ხანაში ხიზაანთ გორას ქვიტკირის კონტრფორსებიანი გალავანი შემოარტყეს. VI საუკუნეში აქ ქალაქის შიდაციხე იყო. გამოვლინდა ალიზის გალავანშემორტყმული დიდი ზომის ექვსსათავსიანი კოშკი (შემორჩენილი სიმაღლე 2,5 მ). კოშკსა და გალავანს შორის მოქცეული ფართობი მოკირყწლული იყო. გალავნის ჩრდილოეთი კედელი ეყრდნობა ქვისსაფეხურებიან კედელს, რომლითაც გამაგრებული იყო გორის ფერდობი. კოშკში მდიდარი არქეოლოგიური მასალა აღმოჩნდა, მ. შ. 10 ცალი სასანური ვერცხლის მონეტა, რომლებიც პეროზის (458-488), კავად I-ისა (488-531) და ხოსრო I-ის (531-579) სახელითაა მოჭრილი. კოშკი, VII საუკუნის დასაწყისში ხანძარს გაუნადგურებია, რის შემდეგაც იგი მიწით დაუფარავთ. გაგოშიძე ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 481. „საქართველოს არქეოლოგია“, თბილისი: თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 1959. — გვ. 72-73.
ანტონიო კასანო

ანტონიო კასანო (იტალ. Antonio Cassano; დ. 12 ივლისი, 1982, ბარი, იტალია) — იტალიელი ფეხბურთელი, თავდამსხმელი. 2001 და 2003 წლებში დაასახელეს სერია A-ს წლის საუკეთესო მოთამაშედ. მონაწილეობა მიიღო ევრო 2004-ში, სადაც მოიაზრებოდა თადარიგის ფეხბურთელად, თუმცა ფრანჩესკო ტოტის დიკვალიფიკაციის გამო მიეცა თამაშის შესაძლებლობა და გოლიც გაიტანა. ასევე მონაწილეობა მიიღო ევრო 2008 და ევრო 2012-ზე. კასანო ვერ მოხვდა 2006 წლისა და 2010 წლის მსოფლიო ჩემპიონატების განაცხადებში. National team data დაარქივებული 2016-03-16 საიტზე Wayback Machine. (იტალიური) Antonio Cassano — სტატისტიკა საიტზე Soccerbase.com (ინგლისური)
ურბი ემანუელსონი

ურბი ვიტორიო დიეგო ემანუელსონი (ნიდერლ. Urby Vitorrio Diego Emanuelson; დ. 16 ივნისი, 1986, ამსტერდამი, ნიდერლანდები) — სურინამული წარმოშობის ნიდერლანდელი ფეხბურთელი, რომელიც თამაშობს ერედივიზიის კლუბ „უტრეხტში“. 2006–2012 წლებში თამაშობდა ნიდერლანდების ეროვნულ ნაკრები. იგი არის ამსტერდამის „აიაქსის“ აღზრდილი ფეხბურთელი, რომელიც 2004-2011 წლებში აიაქსში თამაშობდა. 2011 წლის იანვარში 1,7 მილიონი ევროს სანაცვლოდ ემანუელსონი „მილანში“ გადავიდა. 2014 წელს დატოვა მილანი და შეურთდა „რომას“, სადაც 2015 წლამდე დაჰყო. 2016 წელს ვერონას“ რიგებში, ირიცხებოდა ხოლო 2016-2017 წლებში „შეფილდ უენსდეიში“ ასპარეზობდა. ემანუელსონის დებიუტი ნიდერლანდების ეროვნულ ნაკრებში შედგა 2006 წლის 16 აგვისტოს, ირლანდიის ნაკრებთან ამხანაგურ მატჩში. „აიაქსი“ ერედივიზია: 2010/11 ნიდერლანდების სუპერთასი: 2005, 2006, 2007. ნიდერლანდების თასი: 2005/06, 2006/07, 2009/10. „მილანი“ სერია A: 2010/11 იტალიის სუპერთასი: 2011 შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ურბი ემანუელსონი“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი ურბი ემანუელსონი — ფიფას ჩანაწერი[დაარქივებული] ურბი ემანუელსონი — სტატისტიკა საიტზე Soccerbase.com (ინგლისური) ურბი ემანუელსონი — Soccerway ურბი ემანუელსონი — ESPN FC ურბი ემანუელსონი — WorldFootball.net ურბი ემანუელსონი — Transfermarkt ↑ FIFA.com. FIFA Tournaments - Players & Coaches. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-06-13. ციტირების თარიღი: 2018-09-21. ↑ FC Utrecht strikt Urby Emanuelson - AD (ნიდერლანდური ენა) ↑ „PIACERE, EMANUELSON“ [WELCOME, EMANUELSON]. AC Milan (Italian). 23 იანვარი, 2011. ციტირების თარიღი: 23 იანვარი, 2011. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate= და |date=-ში (დახმარება) ↑ „Owls sign Urby Emanuelson“. Sheffield Wednesday Official Site. 6 September 2016. ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი, 2016. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate=-ში (დახმარება)
ადრიანო გალიანი

ადრიანო გალიანი (იტალ. Adriano Galliani; დ. 30 ივლისი, 1944) — იტალიელი საფეხბურთო ფუნქციონარი და მეწარმე, 1986 წლიდან 2017 წლამდე იტალიის ვიცე-პრეზიდენტთან ერთად მუშაობდა საფეხბურთო კლუბ „მილანში“. მისი ხელმძღვანელობის პერიოდში „მილანმა“ მოიგო ჩემპიონთა ლიგა 5-ჯერ, ხოლო მილანის ფეხბურთელებმა სხვადასხვა დროს 6-ჯერ მოახერხეს ოქროს ბურთის მოგება. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ადრიანო გალიანი“ ვიკისაწყობში. ინტერვიუ საიტზე lamescolanza.com (იტალიური) პროფილი საიტზე magliarossonera.it (იტალიური)
ხინოწმინდის საეპისკოპოსო

ხინოწმინდის საეპისკოპოსო — გურიის სამთავროს ერთ-ერთი ეპარქია. დაარსდა XV საუკუნის მიწურულს. მოიცავდა ქვემო გურიას — ჩოლოქსა და ჭოროხს შორის მდებარე ტერიტორიას, ამჟამინდელ ქობულეთის მუნიციპალიტეტს, ქ. ბათუმს და ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის ნაწილს. ხინოწმინდელის რეზიდენცია იყო იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია ხინოწმინდაში. 1759 წელს გამართულ საეკლესიო კრებაზე, რომელმაც ტყვის სყიდვა აკრძალა, მონაწილეობდა ხინოწმინდელი ეპისკოპოსი მაქსიმე II. ხინოწმინდის ეპარქია გაუქმდა ქვემო გურიის ოსმალეთის მიერ დაპყრობის გამო. XVIII საუკუნის დამდგეგიდან ოსმალეთმა დაიკავა ხინოწმინდის საეპისკოპოსოს სამხრეთი ნაწილი, 1772 წელს კი მთლიანად დაიკავა ეპარქიის ტერიტორია. უკანასკნელი ხინოწმინდელი იოანე მოწყობილი (წუწუნავა) 1780 წლის 1 აგვისტოს ჯუმათის საეპისკოპოსოს წინაძღვრად დაინიშნა. მან ხინოს სიწმინდეები გამოჩინებულის მონასტერში გახიზნა, მათ შორის იყო ღვთისმშობლის ოქროს ხატი, რომელიც 1905 წელს გაიტაცეს. იოანე წუწუნავა ხინოწმინდის ოსმალების მიერ დაპყრობის შემდეგ იყო ხონისა და ცაგერის მონასტრების წინამძღვარი. XIX საუკუნის დასაწყისში ხინოწმინდელ ეპიკოპოსად აკურთეს დავით წერეთელი, მაგრამ მისი ეპისკოპოსობა ფიქტიური იყო და მხოლოდ წოდებას ატარებდა. ხინოწმინდის ტერიტორია 1878 წელს მოექცა რუსეთის იმპერიის შემადგენლობაში, მაგრამ აქ ეპარქია აღარ აღუდგენიათ და ეს ტერიტორია გურიის ეპარქიას მიაკუთვნეს. ამჟამად ხინოწმინდის ტერიტორია მოქცეულია ბათუმისა და ლაზეთის ეპარქიაში. ხინოწმინდელი ეპისკოპოსები იყვნენ: მაქსიმე, ცხოვრობდა XVII საუკუნის მიწურულს, გიორგი III გურიელის დროს ექვთიმე ართუმელაძე, ცხოვრობდა მამია III-სა და გიორგი IV გურიელის დროს, მოიხსენიება არქიეპისკოპოსად მაქსიმე II, იხსენიება 1759 წელს სოლომონ I-ის დროს იოანე მოწყობილი (წუწუნავა), ცხოვრობდა ცხოვრობდა მამია IV-სა და გიორგი V გურიელის დროს ჯიხანჯურის წმინდა გიორგის ეკლესია წმინდა სამების ეკლესია სოფელ სამებაში ზენითის ნათლისმცემელი მახინჯაურის წმინდა გიორგის ეკლესია ორთაბათუმის წმინდა გიორგის ეკლესია ახალშენის წმინდა გიორგის ეკლესია ვარჯანაულის ეკლესია ცხრაფონის წმინდა სამების ეკლესია ჩეხედანას ეკლესია ჩაქვისთავის მთავარანგელოზის ეკლესია დაგვის წმინდა გიორგის ეკლესია ჩაქვის მიქაელ მთავარანგელოზის ეკლესია კვესელულის ეკლესია გვარისთავის წმინდა გიორგის ეკლესია თეთროსანი ალამბარის ეკლესია ჩხატარაიშვილი ქ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 484. ქართველიშვილი თ., გურიის საეპისკოპოსოები, თბილისი: „არტანუჯი“. — გვ. 65-66, ISBN 99940-11-89-8. ბაქრაძე დ ., არქეოლოგიური მოგზაურობა გურიასა და აჭარაში, ბათუმი: „საბჭოთა აჭარა“, 1987 [1878]. — გვ. 84. ვახუშტი, აღწერა სამეფოსა საქართველოსა, წგნ.: ქართლის ცხოვრება, ს. ყაუხჩიშვილის გამოც., ტ. 4, თბ., 1973; Жузе П., Грузия в XVII столетии по изображению патриарха Макария, Казань, 1905; ↑ Акты, собранные Кавказской археографической комиссией ტ. VIII გვ. 467
ექტორ ხოსე კამპორა

ექტორ ხოსე კამპორა დემაესტრე (ესპ. Héctor José Cámpora Demaestre; დ. 26 მარტი, 1909, მერსედესი, არგენტინა — გ. 18 დეკემბერი, 1980, კუერნავაკა, მექსიკა) — არგენტინელი პოლიტიკოსი. არგენტინის პრეზიდენტი 1973 წლის 25 მაისიდან 13 ივლისამდე. კამპორამ გაიმარჯვა 1973 წლის 11 მარტის საპრეზიდენტო არჩევნებში და თანამდებობა დაიკავა 25 მაისს, მან აღადგინა კონსტიტუციური ნორმები, გამოაცხადა პოლიტიკური პატიმრების ამინისტია, აღადგინა დიპლომატიური ურთიერთობები კომუნისტურ ქვეყნებთან. არჩევნებში კამპორას გამარჯვებამ ხელისუფლებიაკენ გზა გაუხსნა ხუსტისიალისტური პარტიის ლიდერს ხუან პერონს, რომელიც მანამდე ემიგრაციაში იყო. 13 ივლისს კამპორა და მისი ვიცე-პრეზიდენტი ვისენტე სოლანო ლიმა გადადგნენ. კონსტიტუციის მიხედვით დროებითი პრეზიდენტის თანამდებობა არგენტინის დეპუტატთა პალატის თავმჯდომარემ რაულ ალბერტო ლასტირიმ დაიკავა. არგენტინის პრეზიდენტების სია Enciclopedia Libre Universal en Español - Héctor José Cámpora დაარქივებული 2020-01-12 საიტზე Wayback Machine.
ხირსა

ხირსა — სოფელი საქართველოში, კახეთის მხარის სიღნაღის მუნიციპალიტეტში. შედის ქვემო მაჩხაანის თემში. ძვ. წ. ათასწლეულის I მესამედში წარმოიქმნა დაბის ტიპის მსხვილი სამოსახლო. განვითარებული იყო კერამიკის წარმოება. ძვ. წ. VI-IV საუკუნეებში ქალაქური ხელოსნური წარმოების ჩასახვისა და განვითარების პერიოდში ხირსა თანდათან დაქვეითდა. VI საუკუნეში საქართველოში ქრისტიანული რელიგიის ერთ-ერთმა მქადაგებელმა სტეფანე ქიზიყელმა (სტეფანე ხირსელმა) აქ მონასტერი დააარსა. ისტორიული ტრადიციით, იგი აქვეა დაკრძალული. წმინდა სტეფანეს მონასტერი დიდ როლს ასრულებდა კახეთის, კერძოდ, მის სამხრეთ-აღმოსავლეთი ნაწილის რელიგიურ ცხოვრებაში. დღეისათვის შემონახულია გუმბათოვანი ტაძარი, რომელიც აგებულია VI საუკუნის ბაზილიკის ადგილზე. ძეგლი მრავალჯერ არის გადაკეთებული (VIII-IX სს., XI ს., XVI ს.). 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 359 ადამიანი. ასურელი მამები ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 484–485. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ოსკარის 83-ე დაჯილდოება

ოსკარის 83-ე დაჯილდოების ცერემონია - საუკეთესო ფილმებისა და კინოხელოვანების რიგით 83-ე დაჯილდოება კინემატოგრაფიულ ხელოვნებათა და მეცნიერებათა აკადემიის პრემიით. ცერემონია გაიმართა 2011 წლის 27 თებერვალს კოდაკის თეატრში, ჰოლივუდი, ლოს-ანჯელესი და მასში მონაწილეობა მიიღეს 2010 წელს გამოსულმა საუკეთესო ფილმებმა. ოსკარის დაჯილდოებას აშშ-ში გადასცემდა ABC. შოუს მასპინძლები იყვნენ ენ ჰეთეუეი და ჯეიმზ ფრანკო. 22 თებერვლის მონაცემებით: ანეტ ბენინგი ჰალი ბერი კეიტ ბლანშეტი რასელ ბრენდი ჯეფ ბრიჯესი ჯოშ ბროლინი რობერტ დაუნი უმცროსი ტომ ჰენქსი ჰიუ ჯეკმენი სანდრა ბულოკი სკარლეტ იოჰანსონი ნიკოლ კიდმანი ჯუდ ლოუ ჰილარი სვონკი მარისა ტომეი ოფრა უინფრი რიზ უიზერსპუნი Schedule as of March 25, 2010 Kevin Brownlow ჟან-ლუკ გოდარი Eli Wallach ფრენსის ფორდ კოპოლა ↑ 1.0 1.1 James Franco and Anne Hathaway to co-host 2011 Oscars. BBC News. (BBC) (November 29, 2010). ციტირების თარიღი: November 29, 2010. ↑ 2.0 2.1 Bruce Cohen and Don Mischer to Produce 83rd Academy Awards Telecast. AMPAS. (AMPAS) (June 23, 2010). ციტირების თარიღი: June 23, 2010. ↑ „Past Winners and Nominees Lead List of Oscar Presenters“. Academy of Motion Picture Arts and Sciences. 13 December 2010. ციტირების თარიღი: 2010-12-13.
Fake Plastic Trees

„Fake Plastic Trees“ — ბრიტანული ალტერნატიული როკ-ჯგუფ Radiohead-ის სიმღერა, რომელიც სინგლის სახით გამოვიდა 1995 წელს. იგი შეტანილია ჯგუფის მეორე სტუდიურ ალბომში The Bends (1995). Fake Plastic Trees წარმოადგენს ჯგუფის შემოქმედებაში მოულოდნელ გარდატეხას, რომელიც მათი წინა წარმატებული სიმღერების გრანჟული ჟღერადობისგან განსხვავდება. დისკი 1 / 12" Fake Plastic Trees – 4:50 India Rubber – 3:26 How Can You Be Sure? – 4:21 დისკი 2 Fake Plastic Trees – 4:50 Fake Plastic Trees (აკუსტიკური) – 4:41 Bullet Proof..I Wish I Was (აკუსტიკური) – 3:34 Street Spirit (Fade Out) (აკუსტიკური) – 4:26 ↑ Black, Johnny. The Greatest Songs Ever! Fake Plastic Trees დაარქივებული 2009-06-14 საიტზე Wayback Machine. . Blender.com. 15 May 2003. Retrieved on 10 March 2010.
ალეხანდრო ლანუსე

ალეხანდრო აგუსტინ ლანუსე ხელი (ესპ. Alejandro Agustín Lanusse Gelly; დ. 28 აგვისტო, 1918, ბუენოს-აირესი, არგენტინა — გ. 26 აგვისტო, 1996, ბუენოს-აირესი, არგენტინა) — არგენტინელი პოლიტიკოსი. არგენტინის დე-ფაქტო პრეზიდენტი 1971–1973 წწ. 1973 წელს დანიშნა საპრეზიდენტო არჩევნები, რომელშიც გაიმარჯვა ექტორ ხოსე კამპორამ. არგენტინის პრეზიდენტების სია ალეხანდრო ლანუსე ↑ http://www.elhistoriador.com.ar/documentos/revolucion_argentina/lanusse_y_el_gan.php დაარქივებული 2010-08-17 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური) ↑ http://www.pais-global.com.ar/html/argentina/presidencias/presi35.htm დაარქივებული 2009-09-08 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური)
Wind of Change

Wind of Change (ქართ. - „ცვლილების ქარი“) — როკ-ბალადა, რომელიც დაიწერა გერმანული როკ-ჯგუფ სკორპიონსის ვოკალისტმა კლაუს მაინემ. სიმღერა შევიდა ჯგუფის 1990 წლის ალბომში Crazy World. 1991 წელს ის გერმანიის ჩარტების სათავეში მოექცა, ხოლო შემდეგ, ევროპის 7 ქვეყნის ტოპ-ათეულში დიდი ხნის განმავლობაში პირველ ადგილზე იყო. სიმღერა ეძღვნება იმ სოციო-პოლიტიკურ ცვლილებებს, რომლებიც 1989-91 წლებში მიმდინარეობდა ევროპაში, როდესაც დაინგრა ბერლინის კედელი და გაერთიანდა გერმანია, დასრულდა ე.წ. ცივი ომი და კომუნიზმის ეპოქა. ეს სიმღერა გახდა გერმანიის რეუნიფიკაციის არაოფიციალური ჰიმნი და გერმანელი ხალხის თავისუფლების სიმბოლო. კომპოზიცია, რომელიც 5:10 წუთის ხანგრძლივობის არის, თავდაპირველად იწყება წყნარი, მელოდიური სტვენით და რითმ-გიტარის აკორდებით, ხოლო ტექსტის პირველი სტრიქონები ასეთია: „I follow the Moskva, Down to gorky park, Listening to the wind of change. An August summer night, Soldiers passing by, Listening to the wind of change...“ რაც ქართულად ასე ითარგმნება: „მე მივყვები მდინარე მოსკოვს გორკის პარკისაკენ, და ვუსმენ ცვლილების ქარს. აგვისტო, ზაფხულის ღამეა, ჩაიარეს ჯარისკაცებმა, და მე ვუსმენ ცვლილების ქარს...“ როგორც კლაუს მაინე ამბობს ინტერვიუში, მას ამ სიმღერის დაწერის იდეა მოუვიდა 1989 წელს, როდესაც ჯგუფი სკორპიონსი იმყოფებოდა მოსკოვში მოსკოვის მშვიდობის ფესტივალზე. 1991 წელს სიმღერა სინგლის სახით გამოიცა. საერთოდ ჯამში, მსოფლიოს მასშტაბით მისი 6 მილიონი ასლი გაიყიდა. ასეთი პოპულარობის შემდეგ სკორპიონსმა ჩაწერა სიმღერის რუსული და ასევე ესპანური ვერსია. სიმღერის საკონცერტო ვერსია შესულია სკორპიონსის 1995 წლის საკონცერტო ალბომში Live Bites. იგი ასევე შეტანილია ჯგუფის 2000 წლის ალბომში Moment of Glory, რომელიც არის სკორპიონსის და ბერლინის ფილარმონიული ორკესტრის ერთობლივი კონცერტის ჩანაწერი. 2005 წელს სატელევიზიო ქსელის ZDF-ს მაყურებლების მიერ Wind of Change დასახელებულ იქნა, როგორც საუკუნის სიმღერა. ასევე ის ითვლება ყველა დროის ყველაზე გაყიდვად სინგლად გერმანიაში. ტექსტი და გიტარის აკორდები Wind of Change - მუსიკალური ვიდეო YouTube-ზე
მამიშლო

მამიშლო — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის დმანისის მუნიციპალიტეტში (ამამლოს თემი), მდებარეობს დმანისის პლატოზე, ზღვის დონიდან 1100 მეტრზე, მდინარე ამამლოსწყლის მარცხენა ნაპირზე. დმანისიდან დაშორებულია 10 კილომეტრით. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობდა 908 კაცი. სოფლის სახელწოდება „მამიშლო“ დაფიქსირებულია 1898 წლის რუსეთის ერთვერსიან რუკაზე „Мамишло“ სახით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 397. ↑ https://web.archive.org/web/20140826010819/http://census.ge/en/home ↑ http://silknet.com/?module=popup_content&language=ge&product_id=8&type_id=20&attr=city_indexes ↑ http://www.gpost.ge ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 108. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 65. ↑ საქართველოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები ↑ 2002 წლის მოსახლეობის აღწერის მონაცემები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2011-07-18.
მამულა (დმანისის მუნიციპალიტეტი)

მამულა (1949 წლის 12 ივლისამდე — „მამლოსოფელი“) — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის დმანისის მუნიციპალიტეტში (გომარეთის თემი), მდებარეობს გომარეთის პლატოზე. ზღვის დონიდან 1400 მეტრზე, დმანისიდან დაშორებულია 35 კილომეტრით. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობდა 80 კაცი. სოფლის სახელწოდება „მამულა-სოფელი“ დაფიქსირებულია 1898 წლის რუსეთის ერთვერსიან რუკაზე „Мамула-сопели“ სახით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 399. ↑ http://census.ge/en/home ↑ http://silknet.com/?module=popup_content&language=ge&product_id=8&type_id=20&attr=city_indexes ↑ http://www.gpost.ge ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 108. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 66. ↑ საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის საინფორმაციო-სტატისტიკური განყოფილება, „საქართველოს სსრ ადმინისტრაციულ ტერიტორიული დაყოფა 1949 წლის 1 სექტემბრისათვის“, თბ., 1949 ↑ საქართველოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები ↑ 2002 წლის მოსახლეობის აღწერის მონაცემები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2011-07-18.