laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
იასე-მაგდალენა

იასე-მაგდალენა (ესპ. Municipio de Yaxe Magdalena) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ოკოტლანის რაიონში, ცენტრალური ხეობის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 2 954 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 10.1%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 60 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 49.2 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1891 წლის 23 ოქტომბერს შევიდა. ოახაკის მუნიციპალიტეტები ↑ Censo de Población y Vivienda 2020 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: February 26, 2021 ↑ Censo de Población y Vivienda 2010 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: January 27, 2021 ↑ México en cifras - Medio Ambiente - Nayarit es. INEGI (January 2016). ციტირების თარიღი: February 12, 2021 ↑ (1996) Estado de Oaxaca División Territorial de 1810 a 1995. (es). Mexico: INEGI. ISBN 970-13-1507-3.
დომინიკ სობოსლაი

დომინიკ სობოსლაი (დ. 25 ოქტომბერი, 2000) — უნგრელი ფეხბურთელი. ინგლისის პრემიერ ლიგის კლუბ „ლივერპულისა“ და უნგრეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების ნახევარმცველი. 2017 წელს სობოსლაიმ კარიერა ავსტრიულ „ლიეფერინგში“ დაიწყო, რომელიც ზალცბურგის „რედ ბულის“ სათადარიგო გუნდია. 2018 წლის იანვარში სობოსლაის დებიუტი შედგა „რედ ბულში“ სადაც 2018–19 წლების სეზონში ძირითადი შემადგენლობის მოთამაშედ ჩამოყალიბდა. სამი სეზონის განმავლობაში გუნდთან ერთად სამჯერ მოიგო ავსტრიის ბუნდესლიგა, ხოლო ორჯერ ავსტრიის საფეხბურთო თასი. 2021 წლის იანვარში სობოსლაი „ლაიფციგს“ €20 მილიონის სანაცვლოდ შეუერთდა, რითაც ყველაზე ძვირადღირებული უნგრელი მოთამაშე გახდა. გუნდში გატარებული სამი სეზონის მანძილზე ორჯერ მოიგო გერმანიის საფეხბურთო თასი. 2023 წლის ივლისში ინგლისურ „ლივერპულს“ €70 მილიონის სანაცვლოს შეუერთდა რითაც კლუბის მეოთხე ყველაზე ძვირადღირებული შენაძენი გახდა. დომინიკ სობოსლაი — Soccerway დომინიკ სობოსლაი — Transfermarkt ↑ Youngster Szoboszlai Becomes Most Expensive Hungarian Footballer Ever (2020-12-19). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-04-17. ციტირების თარიღი: 2024-03-06
დარვინ ნუნიესი

დარვინ გაბრიელ ნუნიეს რიბეირო (დ. 24 ივნისი, 1999) — ურუგვაელი ფეხბურთელი. ინგლისის პრემიერ ლიგის კლუბ „ლივერპულისა“ და ურუგვაის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების თავდამსხმელი. ნუნიეზი „პენიაროლის“ აღზრდილია და პირველ გუნდში დებიუტი 2017 წელს ჰქონდა. 2019 წლის აგვისტოში სეგუნდა დივიზონის კლუბ „ალმერიას“ შეუერთდა. 2020 წელს €24 მილიონის სანაცვლოდ შეუერთდა „ბენფიკას“, რაც პორტუგალიური ფეხბურთის ისტორიაში ყველაზე ძვირადღირებული შენაძენი გახდა. კლუბში ყოფნის მეორე სეზონში მოიგა ბოლა დე პრატა, გახდა რა პრიმეირა ლიგის საუკეთესო ბომბარდირი, გაიტანა 26 გოლი 28 შეხვედრაში. 2022 წელს „ლივერპულმა“ €75 მილიონის სანაცვლოდ შეიძინა (£64 მილიონი). დარვინ ნუნიესი — Transfermarkt
ვაქირის იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია

ვაქირის იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია — შუა საუკუნეების ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი სოფელ ვაქირში (სიღნაღის მუნიციპალიტეტი). თარიღდება VII-VIII საუკუნეებით. ის მეორედ აღუდგენია 1555 წელს კახეთის მეფე ლევანს. ვაქირის „ნათლისმცემელი“ სამეკლესიანი ბაზილიკაა, რომელსაც გვიანდელი გადაკეთებების კვალი ეტყობა. ნაგებია რიყის ქვისა და აგურის შერეული წყობით მთავარი (შუა) ეკლესიის გვერდებზე. ნაგებობა ხასიათდება მკვეთრად გამოხატული სიგრძივი ღერძით. გვერდითა ეკლესიები მცირედით მოკლეა, მთავარ ნავთან შედარებით. მოწყობილია შუა ეკლესიასთან დაკავშირებული მცირე სათავსები (სადიაკვნე და სამკვეთლო). მთავარი ეკლესიის კედელი წინწამოწეულია. მთავარი – შუა ეკლესიის იატაკი თითქმის 1 მეტრამდეა შემაღლებული, მოწყობილია დამატებითი საბჯენები თაღებისათვის, შეცვლილია გვერდითი ეკლესიების თავდაპირველი სახე. შესასვლელი ორია — დასავლეთითა და სამხრეთით. კედლებზე გამოსახულია წრეში ჩასმული ბოლნური ჯვარი. ეკლესიას დასავლეთიდან XIX საუკუნეში აგებული სამსართულიანი სამრეკლო აქვს მიდგმული. გვერდწითელი რ., ნანობაშვილი ბ., ვაქირი // ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 195-196. ქართლის ცხოვრების ტოპოარქეოლოგიური ლექსიკონი, გვ. 215, თბ., 2013 წელი. შუბითიძე ვ., ქართული ციხესიმაგრეები და ეკლესია-მონასტრები, თბ., 2012. — გვ.112. თოდრია თ. ქიზიყის ისტორიული გეოგრაფიის საკითხები, სიგკ, 1982, ტ. VI, გვ. 89. Чубинашвили Г. Н., Архитектура Кахетии, Тб., 1959. — გვ. 186.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 7212 ვაქირის ეკლესია (სიღნაღის რ-ნი) — საქართველოს ისტორიულ ძეგლთა ბიბლიოგრაფიული ლექსიკონი.
ვაქირის კვირაცხოვლის ეკლესია

ვაქირის კვირაცხოვლის ეკლესია, „ძველი კვირაცხოველი“ — ადრეული შუა საუკუნეების ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი სოფელ ვაქირში (სიღნაღის მუნიციპალიტეტი). ზომით მცირე დარბაზული ტიპის ეკლესიაა. ნაგებია შირიმისა და რიყის ქვით. გადაკეთებულია. დასავლეთის სარკმლის თავზე ბოლნური ჯვარია. სამხრეთის ფასადზე, კარის მარჯვნივ შვიდსტრიქონიანი დაზიანებული ასომთავრული წარწერაა, რომელიც პალეოგრაფიული ნიშნებით IX-X საუკუნეებით თარიღდება. ამავე ხანებში უნდა იყოს აგებული ეკლესიაც. თოდრია თ. ქიზიყის ისტორიული გეოგრაფიის საკითხები, სიგკ, 1982, ტ. VI, გვ. 89. ქართლის ცხოვრების ტოპოარქეოლოგიური ლექსიკონი, თბ., 2013. — გვ. 215.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 12905
კეთილი იმედის კონცხი

კეთილი იმედის კონცხი (ინგლ. Cape of Good Hope; აფრ. Kaap die Goeie Hoop, ნიდერლ. Kaap de Goede Hoop, პორტ. Cabo da Boa Esperança) — აფრიკის სამხრეთით მდებარე კონცხი; მდებარეობს სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში კაპის ნახევარკუნძულზე, კეიპტაუნის სამხრეთით. მისი კოორდინატებია: 34°21′29″ ს 18°28′19″ ა (G). ეს კონცხი არ არის აფრიკის უკიდურესი სამხრეთი წერტილი, თუმცა აფრიკის კონტინენტის სანაპირო ამ ადგილას პირველად უხვევს აღმოსავლეთით, ხსნის რა გასასვლელს ატლანტის ოკეანიდან ინდოეთის ოკეანისკენ. ეს ასევე არ არის კაპის ნახევარკუნძულის უკიდურესი სამხრეთი წერტილი (ეს არის კეიპ პოინტი). 1488 წელს კეთილი იმედის კონცხი აღმოაჩინა პორტუგალიელმა მკვლევარმა ბართოლომეუ დიაშმა და მას ქარიშხლის კონცხი (პორტ. Cabo das Tormentas) დაარქვა. თუმცა პორტუგალიის მეფე ჟუან II-მ მას სახელი გადაარქვა, ვინაიდან გამართლებულად იმედოვნებდა, რომ ეს კონცხი ინდოეთისკენ გზას გახსნიდა. 1497 წელს ვასკო და გამა კეთილი იმედის კონცხის შემოვლით პირველი ევროპელი გახდა, რომელიც ამ გზით ინდოეთის ოკეანეში მოხვდა. ნემსის კონცხი კეიპ-პოინტი Cape of Good Hope, Panoramic view
სანტა-ანა-სეგაჩე

სანტა-ანა-სეგაჩე (ესპ. Municipio de Santa Ana Zegache) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ოკოტლანის რაიონში, ცენტრალური ხეობის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 3 981 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 10.8-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 26.8 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 148.5 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა. ოახაკის მუნიციპალიტეტები ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/oax/territorio/div_municipal.aspx ↑ Censo de Población y Vivienda 2020 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: February 26, 2021 ↑ Censo de Población y Vivienda 2010 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: January 27, 2021 ↑ México en cifras - Medio Ambiente - Nayarit es. INEGI (January 2016). ციტირების თარიღი: February 12, 2021 ↑ (1996) Estado de Oaxaca División Territorial de 1810 a 1995. (es). Mexico: INEGI. ISBN 970-13-1507-3.
სანტა-კატარინა-მინასი

სანტა-კატარინა-მინასი (ესპ. Municipio de Santa Catarina Minas) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ოკოტლანის რაიონში, ცენტრალური ხეობის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 2 067 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 13.8%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 36.3 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 56.9 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა. ოახაკის მუნიციპალიტეტები ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/oax/territorio/div_municipal.aspx ↑ Censo de Población y Vivienda 2020 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: February 26, 2021 ↑ Censo de Población y Vivienda 2010 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: January 27, 2021 ↑ México en cifras - Medio Ambiente - Nayarit es. INEGI (January 2016). ციტირების თარიღი: February 12, 2021 ↑ (1996) Estado de Oaxaca División Territorial de 1810 a 1995. (es). Mexico: INEGI. ISBN 970-13-1507-3.
სანტა-ლუსია-ოკოტლანი

სანტა-ლუსია-ოკოტლანი (ესპ. Municipio de Santa Lucía Ocotlán) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ოკოტლანის რაიონში, ცენტრალური ხეობის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 4 173 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 15.8%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 11.7 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 356.7 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა. ოახაკის მუნიციპალიტეტები ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/oax/territorio/div_municipal.aspx ↑ Censo de Población y Vivienda 2020 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: February 26, 2021 ↑ Censo de Población y Vivienda 2010 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: January 27, 2021 ↑ México en cifras - Medio Ambiente - Nayarit es. INEGI (January 2016). ციტირების თარიღი: February 12, 2021 ↑ (1996) Estado de Oaxaca División Territorial de 1810 a 1995. (es). Mexico: INEGI. ISBN 970-13-1507-3.
სანტიაგო-აპოსტოლი

სანტიაგო-აპოსტოლი (ესპ. Municipio de Santiago Apóstol) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ოკოტლანის რაიონში, ცენტრალური ხეობის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 4 421 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 4.8%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 17.6 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 251.2 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა. ოახაკის მუნიციპალიტეტები ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/oax/territorio/div_municipal.aspx ↑ Censo de Población y Vivienda 2020 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: February 26, 2021 ↑ Censo de Población y Vivienda 2010 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: January 27, 2021 ↑ México en cifras - Medio Ambiente - Nayarit es. INEGI (January 2016). ციტირების თარიღი: February 12, 2021 ↑ (1996) Estado de Oaxaca División Territorial de 1810 a 1995. (es). Mexico: INEGI. ISBN 970-13-1507-3.
სანტო-ტომას-ხალიესა

სანტო-ტომას-ხალიესა (ესპ. Municipio de Santo Tomás Jalieza) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ოკოტლანის რაიონში, ცენტრალური ხეობის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 3 923 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 15.9%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 70.1 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 56 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა. ოახაკის მუნიციპალიტეტები ↑ Censo de Población y Vivienda 2020 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: February 26, 2021 ↑ Censo de Población y Vivienda 2010 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: January 27, 2021 ↑ México en cifras - Medio Ambiente - Nayarit es. INEGI (January 2016). ციტირების თარიღი: February 12, 2021 ↑ (1996) Estado de Oaxaca División Territorial de 1810 a 1995. (es). Mexico: INEGI. ISBN 970-13-1507-3.
ლეგნიცის მენეჯმენტის უნივერსიტეტი

ლეგნიცის მენეჯმენტის უნივერსიტეტი (პოლ. Wyższa Szkoła Menedżerska w Legnicy) — უნივერსიტეტი ლეგნიცაში, პოლონეთში. უნივერსიტეტი წამყვანი საგნები მენეჯმენტთანაა დაკავშირებული. უნივერსიტეტი 1997 წელს დაარსდა. უნივერსიტეტში მოქმედი კურსების დიაპაზონი დროთა განმავლობაში გაფართოვდა. უახლესი კურსებია: ტრანსპორტი და კომპიუტერული მეცნიერება (2001) და სოციოლოგია, არქიტექტურა და ქალაქდაგეგმარება (2004). ლეგნიცის მენეჯმენტის უნივერსიტეტის ქალაქის ერთ-ერთი უდიდესი უნივერსიტეტია. 2016 წლის იანვრის მონაცემებით, უნივერსიტეტში 1 927 სტუდენტი სწავლობდა. 2018 წელს უნივერსიტეტი დაიხურა. Legnica University of Management website დაარქივებული 2023-06-09 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 Study at Legnica University of Management. ციტირების თარიღი: 3 January 2017.
ვაშლოვნის ბრძოლა

ვაშლოვნის ბრძოლა — ქართველთა ბრძოლა მცირეაზიელ თურქთა ტომებთან. გაიმართა სამხრეთ საქართველოში XIII საუკუნის 80-იან წლებში თურქთა ტომების ხელმეორედ შემოსევის დროს აზატ მოსეს მეთაურობით. ბექა I-მა ჯაყელმა ვაშლოვნის სანახებში თურქთა 10000 კაციან რაზმს 500 კაცი დაახვედრა. ქართველებმა მუსრი გაავლეს მტერს. განრისხებულმა აზატ მოსემ 3000 ჯარისკაცი გამოყო და „წარემართა ვაშლოვანს ძებნად სისხლთა სპათა მისთასა“. ბექამ წინასწარ გაიგო მისი განზრახვა და თურქებს რჩეული ლაშქარი დაადევნა სარგის ბექას ძე ჯაყელის მეთაურობით. ვაშლოვანში გაიმართა უთანასწორო ბრძოლა, რომელმაც სასტიკი ხასიათი მიიღო. ქართველებმა ბრძოლაში გამარჯვება მოიპოვეს. აზატ მოსეს ლაშქრობა საქართველოში გვრიტიშვილი დ., ნარკვევები საქართველოს ისტორიიდან, ტ. 1, თბ., 1962 ნადირაძე ქ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 203.
ვაშლოვანი (ტაო)

ვაშლოვანი — ისტორიული მხარე და ციხესიმაგრე სამხრეთ საქართველოში, ტაოში (ახლანდ. თურქეთი). ვაშლოვანი პირველად იხსენიება თამარის პირველ ისტორიკოსთან, ძეგლში „ისტორიანი და აზმანი შარავანდედთანი“, როდესაც საუბარია გუზან ტაოს ერისთავზე: „გამტანელი ტაოსკარისა და ვაშლოვანისა და სხვათა ციხეთა მრავალთა“. ხშირად გვხვდება ჟამთააღმწერელთან XIII საუკუნის მიწურულისა და XIV საუკუნის დასაწყისის ამბებთან დაკავშირებით. ჟამთააღმწერელი წერს: „მაშინ ბექამან (ჯაყელ-ციხიჯვარელი) დაიპყრა... უმრავლესი ტაო, ვაშლოვანი“... ამ კონტექსტში ვაშლოვანი უკვე მხარის მნიშვნელობით იხსენიება. გვიანდელ წყაროებში (XV–XVIII სს.) ვაშლოვანი, როგორც ცოცხალი ტოპონიმი, აღარ ჩანს. ყველა მონაცემის მიხედვით ლოკალიზდება ოლთისისწყლის (ახლანდ. ოლთუჩაი) სათავის მიდამოებში, სადაც მდებარეობს სოფლები ქვემო და ზემო ხნძორქები. „ხნძორქ“ ქართული ვაშლოვანის სომხური თარგმანია. ვახუშტი ბატონიშვილი (XVIII ს.) წერს: „თორთომის ციხის ზეით არს ხენძორეთი დაბა დიდი და გზა არზრუმისა“. წყაროებით დასტურდება, რომ XIV საუკუნიიდან ტაოში იწყება ლტოლვილების შემოსვლა მეზობელი სომხეთის პროვინციებიდან. ამაზე ცხადად მეტყველებს ტაოს ერთ-ერთ სოფელში გადაწერილი სომხური ხელნაწერის მინაწერი. მოსული მოსახლეობის მიერ სიტყვასიტყვით თარგმნის შედეგად გაჩნდა ახალი, თუმცა ძველთან სემანტიკურად დაკავშირებული „ხნძორქ” (ვაშლოვანი), რაც შეეხება ვახუშტისთან დაცულ ფორმას „ხენძორეთის“ გავრცობას „ეთ“ სუფიქსით, როგორც ჩანს, ტოპონიმმა ასეთი სახე მიიღო ამ მხარის ხელახალი ქართიზაციის შემდეგ. ვაშლოვნის ბრძოლა ქართლის ცხოვრება, ს. ყაუხჩიშვილის გამოც., ტ. 2, თბ., 1959 ვახუშტი ბატონიშვილი, აღწერა სამეფოსა საქართველოსა, ტ. 4, თბ., 1973 ჯიქია ს., გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთარი, წგ. 3, თბ., 1958 თორდია ა., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 203.
პარიზის ენათმეცნიერების საზოგადოება

პარიზის ენათმეცნიერების საზოგადოება, პარიზის ლინგვისტური საზოგადოება (ფრანგ. Société de linguistique de Paris) — ენათმეცნიერთა ფრანგული და საერთაშორისო გაერთიანება, ლინგვისტური პრობლემების განხილვის ცენტრი. დაარსდა 1864 წელს პარიზში, 1866 წელს მიიღეს წესდება. საზოგადოების მუშაობას ორგანიზებას უწევს გამგეობა (ბიურო), რომელშიც შედიან, მათ შორის, საზოგადოების ყოველწლიურად არჩეული თავმჯდომარე და მდივანი [მდივნის თანამდებობას იკავებდნენ: მიშელ ბრეალი (1868-1915), ანტუან მეიე (1916-1936), ჟოზეფ ვანდრიესი (1937-58), ემილ ბენვენისტი (1959-70)]. საზოგადოების საქმიანობაში დიდი როლი შეასრულეს უცხოელმა ენათმეცნიერებმა შარლ ბალიმ (შვეიცარია), ვიგო ბრენდალმა, ჰოლგერ პედერსენმა (დანია), იან მიხალ როზვადოვსკიმ (პოლონეთი), ფერდინანდ დე სოსიურმა (შვეიცარია), იან ბოდუენ დე კურტენემ (პოლონეთი), აგრეთვე ფრანგმა ლინგვისტებმა ანდრე მარტინემ, ბერნარ პოტიემ, ანტუან კიულიოლიმ, კლერ ბლანშ-ბენვენისტმა, რომლებიც სხვადასხვა წლებში იკავებდნენ მისი თავმჯდომარის პოსტს. პარიზის ენათმეცნიერების საზოგადოება ატარებს ყოველთვიურ სხდომებს ერთი სამეცნიერო მოხსენების წარდგენასა და განხილვასთან ერთად. წელიწადში ერთხელ, იანვარში, ტარდება სამეცნიერო სესია — Journée scientifique (სიტყვასიტყვით „სამეცნიერო დღე“), რომელიც ეძღვნება ენათმეცნიერების გარკვეული აქტუალური პრობლემის განხილვას, თან ახლავს არჩეულ თემაზე რამდენიმე მოხსენების წარდგენა. პარიზის ენათმეცნიერების საზოგადოების სამეცნიერო საქმიანობა XX საუკუნის შუა პერიოდამდე მნიშვნელოვნად იყო ორიენტირებული შედარებით-ისტორიულ ენათმეცნიერებაზე და ძველი და ნაკლებად შესწავლილი, მათ შორის აღმოსავლური და აფრიკული ენების აღწერაზე. XX საუკუნის მეორე ნახევრიდან, ცხარე დისკუსიების შედეგად, საზოგადოების ინტერესის სფეროში მოექცა სტრუქტურალისტური ხასიათის კვლევები და თანამედროვე სემანტიკური თეორიები. გრძელდება ენათმეცნიერული სკოლებისა და მიმართულებების ისტორიოგრაფიული აღწერის ტრადიცია. პარიზის ენათმეცნიერების საზოგადოების მნიშვნელოვანი პუბლიკაციებია: „ჩანაწერები“ („Mémoires“) —1868-1935 წლებში გამოვიდა 23 ტომი. გამოცემა განახლდა 1990 წელს, გამოქვეყნდა 24 ტომი, რომელშიც შევიდა სტატიები საზოგადოების ყოველწლიური სამეცნიერო სესიების მოხსენებების საფუძველზე; ბიულეტენი („Bulletin de la Société de linguistique de Paris“) — 1869–2023 წლებში გამოვიდა 118 ტომი (თითოეული ტომის ერთი გამოშვება შეიცავს სხდომების ოქმებსა და სამეცნიერო სტატიებს, მეორე — რეცენზიებს სხვადასხვა ქვეყანაში გამოცემულ ლინგვისტურ ნაშრომებზე); სერია „ლინგვისტიკა“ („Linguistique“) — ქვეყნდება 1908 წლიდან. შედის მონოგრაფიები, იშვიათად სტატიათა კრებულები (2023 წლისთვის გამოვიდა 108 ტომი); სერია „მსოფლიოს ენები“ („Les langues du monde“) — ქვეყნდება 2009 წლიდან. 2017 წელს გამოვიდე მე-9 წიგნი. ოფიციალური საიტი ↑ 1.0 1.1 1.2 Челышева И. И. Парижское лингвистическое общество // Большая российская энциклопедия. т. 25. — М., 2014. — стр. 350. ↑ Mémoires de la SLP. Société de Linguistique de Paris. ციტირების თარიღი: 18 სექტემბერი, 2024 ↑ Bulletin de la Société de Linguistique de Paris. Peeters online journals. ციტირების თარიღი: 18 სექტემბერი, 2024 ↑ Collection «Linguistique». Société de Linguistique de Paris. ციტირების თარიღი: 18 სექტემბერი, 2024 ↑ Collection «Langues du monde». Société de Linguistique de Paris. ციტირების თარიღი: 18 სექტემბერი, 2024
სამდინარო ტრანსპორტი

სამდინარო ტრანსპორტი — წყლის ტრანსპორტის სახეობა, რომლის დანიშნულებაა მგზავრების გადაყვანა და ტვირთის გადაზიდვა ძირითადად შიგა წყლებში (მდინარეები, ტბები, არხები). საქართველოში სამდინარო ტრანსპორტი მოქმედებდა მხოლოდ მდინარე რიონზე, ქ. ფოთიდან სოფელ ორპირამდე (ახლანდელი სოფელი საჯავახო, სამტრედიის მუნიციპალიტეტი). XX საუკუნის პირველი მეოთხედის ბოლოს, გადაზიდვები მდინარე რიონზე შეწყდა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 711.
წარწერებისა და სიტყვაკაზმული მწერლობის აკადემია

წარწერებისა და სიტყვაკაზმული მწერლობის აკადემია (ფრანგ. Académie des Inscriptions et Belles-Lettres) — საფრანგეთის ინსტიტუტის ხუთი შემადგენელი ნაწილიდან ერთ-ერთი. დაარსდა 1663 წელს, თანამედროვე სახელწოდებას ატარებს 1716 წლიდან. აკადემიის შესწავლის სფეროებია: ისტორიული ძეგლები და დოკუმენტები, ანტიკური ხანის, შუა საუკუნეებისა და ახალი ევროპული კლასიციზმის ენები და კულტურები, ასევე არაევროპული ცივილიზაციები. დაარსდა 1663 წელს ლუი XIV-ის დროს ჟან-ბატისტ კოლბერის ინიციატივით. 1805 წლიდან განთავსებულია ინსტიტუტის სასახლეში (ყოფილ ოთხი ერის კოლეჯში). თავდაპირველად ეწოდებოდა „წარწერებისა და მედლების აკადემია“ და მისი საქმიანობა იყო ლათინური და ფრანგული წარწერების შედგენა სამეფო შენობებზე, მედლებსა და მონეტებზე განსათავსებლად. 1716 წელს აკადემიამ მიიღო თავისი დღევანდელი სახელწოდება. მისი შესწავლის სფეროში მოექცა ის საკითხები, რომლებიც დღემდე აქტუალურია აკადემიისათვის. ნაშრომები ეხება ისტორიას, არქეოლოგიას, ხელოვნებათმცოდნეობას, ფილოლოგიას, ენათმეცნიერებას, ლიტერატურას, იდეის ისტორიას, ასევე მომიჯნავე დისციპლინებს (ეპიგრაფიკა, ნუმიზმატიკა, დიპლომატიკა და სხვ.). თავისი წესდების შესაბამისად, წარწერებისა და სიტყვაკაზმული მწერლობის აკადემია რეგულარულად ანიჭებს პრემიებს საუკეთესო სამეცნიერო ნაშრომებს სამეცნიერო საქმიანობის წახალისებისა და მსოფლიოში მისი ავტორიტეტის ამაღლების მიზნით. აქტიური საგამომცემლო საქმიანობით საფრანგეთში სამეცნიერო პუბლიკაციების ერთ-ერთ უმსხვილესი ცენტრია. როგორც სახელმწიფო ორგანიზაცია, იგი კონსულტანტისა და ექსპერტის როლში გამოდის მთავრობასთან მისი კომპეტენციის სფეროში შემავალ საკითხებზე. გარდა ამისა, ახორციელებს კონტროლს საზღვარგარეთ არსებულ ფრანგულ სამეცნიერო-კვლევით დაწესებულებებზე და იძლევა გამოხმაურებებს იმ კანდიდატებზე, რომლებიც პასუხსაგებ თანამდებობებზე არიან წამოყენებულნი ფრანგულ უმაღლეს სასწავლებლებსა და მსხვილ სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტებში. 1665 წლიდან აკადემია გამოსცემს მსოფლიოში უძველეს სამეცნიერო ჟურნალს „Journal des savants“ („მეცნიერთა ჟურნალი“). აგრეთვე გამოიცემა შრომების კრებულები: „ანგარიშები“ («Comptes rendus», 1857 წლიდან), „ჩანაწერები“ («Mémoires», 1803 წლიდან), „ცნობები და ამონაწერები“ («Notices et Extraits», 1787 წლიდან). ↑ Мартынов, Д. Е.. Академия надписей и изящной словесности ru. Большая российская энциклопедия (28 ნოემბერი, 2022). ციტირების თარიღი: 18 სექტემბერი, 2024 ↑ 2.0 2.1 2.2 Презентация Академии. Académie des Inscriptions et Belles-Lettres. ციტირების თარიღი: 18 სექტემბერი, 2024 ↑ Черкасов П. П. Институт Франции // Большая российская энциклопедия. т. 11. — М., 2008. — стр. 411.
კუკაკის მთა

კუკაკის მთა (ინგლ. Mount Kukak) — ყინულით დაფარული სტრატოვულკანი აშშ-ში, ალასკაში. მდებარეობს ალასკის ნახევარკუნძულზე, ჰალოს ყურის დასავლეთით, კატმაის მთასთან მდებარე მყინვარების ქედის უკიდურეს ნაწილში. კუკაკის ბოლო ამოფრქვევის თარიღი უცნობია. 1959 წელს ჰანტკემ ვულკანის ორი ამოფრქვევა აღწერა, მაგრამ ორივე მცდარად. კუკაკის მთა ინტენსიურ ფუმაროლურ აქტივობას ავლენს. ↑ 1.0 1.1 Kukak (ინგლისური) — სტატია გლობალური ვულკანიზმის პროგრამიდან (შემოწმებულია 29 დეკემბრის 2008)
კოსტას ციმიკასი

კონსტანტინოს ციმიკასი (დ. 12 მაისი, 1996) — ბერძენი ფეხბურთელი. ინგლისის პრემიერ ლიგის კლუბ „ლივერპულისა“ და საბერძნეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების მარცხენა მცველი. უთამაშია „ოლიმპიაკოსის“, „ესბიერგისა“ და „ვილემ II“-ის რიგებში. ნათამაშები აქვს საბერძნეთის 19 და 21 წლამდე ფეხბურთელთა ეროვნულ ნაკრებებში. კოსტას ციმიკასი — Transfermarkt
კოლონოსკოპია

კოლონოსკოპია ენდოსკოპიური კვლევაა, რომლის დროსაც ხდება სწორი ნაწლავის, მსხვილი ნაწლავის და წვრილი ნაწლავის ბოლო ნაწილის დათვალიერება. ენდოსკოპია ნაკლებად ინვაზიური ინსტრუმენტალური კვლევაა, რომლის დროსაც ღრუ და მილოვანი ორგანოების გამოკვლევა ოპტიკური ხელსაწყოებით ხდება. პროცედურის დროს, ექიმი სპეციალური აპარატის მეშვეობით ორგანიზმის შიგნით არსებულ მდგომარეობას ათვალიერებს. საჭიროების შემთხვევაში, აკეთებს ორგანოს კედლის მცირე ზომის მასალის აღებას (ბიოფსიას) შემდგომი ციტოლოგიური ან/და პათომორფოლოგიური კვლევისთვის.
ამირან ვაშაკიძე

ამირან სერგოს ძე ვაშაკიძე (დ. 17 თებერვალი, 1927, თბილისი, — გ. 5 აპრილი, 2007, იქვე) — ქართველი ინჟინერ-მანქანათმშენებელი. ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი (1974), პროფესორი (1979), საქართველოს საინჟინრო აკადემიის წევრი (2002). დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის მექანიკის ფაკულტეტი მანქანათმშენებლობის ტექნოლოგიის სპეციალობით (1950). 1951–1959 წლებში მუშაობდა თბილისის ინდუსტრიულ ტექნიკუმში პედაგოგად, თბილისის ზუსტი ხელსაწყოების ქარხანაში — განყოფილების გამგედ; 1959–1990 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის მეტალურგიის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში ლითონთა წნევით დამუშავების განყოფილების გამგე. იმავდროულად პედაგოგიურ საქმიანობას ეწეოდა საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში ლითონთა წნევით დამუშავების კათედრაზე. ვაშაკიძის კვლევის ძირითადი მიმართულებაა მარტივ და ფასონურ ყალიბებში გლინვის პროცესის თეორიული და ექსპერიმენტული კვლევა. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 196.
ფლორიან ვირცი

ფლორიან ვირცი (დ. 3 მაისი, 2003) — გერმანელი ფეხბურთელი. გერმანიის ბუნდესლიგის კლუბ „ბაიერ 04“-ისა და გერმანიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების შემტევი ნახევარმცველი. ითამაშა 2024 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატზე. „ლევერკუზენთან“ ერთად 2023—24 წლების სეზონში ბუნდესლიგის გამარჯვებული გახდა. ფლორიან ვირცი — Transfermarkt
გიორგი ვაშაკიძე

გიორგი გიულის ძე ვაშაკიძე (დ. 27 თებერვალი, 1967, სოფ. დიდი ჯიხაიში, ახლანდელი სამტრედიის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი გენერალ-მაიორი (1993). 1985–1987 მსახურობდა საბჭოთა არმიაში. 1989–1990 წლებში იყო გასამხედროებული ორგანიზაცია „მხედრიონის“ ერთ-ერთი შემქმნელი და სამტრედიის რეგიონალური ორგანიზაციის ხელმძღვანელი. აფხაზეთის ომის (1992-1993) დროს თავდაპირველად მეთაურობდა გაგრის „მხედრიონის“ ფორმირებას, შემდეგ — ოჩამჩირის სამხედრო ფორმირებას. 1993–1994 წლებში ვაშაკიძე იყო საქართველოს თავდაცვის მინისტრის მოადგილე, 2001–2002 წლებში მუშაობდა საქართველოს წარმომადგენლად დსთ-ის შეიარაღებული ძალების საკოორდინაციო შტაბში. 2004-2013 წლებში პატიმრობაში იყო ბიზნესმენ თამაზ მაღლაკელიძის გატაცების ორგანიზების ბრალდებით. 2013 წელს თბილისის სააპელაციო სასამართლომ უდანაშაულოდ ცნო. დაჯილდოებულია ვახტანგ გორგასლის III ხარისხის ორდენით (1993). დოლიძე ლ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 197. ↑ ყოფილი ხელისუფლების მიერ ბანკირის გატაცებაში ბრალდებულები სააპელაციო სასამართლომ გაამართლა, «კვირა», 14 ივლისი 2013.