laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
1237

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 1237 1237 (ათას ორას ოცდაჩვიდმეტი) წელი — იულიუსის კალენდრის არანაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა ხუთშაბათი. ეს წელი არის XIII საუკუნის მე-4 დეკადის მე-7 წელი. მონღოლებმა ქ. რიაზანი დაარბიეს. კონრად IV გერმანიის მეფე გახდა. ინგლისმა და შოტლანდიამ დადეს იორკის ხელშეკრულება და დაადგინეს საზღვარი ორ ქვეყანას შორის. მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 1237. ანიეს დე ბურბონ-დამპიერი — ბურბონების სახლის წარმომადგენელი (გ. 1288) მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 1237. 17 დეკემბერი : ჯალალედინ რუმი — სპარსულენოვანი პოეტი
შანკარ დაიალ შარმა

შანკარ დაიალ შარმა (ჰინ. शंकर दयाल शर्मा; დ. 19 აგვისტო, 1918, ბჰოპალი, ინდოეთი – გ.26 დეკემბერი, 1999, ნიუ-დელი, ინდოეთი) — ინდოელი პოლიტიკური მოღვაწე. ინდოეთის პრეზიდენტი 1992–1997 წწ. 1987–1992 წწ. ქვეყნის ვიცე-პრეზიდენტი. სხვადასხვა დროს ეკავა მაჰარაშტრას, პენჯაბისა და ანდჰრა-პრადეშის გუბერნატორის თანამდებობები. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „შანკარ დაიალ შარმა“ ვიკისაწყობში. Шанкар Даял Шарма в Большом энциклопедическом словаре
პასტუხოვის სურო

პასტუხოვის სურო (ლათ. Hedera pastuchowii) — მრავალწლოვანი, ხისებრი მცენარე არალიისებრთა ოჯახისა. იშვიათი სახეობაა. შემცირებულია რაოდენობაში, რის გამოც შეტანილია საქართველოს „წითელ წიგნებში“. წარმოადგენს მაღალ წვეტიან ბუჩქნარს, რომელიც განფენილია მიწაზე ან ემაგრება ხეების ღეროს ფესვების მეშვეობით. ყლორტი ღია ყავისფერია, იშვიათი ბეწვით. ფოთლები წვრილია, ღია მომწვანო, რომელთა სიგრძეა 10 სმ, ხოლო სიგანე 6 სმ. ნაყოფი მოშავოა (დიამეტრი 6-10 სმ). მიწაზე გართხმული ყლორტების ფოთლები მომრგვალოკვერცხისებრია, მთლიანი ან დანაკვთული, მხოხავი ყლორტებისა — მოგრძოკვერცხისებრნი. ყვავილედი სწორად მდგომი ქოლგაა. გვირგვინი პატარაა და მწვანე ფერის. ყვავის აგვისტო-ოქტომბერში, ნაყოფმსხმოიარობს დეკემბერ-მარტში. იზრდება ფოთლოვან ტყეებში. პასტუხოვის სურო გავრცელებულია აღმოსავლეთ ამიერკავკასიაში, კერძოდ აზერბაიჯანსა და აღმოსავლეთ საქართველოში. გვხვდება აგრეთვე ბაღდათის მუნიციპალიტეტში. გავრცელებულია ასევე დაღესტანში და ირანის ჩრდილოეთით. იზრდება დაბლობიდან მთის შუა სარტყლამდე – ტყეებში, ბუჩქნარებში. საკმაოდ იშვიათი მცენარეა. საქართველოში პასტუხოვის სურო რეგისტრირებულია ლაგოდეხის სახელმწიფო ნაკრძალში, ბაწარის სახელმწიფო ნაკრძალში და აჯამეთის აღკვეთილში. კარგი თაფლოვანი მცენარეა. ↑ 1.0 1.1 სუხიტაშვილი კახაბერ, საქართველოს ყვავილოვანი მცენარეები, თბ.: კავკასიის გარემოსდაცვითი არასამთავრობო ორგანიზაციების ქსელი, 2018. — გვ. 56. ↑ სტატია ლაგოდეხის ნაკრძალი, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 98-99. ↑ ბაწარა-ბაბანეულის ნაკრძალი და ილტოს აღკვეთილი[მკვდარი ბმული] ↑ აჯამეთის აღკვეთილი[მკვდარი ბმული] ↑ სტატია სურო, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 612-613.
კომპანიის მმართველობა ინდოეთში

კომპანიის მმართველობა ინდოეთში — აღნიშნავს ინდოეთის სუბკონტინენტზე ბრიტანეთის ოსტინდოეთის კომპანიის მმართველობის პერიოდს. დასაწყისად სხვა და სხვა თარიღი მიიჩნევა ესაა ან 1757 წელს მომხდარი პლესის ბრძოლა ითვლება, როდესაც ნავაბ ბენგალი ოსტინდოეთის კომპანიასთან დამარცხდა და თავისი დომინიონების დათმობა მოუწია, ან 1765 წელი როდესაც კომპანიას ბენგალსა და ბიჰარში გადასახადების ამოღების უფლება (დივანი) გადაეცა , ანაც 1772 წელი, როდესაც კომპანიამ კოლკატაში დედაქალაქი დააარსა და უორენ ჰასტინგსი პირველ გენერალ-გუბერნატორად დანიშნა. რის შემდეგაც ინდოეთის მართვაში პირდაპირი ჩრევა დაიწყო. კომპანიის მმართველობა 1857 წელს მომხდარ აჯანყებამდე და შედეგად 1858 წელს მიღებულ ინდოეთის უკეთესი მართვის აქტამდე გრძელდებოდა. ბრიტანეთის ინდოეთი Bandyopādhyāẏa, Śekhara (2004), From Plassey to partition: a history of modern India, Delhi: Orient Blackswan, ISBN 978-81-250-2596-2, http://books.google.com/books?id=0oVra0ulQ3QC. წაკითხვის თარიღი: 5 November 2011 Bose, Sugata; Jalal, Ayesha (2004), Modern South Asia: History, Culture, Political economy: second edition, Routledge, ISBN 978-1-134-39715-0, http://books.google.com/books?id=WJ7BNOmQvwcC. წაკითხვის თარიღი: 5 November 2011 Brown, Judith Margaret (1994), Modern India: the origins of an Asian democracy, Oxford University Press, ISBN 978-0-19-873112-2, http://books.google.com/books?id=Eq7tAAAAMAAJ. წაკითხვის თარიღი: 5 November 2011 Judd, Denis (2010), The lion and the tiger: the rise and fall of the British Raj, 1600-1947, Oxford University Press, ISBN 978-0-19-280579-9, http://books.google.com/books?id=hlf9u1asHTAC. წაკითხვის თარიღი: 5 November 2011 Kulke, Hermann; Rothermund, Dietmar (2004), A history of India, Routledge, ISBN 978-0-415-32920-0, http://books.google.com/books?id=V73N8js5ZgAC. წაკითხვის თარიღი: 5 November 2011 ↑ Bose და Jalal 2003, p. 76 ↑ Brown 1994, p. 46, Peers 2006, p. 30 ↑ Metcalf და Metcalf 2006, p. 56
1238

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 1238 1238 (ათას ორას ოცდათვრამეტი) წელი — იულიუსის კალენდრის არანაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა პარასკევი. ეს წელი არის XIII საუკუნის მე-4 დეკადის მე-8 წელი. ტაილანდში დაფუძნდა სუქოტაის სამეფო. მონღოლებმა დაიკავეს მოსკოვი, რომელიც ჯერ კიდევ პატარა ქალაქი იყო. მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 1238. მაგნუს VI — ნორვეგიის მეფე (გ. 1280) მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 1238. იოანე I — ტრაპიზონის იმპერატორი
კუნკული

კუნკული, ბარტყულა, ბარტყული, კუნკულ-ბარტყული — მართლმადიდებელ ქრისტიანულ ეკლესიაში მცირე სქემის მიმღები ბერის თავსაბურავი. წარმოადგენს მართკუთხა ფორმის შავ მატერიას, რომელსაც სიგრძეში ორად გადაკეცილს თავი და ბოლო გადაკერილი აქვთ, ხოლო შუაში დატანილი აქვს ორი ლენტი. მიტროპოლიტები (რუსული ტრადიციით) ატარებენ თეთრი ფერის კუნკულს გამშვენებული ჯვრით, მთავარეპისკოპოსები — შავს ასევე გამშვენებული ჯვრით, ხოლო ეპისკოპოსები — ჯვრის გარეშე. პატრიარქის კუნკული შავი ან თეთრი ფერისაა, ზედა ნაწილში ჯვარით. მასზე გამოსახულია სერაბიმები ან ჯვარი. საბრძნეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის ბერები კუნკულს ბერძნულ, რუსეთის ბერები კი რუსულ კამილავკაზე დამაგრებულს ატარებენ. დღესდღეობით საქართელოს მართლმადიდებელ ეკლესიაში ბერები რუსულის მსგავსად იფარავენ კუნკულს, თუმცა ძველად მიღებული იყო მისი პირდაპირ თავზე დაფარება. აღნიშნული ტრადიცია პირველად საქართველოში მამა გაბრიელმა (ურგებაძემ) აღადგინა. დედები საქართველოში თავზე კუნკულის მაგივრად მანდილს ატარებენ, თუმცა მრავალ ქვეყანაში (განსაკუთრებით რუსეთში) მიღებულია მამების მსგავსად თავზე კამილავკისა და კუნკულის ტარება. კუნკული ეწოდებოდა ნათლიის მიერ მოტანილ ქსოვილის ნაჭერსაც, რომელშიც ნათლობის ქრისტიანული რიტუალის შესრულების დროს ახვევდნენ ემბაზიდან ამოყვანილ ახლადმონათლულ ბავშვს. ილია II სერაფიმებითა და ჯვრიანი შავი საპატრიარქო კუნკულით კირილე I სერაფიმებითა და ჯვრიანი თეთრი საპატრიარქო კუნკულით მიტროპოლიტი ვარლამი თეთრი კუნკულითა და ჯვრით მიტროპოლიტი იობი შავი კუნკულითა და ჯვრით სკუფია კამილავკა ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 75. ↑ საეკლესიო ტერმინთა მცირე განმარტებითი ლექსიკონი
ადარნასე

საკუთარი სახელი ადარნასე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ადარნასე — ქართლის ერისმთავარი (VII საუკუნის I ნახევარი); ადარნასე — ქართლის ერისმთავარი და კურაპალატი (VIII საუკუნის II ნახევარი); ადარნასე — ტაო-კლარჯეთის მთავრის, აშოტ I დიდის, მამა (VIII საუკუნის II ნახევარი); ადარნასე შავლიანი — აფხაზეთის მთავარი 887 წლამდე; ადარნასე I — აშოტ დიდის უფროსი ძე (IX საუკუნის II ნახევარი); ადარნასე II — ქართველთა მეფე 888-923 წლებში ადარნასე III — ბაგრატიონთა ტაოს შტოს წარმომადგენელი (X საუკუნის II ნახევარი); ადარნასე IV — კურაპალატი (X საუკუნის II ნახევარი); ადარნასე პატრიკი — ჰერეთის მეფე (X საუკუნის I ნახევარი).
1239

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 1239 1239 (ათას ორას ოცდაცხრამეტი) წელი — იულიუსის კალენდრის არანაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა შაბათი. ეს წელი არის XIII საუკუნის მე-4 დეკადის მე-9 წელი. ტევტონმა რაინდებმა დაასრულეს პრუსიელთა მიწების დაპყრობა. მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 1239. 17 ივნისი : ედუარდ I — ინგლისის მეფე (გ. 1307) მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 1239.
Liberatemi

Liberatemi (იტალ. გამათავისუფლეთ) — ბიაჯო ანტონაჩის მესამე სტუდიური ალბომი. ეს ალბომი, რომელიც მისი კარიერის პირველ დიდ წარმატებად ითვლება, გამოვიდა 1992 წელს გრამფირფიტებზე, კასეტებსა და კომპაქტ დისკებზე ლეიბლზე Philips. მასში შესული 10 სიმღერიდან ზოგიერთის თანაავტორი ალბომის პროდიუსერი მაურო მალვაზი იყო. იტალიაში ალბომს ორმაგი პლატინა მიენიჭა. Come siamo tanti al mondo - 4:24 Le donne sole - 4:20 Liberatemi - 4:28 Prima di tutto - 4:25 Non so più a chi credere - 4:20 Io sono come te - 4:40 Alessandra - 4:00 L'unica nemica - 4:18 Assomigliami - 4:48 Almeno non tradirmi tu (ეროს რამაზოტისთან ერთად) - 4:01 ↑ http://www.fimi.it/temp/cert_GFK_download_272012.pdf დაარქივებული 2012-12-26 საიტზე Wayback Machine. FIMI
ბელგია 1948 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ბელგიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეცხრედ იასპარეზა 1948 წელს, დიდი ბრიტანეთის დედაქალაქ ლონდონში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 7 მედალი მოიპოვეს. სპორტული ბმულები დაარქივებული 2016-07-18 საიტზე Wayback Machine. საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა ↑ Charles Vyt. OlyMADMen. ციტირების თარიღი: 21 December 2023
ბელგია 1952 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ბელგიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეათედ იასპარეზა 1952 წელს, ფინეთის დედაქალაქ ჰელსინკიში. ამ თამაშებზე მათ 2 ოქროსა და 2 ვერცხლის მედალი მოიპოვეს. სპორტული ბმულები დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა ↑ Charles Debeur. OlyMADMen. ციტირების თარიღი: 21 December 2023
ბელგია 1956 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ბელგიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთერთმეტედ იასპარეზა 1956 წელს, ავსტრალიის ქალაქ მელბურნსა და შვედეთის დედაქალაქ სტოკჰოლმში. ამ თამაშებზე მათ მხოლოდ 2 ვერცხლის მედალი მოიპოვეს. სპორტული ბმულები დაარქივებული 2016-03-03 საიტზე Wayback Machine. საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა ↑ André Nelis. OlyMADMen. ციტირების თარიღი: 21 December 2023
ბელგია 1960 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ბელგიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთორმეტედ იასპარეზა 1960 წელს, იტალიის დედაქალაქ რომში. ამ თამაშებზე მათ 2 ვერცხლისა და 2 ბრინჯაოს მედალი მოიპოვეს. სპორტული ბმულები დაარქივებული 2015-10-02 საიტზე Wayback Machine. საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა ↑ André Nelis. OlyMADMen. ციტირების თარიღი: 21 December 2023
ბელგია 1964 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ბელგიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეცამეტედ იასპარეზა 1964 წელს, იაპონიის დედაქალაქ ტოკიოში. ამ თამაშებზე მათ 2 ოქროსა და ერთი ბრინჯაოს მედალი მოიპოვეს. სპორტული ბმულები დაარქივებული 2016-03-03 საიტზე Wayback Machine. საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა ↑ André Nelis. OlyMADMen. ციტირების თარიღი: 21 December 2023
ბელგია 1968 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ბელგიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთოთხმეტედ იასპარეზა 1968 წელს, მექსიკის დედაქალაქ მეხიკოში. ამ თამაშებზე მათ 1 ვერცხლისა და 1 ბრინჯაოს მედალი მოიპოვეს. სპორტული ბმულები დაარქივებული 2016-01-21 საიტზე Wayback Machine. საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ბელგია 1972 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ბელგიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთხუთმეტედ იასპარეზა 1972 წელს, დასავლეთ გერმანიის ქალაქ მიუნხენში. ამ თამაშებზე მათ მხოლოდ 2 ვერცხლის მედალი მოიპოვეს. სპორტული ბმულები დაარქივებული 2016-02-17 საიტზე Wayback Machine. საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ბელგია 1976 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ბელგიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთექვსმეტედ იასპარეზა 1976 წელს, კანადის ქალაქ მონრეალში. ამ თამაშებზე მათ 3 ვერცხლისა და 3 ბრინჯაოს მედალი მოიპოვეს. სპორტული ბმულები დაარქივებული 2014-10-16 საიტზე Wayback Machine. საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
დინიკის გველგესლა

დინიკის გველგესლა (ლათ. Vipera dinniki) — შხამიანი გველების სახეობა გველგესლასებრთა ოჯახისა. ბინადრობს რუსეთში, საქართველოსა და აზერბაიჯანში. საშუალო ზომის გველებია. სხეულის საერთო სიგრძეა 500-550 სმ. აქვს მოკლე კუდი (30-80 მმ). მამალი დედლისაგან განსხვავებით გამოირჩევა შედარებით მცირე ზომებით და გრძელი კუდით. თავის არის ზედა ნაწილი ჩვეულებრივ ბრტყელია. ზედა მხარეზე სხეულის შეფერილობა მონაცისფრო-მომწვანო, მოყვითალო, მოყავისფრო ან ნარინჯის ფერისაა. ზურგზე გასდევს შავი ან ყავისფერი ხაზი. ფერითა და ფორმით დინიკის გველგესლა წააგავს კავკასიურ და ველის გველგესლებს. გავრცელების არეალი მოიცავს მთების სუბალბური სარტყლის ჩრდილოეთ და სამხრეთ ფერდობებს დაწყებული ფიშტ-ოშტენიდან (დასავლეთით) აღმოსავლეთ საქართველომდე და აზერბაიჯანის ჩრდილოეთ-დასავლეთ მხარემდე (აღმოსავლეთით). დინიკის გველგესლა არ ბინადრობს დაბლობ ტერიტორიებზე. იგი უპირატესობას ანიჭებს სუბალპურ და ალპურ ზონებს, მთის ტყეებსა და მდელოებს. გვხვდება ზღვის დონიდან 1500-3000 მ სიმაღლეზე. იკვებება უპირატესად ხვლიკებითა და წვრილი მღრღნელებით, იშვიათად ფრინველებით. საქართველოში გვხვდება ლაგოდეხის სახელმწიფო ნაკრძალში. რეგისტრირებულია აგრეთვე მდინარე ენგურის ხეობაში. იშვიათი სახეობაა, ამიტომ შეტანილია საქართველოს წითელ წიგნში. სახელი ეწოდა რუსი ზოოლოგის ნიკოლოზ დინიკის (1847-1917) პატივსაცემად. დინიკის გველგესლა (ინგლისური) ↑ McDiarmid RW, Campbell JA, Touré T. 1999. Snake Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference, vol. 1. Herpetologists' League. 511 pp. ISBN 1-893777-00-6 (series). ISBN 1-893777-01-4 (volume). ↑ საქართველოს იშვიათი სახეობების წითელი ნუსხა[მკვდარი ბმული]
1240

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 1240 1240 (ათას ორას ორმოცი) წელი — იულიუსის კალენდრის ნაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა კვირა. ეს წელი არის XIII საუკუნის მე-4 დეკადის მე-10 წელი. 1240 წლისთვის მონღოლთა ხელში უკვე დასავლეთ ირანიც იყო. მდინარე ნევაზე გამართულ ბრძოლაში ალექსანდრემ, შვედთა ლაშქარი დაამარცხა, რისთვისაც ნეველი უწოდეს. მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 1240. გერარდო სეგარელი – იტალიელი გლეხი, აპოსტოლიკების სექტის დამაარსებელი (გ. 1300). მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 1240. 11 აპრილი - ლიველინ დიდი, გვინედის მეფე
1241

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 1241 1241 (ათას ორას ორმოცდაერთი) წელი — იულიუსის კალენდრის არანაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა სამშაბათი. ეს წელი არის XIII საუკუნის მე-5 დეკადის 1-ლი წელი. 11 აპრილი : მოჰის ბრძოლა — ბათუ-ყაენმა და სუბთაიმ უნგრეთის მეფე ბელა IV დაამარცხეს. მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 1241. 4 სექტემბერი : ალექსანდრე III — შოტლანდიის მეფე (გ. 1286) მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 1241. 28 მარტი : ვალდემარ II — დანიის მეფე 22 აგვისტო : გრიგოლ IX — რომის პაპი 10 ნოემბერი : ცელესტინ IV — რომის პაპი უგედეი — მონღოლთა ყაენი
ჯორჯტაუნი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ჯორჯტაუნი შეიძლება აღნიშნავდეს: ჯორჯტაუნი — გაიანის დედაქალაქი ჯორჯტაუნი — ქალაქი მალაიზიაში ჯორჯტაუნი — გაერთიანებული სამეფოს ზღვისიქითა ტერიტორიის კაიმანის კუნძულების დედაქალაქი
ბერნარდინო რამაცინი

ბერნარდინო რამაცინი (იტალ. Bernardino Ramazzini; დ. 3 ნოემბერი, 1633 — გ. 5 ნოემბერი, 1714) — იტალიელი ექიმი. შრომის ჰიგიენის ფუძემდებელი. სწავლობდა ფერარისა და პარმის უნივერსიტეტებში. 1659 წელს მიენიჭა ექიმის წოდება. 1682-1700 წლებში სათავეში ედგა თეორიული მედიცინის კათედრას მოდენის უნივერსიტეტში, ხოლო 1700 წლიდან პრაქტიკული მედიცინის კათედრას პადუის უნივერსიტეტში. ამ პერიოდში უმეტესწილად დაკავდა ეპიდემიოლოგიის საკითხებით, მათ შორის მალარიის მკურნალობით. 1700 წლიდან არის პადუის უნივერსიტეტის პროფესორი მედიცინის დარგში. მის მთავარ შრომაში აღწერილია სხვადასხვა პროფესიული დაავადებები. რამაცინის სახელთანაა დაკავშირებული აგრეთვე სამედიცინო გეოგრაფიის საწყისები. რამაცინის სახელობისაა სხვადასხვა ჰიგიენური საზოგადოებები იტალიაში, აშშ-ში და სხვა ქვეყნებში. ბერნარდინო რამაცინი გარდაიცვალა 1714 წლის 5 ნოემბერს. ბერნარდინო რამაცინი — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული) ბერნარდინო რამაცინი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური) ↑ 1.0 1.1 Who Named It? <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q66683"></a> ↑ 2.0 2.1 Gran Enciclopèdia Catalana — Grup Enciclopèdia, 1968. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18696256"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2664168"></a> ↑ 3.0 3.1 Brozović D., Ladan T. Hrvatska enciklopedija — LZMK, 1999. — 9272 გვრ. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1264934"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q429032"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18446"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1789619"></a> ↑ Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ Base biographique — BIU Santé. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q867925"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q105958830"></a> ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #119392364 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a>
1242

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 1242 1242 (ათას ორას ორმოცდაორი) წელი — იულიუსის კალენდრის არანაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა ოთხშაბათი. ეს წელი არის XIII საუკუნის მე-5 დეკადის მე-2 წელი. 5 აპრილი : ყინულზე ბრძოლა — ალექსანდრე ნეველის გამარჯვება ტევტონთა ორდენის წინააღმდეგ ბრძოლაში ჩუდის ტბაზე. მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 1242. მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 1242. ჩაღათა-ხანი — მონღოლი ხანი, ჩინგიზ-ყაენის მეორე შვილი
1243

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 1243 1243 (ათას ორას ორმოცდასამი) წელი — იულიუსის კალენდრის არანაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა ხუთშაბათი. ეს წელი არის XIII საუკუნის მე-5 დეკადის მე-3 წელი. 25 ივნისი : პაპი ინოკენტი IV ცვლის ცელესტინ IV-ს, როგორც 180-ე პაპი. 26 ივნისი : კოს-დაგის ბრძოლა : მონღოლები რუმის სელჯუკებს ამარცხებენ. კასტილია და ლეონი ქალაქ მურსიას ართმევს მავრებს. ქალაქ ბრნო დაარსდა დღევანდელი ჩეხეთის ტერიტორიაზე. მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 1243. მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 1243.
სილოსი

სილოსი (ესპ. silos (მრ. რ.) < silo (მხ.რ.) — მიწისქვეშა შენობა მარცვლეულის შესანახად) — წვნიანი საკვები, რომელსაც ამზადებენ უჰაეროდ დაკონსერვებით (დასილოსება). ნედლეულის მიხედვით განასხვავებენ სიმინდის, კარტოფილის, მზესუმზირას, ცერცველა-შვრიისა და სხვა სილოსს. ახლოსაა დასასილოსებელ მასასთან. მასში შენარჩუნებულია კაროტინი და C ვიტამინი, რამდენადმე ნაკლები რაოდენობით შეიცავს წყალში ხსნად შაქრებს, მის შედგენილობაშია აგრეთვე ორგანული მჟავები — რძემჟავა (2%-მდე), ძმარმჟავა (0,6%-მდე). ზოგიერთი სახის სილოსში არის პროპიონმჟავა, ვალერიანმჟავა და სხვა. დასილოსების ტექნოლოგიის დარღვევისა და არასწორი შენახვის შემთხვევაში სილოსში შეიძლება აღმოჩნდეს ერბომჟავა. სილოსის საკვები ღირებულება დამოკიდებულია მცენარის სახეობაზე, გათიბვის მომენტში მცენარის განვითარების ფაზაზე, დამზადების ტექნოლოგიასა და შენახვის პირობებზე. კარგი სილოსი ღია მწვანე ან მოყვითალოა; ძლიერ ჩახურებული — მუქი ყავისფერია, დამჟავებული კომბოსტოს სუნი აქვს. სტრუქრტურულად სილოსი ფაშარი უნდა იყოს, თუ იგლისება — გაფუჭებულია. სილოსით კვება აუმჯობესებს საკვების მონელებას, ხელს უწყობს სხვა საკვების (განსაკუთრებით უხეში საკვების) უკეთ შეთვისებას. სილოსით კვებავენ ყველა სასოფლო-სამეურნეო ცხოველს, განსაკუთრებით ზამთარში, ხოლო ზოგიერთ გვალვიან რაიონში — ზაფხულშიც. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 343.
სავოიის ალპები

სავოიის ალპები (ფრანგ. Alpes de Savoie) — დასავლეთი ალპების ჩრდილოეთი მონაკვეთი. მდებარეობს უმეტესწილად საფრანგეთის ტერიტორიაზე (ისტორიული მხარე სავოია). მოიცავს რამდენიმე მაღალმთიან მასივს, რომელთაგან მნიშვნელოვანია მონბლანის მასივი, ვანუაზი, ბოფორი, ბელდონი და სხვა. ძირითადად აგებულია გრანიტებით, გნაისებით, კრისტალური ფიქლებით. დანაწევრეულია მდინარე იზერისა და მისი შენაკადების ღრმა ტროგული ხეობებით. გრეზიდოვანის ხეობის დასავლეთით განლაგებულია კირქვიანი პრეალპები. ფერდობებზე ზღვის დონიდან 800 მ-მდე გაბატონებულია ფართოფოთლოვანი ტყე, სადაც ჭარბობს მუხა და წაბლი. 1800 მ-მდე გვხვდება შერეული და წიწვოვანი ტყე, 2800 მ-მდე მაღალმთის მდელოებია. კიდევ უფრო მაღლა ნივალური სარტყელია, სადაც გაბატონებულია მუდმივი თოვლი და მყინვარები. 1924 წლის შეთანხმების საფუძველზე სავოიის ალპები არ განიხილება როგორც ცალკეული მთების ჯგუფი, არამედ არის გრაის ალპების და ნაწილობრივ სავოიის პრეალპების ნაწილი. ალპები გრაის ალპები სავოიის ალპები — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული)
საფერავი (ალბომი)

საფერავი — 33ა-ს სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოვიდა 2011 წელს. რაოდენთა - 3:54 მუნ - 3:20 შოთა - 5:09 თბილისი - 2:28 სულის ვარდო - 3:52 ამპელოგრაფია (საფერავი) - 3:13 მესხური - 5:28 ვაჟა - 2:55 სიყვარულისთვის - 4:01 ომი გრძელდება - 5:30 აი, მთაზედ - 3:11 მინდია - 3:53 შოთა ბლუზი - 3:53 მრავალჟამიერ - 3:14 ალბომი YouTube-ზე (ოფიციალური არხი)
1244

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 1244 1244 (ათას ორას ორმოცდაოთხი) წელი — იულიუსის კალენდრის ნაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა პარასკევი. ეს წელი არის XIII საუკუნის მე-5 დეკადის მე-4 წელი. ეგვიპტელი მამლუქები იღებენ იერუსალიმს და არსებობას წყვეტს იერუსალიმის სამეფო. მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 1244. მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 1244.
სიმართლე

„სიმართლე” — ქართული ყოველდღიური პოლიტიკური და ლიტერატურული გაზეთი სოციალ-დემოკრატიული (მენშევიკური) მიმართულებისა. გამოდიოდა თბილისში 1906 1 ივლისიდან 14 ივლისამდე. შეცვალა გაზეთი „ლამპარი.“ რედაქტორი — ვლადიმერ დარჩიაშვილი. „სიმართლეს” პოლემიკა ჰქონდა ბოლშევიკურ გაზეთ „ახალ ცხოვრებასთან“. დაიხურა თბილისის გენერალ-გუბერნატორის განკარგულებით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 344.
ალპური ხარაბუზა

ალპური ხარაბუზა (ლათ. Rosalia alpina) — მწერი ხარაბუზების ოჯახისა. წარმოადგენს რელიქტური როზალიის ერთადერთ სახეობას ევროპაში. სიგრძე 15-38 მმ. შავი, ღია ნაცრისფერი ან მოცისფრო ფერისაა. ულვაშები და ფეხები ჩვეულებრივ შეფერილია მოცისფრო ფერის ბალნით. ხოჭოები და მათი მატლები ბინადრობენ ფართოფოთლოვან ტყეებში, ძირითადად წიფლნარებში. გვხვდება ზღვის დონიდან 1500 მ-მდე. რაოდენობა მცირდება, რაც გამოწვეულია ბუნებრივი ჰაბიტატის (ტყეების) დეგრადაციით. მატლები ვითარდებიან მკვდარ ხეებში და მორებში. ვრცელდება ჩრდილოეთ აფრიკიდან, მოიცავს მთელი ევროპის ტერიტორიას, დასავლეთით შორეულ აღმოსავლეთამდე, ხოლო სამხრეთით ახლო აღმოსავლეთამდე. რეგისტრირებულია თურქეთში, ლიბანში, სომხეთში, აზერბაიჯანში, უკრაინაში, მოლდოვაში, ბელარუსში, რუსეთში. ნიშანდობლივია ალპებისათვის. ალპური ხარაბუზა გვხვდება საქართველოშიც. იშვიათი სახეობაა, ამიტომ შეტანილია საქართველოს წითელ წიგნში. ალპური ხარაბუზა[მკვდარი ბმული] (ინგლისური) ↑ საქართველოს იშვიათი სახეობების წითელი ნუსხა[მკვდარი ბმული]
აზენკურის ბრძოლა

აზენკურის ბრძოლა (ფრანგ. Bataille d'Azincourt; ინგლ. Battle of Agincourt) — ასწლიანი ომის მესამე ეტაპის ერთ-ერთი პირველი ბრძოლა. გაიმართა 1415 წლის 25 ოქტომბერს აზენკურთან, საფრანგეთის ჩრდილოეთით ქალაქ კალეს სამხრეთით. ერთმანეთს ებრძოდნენ ინგლისის ძალები ჰენრი V-ის მეთურობით და საფრანგეთის ძალები კარლ I დალბერეს მეთაურობით. 1415 წლის 25 ოქტომბერს ინგლისის ლაშქარმა ჰენრი V-ის სარდლობით სასტიკად დაამარცხა კონეტაბლ შარლ დ’ალბრეს ლაშქარი ბრძოლის ბედი გადაწყვიტა ინგლისელთა მოძრავი და ორგანიზებული რაზმების გამარჯვებამ ფრანგთა უდისციპლინო ფეოდალურ ლაშქარზე. აზენკურის ბრძოლა იყო ასწლიანი ომის მესამე, ყველაზე მნიშვნელოვანი ბრძოლა კრესისა (1346) და პუატიეს (1356) ბრძოლების შემდეგ. ამ გამარჯვებამ ინგლისელებს გაუადვილა საფრანგეთის მიწა-წყლის დაპყრობა. ასწლიანი ომის ბრძოლების სია ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 186. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: აზენკურის ბრძოლა Contemporary account of battle written by Enguerrand de Monstrelet (d.1453), governor of Cambrai and supporter of the French crown. "Historians Reassess Battle of Agincourt" by James Glanz, The New York Times, 24 October 2009
ოსკიპარი

ოსკიპარი — ქართული ტაძარი სომხეთში. ვახუშტი ბაგრატიონის რუკის მიხედვით მდებარეობს მდინარე აღსტევის ხეობაში, აგებულია XII-XIII საუკუნეებში. ფრესკებზე შემორჩენილია ქართული წარწერები. ქართული ტაძრები სომხეთში ჟურნალი „ისტორიანი“, №6, 2011, გვ., 24 ↑ არველაძე, ბონდო. ქართული ეკლესიები სომხეთში. კვირის პალიტრა. ციტირების თარიღი: 12 იანვარი, 2017.
1245

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 1245 1245 (ათას ორას ორმოცდახუთი) წელი — იულიუსის კალენდრის არანაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა კვირა. ეს წელი არის XIII საუკუნის მე-5 დეკადის მე-5 წელი. მონღოლებმა საქართველო დუმნებად დაყვეს. მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 1245. 3 აპრილი : ფილიპ III — საფრანგეთის მეფე (გ. 1285) მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 1245.
სტეფანე აღმსარებელი

სტეფანე აღმსარებელი (გ. 815) – მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 28 მარტი, ახალი სტილით - 10 აპრილი. სტეფანე აღმსარებელი ეწამა ხატმებრძოლი იმპერატორის ლეონ სომეხის (813-820) დროს. ღირსმა სტეფანემ სიყრმითგან უფალს შესწირა თავი და ბერად აღიკვეცა, შემდეგ კი კონსტანტინოპოლის ახლოს მდებარე ტრიგლიის მონასტრის წინამძღვარი გახდა. როდესაც წმინდა ხატთა დევნა დაიწყო, წმინდა იღუმენს ხატთა გმობა მოსთხოვეს. ღირსმა სტეფანემ უარი განაცხადა მართლმადიდებლობის ღალატზე და უშიშრად ამხილა იმპერატორი. წმიდანი სასტიკად აწამეს, შემდეგ კი გადაასახლეს. წმინდა სტეფანე საპყრობილეში გარდაიცვალა. „წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი I, თბილისი, 2001 წ.