laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
პულსირებული ლაზერული დაფენა

პულსირებული ლაზერული დაფენა (პლდ) — თხელი ფირების დაფენის ტექნოლოგია. თხელი ფირების ზრდის პულსირებული ლაზერული დაფენის მეთოდი მდგომარეობს ულტრამაღალ ვაკუუმურ კამერაში მყარი სამიზნიდან მასალის აორთქლებაში მოკლე ( ~ 10 ნმ) და მაღალი ენერგიის ლაზერული იმპულსების გამოყენებით. ლაზერი მძლავრი ხელსაწყოა მასალათა ფორმირებისათვის მისი მცირე სიხშირული დიაპაზონით, კოჰერენტულობითა და სიმძლავრის მაღალი სიმკვრივით. ხშირად სინათლის სხივი იმდენად ინტენსიურია, რომ შეუძლია ააორთქლოს ყველაზე უფრო მაგარი და სითბომედეგი მასალები, ამას გარდა მისი მაღალი სიზუსტის, საიმედოობის და სივრცული გადაწყვეტის გამო ის ფართოდ გამოიყენება მასალათა დამუშავების ინდუსტრიაში. ამაზე რომ აღარაფერი ვთქვათ, მრავალკომპონენტური მასალები ლაზერის გამოყენებით შესაძლოა დაიშალონ, აორთქლდენ, დაეფინონ ფუძეშრეზე და შექმნან სტექიომეტრული თხელი ფირები. კრისტალური ფირების ნუკლეაცია და ზრდა დამოკიდებულია ბევრ ფაქტორზე როგორიცა, სიმკვრივე, ენერგია, იონიზაციის ხარისხი, კონდენსირებადი მასალის ტიპი, ფუძეშრის ფიზიკო-ქიმიური თვისებები და ტემპერატურა. თუმცა სინთეზისას ხდება მხოლოდ რამდენიმე პარამეტრის მანიპულირება. გამოყენებული სამიზნე ზომით პატარაა სხვა გაფრქვევის მეთოდების სამიზნეებთან შედარებით. აგრეთვე შესაძლებელია ორი ან რამდენიმე მასალისაგან მრავალფენოვანი ფირების შექმნა. პულსების რაოდენობის კონტროლით მიიღწევა ფირების სისქის ზუსტი კონტროლი. ყველაზე უფრო გამორჩეული თვისება პლდ -სა არის სამიზნის მასალის სტექიომეტრიულობის შენარჩუნება დაფენილ მასალაში. ეს გამოწვეულია სამიზნის ზედაპირის ექსტრემალურად მაღალი გახურების სიჩქარით (108 K/წმ) პულსირებული ლაზერული გამოსხივებისას და ამის გამო კრისტალური ფირების დაფენა მოითხოვს გაცილებით დაბალ ტემპერატურებს ვიდრე სხვა ზრდის ტექნოლოგია. გარდა რიგი დადებითი თვისებებისა პლდ ხასიათდება მიკრონაწილაკების ფორმირებით ფირზე, რომლის ფიზიკური მექანიზმი, მოიცავს ზედაპირულ ადუღებას, დარტყმითი ტალღით გამოწვეულ თხევადი ზედაპირის განდევნას და აორთქლებას. მიკრონაწილაკების ზომა რამდენიმე მიკრონის შეიძლება იყოს. ეს მიკრონაწილაკები დიდად მოქმედებენ როგორც ფირის შემდგომ ზრდის შეფერხებაში, ისე ფირის ელექტრულ თვისებებზე. მეორე ნაკლოვანება არის აორთქლებული სპეციების მცირე კუთხური განაწილება, რომლებიც წარმოიქმნება ლაზერულად შექმნილი პლაზმის ადიაბატური გაფართოებითა და სამიზნის ზედაპირის წერტილოვანი კოროზიით. ვლადიმერ მიქელაშვილი, „მანგანუმშემცველი გახსნილი მაგნიტური ნახევარგამტარები“, საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი, თბილისი, 0175, სექტემბერი, 2010. Pulsed Laser Deposition of Thin Films, edited by Douglas B. Chrisey and Graham K. Hubler, John Wiley & Sons, 1994 ISBN 0-471-59218-8 Introduction to Pulsed Laser Deposition Laser-MBE: Pulsed Laser Deposition under Ultra-High Vacuum A Brief Overview of Pulse Laser Deposition System დაარქივებული 2019-08-26 საიტზე Wayback Machine. ↑ https://www.oxinst.com/learning/view/article/pulsed-laser-deposition ↑ ვლადიმერ მიქელაშვილი, „მანგანუმშემცველი გახსნილი მაგნიტური ნახევარგამტარები“, საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი, თბილისი, 0175, სექტემბერი, 2010.
ნიჟნი-ნოვგოროდის მოწყალე მხსნელის ტაძარი

ნიჟნი-ნოვგოროდის მოწყალე მხსნელის ტაძარი (რუს. Храм Всемилостивого Спаса) — მართლმადიდებლური ტაძარი ნიჟნი-ნოვგოროდში. მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპარქიას. ეკლესია ააგეს 1888 წლის 17 ოქტომბერს სარკინიგზო ავარიის დროს რუსეთის იმპერატორ ალექსანდრე III-ის ოჯახის გადარჩენის აღსანიშნავად. ტაძრის გეგმა XVII საუკუნის ძველ რუსულ სტილში შექმნა სანქტ-პეტერბურგელმა არქიტექტურის აკადემიკოსმა ალექსანდრ კოჩეტოვმა. ეკლესიის ტევადობაა 1 700 ადამიანი. ეკლესია სამსაკურთხევლიანია. ცენტრალური საკურთხეველი უფლის ხელთუქმნელი ხატის სახელზეა ნაკურთხი, მარჯვენა - იესო ქრისტეს ძმის იაკობის, ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედისა და სერაფიმ საროველის სახელზე, მარცხენა კი - პეტრე მოსკოველისა და ალექსის, სერგი რადონეჟელისა და ოსია წინასწარმეტყველის სახელზე. ქალაქის ვაჭართა გაერთიანებამ გადაწყვიტა ეკლესიის აგება იესო ქრისტეს სახელზე. 1888 წლიდან დაიწყო ფინანსებს მოძიება. 1897 წელს შეიქმნა სამშენებლო კომიტეტი, რომელსაც სათავეში ჩაუდგა იაკობ ბაშკიროვი. მომდევნო წელს გამოცხადდა კონკურსი ეკლესიის პროექტზე. 18 პროექტს შორის პირველი პრემია დაიმსახურა ალექსანდრ კოჩეტოვის პროექტმა. 1899 წლის 7 ივნისს ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპისკოპოს ვლადიმირის კურთხევით საფუძველი ჩაუყარეს ტაძრის მშენებლობას. 1903 წლის 26 აგვისტოს ეკლესიის სამრეკლოზე დაკიდეს დედოზარი, ხოლო 12 ოქტომბერს ეკლესია აკურთხეს. 1912 წელს დაასრულეს ეკლესიის მოხატვა. ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ ეკლესია კვლავ მოქმედებდა. იგი დახურეს 1937 წელს და მასში სამკერვალი დაწესებულება განათავსეს. ეკლესია მორწმუნეებს დაუბრუნდათ 1992 წელს, ამ წელსვე ეკლესია მეორედ აკურთხეს. 1992 წლის 19 აპრილს ბზობის დღესასწაულზე ეკლესიაში საღვთო ლიტურგია აღავლინეს. ეკლესიასთან 1997 წლიდან ფუნქციონირებს საბავშვო საკვირაო სკოლა. Храм Всемилостивейшего Спаса (Спас на Полтавке) Храм во имя Всемилостивейшего Спаса на улице Полтавской დაარქივებული 2005-05-11 საიტზე Wayback Machine.
აილუროფობია

აილუროფობია (ბერძ. αἴλουρος — კატა + ფობია) — კატების შიში. ასევე ცნობილია, როგორც გატაფობია და გალეოფობია. აილუროფობია არის კატების შეპყრობილი შიში. ეს ფობია ადამიანს შეუძლია განუვითარდეს ემოციური ტრავმისაგან, რომელიც დაკავშირებულია ამ ცხოველთან. ეს პათოლოგიური მდგომარეობა შეიძლება გამოვლინდეს ნებისმიერ ასაკში, როგორც ბავშვებში, ისე მოზრდილებში. მოცემული ფობიის გამოვლინება ყველასთან ინდივიდუალურია. აილუროფობიით დაავადებულ ადამიანებს ეშინიათ კატის კბენის, დაფხაჭვნის, მოახლოების. ზოგს პანიკა ემართება, როდესაც უბრალოდ დაინახავს კატას. აილუროფობიის კლინიკური გამოვლინება სხვა ფობიების სიმპტომების მსგავსია. კატის დანახვისას ასეთი ადამიანები ფერმკრთალნი ხდებიან, უხშირდებათ გულისცემა, იზრდება ოფლიანობა, შესაძლებელია თავბრუსხვევა და თავის ტკივილები. მწვავე შემთხვევებში იწვევს გულის წასვლასა და გულის შეტევებს, რაც ადამიანის ჯანმრთელობისთვის საზიანოა. აილუროფობია ჰქონდა ბევრ ცნობილ ისტორიულ პირს — იულიუს კეისარს, ნაპოლეონ ბონაპარტს, ალექსადრე მაკედონელს, ადოლფ ჰიტლერს, ბენიტო მუსოლინის, ჩინგიზ ყაენს, ლუი XIV, აისედორა დანკანს, უილიამ შექსპირს. აილუროფობიის მკურნალობის უამრავი მეთოდი არსებობს. ხშირ შემთხვევაში ადამიანები მიმართავენ ფსიქოლოგებსა და ფსიქოთერაპევტებს. მედიკამენტური თერაპიის დროს იყენებენ სედატიური ეფექტის მქონე საშუალებებს. არის შემთხვევები, როდესაც ადამიანები თვითონ ართმევენ ამ ფობიას თავს. ფობია ფობიების სია აილუროფობიის შესახებ დაარქივებული 2020-09-22 საიტზე Wayback Machine. — healthtopia.net ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-07-09. ციტირების თარიღი: 2018-03-14. ↑ Surprising Celebrity Phobias That Famous People Have - www.fearof.net
ნიჟნი-ნოვგოროდის ყველაწმინდის ეკლესია

ნიჟნი-ნოვგოროდის ყველაწმინდის ეკლესია (რუს. Всесвятская церковьа) — მართლმადიდებლური ტაძარი ნიჟნი-ნოვგოროდში. მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპარქიას. ისევე როგორც სასაფლაოს ეკლესიების უმრავლესობას მასაც ყველაწმინდის სახელი ჰქვია, თუმცა მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია მთავარანგელოზების პეტრესა და პავლეს სახელზე. ნიჟნი-ნოვგოროდის ყველაწმინდის (ან პეტრეპავლეს) ეკლესია იყო პირველი ეკლესია ნიჟნი-ნოვგოროდის ისტორიაში. რუსეთის ქალაქების რეგულარული რეკონსტრუქცია დაიწყო 1763 წელს. 1775 წელს მოსკოვისა და პეტერბურგის ქვის მშენებლობის კომისიის დადგენილების თანახმად ქალაქ ნიჟნი-ნოვგოროდის ბარბარეს ქუჩაზე საერთო სასაფლაოსათვის გამოიყო თავისუფალი ადგილი, სადაც ჩადგეს მცირე ზომის სამლოცველო და შემოავლეს ღობე. 1781 წელს ააგეს პეტრე-პავლეს ეკლესია გუბერნის პირველი არქიტექტორის იაკობ ანანინის პროექტის მიხედვით. მთავარანგელოზების, პეტრესა და პავლეს სახელზე მთავარი საკურთხეველი მხოლოდ 1785 წელს აკურთხეს. საბჭოთა პერიოდში ეკლესიის შენობაში განთავსებული იყო კინოთეატრი „პიონერი“. ეკლესია რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მრევლს დაუბრუნდა 1990-იან წლებში. ეკლესიის შენობა შეიცავს ბაროკოს არქიტექტურული სტილის ელემენტებს. სამრეკლო საბჭოთა პერიოდში დაანგრიეს. მის ადგილზე 2014 წელს ააგეს ახალი, ორიარუსიანი სამრეკლო. ფანჯრის თამასები გამოყვანილია აგურისაგან. ეკლესია XVIII საუკუნის მეორე ნახევრის რუსული ბაროკოს არქიტექტურული სტილის ერთადერთი შემონახული ნიმუშია ნიჟნი-ნოვგოროდში. Филатов Н. Ф. Нижний Новгород. Архитектура XIV — начала XX века. — Нижний Новгород: РИЦ «Нижегородские новости», 1994. — ISBN 5-88452-008-5 Храмцовский Н. И. Краткий очерк истории и описание Нижнего Новгорода. — Нижний Новгород: Книги, 2005. — ISBN 5-94706-026-4 Статья о Петропавловском кладбище в газете Некролог-НН[მკვდარი ბმული]
ნიჟნი-ნოვგოროდის შობის ეკლესია

ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის კრების ეკლესია (რუს. Церковь Собора Пресвятой Богородицы), უფრო მეტად ცნობილია შობის ეკლესიის სახელით (რუს. Рождественская церковь) — მართლმადიდებლური ტაძარი ნიჟნი-ნოვგოროდში. მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპარქიას. ეკლესიის მშენებლობა დაიწყო 1696 წელს, სმოლენსკის ეკლესიის კურთხევიდან ორი წლის შემდეგ. მშენებლობა 1701 წელს თითქმის დამთავრებული იყო, მაგრამ გაჩნდა ხანძარი. ეკლესია აღადგინა ვაჭარ გრიგორი სტროგანოვის ცოლმა მარია იაკოვლევის ასულმა. დასრულებული ეკლესია 1719 წელს აკურთხა ნიჟნი-ნოვგოროდისა და ალატირის მთავარეპისკოპოსმა პიტირიმმა (1719-1738 წწ.). 1722 წელს ეკლესია დახურა პეტრე I-მა, დახურული იყო მის გარდაცვალებამდე ანუ 1725 წლამდე. შობის ეკლესია არაერთხელ ვაიწვა (1768, 1782, 1788 წწ.). 1807-1812 წლებში ალექსანდრე სტროგანოვმა მას კაპიტალური რემონტი ჩაუტარა. ასევე კაპიტალურად მოხდა რესტავრირება 1870-1880 წლებში. 1913 წელს მოხდა ეკლესიის ინტერიერის განახლება. საბჭოთა პერიოდში მიიღეს ეკლესიის დანგრევის გადაწყვეტილება, მაგრამ ეკლესიის წინამძღვრის სერგეი ვეისოვმა (1915-1934 წწ.) შეკრიბა არაერთი დოკუმენტური მასალა და ფოტოგრაფია, წაიკითხა ლექციები ეკლესიის ისტორიული და კულტურული ღირებულების შესახებ და მოახერხა მისი შენარჩუნება. ამის შემდეგ მიიღეს გადაწყვეტილება შენობაში განეთავსებინათ ქალაქის რელიგიისა და ათეიზმის მუზეუმი. მუზეუმის დირექტორის მოვალეობის შემსრულებლად დაინიშნა მოქალაქე სერგეი ვეისოვი, ხოლო დარაჯად მღვდელი სპირიდონი. ეკლესია ხელმეორედ აკურთხეს 1993 წლის 3 ივნისს. XXI საუკუნის დასაწყისში ეკლესიას ევრორემონტი ჩაუტარდა. ამის შედეგად მან დაკარგა თავისი ისტორიული სახე. 2008 წელს ქვეყნის მაშინდელმა პრემიერ-მინისტრმა ვლადიმირ პუტინმა ეკლესიას გადასცა ქრისტეშობის ხატი. ხატი გაქრა ეკლესიიდან 2004 წლის 22 ოქტომბერს სხვა 18 ხატთან ერთად. 2007 წელს ხატი ესტონეთში იყიდა კოლექციონერმა და დააბრუნა რუსეთში. რადგან იგი დაკარგული ნივთეის კატალოგში აღმოაჩინა, მიიღო გადაწყვეტილება დაებრუნებინა რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიისათვის. ეკლესია ორიარუსიანია. ზემოთ განთავსებულია სამაფსიიანი საკურთხეველი, სამლოცველო დარბაზი, სატრაპეზო და პარტერი. ეკლესია ხუთგუმბათიანია. სამრეკლო რვაკუთხა-კუბის ფორმისაა, რომლის თავშიც დამაგრებულია ფლუგერზე აღმართული ჯვარი. სამრეკლოზე განთავსებულია საათი. მის მექანიზმს არემონტებდა ივან კულიბინი. ძველი მექანიზმის ბედი უცნობია, ამჟამად დამონტაჟებულია ახალი მექანიზმი. С. Л. Агафонов. Горький Балахна Макарьев. — Москва: Искусство, 1969. С. Л. Агафонов, А. И. Елисеев, А. Г. Исаев, А. В. Кессель, А. А. Лугинин. Памятники истории и культуры города Горького. — Горький: Волго-Вятское книжное издательство, 1977. Н. Ф. Филатов. Нижегородское зодчество XVII — начала XX века. — Горький: Волго-Вятское книжное издательство, 1980. ↑ 1.0 1.1 Храм Собора Пресвятой Богородицы (Строгановская) დაარქივებული 2012-05-13 საიტზე Wayback Machine. , nne.ru ↑ 2.0 2.1 Лушин, Александр. (№ 8 за 2004 год) Отец Сергий. Замечательные люди. Нижегородская старина. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-03-26. ციტირების თარიღი: 2011-08-09. ↑ Морохин Н. Евроремонт… в храме. ↑ 4.0 4.1 4.2 Возвращение уникальной иконы «Воскресение Христово» დაარქივებული 2009-09-18 საიტზე Wayback Machine. , Нижегородская епархия, 25 июля 2008 года
გი ვერჰოფსტადტი

გი მორის მარი ლუიზ ვერჰოფსტადტი (ნიდერლ. Guy Maurice Marie Louise Verhofstadt; დ. 11 აპრილი, 1953, დენდერმონდე, ბელგია) — ბელგიელი პოლიტიკოსი, რომელიც არის ევროპელი ლიბერალებისა და დემოკრატების ალიანსის ლიდერი და 2009 წლიდან, ევროპარლამენტის წევრი ბელგიიდან. 1999 წლიდან 2008 წლამდე, იყო ბელგიის 47-ე პრემიერ-მინისტრი, მანამდე, 1985 წლიდან 1992 წლამდე ბელგიის ვიცე პრემიერ-მინისტრი და 1985 წლიდან 1992 წლამდე, ბელგიის ბიუჯეტის მინისტრი. 1985-2009 წლებში, წარმომადგენელთა პალატის წევრი იყო. 2009 წლიდან არის ევროპარლამენტის წევრი, სადაც ის ევროპის ლიბერალებისა და დემოკრატების ალიანსის ჯგუფის ლიდერია (ALDE) და ჩამოაყალიბა ინტერპარლამენტარული „ფედერალისტა სპინელის ჯგუფი“. ევროპის ლიბერალებისა და დემოკრატების ალიანსიდან, ევროპარლამენტის პრეზიდენტობის 2014 წლის ევროპის საპარლამენტო არჩევნებში და ევროპარლამენტის წარმომადგენელი ბრექსტის მოლაპარაკებებში. ↑ Alex Barker. (27 September 2016) Verhofstadt warns Britain about European Parliament’s Brexit power: Assembly’s chief negotiator says relationship must avoid ‘love-hate’ of past 40 years. Financial Times, London. ციტირების თარიღი: 10 March 2017. ↑ Maya Oppenheim. (14 September 2016) Guy Verhofstadt: Who is the diehard Europhile who has been appointed as EU's chief Brexit negotiator? From describing David Cameron, Boris Johnson and Nigel Farage as 'rats fleeing a sinking ship' to reportedly being banned from entering Russia, he has often found himself in the spotlight. The Independent, London. ციტირების თარიღი: 10 March 2017.
როსტოვ არენა

როსტოვ არენა (რუს. „Ростов Арена“) — საფეხბურთო სტადიონი რუსეთში. მდებარეობს ქალაქ დონის როსტოვში. სტადიონი უმასპინძლებს 2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის 5 მატჩს. ის ასევე უმასპინძლებს საფეხბურთო კლუბ როსტოვის საშინაო მატჩებს და ჩაანაცვლებს ოლიმპ-2-ს. სტადიონი 45 000 მაყურებელზეა გათვლილი. 2013 წლის ივნისში მშენებლობისთვის გრუნტის მოსამზადებელი სამუშაოების დროს მეორე მსოფლიო ომის დროინდელი, თითქმის პირველადი სახით შემონახული ხუთი ჭურვი აღმოაჩინეს. 2013 წლის აგვისტოში დაიწყო სტადიონის ექვსმეტრიანი საძირკვლის მომზადება. 2014 წლის მაისში საძირკვლის ჩასხმა დასრულდა. 2015 წლის სექტემბერში სრულად დასრულდა საძირკვლის რკინა-ბეტონის ფილების მოწყობა. 2017 წლის 9 ივნისს როსტოვის ოლქის მთავრობამ სტადიონის სამშენებლო სამუშაოების 80%-ის დასრულების შესახებ განაცხადა. ოქტომბერში დამონტაჟდა გარე და შიდა ელექტრონული ტაბლოები. 22 დეკემბერს სტადიონის მშენებლობა დასრულდა და ობიექტის ექსპლუატაციაში გაშვების სამუშაოები დაიწყო. ↑ Stadium names for the 2018 FIFA World Cup Russia™ confirmed დაარქივებული 2017-11-11 საიტზე Wayback Machine. . FIFA. ↑ Стадион к ЧМ-2018 в Ростове-на-Дону назовут «Ростов-Арена». ↑ Russia to host 2018 FIFA World Cup. Официальный сайт ФИФА. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-07-06. ციტირების თარიღი: 2010-12-24. ↑ Russia 2018 FIFA WORLD CUP artists Impressions of Stadiums ↑ В Ростове на месте строительства стадиона к ЧМ-2018 чуть не взорвались снаряды времён ВОВ. Ростовское агентство новостей. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-07-03. ციტირების თარიღი: 2018-03-15. ↑ Марина Бровкина. (2013-08-02) В Ростове началось строительство стадиона к ЧМ-2018. RG.RU. ციტირების თარიღი: 2015-01-21. ↑ Дмитрий Буянин. (2015-09-24) Строительство стадиона к ЧМ-2018 в Ростове-на-Дону продолжает идти с опережением графика. ТАСС. ციტირების თარიღი: 2016-02-14. ↑ Строительная готовность «Ростов-Арены» достигла 80%. runews24.ru. ციტირების თარიღი: 2017-06-09. ↑ «Ростов-Арена»: завершен монтаж внутренних информационных табло и экрана на фасаде — Правительство Ростовской области. www.donland.ru. ციტირების თარიღი: 2017-10-17. ↑ Завершено строительство стадиона «Ростов Арена» | Ростов Арена. rostov-arena.ml. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-01-17. ციტირების თარიღი: 2018-01-16.
მორდოვია არენა

მორდოვია არენა (რუს. „Мордовия Арена“) — საფეხბურთო სტადიონი რუსეთში. მდებარეობს მორდვის რესპუბლიკის ქალაქ სარანსკში. სტადიონი უმასპინძლებს 2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ჯგუფური ეტაპის 4 მატჩს. ის ასევე უმასპინძლებს საფეხბურთო კლუბ მორდოვია სარანსკის მატჩებს და ჩაანაცვლებს სტარტის სტადიონს. სტადიონი გათვლილია 44 442 მაყურებელზე. მორდოვია არენა ახალ მიკრორაიონ „იუბილეინი“-ში მდებარეობს. 2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის მსვლელობისას სტადიონზე 44 442 მაყურებელი დაეტევა, ხოლო მისი დასრულების შემდეგ კი ტრიბუნების ნაწილის დემონტაჟი განხორციელდება რაც ტევადობას 28 000-მდე შეამცირებს. არენის გარე იერსახე ღია მზისფერი ნახევრადგამჭვირვალე დაკიდული პერფორირებული პანელებით იქნება გაფორმებული.. 2010 წელს სტადიონის მშენებლობის დასაწყებად მდინარე ინსარის ჭალებში სამშენებლო მოედნის გაწმენდა დაიწყო. თავდაპირველად, სტადიონის მშენებლობის დასრულება 2012 წლისთვის, ხოლო გახსნის დამთხვევა კი მორდველი და რუსი ერების გაერთიანების 1000 წლისთავისა და 2012 წლის რუსეთის სპარტაკიადისთვის იგეგმებოდა. მოგვიანებით სტადიონის მშენებლობის დასრულების ვადამ 2017 წლამდე გადაიწია. მშენებლობას კომპანია „Спорт-Инжиниринг“ ასრულებდა, ხოლო მთლიანმა დანახარჯებმა 16,5 მილიარდი რუბლი შეადგინა. სტადიონი 2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ჯგუფური ეტაპის ოთხ მატჩს უმასპინძლებს. სატესტო მატჩის გამართვა 2018 წლის 21 აპრილს იგეგმება. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მორდოვია არენა მშენებლობის მიმდინარეობა StadiumDB.com-ზე დიზაინის რენდერი StadiumDB.com-ზე ↑ Новости — Министерство спорта Российской Федерации. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-01-17. ციტირების თარიღი: 2018-03-15. ↑ Russia 2018 FIFA World Cup Artists Impressions ↑ "Мордовия Арена" будет яркого солнечного цвета. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-05-24. ციტირების თარიღი: 2018-03-15. ↑ Стоимость строительства стадиона в Саранске составит 16,5 млрд рублей. Sports.ru (19 декабря 2014). ↑ „Mordovia Arena set to host first test match in April ahead of 2018 FIFA World Cup“. TASS. 29 September 2018. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 20 თებერვალი 2018. ციტირების თარიღი: 19 February 2018. დამოწმებას აქვს ცარიელი უცნობი პარამეტრ(ებ)ი: |dead-url= (დახმარება)
ნიჟნი-ნოვგოროდის სერგი რადონეჟელის ეკლესია

ნიჟნი-ნოვგოროდის სერგი რადონეჟელის ეკლესია (რუს. Церковь Сергия Радонежского) — მართლმადიდებლური ტაძარი ნიჟნი-ნოვგოროდში. მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპარქიას. მდებარეობს სერგის ქუჩაზე. ეკლესია აკურთხეს 1869 წელს. ეკლესიის მშენებლობა დაიწყო 1865 წელს. მშენებლობის პროექტი პირადად დაამტკიცა რუსეთის იმპერატორმა ალექსანდრე II-მ. მშენებლობა დასრულდა 1869 წელს 1872 წელს არქიტექტორმა რ. კილევეინმა დააპროექტა და ეკლესიას მიაშენა სამრეკლო. საბჭოთა მმართველობის პერიოდში ეკლესიის შენობაში განთავსებული იყო მხატვართა კავშირი. 2003 წელს ეკლესია გადაეცა ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპარქიას. 2006 წელს მთლიანად ააშენეს და აღჭურვეს სამრეკლო, რომელზეც დაამონტაჟეს 12 ზარი, მათ შორის ყველაზე დიდის - დედოზარის - წონა ოთხი ტონა არის. ეკლესია ხელმეორედ აკურთხეს 2006 წლის 4 ნოემბერს, კურთხევის ცერემონია შეასრულა ნიჟნი-ნოვგოროდისა და არზამასის მთავარეპისკოპოსმა გიორგიმ (დანილოვმა). მას ეხმარებოდნენ სერგიევო-პოსადის ეპისკოპოსი ფეოგნოსტი და ბრიანსკისა და სევსკის ეპისკოპოსი თეოფილაქტე. კურთხევის ცერემონიის შემდეგ აღესრულა პირველი საღვთო ლიტურგია, რომელშიც მონაწილობდა რუსეთის ფედერაციის პირველი ვიცე-პრემიერი დიმიტრი მედვედევი. 2010 წლის 27 იანვარს ეკლესიაში წარიმართა სავედრებელი ლოცვა წმინდა ნინოს სახელზე, ლოცვა მიმდინარეობდა ქართულ ენაზე. 2006 წლის დეკემბრიდან ეკლესიაში მოქმედებდა ყრუმუნჯთა მართლმადიდებლური ცენტრი. კვირაობით კი მიმდინარეობდა წირვა-ლოცვა სმენა დაქვეითებულებისათვის. ეკლესიაში განთავსებულია ხატი, რომელშიც დაცულია სერგი რადონეჟელის წმინდა ნაწილები. ხატი დამზადებულია წმინდა სერგის სამების ლავრის ბერების მიერ 2006 წელს. ეკლესიაში ხატის წინ ლოცვა მიმდინარეობს კვირაობით. ოფიციალური ვებგვერდი ↑ 1.0 1.1 День народного единства в Нижнем Новгороде. Освящение храма. Нижегородская и Арзамасская епархия (4 ноября 2006 года). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-16. ციტირების თარიღი: 2010-02-02. ↑ Высоцкая, Светлана. (28 января 2010 года) В Сергиевском храме Нижнего Новгорода отслужен молебен на грузинском языке (фото). Нижегородская и Арзамасская епархия. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-16. ციტირების თარიღი: 2010-02-02. ↑ Фалина, Татьяна. (26 октября 2009 года) Рукотворная молитва. Нижегородская и Арзамасская епархия. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-16. ციტირების თარიღი: 2010-02-02.
კოსმოს არენა

კოსმოს არენა (რუს. „Космос Арена“) — საფეხბურთო სტადიონი რუსეთში. მდებარეობს ქალაქ სამარაში. სტადიონი უმასპინძლებს 2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ჯგუფური ეტაპის 6 მატჩს. მსოფლიო ჩემპიონატის მიმდინარეობისას სტადიონს სამარა არენა ერქმევა. ის ასევე უმასპინძლებს საფეხბურთო კლუბ კრილია სოვეტოვის მატჩებს და ჩაანაცვლებს მეტალურგის სტადიონს. სტადიონი გათვლილია 44 918 მაყურებელზე. თავდაპირველად, სტადიონის მშენებლობა სამარის სამდინარო პორტის რაიონში, მდინარე ვოლგისა და სამარის შეერთების ადგილას იგეგემებოდა. ტერიტორიის ფართობი 27-40 ჰექტარს შეადგენდა. სწორედ ეს პროექტი წარედგინა ფიფას და მოწონებაც დაიმსახურა. თუმცა ზოგიერთი სამარელი არქიტექტორი, დეველოპერი, ქალაქმშენებელი და საზოგადოების წარმომადგენელი მდინარეების შეერთების ადგილას სტადიონის აშენებას დაუსაბუთებლად მაღალი ღირებულების, აეროპორტიდან საკმაოდ დიდი მანძილით დაშორების, რამდენიმე ისტორიული ნაგებობის დანგრევის საფრთხისა და კომუნიკაციების თითქმის მთლიანად გადაკეთების საჭიროების გამო სკეპტიკურად უყურებდა. ამიტომ, ფიფას წარმომადგენლების ვიზიტისა და პირველადი პროექტის წარდგენის შემდეგ, ალტერნატიული ტერიტორიების მოძიება დაიწყეს. განსახილველ ადგილებს შორის იყო: მასლენიკოვის ქარხანა, კუნძული კოროვი, კრასნი-პახარის რაიონი და იპოდრომი. თუმცა, საბოლოოდ მშენებლობის დაწყება დასახლება სოროკინოს რაიონში გადაწყდა. კოსმოს არენის მშენებლობა სამარის კიროვის რაიონში დაიწყო. უშუალოდ სტადიონის მშენებლობისათვის 27 ჰექტარი ტერიტორია გამოიყო. გადაწყდა ორიარუსიანი ბუნებრივი გაზონის მქონე სტადიონის მშენებლობა, რომელიც აღჭურვილი იქნება ხელოვნური გათბობისა და ავტომატური სარწყავი სისტემებით. აღსანიშნავია, რომ სტადიონის მშენებლობისათვის თავდაპირველად ნავარაუდები 27-40 ჰექტარი ორჯერ გაიზარდა. ჯერ 240 ჰექტრამდე, ხოლო მოგვიანებით 930 ჰექტრამდე. ფიფას მოთხოვნების შესაბამისად სტადიონის მშენებლობისათვის სრულიად საკმარისია 18-24 ჰექტარი ფართობი, ხოლო რუსეთისა და ევროპის უდიდესი სპორტულ-გასართობი კომპლექსი ლუჟნიკი მხოლოდ 180 ჰექტარ ტერიტორიას იკავებს. 2014 წლის 21 ივლისს სამარაში სამუშაო ვიზიტის ფარგლებში მყოფმა რუსეთის პრეზიდენტმა ვლადიმერ პუტინმა საძირკველში კაფსულის ჩადების ცერემონიაში მიიღო მონაწილეობა. ამან 2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატისთვის ახალი სტადიონის მშენებლობას ჩაუყარა საფუძველი. ცერემონიაში ასევე მონაწილეობდნენ რუსეთის სპორტის მინისტრი ვიტალი მუტკო და სამარის ოლქის გუბერნატორი ნიკოლაი მერკუშკინი. სამარის სტადიონის ესკიზი Дороги Самары реконструируют к ЧМ 2018 მომავალი სტადიონის ინტერაქტიული პანორამა ↑ Stadium names for the 2018 FIFA World Cup Russia™ confirmed დაარქივებული 2017-11-11 საიტზე Wayback Machine. . FIFA. ↑ http://www.telegraph.co.uk/sport/football/picturegalleries/8187285/Russia-2018-Fifa-World-Cup-artists-impressions-of-stadiums.html?image=9 ↑ Проект представленный ФИФА ↑ Чиновникам ФИФА была представлена презентация Самары — города-кандидата на проведение чемпионата мира 2018 года. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-10-25. ციტირების თარიღი: 2018-03-15. ↑ Президент Татарстана посетит строящийся стадион «Самара Арена» ↑ Николай Меркушкин направил обращение президенту РФ о передаче участка для стадиона к ЧМ-2018 в собственность региона. «Волга Ньюс», 7 ноября 2012