laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სერგეი მელგუნოვი

სერგეი პეტრეს ძე მელგუნოვი (რუს. Сергей Петрович Мельгунов) (დ. 6 იანვარი, 1880 [ძვ. სტ. 25 დეკემბერი, 1879] , მოსკოვი — გ. 26 მაისი, 1956, პარიზის მახლობლად) — რუსი ისტორიკოსი, პუბლიცისტი და პოლიტიკოსი, ცნობილი გახდა, როგორც საბჭოთა ხელისუფლების მოწინააღმდეგე და მისი რამდენიმე ნაშრომით რუსეთის 1917 წლის რევოლუციაზე და რუსეთის სამოქალაქო ომზე. მელგუნოვი დაიბადა მოსკოვში არისტოკრატიულ ოჯახში, მისი დედა იყო პოლონური წარმოშობის, გვარად გრუშეცკა. 1904 წელს დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტი და შეუდგა პოლიტიკურ და სამეცნიერო კარიერას მეფის რუსეთში. გახდა რუსეთის კონსტიტუციურ–დემოკრატიული (კადეტთა) პარტიის წევრი, ხოლო 1907 წელს რუსეთის სახალხო სოციალისტურ პარტიაში გადაინაცვლა. 1917 წლის ბოლშევიკური გადატრიალების შემდეგ გახდა ლენინის ხელისუფლების აქტიური ოპონენტი და გაწევრიანდა რუსეთის აღორძინების ანტი–საბჭოთა კავშირში. 1919 წელს დააპატიმრეს და მიუსაჯეს სიკვდილი. მოგვიანებით სასჯელი შეეცვალა პატიმრობით. 1921 წელს გათავისუფლდა პატიმრობიდან და 1922 წელს წავიდა ემიგრაციაში. საბოლოოდ დასახლდა პარიზში, სადაც განაგრძობდა თავის კვლევებს და გამოსცა რამდენიმე ემიგრანტული ჟურნალი. მისი ყველაზე ცნობილი ნაშრომია "წითელი ტერორი რუსეთში" (რუს. Красный террор в России), რომელიც გამოიცა 1924 წელს. Дворянин и раб на рубеже ХIХ в. // Великая реформа. Т. 1. С. 241-260 Как создавалась в России государственная церковь? — М., 1917. — 14 с. Наши монастыри. (К вопросу о секуляризации монастырских земель). — Пг. — М., 1917. — 15 с. Последний самодержец. (Черты для характеристики Николая II). М.: Задруга, 1917. — 16 с. Церковь в Новой России, М, 1917. — 14 с. Н. В. Чайковский в годы гражданской войны: (Материалы для истории русской общественности). — Париж: Родник, 1929. — 320 с. Воспоминания и дневники, в. 1-2, Париж, 1964. Воспоминания и дневники. — М.: Индрик, 2003. — 528 с. ISBN 8-85759-220-8 На путях к дворцовому перевороту. (Заговоры перед рев-цией 1917 г.), Париж, 1931; «Золотой немецкий ключ» к большевистской ревполюции, Париж, 1940 დაარქივებული 2009-11-18 საიტზე Wayback Machine. ; Мартовские дни 1917 года. Париж, 1961. Часть 1, Часть 2 Как большевики захватили власть. Октябрьский переворот 1917 года; Часть 1, Часть 2 «Красный террор» в России. 1918—1923, М., 1990. Масонство в его прошлом и настоящем: в 2 т. / Под ред. С. П. Мельгунова и Н. П. Сидорова. — Репринтное издание 1914—1915 гг. — СПб.: Альфарет, 2006. Емельянов Ю. Н. С. П. Мельгунов: в России и эмиграции. — Москва: Едиториал УРСС, 1998. — 350 с. ISBN 5-901006-13-5 Емельянов Ю. Н. Биобиблиография трудов С. П. Мельгунова // История и историки. 2002: Историографический вестник. — М., 2002. — С.194 — 222; История и историки. 2003: Историографический вестник. — М., 2003. — С.340 — 355. მელგუნოვის წიგნები djvu ფორმატში The Record of the Red Terror დაარქივებული 2018-12-21 საიტზე Wayback Machine. by Sergei Melgunov (en.)
უძრაობის ხანა

უძრაობის ხანა (რუს. Период застоя), ასევე ცნობილია სახელებით – უძრაობა, ბრეჟნევის უძრაობა, უძრაობის ეპოქა (რუს. Эпоха застоя) — აღნიშნავს ეკონომიკური სტაგნაციის პერიოდს საბჭოთა კავშირში ლეონიდ ბრეჟნევის მმართველობის დროს. დაიწყო 1970–იანი წლების შუა პერიოდიდან, სხვა მოსაზრებით – ბრეჟნევის ხელისუფლებაში მოსვლიდანვე (1964). Brezhnev stagnation. The Period of Stagnation By Ted Grant დაარქივებული 2011-04-03 საიტზე Wayback Machine. .
პერესტროიკა

პერესტროიკა (რუს. перестройка) ქართულად აგრეთვე ცნობილი როგორც გარდაქმნა — პოლიტიკური მოძრაობა საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის შიგნით, რომელიც ასოცირდება საბჭოთა ლიდერის, მიხეილ გორბაჩოვის სახელთან. გულისხმობდა საბჭოთა პოლიტიკური და ეკონომიკური სისტემის გარდაქმნას. ხშირად, პერესტროიკას მიიჩნევენ საბჭოთა კავშირში და აღმოსავლეთ ევროპაში კომუნიზმის მარცხისა და ცივი ომის დამთავრების მიზეზად. Cohen, Stephen F.; Katrina Vanden Heuvel (1989 repr. 1990). Voices of Glasnost: Interviews With Gorbachev's Reformers. W. W. Norton & Company. ISBN 0393307352.  Gorbachev, Mikhail (1988). Perestroika: New Thinking for Our Country and the World. Harper & Row. ISBN 0-06-091528-5.  Jha, Prem Shankar (2003). The Perilous Road to the Market: The Political Economy of Reform in Russia, India and China. Pluto Press. ISBN 0745318517.  Денисов А.А. Глазами народного депутата СССР, СПб. Изд-во Политехн. 2006 Широнин В. Под колпаком контрразведки. Тайная подоплёка перестройки. М., МП «Палея» 1996. Кузеванова Л.М. "Критика идеи насилия как идеи прогресса". Очерк истории отечественной общественной мысли. 1986 -1991 гг. М., 2008. Ясин Е.Г. «Российская экономика» «КГБ — ЦРУ. Секретные пружины перестройки» Широнин В. დაარქივებული 2010-02-10 საიტზე Wayback Machine. ↑ Gorbachev and Perestroika. Professor Gerhard Rempel, Department of History, Western New England College, 1996-02-02. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-08-28. ციტირების თარიღი: 2010-09-24. ↑ ''Gorbachev on 1989''. Katrina vanden Heuvel & Stephen F. Cohen. 2009-10-28. Thenation.com (2001-09-11). ციტირების თარიღი: 2010-03-31.
გიორგი ლიპარტიანი (მრავალმნიშვნელოვანი)

გიორგი ლიპარიტიანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გიორგი I ლიპარტიანი — ოდიშის სამთავროს რეგენტი (1611-1616) გიორგი II ლიპარტიანი — ოდიშის სამთავროს რეგენტი
ჭირაქაძეები

ჭირაქაძე — ქართული გვარი, წარმოშობით არის სოფელ ხახულიდან (სამხრეთი საქართველო, იმიერ-ტაო, დღევანდელი ბაღ-ბაში თურქეთი). ჭირაქაძეები წამოჰყოლიან ხახულის ღვთისმშობლის ხატს და დამკვიდრებულან გელათში. სავარაუდოდ, ეს ამბავი, XII საუკუნის I ნახევარში ხატის გელათში გადმოსვენებასთან ერთად მოხდა. ჭირაქაძის გვარი ფუძით სახლობს მხოლოდ იმერეთში, ქუთაისის ირგვლივეთში, კერძოდ — გელათსა და გოდოგანში; ჭირაქაძის გვარი, XX საუკუნის 20-იან წლებამდე სასულიერო წოდების მატარებლები იყვნენ; ეტიმოლოგია ფუძეში გამოგვაყოფინებს თურქულ çirak — „მსახურს“, „ყმას“; სავარაუდოდ, გვარის სემანტიკური ფუძე შეიძლება იყოს „ხატის ყმა“ (ალბათ იგულისხმება „ხახულის ღვთისმშობლის ხატის ყმა“); ცნობილმა ქართველმა ემიგრანტმა ჟურნალისტმა სევერიან ჭირაქაძემ თავის ერთადერთ ვაჟს სახელად დაარქვა ხახული. ჭირაქაძეთა გვარი წარმოშობით არის ტაოდან, კერძოდ სოფელ ხახულიდან (ამ სოფელს დღეს თურქულად ეწოდება ბაღ–ბაში). თურქების მიერ დაპყრობილ ტაოში ქრისტიანი მოსახლეობის დევნის გამო ჭირაქაძეთა წინაპარი გვარი (თუ ოჯახი) შეეფარა გელათის სავანეს, რადგან იქ ეგულებოდა ერთიანი საქართველოს უმთავრესი სიწმინდე — ხახულის ყოვლადწმიდა ღმრთისმშობლის ხატი და იტვირთა ამ სიწმინდის მსახურება. ამიტომაც იყო, რომ მეოცე საუკუნის ოციან წლებამდე ჭირაქაძეთა გვარის წარმომადგენელთა უმრავლესობა სამღვდელოებას ეკუთვნოდა (როგორც ჩანს, ეს გვარი ტაოშიც სამღვდელო უნდა ყოფილიყო, რადგან ოშკის სავანეში იოანე კიბისაღმწერელის თხზულების ქართული თარგმანის გადამწერელად იხსენიება იოანე ჩირაქი 977 წელს). 2010 წლის 25 სექტემბერს დაფუძნდა ჭირაქაძეთა საგვარეულო კავშირი. აირჩიეს საგვარეულო კავშირის გამგეობა და გვარის წინამძღოლი. საგვარეულო კავშირის გადაწყვეტილებით, ჭირაქაძეთა საგვარეულოს წევრად შეიძლება ჩაითვალოს ყოველი პიროვნება, რომელსაც ამ გვართან აკავშირებს სისხლისმიერი ნათესაობა როგორც მამის, აგრეთვე დედის ხაზით (ჰყავს დედა ან ბებია ჭირაქაძის გვარისა ან არის მეუღლე ჭირაქაძისა) და აქვს ამ კავშირის წევრობის სურვილი. საგვარეულო კავშირის ყრილობამ დაადგინა, რომ ჭირაქაძეთა გვარის მფარველ ხატად აირჩიოს ხახულის ყოვლადწმიდა ღმრთისმშობლის ხატი და დაამზადოს მისი ფოტოასლი, რათა ამ ხატით დალოცოს გვარი სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქმა ილია II-მ. 2011 წლის 30 იანვარს, კვირას, სამეუფეო წირვის შემდეგ, უწმიდესმა და უნეტარესმა ილია II-მ დალოცა ჭირაქაძეების გვარი და აკურთხა გვარის მფარველი ხახულის ღვთისმშობლის ხატი (ასლი). 2011 წლის 16 დეკემბერს ჭირაქაძეთა საგვარეულოს მფარველმა ხატმა იწყო მირონდენა. ხატს დაუმზადდა ლუსკუმა და სპეციალური სადგამი. დაიწერა ტროპარი. 2014 წლის 11 იანვარს ჭირაქაძეთა საგვარეულოს მფარველი ხახულის ხატის ასლი დაბრძანდა გელათში საკურთხევლის გვერდით, იმ ისტორიულ ადგილზე, სადაც საუკუნეების მანძილზე დაბრძანებული იყო ხახულის ღთისმშობლის ხატი (დედანი). სვეტლანა კვიკვინია. ფერიცვალება. იღუმენი ელისე., გამომცემლობა „მერიდიანი“, გვ. 171, 2009; მანანა ჭირაქაძე. ინტერვიუ ჭირაქაძეების გვარის წარმოშობის შესახებ , 2010; გურამ შარაძე. უცხოეთის ცის ქვეშ, წგნ. 1, თბ., 1991; რევაზ ჭირაქაძე. ჭირაქაძეთა საგვარეულოს მფარველი ხახულის ხატის ასლის დაბრძანება გელათში, 2014; ალექსანდრე ნაზღაიძე, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემია, ისტორიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტი, თბილისი 1998; ამირან-ლაზარე სინაურიძე „რეტროსპექციული ვარიაციები. დავით წერეთელი“ მართლმადიდებლური ჟურნალი „კარიბჭე“ N19, 24/09/2014. ISSN 1987-5045.
პორტუგალიის ერთიანი დემოკრატიული კოალიცია

პორტუგალიის ერთიანი დემოკრატიული კოალიცია (პორტ. Coligação Democrática Unitária or CDU) – პორტუგალიის კომუნისტური პარტიის (პორტ. Partido Comunista Português or PCP) და მწვანეების (პორტ. Partido Ecologista "Os Verdes" or PEV) კოალიცია. კოალიციაში ასევე შედის პოლიტიკური მოძრაობა დემოკრატიული ინტერვენცია. (პორტ. Intervenção Democrática ან ID) კოალიცია დაფუძნდა 1987 წლის პირველ ნახევარში, რათა ერთად მიეღოთ მონაწილეობა პორტუგალიის 1987 წლის არჩევნებში და 1987 წლის 19 ივლისის ევროპის პარლამენტის არჩევნებში. კოალიციის შექმნიდან, წევრ პარტიებს არცერთ არჩევნებში ცალ-ცალკე მონაწილეობა არ მიუღიათ. კომუნისტური პარტია არის მთავარი ძალა, ამიტომაც საარჩევნო სიის უმეტესობა მისი წევრებია. ბოლო არჩევნების მიხედვით კოალიციის 14 პარლამენტის წევრიდან 2 არის მწვანეთა პარტიიდან. თითოეულ პარტიას ოფიციალურად აქვს ცალკე საპარლამენტო ჯგუფი. ლოკალურ დონეზე, საარჩევნო სიას კოალიცია წარმოადგენს ყველა მუნიციპალიტეტში, რომლის პირველი წევრი შეიძლება იყოს როგორც კომუნისტური ასევე მწვანეთა პარტიიდან. რადგან მწვანეებს აქვთ მცირე პარტიული სტრუქტურა, ძირითადად კომუნისტების ოფისები გამოიყენება როგორც კოალიციის ოფისი. დღვანდელ სიმბოლოში გაერთიანებულია ორივე პოლიტიკური პარტიის სიმბოლო, ნამგალი და ურო და მზესუმზირა. შესაბამისად პარტიების აბრევიატურით ქვევით. ამ სიმბოლომ ჩაანაცვლა ძველი, რომელიც წარმოადგენდა სამ ექვსკუთხედს წარწერით: CDU. ძველ სიმბოლოს განმარტავდნენ შემდეგნაირად, რომ CDU მუშაობდა როგორც ფუტკრები (კოლექტიურად და ყოველდღე), ხოლო ექვსკუთხედები წარმოადგენდა PCP-ს უჯრედოვან ლენინურ სტრუქტურას. კავშირის ახალგაზრდულ ფრთას ეწოდება: en:Juventude CDU, რომელიც ძირითადად არჩევნების პერიოდში პოლიტიკურ სამუშაოს აწარმოებს ახალგაზრდებში. ახალგაზრდული ფრთა შედგება კოალიციის წევრი პარტიების ახალგაზრდული ორგანიზაციების პორტუგალიის ახალგაზრდა კომუნისტების (პორტ. Portuguese Communist Youth) და Ecolojovem-ის წევრებისგან. ოფიციალური საიტი ↑ „Por unanimidade. Paulo Raimundo eleito novo secretário-geral do PCP“. Diário de Notícias. 12-11-2022. ციტირების თარიღი: 21-01-2023. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება)
To Live Is to Die

To Live Is to Die — ამერიკული მძიმე მეტალ ჯგუფ მეტალიკის უმეტესად ინსტრუმენტული კომპოზიცია და მერვე ტრეკი მათი მეოთხე სტუდიური ალბომიდან ...And Justice for All. კომპოზიცია თითქმის მთლიანად მინორულ ტონალობაშია შესრულებული, რაც მას დამამწუხრებელ ელფერს სძენს. კომპოზიცია ეძღვნება ჯგუფის 1986 წლის ავტოკატასტროფაში დაღუპულ ბასისტს კლიფ ბარტონის. მუსიკა მოიცავს კლიფის მიერ სიკვდილის წინა პერიოდში დაწერილ რიფებს, რომელიც სიმღერებში არ ასახულა. სიმღერის სახელწოდება კლიფის საყვარელი ფრაზაა. To Live is to Die დასასრულისკენ შეიცავს რამდენიმე წინადადებას ტექსტის სახით, რომელიც დაწერილია კლიფის მიერ. აქედან, პირველი ორი ხაზი ეკუთვნის გერმანელ პოეტს პაულ გერჰარდტს, რომელიც პოპულარული გახდა 1981 წლის ფილმის ექსკალიბურის გამოსვლის შემდეგ. შემდეგი ორი ამერიკელ პოეტსა და მწერალს სტეფენ დონალდსონს. ტექსტს ჰეტფილდი კითხულობს: ტექსტის უკანასკნელი ორი ხაზი დაწერილია კლიფის მემორიალზეც. ტრადიციულად, მეტალიკის ეს ინსტრუმენტალიც ალბომის დასასრულისკენ არის ჩასმული და ყველაზე გრძელია ალბომში. 9:49 წუთიანი ხანგრძლივობით იგი იყო ასევე მეტალიკის ყველაზე გრძელი სტუდიური ჩანაწერი ათი წლის განმავლობაში. 1996 წელს გამოვიდა სიმღერა The Outlaw Torn ალბომიდან Load, რომლის თავდაპირველი ჩანაწერი 10:48 წუთი იყო, ხოლო შემდგომ უკანასკნელი ერთი წუთი ჩამოაჭრეს და დაამოკლეს 9:48-მდე, CD დისკზე რომ დატეულიყო. თუ გავითვალისწინებთ ამ ფაქტს, ამ დროისთვის, იგი ხანგრძლივობით მესამეა მეტალიკის სიმღერებს შორის და ჩამორჩება მხოლოდ სიმღერებს: Suicide & Redemption (9:57) ალბომიდან Death Magnetic და Mercyful Fate (11:12) ალბომიდან Garage Inc.. ეს უკანასკნელი წარმოადგენს ხუთი ქავერის პოპურს. ჯეიმზ ჰეტფილდი უკრავს მეორე საგიტარო სოლოს შენელებული სექციის განმავლობაში. ეს კომპოზიცია მეტალიკის უკანასკნელი ტრეკია, რომლის დაწერაშიც კლიფის წვლილიცაა, და ჯგუფის ერთადერთი ინსტრუმენტალია, სადაც ჯეისონ ნიუსტედი უკავს ბას-გიტარაზე. ცოცხლად სრულად არასოდეს შესრულებულა, თუმცა კომპოზიციის გარკვეული ნაწილები სრულდებოდა პოპურების შემადგენლობაში. ჯეიმზ ჰეტფილდი — წამყვანი ვოკალი, რიტმული გიტარა, მეორე გიტარის სოლო; კირკ ჰემეტი — წამყვანი გიტარა; ჯეისონ ნიუსტედი — ბას-გიტარა; ლარს ულრიხი — დასარტყმელი საკრავები. ↑ Metallica.com - ...and Justice for All ↑ ჰეტფილდის ინტერვიუ ↑ songfacts.com
წმინდა გერასიმეს მონასტერი

წმინდა გერასიმე იორდანელის მონასტერი — საბერძნეთის ეკლესიის დაქვემდებარებაში მყოფი მამათა მართლმადიდებლური მონასტერი მდებარე პალესტინაში. დაახლოებით 450 წელს, პალესტინაში ჩამოვიდა ღირსი გერასიმე და იორდანეს ნაპირას მონასტერი დააარსა. მისი მონასტერი მისსავე სიცოცხლეში განსაკუთრებული ასკეტიზმითა და უბრალოებით გამოირჩეოდა. ღირსმა მამამ თავისი მორჩილებითა და სიწმინდით იმხელა სიმაღლეს მიაღწია რომ ცხოველებიც კი ემორჩილებოდნენ მას. ასე მაგალითად გადმოცემის თანამად უდაბნოში მყოფ მამა გერასიმესთან მოვიდა ლომი რომელსაც თათში ხიჭვი შერჭოდა, რის გამოც ლომს სითხე ჰქონდა ჩამდგარი და გადაადგილება უჭირდა. წმინდა მამამ რა იხილა ლომის მდგომარეობა გამოუღო ხიჭვი, ჭრილობა დაუმუშავა და ტილოთი შეუხვია თათი. მალე ლომი გამოკეთდა და მას შემდეგ წმინდა მამას აღარ შორდებოდა. ლომი ისე მოეჩვია მონასტერს რომ იქ არსებული სახედრის მსგავსად წყლის კოკებს ეზიდებოდა. წმინდა გერასიმე 475 წელს გარდაიცვალა, ხოლო მისმა მორჩილმა ლომმა შეიტყო რა წმინდა მამის გარდაცვალება მის საფლავს აღარ სცილდებოდა და წუხილისაგან მოკვდა. Monastery of St Gerasimus დაარქივებული 2019-11-08 საიტზე Wayback Machine. , seetheholyland.net Survey of Western Palestine, Map 18: IAA, Wikimedia commons Deir Hajla Locality Profile Applied Research Institute–Jerusalem (ARIJ) Deir Hajla arial photo, ARIJ
ტეილორ მომსენი

ტეილორ მიშელ მომსენი (ინგლ. Taylor Michel Momsen; დ. 26 ივლისი,1993) — ამერიკელი მომღერალი, მსახიობი და მოდელი. მას ყველაზე დიდი პოპულარობა მოუტანა ჯენი ჰამფრის როლმა სერიალიდან „ჭორიკანა“. ხოლო მანამდე ცნობილი იყო ფილმიდან როგორ მოიპარა გრინჩმა შობა/How the Grinch Stole Christmas (2000), სადაც ასრულებდა პატარა გოგონას როლს რომელმაც გრინჩს შობა შეაყვარა. ტეილორს ასევე აქვს თავისი როკ ჯგუფი The Pretty Reckless. რაც შეეხება სამოდელო კარიერას, ის იყო ბრიტანული სამოსის ბრენდის New Look შემოდგომა-ზამთარი 2010-ის სახე, ხოლო ამ კონტრაქტიდან რამდენიმე კვირაში გახდა მადონას სამოსის ხაზის — „Material Girl“-ის სახე. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ტეილორ მომსენი ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2015-07-11 საიტზე Wayback Machine. ტეილორ მომსენი Twitter-ზე ტეილორ მომსენი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ტეილორ მომსენი დაარქივებული 2011-07-25 საიტზე Wayback Machine. IMG Models
ალი იბნ აბუ ტალიბი

ალი იბნ აბუ ტალიბი (არაბ. عَليْ بِنْ أَبُو طَالِبْ بِنْ عَبْدْ اَلْمُطَّلِبْ بِنْ هَاشِمْ بِنْ مَنَافْ مِنْ قُرَيشيِ; ალი იბნ აბუ ტალიბ იბნ აბდ ლ-მუტალიბ იბნ ჰაშიმ იბნ მანაფ მინ ყურაიში; დ. 22 ოქტომბერი, 598, მექა — გ. 6 თებერვალი, 661, ქუფა) — შიიტთა პირველი იმამი და სუნიტთა მეოთხე მართლმორწმუნე ხალიფა (656–661). წინასწარმეტყველ მუჰამადის ბიძაშვილი, სიძე და მემკვიდრე. იგი პირველი ბავშვი გახდა, რომელმაც მიიღო ისლამი. ოთხი მართლმორწმუნე ხალიფა მართლმორწმუნე ხალიფები
25 აპრილის ხიდი

25 აპრილის ხიდი (პორტ. Ponte 25 de Abril) — ხიდი ლისაბონში, პორტუგალიაში. ხიდი აგებულია მდინარე ტეჟუს ატლანტის ოკეანესთან შეერთების ადგილას. ხიდი გაიხსნა 1966 წლის 6 აგვისტოს. 1974 წლამდე ანტონიუ დი სალაზარის პატივსაცემად ეწოდებოდა სალაზარის ხიდი (პორტ. Ponte Salazar). გარეგნულად ხიდის ჰგავს სან-ფრანცისკოს ხიდს და შედის მსოფლიოს 20 უგრძესი ხიდების სიაში. Tagus River Bridge ↑ 25 აპრილის ხიდი
ჩაჩუბეთის ღვთისმშობლის ეკლესია

ჩაჩუბეთის ღვთისმშობლის ეკლესია – არქიტექტურული ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩაჩუბეთის ტერიტორიაზე, თარიღდება VIII-IX საუკუნეებით. ეკლესია დარბაზულია (11x7 მ), ნაგებია ნატეხი ქვითა და თლილი ქვით. სამი შესასვლელი აქვს. აღმოსავლეთისა და დასავლეთის კედლებში თითო სარკმელია, სამხრეთისაში კი ორი. შემორჩენილია მოხატულობის რამდენიმე ფრაგმენტი, ასომთავრული, ნუსხური და მხედრული წარწერები. აღმოსავლეთ ფასადზე, სარკმლის ირგვლივ წრეებში ჩასმული სამი ტოლმკლავა ჯვარია. XVI-XVII საუკუნეებში ეკლესიისთვის სამი მხრიდან სათავსოები მიუშენებიათ. სამხრეთის მინაშენი - სამნაწილიანი კარიბჭე ყველაზე დიდია. კარიბჭის შუა ნაწილი მაღალია, გვერდითები კი დაბალი და ცალფერდა. ჩრდილოეთ მინაშენი ორნაწილიანია, რომლის აღმოსავლეთ მონაკვეთში გაჭრილია ეკლესიაში გასასვლელი კარი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჩაჩუბეთის ღვთისმშობლის ეკლესია ზაქარაია პ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 209-210.
ალფრედ ლენონი

ალფრედ ლენონი (ინგლ. Alfred Lennon; დ. 14 დეკემბერი, 1912, ლივერპული, ინგლისი — გ. 1 აპრილი, 1976, ბრაიტონი, ინგლისი) — ინგლისელი მუსიკოსის ჯონ ლენონის მამა. მას შემდეგ, რაც მამა გარდაეცვალა, ის და მისი და ედიტი დიდხანს იმყოფებოდნენ ბავშვთა სახლში. ალფი მეტად მახვილგონიერი და მუსიკალური ნიჭით დაჯილდოებული ადამიანი იყო. ის მღეროდა და უკრავდა ბანჯოზე, მაგრამ პოპულარობა მაინც ვერ მოიპოვა. მიუხედავად იმისა, რომ ოჯახში ალფს ეძახდნენ, შემდგომში მან გამოსცა ჩანაწერი ფრედი ლენონის სახელით, რომლითაც ის გაზეთებშიც მოიხსენიებოდა. ალფი და ჯულია სტენლი დაქორწინდნენ 1938 წელს. ჯონ ლენონი იყო მათი ერთადერთი ვაჟი, მაგრამ ალფი მეორე მსოფლიო ომის დროს მსახურობდა შორს, ზღვაში და ოჯახისადმი სრულფასოვან ყურადღებას ვერ იჩენდა. ის ფულს უგზავნიდა ცოლ-შვილს, მაგრამ ბოლოს ესეც შეწყდა და ჯულიას პატარა ჯონის აღზრდა მხარზე დააწვა. უიმედობაში მყოფმა ჯულიამ სხვა მამაკაცზე იქორწინა. 1946 წელს შინ დაბრუნებულ ალფს ეს სიახლე დახვდა. ამ დროისთვის ჯონ ლენონი დეიდა მიმის სახლში, მენდიპსში ცხოვრობდა. ალფმა ჯონი ბლექპულში წაიყვანა და გადაწყვეტილი ჰქონდა მასთან ერთად ახალ ზელანდიაში წასვლა, სადაც მას ახალი სამუშაო გამოუჩნდა. ამ დროს მათ თავს დაადგა ჯულია და მშობლებმა ორჯერ ჰკითხეს 5 წლის ჯონს, ვისთან ყოფნა ერჩივნა. ჯონმა ორჯერვე მამა აირჩია, მაგრამ ჯულია რომ გაბრუნდა, ჯონი მას ტირილით გამოედევნა. ეს იყო მამა-შვილის ერთად ყოფნის უკანასკნელი წუთი. ამის შემდეგ ალფს თავისი შვილი ”The Beatles-ის” აღზევების ხანამდე არ უნახავს. ალფი გარდაიცვალა ბრაიტონში, სადაც ის საცხოვრებლად გაემგზავრა მას შემდეგ, რაც იქორწინა 19 წლის პაულინა ჯონსზე. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ალფრედ ლენონი“ ვიკისაწყობში. კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა John Lennon’s Family Tree დაარქივებული 2010-11-13 საიტზე Wayback Machine. Freddie Lennon - The Next Time You Feel Important Freddie Lennon - That's My Life ↑ Alfred Lennon (1912–1976). ალფრედ ლენონი და ჯულია სტენლი ოფიციალურად არ განქორწინებულან. ციტატა: „Alfred Lennon and Julia never legally divorced. He sent money home to her from his Merchant Marines job until he deserted his service in 1943. Their marriage legally ended upon her death when she was hit by a truck.“ WikiTree.com. წაკითხვის თარიღი: 23 მაისი, 2019. ↑ Alfred Lennon. Alfred „Alf“ Lennon was the Liverpool born father of British musician John Lennon. Geni.com. წაკითხვის თარიღი: 23 მაისი, 2019.
ფავნისის წმინდა გიორგის ეკლესია

ფავნისის წმინდა გიორგის ეკლესია — წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ გარიყულაში, ძველ სასაფლაოზე. თარიღდება IX-X საუკუნეებით. ეკლესია დარბაზულია (12,4 x 10,8 მ), ნაგებია ქვიშაქვითა და ნატეხი ქვით, გამოყენებულია ტუფიც. შესასვლელი სამხრეთ კედელშია. აფსიდის ღერძზე ერთი სარკმელია, გვერდებზე ორი სწორკუთხა ნიში. საკურთხეველში შემორჩენილია კანკელის ფრაგმენტი. სამხრეთ კედელში ორი სარკმელია. დარბაზის გრძივი კედლები დანაწევრებულია პილასტრებით, რომლებზეც ეყრდნობა საბჯენი თაღები. პილასტრებს მარტივი პროფილის თაროსებრი კაპიტელები აქვთ. ტაძარში კედლები შელესილია, გამოირჩევა მოხატულობის ორი ფენა. ქვედა ფენა ეკლესიის თანადროულია, ამ ფენიდან შემორჩენილია ფერადი ლაქები ჩრდილოეთი კედლის პირველ რეგისტრში და შარავანდედიანი ხელგაშლილი მამაკაცის ფიგურა სამხრეთ კედლის აღმ. მონაკვეთზე. მოხატულობის მეორე ფენა XII საუკუნის II ნახევარს მიეკუთვნება. საკურთხევლის კონქში გამოსახულია ვედრება. შუა რეგისტრში თორმეტი მოციქულის წელზედა გამოსახულებაა. ქვემოთ კი ათი ეკლესიის მამისა და ორი დიაკვნის ფიგურებია. საკურთხევლის სარკმლის თავზე მედალიონში ჩასმული ჯვარია, ქვემოთ კი ხატი მანდილისაი. მოხატულობაში მრავლადაა საუფლო დღესასწაულები, წმ. გიორგის ცხოვრების ეპიზოდები და ქტიტორთა პორტრეტები. მხატვრობა წარმოდგენილია ოქროსფერი, ვარდისფერი, მკვეთრი ცისფერი, იისფერი, წითელი და მოწითალო-მოყავისფრო ფერებით. აღმოსავლეთ ფასადის სარკმლის ორივე მხარეს წრეში ჩასმულია ორნამენტიანი ჯვრები. სარკმლის ზემოთ, ქვიშაქვის სწორკუთხა ფილაზე გამოსახულია წრე და გველი. ტაძარი გადახურულია კრამიტით. სამხრეთ ფასადზე, მთელ სიგრძეზე მიშენებულია დაბალი ეგვტერი, რომელიც ძლიერაა დაზიანებული. აქ შემორჩენილი მოხატულობის ნაშთები კი XIII საუკუნის II ნახევარს მიეკუთვნება. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 146. ↑ საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება № 665, 2006 წლის 7 ნოემბერი, ქ. თბილისი, კულტურის ზოგიერთი უძრავი ძეგლისათვის ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის მინიჭების შესახებ
The Song Remains the Same

The Song Remains the Same — ინგლისური მძიმე როკ-ჯგუფ ლედ ზეპელინის 1973 წლის საკონცერტო ფილმი, გადაღებული იმავე წლის ტურნეს მსვლელობისას, მედისონ სკვერზე (ნიუ-იორკი). ფილმის პრემიერა ნიუ-იორკში შედგა 1976 წლის 20 ოქტომბერს, ხოლო ლონდონში - ორი კვირის შემდეგ. მას ასევე ახლდა საუნდტრეკის გამოცემაც. ოფიციალური DVD გამოვიდა 1999 წლის 31 სექტემბერს. 2007 წლის 20 ნოემბერს ფილმის რესტავრირებული ვერსია გამოვიდა DVD, HD DVD და Blu-ray დისკების ფორმატში. ორიგინალური ფილმის DVD ვერსიის სცენები „Mob Rubout“ „Mob Town Credits“ „Country Life (Autumn Lake)“ „Bron-Yr-Aur“ „Rock and Roll“ „Black Dog“ „Since I've Been Loving You“ „No Quarter“ „Who's Responsible?“ „The Song Remains the Same“ „The Rain Song“ „Fire and Sword“ „Capturing the Castle“ „Not Quite Backstage Pass“ „Dazed and Confused“ „Strung Out“ „Magic in the Night“ „Gate Crasher“ „No Comment“ „Stairway to Heaven“ „Moby Dick“ „Country Squire Bonham“ „Heartbreaker“ „Grand Theft“ „Whole Lotta Love“ „ტიტრები (ჟღერს Stairway to Heaven)“ „The Song Remains the Same“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „The Song Remains the Same“ — Allmovie-ზე „The Song Remains the Same“ — TCM-ის მონაცემთა ბაზაში „The Song Remains the Same“ — Rotten Tomatoes ↑ Chris Welch (1994) Led Zeppelin, London: Orion Books. ISBN 1-85797-930-3, pp. 68-69, 83.