laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
Brasileirinhas

Brasileirinhas — ბრაზილიური პორნო საიტი. დაფუძნდა 1996 წელს, ლუის ალვარენგას მიერ. საიტზე ვხვდებით უამრავ ცნობილ ბრაზილიელ პორნომსახიობს, ესენია: პატრიშია კიმბერლი, მონიკა მატოში, ვერონიკა ბელა, მელისა პიტანგა, მაიარა როდრიგესი და სხვანი. საიტი „Alexa“-ს რეიტინგში იკავებს 135-ე ადგილს. [წყარო არ არის მითითებული 1449 დღე] ოფიციალური საიტი ↑ Press Release (პორტუგალიური). Brasileirinhas. ციტირების თარიღი: 11 ნოემბერი, 2013.
ოჰაიოს სამზარეულო

ოჰაიოს სამზარეულო აშშ-ის შუადასავლეთის ფართო რეგიონული სამზარეულოს ნაწილია. ეს რეგიონი მდიდარი იყო ბუნებრივი რესურსებით, მათ შორის გარეული ინდაურებით, დათვებით, ირმებით და მტრედებით. კამეჩების პოპულაცია შემცირდა, რადგან დასახლებები გაიზარდა, მაგრამ სამხრეთ ოჰაიოში კამეჩებზე ნადირობდნენ ჯერ კიდევ 1792 წლამდე. 1785 წელს რიჩარდ ბატლერმა ოჰაიოს ვახშმის დეტალები განმარტა, რომელშიც შედიოდა "წვრილ შემწვარი კამეჩის ხორცი, კამეჩის, ძროხისა და ინდაურის სუპი, შემწვარი ინდაურები, ახალი დაჭერილი შემწვარი თევზი, შემწვარი იხვები, მადირა, კლერტი, გროგი და ტოდი". ვენისონი და ინდაური იყო ყველაზე პოპულარული ნადირობისთვის. თევზები, როგორიცაა ქარიყლაპია, წყლის კატა, ზუთხი, ბასი და პერჩი, მრავლად იჭირებოდა. ცუდ დროში ენოტის, ციყვის, ოპოსუმისა და სხვა ნაკლებად სასურველი ცხოველის სანადიროდ გამოყენება შეიძლებოდა. რევოლუციური ეპოქის ერთმა მწერალმა დაწერა, რომ მონადირეს შეეძლო დღეში ექვსიდან რვამდე ირემის მოკვლა. ხორბალს არ ეკავა დიდი ადგილი ოჰაიოს მიმდებარე ტერიტორიაზე, ამიტომ ხორბლის პური იშვიათ ფუფუნებად რჩებოდა. როდესაც The Ohio Company დასახლდა მარიეტაში 1788 წლის გაზაფხულზე მათ დარგეს კარტოფილი, ტურნეფსი, გოგრა, სიმინდი, ნესვი, ლობიო და კიტრი. 1789 წელს მოულოდნელად მკაცრმა ამინდმა გაანადგურა მოსავალი, რამაც იმ წელს გამოიწვია საკვების მწვავე უკმარისობა, რასაც შემდგომ "მშიერი წელი" უწოდეს. ზამთრის ბოლოს ბევრ ოჯახში სიმინდის ხორბალი ამოიწურებოდა ხოლმე და უმდიდრეს ოჯახებსაც კი მხოლოდ რამდენიმე შეკვრა კარტოფილის მეტი არ რჩებოდათ. გაზაფხულის პირველივე ნიშნებზე აგროვებდნენ ჭინჭარსა და ხურმას, მაგრამ მხოლოდ ივლისიდან ახალი სიმინდის, ლობიოს და ყაბაყის მოსავალს იღებდნენ. Buckeye candy ადგილობრივი სპეციალობაა, პოპულარულია ოჰაიოს შტატში. საკონდიტრო არის არაქისის კარაქის სტანდარტული ჭიქების ვარიაცია, რომელიც ცნობილია როგორც ' Buckeye '. დაფარულია შოკოლადში, არაქისის კარაქის ცენტრში. კანფეტი განასახიერებს კაკალს, რომელიც იზრდება სახელმწიფო ხეზე, რომელსაც უფრო ხშირად უწოდებენ buckeye-ს. ცინცინატის სტილის ჩილი ბერძნულად შთაგონებული ხორცის სოუსია, (ძროხის ხორცი, რომელიც დარიჩინით, ჯავზით, მიხაკით, დაფნის ფოთოლით, კომინით, ჩილის ფხვნილით და ზოგიერთ საშინაო რეცეპტებში შოკოლადით მდიდრდება) რომელიც გამოიყენება სპაგეტის ან ცხელი საცხობისთვის. გარდა ამისა, წითელი ლობიო, დაჭრილი ხახვი და გახეხილი ყველი წარმოდგენილია დამატებით ტოპინგების სახით, რომლებსაც "გზებს" უწოდებენ. ოჰაიოში პოპულარული საჭმელია Sauerkraut Balls, ხორცის ბურთულის ზომის შემწვარი sauerkraut და კომბინირებული ლორთან, ბეკონთან ან ღორის ხორცთან. რეცეპტი გამოიგონეს 1950-იანი წლების ბოლოს ორმა ძმამ, მაქსმა და რომან გრუბერმა მათი ხუთი ვარსკვლავიანი რესტორნის - გრუბერისთვის, რომელიც მდებარეობს ოჰაიოს შტატში, შაკერ ჰაიტსში. ეს წარმოადგენდა ჩრდილო – აღმოსავლეთის ოჰაიოს სხვადასხვა ეთნიკური კულტურის წარმოშობის ადგილს, რომელიც მოიცავს აკრონსა და დიდ კლივლენდს. უაინსვილიში, ოჰაიოს შტატში, ყოველწლიურად ტარდება sauerkraut - ის ფესტივალი. მანსფილდი, ოჰაიო არის სტიუარტის რესტორნების, Stewart's Fountain Classics Sodas-ის სახლი. ↑ 1.0 1.1 1.2 Horsman, Reginald (2008) Feast or Famine: Food and Drink in the American Westward Expansion. University of Missouri Press, გვ. 10–25.  ↑ Stern, Jane and Michael 500 Things to Eat Before it's Too Late: and the Very Best Places to Eat Them. Houghton Mifflin Harcourt.
თეიმურაზ ჯანაშია (პოლიტიკოსი)

თეიმურაზ ჯანაშია (დ. 4 იანვარი, 1953, ზუგდიდი) — ქართველი ინჟინერი, მეცნიერი. 1974 წელს დაამთავრა შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი, ვ. ი. ლენინის სახელობის საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი სამრეწველო და სამოქალაქო მშენებლობის სპეციალობით, ხოლო 1981 წელს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს აღორძინება“. თეიმურაზ ჯანაშია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი თეიმურაზ ჯანაშია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ლეონიდე ჯაფარიძე

ლეონიდე ჯაფარიძე (დ. 22 აპრილი, 1958, გარდაბანი) — ქართველი მეცნიერი, პოლიტიკოსი, ფილოსოფოსი. 1979 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სააღრიცხვო-ეკონომიკური ფაკულტეტი. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (გარდაბნის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი “. ლეონიდე ჯაფარიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ლეონიდე ჯაფარიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
როსტომ ჯაფარიძე

როსტომ ჯაფარიძე (დ. 5 მაისი, 1948, სოფელი კვირიკე, ქობულეთის რაიონი) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1975 წელს დაამთავრა ქ. სვერდლოვსკის იურიდიული ინსტიტუტი. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ქობულეთის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს აღორძინება“. იყო პარლამენტის თავმჯდომარის მოადგილე. როსტომ ჯაფარიძე — ბიბლიოვიკი როსტომ ჯაფარიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ლევანტური სამზარეულო

ლევანტური სამზარეულო - ლევანტის ტრადიციული სამზარეულო, რომელიც არაბულად ცნობილია როგორც Bilad al-Sham და მაშრიყი, რომელიც მოიცავს აღმოსავლეთ ხმელთაშუაზღვისპირეთის დიდ ტერიტორიას. დღეს იგი აგრძელებს გავლენის მოხდენას მეინსტრიმული ხასიათის საკვების უმეტეს ნაწილში. იგი გვხვდება კვიპროსის, იორდანიის, ლიბანის, ისრაელის, პალესტინის, სირიის და სამხრეთ თურქეთის ზოგიერთ ნაწილში ადანასთან, გაზიანთეპთან და ანთაქიასთან ( ალეპოს ყოფილი ვილაიეთი). ქვემოთ ჩამოთვლილ ზოგიერთ კერძს შეიძლება ადრეული წარმოშობა ჰქონდეს მეზობელ რეგიონებში, მაგრამ უკვე დიდი ხანია ტრადიციად იქცა და დამკვიდრდა ლევანტში. ალბათ ყველაზე გამორჩეული ასპექტი ლევანტური სამზარეულოსა არის მეზე რომელშიც სედის ტაბულეჰი, ჰუმუსი და ბაბა განუში . ლევანტური სალათი : სალათი შედგება დაჭრილი პამიდვრის, კიტრისა და ხახვისგან. ზოგჯერ ზემოდან ერთვის ლიმონის წვენი და ზეითუნის ზეთი. სხვა ცნობილ სალათებში შედის: არტიშოკის სალათი, ავოკადოს სალათი, ფატუში და ტაბული. არაკი (عرق): სუფთა, უფერული ალკოჰოლური სასმელი. ავამეჰი (عوامة): არის ერთგვარი შემწვარი ცომი, რომელიც ფორმით ჰგავს ცნობილ დონატს. ამოვლებულია სიროფში არ თფლში და ერთვის სეზამის მარცვლები. ბაბა განუში (بابا غنوج): ბადრიჯანი შერეული ლიმონთან, ნიორთან, ზეითუნის ზეთთან და სხვადასხვა სეზონურ მწვანილებთან. ფახლავა (البقلاوة): დესერტი ბამია (بامية): ცხვრის ხორცი პომიდვრის სოუსში, მიირთმევენ ბრინჯთან ერთად. დოლმა (محشي): სხვადასხვა ბოსტნეულში გახვეული ხორცი და ბრინჯი. ფალაფელი (الفلافل): დაჭეჭყილი მუხუდო, რომელსაც ეძლება მრგვალი ბურთიებური ფორმა, შემდეგ ხდება მისი შეწვა. როგორც წესი, მიირთმევენ პიტასთან ან ჰუმუსთან ერთად. ფასოლადა (فاصوليا): თეთრი ლობიო და ხორცი, ბრინჯთან ერთად. ფატეჰი (فتّة): ქათამი ბრინჯით, მიირთმევენ იოგურტთან და პურთან ერთად. კაბსა (كبسة): ბრინჯზე დაფუძნებული კერძი, რომელსაც მიირთმევენ ცხვრის ან ქათმის ხორცთან ერთად. აცხობენ სხვადასხვა ტიპის სუნელებთან ერთად და ბრინჯს ზემოდან აყრიან თხილს. კანაფეჰი (كنافة): დესერტი, რომელიც ფილოსგან მზადდება. ასევე ერთვის მდნარი ყველი და შაქრის სიროფი. ქაბაბი (كباب): საქონლის ან ცხვრის ხორცისგან დამზადებული საჭმელი. ზალაბია (زلابية): შემწვარი ცომი, ამოვლებული ტკბილ სიროფში. ზიბდიეჰი (زبدية): წითელ წიწაკაში მომზადებული კრევეტი, რომელსაც თან ერთვის ნიორი და დაჭრილი პომიდორი. სირიული სამზარეულო ერაყული სამზარეულო ლიბანის სამზარეულო ეგვიპტური სამზარეულო ებრაული სამზარეულო იორდანიული სამზარეულო თურქული სამზარეულო კვიპროსის სამზარეულო ↑ Wright, 2003, p. 241
ფალიაშვილი

საკუთარი სახელი ფალიაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ვახტანგ ფალიაშვილი — დირიჟორი, პედაგოგი, საზოგადო მოღვაწე ზაქარია ფალიაშვილი — კომპოზიტორი ივანე ფალიაშვილი — დირიჟორი, პიანისტი, ორგანისტი ლევან ფალიაშვილი — კომპოზიტორი, მუსიკათმცოდნე ნოდარ ფალიაშვილი — კინოოპერატორი პოლიკარპე ფალიაშვილი — დირიჟორი, ლოტბარი
ჩინჯუ

ჩინჯუ (კორ. 진주시) — ქალაქი სამხრეთ კორეაში. მდებარეობს მდინარე ნამგანის ნაპირზე, ქალაქ ჰუსანის დასავლეთით. მოსახლეობა 337 314 ადამიანი (2012). არის კვების და საფეიქრო მრეწველობის ცენტრი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 138. ↑ 1.0 1.1 진주시의 연도별 인구 [ქალაქ ჩინჯუს მოსახლეობა წლების მიხედვით] (კორეული). 진주시 (2012). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 5 მარტი, 2016. ციტირების თარიღი: 27 სექტემბერი, 2020. ↑ 평년값자료(1981–2010) 진주(192) (კორეული). კორეის მეტეოროლოგიური ადმინისტრაცია. ციტირების თარიღი: 2011-05-21. ↑ 기후자료 극값(최대값) 전체년도 일최고기온 (℃) 최고순위, 진주(192) (კორეული). კორეის მეტეოროლოგიური ადმინისტრაცია. ციტირების თარიღი: 9 თებერვალი, 2017. ↑ 기후자료 극값(최대값) 전체년도 일최저기온 (℃) 최고순위, 진주(192) (კორეული). Korea Meteorological Administration. ციტირების თარიღი: 9 თებერვალი, 2017. ↑ Climatological Normals of Korea. კორეის მეტეოროლოგიური ადმინისტრაცია (2011). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 7 დეკემბერი, 2016. ციტირების თარიღი: 9 თებერვალი, 2017.
ჩიონგ ტინი

ჩიონგ ტინი — (დ. 1907 — გ. 30 სექტემბერი, 1988) — ვიეტნამელი სახელმწიფო მოღვაწე. 1940 წლიდან იკავებდა სხვადასხვა პარტიულ და სახელმწიფო თანამდებობებს. 1986 წელს იყო ვიეტნამის კომუნისტური პარტიის გენერალური მდივანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 138.
ამილკარე ჩიპრიანი

ამილკარე ჩიპრიანი (დ. 18 ოქტომბერი, 1844, ანციო — გ. 2 მაისი, 1918, პარიზი) — იტალიელი რევოლუციონერი, სოციალისტი. იყო იტალიაში 1859-1860 წელს მიმდინარე რევოლუციის, ჯუზეპე გარიბალდის ლაშქრობის და კუნძულ კრეტაზე 1866-1869 წლების ანტიოსმალური აჯანყების მონაწილე. 1871 წელს იყო პარიზის კომუნის არმიის პოლკოვნიკი. პარიზის კომუნის დამხობის შემდეგ სიკვდილი მიუსაჯეს, მაგრამ შემდეგ მუდმივი კატორღით შეუცვალეს. 1881 წელს ამნისტიით გაათავისუფლეს. მონაწილეობდა მეორე ინტერნაციონალის ციურიხის (1893) და ლონდონის (1896) კონგრესების მუშაობაში. 1897 წელს მოხალისედ მონაწილეობდა საბერძნეთ-ოსმალეთის ომში საბერძნეთის მხარეს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 138.
ნიკოლოზ ჩიჟევსკი

ნიკოლოზ ჩიჟევსკი (დ. 27 მარტი, 1873, ყაზანი — გ. 22 აპრილი, 1952, პარიზი) — რუსი საბჭოთა პეტალურგი, ქიმიკოსი, სსრკ-ის მეცნიერებთა აკადემიის აკადემიკოსი (1939). 1899 წელს დაამთავრა პეტერბურგის უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი. 1902 წელს დაამთავრა ავსტრიის ლეობენის სამთო აკადემიის მეტალურგიული ფაკულტეტი და 1904 წელს კიევის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ქიმიური ფაკულტეტი. 1910-1923 წლებში იყო ტომსკის ტექნოლოგიური ინსტიტუტის კათედრის გამგე. 1923 წლიდან იყო მოსკოვის სამთო აკადმეიის პროფესორი, ხოლო 1930 წლიდან მოსკოვის ფოლადის ინსტიტუტის პროფესორი. მისი შრომები ეხებოდა ფოლადის და რკინის მეტალურგიას, რკინის პირდაპირ მიღებას, მეტალის სათბობი ბაზის გაფართოებას და სხვა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 138.
გიორგი აბულაძე

გიორგი აბულაძე (დ. 18 ივლისი, 1978, თბილისი) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი. 2000 წელს დაამთავრა თბილისის ბიზნესისა და მარკეტინგის ინსტიტუტის სამართალმცოდნეობის ფაკულტეტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ნაციონალური მოძრაობა - დემოკრატები“. გიორგი აბულაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გიორგი აბულაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ჰეპარინი

ჰეპარინი,ასევე ცნობილი,როგორც არაფრაქცირებული ჰეპარინი (Unfractionated Heparin,UFH),არის მედიკამენტი,ჩვეულებრივი გლიკოზამინოგლიკანი.მას ფართო გამოყენება აქვს,როგორც ანტიკოაგულანტად (სისხლის გამათხელებელი).ის ასევე ხშირად გამოიყენება გულის შეტევის და არასტაბილური ანგინის სამკურანლოდ.ის მიიღება,როგორც ინტრავენურად ასევე კანქვეშ (დერმასა და ეპიდერმისს შორის),ჰეპარინს ასევე იყენებენ თირკმლის დიალიზის დროს. გავრცელებული გვერდითი ეფექტებია: სისხლდენა და და ტკივილი ინექციის ადგილას,ასევე ჰეპარინ-ინდუცირებული თრომბოციტოპენია.ორსულობის პერიოდში,ჰეპარინის მიღება სრულიად უსაფრთხოა.ჰეპარინი აღმოაჩინეს 1916 წელს და შესულია ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის ესენციური მედიკამენტების სიაში. ჰეპარინი არის ანტიკოაგულანტი,უშლის ხელს სისხლში თრომბების წარმოქმნას და მათ გარდაქმნას ემბოლად.ჰეპარინი,უშუალოდ თავად არ მონაწილეობს თრომბის დაშლაში,არამედ ის ააქტიურებს ადამიანის თრომბოლიზის მექანიზმებს,და ხელს უწყობს მათ ნორმალურ მუშაობაში.ჰეპარინი ანტიკოაგულანტად გამოიყენება,შემდები დაავადებების დროს: მწვავე კორონარული სინდრომი. ატრიული ფიბრილაცია ღრმა-ვენური თრომბოზი და პულმონური ემბოლია ჰემოფილტრაცია ჰეპარინის ყველაზე სერიოზული გვერდითი ეფექტი არის ჰეპარინ-ინდუცირებული თრომბოციტოპენია,გამოწვეული იმუნური რეაქციით,რომელიც იწვევს ადამიანის სისხლის ფირფიტების (თრომბოციტები) დეგრადირებას.ამ დაავადების ტავიდან აცილება შეიძლება, მედიკამენტის მიღების შეწყვეტით.ასევე კეთილთვისებიანი თრომბოციტოპენია (სისხლის ფირფიტების ნაკლებობა),რომელიც ხშირად გამოწვეულია,ჰეპარინის ნაადრევი მიღებით შესაძლოა,შეწყდეს მედიკამენტის მიღების შეწყვეტის გარეშეც.გავრცელებული გვერდითი ეფექტია ასევე ჰიპერკალემია,რომელიც ჰეპარინის მიღებისას,პაციენტების 5-10% აღენიშნებათ.ასევე ერთ-ერთი გვერდითი ეფექტია ამინოტრანსფერაზების დონის აწევა,რომელიც პაციენტთა 80%-ს აღენიშნება. ჰეპარინის მოქმედების საწინააღმდეგო მოქმედება აქვს,პროტამინ სულფატს.ეს პრეპარატი გამოიყენება მათთვის,ვინც ჰეპარინის დოზის გადაჭარბებით მიმდინარე გართულებები აღენიშნებათ,ან მათთვის ვისაც ჰეპარინი,როგორც მედიკამენტი აღარ ესაჭიროება და სურს მისი ეფექტის შექცევა. ჰეპარინის ნორმალური როლი ადამიანის ორგანიზმში,ნაკლებად ცნობილია.ჰეპარინი,ჩვეულებრივად გროვდება მასტოციტებში,და გამოიყოფა მხოლოდ სისხლის მიმოქცევის სისტემაში კერძოდ,ქსოვილის დაზიანების ადგილზე.ნათქვამია,რომ ანტიკოაგულაციის გარდა,ჰეპარინის მთავარი ფუნქციაა,ასეთი დაზიანებული ადგილების დაცვა ბაქტერიების შეჭრისგან.ის არის ყველაზე ძლიერ სულფირებული გლიკოზამინოგლიკანი. ბუნებაში ჰეპარინი,არის პოლიმერი ჯაჭვის სხვა და სხვა სიგრძით.
ზურაბ აბულაძე

ზურაბ აბულაძე (დ. 22 დეკემბერი, 1968, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი. 2001 წელს დაამთავრა თბილისის სულხან-საბა ორბელიანის სახელობის პედაგოგიური უნივერსიტეტის ისტორიის სპეციალობით. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ნაციონალური მოძრაობა - დემოკრატები “. ზურაბ აბულაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ზურაბ აბულაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
მუსაკა

მუსაკა - ბადრიჯნის, კარტოფილის და ხშირად ხორცის კერძი. გავრცელებულია საბერძნეთში, კვიპროსზე, ბალკანეთში და შუა აზიაში, აქვს ბევრი რეგიონალური ვარიაცია. დასავლეთის ქვეყნებში ყველაზე ცნობილია მუსაკას ბერძნული ვერსია, რომელიც შეიმუშავა ბერხენმა მზარეულმა ნიკოლაოს ცელემენტესმა 1920-იან წლებში [1]. ბერძნული და რამდენიმე სხვა ვერსიით შედგება ბადრიჯნის და ხორცის ფენებისგან, ზემოთა ფენას შეადგენს კვერცხით (კრემი) ან ფქვილით (ბეშამელის სოუზი) შესქელებული რძის სოუზი. თურქულ და არაბულ მუსაკას შეადგენს ცივი ან ოთახის ტემპერატურის თხლად დაჭრილი და ტომატის და ხორცის სოუზში შემწვარი ბადრიჯანი. მუსაკა არაბული სიტყვაა, რომელიც შემდეგ თურქულში, თურქულიდან ბერძნულში და ბერძნულიდან სხვა ევროპულ ენებში გადმოინაცვლა. მუსაკა ითარგმნება როგორც "ცივად ან თხევადად საჭმელი". მუსაკას თანამედროვე ბერძნული ვერსია შეიმუშავა კონსტანტინოპოლში დაბადებულმა და საფრანგეთში ნასწავლმა ბერძენმა მზარეულმა ნიკოლაოს ცელემენტესმა 1920-იან წლებში - მისი მიზანი მუსაკის ევროპეიზაცია იყო. ის შედგება სამი ფენისგან, რომლებიც ცალ-ვალკე მზადდება. ქვედა ფენა შედგება დაჭრილი ბადრიჯნისგან ზეთში (შესაძლოა სხვა ბოსტნეულის გამოყენებაც - სოკო, კარტოფილი და სხვა), მეორე - შემწვარი ბატკნის ხორცისგან პამიდვრით, ნივრით, ხახვით, სუნელებით, ზემოთა ფენა - კრემისგან ან ბეშამელის სოუზისგან. შემდეგ კერძი ღუმელში ცხვება სანამ ზედა ფენა არ გაყავისფრდება. ბერძნული მუსაკა ცხელია, მაგრამ გამოცხობის შემდეგ დაჭრამდე დრო სჭირდება ფენების გასამაგრებლად. კერძის სამარხვო და ვეგეტერიანული ვერსია ცელემენტესის რეცეპტების წიგნიდან შეიცავს მხოლოდ ბადრიჯანს, ტომატს და პურის ნამცეცებს. ყოფილი იუგოსლავიის ქვეყნებში, ბულგარეთში [2], ალბანეთში [3] და რუმინეთში ბადრიჯნის მაგივრად ხშირად გამოიყენება კარტოფილი ან კომბოსტო, ბატკნის ხორცის მაგივრად უმეტესად ღორის ხორცი (სამარხვო ვერსიისთვის - სოკო ან ხახვიანი ბრინჯი), ზედა ფენა კი შედგება კვერცხთან შეზავებული რძის ან იოგურტისგან, ხანდახან ცოტაოდენი ფქვილის, პურის ნამცეცების, პამიდვრის ან ყველის დამატებით. არსებობს ფენოვანი ვერსია, რომელიც ბერძნულის მსგავსად მზადდება შეცვლილი ინგრედიენტებით და პასტის ვერსია, რომელშიც ქვედა ფენა პასტისგან შედგება. ლევანტის რეგიონში მუსაკა სიცილიურ კაპონატას მსგავსად გამომცხვარი პამიდვრისგან, ლობიოსგან და ბადრიჯნისგან მზადდება. თურქული მუსაკა არ არის ფენოვანი და წარმოადგენს მზოლოდ ბადრიჯანს ტომატის და ხორცის სოუზში წიწაკით, ნივრით და ხახვით, ხანდახან სტაფილოთი და კარტოფილით. ხშირად წვნიანების გარნირად იხმარება. ეგვიპტური მუსაკა მზადდენა შემწვარი და შემდეგ გამომცხვარი ბადრიჯნისგან და პამიდვრისგან. გემოს გასაუმჯობესებლად და გამაგრებისთვის გამომცხვარ მუსაკას მიახლოებით ერთი დღით გასაცივებლად გარეთ ტოვებენ. https://books.google.ge/books?id=JTBSpuCkl9AC&pg=PA9&redir_esc=y#v=onepage&q&f=false https://books.google.ge/books?id=fQ8vWih-rqwC&pg=PA55&redir_esc=y#v=onepage&q&f=false https://www.theatlantic.com/health/archive/2010/07/classic-greek-cuisine-not-so-classic/59600/
ბორის ჩირკოვი

ბორის ჩირკოვი (დ. 31 ივლისი, 1901 — გ. 1982, მოსკოვი) — რუსი მსახიობი, სსრკ-ის სახალხო არტისტი (1950). 1926 წელს დაამთავრა ლენინგრადის სასცენო ხელოვნების ინსტიტუტი. მუშაობდა ლენინგრადის და მოსკოვის ტეატრებში. 1928 წლიდან იღებდნენ კინოში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 138.
პავლე ჩისტიაკოვი

პავლე ჩისტიაკოვი (დ. 23 ივნისი, 1832 — გ. 11 ნოემბერი, 1919, მოსკოვი) — რუსი მხატვარი და პედაგოგი. 1849-1861 წლებში სწავლობდა სამხატვრო აკადემიაში. 1860-1864 წლებში სსწავლიდა პეტერბურგის მხატვრობის წამახალისებელი საზოგადოების სკოლაში. 1862-1870 წლებში იყო აკადემიის პენსიონერი პარიზსა და რომში. 1872 წლიდან ასწავლიდა პეტერბურგის სამხატვრო აკადემიაში. მისმა სამხატვრო-პედაგოგიურმა სისტემამ დიდი როლი სეასრულა XIX საუკუნის მეორე ნახევრის რეალიზმის განვითარებაში. მისი მოწაფეები იყვნენ ვ. ვასნეცოვი, მ. ვრუბელი, ვ. პოლენოვი, ი. რეპინი, ვ. სეროვი, ვ. სურიკოვი. ხატავდა ისტორიულ და ჟანრულ სურათებს. მისი მნიშვნელოვანი ნამუშევრებია „ღატაკი ბავშვები“ (1860-1861, რუსული მუზეუმი, ლენინგრადი) და „ბოიარინი“ (1876, ტრეტიაკოვის გალერეა, მოსკოვი). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 139.
ნიკოლოზ ალხაზაშვილი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ნიკოლოზ ალხაზაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს: ნიკოლოზ ალხაზაშვილი — საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი ნიკოლოზ ალხაზაშვილი — ინჟინერი
ნიკოლოზ ალხაზაშვილი

ნიკოლოზ ალხაზაშვილი (დ. 7 დეკემბერი, 1967, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი. 1992 წელს დაამთავრა საქართველოს აგრარული უნივერსიტეტის სატყეო მეურნეობის ფაკულტეტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ნაციონალური მოძრაობა - დემოკრატები “. ნიკოლოზ ალხაზაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ნიკოლოზ ალხაზაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
გიორგი არველაძე (მრავალმნიშვნელოვანი)

გიორგი არველაძე შეიძლება აღნიშნავდეს: გიორგი არველაძე — საქართველოს მე–6 მოწვევის პარლამენტის წევრი გიორგი არველაძე — ქართველი ნევროლოგი
ნაზი არონია

ნაზი არონია (დ. 28 აპრილი, 1955, სოფ. მუჟავა, ახლანდ. წალენჯიხის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი. 1978 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები“. ნაზი არონია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ნაზი არონია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ილია არჩემაშვილი

ილია არჩემაშვილი (დ. 30 აგვისტო, 1964, თიანეთი) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი. 1988 წელს დაამთავრა ქუთაისის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის მსუბუქი მრეწველობის ფაკულტეტი. 1981-1983 წლებში თიანეთის მოძრავ-მექანიზებული კოლონა N38-ის მე-3 თანრიგის მუშა. 1985-1989 წლებში თბილისის მაუდ-კამვოლის კომბინატ „საბჭოთა საქართველოს“ მეხანძრე, ცვლის თანრიგის ქვეოსტატი, ცვლის ოსტატის მოვალეობის შემსრულებელი. 1989-1990 წლებში საქართველოს ალკკ თიანეთის რაიკომის მეორე მდივანი. 1991-1993 წლებში საქართველოს მთიანეთის ეკონომიკური და კულტურული განვითარების საზოგადოებასთან არსებული ასოციაცია „იმედის“ თავმჯდომარის მოადგილე. 1993-1999 წლებში სააქციო საზოგადოება „მაუდის“ თიანეთის ფილიალი, მთავარი ინჟინერი, დირექტორი. 1999-2002 წლებში თიანეთის რაიონული საკრებულოს თავმჯდომარე. 2002-2004 წლებში იყო სააქციო საზოგადოება „მაუდი“ თიანეთის ფილიალის დირექტორი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი (თიანეთის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკიდან „საქართველოს ლეიბორისტული (შრომის) პარტია“. ილია არჩემაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ილია არჩემაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
გიორგი ახვლედიანი (ინჟინერი)

გიორგი ახვლედიანი (დ. 8 აპრილი, 1947, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი. 1970 წელს დაამთავრა შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი სამშენებლო ფაკულტეტი თბომომარაგებისა და ვენტილაციის სპეციალობით, ხოლო 1982 წელს — ასპირანტურა. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები“. გიორგი ახვლედიანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გიორგი ახვლედიანი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი — 2001. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q58357743"></a>
სტარკა

სტარკა — გამოხდილი ალკოჰოლური სასმელის სახეობა, რომელიც მზადდება დადუღებული ჭვავის ბადაგისგან. ტრადიციულად, სტარკა მზადდება ბუნებრივი (ორჯერადი დისტილაციის შემდეგ, რექტიფიკაციის გარეშე) ჭვავის სპირტისგან და ძველდება მუხის კასრებში, ცაცხვისა და ვაშლის ხის ფოთლების მცირე დამატებით. წარმოების მეთოდები ჰგავს ვისკის დამზადების პროცესს. სტარკას სხვადასხვა სახეობები იყიდება, მათ შორის ყველაზე მნიშვნელოვანი განსხვავება არის დაძველების პერიოდის ხანგრძლივობა, 3-დან 50 წლამდე და ბუნებრივი ფერი, რომელიც მიიღება სპირტსა და მუხის კასრს შორის რეაქციით და არა დანამატებისგან. სტარკა ცნობილი იყო პოლონეთში და ლიეტუვაში, სულ მცირე, XV საუკუნის შემდეგ, მოგვიანებით პოლონეთ-ლიტვის თანამეგობრობაში, ხოლო XVII საუკუნისთვის იგი გახდა თანამეგობრობის და სარმატისტული კულტურის თავადაზნაურობის ერთ-ერთი საყვარელი სასმელი. ტრადიციის თანახმად, ბავშვის დაბადებისთანავე მამამ დიდი რაოდენობით შინგამოხდილ სპირტს (დაახლოებით 75 მტკიცებულება) ასხამდა მუხის ცარიელ კასრში, რომელიც ადრე ღვინის შესანახად გამოიყენებოდა (ჩვეულებრივ იმ დროს უნგრეთიდან შემოდიოდა და ამიტომ მას უწოდებდნენ Węgrzyn, ან უნგრული ). შემდეგ კასრს ლუქავდნენ ცვილით და მარხავდნენ, ხოლო ბავშვის ქორწილისათვის ამოთხრიდნენ და ხსნიდნენ. თვით სახელწოდება მომდინარეობს ამ დაძველების პროცესიდან და XV საუკუნის პოლონურ ენაში ნიშნავდა არაყსაც და მოხუც ქალსაც. გარდა ამისა, სახელი მომდინარეობს ლიეტუვური სიტყვიდან "Starkus", რადგან Starka- ს წარმოება ასოცირდება დაბადებასთან. XIX საუკუნის ბოლოს სხვადასხვა კომპანიამ (ძირითადად საიმპერატორო რუსეთსა და ავსტრია-უნგრეთში ) ოდნავ გაამარტივა წარმოების პროცესი და მას მასობრივი წარმოების საჭიროებებს მოერგო ლვოვში არსებული კომპანია ბაჩევსკი . პირველი მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ, რომელმაც ბოლო მოუღო პოლონურ-ლიეტუვურ თანამეგობრობას, სტარკა ერთ-ერთ ყველაზე პოპულარულ სასმელად დარჩა ორივე ქვეყანაში. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, როდესაც ლიეტუვა საბჭოთა კავშირში იყო, სტარკას წარმოება არ შეჩერებულა და იწარმოებოდა კაუნასის ქარხნებში. პოლონეთში სპირტიანი სასმელების ნაციონალიზაცია მოხდა, მაგრამ სტარკას წარმოება გაგრძელდა, ძირითადად, როგორც მაღალი ფასების საექსპორტო საქონელის . ამჟამად, Szczecińska Fabryka Wódek "Starka" (ყოფილი Polmos Szczecin ) ერთადერთი კომპანიაა, ვინც სტარკას აწარმოებს პოლონეთში და მრავალფეროვანი არჩევანი აქვს დაძველების მიხედვით, 3-დან 35 წლამდე, მაგრამ ყველაზე ძველი სტარკა 1947 წლით თარიღდება. Szczecińska Fabryka Wódek- ის მიერ წარმოებული ყველა სტარკა შეიცავს 40% ალკოჰოლს. ასევე არის მთელი რიგი სხვა კომპანიები (განსაკუთრებით ლიეტუვაში, ბულგარეთში, ყაზახეთში, რუსეთში, ლატვიასა და შეერთებულ შტატებში ), რომლებიც აწარმოებენ არაყს, რომელიც ჰგავს სტარკას (წარმოებულია ძირითადად რექტიფიცირებული სპირტისა და მცენარეული ნაყენების ნარევიდან). Starka, one of the most respected manufacturers of Starka Stumbras დაარქივებული 2018-12-01 საიტზე Wayback Machine. , producer of Starka-styled alcohol from Lithuania Vilniaus Degtine დაარქივებული 2020-12-02 საიტზე Wayback Machine. , producer of Starka-styled alcohol from Lithuania St. Louis Distillery, producer of Starka in USA ↑ https://www.lietuviuzodynas.lt/zodynas/Starkus