laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
კალანდაძეების სახლი

კალანდაძეების სახლი — კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი საქართველოში, ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხიდისთავში. ოდა აგებულია დარისპან გიგოს ძე კალანდაძის (1870-1955) მიერ 1912-1914 წლებში. სახლის მოსაწყობად მისმა ძმამ სერგომ ევროპული ავეჯი გაუგზავნა მოსკოვიდან. 1914 წელს დარისპანმა ცოლად მოიყვანა ევპრაქსია კანდელაკი. დარისპან კალანდაძე იყო ვაჭარი და ჰქონდა რამდენიმე დუქანი სხვადასხვა ადგილას. 1913 წლიდან იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ხიდისთავის განყოფილების წევრი. 1930-იან წლებში განკულაკების შიშით, დარისპან კალანდაძემ საკუთარი ძმებს გაუფორმა სახლის ნაწილი, 1990-იან წლებში გარდაიცვალა დარისპანის შვილი პატკულას. მას შემდეგ სახლი გაიძარცვა და გაპარტახდა. სახლი ოდაა და აშენებულია XX საუკუნის დასაწყისის ხის სახლების სამშენებლო ტექნიკითა. დგას ქვის ხიმინჯებზე. ერთ მხარეს, პირველი სართული აგურით და ქვით არის ნაშენი. სახლის წინა ფასადი ხის აჟურული აივნითაა გახსნილი, რომელზეც გვერდიდანაა შესასვლელი. კარი ხისაა. დანარჩენი ფასადები მხოლოდ სარკმლებითა და ერთი კარითაა დანაწევრებული. სარკმლები ფრონტონისებური თავსართითაა გაფორმებული. სახლში რამდენიმე სხვადასხვა ზომის ოთახია, რომლებიც ერთმანეთთან ხის ტიხრებითა და კარებითაა დაკავშირებული. თითოეულ ოთახში აგურით ნაგები ბუხარია. ბუხრები საუკუნეთა მიჯნაზე გავრცელებული ტექნიკითაა ნაგები. ისინი ერთ საბუხრე ხვრელთანაა დაკავშირებული და ამგვარად ორ ჯგუფს ქმნიან. ბუხრები ორნამენტირებული და მოხატულია. ერთი მათგანი ოჯახის წევრთა დიდი ფოტოთია დამშვენებული. იატაკი და ჭერი ასევე ხისაა. ოთახების ხის კედლები, ტიხრები და ჭერი მოხატულია მცენარეული და დეკორატიული ორნამენტებითა და პეიზაჟებით. ერთ-ერთ ნახატზე გამოსახულია ნატურმორტი, რომელზეც სარაჯიშვილის კონიაკის ბოთლია გამოსახული შესაბამისი წარწერით „Кавказский натуральный коньякь Сараджевь“. სახლის სახურავი ოთხფერდაა. გადახურულია მარსელის კრამიტით. ეზოში შემორჩენილია ქვით ნაგები ჭა.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 28837
ჩოხატაურის კინოთეატრი

ჩოხატაურის კინოთეატრი — კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი საქართველოში, დაბა ჩოხატაურში. კინოთეატრი აშენებულია და მოქმედი იყო საბჭოთა პერიოდში, როგორც კინოთატრი „გურია“. შენობა ადრეული საბჭოური მოდერნიზმის ნიმუშია. მინიჭებული აქვს სულიკო ჟღენტის სახელი. ამჟამად უფუნქციოა. ძეგლის სტატუსი მიენიჭა 2021 წელს.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 20818
შრომის კლუბი

შრომის კლუბი — კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი საქართველოში, ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ შრომაში. კლუბი აშენებულია 1956 წელს. ბეტონის ნაგებობა ორსართულიანია. ჩრდილოეთით მოქცეული ფასადი დანაწევრებულია ორივე სართულზე განლაგებული მართკუთხა მოყვანილობის ფანჯრის ღიობებით. ნაგებობის ინტერიერის აღმოსავლეთ მონაკვეთში განთავსებულია კულტურის სახლის დარბაზი, რომელიც მხატვრული ელემენტების სიმდიდრით გამოირჩევა. დარბაზის მონუმენტური მხატვრობა შესრულებულია მხატვრის რობერტ სტურუას მიერ. მასშტაბურობით გამოირჩევა დეკორატიულ ჩარჩოში მოქცეული, სოციალისტური რეალიზმის სტილში შესრულებული პლაფონის ცენტრალური მხატვრული კომპოზიცია, რომელიც ასახავს ცის ფონზე წარმოდგენილი გურული გლეხების ყოფით სცენებს. დარბაზის ჭერის კუთხეებში ჩართულია შედარებით მცირე ზომის დეკორატიულ მედალიონებში ჩაწერილი, ყოფითი ჟანრის ოთხი დამოუკიდებელი ფერწერული კომპოზიცია. ღია მწვანე შეფერილობის ჭერი ასევე გაფორმებულია თეთრი და ოქროსფერი, თაბაშირით გამოყვანილი მცენარეული და გეომეტრიული ორნამენტული სახეებით. პარტერში განთავსებულია ხის სადა სკამები. ინტერიერის კედლებს ორ რეგისტრად ყოფს პროფილირებული კარნიზი და მაყურებლებისთვის განკუთვნილი (მუცლიანი მოყვანილობის) ზედა იარუსი, რომელიც დარბაზს სამი მხრიდან მიუყვება. იარუსის დასავლეთის მონაკვეთი დაფუძნებულია ოთხ სვეტზე. ქვედა რეგისტრში კედლებს პილასტრები ანაწევრებს. გრძივი კედლების ზედა რეგისტრს მიუყვება ფართო, მართკუთხა ფანჯრის ღიობები. სცენის ფართო ღიობს გარშემოუყვება მცენარეული ორნამენტებით გაფორმებული დეკორატიული არშია. ხოლო შუბლზე წარმოდგენილია ჰერალდიკური სკულპტურული კომპოზიცია, რომლის ცენტრშიც გამოსახულია საქართველოს სსრ-ის გერბი და მისგან სიმეტრიულად, მარჯვენა და მარცხენა მხარეს ჩამომჯდარი ახალგაზრთა ქალისა (ჩონგურით ხელში) და მამაკაცის (მომღერალი) გამოსახულება. ეზოს ჩრდილოეთით აღმართულია ალაყაფის კარები დეკორატიული ქოთნებით დასრულებული მართკუთხა გეგმარების სვეტები, რომელთა შორის მოქცეულია მხატვრულად დამუშავებული ლითობის ჭიშკარი. შენობის ძირითად კორპუსს სამხრეთ-აღმოსავლეთის მხრიდან გააჩნია მოგვიანო პერიოდში განხორციელებული ორსართულიანი მინაშენი.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 17874
ბახმაროს საცხოვრებელი სახლი

ბახმაროს საცხოვრებელი სახლი — კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი საქართველოში, ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის დაბა ბახმაროში. სახლი აშენებულია XX საუკუნის 30-იან წლებამდე. სახლი ეკუთვნოდა აჭარის ავტონომიური სსრ-ის მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარეს. საბჭოთა პერიოდში სახლი გარკვეული პერიოდის განმავლობაში იყო სახელმწიფოს საკუთრებაში და ფუნქციონირებდა სასტუმრო. ამჟამად კერძო პირის საკუთრებაა. სახლი დგას შემაღლებულ ადგილას, შენობაში ასავლელად მოწყობილია ქვის საფეხურიანი კიბე. პირველი სართული ქვითაა ნაშენი, დანარჩენი ორი სართული ხისაა და შეღებილია მწვანედ. მარჯვენა და მარცხენა გვერდს აქვს ხის კარ-ფანჯარა ხისავე დარაბებით. ნაგებობის წინა მხარე სამ სართულიანია. ხის ავთენტური ფანჯრები შეცვლილია მეტალო-პლასტმასის ფანჯრებით. შენობა დახურულია წითელი ფერის თუნუქით. უკანა მხარეს შენობას აქვს მინაშენი, რომელიც ასევე დახურულია თუნუქით.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 16393
ჟოელ ველტმანი

ჟოელ ველტმანი (დ. 15 იანვარი, 1995) — ნიდერლანდელი ფეხბურთელი. „ბრაიტონ ენდ ჰოუვ ალბიონისა“ და ნიდერლანდების ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების მცველი. იყო ნაკრების წევრი 2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატსა და 2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატზე. ჟოელ ველტმანი — Soccerway
საყვარელი (1992 წლის ფილმი)

საყვარელი (ფრანგ. L'Amant) — 1992 წლის რომანტიკული დრამა, რომლის რეჟისორია ჟან-ჟაკ ანო. დაფუძნებულია მარგარეტ დიურასის 1984 წლის ნახევრადავტობიოგრაფიულ რომანზე. ფილმი, რომელშიც მოქმედება 1929 წლის ფრანგულ ინდოჩინეთში ხდება, მოზარდი ფრანგი გოგონასა და შეძლებული ჩინელი მამაკაცის უკანონო ურთიერთობის შესახებ მოგვითხრობს. ფილმმა მოიპოვა სეზარის ჯილდო საუკეთესო ორიგინალური მუსიკისთვის. „The Lover“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „The Lover“ — Box Office Mojo-ზე „The Lover“ — TCM-ის მონაცემთა ბაზაში
ისტორიული მატერიალიზმი

ისტორიული მატერიალიზმი, ასევე ცნობილი, როგორც ისტორიის მატერიალური გაგება — მარქსისტული ფილოსოფიის თეორია, რომლის მიხედვითაც ისტორიის მანძილზე საზოგადოების ცხოვრებას, მის მოძრაობა-განვითარებას მატერიალური ფაქტორები წარმართავს. ფაქტობრივად ესაა ისტორიული თეორია, რომლის მიხედვითაც წარმოების საშუალებების, მარქსისტული ტერმინოლოგიით, საწარმოო ძალებისა და წარმოებითი ურთიერთობების ერთიანობის, მატერიალური პირობები ფუნდამენტურად განსაზღვრავს საზოგადოების ორგანიზებასა და განვითარებას. ისტორიული მატერიალიზმი მარქსისა და ენგელსის მეცნიერული სოციალიზმის ფუნდამენტური ასპექტია, რომლის მიხედვოთაც კაცობრიობის ისტორიისთვის სამეცნიერო ანალიზის მორგება ავლენს კაპიტალისტურ სისტემაში არსებულ წინააღმდეგობებს, რომლის გადაჭრაც შესაძლებელია ძალაუფლებაში პროლეტარიატის მოსვლისა და სოციალიზმის დანერგვის პროცესის დაწყებით. ისტორიული მატერიალიზმი ↑ Marx, Karl (1845) „Idealism and Materialism“, The German Ideology.
Zorin OS

Zorin OS არის პერსონალური კომპიუტერის ოპერაციული სისტემა, შექმნილია ლინუქსზე დაფუძნებული კომპიუტერებისთვის ახალი მომხმარებლებისთვის. მასში ჩაშენებული ერთ-ერთი ფუნქცია მომხმარებელს საშუალებას აძლევს შეცვალონ ინტერფეისი და მიამსგავსონ Microsoft Windows ან macOS. Wine -ის და PlayOnLinux -ის დაყენება მარტივადაა შესაძლებელი Zorin OS -ზე, ისინი საშუალებას აძლევს მომხმარებლებს გაუშვან Windows -ის პროგრამული უზრუნველყოფა გარდამავალი სიმარტივისთვის. Zorin OS -ის შემქმნელები აწარმოებენ ოპერაციული სისტემის სამ უფასო გამოცემას, შესასყიდად კი „Ultimate“ გამოცემას. მიმდინარე გამოშვებებია Zorin OS 15.3 Ultimate, Zorin OS 15.3 Core, Zorin OS 15.3 Lite, და Zorin OS 15.3 Education. ახალი გამოცემები განაგრძობენ Ubuntu -ზე დაფუძნებულ Linux -ის ბირთვის და GNOME ან XFCE ინტერფეისის გამოყენებას. Zorin OS არის სრულად გრაფიკული, გრაფიკული ინსტალერით. სტაბილურობისა და უსაფრთხოების მიზნით, იგი მიჰყვება Ubuntu -(ს) ძირითადი სისტემის გრძელვადიან გამოშვებებს. ის იყენებს როგორც საკუთარ პროგრამულ საცავებს, ასევე Ubuntu -(ს) საცავებს. Zorin OS -ის კომპანია დაფუძნდა და შეიქმნა დუბლინში 2009 წელს, რუსი თანა-დამფუძნებლების, არტიომის და კირილ ზორინის მიერ. Zorin OS თავდაპირველად გამოშვებული იქნა 2009 წლის 1 ივლისს. ძველი ვერსიები მომხმარებლებისგან სუფთა ინსტალაციას მოითხოვდნენ, თუმცა 12.4 ვერსიიდან, სისტემის განახლების მენეჯერი შეიძლება გამოყენებულ იქნას არსებული ინსტალაციების განახლებისთვის. Zorin OS -(ს) გააჩნია გაურთულებელი დაყენებული უსაფრთხოება, თუმცა ის ნაგულისხმევად არ არის ჩართული. Zorin OS შექებული იქნა ინტუიციური და ნაცნობი განლაგებისთვის, ფუნქციონირებისა და ინსტალაციის პროცესისთვის. ის შექებული იქნა Windows 10 -ის ნაცნობი განლაგების ჰქონისთვის, NVIDIA დრაივერების მარტივი ინსტალაციისა და მარტივი ინტუიციური პროგრამული უზრუნველყოფის ცენტრისთვის. ოფიციალური ვებ-საიტი ZorinOS DistroWatch -ში ZorionOS OpenSourceFeed -ის გალერეაში
ომარ მხეიძე

ომარ მხეიძე (დ. 25 აპრილი, 1935, სხვავა, ახლანდ. ამბროლაურის მუნიციპალიტეტი — გ. 17 ივლისი, 2023)) — ქართველი მოცეკვავე. ფაზისის საერო აკადემიის ნამდვილი წევრი აკადემიკოსი. საქართველოს სახალხო არტისტი (1971). ომარ მხეიძე დაიბადა სოფელ სხვავაში, ამბროლაურის რაიონში. 1975 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი (ეკონომიური). 1953 წლიდან იყო საქართველოს ხალხური ცეკვის ანსამბლის წამყვანი სოლისტი (ხელმძღვანელი ჯანო ბაგრატიონი); 1954 წლიდან იყო საქართველოს ხალხური ცეკვის ანსამბლის მოცეკვავე (ხელმძღვანელები ნინო რამიშვილი, ილიკო სუხიშვილი), სადაც 30 წელი იღვაწა. იყო კინოკომპანია „ჯიმ შვანთეს“ ერთ-ერთი დამფუძნებელი; 1984–1989 წლებში თბილისის სადღესასწაულო რიტუალების სასახლის დირექტორი; ექვთიმე თაყაიშვილის სახელობის კულტურისა და ხელოვნების სახელმწიფო უნივერსიტეტის ქორეოგრაფიული კათედრის კონსულტანტი; ქართული რეპერტუარი: „ხევსურული სიუიტა“, „მხედრული“, „შეჯიბრი“, „მუხამბაზი“, „მთიელ ვაჟთა ცეკვა“, „ქაჯეთის აღება“; გასტროლები: 87 ქვეყანა ანსამბლთან ერთად. მიღებული აქვს არაერთი წოდება, მათ შორის: „წლის ადამიანი“ (გაზეთი „რაეო“, 2005), „ქართული კულტურის ამაგდარი“ (ქ. თბილისის მერია, 2009), „ქართული კულტურის რაინდი“ (საქართველოს მწერალთა შემოქმედებითი კავშირი, 2013), საპატიო სიგელი „სახალხო სიყვარული“, როგორც ორი საუკუნის ქართული ცეკვის ლეგენდა (საერთაშორისო ორგანიზაცია „სახალხო დიპლომატია“, 2014), „საუკუნის მოცეკვავე“ (საქართველოს ქორეოგრაფიის მოღვეწეთა შემოქმედებითი კავშირი, 2014), „ხელოვნების ქურუმი“ (საქართველოს კულტურის სამინისტრო, 2015), პატრიარქ ილია მეორის ინიციატივით, ფონდმა „ქართული გალობა“, 2016 წლის 8 ივნისს, ქართული ხალხური ცეკვის პოპულაპიზაციაში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისათვის მიანიჭა — „ღვაწლმოსილი მოცეკვავის წოდება“. 2011 წელს თბილისის დიდ საკონცერტო დარბაზთან გაიხსნა მისი სახელობის ვარსკვლავი. ომარ მხეიძე 2023 წლის 17 ივლისს 88 წლის ასაკში გარდაიცვალა. 2015 — საპატიო ბათუმელის წოდება მიენიჭა 2012 — საქართველოს ეროვნული პრემია 2000 — თბილისის საპატიო მოქალაქე 1996 — ღირსების ორდენი 1971 — საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი 1963 — საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი ქუთაისის საპატიო მოქალაქე ფოთის საპატიო მოქალაქე 1981 — გამოაღეთ ფანჯრები — ნოდარი (რეჟ. დევი აბაშიძე) ქართული მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი, თბ., 2015, გვ. 354. ომარ მხეიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ომარ მხეიძე — ეროვნული ფილმოგრაფია ომარ მხეიძე კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ↑ 88 წლის ასაკში ომარ მხეიძე გარდაიცვალა ↑ ომარ მხეიძეს საპატიო ბათუმელის წოდება მიენიჭა
ნათელა მამფორია

ნათელა მამფორია (დ. 3 აგვისტო, 1925, თბილისი — გ. 13 დეკემბერი, 2008) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი, პედაგოგი. ნათელა მამფორია დაიბადა ქალაქ თბილისში. 1948 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1953–1958 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ექსპერიმენტული მორფოლოგიის ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ–თანამშრომელი, 1958-1986 წლებში ამავე ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, ხოლო 1986–2001 წლებში — მთავარი მეცნიერ-თანამშრომელი. 2001 წლიდან სიცოცხლის ბოლომდე იყო ამავე ინსტიტუტის ანატომიის განყოფილების გამგე. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „საშვილოსნოს სისხლის ძარღვების მაკრო და მიკროსკოპული ანატომია ნორმასა და ექსპერიმენტში“, დაიცვა 1953 წელს. სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ადამიანის ღვიძლის სისხლის ძარღვების და ნაღვლის გზების ინტრაორგანული აგებულება ამ ორგანოს სეგმენტური შენების თვალსაზრისით და მისი ცვლილებები სისხლის მიმოქცევის მოშლის პირობებში ექსპერიმენტში“, დაიცვა 1969 წელს. ავტორია 70 სამეცნიერო ნაშრომისა, მათ შორის გამოქვეყნებული აქვს მონოგრაფია „საშვილოსნოს სისხლის ძარღვები“ (Сосуды матки, Тб.: Изд-во АН Груз. ССР, 1958, 82 с.), „ღვიძლის სისხლის ძარღვები და ნაღვლის გზები, ორგანოს სეგმენტური შენების თვალსაზრისით“ (Кровеносные сосуды и желчные протоки печени человека, Тб.: Мецниереба, 1978, 116 с.), საერთაშორისო ანატომიური ნომენკლატურა ( ლათინურ, ქართულ, რუსულ, ინგლისურ ენებზე; თბ.: შპს „პოლიგრაფი“, 2009, 195 გვ., ISBN: 978-9941-0-2024-7). ექსპერიმენტული და კლინიკური მედიცინა, 2009, № 6 (51). ნათელა მამფორია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ალაკონი

ალაკონი (ესპ. და არაგ. Alacón) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ანდორა-სიერა-დე-არკოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 47,495813 კმ². მოსახლეობა — 238 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები ალაკონის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2021-08-02 საიტზე Wayback Machine. Gran Enciclopedia Aragonesa - ალაკონი დაარქივებული 2021-04-25 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ალიოსა

ალიოსა (ესპ. და არაგ. Alloza) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ანდორა-სიერა-დე-არკოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 81,600486 კმ². მოსახლეობა — 572 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები ალიოსის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი Gran Enciclopedia Aragonesa - ალიოსა დაარქივებული 2021-04-25 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ანდორა (ტერუელი)

ანდორა (ესპ. და არაგ. Andorra) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ანდორა-სიერა-დე-არკოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 141,359454 კმ². მოსახლეობა — 7345 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები ანდორის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2021-01-27 საიტზე Wayback Machine. Gran Enciclopedia Aragonesa - ანდორა დაარქივებული 2021-04-11 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
არინიო

არინიო (ესპ. Ariño, არაგ. Arinyo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ანდორა-სიერა-დე-არკოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 81,927789 კმ². მოსახლეობა — 714 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები არინიოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი Gran Enciclopedia Aragonesa - არინიო დაარქივებული 2021-04-26 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
გარგალიო

გარგალიო (ესპ. და არაგ. Gargallo) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ანდორა-სიერა-დე-არკოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 30,079797 კმ². მოსახლეობა — 97 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები გარგალიოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2021-01-23 საიტზე Wayback Machine. Gran Enciclopedia Aragonesa - გარგალიო დაარქივებული 2021-04-28 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ესტერკუელი

ესტერკუელი (ესპ. და არაგ. Estercuel) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ანდორა-სიერა-დე-არკოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 55,593298 კმ². მოსახლეობა — 205 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები ესტერკუელის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი Gran Enciclopedia Aragonesa - ესტერკუელი დაარქივებული 2021-04-28 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
კრივილიენი

კრივილიენი (ესპ. Crivillén, არაგ. Crivillent) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ანდორა-სიერა-დე-არკოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 42,025069 კმ². მოსახლეობა — 86 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები Gran Enciclopedia Aragonesa - კრივილიენი დაარქივებული 2021-04-26 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ეხულვე

ეხულვე (ესპ. Ejulve, არაგ. Exulve) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ანდორა-სიერა-დე-არკოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 109,485836 კმ². მოსახლეობა — 177 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები Gran Enciclopedia Aragonesa - ეხულვე დაარქივებული 2021-04-28 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ოლიეტე

ოლიეტე (ესპ. Oliete, არაგ. Oliet) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ანდორა-სიერა-დე-არკოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 85,481085 კმ². მოსახლეობა — 343 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები ოლიეტეს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი Gran Enciclopedia Aragonesa - ოლიეტე ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ასაილა

ასაილა (ესპ. Azaila, არაგ. Zaila) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ბახო-მარტინის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 81,43604 კმ². მოსახლეობა — 93 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები Gran Enciclopedia Aragonesa - ასაილა დაარქივებული 2021-04-25 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ალბალატე-დელ-არსობისპო

ალბალატე-დელ-არსობისპო (ესპ. Albalate del Arzobispo, არაგ. Albalat de l'Arcebispe) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ბახო-მარტინის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 205,686966 კმ². მოსახლეობა — 1972 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები ალბალატე-დელ-არსობისპოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2021-01-27 საიტზე Wayback Machine. Gran Enciclopedia Aragonesa - ალბალატე-დელ-არსობისპო დაარქივებული 2020-10-28 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
კასტელნოუ

კასტელნოუ (ესპ. Castelnou, არაგ. Casterló) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ბახო-მარტინის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 37,08986 კმ². მოსახლეობა — 134 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები კასტელნოუს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2021-01-22 საიტზე Wayback Machine. Gran Enciclopedia Aragonesa - კასტელნოუ დაარქივებული 2021-04-28 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
იხარი

იხარი (ესპ. Híjar, არაგ. Íxar) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ბახო-მარტინის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 165,358522 კმ². მოსახლეობა — 1754 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები იხარის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი Gran Enciclopedia Aragonesa - იხარი დაარქივებული 2021-01-12 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ხატიელი

ხატიელი (ესპ. Jatiel, არაგ. Exatiel) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ბახო-მარტინის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 10,843522 კმ². მოსახლეობა — 39 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები ხატიელის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2021-01-24 საიტზე Wayback Machine. Gran Enciclopedia Aragonesa - ხატიელი დაარქივებული 2021-04-25 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ლა-პუებლა-დე-იხარი

ლა-პუებლა-დე-იხარი (ესპ. La Puebla de Híjar, არაგ. La Puebla d'Íxar) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ბახო-მარტინის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 60,778261 კმ². მოსახლეობა — 899 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები ლა-პუებლა-დე-იხარის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი Gran Enciclopedia Aragonesa - ლა-პუებლა-დე-იხარი დაარქივებული 2021-01-31 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
სამპერ-დე-კალანდა

სამპერ-დე-კალანდა (ესპ. Samper de Calanda, არაგ. Sant Per de Calanda) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ბახო-მარტინის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 142,799568 კმ². მოსახლეობა — 721 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები სამპერ-დე-კალანდის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი Gran Enciclopedia Aragonesa - სამპერ-დე-კალანდა ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ურეა-დე-გაენი

ურეა-დე-გაენი (ესპ. Urrea de Gaén, არაგ. Urreya de Gayén) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ბახო-მარტინის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 41,116669 კმ². მოსახლეობა — 427 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები ურეა-დე-გაენის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი Gran Enciclopedia Aragonesa - ურეა-დე-გაენი დაარქივებული 2021-04-25 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ვინასეიტე

ვინასეიტე (ესპ. Vinaceite, არაგ. Binazeit) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ბახო-მარტინის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 50,075913 კმ². მოსახლეობა — 231 კაცი (2020 წ.). ტერუელის მუნიციპალიტეტები ვინასეიტეს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი Gran Enciclopedia Aragonesa - ვინასეიტე დაარქივებული 2021-04-28 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
საქართველო 1998 წლის ზამთრის ოლიმპიურ თამაშებზე

საქართველომ ზამთრის ოლიმპიურ თამაშებზე მეორედ იასპარეზა 1998 წელს, იაპონიის ქალაქ ნაგანოში. საქართველო წარმოდგენილი იყო 4 მონაწილით, სპორტის 3 სახეობაში. ნაკრებმა მედლების მოპოვება ვერ შეძლო. sports-reference.com
სარეწი გემი

სარეწი გემი — გემი, რომლითაც იჭერენ და ამუშავებენ თევზს, ვეშაპებს, ზღვის ცხოველებსა და სხვ. განირჩევა ორი სახის სარეწი გემი — საჭერი (ტრაულერი და სეინერი, ვეშაპსახოცი და სხვ.) და დამამუშავებელი (კიბორჩხალ- და თევზსაკონსერვო მცურავი ბაზები, ვეშაპთბაზები და სხვ.). თევზის, ვეშაპებისა და სხვა საჭერი და გადასამუშავებელი მოწყობილობის გარდა სარეწი გემების უმრავლესობას აქვს საცივებელი სატვირთო სათავსები. მრავალი ტიპის სარეწი გემისათვის ცურვის რაიონის შეუზღუდაობა და დიდი ავტონომიურობა. სარეწი გემის წყალწყვა რამდენიმე ათას ტონას აღწევს. ↑ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 105.