laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ჟუან-პინიეირუ

ჟუან-პინიეირუ (პორტ. João Pinheiro) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 765 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილო-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პარაკატუს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 45 260 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4.22 კმ²-ზე. ფართობი 10 727 471 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
ლაგამარი

ლაგამარი (პორტ. Lagamar) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 860 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილო-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პარაკატუს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 600 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5.15 კმ²-ზე. ფართობი 1 474 562 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
ლაგოა-გრანდი (მინას-ჟერაისი)

ლაგოა-გრანდი (პორტ. Lagoa Grande) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 572 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილო-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პარაკატუს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 631 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 7.45 კმ²-ზე. ფართობი 1 236 301 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
პარაკატუ

პარაკატუ (პორტ. Paracatu) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 688 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილო-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პარაკატუს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 84 718 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 10.29 კმ²-ზე. ფართობი 8 229 595 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
პრეზიდენტი-ოლეგარიუ

პრეზიდენტი-ოლეგარიუ (პორტ. Presidente Olegário) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 947 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილო-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პარაკატუს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 577 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5.3 კმ²-ზე. ფართობი 3 503 797 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
სან-გონსალუ-დუ-აბაეტე

სან-გონსალუ-დუ-აბაეტე (პორტ. São Gonçalo do Abaeté) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილო-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პარაკატუს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 264 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 2.33 კმ²-ზე. ფართობი 2 692 171 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
ვარჟან-დი-მინასი

ვარჟან-დი-მინასი (პორტ. Varjão de Minas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 900 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილო-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პარაკატუს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 054 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 9.29 კმ²-ზე. ფართობი 651 556 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
ვაზანტი

ვაზანტი (პორტ. Vazante) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 650 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილო-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პარაკატუს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 19 723 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 10.31 კმ²-ზე. ფართობი 1 913 396 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
სერგეი რებროვი

სერგეი რებროვი (უკრ. Сергій Ребров; დ. 3 ივლისი, 1974) — უკრაინელი საფეხბურთო მწვრთნელი და ყოფილი ფეხბურთელი. კარიერა 1991 წელს დაიწყო დონეცკის შახტარში, უკვე მომავალ წელს კი დინამო კიევის რიგებში გადავიდა, სადაც სახელი გაითქვა ბრწყინვალე ასპარეზობით და ანდრეი შევჩენკოსთან შექმნილი მრისხანე თავდასხმის დუეტით. დინამოს დატოვების და ტოტენჰემ ჰოტსპურში ხმაურიანი ტრანსფერის შემდეგ მეწყვილის მსგავსი საერთაშორისო კარიერა ვერ მოიწყო, თუმცა უსაქმოდ არ ყოფილა და წლების განმავლობაში გამორჩეული კლუბების, ფენერბახჩეს, ვესტ ჰემ იუნაიტედის, კვლავ დინამო კიევის და რუბინის ღირსებას იცავდა. რებროვმა ორჯერ მოიპოვა უკრაინის საუკეთესო ფეხბურთელის ტიტული (1996, 1998), სამჯერ იყო უკრაინის ჩემპიონატის სეზონის ფეხბურთელი, 1997 წელს კი ბომბარდირი გახდა, ის ასევე ან ტურნირის ყველა დროის მეორე საუკეთესო ბომბარდირია. უკრაინის ნაკრებში ჩაატარა 75 მატჩი და 15 გოლი გაიტანა, ნაკრებთან ერთად იასპარეზა 2006 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე, რომელიც უკრაინის დამოუკიდებლობის პერიოდში პირველი მსოფლიო პირველობა იყო. კარიერის დასრულების შემდეგ მწვრთნელობას მიჰყო ხელი და დინამო ჩაიბარა, რომელთან ერთადაც პირველივე წელს ქვეყნის ჩემპიონობა მოიპოვა და მშობლიური კლუბის, შახტარის ჰეგემონია დაამხო. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „სერგეი რებროვი“ ვიკისაწყობში. პროფილი დინამო კიევის საიტზე უკრაინის ფეხბურთის ქომაგთა გვერდი
ფოთლურა

ფოთლურა (ლათ. folliculus) — ბოტანიკაში, მშრალი, ერთბუდიანი, მრავალთესლიანი, ერთი ნაყოფის ფოთლისაგან შექმნილი ნაყოფი, რომელიც მუცლის ნაკერით იხსნება. ფოთლურა დამახასიათებელია ბაიასებრთა ოჯახის მრავალი წარმომადგენლისათვის (იორდასალამი, წყალიკრეფია, დეზურა, ტილჭირი და სხვა), მაგნოლიასებრთა ოჯახისათვის და სხვა. მარტივი ფოთლურა დაკეცილ ფოთოლს წააგავს. რამდენიმე ფოთლურა მეტწილად რთულ ნაყოფს ქმნის. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 352.
ლუის ენრიკე

ლუის ენრიკე მარტინეს გარსია (ესპ. Luis Enrique Martínez García; დ. 8 მაისი, 1970, ხიხონი, ესპანეთი) — ესპანელი საფეხბურთო მწვრთნელი, ესპანეთის ნაკრების მწვრთნელი. წარსულში პროფესიონალი ფეხბურთელი. ფეხბურთელის სტატუსით ნათამაშები აქვს ისეთ კლუბებში, როგორიცაა: „ხიხონის სპორტინგი“, „მადრიდის რეალი“ და „ბარსელონა“. ამჟამად ესპანეთის ეროვნული ნაკრების მთავარი მწვრთნელი. 2015 წელს კატალონიურ გუნდთან ერთად მოიგო ჩემპიონთა ლიგა, ესპანეთის ჩემპიონატი, ესპანეთის სამეფო თასი, უეფას სუპერთასი და ფიფას მსოფლიო საკლუბო ჩემპიონატი. 36 წლის ასაკში დაიწყო სამწვრთნელო მოღვაწეობა. პირველი სერიოზული გუნდი იყო „ბარსა ბ“, სადაც 2008 წელს ხოსეპ გუარდიოლა ჩაანაცვლა. პირველივე სეზონში ესპანელმა სპეციალისტმა გუნდი რანგით მესამე ჩემპიონატიდან მეორეში გადაიყვანა. 2011 წელს კი დააფიქსირა გუნდის ისტორიაში საუკეთესო შედეგი. 71 ქულით (20 მოგება, 11 ფრე, 11 წაგება) გათამაშება მე-3 ადგილზე დაასრულა, რაც დღესაც საუკეთესო შედეგია „ბარსა ბ“-სთვის. ამ წარმატების შემდეგ ლუის ენრიკემ ბედი ესპანეთის ფარგლებს გარეთ სცადა და იტალიურ „რომაში“ დაიწყო მუშაობა. იტალიის ჩემპიონატში რომამ მე-7 ადგილი დაიკავა, იტალიის თასის ნახევარფინალში გააღწია და ევროპის ლიგაზე ასპარეზობის უფლება მოიპოვა. 2012 წელს ლუის ენრიკემ დატოვა „რომა“ და 2013 წელს კვლავ ესპანეთში დაბრუნდა, სადაც ვიგოს „სელტა“ ჩაიბარა. იმ სეზონში „სელტამ“ წარმატებით იასპარეზა და სეზონი მე-9 ადგილზე დაასრულა, რაც საკმაოდ კარგი მაჩვენებელი იყო ვიგოური კლუბისთვის. 2014 წლის ივლისში დაიკავა „ბარსელონას“ მთავარი მწვრთნელის პოსტი. არასახარბიელოდ დაწყებული სეზონი ენრიკემ ტრიუმფით დაასრულა და მოიგო სამივე ტურნირი: ჩემპიონთა ლიგა, ესპანეთის ჩემპიონატი და ესპანეთის სამეფო თასი. მომდევნო სეზონის დასაწყისში მონაგარს კიდევ ორი ტიტული შემატა:უეფას სუპერთასი და მსოფლიოს საკლუბო ჩემპიონატი. 2015–2016 წლების სეზონი ლა ლიგისა და ესპანეთის თასის მოგებით დაასრულა. მესამე სეზონი ნაკლებად წარმატებული ჰქონდა, 2017 წლის ივლისში პოსტი დატოვა. რეალ მადრიდი:(3) ესპანეთის ლა ლიგა: 1994–95 ესპანეთის თასი: 1992–93 ესპანეთის სუპერთასი: 1993 ბარსელონა:(7) ესპანეთის ლა ლიგა: 1997–98, 1998–99 ესპანეთის თასი: 1996–97, 1997–98 ესპანეთის სუპერთასი: 1996 უეფა-ს სუპერთასი: 1997 უეფა-ს თასების მფლობელთა თასი: 1996–97 ბარსელონა:(9) ესპანეთის ლა ლიგა: 2014–15, 2015–16 ესპანეთის თასი: 2014–15, 2015–16, 2016–17 ესპანეთის სუპერთასი: 2016 უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგა: 2014–15 უეფა-ს სუპერთასი: 2015 ფიფას საკლუბო მსოფლიო ჩემპიონატი: 2015 ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ლუის ენრიკე ლუის ენრიკე — ფიფას ჩანაწერი[დაარქივებული] პროფილი Transfermarkt-ზე მოთამაშის მწვრთნელის (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური)
ფოთოლთგანლაგება

ფოთოლთგანლაგება, ფილოტაქსისი (ბერძ. phyllon — ფოთოლი და taxis — განლაგება, რიგი) — ფოთლების განლაგების რიგი ღეროზე; არსებობს ფოთოლთგანლაგების 3 ძირითადი ტიპი: მორიგეობითი ანუ სპირალური (ღეროს ყოველი მუხლიდან თითო ფოთოლი გამოდის), მოპირისპირე (ყოველ მუხლზე 2 ფოთოლი ზის) და რგოლური (ყოველ მუხლზე ორზე მეტი ფოთოლია). ფოთოლთგანლაგებაღეროზე გარკვეულ კანონზომიერებას ექვემდებარება. მორიგეობითი ანუ სპირალური ფოთოლთგანლაგების დროს ერთ ვერტიკალზე გაწყობილია რამდენიმე ფოთოლი. მათი მიმაგრების ადგილას პირობითი ხაზით შეერთების შედეგად იქმნება ძირითადი გენეტიკური სპირალი. სწორ ხაზებს, რომლებიც ერთი მეორის ზევით მდებარე ორ ფოთოლს აერთებს, ეწოდება ორთოსტიქები, ხოლო იმ ფოთლების ერთობლიობას, რომლებიც ძირითად სპირალზე და ერთ ორთოსტიქზეა განლაგებული (უკანასკნელი ფოთლის გამოკლებით) — ფოთლის ციკლი. კუთხეს, რომლითაც ფოთლები დაშორებულია ერთიმეორისაგან, დაშორების კითხე ჰქვია. სპირალური ფოთოლთგანლაგება შეიძლება გამოისახოს წილადით, სადაც მრიცხული გამოხატავს ერთი ფოთლის ციკლის ძირითადი სპირალის ხვევების რაოდენობას, ხოლო მნიშვნელი — ამ ციკლში შემავალი ფოთლების რიცხვს, რომელიც ემთხვევა ღროზე ორთოსტიქების რაოდენობას. ფოთლები ღეროზე ისეა განლაგებული, რომ ნაკლებად ჩრდილავენ ერთმანეთს და უზრუნველყოფენ ფოტოსინთეზისათვის სრულყოფილი სინათლის მიღებას. ამას განაპირობებს ყუნწის სხვადასხვა სიგრძე. მისი მოხვევა, ფოთლის ფირფიტის სხვადასხვა ზომა და ფორმა, სივრცეში ორიენტაცია და ა. შ. ღვიანიძე ზ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 352.
ფოკის მამათა მონასტერი

ფოკის წმინდა ნინოს მონასტერი — მონასტერი საქართველოში. მდებარეობს სამცხე-ჯავახეთის ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტში, ფარავნის ტბის ნაპირას. სწორედ ამ ადგილიდან დაიწყო ქართველთა განმანათლებლის, წმინდა ნინოს მოღვაწეობა ჩვენს ქვეყანაში. წმინდა ნინო საქართველოში სომხეთის მხრიდან შემოვიდა და პირველად გაჩერდა ფარავნის ტბასთან, სადაც ორი დღე დაჰყო. აქ მას ჰქონდა სასწაულებრივი ხილვა: წარმოუდგა ნათელი სახის კაცი, რომელმაც მაცხოვრისაგან ბეჭედდასმული ნაწერი გადასცა და უბრძანა მცხეთაში წასულიყო და ეს ნაწერი მეფისათვის მიეცა. გამოღვიძებულმა წმინდანმა ლოცვა აღავლინა ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლისადმი და ქართლისკენ გაემართა. წმიდა ქალწულმა მირიან მეფე და ნანა დედოფალიც გააქრისტიანა და სულ მალე კახეთიც მოაქცია. ამიტომაც ჩვენი ეკლესია მას მოციქულთასწორს უწოდებს. წმინდა ნინოს საქართველოში შემოსვლის ადგილას 1989 წელს სრულიად საქართველოს კათალიკოს-პატრიარქის, უწმიდესისა და უნეტარესის ილია მეორის ლოცვა-კურთხევით დაარსდა მამა მონასტერი, ხოლო 1992 წელს ახლოსვე გაიხსნა დედათა მონასტერიც. ის წმინდა ნინოს ეკლესიასთან მდებარეობს. მონასტრის დამკვიდრება მრავალ პრობლემასთან იყო დაკავშირებული. გარდა მძიმე კლიმატური პირობებისა (აქ ზამთარში ყინვა 37 გრადუსამდე აღწევს და თითქმის ექვსი თვის განმავლობაში მონასტერი სრულიად მოწყვეტილია გარე სამყაროს), აქ სხვა სირთულეებიც იყო. ისტორიული ძნელბედობის გამო ამ მხარეში სამ საუკუნეზე მეტი ხნის მანძილზე შეწყვეტილი იყო მართლმადიდებლური ღვთისმსახურება. შავნაბადას წმინდა გიორგის მონასტრისა და მისი მრევლის ძალისხმევით, 1999 წელს მამათა მონასტერში დასრულდა წმინდა ნინოს ტაძრის მშენებლობა. თავდაპირველად ამ ადგილას ღია საკურთხეველი იყო მოწყობილი. ფოკას დედათა და მამათა მონასტრებს 25 ჰექტარი მიწა ეკუთვნით, სადაც მოჰყავთ მარცვლეული. ყოველ ზაფხულს ფოკაში ერთი თვით ჩადიან სხვადასხვა უმაღლესი სასწავლებლის სტუდენტები და ფიზიკური შრომით შეეწევიან მონასტერს. აქ ისინი მონასტრის სულიერი ცხოვრებით ცხოვრობენ, ესწრებიან წირვა-ლოცვებს, ტარდება სხვადასხვა შეხვედრები, კონფერენციები, გასვლები ამ მხარის წმინდა ადგილების მოსალოცად. XVII საუკუნემდე ჯავახეთი, ისევე როგორც სრულიად საქართველო ქრისტიანული იყო, მაგრამ 1625 წელს იგი ოსმალეთმა დაიპყრო და 200 წელი იბატონა. ამ ხნის განმავლობაში ამ რეგიონის ქართველები გამაჰმადიანდნენ. 1828 წელს ჯავახეთი საქართველომ რუსეთის დახმარებით კვლავ დაიბრუნა, მაგრამ გამაჰმადიანებული ქართველები ოსმალეთში გადაიხვეწნენ და ეს მხარე დაცარიელდა. რუსებმა აქ სომხები ჩამოასახლეს. ტრადიციულად ისინი გრიგორიანული მრწამსის მიმდევრები არიან.ფოკაში მხოლოდ XI საუკუნის წმინდა ნინოს სახელობის ტაძარი იყო შემორჩენილი, ისიც ნანგრევების სახით. დაარსებისთანავე მონასტერში აღდგა ღვთისმსახურება, რომელიც ამ მხარეში სამ საუკუნეზე მეტი ხნის განმავლობაში შეწყვეტილი იყო. ფოკას წმინდა ნინოს სახელობის მამათა მონასტრის დღესასწაული არის ახალი სტილით 1 ივნისს, წმინდა ნინოს საქართველოში შემობრძანების დღეს. ფოკა - ადგილი, საიდანაც წმინდა ნინო საქართველოში შემოვიდა ფოკის მონასტერი ↑ საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება № 665, 2006 წლის 7 ნოემბერი, ქ. თბილისი, კულტურის ზოგიერთი უძრავი ძეგლისათვის ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის მინიჭების შესახებ
თურქეთის პრეზიდენტის სასახლე

თურქეთის პრეზიდენტის სასახლე (ან თურქეთის პრეზიდენტის კომპლექსი (თურქ. Cumhurbaşkanlığı Külliyesi) ან თეთრი სასახლე (თურქ. Ak Saray)) — 2014 წლიდან თურქეთის პრეზიდენტის ადმინისტრაციული შენობა. კომპლექსი თავდაპირველად იყო დაგეგმილი პრემიერ-მინისტრის გამოყენებისთვის. 2014 წლის 10 აგვისტოს გახდა ცნობილი, რომ კომპლექსში განთავსდება პრეზიდენტის ადმინისტრაცია 2014 წლის ოქტომბრისთვის კომპლექსის ღირებულებამ 1,370 მლნ ₺ (600 მლნ $) შეადგინა საპრეზიდენტო კომპლექსი ↑ Köşk’ün yeni adı: Cumhurbaşkanlığı Sarayı ↑ Cumhurbaşkanlığı Sarayı kapılarını açıyor ↑ Köşk’ün yeni adı: Cumhurbaşkanlığı Sarayı ↑ KÖŞK'e değil yeni 'saray'a taşınıyor ↑ 29 Ekim resepsiyonu yeni Cumhurbaşkanlığı Sarayı'nda ↑ |başlık=Şimşek: Ak-Saray'ın maliyeti 1 milyar 370 milyon lira, uçak ise 185 milyon dolar |çalışma=Zaman |tarih=4 Kasım 2014 |erişimtarihi=11 Kasım 2014. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-07-03. ციტირების თარიღი: 2016-01-23.
არტიომ ძიუბა

არტიომ ძიუბა (რუს. Артём Сергеевич Дзюба; დ. 22 აგვისტო, 1988) — რუსი ფეხბურთელი, რუსეთის ეროვნული ნაკრებისა და საფეხბურთო კლუბ „ზენიტის“ წევრი. 2015 წელს გახდა რუსეთის სპორტის ოსტატი. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „არტიომ ძიუბა“ ვიკისაწყობში. Profile at RPFL.org დაარქივებული 2012-05-13 საიტზე Wayback Machine. (რუსული)
შეინ ლონგი

შეინ ლონგი (ინგლ. Shane Long; დ. 22 იანვარი, 1987) — ირლანდიელი ფეხბურთელი, ირლანდიის ეროვნული ნაკრებისა და საფეხბურთო კლუბ „საუთჰემპტონის“ წევრი. მონაწილეობა მიიღო 2012 წლის ევროპის ჩემპინატზე. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „შეინ ლონგი“ ვიკისაწყობში. Shane Long — სტატისტიკა საიტზე Soccerbase.com (ინგლისური) შეინ ლონგი Twitter-ზე
ლოჯია

ლოჯია (იტალ. loggia) — შენობაში ამოყვანილი დახურული აივნის მაგვარი ოთახი; შენობის, სადგომის ნაწილი, რომელსაც ზოგჯერ გარეთა კედლის ნაცვლად აქვს ღია კოლონადა, პარაპეტი ან თაღი. ლოჯიას, ჩვეულებრივ, ოთხივე კედელი დახურული აქვს და ზომით საგრძნობლად განსხვავდება ერთმანეთისგან ბინის პროექტის და საერთო ფართობის მიხედვით. თანამედროვე სალაპარაკო ენაში სიტყვა ლოჯია გვხვდება დამახინჯებული ფორმით „ლოჯი“, ზოგჯერ კი მას აივანთანაც აიგივებენ. კედლები ორი, სამი ან ოთხი მხრიდან; ზღუდე ღია მხრიდან; შიგნიდან კარიანი ფანჯრის ბლოკი, რომელიც შიდა ოთახს ესაზღვრება. ღია ლოჯია შეიძლება იყოს შემინული. ჩვეულებრივ, ლოჯიის ფართობი ნაკარნახევია იმ ოთახის კვადრატულობით, რომლის განათებაზეც არის პასუხისმგებელი. აივნის ტიპის ლოჯიებში ცენტრალური გათბობის ბატარეები არ გვხვდება, განსაკუთრებით კი თუ ლოჯია ერკერული ტიპისაა და შენობის საერთო ფასადიდან გამოწეულია. ლოჯია ფართოდ არის გავრცელებული საბჭოურ არქიტექტურაში, განსაკუთრებით კი შუააზიურ და კავკასიურ მრავალსართულიან კორპუსებში. სსრკ-ის ჩრდილო და აღმოსავლეთ ტერიტორიებზე მეტწილად ლოჯიები შემინულია ან არ გვხვდება, რადგან გაუთბობლად ზამთრის პერიოდში ასეთ ოთახში ყოფნა მოუხერხებელია. საქართველოს კლიმატური პირობებიდან გამომდინარე კი ლოჯია აქტიურად გამოიყენება (ფართობის მიხედვით) როგორც დამხმარე, საძინებელი, სასადილო ოთახი ან სამუშაო კაბინეტი. აივანი; ლოჟა (თეატრი); უცხო სიტყვათა ლექსიკონი, გვ. 285. 1989 წ. СНиП 31-01-2003. Здания жилые многоквартирные.
პარაპეტი

პარაპეტი (ფრანგ. parapet, იტალ. parapetto ან parare — დაცვა და petto — მკერდი): დაბალი ერთიანი მესერი, ერთიანი მოაჯირი, რომელიც იცავს ტერასიდან, სახურავიდან, ხიდიდან ან სხვა შემაღლებიდან გადმოვარდნისგან; ქვის კედელი, რომელიც იცავს ჯებირს (დამბას) ტალღების დამანგრეველი ზემოქმედებისგან; (მოძვ.) მიწაყრილი (ბრუსტვერი) მოწინააღმდეგის ცეცხლისგან თავდასაცავად; უცხო სიტყვათა ლექსიკონი, გვ. 604, 2007 წ.
აივანი

აივანი — ტერასის ნაირსახეობა; სახლის ღია, მოაჯირიანი ნაწილი, რომელიც შეიძლება იყოს როგორც ხის, ასევე რკინის ან რკინაბეტონის კონსტრუქცია. აივანი, იგივე ბალკონი, შენობის ფასადის გამოწეული, ღია ნაწილია, რომელიც არ თბება. შესაძლოა, ჰქონდეს სახურავი. ზოგჯერ გვხვდება შემინულიც, განსაკუთრებით ჩრდილოეთის ქვეყნებში. ლექსიკონი ქართული, გვ. 25, 2014 წ.
ლოჟა (თეატრი)

ლოჟა — რამდენიმე მაყურებლისთვის განკუთვნილი დასაჯდომი ადგილი მაყურებელთა დარბაზში, რომლისგანაც ტიხრით ან ბარიერით არის გამოყოფილი; ისტორიულად ლოჟა ცალკე ოთახს წარმოადგენდა დამოუკიდებელი კარით, სადაც ტოვებდნენ ტანსაცმელს და შეეძლოთ ანტრაქტის გატარება. წინათ ამგვარ ადგილს ანლოჟას უწოდებდნენ. ლოჟები განლაგებული იყო როგორც პარტერის დონეზე (უკან და გვერდებზე, ე. წ. ბენუარის ლოჟები), ასევე შედარებით მაღალ იარუსებზე (პირველს, რომელიც ყველაზე მნიშვნელოვანი იყო, ბელეტაჟი ეწოდებოდა). არაერთ თეატრში არსებობდა პრივილეგირებული ლოჟები — სამეფო (საპრეზიდენტო, საგუბერნატორო, სადირექტორო (რომელიც, ჩვეულებრივ, თეატრის დირექციის განკარგულებაში იმყოფებოდა). სხვაგვარ ლოჟებს კი ხშირად მდიდარი ან ცნობილი დამფასებლები ქირაობდნენ მთელი სეზონით. ლოჟების საერთო რაოდენობა საკმაოდ დიდიც შეიძლებოდა, ყოფილიყო: მილანის ლასკალაში, მაგალითად, 194 ლოჟაა. ლოჟების უპირატესობა არა მხოლოდ იმაში მდგომარეობდა, რომ ცალკე კარი ჰქონდა, არამედ იმაშიც, რომ თეატრალური ან მუსიკალური წარმოდგენის ყურება თავისუფლად შეიძლებოდა შეუმჩნევლად. უცხო სიტყვათა ლექსიკონი, გვ. 458, 2007 წ.
ლოჟა (მრავალმნიშვნელოვანი)

არსებითი სახელი ლოჟა შეიძლება აღნიშნავდეს: განყოფილება — თეატრის მაყურებელთა დარბაზში ლოჟა — მასონური ორგანიზაციის განყოფილება ოკეანის ლოჟა — ოკეანის ლოჟა ლოჟა — თოფის ან შაშხანას ხის ნაწილები. ლოჟა — რენუარის ტილო
მანდატურთუხუცესი

მანდატურთუხუცესი — საქართველოს სამეფოში მანდატურების უფროსი, საპოლიციო უწყების ხელმძღვანელი, ერთ-ერთი ვაზირთაგანი. მას ხელმწიფის კარზე წესრიგის დაცვა და სხვა ადმინისტრაციულ ფუნქციათა შესრულება ევალებოდა. მანდატურთუხუცესის საგანგებო სამოხელეო ნიშანი „სამანდატურო არგანი“ (ოქროს ჯოხი) იყო. იგი თავისი რანგითა და პატივით ამირსპასალარს უტოლდებოდა. იყო შემთხვევები მანდატურთუხუცესის და ამირსპასალარის სახელოების გაერთიანებისა. ფეოდალურ საქართველოში სავაზიროში შემავალი ზოგიერთი უწყების ხელმძღვანელს საერთაშორისო თუ დიპლომატიურ ურთიერთობათა წარმართვა ევალებოდა და ეს თავისი სპეციფიკიდან გამომდინარე ჰქონდათ განაწილებული. მეფის მგზავრობისას ასრულებდა ცერემონმაისტერის როლს. მანდატურთუხუცესი უცხო ქვეყნების ელჩების ჩამოსვლას, მიღება-დაცვასა და სხვა მსგავს საკითხებს ადევნებდა თვალყურს. ამ კუთხით იგი საგარეო საქმეთა გამგის მოვალეობასაც ასრულებდა. ივანე ჯავახიშვილის აზრით მანდატურთუხუცესი იყო სახელმწიფო ფოსტისა და მიმოსვლის უფროსიც. ვარაუდობენ, რომ როგორც მეფის ნდობით აღჭურვილი პირს, მას ებარა მეფის სამზარეულოც. მას მანდატურების გარდა ექვემდებარებოდნენ ამირეჯიბი, მესტუმრე და სხვა მოხელეები. XVII საუკუნეში მანდატურთუხუცესის თანამდებობა ეშიკაღასბაშმა შეცვალა. ხაჟიგ დადიანი — XIII საუკუნის II ნახევარი ოზბეგ დადიანი — დაახლ. 1452-1452 წლებში ჭლოუს წარწერის თანახმად. ნადარეიშვილი, გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 405. ჯავახიშვილი ივ., ქართული სამართლის ისტორია, წგნ. 2, ნაკვ. 1, ტფილისი, 1928
მასონთა ლოჟა

მასონთა ლოჟა (ინგლ. lodge — სადგომი; ქოხი) — მასონური ორგანიზაციის განყოფილება ან მასონთა საიდუმლო შეკრებების ადგილი. ლოჟა ეწოდება მასონთა ჯგუფურ გაერთიანებასაც. ყოველი მასონი გარკვეულ ლოჟაზეა მიწერილი და სხვა ლოჟის საქმიანობის ხილვა მხოლოდ ამ უკანასკნელის ნებართვით შეუძლია. ლოჟებში არიან ოფიცრები, ანუ თანამდებობის პირები, რომლებიც ლოჟებს მართავენ. ამგვარ ლოჟებში ტარდება მსურველთა მასონად მოქცევის რიტუალი, უკვე არსებული მასონების საფეხურებრივი დაწინაურება, ოფიცრების დანიშვნა, საორგანიზაციო საკითხებთან დაკავშირებული სხდომები, რეგულარული ზეიმები, მოხსენებები და ა. შ. უცხო სიტყვათა ლექსიკონი, გვ. 458, 2007 წ.
ფოთოლრწყილები

ფოთოლრწყილები (ლათ. Psylloidea) — მწერების ზეოჯახი ტოლფრთიანების რიგისა. წვრილ-წვრილი მწერებია (1,5— 3 მმ, მხოლოდ ავსტრალიაშია 6 მმ სიგრძისა). მოძრაობენ ხტომა-ხტომით. ცნობილია ფოთოლრწყილების 1500-მდე სახეობა. გავრცელებული არიან ყველა კონტინენტზე. ფოთოლრწყილები სრულად ვერ ითვისებენ მცენარეთა წვენის შაქრებს, ამიტომ შაქრებით მდიდარი ექსკრემენტი ქმნის ე. წ. ცვარტკბილს, რომელზედაც შემდეგ სახლდებიან ჭვარტლა სოკოები და სვრიან ყლორტებს, ფოთლებსა და ნაყოფებს. მრავალი ფოთოლრწყილის მატლი დიდ ზიანს აყენებს სასოფლო-სამეურნეო კულტურებს. ისინი წუწნიან წვენებს, რის შედეგადაც ხმება ფოთლები და ყლორტები, ცვივა ყვავილები, ნასკვები, კოკრები, ყოვნდება მცენარის ზრდა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 353.
ჯეკ გრინველი

ჯონ რიჩარდ „ჯეკ“ გრინველი (დ. 2 იანვარი, 1884, ქრუკი, ინგლისი — გ. 20 ნოემბერი, 1942, ბოგოტა, კოლუმბია) — ინგლისელი ფეხბურთელი და მწვრთნელი. საფეხბურთო კარიერა დაიწყო 1901 წელს „ქრუკ თაუნში“, ასევე თამაშობდა „ბარსელონაში“. მწვრთნელის რანგში მოღვაწეობდა შემდეგ გუნდებში: „ბარსელონა“, „ვალენსია“, „ესპანიოლი“, ხიხონის „სპორტინგი“, „მალიორკა“, „კასტელონი“, „უნივერსიტარიო“, „სანტა ფე“ და პერუს ეროვნული ნაკრები. ჯეკ გრინველი დაიბადა მაღაროელთა ქალაქ ქრუკში 1884 წლის 2 იანვარს. მამამისი, როგორც ქალაქის მამაკაცთა უმრავლესობა, მუშაობდა ქვანახშირის მომპოვებელ მაღაროში. ჯეკი ახალგაზრდულ ასაკში მამასთან ერთად თავადაც იღებდა მონაწილეობას ქვანახშირის მოპოვებაში. პირველი საფეხბურთო კონტრაქტი მან 17 წლის ასაკში გააფორმა ადგილობრივ „ქრუკ თაუნთან“. გრინველმა ამ გუნდში 11 სეზონი დაჰყო. 1909 წელს სერ თომას ლიპტონის სახელობის საერთაშორისო თასზე მისმა გუნდმა წარმატებით იასპარეზა და პირველი ადგილი დაიკავა. ჯეკ გრინველის კარგი თამაში არ გამოპარვია ჟოან გამპერს, რომელიც კატალონიის „ბარსელონას“ პრეზიდენტი იყო. მან გრინველი საკუთარ გუნდში 1912 წელს მიიწვია. ჯეკ გრინველის დებიუტი ესპანურ გუნდში შედგა 1912 წლის 29 სექტემბერს „ესპანიასთან“ მოგებულ შეხვედრაში ანგარიშით 4-2. სადებიუტო გოლი კი დეკემბერში „ისპანია ვალენსიასთან“ გაიტანა(9-0). 1913–1914 წლების სეზონში გრინველმა 31 მატჩი ჩაატარა და 4 გოლი გაიტანა. მომდევნო სეზონში კი — 17 მატჩი და 3 გოლი. 1915–1916 წლების სეზონში ინგლისელი მოედანზე იშვიათად გადიოდა, რის გამოც მოთამაშის კარიერა დაასრულა და სამწვრთნელო დაიწყო. მისი პირველი კლუბი სწორედ „ბარსელონა“ იყო, სადაც თანამემამულე ჯონ ბეროუს ნაცვლად დაინიშნა 1917 წელს. მთავარი მწვრთნელის რანგში მისი დებიუტი შედგა 7 ივლისს „ევროპასთან“. მატჩი ჯეკ გრინველის გუნდის გამარჯვებით დასრულდა (3–1). „ბარსელონასთან“ ერთად მან შეძლო 2 სამეფო თასისა და 5 კატალონიის ჩემპიონატის მოგება. მან გუნდი 1923 წელს დატოვა, თუმცა 1931 წელს დაბრუნდა და 2 წელი დაჰყო მთავარი მწვრთნელი პოსტზე. „ბარსელონას“ დატოვების შემდეგ მან იმუშავა „ესპანიოლში“, „ვალენსიასა“ და ხიხონის „სპორტინგში“. ჯამში მან 1 სამეფო თასის, 1 კატალონიის ჩემპიონატისა და 1 ვალენსიის ჩემპიონატის მოგება შეძლო. 1938 წელს ჯეკ გრინველმა გადაწყვიტა ევროპის დატოვება და სამხრეთ ამერიკას მიაშურა, სადაც უნივერსიტარიოსა (1939–1940) და სანტა ფეში (1942) იმუშავა. ასევე წვრთნიდა პერუს ეროვნულ ნაკრებს (1939–1940). 1942 წლის 18 ნოემბერს სანტა ფემ დერბიში დეპორტივო 10–3 გაანადგურა. ეს მატჩი ჯეკ გრიველისთვის უკანასკნელი აღმოჩნდა. 2 დღეში, დილის სავარჯიშო სესიის დასრულების შემდეგ ინგლისელი მწვრთნელი 58 წლის ასაკში გულის შეტევით გარდაიცვალა. დაკრძალულია ბოგოტაში, კოლუმბიაში. thesefootballtimes.co www.fcbarcelona.com დაარქივებული 2014-11-11 საიტზე Wayback Machine.