laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
დიმიტრი კორძაია

დიმიტრი კორძაია (დ. 11 ნოემბერი, 1958, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი, პედაგოგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი. 1981 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1981-1982 წლებში იყო რესპუბლიკის ც/ს საავადმყოფოს I ქირურგიული განყოფილების ექიმი-ინტერნი. 1983-1991 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ოპერაციული ქირურგიისა და ტოპოგრაფიული ანატომიის კათედრის ასისტენტი. 1992-1996 წლებში იყო დოცენტი და პროფესორი. 1988-1991 წლებში კლინიკური და ექსპერიმენტული ქირურგიის ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელია, 1991 წლიდან უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1992 წლიდან კლინიკური და ტრადიციული მედიცინის აკადემიის (ჩინური მედიცინის ინსტიტუტის) რექტორი. 1983-2005 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის ოპერაციული ქირურგიის და ტოპოგრაფიული ანატომიის კათედრის ასისტენტი, დოცენტი და პროფესორი. 2005 წლიდან არის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მედიცინის ფაკულტეტის პროფესორი, კლინიკური ანატომიისა და ოპერაციული ქირურგიის კათედრის ხელმძღვანელი. 2011 წლიდან არის სადოქტორო პროგრამის „კლინიკური და ტრანსლაციური მედიცინის“ ხელმძღვანელი, ერთსაფეხურიანი საგანმნათალებლო პროგრამების „მედიცინა“ (ქართულენოვანი) და „მედიცინა“ (ინგლისურენოვანი) ხელმძღვანელი. 2017 წლიდან არის მედიცინის ფაკულტეტის დეკანი. სამეცნიერო ნაშრომების, 8 რაციონალიზატორული წინადადების ავტორი. მისი სახელი უკავშირდება საქართველიში ინტეგრაციული მედიცინის დანერგვას, უმაღლესი სამედიცინო განათლების ქართულენოვანი სახელმძღვანელოების შექმნას. კლინიკური ანატომიისა და ოპერაციული ქირურგიის კათედრის ხელმძღვანელი და მედიცინის ფაკულტეტის დეკანია. მიღებული აქვს აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის საპატიო სიგელი. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ღვიძლშიდა ნაღვლის კალაპოტის თავისებურებანი ნორმულად და ნაღვლის საერთო სადინარის ოკლუზიის პირობებში“, დაიცვა 1987 წელს, სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ნაღვლის გზების პლასტიკურობა, ნაღვლის შეგუბების მკურნალობის ტაქტიკისა და ოპერაციული ქირურგიის თავისებურებათა დაფუძნება“, დაიცვა 1994 წელს. ღირსების ორდენი ჩვენც, ექიმები საქართველოსი: თბილ. სახელმწ. სამედ. უნ-ტის კურსდამთავრებულთა ლექსებისა და თარგმანების კრებული, ეძღვნება უნ-ტის 80 წლის იუბილეს თბ., შპს „პოლიგრაფ+“, 2010, გვ. 100 ISBN 9789941027154 ელენთის ტრავმა: კლინიკა, დიაგნოსტიკა, მკურნალობა, ბათუმი, ალიონი, 2005, გვ. 200გ ISBN 9992843934 ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში, 2000: თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია, თბ., ქართული ბიოგრაფიული ცენტრი, 2000, გვ. 394 საქართველოს მეცნიერებათა დოქტორები, 1992-2006, ირინა ჯაფარიძე, თბ., 2012, გვ. 342 დიმიტრი კორძაია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
შალვა ხიდაშელი

შალვა ხიდაშელი (დ. 31 მაისი, 1911, ცხინვალი — გ. 21 სექტემბერი, 1994) — ქართველი მეცნიერი და ფილოსოფოსი. ფილოსოფიის მეცნიერებათა დოქტორი (1963), აკადემიკოსი. 1931 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი კლასიკური ფილოლოგიის განხრით. 1933-1936 წლებში სწავლობდა ლენინგრადის ენის, ისტორიისა და ლიტერატურის ინსტიტუტის ასპირანტურაში ანტიკური ფილოსოფიის სპეციალობით. 1936 წელს მუშაობას იწყებს რუსთაველის ეპოქის მუზეუმში, რომელსაც ხელმძღვანელობდა ივანე ჯავახიშვილი. იყო მეორე მსოფლიო ომის მონაწილე. 1946 წლიდან გარდაცვალებამდე მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ფილოსოფიის ინსტიტუტში. 1967 წლიდან სათავეში ედგა ქართული ფილოსოფიის ისტორიის განყოფილებას. მისი მეცნიერული კვლევა-ძიების მთავარი სფერო იყო ქართული კულტურის ისტორია, კერძოდ, ქართული მატერიალურ-კულტურული ძეგლების შესწავლა, ქართული ფილოსოფიის ისტორია, ქართული რენესანსის საკითხები, რუსთველოლოგია. 1990-იან წლებში იგი აქტიურად იღვწოდა პუბლიცისტიკის სფეროში, კერძოდ, მისი სტატიები მიძღვნილი იყო ეროვნული პრობლემების, ზნეობისა და პოლიტიკის საკითხებისადმი. იგი ძირითადად იკვლევდა IV-XIX საუკუნეების ქართული ფილოსოფიის ისტორიას, მის სხვადასხვა მონაკვეთს მიუძღვნა მონოგრაფიული გამოკვლევები. იგი შალვა ნუცუბიძის ტრადიციების გამგრძელებელია ქართული ფილოსოფიის ისტორიის, რენესანსის პრობლემების დამუშავებასა და რუსთველოლოგიაში. ამასთან, მას „კვლევის საკუთარი გზა“ (შ. ნუცუბიძე) გააჩნდა, რაც უპირველესად გამოიხატებოდა შუა საუკუნეების ქართული კულტურის აქსიოლოგიის (ღირებულების თეორიის) პოზიციიდან განხილვაში. შალვა ხიდაშელის მოღვაწეობაში განსაკუთრებით ნაყოფიერი იყო 1981-1993 წლები, როდესაც მან გამოაქვეყნა 50-მდე მეცნიერული ნაშრომი, მათ შორის, ოთხი მონოგრაფია და ორი პუბლიცისტური კრებული. ქართული ფილოსოფიის ისტორიაში მისი მრავალმხრივი კვლევა-ძიების შეჯამება იყო 1988 წელს გამოქვეყნებული წიგნი „ქართული ფილოსოფიის ისტორია“, სადაც შესულია მისი კვლევა-ძიების შედეგები ქართული ფილოსოფიის, ისტორიის, ქართული რენესანსის და რუსთაველის მსოფლმხედველობის შესახებ. მისი შრომები გამოქვეყნებულია ქართულ, რუსულ და გერმანულ ენებზე. შალვა ხიდაშელის ცოლი იყო ფოლკლორისტი ელენე ვირსალაძე, ქალიშვილი — ისტორიკოსი მანანა ხიდაშელი. უსათაურო მოგონებანი, თბილისი, თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1994, გვ. 295 ISBN 5511005908 ფიქრები საქართველოზე, თბილისი, მეცნიერება, 1993, გვ. 272 ნეოპლატონიზმის თეორია რუსთველოლოგიაში: მისი ისტორია და დღევანდელი მდგომარეობა, თბილისი, მეცნიერება, 1990, გვ. 152 ქართული ფილოსოფიის ისტორია (IV-XIII სს), თბილისი, მეცნიერება, 1988, გვ. 390 ქართული საზოგადოებრივი და ფილოსოფიური აზრის ისტორიიდან, თბილისი, საქ. სსრ მეცნ. აკად. გამ-ბა, 1954, გვ. 88 საზოგადოებრივი და ფილოსოფიური აზრის ძირითადი მიმართულებანი ფეოდალურ საქართველოში, თბილისი, საქ. სსრ მეცნ. აკად. გამ-ბა, 1952, გვ. 104 ქართველი ფილოსოფოსები: IV საუკუნიდან XX საუკუნის ჩათვლით: ცნობარი. ბათუმი, 2004, გვ. 205-206 შალვა ხიდაშელი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
სეით იაშვილი

სეით ლუარსაბის ძე იაშვილი (დ. 16 იანვარი 1875, არგვეთი, საჩხერის მუნიციპალიტეტი, — გ. 27 იანვარი 1963, თბილისი) — ქართველი გეოგრაფი, პედაგოგი და საზოგადო მოღვაწე. ლუარსაბ იაშვილის მამა. სეით იაშვილმა 1902 წელს დაამთავრა ოდესის სა­ხელმწიფო უნივერსიტეტის საბუნებისმეტყვე­ლო ფაკულტეტი. სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ თბილისის ქართულ გიმნაზიაში ასწავლიდა ბუნებისმეტყველებასა და გეოგრაფიას. გიმნაზიაში პედაგოგიურ საქმიანობასთან ერთად მუ­შა­ობ­და საშუალო სკოლებისათვის საბუნებისმეტყველო პროფილის სა­ხელმ­ძღვანე­ლო­ების შედგენაზე. იგი ავტორია ბუნებისმეტყვე­ლებისა და გეოგრაფიის პირველი ქართული სა­ხელმ­ძღვანე­ლო­ებისა: „ბუ­ნებისმე­ტყველება“ (ჰაერი, წყალი და დე­დამიწა, 1915); „ბოტანიკა“ (1926); „საზოგადო გეოგრაფია“ (აზია, აფრიკა, ამერიკა და ავსტრალია, 1916); „ევროპა“ (1918). 1922–30 წლებში დაიბეჭდა მის მიერ გა­დამუშავებული და შესწორებული „ბუნებისმეტყველება“, გეოგრაფიული სა­ხელმ­ძღვა­ნელოები — „­ევროპა, ჩრდილოეთი ამერიკის შტატები და იაპონია“, „სასოფლო მეურნეობის ქვეყნები“, „მსოფლიოს მოკლე გეოგრაფია“, „საბჭოთა კავ­ში­რის მოკლე გეოგრაფია“, „დაწყებითი გეოგრაფია“ და „კაპიტალისტური ქვეყნების გეოგრაფია“. ზემოთ დასახელებული ყველა სა­ხელმ­ძღვა­ნე­ლო მიღებული და გამოყე­ნებული იყო ჩვენი ქვეყნის არა­სრულ და სრულ საშუალო სკოლებში 1935 წლამდე. ამავე პერიოდში მის მიერ ქართულ ენაზე ითარგმნა, ალექსანდრე ბარკოვისა და ალექსანდრე პოლოვინკინის „ფიზიკური გეოგრაფია“ (1935), ჩარლზ დარვინის „ბუნებისმეტყველის მოგზაურობა დედამიწის გარშემო გემ «ბიგლით»“ (1951) და სხვა. სეით იაშვილი იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ნამდვილი წევრი (1899 წლიდან). მინიჭებული აქვს „შრომის გმირის“ საპატიო წოდება (1932). „დაწყებითი გეოგრაფია“. ტიფლისი, სახელგამი-სასწავლო-პედაგოგიური სექტორის გა-მა, 1932. გვ. 131. „კაპიტალისტური ქვეყნების გეოგრაფია“. ტფილისი, სახელგამის გა-მა, 1931. გვ. 214. „მსოფლიოს მოკლე გეოგრაფია“. ტფილისი, სახელგამი, 1929. გვ. 258. აბრამიშვილი, ლ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. — გვ. 178.
შაუმიანი (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი შაუმიანი შეიძლება აღნიშნავდეს: სტეფანე შაუმიანი - პოლიტიკური მოღვაწე შაუმიანი (დაბა) - დაბა საქართველოში შაუმიანი (ლორე) — სოფელი სომხეთში შაუმიანი (არარატი) — სოფელი სომხეთში შაუმიანი (არმავირი) — სოფელი სომხეთში შაუმიანის პროვინცია — პროვინცია დე-ფაქტო მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკაში შუმიანის რაიონი — რაიონი სომხეთის სსრ-ში
ფრენჩ ჰაუსი

ფრენჩ ჰაუსი — 1990-იანი წლების ბოლო პერიოდის ჰაუს მუსიკის ფორმა, რომელიც საფრანგეთში წარმოიშვა. იგი 1990-იანი და 2000-იანი წლების ევროპული საცეკვაო მუსიკის და ევროპული დისკოს გვიანდელი ფორმის ნაწილია. ეს ჟანრი ასევე ცნობილია „დისკო ჰაუსის“, „ნოი-დისკოს“ (ახალი დისკოს), „ფრენჩ თაჩის“, „ფილტერ ჰაუსის“ ან „ტექფანკის“ სახელით.
ვალერი კოჩაროვი

ვალერი კოჩაროვი (დ. 1949 — გ. 3 მაისი, 2022) — ქართველი მხატვარი და როკ-მუსიკოსი (გიტარისტი, ვოკალისტი). პროფესიით მხატვარი, კოჩაროვი იყო საქართველოში კინეტიკური ხელოვნების ერთ-ერთი პიონერი. კოჩაროვის აქტიური სასცენო მოღვაწეობა 1970-იან წლების დასაწყისში დაიწყო. კარიერის განმავლობაში იგი სხვადასხვა მუსიკალური ჯგუფის წევრი იყო, მათ შორისაა „კვადრატი“, Cold Flame („ქოულდ ფლეიმ“) და The Blitz („ბლიცი“), რომელიც ცნობილი იყო ორიგინალური კომპოზიციებით (ქართულ და რუსულ ენებზე) და The Beatles-ის ქავერ-ვერსიებით. კოჩაროვის სახელს უკავშირდება The Beatles-ის პოპულარიზაცია საქართველოში. 1989 წელს ლივერპულში, „ბითლზ-ორეულების“ ტრადიციულ კონკურსზე ფესტივალის მთავარი ჯილდო ბრიტანული კვარტეტის საუკეთესო გარეგნული და მუსიკალური მიბაძვისათვის სწორედ ჯგუფ „ბლიცს“ მიენიჭა. კოჩაროვი გარდაიცვალა 2022 წლის 3 მაისს, ინსულტის შედეგად. ვალერი კოჩაროვის შვილი, ნიკა კოჩაროვი (დ. 1980) ასევე ცნობილი როკ-მუსიკოსი და ჯგუფ Nika Kocharov & Young Georgian Lolitaz-ის ლიდერია. ↑ 1.0 1.1 გარდაიცვალა ცნობილი მუსიკოსი ვალერი კოჩაროვი. 1tv.ge. 3 მაისი, 2022. ↑ Troitsky, A. (1990) Tusovka: who's who in the new Soviet rock culture. London: Omnibus Press, გვ. 3. ISBN 9780711914698.  ↑ 3.0 3.1 74 წლის ასაკში ქართველი როკ მომღერალი ვალერი კოჩაროვი გარდაიცვალა. „ტაბულა“. 3 მაისი, 2022.
ჯემალ რატიანი

ჯემალ რატიანი (დ. 1940, ფოთი, ხობის რაიონი) — ქართველი ბიოლოგი, მეცნიერი. ბიოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი. 1968 წელს დაამთავრა საქართველოს ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო სასწავლო-კვლევითი ინსტიტუტი, 1969 წელს კი ჩაირიცხა საბჭოთა კავშირის ციმბირის განყოფილების მეცნიერებათა აკადემიის ციტოლოგიისა და გენეტიკის ინსტიტუტის ასპირანტურაში, გენეტიკის განხრით. 1976-2000 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ზოოლოგიის ინსტიტუტის, ხერხემლიან ცხოველთა გენეტიკისა და ეკოლოგიის განყოფილების გამგე იყო. 2006-2011 წლებში კი აკადემიის სტიპენდიატი. ასევე იყოსაქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის გენეტიკოსთა და სელექციონერთა საზოგადოების ცხოველთ გენეტიკის სექციის თავმჯდომარე. თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გენეტიკის ინსტიტუტის, მთავარი მეცნიერ-თანამშრომელი იყო 2012 წლიდან. მისი სამეცნიერო-კვლევითი საქმიანობის ძირითად სფეროს წარმოადგენს ცხოველთა ბუნებრივ პოპულაციებში მიმდინარე გენეტიკური და ეკოლოგიური პროცესების ფუნდამენტალური საკითხების შესწავლა. შეიმუშავა ცხოველთა ჰიბრიდიზაციის გენეტიკური საფუძვლები, შეისწავლა ჰეტეროზისის გენეტიკური ბუნება და პრაქტიკული გამოყენების თავისებურებანი, სახეობის მიხედვით ცხოველთა იმუნოგენეტიკური პარამეტრები და ორგანიზმის დონეზე მათი შესაძლო კორელაცია ჯანმრთელობასა და პროდუქტიულობაზე. აღნიშნულ საკითხებზე მას ადგილობრივ და საზღვარგარეთის სამეცნიერო ჟურნალებში გამოქვეყნებული აქვს 120-მდე ნაშრომი და მრავალი პოპულარული სტატია. მიღებული აქვს სახელმწიფო მედალი მეცნიერების მიღწევების წარმოებაში დანერგვისათვის. ჰეტეროზისის გენეტიკური ბუნება, თბ., მეცნიერება, 1984, გვ. 64 საქართველოს მეცნიერებათა დოქტორები, 1992-2006/შემდგ: ირინა ჯაფარიძე, თბ., 2012, გვ. 118 ჯემალ რატიანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ირაკლი ფაღავა

ირაკლი ფაღავა (დ. 28 მარტი, 1918, ქუთაისი) — გ. 1988) ქართველი ექიმი, მეცნიერი და პედაგოგი. 1939 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტი. 1960 წლიდან ამავე უნივერსიტეტის პედიატრიის კათედრის გამგე; 1954 წლიდან მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი; 1958 წლიდა პროფესორი; 1959-1963 წლებში რესპუბლიკის მთავარი პედიატრი; 1967-1978 წლებში პედიატრიის სამეცნიერო-კვლევითი უნივერსიტეტის დირექტორი. მისი ხელმძღვანელობით და უშუალო მონაწილეობით, პირველად საბჭოთა კავშირში, დაადგინეს დედისა და ბავშვის სისხლის შეუთავსებლობის მნიშვნელობა ალერგიისადმი დისპოზიციაში; შემოიღო ტუბერკულოზური მენინგიტის სადიაგნოსტიკო სინჯი; შეისწავლა ალერგიულ დაავადებათა გავრცელება საქართველოში; განწყობის თეორიის საფუძველზე იკვლევდა სომატური დაავადებების გენებში ფსიქოლოგიური ფაქტორების როლს. საქართველოს მეცნიერებათა აკადემია, წევრ-კორესპონდენტი (1967-) საქართველოს პედიატრთა სამეცნიერო საზოგადოება, თავმჯდომარე (1975-) საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიასთან არსებული ხალხთმოსახლეობის (დემოგრაფიული) პრობლემათა შემსწავლელი საქართველოს სამეცნიერო საბჭო, თავმჯდომარის მოადგილე (1984-) ბავშვთა დაავადებები : სახელმძღვ. სამედ. ინ-ტის სტუდენტებისათვის (ავტორი) // ნაწ. 2, თბ., განათლება, 1982, გვ. 464 ბავშვთა დაავადებები : სახელმძღვ. სამედ. ინ-ტის სტუდენტებისათვის (ავტორი) // ნაწ. 1, თბ., განათლება, 1976, გვ. 537 პედიატრიის ცნობარი (თანაავტორი), თბ., საბჭ. საქართველო, 1965, გვ. 415 1967 — საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე საპატიო ნიშნის ორდენი შრომის წითელი დროშის ორდენი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986, გვ. 241 ირაკლი ფაღავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
სადემარკაციო ხაზი

სადემარკაციო ხაზი – გეოპოლიტიკური საზღვარი, გამყოფი ხაზი განისაზღვრება ტერიტორიული ცვლილებების ან ტერიტორიული დავების შემდეგ, ზავის ან ცეცხლის შეწყვეტის შედეგად. დემარკაცია ხდება საერთაშორისო სამართლებრივი შეთანხმებების მიხედვით. მაროკოს კედელი, რომელიც საზღვარია დასავლეთ საჰარის მაროკოს მთავრობის მიერ კონტროლირებად ნაწილსა და საჰარის არაბთა დემოკრატიული რესპუბლიკის შორის, რომელიც ნაწილობრივ აღიარებული სეპარატისტული რესპუბლიკაა. სადემარკაციო ხაზი, რომელიც გავლებულია ატლანტის ოკეანეში მერიდიანის გასწვრივ, 1494 წლის ტორდესილასის ხელშეკრულების შედეგია. ეს ხაზი დაიხაზა მას შემდეგ, რაც ქრისტეფორე კოლუმბი დაბრუნდა თავისი პირველი მოგზაურობიდან ამერიკაში. მეისონ-დიქსონის ხაზი არის დემარკაციული ხაზი აშშ-ს ოთხ შტატს შორის და წარმოადგენს პენსილვანიის, მერილენდის, დელავერისა და დასავლეთ ვირჯინიის (მაშინ ვირჯინიის ნაწილი) შორის საზღვარს. ცისფერი ხაზი არის საზღვარი ლიბანსა და ისრაელს შორის, რომელიც გამოქვეყნდა გაეროს მიერ 2001 წლის 7 ივნისს. მწვანე ხაზი არის ისრაელსა და მის მეზობლებს შორის (ეგვიპტე, იორდანია, ლიბანი და სირია) 1948 წლის ომის შედეგად წარმოქმნილი საზღვარი. იასამნისფერი ხაზი იყო ცეცხლის შეწყვეტის ხაზი ისრაელსა და სირიას შორის 1967 წლის ექვსდღიანი ომის შემდეგ. მწვანე ხაზი (ლიბანი) იყო სადემარკაციო ხაზი ბეირუთში, ლიბანის სამოქალაქო ომის დროს 1975-1990 წლებში. ის იყო ქალაქის მუსლიმური და ქრისტიანული უბნების შორის საზღვარი. მაკმაჰონის ხაზი ყოფს ჩინეთსა და ინდოეთს, დადგინდა სიმლას კონვენციის შედეგად. სამხედრო სადემარკაციო ხაზი არის საზღვარი ჩრდილოეთ კორეასა და სამხრეთ კორეას შორის. სამხედრო სადემარკაციო ხაზი დადგინდა ზავის შედეგად, როგორც საზღვარი ორ კორეას შორის კორეის ომის დასასრულის შემდეგ. ჩრდილოეთ ლიმიტის ხაზი არის სადავო საზღვაო სადემარკაციო ხაზი ყვითელ ზღვაში ჩრდილოეთ კორეასა და სამხრეთ კორეას შორის. 1962 წლის ჩინეთ-ინდოეთის ომის შედეგად, ინდოეთისა და ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის შორის ფაქტობრივი საზღვარი აქსაი ჩინსა და ლადაქის შორის გადის. ინდოეთის და პაკისტანის კონტროლის ხაზი ქაშმირის სადავო რეგიონზე. საზღვარი ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკისა და ჩინეთის რესპუბლიკის (ტაივანი) შორის. კერზონის ხაზი იყო სადემარკაციო ხაზი, რომელიც წარმოადგინა ბრიტანეთის საგარეო საქმეთა მინისტრმა ლორდ კერზონმა 1920 წელს, როგორც შესაძლო საზღვარი პოლონეთსა და საბჭოთა რესპუბლიკების შორის. თანამედროვე პოლონეთ-ბელარუსის და პოლონეთ-უკრაინის საზღვრები ძირითადად კერზონის ხაზს მიჰყვება. ფოშის ხაზი იყო დროებითი სადემარკაციო ხაზი პოლონეთსა და ლიეტუვას შორის, რომელიც შემოთავაზებული იყო ანტანტის მიერ პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ. სადემარკაციო ხაზი საფრანგეთში ნაცისტური ოკუპაციის დროს, გერმანიის მიერ ოკუპირებული ზონის და თავისუფალი ზონის შორის. ბოსნიური სასაზღვრო ხაზი არის ეთნო-ადმინისტრაციული საზღვარი, დადგენილია დეიტონის შეთანხმებით, რომელიც მოჰყვა ბოსნიის ომის დასრულებას. სადემარკაციო ხაზი
გურამ ბელთაძე

გურამ ბელთაძე (დ. 15 იანვარი, 1949, ზედა ვანი) — ქართველი მათემატიკოსი, მეცნიერი, პედაგოგი, ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა კანდიდატი, ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორი. 1972 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი მათემატიკოსის კვალიფიკაციით. 1972-1973 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის გამოთვლითი ცენტრის უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1974-1976 წლებში იყო სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ცენტრალური ეკონომიკა-მათემატიკის ინსტიტუტის ლენინგრადის განყოფილებაში და შემდეგ იმავე აკადემიის სოციალურ-ეკონომიკური პრობლემების ინსტიტუტში ნ. ვორობიოვის თამაშთა თეორიისა და ოპერაციათა კვლევის სამეცნიერო სკოლის ასპირანტი მისივე ხელმძღვანელობით. 1975-1976 წლებში მუშაობდა ლენინგრადის სახელმწიფო უნივერსიტეტში ნ. ვორობიოვის ასისტენტი თამაშთა თეორიაში. 1977-1988 წლებში იყო ქუთაისის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის უმაღლესი მათემატიკის კათედრის ასისტენტი, უფროსი მასწავლებელი და დოცენტი. 1989-1992 წლებში იყო რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის სანკტ-პეტერბურგის ეკონომიკა-მათემატიკის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1993-1998 წლებში ქუთაისის ტექნიკური უნივერსიტეტის უმაღლესი მათემატიკის კათედრის პროფესორია. 1999-2006 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორია. 2007 წლიდან იყო საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ინფორმატიკისა და მართვის სისტემების ფაკულტეტის პროფესორი, 2018 წლიდან იმავე ფაკულტეტის პროფესორ-ემერიტუსია. მისი სამეცნიერო სპეციალობაა დისკრეტული მათემატიკა და მათემატიკური კიბერნეტიკა. მიმართულება — თამაშთა თეორიის და ოპერაციათა კვლევის მათემატიკური თეორია, ხოლო მეცნიერული ინტერესების სფეროა: გადაწყვეტილებათა მიღების მათემატიკური თეორია, შეფასების თეორია, პრიორიტეტების დადგენის და საკონკურსო ამოცანები, სოციალური არჩევანი, სოციალურ-ეკონომიკური, პოლიტიკური და სამართლებრივი პროცესების მათემატიკური მოდელირება, სწავლების ორგანიზაცია. აქვს 120-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომი, მათ შორის სამეცნიერო სტატიები, სახელმძღვანელოები, მონოგრაფიები. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „Игры с лексикографическими выигрышами“, დაიცვა ლენინგრადის სახელმწიფო უნივერსიტეტში 1982 წელს. სადოქტორო დისერტაციის თემა — „Стратегические лексикографические игры“, დაიცვა სანკტ-პეტერბურგის სახელმწიფო უნივერსიტეტში 1992 წელს. ოქროს წესის მათემატიკური საფუძვლები: მონოგრაფია, თბილისი, საჩინო, 2018, გვ. 344 ISBN 9789941278518 თამაშთა თეორია: ურთიერთობათა და წონასწორობის მათემატიკური თეორია: სახელმძღვანელო, თბილისი, ტექ. უნ-ტის გამ-ბა, 2016, გვ. 505 ISBN 9789941206054 გადაწყვეტილებათა მიღების თეორი, ნაწ. II: მრავალკრიტერიუმიანი გადაწყვეტილებები, კონფლიქტები და თამაშები, თბილისი, ტექ. უნ-ტის გამ-ბა, 2011, გვ. 379 ISBN 9789941149757 გადაწყვეტილებათა მიღების თეორიისა და ოპერაციათა კვლევის ამოცანები, თბილისი, ტექ. უნ-ტის გამ-ბა, 2011, გვ. 258 ISBN 9789941149696 გადაწყვეტილებათა მიღების თეორია, ნაწ. I: პრიორიტეტების და სარგებლიანობების ანალიზი, თბილისი, ტექ. უნ-ტის გამ-ბა, 2009, გვ. 196 ISBN 9789941143366 გადაწყვეტილებათა მიღების თეორიის საფუძვლები და მათი გამოყენება საზოგადოებრივ მეცნიერებებში, თბილისი, თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 2003, გვ. 480 ISBN 999401322X საქართველოს მათემატიკოსები და მექანიკოსები: ბიოგრაფიული ცნობარი, ნოდარ მახვილაძე, თბ., 2016, გვ. 187-188 გურამ ბელთაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
გიორგი გველესიანი (გეოგრაფი)

გიორგი გრიგოლის ძე გველესიანი (დ. 27 ივნისი, 1903 — გ. 28 მარტი, 1980) — ქართველი ეკონომ-გეოგრაფი. ეკონომიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1964), პროფესორი (1967), საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1969). 1928 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკური ფაკულტეტი. მუშაობდა უმაღლეს საგეგმო ორგანოებსა და საქართველოს მინისტრთა საბჭოში. 1931 წლიდან მუშაობდა ამიერკავკასიის სახალხო მეურნეობის საბჭოში, ხოლო 1935–48 წლებში საქართველოს მინისტრთა საბჭოს სახელმწიფო საგეგმო კომისიაში განყოფილების გამგედ. იგი უშუალოდ მონაწილეობდა რესპუბლიკის მსხვილი ქალაქების განვითარების გენერალური გეგმის შემუშავებაში. 1947 წელს დაინიშნა საქართველოს მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარის თანაშემწედ. სახელმწიფო ორგანოებში მოღვაწეობას იგი უთავსებდა ნაყოფიერ მეცნიერულ მუშაობას. 1953 წლიდან გარდაცვალებამდე ხელმძღვანელობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ვახუშტი ბაგრატიონის გეოგრაფიის ინსტიტუტის ეკონომიკური გეოგრაფიის განყოფილებას. მისი ძირითადი შრომები ეხება საქართველოს საწარმოო ძალთა განვითარება-განლაგებას, ეკონომიკურ დარაიონებას (შეადგინა საქართველოს ეკონომიკურ-გეოგრაფიული დარაიონების ახალი ბადე), მთიანი რაიონების განვითარებას, რეგიონული განვითარების პრობლემებს და სხვა. მისი ხელმძღვანელობითა და მონაწილეობით შქმნილი და გამოცემულია მრავალი შრომა, მიძღვნილი რესპუბლიკის საწარმოო ძალთა განვითარება-განლაგების პრობლემისადმი, მოსახლეობისა და ქალაქების გეოგრაფიის, სამრეწველო კვანძების ფორმირების, ეკონომიკური გეოგრაფიის ზოგადი თეორიის, ეკონომიკური დარაიონებისა და სხვა საკითხებისადმი. მისი ხელმძღვანელობით მომზადებულ და მასობრივი ტირაჟით გამოქვეყნებულ შრომებში მოცემულია საქართველოსა და მისი ცალკეული რაიონების ბუნების, მოსახლეობისა და მეურნეობის კომპლექსური დახასიათება. საკანდიდატო დისერტაციის თემა დაიცვა თემაზე: „საქართველოს სსრ სამრეწველო წარმოების სპეციალიზაციის საკითხებისათვის“ 1952 წელს, ხოლო სადოქტორო დისერტაცია თემაზე: „საქართველოს სსრ-ში სოციალისტური წარმოების განვითარებისა და განლაგების საკითხები“ 1965 წელს. იგი 100-ზე მეტი გამოქვეყნებული ნაშრომის ავტორია. მან ერთ-ერთმა პირველმა განიხილა 1960-იან წლებში საქართველოს მთიანი რეგიონების პროგრამა, გააშუქა მათი საწარმოო ძალების განვითარების საკითხები და დასახა კონკრეტული რეკომენდაციები. „საქართველოს სსრ ატლასის“ (1964) შედგენაში მონაწილეობისათვის მიენიჭა საქართველოს სახელმწიფო პრემია (1971). საქართველოს გეოგრაფიული საზოგადოების ალექსანდრე ჯავახიშვილის სახელობის პრემია (1978). ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 607. ↑ 1.0 1.1 Catalog of the German National Library <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q23833686"></a> ↑ ქართველი მოგზაურები, გეოგრაფები, ბუნების მკვლევარნი: ენციკლოპედიური ცნობარი. თბ., 2003.
გიორგი გველესიანი

გიორგი გველესიანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გიორგი გველესიანი — ქართველი ეკონომ-გეოგრაფი გიორგი გველესიანი — ქართველი ფეხბურთელი
სკანდალის ანატომია

სკანდალის ანატომია (ინგლ. Anatomy of a Scandal) — ამერიკული ანთოლოგიური თრილერი, სარა ვონის რომანის ადაპტაცია. სერიალი შედგება ექვსი ეპიზოდისგან, ხოლო პრემიერა Netflix-ზე 2022 წლის 15 აპრილს შედგა. სოფი უაითჰაუსი, ბრიტანელი ტორიელი დეპუტატის ჯეიმზ უაითჰაუსის მეუღლე, გაიგებს, რომ მის ქმარს რომანი აქვს თანაშემწეთან. ახალი ამბავი გასაჯაროვდება და შეცვლის მათ სიცოცხლეს. კიდევ უფრო უარესი ის არის რომ, ჯეიმზს ბრალს სდებენ გაუპატიურებაში და სასამართლოს წინაშე წარდგენა უწევს. სიენა მილერი სოფი უაითჰაუსის, ჯეიმზის ცოლის როლში ჰანა დოდი ახალგაზრდა სოფი უაითჰაუსის როლში მიშელ დოკერი ქეით ვუდკროფტის, ჯეიმზის ადვოკატის როლში ნენსი ფარინო ახალგაზრდა ქეით ვუდკროფტის როლში, რომელსაც მაშინ ჰოლი ბერი ერქვა რუპერტ ფრენდი ჯეიმზ უაითჰაუსის როლში ბენ რედკლიფი ახალგაზრდა ჯეიმზ უაითჰაუსის როლში ნაომი სკოტი ოლივია ლიტონის როლში ჯოშუა მაკგუაირი კრის კლარკის, დაუნინგ სთრითის კომუნიკაციების უფროსის როლში ჯოზეტ საიმონი ანჯელა რეგანის როლში ჯონათან ფერტი რიჩარდის როლში სებასტიან სელვუდი ფინ უაითჰაუსის როლში ამელი ბი-სმითი ემილი უაითჰაუსის როლში ჯეფრი სტრეტფეილდი ტომ საუერნის როლში ჯეიკ სიმანსი ახალგაზრდა ტომ საუერნის როლში ვიოლეტ ვერიგო კრისტინას როლში ლიზ უაითი ალის როლში ტომ ტერნერი ჯონ ვესტიის როლში კუძაი სიტიმა მეგის როლში რიჩარდ მაკკეიბი ბრაიან ტეილორის როლში როზალი კრეიგი ლუსის როლში ანა მადელი ელი ფრისკის, სოფის მეგობრის როლში ედმუნდ კინგსლი მარკ ფრისკის, ელის ქმრის როლში მეგი სტიდი სიბილ მიურეის როლში ლუკა შეპარდი ალეკ ფიშერის, ჯეიმზის და ტომის თანაკლასელის როლში ჯეინ ჰაუ მადამ სპიკერის როლში კლაივ ფრენსისი ლოურენს ჰიუს-დეივისის როლში ადრიან ლუკისი ეითქინის, ოპოზიციის ლიდერის როლში კეტრინ უაილდერი კიტი ლეჯერის, ოლივიას მეგობრისა და თანამშრომლის როლში ფიბი ნიკოლსი ტუპენს უაითჰაუსის, ჯეიმზის დედის როლში Netflix-მა 2020 წლის მაისში გამოაცხადა, რომ სერიალის გადაღება მზადდება, რომელიც სარა ვონის რომანის ადაპტაცია იქნებოდა. სერიალის გადაღებები 2020 წლის ოქტომბერში დაიწყო. გადაღებები ასევე მიმდინარეობდა წმინდა გიორგის სახელობის დაწყებით სკოლაში ჰანოვერ-სკვერზე, მაიფეირში, ლონდონში. სექტემბერში სერიალში მონაწილეობის მისაღებად მიიწვიეს სიენა მილერი, მიშელ დოკერმი და რუპერტ ფრენდი. ნაომი სკოტმა სერიალში მონაწილეობა დეკემბერში მიიღო, ხოლო ბენ რედკლიფმა — 2021 წლის იანვარში. ↑ Kinane, Ruth (January 31, 2022). „See first photos of Sienna Miller starring in David E. Kelly's Anatomy of a Scandal adaptation for Netflix“. Entertainment Weekly. ციტირების თარიღი: January 31, 2022. ↑ Wiseman, Andreas. (23 September 2020) 'Anatomy Of A Scandal': Sienna Miller, Michelle Dockery & Rupert Friend To Star In Netflix Series From 'Big Little Lies' Creator & Former 'House Of Cards' Showrunner. ↑ Goldberg, Lesley. (15 December 2020) Naomi Scott to Star in Netflix's 'Anatomy of a Scandal' (Exclusive). The Hollywood Reporter. ↑ Petski, Denise. (5 January 2021) 'Anatomy Of A Scandal': Ben Radcliffe Joins David E. Kelley's Netflix Series.