laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
კევლიანის ღვთისმშობლის ეკლესია

კევლიანის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ კევლიანში. მდებარეობს სოფლის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ფერდობზე, ტყის პირას. თარიღდება ადრინდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (8,9 X 4 მ), ნაგებია რიყის და ნატეხი ქვით, ზოგან შირიმიცაა გამოყენებული. ეკლესიას სამხრეთით ნალისებრი თაღით დასრულებული ორი შესასვლელი ჰქონია. აღმოსავლეთ შესასვლელი ამოშენებულია, ხოლო დასავლეთის სწორკუთხოვნად არის გადაკეთებული. აღმოსავლეთით ვიწრო მხრებით გამოყოფილი აფსიდია, რომლის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია. სატრიუმფო თაღი აფსიდის მხრებს ეყრდნობა. თაღის ქუსლებთან მარტივი ომპოსტია, რომლის პროფილს თარო და დახრილი სიბრტყე შეადგენს. დარბაზის ნახევარწრიული კამარა (შემორჩენილია სამხრეთ ნაწილში) უშუალოდ კედლებს ეყრდნობა. დასავლეთ კედელზე ერთსაფეხურიანი შეღრმავებაა, რომელსაც კედლის შუა მესამედი უკავია. ჩრდილოეთ კედელში აფსიდის მხართან პატარა ნიშია. სამხრეთ კედელში ორი სწორკუთხა სარკმელია. ეკლესიის კედლები შელესილი ყოფილა. კლესიას სამხრეთით მინაშენი ჰქონია. შემორჩენილია კედლის ფრაგმენტი სამხრეთ-დასავლეთ კუთხესთან. აღმოსავლეთ ფასადზე სარკმლის თაღი რელიეფური რკალითა და ჯვრითაა შემკული. სამხრეთ ფასადზე შესასვლელი დასრულებულია ტიმპანით, რომლის თაღს შემოვლებული აქვს არქივოლტი. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 292-293. კევლიანის ღვთისმშობლის ეკლესია დაარქივებული 2013-11-02 საიტზე Wayback Machine.
კევლიანის წმინდა გიორგის ეკლესია

კევლიანის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ კევლიანში. მდებარეობს სოფლის ჩრდილო-აღმოსავლეთით 3 კილომეტრზე, ხშირი ტყით დაფარულ მაღალ ფერდობზე. სტილისტური ნიშნებით გვიანდელი ფეოდალური ხანით თარიღდება. ეკლესია დარბაზულია (6,5 X 4,5 მ), ნაგებია რიყის ქვით. კონსტრუქციულ ადგილებში (კუთხეები, აფსიდის მხრები და ნიშის თაღი) შირიმის სწორკუთხა ქვებია გამოყენებული. ინტერიერში ზოგან (დასავლეთ სარკმლის თაღი, ჩრდილოეთ კედლის ნაწილი კამარის ქუსლამდე) გამოყენებულია აგურიც. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომლის ღერძზე, შეისრულთაღიან შეღრმავებაში სარკმელია გაჭრილი. სარკმლის ჩრდილოეთით ნახევარწრიული თაღით გადახურული ნიშია. ერთი თაღოვანი სარკმელი დასავლეთ კედელშია. ამავე კედელში, შესასვლელის გადახურვის დონეზე კარის ნაოთხალის ტოლი შეღრმავებაა. კედლები შელესილი ყოფილა. ფასადზე ფრონტონის ჩრდილოეთ ქანობზე შემორჩენილია თაროსებრი ლავგარდანი. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 293. კევლიანის წმინდა გიორგის ეკლესია დაარქივებული 2013-11-02 საიტზე Wayback Machine.
ცხვარიჭამიას წმინდა მარიამის ეკლესია

ცხვარიჭამიას წმინდა მარიამის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ცხვარიჭამიაში. მდებარეობს სოფლის ძველ ცენტრში. აგებულია XIX საუკუნეში. ეკლესია დარბაზულია (10 X 6 მ), ნაგებია რიყის ქვით. კუთხეებში და კარ-სარკმლების საპირეებად შირიმია გამოყენებული. ეკლესია გადაკეთებულია. სამხრეთ კედლის დასავლეთ სარკმლის ადგილას გაჭრილია შესასვლელი, ჩრდილოეთ სარკმლები ამოქოლილია. შესასვლელი დასავლეთიდანაა. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია. საკურთხეველი დარბაზისაგან არ არის გამოყოფილი. აფსიდში ერთი თაღოვანი სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს თითო თაღოვანი ნიშია. დარბაზის გრძივ კედლებში გაჭრილია ორ-ორი შიგნიდან თაღოვანი, ხოლო გარედან სწორკუთხა სარკმელი. ფასადებზე სარკმლები დასრულებულია ჰორიზონტალურ ხაზზე დაყრდნობილი თაღოვანი ზოლით. დასავლეთ ფასადზე, შესასვლელის მოჩარჩოების თაღოვან არეში რელიეფური ჯვარია გამოსახული. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 329. ცხვარიჭამიას წმინდა მარიამის ეკლესია დაარქივებული 2011-08-15 საიტზე Wayback Machine.
ზინტანი

ზინტანი (არაბ. الزنتان) — ქალაქი ჩრდილოეთ-დასავლეთ ლიბიაში, ელ-ჯაბალ-ელ-ღარბის რაიონში. დედაქალაქ ტრიპოლიდან მდებარეობს დაახლოებით 160 კილომეტრში. გაშენებულია ნაფუსის მთებში. ქალაქისა და მისი შემოგარენის მოსახლეობა შეადგენს 50,000 ათ. ადამიანს. 2011 წელს ლიბიის სამოქალაქო ომის დროს ქალაქის ტერიტორიაზე ბრძოლა გაიმართა. ლიბიის ქალაქების სია ↑ Libya: Rocket Attacks on Western Mountain Towns ↑ Libyan rebels drive back government troops advancing on town of Zintan
ლიბიური ფუნტი

ლიბიური ფუნტი — 1951-1971 წლებში ლიბიის ვალუტა. ფუნტი იყოფოდა 100 ქირშად და 1000 მილიემესად. როდესაც ლიბია წარმოადგენდა ოსმალეთის იმპერიის ნაწილს ის იყენებდა იმპერიის ვალუტას ქირიშს და 1844 წლამდე ადგილობრივ მონეტებსაც უშვებდა. 1911 წელს როდესაც ქვეყანა იტალიამ დაიპყრო, ბრუნვაში შევიდა იტალიური ლირა. 1943 წელს ლიბია გაყო საფრანგეთის და ინგლისის სამანდატო ტერიტორიებად. ამ დროს საფრანგეთის მანდატში გამოიყენებოდა ალჟირული ფრანკი ხოლო ბრიტანულ მანდატში ტრიპოლის ლირა. 1951 წელს ბრუნვაში შევიდა ფუნტი. 1 ფუნტი უდრიდა 480 ლირას და 980 ფრანკს. ლიბიის 1969 წლის რევოლუციის შემდეგ 1971 წელს ფუნტი ჩაანაცვლა დინარმა. მონეტები გამოუშვეს 1952 წელს. 1, 2, 5 მილიმეს და 1, 2 პიასტრის ნომინალებით. 1965 წელს მონეტების მეორე სერია 1, 5, 10, 20, 50 და 100 მილიმეს კუპიურებით. ეს მონეტები ბრუნვას 1975 წლამდე აგრძელებდნენ რადგან 1971 წლის შემდეგ ახალი მონეტები არ გამოშვებულა. 1951 წელს გამოუშვეს 5, 10 პიასტრი და ¼, ½, 1, 5, 10 ფუნტის ქაღალდის კუპიურები. 1959 წელს ახალ სერიაში ლიბიის ცენტრალურმა ბანკმა გამოუშვა მხოლოდ ½, 1, 5, და 10 ფუნტის ნომინალის კუპიურები. 1963 წელს იგივე კუპიურების კიდევ ერთი სერია გამოვიდა. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-02-08. ციტირების თარიღი: 2012-11-20.
ძეგვის ყველაწმინდა

ძეგვის ყველაწმინდა — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ძეგვში. მდებარეობს სოფლის სამხრეთ-დასავლეთით, ბორცვის ფერდზე, წმ. გიორგის ხევის მარცხენა ნაპირზე. აღმოსავლეთ ფასადის სარკმლის ზემოთ, ფილაზე არსებული მხედრული წარწერის მიხედვით ეკლესია აუგია კათალიკოს-პატრიარქ დომენტის 1716 წელს. ეკლესია დარბაზულია (6,5 X 4,25 მ), ნაგებია ნატეხი და რიყის ქვით, გამოყენებულია აგურიც (კარ-სარკმლის თაღები, წირთხლები, ლავგარდანი, სატრიუმფო თაღი). შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილშია. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე ერთი სარკმელია, მის ორივე მხარეს პატარა ნიშებია. სარკმლის ქვეშ სატრაპეზო ქვა დგას. დარბაზის სამხრეთის და დასავლეთის კედლებში თითო სარკმელია. კამარა ნახევარწრიულია. ინტერიერი შელესილი ყოფილა. აღმოსავლეთ ფასადზე, ფრონტონის არეში, აგურის წყობით უხეშად და ულაზათოდ გამოყვანილია ჯვარი. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 334.
ძეგვის წმინდა თევდორეს ეკლესია

ძეგვის წმინდა თევდორეს ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ძეგვში. მდებარეობს სოფლის სამხრეთ-დასავლეთით 3 კილომეტრზე. სტილისტური ნიშნებით X საუკუნით თარიღდება. ეკლესია დარბაზულია (5 X 3 მ), ნაგებია ნატეხი ქვიშაქვით, კონსტრუქციულ ადგილებში (სატრიუმფო თაღი) გამოყენებულია თლილი ქვა. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. აღმოსავლეთით ნახევარწრიულ აფსიდში ერთი სარკმელია, ხოლო მის ჩრდილოეთით ერთი ვიწრო ნიში. სარკმლის ქვეშ, კედელთან დგას კარგად გათლილი მოყვითალო ქვის სატრაპეზო, რომლის ზედაპირზე და გვერდებზე ფოსოებია ამოკვეთილი სამხრეთ ფასადზე, კარის დასავლეთით, ოდნავ ზემოთ ამოკვეთილია ტოლმკლავა ჯვრით შევსებული მედალიონი. ეკლესიას მარტივი, თაროსებრი ლავგარდანი ჰქონია. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 337.
გუანახუატო (მრავალმნიშვნელოვანი)

ტოპონიმი გუანახუატო შეიძლება აღნიშნავდეს: გუანახუატო — შტატი მექსიკაში გუანახუატო — ქალაქი მექსიკაში გუანახუატო — მდინარე მექსიკაში
ალ-მამუნი

აბულ-აბას აბდ ალ-ლაჰ ალ-მამუნი (დ. 15 სექტემბერი, 786 — გ. 9 აგვისტო, 833) — აბასიანთა დინასტიის ხალიფა 813–833 წლებში. ჰარუნ არ-რაშიდის ძე. 809–813 წლებში იყო ხორასნის გამგებელი. ეყრდნობოდა ირანის ფეოდალებს. აწარმოებდა ომებს ბიზანტიის წინააღმდეგ. დიდ ყურადღებას აქცევდა მეცნიერების განვითარებასა და მთარგმნელობით მუშაობას. ამ საქმიანობის ცენტრი იყო ბაღდადში მის მიერ დაარსებული „სიბრძნის სახლი.“ მის დროს სახელმწიფო რელიგიად გამოცხადდა მუთაზილობა. მუთაზილიტები ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 400. ↑ al-Ma'mun, M. Rekaya, The Encyclopaedia of Islam, Vol VI, ed. C.E. Bosworth, E. van Donzel, B. Lewis and C. Pellatt, (Brill, 1991), 331.
მანიშტუსუ

მანიშტუშუ მანიშტუშუ — აქადის იმპერიის მესამე მეფე. ილაშქრა ელამის ოლქების ანშანისა და შერიხუმის წინააღმდეგ; დაამარცხა ასევე სპარსეთის ყურის სანაპიროზე მდებარე 32 მცირე სამთავროს კოლაიცია. ჩვენამდე მოაღწია მანიშტუშუს მიერ შუამდინარეთის ჩრდილოეთით მდებარე თემების ტერიტორიაზე შესყიდული მიწების შესახებ შედგენილმა ხელშეკრულების ტექსტმა, რომელიც ამოკვეთილია ქვის დიდ ოთხწახნაგოვან ფილაზე. იგი გვაწვდის ძვირფას ცნობებს ძველ შუამდინარეთში არსებული მიწისმფლობელობის ფორმებსა და თემის ორგანიზაციული სტრუქტურის შესახებ. როგორც ისტორია მოგვითხრობს მანიშტუშუ მისივე სასამართლოს წევრებმა მოკლეს, რის შემდეგაც იმპერიას მისი შვილი ნარამსუენი გაუძღვა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 411.
ალ-მანსური

აბუ ჯაფარ აბდ ალ-ლაჰ იბნ-მუჰამად ალ-მანსური ( არაბ. ابو جعفر عبدالله ابن محمد المنصور) (დ. 705 — გ. 775) — აბასიანთა დინასტიის ხალიფა 754-775 წლებში. აბასიანთა სახალიფოს დედაქალაქის – ბაღდადის – დამაარსებელი. გაატარა ადმინისტრაციულ-ფინანსური რეფორმები. ხელს უწყობდა ვაჭრობისა და ხელოსნობის განვითარებას. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 413.
მანუელ I კომნენოსი

მანუელ I კომნენოსი (დ. 1118, კონსტანტინოპოლი — გ. 24 სექტემბერი, 1180, იქვე) — ბიზანტიის იმპერატორი 1143–1180 წლებში. ეყრდნობოდა წვრილ და საშუალო პროვინციულ ფეოდალებსა და ქალაქებს. ხელს უწყობდა ფეოდალური მიწათმფლობელობის განმტკიცებას. 1158 წელს ეკლესიებსა და მონასტრებს აუკრძალა სამფლობელოების გაფართოება. იმპერია გაათავისუფლა მოზღვავებული ვენეციელი ვაჭრებისაგან. მანუელ I ცდილობდა ბიზანტიის ბატონობის აღდგენას იტალიასა და ეგვიპტეში, მაგრამ ვერ შეძლო. აიძულა უნგრეთი (1164 წ.) და სერბია (1172 წ.) ეცნოთ ბიზანტიის სუვერენიტეტი. 1176 წლის 17 სექტემბერს მირიოკეფალონთან (მცირე აზია) დაამრცხეს სელჩუკებმა და იძულებული გახდა მათთვის დორილეონის და სუბლეონის ციხესიმაგრეები დაეთმო. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 414.
მანუელ II პალეოლოგოსი

მანუელ II პალეოლოგოსი (დ. 27 ივნისი, 1350 — გ. 21 ივლისი, 1425, კონსტანტინოპოლი) — ბიზანტიის იმპერატორი 1391–1425 წლებში. მის დროს ბიზანტიის მნიშვნელოვანი ნაწილი ხელთ ეპყრათ თურქებს. ფაქტობრივად ბაიაზიდ I-ის ვასალი იყო. დასახმარებლად ჯვაროსნებს მოუხმო, მაგრამ 1396 წლის 25 სექტემბერს ნიკოპოლისთან თურქებმა ჯვაროსნები დაამარცხეს. მანუელ II-მ 1399-1403 წლებში დასახმარებლად მოიარა იტალია, საფრანგეთი და ინგლისი. როდესაც 1402 წელს ანკარასთან თემურლენგმა თურქები გაანადგურა, ამით ისარგებლა მანუელ II-მ და 1403 წელს თესალონიკე დაიბრუნა. 1424 წელს კვლავ იკისრა თურქებისათვის ხარკის გადახდა. 1425 წელს ტახტიდან გადადგა და ბერად აღიკვეცა მათეს სახელით. მანუელ II მხარს უჭერდა ჰუმანისტურ მოძრაობას, ცნობილი იყო აგრეთვე როგორც მწერალი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 414.
მანუელ II

საკუთარი სახელი მანუელ II შეიძლება აღნიშნავდეს მანუელ II – ტრაპიზონის იმპერატორი მანუელ II – ბიზანტიის იმპერატორი მანუელ II – პორტუგალიის იმპერატორი მანუელ II – კონსტანტინოპოლის პატრიარქი
მანუელ I

საკუთარი სახელი მანუელ I შეიძლება აღნიშნავდეს მანუელ I – ტრაპიზონის იმპერატორი მანუელ I – ბიზანტიის იმპერატორი მანუელ I – პორტუგალიის იმპერატორი მანუელ I – კონსტანტინოპოლის პატრიარქი
ძეგვის სამების დიდი ეკლესია

ძეგვის სამების დიდი ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ძეგვში. მდებარეობს სოფლის განაპირას, ჩრდილოეთით, სასაფლაოზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (12,2 X 6,5 მ), აგებულია კარგად გათლილი, მოყვითალო-მოყავისფრო ქვიშაქვის კვადრებით. შესასვლელი ორი აქვს - სამხრეთით (ამოშენებულია) და დასავლეთით. დასავლეთის შესასვლელი შიგნიდან თაღოვანია, გარედან არქიტრავითაა გადახურული. აღმოსავლეთით ფართო მხრებითა და მათზე გადაყვანილი ორსაფეხურიანი სატრიუმფო თაღით გამოყოფილი ღრმა საკურთხეველია. თაღის ქუსლებთან რთულპროფილიანი (ორ ვიწრო თაროს შორის მოქცეული შეზნექილი სიბრტყე) კაპიტელებია. მათი ქვედა ნაწილი წინიდან გლუვია, ხოლო აფსიდის გვერდებზე მათ პროფილს თარო და დახრილი სიბრტყე შეადგენს. აფსიდის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია. მის ჩრდილოეთით ერთი თაღოვანი ნიშია, ხოლო სამხრეთით - ორი. საკურთხეველში სწორკუთხა სატრაპეზო ქვა დგას. საკურთხევლის ბაქანი წინწამოწეულია, შუაში არდაბაგი აქვს. ეკლესიის დარბაზის გრძივ კედლებზე აფსიდის მხრებთან თითო კვადრატული არაღრმა სახატე ნიშია. სახატე ნიშებს რელიეფური კიდეები და თაღოვანი მოჩარჩოება აქვთ. ჩრდილოეთ კედელზე თაღოვან არეში გამოსახულია რელიეფური თვალი, ხოლო სამხრეთ კედელზე რელიეფური ჯვარი. დასავლეთ და გრძივ კედლებში თითო თაღოვანი სარკმელია. დარბაზი გადახურულია კამარით, რომელსაც შუაში გრძივ კედლებში ჩამაგრებული შეკიდული საბჯენი თაღი აქვს. ერთი თაღი დასავლეთის კედელთანაა. დასავლეთ ნაწილში ხის პატრონიკეა, რომელზეც ხის კიბით ადიოდნენ. ფასადები თლილი ქვითაა მოპირკეთებული. სარკმლებს ლილვებიანი თაღოვანი საპირეები აქეს. აღმოსავლეთის ფასადზე, სარკმლის მარცხნივ შვიდსტრიქონიანი მხედრული წარწერაა, რომელშიც მოხსენიებულია კათალიკოსი ნიკოლოზ ამილახვარი, რომლის თაოსნობითაცაა აგებული ძეგვის სამების ეკლესია. ფასადები დასრულებულია მაღალი ლავგარდნით, რომელიც შედგენილია თაროსა და ლილვს შორის მოქცეული შეზნექილი სიბრტყისგან. დასავლეთ ფრონტონზე შემორჩენილია აგურით ნაგები გვიანდელი ხანის პატარა სამრეკლოს ნაწილი. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 335-336.
ძეგვის სამების მცირე ეკლესია

ძეგვის სამების მცირე ეკლესია —— ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ძეგვში. მდებარეობს სოფლის სამხრეთ-აღმოსავლეთით 5-6 კილომეტრზე, ტყით დაფარულ მაღალი მთის წვერზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (7,9 X 4,8 მ), ნაგებია სხვადასხვა ზომის ტლანქად დამუშავებული ქვის კვადრებით. შიგნიდან და გარედან არქიტრავული შესასვლელი სამხრეთიდანაა. ღრმა აფსიდში ფართო თაღოვანი სარკმელია, რომლის მარჯვნივ ოთხკუთხა, ხოლო მარცხნივ ნახევარწრიული ნიშია. ერთი თაღოვანი სარკმელი ეკლესიის დასავლეთ კედლის ზედა ნაწილშია, ერთი ოთხკუთხა - კარის თავზე. დარბაზი გადახურულია შეისრული კამარით. შენობა შიგნიდან შელესილია. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 336.
აირა გერშვინი

აირა გერშვინი (ინგლ. Ira Gershwin ['gɘːʃwɪn], ნამდვილი სახელი Israel Gershovitz — ისრაელ გერშოვიცი; დ. 6 დეკემბერი, 1896, ნიუ-იორკი, აშშ — გ. 17 აგვისტო, 1983, ბევერლი-ჰილზი, კალიფორნია, აშშ) — ებრაული წარმოშობის ამერიკელი პოეტი, რომელიც წერდა ლირიკას თავისი უმცროსი ძმის - ჯორჯ გერშვინის კომპოზიციებისთვის. ბევრი მათგანი ბროდვეის წარმოდგენების შეუცვლელი ლაიტმოტივი იყო წლების განმავლობაში. გერშვინი მრავალი სიმღერის თანაავტორია, მათ შორის ყველაზე ცნობილი ჯაზის სტანდარტების: „I Got Rhythm“, „Embraceable You“, „The Man I Love“. ოფიციალური საიტი აირა გერშვინი — ბროდვეის ინტერნეტ მონაცემთა ბაზაში (IBDb) (ინგლისური) აირა გერშვინი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში გერშვინის ფანსაიტი აირა გერშვინი — Find a Grave-ზე ↑ 1.0 1.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 2.0 2.1 Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ 3.0 3.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 4.0 4.1 ბროდვეის ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა — 2000. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q31964"></a> ↑ 5.0 5.1 IMSLP — 2006. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q523660"></a> ↑ 6.0 6.1 filmportal.de — 2005. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q15706812"></a> ↑ 7.0 7.1 Find a Grave — 1996. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q63056"></a> ↑ https://www.pulitzer.org/prize-winners-by-category/218 ↑ http://walkoffame.com/george-and-ira-gershwin ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-07-11. ციტირების თარიღი: 2012-11-20. ↑ Variety Obituaries, 24 აგვისტო, 1983 წელი.
I Got Rhythm

„I Got Rhythm“ — ჯორჯ გერშვინის ოცდაათიანი წლების მსოფლიო ჰიტი. ლირიკის ავტორია აირა გერშვინი. კომპოზიცია პირველად დაიბეჭდა 1930 წელს და დღემდე ერთ-ერთი ყველაზე არანჟირებადი ჯაზის სტანდარტია. მისი ქავერი მრავალმა მუსიკოსმა შექმნა, მათ შორისაა: ოსკარ პიტერსონი, ელა ფიცჯერალდი და ბარბრა სტრეიზანდი. ↑ 1959 წლის ალბომი Oscar Peterson Plays The George Gershwin ↑ 1959 წლის ალბომი Ella Fitzgerald Sings the George and Ira Gershwin Songbook ↑ 1973 წლის ალბომი Barbra Streisand...And Other Musical Instruments
კრაპ-მაზეგნი

კრაპ-მაზეგნი (გერმ. Crap Masegn) — მთა გლარნის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ფლიმსის მუნიციპალიტეტის სიახლოვეს, გრაუბიუნდენის კანტონში. მწვერვალის სიახლოვეს განთავსებულია საბაგირო გზის სადგური. Crap Masegn on Hikr
მანღითები

მანღითები — ბუხარის ხანთა დინასტია 1753-1920 წლებში. რომელმაც შეცვალა აშთარხანიდების დინასტია. პირველი ემირი იყო მუჰამად რაჰიმი (1753-1758 წწ.), ემირ მუზაფარის (1860-1885 წწ.) დროს, 1868 და 1873 წლების ხელშეკრულებებით, ბუხარის სახანომ სცნო რუსეთის პროტექტორატი. მანღითების დინასტია დაემხო 1920 წელს, როდესაც გამოცხადდა ბუხარის სახალხო საბჭოთა რესპუბლიკა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 421.
პონჩონე-როსო

პონჩონე-როსო (იტალ. Poncione Rosso) — მთა ლეპონტის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ტიჩინოს კანტონში. აღმართულია ქედზე, რომელიც ერთმანეთისგან ჰყოფს ვერცასკისა და ლევანტინის ხეობებს. Poncinone Rosso on Hikr
შპიცმაილენი

შპიცმაილენი (გერმ. Spitzmeilen) — მთა გლარნის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს გლარუსისა და სანქტ-გალენის კანტონების საზღვარზე. აღმართულია შილსტალისა და ზერნფტალის ხეობებს შორის. Spitzmeilen on Hikr
ბიუციშტოკი

ბიუციშტოკი (გერმ. Bützistock) — მთა გლარნის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ქვეყნის აღმოსავლეთ ნაწილში, გლარუსისა და სანქტ-გალენის კანტონების საზღვარზე. უახლოესი დასახლებაა სამხრეთით მდებარე ენგის მუნიციპალიტეტი. Bützistock on Hikr
მონ-რუჟი

მონ-რუჟი (ფრანგ. Mont Rouge) — მთა პენინის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ვალეს კანტონში, ნენდაზისა და ერემანსის მუნიციპალიტეტების სამხრეთით. აღმართულია როზაბლანშის მთის ჩრდილოეთით მდებარე ქედზე. Mont Rouge on Hikr
დან-დიუ-სალანტენი

დან-დიუ-სალანტენი (ფრანგ. Dent du Salantin) — მთა შაბლეს ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ვალეს კანტონში. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2 482 მეტრი. Dent du Salantin on Hikr
მანდა

მანდა შეიძლება იყოს: მანდა (კუნძული) — კუნძული კენიაში მანდა (ენა) — დრავიდული ენა მანდა (გვინეა) — ქალაქი გვინეაში მანდა (ტანზანია) — ეთნიკური ჯგუფი ტანზანიაში
ვივერა

ვივერა (ლათ. Viverra) ან ციბეტა — მტაცებელი ძუძუმწოვრების გვარი, ვივერისებრთა ოჯახისა. ბინადრობენ აფრიკისა და აზიის სუბტროპიკულ და ტროპიკულ ქვეყნებში. პირველად კარლ ლინემ აღწერა 1758 წელს. გვარი მოიცავს რამდენიმე სახეობას, მათ შორის დიდ ინდურ ცივეტს. 1821 წელს ჯონ ედუარდ გრეიმ გვარი დაუქვემდებარა ვივერისებრთა ოჯახს. ↑ „Млекопитающие“, Полная иллюстрированная энциклопедия, Кн. 2, გვ. 468.  ↑ ბ) (1989) „Млекопитающие“, რედ. В. Е. Соколов: Жизнь животных, 2-е изд., Том 7, Москва: Просвещение, გვ. 309—558. ISBN 5-09-001434-5.  ↑ Linnaei, C. (1758). Viverra გვერდი 43–44: Caroli Linnæi Systema naturæ per regna tria naturæ, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Tomus I. Editio decima, reformata. Imensis Direct. Laurentii Salvii, Holmiae. ↑ Gray, J. E. (1821). On the natural arrangement of vertebrose animals. London Medical Repository, 15 (1): 296–310.
კატისებრნი

კატისებრნი (ლათ. Felidae), ძუძუმწოვრების ოჯახი მტაცებლების რიგისა. გენეტიკურად ახლოს დგანან ვივერებთან, მანგუსტებთან და აფთრებთან. მათი სხეულის სიგრძე 50-380 სმ აღწევს. მასა 1,5-275 კგ. აქვთ კუნთოვანი და მოქნილი სხეული, მოკლე ფეხები, ჩამალული ან ნახევრად ჩამლული ბრჭყალები. თითითმავალი მტაცებლებია. ტყის კატები ღიაფერისანი არიან, ველისა და უდაბნოს სახეობები — ყვითელი ან ქვიშისფერი. გავრცელებული არიან ყველა მატერიკზე ავსტრალიის, მისი მოსაზღვრე კუნძულებისა და მაგადასკარის გარდა. ბინადრობენ ტყეში, მდინარის სანაპიროზე, ველზე, უდაბნოში, ალპურ ზონაში. ბინდისა და ღამის ცხოველებია. ცხოვრობენ ცალ-ცალკე ან ოჯახებად. კატისებრნთა მრავალი წარმომადგენელი კარგად დაცოცავს ხეზე ან ცურავს. იკვებებიან ძუძუმწოვრებით, ფრინველებით, ქვეწარმავლებით, თევზებით, ზოგჯერ მწერებითაც. მსხვერპლს უმთავრესად უსაფრდებიან ან ეპარებიან, შემდეგ კი თავს ესხმიან დიდი ნახტომით (მარტო ავაზა იჭერს მსხვერპლს დადევნებით). აერთიანებს რამდენიმე გვარს, რომელთაგან კარგად ცნობილია გვარები Felis (სადაც შედის შინაური და ტყის კატები, ლელიანის კატა, ჩრდილოეთამერიკული პუმა და კიდევ რამდენიმე შედარებით მცირე ზომის სახეობა), Panthera (სადაც შედის ჯიქი, ვეფხვი, ლომი და იაგუარი), Lynx (ფოცხვერები), Ascynonix (ავაზა). სულ ოჯახში შედის 37 სახეობა. მათგან ყოფილ სსრკ-ში გვხვდება 12 სახეობა, საქართველოში — 4 (ტყის კატა, ლელიანის კატა, ფოცხვერი და ჯიქი; მეოცე საუკუნის დასაწყისამდე საქართველოში პერიოდულად შემოდიოდნენ ვეფხვებიც). კატისებრების დედალი სქესობრივ სიმწიფეს აღწევს 12-15 თვისა. მაკეობა 55-270 დღე გრძელდება, შობენ 2-6 ნაშიერს. კატისებრნი შობენ ცოცხლობენ 30 წლამდე. სარეწაო ცხოველებია, ზოგან ზიანს აყენებენ მეცხოველეობას. ლომებს და ვეფხვებს ზოგ ქვეყანაში იცავენ. გამოყოფენ დიდ კატათა (პანთერათა) და მცირე კატათა ქვეოჯახებს. Брем А., Жизнь животных, т. 5, М., 1941; Млекопитающие Советского Союза, т. 2, ч. 2, М., 1972; ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 437.
ჰავაი (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი ჰავაი შეიძლება აღნიშნავდეს: ჰავაი — შტატი აშშ-ში ჰავაი — ვულკანური კუნძული ჰავაის არქიპელაგში ჰავაის სამეფო (1795–1898)
მანგუსტი

მანგუსტი (ლათ. Herpestes ichneumon) — მტაცებელი ძუძუმწოვარი მანგუსტისებრთა ოჯახისა. მისი მურა-ნაცრისფერი სხეულის სიგრძე 65 სმ აღწევს, აქვს გრძელი ბეწვით დაფარული მსხვილი კუდი. გავრცელებულია ჩრდილოეთ აფრიკაში, მცირე აზიასა და სამხრეთ-დასავლეთ ევროპაში (პირენეს ნახევარკუნძული). იკვებება წვრილი მღრღნელებით. აქტიურია ღამით. გველების განადგურებით სარგებლობა მოაქვს. ზოგჯერ ზიანს აყენებს საფრინველეებს. აკლიმატიზებულია იუგოსლავიაში, იტალიასა და კუნძულ მადაგასკარზე. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 405. ↑ IUCN-ის ოფიციალური საიტი ↑ ადრე მას აერთიანებდნენ ვივერისებრთა ოჯახში.
ტრიპოლიტანიური ლირა

ლირა — 1943-1951 წლებში ბრიტანეთის მიერ ოკუპირებული ლიბიის ტერიტორიის (მოგვიანებით ბრიტანეთის მანდატი) ფულის ერთეული. მას უშვებდა ტრიპოლიტანიის სამხედრო ხელმძღვანელობა და მიმოქცევაში იტალიურ ლირასთან ერთად იყო. ტრიპოლის და იტალიური ლირები 1951 წელს ჩაანაცვლა ლიბიურმა ფუნტმა შემდეგი კურსით 1 ფუნტი = 480 ლირა. ამ ფულის ერთეულს აქ ჰქონდა მონეტები, ხოლო ქაღალდის ფულის ერთეული გამოდიოდა შემდეგი ნომინალებით: 1, 2, 5, 10, 50, 100, 500 და 1000 ლირა. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-06-09. ციტირების თარიღი: 2012-11-21.
თავისუფლების კლუბი

თავისუფლების კლუბი — არასამეწარმეო (არაკომერციული) იურიდიული პირი, რომელიც 2010 წელს დაარსდა საზოგადოებისათვის კონსერვატიული და ლიბერტარიანული იდეების გაცნობისა და განათლების დონის ამაღლების მიზნით. კლუბის მთავარი ფასეულობებია ეკონომიკური და პოლიტიკური თავისუფლება. ორგანიზაციის საქმიანობა საგანმანათლებლო სფეროთი შემოფარგლება და გულისხმობს ისეთი პროექტების განხორციელებას, როგორიცაა: საჯარო ლექციების მოწყობა; დებატებისა და დისკუსიების გამრთვა; ბანაკების ორგანიზება; საზოგადოებაში ინფორმაციულობის დონის ამაღლება; ლიტერატურის თარგმნა და გავრცელება; სოციალურ-ეკონომიკურ პროექტებზე მუშაობა. კლუბმა უკვე მოაწყო 10-ზე მეტი საჯარო ლექცია, რომელთაც უძღვებოდნენ საქართველოსა და მსოფლიოში ცნობილი ლექტორები, წარმატებული მოაზროვნეები. ასევე 2012 წლის 11-17 თებერვალს თავისუფალი და აგრარული უნივერსიტეტის მხარდაჭერით ჩაატარა პირველი თავისუფლების ბანაკი, სადაც მონაწილეობა მიიღო 80-მდე დაინტერესებულმა სტუდენტმა. "თავისუფლების კლუბის" საიტი დაარქივებული 2013-01-02 საიტზე Wayback Machine. "თავისუფლების კლუბის" ბლოგი "თავისუფლების კლუბის" გვერდი facebook-ზე
ადირი (ლიბია)

ადირი (არაბ. ادري) — ქალაქი ლიბიაში, ვადი-ეშ-შატის რაიონის მთავარი ქალაქი. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქში ცხოვრობს 4,611 ადამიანი. უახლოესი აეროპორტი მდებარეობს ქალაქ ბრაქიში. ლიბიის ქალაქების სია ↑ Adiri. World Gazetteer. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-07-15. ციტირების თარიღი: 2011-02-21.
ვაზინი

ვაზინი (არაბ. وازن) — ქალაქი დასავლეთ ლიბიაში, ტრიპოლიტანიაში, ნალუთის რაიონში. ქალაქ ტრიპოლიდან მდებარეობს 360 კილომერტში. 2006 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქში ცხოვრობს 8 541 ადამიანი. 2011 წლის 21 აპრილს ვაზინის ტერიტორიაზე გაიმართა ბრძოლა კადაფის მომხრეებსა და ოპოზიციას შორის. ქალაქი დაიპყრეს აჯანყებულებმა, ხოლო მუამარ კადაფის რეჟიმის მომხრეებმა გაქცევა მოახერხეს ტუნისში. ლიბიის ქალაქების სია ↑ Wazin. World Gazetteer. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-07-29. ციტირების თარიღი: 2011-04-23.