laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
გელათის ოთხთავი

გელათის ოთხთავი ანუ სახარება — XII საუკუნის ქართული ხელნაწერი სახარება, საზეიმო ოთხთავი. პირველი ნიმუშია, რომელიც ქართულენოვანი სახარების გიორგი მთაწმიდელისეულ რედაქციას შეიცავს. ძირითად ტექსტს დართული აქვს სადეკლამაციო-ლიტურგიკულ ნიშანთა განმარტებები ბერძნულ და ქართულ ენებზე და „ავგაროზის ეპისტოლე“. საწერ მასალად გამოყენებულია საგანგებოდ დამუშავებული ეტრატი. ხელნაწერი 293 ფურცლისაგან შედგება, რომელთა ზომები 26X18.8 სანტიმეტრია. გადაწერილია ნუსხურით, ყავისფერი მელნით, სინგურითა და ოქრომელნით. გამორჩეულია თავისი მხატვრული გაფორმებით. შემკულია სვეტოვანი კამარებით, 254 მინიატიურით, დახვეწილი საზედაო ასოებით, რომლებიც ოქრომელნითაა შესრულებული. თითოეული მინიატიურის ფონად ფურცლოვანი ოქროა გამოყენებული. ოთხივე თავს წინ უძღვის მახარებელთა გამოსახულებები. ოთხივე თავის სათაური ჩასმულია ხალიჩისებური ორნამენტით შემკულ ჩარჩოში. გელათის ოთხთავი ამჟამად ინახება ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის Q ფონდში (Q-908). ქართული ხელნაწერი წიგნი, V-XIX საუკუნეები, თბილისი, 2012, გვ. 66
ბიჭვინთის ოთხთავი

ბიჭვინთის ოთხთავი ანუ სახარება — XII საუკუნის ქართული ხელნაწერი ოთხთავი. გადაწერილია დასავლეთ საქართველოში; მოგვიანებით ხელნაწერი მიეკუთვნა ბიჭვინთის ღვთისმშობლის ეკლესიას, აქედან მომდინარეობს მისი სახელწოდებაც. საწერ მასალად გამოყენებულია ეტრატი, ძირითადი ტექსტი გადაწერილია ნუსხურით, ყავისფერი მელნით, ხოლო სათაურები — ასომთავრულით, ოქრომელნითა და სინგურით. ხელნაწერის მორთულობას წარმოადგენს მახარებელთა გამოსახულებანი, თავსამკაულები და მხატვრული ინიციალები. ხელნაწერში შემორჩენილია ორი მინიატიურა, მარკოზ და ლუკა მახარებლების პორტრეტები. მარკოზ მახარებლის გამოსახულება მთელ გვერდს იკავებს. იგი ჩართულია დეკორატიულ ჩარჩოში. ჩარჩოს ზემოთ შუაში არწივია გამოსახული. იგი მარკოზ მახარებლის სიმბოლური გამოსახულებაა, რომელიც ჩვეულებრივ ბერძნულსა და ქართულ ხელნაწერებში მახარებლის მინიატურაზე ჩარჩოს შიგნითაა მოთავსებული. თავსამკაულით იწყება ლუკას სახარების ტექსტი. იგი ჩართულია ტექსტის მარცხენა სვეტში. მხატვრული ინიციალი ებმის თავსამკაულის ნახატს. ორნამენტი მცენარეულ მოტივს წარმოადგენს. მთლიან კოლორიტში ლურჯი ფერი ჭარბობს. წიგნის მხატრვობა ქართული მინიატიურული მხატვრობის თვითმყოფადობაზე მეტყველებს. დღეს ბიჭვინთის ოთხთავი ინახება ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის H ფონდში (H 2120). სახარება ერთი პერიოდი გატანილი იყო სანქტ-პეტერბურგში, სადაც 1888 წელს გადაიღო ცნობილმა რუსმა ფოტოგრაფმა ივანე ბარშჩევსკიმ. სახარების გარეყდა (თავი) სახარების გარეყდა (ზურგი) სახარების ფურცლები სახარების ფურცლები სახარების ფურცლები სახარების ფურცლები სახარების ფურცლები სახარების ფურცლები სახარების ფურცლები ქართული ხელნაწერი წიგნი, V-XIX საუკუნეები, თბილისი, 2012, გვ. 69 კულტურული მემკვიდრეობა აფხაზეთში, თბ., 2015
სოფია კოპოლა

სოფია კოპოლა (ინგლ. Sofia Carmina Coppola; დ. 14 მაისი, 1971, ნიუ-იორკი, აშშ) — ამერიკელი კინორეჟისორი, სცენარისტი, პროდიუსერი და მსახიობი. ის არის კინორეჟისორ ფრენსის ფორდ კოპოლას ქალიშვილი. სოფია კოპოლა პირველი ამერიკელი ქალია, რომელიც წარადგინეს ოსკარის საუკეთესო რეჟისორის ჯილდოზე. სოფია კოპოლა ჰოლივუდის პრივილეგირებულ ოჯახში დაიბადა. მისი მამა, ცნობილი რეჟისორი ფრენსის ფორდ კოპოლაა, მსახიობი ნიკოლას კეიჯი კი მისი ბიძაშვილია. მათ ოჯახში ხშირად სტუმრობდნენ აკირა კუროსავა და ვერნერ ჰერცოგი. პატარა სოფია კოპოლა სასკოლო დავალებებს ფილმების სახით ამზადებდა. მან მცირე როლები შეასრულა მამის ფილმებში „აუტსაიდერები“, „კლუბი კოტონი“, „პეგი სიუს ცხოვრება“ „ნათლიმამა III“. მოკლემეტრაჟიანი ფილმის „Lick the Star“ (1998) შემდეგ პირველი სრულმეტრაჟიანი მხატვრულ ფილმი „ქალწულების თვითმკვლელობა“ კოპოლამ 1999 წელს გადაიღო ჯეფრი ეუჯენიდესის ამავე სახელწოდების რომანის მიხედვით. მასში გარეუბნელი მოზარდი გოგონების ცხოვრება ასახა. 2003 წელს გამოვიდა ფილმი „თარგმანში დაკარგული“, რომელშიც ბილ მიურეი და სკარლეტ იოჰანსონი ორ გაუცხოებულ მოგზაურს თამაშობენ, რომლებიც ტოკიოში ხვდებიან ერთმანეთს. ფილმმა 44 მილიონი დოლარის მოგება ნახა ჩრდილოეთ ამერიკაში, ხოლო თითქმის 120 მლნ მთელ მსოფლიოში. ფილმმა საუკეთესო სცენარისთვის ოსკარი მოიპოვა, ხოლო საუკეთესო ფილმისა და საუკეთესო სცენარისათვის კი ოქროს გლობუსი მიიღო. კოპოლას შემდეგ ფილმში „მარი ანტუანეტი“ კომპანია Sony-მ 40 მილიონი დოლარი ჩადო. ფილმი ანტონია ფრეზერის რომანზეა დაფუძნებული და საფრანგეთის სკანდალური დედოფლის ცხოვრებას ასახავს. ფილმმა კრიტიკოსთა განსხვავებული რეაქციები გამოიწვია. 1999 — თვითმკვლელი ქალწულები (The Virgin Suicides) 2003 — თარგმანში დაკარგული (Lost in Translation) 2006 — მარი ანტუანეტი (Marie Antoinette) 2010 — სადღაც (Somewhere) 2013 — ელიტური საზოგადოება (The Bling Ring) ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სოფია კოპოლა სოფია კოპოლა კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ზოგიერთი რამ სოფიას შესახებ დაარქივებული 2022-01-19 საიტზე Wayback Machine. ჟურნალი „ცხელი შოკოლადი“, 1 ოქტომბერი, 2006 ↑ „Lost in Translation“. Box Office Mojo. ციტირების თარიღი: 2009-03-13. დამოწმებას აქვს ცარიელი უცნობი პარამეტრ(ებ)ი: |coauthors= (დახმარება)
კიარდლა

კიარდლა (ესტ. Kärdla) — ქალაქი ესტონეთში, კუნძულ ჰიიუმაას უდიდესი ქალაქი და ჰიიუმაას მაზრის დედაქალაქი. მდებარეობს კუნძულის ჩრდილო-აღმოსავლეთ სანაპიროზე; მის სამხრეთით მდებარეობს კიარდლის მეტეორიტის კრატერი, რომლის ასაკიც 455 მილიონი წელია. წერილობით წყაროებში კიარდლა პირველად 1564 წელს იხსენიება, როგორც შვედებით დასახლებული სოფელი. მისი ზრდა დიდად განაპირობა 1830 წელს გახსნილმა ტანსაცმლის ფაბრიკამ. 1849 წელს აიგო ნავსადგური. ფაბრიკაცა და პორტიც მეორე მსოფლიო ომის დროს დაინგრა. კიარდლას 1920 წელს ოფიციალურად მიენიჭა პატარა ქალაქის, 1938 წელს კი ქალაქის სტატუსი. კიარდლის ეკლესია რესტორანი ტურისტული საინფორმაციო ცენტრი ერთ-ერთი ქუჩა ესტონეთის ქალაქების სია ოფიციალური საიტი (ესტონური) Live webcam showing the central square of Kärdla დაარქივებული 2008-09-17 საიტზე Wayback Machine.
კეჰრა

კეჰრა (ესტ. Kehra) — პატარა ქალაქი ჩრდილოეთ ესტონეთში, ჰარიუმაას მაზრაში, ანიის მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2012 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 959 ადამიანს შეადგენს. ქალაქში მდებარეობს რუსების მიერ აშენებული ეკლესია „ერთობა ქრისტეში“. ესტონეთის ქალაქების სია Kehra tüürib juba läbi elatud vaikelu poole[მკვდარი ბმული]
ლოქსა

ლოქსა (ესტ. Loksa) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ ესტონეთში, ჰარიუმაას მაზრაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 403 ადამიანს შეადგენს, ფართობი 3,81 კმ². სოფელი ლოკსა წყაროებში პირველად 1687 წელს იხსენიება. ესტონეთის ქალაქების სია ოფიციალური საიტი ↑ Eesti A&O. Tallinn : Eesti Entsüklopeediakirjastus, 1993. ↑ Eesti entsüklopeedia, 5. kd, konj-lõuna. Tallinn : Eesti Entsüklopeediakirjastus, 1990. ↑ From here forward the source is: Eesti Statistika. Statistikaameti koduleht. http://www.stat.ee/
რიაპინა

რიაპინა (ესტ. Räpina) — ქალაქი ესტონეთში, პილვამაას მაზრაში, რიაპინის მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2009 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 867 ადამიანს შეადგენს. ქაღალდის ფაბრიკა რიაპინის ეკლესია ესტონეთის ქალაქების სია Räpina Parish (ესტონური)
ტირვა

ტირვა (ესტ. Tõrva) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ესტონეთში, ვალგამაას მაზრაში. მდებარეობს მდინარე იჰნეს ნაპირებზე. 2009 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 101 ადამიანს შეადგენს, ფართობი 4,80 კმ²-ია. ტირვამ ქალაქის სტატუსი 1926 წელს მიიღო. ესტონეთის ქალაქების სია ოფიციალური საიტი (ესტონური)
არნოლდ ჰენრი გაიოტი

არნოლდ ჰენრი გაიოტი ან [გიუიო] (ინგლ. Arnold Henry Guyot; დ. 28 სექტემბერი, 1807 — გ. 8 თებერვალი, 1884) — შვეიცარიაში დაბადებული ამერიკელი გეოლოგი და გეოგრაფი. პირველმა მიაქცია ყურადღება შვეიცარიის მყინვარების ფენობრივ აგებულებას, საფუძვლიანად შეისწავლა ისინი და მოახდინა მრავალი აღმოჩენა ამ მიმართულებით. მისი ფართო მეტეოროლოგიური დაკვირვებების შედეგად საფუძველი ჩაეყარა აშშ-ის ამინდის ბიუროს. სწავლობდა ნევშატელის კოლეჯში და გერმანიაში. 1835-1840 წლებში ასწავლიდა ქალაქ პარიზში. 1839 წელს ნევშტელის აკადემიაში გახდა ისტორიისა და ფიზიკური გეოგრაფიის პროფესორი. 1838 წელს ცნობილი ნატურალისტის ლუი აგასისის გავლენით დაიწყო მყინვარების სტრუქტურისა და მოძრაობის შესწავლა. 1848 წელს დასახლდა კემბრიჯში, მასაჩუსეტსის შტატში, და 1854 წლამდე იქვე კითხულობდა ლექციებს გეოგრაფიასა და სწავლების მეთოდიკაში. 1854 წელს პრინსტონის უნივერსიტეტში გახდა გეოლოგიისა და ფიზიკური გეოგრაფიის პროფესორი. გეოგრაფიაში არაერთი სახელმძღვანელოს ავტორია. გაიოტმა შეიმუშავა აპალაჩების ტოპოგრაფიული რუკები. მისი შრომებიდან აღსანიშნავია: „დედამიწა და ადამიანი“ (1849). გაიოტის სახელობისაა მყინვარი ალასკაში, მთა გრეიტ-სმოკი-მაუნტინსის ქედზე, აგრეთვე ვულკანური წყალქვეშა მთები გაიოტი და სხვა. არნოლდ ჰენრი გაიოტი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური) არნოლდ ჰენრი გაიოტი — ენციკლოპედია ამერიკანა (ინგლისური) ↑ 1.0 1.1 Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ 2.0 2.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 3.0 3.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 4.0 4.1 4.2 4.3 www.accademiadellescienze.it <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107212659"></a> ↑ Find a Grave — 1996. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q63056"></a> ↑ 6.0 6.1 6.2 https://www.biodiversitylibrary.org/page/33258947
ნარვა-იიესუუ

ნარვა-იიესუუ (ესტ. Narva-Jõesuu; რუს. Усть-Нарва) — ქალაქი ესტონეთში, იდა-ვირუმაას მაზრაში. მდებარეობს ქვეყნის ჩდილოეთ ნაწილში, ბალტიის ზღვის სანაპიროზე, რუსეთის საზღვართან ახლოს. ესტონურად მისი სახელწოდება ნიშნავს „მდინარე ნარვის შესართავს“. 2010 წლის მონაცემებით, ნარვა-იიესუუს მოსახლეობა 2 602 ადამიანს შეადგენს. ისევე როგორც მეზობელ ქალაქ ნარვას შემთხვევაში, მოსახლეობის უმეტესი ნაწილი რუსი ან რუსულენოვანია. ესტონელთა წილი მხოლოდ 13%-ია. შვიდი კილომეტრი სიგრძის ქვიშიანი პლაჟისა და მის გასწვრივ ჩამწკრივებული ფიჭვის ხეების წყალობით, რომელიც ერთ-ერთი საკუეთესოა მთელს ესტონეთში, ნარვა-იიესუუ პოპულარული საზაფხულო კურორტია. ბილუნის მუნიციპალიტეტი, დანია იმატრა, ფინეთი კრონშტადტი, რუსეთი საკურორტო შენობის ნანგრევები ჯებირი მდინარე ნარვის შესართავთან შუქურა ესტონეთის ქალაქების სია ოფიციალური საიტი (ესტონური) (რუსული) (ინგლისური) (ფინური) Narva-Jõesuu Nude Beach ↑ 1.0 1.1 Sõpruslinnad Estonian. Narva-Jõesuu. ციტირების თარიღი: 24 May 2010.
წერილი სამ ცოლს

წერილი სამ ცოლს — 1950 წლის ამერიკული დრამატული ფილმი. ფილმში სამი ქალი იღებს ერთი შინაარსის წერილს, რომ ერთ-ერთი მათგანის ქმარი საყვარელთან ერთად გაიპარა. სამივე მათგანი ფიქრობს, რომ სწორედ ის მიატოვა ქმარმა. ჯოზეფ მანკევიჩმა ამ ფილმისთვის ორი ოსკარი მიიღო: საუკეთესო რეჟისურისა და საუკეთესო ადაპტირებული სცენარისთვის. ჯეინ კრეინი - დებორა ბიშოპი ლინდა დარნელი - ლორა მეი ჰოლინგსვეი ენ სოზერნი - რიტა ფიპსი ჯეფრი ლინი - ბრედფორდ ბიშოპი პოლ დაგლასი - პორტერ ჰოლინგსვეი კირკ დაგლასი - ჯორჯ ფიპსი შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „წერილი სამ ცოლს“ ვიკისაწყობში. „წერილი სამ ცოლს“ — Allmovie-ზე „წერილი სამ ცოლს“ — TCM-ის მონაცემთა ბაზაში „წერილი სამ ცოლს“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ტამსალუ

ტამსალუ (ესტ. Tamsalu) — ქალაქი ესტონეთში, ლიაენე-ვირუმაას მაზრაში, ტამსალუს მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრი. წყაროებში ტამსლაუ პირველად 1512 წელს იხსენიება, თუმცა 1876 წლამდე ის პატარა სოფლად რჩებოდა, სანამ მასზე გაივლიდა ტარტუ-ტალინის რკინიგზა. 1996 წელს მიენიჭა მუნიციპალიტეტის სტატუსი. ესტონეთის ქალაქების სია ტამსალუს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
კილინგი-ნიმე

კილინგი-ნიმე (ესტ. Kilingi-Nõmme) — ქალაქი სამხრეთ-დასავლეთ ესტონეთში, პიარნუმაას მაზრაში, საარდეს მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2012 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 066 ადამიანს შეადგენს. 1938 წლის 1 მაისს მიენიჭა პატარა ქალაქის სტატუსი. ესტონეთის ქალაქების სია ოფიციალური საიტი
ერინ ბროკოვიჩი (ფილმი)

ერინ ბროკოვიჩი (ინგლ. Erin Brockovich) — 2000 წლის ბიოგრაფიული ფილმი. ფილმი ასახავს ერინ ბროკოვიჩის ცხოვრებას, რომელიც იბრძოდა ამერიკის მსხვილი კომპანიების წინააღმდეგ. ფილმი ძალიან წარმატებული იყო როგორც ფინანსურად, ასევე მოპოვებული ჯილდოების მიხედვით. ჯულია რობერტსი - ერინ ბროკოვიჩი ალბერტ ფინი - ედვარდ მესრი აარონ ეკჰარტი - ჯორჯი მარგ ჰელგენბერგერი - დონა იენსენი ჯულია რობერტსმა ერინ ბროკოვიჩის როლის შესრულებისთვის მიიღო ოსკარის, ოქროს გლობუსისა და BAFTA-ს ჯილდოები. „ერინ ბროკოვიჩი“ — TCM-ის მონაცემთა ბაზაში „ერინ ბროკოვიჩი“ — Box Office Mojo-ზე „ერინ ბროკოვიჩი“ — Rotten Tomatoes „ერინ ბროკოვიჩი“ — Metacritic-ზე
სუურე-იაანი

სუურე-იაანი (ესტ. Suure-Jaani) — ქალაქი ესტონეთის ცენტრალურ ნაწილში ვილიანდიმაას მაზრაში. სუურე-იაანის მუნიციპალიტეტის შემადგენელი ნაწილი და ადმინისტრაციული ცენტრი . ქალაქს არ გააჩნია მუნიციპალიტეტის სტატუსი. სუურე-იაანში მდებარეობს კომპოზიტორების არტურ კაპასა და ვილჰელმ კაპას მემორიალური მუზეუმი. მათ პატივსაცემად ქალაქში ყოველწლიურად იმართება მუსიკალური ფესტივალი. 1950-1959 წლებში სუურე-იანის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია. ოფიციალური საიტი ↑ Eesti statistika 2012 ესტონეთის სტატისტიკა 2012 ↑ ამ ქალაქს არ აქვს საკუთარი მუნიციპალური სტატუსი. მოსახლეობის რაოდენობის მონაცემები „მუნიციპალური სტატუსის გარეშე“ მოყვანილია 01.01.2012 პერიოდის მონაცემების მიხედვით(ინგლისური) ესტონეთის სტატისტიკის სამსახური(ინგლისური)
ხუან დე გრიხალვა

ხუან დე გრიჰალვა (ესპ. Juan de Grijalva; დ. დაახ. 1489 წელს კუელარში — გ. 1527 წლის 21 იანვარს.) — ერთ-ერთი პირველი ესპანელი კონკისტადორი. გრიჰალვას ექსპედიცია, რომლის დროსაც მან აღმოაჩინა მექსიკა, აღწერილია ბერნალ დიასის წიგნში „ახალი ესპანეთის დაპყრობის რეალური ისტორია“. დაიბადა ძველ კასტილიაში. მონაწილეობდა თავისი ბიძის, დიეგო ველასკეს დე კუელარის ამერიკაში ექსპედიციაში (1508 წელს მიაღწია ჰაიტის, 1511 წელს კი კუბას). ველასკესმა გრიჰალვას დაავალა 1518 წელს აღჭურვილი ექსპედიციის მეთაურობა. ექსპედიციის მიზანი იყო ფრანცისკო ერნანდეს დე კორდობას მიერ აღმოჩენილ მიწებთან (იუკატანი) სავაჭრო კავშირების დამყარება. ექსპედიციაში მონაწილეობა მიიღო 170-დან 300-მდე ადამიანმა, რომელთა შორისაც იყვნენ: პედრო დე ალვარადო, ხუან დიასი, ალონსო დე ავილა, ალონსო ერნანდესი, ფრანცისკო დე მონტეჰო და სხვანი. გრიჰალვამ იუკატანიდან დასავლეთით, სანაპიროს გასწვრივ გააგრძელა გზა და მიაღწია მექსიკის ნაპირს, რომელსაც დაარქვა Nueva España (ახალი ესპანეთი). მან აღმოაჩინა მდინარე ტაბასკო. შემდეგ შეხვდა აცტეკების იმპერატორს, რომლამდეც უკვე მიაღწია ცნობებმა მექსიკის ნაპირებთან მოსული ესპანელების შესახებ. გრიჰალვა მას საკმაოდ მეგობრულად დაშორდა. მან ინდიელებისგან ბევრი ძვირფასი ქვა და ოქრო იყიდა და გაგზავნა ერთ-ერთი თავისი თანამგზავრი, რათა ეცნობებინა ველასკესისთვის თავისი აღმოჩენა, რის შემდეგაც გზა განაგრძო. როდესაც მიაღწია მდინარე იატასპას, ის უკან გაბრუნდა და 6-თვიანი მოგზაურობის შემდეგ კუბას მიაღწია. გრიჰალვას მიერ აღმოჩენილ ქვეყანაში ახალი ექსპედიციით გაგზავნეს ერნან კორტესი, რომელსაც გრიჰალვას მიერ გაკეთებული აღმოჩენების მთელი დიდება ერგო. ცენტრალური ამერიკის დაპყრობის შემდეგ ის დასახლდა ნიკარაგუაში და მალევე მოკლეს, ტუზელების აჯანყებისას.
ილარიონი (ალფეევი)

მიტროპოლიტი ილარიონი (რუს. Митрополит Иларион, ერისკაცობაში გრიგოლი ვალერის ძე ალფეევი; დ. 24 ივლისი, 1966, მოსკოვი) — რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მიტროპოლიტი. დაიბადა 1966 წლის 24 ივლისს ქალაქ მოსკოვში. 2002 წლის 14 იანვარს ხელდასხმულ იქნა ეპისკოპოსად. 2009 წლის 1 თებერვალს აღყვანილ იქნა მიტროპოლიტის ხარისხში. მიტროპოლიტ ილარიონ ალფეევის წიგნის თარგმანის პრეზენტაცია გაიმართა[მკვდარი ბმული] კათოლიკოს-პატრიარქის საიუბილეო თარიღებთან დაკავშირებით თბილისში მიტროპოლიტი ილარიონი ჩამოვიდა დაარქივებული 2013-01-17 საიტზე Wayback Machine.
გამრეკელი

საკუთარი სახელი გამრეკელი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გვარი: ბარბარე გამრეკელი — მსახიობი ბორის გამრეკელი — რეჟისორი, მსახიობი, დრამატურგი გივი გამრეკელი — ისტორიკოსი, მოჭადრაკე დავით გამრეკელი — მომღერალი ვასილ გამრეკელი — ექიმი, საზოგადო მოღვაწე ვარაზ-ბაკურ გამრეკელი — ჯავახეთის ერისთავი XI ს. II ნახევარში იოანე (გამრეკელი) — საეკლესიო პირი ირაკლი გამრეკელი — მხატვარი მიხეილ გამრეკელიძე — ინჟინერი, პოლიტიკოსი ნიკოლოზ გამრეკელი — პუბლიცისტი, საზოგადო მოღვაწე ნინო გამრეკელ-თორელი — პირველი ქართველი რეჟისორი ქალი სახელი: გამრეკელი თორელი — XII საუკუნის II ნახევრის მოღვაწე ქართველი დიდგვარიანი ფეოდალი გამრეკელი თორელი — XIII საუკუნის 30-40-იანი წლებში მოღვაწე
რიჩარდ ჩორლი

რიჩარდ ჯონ ჩორლი (ინგლ. Richard Chorley; დ. 4 სექტემბერი, 1927 — გ. 12 მაისი, 2002) — ინგლისელი გეოგრაფი და გეომორფოლოგი. გეოგრაფიაში სისტემების ზოგადი თეორიის დანერგვის თვალსაჩინო წარმომადგენელი იყო. ცნობილია თავისი შრომებით რაოდენობრივ გეოგრაფიაში; დაიბადა სომერსეტის საგრაფოს ქალაქ მაინჰედში. 1951 წელს დაამთავრა ოქსფორდის უნივერსიტეტი. სწავლა გააგრძელა კოლუმბიის უნივერსიტეტში, რომლის დამთავრების შემდეგ იქვე დაიწყო პედაგოგიური მოღვაწეობა. 1957 წელს ოჯახური მიზეზების გამო სამშობლოში მოუწია დაბრუნება. სულ მალე გახდა კემბრიჯის უნივერსიტეტის პროფესორის ასისტენტი. 1974 წლიდან ამავე უნივერსიტეტის პროფესორია. 1984-1989 წლებში იყო გეოგრაფიული ფაკულტეტის დეკანი. ფიზიკურ გეოგრაფიაში და გეომორფოლოგიაში შემოიღო რაოდენობრივი მეთოდები და სისტემური ანალიზი. რიჩარდ ჩორლი (ინგლისური) რიჩარდ ჩორლი (ინგლისური) ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #129930458 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ 2.0 2.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ LIBRIS — 2012. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1798125"></a> ↑ Czech National Authority Database <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q13550863"></a> ↑ Royal Geographical Society Gold Medal Recipients — Royal Geographical Society, 2022. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q61782217"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q691152"></a> ↑ https://geomorphology.org.uk/award-winners/earlier-recipients
მოტოციკლი

მოტოციკლი — ძრავიანი სატრანსპორტო საშუალება, რომელსაც აქვს ორი ან სამი ბორბალი. მოტოციკლები გამოიყენება როგორც სამგზავროდ ასევე სპორტულ შეჯიბრებებში მონაწილეობის მიზნით. მოტოციკლი ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული სატრანსპორტო საშუალებაა მსოფლიოში, მათი საერთო რაოდენობა 200 მილიონს შეადგენს. ეს ნიშნავს, რომ ყოველ 1000 ადამიანზე 33 მოტოციკლი მოდის. მოტოციკლების საერთო რაოდენობის 58% თავმოყრილია განვითარებად ქვეყნებში. ხოლო 33% იაპონიასა და აშშ–ში. პირველი მოტოციკლი შეიქმნა 1885 წელს გერმანიაში. გერმანელი გამომგონებლების: გოთლიბ დაიმლერის და ვილჰელმ მაიბახის მიერ. პირველი მოტოციკლი უსაფრთხოების კუთხით ველოსიპედისაგან არ განსხვავდებოდა. პირველ მსოფლიო ომამდე მოტოციკლების უმსხვილესი მწარმოებელი იყო ინდოეთი ოცი ათასი მოტოციკლი წელიწადში. 20-იან წლებში ეს პატივი გადავიდა ჰარლი-დევიდსონის ხელში. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ BSA ჯგუფი გახდა უმსხვილესი მიმწოდებელი, 75000 მოტოციკლი წელიწადში. XXI საუკუნეში მოტოციკლების ინდუსტრიაში დომინირებს იაპონური მწარმოებლები, რომლებიც გარდა დიდი სიმძლავრის მოტოციკლებისა, ასევე უშვებენ მოტოციკლებს მცირე მოცულობის ძრავებით, დაახლოებით 300კ/ს. (ინგლისური) online ეტიმოლოგიური ლექსიკონი (ინგლისური) მოტოციკლი
სათვალე

სათვალე — მხედველობის კორექციის, ასევე მზისგან ან რაიმე სახის გამოსხივებისაგან დამცავი საშუალება. სათვალის ისტორია იწყება XII საუკუნიდან. მისი წინამორბედი გავრცელებული იყო ჩინეთში. მას იყენებდნენ მოსამართლეები. დროთა განმავლობაში სათვალემ შეიძინა მრავალი დანიშნულება. სხვადასხვა სახის სათვალეს იყენებენ მედიცინაში, მრეწველობაში; უკანასკნელ ხანებში სათვალე იქცა მოდურ აქსესუარადაც. სათვალის ისტორია[მკვდარი ბმული] (ინგლისური)
ვარძიის ოთხთავი

ვარძიის ოთხთავი ანუ სახარება — XII-XIII საუკუნეების ქართული საზეიმო ხასიათის ხელნაწერი სახარება. სავარაუდოდ ეკუთვნოდა თამარ მეფეს. XVI საუკუნემდე ვარძიაში ინახებოდა; სპარსელების მიერ ვარძიის გაძარცვის შემდეგ ლევან კახთა მეფის ვაჟმა გამოისყიდა და ისევ ვარძიას შესწირა. დღეს ვარძიის ოთხთავი ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის Q ფონდში ინახება (Q-899). საწერ მასალად გამოყენებულია მაღალი ხარიხის თეთრი ეტრატი. ხელნაწერი შეიცავს 289 ფურცელს, რომელთა ზომებია 23X18 სანტიმეტრი. წიგნს ჰქონია ვერცხლის ყდა ღვთისმშობლის მინანქრიანი ხატით, რომელიც მოგვიანებით შემოუძარცვავთ და სხვა ყდით ჩაუნაცვლებიათ. ვარძიის ოთხთავში სახარების ტექსტი გადაწერილია კლასიკური კალიგრაფიული ნუსხურით, ორ სვეტად. სათაურები შესრულებულია სინგურით ასომთავრულად. ტექსტის მნიშვნელოვანი ადგილები და საზედაო ასოები ოქრომელნითა და ფერადებითაა შესრულებული. ხელნაწერი გამორჩეულია თავისი მდიდრული და ორიგინალური გაფორმებით. მახარებელთა გამოსახულებები შესრულებულია ტექსტიან ფურცლებზე და მცირე ადგილს იკავებს. მინიატიურები ორიგინალური ორნამენტებითაა შემკული. ოთხთავის ყდა. დ. ერმაკოვი ოთხთავის ყდა. დ. ერმაკოვი წმ. დემეტრეს მინანქრის მინიატურა. ბერლინის სახელმწიფო მუზეუმი ოთხთავის ყდა. ერმიტაჟი, რუსეთი ქართული ხელნაწერი, V-IX საუკუნეები, ალბომი, თბილისი, 2012, გვ. 75 ლეილა ხუსკივაძე — ვარძიის ოთხთავის ყდის მორთულობა YouTube-ზე
მცხეთური ხელნაწერი

„მცხეთური ხელნაწერის“ სახელით ცნობილია XVII-XVIII საუკუნეების ქართულენოვანი ხელნაწერი ბიბლია. იგი ყველაზე სრულყოფილი ხელნაწერია ბიბლიის ქართულენოვანი ტექსტისა. საწერ მასალად გამოყენებულია ქაღალდი. შეიცავს 668 ფურცელს, რომელთა ზომებია 21X29,5 სანტიმეტრი. გადაწერილია ნუსხურით. გაირჩევა რამდენიმე ხელი. ერთ–ერთი გადამწერია ლაზარე. სათაურები ასომთავრულითაა შესრულებული, ზოგჯერ წითელი მელნით. რედაქტირებულია მხედრულით და ახლავს ამავე ხელით შესრულებული საძიებლები, რომლებიც ეკუთვნის რედაქტორს, სულხან-საბა ორბელიანს. ხელნაწერში ჩართულია აგრეთვე ვახტანგ VI-ის სტამბაში დაბეჭდილი ტექსტი — „წინასწარმეტყველთა წიგნები“. მცხეთური ხელნაწერი დღეს დაცულია ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის A ფონდში (A 51). ქართული ხელნაწერი, V-IX საუკუნეები, ალბომი, თბილისი, 2012, გვ. 88
ქედის ტოტი

ქედის ტოტი — მთაგრეხილიდან გამოყოფილი მეორე რიგის განსხვავებული მიმართულების ქედი. წარმოადგენს ქედის შედარებით მოკლე და ვიწრო განტოტებას. გამოეყოფა მსხვილ მთათა ჯაჭვს და დაბლდება მის პერიფერიისკენ; მეორე თანრიგის ქედია. ზოგჯერ წყალგამყოფია. წარმოიქმნება ძირითადი ქედის ეროზიული დანაწევრების ან ვირგაციის შედეგად. ზოგიერთი ქედის ტოტი წარმოიქმნება ადგილობრივი ნეოტექტონიკური აზევებების ხარჯზე. მაგალითად, საქართველოში არსებული კახეთის კავკასიონის განშტოებებიდან აღსანიშნავია ანდარაზანის ქედი, კახეთის ქედი, ნაქერალის ქედი, სპეროზის ქედი და სხვა. რაჭა-ლეჩხუმის კავკასიონის მსხვილ სამხრეთ განშტოებას წარმოადგენს მაგალითად ლეჩხუმის ქედი. ქედის ტოტი არსებობს მრავალ მსხვილ მთათა ჯაჭვში. შემოსილია მცენარეულობით, მდელოებით; ხშირად მასზე წარმოდგენილია რელიეფის ფორმები და სხვა. ქედი Геоморфологический словарь-справочник., Составитель Л. М. Ахромеев. Брянск, 2002.
გერი კუპერი

გერი კუპერი (ინგლ. Gary Cooper; დ. 7 მაისი, 1901, მონტანა — გ. 13 მაისი, 1961, ლოს-ანჯელესი) — ამერიკელი მსახიობი კაცი. კუპერი მონაწილეობდა ვესტერნის, კომედიურ, დრამატულ და კრიმინალური ჟანრების ფილმებში. ორჯერ მიიღო ოსკარი კაცის როლის საუკეთესო შესრულებისთვის. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „გერი კუპერი“ ვიკისაწყობში. გერი კუპერი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში გერი კუპერი TCM-ის კინოფილმების მონაცემთა ბაზაში
ბოიომის ჩანჩქერი

ბოიომის ჩანჩქერი (ინგლ. Boyoma Falls, 1983 წლამდე ეწოდებოდა სტენლის ჩანჩქერი) — შვიდი ჩანჩქერი ძირითადად მდინარე კონგოზე, რომლებიც ერთმანეთისაგან გაყოფილია ლუბრმათი. მდებარეობს ცენტრალურ კონგოში. ჩანჩქერები გადაჭიმულია დაახლოებით 100 კილომეტრზე ქალაქებს — უბუნდუსა და კისანგანის შორის. საერთო ვარდნა შეადგენს დაახლოებით 60 მეტრს. სიგანე 730 მეტრს აღწევს. წყლის ხარჯი შეადგენს დაახლოებით 17 000 მ³/წმ, და ამ მაჩვენებლებით ჩანჩქერები შედიან გინესის რეკორდების წიგნში. მსოფლიოს ერთი-ერთი უდიდესი წყალვარდნილია. ჩანჩქერი ვრცელდება აგრეთვე მდინარე კონგოზე. ბოიომის ჩანჩქერის ირგვლივ გადის რკინიგზის ხაზი, რომელიც აერთებს უბუნდუსა და კისანგანის მდინარის პორტებს. 1983 წლამდე მისი პირველაღმომჩენის — ჰენრი მორტონ სტენლის პატივსაცემად ერქვა სტენლის ჩანჩქერი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბოიომის ჩანჩქერი ბოიომის ჩანჩქერი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური) ბოიომის ჩანჩქერი — დიდი ენციკლოპედიური ლექსიკონი (რუსული) ↑ Greatest waterfall flow // Guinness World Records 2015.