laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
კედრონი (ალექსანდრიის პატრიარქი)

კედრონი (ბერძნ. Κέδρων Αλεξανδρείας; დ. უცნობია — გ. 15 ივნისი, 106 ) — ალექსანდრიის მეოთხე პაპი და პატრიარქი (96–106) იმპერატორ ტრაიანეს დროს. ევსები კესარიელი მას ალექსანდრიის მესამე ეპისკოპოსად მოიხსენიებს. თუკი მარკოზ მახარებელს პირველ ეპისკოპოსად მივიჩნევთ, კედრონი ქრონოლოგიურად მეოთხე გამოვა. ალექსანდრიის მესამე პაპისა და პატრიარქის, ავილის, გარდაცვალების შემდეგ საპატრიარქო ტახტზე ადის კედრონი. მოინათლა მარკოზ მახარებლის მიერ. სწორედ ეს გახდა ერთ-ერთი მიზეზი, რის გამოც აირჩიეს ეპისკოპისად. კედრონის აღსაყდრება მოხდა ახ. წ. 96 წელს, ტრაიანეს იმპერატორობის დროს. წინამორბედთა მსგავსად, კედრონიც რწმენაში აძლიერებდა მრევლს და განავრცობდა ქრისტიანობას მთელ ეგვიპტეში. საეპისკოპოსო კათედრაზე იმსახურა ოცი წელი, ექვსი თვე და ათი დღე. ხანგრძლივი მსახურების შემდეგ კედრონი მოწამეობრივად აღესრულა იმპერატორ ტრაიანეს დროს. მისი სიკვდილით დასჯის მიზეზი გახდა ციხის კომენდანტთან კამათი ქრისტიანობის დაცვის მიზნნით. კომენდანტმა ეპისკოპოსს მოსთხოვა, ქრისტიანულ ტაძარში რომეული ღმერთების შეყვანა, რაზეც ასეთი პასუხი გასცა წმინდა პატრიარქმა: „ჩვენ სხვა ღმერთებს არ ვმსახურებთ!“ აღესრულა კოპტური კალენდრით 21 ბაუნას, ანუ ახ. წ. 106 წელს. მისი გარდაცვალების შემდეგ საეპისკოპოსო ტახტი სამი წლის განმავლობაში ვაკანტური იყო ეკლესიაში წარმოშობილი სირთულეების გამო. ↑ Morgan, Robert, History of the Coptic Orthodox People and the Church of Egypt. FriesenPress, ISBN 9781460280287. გვ. 17
ფონდი ინკლუზივი

ფონდი ინკლუზივი — არაკომერციული და არასამთავრობო ლგბტ (ლესბოსელი, გეი, ბისექსუალი და ტრანსგენდერი ადამიანების) ორგანიზაცია საქართველოში. დაარსდა 2006 წელს და დაკავებულია ლგბტ ადამიანების უფლებების ადვოკაციითა და ლობირებით, შეისწავლის ლგბტ ჯგუფის უფლებრივ მდგომარეობას, ჯგუფის წევრებს სთავაზობს უფასო ფსიქოლოგიურ, იურიდიულ და სამედიცინო კონსულტაციებს და ავრცელებს ინფორმაციას აივ/შიდსისა და სგგი-ს (სექსუალური გზით გადამდები დაავადებები) თავიდან აცილების შესახებ. ორგანიზაცია გამოსცემს ჟურნალს „მე“. ორგანიზაცია ხელს უწყობს საქართველოში ისეთი საზოგადოების ჩამოყალიბებას, რომელშიც სექსუალური ორიენტაცია და გენდერული თვითგამოხატვა არ იქნება დისკრიმინაციის საფუძველი. ორგანიზაციის მიზანია საქართველოში ლგბტ ჯგუფის სრული ინტეგრაციის ხელშეწყობა საზოგადოებაში ჰომოფობიის დაძლევის, უფლებათა ადვოკატირებისა და ჯგუფის სამოქალაქო აქტივობის გაზრდის გზით. მიზნის მისაღწევად ფონდი თავის საქმიანობას წარმართავს შემდეგი მიმართულებებით: ლგბტ ჯგუფის წარმომადგენელთათვის თანაბარი უფლებებისა და შესაძლებლობების უზრუნველყოფა ადვოკატირებისა და ლობირების გზით ლგბტ-თათვის იურიდიული და ფსიქოლოგიური დახმარების გაწევა უფლებათა დარღვევების გამოვლენის, სათანადო კონსულტირებისა და ადვოკატირების გზით ლგბტ ჯგუფის ჩამოყალიბებისა და გაძლიერების ხელშეწყობა ჯგუფის წევრთა ინფორმირებულობის ამაღლების, სტიგმის დაძლევისა და სხვადასხვა ინიციატივების წახალისების გზით ქვეყანაში ჰომოფობიური განწყობის შესუსტება ლგბტ ჯგუფის შესახებ ადეკვატური ინფორმაციის გავრცელების გზით ლგბტ საკითხებზე სამეცნიერო-კვლევითი ბაზის შექმნის ხელშეწყობა კვლევების, სემინარების, კონფერენციების ორგანიზებისა და ერთიანი საინფორმაციო რესურსების შექმნის გზით ლგბტ ჯგუფში ჯანსაღი ცხოვრების პრაქტიკის დანერგვა საინფორმაციო კამპანიის წარმართვის, თავდაცვის საშუალებების პოპულარიზაციისა და გავრცელების გზით ფონდი ინკლუზივის საქმიანობის სფეროში შედის: საკონსულტაციო მომსახურება უფასო ფსიქოლოგიური, იურიდიული და სამედიცინო კონსულტაციების ორგანიზება ონლაინ კონსულტაციების ორგანიზება ლესბოსელი და ბისექსუალი ქალებისთვის ადვოკატირება ლგბტ ადამიანთა უფლებების დარღვევის ფაქტების გამოვლენა და ადვოკატირება სოციალური ღონისძიებები თემატური დისკუსიები კინოკლუბი სხვადასხვა სოციალური ღონისძიებების ორგანიზება (შეხვედრები, გამოფენები და სხვა) საინფორმაციო მომსახურება სარესურსო ცენტრი (ბიბლიოთეკა, ვიდეოთეკა) საინფორმაციო ბროშურები ყოველკვარტალური საინფორმაციო ჟურნალი ლგბტ ადამიანებისათვის საქართველოში "მე" დაარქივებული 2007-05-27 საიტზე Wayback Machine. ტრენინგების, სემინარების, კონფერენციების ორგანიზება კვალიფიკაციის ამაღლების ტრენინგები და სემინარები მოხალისეებისათვის სპეციალური სემინარები ლგბტ საკითხებზე მომუშავე მკვლევარებისა და სტუდენტებისათვის, ჟურნალისტებისათვისა და ადამიანის უფლებებზე მომუშავე არასამთავრობო ორგანიზაციებისა და ინსტიტუციებისათვის კონკურსების ორგანიზება სხვადასხვა სახის არტ-ინიციატივების წახალისება სხვადასხვა სახის თემატური კონკურსების ორგანიზება არასამთავრობო ორგანიზაციებისათვის, მკვლევარებისათვის, სტუდენტებისა და ჟურნალისტებისათვის ფონდის საიტი დაარქივებული 2007-04-13 საიტზე Wayback Machine. ჟურნალი "მე" დაარქივებული 2007-05-27 საიტზე Wayback Machine.
ეროვნული ლიგის ზამთრის საფეხბურთო ტრანსფერები 2017

ცხრილებში მოცემულია საქართველოს ეროვნული ლიგის 2017 წლის სეზონის, ზამთრის სატრანსფერო ფანჯრისას განხორციელებული ტრანსფერები კლუბების მიხედვით. * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან * — იჯარით ** — იჯარიდან
ბატა ჟივოინოვიჩი

ველიმირ „ბატა“ ჟივოინოვიჩი (სერბული კირილიცა Велимир "Бата" Живојиновић დ. 5 ივნისი, 1933 — გ. 22 მაისი, 2016) — სერბი მსახიობი და პოლიტიკოსი. მას ნათამაშები აქვს 340-ზე მეტ ფილმსა და სერიალში და აღიარებულია ყოფილი იუგოსლავიის ერთ-ერთ საუკეთესო მსახიობად. ველიმირ ჟივოინოვიჩი (მეტსახელად ბატა) იუგოსლავიის სამეფოში (დღეს სერბეთი), კოსმაის მთის ძირში მდებარე მლადენოვაცის თემის სოფელ კორაჩიცაში დაიბადა. მამამისი დრაგოლიუბი საჯარო მოხელე იყო, ხოლო დედა ტიოსავა კი დიასახლისი. მას ორი და სტანკა და ნადა ჰყავდა და იგი პატრიარქალურ სახლში იზრდებოდა. მეორე მსოფლიო ომის დროს დრაგოლიუბსა და ჩეტნიკებს შორის კონფლიქტის გამო ოჯახი იძულებული გახდა ბელგრადში გადასულიყო. ოჯახი საქალაქო უბან ცრვენი კრსტში დასახლდა. ახალგაზრდა ბატა მეგობრებთან ერთად ხშირად დადიოდა კინოთეატრებში, რამაც მისი სამსახიობო ხელოვნებით დაინტერესება გამოიწვია. ჟივოინოვიჩი თეატრში თამაშს ეკრანზე მოღვაწეობა ამჯობინა და მისი დებიუტი 1955 წელს, ფილმში „Песма са Кумбаре“ (სიმღერა კუმბარედან) შედგა. ის თამაშობდა როგორც, გმირებს ისე ბოროტმოქმედებს და მონაცვლეობდა მთავარ და მეორეხარისხოვან როლებს შორის. მისმა პოპულარობამ ზენიტს 1970-იან წლებში მიაღწია, როდესაც ეკრანებზე მეორე მსოფლიო ომის თემაზე შექმნილი პარტიზანული ფილმები გამოვიდა. ამ პერიოდში მისი ყველაზე ცნობილი ფილმი იყო ვალტერი იცავს სარაევოს (Valter brani Sarajevo), რომელმაც უდიდესი წარმატება მოუტანა. 1990 წელს ის სერბეთის პარლამენტის წევრად აირჩიეს სერბეთის სოციალისტური პარტიიდან. ის აგრეთვე იყო კანდიდატი 2002 წლის სექტემბერ-ოქტომბრის საპრეზიდენტო არჩევნებზე, სადაც მოსახლეობის ხმების 3.27% მიიღო. იუგოსლავიური ფილმები სერბი პოლიტიკოსები ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბატა ჟივოინოვიჩი Bata Živojinović კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ↑ IFES Election Guide | Elections: Serbia Pres Sept 29, 2002. ციტირების თარიღი: 23 May 2016
გენერალი სტეფან გროტ როვეცკის სახელობის ხიდი

გენერალი სტეფან გროტ როვეცკის სახელობის ხიდი (პოლ. Most gen. Stefana Grota-Roweckiego) — ხიდი მდინარე ვისლაზე ვარშავაში. აშენდა პერიოდში 1977-დან 1981 წლამდე, როგორც მსხვილი ტორუნსკის ტრასის შემადგენელი ნაწილი. ხიდის პირველი პროექტები ჯერ კიდევ 1960-იანებში გამოჩნდა. თავდაპირველად იგეგმებოდა, როგორც დაკიდებული ხიდი ორ პილოტზე, მოგვიანებით ეკონომიის მიზნით პროექტი შეცვალეს. საბოლოო პროექტი შემუშავებული იყო ინჟინერების გუნდით, საკონსტრუქტორო ბიუროდან „დედაქალაქი“ ვიტოლდა ვიტკოვსკის ხელმძღვანელობით. ხიდი გაიხსნა 1981 წლის 28 ნოემბერს. იმ დროს ქვეყანაში აქტიურად მუშაობდა პროფკავშირი „სოლიდარობა“. ხელისუფლების მხრიდან დათმობის სახით, ხიდს მეორე მსოფლიო ომის დროინდელი გენერალის სტეფან როვეცკის სახელი დაერქვა, რომელიც ცნობილია ფსევდონიმით „გროტ“. ეს ფაქტი გაკვირვებას იწვევდა კომუნისტურ დროში ამიტომ, ხიდისთვის როვეცკის სახელის მინიჭებამ გამოიწვია ომის ვეტერანებისა და დემოკრატიული ოპოზიციის მასობრივი დემონსტრაციები. სეკეროვსკის ხიდთან ერთად, გენერალი სტეფან გროტ როვეცკის სახელობის ხიდი არის ერთ-ერთ ყველაზე მსხვილი ხიდი ვარშავაში და ამასთანავე ყველაზე ცოცხალი. ხიდის სიგრძე 645 მეტრია. ის შედგება ორი კონსტრუქციულად დამოუკიდებელი ნაწილისაგან, რომელთაგან თითოეულს ოთხი ხაზი გააჩნია. ხიდი ცუდადაა ადაპტირებული ქვეითისთვისა და ველოსიპედისტებისთვის. მას გააჩნია ქვეითის ორი ზოლი, მაგრამ იმდენად ვიწროა რომ აფერხებს მოძრაობას. 2009 წლის სექტემბერში დაიწყო ტორუნული ტრასის რეკონსტრუქცია ხიდთან ერთად, ის ფართოვდებოდა ათ ხაზამდე (5-5 ყოველ მიმართულებაზე). რეკონსტრუქციისა და დამაკავშირებელი ხაზის კონოტოპისა და პოვონზკოვსკოს ქუჩაზე მშენებლობის დასრულებისას მთელი მარშრუტი, ჩქაროსანი მაგისტრალის S8-ს ნაწილი გახდა. პროექტის რეალიზირება დაგეგმილი იყო 2008-დან 2010 წლამდე, მაგრამ ქალაქს პრობლემები შეექმნა, მარიას სკლოდოვის-კიურის ახალი ხიდის მშენებლობასთან, რამაც შეჩერება გამოიწვია, რეკონსტრუქციის დროს ალტერნატიული მარშრუტების უქონრობის გამო. რეკონსტრუქციის კონტრაკტს ხელი 2013 წელს მოეწერა. 2015 წლის ოქტომბერში სამუშაოები დასრულებული იყო და ხიდი კვლავ გაიხსნა. რეკონსტრუქციის პროექტის ოფიციალური საიტი (პოლონურ ენაზე) დაარქივებული 2017-05-15 საიტზე Wayback Machine. ↑ Warszawski Most gen. Stefana Grota-Roweckiego otwarty! Polish. Polish Ministry of Development. Polish Ministry of Development (2015-09-12). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-02-02. ციტატა: „"Anticipated completion date of October 2015. "“ ციტირების თარიღი: 2017-01-25.
ჩაიქენდი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ჩაიქენდი შეიძლება აღნიშნავდეს: ჩაიქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში ჩაიქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, გოიგოლის რაიონში ჩაიქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, დაშქესანის რაიონში ჩაიქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარის რაიონში ჩაიქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, შაქის რაიონში ჩაიქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, შუშის რაიონში
დაფინა ზექირი (კომპოზიტორი)

დაფინა ზექირი ნუში (ალბ. Dafina Zeqiri; დ. 1 აპრილი 1984, პრიშტინა, კოსოვო) — კოსოვოელ-ალბანელი კომპოზიტორი საორკესტრო მუსიკის, კამერული მუსიკისა და საგუნდო მუსიკის, რომლის ნაწარმოები უკვე შესრულებულია ევროპასა და მის ფარგლებს გარეთ. ზექირი 1997-2002 წლებში სწავლობდა პრიშტინის „პრენკა იაკოვას კონსერვატორიაში“. სწავლობდა მუსიკალურ კომპოზიციას პრიშტინის უნივერსიტეტის კომპოზიტორ მენდი მენგჯიქისგან, რომელიც 2007 დაამთავრა. თავისი სამაგისტრო ნაშრომზე მუშაობდა იანა ანდრეევკასთან ერთად, სკოპიეს „კირილე და მეთოდეს უნივერსიტეტში“, რომელიც 2001 წელს დაასრულა. 2009 წელს დააარსა შემდეგი ორგანიზაციები: „კოსოვოელი ქალები მუსიკაში“, „NEO MUSICA“ და გახდა საერთაშორისო ფონდის „Fondazione Adkins Chiti: Donne in Musica“-ის ღირსების კომიტეტის წევრი. მისი ნამუშევრები ძირითადად ინსტრუმენტულია, დაწყებული „Quasi Variazione“ ფორტეპიანოსთვის (2000), „Dialog“ ვიოლინოსა და ფორტეპიანოსათვის (2001), და „Atmospheres“ ფლეიტისა და ფორტეპიანოსათვის (2002). ვოკალური ნაწარმოებები მოიცავს ნამუშევრებს შერეული გუნდისათვის, როგორიცაა „ჩემი დედა“, აწყობილი პაშკო ვასას ტექსტზე (2001), „ოდისეა“ (2008), და „Atmospheres “ საგუნდო ორკესტრისთვის (2005). სოლო ნამუშევრები მოიცავს „When You Come“ მეცო-სოპრანოსა და ფორტეპიანოსათვის (2002), რომილის ტექსტი ეკუთვნის ბაირამ ქერიმის, და „O Dismal Bird“ ტენორისა და ფორტეპიანოსათვის (2009). უფრო გვიანი ნაწარმოებებია, სკოპიეს უნივერსიტეტში სწავლის დროს, მოიცავს ვარიაციებს სიმფონიური ორკესტრისთვის (2011), „Disappear“ სოლო ალტისათვის (2011), „Memento“ ვიოლინოსა და ორკესტრისათვის (2010), „Story of Mary“ მსახიობის, ფლეიტას, ვიოლინოს, გიტარასა და ფორტეპიანოსათვის ( 2010), და „All In“ ფლეიტის, ჰობოის, სოპრანო საქსოფონისა და ვიოლონჩელოსთვის (2009). 2011 წელს, მისი ნამუშევრები შესრულდა „მაკედონიის მუსიკალური ფესტივალი“-ს დღეებში და 2010 წელს „DAM“-ის ფესტივალზე, პრიშტინაში. ასევე 2010 წელს ლონდონში, პირველად „Dream“ სოლო ვიოლინოსათვის (2007) გაჟღერდა, „British Museum Project Trade and Travel 1830–2030“-ზე სექტემბერში, და სხვა ნამუშევრები ოქტომბერში. 2009 წელს, „Atmospheres“ გუნდისა და ორკესტრისათვის მოიგო თეოდორე ფრონტის „ქალების საერთაშორისო მუსიკის ალიანსის“ პრემია. ↑ Dam Festival catalogue 2nd,3rd Edition ↑ See http://www.donneinmusica.org/wordpress/la-fondazione/comitato-donore-europa/ დაარქივებული 2012-09-06 საიტზე Wayback Machine. . ↑ A list of works up to 2008 is available at http://www.composers21.com/compdocs/zeqirid.htm.
პოლიტოტდელსკოეს კონსტანტინესა და ელენეს ტაძარი

პოლიტოტდელსკოეს კონსტანტინესა და ელენეს ტაძარი (რუს. Константино-Еленинский храм) — მართლმადიდებლური ტაძარი მატვეევო-კურგანის რაიონის სოფელ პოლიტოტდელსკოეში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას. აგებულია 1823 წელს. ეკლესიის მისამართი: 346977, რუსეთი, როსტოვის ოლქი, მატვეევო-კურგანის რაიონი, სოფელი პოლიტოტდელსკოე, გარდემანის ქუჩა № 25. 1823 წელს ადგილ მილოსტში (ამჟამად პოლიტოტდელსკოე) ააგეს კონსტანტინესა და ელენეს სახელობის ეკლესია. მისი კურთხევა შედგა 1825 წელს. ეკლესია აშენდა მემამულე შაბელსკის სახსრებით. ეს იყო ქვის, სამსაკურთხევლიანი ეკლესია, სკურთხევლები ნაკურთხი იყო მოციქულთასწორების კონსტანტინესა და ელენეს, ნიკოლოზ განმანათლებლისა და ვლადიმირის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე. ეკლესიის მახლობლად ააგეს კელია და ბეღელი. XX საუკუნის 30-იან წლებში ეკლესია ბოლომდე დაანგრიეს. დიდი ხნის განმავლობაში სოფელში ეკლესია არ იყო. 1990-იან წლებში სოფელში დაიწყო სასულიერო ცხოვრების აღორძინება. სოფლის ადმინისტრაციამ, მრევლის თხოვნით, ღვთისმსახურების აღსასრულებლად გამოყო 1997 წელს გარემონტებული სამლოცველო სახლი. 2005 წლამდე სამლოცველო სახლში ღვთისმსახურებას აღავლენდა 12 მღვდელი. მოგვიანებით ეკლესიის წინამძღვრად დაინიშნა იერომონახი კირილე. 2005-2006 წლებში მრევლმა გაიფორმა სამლოცველო სახლი, სასოფლო აფთიაქის ყოფილი შენობა და მიმდებარე მიწა საკუთარებაში. 2007 წელს გაიმართა ტაძრის შენობის რემონტი, ხოლო ყოფილი აფთიაქის შენობაში გახსნეს საკვირაო სკოლა. 2008-2009 წლებში ტაძარს დაუყენეს ახალი კარები, გამოცვალეს ფანჯრები სამლოცველო სახლში და საკვირაო სკოლაში გაიყვანეს წყალი. 2010 წელს ტაძრისთვის იყიდეს პატარა სამრეკლო. 2011-2012 წლებში ააგეს ხის სამრეკლო. 2012 წელს სამლოცველო სახლის რემონტი კვლავ გაგრძელდა, დაიწყო საკვირაო სკოლის შენობის რემონტიც. 2013 წელს სოფლის ტერასაზე დადგეს ჯვარი და მიქაელ მთავარანგელოზის ხატი, მოაწყვეს ტაძრის გარშემო ტერიტორია. ამჟამად პოლიტოტდელსკოეს კონსტანტინესა და ელენეს ტაძრის წინამძღვარია იერომონახი კირილ კირილოვი. Храм св. Елены с. Политотдельское Константино-Еленинский храм села Политотдельское Матвеево-Курганского района
მონღოლთა იმპერიის მმართველთა სია

აქ წარმოდგენილია მონღოლთა იმპერიის მმართველების სია: 1271 წელს ყუბილაიმ დაასრულა ჩინეთის მთლიანად დაპყრობა და დააარსა იუანის დინასტია. 1368 წელს იუანები ჩინეთიდან გააძევეს და თოღონ თემურმა გადაინაცვლა მონღოლეთში, სადაც დააფუძნა ჩრდილოეთ იუანის დინასტია. Dughlát Muhammad Haidar, Norbert Elias, Edward Denison Ross - The Tarikh-i-rashidi Henry Hoyle Howorth-History of the Mongols Herbert Franke, Denis Twitchett, John King Fairbank -The Cambridge History of China: Alien regimes and border states, 907-1368 William Bayne Fisher, Peter Jackson, Laurence Lockhart, J. A. Boyle -The Cambridge history of Iran, 5 Konstantin Nikolaevich Maksimov - Kalmykia in Russia's past and present national policies and administrative system
ლარისა ჰიენიუსი

ლარისა ჰიენიუსი (ბელარ. Лары́са Анто́наўна Ге́ніюш) (ქალიშვილობის მილაშევიჩი) (დ. 22 აგვისტო [ძვ. სტ. 9 აგვისტო] 1910 — გ. 7 აპრილი 1983) — ბელარუსი პოეტი, მწერალი და საზოგადო მოღვაწე. ლარისა ჰიენიუსი დაიბადა 1910 წლის 9 აგვისტოს) მრავალშვილიან მდიდარი გლეხის, მიწის მფლობელის ოჯახში. სწავლობდა პოლონურ სკოლაში, 1928 წელს დაამთავრა ვოლკოვის პოლონური გიმნაზია. ამ დროს გაეცნო მსოფლიო ლიტერატურას — პოლონურს, სკანდინავიურს, ინგლისურ კლასიკას. დაიწყო ლექსების წერა. 1935 წლის 3 თებერვალს გათხოვდა მედიკოსს სტუდენტზე ივანე ჰიენიუსზე, რომელიც სწავლობდა პრაღის კარლის უნივერსიტეტში. 1937 წელს შვილი იურის დაბადების შემდეგ, გაემგზავრა ქმართან პრაღაში. იქ ჰიენიუსების მეზობელი ალექსანდრა კოსაჩ-შიმანოვსკაია — ლესია უკრაინკას და იყო, რომლის ნაწარმოებებმა დიდი გავლენა იქონია ლარისაზე. თავისი პირველი ლექსები პოეტმა 1939 წელს გამოაქვეყნა ბელარუსი ემიგრანტ-ნაციონალისტების ბერლინურ გაზეთში „Раніца“. გაზეთის პირველი რედაქტორი იყო ფაბიან აკინჩიცი. 1942 წელს გამოქვეყნდა მისი პირველი კრებული „Ад родных ніў“. როდესაც 1939 წელს წითელი არმია დასავლეთი ბელორუსიის ტერიტორიაზე შეიჭრა, ლარისას მამა ანტონ მიკლაშევიჩი დაცხრილეს, ხოლო დედა და ორი და გაგზავნეს ყაზახეთში. 1943 წლის მარტში, ბელორუსიის სახალხო რესპუბლიკის პრეზიდენტის ვასილი ზახარკოს წერილის მიხედვით, ლარისა ჰიენიუსი ემიგრაციაში ბსრ-ის მთავრობის მდივნად დაინიშნა. ის ინახავდა და აწესრიგებდა ბსრ-ის არქივს, ეხმარებოდა ბელორუს ემიგრანტებს, პოლიტიკურ დევნილებსა და ჯარშიშეპყრობილებს. ლარისა ჰიენიუსის მემუარებზე 1996 წელს რეჟისორმა ვიტალი დუდინმა გადაიღი ფილმი „ჩიტები ბუდეების გარეშე“. ლარისა ჰიენიუსი გარდაიცვალა 1983 წელს ზელვეში და დასვენებული იყო ქმრის გვერდით. პოეტის შვილიშვილმა გაყიდა სახლი რომელშიც ცხოვრობდა. „Ад родных ніў“ (1942) „Невадам зь Нёмана“ (1967) „На чабары настоена“ (1982) „Dzieviać vieršaŭ“ (1987) „Белы сон“ (1990) „Вершы: рукапісны зборнік з 1945-47 гг.“ (1992) „Выбраныя вершы“ (1997) „Гасціна“ (2000) „Выбраныя творы“ (;ექსები, პოეზია, პროზა, წერილები, 2000) კრებული დაწერილი ორ ტომად, 2010) „Казкі для Міхаські“ (1972) „Добрай раніцы, Алесь“ (1976) „აღიარება“ (მოგონებები), 1990) „Маці і сын“ (იმავე გამოცემაში — ლარისა ჰიენიუსის კრებულებუ „გულები„ 1992) „Каб вы ведалі: з эпісталярнай спадчыны“ (2005) ბიოგრაფია Slounik.org-ზე [1] დაარქივებული 2008-07-06 საიტზე Wayback Machine. ბიოგრაფია Martyraloh.org-ზე დაარქივებული 2006-07-20 საიტზე Wayback Machine. პოეტის შემოქმედება დაარქივებული 2007-02-12 საიტზე Wayback Machine. მინაწერები დაარქივებული 2013-06-20 საიტზე Wayback Machine. ბიოგრაფია. ცხოვრების ტრაგედია ქალური პოეზიის ანტალოგია დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. Выйшаў двухтомнік Ларысы Геніюш(ბელარუსული) Лариса Гениюш[მკვდარი ბმული] ↑ Ларыса Геніюш. Рукою чорнай хтось крануўся крылаў ↑ Белорусская информационно-аналитическая интернет—газета ↑ Сто лет назад родилась Лариса Гениюш | БЕЛОРУССКИЕ НОВОСТИ. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-14. ციტირების თარიღი: 2017-04-09.
ხერტეკ ანჩიმაა-ტოკა

ხერტეკ ანჩიმაა-ტოკა (დ. 1 იანვარი, 1912, კოპ-სოოკი, — გ. 4 ნოემბერი, 2008, კიზილი, ტუვა, რუსეთი) — ტუველი და საბჭოთა სახელმწიფო მოღვაწე. სალჩაკ ტოკას ცოლი. პირველი ქალი მსოფლიოს ისტორიაში, რომელიც იყო ქვეყნის მეთაური არჩევით თანამდებობაზე. ხერტეკ ანჩიმაა დაიბადა 1912 წლის ზამთარში ჩინეთში (საიდანაც შემდეგ გადავიდა ტუვაში). მოგვიანებით მან თავის დაბადების დღედ დააწესა წელიწადის პირველი დღე. 1918 წლის ყვავილის ეპიდემიამ შეიწირა მისი მამა და დები. სკოლაში სწავლობდა მონღოლურ ენაზე. 1930-იან წლებში შემოიღეს ტუვის დამწერლობა და იგი იყო ერთ-ერთი პირველი ვინც იგი აითვისა (18 წლის ასაკში). ტუვის სახალხო რესპუბლიკის მომავალი ლიდერი 1931 წელს გახდა ტუვის სახალხო-რევოლუციური პარტიის წევრი. 1935 წელს დაასრულა მოსკოვის სტალინის სახელობის აღმოსავლეთის მუშათა კომუნისტური უნივერსიტეტი. სწავლის პერიოდში დაკავდა ხელოვნებით, როგორც მომღერალი მონაწილეობდა ტუველების სახალხო სიმღერების გრამაფონის პირველი ფირფიტის ჩაწერაში. ტუვაში დაბრუნების შემდეგ მუშაობდა ტუვის სახალხო რესპუბლიკის ახალგაზრდა რევოლუციონერთა კავშირის ცენტრალურ კომიტეტში. 1938 წლიდან ხელმძღვანელობდა ტუვის სახალხო-რევოლუციური პარტიის ქალთა განყოფილებას. 1940 წელს ხერტეკ ანჩიმაა გახდა ტუვის სახალხო რესპუბლიკის მცირე ხურალის (პარლამენტის) თავმჯდომარე, ამ თვალსაზრისით გახდა მსოფლიოს ისტორიაში პირველი ქალი პარლამენტის თავმჯდომარე და იურიდიულად სახელმწიფოს ხელმძღვანელიც. ტუვის სახალხო რესპუბლიკის დამოუკიდებლობის გაუქმებისა და 1944 წელს მის ბაზაზე სსრკ-ის შემადგენლობაში ტუვის ავტნომიური ოლქის ჩამოყალიბების შემდეგ ხერტეკ ანჩიმაა-ტოკა 1961 წლამდე მუშაობდა ტუვის საოლქო აღმასკომის თავმჯდომარის მოადგილედ. 1961 წლიდან 1979 წლამდე ტუვის ასსრ-ს მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილედ. 1979 წლიდან პენსიაზეა. გარდაიცვალა 2008 წლის 4 ნოემბერს 96 წლის ასაკში. ხერტეკ ანჩიმაა-ტოკა გათხოვილი იყო ტუვის სახალხო რესპუბლიკის (მოგვიანებით ტუვის ავტონომიური ოლქის) ხელმძღვანელ სალჩაკ ტოკაზე. მათ ჰყავდათ 5 შვილი. ტუვის ფილარმონია ატარებს მათი შვილის ვიქტორ ტოკას სახელს, რომელიც იყო მისი ხელმძღვანელი. წარმოადგენს ერთ-ერთ ყველაზე ხანგრძლივად მცხოვრებ სახელმწიფოსა და მთავრობის მეთაურს მსოფლიოში. ყველაზე ხანგრძლივად მცხოვრები სახელმწიფოსა და მთავრობის მეთაური მსოფლიოში ქალებს შორის. ყველაზე ხანგრძლივად მცხოვრები სახელმწიფოსა და მთავრობის მეთაური რუსეთში, რუსეთის იმპერიაში და სსრკ-ში. პირველი ქალი მსოფლიოში (არა მონარქი), რომელიც იურიდიულად ხელმძღვანელობდა სახელმწიფოს. Исполнилось 100 лет со дня рождения первой в мировой истории женщины-президента. Article in Times Online about Khertek Anchimaa დაარქივებული 2011-09-18 საიტზე Wayback Machine. Article about Anchimaa-Toka (რუსული) Khertek Anchimaa-Toka's obituary (რუსული) ↑ 1.0 1.1 Исполнилось 100 лет со дня рождения первой в мировой истории женщины-президента. ↑ "Khertek Anchimaa-Toka: The World's First Female Head of State" დაარქივებული 2011-09-18 საიტზე Wayback Machine. . Times Online. 2 October 2008. Retrieved 22 October 2009. ↑ В Туве проведут вечер Памяти первой женщины-президента в мировой истории.[მკვდარი ბმული]
ნონოს პანოპოლელი

ნონოს პანოპოლელი (ბერძნ. Νόννος ὁ Πανοπολίτης, Nónnos ho Panopolítēs) — ბერძენი პოეტი, ბერძნული ეპიკური პოეზიის სკოლის დამაარსებელი. ავტორია რამდენიმე თხზულებისა. მათ შორის განსაკუთრებულ ყურადღებას იმსახურებს „დიონისიაკა“ („Διονυσιακά“), რომელიც 48 წიგნისგან შედგება და აღწერს დიონისეს ლაშქრობას აღმოსავლეთში ვენახის კულტურის გავრცელების მიზნით. ამას გარდა მასვე ეკუთვნის „იოანეს სახარების“ გალექსვა. ნონოსის ცხოვრების შესახებ ბევრი არაფერია ცნობილი. ის ფაქტი, რომ პანოპოლისიდან იყო, ჩანს „პალატინის ანთოლოგიის“ 9.198 ეპიგრამიდან: „მე ვარ ნონოსი, ჩემი ქალაქია პანოსი.“ არ არის ზუსტად განსაზღვრული, თუ რა პერიოდში მოღვაწეობდა. ზოგადი მონაცემებით უნდა ემოღვაწა IV - V საუკუნეებში. ასევე, უნდა ეცხოვრა კლაუდიანის თხზულების, „გიგანტომაქის“ (ახ. წ. 394–397) შემდგომ პერიოდში. ნონოსს იხსენიებს თავის თხზულებაში აგათია სქოლასტიკოსი, რაც იმის მიმანიშნებელია, რომ VI საუკუნეზე გვიან ვერ იქნებოდა. ნონოსის უმთავრესი თხზულებაა „დიონისიაკა“(„Διονυσιακά“), რომელიც შედგება 48 წიგნისაგან და წარმოადგენს ყველაზე ვრცელ ეპიკურ თხზულებას ანტიკური პერიოდიდან, რომელმაც დღემდე მოაღწია. პოემა დაწერილია დაქტილური ჰექსამეტრით, რაც იმ პერიოდისათვის საკმაოდ დიდ სირთულეს წარმოადგენდა: მთლიანად იყო მოშლილი გრძელ და მოკლე ხმოვნებს შორის განსხვავება. თუ რამდენად ბაძავს ნონსი ჰომეროსს ჰექსამეტრის გამართვაში, შეიძლება იქიდან დავრწმუნდეთ, რომ მთელი წიგნის მანძილზე ანტიკური მეტრიკის წესების დარღვევის მხოლოდ რამდენიმე ათეული შემთხვევაა. პოემის შინაარსს წარმოადგენს ბერძნული პანთეონის ღმერთის, დიონისეს, მოგზაურობა შორეულ აღმოსავლეთში, ინდოეთში. მისი მიზანია ვენახის კულტურის დანერგვა და განვითარება. ნონოსის პოემაში გამოყენებული თქმულება დიონისეზე განვითარდა ალექსანდრე მაკედონელის ლეგენდარული ლაშქრობიდან ინდოეთის წინააღმდეგ და ალექსანდრეს შედარებიდან დიონისესთან. ალექსანდრეს ბრძოლაც მტრების წინააღმდეგ შედარებულია დიონისეს ბრძოლასთან გიგანტების წინააღმდეგ. ↑ Fornaro, S. s.v. Nonnus in Brill's New Pauly vol. 9 (ed. Canick & Schneider) (Leiden, 2006) col.812–815 ↑ ↑ ყაუხჩიშვილი სიმონ, ბერძნული ლიტერატურის ისტორია, ტ. 3, ბიზანტიური პერიოდის ლიტერატურა, 1973, გვ. 56.
მალაიზიის დროშა

მალაიზიის დროშა მალაიზიურ ენაზე ცნობილი, როგორც „Jalur Gemilang” წარმოადგენს მალაიზიის სახელმწიფოებრივ და სუვერენულ სიმბოლოს და შედგება ერთმანეთის მიყოლებით განლაგებული თანაბრი სიგანის 14 წითელი და თეთრი ზოლისაგან. ზოლები წარმოადგენს მალაიზიის 13 შტატს და ფედერალურ ხელისუფლებას. მარჯვენა ზედა კუთხეში არსებული მუქი ცისფერი აღნიშნავს მალაიზიის ხალხთა ერთინობის სიმბოლოს ცისფერ ფონზე გამოსახული ნახევარმთვარე და ვარსკვლავი აღნინავს მალაიზიის რელიგიას — ისლამს, ხოლო 14-ქიმიანი ვარსკვლავი ისევ და ისევ 13 შტატისა და ფედერალური მთავრობის ერთობას. ყვითელი ფერი წარმოადგენს მმართველთა ფერს, სამი ძირითადი ფერი — წითელი, ყვითელი და ცისფერი ფერების შეხამება წარმოადგენს მალაიზიის მეგობრობას დიდ ბრიტანეთთან და მალაიზიის ერთიანობას თანამეგობრობის წევრ ქვეყნებთან. მალაიზიის დროშა[მკვდარი ბმული]