laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
კურნაკოვკის წმინდა გიორგის ეკლესია

კურნაკოვკის წმინდა გიორგის ეკლესია (რუს. Церковь Георгия Победоносца) — მართლმადიდებლური ეკლესია ბელოკალიტვინის რაიონის სოფელ კურნაკოვკაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ვოლგოდონისა და სალსკის ეპარქიას. ეკლესია ამჟამად ნანგრევების სახითაა წარმოდგენილი. იგი ააგეს დაახლოებით 1860 წელს. ამჟამად ღვთისმსახურება მიმდინარეობს ეკლესიის გვერდით აგებულ ახალ შენობაში. ეკლესიის მისამართი: რუსეთის ფედერაცია, როსტოვის ოლქი, ბელოკალიტვინის რაიონი, ილინის სასოფლო დასახლება, სოფელი კურნაკოვკა. ძველი ეკლესიის ნანგრევების ერთ-ერთ აგურზე შემონახულია აგების თარიღი 1860 წელი. მისი შემდგომი ისტორიის შესახებ საკმაოდ მწირი ისტორიული მასალებია შემონახული. 1931 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ დახურა ეკლესია და მასში მომდევნო 1932 წელს განათავსა კლუბი, მოგვიანებით კი ეკლესიის შენობას გამოიყენებდნენ როგორც ადგილობრივი კოლმეურნეობის ხორბლის საწყობს. ეკლესიის შენობა გადაურჩა დიდი სამამულო ომის პერიპეტიებს რომლის დასრულების შემდეგაც შენობა კვლავ კოლმეურნეობის ხორბლის საცავად გამოიყენებოდა. ეკლესია ასეთ, უპატრონო მდგომარეობაში იმყოფებოდა ახალი ათასწლეულის დასაწყისამდე. ამჟამად ადგილობრივი ხუტორის მრევლის ერთობლივი ძალებით ააგეს ახალი, წმინდა გიორგის სახელობის სამლოცველოს შენობა, რომელიც ძველი, ნანგრევებად ქცეული ეკლესიის ახლოს მდებარეობს. ეკლესიის წინამძღვარია თეთრი სამღვდელოების წევრი ალექსანდრ კალაბუხოვი. Сайт храма Приход церкви Святого Георгия (Курнаковка) Белокалитвенское благочиние. Все церкви и монастыри. Храмы Волгодонской епархии დაარქივებული 2018-01-23 საიტზე Wayback Machine. Два храма слободы Большинка и два храма Курнаковки. ↑ Курнаковка. Церковь Георгия Победоносца. ↑ Курнаковка. Церковь Георгия Победоносца. ↑ Возвращение Георгия Победоносца
სალსკის კირილესა და მეთოდეს ეკლესია

სალსკის კირილესა და მეთოდეს ეკლესია (რუს. Собор во имя святых равноапостольных Кирилла и Мефодия) — მართლმადიდებლური ეკლესია ქალაქ სალსკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ვოლგოდონისა და სალსკის ეპარქიას. ეკლესიის მშენებლობა დაიწყეს 1999 წელს და დაასრულეს 2017 წელს. ეკლესიის მისამართი: რუსეთის ფედერაცია, როსტოვის ოლქი, ქალაქი სალსკი, ლენინის ქუჩა № 52. 1993 წლის სექტემბერში ქალაქ სალსკის ადმინისტრაციის ხელმძღვანელმა ა. ბუბლიკოვმა გამოსცა დადგენილება ლენინის ქუჩაზე, რეკონსტრუქციის ზონაში, დროებითი ავტოსადგურის ადგილზე ეკლესიის ასაშენებლად საპროექტო-საძიებო სამუშაოების გამართვის შესახებ. ეკლესიის ასაშენებლად გამოიყო მიწის ნაკვეთი 3276 კვ. მ. 1994 წლის თებერვალში „აღორძინების“ პროგრამის ფარგლებში ქალაქ სალსკში მოიწონეს მომავალი ეკლესიის პროექტის ესკიზი. პროექტის ავტორი იყო მოსკოვის არქიტექტურულ-საპროექტო სახელოსნოს ხელმძღვანელი ი. მურზინი. მომავალი ეკლესიის ტექნიკურ-ეკონომიკური მონაცემები ასეთი იყო: სართული - 3, ადგილების რაოდენობა - 1 200 მომლოცველი, სამშენებლო ფართობი - 926 კვ. მ. 1999 წლის გაზაფხულზე დაიწყო ეკლესიის მშენებლობა. არქიტექტორის ჩანაფიქრის მიხედვით ეკლესიის სიგანე იყო 21 მეტრი, სიგრძე - 36 მეტრი. ეკლესია ხუთგუმბათიანი უნდა ყოფილიყო, გადაწყვეტილი თეთრ-წითელ ფერებში. ეკლესიის გარშემო საეკლესიო პარკი მოეწყობოდა. სალსკში ანალოგიური საკულტო ნაგებობა არ არსებობს. ეს ეკლესია ერთადერთია, აგებული ინდივინდუალური პროექტით, რომელმაც აიღო გრან-პრი პარიზის გამოფენაზე. ეკლესიის მშენებლობა 2000 წელს შეწყდა. მშენებლობა განახლდა მხოლოდ 2007 წელს. 2017 წლის აგვისტოდან ეკლესიაში მიმდინარეობს რეგულარული ღვთისმსახურება. ↑ газета "Сальская степь" от 11 сентября 1993 года ↑ газета "Сальская степь" от 05 марта 1994 года. ↑ газета "Сальская степь" от 22 мая 1999 года №81 (16.786) ↑ Сальскньюс — Новостной портал Сальского района. salsknews.ru. ციტირების თარიღი: 2017-08-29.
ნოვოჩერკასკის მევენახეობისა და მეღვინეობის მუზეუმი

ნოვოჩერკასკის მევენახეობისა და მეღვინეობის მუზეუმი (რუს. Музей истории виноградарства и виноделия) — მუზეუმი ქალაქ ნოვოჩერკასკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მუზეუმის დანიშნულებაა სპეციალისტებს და მუზეუმის ვიზიტორებს გააცნოს მევენახეობისა და მეღვინეობის ისტორია დონის მიწაზე. მუზეუმის კოლექციაში წარმოდგენილია 500-ზე მეტი ექსპონატი: მაკეტები, ფოტოები, სურათები, ჭურჭელი და სხვა. მუზეუმი დაარსდა 1972 წელს იაკობ პოტაპენკოს სახელობის სრულიად რუსეთის მევენახეობისა და მეღვინეობის სასწავლო-კვლევითი ინსტიტუტის თაოსნობით მცირე ექსპოზიციის გარშემო. მუზეუმის დაარსების ერთ-ერთი ინიციატორი იყო ენთუზიასტი-ისტორიკოსი ა. პოტაპენკო, ასევე მის შექმნაზე მუშაობდნენ არქეოლოგ-ისტორიკოსები ე. სავჩენკო და მ. კრაისვეტნი. ამჟამად მუზეუმში მრავალრიცხოვანი ექსპოზიციაა, რომელიც მოგვითხრობს მევენახეობისა და მეღვინეობის ისტორიის შესახებ დონის ტერიტორიაზე, აქ განთავსებულია სტენდები ანტიკური მევენახეობისა და მეღვინეობის შესახებ. შეგროვებულია ღვინისათვის გამოსადეგი ჭურჭელი, ანტიკური შავლაქიანი ღვინის სასმისები, ვერცხლის მოოქროვილი ფიალები, რომლებიც აღმოაჩინეს სადოვის ყორღანის გათხრების დროს 1962 წელს. მუზეუმის ექსპოზიციის შემადგენლობაში შედის ასევე ქალის ბიუსტი - სარმატი „დედოფლის“ გამოსახულება, რომელიც არის მიხაილ გერასიმოვის ნამუშევარი. ვიზიტორებისათვის საინტერესოა განყოფილება, რომელიც ეძღვნება დონის ტერიტორიაზე ვაზის კულტურის გავრცელებას (VIII-X სს.). ეს მოხდა ხაზართა სახაკანოს მმართველობის პერიოდში. კაზაკების მევენახეობისა და მეღვინეობის განყოფლება შეიცავს მთელ რიგ ექსპონატებს: ვენახის მაკრატლებს, ღვინის დასაწურ ვარცლებს, სხვადასხვა განსხვავებულ ჭურჭელს, რომელიც გამოიყენება მეღვინეობისათვის, აზარფეშები და სხვადასხვა დანიშნულების მევენახეობის იარაღები. ცალკე ექსპოზიცია ეკუთვნის ალექსანდრე პუშკინს, რომელიც თავის შემოქმედებაში არაერთხელ ახსენებს დონის ყურძენს და ღვინოს. ექსპონატებს შორისაა პოეტის მარმარილოს ბიუსტი და მწერლის თანადროული ღვინის ბოთლი. ინსტიტუტის ისტორიის შესახებ მოგვითხრობს ცალკე ოთახში განთავსებული ექსპოზიცია. აქ ვიზიტორებს შეუძლიათ სხვადასხვა სახის ყურძნის ჯიშების ნახვა, რომლებიც გამოყვანილია ინსტიტუტში. აქვეა წარმოდგენილი ინსტიტუტის მეცნიერთა ფოტოები. მუზეუმში გახსნილია სუვენირებისა და საჩუქრების განყოფილება ვიზიტორებისათვის. უნიკალური სტენდი მოგვითხრობს ინსტიტუტისა და ცნობილი მეცნიერისა და მოგზაურის ტურ ჰეიერდალის მეგობრობის შესახებ. აქ წარმოდგენილია მისი ნავის „კონ-ტიკის“ მაკეტი, ღვინოების „კონ-ტიკისა“ და „რას“ ეტიკეტები, ტურ ჰეიერდალის წიგნები და ფოტოები ავტოგრაფებით. Музей истории виноградарства и виноделия
იოსებ ნანობაშვილი

იოსებ ნანობაშვილი (დ. 30 აპრილი, 1971, თბილისი) — ქართველი დიპლომატი. საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი საბერძნეთის რესპუბლიკაში 2015 წლის მაისიდან. დაიბადა 1971 წლის 30 აპრილს თბილისში. 1987-1993 წლებში სწავლობდა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში თეორიული ფიზიკის ფაკულტეტზე, ხოლო 2000-2002 წლებში — ხმელთაშუაზღვის დიპლომატიური აკადემია მალტაში. 2003 წელს დაიწყო დისტანციური სწავლება ლუიზიანის ქალაქ კოვინგტონის ლაკროსის უნივერსიტეტში, რომელიც 2005 წელს დოქტორის ხარისხით დაასრულა. 1998 წელს მუშაობა დაიწყო საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროში და 2002 წლამდე იკავებდა ევროპული ინტეგრაციის დეპარტამენტის სამმართველოს უფროსის მოადგილის, მეორე მდივნის, ატაშეს პოზიციას. 2002-2006 წლებში ევროკავშირში საქართველოს წარმომადგენლობის მრჩეველი, პირველი მდივანი და მეორე მდივანი იყო. 2006 წელს დაინიშნა ევროპული ინტეგრაციის დეპარტამენტის დირექტორის მოადგილედ. ეს თანამდებობა 2008 წლამდე ეკავა, რის შემდეგაც გადავიდა რუმინეთში და 2009 წლამდე საელჩოს საქმეთა დროებითი რწმუნებული, უფროსი მრჩეველი და კონსული იყო. 2009-2013 წლებში ეუთო-ში საქართველოს მისიის უფროსი მრჩეველი, ხოლო 2013-2015 წლებში — საგარეო საქმეთა სამინისტროს საერთაშორისო ეკონომიკური ურთიერთობების დირექტორი იყო. 2015 წლის მაისიდან არის საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი საბერძნეთის რესპუბლიკაში. ფლობს ინგლისურ და რუსულ ენებს. იოსებ ნანობაშვილი დაარქივებული 2016-03-24 საიტზე Wayback Machine. . საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს ვებ-გვერდი.
როსტოვის ოლქის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი

როსტოვის ოლქის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი (რუს. Ростовский областной музей краеведения) — მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი ქალაქ დონის როსტოვში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. დაარსდა 1937 წელს როსტოვის ოლქის შექმნასთან დაკავშირებით. მუზეუმში წარმოდგენილია ოლქის ბუნების, კულტურისა და ისტორიის ძეგლები. ყველაზე მეტად ღირებულია მუზეუმის ექსპოზიცია „დონის ყორღანების სასწაულები“, სადაც დაცულია 2 000 ოქროსა და ვერცხლისაგან დამზადებული საგანი, რომლებიც განეკუთვნებიან ძვ. წ. IV- ახ. წ. VIII საუკუნეებს. როსტოვის ოლქის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი წამყვანი სამეცნიერო ცენტრია ისტორიის, ეთნოგრაფიისა და დონის მატერიალური კულტურის პრობლემების კვლევის საქმეში. პირველი სურვილი დონის როსტოვში მუზეუმის გახსნის შესახებ ჯერ კიდევ 1862 წელს გაჩნდა და ეკუთვნოდა ქალაქის მეთაურს ა. ბაიკოვს, მაგრამ კიდევ ბევრი წელი გავიდა ამ იდეის ცხოვრებაში გატარებამდე. როსტოვის საქალაქო მუზეუმი, საიდანაც თავის ისტორიას იწყებს როსტოვის ოლქის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი, გაიხსნა 1910 წლის 1 მაისს. მისი შექმნა შესაძლებელი გახდა ქალაქელი მეცენატების, მხარეთმცოდნეების, საქალაქო დუმისა და უბრალო ენთუზიასტების წყალობით. აღნიშნულ შრომაში განსაკუთრებული წვლილი შეიტანა როსტივის ისტორიის, სიძველეებისა და ბუნების საზოგადოების წევრებმა მ. კრასნიანსკიმ, ა. ილინმა და ვ. ასმოლოვმა. ქალაქის მუზეუმის შენობა სპეციალურად ააგეს მუზეუმისთვის მისამართზე დუმის ჩიხი № 5 და შემორჩენილია დღევანდელ დღემდე. მუზეუმში სტუმრობა უფასოა ყველასათვის. 1920 წლიდან ცნობილია, როგორც დონის ოლქის ხელოვნებისა და სიძველეების საბჭოთა მუზეუმი. მუზეუმის ფონდი შევსებულია ნახატებით, ანტიკვარიატით და განსაკუთრებით იმ მასალებით, რომლებიც დაკავშირებულია დონის მიწაზე რევოლუციურ მოვლენებთან და რევოლუციის ისტორიასთან. 1937 წელს პუშკინის ქუჩა № 204-ში ჩამოაყალიბეს როსტოვის ოლქის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმიб ხელოვნებისა და სიძველეების მუზეუმის ექსპონატების ბაზაზე. ნაცისტების მიერ ქალაქის ოკუპაციის პერიოდში მუზეუმი დაინგრა, მიუხედავად ამისა, ომის დასრულებიდან მალევე დაიწყო კოლექციის მოძიება და აღდგენა. 1951 წელს მუზეუმისთვის გამოყვეს ახალი შენობა დიდი საოვაიის ქუჩა № 79-ში, სადაც იგი განთავსებულია დღევანდელ დღემდე. აღნიშნული შენობა აგებულია XX საუკუნის დასაწყისში და წარმოადგენს საოლქო მნიშვნელობის არქიტექტურის ძეგლს. 2001 წლიდან მუზეუმი არის რუსეთის მუზეუმების კავშირის წევრი. 2002 წელს მუზეუმში დაიწყო რეექსპოზიცია. ამჟამად აქ წარმოდგენილია ექსპონატები, როგორც უძველესი დროიდან, ასევე თანამედროვე ეპოქიდან. როსტოვის ოლქის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი წარმოადგენს მსხვილ საგანმანათლებლო ცენტრს, აქ იმართება ლექციები და ღონისძიებები, რომელიც ეძღვნება ოლქისა და ქვეყნის მშნიშვნელოვან თარიღებს. მუზეუმის ოფიციალური ვებგვერდი მუზეუმის ოფიციალური ვებგვერდი Museum.ru-ზე ↑ 1.0 1.1 Ростовский областной музей краеведения. www.museum.ru. ციტირების თარიღი: 2017-01-22. ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 Музей краеведения - последние новости. www.rostovmuseum.ru. ციტირების თარიღი: 2017-01-22. ↑ 3.0 3.1 Министерство культуры Ростовской области. Ростовский областной музей краеведения. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-11-05. ციტირების თარიღი: 2017-11-05.
GfK Entertainment Charts

GfK Entertainment Charts (ადრე — Media Control Charts) — კომპანია GfK Entertainment GmbH-ის მიერ შექმნილი ყოველკვირეული გერმანული მუსიკალური ჰიტ აღლუმები. ტოპ-100 სინგლების და ალბომების ჩარტებთან ერთად, დგება სხვა შემსრულებლების ჩარტები, ასევე ცალკეული ჰიტ აღლუმები ალტერნატიული ჟანრის მუსიკალური ნაწარმოებებისთვის. ჩარტების ისტორია დაიწყო 1953 წლის ბოლოს, როდესაც გერმანიაში დაიწყო ამერიკელი პროდუსერის Jukebox-ის გამოქვეყნება. თანამედროვე სახით სინგლების და ალბომების ჰიტ აღლუმები არსებობენ 1977 წლიდან. გერმანელმა მომღერალმა ლენა მაიერ-ლანდრუტმა, რომელმაც გაიმარჯვა კონკურსში ევროვიზია-2010, დაამყარა თავისებური რეკორდი, ერთდროულად დაიკავა 3 პოზიცია სინგლების ცხელ ხუთეულში სიმღერებით «Satellite» (№ 1), «Bee» (№ 3) და «Love Me» (№ 4). ჩარტები, სადაც წარმოდგენილია ციფრული დისტრიბუცია, არსებობენ 2004 წლის სექტემბრიდან; მათში თავმოყრილია სინგლების 100 და ალბომების 20 პოზიცია. 2010 წლისთვის სინგლებს შორის ციფრული დისტრიბუციის წილმა მიაღწია 85 %-მდე, მაგრამ ალბომების შეძენაში ჯერ კიდევ უპირატესობას აძლევენ დისკებს — «ციფრს» უკავია მხოლოდ 21 %. Rolf Moser, Andreas Scheuermann: Handbuch der Musikwirtschaft. Keller, 2003, ISBN 3-7808-0188-4. GfK Entertainmentl-ის ოფიციალური საიტი ↑ Musik-Chart History - media control. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-27. ციტირების თარიღი: 2010-06-02. ↑ Chartverfolgung / Meyer-Landrut,Lena / Single. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-27. ციტირების თარიღი: 2010-06-02. ↑ 85 Prozent der Verkäufe in den deutschen Single-Charts sind digital (31.05.2010). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-27. ციტირების თარიღი: 2010-06-02.
ბატაისკის ისტორიის მუზეუმი

ბატაისკის ისტორიის მუზეუმი (რუს. Батайский музей истории) — ისტორიული მუზეუმი ქალაქ ბატაისკში, როსტოვის ოლქი. მუზეუმის თანამედროვე შენობა განთავსებულია კულტურისა და დასვენების პარკში მისამართი კიროვის ქუჩა 51-ა. ბატაისკში პირველი მუზეუმი გაიხსნა 1966 წელს ბატაისკის ისტორიის მუზეუმია განთავსებული იყო ადგილობრივ კინოთეატრში. თავდაპირველად მისი სახელწოდება იყო „რევოლუციური, საბრძოლო და შრომის დიდების მუზეუმი“. იგი განთავსებული იყო სულ ორ ოთახში, ხოლო მისი ფონდი მოითვლიდა 400 ექსპონატს. თანამედროვე მუზეუმის შენობა ააგეს 1979 წელს. გახსნა გაიმართა ამავე წლის 22 აპრილს. მუზეუმი თანამედროვე სახელწოდებას ატარებს 1993 წლიდან. ამ პერიოდისათვის მისი საგამოფენო-ექსპოზიციური ფართობი შეადგენს 430 კვადრატულ კილომეტრს. მუზეუმის ძირითადი საგამოფენო ექსპოზიცია შეადგენს იმ ექსპონატებს, რომლებიც მოგვუითხრობენ ქალაქის ისტორიის, ეთნოგრაფიისა და არქეოლოგიის შესახებ. მუზეუმის ფონდი მოითვლის 9 000 დოკუმენტს, რომელიც ეძღვნება ქალაქ ბატაისკის ისტორიას. მუზეუმს გააჩნია სამი საგამოფენო დარბაზი: საბრძოლო დიდების დარბაზი - წარმოდგენილია დიდი სამამულო ომისა და რუსეთის სამოქალაქო ომის დროინდელი ექსპონატები, ხსოვნის კედელი დაღუპულთა სახელებით. დარბაზში დროდადრო იმართება შემოქმედებითი ღონისძიებები, შეხვედრები ომის ვეტერანებთან. მხარეთმცოდნეობის დარბაზი საგამოფენო დარბაზი ექსპოზიცია: პირველი მფრინავ-კოსმონავტების ვლადიმერ კომაროვის, ევგენი ხრუნოვისა და ვიქტორ გორბანკოს პირადი ნივთები. ბატაისკის სარკინიგზო კვანძის ისტორიის ექსპონატები. ვლადიკავკაზის რკინიგზამ, რომელიც ააგეს 1875 წელს იმპერატორ ალექსანდრე II-ის ბრძანებით, გაიარა ბატაისკში, რომელიც გახდა მსხვილი სარკინიგზო კვანძი და კავკასიის „ჭიშკარი“. ეთნოგრაფიულ ექსპოზიცია. აქ წარმოდგენილია ექსპონატები, რომელიც ეძღვნება ბატაისკისა და მისი შემოგარენის მოსახლეობის ტრადიციებსა და ყოფა-ცხოვრებას. ბატაისკელი მხატვრის ნიკოლაი ლოსევსკის ნამუშევრების მუდმივი გამოფენა. ↑ 1.0 1.1 Administrator. Городской музей истории города Батайска. xn----7sbbaad2dcgd9csffhc5m.xn--p1ai. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-02-02. ციტირების თარიღი: 2017-01-21. ↑ ИСТОРИЯ ГОРОДСКОГО МУЗЕЯ. xn--80aaabtlpdjm6djh.xn--p1ai. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-02-02. ციტირების თარიღი: 2017-01-21. ↑ Батайский музей истории - Правительство Ростовской области. www.donland.ru. ციტირების თარიღი: 2017-01-21. ↑ 4.0 4.1 Донской туризм :: Турист на Дону :: Музеи. dontourism.ru. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-02-02. ციტირების თარიღი: 2017-01-21.
ტროსტშტრასე (ვენის მეტრო)

ტროსტშტრასე (გერმ. Troststraße) — ვენის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს U1 ხაზზე და შედგება 2 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2017 წელს. ვენის მეტროპოლიტენის საიტი
ალტეს-ლანდგუტი (ვენის მეტრო)

ალტეს-ლანდგუტი (გერმ. Altes Landgut) — ვენის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს U1 ხაზზე და შედგება 2 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2017 წელს. ვენის მეტროპოლიტენის საიტი
ალაუდაგასე (ვენის მეტრო)

ალაუდაგასე (გერმ. Alaudagasse) — ვენის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს U1 ხაზზე და შედგება 2 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2017 წელს. ვენის მეტროპოლიტენის საიტი
სერჯო კანავერო

სერჯო კანავერო (იტალ. Sergio Canavero; დ. 29 დეკემბერი 1964, ტურინი, იტალია) — იტალიელი ნეიროქირურგი და ავტორი. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1989). მასობრივი საინფორმაციო საშუალებების ყურადღება მიიპყრო 2015 წელს თავისი განცხადებით, რომ იგი შეძლებს და შეასრულებს ადამიანის თავის გადანერგვის პირველ წარმატებულ ოპერაციას, რომელიც ჩაუტარდება ვერდნიგ-ჰოფმანის ავადმყოფობით დაავადებულ რუს პროგრამისტ — ვალერი სპირიდონოვს. აღნიშნული დაავადება განუკურნებადად ითვლება. ჟურნალ „The Independent“-ის მიხედვით, პაციენტი გახდება ჩინეთის მოქალაქე. 36 საათიანი ოპერაციის ჩატარება დაგეგმილია 2018 წლის დასაწყისში. ↑ Sergio Canavero — neurosurgeon, researcher ↑ Scientists in China conduct 'successful' head transplant on rat. The Independent.
ნოილაა (ვენის მეტრო)

ნოილაა (გერმ. Neulaa) — ვენის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს U1 ხაზზე და შედგება 2 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2017 წელს. ვენის მეტროპოლიტენის საიტი
ობერლაა (ვენის მეტრო)

ობერლაა (გერმ. Oberlaa) — ვენის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს U1 ხაზზე და შედგება 2 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2017 წელს. ვენის მეტროპოლიტენის საიტი
Volta (ალბომი)

Volta — ისლანდიელი მომღერალ და მუსიკოს ბიორკის მეექვსე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 2007 წლის 1 მაისს. ალბომი გამოსცა ლეიბლმა One Little Indian. დისკზე პროდიუსერების სახით, ბიორკის გარდა, მუშაობდნენ Danja, მარკ ბელი და დემიან ტეილორი. შენიშვნები ^[a]  აღნიშნავს თანაპროდიუსერს ზოგიერთ გამოცემაში სიმღერების დაბოლოებები წარმოადგენენ შემდეგი სიმღერის დასაწყისს. მხოლოდ სიმღერები 3, 4, 7 და 10 ყველა გამოცემაში ერთმანეთის მსგავსია. „The Dull Flame of Desire“ შეიცავს თედორე ტიუტჩევის ლექსის თარგმანზე დაფუძნებულ ტექსტს, ფილმიდან „სტალკერი“. ინფორმაცია ბიორკის ოფიციალურ საიტზე ↑ Keefe, Michael. Björk - Volta. ციტირების თარიღი: 1 ივლისი 2016. ↑ Leever. Björk - Volta. ციტირების თარიღი: 1 ივლისი 2016. ↑ Volta Reviews, Ratings, Credits, and More at Metacritic. Metacritic. ციტირების თარიღი: 28 აპრილი 2012. ↑ Volta AllMusic-ზე ↑ Bjork - Volta - Review - Stylus Magazine დაარქივებული 2007-05-09 საიტზე Wayback Machine. . Stylusmagazine.com. Retrieved on 07 ივლისი 2011. ↑ Battaglia, Andy. (08 მაისი 2007) | Music | Music Review. The A.V. Club. Retrieved on 07 ივლისი 2011. ↑ Volta Review | Music Reviews and News დაარქივებული 2008-10-10 საიტზე Wayback Machine. . EW.com (04 მაისი 2007). Retrieved on 07 ივლისი 2011. ↑ CG: bjork. Robert Christgau. Retrieved on 07 ივლისი 2011. ↑ Browse businesses and events in Los Angeles - FindLocal Los Angeles Times. Calendarlive.com. Retrieved on 07 ივლისი 2011. ↑ Peschek, დევიდ (მაისი 3, 2007). „Björk, Volta“. The Guardian. ლონდონი. ↑ NME Album Reviews - BjĂśrk: Volta. Nme.Com (10 მაისი 2007). Retrieved on 07 ივლისი 2011. ↑ Hoard, Christian. (17 აპრილი 2007) Volta. Rolling Stone. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 1 მარტი 2009. ციტირების თარიღი: 28 აპრილი 2012. ↑ Henderson, Eric. (2007-05-02) Björk - Volta. Slant Magazine. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-01-02. ციტირების თარიღი: 2011-09-04. ↑ „Volta is the name and the date is...“. bjork.com. 2 მარტი 2007. დაარქივებულია ორიგინალიდან — მარტი 5, 2007. ციტირების თარიღი: 29 მარტი 2016. ↑ InfoDisc : Historique des Succes Musicaux en France depuis 1900. InfoDisc (დეკემბერი 21, 2007). დაარქივებულია ორიგინალიდან — მაისი 25, 2009. ციტირების თარიღი: დეკემბერი 17, 2016 ↑ InfoDisc : Historique des Succes Musicaux en France depuis 1900. InfoDisc (დეკემბერი 21, 2007). დაარქივებულია ორიგინალიდან — ივლისი 26, 2015. ციტირების თარიღი: დეკემბერი 17, 2016 ↑ KEY RELEASES: 25.04.09.. Highbeam Business (აპრილი 25, 2009). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-12-20. ციტირების თარიღი: 2017-11-05. ↑ British album certifications – Björk – Volta. ბრიტანეთის ფონოგრამების მწარმოებლების ასოციაცია. შეიყვანეთ Volta ველში Search. აირჩიეთ Title ველში Search by. შეიყვანეთ album ველში By Format. დააწკაპუნეთ ღილაკზე Go ↑ Bjork To Release 'Voltaic' Multimedia Extravaganza. Billboard (აპრილი 29, 2009). დაარქივებულია ორიგინალიდან — მაისი 1, 2009. ციტირების თარიღი: დეკემბერი 17, 2016.
The A.V. Club

The A.V. Club — საიტი, რომელზეც ქვეყნდება მიმოხილვები, ინტერვიუები და სხვა რუბრიკები, დაკავშირებული კინოფილმებთან, მუსიკასთან, ტელევიზიასთან, წიგნებთან, ვიდეო თამაშებთან და მასობრივი კულტურის მედიის სხვა ელემენტებთან. შეიქმნა 1993 წელს, როგორც The Onion-ის დამატება. 2005 წელს მოხდა The A.V. Club-ის საიტის დიზაინის შეცვლა და ოპტიმიზაცია და რესურსის წარმატებამ იმატა. განსხვავებით The Onion-ისგან, რესურსი არ შეიცავს სატირული ხასიათის მასალებს. საიტის სახელწოდება მომდინარეობს სკოლის აუდიოვიზუალური კლუბებისგან. ოფიციალური საიტი ↑ „Nasty women Emily Winter and Jenn Welch on organizing an anti-Trump comedy festival“. The A.V. Club. ციტირების თარიღი: 2017-01-11. ↑ „The A.V. Club discusses how Meryl Streep is more presidential than Donald Trump“. The A.V. Club. ციტირების თარიღი: 2017-01-11. ↑ About Us (1 January 1988). ციტირების თარიღი: 23 March 2017 ↑ „About Us“. The A.V. Club. 1 January 1988. ციტირების თარიღი: 2015-11-12. დამოწმებას აქვს ცარიელი უცნობი პარამეტრ(ებ)ი: |dead-url= (დახმარება)
ჯეიმზ გრინვუდი

ჯეიმზ გრინვუდი (ინგლ. James Greenwood; დ. 1833 — გ. 11 აგვისტო, 1927 ან 1929) — ბრიტანელი მწერალი და ჟურნალისტი. დაიბადა 1833 წელს. ჰყავდა 11 და-ძმა. სამმა ძმამ – ფრედერიკმა, ჯეიმზმა და უოლტერმა – დამოუკიდებელი ცხოვრება დაიწყეს გამომცემლობაში. რამდენიმე წლის შემდეგ ფრედერიკი და ჯეიმზი გაზეთებში მუშაობდნენ, ხოლო უოლტერი, ტუბერკულოზით დაავადებული, გარდაიცვალა. ფრედერიკმა დააგროვა დიდი თანხა და საკუთარი გაზეთი დააარსა. ჯეიმზმა ჟურნალისტის და ლიტერატორის კარიერა აირჩია და წერდა სხვადასხვა სოციალურ პრობლემაზე. მუშაობდა გაზეთებში Pall Mall Gazette და Daily Telegraph. XIX საუკუნის 60-იან და 70-იან წლებში სახელი გაითქვა ლონდონის ღამის სათევი დაწესებულებების შესახებ სტატიების მთელი სერიით. ასეთი კვლევისთვის მან ღარიბულად ჩაიცვა და ცხოვრობდა უსახლკაროებთან ერთად. მიუხედავად იმისა, რომ მისი რეპორტაჟების გულახდილი ტონი რედაქტორმა მკვეთრად შეარბილა, გაზეთის ტირაჟი ორჯერ გაიზარდა. გრინვუდის ნაშრომი სხვა გაზეთმაც გადაბეჭდა და წერდა, რომ „გრინვუდის მიერ აღწერილი სურათი მით უფრო საზარელია, რომ მან ასეთ სახლში მხოლოდ ერთი ღამი გაატარა, ჩვენი ათასობით თანამემამულე კი იძულებულია ასე მთელი ცხოვრება გაატაროს“. გრინვუდი, ამასთან, წერდა მხატვრულ ნაშრომებსაც. XIX საუკუნის 50-იანი წლებიდან XX საუკუნის დასაწყისამდე მან 40-მდე წიგნი გამოსცა. XIX საუკუნის 60-იან და 70-იან წლებში წარმატებული იყო რუსეთში, სადაც მისი რომანები, მოთხრობები და სხვა ნაშრომები იბეჭდებოდა გაზეთებსა და ჟურნალებში და გამოდიოდა ცალკე გამოცემების სახით. 70-იანი წლებიდან ჯეიმზი სულ უფრო იშვიათად იბეჭდებოდა, საბოლოოდ კი გაქრა პრესის ფურცლებიდან. გარდაიცვალა 1929 წელს, ვერ მიაღწია რა 97 წლის ასაკამდე. მწერლის ყველაზე ცნობილი ნაწარმოებია „პატარა დაძონძილი მათხოვრის ნამდვილი ამბავი“ (The True History of a Little Ragamuffin, 1866). ↑ Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ James Greenwood ↑ 3.0 3.1 3.2 3.3 Oxford Dictionary of National Biography / C. Matthew — Oxford: OUP, 2004. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17565097"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5145336"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q34217"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q217595"></a> ↑ ПроДетЛит — 2019. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q124821483"></a>