laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ლელი გაბარაშვილი

ლელი გაბარაშვილი (დ. 6 აგვისტო, 1952, თბილისი) — ქართველი მეცნიერი, ექიმი–კარდიოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი. 1976 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1976–1977 წლებში ინტერნატურა გაიარა აკადემიკოს მიხეილ წინამძღვრიშვილის სახელობის კარდიოლოგიის ინსტიტუტში. 1977–1980 წლებში კლინიკური ორდინატურა გაიარა ამავე ინსტიტუტში. 1980–1983 წლებში ასპირანტურა დაამთავრა სამედიცინო ინსტიტუტის კარდიოლოგიის ინსტიტუტის ბაზაზე. 1983–1992 წლებში იყო კარდიოლოგიის ინსტიტუტის ინფარქტის განყოფილების უმცროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. 1992 წლიდან ამავე ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელია. ავტორია 19 სამეცნიერო ნაშრომის. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ოქსიჰემოგლობინის დისოციაციის მრუდი მიოკარდიუმის მწვავე ინფარქტით დაავადებულ პაციენტებში დაავადების დინამიკაში“, დაიცვა 1984 წელს. ლელი გაბარაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
მარკუს ზუზაკი

მარკუს ზუზაკი (დ. 23 ივნისი, 1975) — ავსტრიულ-გერმანული წარმოშობის ავსტრალიელი მწერალი. მის კალამს ექვსი რომანი ეკუთვნის, მათ შორის ყველაზე ცნობილია „წიგნის ქურდი“ (2005), რომელიც საერთაშორისო ბესტსელერი გახდა. ↑ 1.0 1.1 Deutsche Nationalbibliothek Record #123286050 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ Internet Speculative Fiction Database — 1995. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2629164"></a> ↑ 3.0 3.1 jeugdliteratuur.org <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q71973531"></a> ↑ filmportal.de — 2005. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q15706812"></a> ↑ http://www.ala.org/awardsgrants/markus-zusak ↑ https://www.librarything.com/bookaward/Kathleen+Mitchell+Award ↑ http://web.mnstate.edu/schwartz/natonaljewishbookaward.htm ↑ http://www.ala.org/yalsa/booklistsawards/bookawards/printzaward/previouswinners/winners
ლედი გაჩეჩილაძე

ლედი გაჩეჩილაძე (დ. 6 იანვარი, 1933, თბილისი) — ქართველი მეცნიერი, ექიმი–პათოლოგანატომი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი. 1957 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სანჰიგიენური ფაკულტეტი. 1958–1960 წლებში მუშაობდა ტუბერკულოზის სამეცნიერო კვლევით ინსტიტუტიში. 1960–1968 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ალექსანდრე ნათიშვილის სახელობის ექსპერიმენტული მორფოლოგიის ინსტიტუტში. 1968–1996 წლებში მუშაობდა სამედიცინო უნივერსიტეტის, რეანიმატოლოგიისა და ანესთეზიოლოგიის კათედრასთან არსებულ საპრობლემო ლაბორატორიაში. 1996 წლიდან აკადემიკოს ალექსანდრე ნათიშვილის სახელობის ექსპერიმენტული მორფოლოგიის ინსტიტუტში. ავტორია 91 სამეცნიერო ნაშრომის. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „სარძევე ჯირკვლებისა და საკვერცხეების სტრუქტურულ და ზოგიერთ ჰისტოქიმიურ თავისებურებათა შესწავლისათვის კიბოს მაღალი „ა“ ხაზის დაუწყვილებელ სინესტროლის ზემოქმედების პერიოდში“, დაიცვა 1965 წელს. ლედი გაჩეჩილაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
მარინა აგლაძე

მარინა აგლაძე (დ. 23 მარტი, 1959, თბილისი) — ქართველი ექიმი, კარდიოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი. 1982 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1985 წლიდან თერაპიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის ლაბორატორიის თანამშრომელია. 1988–1995 წლებში იყო თერაპიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ მუშაკი. 1995 წლიდან თერაპიის ეროვნული ცენტრის კარდიოლოგიის და კლინიკური ფარმაკოლოგიის განყოფილების უფროსი მეცნიერ მუშაკი. 2003 წლიდან დავით ტატიშვილის სამედიცინო ცენტრის თერაპევტ-კარდიოლოგია. ავტორია 12 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება გულის ქრონიკულ უკმარისობასა და გულის ქრონიკული იშემიური დაავადებების მკურნალობის პრობლემებს. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ანგიოტენზინის გარდამქმნელი ფერმენტის ინჰიბიტორებისა და დიგოქსინის შედარებითი ეფექტიანობა გულის ქრონიკული უკმარისობის ხანგრძლივი მკურნალობის დროს“, დაიცვა 1993 წელს. მარინა აგლაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ჰიდრობიოლოგია

ჰიდრობიოლოგია — მეცნიერება იმ ორგანიზმების მთელი კომპლექსის შესახებ, რომლებიც წყალში (მტკნარ წყლებში, ზღვებსა და ოკეანეებში) ცხოვრობენ. იგი იკვლევს მათ ურთიერთდამოკიდებულებას, აგებულებას, სასიცოცხლო ფუნქციებსა და ბიოლოგიას. ↑ Скадовский С.Н., Жадин В.И. Гидробиология // Большая медицинская энциклопедия : в 30 т. / гл. ред. Б.В. Петровский. — 3 изд. — Москва : Советская энциклопедия, 1977. — Т. 5. Гамбузия - Гипотиазид. — 568 с. — 150 000 экз.
დიანა ლაბარტყავა

დიანა ლაბარტყავა (დ. 29 აგვისტო, 1960, თბილისი) — ქართველი ექიმი. 1983 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1983–1985 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ალერგოლოგიის კათედრის კლინიკური ორდინატორი, 1985-1990 წლებში მუშაობდა მორფოლოგიის ინსტიტუტის ალერგოლოგიის განყიფილებაში. 1990 წლიდან არის სამედიცინო ბიოტექნოლოგიის ინსტიტუტის ალერგოლოგიის განყოფილების უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. არის 20-მდე სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი, რომლებიც ეხება ბრონქული ასთმის იმუნოლოგიურ მაჩვენებლებსა და მკურნალობის გზებს. მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი. სამედიცინო ბიოტექნოლოგიის ინსტიტუტის ალერგოლოგიის განყოფილების უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „სტაფილოკოკური სენსიბილიზაციის ფონზე მიმდინარე ინფექციურ–ალერგიული ბრონქული ასთმის იმუნოთერაპია და სტაფილოფაგოთერაპია“. დიანა ლაბარტყავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
სერგო თაბაგარი

სერგო თაბაგარი (დ. 9 მაისი, 1946) — ქართველი ექიმი და მეცნიერი. 1970 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1971–1973 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ბიოქიმიის კათედრის ასპირანტი. 1973–1983 წლებში ამავე კათედრის ასისტენტი. 1983–1996 წლებში დოცენტი. 1992 წლიდან — უმაღლესი სამედიცინო სკოლის „აიეტის“ ბიოქიმიის კათედრის გამგე. 1996 წლიდან აღნიშნული სკოლის დეკანი. არის 75-მდე სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი, მისი ხელმძღვანელობით დაცულია 4 საკანდიდატო დისერტაცია, აგრეთვე ხელმძღვანელობდა სამაგისტრო ნაშრომს(უნგრეთი). მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „გულის კუნთის ფერმენტული ადაპტაცია ჟანგბადის უკმარისობის დროს ექსპერიმენტში“, დაიცვა 1976 წელს. სერგო თაბაგარი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ტარიელ მდივნიშვილი

ტარიელ მდივნიშვილი (დ. 17 მარტი, 1938, თბილისი — გ. 1996) — ქართველი ინჟინერი. 1961 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი საავტომობილო გზების მშენებლობაის სპეციალობით. 1961-1964 წლებში მუშაობდა საპროექტო ინსტიტუტ „თბილქალაქპროექტში“. 1964-1975 წლებში საქართველოს საავტომობილო გზების სამინისტროს №5 საგზაო-საექსპლუატაციო სამმართველოს საგზაო-სარემონტო პუნქტის უფროსად, ამავე სამმართველოს მთავარ ინჟინრად. 1976-1988 წლებში იყო საქართველოს საავტომობილო გზების სამინისტროს სახელმწიფო გზების სამმართველოს უფროსის მოადგილე, მთავარ ინჟინერი, უფროსი და კოლეგიის წევრი. 1988-1990 წლებში იყო საქართველოს საავტომობილო ტრანსპორტისა და გზების სამინისტროს საერთო სარგებლობის საავტომობილო გზების სამმართველოს უფროსი. 1990-1996 წლებში საავტომობილო გზების სახელმწიფო კონცერნ „საქავტოგზის“ თავმჯდომარის მოადგილე. სახელმწიფო გაერთიანება „საქავტოგზის“ უფროსის მოადგილე. მიღებული ჰქონდა სახელმწიფო ჯილდოები. ტარიელ მდივნიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ალექსანდრე გზირიშვილი

ალექსანდრე გზირიშვილი (დ. 8 თებერვალი, 1902, ვაქირი — გ. 14 სექტემბერი, 1972) — ქართველი მეცნიერი, ქირურგი, უროლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი (1950). 1928 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1939-1941 და 1946-1972 წლებში განაგებდა ცენტრალურ კლინიკური საავადმყოფოს უროლოგიის განყოფილებას. 1941-1946 წლებში იყო ევაკოჰოსპიტლის მთავარი ქირურგი. შემოიღო უროლოგიაში კვლევის ელექტროფიზიოლოგიური მეთოდი, თირკმლის ფუნქციის შესასწავლად გამოიყენა იზოტოპები, სრულყო ზოგიერთი უროლოგიური ქირურგიული ოპერაცია. მისი შრომები ეძღვნება თირკმლის კენჭოვანი დაავადების, საშარდე გზების ტუბერკულოზის, თირკმლის გადანერგვისა და სხვა საკითხებს. ალექსანდრე გზირიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
თენგიზ ზაალიშვილი

თენგიზ ზაალიშვილი (დ. 18 ივნისი, 1949, თბილისი) — ქართველი ბიოლოგი და მეცნიერი. 1971 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიოლოგიის ფაკულტეტი. 1971-1974 წლებში ბიოქიმიის ინსტიტუტის ასპირანტი. 1974-1985 წლებში ფიზიოლოგიის ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1985-1986 წლებში უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1986-2000 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის მოლეკულური ბიოლოგიისა და ბიოფიზიკის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, ლაბორატორიის გამგე. 2000-2006 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის მოლეკულური ბიოლოგიისა და ბიოფიზიკის ინსტიტუტის დირექტორი. 2006 წლიდან საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის მოლეკულური ბიოლოგიისა და ბიოფიზიკის ინსტიტუტის ფუნქციური გენომიკის განყოფილების ხელმძღვანელი. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „АДР-რიბოზილირება ვირთაგვის ტვინის ბირთვებში“, დაიცვა 1983 წელს. სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ვირთაგვის თავის ტვინის უჯრედების АДР-რიბოზილ ტრანსფერაზა: თვისებები და ბიოლოგიური როლი“, დაიცვა 1992 წელს. თენგიზ ზაალიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
რუსუდან მაზმანიშვილი

რუსუდან მაზმანიშვილი (დ. 12 აგვისტო, 1944, ბათუმი) — ქართველი ექიმი. 1967 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 1967–1968 წლებში იყო რუსთავის ბავშვთა საავადმყოფო–პოლიკლინიკური გაერთიანების პედიატრი, 1968–1972 წლებში საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს პედიატრიის სამეცნიერო–კვლევითი ინსტიტუტის კლინიკო–დიაგნოსტიკური ლაბორატორიის ექიმი, 1972–1986 წლებში ამავე ინსტიტუტის კვებისა და ჰიგიენური განყოფილების უმცროსი მეცნიერ–თანამშრომელი, 1986 წლიდან განყოფილების უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. 1995 წლიდან შეთავსებით მუშაობდა საერო ინსტიტუტ „გაენათში“ პედიატრიული ფაკულტეტის დოცენტად. არის 52-მდე სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი, რომლებიც ძირითადად ეხება ჯანმრთელ და ავადმყოფ ბავშვთა კვების პრობლემებს. გამოქვეყნებული აქვს ორი მონოგრაფია: „ბავშვთა კვება“ (1992, „წიქარა“, თბილისი), „ჯანმრთელი და ავადმყოფი ბავშვთა კვება“ (1993, „ელიტა“(ფირმა „ვესტა“). გამოქვეყნებული აქვს აგრეთვე 15 მეთოდური წერილი, 5 ბროშურა, საჟურნალო და საგაზეთო სტატიები. კონსულტაციებს უწევს ორდინატორებს, ინტერნებსა და სამუშაო ადგილზე მივლინებულ ექიმებს. მიღებული აქვს პედიატრიის სამეცნიერო–კვლევითი ინსტიტუტის დირექციის მადლობა, ინსტიტუტის პრემიები სამეცნიერო შრომებისათვის (1990–1992). პედიატრი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „C ვიტამინით გამდიდრებული ფერმენტირებული რძის მჟავე პროდუქტის კლინიკური შეფასება ჩვილ ბავშვთა კვებაში“, დაიცვა 1988 წელს. რუსუდან მაზმანიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
პროტოზოოლოგია

პროტოზოოლოგია — ზოოლოგიის ნაწილი, რომელიც შეისწავლის ერთუჯრედიან ცხოველებს – უმარტივესებს. პროტისტოლოგია პროტოზოოლოგიის საზოგადოება დაარქივებული 2009-08-03 საიტზე Wayback Machine.
რაჟდენ კუპრაშვილი

რაჟდენ კუპრაშვილი (დ. 31 მარტი, 1983, ქუთაისი) — ქართველი სამართალმცოდნე, საქართველოს ანტიკორუფციული ბიუროს უფროსი. იურიდიული დახმარების სახელმწიფო სამსახურის დირექტორი 2019-2023 წლებში. რაჟდენ კუპრაშვილმა დაამთავრა ქუთაისის აკაკი წერეთლის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, სადაც მიენიჭა მაგისტრთან გათანაბრებული აკადემიური ხარისხი. არის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამართლის დოქტორანტი. წლების განმავლობაში მსახურობდა სხვადასხვა პოზიციაზე. ხელმძღვანელობდა კომპანიებს „კუპრაშვილი და ადვოკატები“ და „შავი ზღვის საერთაშორისო საარბიტრაჟო პალატა“, ასევე მუშაობდა იურისტის პოზიციაზე საპროექტო–საკვლევაძიებო ინსტიტუტში „ტრანსპროექტი“. 2013-2019 წლებში მართავდა კომპანიებს, როგორიცაა შპს „კუპრაშვილი და პარტნიორები“ & შპს „შავი ზღვის საერთაშორისო საარბიტრაჟო პალატა“. შპს საპროექტო-კვლევითი ინსტიტუტ „ტრანსპროექტში“ მსახურობდა ხელმძღვანელად; 2009-2013 წლებში იყო შპს „პრობლემური სესხების მართვის ჯგუფის“ იურისტი; 2009-2010 წლებში წარმოადგენდა შპს „თბილისის სამედიატორო სასამართლო მუდმივმოქმედი არბიტრაჟი მეტეხს“, როგორც არბიტრი. 2012-2013 წლებში რაჟდენ კუპრაშვილი იყო შპს „დტბ აუქციონის“ იურისტი; 2014-2015 წლებში მუშაობდა შპს „შავი ზღვის საერთაშორისო საარბიტრაჟო პალატის“ არბიტრად; 2015- 2019 წლებში იყო სსიპ „ბავშვთა და ახალგაზრდობის ეროვნული ცენტრის“ იურისტი, ხოლო 2001 წლიდან 2009 წლამდე - მოსამართლის თანაშემწე და სხდომის მდივანი ქუთაისის საქალაქო სასამართლოში. 2013-2019 წლებში იყო შპს „შავი ზღვის საერთაშორისო არბიტრაჟის პალატის“ დირექტორი. 2019 წლის თებერვლიდან აირჩიეს იურიდიული დახმარების სახელმწიფო სამსახურის დირექტორად. 2023 წლის თებერვალში დამოუკიდებელი კომისიის მიერ შეირჩა, ხოლო შემდეგ 6 წლის ვადით დაინიშნა საქართველოს ანტიკორუფციული ბიუროს ხელმძღვანელად. ფლობს ინგლისურ და რუსულ ენებს. რაჟდენ კუპრაშვილი იურიდიული დახმარების სამსახური ადვოკატთა ასოციაციის სარევიზიო კომისიას ახალი თავმჯდომარე ჰყავს ↑ ანტიკორუფციული ბიუროს ხელმძღვანელად რაჟდენ კუპრაშვილი დაინიშნა ↑ სსიპ იურიდული დახმარების სამსახურის ახალი ხელმძღვანელი აირჩიეს ↑ ანტიკორუფციული ბიუროს ხელმძღვანელად რაჟდენ კუპრაშვილი დაინიშნა 1tv.ge
იურიდიული დახმარების სამსახური

იურიდიული დახმარების სამსახური — საჯარო სამართლის იურიდიული პირი, რომელიც უფასო სამართლებრივ დახმარებას უწევს გადახდისუუნარო მოსახლეობას. სამსახური არის დამოუკიდებელი უწყება და ანგარიშვალდებულია მხოლოდ საქართველოს პარლამენტის წინაშე. სსიპ იურიდიული დახმარების სამსახური შეიქმნა 2005 წელს. 2005-2006 წლებში-ფუნქციონირებდა სსიპ „საზოგადოებრივი (სახაზინო) ადვოკატის სამსახურის“ სახით თბილისსა და ზესტაფონში. 2007 წელს მიღებულ იქნა საქართველოს კანონი „იურიდიული დახმარების შესახებ“ და ჩამოყალიბდა სსიპ იურიდიული დახმარების სამსახური, როგორც დამოუკიდებელი ორგანო. იურიდიული დახმარების სამსახური უფასო მომსახურებას უზრუნველყოფს მოსახლეობისათვის ბიუროების, საკონსულტაციო ცენტრებისა და მოწვეულ საზოგადოებრივ ადვოკატთა რეესტრის მეშვეობით. სამსახური სახელმწიფო ბიუჯეტიდან ფინანსდება და მისი ყველა სერვისი ბენეფიციარებისთვის უფასოა. სამსახურის სერვისებია: იურიდიული კონსულტაცია ყველასთვის – ნებისმიერ სამართლებრივ საკითხზე; სამართლებრივი დოკუმენტაციის შედგენა (განცხადება, შუამდგომლობა და სხვ.); საზოგადოებრივი ადვოკატის მომსახურება სისხლის სამართლის პროცესში, ბრალდებულის, მსჯავრდებულის, გამართლებულისათვის, არასრულწლოვანი დაზარალებულის და გამოსაკითხი პირი/მოწმის ინტერესების დასაცავად; საზოგადოებრივი ადვოკატის მომსახურება სამოქალაქო და ადმინისტრაციული სამართლის გარკვეულ საქმეებზე; წარმომადგენლობა ადმინისტრაციულ ორგანოში ადმინისტრაციული სამართლის გარკვეულ საქმეებზე; ქვეყნის მასშტაბით ფუნქციონირებს იურიდიული დახმარების 13 ბიურო: თბილისის, ქუთაისის, ბათუმის, თელავი, ზესტაფონის, გორის, ახალციხის, ფოთის, ზუგდიდი, რუსთავის, მცხეთის, სიღნაღის და ოზურგეთის იურიდიული დახმარების ბიუროები, ასევე 39 საკონსულტაციო ცენტრი: ამბროლაურის, მესტიის, საჩხერის. ახალქალაქის. წალკის, მარნეულის, დმანისის, დუისის, დუშეთის, ყვარლის. ლაგოდეხის, შუახევის, ხულოს, ქობულეთის, წალენჯიხის, აბაშის, ჩხოროწყუს, სენაკის, მარტვილის, ხობის, ბაღდათის, წყალტუბოს, ჭიათურის, ქედის ცაგერის დედოფლისწყაროს, ონის, ახმეტის, ხაშურის და ლენტეხის საკონსულტაციო ცენტრები. წეროვანის დევნილთა დასახლებაში ასევე ფუნქციონირებს დისტანციური მომსახურების 1 ოთახი. სამსახურის მართვის, მისი ფუნქციების ეფექტიანი შესრულების, სამსახურის დამოუკიდებლობისა და გამჭვირვალობის უზრუნველყოფის მიზნით შექმნილია კოლეგიური ორგანო — იურიდიული დახმარების საბჭო. იურიდიული დახმარების სამსახურს ხელმძღვანელობს დირექტორი, რომელსაც ჰყავს სამი მოადგილე. ოფიციალური საიტი საბავშვო საიტი ↑ საქართველოს კანონი იურიდიული დახმარების შესახებ
პროტისტოლოგია

პროტისტოლოგია — მეცნიერება ერთუჯრედიანი ეუკარიოტული ორგანიზმების შესახებ. პროტისტოლოგიის შინაარსს სხვადასხვაგვარად განმარტავენ: ზოგი მეცნიერის აზრით, მისი შესწავლის ობიექტია ერთუჯრედიანი ჰეტეროტროფული ორგანიზმები, აგრეთვე უმდაბლესი ერთუჯრედიანი და კოლონისტი ავტოტროფები — ქლამიდომონადები, ვოლვოქსისნაირნი, დინოფლაგელატები და ზოგი სხვა. არიან მეცნიერები, რომლებიც მიიჩნევენ, რომ უმარტივესებს უნდა მივაკუთნოთმხოლოდ ერთუჯრედიანი ჰეტეროტროფული ორგანიზმები, ხოლო წყალმცენარეებს — ქლოროფილის შემცველი ავტოტროფული ორგანიზმები. ამ თვალსაზრისის თანახმად პროტისტოლოგია პროტოზოოლოგიის სინონიმია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 211.
ვახტანგ იაკობაშვილი

ვახტანგ იაკობაშვილი (დ. 29 ნოემბერი, 1930 წელი, გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელი გურჯაანი) — ქართველი ინჟინერი. 1953 წელს დაამთავრა ნოვოჩერკასკის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი სამრეწველო და სამოქალაქო მშენებლობის სპეციალობით. 1953-1955 წლებში იყო რუსეთში კემეროვოს ოლქის ქვანახშირის მრეწველობის სამინისტროს სამშენებლო სამმართველოს უბნის უფროსი. 1955-1970 წლებში საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს N2 სამშენებლო ტრესტის გურჯაანის სამშენებლო სამმართველოს სამუშაოთა მწარმოებელი, მთავარი ინჟინერი, იმავე ტრესტის N19 მოძრავ-მექანიზებული კოლონის უფროსი. 1971-1992 წლებში იყო საქართველოს სასოფლო მშენებლობის სამინისტროს N4 სამშენებლო ტრესტის მმართველის მოადგილე, მთავარი ინჟინერი და N11 სამშენებლო ტრესტის მმართველი. მისი მონაწილეობითა და ხელმძღვანელობით კახეთის რეგიონში აშენდა მეცხოველეობის კომპლექსი, მეფრინველეობის ფაბრიკა, კულტურის სახლი (საგარეჯოში), საავადმყოფო და ტურისტული ბაზა (ლაგოდეხში), სასტუმრო, სკოლა-ინტერნატი, პოლიკლინიკა (გურჯაანში), ღვინის ქარხნები (გურჯაანსა და წითელწყაროში) მდინარე იორზე ნაპირსამაგრი ნაგებობები და მრავალი სხვა მნიშვნელოვანი ობიექტი. მიღებული აქვს საქართველოს სასოფლო მშენებლობის სამინისტროს სიგელი. ვახტანგ იაკობაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ამფიქტიონია

ამფიქტიონია (ბერძ. Ἀμφιϰτιονία — „გარშემო მცხოვრებთა კავშირი“) — ძველ საბერძნეთში ტომთა გაერთიანება რომელიმე ღმერთის ერთობლივად თაყვანის საცემად. ასეთი ტიპის გაერთიანებები, თავდაპირველად რელიგიური, ხოლო შემდეგ რელიგიურ-პოლიტიკური ხასიათისა, გავრცელებული იყო არქაიკის პერიოდში, ზოგიერთმა არსებობა შემდგომშიც განაგრძო. ყველაზე ცნობილი იყო პილე-დელფოს და დელოსის ამფიქტიონიები. პილე-დელფოს ამფიქტიონია წარმოიქმნა უპირატესად შუა და ჩრდილოეთ საბერძნეთის ტომებისაგან ანთელეში (თერმოპილეს, ანუ პილეს რაიონში) — დემეტრას, ხოლო დელფოში აპოლონის თაყვანის საცემად. ამ ამფიქტიონიის მთავარი ცენტრი იყო დელფოს ტაძარი. მასში შედიოდა 12-მდე ტომი, მათ შორის თესალიელები, ფოკიდელები, ბეოტიელები, დორიელები, იონიელები (ათენელების ჩათვლით) და სხვ. ძვ. წ. VI–IV საუკუნეებში, ტაძრის ინტერესების დაცვის საბაბით, ამფიქტიონიამ არაერთხელ დაიწყო ე.წ. საღვთო ომები. მაკედონიის მეფემ ფილიპე II-მ, რომელიც მე-3 საღვთო ომის შემდეგ დელფოს ამფიქტიონიის წევრი და პროტექტორი გახდა, იგი ელადაში მაკედონიური ჰეგემონიის განმტკიცებისათვის გამოიყენა. დელოსის ამფიქტიონია აერთიანებდა, ძირითადად, ეგეოსის ზღვის კუნძულებზე მცხოვრებ იონიელებს. ძვ. წ. V საუკუნეში იგი ათენის საზღვაო სახელმწიფოს საფუძველი გახდა. ↑ 1.0 1.1 1.2 Фролов Э. Д. Амфиктиония // Большая российская энциклопедия. т. 1. — М., 2005. — стр. 642.
მარინა იაკობაშვილი

მარინა იაკობაშვილი (დ. 1 იანვარი, 1957, თბილისი) — ქართველი ექიმი და მეცნიერი. 1979 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1979–1985 წლებში ორდინატურა გაიარა მოსკოვის საკავშირო კარდიოლოგიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის ცენტრში, აქვე დაამთავრა ასპირანტურა. 1986 წლიდან მ. წინამძღვრიშვილის სახელობის კლინიკური და ექსპერიმენტული კარდიოლოგიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის გულის უკმარისობის განყოფილების უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელია. არის 25-მდე სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი, გამოქვეყნებული აქვს ერთი მონოგრაფია: „ჰიპერტონული გული სტაბილური და ავთვისებიანი მიმდინარეობის არტერიული ჰიპერტონიის დროს“ (1992). ექიმი-კარდიოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი. საკანდიდატო დისერტაციია თემა — „გული ავთვისებიანი თირკმლოვანი ჰიპერტონიის დროს (კლინიკო–მორფოლოგიური გამოკვლევა)“, დაიცვა 1985 წელს. მარინა იაკობაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
მანანა შილაკაძე

მანანა შილაკაძე (დ. 8 თებერვალი, 1938, თბილისი ― გ. 20 ოქტომბერი, 2010, თბილისი) — ქართველი ეთნოლოგი, მეცნიერი და პედაგოგი. ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი. 1956 წელს დაამთავრა თბილისის 54-ე საშუალო სკოლა და თბილისის დიმიტრი არაყიშვილის სახელობის I სამუსიკო სასწავლებელი ფორტეპიანოს სპეციალობით. ასევე თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი 1962 წელს. 1965-1969 წლებში პედაგოგად მუშაობდა თბილისის მე-8 სამუსიკო სკოლაში. 1962-2006 წლებში ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტში, აგრეთვე იყო ეთნოგრაფიაში სადისერტაციო საბჭოს სწავლული მდივანი, საქართველოს ეთნოგრაფიული ატლასის კომისიის მდივანი. 1968 წლიდან სხვადასხვა პერიოდში კითხულობდა ლექციების კურსს ეთნომუსიკოლოგიაში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ხელოვნების ფაკულტეტზე, ექვთიმე თაყაიშვილის სახელობის კულტურისა და ხელოვნების სახელმწიფო უნივერსიტეტში, თბილისის ვანო სარაჯიშვილის სახელობის სახელმწიფო კონსერვატორიაში და თბილისის სასულიერო აკადემიასთან არსებულ საეკლესიო გალობისა და სიმღერის უმაღლეს სასწავლებელში. 1990-2004 წლებში თბილისის ხალხური საკრავების მუზეუმის სწავლული მდივანი და შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის სადისერტაციო საბჭოს წევრი. იგი მონაწილეობდა საერთაშორისო სიმპოზიუმებსა და კონფერენციებში, აქტიურად ატარებდა საველე კვლევებს ეთნოგრაფიისა და ეთნომუსიკოლოგიის დარგში: სვანეთის ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (ხელმძღვანელი გ. ჩიტაია, 1963); ხევსურეთის კომპლექსური ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (ხელმძღვანელი ვ. ბარდაველიძე, 1963); თუშეთისა და ხევის კომპლექსური ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (ხელმძღვანელი ვ. ბარდაველიძე, 1966). მთიულეთ-გუდამაყრის ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (ხელმძღვანელი ი. ჭყონია, 1967); ქვემო ქართლის ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (ბოლნისისა და მარნეულის რაიონები, ხელმძღვანელი გ. ჯავახიშვილი, 1969); ქვემო ქართლის ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (დმანისისა და თეთრიწყაროს რაიონები, ხელმძღვანელი გ. ჯავახიშვილი, 1970); ქვემო ქართლის ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (გარდაბნისა და წალკის რაიონები, ხელმძღვნელი ლ. ფრუიძე, 1971); გურიის ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (ოზურგეთის და ჩოხატაურის რაიონები, ხელმძღვანელი ჯ. რუხაძე, 1971); გურია-აჭარის ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (ლანჩხუთისა და ქობულეთის რაიონები, ხელმძღვანელი ლ. ფრუიძე, 1972). ეთნომუსიკოლოგიის საკითხების კვლევისთვის მანანა შილაკაძე ახორციელებდა ინდივიდუალურ მივლინებებს საქართველოსა და ჩრდილო-კავკასიის სხვადასხვა რეგიონებში. გამოქვეყნებული აქვს 100-მდე ნაშრომი ქართულ, გერმანულ და რუსულ ენებზე. საკანდიდატო დისერტაციის თემა ― „ქართული ხალხური საკრავიერი მუსიკა“, დაიცვა 1967 წელს; სადოქტორო დისერტაციის თემა - „ქართულ-ჩრდილოკავკასიური ეთნოკულტურული ურთიერთობანი“, დაიცვა 1991 წელს. მანანა შილაკაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
მარინე ჯიბლაძე

მარინე ჯიბლაძე (დ. 11 მაისი, 1975) — ქართველი ენათმეცნიერი, ისტორიკოსი, მეცნიერი, მთარგმნელი, მკვლევარი, ფილოლოგი, პროფესორი, სინოლოგი. 1997 წელს დაამთავრა თბილისის აზიისა და აფრიკის ინსტიტუტის მაგისტრატურა ისტორიისა და საერთაშორისო ურთიერთობების სპეციალობაზე ჩინეთის მიმართულებით, ხოლო შემდგომ მოიპოვა ჩინეთის სახელისუფლებო სტიპენდია და სწავლა განაგრძო დოქტორანტურაზე ჩინეთში, ქალაქ ნანკინში. ნანკინის პედაგოგიურ უნივერსიტეტში სპეციალობაზე ჩინური ფილოლოგია და ლინგვისტიკა, დაიცვა ხარისხი უშუალოდ ჩინური ენის გრამატიკაში 2005 წელს. მისი დისერტაციის ნაწილი გამოქვეყნდა ჩინეთის ძალიან პრესტიჟულ რეფერირებად ჟურნალში „ლინგვისტიკა“ 2005 წელს. საქართველოში დაბრუნებისთანავე დაინიშნა ჩინური მიმართულების ხელმძღვანელად. შემდეგ იყო თავისუფალი უნივერსიტეტის ჩინური მიმართულების პროფესორი 2009 წელს, სადაც ჩამოაყალიბა ჩინური ენისა და კულტურის ცენტრი — კონფუცის ინსტიტუტი, რომლის დირექტორადაც დაინიშნა 2010 წელს. 2017 წელს მისი და საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკის გენერალური დირექტორის ინიციატივით ჩინური კუთხე და სინოლოგ მარინე ჯიბლაძის ფონდი გაიხსნა. 2018 წელს მუშაობს საქართველოს განათლების, მეცნიერების, კულტურისა და სპორტის სამინისტროში ჩინური ენის ექსპერტად, სადაც შეიმუშავა დაწყებითი და საბაზო საფეხურების ეროვნული სასწავლო გეგმა. 2019 წელს სახელმწიფო ენის დეპარტამენტთან ერთად იწყებს მუშაობას ჩინური ენის ქართულ ენაზე ტრანსკრიფციისა და ტრანსლიტერაციის ნორმებზე. წლების განმავლობაში იწვევდნენ ჩინეთში უნივერსიტეტის სტუდენტების ჩინური ენისა და კულტურის საერთაშორისო კონკურსის „ჩინური ენის ხიდი“ ფინალურ ტურზე ჟიურის წევრად. 2016 წლიდან დაინიშნა პეკინის ენების უნივერსიტეტის მიწვეულ პროფესორად, სადაც კითხულობს ლექციებს ჩინური ენისა და ჩინური ენის სწავლების სპეციფიკის შესახებ ბაკალავრიატის, მაგისტრატურისა და დოქოტორანტურის ჩინელი და უცხოელი სტუდენტებისთვის. მონაწილეობს საერთაშორისო კონფერენციებში და სხვადასხვა ღონისძიებაში სინოლოგიის მიმართულებით. 2018 წელს მარინე ჯიბლაძე მიიწვიეს ჟენევაში გაეროს ჩინური ენის დღის ღონისძიებაზე, სადაც მან ჩაატარა ლექცია-პრეზენტაცია. 2016 წელს განსაკუთრებული წვლილისთვის მიღებული აქვს ჩინეთის ხელისუფლების ჯილდო. არის ევროპის ჩინური ენის სწავლების ასოციაციის წევრი 2019 წლიდან, ასევე მსოფლიოში ჩინური ენის სწავლების ასოციაციის წევრი 2010 წლიდან. არის პეკინში ჩინური თარგმანების, ჩინეთის პოპულარიზაციისა და კვლევის ცენტრის სპეციალისტთა კომისიის წევრი 2016 წლიდან. საქართველოს სინოლოგთა ასოციაციის პრეზიდენტი და დამფუძნებელი 2016 წლიდან, აქვს მიღებული ჯილდოები, პრემიები და პრიზები: 2013 წლის ღირსების ორდენი. მარინე ჯიბლაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი