laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სუძინი

იმპერატორი სუიძინი (იაპონ. 開化天皇; დ. ძვ. წ. 207 — გ. ძვ. წ. 97) — იაპონიის იმპერატორი მემკვიდრეობის ტრადიციული წესის მიხედვით. ისტორიკოსები იმპერატორ სუძინს მოიხსენიებენ, როგორც ლეგენდარულ პიროვნებას. იმპერატორის ცხოვრების და მმართველობის წელი უცნობია. ადრეული ხანის იმპერატორების პირობითი სახელები არ იყო მიღებული „ტრადიციული წესით“ იმპერატორ კამუს მმართველობამდე, რომელიც იამატოს დინასტიის 50-ე მონარქი იყო. გუკანშო წერდა, რომ სუძინი მართავდა კარუს მიზოგაკი ნო მიას სასახლიდან, რომელიც დღეს იამატოს პროვინციის სახელით არის ცნობილი. ისტორიკოსების აზრით სუძინი უდავოდ ლეგენდის ნაწილია. კოძიკი მის შესახებ მარტო სახელს და გენეოლოგიას წერს. გუკანშო წერს, რომ სუძინი იმპერატორ კაიკას მეორე შვილი იყო. იაპონიის იმპერატორების სია Aston, William George (1896). Nihongi: Chronicles of Japan from the Earliest Times to A.D. 697. Kegan Paul, Trench, Trubner (for the Japan Society of London). OCLC 448337491. , alt-link English translation JHTI. (2002)Nihon Shoki. Japanese Historical Text Initiative (JHTI). UC Berkeley. ციტირების თარიღი: Apr 2012., searchtext resource to retrieve kanbun text vs. English tr. (Aston) in blocs. Ujiya, Tsutomu(宇治谷孟) (1988). Nihon shoki (日本書紀). Kodansha. ISBN 978-0-8021-5058-5. , modern Japanese translation. Chamberlain, Basil Hall (1919). The Kojiki. Kadokawa. OCLC 1882339.  sacred texts Takeda, Yukichi(武田祐吉) (1977). Shintei Kojiki(新訂 古事記). Kadokawa. ISBN 4-04-400101-4. , annotated Japanese. ↑ Imperial Household Agency (Kunaichō), 安寧天皇 (3); retrieved 2011-10-19. ↑ Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du japon, p. 4; Brown, Delmer M. (1979). Gukanshō, p. 251; Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki, p. 89; Nussbaum, Louis-Frédéric. (2002). "Traditional order of Tennō" in Japan encyclopedia, pp. 962-963. ↑ 3.0 3.1 Ponsonby-Fane, Richard. (1959). The Imperial House of Japan, p. 29. ↑ Aston, William George. (1896). Nihongi, pp. 109.
კაპელა (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი კაპელა შეიძლება აღნიშნავდეს: კაპელა — საეკლესიო მგალობელთა გუნდი; კაპელა — კათოლიკური სამლოცველო;
ნორ-ნორქის რაიონი

ნორ-ნორქის რაიონი (სომხ. Նոր Նորք) — სომხეთის დედაქალაქის, ერევნის თორმეტიდან ერთ-ერთი რაიონი. იგი მდებარეობს ქალაქის აღმოსავლეთ ნაწილში. 2011 წლის მონაცემებით ნორ-ნორქის რაიონში ცხოვრობს 147 500 ადამიანი. რაიონს ესაზღვრება ნორკ-მარაშის, კენტრონისა და კანაკერ-ზეითუნის რაიონები. ასევე კოტაიქის პროვინცია. რაიონი იყოფა 2 კვარტალად: ნორ-ნორქი და ბაღრევანდი. დავით ბეკის ქუჩა თევოსიანის ქუჩა გიურჯიანის ქუჩა ვასპურაკანის პარკი წმინდა სარქისის ეკლესია ერევნის ზოოპარკი ნორ-ნორქის რაიონი წმინდა სარქისის ეკლესია, აკურთხეს 1999 წელს ჰაოსის ძეგლი ტორკ-ანგეღის ძეგლი ერევნის ადმინისტრაციული დაყოფა Nor Nork district at GEOnet Names Server[მკვდარი ბმული] Report of the results of the 2001 Armenian Census, National Statistical Service of the Republic of Armenia
ერებუნის რაიონი

ერებუნის რაიონი (სომხ. Էրեբունի) — სომხეთის დედაქალაქის, ერევნის თორმეტიდან ერთ-ერთი რაიონი. იგი მდებარეობს ქალაქის აღმოსავლეთ ნაწილში. 2011 წლის მონაცემებით ერებუნის რაიონში ცხოვრობს 122 500 ადამიანი. რაიონს ესაზღვრება შენგავითის, ნორკ-მარაშის, კენტრონის, ნორ-ნორკისა და ნუბარაშენის რაიონები. ასევე კოტაიქის პროვინცია. რაიონი იყოფა 8 კვარტალად: ერებუნი, ნორ-არეში, სარიტაღი, ვარდაშენი, მუშავანი, ვერინ-ჯრაშენი, ნორ-ბუტანია, კაიარანი. ერებუნის ქუჩა დავიდ სასუნცის ქუჩა არცახ-ავენიუ ივან აივაზოვსკის ქუჩა მოსეს ხორენაცის ქუჩა დავიდ სასუნცის პარკი ერებუნის პარკი ერებუნი ერებუნის მუზეუმი არგიშთი I-ის ძეგლი ერებუნის რაიონი დავით სასუნცის პარკი ერებუნის კედლები არგიშთი I-ის ძეგლი ერებუნის მუზეუმი ერევნის ადმინისტრაციული დაყოფა Erebuni district municipality official website დაარქივებული 2014-05-17 საიტზე Wayback Machine. Report of the results of the 2001 Armenian Census, National Statistical Service of the Republic of Armenia
კარმირ-ბლური

კარმირ-ბლური (სომხ. Կարմիր Բլուր — „წითელი ბორცვი“) — ბორცვი, მდებარეობს სომხეთში, ერევნის დასავლეთით, მდინარე რაზდანის მარცხენა ნაპირზე. კარმირ-ბლურის ბორცვზე აღმოჩენილია უძველესი ურარტუული ნამოსახლარი ქალაქი-ციხესიმაგრე თეიშებაინი. კარმირ-ბლურმა არქეოლოგების ყურადღება მიიპყრო 1936 წელს, როდესაც გეოლოგმა ა. დემეხინმა ბორცვზე აღმოაჩინა ქვა ლურსმული წარწერებით. ჩატარებული დაზვერვითი არქეოლოგიური გათხრების შედეგად გამოვლინდა უძველესი დასახლების კვალი. 1939 წლიდან კარმირ-ბლური გახდა სისტემატიური არქეოლოგიური გათხრების ობიექტი. ძვ. წ. VII-VI საუკუნეებში კარმირ-ბლურზე მდებარეობდა თეიშებაინი, ხოლო ძვ. წ. XIII-VIII საუკუნეებში ენეოლითისა და ადრე ბრინჯაოს დროინდელი ურარტუმდელი მოსახლეობა. აღნიშნული დასახლება დაიწვა და განადგურდა, სავარაუდოდ, არგიშთი I-ის დროს, ურარტუს ამიერკავკასიაში ექსპანსიის პერიოდში. ამის შემდეგ ერთი საუკუნე დასახლება მიტოვებული იყო, სანამ ურარტუს მეფე რუსა II-მ არ ააგო ბორცვზე ურარტული ქალაქი-ციხესიმაგრე. ძვ. წ. VI საუკუნეში ციხესიმაგრე დაიპყრეს და გადაწვეს, სავარაუდოდ, სკვითებმა. ხანძრის შემდგომ გაწითლებული აგური, სავარაუდოდ, გახდა ბორცვის სახელწოდების წარმოქმნის მიზეზი. თეიშებაინი Мартиросян А. А. Город Тейшебаини. — Ереван: Издательство АН Армянской ССР, 1961. Пиотровский Б. Б. Кармир-блур. — Ленинград: «Аврора», 1970.
ლეონიდების დინასტია

ლეონიდების დინასტია ან თრაკიული დინასტია — ბიზანტიის იმპერატორების დინასტია, მეფობდნენ 457-518 წლებში. დინასტიის წარმომადგენლები ასევე მართავდნენ დასავლეთ რომის იმპერიის სხვადასხვა ნაწილს 474-480 წლებში. დინასტიის დამაარსებელია ლეონ I, რომელიც ხელისუფლებაში გავლენიანი მხედართმთავრების ხელშეწყობით მოვიდა. დინასტიის უკანასკნელი წარმომადგენელი იყო ანასტასიოს I, რომელიც შვილების გარეშე გარდაიცვალა და არც მემკვიდრე დაუსახელებია, რის გამოც დინასტიამ არსებობა შეწყვიტა. ლეონ I 457-474 წწ. ლეონ II 474 წ. ზენონი 474-475 წწ. და 476-491 წწ. ბასილისკოსი 475-476 წწ. ანასტასიოს I 491-518 წწ. ლეონიდების დინასტია (ინგლისური)
ანდაუაილასის რაიონი

ანდაუაილასის რაიონი (ესპ. Distrito de Andahuaylas) — რაიონი პერუში, აპურიმაკის რეგიონის ანდაუაილასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2926 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 37 260 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 100.69 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 370.03 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
კონსტანტინე ოვანესიანი

კონსტანტინე ოვანესიანი (სომხ. Կոստանդին Լևոնի Հովհաննիսյան; დ. 19 დეკემბერი, 1911, თბილისი, საქართველო — გ. 1984) — სომეხი პროფესორი, არქეოლოგი და არქიტექტორი. იგი იყო არქეოლოგიური გათხრების ხელმძღვანელი ერევანში, არინ-ბერდის ბორცვზე მდებარე ურარტუული ციხესიმაგრე ერებუნში. კონსტანტინე ოვანესიანი დაიბადა 1911 წელს თბილისში. 1932 წელს დაამთავრა ერევნის პოლიტექნიკური ინსტიტუტი და მუშაობა დაიწყო ალექსანდრე ტამანიანთან და ნიკოლას ბუნიათიანთან. როგორც არქიტექტორმა, ერევანში ააშენა საბჭოთა სტილის მრავალი შენობა. 1950 წელს დაინიშნა არქეოლოგიური ექსპედიციის ხელმძღვანელად, რომელსაც უნდა გაეთხარა თანამედროვე ერევნის სამხრეთ-აღმოსავლეთით მდებარე ერებუნი. ოვანესიანმა ორი ლურსმული წარწერის გაშიფრის შემდეგ მოახდინა ერებუნის ლოკალიზაცია არინ-ბერდზე. გათხრები ერებუნზე დიდხანს გაგრძელდა. ოვანესიანი მისი ხელმძღვანელი იყო 1969 წლამდე. იგი იყო თავისი ალმა-მატერის, ერევნის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის პროფესორი 1955-1971 წლებში. (რუსული) Oganesian, K. L. Arin-Berd I. Arkhitektura Erebuni po materialam raskopok 1950-59 (Arin-Berd I. The Architecture of Erebuni according to excavated materials from 1950–59). Yerevan: Akademi Nauk Armianskoy SSR, 1961. (რუსული) Karmir Blur IV. Arkhitektura Teishabaini. Yerevan, Akademi Nauk Armianskoy SSR, 1955. The Wall Paintings of Erebuni. Yerevan, 1973. (სომხური) The Restoration of Architectural Monuments in Soviet Armenia. Yerevan, 1978. (რუსული) Ocherki po istorii arkhitektur drevney i srednevekovoy Armenii. Yerevan, 1978. Chahin, Mack (2001). The Kingdom of Armenia: A History. London: RoutledgeCurzon. pp. 113–114. ISBN 0-7007-1452-9.
ანდარაპის რაიონი

ანდარაპის რაიონი (ესპ. Distrito de Andarapa) — რაიონი პერუში, აპურიმაკის რეგიონის ანდაუაილასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2935 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 441 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 37.44 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 172.05 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
იუსტინიანიდების დინასტია

იუსტინიანიდების დინასტია — ბიზანტიის იმპერატორების დინასტია, რომელიც იმპერიას 518-602 წლებში მართავდა. დამაარსებელია იუსტინე I, რომელიც მანამდე სასახლის დაცვის უფროსი იყო. დინასტიის გამორჩეული წარმომადგენელია იუსტინიანე I, რომლის მმართველობის პერიოდში ბიზანტიის იმპერიამ მიაღწია ძლიერების მწვერვალს. იუსტინიანიდების მმართველობა დასრულდა 602 წელს იმპერატორ მავრიკიოსის დამხობით, რის შემდეგაც ხელისუფლებაში მოვიდა უზურპატორი ფოკა. იუსტინე I იუსტინიანე I იუსტინე II ტიბერიუს II მავრიკიოსი იუსტინიანიდების დინასტია დაარქივებული 2015-02-09 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
ჩიარის რაიონი

ჩიარის რაიონი (ესპ. Distrito de Chiara) — რაიონი პერუში, აპურიმაკის რეგიონის ანდაუაილასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3270 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 342 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 9.01 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 148.92 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
უანკარამის რაიონი

უანკარამის რაიონი (ესპ. Distrito de Huancarama) — რაიონი პერუში, აპურიმაკის რეგიონის ანდაუაილასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2965 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 078 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 46.25 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 153.04 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
უანკარაის რაიონი

უანკარაის რაიონი (ესპ. Distrito de Huancaray) — რაიონი პერუში, აპურიმაკის რეგიონის ანდაუაილასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2902 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 387 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 39.1 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 112.2 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
უაიანის რაიონი

უაიანის რაიონი (ესპ. Distrito de Huayana) — რაიონი პერუში, აპურიმაკის რეგიონის ანდაუაილასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3150 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 961 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 9.92 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 96.87 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
კაკიაბამბის რაიონი

კაკიაბამბის რაიონი (ესპ. Distrito de Kaquiabamba) — რაიონი პერუში, აპურიმაკის რეგიონის ანდაუაილასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3150 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 410 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 24.64 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 97.79 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
კიშუარის რაიონი

კიშუარის რაიონი (ესპ. Distrito de Kishuara) — რაიონი პერუში, აპურიმაკის რეგიონის ანდაუაილასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3665 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 033 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 25.92 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 309.91 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
პაკობამბის რაიონი

პაკობამბის რაიონი (ესპ. Distrito de Pacobamba) — რაიონი პერუში, აპურიმაკის რეგიონის ანდაუაილასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2720 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 961 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 20.17 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 245.9 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
პაკუჩის რაიონი

პაკუჩის რაიონი (ესპ. Distrito de Pacucha) — რაიონი პერუში, აპურიმაკის რეგიონის ანდაუაილასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3125 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 841 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 57.76 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 170.39 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
პამპაჩირის რაიონი

პამპაჩირის რაიონი (ესპ. Distrito de Pampachiri) — რაიონი პერუში, აპურიმაკის რეგიონის ანდაუაილასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3362 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 478 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 4.11 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 602.5 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
პომაკოჩის რაიონი

პომაკოჩის რაიონი (ესპ. Distrito de Pomacocha) — რაიონი პერუში, აპურიმაკის რეგიონის ანდაუაილასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3643 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 972 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 7.52 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 129.19 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
სან-ანტონიო-დე-კაჩის რაიონი

სან-ანტონიო-დე-კაჩის რაიონი (ესპ. Distrito de San Antonio de Cachi) — რაიონი პერუში, აპურიმაკის რეგიონის ანდაუაილასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3250 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 186 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 17.82 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 178.78 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
სან-ხერონიმოს რაიონი (აპურიმაკი)

სან-ხერონიმოს რაიონი (ესპ. Distrito de San Jerónimo) — რაიონი პერუში, აპურიმაკის რეგიონის ანდაუაილასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2944 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 357 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 85.74 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 237.42 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
სან-მიგელ-დე-ჩაკრაპამპის რაიონი

სან-მიგელ-დე-ჩაკრაპამპის რაიონი (ესპ. Distrito de San Miguel de Chaccrapampa) — რაიონი პერუში, აპურიმაკის რეგიონის ანდაუაილასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3650 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 850 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 22.19 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 83.37 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
სანტა-მარია-დე-ჩიკმოს რაიონი

სანტა-მარია-დე-ჩიკმოს რაიონი (ესპ. Distrito de Santa María de Chicmo) — რაიონი პერუში, აპურიმაკის რეგიონის ანდაუაილასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3262 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 430 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 58.16 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 162.14 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ტალავერის რაიონი

ტალავერის რაიონი (ესპ. Distrito de Talavera) — რაიონი პერუში, აპურიმაკის რეგიონის ანდაუაილასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2820 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 16 649 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 112.4 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 148.12 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ტუმაი-უარაკის რაიონი

ტუმაი-უარაკის რაიონი (ესპ. Distrito de Tumay Huaraca) — რაიონი პერუში, აპურიმაკის რეგიონის ანდაუაილასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3369 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 144 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 4.8 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 446.71 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ტურპოს რაიონი

ტურპოს რაიონი (ესპ. Distrito de Turpo) — რაიონი პერუში, აპურიმაკის რეგიონის ანდაუაილასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3297 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 066 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 33.42 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 121.67 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
რუსა III

რუსა III — ურარტუს მეფე. ქვეყანას მართავდა ძვ. წ. 605-595 წლებში (სხვა ვერსიით ძვ. წ. 629-605 წწ.). რუსა III-ის მმართველობის დროს ურარტუ თავისი სახელმწიფოებრიობის დასასრულშია. ბოლო ათწლეულის განმავლობაში ურარტუს მეფეებმა დაკარგეს კონტროლი ქვეყნის ცენტრზე და დედაქალაქი ვანის ტბის სანაპიროზე მდებარე ტუშფიდან გადაიტანეს ამიერკავკასიაში თეიშებაინში. შემორჩენილია რამდენიმე წარწერა, რომელიც მოგვითხრობს რუსა III-ის მიერ ტუშფაში, ერებუნში და არგიშთიხინილში მარცვლეულის საწყობის მშენებლობის შესახებ. სარდური III-ის დროს ურარტუ ასურეთის ვასალი იყო, ხოლო რუსა III-ის დროს ურარტუს ოდესღაც ძლევამოსილი სამეფო მიდიის ვასალი გახდა. ურარტუს მეფეების სია ძველი აღმოსავლეთის ხალხთა ისტორია, თბ., 1971 Арутюнян Н. В. Биайнили (Урарту), Издательство Академии наук Армянской ССР, Ереван, 1970 Арутюнян Н. В. Некоторые вопросы последнего периода истории Урарту // Древний Восток, Издательство АН Армянской ССР, Ереван, № 2, 1976 Дьяконов И. М. Последние годы Урартского государства по ассиро-вавилонским источникам // Вестник Древней Истории № 2, 1951 ↑ Арутюнян Н. В. Биайнили (Урарту). — Ереван: Издательство Академии наук Армянской ССР, 1970
კაპელა (სამლოცველო)

კაპელა (ლათ. სიტყვიდან „capella“) — კათოლიკური საკულტო დანიშნულების მცირე ზომის საკრალური ნაგებობა. კაპელა შეიძლება იყოს ცალკე მდგომი ან არქიტექტურული კომპლექსის (სასახლე, ეკლესია, ციხე-სიმაგრე, კოშკი...) შემადგენელი ნაწილი. ტერმინის სახელწოდება მომდინარეობს ქალაქ ტურის პატარა ეკლესიიდან, რომელშიც ინახავდნენ და თაყვანს სცემდნენ წმიდა მარტინეს მოსასხამს, ანუ cappa-ს. ამ ტიპის ნაგებობები აღმოსავლეთშიც არსებობდა და მათ სამარტვილენი ეწოდებოდა. სამლოცველოს (ეგვტერის) ფორმის ამ ნაგებობებში მოწამეთა ნაწილები ინახებოდა. ლექსიკონი
აპადანა

აპადანა (სპარს. آپادانا) — დიდი დარბაზი-მოედანი პერსეპოლისში. ფართობი 100 მ². დარბაზი გადახურული იყო სახურავით, რომელიც 24-მეტრიან 72 სვეტზე იყო დაფუძნებული. ძველ სპარსეთში ამავე ტერმინით მოიხსენიებოდა სხვა ანალოგიური ნაგებობებიც. დარბაზი, სავარაუდოდ, გამოიყენებოდა საზეიმო სამეფო მიღებების დროს. პერსეპოლისის აპადანის აგება დაიწყო ძვ. წ. V საუკუნეში დარიოს I-ის დროს და დასრულდა ქსერქსე I-ის მეფობის პერიოდში. ორივე მმართველის გამოსახულება შემონახულია კომპლექსის აღმოსავლეთ კარებთან. კომპლექსი დაანგრია ალექსანდრე მაკედონელმა ძვ. წ. 331 წელს. ამჟამად შემორჩენილია 13 კოლონა 72-დან. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: აპადანა Oriental Institute Photographic Archives The Achaemenians continued Persepolis3D
ერიმენა

ერიმენა — ურარტუს სავარაუდო მეფე სამეფოს დაცემის პერიოდში. მეფე უნდა ყოფილიყო დაახლოებით ძვ. წ. VII საუკუნეში. უცნობია ზუსტი პერიოდი. მეფობას ათარიღებენ შემდეგნაირად: დაახლ. ძვ. წ. 620—605 წწ. დაახლ. ძვ. წ. 670—655 წწ. არ მოიხსენიება ასურულ წყაროებში, ურარტულ წყაროებში ერთხელ გვხვდება, როგორც რუსა III-ის მამა. Арутюнян Н. В. Биайнили (Урарту), Издательство Академии наук Армянской ССР, Ереван, 1970 Арутюнян Н. В. Некоторые вопросы последнего периода истории Урарту // Древний Восток, Издательство АН Армянской ССР, Ереван, № 2, 1976 Дьяконов И. М. Последние годы Урартского государства по ассиро-вавилонским источникам // Вестник Древней Истории № 2, 1951 Меликишвили Г. А. Урартские клинообразные надписи, Издательство АН СССР, Москва, 1960
სომხეთის ეროვნული ისტორიული მუზეუმი

სომხეთის ეროვნული ისტორიული მუზეუმი (სომხ. Հայաստանի Պատմության Թանգարան) — მთავარი ისტორიული მუზეუმი სომხეთში. მდებარეობს ქალაქ ერევანში. მუზეუმი დაარსდა 1919 წელს სომხეთის სურათების გალერეასთან ერთად. გალერეა და მუზეუმი განთავსებულია რესპუბლიკის მოედანზე მდებარე ერთ შენობაში. ეროვნულ მუზეუმს უკავია კომპლექსის ორი ქვედა სართული. მუზეუმის ექსპონატები იყოფა რამდენიმე თემატურ განყოფილებად. მუზეუმში არის არქეოლოგიის, ეთნოგრაფიის, ნუმიზმატიკის, ისტორიული არქიტექტურისა და სომხეთის ახალი და უახლესი ისტორიის განყოფილებები. მუზეუმში გამოფენილია მატერიალური კულტურის ძეგლები, რომლებიც აღმოჩენილია სომხეთის ტერიტორიაზე და მოიცავს პერიოდს ქვის ხანიდან XIX საუკუნემდე. History Museum of Armenia ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სომხეთის ეროვნული ისტორიული მუზეუმი
უფილტვო სალამანდრისებრნი

უფილტვო სალამანდრისებრნი (ლათ. Plethodontidae) — კუდიანი ამფიბიების ოჯახი. მათი სხეულის სიგრძე 8-15 სმ აღწევს. ფილტვები არ გააჩნიათ. სუნთქავენ კანით და პირისა და ხახის ლორწოვანი გარსით. ოჯახში 24 გვარი და 175 სახეობაა. გავრცელებული არიან ჩრდილოეთ-დასავლეთ ამერიკაში, 1 სახეობა — ევროპაში. ბინადრობენ წყალში, ზოგიერთი — ხმელეთზე. ხმელეთის ფორმები კვერცხებს დებენ ტენიან აგდილებში. კვერცხებიდან გამოდიან ლარვები (რომლებიც მეტამორფოზს წყალში ამთავრებენ) ან სავსებით ჩამოყალიბებული ნაშიერები. ზოგი ცოცხლადმშობია, ევროპული მღვიმის სალამანდრა (Hydromantes genei) ბინადრობს ჩრდილოეთ იტალიის მთებსა და კუნძულ სარდინიაზე. ღამის ცხოველია. იკვებება მწერებით. მუსხელიშვილი თ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 190.
უქალოები

უქალოები (ლათ. Acrania) — უმდაბლესი ქორდიანების ქვეტიპი. სხეულის თვის ნაწილი არ აქვთ გამოყოფილი, არ გააჩნიათ ქალა (აქედან წარმოდგება სახელწოდება); მთელი სხეული, ზოგიერთი შინაგანი ორგანო, გამომყოფი სისტემა და სასქესო ჯირკვლები სეგმენტებადაა დაყოფილი. გრძნობის ორგანოები პრიმიტიულია (აქვთ მხოლოდ მგრძნობიარე უჯრედები). გული არ აქვთ. ქვეტიპში 2 ოჯახია. Branchiostomadae აერთიანებს 19 სახეობას, რომელთაგან ყველაზე მეტად ცნობილია ამფიოქსუსი, ხოლო ოჯახი Amphioxididae — 3 სახეობას. უქალოები ოკეანეების ეკვატორული ზონის სიზრქეში ბინადრობენ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 193.
უქიმერიონის ციხე

უქიმერიონი — ისტორიული ციხესიმაგრე დასავლეთ საქართველოში, ეგრისის სამეფოს მნიშვნელოვანი თავდაცვითი ნაგებობა. წყაროებში პირველად VI საუკუნეში იხსენიება. არის მოსაზრება, რომ მდებარეობდა ცხენისწყლის ხეობის გასწვრივ მაგისტრალზე, რომელიც მუხურისს ლეჩხუმსა და სვანეთთან აკავშირებდა (ვარაუდობენ, რომ მდინარე ცხენისწყლის მარჯვენა ნაპირზე შემორჩენილი ციხესიმაგრის ნანგრევები უქიმერიონისაა). სხვა მოსაზრებით, უქიმერიონი ქუთაისში გორაზე დღემდე შემორჩენილი ძველი ციხესიმაგრეა. განსაკუთრებული მნიშვნელობა მოიპოვა უქიმერიონმა VI საუკუნეში ირან-ბიზანტიის ომის დროს; ბიზანტიის ისტორიკოსის პროკოპი კესარიელის ცნობით, უქიმერიონისა და ქუთაისის ციხეების მფლობელი მტკიცე კონტროლს უწევდა ეგრისის აღმოსავლეთ ნაწილს, ლეჩხუმსა და სვანეთს. პროკოპი კესარიელი, De bello gothico, წგნ.,: გეორგიკა, ს. ყაუხჩიშვილის გამოც., ტ.2, თბ., 1965 მუსხელიშვილი დ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 193.
უქიმერიონი (ჟურნალი)

„უქიმერიონი“ — ქართული ლიტერატურისა და ხელოვნების ყოველთვიური ჟურნალი, გამომცემელი — მხატვრული მწერლობის ქუთაისის კავშირის გამომცემლობა. გამოვიდა 1922 წელს ქუთაისში, გამოიცა 6 ნომერი. გამომცემელი — სარედაქციო კოლეგია. ჟურნალში დაბეჭდილია ტერენტი გრანელის, ჯ. ჯორჯიკიას, დ. თომაშვილის, შ. ჩარკვიანის, ი. ჯორჯაძის, ვიქტორ გაბესკირიას, ს. კვანტალიანის, დია ჩიანელის (ჩხეიძე), ვ. წერეთლისა და სხვათა ლექსები, ნოველები, მინიატიურები, სტატიები; გაშუქებულია ქართველ სიმბოლისტებისა და ფუტურისტების შემოქმედებითი მეთოდის ზოგიერთი საკითხი და სხვა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 193.