laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ჯოდორ დადიანი

ჯოდორ მიხეილის ძე დადიანი (დ. 22 აგვისტო, 1922, სოფ. აბედათი, ახლანდ. მარტვილის მუნიციპალიტეტი, — გ. 10 ივლისი, 1998, თბილისი) — ქართველი პედაგოგი, პროფესორი (1991). დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი 1945 წელს. სხვადასხვა დროს მუშაობდა მარტვილის, დმანისის, გუდაუთის რაიონების განათლების განყოფილებათა სასკოლო ინსპექტორად, ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებლად. 1961 წლიდან იყო ი. გოგებაშვილის სახელობის პედაგოგიკის ეროვნული ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, 1989 წლიდან — წამყვანი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1998 წელს იყო განათლების მეცნიერებათა აკადემიის ჟურნალ „მოამბის“ მთავარი რედაქტორი. იკვლევდა ქართული ენისა და ლიტერატურის სწავლების მეთოდიკის საკითხებს. ნიკოლოზ ბარათაშვილი, თბ., 1968; ალექსანდრე ჭავჭავაძის შემოქმედების სწავლება, თბ., 1981; აკაკი წერეთელი, თბ., 1990; ლია ჭავჭავაძე, თბ., 1997; ქართველი რომანტიკოსები, თბ., 1998. მაჭარაშვილი კ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 256. ჯოდორ დადიანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
სუბოტექსი

სუბოტექსი (Subutex) — დიდ ბრიტანეთში წარმოებული ნარკოტიკული მედიკამენტი, რომელსაც ექიმის ზედამხედველობის ქვეშ მყოფი ჰეროინზე დამოკიდებული პაციენტების სამკურნალოდ იყენებენ. ძირითადად ვრცელდება დასავლეთ ევროპაში ექიმის რეცეპტით. სუბოტექსი შეიცავს ბუპრენორფინს, მეტადონის მსგავს სინთეტიურ ოპიატს, რომელიც მსუბუქ ეიფორიას იწვევს. მას მიაწერენ ნარკოტიკების დოზის გადაჭარბებით გამოწვეული სიკვდილის 79%-ით შემცირებას საფრანგეთში ბოლო ათწლეულში. ↑ Fighting the tide, Tom Parfitt. Guardian Unlimited. ციტირების თარიღი: 4 აგვისტო, 2007.
ბისოს ციხე-სახლი

ბისოს ციხე-სახლი — არქიტექტურული ძეგლი, დგას დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბისოს სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. განეკუთვნება გვიან შუა საუკუნეებს. ნაგებია კლდის ქვით. შედგება მიჯრით მდგარი ორი სამსართულიანი ციხე-სახლისგან. ორივე სახლის სართულშუა გადახურვა და ბრტყელი მიწურბანიანი სახურავი ჩაქცეულია. აღმოსავლეთით მდგარი ციხე-სახლისაგან 6,5-7,3 მეტრის სიმაღლის კედლებია შემორჩენილი. I სართული საქონლის სადგომია, II – საცხოვრებელი, ხოლო III – სათავდაცვო დანიშნულებისა. შესასვლელი I სართულზე სამხრეთიდანაა. კარის წირთხლებში საურდულე ხვრელებია. სამხრეთ-აღმოსავლეთ კუთხეში პატარა ნიშია. დასავლეთ კედელში მოგვიანებით გაჭრილი კარით ეს სართული მომიჯნავე ციხე-სახლთანაა დაკავშირებული. II სართულის აღმოსავლეთ კედელში შესასვლელი და ხუთი სათოფურია. სამხრეთით – ერთი ნიში და ორი სარკმელი, დასავლეთით – სამი ნიში და სათოფური, ხოლო ჩრდილოეთით – ორი ნიში. III სართულის ჩრდილოეთ კედელში ერთი კარი და სათოფურია , აღმოსავლეთით - სარკმელი და სამი სათოფური, სამხრეთით - სარკმელი და სათოფური, ხოლო დასავლეთით – დიდი ოთხკუთხა ღიობი და ერთი სათოფური. ამ სახლზე დასავლეთიდან მიდგმული მეორე ციხე-სახლის შემორჩენილი კედლების სიმაღლე 6,75 მეტრს არ აღემატება. I სართულზე სარდაფია, II სართული საცხოვრებელია , ხოლო III – სათავდაცვო. I სართულის აღმოსავლეთ კედელში მომიჯნავე სახლთან დამაკავშირებელი კარია გაჭრილი. დასასვლეთ კედელში ორი ნიშია, აღმოსავლეთით – ერთი; სამხრეთით ერთი სარკმელი. II სართულს შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს, მიწიდან 2,5 მ სიმაღლეზე. ამავე მხარეს ერთი სათოფურია. დასავლეთით – ორი. III სართულზე სამხრეთ კედელში ერთი სარკმელი და ორმაგი სათოფურია, დასავლეთ კედელში–- სამი, ჩრდილოეთით და აღმოსავლეთით – თითო სათოფური. ქალდანი ა., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 229.
ბისოს საქრისტოს კიდურის სამაროვანი

ბისოს საქრისტოს კიდურის სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბისოში, მდებარეობს მდინარე ხევსურეთის არაგვის მარჯვენა ნაპირზე, ფერდობზე. თარიღდება XI-XII საუკუნეებით. 1989 წელს გათხარა ისტორიისა და ეთნოლოგიის ინსტიტუტის არქეოლოგიის კვლევის ცენტრის აღმოსავლეთ საქართველოს მთიანეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ. სამაროვანზე გათხრილია ხუთი ქრისტიანული სამარხი: ოთხი ქვისსამარხი, ერთი ამოშენებულკედლიანი სამარხი. სამარხთაგან ერთ-ერთში აღმოჩნდა ბრინჯაოს სამაჯური და მშვილდსაკინძი. მასალა ინახება არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის დუშეთის არქეოლოგიურ ბაზაში. რჩეულიშვილი გ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 228-229.
ალექსანდრე ნოვიკოვი

ალექსანდრე ნოვიკოვი (რუს. Алекса́ндр Алекса́ндрович Но́виков) (დ. 19 ნოემბერი, 1900 — გ. 3 დეკემბერი, 1976) — საბჭოთა სამხედრო მეთაური, ავიაციის მთავარი მარშალი (21 თებერვალი, 1944), საბჭოთა კავშირის ორგზის გმირი (1945, 1945). არმიაში მსახურობდა 1919 წლიდან. მონაწილეობდა რუსეთის სამოქალაქო ომში. 1922-1924 წლებში იყო ქაქუცა ჩოლოყაშვილის რაზმის წინააღმდეგ მებრძოლის სპეციალური რაზმის შტაბის უფროსი. 1922 წელს დაამთავრა „ვისტრელის“ კურსები, 1930 წელს ფრუნზეს სახელობის სამხედრო აკადემია. 1933 წელს მსახურობდა საჰაერო ძალებში. 1939–1940 წლებში მონაწილეობდა საბჭოთა კავშირისა და ფინეთის ომში, ჩრდილო-დასავლეთის ფრონტის საჰაერო ძალების შტაბის უფროსი. 1940 წლიდან ლენინგრადის სამხედრო ოლქის საჰაერო ძალების ხელმძღვანელი. 1942–1943 წლებში — საბჭოთა კავშირის ავიაციის სახალხო კომისარის მოადგილე. Chief Marshal of Aviation AA. Novikov - His 100th Birthday Father's Little Watchman დაარქივებული 2012-10-20 საიტზე Wayback Machine. Kerr, Walter The Russian Army: Its Men, Its Leaders and Its Battles, 2005 ISBN 1-4191-5221-1 Kurowski, Franz Luftwaffe Aces: German Combat Pilots of World War II, 2004 ISBN 0-8117-3177-4 Lauterbach, Richard Edward These are the Russians, 1945 MacCauley, Martin Who's Who in Russia Since 1900, 1997 ISBN 0-415-13897-3 Parrish, Michael Sacrifice of the Generals: Soviet senior officer losses, 1939–1953, 2004 ISBN 0-8108-5009-5 Taylor, Brian D. Politics and the Russian Army: Civil-military Relations, 1689–2000, 2003 ISBN 0-521-01694-0
ბისოს კოშკი

ბისოს კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტში, მდებარეობს სოფელ ბისოს ჩრდილოეთით, 400 მეტრის მანძილზე, სამანქანო გზის პირას. განეკუთვნება გვიან შუა საუკუნეებს. კოშკი ორსართულიანია , ნაგებია ნახეტი ქვით. დაზიანებულია - ჩანგრეულია სართულშუა გადახურვა. კედლებზე შემორჩენილია გადახურვის ხის კოჭების ბუდეები. შესასვლელი აღმოსავლეთიდანაა – II სართულის დონეზე, მიწიდან 3,6 მეტრის სიმაღლეზე. წირთხლებში საურდულე ხვრელებია. შესასვლელი გადახურულია ნახევარწრიული თაღით. I სართულის კედლები ყრუა, II სართულის ჩრდილოეთ კედელში ერთი სათოფურია, დასავლეთისაში – ორი. ქალდანი ა., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 228.
ბალთანის სამაროვანი

ბისოს ბალთანის სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტში, მდებარეობს მდინარე ხევსურეთის არაგვის მარცხენა ნაპირზე, ფართო ტერასაზე, სოფელ ბისოდან დასავლეთით, 200 მეტრის მანძილზე. თარიღდება XII-XIII საუკუნეებით. 1989 წელს გათხარა ისტორიის და ეთნოლოგიის ინსტიტუტის არქეოლოგიის კვლევის ცენტრის აღმოსავლეთ საქართველოს მთიანეთის ექსპედიციამ. სამაროვანზე გათხრილია ოთხი ქვისსამარხი და მასი მიწისქვეშა აკლდამა. დაკრძალვის პოზა ქრისტიანულია, მხოლოდ ერთ სამარხშია ზურგზე გაშოტილი ჩონჩხი მკვეთრად მოხრილი ფეხებით. ეს ერთადერთი სამარხია ინდივიდუალური, დანარჩენი საოჯახოა. გათხრისას აღმოჩნდა მცირე ზომის თიხის ჭრაქები შიდაპირზე ძლიერი ცეცხლის კვალით, მოჩალისფროდ გამომწვარი თიხის ცალყურა სასმისი, ბრინჯაოს სასაფეთქლე რგოლები, სამაჯურები, ღილები, აბზინდა, რკინის ბეჭედი, დანები ისრისპირი, მინის მძივები და სხვა. მასალა ინახება არქეოლოგიის კვლევის ცენტრის დუშეთის არქეოლოგიურ ბაზაში. რჩეულიშვილი გ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 228.
მანუელ დე ოლივეირა

მანუელ დე ოლივეირა (პორტ. Manoel Cândido Pinto de Oliveira; [mɐ.nu.'ɛɫ do.li.'vɐj.ɾɐ]; დ. 11 დეკემბერი, 1908, პორტუ — გ. 2 აპრილი, 2015, პორტუ) — პორტუგალიელი კინორეჟისორი, ყველაზე ხანდაზმული კინორეჟისორი მსოფლიოში. კინოდებიუტი 1928 წელს მსახიობის როლში ჰქონდა. 1930-იანი წლებიდან რეჟისორ-დოკუმენტალისტად მუშაობდა. პირველი მხატვრული ფილმი "Aniki-Bobó" 1942 წელს გადაიღო პორტუს ბავშვების ყოველდღიურ ცხოვრებაზე. მანუელ დე ოლივეირა — AllMovie მანუელ დე ოლივეირა კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
კოპალას ეკლესია

ტერმინი კოპალას ეკლესია შეიძლება აღნიშნავდეს: კოპალას ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ კოღოთოში. კოპალას ეკლესია — ეკლესია დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბულაჩაურში. კოპალას ეკლესია — ეკლესია თიანეთის მუნიციპალიტეტის დაბა სიონში. კოპალას ეკლესია — ეკლესია თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჟებოტაში.
მუნჯაკი

მუნჯაკი (ლათ. Muntiacus) — ძუძუმწოვარ ცხოველთა გვარი ირმისებრთა ოჯახისა. მათი სხეულის სიგრძეა 89–135 სმ, სიმაღლე მინდაოში 40–65 სმ. ფეხები შედარებით მოკლეა, უკანები წინებზე გრძელი; სხეული ჯმუხად გამოიყურება. მამლებს აქვთ მოკლე სწორი რქები მცირე ზომის თვალსზედა და, ზოგჯერ, ორი დამაბოლოებელი გამონაზარდით, ისინი განლაგებულია მაღალ რქის ძირებზე. შეფერილობა ზურგზე მოყვითალო- ან მორუხო-ჟანგმიწოვანია, მუცელზე — მოთეთრო. დედალი მამალზე ღია ფერისაა. გამოყოფენ 4-დან 14-მდე სახეობას, რომლებიც გავრცელებულია ინდოსტანში, სამხრეთ-აღმოსავლეთ და აღმოსავლეთ ჩინეთში, ინდოჩინეთში, შრი-ლანკაზე, დიდი ზონდის კუნძულებზე (სულავესის გარდა), ხაინანსა და ტაივანზე. მთებში ზღვის დონიდან 4000 მეტრამდე აღწევენ. ბინადრობენ ხშირ ტყეებში წყალსატევთან ახლოს, არ ერიდებიან ანთროპოგენურ ლანდშაფტს. ცხოვრობენ მარტო ან წყვილებად, ზოგჯერ ოჯახებად. იკვებებიან სხვადასხვა ბალახით, ბუჩქების ფოთლებით, ნაყოფებით, სოკოებითა და სხვ. სქესობრივი აქტივობის პერიოდისა და შიშის დროს გამოსცემენ ძლიერ მყეფარე ხმას. გამრავლება გარკვეულ სეზონთან დაკავშირებიული არ არის. მაკეობა დაახლ. 6 თვე გრძელება, იგებს 1, იშვიათად ორ ნაშიერს. დამოუკიდებელ ცხოვრებას მიახლოებით 6 თვისანი იწყებენ, სქესობრივ სიმწიფეს დედალი 7–8 თვეში აღწევს, მამალი — სიცოცხლის 1-ლი წლის ბოლოს. ცოცხლობენ 12–15 წელს. კარგად იტანენ ტყვეობას. ადგილობრივი მოსახლეობის მხრიდან ნადირობის ობიექტები არიან (იყენებენ ხორცსა და ტყავს). IUCN-ის ნუსხის თანახმად, შავი მუნჯაკის (M. crinifrons) მდგომარეობა საგანგაშოა, ხოლო დიდრქება მუნჯაკი (M. vuquangensis) შეფასებულია საფრთხეში მყობ სახეობად. Щипанов Н. А. МУНТЖАКИ // Большая российская энциклопедия. т. 21. — М., 2013. — стр. 444–445. ↑ muntjac — ინგლისურ-ქართული ბიოლოგიური ლექსიკონი.
ჯან იუანი

ჯან იუანი (ტრად.: 張元; გამარტ.: 张元; პინ.: Zhāng Yuán; დ. 25 ოქტომბერი, 1963, ნანკინი, ჩინეთი) — ჩინელი კინორეჟისორი. 1989 წელს დაამთავრა პეკინის კინოაკადემია კინემატოგრაფიის ბაკალავრის ხარისხით. ჩინეთის კინორეჟისორთა მეექვსე თაობის წევრი. ოფიციალური საიტი ჯან იუანი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ჯან იუანი — AllMovie ↑ Tasker, Yvonne (2002). "Zhang Yuan" in Fifty Contemporary Filmmakers. Routledge Publishing, p. 419. ISBN 0-415-18974-8. Google Book Search. Retrieved 2008-08-24.
ჭაობის ირემი

ჭაობის ირემი (ლათ. Blastocerus dichotomus) — ძუძუმწოვარი ცხოველი ირმისებრთა ოჯახისა. ამავე დასახელების გვარის ერთადერთი წარმომადგენელი. მისი სხეულის სიგრძეა 195 სმ-მდე, სიმაღლე მინდაოში 120 სმ-მდე, მასა 150 კგ-მდე. თმის საფარველი გრძელი და უხეშია, ზაფხულში მოწითლო-ყავისფერი, ზამთარში რამდენადმე უფრო მუქი; ფეხების ქვედა მხარე შავია. რქები მხოლოდ მამლებს აქვთ, ძლიერ დატოტვილია. ფეხები გრძელი, ჩლიქები ფართოდ იშლება, რაც ცხოველს ჭაობებსა (აქედან სახელწოდება) და საფლობ ნიადაგებზე მსუბუქად გადაადგილების საშუალებას აძლევს. გავრცელებულია სამხრეთ ამერიკის აღმოსავლეთ ნაწილში. ბინადრობს ჭაობიან ტყეებში ნაკადულებთან, მდინარეებთან და ტბებთან ახლოს. მდინარის კალაპოტიდან გადმოსვლის დროსაც კი არ ტოვებს ჭალას, წყალში მრავალ დღეც ძლებს. ცხოვრობენ მარტო ან მცირე ჯგუფებად (6 სულამდე). დღისით მაღალ ბალახში, ბუჩქნარებსა და ლერწმნარში იმალება; ძოვს შებინდებისას და ღამით. იკვებება ჭაობისა და წყლის მცენარეებით. სქესობრივი აქტივობის პერიოდი და რქების ცვლა გარკვეულ სეზონთან დაკავშირებიული არ არის. მაკეობა 11–12 თვე გრძელდება. შობს 1 ნუკრს, რომელსაც მშრალ ადგილზე მალავს. ჭაობის ირემის საცხოვრებელი ადგილების ხელოვნურად ამოშრობისა და სასოფლო-სამეურნეო სავარგულებად გადაქცევის გამო, ეს სახეობა საფრთხეში მყოფად ითვლება. შეტანილია IUCN-ის წითელ ნუსხაში. Щипанов Н. А. БОЛОТНЫЙ ОЛЕНЬ // Большая российская энциклопедия. т. 3. — М., 2005. — стр. 733. ↑ Duarte, J.M.B.; Varela, D.; Piovezan, U.; Beccaceci, M.D.; Garcia, J.E.. Blastocerus dichotomus. IUCN-ის საფრთხეში მყოფი სახეობების წითელი ნუსხა. ვერსია 3.1. International Union for Conservation of Nature (2008). ციტირების თარიღი: 29 აპრილი, 2009
მაფია

მაფია (აგრეთვე ცნობილი როგორც კოზა ნოსტრა) — განთქმული იტალიური კრიმინალური საიდუმლო საზოგადოება, რომელიც პირველად XIX საუკუნის შუა წლებში ჩამოყალიბდა სიცილიაში. მისი განშტოებები აშშ-ის აღმოსავლეთ სანაპიროზე და ავსტრალიაში XIX ს-ის ბოლოს სიცილიური და სამხრეთ იტალიური ემიგრაციის პერიოდში აღმოცენდა. ჩრდილოეთ ამერიკაში მაფია ხშირად ზოგადად ორგანიზებულ კრიმინალზე მიუთითებს და არა მხოლოდ სიცილიურ კრიმინალურ დაჯგუფებაზე. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მაფია Direzione Investigativa Antimafia (იტალიური) მაფია სიცილიის ისტორიაში (ინგლისური) Cosa Nostra – მაფიის რებრედინგი (ინგლისური) მაფია დღეს - განახლებადი მაფიის საინფორმაციო საიტი დაარქივებული 2019-04-24 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
Journey

Journey — ამერიკული როკ-ჯგუფი, რომელიც ჩამოყალიბდა სან-ფრანცისკოში 1973 წელს, ჯგუფ Santana-ს ყოფილი წევრების მიერ. ჯგუფმა კომერციულ წარმატებას 1978-1987 წლებში, სტივ პერის ვოკალისტობის დროს მიაღწია. სწორედ ამ პერიოდში გამოიცა მათი რამდენიმე განთქმული სინგლი, მათ შორის „Don't Stop Believin“ და „Open Arms“ 1981 წლის ალბომიდან Escape, რომელმაც უმაღლესი პოზიციები დაიკავა მსოფლიოს სხვადასხვა ჩარტებში, მათ შორის — პირველი ადგილი „Billboard 200“-ში. ამას მოჰყვა არანაკლებ წარმატებული ალბომი Frontiers (1983). საერთო ჯამში ჯგუფის ერთ ალბომს მიენიჭა ბრილიანტის, ათს პლატინის, ხოლო სამს ოქროს სტატუსი. ამერიკის ხმისჩამწერი კომპანიების ასოციაციაზე დაყრდნობით, ჯგუფის ალბომების მთლიანი გაყიდვების რაოდენობა აშშ-ში 48 მილიონს, ხოლო მსოფლიოში 75 მილიონს შეადგენს, რითაც იგი ითვლება ერთ-ერთ ყველაზე გაყიდვად მუსიკალურ ჯგუფად მსოფლიოში. 2005 წელს გაზეთ „USA Today“-ის გამოკითხვაზე დაყრდნობით Journey დასახელდა მეხუთე ყველაზე საუკეთესო ამერიკულ როკ-ჯგუფად ისტორიაში. 2017 წელს ჯგუფი შეყვანილი იქნა როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზში. დარბაზში შესული ჯგუფის წევრები არიან: ვოკალისტი სტივ პერი, გიტარისტი ნილ შონი, კლავიშისტები ჯონათან კეინი და გრეგ როლი, ბასისტი როს ველორი და დრამერები ეინსლი დანბარი და სტივ სმითი. Journey (1975) Look into the Future (1976) Next (1977) Infinity (1978) Evolution (1979) Departure (1980) Dream, After Dream (1980) Escape (1981) Frontiers (1983) Raised on Radio (1986) Trial by Fire (1996) Arrival (2001) Generations (2005) Revelation (2008) Eclipse (2011) ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: Journey ოფიციალური საიტი Journey საიტზე Curlie The Journey Zone ↑ Ruhlmann, William. Journey - Music biography. ციტირების თარიღი: 3 დეკემბერი, 2012. ↑ Bashe, Philip (1985). Heavy Metal Thunder: The Music, Its History, Its Heroes. „Doubleday“, გვ. 33. ISBN 978-0-3851-9797-7.  ↑ Buckley, Peter (2003). The Rough Guide to Rock, 3rd, Rough Guides, გვ. 550. ISBN 1-84353-105-4.  ↑ McCormick, Neil (9 იანვარი, 2014). „The greatest American rock band of all time? Surely not Guns N' Roses“. „The Daily Telegraph“. ციტირების თარიღი: 16 სექტემბერი, 2017. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate= და |date=-ში (დახმარება) ↑ (2001) The Rolling Stone Encyclopedia of Rock & Roll, 3rd, Fireside, გვ. 511. ISBN 0-7432-9201-4.  ↑ Lynskey, Dorian (16 დეკემბერი, 2010). „Don't Stop Believin': the power ballad that refused to die“. The Guardian. ციტირების თარიღი: 17 სექტემბერი, 2017. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate= და |date=-ში (დახმარება) ↑ Escape Billboard Albums. AllMusic. ციტირების თარიღი: 14 ივლისი, 2013. ↑ „Watch again- Friday's programme“. BBC News. 3 ივნისი, 2011. ციტირების თარიღი: 8 მაისი, 2017. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate= და |date=-ში (დახმარება) ↑ RIAA Gold and Platinum Data. Recording Industry Association of America. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 1 ივლისი, 2007. ციტირების თარიღი: 10 სექტემბერი, 2010. ↑ And the greatest American rock band ever is. USA Today (5 ივლისი, 2005). ციტირების თარიღი: 3 აგვისტო, 2009. ↑ Journey. Rock and Roll Hall of Fame. ციტირების თარიღი: 17 აპრილი, 2017.
ლუკა ბერულავა

ლუკა ბერულავა (დ. 27 დეკემბერი, 2002) — ქართველი სპორტსმენი (ფიგურული ციგურაობა), ზამთრის ახალგაზრდული ოლიმპიური თამაშების ბრინჯაოს პრიზიორი და ოლიმპიური ოქროს მფლობელი (2020, ლოზანა, შვეიცარია). ლუკა ბერულავა[მკვდარი ბმული] — ქართული სპორტი
დარინა ბარიხაშვილი

დარია ვლადიმერის ასული ბარიხაშვილი (უკრ. Дар‘я Володимирівна Баріхашвілі; დ. 5 აგვისტო, 1992, პრივოლიე, უკრაინა) — ქართული წარმოშობის უკრაინელი კინოსა და თეატრის მსახიობი ქართული წარმოშობით. მას ნათამაშები აქვს 12 კინოროლი. 17 წლის ასაკში ჩააბარა კიევის ეროვნული თეატრის, კინოსა და ტელევიზიის უნივერსიტეტში. პოპულარობა მოუპოვა 2018 წელს სერიალ „ბეჭედში“ შესრულებულმა ანიას/იანას როლმა. დარინა ბარიხაშვილი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ადონისი (მითოლოგია)

ადონისი (ბერძ. Ἄδωνις -ιδος, δ) — ფინიკიელთა ბუნების ღვთაების ბერძნული სახელწოდება. მოკვდავი და კვლავ გაცოცხლებადი ბუნების განსახიერება. ადონისის კულტის ცენტრი აღმოსავლეთში იყო ქალაქი ჰებალი. ძვ. წ. V საუკუნეში ადონისის კულტი საბერძნეთში გადავიდა, ცოტა მოგვიანებით კი — რომშიც. ბერძნული მითების მიხედვით იგი მშვენიერი მირას, ანუ სმირნას ვაჟია და მისი მამის, კვიპროსის მეფის ვაჟია. ადონისი ბავშვობიდანვე არაჩვეულებრივი სილამაზით გამოირჩეოდა. იგი შეუყვარდა აფროდიტეს, მშობლებს წაართვა და აღსაზრდელად მისცა მიწისქვეშა სამყაროს მფლობელ პერსეფონეს. როდესაც ვაჟი გაიზარდა, პერსეფონეს ისე მოეწონა იგი, რომ აფროდიტეს უარი განუცხადა მის უკან დაბრუნებაზე. ქალღმერთთა დავა დიდხანს გაგრძელდა და საქმე ზევსამდეც კი მივიდა. ზევსმა დაადგინა, რომ ადონისს წელიწადის ერთი მესამედი პერსეფონესთან უნდა გაეტარებინა, ერთი მესამედი —აფროდიტესთან, დანარჩენი დრო კი — თავის ნებაზე. ამის შემდეგ მალე ადონისი ნადირობისას დაგლიჯა გარეულმა ტახმა. მისი სისხლის წვეთებისგან ვარდები აღმოცენდნენო, გადმოგვცემს ლეგენდა. სხვა მითის მიხედვით, ქალღმერთთა დავა და ადონისის ქვეყნად დაბრუნება მოხდა მას შემდეგ, რაც იგი ტახმა დაგლიჯა. ზოგიერთი მითის მიხედვით ადონისმა თავის სილამაზის წყალობით შეძლო საყვარლად გაეხადა ევრინომე, რამაც ზევსის რისხვა გამოიწვია და ადონისი მოკლა. კიდევ სხვა მითის მიხედვით, ადონისი მოკლა არესმა, აფროდიტეზე ეჭვიანობის გამო. ადონისის მითი ფართოდაა გავრცელებული სხვადასხვა რელიგიაში ბუნების მოკვდავი და კვლავ გაცოცხლებადი თვისების გამოხატვის სიმბოლოდ (მაგალითად, მითი ქრისტეს მკვდრეთით აღდგომის შესახებ). ფინიკიასა და სირიაში ყოველწლიურად იხდიდნენ ადონისის დღესასწაულს, რომელშიც მხოლოდ ქალები მონაწილეობდნენ. საბერძნეთში ადონისის სახელზე აშენებდნენ ყვავილთა ბაღებს, ადონისისათვის საჩუქრად მიჰქონდათ საკუთარი თმა და სხვა. ხელოვნებაში ადონისი გამოისახებოდა იშვიათი სილამაზის ყმაწვილად (ჩვეულებრივ, აფროდიტეს გვერდით), ზოგჯერ როგორც მკვდარი, ან მომაკვდავი. მითს აფროდიტესა და ადონისის შესახებ ხშირად იყენებდნენ ხოლმე ხელოვანნი (ტიციანი, ვერონეზე, რუბენსი და სხვა.).
Alstom Citadis

Citadis — დაბალიატაკიანი ტრამვაის იმ ვაგონების საერთო დასახელება, რომლებსაც კომპანია Alstom აგებს საფრანგეთსა (ლა-როშელი) და ესპანეთში (ბარსელონა). ამჟამად მსოფლიოს 28 ქალაქში 1140 Citadis-ის მარკის ტრამვაი მოძრაობს. სიტადისის ყველა ტრამვაი ძაბვას საკონტაქტო სადენიდან ნახევარპანტოგრაფით იღებს, თუმცა ზოგიერთ ქალაქში (ბორდო, ანჟე, რეიმსი, დუბაი) პანტოგრაფთან ერთად მათ აქვთ მესამე რელსიც (ორ რელსს შორის, მიწაზე) და მასზე მოსრიალე დენმიმღები, რომელიც შასიზე, ღერძებსშორისაა მიმაგრებული. სადენებით ქალაქის იერ–სახის დამახინჯების თავიდან აცილების მიზნით ქალაქის ცენტრში გამავალ ხაზებზე ელექტრომომარაგება ასეთი მესამე რელსით წარმოებს, სხვა უბნებში კი ელექტრომომარაგება ჩვეულებრივ, საჰაერო საკონტაქტო სადენიდან ხდება. ამ ტიპის მესამე რელსი სრულიად უსაფრთხოა ქვეითად მოსიარულეთათვის და ცხოველებისთვის. Citadis–ის ოჯახი მოიცავს ნახევრადდაბალიატაკიან და 100% დაბალიატაკიან ვაგონებს, რომლებიც სამ, ხუთ და შვიდსექციურია. სიტადისის ოჯახის შემადგენლობა: Citadis 100_სამსექციური, 70% დაბალი იატაკი. დაპროექტებული და აგებულია ერთობლივად, Alstom–ისა და Konstal–ის მიერ, პოლონეთში, Konstal–ის ქარხანაში (ხოჟუვი). ექსპლუატაციაშია პოლონეთში, ქალაქებში,_კატოვიცე და გდანსკი. Citadis 202_სამსექციური, 100% დაბალიატაკიანი,_მელბურნი. Citadis 301_სამსექციური, 70% დაბალი იატაკი,_ორლეანი და დუბლინი. Citadis 302_ხუთსექციური, 100% დაბალიატაკიანი. ექსპლუატაციაშია შემდეგ ქალაქებში: ადელაიდა, ლიონი, ბორდო, პარიზი (ხაზი T2), ვალენსიენი, როტერდამი, ბუენოს-აირესი, მადრიდი, მელბურნი, მურსია და ბარსელონა. Citadis 401_ხუთსექციური, 70% დაბალი იატაკი,_მონპელიე და დუბლინი. Citadis 402_შვიდსექციური, 100% დაბალიატაკიანი,_ბორდო, დუბლინი, გრენობლი, პარიზი (ხაზი T3). Citadis 403_შვიდსექციური, განახლებული საკიდარით,_სტრასბურგი. Citadis X-04_სამსექციური, 100% დაბალიატაკიანი. დაპროექტდა ცენტრალური და აღმოსავლეთი ევროპისთვის. აიგო პოლონეთში, Alstom–ისა და Konstal–ის მიერ. ექსპლუატაციაშია თურქეთში (სტამბული). Regio-Citadis_სამსექციური, 70% დაბალი იატაკი. ექსპლუატაციაშია ქალაქებში: კასელი, რიდერკერკი, ზალცგიტერი. Citadis 403 სტრასბურგში. მე-1000 Citadis ლიონში. Citadis სტამბოლში. მიულუზის Citadis-ის ინტერიერი. Citadis 402 ტურში. Citadis 402 პარიზში. Citadis 302 ორლეანში. Citadis 305 კაენში. Citadis 405 ნიცაში. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: Citadis Alstom Transport List of all ordered Citadis (en Français/in French) (read the notes written by visitors at the end of the page, because there are some errors in the table) «Sensolab drives interior experimentation» – design of Citadis tram interiors for Paris, Le Mans, Angers, Railway Gazette International
ადრასტეია

ადრასტეია (ძვ. ბერძნ. Ἀδράστεια — „გარდაუვალი“) — ძველი ბერძნულ მითოლოგიაში, სასჯელისა და შურისძიების ქალღმერთი, ზევსისა და თემიდას (ან ზევსისა და ანანკეს) ქალიშვილი. მას აქვს ნემესისთან დაკავშირებული მნიშვნელობა, როგორც მარადიული სამართლიანობის მსახური და შურისმაძიებელი, რომელსაც მოკვდავი ვერ გაექცევა; მაშასადამე, შემდგომი პოეტები არ განასხვავებენ მათ. მისი სახელის წარმოშობა აიხსნება იმით, რომ გმირმა ადრასტუსმა (მეროპეს ძე) პირველმა აღმართა მას სამსხვერპლო ესეპის ნაპირებზე. კირეაში (ფოკიდა) იდგა ადრასტეას ქანდაკება. უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი : 3 ტომად / შეადგინა ალექსანდრე ელერდაშვილმა. - I-ლი გამოც.. - თბ. : ფანტაზია, 2006 ↑ Любкер Ф. Реальный словарь классических древностей. М., 2001. В 3 т. Т.1. С.27 ↑ См. Эсхил. Прикованный Прометей 936; Платон. Федр 248с; Государство V 451а; Псевдо-Еврипид. Рес 342; Нонн. Деяния Диониса I 482. ↑ Антимах. Фиваида, фр.53 Висс ↑ Павсаний. Описание Эллады X 37, 8
ალინა ბუტაევა

ალინა ბუტაევა (დ. 9 დეკემბერი, 2005) — ქართველი სპორტსმენი (ფიგურული სრიალი). ზამთრის ახალგაზრდული ოლიმპიური თამაშების გამარჯვებული და ბრინჯაოს მედლის მფლობელი (2020, ლოზანა, შვეიცარია). ალინა ბუტაევა[მკვდარი ბმული] — ქართული სპორტი