laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
პანი (რომანი)

პანი — კნუტ ჰამსუნის 1894 წელს გამოქვეყნებული რომანი. ლეიტენანტი გლანი, რომელმაც სამხედრო სამსახური დატოვა, 38 პატარა თავის განმავლობაში პირველ პირში გვიყვება თავის თავზე. წინა ზაფხული მან გაატარა სანადირო ლოჟაში ჩრდილოეთ ქვეყნებში. მოგონებებს ახასიათებს დღევანდელი გადმოსახედიდან ბუნებასთან ძალიან ახლო ურთიერთობა, ისევე როგორც ცვალებადი და უკმაყოფილო ურთიერთობა თანამოძმეებთან, მისი მერყევი ხასიათის გამო, რაც უპირველეს ყოვლისა წარმოდგენილია მისი სიყვარულით სამ ახალგაზრდა ქალთან. რომანი მთავრდება ხუთთავიანი ეპილოგით, რომელშიც გლენი ინდოეთში კვდება. ტექსტში ცვალებადი სეზონებია ასახული: ედვარს და გლანს შეუყვარდებათ ერთმანეთი გაზაფხულზე, ზაფხულში ისიინი სასიყვარულო ურთიერთობაში არიან, ხოლო შემოდგომას ურთიერთობას ასრულებენ. რომანში მნიშვნელოვანია კულტურისა და ბუნების ურთიერთგამომრიცხავი სიმბოლოები: გლანი ბუნებას ეკუთვნის, ედვარდი კი კულტურას. ბევრი რამ, რაც ხდება გლანსა და ედვარდას შორის წინასწარ არის ასახული, როდესაც გლანი ორ შეყვარებულზე ოცნებობს. შეყვარებულთა საუბრრბი მომავალსაც უწინასწარმეტყველებს. გლანის სიკვდილი მოთხრობილია სხვა ადამიანის პერსპექტივიდან. წიგნის მთავარ მონათხრობში, როდესაც გლენი პირველ პირში ყვება, ის თავის თავს აღწერს, როგორც არამიმზვიდელს. ეპილოგი გვიჩვენებს რომ ეს ასე არ არის, სამაგიეროდ მეორეხარისხოვანი გმირების თვალსაზრისით, გლენი არის ლამაზი, ნიჭიერი და სასურველი. გლენმა დატოვა ნორდლენდი და საცხოვრებლად ინდოეთში წავიდა. ტყეში მარტო დასარჩენად და სანადიროდ, მაგრამ დაკარგული სიყვარულის გამო თავს იკლავს და ეპილოგის მთხრობელს სროლისკენ უბიძგებს. Romantikken vs Nyromantikken (ნორვეგიული) Pan (ნორვეგიული)
ბორჩალის სასულთნო

ბორჩალის სასულთნო (აზერ. Borçalı sultanlığı , ქართ. ბორჩალის სასულთნო; რუს. Борчали́нский султана́т; ასევე ცნობილი როგორც ბორჩალის სახანო ) — ფეოდალური სახელმწიფო, რომელიც არსებობდა XVIII საუკუნის შუა ხანებამდე ისტორიული მხარის ბორჩალის (დღევანდელი საქართველოსა და სომხეთის ლორის მხარე) ტერიტორიაზე. „ქართული საბჭოთა ენციკლოპედიიდან“ მიღებული ცნობებით ვიგებთ, რომ XVII საუკუნის დასაწყისში, შაჰ აბას I-ის მმართველობის დროს, დებედის ველზე გადმოსახლდა თურქული ტომი ბორჩალუ, რომლებმაც მოგვიანებით დააფუძნეს ბორჩალის რაიონი. 1604 წელს კი იმავე ტერიტორიაზე დაარსდა ბორჩალის სახანო (სულთანატი). 1750-იან წლებში ქართლის მეფე თეიმურაზ II-მ აიღო ბორჩალის სასულთნო, ხოლო 1765 წელს ქართლ-კახეთის მეფემ ერაკლე II-მ სასულთნო პრეფექტურად აქცია. XIX საუკუნის დასაწყისისთვის სულთანატი მთლიანად დაიშალა და რუსეთის იმპერიის შემადგენლობაში შევიდა. მუსა ყული-ხანი, კელბი ჰუსეინ-ხანის ვაჟი (1752–1755) კავკასიის სახანოები სამხრეთ კავკასია დასავლეთ აზერბაიჯანი აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკა ↑ Tamar Koridze (2012). „MUSA-KULI KHAN // MUSAKHAN“, Caucasus in georgian sources: Foreign States, Tribes, Historical Figures. Encyclopedical Dictionary. Tbilisi: Favorite, გვ. 331. ISBN 978-9941-0-3946-1.
კონისკო (ოჰრიდის თემი)

კონისკო (მაკედ. Коњско) — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, ოჰრიდის თემში. 2002 წლის აღწერით სოფელში ცხოვრობს 22 ადამიანი. სოფელში მაცხოვრებელთა 100 % მაკედონელია. სოფელში მდებარეობს წმინდა მინას ეკლესია. ↑ 1.0 1.1 Macedonian Census (2002), Book 5 - Total population according to the Ethnic Affiliation, Mother Tongue and Religion, The State Statistical Office, Skopje, 2002, p. 150. ↑ Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7
კრასნოდარის სახელმწიფო ისტორიულ-არქეოლოგიური მუზეუმი

კრასნოდარის ე.დ. ფელიცინის სახელობის სახელმწიფო ისტორიულ-არქეოლოგიური მუზეუმი-ნაკრძალი (რუს. Краснодарский государственный историко-археологический музей-заповедник имени Е. Д. Фелицына) — მუზეუმი კრასნოდარში, დაარსებული 1879 წელს. 1879 წელს ყუბანის რეგიონული სტატისტიკური კომიტეტის მდივანმა ევგენი დიმიტრის ძე ფელიცინმა დააარსა სამხედრო-ეთნოგრაფიული და საბუნებისმეტყველო-ისტორიული მუზეუმი. მუზეუმმა ოფიციალური სტატუსი 1908 წლის 12 ივლისს მიიღო. 1917 წლისთვის მუზეუმის სამუზეუმო ფონდი 11 000-ზე მეტ ნივთს შეადგენდა. 1918 წლის ბოლოს გაჩნდა ცენტრალური რეგიონული მუზეუმის შექმნის იდეა. ახალი ყუბანისა და შავი ზღვისპირეთის მხარის მუზეუმის საფუძველი იყო ყოფილი სამხედრო მუზეუმი 13000-ზე მეტი ექსპონატით. 1924 წლიდან კრასნოდარის მუზეუმმა მიიღო სამეცნიერო სტატუსი. 1930-იანი წლების შუა პერიოდიდან მუზეუმს ეწოდა კრასნოდარის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი. მისი ფონდი უკვე 40000 ნივთს ითვლიდა. კოლექციების შევსება მოხდა არქეოლოგიური და პალეონტოლოგიური ექსპედიციებით. დიდი სამამულო ომის დროს ძირითადი საქმიანობა იყო ყუბანის ბუნებრივი რესურსების შესწავლა, ნედლეულის გამოვლენა. გერმანელების ოკუპაციის პერიოდში მუზეუმის საქმიანობის შესახებ ძალიან ცოტაა ცნობილი. ქალაქის განთავისუფლების შემდეგ მუზეუმმა განაგრძო მუშაობა. 1961 წლის ივლისიდან მუზეუმი განთავსებულია ბოგარსუკოვის ყოფილ სასახლეში გიმნაზიის ქ. 67-ში. 70-იანი წლების მეორე ნახევარში ეთნოგრაფიისადმი ინტერესი გაიზარდა. 1977 წელს კრასნოდარის მხარის, ანაპას და თემრიუკის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმების, ისევე როგორც რიგი სხვა რეგიონული მუზეუმების ბაზაზე შეიქმნა კრასნოდარის სახელმწიფო ისტორიულ-არქეოლოგიური მუზეუმ-ნაკრძალი. იხსნება ახალი გამოფენები, ივსება კოლექციები, მიმდინარეობს უამრავი სამეცნიერო და საგანმანათლებლო სამუშაო. 1991 წლიდან მუზეუმ-ნაკრძალს მისი დამფუძნებლის ევგენი დიმიტრის ძე ფელიცინის სახელი ეწოდა. რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტის ბრძანებულებით მუზეუმი გახდა ფედერალური მნიშვნელობის ობიექტი. მთლიანობაში, კრასნოდარის სახელმწიფო ისტორიულ-არქეოლოგიური მუზეუმ-ნაკრძალის ფონდები შეიცავს დაახლოებით 428,4 ათას ექსპონატს. მუზეუმს ფილიალები აქვს ანაპაში (ანაპას არქეოლოგიური მუზეუმი), ტამანში (ტამანის მუზეუმის კომპლექსი მოიცავს ტამანის არქეოლოგიურ მუზეუმს, ჰერმონასა-თმუტარაკანის არქეოლოგიურ კომპლექსს, დიდი რუსი პოეტის მ. ლერმონტოვის სახლ-მუზეუმს), თემრიუკსკში (თემრიუკის ისტორიული და არქეოლოგიური მუზეუმი), ტიმაშიოვსკში (სტეპანოვების ოჯახის ტიმაშიოვსკის მუზეუმი). МУЗЕЙ ФЕЛИЦЫНА კრასნოდარის ე. დ. ფელიცინის სახელობის სახელმწიფო ისტორიულ-არქეოლოგიური მუზეუმ-ნაკრძალი Фелицынские чтения ↑ Анапский археологический музей ↑ Таманский музейный комплекс ↑ Темрюкский историко-археологический музей ↑ Тимашевский музей семьи Степановых
კრაიოვა რადა ნაროდოვა

კრაიოვა რადა ნაროდოვა ― პოლონეთის დროებითი წარმომადგენლობითი ორგანო მეორე მსოფლიო ომის დროს. მესამე რაიხის ოკუპაციისგან გათავისუფლების შემდეგ ასრულებდა დროებითი პარლამენტის ფუნქციას. შეიქმნა პოლონეთის მუშათა პარტიის ინიციატივით 1943 წლის 31 დეკემბერს. რადა იბრძოდა გერმანული ოკუპაციის წინააღმდეგ, ჩამოყალიბა არმია ლუდოვა. 1944 წლის ივლისში რადამ შექმნა ეროვნული გათავისუფლების პოლონეთის კომიტეტი, რომელიც განთავსდა ლუბლინში. რადამ საქმიანობა შეწყვიტა 1947 წელს საკანონმდებლო სეიმის არჩევნების შემდეგ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 12.
ფრიც კრაისლერი

ფრიც კრაისლერი (გერმ. Fritz Kreisler; დ. 2 თებერვალი, 1875, ვენა — გ. 29 იანვარი, 1962, ნიუ-იორკი) — ავსტრიული წარმოშობის ამერიკელი მევიოლინე. 1888 წელს გამართა გასტროლები აშშ-ში. სახელი გაითქვა 1899 წლიდან. 1939 წლიდან ცხოვრობდა აშშ-ში. როგორც კომპოზიტორს ეკუთვნის მცირე ფორმის სავიოლინო პიესები. ფრიც კრაისლერი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური) ↑ 1.0 1.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 2.0 2.1 Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ 3.0 3.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 4.0 4.1 IMSLP — 2006. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q523660"></a> ↑ 5.0 5.1 Discogs — 2000. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q504063"></a> ↑ 6.0 6.1 ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ 7.0 7.1 Gran Enciclopèdia Catalana — Grup Enciclopèdia, 1968. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18696256"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2664168"></a> ↑ 8.0 8.1 Musicalics <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q63484499"></a> ↑ 9.0 9.1 9.2 9.3 Archivio Storico Ricordi — 1808. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3621644"></a> ↑ 10.0 10.1 Munzinger Personen <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107343683"></a> ↑ 11.0 11.1 11.2 Крейслер Фриц // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ http://www.worldatlas.com/webimage/countrys/europe/austriaviennaphotos.htm ↑ ბროდვეის ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა — 2000. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q31964"></a> ↑ Find a Grave — 1996. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q63056"></a>
კრაკოვიაკი

კრაკოვიაკი ― პოლონური ხალხური ცეკვა. ძველად ცეკვავდნენ მხოლოდ მამაკაცები, ხოლო შემდეგ ქალ-ვაჟის წყვილი. სრულდება მხრიარულად, ტემპერამენტით. როგორც სამეჯლისო ცეკვა გავრცელდა XIX საუკუნეში. კრაკოვიაკის მუსიკალური ფორმა გამოიყენა შოპენმა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 12.
კრაკოვის სავოევოდო (1975-1998)

კრაკოვის სავოევოდო — ადმინისტრაციული ერთეული პოლონეთში 1975-1998 წლებში. მისი ცენნტრი იყო ქალაქი კრაკოვი. სავოევოდოს ფართობი 1979 წლისთვის შეადგენდა 3,3 ათას კმ²-ს, ხოლო მოსახლეობა 1,9 მილიონ ადამიანს. პოლონეთის თანამედროვე ადმინისტრაციული დაყოფით, რომელიც 1999 წლიდანაა ძალაში ყოფილი კრაკოვის სავოევოდო მოქცეულია უფრო დიდი ერთეულის, მალოპოლსკის სავოევოდოს ფარგლებში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 13.
იანკო კრალი

იანკო კრალი (სლოვაკ. Janko Kráľ; დ. 24 აპრილი, 1822, მიკულაში — გ. 23 მაისი, 1876, ზლატე-მორავცე) — სლოვაკი პოეტი და რევოლუციონერი. დაამუშავა ფოლკლორული ჟანრები ბალადები, ეპოსები. მონაწილეობდა 1848 წლის აჯანყებაში. იანკო კრალი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური) ↑ 1.0 1.1 Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ 2.0 2.1 ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ 3.0 3.1 The Fine Art Archive — 2003. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q10855166"></a>
ფრანიო კრალი

ფრანიო კრალი (სლოვაკ. Fraňo Kráľ; დ. 9 მარტი, 1903, ბარტონი, ოჰაიოს შტატი — გ. 3 იანვარი, 1955, ბრატისლავა) — სლოვაკი მწერალი, ჩეხოსლოვაკიის სახალხო მხატვარი (1953). იყო ჩეხოსლოვაკიაში სოციალისტური რეალიზმის წარმომადგენელი. ავტორია რომანებისა „შეხვედრა“ (1937), „ისე იქნება, როგორც არასდროს!“ (1950). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 13. ↑ 1.0 1.1 Find a Grave — 1996. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q63056"></a> ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 The Fine Art Archive — 2003. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q10855166"></a> ↑ 3.0 3.1 3.2 Czech National Authority Database <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q13550863"></a> ↑ Čestný titul národní umělec — 2015.
კრალევო

კრალევო — ქალაქი სერბეტში. მდებარეობს მდინარე იბარის ჩრდილოეთ ნაპირზე. არის რაშის ოლქის და კრალევოს თემის ცენტრი. არის სარკინიგზო კვანძი, მანქანათმშენებლობის ცენტრი. მისგან 5 კილომეტრში მდებარეობს ჟიჩის მონასტერი. კრალევო — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური) ↑ UNdata | record view | City population by sex, city and city type — UNSD. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2265585"></a>
შარლოტა კვანტალიანი

შარლოტა კვანტალიანი (დ. 1 აპრილი, 1950, აბაშა, — გ. 7 სექტემბერი, 2022) — ქართველი პოეტი, მეცნიერი, პედაგოგი, ფილოლოგი და ფოლკლორისტი. დაიბადა 1950 წლის 1 აპრილს, ქალაქ აბაშაში. დაამთავრა რუსთავის №15 საშუალო სკოლა. დაამთავრა თბილისის პუშკინის სახელობის პედაგოგიური ინსტიტუტის ქართული ფილოლოგიის ფაკულტეტი 1975 წელს. 1980 წლიდან მუშაობდა ილია ჭავჭავაძის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. 1991 წელს გახდა მწერალთა კავშირის ქვემო ქართლის ლიტერატურული ორგანოს, ალმანახ „ალგეთის” მთავარი რედაქტორი, სადაც დააფუძნა გამომცმლობა „ვეფხისტყაოსანი”. მისი ინიციატივით, 1994 წელს კულტურის სახელმწიფო უნივერსიტეტში გაიხსნა „ლიტერატურული დაოსტატების” ფაკულტეტი, სადაც ლექციებს კითხულობდა. შემდეგ კი იქვე, ვახუშტი კოტეტიშვილის მიერ ჩამოყალიბებულ ფოლკლორის კვლევის კომპლექსურ ლაბორატორიაში ეწეოდა სამეცნიერო მუშაობას. დაიცვა დისერტაცია თემაზე: „ზნეობრივი გმირის პრობლემა ქართულ ფოლკლორში“. 1997 წელს დააფუძნა სამეცნიერო-სალიტერატურო გაზეთი „კალმასობა”. იმავე წლიდან მუშაობდა შოთა რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტში მეცნიერ-მუშაკად. 2007 წელს მიიღო ფილოლოგიის აკადემიური დოქტორის წოდება. გამოცემული აქვს სხვადასხვა პროფილის არაერთი წიგნი (პოეზია, პროზა, საბავშვო ლექსები, სამეცნიერო სტატიები, თარგმანები). მის ლექსებზე შექმნილია უამრავი სიმღერა. თარგმნილია რამდენიმე ენაზე. ელერდაშვილი ა., ქართველი პოეტები (ენციკლოპედია), თბ., 2021, გვ. 186 შარლოტა კვანტალიანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ოფიციალური ვებ-გვერდი მედიაჰოლდინგი „კვირა“
აბატსკოე

აბატსკოე (რუს. Абатское; ყოფ. აბატსკი) — სოფელი რუსეთში, ტიუმენის ოლქში, აბატსკოეს რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. 1964–1992 წლებში დაბის სტატუსი ჰქონდა და აბატსკი ეწოდებოდა. მდებარეობს მდინარე იშიმის (ირტიშის შენაკადი) მარცხენა ნაპირზე, რკინიგზის სადგურ იშიმიდან (ტიუმენი – ომსკის ხაზი) 72 კმ-ით ჩრდილო-აღმოსავლეთით. აბატსკოეში გადის უსტ-ბალიკი – ომსკის ნავთობსადენის ტრასა. 7959 მცხოვრები (2010). ↑ https://rosstat.gov.ru/storage/mediabank/tab-5_VPN-2020.xlsx <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126684906"></a> ↑ საბჭოთა კავშირის გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 15. ↑ Абатский // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 1 — М., 1969.
აბეზი

აბეზი (რუს. Абезь) — დაბა რუსეთში, კომის რესპუბლიკაში. მდებარეობს მდინარე უსის (პეჩორის შენაკადი) მარჯვენა ნაპირზე, ჩრდილოეთის პოლარულ წრესთან. რკინიგზის სადგური. წარმოიქმნა 1942 წელს, რკინიგზის მშენებლობასთან დაკავშირებით. 478 მცხოვრები (2010). ↑ http://demoscope.ru/weekly/ssp/rus59_reg2.php — Демоскоп Weekly. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q4157690"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126683186"></a> ↑ http://demoscope.ru/weekly/ssp/rus70_reg2.php — Демоскоп Weekly. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126683348"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q4157690"></a> ↑ http://demoscope.ru/weekly/ssp/rus79_reg2.php — Демоскоп Weekly. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126683464"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q4157690"></a> ↑ http://demoscope.ru/weekly/ssp/rus89_reg2.php <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126683566"></a> ↑ Административно-территориальное и муниципальное устройство Республики Коми на 1 августа 2006 года) ↑ http://komi.gks.ru/wps/wcm/connect/rosstat_ts/komi/resources/2d66df004e30e856b59eff3bf8d20d64/2.3.%20Численность%20населения%20городских%20округов,%20муниципальных%20районов,%20поселений%20и%20населенных%20пунктов.doc <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126974224"></a> ↑ საბჭოთა კავშირის გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 15. ↑ Абезь // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 1 — М., 1969. ↑ Всероссийская перепись населения 2010 года. Численность населения городских округов, муниципальных районов, поселений и населённых пунктов ru. komi.gks.ru. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-10-01. ციტირების თარიღი: 19 ოქტომბერი, 2022
მიხეილ მოლოდენსკი

მიხეილ მოლოდენსკი (რუს. Михаил Сергеевич Молоденский; დ. 16 ივნისი, 1909 — გ. 12 ნოემბერი, 1991) — რუსი გეოფიზიკოსი, გეოდეზისტი, გრავიმეტრისტი და ასტრონომი. ტექნიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1946). სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1946). სერგეი ბლაჟკოსა და თეოდოსი კრასოვსკის მოწაფე. სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ოტო შმიდტის სახელობის დედამიწის ფიზიკის ინსტიტუტის დირექტორი (1956–1960). მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დამთავრების (1932) შემდეგ მუშაობდა გეოდეზიის, აეროგადაღებისა და კარტოგრაფიის ცენტრალურ სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში; 1946 წლიდან სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის გეოფიზიკის ინსტიტუტში, 1956 წლიდან სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის დედამიწის ფიზიკის ინსტიტუტში. მისი ძირითადი ნაშრომები ეხება უმაღლესი გეოდეზიისა და გეოფიზიკის საკითხებს. სსრკ-ში პირველი ზამბარიანი გრავიმეტრის ავტორი და დედამიწის ფიგურის თანამედროვე თეორიის შემქმნელი, რომელიც ცნობილია „მოლოდენსკის ამოცანების“ სახელწოდებით. 1953–1961 წლებში მოლოდენსკიმ პირველმა შექმნა კორექტული მათემატიკური თეორია დედამიწის მოქცევისა და დედამიწის ნუტაციური მოძრაობის შესახებ, რომელიც საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა მიიღო როგორც საბაზისო თეორიული მოდელი 1979 წელს. 1961–91 წლებში მოლოდენსკიმ განაახლა და დააზუსტა მოქცევების თეორია და მბრუნავი დედამიწის საკუთარი რხევა. ლენინური (1963) და სსრკ სახელმწიფო პრემიის (1946, 1951) ლაურეატი. Инструкция по гравиметрическим работам для общей основной гравиметрической (маятниковой) съёмки СССР (соавт., 1935); Теория нутации и суточных земных приливов» (соавт, 1961); Смещения при приливах в упругой Земле с учётом сил Кориолиса (1970). ↑ Молоденский, Михаил Сергеевич | Летопись Московского университета ↑ 2.0 2.1 Молоденский, Михаил Сергеевич | Большая российская энциклопедия. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2022-10-19. ციტირების თარიღი: 2022-10-19.
გეოდეზიისა და კარტოგრაფიის ფედერალური სააგენტო

გეოდეზიისა და კარტოგრაფიის ფედერალური სააგენტო (რუს. Федеральное агентство геодезии и картографии; Роскартография — „როსკარტოგრაფია“) — აღმასრულებელი ხელისუფლების ფედერალური ორგანო. შეიქმნა როგორც უმაღლესი გეოდეზიური სამმართველო (უგს) 1919 წლის 15 მარტს. 1935 წლის 15 ივნისიდან სსრკ შსსკ სახელმწიფო აგეგმვისა და კარტოგრაფიის მთავარი სამმართველო. 1938 წლის 23 სექტემბრის სსრკ სახალხო კომისართა საბჭოს № 1196 დადგენილებით გამოეყო შსსკ-ს და გარდაიქმნა სსრკ სკს გეოდეზიისა და კარტოგრაფიის მთავარ სამმართველოდ. 1967 წლის 10 მაისს გარდაიქმნა სსრკ მინისტრთა საბჭოს გეოდეზიისა და კარტოგრაფიის მთავარ სამმართველოდ. 1991 წლის 20 აპრილს დაარსდა რსფსრ მინისტრთა საბჭოს გეოდეზიისა და კარტოგრაფიის მთავარი სამმართველო (რსფსრ „გლავკარტოგრაფია“). 1992 წლის 30 სექტემბერს შეიქმნა რუსეთის გეოდეზისა და კარტოგრაფიის ფედერალური სამსახური („როსკარტოგრაფია“). რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტის 2008 წლის 12 მაისის N 724 ბრძანებითა და რუსეთის ფედერაციის მთავრობის 2008 წლის 5 ივნისის N 431 დადგენილებით გადაეცა რუსეთის ფედერაციის ეკონომიკური განვითარებისა და ვაჭრობის სამინისტროს. რუსეთის პრეზიდენტის 2008 წლის 31 დეკემბრის ბრძანებით გაუქმდა 2009 წლის 1 მარტიდან; ფუნქციები გადაეცა სახელმწიფო რეგისტრაციის, კადასტრისა და რეგისტრაციის ფედერალურ სამსახურს (რეორგანიზებულ „როსრეგისტრაციას“). Геодезия, картография, геоинформатика, кадастр: Энциклопедия. В 2-х т. М.: Геодезкартиздат, 2008. — Т. 1. — С. 166–169.
კადიკჩანი

კადიკჩანი (რუს. Кадыкчан) — მიტოვებული დაბა რუსეთში, მაგადანის ოლქის სუსუმანის რაიონში. 2021 წლის მონაცემების მიხედვით, დაბაში მხოლოდ 1 ადამიანი ცხოვრობს. დაბა დიდი სამამულო ომის დროს დაარსდა ნახშირის მოპოვების მიზნით. მაღაროებსა და დაბას გულაგის პატიმრები აშენებდნენ, მათ შორის მწერალი ვარლამ შალამოვი. კადიკჩანში მოპოვებულ ნახშირს უმეტესად არკაგალას გრესი იყენებდა. დასახლება ეტაპობრივად შენდებოდა, ამიტომაც ძველ, ახალ და უახლეს ნაწილებად იყო დაყოფილი. საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ ნახშირის მოპოვება კადიკჩანში შეჩერდა. 1992 წელს მიატოვეს ერთ-ერთი მაღარო, ხოლო 1996 წლის ნოემბერში მეორე მაღაროში აფეთქება მოხდა, რომელმაც 6 ადამიანი იმსხვერპლა. აფეთქების შემდეგ მაღარო დახურეს, ხოლო ხალხი გადაასახლეს. 2001 წელს მოხდა სახლების კონსერვაცია, დაბაში შეჩერდა ელექტროენერგიის მიწოდება. 2010 წელს კადიკჩანი სრულიად დაიცალა, თუმცა 2021 დაბაში 1 ადამიანი დაბრუნდა. ↑ В. Шаламов. О Колыме. Кадыкчан. Аркагала.. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-04-28. ციტირების თარიღი: 2009-05-28. ↑ Norton, Jenny (December 18, 2017). „The town that disappeared“. BBC. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 7 July 2021. ციტირების თარიღი: 18 December 2017.
ნინო ციციშვილი

ნინო ციციშვილი (დ. 21 დეკემბერი, 1888, თბილისი — გ. 25 ივნისი, 1970) — ქართველი ქიმიკოსი, პროფესორი (1930), პირველი პროფესორი ქალი ქიმიაში, საქართველოს სსრ-ის მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1943). 1916 წელს დაამთავრა პეტროგრადის ქალთა უმაღლესი პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. 1918 წლიდან იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ქიმიის კათედრის ასისტენტი, 1925 წლიდან დოცენტი, 1925–1955 წლებში ორგანული ქიმიის კათედრის დოცენტი. მისი შრომები ეძღვნება საქართველოს სოფლის მეურნეობის პროდუქტების ქიმიურ კვლევებსა წაქაძე დ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 236. ნოღაიდელი ა., პროფესორი ნინო ციციშვილი, თბილისი, 1968 ნინო ციციშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ბრატსკის ჰიდროელექტროსადგური

ბრატსკის ჰიდროელექტროსადგური — მსოფლიოში ერთ-ერთი უდიდესი ჰიდროელექტროსადგური. აგებულია მდინარე ანგარაზე, ქალაქ ბრატსკთან. მშენებლობა მიმდინარეობდა 1955-1964 წლებში. ჰესს აქვს გრავიტაციული ტიპის ბეტონის კაშხალი. კაშხლის თხემზე გადის ტაიშეტ-ლენას რკინიგზა და საავტომობილო გზა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 509.
ლოიტზენ ეგბერტ იან ბრაუერი

ლოიტზენ ეგბერტ იან ბრაუერი (ნიდერლ. Luitzen Egbertus Jan Brouwer; დ. 27 თებერვალი, 1881, ოვერსხი — გ. 2 დეკემბერი, 1966, ამსტერდამი) — ჰოლანდიელი მათემატიკოსი, ნიდერლანდების მეცნიერებათა აკადემიის წევრი (1912). იყო მათემატიკური ინტუიზიონიზმის ავტორი. ბრაუერმა დაადგინა მნიშვნელოვანი ცენებები და შედეგები ტოპოლოგიაში. ლოიტზენ ეგბერტ იან ბრაუერი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური) ↑ 1.0 1.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 2.0 2.1 2.2 MacTutor History of Mathematics archive — 1994. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q547473"></a> ↑ 3.0 3.1 Luitzen Egbertus Jan Brouwer — 2009. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1868372"></a> ↑ 4.0 4.1 KNAW Past Members <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q21491701"></a> ↑ 5.0 5.1 ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ 6.0 6.1 Internet Philosophy Ontology project <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q6023365"></a> ↑ Brozović D., Ladan T. Hrvatska enciklopedija — LZMK, 1999. — 9272 გვრ. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1264934"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q429032"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18446"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1789619"></a> ↑ Брауэр Лёйтзен Эгберт Ян // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ 9.0 9.1 9.2 9.3 9.4 9.5 Album Academicum — 2007. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q63962284"></a> ↑ https://beeldbankblaricum.nl/overige/item/4555-begraafplaats-woensberg ↑ Find a Grave — 1996. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q63056"></a> ↑ https://beeldbankblaricum.nl/overige/item/4767-l-e-j-brouwer-1908-1969 ↑ List of Royal Society Fellows 1660-2007 — ლონდონის სამეფო საზოგადოება. — გვ. 50. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q111806251"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123885"></a>
ბოგუსლავ ბრაუნერი

ბოგუსლავ ბრაუნერი (ჩეხ. Bohuslav Brauner; დ. 8 მაისი, 1855, პრაღა — გ. 15 თებერვალი, 1935, იქვე) — ჩეხი ქიმიკოსი. 1882 წლიდან პრაღის უნივერსიტეტში კითხულობდა ლექციებს ქიმიაში. 1870 წელს დაადასტურა მენდელეევის პერიოდულობის კანონის სისწორე და მნიშვნელობა. იკვლევდა იშვიათმიწა ელემენტებს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 509.
ედუარდ გრენვილ ბრაუნი

ედუარდ გრენვილ ბრაუნი (ნიდერლ. Luitzen Egbertus Jan Brouwer; დ. 7 თებერვალი, 1862, გლოსტერშირი — გ. 5 იანვარი, 1926, ამსტერდამი) — ინგლისელი ორიენტალისტი, ლიტერატურათმცოდნე. კემბრიჯში ასწავლიდა სპარსულს. 1902 წელს დაინიშნა არაბისტიკის პროფესორად. მისი მთავარი ნაშრომია „სპარსული ლიტერატურის ისტორია“ (1902-1924) 4 ტომად. სპარსული და არაბული ენებიდან თარგმნა და გამოსცა არაერთი თხზულება. კალაძე ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 509. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 Deutsche Nationalbibliothek Record #116723343 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ 2.0 2.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 3.0 3.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 4.0 4.1 4.2 4.3 Lundy D. R. The Peerage <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q67129259"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q21401824"></a> ↑ LIBRIS — 2012. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1798125"></a>