laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ვილაფრანკა-სიკულა

ვილაფრანკა-სიკულა (იტალ. Villafranca Sicula) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება აგრიჯენტოს პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 1511 ადამიანი. ფართობი 17 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0925, საფოსტო ინდექსი — 92020. სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი (იტალიური) სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 2009-12-07 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
გროტე

გროტე (იტალ. Grotte) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება აგრიჯენტოს პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 6027 ადამიანი. ფართობი 24 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0922, საფოსტო ინდექსი — 92020. ოფიციალური საიტი სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი (იტალიური) სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 2009-12-07 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
იოპოლო-ჯანკაშო

იოპოლო-ჯანკაშო (იტალ. Joppolo Giancaxio) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება აგრიჯენტოს პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 1220 ადამიანი. ფართობი 19 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0922, საფოსტო ინდექსი — 92010. სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი (იტალიური) სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 2009-12-07 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
კალამონაჩი

კალამონაჩი (იტალ. Calamonaci) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება აგრიჯენტოს პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 1525 ადამიანი. ფართობი 32 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0925, საფოსტო ინდექსი — 92010. ოფიციალური საიტი სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი (იტალიური) სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 2009-12-07 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
კალტაბელოტა

კალტაბელოტა (იტალ. Caltabellotta) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება აგრიჯენტოს პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 4485 ადამიანი. ფართობი 123 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0925, საფოსტო ინდექსი — 92010. სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი (იტალიური) სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 2009-12-07 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
კამასტრა

კამასტრა (იტალ. Camastra) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება აგრიჯენტოს პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 2221 ადამიანი. ფართობი 16 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0922, საფოსტო ინდექსი — 92020. სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი (იტალიური) სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 2009-12-07 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
კამარატა

კამარატა (იტალ. Cammarata) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება აგრიჯენტოს პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 6416 ადამიანი. ფართობი 191 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0922, საფოსტო ინდექსი — 92022. ოფიციალური საიტი სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი (იტალიური) სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 2009-12-07 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
კამპობელო-დი-ლიკატა

კამპობელო-დი-ლიკატა (იტალ. Campobello di Licata) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება აგრიჯენტოს პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 11047 ადამიანი. ფართობი 80 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0922, საფოსტო ინდექსი — 92023. ოფიციალური საიტი სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი (იტალიური) სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 2009-12-07 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
კანიკატი

კანიკატი (იტალ. Canicattì) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება აგრიჯენტოს პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 34000 ადამიანი. ფართობი 91 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0922, საფოსტო ინდექსი — 92024. ოფიციალური საიტი სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი (იტალიური) სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 2009-12-07 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
კასტელტერმინი

კასტელტერმინი (იტალ. Casteltermini) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება აგრიჯენტოს პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 8726 ადამიანი. ფართობი 99 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0922, საფოსტო ინდექსი — 92025. სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი (იტალიური) სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 2009-12-07 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
კასტროფილიპო

კასტროფილიპო (იტალ. Castrofilippo) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება აგრიჯენტოს პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 3237 ადამიანი. ფართობი 17 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0922, საფოსტო ინდექსი — 92020. სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი (იტალიური) სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 2009-12-07 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
კატოლიკა-ერაკლეა

კატოლიკა-ერაკლეა (იტალ. Cattolica Eraclea) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება აგრიჯენტოს პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 5000 ადამიანი. ფართობი 62.13 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0922, საფოსტო ინდექსი — 92011. სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი (იტალიური) სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 2009-12-07 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
კომიტინი

კომიტინი (იტალ. Comitini) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება აგრიჯენტოს პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 978 ადამიანი. ფართობი 22 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0922, საფოსტო ინდექსი — 92020. სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი (იტალიური) სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 2009-12-07 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
სიყვარული ჟამიანობის დროს

„სიყვარული ჟამიანობის დროს” (ესპ. El amor en los tiempos del cólera) — კოლუმბიელი მწერლის, ნობელის პრემიის ლაურეატის, გაბრიელ გარსია მარკესის, 1985 წლის რომანი. მოქმედება რომანში ხდება XIX საუკუნის ბოლოსა და XX საუკუნის დასაწყისში და ეფუძნება მწერლის მშობლების ურთიერთობის ისტორიას. 2007 წელს ჰოლივუდში გადაიღეს ამავე სახელწოდების ინგლისურენოვანი ფილმი. რომანის მთავარი გმირები არიან ფლორენტინო არისა და ფერმინა დასა. მათ ერთმანეთი ახალგაზრდობაში უყვარდებათ. საიდუმლოდ ურთიერთობაში შეყვარებულებს ფერმინას დეიდა — ესკოლასტიკა ეხმარებათ. ფლორენტინომ და ფერმინამ ერთმანეთს რამდენიმე სასიყვარულო წერილი მისწერეს, თუმცა, ერთხელაც ფერმინას მამა, ლორენცო დასა, შეიტყობს მათ შესახებ და ქალიშვილს მოსთხოვს დაუყოვნებლივ გაწყვიტოს ფლორენტინოსთან ურთიერთობა. უარის მიღების შემდეგ, შვილთან ერთად სხვა ქალაქში, გარდაცვლილი ცოლის ოჯახში, გადადის საცხოვრებლად. მანძილის მიუხედავად, ფლორენტინო და ფერმინა განაგრძობენ ერთმანეთთან ურთიერთობას ტელეგრაფის საშუალებით, თუმცა დაბრუნების შემდეგ ფერმინა ხვდება, რომ ფლორენტინოსთან მისი ურთიერთობა ოცნებისა და ილუზიის მეტი არაფერი ყოფილა, რადგან, ფაქტობრივად, ისინი ერთმანეთისათვის უცხოები არიან, ამიტომ იგი წყვეტს მასთან ურთიერთობას და უბრუნებს ყველა მის წერილს. მოგვიანებით, ფერმინა ხვდება ახალგაზრდა, ეროვნულ გმირს — ექიმ ხუვენალ ურბინოს. მიუხედავად თავდაპირველი ანტიპათიისა მის მიმართ, საბოლოოდ ფერმინა თანხმდება მასთან ქორწინებაზე. ურბინო არის მეცნიერების, თანამედროვეობისა და „წესრიგისა და პროგრესისადმი” „თავშეწირული” ექიმი, რომელიც მოწოდებულია აღმოფხვრას ქოლერა და ხელი შეუწყოს საზოგადოებრივ სამუშაოებს. იგი არის რაციონალური ადამიანი, რომლის ცხოვრებაც ზუსტადაა ორგანიზებული და რომელიც დიდად აფასებს საკუთარ მნიშვნელობასა და რეპუტაციას საზოგადოებაში. ის არის პროგრესისა და მოდერნიზაციის მაცნე. ფერმინას გათხოვების შემდეგაც კი ფლორენტინო დებს ერთგულების ფიცს და უცდის მას. როდესაც ფერმინასთან დიდი ხნის თანაცხოვრების შემდეგ ურბინო გარდაიცვლება, ფლორენტინო მიდის ფერმინასთან, ეუბნება, რომ წლების განმავლობაში მისი ერთგული იყო და მასთან დაბრუნებას სთხოვს. საბოლოოდ ფერმინა მას მეორე შანსს აძლევს. ისინი ცდილობენ იცხოვრონ ერთად ხუთ ათეულ წელზე მეტი ხნის განშორების შემდეგ. სიყვარული ჟამიანობის დროს (ფილმი) The Heart's Eternal Vow – New York Times Book Review from 1988 by Thomas Pynchon ↑ https://www.penguinrandomhouse.com/books/57987/el-amor-en-los-tiempos-del-colera-by-gabriel-garcia-marquez/ ↑ Morana, Mabel (winter, 1990). "Modernity and Marginality in Love in the Time of Cholera". Studies in Twentieth Century Literature 14:27–43
ალ-კაიმი

ალ-კაიმი (არაბ. القائم‎; დ. 1001 — გ. 2 აპრილი, 1075) — აბასიანთა სახალიფოს ხალიფა 1031-1075 წლებში. მისი წინამორბედის, ხალიფა ალ-კადირის ვაჟი. მისი ხანგრძლივი მმართველობა აღინიშნება შიდა არეულობებითა და საგარეო პოლიტიკური მდგომარეობის გართულებით, კერძოდ კი თურქ-სელჩუკების თავდასხმით სახალიფოს ტერიტორიებზე. Bosworth, C. E. (1968). „The Political and Dynastic History of the Iranian World (A.D. 1000–1217)“, The Cambridge History of Iran, Volume 5: The Saljuq and Mongol periods. Cambridge: Cambridge University Press, გვ. 1–202. ISBN 0-521-06936-X.
ელ-მანსურის ბრძოლა

ელ-მანსურის ბრძოლა — მეშვიდე ჯვაროსნული ლაშქრობის ბრძოლა. გაიმართა 1250 წლის 8-11 თებერვალს საფრანგეთის ჯარსა (მეთაური ლუი IX) და ეგვიპტის ჯარს (მეთაური ბეიბარს I) შორის. ბრძოლა დასრულდა აიუბიდების გამარჯვებით. მუსლიმი ისტორიკოსების წყაროებზე დაყრდნობით 15-დან 30 ათასამდე ფრანგი დაიღუპა ბრძოლის ველზე. შემდეგ მძიმე ბრძოლაში ფარისკურთან ლუი IX ტყვედ ჩაიგდეს. მას შემდეგ რაც ლუი IX-ის ტყვედ ჩავარდნის ამბავმა მიაღწია საფრანგეთამდე, დაიწყეს მწყემსთა ჯვაროსნული ლაშქრობა. Al-Maqrizi, al-Mawaiz wa al-'i'tibar bi dhikr al-khitat wa al-'athar, Matabat aladab, Cairo 1996, ISBN 977-241-175-X. In French: Bouriant, Urbain, Description topographique et historique de l'Egypte, Paris 1895 Asly, B., al-Muzafar Qutuz, Dar An-Nafaes Publishing, Beirut 2002, ISBN 9953-18-051-2 Bournoutian, George A., A Concise History of the Armenian People: From Ancient Times to the Present, Mazda Publishers, 2002 David Wilkinson, Studying the History of Intercivilizational Dialogues, presented to United Nation University, Tokyo/Kyoto 2001
ჯიმ ჯარმუში

ჯეიმზ რობერტო „ჯიმ“ ჯარმუში (დ. 22 იანვარი, 1953, კიაჰოგა-ფოლსი, ოჰაიო) — ამერიკელი კინორეჟისორი, სცენარისტი, მსახიობი, პროდიუსერი, მემონტაჟე და კომპოზიტორი. საავტორო კინოს წარმომადგენელი. ცნობილია ფილმებით „კანონის ქვეშ“ (1986), „მკვდარი“ (1995), „ძაღლი-მოჩვენება: სამურაის გზა“ (1999), „მხოლოდ შეყვარებულები გადარჩებიან“ (2013) და სხვებით. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ჯიმ ჯარმუში“ ვიკისაწყობში. ჯიმ ჯარმუშის ბიოგრაფია დაარქივებული 2015-03-16 საიტზე Wayback Machine. . biography.com
სტოკჰოლმის ხელშეკრულებები

სტოკჰოლმის ხელშეკრულებები — ორი ხელშეკრულება, რომლის შედეგადაც დასრულდა ჩრდილოეთის ომი შვედეთს, ჰანოვერსა და ბრანდერბურგ-პრუსიას შორის. 1718 წელს შვედეთის მეფე კარლ XII მოკლეს ფრედრიკსტენის რაიონში საალყო სამუშაოების დროს. სამეფო ტახტზე ავიდა მისი და ულრიკა ელეონორა, რომელიც საქმეებში უსაზღვროდ ენდობოდა ქმარს, ფრედერიკ ჰესენელს, რომელსაც ეკავა შვედეთის არმიის მთავარსარდლის თანამდებობა. ფრედერიკმა გადაწყვიტა დაეთმო შვედეთის გავლენის სფეროების ნაწილი პოლიტიკური მოსაზრებებით, რათა რამდენიმე ქვეყანა ჩაერთო რუსეთთან ომში. 1719 წლის 9 ნოემბერს სტოკჰოლმში ხელი მოაწერეს ხელშეკრულებას შვედეთსა და ჰანოვერს შორის, რომლის თანახმად ჰანოვერს გადაეცა ბრემენ-ვერდენი. 1720 წლის 20 იანვარს სტოკჰოლმში ხელი მოაწერეს ხელშეკრულებას შვედეთსა და პრუსიას შორის, რომლის თანახმად პრუსიას გადაეცა შვედეთის პომერანია, ასევე ქალაქები შტეტინი, დამი და გოლენიუვი. ხელშეკრულება ძალაში შევიდა 29 მაისს. სამშვიდობო ხელშეკრულებების სია Annotated edition of the Prusso-Swedish treaty at IEG Mainz დაარქივებული 2012-04-01 საიტზე Wayback Machine.
ჯორჯინიო ვეინალდუმი

ჯორჯინიო ვეინალდუმი (ნიდერლ. Georginio Wijnaldum; დ. 11 ნოემბერი, 1990, როტერდამი) — ნიდერლანდელი ფეხბურთელი. სერია A-ს კლუბ „რომასა“ და ნიდერლანდების ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების ნახევარმცველი. მონაწილეობა მიიღო 2014 წლის მუნდიალზე. პსვ ეინდჰოვენი:(2) ერედივიზია: 2014–15 ნიდერლანდების საფეხბურთო თასი: 2011–12 ლივერპული:(2) პრემიერ ლიგა: 2019–20 უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგა: 2018–19 ფინალისტი: 2017–18 ნიდერლანდები მსოფლიო ჩემპიონატი: მესამე ადგილი: 2014 შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ჯორჯინიო ვეინალდუმი“ ვიკისაწყობში. Voetbal International profile დაარქივებული 2015-12-22 საიტზე Wayback Machine. (ნიდერლანდური ენა) Official Georginio Wijnaldum profile on Feyenoord.nl დაარქივებული 2009-09-07 საიტზე Wayback Machine. (ნიდერლანდური ენა) Holland U17 stats დაარქივებული 2014-07-14 საიტზე Wayback Machine. at OnsOranje Holland U19 stats დაარქივებული 2014-07-14 საიტზე Wayback Machine. at OnsOranje Holland U21 stats დაარქივებული 2014-07-14 საიტზე Wayback Machine. at OnsOranje ჯორჯინიო ვეინალდუმი Twitter-ზე
უაიტჰოლის სასახლე

უაიტჰოლის სასახლე (ინგლ. Palace of Whitehall) — ინგლისის მონარქთა მთავარი რეზიდენცია ლონდონში 1539 წლიდან 1698 წლამდე, როდესაც ხანძრის მიერ ყველა შენობა განადგურდა ინიგოუ ჯოუნზის 1622 წელს აგებული საბანკეტო სახლის გარდა. ხანძრამდე სასახლე, რომელსაც 1500 ოთახი ჰქონდა, ევროპაში უდიდესად ითვლებოდა და იმ დროისთვის ასევე მსოფლიოში უდიდესი ნაგებობა იყო. სასახლის სახელი — უაიტჰოლი — ჰქვია ბრიტანეთის მთავრობის ამჟამინდელ ადმინისტრაციულ ცენტრს. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „უაიტჰოლის სასახლე“ ვიკისაწყობში. Palace of Whitehall Timeline (ინგლისური) უაიტჰოლის სასახლის ისტორია დაარქივებული 2014-08-29 საიტზე Wayback Machine. და არქიტექტურა დაარქივებული 2014-08-29 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
ბაქტი

ბაქტი ან ბაკტი — ქრისტიანულ მაკურიასა და მუსლიმანურ ეგვიპტეს შორის გაფორმებული ხელშეკრულება. ბაქტი ძალაში 700 წლის განმავლობაში იყო, რითიც ის ისტორიის მანძილზე ყველაზე ხანგრძლივად მოქმები საერთაშორისო ხელშეკრულებაა. ხელშეკრულების დასახელება მომდინარეობს ან ბარტერის ეგვიპტური სახელიდან, ან ბერძნული ტერმინიდან – პაქტი. მიუხედავად მისი ხანგრძლივი არსებობისა მის შესახებ მწირი ინფორმაცია არსებობს და ყველა მათგანი მოდის ისლამური წყაროებიდან. 641 წელს არაბებმა ეგვიპტის დაპყრობის შემდეგ სამხრეთით ილაშქრეს, თუმცა წააწყდნენ ძლიერ წინააღმდებობას და იძულებული გახდნენ გაეფორმებინათ სამშვიდობო ხელშეკრულება. ხელშეკრულების ზუსტი ასლი არა შემორჩენილი. უძველესი ასლები გაფორმებიდან რამდენიმე საუკუნის შემდეგაა შექმნილი და ისინი ერთმანეთისგან განსხვავდებიან. თავდაპირველ შეთანხმება შეიძლება არც ყოფილიყო წერილობითი და მას მხოლოდ სიტყვიერი ფორმა ქონოდა. ცნობილია შეთანხმების რამდენიმე პუნქტი: არაბები არ დაესხმებიან თავს ნუბიას, ხოლო ნუბიელები ეგვიპტეს. ორივე ქვეყნის მოსახლეობას მეორე სახელმწიფოში თავისუფლად ვაჭრობის და გადაადგილების უფლება ექნებათ. მეორე ქვეყანაში იმიგრაცია და დასახლება აკრძალულია. ქვეყნიდან გაქცეულები და მონები უნდა დაუბრუნონ თავის ქვეყანას. ნუბიელებმა უნდა უზრუნველყონ მეჩეთის არსებობა მუსლიმებისთვის. ეგვიპტეს არ აქვს ვალდებულება ნუბია დაიცვას მესამე მხრის თავდასხმისაგან. ასევე ნუბია ვალდებული იყო ეგვიპტისთვიას წელიწადში 360 მონა გაეგზავნა. ეს უნდა ყოფილიყო საუკეთესო ხარისხის მონები, ბავშვებისა და მოხუცების გარეშე. ზოგიერთი ვერსიის მიხედვით ეგვიპტეს სანაცვლოდ ნუბიისთვის უნდა მიეწოდებინა ხორბალი და ოსპი. ეს შეთანხმება მუსლიმანური სამყაროსთვის უპრეცედენტო იყო, ის უფრო ახლოს იდგა ბიზანტიურ ტრადიციასთან. ამ შეთანხმებამ გარკვეული ხნით შეაკავა სუდანის რეგიონის ისლამიზაცია. Shinnie, P.L. "Christian Nubia." The Cambridge History of Africa: Volume 2, c. 500 B.C.—A.D. 1050 edited by J.D. Fage. Cambridge: Cambridge University Press, 1978, pp. 556–88. ISBN 978-0-521-21592-3 Jakobielski, S. 1992. Chapter 8: "Christian Nubia at the Height of its Civilization." UNESCO General History of Africa, Volume III. University of California Press. ISBN 978-0-520-06698-4
როდრიგო გარსია

როდრიგო გარსია (ესპ. Rodrigo García Barcha; დ. 24 აგვისტო 1959, ბოგოტა) — კოლუმბიელი რეჟისორი, კინოოპერატორი, სცენარისტი და პროდიუსერი. ცნობილი მწერლის გაბრიელ გარსია მარკესის შვილი. სხვადასხვა დროს გადაღებული აქვს ფილმები: „ქალური საიდუმლოებები“ (2000), „მგზავრები“ (2008), „ალბერტ ნობსი“ (2011) და სხვა. მუშაობს აშშ-ში. როდრიგო გარსია კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
ალ-მუკთადი

ალ-მუკთადი (არაბ. المقتدى‎; დ. 1056 — გ. თებერვალი, 1094) — აბასიანთა სახალიფოს ხალიფა 1075-1094 წლებში. მისი მმართველობისას აბასიანებმა დაიბრუნეს მანამდე ფატიმიდების კონტროლირებული წმინდა ქალაქები, რითაც ხაზი გაესვა ისლამურ სამყაროში მათ რელიგიურ უპირატესობას. მის დროს სელჩუკები კვლავ აგრძელებენ ნომინალურად სახალიფოს შემადგენლობაში შემავალი ტერიტორიების დაპყრობას. ალ-მუკთადი დაქორწინდა სელჩუკთა სულთან მელიქ-შაჰის ქალიშვილზე. შესაძლოა მას იმედი ჰქონდა, რომ ამ ქორწინების შედეგად დაბადებული ვაჟი გახდებოდა სულთანიც და ხალიფაც, თუმცა ქორწინება წარუმატებელი გამოდგა, რამაც გამოიწვია მელიქ-შაჰის მიერ სახალიფოს შიდა საქმეებში ჩარევა. 1092 წელს მან ხალიფას დამხობა სცადა, თუმცა ავად გახდა და გარდაიცვალა. (2007) [bukharapiter.ru Аль-Муктади Биамриллах (467/1075-487/1094)]. М., გვ. 445. ISBN 5-94824-111-4.
დიატლოვის უღელტეხილი

დიატლოვის უღელტეხილი (რუს. Перевал Дятлова) — უღელტეხილი რუსეთში, სვერდლოვსკის ოლქის უკიდურეს ჩრდილო-დასავლეთით. მდებარეობს სამხრეთ ურალში, ხოლატჩახლსა (იგივე მკვდარი მთა, 1096,7 მ) და უსახელო მთას (905 მ) შორის. სახელწოდება შეიძინა 1959 წლის თებერვლის მოვლენების შემდეგ, როდესაც ხოლატჩახლზე უცნაურ ვითარებაში დაიღუპა მთელი ტურისტული ჯგუფი, რომელსაც იგორ დიატლოვი ხელმძღვანელობდა. რუკა ტურისტული ჯგუფის დაღუპვის 55 წლისთავი დაარქივებული 2014-09-05 საიტზე Wayback Machine.
ფრთები

ფრთა — ზოგი ცხოველის საფრენი ორგანო. ფრთები აქვს მწერების უმრავლესობას, ყველა ფრინველსა და ზოგ ძუძუმწოვარს (ხელფრთიანებს). მწერების ფრთები მკერდის ფირფიტოვანი დანამატებია, ვითარდება შუა და უკანა მკერდის გვერდითი ნაოჭების საფარველიდან. ჩვეულებრიო 2 წყვილია. ფრთებში შედის ტრაქეები და ნერვები. აგებულების მიხედვით განარჩევენ: ბადებრივს (ნემსიყლაპიები, ბადეფრთიანები, ერთდღიურები) და აპკისებურს (აპკფრთიანები). ფრინველთა ფრთები სახეშეცვლილი წინა კიდურებია. ჩვეულებრივად ფრთები დაკეცილია და მიკრულია ტანთან. ფრინველთა ფრთებს აეროდინამიკური თვალსაზრისით ხელსაყრელი თაღოვანი ფორმა აქვს. ფრინველთა ფრთების ფორმა დამოკიდებულია მათი ცხოვრების ნირსა და ფრენის თავისებურებებზე. ღამურების ფრთები საფრენი აპკია, რომელიც გადაჭიმულია წინა კიდურების ძლიერ დაგრძელებულ თითებსა,სხეულსა და უკანა კიდურებს შორის. ბუზი თოლია ღამურა ჟორდანია რ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 400.
მიო, ჩემო მიო (ფილმი)

მიო, ჩემო მიო (შვედ. Mio min Mio, ინგლ. Mio in the Land of Faraway) — რეჟისორ ვლადიმერ გრამატიკოვის ეპიკური ფენტეზის ჟანრის მხატვრული ფილმი, რომელიც ეფუძნება ასტრიდ ლინგრენის ამავე სახელწოდების ნაწარმოებს. გადაღებულია სსრკ-ის, შვედეთის და ნორვეგიის შემოქმედებითი კოლექტივების მიერ. ფილმში მთავარ როლებს ასრულებენ: ნიკოლას პიკარდი (მიო), კრისტიან ბეილი (იუმ-იუმი), კრისტოფერ ლი (კატო), სიუზანა იორკი (ფეიქარი), იგორ იასულოვიჩი (ენო) და ლიუბოვ გერმანოვა (იუმ-იუმის დედა). გადაღებები მიმდინარეობდა ყირიმში, შვედეთსა და შოტლანდიაში. ფილმი ევროპულ გაქირავებაში 1987 წელს გამოვიდა, ხოლო აშშ-ში, შეცვლილი სახელწოდებით - 1988 წელს. მთავარი მუსიკალური თემის ავტორები არიან ბენი ანდერსონი და ბიორნ ულვეუსი, ხოლო შემსრულებელი - შვედური დუეტი Gemini. ფილმი იმ დროისთვის ასტრიდ ლინდგრენის სიცოცხლეში გადაღებული ყველაზე ძვირი ეკრანიზაცია იყო. მიუხედავად იმისა, ამსტერდამში მან Cinekid Film-ის ჯილდო მიიღო, შვედეთში კრიტიკოსებმა უარყოფითად შეაფასეს და ლინდგრენის ნაწარმოების სუსტი ეკრანიზაციად ჩათვალეს. „მიო, ჩემო მიო“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „მიო, ჩემო მიო“ — Allmovie-ზე „მიო, ჩემო მიო“ — Rotten Tomatoes
ფუნჯები

ფუნჯები — დღევანდელი სუდანის ეთნიკური ჯგუფი. მათი წარმოშობა ზუსტი ადგილი უცნობია, თუმცა რსებობს ცნობები რომ ისინი ნუბიაში XVI საუკუნის დასაწყისში შილუკების ტომმა სამხრეთი სუდიდან განდევნა. 1504 წელს მათ ნუბიაში გაანადგურეს ალვას სამეფო და შექმნეს სენარის სასულთნო. სასულთნო არსებობდა 1821 წლამდე, შემდეგ მისი მონარქების არაბიზაციის გამო მის ოფიციალურ ენად გამოცხადდა არაბული და სასულთნომ ფაქტობრივად ეგვიპტის ეიალეტს შეერწყა. ↑ http://www.britannica.com/EBchecked/topic/222412/Funj
ტუტი იუსუპოვა

ტუტი იუსუპოვა (უზბეკ. To‘ti Yusupova, Тўти Юсупова; დ. 1 ივლისი 1880, — გ. 28 მარტი 2015) — უზბეკეთის მოქალაქე, ეთნიკურად ყარაყალპაკი უხუცესი ქალი; დაუდასტურებელი წყაროებით ითვლება მსოფლიოს უხუცეს ადამიანად. დაიბადა უზბეკეთში 1880 წელს, რაც არ არის დადასტურებული დამოუკიდებელი წყაროების მიერ. ინფორმაციას მისი ასაკის შესახებ ვიგებთ მხოლოდ მისი დაბადების მოწმობიდან. იუსუპოვა 9 წლიდან ფერმაში მუშაობდა. დაქორწინდა 1897-98 წელს და ჰყავდა ორი შვილი. ქმარი, რომლის სახელიც უცნობია, დაიღუპა 1940 წელს. ↑ 1.0 1.1 1.2 Boyutu, Yazi. (2009-01-28) Elderly People of the World tr. Samanyoluhaber. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-02-14. ციტირების თარიღი: 2009-01-29.
ბირკიანის ღვთისმშობლის ეკლესია

ბირკიანის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბირკიანის დასავლეთით. განეკუთვნება VIII-IX საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია, სამხრეთიდან და დასავლეთიდან იმავე პერიოდის მინაშენი ეკვრის (11,5 X 8,5 მ). სამხრეთ მინაშენის აღმოსავლეთ ნაწილში მცირე ზომის სათავსია (სადიაკვნე) გამოყოფილი, რომელიც ეკლესიას ვიწრო სწორკუთხა კარით უკავშირდება. მინაშენის დასავლეთ ნაწილი აფსიდით დასრულებული მოკლე დერეფანია, იგი დასავლეთ მინაშენთანაა შერწყმული და მასთან ერთად ქმნის ეკლესიის ორმხრივ გარშემოსავლელს. შენობა მთლიანად ნატეხი ქვითაა აგებული. გარეთა კუთხეებისა და კარ-სარკმლების წყობაში გამოყენებულია შირიმი. ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია: ჩამოშლილია ეკლესიის კამარა, კონქი და კედლების მნიშვნელოვანი ნაწილი. მთლიანად მიწითაა დაფარული დასავლეთ მინაშენი და ჩრდილოეთ ფასადის ქვედა ნახევარი. ეკლესიის ინტერიერი 1-1,5 მ-ზე მიწით და კედლების ნაშალითაა ამოვსებული. ეკლესიას ორი შესასვლელი აქვს: სამხრეთით და დასავლეთით (ამოშენებულია). ორივე კარი გარედან სწორკუთხაა, შიგნიდან კი ნახევარწრიული თაღითაა გადახურული. მოგვიანებით საკურთხეველი დარბაზისგან კანკელით გაუმიჯნავთ, რომლის ნაშთი ნანგრვებითაა დაფარული. ეკლესიის სამხრეთ კედელში ორი სარკმელია. მათ თარაზული გადახურვა ჰქონიათ. დვალი თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 70.
ომალოს წმინდა გიორგის ეკლესია

ომალოს წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ ომალოს ზედა უბანში. შემორჩენილია კედლების უმნიშვნელო ნაწილი, რის გამოც ტიპისა და აგების თარიღის დადგენა ვერ ხერხდება. ეკლესია ნაშენი ყოფილა რიყის ქვით. კუთხეებში და კონსტრუქციულ ნაწილებში გამოყენებული იყო შირიმის გათლილი ქვა. დვალი თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 131.
გურამ მეგრელიშვილი

გურამ მეგრელიშვილი (დ. 18 დეკემბერი, 1980) — ქართველი მწერალი, კინოსცენარისტი, დრამატურგი. „10+2“ — გამომცემლობა თობალისი. თბილისი. 2002 „შენ“ — გამომცემლობა ჯეო-პრინტი. თბილისი. 2005 „მრავალჯერადი ბოთლები“ — ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა. თბილისი. 2008 „iratta.ru“ — გამომცემლობა ალიანს საქართველო. თბილისი. 2009 „ადამიანის ქალაქი“ — გამომცემლობა დიოგენე. თბილისი. 2010 „მოდელი 18/12“ — გამომცემლობა დიოგენე. თბილისი. 2011 „NESY“ — Fernanda Pappetrice. Bologna. 2011 „ნაღალატევ ქმართა პირველადი დახმარებისა და მოღალატე ცოლთა რეაბილიტაციის ცენტრი“ — გამომცემლობა დიოგენე. თბილისი. 2011 „მკაცრები და ნაზები“ — გამომცემლობა ლითერასი. თბილისი. 2013 „Y ქრომოსომა“ — გამომცემლობა ლითერასი. თბილისი. 2013 „ანტიგლობალისტები“ — გამომცემლობა საუნჯე. თბილისი. 2013 „რამდენიმე სიტყვით სიყვარულზე“ — გამომცემლობა ინტელექტი. თბილისი. 2014 „ევროპელი ხევისბერი“ — გამომცემლობა ინტელექტი. თბილისი. 2014 „მდიდარი სოფლელები“ — გამომცემლობა ინტელექტი. თბილისი. 2014 „საქართველოს ალტერნატიული რუკა“. გამომცემლობა ინტელექტი. თბილისი. 2018 „როგორ ველაპარაკოთ შვილებს“ — აზროვნების აკადემია. 2021 „როგორ დავწეროთ მოთხრობა“ — აზროვნების აკადემია. 2022 „მკითხველის მეგზური“ — აზროვნების აკადემია. 2022 „ხელი გამიშვი დედა“ — აზროვნების აკადემია. 2023 „კვენტინის სათვალე“ — თბილისი. 2007 „seaZone (სეზონი)“ — თბილისი. 2009 „თამარ მეფე“ — თბილისი. 2015 (დოკუმენტურ-მხატვრული ფილმი) 2002 — წლის საუკეთესო ახალგაზრდა მწერალი (განსაკუთრებით ნიჭიერ ახალგაზრდათა პრეზიდენტის სახელმწიფო სტიპენდია) 2003 — წლის საუკეთესო ახალგაზრდა მწერალი (განსაკუთრებით ნიჭიერ ახალგაზრდათა პრეზიდენტის სახელმწიფო სტიპენდია) 2010 — წლის რომანი (iratta.ru — გურამ რჩეულიშვილის სახელობის სახელმწიფო პრემია) 2011 — ევროკავშირის რჩეული (ბან კი მუნის სახელობის პრემია ძალადობის წინააღმდეგ დაწერილი პიესებისთვის) 2022 — „მუზა“ — წლის საუკეთესო ინოვაციური პროექტი. „როგორ დავწეროთ მოთხრობა“. გურამ მეგრელიშვილი Facebook-ზე გურამ მეგრელიშვილის არხი Youtube-ზე გურამ მეგრელიშვილის წიგნების ონლაინ ვერსიები გურამ მეგრელიშვილის ბლოგი ↑ http://geocinema.ge//ka/persons/6859