laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
შეპტელიჩი

შეპტელიჩი (რუმ. Şeptelici) — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 193 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 086ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა სოროკის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
შოლკანი

შოლკანი (რუმ. Şolcani) — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 200 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 253 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა სოროკის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
იაროვა (მოლდოვა)

იაროვა (რუმ. Iarova) — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 93 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 711 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა სოროკის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ვოინოვა

ვოინოვა (რუმ. Voinova) — სოფელი მოლდოვაში, სტრეშენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 122 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 705 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა სტრეშენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
სკელეფტეჰამნი

სკელეფტეჰამნი (შვედ. Skelleftehamn) — დასახლებული პუნქტი შვედეთში, სკელეფტის მუნიციპალიტეტში, ვესტერბოტენის ლენში. სტიგ ლარსონი — ჟურნალისტი, მწერალი და მილენიუმის ტრილოგიის ავტორი. ვიქტორია სილვსტედტი — მოდელი, მსახიობი, მომღერალი და სატელევიზიო პიროვნება. ↑ Tätorternas landareal, folkmängd och invånare per km2 2005 och 2010 Swedish. Statistics Sweden (14 December 2011). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 10 იანვარი 2012. ციტირების თარიღი: 10 January 2012.
ვორნიჩენი

ვორნიჩენი (რუმ. Vorniceni) — სოფელი მოლდოვაში, სტრეშენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 89 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 220 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა სტრეშენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები ↑ Coduri Poștale
გელეუზა

გელეუზა (რუმ. Ghelăuza) — სოფელი მოლდოვაში, სტრეშენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 137 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 838 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა სტრეშენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
გორნოე (სტრეშენის რაიონი)

გორნოე (რუმ. Gornoe) — სოფელი მოლდოვაში, სტრეშენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 98 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 319 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა სტრეშენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
გრებლეშტი

გრებლეშტი (რუმ. Grebleşti) — სოფელი მოლდოვაში, სტრეშენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 117 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 627 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა სტრეშენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
გელეშტი-ნოი

გელეშტი-ნოი (რუმ. Găleştii Noi) — სოფელი მოლდოვაში, სტრეშენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 116 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 199 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა სტრეშენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ავლუს ჰირციუსი

ავლუს ჰირციუსი (ლათ. Aulus Hirtius; დ. დაახლ. ძვ. წ. 90 – გ. ძვ. წ. 43) — რომის რესპუბლიკის კონსული ძვ. წ. 43 წელს და მწერალი სამხედრო საკითხებზე. დაახლოებით ძვ. წ. 58 წლიდან იგი იულიუს კეისრის ლეგატი იყო და ძვ. წ. 50 წელს პომპეუსთან ელჩობის მოვალეობასაც ასრულებდა. მოხსენების თანახმად, ძვ. წ. 49 წლის 10 იანვარს კეისრის მიერ რუბიკონის გადალახვისა და იტალიაში შეჭრის მომდევნო ღამეს ჰირციუსმა კეისართან, სალუსტუსთან, ოპიუსთან, ბალბუსსა და სულპიციუს რუფუსთან ერთად ისადილა. სამოქალაქო ომის დროს იგი ესპანეთში მსახურობდა. ძვ. წ. 48 წელს ჰირციუსი, შესაძლოა, ტრიბუნი ყოფილიყო, ძვ. წ. 47 წელს კი ანტიოქიაში იმყოფებოდა. ძვ. წ. 46 წელს პრეტორად მსახურობდა, მომდევნო წელს კი ტრანსალპური გალიის გუბერნატორის თანამდებობა ეკავა. ძვ. წ. 44 წლის 15 მარტს კეისრის მკვლელობის შემდეგ, ჰირციუსი ღრმად ჩაეფლო პოლიტიკურ დაჯგუფებებს შორის მანევრირებებში. იყვნენ რა კეისრის მიერ ამ თანამდებობაზე წარდგენილები, ძვ. წ. 43 წელს ჰირციუსი და პანსა კონსულები გახდნენ. თავდაპირველად მარკუს ანტონიუსის მხარდამჭერ ჰირციუსს წარმატებით ლობირებდა ციცერონი, რომელიც მისი პირადი მეგობარი იყო და მანაც ერთგულება სენატორთა პარტიას გამოუცხადა. ამის შემდეგ იგი არმიასთან ერთად მარკუს ანტონიუსზე თავდასასხმელად გაიგზავნა, რომელსაც იმ დროისათვის მუტინისათვის ჰქონდა ალყა შემორტყმული. პანსასა და ოქტავიანესთან (მომავალი იმპერატორი ავგუსტუსი) ერთად, ჰირციუსმა ანტონიუსი აიძულა უკან დაეხია, თუმცა თავად ბრძოლაში მოკლეს 25 ან 27 აპრილს. მას საჯარო დაკრძალვით მიაგეს პატივი პანსასთან ერთად, რომელიც მისი სიკვდილიდან რამდენიმე დღის შემდეგ გარდაიცვალა. ჰირციუსმა კეისრის ნამუშევარს „ჩანაწერები გალიის ომზე“ რვა წიგნი დაუმატა და სავარაუდოდ, მისივე დაწერილია „ჩანაწერები ალექსანდრიის ომზე“. ანტიკურ პერიოდში ისიც ეგონათ, რომ ჰირციუსის დაწერილი იყო „ჩანაწერები აფრიკის ომზე“ და „ჩანაწერები ესპანეთის ომზე“, თუმცა როგორც დღესაა მიჩნეული, ამ შემთხვევაში იგი უფრო რედაქტორი იყო. ჰირციუსის მიმოწერა ციცერონთან ცხრა წიგნად გამოქვეყნდა, თუმცა ჩვენამდე არ მოუღწევია. სვეტონიუსი თავისი „ღვთაებრივი ავგუსტუსის“ 68-ე თავში აღნიშნავს, რომ ლუციუს ანტონიუსი, მარკუს ანტონიუსის ძმა, ავგუსტუსს ბრალს სდებდა იმაში, რომ „იგი ესპანეთში ყოფნისას ჰირციუსს საკუთარ თავს სამას ათას სესტერცად სთავაზობდა.“ ამ საეჭვო ჰომოსექსუალურ ურთიერთობას ძვ. წ. 46 წელს უნდა ჰქონოდა ადგილი, სამოქალაქო ომის დროს, როდესაც კეისარმა ოქტავიანე ესპანეთში წაიყვანა და ავლუს ჰირციუსიც მასთან მსახურობდა. ამ დროისათვის მომავალი იმპერატორი ავგუსტუსი 17 წლის იყო. Julius Caesar's War Commentaries Suetonius: The Lives of the Twelve Caesars ↑ Cicero. On the Orator: Book 3. On Fate. Stoic Paradoxes. Divisions of Oratory, pg. 189. Translated by H. Rackham. Loeb Classical Library 349. Cambridge, MA: Harvard University Press, 1942. ↑ Dando-Collins, Stephan (2002). The Epic Saga of Julius Caesars Tenth Legion and Rome, გვ. 67. ISBN 0-471-09570-2.  ↑ Syme, Roman Revolution p. 95. Hirtius was already consul-designate for 43 on the Ides of March, therefore likely a nominee of Caesar's. ↑ Cicero, De Fato I ↑ Suetonius, Augustus 68, translated by John Carew Rolfe.
განის ეროვნული პარკების სია

განას 21 დაცული ტერიტორიის ვრცელი სისტემა აქვს, რომელიც მოიცავს 7 ეროვნულ პარკს, 6 რესურსების აღკვეთილს, 2 ველური ბუნების ნაკრძალს, 1 ბუნების მკაცრ აღკვეთილს და 5 სანაპირო ვეთლენდს. ბიის ეროვნული პარკი ბუის ეროვნული პარკი დიგიის ეროვნული პარკი — პარკი ვოლტის ტბის დასავლეთ ნაპირზე, რომელიც მოიცავს შიდა ესტუარებს. მდებარეობს ქალაქ ტეჩიმანიდან 100 კმ-ით აღმოსავლეთით. კაკუმის ეროვნული პარკი — სანაპირო წვიმის ტყე ცენტრალურ რეგიონში. მდებარეობს ქალაქ კეიპ-კოსტიდან 30 კმ-ით ჩრდილოეთით. კიაბობოს ეროვნული პარკი მოლეს ეროვნული პარკი — ყოფილი სანადირო ნაკრძალი ჩრდილოეთ განაში; წარმოდგენილია ველური ბუნება. მდებარეობს ქალაქ ტამელედან 100 კმ-ით დასავლეთით. ნინი-სუჰეინის ეროვნული პარკი — პატარა ტყე დასავლეთ განაში, კოტ-დ’ივუარის საზღვრის სიახლოვეს. ↑ UICN/PACO (2010). „Parks and reserves of Ghana : Management effectiveness assessment of protected areas“ (PDF). Ouagadougou, BF: UICN/PACO. ISBN 978-2-8317-1277-2. დამოწმება journal საჭიროებს |journal=-ს (დახმარება)
ფადიმე შაჰინდალი

ფადიმე შაჰინდალი (თურქ. Fadime Şahindal; დ. 2 აპრილი, 1975, ელბისტანი, თურქეთი — გ. 21 იანვარი, 2002, შვედეთი) — ეთნიკურად ქურთი ემიგრანტი, რომელიც შვიდი წლის ასაკიდან შვედეთში ცხოვრობდა, სადაც მისი ოჯახი თურქეთიდან გადავიდა. 2002 წლის იანვარში, მამამისი, რაჰმი შაჰინდალი ის ღირსების დაცვის მოტივით მოკლა. ფადიმე შაჰინდალი წინააღმდეგი იყო მისი ოჯახის მიერ დაჟინებულად მოწყობილი ქორწინების, რა დროსაც მას თავისი შეყვარებული ჰყავდა. თავდაპირველად, ფადიმე თავის ურთიერთობას ოჯახისგან საიდუმლოდ ინახავდა, თუმცა, მამამისმა შეიტყო ამის შესახებ. შედეგად, შაჰინდალი იძულებული გახდა დაეტოვა ოჯახი და საცხოვრებლად სუნდსვალიში გადასულიყო. თუმცა, ახალ საცხოვრებელ ადგილას მას ძმამ მიაგნო და მოკვლით დაემუქრა. შედეგად, ფადიმემ პოლიციას მიმართა, სადაც მას ურჩიეს თავდაპირველად ოჯახს დაელაპაკებოდა. ამის შემდეგ, ფადიმემ თავისი ისტორია მედიას გააცნო, შემდეგაც იგი ისევ მივიდა პოლიციაში, ხოლო პოლიციამ მას იდენტობის შეცვლა და გასაიდუმლოება შესთავაზა. მასმედიასთან საუბრის შემდეგ, ფადიმემ შეძლო და მიიღო შვედეთის ხელისუფლებისგან შესაბამისი მხარდაჭერა, თუმცა, ოჯახისთვის თვალსაზრისით, შაჰინდალმა „სირცხვილი“ აჭმევინა თავისი ქმედებით ოჯახს, თან საჯაროდ. თავის მხრივ, ფადიმემ აგრეთვე სარჩელი შეიტანა სასამართლოში მუქარის ბრალდებით, თავისი მამის და ძმის წინააღმდეგ, სადაც გაიმარჯვა. ფადიმეს დაგეგმილი ჰქონდა თავის შეყვარებულთან ერთად სხვა ქალაქში გადასავლა, თუმცა, პატრიკი 1998 წლის ივნისში ავტოავარიაში მოყვა და მიღებული ტრავმებით დაიღუპა. პატრიკი ქალაქ უფსალაშია დაკრძალული. ფადიმეს შეყვარებულის უფსალაში დაკრძალვის შემდეგ, მამამისმა მას აუკრძალა უფსალაში ჩასვლა. თუმცა, ნალინ ფექგული, ქურთი წარმოშობის შვედი პარლამენტარი, ამ საკითხზე კომპრომის მიაღწია ოჯახთან, რა დროსაც შაჰინდალი დათანხმდა, რომ არ ჩავიდოდა უფსალაში, ხოლო თავის მხრივ მამამისი დაპირდა, რომ დაანებებდა ფადიმეს დევნას. 2001 წლის 20 ნოემბერს, ქალთა მიმართ ძალადობისთან ბრძოლის ქსელმა სემინარი მოაწყო თემაზე „ინტეგრაცია პირობებზე?“. სემინარის დროს, ფადიმემ რიქსდაგს თავისი ისტორია გააცნო. 2002 წლის 21 იანვარს, ფადიმემ ფარულად ესტუმრა თავის დედას და დებს უფსალაში. ვიზიტის მსვლელობისას, მამამისი სახლში დაბრუნდა და ფაქტით განრისხებული მამა, ცეცხსასროლი იარაღით ფადიმეს თავში ესროლა, დედამისის და ორი დის თვალწინ. პოლიციასთან საუბარში, ფადიმეს მამამ თავდაცვის მიზნით განაცხადა, რომ ის ავად იყო. მკვლელობის შემდეგ კი, ფადიმეს ერთ-ერთმა ბიძაშვილმა აღიარა მისი მკვლელობა და ამით ცდილობდა პოლიციის დარწმუნებას, რომ ფადიმე მამამის არ მოუკლავს. საბოლოოდ, შვედეთის სასამართლომ მკვლელობისთვის ფადიმეს მამა გაასამართლა, რომელსაც სამუდამო პატიმრობა მიესაჯა. ფადიმეს მკვლელობამ ფართო დებატები გამოიწვია შვედეთში ემიგრანტების ინტეგრაციისთან დაკავშირებით, აგრეთვე გაჩნდა დამატებითი კითხვები პატრიკის სიკვდილთან მიმართებაში. ფადიმე უფსალაში დაკრძალეს. 2014 წლის აპრილში, შვედეთის პოლიციამ, წინააღმდეგობის გაწევის დროს ფადიმეს ძმა მოკლა. ქურთული მკვლელობა გამოიწვია ეთნიკური დებატები. 'ღირსების მკვლელობა' შვედეთი შეძრა დაარქივებული 2007-05-20 საიტზე Wayback Machine. . ↑ Töre cinayeti İsveç'i karıştırdı ↑ http://www.aftonbladet.se/nyheter/article18683366.ab
ვერხვების ხეივანი შემოდგომაზე

ვერხვების ხეივანი შემოდგომაზე — ნიდერლანდელი პოსტ-იმპრესიონისტი მხატვრის, ვინსენტ ვან გოგის ნახატი, შესრულებული ზეთის საღებავებით, ტილოზე, 1884 წელს, მას შემდეგ, რაც დაათვალიერა და აღწერა ვერხვების ხეივანი ძმასთან, თეო ვან გოგთან ერთად, „ბოლო, რაც გავაკეთე არის ის, რომ ღრმად შევისწავლე ვერხვების ხეივანი, ყვითელი შემოდგომის ფოთლებით, მზის სხივებით, აქაიქ მიწაზე ჩამოვარდნილი და აელვარებული ფოთლებით, მათი ღეროების გრძელი ჩრდილებით, გზის ბოლოში პატარა ქოხით და მის თავზე, შემოდგომის ფოთლების გასწვრივ ლურჯი ცით.“ ↑ 1.0 1.1 http://www.vangoghmuseum.nl/nl/collectie/s0141M1977 ↑ Vincent van Gogh. Letter to Theo van Gogh. Written late October 1884 in Nuenen.. Van Gogh Paintings. Van Gogh Gallery (2011). ციტირების თარიღი: 2011.
ტონი პარკერი

უილიამ ენტონი „ტონი“ პარკერი (ინგლ. William Anthony "Tony" Parker, დ. 17 მაისი, 1982) — ფრანგი კალათბურთის პროფესიონალი მოთამაშე, რომელიც ამჟამად „სან ანტონიო სპურსის“ როგებში, ნაციონალურ საკალათბურთო ასოციაციაში (NBA) თამაშობს. აქ მოხვედრამდე ის ორი წლის განმავლობაში საფრანგეთის საკალათბურთო ლიგაში თამაშობდა. მან ახალ გუნდში საწყისი გამთამაშებლის პოზიცია დაიკავა და მას შემდეგ 4 ჩემპიონის ტიტული მოიპოვა 2003, 2005, 2007 და 2014 წლებში ოფიციალური საიტი
აგუა-კომპრიდა

აგუა-კომპრიდა (პორტ. Água Comprida) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უბერაბის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 025 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4.11 კმ²-ზე. ფართობი 492 212 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
კამპუ-ფლორიდუ

კამპუ-ფლორიდუ (პორტ. Campo Florido) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 570 მეტრზე. მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უბერაბის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 870 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5.43 კმ²-ზე. ფართობი 1 264 245 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
კონსეისან-დაზ-ალაგოასი

კონსეისან-დაზ-ალაგოასი (პორტ. Conceição das Alagoas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 723 მეტრზე. მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უბერაბის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 23 043 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 17.19 კმ²-ზე. ფართობი 1 340 250 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
კონკისტა (მინას-ჟერაისი)

კონკისტა (პორტ. Conquista) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უბერაბის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 526 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 10.55 კმ²-ზე. ფართობი 618 363 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
დელტა (მინას-ჟერაისი)

დელტა (პორტ. Delta) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 500 მეტრზე. მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უბერაბის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 089 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 78.66 კმ²-ზე. ფართობი 102 840 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
უბერაბა

უბერაბა (პორტ. Uberaba) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 823 მეტრზე. მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უბერაბის შემადგენლობაში. 2021 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 340 277 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 4 523 957 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები ↑ Uberaba pt. cidades.ibge.gov.br. ციტირების თარიღი: 9 სექტემბერი, 2022
ვერისიმუ

ვერისიმუ (პორტ. Veríssimo) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უბერაბის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 483 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3.38 კმ²-ზე. ფართობი 1 031 823 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
აგარების ეკლესია

აგარების ეკლესია — ეკლესია სოფელ გომის დასავლეთით, სასაფლაოზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ძლიერ დაზიანებულია. ეკლესია დარბაზულია (10,6 X 6,07 მ), ნაგებია ნატეხი ქვით. შესასვლელი ორი აქვს, დასავლეთით და სამხრეთით. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს თითო ნიშია. საკურთხეველი დარბაზისაგან გამოყოფილია ხის კანკელით. კანკელზე გადაკრულია მოხატული თუნუქის ფირფიტები. კონქზე შემორჩენილია მოხატულობის ოდნავ შესამჩნევი ფრაგმენტები. ორსაფეხურიანი სატრიუმშფო თაღის საყრდენი პილასტრები წაკვეთილია იატაკიდან 1,6 მეტრზე. ფასადებიდან გადარჩენილია მხოლოდ აღმოსავლეთისა, რომელსაც თლილი ქკიშაქვით ამოყვანილი კუთხეები და აგურის შვერილი ლავგარდანი აქვს. ფრონტონში ჩასმულ სწორკუთხა ქვაზე ამოკვეთილია ორნამენტი. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 428.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 17702
გომის ღვთისმშობლის ეკლესია

გომის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია სოფელ გომის აღმოსავლეთით ერთ კილომეტრზე, სასაფლაოზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (6,95 X 4,55 მ), ნაგებია ქვიშაქვის კვადრებით. ნახევრად დანგრეულია - კედლები სამი მეტრის სიმაღლეზეა შემორჩენილი. მოგვიანებით შეუკეთებიათ რიყის ქვით. შესასვლელი სამხრეთითაა. აფსიდი ნახევარწრიულია. ძეგლი უნახავს გიორგი ბოჭორიძეს, რომელიც მას დაღალულას ღვთისმშობლის ეკლესიას უწოდებს. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 428.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 17701 ↑ ბოჭორიძე გ., ქართლის ეკლესია-მონასტრები და სიძველეები, თბ., 2011, გვ. 239
ეკლესია კვართა

ეკლესია კვართა, წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია სოფელ დიდი ბეკამის ჩრდილო-აღმოსავლეთით ერთ კილომეტრზე, სასაფლაოზე. თარიღდება განვითარებული ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (8,1 X 4,6 მ), ნაგებია თლილი ქვით. შესასვლელი ორი აქვს, სამხრეთით და დასავლეთით (გაუქმებულია). ნახევარწრიულ აფსიდში სარკმელი და ორი ნიშია. თითო სარკმელი გრძივ კედლებშია. აღმოსავლეთ ფასადზე სარკმელთან წარწერაა: „შე...მ“ (შემიწყალე). საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 428.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 17700
სავანეთის წმინდა გიორგის ეკლესია

სავანეთის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ დიდი ბეკამის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, სასაფლაოზე. სტილისტური ნიშნებით თარიღდება XVIII საუკუნით. XIX საუკუნეში შეკეთებული და გადაკეთებულია. დასავლეთის კედელი გადაწეულია დასავლეთით და შენობა დაგრძელებულია. აღმოსავლეთ კედელზე დაშენებულია სამრეკლო. ეკლესიას სამხრეთით და ჩრდილოეთით ჰქონია მინაშენები, რომლებიც ეკლესიის შიდა სივრცეს ფართო თაღოვანი გასასვლელებით უკავშირდებოდნენ. 1940-იან წლებში მინაშენები მოუნგრევიათ და გასასვლელები ამოუშენებიათ. შემორჩენილია ჩრდილოეთ მინაშენის მცირე ფრაგმენტი. 1980 წელს ეკლესია შეაკეთეს და ბეტონის ორფერდა სახურავით გადახურეს. ეკლესია დარბაზულია (13,8 X 5,2 მ), ნაგებია ნატეხი ქვიშაქვითა და აგურით. აქვს ორი სწორკუთხა შესასვლელი, დასავლეთით (ამოქოლილია) და სამხრეთით. „კოვზისმაგვარი“ კონქით გადახურული ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე გაჭრილია ვიწრო სწორკუთხა სარკმელი. სარკმლის გვერდებზე ორი მცირე თაღოვანი და ორი დიდი სწორკუთხა ნიშია. თითო თაღოვანი სარკმელი დასავლეთ და ჩრდილოეთ კედლებშია. სამხრეთის პარალელურწირთხლებიანი ფართო სწორკუთხა სარკმელი გადაკეთებულია. ეკლესიის დარბაზის შეისრული კამარა ოთხ შეკიდულ საბჯენ თაღს ეყრდნობა. აღმოსავლეთის თაღი საკურთხევლის აფსიდის სატრიუმფო თაღის დანიშნულებას ასრულებს. დარბაზის დასავლეთ ნაწილში ხის პატრონიკეა. ფასადები შელესილია. აღმოსავლეთის და დასავლეთის ფასადზე აგურის წყობით გამოყვანილია შეღრმავებული ჯვრები. სამხრეთ ფასადზე სარკმლის თავზე აგურის ორსაფეხურიანი ფრიზით დასრულებული პატარა სწორკუთხა ნიშია. ამავე ფასადზე სარკმლის ღიობის კვალი ჩანს. სამრეკლო ოთხ მხარეს ნახევარწრიული თაღებითაა გახსნილი და დასრულებულია პირამიდული სახურავით. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 428.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 17698
ზემო ბროლოსნის ეკლესია

ზემო ბროლოსნის ეკლესია — ეკლესია სოფელ ზემო ბროლოსნის სამხრეთით, წმ. გიორგის ეკლესიიდან 50 მეტრზე. აგებულია 1915 წელს. დაზიანებულია. შეკეთების დროს სარკმლები ამოუშენებიათ, დასავლეთიდან მიდგმული სამრეკლო დაუნგრევიათ და ეკლესიის კედლების ქვედა ნაწილები შეულესავთ. ეკლესია დარბაზულია (17,7 X 9,3 მ), ნაგებია აგურით, ნატეხი ქვიშაქვითა და ხით. ეკლესიას სამხრეთით და დასავლეთით (ამოქოლილია) თაღოვანი შესასვლელები აქვს. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე გაჭრილია ფართო და მაღალი, შიგნიდან თაღოვანი სარკმელი. ორ-ორი ასეთი სარკმელია სიმეტრიულად განლაგებული ჩრდილოეთით და სამხრეთით. დარბაზის გრძივი კედლები უშუალოდ ერწყმის აფსიდს. სამხრეთ კედლის აღმოსავლეთ კიდეში ფართო სწორკუთხა ნიშია. დასავლეთით ხის პატრონიკეა, რომელიც დასავლეთ კედელში გაჭრილი კარით სამრეკლოს უკავშირდებოდა. ფასადების კიდეებში სწორკუთხოვან ბაზისებზე მდგარი ფართო პილასტრებია, რომლებიც დასრულებულია აგურით ნაწყობი საფეხურებიანი კაპიტელით. ფართო სწორკუთხა სარკმლები გლუვზედაპირიან ქვის ჩარჩოებშია ჩასმული. აღმოსავლეთ ფასადზე, სარკმლის თავზე, გამოსახულია რელიეფური ჯვარი. შენობა დგას ქვიშაქვის რუსტებად დამუშავებულ ცოკოლზე და დასრულებულია აგურის საფეხურებიანი ლავგარდნით. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 433.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 12209
ყარაყაია (თრიალეთის ქედი)

ყარაყაია, შავი კლდე, შავიკლდე ― მთა საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარეში, ასპინძის, ახალქალაქისა და ბორჯომის მუნიციპალიტეტების ადმინისტრაციულ საზღვარზე. მდებარეობს თრიალეთის ქედზე, მდინარე მტკვრის მარჯვენა შენაკადის — ოთის სათავეში. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2850 მ. ყარაყაია თრიალეთის ქედის უმაღლესი მწვერვალია. განლაგებულია ციხისჯვრის განშტოების დასავლურ ნაწილზე, სოფელ ციხისჯვრიდან სამხრეთით. აგებულია ეოცენური ვულკანოგენური ქანებით. შემოსილია სუბალპური და ალპური მდელოს ბალახეულით. ↑ 1.0 1.1 ცხოვრებაშვილი შ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 699-700. ↑ თორნიკე სამხარაზე, „სამცხე-ჯავახეთის რეგიონის რელიეფი და გეოდინამიკური პროცესები“, 2013 წელი, გვ. 10. ↑ დევდარიანი გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 625.
პეტრე ჟუბერი

პეტრე ჟუბერი (ფრანგ. Petrus Jacobus „Piet“ Joubert; დ. 20 იანვარი, 1831, აუდსორნი — გ. 27 მარტი, 1900, პრეტორია) — ბური გენერალი და ტრანსვაალის ვიცე-პრეზიდენტი. ჟუბერი იყო წარმოშობით ფრანგი ჰუგენოტი, რომლის ოჯახიც ნანტის ედიქტის გაუქმების შემდეგ იძულებული გახდა საფრანგეთიდან გაქცეულიყო. ჟუბერი ტრანსვაალის რესპუბლიკაში წარმატებით უძღვებოდა ფერმას და ამავე დროს სწავლობდა სამართალს. 1860-იან წლებში იგი არჩეული იქნა პარლამენტში ვაკერსტრომის წარმომადგენლად. 1870-იან წლებში მან მიიღო გენერლის წოდება. დიდი ბრიტანეთის მიერ ტრანსვაალის ანექსიის შემდეგ მან დატოვა თანამდებობა და ეწეოდა ანტიბრიტანულ აგიტაციას. ჟუბერმა მთავარი როლი ითამაშა ანტიბრიტანული ოპოზიციის ჩამოყალიბებაში. ბურების პირველი ომის დროს მან მიიღო მთავარსარდლის წოდება. 1883 წელს მიიღო მონაწილეობა ტრანსვაალის პრეზიდენტის არჩევნებში, მაგრამ დამარცხდა პაულ კრიუგერთან. ჯანმრთელობის პრობლემის გამო ბურების მეორე ომში იგი ფაქტობრივად ვეღარ ასრულებდა მთავარსარდლის მოვალეობას. ჟუბერი გარდაიცვალა 1900 წლის 27 მარტს პრეტორიაში. ნიკო ბაგრატიონი, ბურებთან, თბ., 1952 Löbels Jahresberichte über die Veränderungen und Fortschritte im Militärwesen 1900, S,621 ↑ Proleksis enciklopedija, Opća i nacionalna enciklopedija — 2009. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3407324"></a> ↑ Brozović D., Ladan T. Hrvatska enciklopedija — LZMK, 1999. — 9272 გვრ. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1264934"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q429032"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18446"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1789619"></a> ↑ Жубер Петрус Якобус // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a>
ლუციუს ვოლკაციუს ტულუსი (კონსული ძვ. წ. 33)

ლუციუს ვოლკაციუს ტულუსი (ლათ. Lucius Volcatius Tullus) — რომაელი პოლიტიკოსი, რომის რესპუბლიკის კონსული ძვ. წ. 33 წელს. ტულუსი იყო ლუციუს ვოლკაციუს ტულუსის ვაჟი, რომელსაც ძვ. წ. 66 წელს კონსულის თანამდებობა ეკავა. ძვ. წ. 46 წელს ტულუსი საქალაქო პრეტორად აირჩიეს, მომდევნო წელს კი მას სამართავად კილიკიის პროვინცია ერგო, რომელსაც ძვ. წ. 44 წლამდე განაგებდა. მან გადაწყვიტა არ დახმარებოდა გაიუს ანტისტიუს ვეტუსს, სირიის გუბერნატორს, რითაც საშუალებას აძლევდა კვინტუს ცეცილიუს ბაზუსს, ყოფილ გუბერნატორსა და კეისრის მოწინააღმდეგეს პართიელთა შემოსევამდე გაეძლო. შემდგომში, ძვ. წ. 33 წელს, ტულუსი კონსულად აირჩიეს, მოგვიანებით კი აზიის პროკონსულად მსახურობდა ძვ. წ. 28-დან 27-მდე ან 27-დან 26-მდე. აპიანე, Illyr. 27 დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. . კასიუს დიონ კოქცეიანუსი xlix. 43. ციცერონი Epistulae ad Familiares xiii. 41. Broughton, T. Robert S. (1952). The Magistrates of the Roman Republic, Vol II.  ↑ Broughton, (1952), გვ. 295 ↑ Broughton, (1952), გვ. 309 ↑ Broughton, (1952), გვ. 413 ↑ Broughton, (1952), გვ. 222