laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სექს პისტოლზი

სექს პისტოლზი (ინგლ. Sex Pistols) — ინგლისური პანკ-როკ ჯგუფი, ჩამოყალიბებული ლონდონში, 1975 წელს. იგი იქცა ბრიტანული პანკ-ტალღის მთავარ მონაწილედ, რომელმაც დიდი გავლენა იქონია როგორც პანკ, ასევე ალტერნატიული როკის მუსიკოსებზე. მიუხედავად იმისა, რომ 70-იანებში ჯგუფის კარიერის ხანგრძლივობა მხოლოდ ორნახევარი წელი იყო და გამოიცა მხოლოდ ოთხი სინგლი და ერთი სტუდიური დისკი, Never Mind the Bollocks, Here's the Sex Pistols, სექს პისტოლზი ითვლება პოპულარული მუსიკის ერთ-ერთ ყველაზე მნიშვნელოვან კოლექტივად. ჯგუფის შემადგენლობაში შედიოდნენ: ვოკალისტი ჯონ ლაიდონი (ჯონი როტენი), გიტარისტი სტივ ჯოუნსი, დრამერი პოლ კუკი და ბას გიტარისტი გლენ მეტლოკი. 1977 წელს მეტლოკი შეცვალა სიდ ვიშეზმა. მენეჯერ მალკოლმ მაკ-ლარენის დახმარებით, ჯგუფმა სკანდალურად გაითქვა სახელი. მის კონცერტებს თან ახლდა სირთულეები ორგანიზატორებთან და მათი გამოჩენა ყოველთვის იწვევდა არეულობას. სექს პისტოლზის 1977 წლის სინგლმა „God Save the Queen“, რომელშიც ბრიტანეთის სოციალური კონფორმიზმისა და სამეფო გვირგვინის დაცვის კრიტიკას ჰქონდა ადგილი, დააჩქარა „პოპულარული მორალური ორომტრიალის უკანასკნელი და უდიდესი აფეთქება“. 1978 წლის იანვარში, აშშ ტურის დასასრულს, როტენმა დატოვა ჯგუფი და განაცხადა მისი დაშლის შესახებ. შემდეგი თვეების განმავლობაში მუსიკოსები იწერდნენ სიმღერებს მაკ-ლარენის ფილმისათვის, რომელიც სექს პისტოლზის ისტორიას ეხებოდა, „როკ-ენ-როლის უდიდესი ყალთაბანდობა“. 1979 წლის თებერვალში, ჰეროინის გადამეტებულად მოხმარების გამო გარდაიცვალა ვიშეზი. 1996 წელს როტენმა, კუკმა და მეტლოკმა აღადგინეს ჯგუფი, ტურისათვის Filthy Lucre Tour. 2002 წლიდან ისინი კვლავ გამოდიან სხვადასხვა კონცერტზე. 2006 წლის 24 თებერვალს მოხდა მათი ტრიუმფალური შეყვანა როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზში, მაგრამ მათ უარი თქვეს ცერემონიაზე დასწრებაზე, რადგან ამ მუზეუმს თვლიდნენ შარდის ლაქად. ^a  ბუტლეგის სახით გამოცემა - 1977, ოფიციალურად - 1966, კომპილაციის Spunk/This Is Crap შემადგენლობაში. ოფიციალური CD შეტანილია Never Mind the Bollocks-ის ხელახალ გამოცემასთან ერთად. ცალკე გამოვიდა 2006 წელს. ^b  ბუტლეგის სახით გამოცემა - 1985; ოფიციალურად - 2001 1980-იანებში აგრეთვე გამოვიდა მთელი რიგი სხვა ბუტლეგებისა. ^c  მითითებულია როგორც Tenpole Tudor და სექს პისტოლზი. ოფიციალური საიტი სექს პისტოლზი საიტზე Curlie ↑ Sprague, David. (24 თებერვალი 2006) Sex Pistols Flip Off Hall of Fame. Rolling Stone. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-02-17. ციტირების თარიღი: 21 თებერვალი 2008. ↑ Warwick, Kutner, and Brown, Complete Book of the British Charts, p. 973. See also UK Top 40 Hit Database. everyHit.com. ციტირების თარიღი: 13 January 2010.
სკრა-ქარელის არხი

სკრა-ქარელის არხი — სარწყავი არხი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარეში. მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკეზე. გამოყვანილია მდინარე მტკვრის წყალი. სათავე უდევს სოფელ ახალსოფელთან, მტკვრის მარჯვენა ნაპირზე. მაგისტრალური არხის სიგრძეა 27,5 კმ. გამტარუნარიანობა 2,2 მ³/წმ. ექსპლუატაციაშია 1947 წლიდან. რწყავს ქარელისა (1802 ჰა) და გორის (456 ჰა) მუნიციპალიტეტების მიწებს — ქვემო ხვედურეთი, ზემო ხვედურეთი, ღვლევი, ქვენაფლავი, ქ. ქარელი, სკრა, ბეთლემი, ქვემო რიეთი და სხვ. ↑ გვახარია ვ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 430. ↑ „სკრა-ქარელის სარწყავი სისტემის მაგისტრალური არხი იწმინდება“. interpressnews.ge. 2020-11-19. ციტირების თარიღი: 20 ნოემბერი, 2020. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate=-ში (დახმარება)
ხუან დე ერერა

ხუან ბატისტა დე ერერა ( ესპ. Juan de Herrera; დ. 1530, მოველიანი, სანტანდერი — გ. 15 იანვარი, 1597, მადრიდი) — ესპანელი არქიტექტორი და მეცნიერი, გვიანდელი აღორძინების წარმომადგენელი, რენესანსის ხუროთმოძღვრების ე.წ. ”შეულამაზებელი” სტილის შემქმნელი. ერერა XVI ს. ესპანეთის ერთ-ერთი ყველაზე გამოჩენილი არქიტექტორი იყო. როგორც აღორძინების პერიოდის პროგრესული ადამიანი მეცნიერების მრავალი დარგით იყო დაინტერესებული. მისი ნამუშევარი ”Discurso sobre la figura cúbica («მოხსენება კუბისტურ ფორმაზე») მკაფიოდ ასახავს მის ცოდნას გეომეტრიასა და მათემატიკაზე. ხუან დე ერერა წარმოშობით დიდგვაროვანი ოჯახიდან იყო, ასტურიის პროვინციის ქალაქ მოველიანიდან. 1548 წლის გაზაფხულამდე სწავლობდა ვალიადოლიდის უნივერსიტეტში, შემდეგ კი განათლება ბრიუსელში განაგრძო. 1551 წელს მიღებული აქვს მონაწილეობა კარლოს V-ის სამხედრო კამპანიებში. ენციკლოპედია „ბრიტანიკა“
Tbilisi Open Air

Tbilisi Open Air Alter/Vision — თბილისის საერთაშორისო მუსიკალური ფესტივალი. ტარდება 2009 წლიდან თბილისში ან მის შემოგარენში. თავდაპირველი იდეა იყო მსმენელისათვის ევროვიზიის ალტერნატიული ვერსიის შეთავაზება. უპირველეს ყოვლისა, ეს გამოიწვია ჯგუფის Stephane & 3G 2009 წლის ევროვიზიის კონკურსში მონაწილეობაზე უარმა, რაც, თავის მხრივ, გამოწვეული იყო მოთხოვნებით, შეცვლილიყო სიმღერის „We don't wanna put in“ ტექსტი. ალტერნატიულ ფესტივალზე სპეციალური საორგანიზაციო კომპანიის მიერ მიწვეული იყო რამდენიმე საერთაშორისო მნიშვნელობის მუსიკოსი. მოგვიანებით ითქვა, რომ წარმატების შემთხვევაში დაიგეგმებოდა მსგავსი ფესტივალების ყოველწლიურად ჩატარება. 2009 წლის ფესტივალი ჩატარდა ქ. თბილისში, სამი დღის განმავლობაში - 15, 16 და 17 მაისს. პირველ დღეს კონცერტს ადგილი ჰქონდა შარდენის ქუჩაზე, ძველ ქალაქში. შემდეგი ორი დღის განმავლობაში მასშტაბური ღონისძიებები ჩატარდა თბილისის იპოდრომზე. Transglobal Underground The Black & Reds Cheese People The Travelling Band Play Paranoid Smile Jazzanova და პოლ რანდოლფი ANDY Curry And Coco Laki Lan The Haggis Horns Motel Connection ქეთი ორჯონიკიძე და Dr. Saga's Funk Rock Project The Dhol Foundation Rook And The Ravens Brooklyn String Cynic Guru The Blue Van Dubstepler Ten Bears Stephane & 3G ფრედ ფალკე ჩატარდა თბილისის იპოდრომზე. Herr Styler უოლეს ვანბორნი The Benedicts Mutual Friends The Smile Ketrine & Me თაკო და Green Mama Me And My Monkey Z For Zulu Moodorama The Fades String Exit პორნოპოეზია Salio Space Jam U.R. 2012 წელს ფესტივალის მთავარი შემსრულებელი იყო DDT. 2013 წელს კონცერტები გაიმართა დინამოს სტადიონზე (თბილისი). დამსწრებთა რაოდენობამ 19 000-ს მიაღწია. მთავარი შემსრულებელი Deep Purple იყო. ამასთან Deep Purple Infected Mushroom ტრიკი The Subways Modeselektor Black Strobe Kid Jesus 2014 წელს ფესტივალი დაუბრუნდა ღია სივრცის ფორმატს და ჩატარდა ახალ იპოდრომთან, ლისის ტბიდან ერთ კილომეტრში. ღონისძიებას 21 000-მდე მსმენელი დაესწრო. Chinawoman და Lapalux უნდა გამოსულიყვნენ 7 ივნისს, მაგრამ ღონისძიება 8 ივნისზე გადაიტანეს. ნინო ქათამაძე Nikakoi Gravity არა Lasha Kicks The Black Marrows Oimactta Lapalux Chinawoman არინა ორლოვა Loudspeakers Scratch the Floor The Jetbird The Pulse ნოჩნიე სნაიპერი Green Room Kung fu Junkie The Bearfox Electric Appeal Weekend Pop 2015 წელს ფესტივალი იყო ხუთდღიანი და მოიცავდა 60-ზე მეტ შემსრულებელს. 2016 წელს ფესტივალი სამდღიანი იყო და დაყოფილი იყო სამ - მთავარ, LTFR/Night და Pirate Bay სცენებად. ღონისძიება კვლავ ლისის ტბასთან, ახალ იპოდრომთან გაიმართა და ერქვა Lisi Wonderland. ოფიციალური საიტი Tbilisi Open Air Facebook-ზე
პერმის ოპერისა და ბალეტის თეატრი

პეტრე ჩაიკოვსკის სახელობის პერმის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო აკადემიური თეატრი (რუს. Пермский академический театр оперы и балета имени Петра Ильича Чайковского), რუსეთის ერთ-ერთი უძველესი მუსიკალური თეატრი. შენობა აგებულია 1878 წელს. აქ მუშაობდნენ თავლსაჩინო დიროჟორები. ბ. პლოტნიკოვი, უ. ავრანეკი, ა. მარგულიანი, ი. ფალიაშვილი, ა. პავლოვ-არბენინი, ა. პაზოვსლი და სხვები. 1920-დან სახელმწიფო თეატრია. საბალეტო დასი ჩამოყალიბდა 1926 წელს. 20-იანი წლების შუა ხანიდან დადგმული ოპერებიდან აღსანიშნავია: კოვალის „სევასტოპოლები“ (1946, სსრკ სახელმწიფო პრემია, 1947), სტეპანოვის „ივანე ბოლოტნიკოვი“ (1950; სსრკ სახელმწიფო პრემია, 1951) და სხვა. 60-70-იანი წლების საუკეთესო დადგმებია: ვერდის „ტრუბადური“ (1964), მუსორგსკის „ბორის გოდუნოვი“ (1965), ჩაიკოვსკის „ორლეანელი ქალწული“ (1969) და სხვა. საბალეტო სპექტაკლები: ხაჩატურიანის „სპარტაკი“ (1969), პროკოფიევის „რომეო და ჯულიეტა“ (1972), ბარტოკის „სასწაულებრივი მანდარინი“, სტრავინსკის „პულჩინელა“ (1973). 1946 წელს თეატრი დაჯილდოვდა შრომის წითელი დროშის ორდენით; 1965 წელს მიენიჭა პეტრე ჩაიკოვსკის სახელი (1974 წლისთვის თეატრს დადგმული ჰქონდა ჩაიკოვსკის ყველა სცენური ნაწარმოებები 10 ოპერა და 3 ბალეტი); 1960 წლიდან აკადემიური თეატრია. 1972-1976 წლებში აქ მუშაობდა ქართველი მომღერალი ი. კავსაძე. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 30.
ვასილი პეროვი

ვასილი გრიგოლის ძე პეროვი (რუს. Василий Григорьевич Перов, ნამდვილი გვარი კრიდენერი რუს. Криденер; დ. 2 იანვარი, 1834 [ძვ. სტ. 21 დეკემბერი ] [ ძვ. სტ. 1833] , ტობოლსკი — გ. 10 ივნისი [ ძვ. სტ. 29 მაისი] , 1882, სოფ. კუზმინკი, ახლა მოსკოვის შემადგენლობაში) — რუსი ფერმწერი, პერედვიჟნიკების ამხანაგობის ერთ-ერთი დამაარსებელი და წევრი. 1846-1849 წლებში სწავლობდა არზამასის ფერწერის სკოლაში და მოსკოვის ფერწერის, ძერწვისა და ხუროთმოძღვრების სასწავლებელში (1853-1861), აქვე ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას (1871-1882). მისი მოწაფეები იყვნენ ნ. კასატკინი, ს. კოროვინი, მ. ნესტეროვი, ა. რიაბუშკინი. სამხატვრო აკადემიის პენსიონერი (1862-1869; 1864 წლამდე პარიზში). ,„პერედვიჟნიკების“ ამხანაგობის დაარსების ერთ-ერთი ინიციატორი და წევრი. 60-იანი წლების დასაწყისში შექმნა სოციალური ხასიათის მრავალი ჟანრული სურათი („სააღდგომო ლიტანია სოფლად“, 1861, „ჩაის სმა მიტიშჩიში“, 1862; ორივე ტრეტიაკოვის გალერეა), ცდილობდა დაეძლია აკადემიური ხელოვნების ფერწერის სიჭრელი. პარიზის პერიოდის ნამუშევრებში შეიმჩნევა განსაკუთრებული ინტერესი ადამიანის ინდივიდუალურ ხასიათისადმი („ბრძა მუსიკოსი“, 1864, ტრეტიაკოვის გალერეა). 60-იანი წლების II ნახევარში პეროვის შემოქმედებაში გაძლიერდა კრიტიკული ტენდეციები. მხატვარი დიდი სიმპათიითა და მაღალი ემოციურობით გადმოგვცემს რუსეთის ღარიბ-ღატაკთა დუხჭირ ცხოვრებას, აღწერს კომპოზიციურ ლაკონიურობას, დიდ როლს ანიჭებს პეიზაჟს („მიცვალებულის გაცილება“, 1865; „დამხრჩვალი ქალი“, 1867; „ბოლო სამიკიტნო საგუშაგოსთან“, 1868 — ყველა ტრეტიაკოვის გალერეა). ამავე პერიოდში პეროვნა შექმნა სურათები, რომლებიც ჟანრობრივად ახლოს იყო პორტრეტებთან („ფოკუშკა-ბუკიოტი“, 1868; „მწირი“, 1870 — ორივე ტრეტიაკოვის გაკერეა). 70-ის დასაწყისში მხატვარი მუშაობდა რუსეთის პროგრესულ ინტელიგენციის წარმომადგენელთა პორტრეტებზე. პეროვის პორტრეტებში ჩანს მხატვრის ობიექტური დამოკიდებულება მოდელთან, სოციალური დახასიათების სიზუსტე, კომპოზიის მთლიანობა (ა. ოსტროვსკის, 1871, ვ. დალისა და თ. დოტოევსკის პორტრეტები — ორივე 1872, სამივე ტრეტიაკოვსკის გალერეა). 70-80-იანი წლები პეროვისთვის იდეური კრიზისის პერიოდი იყო (1877 წელს „პერედვიჟნიკთა“ ამხანაგობა დატოვა), ხატავდა ე. წ. სამონადირეო სცენებს („მონადირეების შესვენების დროს“ და „მეთევზე“, ორივე 1871, ტრეტიაკოვსკის გალერეა), აგრეთვე ისტორიულ ტილოებს („პუგაჩოვის გასამართლება“, 1875, ისტორიის მუზეუმი, მოსკოვი). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 33. ვასილი პეროვი — Olga's Gallery ვასილი პეროვი დაარქივებული 2022-05-22 საიტზე Wayback Machine. — Tanais Gallery ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 Большая российская энциклопедия — Москва: Большая российская энциклопедия, 2004. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1768199"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ vasily-perov. www.visual-arts-cork.com. ციტირების თარიღი: 2, 2016.
თემთა პალატის არაამერიკული საქმიანობის კომიტეტი

თემთა პალატის არაამერიკული საქმიანობის კომიტეტი (ინგლ. House Un-American Activities Committee) — აშშ-ის კონგრესის წარმომადგენელთა პალატის კომისია, რომელიც 1934-75 წლებში მოქმედებდა და რომლის მიზანი ანტიამერიკული საქმიანობის გამოაშკარავება და პროპაგანდასთან ბრძოლა იყო. 1938 წელს კომიტეტმა დროებითი კომისიის სტატუსი მიიღო, 1946 წელს კი უკვე მუდმივი კომისია გახდა. 1969 წელს მას გადაერქვა "კომისია საშინაო უსაფრთხოებაზე". იურიდიული თვალსაზრისით სიტყვა "არაამერიკული" (un-american) ნიშნავდა საქმიანობას, რომლის ფინანსური წყაროები საზღვარგარეთ იყო. კომიტეტმა სახელი გაითქვა სენატორი ჯოზეფ მაკარტის პერიოდში. მაკარტის განცხადებით, მას ჰქონდა სახელმწიფო დეპარტამენტის 205 არასაიმედო თანამშრომლის სია. შემდგომში ეს სია შეივსო კიდევ სამი ათასი ამერიკელი ჩინოვნიკის სახელით. სიაში, კომუნიზმისა და საბჭოთა კავშირის მიმართ ლოიალურად განწყობილ პირებთან ერთად, იყვნენ ჰომოსექსუალისტებიც. სიაში მოხვედრილ ადამიანთა დიდი ნაწილი სამსახურიდან დაითხოვეს. საზოგადოებრივი ბიბლიოთეკების წიგნების ფონდების კარტოთეკების შემოწმების შემდეგ ამოღებულ იქნა 30.000-მდე პროკომუნისტური მიმართულების პუბლიკაცია. დევნას განიცდიდნენ მრავალი ცნობილი ადამიანებიც, მაგ. ჩარლი ჩაპლინი, ბერტოლტ ბრეხტი, პოლ რობსონი და სხვები. 1947 წელს კომისიამ დაიწყო ჰოლივუდის მოღვაწეთა დევნა. რიგ კინემატოგრაფებს მოუვიდათ უწყება საზოგადოებრივ მოსმენებზე დასასწრებად. 1953 წელს გამოვიდა ამერიკელი დრამატურგი ართურ მილერის პიესა „მკაცრი გამოცდა“ სალემის ჯადოქრების სასამართლო პროცესზე, რომელიც ერთგვარი მინიშნება იყო კომისიის საქმიანობაზე. 1956 წელს მილერი კომისიაში გამოიძახეს და კონგრესისადმი უპატივცემლობა დასწამეს. ეროვნული ლაბორატორიები და ატომური ენერგიის კომისია ადრეული ცივი ომის პერიოდში დაარქივებული 2012-03-11 საიტზე Wayback Machine. პოლიტიკური კონტრდაზვერვა ბოგარტ ჰამფრი. "მე არ ვარ კომუნისტი" დაარქივებული 2011-08-12 საიტზე Wayback Machine.
რონა მიტრა

რონა მიტრა (ინგლ. Rhona Mitra; 9 აგვისტო, 1976, ლონდონი) — ინგლისელი მსახიობი და მოდელი. რონას მამა წარმოშობით ამერიკელი იყო, ხოლო დედა ცხოვრების გარკვეულ ეტაპზე ცხოვრობდა ავსტრალიაში. რონა პატარაობის ასაკიდან მოდელად მუშაობდა, იყო კომპიუტერული თამაშის Tomb Raider მოდელი. ასევე იგი მონაწილეობდა საერთაშორისო ფესტივალში Interactive’s Tomb Raider. ის მონაწილეობდა სილვესტერ სტალონესთან ფილმში დაიჭირე კარტერი (Get Carter, 2000 წ.). იგი ასევე თამაშობდა ფილმში Shooter (მსროლელი, 2007), სადაც გამოძიების ფედერალური ბიუროს ერთ-ერთი მაღალჩინოსანის როლს ასრულებდა. საქვეყნო აღიარება მას მოუტანა ფილმმა დაღუპვის დღე (Doomsday, 2008 წ.). 2009 წელს გამოდის ფანტასტიკური ფილმის უცხო სამყაროს მესამე ნაცილი, სადაც რონა მიტრამ შეცვალა თავისივე ინგლისელი კოლეგა ქეით ბეკინსეილი რომელიც თამაშობდა უცხო სამყარო 1-ში და უცხო სამყარო 2-ში. უცხო სამყარო 3 ლიკანების აჯანყება (2009) ბიჭი ყუთში (2008) დაღუპვის დღე (2008) მსროლელი (2007) საბედისწერო რიცხვი 23 (2007) მგლები და მაქციები (2006) ბოსტონელი იურისტი (ტელესერიალი) (2004—2008) სპარტაკი (ტელესერიალი) (2004) სიკვდილის გზა (2003) გესვრი შენ (2003) სხეულის ნაწილები (ტელესერიალი) (2003—2008) დევიდ გეილის ცხოვრება (2003) ელეგანტური (2002) ალი გ პარლამენტში (2002) გიეონეს შერყწმა (ტელესერიალი) (2000—2001) მოკალი კარტერუ (2000) უჩინარი კაცი (2000) საიდუმლო აგენტი კაცი (ტელესერიალი) (2000) ბეოვულფი (1999) კრუპიე (1998) სუფთა ინგლისური მკვლელობები (ტელე სერიალი) (1984—2008) Come Alive (1998) Female Icon (1999) "Getting Naked" (1997)
ჯორჯიან ბიზნეს უიკი

ჯორჯიან ბიზნეს უიკი (Georgian Business Week) — ინგლისურენოვანი გაზეთი. გამოიცემა შპს ბზიფის მიერ საქართველოში 2004 წლიდან. ჯორჯიან ბიზნეს უიკის გვერდი დაარქივებული 2014-05-17 საიტზე Wayback Machine.
სარატოვის ოპერისა და ბალეტის თეატრი

სარატოვის ნ. ჩერნიშევსკის სახელობის ოპერისა და ბალეტის თეატრი გაიხსნა 1933 წელს. საოპერო ანტრეპრიზები სარატოვში არსებობდა 1875 წლიდან. 1918-1920 წლებში მუშაობდა საოპერო კოლექტივი - ნ. რიმსკი-კორსაკოვის სახელობის სარატოვის ოპერა, 1928-1933 წლებში - საოპერო-საბალეტო დასი. რეპერტუარში ფართოდაა წარმოდგენილი მსოფლიო და რუსული კლასიკა. 1970-იან წლებში თეატრის დასში იყვნენ მომღერლები: რსფსრ სახალხო არტისტები ო. ბარდინა, გ. სტანისლავოვა, ი. პოპოვი, რსფსრ დამსახურებული არტიისტები ა. რუდესი, ა. საბადაშევი, ბაშკირეთის დამსახურებული არტისტი ნ. ბრიატკო, ბალეტის სოლისტები ნ. ბესჩოტნოვა, ტ. კამიშნიკოვა, ს. კუბასოვა, ნ. ტროფიმოვა, გ. ალბერტი, მ. ბეზზუბიკოვი, და სხვა. 1962 წელს თეატრი გადავიდა ახალ შენობაში (მაყურებელთა დარბაზი 1200 კაცს იტევს).
სარატოვის წყალსაცავი

სარატოვის წყალსაცავი (რუს. Саратовское водохранилище) — წყალსაცავი მდინარე ვოლგაზე, რუსეთის ულიანოვსკის, სამარისა და სარატოვის ოლქებში. შექმნილია სარატოვის ჰესის კაშხლით. აივსო 1967-1968 წლებში. ფართობი — 1831 კმ², მოცულობა 12,9 კმ³, სიგრძე 341 კმ, მაქსიმალური სიგანე 12 კმ, მაქსიმალური სიღრმე 33 მ. აწესრიგებს მდინარე ვოლგის ჩამონადენს. შეიქმნა ენერგეტიკული, წყლის სატრანსპორტო, სამრეწველო და კომუნიკაციური წყალმომარაგების მიზნით. წყალსაცავში იჭერენ თევზს. წყალსაცავის ნაპირზეა ქალაქები: კუიბიშევი, ჩაპაევსკი, სიზრანი, ხვალინსკი, ბალაკოვო. სარატოვის წყალსაცავი — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული)
ულიანოვსკის ოლქი

ულიანოვსკის ოლქი (რუს. Ульяновская область) - რუსეთის ფედერაციის სუბიექტი. შედის რუსეთის ვოლგისპირეთის ფედერალური ოკრუგის შემადგენლობაში. ადმინისტრაციული ცენტრი - ულიანოვსკი. დაარსდა 1943 წლის 19 იანვარს. ოლქს აღმოსავლეთით ესაზღვრება სამარის, სამხრეთიდან სარატოვის, დასავლეთიდან პენზის ოლქები და მორდვეთი, ჩრდილოეთიდან ჩუვაშეთი და თათრეთი. 2002 წლის აღწერის მიხედვით ოლქში ცხოვრობს: რუსები — 1 004 588 (72,65 %) თათრები — 168 766 (12,2 %) ჩუვაშები — 111 316 (8 %) მორდველები — 53 046 (3,63 %) უკრაინელები — 15 588 (1,13 %) აზერბაიჯანელები — 5 006 (0,36 %) სომხები — 4 745 (0,34 %) ბელარუსები — 3 891 გერმანელები — 2 963 ბოშები — 2 034 უზბეკები — 1 228 ბაშკირები — 1 217 ტაჯიკები — 1 057 ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ულიანოვსკის ოლქი ულიანოვცკის ოლქის ინფორმაიული რესურსი ულიანოვცკის ოლქის გუბერნატორი და მთავრობა დაარქივებული 2014-12-18 საიტზე Wayback Machine. ულიანოვსკის ახალი ამბები ულეიგრადი - ქალაქ ულიანოვსკის საინფორმაციო პორტალი დაარქივებული 2009-03-23 საიტზე Wayback Machine. ულიანოვსკის ცენტრალური საიტი დაარქივებული 2012-01-14 საიტზე Wayback Machine. Ульяновская область в справочнике-каталоге «Вся Россия» დაარქივებული 2009-06-14 საიტზე Wayback Machine. Законодательное собрание Ульяновской области დაარქივებული 2012-01-11 საიტზე Wayback Machine. Новости и фото Ульяновской области დაარქივებული 2021-05-13 საიტზე Wayback Machine. История Ульяновского края Ульяновская область на сайте «Всемирная география» Ульяновская область на сайте «Мой город» Карта рельефа Ульяновской области დაარქივებული 2011-05-16 საიტზე Wayback Machine.
განძის კუნძული (1988 წლის ანიმაციური ფილმი)

„განძის კუნძული“ (რუს. Остров сокровищ) — რეჟისორ დავიდ ჩერკასკის მიერ 1988 წელს გამოშვებული ანიმაციური ფილმი, დაფუძნებული რობერტ ლუის სტივენსონის ამავე სახელწოდების რომანზე. ფილმი ორი ნაწილისგან შედგება შედგება: ფილმი პირველი - კაპიტან ფლინტის რუკა ფილმი მეორე - კაპიტან ფლინტის განძი ფილმი გამოირჩევა მსახიობებისა და ანიმაციური კადრების შერწყმით, მუსიკალური პაუზებით, მკვეთრი იუმორით, პაროდიებით და ა.შ. აშშ-ში იგი გამოვიდა სათაურით The Return to Treasure Island (დაბრუნება განძთა კუნძულზე), 1992 წელს. ამერიკული ვერსია შემოკლებულია 34 წუთით. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. მოვლენები მიმდინარეობს დაახლოებით XVIII საუკუნის შუა წლებში. ფუნდუკში სახელად ადმირალი ბენბოუ ჩნდება მეზღვაური ბილი ბონსი. მას უცნაური სტუმრები აკითხავენ. ეს იწვევს ფუნდუკის მფლობელის, ჯიმ ჰოკინსის ეჭვს. ბონსი, რომელიც რომის მოყვარულია, უჩვენებს მას საიდუმლო რუკას, რომელსაც საგულდაგულოდ მალავს თავის ოთახში. ერთ დღეს ბონსს აფრთხილებენ ე.წ. შავი ნიშნით, რომ მას სიკვდილი ელოდება. ბონსი უკვე გაფრთხილებულია ექიმ ლივსის მიერ, რომ რომის დიდი რაოდენობა მისთვის იგივეა, რაც სიკვდილი. სწორედ ეს ხდება მისი მოულოდნელი გარდაცვალების მიზეზი. ბილი იღებს რუკას და გარბის ბრისტოლში, სადაც სკვაირ ტრელონისა და ლივსის მოძებნის. ამასობაში მეკობრეები ეძებენ ბონსის რუკას. მდიდარი ტრელონი გადაწყვიტავს, მოამზადოს ექსპედიცია, ჩავიდეს რუკაზე მითითებულ კუნძულზე და მოძებნოს განძი. იგი ქირაობს გემ ისპანიოლას. სრულიად შემთხვევით იგი გათქვამს მოგზაურობის ნამდვილ მიზეზს - მეზღვაურები კი, რომლებიც სინამდვილეში მეკობრეები არიან, გახარებულები ელოდებიან გარკვეულ დროს, რათა თავად ჩაიგდონ განძი. მეკობრეებს შორის მთავარი გმირია ცალფეხა ჯონ სილვერი. მეკობრეები და ტრელონის მხარე უპირისპირდებიან ერთმანეთს. ტრელონი და გუნდი გარბიან კუნძულზე, სადაც ჯიმი იკარგება. იგი შემთხვევით წააწყდება კუნძულზე გადახვეწილ ბენ განს, რომელიც მეგობარმა მეზღვაურებმა წლების წინ მიატოვეს. მან იცის განძის არსებობის შესახებ და მზად არის, დაეხმაროს გუნდს. ამასობაში ჯიმის მეგობრები თავს იცავენ კუნძულზე არსებულ თავშესაფარში. საბოლოოდ, ისინი დათმობენ. ინგლისურად სიტყვა 'რომი' იწერება როგორც rum. მაგრამ იმ დროს იგი არ იყო ცნობილი სასმელი, ასე რომ ბოთლზე წერია rom. ფილმში, ფლოტში დაბრუნებისას ჰოკინსი ამბობს: მე მოვკალი იზრაელ ჰენდსი. მიუხედავად ამისა, დასასრულს გემზე კვლავ არის ჩამოკიდებული ცოცხალი ჰენდსი. როდესაც ბილის მეგობრებმა შეიტყვეს შეთქმულების შესახებ, სმოლეტმა ტრელონის კითხვაზე რამდენია გემზე ჩვენი ერთგული? უპასუხა შვიდი, ჯიმთან ერთად - რაც წიგნის სიუჟეტს შეესაბამება. მაგრამ ფორტის დაცვის შემდეგ ის ამბობს - ვიყავით ოთხნი ცხრამეტის წინააღმდეგ, ახლა კი ოთხი ცხრის წინააღმდეგ არის - ეს შეესაბამება ფილმისა და არა წიგნის სიუჟეტს. სიმღერები ფილმიდან განძთა კუნძული დაარქივებული 2009-01-18 საიტზე Wayback Machine. — არაოფიციალური საიტი ფილმის შესახებ „განძთა კუნძული“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) განძთა კუნძული საიტზე Animator.ru
პავლე შილინგი

პავლე შილინგი (დ. 16 აპრილი [ ძვ. სტ. 5 აპრილი], 1786, რიველე (ახლანდელი ტალინი) — გ. 6 აგვისტო [ ძვ. სტ. 25 ივლისი ],1837, პეტერბურგი) — ესტონელი მეცნიერი, გამომგონებელი და დიპლომატი. პავლე შილინგი დაიბადა თავადაზნაურის ოჯახში ქალაქ რიველეში (ტალინი) 1786 წელს. 1802 წელს პ. შილინგმა დაამთავრა პეტერბურგის პირველი საკადეტო კორპუსი და გენერალურ შტაბში ჩაირიცხა. 1803 წელს შილინგი გადაიყვანეს საგარეო საქმეთა სამინისტროში და სამუშაოდ გაგზავნეს მიუნჰენში, სადაც იგი გაეცნო ელექტროქიმიური ტელეგრაფის გამომგონებელს ს. ზემერინგს.პავლე მონაწილეობდა მის ცდებში. რუსეთში დაბრუნების შემდეგ, 1812 წელს ომის დაწყებისას შილინგმა მუშაობა სამხედრო საქმეში დაიწყო, მან დაამუშავა წყალქვეშა ნაღმის ელექტროდენით აფეთქების მეთოდი. პავლე ბევრს მოგზაურობდა სხვადასხვა სახის სამხედრო-დიპლომატიური დავალებების შესასრულებლად შორეულ აღმოსავლეთში და სხვაგან. 1832 წელს პეტერბურგში დაბრუნდა და დაასრულა ელექტრომაგნიტურისრიანი ტელეგრაფის შექმნა. ამავე წელს შილინგმა პირველი ელექტრონული ტელეგრაფის ხაზი გაიყვანა ზამთრის სასახლესა და გზათა სამინისტროს შენობას შორის. მსოფლიოში დიდი გამოხმაურება ჰქონდა პავლეს ელექტრომაგნიტურ ტელეგრაფს. მანვე შექმნა იზოლირებული სადენები. 1827 წელს შილინგი აირჩიეს პეტერბურგის აკადემიის წევრ-კორესპონდენტად. მსოფლიოში ტელეგრაფის სადენები გაყვანილ იქნა პავლე შილინგის გარდაცვალების შემდეგ 1839 წლის 7 აგვისტოს. პავლე შილინგი გარდაიცვალა 1837 წელს პეტერბურგში. Events in telecommunication history დაარქივებული 2011-02-20 საიტზე Wayback Machine. Gentlemen of the Cable Service ↑ 1.0 1.1 Шиллинг Павел Львович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a>
სარატოვის ოლქი

სარატოვის ოლქი (რუს. Саратовская область) — რუსეთის ფედერაციის სუბიექტი. შედის რუსეთის ვოლგისპირეთის ფედერალური ოკრუგის შემადგენლობაში. ადმინისტრაციული ცენტრი - სარატოვი. დაარსდა 1936 წლის 5 დეკემბერს. სარატოვის ოლქი მდებარეობს ქვემო ვოლგისპირეთში, მარჯვენანაპირეთის უმეტესი ნაწილი ვოლგისპირა მაღლობს უკავია, ოლქის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში კასპიისპირა დაბლობია. აღმოსავლეთი საზღვარი ობშჩი-სირტის კალთებზეა. მთავარი მდინარეა ვოლგა (420 კილომეტრი ოლქის ფარგლებში), რომელზედაც გაშენებულია ვოლგოგრადისა და სარატოვის წყალსაცავები. დასავლეთ ნაწილში მიედინება ხოპიორი, მედვედიცა, ილოვლია (დონის მარცხენა შენაკადები. ტერიტორიის დიდი ნაწილი სტაპის ზონაშია, ტყეს 5 % უკავია. ოლქს სამხრეთით ესაზღვრება ყაზახეთი, დასავლეთიდან ვოლგოგრადის, ვორონეჟისა და ტამბოვის ოლქები, ჩრდილოეთიდან სამარის, ულიანოვსკისა და ორენბურგის ოლქები. 2002 წლის აღწერის მიხედვით ოლქში ცხოვრობს: რუსები — 2293,1 ათ. (85,9) ყაზახები — 78,3 ათ. (2,9 %) უკრაინელები — 67,3 ათ. (2,5 %) თათრები — 57,6 ათ. (2,2 %) სომხები — 25 ათ. აზერბაიჯანელები — 16,4 ათ. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სარატოვის ოლქი სარატოვის ოლქის მთავრობა დაარქივებული 2016-07-21 საიტზე Wayback Machine. Саратовская область в справочнике-каталоге «Вся Россия» დაარქივებული 2009-06-10 საიტზე Wayback Machine. Сведения о городах Саратовской области სარატოვის კულტურული ცხოვრება