laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ვარსკვლავური ომების კომიქსების სია

აქ წარმოდგენილია ვარსკვლავური ომების სამყაროს კომიქსების სია. 1991 წლიდან მათ გამოცემაზე ლიცენზიას ფლობს კომპანია Dark Horse Comics. შენიშვნა: იბ და იბშ ვარსკვლავური ომების გალაქტიკის წელთაღრიცხვის სტანდარტებია.იბ (სხვაენოვან ვერსიებში - BBY) ნიშნავს, რომ მოვლენას ადგილი ჰქონდა იავინის ბრძოლამდე, ხოლო იბშ (ABY) ნიშნავს იავინის ბრძოლის შემდეგ. ფრჩხილებში მითითებულია სიუჟეტის ავტორი. 5,000 იბ თქმულებები ჯედაებზე: სითების ოქროს ხანა (კევინ ჯ. ანდერსონი) თქმულებები ჯედაებზე: სითების იმპერიის დაცემა (კევინ ჯ. ანდერსონი) 3,998 იბ თქმულებები ჯედაებზე: ძველი რესპუბლიკის რაინდები (ტომ ვაიჩი) თქმულებები ჯედაებზე: ფრიდონ ნადის ამბოხება (ტომ ვაიჩი) 3,997 იბ თქმულებები ჯედაებზე: სითთა ბნელი მბრძანებლები (ტომ ვაიჩი და კევინ ჯ. ანდერსონი) 3,996 იბ თქმულებები ჯედაებზე: სითების ომი (კევინ ჯ. ანდერსონი) 3,993 იბ წყვდიადი და ნათება (ჯოშუა ორტეგა), გამოქვეყნდა გამოცემაში ვარსკვლავური ომების მოთხრობები, ტომი 6. 3,986 იბ თქმულებები ჯედაებზე: მონანიება (კევინ ჯ. ანდერსონი) 3,964 იბ გზაჯვარედინები (ჯონ ჯექსონ მილერი) (ძველი რესპუბლიკის რაინდები #0, გამოიცა ჟურნალებში ძველი რესპუბლიკის რაინდები / აჯანყება) დასაბამი (ჯონ ჯექსონ მილერი) (ძველი რესპუბლიკის რაინდები #1–6) აალების წერტილი (ჯონ ჯექსონ მილერი) (ძველი რესპუბლიკის რაინდები #7–10) ხელახალი გაერთიანება (ჯონ ჯექსონ მილერი) (ძველი რესპუბლიკის რაინდები #11–12) შიშის დღეები (ჯონ ჯექსონ მილერი) (ძველი რესპუბლიკის რაინდები #13–15) რისხვის ღამეები (ჯონ ჯექსონ მილერი) (ძველი რესპუბლიკის რაინდები #16–18) განცვიფრების ზიზღი (ჯონ ჯექსონ მილერი) (ძველი რესპუბლიკის რაინდები #19–21) ტანჯვის რაინდები (ჯონ ჯექსონ მილერი) (ძველი რესპუბლიკის რაინდები #22–24) ვექტორი (ჯონ ჯექსონ მილერი) (ძველი რესპუბლიკის რაინდები #25–28) ამაღლებული (ჯონ ჯექსონ მილერი) (ძველი რესპუბლიკის რაინდები #29-30) შემობრუნების ჟამი (ჯონ ჯექსონ მილერი) (ძველი რესპუბლიკის რაინდები #31) გამართლება (ჯონ ჯექსონ მილერი) (ძველი რესპუბლიკის რაინდები #32-35) წინასწარმეტყველის მოტივები (ჯონ ჯექსონ მილერი) (ძველი რესპუბლიკის რაინდები #36-37) პატიოსანი შესრულება (ჯონ ჯექსონ მილერი) (ძველი რესპუბლიკის რაინდები #38) ამბიციების დუელი (ჯონ ჯექსონ მილერი) (ძველი რესპუბლიკის რაინდები #39-41) ნიღბები (ჯონ ჯექსონ მილერი) (ძველი რესპუბლიკის რაინდები #42) მომკობა (ჯონ ჯექსონ მილერი) (ძველი რესპუბლიკის რაინდები #43-44) გამანადგურებელი (ჯონ ჯექსონ მილერი) (ძველი რესპუბლიკის რაინდები #45-46) დემონი (ჯონ ჯექსონ მილერი) (ძველი რესპუბლიკის რაინდები #47-50) 3,952 იბ დაუნახავი, გაუგონარი (კრის ეველონი) (გამოიცა ჟურნალში ვარსკვლავური ომების მოთხრობები, ტომი 6) 3,678 იბ ძველი რესპუბლიკა: იმპერიის სისხლი (ალექსანდრ ფრიდი) 3,653 იბ ძველი რესპუბლიკა: მშვიდობის საშიშროება (რობ ჩესტნი) 1,032 იბ ცეცხლში (ჯონ ჯექსონ მილერი, ვარსკვლავური ომები: მოხეტიალე რაინდი #1 -5) 1,000 იბ ჯედაები სითების წინააღმდეგ (დარკო მაკანი) კომიქსების სია ვუკიპედიაში, „ვარსკვლავური ომების“ ვიკიში
აბილაური

აბილაური — ქართული საზამთრო ჯიშის ვაშლი. ძირითადად გავრცელებულია მესხეთში. აქვს საშუალო ზომის მოყვითალო, ლოყაწითელი ნაყოფი, მობრტყო-მომრგვალო ფორმისა, ოდნავ წახნაგოვანი, ინახება გაზაფხულამდე, ტრანსპორტაბელურია. აბილაური იმყნობა და კარგად ხარობს ძლიერ საძირეზე. უხვად მსხმოიარეა, ცოცხლობს 100 წლამდე, მეწლეა, სოკოვან დაავადებას ვერ უძლებს. ჭიპაშვილი ვ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 28. ჭიპაშვილი ვ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 30. ვიქსიკონში განმარტებულია სიტყვა: აბილაური
ჰატი ჯაბა

ჰატი ჯაბა (ინგლ. Jabba the Hutt) — ვარსკვლავური ომების გამოგონილი სამყაროს პერსონაჟი, ჰატების რასიდან. წარმოადგენს გიგანტური ჭიის მსგავს არსებას. კინოკრიტიკოსი როჯერ ებერტი მას აღწერს როგორც ბაყაყსა და ჩეშირელ კატას შორის მყოფ არსებას. ჰატი ჯაბა StarWars.com-ის Databank-ში ჯაბა დესილიჯიკ ტიურე ვუკიპედიაში, „ვარსკვლავური ომების“ ვიკიში ↑ "Hutt", in Stephen J. Sansweet, Star Wars Encyclopedia (New York: Del Rey, 1998), p. 134, ISBN 0-345-40227-8. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-02-23. ციტირების თარიღი: 2011-03-22. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-02-03. ციტირების თარიღი: 2021-09-25.
ტრიქლორფტორმეთანი

ტრიქლორფტორმეთანი (ფტორტრიქლორმეთანი, ფრეონი R 11, ფრეონი-11, მაცივარ აგენტი-11, CFC-11, R-11) — ფრეონი. მისი ქიმიური ფორმულაა CCl3F. უფერო თითქმის უსუნო სითხე, რომელიც დუღილს იწყებს ოთახის ტემპერატურაზე (tდუღ = 23.77 °C). აიროვან მდგომარეობაში ჰაერზე 4,7-ჯერ უფრო მძიმეა. პირველი ფართოდ გამოყენებული მაცივარ აგენტი. თავისი შედარებითი დუღილის მაღალი ტემპერატურის გამო შეიძლება გამოყენებულ იქნას ნაკლებ წნევიათ მაცივარ აგრეგატებში, რაც ამარტივებს მის კონსტრუქციას. რადგანაც ტრიქლორფტორმეთანის მოლეკულა შეიცავს ქლორის სამ ატომს, ეს ნივთიერება წარმოადგენს ოზონის დამშლელ ყველაზე აქტიურ ნივთიერებას. ამიტომაც მისი წარმოება და გამოყენება შეზღუდულია მონრეალის ოქმის მიხედვით. მას ანაცვლებენ შემდეგი მაცივარ აგენტებით: R-141b, R-123 და R-200 (R-227ea). CFC-11 NOAA/ESRL გლობალური გაზომვები ოქსფორდის უნივერსიტეტის ბიულეტენები დაარქივებული 2007-10-24 საიტზე Wayback Machine. საზოგადოებრივი ჯანდაცვა, მიზანი ტრიქლორფტორმეთანი სასმელ წყალში Names at webbook.nist.gov ტექნიკური მონაცემები speclab.com-ზე დაარქივებული 2007-06-09 საიტზე Wayback Machine. Phase change data at webbook.nist.gov თერმოქიმიური მონაცემები chemnet.ru-ზე ChemSub Online: Trichlorofluoromethane - CFC-11
აბილილი

აბილილი, დილის ყვავილი (ლათ. Ipomoea) — ერთწლოვანი ხვიარა ან გართხმული ბალახოვანი მცენარეებისა და ბუჩქების გვარი ხვართქლასებრთა ოჯახისა. აბილილის სამშობლოა ამერიკა. გვხვდება უმთავრესად ტროპიკებში. აქვს ფურცლებშეზრდილი ყვავილები, რომლებიც ჩვეულებრივ ღამით იხურება. ცნობილია 500-მდე სახეობა. ზოგ სახეობა (Ipomoea purpurea) აშენებენ ბაღებსა და პარკებში, როგორც დეკორატიულ მცენარეს. საქართველოში ფართოდაა გავრცელებული, იხმარებოდა ძველ ქართულ მედიცინაში. წუწუნავა ნ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 28. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 30. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „აბილილი“ ვიკისაწყობში. ვიქსიკონში განმარტებულია სიტყვა: აბილილი
დიფტორდიქლორმეთანი

დიფტორდიქლორმეთანი (დიქლორდიფტორმეთანი, ფრეონი R 12, ფრეონ-12, მაცივარ აგენტი-12, CFC-12, R-12) — ფრეონი CCl2F2. უფერო თითქმის უსუნო სითხე. იხსნება ორგანული გამხსნელების უმრავლესობაში. გამოიყენება როგორც მაცივარ აგენტი და პროპელენტი აეროზოლის ბალონებში. დიფტორდიქლორმეთანი ხასიათდება ოზონის ფენის დაშლის მაღალი აქტივობით. ამიტომაც მისი წარმოება და გამოყენება შეზღუდულია მონრეალის ოქმის მიხედვით.
Cut the Crap

Cut the Crap — პანკ-როკ ჯგუფ The Clash-ის მეექვსე სტუდიური ალბომი, გამოცემული 1985 წლის 4 ნოემბერს, Epic Records-ზე. მიკ ჯოუნსის წასვლის შემდეგ, ჯგუფმა მის ნაცვლად აიყვანა გიტარისტები ნიკ შეპარდი და ვინს უაიტი. ალბომი უარყო The Clash-ის ბევრმა გულშემატკივარმა და ჯგუფის წევრებმაც. ის არ შეუტანიათ დოკუმენტურ ფილმში Westway to the World და ბოქს-სეტში Clash on Broadway. ალბომმა დაბალი შეფასება მიიღო კრიტიკოსებისგან და კომერციულადაც წარუმატებელი აღმოჩნდა. გამონაკლისი იყო სინგლი This Is England. მოუხედავად იმისა, რომ ალბომზე პოლ სიმონონი უკრავს, ბევრს Cut the Crap სტრამერის სოლო ალბომად მიაჩნია, რადგან მასზე არ მონაწილეობენ მიკ ჯოუნსი და ტოპერ ჰიდონი. ყველა სიმღერის ავტორი — ჯო სტრამერი და ბერნარდ როუდსი. ჯო სტრამერი – ვოკალი ნიკ შეპარდი – გიტარა, ვოკალი North and South-სა და Play to Win-ზე იანგ ვაგნერი – კლავიშები და სინთეზატორები ნორმან უატ-როი – ბასი ბერნი როუდსი – დრამ მანქანის პროგრამირება ვინს უაიტი – დამატებითი გიტარა Do It Now-ზე პოლ სიმონონი – დამატებითი ბასი Do It Now-ზე პიტ ჰოვარდი – დამატებითი დრამი Do It Now-ზე Fayney – დრამ მანქანა Cut the Crap-ის ჩაწერა ↑ ერლეუაინი, სტივენ თომას. Cut the Crap - The Clash. Allmusic. ციტირების თარიღი: 7 November 2010. ↑ Wolk, DDouglas. Cut the Crap. Blender. ციტირების თარიღი: 7 November 2010.[მკვდარი ბმული] ↑ Christgau, Robert. The Clash. Consumer Guide. რობერტ კრისტგოუ.com. ციტირების თარიღი: 7 November 2010. ↑ Fricke, David. (1 March 2008) Cut the Crap by The Clash. Music Reviews. Rolling Stone. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 20 ოქტომბერი 2010. ციტირების თარიღი: 7 November 2010. ↑ The Clash > Charts & Awards > Billboard Albums. Allmusic. ↑ Discography The Clash. SwedishCharts.com. ↑ UK Chart Archive. everyHit.co.uk.
ლეონარდ ესაკია

ლეონარდ (ლეო) დიმიტრის ძე ესაკია (დ. 27 თებერვალი 1899, ქუთაისი, — გ. 27 ივნისი, 1969, თბილისი) — ქართველი მსახიობი და კინორეჟისორი, საქართველოს სახალხო არტისტი (1966). 1916 წელს გაიწვიეს ჯარში. ომის დამთავრების შემდეგ თანამშრომლობდა ქართულ ჟურნალ-გაზეთებში, აქვეყნებდა ლექსებს, კრიტიკულ წერილებს, რეცენზიებს. 1927 წლიდან მუშაობა დაიწყო ქართულ კინოში სცენარისტად, ამავე წლიდან მოღვაწეობდა კინოსტუდია „სახკინმრეწვში“. 1929 წლიდან რეჟისორია. ნოვატორული ფილმებით — „ჰოლტზე“ (1928) და „ამერიკანკა“ (1930) ერთგვარი პროტესტი გამოხატა ეთნოგრაფიულ-ორიენტალისტური კინემატოგრაფიის მიმართ, იღვწოდა რეალისტური მხატვრული მეთოდის გასამტკიცებლად. 1932 წელს დადგა პირველი ქართული მხატვრული ხმოვანი ფილმი „შაქირი“. პარალელურად ეწეოდა მთარგმნელობით საქმიანობასაც, წერდა წიგნებს, მასვე ეკუთვნის ალექსანდრე ბუკიას ოპერის „დაუპატიჟებელი სტუმრების" ლიბრეტო. 1941–1955 წლებში იყო საქართველოს სსრ-ის კინემატოგრაფიის მინისტრის მოადგილე და თბილისის კინოსტუდიის გენერალური დირექტორი. დაჯილდოებულია შრომის წითელი დროშის ორდენით და მედლებით. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. 1928: „ჰოლტზე“ 1930: „ამერიკანკა“ 1932: „შაქირი (როტე ფანე)“ 1937: „ფრთოსანი მღებავი“ 1941: „ქალიშვილი გაღმიდან“ 1956: „ბაში-აჩუკი“ 1959: „ნინო“ 1961: „გლახის ნაამბობი“ 1967: „აბესალომ და ეთერი“ 1928: „ჰოლტზე“ 1937: „ფრთოსანი მღებავი“ 1941: „ქალიშვილი გაღმიდან“ 1956: „ბაში-აჩუკი“ 1961: „გლახის ნაამბობი“ 1967: „აბესალომ და ეთერი“ ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 138, თბ., 1994 გვენცაძე ა., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 96. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 211-212. ლეონარდ ესაკია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ლეონარდ ესაკია [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია ლეო ესაკია კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში (რუსული) ლეო ესაკიას პროფილი საიტზე kino-teatr.ru
აბისინია

აბისინია (ძვ. ქართული აბაშეთი < არაბ. حبش — „ჰაბაშ“) — აფრიკის თანამედროვე სახელმწიფოს — ეთიოპიის ძველი არაოფიციალური სახელწოდება. ძველ საქართველოში აბაშეთს უწოდებდნენ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 29.
გვანდრა (სოხუმის მუნიციპალიტეტი)

გვანდრა — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტში (ეშერის თემი), შავი ზღვის ტერასაზე, მდინარე ძითას მარცხენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 60 მ, სოხუმიდან 15 კმ, ეშერის რკინიგზის სადგურიდან 2 კმ., ზემო ეშერადან 1,5 კმ. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეციტრუსეობა. ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 603. ↑ კანონი ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ დაარქივებული 2011-01-01 საიტზე Wayback Machine. .
გორანა (სოხუმის მუნიციპალიტეტი)

გორანა (ყოფილი ცუგუროვკა, გადაერქვა 1948 წლის 3 სექტემბერს ) — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტში (თავისუფლების თემი), მდინარე ბესლეთის ზემო დინების აუზში. ზღვის დონიდან 320 მ, სოხუმიდან 5 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 99. ↑ საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს უწყებები, №1-2 (14-15), გვ. 31, თბ., 1948 წ. ISSN 0203-2023 ↑ კანონი ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ. დაარქივებული 2011-01-01 საიტზე Wayback Machine.
გვარდა

გვარდა ― სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტში (კელასურის თემი), ჩალბაშის ხეობაში. ზღვის დონიდან 320 მ, სოხუმიდან 6 კმ. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეთამბაქოეობა და მეცხოველეობა. ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 604. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 133. ↑ 1989 წლის სსრკ-ს მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა, აფხაზეთის ასსრ ↑ კანონი ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-01-01. ციტირების თარიღი: 2011-03-22.
ეშერა

ეშერა, ყოფ. ქვემო ეშერა — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტში (თემის ცენტრი; სოფლები: გვანდრა, ეშერა, კუტიშხა, შიცკვარა). ეშერა მდებარეობს მდინარე გუმისთის მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 120 მ-ზე, სოხუმიდან 13 კმ-ის დაშორებით. ზღვისპირა კლიმატური კურორტია. იცის ძლიერ რბილი, უთოვლო ზამთარი (იანვრის საშუალო ტემპერატურა 5,7°C) და ძლიერ თბილი ზაფხული (აგვისტოს საშუალო ტემპერატურა 22,9ºC); ნალექები — 1488 მმ წელიწადში. ეშერის ტერიტორიაზე და მის მიდამოებში აღმოჩენილია სხვადასხვა დროის არქეოლოგიური ძეგლები (ძვ. წ. III ათასწლეული – ძვ. წ. I ათასწლეულის II ნახევარი). XIX-XX საუკუნეების მიჯნაზე სოფლის ტერიტორიაზე გაჩნდა აგარაკები. ეშერის ერთ-ერთ ბორცვზე აგარაკი ჰქონდა რუს მხატვარ-ბატალისტ ვასილი ვერეშჩაგინსაც, რის გამოც ამ ადგილს დღესაც „ვერეშჩაგინის ბორცვს“ უწოდებენ. 1965 წლის თებერვალში ეშერაში აშენდა დიდი სასწავლო-სასპორტო კომპლექსი, რომელშიც საბჭოთა კავშირის ცენტრალური ოლიმპიური სასპორტო ბაზა განთავსდა. აქვე იყო სსრკ თავდაცვის სამინისტროს სანატორიუმი. 1989 წლისთვის ეშერა აფხაზეთის ერთ-ერთი დიდი სოფელი იყო, 2 130 მცხოვრებით (უმეტესობა სომხები). საბჭოთა პერიოდიდან ეშერის მიდამოებში განთავსებული იყო სსრკ თავდაცვის სამინისტროს მე-12 მთავარი სამმართველოს სამხედრო ნაწილი № 14098 (ოფიციალურად დაიხურა 1993 წელს), რომლის ბაზაზეც ფუნქციონირებდა სამხედრო-სეისმური ლაბორატორია. 1992 წლის აგვისტოში, აფხაზეთში შეიარაღებული კონფლიქტის (1992-1993) დაწყებიდან პირველივე დღეებში, ეშერის სამხედრო ბაზა დაიკავა გუდაუთაში მდგომი რუსეთის 345-ე გვარდიული საპარაშუტო-სადესანტო პოლკის ნაწილებმა. რუსული მხარე მიზანმიმართულად აზვიადებდა ეშერის ლაბორატორიის როლს და დანიშნულებას, რათა მისი დაცვის აუცილებლობით გაემართლებინა აქ რუსი სამხედროების ყოფნა. ეშერაში განლაგებული რუსული ბატალიონი აქტიურად ეხმარებოდა აფხაზ სეპარატისტთა ძალებს გუმისთაზე გამავალი ფრონტის ხაზის შენარჩუნებაში და მონაწილეობდა თავდასხმებში სოხუმზე. საომარი მოქმედებების დროს ქართული მოსახლეობის უდიდესმა ნაწილმა ეშერა დატოვა, ეთნიკურ წმენდას ემსხვერპლა სოფლის 50-მდე ქართველი მოსახლე. 2008 წლის საქართველოს „კანონით ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ“ ეშერა რუსეთის მიერ ოკუპირებული ტერიტორიაა და მასზე ვრცელდება შესაბამისი სამართლებრივი რეჟიმი. ↑ საქართველოს მთავრობის დადგენილება №428 — საქართველოს კურორტების ნუსხისა და სტატუსის დამტკიცების შესახებ. 2014 წლის 3 ივლისი. ↑ უშვერიძე გ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 121. ↑ Шамба Г. К. Эшерское городище. Тбилиси, 1980. — с. 16. ↑ Прицкер, Л.М., Советская Абхазия в датах, Сухуми, 1981. — с. 35. ↑ Гамахария, Дж., Трагедия Абхазии, Грузия на суд Российской общественности, Тбилиси, 2016. — сс. 114-116, 121, 333-335. ↑ კანონი ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ დაარქივებული 2011-01-01 საიტზე Wayback Machine.
ვოლოდარსკოე

ვოლოდარსკოე — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტში (ახალსოფლის თემი), შავიზღვისპირა ბორცვიან დაბლობზე. ზღვის დონიდან 80 მ, სოხუმიდან 3 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 285. ↑ კანონი ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ დაარქივებული 2011-01-01 საიტზე Wayback Machine. .
იუნგასი

იუნგასი – ტყიანი ხეობა სამხრეთ ამერიკაში. გადაჭიმულია ანდების აღმოსავლეთ კალთების გასწვრივ, სამხრეთ-აღმოსავლეთ პერუდან ცენტრალურ ბოლივიამდე. წარმოადგენს გარდამავალ ზონას ანდების მაღლობებსა და აღმოსავლეთის ტყეებს შორის. მიმდებარე რეგიონების მსგავსად, იუნგასი ხასიათდება ნეოტროპიკული ეკოზონით. კლიმატი თბილია, მაგრამ წვიმიანი და ტენიანი. იუნგასის ტყეები ექსტრემალურად მრავალფეროვანია. მათი უმრავლესობა მარადმწვანეა. რელიეფი უკიდურესად უსწორმასწორო და ცვალებადია. წარმოდგენილია ხეობები, მთის მდინარეები, ნაკადულები. ფრინველთა გავრცელება ზემო იუნგასში დაარქივებული 2011-05-25 საიტზე Wayback Machine. ფრინველთა გავრცელება ქვემო იუნგასში დაარქივებული 2011-06-04 საიტზე Wayback Machine. ბოლივიის იუნგასი, World Wildlife Fund Fundación Pro Yungas
ზემო ბირცხა

ზემო ბირცხა (ყოფილი ბურსი), სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტში (ბესლეთის თემი), მდინარე ბესლეთის მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 130 მ, სოხუმიდან 5 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 343. ↑ 1989 წლის სსრკ-ს მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა, აფხაზეთის ასსრ ↑ კანონი ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-01-01. ციტირების თარიღი: 2011-03-22.
ზემო იაშთხვა

ზემო იაშთხვა — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტში (თავისუფლების თემი), აფხაზეთის მთისწინეთში. ზღვის დონიდან 150 მ, სოხუმიდან 5 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 258. ↑ კანონი ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ დაარქივებული 2011-01-01 საიტზე Wayback Machine. .
ზემო ეშერა

ზემო ეშერა — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტში, აფხაზეთის მთისწინეთში. თემის ცენტრი (სოფლები:ამბარიხუწა, აღდარა, აძიგეჟი, უაზაბაა). ზღვის დონიდან 160 მ, სოხუმიდან 15 კმ. 1992 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 258. ↑ კანონი ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ დაარქივებული 2011-01-01 საიტზე Wayback Machine. .
ზეგანი (სოხუმის მუნიციპალიტეტი)

ზეგანი (ყოფილი ხაბიუკი, გადაერქვა 1948 წლის 3 სექტემბერს ) — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტში (შრომის თემი), აფხაზეთის მთისწინეთში. ზღვის დონიდან 280 მ, სოხუმიდან 12 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 329. ↑ საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს უწყებები, №1-2 (14-15), გვ. 31, თბ., 1948 წ. ISSN 0203-2023 ↑ კანონი ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ. დაარქივებული 2011-01-01 საიტზე Wayback Machine.
აბლაბუდა

აბლაბუდა — ობობას ქსელი. ობობას სააბლაბუდე ჯირკვლებიდან გამოყოფილი სითხე, რომელიც ჰაერზე ძაფად იქცევა. აბლაბუდის სისხო და ძაფის შეწებების ხარისხი ნაირგვარია. ობობა აბლაბუდას იყენებს მწერების დასაჭერად, თავშესაფრის მოსაწყობად, საკვერცხე პარკის ასახვევად და სხვა. აბლაბუდის ძაფს იყენებენ ზოგიერთ ასტრონომიულ და გეოდეზიურ ოპტიკის ხელსაწყოებში. აბლაბუდას გამოყოფს ზოგი ტკიპაც. კობახიძე დ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 29.
ბოლივიის მიწისძვრა (1994)

1994 წლის 9 ივნისს, ბოლივიაში მოხდა მძლავრი მიწისძვრა. ეპიცენტრი მდებარეობდა ამაზონის ჯუნგლებში მდებარე მეჩხერად დასახლებულ რეგიონში, ლა-პასიდან 200 მილში. ფილების გადაადგილება 647 კმ–ის სიღრმეში დაფიქსირდა და მიწისძვრის სიმძლავრემ 8.2 ბალი შეადგინა, შესაბამისად, ის მსოფლიოში მომხდარ ერთ–ერთ უძლიერეს მიწისძვრას წარმოადგენს. ეს მიწისძვრა ასევე უდიდესია იმით, რომ ერთადერთია, რომელიც დედამიწის სიღრმეში, 300 კმ–ზე ღრმად მოხდა. მცირე ბიძგები დაფიქსირდა ბრაზილიაში, სან-პაულუსა და კანადაში, ტორონტოში. მიწისძვრა ბოლივიაში დაარქივებული 2012-03-02 საიტზე Wayback Machine. მიწისძვრა ბოლივიაში
ომი ბოლივიის დამოუკიდებლობისათვის

ბოლივიის ომი დამოუკიდებლობისათვის — ბოლივიის ადგილობრივი მოსახლეობის - (ინდიელების) და ბოლივიის ხალხის შეიარაღებული ბრძოლა ესპანეთის კოლონიური ბატონობის წინააღმდეგ, რომელიც დაიწყო 1809 წელს და 1825 წელს დამთავრდა ბოლივიის რესპუბლიკის დამოუკიდებლობის აღიარებით. ეს ომი დამოუკიდებლობისათვის იყო ერთ-ერთი იმ მრავალთაგან, რომელსაც ადგილი ჰქონდა მე-XIX საუკუნის ლათინურ ამერიკაში. ომის დაწყების მიზეზი იყო ლათინური ამერიკის ადგილობრივი ხალხის სურვილი გამხდარიყვნენ დამოუკიდებლები ესპანეთისაგან და მონობის გაუქმება. ამავე დროს მნიშვნელოვანი იყო კრეოლების მიწათმფლობელი დიდებულების პატრიოტული განწყობა, რომლებიც მოვაჭრე ბურჟუაზიასთან ერთად ცდილობდნენ ესპანეთის ტახტის მიერ დაწესებული გადასახადების თავიდან არიდებასა და თავისუფალი ვაჭრობის მიღწევას, რაც გამოიწვევდა მათ გამდიდრებას. აჯანყებულებს შთააგონებდა ლათინური ამერიკის სხვა დაბყრობილ ქვეყნებში სიმონ ბოლივარის წარმატებული ბრძოლები. Acta de Independencia, 6 de agosto de 1825 მოხსენება ბოლივიის კონსტიტუციის პროექტზე. ლიმა, 1826 წ.
აბლაბუდატკიპასებრნი

აბლაბუდატკიპასებრნი (ლათ. Tetranychidae) — ფეხსახსრიანების ოჯახი ტკიპების რიგისა. დედლის სიგრძეა — 0,4-0,5 მმ, მამლისა — 0,2-0,3 მმ. დედალი გაზაფხულზე 50-180 კვერცხს დებს. აბლაბუდატკიპასებრნი მასობრივად მრავლდებიან ივლის-აგვისტოში. ერთი დედალი ზაფხულის განმავლობაში 15-20 თაობას იძლევა. სექტემბერ-ოქტომბერში აბლაბუდატკიპასებრნი იბუდებენ ხის ქერქის ქვეშ ან ჩამოცვენილ ფოთლებში და იქვე იზამთრებენ. საქართველოში მრავალ რაიონში ფართოდ გავრცელებულია ჩვეულებრივი აბლაბუდიანი ტკიპა, რომელიც აზიანებს მრავალი სახეობის მცენარეს. ბრძოლის ღონისძიებანი: სწორი თესლბრუნვა, მინდვრიდან მცენარეული ნარჩენების გატანა, სარეველების მოსპობა, გოგირდის შეფრქვევა და სხვა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 29.
ომი ავსტრიული მემკვიდრეობისათვის

ომი ავსტრიული მემკვიდრეობისათვის (1740–1748) — ხანგრძლივი სამხედრო კონფლიქტი ევროპის სახელმწიფოებს შორის, დაწყებული იმპერატორ კარლ VI ჰაბსბურგის გარდაცვალების შემდეგ (1740 წლის 20 ოქტომბერი). 1713 წელს ავსტრიის იმპერატორმა კარლ VI ჰაბსბურგმა პრაგმატული სანქციით, ავსტრიის დაყოფილი სახელმწიფო განუყოფლად გამოაცხადა, ხოლო ძის არყოლის გამო ტახტი თავის ქალიშვილს მარია ტერეზიას უნდა გადასცემოდა. მარია ტერეზიას – ტოსკანის დიდი ჰერცოგის ფრანც ლოთარინგიელის მეუღლეს ერთობ სავალალო მდგომარეობაში მოუწია სახელმწიფოს მართვა: ცალკეულ, დაყოფილ სამფლობელოებს ერთმანეთთან ძალზე სუსტი ძაფი აკავშირებდა, შეიძლება ითქვას, მხოლოდ და მხოლოდ მონარქის პიროვნულობა. თითოეულ სამფლობელოს თავისი წოდებრივი ორგანიზაცია ჰყავდა. ცენტრალური ხელისუფლება განაგებდა მხოლოდ სამხედრო, საფინანსო და საგარეო საქმეებს. მარია ტერეზიას ტახტზე ასვლისთანავე პრუსიამ და საფრანგეთმა ბავარიასთან, საქსონიასთან, ესპანეთთან და პიემონტთან ერთად ომი გამოუცხადა ავსტრიას. ომის უმთავრესი მიზეზი იყო ავსტრია-საფრანგეთისა და ინგლის-საფრანგეთის წინააღმდეგობები, პრუსიის აგრესიული მისწრაფებები და ქიშპი ცენტრალური ევროპის ჰეგემონობაზე. საფრანგეთს თავისი პოლიტიკური პრეტენზიები გააჩნდა – ავსტრიის ნიდერლანდების ხელში ჩაგდება და თავისი მოკავშირის ბავარიის კურფიურსტის კარლ VII ალბრეხტის (1742–1745) „გერმანელი ერის რომის წმინდა იმპერიის“ იმპერატორად დასმა, რაც შეეხება ავსტრიის იტალიურ სამფლობელოებს, მათზე პრეტენზიას ესპანეთი აცხადებდა. 1740 წლის 16 დეკემბერს ფრიდრიხ II პრუსიელი აცხადებდა პრეტენზიას სილეზიაზე და თავისი არმიით სილეზიაში შეიჭრა. 1741 წლის იანვარში მთელი სილეზია პრუსიის ხელში გადავიდა. 10 აპრილს ავსტრიელები მოლვიცთან დამარცხდნენ. მტრულ გარემოცვაში მოქცეულ ავსტრიას მხარი ინგლისმა, ნიდერლანდებმა და 1746 წლიდან რუსეთმაც დაუჭირა. ამგვარად ავსტრიული მემკვიდრეობისათვის გამართულ ომში ევროპის სახელმწიფოთა დიდი ნაწილი აღმოჩნდა ჩართული. ომის მიწურულს სამხედრო ოპერაციების მთავარმა ასპარეზმა ავსტრიის ნიდერლანდებში გადაინაცვლა, სადაც მორიც საქსონელის სარდლობით შეჭრილმა საფრანგეთის არმიამ მნიშვნელოვანი გამარჯვებები მოიპოვა ავსტრია-ინგლისის ჯარებზე ფონტენუასთან – 1745 წლის 11 მაისს, როკუსთან – 1746 წლის 11 ოქტომბერს და ლაუფელდთან – 1747 წლის 2 ივლისს. საფრანგეთის ჯარებმა დაიკავეს ციხესიმაგრეები – ანტვერპენი და მონსი. ავსტრიული მემკვიდრეობისათვის წარმართული ომი 1748 წლის 18 ოქტომბრის აახენის მეორე ზავით დასრულდა. ამ ზავით ავსტრია კვლავ ინარჩუნებდა სამფლობელოთა დიდ ნაწილს, ტახტზე მარია ტერეზიას უფლებებიც აღიარეს, ავსტრიის იტალიურ სამფლობელოთა ნაწილი ესპანეთს გადაეცა, სილეზიის დიდი ნაწილი კი პრუსიამ შეიერთა. აახენის ზავმა, ფაქტობრივად, ვერ მოაგვარა ევროპის სახელმწიფოთა პოლიტიკური კონფლიქტები, რამაც, სულ რაღაც 9 წლის შემდეგ, ევროპაში მორიგი, შვიდწლიანი ომი (1756–1763) გააჩაღა, რომელიც მარია ტერეზიამ რუსეთთან კავშირში სილეზიის დასაბრუნებლად წამოიწყო ფრიდრიხ II პრუსიელთან. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ომი ავსტრიული მემკვიდრეობისათვის“ ვიკისაწყობში. ომი ავსტრიული მემკვიდრეობისათვის (რუსული) უნივერსალური ენციკლოპედიური ცნობარი, ტ. 2, თბ. 2008 წ., გვ. 530-532
როტორუა

როტორუა (ინგლ. Rotorua, მაორი. Te Rotorua-nui-a-Kahumatamomoe) — ქალაქი ახალ ზელანდიაში, ჩრდილოეთ კუნძულზე. მდებარეობს ტბა როტორუის ნაპირზე. 2013 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 65 280 კაცს. ახალი ზელანდიის ქალაქების სია ↑ მოსახლეობის აღწერა (2013 წელი). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-02-14. ციტირების თარიღი: 2015-02-25.
ინვერკარგილი

ინვერკარგილი (ინგლ. Invercargill, მაორი. Waihōpai) — ქალაქი ახალ ზელანდიაში, სამხრეთ კუნძულზე. ის არის ქვეყნის ყველაზე სამხრეთი და ყველაზე დასავლეთით მდებარე ქალაქი. ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 51 696 კაცს. ახალი ზელანდიის ქალაქების სია ↑ მოსახლეობის აღწერა (2013 წელი). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-02-14. ციტირების თარიღი: 2015-02-26.