laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ვიტაუტას დიდის უნივერსიტეტი

ვიტაუტას დიდის უნივერსიტეტი (ლიეტ. Vytauto Didžiojo universitetas) ― საჯარო უნივერსიტეტი კაუნასში, ლიეტუვაში. უნივერსიტეტი დაარსდა 1922 წელს. თავდაპირველად უნივერსიტეტს ლიეტუვის უნივერსიტეტი ეწოდებოდა. 1930 წელს, ვიტოვტის გარდაცვალებიდან 500 წლისთავის აღსანიშნავად სასწავლებელს ვიტაუტას დიდის უნივერსიტეტი ეწოდა. ვიტაუტას დიდის უნივერსიტეტი ლიეტუვის ერთ-ერთი მოწინავე უნივერსიტეტია. Vytautas Magnus University homepage ↑ 1.0 1.1 Directory of Open Access Journals — 2003. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1227538"></a> ↑ https://eua.eu/about/member-directory.html ↑ https://web.archive.org/web/20231020113811/https://orcid.org/members ↑ https://web.archive.org/web/20200923154928/https://www.lmba.lt/apie-lmba/nariai — 2015. ↑ https://web.archive.org/web/20221123144401/https://www.auf.org/les_membres/nos-membres/ ↑ https://web.archive.org/web/20231109092552/https://coara.eu/coalition/membership/ ↑ * http://www.vdu.lt/en/about-vmu/vmu-now-and-before/ დაარქივებული 2017-12-24 საიტზე Wayback Machine. – Vytautas Magnus University: now and before. Checked 2015-12-30.
ილგარ მურადოვი

ილგარ ალიმამად ოღლუ მურადოვი (აზერ. İlqar Əliməmməd oğlu Muradov დ. 9 ნოემბერი, 1957, ნახიჩევანი) — აზერბაიჯანელი მომღერალი, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახალხო არტისტი. დაიბადა 1957 წელს ნახიჩევანში. 1988 წელს დაამთავრა ნახიჩევანის პედაგოგიური ინსტიტუტი. 1982 წლიდან 1995 წლამდე მუშაობდა სტუდიაში, რომელსაც ხელმძღვანელობდა პიანისტ-კომპოზიტორი რაფიგ ბაბაევი. მან მონაწილეობა მიიღო ნორვეგიულ პროექტში კომპოზიტორ-პიანისტ საიავუშ კარიმისთან ერთად და ჩაწერა აზერბაიჯანული ხალხური სიმღერების დისკი ნორვეგიაში გუნდ Skruk-თან ერთად. ის არის მუღამის, ტასნიფის, ხალხური სიმღერების, ასევე მსოფლიო ერებისა და თანამედროვე კომპოზიტორების ნაწარმოებების შემსრულებელი. ხელოვნების ცენტრის ხმის ჩამწერი სტუდიის ხელმძღვანელია. 2017 წელს ჰეიდარ ალიევის სახელობის საკონცერტო დარბაზში გაიმართა სოლო კონცერტი სახელწოდებით „დრო გადის“. ბოლო ბრძოლა (ფილმი, 1996) ჰასან აბლუჯი (ფილმი, 1999) ახალი სიცოცხლე (2005) სამთავროს გაკვეთილი (ფილმი, 2007 წ.) სიკეთისა და ბოროტების ცეკვა (ფილმი, 2016) საპატიო წოდება "აზერბაიჯანის რესპუბლიკის დამსახურებული არტისტი" - 2006 წლის 16 სექტემბერი საპატიო წოდება "აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახალხო არტისტი" - 24 მაისი, 2019 İlqar Muradovun “Ötüşür zaman” adlı solo konserti baş tutdu Azərbaycan Respublikasının mədəniyyət xadimlərinə fəxri adların verilməsi haqqında დაარქივებული 2023-04-13 საიტზე Wayback Machine. Azərbaycan Respublikasının mədəniyyət xadimlərinə fəxri adların verilməsi haqqında Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Sərəncamı İlqar Muradov
კახი ასანიძე

კახი ასანიძე (დ. 1 ოქტომბერი, 2000) — ქართველი ძალოსანი. 2022 წლის ძალოსნობის ევროპის ჩემპიონატის ვერცხლის მედლის მფლობელი (ატაცი ვერცხლი, აკვრა ბრინჯაო, ორჭიდი ვერცხლი; 73 კგ, ტირანა, ალბანეთი). 2021 წლის 23-წლამდელებს შორის ევროპის ჩემპიონატის ვერცხლის მედლის მფლობელი (ატაცი ბრინჯაო, აკვრა ვერცხლი, ორჭიდი ვერცხლი; 73 კგ, როვანიემი, ფინეთი). 2022 წლის 23-წლამდელებს შორის ევროპის ჩემპიონატის გამარჯვებული (ატაცი ვერცხლი, აკვრა ოქრო, ორჭიდი ოქრო; 73 კგ, დურესი, ალბანეთი). საქართველოს ჩემპიონატის გამარჯვებული (2018, 2019, 2020, 2021 და 2022). საქართველოს რეკორდსმენი ატაცში, აკვრასა და ორჭიდში. [წყარო არ არის მითითებული 521 დღე] კახი ასანიძე — ქართული სპორტი კახი ასანიძე — the-sports.org
მერაბ მეტრეველი

საკუთარი სახელი მერაბ მეტრეველი შეიძლება აღნიშნავდეს: მერაბ მეტრეველი — ქართველი პოლიტიკოსი; მერაბ მეტრეველი — ქართველი ჟურნალისტი.
ანკარის ციხესიმაგრე

ანკარის ციხესიმაგრე (თურქ. Ankara Kalesi) — საფორტიფიკაციო ნაგებობა ანკარაში, თურქეთი. აგებულია VII საუკუნეში ან ამ პერიოდის შემდეგ. აღნიშნულ ადგილზე ყველაზე ადრეული სიმაგრე აშენდა ძვ. წ. VIII საუკუნეში ფრიგიელების მიერ და აღადგინეს ძვ. წ. 278 წელს გალატებმა. ციხე აღადგინეს ან განახლდა ასევე რომის, ბიზანტიის, სელჩუკებისა და ოსმალეთის იმპერიების დროს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ანკარის ციხესიმაგრე Ankara Castle (in Turkish) 150+ pictures of citadel and views around it Municipality of Ankara
სოლიკო ხაბეიშვილი

სოლიკო ხაბეიშვილი (დ. 1935 — გ. 20 ივნისი, 1995, თბილისი, საქართველოს რესპუბლიკა) — ქართველი საზოგადო მოღვაწე, საერთაშორისო ფონდის პრეზიდენტი. 1975 წლიდან საქართველოს კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის ორგანიზაციულ-პარტიული მუშაობის განყოფილების გამგე. საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის წევრი. 1992 წელს დაინიშნა ე. შევარდნაძის საერთაშორისო ფონდის პრეზიდენტად. 1995 წლის 20 ივნისს, საკუთარი ბინიდან გამოსული სოლიკო ხაბეიშვილი ის-ის იყო სამსახურებრივ მანქანაში უნდა ჩამჯდარიყო, რომ რამდენიმე ნიღბიანმა, დაქირავებულმა მკვლელმა ზურგიდან მიპარვით, დამიზნებით ესროლა. დაკრძალულია ვაკის სასაფლაოზე. სოლიკო ხაბეიშვილი დაარქივებული 2022-05-19 საიტზე Wayback Machine.
სიპოკოტი

სიპოკოტი (ოფიციალურად სიპოკოტის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Sipocot) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კამარინესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 68 169 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 46 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სიპოკოტი Philippine Census Information Official Site of the Province of Camarines Sur დაარქივებული 2017-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Sipocot, Camarines Sur: Average Temperatures and Rainfall. World Weather Online. ციტირების თარიღი: 29 October 2017.
სირუმა

სირუმა (ოფიციალურად სირუმის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Siruma) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კამარინესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 19 419 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 22 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სირუმა Philippine Census Information Official Site of the Province of Camarines Sur დაარქივებული 2017-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Siruma, Camarines Sur: Average Temperatures and Rainfall. World Weather Online. ციტირების თარიღი: 29 October 2017.
ტიგაონი (სამხრეთი კამარინესი)

rტიგაონი (ოფიციალურად ტიგაონის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Tigaon) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კამარინესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 60 524 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 23 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ტიგაონი (სამხრეთი კამარინესი) Philippine Census Information Official Site of the Province of Camarines Sur დაარქივებული 2017-03-04 საიტზე Wayback Machine. ოფიციალური საიტი ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Tigaon, Camarines Sur: Average Temperatures and Rainfall. World Weather Online. ციტირების თარიღი: 29 October 2017
ტინამბაკი

ტინამბაკი (ოფიციალურად ტინამბაკის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Tinambac) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კამარინესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 70 176 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 45 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ტინამბაკი Philippine Census Information Official site of the province of Camarines Sur/Tinambac დაარქივებული 2021-08-03 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Tinambac, Camarines Sur: Average Temperatures and Rainfall. World Weather Online. ციტირების თარიღი: 29 October 2017.
ბორი (ტალღა)

ბორი (ინგლ. bore — „ბურღი“) — მოქცევის ცალკეული დეფორმირებული ტალღა. შეიმჩნევა ზოგიერთი მდინარის შესართავში, განსაკუთრებით ესტუარებში. დიდი სიჩქარით გადაადგილდება წყლის ზვირთის სახით დინების საწინააღმდეგოდ. მდინარეს ზემოთ აჰყვება რამდენიმე ათეული კილომეტრის მანძილზე, 3–7 მ/წმ საშუალო სიჩქარით (დინების დასაწყისში 12–14 მ/წმ) და კალთის 70°მდე დახრილობით. ბორის გავლის შემდეგ წყლის დონე სრული წყლის მომენტში მაქსიმუმის მიღწევამდე აგრძელებს ზრდას. საფრანგეთის ატლანტისპირა სანაპიროზე ამ მოვლენას მასკარე ეწოდება, ამაზონზე — პროროკა. ყველაზე მაღალი ბორი აღნიშნულია ჩინეთში, მდინარე ფუჩუნძიანგზე (ტალღის სიმაღლე 3 მეტრზე მეტია, სიგანე კი დაახლ. 2 კმ). ↑ 1.0 1.1 ვარძელაშვილი დ., ბორი // საზღვაო ლექსიკონი, თბ.: „ალავერდი“, 2009, ISBN 978-9941-0-1731-5. ↑ 2.0 2.1 Бор // Большая российская энциклопедия. т. 4. — М., 2006. — стр. 33.
დემურ გაბისონია

დემურ გაბისონია (დ. 1 მაისი, 1948, ზუგდიდი) — ქართველი ინჟინერი. დაამთავრა სოხუმის ინდუსტრიული ტექნიკუმის სამშენებლო ფაკულტეტი 1968 წელს, ხოლო 1974 წელს — საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის სამშენებლო ფაკულტეტის დაუსწრებელი განყოფილება. შრომითი საქმიანობა დაიწყო ქ. სოხუმში; 1968-1993 წლებში მუშაობდა ქ. სოხუმის ფიზიკურ-ტექნიკური უნივერსიტეტის სამშენებლო სამმართველოში მშენებელ ოსტატად, სამუშაოთა მწარმოებლად, 1993-1995 წლებში სოხუმის მარმარილოს მაღაროთა სამმართველოს ხელმძღვანელად, სამრეწველო გაეერთიანება „საქსაშეენმასალებში“ შრომის დაცვისა და უსაფრთხოების ტექნიკის წამყვან ინჟინრად; 1995-1997 წლებში სს „ბიზნესცენტრ საშენ მასალებში“ ადმინისტრაციული შენობის დაცვისა და მომსახურების სამსახურის უფროსად; 1999-2003 წლებში შპს „ინტერსერვისში“ მშენებელ-ოსტატად, მთავარ ინჟინრად; 2003-2004 წლებში შპს „ბურჯშივ“ უფროს სამუშაოთა მწარმოებლად; 2004-2006 წლებში სს „ქართუ ჯგუფში“ სარევიზიო სამსახურის რევიზორად, პრეზიდენტის თანაშემწედ; 2006 წელს ასოციაცია „ატუში“ საწარმოო-ტექნიკური განყოფილების უფროსად; სს „ქართუ ჯგუფის“ სარევიზიო სამსახურის სამშენებლო-სამონტაჟო სამუშაოების მოცულობებისა და ხარისხის კონტროლის ჯგუფის ტექნიკური ზედამხედველობის უფროსი სპეციალისტია; მისი ხელმძღვანელობითა და მონაწილეობით თბილისში, სოხუმსა და საქართველოს სხვა რეგიონებში აშენდა არაერთი სამრეწველო და სამოქალაქო დანიშნულების შენობა-ნაგებობა; მათ შორის: სოხუმში — ფიზიკურ-ტექნიკური ინსტიტუტის 18 ობიექტი (15 ლაბორატორიული და 3 ხუთსართულიანი საცხოვრებელი კორპუსი), თბილისში — ამაღლების სახელობის ეკლესია; რეკონსტრუქცია-რესტავრაცია ჩაუტარდა შ. რუსთაველის, კ. მარჯანიშვილის, ნ. დუმბაძისა და მ. თუმანიშვილის სახელობის თეატრების შენობებს, თბილისის ვ. სარაჯიშვილის სახელობის სახელმწიფო კონსერვატორიას, ჯ. კახიძის სახელობის საკონცერტო ცენტრს, ი. ჭავჭავაძის სახლ-მუზეუმის შენობას საგურამოში; ასევე, რეკონსტრუირებულ იქნა საჩხერის რაიონული საავადმყოფო და კულტურის სახლი, აიგო ოთხსართულიანი საცხოვრებელი სახლი და დახურული საჩოგბურთო კორტები, აკვა-პარკი „ციცინათელა“ (ურეკში), დამონტაჟდა ფირმა „დოპელმაიერის“ საბაგირო გზა დაბა ბაკურიანში, განახლდა ბათუმის დელფინარიუმი და სხვა ობიექტები. საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია, თბ., 2017, გვ. 11 დემურ გაბისონია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ბაგამანოკი

ბაგამანოკი (ოფიციალურად ბაგამანოკის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Bagamanoc) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი კატანდუანესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 11 086 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 18 ბარანგაის. Municipality of Bagamanoc Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Climate: Bagamanoc. Climate-Data.org. ციტირების თარიღი: 27 October 2020.
1811

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 1811 1811 (ათას რვაას თერთმეტი) წელი — გრიგორიანული კალენდრის არანაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა სამშაბათი და იულიუსის კალენდრის არანაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა კვირა. ამ წელს კალენდრებს შორის განსხვავება იყო 12 დღე. ეს წელი არის XIX საუკუნის მე-2 დეკადის 1-ლი წელი. ქუთაისს ქალაქის სტატუსი მიენიჭა. რუსეთის ჯარმა ახალქალაქი გაათავისუფლა. რუსეთმა საქართველოს ეკლესიის ავტოკეფალია გააუქმა. მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 1811. 6 იანვარი : ჩარლზ სუმნერი — ამერიკელი პოლიტიკოსი (გ. 1874) 15 იანვარი: ები კელი — ამერიკელი აბოლიციონისტი (გ. 1887) 15 თებერვალი : დომინგო ფაუსტინო სარმიენტო — არგენტინელი სახელმწიფო მოღვაწე (გ. 1888) 17 მარტი : კარლ გუცკოვი — გერმანელი მწერალი (გ. 1878) 3 აგვისტო : ოტისი, ელიშა — ლიფტის გამომგონებელი 25 ოქტომბერი : გალუა, ევარისტ — ფრანგი მათემატიკოსი. მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 1811.
ბარასი (კატანდუანესი)

ბარასი (ოფიციალურად ბარასის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Baras) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი კატანდუანესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 13 484 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 29 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბარასი (კატანდუანესი) Municipality of Baras Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Climate: Baras. Climate-Data.org. ციტირების თარიღი: 27 October 2020.
ბატო (კატანდუანესი)

ბატო (ოფიციალურად ბატოს მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Bato) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი კატანდუანესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 21 748 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 27 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბატო (კატანდუანესი) Municipality of Bato Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Bato, Catanduanes : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 29 December 2018.
კარამორანი

კარამორანი (ოფიციალურად კარამორანის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Caramoran) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი კატანდუანესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 32 114 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 27 ბარანგაის. Municipality of Caramoran Philippine Census information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Climate: Caramoran. Climate-Data.org. ციტირების თარიღი: 27 October 2020.
ხიგმოტო

ხიგმოტო (ოფიციალურად ხიგმოტოს მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Gigmoto) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი კატანდუანესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 8 712 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 9 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ხიგმოტო Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Climate: Gigmoto. Climate-Data.org. ციტირების თარიღი: 27 October 2020.
გადაუდებელი კონტრაცეფცია

გადაუდებელი კონტრაცეფცია, იგივე სასწრაფო კონტრაცეფცია — კონტრაცეფციის ფორმა, რომელიც გამოიყენება სქესობრივი აქტის შემდეგ ორსულობის თავიდან ასაცილებლად. არსებობს გადაუდებელი კონტრაცეფციის რამდენიმე ფორმა. გადაუდებელი კონტრაცეფციის აბები, რომლებსაც ზოგჯერ „შემდეგი დღის“ აბებსაც უწოდებენ, არის მედიკამენტები, რომლებიც ხელს უშლიან ოვულაციას ან განაყოფიერებას, რომელიც ორსულობისთვის აუცილებელია. გადაუდებელი კონტრაცეფციის აბების შექმნისას უმეტესად იყენებენ ჰორმონალურ პრეპარატ ლევონორგესტრელს, თუმცა ზოგიერთ აბში მისი და ესტროგენის კომბინაცია გვხვდება. ასეთი აბების მიღებას ყველაზე ეფექტური შედეგი სქესობირივი აქტიდან 72 საათის განმავლობაშია. ზოგჯერ გადაუდებელი კონტრაცეფციის სახით გამოიყენება ასევე საშვილოსნოსშიდა მოწყობილობა (ე.წ. „სპირალი“), რომელსაც გრძელვადიან კონტრაცეპტივადაც იყენებენ. გადაუდებელი კონტრაცეფცია ↑ Leung, Vivian W.Y.; Levine, Marc; Soon, Judith A. (February 2010). „Mechanisms of action of hormonal emergency contraceptives“. Pharmacotherapy. 30 (2): 158–168. doi:10.1592/phco.30.2.158. PMID 20099990. S2CID 41337748. ↑ 2.0 2.1 Trussell, James; Schwarz, Eleanor Bimla (2011) „Emergency contraception“, Contraceptive technology, 20th revised, New York: Ardent Media, გვ. 113–145. ISBN 978-1-59708-004-0. OCLC 781956734.  p. 121: ↑ Emergency Contraception en. ციტირების თარიღი: 2020-06-18 ↑ Trussell, James (2019). „Chapter 10 Emergency Contraception“, Contraceptive technology, Cleland, K; Schwarz, EB, 21st, New York: Ardent Media, გვ. 329–356. ISBN 978-1732055605. OCLC 1048947218.
პანდანი (კატანდუანესი)

პანდანი (ოფიციალურად პანდანის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Pandan) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი კატანდუანესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 21 473 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 26 ბარანგაის. Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Pandan, Catanduanes : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 29 December 2018.
ელ-კახასის ეროვნული პარკი

ელ-კახასის ეროვნული პარკი ან კახასის ეროვნული პარკი (ესპ. Parque Nacional El Cajas) ― ეროვნული პარკი ეკვადორში. მდებარეობს ასუაის პროვინციის დედაქალაქ კუენკიდან 30-კმ-ით დასავლეთით. პარკის ფართობი 285.44 კმ²-ია. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3100-4450 მეტრის სიმაღლეზე. ხასიათდება პარამოსის ეკოსისტემით. ეროვნულ პარკად 1996 წლის 5 ნოემბერს გამოცხადდა. სახელწოდება Cajasკიჩუას ენიდან მომდინარებს. Cassa „თოვლიანი მთებისკენ გამავალ კარიბჭეს“ ნიშნავს, ხოლო Caxa ცივს ნიშნავს. ზოგიერთი ვერსიით, პარკის სახელწოდება ესპანური სიტყვიდან cajas (ყუთები) წარმოდგება. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ელ-კახასის ეროვნული პარკი Etapa site about the park ↑ "Parque National Cajas", map and brochure from Etapa, Cuenca, 2009 ↑ 2.0 2.1 Cajas Park information. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-03-15. ციტირების თარიღი: 2022-06-02.
მოსე იმნაიშვილი

მოსე იმნაიშვილი (დ. 1890, შუხუთი — გ. 5 ნოემბერი, 1983, მიუნხენი) — ქართველი ჟურნალისტი. მოსე იმნაიშვილი დაიბადა 1890 წელს გურიაში, სოფელ შუხუთში. იგი სრულიად ახალგაზრდა ჩაება რევოლუციურ მოძრაობაში, როგორც სოციალ-დემოკრატი და დიდი სიხარულით შეხვდა დამოუკიდებლობის გამოცხადებას. 1920 წელს დამოუკიდებელი საქართველოს მთავრობამ დასავლეთ ევროპის უნივერსიტეტებში განათლების მისაღებად გააგზავნა ნიჭიერი ახალგაზრდების დიდი ჯგუფი. მათ შორის იყო მოსე იმნაიშვილიც, რომელიც ბერლინის უნივერსიტეტში ეკონომიკის ფაკულტეტზე სწავლობდა. საქართველოს პარლამენტის ეროვნულ ბიბლიოთეკაში დაცულია საარქივო დოკუმენტი, რომლის შემდგენელია სტუდენტთა დახმარების კომისიის წევრი მოსე იმნაიშვილი. დოკუმენტი გვამცნობს: „1920 წლის 24 ივლისს „ერთობაში“ გამოქვეყნებულ მოწოდებაში გერმანიიდან, ნათქვამია, რომ რუსეთში ანარქიის, სასწავლებელთა ცუდი მუშაობის და სხვ. გამო, ბოლო ორი წელია, ასეულობით ქართველი იქ სწავლას ვეღარ აგრძელებს, ნაწილი ევროპაში წავიდა იმ იმედით, რომ თავის რჩენას შეძლებდა. გერმანიაში მყოფი ათეულობით ახალგაზრდიდან ზოგმა ორი წლის სწავლა შუა გზაზე უნდა შეწყვიტოს. იქაურებიც უმუშევრები არიან, ამიტომ უცხოელთათვის დახმარების აღმოჩენაზე ფიქრი წარმოუდგენელია. სტუდენტები ვერც უკან ბრუნდებიან ხელცარიელები. საქართველოს მთავრობამ ასეთი ეკონომიკური კრიზისის დროს, როცა ეროვნნული ვალუტა დაცემულია, შეძლო 75 სტუდენტის გამოგზავნა გერმანიაში. მიუხედავად იმისა, რომ გორი განადგურებულია, ასეულობით ოჯახი შეხიზნულია მოძმეთა ოჯახებში, მტერი ებრძვის დემოკრატიულ საქართველოს, საზოგადო და კერძო დაწესებულებებს სთხოვენ, ყურად იღონ მათი მომართვა და სტუდენტებს სწავლის გაგრძელებაში დაეხმარონ. საგარეო საქმეთა სამინისტროს საშუალებით დახმარებას მიიღებს ბერლინის ელჩი ვლადიმერ გიორგის ძე ახმეტელაშვილი. კომისიის წევრები: ი. ნარსია, მ. ახმეტელაშვილი, მ. იმნაიშვილი, ნ. იმნაიშვილი, ა. წულაძე. შ. შიშმელაშვილი, ი. გველესიანი“. 1921 წელს, საქართველოს გასაბჭოების შემდეგ ქართველ სტუდენტთა მდგომარეობა მკვეთრად შეიცვალა, მათ საჭირო დახმარება აღარ გააჩნდათ. მიუხედავად სიძნელეებისა მოსემ მაინც გააგრძელა სწავლა, თან შეთავსებით მუშაობდა. ამავე დროს, სხვა ქართველ სტუდენტებთან ერთად ჩაბმული იყო საქართველოს დამოუკიდებლობის აღდგენისთვის გაჩაღებულ საქმიანობაში. ამ საკითხთან დაკავშირებით მას მრავალი წერილი, ესსე და ნარკვევი აქვს გამოქვეყნებული ქართულ ემიგრანტულ პრესაში. მეორე მსოფლიო ომის დამთავრების შემდეგ მოსე იმნაიშვილი მუშაობდა ჯერ საბჭოთა კავშირის შემსწავლელ ინსტიტუტში, მიუნხენში, ხოლო შემდეგ რადიო „თავისუფლების“ ქართულ რედაქციაში. 1968 წელს მოსე იმნაიშვილი პენსიაზე გავიდა, ერთხანს საფრანგეთში, სოფელ ლევილში ცხოვრობდა, საბოლოოდ კი მიუნხენში დასახლდა და თავისი ჟურნალისტური მოღვაწეობა განაგრძო უცხოეთში გამომავალ ქართულ ჟურნალ-გაზეთებში. მოსე იმნაიშვილი გარდაიცვალა მიუნხენში, 1983 წლის 5 ნოემბერს. იქვეა დაკრძალული. გერმანიაში მყოფ ახალგაზრდობის დეკლარაცია : [საბჭოთა ხელისუფლებასთან კულტურულ და ეკონომიკური თანამშრომლობის შესახებ] // კომუნისტი. 1925. გვ.3. ინასარიძე კარლო. მოსე იმნაიშვილის გარდაცვალება // თავისუფლების ტრიბუნა. 1984. გვ. 26–27. მოსე იმნაიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
არნოლდ კარტოზია

არნოლდ კარტოზია (დ. 28 მარტი, 1909, ზუგდიდი — გ. 11 ივნისი, 1979) — ინჟინერი. არნოლდ კარტოზია დაიბადა 1909 წლის 28 მარტს, ზუგდიდში. 1934 წელს წარჩინებით დაამთავრა ქ. მოსკოვის კუიბიშევის სახელობის საიჟინრო-სამშენებლო უნივერსიტეტი. იყო მაგნიტოგორსკის კომბინატისა და მოსკოვის მეტროს ერთ-ერთი რადიუსის მშენებლობის უფროსი (1935-1937), ხოლო, 1937 წლიდან სიცოცხლის უკანასკნელ დღემდე თავისი ცოდნა და გამოცდილება მიუძღვნა საბჭოთა კავშირის ქვანახშირის მრეწველობას. 1937 42 წლებში ა. კარტოზია მუშაობდა დონბასის შახტების მშენებლობის რაიონის ინჟინრად, საწარმოო განყოფილების უფროსად, მთავარი ინჟინრის მოადგილედ „მთავარშახტმშენში“, სსრკ-ის სახალხო მძიმე მრეწველობისა და ქვანახშირის სახალხო კომიტეტებში. დიდი სამამულო ომის დასაწყისში ასრულებდა მთავრობის საგანგებო დავალებას საბჭოთა კავშირის აღმოსავლეთ რაიონებში ქვანახშირის საწარმოთა მუშაობის ორგანიზაციის საქმეში და ფრონტთან ახლოს მყოფი დონბასის შახტების ლიკვიდაციაში. 1942 43 წლებში იყო კომბინატ „ყუზბასნახშირის“ უფროსის მოადგილე და სსრკ თავდაცვის სახელმწიფო კომიტეტის რწმუნებული. დონბასის გათავისუფლების მერე, 1947-1953 წლებში აქტიურ მონაწილეობას ღებულობდა გერმანელი ოკუპანტების მიერ დანგრეული დონეცკის აუზისა და მოსკოვის შემოგარენის სამთო საწარმოების აღდგენაში, ჯერ როგორც კომბინატ „დონბასშახტმშენის“, შემდეგ კი „მთავარშახტაღმდგენის“ უფროსი. შემდგომში იგი ხელმძღვანელობდა სსრკ-ის სამთო მრეწველობის სამინისტროს „მთავარცენტრშახტმშენს“. 1952-1956 წლებში ა. კარტოზია „საქნახშირის“ კომბინატის უფროსია და არჩეულია საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად. 1957 წლიდან მუშაობდა „სახმშენში“ ხელმძღვანელ თანამდებობაზე; 1960 წლიდან გარდაცვალებამდე სხვადასხვა თანამდებობა ეკავა სსრკ სახელმწიფო საგეგმო კომიტეტში. იყო ნახშირის , ტორფისა და ფიქლების განყოფილების უფროსის მოადგილე, სადაც დიდი სამუშაო ჩაატარა კაპიტალური მშენებლობის დაგეგმარებაში. მისი ხელმძღვანელობითა და მონაწილეობით დამუშავებულ იქნა საბჭოთა კავშირის ნახშირის მრეწველობის ოთხი ხუთწლიანი გეგმა. ყველგან, სადაც კი მუშაობდა, ა. კარტოზიამ თავი გამოიჩინა, როგორც ძლიერმა ორგანიზატორმა და ნიჭიერმა ხელმძღვანელმა, რითაც უდიდესი წვლილი შეიტანა სამთო მრეწველობის აღდგენა-განვითარებაში. ის ოც წელზე მეტი ხნის განმავლობაში იყო ჟურნალ „შახტმშენის“ რედკოლეგიის წევრი და აქტიურ მონაწილეობას იღებდა მის გამოცემაში. ა. კარტოზიას ნაყოფიერი მოღვაწეობა აღინიშნა მაღალი სახელმწიფო ჯილდოებით: პირველი ხარისხის სტალინური პრემია დონბასის შახტების აღდგენისთვის (1948); ლენინისა და შრომის წითელი დროშის ორდენები; მინიჭებული ჰქონდა რუსეთის დამსახურებული ინჟინერ-მშენებლის წოდება. მამის პროფესიული გზა გააგრძელა მისმა ვაჟმა ბორის კარტოზიამ (1940) — სამთო ინჟინერ-მშენებელი, ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი, მოსკოვის სამთო ინსტიტუტის პირველი პრორექტორი; რუსეთის საბუნებისმეტყველო აკადემიის აკადემიკოსი (1993). არნოლდ კარტოზია გარდაიცვალა მოსკოვში, 1979 წლის 11 ივნისს. დაკრძალულია კუნცევოს სასაფლაოზე. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია: ტ. 5.- თბ., 1980, გვ.420 ჯაფარიძე და სხვ. ; სამეცნ. რედ.: არჩილ ფრანგიშვილი. თბ., 2012, გვ.84 არნოლდ კარტოზია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი