laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
გიორგი ურბექაშვილი

გიორგი ურბექაშვილი (დ. უცნობია) — ქართველი სპორტსმენი (მკლავჭიდი). ევროპის ჩემპიონატის ვერცხლის მედლის მფლობელი. ეს ჩემპიონატი ჩატარდა 2018 წელს სოფიაში (ბულგარეთში). გიორგი ურბექაშვილი[მკვდარი ბმული] — ქართული სპორტი.
ნინო უჩაძე

ნინო უჩაძე (დ. თარიღი უცნობია, თბილისი) — ქართველი სპორტსმენი (სასტენდო და ტყვიის სროლა). ევროპის ჩემპიონატის ვერცხლის მედლის მფლობელი. ეს ჩემპიონატი ჩატარდა 2005 წელს ტალინში (ესტონეთი). ნინო უჩაძე დაარქივებული 2020-07-11 საიტზე Wayback Machine. — ქართული სპორტი.
დავით ფაცინაშვილი

დავით ფაცინაშვილი (დ. თარიღი უცნობია, გორი) — ქართველი სპორტსმენი (თავისუფალი ჭიდაობა). ჭაბუკებს შორის საერთაშორისო ტურნირის ოქროს მედლის მფლობელი (2019, ხარკივი, უკრაინა). ევროპის ზაფხულის ახალგაზრდული ოლიმპიური ფესტივალის ბრინჯაოს მედლის პრიზიორი (2019, ბაქო, აზერბაიჯანი). დავით ფაცინაშვილი[მკვდარი ბმული] — ქართული სპორტი.
გოვენ ჭეიშვილი

გოვენ ჭეიშვილი (დ. 6 მაისი, 1940, ქუთაისი, — გ. 8 ივლისი, 2020, ბორჯომი — ქართველი კინოსა და თეატრის მსახიობი, საქართველოს დამსახურებული არტისტი. დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის დრამის ფაკულტეტის მუსიკალური განყოფილება (1970). 1967-1976 წლებში გამოდიოდა კ. მარჯანიშვილის სახელობის სახელმწიფო აკადემიური თეატრის სცენაზე. მოღვაწეობდა ესტრადაზე. 1964-1994 წლებში იყო ვასო აბაშიძის სახელობის მუსიკალური კომედიის თეატრის მსახიობი. 1996-2015 წლებში მუშაობდა ქუთაისის ლადო მესხიშვილის სახელობის თეატრში. 1969 წლიდან იღებდნენ კინოში. მთავარი როლები შეასრულა რეჟისორ გ. პატარაიას ფილმებში „რეკორდი“ (1974, ხუტა) და „კუჩხი ბედინერი“ (1976, კოჩია). ასევე გადაღებულია ფილმებში „ნეილონის ნაძვის ხე“ (რეჟ. რ. ესაძე, 1985), „ლალე“ (რეჟ. რ. ლორთქიფანიძე, 1985), „დამშვიდობება“ (რეჟ. ზ. თუთბერიძე, 1987), „კირილეს ოდისეა“ (რეჟ. დ. ბათიაშვილი, 1985), „ლომა“ (რეჟ. ბ. რაჭველიშვილი, 1987), „ჩემი ბოშები" (რეჟ. ლ. გორდელაძე, 1987), „წითელი პატეფონი“ (რეჟ. დ. აბაშიძე, 1995), „სამოთხის გვრიტები“ (რეჟ. გ. ჩოხელი, 1997, ეფრემა), „მიჯაჭვული რაინდები“ (რეჟ. გ. ჩოხელი, 1999, ტოტია), „ჩემი ბედნიერი ოჯახი“ (რეჟ. ნ. ექვთიმიშვილი, ს. გროსი, 2016) და სხვ. გოვენ ჭეიშვილი გარდაიცვალა ბორჯომში, 2020 წლის 8 ივლისს. დაკრძალულია ქუთაისში, საფიჩხიის სასაფლაოზე. ქართული კინო, 1896–2011.– თბ., 2011.– გვ. 213. გოვენ ჭეიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გოვენ ჭეიშვილი — ეროვნული ფილმოგრაფია გოვენ ჭეიშვილი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
რატი ფერაძე

რატი ფერაძე (დ. თარიღი უცნობია, ზესტაფონი) — ქართველი სპორტსმენი (სამბო). ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს მედლის მფლობელი. ეს ჩემპიონატი ჩატარდა 2002 წელს კუნეოში (იტალია). რატი ფერაძე დაარქივებული 2020-07-11 საიტზე Wayback Machine. — ქართული სპორტი.
გიორგი ზუმბაძე (მრავალმნიშვნელოვანი)

გიორგი ზუმბაძე შეიძლება აღნიშნავდეს: გიორგი ზუმბაძე — პოლიტიკოსი გიორგი ზუმბაძე — სპორტსმენი
გიორგი ზუმბაძე

გიორგი ზუმბაძე (დ. 28 ნოემბერი, 1964, თბილისი) — ქართველი დიპლომატი, მუსიკოსი, პოლიტიკოსი. 1988 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია. 1987-1990 წლებში იყო გუნდის რეგენტი. საქართველოს რესპუბლიკის სახელმწიფო საბჭოს რწმუნებული მესხეთ-ჯავახეთში. 1992-1993 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ეროვნულ–დემოკრატიული პარტია“. 1993-1995 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის საგანგებო და სრულუფლებიანი დესპანი. გიორგი ზუმბაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გიორგი ზუმბაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2020-07-12 საიტზე Wayback Machine.
ოთარ ზუხბაია

ოთარ ზუხბაია (დ. 7 სექტემბერი, 1940, გალი, გალის რაიონი, აფხაზეთის ასსრ, საქართველოს სსრ — გ. 27 ივლისი, 1995) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი. აფხაზეთის ასსრ-ის XI-XII მოწვევების უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი. 1963 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი ინჟინერ-მშენებლის სპეციალობით, ხოლო 1984 წელს სკკპ ცენტრალური კომიტეტის საზოგადოებრივ მეცნიერებათა აკადემია (დაუსწრებლად). 1963–1974 წლებში მუშაობდა საქქალაქმშენპროექტში სხვადასხვა თანამდებობაზე. 1978–1980 წლებში იყო საქართველოს კპ გალის რაიკომის პირველი მდივანი, 1980–1985 წლებში იყო საქართველოს კპ აფხაზეთის საოლქო კომიტეტის მდივანი, 1985–1987 წლებში მეორე მდივანი, 1987-1989 წლებში — აფხაზეთის ასსრ მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარე, 1989–1991 წლებში იყო საქართველოს მინისტრთა საბჭოს საგანგებო სიტუაციების განყოფილების გამგე. 1991–1995 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის პრეზიდენტის მოადგილე საერთო საკითხებში. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „მშვიდობა“. ღირსების ორდენი საპატიო ნიშნის ორდენი ოთარ ზუხბაია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ოთარ ზუხბაია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2020-07-12 საიტზე Wayback Machine.
ანზორ თავართქილაძე (მრავალმნიშვნელოვანი)

ანზორ თავართქილაძე შეიძლება აღნიშნავდეს: ანზორ თავართქილაძე — პოლიტიკოსი ანზორ თავართქილაძე — მეცნიერი
სიყვარულით, ვიქტორი

სიყვარულით, ვიქტორი (ინგლ. Love, Victor) — ამერიკელული თინეიჯერული, რომანტიკული, კომედიური ვებ-დრამა, რომელიც შექმნილია აიზეკ აპტაკერის და ელისაბედ ბერგერის მიერ, რომელიც შთაგონებულია და შეიქმნილია იმავე სამყაროში, როგორც 2018 წლის ფილმი სიყვარულით, საიმონი. სერიალის პრემიერა შედგა 2020 წლის 17 ივნისს, ჰულუზე. სერიალი შექმნილია 20th Century Fox Television-ის მიერ. მაიკლ ჩიმინო ასრულებს ვიქტორის - ატლანტაში მცხოვრებ კოლუმბიურ-პუერტო რიკოული ოჯახის თინეიჯერის როლს. სერიალში მაიკლთან ერთად მონაწილეობენ ჯორჯ სეარი, რეიჩელ ჰილსონი, ბიბი ვუდი, ენტონი ტურპელის, იზაბელა ფერეირა, ანა ორტიზი, ჯეიმზ მარტინესი, მეისონ გუდინგი და მატეო ფერნანდესი. სერიალში ასევე მონაწილეობს ნიკ რობინსონი, რომელიც ფილმში სიყვარულით, საიმონი მთავარ როლს, საიმონის როლს ასრულებს. სერიების გადაღება დაიწყო 2019 წლის აგვისტოში, ლოს ანჯელესში. სერიალი მოგვითხრობს კრეკვუდის საშუალო სკოლის ახალ სტუდენტზე, ვიქტორზე, რომელიც საკუთარი თავის აღმოსაჩენად მიემგზავრება. მას ოჯახში პრობლემები აქვს. ვიქტორი, გამოწვევების წინაშე დგას, ის ბოლომდე არ არის ჩამოყალიბებული მის სექსუალურ ორიენტაციაში. ამიტომ ის დასახმარებლად საიმონს დაუკავშირდება. მაიკლ ჩიმინო – ვიქტორ სალაზარი, კრიკვუდის საშუალო სკოლაში ახალი სტუდენტი. ცდილობს მის სექსუალურ ორიენტაცაში გამორკვევას და ახალ ქალაქში ცხოვრების მორგებას. რეიჩელ ჰილსონი – მია ბრუკსი, ვიქტორს ჭკვიანი მეგობარი, რომელსაც აქვს უნარი სწრაფად და მარტივად გააღიმოს ის. ენტონი ტურპელი – ფელიქს ვესტინი, ვიქტორის უცნაური ახალი მეზობელი. ბიბი ვუდი – ლეიკ მერივეითერი, მიას სოციალური მედიით შეპყრობილი საუკეთესო მეგობარი. მეისონ გუდინგი – ენდრიუ, კრიკვუდის პოპულარული კალათბურთელი. ჯორჯ სეარი – ბენჯი კემპბელი, ვიქტორის გეი, თავდაჯერებული და მომხიბვლელი თანაკლასელი. იზაბელა ფერეირა – პილარ სალაზარი, ვიქტორის უმცროსი და. მატეო ფერნანდესი – ადრიან სალაზარი, ვიქტორ პატარა ძმა. ჯეიმზ მარტინესი – არმანდო სალაზარი: ვიქტორის მამა, რომელიც ოჯახისთვის ძალიან შრომობს. ანა ორტიზი – იზაბელ სალაზარი, ვიქტორის დედა, რომელიც დიდ ზეწოლას განიცდის ახალ ქალაქში გადასვლის შემდეგ. ნიკ რობინსონი – საიმონ სპიერი, რეპლიკაციას უწევს მის როლს სიყვარულით, საიმონიდან. რობინსონი უმეტესად ხმის საშუალებით ხვდება, რომელშიც ახმოვანებს საიმონის მესიჯებს ვიქტორთან. საიმონი პირადად ჩნდება პირველი სეზონის მერვე ეპიზოდში. ↑ Fuentes, Tamara. (June 17, 2019) Meet the Cast of 'Love, Victor' and Their Characters. Seventeen. ციტირების თარიღი: June 17, 2020. ოფიციალური საიტი „სიყვარულით, ვიქტორი“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ანზორ თავართქილაძე

ანზორ თავართქილაძე (დ. 12 ივნისი, 1940, ქ. ზესტაფონი) — ქართველი თანამდებობის პირი, ინჟინერი, პოლიტიკოსი. 1940 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის მეტალურგიის ფაკულტეტი. მუშაობდა სხვადასხვა საპასუხისმგებლო თანამდებობაზე: იყო საქართველოს მატერიალური რესურსების მინისტრის მოადგილე. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ჩოხატაურის მაჟორიტარი), ვაჭრობისა და საგარეო-ეკონომიკური ურთიერთობების მინისტრის პირველი მოადგილე. ანზორ თავართქილაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ანზორ თავართქილაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
ლედი თირქია

ლედი თირქია (დ. 3 სექტემბერი, 1946, სოფელი ჭაქვინჯი, ზუგდიდის რაიონი) — ქართველი მკვლევარი, პედაგოგი, პოლიტიკოსი, ფილოლოგი. 1972 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოსოფიის ფაკულტეტი. ეწეოდა სამეცნიერო-კვლევით და პედაგოგიურ საქმიანობას. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „მეგობრობისა და სამართლიანობის პარტია“. ლედი თირქია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ლედი თირქია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
გრიგოლ თუმანიშვილი

გრიგოლ (გივი) თუმანიშვილი (დ. 10 აგვისტო, 1925, თბილისი — გ. 17 ივლისი, 2007, იქვე) — ქართველი ბიოლოგი, მეცნიერი, პედაგოგი, პოლიტიკოსი. 1949 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიოლოგიის ფაკულტეტი და ასპირანტურა 1952 წელს. 1957-1965წ წლებში იყო ფიზიკის ინსტიტუტის ბიოფიზიკის განყოფილების გამგე; 1965-1981 წლებში — ექსპერიმენტული მორფოლოგიის ინსტიტუტის განვითარების ბიოლოგიის განყოფილების გამგე; 1981-1986 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიოლოგიის ფაკულტეტის დეკანი; 1983-2001 წლებში — ბიოლოგიის ფაკულტეტის ციტოლოგიის, ჰისტოლოგიის და ემბრიოლოგიის კათედრის გამგე; 1992-1995 წლებში საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი, საარჩევნო ბლოკი: „მწვანეების პარტია“, საარჩევნო ფორმა: პარტიული სიით. არის 120-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი, მათ შორის, 4 მონოგრაფიისა. მიღებული აქვს სსრ კავშირის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის საპატიო სიგელი (1985), საქართველოს „წლის მეცნიერის“ წოდება მამაკაცთა შორის (1998). ბიოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „მწვანეების პარტია“. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. — გვ. 120. გრიგოლ თუმანიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გრიგოლ თუმანიშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2021-11-14 საიტზე Wayback Machine.
ვაჟა იაკობიძე

ვაჟა იაკობაძე (დ. 17 ოქტომბერი, 1933 — გ. 18 ივლისი, 2015) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ხულოს მაჟორიტარი). ამირხანაშვილი, კ., საქართველოს პარლამენტის წევრები 1990-2015, თბ., 2015, გვ. 179 ვაჟა იაკობიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
გერმანე ჯაჯანიძე

გერმანე ბესარიონის ძე ჯაჯანიძე (დ. 1868, ქუთაისის გუბერნია — გ. 1 სექტემბერი, 1924, ქუთაისი) — ქართველი სასულიერო პირი, ქუთაისის დავით აღმაშენებლის სახელობის ტაძრის დეკანოზი. 1924 წლის რეპრესიების დროს მიტროპოლიტ ნაზართან და სხვა სამღვდელო პირებთან ერთად დახვრიტეს საბჭოთა ხელისუფლების წარმომადგენლებმა ქუთაისის ახლოს, საფიჩხიის ტყეში. 1995 წლის 19 სექტემბერს საქართველოს მართლმადიდებელმა ეკლესიამ წმინდა მოწამედ შერაცხა. საბჭოთა ტერორმა იმსხვერპლა ასევე დეკანოზ გერმანეს შვილი, ემიგრაციიდან დაბრუნებული ინჟინერი მიხეილ ჯაჯანიძე (დ. 1900 – გ. 1937). ბუბულაშვილი ე. საქართველოს სამოციქულო მართლმადიდებელი ეკლესიის ავტოკეფალია.-თბ.,2017.-გვ.192. Джаджанидзе Герман Виссарионович (1868). Открытый список (რუსულ ენაზე). ციტირების თარიღი: 12 ივლისი, 2020. ჯაჯანიძე მიხეილ გერმანეს ძე. საბჭოთა წარსულის კვლევის ლაბორატორია — საზოგადოებრივი არქივი. ციტირების თარიღი: 12 ივლისი, 2020.
სიმონ მჭედლიძე

სიმონ მჭედლიძე (დ. 1856, სვირი, ქუთაისის გუბერნია, რუსეთის იმპერია, — გ. 1 სექტემბერი, 1924, ქუთაისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი სასულიერო მოღვაწე. დაამთავრა თბილისის სასულიერო სემინარია და სტავროპოლის სასულიერო აკადემია, შემდეგ ასწავლიდა ძველი სენაკის სააზნაურო სკოლაში. 1891 წელს ქუთაისში გახსნა კერძო პანსიონი, პროგიმნაზია. 1894 წელს ხელდასხმულ იქნა დიაკვნად, იმავე წელს — მღვდლად. 1902 წლიდან იყო სვირის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიის წინამძღვარი. 1901 წელს დაინიშნა იმერეთის ეპარქიის საეკლესიო სკოლების მასწავლებელთა კურსების ზედამხედველად, 1902 წელს — იმერეთისა და გურია-სამეგრელოს ეპარქიის საეკლესიო სკოლების ადგილობრივი პედაგოგების კურსების სანიმუშო სკოლის ხელმძღვანელად, 1905 წელს — იმერეთის ეპარქიის სასწავლებელთა საბჭოს წევრად და, ამავე დროს, იმერეთის საეპარქიო საბჭოს საქმის მწარმოებლად. ამავე პერიოდში იყო საგამომცემლო კომისიის თავმჯდომარე; იყო რედაქტორ-გამომცემელი ყოველკვირეული გაზეთისა „შინაური საქმეები“ (1908-1916); დამაარსებელი და რედაქტორი ყოველთვიური საღვთისმეტყველო-ფილოსოფიური, პოლიტიკური და ლიტერატურული კრებულისა „განთიადი“ (1913-1915). თავის თანამოაზრეებთან ერთად დააარსა სტამბა „იმერეთის სარწმუნოებრივ-განმანათლებელი ძმობა“, რომლის მიზანი იყო სასულიერო წიგნების გამოცემა. 1918 წელს დააარსა საშუალო სკოლა სოფელ ლაშეში, რომელიც დღესაც მოქმედია. 1924 წლის რეპრესიების დროს სიმონ მჭედლიძე მიტროპოლიტ ნაზართან და სხვა სამღვდელო პირებთან ერთად დახვრიტეს საბჭოთა ხელისუფლების წარმომადგენლებმა ქუთაისის ახლოს, საფიჩხიის ტყეში. 1995 წლის 19 სექტემბერს საქართველოს მართლმადიდებელმა ეკლესიამ წმინდა მოწამედ შერაცხა. წმიდა ახალმოწამე მღვდელი სიმონ მჭედლიძე / წინასიტყვაობის ავტორი დამანა მელიქიშვილი ; რედაქტორ-გამომცემელი დამანა მელიზიშვილი ; საქართველოს საპატრიარქოს წმ. ტბელ აბუსერისძის სასწავლო უნივერსიტეტი. თბილისი, 2017. ISBN 9789941099328. სიმონ მჭედლიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
თუმანიშვილები

თუმანიშვილები — საქართველოს მეფეთა კარის მდივან-მწიგნობრების გვარი. ზაქარია - XV საუკუნეში გიორგი VIII-ისა და კონსტანტინე მეფის კარის მდივან-მწიგნობარი. ნასრი - XVII საუკუნის დასაწყისში ლუარსაბ II-ის კარის მწიგნობარი. ბირთველი - XVII საუკუნის II ნახევარში როსტომ მეფის მდივან-მწიგნობარი. გიორგი XI-ის კარზე მოღვაწეობდნენ ძმები ზურაბი და სულხანი. მათი შვილები და შვილიშვილები იყვნენ: გივი ზურაბის ძე, დავით გივის ძე, შიოშ სულხანის ძე, სულხან შიოშის ძე და სხვა. ამათგან ყველაზე ცნობილია გივი თუმანიშვილი. მისი ნამუშევრებია S - 424, კრებული; H - 3061, ვეფხისტყაოსანი; Q - 164, ვახტანგის სამართალი, (ხელნაწერთა ინსტიტუტი). XVIII საუკუნეში მოღვაწეობდნენ გიორგი ბირთველის ძე, გორჯასპი, სულხანი და მანუჩარი, პაპუა იესეს ძე; ერეკლე II-ის კარზე მდივნად იყვნენ იოსები და ეგნატე ბაინდურისძე (1746-1820). ეგნატე დახელოვნებული კალიგრაფი ჩანს, ასევე საინტერესო კალიგრაფია მისი შვილი იესე. ეგნატეს შვილები იყვნენ აგრეთვე დავით თუმანიშვილი და პოეტი გიორგი თუმანიშვილი. თუმანიშვილების გვარის კიდევ ბევრი წარმომადგენელი იღვწოდა ქართული კულტურის ამ სარბიელზე. თუმანიშვილი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 8.
ოღასკურა

ოღასკურა იგივე ოღასყურა — მდინარე დასავლეთ საქართველოში, მდ. გუბისწყლის შენაკადი. სათავეს იღებს სათაფლიის მთის სამხრეთ კალთებზე, კვეთს ქალაქ ქუთაისის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილს, გადის „ავტოქარხნის“ დასახლებაში (უმეტესად ხელოვნურ კალაპოტში), შემდეგ სოფ. ფარცხანაყანევში და ერთვის მდ. გუბისწყალს სოფ. მიწაწითელთან, ქუთაისიდან 3-4 კმ-ში. სიგრძე 22 კმ. საზრდოობს ატმოსფერული ნალექებითა და გრუნტის წყლებით. უხვი ნალექის შემთხვევაში ახასიათებს წყალმოვარდნა, რაც ქმნის ქუთაისის მჭიდროდ დასახლებული უბნების ქუჩების დატბორვის საშიშროებას. ქალაქის ფარგლებში მდინარის კალაპოტი ძლიერ დაბინძურებულია საყოფაცხოვრებო, სამშენებლო და სხვა სახის ნარჩენებით. რუა მცირე მდინარეების დაბინძურების წყაროები / გორდაძე ე., ჟორჟოლიანი ც. საერთაშორისო სამეცნიერო კონფერენცია „ეკოლოგიის თანამედროვე პრობლემები“, შრომები, ISSN 1512-1976, ტ. 6, ქუთაისი, საქართველო, 21-22 სექტემბერი, 2018, გვ. 242-243. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 132. ↑ უნვიერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი
რუა

რუა — მდინარე დასავლეთ საქართველოში, მდ. რიონის მარჯვენა შენაკადი (უერთდება ქალაქ ქუთაისის ფარგლებში, ჭომის უბანში). სათავეს იღებს სათაფლიის მთის სამხრეთ-აღმოსავლეთ კალთებზე. სიგრძე 4 კმ. საზრდოობს ატმოსფერული ნალექებითა და გრუნტის წყლებით. წარსულში ადგილობრივი მოსახლეობა საბანაოდაც იყენებდა (მდინარის კირქვის ფსკერიან კალაპოტში შემორჩენილია ხელოვნურად ამოკვეთილი აუზები). ამჟამად ძლიერ დაბინძურებულია საყოფაცხოვრებო ნარჩენებით. მცირე მდინარეების დაბინძურების წყაროები / გორდაძე ე., ჟორჟოლიანი ც. საერთაშორისო სამეცნიერო კონფერენცია „ეკოლოგიის თანამედროვე პრობლემები“, შრომები, ISSN 1512-1976, ტ. 6, ქუთაისი, საქართველო, 21-22 სექტემბერი, 2018, გვ. 242-243. ოღასკურა
ფრიც პრეგელი

ფრიც პრეგელი (ინგლ. Fritz Pregl; დ. 3 სექტემბერი, 1869 — გ. 13 დეკემბერი, 1930) — სლოვენ-ავსტრიელი ქიმიკოსი და ფიზიკოსი. 1923 წელს მიენიჭა ნობელის პრემია ქიმიის დარგში. მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა რაოდენობრივ ორგანულ მიკროანალიზში. ↑ 1.0 1.1 Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ 2.0 2.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 3.0 3.1 ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ 4.0 4.1 Gran Enciclopèdia Catalana — Grup Enciclopèdia, 1968. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18696256"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2664168"></a> ↑ 5.0 5.1 Brozović D., Ladan T. Hrvatska enciklopedija — LZMK, 1999. — 9272 გვრ. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1264934"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q429032"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18446"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1789619"></a> ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #11890986X // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ 7.0 7.1 Прегль Фриц // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ The Nobel Prize in Chemistry 1923 — Nobel Foundation. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1781959"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q23684016"></a> ↑ Table showing prize amounts — Nobel Foundation, 2019. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1781959"></a>
პრილიდიან მასლოვი

პრილიდიან ნიკოლოზის ძე მასლოვი (რუს. Прилидиан Николаевич Маслов; დ. 4 სექტემბერი, 1879 — გ. 1923) — რუსი იურისტი და პოლიტიკური მოღვაწე, კონსტიტუციურ-დემოკრატიული პარტიის („კადეტები“) ლიდერი ბათუმის ოლქში. პირველი მსოფლიო ომის დასაწყისში მსახურობდა „ზემგორში“ (არმიის მომარაგების საერობო-საქალაქო კომიტეტი), რედაქტორობდა „კადეტების“ რუსულენოვან გაზეთს „იუჟნი კრაი“ («Южный край»; გამოდიოდა 1918 წლის აპრილამდე). რუსეთის რევოლუციის პერიოდში, 1918 წლის თებერვლიდან აქტიურად მონაწილეობდა ბათუმის რუსული ეროვნული საბჭოს მუშაობაში, აპრილში აირჩიეს საბჭოს თავმჯდომარედ. ბათუმში მიმდინარე პოლიტიკურ ბრძოლებში გამოდიოდა დენიკინის მოკავშირედ, ეწინააღმდეგებოდა ბათუმის ოლქის საქართველოსთან შეერთებას. 1918 წლის დეკემბრიდან 1919 წლის აპრილამდე იყო ბრიტანეთის საოკუპაციო რეჟიმის მიერ შექმნილი ბათუმის ოლქის მმართველობის საბჭოს თავმჯდომარე. შემდგომში პოლიტიკურ ცხოვრებაში აქტიურად აღარ მონაწილეობდა. მუშაობდა ლონდონური კომპანია Norton & Gregory-ის წარმომადგენლად. 1920 წლის ნოემბერში ემიგრაციაში წავიდა სტამბოლში. დაწერილი აქვს მოგონებები ბათუმის 1918 წლის მოვლენების შესახებ. Маслов П. Н. Будни «пленного города» (Батум, 1918 г.: Воспоминаний / Публ. и предисл. И. Азилкиной) // Родина. — 1999. — № 4 — С. 63–67. Всероссийский Национальный Центр / Ассоц. «Российская политическая энциклопедия» (РОССПЭН), Федер. архив. служба России, Рос. гос. архив соц.-полит. истории, Гос. архив Российской Федерации, Центр. архив Федер. службы безопасности Российской Федерации, сост. и автор коммент. Н.И.Канищева, автор введ. и отв.ред. В.В.Шелохаев. — М.: «Российская политическая энциклопедия» (РОССПЭН), 2001. — 608 с.; ISBN 5-8243-0268-5. - გვ. 545.
აბესაძე

საკუთარი სახელი აბესაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: აბესაძე ავთანდილ აბესაძე — ფიზიოლოგი ავქსენტი აბესაძე — პუბლიცისტი, სამხედრო პირი ბეჟან აბესაძე — პოლიტიკოსი გია აბესაძე — ექიმი, 1990-იანი წლების სამოქალაქო დაპირისპირების მსხვერპლი დავით აბესაძე — მომღერალი ინგუშა აბესაძე — პოლიტიკოსი ირაკლი აბესაძე — იურისტი, პოლიტიკოსი კაპიტონ აბესაძე — მსახიობი ნიკოლოზ აბესაძე — ინჟინერი, პედაგოგი ნინო აბესაძე — ჟურნალისტი, ისრაელის პარლამენტის წევრი ოთარ აბესაძე — კინორეჟისორი ოთარ აბესაძე — ეკონომისტი რამაზ აბესაძე — ეკონომისტი
დავით ინჯია

დავით ინჯია (დ. 5 აპრილი, 1952, სოფელი ნალეფსავო, გეგეჭკორის რაიონი) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი. 1974 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ავტომექანიკის ფაკულტეტი. საქართველოს ხე-ტყისა და ხის გადამამუშავებელი მრეწველობის სამინისტროს ავტოსატრანსპორტო საწარმოს ინჟინერ-მექანიკოსი. შინაგან საქმეთა სამინისტროს უფროსი ინსპექტორი. ახმეტის რაიგანყოფილების უფროსი, მე-6 სამმართველოს ოპერრწმუნებული, მარტვილის რაიგანყოფილების უფროსი. საფელდიეგერი სამსახურის სამმართველოს უფროსის მოადგილე. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (მარტვილის მაჟორიტარი). 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი (მარტვილის მაჟორიტარი). დავით ინჯია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი დავით ინჯია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (საქართველოს პარლამენტის მესამე მოწვევა) დავით ინჯია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (საქართველოს პარლამენტის მეოთხე მოწვევა)
გივი იორამაშვილი

გივი იორამაშვილი (დ. 3 აპრილი, 1944) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „სოციალური სამართლის კავშირი“. გივი იორამაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი საქართველოს სოციალური სამართლიანობის კავშირი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
არჩილ იოსელიანი

არჩილ იოსელიანი (დ. 1 ოქტომბერი, 1951, თბილისი) — ქართველი მათემატიკოსი, მოქანდაკე, პოლიტიკოსი. 1973 დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი, ხოლო 1985 წელს — საზოგადოებრივ პროფესიათა ფაკულტეტი. 1977-1980 წლებში იყო მოსკოვის სსრკ ჰიდრომეტცენტრის ასპირანტურა. 1973-1977 წლებსა და 1980-1983 წლებში იყო ა/კ ჰიდრომეტეოროლოგიური სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტი, მეცნიერ-თანამშრომელი. 1983-1985 წლებში იყო ჩრდილოეთ კავკასიის ნავთობის კვლევითი ინსტიტუტის საქართველოს ფილიალი, უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი. 1985-1995 წლებში იყო სსაქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ქიმიის ფაკულტეტი, ლაბორატორიის უფროსი. 1989-1990 წლებში იყო საქართველოს სახალხო ფრონტის სამშენებლო განყოფილების უფროსი. 1992-1993 წლებში იბრძოდა აფხაზეთში, იყო ბატალიონ „გორდას“ და 51-ე ბატალიონის მეთაური. 1990 წელს აირჩიეს საქართველოს სოციალური სამართლიანობის კავშირის თავმჯდომარედ. 1990 წელს არჩევნებში კენჭს იყრიდა როგორც მაჟორიტარი და ბლოკის „დემოკრატიული საართველო“ პარტიული სიით, ვერ გახდა პარლამენტის წევრი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „სოციალური სამართლის კავშირი“. იყო საგარეო საქმეთა კომიტეტის წევრი და სოფლის მეურნეობის ქვეკომიტეტის თავმჯდომარე. 1993-1994 წლებში იყო ფრაქცია „პროგრესის“ თავმჯდომარე, 1995 წელს — ფრაქცია „ბორჯღალის“ თავმჯდომარის მოადგილე. არჩილ იოსელიანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი არჩილ იოსელიანი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი