laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
Facebook

Facebook — სოციალური ქსელი, რომელსაც ფლობს კომპანია Meta Platforms. მომხმარებლებს შეუძლიათ დაამატონ მეგობრები და გაგზავნონ გზავნილები, შექმნან და განაახლონ პერსონალური პროფილები. გარდა ამისა, მომხმარებელს შეუძლია შეუერთდეს ქსელს ქალაქის, სამუშაო ადგილის, სკოლისა ან რეგიონის მონაცემების მიხედვით. Facebook დააარსა მარკ ცუკერბერგმა თავის კოლეჯის მეგობრებსა და საინფორმაციო მეცნიერების სტუდენტებთან, ედუარდო სავერინსა, დასტინ მოსკოვიცსა და კრის ჰაგისისთან ერთად, ჰარვარდის უნივერსიტეტის სტუდენტობის დროს. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „Facebook“ ვიკისაწყობში. facebook.com ↑ Facebook Current Report, Form 8-K, Filing Date July 26, 2012. SECDatabase.com. ციტირების თარიღი: July 26, 2012. ↑ ელდონ, ერიკი. (2008-12-18) 2008 Growth Puts Facebook In Better Position to Make Money. VentureBeat. ციტირების თარიღი: 2008-12-19. ↑ "Founder Bios", Facebook. Retrieved July 31, 2009.
თორღვა პანკელი

თორღვა პანკელი — ქართველი ფეოდალი, კახეთის გამგებელი XIII საუკუნის 40-იან წლებში, კოხტასთავის შეთქმულების მონაწილე. დავით VII ულუმ ბათო ყაენის ურდოში გამგზავრების წინ კახეთი თორღვა პანკელს ჩააბარა და დედოფალ ჯიგდა-ხათუნსა და მესტუმრე ჯიქურს დაუმორჩილა. რაკი დავითს შეაგვიანდა, თორღვა პანკელს ეგონა, აღარ დაბრუნდებაო, განდგა და კახეთის დასაკუთრება მოინდომა. დავით VII-ის დაბრუნების შემდეგ შეშინებულმა თორღვა პანკელმა ვერ გაბედა მეფესთან მისვლა. ბერი ხორნაბუჯელის დახმარებით ჯიქურმა ის ფიცით მიინდვეს და უვნებლობა აღუთქვეს, მაგრამ მერე ჯიქურის ბრძანებით კლდეკარის ციხიდან გადააგდეს. კიკნაძე რ., ქსე, ტ. 4, გვ. 695, თბ., 1979
Nmap

Nmap არის ქსელში შეერთებული კომპიუტერის ღია პორტების და ოპერაციული სისტემის დასადგენი პროგრამა (პორტ სკანერი). იგი არის დაწერილი Fyodor-ის მიერ. იგი ითვლება როგორც ყველაზე პოპულარული პორტ სკანერი ვინდოუსისთვის, ლინუქსისთვის, მაკ ოს X-ისთვის, BSD-ისთვის და სოლარისთვის. ღია პორტების და ოპერაციული სისტემის დასადგენად nmap-ი იყენებს სხვადასხვა ანალიზის ტექნიკებს, TCP, IP, UDP ან ICMP პროტოკოლების მეშვეობით. იგი აგზავნის სპეციალურად დამზადებულ რეკეტებს და ადგენს თუ პასუხი რომელიმე ოპერაციული სისტემის IP ანაბეჭდს ემთხვევა. (ინგლისური) nmap-ის ოფიციალური საიტი
გუანინი

გუანინი — აზოტოვანი ფუძე, ამინოწარმოებელი პურინი (6 ოქსი- და 2 ამინოპურინი), არის ნუკლეოტიდური მჟავების საფუძველი. დნმ-ში რეპლიკაციისას ქმნის წყალბადურ ბმას ციტოზინთან. თვითონ სიტყვა მომდინარეობს კეჩუას ტომის ინდიელების სიტყვისგან „გუანო“, რაც წლის ფრინველთა გამონაყოფს ნიშნავს. მეცნიერებმა პირველად მოახერხეს მისი გამოყოფა გუანოდან. გუანინის ქიმიური ფორმულაა C5H5N5O. გუანინი (ინგლისური)
სადუღა

სადუღა — ადგილი სოფელ კაჭრეთის მახლობლად (გურჯაანის მუნიციპალიტეტი), სადაც 1972 წელს გათხარეს (ხელმძღვანელი შ. დედაბრიშვილი) შუა ბრინჯაოს ხანის (ძვ. წ. 2000-1800) გორასამარხები. ერთ-ერთი მათგანის დასაკრძალავ ორმოში აღმოჩნდა მდიდრული სამარხეული ინვენტარი, მათ შორის შავპრიალა და ღია ფერის სხვადასხვა ზომის თიხის ჭურჭელი. ზოგი შემკულია სიმბოლური (მაგ., მზის გამომსახველი დისკო) და დეკორატიული სახეებით. იქვე იყო ოქროს მრავალი ნივთი — ალამის („შტანდარტი“) ნაწილები, სამკაული (მძივები, საკიდები, საბნევები და სხვა). განსაკუთრებით აღსანიშნავია ბრინჯაოს ვიწრო მახვილის აღმოჩენა, რაც სიახლეა. შუა ბრინჯაოს ხანის კავკასიური მახვილები უფრო გვიანდელია, მათ წარმომავლობას ვარაუდობემ ეგეოსური მახვილებიდან, სადუღის მახვილი კი კავკასიური დაშნების („რაპირები“) პროტოტიპია, რაც მის ადგილობრივი წარმოშობას მოწმობს. სადუღის ბუნებრივ ბორცვზე გამოვლენილი და ნაწილობრივ შესწავლილია აგრეთვე ანტიკური ხანის ნამოსახლარი. სადუღას ნამოსახლარი გოგაძე ე., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 624-625.
სადუცია

სადუცია — მთა საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, ყაზბეგისა და დუშეთის მუნიციპალიტეტების ადმინისტრაციულ საზღვარზე. მდებარეობს ხევის კავკასიონზე, მდინარე ბურსაჭირისხევისა (გუდამაყრის არაგვის ერთ-ერთი სათავე) და სნოსწყლის (თერგის მარჯვენა შენაკადი) წყალგამყოფზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3237 მ. სადუცია აგებულია პლეისტოცენური დაციტებით. აქვს კლდოვანი კალთები, შემოსილია ალპური მდელოებით. ჩანგაშვილი გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 625. ↑ უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი. ციტირების თარიღი: 31 ივლისი 2016.
მიკრომეტრი

მიკრომეტრი, მიკრონი (მიკრო... და ...მეტრი; აღნიშვნა: მკმ, µm) — მეტრის მემილიონედი ანუ მილიმეტრის მეათასედი ნაწილი. მიკრომეტრს ადრე მიკრონი (მკ) ეწოდებოდა, რომლის სახელწოდება შეცვალა ზომა-წონის მე-13 გენერალურმა კონფერენციამ (1967). ამ ერთეულს „გოსტ“ 7663-55-ისა და წილობითი ერთეულების სახელწოდებათა წარმოქმნის წესის თანახმად ეწოდა მიკრომეტრი. სი თავსართები ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 690.
გრამი

გრამი (ფრანგ. gramme < ლათ. gramma და ბერძ. γράμμα [grámma] — „წონის მცირე საზომი“; აღნიშვნა: გ, g) — მასის ძირითადი ერთეული ერთეულთა CGS სისტემაში და მასის წილობითი ერთეული (0,001 კგ) ერთეულთა საერთაშორისო სისტემაში. განისაზღვრება კილოგრამის ეტალონით (როგორც მისი მეათასედი ნაწილი). 1 გრამი უდრის 1 სმ³ ქიმიურად სუფთა გამოხდილი წყლის მასას მისი უდიდესი სიმკვრივის ტემპერატურაზე (დაახლოებით 4°C), 0,2% სიზუსტით. გრამის მიმართება მასის სხვადასხვა ერთეულებთან ამგვარია: 1გ=103 მგ 1გ=10-3 კგ 1გ=10-6 ტ 1გ=10-5 ც ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 251.
სერგო ფარაჯანოვი

სერგეი (სერგო) ფარაჯანოვი (სომხ. Սարգիս Հովսեփի Փարաջանյան; დ. 9 იანვარი, 1924, თბილისი, საქართველო — გ. 20 ივლისი, 1990, ერევანი, სომხეთი) — XX საუკუნის სომხური წარმოშობის ქართველი და საბჭოთა კინორეჟისორი. დაიბადა და გაიზარდა თბილისში, სომხურ ოჯახში; მისი ნამუშევრები ძირითადად კავკასიის ეთნიკურ მრავალფეროვნებას ასახავს. ფარაჯანოვის პირველი მნიშვნელოვანი ნამუშევარი იყო „მივიწყებულ წინაპართა აჩრდილები“ (1964), რომელმაც საერთაშორისო აღიარება ჰპოვა მისი ფერადოვნებით, კოლორიტული კოსტიუმებითა და სოფლის ცხოვრების უცნაური აღწერით. მისი ნამუშევარი „ბროწეულის ფერი“ (1969) თბილისელ პოეტ საიათნოვას ცხოვრებას ასახავს. ფილმმა საბჭოთა მთავრობა განარისხა, რომლის აზრით იგი დელიკატურ ნაციონალურ საკითხებს ეხებოდა. ჰომოსექსუალობის ბრალდებით საბჭოთა მთავრობამ ფარაჯანოვი 1973 წელს დააპატიმრა და შრომით გამოსასწორებელ ბანაკში ხუთწლიანი პატიმრობა მიუსაჯა. ფარაჯანოვის დაპატიმრება მრავალმა ცნობილმა ადამიანმა, ხელოვანმა, მწერალმა თუ რეჟისორმა გააპროტესტა, თუმცა იგი მხოლოდ ოთხი წლის შემდეგ გაათავისუფლეს, ფრანგი სიურრეალისტი ლუი არაგონის მეოხებით. ფილმების გადაღება მას აკრძალული ჰქონდა მრავალი წლის განმავლობაში, სანამ თბილისში ცხოვრობდა, თუმცა 80-იან წლებში მას ნება დართეს გადაეღო „ამბავი სურამის ციხისა“ (1984), რომელიც მისი ადრეული ნამუშევრების ფერადოვნების გამოძახილია, ასევე „აშიკი ქერიბი“ (1988) და დაუმთავრებელი ავტობიოგრაფიული სერია „აღიარებისა“, რომელიც შემდგომში მიხეილ ვართანოვის ფილმის „ფარაჯანოვი: ბოლო გაზაფხული“ ნაწილი გახდა. ფარაჯანოვი 1990 წლის ივლისში გარდაიცვალა ერევანში, კიბოს დაავადებით. ფარაჯანოვი: ბოლო გაზაფხული (1992) (სეგმენტი „აღიარება“) აშუღი ქერიბი (1988) ... აგრეთვე ცნობილი როგორც „აშიკ-ქერიბი“ (1988) (აზერბაიჯანულ ენაზე) არაბესკები ფიროსმანის თემაზე (1985) ამბავი სურამის ციხისა (1984) ბროწეულის ფერი (1968); თავდაპირველად გამოვიდა სახელით „საიათ-ნოვა“ ჰაკობ ჰოვნატანიანი (1967) მივიწყებულ წინაპართა აჩრდილები (1964) ... ინგლ. Shadows of Forgotten Ancestors (1967) (USA) ყვავილი ქვაზე (1962) უკრაინული რაფსოდია (1961) პერვი პარენ (1959) დუმკა (1957) ნატალია უშვიჰ (1957) ოქროს ხელები (1957) ანდრიუშა (1954) მოლდავური ზღაპარი (1951) ფარაჯანოვისადმი მიძღვნილი საიტი ფარაჯანოვის მუზეუმი დაარქივებული 2015-06-16 საიტზე Wayback Machine. ფარაჯანოვის ცხოვრება, შემოქმედება, სურათების გალერეა ↑ Parajanov: The Last Spring
მატრუჰის მუჰაფაზა

მატრუჰი (არაბ. مطروح) არის ეგვიპტის 29 საგუბერნატოროდან ერთი. საგუბერნატორო მდებარეობს ეგვიპტის ჩრდილოეთ ნაწილში . მატრუჰის საგუბერნატოროს ფართო გასასვლელი აქვს ხმელთაშუა ზღვაზე . პროვინციას ესაზღვრება 7 ეგვიპტიური საგუბერნატორო , ალექსანდრია, ბეჰეირა, 6 ოქტომბერი, ელ-ფაიუმი, ბანი-სუაფი, ელ-მინია და ახალი ველი. საგუბერნატოროს ესაზღვრება ლიბია. საგუბერნატოროს ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი მარსა-მატრუჰი. 2006 წლის მონაცემებით მატრუჰის მოსახლეობა 322,421 ადამიანია . ტერიტორიის მხრივ მატრუჰის საგუბერნატორო საკმაოდ დიდია , მისი ფართობი 212,112 კმ²-ია . პროვინცია იყოფა 9 ადმინისტრაციულ ოლქად: ელ-ჰამამი ელ ალამეინი დაბაა მარსა-მატრუჰი ნაგილა ბისარია ბარანი სალუმი სივა ეგვიპტის მუჰაფაზები მატრუჰის საგუბერნატორო დაარქივებული 2009-09-04 საიტზე Wayback Machine. ოფიციალური საიტი
ელ-მინიის მუჰაფაზა

ელ-მინია (არაბ. محافظة المنيا) არის ეგვიპტის 29 საგუბერნატოროდან ერთი. საგუბერნატორო მდებარეობს ეგვიპტის ცენტრალურ ნაწილში . ელ-მინიას საგუბერნატოროს აღმოსავლეთის საზღვარი გადის მდინარე ნილოსზე. პროვინციას ესაზღვრება 5 ეგვიპტიური საგუბერნატორო : მატრუჰი , ბანი-სუაფი, ასიუტი , წითელი ზღვა და ახალი ველი. საგუბერნატოროს ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ელ-მინია. პროვინციის ფართობი შეადგენს 32,279 კმ²-ს . ტერიტორიის სიმცირის მიუხედავად პროვინცია საკმაოდ დასდახლებულია , 2006 წლის მონაცემებით ელ-მინიას მოსახლეობა 4,200,000 ადამიანია . საგუბერნატორო იყოფა 9 რაიონად. პროვინციაში სულ 10 ქალაქია ესენია : ახალი მინია — ახალი ქალაქი ნილოსის ჩრდილოეთ ნაწილში . აბუ ქირქასი ბენი მაზარი დეირ მავასი სამალუტი ელ-იდვა მათაი მალავი ელ-მინია აბდალ ჰალიქ ამერი, სამხედრო გენერალი ამენჰოტეპ IV, ფარაონი ჰეკიმი, მომღერალი ჰოდე შერევი, მსახიობი ქალი ხეოფსი, ფარაონი იყო 4 დინასტიის წარმომადგენელი ლუის ავედი, მწერალი და ინტელექტუალი მარია ალ Qibtiyya, მუჰამედის ცოლი სენე ჰემილი, მსახიობი სუზანა მუბარაკი, ეგვიპტის პირველი ლედი ტაჰა ჰუსეინი, მწერალი და ინტელექტუალი ეგვიპტის მუჰაფაზები საგუბერნატოროს ოფიციალური საიტი. დაარქივებული 2007-08-13 საიტზე Wayback Machine. მინიას უნივერსიტეტის ოფიციალური საიტი.[მკვდარი ბმული]
ამჟამინდელი მონარქების სია

ამჟამინდელი მონარქების სია მოიცავს დღეისათვის არსებულ ქვეყნებისა და სუბ-ნაციონალური ტერიტორიების მონარქების სიას. ქვეყნები რომლებშიც გაუქმდა მონარქია ამ სიაში შეყვანილი არ არის. მთავარი სტატია: მონარქიები აფრიკაში. მთავარი სტატია: მონარქიები ევროპაში. მთავარი სტატია: მონარქიები ოკეანეთში. მმართველი დედოფლების სია მონარქების სია მმართველობის ხანგრძლივობის მიხედვით მონარქიები
სტივ ჩენი

სტივ ჩენი (ტრადიციული ჩინური: 陳士駿; დ. 18 აგვისტო, 1978) — YouTube-ის დამაარსებელი და მთავარი ტექნოლოგიის ოფიცერი. ჩენი დაიბადა ტაიბეიში, ტაივანი. 8 წლის ასაკში, მისი ოჯახი გადასახლდა აშშ-ში. აქამდე, იგი სწავლობდა ორი წლის განმავლობაში ჩინგინ შინის ელემენტარულ სკოლაში. შემდეგ მან სწავლა გააგრძელა ჯონ ჰერსის უმაღლეს სკოლაში და ილინოისის მათემატიკისა და მეცნიერების აკადემიაში. დაამთავრა ილინოისის უნივერსიტეტი ურბანას დაბლობში. თავდაპირბელად, იგი იყო PayPal-ის თანამშრომელი, სადაც გაიცნო ჩედ ჰარლი და ჯოუდ კარიმი, რომლებთანაც ერთად 2005 წელს შექმნა YouTube. სტივი — YouTube-ის პროფილი
ბანი-სუაფის მუჰაფაზა

ბანი-სუაფი (არაბ. بني سويف) — ეგვიპტის 29 საგუბერნატოროდან ერთი. საგუბერნატორო მდებარეობს ეგვიპტის ჩრდილოეთ ნაწილში. ბანი-სუაფის საგუბერნატოროს აღმოსავლეთის საზღვარი გადის მდინარე ნილოსზე. პროვინციას ესაზღვრება 4 ეგვიპტიური საგუბერნატორო: მატრუჰი, ელ-ფაიუმი, ელ-მინია და წითელი ზღვა. საგუბერნატოროს ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ბანი-სუაფი. პროვინციის ფართობი შეადგენს 1,322 კმ²-ს. ტერიტორიის სიმცირის მიუხედავად, პროვინცია საკმაოდ დასდახლებულია, 2017 წლის მონაცემებით ბანი-სუაფის მოსახლეობა 3,154,100 ადამიანია . საგუბერნატორო იყოფა 7 რაიონად. ბანი-სუაფის ტერიტორიაზე მდებარეობს 7 ქალაქი. ესენია: ვასტა ბანი-სუაფი ნასერი იხნასია ბიბა სამსატა ელ-ფაშნი ეგვიპტის მუჰაფაზები შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ბანი-სუაფის მუჰაფაზა“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი ↑ 1.0 1.1 1.2 https://www.crwflags.com/fotw/flags/eg-g-ban.html ↑ https://www.citypopulation.de/Egypt-Cities.html
მატრუჰი (მრავალმნიშვნელოვანი)

მატრუჰი შეიძლება აღნიშნავდეს: მატრუჰი (მუჰაფაზა) — ეგვიპტის მუჰაფაზა ანუ საგუბერნატორო; მატრუჰი (იემენი) — სოფელი აღმოსავლეთ იემენში.
ჩედ ჰარლი

ჩედ ჰარლი (ინგლ. Chad Meredith Hurley; დ. 24 იანვარი, 1977) — საიტ YouTube-ის თანადამაარსებელი. აგრეთვე ამავე კომპანიის ყოფილი მთავარი აღმასრულებელი დირექტორი. 2006 წლის ოქტომბერს მან YouTube Google-ს მიჰყიდა 1.65 მილიარდ აშშ დოლარად.. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ჩედ ჰარლი“ ვიკისაწყობში. ↑ Business 2.0: 50 People who matter
ჰელუანის მუჰაფაზა

ჰელუანი (არაბ. محافظة حلوان) არის ეგვიპტის 29 საგუბერნატოროდან ერთი. საგუბერნატორო მდებარეობს ეგვიპტის აღმოსავლეთ ნაწილში. ჰელუანის საგუბერნატოროს დასავლეთის საზღვარი გადის მდინარე ნილოსზე. პროვინციას ესაზღვრება 7 ეგვიპტიური საგუბერნატორო: შარკია, კალიუბია, კაირო, გიზა, ელ-ფაიუმი, სუეცი და ისმაილია . პროვინციას საგუბერნატოროს სტატუსი მიენიჭა 2008 წლის აპრილში. საგუბერნატოროს ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ჰელუანი. ეგვიპტის მუჰაფაზები ჰელუანის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2009-08-10 საიტზე Wayback Machine.
ელ-ფაიუმის მუჰაფაზა

ელ-ფაიუმი (არაბ. ممحافظة الفيوم) არის ეგვიპტის 29 საგუბერნატოროდან ერთი. საგუბერნატორო მდებარეობს ეგვიპტის ჩრდილოეთ ნაწილში . ელ-ფაიუმის საგუბერნატოროს აღმოსავლეთის საზღვარი გადის მდინარე ნილოსზე. პროვინციას ესაზღვრება 7 ეგვიპტიური საგუბერნატორო : მატრუჰი , ბანი-სუაფი, ოქტომბრის 6 , წითელი ზღვა , გიზა, ჰელუანი , სუეცი. საგუბერნატოროს ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ფაიუმი. პროვინციის ფართობი შეადგენს 6,068 კმ²-ს . ტერიტორიის სიმცირის მიუხედავად პროვინცია საკმაოდ დასდახლებულია , 2006 წლის მონაცემებით ელ-მინიას მოსახლეობა 2,512,792 ადამიანია . საგუბერნატოროში არის 6 ქალაქი. ესენია: აბშავი ატსა ფაიუმი სუნურისი ტამია იუსუფ-ეს-სადიკი სენუსერტ I — მეორე ფარაონი XII დინასტიიდან სენუსერტ II — მეოთხე ფარაონი, XII დინასტიიდან ამენემხეთი I — ფარაონი XII დინასტიიდან ამენემხეთი II — ფარაონი XII დინასტიიდან ამენემხეთი III — ფარაონი XII დინასტიიდან ამენემხეთი IV — ფარაონი XII დინასტიიდან იუსუბ ვახაბი — მსახიობი ეგვიპტის მუჰაფაზები ელ-ფაიუმის საგუბერმატორო დაარქივებული 2013-03-02 საიტზე Wayback Machine. ოფიციალური საიტი
ომაიანები

ომაიანები – ომაიანთა სახალიფოს დინასტია, რომელიც ქვეყანას მართავდა 661–750 წლებში. მართლმორწმუნე ხალიფა ალის სიკვდილის შემდეგ სახალიფოში ომაიანთა საგვარეულოს დინასტიური მმართველობა დამყარდა. დინასტიის პირველი წარმომადგენელი მუავია I იყო. ამ დინასტიის მმართველობის დროს სატახტო ქალაქი გახდა დამასკო. ომაიანები ებრძოდნენ ბიზანტიას, დაიპყრეს ჩრდილოეთი აფრიკა, ხოლო 711 წელს დაიპყრეს ესპანეთი. ომაიანთა საგვარეულო შეცვალა აბასიანთა დინასტიამ (750–1258), რაშიც განსაკუთრებული წვლილი მიუძღოდათ სპარსელებს. არაბთა პრივილეგიები დავიწყებას მიეცა, სპარსელები კი აღზევდნენ. სატახტო ქალაქი დამასკოდან ერაყის ქალაქ ბაღდადში გადაიტანეს. მუავია I : 661–680 იაზიდ I : 680–683 მუავია II : 683–684 მარვან I : 684–685 აბდ ალ-მალიქი : 685–705 ვალიდ I : 705–715 სულეიმან იბნ აბდ ალ-მალიქი : 715–717 უმარ II : 717–720 იაზიდ II : 720–724 ჰიშამი : 724–743 ვალიდ II : 743–744 იაზიდ III : 744 იბრაჰიმ იბნ ალ-ვალიდი : 744 მარვან II იბნ მუჰამადი : 744–750 ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 523. ომაიანები დაარქივებული 1997-07-20 საიტზე Wayback Machine.
ასუანის მუჰაფაზა

ასუანი (არაბ. أسوان‎) — ეგვიპტის 29 საგუბერნატოროდან ერთ-ერთი. საგუბერნატორო მდებარეობს ეგვიპტის სამხრეთ ნაწილში . ასუანის ტერიტორია მოიცავს მდინარე ნილოსის აღმოსავლეთ და დასავლეთ სანაპიროებს. პროვინციას ესაზღვრება 3 ეგვიპტიური საგუბერნატორო : ახალი ველი , წითელი ზღვა და ლუქსორი. პროვინციას სამხრეთიდან ესაზღვრება სუდანი. ასუანის საგუბერნატოროში მდებარეობს ეგვიპტის ერთ-ერთი ყველაზე ღირსშესანიშნავი ადგილი აბუ სიმბალი. საგუბერნატოროს ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ასუანი. პროვინციის ფართობი შეადგენს 34 608 კმ²-ს . 2001 წლის მონაცემებით ასუანის მოსახლეობა 1 184 432 ადამიანია . პროვინციაში ყველაზე გავრცელებული ენებია არაბული და ნუბიური. საგუბერნატორო იყოფა 5 ადმინისტრაციულ ერთეულად (რაიონად): ედფუ კომ-ომბოо დარაუ ასუანი ნუბიის რაიონი სხვა ქალაქები: აბუ სიმბალი ქალაბშა რადისია ბასილია სებაია აბას ელ აქადი - მწერალი, ფილოსოფოსი მუჰამედ მუნირი - მომღერალი ასუანი ეგვიპტის მუჰაფაზები ოფიციალური ვებ საიტი დაარქივებული 2007-11-18 საიტზე Wayback Machine.
საფრანგეთის მეცნიერებათა აკადემია

საფრანგეთის მეცნიერებათა აკადემია (ფრანგ. Académie des sciences) — სამეცნიერო ორგანიზაცია, დაარსებული 1666 წელს ლუი XIV–ის მიერ, ჟან-ბატისტ კოლბერის წინადადებით. იყო ერთ–ერთი პირველი მეცნიერებათა აკადემია. Crosland, Maurice P. (1992), Science Under Control: The French Academy of Sciences, 1795–1914, Cambridge University Press, ISBN 0-521-52475-X Stroup, Alice (1987), Royal Funding of the Parisian Académie Royale Des Sciences During the 1690s, DIANE Publishing, ISBN 0-87169-774-2 Sturdy, David J. (1995), Science and Social Status: The Members of the Academie Des Sciences 1666–1750, Boydell & Brewer, ISBN 0-85115-395-X ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: საფრანგეთის მეცნიერებათა აკადემია ოფიციალური საიტი (ინგლისური) ამჟამინდელი წევრების სრული სია დაარქივებული 2008-01-13 საიტზე Wayback Machine.
წითელი ზღვის მუჰაფაზა

წითელი ზღვა (არაბ. البحر الأحمر) — ეგვიპტის 27 საგუბერნატოროდან ერთ-ერთი. საგუბერნატორო მდებარეობს ეგვიპტის სამხრეთ ნაწილში . წითელი ზღვის ტერიტორიას აღმოსავლეთიდან ფართო გასასვლელი აქვს წითელ ზღვაზე, საგუბერნატოროს დასავლეთი საზღვარი გადის მდინარე ნილოსზე. წითელი ზღვის საგუბერნატოროს ძირითადი ნაწილი უკავია ნუბიის უდაბნოს. პროვინციას ესაზღვრება 9 ეგვიპტიური საგუბერნატორო : ასუანი , ლუქსორია, კენა, სუჰაგი, ასიუტი, ელ-მინია, ბანი-სუაფი, ელ-ფაიუმი და სუეცი. პროვინციას სამხრეთიდან ესაზღვრება სუდანი. საგუბერნატოროს ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ჰურგადა. 2006 წლის მონაცემებით წითელი ზღვის მოსახლეობა 322,421 ადამიანია . ტერიტორიის მხრივ წითელი ზღვის საგუბერნატორო საკმაოდ დიდია, მისი ფართობი 203 685 კმ²-ია. პროვინციაში ყველაზე გავრცელებული ენაა არაბული. დღეისთვის საგუბერნატოროს მმართველია აჰმედ აბდალა. ეგვიპტური ნავთობის და გაზის 75% სწორედ წითელი ზღვის საგუბერნატოროში მდებარეობს. პროვინციაში ასევე მოიპოვებენ ფოსფორს , ოქროს , ვერცხლს, ქრომს, მარგანეცს, ვოლფრამს და ზურმუხტს. საგუბერნატოროში მდებარეობს 6 ძირითადი ქალაქი ესენია: ჰურგადა — საგუბერნატოროს ცენტრი რას-ჰარიბი ელ-ქუსაირი მარსა-ალამი საფაგა შალატინი ეგვიპტის მუჰაფაზები წითელი ზღვის საგუბერნატოროს ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2007-11-25 საიტზე Wayback Machine. ↑ Egypt Gov Governorates Directory. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 18 ოქტომბერი 2016. ციტირების თარიღი: 17 October 2016.
ლუქსორის მუჰაფაზა

ლუქსორი (არაბ. االأقصر) — ეგვიპტის 29 საგუბერნატოროდან ერთ-ერთი. საგუბერნატორო მდებარეობს ეგვიპტის სამხრეთ ნაწილში, მდინარე ნილოსის აღმოსავლეთ და დასლეთ სანაპიროებზე. პროვინციას ესაზღვრება 4 ეგვიპტიური საგუბერნატორო: ასუანი, კენა, ახალი ველი და წითელი ზღვა. საგუბერნატოროს ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ლუქსორი. ლუქსორის საგუბერნატორო ეგვიპტურ საგუბერნატოროებს შორის ფართობით ყველაზე მცირეა. მისი ფართობი სულ რაღაც 55 კმ²-ია. მიუხედავად ფართობის ასეთი სიმცირისა, პროვინციაში მოსახლეობის რაოდენობა დიდია. 2006 წლის მონაცემებით ლუქსორის მოსახლეობა 451 318 ადამიანია. ლუქსორი ეგვიპტის მუჰაფაზები ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2013-08-02 საიტზე Wayback Machine.
კალვოს დოქტრინა

კალვოს დოქტრინა, მიღებულ იქნა ამერიკის სახელმწიფოთა პირველი საერთაშორისო კონფერენციის მიერ, ხოლო შემდგომში მან ასახვა ჰპოვა მონტევიდეოს კონვენციაში სახელმწიფოთა უფლებებისა და მოვალეობების შესახებ (1933 წ.). აღნიშნული კონვენციის მე-9 მუხლი ითვალისწინებს: "სახელმწიფოთა მოქალაქეებსა და უცხოელებს ერთნაირად იცავს კანონი და ხელისუფლების ორგანოები. უცხოელებმა არ უნდა მოითხოვონ რაიმე სხვა სახის ან უფრო მეტი უფლებები, ვიდრე სახელმწიფოს მოქალაქეებს გააჩნიათ." ასეთი შეხედულება აყენებს ერთ მთავარ პრობლემას: იგი ეწინააღმდეგება საერთაშორისო საჯარო სამართალს იმ თვალსაზრისით, რომ ართმევს სახელმწიფოს მის საზღვრებს გარეთ მყოფი საკუთარი მოქალაქეების დაცვის საშუალებას. შესაბამისად, გამართლებული იქნებოდა სახელმწიფოს მხრიდან უცხოელისათვის ყველა უფლების ჩამორთმევა, თუ ასევე მოექცეოდნენ მის მოქალაქეს. ეს თეორია არასდროს ყოფილა საყოველთაოდ აღიარებული. ↑ nplg.gov.ge
თორნიკე ერისთავი

თორნიკე ერისთავი (გ. 985) — ქართველი სახელმწიფო და სასულიერო მოღვაწე ჩორდვანელთა საგვარეულოდან. ზოგიერთი მკვლევარი ცდილობს მისი წარმომავლობა დაუკავშიროს ბიზანტიის იმპერიაში მოღვაწე თორნიკის საგვარეულოს, თუმცა უცნობია არსებობს თუ არა თორნიკე ერისთავის კავშირი თორნიკის საგვარეულოსთან. ქართლის სპასპეტი, დავით III დიდი კურაპალატის სახელგანთქმული სარდალი, ათონის ივერთა მონასტრის ერთ-ერთი მაშენებელი, ტაოელი დიდებულის ჩორდვანელის ძე. ერისკაცობაში კარინის (სამხრეთი ტაო) მხარეს განაგებდა, რა დროსაც მისი ინიციატივით კარინის მონასტერში ქართული სკრიპტორიუმი შეიქმნა. ბერად აღკვეცის შემდეგ ეწოდა იოანე. ერთხანს ათონის მთაზე, ათანასეს დიდ ლავრაში მოღვაწეობდა. 979 წელს თორნიკე ერისთავს ბიზანტიის სამეფო კარმა შუამდგომლობა სთხოვა დავით კურაპალატთან, რათა დახმარებოდა ბარდა სკლიაროსის აჯანყების ჩახშობაში. თორნიკე ერისთავი თავდაპირველად ბერობას იმიზეზებდა და უარობდა, მაგრამ შემდეგ ხელისუფლებისაგან მოსალოდნელი რისხვის თავიდან ასაცილებლად დათანხმდა. დავით კურაპალატმა თორნიკე ერისთავის სარდლობით ბიზანტიაში გაგზავნა 12 ათასი მხედარი, რომელმაც სძლია სკლიაროსს და ხელთ იგდო დიდი ნადავლი. ბიზანტიის ხელისუფლების დაპირების თანახმად, ნადავლი თორნიკე ერისთავს ეკუთვნოდა. ნაწილი ამ სიმდიდრისა მან ათანასეს ლავრას და ბერძენთა სხვა მონასტრებს შესწირა, ხოლო უდიდესი ნაწილი ათონის ივერთა მონასტრის აგებას მოახმარა. 980 წლის ახლო ხანებში თორნიკე ერისთავს ბიზანტიის კეისარმა სვინგელოზის (პატრიარქის თანაშემწე ბერი) წოდება უბოძა. თორნიკე ერისთავის შეკვეთით გადაწერილია ოშკის ბიბლია (978) და კირილე I-ის თხზულების — „განძის“ 981 წლის ნუსხა. ბოგვერაძე ა., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 695. ↑ 1.0 1.1 ჩორდვანელები// ჩორჩანელები ↑ Tornikios family, The Tornikios Family in the Middle Byzantine Period. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-10-31. ციტირების თარიღი: 2020-03-10.
კენის მუჰაფაზა

კენა (არაბ. قنا) არის ეგვიპტის 29 საგუბერნატოროდან ერთი. საგუბერნატორო მდებარეობს ეგვიპტის სამხრეთ ნაწილში . კენას ტერიტორია მოიცავს მდინარე ნილოსის აღმოსავლეთ და დასავლეთ სანაპიროებს. პროვინციას ესაზღვრება 4 ეგვიპტიური საგუბერნატორო : სუჰაგი , ლუქსორია, ახალი ველი და წითელი ზღვა. საგუბერნატოროს ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კენა. საგუბერნატოროს საკმად მცირე ტერიტორია უკავია , მისი ფართობი 1 851 კმ²-ია.2006 წლის მონაცემებით კენას მოსახლეობა 3 001 494 ადამიანიას შეადგენს. პროვინციაში ყველაზე გავრცელებული ენაა არაბული. დღეისთვის საგუბერნატოროს მმართველია მაჰდი აიუბი. საგუბერნატორო იყოფა 13 ადმინისტრაციულ ერთეულად (რაიონად). კენას საგუბერნატოროში 136 სოფელია. კენას საგუბერნატოროს მნიშვნელოვანი ქალაქებია. აბუ-ტიშტი ფარშუთი ნეგ ჰამადანი ელ-ვაკფი დიშნი კენა ქიფთი ქუსი ნაკადა არმანთი ესნა ეგვიპტის მუჰაფაზები საგუბერნატოროს ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2008-07-05 საიტზე Wayback Machine. კენას ფოტოები დაარქივებული 2012-05-11 საიტზე Wayback Machine.
სუჰაგის მუჰაფაზა

სუჰაგი (არაბ. محافظة سوهاج) — ეგვიპტის 29 საგუბერნატოროდან ერთი. საგუბერნატორო მდებარეობს ეგვიპტის სამხრეთ ნაწილში . სუჰაგის ტერიტორია მოიცავს მდინარე ნილოსის აღმოსავლეთ და დასავლეთ სანაპიროებს. პროვინციას ესაზღვრება 4 ეგვიპტიური საგუბერნატორო : ასიუტი , კენა, ახალი ველი და წითელი ზღვა. საგუბერნატოროს ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სუჰაგი. საგუბერნატოროს საკმად მცირე ტერიტორია უკავია , მისი ფართობი 1 547 კმ²-ია. 2006 წლის მონაცემებით სუჰაგის მოსახლეობა 3 746 377 ადამიანიას შეადგენს. პროვინციაში ყველაზე გავრცელებული ენაა არაბული. საგუბერნატორო იყოფა 12 ადმინისტრაციულ ერთეულად (რაიონად). სუჰაგის საგუბერნატოროში 270 სოფელია, 3 თვითმართველი ქალაქი და 12 ქალაქია ესენია: აჰმიმი ელ-ბალუანა გირგა დარ-ეს-სალამი ჰუხაინი საკულტა სუჰაგი ტიმა ტაჰტა ელ-მარაჰა ელ-მანშა ელ-ასირათი ეთ-თახთავი რიფა — მწერალი, თარჯიმანი, მაზროვნე ჰამალი ელ-ჰითანი — მწერალი, ჟურნალისტი წითელი მონასტერი თეთრი მონასტერი ეგვიპტის მუჰაფაზები სუჰაგის საგუბერნატორო დაარქივებული 2013-03-02 საიტზე Wayback Machine. ოფიციალური საიტი
გულივერის თავგადასავალი (ფილმი)

გულივერის თავგადასავალი — რეჟისორ დეივ ფლეიშერის 1939 წელს გამოსული ფილმი, რომელიც ეფუძნება ჯონათან სვიფტის ამავე სახელწოდების რომანს. სიუჟეტის მიხედვით, მეზღვაური გულივერი აღმოჩნდება ლილიპუტების ქვეყანაში, რომელიც ორ ნაწილად არის დაყოფილი. ორივე ნაწილი ემტერება ერთმანეთს, მაგრამ, გულივერის ძალისხმევით და ამ ნაწილებში მცხოვრები პრინცისა და პრინცესას სიყვარულის გამო მშვიდობა დაისადგურებს. ეს იყო კინოს ისტორიაში რიგით მეათე სრულმეტრაჟიანი ანიმაციური ფილმი, მაგრამ ამერიკაში იგი წარმოადგენდა პირველ სრულმეტრაჟიან სურათს, რომელიც გამოუშვა რომელიმე სხვა კომპანიამ, გარდა უოლტ დისნეის სტუდიისა.
მისტერ ხოჭო მიემგზავრება ქალაქში

მისტერ ხოჭო მიემგზავრება ქალაქში — რეჟისორ დეივ ფლეიშერის 1941 წელს გამოსული ფილმი. თავდაპირველად იგი უნდა ყოფილიყო მორის მეტერლინსკის წიგნ „ფუთკრის ცხოვრების“ ეკრანიზაცია, მაგრამ სტუდიაში საკუთარი ამბავი მოიგონეს. ფილმმა დიდი წარმატება იქონია, მაგრამ მიუხედავად იმისა, დღესდღეობით DVD ფორმატში ოფიციალურად გამოცემული არ არის. „მისტერ ხოჭო მიემგზავრება ქალაქში“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „მისტერ ხოჭო მიემგზავრება ქალაქში“ — Rotten Tomatoes
კუზიანი ცხენი (ფილმი)

კუზიანი ცხენი (რუს. Конёк-Горбунок) — რეჟისორ ივანე ივანოვ-ვანოს 1949 წლის მულტფილმი. იგი ეფუძნება პეტრე ერშოვის ცნობილ ზღაპარს, რომელიც პოემის სახეს ატარებს. სიუჟეტის მიხედვით, ბიჭუნას ჰყავს კუზიანი ცხენი, რომელიც, მიუხედავად თავისი გარეგნობისა, მას ბევრ სარგებელს მოუტანს. ფილმი აღდგენილი სახით და დამატებითი ეპიზოდით გამოვიდა 1975 წელს. ინფორმაცია საიტზე Animator.ru