ნია-გრუზინსკაია

ნია-გრუზინსკაია (რუს. Ния-Грузинская) — დასახლება ირკუტსკის ოლქის უსტ-კუტის რაიონში, რუსეთის ფედერაცია. დაარსდა 1974 წელს, როგორც ბაიკალ-ამურის მაგისტრალის მუშათა დასახლება. დასახლება ააშენეს საქართველოს სსრ-ის წარმომადგენლებმა. რკინიგზის სადგური აღმოსავლეთ ციმბირის რკინიგზის ხაზზე. განვითარებულია ხე-ტყის მრეწველობა. ერთადერთი დასახლებული პუნქტი ნიის სასოფლო საბჭოში. მდებარეობს მდინარე ნიის (ტაიურის შენაკადი, ლენის აუზი) მარცხენა სანაპიროზე, უსტ-კუტიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით პირდაპირი ხაზით 70 კილომეტრში (სარკინიგზო და საავტომობილო გზით დაახლოებით 100 კმ.) და ირკუტსკიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით პირდაპირი ხაზით 500 კმ-ში. ნია-გრუზინსკაიას ისტორია იწყება მას შემდეგ, რაც 1975 წლის მარტში საქართველოს სსრ-დან, მომავალი დასახლების ადგილზე გაიგზავნა 70 კაციანი ეშალონი „საქბამმშენის“ მატარებლით. უმაღლესი კლასის მშენებლებს „საქბამმშენის“ ხელმძღვანელი ანზორ დვალიშვილი ედგა სათავეში. გაუვალ ტაიგაში მოეწყო დროებითი ბანაკი, გაწმინდეს თვითმფრინავის დასაჯომი ბილიკი. მუდმივი დასახლების მშენებლობა დაიწყო 1975 წლის აპრილში. 1975 წლის 6 ნოემბერს სარკინიგზო ხაზმა სადგურ ზვეზდნოიედან მიაღწია ნიას. სადგურს უწოდეს ნია-გრუზინსკაია. საცხოვრებელი დასახლება შეიქმნა „თბილქალაქპროექტის“ ინსტიტუტის თანამშრომლების მიერ. კომპლექსი მოიცავდა: 7 მრავალსართულიან საცხოვრებელ კორპუსს, სკოლას, საბავშვო ბაღს, საზოგადოებრივ სავაჭრო ცენტრს, რკინიგზის სადგურს და საქვაბე ოთახს. 1981 წლის 23 თებერვალს დასახლება ექსპლუატაციაში შევიდა, დროებითი სახლების მაცხოვრებლები გადავიდნენ ახალ შენობებში. ციმბირელი ქართველები ნია-გრუზინსკაიას რუკა საიტზე OpenStreetMaps ↑ http://irkutskstat.gks.ru/wps/wcm/connect/rosstat_ts/irkutskstat/resources/645798804e45a78fa021babfab39d37f/2.pdf <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126938802"></a> ↑ http://195.46.100.221/vpn2010/DocLib/totals-vpn2010-2.pdf <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126939116"></a> ↑ 3.0 3.1 http://www.irkobl.ru/sites/economy/Anticorrup_ekspertiza/statistika.doc — Иркутск: 2012. — 81 с. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126940709"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q6576"></a> ↑ Численность населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2013 года. Таблица 33. Численность населения городских округов, муниципальных районов, городских и сельских поселений, городских населённых пунктов, сельских населённых пунктов — Росстат, 2013. — 528 с. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2624680"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126683996"></a> ↑ http://www.gks.ru/free_doc/doc_2014/bul_dr/mun_obr2014.rar <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126707963"></a> ↑ http://www.gks.ru/free_doc/doc_2015/bul_dr/mun_obr2015.rar <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126684268"></a> ↑ http://www.gks.ru/free_doc/doc_2016/bul_dr/mun_obr2016.rar — 2018. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126684493"></a> ↑ Численность населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2017 года — Москва: Росстат, 2017. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q41348632"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2624680"></a> ↑ 9.0 9.1 Кривой А. В Ние грузинской, Ленские вести : Общественно-политическая газета Усть-Кутского района. — Усть-Кут, 26 июня 2009. — № 24. ↑ 10.0 10.1 10.2 Калаганская Полина. Наш дом — Ния, Ленские вести : Общественно-политическая газета Усть-Кутского района. — Усть-Кут, 10 июля 2009. — № 26.