laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
მონასტირის ვილაიეთი

მონასტირის ვილაიეთი (არაბ. ولاية المنستير) — ვილაიეთი ტუნისის ჩრდილო-აღმოსავლეთით. ადმინისტრაციული ცენტრი — მონასტირი. ფართობი— 1 019 კმ², მოსახლეობა — 494 900 კაცი (2007). დასავლეთით ესაზღვრება სუსის ვილაიეთი, სამხრეთით მაჰდია. ჩრდილო-აღმოსავლეთით საზღვრავს ხმელთაშუა ზღვა (ტუნისის ყურე). ტუნისის ვილაიეთები ↑ http://tunisie.co/article/159/shopping/telephonie/indicatifs-525410
ალმადენი

ალმადენი (ესპ. Almadén) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში. შედის სიუდად-რეალის პროვინციის შემადგენლობაში (ავტონომიური გაერთიანება კასტილია-ლა მანჩა). ფართობი 240 კმ². მოსახლეობა 6175 (2010). უძველესი დროიდან ალმადენი იყო და რჩება ვერცხლისწყლის წარმოების მსოფლიო მნიშვნელობის ცენტრად. ალმადენის ინფრასტრუქტურა იდრიიის საბადოსთან ერთად 2012 წელს იუნესკომ აღიარა მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლად. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ესპანეთში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში ალმადენისა და იდრიიის ვერცხლისწყლის საბადო იუნესკოს საიტზე
ძვ. წ. 94

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 94 ძვ. წ. 94 — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
იდრია

იდრია (Idrija) — მეშახტეთა ქალაქი დასავლეთ სლოვენიაში, გორიშკის რეგიონში. მოსახლეობა 12 000 (2002). 1497 წლიდან არის უმსხვილესი ვერცხლისწყლის წარმოების მსოფლიო ცენტრი. ალმადენის საბადოს ინფრასტრუქტურათან ერთად 2012 წელს იუნესკომ აღიარა მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლად. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სლოვენიაში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში ალმადენისა და იდრიის ვერცხლისწყლის საბადო იუნესკოს საიტზე
პიერ რიშარი

პიერ რიშარი (ფრანგ. Pierre Richard; დ. 16 აგვისტო, 1934) — ფრანგი კინომსახიობი. აღიარებულია როგორც საფრანგეთის ერთ-ერთი ყველაზე გამოჩენილი და ნიჭიერი კომიკოსი. მოღვაწეობს აგრეთვე როგორც რეჟისორი და იშვიათად როგორც მომღერალი. დაიბადა 1934 წლის 16 აგვისტოს ქალაქ ვალანსიენში საფეიქრო ქსოვილების მწარმოებლის ოჯახში. აღიზარდა არისტოკრატების შთამომავლის, საფრანგეთის ჩრდილოეთ ნაწილში მცხოვრებ — ბაბუამისის ოჯახში. მოზარდ ასაკში რიშარი ქალაქ პარიზს გაემგზავრა, სადაც სწავლა დრამატულ კურსებზე დაიწყო. რიშარის ამ გადაწყვეტილებას ბაბუამისი უარყოფითად შეხვდა და სწორედ ეს მიზეზი გახდა რიშარის მიერ ურთიერთობის გაწყვეტა საკუთარ ოჯახთან. ჩააბარა შარლ დიულენის დრამატულ კურსებზე, ხოლო შემდეგ სტაჟირებას გადიოდა ჟან ვილართან. თეატრში მაინცდამაინც წარმატებას ვერ მაიღწია. ძირითადად მეორეხარისხოვან როლებში უწევდა გამოსვლა. 1967 წელს შედგა რიშარის ერთ-ერთი პირველი კინოდებიუტი ივ რობერის ფილმში „ბედნიერი ალექსანდრე“. შემდეგ წლებში მონაწილეობა მიიღო არაერთ ცნობილ ფილმში. 1976 წელს მთავარი როლი შეასრულა ფრანგულ კომედიური ჟანრის ფილმში „სათამაშო“; აღსანიშნავია აგრეთვე შესრულებული კინოროლები ფილმებში: „უიღბლოები“, „მარცხნივ ლიფტისგან“, „კაქტუსი“ და სხვა. 1997 წელს ქართველმა რეჟისორმა ნანა ჯორჯაძემ გადაიღო ფილმი „შეყვარებული კულინარის 1001 რეცეპტი“, ხოლო 2000 წელს „ზაფხული, ანუ 27 დაკარგული კოცნა“, სადაც ორივე ფილმში როლი წილად ხვდა რიშარსაც. ბედნიერი ალექსანდრე (Alexandre le bienheureux, 1966) იდიოტი პარიზში (Un idiot à Paris, 1966) მაღალი ქერა მამაკაცის დაბრუნება (Le Retour du grand blond, 1974) არ გამოგეპაროს (La Course A L’echalote, 1975) სათამაშო (Le Jouet, 1976) გაქცევა (La Carapate, 1978) ქოლგის ჩხვლეტა (Le Coup Du Parapluie, 1980) უიღბლოები (La Chèvre, 1981) მამიკოები (Les Compères, 1983) გაქცეულები (Les Fugitifs, 1986) მარცხნივ ლიფტისგან (À gauche en sortant de l’ascenseur, 1988) შეყვარებული კულინარის 1001 რეცეპტი (Les Mille et Une Recettes du cuisinier amoureux, 1996) 27 დაკარგული კოცნა (27 Missing Kisses, 2000) რობინზონ კრუზო (Robinson Crusoé, 2003) როდესაც ჩვენ აღარ ვიქნებით (En attendant le déluge, 2004) კაქტუსი (АLe Cactus, 2005) გველი (Le Serpent, 2006) პარიზი! პარიზი! (Le Serpent, 2008) მეფე გიიომი (King Guillaume, 2009) კინომანი (Cinéman, 2009) ოფიციალური საიტი (ფრანგული) (ინგლისური) პიერ რიშარი – ეროვნული ფილმოგრაფია დაარქივებული 2015-09-24 საიტზე Wayback Machine. (ქართული ენა) პიერ რიშარი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
ნგურდოტოს კრატერი

ნგურდოტო — კრატერი ტანზანიის ჩრდილოეთით. მდებარეობს არუშის ეროვნული პარკის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. წარმოადგენს ვრცელ კალდერას, რომლის სიღრმე 100 მ, ხოლო დიამეტრი 3,6 კმ-ია. ცნობილია როგორც პატარა ნგორონგორო. ტურისტებისთვის კრატერის ხილვა შესაძლებელი არ არის, თუმცა ზოგიერთ მონაკვეთზე არის სადაკვირვებო წერტილები, საიდანაც იშლება ხედი თვით კრატერის შიგნითა ნაწილზე და მწვერვალ კილიმანჯაროზე. გარშემორტყმულია ხშირი ტყით, განვითარებულია ჭაობები. გვხვდება დიდი რაოდენობით კამეჩები, კოლობუსები და სხვ. ↑ ტბა მომელა - ნგურდოტოს კრატერი დაარქივებული 2012-07-22 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
ძვ. წ. 95

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 95 სომხეთის სამეფო ტახტზე ადის ტიგრან II. მარკუს პორციუს კატონი (უმცროსი) — რომის პოლიტიკური მოღვაწე (გ. ძვ. წ. 46)
დიდება (1989 წლის ფილმი)

დიდება (ინგლ. Glory) — რეჟისორ ედვარდ ცვიკის სამხედრო ჟანრის ფილმი. როლებს ასრულებენ: მეთიუ როდერიკი, დენზელ ვაშინგტონი, კერი ელვისი და მორგან ფრიმენი. სცენარის ავტორია კევინ ჟარი. გადაღებულია სამხედრო პოლკოვნიკის რობერტ გულდ შოუს პირადი წერილებისა და აგრეთვე ლინკოლნ კირსტენისა და პიტერ ბურჰარდის რომანებზე, შესაბამისად, — „დადეთ ეს დაფნის ხე“ და „ერთი მამაცური გარღვევა“ სცენარის მიხედვით. ფილმის სიუჟეტი უკავშირდება აშშ-ის არმიის პირველი ოფიციალური ქვედანაყოფის — მასაჩუსეტსის 54-ე მოხალისე ქვეითი ჯარის რეალურ ისტორიას, რომელმაც მონაწილეობა მიიღო აშშ-ის სამოქალაქო ომში. 54-ე პოლკი იყო აშშ-ის არმიის პირველი ქვედანაყოფი, რომელიც აფრო-ამერიკელებისაგან შედგებოდა. ფილმი TriStar Pictures-ისა და Freddie Fields-ის ერთობლივი წარმოებისაა და აშშ-ში ვრცელდება Tri-Star Pictures-ს მიერ. აშშ-ში ფილმის პრემიერა შეზღუდული რელიზის სახით შედგა 1989 წლის 14 დეკემბერს, ხოლო ფართო გაყიდვაში გამოვიდა 1990 წლის 16 თებერვალს. შემოსავალმა შეადგინა 26,828,365 აშშ დოლარი. საერთო ბიუჯეტმა შეადგინა 18 მილიონი აშშ დოლარი, ფილმის შემოსავალი კი საშუალო აღმოჩნდა. ფილმისთვის საუნდტრეკი დაწერა კომპოზიტორმა ჯეიმზ ჰორნერმა, Boys Choir of Harlem-ის გუნდთან ერთად, რომელიც გაეშვა 1990 წლის 23 იანვარს. საშინაო ვიდეო გაავრცელა Sony Pictures Home Entertainment-მა. 2009 წლის 23 იანვარს გამოვიდა Blu-ray-ის ფართოეკრანიანი ვერსია. ფილმი ნომინირებული იყო ოსკარის პრემიაზე ნომინაციაში: საუკეთესო მონტაჟი და საუკეთესო მხატვრული გაფორმება. ფილმმა არაერთი ჯილდო მოიპოვა. მსახიობმა დენზელ ვაშინგტონმა მოიგო ოსკარისა და ოქროს გლობუსის ჯილდოები ნომინაციაში: მამაკაცის მეორეხარისხოვანი როლი. ფილმმა ასევე მიიღო ოსკარი საუკეთესო ხმისა და ოპერატურისთვის. ოფიციალური საიტი „დიდება“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „დიდება“ — Allmovie-ზე ↑ Glory. The Numbers. ციტირების თარიღი: 2010-11-07. ↑ Glory. Box Office Mojo. ციტირების თარიღი: 2010-11-07.
რანერსი

რანერსი (დან. Randers) — ქალაქი ცენტრალურ დანიაში, იუტლანდიის ნახევარკუნძულზე, რანერსის მუნიციპალიტეტში. მისი მოსახლეობა 61 121 ადამიანია (2012 წ) და ამ მაჩვენებლით წარმოადგენს ქვეყნის სიდიდით მე-6 ქალაქს. მუნიციპალიტეტის მთლიანი მოსახლეობა 94 750 კაცს შეადგენს (2010) და მიეკუთვნება 1,2 მილიონიან აღმოსავლეთ იუტლანდიის მეტროპოლიურ არეალს. ქალაქი გაშენებულია მდინარე გუდენის ნაპირებზე, მისი რანერს-ფიორდთან შესართავიდან 10 კმ-ში, კოპენჰაგენიდან 179 კმ-ით ჩრდილო-დასავლეთით. მის ასეთ მდებარეობას უდიდესი მნიშვნელობა ჰქონდა საზღვაო ვაჭრობისთვის. ვრცელი სასოფლო-სამეურნეო არეალები და კარგი სატრანსპორტო მდებარეობა როგორც ხმელეთით, ისე ზღვით, რანერსს დაეხმარა, რომ ვაჭრობისა და კომერციის დინამიკური ცენტრი გამხდარიყო. რანერსი XII საუკუნეში დაარსდა. აკურეირი, ისლანდია ოლესუნი, ნორვეგია დანიის ქალაქების სია ოფიციალური საიტი Randers tourism bureau დაარქივებული 2012-06-09 საიტზე Wayback Machine. Randers Rainforest website Randers Art Museum დაარქივებული 2005-08-27 საიტზე Wayback Machine. English Online Information about Randers დაარქივებული 2005-04-06 საიტზე Wayback Machine. (Sct. Morten's Church website, in Danish only) დაარქივებული 2008-02-11 საიტზე Wayback Machine.
ძვ. წ. 96

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 96 ძვ. წ. 96 — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
ღვედკეცი (გვარი)

ღვედკეცი (ლათ. Periploca) — მცენარეთა გვარი ღვედკეცისებრთა ოჯახისა. ხვიარა მცენარეებია. ცნობილია 15-მდე სახეობა, რომელიც ხმელთაშუაზღვისპირეთში, ტროპიკულ აფრიკაში, აზიის ზომიერ და სუბტროპიკულ ოლქებშია გავრცელებული. საქართველოში ბუნებრივად გვხვდება 1 სახეობა — Periploca graeca; იგი 12 მ-მდე სიმაღლის ლიანაა, აქვს ელიფსური ტყავისებრი ფოთლები და მურა-მწვანე ყვავილები. იზრდება ტყის სარტყელში, ტენიან ადგილებში, მდინარეთა ნაპირებზე. მეტწილად დასავლეთ საქართველოს დაბლობის ტყეებში გვხვდება, აღმოსავლეთ საქართველოში უმთავრესად ჭალის ტყეებსა და ტენიან ხეობებშია. დეკორატიული მცენარეა. ქერქი შეიცავს ალკალოიდებს და გლიკოზიდ-პერიპლოცინს. ღვედკეცის ზოგიერთი სახეობის რძისებრი წვენი კაუჩუკს შეიცავს. ივანიშვილი მ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 586.
შინდანწლა

შინდანწლა (ლათ. Swida, Thelycrania) — მცენარეთა გვარი შინდისებრთა ოჯახისა. ბუჩქები ან პატარა ხეებია. 40-მდე სახეობა გავრცელებულია ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ზომიერ სარტყლეში, ძირითადად კი სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის ქვეყნებში, აგრეთვე მექსიკაში, სამხრეთ ამერიკასა და ჩრდილოეთ ანდებში. საქართველოში გვხვდება 4 სახეობა; იზრდება მთის ქვედა და შუა სარტყლის ტყეების ქვეტყეში, ტყისა და გზის პირებზე, მდინარეთა ნაპირებზე, ბუჩქნარებში. ღვინიაშვილი ც., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 749.
ძვ. წ. 97

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 97 ძვ. წ. 97 — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
ძეძვი

ძეძვი (ლათ. Paliurus) — მცენარეთა გვარი ხეჭრელისებრთა ოჯახისა. ბუჩქებია. 6 სახეობა ძირითადად აღმოსავლეთ აზიაშია გავრცელებული. საქართველოში გვხვდება 1 სახეობა — ჩვეულებრივი ძეძვი (ლათ. Paliurus spina-christi), რომელიც 3 მ-მდე სიმაღლის ძლიერ დატოტვილი ეკლიანი ბუჩქია. იშვიათად 8 მ-მდე იზრდება. აქვს მომწვანო-მოყვითალო იღლიურ მტევნებად შეკრებილი ყვავილები, ტყავისებრი, არშიაშემოვლებული, მუქი ყვითელი ან მურა-მეწამული ნაყოფი. იზრდება მშრალ, თიხნარ, ღორღიან და ქვიან ადგილებზე მთისწინეთში. ვრცელდება ზღვის დონიდან 1500 მ-მდე. გვხვდება შიბლიაკის ტიპის ბუჩქნარში. ხშირად გაუვალ რაყას ქმნის. დეკორატიული ბუჩქია. იყენებენ ცოცხალ ღობედ, მის მკვრივ მერქანს კი — სახარატო საქმეში. ნაყოფი და ქერქი შეიცავს მთრიმლავ ნივთიერებებს, ხალხურ მედიცინაში შარდმდენ საშუალებად ხმარობენ. ივანიშვილი მ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 268.
შოროქანი

შოროქანი, მლაშე ცოცხი (ლათ. Limonium) — მცენარეთა გვარი ტყვიაბალახისებრთა ოჯახისა. უმეტესად მრავალწლოვანი ბალახებია. დიდი, მეტწილად მხოლოდ ფესვთანური ფოთლები აქვთ. ყვავილები ფერად მეწამული ან ყვითელია, შეკრებილია საგველა ყვავილედებში. საღებავი მცენარეებია. შოროქანის 300-მდე სახეობა მთელ დედამიწაზეა გავრცელებული, უმთავრესად კი აღმოსავლეთ ხმელთაშუაზღვისპირეთიდან ცენტრალურ აზიამდე. საქართველოში გვხვდება 2 სახეობა. ლანდშაფტის შემქმნელი მცენარეა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 20.
ცეცხლეკალა

ცეცხლეკალა (ლათ. Xanthium) — ერთწლოვან ბალახოვან მცენარეთა გვარი რთულყვავილოვანთა ოჯახისა. 25 მ-მდე სახეობა მთელ დედამიწაზეა გავრცელებული. კავკასიაში გვხვდება — 6 სახეობა, საქართველოში — 4. იზრდება მდინარეებისა და თხრილების გასწვრივ, რუდერალურ ადგილებზე, ზღვისპირა სილნარებზე, ბაღ-ვენახებში, დაბლობიდან მთის შუა სარტყლამდე. საკარანტინო სარეველებია. უფრო ცნობილია საკუთრივ ცეცხლეკალა (ლათ. Xanthium spinosum) და ღორის ბირკა ( ლათ. Xanthium strumarium). გურგენიძე მ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 205.
ძვ. წ. 98

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 98 ძვ. წ. 98 — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
ამბართაფა

ამბართაფა — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის გარდაბნის მუნიციპალიტეტში, კალინინოს თემში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 700 ადამიანი. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 16. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
ვახტანგისი

ვახტანგისი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში (ქვემო ქართლის მხარე), გარდაბნის მუნიციპალიტეტში (ვახტანგისის ადმინისტრაციული ერთეული). 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2375 ადამიანი. სოფელი მდებარეობს გარდაბნის ვაკეზე, გარდაბან–აღსთაფის საავტომობილო გზაზე, ზღვის დონიდან 270 მ-ზე, გარდაბნიდან 12 კმ-ში, საქართველო-აზერბაიჯანის სახელმწიფო საზღვართან. სოფლის წარმოშობა დაკავშირებულია ბაქო-თბილისის რკინიგზის გაყვანასთან (გაიხსნა 1883 წელს). მშენებლობაზე დასაქმებული იყვნენ რუსი ეროვნების მუშები, რომლებიც რკინიგზის შპალებს ამზადებდნენ. მუშების დასახლებას მშენებლობის ხელმძღვანელის ვოეიკოვის პატივსაცემად ვოეიკოვი (ვოიევკოვო) ეწოდა. 1920-იან წლებში ვოეიკოვში ჩამოასახლეს ქართველები კუმისიდან და თეთრიწყაროს რაიონიდან, უფრო მოგვიანებით კი — აზერბაიჯანელები აზერბაიჯანის სსრ ყაზახის რაიონიდან. საბჭოთა პერიოდში სოფელს დაარქვეს ახალი ულიანოვკა, შემდეგ — ულიანოვკა, 1992 წელს კი — ვახტანგისი. 1900-იან წლებში ვოეიკოვის სამხრეთ-აღმოსავლეთით გაჩნდა გერმანელების დასახლება გრიუნტალი. მეორე მსოფლიო ომის დაწყების შემდეგ სოფლიდან გერმანელები გაასახლეს, 1943 წელს კი გრიუნტალს რუისბოლო უწოდეს. 1990-იანი წლების ბოლოსთვის რუისბოლო ვახტანგისს შეერწყა. ↑ მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ 3.0 3.1 3.2 3.3 ხახიაშვილი ი., გარდაბნის რაიონის ციხე-ტაძრები, თბ., 2008. — გვ. 127. ↑ გაზ. „კომუნისტი“, 1943, №185. — გვ. 1.
კალინინო (გარდაბნის მუნიციპალიტეტი)

კალინინო — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის გარდაბნის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 377 ადამიანი. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
კრწანისი (გარდაბნის მუნიციპალიტეტი)

კრწანისი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის გარდაბნის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2781 ადამიანი. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
ლემშვენიერა

ლემშვენიერა — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის გარდაბნის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1642 ადამიანი. სოფელი აღმოცენდა 1987 წელს სტიქიით დაზარალებული სვანების ჩამოსახლების შედეგად. ↑ მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ ინეზა ხახიაშვილი, „გარდაბნის რაიონის ციხე-ტაძრები“, თბილისი, 2008, გვ. 124.
მუხრან-თელეთი

მუხრან-თელეთი — სოფელი საქართველოში, გარდაბნის მუნიციპალიტეტში, თელეთის თემში. მდებარეობს თელეთის ქედის სამხრეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 750 მ, გარდაბნიდან 45 კმ, ფონიჭალიდან 6 კმ., ზემო თელეთიდან 1 კმ. საბჭოთა პერიოდში მოქმედებდა მეცხოვლეობის მეურნეობა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 120 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 231. ↑ მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
მზიანეთი

მზიანეთი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის გარდაბნის მუნიციპალიტეტში, ლემშვენიერას თემში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 233 ადამიანი. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
მუღანლო (გარდაბნის მუნიციპალიტეტი)

მუღანლო — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის გარდაბნის მუნიციპალიტეტში, სართიჭალის თემში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 4210 ადამიანი. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ https://web.archive.org/web/20130921054834/http://ufps.org/index.php?option=com_content&task=view&id=35 ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
ძვ. წ. 99

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 99 ძვ. წ. 99 — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
მუხროვანი

მუხროვანი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის გარდაბნის მუნიციპალიტეტში, ახალსოფლის თემში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 334 ადამიანი. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
ნაგები (გარდაბნის მუნიციპალიტეტი)

ნაგები — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის გარდაბნის მუნიციპალიტეტში, ლემშვენიერას თემში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 397 ადამიანი. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
სააკაძე (გარდაბნის მუნიციპალიტეტი)

სააკაძე (1972 წლამდე საცხენჰესი) — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის გარდაბნის მუნიციპალიტეტში, მარტყოფის თემში. მდებარეობს ივრის ზეგნის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, მდინარე საცხენისისწყლის (ლოჭინის მარცხენა შენაკადი) ხეობაში, ზღვის დონიდან 800 მ-ზე. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 317 კაცი. საცხენისის ჰიდროელექტროსადგური ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ 2.0 2.1 ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, გვ. 536, თბ., 1984 წელი. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
საცხენისი

საცხენისი — სოფელი საქართველოში, გარდაბნის მუნიციპალიტეტში, ახალსოფლის თემში. მდებარეობს ივრის ზეგნის უკიდურეს ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, მდინარე ლოჭინის ზემოთში, ზღვის დონიდან 900 მ სიმაღლეზე, გარდაბნიდან 55 კმ, ვაზიანიდან 15 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 432 კაცი. სოფელში დგას საცხენისის ღვთისმშობლის ეკლესია. ისტორიული წყაროდან ირკვევა, რომ ვახტანგ გორგასალი თბილისის მიდამოების უკაცრიელობის გამო ხშირად მიდიოდა უჯარმის ციხე-ქალაქს საცხენისის გავლით. სოფლის მიდამოებში კი თურმე სამეფო ცხენთა ჯოგი იდგა. აქ ყოფილა რუსთავ-მარტყოფის სადროშოს მთავარი საჯინიბოები, საიდანაც სავარაუდოდ წარმოდგება სახელწოდება „საცხინისი“. სოფელი ყმა-მამულით ქართველი მეფეების მიერ მარტყოფის ხელთუქმნელი ხატის მონასტრისადმი ყოფილა შეწირული. შედიოდა რუსთავ-მარტყოფის საეპისკოპოსოში და მნიშვნელოვანი სამხედრო-სტრატეგიული დანიშნულება ჰქონდა. საცხენისი მეზობელ სოფლებთან ერთად ერთ-ერთ გადამწყვეტ სამხედრო გამაგრებულ დასახლებულ ადგილს წარმოადგენდა დაღესტნის მხრიდან შემოსეული მტრებისაგან სატახტო ქალაქის დასაცავად. ლეკთა გაუთავებელმა თავდასხმებმა XVIII საუკუნის 50-იანი წლების დამდეგს განადგურებამდე მიიყვანა სოფელი. კერძოდ, ეს მოხდა 1752 წელს, როცა სოფელი ნასოფლარად იქცა. ასე გაგრძელდა ნახევარი საუკუნე. მარტყოფის მთავარეპისკოპოსმა სტეფანე რუსთაველმა 1794-1795 წლებში მარტყოფის საეკლესიო გლეხების 12 კომლი გადაიყვანა ნასოფლარში და ყოველ მათგანს გამოუყო საჭირო საკომლო მიწები. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მერძევეობა და მებოსტნეობა. 1952 წელს ამოქმედდა და საცხენისის ჰიდროელექტროსადგური. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 215. ↑ მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ 3.0 3.1 3.2 ხახიაშვილი, ი., „გარდაბნის რაიონის ციხე-ტაძრები“, გვ. 67, თბილისი, 2008
ქვემო თელეთი

ქვემო თელეთი — სოფელი საქართველოში, გარდაბნის მუნიციპალიტეტში, თელეთის თემში. მდებარეობს თელეთის ქედის სამხრეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 580 მ., გარდაბნიდან 42 კმ, ფონიჭალიდან 8 კმ, ზემო თელეთიდან 3 კმ. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეცხოველეობა. სოფლის ტერიტორიაზე მდებარეობს შავნაბადის მონასტერი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 798 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 514. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
ქვემო ქვიშიანი

ქვემო ქვიშიანი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის გარდაბნის მუნიციპალიტეტში, ნორიოს თემში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 61 ადამიანი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ქვემო ქვიშიანი ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
ყარათაქლა

ყარათაქლა — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის გარდაბნის მუნიციპალიტეტში, ყარათაქლას თემში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1550 ადამიანი. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
ყარაჯალარი

ყარაჯალარი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის გარდაბნის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს გარდაბნის ვაკეზე, მდინარე მტკვრის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 355 მეტრი, გარდაბნიდან 19 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 4136 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 630. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
წალასყური

წალასყური — სოფელი საქართველოში, გარდაბნის მუნიციპალიტეტში, თელეთის თემში. მდებარეობს თელეთის ქედის სამხრეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 650 მ სიმაღლეზე. მდებარეობს თელეთის ქედის სამხრეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 650 მ, გარდაბნიდან 46 კმ, ფონიჭალიდან 13 კმ., ზემო თელეთიდან 1 კმ. წალასყური დატანილია ვახუშტი ბატონიშვილის მიერ შედგენილ რუკაზე „წარაყურის“ სახელწოდებით. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეცხოველეობა და მეიხვეობა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 593 ადამიანი. ენციკლოპედია „თბილისი“, თბ., 2002. — გვ. 960, ISBN 99928-20-32-2. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 285. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
ზემო ქვიშიანი

ზემო ქვიშიანი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის გარდაბნის მუნიციპალიტეტში, ნორიოს თემში. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობდა 373 ადამიანი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 38 ადამიანი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ზემო ქვიშიანი ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ 2.0 2.1 მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
ძვ. წ. 102

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 102 კილიკია გახდა რომის იმპერიის ნაწილი. ანტიოქოს VIII დაქორწინდა კლეოპატრა სელენა I-ზე. კვინტუს ტულიუს ციცერონი - რომაელი მხედართმთავარი და მარკუს ტულიუს ციცერონის უმცროსი ძმა. გაიუს ლუცილიუსი - რომაელი პოეტი.