laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ბაიანი

ბაიანი (ლეგენდარული რუსი მომღერალ-მთქმელის ბაიანის ან ბოიანის სახელის მიხედვით), ენაკიანი პნევმატური მუსიკალური საკრავი, ხელის ღილაკებიანი გარმონი, რომლის მარჯვენა კლავიატურაზე სრული ქრომატული ბგერათა რიგია განლაგებული (დიაპაზონი: დიდი ოქტავის სი-ბემოლი—მეოთხე ოქტავის დო-დიეზი), ხოლო მარცხენაზე ბანები და მზა აკორდული აკომპანემენტი. ბანების დიაპაზონი ერთი ოქტავის ფარგლებშია, მაგრამ თითოეული ნოტი ერთდროულად ხუთ (ოთხ) ოქტავაში ჟღერს. ბაიანს აქვს მზა აკორდები ყველა ტონალობაში — მაჟორული და მინორული სამხმოვანებები და მათი შებრუნებები, სეპტაკორდები (ზოგჯერ შემცირებულიც). ბაიანის წინამორბედია ოთხრიგიანი პეტერბურგული გარმონიკა და სამრიგიანი „ველური“. სახელწოდება „ბაიანი“ პირველად უწოდეს (1907) სრულყოფილ ოთხრიგიან გარმონს მისმა კონსტრუქტორმა პ. სტერლიგოვმა და გარმონზე დამკვრელმა ი. ორლოვსკიმ. ბაიანი არის არა მარტო ხალხური, არამედ საორკესტრო საკრავიც. საზღვარგარეთ იგი ცნობილია კნოპიანი (ან ქრომატული) აკორდეონის სახელით. გარმონი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 153.
კავკასიის მხარის ათვერსიანი რუკა

კავკასიის ათვერსიანი რუკა — კავკასიის მხარის 1:420 000 მასშტაბის რუკების კომპლექტი, გამოშვებული მეფის რუსეთის დროს. რუკა პირველად გამოიცა 1847 წელს, მეორედ კი 1869 წელს. კავკასიის მხარის ათვერსიანი რუკის ნაკრები. ნებისმიერი კვადრატის გასახსნელად დააკლიკეთ მაუსით. ერთვერსიანი რუკა ორვერსიანი რუკა სამვერსიანი რუკა კავკასიის მხარის ხუთვერსიანი რუკა Сборный листь в масштабе 10 версть.
კარუმასის რაიონი

კარუმასის რაიონი (ესპ. Distrito de Carumas) — რაიონი პერუში, მოკეგუის რეგიონის მარისკალ-ნიეტოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 985 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 877 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 1.7 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 2 256 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ჩუჩუმბაიის რაიონი

ჩუჩუმბაიის რაიონი (ესპ. Distrito de Cuchumbaya) — რაიონი პერუში, მოკეგუის რეგიონის მარისკალ-ნიეტოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 120 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 306 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 19 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 67.58 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
მოკეგუის რაიონი

მოკეგუის რაიონი (ესპ. Distrito de Moquegua) — რაიონი პერუში, მოკეგუის რეგიონის მარისკალ-ნიეტოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 410 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 50 075 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 13 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 3 949 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
სამეგუის რაიონი

სამეგუის რაიონი (ესპ. Distrito de Samegua) — რაიონი პერუში, მოკეგუის რეგიონის მარისკალ-ნიეტოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 558 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 515 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 100 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 62.5 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
სან-კრისტობალის რაიონი (მოკეგუა)

სან-კრისტობალის რაიონი (ესპ. Distrito de San Cristóbal) — რაიონი პერუში, მოკეგუის რეგიონის მარისკალ-ნიეტოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 458 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 518 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 6.5 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 542.73 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ტორატის რაიონი

ტორატის რაიონი (ესპ. Distrito de Torata) — რაიონი პერუში, მოკეგუის რეგიონის მარისკალ-ნიეტოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 195 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 591 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 3.7 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1 793 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ელ-ალგარობალის რაიონი

ელ-ალგარობალის რაიონი (ესპ. Distrito de El Algarrobal) — რაიონი პერუში, მოკეგუის რეგიონის ილოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 110 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 305 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 0.41 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 747 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ასკულუმის ბრძოლა (ძვ. წ. 279)

ასკულუმის ბრძოლა — მეორე ბრძოლა პიროსსა და რომს შორის. ბრძოლამ ორი დღე გასტანა, საბოლოოდ პიროსმა გაიმარჯვა, თუმცა დაკარგა თავისი ძალების დიდი ნაწილი. სწორად ამ ბრძოლიდან წარმოიშვა გამოთქმა „პიროსის გამარჯვება“ ჰერაკლიუმის ბრძოლის შემდეგ მეტოქეებმა უკვე საკმარისად კარგად გაიცნეს ერთმანეთი. რომაელებმა იცნოდნენ პიროსის ყველაზე საშიში იარაღის — საბრძოლო სპილოების შესახებ, პიროსმა კი სათანადოდ შეაფასა რომაელთა ბრძოლისუნარიანობა. პიროსში, როგორც კარგ მხედართმთავარში, მებრძოლმა რომაელებმა დიდი სიმპატია გამოიწვიეს და მან ყველა ხერხით სცადა თავიდან აეცილებინა შემდგომი სისხლისღვრა, დაესრულებინა ომი და გამხდარიყო ამ ხალხის მოკავშირე, მაგრამ რომაელებმა მიუხედავად წაგებისა არ ისურვეს დანებება და ფარხმალის დაყრა, სანამ პიროსი იტალიის მიწაზე რჩება. ამრიგად მეორე ბრძოლა მეტოქეებს შორის გარდაუვალი გახდა. მეორე ბრძოლა ქალაქ ასკულუმთან გაიმართა. რომაელებმა პიროსი აიძულეს დაბლობიდან მდინარის ტყიან ნაპირზე გადასულიყო, საიდანაც სპილოები ვერ მოახერხებდნენ თავდასხმას. ბრძოლა ღამემდე გაგრძელდა და გაურკვეველი იყო გამარჯვებული. მეორე დღეს პიროსმა შეძლო დაბლობზე გადმონაცვლება. ყველაზე სუსტ ადგილებში ყარაული დააყენა, სპილოებს შორის მან შუბოსნები და მშვილდოსნები ჩააყენა, და სწრაფად შეუტია რომაელებს. რომაელებმა ვერ შეძლეს ფლანგიდან შეტევა, როგორც წინა ბრძოლაში, პირისპირ შეხვდნენ მეტოქეს და სცადეს მძიმე ქვეითების დამარცხება, სანამ მათ სპილოები არ მოეშველებოდნენ. პიროსმა კი სპილოებით შეუტია რომაელებს და უკუაქცია ისინი. რომაელები გაიქცნენ ბანაკში. ამ დღეს დაიღუპა 6000 რომაელი და 3500 ბერძენი. მიუხედავად გამარჯვებისა, პიროსს ისეთი დანაკარგები ჰქონდა, რომ ომის ასე გაგრძელებას იგი ვეღარ შეძლებდა. ისტორიაში შევიდა მის მიერ წარმოთქმული ფრაზა „თუ კიდევ ერთხელ ასე გავიმარჯვებთ რომაელებთან, საბოლოოდ დავიღუპებით“. დაიღუპა მის მიერ ჩამოყვანილი ჯარების დიდი ნაწილი და მისი მიახლოვებული მხედართმთავრები. ბრძოლაში პიროსის გმარჯვების მიუხედავად, მას ომის გაგრძელების საშუალება აღარ ჰქონდა. მისთვის ცხადი იყო, რომ იტალია უნდა დაეტოვებინა. პიროსისთვის საბედნიეროდ ამ დროს მას სიცილიელმა ბერძნებმა სთხოვეს დახმარება კართაგენის წინააღმდეგ, რითაც პიროსს საშუალება მიეცა იძულებითი დახევა სიცილიისთვის დახმარების მოტივით აეხსნა. პლუტარქე, "პარალელური ბიოგრაფიები", პიროსი
ილოს რაიონი

ილოს რაიონი (ესპ. Distrito de El Ilo) — რაიონი პერუში, მოკეგუის რეგიონის ილოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 15 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 57 746 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 200 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 295.6 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
პაკოჩის რაიონი

პაკოჩის რაიონი (ესპ. Distrito de El Pacocha) — რაიონი პერუში, მოკეგუის რეგიონის ილოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 5 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 986 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 15 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 338.08 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ალბინიცა

ალბინიცა (რუმ. Albiniţa) — სოფელი მოლდოვაში, ანენი-ნოის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 19 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 370 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ბალმაზი

ბალმაზი (რუმ. Balmaz) — სოფელი მოლდოვაში, ანენი-ნოის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 52 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 163 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ბატიკი (მოლდოვა)

ბატიკი (რუმ. Batîc) — სოფელი მოლდოვაში, ანენი-ნოის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 90 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 32 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ბერიოზკი (მოლდოვა)

ბერიოზკი (რუმ. Beriozchi) — სოფელი მოლდოვაში, ანენი-ნოის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 15 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 647 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ბოტნარეშტი

ბოტნარეშტი (რუმ. Botnăreşti) — სოფელი მოლდოვაში, ანენი-ნოის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 86 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 898 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ბულბოაკა (ანენი-ნოის რაიონი)

ბულბოაკა (რუმ. Bulboaca) — სოფელი მოლდოვაში, ანენი-ნოის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 40 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 095 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ვარნიცა (მოლდოვა)

ვარნიცა (რუმ. Varniţa) — სოფელი მოლდოვაში, ანენი-ნოის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 210 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
პიაუი

პიაუი (პორტ. Piauí, PI) — შტატი ბრაზილიის ჩრდილო-აღმოსავლეთში, მდინარე პარნაიბას აუზში. ეკონომიკის ძირითადი დარგებია მეცხოველეობა და მიწათმოქმედება. ფართობი – 252 ათასი კმ². მოსახლეობა – 3,0 მლნ. ქალაქები (ათ.) – ტერეზინა (706), პარნაიბა (131).
გურა-ბიკულუი

გურა-ბიკულუი (რუმ. Gura Bîcului) — სოფელი მოლდოვაში, ანენი-ნოის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 27 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 427 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ჰირბოვეცი

ჰირბოვეცი (რუმ. Hîrbovăţ) — სოფელი მოლდოვაში, ანენი-ნოის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 92 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 447 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
დელაკეუ (ანენი-ნოის რაიონი)

დელაკეუ (რუმ. Delacău) — სოფელი მოლდოვაში, ანენი-ნოის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 23 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 240 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ჯამანა

ჯამანა (რუმ. Geamăna) — სოფელი მოლდოვაში, ანენი-ნოის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 95 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 401 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
შირვანზადე

შირვანზადე ალექსანდრე მინასის ძე მოვსესიანი (სომხ. Ալեքսանդր Շիրվանզադե; დ. 18 აპრილი, 1858, შირვანი — გ. 7 აგვისტო, 1935, კისლოვოდსკი) — სომეხი საბჭოთა მწერალი, სომხეთისა და აზერბაიჯანის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკების სახალხო მწერალი (1930). დაიბადა ხელოსნის ოჯახში 1858 წლის 18 აპრილს შირვანში, დღევანდელი აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე, უფრო გვიან კი საკუთარი თავისთვის სპარსული ენიდან შთაგონებული ლიტერატურული ფსევდონიმი შეარჩია — შირვანის შვილი, შირვანზადე. დაამთავრა რუსული სამაზრო სასწავლებელი 1873 წელს. 1883 წლამდე ბაქოში ცხოვრობდა. ბევრი პროფესია გამოიცვალა. მე-19 საუკუნის 80-იან წლებში აქვეყნებდა პუბლიცისტურ სტატიებსა და ნარკვევებს ნავთობის სარეწის მუშების მძიმე მდგომარეობის შესახებ, რაც მის პირველ მოთხრობებშიც აირეკლა, ისევე როგორც ერთ-ერთ რომანში (ქაოსი). 1883 წლიდან თბილისში ეწეოდა ლიტერატურულ მოღვაწეობას. 1905 - 1910 წლებში პარიზში ცხოვრობდა, 1910 - 1919 წლებში - თბილისში, შემდეგ კი ისევ გაემგზავრა საზღვარგარეთ. 1917 წლის ოქტომბრის რევოლუციას აღტაცებით შეხვდა. 1926 წელს საბჭოთა სომხეთში დაბრუნდა. ავტორია რომანებისა: ნამუსი (დაიწერა 1885 წელს, ქართულად ითარგმნა 1931 წელს), ავი სული (1894), ქაოსი (დაიწერა 1898 წელს, ქართულად ითარგმნა 1952 წელს), აღსანიშნავია მისი მემუარები ცხოვრების ბრძმედში. შირვანზადემ შექმნა რეალისტური სახეების მდიდარი გალერეა. მის ნაწარმოებებს ახასიათებს ღრმა ფსიქოლოგიზმი, ემოციურობა, მწვავე სატირა. 1916 წელს მაქსიმ გორკი წერდა, რომ შირვანზადეს შრომები „ცნობილი იყო მკითხველისთვის არა მხოლოდ კავკასიაში, არამედ ინგლისში, სკანდინავიაში და იტალიაშიც“. ბოლო წლები შირვანზადემ საბჭოთა კავშირში გაატარა, გახდა აზერბაიჯანის მწერალთა კავშირის წევრი. სიცოცხლე დაასრულა 1935 წელს კისლოვოდსკში და დაკრძალული იქნა კომიტასის პანთეონში, რომელიც მოთავსებულია ერევნის ცენტრში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 7. Тамразян Г.С. Ширванзаде, Москва, 1967 г. "Alexander Shirvanzade" დაარქივებული 2006-06-22 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 Armenian Soviet Encyclopedia, vol. 8 — ტ. 8. — გვ. 517–519. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2657718"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q124737635"></a> ↑ the Union of Azerbaijani Writers ↑ Alexander's memorial tombstone at Komitas Pantheon
ბოტნარეშტი-ნოი

ბოტნარეშტი-ნოი (რუმ. Botnăreştii Noi) — სოფელი მოლდოვაში, ანენი-ნოის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 58 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 142 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ზოლოტიევკა

ზოლოტიევკა (რუმ. Zolotievca) — სოფელი მოლდოვაში, ანენი-ნოის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 92 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 585 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
კალფა (ანენი-ნოის რაიონი)

კალფა (რუმ. Calfa) — სოფელი მოლდოვაში, ანენი-ნოის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 77 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 600 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
კალფა-ნოუე

კალფა-ნოუე (რუმ. Calfa Nouă) — სოფელი მოლდოვაში, ანენი-ნოის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 20 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 197 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
კეტროსუ (ანენი-ნოის რაიონი)

კეტროსუ (რუმ. Chetrosu) — სოფელი მოლდოვაში, ანენი-ნოის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 49 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 974 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
კირკა (სოფელი)

კირკა (რუმ. Chirca) — სოფელი მოლდოვაში, ანენი-ნოის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 67 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 668 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
კობუსკა-ვეკე

კობუსკა-ვეკე (რუმ. Cobusca Veche) — სოფელი მოლდოვაში, ანენი-ნოის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 76 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 079 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
კობუსკა-ნოუე

კობუსკა-ნოუე (რუმ. Cobusca Nouă) — სოფელი მოლდოვაში, ანენი-ნოის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 49 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 701 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
კრეცოაია

კრეცოაია (რუმ. Creţoaia) — სოფელი მოლდოვაში, ანენი-ნოის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 115 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 458 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ლარგა (ანენი-ნოის რაიონი)

ლარგა (რუმ. Larga) — სოფელი მოლდოვაში, ანენი-ნოის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 88 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 311 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
Afraid of Sunlight

Afraid of Sunlight — ბრიტანული ნეო-პროგრესული როკ-ჯგუფ Marillion-ის მერვე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა ბრიტანეთში 1995 წელს და იქცა უკანასკნელ ალბომად, რომელიც ჩაიწერა EMI-სთან დადებული კონტრაქტის ფარგლებში. ალბომი არ არის კონცეპტუალური, მაგრამ განიხილავს ცნობილი პიროვნების ცხოვრების უარყოფით ნაწილს. კონკრეტულად, სიმღერა „Afraid of Sunlight“ ჯეიმზ დინზეა, „Out Of This World“ კი სპორტსმენ დონალდ კემპბელზეა, რომელიც 1967 წელს მოკლეს. „King“ უფრო ელვის პრესლიზე, კურტ კობეინზე და, ჯგუფის თქმით, მაიკლ ჯექსონზეა. ალბომის პირველი ნახევარი უფრო სატირულ ტონს ატარებს. სიმღერა „Gazpacho“ ჰოლივუდის ცხოვრების სტილს დასცინის, „Cannibal Surf Babe“ კი ჯგუფ The Beach Boys-ის პაროდიაა. საგულისხმოა, რომ „Cannibal Surf Babe“ აშშ-ში გავრცელდა პრომო-სინგლის სახით. ყველა სიმღერის ავტორი — სტივ ჰოგართი, მარკ კელი, იენ მოსლი, სტივ როზერი, პიტ ტრევავასი და ჯონ ჰელმერი, გარდა მითითებულისა. სიმღერები 3-9 1999 წლის გამოცემის დამატებიდან მანამდე არსად გამოცემულა. სტივ ჰოგართი – ვოკალი სტივ როზერი - გიტარა მარკ კელი - კლავიშები პიტ ტრევავასი - ბას-გიტარა იენ მოსლი - დასარტყმელი საკრავები ინფორმაცია ჯგუფის ოფიციალურ საიტზე დაარქივებული 2006-10-17 საიტზე Wayback Machine. ↑ Garcia, Alex S. Marillion: "Afraid of Sunlight" > Review AllMusic-ზე. ციტირების თარიღი: 5 სექტემბერი 2016. ↑ „Dutchcharts.nl – Marillion – Afraid of Sunlight“ (ჰოლანდიურად). Hung Medien. წაკითხვის თარიღი 6 სექტემბერი 2016. ↑ "Longplay-Chartverfolgung at Musicline" (გერმანულად). Musicline.de. Media Control. წაკითხვის თარიღი 6 სექტემბერი 2016. ↑ "Marillion – Afraid of Sunlight". Swedishcharts.com. Hung Medien. წაკითხვის თარიღი 6 სექტემბერი 2016. ↑ "1995-07-08 საუკეთესო ბრიტანული ალბომების ოფიციალური არქივი | ოფიციალური ჩარტები". ბრიტანეთის ალბომების ჩარტი. ოფიციალური ჩარტების კომპანია. წაკითხვის თარიღი 6 სექტემბერი 2016.
შირბახტისებრნი

შირბახტისებრნი (ლათ. Pedaliaceae) — ყვავილოვან, ორლებნიან მცენარეთა ოჯახი. ძირითადად, ერთწლიანი ან მრავალწლიანი ბალახები, უფრო იშვიათად — ბუჩქები და მცირე ზომის ხეები; ხასიათდებიან მცენარის ყველა ნაწილზე წებოვანი ჯირკვლოვანი ბეწვების არსებობით. ამ ოჯახის მცენარეები მწერებით დამტვერვას არის შეგუებული, რაზეც მიუთითებს ყვავილის კაშკაშა ფერებში შეფერილი გვირგვინი და მათი ფურცლების ქვედა ნაწილებზე ზოლებისა და ხალების არსებობა. ნაყოფები მრავალგვარია, მაგრამ ყველაზე ხშირად ესაა ხოლმე ცილინდრული კოლოფი, რომელიც წვეროზე იხსნება. აერთიანებს 12 გვარის 90-მდე სახეობას, უმთავრესად გავრცელებულია ტროპიკულ და სამხრეთ აფრიკაში, აგრეთვე მადაგასკარზე, სოკოტრის კუნძულზე, სამხრეთ და აღმოსავლეთ აზიაში, ახალ გვინეასა და ჩრდილოეთ ავსტრალიაში. პრაქტიკული მნიშვნელობა გააჩნია სახეობა შირბახტს. ამ ოჯახის სისტეტიზაციაში იყო პრობლემები, ახლო წარსულში მათ ათავსებდნენ რიგში Scrophulariales კრონქვისტის სისტემით და ფარულთესლოვნების ფილოგენეზური ჯგუფების სისტემით კი — რიგში Lamiales. კრონქვისტი ოჯახს Martyniaceae აგრეთვე ათავსებდა ოჯახში Pedaliaceae, მაგრამ ფილოგენეზურმა კვლევებმა აჩვენეს, რომ ეს ოჯახები არაა ახლო მონათესავე და ფარულთესლოვნების ფილოგენეზური ჯგუფების სისტემით ისინი ცალ-ცალკე განიხილება. ორივე ამ ოჯახს ახასიათებს ლორწოვანი ბუსუსების არსებობა, რაც მათ ღეროებსა და ფოთლებს შეხებაზე წებოვანს ხდის, ასევე ორივე ამ ოჯახს ხშირად გააჩნიათ კაუჭებიანი ან რქებიანი ნაყოფები. სეზამი (Sesamum indicum) ერთ-ერთი წარმომადგენელია შირბახტისებრთა ოჯახისა, რომელსაც დიდი ეკონომიკური მნიშვნელობა გააჩნია. Ceratotheca triloba Harpagophytum procumbens Pedalium murex Rogeria longiflora ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 7.
ლაფანყურელი მოლექსეები

ლაფანყურელი მოლექსეები — 1991 წელს 1000 ეგზემპლიარად გამოცემული წიგნი. რომელშიც მოცემულია თელავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ლაფანყურის პოეტთა და ხალხურ მთქმელთა ბიოგრაფიები და მათი შემოქმედება. წიგნში ასევე ვაწყდებით მნიშვნელოვან ისტორიულ ცნობებს ლოპოტის ხეობის შესახებ. წიგნის შემდგენლები არიან იოსებ მთიბელაშვილი და ზინა მჭედლური. ლაფანყურელი მოლექსეები, იოსებ მთიბელაშვილი და ზინა მჭედლური, გამომცემლობა „მერანი“ 1991 წელი, თბილისი. გვ. 2 — 116
კულა გლდანელი

კულა გლდანელი (ნამდვილი სახელი და გვარია: ივანე ბეროს ძე ყირიმელაშვილი; დ. 1858, სოფელი გლდანი — გ. 1934, თბილისი) — ქართველი ფალავანი. ერთ-ერთი უძლიერესი ფალავანი. როგორც მოჭიდავემ სახელი გაითქვა თბილისის უბნებში (ორთაჭალა, ფიქრისგორა, დიდუბე, ჩუღურეთი და სხვა). არაერთხელ დაამარცხა იმ დროისათვის ცნობილი ფალავნები, მათ შორის რენელი, თიანელი, ღაღაძე, გონგაძე და სხვები. პირველმა დააარსა თბილისში ეგრეთ წოდებული საჭიდაო წრე, სადაც თავს იყრიდნენ ამიერკავკასიის საუკეთესო ფალავნები. წლების მანძილზე ნესტორ ესებუასთან შეხვედრამდე, კულა გლდანელს საქართველოს დაუმარცხებელი ფალავნის სახელი ჰქონდა. იგი ღონიერი, მარდი და მოქნილი ათლეტი იყო, ქართული ჭიდაობის ნამდვილი ოსტატი. წარმატებით გამოდიოდა ამიერკავკასიისა და რუსეთის სხვადასხვა ქალაქში გამართულ ჩემპიონატებში. არაერთი ცნობილი ფალავანი გამოზარდა. 1883 წელს მეგობრების დახმარებით თიანეთში მოაწყო დიდი შეჯიბრება ქართულ ჭიდაობაში და შემოსული თანხა მთლიანად ვაჟა-ფშაველას გადასცა, რამაც პოეტს საშუალება მისცა პეტერბურგში წასულიყო სწავლის გასაგრძელებლად. განსაკუთრებულ ინტერესს იწვევდა გლდანელისა და ნესტორ ესებუას პაექრობა, რასაც აკაკი წერეთელმა უძღვნა პოემა „გლდანელი და ესებუა“. 1925 წელს საზოგადოებრიობამ კულა გლდანელს იუბილე გადაუხადა. გაზეთი დროება (N 202, 1882 წელი) კულა გლდანელზე წერდა: კულა გლდანელი — საქართველოს ოლიმპიელთა კლუბი დაარქივებული 2016-03-14 საიტზე Wayback Machine. აბაშიძე ლ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 63. ბარნოვი ა., ჭიდაობა ძველ თბილისში, თბ., 1967; გეგენავა დ., ორი ფალავანი, თბ., 1967.
ჰიფი

ჰიფი (ბერძ. ὑφή, huphḗ — ქსოვილი, ქსელი) — სოკოს ვეგეტატიური სხეულისა (მიცელიუმი) და ნაყოფსხეულის შემადგენელი მიკროსკოპული მარტივი ან დატოტვილი ძაფი. შედგება ერთი (უმდაბლესი სოკოები) ან მრავალი (უმაღლესი სოკოები) უჯრედისაგან. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 675.
ჰიფომიცეტები

ჰიფომიცეტები (ლათ. Hyphomycetales) — უსრული სოკოების რიგი. აერთიანებს 10 ათასზე მეტ სახეობას. აქვთ მრავალუჯრედიანი მიცელიუმი. მრავლდებიან უსქესოდ, კონიდიუმებით. კონიდიუმებიანი კონიდიოფორები ვითარდებიან უშუალოდ მიცელიუმზე ან ცალ-ცალკე პატარ-პატარა კონებად. ჰიფომიცეტებს შორის არიან პარაზიტები (რომლებიც ბევრ სასოფლო-სამეურნეო მცენარეს აავადებენ) და საპროფიტები. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 675.
ბაიასებრნი

ბაიასებრნი (ლათ. Ranunculaceae) — ორლებნიან მცენარეთა ოჯახი. უმთავრესად მრავალწლოვანი ბალახებია, ზოგჯერ ბუჩქები და ლიანები. ფოთოლი თათისებრ ან ფრთისებრ დაყოფილია, იშვიათად მთლიანი. ყვავილები ორსქესიანია, მარტივი ან ორმაგი ყვავილსაფრით; აქვს მრავალი ბუტკო და მტვრიანა. ნაყოფი რთული — კაკლუჭა. შეიცავს 30 გვარსა და 1300-მდე სახეობას, რომლებიც უმთავრესად ზომიერი და ცივი ჰავის ქვეყნებშია გავრცელებული. საქართველოში 11 გვარი და 90-მდე სახეობა გვხვდება, რომელთაგან 22 ენდემურია. შედარებით ფართო გავრცელებითა და სახეობათა სიჭარბით საქართველოს ფლორაში გამოირჩევა ბაია, მაჟარა, ფრინტა, კატაბარდა, მედგარა, ცხვირისატეხელა და სხვა. ბაიასებრთა ოჯახის წარმომადგენელთა უმრავლესობა ხმელეთზე იზრდება. გამონაკლისია წყლის ბაიას (ლათ. Batrachium) სახეობები. მრავალი სახეობა შხამიანია (შეიცავს ალკალოიდებსა და გლუკოზიდებს), ზოგი სამკურნალო (ცხვირისატეხელა) ან დეკორატიულია (კატაბარდა, მედგარა, ფრინტა), ბევრი სარეველაა (ბაია, ჩაწყობილა ბაია და სხვა). ამ ოჯახს აკუთვნებდნენ ისეთ გვარებს (ხარისძირა, იორდასალამი და სხვა), რომლებიც დღეს ცალკე ოჯახებადაა გამოყოფილი. თანამედროვე ფილოგენეზურ სისტემაში მცენარეთა ეს ჯგუფი მორფოლოგიური აგებულების გამო ყვავილოვან მცენარეთა ერთ-ერთ წინაპრულ ჯგუფადაა მიჩნეული. სახოკია მ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 153.
ჩაკაიანის რაიონი

ჩაკაიანის რაიონი (ესპ. Distrito de Chacayán) — რაიონი პერუში, პასკოს რეგიონის დანიელ-ალსიდეს-კარიონის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 357 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 553 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 13 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 198.58 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
გოილიარისკისგის რაიონი

გოილიარისკისგის რაიონი (ესპ. Distrito de Goyllarisquizga) — რაიონი პერუში, პასკოს რეგიონის დანიელ-ალსიდეს-კარიონის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 4 170 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 356 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 59 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 23.17 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
სან-პედრო-დე-პილიაოს რაიონი

სან-პედრო-დე-პილიაოს რაიონი (ესპ. Distrito de San Pedro de Pillao) — რაიონი პერუში, პასკოს რეგიონის დანიელ-ალსიდეს-კარიონის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 629 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 397 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 15 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 92.17 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
სანტა-ანა-დე-ტუსის რაიონი

სანტა-ანა-დე-ტუსის რაიონი (ესპ. Distrito de Santa Ana de Tusi) — რაიონი პერუში, პასკოს რეგიონის დანიელ-ალსიდეს-კარიონის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 675 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 309 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 55 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 60.19 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.