The Madcap Laughs

The Madcap Laughs — სიდ ბარეტის პირველი სოლო ალბომი, რომელიც ჩაიწერა პინკ ფლოიდიდან წამოსვლის შემდეგ. 1968 წლის მაისში სიდი, პინკ ფლოიდის მენეჯერ პიტერ ჯენერთან ერთად, შევიდა სტუდიაში და დაიწყო რამდენიმე ახალ სიმღერაზე მუშაობა. ჯენერს სწამდა, რომ ბარეტის პოტენციალი ბოლომდე არ გამოვლინდა პინკ ფლოიდის პირველ ორ ალბომზე. თუმცა, ჩაწერა გადაიდო ერთი წლით. 1969 წლის აპრილში სიდის პროდიუსერად დაინიშნა მალკოლმ ჯოუნსი. სტუდიაში აგრეთვე მუშაობდნენ ჯგუფი The Soft Machine და Humble Pie-ს მუსიკოსი ჯერი შირლი (რომელიც უკრავს დასარტყამებზე). მოგვიანებით, ალბომ Ummagumma-ს ჩაწერის პარალელურად, სიდს თანაპროდიუსერებისა და დამატებითი მუსიკოსების სახით შეუერთდნენ როჯერ უოტერსი და დეივიდ გილმორი, რომლებმიც მას ალბომის დასრულებაში დაეხმარნენ. ალბომს თან ახლდა ჩაწერის უცნაური პროცესი, რომლის პერიოდშიც სიდი თავდაპირველად იწერდა საკუთარ ვოკალს და გიტარას, ხოლო დანარჩენი მუსიკოსები ამატებდნენ თავის პარტიებს. სიდის სიმღერისა და შესრულების მანერა იცვლებოდა - იგი ამატებდა ან ტოვებდა ტაქტებს, ცვლიდა ტემპს. ბევრ სიმღერაში იგრძნობა მისი დეპრესიული განწყობა, ჩაწერილია მისი კომენტარები, რომლებიც ჟღერდა სტუდიური მუშაობის დროს. დისკიდან გამოიცა ერთადერთი სინგლი, „Octopus“ (1969 წლის ნოემბერი), აგრეთვე სიმღერით „Golden Hair“ (რომელიც ჯეიმზ ჯოისის ლექსს ეფუძნება). თავად ალბომი 1970 წლის იანვარში გამოვიდა. მისი უმაღლესი პოზიცია ბრიტანულ რეიტინგში იყო #40. პრესამ დისკი საკმაოდ დადებითად შეაფასა. 1993 წელს გამოიცა კომპილაცია Crazy Diamond, რომელშიც შევიდა ალბომის სპეციალური გამოცემა, სიმღერების დამატებითი დუბლების ჩანაწერებით. 2010 წელს, ალბომთან Barrett ერთად, ამ ალბომის რემასტერიც გამოიცა, 1993 წლის კომპილაციის დამატებითი სიმღერებით. 2015 წელს იაპონიაში გამოვიდა SHM-CD-ის ტიპის გამოცემა. მას ახლავს „Rhamadam“ - ინსტრუმენტული იმპროვიზაცია, რომელსაც სიდმა დაამატა ქუჩაში საკუთარი ჩამწერით ჩაწერილი მოტოციკლის ხმაური. ალბომის გარეკანი სტორმ თორგერსონის და ობრი „პო“ პაუელის ნამუშევარია. ამ გარეკანისთვის სიდმა სპეციალურად შეღება ზოლებით თავისი ბინის იატაკი. ოთახში ასევე დადიოდა შიშველი გოგონა ზედმეტსახელად „ესკიმოსი იგი“ (ინგლ. Iggy the Eskimo). შემდგომში იგი ერთგვარ საკულტო პიროვნებად იქცა და წლების განმავლობაში სიდის მსმენელები რეალურ პიროვნებას ეძებდნენ. საბოლოოდ, იგი კონტაქტზე გამოვიდა ა ცალკე საიტიც მიეძღვნა. 1993 წლის კომპილაციის Crazy Diamond შემთხვევაში, ბუკლეტს ახლავს ანოტაციები. დეივიდ გილმორის მიერ სხვადასხვა დროს შესრულებული იქნა - Terrapin (2001-2002 წლის კონცერტებზე), Dark Globe (2006 წლის ტურნეს მსვლელობისას), Here I Go (2008 წელს, BBC-ს რადიოეთერში გასულ გადაცემაში). 1993 წელს The Madcap Laughs გამოიცა სიმღერების დამატებითი დუბლების თანხლებით: სიდ ბარეტი - გიტარა, ვოკალი დეივიდ გილმორი - ბას გიტარა, 12 სიმიანი აკუსტიკური გიტარა როჯერ უოტერსი- ბას გიტარა, პროდიუსერი ჰიუ ჰოპერი - ბას გიტარა (სიმღერები 2 და 3) მაიკ რეტლეჯი - კლავიშები (სიმღერები 2 და 3) ვიკ სეიველი - საყვირი ჯერი შირლი - დასარტყმელი საკრავები ჯონ უილსონი - დასარტყმელი საკრავები რობერტ უაიეტი - დასარტყმელი საკრავები (სიმღერები 2 და 3) ტექნიკური პერსონალი მალკოლმ ჯოუნსი - პროდიუსერი ჯეფ ჯერატი - ხმის ინჟინერი მეიკ შეიდი - ხმის ინჟინერი პიტერ მიუ - ხმის ინჟინერი ფილ მაკდონალდი - ხმის ინჟინერი ტონი კლარკი - ხმის ინჟინერი Hipgnosis - დიზაინი და ფოტოგრაფია ბრაიან ჰოგი - ანოტაციები The Making of The Madcap Laughs, მალკოლმ ჯოუნსი დაარქივებული 2011-07-16 საიტზე Wayback Machine. ↑ Mason, Stewart. The Madcap Laughs – Syd Barrett : სიმღერები, მიმოხილვები, ავტორობა, ჯილდოები. AllMusic. ციტირების თარიღი: 31 ივლისი 2012. ↑ Syd Barrett | Bio, Pictures, Videos. Rolling Stone. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-12-08. ციტირების თარიღი: 14 აგვისტო 2012. ↑ UK Charts. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-07-21. ციტირების თარიღი: 2012-07-21. ↑ "Octopus". Allmusic. ციტირების თარიღი: 2012-02-29.