laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სოსო დანელია

სოსო დანელია (დ. 28 აგვისტო, 1956) — ქართველი პოლიტიკოსი და დიპლომატი. საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი 2015-2016 წლებში. დაიბადა 1956 წლის 28 აგვისტოს. დაამთავრა შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი, ვ. ი. ლენინის სახელობის საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი სამრეწველო და სამოქალაქო მშენებლობის სპეციალობით. 1979-1995 წლებში იყო თბილისის საავიაციო 31-ე ქარხანის ინჟინერ მშენებელი. 1991 წელს იყო თბილისის საქალაქო საბჭოს დეპუტატი. 1995-1996 წლებში იყო წარმომადგენლის მოადგილე საქართველოს სავაჭრო-ეკონომიკური წარმომადგენლობისა იტალიაში. 1997-2004 წლებში იყო საქართველოს ალტერნატიული წარმომადგენელი გაეროს საერთაშორისო ორგანიზაციებში. 1997-1999 წლებში – საქართველოს საელჩოს პირველი მდივანი იტალიაში. 1999-2001 წლებში – საქართველოს საელჩოს კონსული იტალიაში. 2001 წელს იყო საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს საკონსულო დეპარტამენტის დირექტორის მოადგილე. 2001-2004 წლებში იყო საქართველოს საელჩოს კონსული იტალიაში. 2003-2004 წლებში იყო საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს ატაშეს მოვალეობის შემსრულებელი. 2004-2006 წლებში იყო საქართველოს სავაჭრო-სამრეწველო პალატის წარმომადგენელი იტალიაში. 2006-2007 წლებში იყო საგანგებო დავალებათა ელჩი. 2007-2008 წლებში იყო საქართველოს საელჩოს დესპანი იტალიაში. 2008 წელს იყო საქართველოს ელჩის მოვალეობის შემსრულებელი იტალიაში. 2011-2014 წლებში მუშაობდა საქართველოს საელჩოში, ვატიკანში. 2015 წლის 25 ნოემბრიდან 2016 წლის 18 ნოემბრამდე იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (მარტვილის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“. სოსო დანელია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
იმამყული-ხანი

იმამყული-ხანი (დ. XVI ს. უკანასკნელი მეოთხედი — გ. 1633) — ირანის ჯარის ყულარაღასი, გამოჩენილი სარდალი. ქართველი, ირანის პირველი ყულარაღასის ალავერდი-ხან უნდილაძის შვილი. მისი მეთაურებით ირანელებმა პორტუგალიელები განდევნეს კ. ჰორმუზიდან (1623). იმამყული-ხანმა ირანში დიდი საირიგაციო და სამშენებლო სამუშაოები ჩაატარა (გაიყვანა გზები, არხები, ააგო, ხიდები, კაშხლები). იგი ძალზე გონიერი და მწიგნობარი კაცი იყო, აინტერესებდა პლატონისა და არისტოტელეს თხზულებებიც. დანათესავებული იყო ქართველ ფეოდალებთან ირანსა თუ საქართველოში (მისი ერთი ქალიშვილი ანდუყაფარ ამილახორის ცოლი იყო და საქართველოში ცხოვრობდა, მეორე დაუდ-ბეგ გურჯზე იყო გათხოვილი, ხოლო მესამე ალიყილი-ბეგს, როსტომ-ხან სააკაძის ძმას ჰყავდა ცოლად). იმამყული-ხანის შესახებ საინტერესო ცნობებია სპარსულ, ქართულ და ევროპულ წყაროებში, სადაც იგი დადებით პიროვნებადაა წარმოდგენილი. პიეტრო დელა ვალე ხაზგასმით აღნიშნავს, რომ იმამყული-ხანი მფარველობდა ქეთევან დედოფალს, ლუარსაბ II-ს, თეიმურაზის შვილებს. იმამყული-ხანის ცხოვრებასა და მოღვაწეობაზე სპარსულად მხატვრული ნაწარმოებებიც დაიწერა („ჯანგნამეი ყეშმ“, „ფარუხნამე“). მნიშვნელოვანი ადგილი ეთმობა იმამყული-ხანის პიროვნებასა და მოღვაწეობას თეიმურაზ I-ის პოემაში „წამება ქეთვან დედოფლისა“. იმამყული-ხანს დაბრალდა თავისი ძმის, დაუდ-ხან უნდილაძის, აჯანყებაში მონაწილეობა და ოჯახთან ერთად შაჰ-სეფი I-ის ბრძანებით სიკვდილით დასაჯეს. გაბაშვილი ვ., უნდილაანთ ფეოდალური სახლი XVI-XVII სს. ირანში (ქართული წყაროების მიხედვით), კრ.: მახლობელი აღმოსავლეთის ისტორიის საკითხები [ტ.,] 2, თბ., 1972; კუცია კ., კავკასიური ელემენტი სეფიანთა ირანის პოლიტიკურ სარბიელზე, იქვე, [ტ.] 1, თბ., 1963 ფალსაფი ნ., ზენდეგანი-ე შაჰ-ე აბბას-ე ავვალ (შაჰ-აბას I-ის ცხოვრება), [წგნ.] 2, თეირანი, 1956 ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 111.
კახაბერ სუხიშვილი

კახაბერ სუხიშვილი (დ. 31 მაისი, 1973, თბილისი) — ქართველი ეკონომისტი, პოლიტიკოსი. დაამთავრა თბილისის ბიზნესის სახელმწიფო ინსტიტუტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები“. 2008-2012 წლებში — საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. კახაბერ სუხიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი კახაბერ სუხიშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
გაიოზ იმედაშვილი

გაიოზ იოსების ძე იმედაშვილი (დ. 11 თებერვალი, 1906, სოფელი ხაშმი, ახლანდელი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტი, — გ. 13 თებერვალი, 1995, თბილისი) — ქართველი ლიტერატურათმცოდნე, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1961), მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1969). დაიბადა მწერალ იოსებ იმედაშვილისა და ანნა ჟურული-იმედაშვილის ოჯახში. 1929 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სიბრძნისმეტყველების ფაკულტეტი. 1935 წლიდან მუშაობდა შოთა რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ისტორიის ინსტიტუტში. იმედაშვილის კვლევის საგანი ძველი ქართული საერო და სასულიერო მწერლობის, უპირატესად ვეფხისტყაოსნის პოეტიკისა და სტილის საკითხებია. მის წიგნში „რუსთველოლოგია“ (1941) ისტორიულ-კრიტიკულ მიმოხილვასთან ერთად შეჯამებულია კვლევის ძირითადი ისტორიული ეტაპები და უმთავრესი პრობლემატიკა. იმედაშვილის ფუნდამენტური ნაშრომი „რუსთველოლოგიური ლიტერატურა“ (1957) შეიცავს 1712-1956 წლების ბიბლიოგრაფიულ ანოტაციებს. მისი მუშაობის შედეგები განზოგადებულია გამოკვლევაში „ვეფხისტყაოსანი და ქართული კულტურა“ (1968). აღსანიშნავია იმედაშვილის მონოგრაფიები: „ქართული საგალობლის პოეტიკის საკითხები“ (1960), „რაინდული რომანი ქართულ მწერლობაში“ (1965) და გამოკვლევები ძველ ქართულ ეპიკურ ძეგლებზე („ამირანდარეჯანიანი“, სეილანიანი, „სირინოზიანი“). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 112.
ნინა სუმბატოვა

ნინა სუმბატოვა (რუს. Ни́на Рома́новна Сумба́това, დ. 12 იანვარი, 1963) — რუსი ლინგვისტი, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, ლინგვისტური ტიპოლოგიის სპეციალისტი, კავკასიურ ენათა (დარგუული, ადიღეური, სვანური) და აფრიკის ერთ-ერთი ენის, ლანდუმის მკვლევარი. ნინა სუმბატოვა 2013 წლიდან 2016 წლის მაისამდე იყო რუსეთის სახელმწიფო ჰუმანიტარული უნივერსიტეტის დირექტორი. Sumbatova, Nina and Rasul Mutalov. 2003. A Grammar of Icari Dargwa. München – Newcastle: LINCOM Europa. (Книга на Academia.edu) Сумбатова Н. Р. 2013. Проблема частей речи в даргинском языке. М.: Тезаурус. — 186 с. (Книга на Academia.edu) Сумбатова Н. Р., Ландер Ю. А.; при участии М. Х. Мамаева. Даргинский говор селения Танты: грамматический очерк. Вопросы синтаксиса. М.: Языки славянской культуры, 2014. — 750 с. (Studia philologica). ISBN 978-5-9906039-6-7 (Книга на сайте издательства) ნინა სუმბატოვას გამოსვლების სატელევიზიო ჩანაწერები თემების მიხედვით. კავკასიური ენები დაღესტნის ენების შესწავლა დარგუული ენა საველე ლინგვისტიკის მეთოდები ლანდუმის ენა ნინა სუმბატოვას პროფილი რუსეთის სახელმწიფო ჰუმანიტარული უნივერსიტეტის გვერდზე დაარქივებული 2020-10-20 საიტზე Wayback Machine. ნინა სუმბატოვას პროფილი აკადემია.რუ-ს გვერდზე ნინა სუმბატოვას სტატიები და ლექციები პოლიტ.რუ-ს გვერდზე დაარქივებული 2020-10-23 საიტზე Wayback Machine. საველე ლინგვისტიკის შესახებ დაარქივებული 2020-10-24 საიტზე Wayback Machine. იაკოვ ტესტელეცი
გიორგი უკლება

გიორგი უკლება (დ. 20 იანვარი, 1971) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი. დაამთავრა ქუთაისის სახელმწიფო ტექნიკური უნივერსიტეტი და თბილისის პოლიტიკური აკადემია. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები “. გიორგი უკლება — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გიორგი უკლება — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ალახვერდ უმბათოვი

ალახვერდ უმბათოვი (დ. 6 სექტემბერი, 1944 — გ. 6 თებერვალი, 2008) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი. 1968 წელს დაამთავრა აზერბაიჯანის სახელმწიფო სოფლის მეურნეობის ინსტიტუტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები “. ალახვერდ უმბათოვი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ალახვერდ უმბათოვი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ჩიხლაძე

საკუთარი სახელი ჩიხლაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გივი ჩიხლაძე — ინჟინერი გიორგი ჩიხლაძე — ინჟინერი ზურაბ ჩიხლაძე — ინჟინერი ლადო ჩიხლაძე — ჩოგბურთელი მარიამ ჩიხლაძე — სოციალისტური შრომის გმირი მედეა ჩიხლაძე — მხატვარ-კერამიკოსი მიხეილ ჩიხლაძე — მსახიობი ნინო ჩიხლაძე — სპორტსმენი (უშუ) რაფიელ ჩიხლაძე — პოლიტიკოსი რომანოზ ჩიხლაძე — სასულიერო მოღვაწე შალვა ჩიხლაძე — სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა)
იმედი (გაზეთი)

„იმედი“ — ქართული ყოველკვირეული პოლიტიკური და ლიტერატურული გაზეთი სოციალურ-დემოკრატიული მიმართულებისა. გამოდიოდა თბილისში 1908 წელს გაზეთ „ეკლის“ ნაცვლად. გამოვიდა სულ 14 ნომერი. გაზეთში სხვა მასალებთან ერთად დაბეჭდილია ლევ ტოლსტოის ზოგიერთი მოთხრობა და სტატიები. დაიხურა თბილისის გენერალ-გუბერნატორის განკარგულებით. რედაქტორი-გამომცემელი — ი. გაჩეჩილაძე. ლორთქიფანიძე ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 112.
უეინ ბრიჯი

უეინ ბრიჯი (ინგლ. Wayne Bridge; დ. 5 აგვისტო, 1980, საუთჰემპტონი) — ინგლისელი ფეხბურთელი, პოზიციით მარცხენა მცველი. კარიერის დიდი ნაწილი გაატარა საფეხბურთო კლუბ „ჩელსიში“ 2003-2009 წლებში. ასპარეზობდა ინგლისის ეროვნული ნაკრებში. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: უეინ ბრიჯი უეინ ბრიჯი — ფიფას ჩანაწერი[დაარქივებული] BBC profile დაარქივებული 2008-12-27 საიტზე Wayback Machine. უეინ ბრიჯი — სტატისტიკა საიტზე Soccerbase.com (ინგლისური) ESPN profile საიტზე Wayback Machine (archived 3 March 2010) Premier League profile West Ham United profile საიტზე Wayback Machine (archived 19 March 2011)
ვასილ ჩიგოგიძე

ვასილ ჩიგოგიძე (დ. 17 ნოემბერი, 1967, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი. დაიბადა 1967 წლის 17 ნოემბერს. 1993 წელს დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი, სარკინიგზო ტრანსპორტის გადაზიდვების პროცესის მართვის სპეციალობით. მუშაობდა თბილისის კონიაკის ქარხანაში მუშად, აგრეთვე ღვინის მრეწველობის სარემონტო სამშენებლო სამმართველოში. 1993-1996 წლებში იყო საერთაშორისო ბიზნესის ასოციაცია „საბა-XXI-ის“ კომერციული დირექტორი. 1996-1998 წლებში იყო საქართველოს რკინიგზის დეპარტამენტში სატარიფო-საექსპედიციო საწარმოს უფროსის, მოგვიანებით კი - საერთაშორისო გადაზიდვების და საგარეო ურთიერთობების სამსახურის უფროსი. 1998-2004 წლებში იყო „საქრკინიგზაექსპედიციის“ გენერალური დირექტორის მოადგილე და სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილე. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ჩოხატაურის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ახალი საქართველოსთვის“. იყო საპარლამენტო ფრაქცია „დამოუკიდებელი მაჟორიტარების“ წევრი. 2020 წელს „ქართულმა ოცნებამ“ წარადგინა ოზურგეთის, ლანჩხუთისა და ჩოხატაურის მაჟორიტარობის კანდიდატად. მან ხმათა 55,76% (35 287 ხმა) მიიღო. 2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი (მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. ვასილ ჩიგოგიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ვასილ ჩიგოგიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ბიოგრაფია „ქართული ოცნების“ საიტზე დაარქივებული 2020-10-26 საიტზე Wayback Machine. ↑ ვასილ ჩიგოგიძე — ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაცია. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-10-28. ციტირების თარიღი: 2020-10-23. ↑ „ქართული ოცნების“ მაჟორიტარობის კანდიდატები ↑ ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ საქართველოს პარლამენტის 2020 წლის 31 ოქტომბრის არჩევნები შეაჯამა. ცესკო (2020-12-03). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-12-15. ციტირების თარიღი: 19 დეკემბერი, 2020.
პეზიზა

პეზიზა, პეციცა (ლათ. Peziza) — ჩანთიანი სოკოების გვარი. ნაყოფსხეული ჯამის ან ლამბაქის ფორმისაა, დიამეტრით 1–5 (10-მდე) სმ, ხშირად უსწორმასწორო და გაწყვეტილი კიდეებით, მჯდომარეები ან ძალიან მოკლე ფეხით არიან. შიდა ნაწილი ყავისფერი, მურა, ნარინჯისფერი ან იასამნისფერია, გარე — მომურო, მოთეთრო, შიშველი, მარცვლოვანი ან დაფქვილული. საპროტროფული ორგანიზმებია. იზრდებიან ტყეებში, ბაღებში, პარკებში; მარტოდ ან ჯგუფებად; ტენიან ნიადაგზე, ფოთლოვანი ჯიშების ლპობად მერქანზე, ცხოველთა ექსკრემენტებზე, ნაკოცონარ ადგილებზე. მოიცავს 85–100 სახეობას. საკვებად უვარგისებია. ამ გვარიდან საქართველოში გვხვდება მურა ჯამა სოკო (P. badia), რომელიც ძირითადად ზაფხულში და შემოდგომაზე დიდ ჯგუფებად ჩნდება წიწვიან ტყეებში, უმთავრესად ტყის პირებსა და გზების გასწვრივ. ↑ 1.0 1.1 Гарибова Л. В. ПЕЗИЗА // Большая российская энциклопедия. т. 25. — М., 2014. — стр. 515. ↑ Kirk PM, Cannon PF, Minter DW, Stalpers JA (2008). Dictionary of the Fungi, 10th, Wallingford, UK: CAB International, გვ. 512. ISBN 978-0-85199-826-8.  ↑ ნახუცრიშვილი ივ., საქართველოს სოკოები / რედ. და თანაავტ. არჩ. ღიბრაძე, თბ.: „ბუნება პრინტი“ და საქართველოს ბუნების შენარჩუნების ცენტრი, 2006. — გვ. 35, ISBN 99940-856-1-1.
ლალი ფაფიაშვილი

ლალი ფაფიაშვილი (დ. 22 იანვარი, 1972, თბილისი) — ქართველი იურისტი. 1994 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები“. ლალი ფაფიაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ლალი ფაფიაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
იმედი (ჟურნალი)

„იმედი“ — ქართული ხალხოსნების ყოველკვირეული ლიტერატურული და პოლიტიკური ჟურნალი; გამოდიოდა თბილისში 1881 წლის იანვრიდან 1883 წლის ივნისამდე. სულ დაიბეჭდა 29 ნომერი 22 წიგნად. "იმედი" განსაკუთრებულ ყურადღებას აქცევდა გლეხობის ყოფა-ცხოვრების ასახვას თანამედროვეობასა და ისტ. წარსულში, იცავდა კლასობრივი ბრძოლის არსებობის აზრს წარსულშიც და აწმყოშიც, მოითხოვდა აგრ. საკითხების გადაწყვეტას სახელმწიფოებრივი სისტემის შეცვლის საფუძველზე. ჟურნალი მკვეთრად გაემიჯნა ლიბერ. შეხედულებებს. იბეჭდებოდა სტეფანე ჭრელაშვილის, მ. გურგენიძის, ანტონ ფურცელაძის და სხვათა წერილები, სოფრომ მგალობლიშვილის, ზაქარია გულისაშვილის და სხვათა მოთხრობები, ვაჟა-ფშაველას ადრინდელი შემოქმედების ნიმუშები, დ. აბდუშელიშვილის ბიბლიოგრაფიები. რედაქტორი-გამომცემელი — მიხეილ გურგენიძე. სულ გამოვიდა შემდეგი ნომრები: 1881: № 1, 2,3-4,5, 6, 7-8, 9, 10-11-12, თითო 64-80 გვ. 1882: №№ 1, 2,3, 4,5, 6, 7-8, 9-10, 11-12 1883: №№ 1-3 ხუციშვილი ს., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 112. ↑ ქართული პერიოდიკის ბიბლიოგრაფია : 1819–1845 / შემდგ. გ. ი. ბაქრაძე, რედ. ვ. ი. ეგნატაშვილი, თბ., 1947. — გვ. 8.
ნუგზარ ფერიაშვილი

ნუგზარ ფერიაშვილი (დ. 2 მარტი, 1959, ტაბახმელა, გარდაბნის რაიონი) — ქართველი იურისტი და პოლიტიკოსი. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული და ისტორიული ფაკულტეტები. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი (გარდაბნის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ახალი საქართველოსთვის“. ნუგზარ ფერიაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ნუგზარ ფერიაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი ↑ ნუგზარ ფერიაშვილი— ქონებრივი დეკლარაცია. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-10-22. ციტირების თარიღი: 2020-10-21.
ლალი ფურცელაძე

ლალი ფურცელაძე (დ. 8 ივნისი, 1968, თბილისი) — ქართველი პედაგოგი, პოლიტიკოსი. 1990 წელს დაამთავრა ქ. თბილისის მე–2 სამუსიკო სასწავლებელი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები “. ლალი ფურცელაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ლალი ფურცელაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ ლალი ფურცელაძე — ქონებრივი დეკლარაცია. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-10-22. ციტირების თარიღი: 2020-10-21.
აბასთუმნის მემორიალი

აბასთუმნის მემორიალი — არქიტექტურული და მემორიალური ძეგლი სამცხე-ჯავახეთში, ადიგენის მუნიციპალიტეტის დაბა აბასთუმანში. აღმართეს 1980-იან წლებში მდინარე ოცხეს მარჯვენა ნაპირზე, მდინარეების ოცხისა და კურცხანის შეერთების ადგილას. მონუმენტი დაახლოებით 5-6 მეტრის სიმაღლისაა. რკინა-ბეტონის სვეტზე ქვის ნათალი და დამუშავებული რელიეფური ფილებისაგან 5 რეგისტრადაა დაყოფილი. პირველ რეგისტრში ღვთისმშობელია ჩვილი იესოთი გამოსახული, ქვედა 3 რეგისტრში მეფეები არიან, ქვედა მე-5 რეგისტრში ილია ჭავჭავაძე და მის გვერდით 2 საყვირიანი ადამიანი, ხოლო მთელ სიგრძეზე ვაზის მტევნები და ზოგადად ვაზია. მონუმენტის შუა ცენტრალურ ადგილას კი წმინდა ნინოა გამოსახული ვაზის ჯვრით.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 20159
კობა ფხაკაძე

კობა ფხაკაძე (დ. 10 მაისი, 1964, თბილისი) — ქართველი ეკონომისტი, ინჟინერი, პოლიტიკოსი. დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის და თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები“. კობა ფხაკაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი კობა ფხაკაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ კობა ფხაკაძე ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაცია. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-10-23. ციტირების თარიღი: 2020-10-21.
რომანოვების ქვის სასახლე

რომანოვების ქვის სასახლე — არქიტექტურული ძეგლი სამცხე-ჯავახეთში, დაბა აბასთუმანში. იგი რომანოვების სასახლეთა კომპლექსის ნაწილია. ძეგლი მდინარე ოცხეს ნაპირზე, ფალიაშვილის ქუჩის ზედა მხარეს, კლდოვანი მთის ძირშია აშენებული. ორსართულიანი ნაგებობა, განსხვავებით უფლისწულის საზაფხულო სასახლისა და შუა სასახლისაგან, ქვის არის, მაგრამ მისი სივრცითი სტრუქტურა სხვა სასახლეთა მსგავსად, მკვეთრად ასიმეტრიულია. ძირითადი მოცულობის, მკრთალი რიზალიტების, სამერცხლულების ფრამუგების სამკუთხა ფრონტონები, ორსართულად განლაგებული ვიწრო და ფართე ხის აივნების დამასრულებელი ასევე სამკუთხა ფრონტონები, კოშკურა მოცულობის ციცაბო გადახურვა, ძლიერად შვერილი წინფრა და თავად შენობის არაერთგვაროვანი კონტური, ფასადის როგორც კლასიცისტური, ისე ადგილობრივი არქიტექტურისათვის დამახასიათებელი ნიშნები მთელი ნაგებობის ასიმეტრიულ კომპოზიციას ქმნის და შენობას ევროპული ნეორომანტიზმის მიმართულებაში აქცევს. აღსანიშნავია ღიობთა სათაურები, თაროები და სხვა არაერთგვაროვანი, ფლეთილი ქვებისგან შემდგარი კედლის სიბრტყის ფონზე გამოყოფა. სწორი კვადრების რეგულარული რიგებით მხოლოდ ცოკოლი გამოირჩევა. აბასთუმნურ ტრადიციას მისდევს სამკუთხა ფრონტონების ხის დეტალების დამუშავება — ჭვირული ელემენტებით თუ ხის ძელაკებისაგან შემდგარი კომპოზიციები. ინტერიერში შემორჩენილია რომანოვებისდროინდელი ქვის კიბე რკინის აჟურული მოაჯირით, დარაბები და ინტერიერის მორთულობის სხვა დეტალები. სასახლის სიახლოვეს მდებარე, წაგრძელებული გეგმის, ერთსართულიანი ნაგებობა ასევე რომანოვების კომპლექსის ნაწილი უნდა ყოფილიყო. იგი ძლიერ გადაკეთებულია, მაგრამ მისი სამშენებლო მასალა — ადგილობრივი ქვა, ქვის წყობის ხასიათი, ჯერ კიდევ გადარჩენილ ღიობთა პროპორცია გვაფიქრებინებს, რომ ერთსართულიანი ნაგებობაც სასახლის პარალელურად როგორც დამხმარე შენობა XIX საუკუნის მიწურულში უნდა აშენებულიყო.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 6226
ირინა სკობცევა

ირინა კონსტანტინეს ასული სკობცევა (რუს. Ирина Константиновна Скобцева; დ. 22 აგვისტო, 1927, ტულა — 20 ოქტომბერი, 2020, მოსკოვი) — საბჭოთა და რუსი მსახიობი, რსფსრ სახალხო არტისტი (1974). სერგეი ბონდარჩუკის მეუღლე. 1952 წელს დაამთავრა მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიული ფაკულტეტის ხელოვნებათმცოდნეობის განყოფილება, 1955 წელს — მოსკოვის სამხატვრო თეატრის სკოლა-სტუდია (ალექსანდრე კარევის სახელოსნო). 1956 წლიდან იყო კინომსახიობის თეატრ-სტუდიაში (დღ. თეატრისა და კინოს ცენტრი). კინოში თავისი კარიერა ლირიკული გმირის შესრულებით დაიწყო (დეზდემონა ფილმში „ოტელო“, 1955), შემდგომში გადავიდა მაღალი წრის ქალების როლების შესრულებაზე. მის ცივ მანერებში იგრძნობოდა ხისტი და მტკიცე ხასიათი. საუკეთესო როლებს შორისაა: შუროჩკა ნიკოლაევა («Совсем пропащий»), ირინა ტარნოპოლსკაია («Ты мой восторг, моё мученье…»), მეიჯი («Время и семья Конвей»), იუშკოვა (ტელეფილმი «Человек в проходном дворе»), გალინა ვასილის ასული (ტელეფილმი „მემკვიდრეები“). ქმნიდა ლირიკულ („ანუშკა“, „სერიოჟა“, „სტეპი“) და კომედიურ („დავდივარ მოსკოვის ქუჩებში“, «Зигзаг удачи») სახეებს. 1970 წლიდან იყო რუსეთის გერასიმოვის სახელობის სახელმწიფო კინემატოგრაფიის ინსტიტუტის პედაგოგი. Актеры советского кино. — Вып. 3 — М., 1967. Бауман Е. И. Скобцева. — М., 1976. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ირინა სკობცევა ირინა სკობცევა კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ირინა სკობცევა — AllMovie ↑ Умерла актриса Ирина Скобцева. «Риа Новости». ria.ru (2020-10-20). ციტირების თარიღი: 21 ოქტომბერი, 2020. ↑ 2.0 2.1 Шпагин А. В. СКОБЦЕВА // Большая российская энциклопедия. т. 30. — М., 2015. — стр. 355–356.
სოკო (აბასთუმანი)

სოკო — რკინა-ბეტონის კონსტრუქციის მონუმენტური სახვითი ხელოვნების ნიმუში ადიგენის მუნიციპალიტეტის დაბა აბასთუმანში. სოკო სანატორიუმ „ვარძიის“ მთავარი შენობის მოპირდაპირედ, ხიდის გადაღმა არსებულ კლდოვან ბორცვზე მდებარეობს. იგი მთლიანად მოზაიკით იყო დაფარული და სახვადასხვა ფრად ანათებდა. მის გარშემო პატარა პლატფორმაა მოწყობილი. დღეისათვის მოზაიკის უმეტესი ნაწილი ჩამომტვრეულია, მხოლოდ მცირე მონაკვეთზეა შემორჩენილი, ღეროს ზედა ნაწილში და ქუდის ზედაპირზე.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 20164
დაღესტნის ისტორია

დაღესტანი კავკასიის ეთნიკურად ყველაზე ჭრელი რეგიონია. ისტორიულად ამ ტერიტორიაზე მრავალი სხვადასხვა სახანო თუ სამთავრო არსებობდა. დაღესტნისა და ჩეჩნეთის უდიდესი ნაწილის გაერთიანება მხოლოდ მე-19 საუკუნეში, კავკასიის ომის დროს, ისლამის დროშის ქვეშ იმამმა შამილმა მოახერხა. რეგიონში სახელმწიფო ენის სტატუსის მქონე 14 ენაა. ჯერ კიდევ საბჭოთა დროიდან ძალაუფლება უმსხვილეს ეთნიკურ ჯგუფებს: ავარებს, დარგინებს, კუმიკებს, ლეკებს და ა.შ. - შორის ნაყოფიერი ეთნიკური ბალანსის შენარჩუნებას ემყარება. ისევე, როგორც ჩრდილოეთ კავკასიის სხვა ქვეყნების უმრავლესობა, დაღესტანიც ღარიბი რეგიონია. დაღესტანი დღეისთვის ჩრდილოეთ კავკასიის ყველაზე ცხელი წერტილია. ჩეჩნეთის მეორე ომის დასრულებისა და გროზნოში რამზან კადიროვის პრომოსკოვური რეჟიმის განმტკიცების შემდეგ ფედერალურ მთავრობასა და მეამბოხეებს შორის ბრძოლის ეპიცენტრმა მეზობელ დაღესტანში გადაინაცვლა. ყველაფერთან ერთად, ამ ბრძოლის სისასტიკეს ისიც განაპირობებს, რომ დაღესტანში ერთმანეთს არა მხოლოდ მეამბოხეები და ხელისუფლება, არამედ ისლამის სხვადასხვა მიმართულების მიმდევრები უპირისპირდებიან. ხშირად ეს ბრძოლა შეურიგებელ და უკომპრომისო ხასითს იძენს. 20-იანი წლები აულისათვის დამკვიდრებული წესების შეცვლის ხანა იყო. მკვეთრად შემცირდა ოქრომჭედლური ნაკეთობების დამზადება, გაძნელდა ძვირფასი ლითონების შოვნა. ოსტატები იძულებულნი იყვნენ სამუშაოს საძებნელად ქვეყნიდან წასულიყვნენ. ხუნძები და ლაკები (იგივე ლეკები) ამზადებდნენ სპილენძის ჭედურ ჭურჭელს, ლაკების სოფელ ბალხარში შესანიშნავი კერამიკისა და სუფრის მოჭიქულ კერამიკით იწონებდნენ თავს. დაღესტნის მთებში აღმოჩენილი კერამიკის ნაწილი, თავისი ტექნოლოგიური თვისებებითა და დეკორის მეთოდით, კახური კერამიკის ანალოგიურია. სამხრეთ დაღესტნის სოფლებში მზადდებოდა ნოხები და სუმახი. ცნობილია რომ დაღესტანში შეტანილი ქართული ქამრები შედგებოდა 11 და 16 ნაჭრისგან. დაღესტანელებმა შემდეგში საკუთარი ელემენტები შეიტანეს, ფოლაქები ნახევარმთვარის გამოსახულებით შეცვალეს (მაჰმადიანური სარწმუნოების მიხედვით). თექვსმეტნაჭრიანი ქამარი გახადეს ოცნაჭრიანი მეტად მორთულობისთვის. ბოლო დროს კი შეძლებულები 70-ნაჭრიან ქამრებს ატარებდნენ ხმლის დასაკიდებლად. კუბაჩელ ოსტატთა ნახელავებიდან, ცნობილი იყო: კუბაჩური სამკაულები, იარაღი და საოჯახო ჭურჭელი. რომლებიც დიდი პოპულარობით სარგებლობდა კავკასიის ქვეყნებში. კუბაჩელთა შორის ახლაც შემორჩენილია თქმულება, რომ კავკასიონის ქედი უნაგირშედგმული ბუმბერაზი რაშია, რომელზედაც გადაკიდებულია ხურჯინები. ერთ ხურჯინში კასპიის ზღვაა, მეორეში - შავი ზღვა, ხოლო ამ რაშზე შემჯდარ გოლიათს ოქროს მზე კასპიის ზღვიდან ამოჰქონდა და შავ ზღვაში უშვებდა (თავიანთი ნახელავის გატანა და სხვების ხელოვნების შემოტანა ჰქონდათ ნაგულისხვემი). XIX საუკუნის ბოლო მეოთხედში დაღესტანში გაიზარდა საფაბრიკო პროდუქცია, გაფართოვდა ვაჭრობა, შეიცვალა საიუველირო ნაკეთობებზე მოთხოვნილებების ხასიათი. ყველაფერმა ამან შეაფერხა დაღესტნური ნაკეთობებით ვაჭრობა. გამოსავლის ძებნაში დაღესტნელი ოსტატები მშობლიურ ადგილებს ტოვებდნენ. გამომცემლობა ,,ხელოვნება'',თბილისი, 1971 (წიგნის სათაური - ტრადიციების კვალდაკვალ) http://www.tabula.ge/ge
თამაზ ქავთარაძე

თამაზ ქავთარაძე (დ. 29 ივლისი, 1967, მცხეთა) — ქართველი ეკონომისტი, პოლიტიკოსი. დაამთავრა თბილისის სატყეო და კვების მრეწველობის ტექნოლოგიური ინსტიტუტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები “. თამაზ ქავთარაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი თამაზ ქავთარაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ თამაზ ქავთარაძე — ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაცია. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-10-26. ციტირების თარიღი: 2020-10-21.
Airbus

Airbus (Airbus S.A.S, ქართ. ეარბას, ძირითადად "აერობუსი") — ერთ-ერთი უმსხვილესი ავიამშენებელი კომპანია, აწარმოებს ერთდროულად სამგზავრო, სატვირთო და სამხედრო-სატრანსპორტო თვითმფრინავებს. კომპანიის შტაბ-ბინა ქალაქ საფრანგეთის ქალაქ ტულუზაში მდებარეობს. 2001 წელს საფრანგეთის კანონმდებლობის მიხედვით გაერთიანდა აქციონერთა საზოგადოებაში ან "S.A.S" (ფრანგ. Société par Actions Simplifiée — გამარტივებული აქციონერთა საზოგადოება). ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: Airbus ოფიციალური საიტი Airbus North America დაარქივებული 2006-11-30 საიტზე Wayback Machine. Yahoo! – Airbus SAS company profile