laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ლიკაბეტოსის წმინდა გიორგის ეკლესია

ლიკაბეტოსის წმინდა გიორგის ეკლესია (ბერძ. Άγιος Γεώργιος) — შუა საუკუნეების ეკლესია ატიკაში. ის ეკუთვნის ათენის მეტროპოლიტენს. მდებარეობს ლიკაბეტოსის მთის ზედა ნაწილში. ტურისტების ილუსტრაციების (მაგალითად, 1672 წლის ლაბორადე) მიხედვით დგინდება, რომ მიმდებარე ტერიტორიაზე იდგა ტაძარი. გარდა ამისა, ნაპოვნი იქნა ორი წარწერა, რომელთა მეშვეობით დგინდება მეტად საინეტერსო ფაქტი: თავდაპირველად ამ ტერიტორიაზე მდებარეობდა „ანასტასიუს ჩერკეოსისა და ორანდას სასაფლაოები“. როდესაც პირველი ტაძარი განადგურდა, იმავე საფუძველზე აიგო ახალი, ერთ კვარცხლბეგზე მდგომი სამეფო ტაძარი, რომელსაც წმინდა გიორგის ეკლესია ეწოდა. იატაკზე არის წარწერა, რომელიც გადმოგვცემს, რომ წმინდა გიორგის ეკლესია ათენის მეტროპოლიტენის მიერ აიგო 1782-1785 წლებში. მოგვიანებით ტაძარი ორ სამლოცველოდ, წინასწარმეტყველ ელიას და წმინდა კონსტანტინეს სახელობის, დაიყო. ლუკაბიტოსის მთა წმინდა გიორგის ტაძრის სახელითაა ცნობილი. ტურისტებისთვის მეტად პოპულარული ადგილია, რადგან ტაძარი მთის ყველაზე მაღალ წერტილში მდებარეობს. ლიკაბეტოსის წმინდა გიორგის ეკლესიის სამრეკლო წმინდა გიორგის ხატი ეკლესიის შიდა ინტერიერი ფრესკები Laborde, Athenes aux VX, VXI et XVII s. Paris 1845 τόμος 1 σελ. 78 και τομ 2 σελ. 23 Λαμπάκης, Δελτ. Χριστ. Αρχαιολογικής Εταιρείας Β' 89-91 Αναστάσιος Ορλάνδος (1933). Μεσαιωνικά μνημεία της πεδιάδος των Αθηνών και των κλιτυών Υμηττού – Πεντελικού, Πάρνηθος και Αιγάλεω, Τεύχος Γ'. Αθήναι: Τύποις «ΕΣΤΙΑ». ციტირების თარიღი: 12 Δεκεμβρίου 2010.
AS-90

AS-90 — მსუბუქად შეიარაღებული თვითმავალი საარტილერიო იარაღი 1990-იან წლებში. AS-90 პირველად ბრიტანეთის არმიამ გამოიყენა 1993 წელს. მისი სრული სახელწოდებაა 155 მილიმეტრიანი L131. AS-90 გამოიყენებოდა სამეფო ჯარის საარტილერიო და ცხენოსანთა სამეფო არტილერიის რაზმებში. AS-90 შეიქმნა და აშენდა Vickers Shipbuilding and Engineering-ის მიერ (VSEL, რომელიც ეკუთვნის BAE-ს სისტემას 1999 წლიდან). 1992 წლიდან 1995 წლამდე მათ 179 AS-90 დაამზადეს, რაც 300 მილიონი ევრო დაჯდა. 2002 წელს BAE-ს სისტემებს ევალებოდათ შეექმნათ 96 AS-90 ბრიტანული არმისთვის, რომელიც 52 კალიბრიანი იქნებოდა, რაც იძლეოდა იმის შესაძლებლობას, რომ ჭურვის სპექტრი 30 კმ გამხდარიყო. სპეციალური ჭურვებით შესაძლებელი იყო, რომ სპექტრს 60-დან 80 კმ-მდე მიეღწია, თუმცა ეს პროექტი მალევე დასრულდა. AS-90-ს აქვს სპეციალური კვების ბლოკი. ის გამოიყენება მაშინ, როდესაც ძრავი არ არის ჩართულ მდგომარეობაში, რაც ხელს უწყობს ბატარეის შენარჩუნებას მაშინ, როდესაც AS-90 არ მოძრაობს. იარაღის გამზადება შეიძლება მისი სრული დახურვიდან ერთ წუთზე ნაკლებ დროში. AS-90-ს აქვს სპეციალური კომპიუტერი, რომელსაც Turret Control Computer (TCC) ეწოდება. TTC აკონტროლებს კოშკურის ყველა ძირითად ფუნქციას. ეკიპაჟი: 5 სიგრძე: 9.07 მ. სიგანე: 3.5 მ. სიმაღლე: 2.49მ. წონა: 45 ტონა. British Army information page on the AS-90 დაარქივებული 2013-01-18 საიტზე Wayback Machine. ↑ Additional deployment information Deagel.com ↑ Armed Forces - a6a4 - British Army - Artillery - AS 90 ↑ Army Technology - AS90 BRaveheart 155mm - Self Propelled Howitzer
ნანიკოს შოუ

ნანიკოს შოუ — თოქ-შოუ, რომელიც 2007—2008 წლებში ტელეკომპანია „რუსთავი 2“-ის ეთერში გადიოდა. იგი მოიცავდა ყოველგვარ სოციალურ თემას, რის შესახებ საუბარიც საზოგადოებას აინტერესებდა. ნანიკო ხაზარაძის და მისი გუნდის გარდა, შოუს შექმნაში დიდი როლი მიუძღვოდა რუს პროდიუსერს ოქსანა ნაიჩუკს. გადაცემის მთავარ გმირებთან და აუდიტორიასთან ერთად, „ნანიკოს შოუ“ მაყურებელს სთავაზობდა გულახდილი საუბრებისა და სოციალური ჟურნალისტური გამოძიების პრეცედენტს. გადაცემის წამყვანია იყო ნანიკო ხაზარაძე. თოქ-შოუში მიმოიხილებოდა ისეთი თემები, როგორიცაა ყვითელი პრესა, ნარკომანია, ოჯახური პრობლემები, წარმატებული ქალების საიდუმლო, სექს-ინდუსტრია, უმცირესობები, ბრძოლა გადარჩენისთვის და სხვა. საკითხები განხილული იყო ყველა შესაძლო კუთხიდან — კონკრეტული მაგალითების მოშველიებით, რაც მაყურებელს საშუალებას აძლევდა თავად გაეკეთებინა დასკვნა. „ნანიკოს შოუ“ „რუსთავი 2“-ის ეთერში გადიოდა კვირაში ერთხელ, პარასკევს 18:30 და განმეორებით კვირას 12:20
სამხრეთ კორეული ვონი

სამხრეთ კორეული ვონი — სამხრეთი კორეის ფულადი ერთეული. მიმოქცევაშია ბანკნოტები ნომინალით 1000, 5000, 10 000 და 50 000; ხოლო მონეტები - 1, 5, 10, 50, 100 და 500. გამომდინარე იქიდან, რომ მონეტები 1 და 5 ნომინალით იშვიათია, დაშვებულია ანგარიშის 10 ვონამდე დამრგვალება. ამჟამად, სამხრეთი კორეა იყენებს მცურავი გაცვლითი კურსის რეჟიმს. მონეტების გამოფენა
კილდინ-საამური ენა

კილდინ-საამური ენა — ურალურ ენათა ოჯახის, საამურ ენათა ჯგუფის ენა. საამების ძიირითადი სალაპარაკო ენა რუსეთში. მთავარი სტატია: კილდინ-საამური დამწერლობა. კილდინ-საამური დამწერლობა ეფუძნება კირილიცას და მოიცავს 44 ასო–ნიშანს (გრაფემას).
რუსინული ვიკიპედია

რუსინული ვიკიპედია (რუსინ. Русиньска Вікіпедія) — ვიკიპედიის განყოფილება რუსინულ ენაზე. შეიქმნა 2011 წლის 23 იანვარს. დაბალი აქტიურობის გამო სტატიები მცირე ზომისაა, ხოლო პროექტის სიღრმე მხოლოდ 6,9 პუნქტს შეადგენს. სეგმენტის მნიშვნელობა უმეტესწილად სიმბოლური და პოლიტიკურია. რუსინული ვიკიპედია (რუსინული) რუსინული ვიკიპედიის მობილური ვერსია (რუსინული) ↑ Повна версія. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-04-18. ციტირების თარიღი: 2017-07-27. ვიკიპედია შეიცავს განყოფილებას რუსინულ ენაზე Русиньска Вікіпедія
ვულკანური კუნძული

ვულკანური კუნძული — კუნძული, რომელიც წარმოიქმნება ზღვის ფსკერზე ვულკანური მოქმედების შედეგად. პრაქტიკაში ჩვეულებრივ წარმოიქმნება ვულკანური ჯაჭვის ზედა ნაწილის რიგი ვულკანური კუნძული, რომლებიც ფორმირდებიან განსაზღვრული კანონზომიერების შედეგად (ჰავაის კუნძულები, კანარის კუნძულები, კურილის კუნძულები და სხვა). კუნძული წარმოადგენს წყალქვეშა ვულკანის მწვერვალს, რომელიც ამოწეულია ოკეანის ზედაპირზე. კუნძულის წარმოქმნა მიმდინარეობს რამდენიმე ფაზაში. ვულკანური კუნძულები ჩვეულებრივ შეიცავს მტკნარ მიწისქვეშა წყალს. გარდამავალი ზონის კუნძულები ძირითადად ვულკანური წარმოშობისაა. ჩარლზ დარვინმა ივარაუდა, რომ მარჯნის კუნძულების ზრდა (ატოლები) მიმდინარეობს ვულკანური კუნძულების თანდათანობითი დაწევის პროცესში. მან აღნიშნა, რომ ატოლები ჩვეულებრივ წარმოიქმნებიან ვულკანურ კუნძულებზე მარჯნული რიფების მოდების გზით. ყველაზე დიდი ვულკანური კუნძულია ისლანდია, რომლის ფართობია 103 000 კმ². სიდიდით მეორე ადგილზეა კუნძული ჰავაი, ხოლო მესამეზე კუნძული ბალი. ვულკანური კუნძულები ჩვეულებრივ ყალიბდება ცხელი ლაქების ადგილზე. ვულკანური კუნძული — სტატია დიდი საბჭოთა ენციკლოპედიიდან (რუსული)
ფრანსუაზ მადლენ ორლეანელი

ფრანსუაზ მადლენ ორლეანელი (ფრანგ. Françoise Madeleine d'Orléans; დ. 13 ოქტომბერი, 1648 – გ. 14 იანვარი, 1664) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. ორლეანის ჰერცოგ გასტონ დე ბურბონისა და მისი მეორე ცოლის, მარგარიტა ლოთარინგიელის ქალიშვილი. საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ის ბიძაშვილი. იგი იყო სავოიის ისტორიაში ყველაზე ცოტა ხნიანი კონსორტი, ვინაიდან ერთი წელიც კი არ ყოფილა ტახტზე. იგი გარდაიცვალა უშვილოდ, თხუთმეტი წლის. ფრანსუაზ მადლენ ორლეანელი დაიბადა 1648 წელის 13 სექტემბერს პარიზში. იგი იყო ორლეანის ჰერცოგ გასტონ დე ბურბონისა და მისი მეორე ცოლის, მარგარიტა ლოთარინგიელის მესამე ქალიშვილი. დაბადებიდანვე აკურთხეს ვალუას ჰერცოგინიად, რის გამოც მას მადმუაზელ დე ვალუას უწოდებდნენ. იგი თავისი უფროსი ნახევარ-დის, მადმუაზელ დე მონტესპიერის საყვარელი და იყო. მას ასევე შესანიშნავი ურთიერთობა ჰქონდა ღვიძლ დებთან. სამივე და ლუი XIV-ის მომავალ საყვარელ ლუიზა დე ლა ვალიერთან ერთად იზრდებოდნენ. ისინი ბლუას სასახლეში მდიდრულად ცხოვრობდნენ. ფრანსუაზ მადლენის მამა 1660 წელს გარდაიცვალა, დედამისი კი ამის შემდეგ აღარ გათხოვილა. ფრანგული სამეფო ეტიკეტის მიხედვით, ვინაიდან იგი საფრანგეთის მეფე ანრი IV-ის შვილიშვილი იყო, იგი საფრანგეთის შვილიშვილის წოდებას ატარებდა. იგი 14 წლის ასაკში ცოლად შერთეს თავისსავე მამიდაშვილს, სავოიის ჰერცოგ კარლო ემანუელე II-ს, რომელიც გასტონის უფროსი დის, სავოიის ჰერცოგინია კრისტინა მარია ფრანგის ფავორიტი ვაჟი იყო. 1637 წლიდან მოყოლებული სავოიას კრისტინა მარია მართავდა და ამის შესანარჩუნებლად გადაწყვიტა დინასტიური ქორწინებით გაემყარებინა საფრანგეთთან კავშირი და ვინაიდან ლუი XIII-ს ქალიშვილები არ ჰყავდა და ლუი XIV-მაც უარი თქვა კრისტინას ქალიშვილის ცოლად შერთვაზე მან გასტონის ქალიშვილი ფრანსუაზ მადლენი და თავისი ვაჟი დააქორწინა. ქორწინება 1663 წლის 4 მარტს შედგა, რის შემდეგაც წყვილი ერთმანეთს პირველად ამავე წლის 3 აპრილს შეხვდა, რის შემდეგაც მათ თაფლობის თვეში იტალიაში იმოგზაურეს და ყოველივე ამის შემდეგ, 1663 წლის 15 ივნისს ჩავიდნენ სავოიის დედაქალაქ ტურინში. სავოიის ახალი ჰერცოგინია მალევე, 1664 წლის 14 იანვარს ტურინის სამეფო სასახლეში, 15 წლის ასაკში გარდაიცვალა და მასთან ერთად გაწყდა სავოიის კავშირი საფრანგეთთან. ვინაიდან ქორწინება უნაყოფო იყო მისი მეუღლე იძულებული გახდა მეორედ ექორწინა. ლუი XIV-მ მას დაქორწინება გასტონის უფროს ქალიშვილზე, მადმუაზელ დე მონტესპიერზე შესთავაზა, თუმცა ქალმა თავად თქვა უარი რის შემდეგაც კარლო ემანუელე თავისსავე ბიძაშვილ მარია ჯოანა სავოიელზე დაქორწინდა, რომელთანაც შეეძინა ვაჟი. ფრანსუაზ მადლენ ორლეანელის წინაპრები Fraser, Antonia (2006). Love and Louis XIV; The Women in the Life of the Sun King. London: Anchor Books. Oresko, Robert (2004). "Maria Giovanna Battista of Savoy-Nemours (1644–1724): daughter, consort, and Regent of Savoy". In Campbell Orr, Clarissa. Queenship in Europe 1660–1815: The Role of the Consort. Cambridge University Press. pp. 16–55. ISBN 0-521-81422-7. Sackville-West, Vita (1959). Daughter of France: The life of Anne Marie Louise d'Orléans, duchesse de Montpensier 1627-1693. London: Michael Joseph. Williams, H. Noel (1909). A Rose of Savoy, Marie Adelaide of Savoy, duchesse de Bourgogne, Mother of Louis XV. New York: Charles Scribner's Sons.
სეპულტურა

სეპულტურა (Sepultura, პორტუგალიურად: საფლავი) — ბრაზილიური თრეშ-მეტალ ჯგუფი ბელუ-ორიზონტიდან, რომელიც ჩამოყალიბდა 1984 წელს. 1980-იანი წლების ბოლოს/1990-იანი წლების დასაწყისში ეს ჯგუფი იყო ერთ-ერთი მთავარი თრეშ მეტალის შემსრულებელთა შორის. მთავარი სტატია: სეპულტურას დისკოგრაფია. Morbid Visions (1986) Schizophrenia (1987) Beneath the Remains (1989) Arise (1991) Chaos A.D. (1993) Roots (1996) Against (1998) Nation (2001) Roorback (2003) Dante XXI (2006) A-Lex (2009) Kairos (2011) The Mediator Between Head and Hands Must Be the Heart (2013) Machine Messiah (2017) Quadra (2020) ოფიციალური საიტი სეპულტურას ოფიციალური ფან-საიტი ↑ Barcinski & Gomes 1999, page 17.
პილუმი

პილუმი — შუბის ნაირსახეობა, რომელსაც ძირითადად რომაულ არმიაში იყენებდნენ. პილა ზოგადად 2 მეტრის სიგრძისაა. ის ხის ღეროსა და რბილი რკინის ნაწილისგან შედგება. ↑ 1.0 1.1 Matyszak, Philip (2009). Legionary: The Roman Soldier's Unofficial Manual. Thames and Hudson. ISBN 9780500251515.
ლიკაბეტოსი

ლიკაბეტოსი (ბერძ. Λυκαβηττός) — ცარცული ასაკის კირქვული ბორცვი საბერძნეთში, ქალაქ ათენში. სიმაღლე ზღვის დონიდან 263 მ. მისი ტერიტორია დაფარულია ფიჭვის ხეებით, მთის ტერიტორია კი მოიცავს XIX საუკუნის წმინდა გიორგის ეკლესიას, თეატრსა და რესტორანს. მთა ითვლება ათენის უმაღლეს წერტილად და მის ცენტრში მდებარეობს. მისი სახელი ეწოდება მთის ძირას აღმოსავლეთ ნაწილში მდებარე ქუჩას. ბორცვი არის პოპულარული ტურისტული ადგილი. ყოველწლიურად ათასობით ბერძენი და ტურისტი ადის მთაზე, რათა დატკბეს ქალაქის ხედით, მოინახულოს ლიკაბეტოსის წმინდა გიორგის ეკლესია. მას მიიჩნევენ ათენში ყველაზე რომანტიკულ ადგილად. ლიკაბეტოსის ფუნიკულიორი ადის კოლონაკის სადგურიდან (რკინიგზის სადგურის ნახვა შესაძლებელია არისტოპუს ქუჩაზე). სხვადასხვა ლეგენდებში გვხვდება ლიკაბეტოსის მთა. ყველაზე პოპულარული ლეგენდა მოგვითხრობს, რომ ძველად ეს მთა იყო მგლების თავშესაფარი, რომელიც მისი სახელის წარმომავლობიდან ჩანს (ნიშნავს „ადგილი (გორა), რომელზეც დადიოდნენ მგლები“). სხვა ეტიმოლოგია გადმოგვცემს, რომ ის წინარე მიკენური ხანისაა, პელასგების პერიოდისა (ლუკაბეტუ=მასტოიდური გორა). მითოლოგიის მიხედვით ლიკაბეტოსის შექმნას მიაწერენ ათენას. ეს ბორცვი შეიქმნა მაშინ როდესაც ათენას დაუვარდა ცარცული მთა, რომელიც მოჰქონდა პალენეს ნახევარკუნძულიდან. ერიხთონიუსის ყუთის გახსნის შემდეგ ამ ცაცრული ქვით ათენას აკროპოლისის აშენება სურდა. ბორცვზე, ღია ცის ქვეშ მდებარეობს ამფითეატრი, სადაც უამრავი ბერძნული და საერთაშორისო წარმოდგენები იმართება. ლიკაბეტოსის თეატრის სცენაზე უამრავი არტისტი გამოსულა, მათ შორის არიან: რეი ჩარლზი, ჯოან ბაეზი, ბი ბი კინგი, ჩაკ ბერი, ჯერი ლი ლეუისი, ჯეიმზ ბრაუნი, ბობ დილანი, პაკო დე ლუსია, ალ დი მეოლა, ჯონ მაკ ლაფლინი, გერი მური, პიტერ გებრიელი, Black Sabbath, ნიკ კეივი, ბიორკი, Dead Can Dance, Pet Shop Boys, Deep Purple, UB40, პლასიბო (ჯგუფი), მორისი (მუსიკოსი), Radiohead, მობი, Massive Attack, Faith No More, Faithless, უაიტსნეიკი, ტრეისი ჩეპმენი, Nightwish, Slipknot, პეტი სმიტი, ვანესა მეი, ბრაიან ფერი, ტიტო პუენტე, ბუენა ვისტას სოციალური კლუბი და სკორპიონსი. ლიკაბეტოსის მთის ხედი ათენის აკროპოლიდან, გადარებულია ფრენსის ბედფორდის მიერ 1862 წელს ლიკაბეტოსი დაახლოებით 1870-1880 წლები, წმინდა გიორგის ეკლესიის აშენებამდე ლიკაბეტოსის ამფითეატრი ლიკაბეტოსის წმინდა გიორგის ეკლესია მზის ჩასვლის ხედი ლიკაბეტოსის მთიდან ლიკაბეტოსის ფუნიკულიორი ლიკაბეტოსის წმინდა გიორგის ეკლესია Lycabettus Hill Website High-resolution 360° Panorama of Mount Lycabettus | Art Atlas ↑ Τοπωνύμια της Αττικής
გორდონ ბრაუნი

ჯეიმზ გორდონ ბრაუნი (ინგლ. James Gordon Brown MP; დ. 20 თებერვალი, 1951) — დიდი ბრიტანეთისა და ჩრდილოეთ ირლანდიის გაერთიანებული სამეფოს 52-ე პრემიერ-მინისტრი, ხაზინის პირველი ლორდი, სამოქალაქო სამსახურის მინისტრი, პარლამენტის წევრი და ლეიბორისტული პარტიის ყოფილი ლიდერი. Gordon Brown Official government profile ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: გორდონ ბრაუნი
არქიტე

არქიტე (/ˈɑːrkɪtəs/; ბერძ. Ἀρχύτας; 428–347 ძვ. წ.) — ძველი ბერძენი ფილოსოფოსი, მათემატიკოსი, ასტრონომი, პოლიტიკოსი და სტრატეგი. ის იყო მეცნიერი, პითაგორიანიზმის სკოლის წარმომადგენელი. ამასთან ცნობილი ბერძენი ფილოსოფოსის, პლატონის ახლო მეგობარი. არქიტე დაიბადა ტარანტოში, საბერძნეთში. ის იყო მნესაგორა ჰისტიაუსის ვაჟი. გარკვეული პერიოდი ის იყო ფილოლაუსის მოსწავლე, და ამასთან ასწავლიდა მათემატიკას ევდოქსე კნიდოსელს. არქიტესა და ევდოქსეს მოსწავლე იყო was მენაქმე. როგორც პითაგორიანელმა, არქიტეს სჯეროდა, რომ მხოლოდ არითმეტიკა, და არა გეომეტრიას, შეუძლია შექმნას მეცნიერული საფუძვლები. არქიტე მიჩნეულია მატემატიკური მექანიკის ფუძემდებლად. ხუთი საუკუნის შემდეგ აულუს გელიუსი საკუთარ ნაწარმოებში წერს, რომ არქიტემ შექმნა პირველი ხელოვნური საფრენი აპარატი, რომელიც ფრინველის ფრენის სტილს მეტად ჰგავდა. მისი თქმით ამ აპარატით შესაძლებელი იყო 200 მეტრის გაფრენა. ეს მოწყობილობა, რომელსაც შემქმნელმა უწოდა „მტრედი“. არქიტემ დაწერა წიგნებიც, რომლებიც დღეს დაკარგულია, სი მოხსენებულია ვიტრუვიუსის მიერ შედგენილ სიაში, რომელშიც შეყვანილია მექანიკის სფეროში მოღვაწე ოცი ავტორი თომას ვინთერი მიიჩნევს, რომ არქიტეს, არისტოტელეს ფსევდო მიმდევრის მიერ შექმნილი ნაწარმოები მნიშვნელოვანი მასალის შემცველია მექანიკის პრობლემებთან დაკავშირებით. ეს ნამუშევარი არ არის დაკარგული, თუმცა დაუფასებელია. von Fritz, Kurt (1970). „Archytas of Tarentum“. Dictionary of Scientific Biography. 1. New York: Charles Scribner's Sons. pp. 231–233. ISBN 0-684-10114-9. on line [1] Huffman, Carl A. Archytas of Tarentum, Cambridge University Press, 2005, ISBN 0-521-83746-4 ვიკიციტატაში არის გვერდი თემაზე: არქიტე Pseudo-Aristotle, Mechanica – Greek text and English translation Complete fragments (Greek–Spanish bilingual edition) Fragments and Life of Archytas FARAH CALDERÓN, Walter: Entre la mentira y la verdad pitagórica: el caso de Arquitas de Tarento. Texto en PDF, mediante registro, en Hybris, revista de filosofía. CENALTES, Vol.3- N°2. Otoño 2012. pp 46–74 ISSN 0718-8382. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 Deutsche Nationalbibliothek Record #118645617 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ Morris Kline, Mathematical Thought from Ancient to Modern Times Oxford University Press, 1972 p. 49 ↑ Laërtius 1925, § 83: Vitae philosophorum ↑ Aulus Gellius, "Attic Nights", Book X, 12.9 at LacusCurtius დაარქივებული 2012-07-13 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links ↑ ARCHYTAS OF TARENTUM, Technology Museum of Thessaloniki, Macedonia, Greece დაარქივებული December 26, 2008, საიტზე Wayback Machine. ↑ Modern rocketry[მუდმივი მკვდარი ბმული] ↑ Automata history. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2002-12-05. ციტირების თარიღი: 2018-08-19. ↑ Vitruvius, De architectura, vii.14. ↑ Thomas Nelson Winter, "The Mechanical Problems in the Corpus of Aristotle," DigitalCommons@University of Nebraska - Lincoln, 2007.
პენრინი

პენრინი (ინგლ. Penrhyn) — ატოლი წყნარ ოკეანეში. კუკის კუნძულებიდან ყველაზე ჩრდილოეთით მდებარე კუნძული. მისი მეორე სახელწოდებაა ტონგარევა. ცნობილია აგრეთვე როგორც მანგარონგარო, ფარარანგა და ტე-პიტაკა. პენრინი განლაგებულია წყნარი ოკეანის სამხრეთ ნაწილში. წარმოადგენს ელიფსს, რომლის სიგრძეა დაახლოებით 24,1 კმ, ხოლო სიგანე დაახლოებით 11,2 კმ. ფართობი 9,8 კმ². შედგება 53 მცირე კუნძულისაგან. ↑ Floating in empty space. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-03-10. ციტირების თარიღი: 2017-07-30.
მარჯნის კუნძული

მარჯნის კუნძული — კუნძული, რომელიც წარმოიქმნება მარჯნული ნაგებობების ზედაპირზე მარჯნული კირქვების მექანიკური ნგრევისა და ცოცხალი მარჯნული კოლონიების პროდუქტებისაგან ტალღებისა და ზვირთცემის მოქმედების შედეგად. მარჯნის კუნძულს მთლიანი ან გაწყვეტილი რგოლის ფორმით ატოლი ეწოდება. მარჯნის კუნძულების დიდი ნაწილი განლაგებულია წყნარ ოკეანეში. მარჯნის კუნძულები წარმოიქმნება რიფწარმომქმნელი ორგანიზმების მოქმედების შედეგად, რომელთა შორისაა ძირითადად მარჯნის პოლიპები და კირქვული წყალმცენარეები, გარდა ამისა, მარჯნის რიფების ჩამოყალიბებაში მონაწილეობას ღებულობენ ზღვის სხვა ორგანიზმებიც, მათ შორის: მოლუსკები, ღრუბლები, ფორამინიფერები და ზოგიერთი მწვანე წყალმცენარეები. ბევრ პატარა მარჯნის კუნძულს ზღვის დონიდან დაბალი სიმაღლე აქვს. მარჯნის კუნძული — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური) ↑ მარჯნის კუნძული — დიდი საბჭოთა ენციკლოპედია
ეგვიპტოლოგია

ეგვიპტოლოგია — სამეცნიერო დისციპლინა, რომელიც შეისწავლის ძველი ეგვიპტის ენას, კულტურასა და ისტორიას და ამგვარად წარმოადგენს რეგიონულ და თემატურ განშტოებას უფრო ვრცელი დისციპლინების უძველეს ისტორიასა და არქეოლოგიაში. David, Rosalie. Religion and magic in ancient Egypt. Penguin Books, 2002. ISBN 0-14-026252-0 Chaney, Edward. 'Egypt in England and America: The Cultural Memorials of Religion, Royalty and Revolution', in: Sites of Exchange: European Crossroads and Faultlines, eds. M. Ascari and A. Corrado (Rodopi, Amsterdam and New York,2006), 39-74. Chaney, Edward. "Roma Britannica and the Cultural Memory of Egypt: Lord Arundel and the Obelisk of Domitian", in Roma Britannica: Art Patronage and Cultural Exchange in Eighteenth-Century Rome, eds. D. Marshall, K. Wolfe and S. Russell, British School at Rome, 2011, pp. 147–70. Jacq, Christian. Magic and mystery in ancient Egypt. Souvenir Press, 1998. ISBN 0-285-63462-3 Manley, Bill (ed.). The Seventy Great Mysteries of Ancient Egypt. Thames & Hudson. ISBN 0-500-05123-2 Mertz, Barbara. Red Land, Black Land: Daily Life in Ancient Egypt. Dodd Mead, 1978. ISBN 0-396-07575-4 Mertz, Barbara. Temples, Tombs and Hieroglyphs: A Popular History of Ancient Egypt. Bedrick, 1990. ISBN 0-87226-223-5 Mysteries of Egypt. National Geographic Society, 1999. ISBN 0-7922-9752-0
დავიწყებული მეფე

დავიწყებული მეფე (ინგლ. The forgotten king) — რეჟისორ ნიკოლოზ ხომასურიძის მიერ კინოსტუდია „Nikoloz fims-ში“ 2013 წელს გადაღებული მხატვრული ფილმი.. მთავარ როლებში: კახა აბუაშვილი, თემო ბარბაქაძე, ნუგზარ ჩიქოვანი, ელგუჯა ბურდული, გივი ჩუგუაშვილი, მიშა არობელიძე და ანა იმნაძე. ფილმი „დავიწყებული მეფე“ გადაღებულია ერთ უწყვეტ დუბლში, 105 წუთი მონტაჟის გარეშე. კინოჩვენებების შემდეგ მიღებულ იქნა გადაწყვეტილება, რომ ფილმში მომხდარიყო რამდენიმე მონტაჟური ჭრა. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ფილმის სიუჟეტი დაფუძნებულია საქართველოს ისტორიაში მომხდარ გასაიდუმლოებულ ეპიზოდებზე და აგებულია 1178 წლიდან 2011 წლამდე საქართველოსა და მსოფლიოში მომხდრ რეალურ და გამოგონილ ფაქტებზე. ცნობილი პროდუსერი დემეტრე ორბელი და მისი მეუღლე ელენე ჩამოდიან თბილისში 11.11.11-ში, რომელიც არის ყველაზე ხელსაყრელი დღე დროის პორტალებში სამოგზაუროდ. იურგენ ბორმანის ხელმძღვანელობით ნაცისტური ორგანიზაცია „ანანერბე“-ს წევრები თავს ესხმიან სასტუმროში დემეტრესა და ელენეს, მაგრამ ფუსტი მეომრების ვაჟასა და ნიკოს დახმარებით ისინი გადარჩებიან და აღმოჩნდებიან განდობილი გიორგის სასახლეში, საიდანც გიორგის მიჰყავს დემეტრე სხვადასხვა ეპოქაში, რათა გაარკვიონ დემნა უფლისწულის ტრაგიკული ბედი, თუ ვინ დაწერა პოემა „ვეფხისტყაოსანი“ და რა საიდუმლო კოდები დაფარა მასში. კახა აბუაშვილი — საბჭოთა ჯარისკაცი #4 თემო ბარბაქაძე — ლავრენტი ბერია ნუგზარ ჩიქოვანი — ილია ჭავჭავაძე გივი ჩუგუაშვილი — ჟაკ დე მოლი / დიდოსტატი ელგუჯა ბურდული — შოთა რუსთველი ანა იმნაძე — იზაბელა მიშა არობელიძე — საბჭოთა ჯარისკაცი #2 „დავიწყებული მეფე“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ ქართველი რეჟისორის რეკორდი — 105 წუთში, ერთკადრად გადაღებული ფილმი - „დავიწყებული მეფე“. ambebi.ge, 22-04-2014
ზვიგენები

ზვიგენები — ხრტილიანი თევზები ზვიგენისნაირთა რიგისა. არსებობს 3 ქვერიგი: ნამდვილი ზვიგენები, უძველესი ზვიგენები და რქოვანი ზვიგენები. აქვთ თითისტარისებრი სხეული, ხუთ-ხუთი სალაყუჩე ხვრელი (ექვს-ექვსი — მხოლოდ ტროპიკულ ცხვირხერხას და ზოგ პრიმიტიულ ზვიგენებს), ორი ზურგის ფარფლი. კუდქვეშა ფარფლი არ აქვს მხოლოდ ქიცვიან ზვიგენებს ანუ კატრანს, პოლარულ ზვიგენებს, ცხვირხერხას და ზღვის ანგელოზს. ზვიგენების სხეული დაფარულია პლაკოიდური ქერცლით. პირი დიდია, თავის ქვემო ნაწილში მოქცეული. საცურავი ბუშტი არ გააჩნიათ. ბინადრობენ ტროპიკულ, ზომიერ და არქტიკულ ზღვებში. ნამარხი ფორმები ცნობილია კარბონული პერიოდიდან. ამჟამად რიგში გაერთიანებულია 10 ოჯახი. ზვიგენების სხეული სხვადასხვა ზომისაა: გიგანტური ზვიგენების (Cetorhinus maximus) სიგრძე 20 მ აღწევს, კატისებრი ზვიგენების (Scyliorhinus canicula) — 1 მ, ხოლო შავი ქიცვიანი ზვიგენებისა (Spinax spinax) — 47 სმ. ზვიგენების უმრავლესობა (კატისებრი ზვიგენები, ბოლოხერხა და სხვა) კვერცხისმდებელია (კვერცხი დაფარულია რქოვანი შალითით), ზოგი ცოცხლადმშობია (კვერნისებრი ზვიგენები, ქაშაყისებრი ზვიგენები, ქიცვიანი ზვიგენები და სხვა). ზვიგენების უმეტესობა მტაცებელია. იკვებებიან უმთავრესად წვრილი თევზებით, ფსკერის უხერხემლოებით, კანეკლიანებით, მოლუსკებით, ჭიებით. ზოგი თავს ესხმის ადამიანსაც. შავი ზღვის საქართველოს ფარგლებში გვხვდება კატისებრი და ქიცვიანი ზვიგენები. ზვიგენების ღვიძლისაგან ამზადებენ თევზის ქონს, ზოგიერთის ხორცი იჭმევა. ჩონჩხისაგან აკეთებენ წებოს, ტყავისაგან სხვადასხვა საგანს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 518. Никольский Г. В., Частная ихтиология, 2 изд., М., 1954
მალგობეკის რაიონი

მალგობეკის რაიონი (ინგშ. МагIалбике район) — ინგუშეთის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული და მუნიციპალური რაიონი. ინგუშეთის რესპუბლიკის ჩრდილოეთით მდებარე რაიონი. ადმინისტრაციული ცენტრი ქალაქი მალგობეკი (არ შედის რაიონის შემადგენლობაში). მალგობეკის რაიონი მდებარეობს ინგუშეთის ჩრდილოეთ ნაწილში. ჩრდილოეთიდან და დასავლეთიდან ესაზღვრება ჩრდილოეთ ოსეთი, სამხრეთიდან ნაზრანისა და სუნჯის რაიონები, აღმოსავლეთით - ჩეჩნეთი. რაიონის ფართობია 550,12 კმ². რაიონი ჩამოყალიბდა 1991 წელს მას შემდეგ რაც ჩეჩნეთ-ინგუშეთის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა გაიყო ჩეჩნეთად და ინგუშეთად. მალგობეკის რაიონმა კი მუნიციპალური სტატუსი მიიღო 2009 წელს. ამავე დროს მის შემადგენლობაში ჩამოყალიბდა 12 მუნიციპალური გაერთიანება სასოფლო დასახლების სტატუსით. ↑ 1.00 1.01 1.02 1.03 1.04 1.05 1.06 1.07 1.08 1.09 1.10 1.11 1.12 http://www.gks.ru/free_doc/2016/oktmo/tom4_oktmo.rar <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q26883285"></a> ↑ Оздоев И. А. Русско-ингушский словарь: 40 000 слов / Под. ред. Ф. Г. Оздоевой, А. С. Куркиева. — М.: Русский язык, 1980. — 832 с. — С. 616, 831 ↑ 3.0 3.1 Закон РИ от 23 февраля 2009 года № 5-РЗ «Об установлении границ муниципальных образований Республики Ингушетия и наделении их статусом сельского поселения, муниципального района и городского округа». დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-02-26. ციტირების თარიღი: 2018-08-19.