laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სირიის მთავრობა

სირიის მთავრობა — სირიის აღმასრულებელი ხელისუფლება. სირიის კონსტიტუციის მიხედვით მთავრობა შედგება პრემიერ მინისტრისგან, მისი წარმომადგენლებისა და მინისტრებისგან. ზედამხედველობს კანონის აღსრულებას, გამოსცემს რეგულაციებს და უზრუნველყოფს სახელმწიფო ინსტიტუტების მუშაობას. კაბინეტის სრული შემადგენლობის დათხოვნის გადაწყვეტილება ბაშარ ალ-ასადმა 2011 წლის 29 მარტს დაამტკიცა. ასადმა მოქმედი პრემიერ-მინისტრი მუჰამედ ნაჯი ალ-ოტარი ახალი მთავრობის დანიშვნამდე დატოვა.. 2011 წლის 14 აპრილს ახალი მინსტრთა კაბინეტი შეიკრიბა. 2013 წლის 9 აპრილს ასადმა 7 მინისტრი შეცვალა: ნავთობის, ფინანსების, სოციალური პოლიტიკის, შრომის, განსახლების, შრომის და სოფლისმეურნეობის. სირიის დღევანდელი მთავრობა ასადის მიერ 2016 წლის ივლისში გამოცემული 203-ე ბრძანებით მოქმედებს. YourOpinion.gov.sy დაარქივებული 2014-11-29 საიტზე Wayback Machine. მთავრობის ოფიციალური გვერდი ↑ English Translation of the Syrian Constitution. Qordoba (15 February 2012). ციტირების თარიღი: 28 February 2012. ↑ Syrian cabinet resigns as regime seeks to calm protests, The Guardian, 29 March 2011 ↑ Syrian cabinet resigns amid unrest, says state TV, BBC News, 29 March 2011 ↑ Syrian new Cabinet[მკვდარი ბმული], DayPress News, 14 April 2011 ↑ Syria president appoints new government, orders protesters freed from jail, The National, 14 April 2011 ↑ „Cabinet Shift Within Syria Seems Aimed at Economy“. The New York Times. Damascus. AP. 9 February 2013. ციტირების თარიღი: 9 February 2013. ↑ „Syrian president reshuffles economic Cabinet posts“. Al Jazeera. AP. 9 February 2013. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 4 მარტი 2016. ციტირების თარიღი: 9 February 2013. ↑ President al-Assad issues Decree no. 203 forming the new Syrian government 3 July 2016. ციტირების თარიღი: 23 August 2016
აჰმედლი (შემახა)

აჰმედლი (აზერ. Əhmədli) — სოფელი აზერბაიჯანში, შემახის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა – 502 კაცი. აჰმედლი GEOnet სახელების სერვერზე
ანგახარანი

ანგახარანი (აზერ. Əngəxaran) — სოფელი აზერბაიჯანში, შემახის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა – 856კაცი. ანგახარანი GEOnet სახელების სერვერზე
არჩიმანი

არჩიმანი (აზერ. Ərçiman) — სოფელი აზერბაიჯანში, შემახის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა – 587 კაცი. არჩიმანი GEOnet სახელების სერვერზე
გიოილარი

გიოილარი (აზერ. Göylər) — სოფელი აზერბაიჯანში, შემახის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა – 6844 კაცი.
შაჰნაზირი

შაჰნაზირი — ქართული ტაძარი ლორე-ტაშირში, სოფელ მეწავანში (ყოფ. შაჰნაზირი). სახელწოდება სოფელი მდებარეობს ყარაღაჯის მთის ჩრდილოეთით და ლორეს ველის დასავლეთით. 2013 წლიდან მოქმედებს სომხური სამოციქულო ეკლესია. ვახტანგ VI-ის დასტურლამალში და ვახუშტის რუკაზე იგი აბოცის მიდამოშია აღნიშნული. შაჰნაზირში დაცული ერთი ქართული წარწერის საფუძველზე, რომელშიც ნახსენებია „აბოზი“ ანუ, „აბოცი“, ლეონ მელიქსეთ-ბეგი ფიქრობს, რომ ეს სახელწოდება გადმოტანილი უნდა იყოს ყაიყულის აბოციდან აქაური მოსახლეობის ლორე-ტაშირში გადმოსახლების დროს. მეცნიერი არ გამორიცხავს იმასაც, რომ შეიძლება მათ მიერ იყოს აბოციდან გადმოტანილი ქართული ეპიგრაფიკული ძეგლები ლორე-ტაშირში. შაჰნაზირსა და მის მიდამოებში დაცულია რამდენიმე ქართული ასომთავრული წარწერა, აგრეთვე - ქანდაკება-ჩუქურთმა ქვაზე, რომლებიც სომეხ კათოლიკებს ჩაუტანებიათ ეკლესიების კედლებში. ე.წ. ქვემო ეკლესიაში, სამხრეთ შესავლის კარის მარჯვნივ, სარკმელქვეშ არის ცხრასტრიქონიანი ქართული წარწერა, რომელშიც მოხსენიებულია ამ ეკლესიის აღმშენებლები - ოთხი ძმა ძნელაის-ძენი. წარწერას ლეონ მელიქსეთ-ბეგი ათარიღებს 1135 წლით. იქვეა ასეთი სხვა ქართული წარწერა: „ქრისტე შეიწყალე ძნელაი მირიან“. შაჰნაზირის ახლოს ჯუჯექენდაში, გორაკზე ერთნავიან, ნახევრად დანგრეულ ეკლესიაში აღმოჩენილია ნუსხა-ხუცურით შესრულებული ექვსსტრიქონიანი წარწერა - „სახელითა ღმრთისაითა ესე ჩუენ გორაკელთა, ფიჩოსანთა, დავწერეთ: ვინ უწინა მოკუდეს, ი დღე ჟამი უწირონ ყოველთა“. ლეონ მელიქსეთ-ბეგი ამ ქართული წარწერის კონკრეტულ თარიღს არ იძლევა. სომეხ მკვლევარ პ. მურადიანს კი იგი მიაჩნია XII-XIV საუკუნეების ნიმუშად. თუ გავიხსენებთ, რომ მეფე ალექსანდრე დიდმა (1390-1442) ლორე სვეტიცხოველს შესწირა, ქალკედონური ეკლესიების მშენებლობა და ქართული ეპიგრაფიკა ბუნებრივ მოვლენად უნდა მივიჩნიოთ ლორე-ტაშირში - ამ უძველეს ქართულ მხარეში. აღნიშნულ წარწერაში საინტერესოა ის ფაქტი, რომ მასში ნახსენები სახელი „ფიჩოსანთა“ კიდევ ერთხელ ადასტურებს - „ქართველ ან საერთოდ ქალკედონელთა ფიჩოსანთა არსებობას, ე.ი. ქართლის (მცხეთის) საკათალიკოსოს დაქვემდებარებულ სამონასტრო აღმშენებლობას ლორე-ტაშირის ამ განაპირა მხარეში“ - აღნიშნავს ლეონ მელიქსეთ-ბეგი. ტაძარი გარემონტდა და იკურთხა სომხური სამოციქულო ეკლესიის მიერ 2013 წელს. ქართული ტაძრები სომხეთში ქართული ეკლესიები სომხეთში // kvirispalitra.ge ინტერვიუ ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორ ბონდო არველაძესთან — ჟურნალი „თბილისელები“ ქვათა ღაღადი — შანაზარის ქართული ტაძარი (3:15-დან) ↑ Օծվեց Մեծավան գյուղի Սբ. Գևորգ եկեղեցին YouTube-ზე
ჰაჯალი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ჰაჯალი შეიძლება აღნიშნავდეს: ჰაჯალი — სოფელი აზერბაიჯანში, ბარდის რაიონში. ჰაჯალი — სოფელი აზერბაიჯანში, გორანბოის რაიონში. ჰაჯალი — სოფელი აზერბაიჯანში, ზანგილანის რაიონში ჰაჯალი — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში ჰაჯალი — სოფელი აზერბაიჯანში, ტერტერის რაიონში
ესთერ ჰანდალი

ესთერ ჰანდალი, ესთერ კირა (გ. 1590) — ოსმალეთში მოღვაწე ებრაელი იუველირი და ჰიურემ სულთანის საიდუმლო აგენტი. ის ასევე ცნობილი იყო როგორც, ნურბანუ სულთნის — კირა (ეკონომიკური აგენტი). ესთერი თავდაპირველად მისი მეუღლის, ელია ჰანდალის შუამავლის როლს ასრულებდა. მისი ქმარი, ელია ჰარემისთვის ამზადებდა: ძვირფას სამკაულებს, ტანსაცმელსა და კოსმეტიკურ საშუალებებს. დაქვრივების შემდეგ, ესთერმაც გააგრძელა მეუღლის საქმიანობა. ჰარემის გოგონებს არ შეეძლოთ ჰარემის დატოვება, ამიტომაც ებრაელი ვაჭრები და ეკონომიკური აგენეტები, როგორც ესთერი შუამავლის როლს ასრულებდნენ. ცნობილია, რომ ესთერი ჰიურემ სულთნის საიდუმლო დავალებებს ასრულებდა. მას ასევე დიდი გავლენა ჰქონდა ნურბანუ სულთანზე. მისი თანამდებობის გამო, ესთერი მალე ძალიან მდიდარი გახდა. იგი ასევე ცნობილი იყო, თავისი საქველმოქმედო საქმიანობით, მფარველობდა ქვრივებსა და ობლებს.1569 წელს, სტამბოლში მომხდარი დიდი ხანძრის შემდეგ, მან დიდი დახმარება გაუწია, უსახლკაროდ დარჩენილ ხალხს. ესთერ ჰანდალი გარდაიცვალა 1590 წელს. History of the Turkish Jews and Sephardim: Memories of a Past Golden Age Lamdan, Ruth (2007). "Jewish Women as Providers in the Generations Following the Expulsion from Spain". Nashim: a Journal of Jewish Women's Studies and Gender Issues 13: 49-67.
გიურჯიუვანი

ტოპონიმი გიურჯიუვანი შეიძლება აღნიშნავდეს: გიურჯიუვანი — სოფელი აზერბაიჯანის აღსუს რაიონში. გიურჯიუვანი — სოფელი აზერბაიჯანის შემახის რაიონში.
კაფესი

კაფესი (თურქ. Kafes, სიტყვასიტყვით გალია) — ჰარამხანის ნაწილი ოსმალურ სასახლეში, სადაც იმპერიის სულთნის ძმები და ტახტის მემკვიდრენი შინაპატიმრობაში და სასახლის მცველების მუდმივი მეთვალყურეობის ქვეშ იმყოფებოდნენ. პირველად კაფესი სულთან აჰმედ I-ის ძმის, შეჰზადე მუსტაფასთვის გამოიყენეს. მანამდე არსებული ტრადიციით, როცა სულთანი ტახტზე ავიდოდა სიკვდილით უნდა დაესაჯა ძმები, რათა მის ტახტს საფრთხე არ დამუქრებოდა. სიკვდილით ისჯებოდნენ ჩვილი ბავშვებიც კი, მაგალითად, აჰმედ I-ის მამამ, მეჰმედ III-მ ტახტზე ასვლის შემდეგ 19 ძმა მოაკვლევინა. თავად აჰმედმა უარი განაცხადა ძმის სიკვდილით დასჯაზე, მბრძანებლისთვის ძმის ყოლა კი ტახტისთვის საფრთხეს შეიცავდა, ამიტომ მუსტაფა ჰარამხანაში გამოკეტეს და აქედან დაედო სათავე კაფესში გამოკეტვის ტრადიციას. კაფესის გაჩენამ აგრეთვე, შეცვალა ტრადიცია, რომლის მიხედვითაც მბრძანებლის სიკვდილის შემდეგ ტახტზე მისი უფროსი ვაჟი უნდა ასულიყო. ახალი ტრადიციის მიხედვით კი ტახტზე ყველაზე უფროსი შეჰზადე ადიოდა. 1617 წელს აჰმედ I-ის სიკვდილის შემდეგ ტახტზე მუსტაფა I ავიდა, შეჰზადე ოსმანის ნაცვლად, რომელიც მხოლოდ 13 წლის იყო. კაფესში გამოკეტილ შეჰზადეებს ეკრძალებოდათ განათლების მიღებაც კი და მათ განკარგულებაში მხოლოდ რამდენიმე მსახური იყო. იმ შემთხვევაში, თუ რომელიმე მათგანს ტახტი ხვდებოდა წილად, მათ წარმოდგენაც კი არ ჰქონდათ, იმპერია როგორ უნდა ემართათ, საერთოდ ვერ ერკვეოდნენ პოლიტიკაში. აგრეთვე, სულთნებში ხშირი იყო წლების განმავლობაში ერთ ოთახში ყოფნის შედეგად გამოწვეული ფსიქიკური აშლილობაც. Freely, John, Inside the Seraglio: Private Lives of the Sultans in Istanbul Viking 1999 ISBN 978-0670878390
ესმა ონიანი

ესმა ონიანი (დ. 20 ივლისი, 1938, თბილისი, საქართველოს სსრ — გ. 31 იანვარი, 1999, თბილისი) — ქართველი მხატვარი, პოეტი. ესმა ონიანი დაიბადა 1938 წლის 20 ივლისს, თბილისში. 1957–1963 წლებში სწავლობდა თბილისის სამხატვრო აკადემიის ფერწერის ფაკულტეტზე. სადიპლომო ნამუშევარმა „უფროსკლასელები“, მიიღო უმაღლესი შეფასება და გამოფენილი იყო მოსკოვში სსრკ სამხატვრო სასაწავლებლების დიპლომატთა X საკავშირო გამოფენაზე. მონაწილეობდა საკავშირო, ამიერკვკასიის მხატვართა, რესპუბლიკურ და საშემოდგომო და საგაზაფხულო გამოფენებში. მუშაობდა საქაქრთველოს ტელევიზიაში დამდგმელ მხატვრად. შექმნა ილუსტრაციები ერლომ ახვლედიანის საბავშვო წიგნისთვის „ზარმაცი თაგუნას ამბავი“. იყო თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის ფერწერის კათედრის პედაგოგი. გახდა სსრკ მხატვართა კავშირის წევრი. მიიღო მხატვართა კავშირის მედალი წლის საუკეთესო ნამუშევრისათვის „დავით კაკაბაძის პორტრეტი“. იაპონიაში ჩატარებულ გამოფენაზე მისი ნამუშევარი დაჯილდოვდა მედლით. მიენიჭა საქართველოს სახელმწიფო პრემია. გარდაიცვალა 1999 წლის 31 იანვარს, ყველასათვის მოულოდნელად. ესმა ონიანი - ბიოგრაფია
გიოილარ-ჩიოლი

გიოილარ-ჩიოლი (აზერ. Göylər Çöl) — სოფელი აზერბაიჯანში, შემახის რაიონში. გიოილარ-ჩიოლი GEOnet სახელების სერვერზე
გიოილარდაღი

გიოილარდაღი (აზერ. Göylərdağ) — სოფელი აზერბაიჯანში, შემახის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა – 6462 კაცი. გიოილარდაღი GEOnet სახელების სერვერზე
გიურჯიუვანი (შემახა)

გიურჯიუვანი (აზერ. Gürcüvən) — სოფელი აზერბაიჯანში, შემახის რაიონში. გიურჯიუვანი GEOnet სახელების სერვერზე
ჰაჯილი (შემახა)

ჰაჯილი (აზერ. Hacılı) — სოფელი აზერბაიჯანში, შემახის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა – 337 კაცი. ჰაჯილი GEOnet სახელების სერვერზე
ჰამიალი (შემახა)

ჰამიალი (აზერ. Həmyəli) — სოფელი აზერბაიჯანში, შემახის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა – 1102 კაცი. ჰამიალი GEOnet სახელების სერვერზე
იქინჯი-ჯაბანი

იქინჯი-ჯაბანი (აზერ. İkinci Cabanı) — სოფელი აზერბაიჯანში, შემახის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა – 834 კაცი. იქინჯი-ჯაბანი GEOnet სახელების სერვერზე
იქინჯი-ჩაღანი

იქინჯი-ჩაღანი (აზერ. İkinci Çağan) — სოფელი აზერბაიჯანში, შემახის რაიონში. იქინჯი-ჩაღანი GEOnet სახელების სერვერზე
იქინჯი-ჩაილი

იქინჯი-ჩაილი (აზერ. İkinci Çaylı) — სოფელი აზერბაიჯანში, შემახის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა – 510 კაცი. იქინჯი-ჩაილი GEOnet სახელების სერვერზე
ქეჩმადინი

ქეჩმადინი (აზერ. Keçmədin) — სოფელი აზერბაიჯანში, შემახის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა – 356 კაცი.
ქარქანჯი

ქარქანჯი (აზერ. Kərkənc) — სოფელი აზერბაიჯანში, შემახის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა – 731 კაცი. ქარქანჯი GEOnet სახელების სერვერზე
ხამიდ-ბექი

ხამიდ-ბექი (აზერ. Khamid-Bek) — სოფელი აზერბაიჯანში, შემახის რაიონში. ხამიდ-ბექი GEOnet სახელების სერვერზე
ლალაზარი

ლალაზარი (აზერ. Laləzar) — სოფელი აზერბაიჯანში, შემახის რაიონში.
ნაღარახანა

ნაღარახანა (აზერ. Nağaraxana) — სოფელი აზერბაიჯანში, შემახის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 759 კაცი. ნაღარახანა GEOnet სახელების სერვერზე
კასონგო

კასონგო (ფრანგ. Kasongo) — ქალაქი ჩრდილოეთ კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში, მანიემის პროვინციაში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობაა 54 743. ↑ Congo (Dem. Rep.): largest cities and towns and statistics of their population. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-02-16. ციტირების თარიღი: 2011-05-11.
აღსუს რაიონი

აღსუს რაიონი (აზერ. Ağsu rayonu) — რაიონი აზერბაიჯანის აღმოსავლეთ ნაწილში. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი აღსუ. აღსუს რაიონის ტერიტორია ისტორიულად შედიოდა შირვანის შემადგენლობაში. მდებარეობს ბაქოდან დასავლეთით 156 კილომეტრზე. ბაქო-ყაზახის საავტომობილო გზაზე. რაიონის რელიეფი მთიანია და დაფარულია ხეობებით. მთიანი ნაწილი მდებარეობს ზღვის დონიდან 700-1000 მეტრზე. რაიონის მდებარეობა კავკასიონის კალთებზე დიდ გავლენას ახდენს მის კლიმატზე. საშუალო წლიური ტემპერატურაა 13-14 ºС. საშუალო წლიური ტენიანობა კი — 50-81 %, ხოლო ნალექების რაოდენობა - 400-600 მმ. რაიონი დაარსდა 1943 წელს. 1963 წელს მოხდა მისი ლიკვიდაცია და შეუერთდა ქურდამირის რაიონს. 1965 წლიდან კვლავ დამოუკიდებელი რაიონია. აღსუს რაიონი საიტზე Azerbaijan.az დაარქივებული 2018-12-25 საიტზე Wayback Machine.
სირიის ქალაქები

სირია ადმინისტრაციულად 14 საგუბერნატოროსგან შედგება, რომლებიც თავის მხრივ 64 რაიონად იყოფა, ხოლო რაიონები კი 284 სუბ-რაიონისგან შედგებიან. ყოველ საგუბერნატოროს და რაიონს აქვს თავისი ადმინისტრაციული ცენტრი ან დედაქალაქი, გამონაკლისი მხოლოდ რიფ-დიმაშკის მუჰაფაზა და მარკაზ-რიფ-დიმაშკის რაიონია. ყველა სუბ-რაიონს ასევე აქვთ ცენტრები. ყველა რაიონი ატარებს იმავე სახელს რაც მის დედაქალაქს აქვს, გამონაკლისია ჯებელ-სიმეონის მინტაკა, რომლის დედაქალაქიც ქალაქი ალეპოა. იგივე ეხება სუბ-რაიონებსაც, აქაც გამოკალისი ჯებელ-სიმეონის ცენტრალური სუბ-რაიონია, რომლის აქდმინისტრაციული ცენტრიც ასევე ქალაქი ალეპოა. დამასკო ელ-კუნეიტრა დარა ელ-სუვაიდა ჰომსი ტარტუსი ლატაკია ჰამა იდლიბი ალეპო რაკა დაირ-ელ-ზავრი ელ-ჰასაქა სირიის 65 რაიონიდან 64-ს გააჩნია რეგიონული დედაქალაქი (ადმინისტრაციული ცენტრი); მარკაზ-რიფ-დიმაშკი არის ერთადერთი რაიონი რომელსაც ოფიციალური რეგიონული ცენტრი არ აქვს. ქალაქი დამასკო წარმოადგენს როგორც საგუბერნატოროს, ისე რაიონსა და სუბ-რაიონს. რიფ-დიმაშკის მუჰაფაზას ოფიციალური ცენტრი არ აქვს და მისი შტაბ-ბინა დამასკოში მდებარეობს. სიის პირველი 13 ქალაქი მათი საგუბერნატოროების ცენტრებია, ისევე როგორც რაიონების. მოსახლეობა მოცემულია 2004 წლის ოფიაციალური აღწერის მონაცემებით. სირიის რაიონები სირიის მუჰაფაზები ↑ 1.0 1.1 ადმინისტრაციული დაყოფა არაბული. სირიის სტატისტიკის ცენტრალური ბიურო. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-03-29. ციტირების თარიღი: 2007-04-05. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-03-10. ციტირების თარიღი: 2017-01-14. ↑ ალეპოს მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 20-05-2012. ციტირების თარიღი: 14-01-2017. ↑ დამასკის მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 01-08-2012. ციტირების თარიღი: 14-01-2017. ↑ დარის მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 23-07-2012. ციტირების თარიღი: 14-01-2017. ↑ დაირ-ელ-ზავრის მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 31-07-2012. ციტირების თარიღი: 14-01-2017. ↑ ჰამის მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 23-07-2012. ციტირების თარიღი: 14-01-2017. ↑ ელ-ჰასაქის მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 08-04-2013. ციტირების თარიღი: 14-01-2017. ↑ ჰომსის მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 31-07-2012. ციტირების თარიღი: 14-01-2017. ↑ იდლიბის მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 13-03-2013. ციტირების თარიღი: 14-01-2017. ↑ ლატაკიის მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 17-03-2013. ციტირების თარიღი: 14-01-2017. ↑ ელ-კუნეიტრის მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 22-01-2013. ციტირების თარიღი: 14-01-2017. ↑ რაკის მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 09-03-2013. ციტირების თარიღი: 14-01-2017. ↑ ელ-სუვაიდის მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 04-08-2012. ციტირების თარიღი: 14-01-2017. ↑ ტარტუსის მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 01-08-2012. ციტირების თარიღი: 14-01-2017.
საკანია

საკანია (ფრანგ. Sakania) — ქალაქი ჩრდილოეთ კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში, ზემო კატანგის პროვინციაში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობაა 9650 . ↑ Congo (Dem. Rep.): largest cities and towns and statistics of their population. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-02-16. ციტირების თარიღი: 2011-05-11.
კენგე

კენგე (ფრანგ. Kenge) — ქალაქი ჩრდილოეთ კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში, კუანგოს პროვინციაში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობაა 42 884 . ↑ Congo (Dem. Rep.): largest cities and towns and statistics of their population. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-02-16. ციტირების თარიღი: 2011-05-11.
კიმპესე

კიმპესე (ფრანგ. Kimpese) — ქალაქი ჩრდილოეთ კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში, კონგოს ცენტრალური პროვენციაში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობაა 53 660 . ↑ Congo (Dem. Rep.): largest cities and towns and statistics of their population. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-02-16. ციტირების თარიღი: 2011-05-11.
მიჰრუმაჰ-ჰანიმ სულთანი

მიჰრუმაჰ-ჰანიმ სულთანი (1547-1593/1602) — შეჰზადე ბაიაზიდისა და ფატმა სულთნის ქალიშვილი, სულეიმან I-ის და ჰიურემ სულთნის შვილიშვილი. მიჰრუმაჰ ჰანიმ-სულთანი დაიბადა 1547 წელს, ქუთაჰიაში. სახელი დაერქვა, მისი მამიდის მიჰრიმაჰ სულთანის პატივსაცემად. 1561 წელს მისმა მამამ, შეჰზადე ბაიაზიდმა წამოიწყო აჯანყება მისი ძმის, სელიმის წინააღმდეგ. დამარცხების შემდეგ, ბაიაზიდი და მისი 5 ვაჟი სიკვდილით დასაჯეს. ამავე წელს, მიჰრუმაჰი მიათხოვეს დამატ მუზაფერ-ფაშას. ამ ქორწინებიდან მას ეყოლა 3 შვილი: მეჰმედ-ბეი (1563-1621), მურად-ბეი (1566-1618) და ჰატიჯე სულთანი (1568-1630). მიჰრუმაჰ-ჰანიმ სულთანი გარდაიცვალა სტამბოლში. გარდაცვალების თარიღი უცნობია. სავარაუდოდ 1593 ან 1602 წელი. 1.Yılmaz Öztuna- Kanuni Sultan Süleyman — Ötüken Neşriyat A.Ş., 2016. — 208 с.
ამბროლაურის აეროპორტი

ამბროლაურის აეროპორტი — ადგილობრივი მნიშვნელობის აეროპორტი საქართველოში, ამბროლაურის მუნიციპალიტეტში, ქალაქ ამბროლაურში, ზღვის დონიდან 560 მ სიმაღლეზე. ასაფრენ-დასაფრენი ზოლის სიგრძე 1 100 მეტრს შეადგენს, სიგანე — 30 მ-ს, ხოლო აეროპორტის ტერმინალის ფართობი — 600 მ². აეროდრომს შეეძლება 30-50 მგზავრიანი თვითმფრინავების მომსახურება. სამომავლოდ გათვალისწინებულია უფრო დიდი ხომალდების მიღების შესაძლებლობა და მგზავრთა ნაკადის ზრდის შემთხვევაში, ტერმინალის გაფართოებაც. აეროპორტის მშენებლობა 2016 წლის აგვისტოს თვეში დაიწყო, ასაფრენ-დასაფრენი ზოლის მშენებლობა 2016 წლის დეკემბერში დასრულდა, ხოლო ტერმინალის — 2017 წლის იანვარში. პრემიერ-მინისტრმა ამბროლაურის აეროპორტი გახსნა (ვიდეო) ↑ პრემიერ-მინისტრის პრესსამსახური. (14 იანვარი, 2017) პრემიერ-მინისტრმა ამბროლაურის აეროპორტი გახსნა. საქართველოს მთავრობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-07-10. ციტირების თარიღი: 14 იანვარი, 2017. ↑ ამბროლაურის ახალ აეროპორტში პირველი თვითმფრინავი დაეშვა. businesscontract.ge (14 იანვარი, 2017). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-02-19. ციტირების თარიღი: 14 იანვარი, 2017. ↑ Из Тбилиси в регион Рача начали летать самолеты. newsgeorgia.ge (14 იანვარი, 2017). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-01-26. ციტირების თარიღი: 14 იანვარი, 2017. ↑ გადაყვანილ მგზავრთა რაოდენობა. საქართველოს სამოქალაქო ავიაციის სააგენტო. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-09-23. ციტირების თარიღი: 14 ნოემბერი, 2020.
ოთარ ჩხეიძე

ოთარ რევაზის ძე ჩხეიძე (დ. 28 ნოემბერი, 1920, ყელქცეული, გორის რაიონი — გ. 13 დეკემბერი, 2007, თბილისი) — ქართველი მწერალი, ლიტერატურათმცოდნე, ფილოლოგიის მეცნიერებათა კანდიდატი (1949). 1938 წელს თბილისში დაამთავრა საშუალო სკოლა. 1942 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი, დასავლეთ ევროპის ენებისა და ლიტერატურის განხრით. ერთხანს მასწავლებლობდა სოფლად. 1948 წლიდან ლექციებს კითხულობდა ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელობის, 1949 წლიდან — ნ. ბარათაშვილის სახელობის გორის პედაგოგიური ინსტიტუტებში. 1949—1971 წლებში იყო გორის პედაგოგიური ინსტიტუტის რუსული ენისა და ლიტერატურის, 1971—1980 წლებში — უცხოური ენებისა და ლიტერატურის კათედრის გამგე. 1950—1951 წლებში საქართველოს მწერალთა კავშირის პასუხისმგებელი მდივანია და „მნათობის“, „ცისკრის“ და „ლიტერატურული საქართველოს“ სარედაქციო კოლეგიის წევრი 40-იანი წლებიდან 90-იან წლებამდე. პირველი მოთხრობა გამოაქვეყნა 1940 წელს ჟურნალ „ჩვენ თაობაში“. მას შემდეგ თანმიმდევრულად იბეჭდება მისი მოთხრობების ციკლი „ჩემი სოფლის ეტიუდები“, რომანის ციკლი „მატიანე ქართლისა“, დრამატული ნაწარმოებები, ლიტერატურულ-კრიტიკული და პუბლიცისტური წერილები. მოთხრობათა პირველი კრებული „ხელეური“ — 1947, წლების მანძილზე აქვეყნებდა ქართული სოფლის ამსახველ, ლირიზმით შეფერილ მცირეფორმიან თხზულებებს საერთო სათაურით — „ჩემი სოფლის ეტიუდებიდან“ (1959, 1963). ავტორია რომანების მთელი სერიისა, რომელთა მთავარი პერსონაჟების — გენეტიკური ხაზით ერთმანეთთან დაკავშირებიული სამი თაობის ადამიანების — ბედის ჩვენებით შექმნილია XX საუკუნე ჩვენი საზოგადოების ცხოვრების ვრცელი ეპოპეა „ტინისხიდი“, წგნ. I—III, 1950—1955; „ბურუსი“, 1955; „ჯებირი“, 1956; „მეჩეჩი“, 1958; „კვერნაქი“, 1965; „აღმართ-დაღმართი“, 1967; „ლანდები“, 1968; „ბორიაყი“, 1974 (რომანი საფუძვლად დაედო რეჟისორ გიორგი შენგელაიას კინოფილმს „ახალგაზრდა კომპოზიტორის მოგზაურობა“, 1985); „ცხრაწყარო“, 1980; „მთაგრეხილი“, 1984 და სხვა]. ოთარ ჩხეიძეს ეკუთვნის აგრეთვე პიესები „ვისია ვისი“ (დაიდგა 1964), „ძველი რომანსები“ (დაიდგა 1966), „თედორე“ (დაიდგა 1967), „ქეთევან“ (დაიდგა 1970); მონოგრაფიები „ვასილ ბარნოვი“. „რომანი და ისტორია“ (1965, 1976), „იტალიური დღიურები ბაირონისა“ (1976) და სხვა. რომანების ციკლი — არტისტული გადატრიალება, „თეთრი დათვი“, „ბერმუდის სამკუთხედი“, „2001 წელი“, „მორჩილი“ და ბოლო — 22-ე რომანი „ლაზერშოუ“ (2005) გამოხატავს საქართველოში კომუნისტური რეჟიმის შემდგომდროინდელ მოვლენებს. ყოველი მათგანი მოვლენათა ცხელ კვალზე იწერებოდა და ქვეყნდებოდა და მართლაც მხატვრული მატიანე იქნება შთამომავლობისათვის, მატიანე პირუთვნელი თანამედროვისა. მისი თხზულებები თარგმნილია რუსულ ენაზე, ყოფილ სსრკ-ის სხვა ხალხთა, აგრეთვე ბულგარულ ენაზე. მიღებული აქვს ლიტერატურული პრემია „საბა“ (2005)და „ილია ჭავჭავაძის“ პრემია (2006). 2005 - „საბა“ ქართული ლიტერატურის განვითარებაში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისათვის. კვერენჩხილაძე რ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 175.
გევჰერჰან სულთანი

გევჰერჰან სულთანი (თურქ. Gevherhan Sultan) ასევე ცნობილია როგორც გევჰერ სულთანი ან გიუვჰერჰან სულთანი — ოსმალეთის იმპერიის სულთნის აჰმედ I-ისა და ქიოსემ სულთანის ქალიშვილი. მურად IV-ისა და იბრაჰიმ I-ის უფროსი და. გევჰერჰან სულთანი იყო, სულთან აჰმედისა და ქიოსემ სულთანის ხუთი ქალიშვილიდან ერთ-ერთი (აიშე, ფატმა, ჰანზადე, ათიქე). სიცოცხლის განმავლობაში, გევჰერჰანმა სულ 3-ჯერ იქორწინა. პირველად, 1619 წელს მიათხოვეს ქარა მეჰმედ-ფაშას, რომელიც ამავე წლის დეკემბერში გარდაიცვალა. მეჰმედ-ფაშასგან გევჰერჰანს ეყოლა ვაჟიშვილი. 5 წლის შემდეგ, გევჰერჰანი ქიოსემ სულთანის ბრძანებით მეორედ მიათხოვეს ადმირალ თოფალ რეჯეფ-ფაშას, რომლისგანაც გოგონა ეყოლა. რეჯეფ-ფაშა, სულთან მურადის ბრძანებით 1632 წელს სიკვდილით დასაჯეს. ფაშას სიკვდილიდან მალევე, გევჰერჰანი მესამედ მიათხოვეს სიავუშ ფაშას, რომელიც ქორწილიდან რამდენიმე დღის შემდეგ გარდაიცვალა. გევჰერჰანი გარდაიცვალა სტამბოლში, 1660 წელს და დაასაფლავეს მისი მამის, სულთან აჰმედის მავზოლეუმში, სულთან აჰმედის მეჩეთში. Uluçay, Mustafa Çağatay (2011). Padişahların kadınları ve kızları. ISBN ISBN : 9789754378405.
ანაიდა ბოსტანჯიანი

ანაიდა ბოსტანჯიანი (სომხ. Անահիտ Բոստանջյան; დ. 10 სექტემბერი, 1949, თბილისი — გ. 8 იანვარი, 2017, თბილისი) — თბილისში მოღვაწე სომეხი მწერალი, პოეტი, მთარგმნელი, პუბლიცისტი და ჟურნალისტი. 1966 წელს დაამთავრა თბილისის 34-ე საშუალო სკოლა. 1972 წელს მიხეილ ნალბანდიანის სახელობის გიუმრის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის სომხური ენისა და ლიტერატურის ფილოლოგიური ფაკულტეტი. 1972-1975 წლებში მუშაობდა მასწავლებლად კალინინის რაიონში. 1975 წელს დაბრუნდა თბილისში და მუშაობა დაიწყო გამომცემლობა „მერანში“, ჯერ კორექტორად და რედაქტორად, ხოლო შემდეგ მთავარ რედაქტორად. ამავე პერიოდში ხელმძღვანელობდა თბილისის ალ. პუშკინის სახელობის ინსტიტუტის ინგლისური ენისა და ლიტერატურის კათედრას. დაკავებული იყო ჟურნალისტური მოღვაწეობითა და მთარგმნელობითი სამუშაოებით. 1994 წლიდან იყო გაზეთ „Վրաստան“-ის („ვრასტან“) რეპორტიორად. 2007 წლიდან ლიტერატურულ-კულტურულ არასამთავრობო ორგანიზაციის „ხიდის“ წევრია. მან ქართულიდან სომხურად თარგმნა თამაზ ჭილაძე, ვაჟა-ფშაველა, გრიგოლ რობაქიძე, რევაზ მიშველაძე, არჩილ სულაკაური, გრიგოლ აბაშიძე, ირაკლი სამსონაძე და სხვ. ხოლო სომხურიდან ქართულზე ოქრო ოქროიანი, სონა ვანი, ვარდან აკოფიანი, ავიკ დერენცი, სამველ მარგარიანი და სხვ. გამოქვეყნებული აქვს 500-ზე მეტი წიგნი. თარგმნიდა ქართულ, რუსულ, ინგლისურ და სპარსულ ენებზე. Անահիտ Բոստանջյան. «Հայ գրականության ջահը երբեք չպիտի հանգչի Թբիլիսիում» Անահիտ Բոստանջյան. Հայ և վրաց գրականությունները կամրջող բանաստեղծ, թարգմանչուհի[მკვდარი ბმული] ↑ Poet and translator Anahit Bostanjyan dies
ბარაკანი (პარანა)

ბარაკანი (პორტ. Barracão) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 835 მეტრზე. მიეკუთვნება სამხრეთ-დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ფრანსისკუ-ბელტრანის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 735 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 56.78 კმ²-ზე. ფართობი 171 462 კმ²-ია. პარანა ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
ბოა-ესპერანსა-დუ-იგუასუ

ბოა-ესპერანსა-დუ-იგუასუ (პორტ. Boa Esperança do Iguaçu) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 521 მეტრზე. მიეკუთვნება სამხრეთ-დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ფრანსისკუ-ბელტრანის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 764 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 18.21 კმ²-ზე. ფართობი 151 797 კმ²-ია. პარანა ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil