laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ინგრიდა შიმონიტე

ინგრიდა შიმონიტე (ლიეტ. Ingrida Šimonytė; დ. 15 ნოემბერი 1974, ვილნიუსი, ლიტვის სსრ, სსრკ) — ლიეტუველი სახელმწიფო მოღვაწე, პოლიტიკოსი, ეკონომისტი. ლიეტუვის პრემიერ-მინისტრი 2020 წლის 24 ნოემბრიდან. ლიტვის ფინანსთა მინისტრი 2009-2012 წლებში. ლიეტუვის პრეზიდენტობის კანდიდატი 2019 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებზე. პირველ ტურში მიიღო ხმების 31,43 % და დაიკავა პირველი ადგილი, ხოლო მეორე ტურში მხოლოდ 33,28 % მიიღო და დამარცხდა გიტანას ნაუსედასთან. ინგრიდა შიმონიტე დაიბადა 1974 წლის 15 ნოემბერს ქალაქ ვილნიუსში. დაასრულა ვილნიუსის უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი ბაკალავრის ხარისხით. ბიზნეს-ადმინისტრირების მაგისტრის ხარისხი მიიღო სტოკჰოლმის ეკონომიკის სკოლაში. 1997-2001 წლებში მუშაობდა ლიეტუვის ფინანსთა სამინისტროს საგადასახადო განყოფილებაში. 2004-2009 წლებში ფინანსთა სამინისტროს მდივანია. 2013 წელს დანიშნეს ლიეტუვის ბანკის დირექტორთა საბჭოს თავმჯდომარედ. პარალელურად ასწავლიდა ეკონომიკას საერთაშორისო ურთიერთობებისა და პოლიტიკური მეცნიერებების ინსტიტუტში. თანამდებობიდან გადადგა 2016 წელს, რადგან აირჩიეს ლიეტუვის სეიმის წევრად ვილნიუსიდან. 2018 წლის 4 ნოემბერს გაიმარჯვა პრაიმერიზში და გახდა ლიეტუველი ქრისტიან-დემოკრატების კანდიდატი 2019 წლის 12 მაისის არჩევნებზე. 2020 წლის 24 ნოემბერს ლიეტუვის სეიმმა ქვეყნის პრემიერ-მინისტრად დაამტკიცა. მისი კანდიდატურა საკანონმდებლო ორგანოს ქვეყნის პრეზიდენტმა, გიტანას ნაუსედამ წარუდგინა. ინგრიდა შიმონიტეს კანდიდატურას 62 დეპუტატმა დაუჭირა მხარი, 10 წინააღმდეგი იყო, 41-მა თავი შეიკავა. დაოჯახებული არაა, არ ჰყავს შვილები. გარდა ლიეტუვური ენისა თავისუფლად ფლობს ინგლისურს, რუსულსა და პოლონურს. დეპუტატის ბიოგრაფია ლიტვის სეიმის ვებგვერდზე ინგრიდა შიმონიტეს პირადი საიტი დაარქივებული 2019-04-03 საიტზე Wayback Machine. ↑ ლიეტუვას ახალი პრემიერ-მინისტრი ჰყავს[მკვდარი ბმული]
მურა სუთორა

მურა სუთორა (ლათ. Sinosuthora webbiana, ადრე Suthora webbiana) — ფრინველი ბეღურასნაირთა რიგისა. მისი სხეულის სიგრძეა დაახლოებით 13 სმ. შეფერილია ჟანგისფერ-მურად. კუდი გრძელი და საფეხუროვანია. გავრცელებულია აღმოსავლეთ აზიაში სამხრეთი პრიმორიედან ინდოჩინეთამდე. ახლოს მდგომი სახეობები სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში გვხვდებიან. ზამთარში მომთაბარეობს გუნდებად ან მკვიდრად ცხოვრობს. ბუდობს ტყისპირებში ან წყალსატევების სანაპიროებთან გაზრდილ ბუჩქნარში. ბუდე ღრმა და ჯამისებური ფორმისაა, ბუჩქებზე 1 მეტრ სიმაღლემდეა განთავსებული. დედალი დებს 4–5 კვერცხს. იკვებება თესლებითა და მწერებით, რომლებიც ზოგჯერ ხის ქერქიდან ამოჰყავს და კვნეტავს მათ თავისი მასიური ნისკარტით. მურა სუთორა — სტატია დიდი საბჭოთა ენციკლოპედიიდან (რუსული) ↑ კუტუბიძე მ., ფრინველების ნომენკლატურული ტერმინოლოგია, თბ.: „მეცნიერება“, 1973. — გვ. 81, 150, 235.
ლუიზ ბრუქსი

ლუიზ ბრუქსი (ინგლ. Louise Brooks; დ. 14 ნოემბერი, 1906 — გ. 8 აგვისტო, 1985) — ამერიკელი მოცეკვავე, შოუ-გოგონა და მუნჯი კინოს მსახიობი. სიცოცხლის ბოლო წლებში, მწერალი და მუნჯი კინოს კრიტიკოსი გახდა. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ლუიზ ბრუქსი“ ვიკისაწყობში. ლუიზ ბრუქსი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ლუიზ ბრუქსი — AllMovie ლუიზ ბრუქსი TCM-ის კინოფილმების მონაცემთა ბაზაში ლუიზ ბრუქსი — ბროდვეის ინტერნეტ მონაცემთა ბაზაში (IBDb) (ინგლისური) ლუიზ ბრუქსი ბიბლიოთეკის WorldCat კატალოგში
დონის ნახიჩევანი

დონის ნახიჩევანი (რუს. Нахичевань-на-Дону, სომხ. Նոր Նախիջևան), ასევე ცნობილი როგორც ახალი ნახიჩევანი — ყირიმელი სომხების მიერ 1779 წელს დონის როსტოვის მახლობლად დაარსებული ქალაქი. სახელი ნახიჩევანის პატივსაცემად ერქვა. დასახლება ქალაქის სატუსს 1928 წლამდე ინარჩუნებდა, შემდეგ ის როსტოვს შეუერთდა. მიქაელ ნალბანდიანი მარტიროს სარიანი სიმონ ვრაციანი სარგის ლუკაშინი დონის როსტოვის სურბ-ხაჩის ეკლესია ჰიუსენი, რობერტი (2001). Armenia: A Historical Atlas. Chicago: University of Chicago Press. ISBN 0-226-33228-4.  Weinberg, Leonid (1897). ბროკჰაუზისა და ეფრონის ენციკლოპედიური ლექსიკონი თავი XXa, გვ. 705–706.  ↑ Barkhudarian, V. (1982). სომხური საბჭოთა ენციკლოპედია Volume 8 (hy), გვ. 363–4.
რეივა

რეივა ასევე რეივას ერა ან რეივას ეპოქა (იაპონ. 令和) — იაპონიაში არსებული კალენდრის ეპოქის (ერას) სახელწოდება და იაპონიის იმპერატორ ნარუჰიტოს მმართველობის ოფიციალური დევიზი. ტაიკას ერის შემდეგ, რეივა არის 248-ე ერა. რეივა დაიწყო 2019 წლის 1 მაისს, მას შემდეგ, რაც იმპერატორმა აკიჰიტომ დატოვა ქრიზანთემური ტახტი. მისი ადგილი დაიკავა იმპერატორმა ნარუჰიტომ — იაპონიის 126-ე იმპერატორმა. სახელწოდება რეივა მომდინარეობს „მანიოშიუს“ (იაპონ. 万葉集) პოემიდან, რომლის შესავალშიც აღწერილია ქლიავის ფერები. იაპონიის ისტორიაში ეს არის პირველი შემთხვევაში, როდესაც ეპოქის სახელწოდება შეირჩა არა ჩინური, არამედ იაპონური ლიტერატურიდან. ↑ 新元号「令和（れいわ）」　出典は万葉集 იაპონური (1 აპრილი 2019). ციტირების თარიღი: 1 აპრილი 2019. ↑ „新元号は「令和」官房長官が公表“. 日本経済新聞. 2019-4-1. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-4-1. ციტირების თარიღი: 2019-4-4. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate=, |date=, და |archivedate=-ში (დახმარება)
ტრუპიალისებრნი

ტრუპიალისებრნი (ლათ. Icteridae) — ფრინველთა ოჯახი ბეღურასნაირთა რიგისა. მათი სხეულის სიგრძეა 16,5–53 სმ. ნისკარტი კონუსისებურია, ზოგიერთისათვის წვრილია, დანარჩენებისათვის — მასიური, ზოგჯერ საფუძველთან გაბერილი. კუდი საფეხუროვანია. შეფერილი არიან შავად, იშვიათად მურად, ზოგჯერ წითელ ან ყვითელ ტონებთან ერთად. აერთიანებს დაახლოებით 100-მდე სახეობას. გავრცელებული არიან ჩრდილოეთ და სამხრეთ ამერიკაში; ბინადრობენ უდაბნოებში, პრერიებში, ჭაობებსა და ტყეებში. წარმოადგენენ ტოროლების, შოშიების, მოლაღურებისა და ძველი სამყაროს სხვა ფრინველების ბიოლოგიურ შემცვლელებს. მრავალი ტრუპიალი პოლიგამია, ცხოვრობს კოლონიებად. ბუდე მცირე ზომის ღია ნაგებობიდან მასიურ (1,8 მეტრის სიგრძის) „კალათამდეა“, რომელიც ხეზეა განთავსებული. დედალი დებს 2–3-დან 5–6-მდე კვერცს; კრუხობს მხოლოდ დედალი. ზოგიერთი ტრუპიალი პარაზიტია, კვერცხს სხვა ფრინველების ბუდეში დებს. იკვებებიან მწერებით, თესლებით, ყვავილების ნექტრითა და ხილის წვენით. რამდენიმე მათგანი (მაგალითად, ქოჩორა ტრუპიალი) ზიანს აყენებს ხეხილის ხეებს. ტრუპიალისებრნი — სტატია დიდი საბჭოთა ენციკლოპედიიდან (რუსული) ↑ Icteridae — ინგლისურ-ქართული ბიოლოგიური ლექსიკონი.
თევდორე (მხატვარი)

თევდორე — დავით აღმაშენებლის კარის მხატვარი. მოღვაწეობდა XI საუკუნის დასასრულს და XII საუკუნის I ნახევარში. მას მოუხატავს ზემო სვანეთის 4 ეკლესია. მ. შ. ყველაზე ადრინდელია სოფ. იფრარის მთავარანგელოზთა დარბაზული ეკლესიის მხატვრობა. სხვა სვანურ ძეგლებთან შედარებით ეკლესია უხვადაა განათებული. მოხატულობა ძირითადად კარგად არის შემონახული. კანკელის ფრესკულ წარწერაში ნათქვამია, რომ ეკლესია მოხატა თევდორე მეფის მხატვარმა 1096 წელს. მიუხედავად იმისა, რომ იფრარის მხატვრობა დეკორატიულ-ხაზობრივი სტილით არის შესრულებული, ოსტატი მაინც ცდილობს კიდევფიგურთა სამოსლის მომრგვალებული ხაზებით, იფრარის მოხატულობა მკაცრი და მონუმენტურია. თევდორე თავის პირველსავე ნამუშევარში ეპოქის მოწინავე, პროგრესულ მხატვრად გვევლინება. ასევე კანკელის ფრესკული წარწერით დასტურდება, რომ თევდორეს მოუხატავს აგრეთვე წმ. კვირიკესა და ივლიტეს სახ. დარბაზული ეკლესია (სვანურად ლაგურკა, სოფ. კალა). შ. ამირანაშვილი მხატვრობას 1112-ით ათარიღებს. იფრართან შედარებით ლაგურკის მოხატულობაში უფრო ძლიერადაა განვითარებული ემოციური მხარე. თევდორეს მოხატული მესამე ეკლესია სოფ. ნაკიფარშია. წარწერის თანახმად, მხატვრობა 1130 წელს ეკუთვნის. ფრესკები ძირითადად კარგად არის შენახული. მოხატულობის მონუმენტური განწყობილება, კოლორიტი და ხატვის მანერა (ფერადოვანი ლაქების განაწილება) წინა ორ მხატვრობას ჰგავს, თუმცა სხვაობაც შეიმჩნევა. ნაკიფარის ფრესკებში ოსტატი უარს ამბობს დამატებით ფერადოვან აქცენტებზე, გაურბის ფირუზისფერს. ნაკიფარის მხატვრობა ქრონოლოგიურად იფრარისა და ლაგურკის მხატვრობის შემდეგდროინდელია. აქ კარგად ჩანს მხატვრის ევოლუცია - უფრო ძლიერადაა განვითარებული ფიგურათა ემოციური მხარე, დრამატიზმი. ნაკიფარის მხატვრობა თავისი სტილით ახლოსაა ბეთანიისა და ყინწვისის მხატვრობასთან. არის მოსაზრება (თ. ვირსალაძე), რომ სოფ. წვირმის (ნაკიფარიდან 2 კმ-ზე) მაცხოვრის ეკლესიის მხატვრობაც თევდორეს ეკუთვნის. მხატვრობის მანერა, კოლორიტი, თემის იკონოგრაფიული გადაწყვეტა მართლაც თევდორეს მხატვრობასთან სიახლოვეზე მიუთითებს. თევდორეს მიერ შესრულებული კომპოზიციების ფიგურათა მოძრაობა მსუბუქი და თავისუფალია. თევდორეს მხატვრობაში უარყოფილია სახეთა გადმოცემის ტრადიციული სტატიკურ-ფრონტალური მანერა, რომელიც ადრინდელი ეპოქისათვის იყო დამახასიათებელი. ფიგურათა სამოსლის მოხაზულობა ნაოჭების რთული და დეტალური დამუშავება სწორად გადმოგვცემს ადამიანის ტანის აგებულებას. თევდორე თავისი ეპოქის ქართული მონუმენტური მხატვრობის ბრწყინვალე წარმომადგენელია. ამირანაშვილი შ., ქართული ხელოვნების ისტორია, თბ., 1971; ბერიძე ვ., ძველი ქართველი ოსტატები, თბ., 1967; Аладашвили Н., Алибегашвили Г., Вольская А., Росписи художника Тевдоре в Верхней Сванетии, Тб., 1966; ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 632.
მასაიტის რაიონი

მასაიტის რაიონი — რაიონი ზამბიაში, კოპერბელტის პროვინციაში. ადმინისტრაციული ცენტრია მასაიტი. 2000 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონში ცხოვრობს 95 581 ადამიანი. ↑ Districts of Zambia. Statoids. ციტირების თარიღი: February 12, 2010.
თაფლიწოვიასებრნი

თაფლიწოვიასებრნი (ლათ. Meliphagidae) — ფრინველთა ოჯახი ბეღურასნაირთა რიგისა. მათი სხეულის სიგრძეა 10–32 სმ. ენის ბოლოზე განსაკუთრებული ჯაგრისი აქვთ, რომელიც ყვავილიდან ნექტრის ამოწოვის დროს ეხმარება (აქედან სახელწოდება). სხეულის აგებულებითა და ზნე-ჩვეულებებით წააგვანან ყარანას, წივწივას, სინეგოგას, ჩხიკვსა და ჭკას. შეფერილობა ძირითადად მკრთალია, მურა ან მომწვანო. ოჯახი აერთიანებს 168–187 სახეობას. გავრცელებული არიან ავსტრალიაზე, ახალ ზელანდიაში, ახალ გვინეაზე, მელანეზიის, მიკრონეზიისა და პოლინეზიის, აგრეთვე, ჰავაის კუნძულებზე; 1 სახეობა სამხრეთ აფრიკაშიც გვხვდება. უპირატესად მეხეური და ბუჩქნარის ფრინველებია. ბუდეს ხეზე აკეთებენ, ზოგჯერ მაღალ კოლბოხებზე; დედალი დებს 1–4 კვერცხს. ძირითადად იკვებებიან ნექტრით, ყვავილის მტვრით, მწერებით, იშვიათად კენკრითა და მცირე ზომის ნაყოფებით. გააჩნიათ დიდი მნიშვნელობა, როგორც მცენარეთა მამტვერებლებს. რამდენიმე სახეობა ზიანს აყენებს ბაღებს. თაფლიწოვიასებრნი — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული) ↑ Meliphagidae — ინგლისურ-ქართული ბიოლოგიური ლექსიკონი. ↑ თაფლიწოვიასებრნი (TSN 178808). ინტეგრაციული ტაქსონომიის საინფორმაციო სისტემა. ↑ Honeyeaters. World Bird List Version 6.1. International Ornithologists' Union. ციტირების თარიღი: 28 January 2016. ↑ Медососы // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 15 — М., 1974.
დევი (მრავალმნიშვნელოვანი)

დევი შეიძლება აღნიშნავდეს: დევი — ქართულ მითოლოგიაში ბოროტი სული დევი — ინდუისტური ღვთაება
Chrysler

კრაისლერი (ინგლ. Chrysler Group) — ამერიკული საავტომობილო კომპანია, რომელსაც ფლობს იტალიური კომპანია Fiat. უშვებს შემდეგი მარკის მსუბუქ ავტომობილებს: „კრაისლერი“, „დოჯი“, „პლიმუთი“, „იგლი“. ასევე, „დოჯი“-ს მარკის სატვირთო ავტომობილებს, პიკაპებს და ა.შ. კორპორაციას ფინანსური და ტექნოლოგიური განყოფილებები აქვს. აწარმოებს ელექტრონულ და საჰაერო კოსმოსურ პროდუქციას. კომპანიის შტაბ-ბინა მიჩიგანის შტატის ჰაილენდ-პარკშია. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „Chrysler“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი Chrysler Scientific Labs and Test Services Chrysler SEC Filings დაარქივებული 2013-05-16 საიტზე Wayback Machine.
რუსლან აბაშიძე

რუსლან აბაშიძე (დ. 29 ოქტომბერი, 1971, გაგრა, აფხაზეთის ასსრ, საქართველოს სსრ) — ქართველი დიპლომატი და პოლიტიკოსი. 2019 წლის 1 მაისიდან 11 დეკემბრამდე იყო აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის თავმჯდომარის მოვალეობის შემსრულებელი. 2019 წლის 11 დეკემბრიდან 2024 წლის 4 სექტემბრამდე იყო აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის თავმჯდომარე. დაიბადა 1971 წლის 29 ოქტომბერს ქალაქ გაგრაში. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი სოხუმის ფილიალის ეკონომიკის ფაკულტეტი. 1991-1992 წლებში სწავლობდა გოეთეს ინსტიტუტში. 1997-1998 წლებში გერმანიის საგარეო საქმეთა სამინისტროს დიპლომატიური აკადემიაში. 1994-1996 წლებში იყო „ბაშარან მეტალის“ კომერციული დირექტორი. 1996-2006 წლებში მუშაობდა საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროში სხვადასხვა პოზიციებზე. 2006-2009 წლებში იყო კონფლიქტების მოგვარების საკითხებში საქართველოს სახელმწიფო მინისტრის მოადგილე. 2009-2013 წლებში დაინიშნა საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიან ელჩად ესტონეთის რესპუბლიკაში. 2013-2014 წლებში იყო საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს საგანგებო დავალებათა ელჩი. 2015-2018 წლებში იყო „პრიმერა გოლფ ენდ რეზიდენსის“ მრჩეველი, ხოლო 2017-2018 წლებში დირექტორი. 2019 წლის 4 იანვრიდან 1 მაისამდე იყო შერიგებისა და სამოქალაქო თანასწორობის საკითხებში საქართველოს სახელმწიფო მინისტრის პირველი მოადგილე. 2019 წლის 1 მაისს დაინიშნა აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის თავმჯდომარის მოვალეობის შემსრულებლად. 2019 წლის 11 დეკემბრიდან არის აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის თავმჯდომარე. ჰყავს მეუღლე და სამი შვილი. ბიოგრაფია აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის საიტზე ↑ 1.0 1.1 აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის თავმჯდომარედ რუსლან აბაშიძე დაინიშნა ↑ 2.0 2.1 აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის კონსტიტუციური კანონი „აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის კონსტიტუციაში ცვლილების შეტანის შესახებ“
ფუმიჰიტო

მემკვიდრე პრინცი ფუმიჰიტო (იაპონ. 皇嗣・秋篠宮文仁親王 დ. 30 ნოემბერი, 1965, ტოკიო) — იაპონიის იმპერატორ აკიჰიტოს უმცროსი ვაჟი და იაპონიის ტახტის (იმპერატორ ნარუჰიტოს) მემკვიდრე პრინცი. იაპონიის იმპერატორ ნარუჰიტოს უმცროსი ძმა. დაიბადა 1965 წლის 30 ნოემბერს აიოამის სასახლეში, ტოკიოში. დაწყებითი და საშუალო განათლება მიიღო გაკუსიუინში. 1984 წელს გახდა გაკუსიუინის უნივერსიტეტის სტუდენტი, სადაც სწავლობდა სამართალსა და ბიოლოგიას. უნივერსიტეტის დასრულების შემდეგ 1988-1990 წლებში სწავლობდა თევზების ტაქსონომიას ოქსფორდში, სენტ-ჯონსის კოლეჯში. 1989 წელს პაპის, იმპერატორ ჰიროჰიტოს გარდაცვალებისას გახდა ტახტის მეორე მემკვიდრე ძმის, ნარუჰიტოს შემდეგ. 1996 წელს მიიღო ორნითოლოგიის დოქტორის ხარისხი. 2019 წლის 1 მაისს ტახტზე თავისი ძმის ნარუჰიტოს ასვლის შემდეგ, რომელსაც არ ჰყავს მემკვიდრე ბიჭი, გახდა ტახტის მემკვიდრე პრინცი. მემკვიდრე პრინცი ბითლზის დიდი თაყვანისმცემელი და ჩოგბურთის აქტიური მოთამაშეა. 1990 წლის 29 ივნისს დაოჯახდა პრინცესა კიკოზე, მასთან შეეძნა სამი შვილი: პრინცესა მაკო, პრინცესა კაკო და პრინცი ჰისაჰიტო. (ინგლისური) Their Imperial Highnesses Prince and Princess Akishino and their family at the Imperial Household Agency website (ინგლისური) Press Conference on the Occasion of the Birthday of His Imperial Highness Prince Akishino (2006)
რაჟდენ ხუნდაძე

რაჟდენ ხუნდაძე (დ. 1845, კალაგონი ― გ. 1929, ქუთაისი) — ქართველი სასულიერო მოღვაწე, ქართული საეკლესიო საგალობლების ცნობილი შემკრები და შემსრულებელი, ლიტერატორი, დეკანოზი, გამოჩენილი პედაგოგის სილოვან ხუნდაძის (1860-1928) უფროსი ძმა. დაიბადა ოზურგეთის მაზრის სოფელ კალაგონში, მღვდელ თომა ხუნდაძის ოჯახში. დაამთავრა თბილისის სასულიერო სემინარია. ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა ქუთაისში. რაჟდენ ხუნდაძეს დიდი დამსახურება მიუძღვის ქართული საეკლესიო საგალობლების და ხალხური სიმღერების შეკრებასა და პოპულარიზაციაში. იყო ცნობილი ლოტბარი. საღვთო სჯულს და საეკლესიო გალობას ასწავლიდა ქუთაისის გიმნაზიებში. 1885-1912 წლებში ქუთაისში გამოსცა ქართული საეკლესიო საგალობლების 10-ზე მეტი მნიშვნელოვანი კრებული. მათგან აღსანიშნავია: „შემოკლებული საეკლესიო ტიბიკონი“ (ქუთაისი, 1887), „ღვთისმშობლის მიძინების სვინაქსარი“ (ქუთაისი, 1894), „ქართული საეკლესიო გალობა გურულ-იმერულ კილოზე“ (ქუთაისი, 1902), „ქართული გალობა (ლიტურღია იოანე ოქროპირისა, ვასილ დიდისა და გრიგოლ ღვთის-მეტყველისა. პარტიტურა, ნოტებზე გადაღებული გურულ-იმერულ სადა კილოზე)“ (ტფილისი, 1911), „საეკლესიო ტიბიკონი“ (ქუთაისი, 1910) და სხვა. რ. ხუნდაძე არჩეული იყო იმერეთის ეპარქიის სარწმუნოებრივ-საგანმანათლებლო ძმობის წევრად. ეწეოდა აქტიურ ლიტერატურულ და პუბლიცისტურ მოღვაწეობას. „საჯავახოელის“, „საჯაოხელის“, „ქართველიშვილის“ ფსევდონიმებით ლექსებს და პუბლიცისტურ წერილებს აქვეყნებდა ქართულ პერიოდულ პრესაში („ივერია“, „მწყემსი“, „კოლხიდა“, „განათლება“, „ჩვენი ქვეყანა“ და ა.შ.). 1905 წელს ქუთაისში გამოიცა მისი ლექსების კრებული. ხუნდაძეს ეკუთვნის, აგრეთვე, რამდენიმე მუსიკალური ნაწარმოები, მათ შორის ოპერა „უცნაური ქორწილი“. რაჟდენ ხუნდაძე ეწეოდა აქტიურ საზოგადოებრივ მოღვაწეობას: არჩეული იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების და საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრად. მას ახლო მეგობრობა აკავშირებდა ილია ჭავჭავაძესთან, აკაკი წერეთელთან, ნიკო ნიკოლაძესთან, იმერეთის ეპისკოპოს გაბრიელთან (ქიქოძე), ვასილ წერეთელთან, მამია გურიელთან და სხვა გამოჩენილ მოღვაწეებთან. ხუნდაძე გარდაიცვალა 84 წლის ასაკში, დაკრძალულია ქუთაისში. რაჟდენ ხუნდაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი როდის არის ქვეყანა ბედნიერი, რაჟდენ ხუნდაძე
ფოკის წმინდა ნინოს ეკლესია

ფოკის წმინდა ნინოს ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტის სოფელ ფოკაში. აგებულია 1027 წელს. ნაგებია თლილი ადგილობრივი ქვით. ეკლესია დარბაზული ტიპის ნაგებობაა. შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს. აღმოსავლეთის კედელში ერთი ხოლო სამხრეთის კედელში ორი თაღოვანი სარკმელია. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდაა, რომლის ღერძზე ერთი სარკმელია, მის ორივე მხარეს კი თითო თაღოვანი ნიში. აფსიდა მხრითაა გამოყოფილი დარბაზისგან. კონქი მხრებზე დარყრდნობილ თაღს ებჯინება. ჩრდილოეთისა და სამხრეთის კედლებზე ორ-ორი წყვილი ორმაგი პილასტრია გაკეთებული, რომლებიდანაც კამარის საბჯენი თაღები გადადის, ასეთივე პილასტრი და თაღია დასავლეთის კედლის კიდეებში. პილასტრებს შორის კედლის დეკორატიული თაღებია გაკეთებული. ტაძრის მორთულობას წარმოადგენს სარკმლების მოჩარჩოება და კარის არქიტრავი, რომელზეც ჯვარი და ასომთავრული წარწერაა მოცემული. ეკლესიას 2006 წელს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია. სამხრეთის კედელზე რამდენიმე წარწერაა შესრულებული:  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 6094 ↑ საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება № 665, 2006 წლის 7 ნოემბერი, ქ. თბილისი, კულტურის ზოგიერთი უძრავი ძეგლისათვის ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის მინიჭების შესახებ
თეზამი (მრავალმნიშვნელოვანი)

თეზამი შეიძლება აღნიშნავდეს: თეზამი — მდინარე მცხეთის მუნიციპალიტეტში თეზამი — სოფელი მცხეთის მუნიციპალიტეტში
ყაზახეთის საპრეზიდენტო არჩევნები (2019)

ყაზახეთის საპრეზიდენტო არჩევნები (2019) — ვადამდელი საპრეზიდენტო არჩევნები ყაზახეთში, რომელიც 2019 წლის 9 ივნისს გაიმართა. ამომრჩეველთა აქტივობამ 77,4% შეადგინა. ხმათა 70,76%-ით გაიმარჯვა ყასიმ-ჟომართ თოყაევმა „ნურ ოტანიდან“. 2015 წელს ნურსულთან ნაზარბაევი მეხუთე ვადით აირჩიეს ყაზახეთის პრეზიდენტად; შემდეგი არჩევნების ჩატარება იგეგმებოდა 2020 წელს, მაგრამ, მოულოდნელად, 2019 წლის მარტში ნაზარბაევმა თანამდებობა დატოვა. დროებით პრეზიდენტად დაინიშნა ყასიმ-ჟომართ თოყაევი, რომელმაც ნაადრევი საპრეზიდენტო არჩევნები 2019 წლის 9 ივნისს დანიშნა. ყაზახეთის ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ დააკმოყიფილა 9 კანდიდატის მოთხოვნა არჩევნებში რეგისტრაციაზე. ყასიმ-ჟომართ თოყაევი (ნურ ოტანი) სადიბეკ ტუგელი (ული დალა კირანდარი) დანია იესპაიევა (აკ ჟოლი) ტოლეუტაი რახიმბეკოვი (აუილი) ამანდედლი ტასპიხოვი (ყაზახეთის სავაჭრო კავშირთა ფედერაცია) ამირჟან ქოსანოვი (ულტ ტაგდირი) ჟამბილ ახმეტბეკოვი (კომუნისტური პარტია) მოხსნეს კანდიდატურა ან და უარი ეთქვათ: ჟუმატაი ალიევი (ჰალიკ დემოგრაფიასი) — მოხსნა კანდიდატურა ტალგატ იერგალიევი (ყაზახეთის მშენებელთა კავშირი) — ვერ გადალახა ყაზახური ენის ტესტი ყაზახეთის პრეზიდენტმა არჩევნები 9 ივნისს დანიშნა ყაზახეთის რესპუბლიკა: საპრეზიდენტო არჩევნები
რიჩარდ ლუგარი

რიჩარდ გრინ ლუგარი (ინგლ. Richard Green Lugar; დ. 4 აპრილი, 1932, ინდიანაპოლისი — გ. 28 აპრილი, 2019, ფოლს-ჩერჩი) — ამერიკელი პოლიტიკოსი, ამერიკის შეერთებული შტატების სენატორი 1977–2013 წლებში ინდიანას შტატიდან. რესპუბლიკური პარტიის წევრი. დაიბადა ინდიანაპოლისში. დაამთავრა დენისონისა და ოქსფორდის უნივერსიტეტები. 1964–1967 წლებში შედიოდა ინდიანიპოლისის სკოლების საგანგებო რწმუნებულთა საბჭოში. 1968–1976 წლებში იყო ამავე ქალაქის მერი. 1974 წელს ინდიანას შტატში ჩატარებულ სენატის არჩევნებში დამარცხდა, მაგრამ 1976 წელს ხელახლა იყარა კენჭი და დაამარცხა დემოკრატი მოწინააღმდეგე. ხელახლა იქნა არჩეული 1982, 1988, 1994, 2000 და 2006 წლებში. სულ 36 წელი იყო სენატორი. იყო არასამთარობო ორგანიზაცია „ლუგარის ცენტრის“ პრეზიდენტი. ეს არაკომერციული ორგანიზაცია საკვების უსაფრთხოებაზე, ბიოლოგიური იარაღის გავრცელების პრევენციასა და სხვა საკითხებზე მუშაობს. ლუგარი გარდაცვალებამდე ინდიანას უნივერსიტეტის პროფესორად მუშაობდა. იყო ისტორიისა და პოლიტიკურ მეცნიერებათა დეპარტამენტის საპატიო ლექტორი. მუშაობდა ისეთ გლობალურ საკითხებზე, როგორიცაა კვების უსაფრთხოება, ბირთვული იარაღის გაუვრცელებლობა, ენერგოდამოუკიდებლობა, თავისუფალი ვაჭრობა ქვეყნებს შორის და სხვ. სხვადასხვა კოლეჯსა და უნივერსიტეტში მიღებული აქვს 46 საპატიო წოდება; იყო სამი ვარსკვლავის ორდენის დიდი ოფიცერი (ლატვია; 12 ოქტომბერი, 2005), თავად იაროსლავ ბრძენის V ხარისხის ორდენისა (უკრაინა; 19 აგვისტო, 2006) და თავისუფლების ორდენის კავალერი (უკრაინა; 22 აგვისტო, 2016) და სხვ. ლუგარის კვლევითი ცენტრი საქართველოში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: რიჩარდ ლუგარი The Lugar Center Biography at the Biographical Directory of the United States Congress Congressional profile at OpenCongress Financial information (federal office) at OpenSecrets.org Staff salaries, trips and personal finance at LegiStorm.com Issue positions and quotes at On the Issues Appearances დაარქივებული 2013-06-15 საიტზე Wayback Machine. on C-SPAN programs Collected news and commentary at The New York Times Collected news and commentary დაარქივებული 2019-05-01 საიტზე Wayback Machine. at The Washington Post გარეგნობა C-SPAN-ზე Larson, Christina. (September 2006) Hoosier Daddy. Washington Monthly. დაარქივებულია ორიგინალიდან — აპრილი 30, 2008. ციტირების თარიღი: მაისი 1, 2019. ↑ Ar Triju Zvaigžņu ordeni apbalvoto personu reģistrs apbalvošanas secībā, sākot no 2004. gada 1.oktobra დაარქივებული 2013-05-12 საიტზე Wayback Machine. (ლათინური) ↑ Указ Президента Украины от 19 августа 2006 года № 698/2006 «О награждении государственными наградами Украины граждан иностранных государств по случаю 15-й годовщины независимости Украины» (უკრ.) ↑ Указ Президента Украины от 22 августа 2016 года № 340/2016 «О награждении государственными наградами Украины граждан иностранных государств» (უკრ.)
Deutschland (სიმღერა)

„Deutschland“ (ქართ. გერმანია, დოიჩლანდ) — გერმანული Neue Deutsche Härte-ის სტილში მოღვაწე ჯგუფ რამშტაინის 26-ე სინგლი. სიმღერა გამოვიდა 2019 წლის 28 მარტს, როგორც ჯგუფის მთავარი სინგლი მეშვიდე, უსათაურო ალბომიდან. სიმღერის ტექსტი ჯგუფის წევრების მიერ დაიწერა. პროდიუსირებით, ჯგუფის წევრების გარდა ოლსენ ინვოლტინიც იყო დაკავებული. ეს ჯგუფის პირველი სინგლი გახდა ბოლო 7 წლის მანძილზე, 2012 წლის „Mein Herz brennt“ სინგლის შემდეგ. სიმღერამ გერმანიისა და შვეიცერიის ჩარტებში პირველი ადგილი დაიკავა. ↑ სიმღერის ვიდეოს დეტალური გარჩევა (რუსულად)
როკ-ჯგუფი

როკ-ჯგუფი — სახეობრივი სახელწოდება, რომელიც ელექტრონული საშუალებებით გაძლიერებული მუსიკის შემსრულებლების ჯგუფის აღნიშვნისთვის გამოიყენება. ეს სახელი მომდინარეობს მუსიკალური მიმდინარეობა — როკ-ენ-როლისგან, რომელიც ამგვარი მუსიკის უშუალო წინამორბედი იყო. მუსიკა, რომელსაც როკ-ჯგუფები ასრულებენ, როგორც როკ-ენ-როლიდან, ისე მისი პირდაპირი წინაპარიდან — რიტმ-ენდ-ბლუზიდან იღებს სათავეს. ქართულ ენაში ეს ტერმინი შემოვიდა ინგლისური ენიდან (ინგლ. rock band). სსრკ-ს არსებობის პერიოდში, ამგვარი ჯგუფების აღნიშვნისთვის, გამოიყენებოდა ტერმინი — ვოკალურ ინსტრუმენტული ანსამბლი (ვია).
როსტოვის ბრძოლა (1941)

როსტოვის ბრძოლა — მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში ნაცისტური გერმანიის არმიათა ჯგუფ სამხრეთსა და საბჭოთა კავშირის სამხერეთის ფრონტს შორის დონის როსტოვთან გამართული ბრძოლა. ბრძოლა სამი ეტაპისგან შედგებოდა: გერმანელების აზოვის ზღვი შეტევითი ოპერაცია 1941 წლის 12 სექტემბერს არმიათა ჯგუფ სამხრეთმა გენერალ გერდ ფონ რუნდშტეტიის მეთაურობით დაიწყო; როსტოვის დაცვითი ოპერაციას 1941 წლის 5 ნოემბრიდან 16 ნოემბერის ჩათვლით ახორციელებდა საბჭოთა სამხრეთი ფრონტი გენერალ იაკოვ ჩერევიჩენკოს მეთაურობიით; როსტოვის შეტევითი ოპერაცია განხორციელდა 1941 წლის 27 ნოემბრიდან 2 დეკემბრამდე იგივე საბჭოთა დანაყოფების მიერ. 17 ნოემბერს გერმანულმა ძალებმა გადაკვეთეს მდინარე მიუსი, 21 ნოემბრისტვის მათ შეიპყრეს 10 000 საბჭოთა ჯარისკაცი და დაიკავეს ქალაქი დონის როსტოვი. 6 დღის შემდეგ საბჭოთა არმიის სამხრეთი ფრონტი გაძლიერდა 37-ე არმიით, გადავიდა კონტრშეტევაზე და III არმიის კორპუსის ალყაში მოქცევის საფრთხე შექმნა. რუნდშტეტმა მიუსის ხაზთან უკან დახევის ბრძანება გასცა რის გამოც ის ადოლფ ჰიტლერმა გადააყენა. მისმა შემცვლელმა ვალტერ ფონ რაიხენაუმ ფრანც ჰალდერთან შეთანხმებით დაადასტურა უკან დახევის აუცილებლობა. წითელმა არმიამ როსტოვი 28 ნოემბერს აიღო. მეორე მსოფლიო ომში ეს იყო საბჭოთა ჯარების პირველი მნიშვნელოვანი კონტრშეტევა რომელიც წარმატებით დასრულდა. Haupt, Werner, Army Group South: The Wehrmacht in Russia 1941-1945, Schiffer Publishing, Atglen, 1998 ↑ Archived copy. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 13 April 2009. ციტირების თარიღი: 2009-01-08. ↑ Archived copy. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 25 May 2013. ციტირების თარიღი: 10 December 2017. ↑ p.87, Haupt, Army Group South