ქაიხოსრო ხიზანიშვილის ხელნაწერი

ქაიხოსრო ხიზანიშვილის ხელნაწერი — ქაიხოსრო ხიზანიშვილის (ზოგიერთ წყაროში მოიხსენიება როგორც ხიზანოვი) მიერ შექმნილი ქართული ხელნაწერი, რომელიც სხვადასხვა ნაწარმოებებთან ერთად ვახტანგ VI-ის უცნობ ლექსსაც მოიცავს. ხელნაწერი უცნობი კვინკლოსით იწყება. ხელნაწერის ზომებია 22-24 სანტიმეტრი. იგი 319 გვერდისგან შედგება და ნაწერია შავი მელნითა და სინგურით. ის ჩასმულია მუქ-ყავისფერ ტყავის ყდაში, რომელიც დაზიანებული და შემოძარცულია. ხელნაწერი კრებულის ტიპისაა და რამდენიმე ნაწარმოებისგან შედგება. ხელნაწერთა კრებულის ავტორის შესახებ ინფორმაციას თავად ნაწარმოებიდან ვიგებთ. ეს ისტორიული ნაწარმოები დისკოს მსგავსი ორნამენტით სრულდება, სადაც ავტორის მინაწერია გადმოცემული: „ჩყლგ-სა (იგულისხმება 1833 წელი) წელსა კათვის (გიორგი კალანდიას აზრით უნდა იგულისხმებოდეს მკათათვე ანუ ივლისი) კვ-სა (26) დაიწყო შვიდ მეცნიერის წერა ქაიხოსროვ დავითის ძე ხიზანოვმა“. ნაწარმოების მინაწერში მოხსენიებული ქაიხოსრო ხიზანოვი (იგივე ხიზანიშვილი) XIX საუკუნეში მოღვაწეობდა და ცნობილი ქართველი კალიგრაფია. ქაიხოსროს ასევე ეკუთვნის 1841 წელს გადაწერილი კრებული (სერიული ნომრით Q-484), სადაც ჩართულია ხიზანიშვილის გადაწერილი „ვეფხისტყაოსანიც“. ნაწარმოები კვინკლოსით ანუ მცირე ქრონიკით იწყება, რომელსაც ხელნაწერის 1-4 გვერდი უკავია. იმას, რომ ქაიხოსრო ხიზანიშვილი მცირე ქრონიკის მხოლოდ გადამწერია და არა ავტორი თავად ნაწარმოები მოწმობს. ამ ვერსიას მეტად ამყარებს კვინკლოსის მსგავსება „მეფე ირაკლის ქორონიკონთან“. ქაიხოსრო ხიზანიშვილის ხელნაწერთა კრებულის მე-4-მე-8 გვერდებზე ლოცვაა დაწერილი. ლოცვა სტილისტურად კანონიკურ ნაწარმოებზე მეტად, გადამწერის მიერ შექმნილ ლექსს ჰგავს. გადამწერმა მას „ნანინი უფლისა ჩვენისა იესო ქრისტესი“ უწოდა და შემდეგ სიტყვებს მოიცავს: ხელნაწერთა კრებულის მე-9 გვერდიდან იწყება კრებულის ყველაზე მოცულობითი თხზულება, სახელწოდებით: „მოთხრობა კეისარი სოგრატისა, ცოლისა და შვილისა გედეონისა და შვიდთა მეცნიერთა საამოდ სასმენელი“. კრებულის 257-ე გვერდზე დიდი ზომის ანდერძია წარმოდგენილი, რომელიც ხელნაწერის მიხედვით 1833 წლითაა დათარიღებული: ანდერძის შემდეგ კრებულში შეტანილია ანბანთქება, რომელიც, განმარტებების მიხედვით, ვახტანგ VI-ს უნდა ეკუთვნოდეს. ვახტანგ მეფეს მართლაც ჰქონდა შექმნილი ანბანთქება, რომელიც 37 სტროფისაგან შედგებოდა. ჩვენამდე მოღწეულ ვახტანგისეულ ანბანთქებაში არ არის შემორჩენილი ქაიხოსრო ხიზანიშვილის ხელნაწერში არსებული ანბანთქების სტროფები, რაც ვახტანგ მე-6-ის შემოქმედების შესახებ ახალ წარმოდგენებს ჰქმნის. ხიზანიშვილის ხელნაწერში შესული ვახტანგის ანბანთქება შემდეგნაირია: ხელნაწერის 261-ე გვერდიდან ასტრონომიული თხზულება იწყება, რომლის სახელწოდებაა: „წიგნი სიზმრისა და თვარისა“. ეს არის მცირე ზომის ნაშრომი, რომელიც მთვარის კალენდარს წარმოადგენს. ნაწარმოებში აღწერილია როგორც მოსალოდნელი დღის წინასწარმოეტყველება, ასევე საუბარია სიზმრების ახდენის ალბათობაზე. მთვარის კალენდრის შემდეგ, 273-ე გვერდიდან იწყება კრებულის შემდგომი თხზულება, სახელწოდებით: „სწავლება და მეცნიერება თქმული ხიკარისაგან“. ეს მცირე ზომის მოთხრობაა, რომელიც გაჯერებულია აფორიზმებითა და შეგონებებით. ნაწარმოების აფორიზმებს შორისაა: „უმჯობესი არის მეცნიერ კაცთან ქვის ზიდვა, ვიდრემცა უმეცართან სმა ჭამა“, „აპატივე მამასა და დედასა, რათა შენი შვილებისაგანაც იგივე მიიღო“, „ბრიყვი კაცის სწავლება ასრე არის, როგორითაც ჩქარს წყალზედ ნაცარი დაყარო“, „ნუ იქნები ტკბილი, რომ არ ჩაგყლაპონ შენ და ნურც მწარე, რომ არ გადმოგაფურთხონ“. ეს მოთხრობა უცნობი ლექსით მთავრდა, რომელიც შემდეგნაირია: კრებულის 285-ე გვერდიდან 129 სტრიქონიანი რელიგიური ხასიათის ლექსი იწყება. ნაწარმოების ძირითადი ლაიტმოტივი ეკლესიურიობა, მარხვის შენახვის საჭიროება, აღსარების დაცვის აუცილებლობა და ზიარების მადლის მნიშვნელობაა. რელიგიური ხასიათის ლექსის შემდეგ ხელნაწერში ლოცვებია შეტანილი. „მამაო ჩვენოს“ შემდეგ კრებულში შეტანილია „ლოცვა წინდა თომა აქვინიკელისაგან ნათქვამი“, რაც ძალიან იშვიათი მიმდევრობაა. ერთ-ერთი კერძო პირისაგან, საქართველოს ხელოვნების სასახლე – კულტურის ისტორიის მუზეუმის მზრუნველთა საბჭოს თავმჯდომარემ, არჩილ გელოვანმა, 2015 წელს, თბილისში შეიძინა ხელნაწერი და შესასწავლად სპეციალისტებს გადასცა. ქართული ხელნაწერი წიგნი ჟორდანია, თევდორე; „ქრონიკები“, III ტომი ისტორიულ-შემეცნებითი ჟურნალი ისტორიანი, №4(64), 04.2016 წ. „ქართული ხელნაწერი ვახტანგ VI-ის უცნობი ლექსით“, გიორგი კალანდია ვახტანგ მე-6-ის 37 სტროფიანი ანბანთქება ერთი უცნობი „მცირე ქრონიკის” შესახებ, გიორგი კალანდია, ჯაბა სამუშია ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 ისტორიულ-შემეცნებითი ჟურნალი ისტორიანი, №4(64), 04.2016 წ., გვ. 48 ↑ 2.0 2.1 2.2 ერთი უცნობი „მცირე ქრონიკის” შესახებ, გიორგი კალანდია, ჯაბა სამუშია ↑ ვეფხისტყაოსნის გადამწერები ↑ თევდორე ჟორდანია, „ქრონიკები“, III ტომი ↑ 5.0 5.1 5.2 5.3 ისტორიულ-შემეცნებითი ჟურნალი ისტორიანი, №4(64), 04.2016 წ., გვ. 49 ↑ 6.0 6.1 ისტორიულ-შემეცნებითი ჟურნალი ისტორიანი, №4(64), 04.2016 წ., გვ. 50 ↑ 7.0 7.1 7.2 7.3 ისტორიულ-შემეცნებითი ჟურნალი ისტორიანი, №4(64), 04.2016 წ., გვ. 51