laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
გიორგი თუხარელი (ინჟინერი)

გიორგი ივანეს ძე თუხარელი (დ. 25 აგვისტო, 1908 — გ. 10 სექტემბერი, 1942) — ქართველი ემიგრანტი პარიზში, ინჟინერი, პატრიოტული სამხედრო ორგანიზაცია „თამარ I“-ის მებრძოლი. გიორგი თუხარელი დაიბადა თბილისში, რკინიგზის ინჟინრის ივანე თუხარელის ოჯახში. 1928 წელს გაემგზავრა პარიზში სწავლის გასაგრძელებლად. პარიზში ჩასვლისას ის აქტიურად ჩაება ქართული ემიგრაციის კულტურულ, პოლიტიკურ და სპორტულ ცხოვრებაში. შეუერთდა ქართული შევარდენის ემიგრანტულ საფეხბურთო ნაკრებს, გახდა ქაქუცა ჩოლოყაშვილის შეფიცულის, შალვა ნებიერიძის მიერ 1931 წელს დაარსებულ ქართულ ემიგრანტულ დრამატულ დასის წევრი. იყო ემიგრაციის ახალგაზრდული ნაწილის აქტიური წევრი, მონაწილეობდა ემიგრანტთა დასახმარებლად გამართულ საქველმოქმედო ღონისძიებებში. 1930-იან წლებში გიორგი ეუფლება ინჟინრის სპეციალობას და მუშაობას იწყებს ფრანგულ საინჟინრო კომპანიაში.1939 წელს მიხეილ კედიას შუამდგომლობით გიორგი თუხარელი შევიდა შტუტგარტის სამხედრო სკოლაში. 1941 წელს ის უერთდება ახლად ჩამოყალიბებულ სამხედრო-პატრიოტულ ორგანიზაცია „თამარ-I“-ს, რომლის მთავარი მიზანი იყო ემიგრანტ ქართველების დახმარებით საქართველოს ტერიტორიაზე აჯანყების მოწყობა და ეროვნული მთავრობის ჩამოყალიბება. „თამარ I“-ის შენაერთი მეორე მსოფლიო ომში ჩაება 1942 წელს. გიორგი თუხარელი გმირულად დაიღუპა 1942 წლის სექტემბერში. ქართველები უცხოეთში, წიგნი I, გვ.102-103, თბ., 2012 რუსუდან დაუშვილი, 47 ქართული პორტრეტი ემიგრაციაში, გვ. 97-102, თბ.,2012 გიორგი მამულია, მეორე მსოფლიო ომში ქართული ლეგიონის ბრძოლა საქართველოს დამოუკიდებლობისათვის და თავისუფლებისათვის, თბ., 2007' გიორგი თუხარელი (ინჟინერი) — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ძვ. წ. 114

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 114 გაიუს მარიუსი ესპანეთის პროპრეტორი გახდა. კვინტუს ჰორტენსიუზ ჰორტალუსი — რომაელი ორატორი. ჩჟან ციანი — ჩინელი მოგზაური და დიპლომატი.
ჰორსენსი

ჰორსენსი (დან. Horsens) — ქალაქი დანიაში, იუტლანდიის ნახევარკუნძულის აღმოსავლეთ ნაწილში, ჰორსენსის მუნიციპალიტეტის ცენტრი. 2012 წლის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 54 450 ადამიანს შეადგენს, მთლიანი მუნიციპალიტეტის კი 83 598-ს. მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ 1,2 მილიონიან აღმოსავლეთ იუტლანდიის მეტროპოლიურ არეალს მიეკუთვნება. ქალაქი გაშენებულია ჰორსენს-ფიორდის ნაპირზე. გარს ერტყმის ტიპური მორენული ლანდშაფტი პატარა ბორცვებითა და მყინვარული ხეობებით, რომლებიც უკანასკნელი გამყინვარების ხანაში ჩამოყალიბდა. ჰორსენსი ქალაქ ორჰუსიდან 50 კმ-ით სამხრეთით მდებარეობს, ვაილედან 30 კმ-ით ჩრდილოეთით, კოპენჰაგენამდე მანძილი კი დაახლოებით 200 კმ-ია. დანიის ქალაქების სია The Municipality of Horsens დაარქივებული 2016-08-15 საიტზე Wayback Machine. (In Danish and English) Horsens city official tourist website (In Danish/English) Horsens New Theatre (In Danish) The European Medieval Festival in Horsens (In Danish and English) Denmark's Industrial Museum (In Danish, English and German) ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-10-03. ციტირების თარიღი: 2012-07-07.
ლიუნგბიუ-ტორბეკი

ლიუნგბიუ-ტორბეკი (დან. Lyngby-Taarbæk) — ქალაქი დანიაში, კოპენჰაგენის სიახლოვეს, დედაქალაქის ოლქში, კუნძულ ზელანდიის აღმოსავლეთ სანაპიროზე. მოიცავს 39 კმ² ტერიტორიას, მოსახლეობა კი 51 449 ადამიანს შეადგენს (2008). მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრი მდებარეობს ქალაქ კონგენს-ლიუნგბიუში. დანიის ქალაქების სია ლიუნგბიუ-ტორბეკი borger.dk-ზე დაარქივებული 2007-06-21 საიტზე Wayback Machine. ოფიციალური საიტი ↑ Sofia Osmani (C) fortsætter som borgmester i Lyngby-Taarbæk ↑ Danske landkommuner 1842-1970 — Rigsarkivet, Viborg, 1976. — გვ. 22. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q12323654"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q110640968"></a>
ვაილე

ვაილე (დან. Vejle) — ქალაქი დანიაში, იუტლანდიის ნახევარკუნძულის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, ვაილე-ფიორდის ნაპირებთან, იქ, სადაც მდინარე ვაილე და გრეისი ერწყმიან. ადმინისტრაციულად მიეკუთვნება სამხრეთ დანიის რეგიონის ვაილეს მუნიციპალიტეტს. 2012 წლის მონაცემებით, ვაილეს მოსახლეობა 51 804 ადამიანს შეადგენს და ამ მხრივ დანიის სიდიდით მე-9 ქალაქია. მთლიანი მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 108 021 კაცია. ვაილეს მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ 1,2 მილიონიან აღმოსავლეთ იუტლანდიის მეტროპოლიურ არეალს მიეკუთვნება. ვაილე გამოირჩევა ტყიანი ბორცვებით, ფიორდით, ნავსადგურით, მაღაზიებით, საფეხმავლო ბილიკებით და განთქმული ქარის წისქვილით. წარმოადგენს მნიშვნელოვან სასოფლო-სამეურნეო ცენტრს. წერილობით დოკუმენტებში ვაილე პირველად 1256 წელს მოიხსენიება, ქალაქის ქარტია კი 1327 წელს მიიღო. დანიის ქალაქების სია ოფიციალური საიტი Vejle Kommuneatlas (Municipal Atlas) დაარქივებული 2005-03-07 საიტზე Wayback Machine. Vejle-Egnens Touristbureau (Vejle Area Tourist Bureau) დაარქივებული 2008-03-15 საიტზე Wayback Machine. Vejle Byhistoriske Arkiv & Stadsarkiv (City Historical Archive) ↑ [1] ↑ BEF44: Population 1st January, by urban areas database from Statistics Denmark ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-10-03. ციტირების თარიღი: 2012-07-07.
წალკა

წალკა — ქალაქი საქართველოში, წალკის მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრი. წალკის თემის ცენტრი (სოფ. ტბეთი). ქალაქში არის სამრეწველო საწარმოები, ჯანდაცვის, განათლებისა და კულტურის დაწესებულებები. ​წალკაში არის აგარაკ-წალკის ეპარქიის კათედრა და რეზიდენცია. მდებარეობს წალკის ქვაბულში, წალკის წყალსაცავისა და მდინარე ხრამის ნაპირზე, ზღვის დონიდან 1482 მ სიმაღლეზე, თბილისიდან 120 კილომეტრი. წალკა მდებარეობს ისტორიული თრიალეთის ტერიტორიაზე. მისი ძველი სახელია ეძანი. ადრე აქ იდგა 6 ეკლესია, რომელთაგან აღსანიშნავია ეძანის VI საუკუნის სამეკლესიანი ბაზილიკა, რომლის შუა ეკლესიის აღმოსავლეთ სარკმლის ქვეშ მოთავსებული იყო სტელის სახის რელიეფი და ექვსსტრიქონიანი წარწერა. მეორე ეკლესია X საუკუნისაა. აქ უნდა ყოფილიყო წალკის საეპისკოპოსოს საკათედრო გუმბათოვანი ტაძარი. X-XV საუკუნეებში წალკა თრიალეთის რელიგიურ-ადმინისტრაციული ცენტრი იყო. აქ იჯდა ეპისკოპოსი წალკელი. XIX საუკუნის II ნახევარში წალკაში დასახლდნენ ბერძნები. მათ დაშალეს და სამშენებლოდ გამოიყენეს ძველი ეკლესიები. ამავე დროს დაიკარგა წალკის ეკლესიის წარწერა. 1932 წლამდე დასახლებას ეწოდებოდა ბარმაქსიზი. 1932 წელს ეწოდა წალკა. 1946 წელს ისტორიული წალკა დაფარა წალკის წყალსაცავმა. საბჭოთა პერიოდში წალკის საქალაქო საბჭოს ეკუთვნოდა სოფლები ახალიკი, შიპიაკი, ქვემო ხარაბა, ჩაპაევკა. მოქმედებდა მეთესლეობის მეურნეობა, განვითარებული იყო მეკარტოფილეობა და მესაქონლეობა. მოქმედებდა ყველ-კარაქის და სამკერვალო ქარხნები. ქალაქად გამოცხადდა 1984 წელს. ეძანი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 287. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 1.7 1.8 Cities and towns of Georgia pop-stat.mashke.org ↑ საქართველოს სატელეფონო კოდები — „სილქნეტი“. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-06. ციტირების თარიღი: 2011-08-14. ↑ საქართველოს საფოსტო ინდექსები — „საქართველოს ფოსტა“
ძვ. წ. 115

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 115 კრასუსი — რომის პოლიტიკური მოღვაწე და მხედართმთავრი (გ. ძვ. წ. 53)
ვიდოვრე

ვიდოვრე (დან. Hvidovre) — ქალაქი დანიაში, ვიდოვრეს მუნიციპალიტეტის ცენტრი. წარმოადგენს დედაქალაქ კოპენჰაგენის გარეუბანს და მისი ცენტრიდან დაახლოებით 10 კმ-ით სამხრეთ-დასავლეთით მდებარეობს. სახელი მომდინარეობს ვიდოვრეშე მდებარე თეთრი ეკლესიისგან – დანიურად „ვიდ“ (hvid) თეთრს ნიშნავს. იგივე პრინციპით ჰქვია სახელი მეზობელ მუნიციპალიტეტ რედოვრეს, სადაც წითელი ეკლესია მდებარეობს – „რედ“ (rød) დანიურად წითელს ნიშნავს. ქალაქი ცნობილია საფეხბურთო კლუბ „ვიდოვრეთი“, სადაც თამაშობდნენ ცნობილი დანიელი ფეხბურთელები პეტერ შმეიჰელი, კენეტ ბრილე და მაიკლ მანიხე. ვიდოვრეში მდებარეობს ფილმების წარმოების ცენტრი „Filmbyen“. დანიის ქალაქების სია ვიდოვრე borger.dk-ზე[მკვდარი ბმული] ოფიციალური საიტი ↑ Danske landkommuner 1842-1970 — Rigsarkivet, Viborg, 1976. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q12323654"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q110640968"></a>
ძვ. წ. 116

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 116 მარკუს ტერენციუს ვარონი — რომაელი მწერალი და მეცნიერი, ენციკლოპედისტი (გ. ძვ. წ. 27)
დანიის ეკონომიკა

დანიას აქვს მრავალმხრივი ეკონომიკა, თუმცა დანიის ეკონომიკა თითქმის მთლიანად დაფუძნებულია ადამიანურ რესურსებზე. დანიის ნომინალური მთლიანი შიდა პროდუქტი (მშპ) ფასდება როგორც $333,238 მილიონი, 32-ე ადგილი მსოფლიოში (2011 წლის მონაცემებით). ევროკავშირში დანია გამოდის ლიბერალურ ვაჭრობის პოლიტიკით. დანია აწარმოებს საწვავის და ბუნებრივი გაზის მოპოვებას, ენერგიას აწარმებს საქარე და ბიოენერგეტიკით, სხვა საექსპორტო პროდუქტებია - მანქანათმშენებლობის პროდუქცია, მოწყობილობები, საკვები პროდუქტები და სხვა. აშშ დანიის მთავარი არაევროპული სავაჭრო პარტნიორია. თვითმფრინავები, მანქანები, კომპიუტერები და ინსტრუმენტები შედის აშშ-ის ძირითად საექსპორტო პროდუქციაში დანიაში. ↑ International Monetary Fund . [1] Statistics Denmark Statistics free of charge Statistical Yearbook 2007 PDF-files free of charge Central Bank დაარქივებული 2007-11-26 საიტზე Wayback Machine.
აოგაშიმა

აოგაშიმა (იაპონ. 青ヶ島) — იაპონიის კუთვნილი ვულკანური კუნძული ფილიპინის ზღვაში, ექვემდებარება ტოკიოს ადმინისტრაციას, მდებარეობს მისგან 358 კმ-ით სამხრეთით. წარმოადგენს იძუს კუნძულების უკიდურეს სამხრეთში მდებარე და ყველაზე იზოლირებულ დასახლებულ კუნძულს. კუნძულზე გაშენებულია სოფელი აოგაშიმა, რომელიც ტოკიოს მეტროპოლიურ არეალში, ჰატიძიოს პრეფექტურაში შედის. 2009 წლის მონაცემებით, კუნძულზე 205 ადამიანი ცხოვრობდა. მიეკუთვნება ფუძი-ჰაკონე-იძუს ეროვნულ პარკს. აოგაშიმა მეოთხეული ასაკის ვულკანური კუნძულია; მისი სიგრძე 3,5 კმ-ია, მაქსიმალური სიგანე კი 2,5 კმ. კუნძულის ფორმას აყალიბებს ოთხი წყალქვეშა კალდერის ნარჩენები. გარშემორტყმულია ძალიან ციცაბო, უსწორმასწორო და ფენობრივი ფლატეებით — კლიფებით, რომლებიც ვულკანური აკუმულაციის შედეგს წარმოადგენენ. კალდერის სამხრეთ კიდეზე კლიფის სიმაღლე 423 მეტრია. იაპონიის მეტეოროლოგიური სააგენტო აოგაშიმას C კლასის აქტიურ ვულკანად მიიჩნევს, უკანასკნელი ამოფრქვევები 1781-1785 წლებში მიმდინარეობდა. აოგაშიმის დასახლების ისტორია ნათელი არაა. მოსახლეობის უდიდესი ნაწილი იაპონელია. კუნძული მოხსენიებულია იაპონიის ისტორიის ედოს პერიოდის ჩანაწერებში, რომელთა მიხედვითაც ვულკანური აქტივობები აქ 1652 წელს და 1670-1680 წლებში მიმდინარეობდა. 1780 წელს მოხდა მიწისძვრა, რასაც კალდერის ტბებიდან ორთქლის გამოშვება მოჰყვა. შემდეგ, 1781 წლის მიძისძვრას კი ამოფრქვევა. 1783 წლის აპრილში, ამოფრქვევის გამო საჭირო გახდა კუნძულის 63 ოჯახის ევაკუაცია. 1785 წლის მასიური ამოფრქვევის შედეგად კუნძულის 327 მოსახლიდან 130-140 ადამიანი დაიღუპა. კუნძულის თანამგზავრული ხედი იძუს კუნძულები High-resolution aerial photo of Aogashima Topographic map დაარქივებული 2012-03-22 საიტზე Wayback Machine.
ბრომო

ბრომოს მთა (ინდონ. Gunung Bromo) — მოქმედი ვულკანი ინდონეზიის კუნძულ იავის აღმოსავლეთ ნაწილში, ტენგერის მასივში. მისი სიმაღლე 2 329 მეტრია, თუმცა იგი მასივის ყველაზე მაღალი მწვერვალი არაა. აღნიშნული მასივი აღმოსავლეთ იავის ერთ-ერთი ყველაზე მონახულებადი ღირსშესანიშნაობაა ტურისტების მიერ. ვულკანი მიეკუთვნება ბრომო-ტენგერ-სეგერუს ეროვნულ პარკს. სახელი ბრომო მომდინარეობს ინდუიზმის მთავარი ღმერთის — ბრაჰმას იავური წარმოთქმიდან. ბრომოს მთა ვრცელი ვაკის შუაში მდებარეობს, რომელსაც „ქვიშის ზღვას ეძახიან“. იგი 1919 წლიდან დაცული ბუნების ნაკრძალია. ბრომომდე მისასვლელი ყველაზე ადვილი გზა ახლომდებარე სოფელ სემორო-ლავანგიდან მიემართება. აქედან ვულკანამდე ფეხით მისვლა 45 წუთშია შესაძლებელი, მაგრამ ასევე შესაძლებელია ორგანიზებული ჯიპ-ტურის განხორციელება, რომელიც ასევე მოიცავს პენანჯაკანის მთასაც (2 770 მ). „ქვიშის ზღვისა“ და მიმდებარე ვულკანების ხედი ბრომოდან მზის ჩასვლისას იშლება. უკანასკნელი ამოფრქვევა 2011 წლის 28 იანვარს მოხდა. კრატერის ხედი ბრომოს კალდერისკენ მიმავალი ბილიკი 2011 წლის ამოფფრქვევა ბრომო-ტენგერ-სემერუს ეროვნული პარკი ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბრომო Photos of the 2010/11 eruption of Bromo დაარქივებული 2014-10-06 საიტზე Wayback Machine. Villagers use sarongs to catch offerings thrown by Hindu worshipers into the crater of Mount Bromo
ძვ. წ. 117

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 117 ნუმიდიაში იუგურთას ბრძანებით მოკლეს მისი ბიძაშვილი და ტახტის მოცილე ჰიემსპალ I. პტოლემე XII — ეგვიპტის მეფე. ჰიემსპალ I — ნუმიდიის მეფე.
Cerastoderma edule

Cerastoderma edule (Cardium edule) — ორსაგდულიანი მოლუსკების სახეობა კარდიიდების ოჯახისა. გავრცელებულია ევროპის თითქმის მთელ სანაპიროსა (ხმელთაშუა ზღვიდან ბარენცის ზღვამდე) და აგრეთვე აფრიკის ჩრდილოეთ-დასავლეთ ნაწილში. ევროპის რიგ ქვეყნებში მოლუსკის ამ სახეობას საკვებად იყენებენ. მოზრდილი ინდივიდის ნიჟარის სიგრძე 5 სმ აღწევს. კუმა-მანიჩის დაბლობის ადგილზე ახლო წარსულში ზღვის სრუტის არსებობას ადასტურებს ამ სრუტის ტერასებზე ნაპოვნი კასპიის ზღვაში მობინადრე მოლუსკის — Cardium edule-ის ნიჟარა. ბიოლოგია და ეკოლოგია[მკვდარი ბმული] (ინგლისური) ↑ დავიდივა მ., კამენსკი ა., ნეკლიუკოვა ნ., ტუშინსკი გ.. სსრკ კავშირის ფიზიკური გეოგრაფია. თბილისი, საქ.: განათლება, გვ. 430 თბ. 1988.
ძვ. წ. 118

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 118 მეორე დალმაციური (ილირიული) ომი დასრულდა რომაელების გამარჯვებით. მიცისპა — ნუმიდიის მეფე.
როსკილე

როსკილე (დან. Roskilde) — ქალაქი დანიაში, კუნძულ ზელანდიაზე, როსკილეს მუნიციპალიტეტის მთავარი ქალაქი. როსკილე ძველი ქალაქია და ვიკინგების ხანით თარიღდება, შედის ევროპის უძველეს ქალაქთა ქსელში. წარმოადგენს რეგიონის ეკონომიკურ ცენტრს. როსკილეს რკინიგზის სადგური მთავარი გაჩერებაა კოპენჰაგენსა და მის დასავლეთით მდებარე დანიის სხვა რეგიონებს შორის. ქალაქის მოსახლეობა 2012 წლის მონაცემებით 47 828 ადამიანს შეადგენს. ქალაქში არსებობს საფეხმავლო ქუჩა, რომელიც ცენტრისკენ ეშვება და გამოირჩევა მრავალი მაღაზიით, რესტორნითა და კაფეთი. დანარჩენი დანიიდან და მსოფლიოდან ტურისტებს რამდენიმე ღირსშესანიშნაობა იზიდავს. ადგილობრივ უნივერსიტეტს აქვს საგანმანათლებლო პროგრამა, რომელიც მსოფლიო მასშტაბით სტუდენტებს საშუალებას აძლევს 1 წლით ისწავლონ. ადამ ბრემენელისა და საქსონ გრამატიკოსის ცნობით, 980-იან წლებში დანიის მეფე ჰარლად I ლურჯკბილამ როსკილეში ეკლესია და სამეფო მამული ააგო. საქსონ გრამატიკოსი სახელ როსკილეს ლეგენდარულ მეფე როარს უკავშირებს, რომელიც სავარაუდოდ აქ VI საუკუნეში ცხოვრობდა. ჰარალდი მის მიერვე აგებულ ეკლესიაში დამარხეს, რომლის ადგილასაც დღეს როსკილეს საკათედრო ტაძარი დგას. დანიის ქალაქების სია Roskilde Domkirke (English version of Danish site) დაარქივებული 2012-08-04 საიტზე Wayback Machine. Roskilde Festival website Vikingeskibsmuseet (Viking Ship Museum, in Danish) დაარქივებული 2006-09-11 საიტზე Wayback Machine. ↑ MAETN. (1999 [last update])diktyo. classic-web.archive.org. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 22 ოქტომბერი 2005. ციტირების თარიღი: 19 May 2011. ↑ BEF44: Population 1st January, by urban areas database from Statistics Denmark
ჰელსინგერი

ჰელსინგერი (დან. Helsingør) — ქალაქი დანიაში, კუნძულ ზელანდიის ჩრდილო-აღმოსავლეთ სანაპიროზე, ჰელსინგერის მუნიციპალიტეტში. 2012 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 46 300 ადამიანს შეადგენს. ჰელსინგერი მთელს მსოფლიოშია ცნობილი კრონბორგის ციხესიმაგრით, რომელიც უილიამ შექსპირის ტრაგედია „ჰამლეტშია“ მოხსენიებული. წერილობით წყაროებში ქალაქი პირველად 1231 წელს, მეფე ვალდემარ II-ის დროს იხსენიება. 1200 წელს მან ეკლესია ააშენა. დღევანდელი სახელით, ჰელსინგერი 1420-იან წლებში დანიის მეფე ერიკ პომერანიელმა დააარსა. გდანსკი, პოლონეთი, 1992-დან სანრემო, იტალია ჰარსტადი, ნორვეგია დანიის ქალაქების სია Helsingør Tourist Bureau website დაარქივებული 2012-10-07 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) Port of Helsingør დაარქივებული 2012-07-31 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) Helsingør municipality's official website Helsingør Leksikon: Local history wiki ↑ BEF44: Population 1st January, by urban areas database from Statistics Denmark ↑ Gdańsk Official Website: 'Miasta partnerskie' Polish & English. © 2009 Urząd Miejski w Gdańsku. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-07-23. ციტირების თარიღი: 2009-07-11.
ძვ. წ. 119

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 119 იწყება მეორე დალმაციული (ილირიული) ომი. გაიუს პაპირიუს კარბო — რომის კონსული ძვ. წ. 120 წლისთვის.
ძვ. წ. 120

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 120 21 მაისი — ავრელა კოტა, იულიუს კეისარის დედა ბერენიკა III — ეგვიპტის დედოფალი ლუციუს კორნელიუს სისენა — მწერალი და პოლიტიკოსი პოლიბიუსი - ბერძენი ისტორიკოსი
ერესუნის სრუტე

ერესუნი (დან. Øresund, შვედ. Öresund), ასევე (გერმ. Sund), — სრუტე კუნძულ ზელანდიასა და სკანდინავიის ნახევარკუნძულს შორის. რამდენიმე დანიურ სრუტესთან ერთად ბალტიისა და ჩრდილოეთის ზღვებს აერთიანებს. ერესუნის სრუტესთან გაშენებულია ორი მსხვილი ქალაქი — კოპენჰაგენი და მალმე, რომლებიც ერესუნის ხიდ-გვირაბით უკავშირდება ერთმანეთს. სრუტე დაახლოებით 8000 წლის წინ გაჩნდა, როდესაც გამყინვარების პერიოდის ყინულებით დამძიმებულმა სკანდინავიურმა ფილამ დახრა დაიწყო და ჩრდილოეთით აიწია, სამხრეთით კი დაიწია. ჩრდილოეთის ზღვის წყლებმა თანამედროვე ერესუნის რაიონის ყელი გადარეცხეს და ფართო დაბლობები დაფარეს, რომლის შედეგადაც ბალტიის ზღვა წარმოიშვა. Øresunddirekt - ერესუნის რეგიონის მოსახლეობისათვის ოფიციალური საჯარო საიტი Øresund Trends დაარქივებული 2012-03-25 საიტზე Wayback Machine. - ოფიციალური საჯარო გვერდი მუდმივად განახლებადი ინფორმაციით. ინფორმაცია ხელმისაწვდომია ინგლისურ ენაზეც. Øresundstid - ერესუნის რეგიონის ისტორია (ინგლისურად, შვედურად, დანიურად)
ერესუნის ხიდი

ერესუნის ხიდი (დან. Øresundsbroen, შვედ. Öresundsbron) — კომბინირებული ხიდ-გვირაბი ერესუნის უბეზე ორხაზიანი რკინიგზითა და ოთხხაზიანი საავტომობილო გზით. ეს ყველაზე გრძელი კომბინირებული ხიდ-გვირაბია ევროპაში, რომელიც დანიის დედაქალაქ კოპენჰაგენსა და შვედეთის პორტ მალმეს აკავშირებს. ხიდი და გვირაბი საერთაშორისო ევროპული საავტომობილო მარშრუტის E20-ის და ერესუნის სარკინიგზო ხაზის ნაწილს წარმოადგენს. დიდი ბელტის ხიდისა და ერესუნის ხიდის მეშვეობით ერთმანეთს დაუკავშირდა კონტინენტური ევროპა და სკანდინავიის ნახევარკუნძული. პროექტი დანიურმა საარქიტექტურო ფირმა „დისინგ-ვეიტლინგმა“ დააპროექტა (Dissing + Weitling). ერესუნის ხიდი შვედეთ-დანიის საზღვარს კვეთს, მაგრამ შენგენის ხელშეკრულების წყალობით ამ ქვეყნებს შორის საპასპორტო რეჟიმი არ არსებობს. საბაჟო შემოწმება ჩვეულებრივ სტენდებთან ხდება, შვედეთში შემსვლელთათვის ხიდზე გადავლის საფასურია გადასახდელი, დანიაში შესვლა კი უფასოა. ხიდის მშენებლობა დაიწყო 1995 წელს, ხოლო ექსპლუატაციაში გადაეცა 2000 წლის 1 ივლისს. ხიდის ოფიციალური საიტი[მკვდარი ბმული] ერესუნი დაარქივებული 2010-01-25 საიტზე Wayback Machine.
ძვ. წ. 122

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 122 რომის კონსულები არიან: გნეუს დომიციუს აჰენობარბუსი და გაიუს ფანიუსი პართიის მეფე მითრიდატე II-მ ზავი დადო საკებთან.
ლექობალე (ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტი)

ლექობალე — სოფელი დასავლეთ საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტში, ჭოღის თემში (სოფლები: ლექობალე, მეორე ჭოღა, პირველი ჭოღა). 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 76 ადამიანი. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ 2.0 2.1 საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ეცის ყინულის კაცი

„ეცის ყინულის კაცი“ (გერმ. Ötzi; იტალ. Mummia del Similaun) — ადამიანის ბუნებრივი მუმია. წარმოადგენს ალპებში ნაპოვნ ენეოლითის ხანის ადამიანის ყინულოვან მუმიას, რომელსაც მიაკვლიეს 1991 წელს ეცტალის ალპებში, ავსტრიისა და იტალიის საზღვარზე. იგი ცხოვრობდა დაახლოებით 5300 წლის წინ. მუმია გადაიტანეს ინსბრუკის უნივერსიტეტში, სადაც იგი დასახელდა როგორც პირველყოფილი ადამიანი. ევროპაში ადამიანის უძველესი ბუნებრივი მუმიაა. მუმია იპოვეს 1991 წლის 19 სექტემბერს ნიურნბერგელმა ტურისტებმა ჰელმუტ და ერიკ სიმონებმა, მწვერვალ სიმილაუნის კალთებზე. თავდაპირველად მიიჩნიეს, რომ იგი ალპინისტის სხეულია. თუმცა მეორე დღეს მთის ჟანდარმისა და ალპური თავშესაფრის დარაჯის ძალისხმევით ცდილობდნენ ყინულში ჩაფლული მუმიის ამოყვანას არქეოლოგიური ინსტრუმენტების გარეშე; მუმია იმდენად იყო ჩაყინული ყინულში, რომ მათ დასჭირდათ პნევმატიკური დრელისა და ყინულმჭრელის გამოყენება, რის შედეგადაც დაზიანდა მუმიის თეძო. მოგვიანებით, მუმია მოინახულა 8 ჯგუფმა, რომელთა შორის იყვნენ ცნობილი ალპინისტები ჰანს კამერლანდერი და რაინჰოლდ მესნერი. სხეული დეტალურად იქნა შესწავლილი. ამჟამინდელი შეფასების თანახმად, „ეცის ყინულის კაცი“ სიცოცხლის ბოლო წლებში სიმაღლეში იყო დაახლოებით 165 სმ, იწონიდა დაახლოებით 50 კგ-ს. გარდაიცვალა დაახლოებით 45 წლის ასაკში. მუმიის წონა აღმოჩენისას მხოლოდ 13.750 კგ-ს შეადგენდა. 2012 წლის მაისში მეცნიერებმა განაცხადეს, რომ მუმიის სისხლის უჯრედები ჯერ კიდევ დაუზიანებელია და შესაბამისად წარმოადგენს ოდესმე იდენტიფიცირებულ უძველესი სისხლის უჯრედებს. „ეცის ყინულის კაცი“ გარდაიცვალა მხარზე მიღებული ჭრილობით, სისხლდენით. ნანოტექნოლოგიისა და ატომურ-ძალისმიერი მიკროსკოპის მეშვეობით მუმიაში აგრეთვე აღმოაჩინეს ფიბრინი — გაუხსნელი ცილოვანი ნივთიერება, რომელიც წარმოიქმნება სისხლის შედედებისას. სხეული და მასთან დაკავშირებული ნივთები სამხრეთ ტიროლის არქეოლოგიურ მუზეუმში ინახება. ↑ ეცის ყინულის კაცი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-03-12. ციტირების თარიღი: 2012-07-09. ↑ ეცის ყინულის კაცი ↑ ეცის ყინულის კაცი — ინფორმაცია. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-12-13. ციტირების თარიღი: 2012-07-09. ↑ ყინულის კაცის გალხობა გენური ტესტებისათვის ↑ ეცის ყინულის კაცის შესახებ. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2006-11-13. ციტირების თარიღი: 2012-07-09. ↑ ყინულის კაცის სისხლის უჯრედები ↑ ეცის ყინულის კაცის საუდუმლო მკვლელობა ↑ სისხლის უძველესი უჯრედები და ახალი ინფორმაცია ყინულის კაცზე. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-09. ციტირების თარიღი: 2014-01-27.
დოღურაში

დოღურაში — სოფელი დასავლეთ საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ცაგერის მუნიციპალიტეტში (ჩხუტელის ადმინისტრაციული ერთეული). მდებარეობს მდ. ცხენისწყლის ხეობაში, ზღვის დონიდან 560 მ-ზე, ცაგერიდან 2 კმ-ში. დოღურაშის მიდამოებში 2016-2018 წლების არქეოლოგიურმა კვლევებმა გამოავლინა გვიანი ბრინჯაოს ხანის სპილენძის 20-ზე მეტი სადნობი სახელოსნო (ძვ. წ. XIII-IX საუკუნეები). 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 13 ადამიანი. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05. ↑ ჩაგელიშვილი რ., სულავა ნ., რეზესიძე ნ., ბერიძე თ., გილმორი ბ., ტატუაშვილი ნ., სპილენძის არქეომეტალურგია მთიან კოლხეთში (ლეჩხუმი-ქვემო სვანეთი): მადნიდან ლითონამდე, თბ., 2023, გვ. 6-9. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ძვ. წ. 124

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 124 რომის კონსულები: გაიუს კასიუს ლონგინუსი და გაიუს სექსტიუს კალვინუსი. ვეი ცინის წარმატებული ლაშქრობა ჰუნებზე. ანტიოქ ასკალონელი — ბერძენი ფილსოფოსი. ვასუმიტრა — შუნგის იმპერიის მმართველი.
ჰერნინგი

ჰერნინგი (დან. Herning) — ქალაქი დანიაში, ცენტრალური იუტლანდიის რეგიონში, ჰერნინგის მუნიციპალიტეტის მთავარი ქალაქი და ადმინისტრაციული ცენტრი. 2012 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 46 873 ადამიანს შეადგენს და ამ მხრივ იგი დანიის სიდიდით მე-11 ქალაქია. ჰერნინგში მდებარეობს უდიდესი საგამოფენო ცენტრი მთელს სკანდინავიაში. ჰერნინგი 1800-იან წლებში დაარსდა. ამ პერიოდში შემიჩნეოდა მოსახლეობის ზრდა, რაც დამატებით პროდუქციასა და მომსახურებას მოითხოვდა. შედეგად, ჰერნინგი არეალის კომერციის ცენტრად იქცა. მოგვიანებით, ქალაქის გარშემო განვითარდა ტექსტილის ინდუსტრია და ამ დროისთვის, მრეწველობის ეს დარგი მთავარ ეკონომიკურ საქმიანობას წარმოადგენდა. 1913 წელს ჰერნინგი საბაზრო ქალაქი გახდა. ორჯერ, 1965 და 2003 წლებში ჰერნინგმა „დანიის წლის ქალაქის“ სტატუსი მიიღო. დანიის ქალაქების სია Webpage of Herning Municipality დაარქივებული 2013-06-05 საიტზე Wayback Machine. ↑ BEF44: Population 1st January, by urban areas database from Statistics Denmark
ძვ. წ. 125

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 125 დემეტრიუს II ნიკატორი — სელევკიდების სახელმწიფოს მეფე
ექსპონატი

ექსპონატი (ლათ. exponatus) — საჩვენებლად გამოფენილი საგანი, რომელიც გამოფენილია მუზეუმში ან გამოფენაზე. აშუქებს ხელოვნების რომელიმე მიმართულების, კულტურული მიღწევის, მეცნიერების, განათლებისა და სხვ. საკითხებს. მრავალი მუზეუმის ექსპონატების გამოფენა კერძო კოლექციების სახით დაიწყო. ჯერ კიდევ რომის იმპერიაში არსებობდნენ მონეტების ცნობილი შემგროვებლები. XX საუკუნეში ეროვნულ მუზეუმებში ინტენსიურად მიმდინარეობდა ნუმიზმატიკური კოლექციების გამოფენა. ექსპონატებით მდიდარია საქართველოს ეროვნული მუზეუმებიც. მაგალითად, სიმონ ჯანაშიას სახელობის საქართველოს მუზეუმში 1984 წლისათვის 1 006 520 ექსპონატი ირიცხებოდა, ხოლო სამცხე-ჯავახეთის ისტორიული მუზეუმში 25 ათასზე მეტი ექსპონატია წარმოდგენილი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 254. ↑ უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
ძვ. წ. 126

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 126 რომის კონსულები: მარკუს ემილიუს ლეპიდუსი და ლუციუს ავრელიუს ორესტესი. კვინტუს სერტორიუსი — რომაელი მხედართმთავარი. ლუციუს კორნელიუს ლენტულუს ლუპუსი — სენატის პრინცეპსი.