laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
თურქმენეთის სახელმწიფო ჰიმნი

თურქმენეთის სახელმწიფო ჰიმნი, აგრეთვე ცნობილი როგორც დამოუკიდებელი, ნეიტრალური თურქმენეთის ეროვნული ჰიმნი (თურქმ. Garaşsyz, Bitarap, Türkmenistanyň Döwlet Gimni) — თურქმენეთის ეროვნული ჰიმნი. ჰიმნის ტექსტის ავტორია თურქმენეთის პირველი პრეზიდენტი საფარმურატ ნიაზოვი, მუსიკა ეკუთვნის თურქმენ კომპოზიტორ ველი მუხატოვს. მოქმედებს 1996 წლის 26 სექტემბერიდან. GARAŞSYZ, BITARAP,TÜRKMENİSTANYŇ DÖWLET GIMNI Türkmenbaşyň guran beýik binasy Berkarar döwletim, jigerim - janym. Başlaryň täji sen, diller senasy Dünýä dursun, sen dur, Türkmenistanym! Janym gurban sana, erkana ýurdum Mert pederleň ruhy bardyr könülde. Bitarap, Garaşsyz topragyn nurdur Baýdagyn belentdir dünýan önünde. Türkmenbaşyň guran beýik binasy Berkarar döwletim, jigerim - janym. Başlaryň täji sen, diller senasy Dünýä dursun, sen dur, Türkmenistanym! Gardaşdyr tireler, amandyr iller Owal-ahyr birdir bizin ganymyz. Harasatlar almaz, syndyrmaz siller Nesiller döş gerip gorar şanymyz. Türkmenbaşyň guran beýik binasy, Berkarar döwletim, jigerim - janym. Başlaryň täji sen, diller senasy, Dünýä dursun, sen dur, Türkmenistanym! Arkamdyr bu daglar, penamdyr düzler Ykbalym, namysym, togabym, Watan! Sana şek ýetirse, kör bolsun gözler Geçmişim, geljegim, dowamym, Watan! THE NATIONAL ANTHEM OF THE INDEPENDENT NEUTRAL TURKMENISTAN The great creation of Türkmenbaşy Native land, sovereign state Turkmenistan, light and song of soul Long live and prosper for ever and ever! I am ready to give life for native hearth The spirit of ancestors descendants are famous for My land is sacred. My flag flies in the world A symbol of the great neutral country flies. The great creation of Türkmenbaşy Native land, sovereign state Turkmenistan, light and song of soul Long live and prosper for ever and ever! My nation is united and is veins of tribes Ancestors' blood, undying flows Storms and misfortunes of times are not dreadful for us Let us increase fame and honour! The great creation of Türkmenbaşy, Native land, sovereign state Turkmenistan, light and song of soul Long live and prosper for ever and ever! Mountains, rivers and beauty of steppes Love and destiny, revelation of mine Let my eyes go blind for any cruel look at you Motherland of ancestors and heirs of mine! თურქმენეთის ეროვნული ჰიმნის MIDI ვერსია დაარქივებული 2006-02-25 საიტზე Wayback Machine. ↑ Nee, Patrick W. (2014-04-04). Key Facts on Turkmenistan: Essential Information on Turkmenistan (en). The Internationalist, გვ. 15.
ბოლდოგი

ბოლდოგი ეწოდება ორკების მხედართმთავარს ჯ.რ.რ. ტოლკინის მიერ მოგონილ შუახმელეთის ისტორიებში. ბოლდოგს, მორგოთის ბრძანების თანახმად, ორკების ჯარი მიჰყავდა დორიათისაკენ, სადაც უნდა შეეპყრო ლუთიენი, მეფე თინგოლისა და დედოფალ მელიანის ქალიშვილი. თინგოლი მას წინ აღუდგება, ბელეგისა და მაბლუნგის დახმარებით. მეფე და ბოლდოგი ერთი ერთზე იბრძვიან და ბოლდოგი მარცხდება.
იერუსალემ პოსტი

„იერუსალემ პოსტი“ (ინგლ. The Jerusalem Post) — ინგლისურენოვანი პლაკატური ტიპის ყოველდღიური გაზეთი ისრაელში. დაფუძნებულია 1932 წლის 1 დეკემბერს ამერიკელი ჟურნალისტის გერშონ აგრონის მიერ როგორც „პალესტინური ფოსტა“ (ინგლ. The Palestine Post). 1950 წლიდან გაზეთი გამოდის „იერუსალემ პოსტის“ სახელწოდებით. მართალია იერუსალემ პოსტის მკითხველი (ათი ათასობით) საზოგადოება ვერ შეედრება სხვა ებრაული გაზეთების მკითხველებს რაოდენობრივად, მაგრამ, იერუსალემ პოსტს, განსხვავებით სხვა გამოცემებისგან, არაერთი უცხოელი ჟურლანისტი ჰყავს, რადგან გაზეთი მსოფლიო მასშტაბით ვრცელდება. The Jerusalem Post
Yurlunggur

Yurlunggur — გველების ნამარხი გვარი Madtsoiidae ოჯახისა. გვარი წარმოადგენდა ავსტრალიის უნიკალური მეგაფაუნის ერთ-ერთ ნაწილს და შეიცავდა ერთადერთ სახეობას Yurlunggur camfieldensis , რომელიც არსებობდა მიოცენიდან - ოლიგოცენამდე. მისგან განსხვავებით Madtsoiidae ოჯახის წარმომადგენელი Wonambi naracoortensis ავსტრალიის ტერიტორიაზე ბინადრობდა პლეისტოცენშიც კი. გვარის სახელწოდება მომდინარეობს არნემ-ლენდის ხალხის მითოლოგიური ე.წ. ცისარტყელას გველიდან. დიდი ზომის გველი იყო, სიგრძეში 6 მეტრს, სიგანეში კი 300 მმ. აღწევდა. ამ ზომებით იგი ვარანებს უფრო ემსგავსება, ვიდრე პატარა, მთხრელ ხვლიკებს, რომლებიც თანდათანობით უკიდურო გველებად გარდაიქმნენ. თითქმის სრულყოფილი ნაშთი აღმოჩენილი იქნა რბილ კირქვაში რივერსლეიჯში, კუინზლენდის ჩრდილო-დასავლეთით. სახეობის ტიპური ადგილმდებარეობაა ბულოკ კრიკი, ავსტრალია. ↑ 1.0 1.1 ჯ. დ. სკანლონი. 1992. ახლადაღმოჩენილი დიდი გველი madtsoiid ოჯახისა [ავსტრალიის] ჩრდილო ტერიტორიიდან. The Beagle, [ავსტრალიის] ჩრდილო ტერიტორიის ხელოვნებისა და მეცნიერების მუზეუმის ჩანაწერები 9(1):49-60 paleodb.org[მკვდარი ბმული] ↑ Yurlunggur დაარქივებული 2012-09-30 საიტზე Wayback Machine. პალეობიოლოგიის მონაცემთა ბაზა ↑ ჰუტჩინსონი, მარკ ნ. (1993). „26. ქერცლიანების ბიოგეოგრაფია და ფილოგენია“, [1], ავსტრალიის ფაუნა. ავსტრალიის მთავრობის საბეჭდი სამსახური, გვ. 15. ISBN 978 0 644 32429 8. ციტირების თარიღი: 2009-02-11. დაარქივებული 2011-03-20 საიტზე Wayback Machine. ↑ სალე, ანა (16 თებერვალი 2006). „სრულყოფილი ნაშთი: გასაღები გველთა ევოლუციის შესასწავლად“. ABC Science Online. ავსტრალიის რადიომაუწყებლობა. განახლების თარიღია 2009-01-31 ↑ Yurlunggur camfieldensis დაარქივებული 2012-10-12 საიტზე Wayback Machine. პალეობიოლოგიის მონაცემთა ბაზა
მარიენჰამნი

მარიანჰამინა ან მარიენჰამნი (ფინ Maarianhamina, შვედ Mariehamn) — ფინეთის შემადგენლობაში შემავალი, ავტონომიური რეგიონის ალანდის კუნძულების უმთავრესი ქალაქი. არქიპელაგის ზღვის ერთ-ერთი უმთავრესი პორტი. ქალაქში ალანდის კუნძულების მინისტრთა კაბინეტი და პარლამენტია განლაგებული. მარიენჰამში ალანდის კუნძულების საერთო მოსახლეობის ნახევარია თავმოყრილი. მარიენჰემი, ისევე როგორც, კუნძულების 91%, შვედურენოვანია. მარიანჰამინა 1861 წელა იქნა დაარსებული. ქალაქი ნახევარკუნძულზეა გაშენებული და ორი პორტი აქვს — დასავლეთ და აღმოსავლეთ სანაპიროებზე. დასავლეთ პორტს საერთაშორისო მნიშვნელობა აქვს, რამდენადაც დღეში ორჯერ ჩერდებიან შვედეთიდან (და შვედისკენ) და კონტინენტური ფინეთიდან (და ფინეთისკენ) მოძრავი მსხვილი ბორნები. ქალაქში გამოიცემა ალანდის კუნძულების ორივე გაზეთი (Ålandstidningen და Nya Åland), მუშაობს რამდენიმე რადიოსადგური და ადგილობრივი სატელევიზიო არხი (TV Åland). ზაფხულობით მარიანჰამინს უამრავი ტურისტი სტუმრობს. ქალაქს რამდენიმე სასტუმრო, ბარი და რესტორანი აქვს. ქალაქის მოსახლეობის ზრდის დინამიკა: ოფიციალური საიტი მარიენჰამნის რუკა მარიენჰამნის და ქალაქის შემოგარენის რუკა დაარქივებული 2006-11-23 საიტზე Wayback Machine. მარიანჰამინა. ღირსშესანიშნაობათა დასათვალიერებლად გამოსაყენებელი მარშრუტები დაარქივებული 2008-10-27 საიტზე Wayback Machine.
ფენოსკანდინავია

ფენოსკანდინავია (იგივე ფენოსკანდია) — ფიზიკურ-გეოგრაფიული რეგიონი ჩრდილოეთ ევროპაში. მოიცავს სკანდინავიისა და კოლის ნახევარკუნძულების, ფინეთისა და კარელიის ტერიტორიებს. მხარეს მკვეთრად გამოარჩევს ძველი სტრუქტურები, ჩრდილოეთით მდებარეობა, მყინვარ-ეგზარაციული რელიეფი, დნობადი ლანდშაფტებისა და ტბების სიმრავლე. ფენოსკანდინავიის თითქმის მთელ ტერიტორიას ბალტიის ფარი იკავებს. Matti Seppälä, ფენოსკანდინავიის ფიზიკური გეოგრაფია
ურალი

ურალი (შდ. ყაზახ. Арал და (მონღ. Арал „არალი“ — „კუნძული“) — რუსეთის გეოგრაფიული რეგიონი აღმოსავლეთ-ევროპის დაბლობსა და დასავლეთ-ციმბირის დაბლობებს შორის მოქცეული. ამ რეგიონის ძირითად ნაწილს ურალის მთათა სისტემა წარმოადგენს. ურალი ევროპისა და აზიის გზაგასაყარზე მდებარეობს და ამ რეგიონების საზღვრადაც მიიჩნევა. მანარაგა სუბპოლარული ურალი ირემელი იგნატიევის მღვიმე შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ურალი“ ვიკისაწყობში.
სამხრეთი ფინეთი

სამხრეთი ფინეთი (ფინ Etelä-Suomen lääni) — ფინეთის ერთ-ერთი ყოფილი პროვინცია, რომელიც არსებობდა 1997 წლიდან, 2010 წლამდე. ესაზღვრებოდა 2 პროვინციას: ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან – აღმოსავლეთ ფინეთის პროვინციას, ჩრდილო-დასავლეთიდან – დასავლეთ ფინეთის პროვინციას, ასევე რუსეთს. ეკვრის ფინეთის ყურე. სამხრეთი ფინეთის პროვინციის დედაქალაქი იყო ჰიამეენლინა. უმსხვილესი ქალაქი – ჰელსინკი. პროვინცია შეიქმნა 1997 წელს, რამდენიმე პროვინციის შეერთების შედეგად. თავის მხრივ იყოფოდა ექვს რეგიონად. მაგრამ 2010 წლის 1 იანვარს, ფინეთის ექვსივე პროვინცია გაუქმდა. ჩამოყალიბებული იყო ადმინისტრაციული რეფორმის მიერ 1997 წელს, მოიცავდა უუსიმაას, კიუმის, პიაიატ-ჰიამეს და კანტა-ჰიამეს გუბერნიებს, ასევე ქალაქ ჰეინოლას, რომელიც მიკელის გუბერნიის შემადგენლობიდან იყო გამოცალკევებული. სამხრეთი ფინეთის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2003-04-03 საიტზე Wayback Machine. ↑ New regional administration model abolishes provinces in 2010. Helsingin Sanomat International Edition. Sanoma Corporation (31 December 2009). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 13 დეკემბერი 2011. ციტირების თარიღი: 1 January 2010.
იბერიონი

იბერიონი — მუსიკალური ჯგუფი, შეიქმნა 2001 წლის ზაფხულს. ჯგუფმა პირველი კონცერტი შექმნიდან რამდენიმე თვის შემდეგ 2001 წლის 25 დეკემბერს გამართა, ხოლო პროექტის ოფიციალური პრეზენტაცია კი 2002 წლის 10 თებერვალს ჩატარდა. იბერიონი პირველი ჯგუფია, რომელმაც ორი ისეთი დიდი ქვეყნების ფოლკლორული მუსიკის სინთეზი შექმნა როგორებიცაა საქართველო და შოტლანდია. ჯგუფი მუსიკაში იყენებს როგორც ქართულ ასევე შოტლანდიურ ნაციონალურ საკრავებს. აღსანიშნავია ისიც, რომ ამ სინთეზს ემატება თანამედროვე რითმიკა, რომელსაც ავსებს აფრიკული, ლათინური და ქართული პერკუსიები. სანდრო ჩინჩალაძე (გიტარა, ვარგანი) ვაჟა მამათელაშვილი (ვიოლინო) ჰოვი ოგანესიანი (ვიოლინო) ანდრე კისელევი (კლავიშებიანი საკრავი) ირაკლი ევსტაფიშვილი (ფლეიტა, სლამური) გვანცა მათიაშვილი (ჩელო) გურამ მაკალათია (დრამი, პერკუსიები, უდუ) ირაკლი ქოიავა (პერკუსიები, დოლი) 2001 25 დეკემბერი - საქველმოქმედო აქცია შარდენის ქუჩაზე. 2001 29 დეკემბერი - კონცერტი შავი ზღვის უნივერსიტეტში. 2002 10 თებერვალი - პროექტის პრეზენტაცია კლუბში „წ.ა.მ.ი.“ 2002 7 აპრილი - აკუსტიკური კონცერტი კლუბში „წ.ა.მ.ი.“ 2002 14 აპრილი - საქველმოქმედო აქცია „მზიური 2002“ 2002 26 აპრილი - კონცერტი თეატრალურ სარდაფში 2002 3 მაისი - კონცერტი თეატრალურ სარდაფში 2002 10 მაისი - კონცერტი თეატრალურ სარდაფში 2002 15 ოქტომბერი - შოუ-კონცერტი ქალაქ რუსთავში 2003 16 იანვარი კონცერტი კლუბში „წ.ა.მ.ი“ 2003 22 იანვარი - შოუ-კონცერტი კლუბში „გედების ტბა“ 2003 1 თებერვალი - ქართულ-შოტლანდიური და სკანდინავიური ფოლკლორული მუსიკის საღამო 2003 14 თებერვალი - კონცერტი კლუბში „ქარვასლა“ 2003 24 აპრილი - კონცერტი აბრეშუმის ქარხანაში 2003 9 მაისი კონცერტი სტუ-ს დიდ დარბაზში 2003 3 აგვისტო კონცერტი კლუბში „16 რაუნდი“ 2003 11 ნოემბერი - კონცერტი „რუსთავი 2“-ის პირდაპირ ეთერში 2003 20 დეკემბერი - კონცერტი თეოლოგიის ინსტიტუტში 2003 21 დეკემბერი - საქველმოქმედო აქცია შარდენის ქუჩაზე 2003 31 დეკემბერი - კონცერტი რესპუბლიკის მოედანზე 2004 21 აპრილი - კონცერტი კლუბში „თეატრალური სახლი“ 2004 15 მაისი - „Scottish Party“ კლუბში „Jam“ იბერიონი (2002) იბერიონი ცეცხლი ბრძოლა გზა მთისკენ (2003) ცეცხლი მგზავრი გზა მთისკენ Albe Gu Brath ბრძოლა Celt-Iberia ირლანდიური ლეგენდა მხედრული ადოური ქარიშხალი ჯგუფის ოფიციალური Myspace Georgian Live Music
მიგდალ-ჰაემეკი

მიგდალ-ჰაემეკი (ებრ. מִגְדַּל הָעֶמֶק‎, არაბ.مجدال هاعيميك) — ქალაქი ისრაელში, ჩრდილოეთის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა 2007 წელს 24.800 კაცი იყო. მდებარეობს ნაზარეთიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით რამდენიმე კილომეტრში. ისრაელის სახელმწიფოს შექმნიდან მიგდალი დაარსებულია, როგორც განვითარების ქალაქი. დასახლების სახელი დაკავშირებულია ისრაელის ველის ჩრდილოეთით მდებარეობასთან.
სირიმავო ბანდარანაიკე

სირიმავო რატვატე დიას ბანდარანაიკე (ტამილ. சிறிமாவோ பண்டாரநாயக்கா; დ. 17 აპრილი, 1916, ბალანგოდა, ცეილონი — გ. 10 ოქტომბერი, 2000, კოლომბო, შრი-ლანკა) — შრი-ლანკის (ყოფილი ცეილონის) პოლიტიკური მოღვაწე. შრი-ლანკის სამგზის პრემიერ-მინისტრი 1960-1965, 1970-1977 და 1994-2000 წლებში. მსოფლიოს პირველი ქალი პრემიერ-მინისტრი. შრი-ლანკის თავისუფლების პარტიის ლიდერი, ქვეყნის ყოფილი პრემიერ-მინისტრის სოლომონ ბანდარანაიკეს მეუღლე, ყოფილი პრეზიდენტის ჩანდრიკა კუმარატუნგას, ყოფილი პარლამენტის სპიკერის ანურა ბანდარანაიკეს და ფილანთროპ სუნეთრა ბანდარანაიკეს დედა. დაიბადა 1916 წლის 17 აპრილს ბალანგოდაში, ქალაქ რატნაპურასთან ახლოს ბარნეს რატვატესა და როსალინდა კუმარიჰამის ოჯახში. იგი 4 ძმასა და ერთ დას შორის ყველაზე უფროსი იყო. განათლება მიიღო კოლომბოს ქალთა კათოლიკურ სკოლაში. 1940 წელს ცოლად გაჰყვა სახელმწიფო საბჭოს წევრს სოლომონ ბანდარანაიკეს. მეუღლის მკვლელობის შემდეგ სირიმავო გახდა შრი-ლანკის თავისუფლების პარტიის ლიდერი. 1960 წელს იგი პრემიერ-მინისტრად აირჩიეს. 1963 წელს სინჰალური ენა გამოაცხადა სახელმწიფო ენად ინგლისურთან ერთად. 1965 წელს წააგო არჩევნები გაერთიანებულ ეროვნულ პარტიასთან და სირიმავო ბანდარანაიკე გახდა ოპოზიციის ლიდერი. პრემიერის თანამდებობა ეკავა 1970–1977 წლებში. ხელისუფლებაში დაბრუნების შემდეგ როგორც საგარეო, ასევე საშინაო პოლიტიკაში დაადგა სოციალისტურ ორიენტაციას. მოახდინა ბანკების, პორტების და მთელი რიგი სამრეწველო საწარმოების ნაციონალიზაცია. გააუმჯობესა ურთიერთობა სსრკ-სთან და ჩინეთთან. დიდი საერთაშორისო ავტორიტეტის მიუხედავად (რის გამოხატულებაც იყო ის, რომ 1976 წელს კოლომბოში გაიმართა მიუმხრობელი ქვეყნების კონფერენცია), საშინაო პოლიტიკაში საკმაოდ მოიკოჭლა და 1977 წელს სასტიკად დამარცხდა საპარლამენტო არჩევნებში, რის გამოც დატოვა მთარობის მეთაურის თანამდებობა. 1988 წელს მონაწილეობა მიიღო საპრეზიდენტო არჩევნებში. მეტოქეობას უწევდა რანასინგჰე პრემადასას, რომელმაც მიიღო ამომრჩეველთა ხმების 50,4 %, ხოლო ქალბატონმა სირიმავომ 45 %. 1994 წელს მას შემდეგ, რაც პრეზიდენტი გახდა მისი ქალიშვილი ჩანდრიკა კუმარატუნგა, პირველივე საპრეზიდენტო აქტით პრემიერ-მინისტრად დანიშნა საკუთარი დედა. სახელმწიფოს სათავეში, აზიისათვის რაოდენ უცნაურიც არ უნდა იყოს აღმოჩნდა ორი ქალი, თანაც დედა და შვილი. 2000 წლის 10 აგვისტოს დატოვა პრემიერ-მინისტრის თანამდებობა და ზუსტად ორ თვეში 10 ოქტომბერს გარდაიცვალა გულის შეტევით. შრი-ლანკის პარლამენტის ვებ-საიტი დაარქივებული 2008-03-25 საიტზე Wayback Machine. New York Times: პირველი ქალი პრემიერ-მინისტრი სირიმავო ბანდარანაიკე გარდაიცვალა
სხვისი შვილები

სხვისი შვილები — კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ 1958 წლის მხატვრული ფილმი. დამდგმელი რეჟისორი: თენგიზ აბულაძე. სცენარის ავტორები: რევაზ ჯაფარიძე, თენგიზ აბულაძე. ოპერატორი: ლევან პაატაშვილი. მხატვრები: გივი გიგაური, კახი ხუციშვილი. კომპოზიტორი: არჩილ კერესელიძე. როლებში: ციცინო ციციშვილი, ოთარ კობერიძე, ასმათ ქანდაურაშვილი, ნანი ჩიქვინიძე, მიხო ბორაშვილი, სესილია თაყაიშვილი, სოსო ლაღიძე, აკაკი კვანტალიანი, ეკატერინე ვერულაშვილი. ფილმის სცენარს საფუძვლად დაედო 1954 წლის გაზეთ „კომსომოლსკაია პრავდაში“ დაბეჭდილი ნარკვევი, სადაც ავტორი- ნინა ალექსანდროვა- რუსეთის ერთ-ერთ პროვინციულ ქალაქში მომხდარ ამბავს აღწერდა-როგორი დედობრივი მზრუნველობით ზრდიდა მეუღლისაგან მიტოვებული ქალი გერებს. ელმავლის მემანქანე დათა დაქვრივებული მარტოხელა მამაა და ორ შვილს ზრდის. იგი მთელ დღეს სამსახურში-რკინიგზაზე ატარებს და ძლიერ უჭირს ოჯახისა და შვილების გაძღოლა. დათას მცდელობა, რომ ცოლად შეირთოს თავისი სატრფო-თეო, უნაყოფო აღმოჩნდება-თეო ვერ იღებს თავზე ორი ბავშვის დედობის პასუხისმგებლობას და დაცილებას არჩევს. მამის ზედამხედველობას მოკლებული პატარა გია და ლია უპატრონოდ დაეხეტებიან ქუჩაში და ფათერაკებს აწყდებიან. ერთ-ერთი ასეთი შემთხვევის დროს ბავშვები ახალგაზრდა სტუდენტ გოგონას-ნატოს გაიცნობენ და დაუმეგობრდებიან. თავადაც ობლობაში გაზრდილი ნატო გულისხმიერებით მოეკიდება პატარებს, რის გამოც ბავშვები მას ძლიერ შეიყვარებენ. ნატოს სილამაზე და სათნო ბუნება ბავშვების მამასაც ხიბლავს და ქალიშვილს ცოლად თხოულობს. აწეწილ ოჯახს ბედნიერება უბრუნდება-ნატო დათასათვის მზრუნველი და ალერსიანი მეუღლე, ბავშვებისათვის კი-მოსიყვარულე დედა აღმოჩნდება, მაგრამ იდილია დიდხანს ვერ გასტანს. დროთა განმავლობაში დათა ხვდება, რომ თეოსადმი სიყვარულს თავს ვერ აღწევს, ოჯახს ტოვებს და თეოსთან ერთად მიდის. შეურაცხყოფილი ნატო სახლიდან გარბის, მაგრამ მატარებელს გამოდევნებული ბავშვების სასოწარკვეთილება მიახვედრებს, რომ ისინი მისთვის "სხვისი შვილები" აღარ არიან. აცრემლებული ნატო დაძრული მატარებლიდან ხტება და ბავშვებთან ერთად ბრუნდება შინ . ციცინო ციციშვილი - ნატო ოთარ კობერიძე - დათა ასმათ ქანდაურიშვილი - თეო ნანი ჩიქვინიძე - ლია როლანდ (მიხო) ბორაშვილი - გია სესილია თაყაიშვილი - ელისაბედი იოსებ (სოსო) ლაღიძე აკაკი კვანტალიანი ეკატერინე ვერულეიშვილი ერასტი ბილანიშვილი დავით ქობულოვი (ქობულაშვილი) გიორგი ჟუჟუნაშვილი ვერცხლის ნეადა: პორტა-ტერმოს (იტალია) საერთაშორისო კინოფესტივალი(1965) „სხვისი შვილები“ IMDb-ზე „სხვისი შვილები“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია ↑ 1.0 1.1 დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-03-14. ციტირების თარიღი: 2013-02-12.
ბრისტოლის ბიზანტიური

ბრისტოლის ბიზანტიური (ინგლ. Bristol Byzantine), ნეობიზანტიური არქიტექტურის ნაირსახეობა, რომელიც ქალაქ ბრისტოლში (ინგლისი) იყო პოპულარული 1850-80 წლებში. ამ სტილით ნაგებ შენობათა დიდი ნაწილი დანგრეულია, მაგრამ რამდენიმე მნიშვნელოვან გადარჩენილ ნაგებობათა შორისაა კოლსტონის ჰოლი, მარცვალსაცავი, კარეტების სახელოსნო და რამდენიმე საცხოვრებელი სახლი ვიქტორიას ქუჩაზე. ასევე შემორჩენილია რამდენიმე საწყობის ნაგებობა ნავსადგურთან. მათ შორისაა არნოლფინი, რომელშიც ამჟამად სამხატვრო გალერეა არის განთავსებული.
ზელანდია (კუნძული)

ზელანდია (დან Sjælland) — ბალტიის ზღვაში ყველაზე მსხვილი და დანიის სიდიდით მეორე კუნძული გრენლანდიის შემდეგ. მისი ფართობი 7 031 კმ²-ია. ზელანდია ერესუნის სრუტეზე გადებული ერესუნის ხიდით დაკავშირებულია შვედეთთან. კუნძულის აღმოსავლეთ ნაწილში მდებარეობს დანიის დედაქალაქი კოპენჰაგენი. სხვა მნიშვნელოვანი ქალაქებია როსკილე და ელსინორე. კუნძული ზელანდია, ენციკლოპედია ბრიტანიკა
ნუსრეთნამე

„ნუსრეთნამე“ (არაბ.-სპარს. „გამარჯვების წიგნი“) — ისტორიული თხზულება. ეკუთვნის თურქ ისტორიკოსსა და სახელმწიფო მოღვაწეს მუსტაფა ალის. „ნუსრეთნამეში“ მოთხრობილია ოსმალეთის საომარი სამზადისისა და აღმოსავლეთ საქართველოში, შაქსა და შირვანში 1578 წლის ლაშქრობის შესახებ. ქრონოლოგიური თანმიმდევრობითაა ნაჩვენები ოსმალთა მარშრუტი სამცხე-საათაბაგოს საზღვრებიდან შირვანამდე, გადმოცემულია ლაშქრობის ცალკეული ეპიზოდები (ჩილდირის ბრძოლა, მესხეთის ციხეების, გორისა და თბილისის აღება დასხვა). „ნუსრეთნამეში“ ჩართულია ოსმალთა მთავარსარდლის წერილები და მიმართვები საქართველოს მეფე-მთავრებისადმი. ოსმალეთის აგრესიის მამხილებელ ფაქტობრივ მასალებში მოიპოვება საყურადღებო ცნობები იმდროინდელი საქართველოს პოლიტიკური ვითარების, აგრეთვე შაქსა და შირვანში ოსმალეთის რელიგიური პოლიტიკის, ირანთან და დაღესტანთან ურთიერთობის შესახებ, გადმოცემულია ადგილობრივი ფეოდალური წყობილების გასაუქმებლად ოსმალეთის მიერ სამცხე-საათაბაგოსა და ქართლში გატარებული ადმინისტრაციული ღონისძიებანი; გვხვდება მნიშვნელოვანი მონაცემები საქართველოს გეოგრაფიის, მეურნეობის, ქალაქების შესახებ. თხზულება დღემდე გამოუქვეყნებელია: ხელნაწერები შემონახულია სტამბოლის, კაიროს, ვენის, პარიზისა და ლონდონის წიგნთსაცავებში. ვენის ეროვნული ბიბლიოთეკის ხელნაწერის ფოტოპირი ინახება საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ბიბლიოთეკაში. ჩოჩიევი ვ., ქსე, ტ. 7, გვ. 488, თბ., 1984
წმინდა ვალენტინის დღე

წმინდა ვალენტინის დღე, ან შეყვარებულების დღე, სიყვარულის დღე — დღესასწაული, რომელიც 14 თებერვალს აღინიშნება მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში, თუმცა უმეტესგან არც საერო და არც საეკლესიო დღესასწაული არაა. როგორც წესი, ამ დღეს ერთად ატარებენ შეყვარებულები. ისინი ერთმანეთს ულოცავენ და ჩუქნიან ყვავილებს, რომანტიკული შინაარსის ღია ბარათებს — „ვალენტინებს“, სხვადასხვანაირ საჩუქარს. ამ დღეს ხშირად უხსნიან სიყვარულს, ცოლობას სთხოვენ ან ქორწინდებიან. ვალენტინობის დღის აღნიშვნა V საუკუნის რომში დაიწყო, როგორც წმინდა ვალენტინის ხსენების დღე და მას მთელი ქრისტიანული სამყარო აღნიშნავდა. ახლა 14 თებერვალს, როგორც წმინდა ვალენტინის ოფიციალურ საეკლესიო დღესასწაულს, მხოლოდ პროტესტანტები აღნიშნავენ ლუთერანულ და ანგლიკანურ ეკლესიებში. მართლმადიდებელ ეკლესიაში წმინდანის ხსენების დღეა 19 ივლისი (ძველი სტილით, 6 ივლისი). 1969 წლის საეკლესიო რეფორმის შემდეგ კათოლიკური ეკლესია ამ დღეს აღარ აღნიშნავს. 14 თებერვლის რომანტიკულ საყვარულთან ასოცირებას სათავე დაუდო ჯეფრი ჩოსერმა შუა საუკუნეების მიწურულს. ძველ რომში 14 თებერვალს აღინიშნებოდა ლუპერკალია — ქალღმერთ იუნონასა და ღმერთ ფავნისადმი (ლუპერკისადმი) მიძღვნილი ეროტიკული დღესასწაული. როგორც ჩანაწერებიდან ვგებულობთ, ამ დღეს ღმერთებს მსხვერპლად სწირავდნენ ცხოველებს, რომლებსაც ტყავს აძრობდნენ და მათრახებს აკეთებდნენ. მერე ამ მათრახებით ახალგაზრდა, შიშველი მამაკაცები ქალებს ცემით მიერეკებოდნენ ქალაქის ქუჩებში. ქალებს იმედი ჰქონდათ, ამ ცემის რიტუალის შემდეგ უფრო ნაყოფიერი გახდებოდნენ და შვილებს ადვილად გააჩენდნენ. ეს ძალზე გავრცელებული ტრადიცია იყო რომში, რომელშიც დიდგვაროვნებიც კი მონაწილეობდნენ. ამ რიტუალის პოპულარობის მიზეზად უნდა მივიჩნიოთ ის, რომ 276 წელს ჩვილთა სიკვდილიანობა, მკვდრადშობა და მუცლის მოშლა ძალიან გახშირდა. 494 წელს რომის პაპმა — გელასიუს I-მა ლუპერკალიის აღნიშვნა აკრძალა. ძველი დღესასწაული ჩაანაცვლეს წმინდა ვალენტინის დღით. გადმოცემის მიხედვით, ვალენტინი უბრალო მღვდელი იყო, რომელიც 269 წლის 14 თებერვალს რომის იმპერატორმა — კლავდიუს II-მ სიკვდილით დასაჯა ქრისტიანული წმინდა საიდუმლოებების აღსრულების გამო. ლეგენდის თანახმად, მრისხანე კლავდიუსს მტკიცედ სწამდა, რომ მარტოხელა მამაკაცი, რომელსაც არც ოჯახი ჰყავდა და არც საყვარელი ქალი, უკეთ იბრძოდა და ემსახურებოდა სამშობლოს, ვიდრე დაოჯახებული და წვრილშვილიანი. ამიტომ კლავდიუსმა ქორწინება აკრძალა, მაგრამ ვალენტინი ამ წმინდა ქრისტიანულ საიდუმლო წესს რომის იმპერატორისგან მალულად მაინც აღასრულებდა. მისი ამბავი ქალაქში გავრცელდა. წმინდა ვალენტინმა უამრავი წყვილის დაქორწინება მოასწრო, სანამ ციხეში აღმოჩნდებოდა. სიკვდილით დასჯის მოლოდინში მყოფმა, ზედამხედველის ქალიშვილი — ჯულია გაიცნო და გულში ჩაუვარდა. შეყვარებულმა მღვდელმა სიკვდილის წინ ქალიშვილს სასიყვარულო ბარათი მისწერა, რომელიც შემდგომში ვალენტინობის სიმბოლოდ იქცა. 269 წლის 14 თებერვალს წმინდა ვალენტინი სიკვდილით დასაჯეს. მისი წმინდა ნაწილები სხვადასხვა ქვეყნის ეკლესია-მონასტრებში დაკრძალეს. წმინდანი სიყვარულისა და ოჯახური კეთილდღეობის მფარველად ითვლება. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „წმინდა ვალენტინის დღე“ ვიკისაწყობში. წმინდა ვალენტინის დღე — BBC (ინგლისური) ვინ იყო წმინდა ვალენტინი? — წმინდა პეტრეს მართლმადიდებელი ეკლესია დაარქივებული 2020-02-15 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
მამაკაცთა საერთაშორისო დღე

მამაკაცთა საერთაშორისო დღე [(International Men's day (IMD)] — ყოველწლიური დღესასწაული, რომელიც აღინიშნება 19 ნოემბერს. ის დაარსდა 1992 წლის 7 თებერვალს პროფესორ თომას ოსტერის ინიციატივით. ამ დღის დაწესების მიზანი იყო საზოგადოების მიერ ყურადღების მიქცევა მამაკაცების მიმართ გენდერულ დისკრიმინაციასა და სქესთა თანასწორობაზე; მამაკაცებისა და ჭაბუკთა ჯანმრთელობის ზრუნვაზე; აგრეთვე ოჯახში მამაკაცების დადებით გავლენასა და ბავშვთა აღზრდაზე. ამჟამად ეს დღე აღინიშნება 70 -ზე მეტ ქვეყანაში, მათ შორის არის აშშ, კანადა, ავსტრალია, დასავლეთ და ცენტრალური ევროპის სახელმწიფოები, აფრიკისა და აზიის განვითარებადი ქვეყნები. მამაკაცთა საერთაშორისო დღეს მოსდევს ბავშვთა საყოველთაო დღე, რომელიც მეორე დღეს, 20 ნოემბერს აღინიშნება. ქალთა საერთაშორისო დღე
ართანა

ართანა — სოფელი საქართველოში, თელავის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი. მდებარეობს მდინარე დიდხევის (ლოპოტის შენაკადი) მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 460 მეტრი, თელავიდან 21 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 819 ადამიანი. სოფელში მისდევენ მევენახეობა-მეღვინეობას. ართანის ნასოფლარი და სამაროვანი ართანის ღვთისმშობლის ეკლესია ართანის ღვთისმშობლის ეკლესია (XIX საუკუნე) ართანის ღვთისმშობლის მცირე ეკლესია ართანის წმინდა გიორგის ეკლესია ართანის წმინდა თევდორეს ეკლესია ართანის წმინდა ნინოს ეკლესია დედოფლის ნასახლარები იულთას ნასოფლარი ორმოცნის საყდარი კვირიას ეკლესია ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 563. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 27 ივლისი 2016. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 17. ↑ 2002 წლის აღწერის მონაცემები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-07-27.