laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
პარაგუასუ

პარაგუასუ (პორტ. Paraguaçu) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 825 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალფენასის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 245 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 47.71 კმ²-ზე. ფართობი 424 296 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
პოსუ-ფუნდუ

პოსუ-ფუნდუ (პორტ. Poço Fundo) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1435 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალფენასის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15 959 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 33.65 კმ²-ზე. ფართობი 474 244 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
სერანია

სერანია (პორტ. Serrania) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 895 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალფენასის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 542 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 36.04 კმ²-ზე. ფართობი 209 270 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
ოქროსფერი კვირიონი

ოქროსფერი კვირიონი (ლათ. Merops apiaster) — ფრინველი კვირიონისებრთა ოჯახისა. სამხრეთ ევროპის, ჩრდილოეთ აფრიკისა და დასავლეთ აზიის ბინადარია. ძლიერ გადამფრენია, იზამთრებს ტროპიკულ აფრიკაში. მისი სხეულის სიგრძეა 27–29 სმ. ადვილად განირჩევა სხვა ფრინველებისაგან ნაირფერი ბუმბულის საფარველით. კეფა, თხემი, ფრთის ზედა მფარავები და ზურგი წაბლისფერი აქვს. მოლურჯო სხეულის ქვედა ნაწილის ფონზე თვალშისაცემია კაშკაშა ყვითელი ყელი. ნისკარტი და თვალზე გამავალი ზოლი შავია. იკვებება მწერებით, რომელსაც ჰაერში იჭერს. ბინადრობს კოლონიურად ხევებით დასერილ გაშლილ ადგილებში, სადაც სოროს თიხიან კედლებში თხრის. გავრცელებულია საქართველოშიც. ↑ European bee-eater | Merops apiaster ↑ აღმოსავლეთ საქართველოს ფრინველები. თბ., 2004.
ფედერიკო მაიორ სარაგოსა

ფედერიკო მაიორ სარაგოსა (ესპ. Federico Mayor Zaragoza; დ. 27 იანვარი, 1934, ბარსელონა, ესპანეთი) — ესპანელი პოლიტიკოსი, მწერალი, პოეტი და საზოგადო მოღვაწე. იუნესკოს გენერალური დირექტორი 1987-1999 წლებში. დაიბადა 1934 წელს ბარსელონაში. 1956 წელს დაამთავრა კომპუტენსეს უნივერსიტეტი ბიოქიმიის სპეციალობით. 2 წლის შემდეგ აქვე დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია ფარმაკოლოგიაში. 30 წლის ასაკში გახდა გრანადის უნივერსიტეტის ბიოქიმიის ფაკულტეტის პროფესორი. 1968-1972 წლებში იყო ამავე უნივერსიტეტის რექტორი. 1973 წლიდან მადრიდის ავტონომიური უნივერსიტეტის ბიოქიმიის პროფესორია. 1974 წელს დააარსა სევერო ოჩოას სახელობის მოლეკულური ბიოლოგიის ცენტრი. სხვადასხვა დროს ეკავა მაღალი თანამდებობები საკანონმდებლო და აღმასრულებელ ხელისუფლებაში: ესპანეთის განათლებისა და მეცნიერების მინისტრის მოადგილე (1974-1975 წწ.), ესპანეთის მთავრობის მეთაურის მრჩეველი (1977-1978 წწ.), ესპანეთის პარლამენტის დეპუტატი გრანადის საარჩევნო ოლქიდან (1977-1978 წწ.), განათლებისა და მეცნიერების მინისტრი (1981-1982 წწ.), ევროპის პარლამენტის დეპუტატი ესპანეთიდან (1987-1989 წწ.). 1978 წლიდან იუნესკოს გენერალური მდივნის მოადგილეა, ხოლო 1987-1999 წლებში გენერალური დირექტორი. 1997 წელს მისი ინიციატივით და იუნესკოს პატრონაჟით თბილისში გაიმართა პირველი მსოფლიო საყმაწვილო დელფიადა. ფედერიკო მაიორ სარაგოსა ესპანეთის დეპუტატთა კონგრესის საიტზე დაარქივებული 2020-11-18 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური) ფედერიკო მაიორ სარაგოსა იუნესკოს საიტზე Federico Mayor Zaragoza (ინგლისური)(ესპანური) ფედერიკო მაიორ სარაგოსას სტატიები დაარქივებული 2016-03-24 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)(ესპანური) ↑ Federico Mayor Zaragoza. // fund-culturadepaz.org. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-06-08. ციტირების თარიღი: 2012-4-4.(ინგლისური) ↑ რუსუდან მუხიგულაშვილი, დელფიადა უხმობს მუზებს, გაზ. საქართველოს რესპუბლიკა, თბილისი, 1997, 25 აპრილი, N94 (2467), გვ 1, 8
ბაღდათის მუნიციპალიტეტის გერბი

ბაღდათის მუნიციპალიტეტის გერბი — ბაღდათის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასთან ერთად. დამტკიცებულია ბაღდათის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ №84 დადგენილებით. გერბის ფარი შუაზე არის გადაკვეთილი, ხოლო ზედა ნაწილი გადაკვეთილია და იყოფა ორ ველად. I ნაწილი — ზურმუხტოვან ველზე ოქროს ირმის თავი, მასზე აღმართული ოქროს ჯვრით. II ნაწილი — ლაჟვარდის ველზე ვერცხლის წყარო. III ნაწილი — მეწამულ ველზე ქვედა ნაწილში ოქროს ორკოშკიანი ციხესიმაგრე ნახევრად ღია კარიბჭით. ციხე-სიმაგრის გამოსახულება კვეთს ველის კიდეებს. ციხე-სიმაგრის თავზე ზედა ნაწილში გამოსახულია სამი ჰერალდიკური ოქროს ვარდი ორი ერთზე. გერბის ფარს ზემოთ მოთავსებულია საქალაქო ვერცხლის გვირგვინი — სამკოშკიანი ქონგურებიანი გალავანი (ციხესიმაგრის ფორმის) ნახევრად ღია კატარაქტიანი კარიბჭით. ფარს ქვემოთ მოთავსებულია გერბის დევიზის ვერცხლ-ზურმუხტოვანი ბაფთა, რომლის ვერცხლის ველზე შავად ჩაწერილია გერბის დევიზი — „ბაღდათი“. ბაღდათის მუნიციპალიტეტის დროშა და გერბი ↑ დამტკიცებულია ბაღდათის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს №84 26,10,2012 დადგენილებით.
ვანის მუნიციპალიტეტის გერბი

ვანის მუნიციპალიტეტის გერბი — ვანის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასთან ერთად. დამტკიცებულია ვანის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს №4 დადგენილებით, 2016 წლის 4 თებერვალს. გერბის ფარი გაკვეთილია და იყოფა ორ ნაწილად: I ნაწილი — ლაჟვარდის ველზე ქვევით გამოსახულია ვერცხლის სვეტი კაპიტელით, რომელიც კვეთს ფარის კიდეს, ზევით კი ვერცხლის ჰერალდიკური ჯვარი, ვერცხლის რგოლში. II ნაწილი — მწვანე ველზე ცენტრში გამოსახულია ოქროს საწმისი. გერბის ფარს ზემოთ მოთავსებულია საქალაქო ვერცხლის გვირგვინი — სამკოშკიანი ქონგურებიანი გალავანი (ციხე-სიმაგრის ფორმის) ნახევრად ღია კარიბჭით. ფარს ქვემოთ მოთავსებულია გერბის დევიზის ვერცხლ-მწვანე ბაფთა, რომლის ვერცხლის ველზე შავით ჩაწერილია გერბის დევიზი — „ვანი“. ვანის მუნიციპალიტეტის დროშა და გერბი ↑ დამტკიცებულია ვანის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს №4 04,02,2016 დადგენილებით.. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2023-04-01. ციტირების თარიღი: 2016-03-08.
ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის გერბი

ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის გერბი — ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასთან ერთად. დამტკიცებულია ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს №11 დადგენილებით, 2014 წლის 25 ივნისს. გერბის ფარი გაყოფილია 4 არათანაბარ ნაწილად: I ნაწილი — მეწამულ ველზე გამოსახულია ოქროს შველი და ვერცხლის ცხრა ქიმიანი ვარსკვლავი. II ნაწილი — ზურმუხტოვან ველზე გამოსახულია ზეაღმართული ოქროს ხელები ლელოს ოქროს ბურთით. III ნაწილი — ვერცხლის ველზე გამოსახული ზურმუხტოვანი მთები. IV ნაწილი — ლაჟვარდოვან ველს მარჯვნიდან მარცხნივ გადაკვეთს ვერცხლის შვიდი ტალღოვანი სარტყელი. გერბის ფარს ზემოთ მოთავსებულია საქალაქო ვერცხლის გვირგვინი — სამკოშკიანი ქონგურებიანი გალავანი. (ციხე-სიმაგრის ფორმის) ნახევრად ღია კარიბჭით. ფარს ქვემოთ მოთავსებულია გერბის დევიზის ვერცხლ-მეწამული ბაფთა, რომლის ვერცხლის ველზე შავად ჩაწერილია დევიზი — „ლანჩხუთი“. ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის დროშა და გერბი ↑ დამტკიცებულია ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს №11 25,07,2014 დადგენილებით.
ჰაისამ იბნ ხალიდი

ჰაისამ იბნ ხალიდი — პირველი შირვანშაჰი, შირვანის დამოუკიდებელი მმართველი. 861 წელს, აბასიანთა დინასტიის ხალიფა ალ-მუთავაქილის გარდაცვალების შემდეგ, ჰაისამ I გამოეყო აბასიანთა სახალიფოს, დააარსა მაზიადიდების დინასტია და გახდა დამოუკიდებელი მმართველი. მან შექმნა ძლიერი არმია, რომელიც დაკომპლექტებული იყო 50 000 ქვეითი და 10 000 ცხენოსანი ჯარით. ჰაისამ I-ის გარდაცვალების შემდეგ, მომდევნო შირვანშაჰი მისი შვილი — მუჰამედ I გახდა. Минорский, Владимир Фёдорович История Ширвана и Дербента. — М.,1963. Ашурбейли С. Государство Ширваншахов. — Б., 1983. http://datarule.narod.ru/shirvan.html ↑ Ter-Ghevondyan 1976, p. 28. sfn error: no target: CITEREFTer-Ghevondyan1976 (help)
ევდემონი

ევდემონი — საქართველოს კათალიკოსი XIII საუკუნეში, ნიკოლოზ III-ის წინამორბედი. ამ ევდემონ კათალიკოსზე ცნობები ერთობ მკრთალად არის ნაჩვენები საქართველოს ისტორიაში და ამ კათალიკოსის დისწული (?) რომ არ მოიხსენიებდეს, იქმნება მაშინ ამის ცხოვრების დროც არ გვცოდნოდა. ამას ეკუთვნის შემდეგი წიგნები: „იამბიკონი“ იმ პირთა შესახებ, რომელნიც ჩინგის ხანის ომში დაიხოცნენ. ინახება ტარასის წიგნებში. „იოვანე დამასკელის წიგნი“. „წმინდა ათთა ბერძენთა წამებულთა“, თარგმანი ბერძნულიდამ. „განგებულებით ღვთისმეტყველება“, თარგმანი. „ცხოვრება დედისა თეოდორასი“. „ქართული მწერლობა მეცამეტე საუკუნიდამ მეთექვსმეტე საუკუნემდე“, თბ., 1855, გვ. 2
პეტრე ქართველი

პეტრე ქართველი (დ. 1190 — გ. 1251) — ქართველი მწერალი, მოღვაწეობდა დემეტრე მეფის დროს. აღიზარდა ათონის მთაზე, სადაც შეისწავლა ბერძნული და სხვა ენები. დემეტრე მეფის თხოვნით ის დაბრუნდა საქართველოში და გაენათის მახლობლად სასწავლებელიც დააარსა. „სიტყვა განხორციელებითი ძისა ღვთისა“. „მოწამეთა გვირგვინი“, გასამხნევებლად ქართველთა დევნულთა აგარიანთაგან. „გიორგი ნაზიანელის სიტყვა“, შეიცავს სულ 186 ტაეპს. „საგალობელნი“. „ქალწულებისათვის“, ბერძნულიდან ნათარგმნი. „დასადგენელნი, საგალობელნი წმინდათა“. პეტრე ქართველის ნაწერების შესახებ, როგორც სწერს ანტონ კათალიკოსი „წყობილ სიტყვაობაში“, „მას ყოველივე უნდა ენახოს“. პეტრე ქართველი გარდაიცვალა გაენათის მონასტერში 1251 წელს. „ქართული მწერლობა მეცამეტე საუკუნიდამ მეთექვსმეტე საუკუნემდე“, თბ., 1855, გვ. 2
ვასილი ათონელი

ვასილი ათონელი — ქართველი სასულიერო მოღვაწე, მწერალი, საქართველოს კათალიკოსის ევდემონის ბიძა, მოღვაწეობდა XIII საუკუნეში. მისი ქადაგებები მთელ საქართველოში ყოფილა განთქმული. ის ასევე ამხელდა სამეფო კარის წევრებს (ბატონიშვილ დავით ნარინსა და დემეტრე II-ს) მათ არასათანადო საქციელში. მოთხრობა იმისა თუ როგორ სძარცვავდა დავით ნარინი ეკლესიებსა და დემეტრე მეფის მავნე ჩვევებზე. წიგნი მუსულმანობაზე, სუნიტებსა და შიიტებზე, მათ გარჩევაზე. „სიბრძნის კარი“, ბერძნულიდან ნათარგმნი. „ნიკიის კრება“. „ქართული მწერლობა მეცამეტე საუკუნიდამ მეთექვსმეტე საუკუნემდე“, თბ., 1855, გვ. 4
დოროთეოზ I

დოროთეოზ I, დოროთეოს, დოსითეოზ — საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი 1360-იან წლებში. ბერი ეგნატაშვილისა და ვახუშტი ბატონიშვილის მიხედვით დოროტეოზმა ტახტი დაიკავა ბასილი V-ის შემდეგ. დოროთეოზ I მოხსენიებულია კათალიკოს ბასილ VI-ის მიერ 1516-1535 წლებში გაცემულ წყალობის სიგელში. აბაშიძე ზ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 486.
არსენი (აფხაზეთის კათოლიკოსი)

არსენი (დ. 1330 — გ. 1394) — დასავლეთ საქართველოს (აფხაზეთის) კათოლიკოსი XIV საუკუნეში. ანტონ კათალიკოსი მასზე წერდა რომ მისმა მშვენიერმა თქმამ ეკლესია განამშვენაო. „საკადრისი“, თარგმნილია ბერძნულიდან. „იმერეთის მეფეთა ცხოვრება“. „ღვთისმშობლის ცხოვრება“. „მღვდელთმთავრის ხელდასხმა“. „შესამოსლის განმარტება“. „ლიტურგიის კონდაკი“, თარგმნილია ბერძნულიდან. „ქორის კარაბადინი“. „ქართული მწერლობა მეცამეტე საუკუნიდამ მეთექვსმეტე საუკუნემდე“, თბ., 1855, გვ. 16
მუჰამედ I (შირვანი)

მუჰამედ I — მეორე შირვანშაჰი, შირვანის დამოუკიდებელი მმართველი, ჰაისამ იბნ ხალიდის შვილი. იგი შირვანშაჰი მამის გარდაცვალების შემდეგ გახდა. ისტორიულ წყაროებში, მის შესახებ მხოლოდ ეს ინფორმაციაა მოცემული: Минорский, Владимир Фёдорович История Ширвана и Дербента. — М.,1963. Ашурбейли С. Государство Ширваншахов. — Б., 1983. ↑ Mинopcкий, c.47 Дopн. Oпыт иcтopии, c.542-544
ჰაისამ II

ჰაისამ II — მესამე შირვანშაჰი, შირვანის დამოუკიდებელი მმართველი, მუჰამედ I-ის შვილი. იგი შირვანშაჰი მამის გარდაცვალების შემდეგ გახდა. ისტორიულ წყაროებში, მის შესახებ მხოლოდ ეს ინფორმაციაა მოცემული: Минорский, Владимир Фёдорович История Ширвана и Дербента. — М.,1963. Ашурбейли С. Государство Ширваншахов. — Б., 1983. ↑ Mинopcкий, c.47 Дopн. Oпыт иcтopии, c.542-544
გაბრიელ ღამბარაშვილი

გაბრიელ გრიგოლის ძე ღამბარაშვილი (დ. 24 ივლისი, 1878, გორი, — გ. 18 ივლისი, 1954, თბილისი) — ქართველი მეან-გინეკოლოგი, თეორიული და პრაქტიკული მეანობა-გინეკოლოგიის ერთ-ერთი ფუძემდებელი საქართველოში. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1912), პროფესორი (1917), საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1941). 1907 წელს დაამთავრა ბერლინის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტი. ალექსანდრე გუბარევისა და ვლადიმერ სნეგირიოვის მოწაფე. სტუდენტობის პერიოდში გერმანულ ენაზე გამოაქვეყნა 2 მეცნიერული გამოკვლევა აორტის ანევრიზმისა და ღვიძლის სიდეროზის შესახებ. 1912–17 წლებში მოსკოვის უნივერსიტეტის მეანობა — გინეკოლოგიის კათედრის პრივატ-დოცენტი, 1917-20 წლებში კი ამავე კათედრის პროფესორი იყო, ერთდოულად მუშაობდა მოროზოვის სახელობის სიმსივნეების ინსტიტუტში. მოსკოვში მუშაობის პერიოდში მისი თაოსნობით ქართულ ენაზე იბეჭდებოდა სამედიცინო-საგანმანათლებლო ლიტერატურა. 1920–54 წლებში ღამბარაშვილი განაგებდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტის (1930 წლიდან თბილისის სამედიცინო ინსტიტუტის) მეანობა-გინეკოლოგიის კათედრას. საქართველოში დანერგა მრავალი გინეკოლოგიური ოპერაცია, შეიმუშავა ხელოვნური საშოს შექმნის მეთოდი; შეისწავლიდა რენტგენო და რადიოთერაპიის, ონკოლოგიის, ჰორმონო-თერაპიისა და სხვა საკითხებს. ქართულ ენაზე შეადგინა გინეკოლოგიური სახელმძღვანელო (თბილისი, 1941). წლების მანძილზე იყო საქართველოს მეან-გინეკოლოგთა სამეცნიერო საზოგადოების თავმჯდომარე. ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრი 1911 წლიდან. დაჯილდოებულია ლენინის ორდენითა და შრომის წითელი დროშის ორდენით. ავთვისებიანი სიმსივნების ეთიოლოგია, ტფ, 1930; К вопросу о влиянии экстракта яичников на сосудистую систему и его отношение к gl. thyreoidea, М., 1912 (ავტორეფ.). აბაშიძე ვ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 582. გიგინეიშვილი მ., გაბრიელ ღამბარაშვილი, თბ., 1955.
ალი I (შირვანი)

ალი I (დ. უცნობია — გ. 917) — მეოთხე შირვანშაჰი, შირვანის დამოუკიდებელი მმართველი, ჰაისამ II-ის შვილი. იგი შირვანშაჰი მამის გარდაცვალების შემდეგ გახდა. იბრძოდა ხაზარების წინააღმდეგ. 912 წელს დერბენტის ემირთან კოალიციაში ილაშქრა შანდანში, ლაშქრობის შედეგად ტყვედ ჩაიგდეს, გაათავისუფლეს სამთვიანი ტყვეობის შემდეგ. მისი მმართველობის პერიოდში, 914 წელს რუსებმა დალაშქრეს შარვანი და გაძარცვეს მიმდებარე რაიონები. 917 წელს, აბუ ტაჰირ იაზიდმა ალი I და მისი შვილი აბასი სიკვდილით დასაჯა. Минорский, Владимир Фёдорович История Ширвана и Дербента. — М.,1963. Ашурбейли С. Государство Ширваншахов. — Б., 1983.
მამის დღე

მამის დღე — დღესასწაული, რომელიც ყოველწლიურად აღინიშნება მამობის აღსანიშნავად და მამებისთვის პატივის მისაგებად. მრავალ ქვეყანაში ის აღინიშნება ივნისის მესამე კვირა დღეს. ზოგიერთ ქვეყანაში ის მიესადაგება წმინდა იოსების ხსენების დღეს. დღესასწაული პირველად აღინიშნა აშშ-ში 1910 წლის 19 ივნისს, ვაშინგტონის შტატის პატარა ქალაქ სპოკანში. მისი ინციატორი იყო სონორა სმარტ დოდი (Sonora Smart Dodd) არკანზასის შტატიდან, რომელიც გამოცხადდა სპოკანში ახალგაზრდა კაცთა ქრისტიანული ასოციაციის (The Young Men's Christian Association) შეკრებაზე, მამის — უილიამ სმარტის (William Jackson Smart) პატივსაცემად, რომელსაც მეუღლე გარდაეცვალა მეექვსე ბავშვის გაჩენის შემდეგ და რომელმაც მარტომ გაზარდა ექვსი შვილი. აშშ-ში ეს დღე ეროვნულ დღესასწაულად გამოცხადდა 1966 წელს, პრეზიდენტ ლინდონ ჯონსონის მიერ. ტრადიციულად ამ დღეს ამერიკის მოქალაქეები პატივს მიაგებენ მარტოხელა მამებს. დროთა განმავლობაში ამ დღეს აღნიშნავენ სხვა ქვეყნებშიც, გამოხატავენ რა პატივისცემას მამის, როგორც მშობლის მიმართ. მამების დღე პირველად საქართველოში 2016 წლის 19 ივნისს აღინიშნა საერთაშორისო საქველმოქმედო ორგანიზაციის Campus Lions Club Tbilisi-სა და სპეციალურად ამ დღისთვის შექმნილი ორგანიზაცია Happy Father's Day in Georgia-ს მიერ.. მამების დღე აგრეთვე აღნიშნა გაეროს მოსახლეობის ფონდმა (UNFPA) და არასამთავრობო ორგანიზაცია WeCare-მა, გლობალური კამპანიის „კაცები ზრუნავენ“ (Men Care) ფარგლებში. მამის დღე (ინგლისური) მამის დღე აშშ-ში — ენციკლოპედია ბრიტანიკა (ინგლისური) ↑ მამების დღე საქართველოში (რუსთავი 2) ↑ მამის დღე პირველად საქართველოში. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-07-09. ციტირების თარიღი: 2017-10-15. ↑ წელს, 19 ივნისს, მამის დღე საქართველოში მეორედ აღინიშნება
დიმიტრი ქუმსიშვილი

დიმიტრი ქუმსიშვილი (დ. 7 სექტემბერი, 1974) — ქართველი პოლიტიკოსი, საქართველოს პირველი ვიცე-პრემიერი, ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების მინისტრი. 2015 წლის 1 სექტემბრიდან 2016 წლის 27 ნოემბრამდე იყო ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების მინისტრი. 2016 წლის 27 ნოემბრიდან 2017 წლის 13 ნოემბრამდე ფინანსთა მინისტრი. 2015 წელს იყო ქალაქ თბილისის ვიცე-მერი. დიმიტრი ქუმსიშვილი სწავლობდა კომაროვის ფიზიკა-მათემატიკურ სკოლაში. მან დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტი 1992 წელს; თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი 1998 წელს. 1995-1996 წლებში სს „გაერთიანებული ქართული ბანკის“ წამყვანი სპეციალისტი; 1996-1997 წლებში „აუდიტკონსალტინგის“ აუდიტორი; 1997-1999 წლებში „ქართუ ბანკის“ ხაზინის უფროსი; 1999-2011 წლებში „ბანკ ქართუს“ გენერალური დირექტორის პირველ მოადგილე; 2010-2012 წლებში შპს „გლობალ კონტაქტ კონსალტინგის“ სამეთვალყურეო საბჭოს წევრი; პარალელურად, 2011-2012 წლებში ჰოლდინგ „პალიტრა მედიის“ ბიზნესგანვითარების დირექტორი. 2012 წლამდე შპს „რეშენალ სოლუშენის“ სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარე, და იმავე პერიოდში, დაწყებითი ბიზნესის და ინოვაციების საინვესტიციო ფონდის დირექტორი. საქართველოს აღმასრულებელ ხელისუფლებაში დიმიტრი ქუმსიშვილი 2012 წლის ბოლოს, საპარლამენტო არჩევნებში საარჩევნო ბლოკის „ქართული ოცნება“ გამარჯვების შემდეგ მოვიდა. 2015 წლის 30 ნოემბრიდან ვიცე-პრემიერი, 2016 წლის 13 ივნისიდან დღემდე — პირველი ვიცე-პრემიერი. 2017 წლის 13 ნოემბერს მეორეჯერ დაინიშნა ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების მინისტრად. მშობლიური ქართულის გარდა ფლობს ინგლისურსა და რუსულს. ჰყავს მეუღლე და სამი შვილი. საქართველოს ფინანსთა სამინისტრო ↑ დიმიტრი ქუმსიშვილი ქალაქ თბილისის ვიცე-მერი[მკვდარი ბმული] ↑ დიმიტრი ქუმსიშვილი ეკონომიკის მინისტრად მეორედ დაინიშნა
ჯამალა

სუსანა ჯამალადინოვა (უკრ. Сусана Джамаладинова; დ. 27 აგვისტო, 1983, ოში, ყირგიზეთი) — ცნობილი როგორც ჯამალა (უკრ. Джамала) — უკრაინელი მომღერალი და კომპოზიტორი. სოპრანო, ასრულებს თავის დაწერილ მუსიკას ჯაზის, სოულის და რიტმ-ენდ-ბლუზის გადაკვეთაზე კლასიკური მუსიკის ელემენტებით. გარდატეხა მის კარიერში საერთაშორისო კონკურს „ახალი ტალღა 2009“-ში წარმდგენით მოხდა. ახალგაზრდა პოპ-მომღერლებს შორის იურმალაში. მომღერალს მიენიჭა პრიზი, ჟიურის დადებით შთაბეჭდილების მოხდენაზე და მისი განსაკუთრებული ვოკალური ნიჭის გამო. იგი წარმოადგენს უკრაინას ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 2016-ზე სიმღერით „1944“. 2016 წლის 14 მაისს მან გაიმარჯვა ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 2016-ზე. სუსანა ჯამალადინოვა დაიბადა ქალაქ ოშში, ყირგიზეთის სსრ-ში, ყირიმელი თათარი მამისა და სომეხი დედის ოჯახში. ჯამალა და მამამისი მუსლიმები არიან, დედამისი კი ქრისტიანი. ჯამალას თქმით, მისი წინაპრები ყირგიზეთში იძულებით გადაასახლეს სტალინის დროს. დეპორტაციის დროს მისი დიდი ბებიის ქალიშვილი გარდაიცვალა სატვირთო გემის ბორტზე, ხოლო ამის შემდეგ, მისი ცხედარი მოისროლეს, როგორც „ნაგავი“ (მისი მტკიცებულებით). უკრაინის მიერ დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ, მისი ოჯახი დაბრუნდა ყირიმში. ჯამალას მუსიკა ადრეული ბავშვობიდან უყვარდა. პირველი ჩანაწერი გააკეთა 9 ასაკში. თავის მშობლიურ ალუშტაში მუსიკალური სკოლის დამთავრების (ფორტეპიანოს კლასის) შემდეგ, მომღერალი ჩააბარა სიმფეროპოლის ჩაიკოვსკის სახელობის მუსიკალური კოლეჯში, რომელიც დაამთავრა სპეციალობით საოპერო სიმღერა. ჯამალამ წარმოადგინა უკრაინას ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 2016-ზე სიმღერით „1944“. ეს სიმღერა დაწერილია ყირიმელი თათრების დეპორტაციის შესახებ 1944 წელს და განსაკუთრებით მისი დიდი ბებიის, რომელმაც დაკარგა თავისი ქალიშვილი ცენტრალურ აზიაში დეპორტაციის დროს. ↑ Ruban, Mariya. "Джамала: "Хочу пишне кримсько-татарське весілля" დაარქივებული 2016-02-21 საიტზე Wayback Machine. ". Cегодня.UA. February 10, 2015. Retrieved April 20, 2015. (უკრაინული) ↑ "Джамала: Моя мама христианка-армянка, папа крымский татарин-мусульманин დაარქივებული 2016-02-24 საიტზე Wayback Machine. ". UA-Report. February 25, 2011. Retrieved April 20, 2015. (რუსული) ↑ "http://thenordar.com/jamala-interview-public-talk/ Интервью с Джамалой на Public Talk". Арт-журнал Thenordar. August 27, 2014. Retrieved April 20, 2015. (რუსული) ↑ http://www.theguardian.com/world/2016/feb/11/crimean-singer-in-line-to-represent-ukraine-at-eurovision ↑ „Jamala entered Eurovision-2016 national selection“. QHA.com.ua. 26 January 2016. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 3 მარტი 2016. ციტირების თარიღი: 23 February 2016. ↑ Eurovision: Ukraine's entry aimed at Russia, BBC News (22 February 2016)
კრწანისის ვაკე

კრწანისის ვაკე — ვაკე თბილისის სამხრეთ ნაწილში, მოიცავს თელეთისა და თაბორის ქედებს შორის არსებულ სამკუთხედის მოყვანილობის ტერიტორიას, რომელიც ფუძით მიმართულია მტკვრისკენ. სიმაღლე 380—425 მ, სიგრძე — დაახლ. 2,5 კმ, სიგანე — 1 კმ, აგებულია მეოთხეული ფხვიერი დანალექებით. კვეთს მდ. კრწანისისხევი. ძველთაგანვე ათვისებული იყო სასოფლო-სამეურნეო კულტურებისთვის. ↑ 1.0 1.1 ენციკლოპედია „თბილისი“, თბილისი, 2002 წ., გვ. 615.
დავით კირვალიძე

დავით კირვალიძე (დ. 28 ივნისი, 1967, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი, სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა დოქტორი, საქართველოს სოფლის მეურნეობის მინისტრი 2000–2004 და 2012–2013 წლებში, საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი, აგრარულ საკითხთა კომიტეტის თავმჯდომარე. 2017–2022 წლებში საქართველოს პრემიერ-მინისტრის მრჩეველი სოფლისა და სოფლის მეურნეობის განვითარების საკითხებში; 2014 წლიდან ამერიკული ორგანიზაცია CNFA-ის დირექტორთა საბჭოს წევრი. დავით კირვალიძემ 1984 წელს დაამთავრა თბილისის 55-ე საშუალო სკოლა. არის ნიადაგმცოდნეობისა და აგროქიმიის მაგისტრი. 1990-1993 წლებში საქართველოს აგრარული უნივერსიტეტსა და მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტში მუშაობდა სადოქტორო დისერტაციაზე, რომელიც 1993 წელს წარმატებით დაიცვა თბილისში. დავით კირვალიძემ სამუშაო კარიერა აკადემიური სფეროდან დაიწყო. კითხულობდა ლექციებს საქართველოს აგრარულ უნივერსიტეტსა და საქართველოს გარემოს დაცვის, ეკოლოგიისა და აგრობიზნესის ინსტიტუტში. საქართველოს გარდა, მან მნიშვნელოვანი სამეცნიერო, ექსპერტული და კვლევითი სამუშაოები ჩაატარა მრავალ ქვეყანაში. მათ შორის, სომხეთში, აზერბაიჯანში, რუსეთში, ბელორუსში, უკრაინაში, მოლდოვაში, ყაზახეთში, ყირგიზეთში, ტაჯიკეთში, ზიმბაბვეში, რუანდაში, ეთიოპიაში, ნიდერლანდების სამეფოში, ირლანდიასა და შეერთებულ შტატებში. მას ასევე აქვს ფერმერის პრაქტიკული გამოცდილება. აქტიური სამეწარმეო და აკადემიური საქმიანობის შემდეგ, 1999 წელს არჩეული იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტში. იყო პარლამენტის აგრარულ საკითხთა კომიტეტის თავმჯდომარე. საკანონმდებლო ხელისუფლებაში წარმატებული საქმიანობის შემდეგ, 2000 წელს დაინიშნა საქართველოს სოფლის მეურნეობის მინისტრად. აღნიშნული პოსტი მას 4 წელი — 2004 წლამდე ეკავა. 2005 წლიდან დავით კირვალიძე სამეცნიერო და პედაგოგიურ საქმიანობას ეწეოდა მერილენდის უნივერსიტეტში (აშშ). 2006 წლის ივნისიდან კი გახდა ამერიკული ორგანიზაცია CNFA-ს პრეზიდენტის მთავარი მრჩეველი. 2012–2013 წლებში იგი მეორეჯერ დაინიშნა საქართველოს სოფლის მეურნეობის მინისტრად. ხოლო 2017 წლიდან 2022 წლამდე იყო პრემიერ-მინისტრის მრჩეველი სოფლისა და სოფლის მეურნეობის განვითარების საკითხებში. 2014 წლიდან დღემდე დავით კირვალიძე არის ამერიკული ორგანიზაცია CNFA-ს დირექტორთა საბჭოს წევრიც. დავით კირვალიძეს ჰყავს მეუღლე — ნინო ხმალაძე და სამი შვილი — ანა, რეზი და ელენე. დავით კირვალიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი დავით კირვალიძე — ბიბლიოვიკი დავით კირვალიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ David Kirvalidze — Director. Cnfa.org. ციტირების თარიღი: 2 აპრილი, 2022. ↑ 2.0 2.1 2.2 საქართველოს მთავრობის შემადგენლობა. საქართველოს პარლამენტის საიტი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2022-08-17. ციტირების თარიღი: 2 აპრილი, 2022. ↑ 3.0 3.1 Davit Kirvalidze. cnfa.org. ციტირების თარიღი: 2 აპრილი, 2022. ↑ დავით კირვალიძე. საქართველოს პარლამენტის საიტი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2022-04-02. ციტირების თარიღი: 2 აპრილი, 2022. ↑ პარლამენტმა ახალი მთავრობა 88 ხმით დაამტკიცა. „Netgazeti“ (25 ოქტომბერი, 2012). ციტირების თარიღი: 2 აპრილი, 2022. ↑ დავით კირვალიძე საქართველოს პრემიერ-მინისტრის მრჩევლად დაინიშნა (15 მარტი, 2017). ციტირების თარიღი: 2 აპრილი, 2022.