laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ვარკეთილის მეურნეობა

ვარკეთილის მეურნეობა (ყოფ. ვარკეთილი) — სოფელი ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტში, სამგორის რაიონში. მდებარეობს სამგორის ვაკეზე, თბილისის ზღვის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, ზღვის დონიდან 650 მეტრზე. სოფლის ტერიტორიაზე გადის სამგორის სარწყავი სისტემის ზემო და ქვემო მაგისტრალური არხები. სოფლის ტერიტორიაზე აღმოჩენილია ძვ. წ. III ათასწლეულის II ნახევრის, ადრინდელი ბრინჯაოს ხანის ბრინჯაოს ყუნწიანი სატევარი, ჰემატიტის ლახტის მსგავსი, ლეგა-მოშავო ფერის თიხის ჭურჭელი და ძვ. წ. VII საუკუნის დასასრულის — ძვ. წ. VI საუკუნის I ნახევარში ე. წ. სკვითური ტიპის ბირნჯაოს სამფრთიანი ისრისპირი. აქვეა შუა საუკუნეების ნასახლარი. სოფლის წარმოშობა უკავშირდება მეხილეობა-მევენახეობის საბჭოთა მეურნეობას, რომელიც 1957 წელს დაფუძნდა „ველკეთილის“ („ვერკეთილის“) სახელით ცნობილ ახალგასარწყავებულ და სახეშცვლილ ტერიტორიაზე. წარსულში ამ უწყლო ნახევარუდაბნოს ტიპის მიდამოებს ლილოს მოსახლეობა ზამთრის საძოვრებად იყენებდა. მეურნეობის მოწყობასთან დაკავშირებით ტოპონიმი „ველკეთილი/ვერკეთილი“, რომელიც უარყოფითი მნიშვნელობის მატარებლად იქნა აღქმული, შეიცვალა „ვარკეთილად“. 1985 წელს მეურნეობა გაუქმდა, ხოლო 1992 წელს მიწის რეფორმის ფარგლებში მისი ტერიტორია გადაეცა ადგილობრივ მოსახლეობას. 2007 წლამდე სოფელი ვარკეთილი შედიოდა გარდაბნის რაიონში (დიდი ლილოს სადაბო საბჭო/თემი), შემდეგ ვარკეთილის მეურნეობის სახელით შეუერთდა ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტს (სამგორის რაიონი). 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 3004 კაცი. ენციკლოპედია „თბილისი“, თბ., 2002. — გვ. 465, ISBN 99928-20-32-2. სულთანიშვილი ი., ვარკეთილი // ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. ?. ↑ მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
ახალშენის მეურნეობა

ახალშენის მეურნეობა — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტში. ფერიის თემში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 953 კაცი. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
გრიგორიევკა (სტერლითამაქის რაიონი)

გრიგორიევკა (ბაშკ. Григорьевка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 86 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 31 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 31 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (71%). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
დერგაჩევკა (ბაშკირეთი)

დერგაჩევკა (ბაშკ. Дергачевка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 298 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 48 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 48 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ჩუვაშები შეადგენენ (43%). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
ესლევსკი

ესლევსკი (ბაშკ. Еслевка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 70 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 17 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 17 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (97%). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
ზაბელსკოე (ბაშკირეთი)

ზაბელსკოე (ბაშკ. Забельский) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 200 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 25 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 25 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (44%). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
ზაგოროდნი (ბაშკირეთი)

ზაგოროდნი (ბაშკ. Загородный) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 2 188 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 5 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 5 კმ-ით. Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
ზალივნოი (ბაშკირეთი)

ზალივნოი (ბაშკ. Заливной) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 401 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 5 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 5 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (34%). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
ზოლოტონოშკა (ბაშკირეთი)

ზოლოტონოშკა (ბაშკ. Золотоношка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 563 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 48 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 48 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას უკრაინელები შეადგენენ (57%). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
გვირგვინი (შენობა)

გვირგვინი — საქართველოში გავრცელებული დარბაზული ტიპის საცხოვრებელი სახლის კარვის ფორმის (პირამიდული) გადახურვა, რომელსაც სასინათლო და საკვამური ხვრელი აქვს. ამოყვანილია საფეხურებად ერთმანეთზე დალაგებული, ძელებისაგან შეკრული და ზემოთკენ თანდათან შემცირებული მრავალკუთედების წყობით. გვირგვინის კონსტრუქცია ორგვარია — პარალელური (როდესაც ერთმანეთზე დაწყობილი მრავალკუთხედების გვერდები პარალელურია) და კუთხური (ყოველი ზედა მრავალკუთხედის გვერდები კუთხეზე ჰკვეთს ქვედა მრავალკუთხედს). გვირგვინმა განვითარების მრავალსაუკუნოვანი გზა განვლო უძველესი კოლხური სახლიდან ახალციხის თუ ერთაწმინდის დარბაზულ კომპლექსებამდე. დარბაზული სახლი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 148.
იშპარსოვო

იშპარსოვო (ბაშკ. Ишбарс) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 767 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 25 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 25 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ჩუვაშები შეადგენენ (88%). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. Ишпарсово (Ямансаз) на портале «Генеалогия и Архивы» Ишпарсовская Михайло-Архангельская православная церковь დაარქივებული 2014-07-14 საიტზე Wayback Machine. ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
კაზადაევკა

კაზადაევკა (ბაშკ. Казадаевка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 51 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 9 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 9 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (71%). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
კანტიუკოვკა

კანტიუკოვკა (ბაშკ. Кантюковка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 312 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 22 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 22 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (74%). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
ჯიზახი

ჯიზახი (უზბეკ. Jizzax /Жиззах; რუს. Джизак) — საოლქო დაქვემდებარების ქალაქი უზბეკეთში. ჯიზახის ოლქის კულტურული, ადმინისტრაციული, ეკონომიკური და სამეცნიერო-საგანმანათლებლო ცენტრი. მნიშვნელოვანი სატრანსპორტო კვანძი. აკავშირებს ქვეყნის ცენტრალურ და დასავლეთ ნაწილს, აღმოსავლეთთან. ქალაქის ფართობი 100 კმ². ქალაქი მდებარეობს მდინარე სანზარის ხეობაში, ნუროტის მთის ჩრდილოეთ კალთებზე. მირზაჩულის სტეპის სამხრეთ ნაწილში. ტაშკენტიდან დაშორებული 180 კილომეტრით და მდებარეობს მისგან სამხრეთ-დასავლეთით და სამარყანდიდან 90 კმ-ზე ჩრდილო-აღმოსავლეთით. ქალაქს ესაზღვრება ჯიზახის ოლქის ჯიზახისა და გალა-არალის რაიონები. ქალაქი ჯიზახის ჩამოყალიბება განპირობებულია აბრეშუმის დიდ გზაზე მისი მდებარეობით. იგი ჩამოყალიბდა ოაზისში, საიდანაც ერთი გზა გადიოდა ფერღანის ხეობაში და ტაშკენტის ოაზისით სამარყანდში. ძველი ბერძნების ნაშრომებში მოხსენიებულია ქალაქი გაზა მსხვილი დასახლებული პუნქტი ისეთი ქალაქების გვერდით როგორიცაა კიროპოლი. ქალაქ გაზის ზუსტი ადგილმდებარეობა უცნობია, თუმცა ისტორიოგრაფიაში მიღებულია მოსაზრება, რომ იგი მდებარეობდა შაშისა და სოღდის შორის შუა გზაზე. სწორედ ამიტომ ქალაქი გაზა იდენტიფიცირდება, როგორც ძველი ჯიზახი. პირველად დასახლება „ჯიზახის“ სახელწოდებით მოიხსენიება, როგორც უძველესი ქალაქი უსტრუშანის ქვეყანაში. მას მოიხსენიებენ არაბი გეოგრაფები იბნ-ჰაუკალია და ალ-მუკადასი. IX-X საუკუნეებში იმყოფებოდა სამანიდების დინასტიის შემადგენლობაში. XI-XII საუკუნეებში ყარახანიდებისა და ხორეზმშაჰების კუთვნილებაა. 1220 წელს ქალაქში შეიჭრა ჩინგიზ-ყაენის ჯარი, რამაც გამოიწვია ქალაქის მოსახლეობის სრული განადგურება, რის შედეგადაც ჯიზახის მნიშვნელობა დაეცა. XIV-XV საუკუნეებში ქალაქის მნიშვნელობა კვლავ გაიზარდა და გახდა თიმურიდების სახელმწიფოს მნიშვნელოვანი ადმინისტრაციული და სავაჭრო-ეკონომიკური ცენტრი. 1860-იანი წლებიდან ბუხარის საემიროს ჯიზახის ბეგების ადმინისტრაციული ცენტრია, რომელიც გარშემორტყმული იყო ორმაგი გალავნით. ამ პერიოდისათვის ქალაქის მოსახლეობა 20 ათასს შეადგენდა. 1866 წელს ჯიზახი ალყაში მაოქცია რუსეთის კოლონიურმა დანაყოფებმა გენერალ დიმიტრი რომანოვსკის მეთაურობით. შვიდი დღის ბრძოლის შემდეგ ქალაქი დანებდა. ბრძოლის დროს დაიღუპა ქალაქის 6 000 დამცველი. 1887 წლიდან ჯიზახი სამარყანდის ოლქის სამაზრო ქალაქია. 1916 წელს ქალაქი ჯიზახი თურქესტანის ანტირუსული აჯანყების ერთ-ერთი ცენტრი გახდა. 1924 წლიდან ქალაქი სირდარიის ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრია. 1973 წლის 29 დეკემბრიდან ჯიზახის ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრია. ქალაქის მოსახლეობა 2014 წლის 1 იანვრის მონაცემებით შეადგენს 163 200 ადამიანს. ეროვნული შემადგენლობა (2011): უზბეკები — 140,7 ათ. კაცი (87,8 %), რუსები — 6,3 ათ. კაცი (3,9 %), ტაჯიკები — 2,72 ათ. კაცი (1,7 %), სხვა (მათ შორის: ყაზახები, თათრები, უკრაინელები, ყირგიზები და სხვა) — 10,6 ათ. კაცი (6,6 %). შარაფ რაშიდოვი — უზბეკეთის სსრ-ის ხელმძღვანელი 1959-1983 წლებში. სერგეი ლებედევი — დსთ-ის აღმასრულებელი მდივანი2007 წლიდან. JZ.UZ - Information portal of Jizzakh region დაარქივებული 2013-06-08 საიტზე Wayback Machine. ↑ Статистический буклет «О населении языком цифр». დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-10-14. ციტირების თარიღი: 2016-11-20.
ფუჯოუ

ფუჯოუ — საქალაქო ოლქი ჩინეთის ფუძიანის პროვინციაში. მდებარეობს მდინარე მინძიანის ნაპირზე, შესართავის (აღმოსავლეთ ჩინეთის ზღვა) მახლობლად. ფუძიანის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2011 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ქალაქში ცხოვრობდა 7,200,000 ადამიანი. დიდი სავაჭრო ნავსადგური. ფუჯოუ ქვეყნის თევზჭერისა და საზღვაო რეწვის ერთ-ერთი უდიდესი ცენტრია. ფუჯოუს დაარსების ზუსტი თარიღი უცნობია. როდესაც იუეს სამეფო ფუძიანის ჩრდილოეთით დაიპყრო ჩუს ჯარებმა ძველი წელთაღრიცხვის 306 წელს იუეს სახელმწიფოს მმართველი ოჯახი გაიქცა ფუძიანიდან და დააარსა მინიუეს ტომი. ფუჯოუს პირველი საქალაქო კედელი აშენდა ძველი წელთაღრიცხვის 202 წელს. ქალაქი ვითარდებოდა (განსაკუთრებით ძირითადი მტრების შემოსევების შემდეგ) ძალიან დინამიურად, იყო აშენებული მრავალრიცხოვანი არხები. შემდგომში, ძინის დინასტიის დაცემის შემდეგ, 308 წელს ფუჯოუში მოვიდა იმიგრანტების პირველი ტალღა. ტანის ეპოქაში 725 წლიდან მოყოლებული ქალაქმა მიიღო თავისი ამჟამინდელი სახელწდოება. ქალაქის ახალი კედლები ააშენეს 282, 901, 905 და 974 წლებში, ასე რომ, ქალაქს ჰქონდა კედლების მრავალი ფენა, უფრო მეტი, ვიდრე ჩინეთის დედაქაქლაქ პეკინს. სუნის დინასტიის იმპერატორმა გამოსცა დადგენილება ფუჯოუს ყველა კედლის დანგრევის შესახებ 978 წელს, თუმცა კედლები შემდგომ აღადგინეს. ქალაქის უკანასკნელი კედლები ააშენეს 1371 წელს. სამხრეთის სუნის მმართველობისას ფუჯოუ გახდა უფრო მარჯვე ქალაქი. საცხოვრებლად და სამუშაოდ ბევრი მეცნიერი მოვიდა აქ. მათ შორის იყვნენ: ჩუ სი და სინ ციძი. მათ შემდეგ აქ მოვიდა მარკო პოლო, რომელმაც ქალაქის სახელწოდება ჩაიწერა იტალიურად როგორც Fugiu. ძველი ქალაქის E-ს ხუალინის ტაძარი, რომელიც გამოცხადებულია ჩინეთის ეროვნულ მემკვიდრეობად, დოკუმენტების თანახმად, ააშენეს 964 წელს, თუმცა რადიონახშირბადულმა ანალიზმა უჩვენა, რომ განაშენიანება თარიღდება ძველი წელთაღრიცხვის IV ან V ასწლეულებით. 1405-1433 წლებში მინის ფლოტი ჯენ ხეს მეთაურობით ფუჯოუდან (ჩანლეს პორტი) ინდოეთის ოკეანემდე შვიდჯერ იმოგზაურა. უკანასკნელი მოგზაურობისას ჯენ ხემ საზღვაო პორტის სიახლოვეს დააყენა სტელა, რომელიც ქალღმერთ მანძუს მიეძღვნა. დამახასიათებელია ნოტიო სუბტროპიკული კლიმატი. ზაფხული ხანგრძლივია, ცხელი და ნოტიოა. ზამთარი მოკლე, რბილი და მშრალია. დღისით საშუალოთვიური ტემპერატურები იცვლება 10,9°С-იდან იანვარში 28,9°С-მდე ივლისში. ატმოსფერული ნალექების რაოდენობა შეადგენს დაახლოებით 1400 მმ-ს, ნალექების დიდი ნაწილი მოდის მარტიდან ივლისის ჩათვლით და აგვისტოდან სექტემბრამდე. ფუჯოუს საერთაშორისო აეროპორტი მდებარეობს ქალაქიდან 50 კილომეტრში. სრულდება რეისები ისეთ ქალაქებში როგორებიცაა: პეკინი, ჩენდუ, ჰონგკონგი, შანხაი, ტაიიუანი, სიანი, ურუმჩი, ხაიკოუ, ტოკიო, ოსაკა, ტაიბეი, სინგაპური, ცინდაო და სხვა. ქალაქიდან დაახლოებით 50 კილომეტრში მდებარეობს მნიშვნელოვანი პორტი სამხრეთ ჩინეთის ზღვაზე. 2016 წლის მაისში ამოქმედდა მეტროპოლიტენი. ფუჯოუ ქიმიური, სატყეო, ცელულოზა-ქაღალდის, კვების, პოლიგრაფიული, ტექსტილის მრეწველობის მსხვილი ცენტრია, აგრეთვე ქალაქში განვითარებულია მანქანათმშენებლობა. 1984 წელს ფუჯოუ განსაზღვრული იყო როგორც „ღია“ ქალაქი „ღია კარების“ პოლიტიკის ფარგლებში, რამაც აქ მიიზიდა დიდი რაოდენობით უცხოური ინვესტიციები. ოფიციალური საიტი
გვირგვინის კურთხევა კიდეს-კიდე

გვირგვინის კურთხევა კიდეს-კიდე — წარმომადგენლობითი ქორწინება ძველ საქართველოში. ფართოდ იყო გავრცელებული დიდგვაროვანთა წრეში. ერთმანეთისაგან დაშორებით („კიდეს-კიდე“) მყოფი საქმრო და საცოლე, რომლებსაც რაიმე მიზეზით დროზე ერთად შეყრა არ შეეძლოთ, გვირგვინის კურთხევის წესს თავიანთი ბინადრობის ადგილას ასრულებდნენ. გვირგვინის ქვეშ საცოლესთან საქმროს მაგიერ სხვა ვინმე მამაკაცი იდგა, საქმროსთან საცოლის ნაცვლად ასევე — მამაკაცი და არა ქალი. მაგრამ ჯვრისწერის დროს იხსენიებდნენ ნამდვილი საქმროსა და საცოლის (და არა მათი წარმომადგენლების) სახელებს. ასეთი ჯვრისწერა ეწინააღმდეგებოდა კანონიკური სამართლებრივ დოგმებს, რომელთა მიხედვითაც ქორწინება რელიგიური საიდუმლოებაა და არა ხელშეკრულება. 1103 წელს წარმომადგენლობითი ქორწინების ეს წესი სასტიკად აკრძალა რუის-ურბნისის საეკლესიო კრება. ჯავახიშვილი ივ., ქართული სამართლის ისტორია, წგნ. 2, ნაკვ. 2, ტფ., 1929. ნადარეიშვილი გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 148. ↑ კიდე-კიდე, კიდეს-კიდე — ძველი ქართული ენის შეერთებული ლექსიკონი.
კარმასკალი (სტერლითამაქის რაიონი)

კარმასკალი (ბაშკ. Ҡырмыҫҡалы) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 593 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 18 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 18 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (60%). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
კატენინოვსკი (სტერლითამაქის რაიონი)

კატენინოვსკი (ბაშკ. Катениновка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 9 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 19 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუგანაკი, რომელიც დაშორებულია 4 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (67%). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
კობა ნარჩემაშვილი

კობა ნარჩემაშვილი (დ. 20 დეკემბერი, 1969, ქუთაისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი, ფინანსისტი. საქართველოს შინაგან საქმეთა მინისტრი (1 ნოემბერი, 2001 – 25 ნოემბერი). კობა ნარჩემაშვილი დაიბადა 1969 წლის 20 დეკემბერს ქალაქ ქუთაისში. დაამთავრა ქუთაისის №2 საშუალო სკოლა. 1993 წელს წითელ დიპლომზე დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი, 2003 წელს კი იმავე უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი ფინანსებისა და კრედიტების სპეციალობით; არის სამართალმცოდნე და ფინანსისტი. 1993-1995 წლებში მუშაობდა წყალტუბოს რაიონის პროკურატურაში ჯერ გამომძიებლად შემდეგ კი უფროს გამომძიებლად. 1995-1996 წლებში იყო საქართველოს გენერალური პროკურატურის საგამოძიებო ნაწილის განსაკუთრებით მნიშვნელოვან საქმეთა გამომძიებელი. 1996-1997 წლებში მუშაობდა ეროვნული უშიშროების საბჭოს აპარატის სამართალდამცავ ორგანოებთან ურთიერთობის სამსახურში; იყო პრეზიდენტის მრჩეველი პროკურატურისა და შინაგან საქმეთა სამინისტროს ხაზით. 1997-1998 წლებში შინაგან საქმეთა სამინისტროში საგამოძიებო დეპარტამენტის თავმჯდომარის მოადგილის თანამდებობას იკავებდა. 1998-2000 წლებში იყო ეროვნული უშიშროების საბჭოს აპარატის სამართალდამცავ და სასამართლო ორგანოებთან ურთიერთობის სამსახურის უფროსი. 2000 წელს დაინიშნა შემოსავლების სამინისტროს საბაჟო დეპარტამენტის თავმჯდომარედ, საიდანაც მალევე შინაგან საქმეთა მინისტრის მოადგილედ დააწინაურეს. 2001-2003 წლებში იყო საქართველოს შინაგან საქმეთა მინისტრი. 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი (მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. თავდაცვისა და უშიშროების კომიტეტის წევრი. მინიჭებული აქვს პოლიციის გენერალ-ლეიტენანტის წოდება; ჰყავს მეუღლე და სამი შვილი. კობა ნარჩემაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი კობა ნარჩემაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) კობა ნარჩემაშვილი დაარქივებული 2020-08-05 საიტზე Wayback Machine. , ქართული ოცნების ოფიციალური საიტი.
კონონოვსკი

კონონოვსკი (ბაშკ. Кононовка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 291 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 22 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 22 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (32%). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
ორშაბათი

ორშაბათი — დღე კვირადღესა და სამშაბათს შორის. ძველ რომაელებსა და ჩრდილოგერმანულ ტომებში ეს დღე ეძღვნებოდა მთვარეს (გერმანულად Montag: Mond-Tag არის „მთვარის დღე“). ორშაბათი ხან კვირის პირველ დღედ მიიჩნევა (მაგალითად, თანამედროვე ევროპაში), ხან მეორე დღედ (აშშ და სხვა ქვეყნები). ეს თვალსაზრისი ძველი იუდეიდან მომდინარეობს. ამ მიზეზით ქართულში, არაბულში, ებრაულში, ბერძნულში, აგრეთვე პორტუგალიურში მისი მნიშვნელობაა — „მეორე დღე“. თანამედროვე კულტურა ორშაბათს განიხილავს, როგორც კვირის დასაწყისს, ვინაიდან უქმე დღის შემდეგ ხალხი ბრუნდება სამსახურებში და სასწავლებლებში. დიდი ორშაბათი – ვნების კვირის დღე, როდესაც იესომ დაწყევლა უნაყოფო ლეღვი; ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ორშაბათი მეგრული: თუთაშხა ლაზური: თუთაჩხა სვანური: დო̈შდიშ ძველქართული: მთოვარისა
გვირილა

გვირილა — რთულყვავილოვანთა ოჯახის რამდენიმე გვარის მცენარეთა კრებითი სახელწოდება. უფრო მეტად ამ სახელწოდებით ცნობილია Pyrethrum-ის გვარი, რომლის 100-მდე სახეობა გავრცელებულია ევროპისა და აზიის ზომიერ ზონაში და ნაწილობრივ ჩრდილოეთ ამერიკაში, უმრავლესობა კი კავკასიაში, ხმელთაშუაზღვისპირეთსა და წინა აზიის ქვეყნებში. საქართველოში 24 სახეობაა, მათგან 10 სახეობა კავკასიის ენდემია, 3 - საქართველოსი. იზრდება მთის ქვემო სარტყლიდან მოკიდებული ალპურ სარტყლამდე მდელოებსა და მაღალბალახეულში, ტყისპირებსა და ბუჩქნარებში, ტენიან და დაჭაობებულ ადგილებში, ქვიან და კლდოვან კალთებზე, ჩამონაზვავებზე და სხვა. ზოგი სახეობა სათიბ-საძოვრების სარეველაა, ზოგი სამკურნალოა (ბალზამური გვირილა - Pyrethrum balsamita): ინსექტიციდურ და ჰერბიციდულ ნივთიერებებს (პირეტრინსა და ცინერონს) შეიცავს ფართოდ მოსენებული დალმაციური გვირილა (Pyrethrum cinerarifolium) და წითელი ანუ კავკასიური გვირილა (Pyrethrum roseum). Pyrethrum parthenium-ს დეკორატიულ მებაღეობაში იყენებენ, ხოლო (ეგრეთ წოდებული კალუფერი ანუ კანუფერი) ლიქიორების არომატიზაციისათვის. Doronicum-ის გვარიდან გვირილის სახელით ცნობილია ყვითელი გვირილა (Doronicum orientale), რომელიც უმთავრესად გავრცელებულია კოლხეთში, ნაწილობრივ კი ქართლში მთის შუა და ზემო სარტყლის ტყეებსა და ბუჩქნარებში, Leucanthemum-ის გვარიდან - მინდვრის გვირილა. სახოკია მ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 148. Chamomile (Matricaria recutita, Chamaemelum nobile) medical and therapeutic information on MedlinePlus (ინგლისური) Chamomile fact sheet, NIH National Center for Complementary and Integrative Health (ინგლისური) Roman chamomile დაარქივებული 2009-05-10 საიტზე Wayback Machine. , the National Cancer Institute (ინგლისური) PLANTS Profile: Anthemis tinctoria L. (golden chamomile), USDA (ინგლისური) „Chamomile“ . ენციკლოპედია ამერიკანა. 1920. დამოწმებას აქვს ცარიელი უცნობი პარამეტრ(ებ)ი: |HIDE_PARAMETER15=, |HIDE_PARAMETER13=, |HIDE_PARAMETER2=, |HIDE_PARAMETER21=, |HIDE_PARAMETER8=, |HIDE_PARAMETER17=, |HIDE_PARAMETER20=, |HIDE_PARAMETER5=, |HIDE_PARAMETER7=, |HIDE_PARAMETER4=, |HIDE_PARAMETER22=, |HIDE_PARAMETER16=, |HIDE_PARAMETER19=, |HIDE_PARAMETER18=, |HIDE_PARAMETER6=, |HIDE_PARAMETER9=, |HIDE_PARAMETER10=, |HIDE_PARAMETER11=, |HIDE_PARAMETER1=, |HIDE_PARAMETER23=, |HIDE_PARAMETER14=, |HIDE_PARAMETER3=, და |HIDE_PARAMETER12= (დახმარება) (ინგლისური)
კონსტანტინო-ალექსანდროვკა

კონსტანტინო-ალექსანდროვკა (ბაშკ. Константино-Александровка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 21 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 54 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 54 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას უკრაინელები შეადგენენ (37%). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
კონსტანტინოგრადოვკა (ბაშკირეთი)

კონსტანტინოგრადოვკა (ბაშკ. Константиноградовка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 515 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 60 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 60 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (51%). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. Константиноградовка на портале «Генеалогия и Архивы» ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .