laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სანტა-მარია-გიენაგატი

სანტა-მარია-გიენაგატი (ესპ. Municipio de Santa María Guienagati) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ტეუანტეპეკის რაიონში, ისტმო-დე-ტეუანტეპეკის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 3 178 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 3.3%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 389.3 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 8.2 აადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა. ოახაკის მუნიციპალიტეტები ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/oax/territorio/div_municipal.aspx ↑ Censo de Población y Vivienda 2020 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: February 26, 2021 ↑ Censo de Población y Vivienda 2010 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: January 27, 2021 ↑ México en cifras - Medio Ambiente - Nayarit es. INEGI (January 2016). ციტირების თარიღი: February 12, 2021 ↑ (1996) Estado de Oaxaca División Territorial de 1810 a 1995. (es). Mexico: INEGI. ISBN 970-13-1507-3.
სანტა-მარია-ხალაპა-დელ-მარკესი

სანტა-მარია-ხალაპა-დელ-მარკესი (ესპ. Municipio de Santa María Jalapa del Marqués) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ტეუანტეპეკის რაიონში, ისტმო-დე-ტეუანტეპეკის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 11 735 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 1.3%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 729.6 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 16.1 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა. ოახაკის მუნიციპალიტეტები ↑ Censo de Población y Vivienda 2020 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: February 26, 2021 ↑ Censo de Población y Vivienda 2010 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: January 27, 2021 ↑ México en cifras - Medio Ambiente - Nayarit es. INEGI (January 2016). ციტირების თარიღი: February 12, 2021 ↑ (1996) Estado de Oaxaca División Territorial de 1810 a 1995. (es). Mexico: INEGI. ISBN 970-13-1507-3.
სანტა-მარია-მისტეკილია

სანტა-მარია-მისტეკილია (ესპ. Municipio de Santa María Mixtequilla) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ტეუანტეპეკის რაიონში, ისტმო-დე-ტეუანტეპეკის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 4 690 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 5.6%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 147.8 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 31.7 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა. ოახაკის მუნიციპალიტეტები ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/oax/territorio/div_municipal.aspx ↑ Censo de Población y Vivienda 2020 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: February 26, 2021 ↑ Censo de Población y Vivienda 2010 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: January 27, 2021 ↑ México en cifras - Medio Ambiente - Nayarit es. INEGI (January 2016). ციტირების თარიღი: February 12, 2021 ↑ (1996) Estado de Oaxaca División Territorial de 1810 a 1995. (es). Mexico: INEGI. ISBN 970-13-1507-3.
სანტა-მარია-ტოტოლაპილია

სანტა-მარია-ტოტოლაპილია (ესპ. Municipio de Santa María Totolapilla) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ტეუანტეპეკის რაიონში, ისტმო-დე-ტეუანტეპეკის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 812 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 9.4%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 114 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 7.1 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა. ოახაკის მუნიციპალიტეტები ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/oax/territorio/div_municipal.aspx ↑ Censo de Población y Vivienda 2020 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: February 26, 2021 ↑ Censo de Población y Vivienda 2010 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: January 27, 2021 ↑ México en cifras - Medio Ambiente - Nayarit es. INEGI (January 2016). ციტირების თარიღი: February 12, 2021 ↑ (1996) Estado de Oaxaca División Territorial de 1810 a 1995. (es). Mexico: INEGI. ISBN 970-13-1507-3.
რუსუდან არაბიძე

რუსუდან არაბიძე (დ. 2 იანვარი, 1953,ზესტაფონი) — ქართველი მუსიკოსი, პედაგოგი, ხელოვნების მუშაკი. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის მუსიკისმცოდნეობის ფაკულტეტი 1979 წელს. 1979-1983 წლებში მუშაობდა ზესტაფონის სამუსიკო სასწავლებელში პედაგოგად. 1983-2006 წლებში იყო კომპანია "ქართული ტელეფილმის" ხმის ოპერატორი. „ქება ვაზისა“(დოკუმენტური, 1988) „ლუარსაბ თათქარიძე“(1989) „Odeon“(1993) „The flash art“(1994) „ბზარი“(დოკუმენტური, 1996) „ბალეტმაისტერი“(1996) „უაილდ ვესთის მხედრები“(დოკუმენტური, 1997) „ღამის სიზმრები“(1999) „გურული ფირალები“(დოკუმენტური, 2000) *„დედაო ღვთისავ...“(დოკუმენტური, 2003). „გასეირნება“(1995) „რა გაცინებს?“ (1996) „ვან გოგის ყური“(1996) „ქარაგმა“ (1998) „შვიდფერა ყვავილი“ (1996) „გზა მაცხოვრისა“ (2002) „დიმიტრი შევარდნაძე“ (2000) „რაინდები“ (1996) „თავშესაფარი“ (1997) „უაილდ ვესთის მხედრები“ (1997) „ნინიკო“ (1990) „საქართველოს ქრონიკები“ (1991) „გიგი“ (2003) „რამინის ბიჭები“ (2003) „სიაუშ ქართველი“ (1997) „სნაიპერი“ (2000) „მაესტრო ლატაიო“ (2003) „ქება ვაზისა“ (1988) „წელიწადის დრონი“ (1996) „ეფემერა“ (1997) „არტისტის დაბრუნება“ (1995) „გია ყანჩელი“ (2001) „სახლი ლხინისა“ (1998) საქართველოს კინემატოგრაფისტთა შემოქმედებითი კავშირი, წევრი. საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი რუსუდან არაბიძე ↑ http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00007776/ ↑ 2.0 2.1 http://geocinema.ge/ka/persons/7025
სანტიაგო-ასტატა

სანტიაგო-ასტატა (ესპ. Municipio de Santiago Astata) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ტეუანტეპეკის რაიონში, ისტმო-დე-ტეუანტეპეკის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 3 918 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 0.1%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 186 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 21.1 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა. ოახაკის მუნიციპალიტეტები ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/oax/territorio/div_municipal.aspx ↑ Censo de Población y Vivienda 2020 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: February 26, 2021 ↑ Censo de Población y Vivienda 2010 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: January 27, 2021 ↑ México en cifras - Medio Ambiente - Nayarit es. INEGI (January 2016). ციტირების თარიღი: February 12, 2021 ↑ (1996) Estado de Oaxaca División Territorial de 1810 a 1995. (es). Mexico: INEGI. ISBN 970-13-1507-3.
სანტიაგო-ლაჩიგირი

სანტიაგო-ლაჩიგირი (ესპ. Municipio de Santiago Lachiguiri) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ტეუანტეპეკის რაიონში, ისტმო-დე-ტეუანტეპეკის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 4 394 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 6.4%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 433 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 10.1 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა. ოახაკის მუნიციპალიტეტები ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/oax/territorio/div_municipal.aspx ↑ Censo de Población y Vivienda 2020 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: February 26, 2021 ↑ Censo de Población y Vivienda 2010 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: January 27, 2021 ↑ México en cifras - Medio Ambiente - Nayarit es. INEGI (January 2016). ციტირების თარიღი: February 12, 2021 ↑ (1996) Estado de Oaxaca División Territorial de 1810 a 1995. (es). Mexico: INEGI. ISBN 970-13-1507-3.
სანტიაგო-ლაოლიაგა

სანტიაგო-ლაოლიაგა (ესპ. Municipio de Santiago Laollaga) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ტეუანტეპეკის რაიონში, ისტმო-დე-ტეუანტეპეკის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 3 361 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 5.1%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 263.1 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 12.8 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა. ოახაკის მუნიციპალიტეტები ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/oax/territorio/div_municipal.aspx ↑ Censo de Población y Vivienda 2020 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: February 26, 2021 ↑ Censo de Población y Vivienda 2010 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: January 27, 2021 ↑ México en cifras - Medio Ambiente - Nayarit es. INEGI (January 2016). ციტირების თარიღი: February 12, 2021 ↑ (1996) Estado de Oaxaca División Territorial de 1810 a 1995. (es). Mexico: INEGI. ISBN 970-13-1507-3.
სანტო-დომინგო-ჩიუიტანი

სანტო-დომინგო-ჩიუიტანი (ესპ. Municipio de Santo Domingo Chihuitán) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ტეუანტეპეკის რაიონში, ისტმო-დე-ტეუანტეპეკის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 1 618 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 6.4%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 71.1 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 22.8 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1826 წლის 6 მაისს შევიდა. ოახაკის მუნიციპალიტეტები ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/oax/territorio/div_municipal.aspx ↑ Censo de Población y Vivienda 2020 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: February 26, 2021 ↑ Censo de Población y Vivienda 2010 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: January 27, 2021 ↑ México en cifras - Medio Ambiente - Nayarit es. INEGI (January 2016). ციტირების თარიღი: February 12, 2021 ↑ (1996) Estado de Oaxaca División Territorial de 1810 a 1995. (es). Mexico: INEGI. ISBN 970-13-1507-3.
ტეუანტეპეკი

ტეუანტეპეკი (ესპ. Municipio de Santo Domingo Tehuantepec) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ტეუანტეპეკის რაიონში, ისტმო-დე-ტეუანტეპეკის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 67 739 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 9.5%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 1 197.7 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 56.6 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1823 წლის 14 ოქტომბერს შევიდა. ოახაკის მუნიციპალიტეტები ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/oax/territorio/div_municipal.aspx ↑ Censo de Población y Vivienda 2020 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: February 26, 2021 ↑ Censo de Población y Vivienda 2010 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: January 27, 2021 ↑ México en cifras - Medio Ambiente - Nayarit es. INEGI (January 2016). ციტირების თარიღი: February 12, 2021 ↑ (1996) Estado de Oaxaca División Territorial de 1810 a 1995. (es). Mexico: INEGI. ISBN 970-13-1507-3.
ვარაზ-ბაკური (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი ვარაზ-ბაკური შეიძლება აღნიშნავდეს: ვარაზ-ბაკური — ქართლის (იბერიის) მეფე IV საუკუნის II ნახევარში ვარაზ-ბაკური — რანის ერისთავი V საუკუნის II ნახევარში ვარაზ-ბაკური — ქართლის პოლიტიკური მოღვაწე VIII საუკუნის დასაწყისში ვარაზ-ბაკურ გამრეკელი — ჯავახეთის ერისთავი XI საუკუნის II ნახევარში
ვარაზ-ბაკური (რანის ერისთავი)

ვარაზ-ბაკური (გ. დაახლ. 456) — „რანის ერისთავი“ ჯუანშერის „ცხოვრება ვახტანგ გორგასლისას“ მიხედვით, ბარზაბოდის ძე, საგდუხტის ძმა და ქართლის მეფის ვახტანგ I გორგასლის ბიძა. სხვა ქართული და უცხოური წყაროებით ვარაზ-ბაკური უცნობია. ქართული მატიანის მიხედვით ვარაზ-ბაკური მამის გარდაცვალების შემდეგ (დაახლ. V საუკუნის 40-იანი წლები) სპარსთა მეფეს რანის ერისთავად, ე. ი., ალბანეთის მარზპანად დაუნიშნავს. კ. თუმანოვის აზრით, ვარაზ-ბაკური გარდმანის მთავარი უნდა ყოფილიყო მიჰრანიანთა დინასტიიდან. ჯუანშერის ცნობით, ვარაზ-ბაკურმა „ოვსეთს“ სალაშქროდ მიმავალ ვახტანგ გორგასალს 12 ათასი მეომარი მიახმარა. მოგვიანებით, 453-456 წლებში, მან ირანის ჩრდილოეთ ქუსტაქში შემავალი ქვეყნების ლაშქრით ვახტანგ გორგასალთან ერთად ბიზანტიის იმპერიის წინააღმდეგ გაილაშქრა. მოკლეს ბიზანტიელებთან ბრძოლაში. ვარაზ-ბაკურის ცხედარი ქალაქ ბარდავში გადაასვენეს. გოილაძე ვ., ვარაზ-ბაკური // ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 166. გოილაძე ვ., ამიერკავკასიაში სასანიანთა მმართველობის ასახვა ქართულ საისტორიო ტრადიციაში, «მაცნე». ისტ., არქეოლ., ეთნოგრ. და ხელოვნების ისტ. სერია, 1982, №4. Toumanoff, C., Studies in Christian Caucasian History, Georgetown, 1963. — pp. 239 n. 312, 489, 499. Toumanoff, C., Les dynasties de la Caucasie Chrétienne: de l'Antiquité jusqu'au XIXe siècle: tables généalogiques et chronologique, Rome, 1990. — p. 397.
გიორგი ვარაზაშვილი (ინჟინერი)

გიორგი სოფრომის ძე ვარაზაშვილი (დ. 7 აპრილი, 1893, თბილისი, — გ. 5 სექტემბერი, 1966, იქვე) — ქართველი სამთო ინჟინერი, საქართველოს დამსახურებული ინჟინერი (1964). ივანე, ისიდორე და ვასილ ვარაზაშვილების ძმა. თბილისის კლასიკური ვაჟთა გიმნაზიის დამთავრების შემდეგ (1914) სწავლა განაგრძო გერმანიაში, დაამთავრა ბერლინის სამთო აკადემია. იყო გერმანიაში დაარსებული „რუსთაველის საზოგადოების” მდივანი. ეხმარებოდა ძმებს ჭიათურის მრეწველთათვის საექსპორტო კავშირების დამყარებაში. ეწეოდა საქველმოქმედო საქმიანობას. 1925 წელს გიორგი ვარაზაშვილი დაბრუნდა საქართველოში. თანამშრომლობდა „ჭიათურის შავი ქვის მრეწველთა აქციონერულ საზოგადოებასთან”. მუშაობდა ნატახტრის წყალსადენის მშენებლობაზე, დიდი წვლილი შეიტანა თბილისის წყალმომარაგების საქმეში, ასევე სოხუმის წყალმომარაგების სისტემის აღდგენაში. 1928 წლიდან ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას საქართველოს პოლიტიკის ინსტიტუტში, გეოდეზიის და მარკშაიდერიის კათედრაზე. მთის რეგიონებში წყალსაცავებისა და წყალსამეურნეო სისტემების შექმნისა და ექსპლუატაციის საინჟინრო-ეკოლოგიური პრობლემები, თბ., 2002. არსენაძე თ., ბაქრაძე ს., ვარაზაშვილები // ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 165.
ისიდორე ვარაზაშვილი

ისიდორე სოფრომის ძე ვარაზაშვილი (დ. 14 ნოემბერი, 1882, სოფ. მუხლი, ახლანდ. ამბროლაურის მუნიციპალიტეტი, — გ. 18 აპრილი, 1945, ურალსკი) — ქართველი სარკინიგზო საქმის სპეციალისტი, მეწარმე, პოლიტიკოსი. ივანე, გიორგი და ვასილ ვარაზაშვილების ძმა. დაამთავრა თბილისის სარკინიგზო სასწავლებელი (1897). სხვადასხვა დროს მუშაობდა ბორჯომი–ბაკურიანის, ბაქო–ჯულფის, ერზურუმი–სარიყამიშის რკინიგზის გაყვანაზე. 1901 წელს გ. ნუცუბიძესთან ერთად ჭიათურაში დააარსა სცენის მოყვარულთა წრე. 1903 წლიდან ჩაერთო რევოლუციურ მოძრაობაში; 1904 წელს გახდა სოციალისტ-რევოლუციონერთა პარტიის (ესერების) წევრი; აქტიურად მონაწილეობდა 1905 წლის რევოლუციურ გამოსვლებში ჭიათურაში, მეთაურობდა ესერთა „წითელ რაზმს“. 1906 წელს დაპატიმრებული იყო. 1909 წელს იყო ჭიათურის რკინიგზის სადგურის უფროსი. ამავე წელს დანიშნეს ჭიათურის მანგანუმის მრეწველთა საბჭოში საბაგირო გზების გამგედ. იყო სინდიკალისტთა მთავარი კომიტეტის თავმჯდომარე, „ჭიათურის შავი ქვის მრეწველთა აქციონერული საზოგადოების” ერთ-ერთი გავლენიანი წევრი. 1917 წელს ეროვნულ საკითხში უთანხმოების გამო დატოვა სოციალისტ-რევოლუციონერთა პარტია და შეუერთდა საქართველოს სოციალისტ-ფედერალისტთა სარევოლუციო პარტიას. 1922 წელს ისიდორე ვარაზაშვილი ძმასთან, ივანესთან ერთად გაემგზავრა გერმანიაში, სადაც, კომერციული საქმიანობის გარდა, თანამშრომლობდა „რუსთაველის საზოგადოებასთან”. 1926 წელს იგი საქართველოში დაბრუნდა და ნიკო ნიკოლაძესთან ერთად დააარსა თბილისის საპაიო-საგამომცემლო საზოგადოება „ქართული წიგნი”, სადაც გამოიცა ილია ჭავჭავაძის თხზულებათა სრული კრებული, დაიბეჭდა ნიკოლოზ ბარათაშვილის, გრიგოლ ორბელიანის ლექსთა კრებულები, კონსტანტინე გამსახურდიას მიერ თარგმნილი უცხოელ კლასიკოსთა ნაწარმოებები. ახალი ეკონომიკური პოლიტიკის (ნეპი) დასრულების შემდეგ (XX საუკუნის 30-იანი წლების დასაწყისი), საბჭოთა მთავრობამ გადაწყვიტა ჰარიმანის კომპანიისათვის ჭიათურის მანგანუმის საბადოს ჩამორთმევა. ისიდორე ვარაზაშვილი დაინიშნა ჭიათურის შავი ქვის მრეწველთა საზოგადოების სალიკვიდაციო საბჭოს კონსულტანტად. 1930 წელს ისიდორე ვარაზაშვილი საქართველოში სამონტაჟო-სამშენებლო ტრესტს ხელმძღვანელობდა. 1935 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ დააპატიმრა ალექსანდრე წერეთელსა და რამდენიმე ადამიანთან ერთად, რომელთა შორის მისი ქალიშვილი თამარიც იყო. 1937 წელს დახვრიტეს მისი ვაჟი — ინჟინერ-მშენებელი სოსო (სოფრომ) ვარაზაშვილი. ოფიციალური ცნობით ისიდორე ვარაზიშვილი გადასახლებაში გარდაიცვალა მიოკარდიუმის ინფარქტით (შესაძლოა დახვრიტეს). არსენაძე თ., ბაქრაძე ს., ვარაზაშვილები // ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 165. ვარაზაშვილი ისიდორე სოფრომის ძე — „საზოგადოებრივი არქივი“, საბჭოთა წარსულის კვლევის ლაბორატორია.
ჰასან მაჯიდოვი

ჰასან ალი ოღლუ მაჯიდოვი (აზერ. Həsən Əli oğlu Məcidov; დ. 12 დეკემბერი, 1914, ბაქო — გ. 11 იანვარი, 1978, ბაქო ) — აზერბაიჯანელი საბჭოთა არქიტექტორი. ჰასან ალი ოღლუ მაჯიდოვი დაიბადა 1914 წლის 12 დეკემბერს ბაქოში. 1943 წელს გახდა კომუნისტური პარტიის წევრი. 1950-1954 წლებში იყო აზერბაიჯანის არქიტექტორთა კავშირის დირექტორთა საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილე. 1958-1960 წლებში იყო აზერბაიჯანის სსრ მინისტრთა საბჭოს სამთავრობო შენობებზე მუშაობის კომიტეტის თავმჯდომარე. 1960-1978 წლებში იყო აზერბაიჯანის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კათედრის გამგე და დეკანი. იყო აზერბაიჯანის სსრ მე-5 მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი (1959-1962). 1960 წელს მიენიჭა აზერბაიჯანის სსრ დამსახურებული აღმაშენებლის წოდება. გარდაიცვალა 1978 წლის 11 იანვარს ბაქოში. https://web.archive.org/web/20160304082837/http://www.uaa.az/az/news-az/azerbaijan-union-architects/110-grkmli-memar-hsn-mcidovun-xatirsi-anld https://web.archive.org/web/20161223064957/http://www.ictnews.az/read-41841-news-3.html ↑ Һәсән Әлиевич Мәҹидов // Альбом плакатов-биографий депутатов Верховного Совета Азербайджанской ССР четвертого созыва. 6 марта 1955 года. Бакы. 1956. С. 135. ↑ 2.0 2.1 2.2 Azərbaycan Milli Ensiklopediyası 1982, p. 545. sfn error: no target: CITEREFAzərbaycan_Milli_Ensiklopediyası1982 (help)
რაფიგ მეჰდიევი

რაფიგ მაჰმუდ ოღლუ მეჰდიევი (აზერ. Rafiq Mahmud oğlu Mehdiyev; დ. 10 ივნისი, 1933, შაჰბუზი, ნახიჩევანის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა - 28 ნოემბერი, 2009, ბაქო) — აზერბაიჯანის სახალხო მხატვარი (გრაფიკოსი). რაფიგ მეჰდიევი დაიბადა 1933 წლის 10 ივნისს ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის შაჰბუზის რაიონში. საშუალო განათლება ბაქოს 31-ე სკოლაში მიიღო. დაამთავრა ა.აზიმზადეს სახელობის ფერწერის კოლეჯი (1948-1953) და მოსკოვის სურიკოვის სახელობის სახელმწიფო სამხატვრო ინსტიტუტის გრაფიკული განყოფილება (1953-1958). მუშაობდა ა.აზიმზადეს სახელობის ფერწერის კოლეჯში მასწავლებლად (1962). 1980 წელს მიენიჭა დამსახურებული არტისტის წოდება. 1988 წელს მიენიჭა დოცენტის წოდება, 1992 წელს მიენიჭა პროფესორისა და სახალხო არტისტის საპატიო წოდება. 2003 წელს მიენიჭა პრეზიდენტის სტიპენდია. გარდაიცვალა 2009 წელს ბაქოში. https://web.archive.org/web/20221028184254/http://www.anl.az/down/he_serencamlar.pdf ↑ Ə.Əzimzadə adına Azərbaycan Dövlət Rəssamlıq Məktəbinin müəllimlərinə respublika fəxri adları verilməsi haqqında Azərbaycan SSR Ali Soveti Rəyasət Heyətinin 18 dekabr 1980-ci il tarixli Fərmanı თარგი:Vebarxiv — anl.az saytı
სირუს მირზაზადე

სირუს იადულა ოღლუ მირზაზადე (აზერ. Sirus Yədulla oğlu Mirzəzadə; დ. 1 იანვარი, 1944, ბაქო, სსრკ) — აზერბაიჯანელი მხატვარი, აზერბაიჯანის მხატვართა კავშირის წევრი, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახალხო არტისტი (2018). სირუს მირზაზადე დაიბადა 1944 წლის 1-ლ იანვარს ქალაქ ბაქოში. საშუალო სკოლის დამთავრების შემდეგ 1966 წელს დაამთავრა ბაქოს აზიმ აზიმზადეს სახელობის სამხატვრო სკოლა. 1972 წელს დაამთავრა მოსკოვის უმაღლესი სამხატვრო სკოლა. იმავე წელს მიიღეს აზერბაიჯანის მხატვართა კავშირის წევრად. 1970-იანი წლებიდან მხატვარი მუშაობს როგორც მონუმენტურ, ისე დეკორატიულ და დაზგური ფერწერაში და საქმიანობის ეს ორი მიმართულება შერწყმულია მის შემოქმედებაში. მხატვარი აზერბაიჯანული ფერწერის სკოლის ცნობილი წარმომადგენელია. მირზაზადეს ნამუშევრები გამოიფინა აზერბაიჯანში, რუსეთში, ირანში, თურქეთში, გერმანიაში, ნიდერლანდებში, ნორვეგიაში, საფრანგეთში, კუბაში, რუმინეთში, ბულგარეთში, უნგრეთში, სირიაში, არაბთა გაერთიანებულ საემიროებში, დიდ ბრიტანეთში, აშშ-სა და იტალიაში. მისი ნამუშევრები ინახება მუზეუმებსა და კერძო კოლექციებში. ამჟამად სირუს მირზაზადე აზერბაიჯანის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიაში პედაგოგიურ საქმიანობას ეწევა. http://medeniyyet.az/page/news/35588/Emekdar-ressam-Sirus-Mirzezadenin-ferdi-sergisi-acildi.html https://news.day.az/culture/541108.html ↑ President.Az. (27.05.2018) Azərbaycan Respublikasının mədəniyyət xadimlərinə fəxri adların verilməsi haqqında Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Sərəncamı az. President.az. ციტირების თარიღი: 2018-05-27. ↑ Əməkdar rəssam Sirus Mirzəzadənin fərdi sərgisi açıldı. ციტირების თარიღი: 2019-03-04 ↑ Персональная выставка заслуженного художника Сируса Мирзазаде. ციტირების თარიღი: 2019-03-04 ↑ Rəssam Siruz Mirzəzadənin 70 illik yubiley sərgisi keçiriləcək. ციტირების თარიღი: 2019-03-04
ტუნგურაუა

ტუნგურაუა (ესპ. Tungurahua) — აქტიური სტრატოვულკანი ეკვადორში. ვულკანის სახელწოდებიდან მომდინარეობს ტუნგურაუის პროვინციის სახელი. ვულკანი 1999 წლის 19 აგვისტოს გააქტიურდა და მას შემდეგ რემდენჯერმე ამოიფრქვა. უახლესი ამოფრქვევა 2016 წლის 26 თებერვლიდან იმავე წლის 16 მარტამდე გაგრძელდა. ტუნგურაუა ზღვის დონიდან 5023 მეტრს აღწევს. მდებარეობს ცენტრალური ეკვადორის ანდებში, კიტოს სამხრეთით 140 კმ-ში. ახლომდებარე აღსანიშნავი მწერვალებია ჩიმბორასო (6263 მ) და ელ-ალტარი (5319 მ). ვულკანი დაჰყურებს ქალაქ ბანოს-დე-აგუა-სანტას, რომელიც ვულკანის კალთაზე მდებარეობს, მწვერვალის ჩრდილოეთით 8 კმ-ში. ტუნგურაუა სანგაის ეროვნული პარკის ნაწილია. ერთ-ერთი ჰიპოთეზის თანახმად, სახელწოდება „ტუნგურაუა“ (tʊŋɡʊˈrɑːwə) მომდინარეობს კეჩუას ენიდან, სიტყვიდან „ტუნგური“ (tunguri), რომელიც ნიშნავს „ყელს“, და სიტყვიდან „რაუა“ (rahua), რომელიც ნიშნავს „ცეცხლს“. ასევე, ტუნგურაუა ცნობილია როგორც „შავი გოლიათი“. ადგილობრივ მითოლოგიაში ვულკანს Mama Tungurahua ("დედა ტუნგურაუა")-ს უწოდებენ. ↑ Tungurahua (ინგლისური) — სტატია გლობალური ვულკანიზმის პროგრამიდან ↑ „Tungurahua volcano erupts in Ecuador“. NBC News. 19 Aug 2012. ↑ Global Volcanism Program. Smithsonian Institution. ციტირების თარიღი: 2023-11-25 ↑ „Tungurahua volcano“ (ინგლისური). 19 Feb 2018. ↑ 5.0 5.1 „In the shadow of the Tungurahua volcano“. BBC News. 7 September 2006.)
ჟან ფრანსუა ოგიუსტ მულენი

ჟან ფრანსუა ოგიუსტ მულენი (დ. 14 მარტი, 1752 — გ. 12 მარტი, 1810) — საფრანგეთის რევოლუციის დროინდელი გენერალი და შემდგომში დირექტორიის წევრი. აქტიური პოლიტიკური ცხოვრების დაწყებამდე მულენს საკმაოდ ხანგრძლივი სამხედრო კარიერა ჰქონდა. ლუი XVI-ის მმართველობის პერიოდში სამხედრო ოფიცრად მსახურობდა, ასევე, მსახურობდა რევოლუციის დროინდელ ნაციონალურ ჯარსა და ნაპოლეონის „დიდ არმიაში“. მულენი წარმოშობით კანიდან იყო, აქვე მიიღო განათლება, მისი პირველი პროფესია ინჟინერია იყო. მოგვიანებით გადაწყვიტა ბრეტანში მყოფ ქვეითთა სამხედრო რაზმს შეერთებოდა, 1788 წლამდე გეოგრაფად მუშაობდა. 1789 წელს, როდესაც რევოლუცია დაიწყო, იგი საფრანგეთის ეროვნულ გვარდიაში მოხალისედ ჩაეწერა. შემდგომში, პრორევოლუციურად განწყობილმა მულენმა იაკობინელების მხარე დაიჭირა. პირველი რესპუბლიკის პერიოდში მულენს გენერლის თამამდებობა ეკავა და აქტიურად იყო ჩართული საფრანგეთის რევოლუციურ ომებში. 1791 წელს იგი დააწინაურეს, ხოლო 1793 წლისთვის უკვე დივიზიის გენერლის თანამდებობა ეკავა. მულენი ხელმძღვანელობდა რესპუბლიკის სამხედრო ძალებს ვანდეიაში მიმდინარე ანტირევოლუციური გამოსვლების დროს. მიუხედავად იმისა, რომ მულენი არ იყო გამოცდილი პოლიტიკოსი და ეროვნული მნიშვნელობის ფიგურა მაინც შეძლო საფრანგეთის აღმასრულებელი ხელისუფლების (დირექტორიის) წევრი გამხდარიყო, შემთხვევითი გარემოებების გამო. პოლ ბარასის მხარადჭერის დამსახურებით მან მომახერხა და 1799 წლის ივნისში ერთ-ერთი დირექტორის თანამდებობა დაიკავა. თუმცა ამ თანამდებობაზე დიდხანს არ დარჩენილა. მულენი ბასასთან, სიიესთან, როჟე დიუკოსთან და გოიესთან ერთად ხელმძღვანელობდა დირექტორიას სწორედ მაშინ, როცა 1799 წლის 9-10 ნოემბერს ნაპოლეონ ბონაპარტმა სახელმწიფო გადატრიალება მოაწყო, დირექტორია დაამხო და ქვეყნის მმართველობა სამ კონსულს გადასცა. მულენი გოიესთან ერთად ეწინააღმდეგებოდა ნაპოლეონის ქმედებებს, მაგრამ უშედეგოდ, ისინი დააპატიმრეს და 1799 წლის 10 ნოემბერს ხელი მოაწერინეს თანამდებობიდან გადადგომის დოკუმენტზე. მოგვიანებით ნაპოლეონსა და მულენს შორის ურთიერთობა გამოსწორდა, გამოცდილი გენერალი დათანხმდა სამხედრო კარიერის განახლებას და ბონაპარტის „დიდი არმიის“ ერთ-ერთი მეთაურიც გახდა. აქტიურ მონაწილეობას იღებდა ნაპოლეონის ომებში, ვიდრე ჯანმრთელობის პრობლემის გამო იძულებული არ გახდა უკან, საფრანგეთში დაბრუნებულიყო. გარდაიცვალა 1810 წლის 12 მარტს. Aulard, François-Alphonse (1910). The French Revolution: A Political History, 1789–1804 (Volume III: The Revolutionary government, 1793–1797). New York: Charles Scribner's Sons, გვ. 361.  Robert, Adolphe (1889–1891). Dictionary of French Parliamentarians from 1789 to 1889. Paris: Edgar Bourloton.  Lefebvre, Georges (1962). The Directory. London: Routledge and Kegan Paul.  Soboul, Albert (1975). The French Revolution 1787–1799. New York: Vintage.