laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
აიტის პრეფექტურა

აიტი (იაპ. 愛知県) — პრეფექტურა იაპონიაში, კუნძულ ჰონსიუს ცენტრალური ნაწილი. ფართობი 5,1 ათ კმ2, მოსახლეობა 7.254.432 კაცი. (2005). მ. შ. 80% ქალაქში ცხოვრობს. ადმინისტრაციული ცენტრი - ქ. ნაგოია. ტერიტორიის დიდი ნაწილი ბორცვიანი სანაპირო დაბლობია. ჩრდილო-აღმოსავლეთით კისოს და აკაისის ქედების სამხრეთი განშტოებებია აღმართული (600-700 მ). აიტი ტიუკიოს სახელწოდებით ცნობილი სამრეწველო რაიონის ცენტრია და ქვეყნის სამრეწველო წარმოების 10%-ს იძლევა. მთავარი დარგებია საფეიქრო, სატრანსპორტო მანქანათმშენებლობა (მ. შ. ავტომობილების წარმოება), ქიმიური, ჩარხმშენებელი, მეტალურგიული, კვების, სამთომოპოვებითი მრეწველობა (იაპონიაში უდიდესი ტალკის საბადო). სამრეწველო ცენტრებია ნაგოია, კარია და ტოიოდა (ქმნიან ერთიან სამრეწველო ზონას). დამუშავებული მიწები (123 ათ. ჰა) უმთავრესად ზღვისპირა რაიონებშია, ფართობი 68& ბრინჯის ნათესებს უკავია, 6%-ზე მეტი - ბაღებს. მოჰყავთ ხორბალი, ქერი, განვითარებულია მეხილეობა, მეყვავილეობა, მეაბრეშუმეობა, მესაქონლეობა, მეფრინველეობა, მეკურდღეობა, თევზჭერა. ზღვის სანაპიროს გასწვრივ კურორტებია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 244.
იტიჰარა

იტიჰარა (იაპ. 市原市,) — ქალაქი იაპონიაში, კუნძულ ჰონსიუზე, ტოკიოს ყურის სანაპიროზე, ტიბის პრეფექტურაში. 280.327 მცხოვრები (2006). ელექტროტექნიკური, ნავთობქიმიური, მინის მრეწველობის საწარმოებია. ქსე, ტ. 5, გვ. 267, თბ., 1980
წინაგარი

წინაგარი — სოფელი საქართველოში, სამხრეთ ოსეთის დროებითი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულის ახალგორის მუნიციპალიტეტში (წინაგრის თემი). ზღვის დონიდან 800 მ. 2008 წლის 23 ოქტომბრის ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ საქართველოს კანონის საფუძველზე, ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის სამხედრო აგრესიის შედეგად და დადგენილია ამ ტერიტორიების განსაკუთრებული სამართლებრივი რეჟიმი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 266. ↑ http://ugosstat.ru/wp-content/uploads/2017/06/Itogi-perepisi-RYUO.pdf
იუბეა

იუბეა (Jubaea) — მერქნიან მცენარეთა გვარი პალმების ოჯახისი. მისი ერთადერთი სახეობაა Jubaea spetabilis. 15 მ-მდე სიმაღლის ხეა. ღეროს წვერზე ფრთისებრ განკვეთილი და ოდნავ რკალივით მოხრილი ფოთლები სხედან (40 წელზე მეტი ხნის მცენარეს 60-100 ასეთი ფოთოლი აქვს). ნაყოფი იჭმება. თესლი 35%-მდე ზეთს შეიცავს. ფოთლებს ქოხების სახურავად იყენებენ. მისგან იღებენ აგრეთვე ბოჭკოს. ღეროს გამონაჟონი ტკბილი წვნიდან ამზადებენ ბადაგს, ხდიან არაყს. იუბეა გვხვდება სამხრეთ ამერიკაში, წყნარი ოკეანის სანაპიროზე, კავკასიაში შავი ზღვის სანაპიროზე, დეკორატიულ მცენარედ აშენებენ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 268.
ვოლფგანგ პეტერსენი

ვოლფგანგ პეტერსენი (გერმ. Wolfgang Petersen; დ. 14 მარტი, 1941, ემდენი, გერმანია) — გერმანელი კინორეჟისორი, პროდიუსერი და სცენარისტი. მისი ფილმი, „წყალქვეშა ნავი“ (1981) „ოსკარზე“ იყო ნომინირებული ექვს კატეგორიაში. პეტერსენის სხვა ცნობილი ფილმებია „დაუსრულებელი ამბავი“ (1984), „ჩემო მტერო“ (1985), „ცეცხლის ხაზზე“ (1993), „ეპიდემია“ (1995), „პრეზიდენტის თვითმფრინავი“ (1997), „სრულყოფილი შტორმი“ (2000), ტროა (2004) და „პოსეიდონი“ (2006). ვოლფგანგ პიტერსენი 1941 წლის 14 მარტს ემდენში, გერმანიაში დაიბადა. 1953-დან 1960 წლამდე იგი იონაჰეუმის გიმნაზიაში სწავლობდა. იგი დრამატურგიას შეისწავლიდა ბერლინსა და ჰამბურგში. 1966-1970 წლებში სწავლობდა ბერლინის კინოსა და ტელევიზიის აკადემიაში. პეტერსენმა თავისი პირველი სრულმეტრაჟიანი ფილმი, ფსიქოლოგიური თრილერი, 1974 წელს გადაიღო, სახელწოდებით „ჩვენ ან ის“. იგი ჰორსტ ბოსეცკის იგივე სახელწოდების მქონე რომანზეა დაფუძნებული. 1977 წელს გამოვიდა პეტერსენის შემდეგი ფილმი, სახელწოდებით „შედეგი“, რომელიც ალექსანდერ ციგლერის ავტობიოგრაფიული რომანის ადაპტაციაა ჰომოსექსუალური სიყვარულის შესახებ. 1982 წელს გადაიღო ფილმი, „წყალქვეშა ნავი“, რომელიც მეორე მსოფლიო ომს ეხება. ფილმმა დადებითი გამოხმაურებები დაიმსახურა როგორც აუდიტორიისგან, ასევე კინოკრიტიკოსებისაგან. იგი „ოსკარის“ ექვს კატეგორიაში იყო ნომინირებული. მათ შორის ორი, - საუკეთესო რეჟისორისა და საუკეთესო ადაპტირებული სცენარის - უშუალოდ ვოლფგანგ პეტერსენს მიემართება. ფილმში მთავარ როლს იურგენ პროშნოვი ასრულებს. 1984 წელს გამოვიდა ფილმი „დაუსრულებელი ისტორია“, რომელიც პატერსენის პირველი ინგლისურენოვანი ნამუშევარია. 1985 წელს გადაიღო „ჩემო მტერო“, რომელიც წარუმატებელი გამოდგა. 1993 წელს პეტერსენის გამოვიდა თრილერი „ცეცხლის ხაზზე“, რომელშიც მთავარ როლს კლინტ ისტვუდი ასრულებს. 1995 წელს გამოვიდა სასპენსის ჟანრის თრილერი, „პანდემია“. ფილმში დასტინ ჰოფმანი თამაშობს. პეტერსენის 1997 წლის ფილმი, სახელწოდებით „პრეზიდენტის თვითმფრინავი“, კომერციულად წარმატებული გამოდგა. ფილმის ოპერატორი გერმანელი კინოოპერატორი მაიკლ ბალჰაუსია, რომელიც ამერიკელ რეჟისორთან, მარტინ სკორსეზესთან მუშაობით არის ცნობილი. 1998 წელს ვოლფგანგ პეტერსენი უკვე ცნობილი ჰოლივუდის რეჟისორი იყო. იგი ჰარი პოტერის ფილმების პირველი ნაწილის, სახელწოდებით „ჰარი პოტერი და ფილოსოფიური ქვა“ რეჟისორად განიხილებოდა. 2000-იან წლებში პეტერსენმა „სრულყოფილი შტორმი“ (2000) და „ტროა“ (2004) გადაიღო. ისინი კომერციულად წარმატებული გამოდგა. 2006 წლის მაისში გამოვიდა პეტერსენის ფილმი, „პოსეიდონი“, რომელიც პოლ გალიკოს 1969 წლის რომანზეა დაფუძნებული, სახელწოდებით „პოსეიდონის თავგადასავალი“. ფილმის ბიუჯეტი 160 მილიონ დოლარს შეადგენდა. მასში კურტ რასელი, ჯოშ ლუკასი, რიჩარდ დრეიფუსი, ემი როსუმი, ჯაქინდა ბერეტი, მაიკ ფოგელი, მია მაესტრო, ჯიმი ბენეტი და ანდრე ბრაუგერი იღებენ მონაწილეობას. ფილმის ოპერატორი ჯონ სინილი, ხოლო პროდუსერები კი ვოლფგანგ პეტერსენი და დუნკან ჰენდერსენი არიან. სცენარის ავტორი მარკ პროტოსევიჩია. 10 წლიანი შესვენების შემდეგ, პეტერსენი კინოხელოვნებას 2016 წელს დაუბრუნდა კომედიური ფილმით „ოთხნი ბანკის წინააღმდეგ“. იგი პეტერსენის პირველი გერმანულენოვანი ფილმია „წყალქვეშა ნავის“ (1981) შემდეგ. სრულმეტრაჟიანი ფილმები პეტერსენი IMDB-ზე პეტერსენის ფილმების შესახებ პეტერსენის ინტერვიუ პეტერსენის ბიოგრაფია The Guardian „წყალქვეშა ნავის“ შესახებ
იუკა

იუკა (Yucca) — ერთლებნიან, მეტწილად მერქნიან მცენარეთა გვარი შროშანისებრთა ოჯახისა. ღეროს წვერზე 1 მ-ზე მეტი სიგრძის კონებად შეკრებილი, ჩვეულებრივ ეკლიანი, ხეშეში და ბრტყელი ფოთლები აქვს. მისი 30 სახეობა გავრცელებულია ცენტრალურ ამირიკასა და ჩრდილოეთ ამერიკის სამხრეთ ნაწილში. ზოგი სახეობის ფოთლებიდან იღებენ ბოჭკოს — პიტას. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 275.
იუკონი (მრავალმნიშვნელოვანი)

იუკონი შეიძლება აღნიშნავდეს: იუკონი — მდინარე კანადასა და აშშ-ში იუკონი — ზეგანი ალასკასა (აშშ) და კანადაში იუკონი — ტერიტორია კანადის ჩრდილო-დასავლეთში იუკონი — ქალაქი აშშ-ში
ერთხელ (ფილმი)

ერთხელ — რეჟისორ რეზო ესაძის სადებიუტო ფილმი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ფილმი მოგვითხრობს სოფლელი ბიჭის, საბას ცხოვრების მცირე ეპიზოდს ბავშვობიდან ყრმობაში გადასვლის მიჯნაზე. ბიჭუნას პაპა ზრდის და იგიც ეხმარება ხოლმე სახლში და ყანაში მუშაობისას. საბა აკვირდება ბუნებას, იგი თვით არის მისი ნაწილი. ეს არის ადამიანებსა და ცხოვრებასთან შეხების პირველი ცდები, სამყაროს შეცნობის დიდი სურვილი. რუსუდან კიკნაძე (თინა) კახა ქორიძე (საბა) ფ. მეგრელაძე (ფილიპე ბაბუა) დ. ესაძე (ბიცოლა) ერთხელ — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ ეროვნული ფილმოგრაფია. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-05. ციტირების თარიღი: 2014-09-01.
იულიუსისეული პერიოდი

იულიუსისეული პერიოდი — 7980 წელი ხანგრძლივობის დროის შუალედი, რომელსაც იყენებენ სხვადასხვა ასტრონომიული და ქრონოლოგიური გამოთვლებისათვის. იულიუსისეული პერიოდი უმცირესი ჯერადია 3 ციკლისა (7980=28·19·15): მზის 28-წლიანი ციკლისა, რომლის განმავლობაში კვირის დღეების სახელწოდებები უბრუნდება თვის ერთსა და იმავე რიცხვებს; მთვარის 19-წლიანი მეტონის ციკლისა, რომლის მთვარის ფაზები ემთხვევა თვეების ერთსა და იმავე რიცხვებს, და ე. წ. რომის ინდიქტიონის 15-წლიანი პერიოდისა, რომლის გავლის შემდეგ რომის იმპერიაში ახდევინებდნენ განსაკუთრებულ გამოსაღებს. 1583-იდან ფრანგი მეცნიერის ჟოზეფ სკალიგერის ინიციატივით შემოღებულია დროის აღრიცხვა ე. წ. იულიუსის დღეებით. ამგვარი აღრიცხვის საწყისია ძვ. წ. 4713 წლის 1 იანვარი შუადღე გრინვიჩის (მსოფლიო) დროით (ეს წელი პირველი წელი იყო ყველა ციკლისათვის). ასტრონომიაში ზოგიერთი დაკვირვების თარიღს გამოსახავენ იულიუსის დღეები. მაგ., 1976 წლის 2 აგვისტო დღის 3 საათს შეესაბამება 2442993,125 იულიუსის დღე. იულიუსისეული პერიოდის შესაბამისი დღეები მოცემულია ასტრონომიულ წელიწდეულებში და კალენდრებში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 276. ხარაძე ე., „ასტრონომიის საფუძვლები“ : 2 ტომად : ტომი I, 1991, გვ. 167-168
იულიუსის კალენდარი

იულიუსის კალენდარი, ძველი სტილი (საშუალო წლიური ხანგრძლივობა — 365 , 25 {\displaystyle 365,25} დღე) — მზის კალენდარული ტიპის წელთაღრიცხვის სისტემა, რომელიც შეადგინა ალექსანდრიელმა ასტრონომმა სოზიგენემ და შემოღებულ იქნა იულიუს კეისრის მიერ ძვ. წ. 45 წლის 1 იანვარს. ადრე არსებულ კალენდრებისაგან განსხვავებით, იულიუსის კალენდარი უფრო კარგად იმეორებდა ტროპიკული წელიწადის, ანუ მზის გარშემო დედამიწის ერთი შემოვლის რითმს, რის გამოც ის საუკუნეების მანძილზე დამკვიდრდა მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში, როგორც კალენდრის საუკეთესო ვარიანტი. ყოველი წელიწადი, რომლის ნომერი ოთხზე იყოფა, ნაკიანია და შეიცავს 366 დღე-ღამეს, დანარჩენი წლები — 365 დღე-ღამეს. შესაბამისად, იულიუსის კალენდარში წელიწადის საშუალო ხანგრძლივობაა 365,25 დღე-ღამე და იგი 0,0078 დღე-ღამით მეტია ტროპიკულ წელიწადზე. როგორც ცნობილია ტროპიკული წელიწადი შედგება 365,2421897 დღისაგან (365 დღე, 5 საათი, 48 წუთი და 45,19 წამი), ხოლო იულიუსის კალენდარში წელიწადის საშუალო ხანგრძლივობაა 365,25 დღე-ღამე. იულიუსის კალენდრის ცდომილებაა 1 დღე-ღამე 128 წელიწადში, ხოლო გრიგორიანული კალენდრით აღნიშნული სხვაობა მიიღწევა 3030 წლის შემდეგ. 1582 წელს, რომის პაპ გრიგორი XIII-ის ძალისხმევით იულიუსის კალენდარი შეცვალეს გრიგორიანული კალენდრით (ახალი სტილი). სხვაობა იულიუსისა და გრიგორიანულ კალენდრებს შორის ციფრებში შეგიძლიათ იხილოთ ქვემოთმოყვანილ ცხრილში. კალენდარი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 276. ↑ The spelling Quinctilis is also attested; see page 669 of The Oxford Companion to the Year.
იუნგერმანიალეები

იუნგერმანიალეები (ლათ. Jungermanniales) — მცენარეთა რიგი ღვიძლის ხავსების დანაყოფში. განეკუთვნება ღეროფოთლოვანი და თალუსოვანი ფორმები. მათი სიგრძე სასპორე კოლოფი (სპოროგონიუმი) 4 საგდულით იხსნება. კოლოფში სპორებთან ერთად არის უნაყოფო უჯრედები — ელატერები. ცნობილია 8100-მდე სახეობა, რომლებიც მთელ დედამიწაზეა გავრცელებული, უფრო ტენიან ტროპიკულ ტყეებში ხარობს, სადაც ზოფჯერ მთლიანად ფარავს ნიადაგს, ხის ღეროებსა და ტოტებს. იუნგერმანიალეების ყველაზე ცნობილი გვარებია პელია (Pelia) და პტილიდიუმი (Ptilidium). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 278.
აბუ ლ-ფაზლი

აბუ ლ-ფაზლი (სპარს. ابو الفضل; დ. 14 იანვარი, 1551 — გ. 12 აგვისტო, 1602) — ინდოელი მემატიანე და ფილოსოფოსი. აქბარის ვეზირი და მეგობარი. განაგებდა ფადიშაჰის მიმოწერას საზღვარგარეთის ქვეყნებთან. სპარსულად დაწერა აქბარის მმართველობის ქრონიკა „აქბარის წიგნი“ („აქბარნამე“), რომლის ყველაზე მნიშვნელოვანი ნაწილია „აქბარის კანონები“ („აინ-ი აქბარი“, ტ. 1-2, კალკუტა, 1867-1877). წიგნი შეიცავს მოგოლთა სახელმწიფოს ოლქების აღწერას, საგადასახადო უწყებებს, დადგენილებებსა და ავტობიოგრაფიას. შემორჩენილია აგრეთვე აბუ ლ-ფაზლის დიპლომატიური ეპისტოლეთა კრებული „აბუ ლ-ფაზლის თხზულება“ („ინშა-ი აბუ ლ-ფაზლ“). აბუ ლ-ფაზლი მოაკვლევინა აქბარის შვილმა ჯაჰანგირმა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 46. Biography and Works of Abu'l-Fazl - English Translation დაარქივებული 2009-02-07 საიტზე Wayback Machine. ↑ https://pantheon.world/profile/person/Abu'l-Fazl_ibn_Mubarak ↑ Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a>
იუნკერი

იუნკერი (გერმ. Junker) — თავადაზნაურული წარმოშობის უნტერ-ოფიცერი XVIII—XIX საუკუნის I ნახევრის რუსეთში. მომზადებას გადიოდნენ სპეციალურ სკოლებში. მოგვიანებით (1864 წლიდან) იუნკერს უწოდებდნენ იუნკერთა სასწავლებლის კურსანტს, რომელსაც ოფიცრის ჩინისათვის ამზადებდნენ. იუნკერთა სკოლა ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 279.
ბობ ოდენკირკი

რობერტ ჯონ ოდენკირკი (ინგლ. Robert John Odenkirk; დ. 22 ოქტომბერი, 1962, ბერვინი, ილინოისი, აშშ) — ამერიკელი მსახიობი, კომიკოსი, სცენარისტი, რეჟისორი და პროდიუსერი. მისი ყველაზე ცნობილი სამსახიობო როლია სოლ გუდმენი ამერიკულ დეტექტიურ ტერესერიალში, სახელწოდებით „Breaking Bad“ (2008-2013). მიუღია მონაწილეობა ფილმებსა და ტელესერიალებში: „ნებრასკა“ (2013, რეჟ. ალეგზანდერ პეინი), „ფარგო“ (2014, რეჟ. ნოა ჰოული), „ვაშინგტონ პოსტი: საიდუმლო მასალები“ (2017, რეჟ. სტივენ სპილბერგი) და სხვ. რობერტ ჯონ ოდენკირკი ბერვინში, ილინოისში დაიბადა. იგი ნეპერვილში იზრდებოდა. ოდენკირკი 7 დედმამიშვილიდან ერთ-ერთია. იგი ჩრდილოეთ ნეპერვილის სკოლაში სწავლობდა. მისი უმცროსი ძმა, ბილ ოდენკირკი, სცენარისტია. სწავლობდა სამხრეთ ილინოისის უნივერსიტეტში (კარბონდეილი, ილინოისი). ოდენკირკმა Chicago Reader-ს უთხრა, რომ მასზე, როგორც კომიკოსზე, დიდი გავლენა მოახდინა მონტი პაითონის ჯგუფის მიერ გადაღებულმა 1969 წლის ფილმმა, სახელწოდებით „მონტი პაითონის მფრინავი ცირკი“. 1987 წლიდან 1991 წლამდე ოდენკირკი Saturday Night Live-ში მუშაობდა რობერტ სმიგელთან და კონან ო'ბრაიენთან ერთად. 1992 წელს იგი „ბენ შტილერის შოუში“ სცენარისტად და მსახიობად მუშაობდა. შოუმ „ემის ჯილდო“ მოიპოვა საუკეთესო სცენარისათვის. 1995 წელს ოდენკირკმა, დევიდ ქროსთან ერთად, კომედიური სკეტჩი-სერიალი, „Mr. Show“ შექმნა. სერიალი ოთხ სეზონს მოიცავს. მათში მოწვეულ სტუმრებად მონაწილეობა მიუღიათ ისეთ კომიკოსებს, როგორებიც არიან სარა სილვერმენი, პოლ ფ. ტომპკინსი, ჯეკ ბლექი, ტომ კენი, ბრაიან პოსენი და სხვ. 2003 წელს ოდენკირკმა გადაიღო სრულმეტრაჟიანი ფილმი, სახელწოდებით „მალვინი ვახშამზე მიდის“, სადაც იგი კიტის როლს თამაშობს. ფილმმა დადებითი შეფასებები დაიმსახურა. 2006 წელს გამოვიდა ოდენკირკის ფილმი „მოდი, ციხეში წავიდეთ“. ფილმის სცენარის ავტორები ტომას ლენონი და რობერტ ბენ გარანტი არიან. ფილმში უილ არნეტი, დაქს შეფერდი და ჩი მაკბრაიდი მონაწილეობენ. ოდენკირკმა 2007 წელს გადაიღო „ძმები სოლომონები“. მისი სცენარის ავტორი უილ ფორტეა. 2009 წელს ოდენკირკი AMC-ს დეტექტიური ტელესერიალის, „Breaking Bad“-ის სამსახიობო გუნდს შეუერთდა. იგი სერიალში ადვოკატი სოლ გუდმენის როლს ასრულებს. ოდენკირკი კომედიური შოუს, „The Birthday Boys“-ის აღმასრულებელი პროდუსერია. 2015 წელს გამოვიდა „Breaking Bad“-ის მიხედვით გადაღებული სერიალი, სახელწოდებით, „სჯობს, დაურეკოთ სოლს“. ბობ ოდენკირკი მასში მთავარ როლს ასრულებს. იგი ასევე ტელესერიალის პროდუსერია. ოდენკირკი 2017 წელს გამოსული Netflix-ის ფილმის, სახელწოდებით, „შეყვარებულის დღე“, თანასცენარისტი და პროდუსერია. იგი ასევე მცირე როლს თამაშობს ფილმში. ფილმის რეჟისორი მაიკლ სტივენსონია. „Breaking Bad“-ში როლის შესრულების შემდეგ, ოდენკირკი უფრო მასშტაბურ პროექტებში ჩაერთო, როგორებიცაა: „მომნუსხველი წამი“ (2013, რეჟ. ჯეიმზ პონსოლდტი), „ვაშინგტონ პოსტი: საიდუმლო მასალები“ (2017, რეჟ. სტივენ სპილბერგი), „პატარა ქალები“ (2019, რეჟ. გრეტა გერვიგი) და სხვ. როგორც რეჟისორი ოდენკირკი IMDB-ზე ოდენკირკის ინტერვიუ ოდენკირკი სოლ გუდმენის პერსონაჟისა და „Breaking Bad“-ის შესახებ ოდენკირკის ბიოგრაფია ↑ http://www.chicagoreader.com/chicago/bob-odenkirk/Content?oid=1141571 ↑ http://www.esquire.com/entertainment/movies/q-and-a/a52320/bob-odenkirk-interview-girlfriends-day-trailer/
ალექსანდრე სუმბათაშვილ-იუჟინი

ალექსანდრე ივანეს ძე სუმბათაშვილ-იუჟინი (რუს. Александр Иванович Южин [Сумбатов]; დ. 16 სექტემბერი [ძვ. სტ. 4 სექტემბერი], 1857, სოფ. კუკუევკა, ახლანდელი ტულის ოლქი — გ. 17 სექტემბერი, 1927, ჟუან-დე-პენი, ნიცის მახლობლად, დაკრძალულია მოსკოვში, ნოვოდევიჩის სასაფლაოზე) — რუსი დრამატურგი, მსახიობი. წარმოშობით ქართველი. რსფსრ სახალხო არტისტი (1922). 1863-1877 წლებში ცხოვრობდა საქართველოში. დაამთავრა თბილისის ვაჟთა I გიმნაზია. 1877-1881 წლებში სწავლობდა პეტერბურგის უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე. მისი პირველი პიესებია „ცხოვრების უფლებები“ (1877, დაკარგულია), „მეხამრიდი“ (1879;1885 ვლადიმერ ნემიროვიჩ-დანჩენკოსთან ერთად გადააკეტა პიესად „შავარდნები და ყორნები“). ავტორია ოცამდე პიესისა, რომელთა ძირითადი ნაწილი სოციალურ პრობლემატიკას ეძღვნება („საუკუნის ქალიშვილი“, 1860; „სახელგანთქმული კაცის მეუღლე“, 1884; „ჯაჭვები“, 1886; „მზის ჩასვლა“, 1889 და სხვა). სუმბათაშვილ-იუჟინის პიესებში რომანტიკული პათოსი ერწყმის ჭეშმარიტ რეალიზმს. სუმბათაშვილ-იუჟინმა მძაფრად გაალრიტიკა თავადაზნაურული და ბურჟუაზიული საზოგადოების მანკიერებანი („ჯენტლმენი“, 1897; „ირინეს თემი“, 1901; „ბადე“, 1903; „ბელადები“, 1907). ავტორია ისტორიული დრამებისა („მეფე იოანე IV“, 1884; „ძველი წრთობა“, 1895 და სხვა). მისი ესთეტიკური შეხედულებანი განსაკუთრებით გამოვლინდა პიესაში "რაფაელი" (1927). საქართველოს უძღვნა სუმბათაშვილ-იუჟინმა ისტორიული დრამა „ღალატი“ 1903, რომელიც ერთგვარი ნოსტალგიაა ჩვენს გმირულ წარსულზე, მისი პიესები ქართულ ენაზე ითარგმნებოდა 1889 წლიდან (მთარგმნელები აკაკი წერეთელი, ვალერიან გუნია, კოტე მესხი, ნიკოლოზ ავალიშვილი). პროფესიულ სცენაზე პირველად გამოვიდა 1876 წელს თბილისში სოლცევის ფსევდონიმით, 1878–1879 წლებში გამოვიდა პეტერბურგის თეატრებში. არაერთხელ ყოფილა გასტროლებზე საქართველოში მცირე თეატრის დასთან ერთად. 1882 წლიდან გარდაცვალებამდე მოღვაწეობდა მოსკოვის მცირე თეატრში. 1909 წლიდან იყო დასის მმართველი, 1918 - სამხატვრო საბჭოს თავმჯდომარე, 1919 - დირექციის თავმჯდომარე, 1923 წლიდან - დირექტორი, 1926 წლიდან კი - საპატიო დირექტორი. ალექსანდრე სუმბათაშვილ-იუჟინი მგზნებარე ტემპერამენტის, ფართო დიაპაზონის, ტრაგიკული ჟანრის რომანტიკოსი მსახიობი იყო. ასრულებდა აგრეთვე სახასიათო, კომედიურ როლებსაც. მისი სცენური გმირები თავისუფლებისმოყვარე, ბუნტარული სულისკვეთებით გამსჭვალული, ტირანიის წინააღმდეგ მებრძოლი ადამიანები იყვნენ. როლებიდან აღსანიშნავია: დიუნეა, მარჯიზი პოზა, მპრტიმერი (შილერის „ორლეანელი ქალწული“, „დონ კარლოსი“, „მარიამ სტიუარტი“); დონ კარლოსი, რუი ბლაზი (ჰიუგოს „ერნანი“, „რუი ბლაზი“); იაგო, ოტელო, რიჩარდ III, ჰამლეტი (შექსპირის „ოტელო“, „რიჩარდ III“, „ჰამლეტი“), ურიელი (გუცკოვის „ურიელ აკოსტა“), ეგმონტი (გოეთეს „ეგმონტი“), ლორდი კაკეშამი (უალდის „იდეალური ქმარი“), ფიგარო (ბომარშეს „ფიგაროს ქორწინება“), ჩაცკი, ფამუსოვი (გრიბოედოვის „ვაი ჭკუისაგან“), ტელიატევი (ოსტროვსკის „ცოფიანი ფულები“) და სხვა. 1923 წელს მონაწილეობა მიიღო რუსთაველის თეატრში კონსტანტინე მარჯანიშვილის მიერ დადგმულ სპექტაკლში ზურაბ ანტონოვის „მზის დაბნელება საქართველოში“. ჩხიკვიშვილი დ., ალ. სუმბათაშვილი-იუჟინი, თბ., 1976 ნინიკაშვილი კ., ლაღიძე მ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 603.
აბუ საიდი

ფადლ ალ-ლაჰ იბნ აბუ ლ-ხაირ მეიჰანი აბუ საიდი (სპარს. ابوسعید ابوالخیر; დ. 7 დეკემბერი, 967, ხორასანი — გ. 12 იანვარი, 1049, იქვე) — სპარსელი პოეტი, სწავლული, მისტიკოსი, სპარსული ადრეული სუფიზმის უმთავრესი წარმომადგენელთაგანი. ერთ-ერთმა პირველმა დაამკვიდრა სუფიურ ქადაგებებში ლექსების ჩართვის ტრადიცია. მიეწერება 750-მდე მისტიკური შინაარსის რობაი, რომლებშიც ურთულესი სუფიური აზრები სადა და დახვეწილი ფორმითაა გადმოცემული. აბუ საიდმა დიდი გავლენა მოახდინა სპარსული სუფიზმის შემდგომ განვითარებაზე. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 47. აბუ საიდის რობაიები lib.ge-ზე[მკვდარი ბმული] ↑ Center for the Great Islamic Encyclopedia Abū Saʿīd b. Abī al-Khayr // Encyclopaedia Islamica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5059946"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q4115217"></a>
ეს დღე რომ არ ყოფილიყო

ეს დღე რომ არ ყოფილიყო — რეჟისორ ხათუნა გიორგობიანის 2006 წლის ქართული ფილმი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ანა და მისი უფროსი და მარი ბრმა მამასთან ერთად თბილისის გარეუბანში, დანგრეულ ოთახში ცხოვრობენ, სადაც აფხაზეთიდან გამოქცეულებმა შეაფარეს თავი. მარი პატრონს ეძებს ძლიერი მამაკაცის სახით. კაცი, რომელსაც ის მიენდობა, ნარკოდილერი და სუტენიური აღმოჩნდება. მარის ბრძოლა აღარ შეუძლია და ნარკოტიკებით გაბრუებული ნიკას მიერ შერჩეული მამაკაცების სურვილებს აკმაყოფილებს. ანა ქუჩაში სიმღერით შოულობს ფულს. ის ყველას პატრონია – მამის, დის, საავადმყოფოში მიტოვებული მოხუცისა და ნაგავში გადაგდებული თოჯინისაც კი. ანა გურჯი (გიორგობიანი) (ანა) ნოდარ ხუციშვილი (მამა) მარიკა ქინქლაძე (მარი) ნიკო თავაძე (ნიკი) „ეს დღე რომ არ ყოფილიყო“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია
ესკულაპეს მოწაფე

ესკულაპეს მოწაფე — ოთარ აბესაძის 1977 წლის ფილმი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ფილმი ტექნიკური პროგრესის პირობებში ბუნებისა და ადამიანთა ჯანმრთელობის დაცვის აქტუალურ პრობლემებს ეხება და ადამიანურ ურთიერთობათა სირთულეებზე, მათი ცხოვრებისეული პოზიციების მკვეთრ დაპირისპირებაზე მოგვითხრობს. ნაწარმოებს საფუძვლად დაედო ზესტაფონის ფეროშენადნობი კომბინატის მუშაობის რეალური მასალა. მზია არაბული პაატა ბარათაშვილი შოთა გაბელაია მერაბ ჯაფარიძე სესილია თაყაიშვილი ირაკლი უჩანეიშვილი შინაგი ნაცვლიშვილი კარლო საკანდელიძე ზურაბ (კუკური) ლაფერაძე ლეო (ლევან) ფილფანი დავით ოქროსცვარიძე სერგო ახალაძე აბესალომ ლორია ალექსანდრე მახარაძე რემი აბესაძე თამილა ლასხიშვილი გრიგოლ კოსტავა კახი კავსაძე მზია ქადაგიძე ციალა ბერიძე ლეილა შოთაძე თამარ თვალიაშვილი მანანა ლომთათიძე ნ. ჩირგაძე თამარ აბესაძე მარიამ აბესაძე დ. ცერცვაძე ესკულაპეს მოწაფე — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ეტიუდი № 6

ეტიუდი № 6 — გიორგი ბერიძის ფილმი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. 13 წლის გოგონა ტასო, დედა და პაპა ტყისპირას განმარტოებით მდგომ სახლში ცხოვრობენ. კავშირი გარე სამყაროსთან ტასოსათვის არის მატარებლის ხმა, ქალაქების ბარათებისა და რუკების დათვალიერება და მუსიკის მასწავლებელი. ტასოს ჭირივით ეზარება ფორტეპიანოც, მუსიკაც და ეტიუდიც, რომელსაც გაუთავებლად უკრავს, მაგრამ მასწავლებლის ყოველი მოსვლა მისთვის დღესასწაულია... დედა გულგრილია ყველაფრის მიმართ, პაპა ყველაფერს გრძნობს და ხედავს, მუსიკის მასწავლებლისთვის ტასო ბავშვია, მაშინ როდესაც დედაში მოულოდნელად ქალს აღმოაჩენს... ქეთა შათირიშვილი თამრიკო კვესიტაძე გიორგი ცინცაძე მურატი ფარჯიანი ↑ ეროვნული ფილმოგრაფია ეტიუდი № 6 — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ეტლი შარაგზაზე

ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ფილმის მთავარი გმირი, მკვლელი – მოხუცი (რომელიც "დამსახურებულ" პენსიას ითხოვს), მრავალი წლის შემდეგ ხვდება იმათ, ვინც ის დაიქირავეს. დავალების შესრულების შემდეგ კი როგორც უსარგებლო მოისროლეს, დაივიწყეს... მკვდრეთით აღმდგარი მკვლელი ცდილობს დაამტკიცოს თავისი აუცილებლობა, კვლავ მრავალგზის დაღვაროს სისხლი... მაგრამ ბოროტების ამ ბუდეს გზა ესპობა, საკუთარ სხეულში ლპება. თენგიზ არჩვაძე გიორგი ხარაბაძე იური ვასაძე მარლენ ეგუტია გოგი მოსეშვილი გოჩა კაპანაძე ↑ ეროვნული ფილმოგრაფია
ექვსი თოვლიანი დღე

ექვსი თოვლიანი დღე — რეჟისორ იური კვაჭაძის ფილმი. გამოვიდა 1986 წელს. ფილმის მთავარი პერსონაჟი თოვლის სტიქიაში მოჰყვება და ექვსი დღე ებრძვის, რაც ზრდასრულ ადამიანად აქცევს. ნუგზარ გოგოძე ელგუჯა ბურდული ლეო (ლევან) ფილფანი იოსებ ჯაჭვლიანი ვაჟა ფირცხალაიშვილი ალექსი ანთაური მერაბ ბექაური ელგუჯა აფციაური გულიკო კაკაჩია თამარ სხირტლაძე ეკა ქუთათელაძე ლელა თათარაიძე დავით ჩუბინაშვილი ლიუბოვ კუდრიავცევა ელზა კუდრიავცევა ჯუმბერ წიკლაური ექვსი თოვლიანი დღე — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „ექვსი თოვლიანი დღე“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია
ექიმი მიდის ფეხბურთზე

ექიმი მიდის ფეხბურთზე — სერგო ევლახიშვილის 1962 წლის ფილმი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ექიმი ვერა და ვერ ახერხებს ფეხბურთზე წასვლა; ერთხელაც, მომქანცველი კვირის შემდეგ, სტადიონზე მიდის, მაგრამ მატჩის ყველაზე დაძაბულ წუთებში მაინც მოუწევს ტრიბუნის დატოვება – მას ავადმყოფთან იძახებენ. გიორგი გეგეჭკორი მარინა თბილელი ↑ ექიმი მიდის ფეხბურთზე 1962. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-03-12. ციტირების თარიღი: 2018-07-29. „ექიმი მიდის ფეხბურთზე“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია
ექო (ფილმი)

ექო — რეჟისორ ზაზა ხალვაშის 1985 წლის ქართული ფილმი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ფილმი მოგვითხრობს მთიანი აჭარის იმ პერიოდზე, როდესაც მას სტოვებდნენ თურქული ჯარები და შემოდიოდა ქართული ჯარი. ელვირა ჩლაიძე გოგა გველესიანი ნუნუ ხინიკაძე კ. კახიძე პაატა შენგელია „ექო (ფილმი)“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია
ექსპედიცია (ფილმი)

„ექსპედიცია“ — რეჟისორ ზურაბ მექვაბიშვილის 1983 წლის ფილმი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. გეოფიზიკური ექსპედიცია ყოველდღიური დაძაბული ცხოვრებით ცხოვრობს, მიძინებულია პატრიოტული გრძნობები, მაგრამ ამ ადამიანებს შორის აღმოჩნდექა ახალგაზრდა კაცი, რომლის ერთი შეხედვით მომაბეზრებელი საუბრები ამ კუთხის მსტორიაზე ექსპედიციის დანარჩენ წევრებში ნელ-ნელა აცოცხლებს პატრიოტიზმის იმპულსებს, მათ ახსენდებათ, რომ სამშობლოს ცნება უწმინდესია. ირაკლი ხიზანიშვილი როსტომ ლორთქიფანიძე ვახტანგ ქართველიშვილი რევაზ იმნაიშვილი ↑ ეროვნული ფილმოგრაფია ექსპედიცია — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ექსპრეს-ინფორმაცია

ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ფილმი მოგვითხრობს ჩვენი დროის აბსურდულობასა და პარადოქსულობაზე. რეჟისორი შესაბამისი მხატვრული ხერხებით ქმნის თანამედროვეობის წინააღმდეგობებით აღსავსე პანორამას. ზურაბ ყიფშიძე მიხეილ ვაშაძე მაკა მახარაძე ნანა შონია თეიმურაზ ჩირგაძე ალეკო მახარობლიშვილი (შეპილოვი) ანზორ ჟვანია ექსპრეს-ინფორმაცია — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ ეროვნული ფილმოგრაფია
ექსჩემპიონი (ფილმი)

ექსჩემპიონი — რეჟისორ ვლადიმერ ტყაბლაძის ფილმი. გამოვიდა 1983 წელს. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ფილმში ნაჩვენებია თბილისის იპოდრომის მოხუცი ჟოკეის, ცხენისა და ბავშვის ურთიერთდამოკიდებულება. ფარნაოზ კიკნაძე ↑ ეროვნული ფილმოგრაფია