laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
თაყა ზევდგინიძე

თაყა ზევდგინიძე — XIV საუკუნის 89-90-იანი წწ. პოლიტიკური მოღვაწე, ქართლის მეფის გიორგი VII-ის თანამებრძოლი. თათართა წინააღმდეგ ერთ-ერთ ბრძოლაში დამარცხების შემდეგ გიორგიმ თავი სამცხეს შეაფარა. აქ მეფის წინააღმდეგ მოეწყო შეთქმულება. შეთქმულთა განზრახვა ზევდგინიძემ მეფეს შეატყობინა და შეთქმულების ღამეს თვითონ ჩაწვა მეფის საწოლში. შეთქმულებმა იგი დაჭრეს (ზოგი ცნობით მოკლეს). ამ თავგანწირვისათვის გიორგი VII-მ ნასისხლად შიომღვიმე და სოფლები უბოძა. ვახუშტის მიხედვით, ეს ფაქტი XV საუკუნეში მოხდა, მეფისთვის თავდადებულ ზევდგინიძეს კი იოთამი ერქვა. ბერძენიშვილი ნ., ფეოდალური ურთიერთობიდან XV საუკუნეში, მის წგნ.: საქართველოს ისტორიის საკითხები, წგნ. 2, თბ., 1965; გვრიტიშვილი დ., ფეოდალური საქართველოს სოციალური ურთიერთობის ისტორიიდან (ქართლის სათავადოები), თბ., 1955; ქიქოძე მ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 502.
ტიმ კეჰილი

ტიმ კეჰილი (ინგლ. Tim Cahill; დ. 6 დეკემბერი, 1979, სიდნეი) — ავსტრალიელი ფეხბურთელი, თამაშობდა თავდამსხმელისა და შემტევი ნახევარმცველის პოზიციაზე. თამაშობდა ავსტრალიურ, ინგლისურ, ამერიკულ და ჩინურ კლუბებში. ყველაზე მეტად ცნობილია ინგლისურ საფეხბურთო კლუბ „ევერტონში“ თამაშით. საკლუბო კარიერა ინდურ კლუბ „ჯამშედპურში“ 2019 წელს დაასრულა. მონაწილეობა აქვს მიღებული სამ მსოფლიო ჩემპიონატზე 2006, 2010 და 2014 წლებში. კეჰილი პირველი ავსტრალიელი ფეხბურთელია, რომელმაც მსოფლიო ჩემპიონატზე გოლი გაიტანა. ავსტრალის ეროვნული ნაკრების ყველა დროის ბომბარდირი 50 გატანილი გოლით. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ტიმ კეჰილი“ ვიკისაწყობში. ტიმ კეჰილი — ფიფას ჩანაწერი[დაარქივებული] ტიმ კეჰილი — სტატისტიკა საიტზე Soccerbase.com (ინგლისური) ტიმ კეჰილი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ოფიციალური საიტი პროფილი MLS-ის საიტზე პროფილი „ევერტონის“ ოფიციალურ საიტზე პროფილი football-lineups.com-ზე ↑ FIFA Confederations Cup Russia 2017: List of players: Australia (PDF). FIFA. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-07-24. ციტირების თარიღი: 2019-04-15. ↑ 2018 FIFA World Cup Russia: List of players: Australia (PDF). FIFA. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-06-19. ციტირების თარიღი: 2021-01-17. ↑ Tim Cahill topscorer. Dugout.
სტორი

სტორი — მდინარე კახეთის კავკასიონის სამხრეთ კალთაზე, თელავის მუნიციპალიტეტში, ალაზნის მარცხენა შენაკადი, სათავე აქვს ზღვის დონიდან 2950 მეტრის სიმაღლეზე, მდინარის სიგრძეა 38 კმ, აუზის ფართობი 281 კმ². მოედინება სტორის (სტვრის) ხეობაში. მის ნაპირს მიჰყვება თუშეთისკენ მიმავალი ფშაველი-ომალოს გზა. მდინარის ნაპირებზეა გაშენებული სოფლები: ლეჩური, ფშაველი და ლალისყური. ლეჩურსა და ფშაველს შორის მდინარეზე აშენებულია წყალსაცავი. მდინარის სანაპირო ზოლი 18-მდე რეკრეაციულ ადგილს ითვლის. საზრდოობს თოვლის, წვიმისა და მიწისქვეშა წყლით. წყლდიდობა იცის გაზაფხულზე, წყალმცირობა — ზამთარში, წყალმოვარდნები — შემოდგომაზე. საშუალო წყლის ხარჯი 9,55 მ³/წმ. მდინარე სტორი (შტორი) ერთ-ერთი წყალუხვი მდინარეა, ზაფხულის მცხუნვარე პერიოდში მდინარე ალაზნის ერთ-ერთი მასაზრდოებელი სწორედ მდინარე სტორია. სოფელ ფშაველიდან 35-40 კილომეტრში, ხეობაში არსებობს ფეოდალთა საცხოვრისი, ისტორიულ წყაროებში დაფიქსირებულია შტვრის (სტორი) საერისთაო. მდინარე სტორი სოფელ ფშაველთან მდინარე სტორი სოფელ ლეჩურთან აფხაზავა ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 574.
დიდი ხილიჭამია ღამურა

დიდი ხილიჭამია ღამურა, იგივე დიდი მოკლეცხვირა ხილიჭამია ღამურა ან ინდური მოკლეცხვირა ხილიჭამია ღამურა (Cynopterus sphinx) — ძუძუმწოვრები ხილიჭამია ხელფრთიანების ქვერიგისა. მისი ნახვა შესაძლებელია სამხრეთ და სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში. ხელფრთიანების ამ სახეობას აქვს განსაკუთრებულად წაგრძელებული დინგი. მათი ზედა მხარე მონაცრისფრო რუხია შედარებით ნათელი ქვედა მხარით. ბეწვი ძალიან თხელი და ხავერდოვანია. დიდი ხილიჭამია ღამურის ყურები და ფრთის ძვლები შეფერილია თეთრად. ქვედა ყბის კბილები მომრგვალებულია და მოკლებულია დამატებით სიბასრეს. ზრდასრული ღამურის ფრთის გაქანი 48 სანტიმეტრია. საშუალო სიგრძე 70.2 მილიმეტრია (64-79 მმ). Balasingh, J; J. Suthakar-Isaac, S., and R. Subbaraj (1993). „Tent roosting by the frugivorous bat Cynopterus sphinx in southern India“. Current Science. 65 (5): 418.CS1-ის მხარდაჭერა: მრავალი სახელი: ავტორების სია (link) Tan, Min; et al. (28 ოქტომბერი, 2009). Hosken, David (ed.). „Fellatio by Fruit Bats Prolongs Copulation Time“. PLoS ONE. 4 (10): e7595. Bibcode:2009PLoSO...4.7595T. doi:10.1371/journal.pone.0007595. PMC 2762080. PMID 19862320. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-12-10. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date=-ში (დახმარება) ↑ Bates, P. ; Bumrungsri, Molur S. & Srinivasulu, C. (2008)IUCN entry for C. sphinx. IUCN Red List of Threatened Species.. ციტირების თარიღი: 28.10.2009.[მკვდარი ბმული] ↑ Bates, P.J.J; Harrison D.A. (1997). Bats of the Indian Subcontinent. Harrison Zoological Museum, გვ. 258. ISBN 0951731319.
ივიცა ოლიჩი

ივიცა ოლიჩი (ხორ. Ivica Olić; დ. 14 სექტემბერი, 1979, დავორი) — ხორვატი ფეხბურთელი. ასპარეზობს ე.წ. მეორე თავდამსხმელის პოზიციაზე. 2009 და 2010 წლებში დასახლედა ხორვატიის წლის ფეხბურთელად. მონაწილეობა აქვს მიღებული მსოფლიოს 2002 და 2006, ევროპის 2008 და 2012 წლის ჩემპიონატებზე. 2014 წლის მსოფლიო თასზე კამერუნის ნაკრების წინააღმდეგ გატანილი გოლით გახდა ყველაზე ხანდაზმული ხორვატი ფეხბურთელი, რომელსაც გოლი გაუტანია მსოფლიო ჩემპიონატის ფინალურ ეტაპზე. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ივიცა ოლიჩი“ ვიკისაწყობში. ივიცა ოლიჩი — ფიფას ჩანაწერი[დაარქივებული] ივიცა ოლიჩი – უეფას ჩანაწერი (ინგლისური) Ivica Olić — სტატისტიკა საიტზე Soccerbase.com (ინგლისური)
ხმალა

ხმალა, ხანჯალა, გლადიოლუსი (ლათ. Gladiolus) — მრავალწლოვან გორგლ-ბოლქვიან მცენარეთა გვარი ზამბახისებრთა ოჯახისა. აქვთ სწორმდგომი, დაუტოტავი (ზოგჯერ დატოტვილი) ღერო, მწვანე ან მოცისფრო-მომწვანო შეფერილობის ხაზურ-ხმლისებრი ფოთოლი. ყვავილი ძაბრისებრია და 6 არასწორნაკვთებიანი ყვავილსაფარი აქვს; ყვავილები ლამაზად ყვავის და ფერად ნაირგვარია: თეთრი, ყვითელი, ნარინჯისფერი, წითელი, იასამნისფერი, იისფერი; ყვავილედი ერთ-ან ორმხრივი თავთავია. ცნობილია ხმალას დაახლოებით 250-მდე სახეობა, რომლებიც გავრცელებულია სამხრეთ და ჩრდილოეთ აფრიკაში, ევროპასა და აზიაში. საქართველოში გვხვდება 7 სახეობა. მათგან 1 საქართველოს ენდემია, 1 — კავკასიისა. დეკორატიულ მებაღეობაში ფართოდაა გავრცელებული ჰიბრიდული ხმალა (ლათ. Gladiolus hybridus), რომელიც გამოირჩევა ყვავილობის ხანგრძლივობით, დიდი ზომის ყვავილედითა და ყვავილით, ნაირგვარი ფერადოვნებით. ხმალას იყენებენ ბაღებში, პარკებსა და სკვერებში ყვავილნარების გასაფორმებლად, ყვავილწნულების გასაკეთებლად და სხვა. ხმალა მრავლდება გორგალ-ბოლქვით და შვილეული ბოლქვებით. დეკორატიულ მეყვავილეობაში მიღებულია მისი მრავალი ჯიში და ფორმა. ბათუმის ბოტანიკური ბაღის მეცნიერმუშაკმა ვ. შანიძემ გამოიყვანა ახალი ჯიშები: „ბათუმის გაზაფხული“, „ვაჟა-ფშაველა“, „პიონერი“, „ჰიბრიდი №1“ და სხვა, რომელთაც საერთაშორისო აღიარება პოვეს. ასიეშვილი ლ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 488.
მემფის დეპაი

მემფის დეპაი (ნიდერლ. Memphis Depay; დ. 13 თებერვალი, 1994, მოდრეხტი) საყოველთაოდ ცნობილი როგორც მემფისი — ნიდერლანდელი ფეხბურთელი, პოზიციით თავდამსხმელი. ასპარეზობს კლუბ „ატლეტიკოსა“ და ნიდერლანდების ეროვნულ ნაკრებში. დეპაიმ კარიერა დაიწყო ნიდერლანდულ კლუბ „პსვ ეინდჰოვენში“. კლუბში მან ჩაატარა 125 მატჩი და გაიტანა 50 გოლი. 2014/15 სეზონში გახდა ერედივიზიის საუკეთესო ბომბარდირი (22 გოლი 30 მატჩში), რითაც დაეხმარა კლუბს გამხდარიყო ჰოლანდიის ჩემპიონი. 2015 წელს ჟურნალმა „France Football“ დეპაი დაასახელა წლის საუკეთესო ახალგაზრდა ფეხბურთელად. 2015 წლის ზაფხულში დეპაი 25 მილიონი გირვანქა სტერლინგის სანაცვლოდ შუერთდა „მანჩესტერ იუნაიტედს“. მისი დებიუტი ნიდერლანდების ნაკრებში შედგა 2013 წელს. ლუი ვან გალმა დეპაი გამოიძახა ნიდერლანდის ეროვნულ ნაკრებში 2014 წლის მსოფლიო ჩემპიონატში. 2014 წლის 18 ივნისს ავსტრალიის ნაკრებთან გატანილი გოლით დეპაი გახდა ყველაზე ახალგაზრდა ნიდერლანდელი, რომელსაც გოლი აქვს გატანილი მსოფლიო ჩემპიონატებზე. პსვ:(3) ერედივიზია (1): 2014–15 ნიდერლანდების თასი (1): 2011–12 იოჰან კრუიფის თასი (1): 2012 ბარსელონა:(2) ლა ლიგა (1): 2022–23 ესპანეთის სუპერთასი (1): 2022–23 ნიდერლანდები 17-წლამდელთა ევროპის ჩემპიონატი: 2011 მსოფლიო ჩემპიონატი: მესამე ადგილი: 2014 ერედივიზიის საუკთესო ბომბარდირი: 2014–15 „პსვ“-ის „წლის ნიჭიერი ფეხბურთელი“ იოჰან კრუიფის ტროფეი: 2014–15 „France Football“-ის საუკეთესო ახალგაზრდა ფეხბურთელი: 2015 ლიგა 1-ის წლის საუკეთესო გოლი პფეკ-ის თვის საუკეთესო მოთამაშე: აპრილი, 2018 შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „მემფის დეპაი“ ვიკისაწყობში. მემფის დეპაი — Transfermarkt.de მანჩესტერ იუნაიტედის პროფილი პრემიერ ლიგის პროფილი ოლიმპიკ ლიონის პროფილი დაარქივებული 2018-07-02 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2014 FIFA World Cup Brazil: List of players (PDF). FIFA (11 June 2014). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 11 ივნისი 2015. ციტირების თარიღი: 11 June 2014. ↑ 2.0 2.1 Depay named best young World player ahead of Sterling. ციტირების თარიღი: 11 October 2015. ↑ Premier League – Manchester United to sign £25m Memphis Depay from PSV Eindhoven. ციტირების თარიღი: 8 August 2016. ↑ „Memphis the hero for Oranje“. FIFA.com. Fédération Internationale de Football Association. 19 June 2014. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 6 სექტემბერი 2015. ციტირების თარიღი: 26 July 2015. ↑ 5.0 5.1 M. Depay. Soccerway. ციტირების თარიღი: 13 November 2016. ↑ http://www.manutd.com/en/Players-And-Staff/First-Team/Memphis.aspx ↑ Netherlands see off all comers in Serbia. UEFA (15 May 2011). ციტირების თარიღი: 24 April 2015. ↑ 2014 FIFA World Cup: Dutch down Brazil, seal third place. FIFA (12 July 2014). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 19 აგვისტო 2014. ციტირების თარიღი: 21 August 2014. ↑ Doyle, Mark (17 May 2015). „Manchester United-bound Depay finishes as Eredivisie's top scorer“. Goal.com. ციტირების თარიღი: 17 May 2015. ↑ Memphis Depay takes home two awards at former club PSV Eindhoven's Footballer of the Year gala. ↑ Manchester United-bound Depay named Eredivisie's best young talent. Goal.com (19 May 2015). ციტირების თარიღი: 20 May 2015. ↑ Ball, Michael. (15 May 2017) Memphis Depay wins Ligue 1 goal of the season award. ციტირების თარიღი: 10 June 2017. ↑ Depay et Diego, joueurs du mois d'Avril ! French (9 May 2018). ციტირების თარიღი: 27 July 2018.
მამუკა კიკალიშვილი

მამუკა კიკალიშვილი (დ. 15 ნოემბერი, 1971, თბილისი, საქართველო) — ქართველი მოდის ფოტოგრაფი. მისი ფოტოსურათების ნახვა შესაძლებელია ისეთ ჟურნალებში როგორიცაა: L'Officiel (Az), Harper's Bazaar (Ru), Boutique (Az), Nargis (Az) და სხვები. 2013 წლის აგვისტოს თვიდან არის L'Officiel (Az) -ის ფოტოგრაფი. ასევე, ის არის მოდის სახლი "Atelier Kikala"-ს მფლობელი.VR Fashion Management,წარმოგიდგენთ კიკალიშვილს. მამუკა კიკალიშვილი დაიბადა 1971 წლის 15 ნოემბერს, ქალაქ თბილისში. ის ბავშვობიდან სიამოვნებით იყო დაკავებული ფოტოგრაფიით. ფოტოგრაფია გახდა მისი საყვარელი გატაცება. ის სწავლობდა ენერგეტიკის და კავშირის ფაკულტეტზე საქართველოს ტექნიკურ უნივერსიტეტში. 2000 წელს მან დაამთავრა სწავლა და გახდა ტექნიკური მეცნიერებების დოქტორი. [წყარო არ არის მითითებული 916 დღე] კიკალიშვილის ნამუშევრები გამოქვეყნდა სხვადასხვა ცნობილ ჟურნალებში: Photo Vogue Italia , L'Officiel (Az), Harper`s Bazaar (Ru) და სხვებში. ის იღებდა ისეთ ცნობილ ადამიანებს როგორებიც არიან მილა იოვოვიჩი, ნინა ანანიაშვილი და სხვები.მამუკა კიკალიშვილი ყოველთვის ოცნებობდა საკუთარ ფოტოსტუდიაზე. მან დაიწყო სარდაფის სტუდიად გადაკეთება. გაემგზავრა გერმანიაში, გახსნა სტუდია და დაარქვა - "Kikala Studio". მან დააარსა "Kikala Studio" 2006 წელს. ერთ წელიწადში სტუდია გახდა ძალიან წარმატებული კავკასიის რეგიონში. მისი პირველი ნამუშევრების შემდეგ (Virgin suicide, Les Fleurs Du Mal, Butoh Garden), არა მარტო ფოტოსურათები სარგებლობდნენ წარმატებით სოციალური ქსელებისა და ფორუმების მომხმარებლებს შორის, არამედ ხალხსაც მოსწონდათ ტანსაცმელი ფოტოსურათებზე. მაშინ მან გადაწყვიტა შეექმნა მოდის სახლი. 2012 წლის სექტემბერში მან დააარსა მოდის სახლი - "Atelier Kikala", რომლის შემოქმედებითი დირექტორია ლადო ბოკუჩავა. .კიკალიშვილი არის Art + Commerce-ის ერთ-ერთი ფოტოგრაფი. მამუკა კიკალიშვილი დაქორწინებულია ნატალი კიკალიშვილზე. ჰყავთ სამი შვილი: ნინო, ლადო და კესარია. [წყარო არ არის მითითებული 916 დღე] მამუკა კიკალიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-06-26. ციტირების თარიღი: 2014-06-19. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-08-27. ციტირების თარიღი: 2014-06-19. ↑ http://www.buro247.ru/fashion/our-choice/novoe-imya-v-mode-lado-bokuchava-gruziya.html
მწერალთა სახლი

მწერალთა სახლი — ხუროთმოძღვრების ძეგლი თბილისში, საქართველოს მწერალთა კავშირის სახლი 1918 წლიდან. შენობა 1905 წელს დავით სარაჯიშვილმა ააშენა. სარაჯიშვილმა მის ასაშენებლად ბერლინელი არქიტექტორი კარლ ცაარი მოიწვია. მშენებლობა სოლოლაკში, მაშინდელ სერგიევის ქუჩაზე, სარაჯიშვილი მამისეული სახლის ადგილზე 1903-1905 წლებში მიმდინარეობდა. ცაარის პროექტის მიხედვით, სამშენებლო სამუშაოებს ალექსანდრე ოზეროვი და კორნელი ტატიშევი ასრულებდნენ. მისი დასრულება დაამთხვიეს 1905 წლის მაისში დავითისა და ეკატერინე ფორაქიშვილის ვერცხლის ქორწილს. ცაარმა მოდერნისა და ბაროკოს სტილი ერთ სახლში გააერთიანა. ინტერიერის ხით მოაწყო თბილისელმა ოსტატმა ილია მამაცაშვილმა. ეზოში გამავალი ტერასისთვის ვილეროი და ბოხის ფილებია გამოყენებული. სასახლეში იმართებოდა წვეულებები, არისტოკრატთა და ხელოვანთა შეკრებები და საუბრები, გამოფენები და კონცერტები. 1911 წელს, სარაჯიშვილის გარდაცვალების შემდეგ გაზეთ „ივერიაში“ გამოქვეყნდა ცნობა: 1912 წელს ის აკაკი ხოშტარიამ შეისყიდა. ხოშტარიამ შენობა შეიძინა, რათა დავით სარაჯიშვილის ცოლის ძმას აუქციონზე არ გაეყიდა და არ დარღვეულიყო მეცენატის ანდერძი. 1918-21 წლებში შენობა აკაკი ხოშტარიას საცხოვრებელი იყო. 1921 წელს ხოშტარიამ, საქართველოს გასაბჭოების გამო, ქვეყანა დატოვა, შენობა კი საქართველოს რევოლუციურმა კომიტეტმა მწერლებსა და ხელოვანებს გადასცა. 1930-იან წლებში შენობაში „ხალხის მტრების“ გამოვლენის მიზნით კრებები იმართებოდა. მწერლები სხდომებზე ერთმანეთს ასამართლებდნენ — კრების ოქმები კი იმ პერიოდის ჟურნალ „ლიტერატურული საქართველოს“ ყოველ ნომერში იბეჭდებოდა. მწერალთა კავშირის რიგებიდან ჯერ გარიცხეს, შემდეგ კი დაიჭირეს ტიციან ტაბიძე, მიხეილ ჯავახიშვილი და სხვა. ერთ-ერთი ასეთი კრების დროს 1937 წლის 22 ივლისს ამ შენობაში თავი მოიკლა პაოლო იაშვილმა. მაღალი მანსარდით დახურული ორსართულიანი ნაგებობა ხელოვნური ქვით არის მოპირკეთებული და სტილისტურად მოდერნისა და ბაროკოს ელემენტებს ითავსებს. ეზო-ბაღისკენ სახლი თბილისისთვის ტრადიციული ღია ხის აივნებით არის მიმართული. აივნების დეკორი განსაკუთრებული მხატვრულობით გამოირჩევა ისევე, როგორც სახლის ინტერიერის ხის კაზმულობა. სასახლე შემორჩენილია მოხატული ჭერით, ჭაღებით, რამდენიმე დიდი ბუხრით, ავეჯით, ძველი ფოტოალბომებით და უნიკალური ბაღით. ივანე მაჩაბლის ქ. #13 დაარქივებული 2018-06-12 საიტზე Wayback Machine. თბილისის მერიის საიტი დაარქივებული 2014-06-28 საიტზე Wayback Machine.
ლუციუს ემილიუს პაულუსი

ლუციუს ემილიუს პაულუსი (ლათ. Lucius Aemilius Paulus Macedonicus) — ძველი რომის ცნობილი პოლიტიკოსი და მხედართმთავარი. ძვ. წ. 182 და 168 წლების კონსული. დაიბადა დაახლ. ძვ. წ. 229 წელს ლუციუს ემილიუს პაულუსის ოჯახში. მიეკუთვნება პაულუსების პატრიციულ ოჯახს. მამამისის კანეს ბრძოლაში დაღუპვის შემდეგ გახდა გავლენიანი ოჯახის მეთაური. ძვ. წ. 182 და ძვ. წ. 168 წლებში რომის რესპუბლიკის კონსული იყო. ლუციუს ემილიუს პაულუსი
ღმერთის ხელი

ღმერთის ხელი (ესპ. La Mano de Dios, ინგლ. The Hand of God) — ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი საფეხბურთო გოლი, რომელიც 51-ე წუთზე ხელით გაიტანა დიეგო მარადონამ ინგლისის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების კარში 1986 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის მეოთხედფინალში. საფეხბურთო მატჩი 1986 წლის 22 ივნისს გაიმართა მეხიკოს სტადიონ „აცტეკაზე“. 2002 წელს ერთ-ერთ სატელევიზიო გადაცემაში მარადონამ აღნიშნა, რომ ეს იყო შურისძიება ფოლკლენდის ომისათვის. ბრიტანულმა პრესამ ეს გოლი „ეშმაკის ხელად“ მონათლა. გოლის ვიდეოჩანაწერი youtube.com-ზე
ლიტვის აქტივისტთა ფრონტი

ლიტვის აქტივისტთა ფრონტი ლიეტ. Lietuvos Aktyvistų Frontas, LAF) — ლიეტუვის დამოუკიდებლობის მომხრეთა იატაკქვეშა ორგანიზაცია. არსებობდა 1940-1941 წლებში. მხარს უჭერდა ფაშისტური გერმანია. ორგანიზაციის დამაარსებლად ითვლება ლიტველი კაზის შკირპა, რომელსაც სსრკ-ის მიერ ლიეტუვის დაპყრობის დროს გერმანიაში ელჩის თანამდებობა ეკავა. ორგანიზაციის ერთ-ერთი აქტივისტი იყო პიატრას პაულაიტისი. ფრონტის ფილიალები წარმოიქმნა ლიეტუვის სხვადასხვა ქალაქებშიც. 1941 წლის 22 აპრილს კაუნასში ორგანიზაციის მომხრეებმა ჩამოაყალიბეს ლიეტუვის დროებითი მთავრობა. პრემიერ-მინისტრად დანიშნეს კაზის შკირპა. იგეგმებოდა, რომ დროებითი მთავრობა ხელისუფლებაში მოვიდოდა მას შემდეგ, რაც გერმანული არმია საბჭოთა არმიას ლიეტუვიდან გააძევებდა, თუმცა სულ მალე შინაგან საქმეთა სახალხო კომისარიატმა ორგანიზაციის წევრები დააპატიმრა. Dr. Valentinas Brandišauskas Lietuvių aktyvistų frontas, Laikinoji Vyriausybė ir žydų klausimas: a presentation delivered during a seminar-discussion — March 23, 1999.
ნექტარიოს ჩარგეიშვილი

ნექტარიოს ჩარგეიშვილი (დ. 5 სექტემბერი, 1937, ლენინგრადი — გ. 14 ნოემბერი, 1971, მოსკოვი) — რუსი და ქართველი კომპოზიტორი და ფილოსოფოსი. დაიბადა ლენინგრადში და გაიზარდა აფხაზეთში. უმეტესწილად მოსკოვში ცხოვრობდა. 1963 წელს დაამთავრა მოსკოვის კონსერვატორია, ხოლო 1966 წელს ტიხონ ხრენიკოვის კლასში - ასპირანტურა. აგრეთვე სწავლობდა არამ ხაჩატურიანთან. 1969 წელს დაამთავრა მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოსოფიური ფაკულტეტის კლასიკური განყოფილება. 1966-1968 წლებში მოსკოვის კონსერვატორიაში პარტიტურების კითხვასა და ინსტრუმენტირებას ასწავლიდა. განავითარა რუსული სიმფონიზმის ტრადიციები. ნაშრომებში იყენებდა ხალხურ სიუჟეტებს, აგრეთვე რენესანსის პერიოდის მუსიკალური ტრადიციების ელემენტებს. შექმნა ტრაქტატი „ქრისტიანობის ეზოთერული დოქტრინა“. ჩარგეიშვილი საბჭოთა ხელისუფლების ღია მოწინააღმდეგე იყო. ამის გამო იგი დაითხოვეს კონსერვატორიიდან. მას აეკრძალა არა მხოლოდ მუსიკალური საქმიანობა; არამედ ავტობუსის მძღოლადაც არ ამუშავეს. სახლში გამოკეტილი ჩარგეიშვილის ფსიქოლოგიური მდგომარეობა შეირყა. ასეთ პირობებში მან დაიწყო თავისი ყველაზე მასშტაბური ნაშრომის, სიმფონიის წერა, რომელიც 1971 წელს დაამთავრა. სიმფონიის პრემიერა უცნობ მიზეზთა გამო არ გაიმართა. იმავე წელს ჩარგეიშვილმა თავი ჩამოიხრჩო, სიმფონიის შესრულება კი საბჭოთა კავშირის დაშლამდე აკრძალული იყო. მისი პრემიერა მხოლოდ 1991 წელს შედგა. დაკრძალულია ახალ ათონში. ნექტარიოს ჩარგეიშვილი საიტზე enc-dic.com ნექტარიოს ჩარგეიშვილი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ნექტარიოს ჩარგეიშვილი – სიმფონია (1971)
ფიერასფერასებრნი

ფიერასფერასებრნი (ლათ. Fierasferidae ან Carapidae) — თევზების ოჯახი ქორჭილასნაირთა რიგისა. მათი სხეულის სიგრძე 30 სმ აღწევს. აქვთ შიშველი, წაგრძელებული სხეული; ანალური ხვრელი თავთან, ყელზეა მოთავსებული. ოჯახში 4 გვარის 25 სახეობაა. გავრცელებული არიან ტროპიკული და სუბტროპიკული ზღვების სანაპირო წყლებში. ფიერასფერასებრნთა განვითარება მეტამორფოზით ხდება: მატლები თავდაპირველად პლანქტონში ბინადრობენ, შემდეგ ეშვებიან ფსკერზე, იჭრებიან ზღვის ცხოველების სხეულში და პარაზიტულად ცხოვრობენ. ზრდასრული თევზი მასპინძლის სხეულიდან გამოდის. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 285.
ცესისის ბრძოლა

ცესისის ბრძოლა, ვინუს ბრძოლა, ვენდენის ბრძოლა (ესტ. Võnnu lahing, ლატვ. Cēsu kaujas, გერმ. Schlacht von Wenden) — ბრძოლა ესტონეთის შეიარაღებულ ძალებსა და გერმანული ორიენტაციის ბალტიისპირეთის ლანდესვერს შორის. მიმდინარეობდა 1919 წლის 19 ივნისიდან 23 ივნისამდე, ლატვიის ჩრდილოეთით მდებარე ქალაქ ცესისთან ახლოს. რეალურად ბრძოლა დაიწყო ქალაქის ხელში ჩაგდებით 5 ივნისს და მცირე შესვენებებით გაგრძელდა 23 ივნისამდე, ამ დღეს ესტონეთისა და ლატვიის ჯარებმა ქალაქზე კონტროლი აღადგინეს. ბრძოლაში გამარჯვების შედეგად გერმანულმა ძალებმა დატოვეს ბალტიისპირეთის ლანდესვერი, რომელიც ლატვიის მთავრობის კონტროლქვეშ გადავიდა. ესტონეთის ძალების გამარჯვებამ გერმანელებზე, გამოიწვია ლატვიის გაძლიერება, ესტონეთმა კი სამხრეთის საზღვარი განიმტკიცა. თანამედროვე ესტონეთში 23 ივნისი აღინიშნება როგორც გამარჯვების დღე. (ესტონური) Traksmaa, August (1992). Lühike vabadussõja ajalugu. Olion. ISBN 5-450-01325-6.  (ლატვიური) Pētersone, Inta (1999). Latvijas Brīvības cīņas 1918-1920 : enciklopēdija. (Latvian). Riga: Preses nams. ISBN 9984-00-395-7. OCLC 43426410.  (ესტონური) Kaevats, Ülo (1998). Eesti Entsüklopeedia 10. Tallinn: Eesti Entsüklopeediakirjastus. ISBN 5-89900-054-6.
ესტონეთის განმათავისუფლებელი ომი

ესტონეთის განმათავისუფლებელი ომი (ესტ. Eesti Vabadussõda) — ესტონეთის შეიარაღებული ძალებისა და საბჭოთა რუსეთის ომი ესტონეთის დამოუკიდებლობისათვის. მიმდინარეობდა 1918 წლის 29 ნოემბრიდან 1920 წლის 2 თებერვლამდე. ბრძოლა მიმდინარეობდა ასევე ჩრდილოეთ ლატვიის ტერიტორიაზე, სადაც ლატვიელების მიერ ჩამოყალიბებული ჩრდილოლატვიური ბრიგადა დაუპირისპირდა ბალტიისპირეთის ლანდესვერის ჯარებს. საბჭოთა ისტორიოგრაფია ამ ფაქტს განიხილავდა, როგორც რუსეთის სამოქალაქო ომის ნაწილს. ომი დასრულდა ტარტუს ხელშეკრულებით, რომელიც დაიდო 1920 წლის 2 თებერვალს ესტონეთსა და საბჭოთა რუსეთს შორის. ხელშეკრულების თანახმად ორივე ქვეყანამ ერთმანეთი სცნო, ესტონეთის შემადგენლობაში შევიოდა პეჩორის მაზრა, რომელიც 1944 წელს გადაეცა რსფსრ-ს, ჩუდის ტბის სამხრეთ-დასავლეთი სანაპირო და მდინარე ნარვის აღმოსავლეთით მდებარე მიწები. ესტონეთის ოფიციალური პოზიციის თანახმად, ტარტუს ხელშეკრულებას 1940 წელს არ დაუკარგავს იურიდიული ძალა, რამდენადაც ესტონეთის სსრკ-ში შესვლის ფაქტს თანამედროვე ესტონეთი, აშშ, ევროპის კავშირი და სხვა ქვეყნები განიხილავენ როგორც ქვეყნის ოკუპაციას. Estonian War of Independence დაარქივებული 2017-05-12 საიტზე Wayback Machine. The Baltic States from 1914 to 1923: The First World War and the Wars of Independence დაარქივებული 2019-08-08 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 ჯან მაიდე (1933). „IV“, Ülevaade Eesti Vabadussõjast (1918–1920). Tartu: Kaitseliidu kirjastus.  ↑ ჯან მაიდე (1933). „II“, Ülevaade Eesti Vabadussõjast (1918–1920). Tartu: Kaitseliidu kirjastus.  ↑ 3.0 3.1 3.2 3.3 (2002) „Iseseisvuse aeg 1918–40“, Eesti. Üld.. Eesti entsüklopeedia, გვ. 296–311.  ↑ Kaevats, Ülo: Eesti Entsüklopeedia 5, page 396. Valgus, 1990, ISBN 5-89900-009-0
ფილოსოფიის დოქტორი

ფილოსოფიის დოქტორი (ლათ. Philosophiæ Doctor, Ph.D., PhD, ჩვეულებრივ, წარმოითქმის როგორც პი-ეიჩ-დი) — აკადემიური ხარისხი. აშშ-ში არსებობს მეცნიერებათა დოქტორის ხარისხი, რომელიც ფილოსოფიის დოქტორის თანაბარ წოდებად ითვლება. ხარისხი პირველად ჩამოყალიბდა XII-XIII საუკუნეებში დიდ ბრიტანეთში, საფრანგეთსა და იტალიაში. პირველი ქალი, რომელსაც ეს წოდება მიენიჭა, იყო იტალიელი მათემატიკოსი ელენა კორნარო პისკოპია. ზოგიერთ ქვეყანაში (მაგალითად აშშ და კანადა), ეს ხარისხი უმაღლესია, ზოგიერთ ქვეყანაში (მაგალითად, გერმანია და საფრანგეთი) არსებობს უფრო მაღალი ხარისხებიც. დოქტორი (მრავალმნიშვნელოვანი) დოქტორი PhDStudent.com - The tools you need to survive and thrive in graduate school. ↑ PhD. Oxford University Press. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 7 მაისი 2019. ციტირების თარიღი: 27 January 2017 ↑ Ph.D.. Oxford University Press. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 11 ოქტომბერი 2017. ციტირების თარიღი: 27 January 2017 ↑ „PhD“. Merriam-Webster. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2 February 2017. ციტირების თარიღი: 27 January 2017.
მეგარის სკოლა

მეგარის სკოლა (ბერძ. οἱ Μεγαρικοί) — ევკლიდე მეგარელის მიერ დაარსებული ძველბერძნული ფილოსოფიის ერთ-ერთი სოკრატული სკოლა. არსებობდა ძვ. წ. IV საუკუნემდე. აერთიანებდა სოკრატეს, ელეატებისა და სოფისტების იდეებს. მეგარიკების მთავარ ინტერესს ლოგიკის, ხელოვნების, სიტყვიერი კამათისა და ევრისტიკის მიმართულებები წარმოადგენდა. სკოლის ცნობილი წარმომადგენლები იყვნენ: ევბულიდ მილეთელი, დიოდორ კრონი, სტილპონ მეგარელი, კლიმონახი, ფილონ მეგარელი და სხვა. მოწინააღმდეგეები მეგარის სკოლას ერისტიკულს, ხოლო მის წარმომადგენლებს ერისტიკელებს (მოკამათეებს) უწოდებდნენ. პარმენიდეს სწავლებისა, რომელიც ამტკიცებდა, რომ ერთი ყოფა არსებობს, და სოკრატეს სწავლებისგან, კეთილდღეობის შესახებ, განსხვავებით, ევლკლიდე ამტკიცებდა რომ არსებობს ერთადერთი კეთილდღეობა, რომელიც სხვადასხვა სახელით მოიხსენიება: ზოგჯერ შეგნების, ზოგჯერ ღმერთის, ზოგჯერ კი გონებისა და სხვა დასახელებებით. ევკლიდემ უარყო ანალოგიის მიხედვით დასკვნის დაშვება, რომელსაც სისტემატიურად მიმართავდნენ სოკრატე და პლატონი. Античная философия: Энциклопедический словарь. — М.: Прогресс-Традиция, 2008. — 896 с. — С. 482—483. — ISBN 8-89826-309-0 Döring, Klaus: Die Megariker. Kommentierte Sammlung der Testimonien. Grüner Amsterdam 1971 (Studien zur antiken Philosophie 2), ISBN 90-6032-003-4 Makin S. (1996), Megarian Possibilities, Philosophical Studies, vol. 83, pp. 253-76. Weidemann H. (2008), Aristotle, the Megarics, and Diodorus Cronus on the notion of possibilty, American Philosophical Quarterly, vol. 45, pp. 131—148.
ბერლინის საჰაერო ხიდი

ბერლინის საჰაერო ხიდი (გერმ. Berliner Luftbrücke) — მოკავშირეების მიერ დასავლეთ ბერლინში განხორციელებული ოპერაციის სახელწოდება, რომლის დროსაც სსრკ-ის მიერ ბლოკადაში მოქცეულ ბერლინში ბომბდამშენებით გადაჰქონდათ საკვები. საჰაერო ხიდი გრძელდებოდა 1948 წლის 24 ივნისიდან 1949 წლის 12 მაისამდე. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბერლინის საჰაერო ხიდი ბერლინის ბლოკადა დაარქივებული 2008-02-08 საიტზე Wayback Machine. Berliner Blockade und Luftbrücke bei Lemo საჰაერო ხიდის მუზეუმი პროექტი საჰაერო ხიდი Stiftung Luftbrückendank