laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ვარციხის ჰიდროელექტროსადგურების კასკადი

ვარციხის ჰიდროელექტროსადგურების კასკადი — საქართველოს ერთ-ერთი მძლავრი სეზონური ჰიდროელექტროსადგურების კომპლექსი. მდებარეობს დასავლეთ საქართველოში, წყალტუბოს მუნიციპალიტეტში, მდინარე რიონზე. სადგურის ჯამური საპროექტო დადგმული სიმძლავრეა 184 მეგავატი, ელექტროენერგიის გამომუშავება – 1 მილიარდი კვტ·სთ; კასკადი შედგება 4 ჰესისაგან. პირველი ჰესი ექსპლუატაციაში შევიდა 1976, მეორე – 1978, მესამე – 1980, მეოთხე – 1988 წელს. გამოყენებულია მდინარე რიონის წყლის ვარდნა მის ქვემო წელზე – რიონჰესის გადამგდები არხიდან მარჯვენა შენაკად მდინარე გუბისწყლის შესართავამდე. ამ მონაკვეთზე მდინარე რიონის ვარდნა 64,5 მეტრს შეადგენს. ვარციხის ჰესების შემადგენლობაშია: დაბალზღურბლიანი დასაშლელი კაშხალი, რომელიც აშენებულია მდინარე რიონზე, სოფელ გეგუთში (წყალტუბოს მუნიციპალიტეტი) 1976 წლის დეკემბერში, წარმოქმნის ვარციხის წყალსაცავს, კაშხალის სიგრძეა 98 მ, სიმაღლე – 21,2 მ; წყალმიმღები გამრეცხი გალერეები; მიწაყრილის ყრუ კაშხალი (სიგრძე – 44,7 მ, სიმაღლე – 11 მ); მარჯვენა სანაპირო დამბა (სიგრძე – 2387 მ); დერივაციის ტრასა, რომელიც მიჰყვება მდინარე რიონის მარჯვენა სანაპიროს (საერთო სიგრძე – 27,15 კმ), შედგება 4 მონაკვეთისაგან, თითოეული მონაკვეთის ბოლოს განლაგებულია კასკადში შემავალი ჰესები. ვარციხის ჰესების კასკადის თითოეული ელექტროსადგურის საპროექტო დადგმული სიმძლავრეა 46 მეგვტ, მაქსიმალური დაწნევა – 15 მ, ელექტროენერგიის გამომუშავება – 250 მილიონი კვტ·სთ. ცალკეულ ჰესში დადგმულია ორ-ორი მოსაბრუნებელფრთებიანი ტურბინა, თითოეული 23 მეგვტ სიმძლავრისა. გამომუშავებული ელექტროენერგია 110 კვ-იანი გადამცემი ხაზების საშუალებით მიეწოდება საქართველოს ენერგოსისტემას. 1996 წლის 17 დეკემბერს ვარციხის ჰიდროელექტროსადგურების კასკადის ბაზაზე შეიქმნა სააქციო საზოგადოება „ვარციხეჰესების კასკადი“. საქართველოს მთავრობის გადაწყვეტილებით 2005 წლის დამდეგს განხორციელდა ჰესის პრივატიზაცია. 2006 წლის მაისიდან სააქციო საზოგადოება შპს-დ გარდაიქმნა და დაერქვა „ვარციხე-2005“. 2007 წლის 1 იანვრიდან შედის ჰოლდინგურ კომპანია შპს „ჯორჯიან მანგანეზში“. ჩომახიძე დ., ვარციხე-2005 // ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. ორგენერგომშენი | ვარციხეჰესი.[მკვდარი ბმული]
ლუიზა (ფილმი)

ლუიზა — 1988 წლის ქართული ფილმი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ფილმში ახალგაზრდა კაცი მანქანაში ჩაისვამს მსუბუქი ყოფაქცევის ქალიშვილს და რადგან თვითონ არ სცალია, მეგობარს მიუყვანს თავშესაქცევად. იგი კი, წესიერი ალამიანი, ქალიშვილში გააღვიძებს სიწრფელის, ერთგულებისა და ღირსების გრძნობებს, რაც შესაძლოა მომავალში დიდ გრძნობაშიც გადაიზარდოს. ნანა შონია რამაზ გიორგობიანი გურამ ფირცხალავა ტრისტან სარალიძე რუსლან მიქაბერიძე გურამ პეტრიაშვილი ↑ ეროვნული ფილმოგრაფია
ნუთაჰი

ნუთაჰი (აზერ. Nütəh) — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 145 კაცი. Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti ნუთაჰი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629
ორდუჯი

ორდუჯი (აზერ. Ördüc) — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 208 კაცი. Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti ორდუჯი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629
ლუკას სახარება (ფილმი)

ლუკას სახარება — რეჟისორ გოდერძი ჩოხელის 1998 წლის ფილმი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. სოფლელ ბიჭუნას, ლუკას, სკოლის დირექტორი სახარებას უპოვის, სასტიკად გაკიცხავს და ამხანაგების თვალწინ სანიმუშოდ დასჯის. კომუნისტური რეჟიმის პირობებში გაზრდილი მოსწავლე-პიონერები შემოქმედისადმი სიყვარულით განმსჭვალულ ლუკას ჯვარზე გააკრავენ. კოტე თოლორაია თამარ სხირტლაძე ზურაბ სტურუა ლუკა ჩოხელი შალვა ქირიკაშვილი ნინო მელაშვილი მარიკა აფციაური ნატო მელაშვილი გაგა რევიშვილი ნატო ოსიტაშვილი ვალიკო აფციაური ლაშა წიკლაური ნაილი ხელაშვილი ნიკა ჩოხელი ლელა ჩოხელი პრიზი საუკეთესო სცენარისათვის, დსთ-სა და ბალტიისპირეთის ქვეყნების საერთაშორისო კინოფესტივალი „კინოშოკი“ (ანაპა) (1998) ლუკას სახარება — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა „ლუკას სახარება (ფილმი)“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია
ნიჟნეკამსკის წყალსაცავი

ნიჟნეკამსკის წყალსაცავი (რუს. Нижнекамское водохранилище) — წყალსაცავი რუსეთში, თათრეთსა და უდმურტეთში. მდებარეობს მდინარე კამაზე. ქვეყანაში ერთ-ერთი უდიდესია. წარმოქმნილია ამავე დასახელების ჰიდროელექტროსადგურის კაშხლით. შეივსო 1981 წელს. ფართობი 2580 კმ², სიგრძე 270 კმ, მოცულობა 12,9 კმ³. მისი საშუალებით ხორციელდება ჩამონადენის სეზონური რეგულირება. წყლის დონე მერყეობს 3 მეტრით. გამოიყენება სანაოსნოდ, წყალმომარაგებისა და რეკრეაციისთვის. ↑ Нижнекамское водохранилище // Большая российская энциклопедия. т. 22. — М., 2013. — стр. 675.
ორთა-ხუჯი

ორთა-ხუჯი (აზერ. Orta Xuc) — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 203 კაცი. Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti ორთა-ხუჯი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629
ფაშაობა

ფაშაობა (აზერ. Paşaoba) — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 993 კაცი.
ვოტკინსკის წყალსაცავი

ვოტკინსკის წყალსაცავი (რუს. Воткинское водохранилище) — წყალსაცავი რუსეთში, პერმის მხარესა და უდმურტეთის ტერიტორიაზე. მდებარეობს მდინარე კამაზე. წარმოქმნილია ამავე დასახელების ჰიდროელექტროსადგურის კაშხლით. შეივსო 1962–1964 წლებში. ფართობი 1120 კმ², მოცულობა 9,4 კმ³, სიგრძე 365 კმ, უდიდესი სიგანე 9 კმ, საშუალო სიღრმე 8,4 მეტრი. წყლის დონე მერყეობს 4 მეტრის ფარგლებში. წყალსაცავის საშუალებით ხორციელდება ჩამონადენის სეზონური რეგულირება. შეიქმნა ენერგეტიკისა და წყლის ტრანსპორტის ინტერესებისთვის. განვითარებულია თევზჭერა (კაპარჭინა, წერი, ფარგა, იდი და სხვ.). წყალსაცავის ნაპირებზეა ქალაქები: პერმი, კრასნოკამსკი, ნიტვა, ოხანსკი, ოსა, ჩაიკოვსკი. ↑ Воткинское водохранилище // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 5 — М., 1971.
გერუსია

გერუსია (ბერძ. γερουσία < γέρων — მოხუცი, უხუცესი) — უხუცესთა საბჭო ძველი საბერძნეთის ქალაქ-სახელმწიფოებში. გერუსია მემკვიდრეობით გადმოვიდა პირველყოფილური წყობიდან, სადაც უხუცესთა საბჭო ტრადიციული სახელისუფლებო ტრიადის (ბელადი – უხუცესთა საბჭო – სახალხო კრება) შუა ელემენტი იყო, მან არსებობა გააგრძელა ჰომეროსის ეპოქაშიც (ძვ. წ. XI–IX სს.), როდესაც პატრიარქალური სამეფო ხელისუფლების მატარებლები მნიშვნელოვან საქმეებს წინასწარ უხუცესთა საბჭოსთან ერთად განიხილავდნენ (ჰომეროსი, ილიადა II 53), და უფრო გვიანაც, არქაიკის პერიოდში (ძვ. წ. VIII–VI სს.), სადაც იგი სახელმწიფო საბჭოდ გადაიქცა (მაგ., კორინთში კიფსელესა და მისი მემკვიდრეების ტირანიის დამხობის შემდეგ, ძვ. წ. VII ს.). გერუსია ყველაზე მეტად ცნობილია ძველ სპარტაში. სავარაუდოდ, სპარტის გერუსიის შემქმნელი უნდა იყოს ლეგენდარული კანონმდებელი ლიკურგე. იგი შედგებოდა 28 უხუცესისგან, რომლებსაც სახალხო კრებაზე ირჩევდნენ 60 წელს გადაცილებული პატივსაცემი მოქალაქეებისგან, და 2 მოქმედი მეფისგან (ასაკის მიუხედავად), ასე რომ სპარტის გერუსიაში სულ 30 წევრი იყო. იგი უმაღლეს სათათბირო და სასამართლო ორგანოს წარმოადგენდა, რომელიც განიხილავდა გადაწყვეტილებათა პროექტებს სახალხო კრებაზე გატანამდე და სისხლის სამართლის საქმეებს. გერუსია - უცხო სიტყვათა ლექსიკონი. ციტირების თარიღი: 2021-02-04 ↑ 1.0 1.1 Фролов Э. Д. Герусия // Большая российская энциклопедия. т. 7. — М., 2007. — стр. 20. ↑ წერეთელი ა., ძველი საბერძნეთი, ტ. I, თბილისი: „განათლება“, 1966.
აპელა

აპელა (ბერძ. άπέλλα) — სახალხო კრება სპარტაში. აპელაში მონაწილეობის უფლება ჰქონდა სპარტის ყველა სრუწლოვან მოქალაქეს. აპელას როლი სპარტის პოლიტიკურ ცხოვრებაში უმნიშვნელო იყო, რადგან საკანონმდებლო ინიციატივის დაყენება არ შეეძლო. სახალხო კრებაზე გამოსვლა მხოლოდ მეფეებსა და უმაღლესი თანამდებობის პირებს გააჩნდათ. ხმის მიცემა ყვირილის მეშვეობით ხდებოდა. უპირატესობა იმ მხარეს რჩებოდა, რომელიც უფრო ხმამაღლა იყვირებდა. იმ შემთხვევაში თუ ეს გარკვევით არ ჩანდა, მაშინ ფორმალური კენჭისყრა იმართებოდა. სახალხო კრება უფლებამოსილი იყო გადაეწყვიტა სადავო შემთხვევები, რომელიც ტახტის გადაცემას უკავშირდებოდა, დაენიშნა სამხედრო მეთაურობა, აერჩია ეფოროსები, სხვა მაგისტრატები და გერუსია, გაეწყვიტა ზავის დადების, ომის დაწყების და სამოკავშირეო ხელშეკრულებათა გაფორმების საკითხები. გარდა ამისა, აპელას თანხმობა სჭირდებოდა კანონმდებლბოაში დაგეგმილ ცვლილებების შეტანას. წერეთელი ა., ძველი საბერძნეთი, ტ. I, თბილისი: „განათლება“, 1966. აპელა - NPLG Wiki Dictionaries. ციტირების თარიღი: 2021-02-04
სურნელოვანი კლიტოციბე

სურნელოვანი კლიტოციბე (ლათ. Clitocybe odora) — კლიტოციბეს გვარის სოკო ტრიქოლომასებრთა ოჯახისა. საჭმელი სოკოა. საჭმელად გამოიყენება ახალი, ხმარობენ სუნელადაც. გავრცელებულია აზია, ევროპასა და ჩრდილოეთ ამერიკაში. იზრდება ზაფხულ-შემოდგომით. სოკო პირველად აღწერა ფრანგმა ბოტანიკოსმა პიერ ბიულიარმა 1784 წელს როგორც Agaricus odorus. მიმდინარე ბინომიალური სახელი მიანიჭა გერმანელმა მიკოლოგმა პაულ კუმერმა 1871 წელს. ქუდის დიამეტრი 3-8 სმ, თავდაპირველად ამობურცული, შემდეგ ბრტყელი და ჩაჭყლეტილი, ტალღოვანი კიდეებით, ცენტრში ზოგჯერ ახასიათებს მცირე ბორცვაკი, ტიტველია. ჯერ ლურჯ-მომწვანოა, შემდეგ — ნაცრისფერი ან ყავისფერ-ნაცრისფერი. რბილობი — მოთეთრო. ახასიათებს ანანასის ძლიერი სუნი და გემო. ჰიმენოფორი ფირფიტებიანი, ფირფიტები ფეხთან შეზრდილი ან მცირედ დაღმავალია. მომწვანო ან ღია მოლურჯო. ფეხის სიგრძე — 3-6 სმ, სისქე — 0,6-0,8 სმ, ცილინდრული ან ძირში მცირედ გამსხვილებული, ფიფქოვან-ბიჭკოიანი ზედაპირით, ძირში ბუსუსიანი, ქუდისფერია. სპორების ფხვნილი თეთრი ფერის. სპორები 6-8×3-4 მკმ, ელიფსისებრი, გლუვი. საპროტროფია. ფართოდაა გავრცელებული აზია, ევროპასა და ჩრდილოეთ ამერიკაში. იზრდება როგორც წიწვოვან, ასევე ფოთლოვან ტყეებში. სეზონი — ზაფხულიდან შემოდგომამდე. საჭმელი სოკოა. საჭმელად გამოიყენება ახალი, ხმარობენ სუნელადაც. ზოგიერთი სახელმძღვანელო მოუწოდებს გამოუცდელ მესოკოვეებს თავი შეიკავონ სურნელოვანი კლიტოციბეს შეგროვებისაგან, რადგანაც იგი წააგავს რამდენიმე სახეობის შხამიან სოკოს. Clitocybe dealbata Clitocybe fragrans Ampulloclitocybe clavipes Clitocybe geotropa Clitocybe metachroa Clitocybe phyllophila Cllitocybe rivulosa Clitocybe sinopica Clitocybe maxima Clitocybe squamulosa Clitopilus prunulus Lepista flaccida Lepista gilva Stropharia aeruginosa Stropharia caerulea Agaricus anisatus Pers., 1796 Agaricus moschatus J.F.Gmel., 1792 Agaricus odorus Bull., 1784basionym Agaricus odorus var. anisatus (Pers.) Pers., 1801 Agaricus suaveolens Trog, 1832, nom. illeg. Agaricus trogii Fr., 1838 Agaricus viridis With., 1796 Clitocybe trogii (Fr.) Sacc., 1887 Clitocybe viridis (With.) Gillet, 1874 Gymnopus odorus (Bull.) Gray, 1821 Gymnopus viridis (With.) Gray, 1821 Lepista odora (Bull.) Harmaja, 1976 Omphalia viridis (With.) Quél., 1886 Rubeolarius odorus (Bull.) Raithelh., 1981 შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „სურნელოვანი კლიტოციბე“ ვიკისაწყობში. სურნელოვანი კლიტოციბე MycoBank-ზე (ინგლისური) სურნელოვანი კლიტოციბე Index Fungorum-ზე (ინგლისური) ↑ ნახუცრიშვილი ივ., საქართველოს სოკოები / რედ. და თანაავტ. არჩ. ღიბრაძე, თბ.: „ბუნება პრინტი“ და საქართველოს ბუნების შენარჩუნების ცენტრი, 2006. — გვ. 96, ISBN 99940-856-1-1. ↑ Mabey, Richard (1975) Food For Free, a guide to the edible wild plants of Britain. Fontana / Collins.  ↑ Phillips, Roger (2010). Mushrooms and Other Fungi of North America. Buffalo, NY: Firefly Books. ISBN 978-1-55407-651-2.
ლურსმანი ჩექმაში

ლურსმანი ჩექმაში — 1931 წლის ქართული ფილმი. რეჟისორი - მიხეილ კალატოზიშვილი. სიუჟეტის მიხედვით, უვარგისი ჩექმების გამო მანევრების დროს მუშა ვერ ასწრებს მნიშვნელოვანი შეტყობინების გადაცემას და პირობითი თავდასხმისას ჯავშანმატარებლის ჯგუფი „იღუპება“. გმირი მსჯავრდებულთა სკამზე აღმოჩნდება, მაგრამ როგორც ირკვევა, ტრიბუნალი თავად არის დამნაშავე: მის რიგებში „დაღუპული“ ჯავშანმატარებლის ჯგუფია, რომელშიც წუნიანი ჩექმების დამამზადებელი მეწაღეები შედიან. ალექსანდრე ჯალიაშვილი სიკო ფალავანდიშვილი აკაკი ხორავა არკადი ხინთიბიძე ლურსმანი ჩექმაში — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „ლურსმანი ჩექმაში“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია
სამანტა ტაჯიკი

სამანტა ტაჯიკი (დ. 1983, თეირანი) — ირანელ-კანადელი მოდელი. 2008 წელს გახდა „მის სამყარო კანადა 2008“ და წარადგინა კანადა „მის სამყარო 2008“-ზე. 2007 წელს ამერიკის კონტინენტურ სილამაზის კონკურსზე გაიმარჯვა ნომინაციაში „მის კონგენიალურობა“. 2007 წელს გახდა წლის საერთაშორისო მოდელი. სამანტა ტაჯიკი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ნაომი სკოტი

ნაომი გრეის სკოტი (დ. 6 მაისი, 1993) — ინგლისელი მსახიობი და მომღერალი. იგი ცნობილია პრინცესა ჟასმინის როლის შესრულებით, დისნეის მუსიკალურ-ფანტასტიკურ ფილმში „ალადინი“ (2019) მან ასევე ითამაშა ფილმებში „Power Rangers“ (2017) და კომედიურ ფილმში „Charlie's Angels“ (2019). ნაომი სკოტი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ Eksouzian-Cavadas, Ana. (31 May 2019) Everything You Need To Know About Naomi Scott. ციტირების თარიღი: 15 November 2019. ↑ Naomi Scott plays Jasmine in Aladdin 2019 (12 October 2018). ციტირების თარიღი: 10 May 2019
ანდრო გიორგაძე

ანდრო გიორგაძე (დ. 3 მაისი, 1996, თბილისი) — ქართველი ფეხბურთელი. ამჟამად თამაშობს ქუთაისის „ტორპედოში“. გიორგაძე თამაშობს მცველის პოზიციაზე. ანდრო გიორგაძე — Soccerway
ლიბერტანგო (ფილმი)

ლიბერტანგო — 2000 წლის ქართული ფილმი. რეჟისორი - დავით ქემხაძე. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ფილმის მოქმედება საქართველოს ერთ პროვინციულ ქალაქში ვითარდება სამოქალაქო ომის პერიოდში. ორი მეგობარი მთელ დროს ძველი სახლის სახურავზე ატარებს. მათ ერთი ავტომატი აქვთ და ეს მათი ერთადერთი გართობაა. ტიტე კომახიძე ზალიკო გოგუაძე „ლიბერტანგო (ფილმი)“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია
კამის წყალსაცავი

კამის წყალსაცავი, პერმის წყალსაცავი (რუს. Камское водохранилище) — წყალსაცავი რუსეთში, ქალაქ პერმთან, მდინარე კამაზე. ქვეყანაში ერთ-ერთი უდიდესია. წარმოქმნილია კამის ჰიდროკვანძის კაშხლით. შეივსო 1954–1956 წლებში. ფართობი 1915 კმ², მოცულობა 12,2 კმ³, სიგრძე მდინარე კამის კალაპოტის გასწვრივ 272 კმ, უდიდესი სიგანე 30 კმ-მდე, საშუალო სიღრმე 6,3 მეტრი, უდიდესი — 30 მეტრი. წყლის დონე მერყეობს 7 მეტრის ფარგლებში. ყველა ძირითადი შენაკადის — ჩუსოვაია სილვათი, ობვა, ინვა, კოსვა, იაივა, კონდასი, ჩერმოზი — შერთვის ადგილას წარმოქმნილია დიდი ყურეები სიგრძით 50-დან 140 კმ-მდე და სიგანით 10–15 კმ. კამის წყალსაცავი შეიქმნა ენერგეტიკის, წყლის ტრანსპორტის, ხე-ტყის დაცურებისა და წყალმომარაგების ინტერესებისთვის. ხორციელდება ჩამონადენის სეზონური რეგულირება. განვითარებულია თევზჭერა (კაპარჭინა, წერი, ფარგა, ქორჭილა, ნაფოტა). წყალსაცავის ნაპირებზე განლაგებულია ქალაქები: პერმი, დობრიანკა, ჩერმოზი, ბერეზნიკი, უსოლიე, სოლიკამსკი. ↑ Камское водохранилище // Большая российская энциклопедия. т. 12. — М., 2008. — стр. 644. ↑ Камское водохранилище // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 11 — М., 1973.
The Flash Art

The Flash Art — რეჟისორ სანდრო ვახტანგოვის 1994 წლის ფილმი. ფილმში გამოყენებულია მოცარტის, ვივალდის, შნიტკესა და დათო ევგენიძის მუსიკა. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. მარტოხელა კომპოზიტორი დიდი შემოქმედებითი ტანჯვით ქმნის ახალ მუსიკალურ ნაწარმოებს. ხელოვანი ემოციურად აღიქვამს გარემოს, მის წარმოსახვაში რეალობა გადადის ფანტაზიაში. მძიმე ყოფით გამოწვეულ დეპრესიულ მდგომარეობას იგი მიჰყავს თვითმკვლელობამდე, მაგრამ მას იხსნის მოცარტის ღვთაებრივი მუსიკა, რომელიც შთააგონებს, რომ ხელოვანი შემოქმედებაში ჰპოვებს თავისუფლებას. ზურაბ ყიფშიძე ↑ ეროვნული ფილმოგრაფია
ფირვაჰიდი

ფირვაჰიდი (აზერ. Pirvahid) — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1393 კაცი. Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti ფირვაჰიდი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629
ფუჩუყი

ფუჩუყი (აზერ. Puçuq) — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 48 კაცი. Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti Puçuq (as Pucuq) GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629
ფუსთაყასიმი

ფუსთაყასიმი (აზერ. Püstəqasım) — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1175 კაცი. Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti ფუსთაყასიმი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629
ჩუსოვაია

ჩუსოვაია (რუს. Чусовая, ზემოთში ეწოდება პოლუდენნაია-ჩუსოვაია) — მდინარე რუსეთში, სვერდლოვსკის ოლქსა და პერმის მხარეში (სათავეები ჩელიაბინსკის ოლქშია), კამის მარცხენა შენაკადი. სიგრძე 592 კმ, აუზის ფართობი 23 000 კმ². სათავეს იღებს შუა ურალზე. ზემო დინებაში ხეობა ფართოა, შუა წელზე ან ვიწრო კანიონისებრ, ანდა უფრო ფართო დამრეცკალთებიან ხეობაში მიედინება, ქვემოთში ტიპური ვაკის მდინარეა. ჩაედინება კამის წყალსაცავის ჩუსოვაიას ყურეში. იკვებება შერეულად, ჭარბობს თოვლის წყლები. წყალდიდობა იცის აპრილის შუა პერიოდიდან ივნისის შუა ხანებამდე. წყლის საშუალო ხარჯია 222 მ³/წმ, უდიდესი — 4570 მ³/წმ, უმცირესი — 8,4 მ³/წმ. ზაფხულში წვიმების შედეგად 6–7 წყალმოვარდნა იცის. იყინება ოქტომბრის ბოლოს – დეკემბრის დასაწყისში, ლღვება აპრილში – მაისის დასაწყისში. ქვემო დინებაზე ახასიათებს ყინულხერგილები, რომლებიც დონეს სწევენ 2,8-მდე მეტრით. ძირითადი შენაკადებია: მარჯვენა — მეჟევაია-უტკა, სერებრიანკა, კოივა, უსვა; მარცხენა — რევდა, ლისვა. ფართოდ გამოიყენება წყალმომარაგებისათვის: ვოლჩიხის წყალსაცავიდან (37 კმ²) წყალი გადადის ვერხნეისეტის (ვერხ-ისეტის) წყალსაცავში, რომელსაც იყენებენ ქალაქ ეკატერინბურგის ამ რაიონის წყალმომარაგებისათვის. მდინარის შენაკადებზე 15 მცირე წყალსაცავია. დასაცურებელია (დაახლოებით 500 კმ). სანაოსნოა ქალაქ ჩუსოვოიდან. მის ნაპირებზეა ქალაქები: პერვოურალსკი, ჩუსოვოი. განვითარებულია ტურიზმი. ↑ Чусовая // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 29 — М., 1978.
შუა ურალი

შუა ურალი (რუს. Средний Урал) — ურალის მთების ყველაზე დადაბლებული მონაკვეთი, ჩრდილოეთ განედის 56 და 59° შორის. სიმაღლე 250–500 მეტრი, ჩრდილოეთში 994 მეტრამდე (მთა სრედნი-ბესაგი). აგებულია ძირითადად გნაისებით, ამფიბოლითებით, კვარციტებით, კირქვებითა და ქვიშაქვებით. დამახასიათებელია ძლიერ მოსწორებული გორები და ბექობები, დასავლეთ კალთაზე განვითარებულია კარსტი. მდინარეები მიეკუთვნება ვოლგისა (ჩუსოვაია, უფა) და ობის (ტაგილი, პიშმა, ისეტი) აუზებს. ბევრი ტბაა (განსაკუთრებით აღმოსავლეთში) — ტავატუი, ისეტის, შარტაში. ჭარბობს წიწვოვანი (ნაძვი, სოჭი, ფიჭვი) და არყ-მთრთოლავი ვერხვის ტყეები. მდიდარია სასარგებლო წიაღისეულით. ↑ Средний Урал // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 24 (кн. 1) — М., 1976.
ეკლესია (ძველი საბერძნეთი)

ეკლესია (ბერძ. ἐκκλησία) — სახალხო კრება ათენში. ძვ. წ. V საუკუნიდან, პერიკლეს რეფორმების შედეგად, სახალხო კრება ხელისუფლების უმაღლეს ორგანოდ ითვლებოდა. მასში მონაწილეობის მიღება შეეძლოთ 30 წელს გადაცილებულ სრულუფლებიან მოქალაქეებს. სახალხო კრება ერთი წლის ვადით ირჩევდა სახელმწიფო მოხელეებს. სახალხო კრება არ იყო მთელი ატიკის მოსახლეობის ინტერესთა გამომხატველი (მაგ. მეტეკები). მისი ობიექტი მხოლოდ სრულუფლებიანი მოქალაქეები (დემოსი) იყო. სახალხო კრება აკროპოლისის დასავლეთით პნიქსის ბორცვზე მდებარეობდა. ბერძნულ პოლისებში სახალხო კრებას სხვადახსვა სახელი ეწოდებოდა: აპელა — სპარტაში, აგორა — დელფოსა და თესალიაში, ალია — არგოსი, ეპიდავრი, ჯელასა და აკრაგანტში. წერეთელი ა., ძველი საბერძნეთი, ტ. I, თბილისი: „განათლება“, 1966. Ecclesia | ancient Greek assembly en. ციტირების თარიღი: 2021-02-05
ეკლესია (მრავალმნიშვნელოვანი)

ეკლესია შეიძლება აღნიშნავდეს: ეკლესია — ქრისტიანული რელიგიის მთავარი საკულტო ნაგებობა. ეკლესია — სახალხო კრება ძველ საბერძნეთში.
რიკი პუჩი

რიკარდ „რიკი“ პუჩი-მარტი (ესპ. Ricard „Riqui” Puig Martí; დ. 13 აგვისტო, 1999) — ესპანელი ფეხბურთელი. „ლოს-ანჯელეს გალაქსის“ ნახევარმცველი. რიკი პუჩის მამა, კარლოსი იყო ფეხბურთელი. იგი თამაშობდა მარცხვენა მცველის პოზიციაზე და მთელი თავისი კარიერა საფეხბურთო კლუბ „ტერასაში“ გაატარა. ბარსელონა:(2) ესპანეთის ლა ლიგა (1): 2018–19 ესპანეთის თასი (1): 2020–21 რიკი პუჩი — BDFutbol რიკი პუჩი — Soccerway ↑ Segura, Alejandro (6 December 2018). „Riqui Puig is a 'small madman' who walks freely at the Camp Nou“. Marca (ინგლისური). Translated by Gillingham, Geoff. Barcelona. ციტირების თარიღი: 10 March 2019.
უფა (მდინარე)

უფა (რუს. Уфа, ბაშკ. Өфө) — მდინარე რუსეთში, ურალსა და ურალისწინეთში, ჩელიაბინსკის, სვერდლოვსკის ოლქებში და ბაშკირეთში. მდინარე ბელაიას (ვოლგის აუზი) მარჯვენა შენაკადი. სიგრძე 918 კმ, 53 100 კმ². სათავეს იღებს უფის ტბიდან, ურალთაუს ქედზე. ზემო წელზე მთის მდინარეა, მიედინება ვიწრო ხეობაში, აქვს ჭორომები. მდინარე იუნრიუზანის შერთვის შემდეგ ხეობა ფართოვდება, შუა და ქვემო წელზე დაკლაკნილია. აუზში განვითარებულია კარსტი. უპირატესად იკვებება თოვლის წყლით. წყლის საშუალო ხარჯია 388 მ³/წმ, უდიდესი — 3740 მ³/წმ, უმცირესი — 55 მ³/წმ. იყინება ოქტომბრის ბოლოს – დეკემბრის დასაწყისში, ლღვება აპრილში – მაისის დასაწყისში. ძირითადი შენაკადებია: ბისერტი, იუი (მარჯვენა), აი, იურიუზანი (მარცხენა). უფაზეა ნიაზეპეტროვსკის წყალსაცავი. აუზში დაახლოებით 600 მცირე ზომის ტბაა საერთო ფართობით 218 კმ². გამოიყენება დასაცურებელად. მდინარეზე აშენებულია პავლოვკის ჰესი. წყალს ფართოდ იყენებენ წყალმომარაგებისათვის. ჰესს ზევით სანაოსნოა 135 კმ-ზე, ქვევით 170 კმ-ზე. მდინარეზე გაშენებულია ქალაქი კრასნოუფიმსკი, შესართავზე — ბაშკირეთის დედაქალაქი უფა. ↑ 1.0 1.1 1.2 Уфа // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 27 — М., 1977. ↑ 2.0 2.1 Уфа // Большая российская энциклопедия. т. 33. — М., 2017. — стр. 142.
იულია იაციკი

იულია იაციკი (დ. 14 აგვისტო, 1979, ვასილიევკა) — უკრაინელი იურისტი და პოლიტიკოსი. არის უკრაინის უმაღლესი რადის წევრი 2019 წლის 29 აგვისტოდან. არის პარტია „ხალხის მსახურის“ წევრი. ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2019-07-25 საიტზე Wayback Machine.
ურალისწინეთი

ურალისწინეთი — ბუნებრივი რეგიონი რუსეთში. ეკვრის ურალის დასავლეთ კალთებს. ადმინისტრაციულად შედის პერმის მხარის, კომის რესპუბლიკისა და ბაშკირეთის შემადგენლობაში. ურალისწინეთს მიეკუთვნება აღმოსავლეთ ევროპის ვაკის აღმოსავლეთი განაპირა მხარეები მდინარეები პეჩორისა და კამის აუზებში, მათ შორის პეჩორის დაბლობი, ზემო კამის მაღლობი, ბუგულმა-ბელებეის მაღლობი. ჰავა კონტინენტურია, ცივი ზამთრითა და შედარებით თბილი ზაფხულით. ჭარბობს წიწვოვანი ტყეები, სამხრეთით — ფოთლოვანი; უკიდურეს ჩრდილოეთში ტუნდრაა, სამხრეთში — სტეპები (უდიდესი ნაწილი მოხნულია), რომლებსაც ენაცვლება არყისა და მუხი ტყეები. პოპულარული ადგილია წყლის, საფეხმავლო და სპელეოტურიზმისთვის (კუნგურის მღვიმე, დივიის მღვიმე). ურალი იმიერურალეთი ურალისპირეთი ↑ ПРЕДУРАЛЬЕ // Большая российская энциклопедия. т. 27. — М., 2015. — стр. 420.
დივიის მღვიმე

დივიის მღვიმე (რუს. Дивья пещера) — უდიდესი კარსტული მღვიმე ურალში, რუსეთის ფედერაციის პერმის მხარეში. მდებარეობს ჩრდილოეთ ურალის დასავლეთ კალთაზე, მდინარე კოლვის (კამის აუზი) მარჯვენა ნაპირზე, დასახლებულ პუნქტ ნირობიდან 10 კმ-ით ჩრდილოეთით. ტალანების საერთო სიგრძეა 9,7 კმ. ცნობილია 11 დარბაზი (უდიდესებია: ვეტლანი, დევი, გვოზდეცკის) მრავალრიცხოვანი ნაღვენთი წარმონაქმნებით. ჰაერის ტემპერატურა მერყეობს 4-დან 8°C-მდე. მღვიმეში არის ნაკადულები და რამდენიმე ტბა, უდიდესი (სიგრძით 6 მ, სიღრმით 2 მ) მდებარეობს მზის ეხში. ბინადრობენ ღამურები და წვრილი უხერხემლოები — ბოლოფეხიანები. პირველად აღწერა რუსმა მოგზაურმა პეტრე რიჩკოვმა 1770 წელს. პირველი რუკა შეადგინეს 1940 წელს. ბუნების ძეგლია 1965 წლიდან. განვითარებულია ტურიზმი. ↑ Дивья пещера // Большая российская энциклопедия. т. 8. — М., 2007. — стр. 727.