laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ნიზამი განჯევის ძეგლი (რომი)

ნიზამი განჯევის ძეგლი (იტალ. Monumento a Nizami Ganjavi) — XII საუკუნის პოეტისა და მოაზროვნის ნიზამი განჯევის ძეგლი იტალიის დედაქალაქ რომში, ვილა ბორგეზეს პარკში, ვიალე მადამ ლეტიციას ქუჩაზე. ძეგლის ავტორები არიან აზერბაიჯანის სახალხო მხატვარი სალხაბ მამედოვი და დამსახურებული მხატვარი ალი იბადულაევი. პროექტი რომის მერიის ისტორიისა და ხელოვნების კომისიამ დაამტკიცა. ძეგლის გახსნა 2012 წლის 20 აპრილს შედგა ჰეიდარ ალიევის ფონდის მხარდაჭერითა და იტალიაში აზერბაიჯანის საელჩოს მონაწილეობით (აზერბაიჯანის პრეზიდენტის 2011 წლის 23 დეკემებრის, „გენიალური აზერბაიჯანელი პოეტისა და მოაზროვნის ნიზამი განჯელის 870 წლის იუბილეს ჩატარების შესახებ“, განკარგულების თანახმად). ძეგლის გახსნის ცერემონიაში მონაწილეობა მიიღეს ჰეიდარ ალიევის ფონდის პრეზიდენტმა, აზერბაიჯანის პირველმა ლედიმ მეჰრიბან ალიევამ და იტალიაში აზერბაიჯანის საელჩოს წარმომადგენლებმა. ↑ 1.0 1.1 Мехрибан Алиева: «Уверена, что открытие в сердце Рима памятника Низами Гянджеви, повысит интерес к его поэзии». დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-09-23. ციტირების თარიღი: 2019-05-25.
თემირბოლათ მამსუროვი

თემირბოლათ მამსუროვი (ოს. Темырболат Мамсыраты; დ. 1845, რუსეთის იმპერია — გ. 1898, ოსმალეთის იმპერია) — ოსი პოეტი. ითვლება პირველ ოს პოეტად. თემირბოლათ მამსუროვი დაიბადა 1845 წელს. 1855-1860 წლებში იგი პეტერბურგის კადეტთა კორპუსში სწავლობს. 1860 წლიდან მსახურობდა ჩუგუევის (ახლანდელი ხარკივის ოლქში) პოლკში. 1865 წელს დედის ძალდატანებით (რომელიც რუსეთის არმიის გენერლის მუსა კუნდუხოვის და იყო) თემირბოლათ მამსუროვი სხვა ოსებთან ერთად გადასახლდა ოსმალეთში. დასახლდა სოფელ ბატმანტაშში, სივასის ვილაიეთში, მას უარი უთქვამს თურქეთის არმიაში სამსახურზე, სიკვდილამდე დარჩენილა სამოქალაქო პირად, მას ოჯახიც კი არ შეუქმნია. ოსურ ენასთან ერთად ფლობდა თურქულ ენას. თემირბოლათ მამსუროვი გარდაიცვალა 1899 წელს ბატმანტაშში და იქვეა დაკრძალული. დღემდე თემირბოლათის მხოლოდ თერთმეტი ლექსია შემორჩენილი. მის თანამედროვეთა გადმოცემით, თემირბოლათს დიდი პოეტური მემკვიდრეობა დარჩენია. პოეტის დას, აზიზს, თემირბოლათის ხელნაწერებით სავსე სკივრი ჰქონია. სამწუხაროდ, დღესდღეობით ეს ხელნაწერები დაკარგულია. თემირბოლათ მამსუროვის შემოქმედება ქართულ ენაზე თარგმნა ნაირა ბეპიევმა. 2007 წელს თბილისში გამოიცა თემირბოლათ მამსუროვის ორენოვანი კრებული („კავკასიური სახლის“ გამომცემლობა). Темирболат Мамсуров/ Ардасенов Х., Очерк развития осетинской литературы, Орджоникидзе, 1959, стр. 73 — 76 Бибоева И. Г., Казиты М. Р., Писатели Осетии, библиографический справочник, Владикавказ, Ир, 2015, стр. 23—25, ISBN 978-5-7534-1499-01 Ардасенов X. Очерк развития осетинской литературы. Орджоникидзе, 1959; Нафи. Нæ зарджыты райдиан. Разныхас. Ацы чиныджы: Мамсыраты Темырболат. Ирон зарджытæ. Цхинвал, 1965; Джусойты Нафи. Мамсыраты Темырболат. Ацы чиныджы: Джусойты Н. Ирон литературæ. Астæуккаг скъолайы 8 къласы ахуыргæнæн чиныг. Цхинвал, 1971; Дзуццаты X. Мамсыраты Темырболаты тыххæй, «Фидиуæг», 1978, № 5; Ходы К. Иры фыццаг зарæггæнæг. «Мах дуг», 1978; Джусойты Нафи. Темирболат Мамсуров. В кн.: Н. Джусойты. История осетинской литературы. Книга первая. Тбилиси, 1980; Хъодзаты Æ., Ходы К. Ирон фыццаг зарæггæнæг. В кн.: Мамсыраты Темырболат. Ирон зарджытæ. Орджоникидзе, 1982. ბიოგრაფია და შემოქმედება თემირბოლათ მამსუროვი ↑ Алборов Б, Первый осетинский поэт Темирболат Османович Мамсуров/ Известия Горского педагогического института, Владикавказ, 1926, т. III, стр. 262—325 ↑ Мамсуров Темирболат Османович ↑ მამსუროვი თ., ოსური სიმღერები, თბ., კავკასიური სახლი, 2007 ISBN 978-9941-400-03-2
სიმონ ბარამიძე

სიმონ ბარამიძე (დ. 1 ნოემბერი, 1949, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი, მეცნიერი, პედაგოგი. 1972 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი, თბოაირმომარაგებისა და ვენტილაციის სპეციალობით. 1972-1992 წლებში მუშაობდა თბილისის ზონალურ სამეცნიერო-კვლევით და ექსპერიმენტული პროექტირების ინსტიტუტში ინჟინრად, ჯგუფის ხელმძღვანელად, იყო ინსტიტუტის საინჟინრო მოწყობილობებისა და განახლებადი ენერგიის წყაროების განყოფილების უფროსი. მივლინებით იმყოფებოდა ავღანეთის რესპუბლიკაში, საპროექტო ინსტიტუტის საინჟინრო კომუნიკაციების განყოფილების ჯერ მრჩევლად, შემდეგ კი მთავარ ინჟინრად 1981-1986 წლებში. 1992-1995 წლებში კი მუშაობდა გარდაბნის სახელმწიფო თბოელექტროსადგურის ინჟინრად, განყოფილების უფროსად, №9 და №10 ენერგობლოკების ნაწილში, თბოელექტროსადგურის დირექტორის მოადგილედ; 1995-2002წწ. ხელმძღვანელობდა გაერთიანება "ენერგოგენერაციის" განახლებადი წყაროების განყოფილებას; უცხოელ პარტნიორებთან ერთად განახორციელა სხვადასხვა ობიექტების ენერგეტიკული კვანძების საპროექტო სამუშაოები. დააფუძნა შპს "სითბო" 1997 წელს და დღემდე მისი დირექტორია, აღნიშნული ორგანიზაციის სამოქმედო არეალს კი წარმოადგენს განახლებადი წყაროები, ასევე სამშენებლო სფეროს საზოგადოებრივი, სამრეწველო და სპორტული დანიშნულების შენობა-ნაგებობებისათვის ენერგოეფექტური და ენერგოდამზოგი ტექნოლოგიების პროექტირება და შემდგომი ზედამხედველობა. მისი მონაწილეობით საკავშირო გამოფენაზე წარდგენილმა საპროექტო-სამეცნიერო ნაშრომმა "საცხოვრებელი შენობის მზით თბომომარაგების ინოვაციური სისტემა", ბრინჯაოს მედალი დაიმსახურა 1977 წელს. მონაწილეობა აქვს მიღებული ქალაქ მახაჩყალის დრამატული თეატრის საპროექტო სამუშაოების შესრულებაში, ასევე მონღოლეთის რესპუბლიკაში ქალაქ ერდენეთის საბავშვო გამაჯანსაღებელი კომპლექსისა და ვიეტნამში მდინარე ხუაბინზე საცხოვრებელი კომპლექსის პროექტირებაში და სხვა. ეწევა პედაგოგიურ მოღვაწეობას, კითხულობს ლექციებს საქართველოს ტექნიკურ უნივერსიტეტში, თავისუფალ უნივერსიტეტში - სამშენებლო განხრით, თბოენერგეტიკული მიმართულებით. გამოქვეყნებული აქვს სამეცნიერო შრომები, შენობების თბო-სიცივით მომარაგების განხრით, სამშენებლო მასალების თბოფიზიკური თვისებების შესწავლისა და პროექტირების ეკოლოგიურ ასპექტებზე. მრავალწლიანი შრომითი საქმიანობისა და დამსახურებისათვის მიღებული აქვს საუწყებო ჯილდოები და საპატიო სიგელები. მინიჭებული აქვს აკადემიური დოქტორის ხარისხი. საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია წიგნი 2 -თბ., 2021. გვ. 57-58 სიმონ ბარამიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
საქართველოს სოკოები (წიგნი)

საქართველოს სოკოები — საქართველოში გავრცელებული სოკოების სარკვევი, რომლის ავტორია ქართველი მიკოლოგი ივანე ნახუცრიშვილი. გამოიცა 2007 წელს არჩილ ღიბრაძის რედაქტორობითა და თანაავტორობით. სარკვევი მოიცავს სოკოების ზოგად დახასიათებას — სოკოთა აგებულება, გამრავლება, გავრცელება, კვებითი ღირებულება, საჭმელი და შხამიანი სოკოების ერთმანეთისაგან გარჩევის წესი, ცნობები სოკოთი მოწამვლის ხასიათისა და პირველადი დახმარებისა შესახებ. აგრეთვე განხილულია სოკოს ხელოვნურად მოშენებისა და გადამუშავების საკითხები და მისგან კერძების მომზადების წესი. სახელმძღვანელოში აღწერილია საქართველოში გავრცელებულ სოკოთა 201-მდე სახეობა, რომელთაგან 122 საჭმელია, 22 პირობითად საჭმელი, 24 შხამიანი და 33 საჭმელად უვარგისი. თითოეულ სოკოს თან ახლავს ქართული, ლათინური და რუსული დასახელებები და ფერადი ილუსტრაციები. იმ სოკოთა სახელები, რომლებიც არ იყო ცნობილი, თარგმნილია ლათინურიდან და რუსულიდან. ნახუცრიშვილი ივ., საქართველოს სოკოები / რედ. და თანაავტ. არჩ. ღიბრაძე, თბ.: „ბუნება პრინტი“ და საქართველოს ბუნების შენარჩუნების ცენტრი, 2006, ISBN 99940-856-1-1. საქართველოს სოკოები — ბიბლიოვიკი ↑ საქართველოს სოკოები. ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიბლიოთეკა. ციტირების თარიღი: 13 მარტი, 2022.
ოსკარ პიტერსონი

ოსკარ იმანუელ პიტერსონი (ინგლ. Oscar Emmanuel Peterson; დ. 15 აგვისტო, 1925, მონრეალი, კვებეკი, კანადა — გ. 23 დეკემბერი, 2007, ტორონტო, კანადა) — შვიდი გრემის მფლობელი კანადელი ჯაზის პიანისტი და კომპოზიტორი. დუკ ელინგტონმა მას „კლავიატურის მაჰარაჯა“ უწოდა და ის საყოველთაოდ ჯაზის ისტორიაში ყველაზე ვირტუოზ პიანისტად არის აღიარებული. ხუთი წლის ასაკში მამამ ტრომბონსა და პიანინოზე დაკვრა ასწავლდა. თუმცა, 7 წლის ასაკში ტუბერკულოზის გადატანის გამო, პიტერსონი იძულებული გახდა მხოლოდ ფორტეპიანოთი შემოფარგლულიყო. კარიერის განმავლობაში თანამშრომლობდა მრავალ გამოჩენილ ჯაზის მუსიკოსთან, მათ შორის იყვნენ დეივ ბრუბეკი, რეი ბრაუნი, ბენ უებსტერი, ლუი არმსტრონგი, კაუნტ ბეისი და სხვა. 2004 წელს ტორონტოს ერთ-ერთ ცენტრალურ მოედანს მისი სახელი დაარქვეს. მთავარი სტატია: ოსკარ პიტერსონის დისკოგრაფია. Richard Cook & Brian Morton: The Penguin Guide to Jazz on CD, 6th Edition, London, Penguin 2002. ISBN 0-14-017949-6. Oscar Peterson: Meine Jazz-Odyssee. Die Autobiografie von Oscar Peterson mit Richard Palmer, Hannibal Verlag 2003. ISBN 978-3854452348 Übersetzung von: A Jazz Odyssey: The Life of Oscar Peterson, Continuum 2002 Gene Lees – The Will To Swing Oscar Peterson, Hannibal, Wien ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ოსკარ პიტერსონი ოფიციალური საიტი ოსკარ პიტერსონი — Find a Grave-ზე ოსკარ პიტერსონი: ჯაზის გიგანტი CBC Digital Archives-ზე ოსკარ პიტერსონის დისკოგრაფია ↑ Scott Yanow. Oscar Peterson Biography. allmusic. ციტირების თარიღი: 28 იანვარი, 2007.. With typical modesty, Peterson hailed Art Tatum as the greatest jazz pianist, declaring: "Musically speaking, he was and is my musical God, and I feel honored to remain one of his humbly devoted disciples." Journal, Oscar Peterson, 7 მარტი, 2004; Jazz Professional, 1962,
ანდროგენები

ანდროგენი — ნებისმიერი ბუნებრივი ან სინთეზური სტეროიდული ჰორმონი, რომელიც არეგულირებს ხერხემლიანებში მამრობითი მახასიათებლების განვითარებას და შენარჩუნებას ანდროგენის რეცეპტორებთან შეკავშირების გზით. ეს მოიცავს მამაკაცის პირველადი სასქესო ორგანოების ემბრიოლოგიურ განვითარებას და მამაკაცის მეორადი სქესის მახასიათებლების განვითარებას პუბერტატში. ანდროგენები სინთეზირდება სათესლე ჯირკვლებში, საკვერცხეებსა და თირკმელზედა ჯირკვლებში. ანდროგენები იზრდება როგორც მამაკაცებში, ასევე ქალებში პუბერტატის პერიოდში. მამაკაცებში მთავარი ანდროგენი არის ტესტოსტერონი. დიჰიდროტესტოსტერონი (DHT) და ანდროსტენედიონი თანაბარი მნიშვნელობისაა მამრობითი სქესის განვითარებაში. DHT საშვილოსნოში იწვევს პენისის, სკროტუმის და პროსტატის დიფერენციაციას. ზრდასრულ ასაკში, DHT ხელს უწყობს გამელოტებას, პროსტატას და ცხიმოვანი ჯირკვლის აქტივობას. ↑ Moini, Jahangir (2015). Fundamental Pharmacology for Pharmacy Technicians. Cengage Learning, გვ. 338. ISBN 978-1-30-568615-1. „Androgen is the generic term for any natural or synthetic compound, usually a steroid hormone, which stimulates or controls the development of masculine characteristics by binding to androgen receptors.“  ↑ Gylys, Barbara A; Wedding, Mary Ellen (2017) Medical Terminology Systems: A Body Systems Approach. F.A. Davis, გვ. 82. ISBN 978-0-80-365868-4. „Generic term for an agent (usually a hormone, such as testosterone or androsterone) that stimulates development of male characteristics.“  ↑ 15 Ways To Get Rid Of Pimples Overnight Natural. Fast Health Fitness (2016-05-17). ↑ 4.0 4.1 Carlson, Neil (January 22, 2012). Physiology of Behavior, Reproductive Behavior. Pearson, გვ. 326. ISBN 978-0205239399.
დიხაშ კოჩი

დიხაშ კოჩი (ქართ. „მიწის კაცი“) — ავსული ჯუჯა მეგრულ მითოლოგიაში. ტანით ჭინკის ოდენაა, და ჭინკის მსგავსად ადამიანის სახისაა. ეს სახელი იმიტომ ჰქვია, რომ ვერტიკალურად ვერ დადის, და ოთხზე დგას და ისე მოძრაობს. ჩნდება ხოლმე სოფლებში, სადაც სახლები მრავლადაა, და ხშირად სახლის ეზოებშიც იმალება ხოლმე. ზოგჯერ კაცს სოფლის გზებზეც ხვდება. რადგან ის ნელ-ნელა მოძრაობს, თავის მსხვერპლს იშვიათად იჭერს და ადამიანიც ადვილად გადაურჩება ხოლმე. ქვეითად მიმავალთ ფეხებშუა უძვრება და ცდილობს წააქციოს; თუ მხედარს შეხვდა, აღვირს წაავლებს ხელს და ცხენს ფეხის გადადგმის საშუალებას არ აძლევს. არის შემთხვევებიც, როდესაც დიხაშ კოჩს ადამიანი ჭკუიდან შეუშლია. სახოკია თ., ეთნოგრაფიული ნაწერები, თბ., 1956. — გვ. 14.
Press Club Brussels Europe

Press Club Brussels Europe ― ბრიუსელში დაფუძნებული ჟურნალისტთა საერთაშორისო ასოციაციების საერთო ინიციატივა. იგი 2010 წლის დეკემბერში ევროკომისიის ყოფილმა პრეზიდენტმა, ჟოზე მანუელ ბაროზუმ გახსნა. პრეს-კლუბი ბრიუსელში ჟურნალისტებისა და საერთაშორისო კორესპონდენტების, საელჩოების, ევროკავშირის მუდმივი წარმომადგენლობების, არასამთავრობო ორგანიზაციების, ლობისტური ჯგუფებისა და ანალიტიკური ცენტრების მთავარი საკომუნიკაციო პლატფორმაა და მედიის წარმომადგენელთან კონფერენციებისა და დებატების ფორუმის უზრუნველყოფას ისახავს მიზნად. Press Club Brussels Europe პრეს-კლუბთა საერთაშორისო ასოციაციის მოქმედი წევრი და 2019 წლის ოქტომბრიდან მისი პრეზიდენტია. 2022 წლისთვის პრეს-კლუბის პრეზიდენტია მარუნ ლაბაკი, ჟურნალ Le Sour-ის საერთაშორისო სექციის ყოფილი ხელმძღვანელი. Press Club Brussels Europe. (Official website) Press Club Brussels Europe - profile in the International Association of Press Clubs. ↑ First international press club opens in Brussels. FlandersNews.be. ციტირების თარიღი: 25 October 2016. ↑ Inauguration prochaine d'un "Press Club Brussels Europe" rue Froissart. L'avenir. ციტირების თარიღი: 8 September 2016. ↑ Friedrich, Thomas. Thomas Friedrich : " Il faut faire évoluer la mentalité des porte-paroles ! ". Antoine Bargas. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 19 მარტი 2017. ციტირების თარიღი: 25 October 2016. ↑ PH flag at Press Club Brussels. Embassy of The Philippines, Brussels, Belgium. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 20 დეკემბერი 2016. ციტირების თარიღი: 25 October 2016. ↑ Last call: June 21 Cefic workshop "Challenges & Opportunities for EU Energy Efficiency". Cefic. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 20 დეკემბერი 2016. ციტირების თარიღი: 25 October 2016. ↑ Égypte : ICFR a organisé une conférence de presse au Press Club Brussels Europe à Bruxelles. AFD International. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 23 დეკემბერი 2016. ციტირების თარიღი: 25 October 2016. ↑ Latif Bhat, Abdul. Brussels event: The secret of Alibaba’s success. KashmirWatch. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 20 დეკემბერი 2016. ციტირების თარიღი: 25 October 2016. ↑ Diplomatic Platform, Objectives. ციტირების თარიღი: 8 September 2016. ↑ Diplomatic Platform, Members. ციტირების თარიღი: 8 September 2016. ↑ Friedrich, Thomas. Thomas Friedrich : " Il faut faire évoluer la mentalité des porte-paroles ! ". Antoine Bargas. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 19 მარტი 2017. ციტირების თარიღი: 25 October 2016. ↑ This month the Press Club Brussels Europe took over the presidency of the European Press Clubs Federation (October 16, 2019). დაარქივებულია ორიგინალიდან — დეკემბერი 22, 2019. ციტირების თარიღი: December 22, 2019 ↑ Members. ციტირების თარიღი: 8 September 2016. ↑ Board of Directors | Press Club Brussels Europe en-GB. ციტირების თარიღი: 2018-10-30 ↑ „Maroun Labaki“. Le Soir Plus (ფრანგული). ციტირების თარიღი: 2018-10-30. ↑ Le Bar de l'Europe - Maroun Labaki, http://www.tv5monde.com/emissions/episode/le-bar-de-leurope-maroun-labaki. წაკითხვის თარიღი: 2018-10-30
კონსტანტინე ბაგრატიონ-იმერეტინსკი

კონსტანტინე ბაგრატიონ-იმერეტინსკი (დ. 1789 — გ. 3 მაისი, 1844) ქართველი სამეფო ოჯახის წევრი, სამხედრო პირი. კონსტანტინე ბაგრატიონ-იმერეტინსკი იმერეთის სამეფო ტახტიდან 1789 წელს ჩამოგდებული მეფის დავით გიორგის ძისა და ანა მამუკას ასულ ორბელიანის ვაჟი იყო. მამის ტახტიდან ჩამოგდებისა და გარდაცვალების შემდეგ მცირეწლოვანი კონსტანტინე ცხრა წლის მანძილზე მუხურის ციხეში იყო გამომწყვდეული. მხოლოდ 1803 წელს, მთავარმართლების ზეწოლის შემდეგ, გაანთავისუფლა იგი სოლომონ II. 1804 წლის 12 დეკემბერს დაწერილი წერილით რუსეთის იმპერატორი ალექსანდრე I დედოფალ ანას და კონსტანტინეს მოსკოვში გადასახლკებას, ბატონიშვილისთვის სათანადო განათლების მიღებას და პენსიის გაორმაგებას სთავაზობდა. თავად კონსტანტინე გადასახლების სასტიკი წინააღმდეგი იყო. მაგრამ 1809 წელს, შექმნილი ვითარებიდან გამომდინარე, იგი თბილისში გამოცხადდა მთავარმართებელთან და რუსეთისადმი ერთგულების ფიცი მიიღო. 1810 წლის ნოემბერში რუსეთში ჩასული ანა და კონსტანტინე მოსკოვში დიდი პატივით მიიღეს და ჩასვლისთანავე 10000 მანეთი პენსია დაუნიშნეს. მოსკოვში დედოფალი ანა საკმაოდ მდიდრულად ცხოვრობდა. თავად კონსტანტინეს იმპერატორის მონაწილეობით გამართულ ზეიმებსა და ცერემონიალებზე ხელმწიფე იმპერატორის კორტეჟში ჰქონდა ადგილი, ოლდენბურგის პრინცების გვერდით. იგი თითქმის სახელმწიფოს სრულ კმაყოფაზე იმყოფებოდა. მისი სამხედრო სამსახურიც განსაკუთრებული პრივილეგიებით დაიწყო: კაზაკთა ლეიბგვარდიულ პოლკში ჩაირიცხა პირდაპირ როტმისტრად, დაინიშნა ფლიგელ-ადიუდანტად და როგორც ყველა ქართველმა ბატონიშვილმა, მანაც ანას პირველი ხარისხის ორდენი მიიღო. კონსტანტინე აქტიურ მონაწილეობას იღებდა ნაპოლეონის წინააღმდეგ წარმოებულ სამამაულო ომში. მან თავი გამოიჩინა ვიტებსკისთან ბრძოლაში. ბოროდინოსთან გამართულ სამკვდრო-სასიცოცხლო ბრძოლაში გმირული მოქმედებისთვის კონსტანტინე დავითის ძეს ვლადიმერის ორდები ებოძა ბაფთით. ნაპოლეონის ჯარების დამარცხების შემდეგ , იგი კვლავ არმიაში მსახურობდა. ოციანი წლების ბოლოს კი, გენერალ-მაიორის ჩინით დატოვა სამხედრო სამსახური და ლიტერატურუოლ მოღვაწეობას მიჰყო ხელი, უყვარდა ლექსების წერა. კონსტანტინე ბაგრატიონი, სოლომონ II მითითებით, პირველად 12 წლის ასაკში დაქორწინდა ანასტასია აბაშიძეზე. წყვილს შვილები არ ჰყოლია. მეორედ მოსკოვში იქორწინა პორტუგალიის გენერალური კონსულის შვილზე ანა დენისის ასეულ ლოპეს-დე-სილვაზე. ამ ქორწინებიდან ჰყავდა ორი ვაჟი: კონსტანტინე და ნიკოლოზი. მესამედ ეკატერინე სერგის ასულ სტრახოვაზე იქორწინა, რომელთანაც შეეძინა ვაჟი, შემდეგში ცნობილი გენერალი და სახელმწიფო მოღვაწე - ალექსანდრე კონსტანტინეს ძე ბაგრატიონ-იმერეტინსკი. კონსტანტინე დავითის ძის შვილები იყვნენ რუსეთში პირველი თავადები - იმერეტინსკები. კონსტანტინე დავითის ძე 1844 წლის 3 მაისს მოსკოვში გარდაიცვალა. დასაფლავებულია დონის მონასტერში. კონსტანტინე დავითის ძე ბაგრატიონ-იმერეტინსკი // ბაგრატიონთა დასახლება და მოღვაწეობა რუსეთში / გონიკაშვილი მ., თბ., 1986 გვ. 129-140. კონსტანტინე ბაგრატიონ-იმერეტინსკი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
აკაკი ნასყიდაშვილი

აკაკი ნასყიდაშვილი (დ. 26 იანვარი, 1947, ტიბაანი) — ქართველი გეოგრაფი, მეცნიერი და პედაგოგი. გეოგრაფიულ მეცნიერებათა კანდიდატი, პროფესორი. 1973 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი მეტეოროლოგია-ოკეანოლოგიის სპეციალობით. 1973 წლიდან — საქართველოს ჰიდრომეტეოროლოგიური სამსახურის სამმართველოს სისტემა ინჟინერ-ოკეანოლოგი. 1978-1984 წლებში — აფხაზეთის ჰიდრომეტეოროლოგიური ცენტრი. 1984-1986 წლებში საბჭოთა კავშირის ჰიდრომეტეოროლოგიური ცენტრის დაუსწრებელი სწავლების ასპირანტი. 1990 წლიდან — საქართველოს გარემოსა და ბუნებრივი რესურსების დაცვის სამინისტროს სოხუმის საზღვაო კონვენციური ინსპექციის უფროსი. 1997 წლიდან ამავე სამინისტროს შავი ზღვის დაცვის კონვენციური ინსპექციის უფროსისი მოადგილე (ბათუმი). პარალელურად, 1985 წლიდან მუშაობდა აფხაზეთის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, შემდეგ თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სოხუმის ფილიალში, სადაც კითხულობდა ლექციებს „მეტეოროლოგია-კლიმატოლოგიაში“. 1989-2005 წლებში — საქართველოს სუბტროპიკული მეურნეობის სახელმწიფო ინსტიტუტი, დოცენტი. 2005-2006 წებში — საქართველოს სუბტროპიკული მეურნეობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, ტურიზმისა და სპორტის კათედრის გამგე. 2006-2010 წლებში საქართველოს სუბტროპიკული მეურნეობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, ასოცირებული პროფესორი. 2010 წელს — სუბტროპიკული მეურნეობის სოხუმის სახელმწიფო სასწავლო უნივერსიტეტი, ტურიზმისა და ინფორმაციული ტექნოლოგიების დეპარტამენტი, სრული პროფესორი. 2011 წლიდან აკაკი წერეთელის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, ეკონომიკისა და ტურიზმის დეპარტამენტი, ასოცირებული პროფესორი. ავტორია სამეცნიერო ნაშრომებისა, რომლებშიც ასახვა ჰპოვა შავი ზღვის სანაპირო ზოლის ეკოლოგიურმა პირობებმა, გაშუქებულია შავი ზღვის აღმოსავლეთ რაიონის ჰიდრომეტეოროლოგიური პირობები და მოცემულია შტორმული ღელვის პროგნოზის მეთოდები მცირე ტონაჟიანი სწრაფმავალი გემებისათვის. გარდა ამისა, ჟურნალ-გაზეთებში გამოქვეყნებული აქვს სამეცნიერო-პოპულარული წერილები სხვადასხვა აქტუალურ საკითხებზე. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ანაპა-ბათუმის გემთსავალი ტრასის ჰიდრომეტეოროლოგიური პირობების პროგნოზი“, დაიცვა 1987 წელს. ქართველი მოგზაურები, გეოგრაფები, ბუნების მკვლევარნი: ენციკლოპედიური ცნობარი, თბ., 2003, გვ. 203-204 აკაკი ნასყიდაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
შეთე გულუხაიძე

შეთე გულუხაიძე (დ. 1798 — გ. 1870) — თუში სახალხო გმირი, სოფელ ქუმელაურთიდან. კავკასიის ომის მონაწილე, თუშთა რაზმის წინამძღოლი. მის მამას, ზვიად გულუხაიძეს მეზობლებთან ჩამოვარდნილი სისხლ-მესისხლეობის გამო თავისი თემ-სოფლის დატოვება მოუხდა. შეთე იყო შამილის თანამედროვე და მას დიდ როლს მიაწერენ დაღესტანზე გამარჯვებაში. XX საუკუნეში ნიკო ფიროსმანმა ამ თემაზე შექმნა მხატვრული ტილო რომელსაც აქვს რუსული წარწერა — „შეთე უჩვენებს ბარიატინსკის, თუ როგორ დაიჭიროს შამილი“. დაღესტნის ომების დამთავრების შემდეგ შეთე სოფელ შილდაში დასახლდა. მთავრობის მიერ იგი დანიშნულ იქნა დაღესტნის მხარის საყარაულო რაზმების ინსპექტორად. მას დიდად აფასებდა კახეთის თავადაზნაურობა, მის რაზმებს არაერთხელ წაურთმევია ლეკთა ბანდებისათვის კახეთიდან გატაცებული ტყვეები და დაუბრუნებია თავიანთი ოჯახებისათვის. ცოცანიძე გ., „შეთე“ არტანუჯი, 2013. შეთე გულუხაიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
დიუკ ელინგტონი

ედვარდ კენედი „დიუკ“ ელინგტონი (ინგლ. Edward Kennedy "Duke" Ellington; დ. 29 აპრილი, 1899 — გ. 24 მაისი, 1974) — ამერიკელი კომპოზიტორი, პიანისტი, ერთ-ერთი ყველაზე გავლენიანი ფიგურა ჯაზის ისტორიაში, და ზოგიერთ კრიტიკოსთა აზრით სრულიად ამერიკულ მუსიკაში. როგორც კომპოზიტორისა და ბენდის ლიდერის, ელინგტონის რეპუტაცია მნიშვნელოვნად გაიზარდა მისი გარდაცვალების შემდეგ, მისი მუსიკის თემატური ვარიაციების ბესტსელერებად ქცევის გამო. პულიცერის პრემიის საბჭომ მას გარდაცვალების შემდეგ, 1999 წელს სპეციალური ორდენი მიანიჭა. ელინგტონი მის სტილსა და ხმოვანებას "ამერიკულ მუსიკას" უწოდებდა ჯაზის ნაცვლად, და უყვარდა მათი აღწერა ვინც მას მოხიბლავდა, როგორც "კატეგორიის ფარგლებს გარეთ" ("beyond category"), რომელთა შორის მრავალი მის ორკესტრში იყო, და რომელთა შორის ზოგიერთი თავად მოიაზრებოდა ჯაზის გიგანტთა შორის. მიუხედავად იმისა, რომ მის თანაგუნდელთა დიდი ნაწილი თვალსაჩინო იყო დამოუკიდებლად, სწორედ ელინგტონის დამსახურება იყო მათი წარმოჩენა ყველაზე განთქმულ საორკესტრო გუნდში ჯაზის ისტორიაში. ის ხშირად კომპოზიციებს ქმნიდა ამ პიროვნებათა სპეციფიკური სტილისა და ჩვევების მიხედვით, როგორიც იყო "Jeep's Blues" ჯონი ჰოჯისთვის, "Concerto for Cootie" ("Do Nothing Till You Hear from Me") კუტი უილიამსისთვის და "The Mooche" ტრიკი სემ ნანტონისთვის. 1941 წლის შემდეგ ის ხშირად თანამშრომლობდა კომპოზიტორ-არანმჟირებელთან ბილი სტრეიჰორნთან, რომელსაც ის საკუთარ ალტერ-ეგოს უწოდებდა. Cohen, Harvey G. Duke Ellington's America. Chicago: University of Chicago Press, 2010. ISBN 978-0-226-11263-3 Collier, James Lincoln. Duke Ellington. New York & Oxford: Oxford University Press, 1987. ISBN 0-19-503770-7 Dailey, Raleigh. "Ellington as a Composer for the Piano," in Jazz Research Proceedings Yearbook, No. 31 (Jan.2001), pp. 151–156. Dance, Stanley. The World Of Duke Ellington. New York: Simon & Schuster, 1970. ISBN 0-306-80136-1 Ellington, Duke. Music Is My Mistress. New York: Da Capo, 1976 ISBN 0-7043-3090-3 Ellington, Mercer. Duke Ellington in Person. Boston: Houghton Mifflin, 1978. ISBN 0-395-25711-5. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: დიუკ ელინგტონი Official website Official family website Symphony In Black (discussion and film) დაარქივებული 2012-10-17 საიტზე Wayback Machine. ↑ Biography. dukeellington.com (ოფიციალური საიტი (2008). დაარქივებულია ორიგინალიდან — სექტემბერი 18, 2018. ციტირების თარიღი: January 26, 2012. ↑ 1999 Pulitzer Prize Winners Special Awards and Citations