laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
მოლა ფანაჰ ვაგიფი

მოლა ფანაჰ ვაგიფი (აზერ. Molla Pənah Vagif; დ. დაახლ. 1717, სალაჰლი, ახლანდ. ყაზახის რაიონი, აზერბაიჯანი, — გ. 1797, შუშა) — აზერბაიჯანელი პოეტი, სახელმწიფო მოღვაწე და დიპლომატი. მისი ზედწოდება „ვაგიფი“ (არაბ. واقِف‎) „სწავლულ კაცს“ ნიშნავს. მოლა ფანაჰი დაიბადა დაახლოებით 1717 წელს იმდროინდელ ყაზახის სახანოში. მიუღია საფუძვლიანი განათლება, იცოდა არაბული და სპარსული ენები, კარგად იცნობდა ლიტერატურას და მეცნიერების სხვადასხვა დარგს. 1750-იან წლებში, მას შემდეგ, რაც ყახახი ქართველ მეფეთა კონტროლს დაექვემდებარა, ვაგიფმა ყარაბაღის სახანოს შეაფარა თავი. 1769 წელს ხანის მიწვევით ის გახდა კარის გამრიგე, შემდეგ — პირველი ვაზირი. იღწვოდა ყარაბაღის სახანოს ეკონომოკური განვითარებისთვის, ცდილობდა დაემყარებინა დიპლომატიური კავშირი რუსეთთან, აქტიური ურთიერთობა ჰქონდა მეფე ერეკლე II-სა და ლევან ბატონიშვილთან. 1770-იან წლებში დიპლომატიური მისიით იმყოფებოდა თბილისში. 1795-1797 წლებში ვაგიფი მნიშვნელოვან როლს თამაშობდა შუშის დაცვაში ირანის მბრძანებლის აღა-მაჰმად-ხანის წინააღმდეგ. ქალაქის დაცემის შემდეგ ყარაბაღის მმართველი იბრაჰიმ-ხალილ-ხანი გაიქცა, ვაგიფი დაატყვევეს და სიკვდილი მიუსაჯეს, თუმცა პოეტი ამჯერად აღა-მაჰმად-ხანის მკვლელობამ იხსნა. საბოლოოდ, ის ყარაბაღის სახანოში ძალაუფლებისთვის ამტყდარმა ბრძოლამ იმსხვერპლა. ვაგიფი თავის ვაჟიშვილთან ერთად სიკვდილით დასაჯეს. 1982 წელს შუშაში ვაგიფის დაკრძალვის ადგილზე ააგეს მავზოლეუმი (არქიტექტორები — აბდულ-ვაჰიბ სალამზადე, ელდარ კანუკოვი), რომელიც 1992 წელს, ყარაბაღის პირველი ომის დროს დაინგრა; აღადგინეს 2021 წელს. ვაგიფის როლი აზერბაიჯანულ ლიტერატურაში განუზომლად დიდია. იგი ახალი აზერბაიჯანული პოეზიის ფუძემდებლად ითვლება. აზერბაიჯანული ლიტერატურის ისტორიაში პირველად ვაგიფის ლირიკაში გამოჩნდა რეალიზმის ელემენტები. მან დააკანონა ჰეჯას ზომა, ხალხურ მეტყველებას დაუახლოვა კლასიკური ლექსი. ვაგიფის ლირიკა უფრო ყოფით გრძნობებსა და სურვილებს აერთიანებს, ვიდრე იმდროინდელ სუფიურ პოეზიაში გავრცელებულ აბსტრაქტულ და რელიგიურ თემებს. ცნობილია ვაგიდის მიმოწერა და ლიტერატურული დიალოგის თავის უფროს თანამედროვესთან — მოლა ვალი ვიდადისთან. ქართულ თემატიკას ეხება მისი სამი ლექსი, რომელიც ეძღვნება ქართველ ქალს, თბილისსა და ერეკლე II-ის ძეს, ლევანს. ვაგიფის პოეზია პირველად 1856 წელს დაიბეჭდა. თარგმნილია სხვადასხვა, მათ შორის ქართულ ენაზე. Əсəрлəри, Бакы, 2004. Лирика, М., 1968. სომხური და აზერბაიჯანული ლიტერატურის ქრესტომათია, თბ., 1968. შაყულაშვილი გ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 128. Дадашзаде А., Певец жизни (Раздумья о Вагифе), Баку, 1968.
გულეიკარის წმინდა გიორგის ეკლესია

გულეიკარის წმინდა გიორგის ეკლესია ― წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია საქართველოში, სოფელ გულეიკარში. XX საუკუნის დასაწყისში ის შეისწავლა ექვთიმე თაყაიშვილმა. ეკლესია აშენებულია უფრო ძველი ეკლესიის ადგილზე. ეკლესია უგუმბათოა, აშენებულია მოზრდილი, თლილი ქვით. XX საუკუნის დასაწყისში ეკლესია დახურული იყო ყავრით. საკურთხევლის ნაწილი შიგნით და გარეთ მომრგვალებულია, კარები აქვს სამხრეთის, ჩრდილოეთის და დასავლეთის კედლებში. ფანჯრები პატარაა, აღმოსავლეთის მხრით სამი და დანარჩენ მხარეს თითო–თითო. ეკლესია დგას დიდ ეზოში, რომელშიც გაშენებულია ჭადრისა და ცაცხვის ხეები. ეკლესიაში ინახებოდა წმინდა გიორგის ხატი, რომელსაც ადგილობრივი მოსახლეობა სასწაულმოქმედ თვისებებს მიაწერდა. ეკლესიაში აგრეთვე დაცული იყო ძველი დიდი ხმალი, არაბულ–სპარსული ხელობისა, რომელსაც მურვან–ყრუს ხმალს ეძახდნენ და ლეგენდის მიხედვით ხმალი მურვან–ყრუს სოფელში წმინდა გიორგის ხატმა სასწაულებრივად დაატოვებინა. წმინდა გიორგის ხატი XX საუკუნის დასაწყისში განაახლეს, თუმცა ამ განახლებამ შელახა ხატის ავთენტურობა, დაზიანდა მასზე არსებული ხუცური წარწერა. ასევე დაზიანდა ხატის მხატვრობა. გარდა ამ ხატისა, ეკლესიაში კიდევ დაცული იყო წმინდა გიორგის ორი დასაკეცი ხატი, ორივე ვერცხლისა, მდარე ხელობით შესრულებული. თაყაიშვილი ე., „არხეოლოგიური მოგზაურობიდან სამეგრელოში“ // ძველი საქართველო, ტ. III, ტფილისი: ელექტრო მბეჭდავი სტამბა სპირიდონ ლოსაბერიძის, 1914. — გვ. 19-22.
კავკასიის საექიმო საზოგადოება

კავკასიის საექიმო საზოგადოება ჩამოყალიბდა 1864 წლის აპრილში მოწინავე ქართველ და რუს ექიმთა (ივანე სობოლშჩიკოვი, გიორგი დავრიშვილი, ივანე მინკევიჩი, ი. დეპნერი, ზაქარია ზუბალაშვილი, ს. ბასტაბაშვილი, ი. პრიბილი, ე. გომბალტი, ი. ჩიგიანი, ი. სააკაშვილი და სხვა) თაოსნობით. კავკასიის საექიმო საზოგადოების ყურადღების ცენტრში იყო საქართველოსა და კავკსიის კლიმატურ-ბალნეოლოგიური რესურსების, სამხარეო პათოლოგიის, მოსახლეობის ანთროპოლოგიის, ეთნოგრაფიის და ხალხური მედიცინის შესწავლა. კავკასიის საექიმო საზოგადოება ოქმებისა და შრომათა კრებულების სახით აქვეყნებდა საზოგადოების სხდომებზე მოსმენილ მოხსენებებს. საზოგადოების საპატიო წევრები იყვნენ რუდოლფ ვირხოვი, ნიკოლოზ პიროგოვი, ივანე თარხნიშვილი, რომლებიც ხშირად აქვეყნებდნენ წერილებს მის კრებულებში. კავკასიის საექიმო საზოგადოება ორჯერ დააჯილდოვეს მედლებით მოსკოვისა და ვენის საერთაშორისო გამოფენებზე. საზოგადოებამ 1928 წლამდე იარსება და მოაწყო ექიმთა 2 ყრილობა (1893, 1901). შენგელია მ., ქართული მედიცინის ისტორია, თბ., 1970; შენგელია მ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 309.
თინათინ ოჩიაური

თინათინ ოჩიაური (დ. 27 ოქტომბერი, 1920, ახიელი, ახლანდელი დუშეთის მუნიციპალიტეტი — გ. 18 ოქტომბერი, 2010) — ქართველი ეთნოლოგი, ისტორიკოსი და მეცნიერი. ისტორიის მეცნიერებათა კანდიდატი (1950), ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი (1969). დაიბადა ეთნოგრაფ ალექსი ოჩიაურის ოჯახში. 1941 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. სამეცნიერო მოღვაწეობა ქართული ეთნოლოგიური მეცნიერების ფუძემდებლების გიორგი ჩიტაიასა და ვერა ბარდაველიძის გვერდით დაიწყო; იგი ძირითადად ქართველ მთიელთა სულიერი კულტურის საკითხებზე მუშაობდა და წლების მანძილზე ხელმძღვანელობდა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიისა და ეთნოლოგიის ინსტიტუტის საქართველოს სულიერი კულტურის ეთნოლოგიური კვლევის განყოფილებას. მან პირველმა შეისწავლა საქართველოში რჩეულობის ინსტიტუტი ხევსურული ქადაგობის მაგალითზე; მანვე ერთ-ერთმა პირველმა, საქართველოში მითოლოგიური გადმოცემები ისტორიული მიდგომით გამოიკვლია. თინათინ ოჩიაური — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
მეხაკ ღაზარიანი

მეხაკ ღაზარიანი (სომხ. Մեխակ Ղազարյան; დ. 13 დეკემბერი, 1966, გიუმრი), აგრეთვე ცნობილი როგორც მიხაილ კაზარიანი — ვეტერანი სომეხი მოკრივე. წარადგინა საბჭოთა კავშირი 1988 წელს სამხრეთ კორეის დედაქალაქ სეულში გამართულ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე, 57 კგ წონით კატეგორიაში. ღაზარიანი მესამე წრეში მომავალ ოლიმპიურ ჩემპიონ ჯოვანი პარიზისთან დაამარცხა. მან წარმოადგინა მშობლიური ქვეყანა სომხეთი 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე ატლანტაში, ჯორჯიის შტატში, აშშ-ში, მამაკაცთა მსუბუქ წონაში, 60 კგ წონით კატეგორიაში. ღაზარიანი მეორე რაუნდშ დამარცხდა მაიკლ სტრეინჯთან. ღაზარიანმა ევროპის ჩემპიონატატი მოიგო მსუბუქ წონაში 1987 წელს ტურინში გამართულ მოყვარულთა კრივის ევროპის ჩემპიონატზე. ღაზარიანმა ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა 1993 წლის მოყვარულთა კრივის ევროპის ჩემპიონატზე, მსუბუქ წონაში. 1974-1984 წლებში სწავლობდა რაფის 32-ე სკოლაში, 1984-1988 წლებში დაამთავრა ლენინაკანის გიუმრის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ფიზიკური აღზრდის ფაკულტეტი. მეხაკ ღაზარიანი კრივით 1980 წლიდან არის დაკავებული. მისი მწვრთნელი იყო მისი უფროსი ძმა, სომხეთის სსრ-ის დამსახურებული მწვრთნელი სარგის ღაზარიანი. მეხაკი 1986 წელს მე-9 ზაფხულის სპარტაკიადის გამარჯვებული გახდა, 1987 წელს და 1988 წელს იყო სსრკ-ს ჩემპიონი მსუბუქ წონაში. 1986 წელს შეიყვანეს სსრკ-ს ნაკრებში და გახდა „გუდვილის“ თამაშების გამარჯვებული. 1987 წელს მსუბუქ წონით კატეგორიაში ევროპის ჩემპიონის ტიტული მოიპოვა, ფინალში უნგრელი მოკრივე ლასლო სოკე, ანგარიშით 5-0 დაამარცხა. მონაწილეობდა 1988 წლის სეულის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებში. 1990 წელს მეოთხედ მოიპოვა სსრკ ჩემპიონის ტიტული. იმავე წელს სიეთლში გამართულ გუდვილის თამაშებზე მსუბუქ წონაში ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა. 1993-1996 წლებში იყო სომხეთის ნაკრების წევრი. 1993 წელს მონაწილეობა მიიღო ბურსაში გამართულ ევროპის ჩემპიონატზე, სადაც ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა. 1994 წელს გახდა სომხეთის ჩემპიონი. 1996 წელს მონაწილეობა მიიღო ატლანტაში გამართულ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე. სპორტული კარიერის დასრულების შემდეგ 1997 წელს დააარსა გიუმრის მუნიციპალიტეტის კრივის სპორტული სკოლა, რომლის დირექტორიც იყო 2012 წლამდე. 2011 წლიდან არის სომხეთის კრივის ნაკრების უფროსი მწვრთნელის ასისტენტი. Olympics at Sports-Reference.com ↑ Soviet Union at the 1988 Seoul Summer Games. Sports-Reference.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 17 აპრილი 2020. ციტირების თარიღი: 26 February 2013. ↑ Armenia at the 1996 Atlanta Summer Games. Sports-Reference.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 17 აპრილი 2020. ციტირების თარიღი: 26 February 2013. ↑ 1993 European Amateur Boxing Championships. www.pozycjonowaniestron.net. ციტირების თარიღი: 4 December 2012.[მკვდარი ბმული] ↑ 1987 թվականի Եվրոպայի առաջնության արդյունքները ↑ Մեխակ Ղազարյան. Թուրքիայում հայ բռնցքամարտիկներին անշարժություն չի սպառնում
კავკასიის სასწავლო ოლქი

კავკასიის სასწავლო ოლქი — 1846 წელს დაარსებული სამხედრო ოლქი, სათავეში ედგა მზრუნველი. კავკასიის სასწავლო ოლქი პირველად შედგებოდა 4 გუბერნიისაგან: თბილისის, ქუთაისის, სტავროპოლისა და შავისღვისპირეთის. 1860 წელს მეფისნაცვალმა ბარიატინსკიმ კავკასიის სასწავლო ოლქი გააუქმა და სკოლების მმართველობა გუბერნიებს გადასცა. ეს ღონისძიება მიზანშეწონილი არ გამოდგა და 1864 წელს დააარსეს კავკასიის სასწავლო დაწესებულებების ინსპექცია, ხოლო 1868 წელს აღადგინეს კავკასიის სასწავლო ოლქი და 6 გუბერნია დააწესეს: თბილისის, ქუთაისის, ბაქოს, ერევნის, სტავროპოლის და ყუბანის, ელიზავეტოპოლის (განჯის) გუბერნიის სკოლები ემორჩილებოდა თბილისის სასწავლებელთა მმართველობას. 1872 წელს კავკასიის სასწავლებელთა მართვის ახალი დებულებით, კავკასიის სასწავლო ოლქის კონტროლს დაექვემდებარა არა მარტო ოფიციალური, არამედ საზოგადოებრივი და კერძო სკოლებიც. შეიქმნა სამზრუნველო საბჭო, დაწესდა 2 ინსპექტორის შტატი, დამატებით შეიქმნა ელიზავეტოპოლის გუბერნიის სკოლების დირექცია. ადგილობრივი სასწავლო სისტემა მთლიანად გაუთანაბრდა რუსეთის იმპერიაში მოქმედ სისტემას. ყველა სასწავლო ოლქი, მათ შორის კავკასიის სასწავლო ოლქი, გაუქმდა 1918 წელს. პაპავა ნ., ქსე, ტ. 5, გვ. 309, თბ., 1980
მეტაფიზიკა

მეტაფიზიკა (ბერძ. μεταφυσικά < ძვ. ბერძნ. τὰ μετὰ τὰ φυσικά, სიტყვასიტყვით — „ის, რაც ფიზიკის შემდეგ მოდის“) — ფილოსოფიის დარგი, რომელიც იკვლევს მხოლოდ გონებით გასაგებ უმაღლეს, გრძნობის ორგანოებისთვის მიუწვდომელ და ყოველი არსებულისათვის უცვლელ საწყისებს. არისტოტელე მას ფილოსოფიის დარგთა შორის უმნიშვნელოვანესად თვლიდა და „პირველად ფილოსოფიას“ ეძახდა. ის მეტაფიზიკას სამ ძირითად ნაწილად ყოფდა: ონტოლოგია (იკვლევს ყოფიერებასა და არსებობას). ბუნებრივი თეოლოგია (სწავლობს ღმერთს, რელიგიისა და სპირიტუალურ საკითხებს) უნივერსალური მეცნიერება (შეისწავლის ლოგიკისა და მსჯელობის პირველად პრინციპებს). ტერმინი მეტაფიზიკა აღმოცენდა ძვ. წ. I საუკუნეში, მის მამად ითვლება პარმენიდე. შუა საუკუნეებში იგი თეოლოგიის პოზიციების გასამყარებლად გამოიყენებოდა და წარმოადგენდა მისი თეორიის დასაბუთებას. უძველეს დროსა და აღორძინების ეპოქაში მეტაფიზიკა ბუნებას განიხილავდა როგორც ერთ მთლიანობას. XVII საუკუნიდან XVIII საუკუნემდე იგი მჭიდრო კავშირში იმყოფებოდა საბუნებისმეტყველო მეცნიერებებთან. თუმცა შემდეგ მოხდა მათი დაშორება უკვე, ვოლფისა და სხვა ფილოსოფოსების ნაშრომებში, მსგავსი სახით გვხვდება მეტაფიზიკა თანამედროვე დროშიც. ახლანდელ რეალობაში მეტაფიზიკა გვევლინება ანტიდიალექტიკური სახით, რა დროსაც საგნები და მოვლენები ერთმანეთისაგან დამოუკიდებლად და უცვლელად მიიჩნევა. ახლა მეცნიერული ცოდნის გაღრმავებისა და დიფერენციაციის გამო იგი დაიშალა მრავალ დარგებად, რომლებსაც ერთმანეთთან არანაირი კავშირი არ აქვთ. მეტაფიზიკის ცნება, ანტიდიალექტიკურად პირველად ჰეგელმა გამოიყენა. ფილოსოფიური ლექსიკონი, თბ.: „საბჭოთა საქართველო“, 1987. მეტაფიზიკა — The basics of phylosophy (ინგლისური)
ლერნიკ პაპიანი

ლერნიკ პაპიანი (დ. 26 ოქტომბერი, 1966, ვანაძორი) — ვეტერანი სომეხი მოკრივე. წარადგინა სომხეთი 1996 წელს ატლანტაში, აშშ-ში გამართულ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე, 51 კგ წონით კატეგორიაში. პაპიანი მეორე ეტაპზე დამარცხდა მომავალ ოლიმპიურ ჩემპიონ მაიკრო რომეროსთან. 1986 წელს პაპაიანმა წარადგინა საბჭოთა კავშირი კეთილი ნების (Goodwill) თამაშებზე. ლერნიკ პაპიანი დაიბადა 1966 წლის 26 ოქტომბერს, ლორეს პროვინციის ქალაქ ვანაძორში. მან პირველად საერთაშორისო შეჯიბრზე 1984 წელს იასპარეზა, ტამპერეში გამართულ ახალგაზრდულ ევროპის ჩემპიონატზე ვერცხლის მედალი მოიპოვა. 1984 წელს მონაწილეობა მიიღო სსრკ-ის კრივის ჩემპიონატზე კრივში, სადაც მოახერხა მსუბუქ წონით კატეგორიაში ნახევარფინალამდე გასვლა, სადაც თავის თანამემამულე ნშან მუნჩიანთან დამარცხდა. ერთი წლის შემდეგ ის მსუბუქ წონით კატეგორიაში გადავიდა და ერევანში სსრკ-ს კრივში გამართულ ჩემპიონატზე კვლავ მესამე ადგილი დაიკავა. შეიყვანეს სსრკ კრივის ნაკრებში, მონაწილეობა მიიღო ბუდაპეშტში გამართულ კრივში ევროპის ჩემპიონატზე. პაპიანი მერვედფინალში უნგრელ მოკრივე იანოშ ვარადთან დამარცხდა. სსრკ-ს წარმოადგენდა 1986 წელს მოსკოვში გამართულ კეთილი ნების თამაშებზე, მაგრამ ვერ მოახერხა მედლის მოპოვება, მეოთხედფინალში დამარცხდა ვენესუელელ დევიდ გრიმანთან. 1991 წელს გახდა ბრინჯაოს მედალოსანი სსრკ ხალხთა X ზაფხულის სპარტაკიადის დროს. სპორტული მიღწევებისა და წარმატებისთვის მიენიჭა „სსრკ სპორტის ოსტატის საერთაშორისო ხარისხი“. სსრკ-ს დაშლის შემდეგ ის სომხეთის საერთაშორისო ტურნირებზე სომხეთს წარმოადგენდა. 1993 წელს მან მონაწილეობა მიიღო ბურსაში კრივში ევროპის ჩემპიონატში, ამავე წელს იასპარეზა ტამპერეში გამართულ მსოფლიო ჩემპიონატზე. 1995 წელს პაპიანმა მოიგო საერთაშორისო ტურნირი მოსკოვში. 1995 წელს ბერლინში მონაწილეობდა კრივის მსოფლიო ჩემპიონატზე. 1996 წელს მან მონაწილეობა მიიღო ატლანტაში გამართულ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე, სადაც მოიგო პირველი შეხვედრა იაპონელ კაზუმასა ჯუჯიმოტოსთან, მაგრამ 1/16 ფინალში წააგო კუბელ მიკრო რომეროსთან, რომელიც მოგვიანებით ოლიმპიური ჩემპიონი გახდა. ატლანტას ოლიმპიადის შემდეგ პაპიანი გარკვეული პერიოდის განმავლობაში ასპარეზობდა სომხეთის ნაკრებში და განაგრძობდა მონაწილეობას დიდ საერთაშორისო ტურნირებზე. 1998 წელს ბულგარეთში გამართულ სტრანდჯას საერთაშორისო ტურნირზე ვერცხლის მედალი მოიპოვა. სპორტული კარიერის შემდეგ მუშაობდა კრივის მწვრთნელად მუშაობდა სანქტ-პეტერბურგის ზდოროვიეს ფიზიკური კულტურისა და სპორტის ცენტრში. Sports-Reference.com ↑ Sports-Reference.com <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18002875"></a> ↑ Armenia at the 1996 Atlanta Summer Games. Sports-Reference.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 17 აპრილი 2020. ციტირების თარიღი: 26 February 2013. ↑ amateur-boxing.strefa.pl ↑ Спортивная федерация бокса СПБ
ედუარდ ამბრაცუმიანი

ედუარდ ამბრაცუმიანი (სომხ. Էդուարդ Համբարձումյան; დ. 23 თებერვალი, 1986) — სომეხი მოკრივე. ის არის ევროპის ჩემპიონი და ოლიმპიური თამაშების მონაწილე. კრივში მინიჭებული აქვს სპორტის დამსახურებული ოსტატის წოდება. რუსეთის სპორტის საერთაშორისო ოსტატი (2004), სომხეთის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (2008). ედუარდ ამბრაცუმიანი დაიბადა 1986 წლის 23 თებერვალს, რუსეთის სფსრ-ის ქალაქ სოჭში. ამბრაცუმიანმა 2004 წელს ჯეჯუში გამართულ კრივში მოყვარულთა მსოფლიო ჩემპიონატზე ოქროს მედალი მოიპოვა. ფინალში მან არგენის მენდესი დაამარცხა. პირველ შეხვედრაში გოხან დოლუაი ანგარიშით 26:14 დაამარცხა. შემდეგ შეხვედრაში დაამარცხა სომეხი ედგარ მანუკიანი. მესამე შეხვედრაში დაამარცხა ყირგიზი აქმატ მადამინოვი. ნახევარფინალში ანგარიშით 31:13 დაამარცხა ყაზახი ერქაბულან ჟუმანბაიევი. 2006 წელს რუსეთის ჩემპიონატზე მოიპოვა ვერცხლის მედალი. პირველ შეხვედრაში ანგარიშით 28:8 დამაჯერებლად დაამარცხა მაგომედ იდრისოვი. შემდეგ ეტაპზე დაამარცხა იგორ ივანოვი. მეოთხდფინალში ანგარიშით 36:18 დაამარცხა ნიკოლაი სტეპანოვი. ნახევარფინალში დაამარცხა შაფიდინ ალახვერდიევი, ანგარიშით 29:20. ფინალში ანგარიშით 35:45 დამარცხდა მაქსიმ იგნატიევთან. ამბრაცუმიანმა სომხეთის სახელით საერთაშორისო ტურნირებზე გამოსვლა 2007 წელს დაიწყო. მან მიაღწია 2007 წლის კრივის სამოყვარულო მსოფლიო ჩემპიონატზე გავიდა მეოთხედფინალში, რითაც მოიპოვა 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების ლიცენზია. 2008 წლის ზაფხულში ოლიმპიურ თამაშებზე ამბრაცუმიანი პირველ შეხვედრაში მომავალ ჩემპიონ მანუელ ფელიქსთან დამარცხდა. ამბრაცუმიანმა 2008 წელს ლივერპულში გამართულ მოყვარულ კრივის ევროპის ჩემპიონატზე ოქროს მედალი მოიპოვა. ფინალში მისი უნგრელი მეტოქე დიულა კატე ტრავმირებულ იყო, მან ტურნირი ექიმის რჩევით დატოვა და ევროპის ჩემპიონად ედუარდ ამბრაცუმიანი აღიარეს. ამბრაცუმიანი ოვანეს დანიელიანთან ერთად გახდა დამოუკიდებელი სომხეთის რესპუბლიკის ისტორიაში პირველი მოკრივე, რომელიც ევროპის ჩემპიონი გახდა. 1/16 ფინალში ანგარიშით 9:5 დაამარცხა უკრაინელი დენის ლაზარევი. შემდეგ შეხვედრაში ანგარიშით 6:3 დაამარცხა ლატვიელი ეგიდიუს კავალიანუკასი. ამის შემდეგ მისი მეტოქე იყო გერმანელი სლავა კერბერი, რომელიც ანგარიშით 11:4 დაამარცხა. ნახევარფინალში დაამარცხა პოლონელი მარცინ ლეგოვსკი. 2009 წელს ამბრაცუმიანმა სპორტული კარიერა დაასრულა და მწვრთნელობა დაიწყო. Sports-Reference.com პროფილი რუსეთის კრივის ფედერაციის საიტზე ↑ 13.World Junior Championships - Jeju, South Korea - June 10-20 2004 ↑ russia 2006 ↑ Beijing 2008 ↑ 37.European Championships - Liverpool, England - November 6-15 2008. amateur-boxing.strefa.pl. ციტირების თარიღი: փետրվարի 15, 2013. ↑ Medallists by weight category. AIBA. დაარქივებულია ორიგინალიდან — սեպտեմբերի 20, 2009. ციტირების თარიღი: նոյեմբերի 16, 2008.
არამ რამაზიანი

არამ რამაზიანი (დ. 6 დეკემბერი, 1978, ერევანი) — სომეხი მოკრივე. ის ასპარეზობდა სომხეთის მოკრივეთა ეროვნულ ნაკრებში 1990-იანი წლების შუა პერიოდიდან 2000-იანი წლების დასაწყისამდე, მსოფლიო ჩემპიონატის ბრინჯაოს მედალოსანი, ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს მედლის მფლობელი, საერთაშორისო ტურნირების გამარჯვებული და მედალოსანი, სიდნეის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების მონაწილე. 2003-2008 წლებში ასპარეზობდა პროფესიონალურ კრივში. მისი საერთაშორისო დებიუტი შედგა 1995 წელს უნგრეთში გამართულ ახალგაზრდულ ევროპის ჩემპიონატზე. ერთი წლის შემდეგ იგი კუბაში გაემგზავრა ახალგაზრდულ მსოფლიო ჩემპიონატზე მონაწილეობის მისაღებად. პირველ სერიოზულ წარმატებას ზრდასრულთა საერთაშორისო ტურნირებზე მან 1997 წელს მიაღწია, როდესაც შეუერთდა სომხეთის ნაკრების მთავარ გუნდს და ეწვია ბუდაპეშტის მსოფლიო ჩემპიონატზე, სადაც დამარცხდა ნახევარფინალში, შესაბამისად მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი. 1998 წელს მინსკში გამართულ ევროპის ჩემპიონატზე მეოთხედფინალში გავიდა და პეკინში გამართულ მსოფლიო ჩემპიონატზე ბრინჯაო მოიპოვა. 1999 წელს გახდა ნეაპოლის საერთაშორისო ტურნირის „Trofeo Italy“-ს და ათენის აკროპოლისის თასის ვერცხლის მედალოსანი, ბუქარესტის „ოქროს ქამრის“ ტურნირზე ბრინჯაოს მედალი აიღო და მონაწილეობა მიიღო ჰიუსტონში გამართულ მსოფლიო ჩემპიონატზე. 2000 წელს ჰალეში გამართულ თასზე ვერცხლის მედალი მოიპოვა და ტამპერეში ევროპის ჩემპიონატზე ბრინჯაოს მედლის აღება მოახერხა, ნახევარფინალში თურქეთის წარმომადგენელმა აგასი აგაგიულოღლუმ დაამარცხა. წარმატებული გამოსვლების სერიის წყალობით, მას მიენიჭა ოლიმპიური ლიცენზია სიდნეის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე, მაგრამ უკვე 54 კგ-მდე წონით კატეგორიაში. პირველ ბრძოლაში ანგარიშით 9:12 დამარცხდა, მისი მეტოქე იყო საქართველოს წარმომადგენელი თეიმურაზ ხურცილავა სიდნეის ოლიმპიადის შემდეგ რამაზიანი გარკვეული დროით დარჩა სომხეთის მოკრივეთა ნაკრებში და განაგრძო მონაწილეობა დიდ საერთაშორისო ტურნირებზე. 2001 წელს მან მონაწილეობა მიიღო ჰელსინკიში გამართულ Gee-Bee-ის საერთაშორისო ტურნირზე, ხოლო 2003 წელს მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი ვარშავაში, ფელიქს სტამის მემორიალურ შეჯიბრზე. 2003-2008 წლებში, არამ რამაზიანი პროფესიონალურ დონეზე საფრანგეთში წარმატებით იბრძოდა. 2005 წლის დეკემბერში იგი შეხვდა დაუმარცხებელ ვენესუელელ ედვინ ვალეროს (16-0), მომავალ მსოფლიოს მრავალგზის ჩემპიონს და ნოკაუტით წააგო პირველ რაუნდში. ჯამში მან პროფესიონალურ დონეზე 22 ბრძოლა ჩაატარა, საიდანაც 14 მოიგო, 6 წააგო, ორ შემთხვევაში კი ფრე დაფიქსირდა. Sports-Reference.com ↑ Sports-Reference.com <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18002875"></a> ↑ Boxrec
აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნები (1967)

აფხაზეთის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს 1967 წლის არჩევნები — აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატების რიგით მეშვიდე არჩევნები, რომელიც გაიმართა 1967 წლის 19 მარტს. კენჭისყრის შედეგად ავტონომიური რესპუბლიკის მოსახლეობამ უმაღლესი წარმომადგენლობითი ორგანოს შემადგენლობა დააკომპლექტა. აფხაზეთის ასსრ-ის მეშვიდე მოწვევის უმაღლესი საბჭოს პირველი სესია შედგა 1967 წლის 6 აპრილს ქალაქ სოხუმში. 1967 წლის აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის დადგენილებით, აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნები დაინიშნა 1967 წლის 19 მარტს. 26 იანვარს „აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების დებულების“ 36 და 37 მუხლების საფუძველზე — აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმმა დაადგინა: დამტკიცებულ იქნეს აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების ცენტრალური საარჩევნო კომისია საზოგადოებრივი ორგანიზაციებისა და მშრომელთა საზოგადოებების შემდეგი შემადგენლობით: ცენტრალური საარჩევნო კომისიის თავმჯდომარე — ; ცენტრალური საარჩევნო კომისიის თავმჯდომარის მოადგილე — ; ცენტრალური საარჩევნო კომისიის მდივანი —  ; ცენტრალური საარჩევნო კომისიის წევრები: . 1967 წლის 19 მარტს გაიმართა აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნები. კენჭისყრა დაიწყო დილის 6 საათიდან და დამთავრდა ღამის 10 საათზე. ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ ყველა საოლქო საარჩევნო კომისიისაგან მიიღო სრული ცნობები აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების შედეგების შესახებ. საარჩევნო ოლქების ამომრჩეველთა საერთო რიცხვმა შეადგენდა 267.059 კაცს, რომელთაგანაც აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭს დეპუტატების არჩევნებში მონაწილეობა მიიღო 267.052 კაცმა, ესეიგი ამომრჩეველთა 99,99%-მა. კომუნისტებისა და უპარტიოების ბლოკის კანდიდატებს ყველა საარჩევნო ოლქში ხმა მისცა 266.966 ამომრჩეველმა, რაც შეადგენდა კენჭისყრით მონაწილე ამომრჩეველთა საერთო რიცხვის 99,96%-ს. დეპუტატობის წინააღმდეგ ხმა მისცა 74-მა კაცმა, ანუ კენჭისყრით მონაწილე ამომრჩეველთა საერთო რიცხვის 0,03%-მა. „აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების დებულების“ 79 მუხლის საფუძველზე გაუქმებულად ჩაითვალა 12 ბიულეტინი. ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ, განიხილა რა მასალები თითოეული საარჩევნო ოლქის მიხედვით, „აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების დებულების“ 38 მუხლის საფუძელზე რეგისტრაციაში გაატარა ყველა საარჩევნო ოლქში არჩეული აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები ყველა 130 საარჩევნო ოლქის მიხედვით. ↑ გაზ. „საბჭოთა აფხაზეთი“, №59 (8216), 24 მარტი, 1967
ვლადიმერ მარგარიანი

ვლადიმერ მარგარიანი (დ. 8 მარტი, 1991) — სომეხი მოკრივე. ასპარეზობდა საშუალო წონაში. 2006 წლიდან არის სომხეთის მოკრივის ეროვნული ნაკრების წევრი, საერთაშორისო მნიშვნელობის ტურნირების გამარჯვებული და მედალოსანი, 2016 წლის რიო-დე-ჟანეიროს ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების მონაწილე. ვლადიმერ მარგარიანი დაიბადა 1991 წლის 8 მარტს ერევანში, სომხეთში. მან კრივში ვარჯიში 2002 წელს, 11 წლის ასაკში, მამის, ყოფილი მოკრივის რჩევით დაიწყო. მისი მწვრთნელი იყო არმენ აკობიანი. საერთაშორისო ასპარეზზე კრივში პირველად გამოვიდა 2006 წელს, ტირანაში კადეტთა ევროპის ჩემპიონატზე. 2008 წელს გამოვიდა იუნიორთა პრეზიდენტის თასზე გრუძიონძეში და ახალგაზრდულ მსოფლიო ჩემპიონატზე გვადალახარაში. 2009 წელს მან მონაწილეობა მიიღო ბრანდენბურგის ახალგაზრდულ თასში ფრანკფურტ ან დერ ოდერში. 2010 წელს ერევანში გამართულ სომხეთის ჩემპიონატზე მან ბრინჯაოს მედლის მოპოვება მოახერხა. 2013 წელს მოახერხა სომხეთის ჩემპიონატის მოგება თავის წონით კატეგორიაში. 2014 წელს კასპიისკის უმახანოვის მემორიალზე მეოთხედფინალში გასვლა მოახერხა. 2015 წელს იასპარეზა სოფიაში სტრაანიას მემორიალზე და სამოკოვში გამართულ ევროპის ჩემპიონატზე, სადაც წინასწარ ეტაპზე ფრანგ სულეიმან სისოკოსთან დამარცხდა. სამსუნში გამართულ ევროპის ოლიმპიურ საკვალიფიკაციო ტურნირზე მან მოახერხა ნახევარფინალში გასვლა და ამით მოიპოვა ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების ლიცენზია. 2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე რიო-დე-ჟანეიროში, 69 კგ-მდე კატეგორიაში მან წარმატებით გაიარა სატურნირო ბადეში პირველი მეტოქე, ხოლო მეორე ბრძოლაში, 1/8 ფინალში ტიტულოვან კუბელ მოკრივე რონელ იგლესიასთან ტექნიკური ნოკაუტით დაამარცხა.. რიოს ოლიმპიადის შემდეგ მარგარიანი დარჩა სომხეთის მოკრივეთა ნაკრებში და განაგრძო მონაწილეობა დიდ საერთაშორისო ტურნირებზე. 2017 წელს ის გამოვიდა სოფიაში გამართულ სტრანდიას მემორიალზე, სადაც მეოთხედფინალში წააგო ინგლისელ პეტ მაკკორმაკთან. ამავე წელს გამოვიდა უკრაინის ქალაქ ხარკოვში გამართულ ევროპის ჩემპიონატზე, სადაც 1/8 ფინალში რუსმა სერგეი სობლინსკიმ დაამარცხა.. ვლადიმერ მარგარიანი დაქორწინებულია. მის ხასიათზე შეიძლება ითქვას, რომ ვლადიმერი მიზანდასახული და დაუმორჩილებელი ადამიანია. მისი საყვარელი მოკრივეა მუჰამედ ალი. უყვარს წიგნების კითხვა. BoxRec Olympedia ↑ Olympedia — 2006. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q95606922"></a> ↑ Владимир Маргарян(ინგლისური) — страница на сайте Международного олимпийского комитета ↑ Владимир Маргарян — Sports-reference.com (ინგლისური) ↑ По материалам базы данных amateur-boxing.strefa.pl ↑ Владимир Маргарян (ინგლისური) — სტატისტიკა საიტზე „BoxRec“ ↑ sport.news.am ↑ armnoc.am