laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
5 lines radio

5 Lines Radio ანუ „ფაივ ლაინს რადიო“ — რადიოსადგური თბილისში, რომელიც 93,8 მეგაჰერცი სიხშირის FM დიაპაზონზე მაუწყებლობდა. 2006 წლის 23 ნოემბერს FM დიაპაზონის 93,8 სიხშირეზე საცდელი სიგნალის გაშვების შემდეგ თბილისში ახალ რადიოსადგურს ჩაეყარა საფუძველი. 2006 წლის 15 დეკემბერი კი სადგურის გახსნის ოფიციალური თარიღია. დილის 9 საათზე, საეთერო სივრცეში ახალი მუსიკალურ-გასართობი რადიო ოფიციალურად შეუდგა მაუწყებლობას. რადიოსადგურის საეთერო სივრცე წარმოდგენილია შემდეგი ფორმატით: Hot AC, რომელიც ყველაზე წარმატებული ფორმატია 80-იანი წლებიდან მოყოლებული ევროპასა და აშშ-ში, ამასთან ერთად ყველაზე პოპულარული და განვითარებადი.. კვლევების შედეგად მოხდა არსებული ფორმატის გაფართოება და მისი საქართველოსთან ადაპტირება. უფრო კონკრეტულად კი, ძირითადი დატვირთვა თანამედროვე, რიტმულ, ენერგიულ მუსიკაზეა. რადიოს მუსიკალური ბაზა წარმოდგენილია Hot AC — პროგრესული AC და კონსერვატიული CHR მელოდიებით: RM Hot AC+ ამიერკავკასიის ჰიტები, ე. ი. Ritm Mix (უცხოური, ქართული და რუსული თანამედროვე რითმული მელოდიები) + ამიერკავკასიის ჰიტები (სომხური და აზერბაიჯანული თანამედროვე რითმული მელოდიები). ამავდროულად, ეთერში გამოყენებულია საქართველოს მოსაზღვრე ქვეყნების მუსიკა, მაგრამ მცირე დოზით (მაგალითად, თურქული თანამედროვე რითმული ჰიტები). მუსიკის გარდა, რადიოსადგურის ეთერი გაჯერებულია სხვადასხვა სახის აპოლიტიკური სიახლეებით. რადიომსმენელს საშუალება ეძლევა აქტიური მონაწილეობა მიიღოს სხვადასხვა სახის პროექტებსა თუ მუსიკალური პროგრამის შედგენაში. რადიოს უსმენს 15-დან 55-წლამდე მიზნობრივი აუდიტორია. ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2008-12-11 საიტზე Wayback Machine.
ჯორჯ ბალანჩინი

ჯორჯ ბალანჩინი (ინგლ. George Balanchine, ნამდვილი სახელი გიორგი მელიტონის ძე ბალანჩივაძე) (დ.22 იანვარი [ ძვ. სტ. 9 იანვარი], 1904, პეტერბურგი — გ. 29 აპრილი, 1983, ნიუ-იორკი) — წარმოშობით ქართველი ამერიკელი ბალეტმაისტერი, ამერიკის კლასიკური ბალეტის ფუძემდებელი, მელიტონ ბალანჩივაძის შვილი. 1921 წელს დაამთავრა პეტროგრადის მარიინსკის თეატრთან არსებული თეატრალური სასწავლებელი (პედაგოგი პ. გერდტი, ს. ანდრიანოვი), 1923 — პეტროგრადის კონსერვატორია. 1921–1924 პეტროგრადის ოპერისა და ბალეტის აკადემიური თეატრის მსახიობი იყო. ამავე წლებში დადგა ცეკვები სპექტაკლებში „ოქროს მამალი“ (ნ. რიმსკი-კორსაკოვი), „უიღბლო ეუგენი“ (ტოლერის ამავე სახელწოდების პიესა). 1923 ხელმძღვანელობდა პეტროგრადის „ახალგაზრდა ბალეტს“, რომლის შემადგენლობაში შედიოდნენ რუსული ბალეტის გამოჩენილი მოღვაწეები (ლ. ლავროვსკი, პ. გუსევი, ი. სლონიმსკი და სხვები). 1924-იდან ცხოვრობდა საზღვარგარეთ. 1925–1929 იყო პარიზის „ს. დიაგილევის რუსული საბალეტო დასის“ მთავარი ბალეტმაისტერი. 1932 — ფრანგული საბალეტო დასების „ბალე რიუს დე მონტე კარლოს“ და „ბალე — 1933-ის“ ბალეტმაისტერი. 1933 მიიწვიეს აშშ-ში, სადაც შექმნა „ამერიკული საბალეტო სკოლა“, რომლის საფუძველზეც ჩამოყალიბდა დასი (1948-იდან „ნიუ-იორკ სიტი ბალე“). ბალანჩინს დადგმული აქვს 160-ზე მეტი საბალეტო სპექტაკლი ბუენოს-აირესის, კოპენჰაგენის, ლონდონის, მილანის და სხვა ქალაქების თეატრებში. მისი საუკეთესო დადგმებია: ს. პროკოფიევის „უძღები შვილი“ (1928), ი. სტრავინსკის „აპოლონ მუსაგეტი“ (1928), „ორფევსი“ (1948), „აგონი“ (1957), „ბროლის სასახლე“ (ჟ. ბიზეს მუსიკის მიხედვით, 1941), „ბალე იმპერიალი“ (პ. ჩაიკოვსკის მუსიკის მიხედვით, 1941) და სხვა. ავტორია წიგნისა „ცნობილი ბალეტების დაწვრილებითი აღწერა“ (ინგლისურ ენაზე). ბალანჩინი მთელ მსოფლიოში აღიარებულია თანამედროვეობის უდიდეს ქორეოგრაფად. თავდაპირველად დგამდა სიუჟეტიან, ხოლო შემდეგ უსიუჟეტო, ე. წ. აბსტრაქტულ ბალეტებს. მის მიერ დადგმული ბალეტების უმრავლესობა ერთაქტიანია. მისი შემოქმედების ძირითადი პრინციპია მახვილი ქორეოგრაფიული მონახაზის, ხატოვანი, რთული მოძრაობების მეოხებით მუსიკა გახადოს ხილვადი. ბალანჩინის ხელოვნებამ ხელი შეუწყო ქორეოგრაფიის ახალ მიმართულებების ფორმირებას. ბალანჩინის ხელმძღვანელობით „ნიუ-იორკ სიტი ბალე“ საგასტროლოდ ორჯერ იყო ყოფილ სსრკ-ში (1962, 1972). სპექტაკლები გამართა თბილისშიც. თბილისში არსებობს მისი სახელობის ქუჩა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 166. გვარამაძე ლ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, გვ. 344, თბ., 1997 ჯორჯ ბალანჩინი – კაცი, რომელიც ცეკვად თარგმნიდა მუსიკას ბალანჩინის ფონდი
ბარი (იტალია)

ბარი (იტალ. Bari, ლათ. Barium, ბერძ. Bàrion ან Vàrion) — საპორტო ქალაქი სამხრეთ იტალიაში, აპულიის რეგიონისა და ბარის პროვინციის დედაქალაქი. ბარი დაძმობილებულია შემდეგ ქალაქებთან: ↑ Sister Cities of Guangzhou. Guangzhou Foreign Affairs Office. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-10-20. ციტირების თარიღი: 2010-02-10.
ვიბორგის ციხესიმაგრე

ვიბორგის ციხესიმაგრე (ფინ: Viipurin linna, შვედ: Wiborgs slott) ვიბორგში მდებარე XIII საუკუნის ნაგებობაა, რომელიც რუსეთის ტერიტორიაზე ერთადერთი სრულფასოვნად შენარჩუნებული დასავლეთევროპული სამხედრო საგანძურის თვალსაჩინო ნიმუშია. სიმაგრის მაღალ, საგუშაგო და საბრძოლო კოშკს სკანდინავიის ნათლისმცემლის, ნორვეგიის მეფის ოლაფ წმინდას სახელი ეწოდა. კუნძულის შუაგულში აგებული ეს სიმაგრე იმხანად სკანდინავიაში ყველაზე მაღალი იყო. სიმაგრის კედლების სიგანე 1,2,5 მეტრს შეადგენდა, კოშკის კედლებისა კი 4 მეტრს. კედლის ზეთავი კბილანებით ბოლოვდებოდა, პერიმეტრზე კი ხის საკიდი გალერეა ჩამოსდევდა, როგორც საბრძოლო გზა. 1293 და 1322 წლებში ნოვგოროდელებმა ორჯერ ამაოდ სცადეს ციხესიმაგრისა და მიმდებარე ტერიტორიების ხელში ჩაგდება. მეორე ჯერზე უფლისწულ იურის თანხლებით ჯარი მთელი თვის განმავლობაში იყო სიმაგრეს შემორტყმული, თანაც ლოდსატყორცნებს იყენებდა. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ვიბორგის ციხესიმაგრე
გრინ პარკი (მეტროსადგური)

გრინ პარკი (ინგლ. Green Park) — ლონდონის მეტროპოლიტენის ერთ-ერთი სადგური, რომელიც გრინ პარკის ჩრდილოეთით, პიკადილისა და ფეხით სასიარულო კუინს ვოკის კვეთაზე მდებარეობს.
აკვაფილია

აკვაფილია (ლათ. aqua — წყალი; ძვ. ბერძნ. φιλία „ფილია“ — სიყვარული), ასევე ჰიდროფილია არის ტერმინი, რომელიც აღწერს სექსუალური ფეტიშიზმის სახეს, რომელიც მოიცავს მოცურავე ხალხის გამოსახულებას, ან სექსუალურ აქტს წყალში, ან წყლის ქვეშ. ტერმინი პირველად გამოიყენა ფილ ბოლტონმა თავის „აკვაფილიების ჟურნალში“ (ინგლ. Aquaphiles Journal) — ვებ-ჟურნალი, რომელიც გამოიცა 1990 წელს წყლისქვეშა ეროტიკის მოყვარულთათვის. აკვაფილიის ფსიქილიგიაზე 1998 წელს გამოქვეყნებული იყო გაზეთში მეცნიერ კორინ ლამბერტის მიერ. ამ გაზეთის ასლი 1999 წელს გამოქვეყნდა „აკვაფილიების ჟურნალში“.
კოტბუსი

კოტბუსი (გერმ. Cottbus) — ქალაქი აღმოსავლეთ გერმანიაში, პოტსდამის შემდეგ მეორე უდიდესი ქალაქი ბრანდენბურგის მხარეში. ქალაქი ითვლება ქვედა ლუჟიცაში სორბების პოლირიკურ და კულტურულ ცენტრად. სორბული ენა ქალაქში ოფიციალური ენაა. სწორედ სორბებს მიეწერებათ კოტბუსის დაარსება მე-10 საუკუნეში და მისი სახელწოდებაც მომდინარეობს სორბული სიტყვიდან კოპ’სებუზ, რაც მდინარისპირა ბილიკს ნიშნავს. სორბების ენის და კულტურის შენარჩუნების მიზნით კოტბუსში მოქმედებს სორბული სკოლა. მეორე მსოფლიო ომის დროს კოტბუსის განაშენიანება განადგურდა. კოტბუსი ცნობილია როგორც საუნივესიტეტო ქალაქი. აქ მდებარეობს ბრანდენბურგის ტექნიკური უნივერსიტეტი. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „კოტბუსი“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი.
კემდენი (ლონდონის რაიონი)

კემდენი (ინგლ. London Borough of Camden) — ლონდონის უბანი ქალაქის ცენტრის ჩრდილოეთ ნაწილში. მისი ფართობია - 21,80 კმ², მოსახლეობა - 207.008 კაცი. აქედან 73,2% - თეთრკანიანი, 10,4% - სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიელი (უმთავრესად ბანგლადეშელები), 8,3% - შავკანიანი და 1,8% - ჩინელი. ბრიტანული ბობლიოთეკა ბრიტანეთის მუზეუმი კემდენ მარკეტი ჰემპსტიდ ჰითი რკინიგზის სადგურები კინგს ქროსი, სენტ პანკრასი და იუსტონი რიჯენტს პარკი-ს აღმოსავლეთი ნაწილი ჰაიგეიტის სასაფლაო კარლ მარქსი როდ სტიუარტი
უორენ სტრიტი (მეტროსადგური)

უორენ სტრიტი (ინგლ. Warren Street) — ლონდონის მეტროპოლიტენის ერთ-ერთი სადგური, რომელიც იუსტონ როუდზე (კემდენი), საუნივერსიტეტო კოლეჯის საავადმყოფოსთან ახლოს მდებარეობს.
იუსტონი (მეტროსადგური)

იუსტონი (ინგლ. Euston) — ლონდონის მეტროპოლიტენის ერთ-ერთი სადგური, რომელიც ვიქტორიას და ნორთერნის ხაზის ორივე ტოტს ემსახურება (არ უნდა აგვერიოს იქვე ახლოს მდებარე იუსტონ სკვერის მეტროსადგურში). სადგური პირდაპირაა დაკავშირებული იუსტონის რკინიგზის სადგურთან, რომელიც მის თავზე მდებარეობს.
ოქსფორდ სირკუსი (მეტროსადგური)

ოქსფორდ სირკუსი (ინგლ. Oxford Circus) — ლონდონის მეტროპოლიტენის ერთ-ერთი სადგური, რომელიც ოქსფორდ სირკუსზე, რიჯენტისა და ოქფორდის ქუჩების კვეთაზე მდებარეობს და შესასვლელი გზაჯვარედინის ოთხივე კუთხიდან აქვს.
ჰიდროფილი

ჰიდროფილი (ძვ. ბერძნ. ὑδρο „ჰიდრო“ — წყალი; φιλια „ფილია“ — სიყვარული) არის მოლეკულის ფიზიკური თვისება მიებას წყალს (H2O) წყალბადური ბმის საშუალებით. ეს შეერთება თერმოდინამიკურად მდგრადია, და აღნიშნული მოლეკულები იხსებიან არა მარტო წყალში, არამედ სრულიად განსხვავებულ ხსნადებშიც. უჯრედის პლაზმურ მემბრანას გააჩნია როგორც ჰიდროფილი, ასევე ჰიდროფობი მოლეკულები. ჰიდროფობი ↑ Liddell, H.G. & Scott, R. (1940). A Greek-English Lexicon Oxford: Clarendon Press.
მეტყველების ფუნქციები

მეტყველების ფუნქციათა პირველი შრეობრივი მოდელი 1918 წელს გერმანელმა ფსიქოლოგმა და ენათმეცნიერმა, კარლ ბიულერმა წარმოადგინა. მოგვიანებით, 1953 წელს აღნიშნული მოდელი იერარქიული სახით განავითარა და მეოთხე ფუნქცია დაამატა ავსტრიელმა ფილოსოფოსმა კარლ პოპერმა. პოპერისეული ვარიანტი შემდეგი სახისაა: 1. ექსპრესიული ანუ სიმპტომატიური ფუნქცია; 2. მასტიმულირებელი ანუ ინფორმაციული ფუნქცია; 3. დესკრიფციული ფუნქცია; 4. არგუმენტატიური ფუნქცია; განსხვავებული სქემა წარმოადგინა იაკობსონმა, რომელიც ემყარება საკომუნიკაციო სიტუაციის ელემენტებს (ადრესატი, რეფერენტი, წარმომთქმელი, არხი, გამონათქვამი, კოდი): 1. კონატიური ფუნქცია: გამონათქვამი ცდილობს ადრესატის რეაქციის გამოწვევას ("გაჩუმდი!"); 2. რეფერენციული ფუნქცია: გამონათქვამი შეეხება საუბრის საგანს, აღწერს სამყაროს, გარემოს, გარემოებებს და ა.შ. ("წვიმს"); 3. ექსპრესიული ფუნქცია: გამონათქვამი შეეხება მთქმელს ("მოწყენილი ვარ"); 4. ფატური ფუნქცია: გამონათქვამი შეეხება საკომუნიკაციო არხს. ("ალო"); 5. პოეტური ფუნქცია: გამონათქვამი თავად გამონათქვამსვე შეეხება და თავისსავე ფორმაზე თამაშობს (სიტყვათა განლაგება, ევფონია და ა.შ). 6. მეტალინგვისტური ფუნქცია: გამონათქვამი აღწერს ხმარებულ კოდს ("სიტყვა სიტყვა არის საზოგადო სახელი") დეტალურად იხ. იაკობსონის სქემა ერთ გამონათქვამს შესაძლოა რამდენიმე ფუნქცია ჰქონდეს.
კოლორადო-სპრინგზი

კოლორადო-სპრინგზი (ინგლ. Colorado Springs) — ქალაქი აშშ-ში. მოსახლეობის სიმჭიდროვის მიხედვით მეორე ქალაქი კოლორადოს შტატში. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კოლორადო-სპრინგზი კოლორადო-სპრინგზის საიტი დაარქივებული 2003-10-02 საიტზე Wayback Machine. კოლორადო-სპრინგზის ხელოვნების ცენტრი კოლორადო-სპრინგზიში მოგზაურთა ინფორმაცია კოლორადო-სპრინგზის ისტორიული საზოგადოება დაარქივებული 2009-02-14 საიტზე Wayback Machine. ↑ Colorado Trend Report 2: State and Complete Places (Sub-state 2010 Census Data). Missouri Census Data Center. Accessed 2011-02-25.
Kings of Convenience

Kings of Convenience — ინდი პოპ-ფოლკ დუეტი ბერგენიდან (ნორვეგია). მათი სიმღერები გამოირჩევა ნაზი ჟღერადობით, ვოკალური შესრულების მშვიდი მანერით და აკუსტიკური გიტარებით. დუეტის ორივე წევრი, ერლენდ ეიე და ეირიკ გლამბეკ ბოე სიმღერების ავტორები და შემსრულებლები არიან. Magic in the Air (2001) Playing Live in a Room (2000) Kings of Convenience's Live Acoustic Sessions - Milan 2009 (2010) ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2005-01-24 საიტზე Wayback Machine. მოყვარულების გვერდი, უფასოდ განთავსებული აკუსტიკური სესიებითა და საკონცერტო ჩანაწერებით MySpace გვერდი Kings of Convenience Facebook-ზე ერლენდ ეიეს ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2011-11-16 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 Discography – Norway (Kings of Convenience in Norwegian Charts). norwegiancharts.com. ციტირების თარიღი: March 21, 2009. ↑ UK Chart Positions and Trajectories. chartstats.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — ივლისი 22, 2012. ციტირების თარიღი: March 21, 2009. ↑ Kings of Convenience Album Chart Positions – Italy. italiancharts.com. ციტირების თარიღი: March 21, 2009. ↑ Discographie Kings of Convenience (Kings of Convenience dans les charts francais). lescharts.com. ციტირების თარიღი: March 21, 2009. ↑ Swedish Charts. ↑ Kings of Convenience Chart History (The Billboard 200). Billboard. ციტირების თარიღი: March 15, 2010. ↑ Kings of Convenience Chart History (Heatseekers Albums). Billboard. ციტირების თარიღი: March 15, 2010. ↑ Kings of Convenience Chart History (Independent Albums). Billboard. ციტირების თარიღი: March 15, 2010.
БТР-50

БТР-50 — მძიმე ჯავშანტრანსპორტიორი, მას შეუძლია გადაიყვანოს სრულად აღჭურვილი 20 მებრძოლი. БТР-50-ის შასი აგებულია ცნობილი მცურავი ტანკის PT76 შასიზე. მებრძოლები თავსდებიან სკამებზე, მანქანის უკანა მხარეს სრულად დაცულ ნაკვეთურში. მანქანა შეიარაღებულია ერთი 7,62 მმ-იანი ტყვიამფრქვევით. მებრძოლების კუპე არის ღია (მისი დატოვება თავისუფლად არის შესაძლებელი). ერთადერთი დაცვა არის ბრეზენტის ტილო. БТР-50-ის დაპროექტება დაიწყო 1952 წელს, ხოლო შეიარაღებაში მიიღეს 1954 წელს. БТР-50П იყო პირველი БТР-50-ის მოდიფიკაცია, რომელიც აღლუმზე გამოიყვანეს 1957 წელს. აღმოსავლეთ გერმანიის მოტომსროლელ დივიზიებში შედიოდა საბჭოთა БТР-50, რომელსაც ფრონტამდე ჯარისკაცების მისაყვანად ბმპ-1 უნდა ჩაენაცვლებინა ექვსდღიან ომში ეგვიპტეს და სირიას БТР-50-ები ჰყავდათ. ომის შემდეგ კი ნაალაფარის სახით ჩაიგდო ხელში ისრაელმა БТР-50ПК -ში, მებრძოლებს მისი დატოვება უკვე მხოლოდ ლუკიდან შეუძლიათ. БТР-50 -ის ბაზაზე შექმნილია უამრავი სხვადასხვა დანიშნულების მანქანა (გამნაღმელი, საკომანდო და ა.შ). მის საკომანდო ვერსია ცნობილია ინდექსით БТР-50ПУ БТР-50-ის ასლს აწარმოებდნენ ჩინეთში, სადაც მან მიიღო ინდექსი ტიპი 77. ასევე არსებობს მისი ჩეხური მოდერნიზებული ვარიანტები, სადაც მან მიიღო ინდექსი OT-62. БТР-50-ის შემქმნელებმა დააპირეს ჯავშან ტრანსპორტიორზე (БТР-50ПА) დაემონტაჟებინათ მსუბუქი საარტილერიო სისტემა, თუმცა ამ პროექტმა მისი არა საიმედოობის გამო არ გაამართლა. БТР-50П საკმაოდ დიდი რაოდენობით გავიდა ექსპორტზე და მიღებულ იქნა უამრავი ქვეყნის შეიარაღებაში. არსებობს უამრავი ფაქტი იმის შესახებ, რომ ებრაელმა მეიარაღეებმა მოახდინეს БТР-50П მოდერნიზება. მოდერნიზება შეეხო დიზელის ძრავს, სადაც დაყენდა უფრო თანამედროვე ძრავი, თუმცა დღეს დღეისობით ისევე, როგორც ისრაელმა, მოახდინა БТР-50П-ის უტილიზაცია. БТР-50П არასდროს არ გამოუყენებიათ მის ექსპლუატატორ ქვეყნებს, როგორც ფრონტის ჯავშან ტრანსპორტიორი, თუმცა ის გამოიყენებოდა როგორც მომარაგების უზრუნველყოფაში, ისევე სხვა სისტემების მართვაში. www.morozov.com.ua დაარქივებული 2014-07-02 საიტზე Wayback Machine. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: БТР-50
შემავსებელი საქონელი

შემავსებელი საქონელი ეკონომიკაში არის ის საქონელი, რომელიც სხვა საქონელთან ერთად მოიხმარება. თუ ორი საქონელი ურთიერთშემავსებელია, მაშინ ერთზე ფასის გაზრდა გამოიწვევს მეორე საქონელზე მოთხოვნის შემცირებას. შემავსებელი საქონლის მაგალითებია: ავტომობილი და ბენზინი, კომპიუტერი და კომპიუტერული პროგრამები, თხილამურები და საბაგიროს ბილეთები. შემცვლელი საქონელი
შემცვლელი საქონელი

შემცვლელი საქონელი ეკონომიკაში არის ის საქონელი, რომელიც სხვა საქონლის მსგავსია და თავისუფლად შეიძლება მოიხმაროს მის მაგივრად. თუ ორი საქონელი ურთიერთშემცვლელია, მაშინ ერთ საქონელზე ფასის ზრდა გამოიწვევს მეორე საქონელზე მოთხოვნის ზრდას. შემცვლელი საქონლის კლასიკური მაგალითებია: კარაქი და მარგარინი, ასევე კოკა-კოლა და პეპსი. შემავსებელი საქონელი
ჰაიბერი-ენდ-ისლინგტონი (სადგური)

ჰაიბერი-ენდ-ისლინგტონი (ინგლ. Highbury & Islington) — ნეიშენალ რეილის, ლონდონ ოვერგრაუნდის და ლონდონის მეტროპოლიტენის ერთ-ერთი სადგური, რომელიც ლონდონის ისლინგტონის რაიონში მდებარეობს. სადგურს ხშირად უბრალოდ ჰაიბერის უწოდებენ. ჰაიბერი-ენდ-ისლინგტონი დიდ ბრიტანეთში მე-13 ადგილზეა ყველაზე დატვირთულ სადგურებს შორის. მოქცეულია Travelcard Zone 2-ის ზონაში. ↑ TFL.gov.uk
ბენკის და მონიუმენტის სადგურები

ბენკი და მონიუმენტი (ინგლ. Bank, Monument) — ლონდონის მეტროპოლიტენის ურთიერთდაკავშირებული სადგურებია, რომელებიც ლონდონის სიტიში კინგ უილიამ სტრიტზე მდებარეობენ.
ჰურიები

ჰურიები (არაბ. حورية „შავთვალები“) — სამოთხის ბინადარი მშვენიერი ქალწულები, ხმატკბილი ფერიები, რომლებიც ყურანის მიხედვით მაჰმადიანთა სამოთხეში მოხვედრილ ნეტართა სულებს ართობენ. ე. სიხარულიძე, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 697.
ხურიტები

ხურიტები, ხურის ტომები — მითანის სამეფოს ძირითადი მოსახლეობა, ენობრივად ურარტუელთა მონათესავე ტომები. დოკუმენტურად დადგენილია მათი ბინადრობა ჩრდილო შუამდინარეთში (მდინარეების ხაბურისა და ბელიხის ზემო დინებებსა და ხეობებში), რომელიც ძველი ბაბილონური წყაროების მიხედვით, შედიოდა „სუბართუში“, სადაც ცხოვრობდნენ „სუბართელები“- საერთოდ ბაბილონის ჩრდილოეთით მოსახლე ეთნიკურად სხვადასხვა წარმოშობის ტომები. ვარაუდობენ, რომ ხურიტები ჩრდილოეთ შუამდინარეთის ძველისძველი ბინადარნი არ არიან და გადმოსახლდნენ აღმოსავლეთიდან (ზაგროსის მთიანეთიდან) ანდა ჩრდილოეთიდან (სომხეთის ზეგნიდან, ამიერკავკასიიდან ან ჩრდილო აღმოსავლეთ კავკასიიდან). მაგრამ გამორიცხული არ არის ხურიტების ავტოქტონობაც, მით უმეტეს, რომ ხურიტებს მიაკუთვნებენ ასიროიდულ ანთროპოლოგიურ ტიპს. ლაპარაკობდნენ ხურიტულ ენაზე, რომელიც ენათესავება ურარტუულს. სტრუქტურულად ამსგავსებენ ხან ქართველურ (ნ. ნოზაძე), ხან აღმოსავლეთ-კავკასიურ (ი. დიაკონოვი, ს. სტაროსტინი) ენებს. ხურიტები მშვიდობიანი გზით გავრცელდნენ წინა აზიის სხვადასხვა რეგიონში - მდინარე ტიგრის აღმოსავლეთით (არაფხასა და ნუზიში), მდინარე ევფრატის დასავლეთით (აღმოსავლეთ ანატოლიაში, ჩრდილოეთ სირიაში და სხვაგან). ხურიტული ეთნიკური ელემენტი გავრცელებული იყო ასურეთში, ბაბილონეთში და სხვაგან. ხურიტებს უკავშირებენ მტკვარ-არაქსის ენეოლითურ კულტურას, რომელიც ახლოსაა ხარბეთ-ქერაქის კულტურასთან (ჩრდილოეთი სირიასა და პალესტინაში). ხურიტებმა დიდი გავლენა მოახდინეს ხეთურ კულტურასა და რელიგიაზე, მეზობელ სემიტ ტომებზე. ძვ. წ. II ათასწლეულის I ნახევარში ხურიტების ტერიტორიაზე შეიჭრა არიული ეთნიკური ჯგუფი და განიცადა ხურიზაცია (არიული კვალი შემორჩა მითანის ღვთაებათა და პირთა, კერძოდ, მეფეთა სახელებში, მეცხენეობასთან დაკავშირებულ ტერმინოლოგიაში). ხური-არიული მითანის დაცემის შემდეგ ხურიტების ძლიერებაც დასუსტდა. ძვ. წ. I ათასწლეულის დამდეგს ხურიტული ეთნიკური ელემენტი შემორჩა ხურიტების ყოფილ ტერიტორიაზე წარმოქმნილ გუზანის სამეფოში, რომელიც მოგვიანებით მთლიანად არამეული გახდა. Дьяконов И. М., Народы древней Передней Азии. «Переднеазиатский этнографический сборник», т. 1, М., 1958; Меликишвили Г. А., Древневосточные материалы по истории народы Закавказья, ч. 1 - Наири-Урарту, Тб., 1954; Imparati F., Hurriti, Roma, 1964; O‘Callaghan R. T., Aram Naharaim, Roma, 1948 გიორგაძე გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 517–518. ↑ Дьяконов И.М., Старостин С.А._ Хуррито-урартские и восточнокавказские языки_Древний Восток: этнокультурные связи_Москва_Наука_1988
ჰარალე

ჰარალე — ქართულ მითოლოგიაში მოსავლისა და ნაყოფიერების ღმერთი. ამ სახელიდან მომდინარეობს სიმღერის ტექსტი „ჰარი, ჰარალე“.
1874

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 1874 1874 (ათას რვაას სამოცდათოთხმეტი) წელი — გრიგორიანული კალენდრის არანაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა ხუთშაბათი და იულიუსის კალენდრის არანაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა სამშაბათი. ამ წელს კალენდრებს შორის განსხვავება იყო 12 დღე. ეს წელი არის XIX საუკუნის მე-8 დეკადის მე-4 წელი. 5 აგვისტო : იაპონიაში საფოსტო სერვისი იხსნება, ინგლისის ფოსტის მსგავსად. 9 ოქტომბერი : დაარსდა მსოფლიოს საფოსტო კავშირი. იალბუზის დასავლეთ მწვერვალეზე პირველად ავიდნენ ინგლისელი ალპინისტები ფ. გროვეს მეთაურობით. მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 1874. 22 იანვარი  : გრიგოლ ჩურსინი — რუსი ეთნოგრაფი, კავკასიიმცოდნე. (გ. 1930) 25 იანვარი : უილიამ სომერსეტ მოემი — ინგლისელი მწერალი (გ.1965) 1 თებერვალი : ჰუგო ფონ ჰოფმანსთალი — ავსტრიელი მწერალი (გ. 1929) 3 თებერვალი : გერტრუდ სტაინი — ამერიკელი მწერალი, საზოგადო მოღვაწე. (გ. 1946) 15 თებერვალი  : ერნესტ შეკლტონი — ირლანდიელი პოლარეთის მკვლევარი. (გ. 1922) 21 თებერვალი  : დიმიტრი გულია — აფხაზი მწერალი. (გ. 1960) 23 თებერვალი : კონსტანტინ პიატსი — ესტონეთის პირველი პრეზიდენტი. (გ. 1956) 24 თებერვალი  : ანა თულაშვილი — ქართული საფორტეპიანო სკოლის ერთ-ერთი ფუძემდებელი. (გ. 1956) 5 მარტი  : ჰენრი ტრევერსი — ინგლისელი მსახიობი. (გ. 1965) 25 აპრილი : მარკონი, გულიელმო - იტალიელი გამომგონებელი (გ.1937) 21 მაისი : დადიანი, შალვა - ქართველი მწერალი, დრამატურგი 10 აგვისტო : ჰუვერი, ჰერბერტ - აშშ-ის 31-ე პრეზიდენტი (გ.1964) 13 სექტემბერი : შონბერგი, არნოლდ - ავსტრიელი კომპოზიტორი (გ.1951) 4 ნოემბერი : ბარათაშვილი, იოსებ - ქართველი ადვოკატი და საზოგადო მოღვაწე 30 ნოემბერი : ჩერჩილი, უინსტონ - დიდი ბრიტანეთის პოლიტიკური მოღვაწე (გ.1965) მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 1874. 8 მარტი : ფილმორი, მილარდ - აშშ-ის მე-13 პრეზიდენტი (დ.1800) 11 მარტი : იაკობი, ბორის - რუსი ფიზიკოსი და ელექტროტექნიკოსი (დ.1801)
1873

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 1873 1873 (ათას რვაას სამოცდაცამეტი) წელი — გრიგორიანული კალენდრის არანაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა ოთხშაბათი და იულიუსის კალენდრის არანაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა ორშაბათი. ამ წელს კალენდრებს შორის განსხვავება იყო 12 დღე. ეს წელი არის XIX საუკუნის მე-8 დეკადის მე-3 წელი. 1 მაისი : ქ. ვენაში გაისხნა მე-6 საერთაშორისო გამოფენა (31 ოქტომბრამდე). დეივიდ ლივინგსტონის დასახმარებლად აღმოსავლეთ აფრიკაში ჩასულ ვერნი ლოვიტ კამერონს ის გარდაცვლილი დახვდა. მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 1873. 1 იანვარი : მარიანო ასუელა — მექსიკელი მწერალი (გ. 1952) 2 იანვარი : ტერეზა ლიზიელი — ფრანგი წმინდანი კარმელიტების ორდენიდან (გ. 1897) 3 იანვარი  : ივანე ბაბუშკინი — პროფესიონალი რევოლუციონერი (გ. 1906) 6 იანვარი  : ხაიმ ნახმან ბიალიკი — ებრაელი პოეტი (გ. 1934) 15 იანვარი : მაქს ადლერი — ავსტრიელი ფილოსოფოსი (გ. 1937) 15 იანვარი  :ვილჰელმ მარქსი — გერმანელი იურისტი და პოლიტიკოსი. (გ. 1946) 18 იანვარი  : მემედ აბაშიძე — ქართველი საზოგადო მოღვაწე, მწერალი, პუბლიცისტი. (გ. 1937) 20 იანვარი  : იოჰანეს ვილჰელმ იენსენი — დანიელი მწერალი (გ. 1950) 23 იანვარი : ვარლამ ბურჯანაძე — ქართველი პედაგოგი და საზოგადო მოღვაწე. (გ. 1941) 2 თებერვალი : კონსტანტინ ფონ ნოირათი — გერმანელი დიპლომატი და პოლიტიკური მოღვაწე (გ. 1956) 23 თებერვალი : დიმიტრი არაყიშვილი — ქართველი კომპოზიტორი (გ. 1953) 24 თებერვალი  : მიხეილ სუმგინი — საბჭოთა მეცნიერი. (გ. 1942) 25 თებერვალი : ენრიკო კარუზო — იტალიელი ტენორი (გ. 1921) 10 მარტი : იაკობ ვასერმანი — გერმანელი მწერალი (გ. 1934) 10 მარტი : მარია პერინი — იტალიელი ბალერინა, და ქართული საბალეტო სკოლის ფუძემდებელი. (გ. 1939) 22 მარტი : ჯულიეტა ლანტერი — იტალიელი-არგენტინელი ფიზიკოსი, მოაზროვნე, არგენტინაში ქალთა უფლებების დამცველი და სოციალური მოძრაობის მხარდამჭერი. (გ. 1932) 27 მარტი : ქრისტეფორე III — სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი (1927–1932) (გ. 1932) 1 აპრილი : სერგეი რახმანინოვი — რუსი კომპოზიტორი (გ.1943) 19 მაისი : იროდიონ ევდოშვილი — ქართველი პოეტი-რევოლუციონერი 8 სექტემბერი : ჟარი, ალფრედ — ფრანგი მწერალი (გ.1907) 13 დეკემბერი : ბრიუსოვი, ვალერი — რუსი პოეტი და კრიტიკოსი მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 1873. 9 იანვარი : ნაპოლეონ III — საფრანგეთის უკანასკნელი იმპერატორი (დ.1808)
ნიკოლოზ ჭავჭავაძე (გენერალი)

ნიკოლოზ ზურაბის ძე ჭავჭავაძე (დ. 22 ოქტომბერი, 1830, ყვარელი — გ. 9 მარტი, 1897, თბილისი, დაკრძალულია ყვარლის იოანე ნათლისმცემლის ეკლესიაში) — თავადი, რუსეთის არმიის კავალერიის გენერალი (1880). სამხედრო სამსახური დაიწყო 1846 წელს ქართულ მილიციაში, რომელიც იცავდა კახეთს შამილის რაზმების თავდასხმებისაგან. მთიელ ხალხებთან ბრძოლებში მონაწილეობისათვის 1849 წელს წმინდა გიორგის ჯვარი მიიღო რუსეთის იმპერატორისგან. 1850 წლის 23 აპრილს პირველი ოფიცრის ჩინი მიანიჭეს. 1853-1856 წლებში ყირიმის ომში მონაწილეობდა: იბრძოდა კავკასიის ფრონტზე; თავი გამოიჩინა ბაშკადიკლარისა და ჩოლოქის ბრძოლებში. 1859 წელს, დაღესტნის დამორჩილების შემდეგ, დანიშნეს დარგუს ოლქის მმართველად; 1865 წელს მიანიჭეს პოლკოვნიკის წოდება და ჯერ დაღესტნის ოლქის უფროსად, შემგეგ კი განჯის სამხედრო გუბერნატორად გაამწესეს. რუსეთ-თურქეთის ომის (1877-1878 წწ.) დასაწყისში მოქმედ არმიაში იყო, მაგრამ შემდეგ დაღესტანსა და ჩეჩნეთში აჯანყებამ იფეთქა და ჭავჭავაძე კავკასიის მთიანეთში მიავლინეს. მოლაპარაკებებისა და სამხედრო მეთოდების გამოყენებით ჭავჭავაძემ მოახერხა აჯანყების ჩაქრობა. 1880 წელს დანიშნეს დაღესტნის სამხედრო გუბერნატორად. დაჯილდოებული იყო წმინდა ვლადიმირის მეოთხე ხარისხის (1859) და წმინდა ანასა და წმინდა სტანისლავის მესამე ხარისხის (1861) ორდენებით. ვ. ჯავრიშვილი, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 379. ნიკოლოზ ჭავჭავაძე (გენერალი) — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი