laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
The Game (რეპერი)

ჯეისონ ტერელ ტაილორი , ცნობილი, როგორც The Game (ან უბრალოდ Game) (დ. 29 ნოემბერი, 1979) — ამერიკელი რეპერი და მსახიობი, უფრო მეტად ცნობილია, როგორც დასავლეთ სანაპიროს ჰიპ-ჰოპის ჟანრის რეპერი და Dr. Dre-ს Aftermath Records-ის კლიენტი. დაიბადა ლოს-ანჯელესში (კალიფორნია). 2002 წელს გამოუშვა პირველი მიქსტეიპი You Know What It Is Vol. 1. მოგვიანებით კონტრაქტი გააფორმა Aftermath Entertainment-თან. 2005 წელს მოიპოვა წარმატება წამყვან ლეიბლზე გამოცემული ალბომით The Documentary. პოპულარობა მან გაამყარა 2006 წლის Doctor's Advocate-ით. RIAA-მ სადებიუტო ალბომს 2005 წლის მარტში ორმაგი პლატინა მიანიჭა. მიუხედავად იმისა, რომ 2000-იანებში ჯერ დამწყები შემსრულებელი იყო, The Game ითვლება ერთ-ერთ წამყვან ძალად მეინსტრიმში დასავლეთ სანაპიროს ჰიპ-ჰოპის დაბრუნებაში და აღმოსავლეთ სანაპიროს ჰიპ-ჰოპისთვის კონკურენციის გაწევაში. იგი Dr. Dre-ს და ჯიმი აიოვინის ინიციატივით G-Unit-ში შევიდა, თუმცა, 50 Cent-თან უთანხმოებების შედეგად, Aftermath Entertainment დატოვა, კონტრაქტი გააფორმა Geffen Records-თან (რომელიც Universal Music Group-ის Interscope-Geffen-A&M-ს ეკუთვნის) და 2006 წლის ზაფხულში G-Unit-თან კონტრაქტით დაკისრებული ვალდებულებები გააუქმა. მეორე ალბომის Doctor's Advocate გამოცემას, ისევე, როგორც პირველის შემთხვევაში, მოჰყვა დისკის აშშ-ის Billboard 200-ის პირველ პოზიციაზე მოხვედრა. ამასთან, Doctor's Advocate-ზე Dr. Dre-ს პროდიუსერის სახით აღარ უმუშავია. Pitchfork Media-მ The Documentary 2005 წლის 50 საუკეთესო ალბომის სიის 35-ე ადგილზე დაასახელა. The Game ნომინირებული იყო გრემიზე, საუკეთესო რეპ-სიმღერის და დუეტის ან ჯგუფის საუკეთესო რეპ-შესრულებისთვის (სინგლისთვის „Hate It or Love It“. The New York Times-მა Doctor's Advocate-ს 2006 წლის საუკეთესო ჰიპ-ჰოპ ალბომი უწოდა. მთავარი სტატია: The Game-ის დისკოგრაფია. სტუდიური ალბომები The Documentary (2005) Doctor's Advocate (2006) LAX (2008) The R.E.D. Album (2011) Jesus Piece (2012) The Documentary 2 (2015) The Documentary 2.5 (2015) 1992 (2016) ოფიციალური საიტი Game MTV-ის საიტზე Game AllMusic-ზე The Game კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ↑ Clover Hope. (February 18, 2007) XXL Spotlights West Coast Hip-Hop In March Issue. Allhiphop. დაარქივებულია ორიგინალიდან — November 6, 2007. ციტირების თარიღი: July 20, 2007. ↑ Conan Milne. (2005)The West Coast Rap Up: 2005. Dubcnn. ციტირების თარიღი: January 27, 2007. ↑ Kim Osorio. (March 21, 2006) XXL Game: Playtime Is Over. BET. დაარქივებულია ორიგინალიდან — March 24, 2006. ციტირების თარიღი: October 8, 2007. ↑ „Repentant Yet Defiant, a Rapper at His Best“. ციტირების თარიღი: November 9, 2006.
სან-მილან-დე-სუსო

სან-მილან-დე-სუსო (ესპ. Monasterio de San Millán de Suso; წმინდა ემილიანეს ზემო მონასტერი) — მონასტერი ჩრდილოეთ ესპანეთში. მდებარეობს მდინარე კარდენას მარჯვენა სანაპიროზე, სან-მილან-დე-ლა-კოგოლიას მუნიციპალიტეტში, ლა-რიოხას პროვინციაში. მონასტერი დაარსებულია VI საუკუნის შუა რიცხვებში წმინდა ემილიან კუკულატის საცხოვრებელ ადგილზე. მონასტრის მშენებლობა მიმდინარეობდა XII საუკუნემდე. შენობა აგებულია ქვიშაქვით. აერთიანებს რომანულ და მოსარაბიულ სტილებს. მონასტრის ბიბლიოთეკაში დაცულია გრაგნილების არქივი. X საუკუნეში აქ შეიქმნა ესპანურენოვანი ერთ-ერთი პირველი ძეგლი - ემილიანური გლოსები. 1977 წლის ნოემბერში სან-მილან-დე-სუსოში აღინიშნა ესპანური ენის 1000 წლის იუბილე. დასახელება ძველკასტილიურ დიალექტზე აღნიშნავს - "წმინდა ემილიანეს ზემო მონასტერს". ასევე არსებობს წმინდა ემილიანეს ქვემო მონასტერიც - სან-მილან-დე-იუსო, რომელიც შედარებით გვინაა დაარსებული. ორივე მონასტერი 1997 წელს აღიარებულ იქნა იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლებად. ორივე მონასტერი წარმოადგენს პილიგრიმულ ადგილებს. მონასტრის ეკლესიაში მდებარეობს წმინდა ემილიანეს აკლდამა. XIII საუკუნეში იქ დაკრძალეს ბერი და პოეტი გონსალო დე ბერსეო. ↑ San Millán Yuso and Suso Monasteries ↑ Монастыри Сан-Мильян в Юсо и в Сусо
დოუ

დოუ — უღელტეხილი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ბზიფის ქედზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 1390 მ. აგებულია იურული კირქვებით. მდინარე დასავლეთის გუმისთის ხეობას აკავშირებს მდინარე ბზიფის ხეობის (სოფლების რეშევიესა და ბითაგას გავლით) ფსხუს ქვაბულთან. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 488.
დოქი (მრავალმნიშვნელოვანი)

დოქი შეიძლება აღნიშნავდეს: დოქი — თიხის ჭურჭელი დოქი — სითხისა და მარცვლეულის საწყაო საქართველოში
დოქი (ჭურჭელი)

დოქი — ყელვიწრო, ცალყურა, მრგვალმუცლიანი და სწორძირიანი თიხის ჭურჭელი. დოქი ქართულ წერილობით წყაროებში დამოწმებულია XVIII საუკუნიდან, ხოლო არქეოლოგიაში — ბრინჯაოს ხანიდან. დანიშნულების მიხედვით განასხვავებდნენ საწყლე და საღვინე დოქებს. პირველისათვის დამახასიათებელია მრგვალი პირი, შედარებით დაბალი და ოდნავ ფართო ყელი, მეორესთვის კი — აჭრილი, ნისკარტიანი ტუჩი, მაღალი, ვიწრო ყელი და დაშვებული ყური. საღვინე დოქი გამოირჩევა დახვეწილი ფორმითა და მდიდარი დეკორით. გვხვდება საქართველოს სხვადასხვა კერამიკულ ცენტრში დამზადებული წერნაქით მოხატული და უქერნაქო, მოჭიქული და მოუჭიქავი, ზოგჯერ ზეთის საღებავებით მოხატული დოქები. შემკულია გეომეტრიული და მცენარეული, უფრო იშვიათად კი ანთროპომორფული და ზოომორფული გამოსახულებებით. გვიანდელი ხანის ქართულ წერილობით ძეგლებში მოხსენებულია ლითონის, მეტწილად ვერცხლის დოქები, რომლებიც საზოგადოების მაღალფენებში იხმარებოდა. ფუნქციის, ტევადობის და ფორმის მიხედვით საქართველოს სხვადასხვა კუთხეში დოქს სხვადასხვა სახელი ეწოდება (თუნგიანი, ხელადა, თუნგიანი ხელადა, ხარა დოქი და სხვა). თოდუა რ., ჯაფარიძე გ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 488.
დოქი (ერთეული)

დოქი — სითხისა და მარცვეულის საწყაო საქართველოში. მისი ტევადობა ერთგვაროვანი არ იყო და შეადგენდა დაახლოებით 3,7 ლ (გურიაში) ან 6 კგ (ლ) (იმერეთსა და აღმოსავლეთ საქართველოში). წყაროებში გვხვდება XVIII საუკუნიდან, თუმცა მისი საწყაოდ გამოყენება გაცილებით ადრეა სავარაუდო. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 488.
ხსოვნის კედელი (ბატაისკი)

ხსოვნის კედელი (რუს. Стена Памяти) — მემორიალური კომპლექსი ქალაქ ბატაისკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. თანამედროვე მემორიალური კომპლექსი ხსოვნის კედელი ქალაქ ბატაისკში, გაიხსნა 2006 წლის 9 მაისს. მემორიალი მდებარეობს ვ. ლენინის სახელობის პარკში. მემორიალი შეიქმნა იმ მოქალაქეების პატივსაცემად, ომლებიც სხვადასხვა დროსდაიღუპნენსამხედრო და ინტერნაციონალური მოვალეობის შესრულებისას. XX საუკუნის 50-იან წლებში ქალაქში, კინოთეატრთან ახლოს მდებარეობდა მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში ბატაისკის გათავისუფლებისათვის დაღუპული ჯარისკაცების საძმო სასაფლაო, სადაც დასაფლავებული იყო ამ ომში დაღუპული 996 ჯარისკაცი. 1958 წელს სასაფლაოსთან დადგეს ძეგლი, რომელიც დღემდე არაა შემორჩენილი. ძეგლი შედგებოდა ორი ჯარისკაცის ფიგურისაგან, რომელიც მთელი ტანით იყო გამოსახული. ერთ-ერთ მეომარს მარჯვენა ხელში ავტომატი ეჭირა, იგი მარცხენა ხელით დაყრდნობილი იყო მეორე ჯარისკაცის მხარზე, რომელიც იყო დაჩოქილი. თაბაშირის ეს ძეგლი ორ მეტრზე მაღალი იყო. 1967 წელს სასაფლაოსთან დადგეს ძეგლი, რომელიც ეძღვნებოდა სამოქალაქო ომის (1918-1925 წწ.) გმირებს. მეტალის დაფაზე ამოკვეთილი იყო ომში დაღუპული წითელარმიელი ჯარისკაცების სახელები. ამ ძეგლზე გამოსახული იყო ჯარისკაცი ხელში შაშხანით. ძეგლის სიმაღლე იყო დაახლოებით 3,5 მეტრი. 1970-იან წლებში ბატაისკში ქალაქის სხვადასხვა საფლავებიდან გადმოასვენეს დაღუპული მეომრების ნაშთები. 1975 წელს აქ დადგეს მემორიალი სახელად „ხსოვნის კედელი“. ბეტონის ნახევარწრიულ ბეტონის ფილებზე დაკიდეს მემორიალური დაფები, რომელზეც დააწერეს სხვადასხვა დროს ქალაქის გათავისუფლებისათვის დაღუპულ ჯარისკაცების სახელი და გვარები. 1975 წლიდან მემორიალთან მუდმივად იდგა ბატაისკის სკოლის მოსწავლეთა საპატიო ყარაული. გარდაქმნის პერიოდში დავიწყებული ტრადიცია აღადგინეს 2005 წელს. 1975 წელს მემორიალთან აანთეს მუდმივი ცეცხლი. 2005 წელს მემორიალთან შეიქმნა დიდების ხეივანი, სადაც დააყენეს საბჭოთა კავშირის გმირების ი. ლუპირევის, ა. კოტოვას, ვ. ბოგდანენკოს, გ. ინოზემცევის, ნ. ლეონოვას, პ. პოლოვინკოს და რუსეთის გმირების ვ. პერშიკოვას და ვ. გრეჩანიკას ბიუსტები. ნახევარწრიული კედლის წინ დგას სკულპტურა, რომელზეც გამოსახულია ომის ვეტერანი ჯოხით და მის მახლობლად ფეხზე მდგომი ბიჭი, რომელსაც ხელში ვეტერანის სამხედრო ქუდი უჭირავს. ხსოვნის კედლის მემორიალის ავტორია, მოქანდაკე, რუსეთის ფედერაციის დამსახურებული მხატვარი (2004 წ.) ანატოლი სკნარინი. დღეისათვის მემორიალი მოიცავს ძმათა სასაფლაოს მუდმივი ცეცხლით, დიდების ხეივანს და ხსოვნის კედელს. მემორიალთან საზეიმო დღეებში იმართება მოქალაქეთა მიტინგი, ძმათა სასაფლაოს კი ამკობენ ყვავილებით. Мемориал памяти жителей г. Батайска, погибших в годы Великой Отечественной войны. Площадь Ленина в г. Батайске Ростовской области Мемориал Стена памяти Мемориал "Стена Памяти"
იოანე რუსის ძეგლი

იოანე რუსის ძეგლი (რუს. Памятник Иоанну Русскому) — რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანის იოანე რუსის ძეგლი ქალაქ ბატაისკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ძეგლი დამზადებულია ბრინჯაოსაგან. მისი ოფიციალური გახსნა გაიმართა 2012 წლის 15 ოქტომბერს. 2012 წლის 15 ოქტომბერს ავიაგოროდოკის სკვერის ტერიტორიაზე შედგა ძეგლის საზეიმო გახსნა, რომელიც დადგეს რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანის იოანე რუსის (1690-1730 წწ.) პატივისცემის ნიშნად. მთელს მსოფლიოში მისი მსგავსი ქანდაკება სულ სამია და ერთ-ერთი მათგანი რუსეთის ტერიტორიაზე მდებარეობს. მართლმადიდებელი ეკლესია წმინდა აღმსარებელი იოანე რუსის ხსენების დღეს აღნიშნავს 9 ივნისს (ძვ. წ. 27 მაისი). წმინდანის წმინდა ნაწილები დაკრძალულია საბერძნეთში და მას წლის განმავლობაში ათასობით ადამიანი ნახულობს. წმინდანის ძეგლი დამზადებული ბრინჯაოსაგან. იგი დგას მაღალ, ორმეტრიან კვარცხლბეკზე. ძეგლის საერთო სიმაღლეა დაახლოებით 6 მეტრი. კვარცხლბეკის მოსაპირკეთებლად გამოყენებულია გრანიტი. იოანე რუსის ძეგლი ორი ავტორის თანაავტორობითა შექმნილი. მოქანდაკეები, რომლებიც მუშაობდნენ ძეგლის შექმნაზე, არიან სერგეი ოლეშნია და ანდრეი დემენტიევი. ვარაუდობენ, რომ ძეგლის სიახლოვეს უნდა დაიწყონ იოანე რუსის სახელობის ტაძრის მშენებლობა. ძეგლისათვის ადგილი შემთხვევით არ შეურჩევიათ, ადგილი სადაც ძეგლი დადგეს - ავიაგარადოკი, არის ბატაისკის რაიონი, რომელიც ისტორიულად დაკავშირებულია სამხედრო სამსახურთან, ხოლო იოანე რუსი, რომელიც გარდაიცვალა 40 წლის ასაკში, თავდაპირველად იყო რუსეთის იმპერატორის პეტრე I დიდის არმიის სარდალი. ↑ 1.0 1.1 1.2 Памятник Иоанну Русскому ↑ В Батайске открыли памятник Святому Иоанну Русскому. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-03-26. ციტირების თარიღი: 2017-06-30. ↑ წმიდა აღმსარებელი იოანე რუსი (+1730) ↑ Официальный портал Администрации Батайска
თაობების ფიცი (ძეგლი)

თაობების ფიცი (რუს. Клятва поколений) — მემორიალი ქალაქ ბატაისკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში, 1943 წლის 7 თებერვალს, წითელი არმია შევიდა გერმანელებისაგან ოკუპირებულ ბატაისკში. ღამით გაიმართა ბრძოლა ქალაქის ცენტრში და რკინიგზის სადგურთან. გერმანელები იძულებული იყვნენ დაეტოვებინათ ქალაქი. მათ მიატოვეს საბრძოლო ტექნიკა და ათობით ვაგონი საკვები. სულ მათ სადგურ ბატაისკში დატოვეს 17 ვაგონი. უკან დახევისას გერმანელებმა ააფეთქეს შენობები, საცხოვრებელი სახლები, დახოცეს ადგილობრივი მოსახლეობა. ხელახალი ბრძოლები გაიმართა კრასნი-სადის მიდამოებში, ქალაქიდან დასავლეთ ნაწილში. შუადღისას წითელმა არმიამ ბატაისკის დასავლეთი რაიონებიც გაათავისუფლა. 159-ე მსროლელთა ბრიგადის ჯარისკაცებმა დიმიტრი კლაჩკომ, სერგეი ჩევარდოვმა და ნიკოლაი დუდენკომ ქალაქის რკინიგზის სადგურის კედელზე წითელი დროშა აღმართეს. ექვსთვიანი ოკუპაციის შემდეგ ქალაქი გათავისუფლდა. გერმანული არმიის გეგმები დონის როსტოვის მიმართულებით ჩაიშალა. ქალაქის გათავისუფლების დროს მრავალი მშვიდობიანი ადამიანი და ჯარისკაცი დაიღუპა. 1958 წელს ქალაქში ადგილობრივი ხელისუფლების ინიციატივით, კინოთეატრის ახლოს, სადაც ქალაქის გათავისუფლებისათვის დაღუპული ჯარისკაცების საძმო სასაფლაო მდებარეობდა, დადგეს ძეგლი, რომელიც არ შემონახულა ჩვენამდე. ძეგლი შედგებოდა ორი ჯარისკაცის ფიგურისაგან, რომელიც მთელი ტანით იყო გამოსახული. ერთ-ერთ მეომარს მარჯვენა ხელში ავტომატი ეჭირა, იგი მარცხენა ხელით დაყრდნობილი იყო მეორე ჯარისკაცის მხარზე, რომელიც იყო დაჩოქილი. თაბაშირის ეს ძეგლი ორ მეტრზე მაღალი იყო. 1970-იან წლებში ბატაისკში ქალაქის სხვადასხვა საფლავებიდან გადმოასვენეს დაღუპული მეომრების ნაშთები. 1975 წელს აქ დადგეს მემორიალი სახელად „ხსოვნის კედელი“. მემორიალი „თაობების ფიცი“ ქალაქ ბატაისკში გაიხსნა 1975 წლის 8 მაისს. ძეგლის ავტორები არიან: მოქანდაკე ვ. ბატიაი, არქიტექტორები ი. ზანისი და პ. ონოკოლოვი. მემორიალის შემადგენლობაში შედის სამი ჯარისკაცის სკულპტურული გამოსახულება, რომელიც სიმბოლურად ასახავს ბატაისკის დამცველთა სამ თაობას. მებრძოლები გამოსახულია სხვადასხვა სიმაღლის ფიგურებით, ყველაზე მაღალს მათ შორის ხელში უჭირავს ავტომატი. მოედანი ნაცრისფერი და შავი გრანიტითაა გაფორმებული. ძეგლის მახლობლად ხუთქიმიანი ვარსკვლავის გულში ანთებულია მარადიული ცეცხლი. ვარსკვლავი დგას შავ, კვადრატულ კვარცხლბეკზე, რომელსაც აქვს წარწერა ამჟამად ქალაქის უმთავრესი ღონისძიებები იმართება მემორიალის მახლობლად. Памятник «Клятва поколений» Клятва поколений Мемориал Клятва поколений დაარქივებული 2017-03-26 საიტზე Wayback Machine.
პეტრესა და თებრონიას ძეგლი (ბატაისკი)

პეტრესა და თებრონიას ძეგლი (რუს. Памятник князю Петру и княгине Февронии) — სკულპტურული გამოსახულება ქალაქ ბატაისკის ცენტრში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. რუსეთის ტერიტორიაზე რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანების პეტრესა და თებრონიას 10 ძეგლი დგას. თავად პეტრესა და მისი ცოლის თებრონიას ძეგლის გახსნა გაიმართა 2011 წლის 3 ნოემბერს ქალაქ ბატაისკში. სკულპტურაზე გამოსახულია თავადი პეტრე - მურომსკის თავადის იური ვლადიმირის ძის მეორე შვილი, და მისი ცოლი თებრონია, რომელიც გადმოცემების მიხედვით, რთული პერიოდი განვლო ბედნიერი ოჯახური ცხოვრების გზაზე. ისინი წმინდანებად არიან შერაცხულნი რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მიერ. ძეგლი აღმართეს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიის მიტროპოლიტის მერკურის ინიციატივითა და როსტოვის ოლქის გუბერნატორის ვასილი გოლუბევის მხარდაჭერით. ძეგლის დასამზდებლად გამოიყენეს ბრინჯაო. მონუმენტი დგას ქალაქის კულტურის ცენტრის შესასვლელთან. ძეგლის ავტორია სერგეი ისაკოვი. მასზე მუშაობა მიმდინარეობდა ექვსი თვის მანძილზე. ქანდაკების მთლიანი წონა შეადგენს ორ ტონას. სიმაღლე კვარცხლბეკთან ერთად დაახლოებით ოთხი მეტრია. თავადი პეტრე და მისი ცოლი თებრონია ცაში მტრედს უშვებენ, ზემოდან მათ დაჰყურებს ანგელოზი, რომელიც ავტორის ჩანაფიქრით მათი ქორწინების გარანტია. პირველი ლოცვა ძეგლთან 2015 წელს გაიმართა, მას ესწრებოდა 100-ზე მეტი მორწმუნე ადამიანი, რომლებმაც ოჯახის მფარველობა შესთხოვეს წმინდანებს. ↑ 1.0 1.1 Муромский информационно-познавательный портал. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-07-05. ციტირების თარიღი: 2017-07-01. ↑ Памятники православным святым в городе Батайске ↑ В Батайске открыт памятник Петру и Февронии ↑ В Батайске открыт памятник Петру и Февронии. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-04. ციტირების თარიღი: 2017-07-01. ↑ В Батайске впервые провели молебен у памятника Петру и Февронии
ადამ კრაფტი

ადამ კრაფტი (დ. დაახლოებით 1455 და 1460 წლებს შორის — გ. იანვარი, 1509 ), გერმანელი მოქანდაკე. კრაფტის შემოქმედებას ახასიათებს სახეთა თავშეკავებული ემოციურობა, გაწონასწორებული კომპოზიცია და ფორმების პლასტიკურობა. კრაფტის ნამუშევრები (ყველა კირქვა, ინახება ნიურნბერგში): კრაფტისა და მისი ორი შეგირდის ფიგურულპორტრეტებიანი სანაწილე (1493-1496, ლორენცკირხე), რელიეფი "მწონავი", "გზა გოლგოთაზე" - 7 რელიეფი წმ. იოანეს სასაფლაოსთვის (1505 (?)- 1508, ამჟამად გერმანიის ეროვნული მუზეუმი). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 20.
დრაკონის ხე

დრაკონის ხე, დევის ხე (Dracaena draco) — დრაცენას გვარის ერთ-ერთი სახეობა. ხის მსხვილი, დატოტვილი ღერო 20 მ-მდე იზრდება, დიამეტრი ფუძესთან 4 მ-მდეა. აქვს ხაზური, ტყავისებრი, გრძელი ფოთლები, რომლებიც ტოტების ბოლოზე კონებად სხედან. იზრდება კანარისა და სოკოტრის კუნძულებზე. ზოგიერთი ხე 5-6 ათას წლამდე ცოცხლობს. ქერქის დასეტვით იღებენ წითელ ფისს — დრამაკონის სისხლს. ფოთლის ბოჭკოსაგან ამზადებენ ქსოვილებს, ჯაგრისებსა და სხვა. ქსე, ტ. 3, გვ. 632, თბ., 1978
ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ძეგლი (ბატაისკი)

ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ძეგლი (რუს. Памятник Николаю Чудотворцу) — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ძეგლი ქალაქ ბატაისკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ძეგლი დამზადებულია ბრინჯაოსაგან. მისი ოფიციალური გახსნა გაიმართა 2008 წელს. ძეგლის ავტორია სერგეი ისაკოვი. 2008 წლის 26 სექტემბერს როსტოვის ოლქის ქალაქ ბატაისკში გაიმართა ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ძეგლის გახსნა. წმინდანი დაიბადა დაახლოებით 280 წელს ქრისტიანის ოჯახში, მის მშობლებს ერქვათ თეოფანე და ნონა. მისი ოჯახი ცხოვრობდა მცირე აზიის ნახევარკუნძულის სამხრეთით მდებარე ქალაქ პატარიში (თანამედროვე თურქეთი). ნიკოლოზი ცნობილი გახდა თავისი კეთილი საქმეებით და სასწაულებით. ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ძეგლი დგას ქალაქის მოედანზე, იგი ავსებს ქალაქის არქიტექტუტულ-კულპტურულ ანსამბლს. ძეგლის დასამზადებლად გამოყენებულია ბრინჯაო. ძეგლს ამზადებდნენ მოსკოვის სახელოსნოში. ძეგლის სიმაღლეა 3 მეტრი, ხოლო მასა - სამი ტონა. ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ძეგლი გვხვდება ასევე რუსეთის სხვა ქალაქებში: ომსკი, მაიკოპი, ტამბოვი, სერგიევ-პოსადი, ეისკი, ასევე ჩუკოტკის ავტონომიურ ოკრუგში და კურილიის კუნძულებზე. ძეგლი გაიხსნა ქალაქ ბატაისკის დღის აღსანიშნავი ღონისძიებების ფარგლებში. გახსნა გაიმართა ქალაქის კულტურის სახლის წინ. წამოაყენეს წინადადება მიმდებარე მოედნისათვის ეწოდებინათ წმინდანის სახელი. ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ძეგლის გახსნა მოხდა მისი სახელობის ტაძრის გასნის წინ. ↑ 1.0 1.1 Памятник Николаю Чудотворцу//Памятники православным святым в городе Батайске ↑ В Батайске открылся памятник Николаю Чудотворцу ↑ В Батайске открылся памятник Николаю Чудотворцу//Главное
აშშ-ის წარმომადგენელთა პალატის წევრების სია

ამ სიაში ჩამოთვლილნი არიან პოლიტიკოსები, რომლებიც აშშ-ის წარმომადგენელთა პალატის წევრები არიან. აშშ-ის ამჟამინდელი სენატორების სია ↑ Directory of Representatives. ციტირების თარიღი: 9 September 2014.
ანა ბრნაბიჩი

ანა ბრნაბიჩი (სერბ. Ana Brnabić, Ана Брнабић; დ. 28 სექტემბერი, 1975, ბელგრადი, ისფრ) — სერბი პოლიტიკოსი, სერბეთის პრემიერ-მინისტრი 2017 წლის 29 ივნისიდან. 2016-2017 წლებში ალექსანდრ ვუჩიჩის მთავრობაში იყო სერბეთის სახელმწიფო და ადგილობრივი თვითმმართველობის მინისტრი. 1994 წელს დაასრულა ბელგრადის № 5 საშუალო სკოლა. უმაღლესი განათლება მიიღო საზღვარგარეთ. 1998 წლამდე სწავლობდა ბიზნესის მართვას აშშ-ში მიჩიგანის შტატში, ნორტვუდის უნივერსიტეტში, სადაც დაიცვა ბიზნესის ადმინისტრირების ბაკალავრის ხარისხი. მოგვიანებით სწავლობდა დიდი ბრიტანეთის ჰალის უნივერსიტეტში, სადაც მიიღო ბიზნესის ადმინისტრირების მაგისტრის ხარისხი. 2001 წელს დაბრუნდა სერბეთში, სადაც მუშაობა დაიწყო ევროკავშირის მიერ ინიციირებულ სერბეთის აგრარული განვითარების პროექტში. შემდეგ კი გადავიდა კონსალტინგის სფეროში. 2002-2011 წლებში აშშ-ის საერთაშორისო განვითარების სააგენტოში მუშაობდა. 2011 წლიდან მუშაობს ამერიულ კომპანია Continental Wind Serbia-ში, ხოლო 2013 წლიდან ამ კომპანიის დირექტორია. 2006 წელს მონაწილეობდა ადგილობრივი ეკონომიკური განვითარების ეროვნული ალიანსის შექმნაში. 2013 წლიდან ამ კომპანიის ვიცე-პრეზიდენტი, ხოლო 2016 წლიდან პრეზიდენტია. 2007 წელს ანა ბრნაბიჩი გახდა სერბეთის მთავრობის საკოორდინაციო ორგანოს დირექტორის მრჩეველი, მას ევალებოდა პრეშევოს, ბუიანოვაცის და მედვეჯის თემების საკითხებში კონსულტირება. ეს ის თემებია სადაც 1999-2001 წლებში მიმდინარეობდა ეთნიკურ ნიადაგზე დაფუძნებული ე. წ. პრეშევოს ხეობის კონფლიქტი. 2016 წლის 11 აგვისტოს პრემიერ-მინისტრმა ალექსანდრ ვუჩიჩმა დანიშნა სახელმწიფო და ადგილობრივი თვითმმართველობის მინისტრად. 2017 წლის საპრეზიდენტო არჩევნების შემდეგ, რომლის დროსაც მხარს უჭერდა ალექსანდრ ვუჩიჩს, მისგან მიიღო შეთავაზება სერბეთის პრემიერ-მინისტრის თანამდებობაზე. 2017 წლის 15 ივნისს პრეზიდენტმა ვუჩიჩმა წარადგინა პრემიერის თანამდებობაზე, ხოლო 29 ივნისს პარლამენტმა დაამტკიცა 157-ი ხმით 55-ის წინააღმდეგ. ანა ბრნაბიჩი არასოდეს ყოფილა რომელიმე პარტიის წევრი. თავისუფლად ფლობს ინგლისურ და რუსულ ენებს. ანა ბრნაბიჩი გახდა პირველი ქალი პრემიერ-მინისტრი და ასევე პირველი გახსნილი ლესბოსელი პრემიერ-მინისტრი სერბეთის ისტორიაში. ↑ 1.0 1.1 1.2 Александр Борисов. Премьером Сербии станет женщина // Российская газета : газета. — М., 2017. — 16 июня. ↑ „Вучич предложил на пост премьера Сербии кандидатуру прозападного политика“. РИА Новости (რუსული). 20170615T1914+0300Z. ციტირების თარიღი: 2017-06-15. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date=-ში (დახმარება) ↑ სერბიაში ღიად ჰომოსექსუალი ქალი პირველად გახდა პრემიერ-მინისტრი ↑ Serbia to get first openly gay cabinet minister en. b92.net (August 8, 2016).
ნიკოლა სარკოზი

ნიკოლა სარკოზი (ფრანგ. Nicolas Sarkozy, სრული სახელი Nicolas Paul Stéphane Sárközy de Nagy-Bócsa; დ. 28 იანვარი, 1955, პარიზი) — ფრანგი პოლიტიკოსი, საფრანგეთის პრეზიდენტი 2007-2011 წლებში. თანამდებობა დაიკავა 2007 წლის 16 მაისს მას შემდეგ რაც არჩევნებში დაამარცხა სოციალისტური პარტიის კანდიდატი სეგოლენ რუაიალი. პრეზიდენტობამდე იყო საფრანგეთის მემარჯვენე ცენტრისტული პარტია კავშირი სახალხო მოძრაობისთვის (UMP) ლიდერი. ჟაკ შირაკის პრეზიდენტობის დროს მას ეკავა შინაგან საქმეთა მინისტრის პოსტი ჟან-პიერ რაფარენის პირველ ორ მთავრობაში (2002-2004), იყო ფინანსთა მინისტრი რაფარენის ბოლო მთავრობაში და ისევ შინაგან საქმეთა მინისტრი დომინიკ დე ვილპენის მთავრობაში (2005-2007). სარკოზი ასევე იყო დეპარტამენტ ო-დე-სენის გენერალური საბჭოს პრეზიდენტი (2004-2007 წლებში) და ნიოი-სიურ-სენის მერი (1983-2002). იგი ასევე იყო საფრანგეთის ბიუჯეტის მინისტრი ედუარდ ბალადიურის მთავრობაში ფრანსუა მიტერანის პრეზიდენტობის ბოლო წლებში. საგარეო პოლიტიკურ საკითხებში იგი მომხრეა საფრანგეთის ახლო კავშირის აშშ-თან. მისი მეტსახელია „სარკო“ (Sarko), რომელსაც ეძახიან როგორც მისი მხარდამჭერები, ასევე ოპონენტები. საფრანგეთის პრეზიდენტის პროტოკოლის სამსახურმა ნიკოლა სარკოზის ინდოეთში ვიზიტისას მასპინძლებისგან მასზე დაბალი სიმაღლის მცველების დანიშვნა მოითხოვა. ამის შესახებ ინფორმაცია ინდურმა გამოცემამ „The Daily News and Analysis“ გამოაქვეყნა. გამოცემის ცნობით, პრეზიდენტის სურვილის შესრულება არც ისე მარტივი აღმოჩნდა, რადგან სახელმწიფო დაცვის სამსახურის თითქმის ყველა თანამშრომელი მაღალია. ↑ ნიკოლა სარკოზიმ ინდოეთში ვიზიტისას პირად მცველად მასზე დაბალი ადამიანების დანიშვნა მოითხოვა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-01-17. ციტირების თარიღი: 2010-12-07. ნიკოლა სარკოზის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2007-06-07 საიტზე Wayback Machine. წინასაარჩევნო მობილიზაცია (რუსულ ენაზე) ახალი ამბები (რუსულ ენაზე) ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ნიკოლა სარკოზი
პანტელეიმონ მკურნალის ძეგლი (ბატაისკი)

პანტელეიმონ მკურნალის ძეგლი (რუს. Памятник Пантелеимону-целителю) — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანის პანტელეიმონ მკურნალის ძეგლი ქალაქ ბატაისკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ძეგლი დამზადებულია ბრინჯაოსაგან. მისი ოფიციალური გახსნა გაიმართა 2013 წელს, წმინდანის ხსენების დღეს 9 აგვისტოს. ძეგლის ავტორია სერგეი ისაკოვი. ქალაქ ბატაისკის ახალ მიკრორაიონში „სამხრეთის სანაპირო“ ლენინგრადისა და მეთევზეთა ქუჩის გადაკვეთზე 2013 წლის 9 აგვისტოს გაიხსნა მართლმადიდებელთა წმინდანის პანტელეიმონ მკურნალის ძეგლი, რომლის დასამზადებლადაც გამოიყენეს ბრინჯაო. ცნობილია, რომ წმინდა პანტელეიმონი ცხოვრობდა ახ. წ. III-IV საუკუნეების მიჯნაზე ბითინიის ქალაქ ნიკომედიაში. იგი კურნავდა ავადმყოფებს და გლახაკებს. ითვლება ექიმებისა და მკურნალების მფარველად. ქანდაკების ავტორი არის ბატაისკის მკვიდრი სერგეი ისაკოვი, რომელიც არის რუსეთის ფედერაციის დამსახურებული მხატვარი. კვარცხლბეკკის სიმაღლეა ორი მეტრი, ხოლო თავად ძეგლი სამი მეტრის სიმაღლისაა, საერთო ჯამში ქანდაკება 5 მეტრის სიმაღლისაა. კომპოზიციის ცენტრალური ფიგურაა წმინდა პანტელეიმონ მკურნალი, რომელსაც გარს აკრავს ოთხი ანგელოზი. იგეგმება, რომ ძეგლის მახლობლად ააგონ ტაძარი, რომელიც ეკურთხება წმინდა პანტელეიმონ მკურნალის სახელზე. საკულტო ნაგებობის პროექტი უკვე დამუშავების პროცესშია. ძეგლის დადგმა აკურთხა როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიის ხელმძღვანელმა, მიტროპოლიტმა მერკურმა. წმინდა პანტელეიმონ მკურნალის ძეგლის საზეიმო გახსნას ესწრებოდა როსტოვის ოლქის კულტურის მინისტრი ანატოლი ალექსანდრეს ძე რეზვანოვი, ქალაქ ბატაისკის მერი ვალერი ვასილის ძე პუტილინი, ძეგლის ავტორი, მოქანდაკე სერგეი მიხეილის ძე ისაკოვი და ადგილობრივი მოსახლეობა. ძეგლის გახსნის შემდეგ აღევლინა ლოცვა. ↑ 1.0 1.1 Памятники православным святым в городе Батайске ↑ 2.0 2.1 В Батайске открыт памятник Великомученику Пантелеимону работы Сергея Исакова, члена ИППО