laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ქარი ტირიფებში

ქარი ტირიფებში (ინგლ. The Wind in the Willows) — საბავშვო ლიტერატურის კლასიკური ნაწარმოები, რომლის ავტორია კენეთ გრემი. იგი პირველად 1908 წელს დაიბეჭდა. რომანის მთავარი მოქმედი გმირები არიან ანთროპომორფული ცხოველები, რომლებიც ინგლისში, პასტორალურ გარემოში ცხოვრობენ. რომანი აღსანიშნავია მისტიურობის, თავგადასავლების, მორალის და მეგობრული სულისკვეთების თემებით. იგი აღინიშნება თემზის ველის ბუნების აღწერით. 1908 წელს გრემმა დატოვა ინგლისის ბანკში დაკავებული თანამდებობა. იგი დაბრუნდა კუკჰემში (ბერკშირი), სადაც გაიზარდა და თემზის ნაპირთან ხანგრძლივი პერიოდი გაატარა. ისევე, როგორც წიგნის პერსონაჟები, იგი მოგზაურობდა ნავებით და თავის შვილს, ალისტერს, სხვადასხვა გამოგონილ ამბავს უამბობდა, შემდეგ კი მათ იწერდა. 1909 წელს თეოდორ რუზველტმა გრემს მისწერა, რომ მას იმდენად ხშირად ჰქონდა წაკითხული ეს წიგნი, რომ მისი პერსონაჟები მეგობრებად იქცნენ. ალან მილნის მიერ რომანი ადაპტირებული იქნა სპექტაკლად Toad of Toad Hall, 1929 წელს. 2003 წელს BBC-ის გამოკითხვაში The Big Read რომანმა მე-16 პოზიცია დაიკავა. 2014 წელს წიგნი რობერტ ინგემის ფერადი ილუსტრაციების თანხლებით ქართულ ენაზე ქარჩხაძის გამომცემლობამ გამოსცა. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ქარი ტირიფებში“ ვიკისაწყობში. ინფორმაცია ბოდლეანური ბიბლიოთეკის საიტზე დაარქივებული 2010-01-07 საიტზე Wayback Machine. სურათები და ნაწყვეტები ამერიკული სპექტაკლიდან ↑ "First edition of The Wind in the Willows sells for £32,400". The Guardian. Retrieved 19 November 2012 ↑ "BBC - The Big Read". BBC. April 2003, Retrieved 18 October 2012 ↑ ქარი ტირიფებში, ქარჩხაძის გამომცემლობა
ოსკარის 47-ე დაჯილდოება

ოსკარის 47-ე დაჯილდოების ცერემონია — საუკეთესო ფილმებისა და კინოხელოვანების რიგით 47-ე დაჯილდოება კინემატოგრაფიულ ხელოვნებათა და მეცნიერებათა აკადემიის პრემიით. ცერემონია გაიმართა 1975 წლის 8 მარტს ლოს-ანჯელესში, კალიფორნია და მასში მონაწილეობა მიიღეს 1974 წელს გამოსულმა ფილმებმა. ოსკარის დაჯილდოებას აშშ-ში გადასცემდა NBC. საუკეთესო ფილმი და ყველაზე მეტი ჯილდოს მფლობელი გახდა ფილმი „ნათლია II“
ალ რაშიდები

ალ რაშიდები (არაბ. آل رشيد Āl Rashīd) — არაბეთის ნახევარკუნძულის ყოფილი დინასტია, რომლებიც მართავდნენ ჯებელ-შამარის საამიროს. ისინი იყვნენ საუდების (რომლებიც მართავდნენ ნეჯდს) მთავარი მოწინააღმდეგე ნახევარკუნძულზე ბატონობისთვისს. რაშიდების ცენტრი იყო ქალაქი ჰაილი, რომელიც მდებარეობდა ჰაჯის შემსრულებელი პილიგრიების გზაზე. ქალაქი ასევე წარმოადგენდა მნიშვნელოვან სავაჭრო ცენტრს, რომელიც მრავალ მოგზაურს იზიდავდა. ქალაქის მმართველები იყვნენ აბდულ იბნ რაშიდის შთამომავლები. რაშიდების დინასტია მოდის აბდულ იბნ რაშიდისგან, რომელმაც შექმნა ჯებელ-შამარის საამირო და იყო მისი პირველი ემირი. რაშიდებს მჭიდრო ურთიერთობა ჰქონდათ ოსმალეთის იმპერიასთან. 1890 წელს რაშიდებმა მოახდინეს ერ-რიადის ოკუპაცია. მათ დაამარცხეს საუდები და აიძულეს დევნილობაში წასულიყვნენ, ჯერ ბაჰრეინში, შემდეგ ყატარში, ხოლო შემდეგ ქუვეითში. რაშიდების დინასტიაში (ისევე როგორც სხვა არაბულ ოჯახებში) არ იყო ცალსახად განსაზღვრული მმართველი ამირას არჩევის წესი, რამაც გამოიწვია კლანის შიგნით ომები. XIX საუკუნის ბოლო წელს 6 რაშიდი ლიდერი დაიღუპა ძალადობრივი გზით. ამის მიუხედავად ისინი ერთად იბრძოდნენ საუდი-რაშიდების ომში. XX საუკუნის პირველი 20 წელი არაბეთის ნახევარკუნძულზე მიმდინარეობდა განუწყვეტელი ომები. რაშიდებს ემხრობოდა არაბული ტომების უმეტესობა და მათ ჰქონდათ გარკვეული უპირატესობა, თუმცა 1921 წელს რაშიდების მთავარი ქალაქი ჰაილი დაიპყრეს ბრიტანელებმა და ის გადასცეს საუდებს. ამის შემდეგ რაშიდებმა დატოვეს არაბეთი და გადავიდნენ ერაყში. 1990-იანი წლებისთვის რაშიდების მხოლოდ მცირე რაოდენობა შემორჩა. Charles Montagu Doughty (1888): Travels in Arabia Deserta. (Reprinted many times) Gertrude Bell (1907): The Desert and the Sown (republished 1987) D. G. Hogarth (1905): The Penetration of Arabia: a Record of Western Knowledge Concerning the Arabian Peninsula. Freeth, Zahra, and Winstone, H.V.F.: Explorers of Arabia from the Renaissance to the End of the Victorian Era, Allen & Unwin, London, 1978 Al Rasheed ↑ McHale, T. R. (Autumn 1980). „A Prospect of Saudi Arabia“. International Affairs (Royal Institute of International Affairs 1944-). 56 (4): 622–647. ციტირების თარიღი: 1 August 2012.
დეივიდ მემეტი

დეივიდ მემეტი (ინგლ. David Mamet; დ. 30 ნოემბერი, 1947, ჩიკაგო) — ამერიკელი სცენარისტი, დრამატურგი, ესეისტი, ავტორი და რეჟისორი. როგორც სცენარისტ, მიღებული აქვს პულიცერის პრემია და ტონის ნომინაცია. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: დეივიდ მემეტი დეივიდ მემეტი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში დეივიდ მემეტი ბიბლიოთეკის WorldCat კატალოგში
ვარამ გაგელი

ვარამ გაგელი (ვაჰრამ; გ. 1249 ან 1251) — XIII საუკუნის I ნახევრის საქართველოს დიდებული (დიდი ფეოდალი), ძე ზაქარია გაგელისა, მეფეების თამარის, ლაშა გიორგის და რუსუდანის მსახურთუხუცესი (1212-იდან); გაგის ციხის და მისი მხარის მემამულე — მემკვიდრეობითი მფლობელი. გაგელი ივანე მხარგრძელთან ერთად ირანში ქართველთა ლაშქრობის ერთ-ერთი ინიციატორი და მონაწილე იყო თამარის ბოლო პერიოდში. 1220 წელს საგამის (საგიმის) ველზე მონღოლებთან ბრძოლაში სარდლობდა საქართველოს ლაშქრის მარჯვენა ფრთას და თავდაპირველად გამარჯვებაც მოიპოვა. XIII საუკუნის სომეხი ისტორიკოსის კირაკოს განძაკეცის ცნობით, რუსუდანი სამეფოს განაგებდა ივანე, ავაგ, შანშა მხარგრძელებისა და გაგელის მეშვეობით. მონღოლების მიერ საქართველოს დაპყრობის დროს თავი შეაფარა ქუთაისს, ხოლო შემდეგ, ისე როგორც სხვა ქართველი დიდებულები, დაეზავა მათ. მონღოლეთის მმართველობის დროს გაგელი განაგებდა საქართველოს ერთ-ერთ დუმანს — სომხითს. მონაწილეობდა მონღოლთა წინააღმდეგ კოხტასთავის შეთქმულებაში. გაგელმა რუმიდან ჩამოიყვანა ულუ დავითი და დიდი როლი შეასრულა მის გამეფებაში. ულუ დავითმა გაგელს სამამულედ უწყალობა შიდა ქართლში სოფ. ხოვლე. თამარის ისტორიკოსი გაგელს იხსენიებ როგორს „კაცსა საპატიოსა და ლაშქრობათა შინა გამარჯვებულსა“. მხარგრძელთა გენეალოგია შოშიაშვილი ნ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 611. ↑ შოთა მესხია, „საშინაო პოლიტიკური ვითარება და სამოხელეო წყობა XII საუკუნის საქართველოში“, თბ., 1979, გვ. 318
იოახიმ ერნსტი (ანჰალტის მთავარი)

იოაჰიმ ერნსტ ფონ ანჰალტი (გერმ. Joachim Ernst von Anhalt) — ანჰალტ-ცერბსტის მთავარი 1561—1570 წლებში, 1570 წლიდან იყო ყველა ანჰალტური მიწის მმართველი ასკანიების სახლიდან. მთავარ იოჰან ფონ ანჰალტ-ცერბსტის შვილი. მშობლების გარდაცვალების შემდეგ, 1570 წელს მან ყველა ანჰალტური მიწა გააერთიანა. იოახიმი თავისი დროს ერთ-ერთი ყველაზე განათლებული ადამიანი იყო, მან შეცვალა რომაული სამართალი ადგილობრივით, 1582 წელს დააარსა Gymnasium academicum ქალაქ ცერბსტში, აამაღლა სამთო-მოპოვებითი სამუშაოების დონე, ააშენა ხიდი მდინარე ელბაზე; დედაქალაქი გადაიტანა ქალაქ დესაუში. ის მონაწილეობას იღებდა XVI საუკუნის პროტესტანტული ღვთისმეტყველების პოლემიკაში. საფრანგეთის მეფე ანრი III-სთან იოახიმს კარგი დამოკიდებულება ჰქონდა, მაგრამ 1586 წელს ის შეუერთდა იმპერიის მთავრებს, რომელთაც ანრის პროტესტი გამოუცხადეს მისი პროტესტანებისთვის მიმართვის გამო. იოახიმ-ერნსტი ორჯერ იყო დაქორწინებული. პირველად დაქორწინდა 1560 წლის 3 მარტს ქალაქ ბარბიში აგნესასთან (1540—1569), ვოლფგანგ I-ის, ბარბის გრაფის ქალიშვილთან. ამ ქორწინების შედეგად დაიბადნენ: ანა მარია ფონ ანჰალტი (1561—1605); ჰერნროდის მონასტრის აბატისა; 1577 წელს დაქორწინდა იოახიმ ფრიდრიხზე (1550—1602), ბრიგის ჰერცოგზე; აგნესა (1562—1564); ელიზაბეთ ფონ ანჰალტი (1563—1607); 1577 წელს დაქორწინდა იოჰან გეორგზე (1525—1598), ბრანდენბურგის კურფიურსტზე; სიბილა ფონ ანჰალტი (1564—1614); აბატისა; 1581 წელს დაქორწინდა ფრიდრიხ I-ზე, (1557—1608), ვიურტემბერგის ჰერცოგზე; იოჰან გეორგი (1567—1618), ანჰალტ-დესაუს მთავარი; 1588 წელს დაქორწინდა გრაფინია დოროთეა მანსფელდ-არნშტაინზე (1561—1594), 1595 წელს — დოროთეა ფონ პფალც-ზიმერნზე (1581—1631), ზიმერნის პფალცგრაფინიაზე; კრისტიან I (1568—1630), ანჰალტ-ბერნბურგის მთავარი; 1595 წელს დაქორწინდა გრაფინია ანა ფონ ბენტჰაიმ-ტეკლენბურგზე (1579—1624). იოახიმ ერნსტი მეორეჯერ დაქორწინდა 1571 წლის 9 იანვარს შტუტგარტში ელეონორაზე (1552—1618), კრისტოფის, ვიურტემბერგის ჰერცოგის ქალიშვილზე. ამ ქორწინებიდან დაიბადნენ: ბერნარდ ფონ ანჰალტი (1571—1596), ზემო საქსონიის ოლქის პოლკოვნიკი, დაიღუპა ომში; აგნესა ჰედვიგა ფონ ანჰალტი (1573—1616), 1586 წელს დაქორწინდა ავგუსტზე (1526—1586), საქსონიის კურფიურსტზე, 1588 წელს — ჰანს II-ზე (1545—1622), შლეზვიგ-ჰოლშტაინ-ზონდერბურგის ჰერცოგზე; დოროთეა მარია ფონ ანჰალტი (1574—1617), 1593 წელს დაქორწინდა იოჰან III-ზე (1570—1605), საქსენ-ვაიმარის ჰერცოგზე; ავგუსტი (1575—1653), ანჰალტ-პლოცკაუს მთავარი; 1618 წელს დაქორწინდა სიბილაზე (1590—1659), სოლმს-ლაუბახის გრაფინიაზე; რუდოლფი (1576—1621), ანჰალტ-ცერბსტის მთავარი; 1605 წელს დაქორწინდა დოროთეა ჰედვიგაზე (1587—1609), ბრაუნშვაიგ-ვოლფენბიუტელის პრინცესაზე, 1612 წელს — მაგდალენაზე (1585—1657), ოლდენბურგის გრაფინიაზე; იოჰან ერნსტი (1578—1601); ლუდვიგ I (1579—1650), ანჰალტ-კეთენის მთავარი; 1606 წელს დაქორწიდნა ამენა ამალიაზე (1586—1625), ბანტჰაიმ-ტეკლენბურგ-შტაინფურტის გრაფინიაზე, 1626 წელს — გრაფინია სოფია ლიპსზე (1599—1654); საბინა (1580—1599); იოახიმ კრისტოფი (1582—1583); ანა სოფია ფონ ანჰალტი (1584—1652), 1613 წელს დაქორწინდა კარლ გიუნტერზე (1576—1630), შვარცბურგ-რუდოლშტადტის გრაფზე.
სანამ დაღამდება (ფილმი)

სანამ დაღამდება (ინგლ. Before Night Falls) — ჯულიან შნაბელის 2000 წლის ფილმი. ფილმი დაფუძნებულია კუბელი ჰომოსექსუალი პოეტისა და რომანისტის, რეინალდო არენას ამავე სახელწოდების ავტობიოგრაფიულ წიგნზე, რომელიც 1993 წელს გამოქვეყნდა ფილმი გახდა 2000 წლის ვენეციის კინოფესტივალის 2 ჯილდოს მფლობელი. ფილმი გარეთვე გახდა ხავიერ ბარდემის წარმატების საწინდარი. მან შესრულებული როლისთვის ოსკარის ნომინაცია და ვოლპის თასი მიიღო. ხავიერ ბარდემი — რეინალდო არენა ჯონი დეპი — ბონ ბონი ოლივიე მარტინესი — ლაზარო გომეს კარილესი ანდრეა დისტეფანო — პეპე მალასი სანტიაგო მაგილი — ტომას დიეგო ჯონ ორტიზი — ჟან ობრუ ექტორ ბაბენკო — ვირჯილიო პინეირა ფრანსისკო გატორნო — ხორხე კამაჩო მარისოლ პადილა სანჩესი — მარგარიტა კამაჩო მაიკლ ვინკოტი — ჰერბერტო ზორილა ოჩოა შონ პენი — კუკო სანჩესი დიეგო ლუნა — კარლოსი ოფიციალური საიტი „სანამ დაღამდება“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „სანამ დაღამდება“ — Allmovie-ზე „სანამ დაღამდება“ — Box Office Mojo-ზე „სანამ დაღამდება“ — Rotten Tomatoes ↑ Before Night Falls. TheWrap. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-04-01. ციტირების თარიღი: 31 მარტი, 2017. ↑ Before Night Falls (2000). Box Office Mojo. Amazon.com. ციტირების თარიღი: 31 მარტი, 2017.
ბარბეტი

ბარბეტი (ფრანგ. Barbet) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია საფრანგეთში შუა საუკუნეებში. ბარბეტი არის წყლის ძაღლების ერთ-ერთი უძველესი ევროპული ჯიში და შესაძლოა პუდელის წინაპარიც, ბარბეტი გამოიყვანეს მონადირისთვის წყალში ჩაცვენილი ისრების და მოკლული ფრინველის ამოსატანად. ეს მამაცი ძაღლი უძველესი წარმომავლობისაა. გარეგნულად ის მოგვაგონებს დღეს გადაშენებულ ინგლისურ წყლის ძაღლს და, შესაძლოა, გამოიყენეს ბრიარის, ფრანგული გრიფონის და სხვა, უფრო ახალგაზრდა ჯიშების გამოსაყვანად. ბარბეტის ხსენების და ნახატებზე მისი სიხშირის მიხედვით უნდა ვივარაუდოთ, რომ ეს ძაღლი ერთ დროს ძალიან პოპულარული იყო ევროპაში. ბარბეტს წყალგაუმტარი ბალანი იცავს გაცივებისგან ყინულივით ცივ წყალშიც კი. როგორც კომპანიონი ბარბეტი იშვიათია, შესაძლოა იმის გამო, რომ მისი ბალნის მოვლა საკმაოდ რთულია. ბალნის შეფერილობა შეიძლება იყოს თეთრი, ნაცრისფერი, შავი, წაბლისფერი, ხორბლისფერი. აქვს გრძელი ყურები. წინა თათები დაკუნთულია, მსხვილი ძვლებით. კუდი დაფარულია ხშირი ბალნით. ადვილად ეგუება ბავშვებს და სხვა ძაღლებს. კარგად იტანს სიცივეს. ვერ ეგუება ქალაქის პირობებში ცხოვრებას. ბარბეტი (ინგლისური) ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბარბეტი
მონმუთის აჯანყება

მონმუთის აჯანყება — ჯეიმზ II-ის დამხობის წარუმატებელი მცდელობა. იგი მეფე გახდა 1685 წლის 6 თებერვალს, მას შემდეგ, რაც გარდაიცვალა მისი უფროსი ძმა ჩარლზ II. ჯეიმზ II ვერ გახდა ინგლისელებისათვის პოპულარული მეფე, რადგანაც იგი კათოლიკე იყო, ხოლო ანგლიკანების უმატესობას არ მოსწონდა „პაპისტი“ მეფე. ნიდერლანდებში მცხოვრებმა პროტესტანტმა ჯეიმზ სკოტმა, ჩარლზ II-ის უკანონო შვილმა, პრეტენზია განაცხადა ტახტზე და გაემართა ინგლისისაკენ ჯეიმზ II-ის დასამხობად. სეჯმურის ბრძოლაში დამარცხების შემდეგ იგი შეიპყრეს და თავი მოკვეთეს. Bevan, Bryan (1973). James, Duke of Monmouth. London: Robert Hale. ISBN 978-0-7091-3985-0.  Clifton, Robin (2004). „Walter, Lucy (1630?–1658)“, Oxford Dictionary of National Biography. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-861411-1.  Dunning, Robert (1984). Monmouth Rebellion: Guide to the Rebellion and Bloody Assize. Dovecote Press. ISBN 978-0-946159-23-9.  Clarke, Nigel J. (1985). Monmouth's West Country Rebellion of 1685. Nigel J Clarke Publications. ISBN 978-0-907683-17-9.  Dunning, Robert (1984). The Monmouth Rebellion: A guide to the rebellion and Bloody Assizes. Wimborne: Dovecote Press. ISBN 978-0-946159-23-9.
საბუესო ესპანიოლი

საბუესო ესპანიოლი (ესპ. Sabueso español) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია ესპანეთში შუა საუკუნეებში. საბუესოს მსგავსება მასტიფთან ამ ჯიშის ძველ წარმოშობაზე მიგვითითებს. ის წარმოიშვა იმავე ჯიშებისგან, რომლებისგანაც წარმოიშვა ბლადჰაუნდი და შესაძლოა, გადაშენებული, ტალბოტის მეძებრის შთამომავალია. იბერიის ნახევარკუნძულზე იზოლირების გამო ამ ჯიშმა სისუფთავე შეინარჩუნა. უახლოეს დრომდე არსებობდა ამ ჯიშის ორი ნაირსახეობა, რომლებსაც ზომით არჩევდნენ. დღესდღეობით დარჩა მხოლოდ დიდი ზომის დე მონტი, შედარებით მცირე ლებრერო კი პრაქტიკულად გადაშენებულია. ჩვეულებრივ საბუესო მარტოხელა მონადირეა, რომელიც მხოლოდ საკუთარ პატრონთან ერთად მუშაობს. მას უყვარს რთული სამუშაოს შესრულება და დაუღალავად მიჰყვება კვალს დილიდან დაღამებამდე. საბუესოს აქვს იმპულსური ხასიათი: ბავშვებს და უცხო ადამიანებს ფრთხილად უნდა გააცნოთ. ასევე შეიძლება ძნელად შეეგუოს სხვა ძაღლებს. საბუესო კარგი მოდარაჯეა. ადვილად იტანს სიცხეს, ვერ ეგუება ქალაქის პირობებში ცხოვრებას, სჭირდება დამატებითი ფიზიკური დატვირთვა. მის ბალანს განსაკუთრებული მოვლა არ სჭირდება. ბალნის შეფერილობა შეიძლება იყოს თეთრი-ჟღალით ან შავი-თეთრით. აქვს წაბლისფერი თვალები, ძალიან გრძელი ყურები, წინა თათები სწორი და ძლიერია, კისერი ძლიერი და დაკუნთულია. საბუესო ესპანიოლი დაარქივებული 2014-07-05 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: საბუესო ესპანიოლი
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 2014: ჯგუფი C

ფეხბურთის მსოფლიო ჩემპიონატი 2014: ჯგუფი C — C ჯგუფში თამაშები 14 ივნისიდან 25 ივნისამდე გაიმართება . ჯგუფი შედგება, კოლუმბიის, კოტ-დ’ივუარის, იაპონიისა და საბერძნეთის ნაკრებებისგან. ჯგუფში გამარჯვებული დაუპირისპირდება D ჯგუფის მეორეადგილოსანს, ხოლო C ჯგუფის მეორეადგილოსანი — D ჯგუფის გამარჯვებულს. ყველა დრო მოცემულია საქართველოს დროით (UTC+4) ↑ FIFA.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-06-10. ციტირების თარიღი: 2014-06-16.
პირენეული ნაგაზი

პირენეული ნაგაზი (ფრანგ. Berger des Pyrénées) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია საფრანგეთში XVIII საუკუნეში. კატალონიური ნაგაზის მსუბუქ, მცირე ზომის ნათესავს, პირენეულ ნაგაზს ბალნის მიხედვით სამ სახეობად ჰყოფენ: გრძელბალნიან, გლუვბალნიან და საშუალო სიგრძის ბალნიანად. ეს მოძრავი, ამტანი ძაღლი გამოიყვანეს პირენეებში, ლურდის და ჰავარნის რაიონებს შორის და მისი დანიშნულება იყო მთაში მეცხვარის დახმარება. პირენეული ნაგაზი აქტიური ცხოვრების მოყვარულია. ბალნის სიგრძის ფართო სპექტრი კი იმაზე მიუთითებს, რომ ჯიში გამოყვანილია უპირველეს ყოვლისა, სპეციფიკურ კლიმატურ პირობებში სამუშაოდ და არა ძაღლების გამოფენების მოთხოვნების დასაკმაყოფილებლად. მშობლიურ, მთიან ადგილებში პირენეული ნაგაზი ოდესღაც მუშაობდა პირენეულ მთის ძაღლთან ერთად — მწყემსავდა შინაურ ცხოველებს, მაშინ როდესაც მთის ძაღლი ფარას მგლისგან იცავდა. გრძელბალნიანი სახეობა კარგად უძლებს უამინდობას ზამთარშიც კი. ამ ძაღლს აქვს შედარებით მცირე ზომები, კარგად იწვრთნება რაც აადვილებს მის სახლში ყოლას. პირენეულ ნაგაზს აქვს მეტყველი, მუქი-ყავისფერი თვალები, დაკუნთული წინა ფეხები, თავზე ბალანი მოკლე და თხელია. ბალნის შეფერილობა შეიძლება იყოს ჟღალი, ნაცრისფერი, ზონარული-ჟღალი, ცისფერი, ვეფხვისებრი. პირენეული ნაგაზი კარგად ეგუება ქალაქის პირობებში ცხოვრებას, ბავშვებს და სიცივეს, ადვილად იწვრთნება, სჭირდება დამატებითი ფიზიკური დატვირთვა. პირენეული ნაგაზი დაარქივებული 2014-08-10 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: პირენეული ნაგაზი
ჯეიმზ სკოტი

ჯეიმზ კროფტსი, მოგვიანებით ჯეიმზ სკოტი, მონმუთის პირველი გრაფი, ბაკლიუს ჰერცოგი (ინგლ. James Scott, 1st Duke of Monmouth; დ. 9 აპრილი, 1649, როტერდამი — გ. 15 ივლისი, 1685, ლონდონი) — ჩარლზ II-ისა და მისი საყვარლის, ლუსი უოლტერის, უკანონო შვილი. ლუსი უოლტერი ჩარლზ I-ის მკვლელობის შემდეგ ქვეყნიდან გააძევს. მონმუთის გრაფს 1685 წელს თავი მოკვეთეს, მას შემდეგ, რაც წარუმატებელი აჯანყებით სცადა ჯეიმზ II-ის დამხობა. Macaulay, Thomas Babington (1878). The History of England from the Accession of James II, Volume I. J. B. Lippincott & Co., Philadelphia.  Raithby, John (1819). James the Second, 1685: An Act to Attaint James Duke of Monmouth of High-Treason. (Chapter II. Rot. Parl. nu. 2.), Statutes of the Realm: volume 6: 1685–94. ციტირების თარიღი: 13 May 2012.  დაარქივებული 27 September 2007[Date mismatch] საიტზე Wayback Machine.Category:Webarchive-ის თარგის შეტყობინებები Spencer, 9th Earl Spencer, Charles (2005). Blenheim, Chapter 3: John Churchill. Phoenix. ISBN 978-0304367047.  Williams, Hugh Noel (1915). Rival sultanas. Hutchinson & Co.
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 2014: ჯგუფი D

ფეხბურთის მსოფლიო ჩემპიონატი 2014: ჯგუფი D — D ჯგუფში თამაშები 13 ივნისიდან 23 ივნისამდე გაიმართა . ჯგუფი შედგებოდა კოსტა-რიკის, იტალიის, ინგლისისა და ურუგვაის ნაკრებებისგან. იტალიის ნაკრები ევროპის მოქმედი ვერცლიხ, ურუგვაისა კი მსოფლიოს მოქმედი ბრინჯაოს პრიზიორი იყო. ჯგუფში გამარჯვებული დაუპირისპირდა C ჯგუფის მეორეადგილოსანს, ხოლო D ჯგუფის მეორეადგილოსანი — C ჯგუფის გამარჯვებულს. ყველა დრო მოცემულია საქართველოს დროით (UTC+4) ↑ FIFA.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-06-07. ციტირების თარიღი: 2014-06-16.
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 2014: ჯგუფი E

ფეხბურთის მსოფლიო ჩემპიონატი 2014: ჯგუფი E — E ჯგუფში თამაშები 13 ივნისიდან 23 ივნისამდე გაიმართა . ჯგუფი შედგებოდა, საფრანგეთის, შვეიცარიის, ეკვადორისა და ჰონდურასის ნაკრებებისგან. ყველა დრო მოცემულია საქართველოს დროით (UTC+4) ↑ FIFA.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-06-14. ციტირების თარიღი: 2014-06-16.
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 2014: ჯგუფი F

ფეხბურთის მსოფლიო ჩემპიონატი 2014: ჯგუფი F — F ჯგუფში თამაშები 13 ივნისიდან 23 ივნისამდე გაიმართება . ჯგუფი შედგება, არგენტინის, ირანის, ნიგერიისა და ბოსნია და ჰერცეგოვინის ნაკრებებისგან. ჯგუფში გამარჯვებული დაუპირისპირდება E ჯგუფის მეორეადგილოსანს, ხოლო F ჯგუფის მეორეადგილოსანი — E ჯგუფის გამარჯვებულს. ყველა დრო მოცემულია საქართველოს დროით (UTC+4) ↑ FIFA.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-04-13. ციტირების თარიღი: 2014-06-16.
კლორის ლიჩმენი

კლორის ლიჩმენი (ინგლ. Cloris Leachman; 30 აპრილი, 1926, დე-მოინი — გ. 26 იანვარი, 2021 ) — ამერიკელი კინოს, თეატრისა და ტელევიზიის მსახიობი. არის ოსკარის ლაურეატი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კლორის ლიჩმენი ოფიციალური საიტი Cloris's official Twitter account. კლორის ლიჩმენი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
ჯონ ობი მიკელი

ჯონ ობი მიკელი (ინგლ. John Obi Mikel; დ. 22 აპრილი, 1987, ჯოსი) — ნიგერიელი ფეხბურთელი, „ჩელსისა“ და ნიგერიის ნაკრების ნახევარმცველი. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ჯონ ობი მიკელი“ ვიკისაწყობში. Mikel John Obi — სტატისტიკა საიტზე Soccerbase.com (ინგლისური)
ეიდენ კუინი

ეიდენ კუინი (ინგლ. Aidan Quinn; 8 მარტი, 1959, ჩიკაგო) — ირლანდიური წარმოშობის ამერიკელი მსახიობი. კარიერა დაიწყო 1984 წელს. ამჟამად მონაწილეობას იღებს CBS-ის სატელევიზიო სერიალში. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ეიდენ კუინი“ ვიკისაწყობში. Aidan Quinn კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
ჯებელ-შამარის საამირო

ჯებელ-შამარების საამირო, ასევე ალ რაშიდების საამირო არაბ. دولة آل رشيد — სახელმწიფო რომელიც არსებობდა არაბეთის ნახევარკუნძულზე დაახლოებით დღევანდელი ნეჯდის რეგიონში. საამირო არსებობდა 1836 - 1921 წლებში. ჯებელ-შამარი (არაბ. جبل شمر) ითარგმნება როგორც შამარების მთიანეთი. მისი დედაქალაქი იყო ჰაილი. საამიროს მართავდა ალ რაშიდების დინასტია. მისი ტერიტორიები დღეს შედის საუდის არაბეთის, ერაყის და იორდანიის საზღვრებში. საამირო ცნობილი იყო იონჯის წარმოებით. საამირო შეიქმნა 1836 წელს და არსებობის მანძილზე იმართებოდა ალ რაშიდების მიერ. რაშიდებმა შეძლეს 1891 წელს მულაიდის ბრძოლაში გამარჯვებით საუდების ერ-რიადიდან გაყრა. რითიც გაუქმდა ნეჯდის საამირო და მისი ტერიტორიებიც ჯებელ-შამარების საამიროს შეუერთდა. საუდების ქუვეითში გადახვეწის შემდეგ რაშიდებმა დაამყარეს კავშირი ოსმალეთის იმპერიასთან, მაგრამ ეს წაგებიანი კავშირი გამოდგა. ოსმალები რეგიონში გავლენას თანდათან კარგავდნენ. 1902 წელს იბნ საუდმა შეძლო ერ-რიადის განთავისუფლებას და დაიწყო სამხედრო კამპანია რეგიონის დასაბრუნებლად. ოთხ წლიანი საუდი-რაშიდების ომის შედეგად რაშიდები დამარცხდნენ ხოლო მათი ემირი აბდულ-აზიზ იბნ მიტაბი დაიღუპა. პირველ მსოფლიო ომში საუდებს ბრიტანეთის იმპერიის მხარე ეჭირათ, ხოლო რაშიდებთ ოსმალების. შედეგად I მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ ჯებელ-შამარების საამირო კიდევ უფრო დასუსტებული იყო, ხოლო საუდები გაძლიერებული. საამიროს ბოლო მოუღო საუდების 1921 წლის სამხედრო კამპანიამ. საამირო საუდებს 1921 წლის 2 ნოემბერს დანებდა და შეუერთდა ნეჯდის სასულთნოს. Charles Montagu Doughty (1888): Travels in Arabia Deserta. (Reprinted many times) Gertrude Bell (1907): The Desert and the Sown (republished 1987) David George Hogarth (1905): The Penetration of Arabia: a Record of Western Knowledge Concerning the Arabian Peninsula. Personal Narrative of a Year's Journey through Central and Eastern Arabia (1862-1863) ↑ 1.0 1.1 J. A. Hammerton. Peoples Of All Nations: Their Life Today And Story Of Their Past (in 14 Volumes). Concept Publishing Company, 2007. Pp. 193. ↑ Prothero, G.W. (1920). Arabia. London: H.M. Stationery Office, გვ. 86.
წითელი ტელეფონი

წითელი ტელეფონი ან ცხელი ხაზი ვაშინგტონი-მოსკოვი — პირდაპირი კავშირის ხაზი აშშ-ს პრეზიდენტსა და სსრკ-ის ხელმძღვანელობას შორის. შეიქმნა 1963 წელს, კარიბის კრიზისის დროს, მას შემდეგ, რაც ვითარება უკიდურესად დაიძაბა ცივი ომის ორ უდიდეს დაპირისპირებულ ქვეყანას აშშ-სა და სსრკ-ს შორის. კარიბის კრიზისის პერიოდში ამერიკელებს დასჭირდათ მთელი 12 საათი, რათა გაეშიფრათ 3 000 სიტყვისაგან შედგენილი ნიკიტა ხრუშჩოვის გზავნილი ჯონ კენედისადმი. ამასთან დაკავშირებით 1963 წლის 20 ივნისს ჟენევაში, ხელი მოაწერეს მემორანდუმს, რომლის ძალითაც დამყარდა პირდაპირი სატელეფონო კავშირი ორი ქვეყნის მეთაურებს შორის. 5 ივნისი, 1967 — ექვსდღიანი ომის პირველი დღე. გაიგზავნა 20 შეტყობინება. 1971 — პაკისტანსა და ინდოეთს შორის დაძაბულობის ესკალაციის დროს. 1979 — ავღანეთში საბჭოთა კავშირის შეჭრის პერიოდში. Top Level Telecommunications: The Washington-Moscow Hot Line Crypto Machines: The Washington-Moscow Hot Line The original Hotline Agreement Texts of 1963, 1971 and 1984