laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ისრაფილ-ბეკ იედიგაროვი

ისრაფილ-ბეკ ჰასან-ბეკ ოღლი იედიგაროვი, ედიგარ-ბეკი (დ. 7 აგვისტო, 1888, თბილისი, — გ. 18 მაისი, 1939) — ბორჩალოელი აზნაური; რუსეთის, საქართველოს და პოლონეთის არმიების ოფიცერი. ისრაფილ-ბეკი დაიბადა ბორჩალოს მაზრის ცნობილ მემამულეთა და სამხედრო მოსამსახურეთა ოჯახში (იედიგაროვები, ედიგაროვები, ასევე იედიგარაშვილები). პაპამისი ისრაფილ-ბეკი იყო რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-ლეიტენანტი და ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების დამფუძნებელი წევრი. ისრაფილ-ბეკ უმცროსმა დაამთავრა თბილისის კადეტთა კორპუსი (1905) და საიმპერატორო პაჟთა კორპუსი (1910). სამხედრო სამსახურში ირიცხებოდა 1908 წლიდან. პირველი მსოფლიო ომის (1914-1918) დროს ნიჟეგოროდის მე-17 დრაგუნთა პოლკის შემადგენლობაში მონაწილეობდა ბრძოლებში პოლონეთის, კავკასიის და რუმინეთის ფრონტებზე. ომის დასასრულს ჰქონდა შტაბ-როტმისტრის წოდება. 1918 წელს ისრაფილ-ბეკი შეუერთდა დამოუკიდებელი საქართველოს შეიარაღებულ ძალებს. ჰქონდა მაიორის, შემდეგ პოდპოლკოვნიკის ჩინი. ერთხანს ხელმძღვანელობდა ბორჩალოს მაზრაში სამხედრო კონტრდაზვერვის განყოფილებას, იყო ამავე მაზრის იალაღთა გამგე. მონაწილეობდა სომხეთთან (1918) და საბჭოთა რუსეთთან (1921) ომებში. ამ უკანასკნელი კონფლიქტის დროს მეთაურობდა წითელი არმიის წინააღმდეგ მოქმედ 200-კაციან მუსლიმურ ცხენოსან რაზმს. საქართველოს იძულებითი გასაბჭოების შემდეგ ემიგრაციაში წავიდა ჯერ თურქეთში, შემდეგ — პოლონეთში. იედიგაროვი, როგორც ქართველი ოფიცერი, კონტრაქტით ჩაირიცხა პოლონეთის არმიაში და პოდპოლკოვნიკის წოდებას მიაღწია. გარდაიცვალა 1939 წელს. დაკრძალულია ვარშავის მუსლიმურ სასაფლაოზე. დაჯილდოებული იყო წმ. ვლადიმერის IV (ხმლებითა და ბაბთით, 1915), წმ. ანას IV (წარწერით „მამაცობისთვის“, 1915) და III (ხმლებითა და ბაბთით, 1915), წმ. სტანისლავის III (ხმლებითა და ბაბთით, 1915) და II (ხმლებით, 1916) ხარისხის ორდენებით. ისრაფილ-ბეკ იედიგარის ბრძოლა საქართველოს დამოუკიდებლობისთვის/მ. გვაძაბია // ნეტგაზეთი. – 15 მარტი, 2023. ისრაფილ-ბეკ იედიგაროვი — საქართველოს პირველი რესპუბლიკის (1918-1921) პროსოპოგრაფიული ბაზა (ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ლინგვისტურ კვლევათა ინსტიტუტი) Бек-Иедигаров Исрафим Гасанович. Офицеры РИА. Бек-Иедигаров Исрафим. Документы о награждениях. Памяти героев Великой войны 1914–1918. Департамент Министерства обороны Российской Федерации по увековечению памяти погибших при защите Отечества.
ხოსპიოს მეორე ეკლესია

ხოსპიოს მეორე ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ახალქალაქის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხოსპიოში, მდებარეობს მდინარის მარჯვენა ნაპირზე. დარბაზული ნაგებობაა. აშენებულია ნატეხი რუხი და ნათალი მოყვითალო ფერის კვადრებით. შესასვლელი სამხრეთიდან და დასავლეთიდან აქვს. კარები გარედან არქიტრავულია, შიგნიდან თაღოვანი. აღმოსავლეთის, დასავლეთის და სამხრეთის კედლებში თითო თაღოვანი სარკმლებია. კედლები მარტივი ლავგარდნითაა დასრულებული, რომელსაც ლორფინის სახურავი ეყრდნობა. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აბსიდია. მისი კონქი პროფილირებულ მხრებზე დასმულ კაპიტელებზე გადასულ თაღს ეყრნობა. კონქის საჭექ ქვებზე ჯვარი და დავითის ვარსვკლავია გამოკვეთილი. ამბიონი ერთი საფეხურითაა ამაღლებული. აბსიდა ხის კანკელითაა გამოყოფილი. გრძივი კედლები ორი წყვილი პილასტრითაა დანაწევრებული, რომლის კაპიტელებიდან კამარის საბჯენი თაღები გადადის. ტაძრის მორთულობას სამხრეთის და დასავლეთის კედლის თავსართები, აღმოსავლეთ სარკმლის თავზე მოცემული სიუჟეტი - დანიელი ლომიების ხაროში და სამხრეთის კედელში ჩადგმული რელიეფი - ელისაბედისა და მარიამის შეხვედრა წარმოადგენს. 2018 წლის 18 აპრილს საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ეროვნული სააგენტოს დირექტორის შესაბამისი ბრძანებით კულტურული მემკვიდრეობის უძრავი ძეგლის სტატუსი მიენიჭა. საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ეროვნული სააგენტო  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 10934
ისრაფილ-ბეკ იედიგაროვი (გენერალი)

ისრაფილ-ბეკ მუსტაფა-ბეკ ოღლი იედიგაროვი (დ. 15 დეკემბერი, 1815, სოფ. ყაჩაღანი, ახლანდ. მარნეულის მუნიციპალიტეტი, — გ. 1884) — ბორჩალოელი აზნაური, რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-ლეიტენანტი (1883). ისრაფილ-ბეკი დაიბადა ბორჩალოს მაზრის ცნობილ მემამულეთა ოჯახში (იედიგაროვები, ედიგაროვები, ასევე იედიგარაშვილები). 1834 წელს მოხალისედ ჩაირიცხა ამიერკავკასიის მუსლიმთა ცხენოსან პოლკში. მონაწილეობდა ბრძოლებში კავკასიის მთიელთა წინააღმდეგ, უნგრეთის 1848 წლის რევოლუციის ჩახშობაში, ყირიმის ომში (1853-1856) და რუსეთ-ოსმალეთის ომში (1877-1878). 1866 წელს მიენიჭა გენერალ-მაიორის, 1883 წელს, სამხედრო სამსახურიდან გადადგომისას კი გენერალ-ლეიტენანტის წოდება. დაჯილდოებული იყო წმ. ანას, წმ. სტანისლავის და წმ. ვლადიმერის სხვადასხვა ხარისხის ორდენებით. მონაწილეობდა საქართველოს საზოგადოებრივ ცხოვრებაში, იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ერთ-ერთი დამფუძნებელი წევრი (1879). მისი შვილიშვილი იყო დამოუკიდებელი საქართველოს არმიის ოფიცერი ისრაფილ-ბეკ იედიგაროვი. Список генералам по старшинству на 1881 год. Исправлено по 1-е декабря. — СПб., 1881. с. 520. ისრაფილ-ბეკ იედიგაროვი — საქართველოს პირველი რესპუბლიკის (1918-1921) პროსოპოგრაფიული ბაზა (ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ლინგვისტურ კვლევათა ინსტიტუტი)
იედიგაროვი

საკუთარი სახელი იედიგაროვი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან: ისრაფილ-ბეკ მუსტაფა-ბეკ ოღლი იედიგაროვი — რუსეთის არმიის გენერალ-ლეიტენანტი ისრაფილ-ბეკ ჰასან-ბეკ ოღლი იედიგაროვი — საქართველოს არმიის ოფიცერი
აზერბაიჯანის მედროშეების სია ოლიმპიადაზე

ეს არის იმ მედროშეთა სია, რომლებიც წარმოადგენდნენ აზერბაიჯანს ოლიმპიურ თამშებზე. მედროშეებს გამოაქვთ თავიანთი ეროვნული დროშა ოლიმპიადის გახსნის ცერემონიაზე. აზერბაიჯანი ოლიმპიურ თამაშებზე ↑ Azerbaijan Olympics. Sports Reference. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-10-03. ციტირების თარიღი: 2022-10-25
სამკუთხედი (ფილმი, 1967)

„სამკუთხედი“ (სომხ. Եռանկյունի) — კინოსტუდია „არმენფილმის“ 1967 წლის ფილმი, რომლის რეჟისორია ჰენრიხ მალიანი. ფილმი ასახავს 13 წლის ბიჭი - ოვიკის, მისი მჭედელი მამის და მამის ამხანაგების ცხოვრებას, რომლებიც ერთი ოჯახივით არიან, ერთმანეთის ჭირს და ლხინს იზიარებენ. მაგრამ დიდი სამამულო ომის დაწყება ცვლის მათ ცხოვრებას. არმენ ჯიგარხანიანი — მუკუჩი ფრუნზიკ მკრტჩიანი — გასპარი სოს სარქისიანი — ოსტატი მკრტიჩი კუკური ლაფერაძე — ვასო პავლე არსენოვი — მკო ინა ალაბინა — ლუბა მიხეილ ოვსეპიანი — ოვიკი, მუკუჩის შვილი 1975 — გასპარის როლისთვის ფრუნზიკ მკრტჩიანი დაჯილდოვდა სომხეთის სსრ-ის სახელმწიფო პრემიით. „სამკუთხედი“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
კესონი (სამსხმელო წარმოება)

კესონი, სამსხმელო წარმოებაში აგურის ან რკინაბეტონისაგან აგებული მოწყობილობა, რომელსაც იყენებენ ე. წ. ორმოითი დაყალიბებისას ყალიბის კედლების გასამაგრებლად და ყალიბში გრუნტის წყლის გაჟონვის თავიდან ასაცილებლად. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 477.
სპონტანური გამოსხივება

სპონტანური გამოსხივება, თავისთავადი გამოსხივება — ელექტრომაგნიტური გამოსხივების თავისთავადი ამოფრქვევა ენერგიის აგზნებულ დონეებზე მყოფი ატომების ან სხვა კვანტური სისტემების მიერ. ინდუცირებული გამოსხივებისაგან განსხვავებით, სპონტანური გამოსხივება არ არის დამოკიდებული კვანტურ სისტემაზე გარე ელექტრომაგნიტური გამოსხივების მოქმედებაზე და მის კანონზმიერებებს განსაზღვრავს მხოლოდ თვით სისტემის თვისებები სხვა ტიპის სპონტანური გარდაქმნების (მაგალითად რადიოაქტიური დაშლა, მოლეკულების გარდაქმნა მონომოლეკულური რეაქციების დროს) მსგავსად. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 552.
კესონი (მეტალურგია)

კესონი — მეტალურგიაში ფოლადი კოლოფებია, რომლებიც ცივდება წყლის ცირკულაციის შედეგად. კესონებისაგან ქმნიან შახტური ღუმლების კედლებს, მათ იყენებენ აირის არსების გასაცივებლად მარტენის ღუმლებში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 477.
კიური

კიური (აღნიშვნა: კიური, Ci) — რადიოაქტიურ წყაროში ნუკლიდის აქტივობის (იზოტოპის აქტივობის) სისტემგარეშე ერთეული. სახელი ეწოდა ფრანგი მეცნიერების პ. კიურისა და მ. სკლოდოვსკა-კიურის პატივსაცემად. 1910 წელს პირველად კიურის განსაზღვრავდნენ, როგორც 1 გ რადიუმთან რადიოაქტიურ წონასწორობაში მყოფი რადონის (რადიუმის ემანაციის) რაოდენობას. 1 კიურის შესაბამისი რადონის რაოდენობას აქვს 6994651000000000000♠6.51×10−6 გ მასა და შეიცავს 7016178000000000000♠1.78×1016 ატომს. 1 კიური აქტივობის რადონის დაშლის სიჩქარეა 7010370000000000000♠3.7×1010 დაშლა წამში. ამჟამად კიურის განსაზღვრავენ როგორც აქტივობას ნებისმიერი ნუკლიდისა, რომელშიც ხდება დაშლის 7010370000000000000♠3.7×1010 აქტი წამში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 539.
ალავიძე

საკუთარი სახელი ალავიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან: ალექსანდრე ალავიძე — სამხედრო პირი ანდრო ალავიძე — იურისტი, სახელმწიფო მოხელე გიორგი ალავიძე — ეკონომისტი, სახელმწიფო მოხელე ზურაბ ალავიძე — ეკონომისტი, სახელმწიფო მოხელე იოსებ ალავიძე — პოლიციის გენერალ-მაიორი ლევან ალავიძე — ინჟინერი, პოლიტიკოსი მადონა ალავიძე — ექიმი მიხეილ ალავიძე — ფეხბურთელი მიხეილ ალავიძე — კრიტიკოსი, ლიტერატურათმცოდნე
ბაქოს მარათონი

ბაქოს მარათონი (აზერ. Bakı marafonu) — მორბენალთა ყოველწლიური მარათონი, რომელიც ტარდება ბაქოში 2016 წლიდან ჰეიდარ ალიევის ფონდის ინიციატივით. მარათონის ორგანიზების ინიციატორები იყვნენ ბაქოს ბულვარის ოფისი, ჰეიდარ ალიევის ფონდი და ბაქოს ოლიმპიური სტადიონი. ბაქოს მარათონი 2016 დაიწყო სახელმწიფო დროშის მოედანზე და დასრულდა ოლიმპიურ სტადიონზე. მონაწილეებმა ირბინეს დაახლოებით 21 კმ. მარათონის მონაწილეებს შორის იყვნენ ცნობილი საზოგადო და პოლიტიკური მოღვაწეები, სპორტსმენები. 2016 წლის მარათონში მონაწილეობის მისაღებად განაცხადი 7000-ზე მეტმა მონაწილემ მიიღო. პირველ მარათონში აზერბაიჯანის მოქალაქეების გარდა, აზერბაიჯანში მცხოვრები და მოღვაწე 500-ზე მეტი უცხოელი ჩაერთო. ღონისძიებაში მონაწილეობა სხვადასხვა ქვეყნის საელჩოების ხელმძღვანელებმა და წარმომადგენლებმაც მიიღეს. მეორე ბაქოს მარათონი 2017 წლის 30 აპრილს გაიმართა. მარათონის მანძილი იყო 21 კილომეტრი. მესამე მარათონი გაიმართა 2018 წლის 13 მაისს, მეოთხე 2019 წლის 5 მაისს. 2020 წლის მარათონი COVID-19 პანდემიის გამო გაუქმდა. მეექვსე მარათონი 2023 წლის 7 მაისს იგეგმება. დაჯილდოების ცერემონია ბაქოს ოლიმპიურ სტადიონზე მიმდინარეობს. ჯილდოები გაიცემა ორ კატეგორიაში: მამაკაცებსა და ქალებს შორის. Bakı Marafonu დაარქივებული 2023-03-17 საიტზე Wayback Machine. - ბაქოს მარათონის ოფიციალური ვებ-გვერდი ↑ В Азербайджане прошел "Бакинский марафон 2016" ↑ Бакинский Марафон - 2016 ↑ Завершился проведенный по инициативе Фонда Гейдара Алиева «Бакинский марафон 2016». დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-10-21. ციტირების თარიღი: 2023-03-16. ↑ Завершился Бакинский Марафон-2017 ↑ В Баку прошел марафон с участием россиян и представителей посольства ↑ Стартовал Бакинский марафон-2019 ↑ Стадионы на замке: как спорт-индустрия в Азербайджане переживает режим карантина? ↑ Bakı Marafonu - 2023 başlayır!. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2023-03-17. ციტირების თარიღი: 2023-03-16.
ბოგდან ქობულოვი

ბოგდან (ბახჩო) ზაქარიას ძე ქობულოვი (დ. 1 მარტი, 1904, თბილისი, — გ. 23 დეკემბერი, 1953, მოსკოვი) — საქართველოს სსრ და საბჭოთა კავშირის სპეციალური სამსახურების მოხელე, გენერალ-პოლკოვნიკი (1945), სტალინური რეპრესიების ერთ-ერთი აქტიური მონაწილე; წარმოშობით თბილისელი სომეხი. დაამთავრა თბილისის გიმნაზია (1921). მსახურობდა წითელ არმიაში (1921-1922), საქართველოს „ჩეკაში“ (საგანგებო კომისია, 1922-1926), შემდეგ — ამიერკავკასიის სფსრ და სსრკ „გეპეუში“ (სახელმწიფო პოლიტიკური სამმართველო). 1925 წლიდან იყო საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრი. 1930-იან წლებში გახდა ლავრენტი ბერიას უახლოესი გარემოცვის წევრი და სარგებლობდა მისი მფარველობით. 1937-1938 წლებში იყო საქართველოს სსრ შინაგან საქმეთა სახალხო კომისრის მოადგილე, 1941-1943 წლებში — სსრკ შინაგან საქმეთა სახალხო კომისრის მოადგილე, 1941 და 1943-1945 წლებში — სსრკ სახელმწიფო უშიშროების სახალხო კომისრის მოადგილე, 1946-1952 წლებში — საზღვარგარეთ საბჭოთა ქონების მთავარი სამმართველოს (ГУСИМЗ) უფროსი, 1953 წელს — სსრკ შინაგან საქმეთა მინისტრის I მოადგილე. არჩეული იყო საქართველოს სსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს (1938–1946) და სსრკ II მოწვევის უმაღლესი საბჭოს (1946-1950) დეპუტატად. ქობულოვი აქტიურად მონაწილეობდა სტალინის მმართველობის დროს მასობრივ რეპრესიებში. 1937-1938 წლებში მხოლოდ მისი თავმჯდომარეობის დროს, საქართველოს სსრ შინსახკომის „განსაკუთრებულმა სამეულმა“ 1233 ადამიანს გამოუტანა დახვრეტის განაჩენი; გამოირჩეოდა განსაკუთრებული სისასტიკით დაკავებულების მიმართ. 1940-იან წლებში ქობულოვი იყო ჩრდილოეთ კავკასიიდან და ყირიმიდან ხალხთა მასობრივი დეპორტაციის, ტერიტორიების „ანტისაბჭოთა ელემენტებისგან“ გაწმენდის ოპერაციების ერთ-ერთი ხელმძღვანელი. 1953 წლის 27 ივნისს ქობულოვი ბერიასთან ერთად დააპატიმრეს ჯაშუშობისა და ხელისუფლების ხელში ჩაგდების მიზნით შეთქმულების მოწყობის ბრალდებით, 23 დეკემბერს მიუსაჯეს სიკვდილით დასჯა და იმავე დღეს დახვრიტეს. შემდგომში რეაბილიტაციაზე უარი ეთქვა. დახვრიტეს ასევე მისი უმცროსი ძმა ამაიაკ ქობულოვი. Петров Н. В., Скоркин К. В. Кто руководил НКВД, 1934—1941 : справочник / Под ред. Н. Г. Охотина и А. Б. Рогинского. — М.: Звенья, 1999. — ISBN 5-7870-0032-3. ბოგდან ქობულოვი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ქობულოვი

საკუთარი სახელი ქობულოვი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან: ამაიაკ ქობულოვი — საბჭოთა უშიშროების სამსახურების ოფიცერი ბოგდან ქობულოვი — საბჭოთა უშიშროების სამსახურების ოფიცერი დავით ქობულოვი — ქართველი მსახიობი
ამაიაკ ქობულოვი

ამაიაკ ზაქარიას ძე ქობულოვი (დ. 1906, თბილისი, — გ. 10 თებერვალი, 1955, მოსკოვი) — საბჭოთა უსაფრთხოების სამსახურების მოხელე, გენერალ-ლეიტენანტი (1945). სტალინური რეპრესიების ერთ-ერთი აქტიური მონაწილის ბოგდან ქობულოვის უმცროსი ძმა; წარმოშობით თბილისელი სომეხი. 1921 წელს მსახურობდა წითელ არმიაში, შემდეგ მუშაობდა ბუხჰალტრად, მ. შ., „ბორჯომის“ ქარხანაში. 1929 წლიდან სხვადასხვა თანამდებობაზე მსახურობდა საქართველოს სსრ და ამიერკავკასიის სფსრ შინსახკომის სახელმწიფო პოლიტიკურ სამმართველოში. დაწინაურდა ლავრენტი ბერიას აღზევებასთან ერთად; ითვლებოდა ბერიას უახლოესი გარემოცვის წევრად. 1937-1938 წლებში, სხვადასხვა დროს, იყო შინსახკომის ახალციხის და გაგრის რაიონული განყოფილებების უფროსი, აფხაზეთის ასსრ შინსახკომის სამმართველოს უფროსი, აფხაზეთის ასსრ შინაგან საქმეთა სახალხო კომისრის მოვალეობის დროებით შემსრულებელი, 1938 წლის დეკემბრიდან — უკრაინის სსრ შინაგან საქმეთა სახალხო კომისრის I მოადგილე. 1939 წლის აგვისტოში ქობულოვი გაიგზავნა საბჭოთა საელჩოს რეზიდენტად ბერლინში. გერმანელებმა სწრაფად გაშიფრეს და აწვდიდნენ ცრუ ინფორმაციას — თითქოს გერმანიის ჯარების მობილიზება არ იყო საბჭოთა კავშირზე თავდასხმისთვის გამიზნული. ამან, თავის მხრივ, გამოიწვია საბჭოთა ლიდერების დეზინფორმირება. მიუხედავად ამისა, 1941 წელის ივლისში მოსკოვში დაბრუნებული ქობულოვი სახელმწიფო უშიშროების და შინაგან საქმეთა სახალხო კომისრად დანიშნეს უზბეკეთის სსრ-ში, სადაც 1945 წლის იანვრამდე იმსახურა. შემდეგ მნიშვნელოვანი თანამდებობები ეჭირა სსრკ-ის შინაგან საქმეთა სამინისტროში, მათ შორის, იყო გულაგის უფროსის I მოადგილე. ბერიას და ბოგდან ქობულოვის დაპატიმრების შემდეგ, 1953 წლის ივნისში ამაიაკ ქობულოვი (იმ დროს შსს-ის საკონტროლო ინსპექციის უფროსის მოადგილე იყო) დააპატიმრეს და 1954 წლის ოქტომბერში სიკვდილით დასჯა მიუსაჯეს. 1955 წელს პროკურატურამ უარი თქვა ქობულოვის შეწყალების წერილებზე. იმავე წელს დახვრიტეს. რეაბილიტირებული არ ყოფილა. Петров Н. В., Скоркин К. В. Кто руководил НКВД, 1934—1941 : справочник / Под ред. Н. Г. Охотина и А. Б. Рогинского. — М.: Звенья, 1999. — ISBN 5-7870-0032-3. ამაიაკ ქობულოვი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ასაფ ზეინალი

ასაფ ზეინალი (აზერ. Asəf Zeynalabdin oğlu Zeynallı; დ. 5 აპრილი, 1909, დერბენტი, დაღესტნის გუბერნია - გ. 27 ოქტომბერი, 1932, ბაქო) — აზერბაიჯანელი კომპოზიტორი, პედაგოგი. პირველი აზერბაიჯანელი კომპოზიტორი, რომელმაც მიიღო პროფესიული განათლება აზერბაიჯანის სახელმწიფო კონსერვატორიაში. ასაფ ზეინალი დაიბადა 1909 წელს დერბენტში მებაღის ოჯახში. როდესაც ის 7 წლის იყო, დედამ დერბენტის რეალურ სკოლაში გაგზავნა. აქ ის იწყებს სიმღერას საბავშვო გუნდში, სწავლობს კლარნეტზე დაკვრას. როდესაც ასაფი 11 წლის იყო, მისი ოჯახი საცხოვრებლად ბაქოში გადავიდა. საყვირზე დაკვრა ჯერ სამხედრო სკოლაში ისწავლა, შემდეგ ბაქოს მუსიკალური ტექნიკური კოლეჯის საყვირის, ჩელოსა და ფორტეპიანოს კლასებში. 1916 წელს ასაფის დედამ ის გაგზავნა დერბენტის რეალურ სკოლაში. 1926 წელს დაამთავრა ბაქოს მუსიკალური კოლეჯი, 1931 წელს კი აზერბაიჯანის სახელმწიფო კონსერვატორიის კომპოზიტორთა განყოფილება - უზეირ ჰაჯიბეკოვის კლასი. 1929-1931 წლებში ასაფ ზეინალი ხელმძღვანელობდა თიურქთა მუშათა თეატრის მუსიკალურ ნაწილს. 1928-1932 წლებში ასწავლიდა აზერბაიჯანის სახელმწიფო კონსერვატორიის მუსიკალურ სკოლაში. მის სტუდენტებს შორის იყვნენ ყარა ყარაევი და ტოფიგ გულიევი. ასაფ ზეინალი აზერბაიჯანულ მუსიკაში რომანსების ფუძემდებელია. კომპოზიტორის მიერ დაწერილი „საბავშვო სუიტა“ აზერბაიჯანული საბავშვო მუსიკის ფუძემდებელი იყო. პირველი რომანსების, ფორტეპიანოსა და ვიოლინოს მინიატურების, ასევე სიმფონიური ნაწარმოებების პირველი ნიმუშების ავტორმა ასაფ ზეინალიმ ნოტებზე გადაწერა 50-მდე აზერბაიჯანული ხალხური სიმღერა. კონსერვატორიაში სწავლისას ასაფ ზეინალიმ გაიცნო პიანისტი და პედაგოგი ქოფქაბ საფარალიევა. ის ასეფის ყველა საქმეში მას ეხმარებოდა. მათ ძალიან უყვარდებათ ერთმანეთი. თუმცა მათი სიყვარული ხანმოკლე აღმოჩნდა. აზერბაიჯანული მუსიკალური ფოლკლორის ნიმუშების შესაგროვებლად ის მიემგზავრება ყარაბაღში და იქ მძიმედ ავადდება. კომპოზიტორი, რომელიც საწოლს იყო მიჯაჭვული, სამკურნალოდ ბაქოში ბრუნდება. საავადმყოფოში ყოფნისას ის წერს თავის ბოლო სიმფონიას თავისი ოთახის კედელზე და ძმას სთხოვს გადაიტანოს მისი ნამუშევარი კედლიდან ქაღალდზე. სამწუხაროდ, მის უკანასკნელ ნებას არავინ ასრულებს. ასაფ ზეინალი გარდაიცვალა 1932 წლის 27 ოქტომბერს. ის მხოლოდ 23 წლის იყო. ბაქოში ერთ-ერთი ქუჩა (იჩერი შეჰერის რაიონი) და ბაქოს მუსიკალური სასწავლებელი ასაფ ზეინალის სახელს ატარებს. Жизнь, отданная музыке ↑ https://www.youtube.com/watch?v=aUc9tEVUSyk ↑ Musiqiyə həsr edilən ömür – Asəf Zeynallı ↑ Asəf Zeynallı ↑ Kövkəb Səfərəliyeva və Asəf Zeynallı sevgisi... ↑ Son əsərini xəstəxana divarına yazan dahi: Asəf Zeynallı
ივლიანე ხაინდრავა (უფროსი)

ივლიანე ლევანის ძე ხაინდრავა, იულიან ხაინდროვი (რუს. Иулиан Леванович Хаиндров) (დ. 1873, სოფ. ლეხაინდრავო, ახლანდ. მარტვილის მუნიციპალიტეტი, — გ. 18 ივლისი, 1938, ქ. ხარბინი, ახლანდ. ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკა) — რევოლუციური მოძრაობის მონაწილე საქართველოში, შემდეგ ქალაქ ხარბინის ქართული კოლონიის ხელმძღვანელი, მრეწველი. ხაინდრავა წარმოშობით სენაკის მაზრის აზნაურთა ოჯახიდან იყო. ქუთაისის გიმნაზიაში სწავლის დროს ჩაება რევოლუციურ მოძრაობაში, 1890-იან წლებში იყო ანარქისტული ჯგუფის წევრი და მონაწილეობდა ქუთაისის გუბერნატორზე თავდასხმაში, რის გამოც 25-წლიანი გადასახლება და კატორღული სამუშაოები მიუსაჯეს. 14 წელი გაატარა ციმბირში, შემდეგ კი ჩინეთში გადავიდა და დასახლდა მანჯურიაში, ქალაქ ხარბინში, რომელიც ცენტრალურ ხელისუფლებას მოკლებული იყო და რუსეთის იმპერიიდან გაქცეული და გადასახლებული სხვადასხვა ეროვნების ადამიანების თავშესაფრად იქცა. ხაინდრავამ ტყის მოპოვებისა და დამუშავების საქმეს მოჰკიდა ხელი და გამდიდრდა. 1908 წელს ხარბინში დააფუძნა ქართული სათვისტომო, რომლის პირველი და უცვლელი თავმჯდომარე თვითონვე იყო გარდაცვალებამდე. ეწეოდა ქველმოქმედებას; მისი ინიციატივითა და მონაწილეობით დაარსდა ქართული კლუბი, ბიბლიოთეკა, სკოლა, ურთიერთდამხმარე სალარო. დიდი ავტორიტეტით სარგებლობდა ხარბინის მრავალეთნიკურ მოსახლეობაში. 1916 წელს ფარულად იმყოფებოდა საქართველოში. გარდაიცვალა 1938 წელს. ანდერძის მიხედვით უნდა დაეკრძალათ მშობლიურ სოფელში, რაც ვერ შესრულდა. დაკრძალულია ხარბინის ე.წ. ახალ სასაფლაოზე. ივლიანე ხაინდრავას ოჯახიდან ცნობილია: შვილები — მწერლები ლევან და ლიდა ხაინდრავები, შვილიშვილები — პოლიტიკოსი და პუბლიცისტი ივლიანე, პოლიტიკოსი და რეჟისორი გოგა. Незабытые могилы. Российское зарубежье: некрологи 1917-1997. Том 6. Книга 3. Х-Я. М., 2007. ივლიანე ხაინდრავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ისრაფილ ჰაჯიევის სასახლე

ქერბალაი ისრაფილ ჰაჯიევის სასახლე (აზერ. Kərbəlayi İsrafil Hacıyevin evi) — შენობა ჯაფარ ჯაბარლის ქუჩაზე, ქალაქ ბაქოს იასამალის რაიონში. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტის 2001 წლის 2 აგვისტოს ბრძანებით შენობა გადავიდა სახელმწიფო დაცვის ქვეშ, როგორც ეროვნული მნიშვნელობის ისტორიისა და კულტურის არქიტექტურული ძეგლი. 1910-1912 წლებში შენობა აშენდა გოტიკურ სტილში, იოსიფ პლოშკოს პროექტის მიხედვით. შენობა აშენდა მენავთობე მილიონერის, ბაქოს საქალაქო დუმის წევრის, ქერბალაი ისრაფილ ჰაჯიევის დაკვეთით. შენობის კომპოზიციის სქემა საკმაოდ დინამიურია და აქვს ნათელი მოდერნისტული სტილის დამახასიათებელი თვისებები. შენობის ინტერიერში წარმოდგენილია მარმარილოს წინა კიბე, კარნიზის ნიმუშის თხელი დამახასიათებელი ხაზები, პლაფონები და კარები ვიტრაჟებით. განსაკუთრებულ ყურადღებას იპყრობს კაბინეტის პლაფონი. შენობა არქიტექტურული ძეგლია და ქალაქის ისტორიული მემკვიდრეობის განუყოფელი ნაწილია. ↑ Azərbaycan Respublikası ərazisində dövlət mühafizəsinə götürülmüş daşınmaz tarix və mədəniyyət abidələrinin əhəmiyyət dərəcələrinə görə bölgüsünün təsdiq edilməsi haqqında ↑ Плошко Иосиф Касперович - архитектор ↑ Современное использование особняков Баку XIX-XX-веков ↑ 4.0 4.1 Ш.С. Фатуллаев-Фигаров. Архитектурная энциклопедия Баку. — Баку: "Шарг-Гарб", 2013. — С. 524—525. — 544 с. — ISBN 978-9952-32-020-6.
კემულარია

საკუთარი სახელი კემულარია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან: ბესარიონ კემულარია — სამხედრო პირი კლოდ დე კემულარია — ფრანგი დიპლომატი, საზოგადო მოღვაწე კონსტანტინე კემულარია — იურისტი, სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე ლუბა კემულარია-ნათაძე — ბოტანიკოსი რევაზ კემულარია — პოლიტიკოსი როლანდ კემულარია — პოლიტიკოსი, მეწარმე
ბესარიონ კემულარია

ბესარიონ (ბესო) ვასილის ძე კემულარია (? — გ. 1921) — ქართველი ოფიცერი. 1916 წელს დაამთავრა ჩუჰუივის სამხედრო სასწავლებელი და პრაპორშჩიკად ჩაირიცხა რუსეთის არმიის ქვეით ჯარში. 1918 წლიდან მსახურობდა დამოუკიდებელი საქართველოს ჯარში. იყო თბილისის სამხედრო სკოლის ოფიცერი, შტაბს-კაპიტანი. გმირულად დაიღუპა რუსეთ-საქართველოს ომის კოჯორ-ტაბახმელას ფრონტზე 1921 წლის თებერვალში. 2019 წელს კემულარიას სახელი მიენიჭა ერთ-ერთ ქუჩას თბილისის მუნიციპალიტეტის სოფელ ტაბახმელაში. ↑ Чугуевское военное училище, «Офицеры русской императорской армии». ↑ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს განკარგულება №27, 2019 წლის 25 იანვარი. „საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე“.
პაგლატი

Paglat (ოფიციალურად პაგლატის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Paglat) ― მუნიციპალიტეტი სამხრეთ მაგინდანაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 18 727 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 8 ბარანგაის. Paglat Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index MMA Act No. 112: An Act Creating Municipality of Paglas in the Province of Maguindanao დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Paglat, Maguindanao : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 19 January 2019.
მანგუდადატუ

მაგინდადატუ (ოფიციალურად მაგინდადატუს მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Maguindadatu) ― მუნიციპალიტეტი სამხრეთ მაგინდანაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 26 203 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 14 ბარანგაის. MMA Act No. 204 : An Act Creating the Municipality of Mangudadatu in the Province of Maguindanao Mangudadatu Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index Newly created provinces, municipalities, barangays, converted city Accessed on March 9, 2006. Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Mangudadatu, Maguindanao : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 19 January 2019.
მამასაპანო

მამასაპანო (ოფიციალურად მამასაპანოს მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Mamasapano) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ მაგინდანაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 27 807 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 14 ბარანგაის. Mamasapano Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index MMA Act No. 54 : An Act creating the Municipality of Mamasapano in the Province of Maguindanao Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Mamasapano, Maguindanao : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: January 19, 2019.