laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სან-დიონისიო (ილოილო)

სან-დიონისიო (ოფიციალურად სან-დიონისიოს მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa San Dionisio; ტაგალ. Bayan ng San Dionisio) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ილოილოს პროვინციის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 39 048 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 29 ბარანგაის. Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-09 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ San Dionisio: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 3 May 2020.
სან-ენრიკე (ილოილო)

სან-ენრიკე (ოფიციალურად სან-ენრიკეს მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa San Enrique; ტაგალ. Bayan ng San Enrique) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი ილოილოს პროვინციის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 36 911 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 28 ბარანგაის. Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-09 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ San Enrique: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 3 May 2020.
ნარცეცხლა

ნარცეცხლა (ლათ. Centaurea iberica) — ერთწლიანი ბალახოვანი მცენარეა, ღერო სწორია, 20-60 სმ სიმაღლის, მონაცრისფრო-მწვანე, გაფარჩხულად დატოტვილი, ხაოიანი ბეწვით მოფენილი. ფესვთანური და ღეროსეული ფოთლები ფრთისებურად არის განკვეთილი, ხაზურ-ლანცეტა ფორმისაა. კალათები საშუალო ზომისაა, კვერცხის ფორმის, მარტოული. ყვავილები ვარდისფერ-მეწამული ფერისაა. იზრდება მთის ზედა სარტყლამდე მშრალ ქვიან ფერდობებზე, გზისპირებზე და მთის სტეპებში. გავრცელებულია მთელ საქართველოში. გავრცელების საერთო არეალი მოიცავს კავკასიას, ცენტრალურ და სამხრეთ-აღმოსავლეთ ევროპას, მცირე და შუა აზიას. სუხიტაშვილი კ., საქართველოს ყვავილოვანი მცენარეები, თბ., 2018, გვ. 228.
სან-ხოაკინი (ილოილო)

სან-ხოაკინი (ოფიციალურად სან-ხოაკინის მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa San Joaquin; ტაგალ. Bayan ng San Joaquin) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი ილოილოს პროვინციის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 52 617 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 85 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სან-ხოაკინი (ილოილო) Philippine Census Information San Joaquin on Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-09 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ San Joaquin: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 3 May 2020.
სან-მიგელი (ილოილო)

სან-მიგელი (ოფიციალურად სან-მიგელის მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa San Miguel; ტაგალ. Bayan ng San Miguel) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ილოილოს პროვინციის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 30 115 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 24 ბარანგაის. Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-09 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ San Miguel: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 3 May 2020.
ეკალცოცხი

ეკალცოცხი (ლათ. Centaurea solstitialis) — ერთწლიანი ბალახოვანი მცენარეა. ღერო სწორია, 30-100 სმ სიმაღლის, ღარებიანი,ზედა ნაწილში დატოტვილია ზემოთ აშვერილი ტოტებით, მონაცრისფრო, ქეჩისებური შებუსვით. ფესვთანური ფოთლები ჩანგისებურია, მოგრძო ფორმის, კენწრული ფოთოლაკი უფრო დიდი ზომისაა, ვიდრე გვერდითები. ღეროსეული ქვედა ფოთლები ხაზურია, კიდემთლიანი ან დაკბილული. საბურვლის ფოთოლაკები ეკლიანია, ყვავილები ყვითელი ფერისაა. განაპირა ყვავილები თითქმის არ არის გადიდებული. იზრდება ველებისა და ფრიგანისეული მცენარეულობის ზონაში. გავრცელებულია თითქმის მთელ საქართველოში. გავრცელების საერთო არეალი მოიცავს კავკასიას, ცენტრალურ, სამხრეთ და აღმოსავლეთ ევროპას, აღმოსავლეთ აზიასა და ჩრდილოეთ ამერიკას. ყვავილი ილუსტრაცია სუხიტაშვილი კ., საქართველოს ყვავილოვანი მცენარეები, თბ., 2018, გვ. 230.
სან-რაფაელი (ილოილო)

სან-რაფაელი (ოფიციალურად სან-რაფაელის მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa San Rafael; ტაგალ. Bayan ng San Rafael) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი ილოილოს პროვინციის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 17 795 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 9 ბარანგაის. Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-09 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ San Dionisio: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 3 May 2020.
სანტა-ბარბარა (ილოილო)

სანტა-ბარბარა (ოფიციალურად სანტა-ბარბარას მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Santa Barbara; ტაგალ. Bayan ng Santa Barbara) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი ილოილოს პროვინციის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 67 630 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 60 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სანტა-ბარბარა (ილოილო) ოფიციალური საიტი Santa Barbara, Iloilo Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-09 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Santa Barbara: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 3 May 2020
სარა (ილოილო)

სარა (ოფიციალურად სარას მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Sara; ტაგალ. Bayan ng Sara) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი ილოილოს პროვინციის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 54 637 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 42 ბარანგაის. Philippine Census Information Local Governance Performance Management System ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Sara: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 3 May 2020.
ტიგბაუანი

ტიგბაუანი (ოფიციალურად ტიგბაუანის მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Tigbauan; ტაგალ. Bayan ng Tigbauan) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი ილოილოს პროვინციის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 65 245 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 52 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ტიგბაუანი Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-15 საიტზე Wayback Machine. Official Account of WW II US Military Operations in the Visayas including the landing at Tigbauan ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Tigbauan: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 3 May 2020.
ტუბუნგანი

ტუბუნგანი (ოფიციალურად ტუბუნგანის მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Tubungan; ტაგალ. Bayan ng Tubungan) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ილოილოს პროვინციის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 23 021 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 48 ბარანგაის. Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-15 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Tubungan: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 3 May 2020.
სარაგა

სარაგა (ოფიციალურად სარაგის მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Zarraga; ტაგალ. Bayan ng Zarraga) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ილოილოს პროვინციის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 27 305 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 24 ბარანგაის. Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-15 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Zarraga: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 3 May 2020
ცხენიკუდა

ცხენიკუდა (ლათ. Erigeron canadensis) — ერთწლიანი ბალახოვანი მცენარეა. ღერო 30-150 სმ სიმაღლისაა, სწორად მდგომი, ჩვეულებრივ, ზედა ნაწილში დატოტვილი, შეფოთლილი, დაფარულია მარტივი, გაფშეკილი ბეწვით. ფოთლები ხაზურ-ლანცეტაა, მჯდომარე. ქვედა ფოთლები ყუნწიანია, ფართოდ დაკბილული. ყვავილედი შედარებით ვიწრო საგველაა. კალათები მრავალრიცხოვანია, ყვავილები – თეთრი. იზრდება მთის ქვედა და შუა სარტყლების რუდერალურ ადგილებში, ნათესების მახლობლად, მდელოებზე და ტყეში, მდინარეებსა და ტბებთან, გზისპირებზე. გავრცელებულია მთელ საქართველოში. გავრცელების საერთო არეალი მოიცავს ევროპას, შუა აზიას, აღმოსავლეთ აზიას, ჩრდილოეთ და სამხრეთ ამერიკას, ავსტრალიას. ყვავილები ფოთლები ილუსტრაცია სუხიტაშვილი კ., საქართველოს ყვავილოვანი მცენარეები, თბ., 2018, გვ. 242.
მწვავე კლდისდუმა

მწვავე კლდისდუმა (ლათ. Sedum acre) — მრავალწლიანი ბალახოვანი მცენარეა. საყვავილე ყლორტების სიმაღლე 10 სმ-მდეა, უნაყოფო ყლორტებისა – 3 სმ-მდე. მცენარე შიშველია. ფოთლები რიგ-რიგად არის განლაგებული, კვერცხისებური, მჯდომარე. ყვავილედი ქოლგისებურ-ფარისებურია. გვირგვინი ოქროსფერ-ყვითელია. იზრდება მთის შუა სარტყლიდან სუბალპურ სარტყლამდე მშრალ, კლდიან ადგილებში. საქართველოში გავრცელებულია სპორადულად თითქმის ყველგან. გავრცელების საერთო არეალი მოიცავს კავკასიას, ცენტრალურ და სამხრეთ ევროპას, შუა და მცირე აზიას, ჩრდილოეთ აფრიკას. ყვავილი მწვავე კლდისდუმები ილუსტრაცია სუხიტაშვილი კ., საქართველოს ყვავილოვანი მცენარეები, თბ., 2018, გვ. 302.
კავკასიური კლდისვაშლა

კავკასიური კლდისვაშლა (ლათ. Sempervivum caucasicum) — მრავალწლიანი ბალახოვანი მცენარეა, სიმაღლე – 10-30 სმ. ღერო ქვედა ნაწილში შიშველია, ზედა ნაწილში ჯირკვლოვანი შებუსვითაა. ფოთლები როზეტულია, მწვანე ფერისა. ფოთლების რაოდენობა – 60-70. გვირგვინის ფურცლები და მტვრიანები ვარდისფერ-მეწამულია. იზრდება სუბალპური და ალპური სარტყლების კლდეებზე, ნახევრად დაკორდებულ ადგილებში, მყინვარულ მორენებზე, ფიჭვნარი ტყის ფანჯრებში. საქართველოში ცნობილია აფხაზეთსა და აღმოსავლეთ საქართველოს მთიანეთში. კავკასიონის ენდემია. სუხიტაშვილი კ., საქართველოს ყვავილოვანი მცენარეები, თბ., 2018, გვ. 308.
აღმოსავლური წიფელი

აღმოსავლური წიფელი (ლათ. Fagus orientalis) — 20-40 მ სიმაღლის ხეა. გლუვი, რუხი ან თეთრი ფერის ქერქით. ფოთლები რიგ-რიგად ორ მწკრივად არის განლაგებული. ფორმით ელიფსურიდან უკუკვერცხისებურამდე. კიდეებზე ოდნავ ტალღისებური ან ოდნავ დაკბილულია. ზედა მხრიდან მუქი მწვანე ფერისაა, პრიალა, შიშველი. ქვედა მხარე ღია მწვანეა, ძარღვების გაყოლებაზე შებუსული. იზრდება დაბლობიდან სუბალპურ სარტყლამდე. გავრცელებულია მთელ საქართველოში, გარდა თუშეთისა და აღმოსავლეთ საქართველოს ჭალის ტყეებისა. გავრცელების საერთო არეალი მოიცავს კავკასიას, სამხრეთ ევროპას, მცირე აზიასა და ირანს. სუხიტაშვილი კ., საქართველოს ყვავილოვანი მცენარეები, თბ., 2018, გვ. 332.
ჯვარისებრი ნაღველა

ჯვარისებრი ნაღველა (ლათ. Gentiana cruciata) — მრავალწლიანი ბალახოვანი მცენარეა. სიმაღლე 20-50 სმ, აქვს რამდენიმე აღმავალი ღერო, ფოთლები – კვერცხისებურ-ლანცეტა, კიდეებზე ხორკლიანი, ყვავილები ზედა ფოთლების იღლიებშია განლაგებული. გვირგვინი ლურჯია, ღია ფერის მილით. იზრდება მთის ქვედა სარტყლიდან სუბალპურ სარტყლამდე ტყისპირებში, ბუჩქნარებსა და ნატყევარ ადგილებში. საქართველოში გავრცელებულია ყველა რეგიონში. გავრცელების საერთო არეალი მოიცავს მთელ კავკასიას, ევროპას, ციმბირსა და ცენტრალურ აზიას. ყვავილი ფოთლები ილუსტრაცია სუხიტაშვილი კ., საქართველოს ყვავილოვანი მცენარეები, თბ., 2018, გვ. 342.
კერატი (მცენარე)

კერატი (ლათ. Ceratonia siliqua) — მცენარე პარკოსანთა ოჯახისა. 15 მ-მდე სიმაღლის მარადმწვანე ხეა. ფოთლები წყვილფრთართულია. ყვავილებს უსიამოვნო სუნი ასდის, ჯამი ადრევე სცილდება, ფურცლები რედუცირებულია, შეკრებილია მტევანში. ნაყოფი პარკია (სიგრძე 30 სმ-მდე, სიგანე 4 სმ-მდე). მიიჩნევა, რომ ველური სახით იზრდება აღმოსავლეთ ხმელთაშუაზღვისპირეთის კუნძულებზე. ხმელთაშუაზღვისპირეთში, აზიის, აფრიკის, ავსტრალიისა და ამერიკის სუბტროპიკებში ძველთაძველი დროიდანაა კულტივირებული როგორც საჭმელი, საკვები და სამკურნალო მცენარე; ხშირად ველურდება. ერთ ხეს წელიწადში დაახლ. 200 კგ ნაყოფის მოცემა შეუძლია. წყვეტენ მოუმწიფებელ პარკებს, მზეზე გამოშრობის შემდეგ იძენს მუქ ყავისფერ ფერს და წვნიან ტკბილ რბილობს (დაახლ. 50% შაქარი), რომელიც გამოიყენება საკონდიტრო ნაწარმის, სიროფებისა და სპირტის დასამზადებლად. ნაყოფი შეიცავს პოლისაქარიდ პოლიგალაქტომანანს, რომელიც განაპირობებს მის სიმაგრეს და თესლის მასის მუდმივობას (დაახლ. 200 მგ), რის გამოც ძველთაგანვე იყენებენ მასის საზომად, მიახლოებით უდრის კარატს. გამხმარი ჭოტების თესლებისგან მიღებული ფხვნილი (კერობი) იხმარება კაკაოს ფხვნილის სუროგატად (არ შეიცავს კოფეინს). მოყვითალოცილიანი და ყავისფერ-წითელგულიანი მერქანი მძიმეა, ადვილად პრიალდება. მრავალი ხალხი თაყვანს სცემს როგორც წმინდა ხეს. კერატთან ერთად გვარში შედის მეორე სახეობა — C. oreothauma, რომელიც სომალის ტყეებში იზრდება. ყვავილედი ფოთლები მომწიფებული პარკები ბოტანიკური ილუსტრაცია ↑ carob — ინგლისურ-ქართული ბიოლოგიური ლექსიკონი. ↑ Крупкина Л. И. Рожковое дерево // Большая российская энциклопедия. т. 28. — М., 2015. — стр. 600.
კერატი

კერატი შეიძლება აღნიშნავდეს: კერატი — დაუკოდავი ღორი; კერატი — პარკოსანთა ოჯახის მცენარე; კერატი — იგივეა, რაც კარატი.
გალაქტომანანები

გალაქტომანანები — მანოზისა და გალაქტოზის ნაშთებისგან შემდგარი პოლისაქარიდები. გვხვდება პარკოსანთა ოჯახის მცენარეთა თესლებში (ასრულებენ ენდოსპერმის სათადარიგო ნივთიერების ფუნქციას) და სოკოებში; ყველაზე მეტად ცნობილია პარკოსანთა გალაქტომანანები („პარკოსანთა გუმფისები“). გუარისა (Cyamopsis tetragonoloba) და კერატის (Ceratonia siliqua) გალაქტომანანებს, რომლებსაც შესაბამისად „გუარანი“ და „კარობი“ ეწოდებათ, იღებენ სამრეწველო მასშტაბებით. მათ მოლეკულებს საფუძვლად უდევს β-D-მანოპირანოზის 1,4-ბმიანი ნაშთების ხაზური ჯაჭვები; ამ ნაშთთა ნაწილი (დაახლ. 50% გუარანში და დაახლ. 25% კარობში) მეექვსე პოზიციაში ჩანაცვლებულია α-D-გალაქტოპირანოზის ცალკეული ნაშთებით; პოლიმერული ჯაჭვის გასწვრივ ჩამნაცვლებელთა განაწილება არათანაბარია. პარკოსანთა გალაქტომანანები წარმოქმნიან ბლანტ წყალხსნარს, რომელიც გამოიყენება კოსმეტიკის წარმოებაში, კვებისა და სამედიცინო მრეწველობაში (ემულსიისა და სუსპენზიის სტაბილიზატორად); ქიმიურად უფრო მდგრად ნახევრად სინთეტიკურ წარმოებულებს (მაგ., ჰიდროქსიპროპილგუარანი) იყენებენ ნავთობის მოპოვების დროს. ↑ Галактоманнаны // Большая российская энциклопедия. т. 6. — М., 2006. — стр. 303.
გულხანდისის ეკლესია

გულხანდისის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი გორის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარ გულხანდისში. აგებულია შუა საუკუნეებში. ეკლესია დარბაზული ნაგებობაა. ის დაუდევრადაა აღდგენილი. ნაგებია სხვადასხვა ზომის ქვიშაქვის ქვით კირ-დუღაბზე. ქვედა რიგებში და კუთხეებში შედარებით დიდი ზომის ქვებია გამოყენებული, აღდგენილი ნაწილი პატარა ქვებითაა ამოყვანილი. არქიტრავული შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს. ამავე კედელში აღდგენის დროს ჩაუყოლებიათ სწორკუთხა სარკმელი. გადახურულია აზბესტით.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 38172
ქისტაურის კოშკი

ქისტაურის კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქისტაურში, ქისტაურის ნათლისმცემლის ეკლესიის აღმოსავლეთით, აგებულია შუა საუკუნეებში. კოშკი-სვეტი, რომელიც მესვეტის საცხოვრებელი უნდა იყოს, სამსართულიანია (5,6x5,5 მ, სიმ. 11,5 მ), ზემოთკენ შევიწროებულია. ნაგებია რიყის ქვით, ნატეხი ქვითა და კირის დუღაბით. ფასადის მხარეს წყობას ბათქაში აქვს გადასმული. კოშკის ყოველ სართულზე თითო ოთახია. შესასვლელი მეორე სართულზეა. პირველი სართული- საკუჭნაო- შემაღლებული პროპორციების ყრუკედლებიანი სათავსია. გადახურულია ნახევარსფერული კამარით. მეორე სართულიც უსარკმელო ბნელი ოთახია. გადახურულია ამორფული ფორმის სხმული კამარით. კამარის სამხრეთ ნაწილში მესამე სართულზე ასაძვრომი სწორკუთხა ხვრელია. მესამე სართული საცხოვრებელია. სამხრეთ კედლის აღმოსავლეთით ნაწილში, იატაკის დონეზე, საპირფარეშოს ხვრელია. ოთახს ნახევარცილინდრული სხმული კამარა ხურავს. კოშკის შირიმის ლავგარდნის პროფილს შეადგენს თარო, შეზნექილი მრუდხაზოვანი ზედაპირი და ლილვი. ორფერდა სახურავის კეხის დასავლეთ კიდეში დადგმულია შირიმის ქვის ჯვარი. კოშკი გადახურული ყოფილა ქვის ფილებით. ეკლესიასა და კოშკს შემოვლებული აქვს რიყის ქვით ნაგები წრიული გალავანი.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 20154
ქვემო ნიჩბისის კვირაცხოვლის ნაეკლესიარი

ქვემო ნიჩბისის კვირაცხოვლის ნაეკლესიარი — არქიტექტურული ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვემო ნიჩბისში, მაღალი მთის ბორცვზე, წმინდა ნიკოლოზის ეკლესიის სიახლოვეს. აგებულია შუა საუკუნეებში. ნაგებობა საძირკვლამდეა დანგრეული და დაფარულია ბუჩქებით. გეგმის წაკითხვა ვერ ხერხდება. შეიმჩნევა კედლის კონტურის ცალკეული ნაწილები. მის ადგილას აწყვია ქვები და მოწყობილია სალოცავი. აქვეა აღმართული ლითონის დიდი ჯვარი და ლითონისავე მილების ჩარჩოში ჩამოკიდებული ზარი.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 30951
მბწყინავი ნემსიწვერა

მბწყინავი ნემსიწვერა (ლათ. Geranium lucidum) — ერთწლიანი ბალახოვანი მცენარეა, სიმაღლე – 8-30 სმ, პრიალა ბეწვით შემოსილი. ღერო სუსტია, წამოწეული, დატოტვილი, ზედა ნაწილში ცალმხრივად გაბნეულბეწვიანი. ფოთლის ფირფიტა ნახევრამდე დაყოფილია ფართო, უკუკვერცხისებურ, მობლაგვო 5-7 სეგმენტად. საყვავილე ღერძი იღლიურია. გვირგვინის ფურცლები ვარდისფერია. იზრდება ველებსა და ტყისპირებში. საქართველოში გავრცელებულია იმერეთში, მესხეთ-ჯავახეთში, თრიალეთის ქედზე, ქვემო ქართლსა და კახეთში. გავრცელების საერთო არეალი მოიცავს კავკასიას, შუა აზიას, ცენტრალურ და სამხრეთ ევროპას, ირანს. ყვავილი ფოთლები თესლები ილუსტრაცია სუხიტაშვილი კ., საქართველოს ყვავილოვანი მცენარეები, თბ., 2018, გვ. 354.
წყლის ზამბახი

წყლის ზამბახი (ლათ. Iris pseudacorus) — მრავალწლიანი ბალახოვანი მცენარეა. ღერო მაღალია. ფოთლები ხმლისებურია ან ხაზური. ყვავილსაფრის გარეთა ფოთლები შიშველია, კაშკაშა ყვითელი ან მკრთალი ყვითელი.ყვავილის შიგნითა ფოთლები უკუკვერცხისებურია, ძალიან პატარა ზომის, გარეთა ფოთლების იმ ადგილას, სადაც ფირფიტა ფრჩხილში გადადის, მუქი ყვითელია, ნარინჯისფერი ლაქა აქვს და მოწითალო-ყავისფერი ძარღვები გასდევს. იზრდება დაბლობზე და მთის ქვედა სარტყელში – ჭაობებში, ტბებსა და მდინარეების ნაპირებზე. საქართველოში გავრცელებულია თითქმის ყველგან. გავრცელების საერთო არეალი მოიცავს თითქმის მთელ კავკასიას, სამხრეთ ევროპას, ახლო აღმოსავლეთს, ციმბირს. ყვავილი ფოთლები თესლები ილუსტრაცია სუხიტაშვილი კ., საქართველოს ყვავილოვანი მცენარეები, თბ., 2018, გვ. 376.
ვარციხეს ეკლესია

ვარციხეს ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ბაღდათის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვარციხეში. აგებულია XVI–XVIII საუკუნეებში. ციხის ტერიტორიაზე, შემაღლებულ ადგილას დგას გვიანდელი ეკლესია, რომელიც ნაგებია სხვადასხვა ზომის რიყის ქვით სქელ დუღაბზე. კონსტრუქციული ნაწილებისთვის გამოყენებულია აგური. ეკლესია გეგმით სწორკუთხაა, აღმოსავლეთით ნახევარწრიული ფბსიდით, რომლის ცენტრში გაჭრილია მაღალი თაღოვანი სარკმელი. სარკმლის ორივე მხარეს თითო ნიშაა დატანებული. ნიშების თავზე ამჟამად ამოშენებულია სამალავები. ეკლესიის გადახურვა მთლიანად ჩამოქცეულია. გრძივ კედლებში გაჭრილი თაღოვანი კარ-სარკმელი ერთმანეთის მიმართ სიმეტრიულადაა განლაგებული. ჩრდილოეთი კარი დღეს ამოშენებულია. შესასვლელი და სარკმელი მოთავსებულია დასავლეთ კედელშიც. კამარის თაღის შემორჩენილი ქუსლები კრონშტეინებს ეყრდნობა. ეკლესიას დასავლეთიდან მინაშენი აქვს. მინაშენში შესასვლელი დატანებულია დასავლეთ კედელში. კარის მარცხნივ მოწყობილია ბუხარი. ბუხრის გარე კედლები განგრეულია. შემორჩენილია საკვამური. მინაშენის ჩრდილოეთ და სამხრეთ კედლებში თითო ნიშა და თითო სარკმელია განლაგებული. ეკლესიის დასავლეთ ფასადზე შემორჩენილია თაროს ფორმის კარნიზის ფრაგმენტი. კედლებზე ნალესობის კვალია.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 10229
ბერიეთის ეკლესია

ბერიეთის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ბაღდათის მუნიციპალიტეტის სოფელ კაკასხიდში. აგებულია შუა საუკუნეებში. ნასოფლარ „ხალასქურში“ შემორჩენილია დარბაზული ეკლესიის ნანგრევი. ძეგლი ნაგებია კარგად თლილი მონაცრისფრო ქვიშაქვით კირის დუღაბზე. წყობა სწორხაზოვანია. ეკლესია გეგმით სწორკუთხაა, აღმოსავლეთით ოდნავ ნალისებრი აფსიდით, რომლის ცენტრში გაჭრილია გარეთ შევიწროებული სარკმელი. ჩრდილოეთით ნიშის კვალია. ეკლესიის კედლები შემორჩენილია სხვადასხვა დონეზე. ყველაზე ცუდ მდგომარეობაში სამხრეთი კედელია, იგი თითქმის მიწის პირამდეა ჩამონგრეული. ჩამონგრეულია ჩრდილოეთ კედლის დიდი ნაწილიც. ეკლესიას დასავლეთიდან შიგნით თაღოვანი, გარეთ არქიტრავული შესასვლელი აქვს. კარის თავზე თაღოვანი სარკმელია დატანებული. შესასვლელის არქიტრავის ცენტრში ჯვრის რელიეფური გამოსახულებაა. ჯვრის თავზე შემორჩენილია ასომთავრული წარწერის უმნიშვნელო ფრაგმენტები, დაზიანების გამო ის თითქმის არ იკითხება. არქიტრავის კუთხეებში ლომებია გამოსახული. დასავლეთ სარკმლის სათაური მორთულია ზიგზაგისებრი ორნამენტით. ეკლესია ძალზე დაზიანებულია, მისი ყველა შემორჩენილი კედელი დეფორმირებულია.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 10172
ქვედა ზეგანის წმინდა გიორგის ეკლესია

ქვედა ზეგანის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ბაღდათის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვედა ზეგანში. აგებულია XVI-XVIII საუკუნეებში. დიდი ზომის დარბაზული ეკლესიიდან შემორჩენილია მხოლოდ იატაკის დონე. გეგმით სწორკუთხედს წარმოადგენდა, აღმოსავლეთით შვერილი, ნახევარწრიული აბსიდით. მის ცენტრში მასიური ტრაპეზის ქვა დგას. საკურთხევლის წინ ორსაფეხურიანი სოლეაა. შესასვლელების კვალი სამივე კედელშია. ჩრდილოეთ კართან ორი საფეხურია. იატაკი მოგებულია თლილი ქვის კვადრებით. ადგილობრივი მოსახლეობის გადმოცემით აქ მდგარა ხის ეკლესია, რომელიც დაანგრიეს ანტირელიგიური კომპანიების დროს.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 10085
ამერიკელი ღმერთები

ამერიკელი ღმერთები — ამერიკული ფანტასტიკური დრამატული სატელევიზიო სერიალი, რომელიც დაფუძნებულია ნილ გეიმანის 2001 წლის ამავე სახელწოდების რომანზე ,,ამერიკელი ღმერთები''. სერიალის ჟანრი არის ზღაპრული და მისტიური. სერიალის პირველი სეზონის პრემიერა გაიმართა 2017 წლის 30 აპრილს. 2017 წლის მაისში სერიალის მეორე სეზონი გამოვიდა, რომლის პრემიერა გაიმართა 2019 წლის 10 მარტს. მომდევნო კვირას Starz-მა განაახლა ამერიკელი ღმერთები მესამე სეზონისთვის,რომლის პრემიერა გაიმართა 2021 წლის 10 იანვარს. 2021 წლის მარტში სერიალი დამთავრდა,სამი სეზონის შემდეგ. სერიალს დადებითი გამოხმაურება მოყვა და მიიღო ორი ნომინაცია გამორჩეული დიზაინისა და განსაკუთრებული ვიზუალური ეფექტებისთვის, მან ასევე მიიღო სამი ნომინაცია კრიტიკოსთა არჩევანის მე-8 სატელევიზიო დაჯილდოებაზე, მათ შორის საუკეთესო დრამატული სერიალი. სერიალის ერთ-ერთ გმირს შედოუს მნიშვნელოვანი წარსული აქვს, მაგრამ ახლა მას მხოლოდ მის ცოლთან ერთად მშვიდი ცხოვრება სურს. მაგრამ მისი ცოლი უბედური შემთხვევის მსხვერპლი გახდება. როდესაც იგი შინ ბრუნდება ვეტმფრენით , საშინელი შტორმისას, მის ყურადღებას უცნაური ადამიანი მიიპყრობს. ის საკუთარ თავს მისტერ ოთხშაბათს ეძახის. მან შედოუზე ბევრად მეტი იცის, ვიდრე ეს შესაძლებელია. ის შედოუსს აფრთხილებს, რომ კიდევ ერთი შტორმია მოსალოდნელი და ამის შემდეგ მის გარდა აღარაფერი იქნება ისეთი, როგორიც ახლაა. ვიკიციტატაში არის გვერდი თემაზე: ამერიკელი ღმერთები ოფიციალური საიტი „American Gods“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
პირწმინდა

პირწმინდა (ლათ. Ajuga genevensis) — მრვალწლიანი ბალახოვანი მცენარეა. ღეროს ძირში მხოხავი ყლორტები არა აქვს; ღერო 10-50 სმ სიმაღლისაა, სწორად მდგომი ან ძირთან წამოწეული. ზედა ნაწილში, ძირითადად, ბეწვით არის შემოსილი. ფესვთანური ფოთლები მოგრძონიჩბისებურია ან უკუკვერცხისებური. კიდეები მსხვილმრგვალკბილაა, ზოგჯერ – კიდემთლიანი, ღეროსეული ფოთლები უკუკვერცხისებურია. გვირგვინი ცისფერია, იშვიათად – თეთრი ან ვარდისფერი, გარედან ოდნავ შებუსულია. იზრდება ტყეებში, ბუჩქნარებში, ტყის პირას, მდელოებზე, მდინარეთა ნაპირებზე, შედარებით იშვიათად – სასოფლო-სამეურნეო სავარგულებში. დაბლობიდან მთის ზედა სარტყლამდე. გავრცელებულია თითქმის მთელ საქართველოში. გავრცელების საერთო არეალი მოიცავს მთელ კავკასიას, თითქმის მთელ ევროპასა და მცირე აზიას. ყვავილი ფოთლები ილუსტრაცია სუხიტაშვილი კ., საქართველოს ყვავილოვანი მცენარეები, თბ., 2018, გვ. 386.