laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ჭამა და სექსი

ჭამა და სექსი — გიორგი ლიფონავას 2011 წლის ქართული კომედიური ფილმი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ფილმი შედგება 5 ნოველისგან. პირველი ნოველის მთავარი გმირი ახალდაქორწინებული წყვილია. მათ პირველი ღამე ძვირადღირებულ სასტუმროში უნდა გაატარონ. თუმცა ყველაფერი ისე არ წარიმართება, როგორც ეს გმირებს წარმოუდგენიათ. მეორე ნოველაში ახალგაზრდა წყვილი ერთ-ერთის მშობლებთან გადადის საცხოვრებლად. მათი პრობლემებიც აქედან იწყება. მესამე ნოველაში სამი ცოლიანი მამაკაცი კიკეთში მეძავებთან ერთად წასვლას და გართობას გადაწყვეტს, თან კი ერთ-ერთი მეგობრის მეუღლის მიერ მომზადებულ ნიყვს წაიღებენ. მეოთხე ნოველაში მართლმადიდებელი ცოლ-ქმარი ცდილობს შეინახოს მარხვა: თავი შეიკავოს გარკვეულ საკვებისა და სექსისაგან. ბოლო ნოველაში კი ეჭვიანი ქმარი, რომელიც სამი წლით პარიზში მიემგზავრება, გადაწყვეტს ხელოვნური საქალწულე აპკის მეშვეობით აირიდოს თავიდან მეუღლის ღალატი. ვანო თარხნიშვილი ნელი აგირბა დიმიტრი ტატიშვილი გია ცინაძე თემიკო ჭიჭინაძე ეკა ამირეჯიბი ანი ტყებუჩავა ლევან ყოჩიაშვილი სალომე კოკუაშვილი ნიკა წერედიანი სოფო სებისკვერაძე შორენა ბეგაშვილი გიორგი ყველაშვილი პალიკო ნოზაძე ეკა ქართველიშვილი გიორგი ვარდოსანიძე ქეთი ჩაჩუა თიკო ბედიანაშვილი ქეთი კანტიძე ფილმის შესახებ რეაქცია განსხვავებული და ურთიერთსაწინააღმდეგო იყო. ის გამოსვლისთანავე აქტიურად განიხილებოდა ქართულ ბლოგოსფეროში. კინომცოდნეებმა გოგი გვახარიამ და ნინია კაკაბაძემ ფილმს მოსაწყენი უწოდეს. ფილოსოფოსებმა გიგი თევზაძემ და გიგა ზედანიამ კი ის აღწერეს, როგორც კარგი კომედია. „ჭამა და სექსი“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია ჭამა და სექსი ფილმის ოფიციალური საიტი facebook-ზე ფილმი youtube-ზე ↑ „მოსაწყენი მომავალი, ანუ სინგაპურიზაციის საფრთხე“, გოგი გვახარია, რადიო თავისუფლება[მკვდარი ბმული] ↑ „ჭამა და სექსი“: „მშვიდობით აკადემია, გადავდივარ მეორე მხარეზე“, გიგი თევზაძე. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-07. ციტირების თარიღი: 2011-11-14. ↑ კარგი კომედიის პრობლემები, გიგა ზედანია, რადიო თავისუფლება
ევროპის XVIII გუნდური ჩემპიონატი ჭადრაკში ვაჟთა შორის

3 - 11 ნოემბერი 2011 პორტო-კარასი საბერძნეთი. ევროპას ახალი ჩემპიონი მოევლინა. გერმანიის გუნდმა დამსახურებულდ მოიგო ტურნირი და ევროპის ჩემპიონის ტიტულს დაეუფლა. მეორე ადგილზე გავიდნენ აზერბაიჯანელი მოჭადრაკეები. საპრიზო ადგილზე დაბრუნდნენ უნგრელები. სუსტად იასპარეზეს რუსებმა, რომლებიც მხოლოდ მეხუთე ადგილს დასჯერდნენ. თავის შესაძლებლობებზე სუსტად გამოვიდნენ ქართველები. სულ ოთხი მოგება, სამაგიეროდ სამი მარცხი და საბოლოო XIII ადგილი. ტექნიკური შედეგები 1. გერმანია - 15 ქულა 2. აზერბაიჯანი - 14 ქულა 3. უნგრეთი - 13 ქულა 4. სომხეთი - 13 ქულა 5. რუსეთი - 13 ქულა 6. ნიდერლანდები - 12 ქულა 7. ბულგარეთი - 12ქულა 8. პოლონეთი - 11 ქულა 9. რუმინეთი - 11 ქულა 10. ესპანეთი - 11 ქულა 11 ქულა 11. იტალია, 10 ქულა 12. სერბეთი, 13. საქართველო, 14. ისრაელი, 15. უკრაინა, 16. ჩეხეთი, 17. სლოვენია, 9 ქულა 18. მოლდოვა, 19. საფრანგეთი, 20. საბერძნეთი, 21. ხორვატია, 8 ქულა 22.  ინგლისი, 23. შვეიცარია, 24. ლატვია, 25. მონტენეგრო, 26. ისლანდია, 27. შვედეთი, 28. დანია,29.  ნორვეგია, 7 ქულა 30. ჩრდილოეთი მაკედონია, 31. ფინეთი, 32. ავსტრია,33. ლიეტუვა, 6 ქულა 34. თურქეთი, 5 ქულა 35. შოტლანდია, 4 ქულა 36. ლუქსემბურგი, 2 ქულა 37. უელსი, 1 ქულა 39. კვიპროსი. ჩემპიონის შემადგენლობა  გერმანია არკადი ნაიდიშნი 5 (+3=4-1), გეორგ მეიერი 5,5 (+3=5-1), დანიელ ფრიდმანი 4,5 (+1=7-0), იან გუსტაფსონი 4,5 (+2=5-0), რაინერ ბუჰმანი 3 (+2=2-0). დაფებზე საუკეთესონი
ლიმნოლოგია

ლიმნოლოგია ან ტბათმცოდნეობა (ბერძ. λίμνε — ტბა, λόγος — მოძღვრება) — გეოგრაფიულ მეცნიერებათა დარგი, რომელიც შეისწავლის შენელებული წყალცვლის წყალსატევებს (ტბებს, წყალსაცავებს) და მათში მიმდინარე ფიზიკურ, ქიმიურ და ბიოლოგიურ პროცესების კომპლექსს. წყალსატევების კვლევისას ლიმნოლოგია იყენებს ჰიდროქიმიურ, ჰიდროფიზიკურ, ჰიდრობიოლოგიურ, გეოლოგიურ და სხვა მეთოდებს. მჭიდროდ არის დაკავშირებული წყლის ეკლოგიასთან და ჰიდრობიოლოგიასთან. ლიმნოლოგია იკვლევს: ტბის ქვაბულების წარმოშობას, ზომებს, აგებულებასა და ქვაბულის გარდაქმნას, აგრეთვე სანაპიროებსა და სხვა საკითხებს. ლიმნოლოგიის მთავარი ამოცანაა წყალსატევის ქვაბულის აგებულების და ცვლილებების, ფსკერული ნალექების, ჰიდროლოგიური რეჟიმის, ჰიდროქიმიურ თავისებურებათა, თერმული და ყინულის რეჟიმის, წყლისა და სითბური ბალანსის და სხვ. შესწავლა. ლიმნოლოგია იყენებს ტბის სადგურების, ჰიდრომეტეოროლოგიური ობსერვატორიებისა და საექსპედიციო დაკვირვებათა მასალებს. ლიმნოლოგიიის შესწავლის ობიექტია: ტბა, გუბე, მდინარე, წყარო, ნაკადი, წყალ-ჭაობური მიწები. ლიმნოლოგიის კვლევის შედეგებს იყენებენ სახალხო მეურნეობის მთელ რიგ დარგში. ლიმნოლოგიის ფუძემდებელია შვეიცარიელი ბუნებისმეტყველი — ფრანსუა ალფონს ფორელი (1841-1912), რომელიც მრავალწლიან კვლევებს ატარებდა ჟენევის ტბაზე. მანვე შემოიღო ტერმინი „ლიმნოლოგია“ და შექმნა ტბათმცოდნეობის პირველი სახელმძღვანელო (1901). ამ დისციპლინის მიმართ ინტერესი მალევე გაღვივდა, კერძოდ, 1922 წელს ავგუსტ თინემანმა და ეინარ ნაუმანმა საფუძველი ჩაუყარეს ლიმნოლოგიის საერთაშორისო საზოგადოებას. დასავლეთში ლიმნოლოგიის ცნობილი მკვლევრები იყვნენ: ეველინ ჰატჩინსონი, ედუარდ სმით დივი, ედუარდ ბირჯი და ჩენსი ჯადაი. რუსეთში ლიმნოლოგიას საფუძველი ჩაუყარეს დიმიტრი ანუჩინმა და ლევ ბერგმა. საქართველოში ლიმნოლოგიაში ფართოდ მუშაობდა ილია აფხაზავა, რომელმაც 1975 წელს დაწერა მონოგრაფია საქართველოს ტბებზე („საქართველოს ტბები“, რუსულ ენაზე). ამერიკის ლიმნოლოგიისა და ოკეანოგრაფიის საზოგადოება ავსტრალიის ლიმნოლოგიის საზოგადოება დაარქივებული 2011-11-11 საიტზე Wayback Machine. ევროპის ლიმნოლოგიისა და ოკეანოგრაფიის საზოგადოება ლიმნოლოგიის საზოგადოება იტალიის ოკეანოლოგიისა და ლიმნოლოგიის ასოციაცია იაპონიის ლიმნოლოგიის საზოგადოება ლიმნოლოგიის საერთაშორისო საზოგადოება ბრაზილიის ლიმნოლოგიის საზოგადოება დაარქივებული 2010-06-08 საიტზე Wayback Machine. სამხრეთ აფრიკის წყლის მეცნიერებების საზოგადოება ბალატონის ლიმნოლოგიის კვლევა-ძიების ინსტიტუტი დაარქივებული 2011-11-22 საიტზე Wayback Machine. პოლონეთის ლიმნოლოგიის საზოგადოება Welch P. S., Limnology, 2 ed., N.Y. — Toronto — L., 1953. Форель Ф. А., Руководство по озёроведению, пер. с нем., СПБ, 1912; Берг Л. С. Современное состояние и задачи озёроведения в СССР, "Изв. АН СССР. Сер. геологическая", 1945, №1; Богословский Б. Б., Озёроведение, М., 1960; Муравейский С. Д., Реки и озера, М.,1960; Хатчинсон Д., Лимнология, пер. с англ., М., 1969. ↑ Frey, D.G. (ed.), 1963. Limnology in North America. University of Wisconsin Press, Madison ↑ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 679-680.
შორეული აღმოსავლეთის ფედერალური ოკრუგი

შორეული აღმოსავლეთის ფედერალური ოკრუგი — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ფორმირება რუსეთის ციმბირის ნაწილში. შეიქმნა რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტის 2000 წლის 13 მაისს ბრძანებულებით. მოსახლეობა — 6,8 მლნ. ფართობი - 6.180 ათასი. მთავარი ქალაქია ხაბაროვსკი. რეგიონი მოიცავს ფედერაციის 10 სუბიექტს: რესპუბლიკა: რესპუბლიკა სახა (იაკუტია) ავტონომიური ოლქი: ებრაელთა ავტონომიური ოლქი ავტონომიური ოკრუგი: ჩუკოტკის ავტონომიური ოკრუგი მხარეები: ხაბაროვსკის მხარე პრიმორიეს მხარე კამჩატკის მხარე ოლქები: ამურის ოლქი მაგადანის ოლქი სახალინის ოლქი
მოშოვცე

მოშოვცე (Mošovce), მნიშვნელოვანი სოფელი სლოვაკეთის შუაგულში, 1380 მცხოვრებით. მრავალი ისტორიული ძეგლით და დიდი სლოვაკი პოეტი იან კოლარის დაბადების ადგილი. მოშოვცეს საიტი წიგნაკი დაარქივებული 2007-09-28 საიტზე Wayback Machine. ინფორმაცია დრიენოკი დაარქივებული 2008-10-28 საიტზე Wayback Machine. კოშკი ევანგელისტური ეკლესია კათოლიკური ეკლესია ორკესტრი ძველი არქიტექტურა გერბი დროშა მოშოვცე Commons:Mošovce
რომან აბრამოვიჩი

რომან აბრამოვიჩი (დ. 24 ოქტომბერი 1966, სარატოვი, რსფსრ) — რუსი მეწარმე. 2000-2008 წლებში იყო ჩუკოტკის ავტონომიური ოკრუგის გუბერნატორი. 2008 წლის 12 ოქტომბრიდან ჩუკოტკის დუმის დეპუტატი. 2008 წლის 22 ოქტომბრიდან — ჩუკოტკის ავტონომიური ოკრუგის დუმის თავმჯდომარე. რომან აბრამოვიჩი დაიბადა 1966 წლის 24 ოქტომბერს რუსეთის ქალაქ სარატოვში, ებრაულ ოჯახში. რომან აბრამოვიჩს მძიმე ბავშვობა ჰქონდა. დედა — ირინა ვასილიევის ასული (ქალიშვილობაში მიხაილენკო) 18 თვის ასაკში სეფსისის შედაგად გარდაეცვალა, ხოლო მამა — არონი (არკადი) ნახიმოვის ძე აბრამოვიჩი (დ. 1937−გ.1969) ოთხი წლის რომანს მშენებლობაზე მომხდარი უბედური შემთხვევის დროს დაეღუპა. ბავშვის აღზრდა დროებით ბიძამ, ლეიბ აბრამოვიჩმა ითავა. 8 წლიდან კი მოსკოვში მეორე ბიძასთან იზრდებოდა. რომან აბრამოვიჩის კარიერა 1987 წელს მოსკოვის პატარა სამშენებლო საწარმოში მექანიკოსობიდან დაიწყო. აქტუალურ კომერციულ საქმიანობას 1990-იან წლებში შეუდგა, ე. წ. „პერესტროიკის“ დროს მომხდარი ცვლილებებით და რეფორმებით ისარგებლა და წვრილ-წვრილი კერძო საწარმოები, კოპერატივები შექმნა. თავდაპირველად პოლიმერული სათამაშოების მწარმოებელ კოპერატივს ხელმძღვანელობდა. საბჭოთა კავშირის დაშლისა და ეკონომიკის მასიურ ლიბერალიზაციასთან ერთად საბირჟო საქმიანობით დაინტერესდა. ერთ-ერთი პირველი იყო, ვინც ადგილობრივი მწარმოებლებისგან ნავთობს ყიდულობდა, შემდეგ კი საექსპორტო ლიცენზიით უცხოეთში ყიდდა. 2008 წლის „Forbes“-ის მონაცემებით, წარმოშობით ებრაელი, რუსი მილიარდერი 23, 5 მილიარდი დოლარით მე-15 ადგილზე იმყოფება. ↑ Губернаторские полномочия Абрамовича прекращены ↑ რომან აბრამოვიჩი – ოლიგარქი, „ჩელსის“ მფლობელი თუ ჩუკოტკის გუბერნატორი?
კნინობით-ალერსობითი სახელები

კნინობით-ალერსობითი სახელი — წარმოქმნილი სახელი, რომელიც ძირეული სიტყვით აღნიშნულ საგანს შემცირებულად წარმოგვიდგენს. ასეთი ფორმა ხშირად ალერსობითის მნიშვნელობით იხმარება. ქართულ ენაში კნინობითი ფორმის მაწარმოებელი სუფიქსებია: ა, აკ, ია, იკო, ილო. მაგალითად: ა: კაც-ა აკ: წიგნ-აკ-ი ია: და-ია იკო: დედ-იკო ილო: დედ-ილო „იკო“ და „ილო“ სუფიქსები გვხვდება ადამიანთა სახელებში და ალერსით თქმას გამოხატავენ. კნინობით სახელს ზოგჯერ ორი ან სამი სუფიქსიც აწარმოებს, მაგალითად, „კაც-უნ-ა“. ქართულისათვის უცხოა ასეთი წარმოება: ანიჩკა, ვერიჩკა, ელიჩკა და ა.შ.
რომან პოლანსკი

რომან პოლანსკი (ინგლ. Roman Polanski; უფრო ზუსტი ტრანსკრიფცია — პოლიანსკი, პოლ. Polański, სახელი დაბადებისას რაიმუნდ რომან ლიბლინგი, პოლ. Rajmund Roman Liebling); 18 აგვისტო 1933, პარიზი, საფრანგეთი) — ომისშემდგომი პერიოდის ერთ-ერთი უმსხვილესი კინემატოგრაფისტი, ებრაული წარმოშობის პარიზის მკვიდრი, გაზრდილი პოლონეთში და მომუშავე უპირატესად გაერთიანებულ სამეფოში (1963—1967), აშშ-ში (1968—1976) და საფრანგეთში (1976 შემდგომ). უმნიშვნელოვანესი ჯილდოების მფლობელი კინემატოგრაფიაში: „ოქროს პალმის რტო“ კანის კინოფესტივალზე, ბერლინის კინოფესტივალის „ოქროს დათვი“, ვენეციის კინოფესტივალის „ოქროს ლომი“ მიღწევებისათვის კარიერის დროს, „ოსკარის“, „სეზარის“, „ოქროს გლობუსის“ ასევე ბაფტას და „ფელიქსის“ პრემიების მფლობელიც, საუკეთესო რეჟისორობისათვის და კინოს განვითარებაში შეტანილი წვლილისათვის. რომან პოლანსკი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ოფიციალური საიტი Interview with Charlie Rose დაარქივებული 2014-02-14 საიტზე Wayback Machine. , March 2000 "Interview: Roman Polanski: 'Wanted and Desired ↑ Roman Polanski — Awards // imdb.com
სიგულდა

სიგულდა — ქალაქი ლატვიაში, სიგულდის მხარის ადმინისტრაციული ცენტრი, მოსახლეობა 11 200 (2011). სიგულდა მდებარეობს რიგის ჩრდილო-აღმოსავლეთით 50 კმ დაშორებით (არის მოსაზრება, რომ ქალაქის სახელწოდება მომდინარეობს სიტყვიდან "Zigurda"). ქალაქში მდებარეობს გაუიას ეროვნული პარკის ადმინისტრაცია. ციხე-ქალაქი სიგულდა დაარსდა 1207 წელს, რომელსაც ცოტა ხნის წინ ჩაუტარდა რეკონსტრუქცია. 2007 წელს აღინიშნა ქალაქის 800 წლის იუბილე, დღესასწაული ჩატარდა 9-12 აგვისტოს. ჭიათურა შტური კეილა Tourist information office of Sigulda ↑ http://www.pasts.lv/lv/uzzinas/Indeksu_gramata/novadi/Novadi_aprilis_2011.xls
ანთრისებრნი

ანთრისებრნი (ლათ. Cercopithecidae) — ოჯახი ცხვირვიწრო მაიმუნების ქვერიგისა. გავრცელებულია აფრიკასა და აზიაში, როგორც გამონაკლისი — გიბრალტარში. ანთრისებრთათვის დამახასიათებელია ლოყის უკანა პარკები, რომლებშიც ისინი დროებით ინახავენ საკვებს. იკვებებიან უმთავრესად მცენარეთა ნაყოფითა და ყლორტებით, ჭამენ პატარა ცხოველებსაც. უმეტესობა ხეებზე ბინადრობს, გვხვდებიან ხროვებად. მნიშვნელოვანი გვარებია: ანთარი, მაკაკი, პავიანი, ჰუსარი და სხვა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 459. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ანთრისებრნი
გრიგოლ ჩურსინი

გრიგოლ ფილიპეს ძე ჩურსინი (დ. 22 იანვარი [ ძვ. სტ. 10 იანვარი] 1874, ეისკი, — გ. 15 ოქტომბერი, 1930, თბილისი) — რუსი ეთნოგრაფი, კავკასიიმცოდნე. 1929 წლიდან ლენინგრადის უნივერსიტეტის პროფესორი. დაწყებითი და საშუალო განათლება მიიღო ეისკის საქალაქო სასწავლებელში, რომლის დამთავრების შემდეგ 1890 წელს ჩააბარა თბილისის სამასწავლებლო ინსტიტუტში. 1894 წელს სასწავლებელი დაამთავრა, სადაც მიიღო მასწავლებლის დიპლომი. იმავე წელს რევოლუციურ მოძრაობაში მონაწილეობისათვის 3 წლით გადაასახლეს მანგიშლაყში, სადაც მასწავლებლად მუშაობდა. ეთნოგრაფიული მასალის შესაგროვებლად ჩაატარა მრავალი ექსპედიცია კავკასიაში, რომლის საფუძველზე გამოაქვეყნა ეთნოგრაფიული ხასიათის შრომები, მ.შ. საქართველოს ისტორიულ-გეოგრაფიულ პროვინციებზე და ცალკეულ გეოგრაფიულ ობიექტებზე („კახეთის ხალხის ჩვეულება და სარწმუნოება“, 1906; „ბახმარო“, 1901; „მახინჯაური“, 1902; და სხვ.). 1913 წლიდან იყო რუსეთის გეოგრაფიული საზოგადოების კავკასიის განყოფილების მდივანი. ალექსანდრე ლაისტერთან ერთად გამოაქვეყნა „კავკასიის გეოგრაფია“ (1924), და „ამიერკავკასიის გეოგრაფია“ (1929). გრიგოლ ჩურსინის ბიოგრაფია (რუსული) ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 171. ↑ 1.0 1.1 https://bioslovhist.spbu.ru/person/3194-cursin-grigorij-filippovic.html ↑ 2.0 2.1 https://cyberleninka.ru/article/n/grigoriy-filippovich-chursin-1874-1930/viewer
ივანე ფიგუროვსკი

ივანე ვლადიმერის ძე ფიგუროვსკი (დ. 15 მარტი [ძვ. სტ. 3 მარტი], 1865, სოფელი პიანგუსი, ახლანდელი ვლადიმირის ოლქი — გ. 23 მარტი, 1940, ბაქო) — რუსი კლიმატოლოგი. ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1937), პროფესორი (1921). აზერბაიჯანის მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1935). 1893 წელს დაამთავრა ვარშავის უნივერსიტეტი. 1895–1907 და 1912–1921 მუშაობდა თბილისის ფიზ. ობსერვატორიაში (1907–1912 — ირკუტსკის მაგნიტურ-მეტეოროლოგიურ ობსერვატორიაში). 1921 წლიდან მუშაობდა აზერბაიჯანში (1937 წლიდან სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის აზერბაიჯანის ფილიალის გეოგრაფიული სექტორის ხელმძღვანელი). ფიგუროვსკის შრომები ძირითადად ეხება კაკვასიის კლიმატოლოგიურ საკითხებს. შეისწავლა ტემპერატურის განაწილება, მთა-ხეობათა ქარი, ბრიზი, ფიონი და სხვა. პირველმა შეიმუშავა კავკასიის ჰავის დეტალური კლასიფიკაცია და მოგვცა მისი კლიმატური დარაიონება (1903–1905). Опыт исследования климатов Кавказа, т. 1, СПб, 1912; Климаты Кавказа, Тифлис. 1919; Климатическое районирование Азербайджана, ч. 1—2. Баку, 1926. ჯავრიშვილი ვ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 284.
რუსთავი (ანსამბლი)

„რუსთავი“ — ანსამბლი, რომელიც დააარსა ანზორ ერქომაიშვილმა მეგობრებთან ერთად 1968 წელს. თავიდან ანსამბლი მხოლოდ მომღერლებისგან შედგებოდა. იმავე წელს მომღერლებს მოცეკვავეთა გუნდი შეუერთდა და დღემდე ერთიანი სახელით აგრძელებენ მოღვაწეობას. დაარსების დღიდან ანსამბლს გამართული აქვს 7000-ზე მეტი კონცერტი მსოფლიოს 80-მდე ქვეყანაში. ანსამბლის რეპერტუარში შედის საქართველოს თითქმის ყველა კუთხის ცეკვები და სიმღერები. „რუსთავის“ ყოველ წევრს აქვს ძალზე დიდი შემოქმედებითი დატვირთვა. ქართული ხალხური სიმღერის სტრუქტურა განაპირობებს ანსამბლის წევრთა შემოქმედებით თანასწორუფლებიანობას, რაც თითოეული მომღერლისაგან მოითხოვს მაღალ პროფესიონალიზმს, ოსტატობასა და საშემსრულებლო კულტურას. როგორც მომღერალთა, ასევე მოცეკვავეთა წარმოდგენების სტილი ტრადიციულია და ინარჩუნებს ისტორიულ კოლორიტს. ანსამბლის სამხატვრო ხელმძღვანელის ანზორ ერქომაიშვილისა და მთავარი ქორეოგრაფის ფრიდონ სულაბერიძის ხედვაა ანსამბლმა შეინარჩუნოს ეთნოგრაფიული გუნდის ფორმა და სტრუქტურა, ამავე დროს გადალახოს კუთხური კარჩაკეტილობა. ამ ხედვის შედეგია, რომ ანსამბლი საფუძვლიანად დაეუფლა მრავალდიალექტიანი ქართული მუსიკალური ფოლკლორული ცეკვისა და სიმღერის სტილსა თუ ჟანრობრივ მრავალფეროვნებას, რითაც აკადემიური საგუნდო კოლექტივის თვისებები შეიძინა. ქართული ხალხური სიმღერების პოპულარიზაციის საქმეში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისთვის, ანსამბლი „რუსთავი“ დაჯილდოებულია ზაქარია ფალიაშვილის (1980), ალბერტ შვაიცერის (1986) და საქართველოს სახელმწიფო (1999) პრემიებით. რუსთავი დაარქივებული 2012-02-08 საიტზე Wayback Machine. ამაზონი
საქართველოს აეროპორტების გაერთიანება

შპს „საქართველოს აეროპორტების გაერთიანება“ — ზედამხედველობას უწევს საქართველოს სამოქალაქო აეროპორტებს. ამჟამად საქართველოში მოქმედია შემდეგი სამოქალაქო აეროპორტები: თბილისის საერთაშორისო აეროპორტი, ქუთაისის საერთაშორისო აეროპორტი, ბათუმის საერთაშორისო აეროპორტი, მესტიის აეროპორტი, ზუგდიდის აეროპორტი. კომპანიის დამფუძნებელი პარტნიორია სახელმწიფო. შპს საქართველოს აეროპორტების გაერთიანება დაფუძნდა 2010 წლის 1 ნოემბერს. 2011 წლის 11 მარტს, შპს „საქართველოს აეროპორტების გაერთიანება შეერწყა სს „თბილისის საერთაშორისო აეროპორტის“ და წარმოადგენს ასევე „თბილისის საერთაშორისო აეროპორტის“ უფლებამონაცვლეს. შეზღუდული პასუხისმგებლობის საზოგადოება „საქართველოს აეროპორტების გაერთიანება“ შექმნილია „მეწარმეთა შესახებ“ საქართველოს კანონის შესაბამისად. დამფუძნებელი პარტნიორია და კაპიტალის წილთა 100%-ის მესაკუთრეა სახელმწიფო, რომლის უფლებამოსილებებს ახორციელებს საჯარო სამართლის იურიდიული პირი „საწარმოთა მართვის სააგენტო“, გარდა წილების პრივატიზირებისა და/ან განკარგვის უფლებამოსილებებს, რასაც ახორციელებს საქართველოს ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების სამინისტრო. შპს „საქართველოს აეროპორტების გაერთიანების“ ხელმძღვანელი ორგანოებია: პარტნიორთა საერთო კრება, სამეთვალყურეო საბჭო, დირექტორი. შპს „საქართველოს აეროპორტის გაერთიანების“ საქმიანობის ძირითადი მიმართულებებია: საქართველოს სამოქალაქო აეროპორტებზე ზედამხედველობა; საქართველოს სამოქალაქო აეროპორტების დაპროექტების, მშენებლობის, მოდერნიზებისა და განვითარების უზრუნველყოფა; საქართველოს სამოქალაქო აეროპორტებისათვის ერთიანი ტექნიკურ-ნორმატიული ბაზის შექმნა; საქართველოს სამოქალაქო აეროპორტებში არსებული ადამიანური და ტექნიკური რესურსების მართვა და ოპტიმიზაცია; საქართველოს სამოქალაქო აეროპორტებისათვის ერთიანი საინსტრუქციო სახელმძრვანელო დოკუმენტის შექმნა სააეროპორტო მომსახურების და მოსაკრებლის შესახებ; საქართველოს სამოქალაქო აეროპორტებში ფრენის უშიშროებისა და უსაფრთხოების დონის ამაღლება; საქართველოს სამოქალაქო ფინანსური და მატერიალური ქონების მართვა; ქვეყნის ინტრეესიდან გამომდინარე კომპეტენციის ფარგლებში მოლაპარაკებების წარმოება; საქართველოს სამოქალაქო აეროპორტებში მოქმედი საერთაშორისო სტანდარტებისა და ნორმების (ICAO, IATA, ECAC და ა.შ) დანერგვა და შენარჩუნება; საქართველოს სამოქალაქო აეროპორტების განვითარების ერთიანი გეგმის შემუშავება. კომპანიას უფლება აქვს განახორციელოს ნებისმიერი საქმიანობა, რომელიც არ ეწინააღმდეგება მოქმედ კანონმდებლობას, საწარმოს და პარტნიორების ინტერესებს. კომპანია თავის საქმიანობას ახორციელებს მოქმედი კანონმდებლობის შესაბამისად საჭიროების შემთხვევაში - აუცილებელი ლიცენზიებისა და ნებართვების საფუძველზე. საქართველოს აეროპორტების გაერთიანების ოფიციალური ვებ მისამართი საქართველოს აეროპორტების გაერთიანების ბლოგის მისამართი[მკვდარი ბმული] საქართველოს აეროპორტების გაერთიანების FACEBOOK გვერდი საქართველოს აეროპორტების გაერთიანების ბლოგის მისამართი[მკვდარი ბმული] სსიპ საწარმოთა მართვის სააგენტო[მკვდარი ბმული] თბილისის საერთაშორისო აეროპორტის ოფიციალური ვებ მისამართი[მკვდარი ბმული] ბათუმის საერთაშორისო აეროპორტის ოფიციალური ვებ მისამართი[მკვდარი ბმული]
წმინდა გიორგის ეკლესია (თბილისი)

წმინდა გიორგის ეკლესია თბილისში — მართლმადიდებლური ტაძარი თბილისში დიდუბეში, სამტრედიის ქუჩაზე. ეკლესია აკურთხა 2011 წლის 15 ნოემბერს კათოლიკოს-პატრიარქმა ილია II-მ. წმინდა გიორგის სახელობის ტაძარი წლების განმავლობაში მრევლის ხელითა და ხარჯებით შენდებოდა. ↑ თბილისს კიდევ ერთი ეკლესია შეემატა // Information Agency 'PirWeli'. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2023-04-07. ციტირების თარიღი: 2011-11-15.
კეილა

კეილა (გერმ. Kegel) — ქალაქი ესტონეთის ჩრდილო-დასავლეთში. კეილის მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს მდინარე კეილაზე. მოსახლეობა - 9 400 ადამიანი (2010). ქალაქში არსებობს მსუბუქი მრეწველობის და კვების საწარმოები. კეილა ცნობილია XIII საუკუნიდან. ქალაქი მდებარეობს დედაქალაქ ტალინის დასავლეთით 25 კმ-ის დაშორებით. საერთო ფართი 10 46 კმ². მისი დიდი ნაწილი დასახლებულია, დანარჩენი კი დაფარულია ტყეებით და მდელოებით. კეილის ყველა სამრეწველო საწარმო განლაგებულია ქალაქის გარეუბანებში. ჭიათურა, საქართველო სიგულდა, ლატვია ნიკოპოლი, უკრაინა შტური, გერმანია ესტონეთის ქალაქების სია ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2011-11-10 საიტზე Wayback Machine. Harjumaa Museum დაარქივებული 2018-06-17 საიტზე Wayback Machine. Keila St. Michael's Church Official website დაარქივებული 2013-10-29 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) Keila St. Michael's Church Official website (Estonian) დაარქივებული 2010-01-07 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 1.7 http://www.geopostcodes.com/Keila_Urban
ბერძნები საქართველოში

ბერძნები საქართველოში — საქართველოში ბერძნების პირველი დასახლებების გაჩენა შავი ზღვის სანაპიროების ბერძნულ კოლონიზაციას უკავშირდება და ბერძნული მოსახლეობა საქართველოში ანატოლიიდანაა გადმოსახლებული. ბერძნების მცირე ჯგუფი საქართველოში XVIII საუკუნის მეორე ნახევარში ჩამოსახლდა, როდესაც მეფე ერეკლე II-ის ინიციატივით ჩვენში დაიწყო ვერცხლის და ტყვიის მოპოვება; მაშინ მოიწვიეს ანატოლიიდან ამ საქმის მცოდნე ბერძენი ოსტატები. არსებული ცნობებით, გიუმიუშხანიდან მოსული ბერძნების 800-მდე ოჯახი ჩასახლებულა 1763 წელს ახტალის მიდამოებში. მათი შთამომავლები არიან მარნეულის მუნიციპალიტეტის სოფელ ოფრეთში მცხოვრები ბერძნები. უფრო მოგვიანებით, 1813 წელს თურქეთიდან მოსული ბერძნების 120 ოჯახი დასახლდა ქართველების ყოფილ სოფელ წინწყაროში (თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტი). 1830 წელს თრიალეთში დასახლდა კვლავ თურქეთიდან მოსული 7 ათასამდე ბერძენი, რომლებმაც ქართველების ყოფილ ნასახლარზე 18 სოფელი შექმნეს. XIX საუკუნის შუა წლებში ბერძნები ჩამოსახლდნენ ზღვისპირა აჭარაში, აგრეთვე სოფელ ირაგაში (თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტი) და ციხისჯვარში (ბორჯომის მუნიციპალიტეტი). გასული საუკუნის 60-იანი წლებიდან ბერძნები მასიურად ჩასახლდნენ აფხაზეთში. 1989 წელს ბერძნების საერთო რაოდენობა საქართველოში დაახლოებით 100 ათასს შეადგენდა. ბოლო 2002 წლის აღწერის მონაცემებით საქართველოში ცხოვრობდა 15 166 ბერძენი, მათ შორის ქვემო ქართლში - 7415, თბილისში - 3792, აჭარაში - 2168. ბერძნები პონტიელები ბერძნები საქართველოში, თბ., 1990, გვ. 5-8; ვ. ჯაოშვილი, საქართველოს მოსახლეობა XVIII-XIX საუკუნეებში, თბილისი 1984, გვ.233; ვ. ჯაოშვილი, საქართველოს მოსახლეობა, თბილისი 1996, გვ. 79-290; საქართველოს მოსახლეობის აღწერის ძირითადი შედეგები, თბილისი 2002, ტ. I-II. ბერძნები საქართველოში დაარქივებული 2011-10-05 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2002 წლის მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
ჯეიმზ დეივიდ ფორბზი

ჯეიმზ დეივიდ ფორბზი (ინგლ. James David Forbes; დ. 20 აპრილი, 1809 — გ. 31 დეკემბერი, 1868) — შოტლანდიელი ფიზიკოსი და გლაციოლოგი. მუშაობდა სითბური გამტარობისა და სეისმოლოგიის საკითხებზე. ცხოვრების დიდი ნაწილი გატარა ქალაქ ედინბურგში, სწავლობდა ამავე ქალაქის უნივერსიტეტში და 1833 წლიდან იყო უნივერსიტეტის პროფესორი. ჯეიმზ დეივიდ ფორბზი დაიბადა 1809 წლის 20 აპრილს ქალაქ ედინბურგში. 1825 წელს ჩააბარა ედინბურგის უნივერსიტეტში. 19 წლის ასაკში გახდა ედინბურგის სამეფო საზოგადოების წევრი, ხოლო 1832 წელს აირჩიეს ლონდონის სამეფო საზოგადოების წევრად. 1833 წლიდან ედინბურგის უნივერსიტეტში ფილოსოფიის პროფესორია. სახელი გაითქვა როგორც სითბოსა და მყინვარების მკვლევარმა. 1836-1844 წლებს შორის გამოაქვეყნა ოთხტომეული „სითბოს გამოკვლევა“, სადაც აღწერა ინფრაწითელი სითბოს სხივური პოლარიზაცია და სხვა. 1842 წელს გამოიგონა სეისმოგრაფი. 1846 წელს ტემპერატურის გამოსაკვლევად დაიწყო ექსპერიმენტების ჩატარება დედამიწის სხვადასხვა სიღრმეებში და ედინბურგის მიმდებარე ტერიტორიებზე. 1838 წელს სამეფო საზოგადოებამ დააჯილდოვა რუმფორდის მედლით, ხოლო 1843 წელს ოქროს მედლით. მოღვაწეობდა გეოლოგიაშიც. გამოაქვეყნა შრომა, რომელიც მიეძღვნა გეოთერმულ წყაროებს, ვულკანებსა და სხვა. შვეიცარიასა და ნორვეგიაში მოგზაურობისას სწავლობდა მყინვარების მოძრაობას და დაკვირვებებს ატარებდა მათ შიდა სტუქტურებზე. ამრიგად, ფორბზმა დიდი წვლილი შეიტანა გლაციოლოგიის როგორც მეცნიერების ჩამოყალიბებაში. დეივიდ ფორბზის სახელობისაა მდინარე და მყინვარი ახალ ზელანდიაში. Travels through the Alps of Savoy and Other Parts of the Pennine Chain, with Observations on the Phenomena of Glaciers. (1843) Karte des Eismeeres von Chamouni. (1845) Norway and its Glaciers. (1853) Review of the progress of mathematical and physical science (1858) Occasional Papers on the Theory of Glaciers. (1859) A Tour of Mont Blanc and Monte Rosa. (1855) ჯეიმზ დეივიდ ფორბზი – ენციკლოპედია ბრიტანიკა (ინგლისური) ფორბზის სეისმოგრაფი დაარქივებული 2012-04-27 საიტზე Archive-ItCategory:Webarchive template other archives (ინგლისური) ↑ 1.0 1.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 2.0 2.1 Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ 3.0 3.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 4.0 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 Lundy D. R. The Peerage <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q67129259"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q21401824"></a> ↑ Library of the World's Best Literature / C. D. Warner — 1897. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q952614"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19098835"></a> ↑ https://royalsociety.org/grants-schemes-awards/awards/rumford-medal/