laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
კრისტინ კანგალუ

კრისტინ კანგალუ (ინგლ. Christine Kangaloo; დ. 1 დეკემბერი, 1961, სან-ფერნანდო, ტრინიდადი და ტობაგო) — ტრინიდადელი პოლიტიკოსი, ტრინიდადი და ტობაგოს პრეზიდენტი 2023 წლის 20 მარტიდან. ტრინიდადი და ტობაგოს სენატის პრეზიდენტი 2015-2023 წლებში. ერთადერთი ადამიანია, რომელიც იყო სენატის როგორც პრეზიდენტი, ასევე ვიცე-პრეზიდენტი. პირველი ქალი სენატის ვიცე-პრეზიდენტის თანამდებობაზე. სენატის მესამე პრეზიდენტი ქალი და ქვეყნის მეორე პრეზიდენტი ქალი. კანგალუ იყო ოპოზიციონერი სენატორი, პრემიერ-მინისტრის ოფისის ხელმძღვანელი, იურიდიულ საკითხთა მინისტრი, მეცნიერების, ტექნოლოგიებისა და უმაღლესი განათლების მინისტრი სახალხო ნაციონალური მოძრაობის მთავრობებში. კრისტინ კაგალუ დაიბადა პრესვიტერიანელების ინდო-ტრინიდადულ ოჯახში. მან დაამთავრა ვესტ-ინდოეთის უნივერსიტეტი და ჰიუ ვუდინგის იურიდიული სკოლა და მიიღო ხარისხი სამართლის სფეროში. 2001 წლის 12 იანვარს პირველად გახდა პარლამენტის წევრი. შემდეგ იგი იკავებს სენატის ვიცე-პრეზიდენტის, ხოლო 2002 წელს პრემიერ-მინისტრის კანცელარიის ხელმძღვანელის თანამდებობას. 2005 წელს დანიშნეს იუსტიციის მინისტრად. 2007 წელს საყოველთაო არჩევნების დროს იგი აირჩიეს წარმომადგენელთა პალატის წევრად სახალხო ნაციონალური მოძრაობის რიგებიდან და დაიკავა მეცნიერების, ტექნოლოგიებისა და უმაღლესი განათლების მინისტრის თანამდებობა. 2015 წლის 23 სექტემბერს აირჩიეს სენატის პრეზიდენტად, ხოლო 2023 წლის 20 მარტს დაიკავა ქვეყნის პრეზიდენტის თანამდებობა. ↑ Trinidad and Tobago Parliament. Trinidad and Tobago Parliament. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 1 აპრილი 2018. ციტირების თარიღი: 15 July 2020. ↑ „96.1 WEFM“ (ინგლისური). ციტირების თარიღი: 15 July 2020 – წარმოდგენილია Facebook-ის მიერ. ↑ Photos of the Day: President Inauguration. Trinidad and Tobago Newsday (21 March 2023). ციტირების თარიღი: 24 March 2023. ↑ „More places for T&T law students at St Augustine campus“. Trinidad and Tobago Guardian (ინგლისური). ციტირების თარიღი: 15 July 2020. ↑ Trinidad and Tobago Parliament. Trinidad and Tobago Parliament. ციტირების თარიღი: 15 July 2020. ↑ The President | The Office of the President of the Republic of Trinidad and Tobago. ↑ Mc Letchie, Alison (2013), "The Parasitic Oligarchy? The Elites in Trinidad and Tobago". (Doctoral dissertation). ↑ „The Trinidad Guardian -Online Edition Ver 2.0“. Trinidad and Tobago Guardian. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 17 July 2020. ციტირების თარიღი: 15 July 2020. ↑ „The Trinidad Guardian -Online Edition Ver 2.0“. Trinidad and Tobago Guardian. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 15 July 2020. ციტირების თარიღი: 15 July 2020. ↑ Lord, Richard. „?PM: Two elections coming this year“. Trinidad and Tobago Guardian (ინგლისური). ციტირების თარიღი: 15 July 2020. ↑ „Battle over Marabella sports ground“. Trinidad and Tobago Newsdday. 5 March 2008. ციტირების თარიღი: 15 July 2020. ↑ T&T Guardian en. ციტირების თარიღი: 15 July 2020.
ინკასატორის ჩანთა

„ინკასატორის ჩანთა“ (რუს. „Сумка инкассатора“) — საბჭოთა დეტექტიური მხატვრული ფილმი, რომელიც გადაღებულია 1977 წელს კინოსტუდია „ლენფილმში“ და პირველ შემოქმედებით გაერთიანებაში ლიტველი რეჟისორის, აუგუსტ ბალტრუშაიტისის მიერ. ფილმის პრემიერა სსრკ-ში შედგა 1979 წლის აპრილში. გადაღებების უმეტესი ნაწილი ყირიმსა და სიმფეროპოლში მიმდინარეობდა. სსრკ-ის პროკურატურის საგამოძიებო ჯგუფს დაევალა ავტომანქანაში დამწვარი ინკასატორების საქმის გამოძიება, რომლებსაც აეროპორტის შემოსავალი გადაჰქონდათ. გამოძიებამ დაადგინა, რომ მანქანა იდგა, როცა ცეცხლი გაჩნდა, ფული მანქანიდან ცეცხლის გაჩენამდე იქნა წაღებული და არ დამწვარა. ინკასატორების სპეციალური ინსტრუქციებით კი დაუშვებელი იყო მანქანის გაჩერება და მასში უცხო პირის ჩასმა. მანქანის გაჩერების შემთხვევაში კი საინკასატორო სამსახურში სპეციალური სიგნალი უნდა გაეგზავნათ, მაგრამ ასე არ მომხდარა. იპოვეს ასევე თვითნაკეთი პოროტექნიკის კვალი. ექსპერტიზამ აჩვენა, რომ მანქანაში მსხდომი ინკასატორების პარალიზებისთვის სპეციალური გაზი გამოიყენეს. გამოძიებას ართულებს ისიც, რომ დამნაშავეს კვალის ასარევად სპეციალურად სხვადასხვა ქმედებები აქვს ჩატარებული, რითაც ეჭვი სხვებზე უნდა აიღონ. გიორგი ბურკოვი — ალექსანდრე სანინი დონატას ბანიონისი — ალექსეი ტულიაკოვი ელენა ნაუმკინა — მარგარიტა უსტინოვა ვიტაუტას ტომკუსი — იური ბორისოვი ნატალია ფატეევა — ქსენია კოვალიოვა ანატოლი სოლონიცინი — ივან ტროფიმეს ძე იგორ ერელტი — იგორ პეშეხონოვი მიხეილ სვეტინი — ჩებოტარიოვი, მოლარე გია კობახიძე — ნორაკიძე მ. სიზოვი — ექსპერტი „ინკასატორის ჩანთა“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ვერცხლისფერი გიბონი

ვერცხლისფერი გიბონი (ლათ. Hylobates moloch) — ძუძუმწოვარი ცხოველი გიბონისებრნთა ოჯახისა. ბინადრობს ინდონეზიაში, კუნძულ იავაზე. 2008 წლიდან ეს სახეობა შესულია IUCN-ის წითელ წიგნში. http://www.gibbons.de/main/system/intro.html
ერკინისის ციხე

ერკინისის ციხე — ციხესიმაგრე ისტორიული ტაოს და კლარჯეთის საზღვარზე, კლარჯეთის პროვინციის, თუხარისის ტერიტორიაზე. ბუბა კუდავა ერკნისის ციხეს მიიჩნევს ციხე-ქალაქ თუხარისად. თუმცა არც იმას გამორიცხავს, რომ ხოდის ხეობაშიც შეიძლება მისი ძებნა, რადგან ციხე იქაც არის და ბერთას სახარების მინაწერი სწორედ ხოდის ხეობის ტოპონიმებს იხსენიებს. მისი აზრით, შესაძლოა გარკვეულ პერიოდში მოხდა ადმინისტრაციული ცენტრის გადატანა ერკინისიდან ხოდის ხეობაში. ერკინისის ძველ თუხარისთან გაიგივების სასარგებლო მონაცემებია: მეგალითური ნაქალაქარის არსებობა ციხის დაბლა, აქ გადიოდა შუა საუკუნეების უმნიშვნელოვანესი გზები (იშხნის, ოხურის, ტაოსკარის ხევებიდან), მდ. ჭოროხიდან არ არის დაშორებული დიდი მანძილით, აქ მდებარეობს ადრეშუასაუკუნეების ეკლესია. თანამედროვე ართვინის რაიონის სოფელ დიქმენლის სამხრეთ-დასავლეთით 3 კმ-ზე მდ. ხოდისწყლის ჭოროხთან შესართავიდან 1,2 კმ-ზე, მდინარე ჭოროხის მარჯვენ ნაპირზე, კლდოვანი მთის თავზე შემორჩნილია ციხის ფრაგმენტები. ციხე ძლიერაა დაზიანებული, შემორჩნილია რამდენიმე ნაგებობის კედლის ფრაგმენტები. ერკინისის ციხე სტრატეგიული მდებარეობით გამოირჩევა, ის კლარჯეთის პროვინცია თუხარისის გზებს აკონტროლებს. ტოპონიმი ერკინისი „რკინისას“ ნიშნავს სავარაუდოდ ამ რეგიონისთვის დამახასიათებელი ლითონების, მათ შორის რკინის წიაღისეულის სიმრავლეს შეიძლება უკავშირდებოდეს. ერკინისის პირდაპირ თარგმანს უნდა წარმოადგენდეს მიმდებარე დაბის თანამედროვე სახელწოდება — დემირკენტი. ტაო-კლარჯეთის ციხე-სიმაგრეები ტ. 2, თბ. 2020 ISBN 978-9941-9738-1-9 ↑ ბუბა კუდავა, კიდევ ერთელ ციხე-ქალაქ თუხარისის ლოკალიზაციისთვის, II საერთაშორისო კონფერენცია, ტაო-კლარჯეთი, მოხსენიებათა თეზისები, თბ. 2012 გვ. 49-51
სად არის შენი ბედნიერება, მზია?

„სად არის შენი ბედნიერება, მზია?“ — კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ 1959 წლის კინოფილმი, რეჟისორი — კონსტანტინე პიპინაშვილი. ფილმი გადაღებულია გრიგოლ ჩიქოვანის მოთხრობის — „სიყვარულის“ მიხედვით. პრემიერა გაიმართა 1961 წელს. თანაკლასელები ელგუჯა და მზია სკოლის დამთავრების შემდეგ სამუშაოდ სოფელში დარჩენას გადაწყვეტენ, მაგრამ მზია იძულებული ხდება დედას დაუჯეროს და უმაღლესში ჩასაბარებლად ქალაქში გაემგზავროს. ბიძის აგარაკზე ის ახალგაზრდა ინჟინერს, ლადო ჩხეტიანს გაიცნობს. ლეილა აბაშიძე — მზია ოთარ ხატიაშვილი — ლადო გოჩა აბაშიძე — ელგუჯა აკაკი ხორავა — შალვა დუდუხანა წეროძე — ვერიკო დავით ძიგუა — გიორგი ირაკლი უჩანეიშვილი — ავთანდილი თინათინ სეფერთელაძე — ნათელა ციცინო გელოვანი — ნინუკა მერი ლომიძე — მიმი ირინე მაღალაშვილი — რაისა რამაზ ჩხიკვაძე — აგრონომი ნოდარ პიპინაშვილი — თეიმურაზი ნინო (ჩიტოლია) ჩხეიძე — ტასო მიხეილ ურუშაძე — ივანე თენგიზ ამირანაშვილი — ნიკო „სად არის შენი ბედნიერება, მზია?“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია „სად არის შენი ბედნიერება, მზია?“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
კამპუჩიის გიბონი

კამპუჩიის გიბონი (ლათ. Hylobates pileatus) — გიბონისებრთა ოჯახის პრიმატი. გავრცელებულია აღმოსავლეთ ტაილანდში, დასავლეთ კამბოჯაში და სამხრეთ-დასავლეთ ლაოსში. ცოტა რამ არის ცნობილი მისი სქესობრივი ქცევის შესახებ, მაგრამ ითვლება, რომ იგი არ განსხვავდება სხვა გიბონებისაგან. Фотографии кампучийского гиббона Голос кампучийского гиббона Gibbon Conservation Center(ინგლისური)
საიუბილეო მედალი ვლადიმერ ლენინის დაბადების 100 წლისთავის აღსანიშნავად

საიუბილეო მედალი „ვლადიმერ ილიას ძე ლენინის დაბადების 100 წლისთავის აღსანიშნავად“ (რუს. Юбилейная медаль «За доблестный труд (За воинскую доблесть). В ознаменование 100-летия со дня рождения Владимира Ильича Ленина») — სსრკ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის 1969 წლის 5 ნოემბრის ბრძანებულებით დაწესებული ჯილდო. მედლის ავტორები იყვნენ სსრკ-ის სახალხო მხატვარი ნიკოლოზ სოკოლოვი (ავერსი) და ალექსანდრე კოზლოვი (რევერსი) საიუბილეო მედალი გაიცემოდა 2 მიმართულებით: „მამაცური შრომისათვის. ვლადიმერ ილიას ძე ლენინის დაბადების 100 წლისთავის აღსანიშნავად“ „საბრძოლო მამაცობისათვის. ვლადიმერ ილიას ძე ლენინის დაბადების 100 წლისთავის აღსანიშნავად“ საიუბილეო მედლით — „მამაცური შრომისათვის (საბრძოლო მამაცობისათვის), ვლადიმერ ილიას ძე ლენინის დაბადების 100 წლისთავის აღსანიშნავად“ ჯილდოვდებოდნენ: მოწინავე მუშები, კოლმეურნეები, სახალხო მეურნეობის სპეციალისტები, სახელმწიფო დაწესებულებებისა და საზოგადოებრივი ორგანიზაციების მუშაკები, მეცნიერებისა და კულტურის მოღვაწეები, რომლებმაც შრომის მაღალი შეფასებები დაიმსახურეს ლენინის იუბილესთვის მზადების პერიოდში. პირები, რომლებმაც აქტიური მონაწილეობა მიიღეს საბჭოთა ხელისუფლების დამყარებისათვის ბრძოლაში. საბჭოთა არმიის, საზღვაო ფლოტისა და სსრკ შსს-ს შეიარაღებული ძალების სამხედრო მოსამსახურეები, რომლებმაც ლენინის იუბილესთვის მზადების პერიოდში მიაღწიეს მაღალ მაჩვენებლებს სამხედრო და პოლიტიკურ მომზადებაში. Юбилейная медаль "За доблестный труд (За воинскую доблесть). В ознаменование 100-летия со дня рождения Владимира Ильича Ленина"
ჯუჯა გიბონი

ჯუჯა გიბონი (ლათ. Hylobates klossii) — პრიმატი გიბონისებრთა ოჯახისა. იგი წააგავს სიამანგს თავისი შავი ბეწვით, მაგრამ გაცილებით პატარაა და არ აქვს ყელთან ჩანთა, რითაც სიამანგი გამოირჩევა. ჯუჯა გიბონის სიგრძე მერყეობს 44-დან 63 სანტიმეტრამდე და წონაში აღწევს ექვს კილოგრამს. ისევე, როგორც მრავალ სხვა სახეობის გიბონს, ჯუჯა გიბონსაც აქვს გრძელი ხელები და უკუდოა. ARKive - სურათები და ვიდეოები ჯუჯა გიბონის შესახებ დაარქივებული 2006-05-06 საიტზე Wayback Machine. ჯუჯა გიბონის ფოტოები დაარქივებული 2007-01-04 საიტზე Wayback Machine. გიბონთა საუბრის შემსწავლელი ცენტრი ↑ კოლინ გროუვზი (2005). მსოფლიოს ძუძუმწოვართა სახეობები, მესამე გამოცემა, ბალტომორი: ჯონ ჰოპკინზის უნივერსიტეტის პრესა. ISBN 0-801-88221-4. ციტირების თარიღი: 2011-02-08.  დაარქივებული 2011-05-22 საიტზე Wayback Machine.
ჩიტათა

ჩიტათა — სოფელი საქართველოში, ჯავის მუნიციპალიტეტში. ჩიტათა ↑ საქართველოს სატელეფონო კოდები — „სილქნეტი“ ↑ საქართველოს საფოსტო ინდექსები — „საქართველოს ფოსტა“ ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 200. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 120.
თეთრლოყა გიბონი

თეთრლოყა გიბონი — ძუძუმწოვარი ცხოველი გიბონისებრნთა ოჯახისა. მოიცავს 4 ქვესახეობას. გავრცელებულია ჩინეთში, ლაოსსა და ჩრდილოეთ ვიეტნამში. შესულია IUCN-ის წითელ წიგნში, როგორც გადაშენების კრიტიკული საფრთხის ქვეშ მყოფი სახეობა. თეთრლოყა გიბონი — IUCN-ის წითელი ნუსხა.
სიონის მთა

სიონის მთა (ებრ. הַר צִיּוֹן, Har Ṣīyyōn; არაბ. جبل صهيون, ჯაბალ საჰიუნი) — ბორცვი იერუსალიმში, ძველი ქალაქის კედლების სიახლოვეს. სიმაღლე 765 მ. ტერმინი „სიონის მთა“ მოხსენიებულია ებრაულ ბიბლიაში ჯერ დავითის ქალაქის, ხოლო მოგვიანებით ტაძრის მთის აღსანიშნავად, მაგრამ მისი მნიშვნელობა შეიცვალა და დღეს განიხილება როგორც ძველი იერუსალიმის დასავლეთი ბორცვის სახელწოდება. უფრო ფართო გაგებით, ტერმინი სიონი აგრეთვე გამოიყენება როგორც მთლიანად ისრაელის მიწის სახელწოდება. „სიონის“ (Zion) ეტიმოლოგია გაურკვეველია. მოიხსენიება ბიბლიაში, კერძოდ, სამოელის წიგნში (2 სამოელი 5:7) როგორც მეფე დავითის მიერ დაპყრობილი იევუსელთა ციხესიმაგრის სახელწოდება. თუკი სემიტურია, მაშინ შესაძლოა დაკავშირებული იყოს ებრაულ ფესვებთან ṣiyyôn („ციხესიმაგრე“). სიოის მთაზე იდგა სოლომონის მიერ აშენებული ღმერთი იაჰვეს ტაძარი. იგი შეადგენს ქალაქ იერუსალიმის უძველეს ნაწილს, ვინაიდან პირველად სწორედ აქ გაშენდა ქალაქი. იობოსელთაგან ამ მთის მიღების შემდგომ, მეფე დავითმა მეტად განამტკიცა სიონი, აღაშენა მასზე სამეფო ციხე-დარბაზი და უწოდა „ქალაქი დავითისა“ (II მეფ. V თ.). ეპიფანე კვიპრელის ცნობით, იმპერატორმა ადრიანემ დანგრეულ იერუსალიმში, სიონის მთაზე, ნახა პატარა ეკლესია, რომელშიც სულიწმინდის მოფენა მოხდა. ევსები კესარიელის ცნობით, აქ მან იხილა იერუსალიმის პირველი ეპისკოპოსის — იაკობის კათედრა (ტახტი). სხვადასხვა ცნობების მიხედვით, სიონის ეკლესია მოციქულთა აგებულია და აქ მოხდა სულიწმინდის გადმოსვლა მოციქულებზე. თბილისის ღვთისმშობლის მიძინების საპატრიარქო ტაძარი სიონია. მისი აშენება ქართლის ერისმთავრებმა VI საუკუნის II ნახევარში დაიწყეს. ↑ Bargil Pixner (2010). რედ. Rainer Riesner: Paths of the Messiah, Translated by Keith Myrick, Miriam Randall, Ignatius Press, გვ. 320–322. ISBN 978-0-89870-865-3.  ↑ The Significance of Jerusalem: A Jewish Perspective ↑ 3.0 3.1 Terry R. Briley (2000). Isaiah, Volume 1 - The College Press NIV commentary: Old Testament series. College Press, გვ. 49. ISBN 978-0-89900-890-5.  ↑ ფსალმუნნის ძველ-ქართულ სიტყვათა, გეოგრაფიულ ადგილთა და ისტორიულ მოვლენათა განმარტებანი ↑ ბარბაქაძე, ლია. ჯიბის ცნობარი მართლმორწმუნე ქრისტიანისათვის, თბ., 2013.
სალაჰადდინ ხალილოვი

სალაჰადინ ხალილოვი ( Səlahəddin Sədrəddin oğlu Xəlilov; ფსევდონიმი: აბუ თურხანი ; დ. 22 თებერვალი, 1952, მარნეული) — ფილოსოფიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი, 2007 წლიდან აზერბაიჯანის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი. ↑ azerbaijan-news.az. ციტირების თარიღი: 2012-08-24
კოგია

კოგია (ლათ. Kogia breviceps) — ზღვის ძუძუმწოვარი კბილიანი ვეშაპების ქვერიგისა. მისი სხეულის სიგრძე 4 მ აღწევს, მომრგვალო თავის, 1-2 წყვილი ზედა და 8-15 წყვილი ქვედა კბილი, ვიწრო ქვედა ყბა, ასიმეტრიული ქალა. გავრცელებულია მსოფლიოს ოკეანის ტროპიკულ და სუბტროპიკულ სარტყელში. სამეურნეო მნიშვნელობა არ აქვს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 567.
სიამანგი

სიამანგი (Symphalangus) — მაიმუნების გვარი გიბონისებრთა ოჯახისა. წარმოგდგენილია 1 სახეობით (Symphalangus syndactylus). ბინადრობენ კუნძულ სუმატრაზე. სიამანგის ტერფის მე-2 და მე-3 თითი შეზრდილი აქვს კანის აპკით. მამლის სხეულის სიგრძეა 47-60 სმ, მასა 9,5-12,5 კგ (20 კგ-მდე). დაფარული არიან შავი, პირისა და ნიკაპის ირგვლივ კი უფრო ღია ფერის ბალნით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 319. Siamang photos დაარქივებული 2007-01-04 საიტზე Wayback Machine. Siamang songs Gibbon Conservation Center ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სიამანგი
ჩაგათა

ჩაგათა — სოფელი საქართველოში, ჯავის მუნიციპალიტეტში (ქეშელთის თემი). ↑ საქართველოს სატელეფონო კოდები — „სილქნეტი“ ↑ საქართველოს საფოსტო ინდექსები — „საქართველოს ფოსტა“ ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 198. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 119. ↑ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 504. ↑ ჩაგათა
მაირამი

მაირამი — სოფელი საქართველოში, ჯავის მუნიციპალიტეტში (ქეშელთის თემი). მდებარეობს ჯავის ქედის დასავლეთ კალთაზე, მდინარე ქეშელთის (ფაწის მარცხენა შენაკადი) ხეობაში. ზ. დ. 1800 მ, ჯავიდან 30 კმ, ცხინვალიდან 35 კმ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 366. ↑ საქართველოს სატელეფონო კოდები — „სილქნეტი“ ↑ საქართველოს საფოსტო ინდექსები — „საქართველოს ფოსტა“ ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 107. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 65.
სალარ-დე-არისარო

სალარ-დე-არისარო (ესპ. Salar de Arizaro) — მარილიანი ქვაბული ჩრდილო-დასავლეთ არგენტინაში, სალტის პროვინციაში. მდებარეობს ანდებში, პუნა-დე-ატაკამის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში, ზღვის დონიდან 3460 მ სიმაღლეზე. მაქსიმალური სიგრძე 100 კმ, სიგანე 50 კმ, ფართობი 1600 კმ². სალარ-დე-არისარო ფართობით მარილიან ქვაბულებს შორის მსოფლიოში რიგით მე-6 ადგილზეა. სამხრეთ განაპირა ნაწილში აღმართულია იდეალური ფორმის მქონე კონუსი კონო-დე-არიტა (147 მ). სალარ-დე-არისაროს ფარგლებში მოიპოვება მადნეული და არამადნეული წიაღისეული, მათ შორის მარილი, მარმარილო, რკინა, სპილენძი და ონიქსი. სიახლოვეს მდებარეობს სხვა მარილიანი ქვაბულები: სალარ-დე-ანტოფალია, სალარ-დე-ომბრე-მუერტო, პოტიკოსი და სალინას-გრანდესი. მარილიან ქვაბულს შუა ნაწილში კვეთს სალტა–ანტოფაგასტის რკინიგზა. ↑ Juan J. Pueyo. Génesis de formaciones evaporíticas. Modelos andinos e ibéricos, 1991 ↑ Salar de ArizaroNASA Earth Observatory earthobservatory.nasa.gov ↑ Salar de Arizona on the Andean High Plateau, Argentina www.eosnap.com ↑ El salar de Arizaro y su imponente paisaje manoamanocadena10.com.ar
ჰულოკი

ჰულოკი (ლათ. Hoolock) — სამხრეთ-აღმოსავლეთი აზიაში მცხოვრები პრიმატების გვარი გიბონისებრთა ოჯახისა. დღეისათვის ჰულოკის ორი სახეობაა ცნობილი: აღმოსავლეთის ჰულოკი (ლათ. Hoolock hoolock) და დასავლეთის ჰულოკი (ლათ. Hoolock leuconedys). Mootnick, A.; Groves, C. P.: «A new generic name for the hoolock gibbon». International Journal of Primatology (26, 2005) Goodman, M., Czelusniak, J., Page, S. & Meireles: Where DNA Sequences Place Homo sapiens in a Phylogenetic Classification of Primates. McKenna, Bell: Classification of Mammal: Above the Species Level ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჰულოკი ARKive - images and movies of the hoolock gibbon (Bunopithecus hoolock) დაარქივებული 2006-04-23 საიტზე Wayback Machine. Hoolock gibbon photos Hoolock gibbon songs Gibbon Conservation Center Hoolock gibbon photos taken in the wild დაარქივებული 2011-07-16 საიტზე Wayback Machine. Primate Info Net Hoolock factsheet
შეტაკებები ცხინვალის რეგიონში (2004)

შეტაკებები ცხინვალის რეგიონში (2004) — მიმდინარეობდა საქართველოსა და სეპარატისტული სამხრეთ ოსეთის შეიარაღებულ ძალებს შორის, 2004 წლის ივლის-აგვისტოში. იგი 2004 წლის 19 აგვისტოს ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმებით დასრულდა. საბრძოლო მოქმედებების დროს დაიღუპა 12 ქართველი ჯარისკაცი. რუსეთ–საქართველოს ომი (2008) ↑ ქართულ მხარეს ჯარები ცხინვალის რეგიონიდან გორში გადაჰყავს ↑ 2004 წელს ცხინვალის რეგიონში დაღუპულ სამხედრო მოსამსახურეთა სია
ყაზახ-თოუზის ეკონომიკური რეგიონი

ყაზახ-თოუზის ეკონომიკური რეგიონი (აზერ. Qazax-Tovuz iqtisadi rayonu) — აზერბაიჯანის 14 ეკონომიკური რეგიონიდან ერთ-ერთი. მოიცავს აღსტაფას, გედაბაის, ყაზახის, შამქორისა და თოუზის ადმინისტრაციულ რეგიონებს. 1991 წლიდან 2021 წლამდე ზემოაღნიშნული ადმინისტრაციული ოლქების ტერიტორია, ქალაქ განჯასა და ნაფთალანთან ერთად, აგრეთვე დაშქესანის, გორანბოის, გოიგოლის, სამუხის ადმინისტრაციულ რეგიონებთან ერთად, განჯა-ყაზახის ეკონომიკური რეგიონის ნაწილი იყო (ახლანდელი განჯა- დაშქესანის ეკონომიკური რეგიონი). ყაზახ-თოუზის ეკონომიკური რეგიონი შეიქმნა აზერბაიჯანის პრეზიდენტის 2021 წლის 7 ივლისის ბრძანებულებით „აზერბაიჯანის რესპუბლიკაში ეკონომიკური რეგიონების ახალი დაყოფის შესახებ“. ↑ Azərbaycan Respublikasında iqtisadi rayonların yeni bölgüsü haqqında Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Fərmanı
ბაქოს ეკონომიკური რეგიონი

ბაქოს ეკონომიკური რეგიონი (აზერ. Bakı iqtisadi rayonu) — აზერბაიჯანის ერთ-ერთი მთავარი ეკონომიკური ცენტრი, რომლის ფართობია 2140 კმ². 1991 წლიდან 2021 წლამდე ქალაქ ბაქოს ტერიტორია აფშერონის ეკონომიკური რეგიონის ნაწილი იყო. ბაქოს ეკონომიკური რეგიონი შეიქმნა აზერბაიჯანის პრეზიდენტის 2021 წლის 7 ივლისის ბრძანებულებით „აზერბაიჯანის რესპუბლიკაში ეკონომიკური რეგიონების ახალი დაყოფის შესახებ“. ძირითადი განვითარებადი ინდუსტრიები მოიცავს ნავთობგადამამუშავებელ მრეწველობას, საერთაშორისო ვაჭრობას, საინჟინრო, ქიმიურ, კვების და ტექსტილის მრეწველობას. ↑ Azərbaycan Respublikasında iqtisadi rayonların yeni bölgüsü haqqında Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Fərmanı ↑ Baku: City that Oil Built
ბაქოს ნავთობისა და გაზის რეგიონი

ბაქოს ნავთობისა და გაზის რეგიონი — აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე ნავთობისა და გაზის მარაგებისა და წარმოების დიდი ტერიტორია. რეგიონის ნავთობის საბადოები მდებარეობს სამხრეთ კასპიის ნავთობისა და გაზის აუზში, აფშერონის ნახევარკუნძულის ტერიტორიაზე და კასპიის ზღვის მიმდებარე წყლებში. ნავთობისა და გაზის საბადოები განლაგებულია სხვადასხვა ფორმის ანტიკლინურ ნაოჭებში და გუმბათებში, ქვიშის, ქვიშაქვის, სილქვისა და თიხის ფენებში 1000-დან 3400 მ-მდე სისქით. ნავთობისა და გაზის საბადოები მდებარეობს 4500 მ-მდე სიღრმეზე. რეგიონის სამრეწველო განვითარება დაიწყო XIX საუკუნის ბოლო მესამედში. 1870 წლიდან მოყოლებული 2 მილიარდ ტონაზე მეტი ნავთობი იქნა წარმოებული. ამ ტერიტორიაზე პირველად სსრკ-ში დაიწყო ნავთობის განვითარება ზღვის ზონაში. ბაქოს ნავთობისა და გაზის რეგიონი მოიცავს 80-ზე მეტ ნავთობისა და გაზის საბადოს. ძირითადი საბადოები: შაჰ-დენიზი, აზერი-ჩირაგ-გიუნაშლი, ნავთობის კლდეები, ბაჰარის, სანგაჩალის ზღვა, ბიბი-ჰეიბათი, სურახანი, ყარაჩუხური, ყარადაგი. ↑ File:Kazakhstan National encyclopedia (ru) - Vol 1 of 5 (2004).pdf
ბაქოს გემთმშენებელი ქარხანა

ბაქოს გემთმშენებელი ქარხანა (აზერ. Bakı Gəmiqayırma Zavodu) — ქარხანა აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში. ყველაზე დიდი გემთმშენებელი ქარხანა კასპიის ზღვის ეკვატორიაში. ქარხანა დააპროექტა ბრიტანულმა კომპანია Royal Haskoning-მა. ის აღჭურვილია ფინეთში, ნიდერლანდებში, გერმანიაში, ჩეხეთში, დიდ ბრიტანეთში, სამხრეთ კორეასა და სინგაპურში წარმოებული აღჭურვილობით. მშენებლობას აზერბაიჯანის საინვესტიციო კომპანია, სოკარი და სინგაპურის კომპანია Keppel-ი ერთობლივად ახორციელებდნენ. ქარხანაში გარდა ახალი გემების მშენებლობისა, მიმდინარეობს გემების სარემონტო სამუშაოები. ბაქოს გემთმშენებელი ქარხანის მშენებლობა დაიწყო 2010 წლის მარტში და დასრულდა 2013 წლის მესამე კვარტალში. ღირებულებამ შეადგინა 470 მილიონი დოლარი. კასპიის ზღვაში ტვირთების გადაზიდვის მოცულობის გაზრდის გათვალისწინებით, მეორე ეტაპზე ქარხანაში აშენდა ტანკერები 60 - 70 ათასი ტონა წელიწადში. 2017 წლის 9 თებერვალს ხომალდ “ლაჩინის” მშენებლობა უკრაინელი ინჟინრების პროექტით განხორციელდა. ტანკერის სიგრძეა 141 მ, სიგანე -16,98 მ, ნაკადი - 4,54 მ/3,6 მ. მშენებლობა დასრულდა 2019 წლის დეკემბერში. ტანკერი შედიოდა 2019 წელს მსოფლიოში საუკეთესო გემების TOP 50-ის რეიტინგში, ბრიტანეთის საზღვაო ინჟინრების სამეფო საზოგადოების RINA-ს მიხედვით. 2017 წელს წყალქვეშა სამშენებლო გემი „ხანკენდი“ ექსპლუატაციაში შევიდა. გემი განკუთვნილია შაჰ-დენიზის ველზე სამუშაოდ შაჰ-დენიზ-2 პროექტისთვის. 2021 წლის სექტემბერში ექსპლუატაციაში შევიდა ტანკერი „ქალბაჯარი”. 2022 წლის მაისის მდგომარეობით, სატრანსპორტო გემი „SOCAR-1“, სამგზავრო გემები „უფუგი”, „ზაფერი”, „თურანი“, ტანკერები „ლაჩინი“, „ქალბაჯარი“, ბორანი „აზერბაიჯანი“, რომელიც შეტანილია 2021 წლის 50 საუკეთესო გემის სიაში ბრიტანეთის საზღვაო ინჟინერთა სამეფო საზოგადოების მიერ. 2022 წლის 28 აპრილს დაიწყო Ro-Pax საბორნე გემის „ზარიფა ალიევას“ მშენებლობა. ქარხანას შეუძლია წელიწადში 80-100 გემის შეკეთება. ქარხნის დასაქმებულთა რაოდენობა 2000 ადამიანს აჭარბებს. წარმოების მოცულობა წელიწადში 25 ათასი ტონა ლითონის კონსტრუქციაა. საწარმოს საერთო ფართი 620 ათასი კვადრატული მეტრია. ↑ Ilham Aliyev attended the opening ceremony of the Baku Shipyard ↑ Azerbaijan: New Shipyard in Baku Officially Opened ↑ 3.0 3.1 Ильхам Алиев принял участие в церемонии сдачи в эксплуатацию танкера «Академик Хошбахт Юсифзаде» ↑ Азербайджанский танкер попал в ТОП-50 лучших судов мира ↑ Significant Ships of 2019 ↑ Судно-паром "Азербайджан" признано одним из лучших в мире - ФОТО ↑ На Бакинском судостроительном заводе планируется завершить строительство четвертого танкера - СРОКИ - ИНТЕРВЬЮ ↑ Судно-паром типа Ro-Pax «Зарифа Алиева» совершит свой первый рейс из Бакинского порта - ФОТО ↑ Азербайджанское судно "Зарифа Алиева" выполнило свыше 160 рейсов в порты стран ЦА
ოგარიოვის 6

„ოგარიოვის 6“ (რუს. „Огарёва, 6“) — საბჭოთა მძაფრსიუჟეტიანი დეტექტიური მხატვრული ფილმი, გადაღებული 1980 წელს გორკის სახელობის კინოსტუდიაში რეჟისორ ბორის გრიგორიევის მიერ. ფილმი გადაღებულია იულიან სემიონოვის ამავე სახელწოდების ნაწარმოების მიხედვით. ფილმში მოქმედება ხდება 1980 წელს ლენინგრადში. გაქურდვის მიზნით, საძილე საშუალების გადაჭარბებული დოზით, მოკლულია კოლმეურნე კიკნაძე, რომელიც ავტომობილის შესაძენად ჩავიდა დიდ ქალაქში. ანალოგიური შემთხვევა ხდება მოსკოვშიც, მაგრამ მსხვერპლი გადარჩა და საავადმყოფოდან გარბის. გამოძიებას დიდი ძალისხმევა სჭირდება დამნაშავის დასაჭერად. ვასილი ლანოვოი — ვლადისლავ კოსტენკო, სამძებრო სამსახურის პოლკოვნიკი გიორგი იუმატოვი — ალექსეი სადჩიკოვი, სამძებრო სამსახურის პოლკოვნიკი ევგენი გერასიმოვი — ვალენტინ როსკიაკოვი ვსევოლოდ კუზნეცოვი — ვიქტორ პიმენოვი, საიუველირო ფაბრიკის დირექტორი დიმიტრი ჯაიანი — ვიქტორ კაჟაევი გია ბადრიძე — სერგო სუხიშვილი, სამძებრო სამსახურის პოლკოვნიკი ვსევოლოდ ლარიონოვი — იური პროსკურიაკოვი, სახელმწიფო საგეგმო კომიტეტის თანამშრომელი ნოდარ ბექაური — ვახტანგ მორაძე, ინსტრუქტორი ნოდარ მგალობლიშვილი — ირაკლი ნალბანდოვი, საიუველირო ფაბრიკის ტექნიკური სამსახურის უფროსი მიხეილ ჩუბინიძე — მიხეილ დიმიტრის ძე ივან რიჟოვი — ივან კოსიხი, მკერავი იან იანაკიევი — გავრილ პოპკოვი, უნივერსამის დირექტორი რიტა გლადუნკო — ბუფეტის დირექტორი ინა ვიხოდცევა — ირინა პეტრეს ასული, გამომძიებელი „ოგარიოვის 6“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)