laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ლუიზა მარია ნეაპოლელი

ლუიზა მარია ნეაპოლელი (იტალ. Luisa Maria di Napoli; დ. 27 ივლისი, 1773 — გ. 19 სექტემბერი, 1802) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. ნეაპოლისა და სიცილიის მეფე ფერდინანდ I-ისა და დედოფალ მარია კაროლინა ავსტრიელის ასული. ტოსკანის დიდი ჰერცოგინია 1790-1801 წლებში როგორც ფერდინანდო III-ის მეუღლე. ლუიზა მარია დაიბადა 1773 წლის 27 ივლისს ნეაპოლში. იგი იყო ნეაპოლისა და სიცილიის მეფე ფერდინანდ I-ისა და მისი პირველი ცოლის, დედოფალ მარია კაროლინა ავსტრიელის ასული. მამის მხრიდან მისი პაპა-ბებია ესპანეთის მეფე კარლ III და დედოფალი მარია ამალია საქსონიელი, ხოლო დედის მხრიდან საღვთო რომის იმპერატორი ფრანც I შტეფანი და ავსტრია-უნგრეთის იმპერატრიცა მარია ტერეზია ავსტრიელი იყვნენ. იგი მისი მშობლების თვრამეტ შვილთაგან იმ იღბლიან შვიდეულს მიეკუთვნება, რომელთაც გადარჩენა შეძლეს. 1790 წლის 15 აგვისტოს იგი ცოლად გაჰყვა თავის ბიძაშვილს, ტოსკანის დიდ ჰერცოგ ფერდინანდო III-ს. საქორწინო ცერემონიალი ფლორენციის სასახლეში შედგა. ტოსკანის დიდ საჰერცოგოს ის და მისი ქმარი 1801 წლის არანხუესის ხელშეკრულების დადებამდე მართავდნენ, რის შემდეგაც ნაპოლეონმა ისინი ჩამოყარა, ტოსკანის ადგილას ეტრურიის სამეფო დააარსა და მის მმართველად პარმის ჰერცოგი დანიშნა. დაცემის შემდეგ, წყვილი ვენაში, ფერდინანდოს სამშობლოში გადასახლდა, სადაც ლუიზა მარიას მაზლი, იმპერატორი ფრანც II მართავდა. ფრანცმა თავის ძმას კომპენსაციის სახით შემდგომში ზალსბურგის არქიეპისკოპოსობა უბოძა. ლუიზა მარია გარდაიცვალა 1802 წლის 19 სექტემბერს ჰოფბურგის საიმპერატორო სასახლეში, ვენაში. იგი თავის მეექვსე მშობიარობას გადაჰყვა 29 წლის ასაკში. ამის შემდეგ მისმა ქმარმა დაქორწინება ჯერ ელიზა ბონაპარტეზე, შემდეგ კი მარია ლუისა ესპანელზე სცადა, თუმცა როდესაც არ გამოუვიდა მარია ფერდინანდა საქსონიელზე დაქორწინდა, თუმცა მისგან შვილები არ ჰყოლია. კაროლინა ფერდინანდა (1793-1802), გარდაიცვალა მცირეწლოვანი; ფრანჩესკო ლეოპოლდო (1794-1800), გარდაიცვალა მცირეწლოვანი; ლეოპოლდო II (1797-1870), ტოსკანის დიდი ჰერცოგი, პირველად იქორწინა მარია ანა საქსონიელზე, რომლის დაღუპვის შემდეგაც იქორწინა მარია ანტონია სიცილიელზე. ორივე ცოლთან სულ ცამეტი შვილი შეეძინა; მარია ლუიზა (1799-1857), დაიბადა დეფექტით, რის გამოც სასახლიდან არასდროს გამოჰყავდათ; მარია ტერეზა (1801-1855), ცოლად გაჰყვა სარდინიის მეფე კარლო ალბერტოს, რომელთანაც შეეძინა სამი შვილი; მკვდარშობილი ვაჟი (1802) ლუიზა მარია ნეაპოლელის წინაპრები Vannucci Marcello, I Lorena, Granduchi di Toscana, Newton & Compton Editori, Roma, 2003.
მარია კრისტინა ნეაპოლელი

მარია კრისტინა ნეაპოლელი (იტალ. Maria Cristina di Napoli; დ. 17 იანვარი, 1779 — გ. 11 მარტი, 1849) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. ნეაპოლისა და სიცილიის მეფე ფერდინანდ I-ისა და დედოფალ მარია კაროლინა ავსტრიელის ასული. სარდინიის დედოფალი 1821-31 წლებში როგორც კარლო ფელიჩე I-ის მეუღლე. მარია კრისტინა დაიბადა 1779 წლის 17 იანვარს კაზერტის სამეფო სასახლეში. იგი იყო ნეაპოლისა და სიცილიის მეფე ფერდინანდ I-ისა და მისი პირველი მეუღლის, დედოფალ მარია კაროლინა ავსტრიელის ასული. მისი უმცროსი და ტყუპისცალი და, მარია კრისტინა ამელია, 1783 წელს, ოთხი წლის ასაკში დაიღუპა ჩუტყვავილისგან. ამავე წელს და იგივე დაავადებით დაიღუპა მისი ძმა ჯუზეპეც. იგი ერთ-ერთია მისი მშობლების შვიდი შვილიდან (სულ თვრამეტი ჰყავდათ), რომლებმაც გადარჩენა შეძლეს. 1807 წლის 6 აპრილს, პალერმოში იგი დაქორწინდა პრინც კარლო ფელიჩე სავოიელზე, სარდინიის მეფის ძმაზე. ამის შემდეგ მარია კრისტინა გენუის ჰერცოგინიის წოდებას ფლობდა. 1821 წელს მისი მაზლი, მეფე ვიტორიო ემანუელე I უშვილოდ აღესრულა, რის გამოც მარია კრისტინა სარდინიის დედოფალი, ხოლო მისი ქმარი მეფე კარლო ფელიჩე I ხდება. სამეფო წყვილი დიდად იყო დაინტერესებული ხელოვნებით, რის გამოც ისინი ხელოვან ადამიანებს ხელს უწყობდნენ განვითარებაში. მისი ქმრის მეფობის პერიოდში იგი პალაცო ჩიაბლეზეში ცხოვრობდა. კარლო ფელიჩე 1831 წელს დაიღუპა უშვილოდ, რის გამოც მისი ძმა გამეფდა. თავად მარია კრისტინა ტურინში, ნეაპოლში, აგლიესა და ფრასკატში ცხოვრობდა, საბოლოოდ კი 1849 წელს სავონაში გარდაიცვალა, 70 წლის ასაკში. იგი დაკრძალეს მისი ქმრის გვერდით ტურინში. მარია კრისტინა ნეაპოლელის წინაპრები Genealogy up to the fourth degree inclusive of all the Kings and Princes of sovereign houses of Europe currently living. Bourdeaux: Frederic Guillaume Birnstiel. 1768. pp. 1, 9.
სირიხი

სირიხი (აზერ. Sırıq) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 616 კაცი. სირიხი GEOnet სახელების სერვერზე
შიხჰუსეინლი

შიხჰუსეინლი (აზერ. Şıxhüseynli) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 445 კაცი. შიხჰუსეინლი GEOnet სახელების სერვერზე
შიხლარი (იარდიმლი)

შიხლარი (აზერ. Şıxlar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 507 კაცი. შიხლარი GEOnet სახელების სერვერზე
სოხულჯანი

სოხულჯანი (აზერ. Sokhuldzhan) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში. სოხულჯანი GEOnet სახელების სერვერზე
სოლგარდი

სოლგარდი (აზერ. Solqard) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში. სოლგარდი GEOnet სახელების სერვერზე
შოვუთი

შოვუთი (აზერ. Şovut) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 255 კაცი. შოვუთი GEOnet სახელების სერვერზე
თაჰირლი (იარდიმლი)

თაჰირლი (აზერ. Tahirli) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 522 კაცი. თაჰირლი GEOnet სახელების სერვერზე
ალი-ყული ჯაბადარი

ალი-ყული ჯაბადარი — XVII საუკუნის ქართველი მხატვარი. მოღვაწეობდა ირანში. შემორჩენილია მის მიერ შესრულებული 8 მინიატიურა — მეფის კარის ცხოვრებისა და ნადირობის სცენები (ერმიტაჟი, სანქტ-პეტერბურგი). ერთ მათგანზე აღნიშნულია შესრულების ადგილი — ყაზვინი და თარიღი 1674. მრავალფიგურიანი კომპოზიციები შესრულებულია გვიანდელი ირანული მინიატიურის ტრადიციების მიხედვით. შეიმჩნევა დასავლეთ ევროპის ხელოვნების ცალკეული მოტივებიც. მინიატიურებზე არის ქართული წარწერები. შესრულების ხარისხით ჯაბადარის მინიატიურები უტოლდება იმდროინდელ საუკეთესო ირანულ მინიატიურების ნიმუშებს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ალი-ყული ჯაბადარი ბერიძე ვ., ძველი ქართველი ოსტატები, თბ., 1967; Амиранашвили Ш. Я., История грузинского искусства, М., 1963 ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 522. Альбом индийских и персидских миниатюр XVI–XVIII веков/ вступ. Статья А. А. Иванов, Т. В. Грек, О. Ф. Акимушкин. М. 1962. Sheila R Canby. Rebellious Reformer: The Drawings and Paintings of Riza Yi-Abbasi of Isfahan. Vhps Distr. 1999
თელავარი

თელავარი (აზერ. Telavar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,221 კაცი. თელავარი GEOnet სახელების სერვერზე
თეშქანი

თეშქანი (აზერ. Teşkan) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში. თეშქანი GEOnet სახელების სერვერზე
თაზაქენდი (იარდიმლი)

თაზაქენდი (აზერ. Təzəkənd) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში. თაზაქენდი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Belediyye Informasiya Sistemi Azerbaijani. დაარქივებულია ორიგინალიდან — September 24, 2008.
თილაქენდი

თილაქენდი (აზერ. Tiləkənd) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში. თილაქენდი GEOnet სახელების სერვერზე
იუნაში

იუნაში (აზერ. Ünəş) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში. ↑ Belediyye Informasiya Sistemi Azerbaijani. დაარქივებულია ორიგინალიდან — September 24, 2008.
ურაქანი

ურაქანი (აზერ. Urakəran) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 962 კაცი. ურაქანი GEOnet სახელების სერვერზე
ვალიხანლი (იარდიმლი)

ვალიხანლი (აზერ. Vəlixanlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 562 კაცი. ვალიხანლი GEOnet სახელების სერვერზე
ვარგადუზი

ვარგადუზი (აზერ. Vərgədüz) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,248 კაცი. ვარგადუზი GEOnet სახელების სერვერზე
ვაროვი

ვაროვი (აზერ. Vərov) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 563 კაცი. ვაროვი GEOnet სახელების სერვერზე
ხანბულაგი (იარდიმლის რაიონი)

ხანბულაგი (აზერ. Xanbulaq) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში. ხანბულაგი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Belediyye Informasiya Sistemi Azerbaijani. დაარქივებულია ორიგინალიდან — September 24, 2008.
იენი-აბდინლი

იენი-აბდინლი (აზერ. Yeni Abdinli) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში. იენი-აბდინლი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Belediyye Informasiya Sistemi Azerbaijani. დაარქივებულია ორიგინალიდან — September 24, 2008.
იოლოჯაქი

იოლოჯაქი (აზერ. Yolocaq) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,131 კაცი. იოლოჯაქი GEOnet სახელების სერვერზე
იუხარი-ასთანლი

იუხარი-ასთანლი (აზერ. Yuxarı Astanlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში. იუხარი-ასთანლი GEOnet სახელების სერვერზე
ზანგალა

ზანგალა (აზერ. Zəngələ) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში. ზანგალა GEOnet სახელების სერვერზე
ზანგარანი

ზანგარანი (აზერ. Zəngəran) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში. ზანგარანი GEOnet სახელების სერვერზე
ზეინალაზირი

ზეინალაზირი (აზერ. Zeynələzir) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში. ზეინალაზირი GEOnet სახელების სერვერზე
მარიამ ანთაძე

მარიამ ანთაძე (დ. 1933, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი ისტორიკოსი და ნუმიზმატი, ისტორიის მეცნიერებათა კანდიტატი. დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტი არაბული ქვეყნების ენისა და ისტორიის სპეციალობით 1957 წელს. 1962 წლიდან სიმონ ჯანაშიას სახელობის საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის ნუმიზმატიკის განყოფილების თანამშრომელია. არის 10 სტატიისა და 2 მონოგრაფიის ავტორი. საქართველოსა და თურქეთის ურთიერთობა XV-XVIII საუკუნეებში ნუმიზმატიკური მასალის მიხედვით, თბ., 1982. ვიკიწყაროში არის სტატია: მარიამ ანთაძე მარიამ ანთაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ზივერ-ბეკ აჰმედბეკოვი

ზივერ-ბეკ აჰმედბეკოვი (აზერ. Zivər bəy Əhmədbəyov; დ. 1873, შემახა — გ. 16 თებერვალი, 1925, ბაქო) — უმაღლესი განათლების მქონე პირველი აზერბაიჯანელი არქიტექტორი, ბაქოს მთავარი არქიტექტორი 1918–1922 წლებში. ზივერ-ბეკ აჰმედბეკოვი დაიბადა 1873 წელს შემახაში. 1902 წელს დაამთავრა პეტერბურგის სამოქალაქო ინჟინერთა ინსტიტუტი. ამავე წლიდან 1917 წლამდე მუშაობდა არქიტექტორად ბაქოს გუბერნიის ადმინისტრაციაში, შემდეგ კი — ბაქოს გამგეობაში. აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის შექმნის შემდეგ, 1918 წელს ზივერ-ბეკ აჰმედბეკოვი გახდა ქალაქ ბაქოს მთავარი არქიტექტორი და იკავებდა ამ თანამდებობას 1922 წლამდე. 1906–1918 წლებში ზივერ-ბეკის პროექტების მიხედვით აიგო მეჩეთი გოიჩაიში (1906), „იმამ-მეჩეთი“ (1909), „ჯუმა-მეჩეთი“ შემახაში (1909–1918; იოსიფ პლოშკოსთან ერთად), ცისფერი მეჩეთი (1912–1913), მეჩეთი „თეზე ფირ“, სკოლა „საადეთ“ (შემდგომში ოფთალმოლოგიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტი, 1911–1912), „მიხაილოვის“ საავადმყოფოს ერთ-ერთი კორპუსი (ამჟამად მაშადი აზიზბეკოვის სახელობის სამშობიარო სახლის შენობა, 1900), საბავშვო საავადმყოფო ბაქოში (ამჟამად დედათა და ბავშვთა სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის შენობა, 1914–1916). აჰმედბეკოვი აგრეთვე იყო ბაქოსა და შემახაში აგებული მთელ რიგ საცხოვრებელი სახლების პროექტების ავტორი. აჰმედბეკოვმა გააერთიანა აზერბაიჯანული ხალხური ხუროთმოძღვრების და ევროპისა და აღმოსავლეთის ხუროთმოძღვრების ტრადიციები. 1917 წელს მან ო. აბუევთან ერთად დააარსა „ისლამური ხელოვნების ძეგლთა დაცვისა და მფარველობის საზოგადოება“, ხოლო 1919 წელს — შემახის აღდგენის მიზნით საზოგადოება „ახალი შირვანი“. ზივერ-ბეკ აჰმედბეკოვი გარდაიცვალა 1925 წლის 16 თებერვალს ქალაქ ბაქოში. ANL ზივერ-ბეკ აჰმედბეკოვი დაარქივებული 2012-04-25 საიტზე Wayback Machine. Təzəpir məscid kompleksi istifadəyə verilmişdir დაარქივებული 2014-04-29 საიტზე Wayback Machine. (აზერბაიჯანული) ↑ 1.0 1.1 1.2 Әһмәдбәјов / Под ред. Дж. Кулиева. — Азербайджанская советская энциклопедия: Главная редакция Азербайджанской советской энциклопедии, 1980. — Т. IV. — С. 257. ↑ Фатуллаев-Фигаров 2013. sfn error: no target: CITEREFФатуллаев-Фигаров2013 (help)
ომარ ელდაროვი

ომარ ჰასან-ოღლი ელდაროვი (დ. 21 დეკემბერი, 1927, დერბენტი, დაღესტნის ასსრ, სსრკ) — აზერბაიჯანელი მოქანდაკე, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახალხო მხატვარი, აზერბაიჯანის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის ნამდვილი წევრი, აზერბაიჯანის სამხატვრო აკადემიის რექტორი, „ჰეიდარ ალიევის“ ორდენის ლაურეატი (2017). ომარ ელდაროვი დაიბადა 1927 წლის 21 დეკემბერს დაღესტანის ასსრ-ის ქალაქ დერბენტში. 1942–1945 წლებში სწავლობდა ა. აზიმზადეს სახ. აზერბაიანის სახელმწიფო სამხატვრო სასწავლებელში. 1951 წელს დაამთავრა ი. ე. რეპინის სახ. სამხატვრო, სკულპტურისა და არქიტექტურის ლენინგრადის ინსტიტუტი. სწავლობდა ისეთ დიდ ოსტატებთან, როგორებიცაა ა. ტ. მატვეევი, მ. ა. კერზინი, ვ. ბ. პინჩუკი. 1980 წელს დუშანბეში სადრიდინ აინისადმი მიძღვნილი ანსამბლ-ძეგლისათვის (1979) დაჯილდოვდა სსრკ სახელმწიფო პრემიით. არის ორდენ „ღირსების ნიშანი“-ის კავალკერი. ბაქოში პ. ა. ჯაფარიძის ძეგლისათვის (1980) მიიღო აზერბაიჯანის სსრ სახელმწიფო პრემია. ოსტატის ყველაზე განთქმულ სამუშაოებს შორისაა — ფუზულის ძეგლი ბაქოში (1962, ერთობლივად სკულპტორ ტოკაი მამედოვთან), რომლისთვისაც დაჯილდოვებული იყო სსრკ სამხატვრო აკადემიის ვერცხლის მედლით, ნატავანის ძეგლი (1960, ბაქო, არქიტექტორი ე. ისმაილოვი, ფ. ლეონტიევა), ყირიმში 77-ე მსროლელი დივიზიის ჯარისკაცების ძეგლი, დირიჟორი ნიაზის პორტრეტი (1984), „მოცინარი მუშის თავი“ (1984), „მაჰატმა განდი“ (1987), „ავიცენა“ (1980), „რაბინდრანატ თაგორი“ (1987), აისელის პორტრეტი (1988), აიტენი (1988). სათარ ბაჰლულზადეს ძეგლის, მუსლიმ მაგამაევის ბიუსტის, ჰუსეინ ჯავიდუს ძეგლის (1993), მამედ ემინ რასულზადეს ძეგლის (1995), აზიმ აზიმზადეს ძეგლის (2002), რაშიდ ბეჰბუდოვის ბარელიეფის (2006), ჩებოქსარში ნიზამი განჯევის ბიუსტის (2004), შიხალი ყურბანოვის (1992), ზარიფი ალიევის, ნიაზის, ამიროვის, ფიქრეთ ამიროვის, ჰეიდარ ალიევის, რაშიდ ბეიბუტოვის, ტოფიკ კულიევის საფლავის ქვებზე გაკეთებული ნახატების, ბაქოში დამსახურებულ მოღვაწეთა საპატიო ხეივანში დაკრძალული მუსლიმ მაგამაევის სამარხის, ვენაში უზეირ ჰაჯიბეკოვის სამარხისა და ბარელიეფის (2005), ნიაზის ბარელიეფის (2006), ნახიჩევანში ჰეიდარ ალიევის ძეგლის (2006), ანკარაში იხსან ბეი დოგრამაჩის ძეგლის (2003), შიხალი ყურბანოვის მემორიალური დაფის (1993), თოფიქ ყულიევის მემორიალური დაფის (2006), ჰეიდარ ალიევისა და აკადემიკოს ზარიფ ალიევის მემორიალური დაფების (2008) ავტორი. აზერბაიჯანის მხატვართა კავშირის 65-წლისთავისდმი მიძღვნილი სადღესასწაულო ღონისძიებების დროს დაჯილდოვდა „ოქროს მედლით“ აზერბაიჯანის გამომხატველობითი ხელოვნების განვითარებაში შეტანილი ღვაწლისათვის. რუსეთის სამხატვრო აკადემიის 250-ე წლისთავის ზეიმთან დაკავშირებით დაჯილდოვდა სამახსოვრო მედლით „აკადემიისათვის გაწეული ღვაწლისათვის აკადემიის 250-ე წლისთავთან დაკავშირებით“ (2007) К юбилею никак не готовлюсь — скульптор Омар Эльдаров[მკვდარი ბმული] Лейла Ахундзаде — Маэстро резца Российская Академия Художеств Интервью с Омаром Эльдаровым, газета „Азербайджан“ ↑ The Fine Art Archive — 2003. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q10855166"></a> ↑ Azərbaycanlılar Rusiya Rəssamlıq İttifaqının fəxri üzvü seçilib![მკვდარი ბმული]
ტოლმა ვაზის ფოთოლში

ტოლმა ვაზის ფოთოლში (აზერ. Yarpaq dolması) — ტოლმის ერთ-ერთი სახეობა, რომლის მომზადებისას იყენებენ ვაზის ფოთოლს. ტოლმის ეს სახეობა ცოტა განსხვავდება სხვა სახეობებისგან. მიუხედავად იმისა, რომ ზუსტი ისტორიული ინფორმაცია კერძის შესახებ თითქმის არ არსებობს, ტოლმა ვაზის ფოთოლში თურქული სამზარეულოს ერთ-ერთი ძირითადი კერძი გახდა. ამაზე კერძის დასახელებაც მეტყველებს. შემდგომში ოსმალეთის იმპერიის წყალობით კერძი სხვა ხალხების სამზარეულოებშიც გავრცელდა. ტოლმის საეობას, რომელიც ხორცის გარეშე მზადდება, „მატყუარა ტოლმას“ ან „სულელ ტოლმას“ ეძახიან. ტოლმა ვაზის ფოთოლში დაარქივებული 2019-04-06 საიტზე Wayback Machine.
ხოხანაბერდი

ხოხანაბერდი — აზერბაიჯანის დაბა მეშელის ჩრდილოეთ ნაწილში მდებარე პატარა მონასტერი, რომელიც სოფლის სიმბოლოდ ითვლება. სოფლის უხუცესების თქმით მონასტერი აგებულია XIII საუკუნეში ყარაბაღის ერთ-ერთი აზნაურის (ბეკის) მიერ. ძალიან მცირე ფართობზე განლაგებული მონასტერი ყარაბაღის ყველაზე უცნაურ გუმბათისებრ ნაგებობად ითვლება. მისი სიმაღლე 4 მეტრია. მთიანი ყარაბაღის სომეხმა სეპარატისტებმა ჩამოანგრიეს მონასტერის კედლის ნაწილი და უძველესი ქვის წარწერა ძეგლის ტერიტორიიდან წაიღეს.
ავაგი (საკუთარი სახელი)

ავაგი — გაურკვეველი წარმოშობის სახელი. მისი კნინობითი ფორმებია: „ავაგო“, „ავგია“ და „აგია“. შესაძლოა ამ სახელს უკავშირდებოდეს „აგული“. ავაგი ერქვა არაერთ ცნობილ ისტორიულ პირს, მათ შორის ივანე ათაბაგის ძეს რომელიც 1127 წელს ათაბაგ-ამირსპასალარი გახდა. „ქართლის ცხოვრებაში“ ჟამთააღმწერელი მოგვითრობს: „შემდგომად ორისა წლისა მიიცვალა ივანე ათაბაგი და მთავარ ყვეს ძე მისი ავაგ და უბოძეს მას ამირსპასალარობა“. 1250 წელს ამირსპასალარი და მანდატურთუხუცესი გახდა ავაგ-სარგის მხარგრძელი. XVII საუკუნის შუა ხანებში იმერეთის მეფის ციხისთავი იყო ავაგ ომათამათიძე. ამ სახელისაგან წარმოიშვა გვარი აგიაშვილი. ისტორიულ წყაროებში გვხვდება აგრეთვე გვარი ავაგაშვილი. ↑ ვაჟის სახელები (ა), ქართული გენეალოგია
ბერუაშვილი

საკუთარი სახელი ბერუაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბერუაშვილი გიორგი ბერუაშვილი — საბჭოთა კავშირის გმირი ლევან ბერუაშვილი — სპორტსმენი (ფეხბურთელი) მალხაზ ბერუაშვილი — სპორტსმენი (სამბისტი, ძიუდოისტი)
კაროლინა ავგუსტა ბავარიელი

კაროლინა ავგუსტა ბავარიელი (გერმ. Karoline Auguste von Bayern; დ. 8 თებერვალი, 1792 — გ. 9 თებერვალი, 1873) — ვიტელსბახების დინასტიის წარმომადგენელი. ბავარიის მეფე მაქსიმილიან I-ის ასული. ავსტრია-უნგრეთის იმპერატრიცა 1816-35 წლებში როგორც ფრანც I-ის მეოთხე ცოლი. კაროლინა დაიბადა 1792 წლის 8 თებერვალს მანჰაიმში. იგი იყო ბავარიის მეფე მაქსიმილიან I-ისა და მისი პირველი ცოლის, დედოფალ ავგუსტა ვილჰელმინა ჰესენ-დარმშტადტელის ასული. 1808 წლის 8 ივნისს, მიუნხენში იგი ცოლად გაჰყვა ვიუტემბერგის კრონპრინც ვილჰელმს, რითაც იგი ვიუტემბერგის კრონპრინცესა გახდა, თუმცა კაროლინას უშვილობის გამო ისინი 1814 წლის 31 აგვისტოს განქორწინდნენ. მისი პირველი ქორწინება წმინდა წყლის პოლიტიკა იყო, რომელსაც უნდა მოჰყოლოდა ბავარია-ვიუტემბერგის ალიანსის შექმნა ნაპოლეონის წინააღმდეგ. ქორწინებაში ყოფნისას იგი დიდ დროს უთმობდა თავის ძმასთან, ლუდვიგთან წერილების წერას, ასევე აქტიურად სწავლობდა იტალიურსა და ინგლისურს. წყვილი ერთად ძალიან უბედური იყო, მათი ქორწინების ანულირება კი პაპმა პიუს VII-მ მოახდინა. ვინაიდან მათ ბავშვები არ ჰყავდათ, პაპმა მიიჩნია, რომ ქორწინება კონსუმირებული არ იყო, ამიტომაც ანულირება ადვილად მოახდინა. განქორწინების შემდეგ მალევე დაიწყო მისი მეორე საქორწინო მოლაპარაკებები. თავდაპირველად იგი დანიშნული იყო ტოსკანის დაქვრივებულ დიდ ჰერცოგ ფერდინანდო III-ზე, თუმცა მასთან ნიშნობა ჩაიშალა და კაროლინა ავგუსტა ავსტრია-უნგრეთის სამჯერ დაქვრივებული იმპერატორის, ფრანც I-ის საცოლე გახდა. 1816 წლის 29 ოქტომბერს ფრანცი და კაროლინა ავგუსტა დაქორწინდნენ. იგი იმპერატორის მეოთხე მეუღლე გახდა. აღსანიშნავია, რომ ფრანცი მასზე 24 წლით უფროსი კაცი იყო და წინა ცოლებისგან ცამეტი შვილი ჰყავდა, რის გამოც თუკი კაროლინასგან შვილები არ ეყოლებოდა, ეს პრობლემა არ იყო. კაროლინას არც მეორე ქორწინებაში გაუმართლა, რადგან მას იმპერატორი არაფრად აგდებდა და ვინაიდან დიდი სილამაზითაც არასდროს გამოირჩეოდა ყურადღებასაც ვერ იქცევდა, მეტიც სიცოცხლის ბოლომდე ფრანცი მას არასწორ სახელს ეძახდა — კარლოტას, რაც კაროლინას ძალიან აღიზიანებდა და ყოველთვის უსწორებდა, მაგრამ ამაოდ. ამ ქორწინებამ 20 წელს გასტანა, სანამ 1835 წელს ფრანცი არ გარდაიცვალა. ტახტზე კაროლინას გერი ფერდინანდ I ავიდა, რომელმაც დედინაცვალი დიდი თვიური პენსიით უზრუნველყო. კაროლინა სიცოცხლის უკანასკნელ წლებში დიდად მფარველობდა ხელოვნებას. აგრეთვე ძალიან დაუახლოვდა თავის ნახევარ-დას, სოფიას, რომელიც მის გერზე იყო დაქორწინებული. სწორედ სოფია გახდა შემდეგში ავსტრიის იმპერატორ ფრანც იოზეფისა და მექსიკის იმპერატორ მაქსიმილიანის დედა. ის ასევე ახლოს იყო თავის ნახევარ-ძმისწულთან, იმპერატრიცა ელისაბედ ბავარიელთან. კაროლინა გარდაიცვალა 1873 წლის 9 თებერვალს, 81 წლის ასაკში, ვენაში. Friedrich Weissensteiner: Frauen auf Habsburgs Thron – die österreichischen Kaiserinnen, Kaiserin Karoline Auguste, S. 74–77 Friedrich Weissensteiner: Frauen auf Habsburgs Thron – die österreichischen Kaiserinnen, Kaiserin Karoline Auguste, S. 77–80 Anton Klipp: Preßburg. Neue Ansichten zu einer alten Stadt. Karpatendeutsches Kulturwerk, Karlsruhe 2010, ISBN 978-3-927020-15-3, S. 59. Die Kinderbewahranstalt. In: Karl Hofbauer: Die Rossau und das Fischerdörfchen am oberen Werd. Zweite, verbesserte Auflage. Dirnböck, Wien 1866, S. 105 f.
აბაგური

აბაგური (რუს. Абагур-Лесной) — დაბა რუსეთში კემეროვოს ოლქში. 2004 წლიდან არის ქალაქ ნოვოკუზნეცკის შემადგენლობაში. მოსახლეობის რაოდენობა — 5 000 კაცი. საბჭოთა კავშირის გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 15. დაბის შესახებ დაარქივებული 2019-06-16 საიტზე Wayback Machine. ↑ Всесоюзная перепись населения 1959 года. Численность сельского населения РСФСР - жителей сельских населённых пунктов - районных центров по полу ↑ Всесоюзная перепись населения 1970 г. Численность городского населения РСФСР, ее территориальных единиц, городских поселений и городских районов по полу ↑ Всесоюзная перепись населения 1979 г. Численность городского населения РСФСР, ее территориальных единиц, городских поселений и городских районов по полу ↑ Всесоюзная перепись населения 1989 г. Численность городского населения РСФСР, ее территориальных единиц, городских поселений и городских районов по полу
კორდოპულოვის სახლი

კორდოპულოვის სახლი — ბულგარეთის ეროვნული აღორძინების დროის სახლი, რომელიც მდებარეობს ბულგარეთის ქალაქ მელნიკში. აშენდა 1754 წელს ღვინის წარმოებისთვის. სახლი იყიდა ცნობილმა და ერთ-ერთმა ყველაზე მდიდარმა ბერძენმა - მანოლის კორდოპულოსმა. სახლი, რომელიც აშენების დროისთვის ერთ-ერთი ყველაზე დიდი და განსაკუთრებული ნაგებობა იყო, მდებარეობს ქალაქის აღმოსავლეთ ნაწილში. სახლის სარდაფში განთავსებულია ღვინის მარანი, ზედა სართული ეკონომიკური მოთხოვნილებებისთვის და კიდევ ერთი სართული საცხოვრებლად. ქვედა სართულები, რომელსაც 12 ფანჯარა აქვს ბულგარულ სტილზეა მოწყობილი, ხოლო მაღალი სართულები ვენეციური და ოსმალური არქიტექტურის სტილშია, ამასთან ვენეციური შუშითაა გაკეთებული, რაც უფრო უნიკალურს ხდის ბულგარეთში. მელნიკის ღვინისთვის დამახასიათებელი სარდაფები მოწყობილია მიწის ქვეშ სპეციალურად ფორმირებული ქვის გვირაბის სახით. სარდაფში შესაძლოა 300 ტონა ღვინის დამზადება, ყველაზე დიდ კასრში კი 12.5 ტონაც კი ეტევა. დერეფნები შედარებით ვიწროა და ზოგ ადგილებში დაბალი, სარდაფში განლაგებულია ასევე სავენტილაციო სისტემა და სპეციალური არხები. ბულგარელი რევოლუციონერი იანე სანდანსკი ამ სახლს თავშესაფრად იყენებდა პირველ მსოფლიო ომამდე. კორდოპულოვის გვარის უკანასკნელი წარმომადგენელი 1916 წელს მოკლეს, ხოლო სახლი გადაეცა აგნესას, რომელიც იყო ან მსახური ამ ოჯახის, ან კორდოპულოვის და. აგნესა დაქორწინდა გიორგი ცინცარაზე. მიუხედავად იმისა, რომ მათ შვილები არ ჰყოლიათ, იშვილეს თავიანთი ძმისწული გავრაილი. სწორედ გავრაილია ამჟამინდელი სახლის მფლობელის ნიკოლა პასპალევის მამა. კორდოპულოვის სახლს რესტავრაცია ჩაუტარეს 1974-1980 წლებში და დღეს ის პირადი მუზეუმია, რომელსაც ყოველწლიურად 30 000 ტურისტი სტუმრობს. სახლის ინტერიერი ოფიციალური საიტი
დაკარგული სამოთხე (მრავალმნიშვნელოვანი)

დაკარგული სამოთხე შეიძლება აღნიშნავდეს: „დაკარგული სამოთხე“ — ინგლისელი პოეტის ჯონ მილტონის პოემა; „დაკარგული სამოთხე“ — რეჟ. დავით რონდელის ფილმი.