laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ვაზისუბნის მეორე სამარხი

ვაზისუბნის მეორე სამარხი — არქეოლოგიური ძეგლი, გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაზისუბნის ჩრდილო-აღმოსავლეთით 500 მეტრზე, მდებარეობს მხვრივხევის მარჯვენა ნაპირზე ე. წ. სამკარიანი ეკლესიიდან ჩრდილოეთით 200 მეტრზე. განეკუთვნება ადრინდელ შუა საუკუნეებს. ძეგლი აღმოჩნდა 2010 წელს. წყალდიდობის დროს ადიდებულმა ხევმა მიწა წაიღო და სამარხი გაშიშვლდა. იგი ინდივიდუალურია, წარმოადგენს ქვაყუთს, რომელიც შედგენილია კარგად გათლილი ოთხი ფილაქვით და გადახურულია სამით. დამხრობილია აღმოსავლეთის და სამხრეთის მიმართულებით. გადახურვის ერთ-ერთი ფილა ჩამტვრეულია. სამარხი გაძარცვულია მიცვალებულის ძვლები ერთმანეთშია არეული. ინვენტარი არ აღმოჩენილა. მარკოზაშვილი თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 81.
ვაჩნაძიანის პირველი ეკლესია

ვაჩნაძიანის პირველი ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაჩნაძიანის სამხრეთით, გუჯიაურებად წოდებულ ტერიტორიაზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია სხვადასხვა ზომის რიყის ქვითა და დუღაბით. წყობა ირეგულარულია. ძლიერაა დაზიანებული: სახურავზე აყრილია კრამიტი და ზედ ხეებია ამოსული. ჩამონგრეულია ლავგარდანი, დაბზარულია კამარა, მონგრეულია გარე კუთხეები, ალაგ-ალაგ ჩამოცვენილია საპირე ქვები, კედლებს სიმაღლეზე ღრმა ბზარები დაუყვება. ეკლესიის დასავლეთი ფასადი დაახლოებით 1,2 მეტრ სიმაღლეზე დაფარულია მიწით. შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარი გარედან ნახევარწრიული თაღითაა გადახურული,ხოლო შიგნიდან თარაზულად. მის ზემოთ რიყის ქვით თარაზულად გადახურული პატარა სარკმელია. აღმოსავლეთით ნახევრადწრიული აფსიდია. აფსიდის ღერძზე გაჭრილია პატარა თაღოვანი სარკმელი, რომლის ღიობი შიგნიდან გარეთკენ ოდნავ მაღლდება. სარკმლის ორივე მხარეს თითო, შეისრული თაღით დასრულებული ნიშაა, ხოლო ქვემოთ რიყის ქვით ნაშენი ოთხწახნაგა ტრაპეზი. იატაკი მიწატკეპნილია. აფსიდი დასრულებულია ოდნავ დადაბლებული პროპორციების კონქით. შიგნით ეკლესია გადახურულია ნახევარწრიული კამარით. გარედან ეკლესიის დასავლეთ სარკმლის ძირი შირიმის კვადრატული ქვისაა, რაზეც ტოლმკლავა ჯვრის რელიეფური გამოსახულებაა. ეკლესიის დასავლეთით ფრონტონის წვერზე დადგმული ყოფილა გეგმით კვადრატული სამრეკლო. მარკოზაშვილი, თ., კუპრეიშვილი, ბ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 94-95.
ვაჩნაძიანის გომართის ეკლესია

ვაჩნაძიანის გომართის ეკლესია — კომპლექსი, არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაჩნაძიანის დასავლეთით ერთ კილომეტრზე, სასაფლაოზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. კომპლექსში შედის ეკლესია, გალავანი და სატრაპეზო. ეკლესია დარბაზულია, დგას გალავნით შემოზღუდული პატარა ეზოს შუაში. ნაგებია სხვადასხვა ზომის რიყის ქვითა და დუღაბით. წყობა ირეგულარულია, ტლანქი. ეკლესია დაზიანებულია:სახურავზე აყრილია კრამიტი და ხეებია ამოსული, ჩამოშლილია ლავგარდანი და კედლების ზედა ნაწილებში ალაგ-ალაგ საპირე ქვები, დაბზარულია კამარა. შესასვლელი დასავლეთიდანაა, კარი გარედან ნახევარწრიული თაღითაა გადახურული, შიგნით თარაზულად. კარის გასწვრივ პატარა ოთხკუთხა სარკმელია. ეკლესია აღმოსავლეთით დასრულებულია სწორკუთხა საკურთხევლით რომელსაც კუთხეების ქვედა ნახევარი ოდნავ აქვს მომრგვალებული. საკურთხეველი დარბაზისგან გამიჯნული ყოფილა რიყის ქვითა და აგურით ნაგები კანკელით (შემორჩენილია 0,5 მ-ზე). კანკელს მხოლოდ აღსავლის კარი აქვს. აღმოსავლეთ კედლის შუაში გაჭრილია თაღოვანი სარკმელი, რომლის ქვემოთ კედელზე, სწორკუთხა ტრაპეზია მიდგმული. საკურთხევლის ორივე კუთხესთან თითო სწორი ორკუთხა ნიშაა. დარბაზის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში შესასვლელის წინ არის სამარხი. შიგნით ეკლესია გადახურულია ქარგილზე სხმული ერთიანი ცილინდრული კამარით. გალავანი არაწესიერი ფორმისაა ნაგებია რიყის ქვით და კირის ხსნარით. გალავნის სამხრეთ კედელში ჩართულია კამაროვანი კარიბჭე, ჩრდილოეთ და დასავლეთ კედლების შეერთების ადგილზე კი დგას ოთხკუთხა ნაგებობა. შესასვლელი მას აღმოსავლეთის მხრიდან აქვს. შიგნით კარის სამხრეთით მცირე სწორკუთხა ნიშაა, ერთი მსგავსი ნიშა ჩრდილოეთ კედელშიცაა. გალავნის ჩრდილოეთ კედლის შუაში მოწყობილია ვიწრო შესასვლელი. მარკოზაშვილი, თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 94.
ოზურგეთის ჩაის ფაბრიკა

ოზურგეთის ჩაის ფაბრიკა — ჩაის საწარმო საქართველოში, ქალაქ ოზურგეთში. ოზურგეთის ჩაის ფაბრიკა გაიხსნა 1914 ერმილე ნაკაშიძის თაოსნობით ზვანში, თამბაქოს საცდელ პლანტაციაში, და იყო პირველი ინდუსტრიული საწარმო ქალაქში. 1918 წლის გაზაფხულზე საწარმო მძიმედ დაზიანდა ოსმალეთის იმპერიასთან ომის დროს. 1926 წელს ჩაის ფაბრიკა აღდგა. 1933 წელს აშენდა ახალი შენობა და ეწოდა მახარაძის N1 ჩაის ფაბრიკა. 1947-1948 წლებში ჩაის ფაბრიკის მთავარ ინჟინრად და დირექორის მოადგილედ მუშაობდა გიორგი სალუქვაძე. საბჭოთა კავშირის დროს ფაბრიკა აწარმოებდა სხვადასხვა ასორტიმენტის ბაიხაოს შავ და მწვანე ჩაის. წარმოებული პროდუქცია მოიხმარებოდა როგორც საბჭოთა კავშირში, ასევე იგზავნებოდა საექსპორტოდ. 1930-1976 წლებში ნატურალური პროდუქციის გამოშვება 22 ტონიდან 1530 ტონამდე გაიზარდა, ხოლო მთლიანი პროდუქციის ღირებულება 60 ათასი მანეთიდან 10600 ათას მანეთამდე. ჩაის ფაბრიკა დაჯილდოებული იყო სხვადასხვა საბჭოთა ჯილდოებით. ამჟამად ჩაის ფაბრიკას ფლობს შ.პ.ს. „გეპლანტი“, რომელიც აწარმოებს ჩაის ბრენდული სახელწოდებებით „გურიელი“ და სხვა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 518-519. ↑ 'ჭანიშვილი, რ., ალავიძე, ო.', „გიორგი სალუქვაძე 100”, თბილისი: ფოლკლორის სახელმწიფო ცენტრი, 2014. — გვ. 44-48.
რგოლებიანი ნერპა

რგოლებიანი ნერპა, რგოლებიანი სელაპი (ლათ. Pusa hispida, Phoca hispida) — ფარფლფეხიანი ძუძუმწოვარი ნამდვილი სელაპების ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 1,6 მეტრამდე, გარშემოწერილობამ შესაძლოა სიგრძის 80%-იც შეადგინოს; მასა 110 კილოგრამამდე. თავი მომრგვალებულია, დინგი მოკლე, ბლაგვი. ფერად მუქი რუხია, აყრია ღია ფერის რგოლები (აქედან სახელწოდება), მუცელი ვერცხლისფერი, თითქმის სულ ლაქების გარეშე, ნაშიერებს ხშირი თეთრი ბეწვი აქვთ. გავრცელებულია ყველა არქტიკულ ზღვასა და წყნარი და ატლანტის ოკეანეების ჩრდილოეთ ნაწილებში, უმთავრესად ნაპირებთან ახლოს ან პაკის ყინულების საზღვრებთან. გამოყოფენ 5 ქვესახეობას, რომელთაგან ორი ლადოგისა და საიმის ტბებში ბინადრობს. იკვებება მცირე ზომის თევზებითა და კიბოსნაირებით. დაახლოებით 60 სანტიმეტრის სიგრძის ნაშიერს ყინულზე შობს, ჩვეულებრივ ხორგებს შორის თოვლის სოროში, ზამთრის ბოლოს და გაზაფხულზე; სქესობრივ სიმწიფეს 5–6 წელში აღწევს. პოპულაციის დიდი ნაწილი არ მიგრირებს და ერთ რაიონში მთელი წლის მანძილზე რჩება. არქტიკული სანაპიროს ყველა მკვიდრი ხალხის სარეწაო ობიექტია, წარმოადგენს ბეწვის ნედლეულის, საჭმლისა და ძაღლების საკვების ერთ-ერთ მთავარ წყაროს. Жариков К. А. КОЛЬЧАТАЯ НЕРПА // Большая российская энциклопедия. т. 14. — М., 2009. — стр. 585.
ფაბიოლა დე მორა ი არაგონი

ფაბიოლა დე მორა ი არაგონი (ესპ. Fabiola de Mora y Aragón; დ. 11 ივნისი, 1928, მადრიდი, ესპანეთი — გ. 5 დეკემბერი, 2014, ბრიუსელი, ბელგია) — ესპანელი არისტოკრატი. ბელგიის დედოფალი 1960-1993 წლებში როგორც მეფე ბოდუენის მეუღლე. ფაბიოლა დაიბადა 1928 წლის 11 ივნისს მადრიდში. იგი იყო კასა-დერეირას მარკიზ გონსალო დე მორასა და მისი მეუღლის, მარკიზა ბლანკა დე არაგონ ი კარილოს ქალიშვილი. მშობლების მაღალი სოციალური წარმომავლობის გამო ფაბიოლას ნათლია თავად ესპანეთის დედოფალი ვიქტორია ევგენია ბატენბერგელი გახდა. 1960 წლის 15 დეკემბერს, ბრიუსელში ფაბიოლა ცოლად გაჰყვა ბელგიის მეფე ბოდუენს, რითაც იგი დედოფალი გახდა. ბოდუენი ტახტზე 1951 წელს მამის, მეფე ლეოპოლდ III-ის გადადგომის შემდეგ ავიდა. აღსანიშნავია ისიც, რომ ფაბიოლა ბელგიის პირველი დედოფალი გახდა 1935 წლის შემდეგ, მას მერე, რაც მისი დედამთილი, დედოფალი ასტრიდ შვედი ავტოკატასტროფაში გარდაიცვალა. ფაბიოლას საქორწინო კაბა მადრიდში დაამზადა გამოჩენილმა დიზაინერმა კრისტალ ბალენსიაგამ, რომელიც მისი ახლო მეგობარი იყო. ქორწილის შემდეგ ესპანელმა მცხობელებმა მის პატივსაცემად შექმნეს პურის ახალი სახეობა, სახელად „ფაბიოლა“, რომელსაც დღემდე აცხობენ ესპანეთის მრავალ ქალაქში. მიუხედავად იმისა, რომ დედოფალი ფაბიოლა ხუთჯერ დაორსულდა, ხუთჯერვე მოეშალა მუცელი, რის გამოც მათი ხანგრძლივი და ჰარმონიული ქორწინება უნაყოფო აღმოჩნდა. 1993 წლის 31 ივლისს, მეფე ბოდუენი უშვილოდ გარდაიცვალა, რის გამოც ტახტი მისმა ძმამ, მეფე ალბერტ II-მ დაიკავა. 2009 წლის ივლისში, ასევე 2010 წლის იანვარსა და ივლისში დედოფალ ფაბიოლას მკვლელობა სცადეს, თუმცა წარუმატებლად. ამის გამო 2010 წლის 21 ივლისიდან მისმა მაზლმა, მეფე ალბერტმა სპეციალური დაცვა დაუქირავა. მიუხედავად ამისა, საზოგადოებისაგან მომავალი საფრთხის გამო, დედოფალი ფაბიოლა უკანასკნელი წლების განმავლობაში ძალიან იშვიათად გადიოდა ხალხში. იგი გარდაიცვალა 2014 წლის 5 დეკემბერს ბრიუსელში, 86 წლის ასაკში. დაკრძალეს განსვენებული მეუღლის გვერდით. Dödshot mot Belgiens drottning Fabiola Arkiverad 23 juli 2010 hämtat från the Wayback Machine., Expressen den 20 juli 2010. Dödshotad Fabiola extrabevakas Arkiverad 21 juli 2010 hämtat från the Wayback Machine., Sydsvenskan den 20 juli 2010. Queen Fabiola's Death Threats, Monsters and Critics, 5 januari 2010. ”Belgiens ex-drottning Fabiola död”. Svenska Dagbladet. 5 december 2014. Läst 5 december 2014.
ლუის კარლოს ფერეირა

ლუის კარლოს ფერეირა (პორტ. Luiz Carlos Ferreira; დ. 22 ოქტომბერი, 1958, ნოვა-ლიმა, ბრაზილია) — ბრაზილიელი ფეხბურთელი, მცველი. ფეხბურთის გულშემატკივრებში უფრო ცნობილია როგორც ლუიზინიო (პორტ. Luizinho). სხვადასხვა დროს იცავდა ნოვა-ლიმას „ვილა-ნოვას“, „ატლეტიკო მინეიროს“, ლისაბონის „სპორტინგის“, ბელუ-ორიზონტის „კრუზეიროს“ და ბრაზილიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას. 1982 წლის ესპანეთის მსოფლიო ჩემპიონატის მონაწილე ბრაზილიის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. 1980–1983 წლებში ბრაზილიის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში 34 მატჩი ითამაშა და 2 გოლი გაიტანა. ლუიზინიომ 1982 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის 5 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა. ატლეტიკო მინეირო მინეიროს ჩემპიონატი: 1979, 1980, 1981, 1982, 1985, 1986, 1989 მინას-ჟერაისის თასი: 1979, 1986, 1987 კრუზეირო ბრაზილიის თასი: 1993 ლიბერტადორესის სუპერთასი: 1992 ბრაზილიის ჩემპიონატის ვერცხლის ბურთი: 1980, 1987 მსოფლიო ჩემპიონატის სიმბოლური ნაკრების წევრი: 1982 გოდუაძე, ლაშა (2010). მსოფლიო თასის ისტორია (1930–2010). თბილისი: გაზეთი „მსოფლიო სპორტი“.  ფანჯიკიძე, გურამ (1982). ფორცა, იტალია!. თბილისი: გამ-ბა საბჭ. საქართველო.  Glanville, Brian (2018). The Story of the World Cup. London: Faber. ციტირების თარიღი: 2021-01-29.  დაარქივებული 2020-08-13 საიტზე Wayback Machine. ISBN 9780571325566 Holt, Nick (2014). The Mammoth Book of the World Cup. London: Running Press Adult.  ISBN 0762452242 Brasil · Resultados Históricos Campeonatos Estaduais (State Championships) ↑ ლუიზინიო საფეხბურთო კლუბ „ატლეტიკო მინეიროს“ მაისურით. წაკითხვის თარიღი: 5 თებერვალი, 2021. ↑ Luisinho, leão para sempre: «Quem sabe jogar não precisa bater» maisfutebol.iol.pt ↑ Luiz Carlos Ferreira Luizinho galodigital.com.br ↑ Luizinho in the World Cups წაკითხვის თარიღი: 5 თებერვალი, 2021. ↑ ლუიზინიო — ბრაზილიის ეროვნული ნაკრების მაისურით 1982 წლის ესპანეთის მსოფლიო ჩემპიონატზე. წაკითხვის თარიღი: 5 თებერვალი, 2021. ↑ მარადონა, სოკრატესი, ჟუნიორი და ლუიზინიო — ბრაზილიისა და არგენტინის ეროვნულ ნაკრებთა შეხვედრის ეპიზოდი 1982 წლის ესპანეთის მსოფლიო ჩემპიონატზე. წაკითხვის თარიღი: 5 თებერვალი, 2021.
ალექსანდრე რეხვიაშვილი

ალექსანდრე (საშა) რეხვიაშვილი (დ. 17 იანვარი, 1938, მოსკოვი — გ. 10 დეკემბერი 2020, თბილისი) — ქართველი კინორეჟისორი. 1955 წელს დაამთავრა მოსკოვის 167-ე საშუალო სკოლა. 1962 წელს — საკავშირო კინემატოგრაფიის ინსტიტუტის საოპერატორო ფაკულტეტი (ალექსანდრე გალპერინის სახელოსნო), ხოლო 1971 წელს — ამავე ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტი (სერგეი გერასიმოვის სახელოსნო). 1971 წლიდან მოღვაწეობდა კინოსტუდია „ქართულ ფილმში“, ასწავლიდა რეჟისურას თბილისის თეატრალურ ინსტიტუტში. საქართველოს კინემატოგრაფისტთა შემოქმედებითი კავშირის წევრი. არის მანჰეიმის საერთაშორისო კინოფესტივალის გრან-პრის, კინოპრესის საერთაშორისო ფედერაცია „ფიპრესის“ პრიზის, გერმანიის კათოლიკური ეკლესიის პრიზის (ფილმისთვის „მეცხრამეტე საუკუნის ქართული ქრონიკა“) მფლობელი (1979); საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1988); მიუნხენის საერთაშორისო კინოფესტივალის პრიზიორი (ჟიურის სპეციალური პრიზი ფილმისთვის „მიახლოება“, 1990); ღირსების ორდენის კავალერი (1998); მიხეილ თუმანიშვილის სახელობის პრიზის მფლობელი (კინოში გაწეული ღვაწლისთვის, კინოფესტივალი „საჩუქარი“, 2007). ალექსანდრე რეხვიაშვილი გარდაიცვალა 2020 წლის 10 დეკემბერს, COVID-19 კორონავირუსით. დამდგმელი რეჟისორი და სცენარის ავტორი: „ნუცა“ (1971) „XIX საუკუნის ქართული ქრონიკა“ (1978) „გზა შინისაკენ“ (1981) „საფეხური“ (1986) „მიახლოება“ (1989) „სამკუთხა წრეში“ (დოკუმენტური, 1992) „აღქმული მიწა“ (დოკუმენტური, 1999-2000) „რუსული პალესტინა“ (დოკუმენტური, 2000) „უკანასკნელნი“ (დოკუმენტური, 2006) „იგორ სანოვიჩი, ესკიზი პორტრეტისთვის“ (დოკუმენტური, 2008) „რამაზ ჩხიკვაძე“ (დოკუმენტური, 2013-2015) „ჩუბჩიკა თოჯინები და სხვა“ (დოკუმენტური, 2017) „დროის აღდგომა“ (დოკუმენტური, 2019) პროდიუსერი: „რამაზ ჩხიკვაძე“ (დოკუმენტური, 2013) დამდგმელი ოპერატორი: „ალავერდობა“ (1962) „მიქელა“ (1965) „ფიროსმანი“ (1969) „ძაღლი“ (1974) „რამაზ ჩხიკვაძე“ (დოკუმენტური, 2013) გადაღებულია ფილმში: „ფიროსმანი“ (1969) ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 750, ISBN 978-99928-20-35-3. ალექსანდრე რეხვიაშვილი [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია ალექსანდრე რეხვიაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ალექსანდრე რეხვიაშვილი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ↑ „გარდაიცვალა კინორეჟისორი ალექსანდრე რეხვიაშვილი“. radiotavisupleba.ge. 2020-12-10. ციტირების თარიღი: 10 დეკემბერი, 2020. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ https://primetime.ge/rezhisori-sasha-rekhviashvili-koronavirusit-gardaitsvala/
ახალსოფლის თემი

ახალსოფლის თემი შეიძლება აღნიშნავდეს: ახალსოფლის თემი — თემი გარდაბნის მუნიციპალიტეტში ახალსოფლის თემი — თემი გუდაუთის მუნიციპალიტეტში ახალსოფლის თემი — თემი ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში ახალსოფლის თემი — თემი თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში ახალსოფლის თემი — თემი თიანეთის მუნიციპალიტეტში ახალსოფლის თემი — თემი სენაკის მუნიციპალიტეტში ახალსოფლის თემი — თემი სოხუმის მუნიციპალიტეტში ახალსოფლის თემი — თემი ქარელის მუნიციპალიტეტში ახალსოფლის თემი — თემი ყვარლის მუნიციპალიტეტში ახალსოფლის თემი — თემი ხობის მუნიციპალიტეტში
ადრიანა ჩეჩიკი

კეგნი ლინ კარტერი (დაბადების სახელი: დეზარა კრისტინა ჩარლზი; ინგლ. Adriana Chechik; დ. 4 ნოემბერი, 1991, პენსილვანია, აშშ) — ამერიკელი პორნომსახიობი. პორნოგრაფიული კარიერა დაიწყო 2013 წელს. კარიერის მანძილზე ნომინირებული იქნა 70 ჯილდოზე, რომელთაგანაც 16 მოიგო. მუშაობდა შემდეგი სტუდიებისათვის: Evil Angel, Girlfriends Films, Hustler, Tushy, Vixen, Blacked, Hard X, Girlsway, New Sensations, Mile High, 3rd Degree, Penthouse, Naughty America, Jules Jordan Video და Brazzers. 2013 წლიდან მონაწილეობა მიიღო 719 ფილმში. 2013: Laid In Lingerie 2 2013: This Is My First – A Gangbang Movie 2013: Oil Overload 10 2013: The Exhibitionist 2013: Grease XXX – A Parody 2013: This Ain’t Girls 2013, 2015: Women Seeking Women 95, 123 2014: My Wife is Cheating on Me (Ma Femme Me Trompe) 2014: DP Me Vol. 1 2014: Erotic Massage Stories 5 2014: Gangbang Me 2014: Yoga Butt Sluts 2014: A Mother Daughter Thing 2015: Manuel’s POV 2015: Magic Mike XXXL: A Hardcore Parody 2015: The Turning 2015: Slutty and Sluttier 24 2015: Adriana Chechik the Ultimate Slut 2015: Fresh and Easy 2016: Mommy Takes A Squirt 2016: Telepathy: A Mantis Origin Story 2017: Threesome Fantasies Fulfilled 10 2017: Anal Beauty 6 2017: Squirt For Me 4 2017: Big Messy Gangbang 2017: Girl Squirt 2017: Oil Explosion 2 2017: Interracial Gang Bang 2018: POV Sluts: Anal & Squirt Edition 2018: Erotic Massage Stories 11 2018: Meet The Fuckers 2019: Tonight’s Girlfriend 74 2019: Anal Savages 4 2019: A for Anal 2019: The Art of Anal Sex 11 და სხვ. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ადრიანა ჩეჩიკი ოფიციალური საიტი ადრიანა ჩეჩიკი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
ბამპი ჯონსონი

ელსუორთ რეიმონდი, ცნობილი როგორც ბამპი ჯონსონი (დ. 31 ოქტომბერი, 1905 – გ. 7 ივლისი, 1968) — ამერიკელი კრიმინალური ავტორიტეტი ქალაქ ნიუ-იორკში, ჰარლემში. მის კრიმინალურ კარიერაზე 2019 წელს გადაიღეს სერიალი სახელად „ჰარლემის ნათლია“, სადაც ბამპი ჯონსონის როლს ასრულებს მსახიობი ფორესტ უიტეკერი. მისი კრიმინალური საქმიანობა სამ ათწლეულს გაგრძელდა, 1930-იანი წლების დასაწყისიდან გარდაცვალებამდე, 1968 წლამდე. ის თავისი ეპოქის ერთ-ერთი პირველი აფროამერიკელი იყო, რომელიც მილიონერი გახდა. თავისი სიცოცხლის 62 წლიდან 30-ზე ოდნავ მეტი გისოსებს მიღმა გაატარა. ციხეში ყოფნის დროს გაიტაცა ლექსების წერამ, ისტორიისა და ფილოსოფიის შესწავლამ. მან მოახერხა კიდეც, რომ მისი რამდენიმე ლექსი სიკვდილის შემდეგ გამოქვეყნებულიყო. გარდაიცვალა გულის შეტევით. დაკრძალულია ვუდლოუნის სასაფლაოზე. Harlem Godfather: The Rap on My Husband, Ellsworth "Bumpy" Johnson - by Mayme Hatcher Johnson Infinite MagaZine ჰარლემის ნათლია ბამპი ჯონსონი YouTube-ზე ჰარლემის ნათლია YouTube-ზე Documentary ↑ ჰარლემის ნათლია IMDb-ზე ↑ ბამპი ჯონსონი — Find a Grave
პაოლა რუფო დი კალაბრია

პაოლა რუფო დი კალაბრია (იტალ. Paola Ruffo di Calabria; დ. 11 სექტემბერი, 1937, ლუკა, იტალია) — იტალიელი არისტოკრატი. ბელგიის დედოფალი 1993-2013 წლებში როგორც მეფე ალბერტ II-ის მეუღლე. ბელგიის მეფე ფილიპეს დედა. პრინცესა პაოლა რუფო დი კალაბრია დაიბადა 1937 წლის 11 სექტემბერს ლუკაში, იტალიაში. იგი არის ადგილობრივი მთავრის, ფულკო რუფო დი კალაბრიისა და მისი მეუღლის, პრინცესა ლუიზა გაცელი დეი კონტი დი როზანას ნაბოლარა ქალიშვილი. მისი ოჯახი სამხრეთელ იტალიელ არისტოკრატთა კლასს მიეკუთვნება, რომელთაც სავარაუდოდ ნორმანული ფესვები აქვთ. მისი წინაპრებიდან ყველაზე ცნობილია პიეტრო რუფო დი კალაბრია, რომელსაც საღვთო რომის იმპერატორ ფრიდრიხ II-ის (1194-1250) კარზე მაღალი თანამდებობა ეკავა, რის შემდეგაც გახდნენ რუფოები ნეაპოლის სამეფოს ერთ-ერთი წამყვანი საგვარეულო. პაოლამ მთელი თავისი ახალგაზრდობა რომში გაატარა. აქ მან ჰუმანისტური საშუალო სკოლა დაამთავრა, რის შემდეგაც გაიცნო ბელგიის პრინცი ალბერტი, ბელგიის მეფე ბოდუენის ძმა, მეფე ლეოპოლდ III-ისა და დედოფალ ასტრიდ შვედის ვაჟი. წყვილს ერთმანეთი მალევე შეუყვარდა, ქორწინება კი მას შემდეგ კიდევ უფრო გაადვილდა, რაც გაირკვა, რომ პაოლას მამის ბებიის დედა ბელგიელი იყო. მათი ქორწინება 1959 წლის 2 ივლისს შედგა. იგი მშობლიური იტალიურის გარდა საკმაოდ მაღალ დონეზე ფლობს ფრანგულ, ინგლისურ და გერმანულ ენებს. ბელგიაში ქორწინების გამო მან მალევე ისწავლა ნიდერლანდური ენაც, თუმცა, ამის მიუხედავად იგი ხალხის კრიტიკას მაინც ვერ გაექცა. 1993 წლის 9 აგვისტოს მისი მაზლის, მეფე ბოდუენის გარდაცვალების შემდეგ ტახტი ალბერტ II-მ დაიკავა, რის შემდეგაც პაოლა ბელგიის დედოფალი გახდა. გარდა თავისი წოდებრივ-წარმომადგენლობითი მოვალეობების შესრულებისა, დედოფალი პაოლა დაინტერესებული იყო ქვეყნის კულტურულ-სოციალური ასპექტებითაც. აღსანიშნავია, რომ მას ძალიან უყვარს ცურვა და ციგურაობა. 2013 წლის 21 ივლისს მისი მეუღლე, ალბერტ II თავიანთი ვაჟის, მეფე ფილიპეს სასარგებლოდ გადადგა ტახტიდან, რის შემდეგაც პაოლას ბელგიის დედა-დედოფლის წოდება მიენიჭა, რომელსაც დღემდე ატარებს. პაოლასა და ალბერტს სულ სამი შვილი შეეძინათ: ფილიპე (დ. 15 აპრილი, 1960), ბელგიის მეფე 2013 წლიდან დღემდე. ცოლად შეირთო დედოფალი მატილდა, რომელთანაც ოთხი შვილი შეეძინა; ასტრიდი (დ. 5 ივნისი, 1962), ცოლად გაჰყვა ავსტრია-ესტეს ერცჰერცოგ ლორენცს, რომელთანაც შეეძინა ხუთი შვილი; ლორენი (დ. 19 ოქტომბერი,1963), ცოლად შეირთო კლერ ლუიზ კუმბსი, რომელთანაც შეეძინა სამი შვილი; Montgomery-Massingberd, Hugh (editor). Burke's Guide to the Royal Family, Burke's Peerage, London, 1973, p. 226. ISBN 0-220-66222-3 Willis, Daniel, The Descendants of Louis XIII, Clearfield Co., Inc., Baltimore, Maryland, 1999, p. 100. ISBN 0-8063-4942-5. Enache, Nicolas. La Descendance de Marie-Therese de Habsburg. ICC, Paris, 1996. pp. 54, 58. French. Genealogisches Handbuch des Adels, Fürstliche Häuser XVI. "Ruffo". C.A. Starke Verlag, 2001, pp. 522–529. ISBN 3-7980-0824-8.
მატილდა დ’უდეკემ დ’აკო

მატილდა დ’უდეკემ დ’აკო (ფრანგ. Mathilde d'Udekem d'Acoz; დ. 20 იანვარი, 1973, ბრიუსელი, ბელგია) — ბელგიელი არისტოკრატი. ბელგიის დედოფალი 2013 წლის 21 ივლისიდან დღემდე როგორც მეფე ფილიპეს მეუღლე. იგი ქვეყნის ისტორიაში პირველი ბელგიელი დედოფალია. მატილდა დაიბადა 1973 წლის 20 იანვარს ბრიუსელში. იგი არის ადგილობრივი გრაფის, პატრიკ დ’უდეკომ დ’აკოსა და მისი მეუღლის, გრაფინია ანა მარია კომოროვსკას პირველი შვილი ხუთიდან. მამის მხრიდან იგი ბელგიელია, ხოლო დედის ხაზით პოლონელი. მას მაგისტრის ხარისხი აქვს ფსიქოლოგიაში. თავად მისი ოჯახი წარმოშობით ფლამანდიელია, თუმცა ვალონიაში ცხოვრობს. აღსანიშნავია ისიც, რომ დედის ხაზით მატილდას ბიძაშვილად ერგება პოლონეთის ყოფილი პრეზიდენტი ბრონისლავ კომოროვსკი, რომელთანაც მას დღემდე აქვს დისტანციური ურთიერთობა. 1999 წლის სექტემბერში იგი ბელგიის კრონპრინც ფილიპეზე დაინიშნა, რომელიც არის ბელგიის მეფე ალბერტ II-ისა და დედოფალ პაოლა რუფო დი კალაბრიას უფროსი ვაჟი. ვინაიდან მატილდა ბელგიელია, მან ხალხის მხარდაჭერა მალევე დაიმსახურა, რამაც ხელი შეუწყო მის სამეფო კარზე ინტეგრაციას. აღსანიშნავია ისიც, რომ მატილდა ფლობს ფრანგულ, გერმანულ,იტალიურ, ინგლისურ და ნიდერლანდურ ენებს. მიუხედავად დედის წარმოშობისა, მას პოლონური არასოდეს უსწავლია. 1999 წლის 4 დეკემბერს ბრიუსელში შედგა მატილდასა და პრინცი ფილიპეს ქორწინება. ამის შემდეგ მას, როგორც მომავალ დედოფალს ბრაბანტის ჰერცოგინიის წოდება მიენიჭა. ამ პერიოდში მან ორი გოგონა და ორი ვაჟი გააჩინა, რის პარალელურადაც იგი აქტიურად იყო ჩაბმული ქვეყნის სოციალურ-კულტურულ საქმიანობასა და საქველმოქმედო საქმიანობაში. 2013 წლის 21 ივლისს მისი მამამთილი, ალბერტ II ტახტიდან გადადგა ფილიპეს სასარგებლოდ, რის შემდეგაც მატილდა ბელგიის დედოფალი გახდა. დედოფლობასთან ერთად იგი ითავსებს ბელგიაში იუნისეფისა და ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის პრეზიდენტობას. დედოფალ მატილდას მეფე ფილიპესთან სულ ოთხი შვილი ჰყავს: ელიზაბეტი (დ. 25 ოქტომბერი, 2001), ბელგიის ტახტის პირველი მემკვიდრე და ბრაბანტის ჰერცოგინია; გაბრიელი (დ. 20 აგვისტო, 2003), ბელგიის ტახტის რიგით მეორე მემკვიდრე; ემანუელი (დ. 4 ოქტომბერი, 2005), ბელგიის ტახტის რიგით მესამე მემკვიდრე; ელეონორი (დ. 16 აპრილი, 2008), ბელგიის ტახტის რიგით მეოთხე მემკვიდრე; აღსანიშნავია, რომ ტახტის მემკვიდრე არა მისი ვაჟი, არამედ უფროსი ქალიშვილი, პრინცესა ელიზაბეტია, რაც განპირობებულია იმით, რომ 1991 წელს ბელგიის მემკვიდრული კანონები შეიცვალა, რის მიხედვითაც მონარქიული ტახტი გადადის მონარქიდან არა უფროს ვაჟზე, არამედ უფროს შვილზე, განურჩევლად სქესისა. იგივე კანონი მოქმედებს შვედეთში, ესპანეთსა და ნიდერლანდებშიც. „Mathilde entre dans l'Ordre du Saint-Sépulcre de Jérusalem“, RTBF, 15. Juni 2010 „La princesse Mathilde, dame de grande-croix de l'Ordre du St Sépulcre“, sudinfo, 14. Juni 2010 König Philippe von Belgien und Königin Mathilde von Kardinal Edwin O’Brien, Großmeister des Ordens vom Heiligen Grab, zum Kollarriter ernannt, OESSH Newsletter Nr. 41, 01/2016 News: Bambi für Königin Mathilde der Belgier. Abgerufen am 21. November 2019.
ჟოზე ოსკარ ბერნარდი

ჟოზე ოსკარ ბერნარდი (პორტ. José Oscar Bernardi; დ. 20 ივნისი, 1954, მონტი-სიანი, ბრაზილია) — ბრაზილიელი ფეხბურთელი და ფეხბურთის მწვრთნელი. თამაშობდა ცენტრალური მცველის პოზიციაზე. ფეხბურთის გულშემატკივრებში უფრო ცნობილია როგორც ოსკარი. სხვადასხვა დროს იცავდა კამპინასის „პონტე-პრეტას“, „ნიუ-იორკ კოსმოსის“, „სან-პაულუს“, იოკოჰამას „ნისან მოტორსის“ და ბრაზილიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას. 1978 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი ბრაზილიის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. 1982 წლის ესპანეთისა და 1986 წლის მექსიკის მსოფლიო ჩემპიონატის მონაწილე. 1978–1986 წლებში ბრაზილიის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში 59 მატჩი ითამაშა და 2 გოლი გაიტანა. ოსკარმა მსოფლიო ჩემპიონატების 12 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა და ერთი ბურთი გაიტანა. სან-პაულუ ბრაზილიის ჩემპიონატი (სერია A): 1986 პაულისტას ჩემპიონატი: 1980, 1981, 1985, 1987 ნისან მოტორსი იაპონიის ჩემპიონი: 1988–89, 1989–90 ბრაზილია მსოფლიო ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი: 1978 ბრაზილიის ჩემპიონატის ვერცხლის ბურთი: 1977 თორელი, გ., მსოფლიოს თასი უხმობს რჩეულებს // „ლელო“, 22 აპრილი, 1978, № 79 (6144), გვ. 3, ISSN 2233-3827. Brasil · Resultados Históricos Campeonatos Estaduais (State Championships) Oscar Bernardi Soccer Management ↑ Oscar Bernardi. 40 Anos da Copa de 1978 ↑ Oscar Bernardi 1982 A dor maior // Museu da Pelada ↑ Oscar in the World Cups // thesoccerworldcups.com
კალიუმის ბიქრომატი

კალიუმის ბიქრომატი — არაორგანული ნივთიერება, ქიმიური ფორმულით K2Cr2O7. როგორც ყველა ექვსვალენტიანი ქრომის ნაერთი, კალიუმის ბიქრომატიც ძლიერ მავნებელია ჯანმრთელობისთვის. არის ძალიან ნათელი წითელი-ნარინჯისფერი ფერის კრისტალური მყარი ნივთიერება. ძირითადად გამოიყენება ლაბორატორიებში. კალიუმის ბიქრომატი — ონლაინ ლექსიკონი კალიუმის ბიქრომატი The Periodic Table of Videos (ნოტინგემის უნივერსიტეტი) ↑ POTASSIUM DICHROMATE LISTING. US EPA (2015-07-23). ↑ 2.0 2.1 Eintrag zu Kaliumdichromat დაარქივებული 2016-05-31 საიტზე Wayback Machine. in der GESTIS-Stoffdatenbank des IFA, abgerufen am 8. Januar 2020. ↑ Sergey V. Krivovichev, Elena V. Kir'yanova, Stanislav K. Filatov, Peter C. Burns: β-K2Cr2O7. In: Acta Crystallographica Section C Crystal Structure Communications. Band 56, Nr. 6, 2000, S. 629–630, doi:10.1107/S0108270100003917.