laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ლედნიცე-ვალტიცეს კულტურული ლანდშაფტი

ლედნიცე-ვალტიცეს კულტურული ლანდშაფტი აგრეთვე ცნობილი როგორც ლედნიცე-ვალტიცეს კომპლექსი — კულტურულ-ბუნებრივი კომპლექსი ჩეხეთის რესპუბლიკაში, სამხრეთ მორავიის რეგიონში. მოიცავს 283 09 კმ² ტერიტორიას. 1996 წლიდან შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში. XVIII საუკუნის ბოლოს, ადგილობრივმა ფეოდალურმა მმართველებმა, ლიხტენშტაინის სახლმა დაიწყო ხელოვნური, უნიკალური ლანდშაფტის კომპლექსის — ლედნიცე-ვალტიცეს არეალის შექმნა. XIX საუკუნის განმავლობაში, ლიხტენშტაინების ოჯახი აგრძელებს არეალის გარდაქმნას, რომელსაც იმ დროისათვის „ევროპის ბაღს" ეძახდნენ. იგი მოიცავდა ორ ლანდშაფტურ პარკს, რომელთაგან ერთის ცენტრი იყო ველტიცეს ციხესიმაგრე, ხოლო მეორის - ლედნიცეს ციხესიმაგრე. 1715 წელს, ისინი ერთმანეთთან შეერთდნენ ე.წ. ბეზრუჩის გამზირით. იქვე მდებარეობდა მესამე სოფელი - ჰლოჰოვეცი. ლედნიცეს, ვალტიცესა და ჰლოჰოვეცს შორის მდებარეობდა ლედნიცეს ხიდები. კომპლექსის ძირითადი ნაწილი დაფარულია ფიჭვის ხეებით, აგრეთვე მდინარე დიეს სიახლოვეს მდინარისპირა ტყეებით. გარდა ზემოთ ჩამოთვლილისა, მთელი კომპლექსის მასშტაბით გაბნეულია სხვა არაერთი დიდი თუ პატარა პავილიონი, რომლებიც ხშირად სანადირო სახლებად გამოიყენება. ევროპის ბაღი ჩეხეთის ყველაზე ცხელი ადგილია. ეს ნაწილი სავსეა არქტიექტურული ძვირფასეულობით, რომანტიკული კუთხეებით, უნიკალური ბუნებრივი რეზერვებით, მრავალი აქტივობისათვის ხელსაყრელი ულამაზესი ადგილებით, რომლებიც განსაკუთრებით აქტუალურია ტურისტულ სეზონში. ვალტიცეს ციხესიმაგრე მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ლედნიცე-ვალტიცეს კულტურული ლანდშაფტი World Monuments Fund, Conservation & Economic Enhancement Plan for Valtice Zamek & its Environs, 1993. დაარქივებული 2011-05-16 საიტზე Wayback Machine. World Monuments Fund, Conservation & Economic Enhancement Plan for Lednice Zamek & its Environs, 1995. დაარქივებული 2011-05-16 საიტზე Wayback Machine. Lednice-Valtice Areal დაარქივებული 2011-06-15 საიტზე Wayback Machine. (ჩეხური)
სოლვეს კონფერენცია

სოლვეს კონფერენცია (Conseil Solvay) იყო ლეგენდარული პირველი მოწვევის მსოფლიო უდიდეს ფიზიკოს მეცნიერთა ყრილობა 1911 წელს ორგანიზებული სოლვეს ფიზიკისა და ქიმიის საერთაშორისო ინსტიტუტების მიერ. ინსტიტუტები მდებარეობს ბრიუსელში და დაფუძნებულია ბელგიელი ინდუსტრიალისტის ერნესტ სოლვეს მიერ 1912 წელს. 1911 წლის წარმატების შემდეგ სოლვეს კონფერენციები ეძღვნება უმნიშვნელოვანეს ღია პრობლემებს ფიზიკასა და ქიმიაში. ღონისძიება ყოველ სამ წელიწადს ტარდება. 23-ე სოლვეს კონფერენცია ჩატარდა ბრიუსელში 2005 წლის 1-3 დეკემბერს თემაზე: „სივრცისა და დროის კვანტური სტრუქტურა“. 1911 წლის შემოდგომაზე ჩატარებულ პირველ კონფერენციას თავმჯდომარეობდა ჰენდრიკ ლორენცი. განხილვის თემა იყო გამოსხივება და სინათლის კვანტი. კონფერენცია პრობლემას იხილავდა ორი მიდგომის თვალსაზრისით — კლასიკური ფიზიკისა და კვანტური თეორიის. ალბერტ აინშტაინი იყო ყველაზე ახალგაზრდა ფიზიკოსი დამსწრეთა შორის. სხვა განთქმულ მეცნიერთა შორის იყვნენ მარი სკლოდოვსკა-კიური და ჟიულ ანრი პუანკარე. შესაძლოა ყველაზე განთქმული ამ კონფერენციათაგან იყოს 1927 წლის ოქტომბერში ჩატარებული მეხუთე მოწვევა თემაზე: ელექტრონები და ფოტონები, სადაც მსოფლიოს ყველაზე ღვაწლმოსილი ფიზიკოსები შეიკრიბნენ რათა განეხილათ ახლად ჩამოყალიბებული კვანტური თეორია. წამყვანი ფიგურები იყვნენ ალბერტ აინშტაინი და ნილს ბორი. აინშტაინს, რომელიც გაღიზიანებული იყო ვერნერ ჰაიზენბერგის განუსაზღვრელობის პრინციპით, უთქვამს „ღმერთი კამათელს არ თამაშობსო“, რაზეც ბორს უპასუხია: „შეწყვიტე ღმერთისთვის კარნახი, თუ რა უნდა გააკეთოსო“. 29 დამსწრე მეცნიერიდან 17 მოგვიანებით ნობელის პრემიის ლაურეატი გახდა. Institut international de physique Solvay
კრომერჟიჟის არქიეპისკოპოსის სასახლე

კრომერჟიჟის სასახლე (გერმ. Schloss Kremsier, ჩეხ. Arcibiskupský zámek) — სასახლე ჩეხეთის ქალაქ კრომერჟიჟში, რომელიც 1777 წლიდან გამოიყენებოდა ოლომოუცის ეპისკოპოსებისა და არქიეპისკოპოსების რეზიდენციად. პირველი რეზიდენცია ამ ადგილას 1497 წელს დაარსდა ეპისკოპოს სტანისლას ტრუჟოს მიერ. ნაგებობა გვიანდელ გოტიკურ სტილში იყო გადაწყვეტილი, რენესანსის მცირედი დეტალებით. ოცდაათწლიანი ომის დროს, 1643 წელს, სასახლე შვედეთის არმიამ აიღო. 1664 წელს, ლიხტენშტაინების ძლევამოსილი ოჯახის ეპისკოპოსმა არქიტექტორ ფილიბერტო ლუჩესს სასახლის ბაროკოს სტილში გადაკეთება დაავალა. ოსტატი 1664 წელს გარდაიცვალა და სამუშაოები სხვა არქიტექტორმა ჯოვანი პიეტრო ტენკალამ განაგრძო, რომელმაც ბაღი და სასახლე ტურინის არქიტექტურული სკოლის სტილში გადააკეთა, რომელსაც თავად მიეკუთვნებოდა. 1752 წლის მარტში, სასახლე მნიშვნელოვნად დააზიანა ხანძარმა. რის გამოც, მოწვეულ იქნენ ორი საიმპერატორო მხატვარი, რომლებსაც მისი ინტერიერის დეკორირება დაევალათ. მათი ნამუშევრების გარდა, სასახლეში დღემდე ინახება ხელოვნების კოლექცია, რომელიც ქვეყანაში მეორე ყველაზე დახვეწილად მიიჩნევა. მათშორისაა ტიტანების მითოლოგიური სცენის მხატვრობები. კოლექციის უდიდესი ნაწილი 1673 წელს, გერმანიის ქალაქ კელნში კარელის ეპისკოპოსმა შეიძინა. სასახლე ასევე მოიცავს თვალსაჩინო მუსიკალურ არქივსა და ბიბლიოთეკას 33 000 ტომით. 1998 წელს, იუნესკომ სასახლე და მისი ბაღი მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა. სასახლის ინტერიერი გამოყენებულია მილოშ ფორმანის 1984 წელს ვოლფგან ამადეუს მოცარტის ცხოვრების შესახებ გადაღებულ ფილმში „ამადეუსი", როგორც ვენის ჰოფბურგების საიმპერატორო სასახლე, ასევე აქაა გადაღებული 1994 წლის ფილმის „უკვდავი საყვარლის" (Immortal Beloved ) პიანინოს კონცერტის სცენა. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კრომერჟიჟის არქიეპისკოპოსის სასახლე Photographs of Kroměříž Castle QTVR virtual tour of Kromeriz unofficial pages of Kroměříž Castle and gardens დაარქივებული 2020-12-11 საიტზე Wayback Machine.
წყალდიდობა სურამში (2011)

წყალდიდობა სურამში — წყალდიდობა, რომელიც დაფიქსირდა 2011 წლის 18 ივნისს დაბა სურამში. წყალდიდობა გამოიწვია 18 ივნისს საღამოს ლიხის ქედზე წამოსულმა უხვმა ნალექმა, რის შედეგადაც ადიდდა მდინარე სურამულა საცხოვრებელ სახლებში შევარდა და პირველი სართულები დატბორა. მნიშვნელოვნად დააზარალა ხაშურისა და სურამის მოსახლეობა. ოფიციალური მონაცემებით დაიღუპა 6 კაცი. მოულოდნელად მოვარდნილმა ღვარცოფმა და მეწყერმა მხოლოდ რიკოთის უღელტეხილზე სახელმწიფოს 10 მილიონი ლარის ზარალი მიაყენა. ↑ სურამში და ხაშურში საცხოვრებელი სახლები დაიტბორა ↑ საქართველო - მეწყერის უმაღლესი რისკის ზონა ↑ საქართველო - მეწყერის უმაღლესი რისკის ზონა
ჰოლაშოვიცე

ჰოლაშოვიცე (ჩეხ. Holašovice) — პატარა, ისტორიული სოფელი ჩეხეთის რესპუბლიკის სამხრეთ ნაწილში, ქალაქ ჩესკე-ბუდევიცედან 15 კმ-ით დასავლეთით, ბლანსკის ტყის დაცული ტერიტორიის სამხრეთით. სოფელი მიეკუთვნება იანკოვის მუნიციპალიტეტს. მეორე მსოფლიო ომის დროს, სოფელი მიტოვებულ იქნა. ხელუხლებელი გადარჩა მისი შუა საუკუნეების დაგეგმარება და სამხრეთ ბოჰემიის ხალხურ ან სასოფლო ბაროკოს სტილში ნაგები შენობები. 1990 წლიდან სოფელი აღდგენილ იქნა, დაიწყო ხელახლა დასახლება, ხოლო 1998 წელს ის იუნესკომ შეიტანა მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში. ჰოლაშოვიცე პირველად 1263 წელსაა მოხსენებული. 1292 წელს, მეფე ვაცლავ II-მ ის და რამდენიმე სხვა სოფელი ვიში-ბროდის ცისტერიანელტა მონასტერს გადასცა, რომლის საკუთრებაშიც ჰოლაშოვიცე 1848 წლამდე დარჩა. 1520 - 1525 წლებში სოფელში საშინელი ეპიდემია — ბუბონის ჭირი მძვინვარებდა, რომელსაც ცოცხლად 2 ადამიანი გადაურჩა. სოფლის ჩრდილოეთით, ჭირით დაღუპულთა ხსოვნის პატივსაცემად სვეტი აღიმართა. სოფელი თანდათან სახლდებოდა ბავარიელი და ავსტრიელი მოსახლეებით. მონასტრის ჩანაწერების მიხედვით, 1530 წელს აქ 17 ადამნიანი სახლობდა. ეს რიცხვი შემდეგში კიდევ უფრო გაიზარდა და სულ მალე, ჩეხურენოვან არეალში გერმანულად მოლაპარაკეთა ანკლავად იქცა. 1895 წლისთვის სოფელში 157 ეთნიკურად გერმანული წარმოშობის და 19 ჩეხური წარმოშობის ადამიანი ცხოვრობდა. მეორე მსოფლიო ომის დასასრულისას, გერმანელ მოსახლეთა წასვლის გამო, სოფლის მრავალი სამიწათმოქმედო არეალი თითქმის გაუდაბნოვდა. 1990-იანი წლებიდან ჰოლაშოვიცეს ხელახლა დასახლების შემდეგ, მოსახლეობის რიცხვი 140-ის ფარგლებში მერყეობს. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჰოლაშოვიცე http://www.pruvodce.com/holasovice/ab.php3 Entry on the list of UNESCO World Heritage Sites http://www.holasovice.eu/index.htm დაარქივებული 2007-10-24 საიტზე Wayback Machine. (ჩეხური) virtual show
ტრშებიჩის წმინდა პროკოფის ბაზილიკა

წმინდა პროკოფის ბაზილიკა (ჩეხ. Bazilika svatého Prokopa) — რომანულ-გოტიკური სტილის ქრისტიანული ეკლესია ჩეხეთის ქალაქ ტრშებიჩში. აშენდა 1240-1280 წლებში, ბენედიქტელთა მონასტრის ღვთისმშობლის სახელობის სამლოცველოს ადგილას. 2002 წელს გაფორმდა ჩეხეთის ეროვნულ-კულტურულ მონუმენტად, როგორც „წმინდა პროკოფის მონასტრის" ნაწილი. 2003 წელს კი ტრშებიჩის ებრაულ კვარტალთან ერთად შევიდა იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში. თავდაპირველად ბაზილიკა ღვთისმშობლის მიძინების სახელობისა იყო, წმინდა პროკოფის სახელზე კი აშენებიდან 500 წლის იუბილეზე, 1704 წელს იკურთხა. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ტრშებიჩის წმინდა პროკოფის ბაზილიკა წმინდა პროკოფის ბაზილიკა ტრშებიჩის ოფიციალურ საიტზე დაარქივებული 2010-08-06 საიტზე Wayback Machine. (ჩეხური) ტრშებიჩის წმინდა პროკოფის ბაზილიკა(ჩეხური)
ოლომოუცის წმინდა სამების კოლონა

წმინდა სამების კოლონა (ჩეხ. Sloup Nejsvětější Trojice) — ბაროკოს სტილის მონუმენტი ჩეხეთის ქალაქ ოლომოუცში. აგებულია 1716 – 1754 წლებში, ღვთის სადიდებლად. მისი მთავარი მიზანი იყო კათოლიკური ეკლესიისა და მისი რწმენისადმი მიძღვნილი სანახაობრივი მონუმენტის შექმნა, რომელიც ნაწილობრივ გამოწვეული იყო იმ მადლიერების გრძნობით, რომელიც შავი ჭირის დასრულებას ახლდა თან. ეს ეპიდემია მორავიას 1714 - 1716 წლებში უტევდა. კოლონა ასევე იყო ადგილობრივი პატრიოტიზმის გამოხატულება, რომელმაც ქალაქის ყველა ხელოსანი, ხელოვანი თუ უბრალო მოქალაქე ერთად შეყარა მის ასაგებად. მასზე გამოსახული ყველა წმინდანი გარკვეულწილად დაკავშირებულია ოლომოუცთან. კოლონა ჩეხეთის რესპუბლიკის ბაროკოს სტილის უდიდესი სკულპტურული ჯგუფია. 2000 წელს, ის იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შევიდა, როგორც „ცენტრალური ევროპის ბაროკოს ხელოვნების აპოგეის ერთ-ერთი ყველაზე განსაკუთრებული ნიმუში". მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ოლომოუცის წმინდა სამების კოლონა UNESCO World Heritage Site: Holy Trinity Column Holy Trinity Column - history and regeneration დაარქივებული 2006-01-17 საიტზე Wayback Machine. Holy Trinity Column - Olomouc official website დაარქივებული 2007-09-26 საიტზე Wayback Machine. Holy Trinity Column - touristic information
ლუდოვიკ მრაზეკი

ლუდოვიკ მრაზეკი (რუმ. Ludovic Mrazek; დ. 17 ივლისი 1867, კრაიოვა — გ. 9 ივნისი 1944, ბუქარესტი) — რუმინელი გეოლოგი. რუმინეთის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი (1905 წ.) და პრეზიდენტი (1932-1935 წწ.). 1894 წლის 1 დეკემბრიდან ბუქარესტის უნივერსიტეტის პროფესორი კრისტალოგრაფიის, მინერალოგიისა და პეტროგრაფიის დარგში. მის მიერ დაარსებული რუმინეთის გეოლოგიური ინსტიტუტის დირექტორი (1906-1928). 1920 წელს მისი ხელმძღვანელობით შეიქმნა რუმინეთის პირველი გეოლოგიური რუკა. 1930 წლის აპრილიდან რუმინეთის გეოლოგიური საზოგადოების პირველი პრეზიდენტი. ავტორია 100-მდე სამეცნიერო ნაშრომისა. მრაზეკის ძირითადი შორმები შეეხება კარპატების მინერალოგიას, პეტროგრაფიას, ტექტონიკას, რუმინეთის ნავთობის საბადოების და ნავთობის გენეზისის პრობლემას. იკვლევდა აგრეთვე ალპებისა და ურალის გეოლოგიურ აგებულებას. სამეცნიერო გეოლოგიურ ლიტერატურაში შემოიტანა ტერმინი „დიაპირიზმი“. Les plis diapirs et le diapirisme en général, "Comptes rendus des séances de I'lnstitut géologique de Roumanie", 1926, t. 6. ლუდოვიკ მრაზეკი – ცნობები დაარქივებული 2011-08-13 საიტზე Wayback Machine. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 166. ↑ Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ Catalog of the German National Library <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q23833686"></a> ↑ L'Information universitaire — 1925. — ISSN 2024-3693 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q116209929"></a>
ნაპირის ყინული

ნაპირის ყინული — ნაპირთან მიბჯენილი ზღვის ყინული, რომელიც წარმოიქმნება გვიან შემოდგომაზე, მიეყინება სანაპიროს, წყალმარჩხ ადგილებში — ფსკერსაც, და ზაფხულის დასაწყისამდე უძრავია. უმეტესად განვითარებულია არქტიკასა და ანტარქტიკაში, შეჭრილ-შემოჭრილი სანაპიროების გასწვრივ და კუნძულებს შორის. ნაპირის ყინული უძრავი ყინულია, რომელიც არ ასრულებს ჰორიზონტალურ მოძრაობებს, მაგრამ მონაწილეობს წყლის დონის ვერტიკალურ რყევებში. ზღვებში ნაპირის ყინული წარმოიქმნება მყინვარული ბარიერის ნაპირებთან და სხვა. შეიძლება ჩამოყალიბდეს მარილიანი წყლიდან ან ნებისმიერი ასაკის მოდრეიფე ყინულის ნაპირთან მიყინვის შედეგად. ნაპირის ყინულის სიგანე, ისევე როგორც არსებობა, ჩვეულებრივ სეზონურია და დამოკიდებულია ყინულის სისქეზე, ოკეანის საგების რელიეფსა და კუნძულებზე. მისი სიგრძე რამდენიმე მეტრიდან ასეულობით კილომეტრამდეა. ნილასის ან ახალი ყინულისაგან შემდგარ ნაპირის ყინულს ჩამოყალიბების საწყის სტადიაზე, 200 მ სიგანემდე ყინულოვან ყინულნაპირის ან უბრალოდ ყინულნაპირის უწოდებენ. მრავალწლიან ნაპირის ყინულს გრენლანდიის ფიორდებში მოიხსენიებენ ესკიმოსური ტერმინით სიკოზაკით ან სიკუსაკით. თუ ნაპირის ყინული ესაზღვრება სუფთა წყალს, მაშინ მის საზღვარს ნაპირის ყინულის პირს უწოდებენ; თუკი ის ესაზღვრება მოდრეიფე ყინულს, მაშინ მათი გამყოფი ხაზი ატარებს ნაპირის ყინულის საზღვრების სახელწოდებას. ნაპირის ყინული ფართოდაა განვითარებული ანტარქტიდის ნაპირებთან, ხოლო ჩრდილოეთ ყინულოვან ოკეანეში ყველაზე მეტ გავრცელებას პოულობს ციმბირის ჩრდილოეთ სანაპიროსა და კანადის არქტიკულ არქიპელაგში. ზამთარში ნაპირის ყინული ფარავს სრუტეებს, უბეებსა და ზღვის აკვატორიებს რამდენიმე ასეულ კილომეტრზე (აღმოსავლეთ ციმბირის, ლაპტევებისა და სხვა ზღვები), სისქე — 2,5–3 მ. მაღალ განედებში ზოგან წლობით ძლებს და სისქე 10–20 მ აღწევს. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 Гляциологический словарь / Под ред В. М. Котлякова. — Л.: Гидрометеоиздат, 1984. — 528 с. ↑ Leppäranta, M. 2011. The Drift of Sea Ice. Berlin: Springer-Verlag. ↑ Припай | Большая советская энциклопедия
რეიკიანესბერი

რეიკიანესბერი (ისლ. Reykjanesbær) — ქალაქი და სათემო ისლანდიაში, მდებარეობს ისლანდიაში რეიკიანესის ნახევარკუნძულზე. სათემოს შემადგენლობაში შედის ქალაქი კებლავიკი და ნარდვიკი. რეიკიანესბერის თემი არის ყველაზე პატარა ფართობით და ერთეთი ყველაზე დიდი მოსახლეობის რაოდენობით. მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს — 14.091 ადამიანს (2010), ხოლო ფართობი 145 კმ2. ქალაქი კებლავიკი და ნარდვიკი ადრე ერთმანეთისგან დაშორებით იყო, მაგრამ XX საუკუნის ბოლოსათვის, ისლანდიის ურბანიზაციის შედეგად, ქალაქები ისე გაიზარდა, რომ მათი ერთადერთი გამყოფი გახდა ქუჩა, რომლის ჩრდილოეთი ნაწილი ეკუთვნის კებლავიკს, ხოლო სამხრეთი — ნარდვიკს. კებლავიკის მოსახლეობა 2009 წლის მონაცემებით შეადგენს 8169 ადამიანს, ხოლო ნარდვიკის მოსახლეობა იმავე წლის მონაცემებით — 4400 ადამიანს. ნარდვიკი ეკლესია კებლავიკში ქალაქ კებლავიკიდან 3 კმ-ში მდებარეობს კებლავიკის საერთაშორისო აეროპორტი. რეიკიანესბერი არის ერთ-ერთი კულტურულად ყველაზე განვითარებული თემი ისლანდიაში. რეიკიანესბერში არის რამდენიმე მუზეუმი (მათ შორის «ვიკინგების სამყაროს» მუზეუმი, გახსნილი 2009 წელს) და ეკლესიები. რეიკიანესბერი არის ერთ-ერთი მთავარი სპორტული ცენტრი ისლანდიაში. ყველაზე დიდი სპორტული კლუბი — Keflavík (საფეხბურთო კლუბი კებლავიკი — ისლანდიის ოთხგზის ჩემპიონი). ასევე არსებობს ბევრი პატარა კლუბები. ბრაიტონი, ინგლისი კერავა, ფინეთი კრისტიანსანი, ნორვეგია ორლანდო, აშშ ტროლჰეტანი, შვედეთი ისლანდიის ქალაქების სია ისლანდიის სათემოები http://www.rnb.is/ დაარქივებული 2007-09-29 საიტზე Wayback Machine. რეიკიანესბერის ოფიციალური ვებ გვერდი
Svartsot

Svartsot — ფოლკ მეტალ ჯგუფი დანიიდან. ჯგუფი ცნობილია ბრუტალური ვოკალისა და მძიმე გიტარის რიფების ხალხურ მუსიკასთან შერწყმით. Ravnenes Saga (2007) Mulmets Viser (2010) Maledictus Eris (2011) Svundne tider (2005) Tvende Ravne (2006) ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: Svartsot ოფიციალური საიტი ოფიციალური MySpace-ის გვერდი
ალექსანდრე ქანთარია

ალექსანდრე (ნუკრი) ქანთარია (დ. 7 ოქტომბერი, 1959, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი, რეჟისორი, საქართველოს მე-8 და მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი. 1981 წელს დაამთავრა შოთა რუსთაველის თეატრის და კინოს ინსტიტუტის დრამის სარეჟისორო ფაკულტეტი პროფესორ ლილი იოსელიანის ხელმძღვანელობით. იმავე წლიდან დაიწყო მუშაობა ამავე ინსტიტუტში პროფესორ ლილი იოსელიანის ასისტენტად. მუშაობდა თელავის ვაჟა-ფშაველას სახელობის სახელმწიფო თეატრის მთავარ რეჟისორად. თბილისის სანდრო ახმეტელის სახელობის თეატრის სამხატვრო ხელმძღვანელად. 2000 წელს მიენიჭა რუსთაველის თეატრისა და კინოს სახელმწიფო ინსტიტუტის დოცენტის, 2004 წელს კი ამავე ინსტიტუტის მსახიობის ოსტატობის კათედრის პროფესორი წოდება. ამჟამად არის თეატრის მოღვაწეთა კავშირთან არსებული შემოქმედებითი ცენტრი „დურუჯის“ ხელმძღვანელი. მიღებული აქვს სახელმწიფო პრემიები, მარჯანიშვილის პრემია, ს. ახმეტელის პრემია, არის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე. დადგმული აქვს 50-ზე მეტი დრამატული სპექტაკლი, როგორც საქართველოში, ასევე საზღვარგარეთ: თურქეთში (სტამბოლის დრამატულ თეატრში), ლიეტუვაში (ვილნიუსის სახელმწიფო დრამატულ თეატრში), ბელარუსში (მინსკის სახელმწიფო დრამატულ თეატრში). ასევე დადგმული აქვს ორი სატელევიზიო სპექტაკლი და გადაღებული აქვს ორი დოკუმენტური ფილმი. მისმა სპექტაკლებმა მონაწილეობა მიიღეს ვაიმარის გოეთეს, მინსკისა და კაიროს საერთაშორისო ფესტივალებში და გახდნენ ამ ფესტივალების ლაურეატები. 2009 წლიდან არის არასამთავრობო ორგანიზაცია „ქართული აკადემიის“ ერთ-ერთი დამფუძნებელი. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (თბილისის ისნის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“. 2016-2020 წლებში — საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. ჰავს მეუღლე და ვაჟიშვილი. 1983: საქართველოს სახელმწიფო პრემია 1995: საქართველოს სახელმწიფო პრემია სანდრო ახმეტელის სახელობის პრემია კოტე მარჯანიშვილის სახელობის პრემია ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე ალექსანდრე ქანთარია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ალექსანდრე ქანთარია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
კვერცხი (საკვები პროდუქტი)

კვერცხი — საკვები პროდუქტი. ყველაზე ხშირად როგორც წესი ქათმის კვერცხს მიირთმევენ. კვერცხი შედგება მდიდარი სრულფასოვანი ცილებით. ქათმის კვერცხის საშუალო სტანდარტული წონა შეადგენს — 40 გ. ამათგან ცილებზე მოდის დაახლოებით — 56 %, გული — 32%, ხოლო ნაჭუჭი — 12 %. განასხვავებენ სამაგიდო კვერცხის სამ ტიპს: ახალთახალი (ე.ი. როდესაც კვერცხი ინახება მისი დადებიდან 30 დღე); სამაცივრო (ე.ი. ინახება 30 დღეზე მეტხანს მაცივარში); კირის (ე.ი. ინახება კირის ნაერთებში). ყოველი დიეტური და სამაგიდო ქათმის კვერცხი იყოფა I და II კატეგორიებად, რომლებიც განსხვავდებიან წონითა და ხარისხით. II კატეგორიის კვერცები ნაკლებს იწონიან და ხარისხით რამდენადმე დაბლა დგანან, თუმცა ასეთი კვერცხიც ახალია და საჭმელად ვარგისიანი. კვერცხი — ენციკლოპედია ბრიტანიკა (ინგლისური) კვერცხი — საკვები ცხრილი დაარქივებული 2011-06-25 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) Книга о вкусной и здоровой пище. 8-е издание, исправленное и дополненное. — М.: Агропромиздат. Л. М. Богатова. 1987. ↑ Книга о вкусной и здоровой пище, 1981, გვ. 231
ფოკიდა

ფოკიდა (ბერძ. Φωκίδα, Φωκίς) — მხარე შუა საბერძნეთში, ბეოტიასა და დორიდას შორის, კორინთოს გრძელი უბის ჩრდ. აქ იყო პარნასი, კასტალია, ორქომენი, დელფო. დაასახლა ფოკიდიელ მწყემსთა ტომმა ძვ. წ. VI საუკუნეში, მერე არისტ. ძალაუფლება დამყარდა. მონაწილეობდა სპარსეთთან ომში. აქ მოკლა ოიდიპოსმა ლაიოსი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 355.
ბეოტია

ბეოტია (ბერძ. Βοιωτία) — ბეოტიელებით დასახლებული, უაღრესად მნიშვნელოვანი ძველი ნაყოფიერი მხარე შუა საბერძნეთში, ესაზღვრება ატიკას, ლოკრიდას, კორინთის უბეს. მისი დიდი როლი მითოლოგიურ სამყაროში ცხადია იმითაც, რომ მისი მთავარი ქალაქი იყო თებე. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 311. Victor Davis Hanson (1999). The Soul of Battle. New York: Simon & Schuster.  Larson, Stephanie L. Tales of epic ancestry: Boiotian collective identity in the late archaic and early classical periods (Historia Einzelschriften, 197). Stuttgart: Franz Steiner, 2007. 238 p. აპოლოდ. 1, 9, 1-2; 2, 4, 11 და სხვ.
დორიდა

დორიდა შეიძლება აღნიშნავდეს: დორიდა — მცირე მთიანი რაიონი საბერძნეთის ცენტრში დორიდა (მითოლოგია) — ბერძნულ მითოლოგიაში ნიმფა, ოკეანოსისა და ტეთიდას ასული დორიდა 48 — ასტეროიდი
ყელიცადი

ყელიცადი — ტბა საქართველოში, ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ყელის ზეგანზე, დიდი მეფისკალოს ჩრდილო-დასავლეთ კალთის ძირში, ზღვის დონიდან 3062 მ სიმაღლეზე. სარკის ფართობი 0,25 კმ², მაქსიმალური სიღრმე 14 მ, წყლის მოცულობა 2,12 მლნ. მ³. წარმოადგენს ლავური ნაკადით შეგუბებულ ტბას. გეგმაში ნახევარმთვარის მოხაზულობა აქვს. აუზისთვის დამახასიათებელია ვულკანური, მყინვარული და ეროზიული რელიეფის ფორმები. საზრდოობს წვიმის, თოვლისა და მიწისქვეშა წყლით. მაქსიმალური დონე აქვს ზაფხულში, მინიმალური — ზამთარში. 8–9 თვის განმავლობაში ყინულით არის დაფარული. ტბაში თევზი არ არის. ზედაპირული ჩამონადენი არ გააჩნია. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 188. ↑ 2.0 2.1 2.2 Апхазава И. С. Озера Грузии. Тбилиси: Мецниереба, 1975. 181 с.
მიკ ჯეგერი

სერ მაიკლ ფილიპ „მიკ“ ჯეგერი (დ. 26 ივლისი, 1943) — ინგლისელი მუსიკოსი, სიმღერების ავტორი, მომღერალი, მსახიობი და პროდიუსერი, უფრო მეტად ცნობილი, როგორც ჯგუფ როლინგ სტოუნზის წამყვანი ვოკალისტი. იგი ასევე რამდენიმე ფილმის პროდიუსერია. ჯგუფთან და ჯგუფის გარეშე 50 წელიწადზე უფრო ხანგრძლივი კარიერის მანძილზე ჯეგერმა დიდი წარმატება მოიპოვა. გამოცემული აქვს რამდენიმე სოლო ალბომი. She's the Boss (1985) Primitive Cool (1987) Wandering Spirit (1993) Goddess in the Doorway (2001) The Very Best of Mick Jagger (2007) ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მიკ ჯეგერი ოფიციალური საიტი მიკ ჯეგერი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #118556592 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ Mick Jagger, By Phillip Norman
კასტალია

კასტალია — მდინარის ღმერთ აქელოოსის ქალი, მდინარის ფერია. აპოლონი დაედევნა, ქალწული მთის წყაროდ იქცა პარნასზე; კასტალია მუზების და აპოლონის წყაროა. ამ წმინდა წყაროში იბანდნენ ტანს დელფოს მიმავალი მლოცველნი. Кондрашов А. Легенды и мифы Древней Греции и Рима: Энциклопедия. — М.: РИПОЛ классик, 2005. — 768 с. Словарь античности. Пер. с нем. / Сост. Й. Ирмшер. — М.: Прогресс, 1989.
ორქომენი

ორქომენი - 1. ძველი ბეოტიის სახელგანთქმული ქალაქი, კორინთოსა და ევბეის უბეებს შორის გაშლილი მხარის ცენტრში, მიკენური კულტურის ბურჯი, თითქმის მთელი დას. ბეოტიის მპყრობელი (II ათასწლ. ძვ.წ.), რომლის დამაარსებელნი იყვნენ კლასიკურ ხანაში ძლიერი მეფე მინიასი და მისი შვილი ორქომენე. მინიასის საგანძური მიკენელ ატრევსის სასაფლაოს საგანძურს უტოლდება. ბევრი ნანგრევი დღემდე შემორჩენილა. აღმოჩენილია ფრესკები, თაღები... ერთ დროს ორქომენი თებეს ექიშპებოდა, მერე თებემ სძლია, ტროას ომის დროისათვის უკვე დაქვეითებულია, თუმცა ამ ომში მაინც 30 გემი წაიყვანა. ბოლოს თებემ სულაც დააქცია და მოსახლეობა წაასხა (363 ძვ.წ.). ამ ქალაქში განსაკუთრებით ადიდებდნენ ქარიტებს და ჰერაკლეს, რომელსაც აქ ტაძარი ჰქონდა. 2. არკადიელი მინიების ძველი დედაქალაქი პელოპონესის შუაგულში, ბეოტიის ორქომენიდან დიდად დაშორებული (სამხრეთით); 3. ლიკაონის ძე; 4. თიესტეს შვილი. აპოლოდ. 2, 2, 11. აპოლოდ. ეპ. 2, 13.