laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ილიას ილიადისი

ილიას ილიადისი (დაბადების სახელი: ჯარჯი ზვიადაური; დ. 10 ნოემბერი, 1986) — ქართველი-ბერძენი ძიუდოისტი. ასპარეზობს საბერძნეთის სახელით. 2008 წელს იყო საბერძნეთის მედროშე ზაფხულის ოლიმპიადაზე. ილიადისი არის ქართველი ძიუდოისტის, ზურაბ ზვიადაურის ბიძაშვილი, რომელიც 2004 წელს ოლიმპიური ჩემპიონი გახდა. ამავე ოლიმპიადაზე ილიადისმა -81კგ წონით კატეგორიაში მოიგო ოლიმპიადა. 2012 წლის ოლიმპიურ თამაშებზე -90კგ წონით კატეგორიაში ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა. 2004 წელს -81კგ წონით კატეგორიაში გახდა ევროპის ჩემპიონი. კარიერის მანძილზე ძირითადად -90კგ წონით კატეგორიაში ასპარეზობდა. ამ წონაში მან მსოფლიო ჩემპიონატზე სამი ოქროს, ორი ვერცხლის და ერთი ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა. ამ წონაში 2011 წელს გახდა ევროპის ჩემპიონი, ხოლო 2010 და 2015 წლებში ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა. 2005 და 2009 წლებში მოიგო ხმელთაშუა ზღვის თამაშები. JudoInside ↑ https://pantheon.world/profile/person/Ilias_Iliadis
გაეროს დამხმარე ორგანოები

გაეროს სისტემაში შედიან რიგი დამხმარე ორგანოებისა (ფონდები, პროგრამები, სააგენტოები, კომიტეტები, საბჭოები), რომლებიც შექმნილი არიან გენერალური ასამბლეის გადაწყვეტილებით და რომელთა მეშვეობით იგი კოორდინაციას უწევს გაეროს წესდებით განსაზღვრული ცალკეული საქმიანობების და ღონისძიებების განხორციელებას. გაეროს განვითარების პროგრამა გაეროს გარემოსდაცვითი პროგრამა გაეროს ბავშვთა ფონდი მსოფლიო სასურსათო საბჭო გაეროს ვაჭრობისა და განვითარების კონფერენცია გაეროს კომიტეტი კოსმოსური სივრცის მშვიდობიანი მიზნებით გამოყენებისათვის საერთაშორისო სამართლის კომისია
Sophie (მომღერალი)

სოფია ქსეონი, ცნობილი სასცენო სახელით Sophie (დ. 17 სექტემბერი, 1986, გლაზგო — გ. 30 იანვარი, 2021, ათენი) — შოტლანდიელი დიჯეი. ცნობილია თავისი სტუდიური ალბომით „Oil of Every Pearl's Un-Insides“ (2018), რომელიც გრემის ჯილდოს ნომინანტი გახდა. ოფიციალური საიტი Sophie (მომღერალი) საიტზე Discogs Sophie კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ↑ „SOPHIE's Grammy Nomination Is a Groundbreaking Moment“. PAPER (ინგლისური). 8 December 2018. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 27 თებერვალი, 2019. ციტირების თარიღი: 26 თებერვალი, 2019. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |archivedate=-ში (დახმარება)
სვეტი-სტეფანი

სვეტი-სტეფანი (მონტენ. Свети Стефан) — საკურორტო დასახლება და კუნძული მონტენეგროში. მდებარეობს ადრიატიკის ზღვის სანაპიროზე, ბუდვის სანაპიროზე, ქალაქ ბუდვიდან 5 კილომეტრში. ზღვის დონიდან 252 მეტრზე, ხოლო მისი ფართობია 12400 მ² (0,0124 კმ²). ისტორიულ დოკუმენტებში პირველად მოიხსენიება 1442 წელს. ოსმალებზე გამარჯვებისა და მათ მიერ მოპარული საქონლის ჩამორთმევის შემდეგ, გადაწყდა, რომ სტეფანე პირველმოწამის პატივისცემის ნიშნად კუნძულზე ეკლესია და ციხე დაედგათ. თავდაპირველად მეთევზეთა პატარა კუნძული გახდა ვენეციის რესპუბლიკის პერიოდის მთავარი სავაჭრო ცენტრი და სატრანსპორტო კვანძი. XIX საუკუნის დასაწყისში აქ მოითვლიდნენ 100 კომლსა და 400 მაცხოვრებელს. ერთი საუკუნის შემდეგ, ეკონომიკური კრიზისის შედეგად ქალაქის მნიშვნელობა დაეცა. 1955 წელს კუნძულის უკანასკნელი 20 მაცხოვრებელი მატერიკზე გადაასახლეს, კუნძული კი საკურორტო ზონად გამოაცხადეს. კუნძული პოპულარული დასვენების ადგილი გახდა ცნობილი ადამიანებისათვის. სხვადასხვა დროს კუნძულის სტუმრები იყვნენ ბობი ფიშერი, კარლო პონტი, სოფი ლორენი, კლაუდია შიფერი, კირკ დუგლასი, სილვესტერ სტალონე და სხვა. კუნძულზე მდებარეობს სამი ძველი ეკლესია: წმინდა სტეფანეს ეკლესია (მდებარეობს კუნძულის ყველაზე მაღალ ადგილზე), ალექსანდრე ნეველის ეკლესია და ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია. ↑ Maps, Weather and Airports for Sveti Stefan, Montenegro. ↑ 2.0 2.1 Sveti Stefan. ↑ 3.0 3.1 Sveti Stefan - Istorija. ↑ Остров Святой Стефан.
ნინის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია

წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია (ხორ. Crkva Svetog Nikole) — XI საუკუნის ბოლოს ან XII საუკუნის დასაწყისის რომაული კათოლიკური ეკლესია პრერომანულ სტილში, რომელიც მდებარეობს პრაჰულეს რეგიონში, ზადარიდან რამდენიმე კილომეტრის დაშორებით, ხორვატიაში ზატონსა და ნინს შორის. იგი აშენდა მიწის გორაზე ლიბურნიის პრეისტორიული საფლავის თავზე. ეს ეკლესია დალმაციაში ადრეული რომანული ხუროთმოძღვრების ერთადერთი შემორჩენილი ნიმუშია. იგი ეძღვნება წმინდა ნიკოლოზს. წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია აგებულია ციხესიმაგრის სახით. იგი ჰგავს შამროკს. ოთხი ტოტი განლაგებულია ცენტრალური წრიული ბირთვის გარშემო, რომელთაგან სამი ქმნის აფსიდას, ხოლო მეოთხე შესასვლელ განშტოებას. მისი გუმბათოვანი კამარა გამაგრებულია წრიული თაღებით, რომელთა ზემოთ 8 პატარა საბრძოლო კოშკი დამცავი აგურის კედლებით აშენებულია მე-16 ან მე-17 საუკუნეებში ასწლიანი ხორვატია – ოსმალეთის ომის (1493—1593) დროს. ეკლესია ნაგებია პატარა ქვებით და აქვს გლუვი გარეთა ზედაპირი. აქვს ძალიან მცირე ზომა; სიგრძე: 5,90 მ, სიგანე: 5,70 მ, სიმაღლე = 6 მ. 1603 წელს პრიულმა მოინახულა წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია, რომელმაც აღმოაჩინა გლაგოლიცაზე შესრულებული ნათლობისა და ქორწინების წიგნები, მისი ვიზიტის დროს ეკლესიაში მოქმედებდა 28 წევრისგან შემდგარი სულიწმინდის საძმო. პრიულმა საძმოს დაავალა, დაეწერა საკუთარი წესები, რომლებიც უნდა დამტკიცებულიყო ადგილობრივი ეპისკოპოსის მიერ. ეკლესიას უდიდესი დანიშნულება ჰქონდა ხორვატიის ისტორიაში. კერძოდ, იგი ძალიან მნიშვნელოვანი იყო ხორვატიის მეფეებისთვის. შვიდი მეფე აკურთხეს ნინში და თითოეული მმართველი, ტრადიციის თანახმად, ცხენზე ამხედრებული მივიდა წმინდა ნიკოლოზის ეკლესიაში. სწორედ აქედან ხდებოდა მონარქის წარდგენა ხალხის წინაშე სიმბოლური რიტუალის საშუალებით. ↑ Crkveno graditeljstvo u sjeverozapadnom dijelu zadarskog zaleđa, Građevinar 61 (2009) 7, p. 681 ↑ Amos R. Filipi, Radovi JAZU Zadar,13-14/1968. p. 231-235. ↑ Grgur Ninski - Turistička zajednica grada Nina. www.nin.hr. მიმართვის თარიღი 24 მარტი. ↑ The Church of St Nicholas - Tourist board Nin Croatia. www.nin.hr. მიმართვის თარიღი: 24 მარტი 2021.
ელეონორა ზემეცკა

ელეონორა ზემეცკა (პოლ.. Eleonora Ziemięcka, დაბ. გაგატკევიჩი, პოლ. Gagatkiewicz; 1819, იასენეცი —23 სექტემბერი  1869, ვარშავა) —პოლონელი პუბლიცისტი, ფილოსოფიის პოპულარიზატორი, ქალთა მოძრაობის აქტივისტი. ელეონორა დაიბადა  იასენეცში. მამულში,  რომელიც ოკეცკის ოჯახის საკუთრებას წარმოადგენდა, სადაც მამამისი ადმინისტრატორად მუშაობდა.  გოგონა ბებიამ, ასევე ელეონორამ აღზარდა, რომელმაც განსაკუთრებულ ყურადღებას უთმობდა თანამედროვე რომანტიკული პოეტების ადამ მიცკევიჩის, იოზეფ ბოგდან ზალევსკის და ფრანცისეკ კარპინსკის შემოქმედებას. პირველი ლექსები  თერთმეტი წლის ასაკში 1830 წელს გამოაქვეყნა სტანისლავ იახოვიჩის რედაქციით, საბავშვო ჟურნალში (Dziennik dla Dzieci). ამის შემდეგ, მან რეგულარულად დაიწყო თანამშრომლობა სხვადასხვა პერიოდულ გამოცემებთან: Tygodnik Polski, Magazyn Powszechny და Pierwiosnka,  აქვეყნებდა ლიტერატურული ნაწარმოებებს (მოთხრობები, ზღაპრები) და სარედაქციო სტატიებს. 1834 წელს ელეონორა ცოლად გაჰყვა ენტონი ზემეცკის  და მეუღლესთან ერთად გაემგზავრა დრეზდენში, სადაც ისინი 1840 წლამდე ცხოვრობდნენ. შემდეგ ოჯახი ვარშავაში გადავიდა საცხოვრებლად. მიუძღვნა  რა თავი ფილოსოფიას,  ელეონორა ზემეცკა ძირითადად ცდილობდა რწმენის შეჯერებას გონიერებასთან.  ეს სურვილი განსაკუთრებით მკაფიოდ გამოიკვეთა პირველ წიგნში «О filozofii», ("ფილოსოფიის შესახებ"), რომელიც გამოქვეყნდა  «Bibliot. Warszaw.» -ში 1841 წელს, სადაც ავტორი თამამად ეწინააღმდეგებოდა ჰეგელის სისტემას. საკუთარი  იდეების პროპაგანდისათვის, იმავე წელს  ელეონორამ დააარსა ჟურნალი «Pielgrzym», რომელიც მხოლოდ კრაშევსკის, გოლოვინსკისა და სხვების მხარდაჭერის წყალობით არსებობდა და 1846 წელს შეწყვიტა გამოცემა. მოგვიანებით ზემეცკამ გამოაქვეყნა წიგნები ”ფიქრები ქალთა განათლებასთან დაკავშირებით” (პოლონ. ”Myśli o wychowaniu kobiet”; ვარშავა, 1843), ”ესეები კათოლიკური ფილოსოფიის შესახებ” (პოლონ. ”Zarysy filozofii katolickiej”; ბრესლავლი, 1857) და მრავალი სხვა ნაშრომი 1864 წელს მან წამოიწყო წიგნების სერიის ”უმაღლესი მეცნიერებების კურსი ქალებისათვის” გამოცემა (პოლონ. ”Kurs nauk wyższych dla kobiet”), რომელიც შემოიფარგლებოდა ფსიქოლოგიისა და ესთეტიკის სახელმძღვანელოებით. ელეონორამ  ასევე ბელეტრისტიკაშიც მოსინჯა ძალები. წერდა  მოთხრობებს ახალგაზრდებისა და ბავშვებისათვის. გამოუშვა ხალხურ ზღაპრებზე დაფუძნებული მოთხრობების კრებული (1860-1861).  ასევე თარგმნა ჯონ ჰენრი ნიუმანის შრომები (1858) და გამოაქვეყნა რამდენიმე კრიტიკული ესე. როგორც წესი, ლიტერატურულ შემოქმედებაში იგი კრიტიკულად უყურებდა რეალიზმს და უპირატესობას ანიჭებდა დიდაქტიკურ და ალეგორიულ ისტორიებს. Земенцкая, Элеонора // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.(რუს.) ↑ MAK (პოლ.) ↑ Gabryl, Franciszek (May 18, 1914). "Polska filozofia religijna w wieku XIX". Nakł. Biblioteki Dzieł Chrześcijańskich – via Google Books. ↑ The Heathen - Google Books ↑ Faith and Fatherland - Google Books
ალექს სალმონდი

ალექსანდრ ელიოტ ანდერსონ სალმონდი (ინგლ. Alex Salmond; დ. 31 დეკემბერი, 1954) — შოტლანდიელი პოლიტიკოსი. 2021 წლიდან პარტია „ალბას“ ლიდერი. შოტლანდიის პირველი მინისტრი 2007-2014 წლებში. 20 წლის მანძილზე იყო შოტლანდიის ნაციონალური პარტიის ლიდერი, თანამდებობას იკავებდა 1990-2000, 2004-2014 წლებში. 1987-2010 და 2015-2017 წლებში იყო დიდი ბრიტანეთის პარლამენტის წევრი. 1987-1990 წლებში შოტლანდიის ნაციონალური პარტიის ლიდერის მოადგილე. შოტლანდიის პარლამენტის წევრი 1999-2001 და 2007-2016 წლებში. Member of the Scottish Parliament (MSP) (Scottish.parliament.uk) First Minister (Scotland.gov.uk) Official biography (www.snp.org) Guardian profile, Electoral history and profile (guardian.co.uk) TheyWorkForYou.com Voting Record — Alex Salmond MP, Banff & Buchan (10525) (The Public Whip) ↑ ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ Munzinger Personen <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107343683"></a> ↑ Kellner P. Alex Salmond <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ Former first minister of Scotland Alex Salmond dies ↑ Поранешниот шкотски премиер Салмонд ненадејно почина во Охрид — 2024.
დიდი წივწივა

დიდი წივწივა (ლათ. Parus major) — ფრინველი წივწივასებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 14 სმ-მდე, მასა 20 გრამამდე. გამოყოფენ 30-მდე გეოგრაფიულ რასას (ქვესახეობას), რომლებიც ერთმანეთისაგან შეფერილობით განსხვავდებიან; რიგი სახეობებისათვის დამახასიათებელია მკვეთრი ყვითელი მკერდი და მუცელი და მწვანე ზურგი, ზოგიერთს ქვედა მხარე თეთრი აქვს, ზურგი კი მოცისფრო-რუხი; ზოგჯერ მათ ცალ-ცალკე სახეობებად განიხილავენ. ფართოდაა გავრცელებული ევრაზიაში (ჩრდილოეთი რაიონების გარდა) და ჩრდილო-დასავლეთ აფრიკაში. ბინადრობს ფოთლოვან და შერეულ ტყეებში, ბაღებში, პარკეპში, მდინარისპირა ბარდებში და სხვ.; მთაში ადის ტყის ზედა საზღვრამდე. ადგილის გეოგრაფიული განედიდან გამომდინარე ეწევა მკვიდრი, მომთაბარე ან გადამფრენი ფრინველის ცხოვრების წესს; ზამთარში მრავალრიცხოვანია დასახლებულ პუნქტებში. უპირატესად იკვებება მწერებითა (დიდი სარგებლობა მოაქვს სოფლის და სატყეო მეურნეობის მავნებელთა განადგურებით) და თესლებით. ბუდეს აწყობს ფუღუროებში, ნაპრალებში, ხის გადაწეული ქერქის უკან და სხვ.; მასალად იყენებს მწვანე ხავსს, ხმელი ბალახის ღეროებსა და ფოთლებს, შიგ აფენს ბეწვს, ღინღლსა და ბუმბულს. აქტიურად იყენებს ხელოვნურ საბუდრებსაც. დედალი აშენებს ბუდს, სადაც დებს 8–12 (14-მდე) კვერცხს; კრუხობს მხოლოდ იგი, მამალი კი მას კვებავს. ხშირად წყვილი წელიწადში ორ თაობას იძლევა. ↑ კუტუბიძე მ., ფრინველების ნომენკლატურული ტერმინოლოგია, თბ.: „მეცნიერება“, 1973. — გვ. 72, 172, 211. ↑ Иваницкий В. В. Большая синица // Большая российская энциклопедия. — М.. — стр. 746–747.
კუზმა ჩორნი

ნიკოლოზ კარლოს ძე რომანოვსკი (ფსევდონიმი კუზმა ჩორნი, ბელარ. Мікалай Карлавіч Раманоўскі, Кузьма Чорны, დ. 11 (24) ივნისი 1900, ბორკი, მინსკის გუბერნია (ახლა — მინსკის ოლქის კოპილის რაიონი) — გ. 22 ნოემბერი, 1944, მინსკი) — ბელარუსელი და საბჭოთა მწერალი, დრამატურგი და მთარგმნელი. სსრკ-ს მწერალთა კავშირის წევრი (1934). კუზმა ჩორნი, 1900 წლის 24 ივნისს, გლეხის ოჯახში დაიბადა, დაამთავრა ტიმკოვიჩის სახალხო სასწავლებელი, 1916—1919 წლებში ნესვიჟის პედაგოგიურ სემინარიაში სწავლობდა. 1923 წელს, ბელარუსის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პედაგოგიური ფაკულტეტის ლიტერატურის განყოფილებაში ჩააბარა და იმავე წელს გაზეთში „Савецкая Беларусь“ (საბჭოთა ბელარუსი), კუზმა ჩორნის ფსევდონიმით მისი პირველი ნაწარმოებები გამოქვეყნდა. 1923 წლიდან — ლიტერატურული გაერთიანების „Маладняк“-ის წევრი, 1926 წელს გადავიდა ლიტერატურულ გაერთიანებაში „Узвышша“. 1925 წელს, მწერლის ნაწარმოებების პირველი ორი ნაკრები გამოიცა. 1920-იანი წლებისთვის, ლიტერატურის კრიტიკოსები მას მომავალ „ბელარუსელ დოსტოევსკობას“ უწინასწარმეტყველებდნენ. 1938 წლის 14 ოქტომბერს ის დააკავეს და მინსკის ციხეში ჩასვეს, სადაც 8 თვე დაჰყო, მათ შორის 6 თვე —იზოლატორში. ციხეში ის აწამეს, რომლის შესახებ მან 1944 წლის 3 ოქტომბრის დღიურის ჩანაწერებში ისაუბრა („ეჟოვის ციხეში სარზე მაჯენდნე, თავში დიდ რკინის გასაღებს მირტყამდნენ და დაბეგვილ ადგილზე ცივ წყალს მასხამდნენ, წამომაყენებდნენ და რელსზე მიმაგდებდნენ, მუცელზე ჯოხს მირტყამდნენ, ყურებში ქაღალდის დახვეულ მილებს მიდებდნენ და მთელი ხმით ჩამყვიროდნენ, ვირთხებით სავსე საკანში გამომკეტავდნენ…“). 1939 წელს, კუზმა ჩორნი ციხიდან გაანთავისუფლეს. 1941 წლიდან ევაკუაციაში იყო, მრავალ სააგიტაციო გაზეთში მუშაობდა. 1944 წელს მინსკში დაბრუნდა, სადაც იმავე წლის 22 ნოემბერს, განმეორებითი ინსულტის შედეგად გარდაიცვალა. კუზმა ჩორნი დაკრძალულია მინსკის სამხედრო სასაფლაოზე. კუზმა ჩორნი ბელარუსულენოვანი რომანის ერთ-ერთ პიონერად ითვლება. 1927 წელს გამოქვეყნდა მისი პირველი რომანი „Сястра“ (და), 1928 წელს — „Зямля“ (დედამიწა), 1931 წელს — „Бацькаўшчына“ (მამული), 1935 წელს — „Трэцяе пакаленне“ (მესამე თაობა). 1941—1944 წლებში, დაწერა რომანი „Вялікі дзень“ (დიდი დღე), 1943 წელს — „Пошукі будучыні“ (მომავლის ძიება), 1944 წელს — უკანასკნელი რომანი „Млечны Шлях“ (ირმის ნახტომი). მისი კიდევ სამი რომანის ხელნაწერი დიდი სამამულო ომის დროს დაიწვა და რამდენიმეც დაუსრულებელი დარჩა. გარდა ამისა, ის ბევრ მოთხრობას წერდა. მწერალი ცნობილია თავისი პიესებითა და ალექსანდრე პუშკინის, ვლადიმერ კოროლენკოს, ნიკოლოზ გოგოლის, მაქსიმ გორკის და კარელ ვანეკის ნაწარმოებების ბელარუსულ ენაზე თარგმნით. კუზმა ჩორნის სახელობის ქუჩა ქალაქ მინსკში (რუსული) ↑ ბელარუსული ვიკიპედია — 2007. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q122311452"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q877583"></a> ↑ Кузьма Чорны // Беларускія пісьменнікі (1917—1990) : Даведнік / Склад. А. К. Гардзіцкі; нав. рэд. А. Л. Верабей. — Мінск : Мастацкая літаратура, 1994. — С. 585—586.
არსენტალესი

არსენტალესი (ესპ. Arcentales, ბასკ. Artzentales) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბასკეთის ავტონომიური გაერთიანების ბისკაიის პროვინციის ლას-ენკარტასიონესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 36,7 კმ². მოსახლეობა — 699 კაცი (2020 წ.). ბისკაიის მუნიციპალიტეტები არსენტალესის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2021-03-09 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
გლიცინია

გლიცინია, ვისტერია (ლათ. Wisteria) — მცენარეთა გვარი პარკოსანთა ოჯახისა. ცნობილია 10-მდე სახეობა. მათი სამშობლოა ჩრდილოეთი ამერიკა და აღმოსავლეთი აზია. ხისებრი, ფოთოლმცვენი, სქლად შეფოთლილი, 20 მეტრამდე სიგრძის ლიანებია. აქვთ დიდი, კენტფრთართული, ქვემოდან ოდნავ ქერქლისებრი ფოთლები. ყვავილები არასწორია, ფერად ცისფერი, ლილისფერი, მეწამული ან თეთრი; შეკრებილია გრძელ, გაბერილ, ჩამოკიდებულ მტევნებად. ყვავიან გაზაფხულის ბოლოს – ზაფხულის დასაწყისში. სითბოს მოყვარული მცენარეებია, უპირატესობას ანიჭებენ ორგანული ნივთიერებებით მდიდარ ნიადაგებს, კარგად იტანს ტენის ნაკლებობას. მეყვავილეობაში, კერძოდ კედლების, თაღებისა და ვერანდების დეკორაციებში, იყენებენ 2–3 სახეობას. ყველაზე ცნობილია ცისვაზი (W. sinensis), რომელსაც 30 სმ-მდე სიგრძის მტევნებად შეკრებილი მოიასამნისფრო-ცისფერი ყვავილები აქვს; გვხვდება თეთრყვავილიანი ფორმაც. ჩრდილოეთის შავმიწანიადაგიან სარტყელში გლიცინია ზამთარში დაფარვას საჭიროებს. ამრავლებენ თესლით და ვეგეტატიურად. ↑ Новиков В. С. Глициния // Большая российская энциклопедия. т. 7. — М., 2007. — стр. 244–245.
ემილ ჩორანი

ემილ ჩორანი (რუმ. Emil Michel Cioran, ფრანგული წარმოთქმით — სიორანი) — წარმოშობით რუმინელი ფილოსოფოსი და ესეისტი. ცხოვრების უმეტესობა გაატარა საფრანგეთში. მისი ნამუშევრები გამოირჩევა უკიდურესი პესიმიზმით, წერის სტილითა და აფორიზმებით. ჩორანის არაოფიციალური საიტი დაარქივებული 2021-11-17 საიტზე Wayback Machine. . The Book of Delusions(თავი 5). ↑ 1.0 1.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 2.0 2.1 ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ 3.0 3.1 Gran Enciclopèdia Catalana — Grup Enciclopèdia, 1968. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18696256"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2664168"></a> ↑ 4.0 4.1 Proleksis enciklopedija, Opća i nacionalna enciklopedija — 2009. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3407324"></a> ↑ 5.0 5.1 Babelio — 2007. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2877812"></a> ↑ 6.0 6.1 6.2 6.3 The Fine Art Archive — 2003. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q10855166"></a> ↑ 7.0 7.1 Munzinger Personen <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107343683"></a> ↑ Fichier des personnes décédées <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q80900474"></a> ↑ რუსული ვიკიპედია — 2001. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q206855"></a> ↑ https://bzb.ro/stire/parisul-n-a-uitat-de-emil-cioran-nici-in-2021-fostul-profesor-de-la-saguna-personaj-de-benzi-desenate-a160824 ↑ https://lareviewofbooks.org/article/philosopher-failure-emil-ciorans-heights-despair/ ↑ https://thedublinreview.com/article/winter-in-paris/ ↑ https://web.archive.org/web/20141129093944/http://www.rivegaucheaparis.org/pages/les-prix-amis/le-prix-roger-nimier.html ↑ Académie française <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107214508"></a>
ნიკელის(II) მოლიბდატი

ნიკელის(II) მოლიბდატი ― არაორგანული ნივთიერება, ქიმიური ფორმულით NiMoO4. აქვს მწვანე ფერი; წყალში უხსნადია. გამოიყენება კატალიზატორად ნავთობწარმოებაში. მიიღება ოქსიდების რეაქციით ან ნიკელის ხსნადი მარილისა და ხსნადი მოლიბდატის ხსნარების შერევით: N i O + M o O 3   ⟶   N i M o O 4 {\displaystyle \mathrm {NiO+MoO_{3}\ \longrightarrow {}\ NiMoO_{4}} } N i C l 2 + ( N H 4 ) 2 M o O 4   ⟶   N i M o O 4 ↓   +   2   N H 4 C l {\displaystyle \mathrm {NiCl_{2}+(NH_{4})_{2}MoO_{4}\ \longrightarrow {}\ NiMoO_{4}\downarrow \ +\ 2\ NH_{4}Cl} } უსუნო, მწვანე ფერის მყარი ნივთიერებაა. წყალბადით აღდგენის დროს 400-600 ° C-ზე მიიღება შემდეგი ოქსიდები: NiO, MoO2 და Mo2O5. ამიაკთან წარმოქმნის ნაერთებს ფორმულით NiMoO4·5NH3·H2O და NiMoO4·6NH3. Dale L. Perry. Handbook of Inorganic Compounds. - CRS Press, 1995 .-- 439 p. - ISBN 0-8493-8671-3 . ↑ Dale L. Perry: Handbook of Inorganic Compounds, Second Edition. CRC Press, 2016, ISBN 978-1-4398-1462-8, S. 291 (eingeschränkte Vorschau in der Google-Buchsuche). ↑ Dữ liệu Nickel molybdenum oxide, 98% từ AlfaAesar (PDF) ↑ Bulletin de la Société chimique de France (Société chimique de France; Masson, 1921), trang 1487. Truy cập 28 tháng 2 năm 2021.
მათეუს ფერნანდესი

მათეუს ფერნანდეს სიკეირა (დ. 30 ივნისი, 1998) — ბრაზილიელი ფეხბურთელი. საფეხბურთო კლუბ „ბარსელონას“ ცენტრალური ნახევარმცველი. ნათამაშები აქვს ბრაზილიის 17 და 20 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრებებში. პროფილი საიტზე BDFutbol.com (ინგლისური) მათეუს ფერნანდესი — Soccerway
სერგეი ბოდროვი (უმცროსი)

სერგეი სერგეის ძე ბოდროვი (ცნობილია როგორც სერგეი ბოდროვი-უმცროსი; დ. 27 დეკემბერი, 1971, მოსკოვი, რსფსრ, სსრკ — გ. 20 სექტემბერი, 2002, კარმადონის ხეობა, ჩრდილოეთ ოსეთი, რუსეთი) — საბჭოთა და რუსი კინომსახიობი, კინორეჟისორი, სცენარისტი და ტელეწამყვანი. ხელოვნებათმცოდნეობის მეცნიერებათა კანდიდატი. მთავარი როლი შეასრულა შემდეგ ფილმებში: „კავკასიის ტყვე“, „ძმა“, „სტრინგერი“, „აღმოსავლეთი-დასავლეთი“, „ძმა 2“ და „დათვის ამბორი“. მას მიჰყავდა ტელეპროგრამები — „Марафон-15“ და „Взгляд“, ასევე პროექტ უკანასკნელი გმირის პირველი სეზონი. ოფიციალურად, უგზო-უკვლოდ დაკარგულად ითვლება გადამღებ ჯგუფთან ერთად, კარმადონის ხეობაში კოლკის მყინვარის ჩამოწოლის შედეგად, სადაც ფილმ „Связной“-ის (შიკრიკი) გადაღება მიმდინარეობდა. სერგეი ბოდროვი-უმცროსი, 1971 წლის 27 დეკემბერს ქალაქ მოსკოვში დაიბადა. ბავშვობაში, სერგეი ბოდროვს მარტო ყოფნა უყვარდა და „საკუთარ თავს შესანიშნავად ეწყობოდა“. მამა — სერგეი ბოდროვი-უფროსი (დ. 28 ივნისი, 1948) — კინორეჟისორი. დედა — ვალენტინა ბოდროვა — ხელოვნებათმცოდნე. სერგეი ბოდროვ-უფროსს 1976 წელს დაშორდა. და — ასია ბოდროვა-ბეკულოვა. მეუღლე — სვეტლანა ბოდროვა (სიტინა, მიხაილოვა). ქალიშვილი — ოლგა ბოდროვა (დ. 24 ივლისი, 1998). ვაჟიშვილი — ალექსანდრე ბოდროვა (დ. 27 აგვისტო, 2002). 2002 წლის 20 სექტემბერს, ფილმ "Связной"-ის (შიკრიკის) გადამღები ჯგუფი სერგეი ბოდროვის ხელმძღვანელობით, ვლადიკავკაზიდან მთების მიმართულებით დაიძრა. გადაღებები მთელი დღის განმავლობაში მიმდინარეობდა, როცა შებინდდა, ჯგუფი უკან ქალაქისკენ გამოემართა. ადგილობრივი დროით 20:08 საათზე, კოლკის მყინვარმა მოულოდნელად ჩამოწოლა დაიწყო, მყინვარის ნაშალმა მასამ რამდენიმე წუთში მთელი კარმადონის ხეობა 60 მეტრიანი ყინულისა და ქვის ფენით დაფარა. ოფიციალური ვერსიით, ჯიმარის მთის კლდეზე ჩამოკიდებული ერთ-ერთი მყინვარი ჩამოწყდა. მყინვარის მასა კოლკის მყინვარს დაეცა, ეს უკანასკნელი კი დაიძრა ხეობის მიმართულებით 180კმ/სთ სიჩქარით, რომელმაც თან ქვა-ღორღი ჩაიტანა. მასშტაბური სამაშველო სამუშაოები რამდენიმე თვე გრძელდებოდა, მოხალისეთა და უგზო-უკვლოდ დაკარგულთა ნათესავების ჯგუფი მყინვარზე 2004 წლის თებერვლამდე დარჩა. ტრაგედიის შემდეგ, უგზო-უკვლოდ დაკარგულად ასზე მეტი ადამიანი გამოცხადდა, არც აღმოუჩენიათ სერგეი ბოდროვ-უმცროსის გვამი . სერგეი ბოდროვი დაარქივებული 2011-08-12 საიტზე Wayback Machine. სერგეი ბოდროვი უმცროსი — сообщество в социальной сети ВКонтакте Сергей Бодров-младший о себе დაარქივებული 2012-09-12 საიტზე Wayback Machine. Сергей Бодров на проекте «Чапаев» დაარქივებული 2020-08-07 საიტზე Wayback Machine. Первое интервью Светланы Бодровой (2017) ↑ Мама Сергея Бодрова регулярно навещает место его гибели. StarHit.ru. ↑ Где ты, брат? Сергея Бодрова ждет в Алматы сестра Ася Бодрова-Беккулова. ЦентрАзия. ↑ Сергей Бодров-младший — Последний герой нашей эпохи დაარქივებული 2011-08-12 საიტზე Wayback Machine. . ↑ Список погибших в Кармадонском ущелье — Прочее — Сергей Бодров-младший — Последний герой нашей эпохи დაარქივებული 2013-02-18 საიტზე Wayback Machine. . ↑ Интервью Сергея Бодрова. ↑ Сергей Бодров-младший в программе Леонида Парфенова «Герой дня» (10.05.2001)
.na

.na — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) ნამიბიისთვის.
კრისტიან დანიელსონი

კრისტიან დანიელსონი (შვედ. Christian Danielsson, დ. 27 სექტემბერი 1956, ლიდინგე) — შვედი დიპლომატი. 1977 წლის სექტემბრიდან 1981 წლის აგვისტომდე სწავლობდა ბიზნესის ადმინისტრირებასა და ეკონომიკას სტოკჰოლმის ეკონომიკის სკოლაში. დიპლომატიური კარიერა 1981 წლის სექტემბერში დაიწყო მეორე მდივნის პოზიციით. 1982 წლის სექტემბერში პირველად დაინიშნა შვედეთის მისიაში საზღვარგარეთ ანგოლაში, სადაც 1984 წლამდე მსახურობდა. ანგოლის შემდეგ იგი ეუთოში შვედეთის მისიაში განამწესეს. 1987 წელს დანიელსონი დააწინაურეს და საელჩოს პირველი მდივანი გახდა. 1992 წლიდან 2008 წლამდე ეკავა სხვადასხვა თანამდებობა ევროკავშირში შვედეთის წარმომადგენლობაში. 2008 წელს დაინიშნა შვედეთის მუდმივ წარმომადგენლად ევროპის კავშირში. ეს თანამდებობა 2012 წლამდე ეკავა. 2013 წლის 1 ოქტომბერს დაინიშნა ევროპის კავშირის სამეზობლო და გაფართოების მოლაპარაკების (NEAR) დირექტორად. 2021 წლის 8 მარტს დანიელსონი დაინიშნა ევროპული საბჭოს პრეზიდენტის, შარლ მიშელის პირად წარმომადგენლად საქართველოში. დანიელსონმა საქართველოში ოპოზიციისა და ხელისუფლების წარმომადგენლებთან არაერთი შეხვედრა გამართა 12 მარტიდან. შეხვედრები როგორც ცალ-ცალკე, ისე ერთად ტარდებოდა. პროცესში მონაწილეობდნენ ევროკავშირის და აშშ-ის ელჩები, კარლ ჰარცელი და კელი დეგნანი. თბილისში გამართულ ბოლო, ერთობლივ შეხვედრაზე, რომელიც 18 მარტს, დღის სამი საათისთვის დაიწყო და გვიან ღამემდე გაგრძელდა, მხარეებმა შეთანხმებას ვერ მიაღწიეს. დანიელსონმა საქართველო 19 მარტს დატოვა. გამგზავრებამდე გამართულ პრესკონფერენციაზე მან იმედი გამოთქვა, რომ პარტიებს ექნებათ კომპრომისის სურვილი, რომელიც შედეგის შესაძლებლობას იძლევა. მოლაპარაკების მეორე ტური დანიელსონის მედიაციით საქართველოში 29 მარტიდან განახლდა. ↑ Lebensdaten დაარქივებული 2014-12-29 საიტზე Wayback Machine. bei der Universität Washington (englisch) ↑ 2.0 2.1 2.2 CV DANIELSSON, Christian -EN ↑ President Michel mandates Christian Danielsson to engage as personal envoy, in EU-mediated political dialogue in Georgia ↑ 4.0 4.1 4.2 კრისტიან დანიელსონი: „ახლა კომპრომისის დროა“
.nc

.nc — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) ახალი კალედონიისთვის.
.ne

.ne — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) ნიგერისთვის.
გურამ გიორბელიძე (ფეხბურთელი)

გურამ გიორბელიძე (დ. 25 თებერვალი, 1996) — ქართველი ფეხბურთელი. დრეზდენის „დინამოსა“ და საქართველოს ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების მცველი. მისი დებიუტი საქართველოს ნაკრებში შედგა 2021 წლის 25 მარტს, 2022 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის შესარჩევ მატჩში, შვედეთის წინააღმდეგ. საქართველოს ნაკრებმა შეხვედრა ანგარიშით 0–1 წააგო. გურამ გიორბელიძე — Soccerway ↑ Match Report of Sweden vs Georgia - 2021-03-25 - WC Qualification (25 Mar 2021). ციტირების თარიღი: 26 Mar 2021