laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ელმირა აბასოვა

ელმირა აბდულჰამიდ კიზი აბასოვა (აზერ. Elmira Əbdülhəmid qızı Abbasova; დ. 10 იანვარი, 1932, ბაქო — გ. 12 თებერვალი, 2009) — აზერბაიჯანელი საბჭოთა მუსიკისმცოდნე. აზერბაიჯანის სსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1967), ხელოვნებადმცოდნეობის კანდიდატი (1962), პროფესორი (1980). ელმირა აბასოვა დაიბადა 1932 წლის 10 იანვარს ბაქოში. 1955 წელს დაამთავრა აზერბაიჯანის კონსერვატორიის ისტორიულ-თეორეტიკული ფაკულტეტი. 1958 წელს — აზერბაიჯანის სსრ მეცნიერებათა აკადემიასთან არსებული ასპირანტურა. 1955 წლიდან ასწავლის აზერბაიჯანის სახელმწიფო კონსერვატორიაში. 1961 წლიდან არის საბჭოთა კომუნისტური პარტიის წევრი. 1963 წლიდან მუშაობდა აზერბაიჯანის არქიტექტურისა და ხელოვნების ინსტიტუტში მეცნიერ მუშაკად. ასწავლიდა აზერბაიჯანის კონსერვატორიაში (1970 წლიდან — დოცენტი). 1962 წლიდან აზერბაიჯანის სსრ კომპოზიტორთა კავშირის მუსიკალური კრიტიკის სექციის თავმჯდომარედ. 1977-1992 წლებში ბაქოს მუსიკალური აკადემიის რექტორი. 1973-1990 წლებში იკავებდა აზერბაიჯანის კომპოზიტორთა კავშირის მდივნის თანამდებობას. ძირითადად აზერბაიჯანის მუსიკალურ კულტურასთან დაკავშირებული რიგი მეცნიერული კვლევის, მონოგრაფიის, ბროშურისა და სტატიების ავტორი. მისი ნაშრომების უმრავლესობა უზეირ ჰაჯიბეკოვის მოღვაწეობასთან არის დაკავშირებული. მის მიერ გაშუქებულია კომპოზიტორის მუსიკალურ-დრამატული და სტილისტიკური თავისებურებანი, ახსნილია უზეირ ჰაჯიბეკოვის სიმფონიური აზროვნების მეთოდი. მონოგრაფიების „უზეირ ჰაჯიბეილის ოპერისა და მუსიკალური კომედიების“ (1961), „უზეირ ჰაჯიბეკოვის ოპერა „ქიოროღლის“ (1965), „უზეირ ჰაჯიბეკოვი“ (1975), „უზეირ ჰაჯიკოვი. ცხოვრება და ხელოვნების გზის“ (1985) ავტორი. ასევე უზეირ ჰაჯიბეკოვის შესახებ უამრავი სტატიის ავტორი. უზეირ ჰაჯიბეკოვის ბიბლიოგრაფიის რედაქტორი (1978). გარდაიცვალა 2009 წლის 12 თებერვალს. ↑ 1.0 1.1 Касимов К. А., Музыкальная энциклопедия, Советская энциклопедия, Советский композитор, ტ. 1, მოსკოვი, 1973. ↑ Потери азербайджанской и мировой культуры в 2009 году. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-05-31. ციტირების თარიღი: 2018-03-03.
მავრიტანიის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები

მავრიტანიის ეროვნული რაგბის ნაკრები — წარმოადგენს მავრიტანიას საერთაშორისო მატჩებში. მავრიტანია რაგბის საერთაშორისო საბჭოს წევრია, რომელსაც ჯერ არ უთამაშია რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატში. მავრიტანიის ეროვნულმა ნაკრებმა 2003 წელს განის წინააღმდეგ პირველი საერთაშორისო მატჩი ჩაატარა, სადაც 29-8 დამარცხდა. მავრიტანიის ნაკრები დაარქივებული 2019-07-22 საიტზე Wayback Machine. — rugbydata.com ↑ RugbyData.com - International Rugby Union Statistics - Statistics for Mauritania - Games Played. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-04-28. ციტირების თარიღი: 2018-03-03.
ქეთევან სოკოლოვა-ქურდიანი

ქეთევან სოკოლოვა-ქურდიანი (დ. 15 იანვარი, 1905, თბილისი — გ. 26 აგვისტო, 1988) — პირველი ქართველი არქიტექტორი ქალი, საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე; არქიტექტორ არჩილ ქურდიანის მეუღლე. დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი არქიტექტურის სპეციალობით 1929 წელს. მუშაობდა „საქსახპროექტში“ და სხვა საპროექტო ინსტიტუტებში. მისი ძირითადი ნამუშევრებია: საცხოვრებელი სახლი მეცნიერთათვის კონსტანტინე გამსახურდიას გამზირზე (1955; ი. ჩხენკელთან ერთად), საცხოვრებელი სახლი ილია ჭავჭავაძის გამზირზე (№11) და საცხოვრებელი სახლი ვახუშტი ბაგრატიონის ქუჩაზე თბილისში; სასტუმრო „ინტურისტი“ გორში, კოლხეთის დაბლობის რაიონული დაგეგმარება და სხვა. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები. თბილისი: ენციკლოპედია.- თბ., 2002. - გვ.835 ქურდიანების სტუდია „დინასტია“ დაარქივებული 2018-09-02 საიტზე Wayback Machine.
აკაკი დევაძე

აკაკი დევაძე (დ. 28 ნოემბერი 1971, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი ფეხბურთელი, მეკარე. 1995 წლის საქართველოს წლის ფეხბურთელი. კარიერის მანძილზე 13 სხვადასხვა საფეხბურთო კლუბში ითამაშა. 1992–2005 წლებში იცავდა საქართველოს ეროვნული ნაკრების ღირსებას, რომლის შემადგენლობაშიც 20 შეხვედრა ჩაატარა. მისი დებიუტი ეროვნულ გუნდში 1992 წლის 2 სექტემბერს, საერთაშორისო ამხანაგურ შეხვედრაში ლიეტუვის ეროვნული ნაკრების წინააღმდეგ შედგა. ეროვნული ნაკრების რიგებში ბოლოჯერ 2005 წლის 30 მარტს, მსოფლიო ჩემპიონატის შესარჩევი ეტაპის ფარგლებში, თურქეთის ეროვნული ნაკრების წინააღმდეგ ითამაშა. საქართველოს ჩემპიონი: 1990 საქართველოს საუკეთესო ფეხბურთელი: 1995 რუსეთის ჩემპიონატის საუკეთესო მეკარე: 1995 („სპორტ-ექსპრესის“ მიხედვით) საქართველოს ფეხბურთის ფედერაცია Appearances for Georgia National Team ↑ Литва 1–0 Грузия / 02.09.1992. FootballFacts.ru ↑ Грузия 2–5 Турция / 30.03.2005. FootballFacts.ru
ანზორ დიასამიძე

ანზორ დიასამიძე (დ. 5 ოქტომბერი, 1951) — ქართველი მეზღვაური. ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი, შორეული ნაოსნობის კაპიტანი. ანზორ დიასამიძე დაიბადა აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქედის რაიონის სოფელ გულებში 1951 წლის 5 ოქტომბერს. დაამთავრა ქალაქ ბათუმის საზღვაო სასწავლებელი 1971 წელს; ქალაქ ოდესის უმაღლესი საზღვაო-საინჟინრო სასწავლებელი 1987 წელს. 1972 წლიდან საქართველოს საზღვაო სანაოსნოს არაერთ ტანკერზე გაიარა ყველა საფეხური მატროსობიდან კაპიტნობამდე. 1987 წლიდან მეთაურობს საქართველოს საზღვაო სანაოსნოს, მოგვიანებით კი „Anglo-Georgian Co“-სა და „ABC maritime Co“-ს გემების სხვადასხვა ეკიპაჟებს. 1998-2004 წლებში იყო ბათუმის სახელმწიფო საზღვაო აკადემიის რექტორის მოადგილე სასწავლო დარგში. ახალგაზრდა მეზღვაურთა კადრების მაღალკვალიფიციურ დონეზე მომზადების მიზნით მისი ინიციატივითა და თაოსნობით ბათუმში დაარსდა საზღვაო პროფილის სასწავლო ცენტრი — „ანრი“, რომელსაც უცვლელად თავადვე ხელმძღვანელობს. 2003 წელს დაჯილდოვდა ღირსების ორდენით. ანზორ დიასამიძე — ბიოგრაფიული ლექსიკონი
Hardcore Gamer

Hardcore Gamer — ამერიკული ვიდეო თამაშების ჟურნალი, რომელსაც გამოსცემს სტივ ჰენლი. დაარსდა 2005 წელს ტიმ ლინდქვისტის მიერ. 2008 წლამდე ჟურნალი გამოიცემოდა ბეჭდვით ფორმატში. სულ გამოსულია 36 ნომერი. „Hardcore Gamer“ ძირითადად კონცენტრირებულია ინდი თამაშებზე, ისეთებზე როგორებიცაა „Disgaea“ და „Limbo“. ჟურნალს გააჩნია სპეციალური მახასიათებლები; მაგალთად „სასაფლაოს“ მახასიათებელი მოიცავს დავიწყებულ, რეტრო თამაშებს. აგრეთვე მოიცავს ისტორიებს ისეთ მსხვილ გამოცემებზე, როგორებიც არის „Grand Theft Auto V და „The Last of“, რომლებსაც აფასებს და მიმოიხილავს სხვადასხვა კუთხიდან. ოფიციალური საიტი ჟურნალის სრული არქივი ↑ Magazine Archive. Hardcore Gamer. ციტირების თარიღი: 18 იანვარი, 2017
რომან სუტა

რომან სუტა (ლატვ. Romans Suta; დ. 28 აპრილი, 1896, რაუნა, რუსეთის იმპერია — გ. 14 ივლისი, 1944, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ლატვიელი მხატვარი. დაიბადა ეკაბ სუტასა და ნატალია-ამალია აპსიტეს ოჯახში. მისი ოჯახში ფლობდა პატარა მაღაზიასა და ვეგეტარიანულ კაფეს. დაამთავრა ქალაქ ვალკის სკოლა, შემდეგ კი ექსტერნად დაამთავრა ფსკოვის რეალური სასწავლებელი 1912 წელს. 1913 წელს სწავლობდა იული მადერნიეკსის კერძო სტუდიაში, ხოლო 1913-15 წლებში სწავლობდა რიგის საქალაქო სამხატვრო სასწავლებელში. პირველი მსოფლიო ომის დროს ფრონტის ხაზის მოახლოების გამო მისი ოჯახში გადავიდა პეტერბურგში. 1917 წელს დაამთავრა პენზის სამხატვრო სკოლა. 1917 წლის აგვისტოში მოხალისედ ჩაირიცხა ზემგალის ლატვიელ მსროლელთა პოლკში. იმავე წლის ბოლოს დაბრუნდა ლატვიაში. ცხოვრობდა რიგაში, სადაც გაერთიანდა მხატვარ-ექსპრესიონისტთა ჯგუფში 1919 წელს. 1923 წელს სტიპენდიის იმყოფებოდა ბერლინში, დრეზდენსა და პარიზში. მისი ცნობილი ფერწერული ნამუშევრებია „ეკლესია“ (1917), „ორი ფიგურა“ (1919), „ავტოპორტრეტი ჩიბუხით“ (1920), „მესანგრეები“ (1920), „არლეკინი გიტარით“ (1923), „იანის პლასე მეგობარ ქალთან“ (1927), „იპოდრომი“ (1933). მისი ნამუშევრების გამოფენები ეწყობოდა რიგაში. ბერლინში, პარიზში, სტოკჰოლმში, ოსლოში, პრაღაში, ვარშავაში, ტარტუში, ტალინში, ნიუ-იორკში, ვაშინგტონში, ბრიუსელში, ლაიფციგში, მოსკოვში და სხვა ქალაქებში. 1925 წელს პარიზში გამართულ გამოფენაზე დაჯილდოვდა ოქროს მედლით ნაციონალური კონსტრუქტივიზმის სტილისტური იდეებისათვის და ბრინჯაოს მედლით ფაიფურის მოხატვისთვის. 1926 წლიდან მონაწილეობდა სამხატვრო გაერთიანება „მწვანე ყვავის“ გამოფენებში, 1929-34 წლებში გაერთიანებული იყო მხატვარ-გრაფიკოსთა რიგის საზოგადოებაში. 1931-40 წლებში მუშაობდა რიგის კუზნეცოვის ფაიფურ-ქაშანურის ფაბრიკასა და ილგუციემის შუშის ქარხანაში მთავარი მხატვრის თანამდებობაზე. 1935 წელს ბრიუსელში გამართულ გამოფენაზე დაჯილდოვდა ვერცხლის მედლით კერამიკისთვის. 1937 წელს პარიზში გამართულ გამოფენაზე გადაეცა გრან პრი ბოთლის წარმოებისთვის. 1939-41 წლებში მუშაობდა რიგის კინოსტუდიის დმდგმელი მხატვრის თანამდებობაზე. 1941 წლიდან გადავიდა თბილისში და მუშაობდა კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ მხატვარ-დეკორატორად. საქართველოში მან იმუშავა ფილმებზე „შავ მთებში“ (1941), „გიორგი სააკაძე“ (1942), „მოუხელთებელი იანი“ (1942), „ჯურღაის ფარი“ (1944). საქართველოში სუტა გაერთიანდა არალეგალურ ანტისაბჭოთა ორგანიზაციაში „თეთრი გიორგი“, რომელიც ფულის მოპოვების მიზნით ბეჭდავდა პურის ყალბს ტალონებს. 1943 წლის 4 სექტემბერს დააპატიმრეს ხალხის მტრობისა და პურის ბარათების გაყალბების ბრალდებით. 1944 წლის 7-12 აპრილს გამოტანეს დახვრეტის განაჩენი, რომელიც აღასრულეს 14 ივლისს. 1959 წელს იქნა ნაწილობრივ რეაბილიტირებული. მისი გამოფენები მოეწყო რიგასა (1966, 1985, 1986, 1991, 1996) და ცესისში (1991). 2008 წელს მის ყოფილ სახლში გაიხსნა სუტას მუზეუმი. ჯავახიშვილი ნ. „ლატვიელი მხატვარი რომან სუტა საქართველოში“, „ახალი და უახლესი ისტორიის საკითხები“ N2 გვ. 124-134 —თბილისი, „უნივერსალი“ 2016 ISSN 1512-3154 Наталья Евсеева. Краткий анализ творчества Романа Суты и Александры Бельцовой. დაარქივებული 2017-04-22 საიტზე Wayback Machine. ↑ ჯავახიშვილი ნ. „რომან სუტა საქართველოში“, „ისტორიანი“ N10 — თბილისი, 2016
საქართველოს სოფლის მეურნეობის პროდუქციაზე ემბარგოს დაწესება რუსეთის ფედერაციის მიერ (2006)

2006 წელს რუსეთის ფედერაციის მთავრობამ დააწესა აკრძალვა საქართველოდან სოფლის მეურნეობის პროდუქციის იმპორტზე. ემბარგო მოიხსნა 2013 წელს. ქართულ ღვინოზე ემბარგოს დაწესების ინიციატორი იყო რუსეთის ფედერაციის მთავარი სანიტარული ექიმი, გენადი ონიშენკო. 2006 წლის 27 მარტს, მისი გადაწყვეტილებით, აიკძალა რუსეთის ფედერაციაში ქართული და მოლდავური ღვინის იმპორტი და გაყიდვა. გადაწყვეტილების მიზეზად დასახელდა ღვინოში პესტიციდების დიდი რაოდენობა. მოვლენების ასეთი განვითარების გამო საქართველოს პრეზიდენტმა, მიხეილ სააკაშვილმა თავდაცვის მინისტრს, ირაკლი ოქრუაშვილს დაავალა ახალი საექსპორტო პარტნიორების ძიების დაწყება. ამ უკანასკნელმა რუსთავი 2-ის ეთერით გამოსვლისას განაცხადა, რომ ქართული ღვინის კომპანიებს უხარისხო ღვინო გაჰქონდათ რუსეთში, რადგან ევროპაში ასეთ პროდუქტს არავინ იყიდდა, ხოლო „რუსეთში ფეკალური მასაც რომ გაიტანო, ისიც კი გაიყიდება“. 2006 წლამდე ქართულ ღვინოს რუსეთის ღვინის ბაზრის 10 პროცენტზე მეტი ეკავა. ეს ქართული ღვინის მთელი ექსპორტის 80 პროცენტი იყო. 2005 წელს საქართველოდან ექსპორტზე 81 328 000 ლარის ღირებულების ღვინო გავიდა, რუსეთის ბაზრის ჩაკეტვის შემდეგ, 2006 წელს, ეს მონაცემი განახევრდა. კიდევ უფრო რთული აღმოჩნდა 2007 წელი მოცემული სექტორისთვის. დროის სიმცირის გამო ახალი ბაზრების აუთვისებლობამ გამოიწვია ქართული ღვინის საექსპორტო მაჩვენებლის კიდევ 30%-ით შემცირება. 2007 წელს მთლიან ექსპორტში ღვინის წილი 2.4% იყო, რაც ყველაზე დაბალი მაჩვენებელია საქართველოთვის 2000 წლიდან მოყოლებული დღემდე. მიუხედავად იმისა, რომ მომდევნო წლებში რაოდენობრივი თვალსაზრისით ღვინის ექსპორტი ხასიათდებოდა პოზიტიური დინამიკით, მისი ხვედრითი წილი მთლიან ექსპორტში 2007 წლიდან 2012 წლამდე საშუალოდ 2.6% იყო. ღვინის ექსპორტის ზრდის ტემპმა 2010 წელს წინა წელთან შედარებით 28% შეადგინა, 2011 წელს კი – 31%, თუმცა მიუხედავად საკმაოდ მაღალი მაჩვენებლებისა, მოცემულ მცირე მონაკვეთში ვერ მოხერხდა დაკარგული რუსეთის ბაზრის წილის დაბალანსება. მიუხედავად იმისა, რომ ემბარგოს დაწესების შემდგომ მეტნაკლებით წარმატებით დაიწყო ქართული ღვინის ბიზნესმა საექსპორტო ქვეყნების დივერსიფიკაცია, ახალი ბაზრების ათვისება არც ისე მარტივი აღმოჩნდა. 2006 წლის 5 მმაისს ემბარგო ასევე დაეწესათ ქართულ მინერალურ წყლებს, კერძოდ ნაბეღლავს და ბორჯომს, ორ ყველაზე პოპულარულ ქართულ ბრენდს. რუსეთის ფედერაციის მთავრობის განცხადებით, მინერალურმა წყლებმა ვერ დააკმაყოფილეს წყლის სისუფთავის კრიტერიუმები. რუსული ბაზრიდან ნაბეღლავის სახით ის ბრენდი გამოიდევნა, რომლის ხარისხის მაჩვენებელ დიპლომზე სხვა ხელმოწერებთან ერთად რუსეთის ფედერაციის მთავარი სანიტარული ექიმის, გენადი ონიშენკოს გვარიც იყო დაფიქსირებული. ნაბეღლავის მწარმოებელმა კომპანიამ „წყალმა მარგებელმა“ შესაბამისობის სერტიფიკატი რუსეთის ფედერაციაში 2006 წლის 24 აპრილს მიიღო, ემბარგოს დაწესებამდე რამდენიმე დღით ადრე. https://www.amerikiskhma.com/a/georgia-russia-embargo/1583207.html http://forbes.ge/blog/93/ra-viswavleT-ruseTTan-savaWro-urTierTobebSi---martivi-statistika https://sputnik-georgia.com/interview/20160310/230540148.html http://factcheck.ge/article/ghvinis-embargo-moikhsna-ara-ivanishvilis-mier-aramed-im-khelshekrulebis-thanakhmad-romelits-chven-amerikelebis-da-shveitsarielebis-dakhmarebith-rusebthan-2012-tsels-gavaphormeth/
სანაპირო

სანაპირო — ხმელეთის ზოლი მდინარის, ტბის, ზღვის ან ოკეანის გასწვრივ ან/და სასაზღვრო ხაზი ხმელეთსა და ზღვას, ოკეანეს, ტბას, მდინარესა და სხვა წყლის ობიექტებს შორის, რომლისთვისაც დამახასიათებელია მათი უშუალო საპასუხო გავლენა. განლაგებულია სანაპირო ხაზის ორთავე მხარეს. ხმელეთისა და წყლის ობიექტის საპასუხო გავლენა გამოიხატება რელიეფსა და კლიმატში. ზღვისა და ოკეანეების სანაპიროს კლიმატური პირობები, როგორც წესი, ხელსაყრელია ადამიანის ჯანმრთელობისათვის, ამიტომაც ბევრი სანაპირო წარმოადგენს პოპულარულ კურორტს. ცნობილი საკურორტო სანაპიროები განლაგებულია ადრიატიკის ზღვაზე, კავკასიურ რივიერაზე, კოსტა-ბლანკაში, ლაჟარდოვან ნაპირზე, ბალტიისპირეთში, ყირიმის სამხრეთ ნაპირზე და სხვაგან. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 76. ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი, ერთტომეული, გვ. 392, თბ., 1986 წელი. სანაპირო · საზღვაო ლექსიკონი — საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა ↑ Burke, Lauretta A.; Kura, Yumiko; Kassem, Ken; Revenga, Carmen; Spalding, Mark; McAllister, Don (2001). „Coastal Ecosystems“ დაარქივებული 2003-04-08 საიტზე Wayback Machine. . In Hutter, Carolynne (ed.). Pilot Analysis of Global Ecosystems. World Resources Institute. Internet Archive. წაკითხვის თარიღი: 10 მაისი, 2019. ↑ The American Heritage Dictionary of the English Language: Fourth Edition (2000). coast. n. 1a. Land next to the sea; the seashore. b. Coast The Pacific Coast of the United States. 2. A hill or other slope down which one may coast, as on a sled. 3. The act of sliding or coasting; slide. 4. Obsolete The frontier or border of a country. Internet Archive. წაკითხვის თარიღი: 10 მაისი, 2019.
ჩამოსაშვები აპარატი

ჩამოსაშვები აპარატი — კოსმოსური საფრენი აპარატის ნაწილი, რომელსაც იყენებენ დამუხრუჭებული ჩამოშვებისათვის ან დასაჯდომად დედამიწაზე ან სხვა ციურ სხეულზე. პილოტირებულ კოსმოსურ ხომალდებზე ჩამოსაშვები აპარატი არის კაბინა, რომელშიც კოსმონავტები იმყოფებიან, ავტომატურ კოსმოსურ საფრენ აპარატებზე კი — ხელსაწყოებიანი კაფსულა. ჩამოსაშვებ აპარატში განლაგებულია რადიოკავშირის, თერმორეგულირებისა და სიცოცხლის უზრუნველსაყოფი სისტემები, აგრეთვე მართვის პულტი, კოსმონავტების სავარძლები და ა. შ. ჩამოსაშვებ აპარატს აქვს მართული ჩამოშვების სისტემა, დამუხრუჭების სარაკეტო ძრავა, პარაშუტები და რბილი დაჯდომის სისტემები. მისი გარე ზედაპირი დაფარულია თბოდამცავი მასალით. ჩამოსაშვები აპარატის ფორმა შეიძლება იყოს სფერული, კონუსური და სხვ. აპარატის აეროდინამიკური ფორმისა და სიმძიმის ცენტრის მდებარეობის შერჩევისას ითვალისწინებენ აპარატის აეროდინამიკურ მდგრადობას. ჩამოსაშვები აპარატის დამუხრუჭებული ჩამოშვება შეიძლება იყოს ბალისტიკური ტრაექტორიით ან ცორვის ტრაექტორიით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 77.
ჩამოსხმა

ჩამოსხმა — სხვადასხვა მასალისაგან (ლითონი, ქანი, კერამიკული მასალა, პლასტმასა და სხვ.) ნაკეთობის (სხმულის) მიღების პროცესი. სამსხმელო წარმოებაში ლითონის სხმულების მისაღებად იყენებენ ჩამოსხმის 50-ზე მეტ სახესხვაობას: ჩამოსხმას ქვიშის ყალიბებში, ლითონის ყალიბებში, ანუ კოკილებში, ჩამოსხმა ცვილის მოდელების გამოყენებით (ზუსტი), ცენტრიდანული, წნევის ქვეშ და სხვ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 77.
ომარ კილასონია

ომარ რევაზის ძე კილასონია (დ. 2 მაისი, 1941) — ქარელის რაიკომის პირველი მდივანი 1978-1989 წლებში. სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა კანდიდატი. არის 15 სამეცნიერო შრომის ავტორი. დაამთავრა საქართველოს სახელმწიფო სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტი. 1959 წლიდან იყო კოლმეურნე, 1960-1965 წლამდე სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის სტუდენტი. 1965-1974 წლამდე ჩაისა და სუბტროპიკული კულტურების სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის კოლხეთის საცდელი სადგურის მეცნიერი თანამშრომელი, განყოფილების გამგე, დირექტორი. 1969 წელს დაამთავრა აღნიშნული ინსტიტუტის ასპირანტურა. სკკპ წევრი 1970 წლიდან. 1974 წლიდან საქართველოს კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის განყოფილების ინსტრუქტორი. 1977 წლიდან საქართველოს კომპარტიის ქარელის რაიკომის მეორე მდივანი, ხოლო 1978 წლიდან პირველი მდივანი. საქართველოს კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის წევრი. საქართველოს სსრ მეცხრე და მეათე მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი. „ქარელი ისტორიის ანალებში“ — წიგნში მოთხრობილია ქარელის რაიონის თითოეული სოფლის ისტორია, რომელსაც რაიკომის მდივნად მუშაობის პერიოდში სხვადასხვა დოკუმენტურ წყაროებში გასცნობია ავტორი. წიგნი მნიშვნელოვანი დოკუმენტური წყაროა ამჟამად, ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფლების მდგომარეობის, მოსახლეობის, გვარების და ა.შ. შესასწავლად. საქართელოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკის ელექტრონული კატალოგი
სანაპიროების დაპირისპირება აშშ-ში (ჰიპ-ჰოპი)

სანაპიროების დაპირისპირება — პირობითი ტერმინი, რომელიც აღნიშნავს აშშ-ის აღმოსავლეთ სანაპიროს და დასავლეთ სანაპიროს რეპერების დაპირისპირებას. 1990-იან წლებში დაპირისპირებულთა მეთაურები იყვნენ „ბიგი სმოლსი“ (აღმოსავლეთ სანაპირო) და ტუპაკ შაკური (დასავლეთ სანაპირო). 1980-იან წლებში და 1990-იანი წლების დასაწყისში დასავლეთ სანაპიროს რეპი დომინირებდა აღმოსავლეთ სანაპიროს რეპზე. აღმოსავლეთსანაპიროელები მთელი ძალებით ცდილობდნენ შეეცვალათ მდგომარეობა. 1993 წელს ნიუ-იორკში შონ კომბსმა დააარსა ამბიციური ლეიბლი Bad Boy Records, რომელმაც მიზნად დაისახა აღმოსავლეთ სანაპიროს რეპის დომინირების აღდგენა. მალევე Bad Boy Records-ის რიგებში იდებიუტეს ახალგაზრდა რეპერებმა The Notorious B.I.G.-მა და Craig Mack-მა, რომელბმაც აღუდგინეს აღმოსავლეთ სანაპიროს რეპს 1980-იან წლებში დაკარგული დიდება. ამავდროულად, 1994 წლის 30 ნეომბერს დასავლეთ სანაპიროს წამყვანმა კალიფორნიელმა რეპერმა, ტუპაკ შაკურმა საჯაროდ დაადანაშაულა აღმოსავლეთ სანაპიროს რეპერები მისი მკვლელობის მცდელობაში. საპასუხოდ, The Notorious B.I.G.-მა ჩაწერა კომპოზიცია „Who Shot Ya?“, რომელშიც იგი დასცინოდა 2pac-ს და აფრთხილებდა, რომ „ბიგი სმოლსთან“ ხუმრობა საშიშია. 1995 წლის თებერვალში ტუპაკი ციხეში აღმოჩნდა სექსუალური შევიწროების ბრალდებით. 30 ოქტომბერს, როდესაც იგი ციხიდან გამოვიდა, დაპირისპირება სანაპიროებს შორის ფაქტობრივად ომში გადაიზარდა. წლის ბოლოს თავს დაესხნენ The Notorious B.I.G.-ის დამხმარეს რეპერის ადგილმდებარეობის გაგების მიზნით. 1996 წლის გაზაფხულზე 2pac-მა ჩაწერა ახალი ალბომი, სადაც აღმოსავლეთ სანაპიროს რეპერებს მასზე თავდასხმის გამო შურისძიებით ემუქრებოდა. ↑ Interview with Mark Pitts. HitQuarters (April 26, 2006). ციტირების თარიღი: November 14, 2011. ↑ Alumni Bulletin - Alumni - Harvard Business School. ციტირების თარიღი: 2016-09-28. ↑ „Hollywood or bust-up“. The Observer. July 7, 1996. ↑ „The Homeboy as Mogul, And the Mogul as Rapper“. NY Times. July 20, 1997. ციტირების თარიღი: December 17, 2013. ↑ 5.0 5.1 „A History of Modern Music: Part three: Hip-hop and R&B: 35. The death of Tupac Shakur and Biggie Smalls, 1996 – 1997“. The Guardian. June 13, 2011. ↑ „Ex-LAPD detective: 'Suge Knight and P Diddy were behind hits on Biggie and Tupac'“. NME. October 4, 2011. ციტირების თარიღი: December 17, 2013. ↑ „L.a. times links diddy to 1994 shooting of tupac“. The Boom Box. March 17, 2008. ციტირების თარიღი: December 6, 2011.
ჩანთოსანი ჭიანჭველაჭამია

ჩანთოსანი ჭიანჭველაჭამია (ლათ. Myrmecobius fasciatus) — ძუძუმწოვარი ცხოველი ორმჭრელი ჩანთოსნების რიგისა. მისი სხეულის სიგრძე 27 სმ, კუდისა — 17 სმ, მასა 250 გ აღწევს. სხეულის შეფერილობა მორუხო ყავისფერია, ზურგზე თეთრი განივი ზოლები დასდევს. ფეხები მოყვითალო თეთრია. გავრცელებულია დასავლეთ და სამხრეთ-დასავლეთ ავსტრალიაში. ცხოვრობს უდაბნოსა და ევკალიპტის ტყეებში. ერთადერთი სახეობა ჩანთოსნების რიგისა, რომელსაც ჩანთა არ აქვს. მრავლდება წელიწადში ერთხელ, შობს 4 ნაშიერს, რომლებიც პირველ ხანებში დედის ძუძუებზე არიან ჩამოკიდებული და მატყლში ჩამალული. შემდეგ დედას ისინი პატარა სოროში გადაჰყავს, სადაც მთავრდება მათი განვითარება. ძირითადად ტერმიტებით იკვებებიან. ჩანთოსანი ჭიანჭველაჭამიის რაოდენობა თანდათან კლებულობს. ჯანაშვილი ა., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 80.
მერილინ მონრო

მერილინ მონრო (ინგლ. Marilyn Monroe, დაბადების სახელი: ნორმა ჯინ მორტენსონი, ინგლ. Norma Jeane Mortenson; დ. 1 ივნისი, 1926 — გ. 5 აგვისტო, 1962) — ოქროს გლობუსის მფლობელი ამერიკელი მსახიობი, მომღერალი, მოდელი, ჰოლივუდის ერთგვარი „ხატი“, კულტისა და ყველა დროის სიმბოლო, მშვენიერებისა და მოდის იდეალი, ასევე სექს-სიმბოლო. მერილინ მონრო არის ერთადერთი ქალი წარმომადგენელი ჟურნალ ფორბსის „ყველაზე შემოსავლიანი გარდაცვლილი გამოჩენილი ადამიანების“ სიაში. მერილინ მონრო დაიბადა ლოს-ანჯელესის საავადმყოფოს საქველმოქმედო პალატაში. ბიოგრაფ ფრედ ლავრენს გილზის თანახმად, მისმა ბებიამ დელა მონრო გრეინჯერმა ის აიმე სემპლ მაკფერსონს მოანათვლინა როგორც ნორმა ჯინ ბეიკერი. მიუხედავად იმისა რომ 1946-ში მან სასცენო სახელად მერილინ მონრო აიღო, მას მაინც არ შეუცვლია ლეგალურად თავისი სახელი 1956 წლის 23 თებერვლამდე. მონროს დედა გლედის პირლ მონრო ბეიკერი იყო. წლების მანძილზე სჯეროდათ, რომ გლედისის მეორე ქმარი მარტინ ედვარდ მორტენსენი (დ. 1897 - გ. 1981)იყო მერილინის მამა. ასევე, მონროს დაბადების მოწმობაშიც სწორედ მისი სახელი და გვარი ეწერა. ის იყო ცნობილი თავისი კომედიური ხასიათის როლებითა და ეკრანებზე ხშირი გამოჩენით. მონრო გახდა ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული კინოვარსკვლავი 1950-იანი და ადრეული 1960-იანი წლებისა. თავისი კარიერის შედარებით გვიან „საფეხურებზე“ ის სერიოზულ როლებზე მუშაობდადა მისი წარმატება მისივე დროის ყველა დანარჩენი მსახიობისას აღემატებოდა. მერილინის ნაადრევი სიკვდილი შესაძლო თვითმკვლელობად იქნა მიჩნეული. უამრავ პიროვნებას, ჯეკ კლემონსის (Jack Clemmons, პოლიციის ოფიცერი, რომელიც ყველაზე პირველი მივიდა მერილინის გარდაცვალების ადგილზე) ჩათვლით სჯეროდათ, რომ მონრო მოკლეს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მერილინ მონრო ოფიციალური საიტი მერილინ მონრო კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
შარლოტ ტერნერ სმითი

შარლოტ ტერნერ სმითი (ინგლ. Charlotte Turner Smith; დ. 4 მაისი, 1749, ლონდონი, გაერთიანებული სამეფო — გ. 28 ოქტომბერი, 1806, სარის საგრაფო, გაერთიანებული სამეფო) — ინგლისელი რომანტიკოსი პოეტი და ნოველისტი. ↑ 1.0 1.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 2.0 2.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 3.0 3.1 Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ 4.0 4.1 Internet Speculative Fiction Database — 1995. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2629164"></a> ↑ 5.0 5.1 Orlando — Cambridge University Press, 2006. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q60672320"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q912887"></a> ↑ 6.0 6.1 ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ 7.0 7.1 A Historical Dictionary of British Women — 2 — Routledge, 2003. — P. 398. — ISBN 978-1-85743-228-2 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q124350773"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1508259"></a> ↑ 8.0 8.1 Blain V., Grundy I., Clements P. The Feminist Companion to Literature in English: Women Writers from the Middle Ages to the Present — 1990. — P. 996. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q47119734"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18328141"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q47119724"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q47119715"></a> ↑ Library of the World's Best Literature / C. D. Warner — 1897. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q952614"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19098835"></a> ↑ Blain V., Grundy I., Clements P. The Feminist Companion to Literature in English: Women Writers from the Middle Ages to the Present — 1990. — P. 995. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q47119734"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18328141"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q47119724"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q47119715"></a> ↑ Orlando — Cambridge University Press, 2006. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q60672320"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q912887"></a> ↑ 12.0 12.1 12.2 Lundy D. R. The Peerage <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q67129259"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q21401824"></a>