laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ბრუ­ნო ბა­უმ­გარტნე­რი

ბრუ­ნო ბა­უმ­გარტნე­რი (გერმ. Bruno Baumgartner) (დ. 8 ნოემბერი, 1941, ვენა, — გ. 6 ივნისი, 2017) — ავსტრიელი ისტორიკოსი, ბიზანტინისტი. დაამთავრა ვე­ნის უნი­ვერ­სი­ტე­ტის ის­ტო­რი­ი­სა და კლა­სი­კუ­რი ფი­ლო­ლო­გი­ის ფა­კულ­ტეტი (1968). მუშაობდა ვენის უნივერსიტეტის ბიზანტინისტიკისა და ნეოგრეცისტიკის ინსტიტუტში. 1980-იანი წლებიდან დაინტერესდა ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთ თურქეთის, მათ შორის, ტაო-კლარჯეთის ტერიტორიაზე­ შემორჩენილი კულტურული მემკვიდრეობით. გამოქვეყნებული აქვს არაერთი ნაშრომი ტაო-კლარჯეთის ისტორიული გეოგრაფიისა და რეგიონის ქართული ისტორიული ძეგლების შესახებ. 2010 წელს საქართველოს პრეზიდენტის მიხეილ სააკაშვილის მიერ დაჯილდოვდა ოქროს საწმისის ორდენით. Studien zur historischen Geographie von Tao-Klardzeti. [1 Bd. in 2 Hä.] Wien, Diss. 1996. ქართულ კულტურაზე შეყვარებული ავსტრიელი პროფესორი. „ყვე­ლა სი­ახ­ლე“/ambebi.ge, 2011. როგორ ჩამოვიდა “ოქროს საწმისის” ორდენი ქალაქ ცვეტლში. „ტაბულა“, 2011.
ჰანს კრისტიან ანდერსენის ჯილდო

ჰანს კრისტიან ანდერსენის ჯილდო — ორი ლიტერატურული ჯილდო, რომელიც გადაეცემა საერთაშორისო საბჭოს მიერ ახალგაზრდების შესახებ წიგნების ავტორებს (IBBY). საბჭო ჯილდოს გადასცემს ერთ ცოცხალ ავტორს და ერთ ცოცხალ ილუსტრატორს „ საბავშვო ლიტერატურაში ხანგრძლივი წვლილისთვის“. მწერლობის დარგში ჯილდო პირველად 1956 წელს მიენიჭა, ილუსტრაციისათვის - 1966 წელს.ჯილდოს ზოგჯერ უწოდებენ „ნობელის პრემიას საბავშვო ლიტერატურაში“. ჯილდო მე-19 საუკუნის დანიელი ზღაპრების ავტორის, ჰანს კრისტიან ანდერსენის სახელობისაა და თითოეული გამარჯვებული იღებს ჰანს კრისტიან ანდერსენ მედალს ( ოქროს მედალს ანდერსენის ბიუსტით) და დიპლომს. მედლები წარმოდგენილია ორწლიან IBBY კონგრესზე.
ანტონ ფრიდრიხ ბიუშინგი

ანტონ ფრიდრიხ ბიუშინგი (გერმ. Anton Friedrich Büsching) (დ. 27 სექტემბერი, 1724, შტადტჰაგენი, ქვემო საქსონია, გერმანია, — გ. 28 მაისი, 1793, ბერლინი) — გერმანელი გეოგრაფი, ისტორიკოსი, თეოლოგი. 1744-1748 წლებში თეოლოგიას სწავლობდა ჰალეს უნივერსიტეტში. სხვადასხვა დროს ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა კოპენჰაგენში, გეტინგენში, სანქტ-პეტერბურგში. 1766-1793 წლებში იყო ბერლინის „გრაუენ კლოსტერის“ გიმნაზიის დირექტორი. წლების განმავლობაში აგროვებდა მასალას ნაშრომისათვის „გეოგრაფიული აღწერილობა“, რომლის 11 წიგნი თვითონ გამოსცა ჰამბურგში 1754–1792 წლებში. ბიუშინგმა წვლილი შეიტანა გერმანიაში განათლების სისტემის გაუმჯობესებაში, ასევე გეოგრაფიული კვლევების სამეცნიერო საფუძვლების ჩამოყალიბებაში. ის თვლიდა, რომ გეოგრაფიულ მეცნიერებაში უპირატესობა უნდა მინიჭებოდა სტატისტიკურ ანალიზს და არა მხოლოდ აღწერილობით ინფორმაციას. ბიუშინგს თავისი კაპიტალური გეოგრაფიული ნაშრომის სხვადასხვა წიგნში მიმოხილული აქვს კავკასია, ოსმალეთის იმპერია, სადაც ეხება საქართველოს გეოგრაფიას, ქართველთა ზნე-ჩვეულებებს. ქართველთა შესახებ ცნობებს ვხვდებით ნაშრომის XI წიგნშიც („აზიის სხვადასხვა ქვეყანა“). ხშირად აქვეყნებდა ცნობებს კავკასიის ხალხებზე, კერძოდ, ქართველებზე, თავის ჟურნალებში „ახალი დროის ისტორიის და გეოგრაფიის ჟურნალი“ („Magazin für die Historie und Geographie der neueren Zeit”, Hamb. Halle, 1767–1788) და „ყოველკვირეული ცნობები“ („Wöchentliche Nachritchen von neuen Landkarten, geogr.-statistischen und historischen Büchern”, B., 1773–1787). Neue Deutsche Biographie, B., 1957, Bd. 3, S. 3. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. ანტონ ფრიდრიხ ბიუშინგი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)
საურმაგი

საურმაგი — ქართლის (იბერიის) მეფე, ფარნავაზის ძე. ქართული საისტორიო ტრადიციის თანახმად, მეფობდა ძვ. წ. III საუკუნეში. ქართული წყაროების მიხედვით, ჩრდილო კავკასიელი ტომებისა და სხვა უცხოელთგან შემდგარი სამხედრო რაზმების დახმარებით ჩააქრო ქართლის ერისთავთა აჯანყება. საურმაგს მიეწერება აგრეთვე ჩრდილო კავკასიიდან კავკასიელ ტომთა მნიშვნელოვანი მასის გადმოსახლება საქართველოს მთიანეთში. მის დროს ქართლის სამეფოს მეგობრული დამოკიდებულება უნდა ჰქონოდა სელევკიდების სამეფოსთან. „ქართლის ცხოვრება“ საურმაგს მიაწერს ორი ქალღმერთის — აინინასა და დანინას კულტის დამკვიდრებას და მცხეთის გზაზე მათი კერპების აღმართვას. საურმაგს მხოლოდ ორი ქალიშვილი ჰყავდა. ერთი ქუჯის შვილს მიათხოვა, მეორე — სპარსეთის მეფის ნებროთის შვილს — მირვანოსს, რომელიც თავისი ცოლის ნათესავი იყო. მირვანოსი იშვილა და საურმაგის სიკვდილის შემდეგ სწორედ იგი გამეფდა. მირვანოსს ისტორიკოსთა ერთი ნაწილი მირიან პირველადაც მოიხსენიებს, ზოგიც — მირვანად. საურმაგის მეფობის დროს, 189 წლის მახლობლად, ასურეთის მეფის ანტიოქოს დიდის ორმა სარდალმა – არტაშესმა და ზარიადრმა, რომლებიც წარმომავლობით სომხები იყვნენ, სომხეთს თავისუფლება მოუპოვეს. მაგრამ, რადგან იმ დროს სომხეთის ტერიტორია პატარა იყო, რამდენიმე პროვინცია მეზობელ სახელმწიფოებს ჩამოგლიჯეს. სხვათა შორის, საქართველომ ამ დროს დაკარგა ზოგიერთი ადგილი არაქსისა და ჭოროხის ხეობაში. ლორთქიფანიძე მ., მეტრეველი რ., საქართველოს მეფეები, თბ.: „ნეკერი“, 2007. — გვ. 16, ISBN 99928-58-36-2. გ, მელიქიშვილი, ქართლის (იბერიის) სამეფოს ისტორიის ქრონოლოგიის საკითხისათვის, ივ. ჯავახიშვილი სახ. ისტორიის ინსტიტუტის შრომები, 1958, ტ. 4, ნაკვ. I; მისივე ქართლის (იბერიის) მეფეთა სიებში არსებული ხარვეზის შესახებ, მაცნე, ისტორიის, არქეოლოგიის, ეთნოგრაფიისა და ხელოვნების ისტორიის სერია, 1978, №3; ს. გორგაძე, წერილები საქართველოს ისტორიიდან, „მოამბე“, 1905, №XI. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 148. ↑ თეიმურაზ ბატონიშვილი „ისტორია დაწყებითგან ივერიისა, ესე იგი გიორგიისა, რომელ არს სრულიად საქართველოჲსა“ ქმნილი საქართველოს მეათცამეტის მეფის გიორგის ძის თეიმურაზისაგან სტამბასა შინა სამეცნიერო აკადემიისასა 1848 წელსა. გვ. 210. ↑ საურმაგი. საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი, საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა. ↑ „ქართლის ცხოვრება“. გვ. 47. ↑ ბარბაქაძე ლ., ჯიბის ცნობარი მართლმორწმუნე ქრისტიანისათვის; თბილისი, 2013 წ. ↑ გორგაძე სერგი, საქართველოს ისტორია : მოკლე სისტემატიური კურსი მოზრდილთათვის, ტ. I, ქუთაისი, 1915. — გვ. 50.
ახალციხის მუნიციპალიტეტის სოფლების სია

ახალციხის მუნიციპალიტეტი შედის სამცხე-ჯავახეთის მხარის შემადგენლობაში. საქართველოს ადგილობრივი თვითმმართველობის კოდექსის მიხედვით მუნიციპალიტეტი არის თვითმმართველი ერთეული, რომელსაც აქვს ადმინისტრაციული საზღვრები და ადმინისტრაციული ცენტრი. მუნიციპალიტეტს გააჩნია არჩევითი წარმომადგენლობითი და აღმასრულებელი ორგანოები, რეგისტრირებული მოსახლეობა და აქვს საკუთარი ქონება, ბიუჯეტი, შემოსულობები. მუნიციპალიტეტი საჯარო სამართლის იურიდიული პირია. მუნიციპალიტეტს ხელმძღვანელობს მერი. მუნიციპალიტეტი მართვის ოპტიმიზაციისათვის დაყოფილია ადმინისტრაციულ ერთეულებად. ახალციხის მუნიციპალიტეტის შემადგენლობაში შედის 2 ქალაქი, 14 ტერიტორიული ორგანო და 46 სოფელი. ახალციხის მუნიციპალიტეტის სოფლები ერთიანდებიან აგარის, ანდრიაწმინდის, აწყურის, ელიაწმინდის, კლდის, მინაძის, პამაჯის, საძელის, სვირის, სხვილისის, ურავლის, ფერსის, წყალთბილას და წყრუთის ადმინისტრაციულ ერთეულებში. ახალციხის მუნიციპალიტეტის ფართობია 997,5 კმ² და 2014 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 20 992 კაცს, ხოლო სიმჭიდროვეა – 21. მუნიციპალიტეტის ცენტრია ქალაქი ახალციხე. 2014 წლის აღწერის მიხედვით მუნიციპალიტეტის ყველაზე დიდი სოფელი მოსახლეობის მიხედვით არის აწყური (1 539 ადამიანი), ახალციხიდან ყველაზე დიდი მანძილით დაშორებულია სოფელი ელიაწმინდა (34 კმ.). ახალციხე ვალე აბათხევი აგარა ანდა ანდრიაწმინდა ანი აწყური ბოგა გიორგიწმინდა გურკელი 1 ელიაწმინდა ზემო სხვილისი ზიკილია თისელი ივლიტა კლდე მინაძე მიქელწმინდა მუგარეთი მუსხი ნაოხრები ორალი პატარა პამაჯი საყუნეთი საძელი სვირი სხვილისი ტატანისი ტყემლანა ურაველი ფერსა ღრელი ყულალისი წინუბანი წინუბანი წირა წნისი წყალთბილა წყორძა წყრუთი ჭაჭარაქი ჭვინთა ხაკი ხოეთი ჯულღა რუკაზე ციფრებით აღნიშნულია: 1 — დიდი პამაჯი ↑ საქართველოს ორგანული კანონი, ადგილობრივი თვითმმართველობის კოდექსი, მუხლი 2.2. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2024-02-26. ციტირების თარიღი: 2024-02-17. ↑ საქართველოს ორგანული კანონი, ადგილობრივი თვითმმართველობის კოდექსი, მუხლი 4.4. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2024-02-26. ციტირების თარიღი: 2024-02-17. ↑ 3.0 3.1 3.2 2014 წლის აღწერის ძირითადი შედეგები
ავსტრიული სკოლის ეკონომისტების სია

ქვემოთ მოცემულია ავსტრიული სკოლის ცნობილი ეკონომისტების სია. სკოლის წარმომადგენლებს შორის არიან არა მხოლოდ ავსტრიელი ეკონომისტები, არამედ სხვა ქვეყნების ეკონომისტებიც, რომლებიც სკოლის იდეებს იზიარებ(დნ)ენ. ეკონომისტთა სია (1999) The Great ავსტრიელი Economists. Auburn, Alabama: Ludwig von Mises Institute. ISBN 0945466048.  ავსტრიელი_School/People/ ავსტრიელი School: People საიტზე Curlie ავსტრიელი The ავსტრიელი Economists by Eugen von Böhm-Bawerk 1891 Society for the Development of ავსტრიელი Economics Largest professional organization of ავსტრიელი economists.
რობერტ ბლაიხშტაინერი

რობერტ ბლაიხშტაინერი (გერმ. Robert Bleichsteiner) (დ. 6 იანვარი, 1891, ვენა, — გ. 10 აპრილი, 1954, იქვე) — ავსტრიელი ენათმეცნიერი, ეთნოგრაფი. ვენისა და გრაცის უნივერსიტეტებში სწავლობდა ეთნოგრაფიას, ისტორიას, აღმოსავლურ და კავკასიურ ენებს. ვენის უნივერსიტეტშივე დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია ინდოირანულ ფილოლოგიაში (1914) და მუშაობა დაიწყო აღმოსავლეთის კვლევით ინსტიტუტში. შემდეგ კითხულობდა ლექციებს კავკასიურ ენებსა და ეთნოლოგიაში და სათავეში ედგა ვენის ბუნების ისტორიის მუზეუმის (შემდგომში — ვენის ეთნოლოგიის მუზეუმის) აზიის განყოფილებას. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, 1945 წლის ივნისში დაინიშნა ამ მუზეუმის დირექტორად. ბლაიხშტაინერი თავისუფლად ფლობდა ქართულ და სომხურ ენებს. იკვლევდა ქართველურ ენებს და მათ დიალექტებს. აგრძელებდა ჰუგო შუხარდტის საენათმეცნიერო სკოლის ტრადიციებს. ბლაიხშტაინერს ეკუთვნის ნაშრომები კავკასიოლოგიისა და ქართველოლოგიის დარგში, ეთნოგრაფიისა და ლიტერატურის პრობლემურ საკითხებზე: „კავკასიელ ხალხთა და ენათა მიმოხილვა“, „ქართული ბალადა ამირანზე“ (ორივე 1918), „ქართული ანდაზები, გამოცანები, თქმულებები და ზღაპრები თარგმანით, კომენტარებით, ტრანსკრიფციითა და ლექსიკონითურთ“ (გამოიცა 1919 ვენაში ქართულ და გერმანულ ენებზე), „ნარკვევები ქართველთა ტომის – გურულების ენისა და ეთნოგრაფიის შესახებ“ (1931–1932), „კავკასიურ ენათა ჯგუფი“ (1937), „ვეფხისტყაოსანი – მე-12 საუკუნის ქართული მინეზინგური პოემა“ (1940), „დიდი ქართველი პოეტი – ნიკოლოზ ბარათაშვილი“ (1945), „ქართული ლიტერატურა“ (1948), „ქართველი ხალხი“ (1949), „საქართველო გუშინ და დღეს“ (1950). ბლაიხშტაინერმა გერმანულად თარგმნა „ვეფხისტყაოსნის“ ხალხური ვერსია, გამოსცა კრებული „ახალი ქართველი პოეტები“ (1946), რომელშიც შევიდა ნიკოლოზ ბარათაშვილის, ილია ჭავჭავაძის, გალაკტიონ ტაბიძის, გიორგი ლეონიძის, ვალერიან გაფრინდაშვილის, ალექსანდრე აბაშელისა და სხვათა ნაწარმოებები; ცალკე გამოსცა დანიელ ჭონქაძის „სურამის ციხე“ (1947). გამოუქვეყნებელი დარჩა გარსევან ჩოლოყაშვილის „ხილთა ქება“ და შიო არაგვისპირელის მოთხრობები. 1950 წელს სტუმრად იყო საქართველოში. Eine georgische Ballade von Amirani, «Berichte des Forschungsinstituts für Osten und Orient», 1918 [Bd.] 2. Beiträge zur Sprach- und Volkskunde des georgischen Stammes der Gurier, «Caucasica», 1931 – 32, [v.] 7 – 9. Die kaukasische Sprachgruppe, «Anthropos», 1937, Bd. 32; Der Mann in Pantherfell. Ein georgischer Minnesang aus dem 12. Jahrh., «Asienberichte», 1940, [Bd.] 5. Der große georgische Dichter Nikolos Barataschwili, «Die Brücke», 1945, № 1, 6 – 7. Die Literatur Georgiens, იქვე, 1948, № 3; Das Volk der Georgier, იქვე, 1949, № 4. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. Leopold Schmidt: Bleichsteiner, Robert. In: Kurt Ranke (Hrsg.): Enzyklopädie des Märchens. Band 2 (Bearbeitung–Christusbild), De Gruyter, 1979.
ვაინახები

ვაინახები (რუს. Вайнахи, ქართულ ისტორიაშია სხვადასხვა დროს იხსენებოდნენ სხვადასხვა სახელით, ღლიღვები, ძურძუკები, ქისტები) — ჩრდილოეთ კავკასიის ხალხი; ამჟამად ეს ერი ცნობილია სხვადასხვა სახელით: ჩეჩნები (ნოხჩი), ინგუშები (ღალღა) და მათი მონათესავე ბაცბები და ქისტები (ეს უკანასკნელნი ძირითადად საქართველოს ტერიტორიაზე სახლობენ). ყველა ეს ხალხი ნახურ ენებზე ლაპარაკობს.
ადრადა-დე-პირონი

ადრადა-დე-პირონი (ესპ. Adrada de Pirón) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების სეგოვიის პროვინციის შემადგენლობაში. ფართობი — 10 კმ². მოსახლეობა — 37 კაცი (2020 წ.). სეგოვიის მუნიციპალიტეტები ადრადა-დე-პირონის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ადრადოსი

ადრადოსი (ესპ. Adrados) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების სეგოვიის პროვინციის შემადგენლობაში. ფართობი — 16 კმ². მოსახლეობა — 127 კაცი (2020 წ.). სეგოვიის მუნიციპალიტეტები ადრადოსის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
აგილაფუენტე

აგილაფუენტე (ესპ. Aguilafuente) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების სეგოვიის პროვინციის შემადგენლობაში. ფართობი — 60 კმ². მოსახლეობა — 566 კაცი (2020 წ.). სეგოვიის მუნიციპალიტეტები აგილაფუენტეს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ალკონადა-დე-მადერუელო

ალკონადა-დე-მადერუელო (ესპ. Alconada de Maderuelo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების სეგოვიის პროვინციის შემადგენლობაში. ფართობი — 12 კმ². მოსახლეობა — 23 კაცი (2020 წ.). სეგოვიის მუნიციპალიტეტები ალკონადა-დე-მადერუელოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ალდეა-რეალი

ალდეა-რეალი (ესპ. Aldea Real) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების სეგოვიის პროვინციის შემადგენლობაში. ფართობი — 25 კმ². მოსახლეობა — 279 კაცი (2020 წ.). სეგოვიის მუნიციპალიტეტები ალდეა-რეალის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
გოლდი ბლანკოფ-სკარი

გოლდი ბლანკოფ-სკარი (Goldie Blankoff-Scarr) (დ. 21 ივნისი, 1928, ნიუ-იორკი) — ბელგიაში მოღვაწე სლავისტი და ხელოვნებათმცოდნე. ფრანგულ და ინგლისურ ენებს ასწავლიდა სხვადასხვა უმაღლეს სასწავლებელში, ეწეოდა მთარგმნელობით მუშაობას. მშობლიური ინგლისურის გარდა, თავისუფლად ფლობდა ფრანგულ, რუსულ და ქართულ ენებს. იყო ბრიუსელის მთარგმნელთა და თარჯიმანთა უმაღლეს სახელმწიფო ინსტიტუტის რუსული ენისა და ცივილიზაციის პროფესორი, ასევე კავკასიოლოგიის საზოგადოების წევრი ევროპაში, ბელგია-საქართველოს ასოციაციის პრეზიდენტი (1989). მისი ქმარი, ჟან ბლანკოფი — რუსული წარმოშობის ბელგიელი სლავისტი. გამოქვეყნებული აქვს ასევე ნაშრომები ქართულ კულტურის შესახებ — „საბჭოთა მრავალეროვანი ლიტერატურა: ორი ქართველი მწერალი – ნოდარ დუმბაძე და ჭაბუა ამირეჯიბი“ (1986), „ნოდარ დუმბაძე“ (1987), „თენგიზ აბულაძე და ქართული კინემატოგრაფიის აყვავება“ (1987), „მეშვიდე ხელოვნება საქართველოში. პოლიტიკური, კულტურული და აქსიოლოგიური ასპექტები“ (1991) და სხვ. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 449.
ალდეალკორვო

ალდეალკორვო (ესპ. Aldealcorvo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების სეგოვიის პროვინციის შემადგენლობაში. ფართობი — 5 კმ². მოსახლეობა — 20 კაცი (2020 წ.). სეგოვიის მუნიციპალიტეტები ალდეალკორვოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ალდეალენგუა-დე-პედრასა

ალდეალენგუა-დე-პედრასა (ესპ. Aldealengua de Pedraza) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების სეგოვიის პროვინციის შემადგენლობაში. ფართობი — 35 კმ². მოსახლეობა — 73 კაცი (2020 წ.). სეგოვიის მუნიციპალიტეტები ალდეალენგუა-დე-პედრასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ჟან ბლანკოფი

ჟან-დეზირე ბლანკოფი (ფრანგ. Jean-Désiré Blankoff) (დ. 21 მაისი, 1931, ბრედენი, ბელგია) — ბელგიელი ფილოლოგი და ხელოვნებათმცოდნე, სლავისტი, დოქტორი (1970), ევროპის ხელოვნებისა და ლიტერატურის აკადემიის წევრი (1986). დაიბადა რუსი ემიგრანტის ოჯახში. სწავლობდა ბრიუსელის და ჰარვარდის უნივერსიტეტებში. ბელგიაში დაბრუნების შემდეგ ბრიუსელის უნივერსიტეტში ასწავლიდა რუსულს, ეწეოდა აქტიურ სამეცნიერო მუშაობას რუსეთის ძველი კულტურის, ბიზანტიური ხელოვნების დარგში. დაინტერესებული იყო ქართული ხელოვნებითაც; გამოქვეყნებული აქვს წერილები დავით კაკაბაძეზე, ლადო გუდიაშვილზე, გიორგი და ირაკლი ოჩიაურებზე. თავის მეუღლესთან გოლდი ბლანკოფ-სკართან ერთად დააარსა ფრანგულენოვანი ასოციაცია „ბელგია–საქართველო“ და მისი საინფორმაციო ბიულეტენი, რომელშიც გამოქვეყნდა ცნობები საქართველოს თანამედროვეობისა და კულტურის შესახებ. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 449.
ალდეალენგუა-დე-სანტა-მარია

ალდეალენგუა-დე-სანტა-მარია (ესპ. Aldealengua de Santa María) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების სეგოვიის პროვინციის შემადგენლობაში. ფართობი — 19 კმ². მოსახლეობა — 64 კაცი (2020 წ.). სეგოვიის მუნიციპალიტეტები ალდეალენგუა-დე-სანტა-მარიას მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ალდეანუევა-დე-ლა-სერესუელა

ალდეანუევა-დე-ლა-სერესუელა (ესპ. Aldeanueva de la Serrezuela) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების სეგოვიის პროვინციის შემადგენლობაში. ფართობი — 20 კმ². მოსახლეობა — 40 კაცი (2020 წ.). სეგოვიის მუნიციპალიტეტები ალდეანუევა-დე-ლა-სერესუელის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2022-01-13 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ალდეანუევა-დელ-კოდონალი

ალდეანუევა-დელ-კოდონალი (ესპ. Aldeanueva del Codonal) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების სეგოვიის პროვინციის შემადგენლობაში. ფართობი — 21 კმ². მოსახლეობა — 113 კაცი (2020 წ.). სეგოვიის მუნიციპალიტეტები ალდეანუევა-დელ-კოდონალის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ალდეასონია

ალდეასონია (ესპ. Aldeasoña) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების სეგოვიის პროვინციის შემადგენლობაში. ფართობი — 18 კმ². მოსახლეობა — 56 კაცი (2020 წ.). სეგოვიის მუნიციპალიტეტები ალდეასონიის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ალდეორნო

ალდეორნო (ესპ. Aldehorno) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების სეგოვიის პროვინციის შემადგენლობაში. ფართობი — 13 კმ². მოსახლეობა — 53 კაცი (2020 წ.). სეგოვიის მუნიციპალიტეტები ალდეორნოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ალდეუელა-დელ-კოდონალი

ალდეუელა-დელ-კოდონალი (ესპ. Aldehuela del Codonal) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების სეგოვიის პროვინციის შემადგენლობაში. ფართობი — 13 კმ². მოსახლეობა — 23 კაცი (2020 წ.). სეგოვიის მუნიციპალიტეტები ალდეუელა-დელ-კოდონალის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ალდეონტე

ალდეონტე (ესპ. Aldeonte) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების სეგოვიის პროვინციის შემადგენლობაში. ფართობი — 20 კმ². მოსახლეობა — 57 კაცი (2020 წ.). სეგოვიის მუნიციპალიტეტები ალდეონტეს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
პეტრე ბლიოტკინი

პეტრე მიხეილის ძე ბლიოტკინი (რუს. Пётр Михайлович Блеткин) (დ. 20 ივნისი, 1903, თბილისი, — გ. 5 თებერვალი, 1988, იქვე) — საქართველოში მოღვაწე რუსი ფერმწერი და გრაფიკოსი. საქართველოს დამსახურებული მხატვარი (1961). დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია (1928). იყო იოსებ შარლემანის, ეღიშე თათევოსიანის და ევგენი ლანსერეს მოწაფე. 1928-1932 წლებში მხატვარ-დეკორატორად მუშაობდა თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრში. სამხატვრო გამოფენებში მონაწილეობდა 1930 წლიდან. ძირითადად მუშაობდა პორტრეტისა და პეიზაჟის ჟანრში. მთავარი ნამუშევრებია: „კარნავალი“ (1936), „ვ. პეტროვას პორტრეტი“ (1937–1938, საქართველოს ხელოვნების მუზეუმი, თბილისი), „თბილისის წვიმა“ (1961), „ირმა სოხაძის პორტრეტი“ (1977) და სხვ. დაჯილდოებული იყო საპატიო ნიშნის ორდენით (1958). ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. Светницкий Н., Заалишвили Н., Сватиков А. Русские художники Грузии XX век. Русский клуб. Тбилиси. 2007. პეტრე ბლიოტკინი — ახალი და უახლესი ქართული ვიზუალური ხელოვნების მონაცემთა ბაზა.
ანაია

ანაია (ესპ. Anaya) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების სეგოვიის პროვინციის შემადგენლობაში. ფართობი — 15 კმ². მოსახლეობა — 125 კაცი (2020 წ.). სეგოვიის მუნიციპალიტეტები ანაიის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ანიე (ესპანეთი)

ანიე (ესპ. Añe) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების სეგოვიის პროვინციის შემადგენლობაში. ფართობი — 11,62 კმ². მოსახლეობა — 72 კაცი (2020 წ.). სეგოვიის მუნიციპალიტეტები ანიეს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2023-03-20 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
იჰლასი (ახალი ამბების სააგენტო)

„ახალი ამბების სააგენტო იჰლასი“ (IHA) (თურქ. İhlas Haber Ajansı, ინგლ. Ihlas News Agency) — უმსხვილესი დეპეშათა სააგენტო თურქეთში. 1993 წლიდან უზრუნველყოფს ახალი ამბების მომსახურებით თურქულ, ამერიკულ, ევროპულ და არაბულ სატელევიზიო და რადიო კომპანიებს. ცენტრალური ოფისი მდებარეობს სტამბოლში. გააჩნია 148 შიდა ოფისი თურქეთში და 145 საინფორმაციო ოფისი მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყანაში. ფუნქციონირებს მისი 45 საზღვარგარეთული ბიურო. სააგენტო ფარავს თურქეთს, ევროპას, კავკასიას, დიდ შუა აღმოსავლეთს, არაბეთის ნახევარკუნძულს, ცენტრალურ აზიას, ამერიკასა და რუსეთს. ამასთან, საჭიროების შემთხვევაში შეუძლია დაიკავოს პოზიცია მსოფლიოს ნებისმიერ წერტილში (მაგალითად, ცხელ წერტილებში), რისთვისაც იყენებს თანამგზავრული კავშირებით აღჭურვილ სპეციალურ მობილურ ავტომობილებს. ახალი ამბების სააგენტო იჰლასის საიტი დაარქივებული 2008-01-23 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) (თურქული)
არაუეტესი

არაუეტესი (ესპ. Arahuetes) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების სეგოვიის პროვინციის შემადგენლობაში. ფართობი — 16,36 კმ². მოსახლეობა — 28 კაცი (2020 წ.). სეგოვიის მუნიციპალიტეტები არაუეტესის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
არკონესი

არკონესი (ესპ. Arcones) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების სეგოვიის პროვინციის შემადგენლობაში. ფართობი — 31,75 კმ². მოსახლეობა — 145 კაცი (2020 წ.). სეგოვიის მუნიციპალიტეტები არკონესის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
არევალილიო-დე-სეგა

არევალილიო-დე-სეგა (ესპ. Arevalillo de Cega) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების სეგოვიის პროვინციის შემადგენლობაში. ფართობი — 11,59 კმ². მოსახლეობა — 19 კაცი (2020 წ.). სეგოვიის მუნიციპალიტეტები არევალილიო-დე-სეგის დესის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2014-11-09 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>