laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
გიორგი მჭედლიშვილი (მეცნიერი)

გიორგი მჭედლიშვილი (დ. 31 იანვარი, 1956, სიღნაღი — გ. 20 ნოემბერი, 2020) — ქართველი ისტორიკოსი და მეცნიერი. კულტუროლოგი, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი (2002). 1979 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი. 1983 წლიდან ლექციების კურსს კითხულობდა სხვადასხვა უმაღლეს სასწავლებელში, როგორც ბაკალავრიატის, ისე მაგისტრატურის სტუდენტებთან. 1990-1991 წწ. იგი ერთწლიანი სამეცნიერო მივლინებით იმყოფებოდა საბერძნეთში, ათენის უნივერსიტეტში, სადაც მუშაობდა XI-XII საუკუნეების ქართულ-ბიზანტიურ, პოლიტიკურ-კულტურულ ურთიერთობათა ისტორიაზე. დამთავრული აქვს საქართველო-საბერძნეთის საზოგადოებრივ-ჰუმანიტარული აკადემია „ტასის დემოკრატის“ ევროსაბჭოს პროგრამით, ჟურნალისტის სპეციალობით. სხვადასხვა დროს ხელმძღვანელობდა სტუდენტურ ექსპედიციებს. 1999-2001 წლებში მონაწილეობდა ბუდაპეშტში, ევროპის ცენტრალური უნივერსიტეტის პროგრამებში. 2003 წელს მონაწილეობა მიიღო ისრაელში მაშავის პროგრამით გამართულ „უმაღლესი განათლების“ კურსებზე. ავტორია 60-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომისა და თითქმის ამდენივე საგაზეთო წერილის. მუშაობდა კავკასიისა და ტექნიკურ უნივერსიტეტებში სრული პროფესორის თანამდებობაზე. საქართველოში ისტორიულ კულტუროლოგიაში ერთ-ერთ პირველს მიენიჭა ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორის ხარისხი. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „საქართველოს ისტორიის სახელმძღვანელოს პრობლემა“, დაიცვა 1983 წელს. სადოქტორო დისერტაციის თემა — „შუა საუკუნეების ქართული პოლიტიკური აზრი და ვეფხისტყაოსანი“, დაიცვა 2002 წელს. გიორგი მჭედლიშვილი (მეცნიერი) — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ალექსანდრე მაკარიძე

ალექსანდრე მაკარიძე (დ. 31 იანვარი, 1948, თბილისი) — ქართველი ექიმი და მეცნიერი. 1972 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1972–1973 წწ. მუშაობდა ბედიანის რესპუბლიკურ-ფსიქიატრიულ საავადმყოფოში. 1973–1977 წწ. რუსთავის ფსიქო–ნევროლოგიურ დისპანსერში. 1977–1994 წწ. საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს მ. ასათიანის სახელობის ფსიქიატრიის ინსტიტუტში უმცროს, შემდეგ უფროს მეცნიერ-თანამშრომლად. 1994 წლიდან ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე სამკურნალო დარგში და კლინიკის უფროსი ექიმია. ავტორია 64 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება კლინიკო–ბიოლოგიურ შეფასებას სხვადასხვა გენეზის დეპრესიების დროს. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „შიზოფრენიის ზოგიერთი ნეიროლეპსიური პრეპარატებით მკურნალობის დროს სისხლში ქოლინესტერაზის აქტივობა“, რომელიც დაიცვა 1979 წელს. ალექსანდრე მაკარიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ჰილოტები

ჰილოტები (ბერძ. εἵλωτες) — ძველ საბერძნეთში სპარტის მიერ დაპყრობილი ლაკონიკისა და მესენიის დამოკიდებული მოსახლეობის კატეგორია. თესალიელი პენესტებისა და კრეტის კლაროტების მსგავსად, მიმაგრებული იყვნენ მიწის ნაკვეთებზე (კლერებზე), რომლებიც სპარტის სახელმწიფომ თავის მოქალაქეებს (სპარტიატებს) დაუნაწილა. ჰილოტები მიწის მფლობელებს უხდიდნენ სახელმწიფოს მიერ დადგენილ ნატურალურ ღალას – აპოფორას, რომელიც ჩვეულებრივ, მოსავლის ნახევარს შეადგენდა. სპარტიატებს არ შეეძლოთ თვითნებურად გაეზარდათ ამ ღალის ზომა, გაეთავისუფლებინათ ან გაეყიდათ თავისი ჰილოტები. მონებისაგან განსხვავებით, ჰილოტებს ჰქონდათ გარკვეული ქონება, სამუშაო ინვენტარი, შეეძლოთ დაქორწინება. რადგანაც ისინი რაოდენობით აღემატებოდნენ სპარტიატებს და მზად იყვნენ ნებისმიერ მომენტში გამოსულიყვნენ საკუთარი ბატონის წინააღმდეგ, არსებობდა მათი მორჩილებაში ყოფნის აუცილებლობა, რამაც მნიშვნელოვანი გავლენა იქონია სპარტის განსაკუთრებული, გასამხედროებული ტიპის სახელმწიფოს შექმნაში. ხშირად აწყობდნენ აჯანყებებს (იხ. მესენიელთა ომები). ჰილოტების აჯანყებების თავიდან ასაცილებლად სპარტიატები იყენებდნენ კრიპტიებს — პერიოდულ სადამსჯელო ექსპედიციებს. დიდწილად მსგავსი სტატუსი ჰქონდათ პენესტებს თესალიაში, კილირიებს სირაკუზაში, მარიანდინებს პონტოს ჰერაკლეაში. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 ჰილოტები // ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 660. ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 Стрелков А. В. Илоты // Большая российская энциклопедия. т. 11. — М., 2008. — стр. 112.
რამაზ გამგებელი

რამაზ გამგებელი (დ. 24 აგვისტო, 1960, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი. 1988 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი, სამშენებლო ნაკეთობებისა და კონსტრუქციების წარმოების ტექნოლოგიის სპეციალობით და მიენიჭა მშენებლობის ინჟინერ-ტექნოლოგის კვალიფიკაცია. 1988-1990 წლებში მუშაობდა საქართველოს სამშენებლო მასალათა მრეწველობის სამინისტროს თბილისის საშენმასალათა კომბინატში, კერამიკული ფილების საამქროში, ჯერ ცვლის უფროსად, შემდეგ კი საამქროს უფროსად. 1990 წლიდან მუშაობდა შპს "სიკეთე"-ს სამშენებლო ბლოკის საწარმოს უფროსად. 1991 წლიდან შპს „იმკ91“-ს სასაქონლო ბეტონის ქარხნის დირექტორად. მისი მონაწილეობით თბილისში აშენებულ იქნა მრავალი სამრეწველო ობიექტი და საცხოვრებელი სახლები დედაქალაქი საცხოვრებელ მიკრორაიონებში, ვაშლიჯვრის დასახლებაში, ქავთარაძის ქუჩაზე და 9 აპრილის სახელობის ბაღის მიმდებარე ტერიტორიაზე, ასევე დავით აღმაშენებელის მუზეუმი შოთა რუსთაველის გამზირზე. მრავალწლიანი შრომითი საქმიანობისა და დამსახურებისათვის მიღებული აქვს საუწყებო ჯილდოები და საპატიო სიგელები. საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია, წიგნი 2, თბ., 2021, გვ. 78 რამაზ გამგებელი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
შედარებითი ანატომია

შედარებითი ანატომია შეისწავლის ცხოველთა სტუქტურას და არკვევს მსგავსება-განსხვავების ნიშნებს, რაც ამჟამად არსებულ ორგანიზმებს შორის არსებული ნათესაობის ხარისხის განსაზღვრის საშუალებას იძლევა. სხვადასხვა ცხოველთა ცალკე ორგანოებისა თუ სისტემების ურთიერთდაკავშირების გზით შესაძლებელია მორფოლოგიური მსგავსებისგან ფუნქციონალური მსგავსების განსხვავება. მსგავსი ფუნქციის მქონე, მაგრამ სავსებით განსხვავებულად მოწყობილი ორგანოები მათ შორის ანალოგიის შესახებ საუბრის საშუალებას იძლევა.
სან-აგუსტინი (რომბლონი)

სან-აგუსტინი (ოფიციალურად სან-აგუსტინის მუნიციპალიტეტი) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი რომბლონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 24 115 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 15 ბარანგაის. San Agustin Profile at PhilAtlas.com San Agustin, Romblon Profile - Cities and Municipalities Competitive Index Mancuyas, Mario M."San Agustin: Scenic Getaway Town of Tablas Island" დაარქივებული 2012-03-25 საიტზე Wayback Machine. Sanrokan.com Retrieved on 2012-04-16. About San Agustin დაარქივებული 2013-02-02 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links Official Website of San Agustin, Romblon Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ San Agustin: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 28 April 2020.
სან-ანდრესი (რომბლონი)

სან-ანდრესი (ოფიციალურად სან-ანდრესის მუნიციპალიტეტი) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი რომბლონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 15 940 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 13 ბარანგაის. სან-ანდრესი სანაპირო ქალაქია კუნძულ ტაბლასის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. ჩრდილოეთიდან კალატრავის, ხოლო სამხრეთით ოდიონგანის მუნიციპალიტეტები ესაზღვრება. დასავლეთით ტაბლასის სრუტე მდებარეობს. San Andres Profile at PhilAtlas.com San Andres, Romblon Profile - Cities and Municipalities Competitive Index Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ San Andres: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 28 April 2020.
სანტა-ფე (რომბლონი)

სანტა-ფე (ოფიციალურად სანტა-ფეს მუნიციპალიტეტი) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი რომბლონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 17 802 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 11 ბარანგაის. Santa Fe Profile at PhilAtlas.com Santa Fe, Romblon Profile - Cities and Municipalities Competitive Index Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Santa Fe: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 28 April 2020.
სანტა-მარია (რომბლონი)

სანტა-მარია (ოფიციალურად სანტა-მარიას მუნიციპალიტეტი; ყოფილი იმელდა) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი რომბლონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 8 989 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 6 ბარანგაის. Santa Maria Profile at PhilAtlas.com Santa Maria, Romblon Profile - Cities and Municipalities Competitive Index 2007 Philippine Census Information ↑ Batas Pambansa Blg. 234 ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Santa Maria: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 28 April 2020.
ბუენავისტა (მარინდუკე)

ბუენავისტა (ოფიციალურად ბუენავისტის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Buenavista) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი მარინდუკეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 26 043 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 15 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბუენავისტა (მარინდუკე) Buenavista Profile at PhilAtlas.com Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Marinduque: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 28 April 2020.
ზოოლოგია

ზოოლოგია (ბერძნ. ζῴον — „ცხოველი“, λόγος — „მოძღვრება“) — მეცნიერება, რომელიც ცხოველთა სამყაროს სწავლობს. უმაღლეს სკოლაში ზოოლოგიის სწავლების პრაქტიკაში მიღებულია ზოოლოგიის, როგორც ერთი მთლიანი მეცნიერების დაყოფა ორ განყოფილებად: უხერხემლოთა ზოოლოგიად და ხერხემლიანთა ზოოლოგიად. საქართველოს ფაუნა (რუსულ ენაზე) დაარქივებული 2011-06-03 საიტზე Wayback Machine.
მზია კობერიძე

მზია კობერიძე (დ. 1 თებერვალი, 1936, თბილისი) — ქართველი ჟურნალისტი და მთარგმნელი. 1958 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი. 1960-2005 წლებში მუშაობდა გაზეთ „სოფლის ცხოვრებაში“: იყო ამ გაზეთის ლიტმუშაკი, კორესპონდენტი, სხვადასხვა განყოფილებების გამგე (მათ შორის კულტურისა და ყოფა–ცხოვრების განყოფილებისა (1980–1991), რედაქტორის მოადგილე (1991-1995), კულტურის, მეცნიერების და განათლების განყოფილების რედაქტორი (1998-2005); 1994-1998 წწ. გაზეთ „სიყვარულის“ რედაქტორის მოადგილეა; 1997-1998 წწ. გაზეთ „საუკუნის გადასახედის“ რედაქტორი. 1992-2004 წწ. თბილისის ჟურნალისტიკის და სამართლის ინსტიტუტის პრორექტორი. ეწევა მთარგმნელობით მუშაობას. მზია კობერიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
შამათი

შამათი (სპარს. شاه შაჰ — „მეფე“ და არაბ. مات მათ — „მოკვდა“) — ისეთი მდგომარეობა ჭადრაკში, როდესაც მეფეს აღარ შეუძლია მოწინააღმდეგის ქიშისაგან თავდაცვა. მხარე, რომელიც მოწინააღმდეგის მეფეს შამათს გამოუცხადებს, გამარჯვებულად ითვლება. პირობითი აღნიშვნაა # (საბჭოთა ნოტაციაში — x). შამათის ზოგიერთ სახეობას სპეციალური დასახელება აქვს: „საბავშვო შამათი“ (1. e4 e5 2. ♗c4 ♝c5 3. ♕f3 ♞c6 4. ♕xf7#); „სულელთა შამათი“ (1. f4 e6 2. g4 ♛xh4#); ლეგალის შამათი (1. e4 e5 2. ♗c4 d6 3. ♘f3 ♞c6 4. ♘c3 ♝g4 5. ♘xe5 ♝xd1 6. ♗xf7+ ♚e7 7. ♘d5#); „დახშული შამათი“, რომლის დროსაც ფიგურები თავის მეფეს ართმევენ უკან დასახევ უჯრებს; „ეპოლეტების შამათი“, რომლის დროსაც თავისი მეფის გვერდებზე მდგარი ორივე ეტლი (რომლებიც წარმოქმნიან ე.წ. „ეპოლეტებს“), მას უკან დასახევ უჯრებს ართმევს. შამათი ორი მხედრით — სწორი დაცვის დროს ამგვარი შამათი შეუძლებელია. მეფის კუთხეში მიმწყვდევას მოჰყვება ფათა. ზოგიერთ შემთხვევაში, თუკი მეფესთან ერთად პაიკიც აქვს მოთამაშეს, შამათი შეიძლება შესაძლებელი აღმოჩნდეს. იხ. ორი მხედარი პაიკის წინააღმდეგ. შამათი ორი კუთი — დაფის კუთხეში დგება არაუგვიანეს მე-18 სვლისა ნებისმიერი საწყისი მდგომარეობიდან, მეფისა და ორი კუს ერთობლივი მოქმედებით. შამათი ეტლით — დაფის კიდეზე დგება არაუგვიანეს მე-16 სვლისა ნებისმიერი საწყისი მდგომარეობიდან, მეფისა და ეტლის ერთობლივი მოქმედებით. შამათი კუთი და მხედრით — მიიღწევა მხოლოდ კუს ფერის კუთხეში არაუგვიანეს 36-ე სვლისა ნებისმიერი საწყისი მდგომარეობიდან, მეფის, კუსა და მხედრის ერთობლივი მოქმედებით. მოითხოვს ზუსტ თამაშს, რამდენადაც შამათისათვის აუცილებელ სვლათა რაოდენობა ახლოსაა უკიდურესად დასაშვებთან (იხ. 50 სვლის წესი). შამათი ლაზიერით — მიიღწევა დაფის კიდეზე არაუგვიანეს მე-10 სვლისა ნებისმიერ საწყისი მდგომარეობიდან, მეფისა და ლაზიერის ერთობლივი მოქმედებით. [შეჯიბრება "ბავშვთა შამათი"] [შენიშვნა "შავების სვლები პირობითია"] 1.e4 e5 2.Bc4 Bc5 3.Qf3 Nc6 4.Qxf7# [შეჯიბრება "სულელთა შამათი"] 1.f4 e6 2.g4 Qh4# [შეჯიბრება "ლეგალის შამათი"] 1.e4 e5 2.Bc4 d6 3.Nf3 Nc6 4.Nc3 Bg4 5.Nxe5 Bxd1 6.Bxf7+ Ke7 7.Nd5# Шахматы : энциклопедический словарь / гл. ред. А. Е. Карпов. — М.: Советская энциклопедия, 1990. — стр. 7.
დავით ჯიჭონაია

დავით მიხეილის ძე ჯიჭონაია (დ. 28 მარტი, 1912, ზუგდიდი, რუსეთის იმპერია — გ. 27 ივნისი, 1991, სოხუმი, აფხაზეთის ასსრ) — ქართველი საბჭოთა სახელმწიფო მოღვაწე. აფხაზეთის ასსრ-ის ფინანსთა მინისტრი, სოციალისტური შრომის გმირი, აფხაზეთის ასსრ-ის IV-XI მოწვევების უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი, პარტიის აფხაზეთის რესპუბლიკური კომიტეტის წევრი, საქართველოს და აფხაზეთის დამსახურებული ეკონომისტი. სკკპ წევრი (1940). დავით მიხეილის ძე ჯიჭონაია დაიბადა 1912 წლის 28 მარტს ქალაქ ზუგდიდში, გლეხის ოჯახში. 1938 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი და მუშაობა დაიწყო საქართველოს სსრ-ის ფინანსთა სახალხო კომისარიატში ადგილობრივი ბიუჯეტების სამმართველოს ეკონომისტად. 1939 წლიდან მუშაობდა ამავე სამმართველოს უფროს ეკონომისტად. 1940 წელს გადაყვანილ იქნა საქართველოს სსრ-ის სახელმწიფო კონტროლის სახალხო კომისარიატში, სახალხო განათლების ჯგუფის ჯერ კონტროლიორის, შემდეგ უფროსი კონტროლიორის თანამდებობაზე. 1944-1948 წლებში მუშაობდა ზუგდიდის მშრომელთა დეპუტატების რაიონული საბჭოს აღმასკომის თავმჯდომარედ, შემდგომ — საქართველოს სსრ-ის ფინანსთა სამინისტროს გადასახადებისა და ასაკრების სამმართველოს უფროსად. 1953-1988 წლებში იყო აფხაზეთის ასსრ-ის ფინანსთა მინისტრი. 1989 წელს პენსიაზე გასვლის შემდეგ მუშაობდა აფხაზეთის ასსრ-ის ფინანსთა სამინისტროს მთავარ სპეციალისტად. იყო, შემდგომში საქართველოს ცენტრალური კომიტეტის პირველი მდივნის ჯუმბერ პატიაშვილის ბიძა. დავით ჯიჭონაია გარდაიცვალა 1991 წლის 27 ივნისს. დაკრძალულია სოხუმის საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში. დაჯილდოვებული იყო ლენინის ორდენით, ორი „საპატიო ნიშნის“ ორდენით, შრომის წითელი დროშისა და ხალხთა მეგობრობის ორდენებითა და მრავალი მედლით. 1948 წელს მას მიენიჭა სოციალისტური შრომის გმირის წოდება. გაზ. „აფხაზეთის ხმა“, №114 (13480), 2 ივლისი, 1991 ↑ პატიაშვილი ჯ., „ოცდასამი წლის შემდეგ“, თბ., 21013, გვ. 167
მაია ცაცანაშვილი

მაია ცაცანაშვილი (დ. 15 სექტემბერი, 1963, თბილისი) — ქართველი მეცნიერი, თანამდებობის პირი, იურისტი, მასწავლებელი. 1985 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1985-1995 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტის ლაბორანტი, მასწავლებელი და უფროსი მასწავლებელი. 1995-1999 წლებში — საქართველოს პრეზიდენტის პარლამენტთან ურთიერთობისა და კანონშემოქმედებითი საქმიანობის მრჩეველი. 1999-2001 წლებში იყო საქართველოს იუსტიციის მინისტრის მოადგილე. 2000-2001 წლებში — საქართველოს სახელმწიფო კანცელარიის იურიდიული სამსახურის უფროსი. 2001-2003 წლებში — საქართველოს პრეზიდენტის საპარლამენტო მდივანი. 2003-2005 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტის პროფესორი. 2006-2008 წლებში — კავკასიის უნივერსიტეტის სამართლის სკოლის სრული პროფესორი. 2008 წლიდან — საქართველოს ეკონომიკისა და სამართლის სასწავლო უნივერსიტეტის სრული პროფესორი. 45 სამეცნიერო სტატიის ავტორი (ქართულ, რუსულ და ინგლისურ ენებზე) სამართლის ისტორიაში, ინფორმაციულ სამართალსა და მდგრადი განვითარების პრობლემებზე, მათ შორის 4 მონოგრაფია. სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ინფორმაცია, როგორც სამართლებრივი რეგულირების ობიექტი“, დაიცვა 1999 წელს. საქართველოს მეცნიერებათა დოქტორები, 1992-2006, ირინა ჯაფარიძე, თბ., 2012, გვ. 560 მაია ცაცანაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ჰალილ რიფათ-ფაშა

ჰალილ რიფათ-ფაშა (დ. 1795 — გ. 4 მარტი, 1856) — სულნების მაჰმუდ II-ისა და აბდულმეჯიდის პერიოდებების ქართველი ეროვნების სამხედრო-საზღვაო მოღვაწე. 1828-1829 წლების რუსეთ-თურქეთის ომის მონაწილე. მსახურობდა ტრაპიზონის, იზმირის, ბურსის და როდოსის სამხედრო გუბერნატორად. 1830-1832, 1843-1845, 1847-1848 და 1854-1855 წლებში იყო ოსმალეთის სამხედრო-საზღვაო ძალების სარდალი (ადმირალი). 1854 წელს იქორწინა სულთნის ქალიშვილზე და გახდა სასახლის სიძე. მისი ქართული გვარი არ არის ცნობილი. დაკრძალულია ეიუბ-სულთანის სასაფლაოზე, თურქეთში. სამხედრო ფიცის ერთგულნი: ქართველი გენერლები, თბ., 2015, გვ. 160 ჰალილ რიფათ-ფაშა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ჰალილ რიფათ-ფაშა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ალექსანდრა იაბლოჩკინა

ალექსანდრა ალექსანდრეს ასული იაბლოჩკინა (რუს. Алекса́ндра Алекса́ндровна Я́блочкина; დ. 3 (15) ნოემბერი, 1866 — გ. 20 მარტი, 1964, მოსკოვი) — რუსი მსახიობი, თეატრალური მოღვაწე, სსრკ სახალხო არტისტი (1937), სტალინური პრემიის ლაურეატი (1943). სასცენო მოღვაწეობა დაიწყო 1885 თბილისში, რუსული დრამის თეატრში. იყო ქალიშვილი რუსი მსახიობის, ალექსანდრე ალექსანდრეს ძე იაბლოჩკინისა, რომელსაც უდიდესი წვლილი მიუძღვის საქართველოში რუსული თეატრის დაარსებასა და განვითარებაში. 1872 წელს ალექსანდრა იაბლოჩკინა 6 წლის ასაკში პირველად გამოვიდა სცენაზე თბილისში, გოგონამ შეასრულა ბიჭის, პერის, როლი ივანე ჩერნიშევის „წამხდარ ცხოვრებაში“. მოგვიანებით, მამის ზედამხედველობით თბილისის რუსული დრამის თეატრში განახორციელა როლები: კატერინა (უილიამ შექსპირის „ჭირვეულის მორჯულება“) და ნატაშა (ალექსანდრე შახოვსკის, ალექსანდრე გრიბოედოვისა და ნიკოლოზ ხმელნიცკის „საკუთარი ოჯახი ანუ დაქორწინებული პატარძალი“). 1888 წლიდან გარდაცვალებამდე იყო მოსკოვის მცირე თეატრის მსახიობი. სცენაზე გამოდიოდა რუსული სცენის დიდოსტატებთან: მარია ერმოლოვასთან, ალექსანდრე ლენსკისთან, ალექსანდრე სუმბათაშვილ-იუჟინთან, ოლღა სადოვსკაიასთან ერთად, რომელთაც მნიშვნელოვანი გავლენა იქონიეს მის შემოქმედებაზე. იგი გამოირჩეოდა ბრწყინვალე სასცენო მეტყველებით, არტისტიზმით, ნატიფი გემოვნებით. როლები: სოფია (ალექსანდრე გრიბოედოვის „ვაი ჭკუისაგან“), მარია ანტონოვნა (ნიკოლოზ გოგოლის „რევიზორი“), ლედი სნირუელი (რიჩარდ შერიდანის „ავყიობის სკოლა“), რუქაია (ალექსანდრე სუმბათაშვილ-იუჟინის „ღალატი“) და სხვა. 1901 წელს ალექსანდრე იაბლოჩკინა საგასტროლოდ იმყოფებოდა თბილისში მოსკოვის საიმპერატორო მცირე თეატრის მსახიობთა კორპორაციის დასთან ერთად. წარმოდგენილი იყო ალექსანდრე ოსტროვსკის „შეშლილი ფული“, რომელშიც მან განახორციელა ლიდიას როლი. უკანასკნელად სცენაზე გამოვიდა 1961 წელს. ჯერ კიდევ რევოლუციამდე მრავალჯერ აირჩიეს მცირე თეატრის „მსახიობთა კორპორაციის“ თავმჯდომარედ, 1917 წლიდან (რუსული თეატრალური საზოგადოების დამაარსებლის მარია სავინას გარდაცვალების შემდეგ) იყო რუსული თეატრალური საზოგადოების უცვლელი თავმჯდომარე. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. — გვ. 155. ალექსანდრა იაბლოჩკინა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ალექსანდრა იაბლოჩკინა კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
სერგეი სობოლევის სახელობის მათემატიკის ინსტიტუტი

რმა-ის ციმბირის ფილიალის სერგეი სობოლევის სახელობის მათემატიკის ინსტიტუტი (რუს. Институт математики имени С. Л. Соболева Сибирского отделения Российской академии наук (ИМ СО РАН)) — სამეცნიერო მათემატიკური ცენტრი ნოვოსიბირსკის აკადემ-ქალაქში, რომელშიც რუსეთის მათემატიკურ ინსტიტუტებს შორის ყველაზე მეტი თანამშრომელია. ინსტიტუტს ომსკში აქვს ფილიალი. ინსტიტუტი დააარსა სერგეი სობოლევმა(რუსული)ქართ. 1957 წელს. 1957 წლიდან 1963 წლამდე მისი სახელწოდება იყო „სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ციმბირის ფილიალის მათემატიკის ინსტიტუტი გამოთვლითი ცენტრით“. თავდაპირველად მას აკადემ-ქალაქში, საბინაო ფონდში ჰქონდა ფართი. ინსტიტუტის შენობა ააშენა ფიოდორ ბირიულიაევის გუნდმა და ის ექსპლუატაციაში შევიდა 1962 წლის სექტემბრიდან. 1964 წელს გამოთვლითი ცენტრი დამოუკიდებელ სამეცნიერო ორგანიზაციად იქცა. ინსტიტუტში მუშავდება ალგებრისა და მათემატიკური ლოგიკის, გეომეტრიისა და ტოპოლოგიის, ალბათობის თეორიისა და მათემატიკური სტატისტიკის, დიფერენციალური განტოლებების თეორიის, ფუნქციისა და ფუნქციონალური ანალიზის თეორიების, თეორიული ფიზიკის, მათემატიკური ეკონომიკის და თეორიული კიბერნეტიკის პრობლემები; სწავლობენ ოპტიმალური დაგეგმვისა და მართვის მოდელებს. ინსტიტუტმა საფუძველი ჩაუყარა და გამოსცა სამეცნიერო ჟურნალები: „ციმბირის მათემატიკური ჟურნალი“ (1960 წლიდან), „ალგებრა და ლოგიკა“ (1962 წლიდან), „დისკრეტული ანალიზი და ოპერაციათა გამოკვლევა“ (1994 წლიდან), „მათემატიკური შრომები“ (1998 წლიდან), ინდუსტრიული მათემატიკის ციმბირის ჟურნალი“ (1998 წლიდან), „ციმბირული ელექტრონული მათემატიკური ცნობები“ (2004 წლიდან). ინსტიტუტის ვებგვერდი ომსკის ფილიალის საიტი ↑ 1962 год, Новосибирск У Института Математики (который располагался в жилом доме на Морском проспекте). ↑ МАТЕМА́ТИКИ ИНСТИТУ́Т. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-09-20. ციტირების თარიღი: 2022-02-01. ↑ Страницы Института на сайте Фотоархив СО РАН
გასანი (მარინდუკე)

გასანი (ოფიციალურად გასანის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Gasan) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი მარინდუკეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 36 197 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 25 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: გასანი (მარინდუკე) Gasan, ტურისტული მეგზური ვიკივოიაჟზე Gasan Profile at PhilAtlas.com Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Gasan: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 28 April 2020
მოგპოგი

მოგპოგი (ოფიციალურად მოგპოგის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Mogpog) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი მარინდუკეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 34 516 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 37 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მოგპოგი Mogpog Profile at PhilAtlas.com ოფიციალური საიტი Philippines census info Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Mogpog: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 28 April 2020.
სანტა-კრუსი (მარინდუკე)

სანტა-კრუსი (ოფიციალურად სანტა-კრუსის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Santa Cruz) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი მარინდუკეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 54 692 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 55 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სანტა-კრუსი (მარინდუკე) Santa Cruz Profile at PhilAtlas.com Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-03 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Santa Cruz: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 28 April 2020.
ტორიხოსი (მარინდუკე)

ტორიხოსი (ოფიციალურად ტორიხოსის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Torrijos) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი მარინდუკეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 30 476 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 25 ბარანგაის. Torrijos Profile at PhilAtlas.com ოფიციალური საიტი Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Torrijos: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 28 April 2020.