laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
იუსუფ III

იუსუფ III ჯაყელი — ახალციხის ფაშა 1737-1744 წლებში. ისაყ I-ის ძე. საფაშო ტახტზე ავიდა მამის სიცოცხლეშივე. ცდილობდა საქართველოს სამეფო-სამთავროებთან ბრძოლაში ჩაება დაღესტნელი ფეოდალები და ოსმალეთის გავლენა აღედგინა ქართლში. დამსჯელი ექსპედიცია მოაწყო აჭარაში. 1744 წელს დიდი ხაზინითა და ჯარით დაიძრა ახალციხიდან ქართლის აჯანყებაში მონაწილეობის მისაღებად. გორსა და რუიის შორის ბრძოლაში გივი ამილახვართან ერთად დაამარცხა თეიმურაზ II და თბილისის ყიზილბაში ხანი, მაგრამ ვერ შეძლო გორის ციხის აღება. ამის შემდეგ ლეკთა ბელად მალაჩის დაავალა ლეკების რაზმის შეკრება და ამისთვის მისცა თანხა, თუმცა მალაჩი და მისი რაზმი ერეკლე II-მ დაამარცხა საგურამოსთან. ამ ამბის გაგების შემდეგ იუსუფ III უკან გაბრუნდა. აწყურში ყოფნის დროს მისმა დის ქმარმა, ახალქალაქის სანჯაყ ბეგმა სოლოღა ფირაღისშვილმა მოწამლა და ტახტს კვლავ მამამისი დაუბრუნდა. ახალციხის ფაშების სია ლომსაძე შ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 283. ლომსაძე შ., სამცხე-ჯავახეთი (XVIII საუკუნის შუაწლებიდან XIX საუკუნის შუაწლებამდე), თბ., 1975 ↑ 1.0 1.1 1.2 მ. ლორთქიფანიძე, ო. ჯაფარიძე, დ. მუსხელიშვილი, რ. მეტრეველი (2012). საქართველოს ისტორია ოთხ ტომად, ტ. III — საქართველოს ისტორია XIII საუკუნიდან XIX საუკუნემდე. თბილისი: პალიტრა L, გვ. 327. ISBN 978-9941-19-586-0.
ტრევის ფიმელი

ტრევის ფიმელი (ინგლ. Travis Fimmel; დ. 15 ივლისი, 1979 ) — ავსტრალიელი მსახიობი და ყოფილი მოდელი. დიდი ხნის მანძილზე იყო Calvin Klein-ის სახე. ნათამაშები აქვს 20-ზე მეტ ფილმსა და სერიალში. უმეტესად ცნობილია მისი შესრულებული როლით სერიალ ვიკინგებში, სადაც თამაშობს ნახევრადმითიური დანიელი კონუნგის, რაგნარ ლოდბროკის როლს. Travis Fimmel კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში Travis Fimmel's pics and bio in hola.com დაარქივებული 2017-04-20 საიტზე Wayback Machine.
დაირა

დაირა — აღმოსავლური დასარტყმელი საკრავი. ის არის ხის ვიწრო რკალი, რომელსაც ცალ მხარეს თხის ტყავი ან თევზის ბუშტის აპკი აქვს გადაკრული. დაირა ცნობილია აგრეთვე დაფის სახელწოდებით. რკალს შიდა მხრიდან სპილენძის ან ვერცხლის ეჟვნებს, პატარა რგოლებს, მონეტებს ან ბალთებს ჩამოკიდებენ ხოლმე საკრავის ასაჟღერებლად. დაირის რკალის სიმაღლეა 4-6 სმ, დიამეტრი — 350-490 მმ, სისქე კი — 8-9 მმ. დაირაზე უკრავენ სხვადასხვა ხალხურ ცეკვებისა და ზოგჯერ სიმღერების რიტმებსაც. დიდი გამოყენება აქვს პროფესიული ინსტრუმენტულ და ვოკალურ-ინსტრუმენტულ ანსამბლებში. უჭირავთ უმეტესად ორი ხელით და უკრავენ თითბითა და ხელისგულით. სუფთა და მკაფიო ბგერების მისაღებად დაკვრის წინ შეათბობენ ხოლმე. დაირა ერთ-ერთი უძველესი საკრავია. არაყიშვილი დ., ხალხური სამუსიკო საკრავების აღწერა და გაზომვა, თბ., 1940; ჯავახიშვილი ივ., ქართული მუსიკის ისტორიის ძირითადი საკითხები, თბ., 1938; ჩხიკვაიძე გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 345. მ. შილაკაძე, „ქართული ხალხური საკრავები და საკრავიერი მუსიკა“, თბ., 1970
Calvin Klein

კელვინ კლაინი (ინგლ. Calvin Klein Inc.) — ამერიკული მოდის სახლი. დააარსა 1968 წელს, დიზაინერმა კელვინ კლაინმა. მისი მთავარი ოფისი მდებარეობს მანჰეტენში, ნიუ-იორკში. კომპანიას აქვს თითქმის ყველა სახის ტანსაცმლის ყოველთვიური კოლექციები, საკუთარი სამოდელო სააგენტოები და 250-მდე მაღაზია მსოფლიოს სხვადასხვა ქალაქებში. 2012 წლის მონაცემებით, „კელვინ კლაინის“ ყოველწლიური შემოსავალი 300 მლნ ამერიკულ დოლარს აღწევს. ოფიციალური საიტი
სემიბალკის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია

სემიბალკის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია (რუს. Церковь Николая Чудотворца) — მართლმადიდებლური ეკლესია აზოვის რაიონის სოფელ სემიბალკიში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას. აგებულია 1987 წელს. ეკლესიის მისამართი: 346774, რუსეთი, როსტოვის ოლქი, აზოვის რაიონი, სოფელი სემიბალკი, სპორტის ქუჩა № 5. 1861 წლიდან სოფელი გახდა სემიბალოვსკის სამწყსოს ცენტრი. პირველი ეკლესია რომელიც აგებული იყო ხისგან და ნაკურთხი იყო ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე, ააგო მარგარიტა ბლაზომ საკუთარი შვილის მარიას პატივსაცემად 1797 წელს.1882 წელს კოლეჟის ასესორის ქვრივისგლაფირა სარანდინაკის ფიანსებით ააგეს ახალი ეკლესია. ძველი დაშალეს და გადასცეს ხუტორ გოლოვატოვკის მოსახლეობას. 1937 წელს ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია დაანგრიეს. ახალი სამრევლო შეიქმნა მხოლოდ 2000 წელს. საზოგადოებაში მოგროვილი ფინანსებით მრევლმა შეიძინა მაღაზიის შენობა, გადააკეთეს იგი და მასში გახსნეს სამლოცველო სახლი. ამოაშენეს საკურთხეველი და დადგეს სამრეკლო. სამლოცველოს სახლის თავზე აღმართეს გუმბათი ჯვრით. ამჟამად მოქმედი ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სამლოცველო სახლის შენობა არა დროებითი. აზოვის რაიონის ადმინისტრაციამ სოფელს გამოუყო მიწის ნაკვეთი ახალი ქვის ეკლესიის ასაშენებლად, ზუსტად იმ ადგილზე, სადაც 1937 წელს იდგა ადრინდელი ეკლესია, რომელიც კომუნისტების მმართველობის პერიოდში დაანგრიეს. 2013 წლიდან ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესიის წინამძღვარია მამა ოლეგი (რომანენკო). Сайт церкви Никольский храм села Семибалки Азовского района Храм во имя святителя Николая, архиепископа Мир Ликийских, Чудотворца დაარქივებული 2017-11-13 საიტზე Wayback Machine. Азовское благочиние - храмы დაარქივებული 2017-11-03 საიტზე Wayback Machine. ↑ Семибалки. Церковь Николая Чудотворца. ↑ История прихода ↑ ХРАМ СВЯТИТЕЛЯ НИКОЛАЯ ЧУДОТВОРЦА СЕЛО СЕМИБАЛКИ. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-05-05. ციტირების თარიღი: 2017-04-04. ↑ В Азовском районе будет построен новый храм ↑ Иерей Романенко Олег Владимирович. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-01-16. ციტირების თარიღი: 2017-04-04.
დაკუთხულკბილასებრნი

დაკურთხულკბილასებრნი (ლათ. Hynobiidae) — კუდიანი ამფიბიების ოჯახი. მარტივი აგებულების ცხოველებია. ახასიათებთ განაყოფიერება. აქვთ ორმაგჩაზნექილი მალები, საცრემლე ძვლები და მოძრავი ქუთუთოები. მათი სხეულის სიგრძე 11 სმ აღწევს. იკვებებიან კიბოსნაირებით, მრავალფეხიანებით, მწერებით, ჭიებითა და სხვა უხერხემლოებით. ოჯახში 5 გვარია, ძირითადად გავრცელებულია ჩრდილოეთ აზიაში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 348.
ბირგიტ იურგენსენი

ბირგიტ იურგენსენი (გერმ. Birgit Jürgenssen; დ. 10 აპრილი, 1949 — გ. 25 სექტემბერი, 2003) — ავსტრიელი ფოტოგრაფი, მხატვარი, გრაფიკული ხელოვანი, კურატორი და მასწავლებელი, რომელიც ძირითადად ქალების ბოდი არტზე მუშაობდა და სწავლობდა ქალურობას, იყენებდა საკუთარ სხეულს, როგორც კულტურული კოდების კრიტიკულ პროექციას . ბირგიტი ფოტოსერიებში აღწერდა საზოგადოებაში არსებულ ქალების მჩაგვრელ მექანიზმებსა და ქალების სოციალურად ნაკარნახევ ყოველდღიურ ცხოვრებას, რასაც ხშირად სიურეალისტურად და ირონიული მანერით გამოსახავდა.. ის ასწავლიდა ვენის გამოყენებითი ხელოვნების უნივერსიტეტში და ვენის ხელოვნების აკადემიაში. ბირგიტ იურგენსენი დაიბადა 1949 წლის 10 აპრილს,ცნობილი ექიმის ოჯახში. 8 წლის ასაკში დაიწყო პაბლო პიკასოს ნამუშევრების გადახატვა და ხელს აწერდა როგორც "ბიკასო იურგენსენი", რაც გენიალური ესპანელი მხატვრის და მისი ბავშვობის დროინდელი ზედმეტსახელის - "ბის" გაერთიანებაა. 14 წლის ასაკში მან საჩუქრად მიიღო პირველი ფოტოაპარატი. ბირგიტი თავიდან მხოლოდ საკუთარი ხელით შექმნილი პატარა ნივთების ფოტოებს იღებდა. ამ პერიოდში ის გატაცებული იყო ბალეტით და აღფრთოვანებული იყო საბჭოთა ბალერონით —რუდოლფ ნურიევით. 1967 წლის 30 მაისს ბირგიტმა საშუალო სკოლა დაამთავრა. პარიზში ყოფნის რამდენიმე თვემ უდიდესი გავლენა მოახდინა ბირგიტზე. ის გაეცნო ფრანგულ ლიტერატურას ანტონენ არტოს თეატრს და სიურეალისტურ პოეზიას. ის ღრმად ეცნობა ფსიქოანალიზმს, სტრუქტურალიზმს, კლოდ ლევი შტრაუსის ეთნოლოგიასა და მისი თაობის სხვა სოციო-კრიტიკულ დისკურსებს. მისი ხელოვნება ამ გამოცდილებას დაეფუძნა. 1971 წლის 30 მაისს ბირგიტმა აიღო დიპლომი თეზისით „zipfeln", რომელმაც ავსტრიის განათლების სამინისტროსა და ვოლფგანგ ჰუტერის პრიზი მიიღო. აკადემიის დამთავრების შემდეგ ბირგიტმა სხვადასხვა ადგილას გააგზავნა მოთხოვნები დაფინანსებაზე - მას საზღვარგარეთ სურდა სწავლის გაგრძელება. 1972 წლის 11 ივლისს ბირგიტი ქორწინდება სკულპტორ ბერნდ ჰანს კლინგერზე. ასევე ეწერება ფრანც ჰერბერტის გრაფიკულ კურსზე და იწყებს შავ-თეთრი ფოტოების გადაღებას. 1974 წლის 1 აპრილს ბირგიტი დიუმონის გამომცემლობას თხოვს გამოაქვეყნონ ქალი არტისტების კრებული. მის მოთხოვნაზე უარი განაცხადეს. მეორე წერილი, რომელიც 1979 წელს გაიგზავნა, ასევე უარით გაისტუმრეს. 1975 წლის 7 მარტიდან 5 აპრილამდე მოეწყო გამოფენა "მაგნა- ფემინიზმი: ხელოვნება და კრეატიულობა", რომელსაც ხელმძღვანელობდა ვალი ექსპორტი. საერთაშორისო ქალთა წლის ფარგლებში ჩატარდა ქალური ხელოვნების გამოფენა ავსტრიის ფოლკლორის მუზეუმში. ჟიური მხოლოდ კაცებისგან შედგებოდა, რაც არტისტებმა გააპროტესტეს. მათ შორის იყვნენ ბირგიტ იურგენსენი, დორის რაიტერი, მინა შელანდერი, ვალი ექსპორტი. პროტესტს ყურადღება არავინ მიაქცია და შედეგად 46 მონაწილემ უკან გამოიხმო საკუთარ ნამუშევარი. 80-იანი წლებიდან ბირგიტმა დაიწყო სწავლება ვენის გამოყენებითი ხელოვნების უნივერსიტეტში და ვენის ხელოვნების აკადემიაში. 1988 წელს ჩამოყალიბდა არტისტ ქალთა გაერთიანება „Die Damen“. მისი წევრები იყვნენ ბირგიტ იურგენსენი, ონა ბ, ეველინ ეგერერი, ინგებორგ შტრობლი. ჯგუფი 1996 წლამდე არსებობდა. ამის შემდეგ ბირგიტი მარტო აწყობდა და ხელმძღვანელობდა გამოფენებს. 2003 წლის 25 სექტემბერის ბირგიტ იურგენსენი ვენაში გარდაიცვალა. ნამუშევრები ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-06-03. ციტირების თარიღი: 2017-04-04. ↑ 2.0 2.1 2.2 http://birgitjuergenssen.com/en/biography
ელიზავეტინსკაიის ღვთისმშობლის კვართის ეკლესია

ელიზავეტინსკაიის ღვთისმშობლის კვართის ეკლესია (რუს. Церковь Покрова Пресвятой Богородицы) — ყოფილი მართლმადიდებლური ეკლესია აზოვის რაიონის სოფელ ელიზავეტინსკაიაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას. საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ, 1938 წელს, ეკლესია დაანგრიეს. დღემდე შემორჩენილია მხოლოდ ეკლესიის საძირკველი. თავდაპირველად სტანიცაში აქსაიდან გადმოტანილი ხის ეკლესია აღმართეს 1793 წელს. ხშირი წყალდიდობების შედეგად ეკლესია ცუდ მდგომარეობაში აღმოჩნდა და 1812 წელს საფუძველი ჩაეყარა ახალი სამსაკურთხევლიანი ეკლესიის მშენებლობას, რომელიც ღვთისმშობლის კვართის სახელზე შენდებოდა. ეკლესია შენდებოდა 12 წლის განმავლობაში. ახალი ეკლესია ააგეს ქვისგან. ეკლესიას ჰქონდა სამრეკლო და სამი საკურთხეველი. მთავარი, ცენტრალური საკურთხეველი აკურთხეს ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის კვართის სახელზე, გვერდითი საკურთხევლები კი მოციქულების პეტრესა და პავლეს და დიდმოწამე პარასკევას სახელზე. შიგნიდან და გარედან ეკლესია შელესეს, გადახურეს თუნუქის ფირფიტებით, მთელი სახურავი შეღებეს მწვანედ. ეკლესიის სამრეკლოზე ეკიდა რვა ზარი, ყველაზე დიდი ზარი იწონიდა 546 ფუთს. ეკლესია დაანგრიეს 1938 წელს. დღემდე შემორჩენილია მხოლოდ ეკლესიის საძირკველი. საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკების კავშირის დაშლის შემდეგ დანგრეული ეკლესიის საკურთხევლის ადგილზე ააგეს ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის კვართის სახელობის სამლოცველო. Покровский храм в Елизаветинской Прихожане и сотрудники храма Покрова Пресвятой Богородицы посетили приход Успения Пресвятой Богородицы х. Курган, храм Преображения Господня х. Обуховка, часовню ст. Елизаветинской ЕПИСКОП ВОРОНЕЖСКИЙ И ЧЕРКАССКИЙ АНТОНИЙ (СОКОЛОВ) ↑ Елизаветинская. Церковь Покрова Пресвятой Богородицы. ↑ Станица Елизаветинская - cамая нижняя из станиц по течению Дона ↑ В часовне станицы Елизаветинской совершена Пасхальная литургия ↑ Елизаветинская. Часовня Покрова Пресвятой Богородицы.
მაჰმედ I

გიათ ად-დინ მუჰამად თაფარი იგივე მაჰმედ I ან მეჰმედ I (თურქ. Ghiyath ad-Din Muhammad Tapar; დ. 1082 — გ. ბაღდადი, 1118) — სელჩუკთა იმპერიის სულთანი 1106-1118 წლებში, მალიქ-შაჰის მეორე ვაჟი. ტახტზე ასვლამდე მონაწილეობდა დინასტიურ ომებში. 1097-1104 წლებში ებრძოდა უფროს ძმას, სულთან ბერქიიარუქს, რომელიც მარტივად დაამარცხა და სელჩუკთა სახელმწიფოს ტერიტორიების განაწილებაზე დაითანხმა, რის შემდეგაც მის მფლობელობაში შევიდა ანატოლიის ბეილიქები, საქართველოს სამეფო და სომხეთი. მაჰმედმა 1106 წელს სელჩუკთა იმპერიის ტახტიდან ჩამოაგდო მისი მცირეწლოვანი ძმისშვილი, მელიქ-შაჰ II და გახდა სელჩუკთა სულთანი. მის დროს გაგრძელდა შიდა დაპირისპირება სელჩუკთა დინასტიის წევრებს შორის. მის ძმას, სენჯერს ეკავა ხორასნის პროვინიცა. მაჰმედმა მალევე შემოიკრიბა სირიელი მხედრები და მათი დახმარებით, 1107 წელს მდინარე ხაბურთან დაამარცხა და მოკლა მისი ერთ-ერთი მთავარი მეტოქე — ქილიჩ-არსლან I. 1110-იან წლებში სელჩუკთა სახელმწიფოში გაუარესდა მდგომარეობა. ჰამადანის ბეილერბეებისა და ხორასნელი ხანების აჯანყებების შედეგად მაჰმედ I-მა დაკარგა მავერანაჰრი. სელჩუკებმა ასევე დაკარგეს ტერიტორიები კავკასიაში, როდესაც საქართველოს მეფემ, დავით IV აღმაშენებელმა განმათავისუფლებები ბრძოლები წარმატებით დაიყწო საქართველოს სამხრეთ ნაწილში. 1118 წელს მაჰმედი გარდაიცვალა და დროებით, ბაღდადისა და ირანის ტახტი დაიკავა მისმა ვაჟმა, მაჰმუდ II-მ , მაგრამ იმავე წელს, სელჩუკთა იმპერიის სულთნის ტიტული მიიღო მისმა უმცროსმა ძმამ, აჰმედ სანჯარმა. მალიქ-შაჰი სელჩუკთა სახელმწიფო E. J. Van Donzel, Islamic Desk Reference, (E.J.Brill, 1994), 464. Bernard Lewis, The Assassins: A Radical Sect in Islam, (Basic Books Inc., 2003), 51. Рыжов, 2004. Muir, William (1924). „Buweihid Dynasty, Bagdad under Seljuqs, Toghril Beg, Al-Muktadi and four following Caliphs, Crusades, Capture of Jerusalem, End of Fatimids“, The Caliphate, its rise, decline and fall.  Bosworth, C. Edmund (1984). „AḤMAD B. NEẒĀM-AL-MOLK“. Encyclopaedia Iranica, Vol. I, Fasc. 6. London et al.: C. Edmund Bosworth. pp. 642–643.CS1-ის მხარდაჭერა: ref=harv (link) Книга:Монархи. Мусульманский Восток VII-XV|Сельджуки/2|Сельджуки
თილაცინი

ტასმანიური ანუ ჩანთოსანი მგელი, იგივე თილაცინი (ლათ. Thylacinus cynocephalus) — გადაშენებული მტაცებელი ცხოველი, რომელიც ავსტრალიისა და ახალი გვინეის ბინადარი იყო. პირველად მათი გავრცელების არეალი შეიცვალა მას შემდეგ, რაც ადამიანებმა გვინეაზე ავსტრალიური ველური ძაღლი დინგო შეიყვანეს. მათ შეავიწროეს ჩანთოსანი მგლები და ისინი იძულებული გახდნენ, კუნძულ ტასმანიაზე საცხოვრებლად გადაენაცვლებინათ. ბევრი ავტრალიელი ფერმერი თვლიდა, რომ ეს მგლები საშიშროებას წარმოადგენდნენ მათი ცხვრის ფარებისთვის და ამიტომ ულმობლად ანადგურებდნენ მათ. ითვლება, რომ უკანასკნელი ჩანთოსანი მგელი მოკლული იქნა 1930 წელს, ხოლო 1936 წელს სიბერისგან ზოოპარკში დაიღუპა მისი ბოლო ეგზემპლარი. ტასმანიური მგლის გადაშენების ზუსტ თარიღად 1936 წელი ითვლება. ↑ "thylacine" დაარქივებული 2012-07-13 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links. Dictionary.com Unabridged (v 1.1). Random House, Inc. 30 May 2009.
Sharp

შარპი — ცნობილი იაპონური ტექნიკის კომპანია, რომელიც შეიქმნა 1912 წლის 15 სექტემბერს. მისი დამფუძნებელი იყო ტოკიოს მკვიდრი ახალგაზრდა ტოკუძი ჰაიაკავა. თავდაპირველად კომპანია შეიქმნა არა როგორც ელექტრონიკის მწარმოებელი, არამედ დაკავებული იყო მეტალის ნაწარმის რემონტით. 1915 წელს ტოკუძი აპატენტებს თავის გამოგონებას — ნიკელის კორპუსიან მექანიკურ ფანქარს, რომელსაც გათლა არ სჭირდება და იწყებს მის სერიულ წარმოებას. 1923 წელს ძლიერი მიწისძვრის შედეგად ტოკუძის ფანქრების ქარხანა მთლიანად დაინგრა და 1924 წლის სექტემბერში იგი ხსნის თავისი მექანიკური ფანქრების ახალ კომპანიას „HAYAKAWA METAL WORKS“ ქალაქ ოსაკას იმ რაიონში, რომელშიც დღეს მდებარეობს კომპანია შარპის მთავარი ოფისი. 10 წლის შემდეგ ტოკუძიმ ტოკიოს ერთ–ერთ მაღაზიაში ნახა გასაყიდი რადიომიმღები, რომელმაც ძალიან დიდ ინტერესი გამოიწვია მასში. ამის შემდეგ მან გადაწყვიტა თავისი კომპანიის საქმიანობა დაეკავშირებინა იმ დროისთვის თანამედროვე და მოთხოვნად მოწყობილობებთან. 1925 წელს გამოდის კომპანიის პირველი შარპის რადიომიმღები წარწერით „Made in Japan“. 1926 წლიდან კი იგი ინტერესდება ტელევიზორების წარმოებით. 1951 წელს კომპანია შარპი უშვებს თავის პირველ შავ–თეთრ ტელევიზორს, ხოლო 1953 წლიდან იწყება ახალი მოდელის SHARP TV3-14T სერიული წარმოება. 1950-იანი წლების ბოლოს პროდუქციას ემატება შარპის მაცივრები და სარეცხი მანქანების წარმოება. 1959 წლიდან კომპანია აფართოებს წარმოებას და უშვებს შარპის კონდეციონერებს, ელექტროგრილს და ვინტილატორებს. 1960 წლიდან გამოდის შარპის ფერადი ტელევიზორები. 1963 წელი აღინიშნა კომპანიის მიერ გამოშვებული პირველი მზის ელემენტებით. 1964 წელი მსოფლიოში პირველი ტრანზისტორებზე აწყობილი მაგიდის კალკულატორი. 1969 წელს კი გამოდის მსოფლიოში პირველი ელექტრო კალკულატორი. 1970 წელს კომპანია HAYAKAWA METAL WORKS იცვლის სახელს და იწოდება Sharp Corporation და მისი პრეზიდენტი ხდება აკირა საეკი. მნიშვნელოვანი გარღვევა კომპანიისთვის მოხდა 1982 წელს, როდესაც დაიწყო პორტატული კომპიუტერების გამოშვება. 1988 წელს გამოდის 14 დიუმიანი შარპის მონიტორი. სწორედ ამ პერიოდიდან იწყება კომპიუტერულ ტექნიკაში თხევადკრისტალური ტექნოლოგიების გამოყენება. 1994 წლიდან კომპანია Sharp Corporation იწყებს 21 დიუმიანი, ხოლო 1995 წლიდან 28 დიუმიანი მონიტორების წარმოებას. 1996 წელს გამოდის ლეპტოპი – Mebius. დღევანდელ დღეს შარპი ერთ–ერთი წამყვანი კომპანიაა მსოფლიოში კომპიუტერული, საყოფაცხოვრებო და მოკროელექტრონიკის წარმოების დარგში. ფირმას წარდგენილი აქვს 32 დიუმიანი ინტერნეტ–ტელევიზორი, რომელსაც ჩამონტაჟებული აქვს მოდემი და ვიდეობარათი. მსოფლიოს ბევრ ქვეყანაში აქვს გახსნილი ოფისები და მსოფლიო ბაზარზე თხევად-კრისტალური მონიტორების წარმოებით ერთ–ერთი მნიშვნელოვანი ადგილი უკავია. ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2013-12-22 საიტზე Wayback Machine. Global website Sharp Pocket Computers Sharp calculator models database ↑ data. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-10-09. ციტირების თარიღი: 2018-07-31. ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 Annual Report 2017, Sharp Corporation, July 2017, http://www.sharp-world.com/corporate/ir/library/annual/pdf/annual_2014.pdf. წაკითხვის თარიღი: 8 ოქტომბერი, 2014
დალარი (მრავალმნიშვნელოვანი)

დალარი შეიძლება აღნიშნავდეს: დალარი — მწვერვალი საქართველოში. დალარი — უღელტეხილი საქართველოში. დალარი — მდინარე საქართველოში. დალარი — სოფელი საქართველოში, დმანისის მუნიციპალიტეტში. დალარი — სოფელი აზერბაიჯანში, განჯა-ყაზახის რეგიონის შამქორის რაიონში დალარი — სოფელი სომხეთში, არარატის პროვინციაში.
Vespertine

Vespertine — ისლანდიელი მომღერალ ბიორკის მეოთხე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 2001 წლის 27 აგვისტოს. ალბომი გამოსცა ლეიბლმა One Little Indian. ყველა სიმღერის ავტორი - ბიორკი, გარდა მითითებულისა. "Unison"-ში ჟღერს Oval-ის "Aero Deck"-ის სემპლი. ინფორმაცია ბიორკის ოფიციალურ საიტზე ↑ Reviews for Vespertine by Björk. Metacritic.. ციტირების თარიღი: 7 ოქტომბერი 2011. ↑ Phares, Heather. Vespertine – Björk. AllMusic. ციტირების თარიღი: 7 ოქტომბერი 2011. ↑ ბრაუნი, დევიდ (20 აგვისტო 2001). „Vespertine“. Entertainment Weekly. ციტირების თარიღი: 7 ოქტომბერი 2011. ↑ „An evening of magic“. The Guardian. 24 აგვისტო 2001. ციტირების თარიღი: 13 დეკემბერი 2015. ↑ Baltin, Steve (26 აგვისტო 2001). „Record Rack“. Los Angeles Times. ციტირების თარიღი: 13 დეკემბერი 2015. ↑ Dalton, Stephen (25 აგვისტო 2001). „Bjork: Vespertine“. NME. ციტირების თარიღი: 29 სექტემბერი 2011. ↑ Schreiber, Ryan. (31 აგვისტო 2001) Björk: Vespertine. Pitchfork Media. ციტირების თარიღი: 13 დეკემბერი 2015. ↑ „Björk: Vespertine“. Q (181): 109. სექტემბერი 2001. ↑ Fricke, დევიდ (20 აგვისტო 2001). „Vespertine“. Rolling Stone. ციტირების თარიღი: 28 აპრილი 2012. ↑ (2004) The New Rolling Stone Album Guide, 4th, Simon & Schuster, გვ. 73–74. ISBN 0-7432-0169-8.  ↑ კრისტგოუ, რობერტ (12 მარტი 2002). „Consumer Guide: 2001 Gets Better“. The Village Voice. ციტირების თარიღი: 13 დეკემბერი 2015. ↑ Canadian album certifications – Björk – Vespertine. Music Canada. ↑ InfoDisc : Historique des Succes Musicaux en France depuis 1900. InfoDisc (მაისი 10, 2010). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-01-19. ციტირების თარიღი: დეკემბერი 12, 2016. ↑ French album certifications – Björk – Vespertine ფრანგულად. ეროვნული ხმისჩამწერი სინდიკატი. ↑ (2006) Oricon Album Chart Book: Complete Edition 1970–2005.. Roppongi, Tokyo: Oricon Charts. ISBN 4-87131-077-9.  ↑ ოფიციალური შვეიცარიული ჩარტების და მუსიკის საზოგადოება: ჯილდოები (Björk; 'Vespertine'). Hung Medien. ↑ British album certifications – Björk – Vespertine. ბრიტანეთის ფონოგრამების მწარმოებლების ასოციაცია. შეიყვანეთ Vespertine ველში Search. აირჩიეთ Title ველში Search by. შეიყვანეთ album ველში By Format. დააწკაპუნეთ ღილაკზე Go ↑ Bjork's New Blend. Billboard (მაისი 10, 2007). ციტირების თარიღი: დეკემბერი 17, 2016.
სტეფანიდინოდარის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია

სტეფანიდინოდარის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია (რუს. Церковь Рождества Пресвятой Богородицы) — მართლმადიდებლური ეკლესია აზოვის რაიონის სოფელ სტეფანიდინოდარში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას. აგებულია 2009-2012 წლებში. ეკლესიის მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, აზოვის რაიონი, სოფელი სტეფანიდინოდარი, მშვიდობის ქუჩა № 43-ბ. სოფელ სტეფანიდინოდარში პირველი ეკლესიის აგების თარიღი უცნობია, სავარაუდოდ ეს უნდა იყოს 1870-იანი წლები. ამ პერიოდში აგებული ეკლესია იყო ხისა, რომელსაც ჰქონდა სამი გუმბათი და სამრეკლო. ეკლესიის ეზოში მდებარეობდა აგურის საყარაულო შენობა. ეკლესია გადაურჩა ოქტომბრის რევოლუციასა და რუსეთის სამოქალაქო ომს, თუმცა ეკლესია დაანგრიეს 1930-იანი წლების მეორე ნახევარში. ეკლესიის ახალი ისტორია იწყება საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ. ეკლესიის მორწმუნეებმა გამოყეს სახლი, რომელიც გადააკეთეს სამლოცველოდ. 2009 წელს დაიწყეს ხის ეკლესიის მშენებლობა და დალოცეს სამახსოვრო ფუნდამენტის ქვა. სოფლის მოსახლეობას ეკლესიის მშენებლობაში დახმარება გაუწია კაზაკების გაერთიანებამ ვიქტორ პეტრეს ძე ვოდოლაცკის მეთაურობით, რომელიც სტეფანიდინოდარში იყო დაბადებული. ეკლესია შენდებოდა სამი წლის განმავლობაში და უკვე დასრუებული აკურთხა როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის მიტროპოლიტმა მერკურიმ. ამჟამად ეკლესიაში მოქმედებს საკვირაო სკოლა, მიმდინარეობს წვრთნები სამხედრო ხელოვნებაში. 2016 წლის ივლისში ეკლესიაში ბავშვებისთვის გაიხსნა სამხედრო-პატრიოტული კურსები. ეკლესიის წინამძღვარია სერგეი (ვასილევი). Храм Рождества Богородицы села Стефанидинодар Азовского района Азовское благочиние - храмы დაარქივებული 2017-11-03 საიტზე Wayback Machine. ↑ Церковь Рождества Пресвятой Богородицы (Стефанидинодар) ↑ История прихода ↑ Церковь Рождества Пресвятой Богородицы ↑ На территории храма Рождества Пресвятой Богородицы с. Стефанидинодар Азовского района состоялось открытие военно-патриотических сборов. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-03-13. ციტირების თარიღი: 2017-04-05. ↑ Иерей Васильев Сергей Александрович. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-03-13. ციტირების თარიღი: 2017-04-05.
დალარი

დალარი — მწვერვალი საქართველოსა და რუსეთის (ყარაჩაი-ჩერქეზეთი) საზღვარზე, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, მესტიის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს სვანეთის კავკასიონის მთავარ წყალგამყოფ ქედზე, მდინარე ნენსკრის მარჯვენა შენაკადის — დალარის სათავეში. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3988 მ. მთა აგებულია პალეოზოური გრანიტოიდებით. დალარი მოქცეულია ნივალურ ზონაში. ნემანიშვილი ს., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 299.
ზურნაზენ მუსტაფა-ფაშა

ზურნაზენ მუსტაფა-ფაშა (თურქ. Zurnazen Mustafa Paşa; დ. უცნობია — გ. არზრუმი, ოსმალეთის იმპერია, 1666) — ოსმალეთის სახელმწიფო მოღვაწე, წარმოშობით ალბანელი, კაპუდან-ფაშა 1655-1656 წლებში, დიდი ვეზირი 1656 წლის 5 მარტს, 4 საათით. მასზე მცირე ხანს დიდი ვეზირის ბეჭედი არავის ჰკეთებია. ზოგიერთ წყაროში მისი სახელი ამოღებულია ვეზირების სიიდან. 1650-იან წლებში მართავდა ქარამანისა და სილიფკეს სანჯაყებს. 1656 წელს, სულთან მეჰმედ IV-მ დიდი ვეზირის ბეჭედის მისაღებად მომავალი გაზი ჰუსეინ-ფაშას ნაცვლად დანიშნა დიდ ვეზირად, მაგრამ აჯაყნების შემდეგ, დაახლოებით 4 საათში მოუწია თანამდებობის დატოვება. ამის შემდეგ მას ჩააბარეს არზრუმის სანჯაყი, სადაც 10-წლიანი მმართველობის შემდეგ, 1666 წელს გარდაიცვალა. ოსმალეთის დიდი ვეზირების სია Danişmend (1971), p. 41. İzahlı Osmanlı Tarihi Kronolojisi, Cilt:5, İsmail Hami Danişmend Uzunçarşılı, İsmail Hakkı, (1954) Osmanlı Tarihi III. Cilt, 2. Kısım , XVI. Yüzyıl Ortalarından XVII. Yüzyıl Sonuna kadar), Ankara: Türk Tarih Kurumu (Altıncı Baskı 2011 ISBN 978-975-16-0010) say.363-365