laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ათარჰაბლა

ათარჰაბლა — სოფელი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკის გუდაუთის მუნიციპალიტეტში (დურიფშის თემი), მდინარე გუდოუს სათავესთან. ზღვის დონიდან 65 მ, შავი ზღვიდან 11 კმ, გუდაუთიდან 11 კმ. 2008 წლის 23 ოქტომბრის ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ საქართველოს კანონის საფუძველზე, ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის სამხედრო აგრესიის შედეგად და დადგენილია ამ ტერიტორიების განსაკუთრებული სამართლებრივი რეჟიმი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 74. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 14. ↑ მოსახლეობის სრულიად საკავშირო აღწერა 1989. აფხაზეთის ასსრ
აკალამრა

აკალამრა (ყოფილი ბამბუკოვანი; ყოფილი კალმუთ — გადაერქვა 1948 წლის 3 სექტემბერს.) — სოფელი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკის გუდაუთის მუნიციპალიტეტში (ანუხვის თემი). ზღვის დონიდან 80 მ, შავი ზღვიდან 3 კმ, გუდაუთიდან 13 კმ. 2008 წლის 23 ოქტომბრის ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ საქართველოს კანონის საფუძველზე, ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის სამხედრო აგრესიის შედეგად და დადგენილია ამ ტერიტორიების განსაკუთრებული სამართლებრივი რეჟიმი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 79. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 15. ↑ საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის საინფორმაციო-სტატისტიკური განყოფილება, „საქართველოს სსრ ადმინისტრაციულ ტერიტორიული დაყოფა 1949 წლის 1 სექტემბრისათვის“, თბ., 1949 ↑ მოსახლეობის სრულიად საკავშირო აღწერა 1989. აფხაზეთის ასსრ
ისააკის ტაძარი

წმინდა ისააკის საკათედრო ტაძარი (რუს. Исаа́киевский собор) — უდიდესი მართლმადიდებლური ტაძარი სანქტ-პეტერბურგში, რუსეთი, მისი აგების პერიოდში წარმოადგენდა უდიდეს ქრისტიანულ ეკლესიას რუსეთში (101.5 მ. სიმაღლით). ტაძარი აგებულია ნეოკლასიკურ სტილში ბიზანტიური ჯვრის ეკლესიის ნიმუშზე და მიეძღვნა წმ. ისააკ დალმაციელს, პეტრე დიდის მფარველ წმინდანს. ტაძრის მშენებლობა ბრძანა იმპერატორმა ალექსანდრე I-მა ადრინდელი რინალდისეული სტრუქტურის ადგილას. სპეციალურად შექმნილმა კომისიამ რამდენიმე პროექტი განიხილა, მათ შორის იყო ფრანგი ოგიუსტ დე მონფერანის (1786 - 1858) ნამუშევარიც, რომელიც ნაპოლეონის დიზაინერი შარლ პერსიეს ატელიეში იყო განსწავლული. მონფერანის პროექტი კომისიის ზოგიერთმა წევრმა დაიწუნა მისი ოთხი იდენტური კოლონადის მშრალი ცივი რიტმულობის გამო. თუმცა იმპერატორმა, რომელიც არქიტექტურის პომპეზურ იმპერიულ სტილს ამჯობინებდა, კომისიის გადაწყვეტილება მონფერანის სასარგებლოდ შეცვალა. ტაძრის მშენებლობა 40 წელს (1818-1858) გაგრძელდა მონფერანის ზედამხედველობის ქვეშ. საბჭოთა მმართველობის პერიოდში შენობა ჯერ მიტოვებული იყო, შემდეგ კი ათეიზმის მუზეუმად გადაკეთდა. მეორე მსოფლიო ომის დროს გუმბათი ნაცრისფრად შეიღება მტრის ბომბდამშენებისგან დასაცავად. ამჟამად ტაძარში ლოცვის უფლება ნებადართულია მხოლოდ მის მარცხენა კაპელაში, მთავარ ნაწილში კი დღესასწაულების დროს. მუზეუმის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2006-06-27 საიტზე Wayback Machine. ისააკის ტაძარი - გალერეა დაარქივებული 2019-05-14 საიტზე Wayback Machine. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ისააკის ტაძარი სანქტ-პეტერბურგის ღირსშესანიშნაობები სასახლეები • ხიდები • ტაძრები • ძეგლები • არხები • კუნძულები • სანაპიროები • ბაღები და პარკები • თეატრები • სასწავლებლები მუზეუმები: ერმიტაჟი • რუსული მუზეუმი • პუშკინის ბინა • სამხედრო-ისტორიული მუზეუმი • სამხედრო-საზღვაო მუზეუმი ტაძრები: პეტრეპავლეს ტაძარი • ალექსანდრე ნეველის ლავრა • ყაზანის ტაძარი • ისააკის ტაძარი • სპას-ნა-კროვი • ჩესმენსკის ეკლესია • სმოლნის ტაძარი • ქუჩები და მოედნები: ლიტეინი • ლიგოვკა • მარსოვო პოლე • ნევსკი • სადოვაია ულიცა სხვა ობიექტები: პეტრე-პავლეს ციხესიმაგრე • ადმირალტეისტვო • კუნსტკამერა • ავრორა • პეტრე I-ის სახლი • მიხაილოვსკი სასახლე • ზაფხულის ბაღი • ბოტანიკური ბაღი • ზამთრის სასახლე • სენატის მოედანი • ბრინჯაოს მხედარი • სასახლის მოედანი • კლოდტის ცხენები • პეტროგრადის მხარე • ახალი ჰოლანდია • უნივერსიტეტი • მთავარი შტაბის არკა • სმოლნი • ნარვის კარიბჭე • ნეკროპოლი • გოსტინი დვორი • ცირკი • ზოოპარკი  • მეტრო
აკვასქემწა

აკვასქემწა, აკვასქიამწა — სოფელი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკის გუდაუთის მუნიციპალიტეტში (ზვანდრიფშის თემი), მდინარე ხიფსთის ნაპირზე. ზღვის დონიდან 130 მ, შავი ზღვიდან 8 კმ, გუდაუთიდან 18 კმ. 2008 წლის 23 ოქტომბრის ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ საქართველოს კანონის საფუძველზე, ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის სამხედრო აგრესიის შედეგად და დადგენილია ამ ტერიტორიების განსაკუთრებული სამართლებრივი რეჟიმი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 80-81. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 15. ↑ მოსახლეობის სრულიად საკავშირო აღწერა 1989. აფხაზეთის ასსრ
ალგითი

ალგითი — სოფელი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკის გუდაუთის მუნიციპალიტეტში (ლიხნის თემი), მდინარე ხიფსთის მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 30 მ, შავი ზღვიდან 2 კმ, გუდაუთიდან 5 კმ. 2008 წლის 23 ოქტომბრის ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ საქართველოს კანონის საფუძველზე, ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის სამხედრო აგრესიის შედეგად და დადგენილია ამ ტერიტორიების განსაკუთრებული სამართლებრივი რეჟიმი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 96. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 15.
ალრა

ალრა — სოფელი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკის გუდაუთის მუნიციპალიტეტში (ააცის თემი), მდინარე ააფსთის მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 40 მ, შავი ზღვიდან 5 კმ, გუდაუთიდან 16,5 კმ. 2008 წლის 23 ოქტომბრის ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ საქართველოს კანონის საფუძველზე, ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის სამხედრო აგრესიის შედეგად და დადგენილია ამ ტერიტორიების განსაკუთრებული სამართლებრივი რეჟიმი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 115. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 15.
ალძიხი

ალძიხი — სოფელი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკის გუდაუთის მუნიციპალიტეტში (ააცის თემი), მდინარე მწარის (ააფსთის მარცხენა შენაკადი) მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 170 მ, გუდაუთიდან 15 კმ. 2008 წლის 23 ოქტომბრის ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ საქართველოს კანონის საფუძველზე, ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის სამხედრო აგრესიის შედეგად და დადგენილია ამ ტერიტორიების განსაკუთრებული სამართლებრივი რეჟიმი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 117. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 15.
ორტი

ორტი (გერმ. Ort – ადგილი) — სამთო საქმეში სასარგებლო წიაღისეულის ფენის სახურავი ან საგები გვერდის მიმართულებით (ან სახურავიდან საგებ გვერდამდე) გაყვანილი ჰორიზონტალური მიწისქვეშა გვირაბი (კუთხის დახრილობა 3°), რომელსაც არ აქვს უშუალო გამოსასვლელი დედამიწის ზედაპირზე. ორტის დანიშნულებაა მიწის სიღრმეში მოპოვებული სასარგებლო წიაღისეულის გადაადგილება მთავარ სატრანსპორტო მაგისტრალთან. შტრეკი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 586. ↑ (რუსული) სამთო სამუშაოები – ორტი
ნიკოლა ლეგროტალიე

ნიკოლა ლეგროტალიე (დ. 20 ოქტომბერი, 1976, იტალია) — იტალიელი ფეხბურთელი, სერია A-ს კლუბ „კატანიას“ ცენტრალური თავდამსხმელი. ნიკოლა ლეგროტალიე დაიბადა 1976 წელს, ბარის პროვინციაში . ის უკვე 17 წლის იყო, როდესაც „ბარის“ რიგებში პირველად ითამაშა. შემდეგ იყო იჯარის წესით ჯერ „პისტუაში“, შემდეგ „პრატოში“. „ბარიში“ 1998 წელს დაბრუნდა, მაგრამ პირველივე შემოთავაზება მიიღო და თავი ამოყო „მფრინავ ვირებში“, ანუ ვერონის „კიევოში“. აი სწორედ „კიევო“ იყო გუნდი, სადაც ნიკოლამ თავისი შესაძლებლობები გამოავლინა დადებითი კუთხით. 2000 წელს „კიევო“ გადავიდა სერია A-ში და ჰქონდა საოცარი პირველი წრე, სწორედ იმ გუნდის ერთ–ერთი მამოძრავებელი ძალა იყო ნიკოლა. 2002 წელს ლეგრო ნაკრებშიც მიიწვიეს, მაგრამ კონკურენციას ვერ გაუძლო. მალდინი, ნესტა, კანავარო, მატერაცი, ფერარა, კოსტაკურტა, იულიანო და მრავალი უმაღლესი კლასის ფეხბურთელები. 2003 წელს კი ნიკოლა გადავიდა „იუვენტუსში“ მისი ტრანსფერი ძალიან ძვირი დაჯდა — 8 მილიონი $ და კიდევ 3 ფეხბურთელი მისცა „იუვემ“ „კიევოს“: ჯუზეპე სკული, მატეო პარო, დანიელე გასკანდელო. პირველი სეზონი ლიპის მეთაურობით კარგად ჩაატარა და 21 თამაშში 2–ჯერ გაიტანა. მოიგო სკუდეტო. შემდეგ გუნდი ფაბიო კაპელომ ჩაიბარა და ლეგროტალიემ 5 თვეში 2 ჯერ ითამაშა და ზამთარში გაანათხოვრეს „ბოლონიაში“. 2005–2006 წლის სეზონი „სიენაში“ გაატარა და ბრწყინვალე თამაშები ჩაატარა. 2006 წელს იყო კალჩო სკანდალი და „იუვენტუსი“ სერია B-ში მიაბრძანეს. გუნდი განახევრდა და ლეგროტალიე გუნდში დააბრუნეს. მათ მოიგეს სერია B და გადმოვიდნენ უმაღლეს ლიგაში. 2007 წელს „იუვენტუსი“ კლაუდიო რანიერიმ ჩაიბარა და ნიკოლა ლეგროტალიე გუნდის უცვლელი წევრი იყო. ცენტრში ჯორჯო კიელინის და ნიკოლას კარგი თამაშით „იუვენტუსმა“ 14 თამაში 9 ბურთი გაუშვა და იუვემ ლიგის საგზური მოიპოვა. მას კონტრაქტი გაუხანგრძლივეს 2010 წლამდე. შემდეგ გუნდი ჩაიბარა ლუიჯი დელ ნერიმ და მას სათამაშო პრაქტიკა აღარ ჰქონდა, თანაც მის მიმართ ნდობაც დაკარგეს. აი 2011 წელს ზამთარში მიიღო შემოთავაზება „მილანისგან“ და იგიც უყოყმანოდ დათანხმდა. მართალია ჯერ მას 1 თამაში აქვს ჩატარებული, მაგრამ მისი აზრით იყო „მილანის“ წევრობა უკვე მიღწევაა. „იუვენტუსმა“ კი ეს ფეხბურთელი არ დააფასა და 7 წლის შემდეგ უსახელოდ წავიდა. ნაკრების კარი მარჩელო ლიპიმ დაუხურა 2010 წელს, ბოლო წუთამდე იცოდა , რომ 23 კაციან სიაში იყო. ნაკრებში ჩაატარა 16 მატჩი და გაიტანა 1 გოლი . მისი საყვარელი წიგნია ბიბლია, არის ძალიან რელიგიური და ატარებს აქციებს , სადაც ჰომოსექსუალიზმს ცოდვას უწოდებს და აკრიტიკებს ყველა იმ ადამიანს, ვინც ამას კარგ ტონად იღებს. გამოცემული აქვს ავტობიოგრაფიული წიგნი და გეგმავს გამოსცეს კიდევ ერთი წიგნი.
ქანობი

ქანობი — დახრილი გვირაბი, რომელსაც არ აქვს უშუალო გამოსასვლელი დედამიწის ზედაპირზე და იყენებენ მოპოვებული სასარგებლო წიაღისეულის ასაწევად, მასალისა და დანადგარების ჩასაშვებად, მომუშავეთა სასიარულოდ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 454.
დუნიტი

დუნიტი (ინგლ. Dunit) — მომწვანო-შავი ფერის ულტრაფუძე სიღრმული მაგმური ქანი. დუნიტის მთავარი მინერალია ოლივინი (85-98 პროც), მეორეხარისხოვანი — ქრომიტი (1-5 %), მაგნეტიტი, ილმენიტი, პიროქსენი, შპინელი; იშვიათად — გრანატი, კორუნდი. ქმნის სილებს, ლინზებს, იშვიათად — დიდი ზომის ინტრუზივებს. ვარაუდობენ, რომ დუნიტი დედამიწის ქერქის ზედა ნაწილში ტექტონიკურად შემოჭრილი მანტიის ნაწილია. დუნიტთან დაკავშირებულია ქრომიტის, პლატინის, ნიკლის, კობალტისა და ქრიზოტილ-აზბესტის საბადოები. იყენებენ ცეცხლგამძლე მასალად. სახელი ეწოდა ახალი ზელანდიის მთა დუნის (Dun) მიხედვით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 654.
ფილიტი

ფილიტი (ბერძ. φύλλον, phýllon, ფურცელი) — მეტამორფული ქანი, რომელიც შედგება ძირითადად სერიციტის ან ქლორიტის წვრილ-წვრილი ქერცლებისაგან. ახასიათებთ თხელი ფიქლებრიობა. ფილიტის შედგენილობაში არის აგრეთვე კვარცის ნატეხები, ზოგჯერ ალბიტის ახლად წარმოქმნილი კრისტალები. მუქი ნაცრისფერი ან შავია, წარმოიქმნება თიხიანი ნალექების შედარებით სუსტი მეტამორფიზმის შედეგად. მეტამორფიზმის ხარისხის მიხედვით გარდამავალი ადგილი უკავია თიხაფიქლებსა და ქარსიან კრისტალურ ფიქლებს შორის. თიხა ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 306.
სიაჩენი

სიაჩენი (ჰინ. सियाचीन) — მყინვარი ინდოეთში. უდიდესია ყარაყორუმის მთებში. მდებარეობს მდინარე შაიოკის მარჯვენა შენაკადის — ნუბრის სათავეში. დენდრიტულ-ხეობური ტიპისაა. სიგრძე 76 კმ, ფართობი 750 კმ². ეშვება კონდუსის ქედის აღმოსავლეთი კალთიდან, ზღვის დონიდან დაახლოებით 7000 მ სიმაღლიდან. მიემართება აღმოსავლური მიმართულებით, დიდ მანძილზე დაფარულია ნატეხი ქანებით. ფირნის ველის ხაზი გადის ზღვის დონიდან 5300 მ-ზე. მთავრდება 3550 მ სიმაღლეზე. გამოხატულია არანაკლებ 12 შუა მორენა. 1848 წლიდან 1909 წლამდე სიაჩენი წინ იწევდა. განაახლა წინსვლა გასული საუკუნის 1950-იან წლებში. XXI საუკუნის დასაწყისიდან სიაჩენი სტაბილურია. ↑ Войтковский К.Ф. Основы гляциологии. М.: Наука, 1999. — 256 с. ↑ Siachen Glacier | Encyclopedia Britannica ↑ Сиачен | Большая российская энциклопедия. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-09-07. ციტირების თარიღი: 2020-06-06.
კახორის წმინდა გიორგის ეკლესია

კახორის ეკლესია — ქართული მართლმადიდებლური სალოცავი ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს სოფლებს — ვანსა და ფარცხნალს შორის, კახორის მთაზე. აშენებულია 2006-2007 წლებში გვიანდელი შუა საუკუნეების ნაეკლესიარზე. ისტორიული ნაგებობა იყო წმ. გიორგის სახელობის დარბაზული ეკლესია, ნაშენი შირიმნის თლილი ქვით. ინტერიერი მოხატული იყო; გამოსახული იყო რელიგიური სიუჟეტები, ასევე ისტორიული სასულიერო და საერო პირების პორტრეტები. ფრესკებს ახლდა ასომთავრული წარწერები. კახორის ეკლესია სავარაუდოდ აგებული იყო ძველი წარმართული საკურთხევლის ადგილზე. ეკლესიაში აღმართული ყოფილა ხავერდის მოსასხამით შემოსილი ხის დიდი ჯვარი წმ. გიორგის გამოსახულებით. აქ იმართებოდა საეკლესიო დღესასწაული „კახორობა“. კახორის ეკლესიას იხსენიებს ლევან გოთუა რომანში „გმირთა ვარამი“ (1958-1962). საბჭოთა რეჟიმის დამყარების შემდეგ, 1923 წელს ეკლესია დაარბიეს, მისი სიძველეების ნაწილი განადგურდა, ნაწილი ქუთაისის მუზეუმში გადაიტანეს. 1930-იან წლებში, როდესაც კახორი აღწერა ისტორიკოსმა გ. ბოჭორიძემ, ეკლესია დაზიანებული სახით იყო შემორჩენილი. 2006-2007 წლებში ადგილობრივმა მოსახლეობამ ძველი ნაგებობის ნაშთები ჯერ კიდევ შემორჩენილი ფრესკებით მთლიანად დაანგრია და მის ნაცვლად ახალი დარბაზული ტიპის ეკლესია ააშენა. ძველი ეკლესიის ქვები მხოლოდ ინტერიერშია გამოყენებული ძირითადად აფსიდსა და ჩრდილოეთ კედელზე. დანგრევის წინ არ მომხდარა ძველი ეკლესიის შემორჩენილი ნაგებობების ფოტოდოკუმენტირება. 2016 წელს ეკლესია ეკურთხა წმინდა კვირიკესა და ივლიტას სახელზე. განახლებულია „კახორობის“ ტრადიცია, რომელიც ყოველწლიურად, 28 ივლისს, წმ. კვირიკესა და ივლიტას ხსენების დღეს აღინიშნება. ტაბატაძე კ., სოფელ ვანის ეკლესია და მისი შემოგარენი, «ძეგლის მეგობარი», 1986, №3. — გვ. 28-30. ბოჭორიძე გ,. იმერეთის ისტორიული ძეგლები, თბ., 1995. — გვ. 158-161. საყვარელიძე თ., ვანი // ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. ?.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 9641 ↑ ხარაგაულში კახორობა აღინიშნება — «ჩემი ხარაგაული», 28 ივლისი, 2021.
ოსტაშკოვი

ოსტაშკოვი (რუს. Осташков) — ქალაქი რუსეთში, ტვერის ოლქში, 199 კმ-ში ტვერიდან. მდებარეობს ტბა სელიგერის სამხრეთ სანაპიროზე. 2017 წლის მდგომარეობით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 16,318 ადამიანს. კლიხენის კუნძული პირველად ნახსენებია ლიტვის დიდი ჰერცოგი ალგირდასის წერილში კონსტანტინოპოლის პატრიარქთან 1371 წელს. რამდენიმე წლით გვიან კუნძული ნოვგოროდელმა ყაჩაღებმა დაარბიეს. კლიხენის გადარჩენილი ორი მცხოვრები ოსტაშკო და ტიმოფეი მთავარ ნაპირზე გადავიდნენ და სოფლები ოსტაშკოვო და ფიმოფეევო დააფუძნეს, შესაბამისად. პირველი ეკუთვნოდა მოსკოვის პატრიარქს, მეორე კი - ვოლოკოლამსკის მონასტერს. 1770 წელს ორივე სოფელი გაერთიანდა ერთ ქალაქ ოსტაშკოვში. ამჟამად ოსტაშკოვი რუსეთის ერთ-ერთი ულამაზეს პროვინციულ ქალაქად მიიჩნევა. მისი მთავარი ქუჩები ნეოკლასიკურ სტილშია განლაგებული ივან სტაროვის გეგმის მიხედვით (1772). ადგილობრივ ღირშსესანიშნაობათა შორისაა ამაღლების ეკლესია (1689), სამების საკათედრო ტაძარი (1697), ზეციური ნიშნის მონასტერი (1673-1880) და მე-18 საუკუნის შუა წლების ჟიტნის მამათა საკნები. ქალაქის სასიამოვნო არქიტექტურისა და ტბის ნაპირას მიმზიდველი მდებარეობის გამო ოსტაშკოვო დასავლეთ რუსეთში ერთ-ერთ ყველაზე პოპულარული დასასვენებელი და დასათვალიერებელი ადგილია. განთქმული ნილოვის მონასტერი მდებარეობს სტოლბნის კუნძულზე, ოსტაშკოვიდან ჩრდილოეთით 10 კმ-ში. ამ ადგილას მდებარეობდა ნკვდ-ს სპეციალური ბანაკი, სადაც დაახლოებით 6300 პოლონელი ტყვე ჰყავდა დამწყვდეული ტვერში მათი წამებით სიკვდილით დასჯამდე (ცნობილი როგორც კატინის ხოცვა-ჟლეტა). ტურიზმი ოსტაშკოვში (რუს.) დაარქივებული 2008-07-02 საიტზე Wayback Machine. ოსტაშკოვის საიტი ↑ https://rosstat.gov.ru/storage/mediabank/tab-5_VPN-2020.xlsx <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126684906"></a>
იოანე ზედაზნელი (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი იოანე ზედაზნელი შეიძლება აღნიშნავდეს: იოანე ზედაზნელი — IX საუკუნის საეკლესიო მოღვაწე, წმინდანი. იოანე ზედაზნელი — VI საუკუნის ასურელი საეკლესიო მოღვაწე, წმინდანი.
ზენი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ტერმინი ზენი შეიძლება აღნიშნავდეს: ზენი — ქართული ანბანის მეშვიდე ასო. ზენი — სოფელი გალის მუნიციპალიტეტის დიხაზურგის თემში ზენი — სოფელი გალის მუნიციპალიტეტის ნაბაკევის თემში ზენი — სოფელი გალის მუნიციპალიტეტის ჭუბურხინჯის თემში ზენი — სოფელი ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტში ზენი — სოფელი ხობის მუნიციპალიტეტის ნოჯიხევის თემში ზენი — სოფელი ხობის მუნიციპალიტეტის საჯიჯაოს თემში
ალმათის მეტროპოლიტენი

ალმათის მეტროპოლიტენი — მეტროპოლიტენის სისტემა ალმათიში, ყაზახეთი. მეტროპოლიტენების სია [1] [2] დაარქივებული 2012-08-15 საიტზე Wayback Machine. [3] დაარქივებული 2010-12-18 საიტზე Wayback Machine.
ჯებირი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ჯებირი შეიძლება აღნიშნავდეს: ჯებირი – ჰიდროტექნიკური ნაგებობა; ჯებირი – სოფელი გორის მუნიციპალიტეტში; ჯებირის ეკლესია — ეკლესია სოფელ ჯებირში.
ჯონ დეივისი

ჯონ დეივისი (ინგლ. John Davis; დ. 1550 — გ. 29 დეკემბერი 1605) — ინგლისელი ზღვაოსანი. დასავლეთ არქტიკისა და სამხრეთი ატლანტიკის ცნობილი მკვლევარი. 1585-1587 წლებში ჩრდილო-დასავლეთ არქტიკულ გასასვლელებს ეძებდა. 1585 წლის ზღვაოსნობის დროს მიაღწია გრენლანდიის ფიორდს, სადაც ამჟამად გოტჰობი მდებარეობს და გადაკვეთა (დეივისის) სრუტის ყველაზე ვიწრო ადგილი და აღმოაჩინა (ეირიკ რაუდის შემდეგ) კამბერლენდის ყურე მეორედ. თუმცა მან ყურე სრუტედ მიიჩნია. 1586 წლის ექსპედიციის დროს ოთხ გემზე (რომელთაგან ორი შინ დააბრუნეს) გაიარა ბაფინის მიწის სანაპიროები, ვერ შეამჩნია ჰუდსონის ყურეში შესასვლელი, აღმოაჩინა ჰამილტონის ყურე, რომლის შესწავლა ვერ მოახერხა ძლიერი შტორმის გამო. მესამე, 1587 წელს განხორციელებული ზღვაოსნობის დროს დეივისმა გაიარა გრენლანდიის სანაპირო სიახლოვე მისი სამხრეთი დაბოლოებიდან გოტჰობთან არსებულ ფიორდამდე და იქ სანადირო რეწვისათვის დატოვა ორი დიდი გემი, თავად კი 20 ტონიანი გემით გაემგზავრა ჩრდილოეთისაკენ და გზად გახსნა გრენლანდიის დასავლეთ სანაპიროს დაახლოებით 1700 კმ-იანი მონაკვეთი. აქედან გაემგზავრა ჩრდილო-დასავლეთისაკენ ღია ზღვაში (ბაფინის ზღვა) და გაიარა არაუმეტეს 200 კმ-ისა. მისი გადაადგილება ყინულებმა შეაფერხა. შემდეგ, დეივისმა გეზი აიღო ბაფინის მიწისკენ და შედეგად აღმოაჩინა კამბერლენდისა და ჰოლის ნახევარკუნძულები და მათი გამყოფი კამბერლენდის ყურე; აღმოაჩინა აგრეთვე ფრობიშერის ყურე. სამხრეთით გაიარა ჰუდსონის ყურის შესასვლელი და აღნიშნა იგი როგორც „გამალებული მორევი“. აღწერა ლაბრადორის თითქმის მთელი 800 კმ-იანი ატლანტის ზღვისპირი და დაბრუნდა სამშობლოში. 1588 წელს მონაწილეობდა ესპანური არმადის დარბევაში, სადაც გემს მეთაურობდა. სამხრეთ ატლანტიკაში 1592 წელს შემთხვევით წააწყდა ფოლკლენდის კუნძულებს. დაიღუპა სინგაპურთან ახლოს იაპონელ მეკობრეებთან შეტაკების დროს 1605 წლის 29 დეკემბერს. დეივისმა მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა გემთმძღოლობაში. მის მიერ არის დახვეწილი ალიდადა; გამოიგონა კვადრანტი, რომელიც ნავიგაციაში მრავალი წლის განმავლობაში გამოიყენებოდა. შეადგინა იმ დროისათვის მეტად ზუსტი რუკები, რომლებსაც ჩვენამდე არ მოუღწევია. დეივისის სახელს ატარებს სრუტე გრენლანდიასა და ბაფინის მიწას შორის. ჯონ დეივისი — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული) ჯონ დეივისი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური) ჯონ დეივისი — ენციკლოპედიური ლექსიკონი (რუსული)
გრაიზენი

გრაიზენი (გერმ. Greisen) — პნევმატოლითურ-ჰიდროთერმული მეტასომატური წარმოშობის ქანი. ძირითადად შეიცავს კვარცს, თეთრ ქარსებს, ტურმალინს, ტოპაზსა და ფლუორიტს, აგრეთვე კასიტერიტს, ვოლფრამიტს, ბერილს, მოლიბდენიტს და სხვა მადნეულ მინერალებს. გრაიზენის მთავარი მინერალის მიხედვით განარჩევენ გრაიზენის ფაციესებს: კვარციანს, ტურმალინ-კვარციანს, ტოპაზ-კვარციანს, ფლუორიტ-კვარციანს, მუსკოვიტ-კვარციანს. გრაიზენი წარმოიქმნება უმთავრესად გრანიტოიდების, იშვიათად მჟავე შედგენილობის ეფუზივების, არკოზული ქვიშაქვებისა და მეტამორფული ქანების მეტასომატური შეცვლის — გრაიზენიზაციის — შედეგად. ჩვეულებრივ გრაიზენი ქმნის უსწორო ფორმის სხეულებს გრანიტოიდებში, უმთავრესად ინტრუზივის კიდურ ნაწილში. გრაიზენთან ხშირად გენეტურადაა დაკავშირებული Sn, W, Mo, Be და სხვა საბადოები. ამიტომ გრაიზენიზირებული ქანები ამ საბადოების ერთ-ერთი ძებნითი ნიშანია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 248. გრაიზენი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)
ჯვართამაღლება

ჯვართამაღლება — ერთ-ერთი ქრისტიანული საეკლესიო დღესასწაული, რომელიც აღინიშნება ყოველი წლის 27 სექტემბერს (ძველი სტილით 14 სექტემბერს). მისი წარმოშობის შესახებ არსებობს სხვადასხვა გადმოცემა. ამათგან უფრო მიღებულის მიხედვით, ჯვართამაღლება აღნიშნავს იმ დღეს, როდესაც რომის იმპერატორ კონსტანტინეს დედის, ელენე დედოფლის ბრძანებით – იერუსალიმის მახლობლად, დაახლოებით 335 წელს, იპოვეს იესო ქრისტეს ჯვარი. ყველასათვის შესაძლებელი რომ ყოფილიყო ჯვრის ხილვა, იერუსალიმის პატრიარქმა მაკარიოსმა აღმართა ანუ აღამაღლა იგი. აქედან წარმოდგება დღესასწაულის სახელწოდება „ჯვართამაღლება“. ჯვართამაღლების დღესასწაული ორ დღეს მოიცავს: „წინადღე პატიოსანი და ცხოველმყოფელი ჯვრის ამაღლებისა“ – როდესაც დაწესებულია მკაცრი მარხვა (26 სექტემბერი) და „მსოფლიო ამაღლება პატიოსანი და ცხოველმყოფელი ჯვარისა“. აცხოვნე, უფალო, ერი შენი და აკურთხე სამკვიდრებელი შენი, ძლევა ჯვრითა ბარბაროზთა ზედა ღვთივ-დაცულსა ერსა ჩვენსა მოანიჭე, და საფარველსა შენსა ქვეშე ჯვრისა შენისა დაიცევ, რათა ვიტყოდეთ: უფალო, დიდება შენდა! რომელი ამაღლდი ნებსით ჯვარსა ზედა, მოსახელესა შენსა ახალსა მოქალაქობასა, წყალობანი შენნი მოგვანიჭე, ქრისტე ღმერთო, ახარე ძალითა შენითა ღვთივ-დაცულსა ერსა ჩვენსა, და ძლევა მოჰმადლე მას მბრძოლთა მიმართ, რომელსა თანა-შემწედ აქვს შენი საჭურველი მშვიდობისა, უძლეველი საძლეველი, ჯვარი შენი, ყოვლად-ძლიერი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 557-558.
ვირჯინია ფრენსის სტერეტი

ვირჯინია ფრენსის სტერეტი (1900-1931) — ამერიკელი მხატვარი და ილუსტრატორი. თავის პირველ შეჯიბრში სტერეტმა მონაწილეობა 19 წლის ასაკში მიიღო (ცოტა ხნის შემდეგ მას ტუბერკულოზის დიაგნოზი დაუსვეს). მან დაიწყო პენის საგამომცემლო კომპანიაში ძველი ფრანგული ზღაპრების ილუსტრირება(1920) - კოლექციაში ჰქონდა მე -19 საუკუნის ფრანგი ავტორის, კომტეს დე სეგური (სოფიო ფედოროვნა როსტოფჩინის)ნამუშევრები. ძველი ფრანგული ზღაპრების გამოქვეყნებიდან ერთი წლის შემდეგ, პენის საგამომცემლო კომპანიიდან ახალი შეკვეთილი სამუშაოებისთვის სტერეტმა წარმოადგინა თანგლევუდის ზღაპრები (1921). საწყისი ფასი 1923 წელს ვერ იყო იმხელა, რომ სტერეტის ჯანმრთელობა შეენარჩუნებინა, რის გამოც მან ვეღარ შეეძლო მუშაობა და 1931 წელს გარდაიცვალა. ვირჯინია ფრენსის სტერეტი — ნამუშევრები პროექტ „გუტენბერგზე“ Tanglewood Tales illustrations დაარქივებული 2016-05-20 საიტზე Wayback Machine. Complete Old French Fairy Tales, Tanglewood Tales, and Arabian Nights illustrations დაარქივებული 2016-03-03 საიტზე Wayback Machine.
Itch (EP)

Itch — ბრიტანული ალტერნატიული როკ-ჯგუფ Radiohead-ის 1994 წელს გამოცემული EP. იგი მხოლოდ იაპონიაში გამოვიდა. მიუხედავად იმისა, რომ ჩანაწერზე ახალი მასალა წარმოდგენილი არ არის, მასში შეტანილია კრის შელდონის მიერ შექმნილი სიმღერის Stop Whispering რემიქსი, რომელიც მხოლოდ აშშ-ში გამოიცემოდა. მეორე სიმღერაა Thinking About You, რომელიც განსხვავდება ალბომის Pablo Honey ვერსიისგან. Faithless, the Wonderboy პირველად გამოვიდა სინგლზე Anyone Can Play Guitar. Banana Co., წარმოდგენილი ამ EP-ზე, ასევე შესულია სინგლში Pop Is Dead და განსხვავდება სინგლში „Street Spirit (Fade Out)“ შეტანილი ვერსიისგან. დისკზე ასევე წარმოდგენილია სიმღერების Killer Cars, You, და Vegetable საკონცერტო ვერსიები, სინგლის Creep იშვიათი, 12 ვინილის გამოცემიდან. სამივე შესრულდა ჩიკაგოში, 1993 წლის 30 ივნისს. სიმღერის Creep აკუსტიკური ვერსია, რომელიც თან ახლავს დისკს, My Iron Lung-შიც არის შეტანილი და ჩაწერილია სტუდიაში KROQ (ლოს-ანჯელესი, 1993 წლის 13 ივლისი). Stop Whispering (აშშ ვერსია) – 4:13 Thinking About You (Drill-ის ვერსია) – 2:17 Faithless, The Wonder Boy – 4:09 Banana Co. (აკუსტიკური) – 2:27 Killer Cars (საკონცერტო) – 2:17 Vegetable (საკონცერტო) – 3:12 You (საკონცერტო) – 3:38 Creep (აკუსტიკური) – 4:19 ინფორმაცია საიტზე Discogs ↑ http://www.allmusic.com/album/itch-mw0000455830
ლევ ვლადიმიროვი

ლევ ალექსანდრეს ძე ვლადიმიროვი (დ. 23 დეკემბერი [ძვ. სტ. 10 დეკემბერი], 1903, ქ. ალექსანდროპოლი, ახლანდელი გიუმრი, სომხეთი, — გ. 10 იანვარი, 1989, თბილისი, საქართველო) — საბჭოთა გეოგრაფი. საქართველოს ჰიდროლოგიის ცნობილი მკვლევარი. გეოგრაფიულ მეცნიერებათა დოქტორი (1965), პროფესორი (1966). საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1976). 1931 წელს დაამთავრა ერევნის პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. 1945–1958 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ვახუშტის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი, 1958–1980 წლებში — ჰიდროლოგია-კლიმატოლოგიის განყოფილების ხელმძღვანელი, 1980–1989 წლებში — პროფესორ-კონსულტანტი. ვლადიმიროვმა დაამუშავა მთიანი მხარეების მდინარეთა ჩამონადენის, საზრდოობის, წყლის ბალანსის გაანგარიშებისა და ჰიდროლოგიური დარაიონების მეთოდები, მოგვცა საქართველოს კარსტული წყლების კლასიფიკაცია. აღსანიშნავია ვლადიმიროვის მეთოდური ხასიათის მონოგრაფიები: „საქართველოს მდინარეთა საშუალო ჩამონადენი“, „საქართველოს მდინარეთა საზრდოობა და ჩამონადენის შიგაწლიური განაწილება“ (1962, 1964). საქართველოს ატლასის (1964) შედგენაში მონაწილეობისათვის მიენიჭა საქართველოს სსრ სახელმწიფო პრემია (1971). 1993 წელს, გარდაცვალების შემდეგ მიენიჭა ალექსანდრე ჯავახიშვილის სახელობის პრემია. აქტიურად თანამშრომლობდა საქართველოს გეოგრაფიული საზოგადოებასთან. Питание рек и внутригодовое распределение речного стока на територии Грузии, тб., 1964; Водный баланс Большого Кавказа, Тб., 1970; Водный баланс Грузии, Тб., 1974. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 437.