laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ფილე

ფილე (ბერძ. φυλή) — საგვარეულო გაერთიანება, საზოგადოება ძველ საბერძნეთში. მოგვიანებით ფილეს უწოდებდნენ ტერიტორიულ ერთეულებს ატიკაში. საგვარეულო ფილეები ჩვეულებრივ იყოფოდა სამ ფრატრიებად (დორიელები ოთხ ნაწილად ყოფდნენ). ფილეები აყალიბებდნენ საზოგადოებებს საკუთარი რელიგიური პირებით, სამხედრო დანაყოფით (რომელსაც ასევე ფილე ეწოდებოდა). ამ სამხედრო დანაყოფს ფილარქი (ბერძ. φύλαρχος) ხელმძღვანელობდა. სოლონის დროს ათენში ოთხი ფილე არსებობდა, თითოეული ქალაქის სათათბირო ორგანოში — ოთხასთა საბჭოში (ბულე) 100 წარმომადგენელს ირჩევდა. ძვ. წ. 508-507 წლებში კლისთენემ ჩამოაყალიბა ათი ახალი ადმინისტრაციული ფილე და ძველებს, რომლებიც საგვარეულო არისტოკრატიის მიერ იმართებოდა შეუნარჩუნდათ რელიგიური ფუნქციები. ახალი ფილეები დაიყო ტრიტიებად (ქალაქი, სანაპირო, მთები) და დემებად. ყოველ ახალ ფილეს სახელმწიფო საბჭოში 50 კაცი ყავდათ წარმოდგენილი. ფილეებს ეწოდებოდათ გმირების სახელები. გმირი-ეპონიმების სახელზე იყო აღმართული განსაკუთრებული მონუმენტები ათენის აგორაზე. ოფიციალურ დოკუმენტებში ფილეები მოყავდათ შესაბამისი თანმიმდევრობით და ტრადიციულად დანომრილი იყო რომაული ციფრებით: ელინიზმის ეპოქაში ფილეების რაოდენობა გაიზარდა 12-მდე, რომაული მმართველობის დროს კი 13-მდე. ქალაქი სპარტა დაარსდა მას შემდეგ, რაც ამ მიდამოებში დორიელთა შემოჭრის შედეგად სამი დორიული ფილე დასახლდა: ფიმანი, გილეი, პამფილი. (2009) История и культура Древней Греции: Энциклопедический словарь. Москва: Языки славянских культур. ISBN 978-5-9551-0355-6.  Сост. Й. Ирмшер, Р. Ионе; ; Редкол.: В. И. Кузищин (отв. ред.) и др. (1992). Словарь античности : Пер. с нем.. Москва: СП «Внешсигма», გვ. 704. ISBN 5-86290-008-X.  Сост. И. А. Лисовый, К. А. Ревяко; Науч. ред. А.И. Немировский (1996). Античный мир в терминах, именах и названиях: Словарь-справочник по истории и культуре Древней Греции и Рима. Минск: "Беларусь", გვ. 253. ISBN 985-01-0017-6.  Traill, John S. (1975). „The Political Organization of Attica: A Study of the Demes, Trittyes, and Phylai, and Their Representation in the Athenian Council“. Hesperia Supplements. 14. Glowacki, Kevin T.. (2004) The Tribes and Eponymous Heroes of the Ancient Athenians. The Stoa: A Consortium for Electronic Publication in the Humanities. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-03-03. ციტირების თარიღი: 2019-03-18.
ნიუ-იორკი (უკრაინა)

ნიუ-იორკი [უკრ. Нью-Йорк; 1951–2021 წლებში — ნოვგოროდსკოე (უკრ. Новгородське)] — დაბა უკრაინაში, დონეცკის ოლქში. დასახლება ნიუ-იორკი დააარსეს მენონიტებმა, რომლებიც ეკატერინე II-მ მოიწვია რუსეთში. საბჭოთა პერიოდში გადაასახლეს ამურის ოლქში, სადაც ასევე ამავე სახელწოდების დასახლება დააარსეს. დასახლებას ნიუ-იორკი ეწოდებოდა 1951 წლამდე. შემდეგ ნოვგოროდსკოე უწოდეს. 2021 წლის 3 თებერვალს უმაღლესი რადის რეგიონული განვითარების კომიტეტმა მხარი უკვე დაუჭირა დაბის ისტორიული სახელის აღდგენას. ↑ Розподіл наявного населення за типом місцевості — State Statistics Service of Ukraine. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q7603543"></a> ↑ Заметка о переименовании.. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-02-16. ციტირების თარიღი: 2021-02-05. ↑ Україні повернуть Нью-Йорк. Це підтримав комітет Ради. ციტირების თარიღი: 2021-02-03. ↑ „უკრაინაში სოფელს ნიუ-იორკს დაარქმევენ“. imedinews.ge. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-02-26. ციტირების თარიღი: 5 თებერვალი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება)
მარგარიტა შოლი

მარგარიტა შოლი (დ. 15 სექტემბერი, 1988, მარიუპოლი) — უკრაინელი პოლიტიკოსი. 2019 წლის 29 აგვისტოდან არის უკრაინის უმაღლესი რადას წევრი. არ არის არცერთი პოლიტიკური პარტიის წევრი. პარლამენტში მოხვდა პოლიტიკური პარტია „ხალხის მსახურიდან“. ბიოგრაფია უმაღლესი რადის საიტზე დაარქივებული 2021-01-24 საიტზე Wayback Machine.
პილარ რუბიო

პილარ რუბიო ფერნანდესი (დ. 17 მარტი, 1978) — ესპანელი მოდელი, ტელეწამყვანი და ჟურნალისტი. ჰყავს მეუღლე სერხიო რამოსი, რომელთანაც ურთიერთობა 2012 წელს დაიწყო. ისინი 2019 წელს დაქორწინდნენ. ჰყავთ ოთხი შვილი. პილარ რუბიო — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) პილარ რუბიო Instagram-ზე
ყასარ-ზეიდი

ყასარ-ზეიდი (აზერ. Qacar Zeyid) — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 873 კაცი. Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti Qacar Zeyid (as Qəcər Zeyd) GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629
კოლვა (ვიშერის შენაკადი)

კოლვა (რუს. Колва) — მდინარე რუსეთში, პერმის მხარეში; ვიშერის (კამის აუზი) მარჯვენა შენაკადი. სიგრძე 460 კმ, აუზის ფართობი 13,5 ათასი კმ². სათავეს იღებს და ძირითადად მიედინება ჩრდილოეთ ურალის დასავლეთ კალთაზე. იკვებება შერეულად, ჭარბობს თოვლის წყლები. წყლის საშუალო წლიური ხარჯი სოფელ კამგორტთან 160 მ³/წმ. გაყინულია ნოემბრიდან, ლღვება აპრილის ბოლოს – მაისის დასაწყისში. ძირითადი შენაკადებია: ვიშერკა (მარჯვენა), ბერიოზოვაია (მარცხენა). სანაოსნოა შესართავიდან 241 კმ-ზე. დასაცურებელია. მდინარეზეა ქალაქი ჩერდინი. კოლვის მარჯვენა ნაპირზეა დივიის მღვიმე. ↑ Колва // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 12 — М., 1973. ↑ Колва // Большая российская энциклопедия. т. 14. — М., 2009. — стр. 460.
მეფე-ზარი

„მეფე-ზარი“ (რუს. Царь-колокол) — XVIII საუკუნის სამსხმელო ხელოვნების ძეგლი რუსეთში, ქალაქ მოსკოვში. სიმაღლე შესაკრავთან ერთად 6,24 მ, დიამეტრი 6,6 მ, მასა 202 ტ. დანიშნულების მხრივ არასდროს გამოყენებულა. ჩამოასხეს რუსეთის იმპერატორის ანა იოანეს ასულის ბრძანებით 1730 წელს. ჩამოსხმულია ბრინჯაოსგან ოსტატ ივანე მოტორინისა და მისი შვილის მიხეილის მიერ. 1737 წელს მოსკოვის დიდი ხანძრის დროს დაზიანდა და მიწის ქვეშ დაახლოებით 1 საუკუნე დაჰყო. XIX საუკუნის პირველ ნახევარში იგი აწიეს და დადგეს მოსკოვის კრემლის პოსტამენტზე ივანე დიდის სამრეკლოს გვერდით. ↑ Царь-колокол | Энциклопедический словарь ↑ Захаров Н. Кремлёвские ворота. — М.: Московский рабочий.
დედალოსი

დედალოსი (ბერძ. Δαίδαλος) — ლეგენდარული ხელოვანი, ხუროთმოძღვარი, მხატვარი, მოქანდაკე და გამომგონებელი. ის არის იკაროსის მამა, პერდიკეს ბიძა, სავარაუდოდ ასევე უნდა იყოს იაპიქსის მამაც. კრეტის მეფის მინოსის დავალებით ააგო განთქმული ლაბირინთი, სადაც მეფე მინოსმა დედალოსი საკუთარ ვაჟთან იკაროსთან ერთად გამოკეტა. ტყვეობიდან თავის დაღწევის მიზნით დედალოსმა ბუმბულები შეაგროვა, ისინი ერთმანეთს ცვილით მიამაგრა და ოთხი დიდი ფრთა დაამზადა. ტყვეობიდან თავის დაღწევის შემდეგ იკაროსი, მამის გაფრთხილების მიუხედავად, მზეს მეტისმეტად მიუახლოვდა. მზემ ცვილი დაადნო და იკაროსი ძირს სასიკვდილოდ დაეცა. ამან დედალოსი გულგატეხილი დატოვა, მაგრამ გზა ფრენით განაგრძო და კუნძულ სიცილიაზე დაეშვა. დედალოსი — ბიბლიოვიკი. ციტირების თარიღი: 2021-02-05 Daedalus | Achievements, Art, & Myth en. ციტირების თარიღი: 2021-02-05
ვიშერა (კამის შენაკადი)

ვიშერა (რუს. Вишера) — მდინარე რუსეთში, პერმის მხარეში; კამის მარცხენა შენაკადი (ჩაედინება კამის წყალსაცავის ვიშერის ყურეში). სიგრძე 415 კმ, აუზის ფართობი 31 200 კმ². სათავეს იღებს ჩრდილოეთ ურალის დასავლეთ კალთაზე. ძირითადად მიედინება ურალის მთისწინეთში, დიდწილად აქვს მთის მდინარის მახასიათებლები, მიედინება ვიწრო ხეობაში. საშუალო წლიური ხარჯი დაბა რიაბინინოსთან 473 მ³/წმ. აუზში მდებარეობს 168 ტბა საერთო ფართობით 4,6 კმ²; გავრცელებულია კარსტული მოვლენები. ძირითადი შენაკადებია: იაზვა (მარჯვენა), კოლვა (მარცხენა). იკვებება შერეულად, ჭარბობს თოვლის წყლები. იყინება ოქტომბრის ბოლოს – ნოემბრის დასაწყისში, ლღვება აპრილის ბოლოს. დასაცურებელია. სანაოსნოა ნავმისადგომ ველსიდან (312 კმ). რეგულარული სამგზავრო მიმოსვლა ხორციელდება ქალაქ კრასნოვიშერსკამდე. ვიშერის აუზში ალმასის საბადოებია. ↑ 1.0 1.1 Вишера // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 5 — М., 1971. ↑ 2.0 2.1 Вишера // Большая российская энциклопедия. т. 5. — М., 2006. — стр. 415.
ყალაიხუდათი

ყალაიხუდათი (აზერ. Qalayxudat) — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 404 კაცი. Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti Qalayxudat (as Qalay Xudat) GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629
ყალაგაჰი (ყუბის რაიონი)

ყალაგაჰი (აზერ. Qalagah) — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 172 კაცი. Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti ↑ Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629
თელავი (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი თელავი შეიძლება აღნიშნავდეს: თელავი — ქართული საფეხბურთო კლუბი ქალაქ თელავიდან; თელავი — თელავის მუნიციპალიტეტის და კახეთის მხარის ადმინისტრაციული ცენტრი.
ყამ-ყამი

ყამ-ყამი (აზერ. Qam-qam) — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1209 კაცი. Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti ყამ-ყამი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629
წითელი ტრიქოლომოფსისი

წითელი ტრიქოლომოფსისი (ლათ. Tricholomopsis rutilans) — ტრიქოლომოფსისის გვარის სოკო ტრიქოლომასებრთა ოჯახისა. დაბალი ხარისხის საჭმელი სოკოა. გავრცელების არეალი მოიცავს ავსტრალიას, აზიას, ჩრდილოეთ აფრიკას, ცენტრალურ ამერიკას, ჩრდილოეთ ამერიკასა და ევროპას. სოკო პირველად აღწერა გერმანელმა ბოტანიკოსმა და მიკოლოგმა იაკობ კრისტიან შეფერმა 1774 წელს როგორც Agaricus rutilans. მიმდინარე ბინომინალური სახელწოდება მიანიჭა როლფ ზინგერმა 1939 წელს. სამეცნიერო სინონიმები: Agaricus rutilans Schaeff., 1774 basionym Gymnopus rutilans (Schaeff.) Gray, 1821 Tricholoma rutilans (Schaeff.) P.Kumm., 1871 Cortinellus rutilans (Schaeff.) P.Karst., 1879 და სხვა. ქუდის დიამეტრი 5-15 სმ, ამოზნექილი, შემდგომში ბრტყელი, მოყვითალო-ნარინჯისფერი, მშრალი, ხავერდოვანი. ზედაპირი დაფარულია მცირე ზომის მოწითალო-ყავისფერი ბოჭკოვანი ქერცლებით. რბილობი ღია ყვითელია, ქუდის რბილობი მკვრივი, სქელი, ფეხზე ბოჭკოვანია, მსუბუქი ან მწარე გემოთი, ახასიათებს მომჟავო ან დამპალი ხის სუნი. ჰიმენოფორი ფირფიტებიანი, ფრიფიტები ვიწროდ შეზრდილი, მოყვითალო ან ღია ყვითელი. დაკლაკნილი. ფეხის სიგრძე — 4-10 სმ, 1-2,5, თანაბარია, ხშირად მოხრილი (თუ სოკო ვერტიკალურ ზედაპირზე იზრდება), ძირში გამსხვილებული. ქუდისფერია, ბოჭკოვანი ზედაპირით. სპორების ფხვნილი თეთრი, სპორები 6,5×5 მკმ, განიერელიფსისებური ან მომრგვალებული. საპროტროფია. იზრდება ჯგუფებად წიწვოვან ტყეებში, როგორც წესი ფიჭვნარში, დამპალ ხეებზე და მათთან ახლოს. გავრცელების არეალი — ავსტრალია, აზია, ჩრდილოეთ აფრიკა, ცენტრალური ამერიკა, ჩრდილოეთ ამერიკა და ევროპა. სეზონი: ივლისიდან ოქტომბრის ბოლომდე, მასიურად — ივლისის მეორე ნახევარი და აგვისტოს შუა პერიოდი, ფაქტობრივად მთლიანი სექტემბერი. Gymnopilus sapineus Tricholoma acerbum Tricholoma aurantium Tricholoma auratum Tricholoma bufonium Tricholoma flavovirens Tricholomopsis decora Tricholomopsis ornata Tricholomopsis sulphureoides დაბალი ხარისხის პირობითად საჭმელ სოკოდ ითვლება. როგორც წესი, საჭმელად ვარგისია ახალგაზრდა ეგზემპლარები, ხოლო შედარებით მომწიფებული ეგზემპლარები მწარე გემოთი ხასიათდება. ასევე შესაძლებელია მისი ძმართან ერთად დაკონსერვება. გასაშრობად არ გამოიყენება. Вавриш П.О., Горовой Л.Ф. (1993). Грибы в лесу и на столе. К.: „Урожай“. ISBN 5-337-00728-9.  Лессо Т. Грибы, определитель / пер. с англ. Л. В. Гарибовой, С. Н. Лекомцевой. — М.: «Астрель», «„АСТ“, 2003. — С. 66. — ISBN 5-17-020333-0. Уду Ж. Грибы. Энциклопедия = Le grand livre des Champignons / пер. с фр. — М.: „Астрель“, „АСТ“, 2003. — С. 170. — ISBN 5-271-05827-1. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „წითელი ტრიქოლომოფსისი“ ვიკისაწყობში. წითელი ტრიქოლომოფსისი MycoBank-ზე (ინგლისური) წითელი ტრიქოლომოფსისი Index Fungorum-ზე (ინგლისური) ↑ ნახუცრიშვილი ივ., საქართველოს სოკოები / რედ. და თანაავტ. არჩ. ღიბრაძე, თბ.: „ბუნება პრინტი“ და საქართველოს ბუნების შენარჩუნების ცენტრი, 2006. — გვ. 97, ISBN 99940-856-1-1. ↑ Phillips, Roger (2010). Mushrooms and Other Fungi of North America. Buffalo, NY: Firefly Books. ISBN 978-1-55407-651-2.
თემისკირის დაბლობი

თემისკირის დაბლობი, ჩარშამბის დაბლობი ან იეშილ-ირმაქის დელტა — დაბლობი თურქეთის შავი ზღვის სანაპიროზე. მას ძირითადად ქმნის თურქეთის რიგით მეორე ყველაზე გრძელი მდინარის, იეშილ-ირმაქის დელტა, თუმცა აღმოსავლეთ ნაწილში ის აგრეთვე იკვეთება ბევრად მცირე მდინარე თერმეს (ანტიკური ხანის თერმოდონი) მიერ. თურქეთის შავი ზღვის სანაპიროზე ყველაზე დიდი დელტაა. ადმინისტრაციული დაყოფით შედის სამსუნის პროვინციის თექქექიოის, ჩარშამბის, თერმეს და სალიფაზარის რაიონებში. ქალაქი თექქექიოი მის დასავლეთ კიდეზე მდებარეობს, ქალაქი ჩარშამბა შუაში და მას იეშილ-ირმაქი ჰკვეთს, ქალაქი თერმე (ანტიკური ხანის თემისკირა) კი აღმოსავლეთ ნაწილში, რომელიც აგრეთვე თერმეს დაბლობის (tr) სახელითაა ცნობილი. თემისკირის დაბლობი ინტენსიური მორწყვისა და კულტივაციის ქვეშაა. ანტიკურ წყაროში ის აღწერილია როგორც მდიდარი და მშვენიერი მარადმწვანე მხარე, რომელიც საქონლისა და ცხენების ურიცხვ ჯოგებს საკვებით უზრუნველჰყოფდა. აწარმოებდა ურიცხვ მარცვლეულს, განსაკუთრებით ფეტვს. მისი მთების მახლობელი სამხრეთი ნაწილი მორთული იყო მრავალი სახის ხეხილით, ყურძნით, ვაშლით, მსხლით, კაკლით, ისეთი დიდი რაოდენობით, რომ ნაყოფი ხეზე ფუჭდებოდა. მითოლოგიის მიხედვით ის ამაზონების სამშობლო ქვეყანაა. ↑ Harun Reşit Bağci, "Yeşi̇lirmak Deltasi’nda (Çarşamba/Samsun) Doğal Ortam İnsan İli̇şki̇leri̇ Ve Doğal Çevre Planlamasi", doctoral thesis, Ondokuz Mayıs University (Samsun), October 2017 doi:10.13140/RG.2.2.28001.56167 ↑ 2.0 2.1 Schmitz, Leonhard (1857). „Themiscyra“, რედ. Smith, William: Dictionary of Greek and Roman Geography (en-gb). London: Walton and Maberly, and John Murray, გვ. 1156, principally; see also pp. 64, 70, 119, 223, 546, 659, 946, and 1161.
ამიერკავკასიის სამხარეო კომიტეტი

საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის ამიერკავკასიის სამხარეო კომიტეტი — ამიერკავკასიაში კომუნისტური პარტიის ხელმძღვანელი ორგანო 1922–1937 წლებში. შეიქმნა 1922 წლის 18–22 თებერვალს, მისი პირველი პრეზიდიუმის წევრები იყვნენ სერგო ორჯონიკიძე, სერგეი კიროვი და მამია ორახელაშვილი. ასკ-ს ჰქონდა საკუთარი გაზეთები ქართულ, სომხურ და აზერბაიჯანულ ენებზე, ასევე ჟურნალები „მიერკავკასიის ბოლშევიკი“ და „ამიერკავკასიის მშრომელი ქალი“, რმოლებიც ოთხ ენაზე გამოდიოდა. ასკ-მ დააარსა ამიერკავკასიის კომუნისტური უნივერსიტეტი. გაუქმდა 1937 წლის აპრილში. გუკასიანი ა., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 389. ამიერკავკასიის კომუნისტური ორგანიზაციების ისტორიის ნარკვევები, ნაწ. 2, თბილისი, 1972
ელენი ფურეირა

ელენე ფურეირა (ბერძ. Ελένη Φουρέιρα; დ. 7 მარტი, 1987) — ბერძენი მომღერალი და მოცეკვავე. მუსიკალური კარიერა დაიწყო 2007 წელს, ბერძნულ გოგონათა ჯგუფ „Mystique“-ში, ჯგუფის დაშლის შემდეგ 2009 წელს დაიწყო სოლო კარიერა. ფურეირამ გააფორმა სოლო კონტრაქტი Universal Music Greece-თან და 2010 წელს გამოუშვა სადებიუტო ალბომი რომელსაც თავისი სახელი დაარქვა, ალბომმა საბერძნეთში მიიღო პლატინის სერტიფიკატი. მოგვიანებით შუერთდა Minos EMI-ს და გამოუშვა მეორე და მესამე სტუდიური ალბომები „Ti Poniro Mou Zitas“ და „Anemos Agapis“ 2012 და 2014 წლებში. ალბომმა მიიღო დადებითი შეფასება საბერძნეთსა და კვიპროსში. 2015 წელს დატოვა Minos EMI და 2015 წელს შეუერთდა „Panik Records“-ს. მეოთხე სტუდიური ალბომი „Vasilissa“, რომელიც გამოუშვა 2017 წლის დეკემბერში. 2018 წელს წარადგინა კვიპროსი ევროვიზიაზე, სიმღერით „Fuego“. 2018 წლის 8 მაისს პირველი ნახევარფინალიდან გადავიდა ფინალში. მან დაიკავა მეორე ადგილი 436 ქულით. ეს იყო საუკეთესო შედეგი როგორისთვისაც კვიპროსს ევროვიზიაზე მიუღწევია. 2019 წელს გამოუშვა EP „Gypsy Woman“ რომელიც ევროპაში კომერციულად წარმატებული აღმოჩნდა. 2020 წელს გამოუშვა სინგლები „Yayo“, „Temperatura“ და „Light It Up“. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ელენი ფურეირა ოფიციალური საიტი ელენი ფურეირა — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ Happy Birthday Eleni Foureira, Who Turns 35 Today // Greek City Times — 2022. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q110117068"></a>
A-ხაზოვანი დამწერლობა

A-ხაზოვანი დამწერლობა — დამწერლობის სისტემა, რომელსაც მინოსელები (კრეტელები) ჰიპოთეტური მინოსური ენის დასაწერად იყენებდნენ ძვ. წ. 1800-დან 1450 წლამდე. A-ხაზოვანით შესრულებული წარწერები გვხვდება კრეტის მრავალ დასახლებაში, ასევე ეგეოსის ზღვის ზოგიერთ კუნძულზე. ის არქეოლოგმა ართურ ევანზმა აღმოაჩინა. მიიჩნევა B-ხაზოვანი დამწერლობის წინამორბედად, რომელიც გამოიყენებოდა მიკენელების მიერ ძველი ბერძნული ენის დასაწერად. მეცნიერთა მცდელობების მიუღედავად დღემდე არცერთი A-ხაზოვანი ტექსტი არ არის გაშიფრული. A-ხაზოვანი მიეკუთვნება იმ დამწერლობების ჯგუფს, რომლებიც დამოუკიდებლად განვითარდნენ ეგვიპტური და მესოპოტამიური სისტემებისგან. ძვ. წ. II ათასწლეულში არსებობდა ოთხი განშტოება: A-ხაზოვანი, B-ხაზოვანი, კვიპროსულ-მინოსური და კრეტული იეროგლიფური. 1950-იანებში B-ხაზოვანი გაიშიფრა როგორც მიკენური ბერძნული. B-ხაზოვანი იზიარებს ფონეტიკურ ექვივალენტებს A-ხაზოვანთან, რითიც შეგვიძლია ვივარაუდოთ თუ რომელ მარცვალს გადმოსცემდა A-ხაზოვანის ცალკეული ნიშნები. A-ხაზოვანის ნიშნები არ დასტურდება მისგან განვითარებულ დამწერლობის სისტემაში და ამდენად მათი ჟღერადობა უცნობია. A-ხაზოვანი დამწერლობა მარცვლოვანია. მასში გვხვდება 120 მარტივი ნიშანი, რომლებიც თავის მხრივ ქმნიან შერწყმულ შნისნებს ანუ ლიგატურებს, რომელთა რიცხვი 111-მდე აღწევს. ცნობილია ასევე რიცხვთა აღსანიშნავად გამოყენებული 28 ნიშანი. თვლის სისტემა ათობითია. კრეტული დამწერლობა გორდეზიანი, რისმაგ; თურმანიძე, ლ (1988). „ბერძნული ცივილიზაცია. ნაკვეთი 1: გმირთა ეპოქიდან არქაიკამდე“. ანტიკური სამყაროს კულტურები: ხუთ წიგნად. Daniels, Peter T.; Bright, William (1996) The World's Writing Systems. Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-507993-7.  Palaima, Thomas G. (1997). „Cypro-Minoan Scripts: Problems of Historical Context“, Problems in Decipherment. Louvain-La-Neuve: Peeters, გვ. 121–188. ISBN 978-90-6831-177-8.  Linear A. ციტირების თარიღი: 2021-02-06 SigLA. ციტირების თარიღი: 2021-02-06 Linear A script. ციტირების თარიღი: 2021-02-06 Lineare A - Risorse on line. ციტირების თარიღი: 2021-02-06 Linear A Texts: Homepage. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-04-15. ციტირების თარიღი: 2021-02-06 Bienvenue (2013-12-13). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-12-13. ციტირების თარიღი: 2021-02-06 Gia Kvashilava | Tbilisi State University - Academia.edu. ციტირების თარიღი: 2021-02-06 ↑ Daniels & Bright 1996, pp. 132. ↑ Palaima 1997, pp. 121–188.
ხოხბისმკერდა

ხოხბისმკერდა (ლათ. Tricholoma aurantium) — სოკოს სახეობა ტრიქოლომასებრთა ოჯახისა, რომლის გავცელების არეალი მოიცავს აზიას, ევროპას, ავსტრალიას, ჩრდილოეთ და სამხრეთ ამერიკას. სოკო პირველად აღწერა გერმანელმა მიკოლოგმა იაკობ კრისტიან შეფერმა 1774 წელს როგორც Agaricus aurantius. მიმდინარე ბინომიალური სახელწოდება მიანიჭა გერმანელმა მიკოლოგმა და ბოტანიკოსმა ადალბერტ რიკენმა 1915 წელს. სამეცნიერო სინონიმები: Agaricus aurantius Schaeff. (1774) Amanita aurantia Lam. (1783) Amanita punctata var. aurantia Lam. (1783) Armillaria aurantia (Schaeff.) P.Kumm. (1871) Gyrophila aurantia (Schaeff.) Quél. (1886) Mastoleucomyces aurantius (Schaeff.) O.Kuntze (1891) Melanoleuca aurantia (Schaeff.) Murrill (1914) Tricholoma aurantium var. olivascens Mitchel & A.H.Sm. (1978) ქუდის დიამეტრი – 5-10 სმ, მოწითალო-ნარინჯისფერი, ბრტყლად ამოზნექილი, ახასიათებს განიერი ბორცვაკი. ზედაპირი დაფარულია მუქი, მეჩხერად განწყობილი ქერცლებით. ფირფიტები — ფეხთან შეზრდილი, მოთეთრო-კრემისფერი, ზოგჯერ მოწითალო-ყავისფერი ლაქებითაა დაფარული. ფეხის სიგრძე – 5-8 სმ, სისქე 1-2 სმ, თანაბარი ან ძირში ოდნავ შევიწროვებული, ნარინჯისფერია ან დაფარულია თითქმის კონცენტრულად განწყობილი ბოჭკოვანი ქერცლებით. თითქმის ფუყე. რბილობი – თეთრია, ახასიათებს ფქვილის სუნი, ჰაერზე ფერს არ იცვლის. სპორები – კბერცხისებრია, უფერული, 4-6x3-4 მკმ. გავცელების არეალი მოიცავს აზიას, ევროპას, ავსტრალიას, ჩრდილოეთ და სამხრეთ ამერიკას. სოკო შეყვანილია პოლონეთის, დანიის, გერმანიის, შვედეთის, ნიდერლანდების, ინგლისისა და ფინეთის გადაშენების პირას მყოფი სახეობების ნუსხაში. იზრდება წიწვოვან და შერეულ ტყეებში, განსაკუთრებით კირიან ნიადაგზე, როგორც წესი მცირე ჯგუფებად. მიკორიზას ქმნის წიწვოვან ხეებთან, განსაკუთრებით ნაძვთან და ფიჭვთან. სეზონი — ზაფხულიდან შემოდგომამდე. წყაროთა ერთი ნაწილი მას პირობითად საჭმელ სოკოდ მოიხსენიებს, ხოლო მეორე ნაწილი სიმწარის გამო არასაჭმელ სოკოდ მიიჩნევს. ქართულ წყაროებში ხოხბისმკერდა მოხსენიებულია როგორც საჭმელი სოკო. Tricholoma apium Cortinarius arcuatorum Tricholoma batschii Cortinarius elegantior Tricholoma equestre Tricholoma focale Tricholoma fucatum Tricholoma fulvum Tricholoma ustale Tricholoma ustaloides Cortinarius vibratilis შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ხოხბისმკერდა“ ვიკისაწყობში. ხოხბისმკერდა Index Fungorum-ზე (ინგლისური) ხოხბისმკერდა დაარქივებული 2020-10-26 საიტზე Wayback Machine. — საქართველოს სოკოებისა და ლიქენების ეთნობიოლოგია ↑ 1.0 1.1 ნახუცრიშვილი ივ., საქართველოს სოკოები / რედ. და თანაავტ. არჩ. ღიბრაძე, თბ.: „ბუნება პრინტი“ და საქართველოს ბუნების შენარჩუნების ცენტრი, 2006. — გვ. 98, ISBN 99940-856-1-1. ↑ Tricholoma aurantium (Schaeff.) Ricken. fungi.biodiversity-georgia.net. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-10-26. ციტირების თარიღი: 6 თებერვალი, 2021. ↑ Discover Life Maps. ციტირების თარიღი: 2015-12-16. ↑ Władysław Wojewoda (2003). Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences. ISBN 83-89648-09-1.
ვალი (ფილმი)

ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. შეიძლება თუ არა სიცივის, გაჭირვებისა და დამცირების მიუხედავად შეინარჩუნო ღირსება და ადამიანად დარჩე? ნიუ–იურკი, ბრუკლინი, ზამთრის ცივი დღე და არალეგალური ქართველი ემიგრანტების ბრძოლა გადარჩენისათვის. ნიკო აბაზაძე ვახტანგ კიზირია მარკ სტოუნი ბილი უელანი დავით ბუზიკაშვილი ↑ ეროვნული ფილმოგრაფია ვალი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ვარიაცია „ოტელოს“ თემაზე

ვარიაცია „ოტელოს“ თემაზე — მერაბ კოკოჩაშვილის ფილმი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. მხიარული ამბავი ახალგაზრდების შესახებ, რომლებიც სამუშაოს უქონლობის გამო ტოტალიზატორში თამაშით ირჩენენ თავს. ზოგიერთი მათგანი მზად არის, ყველაფერი იკისროს და შანტაჟია შედეგად, რომელსაც უცხოელს უწყობენ, ეს მხიარული ამბავი ტრაგედიით მთავრდება. ლევან წულაძე თემიკო ჭიჭინაძე ნანუკა ხუსკივაძე დავით (ჯაპანა) ხურცილავა დავით დვალიშვილი ↑ ეროვნული ფილმოგრაფია
ვიშერა (ვიჩეგდის შენაკადი)

ვიშერა (რუს. Вишера) — მდინარე რუსეთში, კომის რესპუბლიკაში; ვიჩეგდის მარჯვენა შენაკადი. სიგრძე 247 კმ, აუზის ფართობი 8780 კმ². სათავეს იღებს სინდორის ტბასთან მდებარე ჭაობებიდან. ძირითადად იკვებება თოვლი წყლით. წყლის საშუალო წლიური ხარჯია 79,1 მ³/წმ (სოფელ ლუნთან). იყინება ნოემბერში, ლღვება აპრილის ბოლოს. სანაოსნოა მდინარე ნივშერის შერთვის ადგილიდან. ↑ Вишера // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 5 — М., 1971.
ვეფხისტყაოსანი ანუ კავკასიური მარყუჟი

ვეფხისტყაოსანი ანუ კავკასიური მარყუჟი — 2005 წლის ქართული ფილმი. რეჟისორი - თეიმურაზ ჩიხლაძე. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ქართველი მძღოლი სომხეთში დაყაჩაღებასა და დახვრეტას გადაურჩება, რადგან მკლავზე საგულდაგულოდ ამოტვიფრული სვირინგით თავისი ქართველობის დამტკიცებას შეძლებს (სვირინგზე "ვეფხისტყაოსნის" ცენტრალური სცენა – ტარიელისა და ვეფხვის შერკინებაა გამოსახული). მეთოდი გაამართლებს აზერბაიჯანშიც (კავკასიაში ქართველები უყვარტ!). მრავალტანჯული მძღოლი სამშობლოს მიწა–წყალს მოადგება. შვებით ამოისუნთქავს, სანთელს დაანთებს და ... გიორგი (გიო) ხუციშვილი ↑ ეროვნული ფილმოგრაფია
ნივშერა

ნივშერა (რუს. Нившера) — მდინარე რუსეთში, კომის რესპუბლიკაში; ვიშერის (ჩრდილოეთის დვინის აუზი) მარცხენა შენაკადი. სიგრძე 215 კმ, აუზის ფართობი 4250 კმ². სათავეს იღებს ოპჩარმის მაღლობზე (ტიმანის ჭიუხი). იკვებება შერეულად, ჭარბობს თოვლის წყლები. საშუალო წლიური ხარჯი შესართავიდან 25 კმ-ში — 42 მ³/წმ. იყინება ნოემბრის დასაწყისში, ლღვება მაისის დასაწყისში. სანაოსნოა ნავმისადგომ ნივშერამდე (55 კმ). ↑ Нившера // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 17 — М., 1974.
ვერნისაჟი (ფილმი)

ვერნისაჟი — 1995 წლის ქართული ფილმი. რეჟისორი - ბესარიონ (ბესო) სოლომონაშვილი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. მხატვრის ახალ ტილოზე ყოველდღიურად აღიბეჭდება მისი ქაოტური ყოფის კვალი. პარადოქსია, მაგრამ სწორედ ამ ქაოსის შედეგად გაქელილი ნახატი მიიქცევს მყიდველთა ყურადღებას და ვერნისაჟიდანაც სწორედ მას მოიპარავენ. მალხაზ კუხიანიძე ცოტნე ნაკაშიძე ირაკლი სოლომონაშვილი იოსებ ბაწელაშვილი ზურაბ მანაგაძე ჟუკა მითაიშვილი ვერნისაჟი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ ეროვნული ფილმოგრაფია
ვალსი პეჩორაზე

ვალსი პეჩორაზე — ლანა ღოღობერიძის 1992 წლის ფილმი. ნინო სურგულაძე დოდო ჭიჭინაძე გურამ ფირცხალავა ივანე საყვარელიძე თამარ სხირტლაძე მარიკა ჭიჭინაძე ელენე ასლამაზიშვილი დარეჯან ხარშილაძე ნინელი ჭანკვეტაძე ზაზა მიქაშავიძე ირინა კუპჩენკო „ვალსი პეჩორაზე“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „ვალსი პეჩორაზე“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია