laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სისხლი აუზში

„სისხლი აუზში“ — არაოფიციალური სახელწოდება სსრკ-სა და უნგრეთს შორის გამართული წყალბურთის მატჩისა, რომელიც შედგა 1956 წლის 6 დეკემბერს, მელბურნის ოლიმპიურ თამაშებზე. მატჩი გაიმართა სსრკ-ის მიერ 1956 წლის უნგრული აჯანყების ჩახშობიდან დაახლოებით ერთ თვეში. სახელწოდება მატჩმა მიიღო კადრების წყალობით, რომელზეც უნგრელი წყალბურთელი ერვინ ზადორი წარბიდან ძლიერი სისხლდენით იყო გამოსახული. აღნიშნული კადრები გახდა სიმბოლო უნგრული წინააღმდეგობისა. დილით, მატჩის დაწყებამდე, უნგრელმა წყალბურთელებმა დაცინვა დაუწყეს საბჭოელ სპორტსმენებს რუსული ფრაზებით. მატჩმა უკომპრომისო ბრძოლის სახე მიიღო. თამაშის დამთავრებამდე რამდენიმე წუთით ადრე უნგრეთის ნაკრები წინ იყო ანგარიშით 4:0. ამ დროს სსრკ-ის ნაკრების წყალბურთელმა ვალენტინ პროკოპოვმა ვერ მოითმინა სიტყვიერი პროვოკაცია ერვინ ზადორისგან და მარჯვენა თვალში მიაყენა დარტყმა მუშტით. მიუხედავად ტრავმისა უნგრელმა სპორტსმენმა თამაში განაგრძო, თუმცა აუზში სისხლის კვალს ტოვებდა. აღნიშნულმა ეპიზოდმა დიდად იმოქმედა შეკრებილ მაყურებელზე, რომელთა უმეტესობაც თანაუგრძნობდა ზადორს და უნგრელების მიმართ სიმპატიით განეწყო. რამდენიმე მათგანი აუზსაც მიუახლოვდა და ანტისაბჭოურ ლოზუნგებს სკანდირებდნენ. მატჩი შეწყდა. საბჭოთა ნაკრებს ტექნიკური წაგება ჩაეთვალა. მოგვიანებით უნგრელებმა ფინალში 2:1 სძლიეს იუგოსლავიელებს და ოლიმპიური ჩემპიონებიც გახდნენ. ოლიმპიური თამაშების დასრულების შემდეგ უნგრეთის ნახევარმა ნაკრებმა დასავლეთში თავშესაფარი ითხოვა. ასამდე უნგრელმა სპორტსმენმა გადაწყვიტა ოლიმპიადის შემდეგ სამშობლოში აღარ დაბრუნებულიყო. აღნიშნული მოვლენებისადმი მიძღვნილი სტატია საიტზე რადიო „თავისუფალი“ (ინგლისური)
სისხლიანი არწივი

სისხლიანი არწივი (შვედ. blodörn, ნორვ. blodørn, დან. blodørn) — ვიკინგების დროინდელი სიკვდილით დასჯის მეთოდი, რომლის დროსაც განსასჯელს ნეკნებს ამოუტრიალებდნენ ხოლმე, რითაც იქმნებოდა ფრთების ეფექტი. ასეთ დროს სიკვდილის მიზეზი იყო ტრავმული შოკი ან პნევმოთორაქსი.   ისტორიკოსთა უმეტესობა ეჭვქვეშ აყენებს დასჯის ასეთი მეთოდის არსებობას და მტრის გვამზე ჩატარებულ რიტუალად მიიჩნევს. გვიანდელ ქრისტიან ავტორებში „სისხლიანმა არწივმა“ ბარბაროსული სისასტიკის იერი შეიძინა. მაგალითისთვის, საქსონ გრამატიკოსი „დანიელთა საქმენის“ მე-9 წიგნში ამბობს, რომ წამების დროს ნორთუმბრიის მეფეს, ელა II-ს ზურგზე მარილს აყრიდნენ. Roberta Frank. «Viking Atrocity and Skaldic Verse: The Rite of the Blood-Eagle». The English Historical Review. Vol. 99, No. 391, Apr. 1984.
ლურჯი მხედარი

ლურჯი მხედარი (გერმ. Der Blaue Reiter) — გერმანიაში ექსპრესიონისტების, მეტწილად, მხატვრების შემოქმედებითი გაერთიანება XX საუკუნის დასაწყისში. გაერთიანება უშვებდა ამავე სახელწოდების ალმანახსაც. გაერთიანება „ლურჯი მხედარი“ დაარსდა 1911 წელს, მიუნხენში, ვასილი კანდინსკისა და ფრანც მარკის მიერ. მთავარი მიზანი იყო აკადემიური მხატვრობის გათავისუფლება გაქვავებული ტრადიციებისგან. ცნობილი წევრები იყვნენ: ავგუსტ მაკე და პაულ კლეე. ხელოვნების ამ ჯგუფში ასევე მონაწილეობდნენ მოცეკვავეები და კომპოზიტორებიც. მათ აერთიანებდათ შუა საუკუნეების ხელოვნებისადმი ინტერესი, ასევე პრიმიტივიზმი, ფოვიზმი და კუბიზმი.  ჯგუფი მიისწრაფოდა ხელოვნების ყველა ფორმის თანაბარუფლებიანობისკენ. ლურჯი მხედრის მონაწილეები იყვნენ: ვასილი კანდინსკი, ფრანც მარკი, პაულ კლეე, ავგუსტ მაკე. დემპსი ე. ლურჯი მხედარი // სტილები, სკოლები, მიმართულება. გზამკვლევი თანამედროვე ხელოვნებაში. — მოსკოვი: ხელოვნება — XXI საუკუნე, 2008. — ISBN 978-5-98051-053-4
ტერიტორიული ზღვა

ტერიტორიული ზღვა, ან ტერიტორიული წყლები — სანაპიროს მიმდებარე ზოლი ზღვაში, რომლის სიგანე 12 საზღვაო მილს არ აღემატება (აითვლება საწყისი ხაზებიდან). ტერიტორიული ზღვა მიიჩნევა სანაპირო სახელმწიფოს სუვერენულ ტერიტორიად იმ განსხვავებით, რომ უცხო სახელმწიფოთა გემებს აქვთ მასში მშვიდობიანი გავლის უფლება. სანაპირო სახელმწიფოს უფლება არ აქვს დააწესოს რაიმე მოსაკრებელი ან გადასახადი მის ტერიტორიულ ზღვაში გემების მშვიდობიანი გავლისათვის. თუმცა ნავიგაციის უსაფრთხოების, ზღვის გარემოს დაცვის ან სხვა პატივსადები მიზნით მას შეუძლია დააწესოს ტერიტორიულ წყლებში მშვიდობიანი გავლის წესები ან დაადგინოს გასავლელი დერეფნები. რაც შეეხება ტერიტორიული ზღვის რესურსებს, სანაპირო სახელმწიფოს მათი გამოყენებისა და განკარგვის ექსკლუზიური უფლება აქვს. ეს ეხება აგრეთვე ფსკერს და ჩაძირულ გემებს. XVIII–XIX საუკუნეებში ტერიტორიული ზღვის სიგანედ 3 საზღვაო მილი (ან ერთი საზღვაო ლიგა) ოყო მიჩნეული, რაც ნაპირზე განთავსებული ქვემეხებიდან ქვემეხიდან ნაღმის სროლის მანძილს უდრიდა .
სინკო-დე-მაიო

სინკო-დე-მაიო (ესპ. Cinco de mayo — ხუთი მაისი) — მექსიკის ეროვნული დღესასწაული, პუებლის ბრძოლაში (5 მაისი, 1862 წ.) გამარჯვების აღსანიშნავად. დღესასწაული ასევე ფართოდ აღინიშნება აშშ-შიც (ძირითადად ლათინოამერიკელების მიერ, რომლებიც ამერიკა-მექსიკის ომის შემდგომ ამერიკის მიერ ანექსირებულ სამხრეთის შტატებში ცხოვრობენ. მაგ: კალიფორნია, არიზონა, ნიუ-მექსიკო, ტეხასი). აღნიშნულ დღესასწაულს ხშირად მოიხსენიებენ, როგორც მექსიკურ წმინდა პატრიკის დღეს. სინკო დე მაიოს დროს სუფრა მექსიკური კერძებითაა გაწყობილი, ფონს კი ამშვენებს ეროვნული ცეკვები და მუსიკა. ამ დღეს ეწყობა დიდი ფესტივალები და კარნავალები. ზოგიერთ რაიონში დღესასწაული კვირაობით გრძელდება. სინკო დე მაიო — პუებლოში გამარჯვების დღე
ერთი ქვეყანა, ორი სისტემა

ერთი ქვეყანა, ორი სისტემა (ჩინ. 一國兩制) —1980-იან წლებში დენ სიაოპინის მიერ შემოთავაზებული იდეა, რომლის მიხედვითაც ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკას უნდა განეცადა ცვლილებები. სიაოპინის შემოთავაზებული ვარიანტის მიხედვით უნდა ყოფილიყო მხოლოდ ერთი ჩინეთი, თუმცა ისეთ ტერიტორიებს, როგორიცაა ჰონგ-კონგი, მაკაო და ტაივანი ექნებოდათ საკუთარი კაპიტალისტური, ეკონომიკური და პოლიტიკური სისტემები, ხოლო ჩინეთის დარჩენილი ნაწილი კი იქნებოდა სოციალისტური. საკუთარი სურვილისამებრ ტაივანს შეეძლო შეენარჩუნებინა საკუთარი პოლიტიკური სისტემა, იურისდიქცია, შეიარაღება, ეკონომიკური და ფინანსური სისტემა, კომერციული და კულტურული შეთანხმებები სხვა ქვეყნებთან და ასევე მიეღო კონკრეტული უფლებები საერთაშორისო ურთიერთობებში. სამი სახალხო პრინციპი ↑ China.org.cn. One Country, Two Systems. (ინგლისური)
მშვიდობიანი გავლის უფლება

ნებისმიერ გემს აქვს მშვიდობიანი გავლის უფლება სხვა სახელმწიფოს ტერიტორიულ წყლებში. გავლა მშვიდობიანია, თუ დაცულია შემდეგი პირობები: გავლა არის სწრაფი, უწყვეტი და გეზის შეუცვლელი. შეჩერება და ღუზის ჩამოშვება დაიშვება მხოლოდ მაშინ, თუ ეს ნავიგაციისათვის აუცილებელია, აგრეთვე ფორსაჟორულ სიტუაციაში, ან გასაჭირში მყოფი პირის, გემის ან თვითმფრინავის დასახმარებლად; გავლა არ წარმოადგენს საფრთხეს სანაპირო სახელმწიფოს მშვიდობის, წესრიგისა და უსაფრთხოებისათვის. ანუ, არ ემუქრება სანაპირო სახელმწიფოს სუვერენიტეტს, ტერიტორიულ მთლიანობასა და პოლიტიკურ დამოუკიდებლობას; გავლა არ არის დაკავშირებული რაიმე სახის იარაღის გამოცდასთან ან სანაპირო სახელმწიფოს თავდაცვისა და უსაფრთხოებისათვის ზიანის მიმყენებელი ინფორმაციის შეგროვებასთან ან პროპაგანდასთან; გავლისას არ ხორციელდება თვითმფრინავების ან სამხედრო მოწყობილობის გაშვება ან მიღება; არ ხორციელდება ტვირთის ან ფულის ჩამოტვირთვა ან მიღება, ადამიანთა გადმოსმა ან აყვანა სანაპირო სახელმწიფოს შესაბამისი კანონმდებლობის დარღვევით; არ ხდება ზღვის განზრახი სერიოზული დაბინძურება; არ ხორციელდება თევზჭერა; არ ტარდება კვლევითი სამუშაოები; გავლა არ უშლის ხელს სანაპირო სახელმწიფოს საკომუნიკაციო სისტემების ან სხვა დანადგარებისა თუ ობიექტების ფუნქციონირებას; მშვიდობიანი გავლისას გემმა უნდა აჩვენოს დროშის სახელმწიფოს დროშა. თავზსაჭერ გემზე ბადეები და სხვა აღჭურვილობა შესანახად განკუთვნილ ადგილზე უნდა იყოს მოთავსებული; სამხედრო ან სპეციალური დანიშნულების გემზე საბორტო იარაღი უნდა იყოს გადასატან მდგომარეობაში, საგანგებო შალითებში; წყალქვეშა ნავი უნდა ამოვიდეს წყლის ზედაპირზე.
ყვარყვარე

ყვარყვარე — კინოსტუდია „ქართული ფილმი“-ს 1978 წელს გადაღებული მხატვრული ფილმი. დამდგმელი რეჟისორი: დევი აბაშიძე. სცენარის ავტორი: რეზო ჭეიშვილი, დევი აბაშიძე. ოპერატორი: ﻿იგორ ამასიისკი. მხატვრები: დიმიტრი ერისთავი, ბორის ცხაკაია. კომპოზიტორი: ჯანსუღ კახიძე. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. პოლიტიკური სატირა ეფუძნება პოლიკარპე კაკაბაძის მოთხრობას — „ყვარყვარე თუთაბერი“-ს, რომელიც მოგვითხრობს 1917 წლების პოლიტიკური მოვლენების დროს ერთი ავანტიურისტი კაცის თავგადასავალს, რომელიც შემთხვევითი გარემოებების შედეგად აღიარებულ იქნა სახალხო გმირად. დევნილი სოციალისტის ნაცვლად მეფის ჯარისკაცები წისქვილში უსაქმურ ნაცარქექიას, ყვარყვარეს შეიპყრობენ. ყვარყვარეს თავის მართლება ვერ უშველის, პროკლამაციების გავრცელებას და მეფის წინააღმდეგ აჯანყების ხელმძღვანელობას დასწამებენ. ცნობა მეფის გადადგომის შესახებ ყველაფერს თავდაყირა დააყენებს, ყვარყვარე რევოლუციის გმირად იქცევა. ნაცარქექია მდგომარეობას შეიფერებს. ქალაქის მესვეურებს ახალი დემოკრატიული სახელმწიფოს აშენებას დაპირდება, მოწინაღმდეგეებს და გაურკვევლობით დაბნეულ ადამიანებს კი ციხეში შეყრის. თვითმარქვია მედროვის თვალთმაქცობა მალე გაირკვევა, ქალის კაბაში გადაცმული ყვარყვარე თავს გაქცევით უშველის. დავით(დოდო) აბაშიძე — ყვარყვარე გულჩინა დადიანი — აგრაფინა ნანა ესაკია — გულთამზე ქეთევან შარიქაძე — ლარისა მიხეილ ვაშაძე — მეწისქვილე ეროსი მანჯგალაძე — კაკუტა შოთა გაბელაია — ქუჩარა ვიქტორ ნინიძე — ვაშლოვანელი კახი კავსაძე — ტიტე ნატუტარი გივი თოხაძე — პოლკოვნიკი გივი (გურამ) ფირცხალავა — პრაპორშჩიკი ბაადურ წულაძე — ვაშალომიძე გიგლა ფირცხალავა — გენერალი ნიკოლოზ (ბიჭიკო) ანდრონიკაშვილი — კიკიტო ანზორ ურდია — ჯიბო გია გამყრელიძე-ძნელაძე — სტუდენტი აბესალომ ლორია — გამომძიებელი დავით კვირცხალია — სევასტი იოსებ (სოსო) ლაღიძე — პავლე ვაჟა (სულთან) კვიტაიშვილი — ადიუტანტი სესილია თაყაიშვილი დუდუხანა წეროძე — ასპიროზი გრიგოლ ტყაბლაძე ვასილ ჩხაიძე „ყვარყვარე“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია „ყვარყვარე“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ საქართველსო ბიბლიოგრაფიული ლექსიკონი, პოლიკარპე კაკაბაძე
თოურისიეკუდლი

თოურისიეკუდლი (ისლ. Þórisjökull) — პატარა მყინვარი და ვულკანი ისლანდიაში, ლაუნგიეკუდლის სამხრეთ-დასავლეთით, ისლანდიის პლატოს დასავლეთ ნაწილში. გაწოლილია ვესტურლანდისა და სუდურლანდის რეგიონების საზღვარზე. მყინვარის ჩრდილო-დასავლეთ მხარეს მდებარეობს კალდიდალსვეგურის მაღლობი, ხოლო ცოტა უფრო შორს — ფარისებრი ვულკანი ოკი. მყინვარის ფართობი შეადგენს 32 კმ²-ს, სიგრძე — ≈ 8 კმ-ს, სიგანე — ≈ 4 კმ-ს. მყინვარი ფარავს ამავე სახელწოდების ვულკანს. უმაღლესი წერტილის სიმაღლე ზღვის დონიდან 1350 მ-ია. წარსულში, კერძოდ, დაახლოებით XVIII საუკუნის ბოლომდე, თოურისიეკუდლი მყინვარ ლაუნგიეკუდლის ნაწილს შეადგენდა. სახელწოდება წარმოსდგება ისლანდიური საგის ერთ-ერთი პერსონაჟის ტროლ თოურის (ისლ. Þóri) სახელიდან, რომელიც ცხოვრობდა სიახლოვეს მდებარე ერთ-ერთ მღვიმეში. ისლანდიის მყინვარები ↑ Landmælingar Íslands — Ísland í tölum. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-04-29. ციტირების თარიღი: 2016-06-10.
განსაკუთრებული ეკონომიკური ზონა

სახელმწიფოს უფლება აქვს მოითხოვოს თავისი ტერიტორიული ზღვის გარეთ და მის მიმდებარედ, საწყისი ხაზებიდან 200 საზღვაო მილით (370 კმ) დაშორებულ ხაზამდე განთავსებული ზღვის სივრცის მის განსაკუთრებულ ეკონომიკური ზონად გამოცხადება. ასეთ ზონაში სანაპირო სახელმწიფოს ზღვის ყველა ცოცხალი და არაცოცხალი ბუნებრივი რესურსების მოპოვების და გამოყენების უფლება ეკუთვნის. გარდა ამისა, იგი ადგენს ამ ზონაში ხელოვნური კუნძულების და ნაგებობების აგების, სამეცნიერო კვლევების და გარემოს დაცვის წესებს. პირველი განაცხადი განსაკუთრებულ ეკონომიკურ ზონაზე 1971 წელს კენიამ გააკეთა. დღეს ყველაზე დიდი განსაკუთრებული ეკონომიკური ზონები ამერიკის შეერთებულ შტატებს, საფრანგეთს, ავსტრალიას და რუსეთის ფედერაციას აქვს. შელფი საერთაშორისო მდინარეები შიდა წყლები United Nations Convention on the Law of the Sea - Part V Sea Around Us Project - View the EEZ of all nations დაარქივებული 2011-03-22 საიტზე Wayback Machine.
ნეპალური ენა

ნეპალური ენა — ინდოარიული ენების ოჯახის წარმოამადგენელი. ის ნეპალის გარდა ფართოდაა გავრცელებული ინდოეთის ზოგიერთ ნაწილში, ასევე ბჰუტანსა და მიანმარში. მას ოფიციალური სტატუსი აქვს ნეპალსა და ინდოეთის შემდეგ შტატებში: სიკიმი; დასავლეთი ბენგალი; დარჯილინგი. ნეპალურს ლექსიკის 40% ბენგალური ენის იდენტური აქვს. ისტორიულად მას თავიდან ერქვა ხასი, შემდეგ გორხალი ან გურხალი (გორხალის სამეფოს ენა). Clements, G.N. & Khatiwada, R. (2007). “Phonetic realization of contrastively aspirated affricates in Nepali.” In Proceedings of ICPhS XVI (Saarbrücken, 6–10 August 2007), 629- 632. [1] Hutt, M. & Subedi, A. (2003) Teach Yourself Nepali. Khatiwada, R. (2009), Nepali. Journal of International Phonetic Association, 39:3, 337-380.Cambridge University Press. Manders, C. J. (2007) नेपाली व्याकरणमा आधार A Foundation in Nepali Grammar. Dr. Dashrath Kharel, "Nepali linguistics spoken in Darjeeling-Sikkim" Type In Nepali Unicode Online Nepali Lessons Nepali Unicode Romanized Nepali Unicode Traditional How to write Nepali დაარქივებული 2009-04-15 საიტზე Wayback Machine. Download Nepali Fonts Nepali alphabets, pronunciation and script ↑ Official Nepali language in Sikkim & Darjeeling. CensusIndia.gov.in.
მახუნცეთის ხიდი

მახუნცეთის ხიდი — ქვისთაღოვანი ხიდი მდინარე აჭარისწყალზე, ქედის მუნიციპალიტეტში სოფ. მახუნცეთის ტერიტორიაზე. ხიდის სიგრძე 24 მ. მარცხენა მისასვლელის სიგრძეა 1,75 მ, ხოლო მარჯვენასი 2 მ. შესაბამისად მისასვლელების სიგანეებია 3,24 მ და 3,70 მ. ხიდის სიგანე ცვალებადია. იგი მერყეობს 2 მ-დან 2,5 მ-მდე. ხიდი ყველაზე ვიწროა შუაწელში — 2 მ. მალი 20-25 მ. სიმაღლე თაღისა წყლის დონიდან 6 მეტრია. თაღის სიგანე თავბანდში 0,70 მ, ხოლო ქუსლში — 1,60 მ. ბურჯებად გამოყენებულია ბუნებრივი კლდე, რომელთა სიმაღლე სხვადასხვაა. კლდე ალაგ-ალაგ ამოშენებულია ქვებით. ხიდის ასაგებად გამოყენებულია თლილი ქვა. ფოსოები მუხანცეთის ხიდს არ აქვს. მალის სიდიდის გამო ხარაჩოების აგება აქ აუცილებელი იქნებოდა. ეს გარემოება გვაფიქრებინებს რომ, ხიდის მშენებლობის დროს მდინარეში ჩასობილი უნდა ყოფილიყო დროებითი ხიმინჯები, რომელზედაც ეწობოდა ხარაჩოები. მახუნცეთის ხიდს არ ეტყობა ის დახვეწილი ტექნიკა და სამუშაოს სიფაქიზე, რაც კარგად შეინიშნება დანდალოს ხიდზე. მახუნცეთის ხიდს არ ჰქონია არც ლავგარდანი და არც მოაჯირი. ხიდს 2006 წლის, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია. ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლების სია ი. სიხარულიძე, „აჭარის მატერიალური კულტურის ძეგლები“, თბ., 1962, გვ. 38  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 11706 ↑ საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება № 665, 2006 წლის 7 ნოემბერი, ქ. თბილისი, კულტურის ზოგიერთი უძრავი ძეგლისათვის ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის მინიჭების შესახებ
Official Nintendo Magazine

Official Nintendo Magazine (შემოკლებით ONM) — ბრიტანული და ავსტრალიური ვიდეო თამაშების ჟურნალი, რომელიც, ძირითადად, ორიენტირებული იყო Nintendo DS, Nintendo 3DS, Wii-სა და Wii U-ს კონსოლების თამაშებზე. გამომცემელი იყო კომპანია Future plc. პირველი ნომერი გამოვიდა 2006 წლის 16 თებერვალს, ხოლო უკანასკნელი ნომერი გამოიცა 2014 წლის 14 ოქტომბერს. ხანდაზმული ბრიტანული ვიდეო თამაშების ჟურნალის Mean Machines-ის გაყოფის შემდეგ წარმოიშვა ორი დამოუკიდებელი ჟურნალი: Mesan Machine Sega, რომელიც ორიენტირებული იყო სეგას კონსოლებზე და Nindendo Magazine System (NMS), რომელიც მოიცავდა ნინტენდოს კონსოლებს. ადრეულ წლებში ჟურნალს გამოსცემდა კომპანია EMAP Nintendo Magazine System-ის სახელწოდებით, რომელიც თავდაპირველად მოიცავდა Nintendo Entertainment System, Super Nintendo Entertainment System-სა და Game Boy-ის პლატფორმებს, ხოლო მოგვიანებით რამდენიმეჯერ შეეცვალა სახელი და დაერქვა Nintendo Magazine, Nintendo Official Magazine, ხოლო შემდეგ Nitendo Official Magazine UK. ამ სახელწოდებების ქვეშ ყოფნის პერიოდში 12 წლის განმავლობაში გამოიშვებოდა EMAP-ის მეშვეობით, მანამდე სანამ საიტი არ შეიძინა კომპანია Future plc.-მა. იმ მომენტიდან მოყოლებული ჟურნალი გამოდიოდა დიდ ბრიტანეთში Official Nintendo Mgazine-ის სახელწოდებით. პირველი ნომერი Future plc-ის მიერ გამოიშვა 2006 წლის თებერვალს. 2008 წლიდან ჟურნალი გამოდიოდა ავსტრალიასა და ახალ ზელანდიაში.. უკანასაკნელი ნომერი ავსტრალიასა და ახალ ზელანდიაში გამოიცა 2013 წლის დეკემბერს. ხოლო ბრიტანული ვერსია დაიხურა 114 ნომრის გამოსვლის შემდეგ, 2014 წლის 14 ოქტომბერს. ჟურნალი იყენებდა პროცენტული შეფასების სისტემას: 0-29 % = ტოქსიკური 30-49 % = პრობლემური 50-69 % =ხარვეზიანი 70-79 % = ბრინჯაო 80-89 %= ვერცხლი 90-100 % = ოქრო. ჟურნალის ისტორიაში ყველაზე მაღალი ქულები 98 % მიენიჭათ The Legend of Zelda: Ocarina Of Time 3D-სა და The Legend of Zelda: Skyward Sword-ს. Super Mario galaxy 2 და The Legend of Zelda: Twilight Princess ორივეს მიენიჭათ 97 %. ხოლო ყველაზე დაბალ შეფასებიანი არის DSiWare-ის თამაშები Discolight და Flashlight, რომელებმაც მიიღეს 2 და 3 %. Nintendo Power (აშშ, გაუქმებული) Nintendo Magazine System (ავსტრალია) (გაუქმებული) Nintendo Gamer (ბრიტანეთი, გაუქმებული) Nintendo Dream (იაპონია) Nintendo World (ბრაზილია) Official UK-ის ვებსაიტი დაარქივებული 2014-10-14 საიტზე Wayback Machine. Official-ის ავსტრალიური და ახალი ზელანდიური ვებსაიტი დაარქივებული 2009-02-01 საიტზე Wayback Machine. მიმოხილვების არქივი[მკვდარი ბმული] Official Nintendo Magazine covers[მკვდარი ბმული] უფასო საჩუქრების არქივი[მკვდარი ბმული] Super ONM ↑ Article on NOM's change of publisher to Future Publishing.. ds-x2.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-11-13. ციტირების თარიღი: 2007-12-01. ↑ Beer, Stan. (12 November 2008) New official Nintendo magazine launched in ANZ. Itwire.com. ციტირების თარიღი: 29 June 2010. ↑ Andy Robinson Editor Follow @Espio1. (2008-11-14) News: Official Nintendo mag launches in Aus, NZ. ComputerAndVideoGames.com. ციტირების თარიღი: 2013-07-28.
Nintendo Gamer

Nintendo gamer იყო ბრიტანული ვიდეო თამაშების ჟურნალი, რომელიც, ძირითადად, მოიცავდა ნინტენდოს ვიდეო თამაშების კონსოლებსა და პროგრამულ უზრუნველყოფას. იგი იყო მისი წინამორბედი ჟურნალების N64 Magazine-ისა და Super Play ის მემკვიდრე, რომელიც მკაცრად იცავდა მათ ტრადიციებს. ჟურნალის თავდაპირველი სახელწოდება იყო NGamer. პირველი ნომერი გამოიცა 2006 წლის 13 ივლისს. 2012 წელს შეეცვალა სახელი და დაერქვა Nintendo Gamer და გატარდა რიგი რეფორმები. 2012 წლის 7 სექტემბერს გამოვიდა ჟურნალის უკანასკნელი ნომერი. Official website Official subscription site Digital version of Issue 11 დაარქივებული 2007-09-12 საიტზე Wayback Machine. Spanish NGamer website დაარქივებული 2009-12-07 საიტზე Wayback Machine. ↑ http://www.abc.org.uk/Products-Services/Product-Page/?tid=20249
VideoGamer.com

VideoGamer.com (ადრე ცნობილი სახელწოდებით Pro-G) არის ინგლისურენოვანი ვებსაიტი ვიდეო თამაშების შესახებ. გაეშვა 2004 წლის 12 ნოემბერს ქალაქ ლონდონში სახელწოდებით Pro-G. საიტი აქვეყნებს სიახლეებს, მიმოხილვებს, პრევიუებსა და ვიდეობს თამაშების შესახებ. იგი არის Candy Banana ვებსაიტების ქსელის ნაწილი, რომელსაც მართავს შვედური მშობელი კომპანია IBIBI HB. საიტი გაეშვა 2004 წლის ნოემბერს ადამ მაკკენისა და ტომ ორის მიერ. მისი თავდაპირველი სახელწოდება იყო Pro-G.co.uk. მას შემდეგ რაც საიტის პოპულარობა გაიზარდა, 2007 წელს მაკინმა და ორიმ ჩამოაყალიბეს Pro-G Media Ltd, რის შედეგადაც საიტს შეეცვალა სახელწოდება და დაერქვა VideoGamer.com. 2008 წლის 6 ოქტომბერს გაეშვა მაღალი გარჩევადობის ვიდეო სერვისი, რომელსაც შეეძლო ვიდეოს 720p-ში ჩვენება, იგი იყო პირველი ბრიტანული ვებსაიტი, რომელმაც გამოიყენა აღნიშნული ტექნოლოგია. საიტზე რუგულარულად თავსდებოდა ვიდეო კონტენტები, რომელთა უმეტესობა მოიცავდა ვიდეო თამაშების მიმოხილვებს, შეჯიბრებს, ტრეიელერებს და გეიმპლეის. 2015 წლის მარტს Pro-g Media Ltd. შეიძინა შვედურმა კომპანია IBIBI HB-მა, ამის შედეგად HB-მ ჩამოაყალიბა ახალი კომპანია Candy banana, რომელიც ფლობს VideoGamer-სა და სხვა საკუთრებებს. საიტის პოპულარობიდან გამომდინარე, ყოველკვირეულ პოდკასტს წარმოადგენს რედაქტორთა ჯგუფი, რომელიც ხელმისაწვდომი არის VideoGamer-ის საიტზე, Youtube-სა და iTunes-ზე. იგი მოიცავს იუმორს, სატირიას, სიახლეებს, საზოგადოების მოზიდვასა და ა.შ. პოდკასტს საფუძველი ჩაეყარა 2011 წლის ივნისს. VideoGamer.com VideoGamer.com HD ვიდეო სერვისი Pro-G Media-ს ვებსაიტი Virgin Media Games Channel ↑ VideoGamer.com - CrunchBase Profile. AOL Inc. ციტირების თარიღი: 18 October 2011. ↑ Pro-G.co.uk Launch Date. Pro-G Media Ltd, Inc. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 22 აგვისტო 2012. ციტირების თარიღი: 14 July 2011. ↑ Videogamer.com Site Info. Alexa Internet. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-12-25. ციტირების თარიღი: 2015-09-06. ↑ 4.0 4.1 History Page on Pro-G Media Corporate Website. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-01-15. ციტირების თარიღი: 2007-01-04. ↑ VideoGamer.com launches UK's first 720p HD video service in conjunction with Far Cry 2 from Ubisoft. ციტირების თარიღი: 2008-10-14. ↑ Publisher of VideoGamer.com has been acquired, forms new network Candy Banana. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-03-08. ციტირების თარიღი: 2015-06-13. ↑ The VideoGamer.com Podcast Episode 1. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-09-06. ციტირების თარიღი: 2015-06-14.
ფრანსისკო მადეროს ქუჩა

ფრანსისკო მადეროს ქუჩა (ესპ. Calle Francisco I. Madero) ან უბრალოდ მადეროს ქუჩა — გეოგრაფიული და ისტორიული მნიშვნელობის მქონე საფეხმავლო ქუჩა მეხიკოში, მთავარი გასასვლელი ქალაქის ისტორიულ ცენტრში. აქვს აღმოსავლეთი-დასავლეთის მიმართულება სოკალოდან ეხე-სენტრალისაკენ. ქუჩა იწყება ხუარესის გამზირიდან, რომელიც იქვე ახლოს ქალაქის ერთ-ერთ მთავარ ქუჩას — რეფორმის გამზირს უერთდება. ქუჩას სახელი ეწოდა მექსიკის რევოლუციის ერთ-ერთი მთავარი ფიგურის — ფრანსისკო იგნასიო მადეროს პატივსაცემად, რომელიც ხელახლა არჩევის საწინააღმდეგო მოძრაობის ლიდერი იყო, შემდეგ კი მექსიკის პრეზიდენტი გახდა, თუმცა სულ მალე, 1913 წელს იგი მოკლეს. ქუჩა ერთ-ერთი ყველაზე დატვირთული და პოპულარული გზა იყო ჯერ კიდევ კოლონიური ხანიდან; დააპროექტა ესპანელმა ალონსო გარსია ბრავომ. მადერო ერთ-ერთი პირველი ქუჩა იყო, რომელიც აცტეკების დედაქალაქ ტენოჩტიტლანის ნანგრევებზე აშენებულ ახალ ქალაქში გაიყვანეს. მეცხრამეტე საუკუნეში, მადერო უკვე იყო მეხიკოს ერთ-ერთი ყველაზე ხალხმრავალი და პოპულარული ქუჩა. მის გასწვრივ გაიხსნა მაღაზიები, რომელთაგან ზოგიერთი დღემდე ფუნქციონირებს, მაგალითად „Pastelería El Globo“ და „Sombreros Tardán“. ქუჩის ზედა ნაწილში, 1896 წლის 14 აგვისტოს, ძმებ ლუმიერების დილერებმა, ფერდინანდ ბონ ბენარდმა და გაბრიელ ვეირემ მექსიკის ისტროიაში პირველი კინოჩვენება მოაწყვეს. სხვადასხვა ისტორიკოსთა ქრონიკებში საუბარია მადეროს ქუჩის პოპულარობასა და მისი, როგორც სოციალური შეხვედრების ადგილის მნიშნელობაზე. სხვადასხვა დროს, ქუჩის სხვადასხვა მონაკვეთს თავისი სახელი ჰქონდა. ამჟამინდელი სახელი 1914 წლის 8 დეკემბრის დილას ფრანსისკო პანჩო ვილიამ უწოდა მას შემდეგ, რაც მისი ჯარი და ემილიანო საპატას სამხრეთის განმათავისუფლებელი არიმია მეხიკოში შევიდა. 2009 წელს, ისტორიული ცენტრის სამმართველოს კოორდინატორმა ალეხანდრო მორენომ გამოაცხადა, რომ ქალაქის ხელისუფლებას სურდა მადერო ფეხით მოსიარულეთქ ქუჩად გადაეკეთებინა. მიუხედავად იმისა, რომ ინიციატივას ქუჩის გასწვრი მდებარე მაღაზიათა მეპატრონეების მხრიდან სასტიკი წინააღმდეგობა მოჰყვა, სულ მალე მადრეო ფეხით მოსიარულეებით გადაივსო და იქ მდებარე უძრავი ქონების ფასმაც საგრძნობლად მოიმატა. მადეროს ქუჩა მადეროს ქუჩა მადეროს ქუჩა ↑ Leal, Juan Felipe (2006). 1896: El vitascopio y el cinematógrafo en México: Anales del Cine en México, 1895-1911 (Spanish). Juan Pablos editor, S.A.. ISBN 9705500045.  ↑ Verónica Zárate Toscano. (21 November 2005) La patria en las paredes o los nombres de las calles en la conformación de la memoria de la Ciudad de México en el siglo XIX Spanish. ციტირების თარიღი: 24 March 2011. ↑ Negrete Álvarez, Claudia (1 January 2006) Valleto hermanos. Mexico: UNAM. ISBN 9703231640.  ↑ Kazis, Noah. How Mexico City Fought and Cajoled to Reclaim Streets for Pedestrians (19 March 2012). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 20 აგვისტო 2014. ციტირების თარიღი: 2 November 2014.
ლუციუს კეისარი

ლუციუს იულიუს კეისარი (ლათ. Lucius Iulius Caesar; დ. ძვ. წ. 17 — გ. 20 აგვისტო, 2), უმეტესად, ცნობილია, როგორც ლუციუს კეისარი — მარკუს ვიფსანიუს აგრიპასა და იულია უფროსის მეორე ვაჟი. დაიბადა ძვ. წ. 17 წელს, 14 ივნისსა და 15 ივლისს შორის სახელით ლუციუს ვიფსანიუს აგრიპა, თუმცა იგი მისმა პაპამ, დედის მხრიდან, რომის იმპერატორმა, ავგუსტუსმა იშვილა და მისი სახელიც ლუციუს იულიუს კეისრით შეიცვალა. მისი დაბადების წელს, ავგუსტუსმა ლუციუსის გარდა მისი ძმაც, გაიუს კეისარიც იშვილა. ის და მისი ძმა აღზარდა და განათლება მისცა პაპამ. რამდენადაც ის და გაიუსი ავგუსტუსის მემკვიდრეები იყვნენ, მათ იმედის მომცემი სამოქალაქო და სამხედრო კარიერა ჰქონდათ. ლუციუსი ახ. წ. 2 წლის 20 აგვისტოს უეცარი დაავადებით გარდაიცვალა მასილიაში (გალია, დღევანდელი მარსელი, საფრანგეთი), როდესაც ესპანეთში არმიებთან შესახვედრად მიემართებოდა. 18 თვის შემდეგ, 4 წლის 21 თებერვალს გარდაიცვალა მისი ძმა, გაიუსიც. ამის გამო, მისი უმცროსი ძმა, აგრიპა პოსტუმუსი, 4 წლის 27 ივნისს ავგუსტუსმა ტიბერიუსთან ერთად იშვილა. არსებობდა ვარაუდი, რომ ლუციუსის გარდაცვალებასთან ბინძური თამაში იყო დაკავშირებული და რომ მის სიკვდილში ავგუსტუსის ცოლის, ლივიას ხელი ერია. ამ უკანასკნელის შესაძლო მოტივი შეიძლება ყოფილიყო თავისი შვილის, ტიბერიუსისათვის ავგუსტუსის მემკვიდრედ გახდომაში ხელის შეწყობა. 1976 წლის სატელევიზიო სერიალში, მე, კლავდიუსი, ლუციუსის როლი საიმონ მაკკორკინდეილმა შეასრულა. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ლუციუს კეისარი ↑ CIL 10 6638; Dessau 139 (= CIL 11 1420) ↑ Cass. Dio 55.10a.9; Vell. Pat. 2.102.3; Suet. Aug. 65.1; Tac. Ann. 1.3 ↑ Suet. Aug. 65.1 ↑ Dessau 140 (= CIL 11 1421) ↑ Vell Pat. 2.103-4 ↑ Tac. Ann. 1.3; Cass. Dio 55.10a.10