laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
გილმან ილქინი

გილმან ილქინი (აზერ. Qılman İsabala oğlu Musayev; დ. 28 აპრილი, 1914 , ბაქო, რუსეთის იმპერია — გ. 6 ნოემბერი, 2009, ბაქო, აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანელი საბჭოთა მწერალი, მასწავლებელი, ჟურნალისტი, ომის კორესპონდენტი. აზერბაიჯანის სახალხო მწერალი (2003). გილმან ილკინი დაიბადა 1914 წლის 28 აპრილს ბაქოს სოფელ მარდაკანში. დაამთავრა პედაგოგიური კოლეჯი, შემდეგ აზერბაიჯანის პედაგოგიური ინსტიტუტი. მან კარიერა დაიწყო ხაჩმაზის რაიონის ახმედობინის სოფლის სკოლაში დირექტორად და მასწავლებლად, შემდეგ მუშაობდა გაზეთ „განჯ იშჩიში“, ასევე გამომცემლობა „უშაგიანჯნეშრში“. დიდი სამამულო ომის დროს გილმან ილკინი იყო ომის კორესპონდენტი სამხრეთ და ჩრდილოეთ კავკასიის ფრონტებზე, ასევე ირანში, სადაც მუშაობდა თავრიზში გაზეთ Veten Yolunda-ს რედაქციაში. ომის შემდეგ იყო ნიზამის 800 წლისთავის აღსანიშნავად საიუბილეო კომიტეტის სამეცნიერო მდივანი, აზერბაიჯანის სახელმწიფო უნივერსიტეტის უფროსი ლექტორი, "აზერნეშრის" მთავარი რედაქტორი და დირექტორი, ჟურნალ "აზერბაიჯანის" მთავარი რედაქტორი. მისი ერთ-ერთი რომანის, "გალადა უსიანის" მიხედვით გადაიღეს მხატვრული ფილმი "დაუპყრობელი ბატალიონი" და მისი პიესები, როგორიცაა "ჯარაჰლარი", "ტაიგა ნაგილი" და "გერიე იოლ იოხდური" გახდა სატელევიზიო სპექტაკლების თემა. ↑ „Qılman İlkin“. "Azərbaycan" qəzeti. 7 noyabr 2009. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 1 noyabr 2019. ციტირების თარიღი: 31 oktyabr 2019. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=, |date=, და |archive-date=-ში (დახმარება)
იუსიფ სამადოღლუ

იუსიფ სამადოღლუ (აზერ. Yusif Səmədoğlu; ნამდვილი გვარი ვეკილოვი; 25 დეკემბერი, 1935, ბაქო, აზერბაიჯანის სსრ - 17 აგვისტო, 1998, ბაქო, აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანელი და საბჭოთა პროზაიკოსი, სცენარისტი, რედაქტორი. საზოგადო და პოლიტიკური მოღვაწე, ისტორიკოსი, მასწავლებელი. აზერბაიჯანის მწერალთა კავშირის წევრი (1958 წლიდან). აზერბაიჯანის სახალხო მწერალი (1998), აზერბაიჯანის სსრ დამსახურებული არტისტი (1979), აზერბაიჯანის უმაღლესი საბჭოს ეროვნების საბჭოს დეპუტატი (1990-1995). დაიბადა აზერბაიჯანის სსრ პირველი სახალხო პოეტის, სამად ვურგუნის ოჯახში. აზერბაიჯანის სახალხო პოეტის ვაგიფ სამადოღლუს ძმა. დაამთავრა ლიტერატურული ინსტიტუტი მოსკოვში. 1957-1958 წლებში სწავლობდა ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტზე. მუშაობდა ჟურნალ „აზერბაიჯანის“ რედაქციაში, 1960-1965 წლებში ხელმძღვანელობდა ჟურნალის ლიტერატურულ განყოფილებას. მოგვიანებით ხელმძღვანელობდა ჟურნალებს „ულდუზ“ და „აზერბაიჯანი“, მუშაობდა სცენარისტად კინოსტუდიაში „Azerbaijanfilm“ და იყო სტუდიის სცენარის სარედაქციო კოლეგიის წევრი (1965-1969). ავტორია არაერთი სცენარის ცნობილი აზერბაიჯანული მხატვრული და დოკუმენტური ფილმებისთვის. ↑ Азербайджанской ССР кинематография. Кино: Энциклопедический словарь / Гл. ред. С. И. Юткевич; Редкол.: Ю. С. Афанасьев, В. Е. Баскаков, И. В. Вайсфельд и др. — Москва: Советская энциклопедия, 1987. — стр. 13.
ჰუსეინ იბრაჰიმოვი

ჰუსეინ იბრაჰიმოვი (აზერ. Hüseyn Məmmədəli oğlu İbrahimov; დ. 23 მაისი, 1919, შახტახტი, ნახიჩევანის რაიონი - 2008 წლის 10 აპრილი, ნახიჩევანი) — აზერბაიჯანელი მწერალი, აზერბაიჯანის სახალხო მწერალი. დაიბადა 1919 წლის 23 მაისს აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის სოფელ შახტახტიში (ამჟამად სოფელი აზერბაიჯანის ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის კენგერლის რაიონში). სკოლის დამთავრების შემდეგ სწავლობდა ნახიჩევანის პედაგოგიურ კოლეჯში. 1958 წელს დაამთავრა აზერბაიჯანის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიური ფაკულტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი. სადარაკის სოფლის სკოლაში მასწავლებლის კარიერა დაიწყო. მუშაობდა სსრკ-ს პერიოდში სხვადასხვა სამთავრობო თანამდებობებზე. რომანებისა და მოთხრობების ავტორი. ლიტერატურული მოღვაწეობა პოეზიით დაიწყო 1940-იან წლებში. მისი პირველი მოთხრობები გამოქვეყნდა 1952 წელს. ↑ 1.0 1.1 Teymur Əhmədov. "Azərbaycan yazıçıları (XX-XXI yüzillikdə)". Bakı: "Nurlar" NPM. 2011. 1056. ISBN 978 9952 460 06 3.
ვაკო კირკიტაძე

ვაკო კირკიტაძე — ქართველი კინოპროდიუსერი და რეჟისორი. დაიბადა ცნობილი ქართველი ხელოვანების ოჯახში, 1989 წელს. სკოლის დამთავრების შემდეგ ჩააბარა შოთა რუსთაველის თეატრისა და კინოს უნივერსიტეტში, სადაც გადაიღო რამდენიმე ფილმი, მათ შორის „სექტემბერი“, რომელიც ნომინირებული იყო სტუდენტურ ოსკარზე. ფილმის წარმატებული საფესტივალო ჩვენებების შემდეგ სწავლა განაგრძო ნიუ-იორკის უნივერსიტეტში, სადაც გადაიღო ფილმი „ოჯახი“, რომელმაც ნიუ-იორკის ფესტივალზე მოიპოვა საუკეთესო ფილმის ჯილდო. სწავლის პერიოდში მუშაობდა კომპანიებში Sony Pictures Entertainment და HBO. 2013 წელს დააარსა კინო საპროდიუსერო კომპანია Film Asylum და აწარმოებს ფილმებს, სერიალებს და რეკლამებს. 2009: „სექტემბერი“ 2012: „რეზუს უარყოფითი“ 2012: „ამერიკა ოთახიდან“ 2013: „უცნაური გამოფენა“ 2014: „ფეხშიშველი“ 2014: „ოჯახი“ 2015: „გოგონა საწამლავით“ 2019: „გაბანა“ 2021: „ბათუმს და ყველა ტბილ მოგონებას“ 2021: „მეხდარტყმული“ 2022: „ზამთრის დეპრესია“ 2023: „უხერხემლო“ 2023: „იხვებზე ნადირობა“ 2023: „ზამთრის პირის სევდა“ 2023: „ბოლო სეზონი“ ვაკო კირკიტაძე კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ↑ PRODUCTION: Georgian Director Tamaz Narimanidze In Postproduction With Winter Depression
ეკატერინე კატო შარიქაძე

ეკატერინე კატო შარიქაძე (დ. 14 ივლისი, 1986, თბილისი) — ქართველი რეჟისორი და მსახიობი. ეკატერინე კატო შარიქაძე დაიბადა 1986 წლის 14 ივლისს, თბილისში. მამამისი მერაბ შარიქაძე მოზარდ მაყურებელთა თეატრის ცნობილი მსახიობია. 2007 წელს დაამთავრა თბილისის შოთა რუსთაველის თეატრისა და კინოს უნივერსიტეტი, დრამის მსახიობის სპეციალობით. 2012 წელს დაამთავრა თბილისის შოთა რუსთაველის თეატრისა და კინოს უნივერსიტეტის დრამის სარეჟისორო სპეციალობის მაგისტრატურა (პედაგოგი: ავთანდილ ვარსიმაშვილი). 2007 წლიდან მუშაობს თბილისის ნოდარ დუმბაძის სახელობის მოზარდ მაყურებელთა თეატრში. ოლღა გურამიშვილი, ეკატერინეს დედა ნატალია - მაია შენგელია „დავით სარაჯიშვილი“, რეჟისორი მაია შენგელია ჟირაფი - რადიარდ კიპლინგი „ავაზას ლაქები“, რეჟისორი კოტე მირიანაშვილი ვიოლა - ნოდარ დუმბაძე „მე, ბებია, ბაბუა და ჭინკები“ რეჟისორი გიორგი თავაძე პანტერა - დიმიტრი ხვთისიაშვილი „საახალწლო ნაძვის ხე“, რეჟისორი დიმიტრი ხვთისიაშვილი ლაურა, ავრორა - ასტრიდ ლინდგრენი „პეპი გრძელიწინდა“ რეჟისორი გიორგი თავაძე ტყის ბინადარი - ვაჟა-ფშაველა „შვლის ნუკრის ნაამბობი“, რეჟისორი ნიკოლოზ საბაშვილი ბაგირა - რედიარდ კიპლინგი „მაუგლი“, რეჟისორი ნიკოლოზ საბაშვილი მაყვალა – ნოდარ დუმბაძე, გიგა ლორთქიფანიძე „მე ვხედავ მზეს“, რეჟისორი დიმიტრი ხვთისიაშვილი სარკე – ძმები გრიმები „ფიფქია და შვიდი ჯუჯა“, რეჟისორი დიმიტრი ხვთისიაშვილი მართა – გიორგი ნახუცრიშვილი „ნაცარქექია“, რეჟისორი დიმიტრი ხვთისიაშვილი ბელინა – მორის მეტერლინკი „ნიშნობა“, რეჟისორი გოგა თავაძე წერო – კორნეი ჩუკოვსკი „ტელეფონი“, რეჟისორი მიხეილ ანთაძე თოვლის დედოფალი – ევგენი შვარცი, „თოვლის დედოფალი“, რეჟისორი თამარ თუხარელი ჯულიეტა – უილიამ შექსპირის „რომეო და ჯულიეტას“ მიხედვით „იყო და...რა?!“, რეჟ: ნანა კვასხვაძე თამარ მეფე – ლადო ასათიანის „ბასიანის ბრძოლის“ მიხედვით „ძველად აქ ჯარებს უხმობდნენ“, რეჟ: ნანა კვასხვაძე სოფიო – „შერისხულ მსხვერპლთა ვნებანი“ დავით კლდიაშვილის „შერისხვა“, „უბედურება“, „მსხვერპლის“ მიხედვით რეჟ: ნანა კვასხვაძე ნოდარ დუმბაძის სახელობის მოზარდ მაყურებელთა პროფესიული თეატრი ნოდარ კეკელიძე — „იღბლიანი მკითხავი“, 2011 ლივანოვი, ენტინი — „ბრემენელი მუსიკოსები“ 2012 ეკატერინე კატო შარიქაძე — „თერთმეტი“, 2019 ჰანს ქრისტიან ანდერსენი — „წითელი ფეხსაცმელები და კალის ჯარისკაცი“, ინსცენირების ავტორი ეკატერინე კატო შაქრიქაძე, 2022 მიხო მოსულიშვილი — „ჟიკჟიკობა ღამე“, ინსცენირების ავტორი ეკატერინე კატო შარიქაძე, 2024 თავისუფალი თეატრი ანა სანაია — „მარტოკინა“, 2021 „ჟიკჟიკობა ღამე“ – სპექტაკლი ომზე, ოკუპაციაზე და დიდ ტკივილზე | ინტერვიუ ეკატერინე (კატო) შარიქაძესთან სპექტაკლი ღმერთის როლ-მორგებული საზოგადოებისთვის "წითელი ფეხსაცმელები და კალის ჯარისკაცი" ჰანს ქრისტიან ანდერსენი ეკატერინე კატო შარიქაძე ეკატერინე კატო შარიქაძე Facebook-ზე ↑ იღბლიანი მკითხავი / 2011 წ. ↑ თერთმეტი ↑ წითელი ფეხსაცმელები და კალის ჯარისკაცი ↑ ჟიკჟიკობა ღამე
კრის მიდლტონი

კრის მიდლტონი (ინგლ. Khris Middleton; დ. 12 აგვისტო, 1991, ჩარლსტონი, სამხრეთი კაროლინა) — ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაციის გუნდის, მილუოკი ბაქსის პროფესიონალი კალათბურთელი.
Don't Stand So Close to Me

„Don't Stand So Close to Me“ — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Police-ის სინგლი მესამე სტუდიური ალბომიდან Zenyattà Mondatta. სიმღერაში საუბარია ახალგაზრდა მასწავლებელზე, რომელიც მოსწავლე გოგონების სიმპატიების ობიექტია და დიდ ძალ-ღონეს ხმარობს, რათა გაუძლოს ცდუნებას. სიმღერა არის შთაგონებული ვლადიმერ ნაბოკოვის „ლოლიტათი“. 1986 წელს, მეექვსე სტუდიურ ალბომზე (რომელიც არ გამოვიდა) მუშაობისას ჯგუფმა დაწერა სიმღერის რემიქსი „Don't Stand So Close to Me '86“. Don't Stand So Close to Me - 4:03 Friends - 3:37 Don't Stand So Close to Me - 4:03 A Sermon - 2:34 Don't Stand So Close to Me '86 გამოვიდა 1986 წელს. ეს არის სინგლი ალბომიდან Every Breath You Take: The Singles. სიმღერა იწერებოდა ჯგუფის მეექვსე სტუდიური ალბომისათვის, რომელიც სრულყოფილად არ ჩაწერილა. სიმღერის ეს ვერსია გამოირჩევა ელექტრონული დასარტყამების ჟღერადობით. Don't Stand So Close To Me '86 - 4:47 Don't Stand So Close To Me (საკონცერტო) - 3:40 Don't Stand So Close To Me '86 (რემიქსი) - 6:32 Don't Stand So Close To Me '86 - 4:47 Don't Stand So Close To Me (ორიგინალური ვერსია) - 4:03 Don't Stand So Close To Me (საკონცერტო) - 3:40 ↑ JR Huffman, JL Huffman (1987), "Sexism and cultural lag: The rise of the jailbait song, 1955-1985", The Journal of Popular Culture, ↑ http://www.discogs.com/Police-Dont-Stand-So-Close-To-Me/master/109076 ↑ http://www.discogs.com/Police-Dont-Stand-So-Close-To-Me-86/master/109083
ურგუფი

ურგუფი (თურქ. Ürgüp, ბერძ. Προκόπιο) — ქალაქი და რაიონი თურქეთის ცენტრალურ ნაწილში, ნევშეჰირის პროვინციის ტერიტორიაზე. ქალაქი მდებარეობს პროვინციის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრის ქალაქ ნევშეჰირის აღმოსავლეთით დაახლოებით 14 კილომეტრის დაშორებით. ამდებარეობს ზღვის დონიდან 1043 მეტრზე. რაიონის ფართობია 563 კმ². თურქეთის სტატისტიკის ინსტიტუტის მონაცემებით, ურგუფის მოსახლეობა 2012 წელს შეადგენდა 19 116 ადამიანს, საიდანაც მამაკაცები შეადგენდნენ 49,4 %-ს, ხოლო ქალები — 50,6 %. ↑ Urgup, Turkey Page. Fallingrain Global Gazetteer. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-06-06. ციტირების თარიღი: 2013-06-05. ↑ Институт статистики Турции. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-11-29. ციტირების თარიღი: 2013-06-05. ↑ Ürgüp: largest cities and towns and statistics of their population. World Gazetteer. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-06-06. ციტირების თარიღი: 2013-06-05.
ოთარ ტაბიძე

ოთარ ტაბიძე (დ. 30 მარტი, 1925, სოფელი ივანდიდი, წულუკიძის რაიონი, საქართველოს სსრ — გ. 8 ივნისი, 1986, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი ფილოსოფოსი, ფსიქოლოგი და საჭადრაკო კომპოზიტორი. ოთარ ტაბიძის პირველი საჭადრაკო ამოცანა 1939 წელს დაიბეჭდა. მას მოპოვებული ჰქონდა სხვადასხვა ჯილდო საერთაშორისო და ადგილობრივ კონკურსებში. 1947 წელს მისმა ორმა ამოცანამ საქართველოს ფიზკულტურისა და სპორტის კომიტეტის გამოცხადებულ კონკურსზე I-II პრიზები გაიყო, ხოლო 1957 წელს მან გაიმარჯვა საქართველოს საჭადრაკო კომპოზიტორთა პირველ ჩემპიონატში (სამსვლიანი ამოცანების განყოფილება). 1960-იან წლებში მან ამოცანების მთელი სერია გამოაქვეყნა იუგოსლავიის ჟურნალ "პრობლემში". ამავე ჟურნალის მიერ გამოცხადებულ სამსვლიანი ამოცანების კონკურსში მისმა ერთ-ერთმა ნაწარმოებმა პირველი პრიზი მოიპოვა. ოთარ ტაბიძე პრობლემი, 1967 I საპატიო შეფასება ამოხსნა: 1. კc5 აქ ორი ვარიანტი იქმნება: 1. ... მფa4 2. ეb6 მფa5 3.კd4 მფa4 4.კc3 მფa3 5.ეa8# 1. ... მფa6 2.მფb4 მფa5 3.a4 მფa6 4.ეb8 მფa5 5.ეa8# აღნიშნულ ამოცანაში შესრულებულია ექო-შამათები. გიორგაძე თ., ქართული ჭადრაკის მატიანე, ნაწ. I, თბ., 1995. — გვ. 58. გურგენიძე დ., ოთარ ტაბიძის საჭადრაკო ფილოსოფია, თბ., 1999.
დერბენტის გუბერნია

დერბენტის გუბერნია (რუს. Дербентская губерния; 14 (26) დეკემბერი, 1846 — 5 (17) აპრილი, 1860) — რუსეთის იმპერიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. ადმინისტრაციული ცენტრი — დერბენტი. 1846 წლის 14 დეკემბერს ნიკოლოზ I-ის ბრძანებით შეიქმნა დერბენტის გუბერნია, რომელიც წარმოიქმნა გაუქმებული კასპიის ოლქის დერბენტისა და ყუბის მაზრებს, ასევე მიერთებულ სამურისა და დარგის ოკრუგებსა და დაპყრობილ დაღესტნის სხვა ტერიტორიებს. 1860 წლის 5 აპრილს დერბენტის გუბერნია გაუქმდა, ხოლო მისი ტერიტორიის დიდი ნაწილი შევიდა ახლადშექმნილ დაღესტნის ოლქში. ДЕРБЕ́НТСКАЯ ГУБЕ́РНИЯ ↑ Полное собрание законов Российской империи, собрание 2-ое (1825-1881), т. XXI, указ 20701, ст. 647 ↑ Полное собрание законов Российской империи, собрание 2-ое (1825-1881), т. XXXV, указ 36026, ст. 916-918
შემახის გუბერნია

შემახის გუბერნია (რუს. Шемахинская губерния; 14 (26) დეკემბერი, 1846 — 6 (18) დეკემბერი, 1859) — რუსეთის იმპერიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. ადმინისტრაციული ცენტრი — შემახა. 1846 წლის 14 დეკემბერს ნიკოლოზ I-ის ბრძანებით შეიქმნა შემახის გუბერნია. 1859 წლის 27 მაისს მომხდარი მიწისძვრის შედეგად საგუბერნიო ქალაქი შემახა სრულიად დაინგრა. 1859 წლის 6 დეკემბრის უმაღლესი განკარგულებით გუბერნიის ადმინისტრაციული ცენტრი შემახიდან ბაქოში გადავიდა, რის გამოც გუბერნიას ბაქოს გუბერნია ეწოდა. ↑ Полное собрание законов Российской империи, собрание 2-ое (1825-1881), т. XXI, указ 20701, ст. 647 ↑ Полное собрание законов Российской империи, собрание 2-ое (1825-1881), т. XXXIV, указ 35191, ст. 313
ზარხუფი

„ზარხუფი“ (ინგლ. The Bell Jar) — ამერიკელი მწერლისა და პოეტის სილვია პლათის მიერ დაწერილი ერთადერთი რომანი. 1963 წელს რომანი გამოქვეყნდა „ვიქტორია ლუკასის“ ფსევდონიმით. რომანი სავარაუდოდ ნახევრად ავტობიოგრაფიულია, სადაც შეცვლილია ადგილებისა და ადამიანების სახელები. წიგნის მთავარი გმირის ფსიქიკური დაავადება ახლოს დგას ავტორის ნამდვილ მდგომარეობასთან (კლინიკური დეპრესია და ბიპოლარული აშლილობა). დიდ ბრიტანეთში რომანის გამოქვეყნებიდან ერთი თვის შემდეგ სილვია პლათმა თავი მოიკლა. 1967 წელს რომანი პირველად გამოიცა სილვია პლათის სახელით. წიგნი ამერიკის შეერთებულ შტატებში 1971 წლამდე არ გამოქვეყნებულა, პლათის მეუღლის, ტედ ჰიუზისა და მისი დედის სურვილის შესაბამისად. რომანი ითარგმნა ათეულობით ენაზე. ↑ McCullough, Frances (1996). "Foreword" to The Bell Jar. New York: HarperCollins Publishers. p. xii. ISBN 0-06-093018-7. ↑ Dunkle, Iris Jamahl (2011). „Sylvia Plath's The Bell Jar: Understanding Cultural and Historical Context in an Iconic Text“, Critical Insights: The Bell Jar. Pasadena, California: Salem Press, გვ. 15. ISBN 978-1-58765-836-5.
De Do Do Do, De Da Da Da

De Do Do Do, De Da Da Da — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Police-ის სიმღერა და სინგლი მესამე სტუდიური ალბომიდან Zenyattà Mondatta. ეს არის ტრიოს ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული კომპოზიცია. სიმღერის რემიქსი ჩაიწერა 1986 წელს და უნდა შესულიყო ალბომში Every Breath You Take: The Classics, თუმცა გამოცემა სამუდამოდ გადაიდო და ეს რემიქსი მხოლოდ იშვიათ ჩანაწერებზე მოიპოვება. De Do Do Do, De Da Da Da - 4:09 A Sermon - 2:34 De Do Do Do, De Da Da Da - 4:09 Friends - 3:35 De Do Do Do, De Da Da Da (ესპანურად) - 4:00 De Do Do Do, De Da Da Da (იაპონურად) - 4:00 ↑ http://www.youtube.com/watch?v=QlesUq8U7KM ↑ http://www.discogs.com/Police-De-Do-Do-Do-De-Da-Da-Da/master/109066
თმოგვის ქუჩა

თმოგვის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ნაძალადევის რაიონში (ნაძალადევი, ღრმაღელე); ეკა ბეჟანიშვილის ქუჩიდან ღრმაღელის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 40-იან წლებში. ადრე ელმავლის I შესახვევი ერქვა. აქვს 1 ჩიხი და 1 გასასვლელი: თმოგვის I გასასვლელი — თმოგვის ქუჩიდან სერგო ქსოვრელის II გასასვლელამდე; ყოფ. თმოგვის II გასასვლელი — ახლანდ. ახალგორის ქუჩა. ↑ 1.0 1.1 ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 90, ISBN 978-99928-20-35-3. ↑ ქალაქ თბილისში, ნაძალადევის რაიონში, თმოგვის მეორე გასასვლელისთვის, ახალგორის ქუჩისთვის და ქართლის II შესახვევისთვის ახალგორის I ჩიხის სახელის მინიჭების შესახებ. თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულო (20 თებერვალი, 2024). ციტირების თარიღი: 11 მარტი, 2024
ახალგორის ქუჩა

ახალგორის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ნაძალადევის რაიონში (ნაძალადევი); დასაწყისი თმოგვის ქუჩიდან. ყოფილ თმოგვის II გასასვლელს ახალგორის სახელი ეწოდა 2024 წელს. აქვს 1 ჩიხი. ↑ ქალაქ თბილისში, ნაძალადევის რაიონში, თმოგვის მეორე გასასვლელისთვის, ახალგორის ქუჩისთვის და ქართლის II შესახვევისთვის ახალგორის I ჩიხის სახელის მინიჭების შესახებ. თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულო (20 თებერვალი, 2024). ციტირების თარიღი: 11 მარტი, 2024
ტატიანა აბრამიშვილი

ტატიანა აბრამიშვილი (დ. 15 ოქტომბერი, 1916, თბილისი — გ. 2005, თბილისი) — რუსულენოვანი პოეტი, მოჭადრაკე. თბილისისა და საქართველოს პირველობების მონაწილე, 1944-1945 წლებში თბილისის ჭადრაკის კლუბის დირექტორი. მისი ოთხი პოეტური წიგნის („კოსმოდრომზე“, 1962; „კოსმოსში“, 1964; „შეკაზმული ჰერმესი“, 1966; „ღრუბლების იქით“, 1970) გმირები ჭადრაკის ფიგურები არიან. გიორგაძე თ., ქართული ჭადრაკის მატიანე, ნაწ. I, თბ., 1995. — გვ. 31.
რაშიდ იუსიფოვი

რაშიდ ალიმამედ ოღლუ იუსიფოვი (დ. 1 სექტემბერი, 1900, ალგეთი, მარნეულის რაიონი — 25 თებერვალი, 1982, ბაქო) — აზერბაიჯანელი საბჭოთა ცირკის მხატვარი, ათლეთი, პროფესიონალი მოჭიდავე. აზერბაიჯანის სსრ სახალხო არტისტი (1980). დაიბადა 1900 წლის 1 სექტემბერს მარნეულის რაიონის სოფელ ალგეთში. 1919 წლიდან გამოდიოდა სხვადასხვა ცირკის ჯგუფში. 1946 წლიდან 1968 წლამდე მუშაობდა აზერბაიჯანის სახელმწიფო ცირკში, გამოდიოდა სსრკ-ს სხვადასხვა ქალაქში და მის ფარგლებს გარეთ. 1926 წელს იგი გახდა კრასნოდარში ჩატარებული კლასიკური სტილის პროფესიონალ მოჭიდავეთა ტურნირის გამარჯვებული. ის მეგობრობდა ივან პოდუბნისთან. 1957 წლიდან იუსიფოვი იყო რესპუბლიკური მნიშვნელობის პენსიონერი. 1980 წელს მიენიჭა აზერბაიჯანის სსრ სახალხო არტისტის წოდება. გარდაიცვალა 1982 წლის 25 თებერვალს. ↑ Dünya şöhrətli Rəşid PƏHLƏVAN (24 iyun 2016). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-07-03. ციტირების თარიღი: 26 iyun 2016.
ვალეჰ ქერიმოვი

ვალეჰ სეიფულა ოღლუ ქერიმოვი (დაიბადა 1944 წლის 20 მარტი, მიანე[d], აღმოსავლეთ აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანელი მსახიობი, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახალხო არტისტი (2000). ვალეჰ ქერიმოვი დაიბადა 1944 წლის 20 მარტს მიანში, აღმოსავლეთ აზერბაიჯანის პროვინციაში, ირანში. 1969 წელს, დაამთავრა აზერბაიჯანის სახელმწიფო ხელოვნების ინსტიტუტის დრამისა და კინოს მსახიობის ფაკულტეტი, მან სამუდამოდ დაუკავშირა თავისი სამსახიობო კარიერა სუმგაითის თეატრს. მან ამ თეატრში 70-მდე პერსონაჟი შექმნა და რეჟისორის რანგში რამდენიმე სპექტაკლი დადგა. 1990 წლიდან არის აზერბაიჯანის თეატრის მუშაკთა კავშირის წევრი. 2015 წლიდან მუშაობს განჯის სახელმწიფო დრამატულ თეატრში მსახიობად და რეჟისორად. 2023 წლის მარტში მან დაიწყო მუშაობა მინგეჩევირის სახელმწიფო დრამატულ თეატრში მსახიობად და რეჟისორად. ↑ Arxivlənmiş surət. ციტირების თარიღი: 2023-11-09 ↑ Xalq artistinə vəzifə verildi. ციტირების თარიღი: 2015-09-18
გოგი მარგველაშვილი

გიორგი (გოგი) მარგველაშვილი (დ. 25 მარტი, 1958, ქუთაისი) — ქართველი რეჟისორი. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტი (1980). იქვე ეწეოდა პედაგოგიურ საქმიანობას. 2014–2020 წლებში იყო ინსტიტუტის სამართალმემკვიდრის, შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრისა და კინოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის რექტორი, 2023 წლიდან კი — რექტორის მოადგილე. 2001–2005 წლებში მარგველაშვილი იყო მიხეილ თუმანიშვილის სახელობის კინომსახიობთა თეატრის მთავარი რეჟისორი, 2005–2009 წლებში — ამავე თეატრის სამხატვრო ხელმძღვანელი, 2009–2024 წლებში — ა. გრიბოედოვის სახელობის სახელმწიფო თეატრის მთავარი რეჟისორი. 2024 წლის მარტში დაინიშნა თბილისის კოტე მარჯანიშვილის სახელობის პროფესიული სახელმწიფო დრამატული თეატრის სამხატვრო ხელმძღვანელად. 1994 — თეატრის მოღვაწეთა კავშირის პრემია რეჟისორული ნამუშევრისათვის 1996 — რუსთავის თეატრალური ფესტივალის პრემია საუკეთესო რეჟისურისათვის 2001 — საქართველოს თეატრის მოღვაწეთა კავშირის პრიზი საუკეთესო რეჟისორული ნამუშევრისათვის 2004 — პრიზი საუკეთესო ექსპერიმენტული რეჟისურისათვის (რუსთავის საერთაშორისო თეატრალური ფესტივალი) 2024 — თბილისის საპატიო მოქალაქე გოგი მარგველაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ „მარჯანიშვილის თეატრის სამხატვრო ხელმძღვანელად გოგი მარგველაშვილი დაინიშნა“. ghn.ge (ინგლისური). 5 მარტი, 2024. ციტირების თარიღი: 5 ოქტომბერი, 2024. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება) ↑ „თბილისის საპატიო მოქალაქის წოდება 25 ადამიანს მიენიჭა“. 1tv.ge. ციტირების თარიღი: 5 ოქტომბერი, 2024. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება)
რუდი ერებარა

რუდი ერებარა – ალბანელი მწერალი და მთარგმნელი, დაიბადა 1971 წელს. სანამ ჟურნალისტი გახდებოდა, ის სწავლობდა ტირანის უნივერსიტეტში სახვით ხელოვნებას. 1995 წელს ტირანაში სახვითი ხელოვნების აკადემიის დასრულების შემდეგ, მან დაიწყო პოლიტიკური ანალიტიკოსის, ჟურნალისტისა და მწერლის კარიერა. ის არის ავტორი ორი პოეტური კრებულისა, Fillon Pamja გამოშვებული 1994 წელს და Lêng Argjendi გამოშვებული 2013 წელს. ის ასევე არის ორი რომანის ავტორი, Vezët e thëllezave 2010 წელს და Epika e yjeve te bučiniti 2016 წელს. მან გამოაქვეყნა პოეზიის ნაწარმოებები და რამდენიმე რომანი, კერძოდ, Vezët e thëllëzave 2010 წელს და Epika e yjeve të mëngjesit 2016 წელს. 2017 წელს მიენიჭა ევროკავშირის პრიზი ლიტერატურის დარგში. Epika e yjeve të mëngjesit (დილის ვარსკვლავების ეპოსი), არის ალბანეთის დედაქალაქის სახელმწიფო დეკორაციის კომპანიაში დასაქმებული ალბანელი მხატვრის სულეიმანის ბედის ჩვენება. ტექნიკური საკითხი, რომელიც მოხდა 1978 წლის 16 ოქტომბერს, ალბანეთის დიქტატორის ენვერ ხოჯას დაბადების დღეს, მას სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურებმა მიაწერენ. დაახლოებით ამ დროს, ალბანეთი აპირებს გაწყვიტოს ურთიერთობა მაოს კომუნისტურ ჩინეთთან. ასევე 1978 წლის 16 ოქტომბერს, იოზეფ ვოიტილა, მღვდელი კომუნისტური პოლონეთიდან, ხდება პაპი იოანე პავლე II ვატიკანში. 16 ოქტომბრის გვიან საღამოს, ძლიერი შხაპი ჩამორეცხავს სახელმწიფო დეკორაციის კომპანიის მიერ ღრმა წითელ ფერში დაწერილი ლოზუნგების ასოებს, რომლებიც სიმბოლოა კომუნისტი მებრძოლების მიერ თავისუფლებისთვის ომის დროს დაღვრილი სისხლისა. სულეიმანი არის ადამიანი, რომელიც ცნობილია, როგორც მმართველი კომუნისტების მიერ ჩაფიქრებული და ფანატიკურად განხორციელებული კლასობრივი ომის თხრილის მეორე მხარეს მდგარი. იმის გამო, რომ სულეიმანი გრძნობს, რომ მას მსხვერპლად გამოყოფენ, ის ცდილობს სახელის შეცვლას. ის ასევე აკეთებს ნახატს, სადაც ჩანს რამდენიმე პარტიზანი ცეცხლის გარშემო. ეს განიხილება საკმარის მიზეზად, რომ სულეიმანი დასაჯონ. ↑ https://imagomundicollection.org/artworks/rudi-erebara-idea/ ↑ Bio. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-04-23. ციტირების თარიღი: 2024-03-11. ↑ https://www.euprizeliterature.eu/author/rudi-erebara
სპასპეტი

სპასპეტი (საშუალო სპარსული spāhbed — „მხედართმთავრი“) — უმაღლესი რანგის სამხედრო მოხელე ძველ საქართველოში. „ქართლის ცხოვრების“ მიხედვით, სპასპეტის სახელო ქართლის სამეფოს იერარქიაში პირველ მეფეს ფარნავაზს შემოუღია. სპასპეტი მეფის შემდეგ მეორე პირს წარმოადგენდა და საერთო სარდლობას უწევდა ერისთავებს, მისი სამოხელეო ტერიტორია კი სტრატეგიულად უმნიშვნელოვანესი რეგიონი — შიდა ქართლი იყო. ამავე სტატუსით იხსენიებს სპასპეტს ჯუანშერის „ცხოვრება და მოქალაქეობა ვახტანგ გორგასლისა“: „მპყრობელი შიდა ქართლისა და მპყრობელი ყოველთა ერისთავთა“. გვიანანტიკურ და ადრეფეოდალურ ქართლში სპასპეტები სამეფო ოჯახთან ბუნებრივი ან ხელოვნური („მამამძუძეობით“) ნათესაობით იყვნენ დაკავშირებულნი. ისინი, მხედართმთავრობასთან ერთად, ითავსებდნენ მსაჯულისა და უფლისწულის აღმზრდელის მოვალეობებს (მაგალითად, ვახტანგ გორგასლის მამამ, მეფე მირდატმა თავისი ძე სპასპეტ საურმაგს მისცა აღსაზრდელად). მომდევნო საუკუნეებში ქართლში სამეფო ხელისუფლების დასუსტების და ერისთავთა გამთავრების პირობებში სპასპეტის ინსტიტუტი დაკნინდა. საქართველოს გაერთიანების შემდგომ (XI საუკუნე) იგი შინაარსობრივად ანალოგიურმა სპასალარის სახელომ ჩაანაცვლა. კლდიაშვილი დ., ცენტრალური და ადგილობრივი სამოხელეო წყობა შუა საუკუნეების საქართველოში: ენციკლოპედიური ლექსიკონი, თბ., 2017, გვ. 302.
ჟოზეფ მარი ჟაკარი

ჟოზეფ მარი ჟაკარი (ფრანგ. Joseph Marie Jacquard; დ. 7 ივლისი, 1752, ლიონი — გ. 7 აგვისტო, 1834, ულენი, რონა) — ფრანგი ფეიქარი და გამომგონებელი. დაახლოებით 1800 წელს შექმნა მსხვილსახიანი ქსოვილების გამოსამუშავებელი სამარჯვი, რითაც სრულყო ხელის საქსოვი დაზგა. 1801 წელს პარიზში სამრეწველო გამოფენებზე ყურადღება მიაქციეს მის მოდელს და ჟაკარი მიიწვიეს პარიზის ხელოვნებისა და ხელოსნობის მუზეუმში სამუშაოდ.1808 წელს ჟაკარმა შექმნა სახიანი ქსოვილისათვის განკუთვნილი ახალი მოდელი, რომელიც ფართოდ გავრცელდა საფეიქრო წარმოებაში (ჟაკარდის მანქანა). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 237.
Invisible Sun

Invisible Sun — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Police-ის სინგლი მეოთხე სტუდიური ალბომიდან Ghost in the Machine. ეს არის ტრიოს ერთ-ერთი ყველაზე რადიკალური სიმღერა, რომლის ტექსტი კრიტიკულად განიხილავს პოლიტიკურ მოვლენებს. სიმღერა ეხმაურება დაძაბულობას ჩრდილოეთ ირლანდიაში. 7": A&M / AMS 8164 (ინგლისი) Invisible Sun – 3:35 Shambelle – 5:42 7": A&M / AMS 8164 (ნიდერლანდები) Invisible Sun – 3:35 Flexible Strategies – 3:42 სტინგი – ბას გიტარა, კლავიშებიანი საკრავები, წამყვანი და დამატებითი ვოკალი ენდი სამერსი – გიტარები და ეფექტები სტიუარტ კოუპლენდი – დასარტყმელი საკრავები ↑ http://www.discogs.com/Police-Invisible-Sun/master/220220