laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
აგროკლიმატოლოგია

აგროკლიმატოლოგია (აგრო... და ბერძ. klima — კლიმატი, logos — მეცნიერება) — სასოფლო-სამეურნეო კლიმატოლოგია, კლიმატოლოგიის დარგი, რომელიც შეისწავლის კლიმატს, როგორც სასოფლო-სამეურნეო ფაქტორს. კლიმატი დიდ გავლენას ახდენს სასოფლო-სამეურნეო კულტურებისა და ცხოველების გეოგრაფიულ გავრცელებაზე, მათ ზრდა-განვითარებაზე, მოსავლიანობასა და პროდუქტიულობაზე, სასოფლო-სამეურნეო მავნებლებისა და დაავადებათა გავრცელებაზე. კლიმატური პირობები განსაზღვრავს სხვადასხვა აგროტექნიკურ და ზოოტექნიკურ ღონისძიებათა ეფექტურობას, გავლენას ახდენს სასოფლო-სამეურნეო მანქნანა-იარაღების მწარმოებლურობასა და მუშაობის ხარისხზე. თავის მხრივ, ნიადაგის კლიმატი და მიწისპირა ჰაერის ფენა იცვლება მცენარეთა და ცხოველთა, აგრეთვე მათი ზრდისათვის გამოყენებული საშუალებების გავლენით. განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია ის ცვლილებები, რომლებსაც იწევს ნიადაგის დამუშავების სისტემა, მინდვრის დამცველი ტყის ნარგავები, თოვლის საფრის ხანგრძლივობა აგრეთვე ნადნობი წყალი და ღვართქაფი, მორწყვა, ამოშრობა, გაწყლოვანება და სხვა ღონისძიებები. აგროკლიმატოლოგიის ძირითადი ამოცანაა ტერიტორიული აგროკლიმატური რესურსების გამოკვლევა და სოფლის მეურნეობისათვის არახელსაყრელ კლიმატურ ფაქტორებთან ბრძოლის მეთოდების მეცნიერული დასაბუთება. მიღებული დასკვნების საფუძველზე ხდება სასოფლო-სამეურნეო წარმოების რაციონალური განლაგება, ტარდება სათანადო სამელირაციო ღონისძიებები უხვი მოსავლის უზრუნველსაყოფად და მეცხოველეობის პროდუქტიულობის ასამაღლებლად. არსებითი მნიშვნელობა აქვს საგანგებოდ შედგენილ აგროკლიმატურ ცნობარებს და სასოფლო-სამეურნეო თვალსაზრისით ქვეყნის მნიშვნელოვანი რაიონების აღწერილობებს. კლიმატის სასოფლო-სამეურნეო დახასიათების სქემას ადგენენ ვეგეტაციური პერიოდისა და ქვეპერიოდების თერმული და სინათლის რესურსების, აგრეთვე იმავე პერიოდის განმავლობაში ატმოსფეროსა და ნიადაგის სინოტივით უზრუნველყოფისა და კულტურების გამოზამთრების პირობების შეფასების საფუძველზე. დიდი მნიშვნელობა აქვს სასოფლო-სამეურნეო კულტურების ზრდის განვითარებასა და მდგომარეობის კლიმატურ პირობებთან კავშირის გამოკვლევას. მათ რაოდენობრივ გამოხატულებას აგროკლიმატურ მაჩვენებლებს უწოდებენ. აგროკლიმატურ მაჩვენებელებს გეოგრაფიულ განაწილებას შეისწავლიან ჰიდრომეტეოროლოგიურ სადგურთა ქსელის ხანგრძლივი დაკვირვების საფუძველზე: ითვალისწინებენ როგორც საშუალო მრავალწლიან სიდიდეებს, ასევე რამდენიმე წლის განმავლობაში აგროკლიმატური მაჩვენებლების განმეორებადობას. იმის გამო, რომ ცალკეული მიწის მასივებისა და თესლბრუნვის მინდვრების კლიმატი შეიძლება არსებითად განსხვავდებოდეს სტანდარტულ პირობებში განლაგებული მეტეოროლოგიური სადგურების მაჩვენებლებისაგან, აგროკლიმატოლოგიაში მიღებულია მეტეოსადგურის მონაცემების სათანადოდ შევსება და დაზუსტება. ამასთან ითვალისწინებენ ტერიტორიულ მიკროკლიმატურ თავისებურებსაც. ლიტერატურაში ტერმინი „აგროკლიმატოლოგია“ გვხვდება XIX საუკუნის I ნახევრიდან, მაგრამ აგროკლიმატოლოგიას, როგორც მეცნიერების დარგს, საფუძველი ჩაეყარა XIX საუკუნის ბოლოსა და XX საუკუნის I მეოთხედში. მისი ფუძემდებლები არიან რუსი მეცნიერები ალექსანდრე ვოეიკოვი და პეტრე ბროუნოვი. კლიმატის შესწავლის მეთოდიკა სასოფლო სამეურნეო წარმოების მოთხოვნილებათა თვალსაზრისით ყველაზე უფრო სრულად დამუშავებულია საბჭოთა მეცნიერების გ. სელიანინოვის, პ. კოლოსკოვის და სხვათა შრომებში. ასევე მნიშვნელოვანი გამოკვლევები აქვთ ჯ. აცის და ბ. ლივინგსტონს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 70.
აგროკლიმატური დარაიონება

აგროკლიმატური დარაიონება — ტერიტორიული დანაწილება სოფლის მეურნეობისათვის მნიშვნელობის მქონე კლიმატური პირობების მიხედვით. დარაიონებისას ითვალისწინებენ იმ ლიმატურ პირობებს, რომლებიც ხელს უწყობს კულტურული მცენარეების მოყვანას, შინაური ცხოველების მოშენებას, სოფლის მეურნეობის მავნებლებისა და დაავადებათა გავრცელებას, მიწის მელიორაციის მიზნით მიწათმოქმედების სხვადასხვა ხერხების გამოყენებას, სასოფლო-სამეურნეო პროდუქტების გადამუშავების სპეციალიზაციას, პროდუქტების ტრანსპორტირებასა და შენახვას, აგრეთვე სოფლის მეურნეობასთნ დაკავშირებულ სხვა სამუშაოებს (მექანიზაციის გამოყენება, სამშენებლო ნორმების დადგენა, დასახლებული პუნქტების დაგეგმარება და სხვა). განასხვავებენ ზოგად და კერძო აგროკლიმატური დარაიონებას. ზოგადი აგროკლიმატური დარაიონების დროს ითვალისწინებენ სოფლის მეურნეობის ყველა ან უმრავლესი დარგის თავისებურებებს. კერძო აგროკლიმატური დარაიონების დროს კი ტერიტორიას ანაწილებენ კულტურული მცენარეულობის ცალკეული ჯგუფების, ცალკეული კულტურების, მათი ჯიშების, ცხოველთა ჯიშების, სასოფლო-სამეურნეო ნედლეულის წამოების სპეციალიზაციისა და სხვათა მიხედვით. ზოგადი და კერძო აგროკლიმატური დარაიონება შეიძლება მოიცავდეს სხვადასხვა სიდიდის ტერიტორიას (მთელი დედამიწა, მსხვილი გეოგრაფიული რეგიონები, ცალკეული ქვეყნები, ადმინისტრაციული რაიონები, ცალკეული მეურნეობები და მტი ნაკვეთები). ამგვარად გამოყოფილ ტერიტორიულ ერთეულებს შესაბამისად უწოდებენ აგროკლიმატურ სარტყელს, ზონას, ოლქს, რაიონს, მიკრორაიონს, ნაკვეთს. აგროკლიმატური დარაიონების მიზანია სოფლის მეურნეობის სხვადასხვა დარგის რაციონალური განლაგება, რაც შესაბამისი სწორი მეთოდების გამოყენების საფუძველზე უზრუნველყოფს ამ დარგების მაღალ ეფექტურობას. აგროკლიმატური დარაიონების მეცნიერული საფუძვლები დაამუშავეს ა. ვოეიკოვმა და პ. ბროუნოვმა XIX-XX საუკუნეების მიჯნაზე. შემდგომში იგი განავითარეს საბჭოთა მკვლევარებმა: გ. სულიანინოვმა, თ. დავითაიამ, პ. კოლოსკოვმა, ს. საპოჟნიკოვამ, დ. შაშკომ. ამ დარგში მნიშვნელოვანი გამოკვლევები აქვს იტალიელ მეცნიერ ჯ. აცის. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 70-71.
აგროკლიმატური რესურსები

აგროკლიმატური რესურსები, კლიმატური რესურსები — კლიმატის ელემენტების (მზის რადიაცია, ნალექები, ქარი) ნივთიერებისა და ენერგიის სოფლის მეურნეობაში გამოყენებული რაოდენობა. კლიმატი ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი ბუნებრივი რესურსია, რომლის გამოყენება და ექსპლუატაცია ისევე შეიძლება, როგორც სხვა ბუნებრივი რესურსებისა. კლიმატური რესურსებია სითბოს, ტენის, თოვლის, ყინულის, მზის ენერგიის რადიაციის, ქარისა და სხვა საშუალო მრავალწლიური რაოდენობა, რომელიც დამახასიათებელია ამა თუ იმ ადგილისა და წლის ამა თუ იმ ადგილისა და წლის ამა თუ იმ დროისათვის. ზოგიერთი ბუნებრივი რესურსის დახარჯვის შემდეგ მისი აღდგენა პრაქტიკულად შეუძლებელია (პირველ ყოვლისა, ასეთია მინერალური რესურსები), ხოლო ზოგის აღდგენა ნელა ხდება (ნიადაგი, ტყე, ფაუნა). გარდა ამისა, მათი აღდგენა მიმდინარეობს პერიოდულად (სინათლე), უწყვეტად (სითბო) ან თითქმის უწყვეტად (ტენი, ქარი და სხვა). რომელიმე სასოფლო-სამეურნეო კულტურის ერთი ტონა მოსავლის მისაღებად მცენარის ტრანსპირაციაზე უნდა დაიხარჯოს ათას ტონამდე ან მეტი წყალი და რამდენიმე ასეული ათასი კკალ სითბო. წყლის ამ რაოდენობას ნალექები აღადგენს, ხოლო დახარჯულ სითბოს მზის რადიაცია აანაზღაურებს. აგროკლიმატური რესურსების შესწავლის საფუძველზე ხდება ტერიტორიული აგროოკლიმატური დარაიონება. ცნება „აგროკლიმატური რესურსები“ XX საუკუნის 30-იან წლებში შემოიღო ქართველმა მეცნიერმა თ. დავითაიამ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 71.
აგროკლიმატური რუკა

აგროკლიმატური რუკა — თემატიკური რუკა, რომელშიც ასახულია გარკვეული ტერიტორიის ფარგლებში სასოფლო-სამეურნეო წარმოებისათვის საჭირო კლიმატური რესურსებისა და ამინდის პირობების სივრცითი და სივრცით-დროული ცვალებადობა. აგროკლიმატური ცნობარებისაგან განსხვავებით ეს რუკები ინფორმაციას იძლევა არა მარტო იმ პუნქტებისათვის, რომლებშიც წარმოებს დაკვირვება მეტეოროლოგიურ და ფენოლოგიურ მოვლენებზე, სასოფლო-სამეურნეო კულტურების ზრდა-განვითარებასა და მოსავლიანობის მდგომარეობაზე, არამედ ამ ტერიტორიის ნებისმიერი პუნქტისათვისაც. ეს განაპირობებს აგროკლიმატური რუკის დიდ მეცნიერულ და პრაქტიკულ მნიშვნელობას ქვეყნის სასოფლო-სამეურნეო წარმოების სწორად დაგეგმვასა და გაძღოლაში. აგროკლიმატური რუკის თემატიკა მრავალფეროვანია: სავეგეტაციო პერიოდის უზრუნველყოფა სითბოთი და სინოტივით; ამინდის უარყოფითი პირობები სავეგეტაციო და ზამთრის პერიოდში; სასოფლო-სამეურნეო სამუშაოთა წარმოების კლიმატური პირობები და ვადები; სასოფლო-სამეურნეო კულტურების აღმოცენებისა და განვითარების კლიმატური პირობები (ცალკეული კულტურების მიხედვით); სასოფლო-სამეურნეო კულტურების განვითარების ფაზების დადგომის პირობები და ვადები. აგროკლიმატური რუკის თემატიკა აგროკლიმატოლოგიის განვითარების კვალდაკვალ იზრდება. მისი მრავალფეროვნების გამო აუცილებელი ხდება აგროკლიმატური ატლასების შექმნა. ა. ასლანიკაშვილი, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 71.
გიოქსუ (კილიკია)

გიოქსუ (თურქ. Göksu; თურქულიდან — ლურჯი წყალი) — მდინარე თურქეთში, თაშელის პლატოზე. მდინარის ორივე სათავე წარმოიქმნება ტავრის მთებში, ჩრდილოეთით გეიკის მთებში და სამხრეთით ჰაიდარის მთებში. მათი შესართავი ქალაქ მუტიდან სამხრეთით მდებარეობს. ↑ TÜRKİYE’NİN AKARSULARI VE VADİLERİ. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-01-04. ციტირების თარიღი: 2015-01-04.
ელბასან არენა

ელბასან არენა (ალბ. Elbasan Arena) — მრავალდანიშნულებიანი სტადიონი ალბანეთში, რომელიც გაიხსნა 1967 წელს და იტევს 12,800 ადამიანს. ლორო ბორიჩის შემდეგ ელბასან არენა ტევადობით მეორე ყველაზე დიდი სტადიონია ალბანეთში. სტადიონი, 2014 წლის 8 ოქტომბრეს, სარემონტო სამუშაოების შემდეგ საზეიმო ვითარებაში გაიხსნა. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ელბასან არენა“ ვიკისაწყობში. ↑ Elbasan Arena. ↑ From Worldstadiums.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-09-24. ციტირების თარიღი: 2018-02-16.
გვატემალის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები

გვატემალის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები (ესპ. Selección de fútbol de Guatemala) — ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები, რომელიც წარმოადგენს გვატემალას საერთაშორისო საფეხბურთო მატჩებში. აკონტროლებს გვატემალის ფეხბურთის ფედერაცია. დაარსდა 1919 წელს, ფიფა-ში გაწევრიანდა 1961 წელს, 1961 წლიდან კონკაკაფის წევრია. გვატემალის ნაკრებმა სამგზის მიიღო მონაწილეობა ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების საფეხბურთო ტურნირებში 1968, 1976 და 1988 წელს. ნაკრებს არც ერთხელ არ აქვს მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატში მონაწილეობა მიღებული, მაგრამ ოთხჯერ მიაღწია საკვალიფიკაციო ტურნირის ფინალურ სტადიას. გვატემალის ნაკრები გახდა 1967 წლის კონკაკაფის ერების ჩემპიონატის (1991 წლიდან ცნობილი როგორც კონკაკაფის ოქროს თასი) და 2001 წლის ცენტრალური ამერიკის ერების თასის გამარჯვებული. ის ასევე დაეუფლა ვერცხლის მედალს 1983 წლის პანამერიკულ თამაშებში. 2006 წელს, ფიფას რეიტინგში, გვატემალა 50-ე ადგილს იკავებდა, რაც ყველაზე მაღალი მაჩვენებელია ნაკრების არსებობის ისტორიაში. 1930 — 1954 — არ მიუღია მონაწილეობა 1958 — 1962 — არ გაუვლია კვალიფიკაცია 1966 — განცხადება არ იქნა მიღებული 1970 — 2018 — არ გაუვლია კვალიფიკაცია გვატემალის ფეხბურთის ფედერაცია (ესპანური) [https://web.archive.org/web/20171228110333/http://www.fifa.com/associations/association=gua/index.html დაარქივებული 2017-12-28 საიტზე Wayback Machine. გვატემალის ნაკრები ფიფას საიტზე]] GuateFutbol.com (ესპანური) ↑ Guatemala – Record International Players RSSSF ↑ RSSSF.com: «Guatemala – List of International Matches» (en inglés) ↑ History of the FIFA World Cup Preliminary Competition. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-15. ციტირების თარიღი: 2018-02-08.
ლუის ლოპეს ფერნანდესი

ლუის აურელიო ლოპეს ფერნანდესი (ესპ. Luis Aurelio López Fernández; დ. 13 სექტემბერი, 1993) — ჰონდურასელი ფეხბურთის მეკარე, რომელიც თამაშობს საფეხბურთო კლუბ „რეალ ესპანიასა“ და ჰონდურასის ეროვნულ ნაკრებში. მონაწილეობა მიიღო 2014 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე. ლოპესმა კარიერა დაიწყო „ჟუნიორ პლატენსეში“. 2012 წელს დატოვა კლუბი და კონტრაქტი გააფორმა „რეალ ესპანიასთან“, სადაც დაჰყო 2017 წლამდე. 2018 წლის 24 იანვარს შეუერთდა ამერიკულ კლუბ „ლოს-ანჯელესს“. ლუის ლოპეს ფერნანდესი — Transfermarkt ↑ „2014 FIFA World Cup Brazil: List of Players“. FIFA. 11 ივნისი, 2014. p. 19. დაარქივებულია ორიგინალიდან (PDF) — 2015-06-11. ციტირების თარიღი: 11 ივნისი, 2014. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate= და |date=-ში (დახმარება) ↑ Luis López Fernández, transfermarkt.com ↑ Honduras announce Brazil squad. FIFA.com (6 May 2014). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 6 May 2014. ციტირების თარიღი: 7 May 2014. ↑ LNP Oficial. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-05-06. ციტირების თარიღი: 2018-02-11. ↑ 20 jugadores registrados en el último día de inscripción. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-03-01. ციტირების თარიღი: 2018-02-11.
ვანუატუს ფეხბურთის ფედერაცია

ვანუატუს ფეხბურთის ფედერაცია (ინგლ. Vanuatu Football Federation) — საფეხბურთო ორგანიზაცია, რომელიც აკონტროლებს ფეხბურთს ვანუატუში. ეს არის ვანუატუს საფეხბურთო კლუბების ასოციაცია და ორგანიზებას უკეთებს როგორც ნაციონალურ შეჯიბრებს, ასევე ვანუატუს ეროვნული ნაკრების საერთაშორისო მატჩებს. დაარსდა 1934 წელს. ფიფა-ში გაწევრიანდა 1988 წელს. იმავე წლიდან ოკეანეთის ფეხბურთის კონფედერაციის წევრია. ოფიციალური საიტი ვანუატუ დაარქივებული 2011-08-09 საიტზე Wayback Machine. ფიფა-ს საიტზე. ვანუატუ ოფკ-ს საიტზე ↑ Women's football on the rise in Vanuatu | Vanuatu Daily Post. Dailypost.vu (2013-11-27). ციტირების თარიღი: 2013-12-08.
ვანუატუს ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები

ვანუატუს ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები — ვანუატუს საფეხბურთო ნაკრები, რომელიც წარმოადგენს ვანუატუს საერთაშორისო საფეხბურთო მატჩებში. განაგებს ვანუატუს ფეხბურთის ფედერაცია. ფიფაში გაწევრიანდა 1988 წელს, ხოლო 2017 წლის 6 ივლისის მონაცემით, ამავე ორგანიზაციის რეიტინგში იკავებდა 194-ე ადგილს. ვანუატუ დაარქივებული 2011-08-09 საიტზე Wayback Machine. ფიფა-ს საიტზე ვანუატუ — OFC website. VFFFoot.over-nlog.com Vanuafoot – ვანუატუს ფეხბურთის ფედერაციის საიტი ვანუატუს ფეხბურთის ფედერაციის ბლოგი ↑ 1.0 1.1 1.2 Vanuatu (New Hebrides) – List of International Matches. Rsssf.com. ციტირების თარიღი: 2015-07-10. ↑ Micronesia suffer another humiliating defeat after 46–0 loss to Vanuatu | Football. The Guardian (1970-01-01). ციტირების თარიღი: 2015-07-10. ↑ FIFA/Coca-Cola World Ranking. FIFA. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-03-08. ციტირების თარიღი: 2018-03-07.
ფრანკ ლიივაკი

ფრანკ ლიივაკი (ესტ. Frank Liivak; დ. 7 ივლისი, 1996) — ესტონელი ფეხბურთელი, რომელიც თამაშობს მეისტრილიგის კლუბ „ფლორასა“ და ესტონეთის ეროვნულ ნაკრებში, შემტევი ნახევარმცველის პოზიციაზე. კარიერა დაიწყო 2015 წელს ესპანურ კლუბ „ალკობენდას სპორტში“, სადაც დაჰყო 2016 წლამდე, ჩაატარა 46 ოფიციალური მატჩი და გაიტანა 5 გოლი. 2017 წელს შეუერთდა ბოსნიურ კლუბ „სარაევოს“, ხოლო 2018 წელს ორ წლიანი კონტრაქტი გააფორმა „ფლორასთან“. ლიივაკი დებიუტი ესტონეთის ეროვნულ ნაკრებში შედგა 2014 წლის 26 მაისს, გიბრალტარის ნაკრების წინააღმდეგ ამხანაგურ მატჩში. ფრანკ ლიივაკი — National-Football-Teams.com ფრანკ ლიივაკი — ესტონეთის ფეხბურთის ასოციაცია ფრანკ ლიივაკი — Uefa.com ↑ Frank Liivak sõlmis lõpuks Sarajevoga lepingu Estonian. ERR Sport (16 თებერვალი, 2017). ↑ Liivak sõlmis Floraga kaheaastase lepingu. soccernet.ee. ციტირების თარიღი: 29 იანვარი, 2018. ↑ Football MATCH: 26.05.2014 Estonia v Gibraltar
საოცრება (ფილმი)

საოცრება (ინგლ. Wonder) — რეჟისორ სტივენ ჩბოსკის ამერიკული საოჯახო დრამა, რომელიც დაფუძნებულია რ. ჯ. პალაციოს ამავე სახელწოდების ნაწარმოებზე. ფილმში მთავარ როლს ასრულებენ მსახიობები ჯეიკობ ტრამბლე, ჯულია რობერტსი, ოუენ უილსონი, ნოა ჯუპი და იზაბელა ვიდოვიჩი. ფილმის მსოფლიო პრემიერა გაიმართა 2017 წლის 16 ნოემბერს. ავგუსტ პულმანი ჩვეულებრივი ბიჭია, რომელსაც უყვარს ვიდეო თამაშები, მის ძაღლთან ერთად სეირნობა, „ვარსკვლავური ომების“ ყურება, დაიკოსთან ჩხუბი და შერიგება. მაგრამ ამავე დროს იგი ჩვეულებრივი ბიჭი არაა, მას არასოდეს უვლია სკოლაში. იგი გენეტიკური დეფორმაციით დაიბადა - მას სახე არ აქვს. მან 30 ოპერაცია გადაიტანა და მიუხედავად ამისა, მაინც არ ჰგავს სხვა ბავშვებს. ერთ დღეს კი მას სკოლაში წასვლა მოუწევს. მისი თანატოლები ცუდად ექცევიან, მაგრამ მას მტკიცედ აქვს გადაწყვეტილი დაამტკიცოს, რომ გარეგნობას მნიშვნელობა არ აქვს. ოფიციალური საიტი „საოცრება“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „საოცრება“ — Allmovie-ზე „საოცრება“ — Box Office Mojo-ზე „საოცრება“ — Rotten Tomatoes ↑ Ashley Lee (2/13/2017). „Julia Roberts' Drama 'Wonder' Pushed to November“. The Hollywood Reporter (ინგლისური). ციტირების თარიღი: 2017-10-28. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date=-ში (დახმარება) ↑ „Julia Roberts and Jacob Tremblay's 'Wonder' gets spring 2017 release date“. Entertainment Weekly (ინგლისური). 2016-06-08. ციტირების თარიღი: 2017-10-28. ↑ ЧУДО - Wonder: кассовые сборы, о фильме. Бюллетень кинопрокатчика. ციტირების თარიღი: 2017-10-28.
ტრინიდადი და ტობაგოს გერბი

ტრინიდადი და ტობაგოს გერბი — ტრინიდადი და ტობაგოს ეროვნული სიმბოლო დროშასთან და ჰიმნთან ერთად. მიღებულია 1962 წელს. გამოსახულია ის სიმბოლოები, რომლებიც ასახავს ტრინიდადი და ტობაგოს ერს. მის შექმნაზე სამუშაოდ კომისიაში მოიწვიეს მხატვარი კარლაილ ჩანგი (1921–2001) და კარნავალის დიზაინერი ჯორჯ ბეილი (1935–1970). ↑ "Carlisle Chang (1921–2001)" დაარქივებული 2015-07-11 საიტზე Wayback Machine. , NALIS. ↑ "Coat of Arms", The National Identity Guidelines of the Republic of Trinidad and Tobago (Ministry of National Diversity and Social Integration, Government of the Republic of Trinidad and Tobago), p. 4.
რაშად სადიკოვი

რაშად ფარჰადის ძე სადიკოვი (აზერ. Rəşad Fərhad oğlu Sadıqov; დ. 16 ივნისი, 1982, ბაქო, აზერბაიჯანის სსრ) — აზერბაიჯანელი ფეხბურთელი, რომელიც ამჟამად საფეხბურთო კლუბ „ყარაბაღის“ მცველი და კაპიტანია, აგრეთვე, 2017 წლის 13 დეკემბრიდან აზერბაიჯანის 21 წლამდელთა ნაკრების მწვრთნელია. პროფესიული კარიერა დაიწყო 17 წლის ასაკში, აზერბაიჯანის პრემიერლიგის კლუბ თოუზის „თურანში“. 2001-2017 წლებში იცავდა აზერბაიჯანის ეროვნული ნაკრების ღირსებას. ნეფთჩი ბაქო აზერბაიჯანის საფეხბურთო პრემიერლიგა: (2) 2003-04, 2004-05 აზერბაიჯანის საფეხბურთო თასი: 2001-2002, 2003–04 ქაისერისფორი უეფა-ს ინტერტოტოს თასი: 006 ყარაბაღი აზერბაიჯანის საფეხბურთო პრემიერლიგა: (4) 2013–14, 2013–14, 2014–15, 2015–16, 2016–17 აზერბაიჯანის საფეხბურთო თასი: 2014-15, 2015-16 აზერბაიჯანის წლის ფეხბურთელი: 2004, 2005, 2010, 2013, 2016 შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „რაშად სადიკოვი“ ვიკისაწყობში. რაშად სადიკოვი — ფიფას ჩანაწერი[დაარქივებული] რაშად სადიკოვი – უეფას ჩანაწერი (ინგლისური) ↑ National Teams → appearances of Rəşad Sadıqov. Eu-Football.info. ციტირების თარიღი: 14 ივნისი, 2014. ↑ „National teams’ head coaches named“. 13 დეკმბერი, 2017. ტექსტი „publisher[Association of Football Federations of Azerbaijan“ იგნორირებულია (დახმარება); შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date=-ში (დახმარება)
ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 2018

ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 2018 — ყოველწლიური ევროვიზიის სიმღერის კონკურსის 63-ე გამოშვება. კონკურსი, ისტორიაში პირველად, გაიმართება პორტუგალიაში, მას შემდეგ, რაც ქვეყნის წარმომადგენელმა სალვადორ სობრალმა სიმღერით „Amar pelos dois“ გაიმარჯვა 2017 წლის კონკურსში, რომელიც ჩატარდა უკრაინის დედაქალქ კიევში. კონკურსი გაიმართა ლისაბონის პავილიაუ ატლატიკუს არენაზე და იყო შემდგარი ორი ნახევარფინალისა (8 და 10 მაისი) და ფინალისგან (12 მაისი). სამივე ღონიზძიების წამყვანები იყვნენ ფილომენა კაუტელა, სილვია ალბერტო, დანიელა რუა და კატარინა ფურტადო. ევროვიზია 2018-ის გამარჯვებული ისრაელის წარმომადგენელი ნეტა გახდა სიმღერით TOY. ნეტამ ფინალში 529 ქულა დააგროვა და ისრაელს მეოთხედ მოუტანა გამარჯვება(1978,1979,1989, 2018). შესაბამისად, ევროვიზიის კონკურსი 2019 წელს ისრაელში გაიმართა. ევროპის მაუწყებელთა კავშირმა 2017 წლის 7 ნოემბერს გამოაცხადა, რომ კონკურსში მონაწილეობას მიიღებს 42 ქვეყანა. რუსეთმა დაადასტურა თავისი დაბრუნება წინა კონკურსიდან გასვლის შემდეგ, ხოლო მაკედონიას დროებით შეუჩერდა მონაწილეობის უფლება, ქვეყნის ეროვნული მაუწყებლის მიერ გადაუხდელი ვალების გამო. თუმცა, ათი დღის შემდეგ, ევროპის მაუწყებელთა კავშირმა განაცხადა, რომ მაკედონიას კონკურსში მონაწილეობის უფლება მიეცემა და ამით მონაწილეთა რიცხვმა 43-მდე გაზრდა. პირველ ნახევარფინალში 19 ქვეყანა იღებს მონაწილეობას. პორტუგალია, ესპანეთი და გაერთიანებული სამეფო ამ ნახევარფინალში აძლევს ხმას. მეორე ნახევარფინალში მონაწილეობას მიიღებს 18 ქვეყანა. საფრანგეთი, გერმანია და იტალია ამ ნახევარფინალში აძლევს ხმას. ოფიციალური საიტი ↑ Mikheev, Andy. ESCKAZ – Eurovision 2018 – Event page/ Организация конкурса. ESCKAZ. ციტირების თარიღი: 29 January 2018. ↑ https://1tv.ge/news/evrovizia-2018-gamarjvebuli-israeli-gakhda/ ↑ 3.0 3.1 43 Countries will participate. European Broadcasting Union (17 November 2017). ციტირების თარიღი: 17 November 2017. ↑ Eurovision Song Contest 2018 First Semi-Final. European Broadcasting Union (29 January 2018). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 12 მაისი 2018. ციტირების თარიღი: 29 January 2018. ↑ 5.0 5.1 „Albania: "Mall" to Remain in Albanian for Eurovision – Eurovoix“. Eurovoix (ინგლისური). 26 December 2017. ციტირების თარიღი: 26 December 2017. ↑ Vatmanidis, Theo (4 October 2017). „Greece update – 2018 Eurovision entry to be ‘exclusively’ in Greek“. EuroVisionary (English). ციტირების თარიღი: 4 October 2017. ↑ 7.0 7.1 „Eurovision Cyprus: Eleni Foureira's first reactions and statements about Eurovision - ESCToday.com“. Eurovision News, Polls and Information by ESCToday (ინგლისური). 1 February 2018. ციტირების თარიღი: 2 February 2018. ↑ Eurovision Song Contest 2018 Second Semi-Final. European Broadcasting Union (29 January 2018). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 12 მაისი 2018. ციტირების თარიღი: 29 January 2018. ↑ ESC2018: RTCG quer canção em montenegrino na Eurovisão em Lisboa Portuguese. ციტირების თარიღი: 2 November 2017 ↑ Eurovision Song Contest 2018 Grand Final. European Broadcasting Union (29 January 2018). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 29 იანვარი 2018. ციტირების თარიღი: 29 January 2018. ↑ Italy: Sanremo 2018 line-up includes Annalisa, Nina Zilli and Noemi - wiwibloggs (15 December 2017).
ჭანიხიტები

ჭანიხიტები (ბერძ. Τζανιχίτες) — ლაზური წარმოშობის არისტოკრატიული საგვარეულო ტრაპიზონის იმპერიაში; ხალდიის პროვინციიდან, კერძოდ ჭანიხიდან (ბერძ. Τζάνιχα; თურქ. Canca). დიდი კონეტაბლის (მეჯინიბეთუხუცესი) თანამდებობასთან ერთად, ისინი 1355 წელს ქალდიის დუქსის ტიტულსაც ღებულობენ, რომელიც აქამდე კავასიტების საგვარეულოს ეკავა. ცნობილი ჭანიხიტები იყვნენ: თეოდორე, იოანე, სებასტოსი, სტეფანი, მიქაელი და ორი კონსტანტინე. ჭანიხიტების სამამულო სამფლობელო ჭანიხისგან დღეს მხოლოდ ძველი ციხის და ორი სამლოცველოს ნანგრევებია შემორჩენილი. თეოდორე ჭანიხიტი — პირველად 1306 წელს, ალექსი II-ის მართველობის დროს იხსენიება. იოანე ჭანიხიტი — მიქაელ პანარეტოსის ცნობებით, ის 1330-1355 წლებში ეპიკერნეს ტიტულს ატარებდა. 1352 წელს იოანე იმპერატორ ალექსი III-ს აუჯანყდა და ჭანიხეს ციხეში გამაგრდა, თუმცა ის მალევე დაამარცხადა. სებასტოს ჭანიხიტი — დაიბადა 1295 წელს. სებასტოსი მნიშვნელოვან როლს ასრულებდა ტრაპიზონის იმპერატორ ირინა პალეოლოგოსის წინააღმდეგ გამართულ აჯანყებაში (1341). სხვა აჯანყებულებთან ერთად ის წმინდა ევგენიოს მონასტერში გამაგრდა, თუმცა იმპერატორმა აჯანყება მალევე სასტიკად ჩაახშო. სებასტოს ჭანიხიტი, სხვა აჯანყებულებთან ერთად, ლიმნიის ციხეში გააგზავნეს, სადაც ის სიკვდილით დასაჯეს. სტეფან ჭანიხიტი — 1344-1350 წლებში დიდი-კონეტაბლის ტიტულს ატარებდა. მიქაელ ჭანიხიტი — მონაწილეობდა კაფასთან გამართულ საზღვაო ბრძოლაში (1349), სადაც ის იოანე კაბასიტთან ერთად ბრძოლაში დაიღუპა. ორი კონსტანტინესგან: პირველი (კონსტანტინე I ჭანიხიტი), როგორც ვაზელონის მონასტრის სულთა მატიანე გვამცნობს, 1365-1386 წლებში პალაიო მაჩხას თემს მეთაურობდა და ასევე ტრაპიზონის იმპერიის დიდი კონეტაბლის ტიტულს ატარებდა. როგორც ცნობილია 1415 წელს მეორე კონსტანტინეც (კონსტანტინე II ჭანიხიტი) იმავე თემს მეთაურობდა. მიქაელ პანარეტოსი „ტრაპიზონის ქრონიკა“ XIV საუკუნე Encyclopedia of Pontian Hellenis. Malloiaris Peadia Anthony Bryer & David Winfield, The Byzantine Monuments and Topography of the Pontos (DOS. XX), vol. 1–2, Washington, 1985. Page 309-310. Alexios Savvides (2002). „Τζάννοι-Τζανίτ-Τζανιχίτες: Το πρόβλημα της επιβίωσης ενός καυκασιανού λαού στο βυζαντινό Πόντο των Μεγαλοκομνηνών“. Αρχείον Πόντου (Greek). 49. ↑ David Marshall Lang. Georgia in the reign of Giorgi the Brilliant : 1314-1346
იგორ მიტრესკი

იგორ მიტრესკი (მაკედ. Игор Митрески; დ. 19 თებერვალი, 1979, სტრუგა, იუგოსლავიის სფრ) — ყოფილი მაკედონელი ფეხბურთელი, რომელიც თამაშობდა მცველის პოზიციაზე. პროფესიოული კარიერა დაიწყო კლუბ „მაკედონიაში“ 1997 წელს. 1997–2001 წლებში ასპარეზობდა მაკედონიის სხვადასხვა კლუბებში. 2001 წელს გადავიდა მოსკოვის „სპარტაკში“ სადაც 117 მატჩი ჩაატარა. 2005 წელს შეუერთდა ზაპოროჟიეს „მეტალურგს“, სადაც მხოლოდ და მხოლოდ 12 მატჩში მიიღო ნონაწილეობა. 2006 წელს თამაშობდა იერუსალიმის „ბეითარში“, ხოლო ამავე წელს კონტრაქტი გააფორმა გერმანულ კლუბ „ენერგიში“, სადაც 2010 წლამდე დაჰყო. 2010-2014 წლებში თამაშობდა ბაქოს „ნეფთჩიში“. აქვე დაასრულა საფეხბურთო კარიერა. მიტრესკის დებიუტი მაკედონიის ეროვნულ ნაკრებში შედგა 2001 წელს ჩეხეთის წინააღმდეგ ამხანაგურ მატჩში. ნაკრებში ყოფნისას მონაწილეობა მიიღო 70 ოფიციალურ მატჩში და გაიტანა 1 გოლი. რუსეთის საფეხბურთო პრემიერლიგა: 2001 რუსეთის საფეხბურთო თასი: 2003 აზერბაიჯანის საფეხბურთო პრემიერლიგა: 2010–11, 2011–12, 2012–13 აზერბაიჯანის საფეხბურთო თასი: 2012–13 იგორ მიტრესკი MacedonianFootball.com] იგორ მიტრესკი — National-Football-Teams. იგორ მიტრესკი — Fussballdaten.de ↑ rus.spartak.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-06-20. ციტირების თარიღი: 2018-02-09. ↑ Очередные новички «Металлурга». დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-12-19. ციტირების თარიღი: 2018-02-09. ↑ Митрески стал игроком «Бейтара»[მკვდარი ბმული] ↑ Igor Mitreski. MacedoniaFootball. ციტირების თარიღი: 12 იანვარი, 2010.