laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
გიორგი კაკაბაძე

გიორგი კაკაბაძე (დ. 1963 წლის 29 აპრილი, თბილისი, საქართველო) — ქართველი მწერალი-დოკუმენტალისტი, ესეისტი, მთარგმნელი, ფიროსმანის ექსპერტი გიორგი ჯუანშერის ძე კაკაბაძე დაიბადა 1963 წლის 29 აპრილს, თბილისში. 1991 წელს დაამთავრა თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის უნივერსიტეტის ფილოლოგიური ფაკულტეტი. 1992 წლიდან მუშაობდა საქართველოს რადიომაუწყებლობის სახ. დეპარტამენტის რადიოს ახალგაზრდული პროგრამების მთავარ რედაქციაში, ასევე თანამშრომლობდა იუმორისტულ პროგრამასთან „აბი გლუკოზა“. 1992-1993 წლებში მონაწილეობდა საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობისთვის გამართულ ბრძოლებში (სოხუმი, ტამიში, ოჩამჩირე, ლაბრა, გუმისთა, შრომა და სხვ.) და ფრონტიდან აწვდიდა მასალებს საქართველოს ტელევიზიასა და რადიომაუწყებლობას. მის მიერ მოპოვებულ მასალებს ხშირად იყენებდნენ უცხოური ტელეკომპანიებიც. 1994 წლიდან რადიოს ლიტერატურული პროგრამების რედაქციაში დაინიშნა მთავარი რედაქტორის მოადგილედ და ამზადებდა რადიო-ჟურნალ „დროებას“, პარალელურად ლიტერატურულ წერილებს აქვეყნებდა პერიოდულ პრესაში. 2004 წლიდან მიწვეული იყო ტელეკომპანია იმედის გადაცემაში „არ იდარდო“ სცენარისტად. 2005 წლიდან მუშაობდა „ინტერნიუს-სერვისის“ გახმოვანების სტუდიაში მთავარ რეჟისორად. 2011 წლიდან არის გამომცემლობა „პეგასის“ მთავარი რედაქტორი. 2008, 2011 და 2021 წელს იყო ლიტერატურული პრემია „საბას“ ნომინანტი წიგნებისთვის: „როგორ მესმის ლიტერატურა“, „ნიკო ფიროსმანი“, „რისი თქმაც მინდა“. ხოლო 2021 წელს — ლიტერატურული პრემია „გალას“ ნომინანტი წიგნისთვის „ნიკო ფიროსმანი“. ცხოვრობს თბილისში. ჰყავს მეუღლე და ერთი ქალიშვილი. გატაცებულია წიგნების კოლექციონერობით, მებაღეობით, მოგზაურობითა და ველურ ბუნებაში გადარჩენის ხელოვნებით (Bushcraft). როგორ მესმის ლიტერატურა (კრიტიკული წერილები), გამომცემლობა „პეგასი“, 2007 ნიკო ფიროსმანი (დოკუმენტური რომანი), გამომცემლობა „პეგასი“, 2010 ქართული ვაზის ჯიშები (ენციკლოპედიური ნაშრომი, თანაავტორებთან: ლევან უჯმაჯურიძე, ლონდა მამასახლისაშვილი), გამომცემლობა „პეგასი“, 2018 რისი თქმაც მინდა (ლიტერატურული ესეები), გამომცემლობა „პეგასი“, 2020 ალექსანდრ შიმკევიჩი — თბილისის არქიტექტორი (ბიოგრაფიული ნარკვევი), გამომცემლობა „პეგასი“, 2021 ქართული ლიტერატურის მცირე ენციკლოპედია (თანაავტორებთან: ნონა კუპრეიშვილი, ნუგზარ მუზაშვილი), გამომცემლობა „ბაკმი“, 2022 ჩარლზ დიკენსი — საშობაო სიმღერა, გამომცემლობა პეგასი“, 2012. მსოფლიოს ხალხთა ზღაპრები , გამომცემლობა „საქართველოს მაცნე“, 2015 ეგვიპტური მითები, გამომცემლობა „პეგასი“. 2019. ჰენრი რაიდერ ჰაგარდი — ურჩხული, გამომცემლობა „საქართველოს მაცნე“, 2020 ლევ ტოლსტოი — ცოცხალი ლეში, გამომცემლობა „საქართველოს მაცნე“, 2020 სკანდინავიური მითები, გამომცემლობა „პეგასი“, 2023 Der Mytos Niko Firosmani გერმანულ ენაზე, გამომცემლობა Reichert, მთარგმნელი Heinz Fehnrich, 2021 ალექსანდრ შიმკევიჩი — თბილისის არქიტექტორი. ქართულ-ინგლისური გამოცემა, გამომცემლობა „პეგასი“, 2021 „იცხოვრე ისე, რომ ღმერთისთვის შესახვეწი არაფერი გქონდეს“ KAKABADZE GIORGI გიორგი კაკაბაძე როგორ მესმის ლიტერატურა გიორგი კაკაბაძე – “სიცრუე და ორპირობა…“ Kakabaże, Giorgi ↑ Niko Pʻirosmani : dakarguli ubraloebis żieba ; dokumenturi romani ↑ Der Mythos Niko Pirosmani
რიყიანის სამაროვანი

რიყიანის სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი სოფელ გლდანთან. 1964 წელს სოფელში, ადგილ „რიყიანში“, სახლების მშენებლობის დროს დანგრეულა ქვის სამარხები. სამარხეული ინვენტარიდან შემორჩა: ბრინჯაოს ორი საყურე; საკიდის მარჯნის თავები ბროწეულის ყვავილის მოყვანილობისა: ბრინჯაოს საკინძის ღერო და რკინის სამაჯურის ნატეხი. ნივთები თარიღდება VI-VII საუკუნეებით. 2012 წელს გლდანში, II-IV მიკრორაიონების გასაყარზე, საქართველოს ეროვნული მუზეუმის ოთარ ლორთქიფანიძის არქეოლოგიის ცენტრის ექსპედიციამ (ხელმძღ. დავით მინდორაშვილი) გათხარა ქვის 7 სამარხი. ქვის სამარხები დამხრობილია აღმოსავლეთ-დასავლეთ ხაზზე, მეტ-ნაკლები გადახრით. მკვეთრადაა გადახრილი №3, 7 სამარხები. სამარხებში დასვენებული იყო ერთი-ოთხი მიცვალებული. ყველა დაეკრძალათ ქრისტიანულად – ზურგზე გაშოტილი, თავით დასავლეთით. მიცვალებულებს ხელები ელაგათ ტანის გასწვრივ ან მუცელზე. ადრე დაკრძალულთა ძვლები უკლებლივ ყველა, სამარხების ჩრდილოეთ კედელთანაა მიხვეტილი. №3, 4 სამარხებში მიცვალებული დაეკრძალათ სამარხის გვერდითი კედლის ახლოს ისე, რომ მომდევნო მიცვალებულისთვის სამარხის ერთი ნაწილი თავისუფალი ყოფილიყო. მსგავსი ფაქტი დასტურდება ვაშლიჯვარას სამაროვანზეც. საინტერესოა 4 სამარხი, სადაც მიცვალებულს მარჯვენა ფეხი გაჭიმული ჰქონდა, მარცხენა მუხლში მოხრილი. ამგვარად დაკრძალულები გვხვდება აღმოსავლეთ საქართველოს ადრეული შუა საუკუნეების ზოგიერთ სამაროვანზე (მატანი, დაღეთი). №7. სამარხში ზურგზე დასვენებულ მიცვალებულს ფეხები მოხრილი ჰქონდა. მოხრილი ფეხების მიხედვით აქ წარმართული წესით დაკრძალვის ელემენტებთან უნდა გვქონდეს საქმე. ისევე, როგორც აღმოსავლეთ საქართველოს ადრეული შუა საუკუნეების არაერთი სამაროვნის მასალებით (სამთავრო. ვაშლიჯვარი, ბაჭყალა, იაღსარი, ქვემო ალევი და სხვ.). „რიყიანის“ სამაროვნის მასალებითაც ჩანს, რომ საზოგადოებაში ქრისტიანული წეს-ჩვეულებების გვერდით წარმართული რწმენა წარმოდგენები და მასთან დაკავშირებული ტრადიციები კვლავ დიდხანს იყო შემორჩენილი. მცირერიცხოვანი ინვენტარიდან ერთი რკინის ცალპირლესული დანაა. დანარჩენი სამკაულია. რკინისა და ბრინჯაოს საკინძები მთლიანადსხმულია ან მძივებით შემკული. გვხვდება მთლიანადსხმული, ხელის გამოსახულებით შემკული საკინძიც. ბრინჯაოს ბეჭდის წრიული ფორმის ბუდეზე გამოსახულია რელიეფური წერტილებით შედგენილი ვარდული. მეორე ბეჭედი ვერცხლისაა. თვალბუდეში ჩასმულ გემაზე ამოკაწრულია სქემატურად გამოსახული ცხოველი. გამოსახულება თავისი სტილითა და შესრულების მანერით სასანურია. სამაროვანი თარიღდება VI-VII საუკუნეებით. მინდორაშვილი დ., საქართველოს არქეოლოგია, ტ. I, გამომცემლობა „ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტი“, ბათუმი, 2014, გვ. 232-233.
კოლხიდა (მრავალმნიშვნელოვანი)

კოლხიდა შეიძლება აღნიშნავდეს: კოლხეთის სამეფო — ერთ-ერთი უძველესი ქართული სამეფო და რეგიონი; კოლხიდა — დაბა გაგრის მუნიციპალიტეტში; კოლხიდა — ქართული გაზეთი.
მარსაგიშვილი

საკუთარი სახელი მარსაგიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: დათო მარსაგიშვილი — მოჭიდავე (თავისუფალი სტილი) რომან მარსაგიშვილი — სახელმწიფო მოხელე, პოლიტიკოსი, სპორტსმენი (თავისუფალი ჭიდაობა) საველ მარსაგიშვილი — თანამდებობის პირი, პოლიტიკოსი
კოლხიდა (გაზეთი)

„კოლხიდა“— ქართული ყოველდღიური გაზეთი ეროვნულ-დემოკრატიული მიმართულებისა. გამოდიოდა 1911–1913 წლებში. რედაქტორი-გამომცემლები: არისტო ჭუმბაძე (1911 წ., 1912 №№ 1-57), მ. ჯაფარიძე (1912 №№ 58-152, 1913 №№ 1-42). თანამშრომლობდნენ კიტა აბაშიძე, გრიგოლ გველესიანი, სილოვან ხუნდაძე, დიმიტრი უზნაძე, ა. ჯაფარიძე. იბეჭდებოდა აკაკი წერეთლის, ნიკო ლორთქიფანიძის, დუტუ მეგრელის, ნ. ჩხიკვაძის, ა. ჭუმბაძის და სხვათა ნაწარმოებები. „კოლხიდის“ გამოცემა შეწყდა 1913 წლის მაისში. გაზეთის დროებითი შეჩერების პერიოდში (1912 შემოდგომა — 1913 ზამთარი) და დახურვის შემდეგ გამოდიოდა გაზეთი „იმერეთი“. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 597.
ჯამბული (ფილმი)

ჯამბული (ყაზახ. Жамбыл) — საბჭოთა მხატვრული ფილმი, რომელიც გადაღებულია 1952 წელს რეჟისორ ეფიმ ძიგანის მიერ ალმა-ატის კინოსტუდიაში. ფილმის პრემიერა გაიმართა 1953 წლის 25 მაისს. ფილმი შავ-თეთრია, მაგრამ არსებობს რესტავრირებული ფერადი ვერსიაც. ფილმში მოთხრობილია ცნობილი ყაზახი პოეტ-აკინის, ჯამბულ ჯაბაევის ცხოვრებისა და შემოქმედების ისტორია. შაკენ აიმანოვი — ჯამბული ყურმანბეკ ჯანდარბეკოვი — ქადირბაი მიხეილ გელოვანი — ი. ბ. სტალინი ეფიმ კოპელიანი — ა. ი. მიქოიანი გარიფულა კურმანგალიევი — შაიმუჰამედი გერმან ხოვანოვი — ვასილი ვლასოვი ხაზიფა აბუგალიევა — ალმა კონსტანტინ ადაშევსკი — გუბერნატორი ელიუბაი უმურზაკოვი — სუიუნბაი „ჯამბული“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
გრიგოლ დადიანი (პოეტი)

გრიგოლ ლევანის ძე დადიანი (ლიტერატურული ფსევდონიმი კოლხიდელი) (დ. 18 ოქტომბერი [ძვ. სტ. 6 ოქტომბერი], 1814, ზუგდიდი — გ. 19 იანვარი [ძვ. სტ. 6 იანვარი], 1902, ქუთაისი), ქართველი პოეტი, საზოგადო მოღვაწე. სამეგრელოს მთავრის ლევან V-ის ძე, რუსეთის არმიის ინფანტერიის გენერალი (1883). 1828 წლიდან სწავლობდა პეტერბურგის პაჟთა კორპუსში. 1834 წლიდან პეტერბურგში მსახურობდა ჯერ ლეიბგრენადერთა, შემდეგ პრეობრაჟენსკოეს პოლკში. 1844 წელს პოლკოვნიკი გახდა. მამის გარდაცვალების შემდეგ (1845) სამეგრელოში დაბრუნდა. ყირიმის ომის (1853-1856) დროს ოსმალთა წინააღმდეგ მებრძოლ რაზმს მეთაურობდა კავკასიის ფრონტზე. 1854 წელს მიენიჭა გენერალ-მაიორის წოდება. ომის შემდეგ დაინიშნა გრენადერთა დივიზიის პირველი ბრიგადის მეთაურად. იბრძოდა შამილის წინააღმდეგ. რუსეთ-ოსმალეთის ომში (1877-1878) მონაწილეობისათვის მიიღო გენერალ-ლეიტენანტის წოდება. 1880 წელს სამხედრო სამსახურის 50 წლისთავზე - გენერალ-ადიუტანტის წოდება. დადიანს ეკუთვნის ისტორიული პოემა „რუხის ბრძოლა“, რომელშიც აღწერილია მეგრელ-იმერთა ერთობლივი ბრძოლა აფხაზთა და კავკასიელ მთიელ მომხდურთა წინააღმდეგ 1780 წელს, პატრიოტული სულისკვეთებით აღსავსე ლექსები და სხვა. თანამშრომლობდა ჟურნალ-გაზეთებში („ცისკარი“, „ივერია“ და სხვა). „კოლხიდელის“ გარდა ზოგჯერ სხვა ფსევდონიმებითაც წერდა („იოანე გეგეჭკორი“, „მეგრელი“, „კ“, „გ. დ.“ და სხვა). წვლილი მიუძღვის იპოლიტ ბარტდინსკის მიერ „ვეფხისტრაოსნის“ თარგმნის საქმეში. მთელი თავისი ქონება და ბიბლიოთეკა დადიანმა ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელ საზოგადოებას უანდერძა. დაკრძალულია მარტვილის მონასტერში. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: გრიგოლ დადიანი (პოეტი) მეუნარგია ი., ქართველი მწერლები, სოლ. ცაიშვილის გამოც. ტ. 1, თბ., 1954; ცაიშვილი სოლ., ლიტერატურული ნარკვევები, თბ., 1962; ცაიშვილი ს., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 329. ↑ „ცნობის ფურცელი“, 1901
ჯერემაია ბლეკი

ჯერემაია სალივან ბლეკი (ინგლ. Jeremiah Sullivan Black; დ. 10 იანვარი, 1810 – გ. 19 აგვისტო, 1883) — ამერიკელი სახელმწიფო მოღვაწე და იურისტი. 1851 წლიდან 1857 წლამდე იყო პენსილვანიის უზენაესი სასამართლოს მოსამართლე. მსახურობდა პრეზიდენტ ჯეიმზ ბიუკენენის კაბინეტში, ჯერ — გენერალური პროკურორის (1857–1860), შემდეგ კი სახელმწიფო მდივნის (1860–1861) თანამდებობაზე. ↑ 1.0 1.1 Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ 2.0 2.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 3.0 3.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 4.0 4.1 GeneaStar <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q98769076"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3100478"></a> ↑ 5.0 5.1 Brozović D., Ladan T. Hrvatska enciklopedija — LZMK, 1999. — 9272 გვრ. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1264934"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q429032"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18446"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1789619"></a>
გაეროს გენერალური ასამბლეის სამოცდამეთექვსმეტე სესია

გაეროს გენერალური ასამბლეის სამოცდამეთექვსმეტე სესია — გაეროს გენერალური ასამბლეის სესია, რომელიც გაგრძელდა 2021 წლის 14 სექტემბრიდან 2022 წლის 13 სექტემბრამდე. გაეროს გენერალური ასამბლეის პრეზიდენტი აზია-წყნარი ოკეანის ჯგუფიდან იყო. 2021 წლის 7 ივნისს მალდიველი პოლიტიკოსი და დიპლომატი და საგარეო საქმეთა მოქმედი მინისტრი აბდულა შაჰიდი აირჩიეს გენერალური ასამბლეის პრეზიდენტის თანამდებობაზე. თავის განცხადებაში შაჰიდმა ჩამოაყალიბა სესიისთვის თავისი პრიორიტეტები. პრიორიტეტები გულისხმობდა უფრო ძლიერ და ეფექტურ გაერთიანებული ერების ორგანიზაციას, რომელიც შთააგონებდა ერთიანობასა და სოლიდარობას და, უპირველეს ყოვლისა, იმედს. მისი "იმედის ხუთი სხივი" მოიცავს COVID-19-ისგან , მდგრად აღდგენას, პლანეტის საჭიროებებზე რეაგირებას, ყველას უფლებების პატივისცემას და გაერთიანებული ერების გამოცოცხლებას. მან ასევე პირობა დადო, რომ მისი გუნდი იქნება გენდერულად დაბალანსებული, მრავალეროვნული და გეოგრაფიული მრავალფეროვანი. საბოლოოდ მან პირობა დადო, რომ დაიცავს გენერალური ასამბლეის პროცედურულ წესებს მისთვის, მისი გუნდისთვის და მთელი ასამბლეისთვის. გენერალურმა ასამბლეამ 78-ე სესიის ვიცე-პრეზიდენტებად შემდეგი ქვეყნები აირჩია: გაეროს უსაფრთხოების საბჭოს 5 მუდმივი წევრი:  ჩინეთი  საფრანგეთი  რუსეთი  გაერთიანებული სამეფო  აშშ ასევე შემდეგი სახელმწიფოები:  ბოლივია  კონგო  ესტონეთი  გამბია  ისლანდია  ირანი  მალაიზია  მაროკო  ნიდერლანდები  სენეგალი  სინგაპური  შრი-ლანკა  სურინამი  უგანდა  უზბეკეთი  ზამბია ↑ Election of the 76th President of the General Assembly. United Nations (n.d.). ციტირების თარიღი: 5 August 2021 ↑ Peace, Prosperity, Progress, and Sustainability to Guide UNGA 78 President (7 June 2023). ციტირების თარიღი: 5 September 2023.
მარტყოფის აკლდამა

მარტყოფის აკლდამა — არქეოლოგიური ძეგლი გარდაბნის მუნიციპალიტეტის სოფელ მარტყოფში, „მამა ანტონის“ მთის დასავლეთ ფერდზე, მარტყოფის მონასტრიდან 150 მეტრის დაშორებით. შემთხვევით აღმოჩნდა 1985 წელს მიწის სამუშაოების დროს. აკლდამა შეჭრილი იყო კლდოვან ქანში. გეგმით სწორკუთხაა (4,25 X 2,75 მ, სიმაღლე 2,25 მ). აღმოსავლეთი, დასავლეთ და სამხრეთი კედლები ნაგებია კლდის ფლეთილი ქვებით კირხსნარზე. აქვს თაღოვანი გადახურვა. თაღი ნაგებია უფრო თხელი ქვის ფილებით. შესასვლელი დასავლეთ კედელშია. აკლდამის ცენტრალურ ნაწილში მოწყობილი იყო დასაკრდძალავი კამერა (1,7 X 0,7 მ). კამერაში ჩადიოდა 2,4 მ სიგრძისა და 0,6 მ სიგანის დაქანებული ბილიკი. კამერის იატაკზე აღმოჩნდა 50-მდე მიცვალებულის ერთმანეთში არეული ჩონჩხი. მიუხედავად იმისა, შეიმჩნეოდა, რომ მიცვალებულთა დაკრძალვა ხდებოდა ქრისტიანული წესით — ზურგზე გაშოტილი, თავით დასავლეთით, მკერდზე გადაჯვარედინებული ხელებით. აკლდამაში აღმოჩენილი არქეოლოგიური მასალით, აგრეთვე დავით VIII-ის და ყაზან-ყაენის მონეტების მიხედვით ჩანს, რომ აკლდამა XIII-XIV საუკუნეებშიც აკლდამა ფუნქციონირებდა. აღწერილი აკლდამის გარდა აღმოსავლეთ საქართველოს მთიანეთში ფართოდაა გავრცელებული ქვით ნაგები აკლდამები, რომელთა კედლები შიგნითაა თანდათან გადაწეული და ქმნიან ცრუ თაღს. ამგვარი აკლდამების ანალოგები ფართოდაა ცნობილი არაგვის აუზიდან, სადაც ისინი ძირითადად XI-XIV საუკუნეებით თარიღდება. მთაში აკლდამების მასიური გამოჩენა ბარიდან მთაში ქრისტიანობის ფართოდ გავრცელებას მიეწერება. ამის დასტურია ის ფაქტი, რომ აღმოსავლეთ საქართველოს მთიელები ამ სამარხ ნაგებობებს აკლდამებს უწოდებენ. აკლდამები ფართოდაა მთელს აღმოსავლეთ საქართველოს მთიანეთში: ხევში, ფშავ-ხევსურეთი, მთიულეთ-გუდამაყარში, თუშეთში და სხვ. მრავალრიცხოვანი ინვენტარით ყურადღებას იმსახურებს აღმოსავლეთ საქართველოს მთიანეთს სამაროვნები. მათგან აღსანიშნავია ხევსურეთის სოფ. ხახმატის მოდამოებში ნაწილობრივ შესწავლილი გორისყანის, ღელისკარის, სალიქოკოსა და ბალთანის სამაროვნები. სამარხთა ტიპებია: ქვის სამარხები, ამოშენებულკედლიანი სამარხები და აკლდამები. სამივე ტიპის სამარხი დამხრობილია აღმოსავლეთ-დასავლეთ ხაზზე. მათში ვხვდებით რამდენიმე ჩონჩხს. ბოლო მიცვალებული დაკრძალულია ზურგზე გაშოტილი, თავით დასავლეთით. ადრე დაკრძალულთა ძვლები სამარხის ბოლოში ან გვერდით კედელთანაა მიხვეტილი. სამარხებში ხშირად ჩნდება ნახშირი, რაც სამარხის ცეცხლით განწმენდის კვალი უნდა იყოს. ამ რიტუალს ხევსურეთში უკანასკნელ ხანებამდე ასრულებდნენ. ბარის თანადროული სამაროვნების უმრავლესობისგან განსხვავებით, ამ სამაროვნებზე მიცვალებულთათვის ნივთების ჩატანების წესი კვლავ გავრცელებული ყოფილა. მიცვალებულთათვის ჩაუტანებიათ: ვერცხლის, ბრინჯაოს მინის სამკაულები; საყურეები, სამაჯურები, სასაფეთქლეები, ბეჭდები, რგოლები, ხვიები, მშვილდსაკინძები, მინის მძივები; საყოფაცხოვრებო და საბრძოლო დანიშნულების რკინის ნივთები — დანები, ჯაჭვის ჩაბალახის ფრაგმენტი, რკინის შუბისპირი. უფრო იშვიათია თიხის ჭურჭელი. ბალთანის სამაროვნის აკლდამაში ლითონის ნივთებთნ ერთად გვხვდება ჩალისფრად გამომწვარი ცალყურა სასმისი და წელში გამოყვანილი ჭრაქი. სამარხეული ინვენტარი თარიღდება XII-XIV საუკუნეებით. მინდორაშვილი დ., საქართველოს არქეოლოგია, ნაწილი II-III, გამომცემლობა „ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტი“, ბათუმი, 2015, გვ. 116-117
უილიამ სიუარდი

უილიამ ჰენრი სიუარდი (ინგლ. William H. Seward /ˈsuːərd/; დ. 16 მაისი, 1801 — გ. 10 ოქტომბერი, 1872) — ამერიკელი პოლიტიკოსი, ნიუ-იორკის შტატის გუბერნატორი, 1861–1869 წლებში ეკავა აშშ-ის სახელმწიფო მდივნის თანამდებობა. ეწინააღმდეგებოდა მონათმფლობელობას, იყო რესპუბლიკური პარტიის გამოჩენილი წევრი. მონაწილეობდა ალასკის ტერიტორიის შესყიდვასთან დაკავშირებულ მოლაპარაკებებში. დაიბადა 1801 წელს, ნიუ-იორკის შტატში. მამამისი ფერმერი იყო და ფლობდა მონებს. იურიდიული განათლების მიღების შემდეგ გადავიდა ცენტრალური ნიუ-იორკის ქალაქ ობურნში. 1830 წელს აირჩიეს ნიუ-იორკის სენატში. ოთხი წლის შემდეგ ვიგების პარტიამ გუბერნატორის კანდიდატად წარადგინა და გამარჯვებაც მოიპოვა. სიუარდი გუბერნატორად მეორედ, 1840 წელსაც აირჩიეს. თანამდებობაზე ყოფნის დროს რამდენიმე საკანონმდებლო ცვლილება განახორციელა, რითაც გააუმჯობესა ფერადკანიანი მოსახლეობის უფლებრივი მდგომარეობა. 1849 წელს აირჩიეს აშშ-ის სენატში. მონათმფლობელობის საწინააღმდეგოდ მიმართული პროვოკაციული განცხადებების გამო სამხრეთის შტატებში ხალხის დიდი სიყვარულით არ სარგებლობდა. 1855 წელს ხელმეორედ აირჩიეს სენატში, შემდეგ კი გაწევრიანდა რესპუბლიკურ პარტიაში. მოგვიანებით, სიუარდი აბრაამ ლინკოლნის მიერ დაინიშნა სახელმწიფო მდივნის თანამდებობაზე. სახელმწიფო მდივნის თანამდებობაზე იყო ენდრიუ ჯონსონის პრეზიდენტობის დროსაც, 1867 წელს მონაწილეობა მიიღო ალასკის შესყიდვასთან დაკავშირებულ მოლაპარაკებებში. ↑ 1.0 1.1 Deutsche Nationalbibliothek Record #118796828 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ 2.0 2.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 3.0 3.1 3.2 Find a Grave — 1996. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q63056"></a> ↑ 4.0 4.1 ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ 5.0 5.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 6.0 6.1 GeneaStar <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q98769076"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3100478"></a> ↑ Brozović D., Ladan T. Hrvatska enciklopedija — LZMK, 1999. — 9272 გვრ. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1264934"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q429032"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18446"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1789619"></a> ↑ 8.0 8.1 https://archive.org/details/memorialencyclop03fitc/page/333/mode/1up ↑ 9.0 9.1 Goodwin D. K. Team of Rivals: The Political Genius of Abraham Lincoln — Simon & Schuster, 2005. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q442008"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1756332"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q7691655"></a> ↑ "Seward". Random House Webster's Unabridged Dictionary.
გრძელი თითების მიოტი

გრძელ თითება მიოტი ან თაივანის გრძელთითიანი მიოტი (Myotis secundus) — თაივანის ღამურის ენდემური სახეობა. ის პირველად მეცნიერებმა აღმოაჩინეს 2003 წელს და აღწერილია 2015 წელს თაივანისა და აღმოსავლეთ ჩინეთის მიოტის ღამურების ფილოგენეტიკის კვლევაში. ითვლება, რომ ის ყველაზე მჭიდროდ არის დაკავშირებული რიუკიუს კუნძულების იანბარუს ულვაშიან ღამურასთან . მისი სპეციფიკური ეპითეტი, secundus, მიუთითებს, რომ იგი იყო მეორე (იმ დროისთვის) დაუხასიათებელი მიოტი, რომელიც ცნობილია ტაივანიდან, მეორე არის მოწითალო მიოტი, რომელიც მოგვიანებით აღწერილი იქნა secundus-თან ერთად. მიუხედავად მისი სახელისა, გრძელ თითება არ არის განსაკუთრებით გამორჩეული სხვა მიოტის სახეობებთან შედარებით. იგი გავრცელებულია მთელ თაივანში, ბინადრობს ტყიან ადგილებში როგორც მთებში, ისე აღმოსავლეთ დაბლობებში. ითვლება, რომ მას განსაკუთრებული საფრთხე არ ემუქრება და, შესაბამისად, კლასიფიცირებულია, როგორც მინიმალური საფრთის ქვეშ მყოფი, IUCN წითელი ნუსხის მიხედვით. ↑ 1.0 1.1 Ruedi, M.; Csorba, G.; Liang-Kong, L.; Cheng-Han, C. (2017). "Myotis secundus". IUCN Red List of Threatened Species. 2017: e.T85342651A85342654. doi:10.2305/IUCN.UK.2017-2.RLTS.T85342651A85342654.en. Retrieved 18 January 2022. ↑ Explore the Database. ციტირების თარიღი: 2022-01-18 ↑ RUEDI, MANUEL; CSORBA, GÁBOR; LIN, LIANG-KONG; CHOU, CHENG-HAN (2015-02-20). „ Molecular phylogeny and morphological revision of Myotis bats(Chiroptera: Vespertilionidae) from Taiwan and adjacent China “. Zootaxa. 3920 (2): 301–342. doi:10.11646/zootaxa.3920.2.6. ISSN 1175-5334. PMID 25781252.
ჰიკიმაიუ

ჰიკიმაიუ (იაპონ. 引眉) — ბუნებრივი წარბების მოცილებისა და შუბლზე ნაცხის მსგავსი წარბების მოხატვის პრაქტიკა პრემოდერნულ იაპონიაში, განსაკუთრებით, ჰეიანის პერიოდში (794–1185). ჰიკი ნიშნავს „მოზიდვას“, მაიუ — „წარბებს“. არისტოკრატი ქალები წარბებს იცლიდნენ ან იპარსავდნენ და ახალს იხატავდნენ ფხვნილისებრი მელნით, სახელად ჰაიზუმი, რომელიც მზადდებოდა შირბახტის მურის ან რაფსის ზეთისგან. ↑ Cosmetics in the Heian period. Archived copy of defunct webpage; accessed in April 2011
ტაიკა ვაიტიტი

ტაიკა დევიდ კოჰენი (დ. 16 აგვისტო,1975) პროფესიონალურად ცნობილი როგორც ტაიკა ვაიტიტი ( /ˈtaɪkə ˈwaɪtɪtɪ/ TY -kə WY -tih-tih ), ახალზელანდიელი კინოშემქმნელი, მსახიობი და კომიკოსი. ცნობილია უცნაური კომედიური ფილმების გადაღებით, თუმცა თავისი კარიერა გააფართოვა როგორც გამხმოვანებელმა და პროდიუსერმა უამრავი პროექტებისა.მიღებულ ჯილდოებს შორისაა ოსკარის, ბაფთა და გრემის ჯილდო, ორჯერ ნომინირებული პრაიმტაიმის ემის ჯილდოსთვის . ჟურნალმა Time-მა ის 2022 წელს მსოფლიოს 100 ყველაზე გავლენიან ადამიანთა შორის დაასახელა. მონაწილეობა აქვს მიღებული ახალზელანდიურ ფილმებში:: ბიჭი (2010) და ველურ ადამიანებზე ნადირობა (2016). 2003 წელს გადაღებულ მოკლემეტრაჟიან ფილმში ორი მანქანა, ერთი ღამე მოიპოვა ოსკარის ნომინაცია საუკეთესო მოკლემეტრაჟიანი ფილმისთვის . ჯემეინ კლემენტთან ერთად მონაწილეობა მიიღო საშინელებათა ჟანრის კომედიური ფილმის რას ვაკათებთ ჩვენ ჩრდილში (2014) სამუშაო პროცესში, რომელიც 2019 წელს მიიღეს სახელწოდების სატელევიზიო სერიალში. სერიალი ნომინირებულია პრაიმტაიმის ემის ჯილდოზე საუკეთესო კომედიური სერიებისთვის . მისი სარეჟისორო ტიტულები მოიცავს სუპერგმირულ ფილმებს Thor: Ragnarok (2017) და Thor: Love and Thunder (2022), ასევე შავი კომედიის ფილმს Jojo Rabbit (2019), რომელთაგან ბოლო მან ასევე დაწერა და ითამაშა როგორც წარმოსახვითი ვერსია. Ადოლფ ჰიტლერი . ჯოჯო კურდღელმა მიიღო ოსკარის ექვსი ნომინაცია და საუკეთესო ადაპტირებული სცენარის მფლობელი გახდა. უეიტიტიმ ასევე დაიმსახურა გრემის ჯილდო ფილმის საუნდტრეკის პროდიუსერებისთვის. ტელევიზიაში, ვაიტიტიმ შექმნა და აღმასრულებელი პროდიუსერი იყო ტრაგიკუმიკური სერიალის დამჯავშნელი ძაღლები და ითამაშა კომედიაში ჩვენი დროშა ნიშნავს სიკვდილს. სერიალის მანდალორიენის ეპიზოდის რეჟისორის გარდა, მან ასევე გაახმოვანა პერსონაჟი IG-11, რისთვისაც იგი ნომინირებული იყო პრაიმტაიმის ემმი დაჯილდოებაზე გამორჩეული პერსონაჟის ხმოვანი შესრულებისთვის. ტაიკა დევიდ კოენი დაიბადა 1975 წლის 16 აგვისტოს უელინგტონში. გაიზარდა უელიგტონის აროს ველის გარეუბანში და რაუკოკორეში პლენტის ყურეს პატარა ქალაქში. მისი მამა იყო ტე უანაუ-ა-აპანუის წარმოშობის მხატვარი, ხოლო დედა, რობინ კოენი, ებრაული წარმოშობის სკოლის მასწავლებელი.მისი დედის ბაბუა იყო რუსი ებრაელი, რომლის ოჯახი წარმოშობით ნოვოზიბკოვიდან, რუსეთი. ვაიტიტიმ თქვა, რომ მისი დედის ოჯახი იყო რუსი, ებრაელი, ირლანდიელი და სხვა ევროპული ეროვნებისა, ხოლო მამის მხარე იყო „მაორი და ცოტათი ფრანგი კანადელი“. მისი ბაბუა, ასევე სახელად ტაიკა, მეორე მსოფლიო ომის დროს მსახურობდა მაორის ბატალიონის ჯარისკაცად. როგორც მაორი, ასევე ებრაელი, ვაიტიტი საკუთარ თავს აღწერს, როგორც "პოლინეზიელ ებრაელს". ის გაიზრდისას უფრო მეტად დაუკავშირდა თავის მაორის ფესვებს, ოჯახში, სადაც იუდაიზმი ძალზე შორს იყო და იდენტიფიცირდებოდა როგორც ათეისტი, რომელიც „მეტად ენდობა მკვიდრთა რწმენებს“. ↑ Murphy, Mekado (15 July 2022). „'Thor: Love and Thunder' | Anatomy of a Scene“. The New York Times. ციტირების თარიღი: 27 July 2022. ↑ Churchouse, Nick (24 April 2010). „Home Boy hit helps keep local cameras rolling“. The Dominion Post. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 26 April 2010. ციტირების თარიღი: 16 November 2011. ↑ Gardiner, Irene (9 June 2016). „What are New Zealand's top five grossing local films of all time?“. The New Zealand Herald. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 9 August 2018. ციტირების თარიღი: 7 August 2018.
ბენ სიმონსი

ბენჯამინ დეივიდ სიმონსი (ინგლ. Ben Simmons; დ. 20 ივლისი, 1996) — ავსტრალიელი პროფესიონალი კალათბურთელი, ბრუკლინ ნეტსის მოთამაშე ეროვნული საკალათბურთო ასოციაციაში (NBA). ერთი სეზონის განმავლობაში თამაშობდა ლსუ ტაიგერსში (კოლეჯებს შორის ჩემპიონატში), რის შემდეგაც ის შეიყვანეს სრულიად ამერიკის სიმბოლურ ნაკრებში და დაასახელეს USBWA-ის წლის ახალწვეულად. სიმონსი 2016 წლის NBA-ის დრაფტზე პირველი არჩევანით აირჩია ფილადელფია სიქსერსმა. მარჯვენა ფეხის ტრავმის გამო ერთი წლის გამოტოვების შემდეგ, ის 2018 წელს NBA-ის წლის ახალბედად დასახელდა და სამჯერ იქნა არჩეული NBA-ს ყველა ვარსკვლავის მატჩში. 2020-21 წლების სეზონის შემდეგ, სიქსერსთან თანამშრომლობაზე უარის თქმის გამო, ის ბრუკლინ ნეტსს გაუცვალეს. სიმონსი NBA-ს ისტორიაში ყველაზე მეტჯერ დაჯარიმებული მოთამაშეა. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბენ სიმონსი სპორტსმენის კარიერა საიტზე NBA.com (ინგლისური) ოფიციალური საიტი LSU Tigers bio დაარქივებული 2016-10-05 საიტზე Wayback Machine. gatorade.com profile Who is Ben Simmons? – ESPN
დონი

დონი შეიძლება აღნიშნავდეს: დონი — ქართული ანბანის მეოთხე ასო დონი — მდინარე რუსეთში დონი — ნასას კოსმოსური ზონდი დონი — ქართველი კარიკატურისტი