laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ჰერები

ჰერები — ძველი ქართველური ტომების (ჰერები, სუჯები, ჭილბები, ლბინები) საერთო სახელი. უძველესი დროიდან სახლობდნენ იორ-ალაზნის აუზის ტერიტორიაზე. მათი სახელის მიხედვით ძველი ქართული საისტორიო წყაროები მთელ მათ ქვეყანას ჰერეთად მოიხსენიებენ. ჰერებმა მნიშვნელოვანი როლი შეასრულეს ერთიანი ქართველი ერის ჩამოყალიბებაში. ზოგიერთი მეცნიერის (გიორგი მელიქიშვილი, დავით მუსხელიშვილი) მოსაზრებით, ჰერები თავდაპირველად (ანტიკურ ხანაში) ალბანურ ტომთა გაერთიანებაში შედიოდნენ. უკანასკნელი რამდენიმე ათწლეულის განმავლობაში საინგილოში მცხოვრები ქართველები თავის თავს „ინგილოს“ აღარ უწოდებენ და დაიმკვიდრეს სახელწოდება „ჰერი/ჰერელი“, რადგან ეს მხარე XV საუკუნემდე „ჰერეთის“ სახელს ატარებდა. ჰერეთი ჰერეთის სამეფო ჰერეთის სამთავრო პაპუაშვილი თ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 628. ბერძენიშვილი ნ., აღმოსავლეთ კახეთის წარსულიდან // საქართველოს ისტორიის საკითხები, წგნ. 3, თბ., 1966. პაპუაშვილი თ., ჰერეთის ისტორიის საკითხები, თბ., 1970. ↑ თოფჩიშვილი რ., ინგილოები // ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. — გვ. 268.
ბაღბანლი (ყუბის რაიონი)

ბაღბანლი (აზერ. Bağbanlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ყუბის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1562 კაცი. აზერბაიჯანის ამ რეგიონში ზომიერი ჰავაა. . ბაღბანლის ტემპერატურა საშუალოდ 12,0 ° C– ია. აგვისტო, როგორც წესი, ყველაზე თბილი თვეა. azerbaijanphoto.com saytındakı şəkilləri დაარქივებული 2020-09-18 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 Climate Bağbanlı: Temperature, Climate graph, Climate table for Bağbanlı - Climate-Data.org. ციტირების თარიღი: 2017-02-05
კარლ II (პფალცის კურფიურსტი)

კარლ II (გერმ. Karl II.; დ. 10 აპრილი, 1651, ჰაიდელბერგი, გერმანია — გ. 26 მაისი, 1685, ჰაიდელბერგი, გერმანია) — ვიტელსბახების დინასტიის წარმომადგენელი. პფალცის კურფიურსტი 1680-1685 წლებში. კურფიურსტ კარლ I ლუდვიგისა და ლანდგრაფინია შარლოტა ფონ ჰესენ-კასელის ვაჟი. კარლი დაიბადა 1651 წლის 10 აპრილს ჰაიდელბერგში. იგი იყო პფალცის კურფიურსტ კარლ I ლუდვიგისა და მისი ცოლის, ლანდგრაფინია შარლოტა ფონ ჰესენ-კასელის პირველი შვილი. მისი ბავშვობა ოჯახური სკანდალებით იყო სავსე. მისი მეექვსე დაბადების დღიდან 4 დღეში, 1657 წლის 14 აპრილს მისი მშობლები განქორწინდნენ. მალევე მამამისი თავის საყვარელზე დაქორწინდა, თუმცა კარლის დედას სამეფო კარი არ დაუტოვებია და ვაჟის აღსაზრდელად ჰაიდელბერგში დარჩა. სამაგიეროდ, შარლოტამ თავისი ქალიშვილი ელიზაბეთ შარლოტა თავის მულთან, სოფიასთან გაუშვა ჰანოვერის კარზე, რათა იგი სამეფო კარზე არსებული სიტუაციისათვის გაერიდებინა. 1671 წელს თავისი მამიდის, ჰანოვერის დედოფალ სოფია პფალცელის ხელშეწყობით კარლი დაქორწინდა პრინცესა ვილჰელმინა ერნესტინა დანიელზე, დანიისა და ნორვეგიის მეფე ფრედერიკ III-ისა და დედოფალ სოფია ამალია ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგელის ქალიშვილზე, რომელიც იყო მეფე კრისტიან V-ის, ასევე დიდი ბრიტანეთის პრინც-კონსორტ ჯორჯისა და შვედეთის დედოფალ ულრიკა ელეონორას ღვიძლი და. მათი ქორწინება უიღბლო და უნაყოფო იყო. 1680 წლის 28 აგვისტოს, მამის გარდაცვალების შემდეგ კარლ II პფალცის ახალი კურფიურსტი ხდება. მისი ხანმოკლე მმართველობა არც ისე გლამურული იყო. კარლმა მთავარ მინისტრად თავისი მასწავლებელი დანიშნა, თავისი ნახევარ-ძმები სამეფო კარიდან გააძევა და თავისი დედა კასელიდან დააბრუნა, მისი ვალები დაფარა და წართმეული პრივილეგიებიც აღუდგინა. ცნობილია, რომ კარლი ღრმადმორწმუნე კალვინისტი იყო. კარლ II 1685 წლის 26 მაისს, 34 წლის ასაკში უშვილოდ გარდაიცვალა. ამას მოჰყვა ომი პფალცის მემკვიდრეობისათვის, რომელშიც ერთმანეთს დაუპირისპირდნენ კარლის ნოიბურგელი ბიძაშვილები და მისი დის, ელიზაბეთ შარლოტას მაზლი, საფრანგეთის მეფე ლუი XIV. საბოლოოდ პფალცის ტახტი ნოიბურგელებს დარჩათ. Karl Kollnig: Die Kurfürsten von der Pfalz. ISBN 3-929295-04-0. 1993. Arthur Kleinschmidt: Karl II. (Kurfürst von der Pfalz). In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 15, Duncker & Humblot, Leipzig 1882, S. 324–326. Peter Fuchs: Karl II. (Kurfürst von der Pfalz). In: Neue Deutsche Biographie (NDB). Band 11, Duncker & Humblot, Berlin 1977, ISBN 3-428-00192-3, S. 249 f.
ბაღჩალი

ბაღჩალი (აზერ. Bağçalı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ყუბის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 656 კაცი. Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti ↑ Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629
ბარლი (ყუბის რაიონი)

ბარლი (აზერ. Barlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ყუბის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1585 კაცი. დასახლება ბარლი მდებარეობს მდინარე გუდიალჩაის ნაპირზე, გუსარის ვაკეში.. Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti ↑ Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629 ↑ "Azərbaycan toponimlərinin ensiklopedik lüğəti". İki cilddə. I cild. Bakı, "Şərq-Qərb", 2007.
ბარგოვი

ბარგოვი (აზერ. Bərqov) — სოფელი აზერბაიჯანში, ყუბის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 793 კაცი. Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti ↑ Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629
როგორ მოვიპაროთ მილიონი (ფილმი)

როგორ მოვიპაროთ მილიონი (ინგლ. How to Steal a Million) - 1966 წელს გამოსული ამერიკული კინოკომედია, გადაღებული უილიამ უაილერის მიერ. მთავარ როლებში პიტერ ო’ტული და ოდრი ჰეპბერნი. მოქმედება ვითარდება პარიზში 1960-იან წლებში. შარლ ბონე, ნიჭიერი მხატვარი, რომელიც ცნობილი ინპრესიონისტების ნამუშევრების ასლებს ხატავს და როგორც ორიგინალებს, კერძო კოლექციონერებზე ძვირად ყიდის. სახლში ინახავს მამამისის დამზადებულ შიშველი ვენერას პატარა ქანდაკებას, რომელსაც იტალიელი სკულპტორის ბენვენუტო ჩელინის ნამუშევრად ასაღებს. ერთხელ ხელოვნების გალერია „ კლებერ-ლაფაიეტი“ შესთავაზებს რომ ქანდაკება მათთან გამოფენაზე აჩვენონ. შარლის შვილი ნიკოლი (ოდრი ჰეპბერნი) მამამისს ურჩევს რომ თავი შეიკავოს ასეთი შეთავაზებისგან, რადგანაც შეიძლება აფიორას მიუხვდნენ და დაიჭირონ. თუმც შარლი არ დაუჯერებს და „ვენერას“ დიდი დაცვის თანხლებით გამოფენაზე წაიღებენ. შუა ღამით ნიკოლი სახლში უცხო ადამიანს (პიტერ ო’ტული) აღმოაჩენს, რომელიც ვან-გოგის ნახატს მცირე დეტალს აჭრის. ნიკოლს იგი ქურდი ეგონება და ძველი დამბაჩით შემთხვევით მხარში მსუბუქად დაჭრის. მამამისის ავანტურის გახმაურების შიშით ნიკოლი პოლიციას არ გამოუძახებს, დაჭრილს თვითონ უმკურნალებს და სადაც ცხოვრობს, სასტუმრო „რიცშიც“ მიიყვანს. გამოფენაზე ვენერას ნახვით მოიხიბლება ამერიკელი ოლიგარქი და კოლექციონერი დევიდ ლილანდი (ილაი უოლაკი) და მის ხელში ჩაგდებას მოინდომებს. ამისთვის იგი მფლობელის ქალიშვილს, ნიკოლს დაუხლოვდება, ხელს თხოვს და დიდ ბრილიანტის ბეჭედსაც აჩუქებს. მეორე დილას ბონეს სახლში მუზეუმის წარმომადგენელი მივა და “ვენერას“ მილიონი დოლარით დაზღვევაზე მოაწერინებს ხელს, წასვლისას კი დასძენს რომ ორ დღეში ქანდაკებას ფორმალურად ექსპერტიზა უნდა ჩაუტარონ. შარლი მიხვდება რომ გაება, ექსპერტიზა მის აფერისტობას გამოაშკარავებს და ქვეყნიდან გაქცევას გადაწყვეტს. ნიკოლს იდეა მოუვა და სასტუმრო „რიცში“ გაიქცევა, რათა მის სახლში შემოჭრილ დაუპატიჟებელ სტუმარს „ვენერას“ მოპარვა შეუკვეთოს. ნიკოლს იგი ქურდი გონია, თუმცა სინამდვილეში დეტექტივი საიმონ დეტმონტია, რომელიც გაყალბებული ხელოვნების ნიმუშების გამოვლენითაა დაკავებული. საიმონს შეუყვარდება ნიკოლი და ქურდობას დათანხმდება. ღამით,საიმონი და ნიკოლი საიმედო სიგზანილიზაციით დაცულ ქანდაკებას მოიპარავენ. ლილანდი კვლავ ვერ მოისვენებს და ქურდებზე გასვლას მოინდომებს, რათა შედევრი მიყიდონ. საიმონი დაპირდება ქანდაკებას, ერთი პირობით, თუ ამას საიდუმლოდ შეინახავს და დანიშნულ ნიკოლს შეეშვება. ლოლანდი მიიღებს „ვენერას“ და ამერიკაში წავა. საიმონი გამოუტყდება ბონეს თუ ვინც არის და ამ აფერისტული საქმის შეწყვეტას ურჩევს. შემდეგ ნიკოლზე იქორწინებს და საქორწინო მოგზაურობში გაემგზავრებიან, ბონეს სახლს კი მორიგი კოლექციონერი მიადგება. პიტერ ო’ტული ოდრი ჰეპბერნი როდესაც ფილმი 1970-იანებში სსრკ-ში ჩაიტანეს, ყაზახეთის სსრ-ში, ქალაქ ყარაგანდაში ყველა აფიშას მინაწერი გაუკეთეს - ფილმის სათაურს, „როგორ მოვიპაროთ მილიონი“ მიუწერეს „ჰკითხეთ სკკპ ცკ-ს“. რაც დაკავშირებული იყო იმ დროს სსრკ-ში მიმდინარე ბეწვეულის მაფიის საქმესთან. „როგორ მოვიპაროთ მილიონი (ფილმი)“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ბირინჯი-ნუგადი

ბირინჯი-ნუგადი (აზერ. Birinci Nügədi) — სოფელი აზერბაიჯანში, ყუბის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 7768 კაცი. სახელი ნუგადი თათრული წარმოშობისაა და ნიშნავს „ახალ სოფელს“ . თავდაპირველად, სოფელი ნუგედი იყო ერთი სოფელი. მოგვიანებით, კოლექტივიზაციის წლებში, ორი სოფელი ბირინჯი-ნუგადი (პირველი) და იქინჯი-ნუგადი (მეორე) ჩამოყალიბდა ნუგადიდან, ორივე სოფელი გამოყოფილია მდინარე ყარაჩაით. სოფელში დგას უნიკალური მინარეთი, რომელიც თარიღდება XVII-XIX საუკუნეებით. Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti ბირინჯი-ნუგადი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629
შარახევი (თიანეთის მუნიციპალიტეტი)

შარახევი — სოფელი, ისტორიული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტში, არაგვის აუზში, მდინარე შარახევის მარცხენა ნაპირზე, თიანეთის ჩრდილოეთით, 17 კილომეტრზე. შარახევი ახლანდელი სოფლების — ზემო და ქვემო შარახევის — ისტორიული სახელწოდებაა. შარახევზე გადიოდა გზა, რომელიც თიანეთ-არტანს აკავშირებდა გომეწრის, გუდამაყრის, ხადისა და სხვა ხეობებთან. სოფლის სახელწოდებაც ამ გზიდან უნდა მომდინარეობდეს. სოფელი მჭიდროდ დასახლებული და კულტ-სამეურნეო თვალსაზრისით მეტად განვითარებული იყო. შარახევი ისტორიულად ერწო-თიანეთში შედიოდა, ადრინდელ შუა საუკუნეებში კი — კახეთის სამთავროში. საქართველოს ერთიანობის ხანაში უშუალოდ სამეფო კარს ექვემდებარებოდა, ხოლო შემდეგ კახეთის სამეფოში შევიდა. XVll-XVlll საუკუნეებში ძლიერ დაზარალდა და დაცარიელდა. XlX საუკუნის ll ნახევრიდან შარახევში ფშაველები დასახლდნენ. კახაძე კ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 420.
ბუდუყი

ბუდუყი (აზერ. Buduq) — სოფელი აზერბაიჯანში, ყუბის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 300 კაცი. სოფელში მთავარი საქმიანობა სოფლის მეურნეობაა. მეცხოველეობის, სოფლის მეურნეობის, ქსოვის გარდა, ისინი ასევე დაკავებულნი არიან მარცვლეული კულტურების მოყვანით, მეფრინველეობით და ხელსაქმით. არსებობს მტკიცებულებები, რომ XIX საუკუნეში ბუდუყი წარმოადგენდა მნიშვნელოვან ცენტრს ისეთი ხელნაკეთობებისათვის, როგორიცაა ჯიბის კომპასების, პირებისა და ხრახნების დამზადება ხანჯლებისთვის, კონდახების თოფებისთვის, იყო ცხენთსაშენი და ხელსაწყოების წარმოების საამქრო. ბუდუყი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629 ↑ ГЮЛИСТАН-И ИРАМ.
ჩადარი

ჩადარი (აზერ. Çədəri) — სოფელი აზერბაიჯანში, ყუბის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 523 კაცი. ↑ Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629 ↑ Belediyye Informasiya Sistemi Azerbaijani. დაარქივებულია ორიგინალიდან — September 24, 2008.
ჯაღაჯუყი

ჯაღაჯუყი (აზერ. Cağacuq) — სოფელი აზერბაიჯანში, ყუბის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 492 კაცი. ↑ Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh. 629
ჩართაფა

ჩართაფა (აზერ. Çartəpə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ყუბის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 801 კაცი. ჩართაფა GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh. 629
ჩარხაჩი

ჩარხაჩი (აზერ. Çarxaçı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ყუბის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 233 კაცი. ჩარხაჩი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh. 629
ჩაიყიშლაყი

ჩაიყიშლაყი (აზერ. Çayqışlaq) — სოფელი აზერბაიჯანში, ყუბის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 134 კაცი. სოფელი მდებარეობს მდინარე შაბრანის ნაპირებზე. მდინარე შუა სოფელში გადის და ყოფს დასახლებას 2 ნაწილად. მისი ბუნებრივ-გეოგრაფიული მდებარეობა ძალიან მოსახერხებელია, რაც მას მომხიბვლელს ხდის. ერთი მხრივ, იგი გარშემორტყმულია მთის ფერდობებით და ბუჩქებით და საძოვრებით დაფარული ხევებით, ხოლო მეორეს მხრივ, იგი გარშემორტყმულია ზეივას ტყის მასივით. ამ ადგილის უნიკალური ბუნება, მათ შორის მდინარე შაბრანის ორივე სანაპიროზე გაშენებული ალვის ხეების ულამაზესი ხედი. იქ გაშენებული ბაღები, განსაკუთრებით ალუბალი და ვაშლი, პოპულარულია რეგიონში, რადგან ეს ხილი განსხვავდება გარეგნულად და გემოთი. უხსოვარი დროიდან დიდი მოთხოვნა იყო შაქარზე გამომცხვარ პურებსა და ჩაიყიშლაყში მოხარშულ სამკუთხა ფახლავაზე. Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti ↑ Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh. 629
შალვა მათიკაშვილი

შალვა სპირიდონის ძე მათიკაშვილი (დ. 17 აგვისტო, 1898, სოფელი ყვარელი, თელავის მაზრა, ტფილისის გუბერნია, რუსეთის იმპერია — გ. 13 ივლისი, 1937, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი ბოლშევიკი, რევოლუციონერი, პარტიული და სახელმწიფო მოღვაწე. 1921 წლის რუსეთ-საქართველოს ომის დროს საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპაციის ერთ-ერთი შემოქმედი. შალვა მათიკაშვილი დაიბადა 1898 წლის 17 აგვისტოს თელავის მაზრის სოფელ ყვარელში. კომპარტიის წევრი 1917 წლიდან გახდა. აქტიურად მონაწილეობდა თბილისის ბოლშევიკური ორგანიზაციის საქმიანობაში. 1919 წელს გაიგზავნა პარტიულ სამუშაოზე გორის მაზრაში, იმავე წლის დასასრულს ბოლშევიკური პარტიის ტფილისის კომიტეტის წევრად აირჩიეს. 1920 წელს დამოუკიდებელი საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტრომ შალვა მათიკაშვილი დააპატიმრა. გათავისუფლების შემდეგ იგი ჯერ ვლადიკავკაზში, შემდეგ კი ბაქოში — აზერბაიჯანის სამხედრო-საზღვაო საქმეთა სახალხო კომისარიატის პოლიტსამმართველოს უფროსის მოადგილედ მუშაობდა. საქართველოში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ სხვადასხვა საპასუხისმგებლო თანამდებობაზე იყო. 1923 წლის 20 ივლისიდან 1924 წლის 15 თებერვლამდე მუშაობდა საქართველოს კპ (ბ) თელავის სამაზრო აღმასკომის თავმჯდომარედ. 1924 წლის 20 ნოემბრიდან 1927 წლის 4 აპრილამდე იყო საქართველოს სსრ შინაგან საქმეთა სახალხო კომისარი. 1927-1928 წლებში — სრულიად საქართველოს ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტის (ცაკ-ის) მდივანი. 1928 წლის 29 ივნისიდან 1929 წლის 28 ივლისამდე იყო საქართველოს სსრ იუსტიციის სახალხო კომისარი და პროკურორი, 1929-1930 წლებში — საქართველოს კპ (ბ) გორის საოლქო კომიტეტის მდივანი. 1931 წლიდან 1937 წლის 19 მარტამდე მუშაობდა საქართველოს სსრ მიწათმოქმედების სახალხო კომისრად, 1937 წლის 19 მარტიდან 15 მაისამდე კი — საქართველოს სსრ სახელმწიფო საგეგმო კომისიის თავმჯდომარედ, რის შემდეგაც ის დააპატიმრეს და სასჯელის უმაღლესი ზომა — დახვრეტა მიუსაჯეს. 1955 წლის 25 სექტემბერს იგი რეაბილიტირებულ იქნა. შალვა მათიკაშვილი იყო ამიერკავკასიის კომუნისტური ორგანიზაციების I (1922 წ.), V (1927) ყრილობების, ამიერკავკასიის კომუნისტური ორგანიზაციების II პარტკონფერენციის (1922 წ.), საქართველოს კპ (ბ) IV (1925 წ.), VIII (1932 წ.), IX (1934 წ.), X (1937 წ.) ყრილობების დელეგატი. 1927 წელს გამოსცა წიგნი — „ქალაქის საბჭოების მუშაობა“. თუშურაშვილი ო., ჯახუა ი., „XX საუკუნის საქართველოს შინაგან საქმეთა და უშიშროების მინისტრები“, თბილისი, 2013. — გვ. 44, ISBN 978-9941-0-5532-4. Матикашвили Шалва Спиридонович (1898) შალვა მათიკაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ედუარდი (სიმერნის პფალცგრაფი)

ედუარდ პფალცელი (გერმ. Eduard von der Pfalz; დ. 5 ოქტომბერი, 1625, ჰააგა, ნიდერლანდები — გ. 13 მარტი, 1663, პარიზი, საფრანგეთი) — ვიტელსბახების დინასტიის წარმომადგენელი. პფალცის კურფიურსტ ფრიდრიხ V-ისა და ელიზაბეთ სტიუარტის ძე. სიმერნის პფალცგრაფი. ედუარდი დაიბადა 1625 წლის 5 ოქტომბერს ჰააგაში. იგი იყო პფალცის კურფიურსტისა და ბოჰემიის დამხობილი მეფის, ფრიდრიხ V-ისა და მისი ცოლის, შოტლანდიის, ინგლისისა და ირლანდიის პრინცესა ელიზაბეთ სტიუარტის შუათანა ძე. იგი მშობლებმა დევნილობის პერიოდში გააჩინეს, რამეთუ ჰაბსბურგებმა მათ ორივე სამფლობელო წაართვეს და იძულებულნი გახდნენ ნიდერლანდებისთვის შეეფარებინათ თავი. იგი კალვინისტური რწმენით იზრდებოდა ჰააგის სამეფო კარზე. 1632 წელს, როდესაც ედუარდი შვიდი წლის იყო, მამამისი გარდაიცვალა. ამის შემდეგ იგი დედასთან და და-ძმებთან ერთად ტოვებს ნიდერლანდებს და ლონდონში ბიძის, მეფე ჩარლზ I-ის კარზე გადადის საცხოვრებლად, მისი მფარველობის ქვეშ. 1642 წელს ინგლისში სამოქალაქო ომი იწყება, რის გამოც ედუარდმა დატოვა ლონდონი და საფრანგეთში, მცირეწლოვანი მეფის, ლუი XIV-ის კარზე გადასახლდა. აქ იგი მალევე კათოლიკე გახდა და 1645 წლის 24 აპრილს ცოლად ირთავს იტალიური წარმოშობის ფრანგ პრინცესა ანა გონძაგას, მანტუის ჰერცოგ კარლო I-ისა და კატრინ დე ლორენ-გიზ-მაინის ასულს, რომელიც მასზე ცხრა წლით იყო უფროსი. ვინაიდან ედუარდს თავად დომენი არ ჰქონია, ქორწინების შემდეგ ფინანსურად მთლიანად ცოლზე გახდა დამოკიდებული, რომელსაც მამამისმა ნევერის საჰერცოგო დაუტოვა. ეს ფაქტი ცოლ-ქმარს შორის ხშირად ხდებოდა დავის საგანი, მაგრამ 1648 წელს დადებული ვესტფალიის ზავით ჰაბსბურგებმა ედუარდის ოჯახს სამფლობელოები დაუბრუნეს, რის შემდეგაც მისი ძმა, კარლ I ლუდვიგი პფალცის კურფიურსტი ხდება, ედუარდს კი სიმერნის პფალცგრაფობა ენიჭება. მიუხედავად იმისა, რომ ედუარდი ღიად კათოლიკე იყო, მისი პროტესტანტული ფესვების გამო ფრანგები მაინც ეჭვის თვალით უყურებდნენ. ასევე უნდობლად უყურებდნენ მის ქალიშვილებსაც, რომლებიც მან დაბადებისთანავე მონათლა კათოლიკეებად. ედუარდი და ანა პარიზში, თავიანთ რეზიდენციაში ცხოვრობდნენ, სადაც პფალცის პრინცისა და პრინცესის სახელით იყვნენ ცნობილები. მიუხედავად ორივე მათგანის არაფრანგული წარმომავლობისა, მათი ფესვები საშუალებას აძლევდათ, რომ პარიზში ფუფუნებაში ეცხოვრათ და ასეც იქცეოდნენ. აღსანიშნავია, რომ კათოლიკობის მიღების შემდეგ ედუარდი მისმა მთელმა ოჯახმა უარყო, მაგრამ 1649 წლიდან მან დედასთან ურთიერთობის აღდგენა მოახერხა. იგი გარდაიცვალა 1663 წლის 13 მარტს პარიზში, 37 წლის ასაკში. მისი ქვრივი, ანა გონძაგა, მეორე აღარ გათხოვილა. ედუარდს ცოლთან სულ სამი გოგონა შეეძინა: ლუიზა მარია (1647-1679), ცოლად გაჰყვა სალმის მთავარ კარლ თეოდორს; ანა ჰენრიეტა (1648-1723), ცოლად გაჰყვა კონდეს პრინც ანრი ჟიულს, რომელთანაც ათი შვილი შეეძინა; ბენედიქტა ჰენრიეტა (1652-1730), ცოლად გაჰყვა ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგის ჰერცოგ იოჰან ფრიდრიხს, რომელთანაც შეეძინა ორი გოგონა: მოდენის ჰერცოგინია შარლოტა ფელისიტა და საღვთო რომის იმპერატრიცა ვილჰელმინა ამალია; Spanheim, Ézéchiel (1973). Emile Bourgeois (ed.). Relation de la Cour de France. le Temps retrouvé (in French). Paris: Mercure de France. pp. 113–114. Montgomery-Massingberd, Hugh (editor). Burke's Guide to the Royal Family, Burke's Peerage, London, 1973, p. 207. ISBN 0220662223
ანა გონძაგა

ანა გონძაგა (ფრანგ. Anne de Gonzague, იტალ. Anna Gonzaga; დ. 1616, პარიზი, საფრანგეთი — გ. 6 ივლისი, 1684, პარიზი, საფრანგეთი) — გონძაგას დინასტიის წარმომადგენელი. მანტუის ჰერცოგ კარლო I-ის ასული. სიმერნის პფალცგრაფ ედუარდის მეუღლე. პოლონეთის დედოფალ მარია ლუიზა გონძაგას ღვიძლი და. საფრანგეთის დედოფალ მარია ტერეზას სასახლის მთავარი დიასახლისი 1660-1661 წლებში. ანა გონძაგა დაიბადა 1616 წელს პარიზში. იგი იყო წარმოშობით იტალიელი ფრანგი დიდებულის, ნევერის ჰერცოგ კარლო გონძაგასა და მისი ცოლის, კატრინ დე მაინის ასული. მისი ერთადერთი და, მარია ლუიზა შემდეგში პოლონეთის ორგზის დედოფალი გახდა. 1628 წელს ანას მამა კარლო I-ის სახელით იკავებს მანტუისა და მონფერატის ჰერცოგის ტახტს. მიუხედავად იმისა, რომ ამის შემდეგ მამამისი იტალიაში გადავიდა საცხოვრებლად, ანა და მისი და საფრანგეთში დარჩნენ, რადგან იმ დროს მანტუაში ჭირი მძვინვარებდა. ამ პერიოდში მას რომანტიკული ურთიერთობა ჰქონდა თავის ბიძაშვილთან, გიზის ჰერცოგ ანრი II-თან, რომელზეც 1639 წელს საიდუმლოდ დაქორწინდა კიდეც. 1641 წელს ანრიმ იგი მიატოვა, რის შემდეგაც ანამ მის წინააღმდეგ სარჩელი შეიტანა, რასაც მათი კანონიერ ცოლ-ქმრად ცნობა უნდა მოჰყოლოდა, თუმცა ამაოდ. 1645 წლის 24 აპრილს პარიზში ანა დააქორწინეს სიმერნის პფალცგრაფ ედუარდ კურპფალცელზე, ინგლისის მეფე ჩარლზ II-ის მამიდაშვილზე. აღსანიშნავია, რომ ედუარდი მასზე ცხრა წლით უმცროსი იყო. ქორწინების შემდეგ წყვილი თავიანთ პარიზულ რეზიდენციაში დასახლდა, სადაც ანამ სამი გოგონა გააჩინა. იმავდროულად, მას ახლო ურთიერთობა ჰქონდა სამეფო ოჯახის წევრებთან, რომლებიც დაეხმარნენ მას შემდეგში მისი სამივე ქალიშვილის სარფიანად ქორწინებაში. ანა „ულტრა-კათოლიკეებად“ წოდებული გიზების შთამომავალი იყო დედის მხრიდან და თავად კათოლიკური ლიგის ფუძემდებლის პირდაპირი შთამომავალიც იყო, რის გამოც ამ წრეში მას დიდი ავტორიტეტი ჰქონდა. მისი გავლენით მისი კალვინისტი ქმარი მალევე კათოლიკე გახდა და ასევე კათოლიკეებად მოინათლნენ მათი შვილებიც. 1663 წელს ედუარდი გარდაიცვალა, რის შემდეგაც ანა აღარც გათხოვილა. იგი გარდაიცვალა 1684 წლის 6 ივლისს პარიზში, 67-68 წლის ასაკში. მის დაკრძალვას საფრანგეთის მთელი სამეფო ოჯახი ესწრებოდა. ლუიზა მარია (1647-1679), ცოლად გაჰყვა სალმის მთავარ კარლ თეოდორს; ანა ჰენრიეტა (1648-1723), ცოლად გაჰყვა კონდეს პრინც ანრი ჟიულს, რომელთანაც ათი შვილი შეეძინა; ბენედიქტა ჰენრიეტა (1652-1730), ცოლად გაჰყვა ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგის ჰერცოგ იოჰან ფრიდრიხს, რომელთანაც შეეძინა ორი გოგონა: მოდენის ჰერცოგინია შარლოტა ფელისიტა და საღვთო რომის იმპერატრიცა ვილჰელმინა ამალია; Spangler, Jonathan (2015). "Points of Transferral: Mademoiselle de Guise's Will and the Transferability of Dynastic Identity". In Geevers, Liesbeth; Marini, Mirella (eds.). Dynastic Identity in Early Modern Europe: Rulers, Aristocrats and the Formation of Identities. Ashgate Publishing. p. 131-152. Williams, George L. Papal Genealogy: The Families and Descendants of the Popes. Jefferson, North Carolina and London: McFarland, 2004. ISBN 0-7864-2071-5.
ლევან ისიანი

ლევან ისიანი (დ. 30 აპრილი, 1998) — ქართველი ფეხბურთელი. თამაშობს მეკარედ. არის საფეხბურთო კლუბ ბოლნისის „სიონის“ ფეხბურთელი. ლევან ისიანი ეროვნული ლიგის საიტზე
ნამუშევარი ავტორის გარეშე

ნამუშევარი ავტორის გარეშე(გერმ. : Werk ohne Autor, ლიტ. 'Work Without Author', ამერიკულ კინოგაქირავებაში: (ინგლ. Never Look Away) „არასდროს მოაცილო მზერა“) — 2018 წელს გამოსული გერმანული რომანტიკული დრამა, გადაღებული ფლორიან ჰენკელ ფონ დონერსმარკის მიერ. ფილმი აგებულია გერმანელი მხატვრის გერჰარდ რიხტერის ბიოგრაფიაზე. ფილმი ოსკარის ორ ნომინაციაზე იყო წარდგენილი. 1937 წელი, დრეზდენი. ფილმის მთავარ გმირ, პატარა ბიჭუნა კურტ ბარნერტს ულამაზესი დეიდა ელიზაბეთი მუზუემში წაიყვანს და ხელოვნებას აცნობს. ერთხელაც სახლში დეიდას პიანინოს დაკვრისას ისტერიული შეტევები დაეწყება და ფსიქიატრიულ საავადმყოფოში დააწვენენ. ელიზაბეტი კურტს დაარიგებს რომ არასოდეს მოწყვიტოს მზერა, რადგან ყველაფერი რაც სიმართლეა, თავისი სილამაზე აქვს. რასაც კურტი მთელი ცხოვრების მანძილზე დაიხსომებს. ნაცისტთა ექიმ, პროფესორ კარლ ზებანდის დასკვნის საფუძველზე ელიზაბეტს „შიზოფრენიის“ დიაგნოზს დაუსვავ და მოკლავენ. ომის დასრულების შემდეგ ზებანდს რუსები ტყვედ ჩაიგდებენ, თუმცა შსსკ-ს მაიორის მურავიოვის მშობიარე ცოლს საკუთარი სურვილით გადაარჩენს და ისიც გაათავისუფლებს. კარლი შეიცლის სახელს და გდრ-ში გააგრძლებს საქმიანობას. კურტი, სოციალისტურ რეჟიმში, მხატვრობას სწავლობს და ელიზაბეტს გაიცნობს, რომელიც ექიმ ზებანდის შვილია. თუმცა არ იცის რომ მისი დეიდის დაღუპვაშია დამნაშავე. ვერც კარლი ხვდება კურტის ვინაობას, მაგრამ წინააღმდეგია მისი და ელიზაბეტის ურთიერთობის. ცოტა ხანში უკვე გენერალი მურავიოვი კარლს დაიბარებს და ეტყვის რომ მოსკოვში გადაყავთ და ვეღარ დაიფარავს, რის გამოც ექიმი დასავლეთ გერმანიაში გარბის. მალე კურტიც მიხვდება რომ სოციალისტურ რეალიზმში საკუთარ ნიჭს ვერ გამოვლენს და 1961 წელს ელიზაბეტასთან ერთად ისიც დასავლეთში გარბის. ის დიუსელდორფში, სამხატვრო აკადემიაში ჩააბარებს, სადაც სრული თავისუფლებაა შემოქმედებაში. მისი ლექტორი კურტში დიდ ნიჭს აღმოაჩენს და ურჩევს ნიჭი სწორად წარმართოს. ცოტა ხანში კურტი გაზეთში ნახავს სტატიას, ზებანდის უფროსის, ნაცისტების ექიმის დაპატიმრების შესახებ, მუზა გაეხსნება და საკუთარი მოსაზრებით ძველი შავ-თეთრი სურათების დახატვას იწყებს. ერთად დახატავს დეიდა ელიზაბეტის და კარლს. როცა კარლი ნახავს ამ ნამუშევარს, მიხვდება ვინც არის კურტი და გადაიკარგება. რამდენიმე წლის შემდეგ, უკვე პოპულარული მხატვარი, კურტი პერსონალურ გამოფენას ატარებს და ჟურნალისტები მისგან ინტერვიუს იღებენ, იქვე კი მისი ცოლი ელიზაბეტი, შვილთან ერთად დგას. კურტი მიხვდება რომ შეუძლია თამამად უყუროს წარსულს და საკუთარ ხმას მისწვდეს. ოფიციალური საიტი „ნამუშევარი ავტორის გარეშე“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „ნამუშევარი ავტორის გარეშე“ — Rotten Tomatoes