laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
We Will Rock You (ვიდეო)

We Will Rock You — ჯგუფ Queen-ის 1981 წლის 24 და 25 ნოემბერს მონრეალში ჩატარებული კონცერტის ჩანაწერი. სხვადასხვა წლებში იგი ვრცელდებოდა არაოფიციალური სახით, თუმცა 2007 წელს გამოიცა როგორც Queen Rock Montreal, Eaglevision-ის მიერ. ასევე გამოვიდა მისი აუდიოჩანაწერი (Hollywood Records/Parlophone Records/EMI) და სამმაგი გრამფირფიტა. აგრეთვე გამოსულია სპეციალური ორმაგი DVD (Queen Rock Montreal/Live Aid), რომელიც მოიცავს ჯგუფის გამოსვლას მარათონზე Live Aid, ისევე, როგორც იშვიათ ინტერვიუებსა და რეპეტიციის ჩანაწერებს. 2007 წლის 4 დეკემბერს გამოვიდა კონცერტის HD-DVD და Blu-Ray ვერსიები. „We Will Rock You (fast)“ (ბრაიან მეი) „Let Me Entertain You“ (ფრედი მერკური) „Play the Game“ (მერკური) „Somebody to Love“ (მერკური) „Killer Queen“ (მერკური) „I'm in Love With My Car“ (როჯერ ტეილორი) „Get Down, Make Love“ (მერკური) „Save Me“ (მეი) „Now I'm Here“ (მეი) „Dragon Attack“ (მეი) Now I'm Here (reprise) (მეი) „Love of My Life“ (მერკური) „Under Pressure“ (Queen/დეივიდ ბოუი) „Keep Yourself Alive“ (იმპროვიზაციით შესავალის დროს) (მეი) Drum Solo/Tympani Solo (Queen/ტეილორი) Guitar Solo/Guitar and Drum Duel (მეი) „Crazy Little Thing Called Love“ (მერკური) „Jailhouse Rock“ (ლიბერი/სტოლერი) „Bohemian Rhapsody“ (მერკური) „Tie Your Mother Down“ (მეი) „Another One Bites the Dust“ (ჯონ დიკონი) „Sheer Heart Attack“ (ტეილორი) „We Will Rock You“ (მეი) „We Are the Champions“ (მერკური) „God Save the Queen“ (ჩანაწერი) (ხალხური / მეი) სიმღერები „Flash's Theme“ და „The Hero“ (დაწერილი მეის მიერ) ასევე სრულდებოდა ამ კონცერტებზე, მაგრამ ამოღებულია ფილმიდან. ისინი შეტანილია Queen Rock Montreal-ში. იმავე DVD-ზე ასევე შესაძლებელია ტეილორისა და მეის კომენტარების ჩართვა და გამორთვა. We Will Rock You-ს DVD გამოცემაში დამატებულია სოლ სვიმერის (რეჟისორისა და პროდიუსერის) კომენტარები. „Bohemian Rhapsody“ „Radio Ga Ga“ „Hammer To Fall“ „Crazy Little Thing Called Love“ „We Will Rock You“ „We Are The Champions“ „Is This The World We Created“ უემბლის სტადიონი, 13 ივლისი 1985. ინფორმაცია გამოცემის შესახებ
აგუარაგუეს ეროვნული პარკი

აგუარაგუეს ეროვნული პარკი და ბუნებრივი არეალი (ესპ. Parque Nacional y Área Natural de Manejo Integrado Serranía del Aguaragüe) — დაცული ტერიტორია ბოლივიაში, ტარიხას დეპარტამენტის გრან-ჩაკოს პროვინციაში. პარკი მთლიანად მოიცავს სერანია-დელ-აგუარაგუეს, სუბ-ანდურ მთათა სისტემას. ტერიტორიის ფართობი 1 083 კმ²-ს შეადგენს. ბოლივიის ეროვნული პარკების სია www.fundesnap.org / Aguaragüe National Park and Integrated Management Natural Area დაარქივებული 2011-07-26 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური)
ამბოროს ეროვნული პარკი

ამბოროს ეროვნული პარკი — ეროვნული პარკი ბოლივიაში, სანტა-კრუსის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 300-3500 მეტრზე. მისი ფართობი 4 425 კმ²-ია. პარკი დაცულია ადამიანების დასახლებისგან, ნადირობისგან, ტყის გაჩეხვისა და შემგროვებლობისგან. მიუხედავად ამისა, ეს ყოველივე დღემდე მაინც პრობლემად რჩება. ამბოროს მომიჯნავედ მდებარეობს კარასკოს ეროვნული პარკი. ნალექების საშუალო წლიური მაჩვენებელი 1400 - 4000 მმ-ს შეადგენს. პარკი გამოირჩევა ფლორისა და ფაუნის მრავალფეროვანებით. აქ გავრცელებულია ფრინველთა 800 და ძუძუმწოვართა 125 სახეობა. ბოლივიის ეროვნული პარკების სია Derksen, Jonathan Amboro National Park, Bolivia Orbitz Away LLC დაარქივებული 2010-05-13 საიტზე Wayback Machine. Amboro National Park, Bolivia Bolivia Contact (2001) დაარქივებული 2006-07-13 საიტზე Wayback Machine. Amboro National Park, Bolivia Enjoy Bolivia დაარქივებული 2012-06-12 საიტზე Wayback Machine. Amboro National Park, Bolivia Tourism in Bolivia Amboro National Park, Bolivia Amboro's Principal Page დაარქივებული 2019-01-19 საიტზე Wayback Machine. Amboro National Park, Bolivia Tourism დაარქივებული 2007-12-15 საიტზე Wayback Machine.
სანისლო

სანისლო — მთა საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარეში, ასპინძისა და ბორჯომის მუნიციპალიტეტების ადმინისტრაციულ საზღვარზე. მდებარეობს თრიალეთის ქედის დასავლეთ განშტოებაზე, მდინარეების ბორჯომულისა და ოთის (მტკვრის შენაკადები) სათავეებში. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2747,8 მ. სანისლოს მიდამოები აგებულია შუაეოცენური ანდეზიტური განფენებითა და მათი პიროკლასტოლითებით. მთის კალთები შემოსილია ნაძვნარითა და ფიჭვნარით, თხემი — სუბალპური და ალპური მდელოებით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 81. ↑ უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი ↑ საბჭოთა სამხედრო ტოპოგრაფიული რუკა
სანიშნო

სანიშნო — მთა საქართველოში, თბილისში, მთაწმინდის რაიონში. მდებარეობს თრიალეთის ქედის აღმოსავლეთ განშტოებაზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 1499 მ. სანიშნოს მიდამოები აგებულია ზედაეოცენური ქვიშაქვებითა და თიხებით. კალთები შემოსილია მუხნარ-რცხილნარით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 83. ↑ მედიაჰოლდინგი კვირა
სატოლო

სატოლო — მთა საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარეში, ასპინძის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ერუშეთის ქედზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2215 მ. აქვს ქვედაპლიოცენური ასაკის ვულკანური ქანებით აგებული გუმბათისებრი თხემი და სუსტად დანაწევრებული კალთები. შემოსილია სუბალპური მდელოებით. ტაბიძე დ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 142.
საფერისცვალო

საფერისცვალო — მთა საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარეში, ამბროლაურის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ლეჩხუმის ქედზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2176 მ. აგებულია იურული პორფირიტებით. თხემთან მყინვარული ცირკია. კალთები დანაწევრებული აქვს. ქვემოთ ტყით არის შემოსილი, ზემოთ — სუბალპური და ალპური მდელოთი. ტაბიძე დ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 152.
საფერშეთი

საფერშეთი — მთა საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, დუშეთისა და ახალგორის მუნიციპალიტეტების ადმინისტრაციულ საზღვარზე. მდებარეობს ალევის ქედზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2602 მ. აგებულია ცარცული კირქვებით, მერგელებითა და ქვიშაქვებით. მთის თხემი შემოსილია სუბალპური მდელოებით, კალთები — ფართოფოთლოვანი ტყით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 152. ↑ უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი. ციტირების თარიღი: 31 ივლისი 2016.
საყველო

საყველო — მთა საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარეში, ბორჯომის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს თრიალეთის ქედის დასავლეთ ნაწილის თხემზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2806 მ. აგებულია ზედაპლიოცენური ანდეზიტ-დაციტური ლავებით. აქვს კონუსის ფორმა. საყველოდან რადიალურად ჩამოედინებიან მდინარეების ქცია-ხრამისა და გუჯარეთისწყლის შემდგენელი შენაკადები. შემოსილია სუბალპური და ალპური მდელოებით. ნემანიშვილი ს., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 203.
საყარაულო

საყარაულო — მთა საქართველოში, კახეთის მხარეში, ყვარლის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს კახეთის კავკასიონის სამხრეთ განშტოების საყარაულოს ქედზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 1743 მ. კონუსისებური ფორმისაა, წვერი მნიშვნელოვნად მობრტყელებული აქვს. აგებულია შუაიურული თიხაფიქლებითა და ქვიშაქვებით. შემოსილია წიფლისა და რცხილის ტყით. ნემანიშვილი ს., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 202.
საფრიჭა

საფრიჭა, სოფრუჯუ — მწვერვალი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის გულრიფშის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს აფხაზეთის კავკასიონის მთავარ ქედზე, საქართველოსა და რუსეთის ყარაჩაი-ჩერქეზეთის საზღვარზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3786 მ. აგებულია პალეოზოური გრანიტოიდებით. ახასიათებს ნივალური ლანდშაფტი. სამხრეთ და ჩრდილოეთ კალთებზეა საფრიჭის მყინვარი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 169.
საფრიჭის მყინვარი

საფრიჭის მყინვარი — მყინვარი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გულრიფშის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს აფხაზეთის კავკასიონის მთავარი ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე კოდორის მარჯვენა შენაკადის — ჩხალთის აუზში. სიგრძე — 2,4 კმ, ფართობი — 3,2 კმ². მყინვარის ენა ეშვება ზღვის დონიდან 3130 მ-ზე. საზრდოობს მწვერვალების საფრიჭისა და მის დასავლეთით მდებარე უსახელო მწვერვალების კალთებიდან ჩამონადენი მყინვარული ნაკადებით. საფრიჭის მყინვარის მყინვარული ენიდან გამოედინება მდინარე ჯესარა. ხაზარაძე რ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 170.
საფრიჭის უღელტეხილი

საფრიჭის უღელტეხილი, სოფრუჯუს უღელტეხილი — უღელტეხილი საქართველოსა და რუსეთის (ყარაჩაი-ჩერქეზეთი) საზღვარზე, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გულრიფშის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს აფხაზეთის კავკასიონის მთავარ ქედზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3550 მ. უღელტეხილის მიდამოები აგებულია კამბრიულისწინა და ქვედაპალეოზოური კრისტალური ფიქლებით. საფრიჭის უღელტეხილი მდინარე ჩხალთის ხეობას (აფხაზეთის არ) აკავშირებს მდინარე ამანაუზის (რუსეთი) ხეობასთან. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 170.
ჭვინთაური

ჭვინთაური — მთა საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, თიანეთისა და დუშეთის მუნიციპალიტეტების ადმინისტრაციულ საზღვარზე. მდებარეობს ქართლის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე ივრის მარჯვენა შენაკადის — ქუსნოს ქვემო აუზში. სიმაღლე ზღვის დონიდან 1240 მ. აგებულია თიხიან-ქვიშაქვიანი შუაშრეებიანი ნეოგენური კონგლომერატებით. ჭვინთაურის კალთები დამრეცია, შემოსილია შერეული ფართოფოთლოვანი ტყით. უკლება დ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 393. ↑ უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი. ციტირების თარიღი: 30 ივლისი 2016.
სამება (მთა)

სამება — მთა საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარეში, თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მდინარეების ალგეთისა და ხრამის წყალგამყოფ ბედენის ქედის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ტოტზე — გომერის ქედზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 1205 მ. აგებულია დიაბაზული ლავებით. სამების კალთები შემოსილია ჯაგრცხილნარ-მუხნარით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 711.
ხოროს მთა

ხოროს მთა — მთა საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარეში, ადიგენის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მესხეთის ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე კურცხანის (ოცხის მარჯვენა შენაკადი) სათავეებში. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2490 მ. აგებულია შუაეოცენური ანდეზიტებითა და მისი პიროკლასთოლითებით. კალთები შემოსილია სუბალპური და ალპური მდელოს ბალახეულით. არჩვაძე ნ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 501.
რაულ ვალენბერგი

რაულ ვალენბერგი (დ. 4 აგვისტო, 1912 — გ. 17 ივლისი, 1947) — შვედი დიპლომატი. იხსნა არაერთი უნგრელი ებრაელის სიცოცხლე ჰოლოკოსტის დროს. საბჭოთა ჯარის მიერ ბუდაპეშტის აღების შემდეგ დააკავა საბჭოთა საიდუმლო სამსახურმა „სმერშმა“ („სმერში“; მომდინარეობს რუსული შემოკლებიდან „Смерть шпионам“) და საიდუმლოდ გადააგზავნეს მოსკოვში. სავარაუდოდ დაიღუპა საბჭოთა ციხეში 1947 წლის ივლისში. 2016 წლის 31 ოქტომბერს შვედეთმა ვალენბერგი ოფიციალურად გამოაცხადა გარდაცვლილად. რაულ ვალენბერგი დაარქივებული 2018-02-21 საიტზე Wayback Machine. ↑ Решение Генпрокуратуры по Раулю Валленбергу. Интерфакс. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-08-05. ციტირების თარიღი: 2012-8-4. ↑ «Sweden declares Holocaust hero Raoul Wallenberg officially dead» ↑ В Швеции официально объявили умершим дипломата Валленберга. interfax.ru (31 октября 2016). ციტირების თარიღი: 2016-11-01.
აბაშიძეები

აბაშიძეები — ფეოდალური საგვარეულო იმერეთში, ქართლსა და კახეთში. პირველი დოკუმენტური ცნობა ამ საგვარეულოს შესახებ XV საუკუნის II ნახევარს ეკუთვნის. აბაშიძეები განსაკუთრებით დაწინაურდნენ იმერეთის სამეფოში. XV-XVI საუკუნეების მიჯნაზე ზემო იმერეთში ჩამოყალიბდა აბაშიძეების სათავადო, რომელიც განსაკუთრებით გაძლიერდა XVII საუკუნის მიწურულსა და XVIII საუკუნის I ნახევარში. ამ დროს აბაშიძეების სახლი ფლობდა 78 სოფელს, რამდენიმე ეკლესია-მონასტერს, 1500 კომლ ყმას, ჩხერის, სვერის, ნავარძეთის, კაცხისა და სხვა ციხესიმაგრეებს. აბაშიძეები იყვნენ იმერეთის მეფის უძლიერესი ვასალები. ხშირად მათი ნებისამებრ წყდებოდა იმერეთის მეფეთა ტახტზე ასვლა-დარჩენის საკითხი. აბაშიძე გიორგი-მალაქია 1701-1707 წლებში იმერეთის ფაქტობრივი მმართველი იყო. 1774 ერეკლე II-მ თავის სიმამრს ზაალ აბაშიძესა და მის შვილებს კახეთში უბოძა ყმა-მამული. კახეთის აბაშიძეები მათგან მომდინარეობენ. იმერელი აბაშიძეების განაყოფად მიიჩნევენ ქართლის აბაშიძეებსაც. XVIII საუკუნის I ნახევარში იმერელი აზნაური აბაშიძეები ბათუმის მხარეში ჩასახლდნენ, გამაჰმადიანდნენ და ოსმალეთის მთავრობისაგან სანჯაყ-ბეგობა მიიღეს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 21.
ტიხტენგენი

ტიხტენგენი (რუს. Тихтенген) — მწვერვალი საქართველოსა და რუსეთის საზღვარზე. ადმინისტრაციულად მოქცეულია საქართველოს — მესტიის მუნიციპალიტეტისა და რუსეთის — ყაბარდო-ბალყარეთის ტერიტორიაზე. მდებარეობს სვანეთის კავკასიონის მთავარ ქედზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 4618 მ. აგებულია გრანიტებით, გნაისებითა და კამბრიულისწინა მეტამორფული ფიქლებით. დამახასიათებელია ნივალური ლანდშაფტი. ტიხტენგენის კალთებიდან სათავეს იღებს რამდენიმე მსხვილი მყინვარი, მათ შორის ჩრდილოეთი წანერი და სხვა. მწვერვალი პირველად დაიპრეს 1935 წელს. უთმელიძე მ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 733.
სებასტიან აგრედა

სებასტიან აგრედა (ესპ. Sebastián Ágreda, დ 1795, პოტოსი, ბოლივია — გ. 18 დეკემბერი, 1875, ლა-პასი, ბოლივია) — ბოლივიელი პოლიტიკოსი, ბოლივიის პრეზიდენტი 1841 წელს. თანამდებობა დაიკავა 1841 წლის 10 ივნისს — დატოვა 1841 წლის 9 ივლისს. ბოლივიის პრეზიდენტი Historia de Bolivia, editorial Gisbert (quinta edición).
აჭანდარა (გულრიფშის მუნიციპალიტეტი)

აჭანდარა — სოფელი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გულრიფშის მუნიციპალიტეტში (წებელდის თემი). მდებარეობს მდინარე ამტყელის (კოდორის შენაკადი) მარჯვენა მხარეზე, აფხაზეთის ქედის სამხრეთ მთისწინეთში. ზღვის დონიდან 700 მ, შავი ზღვიდან 19 კმ, მაჭარიდან 23 კმ. 2008 წლის 23 ოქტომბრის ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ საქართველოს კანონის საფუძველზე, ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის სამხედრო აგრესიის შედეგად და დადგენილია ამ ტერიტორიების განსაკუთრებული სამართლებრივი რეჟიმი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 273. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 77. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 19.
ბუდუკი

ბუდუკი — სოფელი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გულრიფშის მუნიციპალიტეტში (ამტყელის თემი). მდებარეობს აფხაზეთის ქედის სამხრეთ კალთაზე, გენწვიშ-სოხუმის გზატკეცილზე. ზღვის დონიდან 280 მ, გულრიფშიდან 34 კმ. 2008 წლის 23 ოქტომბრის ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ საქართველოს კანონის საფუძველზე, ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის სამხედრო აგრესიის შედეგად და დადგენილია ამ ტერიტორიების განსაკუთრებული სამართლებრივი რეჟიმი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 489.
ბუძგური

ბუძგური — სოფელი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გულრიფშის მუნიციპალიტეტში (აჟარის თემი). მდებარეობს აფხაზეთის კავკასიონის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ჩხალთის მარცხენა ნაპირზე, აფხაზეთის ქედის სამხრეთ მთისწინეთში. ზღვის დონიდან 1000 მ, გულრიფშიდან 63 კმ. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 33 კაცი. 2008 წლის 23 ოქტომბრის ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ საქართველოს კანონის საფუძველზე, ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის სამხედრო აგრესიის შედეგად და დადგენილია ამ ტერიტორიების განსაკუთრებული სამართლებრივი რეჟიმი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 513.
ბაბუშარა

ბაბუშარა — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გულრიფშის მუნიციპალიტეტში, სამურზაყანოს დაბლობზე, კოდორის დელტაში, მდინარე პატარა კოდორის მარჯვენა ნაპირზე, შავი ზღვის პირას. თემის ცენტრი (სოფლები: ვარჩა, ოჯიბინა, ყორასი). ზღვის დონიდან 8 მ, გულრიფშიდან 15 კმ. 2008 წლის 23 ოქტომბრის ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ საქართველოს კანონის საფუძველზე, ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის სამხედრო აგრესიის შედეგად და დადგენილია ამ ტერიტორიების განსაკუთრებული სამართლებრივი რეჟიმი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 313-314. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 30. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 22.
სუათისის მყინვარი

სუათისის მყინვარი — ხეობის ტიპის მყინვარი საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ხევის კავკასიონზე, მდინარე თერგის მარცხენა შენაკადის — სუათისის აუზში. სიგრძე 5,4 კმ, ფართობი 10,2 კმ². მყინვარის ენის სიმაღლეა ზღვის დონიდან 3000 მ. საზრდოობს მწვერვალების ჯიმარისა და მაილის კალთებიდან ჩამონადენი მყინვარული ნაკადებით. მყინვარის ენიდან გამოედინება მდინარე სუათისი. მისასვლელი გზაა სოფელ აბანოდან. სუათისის მყინვარი შედგება სამი ნაწილისაგან: დასავლეთი სუათისი, ცენტრალური სუათისი და აღმოსავლეთი სუათისი. მყინვარი აღმოსავლეთ სუათისი მდინარე სუათისის აუზში ფართობით ყველაზე დიდია. მყინვარი ხოხის ქედის სამხრეთ ფერდობიდან მოედინება. მას ორ კამერიანი ფირნი აქვს. მორფოლოგიურად ხეობის ტიპის მყინვარია, რომელსაც სამხრეთ-დასავლეთური ექსპოზიცა აქვს. მყინვარის ფართობი 7,68 კმ²-ია. ამ მაჩვენებლით მყინვარი აღმოსავლეთ სუათისი საქართველოს მყინვარებს შორის მერვე ადგილს იკავებს და ისეთ მყინვარებსაც კი აჭარბებს ფართობით როგორიცაა ქვიში (7,45 კმ²), ცენტრალური ლეხზირი (6,27 კმ²), დოლრა (5,48 კმ²) და სხვა. აღსანიშნავია ისიც, რომ საქართველოში მდინარე ენგურის აუზის შემდეგ ასეთი დიდი ზომის მყინვარი არც რიონის და არც კოდორის აუზებში არ გვხვდება. მყინვარის სიგრძე 6,61 კილომეტრია. მისი ენა ზღვის დონიდან 2240 მეტრზე მთავრდება. მყინვარის ენიდან გამომავალი წყალი ორ ნაკადად მოედინება, რომელსაც მყინვარის ენის წინ, გასწვრივად მდებარე რიგელი ყოფს. აღნიშნულ წყალგამყოფ რიგელზე 0,01 კმ² ფართობის მყინვარული წარმოშობის მცირე ტბა მდებარეობს. ტიელიძე, ლევან, საქართველოს მყინვარები. გამომცემლობა „კოლორი“, თბ., 2014; ხაზარაძე რ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 588.
აბგა

აბგა — პატარა ნივთების ჩასალაგებელი, მხარიღლივ გადასაკიდი ჩანთა (შალის, აბრეშუმის, ტილოს ან ტყავის). აბგით დაჰქონდათ ხელნაწერი წიგნები და გრაგნილები, საგზალი, ხელსაქმე და სხვა. დასტაქრები აბგაში აწყობდნენ სამკურნალო იარაღებსა და წამლებს. „აბგის წამლებს“ წვრილი ვაჭრებიც დაატარებდნენ სოფლებში გასაყიდად. ჯალაბაძე გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 21. ჯალაბაძე გ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 26. გ. ჯალაბაძე, „დასურათებული ლექსიკონი“, 2008. ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი
პედრო ბლანკო სოტო

პედრო ბლანკო სოტო (ესპ. Pedro Blanco Soto, დ 19 ოქტომბერი, 1795, კოჩაბამბა, ბოლივია — გ. 1 იანვარი, 1829, სუკრე, ბოლივია) — ბოლივიელი პოლიტიკოსი, ბოლივიის პრეზიდენტი 1828 წელს. თანამდებობა დაიკავა 1828 წლის 26 დეკემბერს და ამ თანამდებობაზე იყო გარდაცვალებამდე, 1829 წლის 1 იანვრამდე. ბოლივიის პრეზიდენტი Historia de Bolivia, editorial: Gisbert (4º edición).
ხოსე მარია პერეს დე ურდინინეა

ხოსე მარია პერეს დე ურდინინეა (ესპ. José María Pérez de Urdininea, დ 31 ოქტომბერი, 1784, ლა-პასი, ბოლივია — გ. 4 ნოემბერი, 1865, ლა-პასი, ბოლივია) — ბოლივიელი პოლიტიკოსი, ბოლივიის პრეზიდენტი 1828 წელს. თანამდებობა დაიკავა 1828 წლის 18 აპრილს და თანამდებობა ეკავა 1828 წლის 2 აგვისტომდე. ბოლივიის პრეზიდენტი http://www.bolivia.gov.bo/ დაარქივებული 2008-09-11 საიტზე Wayback Machine. Historia de Bolivia, editorial Gisbert (cuarta edición). Zinny, Antonio, Historia de los gobernadores de las Provincias Argentinas, Ed, Hyspamérica, 1987. ISBN 950-614-685-3 Sosa de Newton, Lily, El general Paz, Ed. Plus Ultra, Bs. As., 1973.
კარასკოს ეროვნული პარკი

კარასკოს ეროვნული პარკი — ეროვნული პარკი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტში. მისი ფართობი 6,226 კმ²-ია. პარკში აღრიცხულია 5.000 სახეობის მცენარე და მიიჩნევა ბოლივიის ბიოლოგიურად ყველაზე მრავალფეროვან ადგილად. ტერიტორია დაცულია და აკრძალულია მასში ყოველგვარი დასახლების შექმნა. პარკის ლანდშაფტს ძირითადად მდინარეები, ჩანჩქერები, ხეობები და ღრმა კანიონები შეადგენს. პარკი შეიქმნა 1991 წლის 11 ოქტომბერს. ბოლივიის ეროვნული პარკების სია "Amboró and Carrasco National Parks www.parkswatch.org / Carrasco National Park დაარქივებული 2018-10-14 საიტზე Wayback Machine. Carrasco National Park დაარქივებული 2012-11-06 საიტზე Wayback Machine.
კოტაპატის ეროვნული პარკი

კოტაპატის ეროვნული პარკი და ბუნებრივი არეალი (ესპ. Parque Nacional y Área Natural de Manejo Integrado Cotapata) — დაცული ტერიტორია ბოლივიაში, ლა-პასის დეპარტამენტში. მდებარეობს დეპარტამენტის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, ნორ-იუნგასის და მურილიოს პროვინციების ტერიტორიაზე, ქალაქ ლა-პასიდან 50 კმ-ით დაშორებით. ფართობი შეადგენს 60 000 ჰა-ს. შეიქმნა 1993 წელს. ბოლივიის ეროვნული პარკების სია Cotapata National Park and IMNA - Parkswatch Profile დაარქივებული 2016-03-03 საიტზე Wayback Machine. English abstract of the research at Cotapata National Park and IMNA - Miguel Sevilla-Callejo's PhD - Universidad Autónoma de Madrid დაარქივებული 2019-06-24 საიტზე Wayback Machine.
აბდი

აბდ (არაბ. عبد — „მონა“ ) — მრავალი არაბული საკუთარი სახელის შემადგენელი ნაწილი. მაგ., აბდ ალ-ლაჰ (მონა ალაჰისა), აბდ ალ-კადირი (მონა ყოვლისშემძლისა). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 21.
ინიაოს ეროვნული პარკი

ინიაოს ეროვნული პარკი და დაცული არეალი (ესპ. Parque Nacional y Área Natural de Manejo Integrado Serranía del Iñao) — დაცული ტერიტორია ბოლივიაში, ჩუკისაკას დეპარტამენტში. ტერიტორიის მთლიანი ფართობის, 2,630.9 კმ²-დან 1,422.4 კმ² ეროვნულ პარკს უჭირავს, ხოლო დანარჩენი „ინტეგრირებული მენეჯმენტის ბუნებრივ არეალს". ბოლივიის ეროვნული პარკების სია www.sernap.gov.bo / Parque Nacional y Área Natural de Manejo Integrado Serranía del Iñao დაარქივებული 2008-11-09 საიტზე Wayback Machine.
ისიბორო-სეკურეს ეროვნული პარკი

ისიბორო-სეკურეს ეროვნული პარკი და ადგილობრივი ტერიტორია (ესპ. Parque Nacional y Territorio Indígena Isiboro-Secure or Territorio Indígena y Parque Nacional Isiboro Secure) — დაცული ტერიტორია ბოლივიაში. მდებარეობს კოჩაბამბის დეპარტამენტის ჩრდილოეთ და ბენის დეპარტამენტის სამხრეთ ნაწილებში. მისი ფართობი დაახლოებით 12 363 კმ²-ია. შეიქმნა 1965 წლის 22 ნომებერს. პარკის ტერიტორიაზე საშუალო წლიური ტემპერატურა 15 °C -ს შეადგენს, ხოლო ნალექები 1.900 მმ-ს. ბოლივიის ეროვნული პარკების სია www.parkswatch.org / Isiboro Sécure National Park and Indigenous Territory დაარქივებული 2021-01-26 საიტზე Wayback Machine. www.fundesnap.org / Official Homepage დაარქივებული 2011-07-26 საიტზე Wayback Machine.
კაა-ლიას ეროვნული პარკი

კაა-ლიას ეროვნული პარკი და ბუნებრივი არეალი (ესპ. Parque Nacional y Area Natural de Manejo Integrado Kaa-Iya del Gran Chaco) — ბოლივიის და ზოგადად მთელი სამხრეთ ამერიკის ერთ-ერთი უდიდესი ეროვნული პარკი. წარმოადგენს გრან-ჩაკოს რეგიონში მდებარე დაცულ ტერიტორიას, რომელიც ფართობით ბელგიას აღემატება (34,411 კმ²). მდებარეობს სანტა-კრუსის დეპარტამენტში, ზღვის დონიდან 100 - 839 მეტრზე. ესაზღვრება პარაგვაის. ნალექების საშუალო წლიური მაჩვენებელი შეადგენს 400 - 1.400 მმ-ს. პარკი გამოირჩევა მსოფლიოში ერთ-ერთი უდიდესი ტროპიკული ტყის მასივებით. აქ გავრცელებულია არაერთი უიშვიათესი, შესაძლოა ბოლო წარმომადგენელი ძუძუმწოვარი. ბოლივიის ეროვნული პარკების სია www.fundesnap.org / Kaa-Iya del Gran Chaco National Park and Integrated Management Natural Area დაარქივებული 2011-07-26 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური) www.santacruz.gov.bo / Kaa-Iya del Gran Chaco National Park and Integrated Management Natural Area დაარქივებული 2009-06-21 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური)
მადიდის ეროვნული პარკი

მადიდის ეროვნული პარკი — ეროვნული პარკი ბოლივიაში, ამაზონის ზემო აუზში, ლა-პასის დეპარტამენტის ტერიტორიაზე. შეიქმნა 1995 წელს. მისი ფართობი 18,958 კმ²-ია. მდებარეობს მანუს ეროვნული პარკის მომიჯნავედ და წარმოადგენს მსოფლიოში ერთ-ერთ უდიდეს დაცულ ტერიტორიას. პარკი ერთდროულად მოიცავს როგორც მყინვარებით დაფარულ ანდების მწვერვალებს ასევე მდინარე ტუიჩის გასწვრივ არსებულ ტროპიკულ ტყეებს, ამიტომ, მადიდი და მისი მიმდებარე ტერიტორიები მსოფლიოში ბილოგიურად ერთ-ერთ ყველაზე მრავალფეროვან ტერიტორიად მიიჩნევა. პარკის ტერიტორიაზე 1000 სახეობის ფრინველი ბინადრობს, მსოფლიოში სულ გავრცელებული 9000 სახეობის 11%. საშუალო წლიური ტემპერატურა 26 Cº-ს შეადგენს. ბოლივიის ეროვნული პარკების სია ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2006-06-14 საიტზე Wayback Machine. Regional economic benefits from conservation: the case of Madidi დაარქივებული 2011-08-13 საიტზე Wayback Machine. A road through Madidi: an environmental-economic analysis დაარქივებული 2011-08-13 საიტზე Wayback Machine. El efecto Chalalán: Un ejercicio de valoración económica para una empresa comunitaria დაარქივებული 2011-08-13 საიტზე Wayback Machine. Beneficios y costos del mejoramiento de la carretera Charazani - Apolo დაარქივებული 2011-08-13 საიტზე Wayback Machine. Madidi.de, in three languages, "Projekt Regenzeit e.V." (Cf. *Urwaldprojekte.de) How Does WCS Protect Madidi? დაარქივებული 2008-10-20 საიტზე Wayback Machine. Madidi National Park and IMNA - Park Profile, ParksWatch.org დაარქივებული 2021-04-27 საიტზე Wayback Machine. Pictures of fish caught in the Beni River[მკვდარი ბმული]. Madidi Amazon Travel, Socio-cultural tourism San Miguel del Bala Community Eco-Lodge & Eco-Tourism Madidi Travel Madidi photos დაარქივებული 2014-04-07 საიტზე Wayback Machine. Bolivian Conservationist Calls for Preservation of Madidi Region, One of the Most Biodiverse Areas of World
ოტუკისის ეროვნული პარკი

ოტუკისის ეროვნული პარკი და ბუნებრივი ტერიტორია (ესპ. Parque Nacional y Área Natural de Manejo Integrado Otuquis) — დაცული ტერიტორია ბოლივიაში, სანტა-კრუსის დეპარტამენტში, ბრაზილიისა და პარაგვაის საზღვართან. მისი ფართობი 10 059 კმ²-ია. აქედან, ეროვნული პარკის სტატუსს მხოლოდ 903 350 ჰა ატარებს, ხოლო დანარჩენი 102 600 ჰა - „ინტეგრირებული მენეჯმენტის ბუნებრივი არეალია". შეიქმნა 1997 წლის 31 ივლისს. ბოლივიის ეროვნული პარკების სია www.fundesnap.org / Parque Nacional y Área Natural de Manejo Integrado Pantanal de Otuquis დაარქივებული 2011-07-26 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური) www.fcbc.org.bo / Áreas Protegidas en la región del Bosque Chiquitano (ესპანური)