laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
კონცევიჩის სისტემა

კონცევიჩის სისტემა — კორეული ენის კირილური ანბანის მეშვეობით ტრანსკრიბირების სისტემური კრებული. ეს სისტემა შეიმუშავა რუსმა აღმოსავლეთმცოდნემ, კორეისტმა ლევ კონცევიჩმა. აღსანიშნავია, რომ ლევ კონცევიჩი ეყრდნობოდა უფრო ადრეულ ტრანსკრიფციას, რომლის შემუშავებასაც ა. ა. ხოლოდოვიჩმა მოჰკიდა ხელი. მთავარი სტატია: ხოლოდოვიჩის სისტემა. ლევ კონცევიჩისეული სისტემა წარმოადგენს კორეული სიტყვების კირილიზების ძირითად სისტემას მთელს აღმოსავლეთ სლავურენოვან (რუსული, უკრაინული და ბელარუსული ენებისთვის) არეალში. დიდი იყო ამ სისტემის გავლენა კირილური ანბანის მქონე სამხრეთსლავურ (სერბული, ბულგარული, მაკედონური) ენათა კორეანიზმების მართლწერათა შექმნისა და ჩამოყალიბების საქმეში. საქართველოში კორეულ სახელთა და რეალიათა ქართულად გადმოტანა დღესაც კირილური ტრადიციით ხდება. დღესდღეობით სამხრეთ კორეაში, ისევე როგორც ჩრდილოეთ კორეაში ძირითად დამწერლობას წარმოადგენს კორეული დამწერლობა - ჰანგული. თავის დროზე საბჭოთა კორეისტების მიერ შემუშავებული იქნა წესები, რომელთა მიხედვითაც შესაძლებელი გახდა კირილური ანბანის მეშვეობით გადმოეცათ ჰანგულის ბგერათა ჟღერადობა. ლევ კონცევიჩის მიერ გაწეული მუშაობის შედეგად სისტემატიზირებული იქნა ეს წესები. ჰანგილის სხვა რომანიზებულ სისტემათაგან განსხვავებით კონცევიჩის სატრანსკრიფციო სისტემაში განსაკუთრებული ყურადღება იმას კი არა ექცევა, თუ როგორ იწერება ესა თუ ის ასო, არამედ სმენადობას, ბგერათა ჟღერადობას (ფონეტიკური ტრანსკრიფცია). შენიშვნები: ასო-ნიშანი ㅇ მარცვლის დასაწყისში არ წაიკითხება. დიდი ასო-ნიშნებით წერა რუსული ტრანსკრიფციისთვის ბგერათა გადმოცემის მთავარი მეთოდია. ორ დეფისს შორის გაკეთებული ჩანაწერი არის შუა სიტყვაში ხმოვნებს შორის, ანდა სონორული თანხმოვნების (М, Н, НЪ, ЛЬ и Р) შემდეგ ასო-ბგერის ტრანსკრიფცია. დეფისის შემდეგ ჩანაწერი არის ასო-ნიშნის ტრანსკრიფცია სიტყვის, ან მარცვლის ბოლოში. ხოლოდოვიჩის სისტემა ალექსანდრე ხოლოდოვიჩი პალადიუსის სისტემა პოლივანოვის სისტემა ჰიდეჰიკო ნაკაძავა ვიეტნამურ-რუსული ტრანსკრიფცია‎ (რუსული) კორეულ სახელთა, სახელწოდებათა და ცნებათა გადმოცემის წესები ძველი კორეული დამწერლობის ძეგლთა თარგმანების გამოცემისას.[მკვდარი ბმული] (რუსული) კორეულ სიტყვათა და საკუთარ სახელთა რუსული და ლათონური სატრანსკრიფციო სისტემები. დაარქივებული 2015-09-30 საიტზე Wayback Machine. (რუსული) რაჩკოვი, გ.ე.: კორეული ენის რუსული ტრანსკრიფციის პრობლემათა შესახებ.[მკვდარი ბმული]
პურუჩუკო

პურუჩუკო (ესპ. Puruchuco, კეჩ. Puruchuku) — არქეოლოგიური ზონა პერუში, ლიმის რეგიონის ატეს რაიონში. ინკების პერიოდში წარმოადგენდა ადმინისტრაციულ ცენტრს (1440-1532). შემორჩენილია პურუჩუკოს სასახლე, რომელშიც გახსნილია არქეოლოგიური მუზეუმი, სადაც წარმოდგენილია სასახლის რესტავრაციის ისტორია და აღმოჩენილი არტეფაქტები. პერუს არქეოლოგიური ძეგლები Borja, Arturo Jiménez. Puruchuco, Paramonga, Biblioteca nacional del Perú, 70 pages, 1988. http://bvirtual.bnp.gob.pe/BVIC/captura/upload/jimenez_0001s.pdf დაარქივებული 2012-01-30 საიტზე Wayback Machine. Официальный сайт музея დაარქივებული 2000-09-30 საიტზე Wayback Machine. Arturo Jiménez Borja (1988). Puruchuco დაარქივებული 2012-01-30 საიტზე Wayback Machine.
პუიუპატამარკა

პუიუპატამარკა (კეჩ. Puyupatamarka) — არქეოლოგიური ძეგლი პერუში, კუსკოს რეგიონში. წარმოადგენს კოლუმბამდელი ციხესიმაგრის ნანგრევებს. პერუს არქეოლოგიური ძეგლები ფოტოგალერეა დაარქივებული 2016-03-05 საიტზე Wayback Machine. ფოტო
პუკა-პუკარა

პუკა-პუკარა (კეჩ. puka - წითელი, pukara - ციხესიმაგრე) — ინკების სამხედრო დანიშნულების ნაგებობის ნანგრევები პერუში, კუსკოს რეგიონის პროვინცია კუსკოში, ქალაქ კუსკოს მახლობლად. ციხე ნაგებია ფართო კედლებით, ტერასებითა და კიბეებით. ინკების იმპერიის დროს პუკა-პუკარა ქალაქ კუსკოს თავდაცვის შემადგენელი ნაწილი იყო. სახელი სავარაუდოდ კედლების წითელი ფერისგან მომდინარეობს. პუკა-პუკარა იმ სამხედრო არქიტექტურის ნიმუშია, რომელიც ასევე ითავსებდა ადმინისტრაციული ცენტრის ფუნქციებს. დღეისათვის პუკა-პუკარა მნიშვნელოვანი ტურისტული ღირსშესანიშნაობაა. პერუს არქეოლოგიური ძეგლები http://www.peru-explorer.com/cusco/puca_pucara_information.htm http://www.perubuddy.com/pukapukara-travel-information.html დაარქივებული 2013-11-13 საიტზე Wayback Machine. http://www.fodors.com/world/south-america/peru/cusco-and-the-sacred-valley/review-107273.html
ჩორნოჰორა

ჩორნოჰორა (უკრ. Чорногора) — ქედი უკრაინაში. უკრაინის კარპატების ყველაზე მაღალი მთის მასივი. სიმაღლე 1800-2000 მ (მაქსიმალური 2061 მ — მთა ჰოვერლა). სიგრძე დაახლოებით 40 კმ. აგებულია თიხაფიქლებით, ქვიშაქვებითა და მერგელებით. აქა-იქ არის ვულკანური ქანების გამოსავლები. ფერდობებზე, 900-1200 მ სიმაღლეზე წიფლის, ხოლო 1200-1500 მ სიმაღლეზე — ნაძვის ტყეებია. უფრო ზევით ალპური მდელოა, რომელიც საძოვრებად არის გამოყენებული. განვითარებულია ტურიზმი. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ჩორნოჰორა“ ვიკისაწყობში. ჩორნოჰორა — სტატია დიდი საბჭოთა ენციკლოპედიიდან (რუსული)
დებორა კარა ანგერი

დებორა კარა ანგერი (ინგლ. Deborah Kara Unger; დ. 12 მაისი 1964) — კანადელი მსახიობი. გადაღებულია ფილმებში: „ავტოკატასტროფა“ (1996), „თამაში“ (1997), „ქარიშხალი“ (1999), „თეთრი ხმაური“ (2005), „საილენტ ჰილი“ (2006), „88 წუთი“ (2008), „გზა“ (2010) და სხვა. დაიბადა ქალაქ ვანკუვერში, მამამისის — პროფესიით გინეკოლოგისა და დედამისის — ფიზიკის სპეციალისტის ოჯახში. მანამ სანამ მსახიობი გახდებოდა სწავლობდა ეკონომიკასა და ფილოსოფიას ბრიტანეთის კოლუმბიის უნივერსიტეტში. მოგვიანებით იგი გახდა პირველი კანადელი, რომელმაც ჩააბარა ავსტრალიის დრამატული ხელოვნების ეროვნულ ინსტიტუტში. ამჟამად ცხოვრობს ქალაქ ლოს-ანჟელესში. ეკრანზე მისი დებიუტი შედგა 1989 წელს მინი-სერიალში „ბანგკოკ ჰილტონი“. 1990 წელს ერთბაშად ორ ფილმში მიიღო მონაწილეობა („სანამ შენ იარსებებ“ და „სისხლიანი ფიცი“). 1993 წელს მონაწილეობა მიიღო დევიდ ლინჩის მიერ გადაღებულ მინი-სერიალში „ნომერი სასტუმროში“. მომდევნო წელს კრისტოფერ ლამბერტთან ერთად მთავარი როლი შეასრულა ფილმში „მთიელი 3“. მნიშვნელოვანი იყო შესრულებული როლი ფილმში „ავტოკატასტროფა“. 1997 წელს ითამაშა ფინანსურად წარმატებულ ფილმში „თამაში“. 1998 წელს გადაიღეს ფილმში „ვირთხების ხროვა“. აგრეთვე მონაწილეობა აქვს მიღებული დამოუკედებელ ფილმებში. 2005 წელს მაიკლ კიტონთან ერთად ითამაშა ფინანსურად წარმატებულ ფილმში „თეთრი ხმაური“. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: დებორა კარა ანგერი დებორა კარა ანგერი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში დებორა კარა ანგერი — AllMovie
საბა ლობჟანიძე

საბა ლობჟანიძე (დ. 18 დეკემბერი, 1994, თბილისი) — ქართველი ფეხბურთელი, საფეხბურთო კლუბ „ატლანტა იუნაიტედისა“ და საქართველოს ეროვნული ნაკრების ნახევარმცველი. 2024 წლის ევროპის ჩემპიონატის მონაწილე საქართველოს ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. განახლდა: 22 ივნისი, 2024 დინამო თბილისი საქართველოს ჩემპიონი: 2015–16 საქართველოს ვიცე-ჩემპიონი: 2016 საქართველოს თასი: 2014–15, 2015–16 საქართველოს სუპერთასი: 2014–15, 2015–16 ღირსების ორდენი: 2024 პროფილი Transfermarkt-ზე პროფილი Soccerway-ზე პროფილი უეფა-ს ოფიციალურ საიტზე პროფილი დინამოს ოფიციალურ საიტზე ↑ ფეხბურთის ეროვნული ნაკრები და ფედერაციის წარმომადგენლები ღირსების ორდენებით დაჯილდოვდნენ
ჯონ ფორდი

ჯონ ფორდი (ინგლ. John Ford დ. 1 თებერვალი, 1894 — გ. 31 აგვისტო, 1973) — ირლადიური წარმოშობის ამერიკელი კინორეჟისორი. ცნობილია ვესტერნის ჟანრის კინოებით და მეოცე საუკუნის ამერიკული რომანების ადაპტაციებით. ზოგიერთი ფილმის მოქმედება მის მშობლიურ ირლანდიაში ვითარდება. 50 წლიანი კარიერის მანძილზე გადაიღო 140-ზე მეტი ფილმი. მისი მუნჯი ფილმები ამჟამად დაკარგულია. მოპოვებული აქვს ოთხი ოსკარი, რაც რეკორდული მაჩვენებელია. 1924 - რკინის ცხენი (The Iron Horse) 1935 - ინფორმატორი (The Informer) 1937 - ქარიშხალი (The Hurricane) 1938 - მარკო პოლოს თავგადასავალი (The Adventures of Marco Polo) 1939 - დილიჟანსი (Stagecoach) 1940 - მრისხანების მტევნები (The Grapes of Wrath) 1941 - რა მწვანე იყო ჩემი ხეობა (How Green Was My Valley) 1950 - რიო გრანდე (Rio Grande) 1952 - წყნარი ადამიანი (The Quiet Man) 1953 - მოგამბო (Mogambo) 1955 - მისტერ რობერტსი (Mister Roberts) პიტერ ბოგდანოვიჩი, „ჯონ ფორდი" — University of California Press, 1978 ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჯონ ფორდი John Ford კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში John Ford Bibliography at Film.Virtual-History.com "John Ford" at TheyShootPictures.com Website for John Ford Ireland
მერვინ ლეროი

მერვინ ლეროი (ინგლ. Mervyn LeRoy დ. 15 ოქტომბერი, 1900, სან-ფრანცისკო — გ. 13 სექტემბერი, 1987, ბევერლი ჰილზი) — ამერიკელი კინორეჟისორი და პროდიუსერი. ზოგჯერ ფილმებში მონაწილეობდა, როგორც მსახიობი. 1931 — პატარა კეისარი (Little Caesar ) 1932 — მე დევნილი კატორღელი ვარ (I Am a Fugitive from a Chain Gang) 1941 — ყვავილები მტვერში (Blossoms in the Dust) 1942 — შემთხვევითი რთველი (Random Harvest) 1944 — ოცდაათი წამი ტოკიოს თავზე (Thirty Seconds Over Tokyo) 1949 — პატარა ქალები (Little Women) 1951 — ვიდრე ჰხვალ? (Quo Vadis) 1955 — მისტერ რობერტსი (Mister Roberts) 1962 — ბოშა (Gypsy) Mervyn LeRoy კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში Mervyn LeRoy TCM-ის კინოფილმების მონაცემთა ბაზაში Mervyn leRoy at Virtual History
ბედუმი

ბედუმი (ნიდერლ. Bedum) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნიდერლანდებში, გრონინგენის პროვინციაში. 2013 წლის მონაცემებით, ბედუმის მოსახლეობა შეადგენს 10,490 მაცხოვრებელს და ამგვარად ის ითვლება გრონინგენის რამდენიმე ქალაქ-თანამგზავრთაგან ერთ-ერთ უმსხვილესად. ბედუმში მდებარეობს სამი სუპერმარკეტი, რამდენიმე პაბი და ცნობილი „დახრილ კოშკიანი ეკლესია“. ბედუმში დაიბადა ფეხბურთელი არიენ რობენი (23 იანვარი, 1984) ბედუმს გააჩნია რკინიგზის სადგური - ბედუმის რკინიგზის სადგური ბედუმის წმ. ვალფრიდუსის ელესიის 36 მეტრიანი კოშკი მიჩნეულია როგორც პიზის კოშკზე გაცილებით დიდი კუთხით დახრილ კოშკად. იმ შემთხვევაში, თუ პიზის და ბედუმის კოშკები თანაბარი სიმაღლის იქნებოდნენ, ბედუმის კოშკი პიზაზე 6 სანტიმეტრით მეტად იქნებოდა გადახრილი. გრონინგენის პროვინცია ბედუმის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2013-01-20 საიტზე Wayback Machine. (ნიდერლანდური ენა) ↑ drs. Bakker (CDA), H.P. (Henk) (ნიდერლანდური ენა) ↑ CBS Statline ↑ Actueel Hoogtebestand Nederland ↑ Bevolkingsontwikkeling; regio per maand ↑ Dutch say Pisa no longer Europe's most leaning tower დაარქივებული 2012-10-16 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
რაიხსტაგი (საღვთო რომის იმპერია)

რაიხსტაგი (გერმ. Reichstag — „სახელმწიფო კრება“) — საღვთო რომის იმპერიის უმაღლესი საკანონმდებლო-სათათბირო ორგანო. რაიხსტაგის წინამორბედს ინსტიტუტის რანგში, რომელიც იმპერიის პოლიტიკური ელიტის ინტერესებს ასახავდა, წარმოადგენდა გოფტაგი — მეფის კარის კრება იმპერატორის დროს, რომელიც XII საუკუნეში შეიქმნა. „საიმპერიო რეფორმის“ გატარების ფარგლებში 1495 წელს იმპერატორ მაქსიმილიან I-სა და იმპერიის უმაღლეს წოდებებს შორის მიღწეულ იქნა შეთანხმება რაიხსტაგის დაარსების შესახებ, რომელიც იქნებოდა იმპერიის წარჩნებული წოდებების უმაღლესი წარმომადგენლობითი ორგანო საკანონმდებლო და სასამართლო ფუნქციებით. 1648 წლის ვესტფალიის სამშვიდობო ხელშეკრულებით რაიხსტაგის უფლებები მნიშვნელოვნად გაფართოვდა, რის შედეგადაც ის გადაიქცა ძალაუფლების უზენაეს საკანონმდებლო ორგანოდ და საღვთო რომის იმპერიის მთელი საკონსტიტუციო-სასამართლო სისტემის ცენტრალურ ელემენტად. 1663 წლიდან რაიხსტაგმა მუდმივი ხასიათი მიიღო და 1806 წელს იმპერიის დაცემამდა იკრიბებოდა რეგენსბურგში. Брайс Дж. Священная Римская империя. — М., 1891. Всемирная история. Т. 3-5 — М., 1957. Прокопьев А Ю. Германия в эпоху религиозного раскола: 1555—1648. — СПб, 2002. ISBN 5-93762-014-3. Шиндлинг А., Циглер В. Кайзеры. — Ростов-на-Дону, 1997. ISBN 5-222-000222-2 Angermeier H. Reichsreform 1410—1555. — München, 1984. ISBN 3-406-30278-5. Hartmann P. C. Das Heilige Römische Reich deutscher Nation in der Neuzeit 1486—1806. — Stuttgart 2005. ISBN 3-15-017045-1. Prietzel M. Das Heilige Römische Reich im Spätmittelalter, Darmstadt, 2004. ISBN 3-534-15131-3 Schindling A. Westfalischer Friede und der Reichstag. //Weber, POSK
ბურგუნდიის სამეფო

ბურგუნდიის სამეფო (ფრანგ. Royaume de Bourgogne) — შუა საუკუნეების სახელმწიფოებრივი წარმონაქმნი, რომელიც არსებობდა X-XIV საუკუნეებში თანამედროვე სამხრეთ-აღმოსავლეთი საფრანგეთისა (პროვანსის, დოფინეს, სავოიისა და ფრანშ-კონტეს ოლქები) და დასავლეთ შვეიცარიის ტერიტორიაზე. წარმოიქმნა 933 წელს ზემო და ქვემო ბურგუნდიების სამეფოების გაერთიანების შედეგად, ხოლო 1032-1034 წლებში შევიდა საღვთო რომის იმპერიის შემადგენლობაში. მოგვიანებით სამეფო დაიშალა უფრო მცირე ფეოდალურ სამფლობელოებად (მათ შორის უფრო მეტად ცნობილია — პროვანსისა და სავოიას საგრაფოები, ბურგუნდიის პფალცსაგრაფო), რომელთა უდიდესი ნაწილიც დროთა განმავლობაში საფრანგეთს უერთდებოდა. დედაქალაქის ლათინური დასახელების — არლის გამო, ბურგუნდიის სამეფო ასევე ცნობილია სახელწოდებით არელატი ან არელატის სახელმწიფო. ბურგუნდიის თანამედროვე ისტორიული ოლქი და რეგიონი არასდროს არ შედიოდა ბურგუნდიის სამეფოს შემადგენლობაში და რჩებოდა საჰერცოგოდ საფრანგეთის მეფის სიუზერენობის ქვეშ. Арелатское государство // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона: В 86 томах (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907. Davies, Norman (2011) Vanished Kingdoms: The History of Half-Forgotten Europe (ISBN 978-1846143380)
ინტერნეტის პირველადი დომენი

ინტერნეტის დომენი — ინტერნეტის რესურსების სამისამართო სახელის ელემენტი. მაგალითად ქართული ვიკიპედიის მისამართში ka.wikipedia.org, უკანასკნელი კომპონენტი (org) წარმოადგენს მაღალი დონის დომენს. იგი გამოიყენება ინტერნეტის რესურსების გარკვეული ჯგუფების იდენტიფიკაციისათვის. შეიძლება გამოიყოს ორი ტიპის დომენები: .ge - საქართველო .ru - რუსეთი .fr - საფრანგეთი .uk - დიდი ბრიტანეთი .de - გერმანია .com - კომერციული ორგანიზაციები .org - არაკომერციული ორგანიზაციები .net - ორგანიზაციები, რომლებიც დაკავშირებულია ინტერნეტის ქსელთან .edu - სასწავლო ორგანიზაციები (უნივერსიტეტები) .gov - აშშ-ს სამთავრობო ორგანიზაციები .mil - აშშ-ს სამხედრო ორგანიზაციები .info - საინფორმაციო რესურსები ინტერნეტ დომენების სია
ავსტრო-უნგრეთის ჰიმნი

ავსტრიის იმპერიის ჰიმნის მუსიკა დაწერა იოზეფ ჰაიდნმა 1797 წელს იმპერატორ ფრანც II-თვის. ამჟამად ეს მელოდია გერმანიის ჰიმნია. ტექსტი მოიცავდა მოქმედი იმპერატორის ქება-დიდებას, რის გამოც ტახტზე მორიგი ახალი მონარქის არჩევისას იცვლებოდა. მხოლოდ ფრანც იოზეფ I-მა 1854 წელს ჰიმნს მისცა უპიროვნო ფორმა, რომელიც შეიძლებოდა გამოყენებულიყო ნებისმიერი ჰაბსბურგის მიმართებაში: Gott erhalte, Gott beschütze Unsern Kaiser, unser Land! Mächtig durch des Glaubens Stütze, Führt er uns mit weiser Hand! Laßt uns seiner Väter Krone Schirmen wider jeden Feind! Innig bleibt mit Habsburgs Throne Österreichs Geschick vereint! ჰიმნის ტექსტი გადათარგმნილია ავსტრო-უნგრეთის ხალხების ენებზე (უნგრული, ჩეხური, პოლონური, სლოვენური, სერბოხოტვატული, უკრაინული, რუმინული, იტალიური, ფრიულური, ებრაული) უკრაინული ვარიანტი: Боже, буди покровитель Цісарю, Його краям! Кріпкий вірою правитель, Мудро хай проводить нам! Прадідну Його корону Боронімо від ворога! Тісно із Габсбурґів троном Сплелась Австрії судьба! ჰიმნის ვერსია ფრანც-იოზეფ I-ის დროს
Nokia tune

Nokia tune (ნოკიას ძველ მობილურებში ასევე უწოდებდნენ Grande Valse-ს) — მუსიკალური ფრაზა სოლო გიტარის კომპოზიციიდან Gran Vals, რომელიც 1902 წელს შექმნა ესპანელმა კლასიკურმა გიტარისტმა და კომპოზიტორმა ფრანსისკო ტარეგამ. 1993 წელს, კომპანია ნოკიას აღმასრულებელმა ვიცე-პრეზიდენტმა ანსი ვანიოკიმ, მთლიანი Gran Vals მიუტანა ლაური კივინენს (ამჟამად კორპორაციულ საქმეთა დირექტორი). ამის შემდეგ, მათ ერთად შეარჩიეს ნაწყვეტი მელოდიიდან, რომელსაც „Nokia tune“ უწოდეს. ნაწყვეტი Grande Valse-ის 13–16 ტაქტებს შორის იყო. მელოდია, რომელიც ზოგიერთ ქვეყანაში ნოკიამ დაარეგისტრირა როგორც ხმოვანი სავაჭრო ნიშანი, პირველი მაიდენტიფიცირებადი მუსიკალური ზარი (Ringtone) იყო მობილურებზე. პირველად იგი გამოჩნდა 1994 წელს გამოსულ Nokia 2110-ზე. Nokia tune მსოფლიო მასშტაბით დღეში 1,8 მილიარდჯერ ჟღერდება, წამში კი დაახლოებით 20 000-ჯერ. ნოკიას წარმომადგენელმა დანარჩენ ჩინეთში, ჰონგ-კონგელმა მომღერალმა ხალილ ფონგმა შექმნა სიმღერა „Coconut Shell“ (椰殼), რომელშიც Nokia tune-ს გარკვეული სეგმენტი აჟღერებულია ჩინურ ორსიმიან საკრავ ერჰუზე. კანადელმა პიანისტმა მარკ-ანდრე ამლენმა Nokia tune-ზე დაყრდნობით დაწერა პატარა კომპოზიცია „Valse Irritation d'Après Nokia“ (ვალსი ნოკიასგან გაღიზიანების შემდეგ). პიანინოს ვერსია Nokia tune პიანინოზე ვერ ხსნით ფაილს? იხ. მედია მაშველი. Nokia tune-ის Midi ვერსია Francisco Tárrega: Gran Vals ↑ Tony Skinner, Raymond Burley (2002). Classical Guitar Playing: Grade Seven (LCM). Registry Publications Ltd, გვ. 10. ISBN 1-898466-67-X.  ↑ Juutilainen, Esa-Markku and Kukkula, Tapio (2007). Lukion Musa 1. WSOY, გვ. 41. ISBN 978-951-0-30756-4.  ↑ United States Patent and Trademark Office ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-14. ციტირების თარიღი: 2014-01-26. ↑ Ryzik, Melena Z.. (10 July 2005) The Nokia Fugue in G Major. The New York Times. ციტირების თარიღი: 13 April 2008. ↑ Nokia: Mobile Revolution. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-10-22. ციტირების თარიღი: 2014-01-26. ↑ How sound affects us interview with Julian Treasure on Radio New Zealand National Nine to Noon programme, 27 January 2010 ↑ Thompson, Damian. (January 17, 2010) The Nokia ringtone turns into… music!. The Daily Telegraph. დაარქივებულია ორიგინალიდან — მარტი 4, 2016. ციტირების თარიღი: July 2, 2013.
პუკიოსი

პუკიოსი (ესპ. Puquios; მოდმინარეობს კეჩუას სიტყვიდან და ნიშნავს წყაროს) — აკვედუკების ძველი სისტემა პერუში, ქალაქ ნასკას სიახლოვეს. 36 პუკიოსიდან ზოგი დღემდე ფუნქციონირებს და არიდულ უდაბნოს წყლით ამარაგებს. პუკიოსები რუკაზე სრულად დატანილი არაა და ჯოგიერთი მათგანი კი ჯერ არც გათხრილა. აკვედუკების აშენების თარიღთან დაკავშირებით მეცნიერებს შორის კამათი მიმდინარეობს. ბევრ მკვლევარს მიაჩნია, რომ ისინი კოლუმბამდელ ხანაში, ახ. წ. 540 წელს, ხანგრძლივი გვალვების საპასუხოდ აშენდა. ამ საკითხთან მიმართებაში, როგორც ესპანეთის იმპერიის შემდგომი, ისე წინა პერიოდის წყაროების ნაკლებობაა. პირველი ჩანაწერები მათი არსებობის შესახებ 1605 თარიღდება და რეხინალდო დე ლისარაგას ეკუთვნის, რომლის წყალობითაც ზოგიერთი ამტკიცებს, რომ ისინი შესაძლოა ესპანელებმა ააშენეს. მიუხედავად ამისა, არ არსებობს არანაირი ტექსტი, რომელიც აღნიშნული ობიექტების აშენებას ესპანელებს მიაწერს. თავიანთ წიგნში „ირიგაცია და საზოგადოება პერუს უდაბნოში“, კატერინა შრაიბერი და ხოსე ლანჩო როხასი იკვლევენ პუკიოსებს და მიდიან დასკვნამდე, რომ ისინი ესპანელებამდელი ცივილიზაციის მიერაა აშენებული. საწინააღმდეგო მოსაზრებას ავითარებს მეცნიერი დეივიდ ჯონსონი; მას მიაჩნია, რომ ნასკას ხაზებით გამოსახულია იმ წყალშემცველი ფენების რუკები და ისრები, რომლებითაც პუკიოსების სისტემა მარაგდებოდა. პერუს არქეოლოგიური ძეგლები Barnes, M (1992). "Dating of Nazca aqueducts", Nature, vol. 359. Proulx, D (1999). "Nasca Puquios and Aqueducts" Johnson, D. "The Water Lines of Nazca" ↑ Proulx 1999, p. 6. ↑ Barnes 1992, p. 111. ↑ Proulx 1999, p. 7. ↑ Proulx 1999, p. 8. ↑ Johnson
ჩრდილოეთ მაკედონიის სიმბოლოები

მას შემდეგ რაც ჩრდილოეთმა მაკედონიამ იუგოსლავიისგან დამოუკიდებლობა მოიპოვა, ქვეყნის ეროვნულ სიმბოლოებში გარკვეული ცვლილებები შევიდა. დროშა ორჯერ შეიცვალა და დღეს მასზე გამოსახულია წითელ ფონზე ყვითელი მზე რვა სხივით, ხოლო გერბ დარჩა იგივე, რაც იუგოსლავიის იყო: მოიხსნა წითელი ვარსკვლავი. მთავარი სტატია: ჩრდილოეთ მაკედონიის დროშა. ჩრდილოეთ მაკედონიის დროშა ჩრდილოეთ მაკედონიის რესპუბლიკის ეროვნული სიმბოლოა და წარმოადგენს მართკუთხედის ფორმის მეწამულ ველს, რომელზეც გამოსახულია ყვითელი მზე რვა სხივით. იგი არის „თავისუფლების ახალი მზე“ (მაკედ. ново сонце на слободата; ეს სიტყვები გამოყენებულია რესპუბლიკის ეროვნულ ჰიმნში). დროშა მიიღეს 1995 წლის 5 ოქტომბერს. მთავარი სტატია: ჩრდილოეთ მაკედონიის გერბი. ჩრდილოეთ მაკედონიის გერბი ჩრდილოეთ მაკედონიის რესპუბლიკის ეროვნული სიმბოლოა. მიიღეს 1947 წლის 27 ივლისს. გერბის დიზაინი დაფუძნებულია სსრკ-ის გერბზე. გერბი დაფუძნებულია მხოლოდ პეიზაჟურ მახასიათებლებზე და არ შეიცავს არანაირ ისტორიულ სიმბოლოებს. გერბზე გამოსახულია ჩრდილოეთ მაკედონიის უმაღლესი მწვერვალი – მთა კორაბი, წყალი (მდინარე) და მზე; ასევე ის კულტურები, რომლებიც ჩრდილოეთ მაკედონიაში იზრდება (ხორბალი, ყაყაჩო, თამბაქო და ბამბა). ქვედა ნაწილში კი გამოსახულია ლენტი ეროვნული ორნამენტებით. 1991 წელს, მას შემდეგ, რაც ჩრდილოეთ მაკედონიამ დამოუკიდებლობა გამოაცხადა, საუბარი დაიწყეს ახალ გერბზე, მაგრამ ყველა ვარიანტი დაიწუნეს და შეინარჩუნეს სოციალისტური მაკედონიის გერბი. 2009 წელს მიიღეს გადაწყვეტილება გერბიდან მოეშორებინათ ხუთქიმიანი ვარსკვლავი, როგორც კომუნიზმის სიმბოლო. მთავარი სტატია: ჩრდილოეთ მაკედონიის ჰიმნი. დღეს მაკედონიის თავზე ჩრდილოეთ მაკედონიის ოფიციალური ჰიმნია. ტექსტის ავტორია ვლად მალესკი, მუსიკის ავტორი კი — ტოდორ სკალოვსკი. ჰიმნი დაიწერა 1943 წელს. მეორე მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ იგი გამოიყენებოდა, როგორც მაკედონიის სოციალისტური რესპუბლიკის ჰიმნი, ხოლო 1992 წელს, იუგოსლავიის დაშლის შემდეგ დამოუკიდებელი ჩრდილოეთ მაკედონიის რესპუბლიკის ჰიმნად გამოცხადდა. ↑ World Around Us — the Encyclopaedia for Children and Youth, XI edition, Školska knjiga, Zagreb, 1987, vol. II (A-M), page 242 ↑ http://www.heraldika.org.mk/Drzaven.htm დაარქივებული 2008-10-02 საიტზე Wayback Machine. Со замената на сликата се менува и објаснувањето, Пирин преоѓа во Кораб.
სალონიკის ფრონტი

სალონიკური ფრონტი 1915—1918 — საბრძოლო მოქმედებების ფრონტი, რომელიც წარმოიქმნა პირველი მსოფლიო ომის დროს 1915 წლის ოქტომბერ-ნოემბერში, ანგლო-ფრანგული საექსპედიციო კორპუსის სალონიკში (საბერძნეთის ტერიტორიაზე) ჩამოსხმის შემდეგ. სწორედ ამ ფრონტზე მოხდა პირველი მსოფლიო ომის დაძმობილება ბულგარელ და რუს ჯარისკაცებს შორის. ↑ ბულგარეთი პირველ მსოფლიო ომში
პეონია

პეონია (ბერძ. Παιονία) — ანტიკურ გეოგრაფიაში პეონების (ბერძ. Παίονες) ტომის მიწა. პეონიის ზუსტი საზღვრები, ისევე, როგორც მისი მცხოვრებლების ადრეული ისტორია, საკმაოდ გაურკვევლად რჩება, მაგრამ ითვლება, რომ თავდაპირველად ისინი თრაკიის რაიონში მდებარეობდა. კლასიკური საბერძნეთის დროს პეონია მოიცავდა მდინარე ვარდარის აქსიოსის მთელ ველს და მის შემოგარენს, თანამედროვე ბერძნული მაკედონიის ჩრდილოეთ ნაწილის ვიწრო ზოლს, მაკედონიის რესპუბლიკის უმეტეს ნაწილსა და სამხრეთ-დასავლეთი ბულგარეთის მცირე ნაწილს. პეონია მდებარეობდა მაკედონიიდან ჩრდილოეთით (რომლის ტერიტორიაც თითქმის შეესაბამება თანამედროვე საბერძნეთის მაკედონიის რეგიონს) და დარდანიიდან აღმოსავლეთით (რომლის ტერიტორიაც თითქმის შეესაბამება თანამედროვე კოსოვოს). აღმოსავლეთით მდებარეობდნენ თრაკიელები, ხოლო დასავლეთით — ილირიელები. Pausanias (geographer), Description of Greece. W. H. S. Jones (translator). Loeb Classical Library. Cambridge, MA: Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. (1918). Vol. 1. Books I—II: ISBN 0674991044. William Smith (lexicographer), Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. London. Online at Perseus Кембриджская история древнего мира. Том III, часть 3: Расширение греческого мира. (VIII—VI вв. до н. э.). М., 2007. (Пеония и пеонийцы упоминаются на следующих страницах книги: 312 (карта), 325, 330—332, 335, 336 (пеонийский язык). Кембриджская история древнего мира. Том IV: Персия, Греция и Западное Средиземноморье. (Ок. 525—479 гг. до н. э.). М., 2011. (Пеония и пеонийцы упоминаются на следующих страницах книги: 133 прим., 298, 299 (карта 10 Cc, Dc), 300—301 (и прим.), 304—305, 307—308, 593 (и прим.), 594, 644, 697—698, 717). ↑ Encyclopedia Britannica online — Paeonia.Paeonia
სერბეთის იმპერია

სერბეთის სამეფო (სერბ. Српско Царство, Srpsko Carstvo), სერბო-ბერძნული სამეფო ან (დაახლოებით მისი პირველი პერიოდის დროს) დუშანის სამეფო — ეპოქა სერბეთის სახელმწიფოს განვითარებაში, როდესაც მან თავის უზენაეს ძალაუფლებას მიაღწია და საზღვრები თავისი ისტორიის განმავლობაში მაქსიმალურად გააფართოვა. ეს ეპოქა, როგორც წესი, განისაზღვრება სერბეთის მეფე სტეფან დუშანის კორონაციიდან სერბეთის ჯარების მდინარე მარიცაზე განცდილ მარცხამდე, ანუ 1346 წლიდან 1371 წლამდე. სერბეთის სამეფო თავისი დროის ევროპის ერთ-ერთი უძლიერესი სახელმწიფო იყო. Solovjev, A.V. (1926) Dva priloga proučavanju Dušanove države. Glasnik Skopskog naučnog društva, I, sv. 1-2 ↑ სერბულ და რუსულ ლიტერატურაში გამოიყენება ტერმინი „სამეფო“, ინგლისურენოვანში — „იმპერია“ (ინგლ. empire).
სერგეი ნიგოიანი

სერგეი ნიგოიანი (უკრ. Сергій Нігоян, სომხ. Սերգեյ Նիգոյան; დ. 2 აგვისტო 1993, ბერეზნოვატოვკა — გ. 22 იანვარი 2014, კიევი) — ევრომაიდანის ერთ-ერთი მონაწილე. დაიბადა 1993 წელს დნეპროპეტროვსკის ოლქის სოფელ ბერეზნოვატოვკაში, მთიანი ყარაბაღიდან დევნილი სომეხის ოჯახში. 2011 წელს ჩააბარა დნეპროდერჟინსკის ფიზიკური აღზრდის კოლეჯში, საიდანაც გარიცხეს 2013 წელს. აქტიურად იყო დაკავებული კარატეთი. გატაცებული იყო რადიოტექნიკით. 2013 წლის 8 დეკემბრიდან დაწყებული იყო ევრომაიდანის ერთ-ერთი აქტიური წევრი. იმავე წლის დეკემბერში ბარიკადების ფონზე ჩაწერა ვიდეო, სადაც წაიკითხა ტარას შევჩენკოს პოემა „კავკასია“. 2014 წლის 22 იანვარს მოკლეს უკრაინაში მიმდინარე საპროტესტო აქციების დროს კიევში გრუშევსკის ქუჩაზე. დაკრძალეს სოფელ ბერეზნოვატოვკაში, უკრაინის ჰიმნის ფონზე. ↑ На Днепропетровщине к дому погибшего активиста Сергея Нигояна сходятся люди (რუსული) Обозреватель. 22 січня 2014. ↑ Сім’я загиблого вірменина переїхала в Україну, рятуючись від війни Українська правда. 22 січня 2014. ↑ Сергей Нигоян был отчислен после второго курса, уехал домой и связь с ним оборвалась, — директор Днепродзержинского колледжа физвоспитания Мост-Днепр. 22 січня 2014. ↑ Односельці Сергія Нігояна шоковані його вбивством на Грушевського Радіо Свобода. 23 січня 2014. ↑ 76 — Сергій Нігоян. Наш Шевченко // YouTube ↑ Сергія Нігояна віддали землі під Гімн України (+відео) დაარქივებული 2014-02-02 საიტზე Wayback Machine. fakty.ictv.ua. 26 січня 2014.