laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნები (1955)

აფხაზეთის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს 1955 წლის არჩევნები — აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატების რიგით მეოთხე არჩევნები, რომელიც გაიმართა 1955 წლის 27 თებერვალს. კენჭისყრის შედეგად ავტონომიური რესპუბლიკის მოსახლეობამ უმაღლესი წარმომადგენლობითი ორგანოს შემადგენლობა დააკომპლექტა. აფხაზეთის ასსრ-ის მეოთხე მოწვევის უმაღლესი საბჭოს პირველი სესია შედგა 1955 წლის 18 აპრილს ქალაქ სოხუმში. 1954 წლის აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის დადგენილებით, აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნები დაინიშნა 1955 წლის 18 თებერვალს. 11 დეკემბერს „აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების დებულების“ 36 და 37 მუხლების საფუძველზე — აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმმა დაადგინა: დამტკიცებულ იქნეს აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების ცენტრალური საარჩევნო კომისია საზოგადოებრივი ორგანიზაციებისა და მშრომელთა საზოგადოებების შემდეგი შემადგენლობით: ცენტრალური საარჩევნო კომისიის თავმჯდომარე — ; ცენტრალური საარჩევნო კომისიის თავმჯდომარის მოადგილე — ; ცენტრალური საარჩევნო კომისიის მდივანი —  ; ცენტრალური საარჩევნო კომისიის წევრები: . 1955 წლის 27 თებერვალს გაიმართა აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნები. კენჭისყრა დაიწყო დილის 6 საათიდან და დამთავრდა ღამის 12 საათზე. ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ ყველა საოლქო საარჩევნო კომისიისაგან მიიღო სრული ცნობები აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების შედეგების შესახებ. საარჩევნო ოლების ამომრჩეველთა საერთო რიცხვი შეადგენდა 222.724 კაცს, რომელთაგანაც აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭს დეპუტატების არჩევნებში მონაწილეობა მიიღო 222.724 კაცმა, ესეიგი ამომრჩეველთა 100%-მა. კომუნისტებისა და უპარტიოების ბლოკის კანდიდატებს ყველა საარჩევნო ოლქში ხმა მისცა 222.615 ამომრჩეველმა, რაც შეადგენდა კენჭისყრით მონაწილე ამომრჩეველთა საერთო რიცხვის 99,95%-ს. დეპუტატობის წინააღმდეგ ხმა მისცა 105-მა კაცმა, ანუ კენჭისყრით მონაწილე ამომრჩეველთა საერთო რიცხვის 0,05%-მა. „აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების დებულების“ 79 მუხლის საფუძველზე გაუქმებულად ჩაითვალა 4 ბიულეტინი. ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ, განიხილა რა მასალები თითოეული საარჩევნო ოლქის მიხედვით, „აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების დებულების“ 38 მუხლის საფუძელზე რეგისტრაციაში გაატარა ყველა საარჩევნო ოლქში არჩეული აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები. ↑ გაზ. „საბჭოთა აფხაზეთი“, №44 (4785), 4 მარტი, 1955
ისლამ III გირეი

ისლამ III გირეი (ყირიმ. III İslâm Geray, اسلام كراى‎; დ. 1604 — ბახჩისარაი, ყირიმის სახანო, 10 ივლისი, 1654) — ყირიმის ხანი 1644–1654 წლებში, სელამეთ I გირეის ვაჟი. ისლამი აღიზარდა სტამბოლში, სულთან აჰმედ I-ის კარზე. 1629 წლიდან 1632 წლამდე ტყვეობაში იმყოფებოდა პოლონეთში. უფროსი ძმის, ბაჰადირ I გირეის დროს დანიშნული იყო კალგად, თუმცა ბაჰადირის გარდაცვალების შემდეგ ოსმალებმა ყირიმის ხანად მისი უმცროსი ძმა, მეჰმედ IV გირეი დაამტკიცეს, თავად ისლამი კი სტამბოლში გაიხმეს მძევლად. 1644 წელს ოსმალებმა მეჰმედ IV-ს ხანის ტიტული ჩამოართვეს და მის ნაცვლად სწორედ ისლამი დანიშნეს. ისლამ III თავისი 10 წლიანი მმართველობისას უამრავჯერ გაებრძოლა პოლონელებსა და რუს კაზაკებს. ეხმარებოდა ზაპოროჟიელებს პოლონეთის წინააღმდეგ წამოწყებული ხმელნიცკის აჯანყების დროს. თავად ედგა სათავეში ხმელნიცკისთან ერთად უკრაინელებისა და ყირიმელი თათრების ჯარებს. 1654 წელს, მიუხედავად მისი დიდი გარჯისა, კაზაკებმა მაინც აღიარეს რუსეთის სამეფოს უზენაესობა, რამაც გამოიწვმია რუსეთსა და პოლონეთს შორის ომი. ისლამ გირეი გარდაიცვალა იმავე წელს. მის შემდეგ ყირიმის ხანად ისევ მეჰმედი დაინიშნა. ყირიმის სახანო გირეის დინასტია ყირიმის ხანების სია Гайворонский Алексей. Созвездие Гераев. — Симферополь, 2003 г. ↑ Gaivoronsky, says he was captured by the Poles circa 1629 (p 168) and released circa 1632 (p 179), but spent 'five years' in Polish captivity (p. 233). The Russian Wikipedia has him in Polish captivity from 1629 to 1636 and then go to Turkey. ↑ Brian L. Davies, Warfare, State and Society on the Black Sea Steppe, 2007, page 105
სულორის ხარების ეკლესია

სულორის ხარების ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ვანის მუნიციპალიტეტის სოფელ სულორში. ეკლესია აგებულია XXI საუკუნეში. ნაგებია თლილი ქვით. ეკლესია დარბაზულია და აღმოსავლეთით, გარეთ გამოსული, ნახევარწრიული აფსიდით სრულდება. აფსიდის წყობაში, დარბაზის ფასადებთან შედარებით, უფრო მცირე ზომის ქვებია გამოყენებული. დასავლეთის ფასადი, შესასვლელის ორივე მხარეს სიმეტრიულად განლაგებული, ძირითადი სიბრტყიდან წყობის მცირედი შეწევით შექმნილი სწორკუთხედებითაა დეკორირებული, რომლებშიც თითო თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. ეკლესიის ყველა სარკმელი თაღოვანია. შესასვლელი სამია სამხრეთის, დასავლეთის და ჩრდილოეთის მხრიდან. ჩრდილოეთის და სამხრეთის სარკმლებისა და სამივე შესასვლელის თავზე პირამიდისებური ფორმის დეკორია ჩასმული. ტაძარი გადახურულია თუნუქით. სულორის ხარების ეკლესიის შესახებ
სანდრა მეისონი

სანდრა მეისონი (ინგლ. Sandra Mason; დ. 17 იანვარი, 1949) — ბარბადოსელი პოლიტიკოსი. ბარბადოსის გენერალ-გუბერნატორი 2018 წლიდან და ბარბადოსის პრეზიდენტი 2021 წლის 30 ნოემბრიდან. სანდრა პრუნელა მეისონი 1949 წლის 17 იანვარს დაიბადა ქალაქ სენტ-ფილიპში. 1968 წელს, განათლების მიღების შემდეგ მუშაობა დაიწყო საშუალო სკოლაში. ერთი წლის შემდეგ ბარკლის ბანკში დაიწყო მუშაობა კლერკად. მეისონი გახდა ვესტ-ინდოეთის უნივერსიტეტის სტუდენტი, რომელიც დაასრულა იურიდიულ მეცნიერებათა ბაკალავრის სტატუსით. 1975 წელს გახდა ბარბადოსის ადვოკატთა ასოციაციის პირველი ქალი წევრი. 2017 წელს სანდრა მეისონი აირჩიეს ბარბადოსის მერვე გენერალ-გუბერნატორად. თანამდებობა დაიკავა 2018 წლის 8 იანვარს. 2021 წლის 12 ოქტომბერს მეისონი პრემიერ-მინისტრმა და ოპოზიციის ლიდერებმა ერთობლივად წარადგინეს ბარბადოსის პირველი პრეზიდენტის კანდიდატად. პრეზიდენტად აირჩიეს 20 ოქტომბერს. თანამდებობა დაიკავა 2021 წლის 30 ნოემბერს. ↑ 1.0 1.1 In Barbados, parliament votes to amend constitution, paving the way to republican status. ConstitutionNet (30 September 2021). ციტირების თარიღი: 9 October 2021. ↑ 2.0 2.1 Sandra Prunella Mason. Caribbean Elections (2015). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 26 ივლისი 2020. ციტირების თარიღი: 1 December 2015 ↑ „Justice Sandra Mason records another first“. Barbados Advocate. St. Michael, Barbados. 9 August 2013. ციტირების თარიღი: 1 December 2015.[მკვდარი ბმული] ↑ „Sandra Mason to be new Governor General“. Nation News. Fontabelle, Saint Michael, Barbados. 27 December 2017. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 27 December 2017. ციტირების თარიღი: 27 December 2017. ↑ Letter to the Speaker RE Nomination of Her Excellency Dame Sandra Mason as 1st President of Barbados. Parliament of Barbados (12 October 2021). ციტირების თარიღი: 16 October 2021. ↑ Barbados just appointed its first president as it becomes a republic - The National
ბარბადოსის პრეზიდენტი

ბარბადოსის პრეზიდენტი — ბარბადოსის სახელმწიფოს მეთაური. ბარბადოსი რესპუბლიკად გამოცხადდა 2021 წლის 6 ოქტომბერს, საპრეზიდენტო არჩევნები გაიმართა ამავე წლის 20 ოქტომბერს. ქვეყნის პირველ პრეზიდენტად აირჩიეს სანდრა მეისონი, რომელმაც თანამდებობა დაიკავა 2021 წლის 30 ნოემბერს. ირჩევს პარლამენტი 4 წლის ვადით. ↑ Barbados Parliament Bills Archive pt. ციტირების თარიღი: 8 October 2021. ↑ Barbados just appointed its first president as it becomes a republic - The National ↑ In Barbados, parliament votes to amend constitution, paving the way to republican status. ConstitutionNet (30 September 2021). ციტირების თარიღი: 9 October 2021.
ვიტალი რაჰიმოვი

ვიტალი მეჯიდის ძე რაჰიმოვი (აზერ. Vitali Məcidoviç Rəhimov დ. 27 აგვისტო, 1984, მეღრი) — აზერბაიჯანელი მოჭიდავე, აზერბაიჯანის ეროვნული ნაკრების წევრი. აზერბაიჯანის სპორტის დამსახურებული ოსტატი. ვიტალი რაჰიმოვი დაიბადა სომხეთის სსრ-ის სოფელ მეგრში, 1984 წლის 26 აგვისტოს. 1990 წელს რაჰიმოვების ოჯახი საცხოვრებლად აზერბაიჯანში გადავიდა. 1994 წელს ვიტალი ბერძნულ-რომაულ ჭიდაობის წრეზე შევიდა. „ჩემმა ძმამ კლასიკურ ჭიდაობაზე მიმიყვანა“, - იხსენებს ვიტალი. - „სიმართლე გითხრათ, მაშინ არ ვიცოდი რა განსხვავება იყო ბერძნულ-რომაულ და თავისუფალ ჭიდაობას შორის. მაგრამ არ ვნანობ ჩემს არჩევანს“. 2004 წლის საბერძნეთში, ათენში გამართულ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე რაჰიმოვმა დაამარცხა ამერიკელი ჯიმ გრეუნვოლდი, ანგარიშით 7-0. შემდეგ შეხვედრაში დამარცხდა სერბ დავორ სტეფანეკთან. 2005 წელს მოიგო ვარნაში, ბულგარეთში გამართული ევროპის ჩემპიონატი. ფინალში დაამარცხა რუმინელი ეუსებიუ დიაკონუ. 2008 წელს მონაწილეობა მიიღო ჩინეთში გამართულ, პეკინის ოლიმპიურ თამაშებზე, სადაც ვერცხლის მედლის მოპოვება მოახერხა. თავდაპირველად დაამარცხა ჩინელი შენგ ჯიანგი. მისი შემდეგი მეტოქე იყო რუმინელი ეუსებიუ დიაკონუ, ამას მოჰყვა ბულგარეთის სახელით მოასპარეზე არმენ ნაზარიანისა და თურქმენი ნურბაკიტ ტენგიზბაიევის დამარცხება. ფინალში დამარცხდა რუსეთის წარმომადგენელ ისლამბეკ ალბიევთან. 2016 წელს საერთაშორისო ოლიმპიურმა კომიტეტმა ვიტალი რაჰიმოვი გაასამართლა ანტიდოპინგური წესების დარღვევისათვის და ჩამოართვა 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მოპოვებული ვერცხლის მედალი. 2009 წელს ჰერნინგში, დანიაში გამართულ მსოფლიო ჩემპიონატზე მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი. 1/32 ფინალში დაამარცხა იტალიელი პაოლო ფუჩილე (1:0, 6:0). 1/16 ფინალში დაამარცხა ყირგიზი რუსლან ტიუმენბაიევი (1:0, 1:0). მეოთხედფინალში დაამარცხა ქართველი მოჭიდავე რევაზ ლაშხი (1:0, 1:0). ნახევარფინალში დამარცხდა უზბეკ დილშოდ არიპოვთან. ბრინჯაოს მედლისთვის შეხვედრაში დაამარცხა თურქი სონერ სენჯუ. 2010 წელს, ერთი წლის შემდეგ მოსკოვში, რუსეთში გამართულ მსოფლიო ჩემპიონატზე ზედიზედ მეორედ მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი. 1/32 ფინალში დაამარცხა ინდოელი სუმილ კუნარ რანა, ანგარიშით 5:1. 1/16 ფინალში დაამარცხა სომეხი არმან ადიკიანი. მეოთხედფინალში დამარცხდა რუსეთის სახელით მოასპარეზე ამბაკო ვაჩაძე. რეპეშაჟში დაამარცხა შვეიცარიელი პასკალ სტრებელი. ბრინჯაოს მედლისთვის ბრძოლაში დაამარცხა უნგრელი ტამაშ ლიორინცი. 2011 წელს გერმანიის ქალაქ დორტმუნდში გამართულ ევროპის ჩემპიონატზე მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი. რაჰიმოვს მიღებული აქვს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახელმწიფო ჯილდო, მედალი „პროგრესი“. Olympedia ↑ 1.0 1.1 Министерство молодежи и спорта Азербайджанской Республики დაარქივებული 2015-09-26 საიტზე Wayback Machine. (აზერბაიჯანული) ↑ Виталий РАГИМОВ: "Очень хочется вернуться домой призером Олимпиады" დაარქივებული 2011-04-30 საიტზე Wayback Machine. ↑ Olympic notes: Injury drops wrestler დაარქივებული 2008-05-13 საიტზე Wayback Machine. by Charles F. Gardner. Journal Sentinel. 12 May 2008. Retrieved 12 August 2008 ↑ Database ↑ Doping: 2008 Beijing Olympics medal winners among 16 athletes banned for doping. BBC (2016-11-17). ↑ Results Book, Pages 117–118 ↑ Resulsts
ისფარ სარაბსკი

ისფარ რზაევ-სარაბსკი (აზერ. İsfar Aydın oğlu Rzayev-Sarabski; დ. 2 ნოემბერი, 1989 წელი, ბაქო, აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანელი პიანისტი და კომპოზიტორი. მან 2009 წელს გაიმარჯვა მონტრეს ჯაზ-ფესტივალის სოლო პიანისტთა კონკურსში, გახდა აზერბაიჯანის საპატიო არტისტი (2010 წელი) და არის ზირვას სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (2010). ის არის აზერბაიჯანელი საოპერო მომღერლის, მსახიობის და ისლამურ სამყაროში ოპერის ერთ-ერთი დამაარსებლის ჰუსეინგულუ სარაბსკის შვილიშვილი. ისფარ სარაბსკმა დაამთავრა ბაქოს მუსიკალური აკადემია და ამჟამად სწავლობს ბერკლის მუსიკალურ კოლეჯში. სარაბსკის შესრულებული აქვს სხვადასხვა კომპოზიციები მსოფლიოში ყველაზე პრესტიჟულ საკონცერტო დარბაზებში, მათ შორის როლიალ ალბერტ-ჰოლი, ელიზაბეტ-ჰოლი, მაილს დევისის დარბაზი, ვიბრატო ჯაზ კლუბი, ჯაზ კლუბი რონი სკოტი, ზინკო ჯაზ კლუბი, კონცერტაუსი, ასფალტ ჯაზ კლუბი, ლომბარდიის ჯაზ კლუბი, პორგი და ბესის ჯაზ კლუბი, ჩიტის თვალის ჯაზის კლუბი და აპოლოს თეატრი. მან დაუკრა ფესტივალებზე შვეიცარიაში, ნორვეგიაში, საფრანგეთში, რუსეთში და საქართველოში, ასევე იუნესკოს შტაბ-ბინაში ,,ჯაზის საერთაშორისო დღისთვის" მიძღვნილ კონცერტზე ჰერბი ჰენკოკთან ერთად და ,,ჯაზის საერთაშორისო დღის ყველა ვარსკვლავის გლობალურ კონცერტზე”. 2011 წელს ისფარმა ჩამოაყალიბა ისფარ სარაბსკის ტრიო მოსკოველ მუსიკოსებთან ალექსანდრე მაშინთან (დასარტყამი ინსტრუმენტები) და მაკარ ნოვიკოვთან (ბასი) ერთად. ტრიომ დაუკრა მრავალ ფესტივალსა და საკონცერტო დარბაზში ჩრდილოეთ ამერიკასა და ევროპაში. სარაბსკი ასევე უკრავდა სამეფო ფილარმონიულ ორკესტრთან, ოლეგ ლუნდსტრემის ორკესტრთან და ისეთ მუსიკოსებთან ერთად, როგორებიცაა იგორ ბუტმანი, რუდი პერესი, მინო სინელუ, ტერი ლაინ კერინგტონი, ბენ უილიამსი, მარკ გილიანა, ალან ჰემპტონი, პეტ სენატორი, გრეგ სვილერი, ერიკ კლასი, კრისტიან ვებერი, სამუელ რორერი, მალკოლმ კრეზი, ჯეიმზ მადდრენი, დაფერ იუსეფი. ის იყო ACT ლეიბლის მიერ ორგანიზებული პროექტის ,,Drei Pianisten - სამი პიანისტის" ნაწილი. ისფარ სარაბსკის მიერ შექმნილ კომპოზიციებს მოიცავს: პლანეტა, ნოვრუზი, ჯი-მენი, თაობა, ზღვარი, დეჟავუ, მელანქოლიური საღამო, ბოლო შანსი, პრელუდია, აგენტი, აღორძინება, აღმოსავლეთ ბაზარი, ახლა მე აქ ვარ, ტრანზიტი, ბუტა, იავნანა, კოჭლობით. უცნობი, კობრას ცეკვა, ვაგიფ მუსტაფაზადეს ხსოვნას და სხვა. 2009 წლის 18 ივლისს ისფარი გახდა ფორტეპიანოს სოლო ჯილდოს მფლობელი შვეიცარიაში მონტროს 43 -ე ჯაზ ფესტივალზე. 2017 წლიდან დაწყებული ჯაზის პარალელურად, ელექტრონული მუსიკა გახდა კომპოზიტორისთვის ახალი და პოპულარული მიმართულება, მისთვის ეს აისახებოდა პირად განწყობასა და პირად აზრებზე. მისი ადრეული ნამუშევრები მოიცავს: ფესვი, პლანეტა, Le Vent Nous Portera, თეთრი ნიშანი, ნოემბერი. 2019 წლის აგვისტოში ისფარ სარაბსკიმ ხელი მოაწერა კონტრაქტს Warner Music Group Germany-თან ორი ალბომის გამოშვებაზე. მისი სადებიუტო ჯაზ ალბომი ,,პლანეტა" გამოვა 2021 წლის 30 აპრილს და ხელმისაწვდომი იქნება ციფრულ, CD და 2 x Vinyl LP ფორმატებში. ოფიციალური საიტი ისფარ სარაბსკი Facebook-ზე ↑ Interview in Visions magazine, Summer 2009 edition, Volume 4.2 ↑ Montreux Jazz Festival. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-04-08. ციტირების თარიღი: 2021-10-22.
ბეკი (მუსიკოსი)

ბეკ ჰანსენი (დაბადების სახელი ბეკ დავიდ კემპბელი, 8 ივლისი, 1970) — ამერიკელი მუსიკოსი, მომღერალი-სიმღერების ავტორი და მულტი-ინსტრუმენტალისტი, ცნობილი თავისი სასცენო სახელით „ბეკი“ (Beck). თავისი მუსიკალური სტილების პოპ კოლაჟით, არაპირდაპირი, ირონიული ტექსტებით, და სემპლებით, დრამ მანქანებით, ცოცხალი ინსტრუმენტების ჟღერადობით და ხმის ეფექტებით შედგენილი პოსტ-მოდერნისტული არანჟირებებით, ბეკს თბილად იღებდნენ კრიტიკოსებიც და პუბლიკაც მთელი მისი მუსიკალური კარიერის განმავლობაში, და იგი 1990-იანი წლების ალტერნატიული როკის ყველაზე იდისინკრატულ არტისტებს შორის ირიცხებოდა. მთავარი სტატია: ბეკის დისკოგრაფია. სტუდიური ალბომები Golden Feelings (1993) A Western Harvest Field By Moonlight (1994) One Foot in the Grave (1994) Stereopathetic Soulmanure (1994) Mellow Gold (1995) Odelay (1996) Mutations (1998) Midnite Vultures (1999) Sea Change (2002) Guero (2005) The Information (2006) Modern Guilt (2008) Morning Phase (2014) Colors (2017) Hyperspace (2019) ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბეკი (მუსიკოსი) ოფიციალური საიტი Beck კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში Whiskeyclone.net Stewoo.net დაარქივებული 2010-03-25 საიტზე Wayback Machine. ↑ Beck. TV.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-05-07. ციტირების თარიღი: 2008-04-25. ↑ Rocking the Catskills. Jews Rock. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-06-11. ციტირების თარიღი: 2008-04-25. ↑ DanoCelebs Danelectro & DiPinto Guitar, Bass, Parts & Accessories. Web.archive.org (2008-04-18). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-04-18. ციტირების თარიღი: 2011-07-18.
ოლეგ ლეონტიევი

ოლეგ ლეონტიევი (რუს. Олег Константинович Леонтьев; დ. 19 თებერვალი, 1920 — გ. 13 დეკემბერი, 1988) — რუსი გეომორფოლოგი. გეოგრაფიულ მეცნიერებათა დოქტორი (1957), პროფესორი (1960). რსფსრ მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1980). სკკპ წევრი 1944 წლიდან. მეორე მსოფლიო ომის მონაწილე. მისი სამეცნიერო ინტერესის სფეროს წარმოადგენდა: ზღვის ნაპირების გეომორფოლოგია, გეოლოგია და ზღვის ფსკერის გეომორფოლოგია. ოლეგ ლეონტიევი მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფიის ფაკულტების დამთავრების (1948) შემდეგ, გაგზავნეს ქალაქ მაჰაჩყალაში, სადაც დაიწყო კასპიის ზღვის სანაპირო და წყალქვეშა რელიეფის შესწავლა. 1951 წლიდან მუშაობდა მოსკოვში, მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფიის ფაკულტეტზე (1960 წლიდან პროფესორია, 1961–86 წლებში გეომორფოლოგიის კათედრის გამგე). ლეონტიევმა დიდი წვლილი შეიტანა თეორიული და ზღვის გეომორფოლოგიის განვითარებაში, ხელი შეუწყო ზღვის ნაპირების გეომორფოლოგიის როგორც მეცნიერების დარგის განმტკიცებას. ჩამოაყალიბა სანაპირო პროცესებისა და ნაპირების რელიეფის ფორმების პრინციპი; შეისწავლა ბაიკალის, კასპიის, ოხოტისა და სხვა ზღვების, ჩინეთის, ალბანეთის, კუბის, ინდოეთისა და წყნარი ოკეანის კუნძულების ნაპირები, აგრეთვე ზღვის დონის რყევის გავლენა ზღვის ნაპირების განვითარებასა და უტალღო ფაქტორების როლი სანაპირო რელიეფის ჩამოყალიბებაში. შეიმუშავა ზღვის ნაპირების დარაიონების პრინციპები და ტიპოლოგია. წყალქვეშა რელიეფის შესწავლის საქმეში შექმნა მსოფლიო ოკეანის ფსკერის მორფოსტრუქტურის კლასიფიკაცია; ერთ-ერთმა პირველმა დაასაბუთა შუაოკეანური ქედების პლანეტარული სისტემის ერთიანობა. არის 300-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი. რუსული გეომორფოლოგიური სკოლის ფუძემდებელია, რომლის მიმდევართა შორის არიან ლევ ნიკიფოროვი, გენადი საფიანოვი და სხვა. ლეონტიევი იყო მრვალრიცხოვანი ექსპედიციების მონაწილე შავ, კასპიის, ბალტიის, ოხოტის, ყვითელ, იონიის და სხვა ზღვებზე. მის ნაშრომებს დიდი გამოყენებითი მნიშვნელობა ჰქონდა სანაპირო ზონის მშენებლობის დარგსა და ჰიდროტექნიკურ ნაგებობათა ექსპლუატაციაში, ნავთობის საბადოებისა და აგრეთვე სანაპირო ქვიშრობების გამოვლინებაში. დაჯილდოებულია მედლით 1941-1945 წლების დიდ სამამულო ომში გერმანიაზე გამარჯვებისათვის. დიმიტრი ანუჩინის ორგზის ჯილდოს ლაურეატი (1972, 1981). მისი სახელობისაა წყალქვეშა მთა წყნარ ოკეანეში (1993). Гео­мор­фо­ло­гия мор­ских бе­ре­гов и дна. М., 1955; Ос­но­вы гео­мор­фо­ло­гии мор­ских бе­ре­гов. М., 1961; Крат­кий курс мор­ской гео­ло­гии. М., 1963; Дно океа­на. М., 1968; Ос­но­вы фи­зи­че­ской гео­гра­фии Ми­ро­во­го океа­на. М., 1974; Гео­мор­фо­ло­гия мор­ских бе­ре­гов. М., 1975; Мор­ская гео­ло­гия. М., 1982; Фи­зи­че­ская гео­гра­фия Ми­ро­во­го океа­на. М., 1982. ↑ Леонтьев Олег Константинович | Летопись Московского университета ↑ 2.0 2.1 Олег Константинович Леонтьев | Большая российская энциклопедия ↑ Вклад Олега Константиновича Леонтьева в развитие геоморфологии ↑ Олег Константинович Леонтьев | Географический факультет МГУ. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-10-23. ციტირების თარიღი: 2021-10-23.
ემი (სომეხი მომღერალი)

ემი (დაბადების სახელი ემა ბეჯანიანი (სომხ. Էմմա Բեջանյան); დ. 12 აპრილი, 1984, ერევანი) — სომეხი მომღერალი. ემი ითვლება სომხეთის ერთ-ერთ ყველაზე პოპულარულ და გავლენიან მომღერლად, მას უწოდებენ „პოპ პრინცესას“ და „პოპ აიკონს“. ემიმ წარმოადგინა სომხეთი 2011 წლის ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე და გახდა ქვეყნის პირველი წარმომადგენელი რომელმაც ფინალში გასვლა ვერ მოახერხა, ამის შემდეგ მსგავსი შედეეგი დააფიქსირეს სევაკ ხანაგიანმა 2018 წელს და სრბუკმა 2019 წელს. ემა ბეჯანიანი დაიბადა 1984 წლის 12 აპრილს, სომხეთის სსრ-ის დედაქალაქ ერევანში. ემის კარიერა დაიწყო მას შემდეგ, რაც მან ჩაწერა თავისი პირველი სიმღერა, „Hayastan“ და გამოუშვა მისი ვიდეო კლიპი 1993 წელს. მან მრავალი ჯილდო მოიპოვა სიმღერების კონკურსებზე სომხეთში, რუსეთში, თურქეთში, ევროპაში და სხვა რეგიონეგბში. 1994 წლიდან 2000 წლამდე ემი მღეროდა და გასტროლებზე გადიოდა ქალთა ფოლკ-პოპ კვარტეტ „Hayer“-თან ერთად. ემი ასევე მართავს Emmy-B Production Center-ს, მუსიკალურ კომპანიას, რომელიც დაკავებულია ახალგაზრდა ნიჭიერი მომღერლების მოძიებით ქვეყნის შიგნით. 2014 წელს ემი იყო შოუ The X Factor-ს სომხური ვერსიის მესამე სეზონის ჟიურის წევრი. ამავე წელს მოიგო „LUXURY Magazine“-ს ჯილდო ნომინაციაში „წლის საუკეთესო პოპ მომღერალი“. 2007 წელს ნომინირებული იყო სომხეთის მუსიკალურ ჯილდოზე, ნომინაციაში „წლის საუკეთესო ქალი მომღერალი“. 2010 წლის თებერვალში ემიმ მომღერალ მიჰრანთან ერთად მონაწილეობა მიიღო 2010 წლის სომხეთის 2010 წლის ევროვიზიის სიმღერის კონკურსის შესარჩევ კონკურსზე ჩანაწერით „Hey (Let Me Hear You Say)“, რომელიც რიკი მარტინმაც კი მოიწონა. საბოლოოდ დუეტი დამარცხდა ევა რივასთან რომელმაც წარადგინა სომხეთი 2010 წლის ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე. ბეჯანიანმა კი წარადგინა სომხეთი ევროვიზიაზე, ერთი წლის შემდეგ, 2011 წელს დიუსელდორფში, გერმანიაში გამართულ კონკურსზე. 10 მაისს, ემიმ ვერ შეძლო ფინალში გასვლა, რის გამოც იგი გახდა ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე სომხეთის პირველი წარმომადგენელი, რომელმაც გამოტოვა კონკურსის ფინალი. Discogs MusicBrainz ↑ Discogs — 2000. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q504063"></a> ↑ 2.0 2.1 Armenian Reporter. Reporter.am (2009-02-28). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-03-11. ციტირების თარიღი: 2021-10-23. ↑ Azad-Hye. Azad-Hye Middle East Armenian Portal (A shiny star ... Emmy). Azad-hye.net. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-07-21. ციტირების თარიღი: 2021-10-23. ↑ [1] ↑ [2] ↑ All's Forgotten: Emmy says she's overcome "confusion", ready to wave tricolor at Eurovision - Arts and Culture. ArmeniaNow.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-06-14. ციტირების თარიღი: 2021-10-23. ↑ Jiandani, Sanjay. (11 December 2010) Emmy to represent Armenia in Düsseldorf. ESCToday. ციტირების თარიღი: 11 December 2010
ფრენსის პარკერ შეპარდი

ფრენსის პარკერ შეპარდი (ინგლ. Francis Parker Shepard; დ. 10 მაისი, 1897 — გ. 25 აპრილი, 1985) — ამერიკელი გეოლოგი, რომლის წყალქვეშა კანიონების პიონერულმა გამოკვლევებმა საფუძველი ჩაუყარა წყნარი ოკეანის ზღვის გეოლოგიას. იყო სედიმენტოლოგთა საერთაშორისო ასოციაციის პრეზიდენტი (1958–1963). შეპარდმა ბაკალავრის ხარისხით დაამთავრა ჰარვარდის უნივერსიტეტი 1919 წელს და ფილოსოფიის დოქტორის ხარისხით ჩიკაგოს უნივერსიტეტი 1922 წელს. ჰარვარდში სწავლისას მასზე გავლენა მოახდინა რეჯინალდ ოლდუორთ დეილიმ, ხოლო ჩიკაგოში როლინ დენიელ სოლზბერიმ და როლინ თომას ჩემბერლინმა. როგორც ჩანს, იგი როლინ თომას ჩემბერლინის დიდი გავლენის ქვეშ იმყოფებოდა, ვინაიდან მისი დისერტაციის თემა კლდოვანი მთების ღარსა და შემდეგი დეკადის განმავლობაში, ძირითადად, სტრუქტურული გეოლოგიის საკითხებს მიეძღვნა. 1922–42 წლებში იყო ილინოისის უნივერსიტეტის ასისტენტ-პროფესორი და პროფესორი. პროფესიული ცხოვრების დიდი ნაწილი გაატარა სკრიფსის ოკეანოგრაფიის ინსტიტუტში, სადაც 1948 წელს ზღვის გეოლოგიის პროფესორად აირჩიეს. მუშაობდა აგრეთვე აშშ-ის საზღვაო ძალების სამეცნიერო დაწესებულებებში. 1951–57 წლებში ხელმძღვანელობდა ამერიკის ნავთობის ინსტიტუტის მიერ ორგანიზებულ მექსიკის ყურის ნალექების კვლევას. 1966 წლიდან კალიფორნიის უნივერსიტეტის საპატიო პროფესორია. მისი ძირითადი ნაშრომებიდან აღსანიშნავია: „ზღვის გეოლოგია“ (1948) და „წყალქვეშა კანიონები და ზღვის სხვა ხეობები“ (1966). შეიმუშავა ზღვის ნატეხი ნალექების კლასიფიკაცია ქვიშიანი, ალევრიტული და თიხოვანი ფრაქციების თანაფარდობაში; შეისწავლა ტურბიდიტული ნაკადები და კონტინენტური შელფები, აგრეთვე ნატეხი მასალის დიფერენციაცია. შეიმუშავა რიფების ტიპიზაცია, აღწერა და შეისწავლა წყალქვეშა კანიონები. წყალქვეშა კანიონების სათავეების სიღრმის ცვლილების კვლევებმა მოგვცა კონკრეტული არგუმენტი, თუმცა ტურბიდიტული ნაკადებითა და სედიმენტური ჩამომეწყრებით მათი ჩამოყალიბების არადამაჯერებელი მტკიცებულება. ფრენსის პარკერ შეპარდი 220 სამეცნიერო ნაშრომისა და 10 წიგნის ავტორია. თანამედროვე ზღვის გეოლოგიის ერთ-ერთი ფუძემდებელია, რის გამოც ფართოდ არის ცნობილი როგორც „ზღვის გეოლოგიის მამამთავარი“. დაჯილდოებულია ლონდონის გეოლოგიური საზოგადოების უოლასტონის მედლითა (1966) და სედიმენტოლოგთა საერთაშორისო ასოციაციის სორბის მედლით (1978). სამხრეთ კალიფორნიის უნივერსიტეტის საპატიო დოქტორი (1978). ↑ Prabook — 2018. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q25328680"></a> ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #119493950 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ Memorial to Francis Parker Shepard 1897–1985 ↑ 4.0 4.1 Francis Parker Shepard | Biographical entry, Scripps Institution of Oceanography ↑ Ludwick, John C., "In memoriam; Francis Parker Shepard," Marine Geology, 1985, v. 69, no. 1-2, pp. v-vii. ↑ Francis Parker Shepard | Encyclopedia Britannica ↑ "Francis Parker Shepard 1897-1985 Professor of Submarine Geology", 1986, pp. 278-280. ↑ Francis Parker Shepard | Library Digital Collections
ჭობისხევის მაცხოვრის ეკლესია

ჭობისხევის მაცხოვრის სახელობის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ბორჯომის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჭობისხევში. ჭობისხევის მაცხოვარი სამეკლესიან ბაზილიკას წარმოადგენდა, შემდეგ გადაუკეთებიათ, რაც აქაური დასახლების სიძველეს კარგად უჩვენებს. ჭობისხევის მაცხოვრის ეკლესიის შესახებ ძალზედ მწირი ცნობები მოგვეპოვება. ამ მხრივ მეტად მნიშვნელოვანია XVIII საუკუნის შუა ხანების ქაიხოსრო და ედია ავალიშვილების გაყოფის წიგნი, რომლის მიხედვითაც ვიგებთ,რომ ქაიხოსრო წილად ხვდა ჭობისხევს მღვდელი ჯაფიაშვილი. დოკუმენტში დასახელებული მღვდელი, დიდი ალბათობით ჭობისხევის მაცხოვრის ეკლესიაში მსახურობდა. დღესდღეობით ჭობისხევის მაცხოვარი მოქმედი ეკლესიაა. ბერძენიშვილი დ., ნარკვევები საქართველოს ისტორიული გეოგრაფიიდან. ზემო ქართლი – თორი, ჯავახეთი, თბ., 1985 მელითაური კ., შოშიაშვილი ნ., ხანთაძე შ., და ჯამბურია გ., ვარძია, გზამკვლევი, თბ., 1955 საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს საქართველოს ეროვნული არქივის საისტორიო ცენტრალური არქივი, XIX საუკუნის პირთა კოლექცია, დავთარი 50, #110 გოგოლაძე თ., ბორჯომის ხეობის ისტორიული და ხუროთმოძღვრული ძეგლები (გზამკვლევი), თბ., 2014, გვ. 55