laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
მიშკოლცის ტრამვაი

მიშკოლცში ტრამვაის პირველი ხაზი 1897 წელს გაიხსნა, ეს იყო მესამე ტრამვაის სისტემა მაშინდელ ავსტრო-უნგრეთში შემავალ უნგრეთში ბუდაპეშტისა და ბრატისლავის შემდეგ. 2006 წლისთვის ქალაქში მოძრაობდა 46 ტრამვაის ვაგონი და ექსპლუატაციაში იყო 2 ხაზი. 2020 წლისთვის მდგომარეობა თითქმის უცვლელია და ქალაქში კვლავ 2 ხაზი მოქმედებს 2020 წლის მდგომარეობით მიშკოლცში ექსპლუატაციაშია 33 ტრამვაის ვაგონი, ესენია: Škoda 26T ForCity Classic 30 ერთეული Tatra KT8D5 3 ერთეული ბუდაპეშტი დებრეცენი მიშკოლცი სეგედი A bérkocsitól a csuklós buszig. (In: Fejezetek Miskolc történetéből, szerk. Bekes Dezső, Veres László. Miskolc, 1984. p. 94.) ISBN 963-03-1973-X Zöld Nyíl Miskolci Villamos Projekt: A Miskolci Villamos Projekt több, mint egy közlekedési beruházás'. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მიშკოლცის ტრამვაი ვებგვერდი მიშკოლცის ტრამვაის შესახებ დაარქივებული 2016-08-27 საიტზე Wayback Machine.
ოსტატი ჰაროლდი...და ბიჭები (2010 წლის ფილმი)

ოსტატი ჰაროლდი...და ბიჭები (ინგლ. Master Harold...and the Boys) — 2010 წლის ამერიკული დრამატული ფილმი, რომელიც დაფუძნებულია ატოლ ფუგარდის ამავე სახელწოდების პიესაზე, ხოლო გადაღებულია რეჟისორ ლონი პრაისის მიერ. ფილმში მონაწილეობენ ფრედი ჰაიმორი და ვინგ რეიმსი. მოქმედება ვითარდება პორტ-ელიზაბეთში, სამხრეთ აფრიკაში, ადრეულ აპართეიდულ წლებში. ამბავი ჩვიდმეტი წლის ჰალის (ფრედი ჰაიმორი) შესახებაა. ის არის სამხრეთ აფრიკელი თეთრკანიანი ბიჭი, რომელსაც ცუდი ურთიერთობა აქვს საკუთარ ბიოლოგიურ მამასთან. ჰალი დილემის წინაშეა მამამისისა და შემცვლელი მამების, ფერადკანიანი ოფიციანტების, სახელად სემის (ვინგ რეიმსი) და უილის (პატრიკ მოფოკენგი) მოლოდინებისა და შეხედულებების გამო. ახალგაზრდა ჰალი ვალდებულია გაიცინოს მამამისის რასისტულ ხუმრობებზე და შეასრულოს დამამცირებელი სამუშაოები, როგორიცაა ღამის ქოთნების დაცლა. ამისდა მიუხედავად, სემი ჰალის არაერთი დადებითი გამოცდილების შეძენაში ეხმარება. მას შემდეგ, რაც საკუთარმა მამამ დაამცირა, სემი ჰალის ფრანის გაკეთებასა და ფრენაში დაეხმარება, რითაც აჩვენებს, თუ როგორ იამაყოს საკუთარი მიღწევებით. ერთ დღეს ჰალი იგებს, რომ მისი რეალური მამა, რომელიც მოძალადე და ალკოჰოლიკია, საავადმყოფოში დიდ ხნიანი მუშაობის შემდეგ სახლში ბრუნდება. ამ ამბით აღშფოთებული ჰალი ჯავრს თავის ორ ფერადკანიან მეგობარზე იყრის. ფილმის გადაღება დაიწყო კეიპტაუნში, სამხრეთ აფრიკაში, 2009 წლის იანვრის შუა ხანებში და გრძელდებოდა ხუთი კვირის განმავლობაში. ორი საერთაშორისო მსახიობისა (ფრედი ჰაიმორი და ვინგ რეიმსი) და ამერიკელი რეჟისორის, ლონი პრაისის გამოკლებით, ეს ფილმი სრულიად სამხრეთ აფრიკულია. ფილმი წარმოებულია Waterfront Post-ის მიერ Spier Films-ის საავტორო უფლებებით. მუსიკა დაწერილია ფილიპ მილერის მიერ. „ოსტატი ჰაროლდი...და ბიჭები“ აშშ-ში DVD-სა და Blu-ray-ზე გამოვიდა 2011 წლის 5 ივლისს. ოფიციალური საიტი „ოსტატი ჰაროლდი...და ბიჭები“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ 1.0 1.1 სტიუარდ კემპი (23 იანვარი, 2009 წ.). „ვინგ რეიმსი უერთდება „ოსტატ ჰაროლდს““. Hollywood Reporter/Reuters. ციტირების თარიღი: 2009-04-06. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date=-ში (დახმარება) ↑ „ოსტატი ჰაროლდი… და ბიჭების“ გადაღებები კეიპტაუნში იწყება. Filmmaker South Africa. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-03. ციტირების თარიღი: 2020-08-19. ↑ ოსტატი ჰაროლდი...და ბიჭები. IMDB.com. ↑ 4.0 4.1 ოსტატი ჰაროლდი...და ბიჭები. Shoreline Entertainment. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-03-04. ციტირების თარიღი: 2020-08-19. ↑ ფუგარდის ფილმის გადაღებები კეიპტაუნში. SCREEN AFRICA. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-10-01. ციტირების თარიღი: 2020-08-19. ↑ ვინგ რეიმსი უერთდება „ოსტატ ჰაროლდს“. AllBusiness.com.
ბროკოლი

ბროკოლი, სატაცურა კომბოსტო (ლათ. Brassica oleracea var. italica) — კომბოსტოს ნაირსახეობა. ზრდიან საკვებად ვარგისი ყვავილის კვირტისა და ღეროს მისაღებად. მისი წარმოშობის ადგილია აღმოსავლეთ ხმელთაშუაზღვისპირეთი და მცირე აზია; იტალიის ტერიტორიაზე ძველი რომის დროიდან მოჰყავთ, ინგლისსა და აშშ-ში შეტანილია 1700-იან წლებში. შეიცავს დიდი რაოდენობით საკვებ ბოჭკოებს და რიგ მინერალებსა და ვიტამინებს, მ.შ. კალიუმს, ფოლიუმის მჟავას, ვიტამინ A, B1, B2, PP, E, C, და K-ს; საკვებად გამოიყენება როგორც ნედლი სახით, ისე დამუშავებული — აკონსერვებენ, შუშავენ, წვავენ. ნედლი ბროკოლი მუქი მწვანე ფერისაა, აქვს მაგარი ღერო და მჭიდრო კვირტების კონა. ძირითადად კულტივირებულია ჩრდილოეთ ამერიკაში, სამხრეთ ევროპაში, იაპონიაში. ბროკოლი სწრაფად მზარდი ერთწლოვანი მცენარეა, სიმაღლეში 60–90 სმ-ს აღწევს. სწორადმდგარი და დატოტვილია, აქვს ტყავისებრი ფოთლები, ცენტრალური ღერძისა და ტოტების ბოლოებზე ივითარებს მწვანე ყვავილის კვირტების კონებს. მოსავლის აუღებლობის შემთხვევაში, ეს კვირტები იკეთებენ 4-ფურცლიან ყვითელ ყვავილებს და იძლევიან ჭოტაკებს. იზრდება ზომიერი და გრილი ჰავის პირობებში. მრავლდება თესლით. თესენ უშუალოდ მინდვრებში ან სპეციალურ კვლებში შემდგომი გადარგვისათვის. ბროკოლის თავი (ყვავილედი) 60-დან 150 დღემდე პერიოდში ასრულებს ზრდას, ხანგრძლივობა დამოკიდებულია ჯიშსა და ამინდზე. ბრკოლის მოყვანისათვის ნიადაგის ტენიანობა 70 % უნდა იყოს, ჰაერისა — 80 %. შედარებით უკეთ უძლებს ყინვასა (-4-დან -7 °С-მდე) და სიცხეს. საუკეთესო ტემპერატურაა 18-დან 22 °С-მდე. სინათლის მოყვარული მცენარეა, რგავენ მზიან ნაკვეთებში. საქართველოს პირობებში ვრცელდება ზღვის დონიდან 2000 მეტრამდე. გავრცელებული ჰიბრიდებია აგასი, ლორდი, მონტერეი, ლინდა, ტონუსი, ფიესტა და სხვ. (სულ 18). სეზონზე შესაძლებელია 2 და მეტი მოსავლის მიღება. ბროკოლის დაავადებები: კილა, ფომოზი, ფუზარიოზული ჭკნობა, ნაცრისფერი სიდამპლე; მავნებლები: კომბოსტოს ხვატარი, კომბოსტოს გაზაფხულის ბუზი, კომბოსტოს ღეროს მალულხორთუმა, კომბოსტოს ბუგრი. ↑ 1.0 1.1 მაყაშვილი ა., ბროკოლი // ბოტანიკური ლექსიკონი, თბ.: „საბჭოთა საქართველო“, 1961. ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 Broccoli. Encyclopædia Britannica. britannica.com (14.02.2020). ციტირების თარიღი: 19 აგვისტო, 2020. ↑ 3.0 3.1 3.2 კელენჯერიძე, ნ.; ხეთერელი, ა.. ბროკოლის წარმოების აგროტექნოლოგია. საქართველოს ფერმერთა ასოციაცია. gfa.org.ge (2018). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2023-08-03. ციტირების თარიღი: 19 აგვისტო, 2020. ↑ 4.0 4.1 4.2 Мухин В. Д. КАПУСТА // Большая российская энциклопедия. т. 13. — М., 2009. — стр. 45. ↑ Broccoli (and cauliflower) production in 2018, Crops/Regions/World list/Production Quantity (pick lists). UN Food and Agriculture Organization, Corporate Statistical Database (FAOSTAT) (2018). ციტირების თარიღი: 19 აგვისტო, 2020.
რუხაძე

საკუთარი სახელი რუხაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ალექსანდრე რუხაძე — ნევროპათოლოგი ამბროსი რუხაძე — მათემატიკოსი არჩილ რუხაძე — რევოლუციური მოძრაობის მონაწილე, ჟურნალისტი გურამ რუხაძე — ბიზნესმენი ვარლამ რუხაძე — პოეტი ზოია რუხაძე — პარტიზანი ქალი II მსოფლიო ომში ლევან რუხაძე — პოლიტიკოსი ნიკოლოზ რუხაძე — ექიმი ნიკოლოზ რუხაძე — საბჭოთა უშიშროების გენერალ-ლეიტენანტი ნოდარ რუხაძე — მწერალი სერგო რუხაძე — აგროეკონომისტი, პოლიტიკოსი ღენტორ რუხაძე — ბოლშევიკი სახელმწიფო და პარტიული მოხელე
კიგენ კონორ ტრეისი

კიგენ კონორ ტრეისი (ინგლ. Keegan Connor Tracy; დ. 3 დეკემბერი, 1971) — კანადელი მსახიობი და მწერალი. შეასრულა ოდრი მელოუნის როლი კომედიურ დრამაში „Beggars and Choosers“ (1999-2000), ლურჯი ფერიის როლი ABC-ის ფანტასტიკურ დრამაში „ერთხელ ზღაპარში“ (ინგლ. Once Upon a Time; 2011-2018), მის ბლერ უოტსონის როლი A&E-ის დრამაში „ბეიტსის მოტელი“ (ინგლ. Bates Motel; 2013-2015) და პროფესორი ლიპსონის როლი ფენტეზი სერიალში „ჯადოქრები“ (ინგლ. The Magicians; 2016–2020). ტრეისიმ ასევე მონაწილეობა მიიღო სერიალებში „ჯეიკ 2.0“ (ინგლ. Jake 2.0), „ოთხი ათას ოთხასი“ (ინგლ. The 4400), „ვარსკვლავთკარიბჭე SG-1“ (ინგლ. Stargate SG-1), „ზებუნებრივი“ (ინგლ. Supernatural), „ნათელმხილველი“ (ინგლ. Psych) და „ვარსკვლავური კრეისერი გალაქტიკა“ (ინგლ. Battlestar Galactica). მისი ყველაზე ცნობილი ფილმებია „საბოლოო დანიშნულება 2“ (ინგლ. Final Destination 2; 2003 წ.), „თეთრი ხმაური“ (ინგლ. White Noise; 2005 წ.), „ქალები“ (ინგლ. The Women; 2008 წ.), „სიტყვები და სურათები“ (ინგლ. Words and Pictures; 2013 წ.), „შთამომავლები“ (ინგლ. Descendants; 2015 წ.), „შთამომავლები 2“ (ინგლ. Descendants 2; 2017 წ.) და „შთამომავლები 3“ (ინგლ. Descendants 3; 2019 წ.). კიგენ კონორ ტრეისი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში კიგენ კონორ ტრეისი Twitter-ზე ↑ ინტერვიუ: მკვდრების აღზევება: დასასრული - (კიგენ კონორ ტრეისი, ჯესიკა ჰარმონი და მარი ავგეროპულოსი). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-08-13. ციტირების თარიღი: 22 სექტემბერი, 2016 წ.
თუხარისი

თუხარისი თუხარისი — ისტორიული პუნქტი სამხრეთ-დასავლეთ საქართველოში, ციხე-ქალაქი. მდებარეობდა კლარჯეთში, ტაოსა და კლარჯეთის საზღვართან. თუხარისის სახელწოდება ქართლის ცხოვრების მიხედვით იშიფრება შემდეგ ნაირად - თუ ხარ ის (ციხე). ძვ. ქართული ტრადიციის თანახმად, თუხარისი საქართველოს უძველესი ციხექალაქთაგანია; დააარსა ქართველთა ერთ-ერთმა ლეგენდარულმა ეთნარქმა — ოძრხოსმა. IV საუკუნეში თუხარისსა და კლარჯეთს ბიზანტია დაეუფლა. V საუკუნის II ნახევარში თუხარისი კვლავ ქართლის სამეფოს დაუბრუნდა. შემდგომში იგი "ქართველთა საკურაპალატოში" (ტაო-კლარჯეთის სამთავროში) შედიოდა. IX-XI საუკუნეებში თუხარისი იყო ჯაყელთა საგვარეულოს ცენტრი და ერისთავთა რეზიდენცია. საქართველოს სამეფო-სამთავროებად დაშლის (XV ს.) შემდეგ სამცხე-საათაბაგოს ერთ-ერთი ცენტრი გახდა. XVI საუკუნეში საქართველოს სხვა მიწაწყალთან ერთად ოსმალეთმა მიიტაცა. თუხარისის ციხის ზუსტი ლოკალიზაცია დღემდე დაუდგენელია. ვახუშტი ბატონიშვილის მიხედვით ის შავშეთში, ტბეთის თავზე მდებარეობდა. ტბეთის პირისპირ, ჩრდილოთ კერძ, მდინარის გაღმა, არს ციხე თუხარისი, რომელი აღაშენა — პირველ ოძრაჴოს, ძემან მცხეთოსისამან, შემდგომად კვ მეფემან მირდატ აღაშენა ეკლესია ციხესა შინა, მერმე ყრუსაგან მოოხრებული, აღაშენა მტბევარ ეპისკოპოზმან. არამედ მოიგო სახელი სიმაგრით სიმტკიცისათვის: „თუ ხარ შენ ციხე, და არა სხვა“. ივანე ჯავახიშვილის რუკაზე ის ჭოროხის მარჯვენა ნაპირზე მდებარეობდა არტანუჯსა და იშხანს შორის. თუხარლები ჯავახიშვილი ივ., „ქართველი ერის ისტორია“, წიგნი 2, თბილისი, 1965 კუდავა ბ., კიდევ ერთხელ ციხე-ქალაქ თუხარისის ლოკალიზაციისათვის, II საერთაშორისო კონფერენცია "ტაო-კლარჯეთი", მოხსენებათა თეზისები, თბილისი-ბათუმი, 2012 // Kudava B., Once Again on the Localization of the Fortified City Tukharisi, 2nd International Conference "Tao-Klarjeti", Abstracts of Papers, Tbilisi-Batumi, 2012. მუსხელიშვილი დ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 30. კუდავა ბ., კიდევ ერთხელ ციხე-ქალაქ თუხარისის ლოკალიზაციისათვის // Kudava B., Once Again on the Localization of the Fortified City Tukharisi ბუბა კუდავა, ტაო-კლარჯეთი (ფოტოემოციები)
ხუან დე სალასარ დე ესპინოსა

ხუან დე სალასარ ესპინოსა (ესპ. Juan de Salazar de Espinosa; დ. 1508 — გ.1560) — ესპანელი მკვლევარი, პარაგვაის ქალაქ ასუნსიონის დამფუძნებელი. დაიბადა ბურგოსის პროვინციის ქალაქ ესპინოსა-დე-ლოს-მონტეროსში, მისი ადრეული ცხოვრების შესახებ მცირე ცნობები არსებობს. 1535 წლის აგვისტოში მან გაცურა ესპანეთის პორტ სანლუკარ-დე-ბარამედადან (კადისი), როგორც პედრო დე მენდოსას ექსპედიციის წევრმა. ექსპედიცია დაიძრა რიო-დე-პლატას რეგიონისაკენ და იქ ჩავიდა 1536 წლის იანვარში. ბუენოს-აირესის დამაარსებელ პედრო დე მენდოსასთვის დახმარების გაწევის შემდეგ, ხუან დე სალასარ ესპინოსა გაიგზავნა ხუან დე აიოლას მოსაძებნად, რომელიც მანამდე პედრო დე მენდოსამ გაგზავნა მდინარეების პარანისა და პარაგვაის ჩრდილოეთით მდებარე ტერიტორიების შესასწავლად. მან მოახერხა აიოლას ჯგუფის ერთი წევრის, დომინგო მარტინეს დე ირალას პოვნა პუერტო-დე-ლა-კანდელარიაში, რომელიც დააარსა აიოლამ, 1537 წლის თებერვალში. აიოლას ძებნის პერიოდში მან დააარსა ციხე მდინარე პარაგვაის აღმოსავლეთ ნაპირზე, რომელსაც უწოდა „ასუნსიონის ღვთისმშობელი“, რადგან ამ დღეს დაემთხვა, 15 აგვისტო, ღვთისმშობლის მიძინების ქრისტიანული დღესასწაული. შემდეგ მან განაგრძო მოგზაურობა აიოლას მოსაძებნად და მხოლოდ ის გაარკვია, რომ იგი მოკლეს გრან-ჩაკოს ინდიელებმა. ხუან დე სალასარ ესპინოსამ დააარსა პირველი მუდმივი ევროპული დასახლება რიო-დე-ლა-პლატას რეგიონში: ასუნსიონი, რომელიც გახდა პარაგვაის დედაქალაქი. 1544 წელს ის გააძევეს ესპანეთში, თუმცა დაბრუნდა ცხრა წლის შემდეგ, როგორც სანაბრიას ექსპედიციის ლიდერი. გარდაიცვალა 1560 წელს, მის მიერ დაარსებულ ქალაქ ასუნსიონში. Juan de Salazar de Espinosa (ესპანური) Juan Salazar de Espinosa (ესპანური)
კომბოსტოს ფომოზი

კომბოსტოს ფომოზი — კომბოსტოს დაავადება. გამომწვევია სოკო Leptosphaeria maculans (მოძვ. Phoma lingam). ახალგაზრდა მცენარეს უვითარდება სხვადასხვა ზომის მურა ფერის ლაქები; ჩამორჩენა აქვს ზრდაში. ლაქები დროთა განმავლობაში მუქდება. მათ ზედაპირზე ჩნდება ამობურცული შავი წერტილები. მოზრდილი მცენარეების დაავადების შემთხვევაში, მათი ფესვის ყელთან ან გვერდითი ფესვების ფუძეებთან ვითარდება მოყვითალო-მონაცრისფრო ჩაზნექილი ლაქები. ლაქის ცენტრში შეინიშნება შავი წერტილები. დაავადებული მცენარის ფესვის ყელი დატოტები ფუტუროვდება, ხმება და იშლება, რის შემდეგაც მცენარე იღუპება. ბრძოლის ღონისძიებები: კულტურათა მონაცვლეობა, დაზიანებული მცენარეების მოცილება და განადგურება, საღი სათესლე მასალის გამოყენება, შესაბამისი ქიმიური წამლობების განხორციელება. ↑ 1.0 1.1 კელენჯერიძე, ნ.; ხეთერელი, ა.. ყვავილოვანი კომბოსტოს წარმოების აგროტექნოლოგია. საქართველოს ფერმერთა ასოციაცია. gfa.org.ge (2018). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-04-14. ციტირების თარიღი: 19 აგვისტო, 2020.
მაჩალილას კულტურა

მაჩალილა — პრეისტორიული კულტურა ეკვადორში, მანაბის პროვინციის სამხრეთით, სანტა-ელენას ნახევარკუნძულზე. პერიოდი, როდესაც კულტურა ყვაოდა უცნობია, მაგრამ, როგორც წესი, შეთანხმდნენ, რომ მისი არსებობა მოიცავს ძვ.წ. 1500 — 1100 წლებს. მაჩალილა სოფლის მეურნეობის მიმდევარი ხალხი იყო, რომლებიც ასევე დაკავებული იყვნენ თევზაობით და ნადირობით. ეკვადორის სანაპიროს მცხოვრები, მრავალი პრეისტორიული კულტურის მსგავსად, მაჩალილას ხალხმა პრაქტიკაში გამოიყენა თავის ქალის ხელოვნური დეფორმაცია ქვების გამოყენებით დასაგრძელებლად. არქეოლოგები ყურადღებას ამახვილებენ მაჩალილას უჩვეულო სასაფლაოებზე, რომლებშიც სხეულები დაკრძალულია კუს კერამიკული ბაკანის ქვეშ, და ზოგადად მათ კერამიკულ ნამუშევრებზე, რაც ხელოვნებაში, მხატვრული და ტექნოლოგიური წინსვლის მაჩვენებელი იყო. მაჩალილას განსახლების ტერიტორიების გათხრებისას, არქეოლოგებმა აღმოაჩინეს კერამიკული ქოთნები, სასტვენები, სასანთლეები და ადამიანის ფიგურები. კულტურის არსებობის პერიოდი გაურკვეველია. ზოგჯერ მიიჩნევა, რომ ის არსებობდა ძვ. წ. 1800 წლის დასაწყისიდან ძვ. წ. 800 წლამდე. შესაბამისი თარიღის დადგენის ერთ-ერთი პრობლემა კულტურული შეწყვეტის მეთოდია. არქეოლოგების ბეტი მეგერსისა და კლიფორდ ევანზის აზრით, მაჩალილას კულტურა ჩაანაცვლა მესოამერიკულ კულტურებთან კონტაქტში მყოფმა ხალხმა, სანამ იგი შეერეოდა ჩორერას კულტურას. გუაიაკილის უნივერსიტეტში (UEES), ეკვადორში, არის მაჩალილას ნიმუშების კოლექცია. ეკვადორის შესწავლა: მაჩალილა დაარქივებული 2016-03-03 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) მაჩალილას კერამიკა (ესპანური) Machalilla - Casa del alabado, Quito-Ecuador (ინგლისური) Machalilla - Museo Chileno de Arte Precolombino (ინგლისური) http://www.ecuador-travel-planner.com/machalillanationalpark დაარქივებული 2019-06-08 საიტზე Wayback Machine. ↑ Timeline of Art History: South America, 2000–1000 b.c. Met. Accessed August 2, 2007 ↑ Ecuador/The Galapagos Background დაარქივებული 2009-01-07 საიტზე Wayback Machine. Lonely Planet Accessed August 2, 2007. ↑ 3.0 3.1 Exploring Ecuador: Machalilla დაარქივებული 2016-03-03 საიტზე Wayback Machine. Accessed August 2, 2007 შეცდომა ციტირებაში Invalid <ref> tag; name "exploring" defined multiple times with different content; $2 ↑ 4.0 4.1 Pre-Columbian Art დაარქივებული 2017-08-11 საიტზე Wayback Machine. Embassy of Ecuador in Washington DC. Accessed August 2, 2007. შეცდომა ციტირებაში Invalid <ref> tag; name "cultural" defined multiple times with different content; $2 ↑ Meggers, Betty J. and Clifford Evans. "The Machalilla Culture: An Early Formative Complex on the Ecuadorian Coast." American Antiquity, Vol. 28, No. 2 (Oct., 1962), pp. 186-192.
ოძრხოსი

ოძრხოსი — ლეონტი მროველის ცნობით, ქართველ ხალხთა ერთ-ერთი ეთნარქი. ლეონტი მროველი წერს: ოძრჴოსს მისცა ტასისკარითგან ვიდრე სპერის ზღუამდე, ქუეყანა კლდოვანი. ამან ოძრჴოს აღაშენა ორნი ციხე-ქალაქნი: ოძრხე და თუხარისი. ქართველთა ეთნარქები ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 625.
R-Zone

R-Zone — მეხუთე თაობის პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლი, (თავდაპირველად თავზესადგამი, მოგვიანებით პორტატიული კონსოლი) წარმოებული და გამოცემული კომპანია Tiger Electronics-ის მიერ. კონსოლი წარადგინეს ამერიკის სათამაშოების საერთაშორისო გამოფენაზე 1995 წლის თებერვალში, ხოლო გამოვიდა იმავე წლის ბოლოს. ორიგინალი R-Zone შეიცავდა თავზე გასაკეთებელ მოწყობილობას და ბატარეებზე მომუშავე განცალკევებულ სათამაშო კონტროლერს თითოეულ სათამაშო კარტრიჯს გააჩნდა საკუთარი გამჭირვალე LCD ეკრანი, რომელიც მაგრდებოდა ზემოთ აღნიშნულ მოწყობილობაზე, ისე, რომ ეკრანი პირდაპირ მოთამაშის თვალს უსწორდებოდა. კონსოლის თავდაპირველი ფასი შეადგენდა 29,99 აშშ დოლარს. 1996 წლის ბოლოს გამოვიდა კონსოლის პირველი ვარიანტი — R-Zone Super Screen, რომლის ფასი წინამორბედის მსგავსად, 29,99 აშშ დოლარი ღირდა. მას გააჩნდა ნაწილობრივ ფერადი ეკრანი, რაც ნიშნავდა იმას, რომ თამაშის დროს უკანა ფონი ფერადი იყო, ხოლო მასში ასახული ანიმაცია შავ-თეთრი. ეკრანის ზომა შესამჩნევად გაზრდილი იყო სხვა მოდელებთან შედარებით. 1997 წელს გამოვიდა კონსოლის სრულიად პორტატიული ვერსია — X.P.G. Xtreme Pocket Game, რომელიც აგრეთვე იყენებდა AAA-ბატარეებს. მალე ამას მოჰყვა მორიგი პორტატიული ვერსიის The R-Zone DataZone გამოცემა. მიუხედავად დაბალი ფასისა, R-Zone მეტად წარუმატებელი პროდუქტი აღმოჩნდა და მისი წარმოება შეწყდა 1997 წელს. ის, აგრეთვე უარყოფითად დაახასიათეს კრიტიკოსებმა. „Chicago Tribune“-ის ჟურნალისტმა დეივიდ ჯოუნსმა „ფულისა და დროის უაზრო ხარჯვა“ უწოდა. 2008 წელს GamesRadar+-ის ჟურნალისტმა მიკელ რეპარაზმა R-Zone შეიყვანა სიაში „იმ დროში გამოსული 10 ყველაზე ცუდი კონსოლი“. ორგინალი R-Zone ორიგინალი R-Zone-ის კონტროლერი R-Zone-ის კარტრიჯი X.P.G. Xtreme Pocket RZone-Super Screen ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: R-Zone R-Zone — Giant Bomb R-Zone — Video Game Kraken R-Zone — Sega Retro X.P.G. Xtreme Pocket-ის ვიდეო მიმოხილვა Youtube-ზე ↑ Hanrahan, Brendan. (28 თებერვალი, 1995) The Noise on Toys. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-09-02. ციტირების თარიღი: 2016. ↑ 2.0 2.1 Jones, David. (28 ნოემბერი, 1995) Save For X-mas, Skip The R-zone. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-09-02. ციტირების თარიღი: 29 აპრილი, 2016 ↑ 3.0 3.1 Edwards, Benj. (2006-09-11) Retro Scan of the Week: Tiger's R-Zone — the Ultimate Eye Strain Device. ↑ The Strange (and Rare) Videogame Pics Page. tripod.com. ↑ „In the Zone: A Miniature Virtual-Reality System for $30“ (PDF). Electronic Gaming Monthly. Sendai Publishing (77): 26. December 1995. ↑ 6.0 6.1 „Tidbits...“ (PDF). Electronic Gaming Monthly. Ziff Davis (89): 24. December 1996. ↑ Reparaz, Mikel (23 თებერვალი 2008). „The 10 worst consoles ever“. GamesRadar+. ციტირების თარიღი: 25 ნოემბერი, 2017. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate=-ში (დახმარება)
დარბევა

დარბევა — შუა საუკუნეების საქართველოში აღნიშნავდა: 1. სამხედრო მოქმედების სახეობას საგარეო თუ შინაომებში, ხშირად რეპრესიის მიზნით; 2. დანაშაულის სახეს — ფეოდალების მიხდომა-თავდასხმასა და ძარცვას; უფლების თვითნებურად განხორციელებასა და მტერთან ანგარიშის გასწორებას; 3. ეგზეკუციური ხასიათის ქონებრივ სასჯელს, რომელიც იყო ერთგვარი ჯარიმა, იძულებითი გადახდევინება (აკლება). დარბევა თავდაპირველად თემის პასუხი იყო მისი წესების დარღვევისათვის, შემდგომში მას მებატონეები მიმართავდნენ ყმებთან ურთიერთობაში. ზოგი ქმედებისათვის დარბევას სანქციად სახელმწიფო და ეკლესიაც კი აწესებდა. მიუხედავად ამისა, ხალხურობის ელემენტი მასში XIX საუკუნემდე არ წაშლილა. მაგ., დარბევით ისჯებოდა ის, ვინც წყლით სარგებლობის რიგს დაარღვევდა, გზას გადახნავდა და მიისაკუთრებდა, მდევარსა და ლაშქარს დააკლდებოდა. თავდაპირველად ჯარიმის სახით პირუტყვს ან სხვა საოჯახო ქონებას ართმევდნენ, შემდეგ კი თანდათან „თეთრით“ (ფულადი) დარბევაც შემოვიდა. ხელისუფლების მიერ სანქცირებული დარბევის აღმასრულებელი, ჩვეულებრივ, იასაული და „მეჯურუმე“ (მეჯარიმე) იყო. ქართული სამართლის ისტორიის საკითხები, [ტ.] 1, თბ., 1973: ფურცელაძე დ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012.
ლეონ დარბინიანი

ლეონ ოჰანეზის ძე დარბინიანი (დ. 10 აპრილი, 1905, სოფ. ალასტანი, ახლანდ. ახალქალაქის მუნიციპალიტეტი, — გ. 28 დეკემბერი, 1943, ქ. ჟიტომირი) — საბჭოთა კავშირის გმირი (1 იანვარი, 1944, სიკვდილის შემდეგ). პოლკოვნიკი. საქართველოს გასაბჭოების შემდეგ, 1921-1924 წლებში, მუშაობდა მილიციაში. მონაწილეობდა ანტისაოკუპაციო მოძრაობის წინააღმდეგ ბრძოლაში. 1924 წლიდან საბჭოთა არმიაში იყო. დაამთავრა გაერთიანებული სომხური სამხედრო სკოლა (1927) და თბილისის ამიერკავკასიის ქვეითთა სკოლა (1928), შემდეგ უმაღლესი საოფიცრო კურსები „ვისტრელი“ და ფრუნზეს სახელობის სამხედრო აკადემია. მეორე მსოფლიო ომის დროს მეთაურობდა გვარდიის მე-3 სატანკო არმიის 69-ე მექანიზებულ ბრიგადას. კიევის, ჟიტომირის, შევჩენკოს და სხვა ქალაქებისა და დასახლებული პუნქტებისთვის ბრძოლებში გამოჩენილი მამაცობისათვის მიენიჭა საბჭოთა კავშირის გმირის წოდება. გარდაიცვალა ბრძოლის დროს მიღებული მძიმე ჭრილობისაგან. დაკრძალულია ქ. ჟიტომირში. მიღებული აქვს ლენინის ორდენი (ორგზის), წითელი ვარსკვლავის ორდენი (ორგზის), სამამულო ომის I ხარისხის ორდენი და სხვა ჯილდოები. ჩინჩილაკაშვილი ტ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 321. ↑ Указ Президиума Верховного Совета СССР «О присвоении звания Героя Советского Союза генералам, офицерскому, сержантскому и рядовому составу Красной Армии» от 10 января 1944 года // Ведомости Верховного Совета Союза Советских Социалистических Республик : газета. — 1944. — 19 января (№ 3 (263)). — С. 1
არჩილ დარეჯანაშვილი

არჩილ სტეფანეს ძე დარეჯანაშვილი (დ. 1861, ყორაღანი, ზაქათალის ოკრუგი, რუსეთის იმპერია, — გ. 16 დეკემბერი, 1921, თბილისი) — ერთ-ერთი პირველი ქართველი აგრონომი. 1880 წელს დაამთავრა ნიკიტის (ყირიმი, იალტის მახლობლად) მებაღეობა-მევენახეობის სასწავლებლის მეღვინეობის უმაღლესი პრაქტიკული კურსები. მუშაობდა სიმფეროპოლსა (1880–1882) და მუხრანში (1882–1886) უფროს მებაღედ, შემდეგ — სოფ. საცხენისის (თელავის მაზრა) და ახალციხის სკოლებში, სადაც ხელმძღვანელობდა სასოფლო-სამეურნეო განყოფილებებს და სკოლების სასწავლო მეურნეობებს. 1890–1896 წლებში იყო ნაფარეულის საუფლისწულო მამულში ჩაის პლანტაციის უფროსი მებაღე. ექსპერიმენტებს ატარებდა საქართველოში ახალი გაუმჯობესებული სასოფლო-სამეურნეო კულტურების გასავრცელებლად. გამოქვეყნებული აქვს შრომები სხვადასხვა კულტურის მოშენება-მოვლის შესახებ. როგორ უნდა მოშენდეს აბრეშუმი, ტფ., 1882; მოკლე დარიგება ხეხილის დარგვაზე, ტფ., 1889; საბოსტნე მცენარეების თესვა-მოყვანა და მოხმარება-შენახვა, ტფ., 1895; ფუტკრის გონიერი მოვლა-მოშენება, ტფ., 1896; ვაზის მოვლა-მოშენება და ღვინის დაყენება, ტფ., 1910. თოდუა გ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 322. თოდუა გ., არჩილ დარეჯანაშვილი, თბ., 1964;