laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
თეთრიწყაროს ნასოფლარი

თეთრიწყაროს ნასოფლარი — ენეოლითის ბოლოსა და ადრინდელი ბრინჯაოს ხანის დასაწყისის (ძვ. წ. IV ათასწლეულის II ნახევარი) ნამოსახლარი თეთრიწყაროდან 7 კმ-ზე. გაითხარა 1956-1958 (გ. გობეჯიშვილი). შემორჩენილია ქვის მრგვალი და ოთხკუთხა საცხოვრებელი შენობების საძირკვლები, სამეურნეო დანიშნულების ნაგებობათა (ქვის იარაღის სახელოსნო, ფარეხი) ნაშთები. არქეოლოგიური მასალის უმეტესობა კერამიკაა. ნასახლარზე დადგენილი 2 არქეოლოგიური ჰორიზონტის მიხედვით წარმოდგენილია სამეთუნეო საქმის განვითარების ორი ერთმანეთზე გადაბმული საფეხური. ქვედა ჰორიზონტის კერამიკა მონაცრისფრო-ცარდისფერია, შემკულია ამოკაწრული სახეებით. ზედა ფენაში ჭარბობს რელიეფური სპირალებით შემკული შავპრიალა და წაბლისფერი ჭურჭელი. ქვის იარაღიდან გვხვდება კაჟის, რწეულას და ობსიდიანის დაკბილული ნამგლის ჩასართები, სატეხები, ისპირისპირები, ფირფიტები, ანატკეცები, ანდეზიტბაზალტის სანაყები, როდინები, ხელსაფქვავები და სხვა. თეთრიწყაროს ნასოფლარის მასალის უმთავრესი ნაწილი მტკვარ-არაქსის კულტურის საწყისი საფეხურის ძეგლების (დიდუბე, კიკეთი, ოზნი, ბეშთაშენი, სამშვილდე, კოდა, თამარისი და სხვა) მსგავსია. გობეჯიშვილი გ.,თეთრი წყაროს ნასოფლარი, თბ., 1978 ფხაკაძე გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 639.
თეთრმუცელა სელაპი

თეთრმუცელა სელაპი (ლათ. Monachus monachus) — ძუძუმწოვარი ცხოველი ნამდვილი სელაპების ოჯახისა. გავრცელებულია კანარისა და მადეირის კუნძულების ზონაში, აღმოსავლეთით — ხმელთაშუა ზღვის გავლით შავ ზღვაში, სადაც მხოლოდ (ისიც იშვიათად) ბულგარეთის სანაპიროებთან გვხვდება. თეთრმუცელა სელაპის სხეულის სიგრძე 3-3,8 მ-ს აღწევს. იკვებება თევზებითა და მსხვილი კიბოსნაირებით. მცირერიცხოვნების გამო სარეწაო მნიშვნელობა არ აქვს. 1982 წელს გამოცემულ „საქართველოს წითელ წიგნში“ შეტანილია როგორც მეტად იშვიათი და მცირერიცხოვანი, გადაშენების გზაზე მდგარი, თუმცა ამჟამად საქართველოს სანაპირო წყლებში იგი უკვე გადაშენებულია და 2006 წელს დამტკიცებულ საქართველოს „წითელ ნუსხაში“ მას მინიჭებული აქვს ბუნების დაცვის საერთაშორისო კავშირის (IUCN) კატეგორია RE (Regionally Extinct) — გადაშენებული რეგიონულ დონეზე. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 641. საქართველოს სსრ წითელი წიგნი. 1982, გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“, თბილისი. საქართველოს „წითელი ნუსხა“, დამტკიცებული საქართველოს პრეზიდენტის 2006 წლის 2 მაისის #303 ბრძანებულებით.
ლავრენტი ჭიჭინაძე

ლავრენტი ჭიჭინაძე (დ. 3 ივნისი, 1906, საქარა — გ. 16 აგვისტო, 1997) — ქართველი მწერალი. დაიბადა 1906 წლის 3 ივნისს სოფელ საქარაში. 1930 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პედაგოგიკის ფაკულტეტი. 1927 წელს დაიწყო საკუთარი ლექსებისა და მოთხრობების გამოქვეყნება. 1933 წელს გამოსცა პირველი წიგნი — საბავშვო მოთხრობათა კრებული „ისლიანი სახლები“. 1934-1941 წლებში მუშაობდა რედაქტორად, ჟურნალ „ოქტომბრელში“. 1941-1945 წლებში მონაწილეობდა მეორე მსოფლიო ომში. 1947-1963 წლებში იყო გაზეთ „ნორჩი ლენინელის“ პასუხისმგებელი მდივანი, 1965-1967 წლებში — საბავშვო წიგნის სახლის დირექტორი. რომანი „ნარბევი“ (1938) ისტორიულ მოთხრობათა კრებული „ნადირ-შაჰის ხმალი“ (1942) მოთხრობებისა და ზღაპრების კრებული „ორი ნაპირი“ (1966) მოგონებანი „შუქი სხივოსანთა“ (1974) ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 403. ლავრენტი ჭიჭინაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
რასულუ (იმიშლი)

რასულუ (აზერ. Rəsullu) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,369 კაცი. რასულუ GEOnet სახელების სერვერზე
თეთრულასებრნი

თეთრულასებრნი (ლათ. Pieridae) — მწერების ოჯახი ქერცლფრთიანების რიგისა. დღის პეპლებია. მათი ფრთების შლილი 8 სმ აღწევს. აქვთ თეთრი ან ყვითელი, შავი ლაქებით მოფენილი ფრთები. ოჯახში 500-ზე მეტი სახეობაა. ცალკეული გვარები, როგორც წესი, დაკავშირებულია მცენარეთა გარკვეულ ოჯახებთან: თეთრულები (Pieris) — ჯვაროსნებთან, ყვითელანი (Colias) — პარკოსნებთან და ა. შ. თეთრულასებრნს განეკუთვნება სასოფლო-სამეურნეო კულტურებისა და ხეხილის მავნებლები: კომბოსტოს თეთრულა (Pieris brassicae), თალგამის თეთრულა (Pieris rapae), ხეხილის მავნებელი — კუნლის პეპელა (Aporia crataegi) და სხვა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 641.
შაჰვერდილი

შაჰვერდილი (აზერ. Şahverdili) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,315 კაცი. შაჰვერდილი GEOnet სახელების სერვერზე
სარისუ (იმიშლი)

სარისუ (აზერ. Sarısu) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. სარისუ GEOnet სახელების სერვერზე
სარიხანლი

სარიხანლი (აზერ. Sarıxanlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 6,251 კაცი. სარიხანლი GEOnet სახელების სერვერზე
სოლთანმურადლი

სოლთანმურადლი (აზერ. Soltanmuradlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 876 კაცი. სოლთანმურადლი GEOnet სახელების სერვერზე
თელიშლი

თელიშლი (აზერ. Telişli) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 789 კაცი. თელიშლი GEOnet სახელების სერვერზე
ვათეგა

ვათეგა (აზერ. Vətəgə) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. ↑ Belediyye Informasiya Sistemi Azerbaijani. დაარქივებულია ორიგინალიდან — September 24, 2008.
ხალფალი (იმიშლი)

ხალფალი (აზერ. Xəlfəli) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2,289 კაცი. ხალფალი GEOnet სახელების სერვერზე
შვაბიის ალბის მღვიმეები და გამყინვარების პერიოდის ხელოვნება

შვაბიის ალბის მღვიმეების შემადგენლობაში შედის ექვსი მღვიმე, რომელიც მდებარეობს სამხრეთ გერმანიაში, რომელსაც იყენებდნენ გამყინვარების პერიოდის ადამიანები 33-43 ათასი წლის წინ თავშესაფრად. გამოქვაბულები მდებარეობს ლონისა და აჩის ხეობებში. გამოქვაბულებში აღმოჩენილია ქალის ფიგურები, ცხოველების ფიგურები (მათ შორის გამოქვაბულის ლომები, მამონტები, ცხენები), მუსიკალური ინსტრუმენტები. ზოგიერთი ფიგურა ნახევრად ცხოველია, ნახევრად ადამიანი. ↑ Caves and Ice Age Art in the Swabian Jura. იუნესკო. ციტირების თარიღი: 18 July 2017.
თეთრყვავილა

თეთრყვავილა (ლათ. Galanthus) — მცენარის გვარი ამარილისისებრთა ოჯახისა. პატარა ზომის მრავალწლოვანი ბოლქვიანი მცენარეებია. აქვთ ორი, ხაზური ან მოგრძო ხაზური ფოთლები და რამდენადმე გრძელი საყვავილე ღერძი, რომელზედაც მეტწილად ერთი თავჩაქინდრული თეთრი ყვავილია. 17-18 სახეობა გავრცელებულია მცირე აზიაში, ცენტრალურ და სამხრეთ ევროპაში. 11 სახეობა კავკასიაშია გავრცელებული, საქართველოში — 9 (ალპური თეთრყვავილა, ლაგოდეხის თეთრყვავილა, ბრტყელფოთოლა თეთრყვავილა, ვორონოვის თეთრყვავილა და სხვ.), რომელიც მთის ტყეებსა და მაღალმთის მდელოებზე იზრდება, მ. შ. საქართველოს ენდემია, ხოლო 1 — კავკასიისა. ადრე გაზაფხულზე ლამაზად მოყვავილე მცენარეებია. ცნობილია მისი ბაღის რამდენიმე ფორმა, მ. შ. ვარაც (ბუთხუზაც). თეთრყვავილას ზოგიერთი სახეობის ფოთლები და ბოლქვები შეიცავს ალკალოიდებს — ლევოინსა და ლევკოციტინს. ხინთიბიძე ლ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 641.
დოროთეა გონძაგა

დოროთეა გონძაგა (იტალ. Dorothea Gonzaga; დ. 6 დეკემბერი, 1449 — გ. 20 აპრილი, 1467) — გონძაგას დინასტიის წარმომადგენელი. მონფერატოს მარკიზ ლუიჯი III-ისა და ბარბარა ბრანდენბურგელის ასული. მილანის ჰერცოგინია 1466-68 წლებში როგორც გალეაცო მარია სფორცას პირველი ცოლი. დოროთეა დაიბადა 1449 წლის 6 დეკემბერს. იგი იყო მონფერატოსა და მანტუას მარკიზ ლუიჯი III გონძაგასა და მისი ცოლის, ბარბარა ბრანდენბურგელის რვა შვილიდან შუათანა. მას სახელი დეიდამისის, დანიის, ნორვეგიისა და შვედეთის დედოფალ დოროთეა ბრანდენბურგელის პატივსაცემად დაარქვეს. დოროთეას უფროსი და, სუზანა სამი წლის ასაკშივე დანიშნეს მილანის ჰერცოგ ფრანჩესკო I-ისა და ბიანკა მარია ვისკონტის უფროს ვაჟზე, გალეაცო მარია სფორცაზე. მაგრამ, როდესაც სუზანა გაიზარდა, მისი სხეული დეფორმირდა, რის გამოც მილანელებმა ეს ნიშნობა გააუქმეს და მის ნაცვლად 1457 წელს გალეაცოზე დოროთეა დანიშნეს. ქორწინებამდე ცოტა ხნით ადრე, სამეფო ოჯახის ექიმმა დოროთეას რამდენიმე ტესტი ჩაუტარა, საიდანაც დაასკვნა რომ უბიწო იყო და სფორცას ოჯახი არ შერცხვებოდა. ამ ყოველივემ მანტუელები განარისხა და დროებით ნიშნობაც კი გააუქმეს, თუმცა 1466 წელს, ფრანჩესკო I-ის დაღუპვის შემდეგ დოროთეა და გალეაცო მარია დააქორწინეს, რომელთაც პირველად ერთმანეთი სწორედ ქორწილში ნახეს. იგი მართალია ქორწინებით მილანის ჰერცოგინია იყო, თუმცა მილანში არასდროს ყოფილა. ქორწილიდან სულ რამდენიმე თვეში, 1467 წლის 20 აპრილს იგი მშობლიურ მანტუაში გარდაიცვალა, 17 წლის ასაკში, რის გამოც გალეაცო მალევე მეორედ დაქორწინდა. Notizie su Dorotea Gonzaga, Archivio Storico Lombardo, 887 e 1889. La deformazione alla colonna vertebrale fu trasmessa alla dinastia Gonzaga da Paola Malatesta, moglie di Gianfrancesco Gonzaga
მიქელანჯელო ანტონიონი

მიქელანჯელო ანტონიონი (იტალ. Michelangelo Antonioni; დ. 29 სექტემბერი, 1912 — გ. 30 ივლისი, 2007) — იტალიელი კინორეჟისორი. ანტონიონი დაიბადა ქალაქ ფერარაში. დაამთავრა ბოლონიის უნივერსიტეტი ეკონომიკის ბაკალავრის ხარისხით. 1939 წელს მუშაობა დაიწყო რომში. რეჟისორული დებიუტი ანტონიონიმ 1942 წელს დოკუმენტური ფილმით „ადამიანები მდინარე პოდან“ დაიწყო. მისი პირველი გამორჩეული ფილმი იყო „მეგობრები“, რომელიც 1955 წელს ვერცხლის ლომით დაჯილდოვდა. მის შემოქმედებას ეკუთვნის ეგზისტენციალისტური ტეტრალოგია: „თავგადასავალი“, „ღამე“, „დაბნელება“, „წითელი უდაბნო“. ფილმი „ღამე“ ოქროს დათვით დაჯილდოვდა, ხოლო თავად ანტონიონიმ დავიდ დი დონატელოს პრემია მიიღო საუკეთესო რეჟისორისთვის. ანტონიონის ეკუთვნის ასევე „ზაბრისკი პოინტი“, რომლის მუსიკა Pink Floyd-ს ეკუთვნის და „პროფესია რეპორტიორი“ ჯეკ ნიკოლსონის მონაწილეობით. ფილმი „წითელ უდაბნო“ 1964 წელს ვენეციის კინოფესტივალზე ოქროს ლომით დაჯილდოვდა, ხოლო ფილმი ფოტოგადიდება კანის კინოფესტივალის ოქროს პალმის რტოს მფლობელი გახდა. კინორეჟისორი ყურადღებას ყოველთვის ადამიანებს შორის კომუნიკაციის პრობლემაზე ამახვილებდა. მისი მუზა მსახიობი მონიკა ვიტი იყო. ამ უკანასკნელს რამდენიმე მთავარი როლი აქვს შესრულებული ანტონიონის ფილმებში. 1955 — დაქალები / Le amiche 1957 — ყვირილი / Il grido 1960 — თავგადასავალი / L’avventura 1961 — ღამე / La notte 1962 — დაბნელება / L’eclisse 1964 — წითელი უდაბნო / Il deserto rosso 1966 — ფოტოგადიდება / Blowup 1970 — ზაბრისკი პოინტი / Zabriskie Point 1975 — პროფესია: რეპორტიორი / Professione: reporter 1980 — ობერვალდის საიდუმლო / Il mistero di Oberwald 1982 — ქალის იდენტიფიკაცია / Identificazione di una donna 1995 — ღრუბლებს მიღმა (ვიმ ვენდერსთან ერთად) / Par Dela Les Nuages 2004 — ეროსი (ეპიზოდი «საგნების საშიში კავშირი») / Eros (Il filo pericoloso delle cose) ვიკიციტატაში არის გვერდი თემაზე: მიქელანჯელო ანტონიონი Michelangelo Antonioni კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში მიქელანჯელო ანტონიონი — 90, გიორგი გვახარია მიქელანჯელო ანტონიონი ფოტოგალერეა ინტერვიუების კრებული (ინგლისური) ანტონიონის ესსე „ნიუ-იორკის ხმა"
ხოშჩობანლი (იმიშლი)

ხოშჩობანლი (აზერ. Xoşçobanlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,281 კაცი. ხოშჩობანლი GEOnet სახელების სერვერზე
ხუბიარლი (იმიშლი)

ხუბიარლი (აზერ. Xubyarlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,082 კაცი. ხუბიარლი GEOnet სახელების სერვერზე
ბონა სავოიელი

ბონა სავოიელი (იტალ. Bona di Savoia; დ. 10 აგვისტო, 1449 — გ. 23 ნოემბერი, 1503) — სავოიის ჰერცოგ ლუდოვიკოსა და ანა კვიპროსელის ასული. საფრანგეთის დედოფალ შარლოტა სავოიელის და და საფრანგეთის მეფე შარლ VIII-ის დეიდა. მილანის ჰერცოგინია 1468-76 წლებში როგორც გალეაცო მარია სფორცას მეორე ცოლი. მილანის ჰერცოგ ჯან გალეაცო სფორცას, საღვთო რომის იმპერატრიცა ბიანკა მარია სფორცასა და ფერარას ჰერცოგინია ანა სფორცას დედა, პოლონეთის დედოფალ ბონა სფორცას ბებია. ბონა დაიბადა 1449 წლის 10 აგვისტოს ტურინში. იგი იყო სავოიის ჰერცოგ ლუდოვიკო სავოიელისა და მისი მეუღლის, ანა კვიპროსელის ასული. მას თვრამეტი და-ძმა ჰყავდა, მათ შორის: სავოიის ჰერცოგი ამადეო IX, სავოიის ჰერცოგი ფილიბერტო II, ჟენევას გრაფი ლუდოვიკო სავოიელი, მონფერატოს მარკიზა მარგერიტა სავოიელი და საფრანგეთის დედოფალი შარლოტა სავოიელი. 1464 წელს ბონა დაინიშნა ინგლისის მეფე ედუარდ IV-ზე, რომელმაც მალულად იქორწინა ელიზაბეთ ვუდვილზე. ამის შემდეგ, 1468 წლის 9 მაისს იგი ცოლად გაჰყვა მილანის უკვე დაქვრივებულ ჰერცოგ გალეაცო მარია სფორცას. ეს ქორწინება მოიაზრებოდა, როგორც სფორცების ალიანსი სავოიასა და საფრანგეთთან. ბონასა და გალეაცოს სულ ოთხი შვილი შეეძინათ, ორი ვაჟი და ორი ასული. გალეაცო მარია 1476 წლის 26 დეკემბერს, 32 წლის ასაკში მოკლეს შეთქმულებმა, რის შემდეგაც მილანის ჰერცოგი მათი ვაჟი ჯან გალეაცო ხდება. ახალი ჰერცოგი ჯერ მხოლოდ შვიდი წლის იყო, რის გამოც ქვეყანას ბონა მართავდა, როგორც რეგენტი. აღსანიშნავია, რომ იგი რეგენტი საკმაოდ დიდ ხანს, 1469-94 წლებში იყო. მას შემდეგ, რაც 1494 წელს მისი ვაჟი უძეოდ დაიღუპა, იგი თავისი მაზლის, მილანის ჰერცოგ ლუდოვიკო სფორცას რეგენტიც იყო. აღსანიშნავია, რომ ბონამ დიდგვაროვან ჩიკო სიმონეტასთან თანამშრომლობითა და ლუდოვიკოს დიდი სიხარულით, თავისი ყველა მაზლი გააძევა ქალაქიდან (ცხადია ლუდოვიკოს გარდა). რამდენიმე წელიწადში, სიმონეტას ძალაუფლება დაეცა და მასთან ერთად ბონაც. სულ მალე ლუდოვიკომ სახელმწიფო გადატრიალება მოაწყო და ბონას ჩამოართვა რეგენტობა, მეტიც, იგი მილანიდან გააძევა. ამის შემდეგ იგი თავის მშობლიურ სავოიაში დაბრუნდა და აქ დასახლდა. უკანასკნელი წლები ხელოვნების მფარველობასა და ფუფუნებაში გაატარა. იგი გარდაიცვალა 1503 წლის 23 ნოემბერს, 54 წლის ასაკში. ჯან გალეაცო (1469-1494), მილანის ჰერცოგი, იქორწინა იზაბელა არაგონელზე, რომელთანაც შეეძინა ოთხი შვილი, მათ შორის პოლონეთის დედოფალი ბონა სფორცა; ჰერმეს მარია (1470-1503), ტორტონას მარკიზი; ბიანკა მარია (1472-1510), პირველად იქორწინა სავოიის ჰერცოგ ფილიბერტო I-ზე, მისი დაღუპვის შემდეგ კი უკვე დაქვრივებულ და ცოლ-განაცილებ საღვთო რომის იმპერატორსა და ავსტრიის ერცჰერცოგ მაქსიმილიან I-ზე, თუმცა შვილები არცერთ ქმართან არ ჰყოლია; ანა (1476-1497), ცოლად გაჰყვა ფერარას, მოდენასა და რეჯოს ჰერცოგ ალფონსო I-ს, თუმცა შვილები არ ჰყოლია; Mariana Frigeni Careddu, Ludovico il Moro. Piacenza, Sperling e Kupfer 1997. ISBN 88-200-2434-9 Caterina Santoro, Gli Sforza: La casata nobiliare che resse il Ducato di Milano dal 1450 al 1535, Lampi di Stampa, Milano 1999 Guido Lopez, I Signori di Milano - dai Visconti agli Sforza, Newton&Compton Editori, Milano 2013 Daniel M. Bueno De Mesquita, BONA di Savoia, duchessa di Milano, in Dizionario biografico degli italiani, vol. 11, Roma, Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 1969.
იალავაჯი

იალავაჯი (აზერ. Yalavac) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2,879 კაცი. იალავაჯი GEOnet სახელების სერვერზე
იუხარი-ყარაგიუვენდლი

იუხარი-ყარაგიუვენდლი (აზერ. Yuxarı Qaragüvəndli) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. იუხარი-ყარაგიუვენდლი GEOnet სახელების სერვერზე
ჯან გალეაცო სფორცა

ჯან გალეაცო სფორცა (იტალ. Gian Galeazzo Sforza; დ. 20 ივნისი, 1469 — გ. 21 ოქტომბერი, 1494) — სფორცას დინასტიის წარმომადგენელი. მილანის ჰერცოგ გალეაცო მარიასა და ბონა სავოიელის უფროსი ვაჟი. მილანის ჰერცოგი 1476-94 წლებში. ცოლად ჰყავდა თავისი მამიდაშვილი იზაბელა არაგონელი, რომელთანაც ოთხი შვილი ჰყავდა, მათ შორის პოლონეთ-ლიტვის დედოფალი ბონა სფორცა. ჯან გალეაცო დაიბადა 1469 წლის 20 ივნისს. იგი იყო მილანის ჰერცოგ გალეაცო მარია სფორცასა და მისი მეორე ცოლის, ბონა სავოიელის პირველი ვაჟი. 1476 წელს შეთქმულებმა მამამისი 32 წლის ასაკში მოკლეს, რის გამოც ახალი ჰერცოგი 7 წლის ჯან გალეაცო გახდა, რომლის რეგენტიც დედამისი, ბონა სავოიელი გახდა. მან დროებით მოახერხა თავისი მაზლების მილანიდან გაძევება, რომელთაც თვალი მისი ვაჟის ტახტზე ეჭირათ. სულ მალე ჯან გალეაცოს ბიძა, ლუდოვიკო სფორცა დაუბრუნდა მილანს, რომელმაც მალე იმდენად დიდი ძალაუფლება მოიპოვა, რომ ფაქტობრივად მილანის დე-ფაქტო მმართველად იქცა. 1494 წლის 21 ოქტომბერს, 25 წლის ჯან გალეაცო გარდაიცვალა, რომელიც ბიძამისმა ლუდოვიკომ მოწამლა, ბონა სავოიელი და ჯან გალეაცოს ცოლ-შვილი კი გააძევა. საფრანგეთის მეფე შარლ VIII-ის მხარდაჭერით, ლუდოვიკომ მოახერხა და მილანის ჰერცოგი გახდა, მიუხედავად იმისა, რომ ჯან გალეაცოს ვაჟი დარჩა. 1489 წლის თებერვალში, ჯან გალეაცომ ცოლად შეირთო თავისი მამიდაშვილი იზაბელა არაგონელი, რომელთანაც ოთხი შვილი შეეძინა: ფრანჩესკო (1491-1512), გარდაიცვალა დაუქორწინებელი; იპოლიტა (1493-1501), გარდაიცვალა მცირეწლოვანი; ბონა (1494-1557), ცოლად გაჰყვა პოლონეთისა და ლიტვის მეფე სიგიზმუნდ I-ს, რომელთანაც შეეძინა უნგრეთის დედოფალი იზაბელა, პოლონეთის მეფე სიგიზმუნდ II, ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგის ჰერცოგინია სოფია, პოლონეთის დედოფალი ანა და შვედეთის დედოფალი კატარინა იაგელონები; ბიანკა (1495-1496), გარდაიცვალა ჩვილობაში; Burckhardt, Jacob (1878). The Civilization Of The Renaissance in Italy. University of Toronto - Robarts Library: Vienna Phaidon Press. p. 23. Retrieved 28 February 2019.
იუხარი-ყარალარი

იუხარი-ყარალარი (აზერ. Yuxarı Qaralar) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,172 კაცი. იუხარი-ყარალარი GEOnet სახელების სერვერზე
კაბალა (მრავალმნიშვნელოვანი)

კაბალა შეიძლება აღნიშნავდეს: კაბალა — ძვ. საქართველოში — იჯარა კაბალა — მისტიკური სწავლება
თორნიკე კვიტია

თორნიკე გელას ძე კვიტია (რუს. Торнике Гелаевич Квития; დ. 17 აპრილი, 1992) — ქართული წარმოშობის რუსი ფეხბურთელი, რომელიც ამჟამად თავისუფალი აგენტია. მისი დებიუტი შედგა რუსეთის მეორე დივიზიონში „კოლომნას“ შემადგენლობაში, 2016 წლის 28 ივლისს, „დნეპრ სმოლენსკის“ წინააღმდეგ. ↑ Game Report by PFL. Russian Professional Football League (28 July 2016).
კ2

კ2 (K2, ასევე ჩოგორი — დიდი მთა, გამარტ. ჩინ.: 乔戈里峰) — დედამიწაზე სიმაღლით მეორე მწვერვალი ევერესტის შემდეგ. მისი სიმაღლე 8611 მეტრია ზღვის დონიდან. მდებარეობს პაკისტანში (ტახკორღანის ტაჯიკური ავტონომიური ოლქი) და ყარაყორუმის მთათა სისტემას ეკუთვნის, ჰიმალაის დასავლეთით. რვაათასიანები
ბალიქი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ბალიქი შეიძლება აღნიშნავდეს: ბალიქი — სოფელი აზერბაიჯანში, ისმაილის რაიონი ბალიქი — სოფელი ბალიქი — ტბა
განდოვი (მრავალმნიშვნელოვანი)

განდოვი შეიძლება აღნიშნავდეს: განდოვი — სოფელი აზერბაიჯანში, ისმაილის რაიონი განდოვი — სოფელი აზერბაიჯანში, ლერიქის რაიონი განდოვი — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონი
გარაიბეილი (მრავალმნიშვნელოვანი)

გარაიბეილი შეიძლება აღნიშნავდეს: გარაიბეილი — სოფელი აზერბაიჯანში, ისმაილის რაიონი გარაიბეილი — სოფელი აზერბაიჯანში, უჯარის რაიონი
კაბალი

კაბალი — მდინარე აღმოსავლეთ საქართველოში, ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტში, ალაზნის მარცხენა შენაკადი. სათავე აქვს კახეთის კავკასიონის სამხრეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 2720 მ, სიგრძე 45 კმ, აუზის ფართობი 391 კმ². საზრდოობს თოვლის, წვიმისა და მიწისქვეშა წყლით. წყალდიდობა იცის გაზაფხულზე, მდგრადი წყალმცირობა — ზამთარში, არამდგრადი — ზაფხულში, წყამოვარდნები — შემოდგომაზე. კაბალის წყლით ირწყვის 2854 ჰა ფართობი. აფხაზავა ი., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. — გვ. 417.
ეთერი თუთბერიძე

ეთერი გიორგის ასული თუთბერიძე (რუს. Этери Георгиевна Тутберидзе; დ. 24 თებერვალი, 1974, მოსკოვი, სსრკ) — რუსი ფიგურული სრიალის მწვრთნელი. მუშაობს ინდივიდუალურ სპორტსმენებთან. მისმა აღზრდილმა სამმა მოსწავლემ მოიპოვა ოლიმპიური მედალი. დაიბადა 1974 წლის 24 თებერვალს, მოსკოვში. ჰყავს 3 და და 1 ძმა. არის ნახევრად ქართველი, მეოთხედით რუსი, ხოლო მეოთხედით სომეხი. მისი დედა იყო მთავარი ინჟინერი სსრკ-ის აგროტექნიკის სამინისტროში. მამა მუშაობდა ტაქსის მძღოლად. დაამთავრა იპოლიტოვ ივანოვის მუსიკალური სკოლა ფორტეპიანოს განხრივ. ფიგურული სრიალი 4 წლის ასაკში დაიწყო, როგორც ინდივიდუალურ მოციგურავედ. მისი პირველი მწვრთნელი იყო ედუარდ პლინერი. ასევე სწავლობდა ფიზკულტურის აკადემიაში და მიიღო ქორეოგრაფის კვალიფიკაცია. ხერხემალზე მიღებული ტრავმის შემდეგ გადავიდა კატეგორიაში „ცეკვები ყინულზე“, მონაწილეობა მიიღო საბჭოთა კავშირის თასზე. 1990-იანი წლების დასაწყისში გამოდიოდა რუსულ „ბალეტი ყინულზე“. 18 წლის ასაკში ეთერი გადავიდა აშშ-ში. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ეთერი თუთბერიძე ეთერი თუთბერიძე დაარქივებული 2020-10-25 საიტზე Wayback Machine. — Mos.ru ეთერი თუთბერიძე — Solovieff.ru ↑ Ermolina, Olga (25 თებერვალი, 2014). „Этери Тутберидзе: «Многие спортсмены, которые выходят на высокий уровень, максималисты»“ [Eteri Tutberidze: "Many elite athletes are overachievers"] (Russian). Russian Figure Skating Federation. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 28 აგვისტო, 2014. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date= და |archivedate=-ში (დახმარება) ↑ Этери Георгиевна Тутберидзе Russian. fskate.ru. ↑ Berlot, Jean-Christophe (11 დეკემბერი, 2014). „Tutberidze trying to lead her skaters to the light“. IceNetwork. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-07-18. ციტირების თარიღი: 2019-06-25. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date=-ში (დახმარება) ↑ Ermolina, Olga (22 მარტი, 2015). „ЭТЕРИ ТУТБЕРИДЗЕ: ПЯТЫЙ ЭЛЕМЕНТ“ [Eteri Tutberidze: Fifth element] (Russian). Russian Figure Skating Federation. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date=-ში (დახმარება)
ისთისუ (მრავალმნიშვნელოვანი)

ისთისუ შეიძლება აღნიშნავდეს: ისთისუ — სოფელი აზერბაიჯანში, ისმაილის რაიონში ისთისუ — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორის რაიონში ისთისუ — დაბა აზერბაიჯანში, ქალბაჯარის რაიონში ისთისუ — სოფელი აზერბაიჯანში, ხაჩმაზის რაიონში
კაბალი (მრავალმნიშვნელოვანი)

კაბალი შეიძლება აღნიშნავდეს: კაბალი — მდინარე კახეთის მხარეში კაბალი — სოფელი ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტში
ნამაზგაჰი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ნამაზგაჰი შეიძლება აღნიშნავდეს: ნამაზგაჰი — სოფელი აზერბაიჯანში, ისმაილის რაიონი ნამაზგაჰი — სოფელი ირანში, ფარსის ოსტანი ნამაზგაჰი — სოფელი ირანში, ქურთისტანის ოსტანი ნამაზგაჰი — სოფელი ირანში, ჰამადანის ოსტანი
ყაზლი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ყაზლი შეიძლება აღნიშნავდეს: ყაზლი — სოფელი აზერბაიჯანში, ისმაილის რაიონი ყაზლი — სოფელი აზერბაიჯანში, საბირაბადის რაიონი
სოლთანქენდი (მრავალმნიშვნელოვანი)

სოლთანქენდი შეიძლება აღნიშნავდეს: სოლთანქენდი — სოფელლი აზერბაიჯანში, ისმაილის რაიონი სოლთანქენდი — სოფელლი აზერბაიჯანში, ჯალილაბადის რაიონი
კენტრონი

კენტრონი (სომხ. Կենտրոն հեռուստատեսություն) — კერძო სამაუწყებლო ტელეკომპანია სომხეთში, დაფუძნდა 2002 წელს. არხის მაუწყებლობის ზონაა სომხეთი. ტელევიზიის სურათის ფორმატებია: 1080i და SDTV. არხი მაუწყებლობს ონლაინშიც. ოფიციალური საიტი Armenian TV
ქანა (მრავალმნიშვნელოვანი)

ქანა შეიძლება აღნიშნავდეს: ქანა — სოფელი აზერბაიჯანში, ისმაილის რაიონი ქანა — სოფელი ლიბანში
ივანოვკა (მრავალმნიშვნელოვანი)

ივანოვკა შეიძლება აღნიშნავდეს: ივანოვკა — სოფელი აზერბაიჯანში, ისმაილის რაიონი ივანოვკა — სოფელი საქართველოში, თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტი ივანოვკა — სოფელი მოლდოვაში, ფლორეშტის რაიონი ივანოვკა — სოფელი მოლდოვაში, ფელეშტის რაიონი ივანოვკა — სოფელი მოლდოვაში, ჰინჩეშტის რაიონი ივანოვკა — სოფელი მოლდოვაში, ბასარაბეასკის რაიონი ივანოვკის რაიონი — რაიონი უკრაინაში, ოდესის ოლქი
ყალაგაჰი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ყალაგაჰი შეიძლება აღნიშნავდეს: ყალაგაჰი — სოფელი აზერბაიჯანში, ისმაილის რაიონი ყალაგაჰი — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონი ყალაგაჰი — სოფელი აზერბაიჯანში, ყუბის რაიონი
თეკლას მონასტერი

თეკლას მონასტერი — იერუსალიმში, ქართველთა მონასტერი პალესტინაში. დგას იერულასიმში ქრისტეს საფლავის მახლობლად. აშენებულია XV საუკუნის შუა ხანებში იერუსალიმის ჯვრის მონასტრის წინამძღვრის (ჯვრის მამის) ქრისტეფორე ზედგენიძისა და მისი ნათესავების მიერ. თეკლას მონასტერი იხსენიება იერუსალიმის № 161 ხელნაწერის მინაწერში. XVI საუკუნის II ნახევარსა და XVII საუკუნის დასაწყისს შორის ჯვრის მამას ქაიხოსრო ზედგენიძეს მონასტერში აუშენებია ზღუდე და სენაკი. იერუსალიმის პატრიარქის დოსითეოსის († 1707) ცნობით, XVII საუკუნის დასაწყისში ქართველებმა თეკლას მონასტერი იერუსალიმის პატრიარქს თეოფანეს († 1646) დაუთმეს, ხოლო მონასტრის მეორე ნახევარი (სამხრეთი) კოპტებისაგან უყიდია პატრიარქ პაისიოსს († 1660) და აღუდგენია ეკლესია, ეზო და ბაღი. 1965 წელს მიაკვლიეს მონასტრის შენობას, რომელზეც ასომთავრულით ამოკვეთილია სამშენებლო წარწერა. ქ. მე, ზედგენისძემან, ჯუარის მამამან ქაიხოსრო, აღვაშენე ზღუდე ესე და სენაკი. წმიდაო და მხევალ ქალწულ მოწამეო თეკლა, მეოხ და მცველ ექმენ ქაიხოსროს და მისთა დედა-მამათა შეუნდვნეს ღმერთმან, ამინ! მიქაძე გ., „იერუსალიმის უცნობი ქართული საამშენებლო წარწერა“. «ქართული წყაროთმცოდნეობა», 1971, ტ. 3; მიქაძე გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 643-644.