laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
კასერესი (ქალაქი)

კასერესი (ესპ. Cáceres) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში. ესტრემადურის ავტონომიური რეგიონის შემადგენლობაში. ქალაქი დააარსეს რომაელებმა 29 წელს. ქალაქის ძველი ნაწილი, სადაც განთავსებულია რომანული, ისლამური და გოთიკური არქიტექტურის ნიმუშები, 1986 წლიდან შეტანილია იუნესკოს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლებში (კრიტერიუმი III, IV). ქალაქი წარდგენილია 2016 წლის ევროპის კულტურული დედაქალაქის ნომინაციაზე. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კასერესი (ქალაქი) ოფიციალური საიტი ქალაქის მონუმენტების გეგმა კასერესის რუკა Guía contemporánea visual e icónica de la Región Extremeña დაარქივებული 2009-04-26 საიტზე Wayback Machine. Cáceres en ConsultaTodo დაარქივებული 2008-12-05 საიტზე Wayback Machine. კასერესის პორტალი რუკა
სიდაკოსი

სიდაკოსი (ესპ. Río Cidacos) — მდინარე ესპანეთში. ებროს შენაკადი. იგი მიედინება 77 კილომეტრზე, მანამ სანამ შეუერთდება ებროს კალაჰორაში. სიდაკოსს ხშირად იყენებენ სოფლებში სარწყავად. მდინარე კალაჰორაში ხშირად შრება.
ბენინის დეპარტამენტები

ბენინის დეპარტამენტები — ბენინი იყოფა 12 დეპარტამენტად (ფრანგ. départements) და 77 კომუნად (ფრანგ. commune). 1999 წელს შეიქმნა 6 ახალი დეპარტამენტი. * შეიქმნა 1999 წელს. ბენინის კომუნები ბენინის საელჩო (ფრანგული) Projections De La Population Du Benin Par Departement (ფრანგული) ↑ 2013 წლის მოსახლეობის აღწერა — geohive
გვადალმედინა

გვადალმედინა – მდინარე, მიედინება მალაგაში, ესპანეთი. ისტორიულად, მას დიდი როლი აქვს ნათამაშები ქალაქის ისტორიაში. იგი ყოფს ქალაქს ორ ნაწილად. ქალაქის ისტორიული ცენტრი განთავსებულია მარცხენა მხარეს. გვადალმედინა სათავეს იღებს ლა-კრუსში. მისი სიგრძეა 47 კმ. მდინარე მალაგას ჩაედინება ხმელთაშუა ზღვაში. Miguel Ángel Catalina Mimendi, Hidrología Forestal de la Provincia de Málaga. Diputación de Málaga, 2002. VV.AA, Por los ríos de Málaga. Airon Ediciones, Málaga 2004. ISBN 84-96124-03-7.
დანიელ ორტეგა

ხოსე დანიელ ორტეგა საავედრა (ესპ. José Daniel Ortega Saavedra; დ. 11 ნოემბერი 1945) — ნიკარაგუის 58-ე და მოქმედი 62-ე პრეზიდენტი. სანდინისტების ეროვნულ-ლიბერალური ფრონტის თავმჯდომარე. 2008 წლის 2 სექტემბერს, ნიკარაგუის არმიის დაარსების 29-ე წლისთავისადმი მიძღვნილ ცერემონიალზე, ორტეგამ საჯაროდ განაცხადა, რომ „ნიკარაგუა აღიარებს სამხრეთ ოსეთისა და აფხაზეთის დამოუკიდებლობას და სრულად უჭერს მხარს რუსეთის მთავრობის პოზიციას“. ორტეგას გადაწყვეტილების შემდეგ, ნიკარაგუა რუსეთის შემდეგ მეორე სახელმწიფო გახდა, რომელმაც სამხრეთ ოსეთისა და აფხაზეთის საქართველოსგან დამოუკიდებლობა აღიარა. ერთი დღის შემდეგ, სეპარატისტული რეგიონები ვენესუელამაც აღიარა. ნიკარაგუამ დიპლომატიური ურთიერთობები უკვე დაამყარა აფხაზეთთან და უახლოეს მომავალში იგივეს გეგმავს სამხრეთ ოსეთთანაც. ↑ Nicaragua recognizes South Ossetia and Abkhazia. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-05-01. ციტირების თარიღი: 2012-05-17. ↑ Abkhazia, S. Ossetia may soon open embassies in Nicaragua, RIA Novosti, 03/06/2010.
მინო

მინო — ყველაზე გრძელი მდინარე გალისიაში, ესპანეთი. მისი სიგრძეა 320 კმ. სათავეს იღებს 695 მეტრზე, პედრეგალ დე ირიმიაზე. ჩაედინება ატლანტის ოკეანეში. მდინარეს იყენებენ ჰიდროელექტროსადგურისათვის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მინო Rio Miño: un rio maltratado საიტზე Wayback Machine (არქივირებულია ოქტომბერი 15, 2004) El Rio Miño y ciudad de Tui დაარქივებული 2003-10-18 საიტზე Wayback Machine. The Minho River Wine Tour Minho River border დაარქივებული 2018-08-13 საიტზე Wayback Machine.
დონ ხუან მანუელი

დონ ხუან მანუელი (ესპ. Don Juan Manuel; დ. 5 მაისი, 1282, ესკალონა — გ. 13 ივნისი, 1349, პენაფელი) — ესპანეთის მეფის ფერდინანდ III-ის შვილიშვილი, ალფონს X-ის დისწული და კასტილიის ერთ-ერთი დიდგვაროვანი სენიორი. იგი იყო სახელოვანი მეომარი, ჭკვიანი, წინდახედული პოლიტიკოსი და უაღრესად განათლებული ადამიანი. დონ ხუან მანუელის ყველაზე მნიშვნელოვანი ნაწარმოები „გრაფი ლუკანორი და პატრონიოა“, რომლის წერაც 1335 წელს დაამთავრა. წიგნი ოთხ ნაწილადაა დაყოფილი. ყველაზე დიდი პირველი ნაწილია, სადაც მოთავსებულია 51 ნოველა. მეორე, მესამე და მეოთხე ნაწილი აფორიზმებისა და ანდაზების კრებული არის იმავე თემებზე, რომლებზეც ნოველებია დაწერილი. დონ ხუან მანუელის არაერთი ნოველა ორიგინალური შინაარსისაა, მაგრამ ბევრი ესპანური და არაბული ხალხური ნოველების სიუჟეტზეა აგებული. „გრაფი ლუკანორი და პატრონიო“ პირველად 1575 წელს გამოაქვეყნა ესპანელმა მეცნიერმა და ჰუმანისტმა გონსალო დე მოლინამ სევილიაში ავტორის ბიოგრაფიითურთ. დონ ხუან მანუელი
ფერის ფერმა

ფერის ფერმა (ინგლ. Ferry Farm) — ფერმისა და სახლის სახელწოდება, სადაც ჯორჯ ვაშინგტონმა გაატარა თავისი ბავშვობის დიდი ნაწილი. ფერის ფერმა მდებარეობს აშშ-ში, სტრაფორდის ოლქში, მდინარე რაპაჰანოკის ჩრდილოეთ სანაპიროზე, ქალაქ ფრედერიკსბურგის მახლობლად. აშენდა 1738 წელს. ფართობი 278,000 მ². ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ფერის ფერმა ოფიციალური საიტი
ლიბერალ-კონსერვატორების ხუნტა

ლიბერალ-კონსერვატორების ხუნტა (ესპ. Triunvirato de Gobierno or Government Triumvirate) ნიკარაგუას მართავდა 1972 წლიდან 1974 წლამდე. თუმცა რეალური ძლაუფლება ეროვნული გვარდიის მეთაურის ანასტასიო სომოსა დებაილეს ხელში იყო. 1972 წელს დასრულდა ანასტასიო სომოსა დებაილეს საპრეზიდენტო ვადა. რადგანაც მას არ შეეძლო ზედიზედ მეორედ გაპრეზიდენტება. მოიფიქრა და 1971 წელს კონსერვატორების ლიდერ ფერნანდო აგუეროსთან ხელი მოაწერა "კუპია-კუმის პაქტს, რომლის საშუალებითაც შეეძლო 1972 წელს პრეზიდენტად არჩევა. ამ შეთანხმებით უმცირესობაში მყოფი კონსერვატორების კვოტა წარმომადგენლობით ორგანოში 40%-მდე გაიზარდა. 1974 წელს დანიშნულ არჩევნებამდე ხუნტას უხელმძღვანელებდნენ ერთი კონსერვატორი (აგუერო) და ორი ლიბერალი სომოსას ლიბერალური პარტიიდან- რობერტო მარტინეს ლაკაიო და ალფონსო ლოვო კორდერო. დანიშნულ არჩევნებში კი გაიმარჯვებდა ისვინსც იქნებოდა ეროვნული არმიის მეთაური. ეს პოსტი კი ანასტასიო სომოსა დებაილეს ჰქონდა. ამგვარად სომოსამ შემდეგ არჩევნებში მონაწილეობის მისაღები უფლება მოიპოვა. 1973 წელს ფერნანდოაგუიერომ ხუნტა დატოვა და იგი სხვა კონსერვატორმა ედმუნდო პაგაგა ირიასმა ჩაანაცვლა. ხუნტა დაიშალა 1974 წელს, როცა მეორე ვადით გაპრეზიდენტდა ანასტასიო სომოსა დებაილე.
ალფონსო ლოვო კორდერო

ალფონსო ლოვო კორდერო იყო ნიკარაგუელი პოლიტიკოსი და გენერალი ნიკაარგუის ლიბერალური პარტიიდან. მხარს უჭერდა ანასტასიო სომოსა დებაილეს რეჟიმს და მისი ნდობით აღჭურვილი პირი იყო. 1971 წელს ანასტასიო სომოსა დებაილემ კონსერვატორების ლიდერ ფერნანდო აგუიეროსთან ხელი მოაწერა "კუპია-კუმის პაქტს და შეიქმნა ხუნტა, რომელიც სომოსას შემდგომ არჩევნებში მონაწილეობის მისღების საშუალებას მისცემდა. დებაილეს ინტერესებიდან გამომდინარე შევიდა ლიბერალ-კონსერვატორების ხუნტაში ლიბერალური პარტიის წარმომადგენლად. იგი ხუნტას მართავდა 1972-1974 წლებში კონსერვატორების ლიდერ ფერნანდო აგუიეროსა და რობერტო მარტინეს ლაკაიოთან ერთად. თუმცა, ალფონსო მაინც სომოსას მარიონეტი იყო. ხუნტა დაიშალა 1974 წელს, როდესაც მეორე ვადით გაპრეზიდენტდა ანასტასიო სომოსა დებაილე.
რობერტო მარტინეს ლაკაიო

რობერტო მარტინეს ლაკაიო (ესპ. Roberto Martínez Lacayo; დ. 18 დეკემბერი, 1899 — გ. 16 თებერვალი, 1984) — ნიკარაგუელი პოლიტიკოსი, ნიკარგუის ლიბერალური პარტიიდან. მხარს უჭერდა ანასტასიო სომოსა დებაილეს რეჟიმს და მისი ნდობით აღჭურვილი პირი იყო. 1971 წელს ანასტასიო სომოსა დებაილემ კონსერვატორების ლიდერ ფერნანდო აგუიეროსთან ხელი მოაწერა „კუპია-კუმის პაქტს“ და შეიქმნა ხუნტა, რომელიც სომოსას შემდგომ არჩევნებში მონაწილეობის მისღების საშუალებას მისცემდა. დებაილეს ინტერესებიდან გამომდინარე შევიდა ლიბერალ-კონსერვატორების ხუნტაში ლიბერალური პარტიის წარმომადგენლად. იგი ხუნტას მართავდა 1972-1974 წლებში კონსერვატორების ლიდერ ფერნანდო აგუიეროსა და ლიბერალ ალფონსო ლოვო კორდეროსთან ერთად. თუმცა, რობერტო მაინც სომოსას მარიონეტი იყო. ხუნტა დაიშალა 1974 წელს, როდესაც მეორე ვადით გაპრეზიდენტდა ანასტასიო სომოსა დებაილე. La Prensa, 29. November 2004, Humberto Alvarado Vásquez — Médico de cuerpos y almas La Estrella, 1. Mai 1986, Junta
ფერნანდო აგუერო

ფერნანდო ბერნაბე აგუერო როჩა (ესპ. Fernando Bernabé Agüero Rocha; დ. 11 ივნისი, 1920, მანაგუა — გ. 28 სექტემბერი, 2011) — ნიკარაგუელი პოლიტიკოსი, ნიკარაგუის კონსერვატული პარტიის მგზნებარე წინამძღოლი. იყო ნიკარაგუელი დიქტატორის ანასტასიო სომოსა გარსიას ოპოზიციონერი. საბედისწერო აღმოჩნდა მისთვის სომოსასთან პაქტის დადება და 1971 წელს ლიბერალ-კონსერვატორების ხუნტაში შესვლა. იურისტი და ქარიზმატული ორატორი, 1960-იან წლებში დაინიშნა ნიკარაგუის კონსერვატული პარტიის ხელმძღვანლად და იმთავითვე ოპოზოციაში ჩაუდგა სომოსას ლიბერალურ მსოფლმხედველობაზე დაფუძნებულ რეჟიმს. 1966 წლის ოპოზიციურმა გაერთიანებამ თავის კანდიდატად წამოაყენა მომავალ საპრეზიდენტო არჩევნებზე. 1967 წლის 22 იანვარს მანაგუაში წინასაარჩევნოდ გამართულ მრავალრიცხოვან მიტინზე შთამბეჭდავი გამოსვლის შემდეგ თავის მომხრეებთან ერთად მანაგუის ქუჩებში მარშირება მოაწყო. მიტინგი სომოსას რეჟიმმა დაარბია და შედეგად უამრავი ადამიანი გარდაიცვალა. თავად ფერანდომ თავის პირად მცველ ედენ პასტორასთან ერთად თავი სასტუმროს შეაფარა. 1971 წელს ანასტასიო სომოსა გარსიასთან დადო სამარცხვინო კუპია კუმის (მოსკიტოს ენაზე „ერთი გული“) პაქტი, რომლის ძალითაც შევიდა ლიბერალ-კონსერვატორების ხუნტაში. ხუნტა ოფიციალურად მართავდა ნიკარაგუას, თუმცა ცხადი იყო, რომ რეალური ძალაუფლება მაინც სომოსას ხელში იყო. აგუეროს ამ პაქტის დადება გადააწყვეტინა იმან, რომ მისი მოწინააღმდეგე ჩამოროების მეტად უფრო მეტად არაკეთილმოსურნე იყო, ვიდრე სომოსას რეჟიმის მიმართ. პაქტის დადებით კი ივარაუდა უკეთეს და ხელსაყრელ მდგომარეობაში აღმოჩნდებოდა. კონსერვატორების ლიდერის ნაბიჯმათავზარი დასცა პარტიის წევრებს და დაიწყო განხეთქილება. უკვე ყოფილმა კონსერვატორმა პედრო ხოაკინ ჩამორო კარდენალმა ჩამოაყალიბა თავის პარტია. თავის მემუარებში, სომოსა აგუეროს მწვავედ აკრიტიკებდა თავის რეჟიმისთვის ძირისგამომთხრელი საქმიანობისთვის. საბოლოოდ, 1973 წლის 1 მარტს, სომოსამ აგუეროს ხუნტა დაატოვებინა მისი გაკრიტიკებისთვის. საზოგადოების უმეტესობას კი მიაჩნდა, რომ აგუერო სომოსას მეკავშირე იყო. 1960-იან წლებში, როცა სანდინისტებმა ააგორეს გუერილას ბრძოლა სამოსას მთავრობის წინააღმდეგ, აგუერო არ მიმხრობია მათ. ისინი კვლავ საწყის მდგომარეობას ინარჩუნებდნენ და სანდინისტები რადიკალებად მიაჩნდათ. 1979 წელს სანდინისტების ხელისუფლებაში მოსვლის შემდეგ მას საკუთრება ჩამოართვეს და აგუერო იძულებული გახდა მაიამიში გაქცეულიყო, საიდანაც ჩაერთო კონტრისტების მოძრაობაში. მან ჩამოაყალიბა სოციალისტ-კონსერვატორების პარტია, რათა პოლიტიკური წინააღმდეგობა გაეწია სანდინისტებისთვის. 1990-იან წლებში სანდინისტების დამარცხების შემდეგ აგუერომ ბოაკოს დეპარტამენტში მდებარე მამული დაიბრუნა.
ედმუნდო პაგაგა ირიასი

ედმუნდო პაგაგა ირიასი (ესპ. Edmundo Paguaga Irías; დ. 1923 — გ. 1 ივლისი, 2008, ოკოტალი) — ნიკარაგუელი პოლიტიკოსი და ნიკარაგუის კონსერვატული პარტიის წევრი. იგი შედიოდა ლიბერალ-კონსერვატორების ხუნტაში 1973 წლის 1 მარტიდან 1974 წლის 1 დეკემბრამდე, სანამ ხუნტა არ დაიშლალა. ედმუნდომ ჩაანაცვლა კონსერვატორების ლიდერი ფერნანდო აგუერო, რომელიც ხუნტიდან გააგდო ანასტასიო სომოსა დებაილემ. archivo.laprensa.com.ni
ადოლფო რობელო

ადოლფო რობელო (ესპ. Adolfo Robelo; დ. 11 ოქტომბერი, 1939) — ნიკარაგუელი პოლიტიკოსი, ბიზნესმენი და დიპლომატი. ნიკარაგუის დემოკრატიული მოძრაობის დამაარსებელი. ნიკარაგუის რევოლუციის აქტიური მონაწილე. ეროვნული აღორძინების მთავრობის ხუნტის წევრი. ადოლფო რობელო ხუნტის წევრად ირიცხებოდა 1980 წლის 22 აპრილიდან. მასთან ერთად იყვნენ: დანიელ ორტეგა, სერხიო რამირესი, მოსე ასან მორალესი ვიოლეტა ბარიოს დე ჩამორო. სომოსას რეჟიმის დამხობის შემდეგ, მალევე გამოირკვა, რომ რობელოს არავითარი ძალაუფლება არ გააჩნდა. 1980 წლის აპრილში მან ხუნტა დატოვა. მის ნაცვლად იმავე წლის 18 მაისს ახალი წევრები მიიღეს — არტურო კრუსი და რაფაელ კორდოვა რივასი. ↑ Ameringer, Charles D. (1992). Political Parties of the Americas, 1980s to 1990s: Canada, Latin America.... Greenwood Press, გვ. 465. ISBN 0-313-27418-5.
ალბაისინი

ალბაისინი (ესპ. El Albaicín) — თანამედროვე ქალაქ გრანადის (ესპანეთი) ერთ-ერთი რაიონი. ქალაქის ეს რაიონი 1994 წლიდან შეტანილია იუნესკოს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლებში (კრიტერიუმი I, III, IV). მანამდე გრანადის ორი რაიონი უკვე იყო აღნიშნულ სიაში (ალჰამბრა და ხენერალიფე). მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში Albayzín on ArchNet დაარქივებული 2006-04-22 საიტზე Wayback Machine. მსოფლიოს კულტურული მემკვიდრეობა ალბაისინი Albayzín in turgranada.es გრანადის პროვინციის ტურიზმის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2007-09-30 საიტზე Wayback Machine. Albayzín in granada-in.com დაარქივებული 2016-03-03 საიტზე Wayback Machine. Webcam Albayzín - Granada/Alhambra დაარქივებული 2012-04-19 საიტზე Wayback Machine.
სევილიის ალკასარი

სევილიის ალკასარი (ესპ. Reales Alcázares de Sevilla) — სამეფო ციხესიმაგრე ქალაქ სევილიაში (ანდალუსია, ესპანეთი). წლების განმავლობაში წარმოადგენდა მავრების ფორტს. პირველი სასახლე აშენდა ალმოჰადების დინასტიის დროს. ციხესიმაგრის უდიდესი ნაწილი კი აშენდა კასტილიის მეფის პედრო I-ის დროს. სასახლე ში კარგადაა დაცული მუდეხარის სტილიმუდეხარის არქიტექტურა, რომელსაც დამატებული აგვს გოთიკური სტილის ელემენტებიც. მთელი 700 წლის მანძილზე იყო ესპანეთის მეფეთა სასახლე. 1987 წლიდან სევილიის ალკასარი შეტანილია იუნესკოს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლებში (კრიტერიუმი I, II, III, VI). UNESCO: სევილიის კათედრალი, ალკასარი და ინდოეთის არქივი დაარქივებული 2008-04-11 საიტზე Wayback Machine.
ბლუფილდზის აეროპორტი

ბლუეფილდსის აეროპორტი — აეროპორტი ნიკარაგუაში. მდებარეობს ნიკარაგუის ქალაქ ბლუეფილდსიდან 2 კმ-ის მოშორებით. აეროპორტში ახლახან გაიხსნა თანამედროვე აღჭურვილობით მოწყობილი ტერმინალი. ქალაქთან დაკავშირება შესაძლებელია ტაქსებითა და სხვა საზოგადოებრივი ტრანსპორტით. ატლანტიკ ეარლაინი ლა კოსტენია თარგი ინფოდაფა აეროპორტი
რიოუნკაკუ

რიოუნკაკუ (იაპ. 凌雲閣, სიტყვასიტყვით: ღრუბლებსაცდენილი კოშკი) — იაპონიის პირველი დასავლური სტილის მაღლივი შენობა, რომელიც ასაკუსას უბანში იდგა ტოკიოში 1890 წლიდან მის დანგრევამდე 1923 წლის კანტოს დიდი მიწისძვრის შედეგად. „ასაკუსა ძუნიკაი“ (浅草十二階?, ასაკუსას თორმეტსართულიანი), როგორც მას მოფერებით ტოკიოელები უწოდებდნენ, ქალაქის ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული სანახაობა იყო და ასევე ახალი ტექნოლოგიების საჩვენებელი ადგილი, ვინაიდან ამ მდებარეობდა იაპონიის პირველი ელექტრიფიცირებული ლიფტი.
დეპრესია

დეპრესია (ლათ. depressio — „დათრგუნული“) — ადამიანის ფსიქიკური აშლილობა, რომელსაც ნეგატიური განწყობა, სევდა და დათრგუნულობა ახასიათებს; ასევე გუნებისა და თვითშეფასების გაუარესება, ცხოვრებისადმი ინტერესის დაკარგვა. დეპრესია შეიძლება გამოიწვიოს ბიოლოგიურმა, ფსიქოლოგიურმა, სოციალურმა და ცხოვრების წესთან დაკავშირებულმა ფაქტორებმა. ის მოქმედებს როგორც ადამიანის ფიქრებზე, ისე გრძნობებსა და ქცევებზე. დეპრესია მძიმე ფსიქიკური დაავადებაა, თუმცა პაციენტების 80% სრულად იკურნება. ძალიან მძიმე სახის დეპრესიამ შეიძლება ადამიანი ისე დააუძლუროს, რომ მან დაკარგოს ინტერესი ყველაფერი იმის მიმართ, რაც აინტერესებდა და მოსწონდა (ანჰედონია). დეპრესიის დიაგნოსტირებას ახდენს ფსიქიატრი ან ფსიქოთერაპევტი. დეპრესიის მკურნალობა მოიცავს როგორც ფსიქოთერაპიას, ისე მედიკამენტურ ან პროცედურულ მკურნალობას. დეპრესიის სიმპტომები და გამომწვევი მიზეზები დეპრესიის მკურნალობის გზები Simon, Karen Michele; Freeman, Arthur M.; Epstein, Norman (1986). Depression in the family. New York: Haworth Press. ISBN 0-86656-624-4.
კინგ-ჯორჯის ოლქი (ვირჯინია)

კინგ-ჯორჯის ოლქი — ოლქი რომელიც მდებარეობს ვირჯინიის შტატში. 2000 წლის მონაცემების მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობა არის 16 803. ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრია კინგ-ჯორჯი. ეს ოლქი არ არის ვაშინგტონ–ბალტიმორის მეგაპოლისის ნაწილი აქ დაიბადა ამერიკის შეერთებული შტატების პრეზიდენტი ჯეიმზ მედისონი კინგ-ჯორჯის ოლქი დაარსებულია 1720 წელს. ოლქს სახელი ეწოდა ინგლისის მეფის ჯორჯ I–ის პატივსაცემად. აშშ-ის სტატისტიკის დეპარტამენტის მიხედვით ოლქის საერთო ფართობი შეადგენს 486 კმ². 466 კმ² არის ხმელეთი ხოლო 20 კმ² შეადგენს წყალს. მთლიანი ფართობის 4.15% არის წყალი. ჩრდილოეთით მას ესაზღვრება მდინარე პოტომაკი, მდინარის მეორე ნაპირას არის ჩარლზის ოლქი. სამხრეთით კინგ-ჯორჯის ოლქს ესაზღვრება კაროლინის და ესექსის ოლქები; აღმოსავლეთით მდებარეობს ვესმორლენდის ოლქი ხოლო დასავლეთით სტაფორდის ოლქი. 2000 წლის აღწერის მიხედვით ოლქში ცხოვრობს 16 803 ადამიანი, 6 091 კომლი და 4 525 ოჯახი. მოსახლეობის 77.69% არის თეთრკანიანი, 18.73% შავკანიანი, 0.48% ადგილობრივი ამერიკელი (ე.წ. ინდიელები), 1.01% აზიელები, 2.09 სხვა რასის წარმომადგენლები, ხოლო 1.79% ლათინოამერიკელები. დალგრინი ფეირვიუ ბიჩი
სიმინდის კუნძულების აეროპორტი

სიმინდის კუნძულების აეროპორტი — აეროპორტი ნიკარაგუაში. მდებარეობს სიმინდის კუნძულებზე, ნიკარაგუაში. ემსახურება კუნძულის მაცხოვრებლებს. აშენდა ახალი მიმღები პუნქტი და ასაფრენი ზოლიც გაახლდა. აეროპორტიდან დასახლებულ პუნქტებთან დაკავშირება შესაძლებელია ტაქსებითა და ავტობუსებით. ატლანტიკ ეარლაინი ლა კოსტენია
ბილვის აეროპორტი

ბილვის აეროპორტი (ესპ. Aeropuerto de Bilwi) — აეროპორტი ნიკარაგუაში. მდებარეობს ქალაქ პუერტო კაბესასთან, ჩრდილოეთ ატლანტიკის ავტონომიურ რეგიონში, ატლანტის ოკეანის სანაპიროზე. დედაქალაქ მანაგუადან ჩაფრენას ერთი საათი სჭირდება. საერთაშორისო აეროპორტი ძირითადად ემსახურება ქალაქ პუერტო კაბესასს. მისი ასფალტირებული ასაფრენი ზოლი, რომელიც 2, 500 მეტრის სიგრძისაა, შესაფერისია სხვადასხვა სახის თვითმფრინავისთვის. მიმღები პუნქტი მუშაობს მხოლოდ დღის განმავლობაში. აეროპრტი ახორციელებს, როგორც მუდმივ საჰაერო რეისებს, ისე ჩარტერულსაც. ახალაშენებული ტერმინალის საერთო ფართობი არის 477 მ², პარკირებისთვის განკუთვნილი ტერიტორია კი- 2,400 მ², სადაც ეტევა 30, 000-მდე ავტომობილი. აეროპრტი ქალაქის ცენტრიდან მდებარეობს ერთის საათის სავალ მანძილზე. მასთან დაკავშირება შესაძლებელია ტაქსითა და საზოგადოებრივი ტრანსპორტით. ატლანტიკ ეარლაინი (ბლუეფილდსი, მანაგუა) ლა კოსტენია (ბლუეფილდსი, მანაგუა, როსიტა)
აუგუსტო სანდინოს საერთაშორისო აეროპორტი

აუგუსტო სანდინოს საერთაშორისო აეროპორტი (ესპ. Aeropuerto Internacional Augusto C. Sandino) — მთავარი აეროპორტი ნიკარაგუის დედაქალაქ მანაგუაში. 1968 წელს გახსნილ აეროპორტს დაარქვეს Las Mercedes Airport, მოგვიანებით, 1980-იან წლებში ნიკარაგუის ეროვნული გმირის სანდინოს სახელი უწოდეს. 2001 წელს კი არნოლდო ალემანმა მანაგუის საერთაშორისო აეროპორტი დაარქვა. 2007 წელს კი კიდევ ერთხელ გადაარქვეს სახილი და ისევ სანდინოს სახელი დაარქვეს, დანიელ ორტეგას ინიციატივით. 8,015 ფუტის სიგრძის ასაფრენი ზოლი 194 ფუტის სიმაღლეზე მდებარეობს. ყოველ წელიწადში გადაჰყავს 1,1 მილიონი ადამიანი და ცენტრალური ამერიკის ყველაზე გადატვირთულ აეროპორტებს შორის მეხუთე ადგილზეა. 1942 წლის 22 იანვარს ნიკაარგუის მთავრობამ და პანამერიკულმა ავიახაზებმა ხელი მოაწერეს შეთანხმებას, რომლის ძალითაც უნდა აეშენებინათ აეროპორტი "Las Mercedes Airport"-ის სახელით. მშენებლობის დასრულების შემდეგ, 1968 წლის 4 ივლისს აეროპორტი საზეიმოდ გახსნა ანასტასიო სომოსა დებაილემ. თავის დროზე მას ბოინგ 707-ის მიღების შესაძლებლობა ჰქონდა. 1970-იანი წლების დასაწყისში იგი კიდევ უფრო დაიხვეწა და იმ დრიოს თანამედროვე სტანდარტებს მიუახლოვდა. მას გააჩნდა ოთხი ჯანმრთელობის ზედამხედველი, რვა გამცილებელი და ათი მებაჟე. სრულად იყო აღჭურვილი კონდინცირების აპარატურით, ხმის გამაძლიერებლებით. ასევე მის ტერიტორიაზე მოწყობილი იყო რესტორანი. აეროპორტს შეეძლო ერთდდროულად სამი თვითმფრინავის მიღება. ფრენებს ახორციელებდნენ პანამერიკული სამყაროს ავიახაზები, იბერია, ლანიკა ეარლაინი, ნიკარაგუის ავიახაზები და სხვა უფრო მცირე მასშტაბის ავიახაზები. სანდინისტები გამარჯვების შემდეგ, მათ მხოლოდ სახელი შეუცვალეს. სხვა მხრივ ყურადღება რა მიუქცევიათ და ოდესღაც თანამედროვე აეროპორტმა მოძველება დაიწყო. ასე იყო 1996 წლამდე, როცა მრავალწლიანი ინტერვალის შემდეგ კვლავ გაახლეს. ამ დროს დამონტაჟდა ორი დახურული ხიდი.
ნიკარაგუის აეროპორტების სია

Empresa Administradora de Aeropuertos Internacionales (EAAI) დაარქივებული 2007-01-10 საიტზე Wayback Machine.
ევიტა პერონი

მარია ევა დუარტე პერონი (ესპ. María Eva Duarte de Perón; დ. 7 მაისი, 1919 — გ. 26 ივლისი, 1952) — პრეზიდენტ ხუან დომინგო პერონის (1895-1975) მეორე ცოლი. არგენტინის პირველი ლედი 1946 წლიდან გარდაცვალებამდე. მას ხშირად როგორც ევა პერონს მოიხსენიებდნენ ან მოფერებით ევიტა, რაც ითარგმნება როგორც „პატარა ევა“. დაიბადა 1919 წელს, არგენტინის პამპასის რეგიონის ერთ მიყრუებულ სოფელ ლოს-ტოლდოსში. ხუთშვილიან ოჯახში, ევიტა მეოთხე შვილი იყო. 1934 წელს, როდესაც ის 15 წლის იყო, ჩავიდა არგენტინის დედაქალაქ ბუენოს აირესში, სადაც ის მოღვაწეობდა სცენასა და კინოში. 1944 წლის 22 იანვარს, საქველმოქმედო ღონისძიების დროს, რომელიც მიწისძვრის მსხვერპლთა დასახმარებლად იმართებოდა, ევა შეხვდა პოლკოვნიკ ხუან პერონს. მომდევნო წელს ისინი დაქორწინდნენ. 1946 წელს, ხუან პერონი არგენტინის პრეზიდენტად აირჩიეს. შემდეგი ექვსი წლის განმავლობაში, ევა პერონი გახდა ძალიან პოპულარული თავისი პრო-პერონისტული განწყობით და ასევე მშრომელთა უფლებების დაცვით. ის ასევე გახდა შრომისა და ჯანმრთლობის მინისტრი და მართავდა ევა პერონის სახელობის საქველმოქმედო ფონდს, იბრძოდა არგენტინაში ქალების ხმის უფლებებისათვის. ასევე დააფუძნა და მართავდა ქვეყანაში პირველ ქალთა პარტიას — ქალ პერონისტთა პარტიას. 1951 წელს, ევა პერონი არგენტინის ვიცე-პრეზიდენტობის კანდიდატი გახდა. ამ საქმეში მას პერონისტული პოლიტიკის მომხრე ღარიბი მოსახლეობა ეხმარებოდა, რომლებსაც „უნიფხვოებს“ ეძახდნენ. მაგრამ სამხედრო და „ელიტის“ წარმომადგენლებმა იგი აიძულეს მოეხსნა თავისი კანდიდატურა. თუმცა 33 წლის ასაკში ოფიციალურად არგენტინის კონგრესის მიერ მიენიჭა „ერის სულიერი ლიდერის“ სტატუსი. 1952 წლის 26 ივლისს, ევა პერონი კიბოთი გარდაიცვალა. „Evita: The Woman Behind the Myth“. A&E Biography. 1996. დამოწმება journal საჭიროებს |journal=-ს (დახმარება) Adams, Jerome R (1993). Latin American Heroes: Liberators and Patriots from 1500 to the Present. Ballantine Books. ISBN 0-345-38384-2.  Ara, Pedro (1974). El Caso Eva Perón.  Barnes, John (1978). Evita, First Lady: A Biography of Eva Perón. New York, New York: Grove Press.  შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ევიტა პერონი“ ვიკისაწყობში. ევიტა პერონი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ევიტა პერონი. Find a Grave-ზე. Eva Perón Historical Foundation casahistoria pages on Perón Les Fearns site, also links to Eva Perón pages ↑ Fraser & Navarro (1996:158). "As Evita's health continued to deteriorate that month, the city of Quilmes resolved to change its name to 'Eva Perón,' and Congress, after a special legislative session, devoted to eulogies of 'the most remarkable woman of any historical epoch', gave her the title Jefe Espiritual de la Nacion (Spiritual Leader of the Nation)." ↑ Bolocco, Cecilia (18 November 2002). „A nation seeks salvation in Evita“. The Scotsman. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 3 სექტემბერი 2017. ციტირების თარიღი: 7 March 2017. ციტატა: „On 26 July 1952, a hushed Argentina heard Eva Perón, the 'spiritual leader of the nation', had died, aged 33.“ ↑ Crassweller (1987:245). "A week later, on her thirty-third birthday, she received from Congress the title of Spiritual Leader of the Nation."
ბასილი უჯარმელ-ჭყონდიდელი

ბასილი უჯარმელ-ჭყონდიდელი — საქართველოს სამეფოს მწიგნობართუხუცესი 1248-1265. მეფე დავით-ულუს საქართველოში არ ყოფნის დროს ბასილის სახელმწიფო მართვა ჰქონდა მინდობილი. ხელმძღვანელობდა საქართველოს მთავრობის იმ ღონისძიებათა შემუშავებასა და განხორციელებას, რომელთა მიზანი იყო XIII საუკუნის შუა წლების დიდი ეკონომიური კრიზისის შენელება. ბასილის წინადადებით გაღარიბებულ მოსახლეობას დაურიგდა ეკლესიის კუთვნილი მიწების ნაწილი. ამ ნიადაგზე ბასილს გადაემტერნენ ეკლესიის მაღალი წრეები, რომლებმას მეფე დავით-ულუ დაარწმუნეს ბასილის ორგულობაში. ცრუ ბრალდების საფუძველზე ბასილი დააპატიმრეს და გაუსამართლებლად ჩამოახრჩვეს. ლომინაძე, ბ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 221. ბასილი უჯარმელ-ჭყონდიდელი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ჯოჯოხეთი

ჯოჯოხეთი — სულის სასიკვდილო მდგომარეობა, ცოდვილთა დასასჯელი ადგილი (ქრისტიანობის, ისლამისა და ზოროასტრიზმის ტრადიცია. სამოთხის საწინააღმდეგოდ მდგომი. ჰეენა (ებრ. גיהינום) — იუდაიზმში ჯანმე — ეზიდიზმში ჯაჰანამი — ისლამში ძინდონი — ოსურ მითებში ნარაკა — ბუდიზმში პეკლო — სლავურ მითოლოგიაში ტარტარი — ბერძნულ მითოლოგიაში ჰელჰეიმი — სკანდინავიური მითოლოგიაში შიბალბა — მაია ცივილიზაციაში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჯოჯოხეთი
სამოთხე

სამოთხე, საუკუნო სასუფეველი — რელიგიურ წარმოდგენაში: ადამიანის სულის სავანე, სადაც მართალნი განისვენებენ ფიზიკური სიკვდილის შემდეგ. ღვთაებრივი სრულყოფილების მდგომარეობა. სამოთხის ტრადიციული ადგილმდგომარეობა- ზეცაა, თუმცა არსებობს გარკვეული წარმოდგენა მიწიურ სამოთხეზე (ედემი). ჯოჯოხეთის საწინააღმდეგოა. სამოთხე — ქრისტიანობის ლექსიკონი
ბასილი ხანძთელი

ბასილი ხანძთელი — IX საუკუნის ქართველი საეკლესიო მოღვაწე, ჰიმნოგრაფი. მოხსენიებულია გიორგი მერჩულის „გრიგოლ ხანძთელის ცხოვრებაში“. ყოფილა გრიგოლ ხანძთელის დედის მსახურის შვილი. აღიზარდა ხანძთაში, სადაც ერთხანს გრიგოლს მეჯინობეობას უწევდა („კარაულსა მამისა გრიგოლისსა ხედვიდა“), შემდეგ კი ხანძთის წინამძღვარი გახდა. გარდაიცვალა პარეხში, მიქელ პარეხელის სავანეში. ბასილი ხანძთელის აკროსტიქული საგალობლები შესულია მიქელ მოდრეკილის ჰიმნოგრაფიულ კრებულში. ლოლაშვილი ი., ქსე, ტ. 2, გვ. 221-222, თბ., 1977
ალტამირის მღვიმე

ალტამირის მღვიმე (ესპ. Altamira — მაღალი ხედი) — მღვიმე ესპანეთში, განთქმული ზემო პალეოლითის პერიოდის კედლის მხატვრობით. მღვიმე 295 მეტრის სიგრძისაა და მდებარეობს დასახლება სანტილანა დელ მარის სიახლოვეს, კანტაბრიაში, 30 კილომეტრში ქალაქ სანტანდერის დასავლეთით. მისი კედლები მოხატულია ველური ძუძუმწოვრებისა და ადამიანის ხელების ფერადი და პოლიქრომული გამოსახულებებით. მღვიმე ნახატებიანად იუნესკოს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაშია შეტანილი (კრიტერიუმი I, III). მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში ალტამირის მღვიმე იუნესკოს საიტზე