laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
გოგა ხაჩიძე

გიორგი (გოგა) ხაჩიძე (დ. 9 თებერვალი, 1974, თბილისი) — ქართველი ბიოლოგი, პოლიტიკოსი. საქართველოს გარემოს დაცვისა და ბუნებრივი რესურსების მინისტრი 2008-2012 წლებში. 1992-1997 წლებში სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, სპეციალობით — ბიოლოგი, მცენარეთა ფიზიოლოგი. 1993–1997 წლებში სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში ჟურნალისტიკის ფაკულტეტზე. 1994–2002 წლებში მუშაობდა საქართველოს ტელევიზიის პირველ და მეორე არხებზე, ასევე ტელეკომპანიებში: იბერვიზია, რუსთავი-2, 202, აგრეთვე თავდაცვის სამინისტროს პრესსამსახურში, რადიო 105-ში, რადიო რეზონანსში, გაზეთ რეზონანსში. 1990-იანი წლების მეორე ნახევარში იყო ჯგუფ სახის წევრი, დათო ხუჯაძესთან და დათო ფორჩხიძესთან ერთად. 2002 წლის ნოემბერში იყო პოლიტიკური პარტია გაერთიანებული დემოკრატების ხაშურის ორგანიზაციის დამფუძნებელი და ხელმძღვანელი. 2003 წლის ნოემბრიდან 2004 წლის მარტამდე მუშაობდა ხაშურის რაიონის გამგებლის მოადგილედ. 2004 წლის მარტიდან ამავე წლის დეკემბრამდე იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები“. 2004 წლის დეკემბრიდან 2005 წლის მარტამდე იყო საქართველოს პრეზიდენტის სახელმწიფო რწმუნებული მცხეთა-მთიანეთის მხარეში. 2005 წლის მარტიდან 2008 წლის ნოემბრამდე წლებში იყო საქართველოს პრეზიდენტის სახელმწიფო რწმუნებული სამცხე-ჯავახეთის მხარეში. 2008 წლის 1 ნოემბრიდან დაინიშნა საქართველოს გარემოს დაცვისა და ბუნებრივი რესურსების მინისტრად. ამ პოსტს იკავებდა 2012 წლის სექტემბრამდე. 2012-2016 წლებში — საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — „მეტი სარგებელი ხალხს“. 2015 წლის 25 მაისს გოგა ხაჩიძემ, პალიკო კუბლაშვილთან, ზურაბ ჯაფარიძესთან და გოგი მელაძესთან ერთად ნაციონალური მოძრაობის რიგები დატოვა. გოგა ხაჩიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გოგა ხაჩიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ჰებრიდის ზღვა

ჰებრიდის ზღვა მდებარეობს ატლანტის ოკეანის ჩრდილოეთ ნაწილში, შოტლანდიის სანაპირო ზოლში. მოქცეულია შიდა (აღმოსავლეთით) და გარე ჰიბრიდის (დასავლეთით) კუნძულებს შორის. ჩრდილოეთით მდებარეობს მინჩის სრუტე. ფართობი: 47 000 კმ² საშუალო სიღრმე: 64 მ მაქსიმალური სიღრმე: 137 მ ↑ C.Michael Hogan. 2011. Sea of the Hebrides. Eds. P.Saundry & C.J.Cleveland. Encyclopedia of Earth. National Council for Science and the Environment. Washington DC
ნაოტო კანი

ნაოტო კანი (菅 直人 (იაპონ. კან ნაოტო?), დ. 10 ოქტომბერი, 1946) — იაპონიის პოლიტიკური და საზოგადო მოღვაწე, პრემიერ-მინისტრი 2010-2011 წლებში, იაპონიის დემოკრატიული პარტიის ლიდერი 1998-1999, 2002-2004 და 2010 - 2011 წლებში. 1996 წელს ნაოტო კანი ასევე იყო შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრი. დაიბადა ქალაქ უბეში, იამაგუჩის პრეფექტურაში, ბიზნესმენის ოჯახში. 1970 წელს კანმა დაამთავრა ტოკიოს ტექნოლოგიის ინსტიტუტი. 1974 წელს კანმა გახსნა საპატენტო ბიურო. კანი ეწეოდა აქტიურ საზოგადოებრივ საქმიანობას და 1980 წელს მიიღო ადგილი იაპონიის ქვემო პალატაში როგორც სოციალისტურ-დემოკრატიული პარტიის წევრი. ნაციონალური პოპულარობა კანმა მოიპოვა 1996 წელს, როდესაც ჯანდაცვის მინისტრის პოსტზე მყოფმა გამოააშკარავა მინისტრის პასუხისმგებლობა იაპონიაში მოწამლული სისხლის გავრცელებაში. იმ დროისთვის იგი იყო მცირე პარტიის წევრი, რომელიც იყო კოალიციაში ლიბერალურ-დემოკრატიულ პარტიასთან. 2003 წელს იაპონიის დემოკრატიულმა და ლიბერალურმა პარტიებმა გადაწყვიტეს გაერთიანება ერთი ოპოზიციური პარტიის შესაქმნელად და არჩევნებში მონაწილეობის მისაღებად. 2003 წელს კანი იყო იმჟამინდელი პრემიერ-მინისტრის, კოიძუმი ძიუნიტიროს მთავარი ოპონენტი. 2004 წელს კანი გადადგა დემოკრატიული პარტიის ლიდერის პოსტიდან და განახორციელა პილიგრიმობა სიკოკუში. ნაოტო კანს უყვარს გოს თამაში. მისი მეუღლე და შვილები ცხოვრობენ ტოკიოში. ↑ peopledaily.com.cn ↑ reuters.com ↑ wsj.com ↑ xe.com
პეტარ ბრზიცა

პეტარ ბრზიცა (ხორ. Petar Brzica; დ. 1917 — გ. 2007 (?)) — ხორვატი ფაშისტი და სამხედრო დამნაშავე მეორე მსოფლიო ომში. ჰქონდა ლეიტენანტის წოდება და ირიცხებოდა კათოლიკურ ორგანიზაცია „კრიჟარში“. მუშაობდა იასენოვაცის სიკვდილის ბანაკში მცველად. გამოირჩეოდა განსაკუთრებული სისასტიკით და დაუნდობლობით სერბების მიმართ, რის გამოც უწოდეს „სერბებისხოცვის მეფე“. ცნობილია, რომ უსტაშების მიერ იასენოვაცის ბანაკში ჩატარებულ შეჯიბრში გაიმარჯვა ბრზიცამ, დახოცა რა სპეციალური სერბების სახოცი დანით ერთ ღამეში 1360 სერბი. ჩადენილი საქციელისთვის მან საჩუქრად მიიღო ოქროს საათი, ვერცხლის სერვისი, შემწვარი გოჭი და ღვინო. ბრზიცა არასოდეს გასამართლებულა ჩადენილი დანაშაულების გამო. Bulajić, Milan; Šarčević, Svetlana; Popović, Jelena (2002) Jasenovac: the Jewish Serbian holocaust (the role of the Vatican) in Nazi-Ustasha Croatia (1941-1945). Fund for Genocide Research (University of Michigan).  (1946) Crimes in the Jasenovac Camp. Zagreb: State Commission of Croatia for the investigation of the crimes of the occupation forces and their collaborators.  ↑ Hidden History: The Horror of Jasenovac (2016-05-03). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 3 მაისი, 2016. ↑ Bulajić, Šarčević და Popović 2002, p. 215
საკმეველი

საკმეველი, საკმელი, (ძვ. ბერძნ. λήδανον, λάδανον - ლადანონი) — სურნელოვანი ფისი, რომელიც გამოიყოფა ბურსერსებრთა ოჯახის მცენარის ბოსველიას (Boswelia carterii) ანუ საკმლის ხის დასერილი ქერქიდან. ხე იზრდება აღმოსავლეთ აფრიკასა და არაბეთის ნახევარკუნძულზე. საკმეველი შეიცავს გუმფისს, ეთეროვან ზეთებს, მწვანე ნივთიერებებს. ნაწილობრივ იხსნება წყალსა და ორგანულ გამხსნელებში. ქრისტიანულ ეკლესიაში მღვდელმსახური საკმეველს, გუნდრუკს, საცეცხლურით უკმევს ხატებს და მლოცველებს. საკმევლის კვამლი სიმბოლურად გამოხატავს მლოცველთა ლოცვა-ვედრების ასვლას ზეცაში და იქიდან მადლის გადმოსვლას. ლომინაძე ბ., ქსე, ტ. 8, გვ. 677, თბ., 1984
კლემენტ X

კლემენტ X (ლათ. Clemens PP. X, ერისკაცობაში ემილიო ბონავენტურა ალტიერი; დ. 13 ივლისი, 1590 — გ. 22 ივლისი, 1676) — რომის პაპი 1670-1676 წლებში. ემილიო ალტიერი დაიბადა 1590 წლის 13 ივლისს. იყო პაპის ნუნცია პოლონეთში. შემდეგ გახდა კამერინოს (მარკე, იტალია) ეპისკოპოსი. კარდინალის წოდება მიიღო საკმაოდ ასაკოვანმა. პაპი გახდა 80 წლის ასაკში. Климент, римские папы и антипапы // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907. Herbermann, Charles, ed. (1913). "Pope Clement X". Catholic Encyclopedia. Robert Appleton Company.
კარდინალი (რელიგია)

კარდინალი (ლათ. cardinalis — მთავარი) — კათოლიკურ ეკლესიაში უმაღლესი სასულიერო პირი რომის პაპის შემდეგ, ეკლესიას პაპთან ერთან მართავს კარდინალთა კოლეგია (სათავეში უდგას დეკანი). ლატერანის საეკლესიო კრების (1179) დადგენილებით, კარდინალთა კოლეგია ირჩევს პაპს, კარდინალებს კი ნიშნავს პაპი. სიქსტ V-ის დადგენილებით (1586), კარდინალთა რაოდენობა 70-ს არ უნდა აღემატებოდეს. XX საუკუნის შუა წლებამდე კარდინალებად უმეტესად იტალიელებს ირჩევდნენ. პაპებმა იოანე XXIII-მ და პავლე VI-მ კარდინალთა რაოდენობა გაზარდეს: 1969 წელს კარდინალთა კოლეგიაში 131 წევრი შედიოდა, მათ შორის იყვნენ ეპისკოპოსები აზიისა და აფრიკის ქვეყნებიდან. რომში მცხოვრები კარდინალები (კურიის კარდინალები) ხელმძღვანელობენ ვატიკანის ცენტრალურ ორგანოებს: კონგრეგაციებს, ტრიბუნალებს და სხვა. იერარქიულად კარდინალები 3 ხარისხად იყოფიან: კარდინალ-ეპისკოპოსები, კარდინალ-პრესვიტერები, კარდინალ-დიაკვნები. პავლე VI-ის კანონით (1970), 75 წელს მიღწეული კარდინალი პენსიაზე გადის (წოდების შენარჩუნებით), ხოლო 80 წლისა რჩება კოლეგიის წევრად, მაგრამ კარგავს უფლებას იყოს რომის კურიის წევრი და მონაწილეობა მიიღოს ახალი პაპის არჩევაში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 399. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კარდინალები
ალექსანდრე VIII

ალექსანდრე VIII (ლათ. Alexander VIII PP, ერისკაცობაში პიეტრო ვიტო ოტობონი; დ. 22 აპრილი, 1610 — გ. 1 თებერვალი, 1691) — რომის პაპი 1689–1691 წლებში. პიეტრო ვიტო ოტობონი დაიბადა 1610 წლის 22 აპრილსს ვენეციაში, ვენეციის რესპუბლიკის კანცლერის ოჯახში. მიიღო იურიდიული განათლება პადუის უნივერსიტეტში. 1652 წელს მიიღო კარდინალის წოდება და გახდა ბრეშიის ეპისკოპოსი (1654–1664).
არქანჯელო კორელი

არქანჯელო კორელი (დ. 17 თებერვალი, 1653, რავენა, იტალია — გ. 8 იანვარი, 1713, რომი) — ბაროკოს ეპოქის იტალიელი მევიოლინე და კომპოზიტორი. მას დიდი წვლილი მიუძღვის ვიოლინოზე შესრულების განვითარებაზე. მისი სავიოლინო ნაწარმოებები შესულია კამერული მუსიკის ისტორიაში. იგი თავისი დროის კომპოზიტორებისგან განსხვავებით, ინსტრუმენტული მუსიკის კომპონირებით შემოიფარგლება. მის შემოქმედებაში შედის სავიოლინო კონცერტები და სონატები. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „არქანჯელო კორელი“ ვიკისაწყობში. არქანჯელო კორელი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური) არქანჯელო კორელი — უფასო ნოტები მუსიკალური ნოტების საერთაშორისო ბიბლიოთეკის პროექტის საიტზე (IMSLP) არქანჯელო კორელი — hoasm.org
ინოკენტი XII

ინოკენტი XII (ლათ. Innocentius PP. XII, ერისკაცობაში ანტონიო პინიატელი დელ რასტრელო; დ. 13 მარტი, 1615 — გ. 27 სექტემბერი, 1700) — რომის პაპი 1691–1700 წლებში. ანტონიო პინიატელი დელ რასტრელო დაიბადა 1615 წლის 13 მარტს სამხრეთ იტალიაში, თავადის ოჯახში. იყო პაპის ნუნცია პოლონეთში და ვენაში. კარდინალის წოდება მიანიჭა ინოკენტი X-მ. Ago, R. (1994), "La carriera curiale di Antonio Pignatelli," in: Riforme, religione e politica durante il pontificato di Innocenzo XII (1691-1700), pp. 23–30. Ago, Renata (2000), "Innocenzo XII," Enciclopedia dei Papi (Treccani: 2000). (იტალიური) Pastor, Ludwig (1891). The history of the popes from the close of the Middle Ages Volume 32. London: Kegan, Paul, Trench, Trubner. Pellegrino, B. (ed.). Riforme, religione e politica durante il pontificato di Innocenzo XII (1691-1700) Lecce 1994. (იტალიური) [collection of studies] Spedicato, M. (1994), "L'episcopato di Antonio Pignatelli a Lecce (1671-82): un governo pastorale a distanza?," in: Riforme, religione e politica, pp. 31–44. (იტალიური)
უესტ-ენდი

უესტ-ენდი (West End) — ლონდონის უბანი, რომელიც მოიცავს ქალაქის მრავალ ღირსშესანიშნაობას. ამ ტერმინის გამოყენება დაიწყო მე-19 საუკუნეში, რომ გამოეხატათ მოდური ადგილები დასავლეთით. უესტ-ენდი არის ბრიტანეთის გასართობი ცენტრი ევროპაში უდიდესი სავაჭრო უბნებით, ბრიტანეთის თეატრისა და ინდუსტრიის სამშობლო, უამრავი ბარით, რესტორანით, სასტუმროთი და ღამის კლუბით. მდებარეობს ისტორიული რომაული და შუა საუკუნეების ლონდონის დასავლეთში. უესტ-ენდი ძალიან მოსწონდა მდიდარ ხალხს იქაური სუფთა ჰაერის გამო, რაც ძლიერ განსხვავდებოდა ქალაქის ხალხმრავალი ცენტრისგან. უესტ-ენდი ასევე მდებარეობს უესტმინსტერთან ახლოს. იგი ვითარდებოდა XVII-XIX საუკუნეებში — შენდებოდა სასახლეები, ძვირადღირებული სახლები, მოდური მაღაზიები და გასართობი ადგილები. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: უესტ-ენდი
ევროპის ერთა თასის პირველი დივიზიონი 2006-2008

ევროპის ერთა თასის პირველი დივიზიონის 2006-2008 წწ. გათამაშება არის რიგით მე-6, 2000 წელს ამ ჩემპიონატის რეფორმირების შემდეგ. ევროპის ერთა თასი ევროპის ერთა თასის მეორე დივიზიონი 2006-2008 ევროპის ერთა თასის მესამე დივიზიონი 2006-2008
პიუს III

პიუს III (ლათ. Pius PP. III,ერისკაცობაში ფრანჩესკო ნანი ტოდესკინი-პიკოლომინი; დ. 9 მაისი, 1439 — გ. 18 ოქტომბერი, 1503) — რომის პაპი 1503 წლის 22 სექტემბრიდან 18 ოქტომბრამდე. მისი პაპობა გაგრძელდა 27 დღე, გარდაიცვალა პაპად არჩევიდან 3 კვირაში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 89.
იულიუს II

იულიუს II (ლათ. Iulius PP. II, ერისკაცობაში ჯულიანო დელა როვერე; დ. 5 დეკემბერი, 1443 — გ. 21 თებერვალი, 1513) — რომის პაპი 1503 წლის 1 ნოემბრიდან 1513 წლის 21 თებერვლამდე. ჯულიანო დელა როვერე დაიბადა დეკემბერს ალბისოლეში. პაპად არჩევისას იმპერატორ იულიუს კეისარის პატივსაცემად მიიღო სახელწოდება იულიუს II. იყო ხელოვნების დიდი მეცენატი. დონატო ბრამანტეს გეგმის მიხედვით ააგო წმინდა პეტრეს ახალი ტაძარი. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „იულიუს II“ ვიკისაწყობში. Luminarium: Pope Julius II Pope Julius II at Find-A-Grave "Julius Excluded from Heaven" (1514) დაარქივებული 2017-02-01 საიტზე Wayback Machine. Satire attributed to Desiderius Erasmus.
ადრიანე VI

ადრიანე VI (ლათ. Hadrianus PP. VI, ერისკაცობაში ადრიან ფლორენსზოონ ბუიენსი; დ. 2 მარტი 1459 — გ. 14 სექტემბერი 1523) — გერმანელი რომის პაპი 1522–1523 წლებში. ადრიანე ბუიენსი დაიბადა 1459 წლის 2 მარტს უტრეხტში (ნიდერლანდები), ღარიბ ოჯახში. იმპერატორმა მაქსიმილიან I-მა მას დაავალა აღეზარდა მისი შვილიშვილი, მომავალი იმპერატორი კარლ V. 1516 წელს ადრიანმა დაიკავა ესპანეთის კო-რეგენტის თანამდებობა და მიიღო კარდინალის წოდება. გერმანელი პაპების სია უნივერსალური ენციკლოპედიური ცნობარი, ტ. 2, თბ. 2008 წ. გვ. 245-246
სემიუელ მორზე

სემიუელ ფინლი ბრიზ მორზე (Samuel Finley Breese Morse; დ. 27 აპრილი, 1791, ჩარლსტაუნი, მასაჩუსეტსი ― გ. 2 აპრილი, 1872, ნიუ-იორკი) — ამერიკელი გამომგონებელი და მხატვარი. მის განსაკუთრებით ცნობილ გამოგონებას წარმოადგენს — ელექტრომაგნიტური მბეჭდავი ტელეგრაფი („მორზეს აპარატი“, 1836) და მორზეს ანბანი. 1844 წლის 24 მაისს ქალაქ ვაშინგტონსა და ბალტიმორს შორის გაიგზავნა პირველი დეპეშა, რომელიც იყენებდა მორზეს მეთოდს. კოლეჯის დამთავრების შემდეგ 1810 წელს მორზე გახდა კლერკი ბოსტონში, მაგრამ ფერწერა მის მთავარ საქმიანობად რჩებოდა. 1811 წელს მშობლების დახმარებით მორზე ხატვის შესასწავლად გაემგზავრა ინგლისში. იქ მან შექმნა მრავალი ისტორიული ნახატი. ინლისსა და აშშ-ს შორის 1812 წლის ომის დროს პროამერიკული პოზიცია დაიკავა. 1814 წელს სამშობლოში დაბრუნდა. მაგრამ ამერიკელებმა მისი ისტორიული ტილოები არ დაუფასეს. იმისათვის რომ თავი ერჩინა, იგი დაუბრუნდა პორტრეტებს და მუშაობა დაიწყო ახალ ინგლისში, ნიუ-იორკსა და სამხრეთ კაროლინაში. 1826 წელს მორზე გახდა ნაციონალური სამხატვრო აკადემიის ერთ-ერთი დამაარსებელი და მისი პირველი პრეზიდენტი იყო 1845 წლამდე. 1832 წელს ევროპიდან ამერიკამდე გემით მგზავრობის დროს, ელექტრომაგნიტის გამოგონების აზრის გავლენის ქვეშ ის ტელეგრაფის შექმნაზე დაფიქრდა. 1837 წლიდან მორზე მეტ დროს უთმობდა თავის გამოგონებას და 1838 წელს შექმნა კოდირებული შეტყობინებისთვის განკუთვნილი, წერტილების და ტირეების სისტემა, რომელიც მთელ მსოფლიოში ცნობილი გახდა, როგორც მორზეს ანბანი. 1843 წელს ჩრდილოეთ ამერიკის რესპუბლიკის მთავრობამ მორზეს 30 ათასი დოლარის გრანტი გამოუყო. 65 კილომეტრიანი ხაზი იყო ვაშინგტონსა და ბალტიმორში. 1844 წლის 24 მაისს, პირველი დეპეშა გაიგზავნა ამ ხაზის სიტყვებით: „რა შექმნა უფალმა?“. ეს ფრაზა მორზეს ურჩია მისი მეგობრის ახალგაზრდა ქალიშვილმა ანა ელისვორთმა. სიცოცხლის ბოლო წლებში, ნორზე ეხმარებოდა კოლეჯებს, ეკლესიებს და ღარიბ მხატვრებს. გარდაიცვალა 1872 წლის 2 აპრილს ნიუ-იორკში. Bellion, Wendy (2011). Citizen Spectator: Art, Illusion, and Visual Perception in Early National America. Chapel Hill: University of North Carolina Press. ISBN 978-0-8078-3388-9.  Bellis, Mary. (2009)Timeline: Biography of Samuel Morse 1791–1872. The New York Times Company. ციტირების თარიღი: 2009-04-27.[მკვდარი ბმული] Bellis, Mary. (2009a)The Communication Revolution. The New York Times Company. ციტირების თარიღი: 2009-04-27.[მკვდარი ბმული] Carter, Samuel III (1968). Cyrus Field: Man of Two Worlds. New York: G.P. Putnam's Sons.  Gleick, J. (2011). The Information: a History, a Theory, a Flood, London. Fourth Estate.  შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „სემიუელ მორზე“ ვიკისაწყობში. ვიკიწყაროში არის სტატია: Encyclopædia Britannica/Morse, Samuel Finley Breese სემიუელ მორზე სემიუელ მორზე — ნამუშევრები პროექტ „გუტენბერგზე“ სემიუელ მორზე — ნამუშევრები საიტზე Internet Archive სემიუელ მორზე — Find a Grave-ზე 1840 წელს, დიზაინის ეროვნულ აკადემიაში წარმოთქმული სიტყვა დაარქივებული 2008-05-18 საიტზე Wayback Machine. სემიუელ მორზე, 1911–1969
ეჩმიაძინი (თბილისი)

ეჩმიაძინი ან წმინდა სარქისის ეკლესია, სურფსარქისი (სომხ. Էջմիածին Եկեղեցի) — სომხური ეკლესია თბილისში, ისანში, ქეთევან წამებულის მოედნის დასავლეთით. 1806-1808 წლებში ისანში დასახლებულმა, ეჩმიაძინიდან ლტოლვილმა სომხებმა აქ პატარა დარბაზული ეკლესია ააშენეს. 1846 წელს ის გაფართოვდა და „ჩახაზული ჯვრის“ ტიპის ეკლესიად გადაკეთდა. შენობა აგურისაა. ის ძირითადად იმეორებს შუა საუკუნეების ქართული და სომხური ეკლესიების სტრუქტურას, თუმცა ფასადთა გაფორმებაში და ინტერიერის ცალკეული ფორმების დამუშავებაში ჩანს კლასიციზმის გავლენაც. ოთხი მრგვალი გუმბათქვეშა ბურჯი კანელიურებით არის დაღარული. შიგნით შენობა მთლიანად შელესილია. გუმბათის ნახევარსფეროსა და აფრების მოხატულობა შესრულებულია XIX ს-ის II ნახევარში. ეკლესიის აღმოსავლეთ სკვერში დგას ქვაჯვარი, რომელიც სომეხმა ერმა მიუძღვნა 1989 წლის 9 აპრილს დაღუპულთა ხსოვნას. "საქართველოს ძველი ქალაქები: თბილისი", 2006 წ. მეორე გამოცემა. ISBN 99940-0-923-0
იენ მოსლი

იენ ფ. მოსლი (დ. 1963 წლის 16 ივნისს, პედინგტონში, ლონდონი, ინგლისი) — ინგლისელი დრამერი, რომელიც ჯგუფში Marillion-ში უკრავს. მოსლი შეუერთდა ჯგუფს 1984 წელს, მას შემდეგ რაც მიკ პოინტერი გაგდებული იქნა სხვა წევრების მიერ. მანამდე მოსლი უკვე თანამშრომლობდა სხვადასხვა მუსიკოსთან. მათ შორის იყო სტივ ჰეკეტიც (ჯგუფი ჯენესისი), რომელთანაც იგი იწერებოდა ორ სტუდიურ დისკზე და უკრავდა საკონცერტო ტურებზე. იენ მოსლი დღემდე ჯგუფ Marillion-ის წევრია. იენ მოსლის ბიოგრაფია
ბონიფაციუს I

ბონიფაციუს I (ლათ. Bonifacius I; დ. უცნობია — გ. 22 სექტემბერი, 422) — რომის პაპი 418 წლის 28 დეკემბრიდან 422 წლის 4 სექტემბრამდე. მიიჩნევა აურელიუს ავგუსტინის თანამედროვედ, რომელმაც მას რამდენიმე ნაშრომი მიუძღვნა. რომის პაპ ზოსიმეს გარდაცვალების შემდეგ კანდიდატურა ორმა პარტიამ წამოაყენა (ბონიფაცე და ევლალი, თუმცა საბოლოოდ პაპის თანამდებობა ბონიფაცე I-მა დაიკავა. რომის პაპი რომის პაპების სია რომის პაპების სია (გრაფიკი) ენციკლოპედია „ბრიტანიკა“
მიკ პოინტერი

მიკ პოინტერი (დ. 1956 წლის 22 ივლისს ინგლისში) — მუსიკოსი, რომელიც ჯგუფში Marillion დასარტყმელ საკრავებზე უკრავდა დაარსებიდან 1984 წლამდე. იგი მონაწილეობდა ჯგუფის სინგლის Market Square Heroes და ალბომის Script for a Jester's Tear ჩაწერაში. იგი ასევე არის ჯგუფ Arena-ს თანადამაარსებელიც. მცირე პერიოდით მას ჰყავდა საკუთარი ჯგუფი Mick Pointer's Marillion, რომელიც ალბომის Script for a Jester's Tear გამოსვლიდან 25-ე წელს შეიკრიბა. ↑ Ankeny, Jason; Jensen, Dale. Biography: Marillion. Allmusic. ციტირების თარიღი: 1 June 2010. ↑ Script for a jester's tour. Facebook (2008-12-15). ციტირების თარიღი: 2011-10-24.
სისხლის ბიოქიმიური ანალიზი

სისხლისა და სისხლწარმომქმნელი ორგანოების დაავადების დადგენისთვის სისხლის საერთო სურათს გადამწყვეტი მნიშვნელობა აქვს. სისხლის გამოკვლევათა მონაცემები მრავალი დაავადების შემთხვევაში, სხვა კლინიკურ მონაცემებთან ერთად, დაავადების სწორად ამოცნობის საშუალებას გვაძლევს. ამავე დროს, სისხლის სურათი მიგვითითებს ორგანიზმში მიმდინარე პათოლოგიური პროცესის სიმძიმესა და პროგნოზზე. სისხლისა და სისხლწარმომქმნელი ორგანოების პუნქტატის ერთდროულ ანალიზს დიდი მნიშვნელობა აქვს დაავადების დიაგნოზის დაზუსტებისათვის, განსაკუთრებით ისეთ შემთხვევაში, როდესაც პერიფერიული სისხლის სურათი არ იძლევა ნათელ წარმოდგენას ავადმყოფის მდგომარეობის შესახებ. სისხლი მუქი წითელი ფერის, წებოვანი სითხეა, აქვს მლაშე გემო და ტუტე რეაქცია. მისი ხვედრითი წონაა 1055. სისხლი შედგება პლაზმისა და მასში შემავალი ფორმიანი ელემენტებისაგან. სისხლის საერთო მასა მთელი ორგანიზმის 1/13-ს შეადგენს. სინჯარაში ან რომელიმე სხვა ჭურჭელში მოთავსებული სისხლი რამდენიმე წუთის შემდეგ დედდება, შემდეგ შედედებული სისხლის კოლტი იკუმშება და მისგან გამოიყოფა შრატი. სისხლის შრატის მისაღებად უზმოზე ვენიდან იღებენ სისხლს, ათავსებენ მშრალ სინჯარაში და დგამენ თერმოსტატში 37°-ზე 1 საათით; შემდეგ შრატს აცალკევებენ კოლტისგან მინის ჩხირით და გამჭვირვალე შრატის მისაღებად გამოაქვთ სიცივეში. გამჭვირვალე შრატი რომ უფრო სწრაფად მიიღონ, შედედებულ სიხლს დალექავენ ელექტრონულ ცენტრიფუგაში. მიღებულ შრატს ასხამენ მშრალ სინჯარაში და გამოკვლევამდე ინახავენ მაცივარში ან ბნელ და გრილ ადგილას. შრატი პლაზმისაგან განსხვავდება იმით, რომ ფიბრინს არ შეიცავს. პლაზმა მოყვითალო ფერის სითხეა და შეიცავს ცილებს, ცხიმებს, ნახშირწყლებს, ჰორმონებს, ფერმენტებს, ელექტროლიტებს და სხვ. Г. И. Назаренко, А. А. Кишкун, «Клиническая оценка результатов лабораторных исследований», г. Москва, 2005 г.
ბრინჯის ქაღალდი

ბრინჯის ქაღალდი — მაღალი ხარისხის, თხელი, მაშრობელა, ხაოიანი ზედაპირის (ჰგავს საშრობ ქაღალდს) თეთრი ფერის ქაღალდი. ბრინჯის ქაღალდად, სავარაუდოდ სახელდება, მისი დამზადების, ერთ-ერთი უძველესი მეთოდის გამო, რომელიც ითვალისწინებს ბრინჯის ღეროების გამოყენებას. XIX ს. მეორე ნახევარში და XX ს. დასაწყისში იყენებდნენ ძვირადღირებული წიგნების გამოცემებში ან შუა, დამცავ ფურცლებად მხატვრული რეპროდუქციების ან ნამუშევრების გამოცემებში. ენციკლოპედია „ბრიტანიკა“
ტრიადა

ტრიადა — საიდუმლო კრიმინალურ ორგანიზაციათა ფორმა ჩინეთში და ჩინურ დიასპორაში. ყველა ტრიადას ჰქონდა თვისობრივად საერთო რწმენა და რიტუალები, როგორც მაგალითად, რწმენა ციფრი 3-ის მაგიურ მისტიკურ მნიშვნელობაში, საიდანაც გამომდინარეობს კიდეც მათი სახელწოდება ტრიადა. მშვიდობიანობის პერიოდში მსგავს ორგანიზაციათა უმრავლესობა არსებობდა როგორც საძმო ურთიერთდახმარებისათვის, მაგრამ ზოგი მათგანი მოღვაწეობდა კიდეც კრიმინალურ სამყაროში. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ტრიადა ვიკიწყაროში არის Triad riots in Siam სტატიასთან დაკავშირებული ორიგინალური ტექსტი ტრიადების შესახებ დაარქივებული 2013-10-29 საიტზე Wayback Machine. ესე ტრიადებზე დაარქივებული 2012-02-04 საიტზე Wayback Machine.
ვატიკანის ლირა

ლირა იყო ვატიკანის ვალუტა 1929-2002 წლებში. პაპის ოლქი, რომელიც იმ პერიოდში შემცირდა ძალიან მცირე ტერიტორიულ ერთეულამდე ქალაქ რომის სიახლოვეს, იყენებდა საკუთარ ლირას 1866 წლიდან 1870 წლამდე, მანამდე სანამ მისი წარმოება შეწყდა. ლატერანის ხელშეკრულების თანახმად 1929 წელს შეიქმნა ვატიკანის სახელმწიფო, სადაც ხელშეკრულების პირობების თანახმად შეიქმნა საკუთარი ფულის ერთეული, რომელიც ვატიაკნში იტალიურ ლირასთან ერთად გამოიყენებოდა. იტალიური ფულის გამოყენება გახდა შესაძლებელი ვატიკანში, ხოლო ვატიკანის ლირის გამოყენება ასევე გახდა კანონიერი იტალიასა და სან მარინოში. 2002 წელს, ვატიკანი გადავიდა ევროს გაცვლით კურსზე 1 ევრო = 1936,27 ლირას. ვატიკანს მიმოქცევაში აქვს ევრო მონეტების ნაკრები. 1929 წელს, სპილენძის 5 და 10 ცენტიანები, ნიკელის 20 და 50 ცენტიანები, 1 და 2 ლირა და ვერცხლის 5 და 10 ლირას მონეტები შევიდა ხმარებაში. 1939 წელს, ალუმინი-ბრინჯაომ შეცვალა სპილენძი, 1940 წელს კი, უჟანგავმა ფოლადმა, ნიკელი. 1941 და 1943 წლებს შორის, შემცირდა სხვადასხვა დასახელების წარმოება. 1947 წელს, მოიჭრა ახალი ალუმინის მონეტები: 1, 2, 5 და 10 ლირა. 1951 წელს, აღნიშნული მონეტების ზომები შემცირდა. 1955 წელს, უჟანგავი ფოლადისგან დამზადებული 50 და 100 ლირა შევიდა ხმარებაში, შემდეგ ალუმინი-ბრინჯაოს 20 ლირა 1957 წელს და ვერცხლის 500 ლირა 1958 წელს. 1 და 2 ლირა ხმარებიდან ამოღებულ იქნა 1977 წელს, შემდეგ კი 5 ლირა 1978 წელს. ალუმინი-ბრინჯაოს 200 ლირა 1978 წელს იქნა მიმოქცევაში გაშვებული, შემდეგ ბი-მეტალის 500 და 1000 ლირა 1985 და 1997 წლებში. Krause, Chester L.; Clifford Mishler (1991). Standard Catalog of World Coins: 1801–1991 (18th ed.). Krause Publications. ISBN 0873411501. ვატიკანის ლირა მონეტების კატალოგში
ვენის კლასიკური სკოლა

ვენის კლასიკური სკოლა (გერმ. Wiener Schule, ~ 1780-1827), ევროპული მუსიკის სტილის მიმართულება, რომელშიც ძირითადად სამი ვენაში მოღვაწე მუსიკოსი — ვოლფგანგ ამადეუს მოცარტი, იოზეფ ჰაიდნი და ლუდვიგ ვან ბეთჰოვენი — ერთიანდება. XVIII საუკუნის მანძილზე ევროპის ქვეყნებში მიმდინარეობდა ინსტრუმენტულ მუსიკაში ახალი ჟანრებისა და ფორმების ჩამოყალიბის პროცესი. ამ პროცესმა სრულყოფილი სახე მიიღო და მწვერვალს მიაღწია სწორედ "ვენის კლასიკურ სკოლაში" სამი ზემოთხსენებული მუსიკოსის შემოქმედბაში. ვენის კლასიკური სკოლის კომპოზიტორებმა გააერთიანეს მრავალი მანამდელი ჟანრი, ფოლკლორული მუსიკიდან მოყოლებული ბაროკოს პოლიფონიამდე; გაერთიანდა მრავალი გერმანული, იტალიური და ფრანგული მუსიკალური სტილი და მიმდინარეობა; იხვეწება მრავალი ჟანრი. ყალიბდება სონატური-სიმფონიური ფორმა — სამ-ოთხ ნაწილიანი ფორმა, რომელიც თითქმის ყველა ხელოვნების დარგში გამოიყენება. პირველი ნაწილი არის სონატური ფორმის, მას ხშირად სონატურ ალეგროს უწოდებენ. ის კონტრასტულობის პრინციპს ეფუძნება, ეს გამოიხატება არა ნაწილებს შორის, არამედ თავად ნაწილებშიც. ციკლის მეორე ნაწილი ნელია. ის ან არის ვარიაციული ფორმის, ან რთული სამნაწილიანი კონტრასტული შუა ნაწილით. მესამე არის "მენუეტი". ის ყველაზე ახლოსაა ყოფაში გავრცელებულ მუსიკალურ ჟანრებთან. მენუეტი, როგორც წესი, იწერება რთული სამნაწილიანი ფორმით, რომლის შუა ნაწილია ტრიო. ტრიოს ბოლოში არის ნიშანი D. C.- da capo, რაც პირველი ნაწილის უცვლელი სახით გამეორებას ნიშნავს. მეოთხე ნაწილი, ფინალი, აჯამებს მთელ სონატურ-სიმფონიურ ციკლს. ფინალი, როგორც წესი, ჩქარ ტემპში იწერება, ფორმა კი განსხვავებულია. ხშირად ესაა რონდო, სადაც მუდამ ბრუნდება მთავარი თემა — რეფრენი, მას ენაცვლება განსხვავებული ეპიზოდები. ზოგჯერ ფინალი სონატური ფორმით იწერება, ზოგჯერ კი რონდო-სონატურით, რომელშიც შერწყმულია რონდის და სონატური ფორმის ნიშნები. ი. ს. ბახის შვილის კარლ ფილიპ ემანუელ ბახის შემოქმედებამ, დიდი როლი ითამაშა ჰაიდნის შემოქმედებრივი ცხოვრების განვითარებაზე. მოცარტი თავის მრავალრიცხოვან მოგზაურობებში ეცნობოდა მნიშვნელოვან ადამიანებს, ი.ს. ბახს, რომელმაც მოცარტს იტალიური ოპერა და მანჰაიმის სკოლა გააცნო. აგრეთვე იგი იცნობდა ჰენდელისა და ი.ს. ბახის შემოქმედების მნიშვნელოვან ნაწილს. მოგვიანებით მოცარტის და ჰაიდნის შემოქმედებას ეცნობა ბეთჰოვენი, რაც დიდ გავლენას ახდენს მასზე. ვენა, ამ დროს ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი კულტურული ცენტრი იყო ევროპის სხვა დიდ ქალაქებთან - პარიზთან და ლონდონთან ერთად. გადამწყვეტი როლი ვენის კლასიკური სკოლის შექმნაში ითამაშა მოცარტის გადასვლამ ვენაში. იქ ჰაიდნთან ერთად მოღვაწეობის დროს ყალიბდება და იხვეწება სიმებიანი კვარტეტი და პუბლიკაზე ყველაზე გავლენიანი ფორმა — სიმფონია.