laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ოქუმის ფარდული

ოქუმის ფარდული — კარსტული მღვიმე საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის გალის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო ღუმურიშიდან 12 კმ-ში, მდინარე ოქუმის ხეობაში. წარმოადგენს არქეოლოგიურ ძეგლს. ძეგლი გაითხარა 1968-1970 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის შავიზღვისპირეთის არქეოლოგიური ექსპედიციის მიერ ნიკოლოზ ბერძენიშვილის ხელმძღვანელობით. ოქუმი კლდოვან ფარდულთა რიცხვს მიეკუთვნება. იგი კარსტული წარმოშობისაა. გამოქვაბულის ფართობია 8 x 5 კვ.მ. შესასვლელი სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან აქვს. დადგინდა 8 კულტურული ჰორიზონტი საერთო სიმძლავრით 1,5 მ. ქვედა ჰორიზონტი პალეოლითურ ნიშნებს შეიცავს. ზემოთა — VI და II ფენები შეცემენტებული ბრექჩიებია, ხოლო მათ შორის მოთავსებულია ჰუმუსოვანი შავი და ნაცრისფერი ნიადაგი, რომელიც ენეოლითური კულტურულ ნაშთებს შეიცავს. ფენის სიმძლავრეა 15-20 სმ. მიუხედავად იმისა, რომ ფენა თხელია და მასალასაც შესაბამისად მცირერიცხოვანი, მისი სტრატიგრაფიული მდებარეობა ორ ბრექჩიის ფენას შორის ამ მცირე მასალას დიდ მნიშვნელობას ანიჭებს. მონაპოვარი წარმოდგენილია კერამიკით, ქვისა და კაჟის იარაღ-ანატკეცებით. ძვლისა და რქის იარაღის აღმოჩენის ფაქტი არ ყოფილა. კერამიკა ხელით ნაძრეწია, სუსტად გამომწვარი, შლადი, მურამოვარდისფრო ან ლეგა-მონაცრისფრო. გვაქვს ერთფრად გამომწვარი, ასევე ორ და სამფენიანი ფრაგმენტებიც. გამოირჩევა ყურმოყრილი ჯამები, ყელიანი ქოთნები და ქილების ფორმები. ჭურჭელთა უმეტესობა ანგობირებულია და სუსტად ნაპრიალები. შემკულობა იშვიათია და წარმოდგენილია წერტილ-ფოსოებით. პირის ქვეშ, ან ამოკაწრული გემოეტრიული ხაზებით მხარზე. ქვის იარაღებიდან აღსანიშნავია სატეხის ნამზადი და რიყის ქვის საპრიალებელი შუაში ღარით. ქვის იარაღებიდან საყურადღებოა მიკროლითები: ორი ტრაპეცია. სეგმენტი, ზურგდაბლაგვებული ლამელაა. გარდა ამისა, კომპლექსშია თავსწორი და რეტუშირებული ლამელებიც (5 ც); საფხეკები უპირატესად ანატკეცებზეა ჩამოყალიბებული (12 ც) და რეტუში მრავალ ნაწილს შემოუყვება. არის ნუკლეუსზე დამზადებული სახოკიც. ბევრია წარმოების ნაშთები ქერცლისებული ანატკეცების სახით, რაც გვიჩვენებს, რომ იარაღის ადგილზე კეთდებოდა. პარალელური მასალების საფუძველზე ოქუმის ფარდულის მასალები ენეოლითის ხანით არის განსაზღვრული. მასალები ინახება გალის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში. საქართველოს არქეოლოგია, ტ. II, გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბ., 1992, გვ. 261-262.
კონევესი

კონევესი (ფინ. Konnevesi) — მუნიციპალიტეტი ეენეკოსკის ქვერეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 2495 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 512.94 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4.86 ადამიანია 1 კმ²-ზე. კონევესში 100 ტბა მდებარეობს. უდიდესი ტბებია: კიტელე, კონივესი და ლისვესი. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენა არის ფინური. მუნიციპალიტეტში განვითარებულია ხე-ტყის წარმოება. მუნიციპალიტეტის გერბი შექმნილია გუტავ ფონ ნუმერსის მიერ. კონევესის მუნიციპალიტეტმა ეს გერბი 1964 წლის 23 აპრილს, ხოლო შინაგან საქმეთა სამინიტრომ იმავე წლის 21 აგვისტოს დაამტკიცა. Municipality of Konnevesi – Official website (in Finnish) ↑ http://www.stat.fi/meta/luokitukset/kunta/001-2012/luokitusavain_ks.html ↑ Kuntien ja kielisuhdeluokituksen 2024 välinen luokitusavain, Klassificeringsnyckeln mellan kommuner och språklig indelning år 2024, The correspondence table between municipalities and language distribution in 2024 — Statistics Finland, 2024. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q798557"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q125824619"></a> ↑ Population growth biggest in nearly 70 years — Statistics Finland. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q798557"></a>
ჰალსუა

ჰალსუა (შვედ. Halso) — მუნიციპალიტეტი კაუსტინენის ქვერეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 1013 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 428.34 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 2.45 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მეზობელი მუნიციპალიტეტებია კაუსტინენი, კოკოლა, ლესტიარვი, პერჰო და ვეტელი. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური. 2011 წლის ფინეთის საპარლამენტო არჩევნების შედეგები ჰალსუაში. ცენტრალური პარტია ― 53,7 % ნამდვილი ფინელები ― 28,6 % ქრისტიან-დემოკრატიული პარტია ― 8,5 % სოციალური დემოკრატიული პარტია ― 4,5 % ეროვნულ-კოალიციური პარტია ― 2,2 % მემარცხენე ალიანსი ― 0,8 % მწვანე ლიგა ― 0,5 % შვედური სახალხო პარტია ― 0,4 % ჰალსუანიოკი Municipality of Halsua – Official website (in Finnish) ↑ http://www.stat.fi/meta/luokitukset/kunta/001-2012/luokitusavain_ks.html ↑ Kuntien ja kielisuhdeluokituksen 2024 välinen luokitusavain, Klassificeringsnyckeln mellan kommuner och språklig indelning år 2024, The correspondence table between municipalities and language distribution in 2024 — Statistics Finland, 2024. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q798557"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q125824619"></a> ↑ Population growth biggest in nearly 70 years — Statistics Finland. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q798557"></a>
The Nile Song

„The Nile Song“ — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ პინკ ფლოიდის სიმღერა და სინგლი, რომელიც გამოვიდა ევროპაში 1969 წელს. იგი ჩაიწერა იმავე წლის მარტის სტუდიური სესიების დროს და ჟღერს რეჟისორ ბარბეტ შროდერის ფილმში „მეტი“. კომპოზიცია აგრეთვე შეტანილია ალბომში More. მსმენელები თანხმდებიან, რომ ეს არის ჯგუფის ცდა მძიმე როკის ჟანრში. სიმღერის ავტორია როჯერ უოტერსი. ეს ერთ-ერთია იმ სიმღერებიდან, რომლებშიც არ არის გამოყენებული კლავიშებიანი საკრავები. „Ibiza Bar“ იმავე ალბომიდან იგივე ტიპის სიმღერაა. „The Nile Song“-ის საკუთარი ვერსია შეასრულა ჯგუფმა Necros. იგი შეტანილია მათ 1986 წლის ალბომში Tangled Up. აგრეთვე იგი შეასრულა ჯგუფმა Dreadnaught (2002 წლის EP One Piece Missing) და Voivod-მა, 1993 წლის ალბომში The Outer Limits. როჯერ უოტერსი – ბას-გიტარა დევიდ გილმორი – ელექტრონული გიტარა, ვოკალი ნიკ მეისონი – დასარტყმელი საკრავები ↑ 1.0 1.1 Relics, Pink Floyd: Review, Allmusic. ↑ სტრონგი, მარტინ ჩ. (2004). The Great Rock Discography, მეშვიდე, ედინბურგი: Canongate Books, გვ. 1177. ISBN 1-84195-551-5.  ↑ მებეტი, ენდი (1995). The Complete Guide to the Music of Pink Floyd. ლონდონი: Omnibus Press. ISBN 0-7119-4301-X.
სოსო ებრალიძე

იოსებ (სოსო) ებრალიძე (დ. 7 ნოემბერი, 1936, თბილისი — გ. 10 ნოემბერი, 2017, იქვე) — ქართველი მომღერალი, ავტორ-შემსრულებელი. საქართველოს დამსახურებული არტისტი (1972). ღირსების ორდენის კავალერი (1997). 1966 წელს დაამთავრა ხარკოვის ხელოვნების ინსტიტუტის დაუსწრებელი განყოფილება საგუნდო დირიჟორის სპეციალობით. 1955 წლიდან მუშაობდა საქართველოს სახელმწიფო ფილარმონიაში სხვადასხვა მუსიკალურ კოლექტივებთან ერთად (ვოკალური ტრიო, სახელმწიფო საესტრადო ორკესტრი „რერო“) მონაწილეობდა საგასტროლო კონცერტებში სსრკ-ის რესპუბლიკებსა თუ საზღვარგარეთის ქვეყნებში. 1960-1961 წლებში მღეროდა მოსკოვში ო. ლუნდსტრემის ჯაზ-ორკესტრში. 1961 წელს ძმასთან, ამირან ებრალიძესთან ერთად დააარსა ვაჟთა ვოკალური ანსამბლი „დიელო“; 1967 წელს კი ანსამბლი „ციცინათელა“. არის 50-მდე სიმღერის ავტორი და შემსრულებელი, მათ შორის: „რა დაგიშავე ქალო“, „ოციოდე წლის წინ“, „რა ყოფილა გურია“. მის სიმღერებს ასრულებდნენ სხვადასხვა საესტრადო მომღერლები და კოლექტივები. გადაღებულია კინოფილმებში: „წარსული ზაფხული“, „შეხვედრა მთაში“. არის არაერთი საკავშირო კონკურსის გამარჯვებული. 1972 — საქართველოს დამსახურებული არტისტი 1997 — ღირსების ორდენი ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 531. სოსო ებრალიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი სოსო ებრალიძე — ეროვნული ფილმოგრაფია ↑ საქართველოს სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს უწყებები. 1972. № 6. გვ. 305
მერებაშვილი

საკუთარი სახელი მერებაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გიორგი მერებაშვილი — ფეხბურთელი ირაკლი მერებაშვილი — ინჟინერი, პოლიტიკოსი მერებაშვილები — გვარი საქართველოში ავთანდილ მერაბაშვილი — ემიგრანტი, მეწარმე
ამირან ებრალიძე

ამირან ებრალიძე (დ. 8 აპრილი, 1941, თბილისი — გ. 21 ივნისი, 2020) — ქართველი საესტრადო მომღერალი. ღირსების ორდენის კავალერი (1997). 1969 წელს დაამთავრა თბილისის ვანო სარაჯიშვილის სახელობის სახელმწიფო კონსერვატორია საყვირის განხრით. 1957 წლიდან მუშაობდა საქართველოს სახელმწიფო ფილარმონიაში, მღეროდა სხვადასხვა კოლექტივებთან ერთად. 1961-1981 წლებში იყო ვოკალურ-ინსტრუმენტული ანსამბლის „დიელოს“ სამხატვრო ხელმძღვანელი და სოლისტი, 1979-1982 წლებში — საესტრადო ორკესტრ „რეროს“ სამხატვრო ხელმძღვანელი. 1983-1991 წლებში მუშაობდა კულტურულ-საგანმანათლებლო სექტორში ხელმძღვანელ თანამდებობებზე. 1993 წლიდან კვლავ განახლებული ანსამბლ „დიელოს“ ხელმძღვანელია. არის არაერთი საესტრადო სიმღერის, მუსიკისა და ჯაზური არანჟირების ავტორი და შემსრულებელი, რამდენიმე საკავშირო კონკურსის ლაურეატი. გასტროლებით მოვლილი აქვს მსოფლიოს მრავალი ქვეყანა. გადაღებულია კინოფილმებში: „წარსული ზაფხული“, „შეხვედრა მთაში“. 1972 — საქართველოს დამსახურებული არტისტი 1997 — ღირსების ორდენი ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 530. ამირან ებრალიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ამირან ებრალიძე — ეროვნული ფილმოგრაფია ↑ საქართველოს სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს უწყებები. 1972. № 6. გვ. 305
კაიუგას ოლქი

კაიუგას ოლქი (ინგლ. Cayuga County) — ოლქი აშშ-ში, ნიუ-იორკის შტატში. 2020 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 76 248 კაცს. ოლქის ყველაზე დიდი ქალაქია ობურნი. სახელი ეწოდა ჩრდილოეთ ამერიკის ჩრდილო-აღმოსავლეთით მცხოვრები ხალხის, იროკეზების ერთ-ერთი ტომის, კაიუგას პატივსაცემად. დაარსდა 1799 წელს. აშშ-ის სტატისტიკური აღწერის ბიუროს მიხედვით, ოლქის საერთო ფართობია 2240 კმ², აქედან 1790 კმ² — ხმელეთს, ხოლო 450 კმ² წყალს უკავია. კაიუგას ოლქი მდებარეობს შტატის დასავლეთ ცენტრალურ ნაწილში. ოლქის ცენტრში მდებარეობს ოვასკოს ტბა, დასავლეთ საზღვარს ნაწილობრივ წარმოადგენს კაიუგას ტბა, ჩრდილოეთით ესაზღვრება ონტარიოს ტბა. ოლქის აღმოსავლეთი საზღვრი ნაწილობრივ არის სკანეატელსისა და კროსის ტბები. ოფიციალური საიტი ↑ Long J. H. Atlas of Historical County Boundaries — [Chicago, Illinois]: The Newberry Library, 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q616527"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q99916079"></a> ↑ 2020 United States Census / აშშ-ის სტატისტიკური აღწერის ბიურო <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q637413"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q23766566"></a> ↑ U.S. Census Bureau QuickFacts: Cayuga County, New York. United States Census Bureau. ციტირების თარიღი: January 3, 2022 ↑ Find a County. National Association of Counties. ციტირების თარიღი: 2011-06-07 ↑ 2010 Census Gazetteer Files. United States Census Bureau (August 22, 2012). ციტირების თარიღი: January 3, 2015 ↑ P2 HISPANIC OR LATINO, AND NOT HISPANIC OR LATINO BY RACE – 2020: DEC Redistricting Data (PL 94-171) – Cayuga County, New York.
დაჟალი

დაჟალი (აზერ. Dəjəl) — სოფელი აზერბაიჯანში, ზემო ყარაბაღის რეგიონში, ჯაბრაილის რაიონში. 1993 წლიდან ოკუპირებული იყო სომხეთის შეიარაღებული ძალების მიერ. 2020 წლის 4 ოქტომბერს აზერბაიჯანის შეიარაღებულმა ძალებმა სოფელი დაიბრუნეს.. Azərbaycan Respublikası Cəbrayıl Rayon İcra Hakimiyyəti (აზერბაიჯანული) ↑ Cəbrayılın 9 kəndi işğaldan azad edilib az (4 oktyabr 2020). ციტირების თარიღი: 4 oktyabr 2020. (აზერბაიჯანული)
დარზილი

დარზილი (აზერ. Dərzili) — სოფელი აზერბაიჯანში, ზემო ყარაბაღის რეგიონში, ჯაბრაილის რაიონში. 2020 წლის 4 ოქტომბერს აზერბაიჯანის შეიარაღებულმა ძალებმა სოფელი დაიბრუნეს (მანამდე ექვემდებარებოდა მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის დე ფაქტო კონტროლს). ↑ Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. (2019) İnzibati ərazi bölgüsü təsnifatı az. stat.gov.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-04-16. ციტირების თარიღი: 2020-04-16. (აზერბაიჯანული)
იანარხაჯი

იანარხაჯი (აზერ. Yanarxac) — სოფელი აზერბაიჯანის ზემო ყარაბაღის რეგიონში, ჯაბრაილის რაიონში. 1993 წლიდან ოკუპირებული იყო სომხეთის შეიარაღებული ძალაბის მიერ. 2020 წლის 7 ნოემბერს აზერბაიჯანმა კონტროლი აღადგინა. სოფლის მოსახლეობის ძირითადი საქმიანობა მეცხოველეობაა. ↑ Azərbaycan Respublikasının Bakı, Gəncə və Sumqayıt şəhərlərinin, Abşeron, Ağdaş, Ağsu, Ağcabədi, Balakən, Bərdə, Beyləqan, Vartaşen, Quba, Qutqaşen, Daşkəsən, İmişli, Yevlax, Kəlbəcər, Kürdəmir, Gədəbəy, Goranboy, Laçın, Lerik, Lənkəran, Mirbəşir, Puşkin, Saatlı, Füzuli, Cəbrayıl və Şamxor rayonlarının, Dağlıq Qarabağ Muxtar Vilayəti Şuşa rayonunun inzibati ərazi bölgüsündə qismən dəyişikliklər edilməsi haqqında Azərbaycan Respublikası Ali Sovetinin 7 fevral 1991-ci il tarixli, 54-XII saylı Qərarı. ციტირების თარიღი: 2022-09-24
ხუდავერდილი

ხუდავერდილი (აზერ. Xudaverdili) — სოფელი აზერბაიჯანში, ზემო ყარაბაღის რეგიონში, ჯაბრაილის რაიონში. მდებარეობს ყარაბაღის ქედის ძირში. 1993 წლიდან ოკუპირებული იყო სომხეთის შეიარაღებული ძალების მიერ. 2020 წლის 30 ოქტომბერს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის შეიარაღებულმა ძალებმა სოფელი დაიბრუნეს. ადგილობრივი მოსახლეობის თანახმად, დასახლება მეზობელ სოფელ ჰაჯილიდან გადმოსულმა პიროვნებამ, სახელად ხუდავერდმა დააარსა, ამიტომ სოფელს მისი სახელი ეწოდა. მოსახლეობის ძირითადი საქმიანობა მეცხოველეობა იყო. ↑ Bu kəndlər də işğaldan azad edildi! az (30 oktyabr 2020). ციტირების თარიღი: 30 oktyabr 2020. (აზერბაიჯანული) ↑ Azərbaycan Toponimlərinin Ensiklopedik Lüğəti. Azərbaycan Milli Elmlər Akademiyası. Nəsimi adına Dilçilik İnstitutu. Şərq-qərb Bakı-2007. səh.427 (აზერბაიჯანული)
ჰობიჰორსინგი

ჰობიჰორსინგი (ინგლ. hobby horsing ან hobbihorsing) — ჰობის სახეობა, რომელიც წარმოადგენს ცხენისთავიანი ხის ჯოხით „ჯირითს“. ჰობიჰორსინგს საკმაოდ დიდი ხნის ისტორია აქვს. ზოგადად ოდითგანვე ის ცნობილი იყო, როგორც საბავშვო თავის შექცევის სახე. სიტუაცია შეიცვალა მას შემდეგ რაც 2010 წელს ახალგაზრდა ფინელმა გოგონამ ალისა აორნიმიაკიმ არ შეკრიბა მის ირგვლივ სამეგობრო წრე და არ დაიწყეს აღნიშნული ფორმით თავის შექცევა. რამდენიმე წელიწადში ფინეთში ჩამოყალიბდა ჰობიჰორსინგის მოყვარულთა მთელი სუბკულტურა. 2015 წელს ალისამ დაიწყო ახალი სპორტის სახეობაში წესების ფორმირება. ჰობიჰორსინგი მეტწილად გავრცელებულია ფინეთში, სადაც შეჯიბრებები მიმდინარეობს 2017 წლიდან. Федерация хоббихорсинга России. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2023-05-29. ციტირების თარიღი: 2023-05-30.
მელოს ციხე

მელოს ციხე — არქიტექტურლი ძეგლი ისტორიული კლარჯეთის ჩრდილოეთ პროვინციის — ნიგალისხევის სამხრეთ ნაწილში, მდ. ჭოროხის შენაკადის მდ. მელოსწყლის მარჯვენა სანაპიროზე. მელოს ციხეს იხსენიებენ თურქი მკვლევრები. ქართველ მკვლევართაგან ეს ციხე პირველად დევი ბერძენიშვილმა აღწერა. ციხის შესახებ გარკვეული ინფორმაცია 2014-2016 წლებში გამოქვეყნდა მეცნიერთა რამდენიმე ჯგუფის მიერ. აქაური მოსახლეობა ძირითადად მუჰაჯირი გურჯები არიან. 1878-1917 წლებში სოფელი მელო სასაზღვრო ზონას წარმოადგენდა, აქედან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 5 კმ-ში გადიოდა რუსეთ-ოსმალეთის საზღვარი. მელოს ციხე ნაგებია ფლეთილი ქვით და დუღაბით. ციხის გეგმა კლდის რელიეფზეა მორგებული. მელოს ციხე მდ. ჭოროხის მარცხენა შენაკადის მდ. მელოსწყლის ხეობის ჩამკეტი ციხეა. იგი სტრატეგიულ ადგილზე — ვიწრო ხეობის განშლის დასაწყისში მდებარეობს, ძნელად მისასვლელი ქედის დასასრულს. მელოს ციხიდან საიწვერის უღელტეხილით გზა გადადის ბუდაზორის და ხევისკარის ციხეებზე, საიდნაც ჩადის ოგდემში, ამიერ ტაოში. შუა საუკუნეების სავაჭრო-საქარავნო გზა XX საუკუნის ჩათვლით, რეგიონში ინფრასტრუქტურის განვითარებამდე იყო მოქმედი. მელოს ციხე ართვინთან ერთად ნიგალის ხევის უმნიშვნელოვანეს საფორტიფიკაციო ნაგებობას წარმოადგენს. ვახუშტი ბატონიშვილი აღნიშნავს კლარჯეთის ამ მიკრორეგიონის განსაკუთრებულ ბუნებას, მთისა და ბარის სიახლოვეს, რაც დადებითად მოქმედებდა ხეხილის მრავალფეროვნებაზე. იური სიხარულიძის აზრით ტოპონიმ „მელოს“ ადრეული ფორმა უნდა ყოფილიყო „მელნი“. მელოს აქვს 2 მეზრე და 2 იალაღი მელოს ხეობაში. ტოპონიმი განივრცო ჰიდრონიმზეც - მელოსწყალი. მელოს ციხე არქიტექტურულად ჰგავს ოხურის ციხეს, მხოლოდ ბევრად დაზიანებულია. გალავნის ორი მხარე (აღმოსავლეთის და ჩრდილოეთის კედელი) მთლლიანად ჩამოშლილია. ნაწილობრივ აგრეთვე დაზიანებულია დასავლეთის კედელი. მისი ცენტრალური ნაწილი დანგრეულია. შემორჩენილია გალავნის 2 ნაშთი. დასავლეთ და აღმოსავლეთ მხარეს კლდოვანი ქანობია და ციხემდე ძნელად მიისვლება. სამხრეთ მხარეს კი ვიწრო ბილიკით ციხემდე შეიძლება მიღწევა. თითოეულ მიმართულებას აკონტროლებს 3 სალოდე და 3 სათოფური. სათოფურების არსებობა მიანიშნებს ციხის გვიან შუა საუკუნეებში გამოყენებაზე. ტაო-კლარჯეთის ციხე-სიმაგრეები ტ. 2, თბ. 2020 ISBN 978-9941-9738-1-9
საღირას ციხე

საღირას ციხე — არქიტექტურული ძეგლი ართვინის პროვინციის არტანუჯის რაიონში. საღირას ციხე მეექვსე სამეცნიერო ექსპედიციის ფარგლებში მოინახულა პროექტ „ტაო-კლარჯეთის ქართული ციხე სიმაგრეების“ ექსპედიციამ. მოინახულეს ციხის მიდამოები, დააფიქსირეს ციხის იმ დროინდელი მდგომარეობა, გადაიღეს ციხის ფოტო-სურათები და პანორამები. საისტორიო წყაროებში სოფლის უძველესი მოხსენიება ფიქსირდება 1572 წლის „გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთარში“, რომელშიც იხსენიება სოფელი საღირსა. რუსულ ხუთვერსიან რუკებზე, რომელიც ცარისტული რუსეთის მმართველობის დროს შეიქმნა, ორივე ეს სოფელი იხსენიება, როგორც საგარა და საკარია. რაც შეეხეა ტოპონიმ „საღირას“. იგი საკუთარი სახელიდან არის ნაწარმოები. სახელი „საღირა“ და მისგან ნაწარმოები გვარები საკმაოდ პოპულარული იყო გვიანი შუა საუკუნეების საქართველოში. საღირას ციხეს არტანუჯის თავდაცვისუნარიანობის განმტკიცება ევალებოდა. შესაბამისად, მისი მშენებლობა მაშინ გახდა აქტუალური, როდესაც პოლიტიკური ცენტრი არტანუჯი გახდა. ლოკალური მნიშვნელობა ციხე-სიმაგრეს, უპირველესყოვლისა, ტანძოთისწყლის ხეობისთვის აქვს. საღირას ციხე ფეოდალური ეპოქის პირმშოა. ის ზემოდან გადაჰყურებს მთელს ხეობას, მის შემოსასვლელს, ხეობიდან გასასვლელს, ირგვლივ არსებულ სივრცეს. ციხე-სიმაგრის ფართობის გათვალისწინებით, იგი მიეკუთვნება ტაო-კლარჯეთის დიდ საფორტოფიკაციო ნაგებობათა კატეგორიას. საღირას ციხესთან მიახლოებისას პირველი, რაც თვალში გვხვდება ესაა მრავალრიცხოვანი ქვების გროვა. გალავნის კედლები დღეისთვის გამქრალია. ტაო-კლარჯეთის ციხე-სიმაგრეები ტ. 2, თბ. 2020 ISBN 978-9941-9738-1-9
ემილი პრეიერი

ემილი პრეიერი (გერმ. Emilie Preyer; დ. 6 ივნისი, 1849, დიუსელდორფი — გ. 23 სექტემბერი,1930, იქვე) — გერმანელი მხატვარი, ნატურმორტის ოსტატი. ემილი პრეიერი დაიბადა მხატვრული ტრადიციებით ცნობილ ოჯახში. მან პირველი გაკვეთილები ფერწერაში მამის, მხატვარ იოჰან-ვილჰელმ პრეიერისგან მიიღო. მამის და-ძმაც ასევე მხატვრები იყვნენ. იმის გამო, რომ ქალებს იმ პერიოდში უნივერსიტეტებში სწავლის უფლება არ ჰქონდათ, ემილი დიუსელდორფის სამეფო ხელოვნების აკადემიაში არაოფიციალურად სწავლობდა თავისი სურათების პირველი გამოფენა 1866 წელს მოაწყო Bismeyer Kraus ხელოვნების მაღაზიაში და ედუარდ შულტეს გალერეაში. მას ჰქონდა გამოფენები ბერლინში, დრეზდენში და მის მშობლიურ ქალაქში. პრეიერის ნატურმორტები ნიუ-იორკის მეტროპოლიტენის ხელოვნების მუზეუმმა და ფილადელფიის სურათების გალერეამ შეიძინა. ემილი პრეიერის ნამუშევრები ასევე ინგლისურ და ამერიკულ კერძო კოლექციებშია. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 Deutsche Nationalbibliothek Record #139784055 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ 2.0 2.1 Benezit Dictionary of Artists — OUP, 2006. — ISBN 978-0-19-977378-7 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q217595"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q24255573"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1547776"></a> ↑ Artists of the World Online, Allgemeines Künstlerlexikon Online, AKL Online / Hrsg.: A. Beyer, B. Savoy — B: K. G. Saur Verlag, Verlag Walter de Gruyter, 2009. — ISSN 2750-6088 — doi:10.1515/AKL <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q64"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q41640909"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q496126"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19276262"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q324303"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q98818"></a> ↑ Emilie Preyer <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17299517"></a> ↑ Stadtmuseum Düsseldorf. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-05-05. ციტირების თარიღი: 2023-12-09. ↑ Emilie Preyer (1849–1930) დაარქივებული 2016-04-23 საიტზე Wayback Machine. , auf Frauen-Kultur-Archiv Düsseldorf, Heinrich-Heine Universität, abgerufen am 23. April 2016.
E-Rotic

E-Rotic — შვეიცარიულ-გერმანული ტექნო/ევროდენს დუეტი, რომელიც ცნობილია ეროტიკულ თემებზე აგებული სიმღერებით. დუეტის პირველი წევრები იყვნენ ლიან ლეი და აშშ-ში დაბადებული რეპერი რაზ-მა-ტაზი (ნამდვილი სახელი: რიჩარდ მაიკლ სმიტი). ჯგუფმა თავისი არსებობა დაიწყო 1994 წელს. 1996 წლის ივნისში ორივემ ოფიციალურად დატოვა კოლექტივი, პროდიუსერ დევიდ ბრანდესთან უთანხმოების გამო. შემდეგ დუეტის ახალ შემადგენლობაში მოხვდნენ ჟანეტ კრისტენსენი და ტერენს დ'არბი (ეს არ არის ტერენს ტრენტ დ'არბი). ლიან ლი მონაწილეობდა ალბომების ჩაწერაში 1999 წლამდე, მაგრამ პარალელურად მან და რაზ-მა-ტაზმა ჩამოაყალიბეს საკუთარი ჯგუფი, სახელწოდებით S.E.X. Appeal. იმავე წლის ოქტომბერში დ'არბის მაგივრად ჯგუფში მოვიდა ჩე ჯოუნერი. 2001 წელს კრისტენსენმა დატოვა E-Rotic. მის მაგივრად მოვიდა ახალი ვოკალისტი, იასმინ ბაისალი (ჯგუფიდან Das Modul). თუმცა, მოგვიანებით, 2002 წელს ორივე წევრმა დატოვა E-Rotic. ახალი ვოკალისტი იყო ლიდია მადავიევსკი (რომელიც სტუდიურ ჩაწერაში მონაწილეობდა 1999 წლიდან), რეპ ვოკალს კი რობერტ სპეჰარი ასრულებდა. მიუხედავად ამისა, ბევრი თვლის, რომ სტუდიურ ჩანაწერებში რეპ-ვოკალს თავად პროდიუსერი, დევიდ ბრანდესი ასრულებს. სტუდიური ალბომები Sex Affairs (1995) The Power of Sex (1996) Sexual Madness (1997) Thank You for the Music (ABBA-ს სიმღერების ქავერ-ვერსიების ალბომი) (1997) Kiss Me (იაპონია) (1999) Mambo No. Sex (გერმანია) (1999) Gimme Gimme Gimme (იაპონია) (2000) Missing You (გერმანია) (2000) Sexual Healing (იაპონია) (2001) Sex Generation (2001) Cocktail E-Rotic (იაპონია, რუსეთი) (2003) E-Rotic საიტზე Eurodance Encyclopædia E-Rotic საიტზე EuroDanceHits.com დაარქივებული 2009-07-23 საიტზე Wayback Machine. ↑ "Thank You for the Music"-ის შემთხვევაში E-Rotic ფრანგულ გამოცემაში მითითებულია, როგორც "Jenn and C." ↑ "The Winner Takes It All"-ის შემთხვევაში E-Rotic ფრანგულ გამოცემაში მითითებულია, როგორც "Jenn and C." ↑ „Mambo No. Sex“ გამოცემულია Kiss Me-ს გერმანულ ვერსიაში Mambo No. Sex. ↑ "Queen of Light" გამოცემულია ალბომზე Missing Heart-ის ალბომზე Mystery. ↑ "L.O.V.E. (Sex on the Beach)" გამოვიდა კრებულზე Dancemania X9. ↑ "Mi Amante" პრომო დისკია და შემსრულებლად მითითებილია e.R. ↑ 1.0 1.1 Charts.de: E-Rotic (singles). Media Control. ციტირების თარიღი: 2013-07-20. ↑ austriancharts.at: Discography E-Rotic German. austriancharts.at. Hung Medien. ციტირების თარიღი: 2013-07-20. ↑ Ultratop: Discography E-Rotic (singles) Dutch. austriancharts.at. Hung Medien. ციტირების თარიღი: 2013-07-20. ↑ finnishcharts.com: Discography E-Rotic. Musiikkituottajat – IFPI Finland. finnishcharts.com. ციტირების თარიღი: 2013-07-20. ↑ lecharts.com: E-Rotic (singles) French. lescharts.com. Hung Medien. ციტირების თარიღი: 2013-07-20. ↑ Media Markt Top 40: E-Rotic (singles). Dutch Top 40. ციტირების თარიღი: 2013-07-20.[მკვდარი ბმული] ↑ norwegiancharts.com: E-Rotic (singles). norwegiancharts.com. Hung Medien. ციტირების თარიღი: 2013-07-20. ↑ Schweizer Hitparade: E-Rotic (singles). swedishcharts.com Hung Medien. ციტირების თარიღი: 2013-07-20. ↑ Schweizer Hitparade: E-Rotic (singles) German. swisscharts.com. Hung Medien. ციტირების თარიღი: 2013-07-20. ↑ Official Charts Company: E-Rotic. Official Charts Company. ციტირების თარიღი: 2013-07-20. ↑ 11.0 11.1 11.2 UNSUPPORTED OR EMPTY REGION: გერმანია.
ხიბულა (ფილმი)

„ხიბულა“ — 2017 წლის ფილმი, რომლის რეჟისორია გიორგი ოვაშვილი. ის ტრილოგიის დასასრულია რეჟისორის პირველი ორი ფილმის — „გაღმა ნაპირის“ (2009) და „სიმინდის კუნძულის“ (2014) შემდეგ. ფილმი საქართველოს, გერმანიისა და საფრანგეთის ერთობლივი კინოპროდუქციაა. ის საქართველოს კულტურისა და ძეგლთა დაცვის სამინისტროსა და ეროვნული კინოცენტრის მხარდაჭერით შეიქმნა. ფილმს საფუძვლად უდევს 1991 წელს საქართველოს დამოუკიდებლობის აღდგენის შემდეგ ქვეყანაში განვითარებული რეალური მოვლენები. მისი სიუჟეტი საქართველოს პირველი პრეზიდენტის — ზვიად გამსახურდიას უკანასკნელ დღეებს მიჰყვება. ფილმის მსოფლიო პრემიერა 2017 წლის 27 ივლისს კარლოვი-ვარის საერთაშორისო კინოფესტივალზე მთავარ საკონკურსო პროგრამაში შედგა. ეროვნული კინოპრემიერა ბათუმის საავტორო კინოს საერთაშორისო ფესტივალის ფარგლებში გაიმართა, საქართველოს კინოთეატრების ეკრანებზე კი 23 ნოემბერს გამოვიდა. პრემიერ-მინისტრისა და რამდენიმე მცველის ამარა დარჩენილმა პრეზიდენტმა მთას შეაფარა თავი. ჯგუფი მუდმივი გადაადგილებით ცდილობს თავი დააღწიოს „მდევარს“. უჩინარი მდევარი კი, ცდილობს „მსხვერპლი“ მუდმივი ფსიქოლოგიური ზეწოლის ქვეშ ამყოფოს. მის ყოველ ნაბიჯს აკონტროლებს და ახერხებს, პრეზიდენტმა მათთვის სასურველი მიმართულებით იმოძრაოს. ფილმში მონაწილეობენ: ჰოსეინ მაჰჯუბი, ზურაბ ანთელავა, მანუჩარ შერვაშიძე, ქიშვარდ მანველიშვილი, ნოდარ ძიძიგური, ლიკა ბაბლუანი, გალობა გამბარია და სხვები. „ხიბულა“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია „ხიბულა“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)