laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
The Garden (Take That-ის სიმღერა)

The Garden — ჯგუფ Take That-ის სინგლი მეხუთე სტუდიური ალბომიდან The Circus. იგი გამოვიდა 2009 წლის 20 მარტს. სიმღერა სრულდებოდა ჯგუფის საკონცერტო ტურნეს The Circus მსვლელობისას. მისი მუსიკალური ვიდეო გადაღებულია გრინვიჩის მუზეუმში. მასში მონაწილეობენ ჯგუფის წევრები, ჩაცმულები შავ კოსტუმებში. ევროპული გამოცემა #1 The Garden - 5:07 84 - 3:11 ევროპული გამოცემა #2 The Garden - 5:07 84 - 3:11 Julie - 4:03 The Garden (ვიდეო) - 5:07
აფონსუ პენა

აფონსუ აუგუსტო მორეირა პენა (დ. სანტა-ბარბარა, ბრაზილიის იმპერია, 30 ნოემბერი, 1847 — გ. რიო-დე-ჟანეირო, ბრაზილია, 14 ივნისი, 1909) — ბრაზილიელი პოლიტიკოსი, ბრაზილიის პრეზიდენტი 1906 წლიდან 1909 წლამდე. აფონსუ პენა იყო ადვოკატი, იურისტი და ბრაზილიის უზენაესი სასამართლოს წევრი. 1902 წელს, პენა გახდა ფრანსისკუ როდრიგეს ალვესის ვიცე-პრეზიდენტი. აფონსუ პენა პრეზიდენტად აირჩიეს 1906 წელს და თანამდებობა ეკავა გარდაცვალებამდე, 1909 წლამდე. ბრაზილიის პრეზიდენტი ბრაზილიის პრეზიდენტების სია ბრაზილიის პრეზიდენტის ოფიციალური საიტი - აფონსუ პენა
Take That Presents: The Circus Live

Take That Presents: The Circus Live — ბრიტანული პოპ-ჯგუფ Take That-ის მეშვიდე საკონცერტო ტურნე, გამართული ალბომ The Circus-ის მხარდასაჭერა. იგი დაიწყო 2009 წლის 5 ივნისს Stadium of Light-ზე, სანდერლენდში და დასრულდა იმავე წლის 5 ივლისს უემბლიზე, ლონდონში. ეს იყო ჯგუფის ტექნიკურად იმ დროისთვის ყველაზე მასშტაბური ტურნე. მას დაესწრო 1,014,000 მაყურებელი. ტურნეს შემოსავალმა 40,560,000 გირვანქა სტერლინგი შეადგინა. იგი აგრეთვე იყო იმ დროისთვის ბრიტანეთის ისტორიაში ყველაზე სწრაფად გაყიდვადი ტურნე, ხუთი საათის განმავლობაში გაყიდული ყველა, 600.000 ბილეთით. The Adventures Of A Lonely Balloon Greatest Day Hello Could It Be Magic Pray A Million Love Songs Back For Good The Garden Shine (შეტანილი Mr Blue Sky-ს ელემენტები) Up All Night Wooden Boat How Did It Come To This? Piano Medley - Love Ain't Here Anymore/Babe/Nobody Else The Circus What Is Love? The Clowns Medley Do What U Like/Promises/It Only Takes a Minute/Take That & Party Said It All Never Forget Patience Relight My Fire (შეტანილია Vertigo-ს ელემენტები) (ლოლეატა ჰალოუეის აკომპანემენტით) ბისზე Hold Up A Light Rule The World ↑ Sky News report on tour announced. Sky News. ციტირების თარიღი: 2008-10-28. ↑ Radio 1 tour page. Radio 1 Tour Page. ციტირების თარიღი: 2008-10-28. ↑ http://www.metro.co.uk/metrolife/382558-take-that-tickets-sell-out-in-record-time
ნილუ პესანია

ნილუ პესანია (დ. რიო-დე-ჟანეირო, 2 ოქტომბერი, 1867 - გ. რიო-დე-ჟანეირო, რიო-დე-ჟანეირო, 31 მარტი, 1924) — ბრაზილიელი პოლიტიკოსი, ბრაზილიის პრეზიდენტი 1909 წლიდან 1910 წლამდე. ვიცე-პრეზიდენტად აირჩიეს 1906 წელს, იგი პრეზიდენტის თანამდებობაზე 1909 წლიდან, პრეზიდენტ აფონსუ პენას გარდაცვალების შემდეგ ავიდა და თანამდებობა ეკავა მისი საპრეზიდენტო ვადის გასვლამდე, 1910 წლამდე. ბრაზილიის პრეზიდენტი ბრაზილიის პრეზიდენტების სია O governo Nilo Peçanha no sítio oficial da Presidência da República do Brasil Mensagem ao Congresso Nacional em 1910 დაარქივებული 2008-04-24 საიტზე Wayback Machine.
ლევან სანიკიძე

ლევან სანიკიძე (დ. 26 იანვარი, 1925, სოფ. ბუგეული, ამბროლაურის რაიონი — გ. 29 იანვარი, 2001) — ქართველი მწერალი, ისტორიკოსი, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი. გუბაზ სანიკიძის მამა. ლევან სანიკიძემ დაამთავრა ალექსანდრე წულუკიძის სახელობის ქუთაისის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ისტორიული ფაკულტეტი. იყო სიმონ ყაუხჩიშვილის ასპირანტი. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში სამი წელი იმსახურა ჯარში. 28 წლის ასაკში დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია. 1966 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია და მიენიჭა პროფესორის წოდება. 1975 წელს მიიწვიეს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ძველი მსოფლიოს ისტორიის კათედრის გამგედ. 1956 წელს გამოქვეყნდა მისი პირველი პიესა „გაიუს გრაკხუსი“, რომელიც 1957 წელს დაიდგა. ამას გარდა, მას ჰქონდა პიესები „მედეა“, „სპარტაკი“, „ქუთათურები“, რომლებიც დიდი წარმატებით იდგმებოდა ქართული თეატრების სცენებზე. 1976-1981 წლებში გამოქვეყნდა ლევან სანიკიძის მხატვრულ-დოკუმენტური თხზულება „უქარქაშო ხმლები“, რომელიც რამდენიმეჯერ გამოიცა. მასვე ეკუთვნის ასევე პოპულარული წიგნები: „ანტიკური ქვეყნების ისტორია“, „ამბავი კოლხი ასულისა“, „რომის იმპერია“, „მარიუსი და სულა“, „კვერთხი ეშმაკთა“, „კეისარიადა“, „სამას-სამასი“, „ალექსანდრე მაკედონელი“, „გიორგი სააკაძე“, „დედა ისტორია“, „დავით აღმაშენებელი“, „თამარიანი“, „სავედრებელი გიორგი ათონელისა“, „მესამე დასის საქართველო“, „წიგნი მოწამეთა“, „პონტოელნი“, „მკვლელობა ხობის წყლის პირას“, „პუნიკური ომები“. ლევან სანიკიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ტაკნა (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარ სახელს ტაკნა აქვს შემდეგი მნიშვნელობები: ტაკნა — ქალაქი პერუში ტაკნა — პროვინცია პერუში ტაკნა — რეგიონი პერუში
ქვედა ალისუბანი

ქვედა ალისუბანი – სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის თერჯოლის მუნიციპალიტეტში (ალისუბნის თემი). მდებარეობს მდინარე ჩხარის ხეობაში. ზღვის დონიდან 250 მეტრი. თერჯოლიდან 7 კილომეტრი. სოფელში არის საჯარო სკოლა და ძველი ეკლესია. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1033 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 508. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ქვედა სიმონეთი

ქვედა სიმონეთი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის თერჯოლის მუნიციპალიტეტში (თემის ცენტრი). მდებარეობს მდინარე ყვირილის მარჯვნივ, ზღვის დონიდან 250 მეტრზე. სოფელში გადის ქვედა სიმონეთი-ნავენახევის საავტომობილო გზა. ქვედა სიმონეთი ადგილობრივი მნიშვნელობის ბალნეოლოგიური კურორტია. სოფელში არის შუა საუკუნეების ეკლესია. 1926 წლისთვის სვირის თემი შედგებოდა ორი სოფლისგან და მისი მოსახლეობა შეადგენდა 6001 ადამიანს, ხოლო ფართობი 33,1 კმ²-ს. სოფელში არის 2 საჯარო სკოლა და საბავშვო ბაღი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2027 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 510. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ ქუთაისის მაზრის ადმინისტრაციული რუკა. საქართველოს ეროვნული არქივი ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ქვედა ბერეთისა

ქვედა ბერეთისა — სოფელი ჭიათურის მუნიციპალიტეტში (ნიგოზეთის თემში). სოფელში არის საჯარო სკოლა. სოფლის ტერიტორიაზე, მდინარე დუმალას ხეობაში შემორჩენილია ბერეთისას ციხე. სოფელი მდებარეობს ჭიათურის პლატოზე, მდინარე დუმალის ნაპირას. ქვედა ბერეთისა ყველაზე დაბალი ადგილია მდინარე დუმალას ხეობაში, (ზღვის დონიდან 840 მეტრი). სოფელი მდებარეობს ჭიათურიდან 17, ნიგოზეთიდან 6 კილომეტრის დაშორებით. სოფელს ჩრდილოეთით ესაზღვრება სოფლები უსახელო და წყალშავი, რომელთაგან გამოყოფს მდინარე რკვიანასა და დუმალას წყალგამყოფი სერი. სამხრეთით მას ესაზღვრება სოფელი ქბილარი, რომლისგანაც გამოყოფილია დუმალასა და ახაშმულას წყალგამყოფით. დასავლეთის საზღვარი გადის მდინარე დუმალას ხეობაზე, აქედან ქვედა ბერეთისას ესაზღვრება სოფელი მანდაეთი. ხოლო აღმოსავლეთით კი მას ესაზღვრება სოფელი ზედა ბერეთისა. ქვედა ბერეთისა ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ ვრცელდება საშუალოდ 5 კმ-ზე, ხოლო დასავლეთიდან აღმოსავლეთისაკენ 4 კმ-ზე. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 495 ადამიანი. ქვედა ბერეთისას ტერიტორიაზე აღმოჩენილია ორი არქეოლოგიური ძეგლი: საწურბლიის შახტი და პირაღია კლდის მღვიმე. მღვიმეები მდებარეობს მდინარე ახაშმულის აუზში, ზღვის დონიდან 895-920 მეტრზე, გამომუშავებულია ზედაცარცულ კირქვებსა და მერგელებში. ეკონომიკის ძირითადი დარგია სოფლის მეურნეობა. გავრცელებულია მემინდვრეობა, მემცენარეობა, მესაქონლეობა. სოფელში ასევე არის ქვის კარიერი, მდინარე დუმალაზე კი აგებულია ხელოვნური წყალსაცავი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 509. ინფორმაცია ქვედა ბერეთისას შესახებ დაარქივებული 2012-03-06 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ქვედა გეზრული

ქვედა გეზრული — სოფელი ჭიათურის მუნიციპალიტეტში (გეზრულის თემი). მდებარეობს ჭიათურის პლატოზე, მდინარე ყვირილის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 480 მეტრი, ჭიათურიდან 30 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობდა 274 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 509. ↑ 1.0 1.1 1.2 საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
Paris Live Rendez-Vous '98 - Electronic Night

Paris Live Rendez-Vous '98 - Electronic Night — ფრანგი ელექტრონული მუსიკოს ჟან-მიშელ ჟარის 1998 წლის საკონცერტო ალბომი. იგი ჩაიწერა პარიზში, 1998 წელს. კონცერტზე სრულდებოდა რემიქსები ალბომიდან Odyssey Through O2 (1998). En Attendant Cousteau - 5:53 Together Now - 5:47 Oxygene 7 - 4:53 Unesco Theme / Japan (ჟარი, MARC, ოლივია ლაფკინი, ტეტსუია კომურო - 5:44 Oxygene 8 (Hani Mix) - ჰანის რემიქსი - 5:51 Paris Underground (MARC) - 6:42 Oxygene 13 - 4:38 Oxygene 8 (Sunday Club) - Sunday Club-ის რემიქსი - 13:40 Oxygene 12 - 5:53 Revolution, Revolutions - 3:42 Rave-Olution - 4:44 En Attendant Cousteau - 4:15 ↑ http://www.discogs.com/Jean-Michel-Jarre-Featuring-Tetsuya-TK-Komuro-Paris-Live-Electronic-Night/release/1098416
ერმეს და ფონსეკა

ერმეს როდრიგესი და ფონსეკა (პორტ. Hermes Rodrigues da Fonseca; დ. 12 მაისი, 1855, რიუ-გრანდი-დუ-სული — გ. 9 სექტემბერი, 1923, რიო-დე-ჟანეირო) — ბრაზილიელი ჯარისკასცი და პოლიტიკოსი, ბრაზილიის პრეზიდენტი (1910—1914) წლებში იყო თავდაცვის მინისტრი 1906 წელს. 1910 წელს იგი აირჩიეს ბრაზილიის მერვე პრეზიდენტად და თანამდებობა ეკავა 1914 წლამდე. ბრაზილიის პრეზიდენტი ბრაზილიის პრეზიდენტების სია ↑ 1.0 1.1 Hermes Rodrigues da Fonseca ↑ Braziliada — ბრაზლიის ყველა პრეზიდენტი.. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-05-30. ციტირების თარიღი: 2017-05-02.
იუგოსლავიური ენციკლოპედია

იუგოსლავიური ენციკლოპედია - (სერბულ-ხორვატ. Enciklopedija Jugoslavije) - იუგოსლავიის სოციალისტური ფედერალური რესპუბლიკის საცნობარო გამოცემა. ენციკლოპედია გამოიცა იუგოსლავიის ლექსიკოგრაფიული ინსტიტუტის მიერ მიროსლავ კრლეჟას თაოსნობით. ენციკლოპედიაში ნებისმიერი დაინტერესებული პირისთვის გასაგებ ენაზეა გადმოცემული იუგოსლავიის რესპუბლიკების ისტორიისა და კულტურის შესახებ. პირველი რედაქცია 1955-71 წლებში გამოცემულ რვა ტომს მოიცავს. პირველი გამოცემა 30 000 ტირაჟით გამოვიდა. მეორე გამოცემაზე მუშაობა 1980 წელს დაიწყო, მაგრამ დასრულება ვერ მოხერხდა იუგოსლავიის ომის გამო. დაგეგმილი 12 ტომიდან მხოლოდ 6 გამოიცა. მთავარი სერბულ-ხორვატულენოვანი გამოცემა გადაითარგმნა 5 დამატებით ენაზე ანბანური კომბინაციით. მაკედონურ და ალბანურენოვანი ვარიანტები პირველი ენციკლოპედიური გამოცემებია ამ ენებზე. (1986) „Enciklopedije i leksikoni“, "იუგოსლავიური ენციკლოპედია" IV, მე-2. (ხორვატული), ზაგრები: Jugoslavenski leksikografski zavod.
ქვედა ჭალოვანი

ქვედა ჭალოვანი — სოფელი ჭიათურის მუნიციპალიტეტში (წირქვალის თემი). მდებარეობს ჭიათურის პლატოზე. ზღვის დონიდან 840 მეტრი, ჭიათურიდან 13 კილომეტრი. სოფელში არის საჯარო სკოლა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 546 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 510. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ სსიპ საგანმანათლებლო და სამეცნიერო ინფრასტრუქტურის განვითარების სააგენტო[მკვდარი ბმული] ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ვენსესლაუ ბრასი

ვენსესლაუ ბრას პერეირა გომესი (დ. 26 თებერვალი, 1868, მინას-ჟერაისი — გ. 15 მაისი, 1966, მინას-ჟერაისი) — ბრაზილიელი პოლიტიკოსი, ბრაზილიის პრეზიდენტი (1914–1916) წწ. იგი იყო გუბერნატორი 1909 წელს, ხოლო 1910 წელს გახდა ერმეს და ფონსეკას ვიცე-პრეზიდენტი. 1914 წელს იგი აირჩიეს ბრაზილიის მეცხრე პრეზიდენტად და თანამდებობა ეკავა 1916 წლამდე. ბრაზილიის პრეზიდენტებიდან, ყველაზე ხანგრძლივად იცოცხლა ვენსესლაუ ბრასმა, მან 98 წელს მიაღწია და 1966 წელს გარდაიცვალა. ბრაზილიის პრეზიდენტი ბრაზილიის პრეზიდენტების სია ბრაზილიის პრეზიდენტის ოფიციალური საიტი - ვენსესლაუ ბრასი
რეალიზმი

რეალიზმი (ლათ. realis ნამდვილი) — მხატვრული შემეცნების მეთოდი. ხელოვნებასა და ლიტერატურაში გამოიხატება საგანთა და მოვლენათა აღწერაში მათი პირდაპირი მნიშვნელობით, შეულამაზებლად ან ინტერპრეტაციის გარეშე. რეალიზმი ასევე შუა XIX საუკუნის კულტურული მიმდინარეობა იყო, რომელსაც დასაბამი საფრანგეთში დაედო. რეალიზმი ხელოვნებაში პირველად ქალაქ ლოთალში (ამჟამად ინდოეთის ტერიტორიაზე) გაჩნდა, დაახ. ძვ. წ. 2400 წლებისთვის. ვიზუალურ ხელოვნებასა და ლიტერატურაში რეალიზმი უფრო ყოვლისმომცველი კულტურული მიმდინარეობა გახდა საფრანგეთში, როგორც რეაქცია XIX საუკუნის შუა წლების რომანტიზმის იდეალიზმზე, რომელიც ვითარდებოდა სოციალური და პოლიტიკური რეფორმებისა და დემოკრატიზაციის მოთხოვნათა კულტურული კლიმატის ფონზე. ის ხელოვნების გაბატონებული ფორმა საფრანგეთში, ინგლისსა და აშშ-ში დაახ. 1840-80 წლებში გახდა. რეალისტები ცდილობდნენ ყოველდღიურ ხასიათთა, სიტუაციების, დილემებისა და მოვლენების აღწერას „აკურატული“ (ან რეალისტური) მანერით. ის ეწინააღმდეგებოდა რომანტიზმს, რომელიც საგნებსა თუ მოვლენებს იდეალისტურად უდგებოდა. რეალისტები უკუაგდებდნენ თეატრალურ დრამასა და ხელოვნების კლასიკურ ფორმებს, რათა გამოეხატათ უფრო საყოველთაო ან „რეალისტური“ თემები. ამასთან რეალისტები ეყრდნობოდნენ მეცნიერულ ფაქტებს და ბუნებასა და ცხოვრებას მათ ირგვლივ. ამ პერიოდში მოღვაწე ფრანგი პეიზაჟისტების ჯგუფი, რომელთა შთაგონების საგანი ბუნებისგან შექმნილი ხელოვნება იყო ბარბიზონის სკოლად იწოდებოდა. ასევე აღსანიშნავია, პრე-რაფაელიტთა საძმო, რომლებიც განადიდებდნენ რაფაელამდე არსებულ ხელოვნებას (რაფაელის პერიოდში ხელოვნება საკმაოდ გაიდეალიზებული იყო). მნიშვნელოვან რეალისტთა შორის არიან: კარლ ბრიულოვი კამილ კორო ილია რეპინი გიუსტავ კურბე ონორე დომიე ედგარ დეგა (მოგვიანებით იმპრესიონისტი) მანე, ედუარ ჟან-ფრანსუა მილე ალექსანდრ გიერიმსკი ნიკოლაი გე იტალიური ნეორეალიზმი იყო კინემატოგრაფიული მიმდინარეობა რეალიზმის ელემენტებით, რომელიც მეორე მსოფლიო ომის შემდგომ იტალიაში განვითარდა. ცნობილ ნეორეალისტთა შორის იყვნენ ვიტორიო დე სიკა, ლუკინო ვისკონტი, და რობერტო როსელინი. ჟან ბაბტისტ სიმეონ შარდენი, ქალი ასუფთავებს თალგამებს, 1738. გიუსტავ კურბე, ქვების მტვრევლები, 1849. ჟან-ფრანსუა მილე, მთესველი, 1850. კამილ კორო, ახალგაზრდა გოგო კითხვისას, 1868, ხელოვნების ეროვნული გალერეა მაგიური რეალიზმი (2010) რედ. Baron, Christine and Engel, Manfred: Realism/Anti-Realism in 20th-Century Literature. NL: Rodopi. ISBN 978-90-420-3115-9.  Morris, Pam (2003). Realism. London: Routledge. ISBN 04152229383 Invalid ISBN.  Watt, Ian (1957). The Rise of the Novel: Studies in Defoe, Richardson and Fielding. Berkeley: University of California Press.  West, Shearer (1996). The Bullfinch Guide to Art. UK: Bloomsbury Publishing Plc. ISBN 0-8212-2137-X.  Article on American literary realism at the Literary Movements site ↑ National Gallery of Art. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-05-08. ციტირების თარიღი: 2012-09-07.
კანოსაში წასვლა

კანოსაში წასვლა — 1077 წლით დათარიღებული ეპიზოდი შუა საუკუნეების ევროპის ისტორიიდან, დაკავშირებული რომის პაპის გრიგოლ VII–ის და გერმანიის საღვთო რომის იმპერატორის ჰაინრიხ IV-ის ბრძოლასთან. 1073 წელს გრიგოლ ჰილდებრანდმა რომის პაპად არჩევის შემდეგ ახალი წესრიგის დამყარება და ცხოვრებაში გატარება დაიწყო, რომელიც ჩამოყალიბდა მის მიერ შედგენილ პაპების დიქტატში – Dictatus Papae, სადაც აღნიშნული იყო, რომ ყველა მეფე პაპს უნდა დამორჩილებოდა. გრიგოლ VII-მ ისარგებლა ჰაინრიხის მცირეწლოვანებითა და საქსონიის აჯანყებით (1073–1075), აღასრულა ცელიბატის დაკანონება მთელი სასულიერო წოდებისათვის – ეპისკოპოსების ჩათვლით, 1075 წელს კი მან საერო ინვესტიტურის გაუქმების შესახებ დადგენილება გამოიტანა და გერმანიის იმპერატორი საბოლოოდ გადაიმტერა. ჰაინრიხ IV-მ პაპის საწინააღმდეგოდ, რამდენიმე პირი ეპისკოპოსად დანიშნა, რასაც გრიგოლ VII-ის მუქარით სავსე ეპისტოლე მოჰყვა. მაგრამ ჰაინრიხმა უკან არ დაიხია, მან ვორმსის საეკლესიო კრებაზე გრიგოლ VII გადაყენებულად გამოაცხადა, პაპს კი რომში შეურაცხმყოფელი წერილი გაუგზავნა – „ჰილდებრანდს, ახლა უკვე არა პაპს, არამედ ცრუ ბერს“. ბოლოს კი აღნიშნული იყო: „ჩვენ, ჰაინრიხი, მეფე ღვთის წყალობითა (და არა პაპისა), ყველა ჩვენ ეპისკოპოსებთან ერთად გეუბნებით შენ – გაეცალე, გაეცალე“. გრიგოლ VII-მ საპასუხოდ მოიწვია ლატერანის კრება და ჰაინრიხ IV ეკლესიიდან განკვეთილად გამოაცხადა, თუმცა, ყველაზე დიდი დარტყმა გერმანიის იმპერატორისთვის ის იყო, რომ პაპმა ჰაინრიხი გერმანიის იმპერატორის ფიცისაგან გაათავისუფლა, რაც საქსონიის აჯანყების შემდეგ დაშოშმინებული ძლიერი ოპოზიციის ახალ გამოსვლას ნიშნავდა. ამასთან ერთად, თუ იმპერატორი განკვეთას ერთი წლის და ერთი დღის განმავლობაში არ მოიხსნიდა, ოპოზიციას ახალი მეფის არჩევა შეეძლო. ჰაინრიხ IV დათმობაზე წავიდა და გადაწყვიტა პაპისთვის პატიება ეთხოვა. ის მცირე ამალასთან ერთად იტალიაში ჩავიდა. პაპი ჩაიკეტა ციხესიმაგრე კანოსაში. 1077 წლის იანვარში, სამი დღის განმავლობაში, ფეხშიშველი, მშიერ–მწყურვალი და მომნანიე ბერის სამოსში გამოწყობილი გერმანიის ამაყი იმპერატორი პაპის აუდიენციას ელოდებოდა. ბოლოს, პაპმა ჰაინრიხი მიიღო, ამ უკანასკნელმა მოინანია, თუმცა, ეს მხოლოდ დიპლომატიური ნაბიჯი იყო, რამაც მას ამოსუნთქვის საშუალება მისცა გერმანელი მთავრების წინააღმდეგ ბრძოლაში. „კანოსაში წასვლა“ დამამცირებელი კაპიტულაციის აღმნიშვნელ ფრთიან გამოთქმად იქცა ოტო ფონ ბისმარკის რეპლიკის წყალობით, რომელმაც 1872 წელს რაიხსტაგში წარმოთქვა: „ჩვენ არ წავალთ კანოსაში“. ამით მან მიანიშნა, რომ გერმანია თავის პოლიტიკას გაატარებდა და არ დაუშვებდა სხვა სახელმწიფოს მხრიდან მის პოლიტიკაში ჩარევას. ადოლფ ჰიტლერმა გამოთქმა გამოიყენა ბავარიის მინისტრ–პრეზიდენტ ჰაირიხ ჰელდთან აუდიენციის აღწერისას, რათა ეთხოვა მისთვის გაეუქმებინა ნაცისტური პარტიის აკრძალვა. შუა საუკუნეების ისტორია (გურამ კუტალიას რედაქციით), თბ., 2004, გვ. 119–120 მარჩელო მიდის კანოსაში, „ჩვენი მწერლობა“, 11 მაისი, 2007, № 10 (36), გვ. 63
არტურ ბერნანდესი

არტურ და სილვა ბერნანდესი (დ. 8 აგვისტო, 1875, მინას-ჟერაისი — გ. 23 მარტი, 1955, რიო-დე-ჟანეირო) — ბრაზილიელი პოლიტიკოსი, ბრაზილიის პრეზიდენტი 1922–1926 წლებში. 1922 წელს იგი აირჩიეს ბრაზილიის მეთორმეტე პრეზიდენტად და თანამდებობა ეკავა 1926 წლამდე, თავისი საპრეზიდენტო ვადის ამოწურვამდე. ბრაზილიის პრეზიდენტი ბრაზილიის პრეზიდენტების სია ბრაზილიის პრეზიდენტის ოფიციალური საიტი - არტურ ბერნანდესი
ბიწმენდი

ბიწმენდი — სოფელი მცხეთის მუნიციპალიტეტში, ჯიღაურას თემში. მდებარეობს საგურამოს ვაკეზე, მდინარე ახატნისხევის (არაგვის მარცხენა შენაკადი) ორივე ნაპირას. ზღვის დონიდან 645 მეტრი, მცხეთიდან — 18 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 506 ადამიანი. ბიწმენდის კვირაცხოველი ბიწმენდის ეკლესია ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 423. საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტ.2, გვ. 113 ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ჟოზე ლინარესი

ჟოზე ლინარესი (პორტ. José Linhares; დ. 28 იანვარი, 1886 — გ. 26 იანვარი, 1957) — ბრაზილიელი იურისტი. ბრაზილიის პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი (1945–1946 ) პრეზიდენტის თანამდებობაზე მოხვდა ჟეტულიუ ვარგასის დიქტატურის დამხობის შემდეგ, რადგან ამ პერიოდში ასრულებდა ბრაზილიის უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარის მოვალეობას. ბრაზილიის პრეზიდენტი ბრაზილიის პრეზიდენტების სია ბრაზილიის პრეზიდენტის ოფიციალური საიტი - ჟოზე ლინარესი
ლუკა კორდერო დი მონტეცემოლო

ლუკა კორდერო დი მონტეცემოლო (იტალ.: Luca Cordero di Montezemolo) (* 31 აგვისტო, 1947, ბოლონია, იტალია) - იტალიელი ბიზნესმენი, მეწარმე, ფერარის შეფი. 1971 წელს დაამთავრა რომის "La Sapienza" უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი, შემდგომში მაგისტრის ხარისხს იცავს კოლუმბიის უნივერსიტეტის (ნიუ-იორკი) საერთაშორისო ვაჭრობის კანონების განხრით (1973). 1973 წლიდან დაიწყო მუშაობა "ფერარიში" ენცო ფერარის ასისტენტად და ამასთანავე დაინიშნა "სკუდერია ფერარი"-ს რბოლის განყოფილების უფროსად. 1977 მონტეცემოლო ტოვებს ფერარის და ინიშნება "ფიატის"-ის საგარეო ურთიერთობათა განყოფილების უფროსად. 1982 წლიდან უერთდება კომპანია "Cinzano International" ,რომელსაც ისევე როგორც ფიატსა და ფერარის მართავენ ანიელების ოჯახი. ამავე წელს ხდება აფრებიანი გემების შეჯიბრის "America``s Cup" ერთ-ერთი მთავარი ორგანიზატორი. 1984 წელს მონტეცემოლოს ირჩევენ დაგეგმარების მენეჯერად 1990 წლის მსოფლიო ჩემპიონატისათვის იტალიაში. მონტეცემოლო არის აგრეთვე საინვესტიციო ფონდის "Charme"-ს დამაარსებელი,რომელიც ჯერ 2003 წელს "Poltrona Frau"-ს, ხოლო 2004 წელს "Ballantyne"-ს მფლობელი ხდება. მას აქვს აგრეთვე დოქტორის წოდება "Honoris Causa" მანქანათმშენებლობის დარგში (მოდენის უნივერსიტეტი). 2004 წელს ლუკა კორდერო დი მონტეცემოლო შევიდა მსოფლიოს საუკეთესო მენეჯერების ორმოცდაათეულში.
ბაზალეთი (დუშეთის მუნიციპალიტეტი)

ბაზალეთი — სოფელი საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (აერთიანებს 17 სოფელს: ბაგა, ბაზალეთი, გრიგოლაანთკარი, ვარსიმაანი, ლაზვიანი, მლაშე, ნაგლიანთკარი, პირმისაანი, საკრამულო, საშაბურო, უნდილაანთკარი, ყარსიმაანთკარი, ჩანადირთკარი, ჩირდილელიანთკარი, ჩუბინიანთკარი, ძველი საკრამულო, ჭონტილი). მდებარეობს ბაზალეთის პლატოზე, მდინარე ტინისხევის მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 870 მეტრი, დუშეთიდან 7 კილომეტრი, მცხეთიდან 35 კმ. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მემინდვრეობა და მოქმედებდა ტურბაზა. სოფლის მიდამოებში გაიმართა ბაზალეთის ბრძოლა სოფლის ტერიტორია დასახლებული იყო ქვის ხანიდან. მათ აღმოჩენილია ნეოლითურ სადგომთა ნაშთები. „ქართლის ცხოვრებაში“ ბაზალეთის მხარე მოხსენიებულია ძვ. წ. II საუკუნეში. ლეონტი მროველის მიხედვით, IV საუკუნის II ნახევარში ბაზალეთი ცალკე ადმინისტრაციული ერთეულია. გეოგრაფიული მდებარეობით ბაზალეთსა და ბაზალეთის მხარეს დიდი მნიშვნელობა ჰქონდა შიდა ქართლზე ამიტომ იგი ხშირად შინაომებისა და უცხოელ დამპყრობთა თარეშის ასპარეზი იყო. 1626 წელს ბაზალეთის ტბასთან გაიმართა სასტიკი სისხლისმღვრელი ომი, ეგრეთ წოდებული ბაზალეთის ბრძოლა — საქართველოს გაერთიანებისათვის მებრძოლ გიორგი სააკაძის ლაშქარსა და ქართველ ფეოდალთა რეაქციულ ძალებს შორის. ფეოდალებს შაჰ-აბასის მიერ ქართლ-კახეთში გამეფებული თეიმურაზ I ედგა სათავეში. ბრძოლამ სასტიკი ხასიათი მიიღო და დიდი ზიანი მიაყენა ორივე მხარეს. გიორგი სააკაძე დაიჭრა და მისი ლაშქარი დამარცხდა. „ჩაიშალა ის დიდი საქმე, რომელსაც სააკაძემ თავისი უზარმაზარი ენერგია შეალია და ურომლისოდაც საქართველოს გათავისუფლება-გაძლიერება შეუძლებელი იყო“ (ნ. ბერძენიშვილი). ამ ომის შემდეგ გიორგი სააკაძე იძულებული გახდა გადახვეწილიყო ამჯერად თურქეთში, სადაც 1629 წელს გარდაიცვალა. 1653 წელს როსტომ მეფემ გადაწვა ბაზალეთი. 1688 წელს იგივე გაიმეორა გიორგი XI-მ. 1743 წელს არაგვის საერისთავოს მიწები, მაშასადამე ბაზალეთის გააუქმეს და სამეფო ხელისუფლებას დაუმორჩილეს. 1905 წლის 20 მარტს ბაზალეთელები შეუერთდნენ სოფელ ერედაში შეკრებილ 6000 გლეხს, რომლებიც პოლიტიკურ და ეკონომიკურ მოთხოვნებს უყენებდნენ მთავრობას. 1908 წლის 28 მაისს ბაზალეთელმა გლეხებმა თვითნებურად დაიწყეს ტყის გაჩეხვა და მემამულეთა მიწების დამუშავება. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 758 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 141. ჭყონია თ., აფრასიძე ბ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 224-225. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ბაგა (დუშეთის მუნიციპალიტეტი)

ბაგა — სოფელი საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში (ბაზალეთის თემის საკრებულო), მდინარე საშაბუროსხევის (არაგვის შენაკადი) მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 980 მეტრი, დუშეთიდან 7 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 142 ადამიანი. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ვაშინგტონ ლუისი

ვაშინგტონ ლუისი (დ. 26 ოქტომბერი, 1869, რიო-დე-ჟანეირო — გ. 4 აგვისტო, 1957, სან-პაულუ) — ბრაზილიელი პოლიტიკოსი, ბრაზილიის პრეზიდენტი (1926-1930 წწ.). დაიბადა რიო-დე-ჟანეიროში და საცხოვრებლად გადავიდა სან-პაულუში, სადაც იგი ადვოკატი გახდა. 1920 წელს აირჩიეს სან-პაულუს გუბერნატორად, 1926 წელს კი ბრაზილიის მეცამეტე პრეზიდენტად. თანამდებობა ეკავა 1930 წლამდე. ვაშინგტონ ლუისი იყო ბრაზილიის ძველი რესპუბლიკის ბოლო პრეზიდენტი. იგი თავისი კონსტიტუციური ვადის დასრულებამდე (1930) 3 კვირით ადრე ჩამოგდებულ იქნა თანამდებობიდან და მისი ადგილი ჟეტულიო ვარგასმა დაიკავა. ბრაზილიის პრეზიდენტი ბრაზილიის პრეზიდენტების სია Consulta a documentos do acervo pessoal de Washington Luís დაარქივებული 2011-05-19 საიტზე Wayback Machine. O governo Washington Luís no sítio oficial da Presidência da República do Brasil