laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ეკატერინე ფახიროვა

ეკატერინე ფახირიდუ (ბერძ. Αικατερίνη Φαχιρίδου, თავდაპირველად ატარებდა გვარს — ფახიროვა, დ. 10 აპრილი, 1964, ქუთაისი) — ბერძენი მოჭადრაკე, საერთაშორისო ოსტატი ქალთა შორის (1999 წელი), საქართველოს ჩემპიონი (1982 წელი), საბერძნეთის სამგზის ჩემპიონი (1995, 2003, 2005 წლებში). თავდაპირველად ცხოვრობდა საქართველოში, მოგვიანებით საცხოვრებლად გადავიდა საბერძნეთში. წარმოადგენდა საბერძნეთს მსოფლიო საჭადრაკო ოლიმპიადებსა და სხვა მნიშვნელოვან ტურნირებზე. გიორგაძე თ., ქართული ჭადრაკის მატიანე, ნაწ. I, თბ., 1995.
ციალა ქასოშვილი

ციალა ქასოშვილი (დ. 1 სექტემბერი, 1963, გორი) — ქართველი მოჭადრაკე, საერთაშორისო ოსტატი ქალთა შორის, საქართველოს სამგზის ჩემპიონი (1980, 1981 და 1988 წლებში). მონაწილეობდა საერთაშორისო ტურნირებში, დაიკავა პირველი ადგილი ნალენჩუკში გამართულ ტურნირზე. გიორგაძე თ., ქართული ჭადრაკის მატიანე, ნაწ. I, თბ., 1995.
ინგა ხურცილავა

ინგა ხურცილავა (დ. 17 აპრილი, 1975, წულუკიძე) — ქართველი მოჭადრაკე, საერთაშორისო დიდოსტატი ქალთა შორის (2013), საქართველოს სამგზის ჩემპიონი (1991, 1997 და 2000 წლებში). გიორგაძე თ., ქართული ჭადრაკის მატიანე, ნაწ. I, თბ., 1995.
ქეთევან მელაშვილი

ქეთევან მელაშვილი (დ. 29 აგვისტო, 1960, თბილისი) — ქართველი მოჭადრაკე, ოსტატი (1979), საქართველოს ჩემპიონი (1986), დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. გიორგაძე თ., ქართული ჭადრაკის მატიანე, ნაწ. I, თბ., 1995.
თამილა მესხი

თამილა მესხი (დ. 1963, ქუთაისი) — ქართველი მოჭადრაკე, საქართველოს ჩემპიონი ჭადრაკში (1979 წელი), 1980 წელს დუშანბეში გახდა საბჭოთა კავშირის ჩემპიონი გოგონათა შორის. გიორგაძე თ., ქართული ჭადრაკის მატიანე, ნაწ. I, თბ., 1995.
ალა ჩაიკოვსკაია

ალა ჩაიკოვსკაია (დ. 21 ივნისი, 1934, ზაპოროჟიე — გ. მარტი, 2007, თბილისი) — ქართველი მოჭადრაკე, ოსტატი (1961), საერთაშორისო ოსტატი (1963), საქართველოს ორგზის ჩემპიონი (1963 და 1964 წლებში). საბჭოთა კავშირის პირველობის მონაწილე (საუკეთესო შედეგი — მეორე ადგილი (1968 წელი), ღირსების ორდენის კავალერი. თბილისის ჭადრაკის სასახლეში მუშაობდა მწვრთნელად. გიორგაძე თ., ქართული ჭადრაკის მატიანე, ნაწ. I, თბ., 1995.
სოფიო ტერელაძე

სოფიო ტერელაძე (დ. 8 სექტემბერი, 1972, სამტრედია) — ქართველი მოჭადრაკე, საერთაშირისო ოსტატი ქალთა შორის, საქართველოს ჩემპიონი (1986 წელი), მსოფლიო პირველობის მონაწილე 16 წლამდე გოგონებში (1987 წელს დაიკავა მე-3 ადგილი). გიორგაძე თ., ქართული ჭადრაკის მატიანე, ნაწ. I, თბ., 1995.
ბერტა კრეზბერგი

ბერტა კრეზბერგი (დ. 1 ოქტომბერი, 1911, მოსკოვი — გ. 17 სექტემბერი, 1992, მოსკოვი) — რუსი მოჭადრაკე და ინჟინერი, თბილისის ჩემპიონი (1936 წელი), საქართველოს ორგზის ჩემპიონი (1936 და 1937 წლებში). 1935-1938 წლებში ცხოვრობდა თბილისში. გიორგაძე თ., ქართული ჭადრაკის მატიანე, ნაწ. I, თბ., 1995.
ჰენრიეტა ლაგვილავა

ჰენრიეტა ლაგვილავა (დ. 3 ივლისი, 1969, ქუთაისი) — ქართველი მოჭადრაკე, საერთაშორისო დიდოსტატი ქალთა შორის (2000 წელი), საქართველოს ჩემპიონი (1985 წელს) ამჟამად მოღვაწეობს ბელარუსში, იცავდა აღნიშნული ქვეყნის ღირსებას საჭადრაკო ოლიმპიადებსა (1994—2004 წლებში) და სხვა მნიშვნელოვან ტურნირებზე. გიორგაძე თ., ქართული ჭადრაკის მატიანე, ნაწ. I, თბ., 1995.
ლოქი

საკუთარი სახელი ლოქი შეიძლება აღნიშნავდეს: ლოქი — საშუალო სიმაღლის განედური ქედი საქართველოსა და სომხეთში; ლოქი — მასივი საქართველოსა და სომხეთის საზღვარზე; ლოქი — უღელტეხილი დმანისის მუნიციპალიტეტში; ლოქისწყალი — მდინარე ბოლნისის მუნიციპალიტეტში; ლოქი — არქიტექტურული ძეგლი დმანისის მუნიციპალიტეტში.
ზაარბრიუკენის მოედანი

ზაარბრიუკენის მოედანი — მოედანი თბილისში, მტკვრის მარცხენა სანაპიროზე (ჩუღურეთის რაიონი). მდებარეობს დავით აღმაშენებლის გამზირსა და დიმიტრი უზნაძის, პლატონის, ლევ ტოლსტოის, მოსე გოგიბერიძის ქუჩებს შორის. წარმოიქმნა ყოფილი სოფლის კუკიის ტერიტორიაზე XIX საუკუნის შუა ხანებში. თავდაპირველად კავკასიის მეფისნაცვლის მიხეილ ვორონცოვის საპატივსაცემოდ ვორონცოვის მოედანი ერქვა და ეს სახელი ჩუღურეთის მიკროტოპონიმიკას არაოფიციალურად დღემდე შემორჩა. საბჭოთა პერიოდში, 1925 წელს მოედანს კარლ მარქსის, 1978 წელს კი — თბილისთან დაძმობილებული ქალაქ ზაარბრიუკენის (გერმანია) სახელი ეწოდა. 1867 წელს მოედანზე, ალგეთის ქვით მოპირკეთებულ კვარცხლბეკზე აღიმართა მიხეილ ვორონცოვის ბრინჯაოს ძეგლი (მოქანდაკეები: ნ. პიმენოვი, ვ. კრეიტანი, არქიტექტორი: ო. სიმონსონი), რომელიც საქართველოს თავადაზნაურობის ხარჯებით პეტერბურგში ჩამოისხა. ეს იყო სამხრეთ კავკასიაში დადგმული პირველი თანამედროვე ტიპის ქანდაკება. 1922 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ ძეგლი აიღო. ენციკლოპედია „თბილისი“, თბ., 2002. — გვ. 477-478, ISBN 99928-20-32-2. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 79, ISBN 978-99928-20-35-3. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 296.
Beautiful (Marillion-ის სიმღერა)

Beautiful — ბრიტანული ნეო-პროგრესული როკ-ჯგუფ Marillion-ის სინგლი ალბომიდან Afraid of Sunlight. იგი გამოვიდა 1994 წლის 25 აპრილს. სინგლი ასევე შეტანილია ჯგუფის კრებულში The Singles 89-95. კომპაქტ დისკი 1 Beautiful - 5:12 Afraid of Sunrise - 5:04 Icon - 6:10 კომპაქტ დისკი 2 Beautiful - 5:12 Live Forever - 4:36 The Great Escape (დემო ვერსია) - 5:50 Hard as Love (დემო ვერსია) - 6:12 განახლებული გამოცემა Beautiful - 5:12 Afraid of Sunrise - 5:04 Icon - 6:10ey Live Forever - 4:36 The Great Escape (დემო ვერსია) - 5:50 Hard as Love (დემო ვერსია) - 6:12
ელენე დონაური

ელენე დონაური (ფსევდონიმი; ნამდვილი სახელი და გვარი — ელენე იოსების ასული ვაჩნაძე) (დ. 9 აპრილი, 1890, ბაკურციხე ― გ. 15 ოქტომბერი, 1955) — მსახიობი, საქართველოს სახალხო არტისტი (1950). რეჟისორ კოტე მარჯანიშვილის მეუღლე. ელენე დონაური დაიბადა 1890 წლის 9 აპრილს, გურჯაანის რაიონის (ახლანდელი მუნიციპალიტეტის) სოფელ ბაკურციხეში, სოფლის მემამულის ოჯახში. მისი ქალიშვილობის გვარი ვაჩნაძეა, დონაური კი — ფსევდონიმია. იგი იყო რეჟისორ კოტე მარჯანიშვილის მეუღლე. ელენემ საშუალო განათლება თბილისის ქალთა მე-3 გიმნაზიაში მიიღო, რომელიც 1906 წელს დაამთავრა. სასცენო ხელოვნებას გაეცნო მოწაფეობის დროს და არდადეგების პერიოდში სოფელში თვითონაც მართავდა საბავშვო წარმოდგენებს. სწავლობდა თბილისში, არმენ დოლუხანოვის დრამატულ სკოლაში და პეტერბურგში, დრამატულ კურსებზე, რომლის დამთავრების შემდეგ, 1916 წლამდე მუშაობდა ყოფილი საბჭოთა კავშირის სხვადასხვა ქალაქის რუსულ თეატრში: ტაგანროგში, როსტოვში, ტამბოვსა და ორენბურგში, ასევე პეტერბურგში, ვერა კომისარჟევსკაიას ხელმძღვანელობით მოქმედ თეატრში. 1920 წლიდან 1926 წლამდე თბილისში, ქართულ თეატრში (შემდეგ შ. რუსთაველის სახელობის თეატრი) თამაშობდა. 1926-1928 წლებში გამოდიოდა თბილისის მუშათა თეატრში. 1928 წლიდან კოტე მარჯანიშვილის ხელმძღვანელობით დაარსებული ქუთაის-ბათუმის თეატრის მსახიობია. თეატრს 1933 წლიდან კოტე მარჯანიშვილის სახელი ეწოდა. ელენე დონაური ამ თეატრის წამყვან მსახიობად ითვლებოდა. ასრულებდა სხვადასხვა ხასიათის როლებს. მსახიობმა ქართულ სცენაზე განასახიერა 50-მდე როლი. მათ შორის: ოთარაანთ ქვრივი სპექტაკლში „ჩატეხილი ხიდი” (ილია ჭავჭავაძის „ოთარაანთ ქვრივის” მიხედვით, ინსცენირება შალვა დადიანისა), ქეთევანი – „ნინოშვილის გურია” (ეგნატე ნინოშვილის მოთხრობების მიხედვით, ინსცენირება მისივე), დესპინე – შალვა დადიანის „ნაპერწკლიდან”, გიორგი სააკაძის დედა თამარი – უშანგი ჩხეიძის პიესაში „გიორგი სააკაძე”, მართა – მიხეილ მრევლიშვილის „ხარატაანთ კერაში”, ემილია – უილიამ შექსპირის „ოტელოში” და სხვ. ელენე დონაურმა რუსულ სცენაზე სხვადასხვა დროს განასახიერა: აკულინა – სპექტაკლში „მეუფება წყვდიადისა” (ლევ ტოლსტოის), ნასტია – „ფსკერზე” (მაქსიმ გორკის), სონია – „ძია ვანია” (ანტონ ჩეხოვის), გაიანე – „ღალატი” (ალექსანდრე სუმბათაშვილ-იუჟინის), მეფის ასული – „მეფის დალაქი” (ანატოლი ლუნაჩარსკის), ჯესიკა – „ვენეციელი ვაჭარი” (უილიამ შექსპირის), ივდითი – „ურიელ აკო- სტაში” (კარლ გუცკოვის) და სხვა. მუშაობდა ბათუმში არსებულ დრამატულ სტუდიაში მეტყველების პედაგოგად. დაწერა მოგონებები მეუღლის, კოტე მარჯანიშვილის ცხოვრებისა და მოღვაწეობის შესახებ და გამოაქვეყნა რეჟისორისადმი მიძღვნილ კრებულში 1948 წელს. 1936 წელს დაჯილდოვდა „საპატიო ნიშნის” ორდენით. 1950 წელს მიენიჭა საქართველოს სსრ სახალხო არტისტის წოდება. ელენე დონაური გარდაიცვალა 1955 წლის 15 ოქტომბერს. დაკრძალულია თბილისში, ვაკის სასაფლაოზე. ცუცქირიძე შ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 480. ელენე დონაური — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ელენე დონაური
ნეიროგრაფიკა

ნეიროგრაფიკა (რუს. НейроГрафика; ბერძ. Neuron - ნერვი და grapho - გრაფიკა) — ცნობიერების ტრანსფორმაციის გრაფიკული მეთოდი. რაც იმას გულისხმობს, რომ თერაპია თავიდან ბოლომდე მიმდინარეობს გრაფიკულად, ანუ ხატვის პროცესით. ის ქვეცნობიერთან კომუნიკაციის ვიზუალური საშუალებაა. ტექნიკა 2014 წელს შეიმუშავა რუსმა მხატვარმა, ფსიქოლოგმა, ფილოსოფოსმა პავლე პისკარიოვმა და დღეს საკმაოდ გავრცელებულია. ეს არის ცნობიერების გარდაქმნის გრაფიკული მეთოდი, რომელსაც შეუძლია შექმნას ახალი ნეირონული კავშირები თავის ტვინში და, შესაბამისად, შეცვალოს ჩვენი ცხოვრება. საჭიროა მხოლოდ ფურცელი, ფანქრები და მარკერები. ნეიროგრაფიკა — ეს პირადი აღმოჩენების, შემოქმედებითი ძიების, მეცნიერული დახვეწის, საველე პრაქტიკისა და უნიკალური გრაფიკული ენის შედეგია. ნეიროგრაფიკა არ არის ხატვა, არ არის ფსიქოთერაპია ან თავის შექცევა და ყურადღების გადატანა. ის არის ხატვაც, არტიც, ფსიქოთერაპიაც, ყურადღების გადატანაც, სიამოვნებაც, ძიებაც და მოგზაურობაც საკუთარ არაცნობიერში მისი ტრანსფორმაციის მიზნით. პავლე პისკარიოვი მეთოდის ავტორი ამტკიცებს, რომ ნეიროგრაფიკა: ადამიანს თავიდან აშორებს დამთრგუნველ დანაშაულის გრძნობას, რისხვას, სირცხვილსა და სხვა ემოციებს, რომელიც წარმოქმნილია ფსიქოლოგიური ტრავმით; ავარჯიშებს ფსიქიკურ მდგრადობას, ამშვიდებს; ეხმარება საკუთარი თავის შეცნობაში, მიზნებისა და სოციალური გარემოცვის ჩამოყალიბებაში; იძლევა შთაგონების მიღწევისა და პრობლემის არასტანდარტული ორიგინალური გადაწყვეტის საშუალებას. დღეს ნევროგრაფიკა პოპულარობას იძენს მთელს მსოფლიოში, მათ შორის ჰოლივუდის ვარსკვლავებში, რომლებმაც უკვე ტრენდად აქციეს. რა არის ნეიროგრაფიკა რა არის ჰოლივუდელი ვარსკვლავების ახალი ტრენდი ↑ Павел Пискарёв - автор метода ↑ Что такое нейрографика и работает ли она
როზა ჯაფარხანოვა

როზა ჯაფარხანოვა ჰეიდარ ყიზი (დ. 23 თებერვალი, 1927, ორდუბადი, ნახიჩევანის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა - 18 მაისი, 2010, ნახიჩევანი) — აზერბაიჯანელი მსახიობი, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახალხო არტისტი (2000), აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის პირადი სტიპენდიატი. როზა ჯაფარხანოვა ორდუბადის რაიონში დაიბადა. თოთხმეტი წლის ასაკიდან თამაშობდა დრამატულ კლუბში. სკოლის დამთავრების შემდეგ ორდუბადის ახლად გახსნილ სახელმწიფო დრამატულ თეატრში (დაიხურა 1949 წლის დასაწყისში) მსახიობად მიიღეს. ამ თეატრში მსახიობმა შეასრულა უზეირ ჰაჯიბეკოვის ოპერეტა „არშინ მალ ალანი“ (ასია), „ეს თუ არა ის“ (გულნაზი), „ქმარი და ცოლი“ (მინათ ხანუმი),სამად ვურღუნის „ვაგიფში“ (გულნარი) და ა.შ. როზა ჯაფარხანოვა მუშაობდა ნახიჩევანის თეატრში. 1948 წლის ოქტომბრიდან იყო სახალხო არტისტის აქპერ კარდაშბეკოვის მეუღლე. ↑ Roza Cəfərxanova haqqında. nuhcixan.az (23 fevral 2021). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 28mart2022.
გურბან ისმაილოვი

გურბან ისმაილოვი (დ. 12 ივნისი, 1960, აღჯაბადი) — აზერბაიჯანელი თეატრისა და კინოს მსახიობი, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახალხო არტისტი (2018), აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ინდივიდუალური პენსიონერი (2023 წლიდან). გურბან ისმაილოვი 1960 წელს აღჯაბედის რაიონში დაიბადა. 1985 წელს დაამთავრა აზერბაიჯანის სახელმწიფო ხელოვნების ინსტიტუტის დრამისა და კინოს მსახიობის ფაკულტეტი. გარკვეული პერიოდი მუშაობდა ფოლკლორულ თეატრში „ნასიმი“. 1989 წლიდან არის აზერბაიჯანის სახელმწიფო ახალგაზრდული თეატრის, 2009 წლის 1 მაისიდან კი აზერბაიჯანის სახელმწიფო ახალგაზრდული თეატრის მსახიობი. 1995 წელს თეატრის მუშაკთა კავშირის მიერ გამართულ „ექსპერიმენტულ სპექტაკლთა I ფესტივალზე“ დაჯილდოვდა პრემიით „საუკეთესო მამაკაცის როლი“. 1993 წლიდან არის აზერბაიჯანის თეატრის მუშაკთა კავშირის, 2006 წლიდან კი აზერბაიჯანის კინემატოგრაფისტთა კავშირის წევრი. 2014 წლის 13 აპრილს დაჯილდოვდა ყალმუხის რესპუბლიკის კულტურის სამინისტროს ღირსების ორდენით საერთაშორისო კულტურული ურთიერთობების განმტკიცებაში მიღწეული მიღწევებისთვის. 2021 წლის 10 მარტს დაჯილდოვდა აზერბაიჯანის თეატრის მუშაკთა კავშირის მიერ დაარსებული მედლით „არტისტი“. 2023 წლის 6 მაისს მიენიჭა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის პირადი სტიპენდია აზერბაიჯანული კულტურის განვითარებაში გაწეული სამსახურისთვის. ↑ Azərbaycan Kinematoqrafçılar İttifaqı. (12.06.2020) Qurban İsmayılov-60 az. AKİ.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2022-01-21. ციტირების თარიღი: 2020-06-14.
ელა იაგუბოვა

ელა იაგუბოვა (დ. 30 დეკემბერი, 1946, კიროვაბადი, ახლანდელი განჯა) — აზერბაიჯანელი თეატრისა და კინოს მსახიობი, აზერბაიჯანის სახალხო არტისტი (2018), მინგეჩევირის სახელმწიფო დრამატული თეატრის წამყვანი მსახიობი, აზერბაიჯანის თეატრის მუშაკთა კავშირის წევრი (1989). ელა იაგუბოვა დაიბადა 1946 წლის 30 დეკემბერს ქალაქ განჯაში. დაწყებითი განათლება ქალაქ განჯაში მიიღო, ხოლო საშუალო სკოლა ბაქოს №44 სკოლაში. 1963 წელს ჩაირიცხა ბაქოს კულტურული განათლების ტექნიკურ კოლეჯში, ხოლო 1966 წელს დამთავრების შემდეგ გაგზავნეს განჯის სახელმწიფო დრამატულ თეატრში, სადაც მონაწილეობდა სხვადასხვა დრამატულ სპექტაკლებში. 1968 წელს დაინიშნა მინგეჩევირის სახელმწიფო დრამატულ თეატრში. მან ითამაშა 300-ზე მეტი პერსონაჟი. მსახიობი, რომელიც 40 წელზე მეტი ხნის განმავლობაში მუშაობდა მინგეჩევირის სახელმწიფო დრამატულ თეატრში, ამჟამად მუშაობს თეატრში დაარსებულ ახალგაზრდა მსახიობთა სტუდიაში „უმიდ“ მასწავლებლად და ასწავლის სასცენო ლაპარაკს, სცენის ტექნიკას, სასცენო მოძრაობასა და აზერბაიჯანული თეატრის ისტორიას. ასევე მუშაობს რეგიონულ ტელეარხ „ელზე“. იაგუბივას მიენიჭა პრეზიდენტის პრემია 2018 წლის 9 მაისს, 2019 წლის 10 მაისს, 2020 წლის 7 მაისს და 2021 წლის 7 მაისს. 2018 წლის 27 მაისს მიენიჭა აზერბაიჯანის სახალხო არტისტის საპატიო წოდება. ↑ President.Az. (09.05.2018) İncəsənət xadimlərinə Azərbaycan Respublikası Prezidentinin mükafatlarının verilməsi haqqında Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Sərəncamı az. President.az. ციტირების თარიღი: 2018-05-10. ↑ President.Az. (10.05.2019) İncəsənət xadimlərinə Azərbaycan Respublikası Prezidentinin mükafatlarının verilməsi haqqında Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Sərəncamı az. President.az. ციტირების თარიღი: 2019-05-10. ↑ President.Az. (07.05.2020) İncəsənət xadimlərinə Azərbaycan Respublikası Prezidentinin mükafatlarının verilməsi haqqında Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Sərəncamı az. President.az. ციტირების თარიღი: 2020-05-07. ↑ President.Az. (07.05.2021) İncəsənət xadimlərinə Azərbaycan Respublikası Prezidentinin mükafatlarının verilməsi haqqında Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Sərəncamı az. President.az. ციტირების თარიღი: 2021-05-07. ↑ President.Az. (27.05.2018) Azərbaycan Respublikasının mədəniyyət xadimlərinə fəxri adların verilməsi haqqında Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Sərəncamı az. President.az. ციტირების თარიღი: 2018-05-27.
ფარვიზ მამედრზაევი

ფარვიზ მამედრზაევი — აზერბაიჯანელი პანტომიმის მსახიობი. აზერბაიჯანის სახალხო არტისტი (2018). ფარვიზ მამედრზაევმა 1994 წელს დაამთავრა აზერბაიჯანის სახელმწიფო ხელოვნების ინსტიტუტის თეატრალური კოლექტივის სარეჟისორო ფაკულტეტი. 1994 წლიდან მუშაობდა აზერბაიჯანის მოზარდ მაყურებელთა სახელმწიფო თეატრთან არსებულ პანტომიმის თეატრ-სტუდიაში. თეატრ-სტუდიამ სახელმწიფო სტატუსი 2000 წელს მიიღო. ამ პერიოდში დიდი ნიჭის, სასცენო კულტურისა და იმპროვიზაციის უნარის მქონე მამედრზაევმა შეასრულა სხვადასხვა როლები. 1998 წელს ფარვიზ მამარზაევმა გაკვეთილები გაიარა მსოფლიოში ცნობილი ქართველი რეჟისორის რობერტ სტურუას მასტერკლასებზე. კოლექტივთან ერთად მონაწილეობდა მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში გამართულ სხვადასხვა ფესტივალებსა და სემინარებში. მან სხვადასხვა ქვეყნებში ჩატარებულ ფესტივალებზე ღირსეულად წარადგინა აზერბაიჯანი. მამედრზაევმა დამოუკიდებლად დაიწყო მუშაობა 2010 წლის მარტში, ხოლო იმავე წლის მაისში შექმნა თეატრ-სტუდია „სიმსარი“. თეატრ-სტუდია 2011 წლის 27 იანვარს აჩვენა პირველი სპექტაკლი სახელწოდებით „ვაგა“. 2013 - 2016 წლებში მუშაობდა აზერბაიჯანის აკადემიური ეროვნული დრამატული თეატრის სტუდიაში რიტმისა და პლასტიკის მასწავლებლად და იმავდროულად ამ თეატრის მსახიობად. 2017 წლიდან მუშაობს აზერბაიჯანის სახელმწიფო მუსიკალურ თეატრში მსახიობად. 2006 წლის 16 მაისს მიენიჭა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის დამსახურებული არტისტის წოდება, ხოლო 2018 წლის 1 აგვისტოს მიენიჭა სახალხო არტისტის წოდება. ↑ Məmmədrzayev, P. “Artıq mənim missiyam fərqlidir”: Pərviz Məmmədrzayev: Sadəcə, öz işimlə məşğul olmaq istəyirəm, heç kimə problem yaratmıramsa, heç kim də mənə problem yaratmasın”: [Əməkdar artistlə müsahibə] /müsahibəni apardı Xədicə Qiyas //Ekspress.- 2015.- 21-23 fevral.- S.19. ↑ President.Az. (01.08.2018) Azərbaycanın kino xadimlərinə fəxri adların verilməsi haqqında Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Sərəncamı az. President.az. ციტირების თარიღი: 2018-08-01.
Man Of A Thousand Faces

Man Of A Thousand Faces — ბრიტანული ნეო-პროგრესული როკ-ჯგუფ Marillion-ის სინგლი და სიმღერა. იგი შეტანილია ჯგუფის ალბომში This Strange Engine. გამოვიდა 1997 წლის 15 მაისს. ედ სკიაკისთან (რადიო WMMR, 93.3) საუბრისას სტივ ჰოგართმა აღნიშნა - „სიმღერა ეფუძნება წიგნს Hero of a Thousand Faces, რომლის ავტორია ჯოზეფ კემპბელი, ცნობილი მისტიურობითა და ფსიქოლოგიით დაინტერესებით. ეს არის საკმაოდ რთული წიგნი, რომელშიც არის ფროიდისა და მისი აზრებისა და იუნგისა და მისი ფილოსოფიის გაერთიანების მცდელობა. სიმღერაში საუბარია შეთქმულების თეორიაზე, მასონობაზე, საიდუმლო საზოგადოებაზე. “ Man of a Thousand Faces (რადიოს ვერსია) - 3:36 Beautiful (აკუსტიკური ვერსია, Racket Club) - 4:50 Made Again (აკუსტიკური ვერსია, Racket Club) - 5:15 Man of a Thousand Faces (ვრცელი ვერსია) - 8:19 ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-10-24. ციტირების თარიღი: 2012-04-12.
ლათიფა ალიევა

ლათიფა ალიევა (დ. 1 ივლისი, 1944, იუხარი სალაჰლი, ყაზახის რაიონი) — აზერბაიჯანელი თეატრისა და კინოს მსახიობი, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახალხო არტისტი (2018), აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ინდივიდუალური პენსიონერი (2006 წლიდან). ლათიფა ჯაჰანდარ ყიზი ალიევა დაიბადა 1944 წლის 1-ლ ივლისს ყაზახის რაიონის სოფელ იუხარი სალაჰლიში. სწავლობდა თეატრალურ ინსტიტუტში დრამისა და კინოს მსახიობობის განხრით (1964-1964 წწ.). 1964 წლიდან მუშაობს მოზარდ მაყურებელთა თეატრში. ალიევა გახლავთ დედის როლების ერთ-ერთი დახელოვნებული შემსრულებელი. ირანულ ფილმებში აქვს მიღებული მონაწილეობა. 2000 წელს მიენიჭა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახალხო არტისტის საპატიო წოდება, 2018 წლის 10 დეკემბერს. 2006 წლიდან არის პრეზიდენტის პენსიონერი. ↑ President.Az. (10.12.2018) Azərbaycan Dövlət Gənc Tamaşaçılar Teatrının əməkdaşlarına fəxri adların verilməsi haqqında Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Sərəncamı az. President.az. ციტირების თარიღი: 2018-12-10. ↑ e-qanun.az. (2006-05-12) Azərbaycan Respublikası Prezidentinin fərdi təqaüdlərinin verilməsi haqqında Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Sərəncamı az. e-qanun.az. ციტირების თარიღი: 2006-05-12.
ანვარ ჰასანოვი

ანვარ ჰასანოვი (დ. 17 აგვისტო, 1950, ბაქო) — აზერბაიჯანელი მსახიობი, რეჟისორი, აზერბაიჯანის სახალხო არტისტი (2018), აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ინდივიდუალური პენსიონერი (2023 წლიდან). ანვარ ჰასანოვი დაიბადა 1950 წლის 17 აგვისტოს ბაქოში. ანვარი, რომელიც მე-7 კლასამდე სწავლობდა 190-ე სკოლაში, შემდეგ გადავიდა მუშათა ახალგაზრდულ სკოლაში. ამის მიზეზი ის იყო, რომ 1965 წელს ჩააბარა ადილ ისკენდეროვის მიერ გახსნილ კინომსახიობთა კურსზე ჯაფარ ჯაბარლის სახელობის კინოსტუდიაში „აზერბაიჯანფილმი“. 1969 წელს დაამთავრა კინომსახიობის კურსი. 1969-1973 წლებში სწავლობდა მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის კინოსა და დრამის სამსახიობო ფაკულტეტზე. 1965 წლიდან მუშაობს კინოსტუდიაში „აზერბაიჯანფილმი“. ანვარ ჰასაოვმა კინოში მსახიობობა პატარა ასაკიდან დაიწყო. მან მეუღლესთან, მსახიობ მომუნატ გურბანოვასთან ერთად ითამაშა ფილმებში „დარვიში აფეთქებს პარიზს“ და „უნაგირები ცხენებს“. რეჟისორის რანგში გადაიღო დოკუმენტური ფილმი ხოჯალიზე, ასევე ჰაჯი ზეინალაბდინ თაღიევზე. 2000 წლის 18 დეკემბერს მიენიჭა აზერბაიჯანის სახალხო არტისტის საპატიო წოდება, ხოლო 2018 წლის 1-ლ აგვისტოს აზერბაიჯანული კინოხელოვნების განვითარებაში გაწეული სამსახურისთვის. 2023 წლის 6 მაისს მიენიჭა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის პირადი სტიპენდია აზერბაიჯანული კულტურის განვითარებაში გაწეული სამსახურისთვის. ↑ 1.0 1.1 Məhərrəmova T. "Yenə əvvəlki günlərin qayıtmasını istəyirəm": Ənvər Həsənov, aktyor-rejissor: "Ümidsiz yaşamağın mənası yoxdur"//Kaspi.- 2008.- 23 may.- S. 12. ↑ Aktyorun yubileyi: "Azərbaycanfilm" Ənvər Həsənovun 65 illiyini qeyd etdi //Ekspress.- 2015.- 20 avqust.- S.13. ↑ "Kinoaktyor studiyasının fəaliyyəti (1966–1974)". Azərbaycan Respublikası Mədəniyyət Nazirliyi. C. Cabbarlı adına "Azərbaycanfilm" kinostudiyası. Aydın Kazımzadə. Bizim "Azərbaycanfilm". 1923–2003-cü illər. Bakı: Mütərcim, 2004.- səh. 169. ↑ Azərbaycan Respublikasının kino xadimlərinə fəxri adların verilməsi haqqında AZƏRBAYCAN RESPUBLİKASI PREZİDENTİNİN FƏRMANI. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-08-11. ციტირების თარიღი: 2014-03-29
ნუბარ ნოვრუზოვა

ნუბარ ნოვრუზოვა (დ. 8 მარტი, 1958, ნახიჩევანი) — აზერბაიჯანელი თეატრისა და კინოს მსახიობი, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახალხო არტისტი (2018). ნუბარ ნოვრუზოვა დაიბადა 1958 წლის 8 მარტს ნახიჩევანში. 1979 წელს დაამთავრა აზერბაიჯანის კულტურისა და ხელოვნების სახელმწიფო ინსტიტუტის დრამისა და კინოს მსახიობის ფაკულტეტი. უნივერსიტეტში სწავლის პერიოდში ის სწავლობდა მასწავლებლებთან, როგორებიც იყვნენ ადილ ისკანდაროვი, რზა თაჰმასიბი და ზამინა ჰაჯიევა. 1980 წლის ივლისიდან იგი მიიღეს აზერბაიჯანის მოზარდ მაყურებელთა სახელმწიფო თეატრის მსახიობებში. დაუღალავი მსახიობი მოკლე დროში თეატრის წამყვანი მსახიობი გახდა და წარმატებით შეასრულა მთავარი როლები. თეატრალური ხელოვნების განვითარებაში გაწეული სამსახურისთვის 1991 წელს მიენიჭა დამსახურებული არტისტის საპატიო წოდება. 2021 წლის 7 მაისს დაჯილდოვდა პრეზიდენტის პრემიით. 2018 წლის 10 დეკემბერს მიენიჭა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახალხო არტისტის საპატიო წოდება. 2022 წლის 10 მაისს მიენიჭა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ინდივიდუალური სტიპენდია აზერბაიჯანული კულტურის განვითარებაში გაწეული სამსახურისთვის. ↑ President.Az. (10.12.2018) Azərbaycan Dövlət Gənc Tamaşaçılar Teatrının əməkdaşlarına fəxri adların verilməsi haqqında Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Sərəncamı az. President.az. ციტირების თარიღი: 2018-12-10. ↑ President.Az. (10.05.2022) Azərbaycan mədəniyyət xadimlərinə Azərbaycan Respublikası Prezidentinin fərdi təqaüdünün verilməsi haqqında Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Sərəncamı az. President.az. ციტირების თარიღი: 2022-05-10.
თეიმურ მირზოევი

თეიმურ იბრაჰიმ ოღლი მირზოევი (აზერ. Teymur İbrahim oğlu Mirzəyev, 1936 - 27 სექტემბერი, 2021) — საბჭოთა, აზერბაიჯანელი მუსიკოსი, მუსიკის მასწავლებელი. აზერბაიჯანის სახალხო არტისტი (1993). ვოკალური კონკურსის ლაურეატი მოსკოვში (1966). თეიმურ იბრაჰიმ ოღლუ მირზოევი 1933 წელს აღდამში დაიბადა. დედამისი ბელა წარმოშობით ებრაელი იყო. ძმა - ტოფიკ მირზოევი ასევე მუსიკოსი და მსახიობი იყო. თეიმურმა სწავლა დაასრულა აზერბაიჯანის სახელმწიფო კონსერვატორიის საგუნდო დირიჟორობის ფაკულტეტზე. 1961 წელს გახდა სახელმწიფო ანსამბლ „გაიას“ შემოქმედი, სამხატვრო ხელმძღვანელი და სოლისტი. ანსამბლი იყო ერთ-ერთი აღიარებული ჯგუფი სსრკ-ში და ბევრ უცხო ქვეყანაში. 1966 წელს ამ ჯგუფს მიენიჭა მოსკოვის პოპ შემსრულებელთა გაერთიანებული კონკურსის ლაურეატის წოდება (1-ლი ადგილი). მან შეასრულა სიმღერები აზერბაიჯანულ, ესპანურ, პოლონურ, რუსულ და ინგლისურ ენებზე. გუნდთან ერთად, მუსიკოსმა მოახერხა აზერბაიჯანის ეროვნული კულტურის გადაცემა ცალკეული ერების წარმომადგენლებისთვის, ოსტატურად წარმოადგინა იგი მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყანაში - გერმანიაში, ავსტრიაში, აშშ-ში, თურქეთში, ინდოეთში, აფრიკის ქვეყნებში, ჩეხოსლოვაკიაში, ისრაელში, კანადაში, საქართველოში, უკრაინასა და სხვა. თეიმურ მირზოევმა 1998 წელს დატოვა აზერბაიჯანი და მუდმივ საცხოვრებლად გადავიდა ისრაელში, არადში. მისი წასვლის შემდეგ ანსამბლმა „გაიამ“ არსებობა შეწყვიტა. 2011 წლის ნოემბერში, „გაიას“ კვარტეტის 50 წლის იუბილეს ზეიმზე თეიმურ მირზოევმა მონაწილეობა მიიღო და ცხოვრებაში უკანასკნელად ეწვია აზერბაიჯანს. გარდაიცვალა 2021 წლის 27 სექტემბერს ისრაელში. ↑ Xalq artisti Teymur Mirzəyev vəfat etdi (FOTO) თარგი:Vebarxiv. Qaynarinfo.az. 27.09.2021