laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
იურგის ბალტრუშაიტისი

იურგის ბალტრუშაიტისი (დ. 2 მაისი, 1873, სოფ. პაანტვარჯიაი, კოვნოს გუბერნია, ახლანდელი იურბარკასის რაიონი — გ. 3 იანვარი, 1944, პარიზი) — ლიტველი პოეტი. წერდა ლიტვურ და რუსულ ენებზე. ნაწარმოებებს აქვეყნებდა 1899 წლიდან, ლიტვურ ენაზე 1930 წლიდან. იყო სიმბოლისტი. მის პოეზიაში ჭარბობს ფილოსოფიური ლირიკა. 1939 წლიდან პარიზში ცხოვრობდა. ბალტრუშაისტის ლექსთა კრებულებიდან აღსანიშნავია: რუსულ ენაზე „მიწიერი საფეხურები“ (1911), და „მთის ბილიკი“ (1912), ლიტვურ ენაზე „ცრემლების გვირგვინი“ (1942) და „შროშანი და სიკვდილი“ (გამოიცა 1948 წელს). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 180. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 Жекайте Я. Балтрушайтис // Краткая литературная энциклопедия — Москва: Советская энциклопедия, 1962. — Т. 1. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q4178641"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q4239850"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ 2.0 2.1 Балтрушайтис Юргис Казимирович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ 6.0 6.1 Czech National Authority Database <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q13550863"></a> ↑ Proleksis enciklopedija, Opća i nacionalna enciklopedija — 2009. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3407324"></a> ↑ Русская литература XX века. Прозаики, поэты, драматурги / под ред. Н. Н. Скатов — 2005. — С. 164–166. — ISBN 5-94848-245-6 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q124467367"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q124510026"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q4421639"></a> ↑ 9.0 9.1 The Fine Art Archive — 2003. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q10855166"></a> ↑ LIBRIS — 2012. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1798125"></a>
ართურ ჯეიმზ ბალფური

ართურ ჯეიმზ ბალფური (ინგლ. Arthur Balfour; დ. 25 ივლისი, 1848, უიტინჯემი — გ. 19 მარტი, 1930, ფიშერ-ჰილი, სარის საგრაფო) — ინგლისელი სახელმწიფო მოღვაწე. 1874 წლიდან პარლამენტის წევრი. კონსერვატიული პარტიის ერთ-ერთი ლიდერი. ლორდი 1922 წლიდან, 1887-1891 წლებში ირლანდიის საქმეთა მინისტრი. ატარებდა ირლანდიის ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის წინააღმდეგ მკაცრი რეპრესიების პოლიტიკას. 1891-1892 წლებსა და 1895-1902 წლებში ფინანსთა მინისტრი, 1902-1905 წლებში პრემიერ-მინისტრი. 1904 წელს საფრანგეთიდან დადო შეთანხმება, რომელიც ანტანტის საფუძველი გახდა. 1915-1916 წლებში იყო საზღვაო მინისტრი, 1916-1919 წლებში იყო საგარეო საქმეთა მინისტრი. 1918 წლის მარტიდან აქტიურად მონაწილეობდა ანტისაბჭოური ინტერვენციის მოწყობაში. მისი ე. წ. „ბალფურის დეკლარაცია“ (1917 წლის ნოემბერი) პალესტინაში ებრაული „ეროვნული კერის“ შექმნის შესახებ გამოხატავდა ბრიტანეთის იმპერიალიზმის მისწრაფებას შეენარჩუნებინა ბატონობა ახლო აღმოსავლეთში. ბალფურმა, როგორც ინგლისელმა დელეგატმა, მონაწილეობა მიიღო ვერსალის საზავო ხელშეკრულების (1919) შემუშავებაში. 1912-1922 წლებში იგი მეთაურობდა ინგლისის დელეგაციას ვაშინგტონის კონფერენციაზე. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 180.
ფრენსის მიეტლენდ ბალფური

ფრენსის მიეტლენდ ბალფური (ინგლ. Francis Maitland Balfour; დ. 10 ნოემბერი, 1851, ედინბურგი — გ. 19 ივლისი, 1882) — ინგლისელი ზოოლოგი და ემბრიოლოგი, ლონდონის სამეფო საზოგადოების წევრი (1878). 1876 წლიდან მუშაობდა კემბრიჯის უნივერსიტეტში. ხელმძღვანელობდა ცხოველთა მორფოლოგიის კათედრას. 1882 წლიდან პროფესორი. განავითარა ევოლუციური მიმართულება ემბრიოლოგიაში. მასვე ეკუთვნის შედარებითი ემბრიოლოგიის ერთ-ერთი პირველი სახელმძღვანელო. იგი დაიღუპა შვეიცარიის ალპებში, 1882 წელს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 180. ↑ 1.0 1.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 2.0 2.1 Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ 3.0 3.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 4.0 4.1 Store norske leksikon — 1978. — ISSN 2464-1480 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q746368"></a> ↑ 5.0 5.1 5.2 5.3 Lundy D. R. The Peerage <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q67129259"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q21401824"></a> ↑ Бальфур Фрэнсис Мейтленд // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ https://www.zoo.cam.ac.uk/alumni/biographies-of-zoologists/francis-maitland-balfour ↑ 8.0 8.1 Czech National Authority Database <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q13550863"></a> ↑ https://bio.lib.cam.ac.uk/zoology-library/special-collections/francis-maitland-balfour-1851-1882-zoology ↑ 10.0 10.1 Kindred Britain <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q75653886"></a>
ცეგლედი

ცეგლედი (უნგრ. Cegléd) — ქალაქი უნგრეთში, პეშტის მედიეში. მდებარეობს დედაქალაქ ბუდაპეშტიდან დაახლოებით 70 კილომეტრით სამხრეთ-აღმოსავლეთით, მდინარე ტისასა და დუნაის შორის. რეგიონი ჯერ კიდევ უძველესი ხანიდანაა დასახლებული. ამჟამინდელი სახელით წერილობით წყაროებში პირველად 1290 წელს იხსენიება. XIII საუკუნეში, ქალაქი მონღოლთა შემოსევების შედეგად დაინგრა, თუმცა მოგვიანებით კვლავ აღადგინეს. 1514 წელს, ცეგელდი დიორდია დოჟას მეთაურობით წამოწყებულ გლეხთა აჯანყების ერთ-ერთი ცენტრი იყო. უნგრეთის ქალაქების სია ქუჩების რუკა დაარქივებული 2009-06-17 საიტზე Wayback Machine. (უნგრული) ოფიციალური საიტი
შალგოტარიანი

შალგოტარიანი (უნგრ. Salgótarján) — ქალაქი ჩრდილო-აღმოსავლეთ უნგრეთში, ნოგრადის მედიეში. მდებარეობს კარანჩის მთის ძირში, ზღვის დონიდან 250 მეტრზე, დედაქალაქ ბუდაპეშტიდან 120 კილომეტრით ჩრდილო-აღმოსავლეთით. ქალაქი გარსშემორტყმულია ტყეებითა და ბორცვებით, რომელთა წვერებზეც აღმართულია ციხესიმაგრეთა ნანგრევები. ქალაქი ჯერ კიდევ შუა საუკუნეებში არსებობდა, თუმცა დიდი ალბათობით, პატარა სოფლის სახით. უნგრეთის ქალაქების სია შალგოტარიანი, ტურისტული მეგზური ვიკივოიაჟზე ოფიციალური საიტი Tarjáninfó.hu informations, programs, events. Some pictures of the castle დაარქივებული 2007-01-27 საიტზე Wayback Machine.
სიგეტსენტმიკლოში

სიგეტსენტმიკლოში (უნგრ. Szigetszentmiklós) — ქალაქი ცენტრალურ უნგრეთში, პეშტის მედიეში. მდებარეობს ბუდაპეშტის სამხრეთით, მდინარე დუნაიში მოქცეულ კუნძულ ჩეპელზე. 2009 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 32 340 ადამიანს შეადგენს. წერილობით წყაროებში სიგეტსენტმიკლოში პირველად 1264 წელს იხსენიება. უნგრეთის ქალაქების სია ოფიციალური საიტი kisduna.net Central Region დაარქივებული 2017-04-04 საიტზე Wayback Machine. Map of Szigetszentmiklós Szigetszentmiklós Baptist Church
23 ივლისი

23 ივლისი — გრიგორიანული კალენდრის 204-ე დღე (ნაკიან წლებში – 205-ე დღე). წლის ბოლომდე დარჩენილია 161 დღე. 1829 : აშშ-ში უილიამ ოსტინ ბარტმა დააპატანტა პირველი საბეჭდი მანქანა. 1881 : ჩამოყალიბდა ტანვარჯიშის საერთაშორისო ფედერაცია (Federation Internationale de Gymnastique) - უძველესი საერთაშორისო სპორტული ფედერაცია. 1903 : დაარსებიდან ერთი თვის შემდეგ კომპანია „ფორდმა“ პირველი ავტომობილი "მოდელი-A" გაყიდა. 1906 : ვლადიკავკაზში გამოვიდა პირველი გაზეთი ოსურ ენაზე "ირონ გაზეტ". 1908 : „ახალგაზრდა თურქების რევოლუცია“  აღდგა თურქეთის კონსტიტუციის მოქმედება. 1942 : ტრებლინკის საკონცენტრაციო ბანაკი გაიხსნა. 1942 : ჰიტლერი ხელს აწერს ოპერაციას „ედელვაისი“. 1951 : როკენკორტეში (საფრანგეთი) გაიხსნა ნატო-ს შტაბ-ბინა. 1952 : ეგვიპტეში გადატრიალება მოაწყო „თავისუფალ მოხელეთა მოძრაობამ“ გამალ აბდელ ნასერის მეთაურობით. გადაყენებულ იქნა მეფე ფარუკი. 1962 : ტელსტარი ახორციელებს პირველ სარელეო ტრანსატლანტიკურ სატელევიზიო სიგნალის გადაცემას. 1974 : საბერძნეთში დაემხო „შავი პოლოვნიკების“ დიქტატურა. 1979 : ირანის სულიერმა მოძღვარმა აიათოლა ჰომეინიმ მუსიკის ტრანსლირება აკრძალა, იმ მიზეზით რომ მუსიკა რყვნის ახალგაზრდებს. 1992 : აფხაზეთის უზენაესი საბჭოს სეპარატისტული ფრაქცია საქართველოსგან დამოუკიდებლობას აცხადებს. 1999 : გაიმართა უფლისწულ მოჰამედ ბენ ალ-ჰასანის კორონაცია მაროკოს მეფე, რის შემდეგ მას ეწოდა მოჰამედ VI. 1999 : ღია კოსმოსურ სივრცეში განხორციელდა პირველი ქართული კოსმოსური ობიექტის — გასაშლელი ოფსეტური რეფლექტორული ანტენის გამოცდა. 2006 : ფლოიდ ლანდისი 2006 წლის ტურ დე ფრანსში იმარჯვებს. 2012 : 107 ადამიანი დაიღუპა და 250-ზე მეტი დაიჭრა ერაყში, უშიშროების ძალებსა და შიიტ მუსლიმებს შორის მომხდარი შეტაკებების შედეგად. 2015 : კეპლერის ტელესკოპის მეშვეობით აღმოაჩინეს დედამიწის მსგავსი პირველი ეგზოპლანეტა, რომელიც მდებარეობს ვარსკვლავ Kepler-452 b ზონაში. 2016 : ქაბულში მომხდარი ტერაქტის შედეგად დაიღუპა 80 და დაშავდა 260 ადამიანი. 2019 : დიდი ბრიტანეთის პრემიერ-მინისტრის თანამდებობაზე ტერეზა მეის ბორის ჯონსონი შეცვლის. 2021 : ტოკიოში ზაფხულის XXXII ოლიმპიური თამაშები გაიხსნა. 2023 : ქალაქ ოდესაზე რუსული თავდასხმის შედეგად ოდესის ფერისცვალების ტაძარი მნიშვნელოვნად დაზიანდა. 1826 : აფანასიევი, ალექსანდრე — რუსი ისტორიკოსი, ლიტერატურათმცოდნე, ფოლკლორისტი 1888 : ჩენდლერი, რეიმონდ — ამერიკელი მწერალი (გ.1959) 1892 : ჰაილე სელასიე I — ეთიოპიის იმპერატორი (გ.1975) 1967: ფილიპ სეიმურ ჰოფმანი — ამერიკელი მსახიობი (გ. 2014) 1757 : სკარლატი, დომენიკო — იტალიელი კომპოზიტორი (დ.1685) 1763 : ლევან ბატონიშვილი (ბაქარის ძე) — ქართული კულტურის მოღვაწე (დ.1728) 1951 : პეტენი, ანრი ფილიპ — საფრანგეთის სახელმწიფო მოღვაწე (დ.1856) 1999 : ჰასან II — მაროკოს მეფე 2011 : უაინჰაუსი, ემი — ინგლისელი მომღერალი (დ.1983) ეგვიპტე - რევოლუციის წლისთავი მართლმადიდებელი ეკლესია აღნიშნავს შემდეგი წმინდანების ხსენების დღეს: 45 ნიკოპოლელი წამებული წმინდა აპოლონი ვიანორე და სილუანე ეგვიპტელი მეუდაბნოე მამები ანტონი პეჩორელი აგრეთვე: ეგვიპტე : რევოლუციის დღე ლიბია : რევოლუციის დღე პაპუა-ახალი გვინეა : ხსოვნის დღე სხვა თვეები
კოლუმბიის ქალაქების სია

კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი City Population
კოლუმბიის პრეზიდენტების სია

კოლუმბიას თავისი ისტორიის განმავლობაში სხვადასხვა სახელწოდების სახელმწიფოს მეთაურები მართავდა. ქვემოთ მოცემულ სიაში წარმოდგენილია კოლუმბიის მმართველები, რომლებიც ატარებდნენ პრეზიდენტის ტიტულს.   ლიბერალური პარტია   კონსერვატიული პარტია   ლიბერალური პარტია   კონსერვატიული პარტია   Colombia First/Social Party of National Unity   სამხედროები   გაერთიანებული რესპუბლიკური პარტია კოლუმბიის პრეზიდენტები
ფენეკეტლენი

ფენეკეტლენი (უნგრ. Feneketlen-tó) — ხელოვნური ტბა უნგრეთში. განლაგებულია ქალაქ ბუდაპეშტის მე-11 რაიონში. წარმოადგენს ყოფილ თიხოვან კარიერს. წარმოიშვა 1877 წელს. სიგრძე 200 მ-მდეა. მაქსიმალური სიგანე 40 მ. დასვენების პოპულარული ადგილია. ფენეკეტლენი დაარქივებული 2009-03-01 საიტზე Wayback Machine.
კიმბაიას ცივილიზაცია

კიმბაიას ცივილიზაცია — სამხრეთ ამერიკული ცივილიზაცია, რომელიც გამოირჩეოდა ოქროზე მუშაობის ოსტატობით. ოქროს ნამუშევრების უმეტესობა შესრულებულია ტუმბაგაზე, რომელიც წარმოადგენდა 30% სპილენძის და ოქროს შენადნობს, შედეგად იღებდნენ გამორჩეული ფერს და ტონალობას. კიმბაები ცხოვრობდნენ დღევანდელიი კოლუმბიის შემდეგ დეპარტამენტებში: კინდიო, კალდასი და რისარალდა, ძირითადად მდინარე კაუკას ხეობაში. არ არსებობს ზუსტი ინფორმაცია მათი დასახლებების გაჩენაზე, ყველაზე მიღებული პერიოდია ძვ. წ. აღ. I საუკუნე. კიმბაიას ცივილიზაციამ ზენიტს მიაღწია IV-VII საუკუნეებში, ამ პერიოდს მოიხსენიებენ კიმბაიას კლასიკურ პერიოდად. ამ პერიოდს განეკუთვნება კიმბაიას ცივილიზაციის ყველაზე ცნობილი ნიმუშები. ამ კულტურის ხელოვნების ნიმუშებისთვის დამახასიათებელია ანთროპომორფიზმი, ასევე მრავლად მოიპოვება ხილისა და პოპოროს (კირის შესანახი მოწყობილობა) ნიმუშები. უმეტესი არქეოლოგიური ნიმუშები მოპოვებულია სარკოფაგებიდან. ოქრო ითვლებოდა წმინდა მეტალად და წარმოადგენდა გარკვეულ პასპორტს, სიკვდილის შემდგომ ცხოვრებაში. დაუდგენელი მოვლენების გამო X საუკუნეში კიმბაიას ცივილიზაცია მთლიანად გაქრა. კიმბაიას ცივილიზაციის ოქროს პოპორო ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კიმბაიას ცივილიზაცია Quimbaya artwork დაარქივებული 2015-10-16 საიტზე Wayback Machine.
კვამლი (ფილმი)

კვამლი (ინგლ. Smoke) — 1995 წლის დამოუკიდებელი ამერიკული ფილმი. მან მიიღო „ვერცხლის დათვი“ 45-ე ბერლინალეზე. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ფილმი 5 სხვადასხვა ისტორიას გადმოსცემს. ისინი ერთიანდებიან ბრუკლინის თამბაქოს მაღაზიის მეპატრონის გარშემო. ფილმის პერსონაჟები არიან დაბნეული მწერალი პოლ ბენჟამენი, რომელმაც მეუღლე დაკარგა. ოგი, მაღაზიის მეპატრონე, რომელიც ყოველდღე ერთიდაიმავე წერტილიდან იღებს ერთი და იგივე ხედის ფოტოებს, ჩვიდმეტი წლის შავკანიანი ყმაწვილი, რომელიც თავის ნამდვილ ვინაობას მალავს, რუბი, ოგის ყოფილი პარტნიორი, რომლის შვილიც აბორტის გაკეთებას აპირებს და საირუსი, ავტოფარეხის მფლობელი. ჰარვი კეიტელი — ოგი ვრენი უილიამ ჰარტი — პოლ ბენჟამენი ფორესტ ვიტეკერი — საირუს კოული ჰაროლდ პერიონუ — რაშიდ კოული სტოკარ ჩენინგი — რუბი მაკნატი ეშლი ჯადი — ფელისიტა ოფიციალური საიტი „Smoke“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „Smoke“ — Box Office Mojo-ზე
იოზეფ მასოპუსტი

იოზეფ მასოპუსტი (ჩეხ. Josef Masopust; დ. 9 თებერვალი, 1931 — გ. 29 ივნისი, 2015) — ჩეხი ფეხბურთელი და საფეხბურთო მწვრთნელი. იოზეფ მასოპუსტმა კარიერის უდიდესი ნაწილი საფეხბურთო კლუბ დუკლა პრაღაში გაატარა, სადაც უნივერსალური ტიპის ნახევარმცველის პოზიციაზე თამაშობდა და თანაბარი წარმატებით ართმევდა თავს, როგორც დაცვით, ასევე შეტევით ფუნქციებს. ჩეხოსლოვაკიის ეროვნულ ნაკრებში 1954–1966 წლებში ჩაატარა 63 მატჩი და გაიტანა 10 გოლი. მსოფლიოს 1962 წლის ჩემპიონატზე, სადაც ჩეხოსლოვაკია ვიცე-ჩემპიონი გახდა, მასოპუსტი ნაკრების ერთ-ერთი ლიდერი იყო. ამავე წელს France Football-მა ევროპის წლის საუკეთესო ფეხბურთელად დაასახელა და გადასცა ოქროს ბურთი. 1999 წელს Placar-ის ვერსიით XX საუკუნის 100 საუკეთესო ფეხბურთელს შორის 61-ე ადგილზე დასახელდა. დუკლა პრაღა ჩეხოსლოვაკიის ჩემპიონატი: 1953, 1956, 1957–58, 1960–61, 1961–62, 1962–63, 1963–64, 1965–66 ჩეხოსლოვაკიის თასი: 1960–61, 1964–65, 1965–66 ჩეხოსლოვაკია მსოფლიოს ვიცე-ჩემპიონი: 1962 ოქროს ბურთი: 1962 მსოფლიო ჩემპიონატის სიმბოლური ნაკრების წევრი: 1966 FIFA 100: 2004 იოზეფ მასოპუსტის სტატისტიკა UEFA.com's article on Czech Republic's Golden Player 1962 - JOSEF MASOPUST - LA PRIME AU COLLECTIF, France Football ↑ Placar's 100 Craques do Século · In November 1999, Placar (Brazil) published a list of the best 100 players of all time, ranked from 1 to 100 · 23 დეკემბერი, 2015. Karel Stokkermans for the Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. წაკითხვის თარიღი: 1 სექტემბერი, 2019. ↑ 1962 Soccer World Cup Awards · All-Star Team. The Soccer World Cups.com. ციტირების თარიღი: 22 დეკემბერი, 2021
ოტოს სამეცნიერო ენციკლოპედია

ოტოს სამეცნიერო ენციკლოპედია (ჩეხ. Ottova encyklopedie ან Ottův slovník naučný) — უდიდესი უნივერსალური ენციკლოპედია ჩეხურ ენაზე. გამოიცემოდა 1888—1909 წლებში. ენციკლოპედია დღემდე ინფორმაციის აქტუალურ წყაროდ რჩება მთელი რიგი მიმართულებებით (განსაკუთრებით ჩეხურ კულტურასა და ისტორიას აშუქებს). სახელი დაერქვა გამოცემის ინიციატორისა და გამომცემლის — ჩეხი საზოგადოებრივი მოღვაწისა და ბიბლიოფილის, იან ოტოს, გვარის მიხედვით. დერეკ სეიერი ჩეხეთის ისტორიის შესახებ დაწერილ თავის წიგნში ამ გამოცემას სამშობლოში შეუდარებელ ენციკლოპედიასა და ზოგადსაკაცობრიო თვალსაზრისით, ერთ-ერთ უდიდეს და უსრულყოფილეს ენციკლოპედიას უწოდებს, რომელიც მისი აზრით, მხოლოდ ბრიტანიკას თუ ჩამორჩება. ენციკლოპედია 28 სქელტანიანი ტომისგან შედგება (27 ძირითადი და 1 დამატებითი ტომი; ზოგიერთი ტომის სისქე — ათას გვერდზე მეტია). სტატიათა საერთო რაოდენობა — დაახლოებით 186 ათასია, გვერდების საერთო რაოდენობა — 28912, მოიცავს 4888 ილუსტრაციასა და 479 გვერდს დამატებითი მასალებით. რედკოლეგია 55 მთავარი რედაქტორისა და 1100 ავტორისგან შედგებოდა, რომელთა შორისაც იმ დროის ჩეხეთის წამყვანი მეცნიერები ირიცხებიან. ენციკლოპედიის დამახასიათებელი ნიშანია მასალის სიღრმისეული დამუშავება: ზოგიერთი სტატია 10 გვერდამდეც კი აღწევს, ხოლო ავტორების აზრით, ყველაზე მნიშვნელოვანი თემების აღმწერი სტატიების გვერდების რაოდენობა 100 სცილდება. 1996 — 2003 წლებში ენციკლოპედია ხელახლა გამოიცა და მოკლე ხანში CD-ROM-ზეც გადაიტანეს ინფორმაცია. „ოტოს ენციკლოპედია“ სავაჭრო ნიშნად 1995 წლის 22 მაისს დაარეგისტრეს. ენციკლოპედიის სტატიები საზოგადო საკუთრებაშია. ენციკლოპედიები ენების მიხედვით Ottův slovník naučný (1-27) free download in various formats Homepage of the CDROM edition of Otto's encyclopedia coto.je დაარქივებული 2008-09-10 საიტზე Wayback Machine. - "What Is It" - an online version of three Czech encyclopedias including Otto's (Czech only)
ბოქსიტოგორსკის რაიონი

კოორდინატები: 59°29′ ჩ. გ. 34°40′ ა. გ.﻿ / ﻿59.483° ჩ. გ. 34.667° ა. გ.﻿ / 59.483; 34.667 ბოქსიტოგორსკის რაიონი (რუს. Бокситогорский район) — ადმინისტრაციული ერთეული ლენინგრადის ოლქში, რუსეთი. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ბოქსიტოგორსკი, საიდანაც მომდინარეობს რაიონის სახელი. წარმოიქმნა 1952 წლის 25 ივლისს. 1963—65 წლებში შედიოდა ტიხვინის სასოფლო რაიონის შემადგენლობაში. რაიონის ფართობია 7,18 ათასი კმ², რაც ოლქის ფართობის 9,59%-ს შეადგენს. მოსახლეობა 2010 წლის აღწერით 53 842 ადამიანს შეადგენდა. რაიონის ძირითადი ნაწილი ტიხვინის მაღლობზე მდებარეობს, აბსოლუტური სიმაღლე — ზღვის დონიდან 150-250 მეტრი, ხოლო დასავლეთი ნაწილი კი ტიხვინის დაბლობზე მდებარეობს, სიმაღლე — 50-100 მეტრი. ბოქსიტოგორსკის რაიონის ტერიტორიაზე მოიპოვება დოლომიტი და ტორფი. კლიმატი — ზომიერი-კონტინენტურია. ივლისის საშუალო ტემპერატურა — 17 °C, იანვრის — −10 °C. ნალექების წლიური რაოდენობა — 650—700 მმ. 2010 წლის აღწერით ქალაქის მოსახლეობა 53 842 ადამიანს შეადგენდა, რაც ლენინგრადის ოლქის მოსახლეობის 3,13% იყო. ამ მაჩვენებლით რაიონი მე-14 ადგილს იკავებდა ოლქის შემადგენლობაში. ურბანიზაციის დონე 77,55%-ია, რაც საშუალო მაჩვენებელზე მაღალია. ქალაქის მოსახლეობა 41 758 ადამიანს შეადგენს. რაიონში მდებარეობს ორი ქალაქი — პიკალიოვო და ბოქსიტოგორსკი. სოფლის მოსახლეობა 12 084 ადამიანს შეადგენს, სულ რაიონში 184 სასოფლო დასახლებული პუნქტია. ბოქსიტოგორსკის რაიონის ოფიციალური საიტი ბოქსიტოგორსკის რაიონი ლენინგრადის ოლქის საიტზე ლენინგრადის ოლქის არქიტექტურის ძეგლები, მცირე სია: ბოქსიტოგორსკის რაიონი ↑ 1.00 1.01 1.02 1.03 1.04 1.05 1.06 1.07 1.08 1.09 http://www.gks.ru/free_doc/2016/oktmo/tom2_oktmo.rar <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q26842998"></a> ↑ 2.0 2.1 2.2 Итоги переписи. Численность населения по состоянию на 14 октября 2010 года. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-03-12. ციტირების თარიღი: 2013-05-01. ↑ Всесоюзная перепись населения 1959 г.. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-08-23. ციტირების თარიღი: 2013-05-01. ↑ Всесоюзная перепись населения 1970 г.. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-08-24. ციტირების თარიღი: 2013-05-01. ↑ Всесоюзная перепись населения 1979 г.. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-08-24. ციტირების თარიღი: 2013-05-01. ↑ Всесоюзная перепись населения 1989 г.. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-08-22. ციტირების თარიღი: 2013-05-01. ↑ Всероссийская перепись населения 2002 г.. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-08-22. ციტირების თარიღი: 2013-05-01. ლენინგრადის ოლქი ქალაქები: ბოქსიტოგორსკი  • ვოლოსოვო  • ვოლხოვი  • ვსევოლოჟსკი  • ვიბორგი  • ვისოცკი  • გატჩინა  • ივანგოროდი  • კამენოგორსკი  • კინგისეპი • კირიში  • კიროვსკი  • კომუნარი  • ლოდეინოე-პოლე • ლუგა  • ლიუბანი  • ნიკოლსკოე  • ახალი ლადოგი  • ოტრადნოე  • პიკალიოვო  • პოდპოროჟიე  • პრიმორსკი  • პრიოზერსკი  • სვეტოგორსკი  • სერტოლოვო  • სლანცი  • სოსნოვი-ბორი  • სიასტროი  • ტიხვინი  • ტოსნო  • შლისელბურგი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფა: რაიონები: ბოქსიტოგორსკი  • ვოლოსოვი  • ვოლხოვი  • ვსევოლოჟსკი  • ვიბორგი  • გატჩინი  • კინგისეპი  • კირიში  • კიროვსკი  • ლოდეინოპოლე  • ლომონოსოვი  • ლუგი  • პოდპოროჟიე  • პრიოზერსკი  • სლანცი  • ტიხვინი  • ტოსნო სტატია: გეოგრაფია | გერბი | ჰიმნი | ისტორია | მოსახლეობა | ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფა | დროშა
ბრმა ჯვარი

ბრმა ჯვარი — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ არგოხში, დგას შუა სოფელში, ერთ-ერთი მოსახლის ეზოში. განეკუთვნება განვითარებულ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია, რომელსაც სამხრეთიდან, მთელ სიგრძეზე, თანადროული მინაშენი ეკვრის (9,2 X 8,6 მ). ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია. ამჟამად ეკლესიის კედლები მხოლოდ 2-2,5 მეტრის სიმაღლეზეღა დგანან. შენობა ძირითადად რიყის ქვითაა ნაგები, კონსტრუქციულ ნაწილებში და გარეთა კუთხეებში შირიმის ნათალი ქვაა გამოყენებული. ერთადერთი შესასვლელი ეკლესიას სამხრეთიდან, მინაშენიდან ჰქონია (შემორჩენილია წირთხლების მცირე ნაწილი). აღმოსავლეთით, ორსაფეხურიანი მხრებით გამოყოფილი ნახევარწრიული აფსიდაა, რომელიც ღერძზე განგრეულია და სარკმლის კვალი აღარ ჩანს. დარბაზის გრძივი კედლების შუაში და დასავლეთ კუთხეებში თითო ორსაფეხურიანი პილასტრია. მინაშენი ნახევარწრიული აფსიდით დასრულებული ვიწრო და გრძელი სივრცეა. შესასვლელი მას დასავლეთიდან აქვს, რომელიც კედლის მთელ სიგანეს მოიცავს. დვალი თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 54. ბრმა ჯვარი დაარქივებული 2013-10-22 საიტზე Wayback Machine. dzeglebi.com-ზე
არგოხის ეკლესია

არგოხის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ არგოხში, სოფლის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, სასაფლაოზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია (5,3 X 3,6 მ), ნაგებია რიყისა და ნატეხი ქვით. წყობა ირეგულარულია - ტლანქი. ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია. შემორჩენილია აღმოსავლეთ ნახევარი (სიმაღლე 2,8-3,2 მ) და დანარჩენი კედლების მცირე ნაწილები. შესასვლელი სამხრეთიდან ჰქონია. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე მცირე ზომის სარკმელია, რომელსაც მხოლოდ ჩრდილოეთ წირთხლი და გარეთა გადახურვის ქვა შემორჩა. სარკმლის ორივე მხარეს თითო სწორკუთხა ნიშია. აფსიდი გადახურული ყოფილა სხმული კონქით (შემორჩენილია მცირე ნაწილი). დვალი თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 54. არგოხის ეკლესია დაარქივებული 2013-10-22 საიტზე Wayback Machine. dzeglebi.com-ზე
მატეო ბანდელო

მატეო ბანდელო (იტალ. Matteo Bandello; დ. 1485, კასტელნუოვო-სკრივია — გ. 1561, აჟენი, საფრანგეთი) — იტალიელი მწერალი. იყო დიპლომატიც, მეომარიც, ბერიც. წერდა სატრფიალო ლექსებს („კანცონები“, 1544). მსოფლიო ლიტერატურის ისტორიაში შევიდა როგორც შესანიშნავი ნოველების ავტორი. 1505-1560 წლებს შორის დაწერილი მისი 214 ნოველის სამი ტომი 1554 წელს გამოიცა, ხოლო მეოთხე 1573 წელს. ნოველებში შთამბეჭდავად, ძარღვიანი, თუმცა არცთუ მთლად დახვეწილი ენით, წარმოდგენილია აღორძინებისდროინდელი იტალიური ცხოვრების ცოცხალი სურათები; დამახასიათებელია თხრობის ობიექტურობა, დოკუმენტური სიზუსტე და მძაფრი დრამატიზმი. ბოკაჩოს შემდეგ ბანდელო ყველაზე დიდ ნოველისტადაა აღიარებული იტალიაში. მისი თხზულებები შემდგომ ბევრმა ევროპელმა დრამატურგმა გამოიყენა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 189. ↑ 1.0 1.1 LIBRIS — 2012. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1798125"></a> ↑ 2.0 2.1 Lord Byron and his Times <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q25935022"></a> ↑ Liber Liber — 1994. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3831584"></a> ↑ CONOR.SI <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q16744133"></a> ↑ 5.0 5.1 Sapegno N. Dizionario Biografico degli Italiani — 1963. — Vol. 5. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1128537"></a> ↑ Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ https://www.bartleby.com/library/bios/index2.html ↑ The Fine Art Archive — 2003. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q10855166"></a> ↑ Library of the World's Best Literature / C. D. Warner — 1897. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q952614"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19098835"></a>
სურენდრანათ ბანერჯი

სურენდრანათ ბანერჯი (ბენგ. সুরেন্দ্রনাথ বন্দ্যোপাধ্যায়; დ. 10 ნოემბერი, 1848, კალკუტა — გ. 6 აგვისტო, 1925, ბარაკპური) — ინდოეთის ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის მოღვაწე. დაამთავრა კალკუტის უნივერსიტეტი. 1876 წელს, ბენგალში დააარსა ინდური ბურჟუაზიული ნაციონალიზმის ლიბერალურ-ზომიერი ფრთის პოლიტიკური ორგანიზაცია — ინდური ასოციაცია. იყო ბენგალის ეროვნული მოძრაობის ერთ-ერთი გამოჩენილი ლიდერი. პარტია — ინდოეთის ეროვნული კონგრესის ერთ-ერთი დამაარსებელი (1885). 1918 წელს, ზომიერთა ჯგუფთან ერთად გამოვიდა პარტიიდან და შექმნა ლიბერალთა ფედერაცია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 190.
მარინ ბარლეტი

მარინ ბარლეტი (დ. 1450 — გ. 1512) — ალბანელი ისტორიკოსი. მონაწილეობდა ოსმალთა ჯარებით გარემოცული შკოდერის დაცვაში (1478). შემდეგ იტალიაში იყო ემიგრანტად. მისმა შრომებმა შკოდერის ალყისა და სკანდერბერგის შესახებ საფუძველი ჩაუყარა ალბანურ ისტორიოგრაფიას და უკვე XVI საუკუნეში ითარგმნა ლათინურიდან ევროპულ ენებზე. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 212.