laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
დალარი (დმანისის მუნიციპალიტეტი)

დალარი (ყოფ. შინდალარი) — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის დმანისის მუნიციპალიტეტში (ოროზმანის ადმინისტრაციული ერთეული). მდებარეობს დმანისის პლატოზე, მდინარე მაშავერის მარჯვენა ნაპირას, ზღვის დონიდან 1160 მეტრზე. დმანისიდან დაშორებულია 4 კილომეტრით, კაზრეთიდან (უახლოესი რკინიგის სადგური) — 25 კმ-ით. სოფლის სახელწოდება „კადირკული“ დაფიქსირებულია 1898 წლის რუსეთის ერთვერსიან რუკაზე „Кадыркули“ სახით. საბჭოთა პერიოდში შედიოდა დმანისის სადაბო საბჭოში, განვითარებული იყო მეკარტოფილეობა, მერძევეობა. სოფელი „დალარი“ — „ქე“-ში (2014) ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 349. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 299. ↑ http://census.ge/en/home ↑ http://silknet.com/?module=popup_content&language=ge&product_id=8&type_id=20&attr=city_indexes ↑ http://www.gpost.ge ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 28. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 42. ↑ საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის საინფორმაციო-სტატისტიკური განყოფილება, „საქართველოს სსრ ადმინისტრაციულ ტერიტორიული დაყოფა 1949 წლის 1 სექტემბრისათვის“, თბ., 1949 ↑ დმანისის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს დადგენილება №35 2017 წლის 24 ნოემბერი.
ახალი გედაგდაღი

ახალი გოდაგდაგი, გედაგდაღი — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის დმანისის მუნიციპალიტეტში (ყარაბულაღის თემი), მდებარეობს გომარეთის პლატოს სამხრეთ ნაწილში. ზღვის დონიდან 1450 მეტრზე, დმანისიდან დაშორებულია 15 კილომეტრით. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 362 კაცი. 1898 წლის რუსეთის ერთვერსიან რუკაზე დასახლებული პუნქტი სოფლის მიდამოებში არაა დაფიქსირებული. ↑ http://census.ge/en/home ↑ http://silknet.com/?module=popup_content&language=ge&product_id=8&type_id=20&attr=city_indexes ↑ http://www.gpost.ge ↑ სსიპ „დმანისის მუნიციპალიტეტის“ ამონაწერი საჯარო რეესტრიდან ↑ ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 574. ↑ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 32. ↑ საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის საინფორმაციო-სტატისტიკური განყოფილება, „საქართველოს სსრ ადმინისტრაციულ ტერიტორიული დაყოფა 1949 წლის 1 სექტემბრისათვის“, თბ., 1949 ↑ საქართველოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები ↑ 2002 წლის მოსახლეობის აღწერის მონაცემები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2011-07-18.
ალიბეკი

ალიბეკი — მწვერვალი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გულრიფშის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს აფხაზეთის კავკასიონის მთავარ წყალგამყოფ ქედზე, საქართველოსა და რუსეთის ყარაჩაი-ჩერქეზეთის საზღვარზე. ალიბეკი აღმართულია მდინარეების კოდორის მარჯვენა შენაკადის — ჩხალთისა და თებერდის სათავეებში. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2868 მ. აგებულია კამბრიულისწინა და ქვედაპალეოზოური კრისტალური ფიქლებით. დაფარულია მუდმივი თოვლით. ალიბეკზე პირველად 1936 წელს ავიდნენ ჩხალთის ხეობიდან. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 308. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 15.
შტვილი

შტვილი — ნასოფლარი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ლენტეხის მუნიციპალიტეტში (ჩოლურის თემი), მდინარე ცხენისწყლის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1120 მეტრი, ლენტეხიდან 12 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში არავინ ცხოვრობს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 46. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
რის ივანსი

რის ივანსი (უელს.: იr̥ɨːs ˈivans}}; დაბადების სახელი - რის ოუაინ ივანსი; დ. 1967 წლის 22 ივლისს) — უელსელი მსახიობი და მუსიკოსი. მან სახელი გაითქვა სპაიკის როლით ფილმში ნოტინგ ჰილი. იგი ასევე იყო ჯგუფების Super Furry Animals და The Peth წევრიც. უკანასკნელ როლებს შორის არის ქსენოფილიუს ლავგუდი (ჰარი პოტერი და სიკვდილის საჩუქრები - ნაწილი 1), ხოლო უახლოეს მომავალში დაგეგმილ ფილმებს შორის - კურტ კონორსი (ხვლიკი) (საოცარი ადამიანი-ობობა) (2012). ↑ „Rhys Ifans: Greasy Locks Posed Some Problems‎“. Herald-Journal. 1999-06-18. ციტირების თარიღი: 2010-10-11. დამოწმებას აქვს ცარიელი უცნობი პარამეტრ(ებ)ი: |coauthors= (დახმარება) ↑ „Today in History“. The Seattle Times. 2009-07-13. ციტირების თარიღი: 2010-09-02. დამოწმებას აქვს ცარიელი უცნობი პარამეტრ(ებ)ი: |coauthors= (დახმარება) ↑ 3.0 3.1 Births, Marriages & Deaths Index of England & Wales, 1916-2005.; at ancestry.com ↑ Wloszczyna, Susan (1999-06-03). „Undies and all, 'Hill' is heaven for the flatmate from hell“. USA Today. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-01-31. ციტირების თარიღი: 2010-10-11. დამოწმებას აქვს ცარიელი უცნობი პარამეტრ(ებ)ი: |coauthors= (დახმარება) რის ივანსი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
Blink-182

Blink-182 — ამერიკული პოპ-პანკ ჯგუფი, რომელშიც შედიან მარკ ჰოპუსი (ვოკალი, ბას გიტარა) და ტრეივის ბარკერი (დასარტყმელი საკრავები). ტომ დელონგმა (ვოკალი, გიტარა) ჯგუფი 2015 წლის იანვარში დატოვა. მსოფლიო მასშტაბით მათ გაყიდული აქვთ 35 მილიონზე მეტი ალბომი. პირველი დიდი წარმატება მათ იქონიეს დისკით Enema of the State და ორი სინგლით - „What's My Age Again“ და „All the Small Things“. მთავარი სტატია: Blink-182-ს დისკოგრაფია. სტუდიური ალბომები Cheshire Cat (1994) Dude Ranch (1997) Enema of the State (1999) Take Off Your Pants and Jacket (2001) Blink-182 (2003) Neighborhoods (2011) California (2016) Nine (2019) One More Time... (2023) შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „Blink-182“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი Blink-182 AllMusic-ზე ↑ Kreps, Daniel. (26 Jan 2015) Tim DeLonge leaves blink-182. Rolling Stone. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 22 იანვარი 2016. ციტირების თარიღი: 27 Jan 2015. ↑ Chris Lee. (November 16, 2013) No joke, Blink-182 finds a happy mix between passion and parties. Los Angeles Times. ციტირების თარიღი: November 16, 2013.
ილისოსი

ილისოსი (ბერძ. Ιλισός) — მდინარე საბერძნეთში. თავდაპირველად ერთვოდა მდინარე კიფისოსს, ხოლო დღეისათვის მნიშვნელოვნად არის მიმართული მიწისქვეშ. ამჟამად მოთავსებულია მილებში. ანტიკურ დროში ილისოსი ძველი ათენის საქალაქო კედლის ფარგლებში მიედინებოდა და წარმოადგენდა ათენის აგროპოლისის ერთ-ერთ ბუნებრივ საზღვარს. XX საუკუნის შუა წლებში მდინარე გაედინებოდა მიხალოკოპულუსა და კალიროისის ქუჩების გასწვრივ. უფრო გვიან მდინარე ამოშენებულ იქნა. გაზაფხულზე დამახასიათებელია წყლის ადიდება. დღეისათვის კი ილისოსი ზედაპირზე მხოლოდ მცირე მონაკვეთზე გაედინება. მდინარის ნაპირზე აშენებული იყო მცირე ტაძარი, რომელიც წააგავდა ნიკი აპტეროსის ტაძარს. საბერძნეთის მდინარეების სია შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ილისოსი“ ვიკისაწყობში. ↑ Ionic Temple on the Ilissus
ჟან რენო

ჟან რენო (ფრანგ. Jean Reno [ˈʒɑ̃ ʁeˈno]), ნამდვილი სახელი - ხუან მორენო ი ერერა-ხიმენესი (ესპ. Juan Moreno y Herrera-Jiménez; დ. 30 ივლისი 1948, კასაბლანკა, მაროკო) — ესპანური წარმოშობის ფრანგი მსახიობი. განსაკუთრებული სახელი მოუტანა როლებმა ლუკ ბესონის ფილმებში. ესპანური წარმოშობის ფრანგი მსახიობი ჟან რენო დაიბადა კასაბლანკაზე 30 ივლისს, 1948 წელს. 1960 წელს მორენოს ოჯახი ევროპაში დაბრუნდა (საიდანაც ადრე მაროკოში გენერალ ფრანკოს რეჟიმს გაექცნენ) და საფრანგეთში დასახლდნენ. რენოს მოუწია ფრანგულ ჯარში მსახურობა, იმისათვის რომ მოქალაქეობა მიეღო. რენო ყოველთვის დიდი პოპულარობით სარგებლობდა ქალებში. იყო სამჯერ დაქორწინებული. პირველი მეუღლისგან ჰყავს ქალიშვილი სანდრა (1978) და ვაჟი მიკაელი (1980). მეუღლეები დაშორდნენ, როდესაც რენოს დაეწყო რომანი პოლონელ მოდელ ნატალია დიშკევიჩთან. ნატალიასგან ჰყავს ვაჟი ტომი (1996) და ქალიშვილი სერენა (1998). მეორე ქორწინება დაიშალა 2001 წელს. 2006 წლის ივლისში ჟანმა ცოლად შეირთო რუმინელი მოდელი და მსახიობი სოფი ბორუკა (დ. 1971). მეჯვარე ქორწილში იყო მისი მეზობელი და მეგობარი ნიკოლა სარკოზი, რომელსაც იმ დროს საფრანგეთის შინაგან საქმეთა მინისტრის თანამდებობა ეკავა. რენოს აქვს სამი სახლი: პარიზში, ლოს-ანჯელესსა და მალაიზიაში. 13 ივლისი, 1999 — საპატიო ლეგიონის ორდენის კავალერი. 14 მაისი, 2003 — ეროვნული დამსახურებების ორდენის ოფიცერი. 23 ნოემბერი, 2007 — ხელოვნებებისა და ლიტერატურის ორდენის იფიცერი. 11 ივლისი, 2008 — საპატიო ლეგიონის ორდენის ოფიცერი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჟან რენო ჟან რენო კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში Jean Reno: Cannes, Codes, and... Bouillabaisse (MPM interview) დაარქივებული 2007-09-28 საიტზე Wayback Machine. Jean Reno (fansite) Le Cinéma de Jean Reno დაარქივებული 2009-07-30 საიტზე Wayback Machine. (fansite in French) Le Monde de Jean Reno დაარქივებული 2009-05-18 საიტზე Wayback Machine. (fansite in French) Personal page at myspace Couples Retreat Video Interview at AMCtv.com დაარქივებული 2009-10-09 საიტზე Wayback Machine. ჟან რენოს ბიოგრაფია დაარქივებული 2010-06-03 საიტზე Wayback Machine. ჟან რენო მოსკოვში (2009) დაარქივებული 2011-08-23 საიტზე Wayback Machine.
პინიოსი

პინიოსი (ბერძ. Πηνειός) — მდინარე საბერძნეთში. თესალიის უდიდესი მდინარე. სიგრძე დაახლოებით 205 კმ, აუზის ფართობი 10 700 კმ². სათავეს იღებს პინდოსის მთებში. ერთვის ეგეოსის ზღვის თერმეკოსის ყურეს. სათავეში მთის მდინარეა, დაახლოებით ქალაქ ტრიკალამდე აქვს სამხრული მიმართულება, შემდეგ ძირითადად მოიხრება აღმოსავლეთისაკენ, ქვემო დინებაში მდინარის ნაპირზე გაშენებულია ქალაქი ლარისა, აქ მდინარეს ფართო ხეობა აქვს. პინიოსი შუა და ქვემო დინებაში მარჯვნიდან რამდენიმე მნიშვნელოვან შენაკადებს ღებულობს და შეერთვის თერმეკოსის ყურეს კარიცის ჩრდილოეთით. ქვემო დინებაში ხეობა ვიწროა, მისგან სამხრეთით აღმართულია მთა ოსა (1978 მ). სახელი ეწოდა ღმერთ პენეიოსის მიხედვით. შუა საუკუნეებში ეწოდებოდა სალამბრიასი და სალაბრიასი. საბერძნეთის მდინარეების სია Epirus/Thessaly Map. Road Edition, Athens. ISBN 960-8481-17-1 Southern Pindos Map. Road Edition, Athens. ISBN 960-8189-00-4 ↑ Central European Journal of Geosciences
ალიგოტე

ალიგოტე — ფრანგული თეთრყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში. ნაყოფს იძლევა ყლორტების 90%. მტევნის საშუალო წონა 125-130 გ, მწიფდება სექტემბრის I ნახევარში. საშუალო მოსავლიანობა 90-100 ც/ჰა-ზე. გავრცელებულია მევენახეობის თითქმის ყველა რაიონში. ტრანსპორტაბელურია. საქართველოში მოჰყავთ იმერეთსა და ქართლში. ალიგოტესაგან მზადდება მაღალხარისხოვანი სუფრის ღვინო „მუხრანული“, რომელიც შეიცავს 10-11% ალკოჰოლს, მჟავიანობა ზომიერი (6-7%) აქვს. განთქმულია კარგი სხეულითა და ჰარმონიულობით. ალიგოტეს იყენებენ შამპანური ღვინის მასალის დასამზადებლადაც. საფრანგეთში მისგან აყენებენ მასობრივი მოხმარების მსუბუქ თეთრ ღვინოს. ალიგოტეს ასევე უწოდებენ ევროპულად დაყენებული თეთრი ღვინის და მინერალური წყლის ნარევს (სასურველია ნაბეღლავი ან ლიკანი). რამიშვილი მ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 309.
ენიპეასი

ენიპეასი (ბერძ. Ενιπέας) — მდინარე ცენტრალურ საბერძნეთში, მდინარე პინიოსის მარჯვენა შენაკადი. სათავე აქვს ფთიოტიდის ნომის ჩრდილოეთ ნაწილში. სიგრძე 84 კმ. მიედინება უმეტესად ჩრდილო-დასავლეთისაკენ, თესალიის ტერიტორიაზე. გაედინება ქალაქებს ფარსალასა და ფილოს მიდამოებში და შეერთვის მდინარე პინიოსს ფარკადონასთან ახლოს. საბერძნეთის მდინარეების სია ენიპეასის შესახებ
ტიტარისიოსი

ტიტარისიოსი (ბერძ. Τιταρήσιος) — მდინარე საბერძნეთში. მიედინება თესალიის ტერიტორიაზე. სათავე აქვს ოლიმპოს მთის დასავლეთ ნაწილში. სიგრძე 70 კმ. მიედინება დასავლეთისაკენ, შემდეგ უხვევს სამხრეთ-დასავლეთისაკენ და ერთვის მდინარე პინიოსს მარცხენა მხრიდან. შესართავი მდებარეობს ზღვის დონიდან 65 მ სიმაღლეზე. მდინარის სანაპიროებზე ხარობს მცენარეების მრავალი სახეობა. მდიდარია თევზით. საბერძნეთის მდინარეების სია ↑ მდინარე პინიოსის დახასიათება. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-05-13. ციტირების თარიღი: 2017-05-20.
ერიდანი

ერიდანი (ბერძ. Ηριδανός) — ნაკადული საბერძნეთში. გაედინება საბერძნეთის დედაქალაქის ათენის ტერიტორიაზე. ერთვის მდინარე ილისოსს. ერიდანი ათენის წყალმომარაგების მნიშვნელოვანი ობიექტი იყო. მდინარე აღწერილი აქვთ ძველ ბერძენ გეოგრაფებს სტრაბონსა და პავსანიუსს. ითვლებოდა, რომ ერიდანი ჩავარდა მითურ ფაეტონში, ამასთანავე მიიჩნეოდა, რომ ერიდანს ჰყავდა საკუთარი ღმერთი. მდინარის საპატივცემულად არაერთ ობიექტს ეწოდა მისი სახელი, მათ შორის ცის სამხრეთ ნახევარსფეროს თანავარსკვლავედს. მდინარე ერიდანს ადარებდნენ პოს, ევფრატს, დასავლეთის დვინას. საბერძნეთის მდინარეების სია ათენის მთავრობა ერიდანის აღდგენას იწყებს ნამარხ მდინარეს ეწოდა ერიდანის სახელი David Hardy: Eridanos, the river of ancient Athens. Archaeological guide, Greek Ministry of Culture, Athen 2004 (Archaeological Receipts Fund). ISBN 960-214-293-6
ალი იბნ ჯაფარის მონეტების განძი

ალი იბნ ჯაფარის მონეტების განძი — 1953 წელს თბილისში, მეჩეთის ნანგრევებში აღმოჩენილი ვერცხლის 411 მონეტა, მოჭრილი ჰიჯრის 418 (1028) თბილისის ამირა ალი იბნ ჯაფარის სახელით. განძს დიდი მნიშვნელობა აქვს თბილისის საამიროს პოლიტიკური და ეკონომიკური ისტორიის ზოგიერთი საკითხის გასაშუქებლად. დუნდუა გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 310.
ჯავახები

ჯავახები, ძვ. ქართული ჯავახნი— ქართველთა ეთნოგრაფიული ჯგუფი. ძირითადად ცხოვრობენ სამცხე-ჯავახეთის მხარეში, ახალქალაქის, ნინოწმინდისა და ნაწილობრივ ასპინძის მუნიციპალიტეტების ტერიტორიაზე, ისტორიულ ჯავახეთში. საუბრობენ ქართული ენის ჯავახურ დიალექტზე. ამჟამად მათი ოდენობა ჯავახეთის მხარეში დაახლოებით 5 000-მდეა. „ჯავახ“ ეთნონიმი იქცა ანთროპონიმად (შეადარეთ ივერი, იმერი, კახი, და სხვ.); ჯავახი (უსუფიქსოდ) არის გვარიც. ჯავახნი, თორელებთან ერთად, იხსენიებიან ჟამთააღმწერელის ასწლიან მატიანეში, როგორც ნაწილი „ყოველთა ქართველთა“: ვახუშტი ბატონიშვილი ჯავახებს ასე ახასიათებს: რუსულ ენაში ჯავახებისთვის არ დამკვიდრებულა ერთი მყარი შესატყვისი და იქ შეიძლება შეგხვდეთ ფორმები: Джавахи, Джавахы, Джавахетинцы, Джавахцы. ზედგინიძე გიორგი, თორელ-ჯავახთა და ჯაყელ-მესხთა საკითხისათვის (თორელთა და ჯაყელთა გვარის წარმოშობა ისტორიული წყაროების მიხედვით), „ლიტერატურული მესხეთი“, 2003, ოქტომბერი, გვ.6-7. თოფჩიშვილი როლანდ, სად წავიდა ჯავახეთის ქართული მოსახლეობა : ჯავახეთის მოსახლეობის მიგრაცია XVII-XIX სს. - თბილისი: მემატიანე, 2000. - 72გვ. ↑ მარტიროსოვი, ქართული ენის ჯავახური დიალექტი, ტექსტები, თბილისი, 1984 ↑ ქართლის ცხოვრება, ს. ყაუხჩიშვილის გამოცემა, ტ. II, გვ. 324 ↑ ვახუშტი ქართველების შესახებ ↑ Хаханова А.С. Празднование Нового Года у грузин // Этнографическое обозрение, книга I, Москва, 1839 ↑ Паата Рамишвили, Рецензия на книгу: “Очерки истории стран Южного Кавказа: мультиперспективный взгляд на историю” (издательство “Эдит Принт”, Ереван 2009). Перекрестный анализ «Очерков истории стран Южного Кавказа», ISBN 978-9939-51-150-4, Ер.: Эдит Принт, 2011, ст. 225
ალილო

ალილო — ქართული საწესო სიმღერა. სრულდებოდა შობის წინა ღამეს. შეიკრიბებოდა რამდენიმე კაცი (სულ მცირე 3, რადგან სიმღერა სამხმიანია), ჩამოუვლიდა ყოველ ოჯახს და სიმღერით დღესასწაულს მიულოცავდა. მასპინძელი მომღერლებს სანოვაგით ასაჩუქრებდა (აუცილებლად უნდა გაეტანებინათ კვერცხი — სიცოცხლისა და ნაყოფიერების სიმბოლო). ალილოს ტექსტებში („ოცდახუთსა დეკემბერსა“, „ჩიტი ღობეზე შემოჯდა“, „წისქვილს პური დავარიგე“ და სხვ.) გამოთქმული იყო ჯანმრთელობის, ბედნიერებისა და ბარაქიანობის სურვილი. ალილო მთელ საქართველოში იყო გავრცელებული და ყველა კუთხეში თავისებურად ასრულებდნენ. სიმღერას წარმართული ჰანგი უდევს საფუძვლად. „ალილო“, როგორც ჩანს, მოგვიანებით დაერქვა (ალილუიასგან). ვარაუდობენ, რომ საშობაო და სააღდგომო სიმღერების საერთო სახელწოდება უნდა ყოფილიყო ჭონა. საქართველოში ალილოს ტრადიციას მრავალწლიანი ისტორია აქვს, რომელიც საქართველოს ისტორიაში მხოლოდ ერთხელ დაირღვა — საქართველოს გასაბჭოების შემდეგ. 1990 წლებში მისმა უწმიდესობამ და უნეტარესობამ ილია II-ემ აღადგინა. დღესდღეობით ალილოს ზეიმობენ სადღესასწაულო ლიტურგიის შემდეგ, როდესაც მრავალი ეკლესიის მრევლი უერთდება ალილოს მსვლელობას. ალილოს ტრადიცია არის დასავლეთ ევროპის ქვეყნებში; მაგალითად ინგლისურენოვან სამყაროში, ეს ტრადიცია ასოცირდება tricks or treating-ის ზეიმთან, რომელიც გარკვეულწილად დაკავშირებულია ჰალოუინთან და 31 ოქტომბერს ეწყობა. შინაარსითა და ფორმით უახლოვდება ქართულ ალილოს, რადგან ამ დროს სამასკარადო კოსტიუმებში გამოწყობილი ბავშვები კალათებით ხელში დადიან კარდაკარ, მღერიან და მასპინძელს ტკბილეულს სთხოვენ. სიხარულიძე ქ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 310. 2013 Municipal Trick-or-Treat List, Haunted Wisconsin, dated 2013, copy at archive.org, copy at webcitation.org
საქართველოს საფეხბურთო თასი 2004-2005

საქართველოს თასი 2004-2005 — საქართველოს თასის მეთხუთმეტე გათამაშება ფეხბურთში. გამარჯვებული გახდა თბილისის „ლოკომოტივი“, რომელმაც ფინალში „ზესტაფონი“ დაამარცხა, ანგარიშით 2–0. პირველი შეხვედრები გაიმართა 2004 წლის 25 აგვისტოს, საპასუხო – 3 სექტემბერს. პირველი შეხვედრები გაიმართა 2004 წლის 20 ოქტომბერს, საპასუხო – 3 ნოემბერს (დინამო თბილისი–ზესტაფონის შეხვედრები 2004 წლის 9 დეკემბერს და 2005 წლის 14 თებერვალს). მეორე რაუნდიდან ჩაერთვნენ თბილისის ვიტ ჯორჯია, თბილისის დინამო, თბილისი და გორის დილა. პირველი შეხვედრები გაიმართა 2004 წლის 1 დეკემბერს, საპასუხო – 9 დეკემბერს (დინამო ბათუმი–ზესტაფონის შეხვედრები 2005 წლის ? თებერვალს და 8 მარტს). პირველი შეხვედრები გაიმართა 2005 წლის 6 აპრილს, საპასუხო – 4 მაისს. უმაღლესი ლიგა 2004-2005 The Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation.
ჩუკული

ჩუკული — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ლენტეხის მუნიციპალიტეტში (ჟახუნდერის თემი), სვანეთის ქედის სამხრეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 1400 მეტრი, ლენტეხიდან 32 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 58 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 170. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
არიანე

ფლავიუს არიანე (Arrianos Phlabios, Arrianus Flavius; დ. დაახლ. 95 – გ. 175) — ძველი ბერძენი ისტორიკოსი და ფილოსოფოსი, დაიბადა ბითინიის ქ. ნიკომედიაში. ფილოსოფოს ეპიქტეტეს მოწაფე. კარგად იცნობდა ბერძნულ და რომაულ ლიტერატურას. ეკავა მაღალი სამხედრო თანამდებობები. 131–137 წლებში კაპადოკიის მმართველი იყო. ადმინისტრაციულ ფუნქციებთან ერთად დაკისრებული ჰქონდა იმპერიის საზღვრების დაცვაც. ამ მიზნით 131 ახლო ხანებში იმპერატორ ადრიანეს დავალებით მოიარა შავი ზღვის აღმოსავლეთი სანაპირო. თავისი საინსპექციო მოგზაურობის შედეგებზე არიანემ იმპერატორის გაუგზავნა ოფიციალური ანგარიში, რომელსაც იგი „ლათინურ წერილს“ უწოდებს. შემდეგ მან ეს მოხსენება ლიტერატურულად გადაამუშავა და უწოდა „მოგზაურობა შავი ზღვის გარშემო“ („Periplus Pontou Euxeinu“). „მოგზაურობის“ I ნაწილში არიანე აღწერს შავი ზღვის სანაპიროს ტრაპეზუნტიდან დიოსკურიამდე, ჩამოთვლის აქ მოსახლე ტომებს (სანები, მაკრონები, ჰენიოხები, ზიდრიტები, ლაზები, სანიგები, აფშილები, აბაზგები), იხსენიებს აქაურ „მეფეებს“ და ახასიათებს მათ დამოკიდებულებას რომთან. აქვე აღწერს სანაპიროზე არსებულ ციხესიმაგრეებს (აფსაროსი, ფაზისი, სებასტოპოლისი), ასახელებს მდინარეებსა და აღნიშნავს მათს შესართავებს შორის არსებულ მანძილებს. „მოგზაურობის“ პირველი ნაწილი ძირითადად ემყარება არიანეს მიერ პირადად შეკრებილ მასალას. იგი ძვირფასი წყაროა II საუკუნის კოლხეთის სოციალურ-ეკონომიკური ისტორიის, პოლიტიკის ვითარების, რომთან დამოკიდებულების, მოსახლეობის ეთნიკური შემადგენლობის, ისტორიის, გეოგრაფიის და სხვა საკითხების შესასწავლად. ნაკლები მეცნიერული ღირებულება აქვს — „მოგზაურობის“ II და III ნაწილებს, რომლებიც დაწერილია წერილობითი წყაროებისა და ზეპირი გადმოცემების საფუძველზე. მათში აღწერილია შავი ზღვის სანაპირო ხაზი ბოსფორიდან ტრაპეზუნტამდე და სებასტოპოლისიდან ბიზანტიონამდე. არიანე როგორც კაპადოკიის მმართველი, დიდ როლს ასრულებდა მეზობელ სამეფოებთან ურთიერთობის მოგვარებაში და ალანთა შემოსევებისაგან იმპერიის აღმოსავლეთი საზღვრების დაცვაში. საფიქრებელია, რომ მან მონაწილეობა მიიღო ალანთა საკითხებზე გამართულ მოლაპალაკებაში იბერიის მეფე ფარსმან II-თან და ამავე დროს დაათვალიერება კასპიის კარი (დარიალი) მისი გამაგრების მიზნით. ალანთაგან თავდაცვას ეხება აგრეთვე არიანეს თხზულებები :„ალანთა ისტორია“ და „ტაქტიკა“. მასვე ეკუთვნის ნაშრომები „ძაღლებით ნადირობისათვის“, „ინდოეთი“, „მოგონებანი ეპიქტეტეზე“ და სხვა. არიანეს საუკეთესო შრომად ითვლება „ალექსანდრეს ანაბასისი“ (I–XII წიგნი), რომელიც ერთ-ერთი ძირითადი წყაროა ალექსანდრე მაკედონელის ლაშქრობათა ისტორიისათვის. მოგზაურობა შავი ზღვის გარშემო, ნ. კეჭაყმაძის გამოცემა, თბ., 1961. ჯანაშია ს., საქართველო ადრინდელი ფეოდალიზაციის გზაზე. შრომები, ტ. 1, თბ., 1949; ინაძე მ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 565.
ჩიხარეში

ჩიხარეში — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ლენტეხის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ახალშენი, ბენიერი, ლაშხარაში, მარგვიში, მახაში, მელე, ნაცული, ღობი, შკედი). მდებარეობს მდინარე ცხენისწყლის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1200 მეტრი, ლენტეხიდან 34 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 158 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 144. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ალიონი

საკუთარი სახელი ალიონი შეიძლება აღნიშნავდეს: ალიონი — სოფელი ხობის მუნიციპალიტეტში „ალიონი“ — ქართული ყოველკვირეული ჟურნალი „ალიონი“ — ქართული პოლიტიკურ-ლიტერატურული გაზეთი „ალიონი“ — ქართული საზოგადოებრივ-პოლიტიკური გაზეთი, გამოდიოდა ხაშურში 1990-1992 წლებში.
ცანა

ცანა — ნასოფლარი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ლენტეხის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ზესხო, ყორულდაში). მდებარეობს მდინარე ცხენისწყლის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1800 მეტრი, ლენტეხიდან 56 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში არავინ ცხოვრობს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 185. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ცხუმალდი

ცხუმალდი — ნასოფლარი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ლენტეხის მუნიციპალიტეტში (ხელედის თემი), მდინარე ხელედულის (ცხენისწყლის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1220 მეტრი, ლენტეხიდან 27 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში არავინ ცხოვრობს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 259. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
წანაში

წანაში — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ლენტეხის მუნიციპალიტეტში (ხელედის თემი), მდინარე ხელედულის (ცხენისწყლის მარჯვენა შენაკადი) ნაპირებზე. ზღვის დონიდან 1000 მეტრი, ლენტეხიდან 4 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 119 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 290. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
წიფლაკაკია

წიფლაკაკია — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ლენტეხის მუნიციპალიტეტში (ხოფურის თემი), მდინარე ცხენისწყლის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 680 მეტრი, ლენტეხიდან 11 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 9 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 334. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ჭველიერი

ჭველიერი — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ლენტეხის მუნიციპალიტეტში (ჩოლურის თემი), მდინარე ცხენისწყლის მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 1080 მეტრი, ლენტეხიდან 10 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 59 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 393. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ჭველფი

ჭველფი — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ლენტეხის მუნიციპალიტეტში (ჩოლურის თემი), მდინარე ცხენისწყლის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1120 მეტრი, ლენტეხიდან 18 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 62 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 393. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II