laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ლუბაო

ლუბაო (ოფიციალურად ლუბაოს მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Lubao) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი პამპანგის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 173 502 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 44 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ლუბაო Lubao Profile at PhilAtlas.com ოფიციალური საიტი Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Lubao: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 5 May 2020
მაკაბებე

მაკაბებე (ოფიციალურად მაკაბებეს მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Macabebe) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი პამპანგის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 78 151 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 26 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მაკაბებე Macabebe Profile at PhilAtlas.com Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Macabebe: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 5 May 2020.
მაგალანგი

მაგალანგი (ოფიციალურად მაგალანგის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Magalang) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი პამპანგის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 124 188 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 27 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მაგალანგი Magalang Profile at PhilAtlas.com magalang-heritage.weebly.com Magalang Online Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-07-01 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Magalang: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: May 5, 2020.
მასანტოლი

მასანტოლი (ოფიციალურად მასანტოლის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Masantol) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი პამპანგის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 57 990 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 26 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მასანტოლი Masantol Profile at PhilAtlas.com Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-03 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Masantol: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 5 May 2020.
მესიკო (პამპანგა)

მესიკო (ოფიციალურად მესიკოს მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Mexico) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი პამპანგის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 173 403 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 43 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მესიკო (პამპანგა) Mexico Profile at PhilAtlas.com Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Mexico: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 5 May 2020
მინალინი

მინალინი (ოფიციალურად მინალინის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Minalin) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი პამპანგის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 48 380 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 15 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მინალინი Minalin Profile at PhilAtlas.com Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Minalin: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 5 May 2020
ადმირალი კუზნეცოვი

„საბჭოთა კავშირის ფლოტის ადმირალი კუზნეცოვი“, შემოკლ. „ადმირალი კუზნეცოვი“ (რუს. «Адмирал Флота Советского Союза Кузнецов») — მძიმე ავიამზიდი კრეისერი, რუსეთის სამხედრო-საზღვაო ფლოტის უდიდესი ხომალდი და მისი პირველი ავიამზიდი, რომელსაც შეუძლია ჰორიზონტალური აფრენისა და დაშვების თვითმფრინავების გადაზიდვა. სახელი ეწოდება ადმირალ ნიკოლოზ კუზნეცოვის პატივსაცემად. აიგო 1982–1990 წლებში (წყალში ჩაეშვა 1985 წლის 6 დეკემბერს) მიკოლაივის (ნიკოლაევის) გემთმშენებელ ქარხანაში, ვ. ანიკეევისა და ლ. ბელოვის (ნევის საპროექტო-საკონსტრუქტორო ბიურო) პროექტის მიხედვით. 1982 წელს უწოდეს „რიგა“, ამავე წელს შეუცვალეს სახელით „ლეონიდ ბრეჟნევი“, 1987–1990 წლებში ეწოდებოდა „თბილისი“. 1991 წლის იანვარში სსრკ სამხედრო-საზღვაო ფლოტის ჩრდილოეთის ფლოტის შემადგენლობაში შევიდა. სრული წყალწყვა 55 ათასი ტონაა. ძალური დანადგარების ჯამური სიმძლავრე — 147 მვტ (200 ათასი ცხენის ძალა). სვლის მაქსიმალური სიჩქარე — 30 კვანძი (55,6 კმ/სთ), ეკონომიური — 18 კვანძი (33,3 კმ/სთ). ცურვის მანძილი — დაახლ. 8 ათასი საზღვაო მილი. შეიარაღებულია „გრანიტის“ ტიპის გემსაწინააღმდეგო რაკეტებით (დაახლ. 550 კმ მანძილზე მოქმედი 12 ზებგერითი რაკეტა), საზენიტო-სარაკეტო კომპლექსებით, ახლო რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვის სარაკეტო-საარტილერიო კომპლექსით, რეაქტიული სიღრმული ბომბებით. შეუძლია დაახლ. 50 თვითმფრინავისა და შვეულმფრენის გადაზიდვა. კრეისერის ავიაჯგუფი თავდაპირველად შედგებოდა სუ-27კ და მიგ-29კ გამანადგურებლებისგან და კა-27 და კა-31 შვეულმფრენებისგან; 1990-იანი წლების ბოლოს — სუ-33 გამანადგურებლების, სუ-25 მოიერიშეების, კა-27 და კა-31 შვეულმფრენებისგან. ხომალდის მშენებლობის პარალელურად მფრინავთა მოსამზადებლად ყირიმში ნოვოფედორივკის აეროდრომზე გაიხსნა სპეციალური სასწავლო ცენტრი. სსრკ სამხედრო-საზღვაო ფლოტის ისტორიაში გემზე პირველი ჰორიზონტალური დაშვება 1989 წლის 1 ნოემბერს განახორციელა მფრინავ-გამომცდელმა ვიქტორ პუგაჩოვმა სუ-27კ თვითმფრინავით. ↑ 1.0 1.1 Адмирал Флота Советского Союза Кузнецов // Большая российская энциклопедия. т. 1. — М., 2005. — стр. 237–238.
გივი შავდია

გივი შავდია (დ. 10 დეკემბერი, 1934, თბილისი) — ქართველი არქიტექტორი ასევე 1998 წელს — ღირსების მედალის მფლობელი ხოლო 2014 წელს მიენიჭა არქიტექტურის რაინდის წოდება. 1959 წელს დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის სამშენებლო ფაკულტეტი არქიტექტურის სპეციალობით. 1959 წლიდან მუშაობდა „თბილქალაქპროექტში“ არქიტექტორად (1975 წლიდან განყოფილების უფროსი); „თბილქალაქპროექტში“ ქალაქთგეგმარების სამმართველოს უფროსად. 1974 წლიდან ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას საქართველოს ტექნიკურ უნივერსიტეტში. ნამუშევრები: 1970-2000 წლებში თბილისის რეკონსტრუქცია-განვითარების გენერალური გეგმა. რკინიგზის ვაგზლის შენობა (1988; საქართველოს სახელმწიფო პრემია, 1992); საცხოვრებელი სახლი ხილიანის ქუჩაზე. ქალაქის ახალი რაიონების: დიღმის, ვარკეთილის, ვაზისუბნის, ზღვისუბანის, ავჭალის, ღრმაღელის, ლოჭინისა და სხვა დეტალური დაგეგმარებისა და განაშენიანების პროექტები. კურორტების ცხვარიჭამიას და წყნეთის გენერალური გეგმები; საქართველოს ახალგაზრდობის საერთაშორისო ფონდის მრავალსართულიანი კომპლექსი და სხვა. აქვს ნამუშევრები საქართველოს ფარგლებს გარეთ, უცხოეთში. მრავალი კონკურსის, ბიენალეს, დათვალიერების მონაწილე და ლაურეატი, სსრკ სახალხო მეურნეობის მიღწევათა გამოფენა (ბრინჯაოს მედალი, 1979); ავტორია სამეცნიერო ნაშრომისა „თბილისის ტერიტორიების კომპლექსური ქალაქთგეგმარებითი შეფასება და მიწისქვეშა სივრცეში მშენებლობის ეფექტურობის გამსაზღვრა“. აღმოსავლეთის ქვეყნების არქიტექტორთა საერთაშორისო აკადემია, წევრ-კორესპონდენტი (1993-) საქართველოს არქიტექტორთა კავშირი, გამგეობის წევრი 1998 — ღირსების მედალი 1992 — საქართველოს სახელმწიფო პრემია 1985 — საქართველოს დამსახურებული არქიტექტორი თბილისი: ენციკლოპედია. თბ., 2002, გვ. 916 საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია. თბ., 2017, გვ. 601 წიგნი ღირსებისა: ტ. 3/ შემდგ.: ყიფიანი თ., გაჩეჩილაძე თ., სიმონიშვილი გ., თბ., 2001, გვ. 268 გივი შავდია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ლამაზფეხა აბლაბუდიანი სოკო

ლამაზფეხა აბლაბუდიანი სოკო (ლათ. Cortinarius calochrous) — სოკოს სახეობა. ქუდი — 4-6 სმ დიამეტრისაა, ბრტყლად ამოზნექილი, სადა, ლორწოვანი ზედაპირით, ჯერ ლიმონისფერ-ყვითელია, შემდეგ კი — შუაში ნარინჯისფერ-ყვითელი ან ჟანგისფერი; ზოგჯერ კიდეებთან მომწვანო ელფერი გადაჰკრავს. რბილობი — მოთეთროა, განსაკუთრებული გემოსა და სუნის გარეშე. იზრდება ნიადაგზე ფოთლოვან ტყეში შემოდგომით. საჭმელად არ გამოიყენება. ნახუცრიშვილი ივ., საქართველოს სოკოები / რედ. და თანაავტ. არჩ. ღიბრაძე, თბ.: „ბუნება პრინტი“ და საქართველოს ბუნების შენარჩუნების ცენტრი, 2006. — გვ. 187, ISBN 99940-856-1-1.
მიხეილ ლავროვსკი

მიხეილ ლავროვსკი (დ. 15 ნოემბერი, 1942, თბილისი) — ქართველი ბალეტის მოცეკვავე, ქორეოგრაფი, პედაგოგი, სსრკ სახალხო არტისტი (1976). 1960 წელს დაამთავრა მოსკოვის ქორეოგრაფიული სასწავლებელი. იყო მოსკოვის დიდი თეატრის საბალეტო დასის წამყვანი სოლისტი 1961 წლიდან, ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის საბალეტო დასის სამხატვრო ხელმძღვანელი 1982–1984 წლებში. ეკუთვნის ქართული დადგმები: დავით თორაძე, ტელეფილმი სიმფონია–ბალეტი „მწირი“, დამდგმელი ქორეოგრაფი და მთავარი პარტიის შემსრულებელი (1977), პრემიერა გაიმართა სსრკ ცენტრალურ ტელევიზიაში. ჯორჯ გერშვინი–მიხეილ ოძელი „პორგი და ბესი“ (1984). სხვა რეპერტუარი: გრაფი ალბერტი, პრინცი ზიგფრიდი, მაკნატუნა, რომეო, ფრონდოსო, ბაზილი, დომ კიხოტი, ბაიადერა, სპარტაკი, მაჯნუნი, ვლადიმირი. იგი იყო ბალეტის ცნობილი მოცეკვავეების ლეონიდ ლავროვსკისა და ელენე ჩიკვაიძის ვაჟიშვილი და მოწაფე. 1979 — ჩიკაგოს საბალეტო ფილმების საერთაშორისო ფესტივალი 1978 — ნიუ–იორკის VI საერთაშორისო ფესტივალი, გრან პრი 1977 — სსრკ სახელმწიფო პრემია 1976 — სსრკ სახალხო არტისტი 1970 — ლენინური პრემია 1965 — ვ. ნიჟინსკის სახელობის პრემია ქართული მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი, თბ., 2015, გვ. 276 მიხეილ ლავროვსკი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი მიხეილ ლავროვსკი — ეროვნული ფილმოგრაფია მიხეილ ლავროვსკი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
Counting Out Time

Counting Out Time — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ ჯენესისის სიმღერა და სინგლი ალბომიდან The Lamb Lies Down on Broadway. სინგლის მეორე მხარეს ჩაწერილი იყო Riding the Scree, იგივე ალბომში შეტანილი სიმღერა. სიმღერის გმირი, რაელი, პერსონაჟი ალბომიდან The Lamb Lies Down on Broadway, იხსენებს თავის პირველ სექსუალურ კონტაქტს. მას კარგად ახსოვს, რომ პარტნიორის აღსაგზნებად იგი იყენებდა ციფრებს წიგნიდან 'ეროგენული ზონები და მათი მოძიების პრობლემები'. ეს სიმღერა არის ამ ალბომის სამი სიმღერიდან ერთ-ერთი, რომელიც აგრეთვე შეტანილია კრებულში Platinum Collection. იგი აგრეთვე შეტანილია კრებულში Turn It On Again: The Hits Tour Edition. Counting Out Time - 3:39 Riding The Scree - 3:56 Counting Out Time საიტზე Discogs ↑ http://www.discogs.com/Genesis-Counting-Out-Time/release/2219923
მოშავო ხრაშუნა

მოშავო ხრაშუნა (ლათ. Russula nigricans) — სოკოს სახეობა. ქუდი — 20 სმ-მდე დიამეტრისაა, ჯერ ამობურცული, შემდეგ შუაში ჩაღრმავებული, ჯერ თეთრია, შემდეგ ყავისფერი და ბოლოს — მოშავო, ფირფიტები სქელი, მაჩხრად განწყობილი, ჯერ თეთრი, შემდეგ ნაცრისფერი, გადატეხისას წითლდება. გამოიყენება საჭმელად მხოლოდ დამწნილებული, წინასწარ გათუთქვის ან დალბობის შემდეგ. ნახუცრიშვილი ივ., საქართველოს სოკოები / რედ. და თანაავტ. არჩ. ღიბრაძე, თბ.: „ბუნება პრინტი“ და საქართველოს ბუნების შენარჩუნების ცენტრი, 2006. — გვ. 202, ISBN 99940-856-1-1.
კორეის ფონდი

კორეის ფონდი (კორ. 한국국제교류재단) — საჯარო დიპლომატიის არაკომერციული ორგანიზაცია, რომელიც 1991 წელს დაარსდა. კორეის ფონდის მიზნებია ხელი შეუწყოს კორეის გაცნობასა და დაამყაროს მეგობრული ურთიერთობები საერთაშორისო საზოგადოებასთან. ფონდი ახორციელებს სხვადასხვა პროექტებს სამხრეთ კორეასა და უცხო ქვეყნებს შორის ურთიერთგაგების გასაღრმავებლად. ↑ Korea Foundation Act.
განგის გავიალი

განგის გავიალი (ლათ. Gavialis gangeticus) — ქვეწარმავალი გავიალისებრთა ოჯახისა. მდედრის სხეულის სიგრძე 2.6–4.5 მ, ხოლო მამრის 3–6 მ აღწევს. წონა საშუალოდ 160 კგ. ზრდასრულ მამრს დინგის ბოლოზე აქვს მკვეთრი წანაზარდი, რომელიც თიხის ქოთანს მოგვაგონებს, რომელიც ცნობილია გჰარას სახელწოდებით, საიდანაც წარმოსდგა სახეობის სახელწოდებაც, — გჰარიალი/გარიალი. წაგრძელებული დინგისა და 110 ბასრი და შემჭიდროებული კბილის წყალობით განგის გავიალი კარგად იჭერს თევზს. გვხვდება ჩრდილოეთ ინდოეთისა და ნეპალის მდინარეებში. ცოცხალ ადამიანს თავს არ ესხმის, მაგრამ ჭამს მდინარე განგში დაკრძალვის ცემერონის შედეგად წყალში გაშვებული ადამიანის გვამს. განგის გავიალს წააგავს გავიალისებრი ნიანგი (ლათ. Tomistoma schlegelii). 1920 წლის აგვისტოში მდინარე გჰაგჰრაში, ქალაქ ფაიზაბადში, მოკლეს 6.55 მ სიგრძის განგის გავიალი. ↑ ინგლისურ-ქართული ბიოლოგიური ლექსიკონი ↑ Gavial | Encyclopedia Britannica | Britannica ↑ Pitman, C. R. S. (1925). "The length attained by and the habits of the Gharial (G. gangeticus)". Journal of the Bombay Natural History Society. 30 (3): 703.
ელექტრონავტი

ელექტრონავტი — პირველი ქართული ელექტრონული მუსიკის დაჯილდოების ცერემონიალი. იგი 2007 წლის 4 დეკემბერს თბილისში, „სამეფო უბნის თეატრის“ შენობაში ჩატარდა და მისი წამყვანი ნესტან კვინიკაძე იყო. საუკეთესო ინტერნეტ გვერდი: www.dance.ge ელექტრონული მუსიკის მხარდამჭერი (სპონსორი): Kent საუკეთესო ქართული რადიოგადაცემა რომელიც აშუქებს ელექტრონულ მუსიკას: Musichall (ფორტუნა +) საუკეთესო ქართული მუსიკალური ვიდეო ელექტრონული მუსიკისათვის: ნიკაკოი და ტუსია ბერიძე — City Lights საუკეთესო უცხოელი ელექტრონული მუსიკოსი: Freq Nasty საუკეთესო ქართველი პრომოუტერი: guga@housemusic.com საუკეთესო ღონისძიება: Freq Nasty @ Adjara Music Hall საუკეთესო ქართული ვენიუ (კლუბი): Night Office საუკეთესი ქართველი დი-ჯეი: გიო ბაქანიძე საუკეთესო ქართველი ელექტრონული მუსიკოსი (ელექტრონავტი): ნიკაკოი
დავით ფურცელაძე

დავით ფურცელაძე (დ. 25 ნოემბერი, 1902, თბილისი — გ. 3 ნოემბერი, 1996) — ქართველი მთამსვლელი, მეცნიერი, სპორტსმენი, იურისტი, იურდიული მეცნიერებათა დოქტორი (1969), პროფესორი. 1927 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სოციალურ-ეკონომიკური ფაკულტეტის იურდიული განყოფილება. 1926-1938 წლებში საქართველოს კომუნალურ ბანკში მსახურობდა. 1938-1940 წლებში რეპრესირებულ იქნა. 1941 წელს მიიწვიეს საქართველოს ფიზკულტურის ინსტიტუტში მთამსვლელობის კურსის წასაკითხად. ომის პერიოდში არმიის რიგებშია, სადაც ეწეოდა მუშაობას სამთო მომზადების დარგში. დემობილიზაციის შემდეგ მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიაში პრეზიდენტის თანაშემწედ, ცენტრალური სამეცნიერო ბიბლიოთეკის დირექტორად, მეცნიერებათა აკადემიის სწავლულ მდივნად, ეკონომიკისა და სამართლის ინსტიტუტის უფროს მეცნიერ-თანამშრომლად. 1963 წელს დაიცვა საკანდიდატო, ხოლო 1969 წელს სადოქტორო დისერტაცია. მიენიჭა იურიდიულ მეცნიერებათა დოქტორის ხარისხი. ძირითად პროფესიას მიუძღვნა არაერთი სამეცნიერო ნაშრომი, მათ შორის, მონოგრაფიები, განსაკუთრებით ისტორიული სამართლებრივი ძეგლების კვლევას. გამოიკვლია და გამოსცა XVIII-XIX საუკუნეების მიჯნის სამართლის ძეგლები „სამოქალაქოს ჰსჯულვილება“ და „სამართალი ბატონისშვილის დავითისა“. აღსანიშნავია ქართული სამართლის წიგნების ახალი რუსული თარგმანები, განსაკუთრებით აკადემიის გამოცემა „ვახტანგ VI-ის კანონები“ (1980, რუსულ ენაზე), „იურდიული ტერმინოლოგიის“ ერთ-ერთი შემდგენელი (1963). აღსანიშნავია მისი საქმიანობა მთამსვლელობისა და ტურიზმის დარგში. ჯერ კიდევ 1929 წელს ლევან მარუაშვილთან ერთად 5 დღეში გაიარეს თრიალეთის ქედი თბილისიდან ბორჯომამდე. მას შემდეგ არაერთ მოგზაურობაში მიიღო მონაწილეობა. ამ საკითხებზე მან გამოაქვეყნა რიგი სამეცნიერო ნაშრომები, რომლებიც ქართული ალპინიზმის და ტურიზმის საკითხებს შეეხება. განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია „მთამსვლელობა საქართველოში 1923-1950“, რომელიც თანაავტორობით არის შედგენილი. მის სპორტულ თემებზე შექმნილ ნაწერებს მიმზიდველობას მატებს მთის ტურიზმით თვით ავტორის გატაცება და მთამსვლელობის შემეცნებითი მხარით დაინტერესება. შეადგინა რიგი წერილები მთამსვლელობაზე, რომლებიც გამოსცა კრებულ „კავკასიონზე“. იგი ქართული ალპინიზმის ერთ-ერთი ფუძემდებელიცაა. 1983 — საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე 1982 — ნიკო ბერძენიშვილის სახელობის პრემია 1952 — სსრკ სპორტის ოსტატი სამართლისა და პოლიტიკური აზროვნების ისტორიის ნარკვევები, თბ., მერიდიანი, 2012, გვ. 728 ISBN 9789941106781 ძეგლის დადება გიორგი V-ის ბრწყინვალისა, თბ., მეცნიერება, 1988, გვ. 183 იურიდიული ტერმინოლოგია: რუს. ქართ. ნაწ., თბ., საქ. სსრ მეცნ. აკად. გამ-ბა, 1963, გვ. 331 კავკასიონზე: კრებული, თბ., საბჭ. საქართველო, 1959, გვ. 374 მთამსვლელობა საქართველოში, 1923-1950 წლები: მოკლე მიმოხილვა, თბ., სახელგამი, 1954, გვ. 135 ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია: ტ.10, თბ., 1986, გვ. 431 ქართველი მოგზაურები, გეოგრაფები, ბუნების მკვლევარნი: ენციკლოპედიური ცნობარი, თბ., 2003, გვ. 252-253 დავით ფურცელაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ნოდარ ნაჭყებია

ნოდარ ნაჭყებია (დ. 8 აპრილი, 1928, თბილისი — გ. 10 ნოემბერი, 1977) — ქართველი გეოგრაფი, მეცნიერი და პედაგოგი. 1950 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტი საერთაშორისო ურთიერთობათა სპეციალობით. 1950-1953 წლებში გაიარა ასპირანტურის კურსი ეკონომიკური გეოგრაფიის სპეციალობით პროფესორ გიორგი გეხტმანის ხელმძღვანელობით. 1954-1960 წლებში მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო პედაგოგიურ ინსტიტუტში, აგრეთვე, ცხინვალის სახელმწიფო პედაგოგიურ ისნტიტუტში. 1957-1960 წლებში ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტში იყო უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1960 წლიდან მუშობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, 1963-1974 წლებში იყო გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტის ეკონომიკური გეოგრაფიის კეთედრის ხელმძღვანელი. 1965-1977 წლებში — ფაკულტეტის დეკანი. წლების მანძილზე იყო სამეცნიერო ხარისხების მიმნიჭებელი საბჭოს თავმჯდომარე. ჯერ კიდევ ასპირანტურის პიერიოდში იკვლევდა საქართველოს ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს სანავსადგურო ქალაქ ფოთს. 1960-იან წლებში პირველი შეუდგა თურქეთის, ირანის და არაბული ქვეყნების ეკონომიკურ-გეოგრაფიულ კვლევას. თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში საფუძველი ჩაუყარა ახალ სპეციალობას — „საზღვარგარეთის ქვეყნების ეკონომიკურ გეოგრაფიას“. მისი ინიციატივით ცალკე გამოიყო და ჩამოყალიბდა რიგი დამოუკიდებელი კათედრები. იგი ავტორია სამეცნიერო შრომებისა, რომლებიც გამოქვეყნებულია ქართულ და უცხოურ პუბლიკაციებში. მათ შორის, აღსანიშნავია რამდენიმე მონოგრაფია, რომლებიც საზღვარგარეთის ქვეყნებს ეხება. იგი დაინტერესებული იყო გეოგრაფიის ისტორიის კვლევითაც. ამ მხრივ, აღსანიშნავია მისი გამოკვლევები ალექსანდრე დადეშქელიანისა და გიორგი ყაზბეგის მოგზაურობებზე. მისი სამეცნიერო ინტერესი საქართველოს სოფლის მეურნეობასა და სასოფლო განსახლებისაკენ იყო მიმართული. იგი წლების მანძილზე იყო საქართველოს უმაღლესი და საშუალო სპეციალური განათლების სასწავლო-მეთოდური საბჭოს თავმჯდომარე, უცხოეთის ქვეყნებთან მეგობრობისა და კულტურული თანამშრომლობის საქართველოს საზოგადოების წევრი. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები. გეოგრაფიულ მეცნიერებათა კანდიდატი, დოცენტი. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ფოთი (ეკონომიკურ-გეოგრაფიული გამოკვლევა)“, დაიცვა 1955 წელს. მონგოლეთის სახალხო რესპუბლიკა: ეკონომიურ-გეოგრაფიული დახასიათება, თბილისი, საბჭ. საქართველო, 1972, გვ. 110 ირანი: ეკონომიურ-გეოგრაფიული ნარკვევი, თბილისი, თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1972, გვ. 200 თურქეთი: ეკონომიურ-გეოგრაფიული დახასიათება, თბილისი, თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1970, გვ. 135 ქართველი მოგზაურები, გეოგრაფები, ბუნების მკვლევარნი: ენციკლოპედიური ცნობარი, თბ., 2003, გვ. 205-206 ნოდარ ნაჭყებია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ტიგრანაკერტი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ტოპონიმი ტიგრანაკერტი შეიძლება აღნიშნავდეს: ტიგრანაკერტი — ტიგრან II-ის სახელმწიფოს ერთ-ერთი დედაქალაქი. ტიგრანაკერტი — ელინისტური პერიოდის ქალაქი, აღდამის რაიონი, აზერბაიჯანი ტიგრანაკერტი — ტიგრან II-ის მიერ დაარსებული ქალაქი, ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკა, აზერბაიჯანი ტიგრანაკერტი — ძველი ქალაქი გადაბეის რაიონში, აზერბაიჯანი
ჟანგა ხრაშუნა

ჟანგა ხრაშუნა (ლათ. Russula ochroleuca) — სოკოს სახეობა. ქუდი — 4-8 სმ-მდე დიამეტრისაა, ჯერ ბრტყელი, შემდეგ — ძაბრისებრი, ზედაპირი სადაა, ლორწოვან-წებოვანი, კიდეები ზოლიანი, ჟანგისფერია, იშვიათად — მომწვანო. ფირფიტები სქელია, თეთრი, შემდეგ მოყვითალო ხდება. იზრდება ნიადაგზე წიწვიან და ფოთლოვან ტყეში ზაფხულ-შემოდგომით. გამოიყენება დასამწნილებლად წინასწარ გათუთქვის ან დალბობის შემდეგ. ნახუცრიშვილი ივ., საქართველოს სოკოები / რედ. და თანაავტ. არჩ. ღიბრაძე, თბ.: „ბუნება პრინტი“ და საქართველოს ბუნების შენარჩუნების ცენტრი, 2006. — გვ. 203, ISBN 99940-856-1-1.
ლუტფიარ იმანოვი

ლუტფიარ მუსლიმ ოღლუ იმანოვი (აზერ. Lütfiyar Müslüm öğlu İmanov; დ. 17 აპრილი, 1928. სოფ. პეტროპავლოვკა, აზერბაიჯანის სსრ, სსრკ — გ. 2008 წლის 21 იანვარი, ბაქო) — საბჭოთა აზერბაიჯანელი ოპერის მომღერალი (დრმატული ტენორი), პედაგოგი. სსრკ-ის სახალხო არტისტი (1977). ლუტფიარ მუსლიმ ოღლუ იმანოვი 1928 წლის 17 აპრილს (სხვა ცნობებით 1929 წელს) სოფელ პეტროპავლოვკაში (ამჟამად საბირაბადი, აზერბაიჯანი) დაიბადა. 1957 წელს ზეინალის სახელობის ბაქოს მუსიკალური სასწავლებლის ვოკალური განყოფილება (ვოკლაური განყოფილების გამგის ა. ა. მილოვანოვის კლასი), ხოლო 1968 წელს აზერბაიჯანის კულტურისა და ხელოვნების უნივერსიტეტის თეატრმცოდნეობის ფაკულტეტი დაამთავრა. 1954 – 1956 წლებში აზერბაიჯანის ტელევიზიისა და რადიოს გუნდის სოლისტი, ხოლო 1956 – 1957 წლებში აზერბაიჯანის სახელმწიფო საესტრადო ორკესტრის სოლისტი იყო. 1956 – 1959 წლებში აზერბაიჯანის მუსიკალური კომედიის თეატრში მუშაობდა. 1957 წელს ჰქონდა დებიუტი, მოსკოვში უზეირ ჰაჯიბეკოვის ოპერაში „ქოროღლი“ - მთავარი როლი შეასრულა. 1958 წლიდან სიცოცხლის ბოლომდე აზერბაიჯანის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო აკადემიური თეატრის სოლისტი იყო. 1965 წელს გადიოდა სტაჟირებას მოსკოვის დიდ თეატარში, 1975 წელს თეატრ „ლა სკალაში“ (მილანი, იტალია). 1968 წლიდან 30-ზე მეტ ოპერაში მთავარი როლით გამოდიოდა. გამოდიოდა კონცერტებზე, ასრულებდა მსოფლიოს ხალხთა და აზერბაიჯანულ ხალხურ სიმღერებს და სხვ. იყო გასტოლებზე საზღვარგარეთ, მათ შორის ირანში, იტალიაში, გერმანიაში, ინდოეთში, კანადაში, აშშ-ში, ჩეხოსლოვაკიაში, თურქეთში, რიგ არაბულ ქვეყნებში. დაკავებული იყო პედაგოგიური საქმიანობით. საბჭოთა პერიოდში ასწავლიდა აზერბაიჯანის სახელმწიფო კონსერვატორიაში (პროფესორი), 1991 – 1995 წწ. სტამბოლისა და იზმირის საოპერო თეატრებში. 1987 – 1991 წწ. ეკავა აზერბაიჯანის თეატრალურ მოღვაწეთა კავშირის თავმჯდომარის თანამდებობა. 1980 და 1985 წლებში არჩეული იყო აზერბაიჯანის სსრ უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად. გარდაიცვალა 2008 წლის 21 იანვარს ბაქოში. დაკრძალულია საპატიო დაკრძალვის ხეივანში. ↑ Discogs — 2000. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q504063"></a> ↑ Иманов Лютфияр Муслим оглы // Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред. А. М. Прохоров. — 3-е изд. — М. : Советская энциклопедия, 1969—1978. ↑ Лютфияр Муслим оглы Иманов (некролог). «Бакинский рабочий». № 2. 23 января 2008. ↑ Лютфияр Иманов დაარქივებული 2011-07-06 საიტზე Wayback Machine. (на азербайджанском языке). Kinozal.az
მაის აღაბეიოვი

მაის აღაბეიოვი (აზერ. Mayis Əlişiroğlu Ağabəyov; დ. 1 მაისი, 1941, ბაქო, აზერბაიჯანის სსრ — გ. 17 ივნისი, 2020, ბაქო, აზერბაიჯანი) — საბჭოთა აზერბაიჯანელი მხატვარი, კინოს დამდგმელი მხატვარი, აზერბაიჯანის სახალხო მხატვარი (2000 წლიდან). მაის აღაბეიოვი დაიბადა 1941 წლის 1 მაისს ბაქოში. 1961 წელს დაამთავრა აზიმ აზიმზადეს სახელობის აზერბაიჯანის სახელმწიფო სასწავლებელი. 1969 წელს მუშაობა დაიწყო ჯაფარ ჯაბარლის სახელობის კინოსტუდია „აზერბაიჯანფილმში“. აღაბეიოვი არის ისეთი ფილმების დამდგმელი მხტავარი, როგორებიცაა: „ნასიმი“, „ბაბექი“, „ეცადე არ ისუნთქო“, „ნიზამი“, „დანგრეული ხიდები“ (2004), „ვერცხლის ტბის ლეგენდა“, „ბედნიერების ფასი“, „ქალაქგარეთ გასეირნება“, „ცხოვრება გვცდის ჩვენ“, „სიკვდილით დასჯის დღე“ და სხვა. მაის აღაბეიოვი 2020 წლის 17 ივნისს გარდაიცვალა. ↑ Скончался народный художник Азербайджана Маис Агабеков (2020-06-18). ციტირების თარიღი: 2021-01-18. ↑ APA.az. (2020-06-18) Умер народный художник Азербайджана Маис Агабеков. ციტირების თარიღი: 2021-01-18.
დათუნია

დათუნია (ლათ. Russula vesca) — ძალიან გავრცელებული სოკოს სახეობა ხრაშუნასოკოსებრნი (ლათ. Russulaceae) ოჯახისა და პოპულარული საკვები სოკო. ქუდი — 10 სმ-მდე დიამეტრისაა, ჯერ ამობურცული, შემდეგ კი — გაშლილი, კიდეები სადაა ან დაღარული, არათანაბრად არის შეფერილი, მოწითალო-ხორცისფრიდან მურამდე. ფირფიტები თეთრი ან მოყვითალო-თეთრი. სახეობა ფართოდ არის გავრცელებული მთელ ევრაზიაში. იზრდება ნიადაგზე წიწვოვან და ფოთლოვან ტყეში მუხის, წიფლის და სხვა სახეობებით, ზაფხულ-შემოდგომით. გამოიყენება საჭმელად ახალი და დამწნილებული. ნახუცრიშვილი ივ., საქართველოს სოკოები / რედ. და თანაავტ. არჩ. ღიბრაძე, თბ.: „ბუნება პრინტი“ და საქართველოს ბუნების შენარჩუნების ცენტრი, 2006. — გვ. 204, ISBN 99940-856-1-1. Nilson S & Persson O (1977). Fungi of Northern Europe 2: Gill-Fungi. Penguin, გვ. 120. ISBN 0-14-063006-6.  Roger Phillips (2006). Mushrooms. Pan MacMillan. ISBN 0-330-44237-6.