laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ესტონეთის ფაუნა

ესტონეთი არის ბალტიის ზღვის სანაპიროზე მდებარე პატარა ტყიანი ქვეყანა. ის არის პალეარქტიკის ეკოზონის და ზომიერი ჩრდილოეთ ატლანტიკური საზღვაო ეკორეგიონის ნაწილი. ფიტოგეოგრაფიული თვალსაზრისით ესტონეთი მოქცეულია ცირკუმბორეალურ რეგიონსა და ბორეალურ სამეფოს შორის. ბუნების მსოფლიო ფონდის მიხედვით ესტონეთი ეკუთვნის მცირე შერეული ტყეების ეკორეგიონს. ესტონეთის მცირე მოსახლეობა და დიდი ტყის მასივები სხვა ცხოველებთან ერთად გადარჩენის საშუალებას აძლევს ისეთ სახეობებსაც როგორიცაა: ფოცხვერი, გარეული ღორი, მურა დათვი და ლოსი. ითვლება, რომ ესტონეთის ტერიტორიაზე დაახლოებით 200 მგელი ცხოვრობს. ესტონეთში გავრცელებულია ისეთი იშვიათი ზღვის ფრინველები როგორიცაა: ციმბირული გაგა (Polysticta stelleri), მცირე თეთრ-გულა ბატი (Anser erythropus) და შავ-კუდა ლიმოსა (Limosa limosa). ხმელეთზე ცხოვრობენ ისეთი ფრინველები როგორიცაა: გოჭა (Gallinago media), ღალღა (Crex crex) და ევროპული ყაპყაპი (Coracias garrulus). დიდი მტაცებელი ფრინველებიდან გავრცელებულია მყივანი არწივი. ესტონეთსს აქვს ხუთი ეროვნული პარკი, მათში უდიდესია ლაჰემაი. ქვემოთ მოცემულია უხერხემლო ცხოველების რაოდენობა ჯგუფების მიხედვით. Photos of Estonian Wildlife ↑ Spalding, M.D., et al. "Marine Ecoregions of the World: A Bioregionalization of Coastal and Shelf Areas". Bioscience Vol. 57 No. 7, July/August 2007 ↑ Systematic list of Estonian mammals. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-11-07. ციტირების თარიღი: 2016-03-28. ↑ (ესტონური)„Laupäeval algab hundijaht“. 2008-01-25. ციტირების თარიღი: 2008-11-24. ↑ Eesti Loodus (Ed. A. Raukas), Tallinn, Valgus & Eesti Entsüklopeediakirjastus 1995
ქუთაისის კლასიკური გიმნაზია

ქუთაისის კლასიკური გიმნაზია — ისტორიული სასწავლებელი ქალაქ ქუთაისში. შეიქმნა 1878 წელს, საგუბერნიო გიმნაზიის ბაზაზე, რომელიც თავის მხრივ 1830 წელს დაარსდა როგორც სამაზრო სასწავლებელი. სასწავლებელი თავდაპირველად პოლკოვნიკ წერეთლის სახლში იყო განთავსებული. 1850 წელს სასწავლებელი საგუბერნიო ვაჟთა გიმნაზიად გადააკეთეს და 1851-54 წლებში მისთვის არქ. ენფიაჯიევის პროექტით, ოქროს ჩარდახის სიახლოვეს დიდი ორსართულიანი შენობა ააგეს (დღევანდელი რუსთაველის ქუჩისპირა კორპუსი). გაზრდილი სასწავლებლისთვის 1901-03 წლებში არქ. ი. ლუკაშევის (პიატიგორსკისა და ნოვოროსიისკის გიმნაზიების ნაგებობათა ავტორი) პროექტით კიდევ ერთი დიდი შენობა აიგო (დღევანდელი ცისფერყანწელთა ქუჩისპირა კორპუსი). 1918 წელს კლასიკური გიმნაზიის გაუქმების შემდეგაც შენობებს ფუნქცია არ შეუცვლია. გიმნაზიის ძველი კორპუსი დღეს ძლიერ სახეცვლილია: 1960-იან წლებში მას მესამე სართული დააშენეს და იმპოზანტური, კლასიცისტური პორტიკიანი ფასადი მოარღვიეს. გიმნაზიის ახალი, ძირითადი კორპუსი ხაზგასმული მონუმენტურობით გამოირჩევა და კლასიცისტური ელემენტებითაა შემკული. ღიობთა თანაბარი რიტმით დანაწევრებული ფასადის შუა ნაწილს მძლავრი რიზალიტები ემიჯნება. ნაგებობის დომინანტს მარჯვენა, განიერი და მაღალი, პორტიკიანი რიზალიტი წარმოადგენს. მისი მეორე სართული გიგანტური (დიდი თაღოვანი და მცირე სწორკუთხა) სარკმლებითაა გახსნილი. ფასადს გიგანტური კორინთულკაპიტელიანი პილასტრები, მეანდრის სალტე და ნიშაში ჩადგმული კრატერი ამშვენებს. აღსანიშნავია კიდეში მოთავსებული პორტიკის რუსტირებული ბურჯები, ზედა სართულის გიგანტური კორინთული სვეტები და უხვად მორთული, რთული ფორმის ფრონტონი, სადაც გირლანდამოვლებულ ფარზე ნაგებობის თარიღია გამოკვეთილი. სხვადასხვა დროს კლასიკურ გიმნაზიაში სწავლობდნენ: კირილე ლორთქიფანიძე, მამია გურიელი, აკაკი წერეთელი, გიორგი წერეთელი, ნიკო ნიკოლაძე, სერგეი მესხი, ვასო აბაშიძე, კოტე მესხი, სილოვან ხუნდაძე, ექვთიმე თაყაიშვილი, ნიკო მარი, იოსებ ოცხელი, დუტუ მეგრელი, კიტა აბაშიძე, ნიკო ლორთქიფანიძე, ლეო ქიაჩელი, კოლაუ ნადირაძე, სარგის კაკაბაძე, დიმიტრი უზნაძე, შალვა ნუცუბიძე, დავით კაკაბაძე, ვლადიმერ მაიაკოვსკი, პაოლო იაშვილი, ტიციან ტაბიძე, ვალერიან გაფრინდაშვილი და სხვ. "საქართველოს ძველი ქალაქები: ქუთაისი", 2006 წელი, ISBN 99940-0-923-0 ↑ Wiki Loves Monuments monuments database — 2017. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q28563569"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q4580425"></a>
Giant Bomb

Giant Bomb — ამერიკული საიტი, რომელიც აქვეყნებს რეცენზიებს, მიმოხილვებსა და სიახლეებს ვიდეო თამაშების შესახებ. საიტი შეიცავს ვიკი მონაცემთა ბაზას სათამაშო თემატიკის შესახებ. საიტი დააფუძნეს GameSpot-ის ყოფილმა თანამშრომლებმა ჯეფ გერსტმანმა და რაინ დევისმა Whiskey Media-სთან თანამშრომლობით. ჟურნალ ტაიმის მიერ Giant Bomb შეყვანილი იქნა 2011 წლის 50 ყველაზე პოპულარულ საიტებს შორის. 2012 წლის მარტს საიტი შეისყიდა ამერიკულმა კომპანია CBS Interactive-მა. 2007 წლის 28 ნოემბერს ჯეფ გერსტმანი გათავისუფლებული იქნა გეიმსპოტის რედაქციის დირექტორის თანამდებობიდან. გათავისუფლების შემდეგ, ჯეფმა ახალი საიტის შექმნის მიზნით დაამყარა თანამშრომლობა ვებდიზაინერების ჯგუფთან. განთავისუფლებიდან გარკვეული ხნის შემდეგ, ინტერნეტში ხმები გავრცელდა, რომ თითქოს გათავისუფლების მიზეზად იქცა კომპანია Eidos Interactive-ის ზეწოლა Giant Bomb-ზე, იმის გამო, რომ ჯეფმა აღნიშნული კომპანიის ერთ-ერთ თამაშს სახელწოდებით Kane & Lynch: Dead Men მისცა ნეგატიური შეფასება,მას შემდეგ რაც დაიდო თამაშის რეკლამა Giant Bomb-ზე. თუმცა საიტის რედაქციამ უარყო აღნიშნული ფაქტი. ამ ინციდენტის გამო, კომპანიის რედაქცია დატოვა რამდენიმე თანამშრომელმა, მათ შორის ალექს ნავარომ, რაიან დევისმა, ბრედ შუმეიკერმა და ვინი კრაველამ, ხოლო რაიან დევისმა წასვლასთან დაკავშირებით განაცხადა 2008 წლის თებერვალს და წასვლის მიზეზად ჯეფის გათავისუფლება დაასახელა. ოფიციალური საიტი ↑ Giantbomb.com Site Info. Alexa Internet. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-05-29. ციტირების თარიღი: 2014-04-01. ↑ McCracken, Harry (2011-08-16). „Giant Bomb - The Top 50 Websites of 2011“ (ინგლისური). Time Magazine. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-08-17. ციტირების თარიღი: 2011-08-17. ↑ Giant Bomb, Comic Vine join CBS Interactive. GameSpot (2012-03-15). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-03-17. ციტირების თარიღი: 2013-06-17. ↑ Wilde, Tyler. (2008-04-03) Jeff Gerstmann on GameSpot, Giant Bomb, and snark. GamesRadar. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-04-10. ციტირების თარიღი: 2009-09-19. ↑ GameSpot staff. (2007-12-05) Spot On: GameSpot on Gerstmann. GameSpot. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-07-25. ციტირების თარიღი: 2009-09-19. ↑ Orland, Kyle. (2008-02-04) Gamespot exodus continues: Ryan Davis to leave. Joystiq. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-02-05. ციტირების თარიღი: 2009-09-19.
გროდნოს ძველი ციხესიმაგრე

ძველი ციხესიმაგრე — ციხესიმაგრე გროდნოში. პირველი თავდაცვითი ნაგებობა აშენდა რუსი მთავრების მიერ IX საუკუნეში. XIII საუკუნეში გროდნო (გოროდნა) ლიტვის დიდი სამთავროს ნაწილი გახდა შემდეგი ათასწლეულის დასაწყისიდან, გახდა სამიზნე ჯვაროსნების მრავალრიცხოვანი თავდასხმების. 1391 წელს ციხესიმაგრე გახდა ვიტოვტის ერთ-ერთ ძირითად რეზიდენციად, რომელიც 1398 წელს ხის ციხესიმაგრის ნაცვლად ააშენა ქვის გოთური ციხესიმაგრე ხუთი კოშკით. ეს შენობა შენახულია დღემდე. დაახლოებით ამავე დროს, ციხესიმაგრეს ტერიტორიაზე აშენდა ე.წ. ქვედა ეკლესია. არქეოლოგების ვარაუდით, იგი აგებული იყო იგივე ტექნოლოგიით, როგორც ბორისოგლებსკის ეკლესიაა აშენებული, ასევე იგივე არქიტექტორებით. მშენებლობის სპეციფიკა გამოიხატებოდა იმაში, რომ უზარმაზარი ლოდები იყო გაყოფილი ნახევრად და აგურთან ერთად დატანილი იყო კედელზე, ციხის გარე ნაწილზე. ეს ეხმარებოდა სამშენებლო მასალების დაზოგვაში, ასევე კედლის შემდგომ გაძლიერებაში. ქვედა ეკლესიის ფუნდამენტი და კედლების ნარჩენები დღესდღეობით ღიაა მნახველებისთვის. 1445 წელს ლიტვის დიდმა მთავარმა კაზიმირ IV-მ მიიღო აქ პოლონეთის ელჩი, რომელმაც შესთავაზა მას გვირგვინი, ხოლო 1492 წელს ის გარდაიცვალა ამ ციხესიმაგრეში. ხშირად აქ ჩერდებოდა სტეფანე ბატორი, რომელიც რეალურად გროდნო გადააქცია თავისი სამეფოს დედაქალაქად. დაახლოებით 1580 წელს მეფის ინიციატივით, ციხესიმაგრე გადაკეთდა რენესანსის სტილში, იტალიელი არქიტექტორის სკოტოს მიერ. 1655 წელს ციხესიმაგრე მთლიანად გაანადგურდა რუსეთის ჯარების მიერ რუსეთ-პოლონეთის 1654-1667 წლების ომის დროს. ციხესიმაგრე თავიდან ააშენა ლიტვის კანცლერმა და გროდნოს ხელმძღვანელმა ქშიშტოპ ზიგმუნდ პაკმა. 1678 წლიდან, ციხესიმაგრეში იმართებოდა ყოველი მესამე ჟეჩ პოსპოლიტას სეიმის სხდომა. XVIII საუკუნის დასაწყისში, ჩრდილოეთის ომის დროს შვედებმა გადაწვეს და მას შემდეგ აღარ დაბრუნებია თავისი ღირებულება. XVIII საუკუნის შუაში აშენდა გროდნოს ახალი ციხესიმაგრე და ძველმა შეწყვიტა თავისი ფუნქციის შესრულება. ჟეჩ პოსპოლიტას დანაწილების და გროდნოს რუსეთის იმპერიის მიერ შეერთების შემდეგ, XIX საუკუნეში იგი აღადგენილ იქნა, როგორც სამეფო ყაზარმები. დღეს ციხესიმაგრეში განთავსებულია გროდნოს ისტორიულ და არქეოლოგიური მუზეუმის მთავარი ექსპოზიცია. შემოშავებულია ციხესიმაგრის რეკონსტრუქციის პროექტი, რომლის შედეგად ის მიიღებს სტეფანე ბატორის დროინდელ ფორმას, მუშაობა დაიწყო 2015 წელს. ↑ Старый Замок в Гродно. История и фото Старого замка. belarus.svobodno.su. ციტირების თარიღი: 2016-01-28.
ესტონეთის ძუძუმწოვრების სია

ეს არის ესტონეთის ტერიტორიაზე მცხოვრები ძუძუმწოვრების სია. ესტონური ფაუნა ცენტრალურ და სამხრეთ ევროპასთან შედარებით ღარიბია. ესტონეთში არ არის ენდემური ჯიშის ძუძუმწოვრები. მონაცემები აღებული ბუნების დაცვის საერთაშორისო კავშირის გვერდიდან.
გალილეოს მუზეუმი

გალილეოს მუზეუმი — მეცნიერების ისტორიის ყოფილი ინსტიტუტი და მუზეუმი (იტალ. Istituto e Museo di Storia della Scienza), მდებარეობს ფლორენციაში, იტალია (მუზეუმი განლაგებულია კასტელანის სასახლეში, მე-11 საუკუნის შენობაში, რომელიც ცნობილი იყო როგორც ალტაფრონტეს ციხესიმაგრე). მუზეუმი ფლობს მსოფლიოს ერთ-ერთ ყველაზე მნიშვნელოვან სამეცნიერო ინსტრუმენტების კოლექციას, რომელიც ნათელჰყოფს მედიჩებისა და ლოთარინგიის საჰერცოგოს მჭიდრო კავშირს მეცნიერებასთან და მეცნიერებთან. მეცნიერების ისტორიის ინსტიტუტი და მუზეუმი 2010 წლის 10 ივნისს ხელახლა გაიხსნა გალილეოს მუზეუმის სახელწოდებით. მუზეუმის პირველ სართულზე განთავსებულია მედიჩების კოლექცია (XV-XVIII საუკუნეები). პერმანენტული კოლექცია მოიცავს გალილეო გალილეის უნიკალურ არტიფაქტებს, რომელთა შორისაა ორი ტელესკოპი, თერმომეტრები რომლებსაც დელ ჩიმენტოს აკადემიის წევრები იყენებდნენ და ბოლოს, ექსტრაორდინალური ხმელეთის და ცის გლობუსების კოლექცია, რომელიც მოიცავს ანტონიო სანტუჩის მიერ აშენებულ გიგანტურ არმილიარულ სფეროს. მუზეუმის მეორე სართულზე განლაგებულია ლოთარინგიის დინასტიის ინსტრუმენტები და საექსპერიმენტო აპარატები (XVIII-XIX საუკუნეები), რომლებიც ცხადყოფენ ტოსკანას რეგიონისა და ზოგადად, იტალიის წვლილს ელექტროენერგიის, ელექტრომაგნეტიზმისა და ქიმიის პროგრესირებაში. გამოფენა შედგება სამეანო ცვილის მოდელებისგან სანტა მარია ნუოვას საავადმყოფოდან, ჰერცოგ პეტერ ლეოპოლდოს ქიმიური კაბინეტისა და ფლორენციის ბუნებრივი ისტორიის მუზეუმის მიერ ვორქშოფების დროს დამზადებული მანქანებისგან, რომელთა მთავარი დანიშნულება ფიზიკის ფუნდამენტალური კანონების ილუსტრირებაა. მუზეუმის ბიბლიოთეკა მასპინძლობს 150,000 ნაშრომს მეცნიერების ისტორიის შესახებ. უძველესი წიგნების კოლექცია შედგება დაახლოებით 5,000 ნაშრომისგან. ის მოიცავს მედიჩი-ლოთარინგიის კოლექციებს, აგრეთვე 5 საუკუნის მანძილზე ტოსკანის დინასტიების მიერ შეგროვებულ ფიზიკისა და მათემატიკის სამეცნიერო წიგნებს. ამავდროულად, ბიბლიოთეკაში განთავსებულია XVIII-XX საუკუნეების საარქივო კოლექციები, მუზეუმისა და უძველესი სამეცნიერო ინსტრუმენტების, ასევე სამეცნიერო თვალსაზრისით საინტერესო ადგილების სურათების არქივი. თანამედროვე კოლექცია მოიცავს წიგნებს იტალიურსა და სხვა ევროპულ ენებზე. აღსანიშნავია, რომ ყოველწლიურად 1,800 ახალი ნაშრომი/წიგნი ემატება ბიბლიოთეკას. 1991 წელს მუზეუმმა დააარსა საკუთარი ციფრული ლაბორატორია. ლაბორატორია აწარმოებს ოფლაინ და ონლაინ ინტერაქტიულ აპლიკაციებს, რომელთა მთავარი მიზანი მუზეუმისა და მისი პერმანენტული თუ დროებითი კოლექციების შესახებ საზოგადოების ცნობიერების ამაღლებაა. გარდა ამისა, ციფრული ლაბორატორია ქმნის სამეცნიერო-ისტორიული კვლევების ციფრულ არქივებს. მუზეუმის ოფიციალური ვებ-გვერდი
უილიამ ბ.ჯ. ბლაზკოვიჩი

უილიამ ჯოსეფ ბ.ჯ. ბლაზკოვიჩი — ვიდეო თამაშების სერიის, „Wolfenstein“-ის პროტაგონისტი, პოლუნური წარმოშობის ამერიკელი მზვერავი, რომელიც პირველად გამოჩნდა „Wolfenstein 3D“-ში. დაიბადა აშშ-ში პოლონელი ემიგრანტების ოჯახში. დედა ებრაელი ჰყავდფა, რომელიც ცდილობდა საკუთარი წარმომავლობის დამალვას. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში ბი-ჯეი გახდა სერჟანტი, ხოლო შემდგომ საიდუმლო აგენტი. ↑ Alle Updates: Wolfenstein: Ist B.J. Blazkowicz jüdisch?. De.ign.com (2014-03-02). ციტირების თარიღი: 2014-05-30.
ანციკლოპედია

ანციკლოპედია (Uncyclopedia) — „უშინაარსო ენციკლოპედია, რომელიც ნებისმიერს შეუძლია არედაქტიროს“ — სატირიული პაროდია ვიკიპედიაზე, თუმცა თვით ანციკლოპედია საპირისპირო მოსაზრებას გამოთქვამს. საიტი 2005 წლის იანვარში გაიხსნა ჯონათან ჰუანისა და ანონიმური კოლეგის (მეტსახელით "'Stillwaters" ან "Euniana") მიერ და მათი მტკიცებით ეს არის ფონდი ანციკლოპედიის პროექტი, პაროდია ფონდ ვიკიმედიაზე. მათი ლოგო კარტოფილის ფორმისაა, სახელით "სოფია", რომელიც ასევე ვიკიპედიის გლობუსის ლოგოს პაროდიაა. ანციკლოპედიის თავდაპირველი მისია სატირიული მოსაზრების გამოთქმა იყო ვიკი ფორმატში. თუმცა, საზოგადოების ზრდასთან ერთად, მისი შინაარსი გაიზარდა და იუმორის მრავალ სხვა ფორმასაც მოიცავს. აქ დაშვებული იუმორის ფორმებზე რაიმე შეზღუდვა არ არსებობს; თუმცა, ყველა სტატია ექვემდებარება სტანდატულ გრამატიკულ წესებს და ადამიანთა მცირე ჯგუფზე უფრო მეტი აუდიენციისთვის უნდა იყოს საინტერესო. ამასთან ანციკლოპედია არ აწესებს სანქციებს სტატიებზე ან კომენტარზე, რომელიც უბრალოდ სისულელეა ან ვინმეზე "ანგარიშსწორებას" ისახავს მიზნად. ანციკლოპედია ქართული ანციკლოპედია დაარქივებული 2020-09-28 საიტზე Wayback Machine.
ჰაუსა (ენა)

ჰაუსა — დასავლეთ აფრიკაში მცხოვრები ხალხის ჰაუსას ენა, მიეკუთვნება აფრაზიული ოჯახის ჩადის ჯგუფს. იგი თანამედროვე აფრიკაში ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული ენაა და წარმოადგენს დასავლეთ აფრიკის რეგიონის ეთნოსთა შორის ურთიერთობის ენას. დამწერლობა ლათინურ ანბანზეა. მოლაპარაკეთა რაოდენობა: 30 მლნ ენის კოდი: ha სახელწოდება: ha, en, eo - Hausa დამწერლობა: ლათინური ძირითადი დიალექტები (კანო, კაცინა, სოკოტო და სხვები) ძალიან ახლოსაა ერთმანეთთან. გავრცელების არეალი: ჰაუსას გავრცელების პირველადი არეალი იყო ნიგერის სამხრეთ-აღმოსავლეთი, მაგრამ მიგრაციებისა და სავაჭრო ექსპანსიის შედეგად გავრცელდა აგრეთვე განაში, ტოგოში, ბენინში, ნიგერიაში, კამერუნში. … ფრაზები და სიტყვები გამარჯობა - Sànnu; Sànnunku კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება - Barka dà zuwà; Lafia lau გმადლობთ - Na gode; Yauwa კი / არა - Toh; Ii / Babu; A'a გეთაყვა - Don Allah ნახვამდის - Segobe; Sai watarana რიცხვები 1 - d`aya, 2 - biyu, 3 - ukù, 4 - hud`u, 5 - bìyar, 6 - shidà, 7 - bakwài, 8 - takwàs, 9 - tarà, 10 - go: ma Omniglot Map of Hausa language from the LL-Map Project დაარქივებული 2012-10-05 საიტზე Wayback Machine. PanAfriL10n page on Hausa Hausa language acquisitions at Columbia University Libraries დაარქივებული 2014-05-13 საიტზე Wayback Machine.
გროდნოს ახალი ციხესიმაგრე

გროდნოს ახალი ციხესიმაგრე — ახალი სამეფო სასახლე, აშენებული გროდნოში, ძველი სასახლის (ძველი ციხესიმაგრე) მოპირდაპირედ, 1734-1751 წლების განმავლობაში, პოლონეთის და ლიტვის დიდი მთავრის აუგუსტოს III მეფობის დროს, აშენდა როგორც პოლონეთის მეფეთა და ლიტვის დიდი მთავრების საზაფხულო რეზიდენცია. შექმნილია კარლ ფრიდრიხ პეპელმანის მიერ. ციხესიმაგრეზე მუშაობდნენ ასევე ჯოჰან ფრიედრიჩჰ კნებელი, ჯოაჩიმ დანიელ ჯაუჩი და 1789 წლამდე ჯუზეპე დე საკო. აქ ტარდებოდა რეჩ პოსპოლიტას გენერალური სეიმები. ამ შენობაში, 1793 წელს უკანასკნელად ჩატარდა რეჩ პოსპოლიტას საერთო სეიმი, სადაც ხელი მოეწერა შეთანხმებას რეჩ პოსპოლიტას დაყოფაზე რუსეთისა და პრუსიას შორის, სადაც 1795 წელს პოლონეთის მეფე და ლიტვის დიდი მთავარი სტანისლავ ავგუსტ პონიატოვსკიმ ხელი მოაწერა გადადგომის აქტს. მეფე 1797 წლამდე ცხოვრობდა აქ. სასახლის ერთ ნაწილში განლაგებული იყო სამეფო ბინები, ხოლო მეორე ნაწილი განკუთვნილი იყო სეიმისთვის. სეიმის საჭიროებებისთვის სასახლის ეზოში 1726 წელს აშენდა სპეციალური შენობა. 1750 წლის შემდეგ აშენდა სამლოცველო დაფარული გუმბათით, ასევე ნაწილობრივ შემორჩენილია შესასვლელი კარიბჭე. რეჩ პოსპოლიტას დაყოფის შემდეგ რუსეთის ხელისუფლებამ სასახლეში მოაწყო საავადმყოფო და ყაზარმები. 1944 წლის ივლისში სამხედრო მოქმედებების შედეგად შენობა დაიწვა. აღადგინეს 1952 წელს საბჭოთა ნეოკლასიციზმის სტილში. მასში განთავსებული იყო სკკპ-ს რეგიონული კომიტეტი. ამჟამად, აქ განთავსებულია გროდნოს ისტორიული და არქეოლოგიური მუზეუმის გამოფენის ნაწილი. 1994 წელს, ციხესიმგრის კედელზე განთავსდა მემორიალური დაფა 1794 წელს ტადეუშ კოსციუშკოს ხელმძღვანელობით მომხდარ ეროვნულ-განმათავისუფლებელი აჯანყების პატივსაცემად. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: გროდნოს ახალი ციხესიმაგრე გროდნოს ძველი ციხესიმაგრე Walter Hentschel: Die sächsische Baukunst des 18. Jahrhunderts in Polen, Berlin (Ost) 1967, Bd. 1, S. 189 f., S. 285—297, Abb. 58; Bd. 2, Abb. 217-220b, 369—399. Walter May: Das sächsische Bauwesen unter August II. und August III. von Polen, in: Polen und Sachsen — zwischen Nähe und Distanz, Dresden 1997 (Dresdner Hefte; 50), S. 17 — 26.
ვასილი გულიაკოვი

ვასილი სემიონის ძე გულიაკოვი (რუს. Василий Семёнович Гуляков; დ. 1751, კალუგის გუბერნია — გ. 15 იანვარი, 1804, ზაქათალა) — რუსი გენერალ-მაიორი (1800), კავკასიის ომების მონაწილე. დაიღუპა ზაქათალის მიდამოებში ლეკებთან შეტაკებისას. რუსეთის იმპერიის არმიაში მსახურობდა 1767 წლიდან. მონაწილეობდა რუსეთ-თურქეთის 1768–1774 და 1787–1791 წლების ომებში, რუსეთ-შვედეთის 1788–1790 წლების ომში. 1800 წელს გენერალ-მაიორის ჩინით დაინიშნა ყაბარდოს პოლკის მეთაურად. ხელმძღვანელობდა 1800 წლის სექტემბერში საქართველოში შემოსულ რუსულ ჯარს, შემდეგ — კახეთში განლაგებულ კონტინგენტს. იმავე წლის 7 ნოემბერს თავისი პოლკის ერთ-ერთი ბატალიონით მონაწილეობა მიიღო ომარ-ხანის წინააღმდეგ ბრძოლაში ივრის ნაპირებზე (სარდლობდა რუს-ქართველთა ჯარის მარჯვენა ფლანგს). 1803 წლის მარტში გაიგზავნა ლეკების წინააღმდეგ ჭარ-ბელაქანსა და ზაქათალაში. ბელაქნისა და ჭარის დაკავების შემდეგ უკუაგდო ლეკების თავდასხმა მისი რაზმის ბანაკზე ადგილ ფეიქართან 1803 წლის 22 ოქტომბერს. 1804 წლის 1 იანვარს ალაზნის ნაპირებზე დაამარცხა ყაზიყუმუხის ხანის ლაშქარი და მას ზაქათალის ხეობაში დაედევნა. 15 იანვარს ბრძოლაში გულიაკოვი მოკლეს, ხოლო მისმა რაზმმა დიდი დანაკარგებით უკან დაიხია. დასაფლავებულია ბოდბის წმინდა ნინოს მონასტერში. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 193. Гуляков, Василий Семенович // [Гимры — Двигатели судовые]. — СПб. ; [М.] : Тип. т-ва И. Д. Сытина, 1912. — С. 535. — (Военная энциклопедия : [в 18 т.] / под ред. К. И. Величко … [и др.] ; 1911—1915, т. 8).
ნოგყაუ

ნოგყაუ შეიძლება აღნიშნავდეს: ნოგყაუ (ერედვის მუნიციპალიტეტი) — სოფელი ერედვის მუნიციპალიტეტში; ნოგყაუ (ყაზბეგის მუნიციპალიტეტი) — სოფელი ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში; ნოგყაუ (ჯავის მუნიციპალიტეტი) — სოფელი ჯავის მუნიციპალიტეტში.
Franchi SPAS-12

Franchi SPAS-12 (ინგლ. Special Purpose Automatic Shotgun) — სამხედრო საფანტი, რომელიც წარმოებულია იტალიური იარაღების კომპანია Franchi-ს მიერ 1971 წლიდან 2000 წლამდე. 2000 წელს წარმოება სრულიად შეჩერდა ახალი, გაუმჯობესებული SPAS-15-ის გამო. თუმცა, 2005 წელს ასევე შეჩერდა SPAS-15-ის წარმოება, რის გამოც ამჟამად არ იწარმოება SPAS საფანტები. SPAS-12 არის ორ რეჟიმიანი საფანტი, რეგულირებადი არის როგორც ნახევარ-ავტომატური და ჩატუმბვის რეჟიმით. SPAS-12 გაყიდული იყო შეიარაღებულ ძალებში და პოლიციაში. Franchi SPAS-12 Semi-Automatic Pump-Action Combat Shotgun (1979) IMFDB - Franchi SPAS-12 Franchi SPAS12 Shotgun Guns.com - SPAS-12 დაარქივებული 2016-03-03 საიტზე Wayback Machine.
TT

TT-30 (რუს. 7,62-мм самозарядный пистолет Токарева образца 1930 года) — რუსული ნახევრად ავტომატური პისტოლეტი. ის იყო შექმნილი 1930 წელს ფედორ ტოკარევის მიერ საბჭოთა კავშირისთვის. TT-მ შეცვალა Nagant M1895 რევოლვერი რომელიც გამოყენებული იყო რუსეთის იმპერიის დროს. ის გამოიყენებოდა 1952 წლამდე, რის შემდეგაც ის შეიცვალა მაკაროვის პისტოლეტით. TT-ს და მისი ნაწილების სურათები დაარქივებული 2013-08-25 საიტზე Wayback Machine. ↑ АРСЕНАЛ: ТТ: МАЛЕНЬКОЕ РУССКОЕ ЧУДО ↑ Polish M48 (Tokarev TT-33) Pistols ↑ Tokarev TT pistol (USSR / Russia)
კუნენეს რეგიონი

კუნენეს რეგიონი (ინგლ. Kunene Region) — ნამიბიის 14 ადმინისტრაციული რეგიონიდან ერთ-ერთი, რომელიც მდებარეობს მის უკიდურეს ჩრდილო-დასავლეთში. ფართობი შეადგენს 115 293 კმ²-ს, ხოლო 2011 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობაა 86 856 ადამიანი. რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი ოპუვო. სხვა დიდი ქალაქებია — კჰორიხასი, ოუჩო. რეგიონის ჩრდილოეთით გადის სახელმწიფო საზღვარი ნამიბიასა და ანგოლას შორის, დასავლეთით მის ტერიტორიას გარს ერტყმის ატლანტის ოკეანის წყლები, აღმოსავლეთით კუნენეს რეგიონი გადის ეტოშის ეროვნულ პარკთან. კუნენეს რეგიონმა თავისი დასახელება (როგორც ანგოლის კუნენეს პროვინციამ) მიიღო ორ ქვეყანას შორის სასაზღვრო მდინარე კუნენესგან. ატლანტის ოკეანის სანაპირო, რომელიც იწყება მდინარე კუნენეს დელტის ჩრდილოეთით, ჩონჩხების ნაპირის ნაწილია. შემდეგ, კონტინენტის სიღრმეში მდებარეობს ნამიბის უდაბნო. ანგოლის სახელმწიფო საზღვრის სიახლოვეს კუნენეს ტერიტორიაზე მდებარეობენ ჰარტმანის და ჯუბერტის მთები. რეგიონში უპირატესად ცხოვრობენ ჰერეროს და ჰიმბას ტომის ხალხის წარმომადგენლები. ადმინისტრაციული თვალსაზრისით კუნენეს რეგიონი იყოფა 6 ოლქად: Epupa Kamanjab Khorixas Opuwo Outjo Sesfontein ↑ 2011 წლის მოსახლეობის აღწერა-Statoids
ომუსატის რეგიონი

ომუსატის რეგიონი (ინგლ. Omusati Region) — ნამიბიის 14 ადმინისტრაციული რეგიონიდან ერთ-ერთი, რომელიც მდებარეობს მის ჩრდილო-დასავლეთში, ანგოლის სახელმწიფო საზღვართან. ფართობი შეადგენს 26 573 კმ²-ს, ხოლო 2011 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობაა 243 166 ადამიანი. რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი ოუტაპი. ომუსატის რეგიონი — ეროვნულ-გამანთავისუფლებელი მოძრაობის ლიდერის, სამხრეთ-დასავლეთი აფრიკის ხალხთა ორგანიზაციის (სვაპო-SWAPO) და ნამიბიის პირველი პრეზიდენტის — სემ ნუიომას სამშობლოა. ძველად (1965—1990 წლებში) ომუსატის ტერიტორია შედიოდა ფორმალურად დამოუკიდებელ ბანტუსტან ოვამბოლენდში. რეგიონის მოსახლეობის დიდ უმრავლესობას წარმოადგენენ ოვამბოს ტომის ხალხი. სიცოცხლის საშუალო ხანგრძლივობა მამაკაცებს შორის შეადგენს 46 წელს, ქალებს შორის — 50 წელს. რეგიონში შიდსით დაავადების დონე (როგორც მთლიანად ქვეყნის ჩრდილოეთში) მნიშვნელოვნად აჭარბებს ქვეყნის საშუალო დონეს. ადმინისტრაციული თვალსაზრისით ომუსატის რეგიონი იყოფა 12 ოლქად. Anamulenge Elim Etayi Ogongo Okahao Okalongo Onesi Oshikuku Otamanzi Outapi Ruacana Tsandi რეგიონის ეკონომიკაში გამოირჩევა აგრარული სექტორი. ↑ 2011 წლის მოსახლეობის აღწერა-Statoids
ოშანის რეგიონი

ოშანის რეგიონი (ინგლ. Oshana Region) — ნამიბიის 14 ადმინისტრაციული რეგიონიდან ერთ-ერთი, რომელიც მდებარეობს მის ჩრდილოეთ ნაწილში. ფართობი შეადგენს 8653 კმ²-ს (ნამიბიის რეგიონებიდან ფართობით ყველაზე პატარა), ხოლო 2011 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობაა 176 674 ადამიანი. რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი ოშაკატი. ოშანის რეგიონის ტერიტორიის დიდი ნაწილი წარმოადგენს მშრალ, გვალვიან, ბუჩქებიან სავანას. რეგიონის მოსახლეობის დიდ უმრავლესობას წარმოადგენენ ოვამბოს ტომის ხალხი. ადმინისტრაციული თვალსაზრისით ოშანის რეგიონი იყოფა 11 ოლქად. ↑ 2011 წლის მოსახლეობის აღწერა-Statoids
ალბანეთის სამთავროები

ალბანეთის სამთავროები (1371—1479) — პერიოდი ХIV-ХV სს. ალბანეთის ისტორიაში, როცა დაიწყო ეთნიკურ ალბანელებში სახელმწიფოებრიობის მკვეთრი აქტივიზაცია. ამ პერიოდში თანამედროვე ალბანეთის ტერიტორიაზე, ეპირსა და კოსოვოს ნაწილში ჩამოყალიბდა ერთმანეთისაგან დამოუკიდებელი რამდენიმე პატარა სახელმწიფოებრივი წარმონაქმნი. აქამდე, 1191—1255 წწ. კონსტანტინეპოლის დაცემის შემდეგ ჩრდილოეთ ალბანეთსი წარმოიქმნა არბერის სამთავრო, მაგრამ ის თავიდან შეიყვანეს კვლავ აღორძინებული ბიზანტიის იმპერიაში, ხოლო მოგვიანებით დაიპყრო სერბეთის სამეფომ. ალბანელთა სახელმწიფოებრივი გაძლიერება მეორედ დაიწყო სერბეთის სამეფოს დაცემის შემდეგ 1371 წლიდან თუმცა ჯერ კიდევ 1350-ანი წლებიდან ის აკონტროლებდა თითქმის მთელი ალბანეთის მიწებს. ბერძენი პალეოლოგოსები უკვე დიდი ხნის დასუსტებული იყვნენ თურქთა მიერ, ხოლო ვენეციელთა და ჯვაროსანთა ხელისუფლება ვრცელდებოდა მხოლოდ ზღვისპირეთის ტერიტორიებზე. 1444 წელს ალბანეთის სამთავროებენ დგამენ გაერთიანებისაკენ პირველ ნაბიჯებს. ასე წარმოიქმნა ლეჟის ლიგა, რომლის მიზანი იმ პერიოდში იყო ალბანეთის მიწების მიმართ (მაშინ ქრისტიანული მიწები) ოსმალთა დამპყრობლური გეგმებისათვის ხელის შეშლა. 1479 წელს ლიგის წინააღმდეგობა გატყდა. მთელი ალბანეთი შევიდა ოსმალთა იმპერიაში.
ტალინის საფონდო ბირჟა

ტალინის საფონდო ბირჟა — საფონდო ბირჟა ტალინში, ესტონეთი. სტოკჰოლმის, ჰელსინკის, რიგის და ვილნიუსის ბიეჟებთან ერთად შედის NASDAQ OMX - ბირჟების ჯგუფში. ის ესტონეთის ერთადერთი რეგულარული ბირჟაა. ბირჯის მთავარი საფონდო ინდექსია - OMX Tallinn, მანამდე იყო - TALSE. ძირითად სიაში მოსახვედრად კომპანიას უნდა ჰქონდეს მინიმუმ 3 წლიანი ბიზნეს ოპერირების გამოცდილება. 2015 წლის აგვისტოს მიხედვით ძირითად სიაში იყო შემდეგი 14 კომპანია: Arco Vara (ARC1T) Baltika Group (BLT1T) Ekspress Grupp (EEG1T) Harju Elekter (HAE1T) Merko Ehitus (MRK1T; ყოფილი MKO1T) Nordecon (NCN1T; ყოფილი Eesti Ehitus, EEH1T) Olympic Entertainment Group (OEG1T) Premia Foods (PRF1T) Silvano Fashion Group (SFGAT; ყოფილი PTA Grupp, PTAAT) Skano Group (SKN1T) Tallink Grupp (TAL1T) Tallinna Kaubamaja Grupp (TKM1T) Tallinna Vesi (TVEAT) Skano Group (SKN1T, ყოფილი VSN1T და VNU1T) მეორად სიაში არიან კომპანიები, რომლებიც ძირითადი სიია მოთხოვნებს ვერ აკმაყოფილებენ. 2015 წლის აგვისტოს მიხედვით მეორედ სიაში იყო 2 კომპანია: Trigon Property Development (TPD1T) Pro Kapital Grupp (PKG1T) Eesti Telekom (ETLAT) Eesti Ühispank Estiko Hansapank Kalev (KLV1T), შემდგომ Luterma AS Norma (NRM1T) Saku Õlletehas (SKU1T) AS Starman (SMN1T) Tallinna Farmaatsiatehas (TFA1T) ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2004-11-20 საიტზე Wayback Machine. Nasdaq Baltic Index დაარქივებული 2015-11-16 საიტზე Wayback Machine.