laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
არიეჟული ბრაკი

არიეჟული ბრაკი (ფრანგ. Braque de l'Ariège) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია საფრანგეთში XIX საუკუნეში. ვერსალში გამოფენილ ჟ.უდრის ნახატებს თუ დააკვირდებით, შეამჩნევთ, რომ ოდესღაც მძიმეწონიანი და ნელი არიეჟული ბრაკი "მეფის თეთრი ძაღლისგან" იღებს სათავეს. თანამედროვე მოხდენილი და სწრაფი არიეჟი XX საუკუნეში გაჩნდა, როდესაც ამ ჯიშს დაემატა მსუბუქი სენ-ჟერმენული ბრაკის სისხლი. არიეჟი - ერთ-ერთი ყველაზე მსხვილი და ძლიერი ფრანგული მეძებარია. ის კარგად მუშაობს კვალზე, სიხარულით დარბის მდელოებსა და ჭაობებში. ორიეჟს მუდმივი ფიზიკური დატვირთვა სჭირდება: ოთხ კედელში გამოკეტილმა ამ ძაღლმა შეიძლება დესტრუქციულად იმოქმედოს, ან ხმამაღლა იყმუვლოს. თუ არიეჟის ყოლა მხოლოდ კომპანიონის სახით გინდათ, სულ პატარა ასაკში უნდა შეიძინოთ: მას პატარაობიდანვე სჭირდება პატრონთან შეჩვევა. არიეჟისგან ცუდი მოდარაჯე გამოდის, თუმცა მისი ზომები ნებისმიერ დამნაშავეს დააბნევს. არიეჟულ ბრაკის აქვს საკმაოდ ვიწრო, ოდნავ მომრგვალებული, თავის ქალა, სწორი ძლიერი უკანა ფეხები, სწორი და საკმაოდ განიერი მხრები. ძირითადად თეთრ ფონზე მიმობნეულია ჟღალი ლაქები. არიეჟული ბრაკი კარგად ეგუება სიცივეს და სიცხეს, ასევე არ უჭირს ქალაქის პირობებში ცხოვრება. ადვილად იწვრთნება. ადვილად ეგუება ბავშვებს და სხვა ძაღლებს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: არიეჟული ბრაკი არიეჟული ბრაკი (ინგლისური)
სლოვაკური მეძებარი

სლოვაკური მეძებარი (სლოვაკ. Slovenský hrubosrstý stavač) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია სლოვაკეთში 1950-იან წლებში. ეს ჯიში გამოიყვანეს მეორე მსოფლიო ომის დროს ჩეხური ფოუსეკის და გერმანული უხეშბალნიანი მეძებრის შეჯვარებით, შემდეგ შეაჯვარეს ვეიმარანერების შთამომავლებთან. 1975 წელს სლოვაკური მეძებარი ოფიციალურად აღიარეს ჩეხოსლოვაკიაში, ხოლო 1983 წელს ის აღიარა სარერთაშორისო კინოლოგიურმა ფედერაციამ. ეს ახალგაზრდა, თავისებური გარეგნობის ძაღლი იმ რთული და დაძაბული მუშაობის შედეგია, რომელიც აი, უკვე 50 წელია ჩეხეთსა დასლოვაკეთში მიმდინარეობს. გამგებიანი, შეუპოვარი სლოვაკური მეძებარი შესანიშნავად გამოადგება როგორც დამწყებ, ასევეგამოცდილ მონადირეს და ოთახის ძაღლის ყველა მოყვარულს. სლოვაკური მეძებარის ბალნის შეფერილობით ვეიმარანერს ჰგავს, მაგრამ მისი სხეული უფრო დაცულია სიცივისგან. ჩეხეთისა და სლოვაკეთის საზღვრებს გარეთ ეს ჯიში იშვიათად გვხვდება, რამდენიმე ძაღლი გაიყვანეს შვეიცარიაში, სადაც სპეციალური წვრთნის კურსი გაიარეს თოვლში ადამიანის პოვნასთან დაკავშირებით. სასიამოვნო ხასიათი, კარგი გარეგნული და მუშაა თვისებები - ეს ყველაფერი სლოვაკური მეძებრის კარგ მომავალს უზრუნველყოფს. ის კარგად ეგუება სიცივეს და სიცხეს, ადვილად იწვრთნება, კარგად ეგუება ბავშვებს, სხვა ცხოველებს და ქალაქის პირობებში ცხოვრებას. სლოვაკური მეძებარს აქვს უხეში, სწორი, ბალანი, სწორი და დაკუნთული წინა ფეხები, გრძელი ყურები, დრუნჩზე გრძელი რბილი ბალანი ულვაშებს და წვერს ქმნის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სლოვაკური მეძებარი სლოვაკური მეძებარი (ინგლისური)
უმაღლესი ლიგა 2014—2015

უმაღლესი ლიგა 2014-2015 — საქართველოს უმაღლესი ლიგის ოცდამეექვსე გათამაშება. ჩემპიონატის პირველი ტური გაიმართა 2014 წლის 9, 10 და 11 აგვისტოს. სეზონი ახალი სისტემით იმართება და ეროვნულ პირველობაში 12-ის მაგივრად 16 გუნდი იღებს მონაწილეობას. საქართველოს საფეხბურთო თასი 2014-2015 პირველი ლიგა 2014-2015
ურამიტა

ურამიტა (ესპ. Uramita) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 895 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 262 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 236 კმ²-ია. კოლუმბიის ქალაქების სია კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური)
ურაო

ურაო (ესპ. Urrao) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.833 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 32 439 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 2 556 კმ²-ია. კოლუმბიის ქალაქების სია კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური)
ვალდივია (ანტიოკია)

ვალდივია (ესპ. Valdivia) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 335 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 16 489 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 545 კმ²-ია. კოლუმბიის ქალაქების სია კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური)
ვალპარაისო (ანტიოკია)

ვალპარაისო (ესპ. Valparaíso) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.348 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 281 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 130 კმ²-ია. კოლუმბიის ქალაქების სია კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური)
ვეგაჩი

ვეგაჩი (ესპ. Vegachi) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 914 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 086 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 512 კმ²-ია. კოლუმბიის ქალაქების სია კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური)
ვენესია (ანტიოკია)

ვენესია (ესპ. Venecia) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.514 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 352 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 141 კმ²-ია. კოლუმბიის ქალაქების სია კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური)
ვიხია-დელ-ფუერტე

ვიხია-დელ-ფუერტე (ესპ. Vigía del Fuerte) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 0 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 320 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 780 კმ²-ია. კოლუმბიის ქალაქების სია კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური)
იალი (ანტიოკია)

იალი (ესპ. Yali) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.146 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 273 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 477 კმ²-ია. კოლუმბიის ქალაქების სია კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური)
იარუმალი

იარუმალი (ესპ. Yarumal) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.094 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 31 816 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 724 კმ²-ია. კოლუმბიის ქალაქების სია კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური) ↑ New Scientist — (untranslated), 1956. — გვ. 14. — ISSN 0262-4079; 1356-1766; 2059-5387 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q488669"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q525592"></a>
იოლომბო

იოლომბო (ესპ. Yolombó) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.418 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 099 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 941 კმ²-ია. კოლუმბიის ქალაქების სია კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური)
იონდო

იონდო (ესპ. Yondó) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 34 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 475 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 881 კმ²-ია. კოლუმბიის ქალაქების სია კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური)
სარაგოსა (ანტიოკია)

სარაგოსა (ესპ. Zaragoza) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 64 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 25 173 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 064 კმ²-ია. კოლუმბიის ქალაქების სია კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური)
პირველი ლიგა 2014-2015

პირველი ლიგა ლიგა 2014-2015 — საქართველოს პირველი ლიგის ოცდამეექვსე სეზონი. პირველ ეტაპზე გუნდები გაიყვნენ ორ ჯგუფად: A (10 კლუბი) და B (10 კლუბი). უმაღლესი ლიგა 2014-2015 საქართველოს საფეხბურთო თასი 2014-2015
იაბლონეც-ნად-ნისოუ

იაბლონეც-ნად-ნისოუ (ჩეხ. Jablonec nad Nisou) — ქალაქი ჩეხეთში, ლიბერეცის მხარეში, იაბლონეც-ნად-ნისოუს რაიონის ცენტრი. მდებარეობს ლიბერეციდან 9 კმ სამხრეთ-აღმოსავლეთით, მდ ნისის და მისი შენაკადების ხეობაში. 2011 წლის მონაცემებით 45 ათ. მცხ. ქალაქის ფართობია 31,38 კმ. იაბლონეც-ნად-ნისოუ განთქმულია მინისა და საიუველირო ნაკეთობების წარმოებით. ქალაქი წერილობით წყაროებში პირველად იხსენიება 1356 წელს. XIX საუკუნის ბოლოს ვაჭრობისა და მრეწველობის განვითარების გამო დაიწყო ქალაქის სწრაფი ზრდა. 1888 წელს იაბლონეც-ნად-ნისოუ მიუერთდა სარკინიგზო ქსელს, ხოლო 1900 წელს ქალაქში გაიყვანეს ტრამვაი (იხ. ლიბერეცი-იაბლონეცის ტრამვაი). ტრამვაის გაჩერება მუზეუმის ხედი წმ. ანნას ტაძარი იაბლონექსის მუზეუმი ქალაქის მერია ბუდიშინი, გერმანია ცვიკაუ, გერმანია იელენია-გურა, პოლონეთი მარშანო, იტალია რონსე, ბელგია ნოვა-პეტროპოლისი, ბრაზილია კაუფბეურენი, გერმანია ბეი-ხაი, ჩინეთი Stránky města Webkamery s pohledy na Jablonec nad Nisou Podrobné statistické údaje z roku 2003 na stránce ČSÚ Původ jména města დაარქივებული 2005-05-03 საიტზე Wayback Machine. K původu jména Jablonec დაარქივებული 2014-11-24 საიტზე Wayback Machine. Německá stránka města Historické pohlednice města დაარქივებული 2010-09-16 საიტზე Wayback Machine. Historické fotografie města[მკვდარი ბმული]
პიტერ შილტონი

პიტერ შილტონი (ინგლ. Peter Shilton; დ. 18 სექტემბერი, 1949, ლესტერი) — ინგლისელი ფეხბურთელი, მეკარე. კარიერის განმავლობაში ჩატარებული აქვს 1000 მატჩზე მეტი. ინგლისის ნაკრების შემადგენლობაში 20 წლის განმავლობაში ჩაატარა ყველაზე მეტი, 125 მატჩი. დაიბადა 1949 წელს ლესტერში. კარიერა 1966 წელს „ლესტერ სიტიში“. 1974–77 წლებში „სტოკ სიტიში“ თამაშობდა, 1977–82 წლები გაატარა „ნოტინგემში, რომელსაც ბრაიან კლაფი წვრთნიდა და რომელმაც 2ორკერ მოიგო ევროპის ჩემპიონთა თასი და ერთხელ ინგლისის პირველი დივიზიონი. კარიერა 1995 წელს „პლიმუთში“ დაასრულა. ინგლისის ნაკრების შემადგენლობაში 20 წლის განმავლობაში ჩაატარა ყველაზე მეტი, 125 მატჩი. 1973 წელს უემბლიზე პოლონეთთან მის მიერ გაშვებული გოლის გამო ინგლისი ნაკრები ვერ მოხვდა 1974 წლის მუნდიალზე. მისივე შეცდომის გამო გაუშვა ინგლისმა კურიოზული გოლი 1990 წელის მუნდიალზე გერმანიის ნაკრებთან ნახევარფინალურ მატჩში. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: პიტერ შილტონი ოფიციალური საიტი პიტერ შილტონი Twitter-ზე Peter Shilton at soccerway Peter Shilton in the Goalkeeping Museum
ისრაელის თავდაცვის ძალები

ისრაელის თავდაცვის ძალები (IDF; ებრ. צְבָא הַהֲגָנָה לְיִשְׂרָאֵל ცვა ჰაგანა ლე ისრაელ/ცვა ჰაჰაგანა ლე ისრაელ (?·i) ასევე ცნობილი, როგორც ცაჰალი (ებრ. צה"ל) — ისრაელის ოფიციალური არმია. იგი დაარსებულ იქნა 1948 წლის 31 მაისს ებრაული იატაკქვეშა ორგანიზაციებისაგან, რომელთა შორის ყველაზე ცნობილი და გავლენიანი იყო ჰაგანა. ჰაგანასთან ერთად „ცაჰალში“ გაერთიანდნენ მისი მოწინააღმდეგე ორგანიზაციები ირგუნი და პალმახი. 1987 წელს დაწყებული ინტიფადის შემდეგ „ცაჰალის“ მეომრების ძირითადი საქმიანობა დასავლეთ სანაპიროსა და ღაზის სექტორის გაკონტროლებაა. Rosenthal, Donna (2003). The Israelis. Free Press. ISBN 0-7432-7035-5.  Ostfeld, Zehava (1994). რედ. Shiftel, Shoshana: An Army is Born. Israel Ministry of Defense. ISBN 965-05-0695-0.  (ებრაული) იოავ გელბერტი (1986). Nucleus for a Standing Army. Yad Ben Tzvi.  (ებრაული) (1982) რედ. Yehuda Shif: IDF in Its Corps: Army and Security Encyclopedia (18 volumes). Revivim Publishing.  (ებრაული) (2009) რედ. Ron Tira: The Nature of War: Conflicting Paradigms and Israeli Military Effectiveness. Sussex Academic Press. ISBN 978-1-84519-378-2.  Country Briefing: Israel, Jane's Defence Weekly, June 19, 1996
სულინა

სულინა (რუმ. Sulina) — საპორტო ქალაქი აღმოსავლეთ რუმინეთში, ტულჩის ჟუდეცში. გაშენებულია შავი ზღვის სანაპიროზე, დუნაის დელტაში, სულინის ტოტზე. ქვეყანაში ყველაზე აღმოსავლეთით დასახლებული პუნქტია. 2011 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ქალაქში ცხოვრობდა 3,541 ადამიანი. განვითარებულია ტურიზმი. სულინა — ოფიციალური საიტი ↑ Rezultatele alegerilor locale din 2020 — Permanent Electoral Authority. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q28726168"></a>
სენტინელ R1

"სენტინელ რ1" (ინგლ. Sentinel R1) — სამეფო სამხედრო-საჰაერო ძალების მზვერავი თვითმფრინავი. 2005 წლის სექტემბრიდან იგი მე-5 ესკადრილიის (უედინგტონი) შეიარაღებაში შევიდა. მისი დავალებაა მცირე ზომის მოძრავი სახმელეთო სამიზნეების (მაგ. ტანკი) მოძებნა და ამ უკანასკნელის მოძრაობის კოორდინატების გადაცემა. "სენტინელ რ1" შექმნილ იქნა სამოქალაქო თვითმფრინავის "ბომბარდიერ გლობალ ბიზნეს ჯეტის" საფუძველზე.
ერეგლი (ზონგულდაქის პროვინცია)

ერეგლი (თურქ. Ereğli) — საპორტო ქალაქი ჩრდილოეთ თურქეთში, ზონგულდაქის პროვინციაში. გაშენებულია შავი ზღვის სანაპიროზე. 2012 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ქალაქში ცხოვრობდა 102,828 ადამიანი. ქვეყანაში ქვანახშირისა და მანგანუმის მადნის მოპოვების ერთ-ერთი მთავარი ცენტრი. ერეგლი — ოფიციალური საიტი
პრიმორსკო

პრიმორსკო (ბულგ. Приморско) — ქალაქი სამხრეთ-აღმოსავლეთ ბულგარეთში, ბურგასის ოლქში. პრიმორსკოს თემის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ქალაქში ცხოვრობდა 3,685 ადამიანი. გაშენებულია შავი ზღვის სანაპიროზე, მცირე ნახევარკუნძულზე, ისტრანჯის მთების მთისძირში. ბულგარეთის ქალაქების სია პრიმორსკო — ოფიციალური საიტი
კონტინენტური კალთა

კონტინენტური კალთა, კონტინენტური ბექობი — კონტინენტური წყალქვეშა კიდის ნაწილი, გარდამავალი ზონა შელფიდან ოკეანის ფსკერისაკენ. ახასიათებს მნიშვნელოვანი დახრილობა (საშუალოდ 4°, ხშირად 15-20°, 40°-მდე) საფეხურებრივობა და დანაწევრება. კონტინენტური კალთის ზედა ნაწილში წყალქვეშა მეწყრების და სუსპენზიური ნაკადების მოქმედებით ხდება დანალექი მასალის ინტენსიური გადაადგილება, ქვედა ნაწილში — აკუმულაცია. კონტინენტურ კალთას, როგორც ორგანული ნივთიერების მაღალი პროდუქტიულობის ზონას, გამოყოფენ ბათიალის სახელით. გეოლოგიური აგებულებისა და რელიეფის მიხედვით კონტინენტური კალთა ხმელეთის გაგრძელებას წარმოადგენს. კონტინენტური კალთა მოიცავს სიღრმეების მნიშვნელოვან დიაპაზონს, მთლიანობაში, 100-200-იდან 3000-4000 მ-მდე სიღრმეს. ფსკერი სიღრმის შესაბამისად იყოფა 2 ზონად: ზემო ბენთალი, ანუ მეზობენთალი — 200-5000-იდან 1000-2000 მ-მდე და ქვედა ბენთალი, ანუ ბათიბენთალი — 1000-2000-იდან 3000 მ-მდე.. ↑ კონტინენტური კალთა — დიდი საბჭოთა ენციკლოპედია ↑ ვ. საუსკანი (1996): ოკეანის ეკოლოგია და ბიოპროდუქტიულობა. დამხმარე სახელმძღვანელო დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. . კალინინგრადი: კალინინგრადის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. გვ. 72.
ბრიტანეთის არმია

ბრიტანეთის არმია (ინგლ. British Army) — წარმოადგენს გაერთიანებული სამეფოს სახმელეთო შეიარაღებულ ძალებს. განსხვავებით „სამეფო საჰაერო ძალებისა“ და „სამეფო საზღვაო ძალებისაგან“ ბრიტანეთის არმია თავის სახელწოდებაში არ ატარებს ნაწილს „სამეფოს“, რაც მისი ისტორიული ტრადიციიდან მომდინარეობს. „ბრიტანეთის არმია“ ემორჩილება ბრიტანეთის მონარქს, რომელიც არის ყველა შეიარაღებული ძალების უმაღლესი მთავარსარდალი. 1962 წლიდან „ბრიტანეთის არმია“ მხოლოდ მოხალისეებისაგან კომპლექტდება. უკანასკნელი 50 წლის მანძილზე „ბრიტანეთის არმია“ მონაწილეობას იღებდა შემდეგ დიდ სამხედრო კონფლიქტებში: ფოლკლენდის ომი, კოსოსვოს ომი, ავღანეთის ომი, ერაყის ომი და ჩრდილოეთ ირლანდიის კონფლიქტი.
კინეტოპლასტი

კინეტოპლასტი (ბერძ. kinetós-დამ — მოძრავი და ბერძ. plastós — გამოძერწილი, ჩამოყალიბებული) — თვითრეპროდუქცირებადი უჯრედული ორგანელა, დიდი მიტოქონდრია, რომელიც ზოგიერთ უმარტივესს შოლტის ძირთან (ბაზალური სხეულის მახლობლად) აქვს დაკავშირებული. იგი შეიცავს დნმ-ს და აქვს დისკოიდური ფორმა. იგივეა, რაც ბლეფაროპლასტი. ↑ კინეტოპლასტი — დიდი საბჭოთა ენციკლოპედია ↑ ინგლისურ-ქართული ბიოლოგიური ლექსიკონი ↑ სამედიცინო ენციკლოპედია
ჰუმანიზმი

ჰუმანიზმი (ლათ. humanus, ადამიანისეული, ადამიანური, განათლებული) — მიმდინარეობა ფილოსოფიაში, ხელოვნებასა და ლიტერატურაში რენესანსის პერიოდში, რომელიც ყველაფერზე მაღლა ადამიანსა და ადამიანურ ფასეულობებს აყენებს. იგი მოიცავს XIV-XVI საუკუნეებს და ხასიათდება ანტიკური ტექსტებით დაინტერესებით, ცხოვრების, წერის, აზროვნების სტილის შეცვლით. ჰუმანიზმი ვიწრო გაგებით — რენესანსის კულტურული მიმართულება, რომელმაც შუა საუკუნეების მისტიკურად გაგებულ ადამიანის კულტს მიწიერი, ამქვეყნიური ადამიანის იდეალი დაუპირისპირა და მისთვის ზრუნვა საყოველთაო მიზნად გამოაცხადა. ფართო გაგებით — ისტორიულად ცვალებად შეხედულებათა სისტემა, რომელიც ძირითად ღირებულებად თვლის ადამიანის პიროვნებას, აღიარებს მის უფლებას ბედნიერებაზე, თავისუფლებაზე, თანასწორობასა და ყოველგვარი უნარის გამოვლენაზე. მისი აზრით, ადამიანის კეთილდღეობა სოციალური ინსტიტუტების ავკარგიანობის შეფასების საზომია, ხოლო თავისუფლების, თანასწორობის, სამართლიანობისა და კაცთმოყვარეობის პრინციპი — ადამიანთა შორის ურთიერთობის ნორმები. ადამიანურობისა და კაცთმოყვარეობის მოტივები უძველესი დროიდან იჩენდა თავს ფოლკლორულ, მხატვრულ-ლიტერატურულ მასალაში, ეთიკურ-ფილოსოფიურ და რელიგიურ კონცეფციებში. ჰუმანიზმი როგორც სისტემური მიმდინარეობა, წარმოიშვა რენესანსის ეპოქაში და წამყვან მსოფლმხედველობრივ და კულტურულ ნაკადად იქცა. ჰუმანიზმის ისტორიაში ახალი თვისობრივი ეტაპი შექმნეს XVII-XVIII საუკუნეებში რევოლუციურ-ბურჟუაზიულმა იდეოლოგებმა, რომლებიც ავითარებდნენ ადამიანის „ბუნებრივ უფლებებთან“ საზოგადოების წყობის შესატყვისობის იდეას, ე. ი. ყოველგვარ წყობილებას აფასებდნენ ადამიანის აბსტრაქტულ „ბუნებასთან“ მისი შესატყვისეობის თვალსაზრისით. მათ შორის განსაკუთრებული როლი შეასრულეს XVIII საუკუნის ფრანგმა მატერიალისტებმა, რომლებმაც ჰუმანიზმი მატერიალიზმსა და ათეიზმს დაუკავშირეს და ადამიანის განთავისუფლების პირობად ფეოდალური დესპოტიზმის ლიკვიდაცია მიიჩნიეს. ჰუმანისტური მსოფლმხედველობის განვითარებისათვის დიდი მნიშვნელობა ჰქონდა აგრეთვე ი. კანტის შეხედულებას, რომლის მიხედვით, ადამიანი სხვა ადამიანისათვის შეიძლება იყოს მხოლოდ მიზანი და არა საშუალება. ბურჟუაზიული ჰუმანიზმი მარქსისტული ჰუმანიზმი გ. ასათიანი, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 694. არტისტული და ჰუმანისტური რენესანსი საფრანგეთში დაარქივებული 2006-05-18 საიტზე Wayback Machine. ჰუმანიზმი: ლიტერატურული და კულტურული მოვლენა ბელგიური ჰუმანისტური მიმდინარეობა დაარქივებული 2021-02-25 საიტზე Wayback Machine. კვებეკის ჰუმანისტური ასოციაცია (AHQ) საერთაშორისო ჰუმანიზმი და ეთიკური გაერთიანება ჰუმანისტური კვლევების ინსტიტუტი დაარქივებული 2006-03-06 საიტზე Wayback Machine.
მაიონებელი გამოსხივება

მაიონებელი გამოსხივება, მაიონიზებელი გამოსხივება — გამოსხივება, რომლის ურთიერთქმედება გარემოსთან ატომებისა და მოლეკულების იონიზაციას იწვევს. მაიონებელი გამოსხივების მაგალითებია: ელექტრომაგნიტური გამოსხივება, α-ნაწილაკების, ელექტრონების, პოზიტრონების, პროტონების, ნეიტრონებისა და სხვა დამუხტული ნეიტრალური ნაწილაკების ნაკადები. ინფრაწითელი გამოსხივება, სანტიმეტრული და რადიოდიაპაზონების გამოსხივება არ არის მაიონებელი, რადგან მათი ენერგია არ არის საკმარისი ძირითად მდგომარეობაში ატომებისა და მოლეკულების იონიზაციისთვის. XX საუკუნის 50-იანი წლების დასასრულსა და 60-იანი წლების დასაწყისში ბირთვული იარაღის ატმოსფეროში ინტენსიური გამოცდის შედეგად, საქართველოში, ისევე როგორც მთელ მსოფლიოში, გარემოს დაბინძურების მაქსიმუმი 1963 წელს აღინიშნებოდა და ბუნებრივი დასხივების დონის 7% მიაღწია. ამავე წელს აიკრძალა ატმოსფეროში აფეთქებები და შესაბამისად რადიაციის დონემ დაიკლო. 1966 წლისათვის ბუნებრივი ფონის 2% შეადგენდა, ხოლო 80-იანი წლებისთვის (ჩერნობილის ავარიამდე) - 1%. რაც შეეხაბა ჩერნობილის ავარიას, მას შემდეგ განსაკუთრებით დაბინძურდა დასავლეთ საქართველოს მთიანი რეგიონები და შავი ზღვის სანაპირო. აფხაზეთსა და აჭარაში ნიადაგის დაბინძურება იოდ-131-ით შეადგენდა 5 კი/კმ², რაც ყოფილი სსრკ-ს სხვა ქვეყნებთან შედარებით მთელი რიგით მაღალი იყო. დაფიქსირდა მცენარეთა, რძისა და მისი პროდუქტების მაღალი დაბინძურება რადიოიოდით. საშუალო მონაცემებით, საქართველოს გამოკვლეული ტერიტორიის მოსახლეობის გარეგანი დასხივების საშუალო წლიური დოზა - 20% ღია ადგილებიდან, 80%- შენობებიდან, რადონის მოქმედების გარეშე. დასავლეთ საქართველოში - 1,04 მზვ/წ, აღმოსავლეთ საქართველოში - 0,99 მზვ/წ, სამხრეთ საქართველოში - 1,1 მზვ/წ, ქ. თბილისში - 1.07 მზვ/წ. ↑ ნინო ვეფხვაძე - პრევენციული მედიცინა, წიგნი სამედიცინო უნივერსიტეტის სტუდენტებისთვის, თბილ. სახელმწ. სამედ. უნ-ტის გამ-ბა, 2009 ↑ ტექნიკური რეგლამენტის − „მაიონებელი გამოსხივების წყაროებთან მოპყრობისადმი რადიაციული უსაფრთხოების ნორმებისა და ძირითადი მოთხოვნების“ დამტკიცების შესახებ ↑ [1] ↑ [2] ↑ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 365. ↑ ერაშვილი გ., „მაიონიზირებელიგამოსხივებადამისიმოქმედების ეფექტებიცოცხალორგანიზმზე“ ↑ დოზის სიმძლავრე (მაიონიზირებელი გამოსხივების რადიაციის დონე) ↑ Гусев Н. Г., Климанов В. А., Машкович В. П., Суворов А. П. Защита от ионизирующих излучений. В 2-х томах. M., Энергоатомиздат, 1989 ↑ Ионизирующие излучения и их измерения. Термины и понятия. М.: Стандартинформ, 2006. ↑ Моисеев А. А., Иванов В. И. Справочник по дозиметрии и радиационной гигиене. 2-е изд., перераб. и доп. М., Атомиздат, 1974 ↑ Нормы радиационной безопасности (НРБ-99/2009) Минздрав России, 2009. ↑ Российский государственный педагогический университет имени А. И. Герцена, «Обеспечение жизнедеятельности людей в чрезвычайных ситуациях. Выпуск 1: Чрезвычайные ситуации и их поражающие факторы». С.-Петербург, изд. «Образование», 1992.
იტალიური ლიტერატურა

საუკუნეების განმავლობაში ევროპის ტერიტორიის უმეტეს ნაწილში და მათ შორის დღევანდელი იტალიის ტერიტორიაზე ლათინურ ენას იყენებდნენ. 813 წლიდან კი ტურსის შეთანხმება უფლებას იძლევა დაბალი წრის ხალხისათვის გასაგებ, ვულგარულ ენაზე წარიმართოს ქადაგებები. თუმცა ამ ენას ძირითადად ზეპირმეტყველებაში იყენებდნენ, ამიტომ ამ ეპოქიდან მხოლოდ რამდენიმე იურიდიული სახის ტექსტი და ხელშეკრულებაა შემორჩენილი. ამ პერიოდში იტალია ჯერ კიდევ არ არის განსაზღვრული საზღვრების მქონე ქვეყანა, ეს არის დანაწევრებული, სხვადასხვა სამეფოსგან შექმნილი ტერიტორია. XIII საუკუნიდან ჩნდება პირველი სახალხო ლექსები, რასაც მფარველობენ შეძლებული სასახლის კარები და რელიგიური ორდენები. თავიდან ახალი პოეტური ფორმები ძირითადად ფლორენციასა და ტოსკანიაში ვითარდებოდა და წმინდა სიყვარულს, ქალის მშვენიერებასა და სათნოებას ეძღვნებოდა. იტალიური პოეზიისა და ლიტერატურის ფუძემდებლად დანტე ალიგიერია მიჩნეული. თავის ნაწარმოებში ვულგარულ ენაზე მჭერმეტყველების შესახებ, იგი იკვლევს იტალიური ენის შესაძლებლობებს. 1304 წელს წერს ბანკეტს, რაც ვულგარულ იტალიურზე დაწერილი პირველი ფილოსოფიური ნაწარმოებია. ღვთაებრივ კომედიაში კი, რომელიც დღესაც ინარჩუნებს თავის მნიშვნელობას, დანტე ადამიანის თავისუფლებასა და ღვთაებრივ სამართალს ეხება. ამ პერიოდში კიდევ ორ ტოსკანელს შეაქვს ფასდაუდებელი წვლილი იტალიური ლიტერატურის განვითარებაში, პეტრარკასა და ბოკაჩოს. პეტრარკა ანტიკურ ტრადიციებსა და ლათინურ ენას ეტრფის. მისი შემოქმედება დიდი გავლენას ახდენს იტალიურ რენესანსზე. თავის კანცონიერებში, რომლებიც ლირიკული პოეზიის ჭეშმარიტ ნიმუშებად იქცა, პეტრარკა იყენებს დახვეწილ და მდიდარ ლათინურს. ბოკაჩო კი ზოგჯერ იტალიურად წერს, ზოგჯერ კი ლათინურად. დეკამერონში იგი ხოტბას ასხამს ბურჟუაზიის ცხოვრების წესს. ამასთან, პირველად იტალიურ ლიტერატურაში, იყენებს პროზაულ თხრობას, რომელზეც იგრძნობა პოპულარული ზღაპრების თხრობის მანერის გავლენა. ზეპირმეტყველებიდან წარმოშობილი თხრობის ამგვარი ტიპი შემდგომში მთელს ევროპაში ვრცელდება. იტალიელი მწერლები იტალიელი პოეტები
ლაგოტო რომანიოლო

ლაგოტო რომანიოლო (იტალ. Lagotto Romagnolo) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია იტალიაში XV საუკუნეში. წყლის და იხვზე ნადირობის დიდი მოყვარული, სწრაფი ლაგოტო რომანიოლო იტალიის ჩრდილოეთ ნაწილში, შვეიცარიის საზღვართან, რომანიაში გაჩნდა. ძველ დროში (ისევე როგორც ახლა) მას იყენებდნენ წყალში მცურავ ნადირზე სანადიროდ და მიწის ქვეშ ტრიუფელების მოსაძებნად. 1990-იანი წლების დასაწყისში ამ ჯიშის მიმართ გაჩნდა ინტერესი დიდ ბრიტანეთსა და შვედეთში. ამ ქვეყნებში, ასევე, შვეიცარიაში ჯიშის მრავალი წარმომადგენელი ცხოვრობს. აშშ-ში ლაგოტო იშვიათად გვხვდება. ეს ჯიში გარეგნულად „შენიღბულ“ პუდელს, ან ბიშონს ჰგავს, თუმცა კომპაქტური აღნაგობის და სხვადასხვა შეფერილობის ლაგოტო გამჭოლი ხმის პატრონი და აზარტული მონადირეა და წყალში თავს შესანიშნავად გრძნობს. ლაგოტოს სხვადასხვა მიზნით ამრავლებენ, ზოგი ცდილობს მისი ბუნებრივი, თანდაყოლილი მონადირის თვისებები განამტკიცოს და გააძლიეროს, ზოგიც (მაგალითად, შვედეთში) ცდილობს ძაღლი სამუშაოდაც გამოიყენოს და სახლის ცხოველადაც ჩამოაყალიბოს. ბალნის შეფერილობა და წყალგაუმტარობა შეიძლება მრავალნაირი იყოს — ყავისფრით და ნარინჯისფრით დაწყებული ღია ლიმნისფერით და ჭუჭყიანი თეთრით დამთავრებული (დასაშვებია სხვადასხვა ფერის შეხამებაც). მუქი ბალანი ასაკის მომატებასთან ერთად ღიავდება. ლაგოტო — ენერგიული, ძლიერი და მხიარული ძაღლია, ის კარგია გასეირნებისთვის, თამაშებისთვის და ღია ცის ქვეშ გართობისთვის. მიუხედავად იმისა, რომ ამ ჯიშის გენოფონდი საკმაოდ შეზღუდულია, სერიოზული გენეტიკური დეფექტი ლაგოტოს არ აღენიშნება. ლაგოტოს აქვს მოკლე, ხშირი, ხუჭუჭა ბალანი, გრძელი ფეხები. ის კარგად უძლებს სიცხეს და სიცივეს, ადვილად ეგუება ბავშვებს, სჭირდება დამატებითი ფიზიკური დატვირთვა. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ლაგოტო რომანიოლო ლაგოტო რომანიოლო (ინგლისური)