laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
დანაი გურირა

დანაი ჯეკესაი გურირა (ინგლ. Danai Jekesai Gurira; (/dəˈnaɪ ɡʊˈrɪərə/; დ. 14 თებერვალი, 1978) — ამერიკელი მსახიობი და დრამატურგი. ყველაზე მეტად ცნობილია მიშონის როლით AMC-ის ტელესერიალში „მოსიარულე მკვდრები“, (2012–დღემდე), ისევე როგორც ოკოის როლით Marvel-ის კინოსამყაროს ფილმებში „შავი ავაზა“ (2018), „შურისმაძიებლები: უსასრულობის ომი“ (2018) და „შურისმაძიებლები: დასასრული“ (2019). 2013 წელს ჟურნალმა „People“ დანაი გურირა 100 ყველაზე ლამაზ ადამიანთა შორის დაასახელა. დაიბადა გრინელში, მასაჩუსეტსის შტატში, როდეზიელი (დღევანდელი ზიმბაბვე) ემიგრანტების ოჯახში. 1983 წელს გურირა ოჯახთან ერთად დაბრუნდა ზიმბაბვეში. რამდენიმე წლის შემდეგ იგი კვლავ აშშ-ში დაბრუნდა საცხოვრებლად, სადაც დაამთავრა მაკალესტერის კოლეჯი, მოგვიანებით — ნიუ-იორკის უნივერსიტეტი. 2005 წელს დაწერა პიესა „In the Continuum“, რამაც მოუტანა Obie-ისა და Outer Critics Circle-ის ჯილდოები. 2007 წელს მონაწილეობდა ფილმში „მნახველი“, ხოლო შემდეგში გამოჩნდა ფილმებში „აჩრდილთა ქალაქი“ (2008) და „წაიღე ჩემი სული“ (2010). გურირა არის ბროდვეის პიესის „Eclipsed“ ავტორი, რისთვისაც ნომინირებული იყო ტონიზე. ამას გარდა, მიღებული აქვს სატურნი და სხვა ჯილდოები. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „დანაი გურირა“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი (დაარქივებული) დანაი გურირა კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში დანაი გურირა TCM-ის კინოფილმების მონაცემთა ბაზაში დანაი გურირა — AllMovie ↑ Danai Gurira: Meet This Week's Most Beautiful. People (11 апреля 2013). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-04-20. ციტირების თარიღი: 2013-04-19. ↑ Playscript: The Convert გვ. 70–71. Theatre Communications Group (სექტემბერი, 2013). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 27 ოქტომბერი, 2014. ციტატა: „The complete text of Danai Gurira's tumultuous journey into Zimbabwe's colonial history. Plus: a conversation with the playwright by Tim Sanford.“ ციტირების თარიღი: 27 ოქტომბერი, 2014. ↑ Danai Gurira – Playwriting Resume. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 16 ოქტომბერი, 2013. ციტირების თარიღი: 27 ოქტობერი, 2014. ↑ Obie Award for Special Citations (Obie Award) – Winners. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-07-22. ციტირების თარიღი: 1 ნოემბერი, 2016. ↑ 2005–2006 Outer Critics Circle Award Nominations Announced. ციტირების თარიღი: 7 იანვარი, 2017. ↑ The Tony Award Nominees – Shows. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-11-18. ციტირების თარიღი: 1 ნოემბერი, 2016. ↑ The Academy of Science Fiction Fantasy and Horror Films. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 26 ივნისი, 2012. ციტირების თარიღი: 1 ნოემბერი, 2016.
ზარათის წმინდა კვირიკეს ეკლესია

ზარათის წმინდა კვირიკეს ეკლესია, იგივე ზარათის კვირიკე და ივლიტეს ძველი ეკლესია — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი იმერეთის მხარეში, წყალტუბოს მუნიციპალიტეტის სოფელ ზარათში. ერთნავიან ბაზილიკას ძველა დასავლეთით საქალებო, სამხრეთითა და ჩრდილოეთით კი სამწირველოები ჰქონია. საქალებოს საძირკველი, ხოლო სამწირველოების კირის კვალი ეკლესიის კედლებზე დღემდე მოჩანს. გაბრიელ ეპისკოპოსის დროსსამწირველოები მოანგრიეს. ეკლესია თლილი ქვისგააა აგებული და კირითაა გადახურული. ხალხის გადმოცემით, ეკლესია მტერმა დაწვა, რაზეც ჩრდილოეთი და სამხრეთი კედლის ზევით დაწითლებული ნაწილები მიუთითებს. ეკლესიას სამხრეთით, დასავლეთითა და აღმოსავლეთით სარკმლები აქვს. ტრაპეზი კედელზე ყოფილა მიდგმული, მაგრამ შემდეგ საკურთხევლის შუა ადგილას გადმოუტანიათ. სამკვეთლო კედელში თახჩადაა გადმოღბული. ეკლესიის ორივე კარი და აღმოსავლეთს სარკმელი ჩუქურთმებითაა შემკული. ეკლესიის შიდა ნაწილი მოხატულია. მხატვრობის ნაწილი შემოსეულმა მტერმა დააზიანა. საკურთხევლის კონქში დეისისია დახატული (მაცხოვარი, ღვთისმშობელი და ნათლისმცემელი). მაცხოვარი მაღალზურგიან ტახტზე ზის, მარჯვენით აკურთხებს, მარცხენით კი მუხლზე ასომთავრულად დაწერილი წიგნი უჭირავს. ეკლესიის სიძველეს წარმოადგენს ხის ჯვარი, რომელიც გადმოცემის მიხედვით, ვაზისგანაა დამზადებული და „კვირიკეს ხატად“ იწოდება. ჯვრის ზომებია 136 X 71 X 7,5 სმ. ჯვარი შეჭედილია (წინა მხარეს)დაბალ ვერცხლზე ნაჭედი ხატებით ჯვარცმისა, წმ. გიორგისა, კვირიკე და ივლიტესი და სხვ. შემკულია 9 დიდ-პატარა თვლით (მათგან 1 დაზიანებულია). გადმოცემით, ჯვარი დიდი ხნის წინ სვანეთიდან, სოფელ კალადან მოიტანეს არეშიძეებმა, გოშხოთელიანებმა და მაღლაფერიძეებმა. 1923 წელს ჯვარი დაუზიანებიათ: ვერცხლის შემკულობა აუყრიათ და ერთი მცირე ნაწილი დაღუპულა, ხოლო მეორე, უდიდესი ნაწილი, კარგა ხნის შემდეგ ისევ დაუკერებიათ ჯვარზე (ამაზე ისიც მიუთითებს, რომ ზოგი ფურცელი თავის პირვანდელ ადგილას არაა მოთავსებული. ჯვარზე ორი წარსერაა გაკეთებული: ასომთავრული და ნუსხური. უკანასკნელი XIX საუკუნის ასომთავრული წარწერა მარჯვენა მხარეს, გულთან ახლოსაა მოთავსებული. 2006 წლის 7 ნოემბერს საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად, ზარათის წმინდა კვირიკეს ეკლესიას ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია მიენიჭა. ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლების სია ბოჭორიძე, გ. (1995). იმერეთის ისტორიული ძეგლები. „მეცნიერება“, თბილისი. გვ, 10-15. ISBN 5-520-01575-9. ↑ საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება № 665 კულტურის ზოგიერთი უძრავი ძეგლისათვის ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის მინიჭების შესახებ, საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე, თბილისი, 07.11.2006.
ვაზისუბნის ეკლესია დავითიანი

ვაზისუბნის ეკლესია დავითიანი, ვაზისუბნის ორმოცი მოწამის ეკლესია — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი კახეთის მხარეში, გურჯაანის მუნიციპალიტეტში, სოფელ ვაზისუბნიდან სამ კილომეტრში, წილიანახევის მარჯვენა ნაპირზე, დავითიანად წოდებულ ადგილზე, განეკუთვნება VII საუკუნეს. ტაძარი მცირე ზომის გუმბათიანი ეკლესიაა, ნახევარწრიული აფსიდით და სამი თანაბარი სწორკუთხა მკლავით, რომლებიც ტოლგვერდების რვაკუთხედში არიან ჩაწერილი. შენობანაგებია რიყის ქვითა და კირის ხსნარით. რვაკუთხედისა და გუმბათის ყელის კუთხეები შირიმის ნათალი ქვითაა გამოყვანილი. 1984 წელს ეკლესიას ჩაუტარდა რესტავრაცია. შენობის ირგვლივ მოიხსნა მიწის 1-1,3 მეტრიანი ფენა. ლავგარდნის შემორჩენილი ნაწილის მიხედვით აეწყო მთელი გუმბათის ყელის ლავგარდანი. ეკლესიას შესასვლელი ორი აქვს — სამხრთიდან და ჩრდილოეთიდან. ორივე კარს თარაზული გადახურვა აქვს. საკურთხევლის იატაკი დარბაზის იატაკზე ოდნავ ამაღლებულია. აფსიდში გაჭრილია ვიწრო და მაღალი სარკმელი. გუმბათი შიგნიდან და გარედან რვაწახნაგაა. ეკლესიის ჩრდილოეთით 50 მეტრზე შემორჩენილია რიყის ქვითა და კირის ხსნარით ნაშენი ნაგებობის კვალი, რომლის სამხრეთით ათიოდე მეტრზე გალავნის კვალი შეიმჩნევა. ეკლესიის ირგვლივ დადასტურდა ქვის ფილებით შედგენილი სამარხები, რომლებიც გაძარცვულია. ეკლესიიდან ჩრდილოეთით ერთ ჰექტარზე ნასოფლარის კვალია. შემორჩენილია ქვიტკირის ნაგებობების ნაშთები. ვაზისუბნის ორმოცი მოწამის ეკლესიას 2006 წლის, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 80. ↑ საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება № 665, 2006 წლის 7 ნოემბერი, ქ. თბილისი, კულტურის ზოგიერთი უძრავი ძეგლისათვის ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის მინიჭების შესახებ. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-07-01. ციტირების თარიღი: 2019-07-23.
გიორგი ღვინიაშვილი

გიორგი ღვინიაშვილი (დ. 26 მარტი, 1969, თბილისი) — ქართველი იურისტი და პოლიტიკოსი. საქართველოს სამი მოწვევის (2008, 2012, 2016) პარლამენტის წევრი. დაიბადა 1969 წლის 26 მარტს, თბილისში. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1986-1987 წლებში მუშაობდა „საქაგრომშენში“ შემკეთებლად. 1987-1988 წლებში იყო საქართველოს პროკურატურის ინსპექტორი და კურიერი. 1988-1990 წლებში მოიხადა სავალდებულო სამხედრო სამსახური. 1990-1991 წლებში იყო საბურთალოს რაისაკვების ტრესტის საწყობის მუშა. 1992-2002 წლებში — საქართველოს პროკურატურის თანაშემწე, სტაჟიორი, გამომძიებელი, გენინსპექციის პროკურორი და პროკურორი. 2002-2003 წლებში — საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს გენინსპექციის უფროსი. 2004 წელს იყო საქართველოს უშიშროების სამინისტროს სამხედრო სამსახურის ერთ-ერთი დეპარტამენტის უფროსი. 2004-2008 წლებში — საქართველოს პროკურატურის სამმართველოს უფროსი, დეპარტამენტის უფროსი და თბილისის პროკურორი. 2008 წლის 7 ივნისიდან 21 ოქტომბრამდე იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი (გურჯაანის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. 2008-2012 წლებში — კახეთის გუბერნატორი. 2012-2016 წლებში — საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (გურჯაანის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — „მეტი სარგებელი ხალხს“. 2016-2020 წლებში — საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა “. 2017 წლის 27 მაისს არჩეულ იქნა პარტია „ევროპული საქართველო – მოძრაობა თავისუფლებისთვის“ პოლიტიკური საბჭოს წევრად. გიორგი ღვინიაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გიორგი ღვინიაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
გურამ ბერიშვილი

გურამ ბერიშვილი (დ. 20 ნოემბერი, 1933, თბილისი — გ. 4 ოქტომბერი, 2020) — ქართველი მათემატიკოსი და პოლიტიკოსი. ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი. გურამ ბერიშვილი დაიბადა 1933 წლის 20 ნოემბერი, თბილისში. 1959 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი, ხოლო 1962 წელს — ასპირანტურა. სამეცნიერო საქმიანობას ეწეოდა 1962 წლიდან. იყო სახელმწიფო საბჭოს წევრი 1992 წელს. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „სოციალისტური პარტია“. 1996-2000 წლებში იყო საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს ინფორმაციის განყოფილების გამგე. საქართველოში კატეგორიათა თეორიის განვითარების ინიციატორი, კომაროვის სახელობის ფიზიკა-მათემატიკური სკოლის ერთ-ერთი დამაარსებელი, სამეცნიერო შრომებისა და სახელმძღვანელოების ავტორი. საქართველოს პარლამენტის წევრები 1990-2015/კობა ამირხანაშვილი — გვ. 91, თბ.-2015 გურამ ბერიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გურამ ბერიშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2019-07-23 საიტზე Wayback Machine. ↑ ქართველი მეცნიერი, მათემატიკოსი გურამ ბერიშვილი გარდაიცვალა. ipress.ge (2020-10-05). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-10-09. ციტირების თარიღი: 5 ოქტომბერი, 2020.
მარკ დაკასკოსი

მარკ ალან დაკასკოსი (ინგლ. Mark Alan Dacascos; დ. 26 თებერვალი, 1964) — ამერიკელი კინო- და ტელემსახიობი, საბრძოლო ხელოვნების ოსტატი. ადრეულ ასაკში მოგებული აქვს რამდენიმე ჩემპიონატი კარატესა და კუნგ-ფუში. ყველაზე მეტად ცნობილია ფილმებით: „მტირალა მკვლელი“ (1995), „დრაივი“ (1997), „მგლის საძმო“ (2001), „აკვნიდან საფლავამდე“ (2003) და „ჯონ უიკი 3“ (2019). დაიბადა ჰონოლულუში, ჰავაიში. ბავშვობა გაატარა გერმანიაში. მამამისი, ალ დაკასკოსი საბრძოლო ხელოვნების ინსტრუქტორი იყო, ხოლო დედა, მორიკო მაკვეი — მასწავლებელი. დაკასკოსი საბრძოლო ხელოვნებით ჯერ კიდევ 7 წლის ასაკში დაკავდა. პირველი ტურნირი მოიგო 9 წლის ასაკში, ხოლო პირველი როლი კინოში მიიღო 18 წლისამ. ამას მოჰყვა რამდენიმე მცირე როლი ფილმებსა და ტელესერიალებში. პირველი სრულფასოვანი როლი მიიღო ფილმში „ამერიკელი სამურაი“ (1992). დაკასკოსს, აგრეთვე მონაწილეობა აქვს მიღებული ტელესერიალებში: ჰავაის პოლიცია, „სასიკვდილო ბრძოლა: მემკვიდრეობა“, „ყორანი: კიბე ზეცისაკენ“ და სხვა. 2002 წელს ნომინირებული იყო სატურნის ჯილდოზე. 2009 წელს მონაწილეობდა საცეკვაო შოუში „ცეკვა ვარსკვლავებთან“. მარკ დაკასკოსი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ოფიციალური საიტი სტატია მარკ დაკასკოსზე — HILuxury ↑ „Discovering the Samurai Within“. Inside Kung Fu. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-05-09. ციტირების თარიღი: 2010-06-18. ↑ Anita Busch. (მაისი, 21, 2018) Halle Berry, Anjelica Huston Join Returning Cast For 'John Wick. ციტირების თარიღი: 1 აგვისტო, 2018. ↑ Егор Арефьев. (2014-11-01) Марк Дакаскос: Говорят, я умер. Это правда! Но время еще не пришло. Комсомольская правда. ციტირების თარიღი: 2018-07-03. ↑ Web Series 'Mortal Kombat: Legacy 2′ Hitting February 17th. Latino Review. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-12-06. ციტირების თარიღი: 2012-12-03. ↑ Dancing With The Stars Season 9 Cast. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-08-19. ↑ Joyce Eng (17 August 2009). „Dancing with the Stars 2009 Season 9 Cast Revealed!“. TVGuide.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 18 აგვისტო, 2009. ციტირების თარიღი: 2009-08-17. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |archivedate=-ში (დახმარება)
ბრიტანეთის ვირჯინის კუნძულები 2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ბრიტანეთის ვირჯინის კუნძულებმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეცხრედ იასპარეზა 2016 წელს, ბრაზილიის ქალაქ რიო-დე-ჟანეიროში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს. სპორტული ბმულები დაარქივებული 2018-01-05 საიტზე Wayback Machine. ↑ British Virgin Islands Olympic Committee. (2 August 2016) Kelly selected as flag bearer for Rio 2016. BVI News. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 3 აგვისტო 2016. ციტირების თარიღი: 3 August 2016
ბრიტანეთის ვირჯინის კუნძულები 2020 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ბრიტანეთის ვირჯინის კუნძულებმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეათედ 2021 წელს, იაპონიის დედაქალაქ ტოკიოში იასპარეზა. თავდაპირველად ღონისძიებები 2020 წლის 24 ივლისიდან 9 აგვისტომდე პერიოდში უნდა ჩატარებულიყო, მაგრამ მსოფლიოში COVID-19-ის პანდემიის გამო 2020 წლის ოლიმპიური თამაშები 2021 წლის 23 ივლისიდან 8 აგვისტომდე ჩატარდა.. სპორტული ბმულები[მკვდარი ბმული] ↑ „Joint Statement from the International Olympic Committee and the Tokyo 2020 Organising Committee“. Olympics. 24 March 2020. ციტირების თარიღი: 28 March 2020.
ქეთი ტოროტაძე

ქეთევან (ქეთი) ტოროტაძე (დ. 17 ივლისი, 1959) — ქართველი ლიტერატურათმცოდნე, მთარგმნელი, მწერალი და პუბლიცისტი. ფილოლოგიის მეცნიერებათა კანდიდატი. ქეთი ტოროტაძე დაიბადა 1959 წლის 17 ივლისს, ქალაქ თბილისში. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დასავლეთ ევროპის ენებისა და ლიტერატურის ფაკულტეტი 1981 წელს. ამავე უნივერსიტეტის ასპირანტურა - 1988 წელს. საკანდიდატო დისერტაცია თემაზე „ავტორის პოზიციის თავისებურება XX საუკუნის მხატვრულ პროზაში (ინგლისური და ამერიკული ლიტერატურის მასალაზე)“ დაიცვა 1989 წელს. მუშაობდა გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველოში“ რედაქტორად, უნივერსიტეტის საზღვარგარეთის ლიტერატურის ისტორიის კათედრაზე უფროს მეცნიერ-თანამშრომლად. კითხულობდა ლექციებს სხვადასხვა უმაღლეს სასწავლებლებში. 1989-1991 წლებში აქვეყნებდა პუბლიკაციებს ქართულ პრესაში (გაზეთები „დედასამშობლო“, „თბილისი“, „მრგვალი მაგიდა — თავისუფალი საქართველო“). ინგლისურიდან და რუსულიდან ნათარგმნი აქვს: უილიამ ს. მოემის რომანი „მოხატული ფარდა“ (1985), ვაშინგტონ ირვინგის, ამბროზ ბირსის, დეივიდ ჰ. ლორენსის, მურიელ სპარკის მოთხრობები (1979-2011), ჩარლზ გალენკემპის „მაია - გამქრალი ცივილიზაციის საიდუმლო“ (1981), ა. ვ. ჩაკლინის „მოგზაურობა საიდუმლოს ამოსაცნობად გრძელდება“ (1984), ლოურენს გრინის „ძველი აფრიკის უკანასკნელი საიდუმლოებანი“ (1987). 2011-2012 წლებში აქვეყნებდა სტატიებს ჟურნალში „ისტორიანი“. „იმპერატორი ნაპოლეონი“ (2013; 2020) „პოლონური ქრონიკები“ (2013; 2020) „ინგლისური ლიტერატურის ისტორია“ (2013; 2020) „თქმა მართლისა“ (2015; 2020) „სიმბოლოები და ალეგორიები“ (2016; 2020) „არჩილი“ (2018; 2020) „ელექტრონული პორტრეტები“ (2019) „ნინოს ცხოვრება“ (2021) „როცა მზე ჩადის“ (2023) ქეთი ტოროტაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
პეტრე ბერაია

პეტრე ბერაია (დ. 24 ოქტომბერი, 1946, ფოთი) — ქართველი ინჟინერი და პოლიტიკოსი. პეტრე ბერაია დაიბადა 1946 წლის 24 ოქტომბერს ქალაქ ფოთში. 1970 წელს დაამთავრა ოდესის საზღვაო-საინჟინრო ინსტიტუტი. 1964-1972 წლებში ფოთის საზღვაო ნავსადგურის ფლოტის მეზღვაური, სამუშაოთა მწარმოებელი, უფროსი სამუშაოთა მწარმოებელი. 1972-1974 წლებში კომკავშირის საქალაქო კომიტეტის საორგანიზაციო განყოფილების გამგე. 1974-1978 წლებში საქართველოს საზღვაო სანაოსნოს შორეული ცურვის გემებზე კაპიტნის პირველი თანაშემწე. 1978-1981 წლებში საზღვაო ნავსადგურის პარტიული კომიტეტის მდივანი.1981-1985 წლებში საქალაქო კომიტეტის მრეწველობის, საორგანიზაციო განყოფილების გამგე. 1985-1986 წლებში საზღვაო ნავსადგურის უფროსი. 1986-1990 წლებში საქალაქო კომიტეტის პირველი მდივანი. 1993-1994 წლებში საქართველოს ტრანსპორტის სამინისტროს წამყვანი სპეციალისტი, უფროსი სპეციალისტი, მინისტრის მრჩეველი. 1994-1995 წლებში საქართველოს სავაჭრო-სამრეწველო პალატის პრეზიდიუმის თავმჯდომარე. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ფოთის მაჟორიტარი). 1999 -2004 წლებში — საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ფოთის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი “. 1999 წელს დაჯილდოვდა ღირსების ორდენით. საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტი, წევრი (1995-1999) საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის ფრაქცია „იმედი“, თავმჯდომარე (1995-1999) საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტი, წევრი (1999-2004) საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის საზღვაო საკითხთა ქვეკომიტეტი, თავმჯდომარე (1999-2004) პეტრე ბერაია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი პეტრე ბერაია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ლუიზა ავგუსტა დანიელი

ლუიზა ავგუსტა დანიელი (დან. Louise Augusta af Danmark, გერმ. Louise Auguste von Dänemark; დ. 7 ივლისი, 1771 — გ. 13 იანვარი, 1843) — ოლდენბურგების დინასტიის წარმომადგენელი. დანიისა და ნორვეგიის მეფე კრისტიან VII-ისა და დედოფალ კაროლინა მატილდა ბრიტანელის ასული. შლეზვიგ-ჰოლშტაინის ჰერცოგინია 1794-1814 წლებში როგორც ფრიდრიხ კრისტიან II-ის მეუღლე. დანიის დედოფალ კაროლინა ამალია შლეზვიგ-ჰოლშტაინელის დედა. ლუიზა ავგუსტა დაიბადა 1771 წლის 7 ივლისს კოპენჰაგენში. იგი იყო დანიისა და ნორვეგიის მეფე კრისტიან VII-ისა და მისი ცოლის, დედოფალ კაროლინა მატილდა ბრიტანელის ნაბოლარა და მეორე შვილი და პირველი ქალიშვილი. მას სახელი ბებიების: დანიის დედოფალ ლუიზა ბრიტანელისა და უელსის პრინცესა ავგუსტა საქსენ-გოთელის პატივსაცემად დაარქვეს. ხშირ შემთხვევაში, მის ბიოლოგიურ მამად სამეფო კარის ექიმი — იოჰან ფრიდრიხ სტრუენზე მოიაზრება, რომელსაც დედოფალთან რომანი 1769-72 წლებში ჰქონდა. ამ ამბის გამჟღავნების შემდეგ, კაროლინა მატილდა ცელიეში გადაასახლეს, სადაც 1775 წელს გარდაიცვალა, სტრუენზე კი მაშინვე სიკვდილით დასაჯეს. ამის შემდეგ ლუიზა ავგუსტა და მისი ძმა, კრონპრინცი ფრედერიკი იზრდებოდნენ ისეთი ქვეყნის სამეფო კარზე, რომელსაც მამის, ჭკუიდან შეშლილი მეფე კრისტიან VII-ის დედინაცვალი, დედოფალი იულიანა მარია ბრაუნშვაიგ-ვოლფენბიუტელი მართავდა. 1784 წელს მისმა ძმამ, კრონპრინცმა ფრედერიკმა სახელმწიფო გადატრიალება მოაწყო და ქვეყნის დე-ფაქტო მმართველი გახდა. 1786 წელს, ლუიზა ავგუსტა პოლიტიკური ინტერესებიდან გამომდინარე ცოლად გაჰყვა თავის გარე ბიძაშვილს, შლეზვიგ-ჰოლშტაინის ჰერცოგ ფრიდრიხ კრისტიან II-ს. წყვილი ავგუსტენბურგის სასახლეში ცხოვრობდა, სადაც სამი შვილი გააჩინეს. 1808 წელს მეფე ლუიზა ავგუსტას ძმა, ფრედერიკ VI გახდა, რის გამოც ისინი სამეფო კარზე დაბრუნდენენ. 1839 წელს, ფრედერიკის გარდაცვალების შემდეგ, ლუიზა ავგუსტამ დატოვა სამეფო კარი და კვლავ ავგუსტენბურგში გადასახლდა, სადაც გარდაიცვალა 1843 წლის 13 იანვარს, 71 წლის ასაკში. კაროლინა ამალია (1796-1881), ცოლად გაჰყვა დანიის მეფე კრისტიან VIII-ს, თუმცა შვილები არ ჰყოლია; კრისტიან ავგუსტი (1798-1869), შლეზვიგ-ჰოლშტაინის ჰერცოგი; ფრიდრიხ ემილი (1800-1865), ნოერის მთავარი; Per Olov Enquist: Livläkarens Besök. Norstedts, Stockholm 1999. Deutsche Ausgabe: Der Besuch des Leibarztes. Aus dem Schwedischen übersetzt von Wolfgang Butt. Hanser, München Wien 2001 ISBN 3-446-19980-2
რაიან კუგლერი

რაიან კაილ კუგლერი (ინგლ. Ryan Kyle Coogler; დ. 23 მაისი, 1986) — ამერიკელი კინორეჟისორი, პროდიუსერი და სცენარისტი. მისი პირველი სრულმეტრაჟიანი ფილმია „სადგური ფრუტვეილი“ (2013), რამაც დიდი აღიარება მოუტანა მას; სანდენსის კინოფესტივალზე ფილმს გადაეცა ჟიურის სპეციალური პრიზი. მას შემდეგ გადაიღო ორი წარმატებული ფილმი „ქრიდი“ (2015) და „შავი ავაზა“ (2018). კუგლერის ფილმებს წილად ხვდა დიდი კომერციული წარმატება და უმაღლესი შეფასებები კინოკრიტიკოსებისგან. მას რამდენიმეწლიანი თანამშრომლობა აკავშირებს მსახიობ მაიკლ ბ. ჯორდანთან და კომპოზიტორ ლუდვიგ იორანსონთან. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „რაიან კუგლერი“ ვიკისაწყობში. რაიან კუგლერი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში რაიან კუგლერი — TV Guide რაიან კუგლერი — Rotten Tomatoes რაიან კუგლერი Box Office Mojo-ზე ↑ Ryan Kyle Coogler, Born 05/23/1986 in California. California Births Index. ციტირების თარიღი: 20 ივლისი, 2013. ↑ Thompson, Anne. (2013-01-27) Sundance Awards: Both Ryan Coogler Drama ‘Fruitvale,’ Doc ‘Blood Brother’ Nab Grand Jury and Audience Awards UPDATED en-US. ციტირების თარიღი: 2016-06-02 ↑ Kohn, Eric (2018-02-16). „Ryan Coogler is the New Steven Spielberg: ‘Black Panther’ Cements the Rise of Hollywood’s Commercial Auteur“. IndieWire (ინგლისური). ციტირების თარიღი: 2018-02-17. ↑ „The Ascent of 'Black Panther' Director Ryan Coogler“. The Hollywood Reporter (ინგლისური). ციტირების თარიღი: 2018-02-18.
ლუიზა შარლოტა დანიელი

ლუიზა შარლოტა დანიელი (დან. Louise Charlotte af Danmark, გერმ. Louise Charlotte von Dänemark; დ. 30 ოქტომბერი, 1789 — გ. 28 მარტი, 1864) — ოლდენბურგების დინასტიის წარმომადგენელი. პრინც ფრედერიკ დანიელისა და სოფია ფრედერიკა მეკლენბურგ-შვერინელის ასული. პრინც ვილჰელმ ფონ ჰესენ-კასელის მეუღლე. დანიის დედოფალ ლუიზა ფონ ჰესენ-კასელის დედა. ლუიზა შარლოტა დაიბადა 1789 წლის 30 ოქტომბერს კოპენჰაგენში. იგი იყო პრინც ფრედერიკ დანიელისა და მისი ცოლის, პრინცესა სოფია ფრედერიკა მეკლენბურგ-შვერინელის შუათანა ასული. მამის მხრიდან იგი დანიის მეფე ფრედერიკ V-ის შვილიშვილი და მეფე კრისტიან VII-ის ძმიშვილი იყო. 1810 წლის 10 ნოემბერს, ამალიენბორგის სასახლეში იგი ცოლად გაჰყვა ჰესენ-კასელის პრინც ვილჰელმს. 1839 წლიდან მისი ძმა, კრისტიან VIII დანიის მეფე გახდა, რომელიც 1848 წელს მისმა ძმისწულმა, ფრედერიკ VII-მ ჩაანაცვლა. უშვილო ფრედერიკმა 1851 წელს თავის მემკვიდრედ თავისი ბიძაშვილი კრისტიან გლუქსბურგი გამოაცხადა, რომელსაც ლუიზა შარლოტამ სასწრაფოდ მიათხოვა თავისი ქალიშვილი. ამით მისი ქალიშვილი დანიის მომავალი დედოფალი გახდა. 1863 წელს ტახტზე მისი სიძე, კრისტიან IX ავიდა და ლუიზა შარლოტაც დედოფლის დედა გახდა. იგი მალევე, 1864 წლის 28 მარტს გარდაიცვალა. თავისი ქალიშვილის ხაზით, იგი იყო რუსეთის იმპერატორ ნიკოლოზ II-ისა და დიდი ბრიტანეთის მეფე ჯორჯ V-ის დიდი ბებია. კაროლინა ფრედერიკა (1811-1829); მარია ლუიზა (1814-1895), ცოლად გაჰყვა ანჰალტის მთავარ ფრიდრიხ ავგუსტს; ლუიზა (1817-1898), ცოლად გაჰყვა დანიის მეფე კრისტიან IX-ს; ფრიდრიხ ვილჰელმი (1820-1864), პირველად იქორწინა რუსეთის იმპერატორ ნიკოლოზ I-ის ასულ ალექსანდრა ნიკოლაევნაზე, მისი გარცავალების შემდეგ კი ცოლად პრინცესა ანა პრუსიელი შეირთო; ავგუსტა სოფია (1823-1899), ცოლად გაჰყვა ბლიქსენ-ფინეკის ბარონ კარლს; სოფია ვილჰელმინა (1827), გარდაიცვალა ჩვილი; Friedrich Wilhelm Ghillany: Chronologisches Handbuch für die neuere politische Geschichte vom ... S. 237.
Macklemore

ბენჯამინ ჰამონდ ჰაგერტი, ცნობილი როგორც Macklemore, წარსულში ცნობილი როგორც Professor Macklemore (დ. 19 ივნისი, 2019, სიეტლი) — ამერიკელი რეპერი და სიმღერების ავტორი. უმუშავია რაინ ლევისთან ერთად (Macklemore და რაიან ლევისი). მათი სიმღერა „Thrift Shop“ გავიდა პირველ ადგილზე ბილბორდის ცხელ ასეულში. დამოუკიდებლად გამოშვებული აქვს ოთხი ალბომი. ↑ https://www.xxlmag.com/rap-music/reviews/2017/09/macklemore-gemini-album-review/ ↑ Gamp, Joe (July 7, 2017). „Watch Macklemore surprise his grandmother on her 100th birthday in heart warming Glorious video“. Metro. ციტირების თარიღი: September 22, 2017.