laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ფლეშ გორდონი (საუნდტრეკი)

Flash Gordon — ინგლისური როკ ჯგუფ Queen-ის მეცხრე სტუდიური ალბომი და მის დისკოგრაფიაში პირველი საუნდტრეკი, რომელიც გამოვიდა 1980 წელს. მასში შეტანილია მუსიკა ამავე სახელწოდების ფილმიდან. ალბომიდან ერთადერთი სინგლის სახით გამოიცა „Flash's Theme“. ბრიტანეთის ჩარტში იგი #10, ხოლო აშშ-ში - #42 პოზიციაზე მოხვდა. ↑ https://www.allmusic.com/album/r687298 ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-06-07. ციტირების თარიღი: 2011-03-10. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-02-08. ციტირების თარიღი: 2011-03-10. ↑ სტივენ ჰანგი. Soundtrack / Queen – Flash Gordon. austriancharts.at. ციტირების თარიღი: 2012-02-16. ↑ Results – RPM – Library and Archives Canada. Collectionscanada.gc.ca. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-10-23. ციტირების თარიღი: 2012-02-16. ↑ სტივენ ჰანგი. Soundtrack / Queen – Flash Gordon. dutchcharts.nl. ციტირების თარიღი: 2012-02-16. ↑ charts.de. charts.de. ციტირების თარიღი: 2012-02-16.[მკვდარი ბმული] ↑ სტივენ ჰანგი. Soundtrack / Queen – Flash Gordon. norwegiancharts.com. ციტირების თარიღი: 2012-02-16. ↑ სტივენ ჰანგი. Soundtrack / Queen – Flash Gordon. swedishcharts.com. ციტირების თარიღი: 2012-02-16. ↑ Queen – Flash Gordon. Chart Stats. ციტირების თარიღი: 2012-02-16. ↑ Queen – Charts & Awards. Allmusic. ციტირების თარიღი: 2012-02-16. ↑ "Jahreshitparade 1981" (in Austrian). Austrian Charts Portal. Hung Medien. Retrieved 5 მაისი 2017. ↑ "Official German Charts: Album–Year Charts 1981". Offzielle Charts. Retrieved 5 მაისი 2017. ↑ Polish album certifications – Queen – Flash Gordon პოლონურად. პოლონეთის აუდიოს და ვიდეოს მწარმოებლები (ZPAV). ↑ British album certifications – Queen – Flash Gordon – OST. ბრიტანეთის ფონოგრამების მწარმოებლების ასოციაცია. შეიყვანეთ Flash Gordon – OST ველში Search. აირჩიეთ Title ველში Search by. შეიყვანეთ album ველში By Format. დააწკაპუნეთ ღილაკზე Go
რივნე

რივნე, როვნო (უკრ. Рівне) — ისტორიული ქალაქი დასავლეთ უკრაინაში. იგი არის რივნეს ოლქის დედაქალაქი. ↑ უკრაინის სტატისტიკის ეროვნული კომიტეტი
კადისი

კადისი (ესპ. Cádiz, ლათ. Gades) — ქალაქი სამხრეთ-დასავლეთ ესპანეთში, ანდალუსიაში, მდებარეობს ბაია-დე-კადისის რაიონში. მოსახლეობა 133 000 კაცი (2004) (აგლომერაციით 629 000). ქალაქი დააარსეს ფინიკიელებმა ძვ.წ. 1104 წელს. ითვლება ევროპის ერთ-ერთ უძველეს ქალაქად. ძველი ბერძნები მას უწოდებდნენ გადირას, ხოლო რომაელები - გადესს. მეორე პუნიკური ომის დროს (ძვ.წ. 206 წ.) იგი გადავიდა რომაელების ხელში. მოგვიანებით კი კადისი იმყოფებოდა ვანდალების, ვესტგუთების და არაბების გამგებლობაში.  აშშ, ბალტიმორი (ინგლ. Baltimore)  საფრანგეთი, ბრესტი (ფრანგ. Brest)  არგენტინა, ბუენოს-აირესი (ესპ. Buenos Aires)  კუბა, ჰავანა (ესპ. La Habana)  დასავლეთი საჰარა, დახლა (არაბ. الداخلة)  კოლუმბია, კარტახენა (ესპ. Cartagena de Indias)  ესპანეთი, ლა-კორუნია (ესპ. La Coruña, ირლ. A Coruña)  ინგლისი, მიდუეი (ინგლ. Medway)  ესპანეთი, მოსტოლესი (ესპ. Móstoles)  ურუგვაი, მონტევიდეო (ესპ. Montevideo)  აშშ, როჩესტერი (ინგლ. Rochester)  პუერტო-რიკო, სან-ხუანი (ესპ. San Juan)  ესპანეთი, სეუტა (ესპ. Ceuta)  მაროკო, ტანჟერი (ფრანგ. Tanger, არაბ. طنجة)  ესპანეთი, ტორევიეხა (ესპ. Torrevieja, კატ. Torrevella)  ესპანეთი, უელვა (ესპ. Huelva) Official City of Cádiz Homepage Official University of Cádiz Homepage Diario de Cádiz (Local Newspaper) Cádiz Football Club Official Homepage დაარქივებული 2011-10-20 საიტზე Wayback Machine. 360º Panoramic walk through the City of Cádiz დაარქივებული 2009-01-23 საიტზე Wayback Machine. Cádiz Province Official Tourism Homepage Cádiz eGuide ↑ http://www.abc.es/espana/20150613/abci-alcalde-kichi-cadiz-201506131201.html
სახლი ძველ უბანში

„სახლი ძველ უბანში“ — მრავალსერიიანი მისტიკურ-დრამატული ფილმი, რომელიც ავთანდილ ვარსიმაშვილმა გადაიღო 1994 წელს. გადიოდა მრავალსერიიანი მისტიკურ-დრამატული ფილმის სახელით 1 არხზე. სიუჟეტის მიხედვით, ძველ უბანში სახლდებიან ახალგაზრდა ცოლ-ქმარი, გიორგი და სალომე. ისინი მჭიდრო კონტაქტში შედიან მეზობლებთან, ჟორასთან და თამილასთან, რომლებიც ოკულტური რიტუალების მიმდევრები აღმოჩნდებიან. უბანში უცნაური ამბები ტრიალებს. სერიალი მეტწილად, თავისი სიუჟეტით ახლოს დგას აირა ლევინის ნაწარმოებთან „როზმარის ბავშვი“. სერიალის პირველი სეზონის (15 სერია) პრემიერა შედგა საქართველოს საზოგადოებრივი მაუწყებელის პირველი არხის ეთერში 1994 წელს. მეორე სეზონის (15 სერია) 1995 წელს. სერიალი აგრეთვე გავიდა ტელეკომპანია იმედის, რუსთავი 2 ის, სტარვიზიის, რიონისა და მაგთიკომის ეთერში. სცენარის ავტორი, რეჟისორი და პროდიუსერია ავთანდილ ვარსიმაშვილი, დამდგმელი ოპერატორი — მიხეილ მაღალაშვილი. ოპერატორები — დავით გოგილაშვილი და მიხეილ ნინოშვილი, მხატვარი — თამარ გოცხიშვილი, კომპოზიტორი — გიორგი ჭილაშვილი გიორგი მიქელაძე — გიორგი გოგოლა კალანდაძე — სალომე მურმან ჯინორია — ვახუშტი გურამ საღარაძე — ჟორა ედიშერ მაღალაშვილი — დავითი ლეილა ძიგრაშვილი — თამილა გიორგი ქვრივიშვილი ჯემალ ღაღანიძე მარი ჯანაშია ლიკა ქავჟარაძე მამუკა კიკალეიშვილი ნანული სარაჯიშვილი დავით კურცხალია ელენე ჭავჭავაძე კახა თავართქილაძე ნინო დუმბაძე ნათია გუბენკო — ნინო თინა პაპავაძე გოჩა კაპანაძე ანა საკანდელიძე ეკა კვალიაშვილი - დღესაც არავინ ჩანს სრული საუნტრეკი დავით ჭილაშვილი - კომედია დავით ჭილაშვილი - უსიყვარულოდ „სახლი ძველ უბანში" 20 წლის შემდეგ“ — Ambebi.Ge „სახლი ძველ უბანში“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ჩერნივცი

ჩერნივცი, ჩერნოვცი (უკრ. Чернівці) — ჩერნივცის ოლქის დედაქალაქი დასავლეთ უკრაინაში. 2001 წლის აღწერაზე დაყრდნობით, ჩერნივცის მოსახლეობა შეადგენს დაახლოებით 236,700 მოსახლეს, რომელშიც 65 სხვადასხვა ეთნიკური ჯგუფია. სრული მოსახლეობის 79.8% (189,000) არიან უკრაინელები, შემდეგ მოდიან რუსები – 26,700 (11.3%), რუმინელები – 10,500 (4.4%), მოლდოველები – 3,800 (1.6%), პოლონელები – 1,400 (0.6%), ებრაელები – 1,300 (0.6%) და სხვა ეროვნების – 2,900 (1.2%) ჩერნივცი დამეგობრებულია შემდეგ ქალაქებთან: Chernivtsi, ტურისტული მეგზური ვიკივოიაჟზე ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჩერნივცი Information Portal Chernivtsi Main Page. Chernivtsi City Official Site/English. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 26 სექტემბერი 2011. ციტირების თარიღი: 12 April 2010. Main Page. Chernivtsi City Official Site/English(mirror). ციტირების თარიღი: 12 December 2009. Chernivtsi article by Vladislav Davidzon დაარქივებული 2012-12-01 საიტზე Wayback Machine. Chernivtsi Photos დაარქივებული 2013-12-19 საიტზე Wayback Machine. ↑ Podolsk sister cities. Translate.google.com. ციტირების თარიღი: 29 April 2010.
იაპონური პალეოლითი

იაპონური პალეოლითი (იაპ. 旧石器時代 კიუსეკი ძიდაი?) — პერიოდი იაპონიის ისტორიაში დაწყებული ძვ. წ. 40 ათასწლეულიდან ძვ. წ. 12 ათასწლეულამდე. პერიოდი გრძელდებოდა იაპონიის არქიპელაგზე ადამიანების გაჩენიდან ძიომონის პერიოდის ნეოლითური იარაღების გაჩენამდე. გეოლოგიის თვალსაზრისით იაპონური პალეოლითი თანხვდება პლეისტოცენსა და გამყინვარების პერიოდს. ამ პერიოდში იაპონია კონტინენტს ვიწყო ყელებით უერთდებოდა, ხოლო იაპონიის ზღვა ხმელეთს შორის მოქცეული ზღვა იყო თანამდეროვე იაპონიას, მანჩურიასა და კორეას შორის. უძველესი იაპონიის მოსახლეობა მონადირეობითა და შემგროვებლობით ირჩენდა თავს და პირველ ქვის სამუშაო იარაღებს უხეშად ამუშავებდა. არქეოლოგების მიერ ნაპოვნია ცალ ხელში დასაჭერი ისრები, დანები და საფხეკები. ამ პერიოდის იაპონიის მოსახლეობის ანთროპოლოგიური შემადგენლობა ბუნდოვანია. ამ პერიოდში ჯერ არ არსებობდა კერამიკული ნაკეთობები, შესაბამისად მას ასევე კერამიკულამდელ კულტურასაც უწოდებენ.
სუმი

სუმი (უკრ. Суми) — მდინარე ფსიოლზე გაშენებული ქალაქი უკრაინაში. 1897 - 70,53% უკრაინელები, 24,1% რუსები 2,6% ებრაელები, 2.67% სხვები 1926 - 80,7% უკრაინელები, 11,8% რუსები 5,5% ებრალები, 2% სხვები 1959 - 79% უკრაინელები, 20% რუსები, 1% სხვები
ჩერკასის ოლქი

ჩერკასის ოლქი (უკრ. Черкаська область) — ოლქი ცენტრალურ უკრაინაში, რომელიც მდებარეობს მდინარე დნეპრზე. ოლქის დედაქალაქია ჩერკასი. 2007 წლის აღწერით, ჩერკასის ოლქში ცხოვრობს 1 231 207 ადამიანი (2017), მათ შორის 93,6% უკრაინელია, ხოლო 5,4% რუსი. დედაქალაქი — 1 (ჩერკასი) რაიონები — 20; დასახლებები — 855; სოფლები — 824; ქალაქები — 31; სასოფლო საბჭო — 525. ↑ State Statistics Service of Ukraine Чисельність наявного населення Українина 1 січня 2022 — კიევი: State Statistics Service of Ukraine. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q115154676"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1899"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q7603543"></a> ↑ "Чисельність наявного населення України (Actual population of Ukraine)" State Statistics Service of Ukraine. დაარქივებულია 26 აგვისტო, 2017
ახზარიტი

ახზარიტი (אכזריתებრაულად) მძიმე ჯავშანტრანსპორტიორი, რომელიც შექმნილია ცაჰალის მიერ. ახზარიტი შემნილია საბჭოთა T-54-55-ის ბაზაზე, რომელიც ნაალაფარად დარჩა ისრაელს ისრაელ არაბების ომის შემდეგ. ტ-55-ის ძველი კოშკურა ამოიღეს. შასი უკან გადააკეთეს ჯარისკაცების ნაკვეთურად კარებთან ახლოს. საბჭოთა დიზელის ძრავის მაგივრად დააყენეს უფრო ძლიერი დიზელის ძრავით და ასევე შიდა მოწყობილობებიც გააძლიერეს ჯავშანტრანსპორტიორი კი შეიქმნა 1988 წელს შესაძლებელია აღჭურვო 3 ცალი 12,7მმ ტყვიამფქრევევით, ერთ ერთი კი, რომელიც კონტროლდება კაბინიდან, რომელიც შექმნილია რაფაელის თავდაცვის სისტემების მიერ, მისი სტანდარტული შეიარაღება არის 12,7მმ და 7,62მმ ტყვიამფრქვევები . მისი პირველად ბრძოლაში ჩაბმა მოხდა 2000 წლის სექტემბერში მეორე ინფიდას ომში. ასევე მონაწილეობდა 2006 წლის მეორე ლიბანის ომში. ბოლოს კი 2008-2009 ღაზას კონფლიკტში. VIU-55 Munja - სერბული საინჟინრო მანქანა BTR-T - BMPT - Kangaroo - მეორე მსოფლიო ომის მოკავშირეების ჯავშანტრანსპორტიორი pagesperso-orange.fr/ pagesperso-orange.fr www.israeli-weapons.com www.primeportal.net დაარქივებული 2008-12-17 საიტზე Wayback Machine.
დნიპროპეტროვსკის ოლქი

დნიპროპეტროვსკის ოლქი (უკრ. Дніпропетровська область) — ოლქი ცენტრალურ უკრაინაში, ქვეყნის ყველაზე მნიშვნელოვანი სამრეწველო რეგიონი. ოლქის დედაქალაქია დნიპრო. ოლქის მნიშვნელოვანი ქალაქებია: დნიპრო, კრივი-რიჰი, კამიანსკე და ნიკოპოლი. დედაქალაქი — 1 (დნეპრი) რაიონები — 22; დასახლებები — 1504; სოფლები — 1438; ქალაქები — 66; სასოფლო საბჭო — 288. 2004 წლის აღწერით ოლქის მოსახლეობა შეადგენს 3,493,062 მოსახლეს, რომელიც მთელი უკრაინის მოსახლეობის 5.3%-ია. 2001 წლის აღწერით, დნიპროპეტროვსკის ოლქში შემდეგი ეთნიკური ჯგუფის ხალხი ცხოვრობს: უკრაინელები - 79.3%, რუსები - 17.6%, ბელარუსები - 0.8%, ებრაელები - 0.4%, სომხები - 0.3%, აზერბაიჯანელები - 0.2%, მოლდოველები - 0.12%, ბოშები - 0.11%, თათრები - 0.11%, გერმანელები - 0.11%, სხვები - 0.95%; მშობლიური ენები: უკრაინული ენა – 67%, რუსული ენა – 32%, სხვა ენები – 1%.
დონეცკის ოლქი

დონეცკის ოლქი (უკრ. Донецька область) — ოლქი აღმოსავლეთ უკრაინაში. მისი დედაქალაქია დონეცკი. ოლქის აღსანიშნავი ქალაქებია: სლავიანსკი, გორლოვკა, კრამატორსკი, მაკეევკა, მარიუპოლი, ემაკოევო. დედაქალაქი - 1 (დონეცკი) რაიონები — 18 დასახლებები — 1,283 სოფლები — 1,124 ქალაქები — 159 2004 წლის მონაცემებით, დონეცკის ოლქის მოსახლეობა შეადგენს 4.7 მილიონ მოსახლეს, რომელიც უკრაინის სრული მოსახლეობის 10%–ია. დონეცკის ოლქი არის ყველაზე მჭიდროდ დასახლებული რეგიონი ქვეყანაში. 2001 წლის აღწერით, დონეცკის ოლქში ცხოვრობენ შემდეგი ეთნიკური ჯგუფები: უკრაინელები — 2,744,100 (56.9%), რუსები — 1,844,400 (38.2%), ბერძნები - 77,500 (1.61%), ბელარუსები — 44,500 (0.92%), ყირიმელი თათრები — 19,200 (0.4%), სომხები — 15,700 (0.33%), და ებრალები - 8,800 (0.18%).[3] 2001 წლის აღწერით ოლქში მცხოვრები მოსახლეობის 74.9% ლაპარაკობს რუსულ ენაზე, 24.1% – უკრაინულ ენაზე, ხოლო 0.13% – სომხურ ენაზე. უკრაინის ადმინისტრაციული რეგიონები შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „დონეცკის ოლქი“ ვიკისაწყობში. www.citylife.donetsk.ua დაარქივებული 2013-03-07 საიტზე Wayback Machine. – ოფიციალური გვერდი (ინგლისური) donoda.gov.uaდაარქივებული 2012-12-01 საიტზე Wayback Machine. – ადმინისტრაციის ოფიციალური გვერდი (ინგლისური) (უკრაინული) (რუსული) catalogue.biz.ua დაარქივებული 2009-02-20 საიტზე Wayback Machine. – გონეცკის რაიონის საფოსტო კოდები (ინგლისური) (უკრაინული) (რუსული)
იაპონიის დროშა

იაპონიის დროშა თეთრი დროშაა ცენტრში დიდი წითელი დისკოთი (რომელიც ამომავალ მზეს წარმოადგენს). დროშის ოფიციალური სახელი იაპონურად არის ნისეეკი (日章旗?, "მზის დროშა"), თუმცა მას უმეტესად ჰინომარუს (日の丸?, "მზის წრე") უწოდებენ. ლეგენდის თანახმად, ამ დროშის ტრადიცია დასაბამს XIII საუკუნეში იღებს, იაპონიაზე მონღოლების შემოსევების დროიდან. დროშა ბუდისტმა ბერებმა უბოძეს იაპონიის იმპერატორს, რომელიც მზის ქალღმერთის შთამომავლად ითვლებოდა. დროშამ სახელმწიფო სტატუსი მიიღო 1868 წლიდან ეროვნული რესტავრაციის ეპოქაში.
გინძა

გინძა (銀座) — უბანი ჩუოში, ტოკიო, იაესუსა და კიობაშის სამხრეთით და შინბაშის ჩრდილოეთით. ცნობილია, როგორც ძვირფასი მაღაზიების უბანი უნივერსამებით, სალონებით, რესტორნებითა და ყავახანებით. ფუფუნებით ერთ-ერთი ყველაზე განთქმული საყიდლების უბანი მსოფლიოში. უბანს 1612 წელს, ედოს პერიოდში, აქ გახსნილი ვერცხლის მონეტების ზარაფხანის სახელი ეწოდა. თანამედროვე გინძა 1872 წელს გაშენდა, დიდი ხანძრის შემდეგ. ამ პერიოდში ეს უბანი წარმოშობით ირლანდიელი არქიტექტორი ტომას უოტერსის დაპროექტებული ორ- ან სამსართულიანი ჯორჯის ეპოქის სტილის აგურის სახლებით გაშენდა, სავაჭრო დუქნებით გარდიგარდმო ქუჩაზე შინბაშის ხიდიდან კიობაშის ხიდამდე ჩუოს სამხრეთდასავლეთ ნაწილში. ამ ევროპული სტილის შენობათა უმრავლესობა ამჟამად აღარ არსებობს, თუმცა ზოგიერთი ძველი შენობა დღესაც დგას, რომელთა შორის ყველაზე ცნობილია ვაკოს შენობა მისი საათის კოშკით. გინძა პოპულარული ადგილი ხდება შაბათ-კვირას, როდესაც ჩრდილოეთ-სამხრეთის მთავარი არტერია მანქანებისთვის დაკეტილია. მოძრაობის შეზღუდვა 1960-იან წლებში დაიწყეს რიოკიჩი მინობეს მმართველობის პერიოდში.
კოტ-დ’ივუარის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები

კოტ-დ’ივუარის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები ((ფრანგ. Équipe de Côte d'Ivoire de rugby à XV), მეტსახელად სპილოები (ფრანგ. Les Éléphants)) — ეროვნული ნაკრები, რომელიც კოტ-დ’ივუარს წარმოადგენს რაგბის საერთაშორისო მატჩებში და ტურნირებში. ეროვნული ნაკრები პირველად შეიქმნა 1990 წელს. გუნდი ყოველწლიურად მონაწილეობს აფრიკის თასის გათამაშებებში და მსოფლიო რაგბის კილასიფიკაციით აღიარებულია მესამე იარუსის გუნდად. 2011 წლის რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატის საკვალიფიკაციო ტურნირზე ეროვნული ნაკრები ნახევარფინალამდე მივიდა, სადაც ჩაატარა ორი მატჩი ნამიბიის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრების წინააღმდეგ, პირველი შინ ფრედ დამთავრდა, ხოლო მეორე სტუმრად წააგო. კოტ-დ’ივუარს მხოლოდ ერთხელ – 1995 წელს აქვს მონაწილეობა მიღებული რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატზე, სადაც ჯგუფში ბოლო ადგილი დაიკავეს. რაგბი უფრო მეტად პოპულარულია კოტ-დ’ივუარის სკოლის მოსწავლეებს შორის, მაგრამ ქვეყანაში მორაგბეთა საერთო რაოდენობა საკმაოდ მცირეა: სულ დარეგისტრირებულია საასპარეზო ასაკის მხოლოდ 14 კლუბი და 470 მორაგბე. კოტ-დ’ივუარი IRB.com-ზედაარქივებული 2013-03-10 საიტზე Wayback Machine. კოტ-დ’ივუარი rugbydata.com-ზე დაარქივებული 2014-03-06 საიტზე Wayback Machine. ↑ Ivory Coast. International Rugby Board. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-01-17. ციტირების თარიღი: 7 December 2010.
ჩერნიჰივის ოლქი

ჩერნიჰივის ოლქი (უკრ. Чернігівська область) — ოლქი ჩრდილოეთ უკრაინაში. მისი დედაქალაქია ჩერნიჰივი. 2006 წლის აღწერით ოლქის მოსახლეობა შეადგენს 1,156,609 მოსახლეს. დედაქალაქი — ჩერნიჰივი რაიონები — 22; დასახლებები — 1534; სოფლები — 1489; ქალაქები — 45; სასოფლო საბჭო — 525. The Official Site of the Radomysl Castle დაარქივებული 2020-08-14 საიტზე Wayback Machine. Economic Portal of Chernihiv Region
დიდი ხავლეთის ღვთისმშობლის ეკლესია

დიდი ხავლეთის ღვთისმშობლის ეკლესია - არქიტექტურული ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ დიდ ხავლეთში, მდებარეობს სოფლის სამხრეთ-დასავლეთით, სასაფლაოზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (7X4,1 მ), ნაგებია ნატეხი ქვით. დაზიანებულია. ნახევარწრიულ აფსიდში ორი პატარა სწორკუთხა ნიშია. დასავლეთ კედელზე შემორჩენილია სარკმლის წირთხლის ფრაგმენტი, ხოლო მიწიდან 1,8 მეტრის სიმაღლეზე - შეკიდული საბჯენი თაღის კრონშტეინი. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 430.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 17681
დიდი ხავლეთის წმინდა მარინეს ეკლესია

დიდი ხავლეთის წმინდა მარინეს ეკლესია - არქიტექტურული ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ დიდ ხავლეთში, მდებარეობს სოფლის აღმოსავლეთით ცაცხვნარში. თარიღდება ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (7,8X5,9 მ)ნაგებია ქვიშაქვით. თითქმის მთლიანად დანგრეულია. შემორჩენილია დაახლოებით 0,7 მ სიმაღლეზე ნახევარწრიული აფსიდის სამხრეთი გვერდი და დარბაზის სამხრეთი კედლის აღმოსავლეთი ნაწილი. ირგვლივ მობნეულია საპირე ქვები, ერთ-ერთი დიდი ზომის ქვა სარკმლის ღიობის ძირია. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 430.
თაგვეთის ღვთისმშობლის ეკლესია

თაგვეთის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ თაგვეთში, მდებარეობს სოფლის აღმოსავლეთით 300-400 მ-ზე, მუხნარში. თარიღდება ფეოდალური ხანით. ეკლესია დანგრეულია, შემორჩენილია მხოლოდ ნახევარწრიული აფსიდის სამხრეთის მხარე. ამჟამად ნაეკლესიარზე ახალი ეკლესია დგას. ეკლესია დარბაზულია (8X5,2 მ) ეკლესიის მახლობლად აღმოჩნდა ქვიშაქვის ორნამენტირებული ფილა - ძველი ეკლესიის კანკელის ნაწილი. ფილაზე სიბრტყეში შეღრმავებით ორ გლუვ ლილვს შორის მოქცეული ჩუქურთმაა ამოკვეთილი. ორნამენტი შედგენილია ნასკვებით გადაბმული წრეებით, რომლებშიც ვარდულია ჩასმული. სტილისტური ნიშნებით ფილა IX-X სს-ით თარიღდება. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 434.
ზემო ოსიაურის ზღუდერის წმინდა გიორგის ეკლესია

ზემო ოსიაურის ზღუდერის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო ოსიაურში, მდებარეობს სოფლის აღმოსავლეთ ნაწილში. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (10,3X5,8 მ), ნაგებია ნატეხი ქვით. შესასვლელი სამხრეთითაა. ნახევარწრიული აფსიდის სარკმლის ორივე მხარეს თითო ნიშია. დასავლეთით, სამხრეთითა და ჩრდილოეთით თითო სარკმელია. დარბაზი გადახურულია ცილინდრული კამარით, რომლის საბჯენი თაღი პილასტრებს ეყრდნობა. აღმოსავლეთ ფასადზე სარკმლის ზემოთ გამოსახულია ქვის რელიეფური ცხვრის თავი, ხოლო უფრო ზევით - რელიეფური ჯვარი. ეკლესიის სამხრეთ-დასავლეთით 8 მეტრზე დგას ქვიშაქვის კვადრებით ნაგები, ცილინდრული კამარით გადახურული სამრეკლო (3,9X3,9 მ), რომელსაც აღმოსავლეთით და დასავლეთით თაღიანი შესასვლელი აქვს. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 12202
ოსიაურის ციხე

ოსიაურის ციხე — არქიტექტურული ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო ოსიაურში, სოფლის ცენტრში. აშენებულია XVII-XVIII საუკუნეებში. ნაგებია ნატეხი ქვით. გეგმით კვადრატული (10X10 მ) ციხის გალავანში ნახევარწრიული სათოფურებია. შესასვლელი ჩრდილოეთიდანაა. გალავნის ოთხივე კუთხეში თითო გოდოლი დგას. გვასალია ჯ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 434.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 15467
მიწობის წმინდა სტეფანეს ეკლესია

მიწობის წმინდა სტეფანეს ეკლესია, გოლას საყდარი — არქიტექტურული ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ მიწობში, მდებარეობს სოფლის სამხრეთით 1,5 კმ-ზე, მთის ფერდობზე. სტილისტური ნიშნებით თარიღდება IX-X საუკუნეებით. ეკლესია დარბაზულია (9,7X5,8 მ) ნაგებია ნატეხი ქვითა და ქვიშაქვის კვადრებით. ეკლესიას სამი თაღოვანი შესასვლელი აქვს: სამხრეთით, დასავლეთით და ჩრდილოეთით. ნალისებრი აფსიდის ღერძზე ფართო თაღოვანი შეწყვილებული სარკმელია. სარკმლის გვერდებზე ორ-ორი ნიშია, რომელთაგან სამში კიდევ თითო პატარა სწორკუთხა ნიშია. აფსიდის ჩრდილოეთ ნაწილში ნიშებს ზემოთ კედლის სისქეში მოწყობილია პატარა სამალავი. დარბაზის გრძივი კედლების აღმოსავლეთ ნაწილში და დასავლეთ კედლის კუთხეებში კრონშტეინებზე დაყრდნობილი ორსაფეხურიანი შეკიდული პილასტრებია. გრძივი კედლების დასავლეთის მონაკვეთი ორჯერ მეტია აღმოსავლეთისაზე. პილასტრების პირველ საფეხურზე კედლის დეკორატიული თაღები იყო გადაყვანილი, ხოლო მეორეზე კამარის საბჯენი თაღები. აღმოსავლეთ ფასადზე სარკმლები მოჩარჩოებულია გრეხილი ლილვით. ჩრდილოეთ კუთხეში ქვემოთ პატარა შეღრმავებული ჯვარია. დასავლეთ ფასადზე, შესასვლელის თავზე გამოსახულია სამსაფეხურიან ბაზისზე მდგარი რელიეფური ჯვარი. სამხრეთი შესასვლელი გადახურულია დიდი ზომის ნახევარწრიული ქვით, რომელიც ზემოდან გრეხილი ლილვითაა შემკული. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 437.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 7583
მიწობის ნაეკლესიარები

მიწობის ნაეკლესიარები — ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ მიწობში შემორჩენილია რამდენიმე ნაეკლესიარი: ნათლისმცემლის ეკლესია - მდებარეობს სოფლის სამხრეთ-დასავლეთით 200 მეტრზე, მდინარე მიწობელას მარცხენა ნაპირზე. ეკლესია ნაგები იყო ქვიშაქვის არაწესიერი წყობით. შემორჩენილია მხოლოდ აღმოსავლეთ კედლის მცირე ნაწილი. ამჟამად აქ სანთლის დასანთები მცირე ნიში დგას. წმინდა გიორგის ეკლესია - მდებარეობს სოფლის აღმოსავლეთით 100 მეტრზე. ფერდობზე. ნაგებობის გეგმა არ იკითხება. წმინდა მარინეს ეკლესია - მდებარეობს სოფლის აღმოსავლეთით, ფერდობზე. გეგმა არ იკითხება. ეკლესიის მხოლოდ ნანგრევებია შემორჩენილი. ნაეკლესიარზე ხეები და ბუჩქებია ამოსული. ირგვლივ რამდენიმე ქვიშაქვაა, რომელთაგან ერთ-ერთი გამოყენებულია ნიშად. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
ჩერნიჰივი

ჩერნიჰივი, ჩერნიგოვი (უკრ. Чернігів) — ისტორიული ქალაქი ჩრდილოეთ უკრაინაში. ჩერნიჰივი არის ჩერნიჰივის ოლქის დედაქალაქი. ქალაქში გვხვდება თეატრები, კლუბები, ინსტიტუტები, სკოლები, კინოები და სხვა შემეცნებით-გასართობი დაწესებულებები. ჩერნიჰივის დაძმობილებული ქალაქების სია:: ჰომელი, ბელარუსი მემინგენი, გერმანია ტარნობჟეგი, პოლონეთი ჰრადეც-კრალოვე, ჩეხეთი უაგრე, ლატვია chernigiv-rada.gov.ua — ოფიციალური ვებ პორტალი(უკრაინული)/(ინგლისური) ↑ Заклади культури დაარქივებული 2010-07-24 საიტზე Wayback Machine. на ჩერნიჰივის ადგილები დაარქივებული 2010-03-31 საიტზე Wayback Machine. ↑ დაძმობილებული ქალაქები
ჩერნივცის ოლქი

ჩერნივცის ოლქი (უკრ. Чернівецька область) — ოლქი დასავლეთ უკრაინაში, რომელიც ესაზღვრება რუმინეთსა და მოლდოვას. ოლქის დედაქალაქია ჩერნივცი. 2015 წლის მონაცემებით ჩერნივცის ოლქის მოსახლეობა შეადგენს დაახლოებით 910 000 კაცს. 2001 წლის აღწერის მიხედვით, ოლქის 75%–ს (689.1 ათასი) წარმოადგენენ უკრაინელები, 12.5%–ს (114.6 ათასი) – რუმინელები, 7.3%–ს (67.2 ათასი) – მოლდოველები, 4.1%–ს (37.9 ათასი) – რუსები. ჩერნოვცის ოლქის ადმინისტრაცია დაარქივებული 2008-04-30 საიტზე Wayback Machine. (ოფიციალური ვებ-გვერდი) (უკრაინული) ჩერნივცის ოლქის კონსული დაარქივებული 2021-07-17 საიტზე Wayback Machine. (ოფიციალური ვებ-გვერდი) (უკრაინული) ↑ (unspecified title) — 1940. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19165746"></a> ↑ State Statistics Service of Ukraine Чисельність наявного населення Українина 1 січня 2022 — კიევი: State Statistics Service of Ukraine. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q115154676"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1899"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q7603543"></a>
ხარკივის ოლქი

ხარკივის ოლქი (უკრ. Харківська область) — ოლქი აღმოსავლეთ უკრაინაში. 2001 წლის აღწერით, ხარკივის ოლქის მოსახლეობა შეადგენს 2,895,800 მოსახლეს, მათგან 1,328,900 (45,9%) მამაკაცია, ხოლო 1,566,900 (54,1%) – ქალი. ამავე წლის აღწერით, ხარკივის ოლქში ცხოვრობენ შემდეგი ეთნიკური ჯგუფის ხალხი: უკრაინელები - 70.7%, რუსები - 25.6%, ბელარუსები - 0.5%, ებრაელები - 0.4%, სომხები - 0.4%, აზერბაიჯანელები - 0.2%, ქართველები - 0.15%, თათრები - 0.14%, სხვა - 2.1%,; მშობლიური ენები: უკრაინული 53.8%, რუსული 44.3%, სხვა ენები 1.9%. ↑ State Statistics Service of Ukraine Чисельність наявного населення Українина 1 січня 2022, Number of Present Population of Ukraine, as of January 1, 2022 — კიევი: State Statistics Service of Ukraine. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q115154676"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1899"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q7603543"></a>
მსოფლიოს ჩემპიონატი ფრენბურთში ვაჟთა შორის

1948 წლის კონგრესზე ფრენბურთის საერთაშორისო ფედერაციამ მიიღო გადაწყვეტილება ჩაეტარებინა მსოფლიოს ჩემპიონატი ვაჟთა გუნდებს შორის. ჩემპიონატის ჩატარების სისტემა ხშირად იცვლებოდა. 1960 წლამდე ჩემპიონატში უშვებდნენ ყველა მსურველ გუნდს, შემდეგ 24 გუნდს ვაჟთა და 16 - ქალთა ჩემპიონატში (1974 წლიდან ქალებშიც 24 გუნდი). ფრენბურთის განვითარებამ მოითხოვა შესარჩევი ტურნირების ჩატარებაც. გარდა გუნდების რაოდენობისა იცვლებოდა ჩემპიონატის ჩატარების სისტემაც. გამოყენებული იყო როგორც წრიული, ასევე შერეული სისტემებიც. სპორტის ენციკლოპედია. თბილისი. 2006 Волеибол. Справочник. Москва. изд. „ФиС“ 1984 Official homepage Sports123 დაარქივებული 2014-01-17 საიტზე Wayback Machine. შედეგების არქივი
ივანო-ფრანკივსკი

ივანო-ფრანკივსკი, ივანო-ფრანკოვსკი (უკრ. Івано-Франківськ) — ისტორიული ქალაქი სამხრეთ-დასავლეთ უკრაინაში. ქალაქი გაშენებულია კარპატის მთების რეგიონში, ზღვის დონიდან დაახლოებით 120მ-ზე. მსგავსად უკრაინის უმეტესი ადგილისა, აქაც კონტინენტური კლიმატია თბილი ზაფხულებითა და ცივი ზამთრებით. ↑ ივანო–ფრანკოვსკის ისტორიული ამინდი. Weatherbase. ციტირების თარიღი: 15 მარტი, 2007.
ივანო-ფრანკივსკის ოლქი

ივანო-ფრანკივსკის ოლქი (უკრ. Івано-Франківська област) — ოლქი დასავლეთ უკრაინაში. მისი დედაქალაქია ივანო-ფრანკივსკი. 2008 წლის მონაცემებით ოლქში ცხოვრობს 1,381,700 მოსახლე. Ivano-Frankivsk Oblast official site დაარქივებული 2021-02-16 საიტზე Wayback Machine. Oblast council official site დაარქივებული 2013-07-19 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links