laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სათხის ეკლესია

სათხის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ბოლნისის მუნიციპალიტეტის დაბა კაზრეთის სამხრეთით 4 კმ-ში, ტყეში. აგებულია X-XI საუკუნეებში. პირველი ცნობა სათხის ეკლესიის შესახებ მოცემულია ალექსანდრე ჯაბაკურ-ორბელიანის ჩანაწერებში (1846 წ.), რომლებიც ექვთიმე თაყაიშვილმა გამოსცა 1951 წელს. ეკლესია და მისი წარწერები მოხსენიებული აქვს აგრეთვე ცნობილ ნუმიზმატს ნ. ბართლომეის ქართულ სიძველეებისადმი მიძღვნილ მ. ბროსეს გამოცემაში, რომელიც გამოიცა 1854 წელს. უფრო მნიშვნელოვანია ე. თაყაიშვილის ცნობები სათხის ეკლესიის შესახებ. ავტორი სათხეში 1896 წელს ყოფილა. მაშინ შეუმოწმებია და გადმოუღია წარწერები. მანვე 1900 წელს გადმოიტანა თბილისში სათხის კანკელის ნანგრევები. ეკლესია წარმოადგენს დიდი ზომის (15X6,7მ) ერთნავიან შენობას, რომელსაც გარს ეკვრის დამატებითი სადგომები, სამხრეთით, დასავლეთით და ჩრდილოეთით. ყველა ერთად გართულებული მოხაზულობის გეგმას იძლევა: მთავარი, შუა კორპუსის სწორკუთხედის აღმოსავლეთი ნაწილი გამოწეულია გვერდითი სადგომების მიმართ, დასავლეთით კი მათი კედლები ერთ ხაზზეა. დასავლეთ სადგომი, რომლისგანაც ჩვენამდე ნაწილია შემორჩენილი, გადაბმული წყობით ერთვის სამხრეთის მინაშენს (სტოას). ნაგებობის გარეგანი, ზოგადად დამახასიათებელი ასახულობა სამხრეთ–დასავლეთიდან წარმოგვიდგება: ესაა უგუმბათო ნაგებობა, რომლის მთავარი წაგრძელებული კორპუსის მოცულობას სამხრეთით საფეხურად ეკვრის სტოა, შუაში გამოყოფილი შემაღლებული კარიბჭით, ხოლო დასავლეთით–სტოასთან კუთხით ორგანულად დაკავშირებული ფრონტონიანი სადგომი. ყველა სადგომს კამარა ჩაქცეული აქვს. სიძველისაგან ჟანგმოკიდებული კედლებიც არაა სრულად მოღწეული ჩვენამდე. მაგრამ არც შეკეთება–გადაკეთების კვალია სადმე. მთავარი კორპუსის ფასადებზე ეკლესიის აშენების თანადროული ასომთავრული წარწერებია შემონახული. ყველა წარწერა თითქმის დაუზიანებლადაა ჩვენამდე მოღწეული. წარწერებში არაა აღნიშნული არც ერთი ისტორიულად ცნობილი პირი. მშენებლობას უთუოდ ხელმძღვანელობდა ხუროთმოძღვარი, რომელიც სამხრეთი ფასადის აღმოსავლეთ კუთხის ქვაზეა მოხსენებული: წარწერის ეპიგრაფიკის ანალიზი X-XI საუკუნეების მიჯნაზე მიგვანიშნებს. ფასადებიდან შეუმკობელია ჩრდილოეთი. დანარჩენი ფასადების გაფორმებაში სრული მხატვრული მთლიანობაა. ეკლესია „მეორედ აღუშენებიათ 1662 წელს“, ამაზე გვამცნობს ეკვდერის აღმოსავლეთ ფასადზე ჩართული წარწერიანი ქვა, სადაც მოხსენიებულია ვინმე ზურაბაშვილი. სათხის ეკლესიას 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია. ე. თაყაიშვილი, სომხით–საორბელოს ძეგლების წარწერები, თბ. 1951 ვ. დოლიძე, კაზრეთის ხეობის ორი ხუროთმოძღვრული ძეგლი, ძეგლის მეგობარი № 20, 1970 სათხის ეკლესია დაარქივებული 2020-09-27 საიტზე Wayback Machine. ↑ საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება № 665, 2006 წლის 7 ნოემბერი, ქ. თბილისი, კულტურის ზოგიერთი უძრავი ძეგლისათვის ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის მინიჭების შესახებ
ფრანგიზ აჰმედოვა

ფრანგიზ იუსიფ-ყიზი აჰმედოვა (აზერ. Firəngiz Yusif qızı Əhmədova დ. 23 სექტემბერი, 1928, ბაქო — გ. 16 დეკემბერი, 2011, იქვე) — აზერბაიჯანელი მომღერალი (სოპრანო), სსრკ სახალხო არტისტი (1967), სკკპ წევრი 1963 წლიდან. 1955 წელს დაამთავრა აზერბაიჯანის კონსერვატორია. 1946–1951 წლებში იყო აზერბაიჯანის რადიოს გუნდის სოლისტი, 1951 წლიდან ბაქოს მირზა ფათალი ახუნდოვის სახელობის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო თეატრის სოლისტი. ფრანგიზ აჰმედოვას პარტიებია: სევილი (ფიქრეთ ამიროვის „სევილი“), ნიგიარი (უზეირ ჰაჯიბეკოვის „ქოროღლუ“), აიდა (ჯუზეპე ვერდის „აიდა“), ტატიანა (პეტრე ჩაიკოვსკის „ევგენი ონეგინი“), ტოსკა (ჯაკომო პუჩინის „ტოსკა“). სსრკ IV მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი და აზერბაიჯანის სსრ V მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი. დაჯილდოებულია ლენინის ორდენით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 113. ↑ Фирангиз Ахмедова – одна из первых профессиональных оперных певиц Азербайджана Russian. Azer History. ციტირების თარიღი: 4 October 2020. ↑ Imanov, Vugar. (16 November 2011) Завещание Фирангиз Ахмедовой: " Много работайте над собой, и успех придет" - последнее интервью Russian. Trend News Agemcy. ციტირების თარიღი: 4 October 2020. ↑ 3.0 3.1 Firangiz Akhmedova Russian. kino-teatr.ru. ციტირების თარიღი: 4 October 2020.
სუსი (ლაჩინი)

სუსი (აზერ. Sus, სომხ. Սուս) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში. სუსი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ https://artsakhlib.am/en/2018/06/06/%D5%BF%D5%A5%D5%B2%D5%A5%D5%AF%D5%A1%D5%BF%D5%B8%D6%82-%D5%AC%D5%B2%D5%B0-%D5%BE%D5%A1%D6%80%D5%B9%D5%A1%D5%BF%D5%A1%D6%80%D5%A1%D5%AE%D6%84%D5%A1%D5%B5%D5%AB%D5%B6-%D5%B4%D5%AB%D5%A1%D5%BE%D5%B8/ ↑ Azerbaijan Development Gateway. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2005-12-25. ციტირების თარიღი: 2019-07-10.
თალია (მუზა)

თალია(/ˈθeɪlɪə/ ან /θəˈlaɪə/) — ბერძნული მითოლოგიის თანახმად ერთ-ერთი ნერეიდა, ერთ-ერთი ქარიტთაგანი და ცხრა მუზათაგანი. კომედიის მფარველი მუზა, გამოისახებოდა მსუბუქ ტანსაცმელში გამოწყობილ ახალგაზრდა ლამაზ ქალად, რომელსაც მარცხენა ხელში კომიკოსის ნიღაბი, მარჯვენაში კი მწყემსის კომბალი ეჭირა თავზე კი გვირგვინი ედგა.გადატანითი მნიშვნელობით „თალიას აღზრდილს“ მსახიობზე იტყვიან, ხოლო „თალიას ტაძარს“ — თეატრზე. Grimal, Pierre, The Dictionary of Classical Mythology[მკვდარი ბმული], Wiley-Blackwell, 1996, ISBN 978-0-631-20102-1. "თალია" 1. გვ. 442. Smith, William; Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, ლონდონი (1873). "თალია" 1. ↑ http://www.oed.com/view/Entry/200089 ↑ http://www.merriam-webster.com/dictionary/Thalia
პოლიჰიმნია

პოლიჰიმნია (ბერძ. pɒliˈhɪmniə; ქართულად ნიშნავს „ჰიმნმრავალს“) — ცხრა მუზათაგან ერთ-ერთი, რომელიც თავდაპირველად ცეკვას მფარველობდა. მოგვიანებით იგი პანტომიმათა ქალღმერთად შერაცხეს. ასევე იყო ლირიკული პოეზიის მფარველი მუზა. წარმოსახავდნენ თავრიდით, ატრიბუტების გარეშე. ჭაბაშვილი, მიხეილ, უცხო სიტყვათა ლექსიკონი, მე-3 შესწ. და შევს. გამოც., თბ.: განათლება, 1989.
ტერფსიქორა

ტერფსიქორა (ძვ. ბერძნ. Τερψιχόρη) — ცეკვის და გუნდური გალობის მუზა. წარმოდგენილია ქალად, რომელსაც ხელში ლირა უჭირავს. სახელი ტერფსიქორა მომდინარეობს ბერძნულიდან, τέρπω ნიშნავს „სიამოვნებას“ და χoρός „ცეკვა“. მას ასევე მოიხსენიებენ როგორც სირინოზების და წყლის ღმერთის დედას. ჭაბაშვილი, მიხეილ, უცხო სიტყვათა ლექსიკონი, მე-3 შესწ. და შევს. გამოც., თბ.: განათლება, 1989. ↑ Isler, Hans Peter (1981). s.v. 'Acheloos'. Lexicon Iconographicum Mythologiae Classicae Vol. I. Zuerich: Artemis & Verlag, გვ. 12–36..
აკანთიტი

აკანთიტი — ვერცხლის მინერალი ქიმიური ფორმულით Ag2O. ვერცხლის სულფიდის(I) სტაბილური ფორმაა 176,3 °C-ზე ქვემოთ ტემპერატურაზე. სიმკვრივე — 7,2–7,4 გ/სმ³. ↑ Bonewitz, Ronald Louis (2012) Rocks and Minerals. Dorling Kindersley Limited. ISBN 978-0-7566-9042-7.  ↑ Anthony, John W.; Bideaux, Richard A.; Bladh, Kenneth W.; Nichols, Monte C. (eds.). „Acanthite“ (PDF). Handbook of Mineralogy. Chantilly, VA: Mineralogical Society of America. ↑ Klein, Cornelis and Cornelius S. Hurlbut, Manual of Mineralogy, Wiley, 20th ed., 1985, pp. 271-2 ISBN 0-471-80580-7
ივ ეინჯელი

ივ ეინჯელი (დ. 19 მაისი, 1983, ბუდაპეშტი, უნგრეთი) — უნგრელი მსახიობი და ყოფილი პორნომსახიობი. პირველად ეროტიულ ფილმში გადაიღეს 2002 წელს, აქტიური იყო 2014 წლამდე. 2009 წელს მიიღო „AVN“-ის საუკეთესო უცხოელი ქალი მსახიობის ჯილდო. ნომინირებული იყო 10 ჯილდოზე, რომელთაგანაც ორი მოიპოვა. ჰყავს უნგრელი მეუღლე ნორბერტ ტოტი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ივ ეინჯელი ივ ეინჯელი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ივ ეინჯელი — ზრდასრულთა კინოფილმების მონაცემთა ბაზა
აბასყული-აღა ბაქიხანოვი

აბასყული-აღა ბაქიხანოვი (აზერ. Abbasqulu ağa Bakıxanov) (ფსევდონიმი გუდსი აზერ. Qüdsi) (დ. 21 ივნისი, 1794, სოფ. ამირაჯანი, ბაქოს მახლობლად — გ. 31 მაისი, 1847, მექასა და მედინას შორის მდებარე ადგილი ვადი-ფათიმე) — აზერბაიჯანელი მეცნიერი და მწერალი. დაიბადა ბაქოს ხანის ოჯახში. ბაქიხანოვი წლების განმავლობაში სწავლობდა სპარსულ, არაბულ, რუსულ ენებს, აღმოსავლურ ლიტერატურასა და ფილოსოფიას. მიიღო ფართო ენციკლოპედიური განათლება. 1819 წელს მთავარმართებელმა ალექსი ერმოლოვმა თბილისში მიიწვია თარჯიმნად. ბაქიხანოვს ახალი ურთიერთობა ჰქონდა გრიგოლ ორბელიანთან, ალექსანდრე ჭავჭავაძესთან, ალექსანდრე გრიბოედოვთან, ალექსანდრე ბესტუჟევ-მარლინსკისთან, ვილგელმ კიუხელბეკერთან, მირზა ფათალი ახუნდოვთან, ხაჩატურ აბოვიანთან და სხვებთან. პირადად იცნობდა ნიკოლოზ ბარათაშვილსა და ალექსანდრე პუშკინს. რუსეთის სამხედრო და დიპლომატიურ სამსახურში ყოფნისას 1826–1829 წლებში მონაწილეობდა რუსეთ-ოსმალეთისა და რუსეთ-ირანის ომებში. რუსეთ-ირანს შორის თურქმანჩაის საზავო მოლაპარაკების დროს თარჯიმნად იყო. ბაქიხანოვი ფეოდალთა პრივილეგიებს იცავდა, მაგრამ ამასთანავე დაგმო 1837 წელს ყუბის პროვინციაში აჯანყებულ გლეხთა წინააღმდეგ ხელისუფალთა დამსჯელი ღონისძიებები. 1841 წელს ბაქიხანოვმა დაამთავრა ისტორიული ნაშრომი „გულისტანი-ირამი“ (აზერ. Gülüstani-İrəm) („სამოთხის ყვავილნარი“), რომელიცაშუქებდა ჩრდილოეთ აზერბაიჯანისა და დაღესტნის ისტორიას უძველესი დროიდან 1813 წლამდე. წიგნზე მუშაობისას ბაქიხანოვი ქართულ წყაროებსაც იყენებდა. „გულისტანი-ირამში“ უმთავრესად მოცემულია პოლიტიკური ისტორია. წიგნში მოტანილია უამრავი ფაქტობრივი მასალა და გატარებულია არაერთი ორიგინალური აზრი. ბაქიხანოვი წერდა ლექსებსა და მოთხრობებსაც (სატირა „მიმართვა თავრიზელებისადმი“, მოთხრობა „წიგნი ასკერის შესახებ“ აზერ. Kitabi-Əsgəriyyə), ავტორია ეთიკურ-მორალური ტრაქტატებისა („აღზრდა ზნეობისა“ და „წიგნი ზნეობრივი აღზრდის შესახებ“). მნიშვნელოვანია მისი გამოკვლევები სპარსული ენის შესახებ („კანონები გუდსისა“),. დაწერილი აქვს ასტროლოგიურ-ფილოსოფიური ნაშრომი „ციური იდუმალებანი“ (კოპერნიკის ჰელიოცენტრული სისტემის საფუძველზე). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 235.
იალპუჰის ტბა

იალპუჰის ტბა (უკრ. Ялпуг) — ლიმანური წარმოშობის ტბა უკრაინის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, ოდესის ოლქში. წარმოადგენს ფართობით უკრაინის უდიდეს ტბას. მდებარეობს მდინარე დუნაის მარცხენანაპირეთში, ზღვის დონიდან 2,4 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 149 კმ², მაქსიმალური სიღრმე 5,5 მ. კუჰურლუის ტბის მეშვეობით უკავშირდება მდინარე დუნაის. ტბის ქვაბული წაგრძელებული ფორმისაა. აღმოსავლეთი და დასავლეთი ნაპირები ამაღლებულია, დანაწევრებულია ხევებით, ხოლო სამხრეთი ნაპირები ქვიშიანია, სანაპიროს უკიდურესი ჩრდილო ნაწილი დაჭაობებულია და დაფარულია ლელქაშით. სამხრეთით, იალპუჰი სრუტით დაკავშირებულია კუგურლუის ტბასთან. სრუტის ყველაზე ვიწრო ნაწილში XX საუკუნის 70-იან წლებში აშენდა ჯებირი ხიდთან ერთად, რომელზედაც გაიყვანეს გზა იზმაილი — რენი. ჯებირის აშენების შემდეგ, იალპუჰსა და კუგურლუის ტბებს შორის არსებული წყალცვლა შემცირდა თითქმის მესამედით, რამაც გაზარდა იალპუჰის გაბინძურების დონე. მტკნარწყლიანია. ტბის წყლით კვება უმეტესწილად ხორციელდება მდინარე დუნაისთან წყალცვლით ტბა კაგურლუის გავლით. ჩრდილოეთ მხრიდან ტბას ერთვის მდინარე იალპუჰი, აღმოსავლეთით — პატარა მდინარეები მინზული და კარასულაკი. ამჟამად, ტბის წყლის ბალანსზე გავლენა მდინარეებს პრაქტიკულად არ აქვთ, ვინაიდან, მნიშვნელოვანი დარეგულირების გამო, მდინარეების ჩამონადენი ტბაში თითქმის შეწყდა. აგრეთვე, წყლის ბალანსზე გარკვეული გავლენა აქვს წვიმის წყლებს. ზაფხულში წყლის ტემპერატურა უდრის 24-25 °C-ს, ზამთარში იყინება, ყინულოვანი რეჟიმი არასტაბილურია. წყლის მინერალიზაცია 1-1,5 გ/ლ. ტბის ფსკერი დაფარულია მუქი-რუხისფერი, ხოლო ჩრდილოეთით — შავი გოგირდწყალბადის ტალახით, წყალმარჩხ ადგილებში ფსკერი ქვიშიანია. ტბის ნაპირები შემოსილია ლელქაშითა და ისლით, გვხვდება წყალმცენარეები. მდიდარია იქთიოფაუნით. გვხვდება თევზების 40 სახეობა, ბევრია კიბოსნაირნი. ტბის ჩრდილო სანაპიროზე, მდინარე იალპუჰის შეერთების ადგილას, განლაგებულია ქალაქი ბოლგრადი. Енциклопедія українознавства : Словникова частина : [в 11 т.] / Наукове товариство імені Шевченка ; гол. ред. проф., д-р Володимир Кубійович. — Париж ; Нью-Йорк : Молоде життя ; Львів ; Київ : Глобус, 1955—2003. Ресурсы поверхностных вод СССР. Описание рек и озёр и расчёты основных характеристик их режима. — Т. 6. Украина и Молдавия. Вып. 1. Западная Украина и Молдавия (без бассейна р. Днестра). — Л., Гидрометеоиздат, 1978. — 486—487 с. ↑ Ялпуг - самое большое озеро в Украине
ეროვნული სიმდიდრე

ეროვნული სიმდიდრე — სახელმწიფოს ეკონონომიკური ძლიერების ერთ-ერთი მაჩვენებელი, მის განკარგულებაში არსებული წარმოებული და დაგროვებული დოვლათის ერთობლიობა დროის განსაზღვრული მომენტისათვის. ეროვნული სიმდიდრე შედგება საზოგადოების წარსული და თანამედროვე თაობების შრომით შექმნილი და დაგროვილი დოვლათის, აგრეთვე კვლავწარმოების პროცესში ჩართული ბუნებრივი რესურსებისა და სხვა აქტივების (სიმდიდრის) ღირებულებისაგან (ცვეთის გამოკლებით). ცნება „ეროვნული სიმდიდრე“, როგორც ადამიანების მიერ განსაზღვრული დოვლათის დაგროვების შედეგი, წარმოიშვა XVII-XVIII საუკუნეებში (უ. პეტი, ა. სმითი, გ. კინგი და სხვ.) ეროვნული სიმდიდრე პირველად გაიანგარიშეს ინგლისში 1664 წელს, საფრანგეთში — 1789 წელს, აშშ-ში — 1803 წელს, რუსეთში — 1864 წელს, საქართველოში — 1989 წელს. 1947 წლის გაეროს სტრუქტურაში (ნიუ-იორკში) შეიქმნა ეროვნული შემოსავლის და სიმდიდრის საერთაშორისო ასოციაცია. ეროვნულ ანგარიშთა სისტემაში ეროვნული სიმდიდრის დასახასიათებლად იყენებენ ტერმინს „ეკონომიკური აქტივები“, რომელთა არსებითი მახასიათებელია მესაკუთრეთა მიერ მათი ფლობისა და გამოყენების მეშვეობით ეკონომიკური სარგებლის მიღება. ეროვნულ ანგარიშთა კლასიფიკაციის შესაბამისად, ეროვნულ სიმდიდრეში შეაქვთ საწარმოო მარაგები: კაპიტალი, რომელიც არ ექვემდებარება მატერიალურ განზომილებას („გუდვილი“ — მეურნე სუბიექტების კეთილი სახელი, რეპუტაცია), აგრეთვე ის ფასეულობანი, რომლებიც არ გამოიყენება წარმოების ან მოხმარებისათვის (ძვირფასი ლითონები და ძვირფასი ქვები, მათგან დამზადებული საიუველირო ნაწარმი, ანტიკვარული ნივთები, ხელოვნების სხვადასხვა ნიმუშები, კოლექციები და სხვ.) ეკონომიკურ პრაქტიკაში სარგებლობენ ეროვნული სიმდიდრის დინამიკის, დაგროვებისა და განახლების მაჩვენებლებით. მისი ელემენტების გაანგარიშებისას იყენებენ როგორც მიმდინარე სტატისტიკური ანგარიშების და ბუღალტრული აღრიცხვის მონაცემებს, ისე სრული და შერჩევითი გამოკვლევების, ძირითადი კაპიტალის გენერალური და ე. წ. უწყვეტი ინვენტარიზაციის მეთოდებს, აგრეთვე ექსპერტულ შეფასებებს. საბაზრო ეკონომიკის მქონე ქვეყნებში, ეროვნულ ანგარიშთა სისტემის შესაბამისად, ეროვნული სიმდიდრის ყველა ელემენტისათვის მოქმედებს შეფასების ერთნაირი პრინციპი. საერთაშორისო ეკონომიკური ინსტიტუტები მუშაობენ ეროვნულ სიმდიდრეში ისეთი ელემენტების ასასახავად, როგორიცაა პირდაპირი ფინანსური ინვესტიციები (ფინანსურ აქტივებში) და ხანგრძლივი მოხმარების სამომხმარებლო საქონელი (წარმოებულ არაფინანსურ აქტივებში). ამ უკანასკნელის შემადგენლობა არ რეგლამენტირდება და მას დამოუკიდებლად განსაზღვრავს ყოველი ქვეყნის სტატსამსახური. XX საუკუნის ბოლო ათწლეულში მსოფლიო ბანკის ექსპერტების აქტიური მონაწილეობით ფართოდ გავრცელდა ეროვნული სიმდიდრის შემადგენლობის ადამიანისეული კაპიტალის მაჩვენებლით გაფართოების კონცეფცია, ასევე სამუშაოები მისი რაოდენობრივი პარამეტრების დადგენისა და აღნიშნული მაჩვენებლის ეროვნულ ანგარიშთა სისტემის აგების პრინციპებთან მოსარგებად. დაინერგა ადამიანისეული პოტენციალის განვითარების ინდექსი, რომლის მიხედვითაც 2010 წელს მსოფლიოს 169 ქვეყნიდან საქართველოს 74-ე ადგილი ეკავა. საქართველოს ეროვნულმა სიმდიდრემ 2010 წლის შეფასებით შეადგინა დაახლოებით 750 მილიარდი აშშ დოლარი. ეროვნული სიმდიდრის 1/3 ეროვნულ ქონებაზე მოდის, 2/5-ზე მეტი – ადამიანისეულ კაპიტალზე, დანარჩენი კი – ბუნებრივ სიმდიდრეზე. არჩვაძე ი., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 88-89.
თიესტესი

თიესტესი (ბერძ. Θυέστης) ბერძნულ მითოლოგიაში — პელოფსისა და ჰიპოდამეას ძე, ატრევსის ტყუპისცალი. პელოფსის მოდგმა დაწყევლილი იყო მირტილოსის ვერაგული მკვლელობის გამო. თიესტესმა და ატრევსმა დედის, ჰიპოდამეას, ჩაგონებით მოკლეს ქრისიპოსი, პელოფსის და ნიმფა აქსიოქეს ვაჟი. შემდეგ გაიქცნენ მიკენში, სადაც მეფე ევრისთევსის კარს შეაფარეს თავი. როდესაც ევრისთევსი გარდაიცვალა, ძმები ერთმანეთს აეშალნენ მიკენის ტახტისათვის. თიესტესმა აცდუნა ატრევსის მეუღლე აეროპე და მისი დახმარებით მოჰპარა ძმას ოქროს საწმისიანი ბატკანი. წინასწარმეტყველება კი ასეთი იყო: ოქროს საწმისის მფლობელი გახდებოდა ტახტის მემკვიდრე. ზევსი ატრევსის მხარეს დადგა, თიესტესმა დატოვა მიკენი, მაგრამ მაინც არ მოისვენა. მან წააქეზა ატრევსის ვაჟი პლისთენესი, აღმდგარიყო მამის წინააღმდეგ. შეთქმულება გამომჟღავნდა, ატრევსმა დახოცა დამნაშავენი არ იცოდა რა, რომ მათ შორის იყო მისი ძეც. გავიდა ხანი. ატრევსმა განიზრახა შური ეძია ძმაზე. მოიწვია მიკენში, ვითომცდა შესარიგებლად, გაუწყო სუფრა და შეაჭამა წინდაწინ მზაკვრულად მოკლული მისი შვილების ხორცი. როდესაც თიესტესმა გაიგო, რაც მოხდა დაწყევლა ძმა და პელოპიდების მთელი მოდგმა. ორაკულმა განაცხადა, რომ ატრევსს დასჯის თიესტესის ვაჟი, რომელსაც გაუჩენს მისივე ქალიშვილი. იმდენად მძლავრად იყო ჩაბუდებული თიესტესში შურისძიების გრძნობა, რომ მან თავის თავზე აიღო სისხლის აღრევის ცოდვა. როდესაც მისმა ქალიშვილმა პელოპიამ შვა ვაჟი, მას ეგისთოსი შეარქვეს. მართლაც, როდესაც გაიზარდა ეს ეგისთოსი და ოჯახის ამბები შეიტყო, მიკენისაკენ გაეშურა, მოკლა ატრევსი და მამამისი გაამეფა. მოგვიანებით თიესტესი ტახტიდან ჩამოაგდო სპარტის მეფე ტინდარეოსმა, რომელმაც მიკენი ატრევსის ძეს, აგამემნონს დაუბრუნა. ეს ის აგამემნონია, რომლის მეუღლე კლიტემნესტრა ეგისთოსის საყვარელი გახდება და მასთან ერთად ტროადან დაბრუნებულ გამარჯვებულ მეფეს სიცოცხლეს გამოასალმებს. ეს სიუჟეტი აღწერილი არის ესქილეს ორესტეაში. თიესტესის მითოსში აისახა გვაროვნული საზოგადოების კანონები და დამოკიდებულებანი, სისხლის აღების ადათი, ნათესაური ქორწინება, კანიბალიზმის გადმონაშთები, მამათა მიერ ჩადენილი ცოდვების გამო შვილთა პასუხისმგებლობის ხვედრი და სხვა. თიესტესის თემას ეძღვნებოდა სოფოკლესა და ევრიპიდეს ტრაგედიები, რომელთა სათაურებია მხოლოდ შემორჩენილი და სენეკას ქმნილება „თიესტესი“. ტონია ნანა, მითოლოგიური ენციკლოპედია: ყმაწვილთათვის, თბ.: ბონდო მაცაბერიძის გამ-ბა, 2003.
ალბიტი

ალბიტი — შპატური მინერალი. ჩვეულებრივ აქვს თეთრი ფერი. დნობის ტემპარატურა 1100-1120°C-ია. 1050 °C-ზე ზევით გაცხელების შემთხვევაში ალბიტის კრისტალური სიმეტრია ტრიკლინურიდან მონოკლინურში გადადის, ასეთ ფორმას მონოალბიტურსაც უწოდებენ. ↑ J.P. Greenwood, P.C. Hess (1998): Congruent melting of albite: theory and experiment. J. Geophysical Research. 103(B12), 29815-29828 ↑ Monalbite on Mindat
მონიკა კოვეტი

მონიკა კოვეტი (დ. 14 ივლისი, 1976, ბუდაპეშტი, უნგრეთი) — უნგრელი პორნომსახიობი და ფეტიშისტი მოდელი. იგი არის ბისექსუალი. კოვეტს მოგებული აქვს ერთი ჯილდო, გარდა ამისა ნომინირებული იყო სამ ჯილდოზე. 2019 წლის ივნისიდან არის სექს-თერაპერტი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მონიკა კოვეტი მონიკა კოვეტი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში მონიკა კოვეტი — ზრდასრულთა კინოფილმების მონაცემთა ბაზა
ზრდასრულთა კინოფილმების მონაცემთა ბაზა

ზრდასრულთა კინოფილმების მონაცემთა ბაზა (Adult Film Database, ან უბრალოდ AFD) — პორნოგრაფიული ჟანრის ფილმებისა და მსახიობების ბაზა. მასში შეტანილია ფილმთა აღწერა, შინაარსი, აგრეთვე მსახიობთა ბიოგრაფია, ბაზა შექმნა სტუდენტმა 1991 წელს სახელით „Sodomite“. 1999 წელს მისი სახელი შეიცვალა, აგრეთვე შეიცვალა ვებ-გვერდის მისამართიც, ამჟამად ბაზის ვებ-გვერდია:AdultFilmDatabase.com . 2019 წლის მარტის მონაცემებით ბაზაზე 100 000 ფილმი და 60 000 მსახიობია. ოფიციალური საიტი
ჰავანა ჯინჯერი

ჰავანა ჯინჯერი (ინგლ. Havana Ginger; დ. 27 თებერვალი, 1984, ლოს-ანჯელესი, აშშ) — აფრო-ამერიკელი პორნომსახიობი და სტრიპტიზიორი. მისი დებიუტი შედგა 2004 წელს, 20 წლის ასაკში. პორნომსახიობია მისი ტყუპი და სავანა ჯინჯერი. მან მონაწილეობა მიიღო 220 სხვადასხვა ფილმში. იგი მუშაობდა უამრავი სტუდიისათვის, მათ შორის არიან: West Coast Productions, Black Ice და Platinum X Pictures. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჰავანა ჯინჯერი ჰავანა ჯინჯერი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
მარგო რუსო

იულია პოდმოსკოვა, ცნობილია ფსევდონიმით მარგო რუსო (დ. 20 მაისი, 1986) — რუსი პორნომსახიობი. კარიერა დაიწყო 2011 წელს, 25 წლის ასაკში. როგორც პორნომსახიობი აქტიური იყო 2011-2013 წლებში, ხოლო როგორც მსახიობი 2011-2019 წლებში. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მარგო რუსო მარგო რუსო კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში iafd.com
დედაჩემის ჭრილობა

დედაჩემის ჭრილობა (თურქ. Annemin Yarası) — 2016 წლის თურქული დრამატული ფილმი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. სიუჟეტი ვითარდება ბოსნიის ომის დროს. 18 წლის მუსლიმ გოგონას გააუპატიურებს სერბი მეთაური, გოგონა ეძებს თავის მშობლებს. მერიემ უზერლი — მარია ოზან გიუვენი — ბორისლავი ოქან იალაბიქი — მირსადი ბელჩიმ ბილგინი — ნერმა ბორა აქაში — სალიჰი საბინა არჯულა აიჩა ერენი მეჰმეთ ერგენი — იჰსანი „Annemin Yarası“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
სუვათი

სუვათი (აზერ. Suvat) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში. სუვათი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azerbaijan Development Gateway. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2005-12-25. ციტირების თარიღი: 2019-07-11.
თარხანლი

თარხანლი (აზერ. Tərxanlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში. თარხანლი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azerbaijan Development Gateway. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2005-12-25. ციტირების თარიღი: 2019-07-11.
თაზაქენდი (ლაჩინი)

თაზაქენდი (აზერ. Təzəkənd, სომხ. Նորաշենիկ) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში. თაზაქენდი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azerbaijan Development Gateway. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2005-12-25. ციტირების თარიღი: 2019-07-11.
თურაბი

თურაბი (აზერ. Turaby) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში. თურაბი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azerbaijan Development Gateway. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2005-12-25. ციტირების თარიღი: 2019-07-11.
კინსი ვოლანსკი

კინსი ვოლანსკი (დ. 30 აგვისტო, 1996, კალიფორნია, აშშ) — ამერიკელი მოდელი, მსახიობი და ყოფილი პორნომსახიობი. არის ქრისტიანი. ცნობილი გახდა მას შემდეგ რაც მოახერხა სტადიონზე შეჭრა უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგის 2018-19 წლების ფინალურ შეხვედრის დროს. ჰყავს ერთი ძმა. არის ცნობილი იუთუბერის, ვიტალი ზდოროვეცკის მეგობარი გოგონა 2018 წლიდან. 2019 წლის 1 ივნისს გამართული ჩემპიონთა ლიგის ფინალის დროს იგი შეიჭრა მოედანზე. ეს მოხდა მატჩის მე-18 წუთზე. მოგვიანებით უეფამ იგი დააჯარიმა 15 ათასი ევროს ოდენობით. ↑ ჩემპიონთა ლიგის ფინალზე მოედანზე ნახევრადშიშველი ამერიკელი მოდელი შევარდა ↑ უეფამ ამერიკელი მოდელი დააჯარიმა ბიოგრაფია დაარქივებული 2019-06-07 საიტზე Wayback Machine.
თავფარავნის ეკლესია

თავფარავნის ეკლესია — ქართული ხუროთმოძღვრებისა და ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი სამცხე-ჯავახეთის მხარეში, ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტის სოფელ როდიონოვკაში (თავფარავანი). ტაძარი სტილისტური ნიშნებით თარიღდება X-XI საუკუნეების მიჯნით. ეკლესია დგას სოფელ როდიონოვკის შუაგულში. იგი დარბაზული ტიპის ეკლესიების რიგს განეკუთვნება. 2006 წლამდე ძლიერ დაზიანებული იყო. ნაგებობა შიგნიდან და გარედან შემოსილია სწორად ნაწყობი, მოვარდისფრო და ღვინისფერი სუფთად გათლილი ქვის კვადრებით. გეგმით სწორკუთხა ეკლესიას აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდი აქვს. გრძივი კედლები სამ ნაწილად არის დანაწევრებული პილასტრების ორი წყვილით, რომელზეც ამოყვანილ საბჯენ თაღებს ეყრდნობოდა გადამხური კამარა. ინტერიერში საკმაოდ გამოსარჩევია იმპოსტების მორთულობა. ფასადების დიდი დაუნაწევრებელი სიბრტყეები აქცენტირებულია დეკორატიული ელემენტებით. ჩრდილოეთის ფასადი სადაა. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. სამხრეთის ფასადზე ორი სარკმელია, რომლებიც სრულდება თავსართებით. სამხრეთის კარის თავზე მოთავსებული არქიტრავი მორთულია გეომეტრიული სახის ორნამენტებით შესრულებული ფიგურებით და ჯვრის გამოსახულებებით. ორნამენტებია შემონახული თავდაპირველი სახის კარნიზებისა და სარკმელების არქივოლტებზეც. ეკლესიას გააჩნია წარწერები. ერთი მათგანი იკითხება შემდეგნაირად: „ქრისტე შეიწყალე პავლე“. ძეგლის რესტავრაცია მიმდინარეობდა 2006 წელს. თავფარავნის ეკლესიას 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია. დადიანიძე ც., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 446. ↑ საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება № 665, 2006 წლის 7 ნოემბერი, ქ. თბილისი, კულტურის ზოგიერთი უძრავი ძეგლისათვის ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის მინიჭების შესახებ. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-07-01. ციტირების თარიღი: 2019-07-12.