laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
მწვანე ხავსის სოკო

მწვანე ხავსის სოკო (ლათ. Xerocomus subtomentosus) — საჭმელი სოკო ხავსის სოკოს (ლათ. Xerocomus) გვარისა. ზოგიერთ კლასიფიკაციაში მას და ისევე როგორც ხავსის სოკოს მთლიან გვარს აერთიანებენ ბოლეტუსის (ლათ. Boletus) გვარში და შესაბამისად მოიხსენიებენ როგორც Boletus subtomentosus. ყველაზე გავრცელებული სახეობაა ხავსის სოკოს გვარიდან. პირველად აღწერა შვედმა ბოტანიკოსმა კარლ ლინემ 1753 წელს როგორც Boletus subtomentosus. სამეცნიერო სინონიმები: Boletus subtomentosus L., 1753 basionym Leccinum subtomentosum (L.) Gray, 1821 Rostkovites subtomentosus (L.) P. Karst., 1881 Versipellis subtomentosus (L.) Quél., 1886 და სხვა. Boletus crassipes Schaeff., 1774 Boletus cupreus Schaeff.,1774 Boletus lanatus Rostk., 1844 Boletus pannosus Rostk., 1844 Boletus striipes Fr., 1874 Boletus leguei Boud., 1894 ქუდის დიამეტრი — 3—10 სმ-მდე (1 ზოგჯერ 16 სმ-მდეც კი), ბალიშისებრ-ამოზნექილი, ხავერდოვანი, ქუდის ფერი — მონაცრისფრო ან ზეთისხილისფერ-წაბლისფერი. რბილობი თეთრი, გადატეხვისას ჰაერზე ოდნავ ლურჯდება. ჰიმენოფორი — შეზრდილი, მოყვითალო, ზეთისხილისფერ-ყვითელი, ხელის დაჭერისას ოდნავ ლურჯდება. ზრდასრულ სოკოებს გააჩნიათ მსხვილკუთხოვანი ფორები. ფეხი — ცილინდრული, მთლიანი; ყვითელი, ზოგჯერ მოწითალო. სიგრძე — 4-10 სმ, სიგანე — 1- 2, ბოჭკოვანი, მუქი-წაბლისფერი ბადით. სპორების ფხვნილი — მოწაბლისფრო, სპორების ზომა — 12×5 მკმ, თითისტარისებრი. იზრდება მრავალფეროვან ტყეებში, ხშირად ველობებზე, გზის პირებზე, ერთეულებად ან ჯგუფებად. ზოგჯერ გვხვდება ჭიანჭველების ბუდეებზე. მიკორიზას ქმნის როგორც ფოთლოვან, ისე წიწვოვან ხეებთან. კოსმოპოლიტია, გავრცელებულია ევროპაში, ჩრდილოეთ და სამხრეთ ამერიკაში, ავსტრალიაში, კუნძულ კალიმანტანზე. შედის სუბარქტიკულ და სუბალპურ ზონებში. სეზონი — ზაფხულ-შემოდგომით. საჭმელი სოკოა, გამოიყენება ახალი, გამხმარი, დამწნილებული და დამარილებული. გახმობისას შავდება. ჭრელი ხავსის სოკო — ქუდის კანქვეშ გააჩნია თხელი პიგმენტური შრე (ვარდისფერი ან წითელი). Xerocomus ferrugineus — უფრო მუქი შეფერილობის, ხშირად ითვლება მწვანე ხავსის სოკოს ნაირსახეობად. Boletus impolitus — გააჩნია უფრო მსხვილი, მასიური ფეხი, (დათვისსოკოს ფეხის მსგავსი), ღია მოყვითალო შეფერილობის. Грибы СССР. — М.: „Мысль“, 1980. Лессо Т. Грибы, определитель / пер. с англ. Л. В. Гарибовой, С. Н. Лекомцевой. — М.: „Астрель“, „АСТ“, 2003. — С. 193. — ISBN 5-17-020333-0. Справочник-определитель: Грибы / отв. за выпуск Ю. Г. Хацкевич. — Мн.: Харвест, 2002. — С. 110. — 480 с. — 7000 экз. — ISBN 985-13-0913-3. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მწვანე ხავსის სოკო მწვანე ხავსის სოკო MycoBank-ზე (ინგლისური) ↑ Linnaeus C (1753). „Tomus II“, Species Plantarum (la). Stockholm: Laurentii Salvii, გვ. 1178.  ↑ 2.0 2.1 БСЭ1 & 1926—1947. sfn error: no target: CITEREFБСЭ11926—1947 (help) ↑ ტაქსონომია საიტზე www.mycobank.org ↑ ნახუცრიშვილი ივ., საქართველოს სოკოები / რედ. და თანაავტ. არჩ. ღიბრაძე, თბ.: „ბუნება პრინტი“ და საქართველოს ბუნების შენარჩუნების ცენტრი, 2006. — გვ. 66, ISBN 99940-856-1-1. ↑ Phillips, Roger (2010). Mushrooms and Other Fungi of North America. Buffalo, NY: Firefly Books. ISBN 978-1-55407-651-2.
სარჩობელაზედ

სარჩობელაზედ — ქართველი მწერლის ილია ჭავჭავაძის მოთხრობა ის ილია ჭავჭავაძის ერთ-ერთი ყველაზე განსაკუთრებული პროზაული ტექსტია, მიუხედავად იმისა, რომ მოთხრობა მოცულობით პატარაა, მრავალ პრობლემას მოიცავს და მრავალ პრობლემურ საკითხს სვამს. ადამიანთა სისასტიკე, საზოგადოების გულგრილობა, ინდივიდისა და საზოგადოების დაპირისპირება და პიროვნების ძალიან რთული ბედისწერა რეალობაში, სადაც არავის სურს მისი გაგება. სარჩობელაზედ / ილია ჭავჭავაძე სარჩობელაზედ #წიგნებისთაროMEDIA
აბასალი

აბასალი შეიძლება აღნიშნავდეს: აბასალი — სოფელი აზერბაიჯანში, იარდიმლის რაიონში აბასალი — სოფელი აზერბაიჯანში, ნეფთჩალის რაიონში
ბოდვა (ფილმი)

ბოდვა — რეჟისორ თორნიკე ბზიავას 2003 წლის ქართული ფილმი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ომის აბსურდული ვითარება, სადაც ადამიან კარგავს ურთიერთობის უნარს, ფასეულობებს. იონესლოსეული აბსურდის ჟანრში მონათხრობი კაცისა და ქალის ამბავი, რომლებმაც დაკარგეს რეალობის შეგრძნება. მიუხედავად გამუდმებული დაპირისპირებისა, მათ არ შეუძლიათ უერთმანეთოდ. ომი დამთავრდა, მაგრამ ისინი რჩებიან ცალკე, იზოლირებულ სამყაროში – იქ სადაც არ არის შიში, იქ სადაც სიჩუმეა. თამარ ბზიავა ვანო თარხან-მოურავი ლია კაპანაძე დავით გოგიბედაშვილი იმედა არაბული
Portal

Portal — თავსატეხი ვიდეო თამაში, პირველი პირის ხედვით, რომელიც შექმნა და გამოსცა ამერიკულმა კომპანია Valve Corporation-მა კომპლექტში სახელწოდებით „The Orange Box“ 2007 წლის 10 ოქტომბერს Xbox 360-ისა და პერსონალური კომიუტერებისთვის. იმავე წლის 11 დეკემბერს გამოვიდა PlayStation 3-ის პლატფორმისთვის. Steam (ინგლისური) — Steam-ის ოფიციალური საიტი. Valve (ინგლისური) — Valve Corporation-ის ოფიციალური საიტი. Steam (ინგლისური) — Portal Steam-ის მარკეტზე.
ჯალილ-ბექ ბაგდადბეკოვი

ჯალილ-ბექი ამრახ ოღლი ბაგდადბეკოვი (აზერ. Cəlil bəy Bağdadbəyov; დ. 1887, შუშა — გ. 21 აპრილი, 1951, ბაქო) — აზერბაიჯანელი საბჭოთა თეატრის მსახიობი. ტაჯიკეთის, თურქმენეთისა და აზერბაიჯანის დრამატურგიული თეატრების რეჟისორი. აზერბაიჯანის სსრ-ის დასახურებული არტისტი (1943). ილიას ეფენდიევის ბიძა (დედის ძმაა). ჯალილ-ბექ ბაგდადბეკოვი დაიბადა 1887 წელს ქალაქ შუშაში არისტოკრატთა ოჯახში. საგვარეულო ტრადიციის შესაბამისად მიიღო სასულიერო განათლება, შეისწავლა არაბული და სპარსული ენები. დაწყებითი განათლება მიიღო შუშინსკის რეალურ სასწავლებელში. 1910 წლიდან თეატრალური დასის „ნიჯატის“ კოლექტივის წევრი. მონაწილებდა საოპერო და დრამატულ სპექტაკლებში. ასრულებდა ქალის პარტიებსაც. ბაგდაბეკოვმა მაღალოსტატურად შეასრულა ისეთი როლები, როგორებიცაა ლეილი და ხურშუდ ბანუ ოპერებში „ლეილი და მეჯნუნი“ „შაჰ აბასი და ხუშუდ ბანუ“. შედეგად შეასრულა იბნ სალამანის, ლეილის მამის („ლეილი და მეჯნუნი“), სულეიმანის («„რშიდ მალ ალან“) როლი. სხვადასხვა წყაროებში მითითებულია არაერთი მსახიობის გვარი, რომელთაც სცენაზე გააცოცხლეს განათლებული ქალების სახეები. ისტორიას ახსოვს მათი სახელები: ჯალილ-ბექი ბაგდადბეკოვი, მირმახმუდ კიაზიმოვსკი, ალეკპერ სუხეილი. არის ერთაქტიანი პიესების, ვოდევილების და მუსიკალური კომედიების, აგრეთვე პატრიარქალურ-ფეოდალური წესებისა და რევოლუციამდელი ბურჟუაზიული საზოგადოების ყოფის შარჟების ავტორი. ბაგდაბეკოვმა ტაჯიკეთში დაწერა კომედია „იშანი და კომკავშირელი“ (1929). გარდაიცვალა 1951 წლის 21 აპრილს ბაქოში. ↑ РРФ Азербайджана, ф. 27, 82 ед. хр., 1912—1949. ↑ İlham Rəhimli. Azərbaycan Teatr Ensiklopediyası (неопр.). — Azərnəşr, 2016. — Т. I. — С. 269.
ძუძუანას მღვიმე

ძუძუანას მღვიმე — კარსტული წარმოშობის მღვიმე საქართველოში, ჭიათურის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს სოფელ მღვიმევის ტერიტორიაზე, მდინარე ყვირილის მარჯვენა შენაკადის ნეკრისის მარჯვენა ნაპირზე, ზღვის დონიდან 515 მ სიმაღლეზე. წარმოადგენს მრავალფენიან (ზედა პალეოლითიდან ადრინდელ ბრინჯაოს ხანამდე) მღვიმენამოსახლარს. აღმოაჩინეს 1966 წელს არქეოლოგ დავით თუშაბრამიშვილის ხელმძღვანელობით. ძუძუანას მღვიმის სიღრმეა 160 მ, შესასვლელის სიგანე 22 მ, სიმაღლე 10–15 მ. საერთო სიგრძე 175 მ. იგი მსოფლიომ გაიცნო მას შემდეგ, რაც აქ უძველესი, ადრეული ზედაპალეოლითური 34 000 წლის წინანდელი სელის ძაფი იპოვეს, რომელიც მსოფლიო მნიშვნელობისაა. გათხარეს 8 ლითოლოგიური ფენა, რომლის საერთო სისქეა 3,5 მ. ქვედა ფენა სტერილური აღმოჩნდა, მომდევნო 4 ფენა შეიცავდა ზედა პალეოლითური ხანის კლასიკურ ნიმუშებს. V–VII ფენების მასალა არქაული ტექნიკითაა შესრულებული და ახლოს დგას დასავლეთ საქართველოს ზედა პალეოლითურ ძეგლებთან. მოპოვებულია აგრეთვე გვიანდელი პლეისტოცენური ფაუნის ნაშთებიც, მათ შორის: მურა დათვის, მღვიმური დათვის, ბიზონის, გარეული ცხენის, ჯიხვი და სხვა. ზედა 3 ფენა შეიცავდა ენეოლით-ადრინდელი ბრინჯაოს ხანის მასალას. 1966–75 წლებში ძუძუანას მღვიმეში კვლევა-ძიებას აწარმოებდა არქეოლოგი დავით თუშაბრამიშვილი. ამ დროს მღვიმეში გაივლო ნულოვანი ხაზი და აიგეგმა 1 X 1 მ კვადრატები, გაკეთდა ორი საძიებო თხრილი. №1 (მღვიმის შიგნით) და №2 (მღვიმის შესასვლელთან), რომელთა მეშვეობით შესაძლებელი გახდა მღვიმის სტრატიგრაფიის დადგენა. დადასტურდა შემდეგი კულტურული ფენები: I ენეოლით-ადრებრინჯაოსა და II ზედაპალეოლითური პერიოდის. I კულტურული ფენა გაითხარა A-I 18–18. კვადრატებში, სადაც ფენის სისქე მერყეობდა 0,60 მ-იდან 1,0 მ-მდე. ახალი ეტაპი ძუძუანას შესწავლის საქმეში დაიწყო 1983 წელს თენგიზ მეშველიანის ხელმძღვანელობით, რომელიც შეეცადა შეემოწმებინა ადრე არსებული მონაცემები და ახლებულად განიხილა ძუძუანას და ზოგადად საქართველოს ზედაპალეოლითური კულტურა. 1987–89 წლებში მღვიმეში ჩატარდა გეოლოგიური და პალინოლოგიური კვლევები. ↑ წიქარიშვილი კუკური, საქართველოს კარსტული მღვიმეები, თბ., 2013 ↑ 2.0 2.1 თუშაბრამიშვილი დ., ყვირილის ხეობის არქეოლოგიური ექსპედიციის 1966 წელს ჩატარებული სამუშაოების ანგარიში. სსმე, ტ. I, 3-11, თბ. 1969 ↑ ძუძუანას მღვიმე / ღირსშესანიშნაობები. kutaisipost.ge ↑ Тушабрамишвили Д., Векуа А. Палеолит Грузии, в «Четвертичная система Грузии», 178-197, Тб., 1982 ↑ მეშველიანი თ., დასავლეთ საქართველოს ზედაპალეოლითის „ადრეული ხანის“ ძეგლების რაობისათვის, სსმმ, ტ. XL-B, „მეცნიერება“, 13-31, თბ., 1989
ბოლო დღე

ბოლო დღე — რეჟისორ ნიკა გელაშვილის 2002 წლის ფილმი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ამბავი ბანალურია, თემა გაცვეთილი, პერსონაჟი მოსაწყენი, ფინალი უინტერესო. ასეთ ფილმებს აღარ იღებენ და აღარც უყურებენ. ამ ფილმების დღეები დათვლილია. ეს "ბოლო დღეა". გიორგი კივილაძე პრიზი საუკეთესო რეჟისურისთვის. პრიზი საუკეთესო არტისტული ნამუშევრისთვის – სტუდენტური სპექტაკლებისა და ფილმების ფესტივალი "დებიუტი" 2002 წელი. ჟიურის სპეციალური პრიზი – სარდაფის ახალგაზრდული ფილმების ფესტივალი 2003 წელი. „ბოლო დღე“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია
დავით თუშაბრამიშვილი

დავით მიხეილის ძე თუშაბრამიშვილი (დ. 1 ივნისი, 1922, სოფ. შრომა, ახლანდელი ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტი — გ. 20 ივლისი, 1992) — ქართველი არქეოლოგი და პედაგოგი. საქართველოს და კავკასიის ძველი ქვის ხანის მკვლევარი. ისტორიის მეცნიერებათა კანდიდატი, საქართველოს კულტურის დამსახურებული მუშაკი. დავით თუშაბრამიშვილი იყო საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის მეცნიერ-თანამშრომელი (1955–1970), არქეოლოგიის განყოფილების ხელმძღვანელი (1973–1989) და წამყვანი მეცნიერ-თანამშრომელი (1989–1992), საქართველოს არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის ქვის ხანის სექტორის ხელმძღვანელი (1984–1987) და უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი (1989–1992). სხვადასხვა დროს ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას. იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტის არქეოლოგიის კათედრის დოცენტი. თუშაბრამიშვილის სახელთან დაკავშირებულია ქვის ხანის მრავალი ძეგლის აღმოჩენა-შესწავლა; მუზეუმის არქეოლოგიური განყოფილების ქვის ხანის უმდიდრესი ფონდის შექმნა, მუზეუმის არქეოლოგიურ გამოფენაზე ქვის ხანის ექსპოზიცია; საქართველოში ქვის ხანის სპეციალისტების აღზრდა. ადგილობრივ და საზღვარგარეთ გამოქვეყნებული აქვს მრავალი სამეცნიერო მონოგრაფია და სტატია. მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა „საქართველოს სსრ წითელი წიგნის“ მომზადებასა და გამოქვეყნებაში. თუშაბრამიშვილის აღმოჩენებსა და ნაშრომებს განსაკუთრებული მნიშვნელობა ენიჭება საქართველოსა და კავკასიაში პირველყოფილი ადამიანის საზოგადოების განვითარებისა და განსახლების შესწავლაში. მიღებული აქვს მთავრობის საპატიო სიგელები, აკადემიკოს ივანე ჯავახიშვილის მედალი და სხვა. თეთრი მღვიმე (რედაქტორი). თბ., 1994; ძველი ქვის ხანის მღვიმე-ნამოსახლარები წყალწითელას ხეობაში (რედაქტორი). თბ., 1992; გვარჯილას-კლდის პალეოლითური ნაშთები. თბ., 1960. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. — გვ. 136. დავით თუშაბრამიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ხილი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ხილი შეიძლება აღნიშნავდეს: ხილი — ზოგიერთი მცენარის საჭმელად ვარგისი ნაყოფი; ხილი — სოფელი აზერბაიჯანში, მასალის რაიონში; ხილი — დაბა აზერბაიჯანში, ნეფთჩალის რაიონში.
ყირმიზიქენდი

ყირმიზიქენდი შეიძლება აღნიშნავდეს: ყირმიზიქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, ნეფთჩალის რაიონში ყირმიზიქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, ტერტერის რაიონში ყირმიზქენდი — სოფელი საქართველოში, მარნეულის მუნიციპალიტეტში
ჰასანაბადი

ჰასანაბადი შეიძლება აღნიშნავდეს: ჰასანაბადი — დაბა აზერბაიჯანში, ნეფთჩალის რაიონში ჰასანაბადი — სოფელი აზერბაიჯანში, შუშის რაიონში
ბროდვეი–45

ბროდვეი–45 — გიორგი მასხარაშვილის 2006 წლის ფილმი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ახალგაზრდა მხატვარი თბილისიდან ნიუ–იორკში ჩადის. იქ კიდევ ერთ თავის მსგავს ქართველს ხვდება და იწყება მათი თავგადასავლები უცნობ ქალაქში. სანდრო ჩიქოვანი მიშა მესხი „ბროდვეი–45“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია
ასთანლი (ნეფთჩალა)

ასთანლი (აზერ. Astanlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ნეფთჩალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 965 კაცი (2009). Astanlı (as Astanly) GEOnet სახელების სერვერზე
აშაღი-ყარამანლი

აშაღი-ყარამანლი (აზერ. Aşağı Qaramanlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ნეფთჩალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1810 კაცი. აშაღი-ყარამანლი GEOnet სახელების სერვერზე
აშაღი-სურა

აშაღი-სურა (აზერ. Aşağı Surra) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ნეფთჩალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 4338 კაცი (2009). აშაღი-სურა GEOnet სახელების სერვერზე
ბალა-სურა

ბალა-სურა (აზერ. Bala Surra) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ნეფთჩალის რაიონში. ბალა-სურა GEOnet სახელების სერვერზე
ბალიჯალი

ბალიჯალი (აზერ. Ballıcalı) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ნეფთჩალის რაიონში. Balıcallı (as Ballydzhaly) GEOnet სახელების სერვერზე
ბუზი (ფილმი)

ბუზი — რეჟისორ გია ცინცაძის 1996 წლის ფილმი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ფილმში ნაჩვენებია ბუზის თვალით დანახული ადამიანთა ცხოვრების კომიკური და ტრაგიკული ეპიზოდები. ბოლოს, ბუზი ქვიშაში მოთამაშე ბავშვების მსხვერპლი ხდება. გიორგი ხობუა გელა გაბედავა გიგა ბოკერია ნატო ებანოიძე ქეთი კანტიძე ირაკლი მეტრეველი ტელეფილმების I რესპუბლიკური ფესტივალის პრიზი საუკეთესო კომედიური ფილმისათვის. ↑ ეროვნული ფილმოგრაფია ბუზი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ბეშთალი (ნეფთჩალა)

ბეშთალი (აზერ. Beştalı) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ნეფთჩალის რაიონში. ↑ Belediyye Informasiya Sistemi Azerbaijani. დაარქივებულია ორიგინალიდან — September 24, 2008.
პირველი მაიაქი

პირველი მაიაქი (აზერ. 1 №-li Mayak) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ნეფთჩალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1015 კაცი. პირველი მაიაქი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ http://www.azerpost.az/?options=content&id=188
ბირინჯი-ყარალი

ბირინჯი-ყარალი (აზერ. Birinci Qaralı) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ნეფთჩალის რაიონში. ბირინჯი-ყარალი GEOnet სახელების სერვერზე
ნობელის პრემიის ლაურეატი სახელმწიფოსა და მთავრობის მეთაურების სია

ნობელის პრემიის ლაურეატი სახელმწიფოსა და მთავრობის მეთაურების სიაში წარმოდგენილია 29 სახელმწიფოსა და მთავრობის მეთაურის ჩამონათვალი, რომლებმაც მიიღეს ნობელის პრემია. უინსტონ ჩერჩილის გარდა, რომელმაც მიიღო ლიტერატურის პრემია, ყველა დანარჩენებს გადაეცათ ნობელის მშვიდობის პრემია. The Nobel Peace Prize has been awarded to 15 heads of state or government ↑ Theodore Roosevelt ↑ Woodrow Wilson ↑ Hjalmar Branting ↑ Winston Churchill ↑ Willy Brandt ↑ Anwar al-Sadat ↑ Menachem Begin ↑ Oscar Arias Sánchez ↑ Mikhail Gorbachev ↑ F.W. de Klerk ↑ Yitzhak Rabin ↑ Yasser Arafat ↑ Kim Dae-jung ↑ Barack H. Obama ↑ Ellen Johnson Sirleaf ↑ Juan Manuel Santos ↑ Abiy Ahmed Ali ↑ Auguste Beernaert ↑ Léon Bourgeois ↑ Aristide Briand ↑ Gustav Stresemann ↑ Lester Bowles Pearson ↑ Eisaku Sato ↑ Lech Walesa ↑ Nelson Mandela ↑ Shimon Peres ↑ José Ramos-Horta ↑ Jimmy Carter ↑ Martti Ahtisaari
ბოათი (ნეფთჩალი)

ბოათი (აზერ. Boyat) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ნეფთჩალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2472 კაცი. ბოათი GEOnet სახელების სერვერზე
დორდლარი (ბოათი)

დორდლარი (აზერ. Dördlər) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ნეფთჩალის რაიონში. Dördlər (as Dortlyar) GEOnet სახელების სერვერზე
დორდლარი (ხოლი)

დორდლარი (აზერ. Dördlər) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ნეფთჩალის რაიონში. დორდლარი GEOnet სახელების სერვერზე
ტარიელ ხარხელაური

ტარიელ ხარხელაური (დ. 11 დეკემბერი, 1946, სიმონიანთხევი) — ქართველი პოეტი. ტარიელ პავლეს ძე ხარხელაური დაიბადა 1946 წლის 11 დეკემბერს, თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ სიმონიანთხევში, იქვე დაამთავრა საშუალო სკოლა. იყო მეცხვარე და წერდა ლექსებს სკოლის მოსწავლეობის პერიოდიდან. პირველად ლექსების გამოქვეყნებაში დაეხმარნენ მეუღლე, მარინა და კომპოზიტორი იაკობ ბობოხიძე, რის შემდეგაც მისი პოეზია საქვეყნოდ გახდა ცნობილი. 1976 წელს, 30 წლის ასაკში ჩააბარა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის (თსუ) ფილოლოგიის ფაკულტეტზე. მეორე კურსიდან საბუთები გადაიტანა დაუსწრებელი სწავლების განყოფილებაზე და ასე დაამთავრა უნივერისტეტი. 2004 წლის 3 სექტემბერს მოკლეს მისი შვილი, 23 წლის ბექა, რამაც უმძიმესი სულიერი ტრავმა დაამჩნია პოეტს, იგი გეგმავდა შეეწყვიტა ლექსების წერა, მაგრამ ახლობლებმა გადააფიქრებინეს. [წყარო არ არის მითითებული 377 დღე] 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებზე იყო პარტიია „თამაზ მეჭიაური - ერთიანი საქართველოსთვის“ პარტიული სიის მეორე ნომერი. მისი მეუღლე, მარინა ხარხელაური იყო თიანეთის მუნიციპალიტეტის მერის მოადგილე. ჰყავს ორი ქალიშვილი: გვანცა და სოფი, ასევე - შვილიშვილები. წუთისოფლის სიმფონია (ლექსები), თბ. : შპს „საგამომცემლო სახლი ქართული ელიტა“ : [ნუგზარ ჭიაბერაშვილი], 2012 (შპს „გამომცემლობა გრიფონის“ სტ.) 100 ლექსი, თბ. : ინტელექტი, 2012 მინდვრის ფსალმუნები (პოემა, ლექსები, წერილები), თბ. : „ეროვნული მწერლობის“ გამ-ბა და სტ., 2008 — ISBN 978-9941-0-0747-7 აქ ბინდისფერი გასრულდა ჭალა (ლექსები), თბ. : „ეროვნული მწერლობის“ გამ-ბა და სტ., 2005 — ISBN 99940-0-590-1 იქ, მიღმა… (ლექსები), თბ. : ლომისი, 1998 საიდან მოველ, ვინა ვარ (ლექსები), თბ. : მერანი, 1985 წყალი საკალმახე (ლექსები), საბჭ. საქართველო, ქუთაისის ფილიალი, 1978 2010 — პრემია „საგურამო“, პოეზიის ნომინაციაში 2017 — თიანეთის საპატიო მოქალაქე (შემდგომში უარი თქვა) 2020 — კონსტანტინე გამსახურდიას სახელობის მედალი 2022 — ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენი „ქართული პოეზიის განვითარებაში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისათვის, ხალხური შემოქმედებითი ტრადიციების ღირსეული გაგრძელებისათვის, წარჩინებული საზოგადოებრივი მოღვაწეობისათვის“ ტარიელ ხარხელაური — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ტარიელ ხარხელაურის ლექსები დაარქივებული 2017-09-14 საიტზე Wayback Machine. ტარიელ ხარხელაური - ხევსური პოეტი დიდი ტრაგედიით Tariel Kharkhelauri (ტარიელ ხარხელაური) ↑ „თამაზ მეჭიაური — ერთიანი საქართველოსთვის“ პარტიული სია. ცესკო. ციტირების თარიღი: 23 თებერვალი, 2021.[მკვდარი ბმული] ↑ ტარიელ ხარხელაური. გამომცემლობა „ინტელექტი“. ციტირების თარიღი: 23 თებერვალი, 2021 ↑ „ილიაობა“ საგურამოში // „ლიტერატურული გაზეთი“, თბ., 12–25 ნოემბერი, 2010, № 38, გვ. 14. ↑ „რატომ თქვა უარი ტარიელ ხარხელაურმა „თიანეთის საპატიო მოქალაქეობაზე““. mtisambebi.ge. ციტირების თარიღი: 25 დეკემბერი, 2022. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ „აბაშის მერია ტარიელ ხარხელაურს კონსტანტინე გამსახურდიას სახელობის მედლით აჯილდოებს“. www.interpressnews.ge. ციტირების თარიღი: 25 დეკემბერი, 2022. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ „სალომე ზურაბიშვილმა პოეტი ტარიელ ხარხელაური ბრწყინვალების ორდენით დააჯილდოვა“. 1tv.ge. ციტირების თარიღი: 25 დეკემბერი, 2022. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება)
წერო

წერო (ლათ. Grus) — ფრინველების გვარი წეროსნაირთა რიგისა. მოცავს ათ სახეობას, რომლებიც მსოფლიოს ყველა კონტინენტზე გვხვდებიან ანტარქტიდის გარდა. წეროები დიდი ზომის ფრინველები არიან, სხეულის სიგრძეა 90–155 სმ, ფრთის შლილი 150–240 სმ. მასა 2000–11000 გრამი. წეროს გრძელი კისერი და ფეხები აქვს და ყარყატთან და ყანჩასთან შედარებით მოკლე ნისკარტი. შეფერილია შავ, რუხ ან თეთრ ტონებში, ზოგ სახეობას აქვს წითელი შტრიხებიც თავის ზედა ნაწილში. ბინადრობენ ძირითადად ნოტიო ადგილებში, წყალსატევებისპირა ლერწმებში, ჭაობებში, ასევე ველებზე, მდინარების ხეობებსა და ტყეებში. ყარყატებისგან განსხვავებით ბუდეს ხეებზე არ იკეთებენ. საქართველოში გავრცელებულია წეროტურფა (ლათ. Grus virgo) და რუხი წერო (ლათ. Grus nigra), რომლის პოპულაციაც მეტად მცირდება, შეტანილია საქართველოს „წითელ წიგნში“. ჟორდანია რ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 309-310.
ბოთე (ფილმი)

„ბოთე“ — 1995 წლის მოკლემეტრაჟიანი ქართული მხატვრული ფილმი, რომლის რეჟისორია ოთარ ბაღათურია. ფილმში მონაწილეობენ ენვერ ბაღათურია, ინგა ფაღავა და ბერდია ინწკირველი. სცენარი ეკუთვნით ოთარ ბაღათურიას და ი. ხაბაზს. ენვერ ბაღათურია ინგა ფაღავა ბერდია ინწკირველი „ბოთე“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია
მასპინძელი (ფილმი)

მასპინძელი (ინგლ. Host) — 2020 წლის ბრიტანული, საშინელებათა ფილმი, რომლის რეჟისორია რობ სვეიჯი. გადაღებულია Savage- ის, Gemma Hurley- სა და Jed Shepherd- ის მიერ დაწერილი სცენარის მიხედვით. ფილმში მონაწილეობენ ჰეილი ბიშოპი, ჯემა მური, ემა ლუის ვები , რადინა დრანდოვა და კეროლაინ ვარდი COVID-19- ის პანდემიის გამო, კარანტინში მყოფმა, მეგობრების ჯგუფმა გადაწყვიტა zoom-ში საუბარი. ჰეილიმ დაიქირავა ქალი სახელად სეილანი რომელიც სეანსებს ატარებდა სულებთან . ერთ-ერთი მეგობარი, ტედი ტოვებს ჩატს სეანსის დაწყების დროს რადგან წასვლა უწევს. სეანსის დროს ჯემა, აცხადებს, რომ კონტაქტი აქვს მეგობართან რომელმაც თავი მოიკლა, სახელად ჯეკი, შემდეგ კი აღიარებს რომ ის მოიგონა, ამ დროს სეილანთან კავშირი წყდება ამ დროს უცნაური რაღაცები ხდება; ემას მინა ტყდება, ჰეილის სკამი უჩინარი ძალით მოძრაობს. ჰეილი ახერხებს დაუბრუნდეს სეილანს და უყვება მას ყველაფრის შესახებ, რაც მოხდა. სეილანს მიაჩნია, რომ ჯემას გამოგონებულ ადამიანში ეშმაკი ჩასახლდა, ამ დროს სეილანის ზარი კიდევ ერთხელ გაყწდება. სული კლავს კეროლაინს, მისი სახის მაგიდაზე დარყმით. შემდეგ კი რადინას და მისი მეგობარ ალანს, ორივეს დიდი სიმაღლიდან ჩამოაგდეს. ამ დროს ჰეილის ეკრანი ქრება, შეშინებული ჯემა დაუყოვნებლივ ტოვებს თავის სახლს, რათა პირადად შეამოწმოს ჰეილი. შემდეგ ტედი ბრუნდება სახლში რომლის დროსაც მას და მის მეგობარ გოგონას კლავს სული. ამის შემდეგ ჯემა ჰეილის სახლში მიდის, მაგრამ სული თავს ესხმის, ბოლოს იგი ახერხებს იპოვნოს ჰეილი, წყვილი ცდილობს სახლიდან გაქცევას ჰეილის Polaroid კამერის ციმციმის საშუალებით. ისინი ცდილობენ ხელიდან დაუსხლტნენ სულს. ჰეილი ბიშოტი ჰეილის როლში ჯემა მური, როგორც ჯემა ემა ლუის ვები, როგორც ემა რადინა დრანდოვა, როგორც რადინა კეროლაინ ვარდი, როგორც კეროლაინი ალან ემრისი, როგორც ალანი ედვარდ ლინარდი როგორც ტედი ჯინი ლოფთჰაუსი ჯინის როლში სეილან ბაქსტერი როგორც სეილანი ფილმს საფუძველი ჩაეყარა მოკლე ვიდეო, რომელიც შექმნა რობ სევიჯმა 2020 წლის დასაწყისში. მოკლემეტრაჟიან ფილმშ იყო Savage, რომელიც იკვლევდა უცნაურ ხმებს თავის სხვენში ჯგუფურ ვიდეო ჩათში ყოფნის დროს. თავდაპირველად ეს ხუმრობაზე იყო გათვლილი, რადგან სხვებმა არ იცოდნენ, რომ საშიში მანეკენი გამოჩნდებოდა კამერაში, Savage- მა ვიდეო განათავსა ინტერნეტში, რომელიც ვირუსულად გავრცელდა. შემდეგ კი გადაწყვიტეს ამაზე ფილმის შექმნა. მასპინძელი გადაიღეს, სანამ საკარანტინო შეზღუდვები მოქმედებდა COVID-19 პანდემიის გამო და მსახიობებმა თავისით მომართეს საკუთარი კამერები, განათება და გააკეთეს ტრიუკები. Savage- მა განაცხადა, რომ ფილმის დასრულებას თორმეტი კვირა დასჭირდა. მსახიობებს ასევე ჩაუტარდათ სპეციალური ტრეინინგი კამერებთან, ტრიუკებთან და განათებასთან დაკავშირებით, რათა ყველაფერი ნამდვილს დამსგავსებოდა მასპინძელმა მიიღო ფართო კრიტიკული შექება, Rotten Tomatoes- ზე 100% -იანი შეფასება ჰქონდა 62 მიმოხილვის საფუძველზე, საშუალო ნიშანი 7.84 / 10. Metacritic-ზე , ფილმს აქვს საშუალო ქულა 72 / 100- დან, 6 მიმოხილვის საფუძველზე რაც ნიშნავს ზოგადად მაჩვენებელს. IMDb-ზე სერიალს აქვს 6.6 / 10-დან ფილმის განხილვა - the guardian-ზე მასპინძელი - amazon-ზე ↑ HOST. www.rottentomatoes.com. (26 დეკემბერი, 2020) ↑ Host. www.metacritic.com. (26 დეკემბერი, 2020) ↑ Host (2020). www.imdb.com. (26 დეკემბერი, 2020)
თენგიზ ჯანჯღავა

თენგიზ ჯანჯღავა (დ. 25 იანვარი, 1949 — გ. 26 დეკემბერი, 1998) — ქართველი გეოგრაფი. იუნესკოსთან არსებული საქართველოს ეროვნული ოკეანოლოგიური კომიტეტის წევრი (1994) თენგიზ ჯანჯღავამ დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი ფიზიკური გეოგრაფიის სპეციალობით 1971 წელს; 1972–75 წლებში გაიარა ასპირანტურის კურსი მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტში საზღვარგარეთის ფიზიკური გეოგრაფიის სპეციალობით. 1976 წელს მუშაობა დაიწყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკური გეოგრაფიის კათედრაზე ლაბორანტად, შემდეგ ასისტენტად და უფროს მასწავლებლად. ბოლო წლებში მუშაობდა უკრაინაში კონსულის მოადგილედ. სამეცნიერო მუშაობის სფეროს შეადგენდა საქართველოს შავი ზღვის სანაპიროს რეკრეაციული ბუნებათსარგებლობის და სატრანსპორტო არტერიების (პორტების) გეოგრაფიული ასპექტების შეფასების პრობლემები. 1976–92 წლებში მისი ხელმძღვანელობით ჩატარდა 12 საზღვაო-სამეცნიერო ექსპედიცია შავი ზღვის აუზის ქვეყნების მიმდებარე ტერიტორიულ წყლებში. საზღვაო რეკრეაციისა და შავი ზღვის გეოეკოლოგიური პრობლემების შესახებ გამოქვეყნებული აქვს 40 სამეცნიერო ნაშრომი. Южная Родезия (თანაავტორი). Москва, Мысль, 1977. თენგიზ ჯანჯღავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ 1.0 1.1 ქართველი მოგზაურები, გეოგრაფები, ბუნების მკვლევარნი: ენციკლოპედიური ცნობარი. თბ., 2003.