laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ლაშა ჯაფარიძე

ლაშა ჯაფარიძე (დ. 16 აპრილი, 1985) — ქართველი ფეხბურთელი, მარცხენა მცველი, ასევე თამაშობდა დაცვის მარჯვენა ფლანგზე. არის საქართველოს ორგზის ჩემპიონი, საქართველოს თასის გამარჯვებული და საქართველოს სუპერთასის ორგზის გამარჯვებული. უმაღლესი ლიგა ჩემპიონი (2): 2008/2009, 2014/2015 უმაღლესი ლიგა მეორე ადგილი (1): 2011/2012 მოლდოვის ნაციონალური დივიზიონი მეორე ადგილი (1): 2013/2014 საქართველოს თასის გამარჯვებული (1): 2009/2010 საქართველოს სუპერთასის გამარჯვებული (2): 2009/2010, 2010/2011 პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური) პროფილი დილას ოფიციალურ საიტზე (ქართული ენა)
დავით მარიამიძე

დავით მარიამიძე (დ. 21 თებერვალი, 1996) — ქართველი ფეხბურთელი, გორის „დილას“ მეკარე. პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური) პროფილი დილას ოფიციალურ საიტზე (ქართული ენა)
გიორგი ერისთავი (ფეხბურთელი)

გიორგი ერისთავი (დ. 4 თებერვალი, 1994) — ქართველი ფეხბურთელი, გორის „დილას“ ნახევარმცველი. საქართველოს სუპერთასის ფინალისტი: 2011/2012 პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური) პროფილი დილას ოფიციალურ საიტზე (ქართული ენა)
ილია ლომიძე

ილია ლომიძე (დ. 4 ნოემბერი, 1989) — ქართველი ფეხბურთელი, გორის „დილას“ მცველი. უმაღლესი ლიგა მეორე ადგილი: 2012/2013 საქართველოს თასის გამარჯვებული: 2011/2012 საქართველოს სუპერთასის ფინალისტი: 2012/2013 პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური) პროფილი დილას ოფიციალურ საიტზე (ქართული ენა)
ალბორზის ოსტანი

ალბორზის ოსტანი (სპარს. استان البرز) — ირანის 31 ოსტანიდან ერთ-ერთი. იგი 2010 წელს გამოეყო თეირანის ოსტანს და ცალკე ერთეულად ჩამოყალიბდა. ალბორზის ოსტანის ფართობია 5 833 კმ². მოსახლეობის რაოდენობა 2006 წლის მონაცემებით შეადგენს 1 375 450 კაცს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ქარაჯი. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება მაზანდარანის ოსტანი, სამხრეთიდან მარკაზის ოსტანი, აღმოსავლეთიდან თეირანის ოსტანი, ხოლო დასავლეთიდან ყაზვინის ოსტანი. ალბორზის ოსტანი იყოფა 4 შაჰრესტანად: იშტეჰარდი თალეყანი ნაზარაბადი სავოჯბოლაღი ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 نتایج سرشماری جمعیت به تفکیک تقسیمات کشوری سال 1395 ↑ جمعیت به تفکیک تقسیمات کشوری — 1965. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q25016236"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55678362"></a> ↑ جمعيت کشور برحسب جنس در نقاط شهری و روستایی به تفکیک استان (۱۳۹۰) — 1965. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q25016236"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55678362"></a> ↑ Majlis extends term of councils, votes for new province, Tehran Times, Retrieved on 24 June 2010.
ლუდვიგ I (ბადენის დიდი ჰერცოგი)

ლუდვიგ I (გერმ. Ludwig I. von Baden; დ. 1763 წლის 9 თებერვალი, კარლსრუე — გ. 1830 წლის 30 მარტი) — ბადენის დიდი საჰერცოგოს დიდი ჰერცოგი 1818 წლის 8 დეკემბრიდან. ჰერცოგ კარლ-ფრიდრიხისა და მისი მეუღლის, კაროლინა ლუიზა ფონ ჰესენ-დარმშტადტის მესამე შვილი. 1818 წელს მან მემკვიდრეობა მიიღო თავისი ნათესავისგან, კარლ-ლუდვიგისაგან, რადგან მას მამრობითი სქესის მემკვიდრე არ დარჩენია. ლუდვიგი, პრუსიის არმიის რიგებში ყოფნის დროს მონაწილეობდა 1792 წლის პირველი კოალიციის ომში. 1818 წელს, ლუდვიგი თავისი ნათესავის, კარლის მემკვიდრე გახდა და ტახტზე ასვლის თანავე დაკავდა ბადენის ფინანსების რეგულირებით, მოაწესრიგა ეკლესიასთან დამოკიდებულება, მაგრამ ძირითადად, ყურადღება არმიაზე გაამახვილა. 1825 წელს, ლუდვიგმა დააარსა კარლსრუეს უნივერსიტეტი (დღესდღეობით, კარლსრუეს ტექნოლოგიური ინსტიტუტი), რომელიც ითვლება უმაღლეს ტექნიკურ სასწავლო დაწესებულებად გერმანიაში და მეოთხედ ევროპაში (პრაღის, პარიზისა და ვენის ტექნიკური უნივერსიტეტების შემდეგ). აგრეთვე ის თანამშრომლობდა არქიტეტქორ ფრიდრიხ ვაინბრენერთან, რომელმაც კარლსრუეში ააშენა მრავალი კლასიკური შენობა და ასევე კარლსრუეს პირამიდა. 1830 წელს, უშვილო ლუდვიგი გარდაიცვალა. მისი მემკვიდრე გახდა თავისი ძმა — ლეოპოლდი. Annette Borchardt-Wenzel. Die Frauen am badischen Hof. 388 S. 25 s/w. — München: Abb. Piper Verlag, 2003. — ISBN 3-492-23696-0, EAN: 9783492236966. Uwe A. Oster. Die Großherzöge von Baden (1806—1918). 239 S. 8 farbige Bildseiten, ca. 35 Textabbildungen. — Regensburg: Verlag Friedrich Pustet, 2007. — ISBN 3-7917-2084-8, EAN: 9783791720845. ლუდვიგ I ფონ ბადენი საიტზე stadtwiki.net(გერმანული) ლუდვიგ I ფონ ბადენი საიტზე geneall.net(გერმანული) ლუდვიგ I ფონ ბადენი საიტზე «Landesbibliographie Baden-Württemberg»[მკვდარი ბმული](გერმანული)
გივი ქარქუზაშვილი

გივი ქარქუზაშვილი (დ. 20 სექტემბერი, 1986, გორი) — ქართველი ფეხბურთელი, თბილისის „მერანის“ მცველი. საქართველოს ჩემპიონი: 2014/2015 საქართველოს თასის გამარჯვებული: 2011/2012 პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური) პროფილი Footballdatabase.eu-ზე (ინგლისური) პროფილი დილას ოფიციალურ საიტზე (ქართული ენა)
ბექა შეყრილაძე

ბექა შეყრილაძე (დ. 28 ნოემბერი 1983) — ქართველი ფეხბურთელი, გორის „დილას“ მეკარე. უმაღლესი ლიგა მეორე ადგილი (2): 2009/2010, 2012/2013 საქართველოს თასის გამარჯვებული (1): 2011/2012 საქართველოს თასის ფინალისტი (2): 2008/2009, 2009/2010 საქართველოს სუპერთასის ფინალისტი (1): 2012/2013 პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური) პროფილი Footballdatabase.eu-ზე (ინგლისური) პროფილი დილას ოფიციალურ საიტზე (ქართული ენა)
არქეგონიატები

არქეგონიატები (ლათ. Archegoniatae), არქეგონიური მცენარეები — უმაღლესი მცენარეები, რომელთა მდედრობითი სასქესო ორგანო არქეგონიუმის ფორმისაა. 1876 წელს რუსმა ბოტანიკოსმა ივანე გოროჟანკინმა არქეგონიატები ცალკე ტიპად გამოყო და მასში გააერთიანა შიშველთესლოვანები, ხავსისნაირები და გვიმრასნაირები. ამჟამად მრავალი ბოტანიკოსი ამ ჯგუფებს სამ დამოუკიდებელ ტიპად ყოფს: ხავსისნაირნი, გვიმრანაირნი და შიშველთესლოვანნი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 594.
რომან ახალკაცი

რომან ახალკაცი (დ. 20 თებერვალი 1980, გორი) — ქართველი ფეხბურთელი, გორის „დილას“ ნახევარმცველი. საქართველოს თასის გამარჯვებული (1): 2011/2012 საქართველოს სუპერთასის გამარჯვებული (1): 2010/2011 პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური) პროფილი დილას ოფიციალურ საიტზე (ქართული ენა)
ნიკოლოზ სადაღაშვილი

ნიკოლოზ 'ნიკა' სადაღაშვილი (დ. 10 ოქტომბერი, 1988) — ქართველი ფეხბურთელი, გორის „დილას“ ყოფილი ნახევარმცველი. უმაღლესი ლიგა მეორე ადგილი: 2012/2013 საქართველოს თასის გამარჯვებული: 2011/2012 საქართველოს სუპერთასის ფინალისტი: 2012/2013 პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური) პროფილი Footballdatabase.eu-ზე (ინგლისური) პროფილი დილას ოფიციალურ საიტზე (ქართული ენა)
გიორგი კურმაშვილი

გიორგი კურმაშვილი (დ. 12 ნოემბერი, 1997) — ქართველი ფეხბურთელი, გორის „დილას“ ნახევარმცველი. პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური) პროფილი დილას ოფიციალურ საიტზე (ქართული ენა)
რანი-კი-ვავი

რანი-კი-ვავი — რთული კონსტრუქციის მქონე მიწისქვეშა სასახლე ინდოეთის გუჯარათის შტატის ქალაქ პატანში. იგი აშენებულია სოლანკის დინასტიის მმართველობის პერიოდში (ქვეყანას მართავდა 960–1243 წლებში) XI საუკუნეში. ზოგადად მიჩნეულია, რომ იგი აგებულია სოლანკის დინასტიის მეფე ბჰიმდევ I-ისა (1022-1063 წწ.) და მისი ცოლის უდაიმატის პატივსაცემად. ძეგლი მოგვიანებით დატბორა მდინარე სარასვატიმ და შლამით იყო ამოვსებული 1980 წლამდე. 1980 წელს ინდოეთის არქეოლოგიური სამმართველოს ინიციატივით გაიწმინდა და მიიღო თანამედროვე სახე. რანი-კი-ვავი 2014 წლის 22 ივნისს შეიყვანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. Centre for Indian Diaspora and cultural studies დაარქივებული 2010-08-17 საიტზე Wayback Machine. Rani-ki-Vav, Patan დაარქივებული 2015-12-25 საიტზე Wayback Machine. ↑ http://whc.unesco.org/en/news/1157 Four new cultural sites inscribed on World Heritage List ↑ Gujarat’s Rani ki Vav added to UNESCO World Heritage site List. IANS. news.biharprabha.com. ციტირების თარიღი: 22 June 2014.
ჩინეთის დიდი არხი

ჩინეთის დიდი არხი — სანაოსნო არხი ჩინეთში. ერთ-ერთი უძველესი დღემდე მოქმედი ჰიდროტექნიკური ნაგებობა მსოფლიოში. შენდებოდა 2000 წლის განმავლობაში ძვ. წ. VI საუკუნიდან ახ. წ. XIII საუკუნემდე. ამჟამად არხი ჩინეთის უმთავრესი შიდა წყლის არტერიაა. ერთმანეთთან აკავშირებს ქვეყნის ორ უდიდეს ნავსადგურს შანხაისა და ტიანძინს. არხის სიგრძე 1782 კილომეტრია, ხოლო პეკინის, ხანჯოუსა და ნანტუნის განშტოებების ჩათვლით - 2470 კმ. არხი ყველაზე ვიწროა შანდუნისა და ხებეის პროვინციებში - 40 მ, ხოლო ყველაზე განიერია შანხაისთან - 350 მ. ფარვატერის სიღრმე 2-3 მ. არხი აღჭურვილია 21 რაბით. ჩინეთის დიდი არხი ერთმანეთთან აკავშირებს ხუანხესა და იანძს, ასევე რამდენიმე ტბას. 2014 წლის 22 ივნისს არხი შეიყვანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. ჩინეთის დიდი არხი — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული) ↑ Великий канал დაარქივებული 2014-08-30 საიტზე Wayback Machine. — სტატია დსე-დან ↑ Four new cultural sites inscribed on World Heritage List
შმიდტის ნესტრის ტკივილის ინდექსი

შმიდტის ნესტრის ტკივილის ინდექსი — შკალა, რომელიც ზომავს მწერების, ძირითადად სიფრიფანაფრთიანების ნესტრისგან გამოწვეულ ტკივილს. ის უმეტესწილად ეფუძნება ენტომოლოგ ჯასტინ ორვენ შმიდტის კვლევებს. შმიდტმა ამ საკითხთან დაკავშირებით რამდენიმე კვლევა გამოაქვეყნა და ირწმუნება, რომ 150 სხვადასხვა ნესტარი საკუთარ თავზე გამოსცადა. ↑ The Schmidt Sting Pain Index ↑ Self-sacrificing man who tried 150 different varieties in the name of science ↑ 150 different insect stings[მკვდარი ბმული] ↑ 10 Painful Insect Stings, as Measured by Science[მკვდარი ბმული]
არქელაე

საკუთარი სახელი არქელაე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: არქელაე I — მაკედონიის მეფე არქელაე — პონტოს მეფის, მითრიდატე VI ევპატორის, მხედართმთავარი
კუმამოტო

კუმამოტო (იაპონ. 熊本市) — ქალაქი იაპონიაში, კუნძულ კიუსიუზე. კუმამოტოს პრეფექტურის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს მდინარე სირაკავის ნაპირზე. კუმამოტოს საზღვაო ჭიშკარია ნავსადგური მისუმი უტოს ნახევარკუნძულზე. სატრანსპორტო კვანძი. მებრინჯეობის მნიშვნელოვანი რაიონის სავაჭრო-განმანაწილებელი ცენტრი. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერით ქალაქში ცხოვრობდა 731,286 ადამიანი. არის უმაღლესი სამედიცინო სკოლა, უნივერსიტეტი და კულტურისა და დასვენების საქალაქო პარკი. ხანგრძლივი დროის განმავლობაში იყო ცენტრალური კიუსიუს ყველაზე დიდი და გავლენიანი ქალაქი. კუმამოტოშია ბუდისტური ტაძარი და XVI საუკუნის ფეოდალური ციხე-სიმაგრე. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 70. კუმამოტო — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური) ↑ 統計調査課 - 熊本県ホームページ ↑ http://www.geopostcodes.com/Kumamoto_shi
ბრესანონე

ბრესანონე, ბრიქსენი (გერმ. Brixen; იტალ. Bressanone) — ქალაქი ჩრდილოეთ იტალიაში, ბოლცანოს პროვინციაში. მდებარეობს ალპურ ხეობაში, ბრენერის რკინიგზის ხაზზე, მდინარეების რიენცისა და იზარკოს შეერთების ადგილას, ზღვის დონიდან 559 მ სიმაღლეზე. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ქალაქში ცხოვრობდა 20,286 ადამიანი. XI საუკუნეში ბრესანონე გახდა სასულიერო სამთავრო, რომელსაც მუდმივი კონფლიქტი ჰქონდა ტიროლის გრაფებთან. მოსახლეობა ძირითადად გერმანულენოვანია. ღირსშესანიშნაობებიდან აღსანიშნავია: ბაროკოს კათედრალი (აღდგენილი 1745-1754), ეპისკოპოსთა სასახლე (XIII საუკუნე), მრავალი ეკლესია-მონასტერი. აწარმოებენ მატყლს, არის ჰიდროელექტროსადგური. გაშენებულია ხეხილის ბაღები და ვენახები. ბრესანონე — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)
მარგველაშვილი

საკუთარი სახელი მარგველაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გაგი მარგველაშვილი — ქართველი ფეხბურთელი გენადი მარგველაშვილი — ქართველი მათემატიკოსი, პოლიტიკოსი გივი მარგველაშვილი — ქართველი გერმანულენოვანი მწერალი და ფილოსოფოსი გიორგი მარგველაშვილი — ქართველი პოლიტიკოსი, ფილოსოფოსი გიორგი მარგველაშვილი — ქართველი კრიტიკოსი გიორგი მარგველაშვილი — ქართველი მოჭადრაკე გოგი მარგველაშვილი — ქართველი რეჟისორი ვაჟა მარგველაშვილი — ქართველი სპორტსმენი (ძიუდო) თორნიკე მარგველაშვილი — ქართველი სპორტსმენი (სამბო) ლამარა მარგველაშვილი — ქართველი პედაგოგი ნიკა მარგველაშვილი — ქართველი სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა) პარმენ მარგველაშვილი — ქართველი ფიზიკოსი ტიტე მარგველაშვილი — ქართველი ფილოსოფოსი, მწერალი
შარლოტ ავგუსტა უელსელი

შარლოტ ავგუსტა უელსელი (ინგლ. Charlotte Augusta; დ. 7 აგვისტო, 1796, ლონდონი — გ. 6 ნოემბერი, 1817, სურეი) — გაერთიანებული სამეფოს პრინცესა და ტახტის მეორე მემკვიდრე (მამის, ჯორჯ IV-ის შემდეგ). შარლოტი იყო გაერთიანებული სამეფოს მეფე ჯორჯ IV-ის და კაროლინა ბრაუნშვაიგელის ერთადერთი ქალიშვილი. დაბადებიდან მალევე მშობლების დაშორების შემდეგ ის დააცილეს დედას. 1811 წლიდან, როცა მისი პაპა, ჯორჯ III ფსიქიკურად დაავადდა, ხოლო მამამისი რეგენტი პრინცი გახდა, 15 წლის შარლოტი ფაქტობრივად აირჩიეს ტახტის პირველი მემკვიდრედ. პრინცესას უთანხმოება ჰქონდა მამასთან და მხარს უჭერდა ვიგების პარტიას. შარლოტის მომავალ მეფობაზე იმედებს ამყარებდა ნაპოლეონ I, რომელიც პრინცესას სიკვდილამდე იმედოვნებდა, რომ ის მას მიიწვევდა წმინდა ელენეს კუნძულიდან. 1813 წელს შარლოტს უპირებდნენ ვილემ II-ზე დაქორწინებას, მაგრამ ერთი წლის შემდეგ მან ჩაშალა ნიშნობა. 1816 წლის 2 მაისს შარლოტი ცოლად გაჰყვა ბელგიის პრინც ლეოპოლდ საქსენ-კობურგს, რომელიც შემდგომში მეფე გახდა. ქორწინებისას პრინცმა გამოაცხადა, რომ მისი სიძე მიიღებდა კენდალის ჰერცოგის ტიტულს, თუმცა ვერ მოასწრო ამ წოდების გაფორმება. 1817 წლის 6 ნოემბერს შარლოტ ავგუსტა უელსელი გარდაიცვალა მამისა და პაპის სიცოცხლეშივე, მშობიარობიდან მეორე დღეს (მისი ვაჟი მკვდარი დაიბადა). პრინცესა შარლოტი დაკრძალულია სამეფო სამარხში, წმინდა გიორგის სახელობის უინძორის ციხე-სიმაგრეში. ჯორჯ III-ის ერთადერთი შვილიშვილის, შარლოტის სიკვდილმა დინასტიის არსებობა საფრთხის წინაშე დააყენა. 1817–1819 წლებში ჯორჯ III-ის რამდენიმე ვაჟი (შარლოტის ბიძები) დასახელდა კანონიერ მემკვიდრედ, რათა გვარი გაგრძელებულიყო. ერთ-ერთი ასეთი ქორწინებისას დაიბადა ვიქტორია, რომელიც 1837 წელს გაერთიანებული სამეფოს დედოფალი გახდა. Aspinall, Arthur (1949). Letters of the Princess Charlotte 1811–1817. Londres: Home and Van Thal. (ინგლისური) Chambers, James (2007). Charlotte and Leopold. Londres: Old Street Publishing. ISBN 978-1-905847-23-5. (ინგლისური) Holme, Thea (1976). Prinny's Daughter. Londres: Hamish Hamilton. ISBN 978-0-241-89298-5. OCLC 2357829. (ინგლისური) Plowden, Alison (1989). Caroline and Charlotte. Londres: Sidgwick & Jackson. ISBN 978-0-283-99489-0. (ინგლისური) Smith, E.A. (2001). George IV. New Haven, Conn.: Yale University Press. ISBN 978-0-300-08802-1. (ინგლისური) Williams, Kate (2008). Becoming Queen Victoria. Nueva York: Ballantine Books. ISBN 978-0-345-46195-7. (ინგლისური)
კასტილიის მონარქთა სია

აქ წარმოდგენილია კასტილიის მონარქთა სია 1035-1504 წლებში ფერდინანდ I - 1035-1065 სანჩო II - 1065-1072 ალფონსო VI - 1072-1109 ურაკა - 1109-1126 ალფონსო VII - 1127-1157 სანჩო III - 1157-1158 ალფონსო VIII - 1158-1214 ენრიკე I - 1214-1217 ბერენგარია - 1217 ფერნანდო III - 1217-1252 ალფონსო X - 1252-1284 სანჩო IV - 1284-1295 ფერდინანდ IV - 1295-1312 ალფონსო XI - 1312-1350 პედრო I მრისხანე - 1350-1369 ენრიკე II - 1369-1379 ხუან I - 1379-1390 ენრიკე III - 1390-1406 ხუან II - 1406-1454 ენრიკე IV - 1454-1474 იზაბელა I - 1474-1504 სოლომონ თეზელიშვილი - მსოფლიოს სამეფო დინასტიები (ლექსიკონი), მეფეთა ცხოვრება. თბ, 2005 წ., გვ 211
ესტატე ბოსლეველი

ესტატე სიმონის ძე ბოსლეველი (ნამდვილი გვარი — მჭედლიძე) (დ. 1854, სოფ. მეორე სვირი, ახლანდელი ზესტაფონის მუნიციპალიტეტი ― გ. 8 მაისი, 1885, ქუთაისი, დაკრძალულია სვირში) — ქართველი პუბლიცისტი, კრიტიკოსი. სწავლობდა ქუთაისის სასულიერო სასწავლებელში, შემდეგ თბილისის სასულიერო სემინარიაში, რომელიც არ დაუსრულებია. სწავლის გასაგრძელებლად მოსკოვს გაემგზავრა, მაგრამ ხელმოკლეობამ აიძულა ქუთაისში დაბრუნებულიყო, სადაც ჯერ მასწავლებლობდა, შემდეგ კი გაბრიელ ეპისკოპოსის კანცელარიაში მსახურობდა მდივნად. ბოსლეველის პუბლიცისტური თუ კრიტიკული წერილები, ფელეტონები და სხვ. 1874-იდან იბეჭდებოდა „ივერიასა“ და „დროებაში“. 1882-83 იგი ქუთაისის გაზეთ „შრომის“ აქტიური თანამშრომელი იყო. კრიტიკულ მიმოხილვებში ბოსლეველი უმთავრესად 80-იანი წლების ქართულ მწერლობას ეხება, განიხილავს ი. ჭავჭავაძის „განდეგილს“, დ. ერისთავის „სამშობლოს“, გ. ზდანოვიჩის „წერილს ჩვენს საზოგადოებრივ მოღვაწეთა მიმართ“ და სხვ. ბოსლეველი რეალისტი კრიტიკული წარმომადგენელია და მას წარმმართველ როლს აკისრებს ლიტერატურის განვითარების პროცესში. ავტორია „ქუთათური ფელეტონებისა“, რომლებშიც აშუქებს ქუთაისის საზოგადოებრივ-კულტურულ ცხოვრებას. კრიტიკულ-პუბლიცისტურ წერილებში ბოსლეველი ეხება ეკონომიკის საკითხებსაც [«"იმედი" და მისი კრიტიკოსი პუბლიცისტები» (გაზეთი „შრომა“, 1882, № 27), „კრიტიკული მიმოხილვა“ („შრომა“, 1882, № 48 და 1883, № 1, 3), „თვითმმართველობა საზოგადოდ და ქალაქისა კერძოდ“ („ივერია“, 1884, № 3)]. ბოსლეველი აქტიურად მონაწილეობდა 80-იანი წლების დასაწყისში ქართული პრესის ფურცლებზე ეკონეკონომიკის და პოლიტიკის ურთიერთობის საკითხებზე გამართულ დისკუსიაში. კ. მარქსის მოძღვრების საფუძველზე ასაბუთებდა, რომ ქართველი ხალხის სოციალური და ეროვნული დამოუკუდებლობის აღდგენა შესაძლებელია მხოლოდ პოლიტიკური ძალაუფლების მოპოვებით. მოკლეს ქუთაისში 1885 წ. გუგუშვილი პ., კარლ მარქსი ქართულ პუბლიცისტიკასა და საზოგადოებაში 1898 წლამდე, გვ. 160—163 , თბ., 1971; ჩადუნელი ე., ჟურნ. „იმედის“ პუბლიცისტთა საზოგადოებრივ-ეკონომიკური შეხედულებები, თბ., 1974; ხუნდაძე ს., სოციალიზმის ისტორიისათვის საქართველოში., ტ. 2, გვ. 128—140, ტფ, 1927; ხუციშვილი ს., ჩადუნელი ე., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 481.
დიდ მოგოლთა იმპერატორების სია

აქ წარმოდგენილია დიდ მოგოლთა იმპერატორების სია 1526–1858 წლებში. ბაბური - 1526–1530 ჰუმაიონი - 1530–1556 აქბარ I -1556–1605 ჯაჰანგირი -1605–1627 შაჰრიარი - 1627–1628 (დე-ფაქტო) შაჰ-ჯაჰანი - 1627–1658 აურანგზები -1658–1707 მუჰამად აზამ-შაჰი -1707 ბაჰადურ-შაჰ I - 1707–1712 ჯაჰანდარ-შაჰი - 1712–1713 ფარუხსიარი - 1713–1719 რაფი უდ-დარაჯათი - 1719 შაჰ-ჯაჰან II - 1719 მუჰამად-შაჰი - 1719–1748 აჰმად-შაჰ ბაჰადური - 1748–1754 ალამგირ II - 1754–1759 შაჰ-ჯაჰან III - 1759–1760 შაჰ-ალამ II - 1759–1806 შაჰ-ჯაჰან IV - 1784 აქბარ II - 1806–1837 ბაჰადურ-შაჰ II - 1837–1858 დიდი სამაგიდო ენციკლოპედია
ბელგიის პოლიტიკური სისტემა

ბელგიის პოლიტიკური სისტემა — წარმოადგენს ფედერალურ საპარლამენტო წარმომადგენლობით დემოკრატიას, კონსტიტუციური მონარქიის ფარგლებში, სადაც ბელგიის მეფე არის სახელმწიფოს, ხოლო პრემიერ-მინისტრი მრავალპარტიული მთავრობის მეთაური. აღმასრულებელი ხელისუფლება მთავრობის ხელშია, ფედერალური საკანონმდებლო ხელისუფლება მთავრობის, სენატის და წარმომადგენლობითი პალატის. ფედერაცია შედგება რეგიონებისა და ენობრივი გაერთიანებებისგან. Billiet, Jaak; Bart Maddens and André-Paul Frognier (November 2006). „Does Belgium (still) exist? Differences in political culture between Flemings and Walloons“. West European Politics. 29 (5): 912–932. doi:10.1080/01402380600968802. დამოწმებას აქვს ცარიელი უცნობი პარამეტრ(ებ)ი: |quotes= და |laysummary= (დახმარება) Deschouwer, Kris (November 2006). „And the peace goes on? Consociational democracy and Belgian politics in the twenty-first century“. West European Politics. 29 (5): 895–911. doi:10.1080/01402380600968760. დამოწმებას აქვს ცარიელი უცნობი პარამეტრ(ებ)ი: |quotes= და |laysummary= (დახმარება) ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბელგიის პოლიტიკური სისტემა Belgian federal government Extensive lists with leaders of Belgium News & forum on belgian politics (French) დაარქივებული 2012-03-25 საიტზე Wayback Machine.
პიტერ დაიმონდი

პიტერ ართურ დაიმონდი (ინგლ. Peter Arthur Diamond; დ. 29 აპრილი, 1940) — ამერიკელი ეკონომისტი. ნობელის პრემიის ლაურეატი ეკონომიკაში (2010) „საძიებო დაბრკოლებებით ბაზრის ანალიზისთვის“. აშშ-ის უსაფრთხოებისა და სოციალური პოლიტიკისა და მუშაობის ანალიტიკოსი. დაიმონდი დაიბადა ნიუ-იორკში, რუმინეთიდან და რუსეთიდან ემიგრირებული ებრაელების ოჯახში. მამა ადვოკატი იყო, ხოლო დედა — ბუღალტერი. სწავლობდა ბრონქსისა და ვუდმერის სკოლებში. მათემატიკის ბაკალავრის ხარისხი მიიღო 1960 წელს იელის უნივერსიტეტში, დოქტორის ხარისხი კი 1963 წელს მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიურ ინსტიტუტში. ასწავლიდა კალიფორნიის უნივერსიტეტსა (ბერკლი) და მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიურ ინსტიტუტში. პიტერ დაიმონდი — ენციკლოპედია ბრიტანიკა პიტერ დაიმონდის პუბლიკაციები დაარქივებული 2014-07-14 საიტზე Wayback Machine. ↑ Nobel prize for economics awarded to trio of academics // BBC News Online — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q4704926"></a> ↑ Few Olympic Medals? Who Cares? // The New York Times / J. Kahn — Manhattan: New York Times Company, A. G. Sulzberger, 1988. — ISSN 0362-4331; 1553-8095; 1542-667X <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q9684"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q6284490"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q11299"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q24743245"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2529982"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a> ↑ Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #128617446 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ Fed finds itself shorthanded -- again // Fortune / A. Serwer — NYC: WarnerMedia, Time Inc., 2011. — ISSN 0015-8259 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q191715"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q60"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q372989"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1411739"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q4758549"></a> ↑ Saving Social Security — C-SPAN, 2004. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1022311"></a> ↑ NNDB — 2002. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1373513"></a> ↑ https://www.econometricsociety.org/society/organization-and-governance/fellows/current ↑ Mathematics Genealogy Project — 1997. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q829984"></a> ↑ 10.00 10.01 10.02 10.03 10.04 10.05 10.06 10.07 10.08 10.09 10.10 10.11 10.12 10.13 10.14 10.15 10.16 10.17 10.18 10.19 10.20 10.21 10.22 10.23 10.24 Mathematics Genealogy Project — 1997. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q829984"></a>
არქეოპოლისის ბრძოლა

არქეოპოლისის ბრძოლა 551 — ბრძოლა ბიზანტიელ-ეგრისელებსა და ირანელებს შორის ეგრისის დიდი ომის (542-562) დროს. პეტრასთან მარცხის შემდეგ ირანელები შეეცადნენ აეღოთ ეგრისის დედაქალაქი ციხე-გოჯი (ახლანდელი ნოქალაქევი), რომელსაც ბერძნები არქეოპოლისს უწიდებდნენ. ირანელთა სარდალმა მერმეროემ ქალაქის ძნელად მისადგომ ზემო ჭიშკართან გამოცდილი მშვილდოსნები გაგზავნა, თვითონ კი მთელი ჯარით, ტარანებით და სპილოებით ციხე-ქალაქს ქვემო ჭიშკარს მიადგა. იერიშის დროს ადგილობრივმა მოღალატემ მერმეროეს დავალებით ცეცხლი წაუკიდა სურსათის საწყობებს, მაგრამ ირანელებმა ქალაქი მაინც ვერ აიღეს. საქართველოს ბრძოლების სია ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 599.
ტომიოკის აბრეშუმის ფაბრიკა

ტომიოკის აბრეშუმის ფაბრიკა — უძველესი აბრეშუმის ქარხანა იაპონიაში. მდებარეობს გუმის პრეფექტურის ისტორიულ ქალაქ ტომიოკაში, ტოკიოდან ჩრდილო-დასავლეთით 100 კმ-ზე. დაარსდა 1872 წელს. აშენდა იაპონიის მთავრობის მიერ საფრანგეთიდან ჩამოტანილი მასალებით. მთავრობამ ფაბრიკა გამოაცხადა ისტორიულ ძეგლად და ამან განაპირობა ის, რომ იგი დღემდე კარგადაა შემონახული. ქარხანა შედგება ოთხი ობიექტისაგან: საცდელი მეურნეობა სადაც ხდება აბრეშუმის დართვა. ცივი სათავსი სადაც ინახავენ აბრეშუმის ჭიის კვერცხს. ფაბრიკა სადაც ხდებოდა აბრეშუმის შიის პარკის დამუშავება და ძაფის დახვევა. მეაბრეშუმეობის ტექნოლოგიის შემსწავლელი სკოლა. ტომიოკის აბრეშუმის ფაბრიკა დაეხმარა იაპონიას გამხდარიყო მსოფლიოში აბრეშუმის წამყვანი ექსპორტიორი, განსაკუთრებით საფრანგეთსა და იტალიაში. 2014 წლის 21 ივნისს ტომიოკის აბრეშუმის ფაბრიკა შეიყვანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. Tomioka Silk Mill World Heritage Promotion Homepage ↑ Sites in Iraq, Japan, the Netherlands and Saudi Arabia inscribed on World Heritage List