laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
Index Fungorum

Index Fungorum — საიტი, რომელიც უზრუნველყოფს წვდომას მიკოლოგიური ტაქსონების სამეცნიერო სახელწოდებების მონაცემთა ბაზასთან და აგრეთვე მიკოლოგ-სისტემატიკოსებთან, რომლებიც ამ სახელწოდებების ავტორები არიან. საერთაშორისო სამეცნიერო პროექტია. Index Fungorum მეტწილად პროექტ International Plant Names Index-ის ანალოგიაა. ↑ Indexfungorum.org Site Info. Alexa Internet. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-07-18. ციტირების თარიღი: 2014-04-01.
მორიც შლიკი

ფრიდრიხ ალბერტ მორიც შლიკი (გერმ. Friedrich Albert Moritz Schlick; დ. 14 აპრილი, 1882, ბერლინი — გ. 22 ივნისი, 1936, ვენა) — ავსტრიელი ფილოსოფოსი და ფიზიკოსი, ლოგიკურის პოზიტივიზმის წარმომადგენელი, ვენის წრის ფუძემდებელი. ფილოსოფიისა და ფიზიკის პროფესორი როსტოკის (1917-20), კილის (1921-22), ვენისა (1922-36) და კალიფორნიის (1931-32) უნივერსიტეტებში. შლიკის ფილოსოფიურ ევოლუციაში გამოიყოფა ორი ძირითადი პერიოდი: კრიტიკული რეალიზმის პერიოდი, როდესაც ტრადიციული ლოგიკის საფუძველზე ამუშავებდა შემეცნების ზოგად თეორიას, და ლოგიკური ემპირიზმის (შლიკის ტერმინოლოგიით — „თანამიმდევრული ემპირიზმის“) პერიოდი, როდესაც იგი ლოგიკური პარალელიზმის პოზიციებიდან ამუშავებდა მეცნიერული ლოგიკის ცალკეულ პრობლემებს, სახელდობრ: არსებობის, ემპირიული ვერიფიკაციის, მიზეზობრიობის, ალბათობის, ანალიზურ და სინთეზურ მსჯელობათა ბუნების საკითხებს. შლიკმა ემპირიზმის თვლასაზრისით განიხილა აგრეთვე სიცოცხლისა და ეთიკურ ღირებულებათა პრობლემები. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 12. ↑ 1.0 1.1 1.2 Deutsche Nationalbibliothek Record #118608193 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ 2.0 2.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 3.0 3.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 4.0 4.1 ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ 5.0 5.1 Internet Philosophy Ontology project <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q6023365"></a> ↑ 6.0 6.1 Brozović D., Ladan T. Hrvatska enciklopedija — LZMK, 1999. — 9272 გვრ. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1264934"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q429032"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18446"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1789619"></a> ↑ 7.0 7.1 7.2 Шлик Мориц // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a>
პატრიკ ვიეირა

პატრიკ ვიეირა (ფრანგ. Patrick Vieira; დ. 23 ივნისი, 1976, დაკარი) — ფრანგი ვეტერანი ფეხბურთელი, საფრანგეთის საფეხბურთო ნაკრების ნახევარმცველი. 2001 წელს გახდა წლის საუკეთესო ფრანგი ფეხბურთელი. იასპარეზა ევროპის სამ (2000, 2004, 2008) ჩემპიონატზე. ნაკრებთან ერთად გახდა მსოფლიოსა (1998) და ევროპის (2000) ჩემპიონი. ვიეირას დებიუტი საფრანგეთის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში 1997 წელს შედგა. ეს იყო ამხანაგური თამაში პარიზში ნიდერლანდების ნაკრებთან, რომელიც მასპინძელთა გამარჯვებით 2–1 დასრულდა. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: პატრიკ ვიეირა Patrick Vieira — სტატისტიკა საიტზე Soccerbase.com (ინგლისური) FFF.FR Profile Official Internazionale site Premier League profile ↑ National Team Appearances of Patrick Vieira
მეთილის სპირტის საქმე

მეთილის სპირტის საქმე ან მეთილის სპირტით მოწამვლა - 1963 წელს მომხდარი მოვლენა, როდესაც ორენსეში (გალისია, ესპანეთი) მცხოვრებმა ვაჭარმა როგელიო აგუიარმა გაყიდა ალკოჰოლური სასმელი მეთილის სპირტის საშიში რაოდენობით. ამ სასმელის ერთ ჭიქას შეეძლო ადამიანის მოკვლა ან დაბრმავება. ოფიციალურად გარდაიცვალა 51 ადამიანი და დაბრმავდა 9. თუმცა არაოფიციალური მონაცემებით მსხვერპლი გაცილებით მეტი დაახლოებით 1000 - 5000 ადამიანი იყო. როგელიომ სპირტიანი სასმელის დასამზადებლად შეიძინა დაახლოებით 75,000 ლიტრი მეთანოლი. მან მეთილის სპირტი მიყიდა ვიგოში არსებულ ფირმა "Lago e Hijos"-ს.. პირველი სიკვდილი თებერვალში ლანსაროტში დაფიქსირდა. სოფლის ფარმაცევტმა ივარაუდა მოწამვლაზე, როცა დადგინდა რომ იგივე წვეულებაზე ოთხი დაზარალებული იყო. მან შეამოწმა სასმელი და დაადგინა, რომ ეს ეთანოლით მოწამვლა იყო. მიუხედავად იმისა, რომ ფარმაცებვმა გამოაქვეყნა გაფრთხილება კანარის კუნძულებზე შედეგად 16 ადამიანი გარდაიცვალა. უფრო მეტი სიკვდილი დაფიქსირდა გალისიაში. შედეგად ბიზნემენს მიესაჯა 20 წლიანი პატიმრობა. დაზარალებულებს უნდა მიეღოთ კომპენსაცია, თუმცა ფირმის გაბანკროტების გამო მათ ფული ვერ მიიღეს. A cup of coffee liqueur that killed hundreds of people ↑ 1.0 1.1 Os esquecidos do metílico gl. Galicia Hoxe. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-03. ციტირების თარიღი: 23 June 2015 ↑ 2.0 2.1 2.2 Vuelve el caso del alcohol adulterado es. La Voz de Vigo. ციტირების თარიღი: 23 June 2015
ამასია

ამასია (თურქ. Amasya, ბერძ. Αμάσεια) — ქალაქი ჩრდილოეთ თურქეთში. ამასიის პროვინციის ადმინისტრაციულო ცენტრი. მდებარეობს შავი ზღვის რეგიონში. ამასია მდებარეობდა ბიზანტიის იმპერიაში. მომავალში, შევიდა ოსმალეთის იმპერიის შემადგენლობაში. ამასიის მნიშვნელობა გაიზარდა სულთან ბაიაზიდ II-ის დროს, რადგან იგი ტახტზე ასვლამდე სწორედ ამასიის პროვინციის მმართველი იყო. სულთან ბაიაზიდმა მისი მნიშვნელობა ოსმალეთის იმპერიაში ძალიან გაზარდა და ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს სანჯაყად ჩამოაყალიბა. მას ძირითადად მართავდნენ იმპერიის შეჰზადეები. მართალია, ოსმალეთის იმპერიის ისტორიაში მას მნიშვნელოვანი ადგილი უჭირავს და ხშირად გვხვდება, თუმცა შეჰზადეებისათვის მისი მართვა ხელსაყრელი არ იყო, რადგან დედაქალაქიდან ძალიან შორს მდებარეობდა და მამის გარდაცვალების შემდეგ, ძალიან დაბალი იყო იმის შანსი, რომ მის მმართველებს დედაქალაქში ძმებისთვის ჩაესწროთ, რადგან მანისა, ქუთაჰია და კონია მასზე ბევრად ახლოს იყვნენ დედაქალაქთან. 12 წლის განმავლობაში, ამასიის მმართველი იყო სულეიმან I-ის უფროსი ვაჟი, შეჰზადე მუსტაფაც. იმპერიის დასუსტებისა და საბოლოო დაშლის მიუხედავად, ამასია მაინც დარჩა თურქეთის რესპუბლიკაში. ამასიის პროვინცია თურქეთის ქალაქები Provincial governorate official website Municipality official website ↑ Annuario Pontificio 2013 (Libreria Editrice Vaticana 2013 ISBN 978-88-209-9070-1), p. 821 ↑ Pius Bonifacius Gams, Series episcoporum Ecclesiae Catholicae, Leipzig 1931, p. 442 ↑ History of Amasya. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-05-11. ციტირების თარიღი: 2015-06-24. ↑ Amasya, Amasieh
ბაილეთის ეკლესია

ბაილეთის ეკლესია — მთავარანგელოზთა სახელობის ეკლესია გურიაში, მდებარეობდა ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში, მდინარე სუფსის მარჯვენა ნაპირას, სუფსის ჭალაში, დღევანდელ სოფელ სილაურის ტერიტორიაზე, გურიელის სასახლის გვერდით. მისი აგების შესახებ ცნობა დაცულია XVI-XVIII საუკუნეებში გადაწერილ ჟამნ-გულანის მინაწერში. აშენებულია აგურითა და ნატეხი ქვით 1609 წელს. გუმბათი, რომელიც XIX საუკუნეს ეკუთვნის, ნაგებია თლილი ქვით. ეკლესიის აღმოსავლეთ ნაწილი სამწახნაგოვანი ნახევარწრის ფორმისაა. ეკლესია 1827 წელს მოუხატავთ და განსაკუთრებით მდიდარია გურიელთა საგვარეულოს პორტრეტებით. ბაილეთი მამათისა და ჩეხედანას ეკლესიებთან ერთად იერუსალიმის უფლის საფლავისთვის იყო შეწირული და იერუსალიმის საპატრიარქოს კუთვნილი ტაძარი იყო. მას ჯვარისმამა განაგებდა. მამია III გურიელმა იგი შესწირა თავისი მეუღლის, თინათინის სულის საოხად. თინათინი მოხსენიებულია ტაძარში დაცულ ღვთისმშობლისა და მიქაელ მთავარანგელოზების ხატების წარწერებზე. ეს შეწირულობა მომდევნო მთავრებმაც განაახლეს და დაამტკიცეს. აქ ინახებოდა ძვირფასი ხატები წმ. თევდორეს, მიქაელ მთავარანგელოზის, ღვთისმშობლის, მაცხოვრის, წმ. თევდორესა და წმ. გიორგის, ასევე ღვთისმშობლის ხატი წმინდა ნაწილებით. აღსანიშნავია ასევე ვერცხლის ჯვარი, რომლის წარწერიდანაც ვიგებთ გურიის სამთავროში მოღვაწე ერთ-ერთი ოქრომჭედლის ომანის სახელს. ეკლესია დაანგრიეს 1958-1962 წლებში, მისი ქვები კი ჯუმათის საშუალო სკოლისა და ბოსლის მშენებლობაზე გამოიყენეს. ახლა ამ ადგილას ჯაგნარით დაფარული პატარა ბორცვია დარჩენილი. ამჟამად ნაგებობის ფრაგმენტები იკითხება საძირკვლის დონეზე. ნანგრევები დაფარულია ბალახით. შემორჩენილია ძეგლის პასპორტი, რომელიც ო. ღამბაშიძეს 1953 წლის 4 აპრილს შეუდგენია. ეკლესიასთან მდებარეობდა ციხე. ციხე ამჟამად ძლიერ ფრაგმენტულადაა შემორჩენილი. წარმოადგენდა სწორკუთხა, მცირე ზომის სათავდაცვო ნაგებობას. ნაგებია ნატეხი ქვით კირხსნარზე. შემორჩენილია გალავნის ჩრდილოეთის კედლის ნაწილი და დასავლეთის კედლის ფრაგმენტები. სამხრეთის კედელთან ყოფილა გვირაბი. იგი სწორკუთხა ქვით ამოყვანილი და გადახურული ნაგებობაა, რომლის დასავლეთ ნაწილში ჩასასვლელი ღიობია დატოვებული. მიწაში კიბეებია გაკეთებული, რომელიც სამხრეთისკენ ეშვება. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 156. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 336-337. ქართველიშვილი თ. (2006). გურიის საეპისკოპოსოები. თბილისი: „არტანუჯი“, გვ. 81. ISBN 99940-11-89-8.  თაყაიშვილი, ე. (1907). არხეოლოგიური მოგზაურობანი და შენიშვნანი. ტფილისი: „წიგნების გამომცემელ ქართველთ ამხანაგობა“, გვ. 30-31.  ბაქრაძე, დ . [1878] (1987). არქეოლოგიური მოგზაურობა გურიასა და აჭარაში. ბათუმი: „საბჭოთა აჭარა“.   კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 10713 ბაილეთი | საქართველოს ისტორიულ ძეგლთა ბიბლიოგრაფიული ლექსიკონი
ჯემი (შეჰზადე)

სულთან ჯემი (თურქ. Sultan Cem; დ. 22 დეკემბერი, 1459 — გ. 25 თებერვალი, 1495) — ნაკლებად ცნობილი როგორც შეჰზადე ჯემი (თურქ. Şehzade Cem) — ოსმალეთის სულთნის, მეჰმედ II-ისა და ჩიჩეკ ხათუნის შვილი. კასთამუნოსა და ყარამანის სანჯაყების მმართველი. სულთან ჯემი დაიბადა 1459 წლის 22 დეკემბერს მეჰმედ II-ისა და ჩიჩეკ ხათუნის ოჯახში. 1469 წელს, მეჰმედ II-მ, კასთამონუს სანჯაყში გაგზავნა, ხოლო 1474 წელს — კასთამონუდან ყარამანში. მისი ძმა - შეჰზადე ბაიაზიდი (მომავალში ბაიაზიდ II) მართავდა ამასიის სანჯაყს, რომელიც დედაქალაქიდან ბევრად შორს იყო ვიდრე ჯემის სანჯაყი, ამიტომ წესით და რიგით, მეჰმედ II-ის გარდაცვალების შემდეგ, დედაქალაქში პირველად ის უნდა აღმოჩენილიყო. 1481 წელს გარდაიცვალა მეჰმედ II, ოსმალეთის დიდმა ვეზირმა ორივე შეჰზადესთან შიკრიკი გაგზავნა, რათა მათთვის ეცნობებინა მამის გარდაცვალების ამბავი. დიდი ვეზირი, ქარამანლი მეჰმედ-ფაშა თვლიდა, რომ მაცნე პირველად ჯემთან ჩავიდოდა, დედაქალაქში პირველად ის ჩამოვიდოდა და სულთნის ტახტს დაიკავებდა. მაგრამ ასე არ მოხდა: შეჰზადე ბაიაზიდის მომხრეებმა გზაში მაცნე შეაფერხეს, რის შედეგადაც პირველად მამის გარდაცვალების ამბავი ბაიაზიდმა გაიგო და ჯემს დედაქალაქში ჩაასწრო. ჯემი ამ ერთ დამარცხებას არ შეჰგუებია. მან დაიწყო ამბოხებისთვის მზადება. 1482 წელს, მისი არმია ბაიაზიდის არმიას დაუპირისპირდა და დაამარცხა. სულთან ბაიაზიდმა მისი მოკვლის ბრძანება გასცა, მაგრამ ამ მისიის შესრულება ვერ მოახერხეს. ბაიაზიდმა დასაჯა ჯემის მომხრეები და თავად ჯემი ქვეყნიდან გადაასახლა. ჯემმა თავი ეგვიპტეს შეაფარა. სწორედ ეგვიპტეს იყენებდა ის ძმის, ბაიაზიდის წინააღმდეგ, რათა ჩამოეგდო სულთნის ტახტიდან და იგი თავად მას დაეკავებინა. მაგრამ ვერაფერს ხდებოდა. 1495 წელს, როცა ბაიაზიდი მიხვდა, რომ მის ტახტს ჯემის მხრიდან უკვე ძალზედ სერიოზული საფრთხე ემუქრებოდა, ჯემი ეგვიპტეშივე მოაწამვლინა და ტახტის შემცილებლის გარეშე განაგრძო ოსმალეთის მართვა. Duffy, Eamon (2006). Saints & Sinners – A History of the Popes. Yale University Press. ISBN 978-0-300-11597-0.  Finkel, Caroline (2006). Osman's Dream – The Story of the Ottoman Empire, 1300-1923. Basic Books. ISBN 978-0-465-02396-7.  Freely, John (2004). Jem Sultan – The Adventures of a Captive Turkish Prince in Renaissance Europe. Harper Perennial. ISBN 978-0-00-715066-3.
არმაგედონი

არმაგედონი (ებრ. „harm giddon“) — სახელწოდება მომდინარეობს დამახინჯებული ებრაული ფრაზიდან, რაც ნიშნავს — „ქალაქი მეგიდას მთასთან“. ადგილი ჩრდილოეთ პალესტინაში, სადაც იოანეს გამოცხადების მიხედვით უნდა მოხდეს უკანასკნელი დიდი შეტაკება იაჰვესა და სატანის ძალებს შორის. დღეისათვის ის ფართოდ გავრცელებული ტერმინია და მრავალი მნიშვნელობით იხმარება. მაგალითად, შევხვდებით სხვადასხვა ორგანიზაციების დასახელებაში. მრავალი ფილმია გადაღებული მოვლენაზე, რომელშიც იგულისხმება ღვთის უკანასკნელი ომი ბნელ (ჯოჯოხეთის) ძალებთან ან ამ სახელწოდების ქვეშ იგულისხმება სხვა შინაარსის ფილმი, რომლის სიუჟეტი უბრალოდ, ნგრევასა და მსხვერპლთან ასოცირდება და სხვ. გამოცხადება იოანესი უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი სინამდვილეში რა არის არმაგედონი? არმაგედონი!, რა არის ეს? არმაგედონი ბიბლიის მუხლები დაარქივებული 2016-03-08 საიტზე Wayback Machine. არმაგედონი II
დიდების პორტიკი

დიდების პორტიკი — წმინდა იაკობის საკათედრო ტაძრის რომანული სტილის პორტიკი. პორტიკოს შესრულებულია მასტერ მატეოსა და მისი სახელოსნოს მიერ, ლეონის სამეფოს მეფე ფერნანდო II-ის დაკვეთით. მეფე ამ საქმისთვის მატეოს 1168-1188 წლებში ყოველწლიურად შემოწირულობის სახით 100 მარავედს აძლევდა. ეს მონაცემები ქვაზეა აღრიცხულია და შენახული. La primera versión de este artículo fue una traducción del homónimo de la Wikipedia en gallego terminada el 3 de julio de 2008. El Pórtico de la Gloria, Misterio y sentido HyperSculpture - Pórtico de la Gloria დაარქივებული 2015-02-11 საიტზე Wayback Machine. El Pórtico de la gloria en "Rincones de Santiago" დაარქივებული 2013-01-12 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links
ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1988: ფინალი

ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1988: ფინალი — ევრო 1988-ის ფინალური ეტაპის დასკვნითი მატჩი. გამართა 25 ივნისს. მასში მონაწილეობა მიიღო საბჭოთა კავშირის ეროვნულმა ნაკრებმა, რომლისთვისაც ეს უკანასკნელი ევროპის ჩემპიონატი იყო. ნიდერლანდმა მოიგო 2-0. პირველი გოლი ნიდერლანდის კაპიტანმა რუდ გულიტმა გაიტანა, ხოლო მატჩში გოლი გაიტანა ტურნირის ბომბარდირმა მარკო ვან ბასტენმა. მან რინატ დასაევს ბურთი მართი კუთხიდან თავზე გადაუგდო არნოლდ მურენის ჩაწოდების შემდეგ. ეს გოლი ევროპის ჩემპიონატების ისტორიაში ერთ-ერთ საუკეთესო გოლადაა აღიარებული. ანგარიში ↑ Humphrey, Jake. „Which is the best Euro Goal Ever?“. BBC Sport. ციტირების თარიღი: 2008-10-23. ↑ „10 Greatest Goals in the European Championships“. FourFourTwo. 2008-05-08. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-10-23. ციტირების თარიღი: 2008-10-23. ↑ Holland 2 USSR 0. Goal.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 20 დეკემბერი 2013. ციტირების თარიღი: 27 June 2013. ↑ Van Basten, a Dutch goal machine. FIFA.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 29 ივნისი 2015. ციტირების თარიღი: 27 June 2013.
აბტსგმიუნდი

აბტსგმიუნდი (გერმ. Abtsgmünd) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, აღმოსავლეთ ალბის რაიონში. თემის ფართობია 71,6 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 7 244 ადამიანს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: აბტსგმიუნდი ოფიციალური საიტი ↑ Alle politisch selbständigen Gemeinden mit ausgewählten Merkmalen am 31.12.2022 — DESTATIS, 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q122987347"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q764739"></a>
ადელმანსფელდენი

ადელმანსფელდენი (გერმ. Adelmannsfelden) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, აღმოსავლეთ ალბის რაიონში. თემის ფართობია 22,9 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 1 775 ადამიანს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ადელმანსფელდენი ოფიციალური საიტი ↑ Alle politisch selbständigen Gemeinden mit ausgewählten Merkmalen am 31.12.2022 — DESTATIS, 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q122987347"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q764739"></a>
ბართოლომე

ბართოლომე (გერმ. Bartholomä) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, აღმოსავლეთ ალბის რაიონში. თემის ფართობია 20,75 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 2 046 ადამიანს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბართოლომე ოფიციალური საიტი ↑ Alle politisch selbständigen Gemeinden mit ausgewählten Merkmalen am 31.12.2022 — DESTATIS, 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q122987347"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q764739"></a> ↑ GeoNames — 2005. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q830106"></a>
ბებინგენ-ან-დერ-რემსი

ბებინგენ-ან-დერ-რემსი (გერმ. Böbingen an der Rems) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, აღმოსავლეთ ალბის რაიონში. თემის ფართობია 12,23 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 4 522 ადამიანს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბებინგენ-ან-დერ-რემსი ოფიციალური საიტი ↑ Alle politisch selbständigen Gemeinden mit ausgewählten Merkmalen am 31.12.2022 — DESTATIS, 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q122987347"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q764739"></a>
ბოპფინგენი

ბოპფინგენი (გერმ. Bopfingen) — ქალაქი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, აღმოსავლეთ ალბის რაიონში. ქალაქის ფართობია 77 კმ², მოსახლეობა, 2012 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 11 810 ადამიანს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბოპფინგენი ოფიციალური საიტი ↑ Alle politisch selbständigen Gemeinden mit ausgewählten Merkmalen am 31.12.2022 — DESTATIS, 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q122987347"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q764739"></a> ↑ GeoNames — 2005. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q830106"></a>
გეგინგენი

გეგინგენი (გერმ. Göggingen) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, აღმოსავლეთ ალბის რაიონში. თემის ფართობია 11,38 კმ², მოსახლეობა, 2012 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 2 426 ადამიანს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: გეგინგენი ოფიციალური საიტი ↑ Alle politisch selbständigen Gemeinden mit ausgewählten Merkmalen am 31.12.2022 — DESTATIS, 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q122987347"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q764739"></a>
ხინოწმინდა

ხინოწმინდა — ხინოწმინდის საეპისკოპოსოს საკათედრო ტაძარი. მდებარეობდა სოფელ ხინოში, სოფლის განაპირას, მდინარის მარჯვენა ნაპირზე, მოვაკებულ ტერიტორიაზე. დღესდღეობით მისი მხოლოდ ნაშთებია შემორჩენილი. ვახუშტი ბატონიშვილის ცნობით ტაძარი გუმბათიანი იყო, მაგრამ დიმიტრი ბაქრაძე აღნიშნავდა, რომ ის კონსტრუქციით აჭის ეკლესიას ჰგავდა, რომელიც უგუმბათოა. ტაძარი დაზიანდა XVIII საუკუნეში ოსმალების ლაშქრობის დროს. ოსმალები ჭვანადან შევიდნენ ხინოში და ტაძარი ცეცხლს მისცეს, რაც ხის იყო, ყველაფერი დაიწვა, მხოლოდ ქვის გამურული კედლები გადარჩა. 1873 წელს დიმიტრი ბაქრაძეოს ეკლესია ძლიერ დაზიანებული დახვდა, მხოლოდ საკურთხევლის ნაწილი და ეგვტერი იყო გადარჩენილი, ფრესკები ჩამოცვენილი იყო. გადარჩენილი ნაწილები განზრახ დაანგრიეს 1864 წელს. მის შემდგომ დანგრევაში თავისი წვლილი შეიტანა მიწისძვრამაც, რის შემდეგადაც თითქმის ყველა კედელი დახეთქილა. ეკლესია საბოლოოდ დაანგრია ემილ ტარიელაძემ 1919 წელს. მას ეკლესიის ახლოს ხის სახლი ედგა და გადაწყვიტა ტაძრის ქვებით სახლი აეგო. მან დაიქირავა ლაზი მოხელებიი, რომლებსაც გაუჭირდათ ტაძრის დანგრევა და ის დინამიტით ააფეთქეს. მოგვიანებით ლაზები გაიპარნენ, მათ ეკლესიის ეზოში თიხის ქოთნით განძი უპოვიათ. ტარიელაძემ სახლის აშენება ვერ მოახერხა, ის მდინარე კინტრიშში დაიღრჩო. 1920 წელს ეკლესია უკვე აღარ არსებობდა. კომპლექსის ძირითად ნაგებობას წარმოადგენდა მთავარი ტაძარი, რომლიც ირგვლივაც იყო განლაგებული დანარჩენი შენობა-ნაგებობები - გალავანი და დამხმარე ნაგებებობები. ტაძარი ამჟამად დანგრეულია, შემორჩენილი კედლების სიმაღლე 3 მეტრს არ აღემატება. იგი თითქოს ერთ სიმაღლეზე გადაჭრეს. ტაძარი წარმოადგენს ბაზილიკური ტიპის ნაგებობას, თუმცა გვერდითი ნავები მთავარი სივრცისგან გამოყობილია კედლით. გვერდითი ნავები თავისთავად სამ მონაკვეთად არის გაყოფილი - აფსიდის კუთხეებში და მის დასავლეთით ორი გრძივი სადგომით. ამ სადგომებში მოხვედრა მთავრი ნავიდან იყო შესაძლებელი პატარა კარით. თაღი შემორჩენილია მხოლოდ აფსიდის ჩრდილოეთ სადგომის შესასვლელთან. უნდა აღინიშნოს, რომ ანალოგიური გეგმის ტაძარი საქართველოს ტერიტორიაზე ნაკლებად არის ცნობილი. ტაძარი გარშემორტყმულია გალავნით, რომელშიც ჩართულია სხვადასხვა დანიშნულების ნაგებობები. გალავანი მთავარ ტაძარს უშუალოდ უვლის გარს. მას გეგმაზე მომრგვალებული ფორმა აქვს. ნაგებია ფლეთილი ქვით. მაქსიმალური სიმაღლე, რომელმაც ჩავენამდე მოაღწია 1 მეტრია. გალავანში სამხრეთ მხარეს ჩართულია სხვადასხვა დანიშნულების ნაგებობები, რომლებიც ამჟამად გეგმის დონეზეა შემორჩენილი. ეკლესიის გალავნის გარეთ ძირითადად სამხრეთ-დასავლეთ და სამხრეთ მხარეს შემორჩენილია სხვადასხვა დანიშნულების ნაგებობების ნაშთები. ამჟამად ჩანს მხოლოდ მათი გეგმა, რის მიხედვითაც ირკვევა, რომ ფლეთილი ქვით ნაგები შენობები მართკუთხა გეგმისა იყო. ისინი კომპაქტურად, ერთმანეთთან ახლოს ანდა სულაც ერთმანეთზე იყო გადაბმული. ამჟამად მათი ფუნქციის განსაზღვრა ძნელია. ქართველიშვილი თ., „გურიის საეპისკოპოსოები“ გვ. 87-88 — „არტანუჯი“, თბილისი, 2006 ISBN 99940-11-89-8 მამულაძე შ., კახიძე ა., აჭარის არქეოლოგიური ძეგლები, თბ. 2016  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № ხინოს მონასტერი № 11872  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № ხინოს ტაძარი № 11889  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № გალავანი № 11893  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № დამხმარე ნაგებობები № 11894 ↑ სიხარულიძე ი., სამხრეთ-დასავლეთ საქართველოს ტოპონიმიკა, ტ. 1, ბათუმი, 1958. — გვ. 114.
აკორიზალი

აკორიზალი (პორტ. Acorizal) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 164 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის სამხრეთ-ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ როზარიუ-უესტის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 516 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 6.56 კმ²-ზე. ფართობი 840 590 კმ²-ია. მატუ-გროსუ ბრაზილიის შტატები Estimativas da população para 1º de julho de 2009 Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2009-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ჟანგადა (მატუ-გროსუ)

ჟანგადა (მატუ-გროსუ) (პორტ. Jangada) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 178 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის სამხრეთ-ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ როზარიუ-უესტის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 696 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 7.56 კმ²-ზე. ფართობი 1 018 კმ²-ია. მატუ-გროსუ ბრაზილიის შტატები Estimativas da população para 1º de julho de 2009 Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2009-10-03 საიტზე Wayback Machine.
როზარიუ-უესტი

როზარიუ-უესტი (პორტ. Rosário Oeste) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 192 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის სამხრეთ-ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ როზარიუ-უესტის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17 679 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 2.36 კმ²-ზე. ფართობი 7 475 კმ²-ია. მატუ-გროსუ ბრაზილიის შტატები Estimativas da população para 1º de julho de 2009 Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2009-10-03 საიტზე Wayback Machine.