laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სედირის კუნძული

სედირის კუნძული (თურქ. Sedir Adası) — პატარა კუნძული გიოქოვას ყურეში, ეგეოსის ზღვაში, სამხრეთ-დასავლეთ თურქეთში. შედის მუღლის პროვინციის ულას რაიონში. ასევე არაოფიციალური სახელწოდებაა „კლეოპატრას კუნძული“. კუნძული ცნობილია თავისი იშვიათია ოქროს ქვიშიანი სანიპიროთი. ლეგენდის მიხედვით, რომელსაც ადგილობრივი გიდები მოგვითხრობენ, ეს უნიკალური ქვიშა ჩამოტანილი იყო ეგვიპტედან გალერების მიერ, სპეციალურად კლეოპატრისთვის. სავარაუდოდ კუნძულზე კლეოპატრა თავის საყვარელს, მარკუს ანტონიუსს ხვდებოდა. სანაპიროს ქვიშის ყველა მარცვლეული თითქმის სრულყოფილ სფეროს წარმოადგენს. სანაპირო დაცულია თურქეთის კულტურის სამინისტროს მიერ, როგორც ეროვნული საგანძური. ასე რომ სანაპიროზე აკრძალულია შესვლა ფეხსაცმელით და პირსახოცით, ასევე აკრძალულია მოწევა. ქვიშის რომ დარჩეს სანაპიროზე, შესასვლელთან დამონტაჟებულია საშხაპეები სუფთა წყალით. სანაპიროზე შესვლა ფასიანია. კუნძულზე თაშბიუქიდან ყოველ 30 წუთში მიემგზავრება ნავი. გარდა სანაპიროსი, კუნძულზე შემორჩენილია უძველესი ქალაქის კედრაის ნანგრევები. უძველეს შენობებისგან შემონახულია აპოლონის სასახლე, ამფითეატრი და სამაროვანის ნაშთები. სახელი კედრაი ბერძნულიდან ითარგმნება როგორც კედარი, მიუხედავად იმისა, რომ არ არის ცნობილი, თუ იზრდებოდა კუნძულზე ეს ხე. ქალაქს გარს კედელი. დარჩენილი კედლები და კოშკები მდებარეობს ქალაქის ცენტრალურ ნაწილში. აპოლონის სასახლე აშენებულია დორულ სტილში. კარგად შემონახული ამფითეატრი მდებარეობს უძველესი ქალაქის ჩრდილოეთ ნაწილში და ორიენტირებულია ჩრდილოეთისკენ. პელოპონესის ომის დროს, ქალაქმა ათენს დაუჭირა მხარი, ხოლო შემდეგ ქალაქი სპარტელმა მეთაურმა, ლისადერმა დაიკავა და ქალაქის მოსახლეობა დაამონა. ეს მოვლენები დეტალურადაა აღწერილი ისტორიკოს ქსენოფონტის მიერ, რომელიც აღნიშნავს, რომ კედრაის მოსახლეობის ნახევარი ბარბაროსები იყვნენ. კუნძულიდან ხედი ყურეზე კლეოპატრას პლაჟი Tourism Directorate of Muğla Governorship. General information on Sedir Island, Muğla. დაარქივებულია ორიგინალიდან — November 20, 2008. ციტირების თარიღი: 2009-03-31. Forbes.com. Cleopatra's Beach in Sedir Island, Turkey. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-07-30. ციტირების თარიღი: 2009-03-31. Marmaristown.com. About Cleopatra Island. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-01-28. ციტირების თარიღი: 2012-02-11. Images of Sedir Island დაარქივებული 2016-03-03 საიტზე Wayback Machine. Sedir Island-Cleopatra Beach დაარქივებული 2010-09-13 საიტზე Wayback Machine. ↑ Острова Турции: солярий на яхте, пляж Клеопатры и "спагеты" // segodnya.ua ↑ Турция. Самостоятельные путешествия ↑ Tourism Directorate of Muğla Governorship. General information on Sedir Island, Muğla. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2006-04-25. ციტირების თარიღი: 2009-03-31.
როდი სკოტი

როდი სკოტი (ინგლ. Roddy Scott; დ. 23 თებერვალი, 1971 — გ. 26 სექტემბერი, 2002) — ბრიტანელი ფოტოჟურნალისტი, რომელიც მუშაობდა კონფლიქტებზე ისეთ ადგილებში როგორიცაა: სიერა-ლეონე, იემენი, ერაყი, ავღანეთი და ეთიოპია. მუშაობდა მოხალისე ჟურნალისტად, ძირითადად სპონსორებისა და ანაზღაურების გარეშე. როდი სკოტი გარდაიცვალა რუსეთში, როდესაც მუშაობდა ბრიტანულ ტელეკომპანია Frontline Television News-თვის. 2002 წლის 26 სექტემბერს როდი სკოტი იყო მოკლული ინგუშეთში. რუსმა სამხედროებმა იპოვეს მისი გვამი ინგუშეთის რეგიონში გალაშკში, საომარ ვითარებაში მყოფი ჩეჩნეთის საზღვართან, რუსეთის ძალებსა და ჩეჩენ ამბოხებულთა ბრძოლის შემდეგ; ამ ბრძოლას ემსხვერპლა 17 ადამიანი და ერთი რუსული ვერტმფრენი. Killed reporter's Chechen rebel pictures, BBC News, 1 October 2002 The Roddy Scott Foundation დაარქივებული 2017-06-01 საიტზე Wayback Machine. Perhaps the last photograph taken of Roddy Scott ↑ ILYA GARGER (Oct 7, 2002). „Milestones“. Time Inc. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-10-22. ციტირების თარიღი: 2009-04-11. ↑ „Briton killed in Chechen rebel skirmish“. BBC News. 26 September 2002. ციტირების თარიღი: 2009-04-11.
როდი სკოტის ფონდი

როდი სკოტის ფონდი (RSF) შეიქმნა 2008 წელს BBC-ის ერთ-ერთი ჟურნალისტის, როდი სკოტის პატივსაცემად, რომელიც 2002 წელს ჩეჩნეთში მიმდინარე ომის დროს რუსებმა მოკლეს. თავდაპირველად როდი სკოტის ფონდს აფინანსებდნენ თვითონ ჟურნალისტის მშობლები რობინი და სტინა სკოტები. სწორედ მათი ძალისხმევით არსებობს დღესდღეობით ეს ფონდი. მისი ერთ-ერთი მხარდამჭერია ვლადიმირ ლოზინსკი, რომელიც არის თავისუფალი ჟურნალისტი და ცხოვრობს საქართველოში. ფონდი უფასოდ ემსახურება სკოლამდელი ბავშვების ინგლისური ენის გაუმჯობესებას. ↑ როდი სკოტის ფონდის ოფიციალური საიტი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-08-09. ციტირების თარიღი: 2017-05-29.
მტკვრის დელტა

მტკვრის დელტა — მდებარეობს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ნეფთჩალის რაიონში. ამჟამად მას აქვს შედარებით მცირე ზომა (17 5 კმ სიგრძე და 94 კმ² ფართობი) და მარტივი ნიჩბური მოწყობა. თუმცა, წინათ დელტა ბევრად უფრო რთულად იყო მოწყობილი და დიდი ზომის იყო. მტკვრის დელტის ცვლილებაზე გავლენას ახდენს კასპიის ზღვის წყლის დონის მერყეობა. უძველესი დიდი დელტის სკულპტურული ნაშთები აღმოჩენილია ყიზილაღაჯის ყურის სანაპიროსთან. მანამდე მტკვარი მონაწილეობდა დღევანდელი მტკვარ-არაქსის დაბლობის ადგილზე ვრცელი ყურის ფორმირებაში. ამის შემდეგ, დაახლოებით 3-4 საუკუნის წინ, მდინარემ გაარღვია აღმოსავლეთით მდებარე დაბალი ბარიერი და გავიდა კასპიის ზღვის ღია სანაპიროზე. ამ ტერიტორიაზე აღმოჩენილია ძველი დასახლებების და სარწყავი ქსელების ნაშთები. მტკვრის კალაპოტის შეცვლის შემდეგ, ეს ტერიტორიები და სოფლებში ცუდ მდგომარეობაში ჩავარდა და მიტოვებული იქნა. ახალი მიმართულების ჩამოყალიბების შემდეგ, მტკვარმა თავდაპირველად ალუვიონით შეავსო ბარი და მცირე ყურე დღევანდელი დელტის დასავლეთით. შემდეგ მდინარემ გაასწორა კალაპოტი და შემოიჭრა ზღვის სანაპიროზე. სავარაუდოდ მაშინ ჩამოყალიბდა მდინარის დელტა. ↑ 1.0 1.1 Динамика дельты р. Куры // Вестник Московского университета. Серия 5. География // 2003 // 2 ↑ 2.0 2.1 Егоров В. В. Возраст современной дельты р. Куры. // Природа. — 1950. — Вып. 7-12.
ბელორეცკის რაიონი

ბელორეცკის რაიონი (ბაშკ. Белорет районы; რუს. Белорецкий район) — მუნიციპალური რაიონი ბაშკირეთის რესპუბლიკაში, რუსეთის ფედერაცია. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ბელორეცკი. ბელორეცკის რაიონი მდებარეობს ბაშკირეთის აღმოსავლეთ ნაწილში. ჩრდილოეთით ესაზღვრება ჩელიაბინსკის ოლქი. რაიონის ფართობია 11 501 კმ² და ამ მონაცემით იგი არის ბაშკირეთის ყველაზე დიდი რაიონი. 1920-იან წლებამდე ბელორეცკის რაიონი ეკუთვნოდა ორენბურგის ოლქს. 1917 წელს შევიდა უფის გუბერნიის შემადგენლობაში, ხოლო მოგვიანებით ბაშკირეთის ასსრ-ის ტამიან-კატაის კანტონში. ბელორეცკის რაიონი დაარსდა 1930 წლის 20 აგვისტოს, როდესაც სრულიად რუსეთის ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტის გადაწყვეტილებით მოხდა ბაშკირეთის ავტონომიური რესპუბლიკის კანტონებად დაყოფის გაუქმება და როდესაც შეიქმნა 48 რაიონი. 2010 წლის რუსეთის საყოველთაო აღწერების მიხედვით აქ ცხოვრობენ: რუსები — 59,8 %, ბაშკირები — 30,8 %, თათრები — 6,8 %, სხვა ეროვნების პირები — 2,6  %. ბელორეცკის რაიონში არის 100 დასახლებული პუნქტი, რომლებიც ერთიანდებიან 19 სასოფლო დასახლებაში. Сайт Администрации МР Белорецкий район Газеты и журналы Белорецка დაარქივებული 2014-02-21 საიტზე Wayback Machine. ↑ Итоги Всероссийской переписи населения по Республике Башкортостан (pdf). Территориальный орган Федеральной службы государственной статистики по Республике Башкортостан. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-03-09. ციტირების თარიღი: 2013-03-05. ↑ Закон Республики Башкортостан «Об изменениях в административно-территориальном устройстве Республики Башкортостан в связи с объединением отдельных сельсоветов и передачей населённых пунктов» (Принят Государственным Собранием — Курултаем Республики Башкортостан 18 ноября 2008 года)
ბიჟბულიაკის რაიონი

ბიჟბულიაკის რაიონი (ბაშკ. Бишбүләк районы; რუს. Бижбулякский район) — მუნიციპალური რაიონი ბაშკირეთის რესპუბლიკაში, რუსეთის ფედერაცია. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია სოფელი ბიჟბულიაკი. ბიჟბულიაკის რაიონი მდებარეობს ბაშკირეთის დასავლეთ ნაწილში. სამხრეთიდან ესაზღვრება ორენბურგის ოლქი. რაიონის ფართობია 2133,90 კმ². ბიჟბულიაკის რაიონი დაარსდა 1930 წლის 20 აგვისტოს, როდესაც სრულიად რუსეთის ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტის გადაწყვეტილებით მოხდა ბაშკირეთის ავტონომიური რესპუბლიკის კანტონებად დაყოფის გაუქმება და როდესაც შეიქმნა 48 რაიონი. 1963 წლის 1 თებერვალს რაიონი გაუქმდა და შეუერთდა ბელებეევის რაიონს, თუმცა კვლავ აღდგა 1965 წლის 13 იანვარს. 2010 წლის რუსეთის საყოველთაო აღწერების მიხედვით აქ ცხოვრობენ: ჩუვაშები — 35,3 %, თათრები — 26,1 %, ბაშკირები — 22 %, რუსები — 11,8 %, ერზიანები — 3,6 %, სხვა ეროვნების პირები —0,9  %. ბიჟბულიაკის რაიონში არის 86 დასახლებული პუნქტი, რომლებიც ერთიანდებიან 13 სასოფლო დასახლებაში. Администрация муниципального района Бижбулякский район Республики Башкортостан ↑ OKTMO <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q4330203"></a> ↑ http://xn--80ab4e.xn----7sbacsfsccnbdnzsqis3h5a6ivbm.xn--p1ai/index.php/component/content/article/8-statya/2734-bishb-l-k-rajony ↑ Итоги Всероссийской переписи населения по Республике Башкортостан (pdf). Территориальный орган Федеральной службы государственной статистики по Республике Башкортостан. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-03-09. ციტირების თარიღი: 2013-03-05. ↑ Закон Республики Башкортостан «Об изменениях в административно-территориальном устройстве Республики Башкортостан в связи с объединением отдельных сельсоветов и передачей населённых пунктов» (Принят Государственным Собранием — Курултаем Республики Башкортостан 18 ноября 2008 года)
ანკარის ათათურქის ლიცეუმი

ანკარის ათათურქის ლიცეუმი (თურქ. Ankara Atatürk Lisesi) — ანატოლიის უმაღლესი სკოლა, რომელიც მდებარეობს ანკარის ჩანქაიას რაიონში. სკოლა პირველად დაარსდა 1886 წელს, როგორც Ankara İdadisi. თავისი არსებობის მანძილზე, სკოლამ რამდენიმეჯერ შეცვალა თავისი სახელი: Ankara İdadisi (1886-1908), Ankara Sultanisi (1908-24), Ankara Erkek Lisesi (1924-38) და ანკარის ათათურქის ლიცეუმი (1938-დღემდე). სკოლა ასევე ცნობილია თავისი სხვა სახელწოდებით — Taş Mektep (ქვის სკოლა). 1937-38 წლებში სკოლა თავიდან აღადგინეს გერმანიელმა არქიტექტორებმა ბრუნო ტაუტმა და ფრანც ჰილინგერმა.. სკოლა თავის მოსწავლეებს ირჩევს ეროვნული ანატოლიუმის უმაღლესი სკოლების გამოცდების სტანდარტიზებული მეთოდის გამოყენებით. ლიცეუმი ადგილობრივი პრესის მიერ განიხილება, როგორც თურქეთის ლიდერების ალმა მატერი. ლიცეუმის წამყვანი კურსდამთავრებულთა შორის არიან: სინან ჩეთინი (რეჟისორი და პროდიუსერი) ჯან დიუნდარი (ჟურნალისტი) ალთან იოიმენი, ჰიქმეთ ჩეთინი (პოლიტიკოსები) ორჰან ველი, ჯან იუჯელი (პოეტები) გაზი იაშარგილი, ილბერ ორთაილი (აკადემიკოსები) ↑ 1.0 1.1 „Atatürk High School: alma mater of leaders“. Hurriyet Daily News. October 29, 2007. ↑ Capaccioli, Luciana. (1 January 1993) Bruno Taut. Visione e progetto. EDIZIONI DEDALO. ↑ Bozdogan, Sibel. (1 January 2001) Modernism and Nation Building: Turkish Architectural Culture in the Early Republic. University of Washington Press.
გელიბოლუ (2005, ფილმი)

გელიბოლუ (თურქ. Gelibolu) — თურქი კინორეჟისორ თოლგა იორნექის 2005 წლის ფილმი. არის დოკუმენტური 1915 წლის გალიპოლის ბრძოლის შესახებ, რომელიც ორივე მხარეს მიერ მოთხრობილია: ერთის მხრივ თურქების და მეორეს მცრივ ბრიტანეთის ჯარისკაცებისა და ანზაკის ჯარისკაცების მიერ. ორივე მხარის შენახული დღიურების, წერილებისა და ფოტოსურათების გამოყენებით, ფილმი გვიჩვენებს ორივე მხრის სიმამაცისა და ტანჯვას. ფილმი ასევე მოიცავს: ინტერვიუებს საერთაშორისო ექსპერტებთან, ადგილმდებარეობის ლანდშაფტის, წყალქვეშა და საჰაერო გადაღებას, 3-D კომპიუტერულ ანიმაციებს. გალიპოლის ბრძოლა გელიბოლუს ნახევარკუნძული ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: გელიბოლუ (2005, ფილმი) „Gallipoli“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „Gallipoli“ — Allmovie-ზე გელიბოლუ ფილმის ტრეილერი YouTube-ზე ↑ „Gallipoli“ (2005) — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
მოხეტიალეები (მანგა)

მოხეტიალეები (იაპონ. ドリフターズ?) — ფენტეზის ჟანრის იაპონური მანგა, ალტერნატიული ისტორიის სიუჟეტით. მასში მოთხრობილი ამბების ავტორი და მხატვარია კოუტა ჰირანო. მანგა თავდაპირველად გამოდიოდა ჟურნალში Young King Ours, 2009 წლის 30 აპრილიდან. მისი პერსონაჟია სხვადასხვა ისტორიული ფიგურა, რომელიც აღმოჩნდება უცნობ სამყაროში. აქ მათი ნიჭი და ტექნიკა სჭირდება ჯადოქრებს, რათა სამყარო დანგრევისგან გადაარჩინონ. აგრეთვე გამოდიოდა ამავე სახელწოდების ანიმე ტელესერიალი. იგი ეთერში 2016 წლის 7 ოქტომბრიდან 23 დეკემბრამდე გადიოდა. ცნობილია, რომ გამოვა სერიალის მეორე სეზონიც. ოფიციალური საიტი (იაპონური) Dark Horse Comics-ის საიტზე „მოხეტიალეები“ (მანგა) საიტის Anime News Network ენციკლოპედიაში „მოხეტიალეები“ (ანიმე) საიტის Anime News Network ენციკლოპედიაში ↑ Hellsing Creator Hirano's New Manga Will Be Drifters. Anime News Network (2009-03-30). ციტირების თარიღი: 2009-06-28. ↑ Drifters Manga by Hellsing's Hirano Has Anime in the Works. ციტირების თარიღი: 2015-12-30. ↑ Kouta Hirano's Drifters TV Anime Premieres October 7 (2016-08-09). ციტირების თარიღი: 2016-08-09. ↑ Drifters Anime Teases Second Season in "20XX" (2016-12-23). ციტირების თარიღი: 2016-12-23.
ძუნ ტაკეუტი

ძუნ ტაკეუტი (იაპონ. 竹内 潤; დ. აგვისტო 24, 1970, ტოინაკა, ოსაკას პრეფექტურა) — იაპონელი ვიდეო თამაშების რეჟისორი და პროდიუსერი. მას შემდეგ, რაც დაამთავრა სოძოსას დიზაინის კოლეჯი, შეუერთდა დეველოპერულ კომპანია Capcom-ს, 1991 წელს. ის იყო „Onimusha 3'“-ის და Lost Planet“-ის პროდიუსერი და, ასევე „Resident Evil 5“-ის აღმასრულებელი პროდიუსერი. ტაკეუტი, ასევე მუშაობდა Capcom-ის სხვა პროექტებზე, მათ შორის არის „Street Fighter II“ Super Nintendo Entertainment System-ისთვის, „Resident Evil“ და „Resident Evil 2“ PlayStation-ის პლატფორმისთვის. Capcom ძუნ ტაკეუტი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ძუნ ტაკეუტი საიტზე MobyGames ↑ 1.0 1.1 Abe, Mika. (March 2009) インタビュー 竹内　潤さん. PS World. Sony Computer Entertainment Inc.. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-12-02. ციტირების თარიღი: 7 თებერვალი, 2011. ↑ Co-Op Creators: Resident Evil 5's Anpo and Takeuchi Tag-Team Interview. Gamasutra (2008-08-15). ციტირების თარიღი: 2016-11-15.
ლეგიონერი ასტერიქსი

„ლეგიონერი ასტერიქსი“ (ფრანგ. „Astérix légionnaire“) — რიგით მეათე წიგნი ასტერიქსის შესახებ კომიქსების სერიაში. მასში მოთხრობილი ისტორიების ავტორი რენე გოსინია, ხოლო მხატვარი - ალბერ უდერზო. კომიქსი იბეჭდებოდა ჟურნალში Pilote (1966-1967, გამოშვებები 368-389), ხოლო ალბომის სახით გამოიცა 1967 წელს, გამომცემლობის Hachette მიერ. სიუჟეტის მიხედვით, ასტერიქსი და ობელიქსი ნადირობენ ტახებზე, როდესაც ხვდებიან ფალბალა, მათი სოფლის ყოფილ მაცხოვრებელს. ობელიქსს იგი უმალვე უყვარდება, მაგრამ რამდენიმე საათში ფალბალა შეიტყობს, რომ მისი საქმრო ტრაგიკომიქსი რომაელებმა გაიტაცეს და ჩრდილოეთ აფრიკაში ტყვედ წაიყვანეს. ობელიქსი გულდაწყვეტილია საქმროს არსებობის გამო, მაგრამ ფალბალას ჰპირდება, რომ ტრაგიკომიქსს დაუბრუნებს. კომიქსის ძირითადი სიუჟეტი გადატანილია სრულმეტრაჟიან ანიმაციურ ფილმში „ასტერიქსი და სიურპრიზი კეისარს“. მასში აგრეთვე გამოყენებულია ტომის „გლადიატორი ასტერიქსი“ ელემენტები. ასტერიქსისადმი მიძღვნილი ოფიციალური საიტი
რაკუნ-სიტი

რაკუნ-სიტი (ინგლ. Raccoon City, ენოტების ქალაქი) — გამოგონილი ქალაქი „Resident Evil“-ის სამყაროდან. რაკუნ-სიტი მდებარეობს აშშ-ის შუა დასავლეთ რეგიონში, მისურის შტატში, რომლის მოსახლეობა შეადგენს 100,000 ადამიანს. ქალაქს განაგებს ფარმაცევტული კორპორაცია „Umbrella“, რომელიც თავის ლაბორატორიებში, საიდუმლოდ მუშაობდა ბიოლოგიური იარაღის შემუშავებაზე, რის შედეგადაც შეიქმნა T ტიპის მუტაგენური ვირუსი. ავარიის გამო, მოხდა ვირუსის გაჟონვა, რამაც ქალაქის მოსახლეობა აქცია სისხლის მსმელ ზომბებად. ქალაქი მოიცვა ქაოსმა და მოსახლეობის უმეტესი ნაწილი განადგურდა. საბოლოოდ აშშ-ის მთავრობამ გასცა მისი განადგურების ბრძანება ბირთვული ბომბის გამოყენებით. რაკუნ-სიტი დეტალურად არის წარმოდგენილი თამაშებში: „Resident Evil 2“, „Resident Evil 3: Nemesis“, „Resident Evil: Operation Raccoon City“, ასევე მხატვრულ ფილმებში: „ბოროტების სავანე 2: აპოკალიფსი“ და „ბოროტების სავანე: დასკვნითი ნაწილი“ . რაკუნ სიტის ოფიციალური ვიკი ↑ Jeremy Parish, "RACCOON CITY," Electronic Gaming Monthly 224 (იანვარი, 2008), 100
მეთაურის ფარი (ასტერიქსი)

„მეთაურის ფარი“ (ფრანგ. „Le Bouclier arverne“) — რიგით მეთერთმეტე წიგნი ასტერიქსის შესახებ კომიქსების სერიაში. მასში მოთხრობილი ისტორიების ავტორი რენე გოსინია, ხოლო მხატვარი - ალბერ უდერზო. კომიქსი იბეჭდებოდა ჟურნალში Pilote (1967, გამოშვებები 399-421), ხოლო ალბომის სახით გამოიცა 1968 წელს, გამომცემლობის Hachette მიერ. ეს ნაწილი შთაგონებულია ალეზიის ბრძოლით, როდესაც გალი მებრძოლი ვერცინგეტორიქსი დამარცხდა და იულიუს კეისრის წინაშე მოინანია. ამ ბრძოლის მცირე ნაწყვეტები თავად წიგნში ჩნდება, მაგრამ ძირითადი სიუჟეტი ეხება შემდგომში განვითარებულ მოვლენებს. მთელ წიგნში მეორდება ხუმრობა, რომელიც უკავშირდება ალეზიის მდებარეობის არცოდნას. ეს ადგილი სინამდვილეში აღმოჩენილი იქნა მხოლოდ კომიქსის გამოცემის შემდეგ. წიგნში ნათელი ხდება, საიდან არის ბელადის კუთვნილი ფარი, რომელზეც მას დროდადრო დაატარებენ. ასტერიქსისადმი მიძღვნილი ოფიციალური საიტი
ასტერიქსი ოლიმპიურ თამაშებზე

„მეთაურის ფარი“ (ფრანგ. „Astérix aux Jeux olympiques“) — რიგით მეთორმეტე წიგნი ასტერიქსის შესახებ კომიქსების სერიაში. მასში მოთხრობილი ისტორიების ავტორი რენე გოსინია, ხოლო მხატვარი - ალბერ უდერზო. კომიქსი იბეჭდებოდა ჟურნალში Pilote (1968, გამოშვებები 434-455), ხოლო ალბომის სახით გამოიცა იმავე წელს, გამომცემლობების Hachette და Dargaud მიერ. ტომის ინგლისურ ენაზე 1972 წელს გამოცემა დაემთხვა მიუნხენში გამართულ ოლიმპიურ თამაშებს. ამ ნაწილში იმართება ოლიმპიური თამაშები. გალებს მათში მონაწილეობის მიღების უფლება არ აქვთ, მაგრამ, გაახსენდებათ რა, რომ ზოგადად გალია დაპყრობილია რომაელების მიერ, ჩადიან თამაშებზე, სადაც, გარდა ყველაფრისას, გამოავლენენ, რომ ყველა სხვა მონაწილე ჩემპიონი იყენებს დოპინგს. წიგნის მიხედვით გამოვიდა მხატვრული ფილმი, რაც პეკინის ოლიმპიური თამაშებს დაემთხვა. ასტერიქსისადმი მიძღვნილი ოფიციალური საიტი
ნობორუ სუგიმურა

ნობორუ სუგიმურა (იაპონ. 杉村 升; 28 ივნისი, 1948 – 24 თებერვალი, 2005) — იაპონელი სატელევიზიო და ვიდეო თამაშების სცენარისტი, რომელიც ყველაზე მეტად ცნობილია „Metal Hero“, „Super Sentai“, „Resident Evil“ და „Onimusha“-ს სერიაზე მუშაობით. ნობორუ სუგიმურა კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ნობორუ სუგიმურა საიტზე MobyGames ↑ Onimusha writer Noboru Sugimura dies. GameSpot. CBS Interactive Inc. (28 თებერვალი, 2005). ციტირების თარიღი: 16 ოქტომბერი, 2010.
ომარურუ

ომარურუ — ქალაქი ნამიბიაში, ერონგოს რეგიონში. 2011 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 300 ადამიანს შეადგენს, ფართობი 352 კმ²-ს. მდებარეობს ერონგოს მთის სიახლოვეს, სეზონურ მდინარე ომარურუს ნაპირებზე. ომარურუზე გადის ქალაქ სვაკოპმუნდისა და ოჩივარონგოს დამაკავშირებელი გზა. ქალაქის სიახლოვეს აღმოჩენილია დინოზავრის ნაკვალევი. ომარურუ 1863 წელს ვილჰელმ ცერაუამ დააარსა. 1871 წელს ომარურუში გაიხსნა ლუდის ქარხანა. ამავე პერიოდში, შვედმა ორინთოლოგმა აქსელ ერიქსონმა დააარსა სავაჭრო პოსტი, რომელზეც 1878 წლისთვის ორმოცი თეთრკანიანი იყო დასაქმებული. ერიქსონის ბიზნესი დამყარებული იყო სამხრეთ ანგოლასა და კაპის კოლონიას შორის მიმდინარე ვაჭრობაზე, რომელიც რეგიონულ სავაჭრო გზებს საჭიროებდა. ქალაქი ძირითადად ვითარდებოდა 1872 წელს გერმანელი მქადაგებლის, გოტლიბ ვიეჰეს მიერ დაარსებული მისიის ირგვლივ. ომარურუს მართავს მუნიციპალური საბჭო, რომელშიც ამჟამად შვიდი წევრი შედის. წარმოადგენს ომარურუს საარჩევნო ოლქის რაიონულ ცენტრს. ომარურუ ერთადერთი ქალაქია ქვეყანაში, რომელიც წყლის მილსადენების ქსელ NamWater-ს არაა მიერთებული. საჭირო წყალს ქალაქი მდინარე ომარურუს მიდამოებში გაყვანილი ჭაბურღილებიდან იღებს. ნამიბიის ქალაქების სია ↑ Local Authorities. Association of Local Authorities in Namibia (ALAN). ციტირების თარიღი: 1 October 2012. ↑ Table 4.2.2 Urban population by Census years (2001 and 2011). Namibia 2011 - Population and Housing Census Main Report. Namibia Statistics Agency. ციტირების თარიღი: 24 August 2016. ↑ „ELECTIONS 2010: Erongo regional profile“. New Era. 16 November 2010. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 6 სექტემბერი 2012. ციტირების თარიღი: 29 მაისი 2017. ↑ „Quantify German repatriation, Venaani says“. The Namibian. NAMPA. 8 October 2014. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 13 ოქტომბერი 2014. ციტირების თარიღი: 29 მაისი 2017. ↑ Christison, G. BEYOND THE PALE: DAMARALAND & OVAMBOLAND. ციტირების თარიღი: 19 Nov 2009.[მკვდარი ბმული] ↑ Sellström, Tor. (1999)Sweden and National Liberation in Southern Africa: Volume 1. Nordiska Afrikainstitutet, Uppsala. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 12 აგვისტო 2010. ციტირების თარიღი: 19 Nov 2009. ↑ „Know Your Local Authority“. Election Watch (3). Institute for Public Policy Research. 2015. p. 4. ↑ Hartmann, Adam (2 April 2013). „Omaruru running dry“. The Namibian. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 13 აპრილი 2013. ციტირების თარიღი: 29 მაისი 2017.
ემილ კოპალიანი

ემილ კოპალიანი (დ. 3 ნოემბერი, 1948, ბოლნისი) — წმინდა ანდრია პირველწოდებულის სახელობის ქართული უნივერსიტეტის დოქტორი ისტორიის დარგში. აგრეთვე თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საპატიო დოქტორი. 1972 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. მუშაობდა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კავკასიის ხალხთა ისტორიის კათედრის გამგედ, უნივერსიტეტის სწავლულ მდივანად, დოცენტად. იყო კადრების უფროსი მასწავლებელი, შემდეგ დოცენტი, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მოსამზადებელი განყოფილების დეკანის მოადგილე. ისტორიის მეცნიერებეთა კანდიდატი, სადისერტაციო თემა „რუსეთის პოლიტიკა ჩრდილო – დასავლეთ კავკასიაში XVIII საუკუნის II ნახევარში და საქართველო“, დაიცვა 1998 წელს. ამჟამად წმ. ანდრია პირველწოდებულის ქართული უნივერსიტეტის ისტორიის ლექტორი. კავკასია XX საუკუნეში (ზოგიერთი სოციალურ - კულტურული პრობლემა). - თბილისი, თსუ, 2001. - 47გვ. რუსეთის ურთიერთობა ჩრდილო - დასავლეთ კავკასიასთან XVIII საუკუნის მეორე ნახევარში. - თბილისი, თსუ, 2000. - 168გვ.. - ISBN: 99928-838-6-3 თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საპატიო დოქტორები. - 1998. - 60გვ. რუსეთის ჩრდილო - დასავლეთ კავკასიასთან ურთიერთობის ისტორიოგრაფიიდან. - თბილისი, 1997 იასე ცინცაძე. - თბილისი, 1990 "კოპალიანები"-გვარის ისტორია და დღევანდელობა, 2017 წელი. თბილისი. ემილ კოპალიანი საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა ემილ კოპალიანი ქართული უნივერსიტეტის საიტზე ჩრდილო კავკასიის ხალხთა ისტორია[მკვდარი ბმული]
Supergrass

Supergrass — ინგლისური როკ-ჯგუფი ოქსფორდიდან. მასში შედიოდნენ გეზ კუმბსი (გიტარა, წამყვანი ვოკალი), რობ კუმბსი (კლავიშებიანები, ბეკ-ვოკალი), მიკ კუინი (ბას-გიტარა, ბეკ-ვოკალი) და დენი გოფი (დასარტყმელი საკრავები, ბეკ-ვოკალი). გეზმა, მიკმა და დენიმ ჯგუფი 1993 წელს ჩამოაყალიბეს, ხოლო გეზის ძმა, 2002 წელს შეუერთდა. 1994 წელს მათ გააფორმეს კონტრაქტი Parlophone-თან და გამოსცეს I Should Coco (1995), რომელიც The Beatles-ის Please Please Me-ს შემდეგ ყველაზე გაყიდვადი სადებიუტო ალბომი იყო. მსოფლიო ჰიტად იქცა მისი მეოთხე სინგლი „Alright“. ამის შემდეგ ჯგუფმა გამოსცა ხუთი ალბომი - In It for the Money (1997), Supergrass (1999), Life on Other Planets (2002), Road to Rouen (2005) და Diamond Hoo Ha (2008), ისევე, როგორც კომპილაცია Supergrass is 10 (2004). 2009 წლის აგვისტოში ჯგუფი ლეიბლ Cooking Vinyl-ზე გადავიდა და დაიწყო მეშვიდე ალბომ Release the Drones-ზე მუშაობდა. თუმცა, 2010 წლისთვის, როდესაც კოლექტივი მუსიკალური და შემოქმედებითი უთანხმოებების გამო დაიშალა, იგი არ გამოცემულა. უკანასკნელი კონცერტი გამართეს პარიზში, 2010 წლის 11 ივნისს. მთავარი სტატია: Supergrass-ის დისკოგრაფია. სტუდიური ალბომები I Should Coco (1995) In It for the Money (1997) Supergrass (1999) Life on Other Planets (2002) Road to Rouen (2005) Diamond Hoo Ha (2008) შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „Supergrass“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი ↑ Supergrass to split after 17 years. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 16 აპრილი, 2010. ↑ „BBC Newsbeat: Supergrass Split“. BBC News. 2010-04-12. ციტირების თარიღი: 2011-07-20.
Lazarus (სიმღერა)

„Lazarus“ (ქართ. ლაზარე) — ბრიტანული პროგრესული როკ-ჯგუფ Porcupine Tree-ს სინგლი, გამოცემული 2005 წლის მარტში. სიმღერა შეტანილია ალბომში Deadwing. მისი ოფიციალური მუსიკალური ვიდეო გადაღებულია რეჟისორ ლასე ჰოილის მიერ. გერმანიაში სინგლი ჩარტში #91 პოზიციამდე ავიდა. სოლო კარიერის წლებში ჯგუფის ლიდერი სტივენ უილსონი სიმღერას საკუთარ კონცერტებზე ასრულებდა. ხელახლა ჩაწერილი ვერსია შევიდა მის კომპილაციაში Transience. სინგლში შეტანილი „So Called Friend“ და „Half-Light“ ჯგუფის კონცერტებზე სრულდებოდა. Lazarus (რადიოს ვერსია) - 3:55 (უილსონი) So Called Friend - 4:48 (Porcupine Tree) Half-Light - 6:20 (უილსონი) ↑ Porcupine Tree - Lazarus - Music Charts. αCharts.us. ციტირების თარიღი: 2007-01-21.