laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სამცხე-ჯავახეთის მხარე

სამცხე-ჯავახეთის მხარე — მხარე სამხრეთ საქართველოში, მოიცავს ისტორიულ-გეოგრაფიული პროვინციების სამცხის, ჯავახეთისა და თორის ტერიტორიებს. რეგიონის საერთაშორისო კოდია: GE-SJ. მხარის ფართობი შეადგენს 6413 კვ.კმ-ს, მოსახლეობა — 160 504 (2014), მათ­გან 48,28 % ეთ­ნი­კუ­რად ქარ­თ­ვე­ლი იყო, 50,52 % კი სო­მე­ხი. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1 კვ.კმ-ზე — 24,6 კაცს. მხარის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ახალციხე. მხარეში 353 დასახლებული პუნქტია, მათ შორის: ქალაქი — 5: ახალქალაქი, ახალციხე, ბორჯომი, ვალე, ნინოწმინდა; დაბა — 7: ბაკურიანი, ბაკურიანის ანდეზიტი, წაღვერი, ახალდაბა, ადიგენი, აბასთუმანი, ასპინძა; სოფელი — 258. სამცხე-ჯავახეთში აღმასრულებელ ხელისუფლებას განახორციელებს სახელმწიფო რწმუნებული-გუბერნატორი. მისი ფუნქციებია უზრუნველყოს რეგიონში საზოგადოებრივი წესრიგის დაცვის კოორდინაცია, რესურსების მობილიზება, ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულების სოციალურ-ეკონომიკური განვითარების პროგრამების შემუშავებისა და განხორციელების ხელშეწყობა, ადამიანის უფლებების დაცვა და სხვა. მხარეში ადგილობრივი თვითმმართველობა ხორციელდება წარმომადგენლობითი (საკრებულო) და აღმასრულებელი ორგანოების მიერ შემდეგი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულების მიხედვით: ადიგენის მუნიციპალიტეტი; ასპინძის მუნიციპალიტეტი; ახალქალაქის მუნიციპალიტეტი; ახალციხის მუნიციპალიტეტი; ბორჯომის მუნიციპალიტეტი; ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტი. მხარეში სახელმწიფო მმართველობას ახორციელებს საქართველოს მთავრობის მიერ დანიშნული სახელმწიფო რწმუნებული-გუბერნატორი. ამ თანამდებობაზე, დღემდე მუშაობდნენ: 1994 - ვლადიმერ ბაქრაძე 1998 - გიგლა ბარამიძე 2002 - თემურ მოსიაშვილი 2003 - გელა კვარაცხელია 2004 - ნუგზარ პარუნაშვილი 2004 - ნიკო ნიკოლოზიშვილი 2005 - გიორგი ხაჩიძე 2008 - ლაშა ჭკადუა 2012 - ივანე წიკლაური 2013 - აკაკი მაჭუტაძე 2018 - კახა სამხარაძე მხარის ტერიტორიაზე მდებარეობს ბუნების, არქიტექტურისა და კულტურის მრავალი ძეგლი, მათ შორის უმნიშვნელოვანესია: ვარძიის სამონასტრო კომპლექსი თმოგვის ციხე ხერთვისის ციხე ზარზმის მონასტერი საფარის მონასტერი რაბათის ციხე სამცხე-ჯავახეთის ღირსშესანიშნაობების ფოტო-გალერეა ვარძია ხერთვისის ციხე ჯაბა ლაბაძის სურათი საფარის მონასტერი ტიმოთესუბნის მონასტერი აწყურის ციხე ლაშა ხაჩიძის ფოტო აწყურის ტაძარი ლაშა ხაჩიძის ფოტო ზარზმის მონასტერი ჯაბა ლაბაძის სურათი ჭულეს მონასტერი ვანის ქვაბები, წმინდა გიორგის ტაძარი ლაშა ხაჩიძის ფოტო ჯაყისმანის მონასტერი ლაშა ხაჩიძის ფოტო მწვანე მონასტერი სამცხე ჯავახეთი თორი მესხეთი სამცხე-საათაბაგო საქართველოს ისტორია სამცხე-ჯავახეთის მხარის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2015-10-11 საიტზე Wayback Machine. ↑ 7 ახალი გუბერნატორიდან ყველა კაცია ↑ Ethnic composition of Georgia 2014 ↑ georgia-religion2014 ↑ მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 26 ივლისი 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-03-16. ↑ Georgia division
მაქსიმე (ბულგარეთის პატრიარქი)

პატრიარქი მაქსიმე (ბულგ. Максим I, ერისკაცობაში — მარინ ნაიდენოვ მინკოვი, ბულგ. Марин Найденов Минков; დ. 29 ოქტომბერი, 1914, სოფ. ორეშაკი, ლოვეჩი, ბულგარეთი — გ. 6 ნოემბერი, 2012, სოფია, ბულგარეთი) — ბულგარეთის მართლმადედებელი ეკლესიის პატრიარქი 1971 წლის 4 ივლისიდან 2012 წლის 6 ნოემბრამდე. სოფიის მიტროპოლიტი. მარინ ნაიდენოვ მინკოვი 1929–1935 წლებში სწავლობდა სოფიის სასულიერო სემინარიაში. 1942 წელს დაამთავრა სოფიის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საღვთისმეტყველო ფაკულტეტი. 1941 წლის 13 დეკემბერს აღიკვეცა ბერად და ეწოდა მაქსიმე; მალევე, ხელდასხმულ იქნა ბერდიაკვნად. 1942 წელს დაინიშნა სოფიის სასულიერო სემინარიის მასწავლებლად, სადაც მუშაობდა 1947 წლამდე. 1944 წლის 14 მაისს ხელდასხმულ იქნა მღვდელმონაზვნად; 1947 წელს აღყვანილ იქნა არქიმანდრიტის ხარისხში და დაინიშნა დოროსტოლო-ჩერვენის სამიტროპოლიტოს პროტოსვინგელოზად; 1950 წელს წმ. სინოდის განჩინებით დაინიშნა ბულგარეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის წარმომადგენლად მოსკოვში, სადაც 1955 წლამდე იმსახურა; 1955 წელს ბულგარეთში დაინიშნა წმ. სინოდის მთავარ მდივნად და სინოდალურ პერიოდულ გამოცემათა სარედაქციო კოლეგიის თავმჯდომარედ; 1956 წლის 30 დეკემბერს არქიმანდრიტი მაქსიმე ხელდასხმულ იქნა ბრანიცის ეპისკოპოსად; 1960 წლის 30 ოქტომბერს გადაყვანილ იქნა ლოვეჩის მიტროპოლიტად; პატრიარქ კირილეს გარდაცვალების შემდეგ (1971 წ.) მიტროპოლიტი მაქსიმე დანიშნულ იქნა საპატრიარქო ტახტის მოსაყდრედ. ამავე წლის ივლისის დასაწყისში შეკრებილმა ბულგარეთის ეკლესიის საეკლესიო-სახალხო კრებამ მიტროპოლიტი მაქსიმე აირჩია ბულგარეთის ეკლესიის პატრიარქად. აღსაყდრება შესრულდა 4 ივლისს სოფიის ალექსანდრე ნეველის საპატრიარქო ტაძარში. 1974 წელს სოფიის სასულიერო აკადემიამ უწმიდეს მაქსიმეს მიანიჭა „საპატიო დოქტორის“ ტიტული. პატრიარქის 60 წლის იუბილესთან დაკავშირებით ბულგარეთის საპატრიარქომ გამოსცა უწმიდესი მაქსიმეს შრომების, ქადაგებებისა და სიტყვების კრებული - „სამკალსა შინა უფლისა“ (1975 წ. სოფია). გარდაიცვალა 2012 წლის 6 ნოემბერს, 98 წლის ასაკში. ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესიები და მათი მეთაურები ბულგარეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის ოფიციალური საიტი ↑ გარდაიცვალა ბულგარეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის პატრიარქი. „რადიო თავისუფლება“. 06.11.2012.
The Ecstasy of Gold

The Ecstasy of Gold (იტალიურად: L'Estasi dell'Oro) — ენიო მორიკონეს მუსიკალური კომპოზიცია, რომელიც წარმოადგენს საუნდტრეკს სერჟიო ლეონეს ფილმისთვის კარგი, ცუდი და ბოროტი. ეს კომპოზიცია ჟღერს იმ სცენის განმავლობაში, როდესაც ტუჩო რამირეზი (ბოროტი) გაგიჟებით ეძებს სასაფლაოს იმ საფლავის გულისთვის, სადაც 200 000 აშშ-ის დოლარია დამარხული ოქროს მონეტების სახით. ამერიკული მძიმე მეტალ ჯგუფი მეტალიკა იყენებს The Ecstasy of Gold-ს როგორც გამხსნელ მუსიკას მათ კონცერტებზე 1983 წლიდან; იგი შესულია ასევე საკონცერტო სიმფონიურ ალბომში S&M. ინსტრუმენტული მეტალ ქავერი (ტექსტის მინიმალური რაოდენობით, რომელსაც წამყვანი ვოკალისტი ჯეიმზ ჰეტფილდი წარმოსთქვამს) შესულია 2007 წლის მორიკონესადმი მიძღვნილ ალბომში We All Love Ennio Morricone, საიდანაც გამოიცა კიდეც სინგლის სახით. ეს მეტალ ვერსია ნომინირებული იყო გრემის დაჯილდოებაზე კატეგორიაში „საუკეთესო როკ ინსტრუმენტული შესრულება“. იგი გამოყენებული იქნა ასევე Guitar Hero: Metallica-ის ტრეილერში და შეტანილი იქნა თავად თამაშშიც იმ ფორმით, როგორც ეს მორიკონემ დაწერა. მეტალიკამ ეს სიმღერა გამოიყენა 2010 წლის ტურნეს Death Magnetic Tour დროსაც. ამერიკული პანკ-როკ ჯგუფი Ramones იყენებდა The Ecstasy of Gold-ს როგორც მათი კონცერტების დამამთავრებელ კომპოზიციას. ცნობილი ჩელოისტმა იო-იო მამ შეიტანა ეს კომპოზიცია თავის ტრიბუტ ალბომში Yo-Yo Ma Plays Ennio Morricone. იგი გამოყენებულია ფილმის სულელები 2(2006) გამხსნელი სცენის დროს. გამოყენებულია ასევე ჯეი-ზის სიმღერაში Blueprint 2 ალბომიდან The Blueprint 2: The Gift and The Curse. The Game იყენებს Blueprint 2-ს მისი ტრეკის 300 Bars and Runnin' დასასრულს. Crooked I ასევე იყენებს Blueprint 2-ს ჰიპ-ჰოპის ყოველკვირეული სერიის Blueprint 2 Freestyle-ის 21-ე გამოცემაში. კომპოზიცია გამოყენებულია ბრიზ ევაფლოუინისა და Immortal Technique-ის დუეტში სახელწოდებით Land of the Gun ალბომიდან Stronghold Mixtape Vol. 2 მას იყენებდა ასევე დამოუკიდებელი პროფესიონალი მოჭიდავე ედი კინგსტონი არენაზე გამოსვლის წინ 2007 წელს. საფეხებურთო კლუბი სპარტა (როტერდამი) უკრავს ამ კომპოზიციის ვერსიას ყოველი საშინაო მატჩის დაწყების წინ. როკ-ჯგუფ 30 Seconds to Mars სიმღერის Hurricane (2009 წლის ალბომიდან This Is War) დასაწყისი იდენტურია The Ecstasy of Gold-ის დასაწყისისა. 1997 წელს PlayStation-ის თამაშმა Wild Arms თავის მუსიკალურ თემაში Lone Bird in the Shire გამოიყენა Ecstasy of Gold-ის მელოდია. გამოყენებულია AMC-ის სატელევიზიო სერიალის Breaking Bad მესამე სეზონში. იგი აისახა ასევე Nas-ის სინგლში One Mic. ჰოკეის გუნდი Detroit Red Wings უკრავდა ამ კომპოზიციას ყოველი საშინაო თამაშის წინ 2009 - 2010 წლის სეზონზე. შენიშვნა:ზემოთ მოყვანილია კომპოზიციის გამოყენების მხოლოდ ზოგიერთი მაგალითი. ↑ „We All Love Ennio Morricone“. Metallica.com. ციტირების თარიღი: 2007-03-11. ↑ „Yo-Yo Ma Plays Ennio Morricone“. Yo-yoma.com. ციტირების თარიღი: 2007-11-13. ↑ „Movie connections for Jackass Number Two (2006)“. Imdb.com. ციტირების თარიღი: 2007-11-13. ↑ „6-Minute Recap“. YouTube.com. ციტირების თარიღი: 2010-03-20.
სარომის ტბა

სარომის ტბა (იაპონ. サロマ湖; აგრეთვე ცნობილია როგორც სარომის ლაგუნა) — მლაშე ტბა იაპონიაში, აბასირის ქვეპრეფექტურაში. მოქცეულია აბასირის კვაზი-ეროვნულ პარკის ტერიტორიაზე. ფართობით არის მესამე ტბა იაპონიაში და პირველი კუნძულ ჰოკაიდოზე. SAROMA-KO დაარქივებული 2012-03-05 საიტზე Wayback Machine. , მსოფლიო ტბების მონაცემთა ბაზა, ტბების დაცვის საერთაშორისო კომიტეტი.
იუბეცუ

იუბეცუ (湧別町) — ქალაქი მონბეცუს ოლქში, აბასირის ქვეპრეფექტურა, ჰოკაიდო, იაპონია. 2008 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობა შეადგენდა 4950 - ს. მისი ფართობია 344.35 კვ. კმ. სიმჭიდროვე კვადრატულ კილომეტრზე 14.52. 2009 1 ოქტომბერს კამიუბეცუ შეუერთდა იუბეცუს. ორივე მდებარეობდა მონბეცუს ოლქში. 2010 წლის 31 მარტის მონაცემებით შეერთების შემდეგ ფართობმა შეადგინა 505.74 კვ.კმ. ხოლო მოსახლეოობამ 10 217 ადამიანი. ხოლო სიმჭიდროვე გახდა 20.20 ადამიანი 1 კვ.კმ-ზე.
ჩინეთის სოფლის მეურნეობის ბანკი

ჩინეთის სოფლის მეურნეობის ბანკი, საერთაშორისოდ ცნობილი, როგორც „Agricultural Bank of China“ (ინგლ.), (ჩინ. 中国农业银行股份有限公司) — ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის ერთ-ერთი უმსხვილესი ბანკი. სათავო ოფისი განლაგებულია დედაქალაქ პეკინში. განყოფილებები და ფილიალები ფარავენ მთელს მატერიკულ ჩინეთს, ასევე განლაგებულია ჰონკონგში და სინგაპურში. ჩინეთის მასშტაბით ფუნქციონირებს 23 000 ფილიალი და საოპერაციო ოფისი, რომელებიც ემსახურებიან 320 მლნ ინდივიდუალურ და 2,6 მლნ კორპორატიულ კლიენტს. ოფიციალური საიტი ↑ Прибыль Сельскохозяйственного банка Китая может вырости (რუს.)
ელემენტარული მუხტი

ელემენტარული მუხტი (სიმბოლო: e {\displaystyle e} ) — ფიზიკური მუდმივა, ერთი პროტონის ელექტრული მუხტი. ექვივალენტურად, ელემენტარული მუხტი ერთი ელექტრონის მუხტის აბსოლუტური მნიშვნელობის ტოლია. ელემენტარული მუხტის ერთეულებია: SI სისტემაში 6981160217648699999♠1.602176487×10−19 კულონი, ან 160.2176634 ზეპტოკულონი (zC). ერთეულთა CGS სისტემაში — 6990480320427000000♠4.80320427×10−10 სტატკულონი. რობერტ ა. მილიკანისა და ჰარვი ფლეტჩერის ნავთობის წვეთების ექსპერიმენტმა პირველად პირდაპირ გაზომა ელემენტარული მუხტის სიდიდე 1909 წელს, რომელიც განსხვავდებოდა თანამედროვე მიღებული მნიშვნელობიდან მხოლოდ 0,6%-ით. იმდროინდელი სადავო ატომური თეორიის დაშვებით, ელემენტარული მუხტი ასევე ირიბად დაასკვნეს ~3%-იან სიზუსტეზე შავი სხეულის სპექტრებიდან მაქს პლანკის მიერ 1901 წელს და (ფარადეის მუდმივის მეშვეობით) იოჰანის მიერ სიდიდის სიზუსტით.
ნეიტრონი

ნეიტრონი — ელემენტარული ნაწილაკი, რომელსაც არ გააჩნია ელექტრული მუხტი და რომლის მასა ცოტათი აღემატება პროტონის მასას. ის შედგება ერთი ზედა და ორი ქვედა კვარკისგან. ნეიტრონები (პროტონებთან ერთად) შედიან ნებისმიერი ატომის ბირთვის შემადგენლობაში გამონაკლისია წყალბადის იზოტოპი პროთიუმი, რომლის ბირთვიც მხოლოდ ერთი პროტონისგან შედგება. ატომის ბირთვში პროტონების რაოდენობას ატომური რიცხვი ეწოდება და განსაზღვრავს იმას, თუ რომელ ქიმიურ ელემენტს წარმოადგენს ატომი. ბირთვში ნეიტრონების რაოდენობას ნეიტრონული რიცხვი ეწოდება და იგი ელემენტის იზოტოპს განსაზღვრავს. მაგალითად, ფართოდ გავრცელებული ნახშირბად-12 იზოტოპის ბირთი შედგება 6 პროტონისა და 6 ელექტრონისგან, ხოლო ძალიან იშვიათი, რადიაქტიული ნახშირბად-14 იზოტოპის ბირთვში 6 პროტონი და 8 ნეიტრონია.ნეიტრონების რაოდენობა ბირთვში განსაზღვრავს ელემენტის რადიაქტიურობას. თუ ელემენტის ბირთვში ნეიტრონების და პროტონების ფარდობა 1,5-ზე მეტია ელემენტი რადიაქტიურად ითვლება. ნეიტრონი ბირთვის გარეთ არასტაბილურია ამიტომაც იშლება. ნეიტრონის დაშლა პროტონად, ელექტრონად და ელექტრონის ანტინეიტრინოდ. n 0 {\displaystyle n^{0}} → p + {\displaystyle p^{+}} + e − {\displaystyle e^{-}} + νe . ნეიტრონის დაშლა პროტონად, ელექტრონად, ელექტრონის ანტინეიტრინოდ და გამა გამოსხივებად (ფოტონად). n 0 {\displaystyle n^{0}} → p + {\displaystyle p^{+}} + e − {\displaystyle e^{-}} + νe + γ ნეიტრონის მიღება შესაძლებელია პროტონისაგან. პროტონის დაშლით მიიღება ნეიტრონი პოზოტრონი (დადებითად დამუხტული ელექტრონი) და ელექტრონის ნეიტრინო. p + {\displaystyle p^{+}} → n 0 {\displaystyle n^{0}} + e + {\displaystyle e^{+}} + νe ნეიტრონის მიღება პროტონის და ელექტრონისგან. მიიღება ნეიტრონი და ელექტრონის ნეიტრინო. p + {\displaystyle p^{+}} + e − {\displaystyle e^{-}} → n 0 {\displaystyle n^{0}} + νe Annotated bibliography for neutrons from the Alsos Digital Library for Nuclear Issues დაარქივებული 2015-01-07 საიტზე Library of CongressCategory:Webarchive template other archives ↑ Basic Ideas and Concepts in Nuclear Physics: An Introductory Approach, Third Edition; K. Heyde Taylor & Francis 2004. Print ISBN 978-0-7503-0980-6. doi:10.1201/9781420054941. full text[მკვდარი ბმული] ↑ Boesgaard, A.M.; Steigman, G. (1985). „Big bang nucleosynthesis – Theories and observations“. Annual Review of Astronomy and Astrophysics. 23 (2): 319–378. Bibcode:1985ARA&A..23..319B. doi:10.1146/annurev.aa.23.090185.001535.
ნეიტრონული რიცხვი

ნეიტრონული რიცხვი, რომელიც N აღინიშნება, არის ატომის ბირთვში ნეიტრონების რაოდენობა. ატომური ნომერს (Z) დამატებული ნეიტრონული რიცხვი მასური ნომერის (A) ტოლია: Z+N=A. ატომებს, რომლებსაც ერთი და იგივე ნეიტრონული რიცხვი აქვთ იზოტონები ეწოდებათ.
ზაზა ალექსიძე

ზაზა ალექსიძე (დ. 18 ოქტომბერი, 1935 ― გ. 24 იანვარი, 2023) — ქართველი ისტორიკოსი, ფილოლოგი, არმენოლოგი, აღმოსავლეთმცოდნე. ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორი. ღირსების ორდენის კავალერი. 1958 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი. 1958–1968 წლებში იყო ხელნაწერთა ინსტიტუტის მეცნიერ-თანამშრომელი. 1968–1979 წლებში იყო ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, მოგვიანებით, 1979–2006 წლებში — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის არმენოლოგიის კათედრის გამგე. 1989–2006 წლებში მუშაობდა ხელნაწერთა ინსტიტუტის დირექტორად. 2006 წლიდან იყო ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის კოდიკოლოგიის დეპარტამენტის ხელმძღვანელი. თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სრული პროფესორი და არმენოლოგიის პროგრამის ხელმძღვანელი. 2002–2004 საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოს-მდივანი. 2002–2004 საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის პრეზიდიუმის წევრი. არის 130 სამეცნიერო ნაშრომისა და 15 წიგნის ავტორი. საკანდიდატო დისერტაციის თემა – „ეპისტოლეთა წიგნი“, დაიცვა 1969 წელს; სადოქტორო დისერტაციის თემა – „ადრეული შუასაუკუნეების კავკასიისა და საქართველოს კულტურისა და იდეოლოგიის პრობლემები“, დაიცვა 1984 წელს. ფლობდა ინგლისურ, გერმანულ, ფრანგულ, იტალიურ და სომხურ ენებს. კავკასიის ალბანეთის დამწერლობა, ენა და მწერლობა = Caucasian Albanian Script, Language and Literature : აღმოჩენა სინას მთის წმ. ეკატერინეს მონასტერში, თბ., 2003, ISBN 99940-755-1-9 ალბანური მწერლობის ძეგლი სინას მთაზე და მისი მნიშვნელობა კავკასიოლოგიისათვის, თბ., ლოგოსი, 1998 ატენის სიონის ოთხი წარწერა, თბ., საბჭოთა საქართველო, 1983. ატენის სიონის სომხური წარწერები, თბ., მეცნიერება, 1978 ზაზა ალექსიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ზაზა ალექსიძის უნიკალური სამეცნიერო მემკვიდრეობა ზაზა ალექსიძე დაარქივებული 2011-09-25 საიტზე Wayback Machine. – ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის ვებ-გვერდი
1+1

„1+1“ – საერთო ეროვნული უკრაინული ტელეარხი. შეიქმნა 1995 წლის 3 სექტემბერს. ფარავს უკრაინის ტერიტორიის 95%–ს. 2006 წლიდან ამუშავდა „1+1“–ის საერთაშორისო ვერსია «1+1 International». 1+1 International ტელეარხ 1+1–ის ოფიციალური საიტი ონლაინ რეჟიმში მაუწყებლობა დაარქივებული 2011-10-15 საიტზე Wayback Machine. გადაცემათა პროგრამა დაარქივებული 2010-08-08 საიტზე Wayback Machine.
ფიცხელაური

საკუთარი სახელი ფიცხელაური შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ალექსანდრე ფიცხელაური — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი ალექსანდრე ფიცხელაური — კერამიკოსი გრიგოლ ფიცხელაური — ექიმ-გერონტოლოგი დოსითეოსი (ფიცხელაური) — საეკლესიო მოღვაწე ივანე ფიცხელაური — დიპლომატი კონსტანტინე ფიცხელაური — არქეოლოგი, ისტორიკოსი შენგელი ფიცხელაური — ძიუდოისტი
მონბეცუს ოლქი

მონბეცუ (紋別郡) არის ოლქი რომელიც მდებარეობს აბასირის ქვეპრეფექტურაში, ჰოკაიდოზე, იაპონიაში. 1869 წელს ჰოკაიდო დაიყო 11 პროვინციად და 86 ოლქად. მონბეცუ თავიდან მდებარეობდა კიტამის პროვინციაში. 2004 წლის მონაცემებით ოლქში ცხოვრობდა 49 851 ადამიანი. სიმჭიდროვე შეადგენს 12,74 ადამიანს 1 კვ.კმ -ზე. ოლქის მთლიანი ფართობი არის 3,912.51 კვ. კმ. ენგარუ ნიშიოკოპე ოკოპე ომუ ტაკინოუე იუბეცუ 1950 წლის 15 ნოემბერს სოფ. შიმიუბეცუს ნაწილი შეუერთდა სოფ. სარომას რომელიც მდებარეობს ტოკოროს ოლქში 1954 წლის 1 ივლისს ქალაქი მონბეცუ სოფ. კამიშოკოცუ და სოფ. შოკოცუ გაერთიანდნენ და ეწოდათ ქალაქი მონბეცუ. რითიც ისინი გამოეყვნენ ოლქს. 2005 წლის 1 ოქტომბერს ქალაქები იკუტაჰარა და მარუსეპუ ასევე სოფელი შირატაკი შეუერთდნენ ქალაქ ენგარუს 2009 წლის 1 ოქტომბერს ქალაქი კამიუბეცუ შეუერთდა ქალაქ იუბეცუს http://www.kokudo.or.jp/new/cities/sub/hokkai/01.htm დაარქივებული 2007-06-29 საიტზე Wayback Machine.
Tatra T3R.EV

Tatra T3R.EV — ერთსექციური, ორურიკიანი (ოთხღერძიანი), ცალმხრივი მიმართულების, მაღალიატაკიანი ტრამვაის ვაგონი; ტატრა T3-ის მოდერნიზაცია, რომელიც გამოიყენება განსაკუთრებულად ამორტიზებული ტატრა T3-ების განახლებისას. ზოგიერთი ტატრა T3 მეტად ცუდ მდგომარეობაშია, რის გამოც მათი აღდგენა-განახლება რთულდება. ასეთი ვაგონებისათვის ფირმებმა ČKD Pragoimex და Krnovské opravny a strojírny (KOS) შექმნეს ძარას ახალი ტიპი VarCB3, რომელიც ტატრა T3R.EV და ტატრა T3R.PV მოდერნიზაციებისთვის გამოიყენეს. მიუხედავად იმისა, რომ ამ ვაგონებს ძველი ტატრა T3-ისგან მხოლოდ ურიკები (რუს. ე.წ. „ტელეჟკები“) ძარა (ნაწილობრივ) და ელექტროაღჭურვილობის მცირე ნაწილი რჩება (ძაბვის გარდამქმნელი და კონდენსატორი), ისინი მაინც არ ითვლება ახალ ვაგონად და მოდერნიზებულად მოიხსენიება. ამ ტიპის მოდერნიზაცია გულისხმობს ძარას გადაკეთებას, რომლის დროსაც ვაგონს პირველი კარის დასაწყისამდე აჭრიან წინა, „სახიან“ ნაწილს, რადგან კოროზიის (ან დეფორმაციის) გამო მისი აღდგენა არა მომგებიანია. ყოველივე აღნიშნულის შემდეგ კი ძარაზე ხდება ახალი წინა ნაწილის, ე.წ. „ნიღაბის“ მონტაჟი. ბრნოს ტატრა T3R.EV-ებს კლასიკური ტატრა T3-ის „ნიღაბი“ დაუმონტჟდათ (დიზაინერი: ფრანტიშეკ კარდაუსი), ხოლო ოსტრავასას, ახალი დიზაინის (ავტორი: ფრანტიშეკ პელიკანი). ამ ვაგონის ინტერიერი და მართვის პულტი ტატრა T3-ის უკანასკნელი მოდერნიზაციების შესაბამისია. ასევე თითქმის მთლიანად არის შეცვლილი ელექტროაღჭურვილობა. ტატრა T3R.EV-მდე, წინა წლების მოდერნიზაციებზე ასინქრონული ამძრავები განზრახ მიივიწყეს და ხარჯების შემცირების მიზნით მათი გამოყენება არ ხდებოდა, ხოლო მათგან განსხვავებით ტატრა T3R.EV აღჭურვილია თანამედროვე, TV Europulse ტიპის ასინქრონული ელექტროაღჭურვილობით და ნახევარპანტოგრაფით.~ სიგრძე (ქუროების გარეშე): 14 მ სიგანე: 2,5 მ სიმაღლე: 3,08 მ ცარიელი ვაგონის წონა: 14,3 ტ ადგფილების ჯამური რაოდენობა: 110 დასაჯდომი: 23 დასადგომი: 87 მოტორების სიმძლავრე: 4 x 90 kW მაქს. რეკომენდებული სიჩქარე: 65 კმ/სთ ტატრა T3R.EV-ებს აწარმოებდნენ 2002-2004 წლებში. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: Tatra T3R.EV
ენგარუ

ენგარუ (遠軽町) — ქალაქი მონბეცუს ოლქში, აბასირის ქვეპრეფექტურა, ჰოკაიდოზე, იაპონიაში. 2008 წლის აღწერის მიხედვით ქალაქში ცხოვრობდა 23 133 ადამიანი და სიმჭიდროვე იყო 18 ადამიანი 1 კვ. კმ-ზე. ქალაქის ფართობი შეადგენს 1 332.32 კვ.კმ-ს. 1919 წელს ენგარუ გამოეყო კამიუბეცუს. 1925 წელს ცალკე გავიდა სოფელი იკუტაჰარა რომელსაც შემდეგ 1934 წელს ქალაქის სტატუსი მიენიჭა. 1946 წელს გამოეყვნენ სოფელი მარუსეპუ (დღეისთვის ქალაქი) და სოფელი შირატაკი. 2005 წლის 1 ოქტომბერს ქალაქები იკუტაჰარა და მარუსეპუ ასევე სოფელი შირატაკუ ყველა მათგანი შეუერთდა ენგარუს. (იაპონური) ოფიციალური საიტი
Die, Die My Darling

Die, Die My Darling — ჰორორ პანკ ჯგუფის Misfits მეექვსე სინგლი. იგი გამოვიდა 1984 წლის მაისში მომღერალ გლენ დანზინგის ლეიბლზე Plan 9 Records, ჯგუფის შვიდ თვიანი შესვენების შემდეგ. Die, Die My Darling განსაკუთრებით პოპულარული გახდა თოთხმეტი წლის შემდეგ, როდესაც მეტალიკამ შეასრულა ამ სიმღერის ქავერი 1998 წლის ალბომისთვის Garage Inc. სიმღერის სახელი შერჩეული იქნა 1965 წლის საშინელებათა ფილმის ფანატიკოსის მიხედვით, რომელიც აშშ-ში გამოვიდა სახელით Die! Die! My Darling!. გარეკანის გაფორმება აღებულია კომიკური წიგნის Chamber of Chills 1953 წლის სექტემბრის გამოცემის გაფორმებიდან. გარეკანის უკანა მხარის გაფორმება ეკუთვნის პუშჰიდს. Die, Die My Darling ასევე სახელია Misfits-ის ტრიბუტ ჯგუფისა. ყველა სიმღერის ავტორი — გლენ დანზინგი. გლენ დანზინგი - ვოკალი დოილ ვოლფგანგ ვონ ფრანკენშტეინი - გიტარა ჯერი ონლი - ბას-გიტარა ართურ გუგი - დასარტყმელი საკრავები სიმღერაში Die, Die My Darling რობო - დრამები სიმღერებში Mommy, Can I Go Out and Kill Tonight? და We Bite სპოტი – მუსიკალური პროდიუსერი Die, Die My Darling — ამერიკული მძიმე მეტალ ჯგუფ მეტალიკის მესამე სინგლი და მეხუთე სიმღერა 1998 წლის ქავერების ალბომიდან Garage Inc.. მეტალიკის ვერსია გამოვიდა სინგლის სახით ავსტრალიაში, გერმანიაში, იაპონიაში და მექსიკაში, ხოლო აშშ-ში მიაღწია 26-ე ადგილს ბილბორდის ცხელი მეინსტრიმული როკ ტრეკების ჩარტში. ჯეიმზ ჰეტფილდი – წამყვანი ვოკალი, რიტმული გიტარა, წამყვანი გიტარა კომპოზიციაში Whiskey in the Jar კირკ ჰემეტი – წამყვანი გიტარა, დამატებითი ვოკალი ჯეისონ ნიუსტედი – ბას-გიტარა, დამატებითი ვოკალი ლარს ულრიხი – დასარტყმელი საკრავები ↑ 1.0 1.1 Misfits-ის დისკოგრაფია. Misfits.com. ციტირების თარიღი: 2008-11-27.
ფარენჰაიტი

ფარენჰაიტი (აღნიშვნა: °F) — ტემპერატურის საზომი ერთეული, რომელიც 1724 წელს შეიქმნა გერმანელი ფიზიკოს დანიელ გაბრიელ ფარენჰაიტის (1686 - 1736) მიერ. დღეს დღეისობით იგი ბევრ ქვეყანაში ჩანაცვლებულია სხვა ტემპერატურის საზომით რომელსაც ცელსიუსი ეწოდება. იგი მაინც გამოიყენება რამდენიმე ქვეყანაში, მაგალითად აშშ-ში და ბელიზი-ში. ფარენჰაიტის შკალის მიხედვით წყალი იყინება +32 გრადუსზე და დუღს +212 გრადუსზე (სტანდარტული ატმოსფერული წნევის) პირობებში. ნული გრადუსი განსაზღვრულია თერმომეტრის მოთავსებით ხსნარში, რომელიც შედგება ყინულის, წყლის და ამონიუმის ქლორიდისგან ანუ მარილისგან. ეს ხსნარი ავტომატურად დადის თავის ბუნებრივ ტემპერატურაზე, რომელიც მიღებულია როგორც 0 გრადუსი ფარენჰაიტის შკალაზე. 96 გრადუსი ფარენჰაიტის მიერ განსაზღვრულ იქნა როგორც ადამიანის ბუნებრივი ტემპერატურა. ფარენჰაიტმა შენიშნა, რომ ამ შემთხვევაში ვერცხლისწყალი დუღს 600 გრადუსზე. თუმცა დღეისთვის ადამიანის ბუნებრივი ტემპერატურა მიღებულია რომ არის 98,6. მოგვიანებით ფარენჰაიტის ნაშრომებში მცირე ცვლილება შეიტანეს რადგან წყლის დუღილის ტემპერატურა, ყინულად ქცევის ტემპერატურაზე ზუსტად 180 გრადუსით მეტი გამოსულიყო. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 227.
საცეცხლური

საცეცხლური — სარიტუალო ჭურჭელი ქრისტიანულ ეკლესიაში, რომლითაც სასულიერო პირები აკმევენ საკმეველს. საცეცხლური ლითონის მრგვალი ფორმის ხუფიანი ჯამია, რომელიც სამ ან ოთხ ჯაჭვზეა დაკიდებული. მასში იყრება გაღვივებული ცეცხლი და საკმეველი. ქრისტიანობამ საცეცხლური მიიღო იუდაიზმისგან. კმევა ჯერ კიდევ ძველი აღთქმის ტაძარში დააწესა ღმერთმა. საცეცხლური ხელში უჭირავს მღვდელმსახურს, რომელიც უკმევს ხატებსა და მლოცველებს. ტრაპეზისა და ხატების კმევა მათდამი მოკრძალებისა და პატივისცემის გამომხატველია. მლოცველთა კმევა გამოხატავს სურვილს, რათა მათი მხურვალე და გულწრფელი ლოცვა ისევე მსუბუქად აიჭრას ზეცისკენ, როგორც საცეცხლურის კვამლი. კმევისას მლოცველები ქედს მოიდრეკენ ხოლმე. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 214. ჟურნალი „წყარო“, N28, 1995 წ.
ტრაპეზი

ტრაპეზი (ბერძ. Τράπεζα — „მაგიდა“) — ტაძარში, ქრისტიანულ ღვთისმსახურებაში უსისხლო მსხვერპლშეწირვის ადგილი, საიდანაც ხდება კურთხევა. ტრაპეზად მოიაზრება, როგორც საკურთხევლის ნაწილი, ისე თავად ოთხკუთხა (ხის ან ქვის) მაგიდა, რომელიც როგორც წესი საკურთხევლის შუაგულში მდებარეობს ან უშუალოდ აღმოსავლეთ კედელთანაა მიდგმული. ტრაპეზზე საიდუმლოდ, უხილავად სუფევს თვით უფალი, როგორც მეუფე და მბრძანებელი ტაძრისა. მასთან მიახლება და ამბორი მსოლოდ ღვთისმსახურებისთვისაა დასაშვები. ტრაპეზი ოთხკუთხა და მირონცხებული მაგიდაა ძვირფასი ქსოვილით შემკული. მასზე ასვენია ლიტურგიისათვის აუცილებელი სიწმინდეები: ოდიკი, სახარება, წმიდა სანაწილე, ჯვარი, შვიდსანთლა. საკურთხეველი წარმოადგენს აღმოსავლეთით, კანკელს მიღმა სივრცეს. მას ჩრდილოეთით და სამხრეთით ესაზღვრება სამკვეთლო და სადიაკვნე. საგულისხმოა ის ფაქტი რომ VI საუკუნემდე საქართველოს ტაძრებისათვის არ იყო დამახასიათებელი დღევანდელი სამნაწილიანი საკურთხველი. სადიაკვნე და სამკვეთლო ამ დროს ტაძრის გარეთ აგებულ შენობებში იყო მოწყობილი, ან სამკვეთლოს მაგიდა საკურთხევლის ჩრდილოეთ კედელთან იდგა. XVII საუკუნიდან, რუსეთთან ურთიერთობის გააქტიურების შემდგომ, სამკვეთლოსა და საკურთხეველს ერთი საერთო კანკელი ჰყოფთ შუა ტაძრისაგან. დღეს ასეთ სამნაწილედ საკურთხველიან ეკლესიებში საკურთხევლად იწოდება არა მარტო ის ადგილი, სადაც ტრაპეზი მდებარეობს, არამედ კანკელს მიღმა სივრცე, რომელიც სადიაკვნესა და სამკვეთლოს მოიცავს. საკურთხევლის (როგორც კანკელის მიღმა სივრცის) პარალელურ ტერმინად ძველ წერილობით ძეგლებსა და ტიპიკონებში გვხვდება ტრაპეზიც, მხოლოდ იმ განსხვავებით, რომ ძველად ის არ გულისხმობდა სადიაკვნესა და სამკვეთლოს. წერილობით ძეგლებსა და ტიპიკონებში ტერმინი ტრაპეზი გვხვდება, აგრეთვე ტაბლის, სუფრის აღსანიშნავად. სატრაპეზო ჟურნალი „წყარო“, N28, 1995 წ. ლ. ხაჭაპურიძე, „ერთი საეკლესიო ტერმინისათვის (ტრპეზი)“, ქართველური მემკვიდრეობა, 1998, გვ. 316-321