laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ადირი (მთისწინეთი)

ადირი (თურქულ ენებზე აიირ — გამოყოფა, დაყოფა) — ბორცვიან-ბექობიანი მთისწინეთი შუა აზიის მშრალ მთებში, ფარდობითი სიმაღლით 100–400 მ. ძლიერაა დანაწევრებული დროებითი ნაკადებისა და ხევების ქსელით. ზოგჯერ ადირი ქედების ძირებთან მთისწინა და მთათაშორისი ქვაბულების პერიფერიაზე წარმოქმნის რამდენიმე საფეხუროვან დონეს (მაგ., ფერღანის ხეობა). უფრო ვიწრო გაგებით (ედუარდ მურზაევის მიხედვით), ადირი ეწოდება თურქმენეთის უდაბნოიან ვაკეებს, სადაც ქვიშა არ არის, თუმცა რბილი ნიადაგებია; გამოიყენება საძოვრად. ↑ Тимофеев Д. А. Адыры // Большая российская энциклопедия. т. 1. — М., 2005. — стр. 253.
ადირი

ადირი შეიძლება აღნიშნავდეს: ადირი — ქალაქი ლიბიაში; ადირი — სადგური ყაზახეთის აყმოლის ოლქის ათბასარის რაიონში; ადირი — ბორცვიან-ბექობიანი მთისწინეთი შუა აზიის მშრალ მთებში; ადირი — ალბედოს თეთრი დეტალი სატურნის თანამგზავრ ტიტანზე.
პაულუს დიაკონუსი

პაულუს დიაკონუსი (დ. 720 — გ. 13 აპრილი, 799, მონტეკასინო) — იტალიელი ისტორიკოსი, იყო დიდგვაროვანი ლანგობარდების ოჯახიდან. ახალგაზრდობაში მსახურობდა მეფეების კარზე, შემდეგ იყო ბერი მონტეკასინოს მონასტერში. 782-786 წლებში იყო კარლოს დიდის კარზე. მისი მთავარი შრომაა „ლონგობარდების ისტორია“, რომელიც ლონგობარდების ისტორიის მთავარი წყაროა. პაულუს დიაკონუსი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური) ↑ 1.0 1.1 Deutsche Nationalbibliothek Record #118789961 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ 2.0 2.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ Capo L. Dizionario Biografico degli Italiani — 2014. — Vol. 81. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1128537"></a> ↑ 4.0 4.1 hymnary.org — Calvin Theological Seminary, Christian Classics Ethereal Library. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1079189"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5024513"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18206550"></a> ↑ ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ 6.0 6.1 Catalogue of the Library of the Pontifical University of Saint Thomas Aquinas <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q96071920"></a> ↑ 7.0 7.1 Documenta Catholica Omnia <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q11813426"></a> ↑ 8.0 8.1 Trove — 2009. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18609226"></a> ↑ Catalogue of the Unione Romana Biblioteche Scientifiche <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q100594939"></a> ↑ opac.vatlib.it <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q84353965"></a> ↑ Mirabile: Digital Archives for Medieval Culture — SISMEL – Edizioni del Galluzzo. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q85138432"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q85135665"></a> ↑ Library of the World's Best Literature / C. D. Warner — 1897. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q952614"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19098835"></a>
იულიუს პაულუსი

იულიუს პაულუსი (ლათ. Julius Paulus) — რომაელი იურისტი, ავტორია 300-ზე მეტი წიგნისა. მისი ნაშრომებიდან ყველაზე დიდია პრეტორის ედიქტის კომენტარები (80 წიგნად), ტრაქტატი სამოქალაქო სამართლის შესახებ (16 წიგნად). 426 წელს მის ნაშრომებს კანონის ძალა მიენიჭა. მისი ნაშრომებიდან ამონაწერებმა დიგესტების 1/6 შეადგინა. ფუტკარაძე ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 714.
როსკო პაუნდი

როსკო პაუნდი (დ. 27 ოქტომბერი, 1870, ლინკოლნი, ნებრასკა — გ. 1 ივლისი, 1964, კემბრიჯი, მასაჩუსეტსი) — ამერიკელი იურისტი, სამართლის სოციოლოგიური სკოლის მამამთავარი. მუშაობდა სამართლის საერთო თეორიაში. ასწავლიდა ამერიკულ უნივერსიტეტებში. ავტორია წიგნისა „იურისპრუდენცია“ (ტ. 1-5, 1959). მისმა შეხედულებემა შემდგომში განვითარება ჰპოვა რეალისტური სკოლის მოძღვრებაში. 1916-1936 წლებში იყო ჰარვარდის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტის დეკანი, 1935-1937 წლებში ამერიკის მეცნიერების და ხელოვნების აკადემიის პრეზიდენტი. 1950-1956 წლებში იყო შედარებითი სამართლის საერთაშორისო ადკადემიის პრეზიდენტი. როსკო პაუნდი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)
ვერა პაშენაია

ვერა ნიკოლოზის ასული პაშენაია (რუს. Ве́ра Никола́евна Паше́нная; დ. 7 სექტემბერი, 1887, მოსკოვი — გ. 28 ოქტომბერი, 1962, იქვე) — რუსი მსახიობი, სსრკ სახალხო არტისტი (1937). 1904 წელს შევიდა მოსკოვის თეატრალურ სასწავლებელში. 1907 წლიდან მოღვაწეობდა მცირე თეატრის სცენაზე. განსაკუთრებული წარმატებით გამოდიოდა რუსულ ყოფით დრამებსა და კომედიებში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 715. ვერა პაშენაია — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ვერა პაშენაია — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული)
ნიკოლა პაშიჩი

ნიკოლა პაშიჩი (სერბ. Никола Пашић; დ. 19 დეკემბერი, 1845, ზაეჩარი — გ. 10 დეკემბერი, 1926, ბელგრადი) — სერბი პოლიტიკოსი, იყო სერბეთის სახალხო სკუპშჩინის წევრი, რადიკალური პარტიის ერთ–ერთი ორგანიზატორი და ლიდერი, 1891-1892 წლებში იყო სერბეთის სამეფოს პრემიერ–მინიტრი და საგარეო საქმეთა მინისტრი. 1904-1918 წლებში ხანგამოშვებით იყო მთავრობის მეთაური და საგარეო საქმეთა მინისტრი. ნიკოლა პაშიჩი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური) ↑ 1.0 1.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 2.0 2.1 Deutsche Nationalbibliothek Record #118789783 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a>
ვასილი პაშკევიჩი

ვასილი პაშკევიჩი (რუს. Васи́лий Алексе́евич Пашке́вич დ. 1742 — გ. 9 მარტი, 1797) — რუსი კომპოზიტორი, რუსული ეროვნული ოპერის ერთ–ერთი შემქმნელი. 1763-1789 წლებში იყო მევიოლინე. 1789 წელს სანქტ-პეტერბურგის სამეფო კრის სამეჯლისო ორკესტრის დირიჟორი. მისი ოპერებია „უბედურება ეტლისაგან“ (1779), „ძუნწი“ (1782), „ფევეი“ (1786) და სხვა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 715. ვასილი პაშკევიჩი — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული)
ევგენი პაშუკანისი

ევგენი პაშუკანისი (რუს. Евгений Брониславович Пашуканис დ. 23 თებერვალი, 1891 — გ. 1937) — რუსი საბჭოთა იურისტი, 1920-1923 წლებში მუშაობდა რსფსრ–ის საგარეო საქმეთა სახალხო კომისარიატში. 1922 წელს პ. სტუჩკასთან ერთად ჩამოაყალიბ კომუნისტური აკადემიური სამართლის სექცია. 1927 წლიდა იყო კომუნისტური აკადემიის ნამდვილი წევრი, შემდეგ მისი პრეზიდიუმის წევრი და ვიცე-პრეზიდენტი. 1936 წლიდან იყო სსრკ–ის იუსტიციის სახალხო კომისრის მოადგილე. მისი მეცნიერული შრომები შეეხებოდა სამართლის ისტორიის, ზოგადი თეორიის, სახელმწიფო და საერთაშორისო სამართლის საკითხებს. მისი ძირითადი ნაშრომია „სამართლის ზოგადი თეორია და მარქსიზმი“ (1924), რომელიც ქართულად თარგმნა და გამოსცა თინათინ წერეთელმა 1930 წელს. სხვა ნაშრომებია „მოძღვრება სახელმწიფოს და სამართლის შესახებ“ (1932) და „საერთაშორისო სამართლის ნარკვევები“ (1935). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 715. ევგენი პაშუკანისი — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული) სამართლის ზოგადი თეორია და მარქსიზმი ქართულად ↑ Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a>
ხურშიდბანუ ნათავანის ბიუსტი (შუშა)

ხანის ასულის ნათავანის ძეგლი (აზერ. Xan qızı Natəvanın abidəsi) — ხურშიდბანუ ნათავანის საფლავის ქვა შუშაში. ძეგლი სომხებმა ტყვიებით დახვრიტეს და საქართველოსთვის ჯართად გაყიდეს. ძეგლი აზერბაიჯანულმა მხარემ ბაქოში საქართველოდან რამდენიმე წლის წინ ჩამოიტანა. ძეგლის ავტორი ნამიგ დადაშოვია. ამჟამად იგი რამიზ მუსტაფაევის სახელობის ხელოვნების მუზეუმის ეზოში ინახება.
ნიზამის ქუჩა (შუშა)

ნიზამის ქუჩა ან შეითან ბაზრის ქუჩა (აზერ. Nizami küçəsi və ya Şeytan bazar küçəsi) — ისტორიული ქუჩა, რომელიც მდებარეობს ქალაქ შუშას ისტორიულ ცენტრში, რომელიც იწყება მეიდნიდან და წარმოადგენს რასტას ბაზრის ქუჩის გაგრძელებას. ამ ქუჩაზე იყო ყარაბაღის ხანის მინისტრისა და პოეტის მოლა ფანაჰ ვაგიფის სასახლე. რასტა ბაზარის ქუჩა, შუშას მთავარი სავაჭრო ქუჩა, კვეთს მოედანზე ჰაჯი ამირასლანის ქარვასლას და სამხრეთისკენ გრძელდება შეითან ბაზარის სახელით. ამ ქუჩაზე ჩვენს დრომდე იყო მოლა ფანაჰ ვაგიფის სასახლე. შეითან ბაზრის ქუჩა რასტა ბაზრის ქუჩის სიგრძის დაახლოებით 1/3-ია (დაახლოებით 300 მ), რაც მას უფრო ქუჩის მონაკვეთად აქცევს, ვიდრე დამოუკიდებელ ქუჩად. ბაზარის ქუჩის მშენებლობისას ჰორიზონტალური ფენა გამოიყენებოდა საკმაოდ მშვიდ რელიეფზე. ქუჩას აქვს ოდნავ ჩრდილოეთ-სამხრეთის დახრილობა, ეს თვისება უფრო შესამჩნევია სამხრეთის ბოლოში. რასტასა და ქვედა ბაზრის ქუჩების მსგავსად, შეითან ბაზრის ქუჩაზე სამშენებლო სამუშაოები მკაცრ წითელ ხაზზე მიმდინარეობდა. ქუჩის დასავლეთი მხარე უკავია კვადრატული ფორმის ქარვასლას, რომელსაც სამხრეთი დასასრულის გარდა იგივე გეგმა აქვს. ქარვასლები ერთმანეთისგან პატარა ქუჩით არის გამოყოფილი. პირველი იმ ქარვასლის ჩრდილოეთ-სამხრეთის ფასადი უკავშირდება მოედანზე მდებარე ჰაჯი ამირასლანის ქარვასლის სამხრეთ-დასავლეთ ფასადს, რითაც ქმნის შაითან ბაზარის ქუჩის გასასვლელს მოედანზე. ↑ 1.0 1.1 1.2 Авалов 1977, p. 64
წითლობის წმინდა გიორგის ეკლესია

წითლობის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი გარდაბნის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნორიოში. ეკლესია დარბაზულია. ის მიეკუთვნება ბერძნულ სტილს. ნაშენებია ფლეთილი ქვით, ქართული აგურით და კონსტრუქციულ ნაწილებში გამოყენებული თლილი ქვით. დაზიანებულია, ფასადებს ბზარები აქვთ, განსაკუთრებით სამხრეთ და აღმოსავლეთ ფასადებს. კამარა და კონქი ჩამონგრეულია, კედლების ზედა ნაწილები ადგილობრივმა მოსახლეობამ ცემენტით და ქვებით აამაღლა, გრძივ კედლებზე რკინის კოჭები გასდო და ნახევარცილინდრული რკინაბეტონის კამარა დაადგა. ინტერიერი: აღმოსავლეთით ღრმა, ნახევარწრიული აფსიდაა ცენტრში მაღალი, განიერი თაღოვანი სარკმელით. აფსიდის ჩრდილოეთ კუთხეში ერთი ვიწრო და სწორკუთხა ფორმის და ერთი მაღალი, განიერი და თაღოვანი ნიშაა, სამხრეთ ნაწილში დიდი, სწორკუთხა ნიშაა იატაკიდან დაწყებული. აფსიდას არა აქვს კონქი. შემორჩენილი დეტალებიდან აშკარაა, რომ ის ქართული აგურისა იყო, ისევე, როგორც სარკმელების პირები. აფსიდის იატაკი ქართული აგურით არის მოგებული. აფსიდის იატაკი ერთი საფეხურით მაღალია დარბაზის იატაკზე და სამხრეთ კუთხეში შერჩენილი აქვს ქართული აგურით ნაგები კანკელის ფრაგმენტი. აღსავლის კართან იატაკზე დევს წრიული ფორმის ქვა - სოლეა. აფსიდას და საერთოდ ინტერიერის კედლებს შერჩენილი აქვთ შელესილობის ფრაგმენტები. დარბაზის იატაკი ქართული აგურით და რიყის ქვით არის მოწყობილი. ინტერიერის კედლების ქვედა ნაწილი რიყის და ფლეთილი ქვით არის ნაშენი, ზედა ქართული აგურით და რიყის ქვით. აფსიდა გრძივი კედლებისაგან მხრებით არის გამოყოფილი. გრძივი კედლების სიბრტყე განიერი პილასტრებით ორ-ორ ნაწილად იყოფა. აღმოსავლეთ ნახევრებში აფსიდის სარკმელის ანალოგიური სარკმელებია ჩასმული. პილატრებს თლილი ქვის მარტივი ბრტყელი კარნიზები აქვთ, რომლებზეც გადასულ თაღს ტრიუმფალურ თაღთან და დასავლეთ კედლის კუთხეებში დატანებულ ნახევარპილასტრებზე დაყრდნობილ ნახევართაღთან ერთად ეჭირათ ნახევარცილინდრული ფორმის კამარა, რომელიც, სავარაუდოდ ქართული აგურისა უნდა ყოფილიყო. სამხრეთი კედლის დასავლეთ ნახევარში სწორკუთხა ფორმის განიერი შესასვლელია, რომელსაც ინტერიერის მხრიდან ხის არქიტრავი აქვს. დასავლეთი კედელი ყრუა, სავარაუდოდ სარკმელი მის უკიდურეს ზედა ნაწილში უნდა ყოფილიყო, რომელიც არ შემორჩა. ეკლესიას ადგილობრივი მოსახლეობის მიერ დადგმული აქვს რკინაბეტონის ნახევარცილინდრული კამარა და რკინის კარკასი, რომელიც აუცილებლად ექვემდებარება დემონტაჟს. ფასადები: აღმოსავლეთი ფასადის ცენტრში თაღოვანი სარკმელის ღიობია. სარკმელს ქართული აგურის საპირეები აქვს. ფასადის ქვედა ზოლი რიყის ქვისაა, მის ზემოთ ფლეთილი ქვის და მცირედ რიყის ქვის წყობაა, წყობაში ჩატანებულია ქართული აგურის ზოლები. ფასადის კუთხეებში შედარებით დიდი ზომის უხეშად დამუშავებული ადგილობრივი კლდის ჯიშის ქვებია გამოყენებული. ფასადის ზედა ნაწილში ადგილობრივი მოსახლეობის მიერ დაშენებულია ქართული აგურის და ბეტონის ფილების ზოლი და რკინაბეტონის უხეში სარტყელია მოწყობილი. სამხრეთი ფასადის ცენტრში თაღოვანი სარკმელის ღიობია, დასავლეთ ნაწილში შესასვლელი, რომელსაც გვერდითი წირთხლები თლილი ქვისა აქვს და ქართული აგურის თაღშემოვლებული თლილი ქვის ტიმპანი. ამ ფასადის ზედა ნაწილიც ისევეა დამახინჯებული, როგორც აღმოსავლეთი ფასადი. ჩრდილოეთის ფასადიც ანალოგიურია სამხრეთის ფასადისა, იმ განსხვავებით, რომ შესასვლელი არა აქვს. დასავლეთის ფასადი მთლიანად ყრუა.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 39409
ვიქტორ პაცაევი

ვიქტორ პაცაევი (რუს. Ви́ктор Ива́нович Паца́ев; დ. 19 ივნისი, 1933, აქტიუბინსკი — გ. 30 ივნისი, 1971) — რუსი საბჭოთა მფრინავი, საბჭოთა კავშირის გმირი (1971). იფრინა კოსმოსური ხომალდით „სოიუზ-11“-ით. კოსმონავტები დაიღუპნენ დედამიწაზე დაშვების დროს. დაკრძალულია წითელ მოედანზე, კრემლის კედელთან. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 715-716. ვიქტორ პაცაევი — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული)
გეო მილევი

გეო მილევი (ბულგ. Гео Милев; დ. 15 იანვარი, 1895, რადნევი — გ. 15 მაისი, 1925, სოფია) — ბულგარელი პოეტი. განიცადა სიმბოლიზმის და ექსპრესიონიზმის გავლენა. ეკუთვნის კრებულები „სასტიკი ბეჭედი“ (1920), „ხატებს სძინავთ“ (1922). 1923 წლის აჯანყების შემდეგ იდგა რევოლუციურ პოზიციებზე (პოემა „სექტემბერი“, 1925). თარგმნიდა ფრანგულიდან, ინგლისურიდან, რუსულიდან და გერმანულიდან. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 695. ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #118783939 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ Artists of the World Online, Allgemeines Künstlerlexikon Online, AKL Online / Hrsg.: A. Beyer, B. Savoy — B: K. G. Saur Verlag, Verlag Walter de Gruyter, 2009. — ISSN 2750-6088 — doi:10.1515/AKL <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q64"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q41640909"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q496126"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19276262"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q324303"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q98818"></a> ↑ http://www.the-bulgarian-insider.com/bulgaria/InterestingInfo/FamousBulgarians/tabid/521/language/en-US/Default.aspx ↑ http://the-bulgarian-insider.com/bulgaria/InterestingInfo/FamousBulgarians/tabid/521/language/bg-BG/Default.aspx ↑ 6.0 6.1 Милев Гео // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ http://www.novinite.com/view_news.php?id=92297 ↑ http://www.novinite.com/view_news.php?id=156659 ↑ http://www.dtic.mil/cgi-bin/GetTRDoc?Location=U2&doc=GetTRDoc.pdf&AD=ADA346469
ედუარდ მურზაევი

ედუარდ მაკარის ძე მურზაევი (დ. 19 მაისი (1 ივნისი), 1908, სიმფეროპოლი — გ. 1 აგვისტო, 1998, მოსკოვი) — რუსი ფიზიკოგეოგრაფი და ტოპონიმისტი, რსფსრ მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1970). 1930 წელს დაამთავრა ლენინგრადის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფიის ფაკულტეტი. 1931 წლიდან მუშაობდა სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის გეოგრაფიის ინსტიტუტში; პროფესორი 1956 წლიდან. იყო მრავალი ექსპედიციის მონაწილე ცენტრალურ და სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში. ძირითადი შრომები მიუძღვნა არიდული ტერიტორიების ლანდშაფტების განვითარების ისტორიას, ქვეყანათმცოდნეობას, გეოგრაფიული სახელების წარმომავლობას, ადგილობრივ ტერმინოლოგიას და აზიის გეოგრაფიული კვლევის ისტორიას. იყო ლევ ბერგის, ნიკოლოზ პრჟევალსკის, პეტრე კოზლოვის შრომების რედაქტორი და კომენტატორი. სსრკ სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1951). დაჯილდოებულია სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ნ. პრჟევალსკის მედლით (1947). ↑ Мурзаев Эдуард Макарович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ Зайцева Н. А. Мурзаев Эдуард Макарович // Большая российская энциклопедия. т. 21. — М., 2013. — стр. 472–473.
ჯორჯ რომნი

ჯორჯ რომნი (ინგლ. George Romney დ. 15 დეკემბერი, 1734 — გ. 15 ნოემბერი, 1802) — ინგლისელი ფერმწერი-პორტრეტისტი. მუშაობდა ლონდონსა და კენდალში. ახლოს იყო კლასიციზმთან. მნბიშვნელოვანი ნამუშევრებია „გრაფ ლუსონ-გორის შვილების პორტრეტი“ (1776-1777) და „გრაფი გრეი“ (1784). ჯორჯ რომნი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)
ევგენი მილერი

ევგენი მილერი (რუს. Евге́ний-Лю́двиг Ка́рлович Ми́ллер; დ. 25 ოქტომბერი, 1867 — გ. 1939) — რუსი სამხედრო პირი, გენერალ-ლეიტენანტი (1915). იბრძოდა რუსეთის სამოქალაქო ომში ჩრდილოეთის ფრონტზე ბოლშევიკების წინააღმდეგ. 1920 წლის თებერვალში წავიდა ნორვეგიაში, შემდეგ კი საფრანგეთში. 1937 წელს პარიზში გაიტაცეს საბჭოთა უშიშროების აგენტებმა და 1939 წელს დახვრიტეს მოსკოვში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 695. ევგენი მილერი — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული)
ვსევოლოდ მილერი

ვსევოლოდ მილერი (რუს. Все́волод Фёдорович Ми́ллер; დ. 7 აპრილი, 1848, მოსკოვი — გ. 5 ნოემბერი, 1913, სანქტ-პეტერბურგი) — რუსი ფილოლოგი, ორიენტალისტი, ფოლკლორისტი, ეთნოგრაფი, სანქტ-პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის აკადემოკოსი (1911). იკვლევდა ოსების და კავკასიის სხვა ხალხების ენებს, ეთნოგრაფიას, ფოლკლორს, ისტორიას. ეკუთვნის ფუნდამენტური გამოვკევა „ოსური ეტიუდები“ (სამ ნაწილად, 1881-1887). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 695. ვსევოლოდ მილერი — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული)
ორესტ მილერი

ორესტ მილერი (რუს. Оре́ст Фёдорович Ми́ллер; დ. 23 ივლისი, 1833, ჰააფსალუ — გ. 20 მაისი, 1889, სანქტ-პეტერბურგი) — რუსი ფოლკლორისტი, ლიტერატურათმცოდნე. სათავე დაუდო ხალხური სიტყვიერების სისტემატურ შესწავლას რუსეთში. იყო მითოლოგიური სკოლის მიმდევარი ფოლკლორისტიკაში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 695. ორესტ მილერი — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული)
რონდა (უელსი)

რონდა (ინგლ. Rhondda) – ქალაქი გაერთიანებულ სამეფოში, უელსში, გლამორგანშირის საგრაფოში. მდებარეობს რონდის ხეობაში. არის ქვანახშირის მოპოვების აუზის ცენტრი. რონდა (უელსი) — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)
კარლ მილესი

კარლ მილესი (შვედ. Carl Milles; დ. 23 ივნისი, 1875 — გ. 19 სექტემბერი, 1955, სტოკჰოლმი) — შვედი მოქანდაკე. განიცადა ოგიუსტ როდენის, შუა საუკუნეების პლასტიკის და ბერძნული არქაიკის გავლენა. სტოკჰოლმში შექმნილია მილესის ბაღი, სადაც თავმოყრილია მისი მრავალი ნამუშევარი. 1897-1904 წლებში სწავლობდა პარიზში, 1905-1906 წლებში მიუნხენში. 1920-1931 წლებში იყო სტოკჰოლმის სამეფო სამხატვრო აკადემიის პროფესორი. 1931 წლიდან მუშაობდა აშშ-ში. კარლ მილესი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)
მარდინლის უბანი

მარდინლის უბანი აზერ. Mərdinli məhəlləsi — მე-18 საუკუნის ბოლოსა და მე-19 საუკუნის დასაწყისში აგებული შუშის ერთ-ერთი ზედა უბანი. იგი მდებარეობს ქალაქის ცენტრალურ ნაწილში. უბნის მოსახლეობას შეადგენდა ჯავანშირ-დიზაგის რაიონის ჰაჯილის თემი, აგრეთვე სოფლების იაღლევანდის, ყარახანბეილის, ზარგერის, დადალის და მერდინლის მოსახლეობა. მარდინლის უბნიდან ბევრი ცნობილი პიროვნება იყო ჩამოსული. ცნობილი მომღერალი აბდულ ბაღი ზულალოვი ბულბულჯანი და ცნობილი თარისტი სადიგჯანი ამ უბნის აღზრდილია. მარდინლის უბანი, სავარაუდოდ, რასტას ბაზრის პარალელურად გამავალი განივი ქუჩის აღმოსავლეთი ნაწილის გაფართოების შედეგად შეიქმნა. ამ ფართო სწორკუთხა მოედნის კომპოზიციური დომინანტია მეჩეთი, რომელიც ეყრდნობა ერთი მეტრის სიმაღლის სარდაფს და ორიენტირებულია დასავლეთისკენ. ქუჩის აღმოსავლეთ მხარეს იგი აშენდა ჩაღრმავებით მიმდებარე სახლებისა და შენობების სიღრმეზე წითელი შენობის ხაზის აღმოსავლეთით. ამრიგად, ეს ტერიტორია შემოიფარგლება მეზობელი შენობების გვერდითი ფასადებით სამხრეთიდან და ჩრდილოეთიდან. აღმოსავლეთის მხარეს კვადრატული საზღვრის მეოთხედი მეჩეთია, რომლის მთელ მთავარ ფასადს ამშვენებს მიმზიდველი, პლასტმასის დიზაინის ქვის ვერანდა ქვის რვაკუთხა სვეტებზე შესასვლელი ნახევარწრიული არკადის სახით. სამწუხაროდ, ეს თაღი საგრძნობლად ამცირებს როგორც მეჩეთის არქიტექტურის გამომხატველობას, ასევე მოედნის კვარტალის მთელ ანსამბლს. მოედნის ცენტრში მდებარე პატარა წყარო მაღალი ხის და დაბალი ქვის სვეტის სახით ორდუბადის სამეზობლო მოედნის დამახასიათებელ ანსამბლს ახსენებს და ამ ანსამბლს კომპოზიციის სისრულეს ანიჭებს. შუშას მეათე და მეთერთმეტე აბანოები, რომელიც ჰაჯი რზაგულუ ბეი აგაკიში ბეი ოღლუ შამსიბეოვმა ააგო ხანის ქალიშვილ ხურშიდბანუ ნატავანთან ერთად, მდებარეობს მარდინლის სამეზობლოში. 1870-1880 წლებში შუშას მე-17 შირინსუს (ტკბილი წყლის) აბანო, რომელიც ხურშიდბანუ ნატავანმა ააშენა, მდებარეობდა მარდინლის კვარტალში, ბაზარ ბაშში, რომელიც რადიკალურად განსხვავდებოდა სხვებისგან არქიტექტურული თვალსაზრისით. ↑ Yunis Hüseynov (2012). Qarabağ tarixi mənbələrdə. Bakı: Şuşa nəşriyyatı, გვ. 76.  ↑ Элтуран Авалов (1977). Архитектура города Шуши. "Элм", გვ. 110.  ↑ Авалов 1977, p. 73 ↑ Yunis Hüseynov (2015). Şuşa Salnaməsi. "AFPoliqraf", გვ. 208.
პიერ დე რონსარი

პიერ დე რონსარი (ფრანგ. Pierre de Ronsard დ. 11 ნოემბერი, 1524 — გ. 27 დეკემბერი, 1585) — ფრანგი პოეტი. პირველი ოდა გამოაქვეყნა 1547 წელს. 1550-1560 წლებში რონსარმა სრულიად გადაახალისა ფრანგული პოეზიის ჟანრები, შექმნა ეროვნულ-ჰეროიკული პოეზიის ნიმუშები, ე.წ პინდარული ოდები და ლირიული ნაწარმოებები. 1563-1572 წლებში კარის ოფიციალური პოეტი იყო. ბუაჩიძე გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 443. ბუაჩიძე გ., „რონსარის რამდენიმე ლექსი ქართულად“, „თსუ შრომები“, N163, 1975
აბრამ როომი

აბრამ როომი (რუს. Абра́м Матве́евич Ро́ом; დ. 16 ივნისი, 1894, ვილნიუსი — გ. 1976, მოსკოვი) — რუსი კინორეჟისორი, რსფსრ-ის სახალხო არტისტი (1965). კინოში მუშაობდა 1924 წლიდან. ორჯერ აქვს მიღებული სსრკ-ის სახელმწიფო პრემია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 443-444. აბრამ როომი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ფირუდინ ბეი ქოჩერლის სახლი

ფირუდინ ბეი კოჩარლის სახლი (აზერ. Firudin bəy Köçərlinin evi) — XIX საუკუნეში აშენებული საცხოვრებელი სახლი შუშაში. მდებარეობს ქოჩერლის უბანში. იგი XIX საუკუნის ხუროთმოძღვრული ძეგლია. ამჟამად შენობის ნანგრევებია შემორჩენილი. აზერბაიჯანელი პედაგოგის, პედაგოგის, მეთოდოლოგის, ლიტერატურათმცოდნე, პუბლიცისტი, აზერბაიჯანის ლიტერატურის ისტორიის მეცნიერების ფუძემდებელი ფირუდინ ბეი ქოჩერლის სახლი მდებარეობს ქალაქ შუშაში, ყარაბაღში. საცხოვრებელი შენობა სომხებმა ქალაქ შუშას ოკუპაციის შემდეგ დაანგრიეს. ქალაქის განთავისუფლების შემდეგ აღმოაჩინეს შენობის ნანგრევები. ↑ 1.0 1.1 Qarabağın Dövlət Əhəmiyyətli Tarixi Abidələinin xəritəsi - Firudin bəy Köçərlinin evi. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2022-01-03. ციტირების თარიღი: 2022-01-03 ↑ Şuşada Haqverdiyev və Köçərlinin evi tapılmadı – Video. ციტირების თარიღი: 2022-01-03
ქვედა მეიდანი (შუშა)

ქვედა მეიდანი ან თორფაგ მეიდანი აზერ. Aşağı meydan və ya Torpaq meydanı — ქალაქ შუშას ერთ-ერთი უძველესი მოედანი. მდებარეობს შუშას ციხის ქვედა აწილში. ქვედა მოედნის სახელწოდება დაკავშირებულია დაკავშირებულია შუშის ციხის ქვედა ნაწილში ქვედა მოედნის ტერიტორიის მდებარეობასთან. ქვედა მოედანი ცნობილია როგორც თორფაგის (მიწის) მოედანი.ამ სახელწოდების მიზეზი დაკავშირებულია იმასთან, რომ შუშა, სხვა ქალაქის მოედნებისაგან განსხვავებით, ქვებით არ არის მოპირკეთებული და აქვს ნიადაგის საფარი. ქალაქ შუშას დათარიღებულ გენერალურ გეგმაში გამორჩეულია ქვემო მოედნის დასავლეთ მხარეს მდებარე დიდი საზოგადოებრივი შენობები. არცერთი იმ შენობისგან არ შემორჩენილა ჩვენს დრომდე. ვინაიდან გეგმაში არანაირი ახსნა ან ინტერპრეტაცია არ არის მოცემული, უცნობია რა ფუნქციას ასრულებენ ეს შენობები. ყარაბაღელი ისტორიკოსის ბაჰარლის ცნობით, ქვედა მოედანზე მდებარეობდა გაზი მირზა ალის აბანო. ქვედა მოედანი მდებარეობს ზუსტად ქვედა უბნის შუაში. აზერბაიჯანელი მხატვარი ელთუნ ავალოვი, ეფუძნება ტერიტორიის სიმშვიდეს, ბრტყელ რელიეფს, დიდ განზომილებებს, საზოგადოებრივ სავაჭრო კომპლექსს და ქვედა ბაზარის ქუჩის გავლით იუხარი გოვჰარ აღას მეჩეთთან კავშირს. აღნიშნავს, რომ ქვედა მოედანი არის ქალაქის ერთ-ერთი უძველესი მოედანი და დიდი ხნის განმავლობაში ფუნქციონირებს როგორც მთავარი საზოგადოებრივი და კომერციული ცენტრი. ↑ 1.0 1.1 1.2 Авалов 1977, p. 47 ↑ Məhəmmədəli bəy Məxfi (2006). Əhvalati-Qarabağ. Bakı: Şərq-Qərb, გვ. 40. ISBN 978-9952-34-070-9.