laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
პოზიტანო

პოზიტანო (იტალ. Positano) — სოფელი და კომუნა იტალიაში, კამპანიის რეგიონში, ამალფის სანაპიროზე. ძირითადი ნაწილი მდებარეობს ბორცვზე, რომელიც დაბლა, სანაპიროზე ეშვება. შუა საუკუნეებში პოზიტანო ამალფის რესპუბლიკის პორტი იყო და ყვაოდა XVI-XVII საუკუნეებში. მაგრამ, XIX საუკუნის შუა წლებში ქალაქს მძიმე ეპოქა დაუდგა და დასუსტდა. მოსახლეობის უდიდესი ნაწილი ემიგრაციაში წავიდა, ძირითადად ავსტრალიაში. XX საუკუნის პირველ ნახევარში პოზიტანო მეთევზეთა ღარიბი სოფელი იყო. თუმცა, 1950-იანი წლებიდან მან დიდი რაოდენობით ტურისტის მიზიდვა დაიწყო, განსაკუთრებით მას შემდეგ, რაც 1953 წლის მაისში, ჯონ სტაინბეკმა ამერიკულ მოდის ჟურნალ Harper's Bazaar-ში პოზიტანოს შესახებ ესსე გამოაქვეყნა. „პოზიტანო სიღრმეში ცურდება“ — წერდა სტაინბეკი. „ეს ზღაპრული ადგილია, რომელიც არარეალური გეჩვენება როდესაც აქ ხარ, მაგრამ წასვლის შემდეგ ხვდები, რომ ის მართლა არსებობს“. პოზიტანოში მდებარეობს სანტა-მარია-ასუნტის ეკლესია, რომლის გუმბათიც მაიოლიკის კრამიტითაა გადახურული; აქ ინახება XIII საუკუნის ბიზანტიური ხატი შავი მადონა. ადგილობრივი თქმულების თანახმად, ეს ხატი მეკობრეებმა ბიზანტიუმიდან მოიპარეს და ხმელთაშუა ზღვით მოჰქონდათ. პოზიტანოს სიახლოვეს საშინელი შტორმი ამოვარდა და შეშინებულმა მეზღვაურებმა გაიგონეს ხმა, რომელიც ამბობდა: „Posa, posa!“ (დაბლა, დაბლა). სასწაულებრივი ხატი გემიდან გადაიტანეს და მეთევზეთა სოფელში დააბრძანეს, ამის შემდეგ შტორმიც ჩადგა. პოზიტანო რამდენიმე ფილმშია გადაღებული. მათ შორისაა „მხოლოდ შენ“ (1994), „ტოსკანის მზის ქვეშ“ (2003). პოზიტანოს ერთ-ერთ კაფეში, ჯგუფ როლინგ სტოუნზის წევრებმა მიკ ჯეგერმა და კით რიჩარდსმა დაწერეს სიმღერა „Midnight Rambler“. დღეისათვის, პოზიტანოს შემოსავლის მთავარი წყაროა ტურიზმი. განთქმულია ალკოჰოლური სასმელი — ლიმონჩელო (ლიმნის ლიქიორი), რომელიც მხოლოდ მთავარი ნავსადგურის სიახლოვეს, პატარა ფარდულში იყიდება. ხედი პოზიტანოს პლაჟიდან იტალიის ქალაქების სია Positano დაარქივებული 2012-07-08 საიტზე Wayback Machine. Positano History of Positano დაარქივებული 2012-07-21 საიტზე Wayback Machine. Cartoons on the Bay Festival დაარქივებული 2012-07-16 საიტზე Wayback Machine. Positano Bed and Breakfast Positano live streaming webcam Positano online newspaper Léonide Massine Dance Award, Positano - official website Italy Travel Video - Positano
შაჰ-თამაზის მეოთხე ლაშქრობა საქართველოში

შაჰ-თამაზის მეოთხე ლაშქრობა – ირანის შაჰის, სეფიანთა დინასტიის წარმომადგენლის თამაზ I-ის საქართველოში ლაშქრობების ერთ-ერთი ეტაპი. ლაშქრობა გაიმართა 1554 წელს. შაჰ-თამაზის ძირითადი ძალების გასვლისთანავე ლუარსაბ მეფემ ქართლში ჩაყენებული ყიზილბაშები გაწყვიტა და თბილისიც გაათავისუფლა. 1552 წელს სიონის ტაძრისთვის ბოძებულ სიგელში ლუარსაბ მეფე აღნიშნავს, რომ ჩვენ შევედით საქართველოს დედაქალაქში და ლუარსაბის ასეთი წარმატებით შეშფოთებული შაჰ-თამაზი 1554 წელს ქვემო ქართლში, საბარათიანოში შემოიჭრა. ლუარსაბ მეფემ სათანადო თადარიგი დაიჭირა. მან მოსახლეობა ციხესიმაგრეებსა და მიუვალ მთებში გახიზნა, თვითონ ერთ-ერთ ციხეში გამაგრდა და იქიდან ქვეყნის თავდაცვას ხელმძღვანელობდა. სახიზრებისა და ციხესიმაგრეების წინააღმდეგ მებრძოლი ყიზილბაშები დიდ ზარალს ნახულობდნენ, მაგრამ მაინც შეუპოვრად იბრძოდნენ და ლუარსაბ მეფის ხელში ჩაგდებას ცდილობდნენ. შაჰ-თამაზის ჯარებმა თანდათანობით მთელი საბარათიანო დაიკავეს, მაგრამ ლუარსაბ მეფე მაინც ხელიდან გაუსხლტდათ და მისი შეპყრობა ვერც ამჯერად შეძლეს. ლუარსაბი შიდა ქართლში გადავიდა და ქვეყნის ამ ნაწილის გამაგრებას შეუდგა. ყიზილბაშებს აქაც დიდი ბრძოლების გადახდა დასჭირდათ. მათ ხელახლა დაიკავეს თბილისი, ააოხრეს მცხეთა და ბრძოლით გორისაკენ გაემართნენ, რადგან ლუარსაბ მეფე იქ ეგულებოდათ. მომხდურებმა შემუსრეს გორის ციხე, მაგრამ ლუარსაბი მაინც ვერ შეიპყრეს შაჰ-თამაზმა ჯარები მახლობელ ციხეებს შეუსია. მან აიღო წედისის ციხე და მთელი ძალით ატენისაკენ დაიძრა, რადგან შეიტყო, რომ აქ თავშეფარებული იყო ლუარსაბის დედა და ბევრი თავადის ცოლ-შვილი. ამათი ხელთ გდებით იგი თვით მეფის დამორჩილებასაც ვარაუდობდა. ატენის ციხე მიუვალ კლდეზე იყო აღმართული და მისი აღება იერიშით შეუძლებელი შეიქნა. ციხეში მყოფმა ქართველებმა მრავალი ყიზილბაში ამოწყვიტეს. როგორც ისტორიკოსი აღნიშნავს თანაც ციხე ფარული წყალსადენით წყაროს წყლით მარაგდებოდა. მაგრამ ყიზილბაშებს აქ ერთი ქართველის სულმოკლეობამ უშველა. მათ შემთხვევით დაატყვევეს ციხიდან გამოსული დედოფლის მსახური კავთისხეველი ვინმე ბეთიაშვილი, რომელმაც სიკვდილის შიშით მტერს წყაროს სათავე უჩვენა. ყიზილბაშებმა ციხეს წყლის მიწოდება შეუწყვიტეს და უწყლობით შეწუხებული მეციხოვნენი ბოლოს და ბოლოს მტერს დანებდნენ. ძვირფასი ტყვეების ხელთ გდებით გახარებული შაჰ-თამაზი აიყარა და სასწრაფოდ ირანისკენ გაეშურა. მას თან 30 000 ტყვე, მრავალი თავად-აზნაურის ოჯახობა და მეფის მოხუცი დედა მიჰყავდა. შაჰს იმედი ჰქონდა, რომ ამ ტყვეებით მეფე ლუარსაბზე ზემოქმედებას მოახდენდა. აჩაბეთის ციხეში მდგომმა ლუარსაბ მეფემ, როგორც კი გაიგო დედის დატყვევების ამბავი, დაედევნა უკუქცეულ მტრის ლაშქარს, რამდენიმეჯერ შეება კიდეც მის არიერგარდს, მაგრამ უშედეგოდ. ყიზილბაშებს დიდი ზიანი მიაყენა თუმცა, დედა და სხვა ტყვეები ვერ დაიხსნა. შაჰ-თამაზმა ისინი წინ გაუშვა და თვითონაც სასწრაფოდ გაეცალა ქართლს. ლუარსაბის დედამ მტერს თავი სამშობლოს წინააღმდეგ სამოქმედო იარაღად არ აქცევინა. დედოფალმა საწამლავი დალია და თავი მოიკლა. ამრიგად, შაჰ-თამაზს ლუარსაბ მეფის დამორჩილეის ეს ხერხიც ჩაეშალა. შაჰ-თამაზის პირველი ლაშქრობა საქართველოში შაჰ-თამაზის მეორე ლაშქრობა საქართველოში შაჰ-თამაზის მესამე ლაშქრობა საქართველოში საქართველოს ისტორია, ტ. III, თბ. 2008 წ. გვ. 168-169
ძვ. წ. 394

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 394 მოკავშირეები: ათენი, თებე, კორინთო და არგოსი კორინთოში დიდ არმიას უყრიან თავს. მათ წინააღმდეგ სპარტიდანაც დიდ ლაშქარს გზავნიან. ორი არმია კორინთოს ტერიტორიაზე, მდინარე ნემეის მშრალ ნაწილში შეხვდა. ნემეის ბრძოლაში სპარტელებმა მნიშვნელოვანი გამარჯვება მოიპოვეს. ათენელი გენერალი კონონი, აქემენიანთა იმპერიის სატრაპი ფარნაბაზოს II და სალამისის მეფე ევაგორას I საზღვაო ბრძოლაში სპარტელებს ამარცხებენ, რომელთაც პისანდრე ხელმძღვანელობდა. სპარტელთა და მოკავშირეთა არმიები კორონეაში ხვდებიან ერთმანეთს. კორონეის ბრძოლაში სპარტელები კიდევ ერთხელ იმარჯვებენ აგესილაე II-ის ხელმძღვანელობით. ბრძოლის შემდეგ აგესილაე II კორინთოს ყურეს გადაცურავს და სპარტაში ბრუნდება.
ბათიმეტრიული რუკა

ბათიმეტრიული რუკა — იზობათების მეშვეობით წყალქვეშა რელიეფის ამსახველი გეოგრაფიული რუკა. იზობათებს, ჩვეულებრივ, სიღრმეების ნიშნულიც ემატება. წყალქვეშა რელიეფის გამოსახატავად სიღრმის საფეხურები განსხვავებულია ფერებით. ბათიმეტრიული რუკა საფუძვლად უდევს წყალსატევების ფიზიკურ-გეოგრაფიულ შესწავლას და სპეციალური დანიშნულების კარტოგრაფირებას. გამოიყენება ნავიგაციისათვის, სასარგებლო წიაღისეულების ძებნა-ძიებისა და თევზის რეწვის დაგეგმისათვის. ბათიმეტრიული მეთოდი პირველად გამოიყენა ჰოლანდიელმა მეცნიერმა პ. ანსელინმა ქალაქ როტერდამის გეგმაზე მდინარე მაასის სიღრმეთა აღსანიშნავად (1697). ბათიმეტრიული კარტოგრაფიის შემდგომი განვითარება დაკავშირებული იყო ექოლოტის საშუალებით წყალქვეშა რელიეფის მასობრივ კვლევა-ძიებასა და გეომორფოლოგიური ინტერპოლაციის მეთოდების გაუმჯობესებასთან. მონაკოს ოკეანოგრაფიული ინსტიტუტი ხანგამოშვებით ბეჭდავს გაახლებული მონაცემებით შევსებულ ოკეანეების გენერალურ ბათიმეტრიულ რუკებს. ბათიმეტრიული რუკები აგრეთვე შესაძლოა გარდაიქმნას ბათიმეტრიულ პროფილად. ბათიმეტრიული რუკა — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული) Леонтьев Н. Ф., Географические основы картографирования подводного рельефа на гипсометрических картах, М., 1961; Удинцев Г. Б., Новые карты рельефа дна Тихого океана, «Океанология», 1963, т. 3, № 1; Буданова Л. Я. [и др.], К вопросу о методике составления батиметрических карт, «Труды Института океанологии АН СССР», 1960, т. 44.
ჟენევის კანტონი

ჟენევის რესპუბლიკა და კანტონი (ფრანგ. République et Canton de Genève; გერმ. Republik und Kanton Genf; იტალ. Repubblica e Canton Ginevra) — კანტონი შვეიცარიის ფრანგულენოვან ნაწილში, ქვეყნის უკიდურეს დასავლეთში. თითქმის ყველა მხრიდან შემოსაზღვრულია საფრანგეთის ტერიტორიით. შვეიცარიის სხვა რამდენიმე კანტონის მსგავსად (ტიჩინო, ნევშატელი და იურა), ჟენევას შვეიცარიის კონფედერაციაში რესპუბლიკის სახელით მოიხსენიებენ. ფართობი 282 კმ²-ს შეადგენს. ჟენევის კანტონი შვეიცარიის უკიდურეს დასავლეთ კუთხეში მდებარეობს და ქვეყნის ერთ-ერთ ყველაზე კოსმოპოლიტურ რეგიონად მიიჩნევა. კანტონზე დიდი გავლენა მოახდინა ქალაქმა ჟენევამ, კალვინისტური რეფორმაციის ცენტრმა. შვეიცარიის კონფედერაციას შეუერთდა 1815 წელს. კანტონის კონსტიტუცია 1847 წელს მიიღეს, თუმცა მას მერე რამდენიმეჯერ შეიცვალა. მთავრობას შვიდი წევრი ჰყავს, რომელთაც ოთხწლიანი ვადით ირჩევენ. ადმინისტრაციულად კანტონი 45 მუნიციპალიტეტად იყოფა. 2011 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 466 536 ადამიანს შეადგენს. 40% კათოლიკეა, 17% კი პროტესტანტი (2000 წ). კანტონის ეკონომიკის უდიდესი ნაწილი ქალაქ ჟენევაში იყრის თავს. იგი ვაჭრობის, კომერციისა და ფინანსების ცენტრია. ასევე საერთაშორისო დონეზეა აღიარებული მისი, როგორც საფინანსო ცენტრის როლი. შვეიცარიის ბანკების უდიდესი ნაწილი სწორედ ჟენევაში იყრის თავს. ოფიციალური საიტი (ფრანგული) ოფიციალური სტატსიტიკა ↑ Federal Department of Statistics. (2004)Wohnbevölkerung nach Religion (Interactive Map). ციტირების თარიღი: 2009-01-15.
ალონსო დე ერსილია ი სუნიგა

ალონსო დე ერსილია ი სუნიგა (ესპ. Alonso de Ercilla y Zúñiga; დ. 7 აგვისტო, 1533, მადრიდი — გ. 29 ნოემბერი, 1594, მადრიდი) — ესპანელი პოეტი. დიდგვაროვანი ოჯახის შვილი. მიღებული იყო ფილიპ II კარზე. 1555 (ან 1557) გაემგზავრა სამხრეთ ამერიკაში, ჩილეში, მონაწილეობდა აჯანყებულ ინდიელთა ტომის არაუკანას წინააღმდეგ ბრძოლაში. ეს ბრძოლა საინტერესოდ აღწერა ეპიკურ პოემაში "არაუკანა" (ნაწ. 1-3, 1569-1589), რომელიც 37 სიმღერისაგან შედგება. პოემა საინტერესოა ისტორიულ-დოკუმენტური თვალსაზრისითაც. ავტორი ესპანელთა გამარჯვების მეხოტბეა, მაგრამ მაინც თანაგრძნობით ასახავს ინდიელთა ბრძოლას სამშობლოს დამოუკიდებლობისათვის. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 208. ↑ 1.0 1.1 Bell A. Encyclopædia Britannica — Encyclopædia Britannica, Inc., 1768. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q455"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2846567"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2743906"></a> ↑ 2.0 2.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 3.0 3.1 3.2 Deutsche Nationalbibliothek Record #118530720 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ Gran Enciclopèdia Catalana — Grup Enciclopèdia, 1968. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18696256"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2664168"></a> ↑ Library of the World's Best Literature / C. D. Warner — 1897. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q952614"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19098835"></a>
ძვ. წ. 395

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 395 ტისაფერნესისს შემდეგ ტახტზე ტითრაუსტესი ადის. ტითრაუსტესი და აგესილაე II ზავს დებენ. აქემენიდთა იმპერიის სატრაპი სპარტელებს ქრთამს აძლევს ჩრდილოეთით ფარნაბაზუს II-ის სატრაპიაში სალაშქროდ. ზამთარში კავალერიის ორგანიზების შემდეგ სპარტის მეფე აგესილაე II გაზაფხულზე ლიდიაში შეიჭრა. კორინთოს ომი იწყება. ათენი, თებე, კორინთო და არგოსი სპარტის წინააღმდეგ კავშირს კრავენ. სპარტელები ალიანსის წინააღმდეგ არმიის გაგზავნას აპირებენ და აგესილაეს საბერძნეთში დაბრუნებას უბრძანებენ. აგესილაე თავის ლაშქართან ერთად სპარტაში ბრუნდება, ჰელესპონტს გადალახავს და თრაკიის გავლით დასავლეთით მიიწევს. სპარტელების არმია ორ ნაწილად იყოფა. ერთ-ერთს გენერალი ლისანდრე ხელმძღანელობს, ხოლო მეორეს სპარტის მეფე პავსინიასი. არმიები ბეოტიის ქალაქ ჰალიარტუსთან დათქვამენ შეხვედრას. ლისანდრე პავსინიასზე ადრე ჩდის, ქალაქ ორქომენუსს ბეოტიის კონფედერაციის წინააღმდეგ აჯანყებაზე ითანხმებს და ჰალიარტუსს უტევს. ლისანდრე ქალაქის კედლებთან ახლოს იღუპება. სპარტელებსა და თებელებს შორის ჰალიარტუსის ბრძოლა უშედეგოდ მთავრდება. პავსინიასი ერთი დღის დაგვიანებით ჩადის, დროებით ზავს დებს და სპარტელთა გვამები სპარტაში მიაქვთ. სპარტაში მას ასამართლებენ და მსაჯვრის დადებამდე თეგეაში გარბის. პავსინიასის შემდეგ სპარტის მეფე მისი ვაჟი აგესიპოლის I ხდება. ლისანდრე — სპარტელი გენერალი და ადმირალი ტისაფერნესი — აქემენიდთა იმპერიის სატრაპი შიშუნაგა — სამხრეთ აზიაში შიშუნაგის დინასტიის დამაარსებელი
სანქტ-გალენის კანტონი

სანქტ-გალენი — კანტონი შვეიცარიაში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. მოიცავს 2 026 კმ² ტერიტორიას, მოსახლეობა კი 2011 წლის მონაცემებით 483 101 ადამიანს შეადგენს, რომელთა უდიდესი ნაწილი გერმანულენოვანია. დედაქალაქია სანქტ-გალენი. სანქტ-გალენის კანტონი 1803 წელს ნაპოლეონ ბონაპარტეს მიერ ხელოვნურადაა შექმნილი სხვადასხვა ისტორიულ ტერიტორიებზე. კანტონს ჩრდილოეთით კონსტანცის ტბა ესაზღვრება, სამხრეთით კი მდინარე რაინის ხეობაა გაწოლილი. სიმაღლე ზღვის დონიდან მერყეობს 398-3 251 მეტრს შორის. კანტონის ტერიტორიაზე არსებული მთები მოიცავს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლის — გლარნის შეცოცების გარკვეულ ნაწილს. სასოფლო-სამეურნეო საქმიანობებს შორის მნიშვნელოვანია მერძევეობა. ვაკეებზე მოჰყავთ ხილი და აწარმოებენ ღვინოს. ინდუსტრიებს შორისაა ოპტიკური საქონლის, პიროტექნიკის, ქიმიკატებისა და ფარმაცევტული საქონლის წარმოება. ადმინისტრაციულად კანტონი 86 მუნიციპალიტეტად იყოფა. ოფიციალური საიტი (გერმანული) City of St. Gallen (გერმანული)
ძვ. წ. 396

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 396 ვეის აღება რომაელების მიერ
ძვ. წ. 397

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 397 ანტიპატრე — მაკედონელი მხედართმთავარი (გ. ძვ. წ. 319)
ლეონიდ კოლოტილო

ლეონიდ კოლოტილო (რუს. Колотило, Леонид Григорьевич; დ. 16 დეკემბერი, 1958, ლენინგრადი) — რუსი გეოგრაფი და ისტორიკოსი. ბაიკალის ტბის მკვლევარი. 1984 წლიდან რუსეთის გეოგრაფიული საზოგადოების ნამდვილი წევრი. გეოგრაფიულ მეცნიერებათა კანდიდატი (1999). მე-3 რანგის კაპიტანი (1989), რუსეთის გეოგრაფიული საზოგადოების მეცნიერთა კავშირის წევრი (2005). სანქტ-პეტერბურგის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დოქტორანტი (2001). ავტორია 100-მდე სამეცნიერო ნაშრომისა. 1981 წელს დაამთავრა სანქტ-პეტერბურგის სამხედრო-საზღვაო ინსტიტუტი. ჩრდილოეთ ყინულოვანი, წყნარი, ატლანტისა და ინდოეთის ოკეანეებში ჩატარებული რამდენიმე ექსპედიციის მონაწილე. შეასრულა ფსკერის რელიეფის აგეგმვა, გამოსცადა ჰიდროფიზიკური აპარატურა. ბაიკალზე ჩატარებული ჰიდროგრაფიული ექსპედიციების მონაწილე 4 სეზონის განმავლობაში. 1983 წელს აღმოაჩინა ბაიკალის ახალი მაქსიმალური სიღრმე — 1642 მ, რომელიც რუკაზე 1992 წელს დაიტანეს. 1984 წელს ბაიკალზე აღმოაჩინა ახალი თავთხელი. ლეონიდ კოლოტილო (რუსული) ლეონიდ კოლოტილო დაარქივებული 2016-03-05 საიტზე Wayback Machine. (რუსული) ბაიკალის ახალი ბათიმეტრიული რუკა (რუსული) ლეონიდ კოლოტილო – რუსეთის გეოგრაფიული საზოგადოება (რუსული)
ძიუდოს ევროპის ჩემპიონატი 1962

ძიუდოს ევროპის ჩემპიონატი 1962 — რიგით მე-11 ევროპის ჩემპიონატი ძიუდოში, რომელიც ჩატარდა გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკის ქალაქ ესენში, 1962 წლის 12-13 მაისს. შედეგები დაარქივებული 2013-06-29 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links. judoinside.com.
ძვ. წ. 398

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 398 დიონისე I სირაკუზელი — სირაკუზის ტირანი კართაგენთან დადებულ სამშვიდობო ზავს არღვევს და შავი ჭირისაგან დაუძლურებულ სიცილიის დასავლეთ ნაწილში მდებარე ქალაქებს უტევს. რამდენიმე ქალაქში კართაგენელთა ხოცვა-ჟლეტას აწყობენ. სირაკუზელები მოტიიას იპყრობენ.
სვიატოი-ნოსის ნახევარკუნძული

სვიატოი-ნოსის ნახევარკუნძული (ბურ. Хилмэн-Хушун) — ბაიკალის ტბის უდიდესი ნახევარკუნძული მის აღმოსავლეთ ნაწილში. ბურიატიის რესპუბლიკის ნაწილი. ფართობი 596 კმ². სიგრძე 53 კმ, სიგანე 20 კმ. გართულებულია მთებით, ბორცვებით, ციცაბო ფერდობებითა და მრავალრიცხოვანი მდინარეებით. ვიწრო ყელი, რომელიც ნახევარკუნძულს აერთებს მატერიკთან, ყოფს ჩივირკუისა და ბარგუზინის ყურეებს. წარმოადგენს ბარგუზინის ქედის განტოტებას. უმაღლესი წერტილის სიმაღლეა 1878 მ (მარკოვის მთა). არის ცხელი წყაროები, სიახლოვეს კუნძულებია. ყველაზე დიდი მდინარეა კრესტოვსკაია. არის დასახლებული პუნქტი კურბულიკი. განვითარებულია ხშირი ტყე. ↑ Святой Нос. Общая схема ↑ Полуостров Святой Нос
G-Power

G-Power — გერმანული საავტომობილო კომპანია. მდებარეობს ქალაქ არეზინგში. 1983 წლიდან კომპანია BMW-ს ავტომობილებს უწევს ტიუნინგს. 1971 წლიდან BMW-სთან თანამშრომლობა დაიწყო იოჰან გრომიშმა, რომელმაც 1983 წელს დააარსა საკუთარი კომპანია. ტიუნინგ-ატელიეს ეწოდა „G-Power“. კომპანიის ოფიციალური ისტორია დაახლოებით 30 წელს მოიცავს, თუმცა გრომიშს მუშაობის თითქმის 40 წლიანი სტაჟი აქვს. ტიუნინგ-ატელიემ დაამყარა სიჩქარის მსოფლიოს ახალი რეკორდი სერიული წარმოების სედანებს შორის. როდესაც კომპანიის თანამშროლები დაკავდნენ BMW M5-ის დახვეწით, ავტომობილმა 2008 წელს განავითარა რეკორდული სიჩქარე — 367.4 კმ/სთ, ხოლო 2010 წელს გააუმჯობესა წინა რეკორდი — 372 კმ/სთ. G-Power M5 Hurricane-ს აქვს 5 ლიტრიანი V-10 ძრავა. 2012 წელს გამოვიდა ახალი G-Power M5 Hurricane RR, რომელიც გამოიმუშავებს 830 ცხენის ძალას. G-Power M5 Hurricane G-Power M6 Hurricane G-Power Typhoon ↑ G-Power M5 Hurricane სარეკორდო სიჩქარე ↑ მსოფლიოს ყველაზე სწრაფი სედანი ↑ G-Power M5 Hurricane RR. ახალი რეკორდი
ვლადიმერ სტოროჟენკო

ვლადიმერ სტოროჟენკო (რუს. Владимир Стороженко; დ. 1953 — 1984) — საბჭოთა სერიული მკვლელი. მოქმედებდა ქალაქ სმოლენსკში და მის გარეუბნებში 1978-1981 წლებში. საერთო ჯამში თავდასხმა განახორციელა დაახლოებით 20-ჯერ, მოკლა 13 ადამიანი. მუშაობდა მძღოლად. პირველი მკვლელობა ჩაიდინა ქალაქ სმოლენსკის ისტორიულ ნაწილში, უსპენსკის საკათედრო ტაძრის სიახლოვეს. მოქმედების მოტივი იყო სექსუალური. კლავდა და აუპატიურებდა ქალებს. დააპატიმრეს 1981 წელს. მიუსაჯეს სასჯელის უმაღლესი ზომა — დახვრეტა. ვლადიმერის ძმა სერგეი სტოროჟენკო დანაშაულის დაფარვის ბრალდებით აგრეთვე დააპატიმრეს და მიუსაჯეს 15 წლით თავისუფლების აღკვეთა და 3 წელი დამატებით მოიხადა სასჯელი გაქცევის გამო. ვლადიმერ სტოროჟენკოს შესახებ (რუსული) ვლადიმერ სტოროჟენკო დოკუმენტური ფილმი ლეონიდ კანევსკისთან ერთად (რუსული)
ოკაცე

ოკაცე — მდინარე საქართველოში, ხონის მუნიციპალიტეტში, მდინარე ცხენისწყლის მარჯვენა შენაკადი. მოედინება ასხის მასივიდან. სოფელ ზედა გორდის მიდამოებში ოკაცე აჩენს 16 კილომეტრის სიგრძის კანიონს. ოკაცეს კანიონი ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ოკაცე ოკაცეს წყალვარდნილების კასკადი დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. იმერეთი, ხონის მუნიციპალიტეტი, სოფელი კინჩხა. მდინარე ოკაცე
გელსონ ფერნანდესი

გელსონ ტავარეს ფერნანდესი (დ. 2 სექტემბერი, 1986, პრაია, კაბო-ვერდე) — შვეიცარიელი ფეხბურთელი, პორტუგალიური „სპორტინგის“ და შვეიცარიის ეროვნული ნაკრების დაცვითი ნახევარმცველი. კარიერა დაიწყო შვეიცარულ „სიონში“ და პირველ გუნდში გადაიყვანეს 2004 წელს. 2007 წლის 14 ივლისს კონტრაქტი გააფორმა პრემიერ ლიგის კლუბ „მანჩესტერ სიტისთან“. 2012 წლის 4 ივლისს ფერნანდესმა ოთხწლიანი კონტრაქტი გააფორმა „სპორტინგთან,“ €25 მილიონი სატრანსფერო ღირებულებით. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: გელსონ ფერნანდესი Gelson Fernandes — სტატისტიკა საიტზე Soccerbase.com (ინგლისური) Profile on 4thegame.com დაარქივებული 2009-01-22 საიტზე Wayback Machine. ↑ Fernandes at footballdatabase.com
შოთა ჩოჩიშვილი

შოთა ჩოჩიშვილი (დ. 10 ივლისი, 1950, ღვლევი, ქარელის რაიონი — გ. 27 აგვისტო, 2009) — ქართველი ძიუდოისტი. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1972), ღირსების და ვახტანგ გორგასლის II ხარისხის ორდენების კავალერი. ოლიმპიური თამაშების ჩემპიონი (1972) და ბრინჯაოს პრიზიორი (1976), მსოფლიოს 1975 წლის ბრინჯაოს პრიზიორი, ევროპის 3-გზის ვერცხლის (1973, 1974, 1975) და ბრინჯაოს (1977) პრიზიორი. აგრეთვე საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატის ორგზის მეორე (1974, 1977) და ორგზის მესამე (1974, 1975) პრიზიორი, საქართველოს ორგზის აბსოლუტური ფალავანი ქართულ ჭიდაობაში (1972, 1977). შოთა ჩოჩიშვილი პირველი ოლიმპიური ჩემპიონია ძიუდოში საბჭოთა კავშირიდან. 1972 წელს, სსრკ ჩემპიონატში, შოთამ მე-5 ადგილი დაიკავა და საოლიმპიადო ნაკრებში მხოლოდ სტანისლავ ივანოვის (სსრკ სამბისტთა ნაკრების მთავარი მწვრთნელი) დაჟინებული მოთხოვნით მოხვდა, რომელიც თვლიდა, რომ 93 კგ წონით კატეგორიაში, შიდა ჩემპიონატზე ნაჩვენები მე-5 ადგილის მიუხედავად, საუკეთესო სწორედ ქართველი ფალავანი იყო. 1989 წელს მონაწილეობდა შერეული ორთაბრძოლების იაპონიის ლიგაში, სადაც სუპერპოპულარულ იაპონელ ფალავანს ანტონიო ინოკისაც სძლია. 2011 წელს, სერიაში „ქართველი ოლიმპიური ჩემპიონები“ (პროექტის ავტორი და მთავარი რედაქტორი ელგუჯა ბერიშვილი) გამოიცა ნუგზარ შატაიძის წიგნი „შოთა ჩოჩიშვილი“. 2015 წელს შოთა ჩოჩიშვილი ძიუდოს საერთაშორისო ფედერაციის — IJF — დიდების დარბაზის წევრი გახდა (გარდაცვალების შემდეგ). სპეციალური დიპლომი მის შვილს გადაეცა. ძიუდოისტი იყო მისი ვაჟი რამაზი, რომელიც ასევე აბსოლუტურ წონით კატეგორიაში ასპარეზობდა. 1996, 2001 და 2003 წლებში რამაზ ჩოჩიშვილი ევროპის ჩემპიონატებზე ბრინჯაოს მედლებს დაეუფლა, 1999 და 2000 წლებში თბილისის საერთაშორისო ტურნირი მოიგო, 1999 წელს კი მსოფლიო უნივერსიადის ვიცე-ჩემპიონი გახდა. ამას გარდა არაერთი მედალი მოიპოვა IJF-ის ეგიდით გამართულ საერთაშორისო ტურნირებზე. 2008 წლიდან გარდაცვალებამდე მუშაობდა საქართველოს ძიუდოს ფედერაციის ვიცე-პრეზიდენტის პოსტზე. გუგუშვილი, ნ., გორელ ფალავანთა თავკაცი // „ლელო“, 16 დეკემბერი, 1970, № 245 (4239), გვ. 2. რატიშვილი, გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 150. დიმოვი, იან, საქართველოს ფალავნები, თბ.: საბჭ. საქართველო, 1987. — გვ. 112–122. 268 გვ. შოთა ჩოჩიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი შოთა ჩოჩიშვილი — ბიოგრაფიული ლექსიკონი შოთა ჩოჩიშვილი — საქართველოს ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტი შოთა ჩოჩიშვილი — ქართული სპორტი შოთა ჩოჩიშვილი — judoinside.com ↑ გურამ პაპიტაშვილი. ბიოგრაფიული ლექსიკონი. ციტირების თარიღი: 17 მარტი, 2022 ↑ შოთა ჩოჩიშვილის სამოქალაქო პანაშვიდი დღეს გორში გაიმართა. „პირველი არხი“.
ნიკოლოზ ფალავანდიშვილი

ნიკოლოზ (ნიკო) იოსების ძე ფალავანდიშვილი (დ. 1790 — გ. 1855) — ქართველი თავადი, რუსეთის იმპერიის სახელმწიფო მოხელე, ბიბლიოფილი და ხელნაწერთა შემგროვებელი. რუსეთის ადმინისტრაციის სამსახურში იყო დაახლ. 1804 წლიდან. 1812 წელს კურიერად გაიგზავნა იმპერატორ ალექსანდრე I-თან, რათა ლენქორანის აღების ამბავი ეხარებინა. ფალავანდიშვილი ალექსანდრეს უკვე ევროპაში შეხვდა, ნაპოლეონის წინააღდმდეგ ლაშქრობის დროს, შეუერთდა არმიას და მოკავშირეთა ჯარებთან ერთად 1814 წელს პარიზში შევიდა. კავკასიის თავისებურებებისა და რუსული ენის კარგი ცოდნის გამო ნდობით სარგებლობდა რუსეთის მეფისნაცვალთა კარზე. 1832—1837 წლებში ფალავანდიშვილი იყო თბილისის სამოქალაქო გუბერნატორი. 1832 წელს ძმამ, იესე ფალავანდიშვილმა სცადა ნიკოლოზი ქართველ თავად-აზნაურთა შეთქმულებაში ჩაება, თუმცა ნიკოლოზისვე ზეგავლენით მან შეთქმულები გათქვა. 1853 წელს იყო მეფისნაცვლის მთავარსამმართველოს საბჭოს წევრი. ლუკა ისარლოვის მიერ ჩაწერილი ფალავანდიშვილის მოგონებები 1900 წელს დაიბეჭდა ჟურნალ „კავკაზსკი ვესტნიკში“. ნიკო ფალავანდიშვილს ცოლად ჰყავდა (1834 წლიდან) მარიამ ლუარსაბის ასული ორბელიანი (დ. 1817 — გ. 1851). მათი ქალიშვილი მაკრინე დაქორწინდა თავად ალექსანდრე ესტატეს ძე ორბელიანზე. ИСАРЛОВ Л. С. ИЗ ВОСПОМИНАНИЙ БЫВШЕГО ГРУЗИНСКОГО ГУБЕРНАТОРА, КНЯЗЯ Н. О. ПАЛАВАНДОВА
წაღვლის განძი

წაღვლის განძი — არქეოლოგიური ძეგლი, აღმოაჩინეს ხაშურის მუნიციპალიტეტში, წაღვლი-საჩხერის საავტომობილო გზის პირას, მიწის სამუშაოების დროს, 1965 წელს. განძი ჩამარხული იყო XVIII საუკუნის I ნახევარში (1735 წლის შემდეგ). განძი შეიცავს შემდეგი სახის მონეტებს: ანონიმური ტბილური ნახევარბისტიანი (1112 წ. ჰ - ახ. წ. 1700-1701 წწ.) — 1 ცალი მეფე ვახტანგ VI-ის ნახევარბისტიანი (1120 წ. ჰ - ახ. წ. 1708-1709 წწ.) — 1 ცალი მეფე სვიმონის მონეტები (1124 წ. ჰ - ახ. წ. 1712 წწ.) — 6 ცალი მეფე ბაქარის ნახევარბისტიანი (1130 წ. ჰ - ახ. წ. 1717 წწ.) — 18 ცალი ტბილური ნახევარბისტიანები (1148 წ. ჰ - ახ. წ. 1735-1736 წწ.) — 1 ცალი სხვადასხვა მონეტები (1131 წ. ჰ - ახ. წ. 1718-1719 წწ.) — 12 ცალი განძი დაცულია ხაშურის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 457.
I'm With You Sessions

„I'm With You Sessions“ — ჯგუფ Red Hot Chili Peppers-ის სინგლების სერია. გამოიცემოდა 2012 წლის 10 აგვისტოდან 2013 წლის 23 ივლისამდე. სინგლებზე შეტანილია სიმღერები, რომლებიც იწერებოდა, მაგრამ არ მოხვდა ჯგუფის ალბომში I'm With You. პირველი 8 სიმღერა აგრეთვე შეტანილია ალბომის I'm with You ავსტრალიური ტურნესთვის გამოცემულ ვერსიაში, რომელიც გაყიდვაში 2013 წლის 11 იანვარს გამოვიდა. ↑ 1.0 1.1 The final three sets of the I'm With You vinyl sides will be released on July 23rd. Redhotchilipeppers.warnerbrosrecords.com (2013-06-04). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-06-09. ციტირების თარიღი: 2012-08-12. ↑ Bengans Skivbutik - Produktinformation. Bengans.se. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-08. ციტირების თარიღი: 2012-08-12. ↑ Red Hot Chili Peppers To Release Tour Edition of ‘I’m With You’ - Music News, Reviews, Interviews and Culture - Music Feeds ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-11-13. ციტირების თარიღი: 2013-07-25.