laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ნანა სულხანიშვილი

ნანა სულხანიშვილი (დ. 20 სექტემბერი, 1934, თბილისი) — ქართველი გეოგრაფი. გეოგრაფიულ მეცნიერებათა კანდიდატი. 1953 წლიდან სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინიო ინსტიტუტში. 1955 წლიდან სწავლა გააგრძელა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტზე, რომელიც დაამთავრა ფიზიკური გეოგრაფიის სპეციალობით 1960 წელს. მუშაობა დაიწყო ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტში ლანდშაფტმცოდნეობის ლაბორატორიაში, 1963-1974 წლებში. ლაბორანტი. 1974-1975 წლებში — უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1975-1989 წლებში უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1989-1995 წლებში ლაბორატორიის გამგე. 1963 წელს დაიწყო კვლევა სამედიცინო გეოგრაფიის დარგში, რომლის ფორმირებაც ის იყო იწყებოდა. ამასთან იყო დაკავშირებული მისი ექსპედიციები ციმბირში (ქალაქი ირკუტსკის გეოგრაფიის ინსტიტუტის სამედიცინო გეოგრაფიის განყოფილების თანამშრომლებთან ერთად) და საქართველოში. მისი გამოკვლევების დასკვნები შემდეგში მედიკოსების მიერ პრაქტიკით დადასტურდა. 1974 წლიდან მუშაობდა საქართველოში ავთვისებიანი სიმსივნის გავრცელების გეოგრაფიულ პრობლემებზე. ამ მიზნით 1978-1979 წლებში იგი მივლინებულ იქნა ქალაქ მოსკოვში სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ონკოლოგიის ცენტრის ეპიდემიოლოგიის განყოფილებაში და 1980-1985 წლებში სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის გეოგრაფიის ინსტიტუტის სამედიცინო გეოგრაფიის ლაბორატორიაში. გამოქვეყნებული აქვს სამეცნიერო ნაშრომები, რომლებიც ძირითადად სამედიცინო-გეოგრაფიული ხასიათისაა. მათში უმთავრესი ყურადღება ეთმობა საქართველოს ბუნებრივი ფაქტორებისა და სახალხო მეურნეობის ცალკეული დარგების დადებით თუ უარყოფით გავლენას ადამიანის ჯანმრთელობაზე. კვლევის შედეგები ნაწილობრივ აისახა მის მიერ თანაავტორებთან ერთად ონკო-გეოგრაფიულ ატლასში. ყურადსაღებია აგრეთვე ჰემატოლოგიის, სამედიცინო პარაზიტოლოგიისა და ტროპიკულ დაავადებათა ინსტიტუტთან ერთად შედგენილი ატლასი და B თალასემიის გავრცელების რუკა, რომლებიც არ დაბეჭდილა. ამასთან, იგი აქტიურად მონაწილეობდა საკავშირო კონფერენციებსა და თათბირებში. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ლანდშაფტების როლი ანკილოსტომიდოზების გავრცელებაში“, დაიცვა 1971 წელს. О взаимодействии анкилостомоза и некоторых естественных компонентов в Мегрелии, Труды географического общества Грузинской ССР, т. 11 Тбилиси, 1970, стр. 121-129 Некоторые соображения о медико-географическом исследовании, Труды географического общества Грузинской ССР, т. 11, Тбилиси, 1970, стр. 186-191 ქართველი მოგზაურები, გეოგრაფები, ბუნების მკვლევარნი: ენციკლოპედიური ცნობარი, თბ., 2003, გვ. 237-238 ნანა სულხანიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ნიკოლა კოევი

ნიკოლა კოევი (ბულგ. Nikola Koev, სრული სახელი ნიკოლა კოევ ნიკალოვი, ასევე ცნობილია როგორც მამინ კოლიუ; 1880—1961) — ბულგარელი რევოლუციონერი, შიდა მაკედონურ-ოდრინული რევოლუციური ორგანიზაციის (IMORO) ერთ-ერთი ლიდერი. დაიბადა 1880 წლის 20 მარტს ჰასკოვოში. მისი ბიძა (მამის უმცროსი ძმა) ტანე ნიკოლოვი, ასევე  რევოლუციონერი, ოსმალეთის მაკედონიისა და თრაკიის ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის აჯანყებულთა ძალების გამოჩენილი სამხედრო ლიდერი იყო. საბაზისო განათლების მიღების შემდეგ, 1901 წლის იანვრიდან 1902 წლის ნოემბრამდე მსახურობდა მე-10 როდოპის ქვეით პოლკში. სამხედრო სამსახურის დასრულების შემდეგ  გაემგზავრა სოფიაში, სადაც შეუერთდა IMORO-ს  რომელიც აკომპლექტებდა ორგანიზებულ ჯგუფებს მაკედონიაში შეიარაღებული ბრძოლისთვის. 1903 წელს იგი შევიდა მაკედონიაში, როგორც ივან ალიაბაკას მხარდამჭერი ვოევოდას წევრი. ილინდენის აჯანყების დროს კოსტა პოპოვთან ერთად მონაწილეობდა ქალაქ კრუშევოში ჟანდარმერიის ყაზარმის დაწვაში. აჯანყების ჩახშობის შემდეგ ნიკოლა კოევი დაბრუნდა ბულგარეთში. 1904 წელს სოფიაში ივან ალიაბაკასთან ერთად ცეცხლი გაუხსნა თურქეთის კონსულის ეკიპაჟს. შედეგად, დაიჭრა კონსულის დაცვის წევრი. თურქეთის ხელისუფლებამ თავდამსხმელები შეიპყრო და გაასამართლა. ექვსი თვის შემდეგ, ამნისტიის გარეშე, ისინი ციხიდან გამოიყვანეს და ხელისუფლების თვალთახედვიდან გაქრობა ურჩიეს. ნიკოლა გაემგზავრა მაკედონიაში, სადაც მონაწილეობა მიიღო ახალგაზრდა თურქების რევოლუციაში. ამის შემდეგ, 1909 წლის აპრილში, ხრისტო ჩერნოპეევთან ერთად, მონაწილეობდა ახალგაზრდა თურქების კამპანიაში სტამბოლის წინააღმდეგ, რათა შეეჩერებინათ აბდულჰამიდ II-ის კონტრრევოლუციური გადატრიალება. 1912 წლიდან ნიკოლა კოევი იყო მედროშე და იბრძოდა ბიძის — ტანი ნიკოლოვის რაზმში. მონაწილეობდა ბალკანეთის ომებში, ელიჯეს დაცვის დროს გახდა დამოუკიდებელი ვოევოდა. 1912 წლის ზამთარში და 1913 წლის გაზაფხულზე მონაწილეობდა ბულგარეთის ეგზარქოსის მიერ როდოპის თემის გაქრისტიანების მისიაში. დასავლეთ თრაკიის განთავისუფლების შემდეგ, რომელიც ბულგარეთს გადაეცა 1913 წლის ბუქარესტის საზავო ხელშეკრულებით , კოევი დაქორწინდა სოფელ კუშლანლიში გიუმიურჯინას მახლობლად (ახლანდელი კომიტინი, საბერძნეთი). 1914 წლიდან 1919 წლამდე ცხოვრობდა ქალაქებში ქსანტისა და კომიტინში, გარკვეული პერიოდის განმავლობაში იყო პოლიციელი. 1920-1924 წლებში, როდესაც პირველ მსოფლიო ომში ბულგარეთის დამარცხების შემდეგ ეს რეგიონი უკვე საბერძნეთის შემადგენლობაში შედიოდა, თანამშრომლობდა ბულგარეთის თრაკიის საზოგადოების კავშირთან  ჰასკოვოსა და დასავლეთ თრაკიაში. 1924 წელს ნიკოლა კოევი ჩამოსცილდა რევოლუციური საქმიანობას და 1945 წლამდე მუშაობდა ასენოვგრადში მეწისქვილედ ბიძასთან, ტანი ნიკოლოვთან ერთად. 1949 წლიდან გარდაცვალებამდე (1961 წლის 30 ივლისი) ცხოვრობდა ჰასკოვოში. ნიკოლა კოევი მაკედონიისა და თრაკიის ბულგარელ მოსახლეობაში პოპულარობით სარგებლობდა. მის შესახებ არაერთი სიმღერა დაიწერა. ↑ Николов , Борис Й. ВМОРО : псевдоними и шифри 1893-1934. София, Издателство „Звезди“, 1999. ISBN 954-9514-17. с. 62.(ბულგ.) ↑ «Мамин Колю»։ Братушка (ru-RU)։ 2020-03-20 (რუს.) ↑ Песен за Мамин Колю от Добруджа (ბულგ.) ↑ Песен за Мамин Колю от Гора (ბულგ.)
ბრიკენსი

ბრიკენსი (ინგლ. Brickens, ოფიციალურად Brickeens; ირლ. Na Broicíní, „მაჩვის ბუნაგები“) — სოფელი ირლანდიაში, მეიოს საგრაფოს სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, კონაქტის პროვინციაში. მდებარეობს ქალაქებს - ბალიჰონისსა და კლერმორისს შორის. ბრიკენსში თამაშობს გელური ფეხბურთის გუნდი „ისტერნ-გელსი“, რომელიც 1984 წელს დაფუძნდა. გუნდის სათამაშო ფერებია ლურჯი და ყვითელი. მეიოს საგრაფო ↑ Brickeens Placenames Database of Ireland. Retrieved: 2012-04-18. ↑ Bekan Parish დაარქივებული 2018-07-12 საიტზე Wayback Machine. Archdiocese of Tuam, 2009-12-10. ↑ Eastern Gaels GAA Facebook, 2011-02-04. ↑ East Clubs Mayo GAA. Retrieved: 2012-04-18.
ირაკლი კაკულია

ირაკლი კაკულია (დ. 28 ნოემბერი, 1911, ფოთი — გ. 1992) — ქართველი ინჟინერი, პედაგოგი. 1929 წელს დაამთავრა ფოთის ინდუსტრიული ტექნიკუმი. 1932 წელს ამიერკავკასიის ინდუსტრიული ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი სამრეწველო და სამოქალაქო მშენებლობის სპეციალობით. 1929-1931 წლებში მუშაობდა თბილისის იარაღის შემკეთებელ ქარხანაში საამქროს უფროსის მოადგილედ. 1936-1938 წლებში ფოთის საქალაქო საბჭოს აღმასკომში კომუნალური მეურნეობის განყოფილების ინჟინრად, ფოთის ინდუსტრიულ ტექნიკუმში პედაგოგად. 1938 წლიდან მუშაობდა სამშენებლო ტრესტ „საქქარხმშენის“ სისტემაში. ხელმძღვანელობდა ზესტაფონის ფეროშენადნობთა ქარხნის და „ხიდმშენის“ მთავარი სამმართველოს ქარელის სამშენებლო სამმართველოებს. 1944-1945 წლებში მობილიზებული იყო თბილისის საავიაციო ქარხნის მშენებლობაზე უბნის უფროსად. II მსოფლიო ომის შემდგომ მუშაობდა საქართველოს შრომითი რეზერვების სამინისტროს სისტემაში. იყო სამშენებლო-სამონტაჟო კანტორის მთავარი ინჟინერი, უფროსი, სანტექნიკურ სამუშაოთა სამონტაჟო ტრესტის უფროსი. 1956 წლიდან ხელმძღვანელობდა საკავშირო დაქვემდებარების საპროექტო ინსტიტუტ „ჰიდროპროექტის“ თბილისის განყოფილებას, იყო სსრკ სახელმწიფო საპროექტო ინსტიტუტ „ორგენენერგომშენის“ თბილისის ფილიალის მთავარი სპეციალისტი და განყოფილების უფროსი. მუშაობდა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტის №23 კათედრაზე ლექტორად, 1973 წლიდან ამავე კათედრის დოცენტად. ხელმძღვანელობდა ფოთის ცენტრში 12 და 20-ბინიანი საცხოვრებელი სახლების, საზაფხულო კინოთეატრის, სასტუმრო „კოლხეთის“, ნავსადგურის თანამშრომელთა საცხოვრებელი სახლისა და საერთო საცხოვრებლის მშენებლობას. ვალე-ახალციხის მაღაროთა თბომეურნეობისა და წყალსადენ-კანალიზაციის სამონტაჟო სამუშაოებს. ავტორთა ჯგუფთან ერთად მონაწილეობდა „ლაჯანურჰესის“, „ხრამჰეს II“-ის, „სიონჰესის“, „ენგურჰესის“ წარმოებისა და ორგანიზაციის პროექტების დაგეგმარებაში, მისი ავტორობით, „ენგურჰესის“ მშენებლობაზე დაბა ჯვარზენში, საქართველოში პირველად, აშენდა საცხოვრებელი სახლები უცემენტო ბლოკების გამოყენებით. გამოცემული ჰქონდა 15-მდე სამეცნიერო ნაშრომი და სახელმძღვანელო უმაღლესი სასწავლებლების სტუდენტებისათვის. არის საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ფოთის ფილიალისა და ფაზისის სახალხო აკადემიის დაარსების ერთ-ერთი ორგანიზატორთაგანი და საპატიო წევრი. მნიშვნელოვანი წვლილი აქვს შეტანილი ფოთის პერსპექტიული განვითარებისა და ნიკო ნიკოლაძის სახელობის ფონდის აღორძინების საქმეში. საქართველოს დამსახურებული ინჟინერი საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია, თბ., 2017, გვ. 272-273 ირაკლი კაკულია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ალფონსო-ლისტა

ალფონსო-ლისტა (ოფიციალურად ალფონსო-ლისტის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Alfonso Lista, წარსულში ცნობილი როგორც პოტია) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი იფუგაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 34 061 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 20 ბარანგაის. Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-04-25 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Alfonso Lista: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 8 March 2020.
ასიპულო

ასიპულო (ოფიციალურად ასიპულოს მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Asipulo) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი იფუგაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 15 963 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 10 ბარანგაის. Philippine Census Information Local Governance Performance Management System ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Asipulo: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 8 March 2020.
ბანაუე

ბანაუე (ოფიციალურად ბანაუეს მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Banaue) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი იფუგაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 20 652 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბანაუე Banaue, ტურისტული მეგზური ვიკივოიაჟზე ოფიციალური საიტი Philippine Census Information Local Governance Performance Management System ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Banaue: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 8 March 2020
ინგიონი

ინგიონი (ოფიციალურად ინგიონის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Hingyon) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი იფუგაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 9 930 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 12 ბარანგაის. Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-04-25 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Hingyon: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 8 March 2020.
უნგდუანი

უნგდუანი (ოფიციალურად უნგდუანის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Hungduan) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი იფუგაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 8 866 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 9 ბარანგაის. Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-04-25 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Hungduan: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 8 March 2020.
კიანგანი

კიანგანი (ოფიციალურად კიანგანის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Kianga) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი იფუგაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 17 691 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 14 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კიანგანი Municipality of Kiangan Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-02 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Kiangan: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 8 March 2020.
ლაგავე

ლაგავე (ოფიციალურად ლაგავეს მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Lagawe) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი იფუგაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 18 876 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 20 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ლაგავე Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-02 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Lagawe: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 8 March 2020.
ლამუტი (იფუგაო)

ლამუტი (ოფიციალურად ლამუტის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Lamut) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი იფუგაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 26 235 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 18 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ლამუტი (იფუგაო) lamut.gov.ph დაარქივებული 2022-05-20 საიტზე Wayback Machine. Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-02 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Lamut: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 8 March 2020.
The Genesis Songbook

The Genesis Songbook — 2001 წლის დოკუმენტური ფილმი ჯგუფ ჯენესისის ისტორიაზე. მასში ჯგუფის ყველა თაობის წევრები საუბრობენ ცნობილ სიმღერებზე და ჰყვებიან მათი შექმნის ისტორიას. რესპოდენტებს შორის არიან ტონი ბენქსი, ფილ კოლინზი, პიტერ გებრიელი, სტივ ჰეკეტი, დევიდ ჰენჩელი, ჰიუ პეჯემი, ენტონი ფილიპსი, მაიკ რეზერფორდი, ტონი სმითი, დერილ სტერმერი, ჩესტერ თომპსონი და რეი უილსონი. DVD დისკი შედგება შემდეგი თავებისგან: Coming together Exit Peter Phil takes the lead Invisible touch The final tour დამატებითი მასალის სახით დისკს ახლავს თავები: Phil Collins Joins Genesis ფილი იხსენებს, თუ როგორ მოვიდა ჯენესისში და მოღვაწეობას ჯგუფში Flaming Youth. Steve Hackett Joins Genesis სტივ ჰეკეტის ჯგუფში მოსვლა Horizons სტივ ჰეკეტი უკრავს ამ კომპოზიციას აკუსტიკურ გიტარაზე Writing Supper's Ready ტონი ხსნის, რომ თავდაპირველად დაიწერა ნაწილი Willow Farm, შემდეგ შეიქმნა Apocalypse in 9/8. ტონი აგრეთვე უკრავს მცირე ნაწყვეტს ამ კომპოზიციიდან. The Lamb Lies Down On Broadway ჯგუფის წევრების თქმით, ეს ალბომი უნდა ყოფილიყო Supper's Ready-ს კონცეფციის ვრცელი ვერსია. Firth of Fifth ტონი უკრავს ნაწყვეტს ამ კომპოზიციიდან. Bill Bruford Joins Genesis ბილ ბრუფორდი და ფილ კოლინზი საუბრობენ ბილის მოხვედრაზე ჯენესისის საკონცერტო შემადგენლობაში. Chester Thompson & Daryl Stuermer join Genesis ჩესტერ თომპსონისა და დერილ სტერმერის მოხვედრა ჯენესისის საკონცერტო შემადგენლობაში. Follow You Follow Me აკუსტიკურ ვერსიას ასრულებს კოლინზი. Afterglow სიმღერა სრულდება თავიდან ბოლომდე. No Son Of Mine ნახევრად აკუსტიკური შესრულება. „The Genesis Songbook“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ინფორმაცია Genesis News Com
გეჯეთის ნამოსახლარი

გეჯეთის ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი სენაკის მუნიციპალიტეტის სოფელ გეჯეთში. განეკუთვნება ბრინჯაოს ხანას. ნამოსახლარი ბორცვის ჩრდილოეთი ნაწილი დროთა განმავლობაში განადგურდა მდინარის ეროზიის შედეგად. გადარჩენილ ფართობზე გამოიყო 0,5 მ. სიმძლავრის ორი კულტურული ფენა. აქ აღმოჩენილ კერამიკას ნოსირი III ფენის სინქრონულად მიიჩნევენ.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 24415
ლევან კვიცარიძე

ლევან კვიცარიძე (დ. 26 აპრილი, 1952, ქუთაისი) — ქართველი არქიტექტორი, პედაგოგი. 1979 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის არქიტექტურული ფაკულტეტი, არქიტექტურის სპეციალობით. მეორადი ფაკულტეტი, ჟურნალისტიკის სპეციალობით 1978 წელს. 1980-1986 წლებში მუშაობდა ტექნიკური ესთეტიკის საკავშირო სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის საქართველოს ფილიალში უფროს მხატვარ-კონსტრუქტორად. 1987-1992 წლებში მუშაობდა სამშენებლო-სარემონტო ტრესტ „ინტურისტსპეცრემმშენის“ ექსპერიმენტული სამხატვრო სახელოსნოს არქიტექტორად. 1987-1987 წლებში შეთავსებით მუშაობდა საქართველოს სოფლის მეურნეობის სამინისტროს სპეცსამმართველო „საქსოფლგაფორმება“ №1-ის არქიტექტურულ სამხატვრო-საპროექტო საამქროს უფროსად. 1992-1994 წლებში მუშაობდა სამშენებლო, საპროექტო-სამხატვრო ფირმა „მხატვარის“ არქიტექტორად. 1994-2000 წლებში იყო შპს „გენა“-ს მხატვარი. 2000-2001 წლებში „შპს დელტა პროექტი 2000“-ის არქიტექტორი. 2001-2008 წლებში მუშაობდა შპს „აბალონი“-ს მთავარ არქიტექტორად. 2008 წლიდან შპს „არქიტექი“-ს არქიტექტორია. სხვადასხვა წლებში, შეთავსებით მუშაობდა ქალაქ თბილისის სამხატვრო და ქანდაკების კომბინატებში, ასევე საქართველოს პროფკავშირების სამხატვრო-საპროექტო ორგანიზაციაში არქიტექტორად, ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიაში. მისი უშუალო მონაწილეობით დამუშავებულ და განხორციელებულ იქნა მრავალი სამრეწველო, სასოფლო-სამეურნეო და საზოგადოებრივი დანიშნულების მნიშვნელოვანი ობიექტების რეკონსტრუქციისა და მხატვრული გაფორმების პროექტები. მათ შორის: საქართველოს მეღვინეობის ინსტიტუტის, შამპანურ-ღვინოების ქარხნის, „ალექსანდრეს“ (ამჟამად „9 აპრილის“) სახელობის ბაღის, კრწანისის სამთავრობო რეზიდენციის (ქალაქ თბილისში), ზამთრის ბაღის (ქალაქ ქობულეთში), რესტორან „ქალაქურის“ (ქალაქ თბილისში), თბილისის ვაგონშემკეთებელი ქარხნის მუზეუმის და ტერიტორიის, დასასვენებელ სახლ „პროგრესის“ (ქალაქ სოჭში), დასასვენებელი სახლისა და საორღანო დარბაზის (ქალაქ ტოლიატში), წინანდლის ღვინის ქარხნის, სასტუმრო „უზბეკისტანის“ (ქალაქ ტაშკენტში), საერთაშორისო „ოლიმპიადა-1980“-ს და სხვა. ასევე ინდივიდუალური საცხოვრებელი სახლების პროექტები წყნეთში, კოჯორში, წავკისში, ინგუშეთისა და ჩეჩნეთის რესპუბლიკაში. მონაწილეობა აქვს მიღებული სამხატვრო გამოფენებში და სხვადასხვა კონკურსებში. საკონკურსო ნამუშევრებისთვის მიღებული აქვს საქართველოს კომკავშირის ცენტრალური კომიტეტის „საპატიო სიგელი“, ასევე ქალაქ სმოლენსკის ატომური ელექტროსადგურის მხატვრული გაფორმებისთვის „საპატიო სიგელი“, საქართველოს უმაღლესი სასწავლებლების გამოფენა-კონკურსში პირველი ხარისხის დიპლომი. კონკურსში „ვეფხისტყაოსნის დასურათება“ საპატიო დიპლომი საკონკურსო ნამუშევრისათვის და პრემია „ლოკომოტივის“ საფეხბურთო სტადიონის პროექტირებისათვის (ქალაქ თბილისში). საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია, წიგნი 2, თბ., 2021, გვ. 152-153 ლევან კვიცარიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ალან გაგლოევი

ალან ედუარდის ძე გაგლოევი (ოს. Гаглойты Эдуарды фырт Алан; რუს. Алан Эдуардович Гаглоев; დ. 6 თებერვალი, 1981) — ოსი პოლიტიკოსი, ოსური ე. წ. „კგბ“-ს ყოფილი მუშაკი, „სამხრეთ ოსეთის“ არჩეული „პრეზიდენტი“. მისი ინაუგურაცია 2022 წლის 24 მაისს შედგება. 2020 წლის თებერვლიდან არის პარტია „ნიხასის“ თავმჯდომარე. 2002 წელს დაამთავრა სამხრეთ ოსეთის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. ამავე წელს დაიწყო მუშაობა „სამხრეთ ოსეთის ეკონომიკური განვითარების სამინისტროში“, როგორც მცირე და საშუალო ბიზნესის მხარდაჭერისა და ანტი-მონოპოლური პოლიტიკის დეპარტამენტის მთავარ სპეციალისტად. 2003 წელს კურსები გაიარა ქალაქ ვლადიკავკაზში რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტის სასწავლო პროგრამის ფარგლებში. 2004 წელს შეუერთდა „სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკის სახელმწიფო უშიშროების კომიტეტს“ სადაც ოფიციალური ინფორმაციით 2022 წლამდე მუშაობდა. გაგლოევი მონაწილეობას იღებდა „სამხრეთ ოსეთში“ ჩატარებულ ორ საპრეზიდენტო არჩევნებში (2017, 2022). 2017 წლის არჩევნებში მან 3 291 ხმა მიიღო და ბოლო, მესამე ადგილი დაიკავა (10,17%). 2022 წლის არჩევნების პირველ ტურში მიიღო 36,9% და დაიკავა პირველი ადგილი. ე.წ. „საპრეზიდენტო არჩევნების“ მეორე ტურში 15 867 ხმითა და 54,2%-ით დაამარცხა მოქმედი ე.წ. „პრეზიდენტი“ ანატოლი ბიბილოვი. ↑ Непростой кандидат. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-04-05. ციტირების თარიღი: 2017-04-06. ↑ 2.0 2.1 Бибилов признал поражение во втором туре выборов президента Южной Осетии ru. ციტირების თარიღი: 2022-05-08 ↑ Inauguration of the new head of South Ossetia Gagloev is planned for May 24 - CEC head en (2022-05-11). ციტირების თარიღი: 2022-05-11 ↑ Alan Gagloyev: Candidate for President of South Ossetia. Elections 2022 (2022-03-20). ↑ ვინ არის ალან გაგლოევი - qartli.ge ↑ Непростой кандидат. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-04-05. ციტირების თარიღი: 2017-04-06. ↑ South Ossetia ↑ Opposition Candidate Takes Lead in First Round of S. Ossetia Polls (2022-04-14).
იან სარვი

იან  სარვი (ესტ. Jaan Sarv, დ. 21 დეკემბერი, 1877, სარუ  — გ. 23 აგვისტო, 1954, ტარტუ) —ესტონელი მათემატიკოსი და პედაგოგი. დიდი ხნის განმავლობაში მუშაობდა ტარტუს უნივერსიტეტში. საფუძველი ჩაუყარა მათემატიკურ განათლებას ესტონურ ენაზე. დაიბადა ფერმერის ოჯახში. სწავლობდა სარუსა და მინისტეს სოფლის სკოლებში, შემდეგ აულიინას (ალუქსნე) სამოციქულო მართლმადიდებელი ეკლესიის სკოლაში. 1893 წელს  შევიდა ჰუგო ტრეფნერის გიმნაზიაში, მაგრამ მომდევნო წელს ფინანსური სირთულეების გამო იძულებული გახდა გიმნაზიიდან გამოსულიყო. მოზარდი დამოუკიდებლად აგრძელებდა მეცადინეობას  და 1899 წელს სკოლის დამამთავრებელ კლასში დაბრუნდა. ჩააბარა გამოსაშვები გამოცდები იურიევკის გიმნაზიაში და იმავე წელს ჩაირიცხა იურიევსკის (დერპტის) საიმპერატორო უნივერსიტეტის (ამჟამად ტარტუს უნივერსიტეტი) ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტზე. როდესაც 1905 წლის რევოლუციური მოვლენების დროს უნივერსიტეტი დაიხურა, იან სარვმა ვალგაში ესტონეთის საკრედიტო საბჭოში დაიწყო მუშაობა, სადაც ხელმძღვანელობდა ვალგის დემოკრატიულ საბჭოს, მაგრამ მალე იძულებული გახდა გაქცეულიყო ვალგადან. გაემგზავრა პარიზში და სორბონაში განაგრძო მათემატიკის შესწავლა. 1906 წელს ცოტა ხნით ჩავიდა რეველში. იქ წერდა სტატიებს ადგილობრივი გაზეთებისთვის. 1907 წელს  დაბრუნდა იურიევსკში, კვლავ ჩაირიცხა უნივერსიტეტში და დაამთავრა მოკლე დროში. 1917 წლამდე ასწავლიდა პილცამააში რამდენიმე ადგილას. 1918 წლის დეკემბერში მისი მეგობარი პიტერ პილდი დაინიშნა ესტონეთის ეროვნული უნივერსიტეტის დირექტორად, რომელიც შეიქმნა ტარტუში იურიევსკის უნივერსიტეტის ბაზაზე. პილდმა იან სარვი მიიწვია უნივერსიტეტში სამუშაოდ. როდესაც ბოლშევიკებმა აიღეს ტარტუ 1918 წლის 21 დეკემბერს, პილდი გაიქცა ტალინში და თავის ადგილას  იან სარვი დატოვა. ამ დროს შემუშავდა უნივერსიტეტის წესდება და იანვრის ბიუჯეტი. ბოლშევიკების უკან დახევის შემდეგ სარვმა სთხოვა გაეთავისუფლებინათ უნივერსიტეტის ხელმძღვანელობიდან და გაეგზავნათ ლონდონის ბიბლიოთეკებში თვითგანვითარებისთვის. 1919 წელს, ლონდონიდან დაბრუნების შემდეგ, დაინიშნა მათემატიკისა და ფიზიკის კათედრის გამგედ და ექსტრაორდინალურ პროფესორად, ხოლო 1928 წელს — სრულ პროფესორად. სადოქტორო დისერტაცია „გეომეტრიის საფუძვლები“ ​​დაიცვა 1931 წელს. 1935 წელს ​​ტარტუს უნივერსიტეტის შრომებში გამოაქვეყნა კვლევა „არითმეტიკის საფუძვლები“. იან სარვი ძირითადად ასწავლიდა გეომეტრიას. იან სარვი მონაწილეობდა მათემატიკის სწავლების ესტონეთის კომისიის მუშაობაში. მან დიდი წვლილი შეიტანა ესტონურ ენაზე მათემატიკური ტერმინოლოგიის შექმნაში. მეორე მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ იგი გახდა ტარტუს სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეომეტრიის კათედრის გამგე (1951). 1954 წელს პენსიაზე გავიდა და იმავე წელს გარდაიცვალა. იან სარვი დაკრძალეს ტარტუში, რაადის სასაფლაოზე. Уравнение прямой в пространстве. / Я. Х. Сарв. — Тарту : Науч. лит-ра, 1948 (тип. «Ханс Хейдеманн»). — 27 с.; 24 см. — (Ученые записки Тартусского государственного университета. Математические науки; 5) Jāns Sarvs Eesti biograafiline andmebaas ISIK (ესტ.) «Eesti koolimatemaatika ajalugu» I—IV, Олаф Принц, Тарту, 1992—1994 წწ. ↑ Каталог РНБ ↑ Каталог РГБ