laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ნაზიანზი

ნაზიანზი (ბერძ. Ναζιανζός) იგივე ანძიანძორა (ანძანძორა, ანძიანძორი, ანძიაძორი, ანძორეთი — ფორმები ხელნაწერებში) — ისტორიული ადგილი კაპადოკიაში. იყო გრიგოლ ნაზიანზელის (ღვთისმეტყველი) საეპისკოპოსო კათედრა. დღესდღეობით შემორჩენილია ნანგრევების სახით რომელთა ნახვა შესაძლებელია თურქული დასახლება ბექარლარის (თურქ. Bekârlar) ჩრდილო-დასავლეთით 4 კმ-ში. XX საუკუნის 80-იანი წლებიდან ქართულ საისტორიო მეცნიერებაში ჩნდება განსაკუთრებული ინტერესი „ქართველ მეფეთა ცხოვრებასა“ და ჯუანშერის „ვახტანგ გორგასლის ცხოვრებაში“ მოხსენიებული ტოპონიმისადმი — „ანძიანძორა“. რამდენიმე ისტორიკოსის (გ. ქავთარაძე, ნ. ხაზარაძე, ვ. გოილაძე, გ. ანჩაბაძე) ინტერესი აღნიშნული ტოპონიმისადმი გამოწვეული იყო, ამ ტოპონიმის, თითქოსდა, უშუალო კავშირითა და გეოგრაფიული მეზობლობით „მოქცევაჲ ქართლისაჲში“ მოხსენიებულ მეორე ტოპონიმთან — „არიან-ქართლი“. ტოპონიმი „ანძიანძორა“ ქართულ საისტორიო წყაროებში პირველად „მეფეთა ცხოვრებაში“ აზონისა და ფარნავაზის ბოლო ბრძოლის შემდგომ დროინდელ მოვლენებთან დაკავშირებით იხსენიება: „ქართლის ცხოვრების“ სხვადასხვა ხელნაწერში ამ ტოპონიმის აღსანიშნავად გვაქვს შემდეგი ფორმები: „ანძანძორა“, „ანძიანძორისა“, „ანძანძორისა“, ხოლო გამოცემის ძირითადი ტექსტის ფორმა „ანძიანძორა“ რედაქტორისეული კონიექტურაა. იგივე ტოპონიმი, ქალაქად იხსენიება მეორე ქართველი მემატიანის, ჯუანშერის თხზულებაში — „ცხოვრება ვახტანგ გორგასლისა“. კერძოდ, მემატიანე გვაწვდის ცნობას ვახტანგ მეფის მიერ განვლილი გზის შესახებ საქართველოდან პონტომდე: ამ შემთხვევაში, სხვადასხვა ხელნაწერებში გვაქვს ვარიანტული ფორმები — „ანძორეთი“, „ანძიაძორი“, „ანძიანძორი“. იქვე ჯუანშერს მოაქვს ვახტანგ გორგასლის სიტყვები, რომლის მიხედვითაც, ამ ქალაქში დიდი მოძღვრის, გრიგოლის საფლავი ყოფილა: ბიზანტიური სასულიერო მწერლობის ქართულ თარგმანებში, კერძოდ, გრიგოლ ღვთისმეტყველი ნაზიანზელის თხზულებებში და გრიგოლ ხუცესის თხზულებაში — „გრიგოლ ნაზიანზელის ცხოვრება“, რომლის ოცამდე ხელნაწერით შემორჩენილი ორი ქართული თარგმანი არსებობს — ექვთიმე მთაწმიდლისა და ეფრემ მცირესი, კაპადოკიის ქალაქ ნაზიანზის აღსანიშნავად სხვადასხვა ფორმა გვხვდება. „ცხოვრების“ ექვთიმე ათონელისეული თარგმანის შემცველ ხელნაწერებში გვხვდება: ნანძიანძოჲ, ნანძიანძორი, ნანძიანძოე, ანძიანძორი, ანძიანძო. ხშირად ერთსა და იმავე ხელნაწერში გვაქვს სხვადასხვა ფორმა, მაგ. ერთ ხელნაწერში (A) გვხვდება როგორც ნანძიანძოჲ, ასევე — ანძიანძორი. სხვა ხელნაწერებში (BCKM) გვხვდება როგორც ნანძიანძოე, ასევე — ნანძიანძორი. „ცხოვრების“ ეფრემ მცირისეული თარგმანის შემცველ ხელნაწერებში ჩვენთვის საინტერესო ტოპონიმი სულ ორი სახითაა წარმოდგენილი: ანძიანძოჲ და ანძიანძორი. გრიგოლ ნაზიანზელის თხზულებათა ხელნაწერებში ქალაქ ნაზიანზის ტაძარს ეწოდება „ანძიანძორის საყდარი“, „ნანძიანძორის ეკლესია“, ხოლო თავად გრიგოლ ღვთისმეტყველსა და მის მამას, როგორც ნაზიანზის ეპისკოპოსებს, ეწოდებათ „ანძიანძორეველი“, „ნანძიანძორელი“. ნიკოლოზიშვილი, ნიკოლოზ, „ანძიანძორის ლოკალიზაცია და მისი მნიშვნელობა ქართლის სამეფოს ისტორიისთვის“, ჟურნ. „საქართველოს შუა საუკუნეების ისტორიის საკითხები“, ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიისა და ეთნოლოგიის ინსტიტუტი, IX, თბ., 2008, გვ. 87-102 ↑ ქართლის ცხოვრება, ტ. I, ს. ყაუხჩიშვილის რედაქციით, თბ. 1955, გვ. 23. ↑ ქართლის ცხოვრება, ტ. I, ს. ყაუხჩიშვილის რედაქციით, თბ. 1955, გვ. 160. ↑ ქართლის ცხოვრება, ტ. I, ს. ყაუხჩიშვილის რედაქციით, თბ. 1955, გვ. 160.
მანასის რაიონი

მანასის რაიონი (ყირგ. Манас району) — რაიონი ყირგიზეთში, შედის თალასის ოლქის შემადგენლობაში. შეიქმნა 1980 წლის 3 სექტემბერს კიროვის რაიონის დაშლის შედეგად. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება ყაზახეთი, სამხრეთიდან — ყარაბურისა და ბაქაი-ათის რაიონები, აღმოსავლეთიდან კი — თალასის რაიონი. 2009 წლის აღწერის მიხედვით, რაიონის 32 913 მხოვრებიდან ყირგიზი იყო 25 801 ადამიანი (78,4 %), ქურთი — 2 204 (6,7 %), ყაზახი — 1 568 (4,8 %), რუსი — 1 093 (3,3 %), უზბეკი — 910 (2,8 %), თურქი — 589 (1,8 %). ↑ 1.0 1.1 1.2 Перепись населения Киргизии 2009. Таласская область ↑ 2.0 2.1 Манас районунун энциклопедиясы / Түзүүчүсү Шатманов М. — Б., 2001
ლეილეკის რაიონი

ლეილეკის რაიონი (ყირგ. Лейлек району) — ყირგიზეთის ბათქენის ოლქის სამი რაიონიდან ერთ-ერთი. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ისფანა. აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ბათქენის რაიონი ბათქენის ოლქში, ჩრდილოეთიდან, დასავლეთიდან და სამხრეთიდან — ტაჯიკეთი. 2009 წლის საყოველთაო აღწერის მიხედვით, რაიონში ცხოვრობდა 116 861 ადამიანი, ამათგან 77 468 ყირგიზია, 31 386 უზბეკი, 7 720 ტაჯიკი, 126 თათარი და 161 სხვა ეროვნების ადამიანი. ყირგიზეთის ეკონომიკური რუკა დაარქივებული 2009-08-02 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 1.2 Перепись населения Киргизии 2009. Баткенская область
თავსატეხი თამაში

თავსატეხი (ინგლ. puzzle) — ვიდეო თამაშის ჟანრი, რომლის მიზანს წარმოადგენს ლოგიკური ამოცანების გადაწყვეტა, რომელიც მოითხოვს მოთამაშისაგან ლოგიკის, სტრატეგიისა და ინტუიციის ჩართულობას. ჟანრის წინამორბედებს წარმოადგენდნენ გრაფიკული და მექნიკური თავსატეხები — კროსვორდით დაწყებული, რუბიკის კუბიკით დამთავრებული. ეს თავსატეხები მოთამაშისგან მოითხოვდნენ ლოგიკურ აზროვნებას და გადაწყვეტილების მიღების სისწრაფეს, რომლებმაც ასევე მნიშვნელოვანი როლი ითამაშეს ჟანრის პროტოტიპების ჩამოყალიბებაში, როგორებიც არის Q*bert და Boulder Dash. ამ ჟანრის ეტალონად იქცა თამაში „ტეტრისი“, გამოშვებული 1985 წელს, რომელიც თავის თავში მოიცავდა უბრალო და მიმზიდველ სათამაშო გარემოს. 1990-იანი წლების დასაწყისში, თამაშებმა, როგორებიც არის „Lemmings“ და „The Lost Vikings“, გააცოცხლეს თავსატეხის ჟანრი. სამგანზომილებიანი გრაფიკის გამოჩენამ ხელი შეუწყო ჟანრის განვითარებას სათამაშო კონსოლებზე. შედარებით იაფი წარმოების თამაშებმა ადგილი დაიმკვიდრეს პორტატულ კომპიუტერებზე. ზოგიერთ თავსატეხ თამაშებში მოთამაშეს ეძლევა შემთხვევითი კუბიკები, ან დანაწევრებული საგნები, რომლებიც უნდა აიწყოს გარკვეული თანმიმდევრობით და უნდა მიეცეს ფორმა. ასეთ თამაშებს წარმოადგენს ტეტრისი,Klax და Lumines. ამიტომაც, ტეტრის გამოუჩნდა უამრავი გაგრძელება, ვარიაცია და კლონი „ვარდნადი კუბიკების“ მონაწილეობით. ჟანრის კიდევ ერთი წარმომადგენელია 1980-წელს შექმნილი თამაში „Sokoban“, სადაც მოთამაშეს უწევს ყუთების გადაადგილება ლაბირინთში და მათი განთავსება შესაბამის პოზიციაზე. ბევრი სათავგადასავლო და მოქმედებითი-სათავგადასავლო თამაში თავის თავში მოიცავს თავსატეხის ელემენტებს. ასეთი თამაშებია: „Resident Evil“, „Silent Hill“, „LittleBigPlanet“ და „The Legend of Zelda“. თავსატეხი თამაშები გავრცელებულია თითქმის ყველა პლატფორმაზე, თამაშის კონსოლებზე, ჯიბის კომპიუტერებზე, მობილურ ტელეფონებზე და ა.შ. ამგვარი ტიპის თამაშები გამოჩნდა 1990-იან წლებში, მაშინ როდესაც კომპიუტერების შესაძლებლობები საგრძნობლად გაიზარდა, რომლებსაც შეძლო რთული ფორმების მოქმედებების აღქმა და გამოთვლა. ერთ-ერთი პირველი ასეთი ტიპის თამაში იყო „The Incredible Machine“. ჟანრმა ახალი სახე მიიღო სენსორულ ტელეფონებზე. ყველაზე მეტად ცნობილი ფიზიკური ტავსატეხი არის „Angry Birds“. ფიზიკურ თავსატეხთა სიაში, ასევე შეყავთ თამაშები: „Portal“ და „The Ball“. ↑ Q*bert. classicgamesarcade.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-02-26. ციტირების თარიღი: 19 სექტემბერი 2008. ↑ Q*bert. IGN. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-02-26. ციტირების თარიღი: 19 სექტემბერი 2008. ↑ Boulder Dash. Mobygames. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-02-26. ციტირების თარიღი: 15 სექტემბერი 2008. ↑ Skyler Miller.. The History of Puzzle Games: Tetris. GameSpot UK. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-02-26. ციტირების თარიღი: 18 სექტემბერი 2007.
თალასის რაიონი

თალასის რაიონი (ყირგ. Талас району) — რაიონი ყირგიზეთში. შედის თალასის ოლქის შემადგენლობაში. ადმინისტრაციული ცენტრია სოფელი მანასი. 2009 წლის საყოველთაო აღწერის მიხედვით, ეროვნული შემადგენლობა თალასის რაიონში შემდეგნაირი იყო: ყირგიზეთის ეკონომიკური რუკა დაარქივებული 2009-08-02 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 1.2 Перепись населения Киргизии 2009. Таласская область
ბაქაი-ათის რაიონი

ბაქაი-ათის რაიონი (ყირგ. Бакай-ата району) — რაიონი ყირგიზეთში, შედის თალასის ოლქის შემადგენლობაში. შეიქმნა 1936 წელს. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ბაქაი-ათა (ყოფილი ლენინოპოლი). დაარსდა 1936 წელს, სახელწოდებით — ლენინოპოლის რაიონი. 1992 წელს, რაიონს სახელი გადაერქვა და ეწოდა ბაქაი-ათის რაიონი. 2009 წლის აღწერის მიხედვით, რაიონის 44 057 მხოვრებიდან ყირგიზი იყო 43 697, რუსი — 148, სხვა ეროვნების — 230 ადამიანი. ყირგიზეთის ეკონომიკური რუკა დაარქივებული 2009-08-02 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 1.2 Перепись населения Киргизии 2009. Таласская область
ალამუდინის რაიონი

ალამუდინის რაიონი (ყირგ. Аламүдүн району) — რაიონი ყირგიზეთში, შედის ჩუის ოლქის შემადგენლობაში. ყირგიზეთის დედაქალაქი — ბიშკეკი გარშემორტყმულია რაიონის ტერიტორიით, მაგრამ არ შედის მის შემადგენლობაში. ადმინისტრაციული ცენტრია სოფელი ლებედინოვკა. რაიონი შეიქმნა 1937 წელს, სახელწოდებით — ვოროშილოვის რაიონი. 1958 წელს, მას სახელი გადაერქვა და ეწოდა ალამუდინის რაიონი. 2009 წლის აღწერის მიხედვით, ეროვნული შემადგენლობა ალამუდინის რაიონში შემდეგნაირი იყო: Аламудунский район завершил 2008 год с существенным подъёмом в развитии социально-экономических показателей[მკვდარი ბმული] ↑ 1.0 1.1 1.2 Перепись населения Киргизии 2009. Чуйская область
ეკლეცი

ეკლეცი (ბერძ. acilisene, აკილისენე) — მდებარეობდა მდ. ევფრატის გაყოლებაზე, თანამედროვე ქ. ერზინჯანთან. ტოპონიმი „ეკლეცი“ ქართულ საისტორიო წყაროებში პირველად „მეფეთა ცხოვრებაში“ აზონისა და ფარნავაზის ბოლო ბრძოლის შემდგომ დროინდელ მოვლენებთან დაკავშირებით იხსენიება: იგივე ტოპონიმი, ქალაქად იხსენიება მეორე ქართველი მემატიანის, ჯუანშერის თხზულებაში — „ცხოვრება ვახტანგ გორგასლისა“. კერძოდ, მემატიანე გვაწვდის ცნობას ვახტანგ მეფის მიერ განვლილი გზის შესახებ საქართველოდან პონტომდე: ნიკოლოზიშვილი, ნიკოლოზ, „ანძიანძორის ლოკალიზაცია და მისი მნიშვნელობა ქართლის სამეფოს ისტორიისთვის“, ჟურნ. „საქართველოს შუა საუკუნეების ისტორიის საკითხები“, ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიისა და ეთნოლოგიის ინსტიტუტი, IX, თბ., 2008, გვ. 87-102 ↑ ქართლის ცხოვრება, ტ. I, ს. ყაუხჩიშვილის რედაქციით, თბ. 1955, გვ. 23. ↑ ქართლის ცხოვრება, ტ. I, ს. ყაუხჩიშვილის რედაქციით, თბ. 1955, გვ. 160.
მარკ მორგანი

მარკ მორგანი (ინგლ. Mark Morgan) (დ. 22 ოქტომბერი, 1961)— ვიდეო თამაშების ინდუსტრიაში მოღვაწე კომპოზიტორი. თავდაპირველად წერდა მუსიკას Interplay-სა და Activsion-ისთვის. ის აგრეთვე წერს მუსიკას სხვადასხვა სატელევიზიო შოუებისთვის. მისი ნამუშევრები, ძირითადად მოიცავს ემბიენტ სტილს. მისი ყველაზე მეტად ცნობილი ნამუშევრებია „Fallout“ და „Fallout 2“-სთვის დაწერილი საუნდტრეკები. „Zork Nemesis“ (1995) „Dark Seed II“ (1995) „Shattered Steel“ (1996) „Descent II“ (1996) „Zork: Grand Inquisitor“ (1997) „NetStorm: Islands At War“ (1997) „Fallout“ (1997) „Fallout 2“ (1998) „Planescape: Torment“ (1999) „Civilization: Call to Power“ (1999) „Giants: Citizen Kabuto“ (2000) „Allods Online“ (2009) „Need for Speed: Shift“ (2009) „Stasis“ (2014) „Wasteland 2“(2014) „Torment: Tides of Numenera“ (2017) „Prey 2“ (გაუქმდა) მარკ მორგანის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2020-12-05 საიტზე Wayback Machine. მარკ მორგანი MobyGames-ზე. მარკ მორგანი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
მიხეილ ჯანელიძე

მიხეილ (პაპუნა) ჯანელიძე (დ. 29 მარტი, 1981) — ქართველი პოლიტიკოსი, საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრი 2015-2018 წლებში, საქართველოს ვიცე-პრემიერი 2017-2018 წლებში. მანამდე ეკავა საქართველოს ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების მინისტრის მოადგილისა და საგარეო საქმეთა სამინისტროს პირველი მოადგილის თანამდებობები. 2009-2015 წლებში მიხეილ ჯანელიძე მუშაობდა სხვადასხვა მნიშვნელოვან პოზიციებზე საქართველოს ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების სამინისტროში. თავდაპირველად საგარეო ვაჭრობისა და საერთაშორისო ეკონომიკური ურთიერთობების დეპარტამენტის დირექტორის, ხოლო 2011 წლიდან ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების მინისტრის მოადგილის თანამდებობებზე. აღნიშნულ წლებში იყო ევროკავშირთან ვაჭრობის შეთანხმების საკითხებზე საქართველოს მხრიდან მთავარი მომლაპარაკებელი და სხვადასხვა ქვეყანასთან ეკონომიკური თანამშრომლობის მთავრობათშორისი კომისიების თავმჯდომარე. საჯარო სამსახურში მუშაობის დაწყებამდე საქმიანობდა კერძო სექტორში საერთაშორისო ვაჭრობისა და ინვესტიციების მიმართულებით, როგორც ბიზნესის განვითარებისა და მართვის მენეჯერი და მეწარმე. საგარეო საქმეთა მინისტრად დანიშვნამდე, 2015 წლის სექტემბრიდან მიხეილ ჯანელიძე საგარეო საქმეთა მინისტრის პირველი მოადგილის თანამდებობაზე მუშაობდა და წარმართავდა ამერიკის შეერთებულ შტატებთან და კანადასთან საქართველოს ურთიერთობებს, ასევე ეკონომიკური დიპლომატიის საკითხებს. მინისტრის თანამდებობა მან 2018 წლის ივნისში, პრემიერ-მინისტრ კვირიკაშვილის გადადგომის შემდეგ დატოვა. ფლობს ინგლისურ, რუსულ და გერმანულ ენებს. 2002 წელს მიხეილ ჯანელიძემ დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საერთაშორისო ურთიერთობათა ფაკულტეტი და მიენიჭა ბაკალავრის ხარისხი. 2003-2006 წლებში სწავლა გააგრძელა საერთაშორისო სამართლისა და ევროპული სამართლის სპეციალობით დიპლომატიურ აკადემიაში, რუსეთის ფედერაციაში. 2011 წელს საფრანგეთის გრენობლის ბიზნესის უმაღლესი სკოლის მიერ მიენიჭა ბიზნესის ადმინისტრირების მაგისტრის ხარისხი, ხოლო კავკასიის ბიზნესის სკოლის მიერ - მმართველთათვის საერთაშორისო ბიზნესის ადმინისტრირების მაგისტრის ხარისხი. 1996-1997 წლებში სწავლობდა გერმანიაში, ქ. ვადერნის ჰოხვალდის გიმნაზიაში. 2011 წელს, საქართველოს საგარეო ვაჭრობისა და საერთაშორისო ეკონომიკური ურთიერთობების განვითარებაში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისთვის, მიხეილ ჯანელიძეს ღირსების ორდენი მიენიჭა. მიხეილ ჯანელიძე[დაარქივებული] — საგარეო საქმეთა სამინისტრო. მიხეილ ჯანელიძე[დაარქივებული] — საქართველოს მთავრობის საიტი ↑ „„ოცნების“ ყოფილი მაღალი თანამდებობის პირები „უცხოეთის აგენტებზე“ კანონპროექტს აკრიტიკებენ“. Civil Georgia. 28 თებერვალი, 2023. ციტირების თარიღი: 20 მარტი, 2023. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება) ↑ მიხეილ ჯანელიძე და დიმიტრი ქუმსიშვილი ახალ მინისტრთა-კაბინეტში აღარ იქნებიან. „ლიბერალი", 18 ივნისი 2018. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-06-24. ციტირების თარიღი: 2016-05-04.
ხარსიანი

ხარსიანონი (ბერძ. Χαρσιανόν) —  ბიზანტიის ციხესიმაგრის და შესაბამისად სამხედრო პროვინციის სახელი. თემი მდებარეობდა კაპადოკიის რეგიონში, ცენტრალურ ანატოლიაში, თანამედროვე თურქეთის ტერიტორიაზე. პირველად მისი ცენტრი ხარსიანონის ციხესიმაგრე, შემდგომ კი კაისერი გახდა. ხარსიანონის ციხესიმაგრე (ბერძ. Χαρσιανόν κάστρον, Charsianon kastron; არაბ. Qal'e-i Ḥarsanōs), პირველად მოხსენიებულია 638 წელს, არაბთა დაპყრობების პირველ პერიოდში. არაბებმა ციხესიმაგრე პირველად 730 წელს დაიპყრეს და ის არაბეთსა და ბიზანტიას შორის დაპირისპირების ეპიცენტრად დარჩა. IX საუკუნეში ციხესიმაგრე ბიზანტიის სასაზღვრო ოლქი გახდა. დაახლოებით 863-873 წლებში, რეგიონმა მიიღო თემის სტატუსი. ის იყო შემოსაზღვრული ბუკელარიონის, არმენიაკონის და კაპადოკიის თემებით. თემს მართავდა სტრატეგოსი. არაბული წყაროების მიხედვით, თემი ითვლიდა 4 000 სამხედროს და 4 ციხესიმაგრეს. X საუკუნეში, ხარსიანონი გახდა მთავარი დასაყრდენი ცენტრი სამხედრო არისტოკრატიისთვის, ის  არგიროსების და მალეიონოსების საგვარეულო სახლს წარმოადგენდა. 1045 წელს,  დიდი რაოდენობით სომხები, მათ შორის ყოფილი მეფე, გაგიკ II (მეფობდა 1042-1045 წწ.), შეიფარეს და ჩამოასახლეს რეგიონში. 1071 წელს, მანასკერტის ბრძოლის შემდეგ, თემი თურქ-სელჩუკებმა დაიპყრეს და ის დანიშმენდიდებს გადასცეს. (1991) The Oxford Dictionary of Byzantium. New York, New York and Oxford, United Kingdom: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-504652-6.  (2001) Catalogue of Byzantine Seals at Dumbarton Oaks and in the Fogg Museum of Art, Volume 4: The East. Washington, District of Columbia: Dumbarton Oaks Research Library and Collection. ISBN 0-88402-282-X.  ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 Kazhdan 1991, p. 415. ↑ McGeer, Nesbitt და Oikonomides 2001, p. 107.  ბიზანტიის პორტალი
ეფთვიმე II

ეფთვიმე II (გვარად საყვარელიძე) — ქართველი საეკლესიო მოღვაწე, აფხაზეთის კათოლიკოს-პატრიარქი 1669-1673 წლებში. ძირითადად იმერეთში ცხოვრობდა. 1672 წელს იმყოფებოდა ოდიშის მთავარ ლევან III დადიანის კარზე, სადაც შეხვდა ფრანგ მოგზაურს ჟან შარდენს. წერილში, რომელიც იმერეთის მეფე ბაგრატ IV-მ (1669) გაუგზავნა რუსეთის მეფეს — ალექსი მიხეილის ძეს, იმერეთის სამეფოს თავკაცთა შორის იხსენიება როგორც „საქართველოს მაკურთხეველი კათალიკოზი“. ლომინაძე ბ., მასალები დასავლეთ საქართველოს XVII-XVIII საუკუნეთა ისტორიის ქრონოლოგიისათვის «მასალები საქართველოსა და კავკასიის ისტორიისათვის», 1954, ნაკვ. 31 ლომინაძე ბ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 110. Броссе М., Переписка на иностранных языках Грузинских царей с Российскими государями от 1659 до 1700, СПб., 1861.
თოქმაქი

თოქმაქი (ყირგ. Токмок) – ქალაქი ყირგიზეთში. ჩუის ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს ჩრდილოეთ ყირგიზეთში ჩუს ხეობაში. მდინარე ჩუს მარცხენა მხარეს. თანამედროვე ქალაქი თოქმაქი დაარსდა 1825 წელს, როგორც კოკანდის სახანოს ციხესიმაგრე. 1862 წელს ციხესიმაგრე აიღეს რუსულმა სამხედრო ნაწილებმა და დაანგრიეს. 1864 წელს ციხესიმაგრის ადგილზე დაარსდა რუსული ციხესიმაგრე თოქმაქი, რომელმაც 1867 წელს მიიღო ქალაქის სტატუსი და გახდა ამავესახელწოდების მაზრის ცენტრი. 1878 წელს მაზრის ცენტრი გახდა ქალაქი ბიშკეკი და თოქმაქმა დაკარგა ქალაქის სტატუსი. 1927 წელს კვლავ აღუდგა ქალაქის სტატუსი. City site Tokmok დაარქივებული 2017-07-23 საიტზე Wayback Machine. Forum Tokmok დაარქივებული 2014-10-12 საიტზე Wayback Machine. Bord Tokmok დაარქივებული 2014-08-08 საიტზე Wayback Machine. Photo Tokmok დაარქივებული 2014-10-12 საიტზე Wayback Machine. Dating Tokmok დაარქივებული 2015-01-01 საიტზე Wayback Machine. ↑ Результаты переписи населения 2009 г.
ჯეისონ ანდერსონი (მხატვარი)

ჯეისონ ანდერსონი (ინგლ:Jason Anderson) — ვიდეო თამაშების დეველოპერი. თავდაპირველად მუშაობა დაიწყო Interplay-ში. ჯეისონი მოგვიანებით დაქირავებული იქნა ტექნიკურ შემსრულებლად „Fallout“-ისთვის. იგი დაკავებული იყო თამაშის დიზაინით, ინტერფეისისა და ქვესტების დამუშავებით. ასევე მონაწილეობდა „Fallout 2“-ის შექმნაში. თუმცა თამაშის გამოსვლის შემდეგ, ანდერსონმა დატოვა კომპანია მის ორ თანაშრომელთან, ტიმკ კაენთან და ლეონარდ ბოიარსკისთან ერთად, რის შემდეგაც მათ დააარსეს საკუთარი კომპანია Troika Games. Troika Games დახურვის შემდეგ, 2005 წელს ჯეისონმა მცირე ხნით დატოვა თამაშების ინდუსტრია. 2007 წელს ჯეისონი დაქირავებული იქნა Interplay-ის მიერ სამხატვრო ხელმძღვანელის თანამდებობაზე, მასიური მრავალმოთამაშიანი ონლაინ თამაშის შესაქმნელად. 2009 წლის მარტში ანდერსონი შეუერთდა კომპანია inXile Entertainment-ს სამხატვრო ხელმძღვანელად. თუმცა 2011 წელს დატოვა inXile Entertainment და გადავიდა Turtle Rock Studios-ში. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ჯეისონ ანდერსონი (მხატვარი)“ ვიკისაწყობში. ჯეისონ ანდერსონი საიტზე MobyGames Terra Arcanum's entry on Jason D. Anderson ↑ Blancato, Joe. (26 დეკემბერი 2006) The Rise and Fall of Troika. Escapist. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-07-06. ციტირების თარიღი: 8 ივლისი 2009. ↑ Thomas Beekers. (2 დეკემბერი 2007) Interplay MMORPG Interview with Jason Anderson. Game Banshee. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-09-24. ციტირების თარიღი: 8 ივლისი 2009. ↑ Chris Remo. (19 მარტი 2009) Interview: Fallout Co-Creator Jason Anderson Discusses New inXile Post. Gamasutra. ციტირების თარიღი: 23 დეკემბერი 2009.
Škoda 26T

Škoda 26T (სავაჭრო დასახელება ForCity Classic) — ხუთსექციური, ექვსღერძიანი, 100% დაბალიატაკიანი ტრამვაის ვაგონი. ააგო კომპანია Škoda Transportation-მა უნგრეთის ქ. მიშკოლცისთვის. ვაგონის კონსტრუქცია არის Škoda 14T-ს მსგავსი, თუმცა აქვს განსხვავებული დიზაინი, რომელიც შეიქმნა დიზაინის სტუდია Aufeer Design-ის მიერ. ვაგონი არის 100% დაბალიატაკიანი, ხუთსექციური და ეყრდნობა სამ ორღერძიან ურიკას, რომელთაგან პირველი და ბოლო არის გამწევი (მოტორებიანი). ვაგონს ორივე გვერდზე აქვს ექვს-ექვსი კარი, რომელთაგან პირველი და ბოლო ცალფრთიანია. ვაგონები აღჭურვილია გათბობა-კონდიცირების სისტემით. ტევადობა – 300 მგზავრზე მეტი. 1 ვაგონის ღირებულება 55 მლნ ჩეხურ კრონას შეადგენს (2014 წლის თებერვლის კურსით 1,8 მლნ ევრო). სიგრძე (ქუროების გარეშე): 32,1 მ სიგანე: 2,65 მ მაქს. რეკომენდებული სიჩქარე: 70 კმ/სთ ლიანდაგის სიგანე: 1435 მმ დასაჯდომი ადგილები: 56 დასადგომი ადგილები: 176 (4 მგზავრი./მ²) მოტორების რაოდენობა და სიმძლავრე: 4×100 kW ძაბვა: 600 V HINČICA, Libor. Tramvaje Škoda 26T pro maďarský Miskolc. Československý dopravák. 2012, čís. 2, s. 12–16. HINČICA, Libor; ŠLEHOFER, Jan. Škoda 26T pro Miskolc na zkouškách v Plzni. Československý dopravák. 2013, čís. 3, s. 22–24. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: Škoda 26T Tramvaj ForCity Classic Miskolc, skoda.cz Tramvaj Škoda 26THU3 pro Miskolc, plzensketramvaje.cz
მეხიკოს ველი

მეხიკოს ველი (ესპ. Valle de México) — მაღალმთიანი პლატო ცენტრალურ მექსიკაში; უხეშად ემთხვევა თანამედროვე ფედერალურ ოლქსა და მეხიკოს შტატის აღმოსავლეთ ნახევარს. მთებითა და ვულკანებით შემოსაზღვრული მეხიკოს ველი რამდენიმე კოლუმბამდელი ცივილიზაციის ცენტრს წარმოადგენდა, მათ შორის იყვნენ ტეოტიუაკანები, ტოლტეკები და აცტეკები. უძველესი აცტეკური ტერმინი ანაუაკი (მიწა წყლებს შორის) და სიტყვათწყობა მეხიკოს აუზი, იმ დროისათვის მეხიკოს ველის აღსანიშნავად გამოიყენებოდა. მეხიკოს აუზი განთქმული ადგილი მას შემდეგ გახდა, რაც იქ ადრეკლასიკური მესოამერიკული კულტურების განვითარება დაიწყო. მეხიკოს ველი მდებარეობს ტრანს-მექსიკურ ვულკანურ სარტყელში. ველი მოიცავს მეხიკოს აგლომერაციის უმეტეს ნაწილს, ასევე მეხიკოს, იდალგოს, ტლასკალისა და პუებლის შტატების ნაწილს. მეხიკოს ველი შეიძლება დაიყოს ოთხ აუზად, რომელთა შორის უდიდესი და უკეთ შესწავლილი ის ნაწილია, რომელზეც ქალაქი მეხიკო მდებარეობს. სწორედ ეს ნაწილი ასოცირდება ძირითადად ტერმინ „მეხიკოს ველთან“. ველის მინიმალური სიმაღლე ზღვის დონიდან 2 200 მეტრია და გარსშემორტყმულია 5 000 მეტრი სიმაღლის მთებითა და ვულკანებით. მეხიკოს ველი ჩაკეტილია, მთებიდან წამოსული წყლისთვის არ არსებობს რაიმე ბუნებრივი დინება, ჩრდილოეთით განფენილია მაგიდა მთა. ამ მოწყვლად წყალგამყოფში, მეოცე საუკუნის ბოლოსთვის ყველა ადგილობრივი თევზი ამოწყდა. ჰიდროლოგიურად, ველს სამი მახასიათებელი გააჩნია. პირველი მათგანია ამჟამად დამშრალი ტბების ხუთი აუზი; სხვა მახასიათებლებს შორისაა მთისწინები და მთის ქედები, რომლებიც იმ ნალექებს აგროვებს, რომლებიც შემდეგ ტბების არეალისაკენ მიემართება. ეს უკანასკნელი ორი შეიმჩნევა ველის ოთხივე ქვეაუზში. დღეისათვის, მეხიკოს ველი ხელოვნური არხების საშუალებით მდინარე ტულაში იცლება, რომელიც შემდეგ მდინარე პანუკოში ჩაედინება, ეს უკანასკნელი კი მექსიკის ყურეში. ხშირია სეისმური აქტივობა, ველი მიწისძვრებისადმი მიდრეკილ ზონად მიიჩნევა. ↑ 1.0 1.1 (1995) Diccionario Porrua de Historia, Biografia y Geografia de Mexico 6th ed. – Mexico, Cuenca de (Spanish). africa: Editorial Porrua, გვ. 2238. ISBN 968-452-907-4.  ↑ Mexico City: Opportunities and Challenges for Sustainable Management of Urban Water Resources (December 2004). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-12-07. ციტირების თარიღი: 2008-11-25. ↑ 3.0 3.1 Lafregua, J. "Balance hídrico del Valle de Mexico" (PDF). Anuario IMTA. Retrieved on 2008-12-01. დაარქივებული 2011-07-22 საიტზე Wayback Machine. დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-07-22. ციტირების თარიღი: 2016-01-02. ↑ National Research Council Staff (1995). Mexico City's Water Supply: Improving the Outlook for Sustainability.. Washington, D.C., USA: National Academies Press. ISBN 978-0-309-05245-0.  ↑ Noted in passing by Christian Lévêque, Biodiversity Dynamics and Conservation: The Freshwater Fish of Tropical Africa, 1997 "Introduction" p. xi. ↑ Yip, Maricela (2002-04-16). "Air Pollution in Mexico City". University of Salzburg, Austria. Retrieved on 2008-11-25. დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-09-14. ციტირების თარიღი: 2016-01-02.