laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ბექირ ბოზდაღი

ბექირ ბოზდაღი (თურქ. Bekir Bozdağ; დ. 1 აპრილი 1965, აქდაღმადენი, იოზგათი, თურქეთი) — თურქი თეოლოგი, ადვოკატი, პოლიტიკოსი და 2015-2017 წლებში, თურქეთის იუსტიციის მინისტრი. იუსტიციის მინისტრობამდე 2011-2013 წლებში ვიცე პრემიერ-მინისტრის პოსტს იკავებდა. პირველად 2002 წლის საპარლამენტო არჩევნების დროს სგპ-ს იოზგათის პროვინციიდან პარლამენტში აირჩიეს. ასევე 2007 და 2011 წლის საპარლამენტო არჩევნების დროს გახდა პარლამენტარი, ხოლო 2015 წლის საპარლამენტო არჩევნების წინ, კონსტიტუციის 114-ე პუნქტის გამო დატოვა მინისტრის პოსტი, რომ მიეღო მონაწილეობა არჩევნებში. ბოზდაღი დაიბადა 1965 წლის 1 აპრილს იოზგათის პროვინციის ქალაქ აქდაღმადენში, მეჰმათ დურანის და ნურიე ბოზდაღის ოჯახში. საშუალო სკოლის დამთავრების შემდეგ, განათლება ულუდაღის უნივერსიტეტის თეოლოგიის ფაკულტეტზე გააგრძელა, ხოლო ამის შემდეგ სელჩუკის უნივერსიტეტში სამართალმცოდნეობის ფაკულტეტზე სწავლობდა. მაგისტრატურა ულუდაღის უნივერსიტეტში დაამთავრა. სწავლის დამთავრების შემდეგ ადვიკატად მუშაობდა. ბოზდაღი თავისუფლად ფლობს ინგლისურს და არაბულს. დაოჯახებულია და ჰყავს სამი შვილი. 1999 წლის 18 აპრილს ბოზდაღი ადგილობრივი არჩევნების დროს აქდაღმადენის გამგებლობის კანდიდატი გახდა. სგპ-ს შექმნის დროს იოზგათის ორგანიზაციის თავჯდომარის მოადგილე გახდა. 2002 წლის საპარლამენტო არჩევნების დროს აირჩა პარლამენტის წევრად იოზგათის პროვინციიდან და მუშაობა სგპ-ს შიგნით სხვადასხვა თანამდებობაზე. ↑ Bekir Bozdağ დაარქივებული 2018-07-13 საიტზე Wayback Machine. , Türkiye Büyük Millet Meclisi 23. Dönem Milletvekili, TBMM.gov.tr, erişim tarihi: 28 Eylül 2008. ↑ http://www.milliyet.com.tr/uc-bakan-istifa-etti-iste-yeni/siyaset/detay/2024464/default.htm ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-08-17. ციტირების თარიღი: 2016-07-27. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-07-20. ციტირების თარიღი: 2016-07-27. ↑ http://www.kimkimdir.gen.tr/kimkimdir.php?id=5778 ↑ http://www.internethaber.com/bekir-bozdag-kimdir-aslen-nereli-1489632h.htm ↑ http://www.biyografi.info/kisi/bekir-bozdag
ბეჟან კილანავა

ბეჟან ილიას ძე კილანავა (დ. 23 აპრილი, 1940, გალის რაიონი, სოფელი რეფო-შეშელეთი — გ. 13 აპრილი, 1995, თბილისი) — ქართველი ფილოლოგი. ფილოლოგიის მეცნიერებათა კანდიდატი, დოცენტი. ბეჟან კილანავა დაიბადა 1940 წლის 23 აპრილს გალის რაიონ სოფელ რეფო-შეშელეთში. 1947 წელს შევიდა და 1958 წელს წარჩინებით დაამთავრა სოფლის საშუალო სკოლა. 1959-1960 წლებში სწავლობდა ვილნიუსის სამხედრო საავიაციო სკოლაში, ხოლო 1960-1962 წლებში მსახურობდა ჯერ რჟევის, შემდეგ — სმოლენსკის სამხედრო ნაწილებში. 1962 წელს ჩაირიცხა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტზე, რომლის სრული კურსი წარჩინებით დაამთავრა 1967 წელს. 1964-67 წლებში სტუდენტთა სამეცნიერო კონფერენციაზე წაიკითხა ექვსი მოხსენება, მათგან ორი — როსტოვისა და ლენინგრადის სახელმწიფო უნივერსიტეტებში. ოთხმა საკონფერენციო თემამ სიგელები დაიმსახურა, ორმა კი — პირველი ხარისხის დიპლომები და ფულადი პრემიები. 1967 წელსვე სტუდენტთა სამეცნიერო შრომების რესპუბლიკურ კონკურსში ბეჟანის ნაშრომმა − „ილარიონ ქართველის ცხოვრების ავტორობის საკითხი“ − უმაღლესი შეფასება და ფულადი პრემია დაიმსახურა. 1965-67 წლებში კილანავა იყო სტუდენტთა სამეცნიერო საბჭოს თავმჯდომარე. 1966-1967 წლებში მუშაობდა ქ. თბილისის ორჯონიკიძის რაიონის კომკავშირის რაიკომის შტატგარეშე ლექტორად; შოთა რუსთაველსა და მის „ვეფხისტყაოსანზე“ კითხულობდა ლექციებს. გარკვეულ პერიოდში მუშაობდა სამართლისა და ეკონომიკის ინსტიტუტში, იყო ჟურნალ „სკოლა და ცხოვრების“ განყოფილების გამგე, აქვე შემოიღო საგანგებო რუბრიკა ახალგაზრდა შემოქმედთათვის, რომელსაც წარუმძღვარა პოეტის სიტყვები — „ჰეი, ვინ მოდის მანდ, მომავლიდან“. ბეჟანმა 1973 წლის 30 ნოემბერს წარმატებით დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია „შუშანიკის წამების“ პრობლემატიკაზე და ერთხმად მიენიჭა ფილოლოგიის მეცნიერებათა კანდიდატის ხარისხი. 1984 წლის 21 მარტს გახდა დოცენტი. ბეჟანი ლექციებს კითხულობდა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტსა და საქართველოს სხვა უმაღლეს სასწავლებლებში. 1990 წელს გამოვიდა კილანავას მონოგრაფია „ქართული დამწერლობისა და მწერლობის სათავეებთან“, გამოქვეყნებული აქვს 100-ზე მეტი სამეცნიერო სტატია. აი, რას წერდა პროფესორი ლევან მენაბდე ბეჟანზე: „მან ახლებურად გააშუქა ქართული ფილოლოგიის მრავალი ფუძემდებლური პრობლემა. თავის უეცარ გარდაცვალებამდე დაასრულა მუშაობა ორ სქელტანიან მონოგრაფიაზე ქართული ენისა და ლიტერატურის, ტოპონიმიკისა და ფოლკლორის, ქართველთა ეთნოგენეზისის მრავალ ისეთ საკითხზე, რომლებიც კავკასიოლოგიაში დღემდე არ დასმულა“. ბეჟანის რამდენიმე წერილი დაიბეჭდა პოლონურ და აზერბაიჯანულ ჟურნალებში, ხოლო გამოკვლევა — „შუშანიკის წამების“ ქართული და სომხური რედაქციების ურთიერთმიმართების საკითხისათვის“ — გამოქვეყნდა იტალიურ ენაზე 1996 წელს. კილანავას გარადაცვალების შემდეგ გამოიცა „900 მეგრული სიტყვა“. 2009 წელს კი მისი გამოკვლევებისა და შრომების სამტომეული — „რჩეული შრომები“, ხოლო 2010 წელს ცალკე კრებულად გამოიცა მოგონებები ბეჟან კილანავაზე — „ყველას რაიმე აქვს სახსოვარი“. ბეჟან კილანავა, რჩეული შრომები,ტ.1, თბილისი, 2009 მოგონებები ბეჟან კილანავაზე, „ყველას რაიმე აქვს სახსოვარი“, თბილისი, 2010
ბერათ ალბაირაქი

ბერათ ალბაირაქი (თურქ. Berat Albayrak; დ. 1 იანვარი 1978, სტამბოლი, თურქეთი) — თურქი პოლიტიკოსი, ბიზნესმენი და თურქეთის ენერგეტიკისა და ბუნებრივი რესურსების მინისტრი. 2015 წლის საპარლამენტო არჩევნების დროს სგპ-დან გახდა პარლამენტის წევრი. 2015-2018 წლებში, თურქეთის ენერგეტიკისა და ბუნებრივი რესურსების მინისტრი. 2018 წლიდან, თურქეთის ფინანსთა და ხაზინის მინისტრი. აგრეთვე თურქეთის პრეზიდენტის რეჯეფ თაიფ ერდოღანის სიძეა. ალბაირაქი დაიბადა 1978 წლის 1 იანვარს სტამბოლში. მამამისი სადიქ ალბაირაქი წარმოშობით ტრაპიზონის პროვინციიდან არის. დაამთავრა ფათიჰის კერძო კოლეჯი. ამის შემდეგ სწავლა გააგრძელა სტამბოლის უნივერსიტეტის მენეჯმენტის ინგლისურ ენოვან ნაწილში, რის შემდეგ მაგისტრატურა დაამთავრა ფინანსისტის სპეციალობით, ნიუ-იორკის პაწეს უნივერსიტეტში. ↑ http://www.milliyet.com.tr/berat-albayrak-kimdir--gundem-2152695/
გაზელი

გაზელი (ლათ. Gazella) — ნამდვილი ანტილოპების ქვეოჯახის ჩლიქოსანთა გვარი და 3 (ადრე 7) გვარის კრებითი სახელწოდება. არსებობს გაზელის 18 სახეობა, რომელთაგან 2 გადაშენებულია (გვარში შედის 11 სახეობა, დანარჩენი კრებით სახელში ერთიანდებიან); აგრეთვე ცნობილია 30-მდე ამომწყდარი სახეობა. გავრცელებულია ჩრდილოეთ და აღმოსავლეთ აფრიკაში, დასავლეთ და ცენტრალურ აზიისა და ჩრდილო-დასავლეთ ინდოეთის უდაბნოებსა და სტეპებში. ცხოვრობენ ჯოგებად, იკვებებიან ბალახოვანი მცენარეებით. დარბიან ძალიან სწრაფად. ნეზვი ყოველწლიურად 1—2 ნუკრს იგებს. ძვირფასი სანადირო და სარეწაო ცხოველებია და, რაკი მათი რიცხვი სწრაფად კლებულობს, საჭიროებენ დაცვას. გაზელი Gazella arabica — არაბული გაზელი Gazella cuvieri — ატლასის გაზელი Gazella dorcas — გაზელი დორკასი Gazella subgutturosa — ქურციკი, ან ჯეირანი Gazella marica — არაბული ქვიშის გაზელი Gazella bennettii — ინდური გაზელი Gazella gazella — ჩვეულებრივი გაზელი Gazella leptoceros — ქვიშის გაზელი Gazella spekei — სპიკის გაზელი Gazella erlangeri — ერლანგერის გაზელი Gazella saudiya — საუდის გაზელი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 625. ↑ gazelle — ინგლისურ-ქართული ბიოლოგიური ლექსიკონი. ↑ 2.0 2.1 Antilopinae. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-05-21. ციტირების თარიღი: 2008-07-01.
თრახაღი

თრახაღი (ცეკვა ხმლებით, სომხ. թուր — ხმალი + სომხ. խաղ — ცეკვა, სიმღერა, თამაში) — სომხური ნაციონალური ცეკვა. განეკუთვნება საომარ ცეკვებს, ასრულებენ მხოლოდ მამაკაცები (სოლო, დუეტი ან კოლექტიურად). თავდაპირველად შესრულდა როგორც რიტუალური ცეკვა, რომელიც ბრძოლის წინ ჯარისკაცების საბრძოლო ხასიათს აამაღლებდა. სრულდება ინსტრუმენტული ანსამბლის თანხლებით (შვი, ზურნა, დოლი, ზოგჯერ აკორდეონი) სხვადასხვა სახის იარაღის გამოყენებით — დაშნა, ხმლები, მჭრელი სქელი ჯოხები. ცეკვა შედგება სწრაფი ტემპით რიტმულად შესრულებული სხვადასხვა მცირე მოძრაობებით და ფეხების ბაკუნით. მოცეკვავე იმიტირებას უკეთებს მებრძოლს: ფართო ნაბიჯებით ის ცოცავს მთაზე, ხტება კლდიდან და მიჰყავს ბრძოლა ისე,რომ «დედამიწა შეზანზარდეს მტრის ქვეშ».სწორედ ამიტომ შემსრულებლის ძირითადი ამოცანა — საკუთარი უნარების დემონსტრაცია იარაღის გამოყენებაში (ერთი ან მეტი ხმლით). ჯგუფური შესრულების დროს ორ ჯგუფად გაყოფილი მოცეკვავეები «ებრძვიან» ერთმანეთს ხტუნვით, ტრიალით, ჩაჯდომებით და ადგილების შეცვლით. ერთი რიგი მიდის ან მისდევს მეორეს,სხვა — უკან იხევს და იცავს. ნაბიჯით წინ ისინი ესხმიან თავს მტერს, ნაბიჯით უკან — უკან იხევენ და იცავენ თავს. ცეკვა ხანჯლებით. ანსამბლი «მასისი», არგენტინა. ცეკვა ხანჯლებით. ანსამბლი «მასისი». ცეკვა ხანჯლებით ალბერტ კიზირიანი — სომხეთის სახალხო არტისტი, სამხატვრო ხელმძღვანელი საცეკვაო ანსამბლისა «გეღარდ». ცეკვა ხანჯლებით. Համշէնական պարերը եւ նրանց առանձնայատկութիւնները (ժթ դարի երկրորդ կէս եւ ի դար). Ժ. Կ. Խաչատրեան В. З. Акопян «Старый Артвин» — историко-культурный очерк. Электронный каталог Российской государственной библиотеки
ბერდი (ცეკვა)

ბერდი (სომხ. Բերդ, ციხე) — სომხური ეროვნული ცეკვა. ცეკვა ფესვებს იღებს ვასპურაკანიდან, რომელიც სომხეთის ერთ-ერთი უძველესი ისტორიული რეგიონია. ცეკვა წარმოიშვა ხალხური თამაშიდან „გმბეტახახი“. ცეკვის დროს მოცეკვავეები გამოწყობილი არიან ეროვნულ სამოსში. ცეკვის აუცილებელი ელემენტია ცოცხალი კედლის, ციხესიმაგრის აგება (სომხურად - "ბერდ"). ცოცხალი კედელი შედგება ორი სართულისაგან, რომელიც იგება ერთმანეთის მხრებზე დადგომით, ბერდი - ერთადერთი ეროვნული ცეკვაა, რომელიც მოიცავს მსგავს ელემენტებს. მოცეკვავეთა ანსამბლი „ბერდი“. ანსამბლი დაარსდა 1963 წელს სომხეთის დედაქალაქ ერევანში. მოცეკვავეთა ანსამბლ "ბერდის" რეპერტუარში შედის 100-ზე მეტი სახალხო და ფოლკლორული ცეკვა სომხეთის სხვადასხვა ისტორიული რეგიონებიდან. ცეკვებში ასახულია გმირობა, შრომა, ყოფა-ცხოვრებისთვის დამახასიათებელი ელემენტები, ლირიკა, ინდივიდუალურობა, იუმორი და სხვა. 1970-1980 წელებში "ბერდი" მონაწილეობდა უამრავ საერთაშორისო ფესტივალში, რომლებიც გაიმართა პოლონეთში, უნგრეთში, საბერძნეთში, უნგრეთში, ბულგარეთში, ალჟირში, ავსტრიაში, კვიპროსსა და სხვა ქვეყნებში. აღნიშნულ ცეკავს ასრულებენ სამთავრობო და სახელმწიფოებრივ ღონისძიებებზე, საერთაშორისო სომხური კულტურულ დღეებზე, რომლებიც იმართება სხვადასხვა ქვეყნებში. სომხური ცეკვები ვიდეო — ცეკვა ბერდი ვიდეო — ცეკვა ბერდი კარენ გევორქიანი – Тმოცეკვავეთა ანსამბლი ბერდი ↑ Танцевальный ансамбль «БЕРД». დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-12-03. ციტირების თარიღი: 2020-12-31.
ჰუკბალაჰაპის აჯანყება

ჰუკბალაჰაპის აჯანყება — ჰუკბალაჰაპის პროკომუნისტურად განწყობილი გლეხებისა და ყოფილი ჯარიკაცების ანტისამთავრობო აჯანყება. ჰუკბალაჰაპის შეიარაღებული ნაწილი 1946-1954 წლებში ფლობდა ფილიპინების კუნძულ ლუსონის ცენტრალურ ნაწილს. აჯანყებას ხელმძღვძღვანელობდა ლუის ტარუკი, ხოლო მისი მოადგილე იყო კასტრო ალეხანდრინო. 1950 წელს აჯანყებულებმა მიაღწიეს წარმატებებს, მაგრამ 1954 წელს, ერთი წლის წინ არჩეულმა პრეზიდენტმა რამონ მაგსაისმა აჯანყება ჩაახშო აშშ-ის სამხედრო ძალების დახმარებით. კომუნისტური მიმდინარეობის შეიარაღებული მოძრაობა ლუსონში ჩამოყალიბდა 1930-იან წლებში, ჯერ კიდევ მაშინ, როდესაც ფილიპინები აშშ-ის კოლონია იყო. მოძრაობა განსაკუთრებით გაძლიერდა 1942 წელს იაპონიის მიერ ქვეყნის ოკუპაციის შემდეგ. მეორე მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ ჰუკბალაჰაპი აკონტროლებდა ლუსონის ძირითად ნაწილს, მაგრამ ქვეყანაში აშშ-ის ჯარის დაბრუნების შემდეგ იძლებულები გახდნენ თვითლიკვიდაცია გამოეხადებინათ და ემოქმედათ არალეგალურად. 1954 წელს თვითონ ტარუკი დანებდა და გამოვიდა ჯუნგლებიდან. მანამდე 1948 წელს კი გამოცხადდა აჯანყების მონაწილეთა ნაწილობრივი ამნისტია. Kerkvliet, Benedict (1977). The Huk Rebellion: A Case Study of Peasant Revolt in the Philippines. London: University of California Press. Lachica, Eduardo (1971). The Huks: Philippine Agrarian Society in Revolt. New York: Preager Publishing. სტატია Encyclopedia Britannica-ში ↑ „Submarine Mystery: Arms For Rebels in the Philippines“. The Sydney Morning Herald. April 4, 1949. ციტირების თარიღი: July 23, 2014.
გივი სმირი

გივი სმირი (აფხ. Гиви Шамел-иԥа Смыр; დ. 9 მაისი, 1945 — გ. 18 ნოემბერი, 2016) — აფხაზი მხატვარი და მოქანდაკე. ინტერესი მღვიმეების მიმართ პატარა ასაკშივე გაუჩნდა. 1961 წელს საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტის სპელეოლოგიური ექსპედიცია ახალი ათონის მიდამოებში შეუდგა ლიტერატურაში მანამდე უცნობი კარსტული უფსკრულის შესწავლას, რომელიც ადგილობრივ მოსახლეობაში „უძირო ორმოს“ სახელით იყო ცნობილი. „უძირო ორმოს“ პირველ იერიშში მონაწილეობდნენ გეოგრაფები არსენ ოქროჯანაშვილი, ბორის გერგედავა, ზურაბ ტინტილოზოვი და ახალი ათონის მკვიდრი გივი სმირი. 1992-1993 წლებში მონაწილეობას იღებდა აფხაზეთის ომში სეპარატისტების მხარეს. იყო გუმისთის თავდაცვითი ხაზის 1-ლი ბატალიონის შტაბის უფროსი. მოგვიანებით მეთაურობდა მეოთხე მოტომსროლელთა ბატალიონს. 2001–2016 წლებში იყო ახალი ათონის მღვიმური კომპლექსის დირექტორი. აფხაზეთის ომის შემდეგ, ახალი ათონის მღვიმის დარბაზ „სოხუმს“ სახელი გადაარქვეს და უწოდეს „გივი სმირის“ სახელობის დარბაზი. დაჯილდოებულია ლეონის ორდენით. ↑ 1.0 1.1 Гиви Смыр: я обнаружил пещеру, когда мне было 16 ↑ ზურაბ ტინტილოზოვი, ახალი ათონის მღვიმე, თბილისი: „საბჭოთა საქართველო“, 1975. — 3–39 გვ. ↑ Газета "Республика Абхазия" | Главная. gazeta-ra.info.. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-07-22. ციტირების თარიღი: 2023-05-18. ↑ ახალი ათონის მღვიმის დახასიათება. dpashka.narod.ru. ↑ Церемония прощания с Гиви Смыр прошла в Новом Афоне
სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის ხელშეკრულების ორგანიზაცია

სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის ხელშეკრულების ორგანიზაცია (ინგლ. Southeast Asia Treaty Organization — SEATO) — სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის კოლექტიური უსაფრთხოების საერთაშორისო ორგანიზაცია. შეიქმნა სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის კოლექტიური უსაფრთხოების ხელშეკრულების, იგივე მანილის პაქტის მიხედვით 1954 წლის 8 სექტემბერს ფილიპინების დედაქალაქ მანილაში. ფორმალური ინსტიტუტები დაარსდა 1955 წლის 19 თებერვალს პარტნიორების შეხვედრაზე ბანგკოკში. ორგანიზაციის შტაბ-ბინაც მდებარეობდა ბანგკოკში. SEATO-ს წევრი გახდა რვა სახელმწიფო. ორგანიზაცია ჩამოყალიბდა აზიაში კომუნისტების წინსვლის შესაჩერებლად. როგორც წესი, სეატოს შექმნა ითვლება წარუმატებელ პროექტად, თუმცა მის მიერ დაფინანსებულმა კულტურულმა და საგანმანათლებლო პროგრამებმა ხანგრძლივი კვალი დატოვეს. SEATO დაიშალა 1977 წლის 30 ივლისს, მას შემდეგ რაც წევრების უმეტესობამ დატოვეს ორგანიზაციის რიგები. Blaxland, John C. (2006). Strategic Cousins: Australian and Canadian Expeditionary Forces and the British and American Empires. McGill-Queen's University Press. ISBN 978-0-7735-3035-5.  Boyer, Paul; Clark, Jr., Clifford; Kett, Joseph; Salisbury, Neal; Sitkoff, Harvard; Woloch, Nancy (2007). The Enduring Vision, 6th AP, Houghton Mifflin. ISBN 978-0-618-80163-3.  Encyclopaedia Britannica (India) (2000). Students' Britannica India, Volume Five. Popular Prakashan. ISBN 978-0-85229-760-5.  Copy of the Southeast Asia Collective Defense Treaty (Manila Pact); 8 September 1954, from Yale Law School
სტეფან კარი

ვარდელ სტეფან „სტეფ“ კარი II (ინგლ. Stephen Curry; დ.14 მარტი, 1988) — ამერიკელი პროფესიონალი კალათბურთელი, რომელიც თამაშობს ეროვნული საკალათბურთო ასოციაციის (NBA) წევრ გუნდ გოლდენ-სტეიტ უორიორსში. ბევრი მოთამაშე და ანალიტიკოსი სტეფს NBA-ის ისტორიაში საუკეთესო მსროლელს უწოდებს. 2014-2015 წლებში, კარიმ მოიგო NBA-ის რეგულარული ჩემპიონატის საუკეთესო მოთამაშის ჯილდო (MVP) და საჩემპიონო ბეჭედი, რომელიც 1975 წლიდან გოლდენ სტეიტ უარიორსს არ მოუგია. მომდევნო სეზონში სტეფმა კვლავ მოიგო რეგულარული სეზონის MVP-ის ჯილდო და გახდა ერთადერთი მოთამაშე რომელმაც ხმების 100 % მიიღო. იმავე წელს უორიორსებმა დაამყარეს რეკორდი NBA-ის რეგულარული სეზონის ყველაზე მეტ მოგებებში (73 მოგება). კარი არის NBA-ის ყოფილი მოთამაშის დელ კარის ვაჟი და NBA-ის ამჟამინდელი მოთამაშის სეთ კარის უფროსი ძმა. იგი თამაშობდა კალათბურთს კოლეჯ დევიდსონში, სადაც ორჯერ დაასახელეს სამხრეთ კონფერენციის წლის მოთამაშედ და ასევე დააამყარა ყველა დროის რეკორდი, როგორც დევიდსონში, ასევე სამხრეთ კონფერენციაში. მეორე კურსის დროს მან აგრეთვე დაამყარა რეკორდი NCAA-ის სეზონში სამ ქულიანების სროლაში. 2012-2013 წლების სეზონის დროს კარიმ რეგულარულ სეზონში დაამყარა NBA-ის სამქულიანების რეკორდი 272 ჩაგდებული სამქულიანით. 2015 წლის სეზონში მან ჩააგდო 286 სამქულიანი და გადააჭარბა თავდაპირველ რეკორდს, ხოლო 2016 წელს კვლავ გააუმჯობესა თავისი რეკორდი და დააგროვა 402 სამქულიანი. 2013-2014 წლების სეზონში მას და მის თანაგუნდელს კლეი ტომფსონს მეტსახელად "Splash Brothers" შეარქვეს, რადგან მათ დაამყარეს NBA-ის რეკორდი გაერთიანებულ სამქულიანების სროლაში 484 სამქულიანით, შემდეგ სეზონში მათ გადააჭარბეს რეკორდს, ჩააგდეს 525 სამქულიანი. 2015-2016 წლების სეზონზე მათ კვლავ გააუმჯობესეს რეკორდი და დააგროვეს 678 სამქულიანი. Stephen Curry davidsonwildcats.com-ზე
კადარიზმი

კადარიზმი (უნგრ. Kádárizmus, „უნგრული სოციალიზმი“, „გულიაშ-კომუნიზმი“, უნგრ. gulyáskommunizmus) — უნგრეთის სახალხო რესპუბლიკაში 1960-იანი წლებიდან 1989 წლებამდე არსებული პოლიტიკური რეჟიმის გადატანითი სახელწოდება. რეჟიმის სახელი მომდინარეობს უნგრეთის სოციალისტური მუშათა პარტიის პირველი მდივნის იანოშ კადარის სახელიდან. ის ძირითადი თვისება, რითაც უნგრული ეკონომიკა განსხვავდებოდა საბჭოთა ბლოკის სხვა ქვეყნებისაგან იყო საბაზრო ეკონომიკის ელემენტები, რაც შესაძლებელი გახდა იანოშ კადარის მთავრობის ეკონომიკური რეფორმების განხორციელების შემდეგ, აღნიშნულ რეფორმებს ხელმძღვანელობდა რეჟო ნერში. 1968 წელს უნგრეთში დაინერგა სოციალისტური ბანაკისათვის პრინციპულად ახალი მეთოდი, რომელიც ითვალისწინებდა ცენტრალური დაგეგმვის უარყოფას. 1970-იანი წლების შუა პერიოდში უნგრეთის ეროვნული ფულის ერთეული ფორინტი სრულიად კონვერტირებადი გახდა. იანოშ კადარის მმართველობის პერიოდში უნგრეთი ევროპაში პირველი იყო მარცვლეულისა და ხორცის წარმოებით ერთ სულ მოსახლეზე გათვლით, ხოლო მეორეზე კვერცხის წარმოებით. 1970-იანი წლების ბოლოდან დაიწყო უნგრეთის ეკონომიკის ეტაპობრივი შემცირება და მოსახლეობის ეკონომიკური მდგომარეობის გაუარესება. მოსახლეობა ფიქრობდა, რომ კადარიზმა ამოწურა საკუთარი თავი. კადარიზმის ეპოქა დასრულდა 1989 წელს, უნგრეთში კომუნისტური ხანის დასრულებასთან ერთად. Article on economic history of Hungary including goulash communism დაარქივებული 2014-12-07 საიტზე Wayback Machine. Discussion of goulash communism and its aftermath დაარქივებული 2016-04-29 საიტზე Wayback Machine.
ეფქან ალა

ეფქან ალა (თურქ. Efkan Ala; დ. 21 თებერვალი 1965, ოლთისი, ერზურუმი, თურქეთი) — თურქი პოლიტიკოსი, ბიუროკრატი და თურქეთის ყოფილი შინაგან საქმეთა მინისტრი. იგი ამ თანამდებობას 2013-2015 წლებში იკავებდა, ხოლო 2015 წლის საპარლამენტო არჩევნებში რომ მიეღო მონაწილეობა, დატოვა. 2015 წლის ნოემბრის არჩევნების შემდეგ თავიდან გახდა შინაგან საქმეთა მინისტრი. 2003-2004 წლებში ბათმანის პროვინციის, ხოლო 2004-2007 წლებში დიარბაქირის პროვინციის გუბერნატორი იყო. ალა დაიბადა 1965 წლის 21 თებერვალს ერზურუმის პროვინციის ქალაქ ოლთისში, გიონულ და თემელ ალას ოჯახში. 1987 წელს დაამთავრა სტამბოლის უნივერსიტეტის პოლიტიკურ მეცნიერებათა ფაკულტეტის საჯარო ადმინისტრირების ნაწილი. ეფქან ალა დაოჯახებულია გიულსერენ ალასთან და ჰყავთ ორი შვილი.კარგად იცის ინგლისური ენა. ეფქან ალის მინისტრად დანიშვნის შემდეგ, მისი ძმა, ათიფ ალა, დაინიშნა განათლების სამინიტროს ინსპექტირების საბჭოს თავმჯდომარედ. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-05. ციტირების თარიღი: 2016-07-28. ↑ http://www.internethaber.com/yeni-icisleri-bakani-kim-efkan-ala-aslen-nereli-1489206h.htm ↑ Bakan Ala'nın kardeşi de atandı
თურქეთის მთავრობა

თურქეთის მთავრობა (თურქ. Türkiye Hükûmeti) — თურქეთის აღმასრულებელი ხელისუფლების უმაღლესი ორგანო, რომელიც ახორციელებს ქვეყნის საშინაო და საგარეო პოლიტიკას. მთავრობა შედგება პრეზიდენტისგან, ვიცე-პრეზიდენტისგან და 16 მინისტრისგან, რაც ჯამში 18 წევრს ახწევს. მოქმედი სისტემა, 24 ივნისის არჩევნების შემდეგ ამოქმედდა. თურქეთის პარლამენტი დაარქივებული 2013-02-20 საიტზე Wayback Machine. თურქეთის მთავრობის ვებ-გვერდი დაარქივებული 2014-06-20 საიტზე Wayback Machine. თურქეთის პრემიერ-მინისტრი თურქეთის პრეზიდენტი თურქეთის ვიცე-პრეზიდენტი თურქეთის პარლამენტი ↑ President Erdoğan announces ministers of Turkey's new cabinet en. ციტირების თარიღი: 10 July 2018. ↑ Editorial, Reuters. Turkey's Erdogan to name cabinet as signals action on economy. ციტატა: „...Erdogan will select his own cabinet and regulate ministries and remove civil servants, all without parliamentary approval. ...“ ციტირების თარიღი: 10 July 2018.
ნადიკვარი (სოფელი)

ნადიკვარი — სოფელი საქართველოში, თელავის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს თეთრი წყლების ადმინისტრაციულ ერთეულში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით ნადიკვარში 69 ადამიანი ცხოვრობს. თელავის მუნიციპალიტეტი 22 ადმინისტრაციულ ერთეულად დაიყო. ick.ge (19 აგვისტო, 2014). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-10-19. ციტირების თარიღი: 28 ივლისი 2016. თელავის მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციულ ერთეულებად დაყოფის შესახებ. საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე (11 აგვისტო, 2014). ციტირების თარიღი: 28 ივლისი 2016. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 27 ივლისი 2016.
გოგა ხაინდრავა

გიორგი (გოგა) ლევანის ძე ხაინდრავა (დ. 7 ივლისი, 1956, თბილისი) — ქართველი თანამდებობის პირი, პოლიტიკოსი, რეჟისორი, საქართველოს სახელმწიფო მინისტრი კონფლიქტების მოგვარების საკითხებში 2004 წლის თებერვლიდან 2006 წლის ივლისამდე. დაიბადა 1956 წელს მწერალ ლევან ხაინდრავას ოჯახში. 1979 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის გეოლოგიის ფაკულტეტი. მოგვიანებით, 1986 წელს დაამთავრა საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის კინემატოგრაფიის ფაკულტეტი. 1988 წლიდან იყო თეატრალური ინსტიტუტის სახელოსნოს, 1991 წლიდან კი — შემოქმედებით სახელოსნო „ტმს“-ის გენერალური დირექტორი. 1991–1992 წლებში ჩაერთო პოლიტიკურ მოვლენებში. დაპატიმრებული იქნა იმდროინდელი ხელისუფლების მიერ. 1992 წელს საქართველოს რესპუბლიკის სახელმწიფო საბჭოს წევრი იყო. იმავე პერიოდში იყო სახელმწიფო მინისტრი აფხაზეთის საკითხებში. 2004 წლის თებერვალში დაინიშნა საქართველოს სახელმწიფო მინისტრად და გათავისუფლებული იქნა 2006 წლის ივლისში. განაგრძობდა პოლიტიკურ პარტიებთან თანამშრომლობას. 2008 წლის 7 ივნისიდან 20 ივნისიდან იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „გაერთიანებული ოპოზიცია (ეროვნული საბჭო, მემარჯვენეები)“. სხვადასხვა წლებში მუშაობდა დოკუმენტურ და მხატვრულ ფილმებზე: „საქართველოს სინამდვილე“, „ქართული მართლმადიდებელი ეკლესია“, „ავტოპორტრეტი“, „ზარი“, „სიკეთის ტელეფონი“, „ნეილონის ნაძვის ხე“, „რობინსონიადა“, „შავი თვალები“, „ურგა“ და სხვა, რომლებიც აღინიშნენ მნიშვნელოვანი პრიზებით. მისი ძმა ივლიანე ხაინდრავა, არის აგრეთვე პოლიტიკური მოღვაწე. 1997: „ოცნებების სასაფლაო“ 2012: „დემოკრატიის შუქურა“ 2015: „კართაგენი უნდა დაინგრას“ (მერაბ კოსტავაზე) 2016: „ჰეროკრატია“ (სატელევიზიო სერიალი) 1997: „ოცნებების სასაფლაო“ 1985: „ქართული მართლმადიდებელი ეკლესია“ რეჟისორები ნუგზარ ყიფიანი, ირაკლი ტრიპოლსკი 1986: „სიკეთის ტელეფონი“ რეჟ. ანდრო ჭიაურელი 1987: „ორშაბათი“ რეჟ. ნარგიზა გარდაფხაძე 1987: „ავტოპორტრეტი“ რეჟ. ერეკლე ბადურაშვილი 1988: „ზეიმი“ რეჟ. ირაკლი შავლიაშვილი 1986: „რობინზონიადა ანუ ჩემი ინგლისელი პაპა“ რეჟ. ნანა ჯორჯაძე 1987: „ავტოპორტრეტი“ რეჟ. ერეკლე ბადურაშვილი 1997: შავი ზღვის ქვეყნების საერთაშორისო კინოფესტივალის „ოქროს არწივის“ გრანპრი და კინოკრიტიკოსთა პრემია ფილმისთვის „ოცნებების სასაფლაო“ 1997: სოჭის საერთაშორისო კინოფესტივალის „კინოტავრის“ გრანპრი და ჟიურის პრიზი „ფიპრესი“ ფილმისთვის „ოცნებების სასაფლაო“ 1997: სან-ფრანცისკოს ღვინის მწარმოებელი ქვეყნების საერთაშორისო კინოფესტივალის უმაღლესი ჯილდო „მსოფლიო კულტურები და ურთიერთგაგება“ ფილმისთვის „ოცნებების სასაფლაო“ რუსეთის საერთაშორისო კინოფორუმის გრან-პრი და ჟიურის სპეციალური პრიზი, წლის საუკეთესო დოკუმენტური ფილმის პრიზი ფილმისთვის „ქართული მართლმადიდებლური ეკლესია“ კიევის საერთაშორისო კონოფესტივალის პრიზი საუკეთესო გამოსახულებისთვის ფილმისთვის „ავტოპორტრეტი“ გოგა ხაინდრავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გოგა ხაინდრავა [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია გოგა ხაინდრავა კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში გოგა ხაინდრავა — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
გლოკ-17

გლოკ-17 — ავსტრიული წარმოების დამბაჩა. გლოკის სისტემის პირველი პისტოლეტი იყო გლოკ 17, რომელიც შექმნილი იყო გასტონ გლოკის მიერ სპეციალურად ავსტრიის შეიარაღებული ძალების მიერ გამოცხადებული კონკურსისთვის. პისტოლეტები, რომლებიც 40 ათას გასროლას უძლებენ, ითვლებიან მაღალი ხარისხის, ცვეთის გამძლე იარაღებად, თავად გლოკს კი შეუძლია 400 ათასი გასროლა განახორციელოს და ამის შემდგომაც იყოს ძალიან კარგ მუშა მდგომარეობაში. გლოკისთვის არსებობს შემდეგი კალიბრები: 9mm, 10mm, .40 S&W, .380 ACP, .357SIG, .45 ACP, .45 GAP.