laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
დონატილ მუკაბალისა

დონატილ მუკაბალისა (ინგლ. Donatille Mukabalisa; დ. 30 ივლისი, 1960) — რუანდელი პოლიტიკოსი და ადვოკატი. რუანდის დეპუტატთა პალატის თავმჯდომარე. დეპუტატთა პალატის თავმჯდომარედ აირჩიეს 2013 წელს საპარლამენტო არჩევნების შედეგად. დონატილ მუკაბალისა დაიბადა 1960 წლის 30 ივლისს ნიამატაში. სწავლობდა სამართალს კიგალის დამოუკიდებელ უნივერსიტეტში. იგი მუშაობდა ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციაში და 16 წელი გაეროს განვითარების პროგრამაში. მუკაბალისამ პოლიტიკაში ჩართვა გადაწყვიტა 2000 წელს, რაც დაემთხვა გენოციდის შემდეგ გარდამავალ და პოლ კაგამეს პრეზიდენტობის პერიოდს. 2003 წელს აირჩიეს რუანდის პარლამენტის დეპუტატად და ამ თანამდებობაზე დარჩა 2008 წლამდე. 2011 წლიდან 2013 წლამდე იგი რუანდის სენატორია. 2013 წლის საკანონმდებლო ორგამოს არჩევნების შემდეგ იგი კვლავ აირჩიეს პარლამენტის წევრად და გახდა დეპუტატთა პალატის პრეზიდენტი, მიუხედავად იმისა, რომ მისმა პარტიამ რამდენიმე ადგილი დაიკავა პარლამენტში. ↑ 1.0 1.1 1.2 Donatille Mukabalisa | HuffPost en. ციტირების თარიღი: 2017-11-19 ↑ member details. Parliament.gov.rw (1960-07-30). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-02-21. ციტირების თარიღი: 2020-05-03. ↑ 3.0 3.1 Twagilimana, Aimable (2015-11-06). Historical Dictionary of Rwanda (en). Rowman & Littlefield. ISBN 9781442255913.
გაეროს გენერალური ასამბლეის მეშვიდე საგანგებო რიგგარეშე სესია

გაეროს გენერალური ასამბლეის მეშვიდე საგანგებო რიგგარეშე სესია — მოიწვიეს პალესტინის საკითხის განსახლილველად. იგი ჩატარდა 1980 წელს, მოწვეული სენეგალის მიერ და იყო პირველი საგანგებო სესია, რომელიც განახლდა. (მეათე სესია გახდა მეორე, რომელიც განიხილავდა ასევე პალესტინის საკითხს.) გაეროს გენერალური ასამბლეის საგანგებო რიგგარეშე სესია გაეროს გენერალური ასამბლეის რეზოლუცია ES-7/2 (29 ივლისი, 1980)
Trouble (სიმღერა)

Trouble — მესამე სინგლი ინგლისურ როკ ჯგუფ Coldplay-ს სადებიუტო ალბომიდან Parachutes. ეს სიმღერა მისთვის მეორე აღმოჩნდა, რომელიც გაერთიანებული სამეფოს სინგლების ჩარტის ტოპ 10-ეულში შევიდა, პიკის დროს მეათე ადგილზე. რეგიონული სინგლები გამოვიდა ბრიტანეთი-ში/ევროპაში, ნორვეგიაში (საკონცერტო EP), და ავსტრალიაში (ორმაგი ა-მხარე). პრომო რელიზები შეიცავდა დიდ ბრიტანეთს, აშშ-ს, და ტაივანს. სიმღერა აგებულია ფორტეპიანოზე და ბალადის სტილშია დაწერილი. სინამდვილეში, მის შექმნას და დამუშავებას დიდი დრო დასჭირდა. თავდაპირველად, 1999 წლის სექტემბერში ჯგუფმა ჩაწერა ვერსია, რომელიც აგრესიული ვოკალითა და გიტარის სწრაფი რიფებით გამოირჩეოდა. ნოემბერში მას დაემატა ფორტეპიანო. საბოლოოდ, მისი ტემპი შეანელეს, დაამატეს გიტარის ახალი სოლო და პერკუსია. CD სინგლი Trouble – 4:33 Brothers and Sisters – 4:49 Shiver (Jo Whiley Lunchtime Social) – 4:21 ავსტრალიური CD სინგლი Trouble – 4:32 Don't Panic - 2:19 Brothers and Sisters – 4:48 Shiver (Jo Whiley Lunchtime Social) – 4:26 ნორვეგიული EP, საკონცერტო ჩანაწერი Trouble (ჩაწერილია როკფელერ მიუზიკ ჰოლში) – 4:35 Shiver (ჩაწერილია როკფელერ მიუზიკ ჰოლში) – 5:44 Sparks (ჩაწერილია როკფელერ მიუზიკ ჰოლში) – 3:54 Yellow (ჩაწერილია როკფელერ მიუზიკ ჰოლში) – 5:02 Everything's Not Lost (ჩაწერილია როკფელერ მიუზიკ ჰოლში) – 6:03 ჯგუფმა გადაიღო სიმღერის ორი მუსიკალური ვიდეო, ბრიტანეთისათვის და აშშ-სთვის. ბრიტანული ვერსიის რეჟისორია სოფი მალერი, რომელიც თანამშრომლობდა ჯგუფებთან No Doubt, Eurythmics და ბლური. კლიპში კრის მარტინი დაბმულია სკამზე და იყინება. დანარჩენი წევრები ასევე მონაწილეობენ კლიპში - ისინი მას სხვა სკამზე აბამენ. 2001 წლის ოქტომბერში გამოვიდა კლიპის აშშ ვერსია. მისი ავტორია ტიმ ჰოუპი, რომელსაც ეკუთვნის სიმღერის Don't Panic კლიპი. შესაბამისად, ეს კლიპიც მსგავს სტილშია გადაღებული - სიურეალისტური გრაფიკით, რომელშიც არის აპლიკაციური ანიმაციის ელემენტები, თუმცა ამჯერად ჯგუფის წევრებს საკუთარი სხეულები აქვთ და არა - აპლიკაციური. 2002 წლის MTV-ს ვიდეო ნამუშევრების დაჯილდოების ცერემონიაზე ტიმ ჰოუპმა ამ კლიპით მიიღო პრიზი საუკეთესო მხატვრული რეჟისორული ნამუშევრისათვის. ინფორმაცია საიტზე Discogs ↑ Trouble. Allmusic. Rovi Corporation. ციტირების თარიღი: 30 April 2011. ↑ Trouble [Australia Bonus Tracks]. AllMusic. Rovi Corporation. ციტირების თარიღი: 30 April 2011. ↑ Trouble [Norwegian Live EP Tracks]. Amazon.com. Amazon.com. ციტირების თარიღი: 17 January 2016.
გაეროს გენერალური ასამბლეის მეათე საგანგებო რიგგარეშე სესია

გაეროს გენერალური ასამბლეის მეათე საგანგებო რიგგარეშე სესია — ეძღვნება ისრაელ-პალესტინის კონფლიქტს: დასავლეთ სანაპიროს და ღაზას სექტორის მიმდინარე ოკუპაციას. სხდომა პირველად მოიწვიეს 1997 წელს გენერალური ასამბლეის პრეზიდენტის, მალაიზიელი რაზალი ისმაილის ხელმძღვანელობით, მას შემდეგ, რაც უშიშროების საბჭომ ვერ მიიღო გადაწყვეტილება ამ საკითხთან დაკავშირებულ ორ სხვადასხვა სესიაზე. სესია 2023 წლის 26 ოქტომბრის მდგომარეობით ამჟამად მიმდინარეობს. საგანგებო სპეციალური სესია (ESS) არის გაეროს გენერალური ასამბლეის დაუგეგმავი სესია, რომელიც იღებს გადაუდებელ, მაგრამ არასავალდებულო გადაწყვეტილებებს (რეკომენდაციებს) კონკრეტულ საკითხთან დაკავშირებით. ისინი იშვიათია - 2022 წლის აპრილის მდგომარეობით, გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის ისტორიაში მხოლოდ თერთმეტი რიგგარეშე სესია ყოფილა. სპეციალური რიგგარეშე სესიების უმეტესობა მოიცავს ერთ სხდომას — მეათე არის პირველი ESS, რომელიც განახლდა არაერთხელ (მეშვიდე საგანგებო სპეციალური სესია განახლდა ზუსტად ერთხელ). ათზე მეტი ცალკეული „შეხვედრა“ გაიმართა ასამბლეის მიერ მეათე ESS-ზე ყოფნისას, 2000 წლიდან. ის, რომ მეათე სესიაზე ამდენი სხდომა ჩატარდა, საერთაშორისო პოლიტიკაში საკითხის მნიშვნელობის მაჩვენებელია. მას დღემდე აქვს ჩატარებული 30-ზე მეტი შეხვედრა, თითქმის ყოველწლიურად 1997 წლიდან 2009 წლამდე. უახლესი სხდომა ამჟამად მიმდინარეობს 2023 წლის 26 ოქტომბრის მდგომარეობით. საგანგებო საგანგებო სესიის მექანიზმი შეიქმნა 1950 წელს გენერალური ასამბლეის მიერ, „გაერთიანება მშვიდობისთვის“ რეზოლუციით, რომელმაც აუცილებელი ცვლილებები შეიტანა ასამბლეის იმდროინდელ რეგლამენტში. რეზოლუციაში ნათქვამია: ... თუ უშიშროების საბჭო, მუდმივი წევრების ერთსულოვნების არარსებობის გამო, ვერ ახორციელებს თავის ძირითად პასუხისმგებლობას საერთაშორისო მშვიდობისა და უშიშროების შენარჩუნებასთან დაკავშირებით ნებისმიერ შემთხვევაში, როდესაც ჩანს, რომ საფრთხე ემუქრება მშვიდობას, მშვიდობის ირღვევა ან აგრესიის აქტი, გენერალური ასამბლეა დაუყოვნებლივ განიხილავს საკითხს, რათა წევრებს მიაწოდოს შესაბამისი რეკომენდაციები კოლექტიური ზომების შესახებ, მათ შორის მშვიდობის დარღვევის ან აგრესიის აქტის შემთხვევაში სამხედრო ძალის გამოყენებასთან დაკავშირებით საჭიროების შემთხვევაში, საერთაშორისო მშვიდობისა და უშიშროების შენარჩუნებასა და აღდგენისთვის. თუ იმ დროს არ არის სესიაზე, გენერალური ასამბლეა შეიძლება შეიკრიბოს საგანგებო რიგგარეშე სესიაზე მისი მოთხოვნიდან ოცდაოთხი საათის განმავლობაში. ასეთი გადაუდებელი საგანგებო სესია დაინიშნება თუ ამას მოითხოვს უშიშროების საბჭო შვიდი წევრის კენჭისყრით ან გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის წევრთა უმრავლესობით ... ↑ Tenth Emergency Special Session - Illegal Israeli actions in occupied East Jerusalem and the rest of the Occupied Palestinian Territory EN. ციტირების თარიღი: 2022-02-27 ↑ 2.0 2.1 UNGA Emergency Special Sessions. UN.org. ↑ UNGA Rules of Procedure. UN.org.
გამურვა-დათვობია

გამურვა-დათვობია (სვან. ლიირი-ლიდეშდუნალ) — ქვემო სვანეთის სოფელ ჩიხარეშში (ახალშენის უბანი) ბოსლობის მეორე დღეს (ე.ი. კვირას) გამართული დღესასწაული. ამ დღეობაზე მონადირეების დასწრება სავალდებულო იყო. კვირა საღამოს სოფლის ახლოს „ყაენის ყანაში“ (სვ. ყაინი) იკრიბებოდა მთელი „სუმრა“, რომელიც ირჩევდა ორ ყაენს. მათ ხელში ხის დაშნებს აკავებინებდნენ და მთელი ღამის განმავლობაში წესრიგს იცავდნენ. „სუმრა“ ირჩევდა „დათვებად“ ორ მამაკაცს. მათ აცმევდნენ დათვის ტყავებს და ფეხებზე და ხელებზე ამაგრებდნენ მოკლე თხილამურებს (თათების მაგიერ). მამალ „დათვს“ (სვ. კურ დეშდუ) ხისგან გამოთლილ მამაკაცის სარცხვინელი ასოს გამოსახულებას ჰკიდებდნენ და ხელში აძლევდნენ ხის დაშნას. მამალ და დედალ „დათვებს“ შემოახვევდნენ ხოლმე ცერცვის ჩენჩოს, ნამჯის ნარჩენებს ჩვრებს. მამალი „დათვი“ ხის სარცხვინელ ასოზე ილესავდა დაშნას. დედალი დათვი "წაიქცეოდა და ახდენდნენ სქესობრივი აქტის სიმულაციას. ამ წესს მოჰყვებოდა „მურის წასმა“ (სვ. ლიგუნაშალ//ლიირი) სუმრის ყველა წევრი (ქალი და კაცი) ერთმანეთს სახეზე უსვამდა მურს, პურის ცომს, ნახშირს. სახე გაუმურავი არავინ უნდა დარჩენილიყო. თუ ვინმეს მალული სატრფო ჰყავდა ამ ღამეს, ცდილობდა მასთან შეხვედრას. ამ დღეობას მოჰყვებოდა ქეიფი უზომო სმითა და ცეკვა-სიმღერით. „გამურვა-დათვობია“ ბოსლობის დღესასწაულის უშუალო გაგრძლებას წარმოადგენდა და თავიდან ბოლომდე სექსუალური ურთიერთობის ინსცენირების გამომხატველი იყო. მამალი „დათვის“ ბერიკას და საქმისაის მსგავსად მორთვა, ასევე სქესობრივი ექსცესების დემონსტრირება (საქმისაისა და მელია-ტელეფიას მსგავსად). ორი ყაენის არჩევა, ამ დროს შესრულებული „ლიგუნაშალის“ რიტუალი: სახის შავად შეღებვა, ნახშირით ან მურით, წყალში აზელილი ნაცრის და პურის ცომის სახეზე წასმა, რომელიც მიწის ნაყოფიერების გაზრდის მიზანს ემსახურებოდა, გვაფიქრებინებს, რომ „დათვობია“ / ლიდეშდუნალი/ „მურყვამობა-კვირიაობის“ ციკლში შემავალი დღესასწაული იყო და გენეტურად კვირიას კულტს უკავშირდებოდა. ჰელოუინი ონიანი ჯუნის, ქართული ეთნოგრაფიული მემკვიდრეობა IV, თბ., 2020. ჯუნის ონიანის სადისერტაციო ნაშრომი (1969 წელი) ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 ონიანი 2020. sfn error: no target: CITEREFონიანი2020 (help)
Trouble

Trouble შეიძლევა იყოს: Trouble — Coldplay-ს სიმღერა Trouble — ეიკონის ალბომი Trouble — ამერიკული დუმ მეტალ ჯგუფი
ზურაბ მეძმარიაშვილი

ზურაბ (ილამაზ) მეძმარიაშვილი (დ. 28 აგვისტო, 1924, სოფელი ბაში, სამტრედიის რაიონი — გ. 2 აპრილი, 2012) — ქართველი მხატვარი, პედაგოგი. 1944 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო ტექნიკუმი ფერწერის განხრით, 1950 წელს კი — საქართველოს სამხატვრო აკადემიის ფერწერის ფაკულტეტი. 1951 წელს წავიდა სიმფეროპოლში, სადაც სამხატვრო სასწავლებელში ასწავლიდა. 1952 წელს დაბრუნდა თბილისში, ასწავლიდა სამხატვრო სასწავლებელში. 1953 წლიდან მუშაობდა კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ მულტიპლიკაციურ საამქროში დამდგმელ მხატვრად. 1954 წლიდან გადავიდა მხატვრული ფილმების მხატვრად. 1981 წლიდან იყო კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ მთავარი მხატვარი. იყო საქართველოს კინემატოგრაფისტთა შემოქმედებითი კავშირის წევრი. დამდგმელი მხატვარია ისეთი ცნობილი ფილმებისა, როგორიცაა: „ჩრდილი გზაზე“ (1956), „საბუდარელი ჭაბუკი“ (1957), „ჯარისკაცის მამა“ (1964), „ნერგები“ (1972), „მშობლიურო ჩემო მიწავ! (რაიკომის მდივანი)“ (1980), „ცხოვრება დონ კიხოტისა და სანჩოსი“ (1989), „მაცხოვრის საფლავზე ანთებული სანთელი“ (2008) და სხვა. 1969 — საქართველოს დამსახურებული მხატვარი 1978 — სსრკ წარჩინებული კინემატოგრაფისტის ნიშანი 1985 — საქართველოს სახალხო მხატვარი 1954 — ყურშა 1956 — ჩრდილი გზაზე 1957 — საბუდარელი ჭაბუკი 1957 — მე ვიტყვი სიმართლეს 1959 — ზვიგენის კბილი 1959 — ყვავილი თოვლზე 1960 — კარდაკარ 1961 — ჭიაკოკონა 1963 — ცეროდენა რაინდები 1964 — ჯარისკაცის მამა 1969 — ღიმილის ბიჭები 1969 — დიდედები და შვილიშვილები 1972 — ნერგები 1975 — აურზაური სალხინეთში 1975 — კიბე 1976 — გასეირნება თბილისში (ნამდვილი თბილისელი და სხვები) 1977 — დაუვიწყარი დღე 1980 — მშობლიურო ჩემო მიწავ! (რაიკომის მდივანი) 1981 — ძნელი დასაწყისი 1989 — ზმანებანი აღლუმებს შორის 1989 — ცხოვრება დონ კიხოტისა და სანჩოსი 1989 — დღესასწაული დღესასწაულის მოლოდინში 2008 — მაცხოვრის საფლავზე ანთებული სანთელი ზურაბ მეძმარიაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ზურაბ მეძმარიაშვილი — ეროვნული ფილმოგრაფია ზურაბ მეძმარიაშვილი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
თომას ფრენსის დიქსი

თომას ფრენსის დიქსი (ინგლ. Thomas Francis Dicksee; დ. 13 დეკემბერი, 1819, ლონდონი, ინგლისი — გ. 6 ნოემბერი, 1895, იქვე) — ინგლისელი მხატვარი. პორტრეტისტი, ისტორიული ფერმწერი. განათლება ლონდონის სამხატვრო აკადემიაში მიიღო. მისი ნამუშევრების გამოფენა ეწყობოდა ხელოვნების სამეფო აკადემიაში 1941 წლიდან მის გარდაცვალებამდე, 1895 წლამდე. ოფელია, 1864 ოფელია, 1865 ოფელია, 1873 ჯულიეტა აივანზე, 1875 ჯულიეტა, 1877 ბეატრიჩე, 1883 1870 კლეოპატრა, 1876 1883 შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „თომას ფრენსის დიქსი“ ვიკისაწყობში.
გოჩაშვილი

საკუთარი სახელი გოჩაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ბესარიონ გოჩაშვილი — სპორტსმენი (თავისუფალი ჭიდაობა) გიორგი გოჩაშვილი — XVI საუკუნის პოლიტიკური მოღვაწე გიორგი გოჩაშვილი — საბჭოთა სამეურნეო და სახელმწიფო მოხელე იორამ გოჩაშვილი — XVII საუკუნის პოლიტიკური მოღვაწე გოჩაშვილები — ბაგრატიონთა განშტოება
In My Place

In My Place — პირველი სინგლი ინგლისური როკ ჯგუფის Coldplay-ს მეორე ალბომიდან A Rush of Blood to the Head. ის ჯგუფის მესამე სიმღერა აღმოჩნდა, რომელიც გაერთიანებული სამეფოს სინგლების ჩარტში შევიდა, სადაც პიკის დროს #2 ადგილზე მოექცა. მას ახალბედა დარიუს დანეშის „Colourblind“-მა გაუსწრო. რეგიონული სინგლები გამოვიდა ბრიტანეთი-ში, ევროპაში, ნიდერლანდებში, საფრანგეთში, კანადაში, და ავსტრალიაში. პრომო სინგლები გამოვიდა ბრიტანეთი-ში, აშშ-ში, საფრანგეთში და იაპონიაში. სინგლის გარეკანზე ბენდის გიტარისტი, ჯონი ბაკლენდია გამოსახული. ჟურნალთან Q საუბრისას ჯგუფის ვოკალისტმა კრის მარტინმა განაცხადა, რომ In My Place ჯერ კიდევ სადებიუტო ალბომის Parachutes პერიოდიდან შემორჩათ. როდესაც დასრულდა მეორე ალბომზე A Rush of Blood to the Head მუშაობა, მარტინმა ოფიციალურად გამოაცხადა, რომ ალბომი მზად იყო. თუმცა, მას შემდეგ, რაც გიტარისტმა ჯონი ბაკლენდმა სიმღერა გიტარაზე დაუკრა, მარტინს იმდენად მოეწონა იგი, რომ ალბომში შეტანა გადაწყვიტა. სიმღერა, მისი თქმით, არის იმის შესახებ, „თუ რა ადგილს იკავებს ადამიანი ამ სამყაროში, როგორ გამოიყურება და როგორ ცხოვრობს ამით“. ინტერვიუში ბაკლენდი გამოუტყდა პრესას, რომ სიმღერის ჩაწერის პროცესი რთული იყო, ვინაიდან მისი საკონცერტო ვერსია უკვე არსებობდა. მისივე თქმით, ჩაწერისას მათ არ იცოდნენ, თუ როგორი ჟღერადობა უნდა ჰქონოდა მას, ვინაიდან ჯგუფის ყველა წევრს ამის შესახებ საკუთარი აზრი ჰქონდა. მუსიკალური ნაწყვეტები: In My Place სიმღერის ნაწყვეტი — 705 KB ვერ ხსნით ფაილს? იხ. მედია მაშველი. სიმღერა იწყება დასარტყამების ჟღერადობით, 4/4 თვლით. შემდეგ ჟღერს სამ ნოტიანი გიტარის მელოდია და სიმღერას ემატება მარტინის ვოკალი. კომპოზიცია გამოირჩევა დასარტყამი ინსტრუმენტების მძიმე ჟღერადობით, ადვილად სამღერი მისამღერით და სიმებიანი ინსტრუმენტების არანჟირებით. In My Place – 3:48 One I Love – 4:35 I Bloom Blaum – 2:11 ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-04-08. ციტირების თარიღი: 2008-04-08. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-11-11. ციტირების თარიღი: 2007-11-11. ინფორმაცია საიტზე Discogs
ავდის ტბა

ავდის ტბა (უკრ. Авдієве озеро) — ნამდინარევი ტბა უკრაინაში, ჩერნიჰივის ოლქის კორიუკივკის რაიონის სოფელ მაქსაკის სიახლოვეს, მდინარე დესნის მარჯვენა ნაპირზე. დესნასთან დაკავშირებულია ტოტით, რომელიც ზაფხულში ზოგჯერ შრება. ტბის ქვაბული წაგრძელებული ფორმისაა, სიგრძით 1400 მ, სიგანით 100 მ. ნაპირები მაღალი და ციცაბოა. გარშემო ტყეები და ბუჩქნარებია. ფართობი 0,14 კმ², სიღრმე 4 მეტრი, გამჭვირვალობა 1 მეტრამდე. ძირითადად იკვებება ატმოსფერული და მიწისქვეშა ტბებით, ასევე წყალს იღებს დესნიდანაც. ზამთარში იყინება. ზაფხულში წყლის ტემპერატურა +18–19 °С-მდე თბება. ფსკერი დაფარულია ლამით, ნაპირზე იზრდება ლელი, გავრცელებულია თეთრი დუმფარაც. მდიდარია თევზით (ლოქორია, კარჩხანა, წერი, ქორჭილა); ნაპირებზე ბუდობენ ლელწამები, ბულბულისებრი ჭრიჭინა მეჩალია და სხვა ფრინველები. ↑ Барановська, О. В.. Авдієве озеро uk. Енциклопедія Сучасної України [Електронний ресурс] (2001). ციტირების თარიღი: 1 ნოემბერი, 2023
ავერიანის ტბა

ავერიანის ტბა (უკრ. Авер'янівське озеро), ბურიაკი (უკრ. Буряки) — ტბა უკრაინაში, ხერსონის ოლქის ჰენიჩესკის რაიონის სოფელ ზაოზერნეს სიახლოვეს. სიგრძე 2 კმ, სიგანე 1 კმ-მდე, ფართობი 1,7 კმ², სიღრმე 1,5 მეტრამდე. ნაპირები დაცემული და დაჭაობებულია. ტბის ქვაბული ლაგუნური წარმოშობისაა, აქვს მოგრძო-ოვალური ფორმა. იკვებება მიწისქვეშა წყლებით და, ნაწილობრივ, ატმოსფერული ნალექებით. წყალი მინერალიზებულია (20-ზე მეტი გ/ლ). ფსკერი დაფარულია ლამით. ნაპირებზე იზრდება ლელი, ისლი; ტბაში — წყალმცენარეები, ბევრია მოლუსკები და სხვა უხერხემლოები. წყალს იყენებენ ტექნიკური საჭიროებებისთვის. ↑ Гарбузюк, О. О.. Авер'янівське озеро uk. Енциклопедія Сучасної України [Електронний ресурс] (2001). ციტირების თარიღი: 1 ნოემბერი, 2023
თომას გეინსბორო

თომას გეინსბორო (ინგლ. Thomas Gainsborough; დ. 14 მაისი, 1727, სადბერი, საფოლკის საგრაფო, ინგლისი — გ. 2 აგვისტო, 1788, ლონდონი) — ინგლისელი მხატვარი. პეიზაჟისტი, პორტრეტისტი, გრავიორი. გეინსბორო მის ერთ-ერთ კონკურენტ, სერ ჯოშუა რეინოლდზთან ერთად (რომელთან ერთად ხელოვნების სამეფო აკადემიის დამფუძნებელი წევრი იყო) XVIII საუკუნის მეორე ნახევრის ერთ-ერთ მნიშვნელოვან ბრიტანელ მხატვრად არის მიჩნეული. რიჩარდ უილსონთან ერთად ითვლება XVIII საუკუნის ბრიტანული პეიზაჟის სკოლის შემქმნელად. თომას გეინსბორო მეცხრე შვილი იყო ჯონ და მერი გეინსბოროების მრავალშვილიან ოჯახში. ბავშვობაში გატაცებული იყო ცხოველების ფიგურების ძერწვით და ხატვით. 13 წლის ასაკში მშობლები დაითანხმა, რომ ლონდონში გაეშვათ ხელოვნების შესასწავლად. ამის შემდეგ ის დამოუკიდებლად ირჩენდა თავს. მხატვარი თავს პეიზაჟისტად თვლიდა, მაგრამ აკადემიურ ხელოვნებაში „დაბალ ჟანრად“ მიჩნეული პეიზაჟი იმ პერიოდში ინგლისში პოპულარული არ იყო და მისთვის საკმარისი შემოსავალი არ მოჰქონდა. 1949 წელს მან შექმნა პორტრეტისა და პეიზაჟის კომპოზიციით „ენდრიუსების საოჯახო პორტრეტი“. გეინსბორო ცნობილი გახდა ქალთა პორტრეტებით, რომლებიც შექმნილი იყო ვან დეიკის ძლიერი გავლენით. 1784 წელს გეინსბოროს კონფლიქტი მოუვიდა ხელოვნების სამეფო აკადემიასთან, სადაც მისი ნახატები იყო გამოფენილი. ის თვლიდა, რომ მისი სურათები მაღლა ეკიდა და დაბლა ჩამოწევა მოითხოვა. აკადემიამ უპასუხა, რომ ეს ეწინააღმდეგებოდა საერთო წესებს და სხვა მხატვრების ინტერესებს შელახავდა. შედეგად, გეინსბორომ ყველა თავისი სურათი აკადემიიდან წამოიღო და სახლში აწყობდა გამოფენებს. აკადემიის გამოფენებში კი სიცოცხლის ბოლომდე აღარ მიუღია მონაწილეობა. ლონდონის ერთ-ერთ რაიონში (კიუ) ქუჩას გეინსბოროს სახელი დაერქვა. სადბერიში, სახლში, სადაც მხატვარი დაიბადა, 1958 წელს გაიხსნა გეინსბოროს სახლ-მუზეუმი. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „თომას გეინსბორო“ ვიკისაწყობში. British Paintings in the Metropolitan Museum of Art, 1575-1875. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 RKDartists <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17299517"></a>
აჯამკა (მდინარე)

აჯამკა (უკრ. Аджамка) — მდინარე უკრაინაში, კიროვოჰრადის ოლქის კროპივნიცკის რაიონში. ინგულის მარცხენა შენაკადი (სამხრეთის ბუგის აუზი). სიგრძე 61 კმ, აუზის ფართობი 614 კმ². სათავე აქვს მაღლობზე (ზღვის დონიდან 222,5 მეტრი), სოფელ ბოჰდანივკის დასავლეთით. შენაკადების საერთო სიგრძე დაახლ. 91 კმ-ია, მათ შორის ყველაზე დიდია: სერებრიანკა, ჩორნა, მოკრა-ბალკა, ჩერვონი-იარი. ჩამონადენი დარეგულირებულია, მდინარეზე არის 29 ტბორი და წყალსაცავი საერთო მოცულობით 9,7 მლნ. მ³; სარკის ფართობით მათ შორის უდიდესია აჯამკისა (130 ჰა) და კლინცის (87 ჰა). იყენებენ წყალმომარაგებისათვის, მეთევზეობისათვის, სარწყავად. მდინარის ხეობაშია ბუნების უნიკალური პალეონტოლოგიური და გეოლოგიური ობიექტები. პალეოგენურ ქვიშაქვებში აღმოჩენილია საბალის გვარის პალმების ანაბეჭდები. აჯამკის ორნითოლოგიურ ნაკრძალში დაცულია რუხი ყანჩების კოლონია. ↑ Сіденко, В. М.; Гаврилюк, В. І.. Аджамка uk. Енциклопедія Сучасної України [Електронний ресурс] (2001). ციტირების თარიღი: 1 ნოემბერი, 2023
აჯამკა

აჯამკა (უკრ. Аджамка) შეიძლება აღნიშნავდეს: აჯამკა — მდინარე უკრაინაში, ინგულის მარცხენა შენაკადი; აჯამკა — სოფელი უკრაინაში, კიროვოჰრადის ოლქის კროპივნიცკის რაიონში.
ერსინეკის ციხე

ერსინეკის ციხე — არქიტექტურული ძეგლი, ციხესიმაგრე თურქეთის რესპუბლიკაში, ერზურუმის ილის (პროვინცია), შენქაიის ილჩეში (რაიონი), სოფელ აქშარში. ერსინეკი ქალაქ ერზურუმიდან 175 კმ-ის, ხოლო შენქაიიდან 33 კმ-ის დაშორებით მდებარეობს. ციხის ადრინდელი სახელწოდება შემორჩენილია, როგორც ერსინეკის, ისე, არსენიკის ფორმით. ერსინეკი რუსულ რუკებსა და სტატისტიკურ კრებულებში არსენიაკის სახელით არის მოხსენიებული, ექვთიმე თაყაიშვილი, ასევე, არსენიაკს ეძახის, გურჯისტანის 1595 წლის დავთარში კი ყველგან არსენაკი წერია, აქედან გამომდინარე, სოფლის სახელწოდება არსენაკი უნდა იყოს, ხოლო არსენიაკი კი დამახინჯებული ფორმაა. ერსინეკის ციხე ორმანლის სამხრეთ-აღმოსავლეთით მდებარეობს. ციხე ჩრდილოეთის მხარეს ერზურუმ-არტაანის გზას უყურებს. იგი თავის დროზე იქ არსებულ დასახლებულ პუნქტებსა და გზებს აკონტროლებდა. ასევე მას სიგნალის გადაცემის ფუნქციაც ექნებოდა. ერსენიკეს ციხეს მოკლე აღწერილობას გვთავაზობს ექვთიმე თაყაიშვილი, მას აღნიშნული სოფელი და მასთან არსებული ციხე 1907 წელს მოინახულა იგი აღნიშნავს რომ: იქვე აღნიშნავს, რომ ციხის სიახლოვეს კლდეების ქვეშ ორმოა, სადაც ჯვრის გამოსახულებიანი უზარმაზარი ქვა ყოფილა, რომელზეც წარწერაც ყოფილა. დღეისთვის ეს ქვა აღარსად ჩანს. ხოლო თვითონ ერსინეკის ციხე თითქმის მთლიანად დანგრეულია, რთულია მისი მთლიანი გეგმის წაკითხვა. ერსინეკის ციხე ტაო-კლარჯეთის სამთავროს თავდაცვის სისტემის ნაწილს წარმოადგენდა, განსაკუთრებით დავით III კურაპალატის მმართველობის დროს. ასევე, ერთიანი საქართველოს პერიოდშიც მას თავისი ფუნქცია უნდა ჰქონოდა. რაც გამოიხატებოდა, როგორც ადგილობრივი ადმინისტრაციიის განმტკიცების, ასევე, გზების დაცვის საქმეში და სხვ. მოგვიანებით, სამცხე-საათაბაგოს სამხრეთი ტერიტორიის ოსმალების მიერ დაკავების შემდეგ, სოფელი ერსინეკი და ციხე, ოლთისის ლივაში უნდა ყოფილიყო გაერთიანებული ტაო-კლარჯეთის ციხე-სიმაგრეები ტ. 3, თბ., 2020 ISBN 978-9941-9675-9-7 ჯიქია ს., გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთარი, წ. III, თბ., 1958, გვ. 566 თაყაიშვილი ე., არქეოლოგიური ექსპედიცია კოლა-ოლთისში და ჩანგლში 1907 წელს, პარიზი 1938, გვ. 34. გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთარი, წ. II, თბ. 1941, გვ. 347-349.
კოკაინის ხე

კოკაინის ხე, კოკა (ლათ. Erythroxylon coca) — ტროპიკული მცენარე ერითროქსილონისებრთა ოჯახისა. 1-3, ზოგჯერ 5 მ-მდე სიმაღლის ბუჩქია. აქვს ფართოელიფსური ან უკუკვერცხისებრი ფოთოლი. წვრილი მოყვითალო-თეთრი ყვავილები. სამშობლოდ პერუ და ბოლივია ითვლება. ველურად თითქმის აღარ გვხვდება. კულტივირებულია სამხრეთ ამერიკის, აფრიკისა და აზიის ტროპიკებში. ფოთლები შეიცავს კოკაინს (1,3%-მდე) და სხვა. ალკალოიდებს. ერთი ბუჩქიდან წლის მანძილზე 5 კგ-მდე მშრალი ფოთლის მიღება შეიძლება. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 574. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კოკაინის ხე
დავარაშვილი

საკუთარი სახელი დავარაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: დავით დავარაშვილი — მეან-გინეკოლოგი მოსე დავარაშვილი — საზოგადო მოღვაწე, რაბინი
ლიბერტადორესის თასი

ლიბერტადორესის თასი (ესპ. Copa Libertadores de América) — ყოველწლიური საფეხბურთო ტურნირი, რომელიც ტარდება კონმებოლი-ს მიერ წამყვანი სამხრეთ ამერიკული საფეხბურთო კლუბების მონაწილეობით 1960 წლიდან ქვეყნის ჩემპიონ კლუბებს შორის. ანალოგიურია ევროპული უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგისა. ლიბერტადორესის თასი ყველაზე პრესტიჟული საკლუბო ტურნირია სამხრეთ ამერიკაში. გამარჯვებული კლუბი მონაწილეობას ღებულობს ფიფა-ს მსოფლიო საკლუბო ჩემპიონატში. ტურნირის ისტორიაში, ყველაზე წარმატებული კლუბია არგენტინული „ინდეპენდიენტე“, რომელმაც 7-ჯერ მოიგო ტიტული. სულ, ლიბერტადორესის თასი 25 სხვადასხვა კლუბს აქვს მოგებული. მოქმედი გამარჯვებულია ბრაზილიული „ფლამენგო“. ქვეყნების მიხედვით ყველაზე მეტი გამარჯვებული არგენტინას ჰყავს. არგენტინულმა გუნდებმა 25-ჯერ მოახერხეს ლიბერტადორესის თასის მოგება და 11-ჯერ ფინალში დამარცხდნენ. სულ 7 ქვეყნის წარმომადგენლებმა მოახერხეს თასის მოპოვება. მოცემულია მწვრთნელთა ტიტულების რაოდენობა მათი ეროვნების მიხედვით. ფიფა-ს მსოფლიო საკლუბო ჩემპიონატი საკონტინენტთაშორისო თასი ოფიციალური საიტი (ესპანური) ლიბერტადორესის თასი Facebook-ზე Copa Libertadores de América ↑ „Copa Libertadores final: River Plate beat Boca Juniors 3-1 in extra time (agg 5-3)“. bbc.com. ციტირების თარიღი: 23 დეკემბერი 2018. ↑ Copa Libertadores - Winning Coaches. rsssf.com. ციტირების თარიღი: 8 ივნისი 2017.
ისლანდიის კოლონიზაცია

ზოგადად ითვლება, რომ ისლანდიის კოლონიზაცია დაიწყო IX საუკუნის მეორე ნახევარში, როდესაც ნორვეგიელი დევნილები გადასახლდნენ ატლანტის ოკეანის გასწვრივ. მიგრაციის მიზეზები გაურკვეველია, მოგვიანებით, შუა საუკუნეებში, თავად ისლანდიელები, მიზეზად ასახელებდნენ სამოქალაქო დაპირისპირებას (სავარაუდოდ სამოქალაქო ომს), რომელიც გამოიწვია ნორვეგიის მეფის, ჰარალდ I-ის უსაზღვრო ამბიციებმა, თუმცა თანამედროვე ისტორიკოსები ყურადღებას ამახვილებენ უფრო ღრმა ფაქტორებზე, როგორიცაა დასამუშავებლად ვარგისი მიწების ნაკლებობა სკანდინავიაში. დიდი ბრიტანეთისა და ირლანდიისაგან განსხვავებით, ისლანდია იყო დაუსახლებელი მიწა და აქ კოლონიზაცია არ გახდებოდა მეზობელ ქვეყნებთან დაპირისპირების მიზეზი. არი თორგილსონის Landnámabók-ისა და Íslendingabók-ის საფუძველზე, ინფორმაცია მოიპოვება XII და XIII საუკუნეებით დათარიღებულ ისტორიებზე რომლებიც შეიცავს უამრავ დეტალს კოლონიების შესახებ, 870 და 874 წლები განიხილება როგორც კოლონიზაციის პირველი წლები. თუმცა, ეს წყაროები მეტწილად არასანდოა და კოლონიზაციის შესახებ მცდარ ინფორმაციას იძლევა, მათ მიერ მოწოდებულ დეტალები და ბოლო კვლევები კოლონიზაციაზე მეტად ფოკუსირებულია არქეოლოგიურ და გენეტიკურ მტკიცებულებებზე. ტრადიციულად, ითვლება რომ ისლანდიის კოლონიზაციის პერიოდი 874-დან 930 წლამდე გაგრძელდა, ისლანდიის თანამეგობრობის ასამბლეა დაარსდა თინგველირის ეროვნულ პარკში. ამრიგად, ისლანდია არის ერთ-ერთი უკანასკნელი ტერიტორიაა, სადაც ადამიანები დასახლდნენ (მადაგასკარი და ახალი ზელანდია უკვე კოლონიზებულები იყვნენ, პირველი ათასწლეულის შუა ხანებში). Árni Daníel Júlíusson, Jón Ólafur Ísberg, Helgi Skúli Kjartansson Íslenskur sögu atlas: 1. bindi: Frá öndverðu til 18. aldar Almenna bókafélagið, Reykjavík 1989 Byock, Jesse; Medieval Iceland: Society, Sagas and Power. University of California Press (1988) ISBN 0-520-06954-4 ISBN 0-226-52680-1 Smith, Alfred P. (1984). Warlords & Holymen: Scotland AD 80-1000. Edward Arnold, გვ. 141–174. ISBN 0-7131-6305-4.  ↑ Karlsson, Gunnar (2016). Landnám Íslands. Reykjavík: Háskólaútgáfan, გვ. 26. ISBN 9789935231130.