laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ნაშიდე გიოზდე დურმუში

ნაშიდე გიოზდე დურმუში (თურქ. Naşide Gözde Durmuş; დ. 1985, იზმირი, თურქეთი) — თურქი მეცნიერი და გენეტიკოსი. მისი კვლევა ყურადღებას ამახვილებს ნანოტექნოლოგიასა და მიკროტექნოლოგიურ ტენდენციებზე, მსოფლიო ჯანმრთელობისათვის მიმდინარე საფრთხის შემცველ საკითხებზე, როგორიცაა კიბოს და ანტიბიოტიკების წინააღმდეგობაზე. მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიის ინსტიტუტის გამომცემლობამ, იგი პიონერთა კატეგორიაში შექიყვანა ჟურნალ „Innovators Under Under 35“-ში, როგორც 2015 წლის 35 ახალგაზრდა ლიდერთაგან. დურმუში დაიბადა 1985 წელს იზმირში, თურქეთში. 2003 წელს სწავლა დაიწყო ახლო აღმოსავლეთის ტექნიკურ უნივერსიტეტში, სპეციალობით მოლეკულალური ბიოლოგი და გენეტიკოსი. მოგვიანებით, ფულბრაიტის სტიპენდია მოიპოვა და გააგრძელა უმაღლესი განათლება ამერიკის შეერთებულ შტატებში, სადაც 2009 წელს ბოსტონის უნივერსიტეტში ინჟინრის მაგისტრის წოდება და 2013 წლის მაისში ბრაუნის უნივერსიტეტის ბიოსამედიცინო ინჟინრის სადოქტორო ხარისხი მოიპოვა. 2014 წელს, სტენფორდის უნივერსიტეტში პოსტ-დოქტორანტი მკვლევარის პოზიცია დაიკავა. ამჟამად იგი განაგრძობს კვლევას რონალდ დევისთან ერთად, სტენფორდის უნივერსიტეტის გენომი ტექნოლოგიის ცენტრში და სტენფორდის მედიცინის სკოლაში. მისი კვლევა ყურადღებას ამახვილებს დაბალი ფასის მქონე ნანოტექნოლოგიის ხელსაწყოების განვითარებაზე, რომელიც შეიძლება გამოყენებულ იქნას დაავადების დიაგნოსტიკისა და მკურნალობისთვის. მაგალითად, უჯრედის ფიზიკური მახასიათებლების გამოვლენის სწრაფი მეთოდი, რომელსაც იძლევა მაგნიტური ველის პირობა. ↑ http://www.cnnturk.com/saglik/kanser-teshisinde-cigir-acan-bulus ↑ Gozde Durmus, 30 | It’s amazing what you can learn about a cell when you levitate it. ↑ Kanser teşhisinde çığır açan buluş (თურქული) ↑ Naside Gozde Durmus|Stanford Profiles. ↑ Dünyanın Gururu İki Türk Bilim İnsanı Bursa'ya Geliyor. (თურქული) ↑ Stanford team develops technique to magnetically levitate single cells. Phys.org
გუაპიმირინი

გუაპიმირინი (პორტ. Guapimirim) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 48 მეტრზე. მიეკუთვნება რიო-დე-ჟანეიროს აგლომერაციას. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ რიო-დე-ჟანეიროს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 51 483 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 142.7 კმ²-ზე. ფართობი 360 766 კმ²-ია. რიო-დე-ჟანეიროს შტატი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
იტაბორაი

იტაბორაი (პორტ. Itaboraí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 17 მეტრზე. მიეკუთვნება რიო-დე-ჟანეიროს აგლომერაციას. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ რიო-დე-ჟანეიროს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 218 008 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 506.55 კმ²-ზე. ფართობი 430 374 კმ²-ია. რიო-დე-ჟანეიროს შტატი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
ჟაპერი

ჟაპერი (პორტ. Japeri) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 30 მეტრზე. მიეკუთვნება რიო-დე-ჟანეიროს აგლომერაციას. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ რიო-დე-ჟანეიროს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 95 492 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1 166.4 კმ²-ზე. ფართობი 81 869 კმ²-ია. რიო-დე-ჟანეიროს შტატი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
მარიკა (რიო-დე-ჟანეირო)

მარიკა (პორტ. Maricá) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 5 მეტრზე. მიეკუთვნება რიო-დე-ჟანეიროს აგლომერაციას. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ რიო-დე-ჟანეიროს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 127 461 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 351.55 კმ²-ზე. ფართობი 362 571 კმ²-ია. რიო-დე-ჟანეიროს შტატი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
ნილოპოლისი

ნილოპოლისი (პორტ. Nilópolis) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 16 მეტრზე. მიეკუთვნება რიო-დე-ჟანეიროს აგლომერაციას. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ რიო-დე-ჟანეიროს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 157 425 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 8 117.62 კმ²-ზე. ფართობი 19 393 კმ²-ია. რიო-დე-ჟანეიროს შტატი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
მესკიტა (რიო-დე-ჟანეირო)

მესკიტა (პორტ. Mesquita) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება რიო-დე-ჟანეიროს აგლომერაციას. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ რიო-დე-ჟანეიროს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 168 376 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4 310.48 კმ²-ზე. ფართობი 168 376 კმ²-ია. რიო-დე-ჟანეიროს შტატი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
კეიმადუსი

კეიმადუსი (პორტ. Queimados) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 29 მეტრზე. მიეკუთვნება რიო-დე-ჟანეიროს აგლომერაციას. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ რიო-დე-ჟანეიროს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 137 962 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1 822.6 კმ²-ზე. ფართობი 75 695 კმ²-ია. რიო-დე-ჟანეიროს შტატი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
ტანგუა

ტანგუა (პორტ. Tanguá) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 20 მეტრზე. მიეკუთვნება რიო-დე-ჟანეიროს აგლომერაციას. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ რიო-დე-ჟანეიროს შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 30 732 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 211.21 კმ²-ზე. ფართობი 145 503 კმ²-ია. რიო-დე-ჟანეიროს შტატი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
პაკისტანის ქალაქების სია

სტატიაში მოცემულია პაკისტანის ქალაქების სია: List of Tehsils/Talukas with respect to their Districts. Statistics Division, Government of Pakistan. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-10-09. ციტირების თარიღი: 2017-06-10. - Updated July 2014 List of Province and all Districts of Pakistan. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-12-08. ციტირების თარიღი: 2017-06-10.
ცხენისებრი ანტილოპა (გვარი)

ცხენისებრი ანტილოპა (ლათ. Hippotragus) — წყვილჩლიქოსან ძუძუმწოვართა გვარი ხმალრქიანი ანტილოპების ქვეოჯახისა. მოიცავს სამ სახეობას: გვარი ცხენისებრი ანტილოპა (Hippotragus) ცხენისებრი ანტილოპა (Hippotragus equinus) შავი ანტილოპა (Hippotragus niger) ცისფერი ანტილოპა (Hippotragus leucophaeus) † Коневидные антилопы // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
ორიქსი

ორიქსი (ლათ. Oryx gazella) — წყვილჩლიქოსანი ძუძუმწოვარი ორიქსების გვარისა. დიდი ზომის ანტილოპაა. გავრცელებულია სამხრეთ აფრიკაში, ძირითადად კალაჰარის უდაბნოში. ზოგიერთი მკვლევარი აღმოსავლეთ აფრიკულ ორიქსს მის ქვესახეობად მიიჩნევს. ორიქსი გამოსახულია ნამიბიის გერბზე. ნამიბიაში მათი საერთო რაოდენობა 373 000 შეადგენს. Don E. Wilson, DeeAnn M. Reeder (Hrsg.): Mammal Species of the World. 3. Ausgabe. The Johns Hopkins University Press, Baltimore 2005, ISBN 0-8018-8221-4. ↑ National Symbols. gov.na. Government of Namibia. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-05-11. ციტირების თარიღი: 2015-05-09. ↑ IUCN (International Union for Conservation of Nature) 2008. Oryx gazella. In: IUCN 2015. The IUCN Red List of Threatened Species. Version 2015.2. Archived copy. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-06-27. ციტირების თარიღი: 2014-06-27.. Downloaded on 14 July 2015.
ხარები

ხარები (ლათ. Bovini) — წყვილჩლიქოსან ძუძუმწოვართა ტრიბა ხარისებრთა ქვეოჯახისა. ადრე ხარები ხარისებრთა ქვეოჯახის ერთადერთი ტრიბა იყო, მაგრამ უკანასკნელი კვლევების შედეგად მას დაემატა რამდენიმე ტრიბა, მაგ. ხრახნილრქებიანი ანტილოპები. მოიცავს დღემდე მოღწეულ ცამეტ სახეობას და მათ ქვესახეობებს. თითო-თითო სახეობა ცხოვრობს ევროპაში (დომბა), აფრიკასა (აფრიკული კამეჩი) და ჩრდილოეთ ამერიკაში (ბიზონი), ხოლო დანარჩენი აზიაში. ამ ტრიბის ბევრი წარმომადგენელი ისტორიულ ეპოქაში გადაშენდა. აერთიანებს რამდენიმე ნამარხ გვარსაც. McKenna M. C., Bell S. K. (eds.) 1997. Classification of Mammals: Above the Species Level. — Columbia University Press, New York. — 640 pp. — ISBN 0-231-52853-1 ↑ Андрей Григорьевич Банников, Владимир Евгеньевич Флинт Отряд Парнокопытные (Artiodactyla) // Жизнь животных. Том 7. Млекопитающие / под ред. В. Е. Соколова. — 2-е изд. — М.: Просвещение, 1989. — С. 510. — 558 с. — ISBN 5-09-001434-5 ↑ 2.0 2.1 MacEachern S., McEwan J., Goddard M. 2009. Phylogenetic reconstruction and the identification of ancient polymorphism in the Bovini tribe (Bovidae, Bovinae)[მკვდარი ბმული]. BMC Genomics, 10: 177. doi:10.1186/1471-2164-10-177 ↑ Groves C., Grubb P. 2011. Ungulate Taxonomy. — The Johns Hopkins University Press, Baltimore. — Pp. 110—124. — 310 p. — ISBN 1-4214-0093-6 ↑ Данилкин А. А. Млекопитающие фауны России и сопредельных территорий. Полорогие (Bovidae). — M.: Товарищество научных изданий КМК, 2005. — С. 10. — 550 с. — ISBN 5-87317-231-5 ↑ 5.0 5.1 Bovinae в книге Wilson D. E., Reeder D. M. (editors). 2005. Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference. — 3rd edition. — Baltimore: Johns Hopkins University Press, 2 volumes. — 2142 pp. — ISBN 978-0-8018-8221-0 [1] ↑ Павлинов И. Я. Систематика современных млекопитающих (Сборник трудов Зоологического музея МГУ. Том 47) / под ред. М. В. Калякина, гл. ред. О. Л. Россолимо. — 2-е изд. — Исследования по фауне. — M.: Изд-во МГУ, 2006. — С. 229—230. — 297 с. — ISSN 0134-8647
დიუგონი

დიუგონი (Dugong dugon), წყლის ძუძუმწოვარი სირენების რიგისა. მისი სხეულის სიგრძეა 2,5-3,2 მ, წონა — 140-170 კგ. დიუგონის თითისტარისებრი სხეული ბოლოვდება ორპალატიანი ჰორიზონტალური ფარფლით. მოქნილი წინა კიდურები ნიჩაბს ჰგავს. უკანა კიდურები რუდიმენტების სახითაა შემორჩენილი. სხეული დაფარულია უხეში, მქრქალი ტყვიისფერი ან მოყავისფრო კანით. მამლის ორივე ზედა საჭრელი კბილი ეშვებადაა ქცეული. დიუგონი ბინადრობს ინდოეთის ოკეანეში, აღმოსავლეთ აფრიკის, სამხრეთ აზიის, მოლუკის, ფილიპინების, მალაის კინძულების, ახალი გვინეისა და ავსტრალიის სანაპიროებთან, იშვიათად შედის მდინარეთა შესართავებში. იკვებება წყლის მცენარეებით. იგებს 1 ნაშიერს. სანადირო ობიექტია, რის გამოც უკვე იშვიათად გვხვდება. ქსე, ტ. 3, გვ. 579, თბ., 1978
თეთრი ორიქსი

თეთრი ორიქსი ან არაბული ორიქსი (ლათ. Oryx leucoryx) — წყვილჩლიქოსანი ძუძუმწოვარი ორიქსების ოჯახისა. საშუალო ზომის ანტილოპაა, ძალზე გრძელი, სწორი, ბოლოში უკან გადაღუნული რქებით და ფოჩებიანი კუდით. თავის გვარში ყველაზე პატარა წევრია. გავრცელებულია არაბეთის ნახევარკუნძულის სტეპებსა და უდაბნოებში. ადრეულ 1970-იანებში თეთრი ორიქსი ბუნებაში გადაშენდა, მაგრამ შენარჩუნებული იქნა ზოოპარკებში და 1980 წელს რეინტროდუცირებული იქნა. 1986 წელს იგი შეიყვანეს წითელი წიგნის საფრთხეში მყოფი სახეობების სიიაში, 2011 წელს, ის იყო პირველი ცხოველი, რომელიც მოწყვლად სახეობებს დაუბრუნდა. თეთრი ორიქსი მოცემულია CITES-ის დანართში. 2011 წელს მისი საერთო რაოდენობა ბუნებაში 1000 ინდივიდი იყო, ხოლო ტყვეობაში 6 000-7 000. იგი არაბთა გაერთიანებული საამიროების ეროვნული ცხოველია. Silverberg, Robert (1967). The Auk, the Dodo, and the Oryx: Vanished and Vanishing Creatures. New York: Thomas Y. Crowell Company. LCCN 67002554. L.C. Card AC 67-10476;. ↑ Talbot, Lee Merriam (1960). A Look at Threatened Species. The Fauna Preservation Society, გვ. 84–91.  ↑ Oman Flag,Oman Map, Oman Culture : SphereInfo.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-03-20. ციტირების თარიღი: 2015-05-30.
საჰარის ორიქსი

საჰარის ორიქსი, რქახმლიანი ორიქსი ან რქახმლიანი ანტილოპა (ლათ. Oryx dammah) — წყვილჩლიქოსანი ძუძუმწოვარი ორიქსების გვარისა. საჰარის ორიქსს ხანგრძლივი ტაქსონომიური ისტორია აქვს. 1816 წელს, იგი ლორენც ოკენმა აღმოაჩინა და უწოდა Oryx algazel. სიმაღლე მინდაოში ერთ მეტრზე ოდნავ მეტია (3,3 ფტ). ზრდასრული მამრის წონაა 140-210 კგ, მდედრისა 91-140 კგ. მისი ბეწვი ძირითადად თეთრია, მკერდი წითელ-ყავისფერი აქვს. შუბლზე და შუბლიდან ცხვირამდე ზოგჯერ შავი ნიშანი აქვს. ხბო დაბადებისას ყვითელია და არ გააჩნია განმასხვავებელი ნიშნები. საჰარის ორიქსები აყალინბებენ 70 წევრზე მეტიან ჯოგებს, სადაც ორივე სქესის წარმომადგენლები არიან თავმოყრილები, ძირითადად კუროს წინამძღოლობით. ისინი ცხოვრობდნენ ნახევარუდაბნოებსა და უდაბნოებში. კარგად არიან შეგუებულები უკიდურეს სიცხეს საკუთარი შიდა ორგანიზმის გამაგრილებელი სისტემითა და წყლის დაბალი მოთხოვნილებით. იკვებებიან ფოთლებით, ბალახებით, წვნიანი მცენარეებითა და მცენარის ნაწილებით ღამით და დილით ადრე. შობადობის სეზონია მარტიდან ოქტომბრამდე. მაკეობა გრძელდება 8-9 თვე და შობს ერთ ხბოს. ერთ დროს საჰარის ორიქსი ფართოდ გავრცელებული იყო ჩრდილოეთ აფრიკაში. მისი რაოდენობის შემცირება კლიმატის ცვლილების შედეგად დაიწყო და მოგვიანებით გაძლიერდა მისზე ნადირობისგან, მისი რქების გამო. 1998 წელს იგი ბუნებაში გადაშენდა. დღეს, მისი გამრავლება მიმდინარეობს ტუნისის, მაროკოსა და სენეგალის სპეციალურ რეზერვებში და ტეხასის შტატის კერძო ეგზოტიკური ცხოველების რანჩოებზე. 2016 წელს დაიწყო ინტროდუცირების პროგრამა და 2017 წელს მცირე ჯოგი იქნა ინტროდუცირებული ჩადიში. ბუნების მსოფლიო ფონდის მონაცემებით, 2017 წელს IUCN საჰარის ორიქსს 'ბუნებაში გადაშენებული სახეობიდან' 'კრიტიკული საფრთხის ქვეშ მყოფ სახეობაში' გადაიყვანს ჩადიში მისი რეინტროდუცირების გამო. საჰარის ორიქსი ძველ ეგვიპტეში მოშინაურებული იქნა. მას იყენებდნენ სახორცე დანიშნულებისთვის და ღმერთებისადმი შესაწირად. ძველ რომში მას მდიდარი მოქალაქეები ამრევლებდნენ. შუა საუკუნეებში იგი გამოიყენებოდა ძვირფასი ტყავის დასამზადებლად. Lahti, S., Lahti, T. & Raasmaja, A. (toim): ”Sorkkaeläimet”, Zoo Suuri eläinkirja 2: Nisäkkäät, s. 301-302. WSOY, 1978. ISBN 951-0-08247-3. ↑ IUCN SSC Antelope Specialist Group (2008). "Oryx dammah". IUCN Red List of Threatened Species. Version 2008. International Union for Conservation of Nature. Retrieved 9 September 2009. Database entry includes justification for why this species is listed as extinct in the wild.
ჩლიქები

ჩლიქები — რქოვანი წარმონაქმნები ზოგიერთი ძუძუმწოვრის (უმთავრესად ჩლიქოსნების) თითების ბოლოებზე. ჩლიქები სახეცვლილი ბრჭყალებია. შედგება კედლისაგან (შეესაბამება ბრჭყალის ფირფიტას), ფეხის გულისა (ფეხის გულის ფირფიტა) და ისრისგან (თითის ბალიში). ფართო ბრტყელი ჩლიქები დამახასიათებელია იმ ცხოველებისთვის, რომლებიც შედარებით რბილ გრუნტზე მოძრაობენ (მაგ.: ჩრდილოეთის ირემი), ხოლო ძალზე მაგარკიდეებიანი ჩლიქები უვითედებათ მკვრივ კლდოვან გრუნტზე მოძრავ ცხოველებს (მაგ.: თხა). სპილოს ჩლიქებს თხელი კედელი აქვს და თითის ბოლოების მხოლოდ წინა ნაწილს ფარავს. ჩლიქოსნები ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 145.
საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1981

საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1981 — საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის 44-ე გათამაშება. გამარჯვებული გახდა კიევის „დინამო“, მეორე ადგილზე გავიდა მოსკოვის „სპარტაკი“, მესამეზე – თბილისის „დინამო“. დაიწყო 25 მარტს და დასრულდა 11 ნოემბერს. სტადიონი და მაყურებელი // „ლელო“, 24 ნოემბერი, 1981, № 225 (7036), გვ. 3. The Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. შედეგები WildStat.ru-ზე.
საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1982

საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1982 — საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის 45-ე გათამაშება. გამარჯვებული გახდა მინსკის „დინამო“, მეორე ადგილზე გავიდა კიევის „დინამო“, მესამეზე – მოსკოვის „სპარტაკი“. დაიწყო 26 მარტს და დასრულდა 19 ნოემბერს. The Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. შედეგები WildStat.ru-ზე.
ენჟენეირუ-პაულუ-დი-ფრონტინი

ენჟენეირუ-პაულუ-დი-ფრონტინი (პორტ. Engenheiro Paulo de Frontin) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 395 მეტრზე. მიეკუთვნება რიო-დე-ჟანეიროს აგლომერაციას. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვასორასის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 237 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 99.57 კმ²-ზე. ფართობი 132 940 კმ²-ია. რიო-დე-ჟანეიროს შტატი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
მენდისი (რიო-დე-ჟანეირო)

მენდისი (პორტ. Mendes) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 446 მეტრზე. მიეკუთვნება რიო-დე-ჟანეიროს აგლომერაციას. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვასორასის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17 935 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 184.83 კმ²-ზე. ფართობი 97 035 კმ²-ია. რიო-დე-ჟანეიროს შტატი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
მიგელ-პერეირა (რიო-დე-ჟანეირო)

მიგელ-პერეირა (პორტ. Miguel Pereira) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 618 მეტრზე. მიეკუთვნება რიო-დე-ჟანეიროს აგლომერაციას. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვასორასის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 24 642 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 85.21 კმ²-ზე. ფართობი 289 183 კმ²-ია. რიო-დე-ჟანეიროს შტატი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
პარაკამბი

პარაკამბი (პორტ. Paracambi) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 60 მეტრზე. მიეკუთვნება რიო-დე-ჟანეიროს აგლომერაციას. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვასორასის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 47 124 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 262.27 კმ²-ზე. ფართობი 179 680 კმ²-ია. რიო-დე-ჟანეიროს შტატი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
პატი-დუ-ალფერისი

პატი-დუ-ალფერისი (პორტ. Paty do Alferes) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 610 მეტრზე. მიეკუთვნება რიო-დე-ჟანეიროს აგლომერაციას. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვასორასის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 26 359 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 82.68 კმ²-ზე. ფართობი 318 801 კმ²-ია. რიო-დე-ჟანეიროს შტატი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
ვასორასი

ვასორასი (პორტ. Vassouras) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 434 მეტრზე. მიეკუთვნება რიო-დე-ჟანეიროს აგლომერაციას. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვასორასის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 34 410 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 63.94 კმ²-ზე. ფართობი 538 129 კმ²-ია. რიო-დე-ჟანეიროს შტატი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
ატლასის ქურციკი

ატლასის ქურციკი, ქურციკი-ედმი ან კიუვიეს ქურციკი (ლათ. Gazella cuvieri) — წყვილჩლიქოსანი ძუძუმწოვარი ძროხისებრთა ოჯახის გაზელის გვარისა. გვარცელებულია ალჟირის, მაროკოს და ტუნისის ტერიტორიაზე. მას ხანდახან ჯეირანთან და ქვიშის ქურციკთან ერთად აერთიანებენ გვარში «Trachelocele». იგი ფერით ერთ-ერთი ყველაზე მუქი ქურციკია გამომდინარე იქიდან, რომ ტყის ჰაბიტატში ცხოვრობს. ძალზე იშვიათია ბუნებაში — 2000 შემორჩენილი ინდივიდი. კიუვიეს ქურციკის ფოტოები და ვიდეოები ARKive-ზე დაარქივებული 2015-04-20 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 Castello J. R. (2016) Bovids of the World: Antelopes, Gazelles, Cattle, Goats, Sheep, and Relatives. — Princeton University Press. — Pp. 148—149. — 664 p. — ISBN 978-0-691-16717-6 [1] ↑ Ultimate ungulate.com ↑ Полная иллюстрированная энциклопедия. «Млекопитающие» Кн. 2 = The New Encyclopedia of Mammals / под ред. Д. Макдональда. — М.: Омега, 2007. — С. 471. — 3000 экз. — ISBN 978-5-465-01346-8.
დიქტიოტასნაირნი

დიქტიოტასნაირნი (ლათ. Dictyotales) — წაბლა წყალმცენარეების რიგი. მოიცავს 1000-ზე მეტ სახეობას. ცხოვრობენ თბილ ზღვებში. საქართველოში — შავ ზღვაში. 8-25 სმ სიგრძის თალუსი დიქოტომიურად დატოტვილია მრავალრიცხოვან სეგმენტებად (ლათ. Dictyota) ან მარაოსებრია (ლათ. Padina); შედგება ერთ ან რამდენიმე რიგად განლაგებული დიდი უფერული უჯრედებისაგან და ერთრიგად განლაგებული წვრილუჯრედებიანი ქერქისაგან; ზრდა კენწრულია. დიქტიოტასნაირნი მრავლდებიან უსქესოდ და სქესობრივად. გამეტოფიტს და სპოროფიტს ერთნაირი აგებულება აქვს. უსქესო გამრავლება, ხდება უძრავი სპორებით — ტეტრასპორებით, რომლებიც ვითარდება ტეტრასპორანგიუმებში, სქესობრივი გამრავლება — იოგამიის გზით. ოოგონიუმში ვითარდება თითო კვერცხუჯრედი, ხოლო ანთერიდიუმში მრავალი ერთშოლტიანი ანთეროზოიდი. დიქტიოტასნაირნი ხშირად ორსახლიანია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 591.
ივან მატვეიჩი

ივან მატვეიჩი (რუს. Иван Матвеич) — ანტონ ჩეხოვის მოთხრობა, რომელიც 1886 წელს დაიწერა. პირველად, 1886 წლის 3 მარტს, გაზეთ „პეტერბურგის გაზეთში“-ს მე-60 ნომერში გამოქვეყნდა. მოთხრობა „ივან მატვეიჩი“ პირველად „პეტერბურგის გაზეთში“-ს მე-60 ნომერში გამოქვეყნდა ხელმოწერით ა. ჩეხონტე. შესწორებული ვერსიით მოთხრობა შევიდა კრებულში „ჭრელი მოთხრობები“. 1899 წლის 24 მარტს, მას შემდეგ რაც პეტრე პერცოვმა დაგეგმილი გამოცემის შესახებ გაიგო, ჩეხოვს კრებულ „ჭრელი მოთხრობები“-დან თავისი ნაწარმოებების კრებაში ჩართვის შესახებ შესთავაზა. ამ მოთხრობებს შორის მან „ივან მატვეიჩიც“ დაასახელა, რომელიც პერცოვის აზრით „ძალიან კარგი“ იყო. როგორც ჩანს, ჩეხოვი გამოეხმაურა ამ თხოვნას და ჩართო მოთხრობა 1899—1901 წლებში ადოლფ მარქსის მიერ გამოცემულ ნაწარმოებების ნაკრების პირველ ტომში. ჩეხოვის სიცოცხლეშივე მოთხრობა ბულგარულ, გერმანულ და სერბო-ხორვატულ ენებზე ითარგმნა. მოთხრობა „ივან მატვეიჩში“ აღწერილი ისტორია, ნაწილობრივ მწერლის ბიოგრაფიდანაა. მიხეილ ჩეხოვი იხსენებდა: „თავად ამ მოთხრობის მთავარი გმირი ივან მატვეიჩის სახე ჩემი ძმის ივანისგანაა აღებული. სანამ ის პედაგოგიურ საქმიანობას დაიწყებდა, სამუშაოს ეძებდა და ამისათვის მოსკოვში მცხოვრებ პ. ბობორიკინთან დადიოდა“. ცნობილ მეცნიერს (ორიგინალში მწერეალს), ძლიერ აღიზიანებს პეტრე დანილიჩი, რომელმაც მას ახალგაზრდა გადამწერის რეკომენდაცია მისცა. გადამწერი ივან მატვეიჩი, ორი-სამი საათით მუდმივად იგვიანებს. მეცნიერს სურს გადამწერს ეჩხუბოს, არ გადაუხადოს სამუშაოს გასამრჯელო და გააგდოს სამსახურიდან. გადამწერი მოდის და უხსნის, რომ დეიდასთან იყო დღეობაზე, ხოლო დეიდა კი აქედან ძალიან შორს ცხოვრობს. მეცნიერი გადამწერს ჩაის უსხამს და სამუშაოს აძლევს. Чехов А. П. Иван Матвеич // Чехов А. П. Полное собрание сочинений и писем: В 30 т. Сочинения: В 18 т. / АН СССР. Ин-т мировой лит. им. А. М. Горького. — М.: Наука, 1974—1982. ივან მატვეიჩი დაარქივებული 2017-09-16 საიტზე Wayback Machine. , ორიგინალური რუსული ტექსტი ივან მატვეიჩი, ინგლისური თარგმანი ↑ Вокруг Чехова, გვ. 103. ↑ მოთხრობა „ივან მატვეიჩში“. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-05-11. ციტირების თარიღი: 2017-06-17.