laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
კეთილაძე

საკუთარი სახელი კეთილაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: კონსტანტინე კეთილაძე — შინაგანი სამსახურის გენერალ-ლეიტენანტი სერგო კეთილაძე — საბჭოთა კავშირის გმირი, მაიორი სპირიდონ კეთილაძე — მღვდელმონაზონი
კელენჯერიძე

საკუთარი სახელი კელენჯერიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ალექსანდრა კელენჯერიძე-ფოცხვერაშვილი — მომღერალი ანტონ კელენჯერიძე — ჟურნალისტი მელიტონ კელენჯერიძე — პედაგოგი, ფოლკლორისტი
ახეიროპოიეტოს ეკლესია

ახეიროპოიეტოს ეკლესია (ბერძ. Παναγία Ἀχειροποίητος) — იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი სალონიკში, საბერძნეთი.ტაძარი აგებულია V საუკუნეში. შედის სალონიკის ადრექრისტიანული და ბიზანტიური მონუმენტების შემადგენლობაში. მდებარეობს ქალაქის ცენტრში, აია-სოფიას ქუჩაზე მაკედონომაჩონის მოედნის მოპირდაპირე მხარეს. 1988 წელს იუნესკომ სალონიკის სხვა ძეგლებთან ერთად შეიყვანა მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. სალონიკის ადრექრისტიანული და ბიზანტიური მონუმენტები იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები საბერძნეთში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ახეიროპოიეტოს ეკლესია Kurt Weitzmann, ed., Age of spirituality: late antique and early Christian art, third to seventh century, no. 587, 1979, Metropolitan Museum of Art, New York, ISBN 9780870991790 ↑ Hellenic Ministry of Culture, http://odysseus.culture.gr/h/2/gh251.jsp?obj_id=6970. წაკითხვის თარიღი: 2010-04-23 დაარქივებული 2021-05-01 საიტზე Wayback Machine. ↑ Paleochristian and Byzantine monuments of Thessaloniki. United Nations Educational, Scientific, and Cultural Organization. ციტირების თარიღი: 5 November 2022
ნიკოლოზ ჯავახიშვილი

ნიკოლოზ ჯავახიშვილი (დ. 12 სექტემბერი, 1972, თელავი) — ქართველი ისტორიკოსი, მეცნიერი და პედაგოგი. დაიბადა 1972 წლის 12 სექტემბერს თელავში, ლიტერატურათმცოდნისა და მწერლის, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორ, პროფესორ გიორგი ჯავახიშვილისა და პედაგოგ მარიამ გოგბაიძის ოჯახში. მსახურობდა საქართველოს არმიაში. 1995 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი. 1996-1998 წლებში იყო საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის სამხედრო ისტორიის განყოფილების მთავარი მეცნიერ-თანამშრომელი; 1994 წლიდან დღემდე მუშაობს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, სადაც სხვადასხვა დროს იყო: ლაბორანტი, უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, მეცნიერ-თანამშრომელი, უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1997 წლიდან დღემდე კითხულობს ლექციებს. 2000 წელს პროფესორთა საბჭომ მიანიჭა დოცენტის წოდება. საკანდიდატო დისერტაცია დაიცვა თემაზე: „ქართული ფალერისტიკა“ (1997 წ.), ხოლო სადოქტორო დისერტაცია თემაზე: „ქართული ბონისტიკა“ (2003 წ.). ავტორია 260-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომისა (მათ შორის 21 წიგნისა), რომლებიც გამოქვეყნებულია: ქართულ, ინგლისურ, გერმანულ, პოლონურ, ლატვიურ, რუსულ, სომხურ, თურქულ და არაბულ ენებზე; არის ლატვიის მეცნიერებათა აკადემიის საპატიო დოქტორი (2014) და იმავე აკადემიის უცხოელი წევრი (2022) ისტორიის დარგში. ჰყავს მეუღლე და ორი შვილი: გიორგი (დ. 2000) და ნინო (დ. 2003). Джавахишвили, Н., Очерки Истории Грузино-Балтийских взаимоотношений, Тб., 2019 ISBN 978-9941-26-532-7 ↑ http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00014683/
ლოს-ლიანოს-დე-ტორმესი

ლოს-ლიანოს-დე-ტორმესი (ესპ. Los Llanos de Tormes) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის ელ-ბარკო-დე-ავილა-პიედრახიტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 17 კმ². მოსახლეობა — 62 კაცი (2022 წ.). ავილის მუნიციპალიტეტები ლოს-ლიანოს-დე-ტორმესის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
მალპარტიდა-დე-კორნეხა

მალპარტიდა-დე-კორნეხა (ესპ. Malpartida de Corneja) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის ელ-ბარკო-დე-ავილა-პიედრახიტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 19 კმ². მოსახლეობა — 101 კაცი (2022 წ.). ავილის მუნიციპალიტეტები მალპარტიდა-დე-კორნეხის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
მარტინესი (ავილა)

მარტინესი (ესპ. Martínez) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის ელ-ბარკო-დე-ავილა-პიედრახიტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 18 კმ². მოსახლეობა — 117 კაცი (2022 წ.). ავილის მუნიციპალიტეტები მარტინესის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
მესეგარ-დე-კორნეხა

მესეგარ-დე-კორნეხა (ესპ. Mesegar de Corneja) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის ელ-ბარკო-დე-ავილა-პიედრახიტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 10 კმ². მოსახლეობა — 57 კაცი (2022 წ.). ავილის მუნიციპალიტეტები მესეგარ-დე-კორნეხის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
მედინილია (ავილა)

მედინილია (ესპ. Medinilla) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის ელ-ბარკო-დე-ავილა-პიედრახიტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 23 კმ². მოსახლეობა — 89 კაცი (2022 წ.). ავილის მუნიციპალიტეტები მედინილის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ნარილიოს-დელ-ალამო

ნარილიოს-დელ-ალამო (ესპ. Narrillos del Álamo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის ელ-ბარკო-დე-ავილა-პიედრახიტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 29,35 კმ². მოსახლეობა — 63 კაცი (2022 წ.). ავილის მუნიციპალიტეტები ნარილიოს-დელ-ალამოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ნავა-დელ-ბარკო

ნავა-დელ-ბარკო (ესპ. Nava del Barco) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის ელ-ბარკო-დე-ავილა-პიედრახიტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 29,37 კმ². მოსახლეობა — 87 კაცი (2022 წ.). ავილის მუნიციპალიტეტები ნავა-დელ-ბარკოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2020-11-26 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
კანდელედა

კანდელედა (ესპ. Candeleda) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის არენას-დე-სან-პედროს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 215 კმ². მოსახლეობა — 5044 კაცი (2022 წ.). ავილის მუნიციპალიტეტები კანდელედის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
კვესიტაძე

საკუთარი სახელი კვესიტაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გიორგი კვესიტაძე — ბიოლოგი ედიშერ კვესიტაძე — ქიმიკოსი ეკა კვესიტაძე — ჟურნალისტი თამარ კვესიტაძე — არქიტექტორი ივანე კვესიტაძე — ვეტერინარი ექიმი
კვინიკაძე

საკუთარი სახელი კვინიკაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გიორგი კვინიკაძე — საქართველოს შეირაღებული ძალების გენერალ-მაიორი ვახტანგ კვინიკაძე — პოლიტიკოსი მურმან კვინიკაძე — გეოლოგი ნესტან კვინიკაძე — მწერალი, ჟურნალისტი
კვიჟინაძე

საკუთარი სახელი კვიჟინაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: პაატა კვიჟინაძე — პოლიტიკოსი რევაზ კვიჟინაძე — ფილოსოფოსი
თეთრი ბაირაღები (ფილმი)

თეთრი ბაირაღები — კინოსტუდია ქართული ფილმის 1990 წლის კინოფილმი. ფილმის რეჟისორია გიგა ლორთქიფანიძე. ფილმი გადაღებულია ნოდარ დუმბაძის ნაწარმოებების თეთრი ბაირაღები და მზიანი ღამის მიხედვით. სტუდენტი ზაზა ნაკაშიძე, რომელსაც ჩხუბში მონაწილეობისთვის დაიჭირეს, თავის უდანაშაულობას ვერ ამტკიცებს და ციხის საკანში, სხვადასხვა ეროვნებისა და მრწამსის დამნაშავეებთან ერთად მოხვდა. პატიმრები დროს განვლილ ცხოვრებაზე და დანაშაულის ჩადენის მიზეზებზე კამათში კლავენ… გიორგი ხობუა — ზაზა ნაკაშიძე ქეთევან კიკნაძე — ზაზას დედა გურამ ფირცხალავა — გოგოლი გივი ბერიკაშვილი — ტიგრანა გია ბურჯანაძე — ლიმონა რამაზ ჩხიკვაძე — შოშია ოთარ მეღვინეთუხუცესი — ისიდორე ლეო ანთაძე — ჭეიშვილი ბადრი ბეგალიშვილი — მოშიაშვილი თენგიზ მაისურაძე — გამცემლიძე იური ვასაძე — მებურიშვილი ნინო ლორთქიფანიძე — ნუნუ ექიმი იოსებ გოგიჩაიშვილი — ზედამხედველი სოსო ჯაჭვლიანი — როსტომი ვიქტორ ნინიძე — კბილის ექიმი ანზორ ურდია — ხარაბაძე დავით დვალიშვილი — გაგუა ტრისტან ყველაიძე — ხელაძე გულნარა ემხვარი — მარო ნანა ლორთქიფანიძე — ისიდორეს ქალიშვილი გიორგი გაჩეჩილაძე (უცნობი) — ისიდორეს სიძე „თეთრი ბაირაღები“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია „თეთრი ბაირაღები“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ ეროვნული ფილმოგრაფია
მამაის მეჩეთი

მამაის მეჩეთი (აზერ. Mamay məscidi) — აშენდა მე-19 საუკუნეში შუშას მამაის უბანში. მეჩეთი ორსართულიანია. მის სახურავზე, რომელიც შუშას ოთხკუთხა საცხოვრებელი კორპუსების სახურავს მოგაგონებთ. მეჩეთის სალოცავი დარბაზი ოთხი სვეტით დაყოფილია ერთმანეთისგან. ამ მეჩეთში ფანჯრები განთავსებულია შენობის ორ მთავარ ფასადზე და მიჰრაბის მხარეს. მამაის მეჩეთი ოდესღაც პოეზიის სახლი იყო. მეჩეთში, ისევე როგორც ქალაქის სხვა რაიონულ მეჩეთებში, სალოცავის სიღრმეში, მიჰრაბის მოპირდაპირე მხარეს, მეორე იარუსზე, იყო პატარა ღია გალერეა, რომელიც შემოსაზღვრული იყო სამი თაღით. ეს გალერეა განკუთვნილი იყო ქალებისთვის. ↑ kataloq.gomap.az. ციტირების თარიღი: 2020-08-24 ↑ Yunis Hüseynov (2015). Şuşa Salnaməsi. "AFPoliqraf", გვ. 208.
მარდინლის მეჩეთი

მარდინლის მეჩეთი (აზერ. Mərdinli məscidi) — მე-19 საუკუნის მეჩეთი აზერბაიჯანის ქალაქ შუშაში მარდინლის უბანში. მარდინლის მეჩეთი მე-19 საუკუნის არქიტექტურული ძეგლია. მეჩეთი ქალაქ შუშას ქვედა უბნის ნაწილი იყო. მარდინლის მეჩეთი მდებარეობდა სადიგჟანისა და გარაშეროვის ქუჩების, მარდინლის უბნის კვეთაზე. 1992 წელს შუშის სომხების კონტროლის ქვეშ მოქცევის შემდეგ მეჩეთმა ფუნქციონირება შეწყვიტა. 2020 წელს მარდინლის მეჩეთი გათავისუფლდა და სრულად დაუბრუნდა აზერბაიჯანის კონტროლს. მარდინლის მეჩეთი მდებარეობს შუშას სახელმწიფო ისტორიულ-არქიტექტურული ნაკრძალის ტერიტორიაზე. მეჩეთი შეტანილია აზერბაიჯანის სახელმწიფოს მიერ დაცული ისტორიულ-კულტურული ძეგლების ნუსხაში. ↑ Tarixi-dini abidələr. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-08-19. ციტირების თარიღი: 2023-04-21.
ჩოლ გალას წყარო

ჩოლ გალას წყარო (აზერ. Çöl qala bulağı) — შუშის რაიონის ერთ-ერთი ცნობილი წყარო და ისტორიული ადგილია. იგი მდებარეობს ჩოლ გალას მეჩეთის მახლობლად, ჩოლ გალას უბანში. წყაროს ნაგებობები ოთხკუთხა ფორმის იყო და მათ მახლობლად მდებარე მეჩეთების სტილში იყო აგებული. ჩოლკგალას წყარო მდებარეობს ქალაქ შუშაში, ვალიდა ტუტაიუგის ქუჩაზე. წყარო აშენდა მე-19 საუკუნეში. ამ მოედანზე მტკნარი და სუფთა წყლით წყარო აშენება. პატარა სახლის ფორმის ქვის შადრევანი, რომელიც მოგვაგონებს ზოგადი მეჩეთის სახურავს თავისი ორმაგი ფერდობიანი სახურავით მეჩეთის ელემენტებს წააგავს თავისი დეკორაციებით მთლიან ფასადზე. ამ თვალსაზრისით, მეჩეთის წინ წყარო განიხილება, როგორც საერთო კომპოზიცია, რადგან იგი ჰარმონიაშია მასთან. ↑ Şuşanın bulaqları da bir tarixdir. ციტირების თარიღი: 2022-01-11 ↑ Hər daş-qayası ilə abidə olan qala-şəhər. ციტირების თარიღი: 2022-01-11 ↑ MƏDƏNİYYƏT " BULAQLAR "Çöl-Qala" bulağı. ციტირების თარიღი: 2022-01-11
კვირიკაძე

საკუთარი სახელი კვირიკაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: თამარ კვირიკაძე — მუსიკის მცოდნე, პედაგოგი ირაკლი კვირიკაძე — კინორეჟისორი, სცენარისტი ირაკლი კვირიკაძე — მსახიობი
ჩუხურის უბნის წყარო

ჩუხურის უბნის წყარო (აზერ. Çuxur məhəllə bulağı) — ერთ-ერთი ცნობილი წყარო და ისტორიული ადგილია, რომელიც მდებარეობს შუშას ერთ-ერთ ქვედა უბანში, რომელსც ჩუხურის უბანი ეწოდება. ჩუხურის წყარო მდებარეობდა სამი გზის გადაკვეთაზე, სკვერში, მეჩეთისა და სალოცავის წინ. წყარო აშენდა 1791 წელს. არსებული ინფორმაციით, წყარო ააშენა მდიდარმა და ცნობილმა მოსახლემ. ↑ Yunis Hüseynov (2015). Şuşa Salnaməsi. "AFPoliqraf", გვ. 40, გვ. 208.
ადილსუ

ადილსუ (რუს. Адылсу; ყარაჩ.-ბალყ. Адыл суу) — მდინარე რუსეთში, ყაბარდო-ბალყარეთში. მდინარე ბაქსანის მარჯვენა შენაკადი. სიგრძე 12 კმ, აუზის ფართობი 98,7 კმ². სათავე აქვს ცენტრალურ კავკასიონზე, ჯანთუგანის მყინვარზე. მიედინება ჩრდილო-დასავლეთისაკენ. მთავარი შენაკადია მდინარე შხელდა. შესართავშია ალპური ბანაკი ადილსუ, ხოლო ხეობებში შხელდა, ელბრუსი და ჯან-თუგანი, აქვეა მთებში დაღუპულთა მემორიალი. ↑ Адыл-Су : Государственный водный реестр ↑ 2.0 2.1 Лист карты K-38-26 Местиа. Масштаб: 1 : 100 000. Издание 1989 г.
ჯაბარ გარიაგდიოღლუს სახლი

ჯაბარ გარიაგდიოღლუს სახლი (აზერ. Cabbar Qaryağdıoğlunun evi) — მე-18 საუკუნეში აშენებული საცხოვრებელი სახლი ქალაქ შუშაში. მდებარეობს სეიდლის უბანში. სახლი, სადაც ცხოვრობდა მომღერალი, კომპოზიტორი, მუსიკოსი, აზერბაიჯანის სსრ სახალხო არტისტი (1935), აზერბაიჯანული სასიმღერო ხელოვნების ერთ-ერთი წარმომადგენელი ჯაბარ გარიაგდიოღლუ. შენობა მე-18 საუკუნის არქიტექტურული ძეგლია. ჯაბარ გარიაგდიოღლუს სახლი მდებარეობდა „ჯიდირის ვაკესთან“, რომელიც ქალაქის ულამაზესი ადგილია. საცხოვრებელი შენობა სომეხი საოკუპაციო ძალებმა შუშას დაკავების შემდეგ დაანგრიეს. ქალაქის განთავისუფლების შემდეგ შენობის ნანგრევები აღმოაჩინეს. ↑ Cabbar Qaryağdıoğlunun evi (Şuşa). ციტირების თარიღი: 2022-01-06 ↑ Xanəndələrin atası Cabbar Qaryağdıoğlu Azərbaycan musiqi folklorunun ensiklopediyasıdır Maraqlı həyat tarixçəsi.... ციტირების თარიღი: 2022-01-06
ქოჩარლის წყარო

ქოჩარლის წყარო (აზერ. Köçərli bulağı) — ქალაქ შუშაში ერთ-ერთი ცნობილი წყარო და ისტორიული ადგილია. წყარო მდებარეობს ქალაქის ისტორიულ ქოჩარლის უბანში. წყარო სამ გზაჯვარედინზე მდებარეობს. სხვა უბნების წყაროებთან შედარებით პატარა იყო. წყარო ააშენეს უბნის მდიდარმა ხალხმა. მას შემდეგ რაც ქალაქი შუშა სომხეთის შეიარაღებულმა ძალებმა დაიკავეს, წყარო გაანადგურეს. ქალაქის განთავისუფლების შემდეგ გაირკვა, რომ წყარო დაინგრა. ამჟამად წყაროს ნაშთები მდებარეობს ქალაქ შუშაში, 20 იანვრის ქუჩაზე. ↑ Bulaq Köçərli bulağı (Şuşa). ციტირების თარიღი: 2022-01-10
ხანლიგ მუხტარის ქარვასლა

ხანლიგ მუხტარის ქარვასლა (აზერ. Xanlıq Muxtar karvansarası) — შუშას სახელმწიფო ისტორიულ-არქიტექტურული ნაკრძალის კუთვნილი ეროვნული მნიშვნელობის ქარვასლა, რომელიც მდებარეობს შუშაში, მ.ფ.ახუნდოვის ქუჩის N 29-ში. ქარვასლა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კულტურისა და ტურიზმის სამინისტრომ დაარეგისტრირა, როგორც ეროვნული მნიშვნელობის ისტორიულ-კულტურული ძეგლი. ქარვასლა ქალაქ შუშაში მე-18 საუკუნეში ხანლიგ მუხთარმა ააგო. მიუხედავად იმისა, რომ ხანლიქ მუხტარის შესახებ ისტორიაში ბევრი წერილობითი ცნობა არ მოიპოვება, ცნობილია, რომ ის მსახურობდა ხანის სასახლეში და იყო ქალაქის ერთ-ერთი პატივცემული ადამიანი. მე-19 საუკუნის მიწურულს, შუშაში მოქმედი 10 ქარვასლადან ერთ-ერთი იყო ხანლიგ მუხტარის ქარვასლა. მას შემდეგ, რაც 1992 წელს ქალაქი სომეხმა საოკუპაციო ძალებმა დაიკავეს, ქარვასლაში ისლამური ელემენტები და არაბული წარწერები შეიცვალა სომხური ჯვრით და წარწერით. ↑ „Xanlıq Muxtar karvansarası“. mes.mctgov.az. Azərbaycan Respublikası Mədəniyyət Nazirliyi. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-02-09. ციტირების თარიღი: 29 yanvar 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ „Dünya və ölkə əhəmiyyətli daşınmaz tarix və mədəniyyət abidələrinin siyahısı“ (PDF). mct.gov.az. Azərbaycan Respublikası Mədəniyyət Nazirliyi. 2 avqust 2001. დაარქივებულია (PDF) ორიგინალიდან — 2018-11-23. ციტირების თარიღი: 29 yanvar 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება) ↑ Baxışova, Rəna (2016). „Şimali Azərbaycanın Qarabağ Bölgəsinin Memarlığı Tarixindən“ (PDF). Sivilizasiya (აზერბაიჯანული). Bakı: Bakı Avrasiya Universiteti. 4 (28–30): 45. დაარქივებულია ორიგინალიდან (PDF) — 2021-03-04. ციტირების თარიღი: 29 yanvar 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ „Mədəni irsə dəymiş ziyan“. mfa.gov.az. Azərbaycan Respublikası Xarici İşlər Nazirliyi. ციტირების თარიღი: 29 yanvar 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება)[მკვდარი ბმული]
მამაის წყარო

მამაის წყარო (აზერ. Mamay bulağı) — ერთ-ერთი ცნობილი წყარო და ისტორიული ადგილია, რომელიც მდებარეობს შუშას რაიონის ტერიტორიაზე, მამაის უბანში. შუშას სკოლის ეზოში, სადაც პირველი სამხედრო ყაზარმები მდებარეობდა, წყლის უკმარისობის გამო, ჯარისკაცები ყოველდღიური საჭიროებისთვის თოვლს იყენებდნენ წყლის წყაროდ. ეს წყარო მამაის უბანში აშენდა, რათა უბნის მაცხოვრებლებს სასმელი წყალი ჰქონოდათ. უბნის სახელთან დაკავშირებით წყაროს მამაის წყაროც ეწოდა. მამაის წყარო 1910 წელს ცნობილმა მეწარმემ, სამად აღა ჯავანშირმა 10 ათასს მანეთად ააგო, რითაც თითქმის აღმოფხვრა ქალაქის წყალმომარაგების პრობლემა. ჯავანშირის მიერ შუშაში აშენებულ ამ წყალსადენს ადგილობრივი საზოგადოება მამაის წყაროს უწოდებს. მამაი შუშაში მდებარე ერთ-ერთი ზემო უბნის სახელწოდებაა. ამ სახელს უკავშირდება წყაროს სახელიც. უბანი დაკავშირებულია მამაი ბეის სახელთან, მაგრამ წყაროზე არსებული წარწერები მიუთითებდა, რომ წყარო სამად ბეი ჯავანშირის ხარჯზე აშენდა. ↑ Эйнулла Фатуллаев. Заживо погребенная Шуша ru. ციტირების თარიღი: 5 yanvar 2022 ↑ [1]
ნოვლუს წყარო

ნოვლუს წყარო (აზერ. Novlu bulaq) — შუშას ერთ-ერთი ცნობილი წყარო და ისტორიული ადგილია. წყარო მდებარეობდა შუშას სოფელ მალიბეილში. აშენდა 1880 წელს. იგი აშენდა და გაიხსნა ხანის ასული ნათავანის სახსრებით. მისი წინადადებით წყაროს ნოვლუს წყარო ეწოდა. წყარო ითვლება ყარაბაღის ბუნების ერთ-ერთ იშვიათ მარგალიტად. 1992 წლის 8-დან 12 თებერვლამდე მალიბეილის თავს დაესხნენ ხანკენდში მცხოვრები 366-ე პოლკი და სომხური თავდაცვის ნაწილები. ეს შეტევა 5 დღე გაგრძელდა. 1992 წლის 10-11 თებერვლის ღამეს სოფელი სომხებმა აიღეს და მთლიანად გადაწვეს. სომხური სამხედრო ნაწილების ოკუპაციის შემდეგ წყარო გამოუსადეგარი გახდა. ↑ Novlu bulaq az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2022-01-03. ციტირების თარიღი: 1 yanvar 2022 ↑ Ermənilər Xocalıdan Əvvəl Malıbəylidə Soyqırıma Hazırlaşırdılar. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-03-07. ციტირების თარიღი: 2012-12-29
ვერცხლისწყლის შესახებ მინამატის კონვენცია

ვერცხლისწყლის შესახებ მინამატის კონვენცია (ინგლ. Minamata Convention on Mercury) ― საერთაშორისო ხელშეკრულება, რომელიც მიზნად ისახავს ადამიანის ჯანმრთელობისა და გარემოს დაცვას ვერცხლისწყლისა და ვერცხლისწყლის ნაერთების ანთროპოგენული ემისიისა და გაჟონვისგან. კონვენცია სამწლიანი შეხვედრებისა და მოლაპარაკებების შედეგად შემუშავდა, რის შემდეგაც 2013 წლის 19 იანვარს, ჟენევაში, თითქმის 140 სახელმწიფოს წარმომადგენლებმა კონვენციის ტექსტი დაამტკიცეს. კონვენციას ხელი მოაწერეს იმავე წლის 10 ოქტომბერს, კუმამოტოში, იაპონიაში, გამართულ დიპლომატიურ კონფერენციაზე. კონვენციას სახელი ეწოდა იაპონიის ქალაქ მინამატის შესაბამისად. დასახელებას სიმბოლური მნიშვნელობა აქვს, რადგანაც ქალაქი ვერცხლისწყლით მოწამვლისა და მინამატის დაავადების ეპიცენტრი იყო. მომდევნო ათწლეულებში ამ საერთაშორისო ხელშეკრულებამ ხელი უნდა შეუწყოს ვერცხლისწყლით დაბინძურების შემცირებას. საერთაშორისო სამართალი საერთაშორისო გარემოსდაცვითი ხელშეკრულებების სია ვერცხლისწყლის ციკლი Official website of the Minamata Convention on Mercury ↑ Bailey, Marianne. Minamata Convention on Mercury (24 February 2014). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 19 ოქტომბერი 2014. ციტირების თარიღი: 12 October 2014.
კვიცარიძე

საკუთარი სახელი კვიცარიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: დავით კვიცარიძე — მწერალი ისიდორე კვიცარიძე — მწერალი, გამომცემელი ლევან კვიცარიძე — არქიტექტორი, პედაგოგი ოთარ კვიცარიძე — ინჟინერ-მშენებელი პოლიევქტო კვიცარიძე — პუბლიცისტი, პედაგოგი
კიკაბიძე

საკუთარი სახელი კიკაბიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ბუბა კიკაბიძე — მსახიობი, საესტრადო მომღერალი კობა კიკაბიძე — პოლიტიკოსი ლუკა კიკაბიძე — ფეხბურთელი მამუკა კიკაბიძე — სპორტსმენი (მკლავჭიდი)
ანგოლდი

ანგოლდი — ვაშლის ჯიში. მიღებულია 1993 წელს ჩეხეთის მეხილეობის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის სელექციური პროგრამის (ი. ბლაჟეკი) განხორციელების შედეგად, ჯიშების — A28/39 (ანტონოვკა × თავისუფალი დამტვერვა) და გოლდენ დელიშესის შეჯვარებით. საქართველოში შემოტანილია 2010 წელს, ვაზისა და ხეხილის სარგავი მასალის წარმოების ეროვნული ცენტრის (2014 წლიდან სოფლის მეურნეობის სამეცნიერო-კვლევითი ცენტრის სოფ. ჯიღაურას ექსპერიმენტული ბაზა) მიერ. საშუალო ზრდის, გაშლილი განიერპირამიდული ფორმის ხეა განტოტვილი ვარჯით. აქვს გრძელი სანაყოფე ტოტები; საშუალო სიდიდის, მუქი მწვანე და პრიალა ფოთლები. ყვავილი საშუალო ზომის და ღია ვარდისფერია. ისხამს საშუალოზე მსხვილ ან მსხვილ (მასა 205–230 გ), მომრგვალო ფორმის ნაყოფს. აქვს სწორი და გრძელი ყუნწი. ნაყოფი ძირითადად მომწვანო-ყვითელია და დაფარულია წითელი მფარავი შეფერვით. რბილობი ყვითელი, საშუალოდ მკვრივი კონსისტენციისა და წვნიანია, აქვს კარგი საგემოვნო თვისებები (მომჟავო, ოდნავი არომატით). ერთი ხის საშუალო მოსავალი 13,5–16,4 კგ-ია (1 ჰა-ზე, 3000 ხეზე გაანგარიშებით, 40,5–49,2 ტონა). ჯიში ქეცისადმი იმუნურია, მაგრამ მიმღებიანია ნაცრის მიმართ. მაღალხარისხოვანი სადესერტო მიმართულების, ზამთრის სიმწიფის პერიოდის ჯიშია. აპრილ-მაისამდე კარგად ინახება სამაცივრო პირობებში (0–1 °C). ↑ 1.0 1.1 1.2 ბობოქაშვილი ზ., მაღლაკელიძე ე., საქართველოს ხეხილი : ახალი ჯიშები და მათი თავისებურებები, თბ.: სოფლის მეურნეობის სამეცნიერო-კვლევითი ცენტრი, 2020. — გვ. 16–17, ISBN 978-9941-8-2501-9.
კიკალეიშვილი

საკუთარი სახელი კიკალეიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ზურაბ კიკალეიშვილი — ბალეტის მოცეკვავე, ქორეოგრაფი ზურაბ კიკალეიშვილი — პოლიტიკოსი, სოფლის მეურნეობის მუშაკი მამუკა კიკალეიშვილი — თეატრისა და კინოს მსახიობი
კიკაჩეიშვილი

საკუთარი სახელი კიკაჩეიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ბიძინა კიკაჩეიშვილი — თეატრის რეჟისორი თენგიზ კიკაჩეიშვილი — ლიტერატურათმცოდნე
კიკნაველიძეები

კიკნაველიძეები — XX საუკუნის დასაწყისის ქართველ ხე-ტყის მრეწველთა და ქველმოქმედთა ოჯახი, ძმები: ყარამან (დ. 1878, სოფ. კიკნაველეთი, — გ. 13 თებერვალი, 1918, იქვე), ნიკოლოზ (დ. 1883, სოფ. კიკნაველეთი, — გ. 13 თებერვალი, 1918, იქვე), შალვა (დ. 1887, სოფ. კიკნაველეთი, — გ. 13 თებერვალი, 1918, იქვე), მანუელ (დ. 1889, სოფ. კიკნაველეთი, — გ. 9 ივლისი, 1916, სპარსეთი, დაკრძალულია სოფ. კიკნაველეთში). ქუთაისის სასულიერო სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ ყარამანმა და მისმა ძმებმა გამოიგონეს მარტივი კონსტრუქციის მექანიკური ხელსაბანი, ასევე ქუთაისში, მდ. რიონის სანაპიროზე, ბალახვნის ქუჩაზე მათ გამართეს წყალსატუმბი საწარმო. შემოსული თანხით სოფ. კიკნაველეთში (ახლანდ. სოფ. საკრაულა, ბაღდათის მუნიციპალიტეტი) შეიძინეს მიწის ნაკვეთი და უფასო სკოლა ააშენეს. ძმები აქტიურად მონაწილეობდნენ 1905 წლის რევოლუციურ გამოსვლებში, რომლის ჩახშობის შემდეგ თავი სპარსეთს შეაფარეს. იქ მუშაობა დაიწყეს „რუსეთ-სპარსეთის ხეტყის მრეწველობის ამხანაგობაში“ კომერციულ აგენტებად, იჯარით აიღეს ტყის დიდი მასივები და დაიწყეს ხის მასალის დამზადება თევზისა და ნავთობგადასამუშავებელი სარეწებისთვის. მონაწილეობდნენ 1909 წელს პარიზში ტყეების სამრეწველო დამუშავების შესწავლისადმი მიძღვნილ მსოფლიო გამოფენაში. კიკნაველიძეებს სახლი და კანტორა ფერეიდანში, მაზანდარანის პროვინციაში, სოფ. გურჯიმალაში ჰქონდათ. უმცროსი ძმა — მანუელი, ფერეიდნელი ქართველების ქომაგი და მათი უფლებების დამცველი იყო, რის გამოც სპარსელების მიერ დაქირავებულმა ბოროტმოქმედებმა 1916 წელს მოკლეს. 1917 წელის რევოლუციის შემდეგ კიკნაველიძეები საქართველოში დაბრუნდნენ და ძმის ნეშტი მშობლიურ სოფელში გადმოასვენეს. 1917 წელს ყარამან კიკნაველიძე მატერიალურად დაეხმარა ქართული უნივერსიტეტის დამაარსებელ საზოგადოებას, რომელსაც ივანე ჯავახიშვილი ედგა სათავეში. კიკნაველიძეებმა თბილისის უნივერსიტეტის მიმდებარე ტერიტორიაზე სტუდენტთა ქალაქის ასაშენებლად შეისყიდეს მიწის ნაკვეთი, თუმცა მშენებლობა არ დაწყებულა. მათ დიდი დახმარება აღმოუჩინეს ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელ საზოგადოებას, გაზეთ „ალიონის“ რედაქციის შენობისათვის თბილისში შეიძინეს მიწის ნაკვეთი და მისი მშენებლობაც დააფინანსეს. 1918 წლის 13 თებერვალს ყარამან, ნიკოლოზ, შალვა კიკნაველიძეები და მათი ოჯახის წევრები სოფელ კიკნაველეთში ყაჩაღთა შეიარაღებულმა თავდასხმამ იმსხვერპლა. 2005 წელს თბილისში დარიალის შესახვევს ეწოდა ძმები კიკნაველიძეების ქუჩა. კიკნაველიძე ა., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 5, თბ., 2024.
ქსანი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ქსანი შეიძლება აღნიშნავდეს: ქსანი — მდინარე საქართველოში; ქსანი — სოფელი მცხეთის მუნიციპალიტეტში.
კოპალიანი

საკუთარი სახელი კოპალიანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ემილ კოპალიანი — ისტორიკოსი ზურაბ კოპალიანი — ჰიდროლოგი კარლო კოპალიანი — პოლიტიკოსი მერაბ კოპალიანი — ფეხბურთელი როლანდ კოპალიანი — აგრონომი სოსო კოპალიანი — ფეხბურთელი ჯუმბერ კოპალიანი — არქეოლოგი კოპალიანები — გვარი საქართველოში
კუჭავა

საკუთარი სახელი კუჭავა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ვლადიმერ კუჭავა — ონკო-ქირურგი ზურაბ კუჭავა — მთამსვლელი კახა კუჭავა — იურისტი, პოლიტიკოსი მიტროფანე კუჭავა — საბჭოთა სახელმწიფო და პარტიული მოხელე ნიკა კუჭავა — კინოსა და თეატრის მსახიობი