laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
მარიანა (სიმბოლო)

მარიანა (ფრანგ. Marianne) — საფრანგეთის ეროვნული სიმბოლო, აგრეთვე ფრანგული რესპუბლიკის მეტსახელი 1792 წლიდან (საფრანგეთის რევოლუციის დროიდან). გამოსახულია როგორც ქალი, რომელსაც ფრიგიული ჩაჩი ახურავს. იგი გამოხატავს ფრანგულ ეროვნულ დევიზს „თავისუფლება, თანასწორობა, ძმობა“. მარიანა გამოსახულია საფრანგეთის თითქმის ყველა სახელმწიფო ორგანოს შენობაზე, აგრეთვე მისი გამოსახულება ჩანდა ფრანგული ფრანკის მონეტებზე და თანამედროვე ფრანგულ ევროცენტებზეც (1, 2 და 5 ნომინალით). ↑ ფრანგული ევროცენტების ეროვნული მხარე
მბაგათი

მბაგათი — მდინარე კენიაში. იგი უერთდება მდინარე ათის. მდინარე მბაგათი მიუყვება ნაირობის ეროვნულ პარკის სამხრეთ საზღვარს. მიგრაციის დროს ცხოველები ჯოგებად კვეთენ მდინარეს. მდინარის გაყოლებაზე კაშხლებია აგებული.
ნაირობი (მდინარე)

ნაირობი — მდინარე კენიაში, რომელიც გაივლის კენიის დედაქალაქ ნაირობის. იგი ნაირობის აუზის მთავარი მდინარეა და წარმოადგენს პარალელური ნაკადების კომპლექსს, რომელიც მიედინება აღმოსავლეთისკენ, ხვდება მდინარე ათის და საბოლოოდ ინდოეთის ოკეანეში ჩაედინება. ეს მდინარეები უმეტესად ვიწრო და დაბინძურებულია, რადგან მათში კანალიზაცია ჩაედინება.
გურგენის აჯანყება

გურგენის აჯანყება — ქართლის აჯანყება ირანის წინააღმდეგ გურგენის წინამძღოლობით. გაიმართა VI საუკუნის 70-იანი წლებში. გურგენი მოხსენიებული ჰყავს ბიზანტიელ ჟამთააღმწერელს თეოფანეს (არის მოსაზრება, რომ გურგენი იგივე გუარამი უნდა იყოს). აჯანყება დაიწყო 571 წელს სომხეთში. მალე მას ქართველებიც შეუერთდნენ. აჯანყების მეთაურებმა მფარველობა სთხოვეს კეისარ იუსტინე II-ს (565-578). კეისრის თანხმობის შემდეგ სომხებმა ქ. დვინში გაანადგურეს ირანის დამსჯელი ლაშქარი და მოკლეს მისი მეთაური მარზჰანი სურენი: ქართველებმა დაამარცხეს ირანელთა სარდალი გოლონ-მიჰრანი. აჯანყება ბიზანტია-ირანის ომში გადაიზარდა და ცვალებადი წარმატებით მიმდინარეობდა. 579 ირანის შაჰმა ჰორმიზდ IV-მ თავის მხარეზე გადაიბირა აჯანყების მეთაურები. მან გურგენი ირანზე დაკიდებულ ქართლის მთავრად ცნო. მართალია, იმხანად ქართლი ირანის მორჩილებისაგან ვერ გათავისუფლდა, მაგრამ აჯანყების პერიოდში წარმოიშვა ქართლის ერისმთავრის ხელისუფლება, რაც ადრინდელი ფეოდალური ქართული სახელმწიფოს შექმნას ნიშნავდა. ბოგვერაძე ა., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 212. ბოგვერაძე ა., ადრეფეოდალური ქართული სახელმწიფოები VI-VIII საუკუნეებში, საქართველოს ისტორიის ნარკვევები, თ., 2, თბ., 1973
ლოს-გლასიარესის ეროვნული პარკი

ლოს-გლასიარესის ეროვნული პარკი (ესპ. Parque nacional Los Glaciares - მყინვარების ეროვნული პარკი) — ეროვნული პარკი არგენტინაში, პატაგონიაში, სანტა-კრუსის პროვინციის ტერიტორიაზე. ფართობი 4459 კმ²-ია. ლოს-გლასიარესი არის სიდიდით მეორე პარკი არგენტინაში. დაარსდა 1937 წელს. 1981 წელს შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები არგენტინაში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ამერიკაში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ლოს-გლასიარესის ეროვნული პარკი Official site WCMC World Heritage დაარქივებული 1997-07-10 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links Encyclopaedia Britannica, Los Glaciares National Park Parque Nacional Los Glaciare დაარქივებული 2008-12-04 საიტზე Wayback Machine. Fauna Paisaje Natural დაარქივებული 2006-01-02 საიტზე Wayback Machine. Photos Los Glaciares National Park Panoramic Virtual Tour of Onelli Glacier & Lake დაარქივებული 2011-06-29 საიტზე Wayback Machine.
ვესტ-აილენდი (ქოქოსის კუნძულები)

ვესტ-აილენდი (ინგლ. West Island) — ავსტრალიის კუთვნილი გარე ტერიტორიის ქოქოსის კუნძულების დედაქალაქი. ავსტრალიიდან დაშორებულია 2100 კილომეტრით. მოსახლეობა — 133 კაცი (2011). ის ორი დასახლებული კუნძულიდან ერთ-ერთია (მეორეა სოფელი ბანტამი — 421 კაცი (2011) ჰოუმ-აილენდის კუნძულზე). მოსახლეობის დიდი ნაწილი მალაელია. ვესტ-აილენდი მდებარეობს იმავე დასახელების კუნძულზე და მოსახლეობის ძირითადი ნაწილი თავმოყრილია კუნძულის ცენტრში. აქ არის საავადმყოფო, რამდენიმე ოტელი და კაფე. კუნძულის ჩრდილოეთ და სამხრეთ ნაწილებზე გაშენებულია პალმის პლანტაციები. ჩრდილოეთით ცისტერნებისათვის გამოყოფილია ადგილი საწვავის შესანახად. იქვე მდებარეობს პლაჟი და იზოლირებული ადგილი. მეორე მსოფლიო ომის დროს აშენებული აეროპორტის გვერდით მოქმედებს მეტეოროლოგიური ობსერვატორია. კუნძულიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით მდებარეობს 1995 წელს შექმნილი პულუს ეროვნული პარკი (Pulu Keeling National Park).. ↑ მოსახლეობის აღწერა Citypopulation (2011) ↑ Pulu Keeling National Park. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-08-29. ციტირების თარიღი: 2011-09-24.
დასავლეთ პომერანიის სავოევოდო

დასავლეთ პომერანიის სავოევოდო (პოლ. Województwo Zachodniopomorskie) — სავოევოდო პოლონეთის ჩრდილო-დასავლეთში, ისტორიული პომერანიის რეგიონის დასავლეთ ნაწილში. აქვს გასასვლელი ბალტიის ზღვაზე. სავოევოდოს ცენტრია ქალაქი შჩეცინი.
პოდლასის სავოევოდო

პოდლასის სავოევოდო (პოლ. Województwo Podlaskie) — სავოევოდო პოლონეთის ჩრდილო-აღმოსავლეთში, ისტორიული პრუსიის რეგიონის დასავლეთ ნაწილში. სავოევოდოს ცენტრია ქალაქი ბელოსტოკი. ↑ https://www.gov.pl/web/uw-podlaski/wojewoda-podlaski-jacek-brzozowski2
კარპატების სავოევოდო

კარპატების სავოევოდო (პოლ. Województwo Podkarpackie) — სავოევოდო პოლონეთის სამხრეთ-აღმოსავლეთში, კარპატების მთისწინეთში. ესაზღვრება უკრაინასა და სლოვაკეთს. სავოევოდოს ცენტრია ქალაქი ჟეშუვი. ჟეშუვი ფშემისლი სანოკი კროსნო
საკარტოფილე

საკარტოფილე, შენობა ან ნაგებობა კარტოფილის შესანახად. საკარტოფილე არის დროებითი და მუდმივი. დროებითი ეწყოფა გრუნტში ამოღებულ სათავსებში, რომელსაც კარტოფილის ჩატვირთვის შემდეგ ზემოდან ეყრება ნამჯა და მიწა. მუდმივი საკარტოფილე, როგორც წესი, ერთსართულიანი შენობაა და დგას ჩაღრმავებულ ან ნახევრად ჩარღმავებულ გრუნტში ან მიწის ზედაპირზე. იმისათვის, რომ ნაგებობაში იყოს შედარებით მუდმივი ტემპერატურა და ტენი, ის აღჭურვილია აქტიური სავენტილაციო დანადგარებით. საკარტოფილეს კედლები აგურის, ქვის ან თბოიზოლაციის ფენით დაფარული ბეტონის ბლოკებისა აქვს; იატაკი - გრუნტის, ასფალტბეტონის, ბეტონის ან ფიცარფენილისა; მზიდი კონსტრუქციები (სვეტები, კოჭები, ფერმები, გადახურვის ფილები) - ანაკრები რკინაბეტონისა. გადახურვა უმეტესად შეთავსებულია (უსხვინოა), სახურავი-მრავალფენიანი. კარტოფილის ჩასატვირთად და გამოსაზიდად სატრანსპორტო საშუალებათა მოძრაობისათვის ყველაზე მოხერხებულია შუაგასასვლელიანი საკარტოფილის მოწყობა. შუა გასასვლელის თავსა და ბოლოში დგას ტემპერატურის დასაცავი ტამბურები, აგრეთვე კარტოფილის ჩასატვირთი სათავსები. საფურაჟე კარტოფილს იატაკზე დაყრილს ინახავენჯ, ხოლო სათესლეს - ყუთებში და სტელაჟებზე. საკარტოფილის ტევადობა 250-300 ტ აღწევს. ჯანელიძე ზ., ქსე, ტ. 8, გვ. 670, თბ., 1984
ეტრუსკული ლარნაკი

ეტრუსკული ლარნაკი (ფრანგ. Le Vase Etrusque) – პროსპერ მერიმეს ნოველა. მასში აღწერილია ახალგაზრდა ყმაწვილის წმინდა სიყვარული, რომელიც თავის სატრფოსთან ერთად მისი თანამედროვე საზოგადოებისათვის დამახასიათებელი საშინელი თვისების – ცილისწამების მსხვერპლი გახდა. ნაირა მამუკელაშვილი, ფრანგული ლიტერატურა XIX საუკუნეში, ახალი ისტორია (მეცხრე კლასის სახელმძღვანელო), თბ., 1998 წელი, გვ. 97
მადამ ბოვარი

მადამ ბოვარი (ფრანგ. Madame Bovary) — გიუსტავ ფლობერის რომანი. მისი სრული სახელია „მადამ ბოვარი – პროვინციული ზნე-ჩვეულებები“. მეორე სათაური მკითხველს განუმარტავს ნაწარმოების არსს. რომანში ნაჩვენებია, თუ როგორ უხუთავს ადამიანს სულს დამყაყებული პროვინციული ყოფა. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ნაწარმოების მთავარმა მოქმედმა პირმა — ემამ ვერ ჰპოვა იდეალი ვერც მეუღლეში და ვერც თაყვანისმცემლებში. მისმა ცხოვრებამ რთული ხასიათი მიიღო, სადაც ზნეობრივი და უზნეო საქციელი გადაეხლართა ერთმანეთს. ემამ ყველაფერზე გული აიცრუა და ცხოვრება თვითმკვლელობით დაასრულა. ფლობერისთვის ემა განზოგადებული სახეა, ამიტომაც ავტორმა აღნიშნა: „ჩემი ემა ტირის საფრანგეთის ყოველ პროვინციულ ქალაქში“. „მადამ ბოვარი“ ყველა დროის ერთ-ერთ საუკეთესო რომანად და პროზის იდეალურ ნიმუშად მიიჩნევა. ჰენრი ჯეიმზი რომანის შესახებ წერდა: „მადამ ბოვარს აქვს ის სრულყოფილება, რომელიც მას შეუდარებელს ხდის.“ ნაბოკოვი წერდა, რომ ამ რომანში „სტილისტური თვალსაზრისით, პროზა პოეზიის დანიშნულებას აღასრულებს.“ მილან კუნდერა თავისი რომანის „ხუმრობა“ შესავალ ნაწილში აღნიშნავს, რომ „ფლობერის შემოქმედებამ პროზის ესთეტიკური არასრულფასოვნების სტიგმა დაამსხვრია. „მადამ ბოვარის“ შემდეგ პროზა პოეზიის ტოლფას ხელოვნებად ითვლება.“ ჯულიან ბარნსმა „მარამ ბოვარს“ ყველა დროის საუკეთესო რომანი უწოდა. ნაირა მამუკელაშვილი, ახალი ისტორია (მეცხრე კლასის სახელმძღვანელო), თბ., 1998 წელი, გვ. 97. ↑ James, Henry (1914). Notes on Novelists. New York: Charles Scribner's Sons, გვ. 80.  ↑ Quoted by Malcolm Bowie, Introduction to Madame Bovary, translated by Margaret Mauldon, Oxford University Press, 2004, p. vii ↑ Kundera, Milan (1992). The Joke.  ↑ ბარნსი, ჯულიან (18 November 2010). „Writer's Writer and Writer's Writer's Writer“. London Review of Books. 32 (22): 7–11.
სალამბო

სალამბო (ფრანგ. Salammbô) — გიუსტავ ფლობერის ისტორიული რომანი. მასში მეცნიერული სიზუსტითა და მხატვრული ოსტატობითაა ასახული ძვ. წ. მესამე საუკუნეში კართაგენში მომხდარი ამბები.
მამები და შვილები

მამები და შვილები (რუს. Отцы́ и дети) — ივანე ტურგენევის რომანი. ნაწარმოებში არისტოკრატიულ–მემამულურ ფენებს უპირისპირდებიან დემოკრატიული ძალების წარმომადგენლები. რუსეთის საზოგადოების ორივე ფენის განმასახიერებელ პიროვნებათა უარყოფითი ნიშნების ჩვენებითა და კრიტიკით ტურგენევმა მკითხველის ყურადღება გაამახვილა იმ დადებით თვისებებზე, რომლებიც, მისი აზრით, სასურველი იქნებოდა ჰქონოდა რუსეთის მოწინავე საზოგადოებრიობას. მამები და შვილები (რუსული)
ბესო ზანგური

ბესო (ბესიკ) ზანგური (დ. 28 აგვისტო, 1981) — ქართველი მსახიობი. ბესო ზანგური დაიბადა 1982 წლის 28 აგვისტოს, თბილისში. დაამთავრა საქართველოს თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი და შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო თეატრის მსახიობია 2004 წლიდან. 2001: უილიამ შექსპირის ტრაგედიაში „ჰამლეტი“ (კლავდიუსი) რეჟ. რობერტ სტურუა 2005: ლაშა ბუღაძის კომედიაში „ჯარისკაცი, სიყვარული, დაცვის ბიჭი და... პრეზიდენტი“ (პრეზიდენტი) რეჟ. რობერტ სტურუა 2007: ამელი ნოტომის ერთმოქმედებიან პიესაში „მტრის ნიღაბი“ (ჟერომი) რეჟისორი რობერტ სტურუა 2009: მაქს ფრიშის კომედიაში მორალის გარეშე „ბიდერმანი და ცეცხლისწამკიდებლები“ (შმიცი) რეჟისორები: რობერტ სტურუა, გურამ ბრეგაძე უილიამ შექსპირის „იულიუს კეისარი“ (ბრუტუსი) რეჟ. რობერტ სტურუა შარლ პეროს „კონკია“ (მეფე) რეჟისორები რობერტ სტურუა, ნიკოლოზ ჰაინე-შველიძე სოფოკლეს „ელექტრა“ (ეგისთე) რეჟისორები გრიგორის კარანტინაკისი, ნიკოლოზ ჰაინე-შველიძე ლაშა თაბუკაშვილის „სადღაც, ცისარტყელას მიღმა…“ (დაჩი) რეჟ. რობერტ სტურუა სარა კეინის „ფსიქოზი 4.48“ (მთავარი გმირი) რეჟ. კიტა როყვა მონაწილეა სპექტაკლისა ,,სტიქსი’’. რუსთაველის თეატრის საიტზე ბესო ზანგური[მკვდარი ბმული] „პუმბასა" და „ბომბორას" ოჯახური იდილია[მკვდარი ბმული]
იეზუიტების კვარტალი და კორდობის მისია

იეზუიტების კვარტალი და კორდობის მისია (ესპ. Manzana Jesuítica y Estancias de Córdoba) – იეზუიტების ყოფილი მისია არგენტინაში. იეზუიტების კვარტალში ამჟამად განთავსებულია კორდობის უნივერსიტეტი, ყველაზე ძველი სასწავლებელისამხრეთ ამერიკაში. ასევე მონტსერატის საშუალო სკოლა, ეკლესია და საცხოვრებელი სახლები. მისიის შენება დაიწყო 1615 წელს. 2000 წელს შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები არგენტინაში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ამერიკაში Jesuit Block and Estancias of Córdoba World Heritage Information on the Block and each Estancia დაარქივებული 2009-05-31 საიტზე Wayback Machine. Estancias Jesuíticas (ესპანური) Images of the Estancias დაარქივებული 2007-04-23 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური) Jesuitic institutions in Argentina დაარქივებული 2019-12-11 საიტზე Wayback Machine.
კებრადა-დე-უმაუაკა

კებრადა-დე-უმაუაკა (ესპ. Quebrada de Humahuaca) – თვალწარმტაცი ხეობა ჩრდილოეთ-დასავლეთ არგენტინაში, ხუხუის პროვინციაში, ბუენოს-აირესიდან 1649 კმ-ზე. უმაუაკის ხეობა გადაჭიმულია 155 კილომეტრზე ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ და მდებარეობს ზღვის დონიდან 2000 მეტრზე. სახელწოდება მიღებულია პატარა ქალაქ უმაუაკადან (Humahuaca). ხეობაში მიედინება მდინარე რიო-გრანდე, რომელიც ზაფხულში გაცილებით უფრო წყალუხვია ვიდრე ზამთარში, რაც დაკავშირებულია ადგილობრივი კლიმატის თავისებურებებზე. ხეობა მდებარეობს ამ რეგიონის ეკონომიკური და კულტურული კავშირების გზაგასაყარზე. ეს ხეობა უძველესი დროიდანაა დასახლებული. შუა საუკუნეებში ინკების იმპერიის საქარავნო გზები სწორედ აქ გადიოდა. ხეობაში მიმდინარეობდა ყველაზე დიდი ბრძოლები არგენტინის დამოუკიდებლობისათვის. 2003 წელს შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები არგენტინაში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ამერიკაში UNESCO World Heritage Centre Jujuy Province Travelsur GotoLatin.com დაარქივებული 2009-06-19 საიტზე Wayback Machine. Pictures from Humahuaca დაარქივებული 2006-01-04 საიტზე Wayback Machine. North of Argentina Tourist info დაარქივებული 2012-03-10 საიტზე Wayback Machine. Quebrada de Humahuaca pictures დაარქივებული 2009-09-12 საიტზე Wayback Machine.
გუარანი (ხალხი)

გუარანი — სამხრეთ ამერიკის ინდიელთა მცირერიცხოვანი ეთნიკური ჯგუფი. ცხოვრობენ პარაგვაის, არგენტინის, ბრაზილიისა და ბოლივიის ტერიტორიაზე. ძირითადი სალაპარაკო ენაა გუარანი, საუბრობენ ასევე ესპანურად და პორტუგალიურად. ბრაზილიის მკვიდრი მოსახლეობა – Campaign for the Guarani, French NGOs დაარქივებული 2011-03-03 საიტზე Wayback Machine. Guarani Survival Fund დაარქივებული 2012-03-08 საიტზე Wayback Machine. Guarani, The Language of the People Catholic Encyclopedia article Circuits of Culture: Media, Politics, and Identity in the Andes დაარქივებული 2009-03-28 საიტზე Wayback Machine. Indigenous peoples, and The Language (Spanish) დაარქივებული 2007-10-15 საიტზე Wayback Machine. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: გუარანი (ხალხი)
სან-იგნასიო-მინი

სან-იგნასიო-მინი (ესპ. San Ignacio Miní) — იეზუიტების მისია არგენტინაში, მისიონესის პროვინციაში. დაარსდა 1632 წელს ესპანელების მიერ ამერიკის კოლონიზაციის პერიოდში. იგი იმ 30 მისიიდან ერთ-ერთია, რომლებიც დააარსეს იეზუიტებმა არგენტინაში, ბრაზილიასა და პარაგვაიში. შენობათა აგების სტილი ცნობილია გუარანის ბაროკოს სახელით. 1984 წელს, კიდევ ოთხ, არგენტინასა და ბრაზილიაში მდებარე მისიასთან ერთად შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები არგენტინაში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ამერიკაში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: San Ignacio Miní Diaporama Ignacio Argentina დაარქივებული 2011-07-17 საიტზე Wayback Machine. (ფრანგული) Jesuit Missions in South America დაარქივებული 2011-01-04 საიტზე Wayback Machine. San Ignacion Ruins დაარქივებული 2011-05-31 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური) Misiones' Turist office დაარქივებული 2014-07-06 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური) San Ignacio Touristic დაარქივებული 2014-07-14 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) La imborrable huella evangelizadora[მკვდარი ბმული] (ესპანური) UNESCO's World Heritage (ინგლისური)/(ფრანგული)
ნუესტრა-სენიორა-დე-სანტა-ანა

ნუესტრა-სენიორა-დე-სანტა-ანა (ესპ. Nuestra Señora de Santa Ana) — იეზუიტების მისია არგენტინაში მისიონესის პროვინციაში. დაარსდა XVII საუკუნეში (1633) ესპანელების მიერ ამერიკის კოლონიზაციის პერიოდში. იგი იმ 30 მისიიდან ერთ-ერთია, რომლებიც დააარსეს იეზუიტებმა არგენტინაში, ბრაზილიასა და პარაგვაიში. 1984 წელს, კიდევ ოთხ არგენტინასა და ბრაზილიაში მდებარე მისიასთან ერთად შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები არგენტინაში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ამერიკაში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ნუესტრა-სენიორა-დე-სანტა-ანა Ficha de las Misiones Jesuitas de Argentina y Brasil
ნუესტრა-სენიორა-დე-ლორეტო

ნუესტრა-სენიორა-დე-ლორეტო (ესპ. Nuestra Señora de Loreto) – იეზუიტების მისია არგენტინაში მისიონესის პროვინციაში. დაარსდა XVII საუკუნეში (1610) ესპანელების მიერ ამერიკის კოლონიზაციის პერიოდში. იგი იმ 30 მისიიდან ერთ-ერთია, რომლებიც დააარსეს იეზუიტებმა არგენტინაში, ბრაზილიასა და პარაგვაიში. 1984 წელს, კიდევ ოთხ, არგენტინასა და ბრაზილიაში მდებარე მისიასთან ერთად შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები არგენტინაში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ამერიკაში Ficha de las Misiones Jesuitas de Argentina y Brasil ↑ 1.0 1.1 Practical Instruction to Order One’s Life According to Saintly Precepts: Offered by Father Antonio Garriga of the Society of Jesus. As a Brief Memorial and Memento of the Spiritual Exercises of Saint Ignatius Loyola, Founder of the Society. (1713). ციტირების თარიღი: 2013-07-13.
სანტა-მარია-ლა-მაიორი

სანტა-მარია-ლა-მაიორი (ესპ. Misión jesuítica de Santa María la Mayor) – იეზუიტების მისია არგენტინაში მისიონესის პროვინციაში. დაარსდა XVII საუკუნეში (1626) ესპანელების მიერ ამერიკის კოლონიზაციის პერიოდში. 1744 წელს მისი მოსახლეობა სეადგენდა 993 კაცს. იგი იმ 30 მისიიდან ერთ-ერთია, რომლებიც დააარსეს იეზუიტებმა არგენტინაში, ბრაზილიასა და პარაგვაიში. 1984 წელს, კიდევ ოთხ, არგენტინასა და ბრაზილიაში მდებარე მისიასთან ერთად შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები არგენტინაში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ამერიკაში Ficha de las Misiones Jesuitas de Argentina y Brasil
ბელიზის ბარიერული რიფი

ბელიზის ბარიერული რიფი (ინგლ. Belize Barrier Reef) – მარჯნის რიფების 280 კილომეტრიანი ზოლი. მდებარეობს ბელიზის სანაპიროდან 13-24 კილომეტრის დაშორებით. შედის მეზოამერიკული ბარიერული რიფის შემადგენლობაში, რომელიც გადაჭიმულია 900 კილომეტრზე იუკატანიდან გვატემალის სანაპირომდე. ეს რიფი უდიდესია ატლანტის ოკეანეში და მეორე მსოფლიოში დიდი ბარიერული რიფის შემდეგ. 1996 წელს შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. დიდი ცისფერი ორმო მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ამერიკაში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბელიზის ბარიერული რიფი UNESCO World Heritage website Belize Tourism Board official website Greatest Dive Sites: Scuba diving at the Belize Barrier Reef
Classic Albums: Metallica - Metallica

Classic Albums: Metallica - Metallica — ამერიკული მძიმე მეტალ ჯგუფ მეტალიკის დოკუმენტური ფილმი DVD-ზე, რომელიც ასახავს „შავი ალბომის“ კეთების პროცესს. იგი გამოშვებულია 2001 წლის 6 ნოემბერს დისტრიბუტორების Isis Productions/Eagle Rock Entertainment მხარდაჭერით, რამდენიმე თვის შემდეგ ბასისტ ჯეისონ ნიუსტედის მიერ ჯგუფის დატოვებიდან. იგი წარმოადგენს Classic Albums სერიების ნაწილს. დოკუმენტური ფილმი ასახავს თითქმის ყველა სიმღერის შექმნის ისტორიას და ჩაწერის პროცესის დაარქივებულ ჩანაწერს, ინტერვიუებს ჯგუფის წევრებთან, მათ პროდიუსერთან და მაიკლ კამენთან. იგი ასახავს არა მარტო „შავი ალბომის“, არამედ S&M-ის შექმნის ისტორიასაც და მასთან დაკავშირებულ სირთულეებს. ფილმში შესულია როგორც სიმღერების თავდაპირველი და დემო ვერსიები, ასევე ხუთი სინგლი: Enter Sandman, Sad But True, The Unforgiven, Wherever I May Roam და Nothing Else Matters. Enter Sandman Sad But True Holier Than Thou The Unforgiven Wherever I May Roam Nothing Else Matters ფილმის შემქმნელების სია დამატებითი ინტერვიუები James & Lars Discuss Songwriting Drum Recording Techniques Kirk's Guitar Solo - Wherever I May Roam Jason Talks About My Friend of Misery Bob Rock in the Desert The Mix, the Masters and the End of the Story The God That Failed Metallica, S&M დოკუმენტური ფილმის ობიექტები ინფორმაცია საიტზე metallicaworld.co.uk დაარქივებული 2012-05-10 საიტზე Wayback Machine. გამოცემის მიმოხილვა საიტზე ultimate-guitar.com ინფორმაცია საიტზე discogs.com ↑ Classic Albums: Metallica - Metallica. Metallica.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-09-05. ციტირების თარიღი: 2011-06-30.
პროფიციტი

პროფიციტი — დადებითი სალდო. ბიუჯეტთან მიმართებით გულისხმობს ვითარებას, როდესაც ბიუჯეტის შემოსავლების ნაწილი ჭარბობს გასავლის ნაწილს. პროფიციტი — ენციკლოპედიური ლექსიკონი
Killing the Dragon

Killing the Dragon (ინგლ. დრაკონის მოკვლა) — ჯგუფ დიოს მეცხრე სტუდიური ალბომი, გამოცემული 2002 წელს. სპეციალურ ინტერვიუში, რომელიც მას ეხებოდა, რონი ჯეიმზ დიომ განაცხადა, რომ ალბომის სახელწოდება აღნიშნავს თანამედროვე ტექნოლოგიებთან ბრძოლას. ხოლო სასათაურო კომპოზიციაში საუბარია უსამართლობაზე და იმაზე, თუ კეთდება მის შესაჩერებლად. Killing the Dragon (დიო, ჯიმი ბეინი) – 4:25 Along Comes a Spider (დიო, დაგ ალდრიჩი, ბეინი) – 3:32 Scream (დიო, ალდრიჩი, ბეინი) – 5:02 Better in the Dark (დიო, ბეინი) – 3:43 Rock & Roll (დიო, ბეინი, კრეიგ გოლდი) – 6:11 Push (დიო, ბეინი, გოლდი) – 4:08 Guilty (დიო, ბეინი) – 4:25 Throw Away Children (დიო, გოლდი) – 5:35 Before the Fall (დიო, ბეინი) – 3:48 Cold Feet (დიო, ბეინი) – 4:11 Fever Dreams (საკონცერტო) (დიო) Rainbow in the Dark (საკონცერტო) (დიო, ვივიენ კემპბელი, ბეინი, ვინი ეპისი) ↑ Allmusic review ↑ Blabbermouth.net review ↑ (2004) The new Rolling Stone album guide. New York: Simon & Schuster, გვ. 239. ISBN 978-0-7432-0169-8. ციტირების თარიღი: 2012-06-06.  ↑ Sputnikmusic review
ცავო

ცავო — მდინარე კენიაში. მიედინება კენიის დასავლეთ ცავოს ეროვნულ პარკში, დასავლეთიდან აღმოსავლეთისკენ. სათავეს იღებს ტანზანიის საზღვართან ახლოს. უერთდება მდინარე ათის. მდინარე მდიდარია თევზით.
სალდო

სალდო (იტალ. saldo — ანგარიშსწორება, ნაშთი) — საბუღალტრო აღრიცხვაში გულისხმობს საბუღალტრო ანგარიშის ნაშთს და წარმოადგენს დებეტისა და კრედიტის ანგარიშების ჩანაწერების სხვაობას. მაგალითად: დებეტური სალდო (დებეტი აღემატება კრედიტს) გვიჩვენებს მოცემული საწარმოო საშუალებების მდგომარებას გარკვეული დროის მომენტში და ნაჩვენებია ბალანსის აქტივში. საკრედიტო სალდო (კრედიტი აღემატება დებეტს) გვიჩვენებს საწარმოო საშუალებების წარმომშობ (შეძენა და სხვა) წყაროებს და ასახულია ბალანსის პასივში. თუ საბუღალტრო ანგარიშს არ გააჩნია ნაშთი (სალდო უტოლდება ნულს), მაშინ ასეთ ანგარიშზე ითქმება დახურული. საგარეო-სავაჭრო ურთიერთობებში სალდო გამოიყენება ექსპორტსა და იმპორტს შორის სხვაობის მნიშვნელობით, ან მოთხოვნათა და ვალდებულებების დამაჯამებელი მნიშვნელობის აზრით. სავაჭრო ბალანსის დადებითი სალდო აღნიშნავს, რომ ექსპორიტი აღემატება იმპორტს, უარყოფითი-ს შემთხვევაში იმპორტი აღემატება ექსპორტს. დადებითი სალდო, ქვეყნის გადახდების ბალანსში ნიშნავს ამ ქვეყნის შემოსავლების სიჭარბეს — სხვა ქვეყნების მისამართით განხორციელებულ გადახდებთან. სალდო — თანამედროვე ენციკლოპედია (რუსული)
გურამ ბრეგაძე

გურამ ვაჟას ძე ბრეგაძე (დ. 21 მაისი, 1979, თბილისი) — ქართველი რეჟისორი, მსახიობი. რეჟისორი გურამ ბრეგაძე დაიბადა 1979 წლის 21 მაისს, თბილისში. მამა: ვაჟა ბრეგაძე (თეატრმცოდნე); დედა: ნელი შურღაია (თეატრმცოდნე). 1995 წელს დაამთავრა საქართველოს თეატრისა და კინოს სახელმწიფო ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი (შალვა გაწერელიას სახელოსნო), ხოლო 2004 წელს დრამის რეჟისურის ფაკულტეტი (გიზო ჟორდანიას სახელოსნო). გურამ ბრეგაძის სპექტაკლები ძირითადად ეყრდნობა „ახალი დრამის" ესთეტიკას და ამ მიმართულების დრამატურგების (მაგალითად, მარიუს ფონ მეიენბურგი გერმანიაში) ნაწარმოებებს, რაც განაპირობებს ახალი თეატრალური ენის ძიებას ამ რეჟისორის შემოქმედებაში. 2004: კარლოს გოროსტისას „სუპერ მელოდია“ , შემდეგ კი აკაკი ხორავას სახლობის მსახიობის სახლი 2005: მარიუს ფონ მაიენბურგი „ცივი ბავშვი“ 2009: მაქს ფრიშის „ბიდერმანი და ცეცხლისწამკიდებლები“ რეჟისორები: რობერტ სტურუა, გურამ ბრეგაძე 2016: ლაშა თაბუკაშვილის „სადღაც ცისარტყელის მიღმა“ რეჟ. რობერტ სტურუასთან ერთად 2017: რეჯინალდ როუზის „12 განრისხებული მამაკაცი“, სასჯელაღსრულების სამინისტროს პროექტი, ჩვენება გაიმართა რუსთაველის თეატრში 2017: გურამ ბრეგაძე „ფეფელა მესამის თავგადასავალი“ 2017: გურამ ბრეგაძე „როგორ მოიპარა ბოროტმა ჯადოქარმა ბედნიერება“ 2009: მიხო მოსულიშვილის „საშობაო ბატი კომშით" 2010: ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერის „პატარა პრინცი“ 2011:უილიამ შექსპირის „რომეო და ჯულიეტა“ 2012: უილიამ შექსპირის „როგორც გენებოთ“ 2012: ოსკარ უაილდი – „ვარსკვლავბიჭუნა", სცენური რედაქციის ავტორი და დადგმის სამხატვრო ხელმძღვანელი რობერტ სტურუა 2014: ლარისა ტიტოვა, ალექსანდრე სრაროტორჟსკი – „სამეფო ძროხა“ (რუსული დასი) 2017: ფრიდრიხ შილერი, კარლო გოცი „პრინცესა ტურანდოტი“ 2016: გრიგორი გორინი „მონტეგები და კაპულეტები“ 2000: „ნუცას სკოლა“ (მაროდიორი) რეჟ. მერაბ კოკოჩაშვილი 2000: შალვა დადიანის „გუშინდელნი“ (მაზრის უფროსი) რეჟ. შალვა გაწერელია 2002: პატრიკ ზიუსკინდის „კაფე „როსინი“ (იაკობ ვინდიში) , რეჟ. ლევან წულაძე 2003: ბერტოლდ ბრეხტის „ბიურგერული ქორწილი“ (ბაბუა ოტო) რეჟ. ლევან წულაძე 2005: „საუკეთესო ახალგაზრდა რეჟისორი“ (დსთ–ს ქვეყნებში) ჩეხოვის სახელობის საერთაშორისო თეატრალურ ფესტივალზე, სპექტაკლისათვის „სუპერ მელოდია“ 2014: „საუკეთესო რეჟისორული ნამუშევარი“ სპექტაკლისთვის „სამეფო ძროხა“, კომედიის თეატრალური ფესტივალი გურამ ბრეგაძე Associate director - Guram Bregadze "Biedermann and Fire Raisers" - Giorgi Mikadze, Directed by Robert Sturua, Associate director - Guram Bregadze ვის აჩვენა გეი-სტრიპტიზი გურამ ბრეგვაძემ 200 000 ევროს გამო ბიდერმანი და ცეცხლისწამკიდებელნი "Romeo and Juliet" on "Georgia Today" დაარქივებული 2012-01-02 საიტზე Wayback Machine. "რომეო და ჯულიეტა" ვაკის სარდაფში Премьера "Звездного мальчика" по Уайльду прошла в столичном театре ПРЕСС-ПОКАЗ СПЕКТАКЛЯ «ЗВЕЗДНЫЙ МАЛЬЧИК» Гурам Брегадзе ↑ „ახალი დრამა". დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-05-06. ციტირების თარიღი: 2017-05-13. ↑ მოსკოვის თეატრი Et Cetera ↑ Звездный мальчик ↑ „ნუცას სკოლა". დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-03-08. ციტირების თარიღი: 2010-05-18. ↑ ჩეხოვის თეატრალური ფესტივალი ↑ პრემიები