laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ნუიდის განძი

ნუიდის განძი (აზერ. Nüydü dəfinəsi) — ვერცხლის მონეტების ანტიკური ხანის განძი, აღმოჩენილი აზერბაიჯანის აღსუს რაიონის სოფელ ნუიდის სიახლოვეში. ნუიდის განძი 1972 წელს არქეოლოგიული გათხრების მიმდინარეობის პროცესში აღმოაჩინეს. 36 მონეტისაგან შემდგარი განძი ნუიდის ძეგლის ტერიტორიაზე № 11 ქალის სამარხში აღმოაჩინეს. მომცრო დოქში მოთავსებული განძი ქალის გვამის ფეხებთან იყო ჩაფლული. მონეტები საგანგებოდ მოათავსეს დაკრძალული ქალის საფლავში. მონეტებზე ერთი მხრიდან გამოსახულია სქემატური ადამიანის თავი დიადემაში, მეორე მხარეს კი — კაცი, რომელსაც ერთ ხელში ხელკეტი ან შუბი უჭირავს, ხოლო მეორეში — ფრინველი (ზოგჯერ თხა). ზოგიერთი მონეტის მეორე მხარეს გამოსახულია სამეფო ტახტზე მჯდომი ზევსი არწივითა და კვერთხით ხელში. მონეტებზე არ არის წარწერები. შემდგომში ადგილობრივი ალბანური მონეტები ალექსანდრე მაკედონელის დროს მომქმედი მონეტების მიბაძვით იყო შექმნილი და მოჭრილი. მსგავსი ანონიმური მონეტები აღმოჩენილი იქნა აზერაიჯანის სხვა რეგიონებშიც. განძი გამოფენილია ბაქოში, აზერბაიჯანის ისტორიის მუზეუმში. ნუიდიში აღმოაჩინეს ორი კულტურული ფენა. ზედა ფენა მდებარეობდა ზედაპირის დონიდან 0,6-0,7 მეტრზე. ქვედა ფენა თარიღდება ძვ. წ. III საუკუნის მეორე ნახევრიდან ძვ. წ. I საუკუნის შუა პერიოდამდე. მისთვის დამახასიათებელია ისეთი არტეფაქტები, როგორიცაა სურა, მოგრძო გადინების ჭურჭელი, დიდი ზომის ქოთნები ორი სახელურით, ადგილობრივი ვერცხლის მონეტები წარწერების გარეშე და სამაჯურები. ზედა ფენა ხასიათდება მომცრო თასებით, ჭურჭლითა და ქვის იარაღებით. ↑ Бабаев И. А. Города Кавказской Албании в IV в. до н. э. — III в. н. э.. — Б.: Элм, 1990. — С. 161. — 236 с. Кабалинский и Нюйдинский клады, а также отдельные находки местных подражаний свидетельствуют о том, что местные подражания подвергались деградации постепенно. ↑ Денежное обращение Кавказской Албании в эллинистическую эпоху. ციტირების თარიღი: 2021-01-10. ↑ Османов, Фазиль Латиф оглы. История и культура Кавказской Албании IV в. до н.э. - III в. н.э.: (на основании археологических материалов). — Баку, «Тахсил», 2006-06-08. — 251 с. ↑ Глава V. Экономическая жизнь городов – Ilyas Babayev. ციტირების თარიღი: 2021-01-10. ↑ Yuri Prokopenko Ю.А. Прокопенко Скифы, сарматы и племена кобанской культуры в Центральном Предкавказье во второй половине I тыс. до н.э. Монография. Часть 2 / The skythians, sarmats and koban culture tribes of the central Caucasus (Predkavkaz’e) in the second half of the 1st millennium b.c. Monography. Part 2
.fj

.fj — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) ფიჯისთვის.
ქვევრებში დამარხვის კულტურა

ქვევრებში დამარხვის კულტურა (აზერ. Küp qəbirləri mədəniyyəti) — არქეოლოგიური კულტურა, წარმოდგენილი ძვ. წ. IV – ახ. წ. VIII საუკუნეების პერიოდში ამიერკავკასიის ტერიტორიაზე, განსაკუთრებით კავკასიის ალბანეთის ტერიტორიაზე. გვერდზე გადაბრუნებულ ძლიერ მოკუნტულ მდგომარეობაში მყოფი მიცვალებულები დაკრძალულია თიხის დიდ ქვევრებში. სამარხის ატრიბუტები მოიცავს ლითონისგან (ბრინჯაოს და ძირითადად რკინის ხელსაწყოებსა და იარაღს, ბრინჯაოს, ვერცხლისა და ოქროს სამკაულებს), ხისგან, ქვისგან, თიხისგან, შუშისგან და პასტისგან დამზადებულ ნაკეთობებს. უფრო გვიან სამარხებში გვხვდება რომაული, არშაკიდური და სასანური მონეტები. ეს კულტურა ეკუთვნოდა ადგილობრივ მიწათმოქმედებით დაკავებულ მოსახლეობას, რომლებიც ასევე მისდევდნენ მეცხოველეობას, ნადირობას, თევზჭერასა და რეწვას. ↑ Азәрбајҹан Совет Енсиклопедијасы: [10 ҹилддə]. VI ҹилд: Куба – Мисир. Бакы: Азәрбајҹан Совет Енсиклопедијасынын Баш Редаксиjасы. Баш редактор: Ҹ. Б. Гулијев. 1982. сәһ. 42–43. ↑ Нонешвили А. И. Погребальные обряды народов Закавказья, Академия наук Грузии, «Мецниереба», Тбилиси, ст. 3, 1992, ISBN 5-520-01028-5
შორბაჩი

შორბაჩი შეიძლება აღნიშნავდეს: შორბაჩი — სოფელი აზერბაიჯანში, ჯალილაბადის რაიონში შორბაჩი — სოფელი აზერბაიჯანში, ჰაჯიყაბულის რაიონში
.fk

.fk — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) ფოლკლენდის კუნძულებისთვის.
.fm

.fm — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) მიკრონეზიის ფედერაციული შტატებისთვის.
.fo

.fo — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) ფარერის კუნძულებისთვის.
ყანის ნიორი

ყანის ნიორი (ლათ. Allium atroviolaceum) — მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარე ამარილისისებრთა ოჯახისა. აქვს კვერცხის ან სფეროს ფორმის ბევრი ბოლქვი. ღეროს სიმაღლე 20–90 სმ-ია. ფოთოლი — 4–5, ფართო ან ვიწრო-ხაზური, ზოგჯერ – კიდეწამწამებიანი, ვაგინები შებუსულია. ყვავილედი სფეროს ფორმისაა, ხშირ- და მრავალყვავილიანი. ყვავილი ალუბლისფერ-მეწამულია. ყვავის და ნაყოფს იძლევა ივნის-აგვისტოში. გავრცელებულია მთელ კავკასიაში, ცენტრალურ და სამხრეთ ევროპაში, ახლო აღმოსავლეთში, შუა აზიაში. იზრდება მშრალ, ქვიან ადგილებში, ნათესებში, ბუჩქნარებში. საქართველოში ძირითადად გვხვდება აღმოსავლეთ ნაწილში და იმერეთში. „ყანის ნიორი“ ეწოდება აგრეთვე Allium rotundum-ს, Allium ponticum-ს და ამ გვარის ზოგიერთ სხვა სარეველა სახეობას. ↑ სუხიტაშვილი კახაბერ, საქართველოს ყვავილოვანი მცენარეები, თბ.: კავკასიის გარემოსდაცვითი არასამთავრობო ორგანიზაციების ქსელი, 2018. — გვ. 22. ↑ მაყაშვილი ა., ყანის ნიორი // ბოტანიკური ლექსიკონი, თბ.: „საბჭოთა საქართველო“, 1961.
.fr

.fr — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) საფრანგეთისთვის. IANA .fr whois information AFNIC Find a .fr accredited registrar დაარქივებული 2006-08-30 საიტზე Wayback Machine.
.ga

.ga — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) გაბონისთვის. IANA .ga whois information
.gd

.gd — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) გრენადასთვის.
.gf

.gf — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) საფრანგეთის გვიანასთვის.
საგველიანი ხახვი

საგველიანი ხახვი (ლათ. Allium paniculatum) — მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარე ამარილისისებრთა ოჯახისა. ბოლქვს მომრგვალო-კვერცხისებური ფორმა აქვს. ღერო სიმაღლეში 15–30 სმ-ია. ფოთოლი 3–4 ცალია, ვიწროხაზური, თითქმის კიდეებდახვეული; ყვავილედი მრავალყვავილიანია. გვირგვინი ფერად მოთეთრო, მოვარდისფრო ან მეწამულია, ვარდისფერი ძარღვებით, პრიალა. ყვავის და ნაყოფს იძლევა ივნის-აგვისტოში. გავრცელებულია მთელ კავკასიასა და მცირე აზიის აღმოსავლეთ ნაწილში, კავკასიის ეკორეგიონის ენდემია. საქართველოში გვხვდება აჭარაში, აფხაზეთსა და თითქმის მთელ აღმოსავლეთ და სამხრეთ საქართველოში. იზრდება მთის შუა სარტყლის ქვიან და ღორღიან ადგილებში, ბუჩქნარებში, ველებზე. ↑ სუხიტაშვილი კახაბერ, საქართველოს ყვავილოვანი მცენარეები, თბ.: კავკასიის გარემოსდაცვითი არასამთავრობო ორგანიზაციების ქსელი, 2018. — გვ. 24.
აბდულქარიმოვო (ერმეკეევოს რაიონი)

აბდულქარიმოვო (ბაშკ. Әбделкәрим; რუს. Абдулкаримово) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ერმეკეევოს რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 478 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ერმეკეევოდან დაშორებულია 5 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია პრიუტოვო, რომელიც დაშორებულია 36 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (59 %). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ 1.0 1.1 Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан ВПН-2002 и 2009 ↑ https://02.rosstat.gov.ru/storage/mediabank/Численность%20населения%20по%20населенным%20пунктам%20Республики%20Башкортостан.pdf <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126723156"></a> ↑ Численность населения по населённым пунктам Республики Башкортостан. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-08-20. ციტირების თარიღი: 2020-12-31. ↑ Административно-территориальное устройство Республики Башкортостан: Справочник / Сост. Р. Ф. Хабиров. — Уфа: Белая Река, 2007. — 416 с. ISBN 978-5-87691-038-7 ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
აბდულოვო (ერმეკეევოს რაიონი)

აბდულოვო (ბაშკ. Абдулла; რუს. Абдулово) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ერმეკეევოს რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 230 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ერმეკეევოდან დაშორებულია 40 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ტუიმაზი, რომელიც დაშორებულია 58 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (94 %). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ 1.0 1.1 Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан ВПН-2002 и 2009 ↑ https://02.rosstat.gov.ru/storage/mediabank/Численность%20населения%20по%20населенным%20пунктам%20Республики%20Башкортостан.pdf <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126723156"></a> ↑ Численность населения по населённым пунктам Республики Башкортостан. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-08-20. ციტირების თარიღი: 2020-12-31. ↑ Административно-территориальное устройство Республики Башкортостан: Справочник / Сост. Р. Ф. Хабиров. — Уфа: Белая Река, 2007. — 416 с. ISBN 978-5-87691-038-7 ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
ერმეკეევო

ერმეკეევო (ბაშკ. Йәрмәкәй; რუს. Ермекеево) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ერმეკეევოს რაიონში. ამავე რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 3 937 ადამიანი. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (54,5 %). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ 2010 Russian census <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q787182"></a> ↑ Численность населения по населённым пунктам Республики Башкортостан. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-08-20. ციტირების თარიღი: 2020-12-31. ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
.gg

.gg — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) გერნსისთვის.
.gh

.gh — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) განასთვის.
ნოვაია-კაზანკოვკა

ნოვაია-კაზანოვკა (ბაშკ. Яңы Казанковка; რუს. Новая Казанковка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 240 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 20 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მელეუზი, რომელიც დაშორებულია 20 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (44%). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ http://www.webcitation.org/6Rxi3K6iw ↑ 2.0 2.1 Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан ВПН-2002 и 2009 ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
.gi

.gi — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) გიბრალტარისთვის.
.gl

.gl — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) გრენლანდიისთვის.
ჯავანშირ გულიევი

ჯივანშირ რაჰიმ-ოღლუ გულიევი (აზერ. Cavanşir Rəhim oğlu Quliyev) — აზერბაიჯანელი კომპოზიტორი, აზერბაიჯანის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე. ჯავანშირ გულიევი დაიბადა 1950 წლის 22 ნოემბერს ქალაქ ნუხაში (ახლანდელი შეკი). 1967 წელს დაამთავრა საშუალო რუსული სკოლა, 1968 წელს კი — შეკის მუსიკალური სასწავლებელი. იმავე წელს ჩააბარა უზეირ ჰაჯიბეკოვის სახელობის აზერბაიჯანის სახელმწიფო კონსერვატორიის ხალხური საკრავების ფაკულტეტზე. ორი წლის შემდეგ კონსერვატორიის კომპოზიტორების საკომპოზიციო ფაკულტეტზე ჩაირიცხა და 1975 წელს დაამთავრა გამოჩენლი კომპოზიტორის, პროფესორ ჯევდეტ გაჯიევის კლასი. ჯევანშირ გულიევმა ჯერ კიდევ სტუდენტობის დროს დაიწყო თავისი ექსპერიმენტები მუსიკის სფეროში. უკვე მეორე კურსზე დაწერილ „პირველ კვარტეტში“ მან შეძლო ახალი მუსიკალური სტილის გამოვლინება, ეროვნული მუსიკის თანამედროვე კომპოზიციური ხერხებით სინთეზირება, რაც მისი შემოქმედების მთავარი შემოქმედებითი პრინციპი გახდა მომავალში. ნამუშევარმა პუბლიკაში დიდი ინტერესი გამოიწვია და „ეროვნულობისა და თანამედროვეობის“ თემა დიდი ხნის განმავლობაში მსჯელობისა და დავის მიზეზი გახადა. იგი გაჟღერდა არაერთ კონსერვატორულ კონფერენციაზე იმდროინდელ სსრკ კომპოზიტორთა კავშირში და დიდი ინტერესი გამოიწვია. ჯავანშირ გულიევის ერთ-ერთი მთავარი მიღწევაა ის, რომ ის არის თანამედროვე დამოუკიდებელი აზერბაიჯანის პირველი სამხედრო ჰიმნის ავტორი. სიმფონიურ ორკესტრში მან პირველად ჩართო საზი და ზურნა და ისინი ძირითად ინსტრუმენტებად გამოიყენა. ჯერ კიდევ სტუდენტობის პერიოდში, 1973 წელს მან მუშაობა დაიწყო აზერბაიჯანის რადიოსა და ტელევიზიის ხმის რეჟისორად და ამ თანამდებობაზე იმუშავა 17 წლის განმავლობაში. ↑ CAVANŞİR QULİYEVDƏN “MÜŞFİQ AĞILARI” ORATORİYASI აზერბაიჯანული. aki.az. ციტირების თარიღი: 12 მარტი, 2021 ↑ 2.0 2.1 Cavanşir Quliyev – 70 აზერბაიჯანული. aki.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2022-10-09. ციტირების თარიღი: 11 მარტი, 2021 ↑ Z. Dadaşzadə. Cavanşir Quliyevın total musiqi axtarışları აზერბაიჯანული. musiqi-dunya.az. ციტირების თარიღი: 12 მარტი, 2021
ცრუყვითელი ხახვი

ცრუყვითელი ხახვი (ლათ. Allium pseudoflavum) — მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარე ამარილისისებრთა ოჯახისა. აქვს კვერცხის ფორმის ბოლქვი. ღერო სიმაღლეში 10–25 სმ-ია. ფოთოლი 4-ია, ფორმით ძაფისებური, ნახევრად ცილინდრული, დაღარული, ყვავილედი მცირეყვავილიანია, მეჩხერი, გადაშლილი. გვირგვინი მოთეთრო-ყვითელია, იშვიათად – მოვარდისფრო. ყვავის და ნაყოფს იძლევა ივნის-ივლისში. გავრცელებულია სამხრეთ კავკასიასა და ახლო აღმოსავლეთის დასავლეთ ნაწილში. საქართველოში გვხვდება აღმოსავლეთ და სამხრეთ ნაწილში. იზრდება მთის ქვედა სარტყლიდან ზედა სარტყლამდე ქვიან და ღორღიან ადგილებში. ↑ სუხიტაშვილი კახაბერ, საქართველოს ყვავილოვანი მცენარეები, თბ.: კავკასიის გარემოსდაცვითი არასამთავრობო ორგანიზაციების ქსელი, 2018. — გვ. 24.
.gm

.gm — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) გამბიისთვის.
.gn

.gn — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) გვინეისთვის.
აბას აღალაროვი

აბას ფარჰად-ოღლუ აღალაროვი (აზერ. Abbas Fərhad oğlu Ağalarov) — აზერბაიჯანელი და საბჭოთა მოკრივე, სსრკ-ს წარმოადგენდა ნახევრადმსუბუქ წონით კატეგორიაში (57 კგ-მდე). საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი და საბჭოთა კავშირის დამსახურებული მწვრთნელი, საერთაშორისო კატეგორიის მსაჯი. ბაქოში არსებული საზოგადოება „დინამოს“ წევრი. სსრკ-ში 1937 წლის ჩემპიონატის ფინალისტი. რინგზე გამოსვლის დასრულების შემდეგ ის გახდა DSO „ბურევესტნიკი“-სა და „დინამო“-ს მწვრთნელი. აბას აგალოროვი რუსეთის არმიის გენერალ-ლეიტენანტის ჰასან ბექ აღალაროვის შთამომავალი იყო. აბას აღალაროვი აზერბაიჯანული ბოქსის ფუძემდებლად ითვლება. ის ასევე აზერბაიჯანის ფიზიკური კულტურის სახელმწიფო ინსტიტუტის ბოქსის კათედრას ხელმძღვანელობდა. 2004 წელს აბას აგალოვის ხსოვნის პატივსაცემად, 8-დან 11 დეკემბრამდე ბაქოში, ნაციონალურ ოლიმპიური კომიტეტის სპორტულ კომპლექსში, ჩატარდა საერთაშორისო ტურნირი კრივში. შეჯიბრებაში აზერბაიჯანიდან, რუსეთიდან და საქართველოდან 80 სპორტსმენი მონაწილეობდა. ტურნირში 57 კილოგრამის წონით კატეგორიაში, რომელშიც თავის დროზე აბას აღალაროვი გამოდიოდა, ქართველმა სპორტსმენმა კობა ფხაკაძემ გაიმარჯვა და სპეციალური ჯილდო მიიღო. 2008 წელს აბას აღალაროვის ხსოვნის პატივსაცემად, 18-დან 21 დეკემბრამდე ბაქოში კიდევ ერთი საერთაშორისო ტურნირი ჩატარდა, რომელშიც უკვე 100 სპორტსმენი მონაწილეობდა 8 ქვეყნიდან: ინგლისიდან, შოტლანდიიდან, უელსიდან, რუსეთიდან, ყაზახეთიდან, უზბეკეთიდან, საქართველოდან და აზერბაიჯანიდან. 1928 წლის საერთაშორისო ტურნირი ბოქსში აზერბაიჯანის სსრ ნაკრები ბოქსში 1928 წელს. მარცხნიდან მარჯვნივ: ა. ესაიანი, ფაერმანი, ა. შეპელევი, ვ. პოდდუბნი, ვ. ჩაჩაევი, ბეზმიატოვი და აბას აღალაროვი აზერბაიჯანის სსრ და თურქეთის ნაკრები გუნდები. აბას აღალაროვი ქვემო რიგში მარჯვნიდან მეორე ↑ 1.0 1.1 Abbas Ağalarovun xatirəsinə həsr olunmuş turnir დაარქივებული 2012-06-07 საიტზე Wayback Machine. ↑ В Баку проведен международный турнир по боксу
.gp

.gp — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) გვადელუპესთვის.
აზერბაიჯანის ტალახის ვულკანები

აზერბაიჯანის რესპუბლიკაში 700-დან 300-ზე მეტი მოქმედი ტალახის ვულკანია. ტალახის ვულკანები წარმოშობით უკავშირდება ნავთობისა და გაზის საბადოებს. ტალახის ვულკანების ნაკვეთებზე აღმოჩენილია გაზის კონდენსატისა და ნავთობის მდიდარი საბადოები. ყველაზე ცნობილი და ხშირად მონახულებადი ვულკანები მდებარეობს ქალაქ გობუსტანის მახლობლად. 2007 წელს, აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ილჰამ ალიევის 2007 წლის 15 აგვისტოს ბრძანების თანახმად, შეიქმნა ბაქოსა და აბშერონის ნახევარკუნძულის ტალახის ვულკანების ჯგუფის სახელმწიფო ბუნებრივი ნაკრძალი. სახელმწიფოს მეთაურის განკარგულების თანახმად, დაიწყო ნაკრძალის საზღვრების დადგენა და მასზე დებულებების შემუშავება. ამას გარდა, განკარგულება ასევე მიუთითებდა ბაქოსა და აბშერონის ვულკანების მომცველ ტერიტორიაზე სამშენებლო სამუშაოების აღკვეთისათვის დაუყოვნებელი ზომების მიღებას. ბუნებრივი ძეგლი-ვულკანების დასაცავად ვულკანებთან ახლოს მდებარე რაიონული სამმართველოები და ეკოლოგიის კომიტეტები იქნა ჩართული. ვულკანის მისასვლელებთან დამონტაჟებულია გამაფრთხილებელი წარწერები, რომლებიც იუწყებიან, რომ ბუნების ძეგლები სახელმწიფოს დაცვის ქვეშ იმყოფება და კატეგორიულად აკრძალულია მისი დაბინძურება, დაზიანება, მშენებლობის განხორციელება და სხვა სახის სამუშაოების წარმოება. 1982 წელს აზერბაიჯანი რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტის № 167 გადაწყვეტილებით, გობუსტანში მდებარე ვულკანებს ბეიურ კენიზდაგს, აირანტეკენს, დაშგილსა და ლოგბატანში მდებარე ვულკან ლოკბატანს ბუნებრივი ძეგლის სტატუსი მიენიჭა. 2007 წელს შექმნილი სახელმწიფო ბუნებრივი ნაკრძალის ტერიტორიაზე მდებარე ბაქოსა და აბშერონის ნახევარკუნძულის ტალახის ვულკანების ჯგუფიდან 52 ტალახის ვულკანს მიენიჭა სახელმწიფო ნაკრძალის სტატუსი. "პერეკისკული" "დაშგილი" "კანიზადაგი" "კანიზადაგი" "გარდაღი" ↑ Mud volcanoes, Absheron, Baku. azerbaijan24.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-01-10. ციტირების თარიღი: 2018-01-09. ↑ Mud Volcanoes. www.azconsulatela.org. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-01-09. ციტირების თარიღი: 2018-01-09. ↑ Александр Чебан. (2011-11-05) Грязевые вулканы Азербайджана. ციტირების თარიღი: 2017-05-28. ↑ „Gobustan mud volcanoes“. New7Wonders of Nature (ინგლისური). 2016-09-23. ციტირების თარიღი: 2018-01-09. ↑ Грязевые вулканы Азербайджана претендуют на "Семь чудес света". Trend.Az (2009-07-23). ციტირების თარიღი: 2017-05-29.
.gq

.gp — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) ეკვატორული გვინეისთვის.
.gr

.gr — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) საბერძნეთისთვის.
ბალაბურის ციხე-სიმაგრე

ბალაბური (აზერ. Balabür qalası) — ლენკორანის რაიონის ტერიტორიაზე შვიდი ციხე-სიმაგრიდან ერთ-ერთი. ციხე-სიმაგრე ადგილობრივი მნიშვნელობის არქიტექტურული ძეგლია. ბალაბურის ციხე ლენკორანიდან სამხრეთ-დასავლეთით 6 კმ-შია, სოფელ ბალაბურთან, ტალიშის მთების ძირას და მოიცავს 1 ჰექტარი ფართის ტერიტორიას. პირველი ინფორმაცია ციხე-სიმაგრის შესახებ 1869 წელს ისტორიკოსმა საიდალ კაზიბეკოვმა მოგვცა. მოგვიანებით, 1926 წელს, ჟურნალ «აზერბაიჯანის არქეოლოგიური კომიტეტის სიახლეები»-ს მეორე ნომერში აზერბაიჯანელმა არქეოლოგმა ისა აზიმბეკოვმა მოიხსენია ციხე სტატიაში «ლენკორანის ტერიტორიის სიძველეები». არქეოლოგმა ჰათემ კასამანლიმ აჩვენა, რომ 1967 წელს, ციხის ძირას აღმოსავლეთით, დაახლოებით 100 მეტრში, წყლის არხისთვის, დაბლობზე ღრმა თხრილი ამოთხარეს. არქეოლოგმა ფარმან მახმუდოვმა, რომელიც ამ ტერიტორიას 1960-იან წლებში იკვლევდა, 200-ზე მეტი ქვის ყუთი აღმოაჩინა. ამჟამად სასაფლაოს ტერიტორიის უმეტესი ნაწილი საკარმიდამო ტერიტორიის სახით გადაეცა მოსახლეობას. სახელმწიფო, როგორც ძეგლს, ტერიტორიის მხოლოდ მცირედ ნაწილს იცავს. ისტორიაში არის ძეგლების დიდი რაოდენობა, ცნობილი როგორც «თალიშ-მუგანის კულტურა», რომელთა შესწავლა უკვე 100 წელია, რაც მიმდინარეობს. ამ პერიოდში დადგინდა, რომ ამ ძეგლების გავრცელებამ მოიცვა მუგანისა და ლენკორანის ფერდობები თალიშის მთებში. ეს არის გვიანი ბრინჯაო - ადრეული რკინის ხანა, ე. ი. მეორე ათასწლეულის მეორე ნახევარი ჩვენს ერამდე - პირველი ათასწლეულის პირველი ნახევარი (ჩვ. წ. აღ-მდე 1400-500). სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, ამ ისტორიული სიმდიდრის მატარებლებს, რომლებიც ჩვენს წელთაღრიცხვამდე 3400-2500 წლების პერიოდიდან მომდინარეობდნენ, ჰქონდათ მაღალგანვითარებული კულტურა, ეკონომიკა, პოლიტიკური და სამხედრო ურთიერთობები ახლო აღმოსავლეთის დიდ სახელმწიფოებთან. ↑ Babər qalası ↑ LƏNKƏRAN QALALARI – BƏLLƏBUR QALASI. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-01-21. ციტირების თარიღი: 2021-03-11.
აგაბალა გულიევი

გულიევი, აგაბალა ჰაჯიგულუ ოღლი (აზერ. Ağabala Hacıqulu oğlu Quliyev, დაბ. 1862, კეშლია) — ბაქოელი მეცენატი და ქველმოქმედი. აგაბალა გულიევი დაიბადა 1862 წელს ღარიბ ოჯახში, კეშლიას დასახლებაში. ადრეული ასაკიდან ქუთაბების გაყიდვით შოულობდა ფულს და ამით ეხმარებოდა მამას ოჯახის უზრუნველყოფაში. ცოტა უფრო მოგვიანებით, მოწიფულ ასაკში ფქვილითა და მარცვლეულით დაიწყო ვაჭრობა და ცოტა ხნის შემდეგ წისქვილი ააშენა. მოგვიანებით მას "წისქვილის მეფე" შეარქვეს. იგი გახდა 1905 წელს ორგანიზებული მუსულმანური საქველმოქმედო საზოგადოების ერთ-ერთი დამფუძნებელი. მან ასევე დააარსა საზოგადოება ბაქო-ბათუმის ნავთობსადენის მშენებლობისათვის. იგი იყო ქალაქის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ნაგებობის მფლობელი, სადაც ახლა აზერბაიჯანის არქიტექტორთა კავშირია განთავსებული. შენობა აშენდა 1899 წელს. შენობის არქიტექტორია ე. ი. სკიბინსკი. სასახლის ინტერიერი შექმნა მხატვარმა დუროვმა. ↑ Ayxan Salmanov. Bir zamanlar bazarda qutab satan milyonçu-xeyriyyəçi Ağabala Quliyev | Azengu.org. ციტირების თარიღი: 2019-11-14.[მკვდარი ბმული] ↑ 1news. Необычные здания Баку: Красота, скрытая внутри… - ФОТО. 1news.az. ციტირების თარიღი: 2019-11-14.
არკაული (უფის საქალაქო ოლქი)

არკაული (ბაშკ. Арҡауыл; რუს. Аркаул) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის უფის საქალაქო ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 85 ადამიანი. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები (45 %) და ბაშკირები (44 %) შეადგენენ. Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ https://02.rosstat.gov.ru/storage/mediabank/Численность%20населения%20по%20населенным%20пунктам%20Республики%20Башкортостан.pdf <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126723156"></a> ↑ Численность населения по населённым пунктам Республики Башкортостан. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-08-20. ციტირების თარიღი: 2020-12-31. ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
.gs

.gs — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) სამხრეთ ჯორჯიის და სამხრეთ სენდვიჩის კუნძულებისთვის.
.gt

.gt — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) გვატემალასთვის.
თიქმათაში

თიქმათაში — უღელტეხილი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის წალკისა და სამცხე-ჯავახეთის მხარის ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტების ადმინისტრაციულ საზღვარზე. მდებარეობს ჯავახეთის ქედზე, მდინარე ჭოჭიანის სათავეებთან. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2168 მ. მიდამოები აგებულია პლიოცენური ანდეზიტური ლავებით. დაფარულია სუბალპური მდელოებით. თიქმათაში წალკის მუნიციპალიტეტს აკავშირებს ნინოწმინდისა და ახალქალაქის მუნიციპალიტეტებთან. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 81. ↑ დავით უკლება, ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. — გვ. 73.
ატაევკა (ბაშკირეთი)

ატაევკა რუს. Атаевка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის უფის საქალაქო ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 101 ადამიანი. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები (66 %) შეადგენენ. Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ https://02.rosstat.gov.ru/storage/mediabank/Численность%20населения%20по%20населенным%20пунктам%20Республики%20Башкортостан.pdf <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126723156"></a> ↑ Численность населения по населённым пунктам Республики Башкортостан. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-08-20. ციტირების თარიღი: 2020-12-31. ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
ვეტოშნიკოვო

ვეტოშნიკოვო (რუს. Ветошниково) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის უფის საქალაქო ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 260 ადამიანი. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები (87 %) შეადგენენ. Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ https://02.rosstat.gov.ru/storage/mediabank/Численность%20населения%20по%20населенным%20пунктам%20Республики%20Башкортостан.pdf <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126723156"></a> ↑ Численность населения по населённым пунктам Республики Башкортостан. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-08-20. ციტირების თარიღი: 2020-12-31. ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
ვოტიკეევო

ვოტიკეევო (რუს. Вотикеево) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის უფის საქალაქო ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 286 ადამიანი. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას შეადგენენ რუსები (84%). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ https://02.rosstat.gov.ru/storage/mediabank/Численность%20населения%20по%20населенным%20пунктам%20Республики%20Башкортостан.pdf <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126723156"></a> ↑ Численность населения по населённым пунктам Республики Башкортостан. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-08-20. ციტირების თარიღი: 2020-12-31. ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
.gu

.gu — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) გუამისთვის.