laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
პორფირი სტრატილატი

პორფირი სტრატილატი – მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 24 ნოემბერი, ახალი სტილით - 7 დეკემბერი. პორფირი სტრატილატი იმპერატორ მაქსიმინეს მხედართუფროსი იყო დას თან ახლდა მას ეგვიპტეში, როდესაც საწამებლად მეორედ გაიყვანეს წმინდა ეკატერინე, უფლის რჩეულმა ისევ ახოვნად აღიარა მაცხოვარი. იგი თავად მიუახლოვდა ბორბლებს, მაგრამ ანგელოზმა შემუსრა წამების იარაღები და მიმოფანტულმა ნამსხვრევებმა ბევრი წარმართი იმსხვერპლა. ეს სასწაული რომ იხილეს, დედოფალმა ავგუსტამ და მხედართუფროსმა პორფირიმ ორას მეომართან ერთად დაუფარავად აღიარეს ქრისტეს სარწმუნოება, რისთვისაც ყველა სიკვდილით დასაჯეს. „წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი IV, თბილისი, 2003 წ.
მალაბარი

მალაბარი — ისტორიული ოლქი სამხრეთ ინდოეთში, არაბეთის ზღვის სანაპიროსა და დასავლეთ გატების მთებს შორის. სამხრეთ მალაბარში არსებობდა ჩერის სახელმწიფო (დაახლოებით ძვ.წ. III ს.-ახ. წ. IX ს.). XV-XVI საუკუნეებში მალაბარის სამთავროებიდან ყველაზე მნიშვნელოვანი იყო კალიკუტი (კოჟიკოდე), XVIII საუკუნეში ტრავანკური და კოჩინი. მალაბარი არის პირველი რაიონი ინდოეთში, რომელიც ევროპული სახელმწიფოების კოლონიური ძარცვის ობიექტი გახდა. XVI საუკუნეში მალაბარში დაარსდა პორტუგალიელთა დასაყრდენი პუნქტები, XVII საუკუნიდან ნიდერლანდელების, ინგლისელების, ფრანგების ფაქტორიები. XVIII საუკუნის ბოლოს მალაბარი ინგლისელი ოსტინდოეთის კომპანიამ მიიტაცა. 1956 წლიდან მალაბარის ტერიტორია შედის ინდოეთის კერალისა და მაისურის შტატების შემადგენლობაში. ქსე, ტ. 6, გვ.377, თბ., 1983
ბერიკა

ბერიკა — ქართულ მითოლოგიაში ნაყოფიერებასთან დაკავშირებული ღვთაება, უხშირესად თხის სახით წარმოიდგენდნენ. ბერიკა ნაყოფიერების და ბუნების აღორძინების საგაზაფხულო აგრარული დღესასწაულის - ბერიკაობის მთავარი პერსონაჟია, რომლის მონაწილენიც თხის და ცხვრის ტყავს იცვამდნენ და იმაგრებდნენ რქებსა და ჩლიქებს. ბერიკაობა
ლევან კვარაცხელია

ლევან უჩარდიას ძე კვარაცხელია — სამეგრელოს გლეხთა აჯანყების (1857) ერთ-ერთი მეთაური. ხელმძღვანელობდა წალენჯიხაში აჯანყებულ გლეხთა ლაშქარს. 1858 წელს გადაასახლეს არხანგელსკის გუბერნიაში. ლემონჯავა დ., გლეხთა აჯანყება სამეგრელოში. 1856-1857, თბ., 1957; ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 489.
ალიპი მესვეტე

ალიპი მესვეტე (გ. 640) — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 26 ნოემბერი, ახალი სტილით - 9 დეკემბერი. ღირსი ალიპი მესვეტე პაფლაგონიის ქალაქ ადრიანოპოლში დაიბადა. წმინდანს მამა ადრე გარდაეცვალა. დაქვრივებულმა დედამ მთელი ქონება გლახაკებს დაუნაწილა, შვილი ეპისკოპოს თეოდორეს მისცა აღსაზრდელად, თავად კი ტაძარში დაიწყო მსახურება და დიაკონისად კურთხევის ღირსი შეიქნა. წმინდა ალიპის სიყმაწვილიდანვე სურდა, უფლისთვის მიეძღვნა თავი და განმარტოებულ ცხოვრებას ესწრაფოდა, მაგრამ ეპისკოპოსი თეოდორე არ იშორებდა. ერთხელ, როცა წმიდანი თავის ეპისკოპოსს ახლდა კონსტანტინოპოლში, მას საღვთო ხილვით გამოეცხადა წმინდა მოწამე ეფემია, რომელმაც ადრიანოპოლში დაბრუნება და მისი სახელობის ტაძრის აგება უბრძანა. ნეტარი დამორჩილდა ზეციურ კურთხევას და ადრიანოპოლელი ქრისტიანების შემოწირულობებით მიტოვებული წარმართული სასაფლაოს ადგილას წმიდა ეფემიას სახელობის ეკლესია ააშენა. ტაძრის გასწვრივ, ღია ცის ქვეშ, წარმართული საფლავის ქვაზე უფლის რჩეულმა სვეტი მოიწყო. ღირსი ალიპი ორმოცდაცამეტი წელი მოღვაწეობდა სვეტზე. სიკვდილამდე თოთხმეტი წლით ადრე წმინდა ალიპის ფეხები ისე დაუავადდა, რომ დგომა ვეღარ შეძლო. უფლის რჩეული მოთმინებით და მადლობით იტანდა უმძიმეს სატანჯველებს. ღირსი მამის სვეტის სიახლოვეს თანდათან ორი - მამათა და დედათა მონასტერი დაარსდა. ნეტარი ალიპი 640 წელს გარდაიცვალა, ასთვრამეტი წლის ასაკში. წმინდანის ნეშტი მის მიერვე დაარსებულ, წმინდა მოწამე ეფემიას სახელობის ტაძარში დაკრძალეს. ღირსი მამის უხრწნელ ნაწილებთან მრავალი სასწაულებრივი კურნება აღესრულებოდა. წმიდანთა ცხოვრება, ტომი IV, თბილისი, 2003 წ.
პეტრე კონჭოშვილი

ეპისკოპოსი პეტრე (ერისკაცობაში პეტრე დავითის ძე კონჭოშვილი; დ. 1836, თელავი, საბუე — გ. 5 თებერვალი, 1909) — ქართველი საეკლესიო მოღვაწე, ღვთისმეტყველი, ალავერდელი ეპისკოპოსი. პეტრე დავითის ძე კონჭოშვილი დაიბადა 1836 წელს თელავის მაზრის სოფელ საბუეში, მღვდლის ოჯახში. დაწყებითი განათლება ოჯახში მიიღო. სწავლობდა თელავის სასულიერო სასწავლებელში, რის შემდეგაც სწავლა განაგრძო თბილისის სასულიერო სემინარიაში. თბილისის სასულიერო სემინარიის დამთავრების შემდეგ, მღვდლად იყო საინგილოში, იქიდან ოსეთში გადაიყვანეს, შემდეგ ამიერკავკასიის ქალთა ინსტიტუტში საღვთო სჯულს ასწავლიდა. მონაწილეობდა საღვთო წიგნების, მ.შ. ბიბლიის ქართული ტექსტის შესწორებასა და ბეჭდვაში. 1899 იმოგზაურა იერუსალიმში. თავისი მოგზაურობა აღწერა წიგნში: „მოგზაურობა წმ. ქალაქს იერუსალიმსა და წმ. ათონის მთაზედ“.(თბილისი, 1901) 1905 წლის 26 აგვისტოს მამა პეტრე ეპისკოპოსად აკურთხეს. 1906 წელს იგი იმერეთის ეპარქიის მმართველად, ხოლო 1907 წლის აპრილში გორის ეპარქიის მმართველად იქნა გადაყვანილი. აქტიურად იღვწოდა ქართული მართლმადიდებელი სამოციქულო ეკლესიის ავტოკეფალიის აღდგენისათვის. ახლო ურთიერთობა ჰქონდა გამოჩენილ სასულიერო და საზოგადო მოღვაწესთან, იმერეთის ეპისკოპოს გაბრიელთან (ქიქოძე). დაკრძალულია ალავერდის მონასტერში. ეპისკოპოსი პეტრე მუდამ მხარს უჭერდა ეპისკოპოს კირიონს (საძაგლიშვილი). იგი 1909 წლის 5 თებერვალს გარდაიცვალა. მისი პირადი საარქივო ფონდი დაცულია საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნულ ცენტრში. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 სერგო ვარდოსანიძე. ქართველი მღვდელმთავრები (XX-XXI საუკუნეები). გამომცემლობა ,,ნათლისმცემელი", თბილისი, 2010, გვ. 77-79. ↑ 2.0 2.1 2.2 ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 654.
მაკუორი (მრავალმნიშვნელოვანი)

მაკუორი შეიძლება იყოს: მაკუორი — ქალაქი ავსტრალიაში მაკუორი — კუნძული წყნარ ოკეანეში
რონალდ რეიგანი (ავიამზიდი)

რონალდ რეიგანი (ინგლ. USS Ronald Reagan (CVN-76)) — ნიმიცის კლასის ამერიკული ატომური ავიამზიდი. ის ამ კლასის რიგით მეცხრე ხომალდია. მას სახელი აშშ-ის მე-40 პრეზიდენტის რონალდ რეიგანის პატივსაცემად ეწოდა. ↑ „USS Ronald Reagan Departs on Third Deployment“. United States Navy. 20 May 2008. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-06-01. ციტირების თარიღი: 2008-06-24. ავიამზიდების სია აშშ-ის ავიამზიდების სია ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: რონალდ რეიგანი რონალდ რეიგანის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2016-01-10 საიტზე Wayback Machine. ავიამზიდ რონალდ რეიგანის ისტორია uscarriers.net-ზე აშშ-ის სამხედრო-საზღვაო ძალების ავიამზიდი დაარქივებული 2009-02-21 საიტზე Wayback Machine.
იოკო ონო

იოკო ონო (დ. 18 თებერვალი, 1933) — იაპონელი მხატვარი და მუსიკოსი. იგი უფრო მეტად ცნობილია, როგორც ჯონ ლენონის მეუღლე. ამავე დროს იგი არის ავანგარდული ჟანრის მუსიკის ცნობილი მოღვაწე. [*] = ჯონ ლენონთან ერთად, ნომერი აღნიშნავს ადგილს აშშ ჩარტში Unfinished Music No.1: Two Virgins [*] (1968) Unfinished Music No.2: Life with the Lions [*] (1969) Wedding Album [*] (1969) Yoko Ono/Plastic Ono Band (1970) #182 Fly (1971) #199 Some Time in New York City [*] (1972) #48 Approximately Infinite Universe (1972) #193 Feeling the Space (1973) A Story (1974) (Unreleased until 1997) Double Fantasy [*] (1980) #1 Season of Glass (1981) #49 It's Alright (I See Rainbows) (1982) #98 Milk and Honey [*] (1984) #11 Starpeace (1985) Rising (1995) Blueprint for a Sunrise (2001) Yes, I'm a Witch (2007) Open Your Box (2007) Between My Head and the Sky (2009) Yokokimthurston (2012) Take Me to the Land of Hell (2013) Live Peace in Toronto 1969 [*] (1969) #10 Onobox (1992) Walking on Thin Ice (1992) New York Rock (1994) (ამ მიუზიკლში დასი ასრულებს იოკოს სიმღერებს, თავად იოკო არ მონაწილეობს) Rising Mixes (1996) Don't Stop Me! EP (2009) Every Man Has a Woman (1984) Mrs. Lennon (2010) B-გვერდები ჯონ ლენონის სინგლებიდან "Remember Love" (სინგლიდან "Give Peace a Chance") (1969) "Don't Worry, Kyoko" (სინგლიდან "Cold Turkey") (1969) "Who Has Seen the Wind?" (სინგლიდან "Instant Karma!") (1970) "Open Your Box" (სინგლიდან "Power to the People") (1971) "Why" (სინგლიდან "Mother") (1971) "Open Your Box" (სინგლიდან "Power to the People") (1971) "Listen, the Snow is Falling" on (სინგლიდან "Happy Xmas (War is Over)") (1971) "Kiss Kiss Kiss" (სინგლიდან "(Just Like) Starting Over") (1980) "Beautiful Boy" (სინგლიდან "Woman") (1981) "Yes, I'm Your Angel" (სინგლიდან "Watching the Wheels") (1981) "O'Sanity" (სინგლიდან "Nobody Told Me") (1984) "Sleepless Night" (სინგლიდან "I'm Stepping Out") (1984) "Your Hands (あなたの手）" (სინგლიდან "Borrowed Time") (1984) ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: იოკო ონო ოფიციალური საიტი. ჯგუფი The Plastic Ono Band. ↑ RKDartists <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17299517"></a> ↑ https://zkm.de/en/person/yoko-ono ↑ Union List of Artist Names <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q110250907"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2494649"></a> ↑ Union List of Artist Names <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q110250907"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2494649"></a> ↑ Cunningham J. M. Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a>
უმაღლესი ლიგა 2002—2003

უმაღლესი ლიგა 2002-2003 — უმაღლესი ლიგის მეთოთხმეტე გათამაშება. გამარჯვებული გახდა თბილისის „დინამო“, მეორე ადგილზე გავიდა ქუთაისის „ტორპედო“, მესამეზე – „ვიტ ჯორჯია“. საქართველოს თასი 2002-2003
ეგვიპტის პირველი გარდამავალი პერიოდი

პირველი შუალედური პერიოდი — ძველი ეგვიპტის ისტორიის ერთ-ერთი ეტაპია, რომელიც გრძელდებოდა ძვ.წ. 2280–2016 წლებში. იგი მოიცავს VII-X დინასტიებს. ეს ეგვიპტის ისტორიაში მეტად მძიმე პერიოდია. ამერიკელი მეცნიერის ვ. ჰეისის რეკონსტრუქციით, VI დინასტიიდან IX დინასტიამდე სულ 21 წელი გავიდა. მანეთონს აქვს ცნობა, რომლის მიხედვითაც VII დინასტია შედგება 70 მეფისაგან, რომლებიც 70 დღეს მეფობდნენ. VIII დინასტიის მეფის ძალაუფლება მხოლოდ მემფისსა და მის ირგვლივ მდებარე რაიონზე ვრცელდებოდა. ჩრდილოეთში თარეშობდნენ სინაის მომთაბარე ტომები, სამხრეთში თითოეული ნომარქი თავისი ნომის ერთპიროვნული ბატონი იყო. ეს პერიოდი მოიცავს IX-X დინასტიებს. დაახლოებით ძვ.წ. 2242 წელს ტახტს იპყრობს ვინმე ახტოი, ზემო ეგვიპტის მეოცე ნომის ნომარქი ჰერაკლეოპოლისიდან (ეგვ. ნენ-ნი-სუტ). შუა ეგვიპტის ნომარქებთან ბრძოლების შედეგად მან მემფისის რაიონს შუა ეგვიპტის ტერიტორია შემოუერთა. ახტოის და მის მომდევნო 17 ფარაონს ტახტი ეკავათ დაახლოებით ძვ.წ. 2242–2052 წლებში. ჰერაკლეოპოლისის მეფეების დროს მოხდა ნილოსის დელტიდან სინაის ტომების განდევნა. სამხრეთ ეგვიპტეში ამ პერიოდში თანდათან აღზევდა თებეს ნომარქების ოჯახი, რომლებმაც სამხრეთ ეგვიპტის დანარჩენი ნომები დაიმორჩილეს. ჰერაკლეოპოლისელ ნომარქებსა და თებეს მეფეებს შორის მშვიდობიანი ურთიერთობაა, რაც, ალბათ, იმით იყო გამოწვეული, რომ თებეს ნომარქები სამხრეთის დამორჩილებით იყვნენ დაკავებული. მაგრამ მთელი სამხრეთის დაპყრობის შემდეგ თებელებმა იარაღი უკვე ჰელიოპოლისისკენ მოაბრუნეს. ამ დროისთვის სამხრეთის ტახტზე ადის ენერგიული ნომარქი (მომავალი მენტუხეტეპ II), რომელმაც ერთმანეთის მიყოლებით დაიპყრო ჰერაკლეოპოლისის სამეფოს ქალაქები. VII-X დინასტიების დროს თებეს მართავდნენ ნომარქები, რომლებიც ერთსა და იმავე საგვარეულო სახელს — ინტეფს — ატარებდნენ. პირველი ინტეფების წარწერებიდან ჩანს, რომ ისინი ჯერ კიდევ გარკვეულ ანგარიშს უწევდნენ ჰერაკლეოპოლისელთა დინასტიის მეფეებს. დღეს ძალიან ძნელია იმის დადგენა, თუ როგორ მოხდა მათი ძალაუფლების გავრცელება, მაგრამ დაახლოებით ძვ. წ. 2134 წელს ერთ-ერთმა ინტეფმა თავი უკვე „ზემო და ქვემო ეგვიპტის მეუფედ“ გამოაცხადა. მართალია, ვერც მან და ვერც მისმა შემდეგმა სამმა მემკვიდრემ ვერ მოახერხეს ჰერაკლეოპოლისის მეფეების საბოლოო დამარცხება, მაგრამ შემდგომმა ეგვიპტურმა ტრადიციამ იგი მაინც აღიარა XI დინასტიის დამაარსებლად. ამ დინასტიის მეხუთე წარმომადგენელმა მენტუხეტეპ II ერთიმეორის მიყოლებით აიღო ჩრდილოეთის რამდენიმე ქალაქი და დაახლოებით ძვ.წ. 2052 წელს დაიპყრო თვით ჰერაკლეოპოლისიც. ამგვარად, თებეს ნომარქების შთამომავალმა მთელი ეგვიპტის გაერთიანება მოახერხა. ჰერაკლეოპოლისელები კიდევ რამდენიმე წელიწადს ებრძოდნენ მენტუხეტეპს, მაგრამ ამაოდ. მისი ხანგრძლივი მეფობის (51 წელიწადი) შუახანს ეგვიპტის გაერთიანება საბოლოოდ დასრულდა. ამ მოვლენის აღსანიშნავად მეტუხეტეპმა მიიღო ჰორის ახალი სახელი – სემა-ტაუი (ორი ქვეყნის გამაერთიანებელი). ქვეყნის გამაერთიანებლად აღიარა იგი ეგვიპტურმა ტრადიციამაც. ერთ-ერთი ტაძრის კედელზე სამი ფარაონი – მენესი, მენტუხეტეპი და იაჰმესი (XVIII დინასტია) – მოიხსენიება როგორც ერთიანი ეგვიპტის ფუძემდებელნი მისი ისტორიის სხვადასხვა პერიოდებში. მენტუხეტეპის მეფობით იწყება ეგვიპტის ისტორიის ახალი ეტაპი – მისი ხელმეორედ გაერთიანების პერიოდი, ანუ ე.წ. შუა სამეფოს ხანა. ძველი აღმოსავლეთის ისტორია, (გიორგი მელიქიშვილის რედაქციით), თბ., „მეცნიერება“, 1988
იაკობ განდეგილი

იაკობ განდეგილი — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 26 ნოემბერი, ახალი სტილით - 9 დეკემბერი. ღირსი იაკობ განდეგილი სირიაში მოღვაწეობდა V საუკუნეში. იგი სიჭაბუკეშივე განერიდა ამ სოფელს და ჯერ ღირსი ზევინის (ხს. 7 მარტს), შემდეგ კი - წმიდა მირონის (ხს. 14 თებერვალს) ხელმძღვანელობით დაეუფლა მოსაგრე ცხოვრების წესებს. მოძღვრის კურთხევით ნეტარი იაკობი პატარა ქოხში დაეყუდა, სადაც სრულ განმარტოებაში იღვაწა რამდენიმე წლის მანძილზე, შემდეგ კი უდაბურ და უნაყოფო მთაზე დასახლდა და ღია ცის ქვეშ დაიწყო ცხოვრება. წმინდანი მოთმინებით იტანდა ზაფხულის პაპანაქებას და ზამთრის სუსხს. ამ უჩვეულო ღვაწლს შემდგარი მოსაგრე გამუდმებით ლოცულობდა. მისი საზრდელი მხოლოდ წყალში ჩამბალი ქერი იყო. წმინდა მამა მთაზე ცხოვრებისას ატარებდა ბორკილებს, რომელიც ისეთი მოყვანილობის იყო, რომ მას აიძულებდა, გამუდმებით წელში მოხრილი ყოფილიყო. დიდ ღვაწლს შემდგარს ბოროტი სულები გააფთრებით ესხმოდნენ თავს, მაგრამ ნეტარი ახოვნად იგერიებდა მათ შემოტევებს. უფალმა სნეულთა კურნების, არაწმიდა სულების განსხმისა და მკვდართა აღდგინების ნიჭი მიმადლა თავის სათნომყოფელს. წმინდა იაკობმა მთელს აღმოსავლეთში გაითქვა სახელი. სულიერი და ხორციელი ტკივილებით შეჭირვებული ურიცხვი ხალხი მიდიოდა მასთან შემწეობის სათხოვნელად. მიიცვალა 457 წელს. „წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი IV, თბილისი, 2003 წ.
პეტრე ლარაძე

პეტრე გიორგის ძე ლარაძე (დ. 1770 — გ. 1837) — ქართველი პოეტი, კალიგრაფი. განაგებდა თბილისის სამეფო წიგნსაცავს. მონაწილეობდა პოლიტიკურ დაჯგუფებაში. 1803-1810 წლებში თეიმურაზ ბატონიშვილთან ერთად სპარსეთს იყო გადახვეწილი. 1810 წლიდან პეტერბურგში ცხოვრობდა. 1820-იან წლებში საქართველოში დაბრუნდა. ლარაძეს ეკუთვნის ლირიკული ლექსების კრებული „მრავალფერყვავილოვანი“, პოემები „საქართველოს ძველი დროის თავგადასავალი“, „დილარიანი“, „სახე-მგოსანი“ და სხვა. ლარაძის პოემაშიაისახა ყველა ის საკითხი, რომელიც აღელვებდა XVIII-XIX საუკუნეების მიჯნის ქართულ მწერლობას. კეკელიძე კ., ქართული ლიტერატურის ისტორია, ტ. 2, ტფ., 1924; ქართული ლიტერატურის ისტორია, ტ. 2, თბ., 1966 მიქაძე გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 129.
იაკობ სპარსი

იაკობ სპარსი (გ. 421) — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 27 ნოემბერი, ახალი სტილით - 10 დეკემბერი. წმინდა დიდმოწამე იაკობ სპარსი სპარსეთის ქალაქ ბეთ-ლაპეტში მცხოვრები მდიდარი და დიდებული ქრისტიანული ოჯახიდან იყო და ცოლადაც მართლმორწმუნე ქალი ჰყავდა. მეუღლეები შვილებს კეთილმსახურებით ზრდიდნენ და ლოცვისა და წმინდა წერილის სიყვარულს უნერგავდნენ. იაკობს სპარსეთის სამეფო კარზე მაღალი თანამდებობა ეკავა. ერთხელ, ლაშქრობის დროს, იგი მოიხიბლა მეფის გულმოწყალებით, ვერ გაბედა საჯაროდ ეღიარებინა თავისი სარწმუნოება და უსჯულო ხელისუფალთან ერთად კერპებს მსხვერპლი შესწირა. იაკობის ცოლმა და დედამ ეს რომ შეიტყვეს, ძლიერ დამწუხრდნენ, მამხილებელი წერილით მიმართეს მას და სინანულისკენ მოუწოდეს. წერილი რომ წაიკითხა, იაკობი ხმამაღლა ატირდა და ღმერთს პატიება შესთხოვა. წმინდანის თანამებრძოლებმა გაიგონეს, როგორ ლოცულობდა იგი ქრისტეს მიმართ და მეფესთან დაასმინეს. სულიწმიდით განმტკიცებულმა იაკობმა დაკითხვაზე მხნედ აღიარა ქრისტე. ამჯერად მეფის ვერანაირმა მუქარამ და შეგონებამ ვერ გადადრიკა იგი ჭეშმარიტი სარწმუნოებისაგან. მაშინ რისხვით აღსავსე თვითმპყრობელმა ბრძანა, ნეტარისთვის წამებით ამოეხადათ სული. იაკობს თითო-თითოდ მოჰკვეთეს ჯერ ხელისა და ფეხის თითები, შემდეგ კი ხელ-ფეხი. წმინდანი დაუდუმებლად ლოცულობდა და მადლობას სწირავდა ღმერთს იმისთვის, რომ ჩადენილი ცოდვის ტანჯვით გამოსყიდვის საშუალება მიეცა. ბოლოს ნეტარ მოწამეს თავი მოჰკვეთეს, ეს მოხდა 421 წელს. „წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი IV, თბილისი, 2003 წ. დიდმოწამე იაკობ სპარსი
პალადი თესალონიკელი

პალადი თესალონიკელი — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 27 ნოემბერი, ახალი სტილით - 10 დეკემბერი. ღირსი პალადი თესალონიკში დაიბადა. იგი ალექსანდრიაში მოსაგრეობდა VI-VII საუკუნეების მიჯნაზე და ღვთივსათნო ღვაწლით გაბრწყინებული მშვიდობით მიიცვალა ღრმა მოხუცებულობაში. „წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი IV, თბილისი, 2003 წ.
რომანოზ საკვირველთმოქმედი

რომანოზ საკვირველთმოქმედი — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 27 ნოემბერი, ახალი სტილით - 10 დეკემბერი. ღირსი რომანოზ საკვირველთმოქმედი ქალაქ როსაში დაიბადა და ანტიოქიის მახლობლად მოსაგრეობდა V საუკუნეში. დაუცხრომელი ღვაწლისთვის უფალმა მას განჭვრეტისა და კურნების ნიჭი მიმადლა. წმინდანის ლოცვებით მრავალი უშვილო დედაკაცი დაიხსნა ბერწობისაგან. წმინდა რომანოზი მკაცრი მმარხველი იყო და ჯვალოს ქვეშ მძიმე ჯაჭვებს ატარებდა. ნეტარმა მრავალი წელი იცხოვრა დაყუდებაში ისე, რომ ცეცხლი არ აუნთია. ბოლოს ღრმად მოხუცებულმა ღირსმა მამამ მშვიდობით შეჰვედრა სული უფალს. „წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი IV, თბილისი, 2003 წ.
დირჰემი

დირჰემი, იგივე დირჰამი (არაბ. درهم) — ძველი არაბული ვერცხლის მონეტა. ტერმინი მომდინარეობს ბერძნულიდან (იხ. დრაქმა). იჭრებოდა 698-699 წლებიდან; მისი წონა VII საუკუნის ბოლოსათვის 2,7–2,9 გ. დირჰემის შუბლზე ქუფური შრიფტით წარწერილი იყო რელიგიური ფორმულა და ცნობები ზარაფხანისა და მოჭრის დროის შესახებ; ზურგზე — ყურანის სურები. ამგვარი დირჰემი იჭრებოდა არაბთა სახალიფოს ყველა ზარაფხანაში ბაქტრიიდან ესპანეთამდე. ჰიჯრის 85 (704-705 წწ.) დირჰემი თბილისის ზარაფხანაშიც მოიჭრა. VIII საუკუნიდან არაბულმა (ქუფურმა) დირჰემმა მტკიცედ მოიკიდა ფეხი აღმოსავლეთ საქართველოს სამონეტო სისტემაში; ის მრავლადაა აღმოჩენილი არქეოლოგიური გათხრებისას. ძველ ქართულ წყაროებში ვერცხლის ფულის, ანუ არაბული დირჰემის, აღსანიშნავად იხმარებოდა ტერმინი „დრამა“. ამჟამად დირჰემი არის ფულის ერთეულის სახელწოდება მაროკოსა და არაბთა გაერთიანებულ საამიროებში, მისი ვარიანტი (დრამი) — სომხეთში, ასევე ხურდა ფულის სახელი იორდანიაში (დინარის 1/10), კატარში (რიალის 1/100), ლიბიაში (დინარის 1/1000) და ტაჯიკეთში (სომონის 1/100). ჯალაღანია ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 568-569. ჯალაღანია ი., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. ?.
ალექსანდრე მაკედონელის სტატერი

ალექსანდრე მაკედონელის სტატერი — ოქროს მონეტა, მოჭრილი ალექსანდრე მაკედონელის სახელით ძვ. წ. IV საუკუნეში, საშუალო წონა 8,6 გრ. ასრულებდა საერთაშორისო ფულის ერთეულის როლს. მონეტის შუბლზე გამოსახულია მუზარადიანი ათენას პროფილი, ზურგზე — ფრთოსანი ქალღმერთი ნიკე და ბერძნული ზედწერილი: „Alexandru“ ან „Basileös Alexandru“ („ალექსანდრესი“ ან „ალექსანდრე მეფისა“). მეფის ტიტულის მოთავსება ალექსანდრე დიდმა თავის მონეტაზე ძვ. წ. 329 წლიდან დაიწყო. ალექსანდრე მაკედონელის სტატერი გავრცელებული იყო საქართველოშიც. აღმოჩენილია სოფ. ჭიორაში (ონის მუნიციპალიტეტი), რიყე (ზუგდიდის მუნიციპალიტეტი), ბაბუშერა (გულრიფშის მუნიციპალიტეტი), ფიჭვნარი (ქობულეთის მუნიციპალიტეტი), ვანი (ვანის მუნიციპალიტეტი), მცხეთასა და სვანეთში (მდ. ნეკრესის ველი, სოფ. ჭუბერიდან 20 კმ.; სოფ. თავრალი, ჭუბერი, ზემო მარხი). დუნდუა გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 295.
აშრაფი

აშრაფი (არაბ.–სპარს. აშრაფ — კეთილშობილი, ბრწყინვალე) — ოქროს მონეტის სახელწოდება სპარსეთში ისმაილ I-ის მეფობიდან (1502-1524 წწ.) 1932 წლის ფულის რეფორმამდე; თავდაპირველად იწონიდა 3,5 გრ.; აშრაფის შუბლზე ეწერა შიიტური რელიგიური სიმბოლო და 12 იმამის სახელი, ზურგზე — შაჰის სადიდებელი ლექსი, მოჭრის ადგილი და თარიღი. იშვიათად იჭრებოდა და უპირატესად მემორიალურ ხასიათს ატარებდა. ცნობილია თბილისის ზარაფხანაში 1747 წელს მოჭრილი 2,69 გრამიანი აშრაფი დ. კაპანაძე, თ. ქუთელია, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 69.
თეოდორო ობიანგ ნგემა მბასოგო

თეოდორო ობიანგ ნგემა მბასოგო (ესპ. Teodoro Obiang Nguema Mbasogo; დ. 5 ივნისი 1942, აკოაკანი, ესპანური გვინეა) - ეკვატორული გვინეის პრეზიდენტი 1979 წლის 3 აგვისტოდან. დაამთავრა სარაგოსას სამხედრო აკადემია. 1968 წელს დამოუკიდებლობის მიღების შემდეგ მიიღო ლეიტენანტის წოდება, გახდა ბიოკოს გუბერნატორი და ეროვნული გვარდიის ხელმძღვანელი. 1979 წელს სამხედრო გადატრიალების შედეგად დაამხო მოქმედი პრეზიდენტი ფრანსისკო მასიას ნგემა (საკუთარი ბიძა) და დაიკავა ქვეყნის მეთაურის თანამდებობა. President Obiang's address to the 63rd session of the United Nations General Assembly Honorary Consul for Equatorial Guinea Who's Africa's Worst Dictator? Hint: It's probably not Robert Mugabe "Torture and Poverty in Equatorial Guinea", Alexander Smoltczyk, Der Spiegel Amidst Poverty, Equatorial Guinea Builds Lavish City to Host African Union
ეკვატორული გვინეის პროვინციები

ადმინისტრაციული თვალსაზრისით ეკვატორული გვინეა იყოფა 2 რეგიონად და 7 პროვინციად: პროვინციები თავის მხრივ იყოფა რაიონებად. ISO 3166-2:GQ ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-01-19. ციტირების თარიღი: 2009-12-07. ↑ 2015 წლის მოსახლეობის აღწერის წინასწარი მონაცემები (Census preliminary of Equatorial Guinea’s population. 2015 year). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-06-12. ციტირების თარიღი: 2016-12-27. ↑ 2015 წლის მოსახლეობის აღწერის წინასწარი მონაცემები (geohive. 2015 წელი). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-09. ციტირების თარიღი: 2016-12-27. ↑ 2015 წლის მოსახლეობის აღწერის წინასწარი მონაცემები (citypopulation. 2015 წელი) ↑ http://www.statoids.com/ygq.html
ჩრდილოეთ ბიოკოს პროვინცია

ჩრდილოეთ ბიოკოს პროვინცია (ესპ. Bioko Norte) — ეკვატორული გვინეის 7-იდან ერთ-ერთი პროვინცია. ფართობი — 776 კმ², 2015 წლის აღწერის წინასწარი მონაცემებით მისი მოსახლეობა შეადგენს 299 836 ადამიანს, მოსახლეობის სიდიდით წარმოადგენს მეორე პროვინციას ქვეყანაში. ადმინისტრაციული ცენტრია — მალაბო, რომელიც ასევე ეკვატორული გვინეის და კუნძულოვანი რეგიონის დედაქალაქიცაა. მდებარეობს კუნძულ ბიოკოს ჩრდილოეთ ნაწილში. სამხრეთიდან ესაზღვრება სამხრეთ ბიოკოს პროვინციას. გარს ეკვრის ბიაფრის ყურის (გვინეის ყურის შემადგენელი ნაწილი) წყლები. პროვინცია დაყოფილია 3 მუნიციპალიტეტად: მალაბო (Malabo) ბანი (Baney) რებოლა (Rebola) პროვინციის მოსახლეობის მნიშვნელოვანი ნაწილი ბუბის ტომის ხალხია, რომლებიც ლაპარაკობენ ბუბის ენაზე. ჩრდილოეთ ბიოკოს პროვინცია დაარქივებული 2011-09-21 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2015 წლის მოსახლეობის აღწერის წინასწარი მონაცემები (Census preliminary of Equatorial Guinea’s population. 2015 year). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-06-12. ციტირების თარიღი: 2017-01-06. ↑ 2015 წლის მოსახლეობის აღწერის წინასწარი მონაცემები (geohive. 2015 წელი). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-09. ციტირების თარიღი: 2017-01-06. ↑ 2015 წლის მოსახლეობის აღწერის წინასწარი მონაცემები (citypopulation. 2015 წელი) ↑ Tortora, Christina; Dikken, Marcel den; Montoya, Ignacio L. (15 February 2016) Romance Linguistics 2013: Selected papers from the 43rd Linguistic Symposium on Romance Languages (LSRL). New York: John Benjamins Publishing Company, გვ. 238. ISBN 978-90-272-6768-9.
ნეშვილი

ნეშვილი — აშშ-ის შტატის, ტენესის დედალაქი. მდებარეობს დევიდსონ ქაუნტიში მდინარე კამბერლენდზე შტატის ჩრდილო-ცენტრალურ ნაწილში; მნიშვნელოვანი ცენტრია ჯანდაცვის დაწესებულებებისა და საგამომცემლო ინდუსტრიებისთვის. 2006 წლის ცენზით ნეშვილის მოსახლეობა 613,856 ადამიანს შეადგენს და შტატის სიდიდით მეორე ქალაქია მემფისის შემდეგ. ნეშვილის აგლომერაციის საერთო მოსახლეობა 1,486,695-ს შეადგენს და უდიდესია ტენესის შტატში. ნეშვილის აგლომერაციისა და დევიდსონის ქაუნთის მთავრობა ვიზიტორთა ბიურო დაარქივებული 2008-08-07 საიტზე Wayback Machine. კომერციის პალატა ↑ https://www.census.gov/search-results.html?q=Nashville&page=1&stateGeo=none&searchtype=web&cssp=SERP&_charset_=UTF-8
სამხრეთ ბიოკოს პროვინცია

სამხრეთ ბიოკოს პროვინცია (ესპ. Bioko Sur) — ეკვატორული გვინეის 7-იდან ერთ-ერთი პროვინცია. ფართობი — 1241 კმ², 2015 წლის აღწერის წინასწარი მონაცემებით მისი მოსახლეობა შეადგენს 34 627 ადამიანს,. ადმინისტრაციული ცენტრი — ლუბა. მდებარეობს კუნძულ ბიოკოს სამხრეთ და ცენტრალურ ნაწილში. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება ჩრდილოეთ ბიოკოს პროვინციას. გარს ეკვრის ბიაფრის ყურის (გვინეის ყურის შემადგენელი ნაწილი) წყლები. პროვინცია დაყოფილია 2 მუნიციპალიტეტად: ლუბა (Luba) რიაბა (Riaba) ბიოკოს გეოგრაფია და გეოლოგია დაარქივებული 2007-10-10 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2015 წლის მოსახლეობის აღწერის წინასწარი მონაცემები (Census preliminary of Equatorial Guinea’s population. 2015 year). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-06-12. ციტირების თარიღი: 2017-01-06. ↑ 2015 წლის მოსახლეობის აღწერის წინასწარი მონაცემები (geohive. 2015 წელი). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-09. ციტირების თარიღი: 2017-01-06. ↑ 2015 წლის მოსახლეობის აღწერის წინასწარი მონაცემები (citypopulation. 2015 წელი)