laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ალფონსო II (ნეაპოლი)

ალფონსო II (იტალ. Alfonso II; დ. 4 ნოემბერი, 1448 — გ. 18 დეკემბერი, 1495) — ნეაპოლის მეფე არაგონის მეფეების დინასტიიდან 1494 - 1495 წლებში. ფერდინანდ I-ის ვაჟი. ალფონსო ისეთივე სასტიკი და ვერაგი იყო, როგორც მამამისი, თუმცა მამის კარგი მხარეები მას არ გამოყვა. მიუხედავად ფერდინანდის ყოველგვარი მცდელობისა მიეცა ვაჟისთვის განათლება, იგი გაიზარდა უხეში, ყოველგვარ სათნოებას მოკლებული. იგი დესპოტურად და უკანონოდ მმართველობდა, არ ჩერდებოდა თვითნებური სიკვდილით დასჯებისა და მკვლელობების წინაშე. ამის გარდა მან გააუპატიურა და შეაცდინა ბევრი წარჩინებული ქალი. რომისნ პაპმა ინოკენტი VIII-მ ჯერ კიდევ ფერდინანდი ცოცხალი იყო, როდესაც ეკლესიისგან განკიცხა და წაართვა ტახტზე უფლებები ალფონსოს. ნეაპოლელებს იგი სძულდათ, მაგრამ მის ჩამოსაგდებად არ ჰქონდათ ძალა. ნეაპოლის სამეფოს ძველი მტრები ანჟუელები ამ დროისთვის გადაშენდნენ. საფრანგეთის მეფეს ლუი XI, რომელიც ანჟუელთა მემკვიდრე იყო, მემკვიდრეობით ნეაპოლზე ფეოდალური უფლებებიც მიიღო, მაგრამ იგი ნამეტანი ჭკვიანი პოლიტიკოსი იყო, ამით რომ ესარგებლა. ლუის სიკვდილიდან 10 წლის შემდეგ შარლ VIIIმ გამოაცხადა თავისი პრეტენზიები ნეაპოლის სამეფოზე და დაიწყო ლაშქრობისთვის მზადება. იგი ძლიერი და საშიში მტერი იყო. ალფონსის ყველა მოწინააღმდეგემ მას მხარი დაუჭირა. ფრანგული პარტია იმდენად ძლიერი იყო, რომ ალფონსომ ვერ გაბედა წინააღმდეგობის გაწევა. ნეაპოლის ჯარებმა რომი უბრძოლველად დატოვეს 1495 წელს, როდესაც ქალაქში შარლი შევიდა. 1495 წლის იანვარშივე ალფონსომ ტახტზე უარი თქვა, თავისი ვაჟის, ფერდინანდის სასარგებლოდ და სიცილიაში გაიქცა. იგი იმავე წელს მოკვდა მესინაში. Рыжов, K. (1999). Энциклопедия - Все монархи мира - Западная Европа. Вече, Москва. ISBN 5-7838-0374-X
აფონსუ I (პორტუგალია)

აფონსუ I (პორ. Afonso I; დ. 1109, გიმარაინში, პორტუგალიის სამეფო - 6 დეკემბერი, 1185, კოიმბრა, პორტუგალიის სამეფო) – პორტუგალიის მეფე ბურგუნდიელთა დინასტიიდან 1139 - 1185 წლებში. იქორწინა მაფალდაზე, სავოის გრაფის ამადეუსის ასულზე. აფონსო იყო პორტუგალიის მარკგრაფის ენრიკესა და კასტილიის მეფის ალფონსო VI-ს ასულის, ტერეზიას ვაჟი. მამა დაიღუპა 1112 წელს და სანამ აფონსო პატარა იყო, ქვეყანას დედამისი მმართავდა. როდესაც აფონსო გაიზარდა, იგი აღუდგა თავის დედას და მის საყვარელს (შესაძლოა ქმარს) გალისიის გრაფს ფერნანდო პერესა ტრასტამარას და განდევნა ისინი 1128 წელს. გამეფების შემდეგ აფონსომ დაიწყო კასტილიისგან პორტუგალიის გასანთავისუფლებლად ბრძოლა. 1136 წელს კასტილიის მეფემ უარი თქვა პორტუგალიაზე თავის უფლებებზე. კასტილიასთან დაზავების შემდეგ, აფონსომ არაბების წინააღმდეგ გაილაშქრა. ურიკასთან ბრძოლაში, 1139 წელს, მან დაამარცხა არაბთა ლაშქარი, რომელიც 5 საემიროს გაერთიანებული ძალებისგან შედგებოდა. ბრძოლის შემდეგ, ბრძოლის ველზევე, აფონსო მეფედ გამოაცხადეს. აფონსოს ბრწყინვალე გამარჯვების შესახებ ამბავი მთელს ქრისტიანულ სამყაროს მოედო. ლამეგოში შეკრებილმა კორტესებმა დაამტკიცეს აფონსოს მეფის ტიტული. 1143 წელს კი ბრაგის არქიეპისკოპოსმა იგი მეფედ აკურთხა. დაახლოებით ამ პერიოდში პორტუგალიის ნაპირებს მოადგნენ მთელი ევროპიდან შეკრებული ჯვაროსნები, რომლებიც აქედან პალესტინაში უნდა წასულიყვნენ. აფონსომ ელჩები გაუგზავნა მათ იმაში დასარწმნებლად, რომ ისინი თავის ფიცს იმ შემთხვევაშიც შეასრულებდნენ, თუ კი მას დაეხმარებოდნენ არაბებისგან ქალაქ ლისაბონის დახსნაში. ქრისტიანებმა ქალაქს ალყა შემოარტყეს, როგორც ხმელეთიდან, ასევე ზღვიდან. მუსლიმები თავს იცავდნენ და ძლიერ წინააღმდეგობას უწევდნენ. ალყა 4 თვე გაგრძელდა. ლისაბონში შიმშილი დაიწყო და ქალაქის მცველები იძულებულნი გახდნენ მოლპარაკებები დაეწყოთ. აფონსომ მათ საშუალება მისცა ქალაქი დაეტოვებინათ, მაგრამ იარაღი და ქონება არ უნდა წაეღოთ. ჯვაროსნებმა მიიღეს ნადავლით თავისი წილი და გასცურეს სირიისკენ, აფონსო კი 1147 წელს შევიდა ქალაქში. აქამდე დედაქალაქი კოიმბრა იყო, ახლა ალფონსომ იგი ლისაბონში გადმოიტანა, ვინაიდან ეს ზღვისპირა ქალაქი იყო მშვენიერ ადგილას. ამის შემდეგ მეფემ აიღო ალკასერ-დუ-სოლი, ბეჟა და ბოლოს 1166 წელს ევორა, ალენტეჟუს ოლქის მთავარი ქალაქი. შემდეგ აიღო მურა, სერპა, ელვასი და სახელმწიფოს საზღვრები გვადიანამდე გაზარდა. 1171 წელს აფონსო წარმატებით შეებრძოლა არაბებს სანტარემესთან და 1184 წელს იქვე დაამარცხა ალმაგადი იუსუფი. Рыжов, K. (1999). Энциклопедия - Все монархи мира - Западная Европа. Вече, Москва. ISBN 5-7838-0374-X
ალფონსო I

ალფონსო I შეიძლება შეესაბამებოდეს: აფონსო I (1094-1195) — პორტუგალიის მეფე. ალფონსო I დ’ესტე — ფერარას ჰერცოგი. ალფონსო I (739-757) — ასტურიის მეფე ალფონსო I (1104-1134) — არაგონის მეფე ალფონსო I (1040-1109) — კასტილიის პირველი მეფე ალფონსო, უკეთ ცნობილი როგორც ალფონსო VI. იგი მეექვსე ალფონსო იყო ასტურიის მეფეებიდან მოყოლებული და მესამე ლეონის მეფეებიდან. ალფონსო I აგრეთვე ცნობილი როგორც ალფონსო V
აფონსუ II (პორტუგალია)

აფონსუ II სქელი (პორტ. Afonso II o Gordo; დ. 23 აპრილი, 1185 — გ. 25 მარტი, 1223) — პორტუგალიის მეფე ბურგუნდიელთა დინასტიიდან 1211 - 1223 წლებში. სანჩუ I და დულკა არაგონელის ვაჟი. იქორწინა 1206 წელს ურაკაზე, კასტილიის მეფის ალფონსო VIII-ის ასულზე. აფონსუს მმართველობა დებთან ჩხუბით დაიწყო. სანჩუ I-მა მათ დიდი მამულები დაუტოვა, მაგრამ მეფეს ამდენის გაღება არ სურდა. მხოლოდ 1216 წელს რომის პაპის ინოკენტი III-ს ჩარევის შემდეგ მორიგდა მათთან, მამულების ნაწილის მიცემით. 1217 წელს ნინდერლანდელი ჯვაროსნების დახმარებით, მან დაამარცხა მუსლიმები ალკასერ დო სოლის ბრძოლაში. მოქალაქეები დანებდნენ. მეფემ ბრძანა მოეკლათ ყველა მამაკაცი, ვისაც იარაღის ტარება შეუძლია, ხოლო დანარჩენი მოსახლეობა განდევნა. რომის პაპთან კონფლიქტში, აფონსუს თავი ისევე მტკიცედ ეჭირა, როგორც მამამისს. ამის გამო იგი განკვეთეს ეკლესიისგან და მთელს სამეფოს დაედო ინტერდიქტი. აფონსუმ კარგი კანონები შემოიღო თავისუფალი მოქალაქეების დასაცავად, ზრუნავდა სასამართლოების სამართლიანობასა და სიცოცხლის უსაფრთხოებაზე. იგი პაპთან შეურიგებლად მოკვდა. Рыжов, K. (1999). Энциклопедия - Все монархи мира - Западная Европа. Вече, Москва. ISBN 5-7838-0374-X
საკურა

საკურა (ლათ. Prunus serrulata; იაპონური კანჯით და ჩინური დამწერლობით: 桜 ან 櫻; კატაკანა: サクラ; ჰირაგანა: さくら) — დეკორატიული ალუბლის გვარის მერქნიანი მცენარე. ყვავილობს გაზაფხულზე(მარტიდან აპრილამდე), ყვავილების შეფერილობა გრადირებს მუქი წითლიდან (ეს მოწითალო ფერი განპირობებულია პიგმენტით, რომელსაც ანტოციანინს უწოდებენ) მკვეთრი-ვარდისფერამდე ან თეთრამდე. საკურას ნაყოფი (საკურანბო), მწნილი, დამარილებული ფოთლები და ყვავილები გამოიყენება საკვებ პროდუქტებში.საკურა არის მცენარე, რომელსაც აქვს მრავალი მუტაცია და ახალი მახასიათებლებით, როგორიცაა ხის ფორმა, ყვავილობის ეტაპი, ყვავილების და ფურცლების ადგილმდებარეობა, რაოდენობა, ფორმა, ზომა, შეფერილობა, ხილის ზრდა და შემცირება, ამინდისადმი და მავნებლებისადმი გამძლეობა. ტოტები იყოფა გრძელ ტოტებად (იზრდება რამდენიმე ათეული სანტიმეტრი წელიწადში) და მოკლე ტოტებად (იზრდება 1 სმ-ზე ნაკლები). საკურას გრძელ ტოტებს აქვთ მხოლოდ ფოთლის კვირტები, ხოლო მოკლე ტოტებს — ყვავილის კვირტები საკურა ინტენსიურად იზრდება ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ზომიერ რეგიონებში, როგორიცაა დასავლეთ ციმბირი, იაპონია, ჩინეთი და აშშ. ისინი კარგად იზრდებიან საკვები ნივთიერებებით მდიდარ ნიადაგებზე, საკურა მყიფე თუ ტაიფუნმა ან ადამიანმა მოტეხა სქელი ტოტი (ადამიანს, რომელიც საკურას სილამაზით არის მოხიბლული და ტოტებს მოტეხავს, „ყვავილების ქურდს“ უწოდებენ და ეს ცოდვად ითვლება) და საკურა არ განიკურნა, შეიძლება ჭრილობისგან დალპეს ან გახმეს და ერთბაშად მოკვდეს.რადგანაც საკურა ხშირად გზის პირას ირგვება, ის ხშირად ზიანდება მანქანის გამონაბოლქვისაგან.მჟავური წვიმა ასევე ასუსტებს ხეებს. საკურას ქერქი ჰორიზონტალური მიმართულებით „იფრცქვნება“, მისი ზედაპირი მონაცრისფრო, პრიალა და ლამაზია, ამიტომ იგი გამოიყენება მცირე ზომის ნივთებისთვის, როგორიცაა აქსესუარები და ჩაის ჭურჭელი. ადგილობრივი ჯიშები არც ისე მგრძნობიარეა დაავადებებისა და მავნებლების მიმართ, მაგრამ ხელოვნურად წარმოებული ჯიშები შეიძლება დაუცველი მათ მიმართ იყოს. საკურა ძველთაგანვე პატივცემული იყო იაპონელების მიერ, მცენარე იაპონიისა და იაპონური კულტურის სიმბოლოდ ითვლება. 27 მარტს, დაწყებული ჰეისეის მეოთხე წლიდან (1992), „იაპონური საკურის საზოგადოების“ მიერ აღინიშნება საკურას ყვავილობის დღესასწაული.
აქუა (ცათამბჯენი)

აქუა (Aqua) — 87-სართულიანი მშენებარე ცათამბჯენი ჩიკაგოში (ჩრდ. კოლუმბუსის გზატკეცილის ნ. 225); დასრულებისას ეს იქნება არქიტექტორი ჯინ განგის პირველი ცათამბჯენი. ეს ასევე უდიდესი სამშენებლო პროექტი იქნება ამერიკაში, რომელსაც ქალი ხელმძღვანელობდა. შენობის ფასადი მინის იქნება ალაგ-ალაგ გამოზნექილი აივნებით, რომლებიც სართულიდან სართულზე ოდნავ იცვლის ადგილს და შენობას მოლივლივე ეფექტს აძლევს. ზოგიერთი აივნებით ფასადიდან 3.7 მ-მდე გამოიწევს. შენობას 5.100 კვ. მ. საოფისე და სავაჭრო ფართი ექნება, ასევე 210 სასტუმრო ოთახი (1-18 სართულები), 476 გასაქირავებელი საცხოვრებელი ბინა (19-52 სართ.), და 263 გასაყიდი ბინა და დუპლექსი (53-80 სართ.). აქუა ასევე პირველი შენობა იქნება ქალაქის ცენტრში, რომელშიც გასაყიდი, გასაქირავებელი ბინები და სასტუმრო მოთავსდება ერთდროულად. ოფიციალური საიტი
ქაღალდის გემი - Tribute ალბომი

ქაღალდის გემი - Tribute ალბომი — ირაკლი ჩარკვიანის ხსოვნისადმი მიძღვნილი ალბომი, რომელიც სხვადასხვა მუსიკოსმა ერთად ჩაწერა. ალბომის ჩაწერაში მონაწილეობა მიიღო ხუთმა ჯგუფმა და თოთხმეტმა სოლო შემსრულებელმა. აღსანიშნავია, რომ დისკზე წარმოდგენილი ყველა სიმღერა შეესაბამება ამა თუ იმ მუსიკოსისათვის დამახასიათებელ მუსიკალურ სტილს – მაგალითად, ლექსენმა ირაკლის სიმღერა „შავი ფერი“ რეპის სტილით წარმოადგინა, ჯგუფმა Young Georgian Lolitaz სიმღერა „Wooden Monkey“ – ტრადიციული ალტერნატიული როკის სტილისტიკით გამოიტანა და ა.შ. ალბომის ანოტაციაში წერია: ვიცი რომ (უცნობი) ქაღალდის გემი (ბაკურ ბურდული) თბილისო (ქეთათო და მწვანე ოთახი) შავი ფერი (ლექსენი) ისტორიას დარჩება (ზუმბა) მოგიტან წყალს (გოგი ძოძუაშვილი) გვარდია (ვაკის პარკი) ნანასი (გიგა მიქაბერიძე) სექსი (ჟორა) შავი ზღვა (პანჩო) Silent Swim (ნიკა მაჩაიძე) Wooden Monkey (Young Georgian Lolitaz) ერთად (მწვანე ოთახი) მოგიტან წყალს (სერგი გვარჯალაძე) მოდი აქ (Outsider) Love is all (პეჩო) მიძღვნა (ბიგ თიკო)* Cowboy (ზაზა მარჯანიშვილი) მენატრება (33ა) ალბომში შესული ყველა სიმღერის მუსიკა და ტექსტი ეკუთვნის ირაკლი ჩარკვიანს, გარდა * აღნიშნულისა.
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 1974

მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 1974 — ფიფა-ს მსოფლიო თასის მე-10 გათამაშება, რომელიც გერმანიის ფედერაციულ რესპუბლიკაში ჩატარდა. ტურნირის ფინალური ეტაპი 13 ივნისიდან 7 ივლისამდე გრძელდებოდა და მასში 16 ეროვნული ნაკრები მონაწილეობდა. გერმანიის ფედერაციულმა რესპუბლიკამ პირველად უმასპინძლა ფიფა-ს მსოფლიო თასის გათამაშებას, ხოლო მასპინძელთა ეროვნულმა ნაკრებმა, ჰელმუტ შიონის თავკაცობით, მეორედ მოიპოვა მსოფლიო ჩემპიონის ტიტული. დასავლეთ გერმანიის ეროვნული ნაკრები, რომელმაც ფინალში, მიუნხენის „ოლიმპიაშტადიონზე“ ნიდერლანდები ანგარიშით 2–1 დაამარცხა, — მეოთხე გუნდი გახდა (ურუგვაის, იტალიის და ინგლისის შემდეგ), რომელმაც მასპინძლის რანგში მსოფლიო ჩემპიონობა მოიპოვა. დასავლეთი ბერლინი დორტმუნდი დიუსელდორფი ფრანკფურტი გელზენკირხენი ჰამბურგი ჰანოვერი მიუნხენი შტუტგარტი ბრაზილიამ ბურთების უკეთესი შეფარდებით აჯობა შოტლანდიას. არგენტინამ ბურთების უკეთესი შეფარდებით აჯობა იტალიას. ფინალისტთა საქმეები // „ლელო“, 3 მარტი, 1974, № 44 (5074), გვ. 4. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 1974 1974 FIFA World Cup Germany FIFA Technical Report Details at RSSSF · ФРГ 1974
ბესარაბია

ბესარაბია (რუმ. Basarabia, უკრ. Бессарабія) — ისტორიული რეგიონი აღმოსავლეთ ევროპაში. სამხრეთით ბესარაბიას ესაზღვრება შავი ზღვა, დასავლეთით — მდინარე პრუტი, ხოლო აღმოსავლეთით — მდინარე დნესტრი. ისტორიულად ბესარაბია ეწოდებოდა რუმინეთის ერთ-ერთი უდიდესი რეგიონის მოლდოვის უკიდურეს სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილს, შავი ზღვის სანაპიროზე, რომელსაც დღეს ბუჯაკს უწოდებენ. XIX საუკუნიდან რუსეთის იმპერიამ პოლიტიკური მოსაზრებებით სახელწოდება განავრცო მთელ აღმოსავლეთ მოლდოვის რეგიონზე, მდინარე პრუტიდან მდინარე დნესტრამდე. ბესარაბიის ტერიტორიის ცენტრალური ნაწილი დღესდღეობით მოქცეულია მოლდოვაში, ხოლო სამხრეთ და ჩრდილო ნაწილი — უკრაინაში. საუკუნეების განმავლობაში ბესარაბია ავსტრიის, რუსეთისა და ოსმალეთის იმპერიების ზეგავლენის ქვეშ იმყოფებოდა და ამ სახელმწიფოებისთვის სტრატეგიულ ინტერესს წარმოადგენდა. 1812 წელს მოლდოვას სათავადო რუსეთს შეუერთდა. 1917 წლამდე ძირითადად რუმინელებით დასახლებული ბესარაბია რუსეთის იმპერიის გუბერნიად დარჩა, მეორე მსოფლიო ომამდე რუმინეთის აღმოსავლეთი პროვინცია იყო, ხოლო შემდეგ იგი საბჭოთა კავშირმა შემოიერთა. სახელწოდება მომდინარეობს რუმინელი თავად ბასარაბების დინასტიისგან, რომელიც XIII-XIV საუკუნეებში ბატონობდა დუნაისა და დნესტრს შორის მდებარე შავი ზღვის სანაპირო ნაწილში და სწორედ ამ ტერიტორიას ეწოდებოდა ბესარაბია. მოგვიანებით, 1812 წლიდან, რუსეთმა ბესარაბია უწოდა მთელ რეგიონს, მდინარეებს პრუტსა და დნესტრს შორის. ხშირად სახელწოდებას შეცდომით აკავშირებენ არაბეთთან, თუმცა ამ მოსაზრებას არავითარი საფუძველი არ გააჩნია. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბესარაბია ჩარლი აპსონ კლარკი. 1927. "ბესარაბია: რუსეთი და რუმინეთი შავ ზღვაზე". (წიგნის ელექტრონული ვერსია). დაარქივებული 2019-10-08 საიტზე Wayback Machine. ბესარაბიელი გერმანელები რუსეთიდან საიტი დაარქივებული 2007-01-16 საიტზე Wayback Machine. რუკები, გეტოები და მასობრივი მკვლელობების ადგილები რუმინეთ-ბესარაბიაში 1941-1942 დაარქივებული 2007-08-09 საიტზე Wayback Machine. შოლტოი - სოფელი ჩრდილოეთ ბესარაბიაში ჰანოვკა - გერმანული სოფელი ბესარაბიაში 1896-1940 (გერმანული საიტი) "ბესარაბიისა და ჩრდილოეთ ბუკოვინას პრობლემა მეოორე მსოფლიო ომის დროს" დაარქივებული 2009-07-19 საიტზე Wayback Machine. , ჯორჯ ციორენესკუ, რადიო თავისუფალი ევროპა, 2 დეკემბერი, 1981. ბესარაბია - გერმანული უმცირესობის სამშობლო
ტყის კატა

ტყის კატა (ლათ. Felis silvestris) — მტაცებელი ძუძუმწოვარი ცხოველი კატისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 58-75 სმ, მასა 6კგ, ზოგჯერ 10 კგ-მდე. სხეული მურა ნაცრისფერია, კუდის ბოლო — შავი, გვერდებსა და კუდზე განივი მუქი ზოლები გასდევს. ტყის კატა გავრცელებულია ევროპაში, ახლო აღმოსავლეთში, შუა და ცენტრალურ აზიასა და აფრიკაში. ბინადრობს მთისა და ვაკის ტყეებში, კარგად დაცოცავს ხეებზე. იკვებება მღრღნელებით, ფრინველებით, ზოგჯერ თავს ესხმის ირმისა და შვლის ნუკრს. მაკეობა 63 დღეღამემდე გრძელდება. შობს 3-4 კნუტს. ტყის კატის ქვესახეობებიდან საქართველოში გვხვდება კავკასიური ტყის კატა (ლათ. Felis silvestris caucasicus). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 91. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ტყის კატა
კავკასიური ტყის კატა

კავკასიური ტყის კატა (ლათ. Felis silvestris caucasicus) — ტყის კატის ქვესახეობა, რომელიც გავრცელებულია კავკასიასა და თურქეთში. აქვს მოყავისფრო ბეწვი, მომრგვალებული თავი, მოკლე თათები და შედარებით მოკლე კუდი. http://www.itis.gov/servlet/SingleRpt/SingleRpt?search_topic=TSN&search_value=726327 http://www.nic.fi/~amantes/siberiancat.html დაარქივებული 2012-02-09 საიტზე Wayback Machine.
აფონსუ III (პორტუგალია)

აფონსუ III (პორტ. Afonso III; დ. 1210 — გ. 16 თებერვალი, 1279) — პორტუგალიის მეფე ბურგუნდიელთა დინასტიიდან 1248–1279 წლებში. აფონსუ II-ს და ურაკა კასტილიელის ვაჟი. იქორწინა 1235 წელს მატილდაზე, რენო დე მარტინის ასულზე და 1254 წელს ბეატრისა გუსმანი, ალფონსო X-ს, კასტილიის მეფის უკანონო შვილზე. 1245 წლიდან, როდესაც აფონსუს უფროსი ძმა სანშუ II გადააყენეს და იგი ფაქტობრივად მმართავდა ქვეყანას. 1248 წელს კი კორტესებმა იგი ოფიციალურად მეფედ აღიარეს. მან განაახლა არაბებთან ომი და დაპყრო მთელი ალგარვი. აფონსუ ზრუნავდა მიწათმოქმედების განვითარებაზე, დაპყრობილ ტერიტორიებზე ასახლებდა ქრისტიან კოლონისტებს და ქმნიდა ახალ დასახლებებს. ძალაუფლების გამყარების შემდეგ, მან დაიწყო სასულიერო პირების უფლებების შეზღუდვა. ეპისკოპოსები ჩიოდნენ, რომ იგი ითვისებს ეკლესიის მამულებს, ართმევს შემოსავლებს და აიძულებს სასულიერო პირებს დაემორჩილონ საერო სამართალს. რომის პაპი გრიგოლ IX დაემუქრა აფონსუს ეკლესიისგან განკვეთით. ალფონსუ არწმუნებდა პაპს, რომ პატივს სცემს მას, მაგრამ აგრძელებდა თავის პოლიტიკას. 1277 წლამდე მას გასდიოდა ეს პოლიტიკა, მაგრამ ბოლოს იგი განკვეთეს ეკლესიისგან. მხოლოდ სიკვდილამდე ცოტა ხნით ადრე, 1279 წელს შეურიგდა იგი სასულიერო პირებს, და დაპირდა 1245 წელს მიცემული დაპირებების შესრულებას. Рыжов, K. (1999). Энциклопедия - Все монархи мира - Западная Европа. Вече, Москва. ISBN 5-7838-0374-X
ალფონსო II

ალფონსო II შესაძლოა იყოს: ალფონსო II, (791-842) — ასტურიის მეფე. ალფონსო II, (1152-1196) — არაგონის მეფე. აფონსუ II სქელი, (1185-1223) — პორტუგალიის მეფე. ალფონსო II, (1448-1495) — ნეაპოლის მეფე. ალფონსო II დ’ესტე — ფერარას ჰერცოგი.
ალფონსო III

ალფონსო III შესაძლოა იყოს: ალფონსო III — ასტურიის მეფე აფონსუ III — პორტუგალიის მეფე ალფონსო III — არაგონის მეფე ალფონსო III დ’ესტე — მოდენასა და რეგიოს ჰერცოგი ალფონსო III — კონგოს მეფე
აფონსუ IV (პორტუგალია)

აფონსუ IV გულადი (პორტ. Afonso IV o Bravo; დ. 8 თებერვალი, 1291, ლისაბონი, პორტუგალია — გ. 28 მაისი 1357, ლისაბონი, პორტუგალია) — პორტუგალიის მეფე ბურგუნდიელთა დინასტიიდან 1325 -1357 წლებში. დენიშისა და იზაბელა არაგონელის ვაჟი. იქორწინა 1309 წელს ბეატრისაზე, კასტილიის მეფის, სანჩო IV ასულზე. ტახტზე ასვლამდე, აფონსუ დიდხანს ეომებოდა თავის მამას. გამეფების შემდეგ კი მტრობდა თავის უკანონო ძმასთან აფონსუ სანჩესთან. საქმე შეიარაღებულ დაპირისპირებებამდე მიდიოდა. ბოლოს დედოფალმა იზაბელამ შეარიგა ისინი. აფონსუ აღარ სდებდა ბრალს ძმას მის წინააღმდეგ მოქმედებებში და დამეგობრდა კიდევაც მასთან. აფონსუ კარგი მმართველი იყო, იცავდა სამართლიაობას. მან ხალხს დიდი მხარდაჭერა გაუწია 1344 წლის დიდი მიწისძვრის დროს და 1348 წლის შავი ჭირის ეპიდემიისას. სიბერეში აფონსუს უთანხმოებები ჰქონდა თავის მემკვიდრესთან პედრუსთან. Рыжов, K. (1999). Энциклопедия - Все монархи мира - Западная Европа. Вече, Москва. ISBN 5-7838-0374-X
ალფონსო IV

ალფონსო IV შეიძლება იყოს: ალფონსო IV — ლეონის მეფე. ალფონსო IV — არაგონის მეფე. აფონსუ IV — პორტუგალიის მეფე.
აფონსუ V (პორტუგალია)

აფონსუ V ( პორტ. Afonso V; დ. 15 იანვარი, 1432 — გ. 28 აგვისტო 1481) — პორტუგალიის მეფე 1438–1481 წლებში (ავისის დინასტია). დუარტესა და ელეონორა არაგონელის ვაჟი. იქორწინა 1448 წელს იზაბელაზე, პედრო კომბრელის ჰერცოგის ასულზე. დუარტეს გარდაცვალების შემდეგ, აფონსუს სრულწლოვანობამდე ქვეყანას მმართავდა მისი დედა ელეონორა. ამ პერიოდში ხშირი იყო არეულობები. დიდებულების ლიდერები იყვნენ ინფნტები პედრუ, ენრიკე და ჟუანი - მცირეწლოვანი აფონსუს ბიძა, რომელმაც ხელში ჩაიგდო რეგენტობა. 1441 წელს დედოფალი კასტილიაში გაიქცა და გარდაიცვალა ტოლედოში. 1448 წელს აფონსუმ სრულწლოვანებას მიაღწია, ცოლად თავისი ბიძაშვილი იზაბელა მოიყვანა და დაიწყო ქვეყნის დამოუკიდებლად მმართვა. იგი განათლებული, მჭერმეტყველი, ზნეობრივი და ზრდილობიანი იყო, მაგრამ თავარიანი, მას იტაცებდა გეგმები, რომლის განხორციელებაც არ შეეძლო. იგი ჯერ სიმამრის, პედრუს რჩევებს უსმენდა, მაგრამ მოგვიანებით იჩხუბა მასთან და ჩამოაშორა კარს. მათ შორის კონფლიქტი ომში გადაიზარდა, 1449 წლის მაისში ალფარობეირასთან ბრძოლაში პედრო დაიღუპა. შემდეგ წლებში აფონსუ ებრძოდა მაროკოელ მავრებს და ატარებდა ექსპედიციებს აფრიკის ნაპირების გასწვრივ. 1458 წელს მეფე დიდი ფლოტით წავიდა ალკასერის დასაპყრობად. ციხე ცოტახანში დანებდა. 1463 და 1464 წლებში მეფემ ორჯერ უშედეგოდ სცადა ტანჟერის აღება. მესამე ლაშქრობა შედეგიანი აღმოჩნდა. პორტუგალელებმა ჯერ მდიდარი არზილა აიღეს, ხოლო 1470 წელს მეფე ტრიუმფით შევიდა ტანჟერში. შემდეგ აფონსო საკმაო ხანს იბრძოდა კასტილიის ტახტისთვის. თავისი პრეტენზიების გასამართლებლად მან ცოლად შეირთო ხუანა, ენრიკე IV-ს ერთადერთი ქალიშვილი, 1475 წელს აფონსუ კასტილიაში შეიჭრა და ომი ენრიკეს დის იზაბელას წინააღმდეგ დაიწყო. პორტუგალელებმა აიღეს ტორო და სამორა, მაგრამ მეტ წარმატებებს ვერ მიაღწიეს - კასტილიელი დიდებულები დედოფლის ერთგულები დარჩნენ. 1476 წელს გაიმართა ტოროსთან ბრძოლა. აფონსუ დამარცხდა. 1479 წელს მან უარი თქვა კასტილიის ტახტზე, იზაბელასთან სამშვიდობო ხელშეკრულება დადო და გაშორდა ხუანას. იმავე წელს იგი განმარტოვდა და მმართველობა შვილს ჟუანს გადააბარა. მისი ბრძანებით ლისაბონის მახლობლად, ზღვის ნაპირზე, დაიწყო მონასტრის მშენებლობა. აფონსუს აქ სურდა დასახლება, მაგრამ იგი გარდაიცვალა სანამ მონასტრის მშენებლობა დასრულდებოდა. Рыжов, K. (1999). Энциклопедия - Все монархи мира - Западная Европа. Вече, Москва. ISBN 5-7838-0374-X
ალფონსო V

ალფონსო V შეიძლება იყოს: ალფონსო V — ლეონის მეფე ალფონსო V — არაგონის მეფე აფონსუ V — პორტუგალიის მეფე
Shine a Light (როლინგ სტოუნზის ალბომი)

Shine a Light — ინგლისური როკ-ჯგუფ როლინგ სტოუნზის ალბომი, რომელზეც წარმოდგენილია მარტინ სკორსეზეს ამავე სახელწოდების ფილმში შეტანილი სიმღერები. Shine a Light არის ჯგუფის რიგით მესამე ორმაგი საკონცერტო ალბომი, დისკების Love You Live (1977) და Live Licks (2004) შემდეგ. ორ დახურულ კონცერტზე, რომლის მასალაც წარმოდგენილია ამ დისკებზე, შესრულებული იქნა ზოგიერთი სიმღერა, რომელიც არც სრულდებოდა ჯგუფის კონცერტებზე წლების განმავლობაში. დისკებში შეტანილია ორი საღამოს განმავლობაში შესრულებული თითქმის ყველა სიმღერა, გარდა ორისა - „Undercover of the Night“ და „Honky Tonk Women“. კონცერტებზე აგრეთვე შესრულდა დუეტები: „Loving Cup“ ჯეკ უაიტთან (The White Stripes) ერთად; „Live With Me“ კრისტინა აგილერასთან ერთად, ხოლო ბადი გაისთან ერთად სრულდება „Champagne and Reefer“. * ნიშნით აღნიშნული სიმღერები გამოიცა კომპაქტ დისკზე ან DVD-ზე. 29 ოქტომბერი Start Me Up Shattered She Was Hot All Down the Line Loving Cup As Tears Go By I'm Free* Undercover of the Night* Just My Imagination Shine a Light* Champagne and Reefer Tumbling Dice You Got the Silver Little T&A* Sympathy for the Devil Live with Me Paint it Black* Jumpin' Jack Flash Satisfaction 1 ნოემბერი Jumpin' Jack Flash* Shattered* She Was Hot* All Down the Line* Loving Cup* As Tears Go By* I'm Free Some Girls* Just My Imagination* Far Away Eyes* Champagne and Reefer* Tumbling Dice* You Got the Silver* Connection* Sympathy for the Devil* Live with Me* Honky Tonk Women Start Me Up* Brown Sugar* Satisfaction* დისკი 1 Jumpin' Jack Flash – 4:23 Shattered – 4:06 She Was Hot – 4:44 All Down the Line – 4:35 Loving Cup – 4:02 მოწვეული შემსრულებელი: ჯეკ უაიტი As Tears Go By (ჯეგერი/რიჩარდსი/ოლდემი) – 3:32 Some Girls – 4:19 Just My Imagination (უიტფილდი/სტრონგი) – 6:39 Far Away Eyes – 4:37 Champagne & Reefer (უოტერსი) – 5:58 მოწვეული შემსრულებელი: ბადი გაი Tumbling Dice – 4:24 ჯგუფის წარდგენა – 1:39 You Got the Silver – 3:22 Connection – 3:31 დისკი 2 მარტინ სკორსეზეს საუბარი – 0:12 Sympathy for the Devil – 5:56 Live with Me – 3:54 მოწვეული შემსრულებელი: კრისტინა აგილერა Start Me Up – 4:05 Brown Sugar – 5:25 (I Can't Get No) Satisfaction – 5:37 Paint It, Black – 4:28 Little T&A – 4:09 I'm Free – 3:31 Shine a Light – 4:05 იაპონური და iTunes გამოცემების დამატება Undercover of the Night - 4:24 Jumpin' Jack Flash – 4:23 Shattered – 4:06 She Was Hot – 4:44 All Down the Line – 4:35 Loving Cup – 4:02 As Tears Go By – 3:32 Some Girls – 4:19 Just My Imagination (უიტფილდი/სტრონგი) – 6:39 Far Away Eyes – 4:37 Champagne & Reefer (უოტერსი) – 5:58 Band introductions – 1:39 You Got the Silver – 3:21 Connection – 3:31 Sympathy for the Devil – 5:56 Live With Me – 3:54 Start Me Up – 4:05 Brown Sugar – 5:25 ოფიციალური პრეს-რელიზი საიტზე RollingStones.com დაარქივებული 2008-02-12 საიტზე Wayback Machine. ↑ https://www.allmusic.com/album/r1335286 ↑ http://www.popmatters.com/pm/review/58382/the-rolling-stones-shine-a-light-original-soundtrack ↑ http://www.rollingstone.com/reviews/album/19847183/review/19935362/shine_a_light
ავტორი! ავტორი! (ფილმი)

Author! Author! — 1982 წლის ფილმი. რეჟისორი არტურ ჰილერი, სცენარის ავტორი - ისრაელ ჰოროვიტი. ფილმში მონაწილეობენ: ალ პაჩინო, დაიან ქენონი, თიუზდი ველდო, ალან კინგი და სხვა. „Author! Author!“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) New York Times-ის ინტერვიუ ისრაელ ჰოროვიტთან
ჰაიტიური კრეოლი

ჰაიტიური კრეოლი (kreyòl ayisyen), ხშირად წოდებული მარტივად კრეოლი — ენა, რომელსაც ჰაიტიზე დაახლოებით 8,5 მილიონი ადამიანი საუბრობს (2005 წლის მონაცემებით) და 3,5 მილიონი მის საზღვრებს გარეთ, მათ შორის კანადაში, აშშ-ში, საფრანგეთში და რამდენიმე კარიბის ქვეყანაში — დომინიკელთა რესპუბლიკაში, კუბაზე და ბაჰამებზე. ჰაიტიური კრეოლი ჰაიტის ორ ოფიციალურ ენათაგანია ფრანგულთან ერთად. ეს არის ძირითადად ფრანგულ ენაზე დაფუძნებული კრეოლი, თუმცა მასზე გავლენა აქვს ადგილობრივ ტაინოს, ზოგიერთ დასავლეთ აფრიკულ და ცენტრალურ აფრიკულ ენებს, პორტუგალიურსა და ესპანურს. ენაში ორი გამორჩეული დიალეექტია: ფაბლა და პლატო. კრეოლური ენა Anglade, Pierre (1998). Inventaire Étymologique des Termes Créoles des Caraibes d'origine Africaine (fr). Editions L'Harmattan. ISBN 9782296352582.  DeGraff, Michel (2001). „Morphology in Creole genesis: Linguistics and ideology“, Ken Hale: A life in language. Cambridge, Massachusetts: MIT Press, გვ. 52–121. ISBN 978-0-262-61160-2. OCLC 44702224.  Indiana University Creole Institute. Haitian Creole basic vocabulary (from Wiktionary's Swadesh-list appendix) Haitian Creole-English dictionary (PDF) დაარქივებული 2021-12-16 საიტზე Wayback Machine.
ნაიარევი სახე (ფილმი)

ნაიარევი სახე (ინგლ. Scarface) — 1983 წლის ფილმი. რეჟისორი ბრაიან დე პალმა, პროდიუსერი – მარტინ ბრეგმენი. ფილმის მთავარი გმირის ტონი მონტანას როლს ასრულებს ალ პაჩინო. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. 1980 წლის გაზაფხულზე, პორტი - მერიელ ჰარბორი გაიხსნა და ათასობით კუბელი ლტოლვილი გაემართა შეერთებული შტატებისაკენ, თავისი ამერიკული ოცნების საძებნელად. ერთ-ერთმა მათგანმა ის მაიამის მზიან ქუჩებში იპოვა. სიმდიდრემ და ძალაუფლებამ მის ყველაზე წარმოუდგენელ ოცნებასაც გადააჭარბა. ტონი მონტანა ერთ-ერთი ყველაზე დაუნდობელი განგსტერი იყო კინოს ისტორიაში. „Scarface (1983)“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)