laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ალიტუსის რაიონი

ალიტუსის რაიონი (ლიეტ. Alytaus rajonas) — რაიონი ლიეტუვაში, ალიტუსის მაზრაში. ფართობი - 1 411 კმ², მოსახლეობა - 32,4 ათ. ადამიანი (32 116 2005 წლის 1 იანვრის მონაცემებით). მოსახლეობის 46,5 % მამაკაცია, 53,5 % კი - ქალია; 98 % - ლიეტუველები, 1 % - პოლონელები, 1 % - სხვა ერის წარმომადგენლები; 12, 5 % ქალაქის მაცხოვრებელია, 87,5 % კი - სოფლის. შედის 11 სამამასახლისო: ალიტუსი (ლიეტ. Alytaus seniūnija) ალოვესი (ლიეტ. Alovės seniūnija) ბუტრიმონისი (ლიეტ. Butrimonių seniūnija) დაუგაისი (ლიეტ. Daugų seniūnija) კროკიალაუკისი (ლიეტ. Daugų seniūnija) მიროსლავასი (ლიეტ. Miroslavo seniūnija) ნიამუნაიტისი (ლიეტ. Nemunaičio seniūnija) პივაშიუნაისი (ლიეტ. Pivašiūnų seniūnija) პუნიასი (ლიეტ. Punios seniūnija) რაიტინინკაისი (ლიეტ. Raitininkų seniūnija) სიმნასი (ლიეტ. Simno seniūnija) ალიტუსის რაიონის თვითმმართველობა(ლიეტ.) დაარქივებული 2016-04-05 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 Visuotinė lietuvių enciklopedija <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q76499581"></a>
მეჭვავიასნაირნი

მეჭვავიასნაირნი (Charadriiformes), ფრინველთა რიგი. აერთიანებს 3 ქვერიგს: თოლიებს (3 ოჯახი), ალკებს (1 ოჯახი) და საკუთრივ მეჭვავიებს (13 ოჯახი). რიგში გაერთიანებულია 113 (87) გვარის 289 სახეობა. მეჭვავიასნაირნი გავრცელებული არიან არქტიკიდან ანტარქტიკამდე და ზღვის დონიდან მთამაღალამდე. მეჭვავიასნაირთა მასა 20 გ - 3 კგ აღწევს. ბუდობენ მიწაზე ან კლდეებში, იშვიათად ქვებქვეშ სოროებში. დედალი დებს 1-4, ჩვეულებრივ ჭრელ კვერცხს. იკვებებიან ხმელეთისა და წყლის უხერხემლოებით, ზოგი — თევზით. მეზღვიები და ტანად დიდი თოლიები ანგრევენ სხვა ფრინველებთა ბუდეებს, ჭამენ ნარჩენებსა და მძორს. საქართველოში ბინადრობს მცირე წინტალა, მსევანი, შავულა, მებორნე, ტყის ქათამი. ზამთრობს პრანწია, დიდი ჭოვილო, ჩიბუხა და ჭყინპო. მიმოფრენისას გვხვდება 31 სახეობა, მ. შ. ყელსახვევიანი წინტალა, ზღვის წინტალა, ფეხჭოჭინა ანუ ოჩოფეხა და სხვა. ჟორდანია რ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 651.
სახამებელი

სახამებელი — მცენარის ძირითადი სამარაგო ნახშირწყალი, რომელიც წარმოიქმნება უჯრედის ორგანოიდებში (ქლოროპლასტებსა და ამილოპლასტებში) და გროვდება ძირითადად თესლში, ძირხვენებსა და ტუბერებში, აგრეთვე ფოთლებსა და ღეროებში. სახამებელი გროვდება მარცვლების სახით, რომელთაც ფენოვანი სტრუქტურა აქვთ და შეიცავენ მცირე რაოდენობით ცილებსა და ლიპიდებს. სახამებელის ზომა სხვდასხვაა. სახამებელი ორი პოლისაქარიდის — ხაზოვანის — ამილოზის და განტოტვილის — ამილოპექტინის ნაზავია; მათი საერთო ფორმულაა (C6H10O5)n; როგორც წესი, სახამებელი შეიცავს 10—30% ამილოზას, 70—90% ამილოპექტინს. სახამებელის პოლისაქარიდები აგებულია გლუკოზის ნაშთებისაგან, რომლებიც შეკავშირებული არიან ამილოზისა და ამილოპექტინის ხაზოვან ჯაჭვებში α-1,4-გლუკოზიდური ბმები, ხოლო განშტოების წერტილებში —α-1,6-გლუკოზიდური ბმებით. სახამებელის ნაწილობრივი ჰიდროლიზი იძლევა დექსტრინებს, რომელსაც პოლიმერიზაცია ნაკლებად ახასიათებს, სრული ჰიდროლიზით კი გლუკოზებად იშლება. სახამებლის ფერმენტული ჰიდროლიზი შესაძლოა სხვადასხვა გზით. მცენარეული ფოსფორილაზე შლის α-1,4-ბმას და წარმოქმნის გლუკოზო-1-ფოსფატს, რომელიც აქტიური მეტაბოლიტია. α და β-ამილაზები შლიან აგრეთვე მხოლოდ α-1,4-ბმებს; β-ამილაზა შლის სახამებელს მალტოზამდე და გლუკოზამდე. α-1,6-ბმების დაშლა და თავისუფალი გლუკოზის წარმოქმნა ხდება ამილო-1,6-გლუკიზოდაზით. ობის სოკოების ფერმენტი გ ლ უ კ ო ა მ ი ლ ა ზ ა სახამებელს შლის გლუკოზამდე. სახამებლის ბიოსენთეზის პირველწყაროა საქაროზა. სახამებელი მნიშვნელოვანი საკვები პროდუქტების ძირითადი ნაწილია (ფქვილში 75—80%, კარტოფილში — 25%), კუჭ-ნაწლავში ადვილად შეიწოვება, აქვს მაღალი კალორიულობა — დაახლოებით 4 კკალ/გ. სახამებელს და მის წარმოებულებს იყენებენ ქაღალდის, ქსოვილების, წებოს და სხვა წარმოებაში. როგორც სამკურნალო საშუალება, სახამებელი შედის სხვადასხვა ფხვნილში, მალამოსა და პასტაში. სახამებლის 1% ხსნარს იყენებენ როგორც ინდიკატორს, იოდის აღმოსაჩენად. ნუცუბიძე ნ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 238-239.
პსაილოკი

პსაილოკი (ელიზაბეტ ’ბეტსი’ ბრედოკი) — გამოგონილი სუპერგმირი Marvel Comics-ის მსოფლიოდან. შექმნილია მწერალი კრის კლერმონისა და მხატვარი ჰერბ ტრიმფეს მიერ. პირველად გამოჩნდა კაპიტანი ბრიტანეთის მე-8 ნომერში (1976 წლის დეკემბერი). ამ კომიქსში იგი მეორეხარისხოვანი პერსონაჟია, რომელმაც შემდგომში დროებით ჩაანაცვლა მისი ტყუპის ცალი - კაპიტანი ბრიტანეთი. შემზარავი იქს-ადამიანების 213-ე ნომერში (1987) ბეტსი მკითხველს ევლინება, როგორც ტელეპათი მუტანტი, სახელადპსაილოკი, რომელმაც კომიქსის შემდგომ სერიებში ტელეკინეზისის უნარი შეიძინა. 2006 წელსპსაილოკი გამოჩნდა სრულმეტრაჟიან ფილმში იქს-ადამიანები, უკანასკნელი ბრძოლა, სადაც მას მსახიობი მეილინგ მელანკონი ანსახიერებს. პსაილოკი წარმოქმნის ტელეკინეზურ კატანას, შეუძლია გამოიყენოს მისი ტელეკინეზისი ფიზიკური ძალის, სისწრაფისა და ბრძოლისუნარიანობის ზეადამიანურ დონემდე გაზრდის მიზნით. მას აგრეთვე გამომუშავებული აქვს იმუნიტეტი ტელეპათიური შემოტევების მიმართ. თავდაპირველად, მის განსაკუთრებულ ძალებს შეადგენდა: ტელეპათია, გონებრივი ისრები, წინასწარ-შეგრძნების, გონების მართვისა და ილუზიების წარმოქმნის უნარი. მას შემდგომ, რაც რომამ აღადგინა იგი, ბეტსი შეუმჩნეველი გახდა ყოველგვარი მექანიკური სამძებრო მოწყობილობის მიერ. მას შეუძლია წარმოქმნას ’ფსიქიკური დანა’. კრიმსონ დაუნმა მას აჩრდილების მეშვეობით მოგზაურობისა და უჩინრად გარდაქმნის უნარი შესძინა. ჯინ გრეისთან ძალების გაცვლის შემდგომ ბეტსიმ მიიღო ახალი შესაძლებლობები: ფრენა, ენერგიის ბლეიდის წარმოქმნა, ობიექტების გონებით გადაადგილებისა და ’მყარი ენერგიის სამგანზომილებიანი ველის’ წარმოქნის უნარი. პსაილოკი Marvel-ის სამყაროს ვიკიში
Одноклассники.ru

Одноклассники (www.odnoklassniki.ru, ოდნოკლასნიკი.რუ) — სოციალური ქსელის ტიპის საიტი, რომელზეც შესაძლებელია მეგობრებისა და თანაკლასელების პოვნა, მათი საკუთარ სიებში დამატება, ონლაინ თამაშების თამაში, სურათების გამოქვეყნება (ასევე მათი შეფასება ხუთბალიანი სისტემით და მათი კომენტირება). საიტი ამუშავდა 2006 წლის 4 მარტს და წარმოადგენს ამერიკული Classmates.com–ის ანალოგს. საიტი ძირითადად პოპულარულია ყოფილ სსრკ-ის ქვეყნებში. 2013 წლის 1 იანვრის მონაცემებით საიტზე დარეგისტრირებული იყო დაახლოებით 205 მლნ მომხმარებელი. საქართველოში Одноклассники-ს მომხმარებელთა მაქსიმალური რაოდენობა დაფიქსირდა 2009 წელს, როდესაც საიტი Alexa Internet-ის რეიტინგით პირველი იყო საქართველოდან მოხმარებულ საიტებს შორის. 2011 წლისთვის Одноклассники-მა კონკურენციის შედეგად ქართული ბაზრის უდიდესი წილი Facebook-თან დაკარგა და მე-5 პოზიციაზე გადაინაცვლა . ოფიციალური საიტი ↑ საიტის სარეკლამო სამსახური ↑ დაარქივებული ინფორმაცია
ბირჟაის რაიონი

ბირჟაის რაიონი (ლიეტ. Biržų rajonas) — მუნიციპალური რაიონი ჩრდილოეთ ლიეტუვაში, პანევეჟისის მაზრაში. 2 ქალაქი– ბირჟაი და ვაბალნინკასი; 4 დაბა – კუპრელიშკისი, ნიამუნელე–რადვილიშკისი, პაბირჟე და პაპილისი. 538 სოფელი. მოსახლეობის რაოდენობა(2001): ბირჟაი – 15 262 ვაბალნინკასი – 1 328 ბირჟაი(სოფელი) – 874 ნიამუნელე–რადვილიშკისი – 729 რინკუშკიაი – 703 მიადაიკიაი – 656 კირდონისი – 492 ნაციუნაი – 455 გერმანიშკისი – 429 პაროვეია – 402 რაიონი მოიცავს 8 სამამასახლისოს: ბირჟაის საქალაქო(ლიეტ. Biržų miesto seniūnija;) ვაბალნინკასის (ლიეტ. Vabalninko seniūnija;) ნიამუნელე–რადვილიშკისი (ლიეტ. Nemunėlio Radviliškio seniūnija;) პაბირჟეს (ლიეტ. Pabiržės seniūnija;) პაჩიარიაუკშიტის (ლიეტ. Pačeriaukštės seniūnija;) პაპილისის (ლიეტ. Papilio seniūnija;) პაროვეიას(ლიეტ. Parovėjos seniūnija;) შირვენის(ლიეტ. Širvėnos seniūnija;) ↑ 1.0 1.1 1.2 Visuotinė lietuvių enciklopedija <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q76499581"></a>
მტვერი (პერსონაჟი)

მტვერი (ინგ. Dust) სურაია ქადირი — გამოგონილი პერსონაჟი Marvel Comics-ის იქს-ადამიანების-მსგავსი სერიებიდან. შექმნილია მწერალი გრანტ მორისონისა და მხატვარი ეთან ვან სკაივერის მიერ. პირველად გამოჩნდა ახალი იქს-ადამიანების 133-ე ნომერში (2002 წლის დეკემბერი), თუმცა პერსონაჟი სრულად მხოლოდ ახალი მუტანტების მეორე ნაწილში (ახალი იქს-ადამიანები:იქს-აკადემია, კრისტინა უირისა და ნუნციო დე ფილიპისის ავტორობით) დაიხვეწა. მტვერი წარმოშობით ავღანეთიდანაა. იგი ტრადიციების მკაცრი დამცველია, მუდამ ატარებს ნიკაბსა და ჩადრას. სურაია არის მუტანტი, რომელსაც შეუძლია გარდაქმნას საკუთარი სხეული ქვიშის-მსგავს მტვერის ღრუბლად. კომიქსის მიხედვით, იქს-ადამიანები სურაიას დასახსნელად მიემგზავრებიან ავღანეთში, მუტანტის სამშობლოში, ვინაიადან მისმა შესაძლებლობებმა მონათმფლობელთა ნადირობის ობიექტად აქცია იგი. სურაია გუნდთან ერთად მიდის ამერიკაში და ქსავიეს ინსტიტუტის სტუდენტი ხდება. M-დღის მოვლენების შემდგომ მტვერი იმ მცირერიცხოვან მუტანტებს შორისაა, რომლებმაც შეინარჩუნეს ზებუნებრივი ძალები. ამჟამად იგი ახალგაზრდა იქს-ადამიანების წევრია. იგი კომიქსების დადებითი მუსლიმი პერსონაჟის იშვიათ მაგალითს წარმოადგენს. მტვერი Marvel-ის სამყაროს ვიკიში
მზეყანჩასებრნი

მზეყანჩასებრნი (ლათ. Eurypygidae) — ფრინველთა ოჯახი წეროსნაირთა რიგისა. ოჯახის ერთადერთი წარმომადგენელია მზეყანჩა (ლათ. Eurypyga helias), რომელიც ბინადრობს ტროპიკულ ამერიკაში — სამხრეთ მექსიკიდან ცენტრალურ ბრაზილიამდე. ბინადრობენ ჩრდილიან, დაჭაობებულ ტყეებში, წყალსატევების ნაპირებზე. მზეყანჩები იკვებებიან თევზებით, მწერებითა და კიბოსნაირებით. რ. ჟორდანია, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 657-658.
ანიკშჩიაის რაიონი

ანიკშიაის რაიონი (ლიეტ. Anykščių rajonas) — რაიონი ლიეტუვის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, უტენის მაზრაში. ესაზღვრება მოლეტის, პანევეჟისის, უტენის, კუპიშკისის, როკიშკისისა და უკმერგეს რაიონები. ანიკშიაის რაიონის თვითმმართველობის ადმინისტრაციული ცენტრია ანიკშჩიაი. ტყეს უკავია ტერიტორიის 30,7 %, ტორფიანია - 25 %, ხოლო სასოფლო-სამეურნეო სავარგულები მოიცავს რაიონის ტერიტორიის 56,8 %-ს. რაიონის ტერიტორიაზე მიედინება მდინარე შვენტოიი თავისი შენაკადებით:ანიკშტა, იარა, ნევეჟისი, იუოსტა, ვაშინტა. ანიკშიაის ეკუთვნის ასევე 70-მდე ტბა. რაიონის უმაღლესი წერტილი ზღვის დონიდან 194 მეტრია. რაიონის ტერიტორიაზეა ასევე ანიკშიაის რეგიონული პარკი, ორი ჰიდროგრაფიული, ორი იხთიოლოგიური, ბოტანიკური, გეომორფოლოგიური და ლანდშაფტური ნაკრძალები. რაიონი დაარსდა 1950 წელს ანიკშიაის, კუპიშკისის და უტენის მაზრის ტერიტორიებზე. მისი ფართობი იყო 823 კმ2. 1953 წლამდე რაიონი შედიოდა ვილნიუსის ოლქში. 1959 წელს რაიონს შეუერთდა ქალაქი ტროშკუნაი და გაუქმებული ტროშკუნაის რაიონის ნაწილი. 1962 წელს კი ქალაქი კავარსკასი და გაუქმებული კავარსკასის რაიონის უდიდესი ნაწილი. 1962-1978 წლებში რამდენიმე დასახლებული პუნქტი გადავიდა მეზობელი მოლეტის, პანევეჟისისა და უკმერგეს რაიონების შემადგენლობაში. 2007 წლის მონაცემებით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 32 637 კაცს, რომელთა უმრავლესობა ლიეტუველები არიან (95,8 %), ცხოვრობენ ასევე რუსები - 3, 2 % და პოლონელები - 0,2 %. 3 ქალაქი – ანიკშჩიაი, კავარსკასი და ტროშკუნაი; 8 დაბა – ანდრიონიშკისი, დებეიკიაი, კურკლიაი, სკემონისი, სურდეგისი, სვედასაი, ტრაუპისი და ვეშინტოსი. 758 სოფელი. მოსახლეობის რაოდენობა (2001): ანიკშჩიაი – 11 958 სვედასაი– 1 002 კავარსკასი – 809 ნაუიეიიი-ელმინინკაი – 696 ტროშკუნაი – 525 კურკლიაი – 474 აჟუოჟერიაი – 452 დებეიკიაი – 452 აკნისტოსი – 441 რაგუვილე – 398 რაიონი მოიცავს 10 სამამასახლისოს: ანდრიონიშკისის (ლიეტ. Andrioniškio seniūnija) ანიკშჩიაიის (ლიეტ. Anykščių seniūnija) ვეშინტოსის (ლიეტ. Viešintų seniūnija) დებეიკიაიის (ლიეტ. Debeikių seniūnija) კავარსკასის (ლიეტ. Kavarsko seniūnija) კურკლიაის (ლიეტ. Kurklių seniūnija) სვედასაის (ლიეტ. Svėdasų seniūnija) სკემონისის (ლიეტ. Skiemonių seniūnija) ტრაუპისის (ლიეტ. Traupio seniūnija) ტროშკუნაის (ლიეტ. Troškūnų seniūnija) ანიკშჩიაის რაიონის თვითმმართველობა დაარქივებული 2018-02-19 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 Visuotinė lietuvių enciklopedija <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q76499581"></a>
სერთაბ ერენერი

სერთაბ ერენერი (თურქ. Sertab Erener; დ. 4 დეკემბერი, 1964) — თურქი პოპ-ვარსკვლავი, თურქეთის ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული მომღერალი. წარადგინა თურქეთი 2003 წლის ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე და პირველი ადგილი დაიკავა. 2005 წელს მიიღო მონაწილეობა ევროვიზიის საიუბილეო კონკურსში „Congratulations“ და მე-9 ადგილი დაიკავა. სერთაბი მღერის თურქულ, ინგლისურ, ესპანურსა და ბერძნულ ენებზე. აგრეთვე აქვს ჩაწერილი სიმღერები რუსლანასთან, ხოსე კარერასთან, რიკი მარტინთან. Official website Official new album website დაარქივებული 2016-01-10 საიტზე Wayback Machine. Official fan club დაარქივებული 2004-07-30 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links Paramparça : Sertab Erener დაარქივებული 2006-11-19 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #135320747 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a>
ინოკენტი XI

ინოკენტი XI (ლათ. Innocentius Innocentius Undecimus) ერისკაცობაში ბენედეტო ოდესკალკი (იტალ. Benedetto Odescalchi) (დ. 19 მაისი, 1611, კომო, იტალია — გ. 29 აგვისტო, 1689, რომი, იტალია) — რომის პაპი 1676–1689 წლებში. ინოკენტი XI დაიბადა კომოში პატრიციებისა და ბანკირების ცნობილ ოჯახში. ინოკენტი გამოირჩეოდა განსაკუთრებული ასკეტური ბუნებით და მკაცრი ზნეობრივი ხასიათით. ებრძოდა ნეპოტიზმსა და მიკერძოებას საეკლესოა წოდებათა გაცემისას. ინოკენტი XI-ის მთელი პონტიფიკატი გამოირჩევა წინააღმდეგობით ლუი XIV-თან. იგი ეწინააღმდეგებოდა ლუი XIV-ის მიერ ჰუგენოტების სასტიკ სდევნას და გალიკანიზმის განვითარებას. 1683 წლის 31 მარტს დაითანხმა პოლონელი მეფე იან სობიესკი და გერმანელი კაიზერი ლეოპოლდ I და შექმნა წმინდა ლიგა ქრისტიანული ევროპის დასაცავად თურქებისგან, რომელთაც ამდროს უკვე ვენა აქვთ ალყაში მოქცეული. იმავე წლის 12 სექტემბერს ქრისტიანმა ჯარებმა კალენბერგის ბრძოლაში გამარჯვებით არა მარტო ვენას მოუხსნეს ალყა, არამედ თურქებს უნგრეთის საზღვრებს იქითაც კი, ბელგრადამდე დაახევინეს უკან. ცნობამ ამ გამარჯვების შესახებ საქართველომდეც მიაღწია. ამ ფაქტის ერთ-ერთ დასტურას ითვლება გიორგი XI-ის წერილი ინოკენტი XI-ისადმი, მიწერილი 1687 წელს, სადაც კალენბერგის ბრძოლაში გამაჯვებით აღფრთოვანებული ქართლის მეფე მზადყოფნას გამოთქვამს პაპის მორჩილ მეფეებთან ერთად ბრძოლისათვის და აცხადებს, რომ მთელი საქართველოს მხედრობა ელის პაპის ბრძანებას. 1956 წლის 7 ოქტომბერს ინოკენტი XI ნეტარად იქნა გამოცხადებული. ინოკენტი XI — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)
ტრაკაის რაიონი

ტრაკაის რაიონი — რაიონი სამხრეთ-აღმოსავლეთ ლიეტუვაში, ვილნიუსის მაზრაში. ტრაკაის რეგიონი განვითარებას იწყებს XIII საუკუნიდან, როცა დიდმა მთავარმა გედიმინასმა ააშენა ძველი ტრაკაის ციხე, შემდეგ კი აშენდა ნახევარკუნძულის სასახლე, კუნძულის სასახლე. ტრაკაის განსაკუთრებული მნიშვნელობა ჰქონდა ლიეტუვისთვის. აქ ერთმანეთის გვერდით ცხოვრობენ ლიეტუველები, პოლონელები, რუსები, თათრები, ებრაელები, ყარაიტები ისტორიულად. XIV საუკუნის შუა წლებში საფუძველი ეყრება ტრაკაის სათავადოს, რომელიც მომდევნო ათწლეულებში ვითარდება. 1413 წლიდან ტრაკაის რაიონის ტერიტორიაზე ტრაკაის სავოივოდო ჩამოყალიბდება. პოლონეთისა და ლიეტუვის გაერთიანების შემდეგ, 1569 წელს ტრაკაის მნიშვნელობა რამდენადმე შემცირდა. მიუხედავად ამისა, აქ მაინც იქმნება ადგილობრივი ფეოდალური ერთეული სეიმიკი. ტრაკაი ცუდ მდგომარეობაში ჩავარდა 1654 და 1667 წლებში რუსეთ-პოლონეთის ომის დროს. 1795 წელს ტრაკაი რუსეთის იმპერიას შეუერთდა და ბოლო მოეღო ტრაკაის კეთილდღეობას. თავისი სილამაზისა და მდიდარი ისტორიის წყალობით ტრაკაი არაერთხელ გამოუსახავთ. დღეს ტრაკაის რეგიონი ისევ არის ლიეტუვის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი რაიონი. ყველაზე დიდი ქალაქი ტრაკაის რეგიონში არის ლენტვარისი. სხვა დასახლებები არის პალუკნისი, ტრაკუ ვოკე, დუსმენისი, რუდიშკესი. 3 ქალაქი – ლენტვარისი, რუდიშკესი და ტრაკაი; 2 დაბა – აუკშტადვარისი და ონუშკისი; 440 სოფელი. მოსახლეობის რაოდენობა (2001): ლენტვარისი – 11 773 ტრაკაი – 5 725 რუდიშკესი – 2 559 სენეიი-ტრაკაი – 1 501 აუკშტადვარისი – 1 031 პალუკნისი – 742 ონუშკისი – 584 ჟაიზდრიაი – 537 ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ტრაკაის რაიონი ტრაკაის რაიონის თვითმმართველობა დაარქივებული 2012-12-25 საიტზე Wayback Machine. ტრაკაის კუნძულის სასახლე ეკლესია და მონასტერი ციხის ნანგრევებთან, ძველი ტრაკაი ყარაიტების კენესა ტისცკიევიჩის სასახლე გალვეს ტბის ნაპირას ტრაკაის ნახევარკუნძულის სასახლე ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 Visuotinė lietuvių enciklopedija <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q76499581"></a>
ვარენის რაიონი

ვარენის რაიონი (ლიეტ. Varėnos rajonas) — რაიონი სამხრეთ ლიეტუვაში, ალიტუსის მაზრაში. ფართბით ყველაზე დიდი და ყველაზე ტყიანი რაიონი ლიეტუვაში. ტერიტორიის 67 % ტყითაა დაფარული. 22,6 % სასოფლო სამეურნეო სავარგულია, 2,4 % სამრეწველო საწარმოები და გზაა, 2,2 % — წყალი, ხოლო 1,2 % დასახლებული პუნქტებია. 5,9 % კი სხვადასხვა დანიშნულებითაა გამოყენებული. მოსახლეობის განაწილება საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით: ქალაქის - 10845 (34,83%) სოფლის - 20292 (75,27%) სქესობრივი ნიშნით: კაცები - 14947 (48,00%) ქალები - 16190 (52,00%) სარწმუნოების მიხედვით: კათოლიკე - 28651 (94,75%) ათეისტი - 1146 (3,79%) მართლმადიდებელი - 349 (1,15%) სხვა 0,5% ეროვნების მიხედვით: ლიეტუველები - 28163 (90,69%) პოლონელები - 2067 (6,66%) რუსები - 338 (1,09%) ბელარუსები - 302 (0,97%) სხვა 0,5% რაიონი მოიცავს 8 სამამასახლისოს: ვალკინინკაის (ლიეტ. Valkininkų seniūnija), ვარენოსის (ლიეტ. Varėnos seniūnija), ვიდენიაის (ლიეტ. Vydenių seniūnija), კანიავოსის (ლიეტ. Kaniavos seniūnija), მარცინკონიუს (Марцинконю) (ლიეტ. Marcinkonių seniūnija), მატუიზაის (ლიეტ. Matuizų seniūnija), მერკინესის (ლიეტ. Merkinės seniūnija), იაკენაის (ლიეტ. Jakėnų seniūnija). ვარენის რაიონის თვითმმართველობა დაარქივებული 2005-04-12 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 Visuotinė lietuvių enciklopedija <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q76499581"></a>
ყველაზე ძვირადღირებული ფერწერული ტილოები

მსოფლიოს ყველაზე ცნობილი ფერწერული ტილოები მუზეუმების მფლობელობაშია, და ისინი თავდაპირველად შეძენის შემდეგ იშვიათად იყიდება. ეს ტილოები, როგორც წესი, მხატვრულად ფასდაუდებელია. თუ რაიმე მიზეზის გამო ისეთი ფერწერული ტილო, როგორიცაა "მონა ლიზა", გასაყიდად გამოტანილ იქნა, ის უეჭველად ყველაზე მაღალ ფასში გაიყიდებოდა, ვიდრე რომელიმე ქვემოთ მოყვანილი ნახატი. გინესის რეკორდების წიგნში "მონა ლიზას" უმაღლესი სადაზღვევო ღირებულება აქვს, რომელიც კი მიცემულა რომელიმე ნახატისთვის ხელოვნების ისტორიაში. ის შეფასდა $100 მილიონად 1962 წლის 14 დეკემბერს სანამ მას აშშ-ში საგამოფენო ტურით გაიტანდნენ. ინფლაციის გათვალისწინებით 2004 წელს ეს თანხა $626.821.192,00 ექვივალენტური იქნებოდა. ლუვრმა გადაწყვიტა გაყიდვის ნაცვლად თანხა ნახატის დაცვის სისტემაში დაებანდებინა. ადელ ბლოხ-ბაუერის პორტრეტი, კლიმტი ექიმი გაშეს პორტრეტი, ვან-გოგი ბალი მულან დე ლა გალეტში, მონმარტრი, რენუარი ირისები, ვან-გოგი უცოდველთა ხოცვა, რუბენსი The Most Expensive Paintings ever sold list by theartwolf
ფილიპ ჯესაპის სახელობის იმიტირებული სასამართლო შეჯიბრი საერთაშორისო სამართალში

ფილიპ ჯესაპის სახელობის იმიტირებული სასამართლო შეჯიბრი საერთაშორისო სამართალში (ინგლ. Philip C. Jessup International Law Moot Court Competition) არის ყველაზე მასშტაბური და პრესტიჟული იმიტირებული შეჯიბრება მსოფლიოში. იგი იზიდავს მონაწილეებს 500-ზე მეტი სამართლის სკოლიდან მსოფლიოს 80-ზე მეტი ქვეყნიდან. შეჯიბრება წარმოადგენს სახელმწიფოებს შორის დავის განხილვის სიმულაციას საერთაშორისო მართლმსაჯულების სასამართლოში. შეჯიბრება ატარებს საერთაშორისო მართლმსაჯულების სასამართლოს ყოფილი მოსამართლის ფილიპ ჯესაპის სახელს. შეჯიბრების ორგანიზატორია საერთაშორისო სამართლის სტუდენტთა ასოციაცია (ILSA).
უტრეხტის უნივერსიტეტი

უტრეხტის უნივერსიტეტი (ნიდერლ. Universiteit Utrecht) მდებარეობს ნიდერლანდებში, ქალაქ უტრეხტში. იგი ნიდერლანდების ერთ-ერთი უძველესი და ევროპის ერთ-ერთი უდიდესი უნივერსიტეტია. დაარსდა 1636 წლის 26 მარტს. 2008 წელს უნივერსიტეტს ჰყავდა 29 082 სტუდენტი და 8614 თანამშრომელი, რომელთაგან 570 სრული პროფესორია. უტრეხტის უნივერსიტეტის სლოგანია „Sol Iustitiae Illustra Nos“, რაც ნიშნავს „სამართლიანობის მზე დაგვნათის თავს“. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: უტრეხტის უნივერსიტეტი უტრეხტის უნივერსიტეტის ოფიციალური საიტი
ვილკავიშკისის რაიონი

ვილკავიშკისის რაიონი (ლიეტ. Vilkaviškio rajono savivaldybė) — მუნიციპალური რაიონი ლიეტუვაში, მარიამპოლის მაზრაში. 3 ქალაქი – კიბარტაი, ვილკავიშკისი და ვირბალისი; 5 დაბა – ბარტნინკაი, გრაჟიშკიაი, კეტურვალაკიაი, პილვიშკიაი და ვიშტიტისი; 384 სოფელი. მოსახლეობის რაოდენობა (2001): ვილკავიშკისი – 13 283 კიბარტაი – 6 556 პილვიშკიაი – 1 493 ვირბალისი – 1 351 პაიევონისი– 576 სტოტისი– 571 პაეჟერიაი– 569 ვიშტიტისი– 566 გედრიაი– 565 დვარნეიი– 554 ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 Visuotinė lietuvių enciklopedija <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q76499581"></a>
მთიულასებრნი

მთიულასებრნი (ლათ. Fringillidae) — ფრინველთა ოჯახი ბეღურასნაირთა რიგისა. ოჯახი მოიცავს 414 (468) სახეობას. მთიულასებრნი ფართოდ არის გავრცელებული აფრიკაში, პალეარქტიკაში, ამერიკაში. მათი სხეულის სიგრძე 8-25 სმ. მასა 7-100 გრამს აღწევს. ბევრი მათგანი კარგი მგალობელია. ნამდვილი მთიულების ქვეოჯახიდან საქართველოში ბუდობისას გვხვდება 13 (კულუმბური, მწვანულა, ჩიტბატონა, ჭივჭავი, ჭვინთა, წითელთავა მთიულა, სტვენია და სხვა), ხოლო ზამთარში — 1 სახეობა (მთიულა). მონოგამებია. ბუდობენ წყვილებად. ბუდობისას იცავენ ე.წ. „საბუდარ ტერიტორიას“. კრუხობა გრძელდება 10-14 დღე-ღამე. იკვებებიან სარეველებისა და კულტურული მცენარეთა თესლით, კენკრით, იშვიათად მწერებით. მართვეებს კვებავენ საყლაპავი მილიდან ამონთხეული მარცვლებით, ზოგჯერ მწერებით. ზოგი მთიულასებრნი (კულუმბური, მწვანულა) უმნიშვნელოდ აზიანებს მარცვლოვანსა და ბოსტნის კულტურებს. ჟორდანია რ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 673.
კეისტუტისის სახლი

კეისტუტისის სახლის წამომადგენლებად იწოდებიან კეისტუტისის შვილები და შვილიშვილები. გედიმინასი (1275 – 1341 ზამთარი) ლიტვის დიდი მთავარი (1316–1341) იევნა (გარდაიცვალა 1344) ივან პოლოცკის ასული სახელი უცნობია (გარდაიცვალა 1351) ბერუტე (გარდაიცვალა 1382) ვაიდოტასი (გარდაიცვალა 1401 წლის შემდეგ) ნავარუდაკის თავადი ვაიშვილასი (გარდაიცვალა 1387) ბუტაუტასი (გარდაიცვალა 1381 წლის შემდეგ) ვიტაუტას დიდი (1350 – 1430 წლის 27 ოქტომბერი, ლუცკი), ლიტვის დიდი მთავარი (1392 –1430) ტაუტვილასი კეისტუტისიანი (გარდაიცვალა 1390 წლის სექტემბერში), შავი რუსეთის თავადი (1386–1390) ჟიგიმანტას კეისტუტისიანი (1350 წლის შემდეგ – მოკლეს 1440 წლის 20 მარტს), ტრაკაის თავადი, ლიტვის დიდი მთავარი (1432 –1440 ) მიკოვა (მარია, გარდაიცვალა 1404 წელს), ტვერის დედოფალი (1375 – 1404 ?) დანუტე ლიტველი (ანა; 1362 – 1448 წლის 25 მაისი), ვარშავის დედოფალი (1376–1429) რიმგაილა (ელისაბედი; გარდაიცვალა 1433 წელს), მასოვიის დედოფალი (1392 4 თებერვლიდან 30 ივნისამდე), მოლდავეთის ვოივოდი (1419 –1421). მინდაუგასის სახლი გედიმინასის სახლი ალგირდასის სახლი
ალისფერი ჯადოქარი

ალისფერი ჯადოქარი (ინგლ. Scarlet Witch), ნამდვილი სახელი ვანდა მაქსიმოფი — გამოგონილი პერსონაჟი, რომელიც ცნობილია Marvel Comics-ის მიერ გამოცემული კომიქსის წიგნებიდან. პირველად გამოჩნდა შემზარავი იქს-ადამიანების მე-4 ნომერში (1964 წლის მარტი). შექმნილია სტენ ლისა და ჯეკ კირბის მიერ. პერსონაჟი ჩნდება ანიმაციურ ფილმებში, სატელევიზიო სერიალებში, არკადულ და ვიდეოთამაშებში, ისევე როგორც მარველთან დაკავშირებულ სხვა პროექტებში. ვანდა მაქსიმოფი / ალისფერი ჯადოქარი, რომელსაც Marvel-ის კინოსამყაროში ელიზაბეტ ოლსენი ასახავს გვხვდება შემდეგ ფილმებში: კაპიტანი ამერიკა: ზამთრის ჯარისკაცი (2014), შურისმაძიებლები: ულტრონის ეპოქა (2015), კაპიტანი ამერიკა: სამოქალაქო ომი (2016), შურისმაძიებლები: უსასრულობის ომი (2018) და შურისმაძიებლები: დასასრული. (2019). ელიზაბეტ ოლსენი ასევე ასრულებს ალისფერი ჯადოქრის როლს Disney+-ის სერიალში ვანდავიჟენი (2021) და დოქტორი სტრეინჯის ახალ ფილმში (2022). ალისფერი ჯადოქარი Marvel-ის სამყაროს ვიკიში
სინდბადნამე

სინდბადნამე, სინდბადის წიგნი — შუა საუკუნეების სპარსულ-ტაჯიკური მხატვრული პროზის ადრინდელი ნიმუში. ერთი ჩარჩოთი შეკრული არაკების კრებულია. ფალაური წარმოშობის სიუჟეტი გავრცელდა მთელ მსოფლიოში არაბული თარგმანების მეშვეობით. ცალკეული არაკები შევიდა „1001 ღამეში“. XI საუკუნეში ძეგლი ფალაურიდან ახალ სპარსულზე გადმოიღო ფანარუზიმ. სინდბადნამეს სადა ტექსტი მჭერმეტყველურად გადააკეთა და სხვადასხვა პოეტის მრავალრიცხოვანი ლექსით შეამკო ზაჰირი სამარყანდიმ (XII ს.) ამ ვერსიას უკავშირდება თეიმურაზ II-ის მიერ გადმოკეთებული „თიმსარიანი“.