laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ათონის კრებული

„ათონის კრებული“ — ეტრატზე შესრულებული ქართული ხელნაწერი. შეადგინა მიქელ დაღალისონელმა 1074 წელს, ათონის ივერთა მონასტერში გიორგი ოლთისარის ხელშეწყობით. კრებულს სამი რედაცია გაუვლია: მონასტრის მამამთავართა იოანე და ექვთიმე მთაწმიდლების სახსოვრად შედგენილი, მათი ცხოვრების ამსახველი კრებულიდან (I რედაქცია) ის იქცა საბერძნეთში მოღვაწე ქართველ მამათა სახსოვარ კრებულად (II რედაქცია) და ბოლოს გამოყენებულ იქნა სააღაპე წიგნად (III რედაქცია). კრებული საქართველოს ისტორიისა და ძველი ქართული ლიტერატურის ჩინებული წყაროა. დაცულია ხელნაწერთა ეროვნულ ცენტრში (A-558). ლოლაშვილი ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 229.
პატარა ხანჩალი

პატარა ხანჩალი — სოფელი საქართველოში, ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტში, დიდი ხანჩალის თემში. მდებარეობს ჯავხეთის ზეგანზე, ხანჩალის ტბის სამხრეთ-დასავლეთით. სოფელში არის საჯარო სკოლა. სოფელში ივნისის პირველ კვირას ყვავილების დღესასწაულს აღნიშნავენ, რომელიც ზაფხულის დადგომასთან ასოცირდება. ამ დღეს ახალგაზრდები ჯგუფ-ჯგუფად მიდიან მინდორში ყვავილების დასაკრეფად. ისინი ყვავილებით კრავენ სიყვარულის გვირგვინებს, რომლებსაც ახალგაზრდებს და სოფელში ამ დღის აღსანიშნავად მოწვეულ სტუმრებს ურიგებენ. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 26 ივლისი 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ყაურმა (ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტი)

ყაურმა — სოფელი საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარის ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტში, ეშტიის თემში. მდებარეობს ჯავხეთის ზეგანზე, მდინარე ფარავნის ნაპირებზე, ნინოწმინდიდან 5 კმ, ახალქალაქიდან 10 კმ. სოფელში არის საჯარო სკოლა. სოფელში მდინარე ფარავანზე გადებულია XII საუკუნის ხუთთაღიანი ტონთიოს ხიდი, რომელიც დღემდე ფუნქციონირებს. გადმოცემის მიხედვით ხიდზე იყო ქართული წარწერა. სოფელში არის XI საუკუნის 30-იანი წლებით დათარიღებული ეკლესია. მისი სამხრეთ კარის თავზე დევს გრძელი ქვა, რომელზეც ლაპიდარული წარწერაა. ასევე წარწერაა ეკლესიის დასავლეთ კედელზე, ფანჯრის ქვეში. წარწერებზე მოხსენიებულნი არიან საქართველოს მეფე გიორგი I და კათალიკოს-პატრიარქები მელქისედეკ I და იოანე V ოქროპირი. სოფელი ყაურმა. ხიდი. საერთო ხედი სოფელი ყაურმა. ხიდის თაღის დეტალი სოფელი ყაურმა. ქვაფენილი ხიდზე ეკლესიის ფასადი ეკლესიის ფასადი ბარელიეფი და წარწერა ეკლესიის ფასადზე ხედი სოფელ ყაურმაზე და ხიდზე ინფორმაცია ყაურმას მეგალითური ნაციხარის შესახებ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 631. ჟურნალი „მოგზაური“ N3 გვ. 209-201 1901 წ. ↑ მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 26 ივლისი 2016.
საღამო (ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტი)

საღამო — სოფელი საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარის ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტში, განძანის თემში. მდებარეობს საღამოს ტბის ჩრდილო-აღმოსავლეთით. სოფელ საღამოში 2004 წლიდან ფუნქციონირებს თამარ მეფის სახელობის დედათა მონასტერი და ეკლესია. საღამოს ტბის გასწვრივ, საავტომობილო გზის გაყოლებით, მდებარეობს ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლები – 3 ეკლესია, ხოლო მეოთხე მაღალ მთაზეა აღმართული. 3 ეკლესიიდან ყველაზე ადრინდელი და გამორჩეულია უკიდურეს ჩრდილოეთით მდებარე X საუკუნის მოზრდილი დარბაზული ეკლესია, მისი შესასვლელი მოწყობილია შედარებით მოგვიანო ხანის სამხრეთის მინაშენიდან, რომლის ერთი მხარე შუა სვეტზე დაყრდნობილი ორი თაღითაა გახსნილი. ნაგებობა თავდაპირველად კამარით იყო გადახურული, ახლა ხის ბრტყელი სახურავი აქვს. კედლები შემოსილია კარგად გათლილი, სწორად ნაწყობი კვადრებით, ხოლო კარ–სარკმელთა სათაურები შემკულია ოსტატურად შესრულებული ჩუქურთმებით, სიუჟეტური სტელებისა და ადამიანთა ფიგურების გამოსახულებებით. თლილი ქვით ნაგები მეორე ეკლესიაც დარბაზულია. მიეკუთვნება XIII საუკუნეს. აქაც კამარა ხის ბანური გადახურვითაა შეცვლილი. მორთულობა ძუნწია. მესამე სამხრეთის ეკლესიაც XIII საუკუნეს მიეკუთვნება. იგი თითქმის თავდაპირველი სახითაა შემონახული. მთაზე აღმართული ეკლესია განვითარებული შუა ხანებისაა. იგი ძლიერ დანგრეულია. დავით მეფეთა მეფის (1247-1270) წარწერა საღამოს ტბის ერთ–ერთი სტელიდან გვამცნობს: პირველი დარბაზული ეკლესია. ხედი სამხრეთ–აღმოსავლეთიდან პირველი დარბაზული ეკლესია. ეკლესიის შესასვლელი. ხედი დასავლეთიდან პირველი დარბაზული ეკლესია. ფესვდო–იონური პილასტრები პირველი დარბაზული ეკლესია. ბარელიეფები გველების გამოსახულებით საღამოს ტბის მესამე ეკლესია. XIII ს. წარწერიანი სტელა საღამოს მიდამოებიდან (ამჟამად თბილისის ეთნოგრაფიული მუზეუმი ღია ცის ქვეშ) ვალერი სილოგავა. ჯავახეთის ეპიგრაფიკა. ახალციხე. 2001 წ. ↑ მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 26 ივლისი 2016.
დანსია

დანსიას რელიეფი — ლანდშაფტის უნიკალური ტიპი ჩინეთის ხუნანის პროვინციაში. წარმოქმნილია კირქვებისაგან და ხასიათდება ფრიალო კლდეებით. ტერიტორია შედგება გეოლოგიურად და გეოგრაფიულად ერთმანეთთან დაკავშირებული დანსიას რელიეფის ექვსი არეალისაგან. მათ შორისაა ლანშანის მთა, ვანფოშანის მთა, დანისას მთა. 2010 წელს, იუნესკომ დანსია მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შეიტანა. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩინეთში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2010-09-06 საიტზე Wayback Machine. ↑ China's Shaolin Temple, Danxia Landform Added To World Heritage Sites ↑ China Danxia Landform proclaimed world heritage ↑ China Danxia
კაბუსკორპი

კაბუსკორპი — საფეხბურთო კლუბი ქალაქ ლუანდაში, ანგოლაში. 2008 წელს გუნდი ჟირაბოლაში გავიდა მე-10 ადგილზე. კლუბი დაარსდა 1994 წელს. ჟირაბოლას ლიგაში მისი დებიუტი შედგა 2008 წელს. კაბუსკორპის ყველაზე დიდი მიღწევა იყო ანგოლის ჩემპიონატში მე-2 ადგილის დაკავება 2011 წლის სეზონში. 2013 წელს გახდა ანგოლის ჩემპიონი. 2012 წლის 15 იანვარს კლუბთან ერთწლიანი კონტრაქტი გააფორმა ბრაზილიელმა ფეხბურთელმა რივალდომ. Girabola.com profile Zerozero.pt profile
ადიგენის მუნიციპალიტეტის გერბი

ადიგენის მუნიციპალიტეტის გერბი — ადიგენის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასთან ერთად. მიღებულია ადიგენის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ. გერბის ფარის მწვანე ველზე გამოსახულია ვერცხლისქობიანი ლაჟვარდის წმინდა ანდრიას ირიბი ჯვარი, რომლის მკლავები ეხება ფარის კიდეებს. წმიდა ანდრიას ჯვარზე, გერბის ფარის ცენტრში, მოთავსებულია მცირე ფარი. მცირე ფარის ლაჟვარდის ველზე მოთავსებულია ოქროს ტელესკოპი, რომლის ზემოთ გამოსახულია შვიდი მნათობი. მესამე მნათობი წარმოადგენს ცხრასხივიან ოქროს მზეს და მეხუთე მნათობი — ცხრასხივიან ვერცხლის რკალს, რომელშიც ვერცხლის ნახევარმთვარეა გამოსახული; ორივე მნათობი ოდნავ დიდი ზომისაა. გერბის ფარს ზემოთ მოთავსებულია საქალაქო ვერცხლის გვირგვინი — სამკოშკიანი ქონგურებიანი გალავანი (ციხე-სიმაგრის ფორმის) ნახევრად ღია კარიბჭე. ფარს ქვემოთ მოთავსებულია გერბის დევიზის ვერცხლ-მწვანე ბაფთა, რომლის ვერცხლის ველზე შავით ჩაწერილია გერბის დევიზი — „ადიგენი“. ადიგენის მუნიციპალიტეტის გერბი და დროშა
ყაურმა

საკუთარი სახელი ყაურმა შესაძლოა აღნიშნავდეს: ყაურმა — სოფელი ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტში ყაურმა — კერძი
უიშანი

უიშანი (ჩინ. 武夷山) — მთათა სისტემა ჩინეთის ფუძიანისა და ძიანსის პროვინციებში. მისი ფართობი 60 კმ²-ია. 1999 წელს, იუნესკომ იგი ბუნებრივი და კულტურული ღირებულებების გამო მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა. წარმოადგენს სამხრეთ ჩინეთის ერთ-ერთ ყველაზე ბიომრავალფეროვან რეგიონს. მთებში ხარობს ბევრი რელიქტური მცენარე, რომელიც ჩინეთისთვის ენდემურია,მათ შორისაა ჩაის მრავალი სახეობა. აქ ასევე მდებარეობს მრავალი ტაძარი და მონასტერი, რომელთაგან ზოგიერთი დღეს დანგრეულია. ამ მონასტრებში ჩამოყალიბდა ნეო-კონფუციანური დოქტრინა, რომლის გავლენასაც XI საუკუნეში მთელი აღმოსავლეთ აზია განიცდიდა. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩინეთში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: უიშანი Guide to Wuyi Evaluation by UNESCO advisory board (1999) Description of natural features დაარქივებული 2007-03-13 საიტზე Wayback Machine. Photo Gallery დაარქივებული 2013-07-24 საიტზე Wayback Machine.
სინანთროპი

სინანთროპი (ლათ. Sinanthropus pekinensis — „პეკინელი ადამიანი“) – Homo-ს სახეობა, ახლოს დგას პითეკანთროპთან, მაგრამ უფრო ახალგაზრდაა და უფრო თანამედროვე. აღმოჩენილია ჩინეთში საიდანაც მიიღო სახელწოდება. ცხოვრობდა დაახლ. 600-400 ათასი წლის წინ, გამყინვარების პერიოდში. მისი ტვინის მოცულობაა 800-1200 სმ³. ტვინის მარცხენა ნაწილი, სადაც მდებარეობს მარჯვენა მხარის მამოძრავებელი სისტემა, რამდენადმე დიდია ტვინის მარჯვენა ნაწილთან შედარებით. შესაბამისად, სინანთროპის მარჯვენა მკლავი იყო უფრო განვითარებული, ვიდრე მარცხენა. სიმაღლე - 1,55-1,6 მ. გარდა მცენარეული საკვებისა, ჭამდა ხორცსაც. სინანთროპი იუნესკომ 1987 წელს აღიარა მსოფლიო მემკვიდრეობად. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩინეთში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში Peking Man fossils from Zhoukoudian დაარქივებული 2009-10-07 საიტზე Wayback Machine. ↑ Б. Байер, У. Бирштайн и др. История человечества 2002 ISBN 5-17-012785-5
ემეიშანი

ემეიშანი (ჩინ. 峨嵋山) — მთა ჩინეთის დასავლეთ ნაწილში, სიჩუანის პროვინციაში. მისი სიმაღლე ზღვის დონიდან 3 099 მეტრია და უმაღლესია ჩინეთის ოთხ ბუდისტურ წმინდა მთას შორის. ემეიშანის მფარველი ბოდჰისატვა სამანტაბჰადრა, რომელსაც ჩინეთში პუხიანს უწოდებენ. XVI-XVII საუკუნეების წყაროები, ემეიშანის მონასტრებში სამხედრო ხელოვნების გავრცელებას ადასტურებენ, მათ შორისაა შაოლინის მონასტერიც, როგორც ჩინური კრივის ჩასახვის ადგილი. მთის მიმდებარე ტერიტორია დაფარულია ვულკანური კლდეებით, რომლებიც პერმის ერაში, ვულკანების ამოფრქვევის შედეგად წარმოიქმნა. ლეგენდის თანახმად, ბოდჰისატვა სამანტაბჰადრა ემეიშანის მთიდან სამთავიანი სპილოთი გაფრინდა. ძვ. წ. I საუკუნეში, აქ პირველი ბუდისტური ტაძარი აშენდა მთელი ჩინეთის მასშტაბით. დღეისათვის შემონახული უძველესი ნაშთია IX-X საუკუნეების ბოდჰისტავას სპილოზე ამხედრებული ქანდაკება. უკვე XX საუკუნის შუა წლებში, მთაზე ასზე მეტი ტაძარი მდებარეობდა. დღეს ზოგიერთი მათგანი უმძიმეს პირობებშია და რეკონსტრუქციისათვის თანხების შესაგროვებლად, ოთახებს ტურისტებზე აქირავებენ, ასევე სთავაზობენ კვებას. 1996 წელს, იუნესკომ ემეიშანი მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩინეთში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: Mount Emei Mount Emei travel guide Religion and the environment in China, 中国的宗教与环境 - chinadialogue article Mount Emei, including Leshan Giant Buddha, Scenic Area: official Unesco site Tours and Travel to total Solar Eclipse 2009 to China on Mt. Emei Shan დაარქივებული 2009-07-26 საიტზე Wayback Machine.
დაძუს კლდის რელიეფები

დაძუს კლდის რელიეფები (ჩინ. 大足石刻) — ჩინური რელიგიური სკულპტურებისა და ორნამენტების სერია, რომელიც ახ.წ. VII საუკუნით თარიღდება, განიცდის ბუდისტური, კონფუციანური და დაოსისტური შეხედულებების გავლენას. 1999 წლიდან შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში. შედგება 75 დაცული ძეგლისგან, რომლებიც მოიცავს 50 000 სკულპტურასა და 100 000 ჩინურ წარწერას. მდებარეობს ქალაქ ჩუნცინის დასავლეთით, გორაკების ფერდებზე. უძველესი ორნამენტები ახ. წ. 650 წელს მიეკუთვნება, ტანის დინასტიის ადრეულ ეპოქას, მაგრამ მათი ძირითადი ნაწილი IX საუკუნეშია შექმნილი. მრავალი წლის განმავლობაში, რელიეფები მნახველთათვის დახურული იყო. ჩინელებისთვის ის 1961 წელს გაიხსნა, ხოლო უცხოელი დამთვალიერებლისთვის 1980 წელს. იზოლაციის წყალობით, ხელოვნების ეს ნიმუშები XX საუკუნის 60-იანი წლებში ჩინეთში მიმდინარე ანტი-რელიგიური ვანდალიზმის ხასიათის კულტურული რევოლიციის დროს ხელშეუხებელი დარჩა. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩინეთში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: დაძუს კლდის რელიეფები UNESCO World Heritage Centre page ↑ Ross Terrill, Serene Haven of Buddhist Art, The New York Times, January 14, 1990, Accessed February 11, 2009.
ცინშენშანი

ცინშენშანი (ჩინ. 青城山) — მთა ჩინეთში, სიჩუანის პროვინციის ქალაქ დუძიანუანში. მთა შედგება 36 მწვერვალისაგან. წარმოადგენს დაოსიზმის უმნიშვნელოვანეს ცენტრს ჩინეთში. დაოსისტური მითოლოგიის თანახმად, ამ ადგილას სწავლობდა ყვითელი იმპერატორი (ხუან-დი). აქ მდებარეობს აღნიშნული რელიგიის მრავალი ტაძარი. XX საუკუნის დასაწყისში, ამ მონასტრებში 500-მდე ბერი ცხოვრობდა. 60-იან წლებში კომუნისტებმა ტაძრები დახურეს, მაგრამ მრავალი ბერი კვლავ განაგრძობდა მრავალსაუკუნოვანი დაოსისტური ტრადიციების შესრულებას. 1980-იან წლებში, ჩინეთის იმჟამინდელმა ხელისუფლებამ, მონასტრები ოფიციალურად გახსნა, ხოლო 2000 წელს, იუნესკომ ისინი მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩინეთში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში Mount Qingcheng and the Dujiangyan Irrigation System: the official UNESCO site
ხუნცუნი

ხუნცუნი (ჩინ. 宏村) — სოფელი ჩინეთის ანხუის პროვინციაში. მდებარეობს ხუანშანის მთის სამხრეთ-დასავლეთ კალთაზე. სოფელი დაარსდა 1131 წელს. აქ მდებარეობს მინისა და ცინის დინასტიების პერიოდის საუკეთესოდ შემონახული 150 ხის შენობა. მთლიანობაში, სოფელს ხარის ფორმა აქვს. დასავლეთით მდებარე ბორცვი ცხოველის თავს წარმოადგენს, ხოლო პატარა უბეზე გადებული ორი ხიდი და სოფლის სხვა ნაგებობები - ტანს. სოფელი მნახველებისათვის ღიაა. 2000 წელს, ის იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი გახდა. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩინეთში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: Hongcun Hongcun village official website დაარქივებული 2005-10-24 საიტზე Wayback Machine. UNESCO site about Xidi and Hongcun article on Xidi and Hongcun at china.com დაარქივებული 2014-03-25 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) information and pictures of Hongcun დაარქივებული 2007-09-28 საიტზე Wayback Machine.
ხახუნი

ხახუნი — მყარი სხეულების ურთიერთქმედების პროცესი, მათი შეფარდებითი მოძრაობისას (გადახრა) ან მყარი სხეულის მოძრაობისას აირის ან სითხის გარემოში. მეორენაირად უწოდებენ ფრიქციულ ურთიერთქმედებას (ინგლ. friction). ხახუნის პროცესების შესწავლას აწარმოებს ფიზიკის დარგი რომელსაც ეწოდება ფრიქციული ურთიერთქმედების მექანიკა, ან ტრიბოლოგია. ხახუნს ძირითადად აქვს ელექტრული ბუნება იმ პირობით, რომ ნივთიერება არის ნორმალურ მდგომარეობაში. ხეგამტარობის მდგომარეობაში კრიტიკული ტემპერატურისაგან მოცილებით ხახუნის ძირითად «წყაროს» წარმოადგენს ფონონები, ხოლო ხახუნის კოეფიციენტი შეიძლება შემცირდეს რამდენიმეჯერ. ორი შეხების მქონე სხეულის შეფარდებითი მოძრაობისას, ხახუნის ძალა რომელიც ამ დროს წარმოიქმნება, შეიძლება დავყოთ: უძრაობის ხახუნის ძალა სრიალის ხახუნის ძალა
ლალი

ლალი (ლათ. rubens, rubinus — წითელი; ), Al2O3 — მინერალი, კორუნდის სახეობა, მიეკუთვნება ოქსიდების კლასს, ტრიგონალური სინგონიით. სიმაგრე — 9, სიმკვრივე 3,97 — 4,05, დაწვრილებით იხილეთ კორუნდი. წითელი შპინელისაგან განსხვავდება კრისტალების ფორმით, სხვა შემთხვევაში — ძნელია მათი გარჩევა, მხოლოდ მიკროსკოპით. წითელ ელფერს აძლევს ქრომის მინარევი. წითელ კორუნდებს უწოდებენ ლალს, ლურჯს — საფირონს. ღიაშეფერილობის საიუველირო ხარისხის საფირონს ან უფერო კორუნდს, უწოდებენ ლეიკოსაფირონი. ლალის და საფირონის „ვარსკვლავური“ სახეები ასტერიზმის კარგად გამოხატული ეფექტით, ამუშავებენ კაბოშონის სახით. ანტარქტიდის გარდა, გვხვდება ყველა კონტინენტზე. ღირებულია ძირითადად აზიური ლალები. ლალის ძირითადი ექსპორტიორი ქვეყნებია მიანმა, ტაილანდი და შრი-ლანკა. მოთხოვნით სარგებლობს ასევე აღმოსავლეთ აფრიკის ქვეყნების კენია და ტანზანიის ლალები. უძველესი დროიდან მოიპოვებენ მას პამირის მთებში (საბადო „სნეჟნოე“ ტაჯიკეთში). ლაზერში გამოიყენება ხელოვნური ლალი. ძვირფასი ქვა I კატეგორიის, გამოიყენაბა ძვირფას საიუველირო ნაკეთობებში საბჭოთა კავშირში ლალის ხარისხის მაჩვენებლებს საზღვრავდნენ დეფექტების ჯგუფის აღწერით, ფერს № III 1991 წ. პრეისკურანტის მიხედვით. დაწახნაგებული ლალის დეფექტობის ჯგუფებია: 1-ლი ხარისხის ლალები - არის წმინდა ან უმნიშვნელო დეფექტებით, იშვიათი ზოლების, წერტილების სახით, ქვის სხვადასხვა ზონაში. მე-2 ხარისხის ლალები - არიან მცირე დეფექტებით, ბზარების, ხაზებისა და სხვა მინერალების წერტილოვანი ჩანართებით, რომლებიც ქმნიან ქსელისა და შეჯგუფების ზონებს. მე-3 ხარისხის ლალები — დეფექტებით ბზარების, ხაზებისა და სხვა მინერალების ჩანართების სახით, რომელიც გავრცელებულია მთელი ქვის ზედაპირზე, აქვს ქვის ზოგიერთი ზონის სიმღვრიე, ნაწილობრივ ბზინვარების დაკარგვით. ლალის ფერების ჯგუფები: კაშკაშა-წითელი; ნორმალური-წითელი და საშუალო-წითელი; ღია-წითელი. ლალების კლასიფიკაცია ფერის მიხედვით კაშკაშა-წითელი გაჯერებული; წითელი; საშუალო-წითელი; მუქი-წითელი; ღია-წითელი. მეთოდიკა აღიარებულია ოფიციალურ დოკუმენტად ექსპერტების საბჭოს მიერ „სერტიფიკაციის ექსპერტთა კოლეგია“ და საფუძვლად დაედო რეკომენდაციებს ძვირფას ქვიანი საიუველირო ნაკეთობების შეფასების მეთოდებს. ვარაუდობენ, რომ ლალს მოიპოვებდნენ ჯერ კიდევ ბრინჯაოს ხანაში, ბირმაში (მიანმა). 2000 წლის წინ ლალი ფასობდა ინდოეთშიც და გამოიყენებოდა როგორც თილისმა, ავგაროზი. ლალი იცოდნენ ძველ ეგვიპტეში, საბერძნეთსა და ძველ რომში. 1800 წელს ევროპაში აღმოაჩინეს ლალისა და საფირონის ნათესაობა. 1835 წელს აღმოჩენილ იქნა ხელოვნური ლალის მიღების ხერხი. მუქ ლალს უწოდებდნენ ძოწის ლალს. ძველად ლალს აღიქვამდნენ როგორც „სიცოცხლისა და სიყვარულის ქვას“. ითვლებოდა, რომ ამ ქვის ფლობა პატრონს აძლევდა უფრო მეტ ძალაუფლებას, გამბედაობას და ღირსებას. ლალით იმედოვნებდნენ თავის დაცვას ეშმაკისაგან და ჭირისაგან. ლალის ზოდიაქოს ნიშანია მშვილდოსანი, ვერძი, ლომი, ღრიანკალი და თხის რქა. მინერალების სია ↑ საიუველირო ნედლეულის, დაწახნაგებული ჩანართების, საიუველირო ნაკეთობების შეფასების მომსახურების სერტიფიკაცია. მეთოდური მასალები რფ-ის სსპ, მ.2006
გომი (სამტრედიის მუნიციპალიტეტი)

გომი — თემი სამტრედიის მუნიციპალიტეტში. მოიცავს სოფლებს: დაბლაგომი (თემის ცენტრი), გომმუხაყრუა, გომნატეხები, დაფნარი, დობირო, ზედა ეწერი, კეთილაური, კორმაღალი, მთისძირი, ქვედა ეწერი, ცივწყალა. გომი შედიოდა საჯავახოში. 1902 წლის მონაცემებით გომის (მუხაყრუას) სასოფლო საზოგადოება მოიცავდა 7 სოფელს და მისი მოსახლეობა იყო 5563 ადამიანი. 1926 წლისთვის გომის თემი შედგებოდა 14 სოფლიდგან და მისი მოსახლეობა შეადგენდა 6342 ადამიანს, ხოლო ფართობი 62,4 კმ²-ს. ↑ სამტრედიის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი[მკვდარი ბმული] ↑ Кавказский календарь... - Тифлис, 1845-1916 ↑ ქუთაისის მაზრის ადმინისტრაციული რუკა[მკვდარი ბმული] საქართველოს ეროვნული არქივი
ადვოკატი

ადვოკატი (ლათ. advocatus < advoco — „ვიხმობ“) — პირი, რომლის პროფესიაა იურიდიული დახმარება გაუწიოს მოქალაქეს ან სახელმწიფო თუ საზოგადოებრივ ორგანიზაცია-დაწესებულებას. ადვოკატი სისხლის სამართლის საქმეში გამოდის ბრალდებულისა და განსასჯელის დამცველად, ასევე დაზარალებულის წარმომადგენლად სამოქალაქო დავის განხილვისას იგი შეიძლება იყოს მოსარჩელის, მოპასუხისა და პროცესის სხვა მონაწილის წარმომადგენელი, ადვოკატის მოვალეობაა იურიდიული რჩევა-დარიგება მისცეს მოქალაქეებსა და ორგანიზაცია-დაწესებულებებს, შეუდგინოს მათ განცხადებები, საჩივრები, საქმიანი ქაღალდები, განუმარტოს სამართლებრივი საკითხები და ა. შ. მას უფლება არ აქვს გაამხილოს იმ პირის საიდუმლო, რომელსაც იურიდიულ დახმარებას უწევს. ადვოკატის გამოსვლა ბრალდებულის დამცველად ბრალდებულის უფლებებისა და კანონიერი ინტერესების უზრუნეელვოფის ძირითადი ფორმაა. ადვოკატთან შეთანხმებით მოქალაქე ხელშეკრულებას დებს იურიდიულ კონსულტაციასთან, რის შემდეგ ადვოკატი დაცვაზე უარს ვერ იტყვის. ადვოკატი პროცესის მონაწილეა და დამოუკიდებელი საპროცესო უფლებები აქვს. გამოძიების შედეგად მიღებულ მასალებს იგი აშუქებს ბრალდებულის ინტერესებიდან გავომდინარე. ადვოკატს შეუძლია ან სრულიად არ დაეთანხმოს ბრალდებას, ან დაეთანხმოს მის ამა თუ იმ ნაწილს, უფლება აქვს არ შეედავოს ბრალმდებელს არსებითად და მხოლოდ პასუხისმგებლობის შემამსუბუქებელი გარემოებანი დაასაბუთოს. ადვოკატის ასეთი პოზიცია — ბრალდებისადმი დაპირისპირება, ხელს უწყობს სასამართლოს მიერ ჭეშმარიტების დადგენას და სამართლიანი განაჩენის გამოტანას. თანამედროვე საქართველოს ადვოკატურის დასაწყისად 2001 წლის 20 ივნისი შეიძლება ჩაითვალოს, როდესაც საქართველოს პარლამენტმა მიიღო კანონი „ადვოკატთა შესახებ“ და ამით საფუძველი ჩაეყარა საქართველოს ადვოკატთა ასოციაციის, როგორც ერთიანი და დამოუკიდებელი საჯარო სამართლის იურიდიული პირის შექმნას. ადვოკატთა ასოციაციის ფორმირების პროცესი 2005 წელს დასრულდა. ვექილი პროფესიული საიდუმლოება ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 90. ↑ ისტორია — საქართველოს ადვოკატთა ასოციაცია ka. gba.ge. ციტირების თარიღი: 27 დეკემბერი, 2021
ზემო ნოღა

ზემო ნოღა — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის სამტრედიის მუნიციპალიტეტში (ტოლების თემი). მდებარეობს გურიის ქედის ჩრდილოეთით, მდინარე ხევისწყლის ხეობაში. სოფელში არის XIX საუკუნის დასასრულის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია. სოფელი შედიოდა საჯავახოს მხარეში.სოფელში დაიბადა პოეტი ალექსანდრე შანიძე. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 293 ადამიანი. დვალაშვილი გ., გოგიშვილი მ., სამტრედიის მუნიციპალიტეტი, თბ., 2019, გვ., 117-119 ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ გვენეტაძე ე. გაგუა გ., „საჯავახოს მხარე“ // „პარალელი“ : ჟურნალი, თბილისი, 2013, № 5, გვ. 217, ISSN 0235-8417. ↑ Кавказский календарь на 1910 год ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
სიდი (ჩინეთი)

სიდი (ჩინ. 西递) — სოფელი ჩინეთის ანხუის პროვინციის სამხრეთში. 2000 წელს, სოფელ ხუნცუნთან ერთად იუნესკოს მიერ შეტანილ იქნა მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში და გაფორმდა როგორც „სამხრეთ ანხუის ძველი სოფლები". პირველი მშენებლობები ამტერიტორიაზე 1049–1053 წლებშ, სუნის დინასტიის დროს დაიწყო. ამ დროს სოფელს სიჩუანი (დასავლეთის მდინარე) ერქვა. ამ დროს აქ გადმოსახლდა ჰუს ოჯახი, რომლებმაც ხელი მშენებლობასა და ვაჭრობის განვითარებას მიჰყვეს. სოფლემა განვითარების მწვერვალს XVII-XIX საუკუნეებში მიაღწია, მაგრამ ცინის იმპერიის დასასრულისას, ფეოდალური სისტემის დაშლისთანავე დაკნინდა. სოფელი მთებითაა გარშემორტყმული. ჩრდილოეთიდან და აღმოსავლეთიდან მოედინება მდინარეები, რომლებიც დასახლების სამხრეთში მდებარე ხიდთან ერწყმიან ერთმანეთს. სოფელს აღმოსავლეთიდან დასავლეთისკენ ერთი მთავარი და ორი პარალელური ქუჩა კვეთს. სოფლეში მინისა და ცინის დინასტიების დროს აშენებული მრავალი არქიტექტურულად გამორჩეული შენობა მდებარეობს, რომლებიც ძირითადად ხითა და აგურითაა ნაგები, გამოირჩევიან შესანიშნავი ორნამენტებით. მათი დიდი ნაწილი მდინარის გასწვრივაა აგებული. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩინეთში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: Xidi UNESCO site about Xidi and Hongcun article on Xidi and Hongcun at china.com დაარქივებული 2014-03-25 საიტზე Wayback Machine. ↑ Ancient Villages in Southern Anhui - Xidi and Hongcun. UNESCO. ციტირების თარიღი: 2008-10-08. ↑ Xidi and Hongcun Villages. China.com (2008-09-16). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-03-25. ციტირების თარიღი: 2008-10-08.
უტაიშანი

უტაიშანი (ჩინ.: 五台山) — წმინდა მთა ჩინეთში, შანსის პროვინციაში. ჩინური ბუდიზმის ოთხი წმინდა მთიდან ერთ-ერთი. მთაზე განლაგებულია 53 უმნიშვნელოვანესი მონასტერი. სიმაღლე 3061 მ. ოთხი წმინდა მთიდან თითოეული, მიჩნეულია ოთხი დიდი ბოდჰისატვას საცხოვრებელ ადგილად. უტაიშანი მიიჩნევა სიბრძნის ბოდჰისატვა მანჯუშრის საცხოვრებლად. ამ მთას მტკიცე ურთიერთობები აქვს ასევე ტიბეტურ ბუდიზმთან. უტაიშანი პირველია ოთხი წმინდა მთიდან, რომელიც იდენტიფიცირებულ იქნა და ხშირად იწოდება, როგორც „პირველი ოთხ დიდ მთას შორის". მისი იდენტიფიკაცია მოახდინა ავატამასკა სუტრამ, რომელმაც მრავალი ბოდჰისატვას საცხოვრებელი აღწერა. ის წერს, რომ მანჯუშრი ცხოვრობს „ნათელ, ცივ მთაზე" ჩრდილო-დასავლეთით. სწორედ ამ ჩანაწერების შედეგად მოხდა თითოეული მთის იდენტიფიკაცია. მთაზე წარმოდგენილი არქიტექტურა ძირითადად ხისგანაა ნაგები. უმთავრესი ორი მონასტერი ახ. წ. 782–857 წლებში აშენდა და მხოლოდ 1937–1938 წლებში იქნა აღმოჩენილი. 2000 წელს, იუნესკომ უტაიშანის მთა მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩინეთში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: უტაიშანი China’s sacred Buddhist Mount Wutai inscribed on UNESCO’s World Heritage List. UNESCO World Heritage Centre უტაიშანის ტურისტული გზამკვლევი
უდანშანი

უდანშანი (ჩინ. 武當山) — მთათა სისტემა ჩინეთში, ხუბეის პროვინციის ქალაქ შიიანის სამხრეთით. ეს ტერიტორია მიიჩნევა დაოსისტური სამხედრო ხელოვნების ერთ-ერთ აკვნად, რომელიც აქ XVIII საუკუნის დასაწყისში განვითარდა. მთებში მრავალი დაოსისტური მონასტერი მდებარეობს, რომლებსაც უამრავი მნახველი სტუმრობს. ეს წარმოადგენს მედიტაციის შესწავლისა და შესრულების ცენტრებს, ასევე ტრადიციული ჩინური მედიცინისა და დაოსისტური ხელოვნების განვითარების უმნიშვნელოვანეს ცენტრს. მონასტრების უმრავლესობა იუანისა და ცინის დინასტიების ეპოქაში აშენდა. 1956 წელს აქ აღმოჩენილ იქნა ბრინჯაოს მრავალი ქანდაკება. 1964 - 1978 წლებში ჩინეთში მიმდინარე კულტურული რევოლუციის დროს, მონასტრები დიდი საფრთხის წინაშე აღმოჩნდა, მაგრამ ბოლო წლებში კვლავ საკმაოდ პოპულარული გახდა ჩინელ და უცხოელ ტურისტებში, რომლებსაც აქ ისტორიული ღირებულებები და შესანიშნავი ლანდშაფტი იზიდავს. კულტურული რევოლუციისას დაოსიზმის ბევრმა ლიდერმა ტაივანს შეაფარა თავი, რომლებმაც აქ დაბრუნება მხოლოდ 2005 წელს შეძლეს. 1994 წელს, იუნესკომ მონასტრები მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა სახლით „უდანშანის მთების ძველ შენობათა ანსამბლი". იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩინეთში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: უდანშანი UNESCO World Heritage Sites descriptions International Wudang Federation (including training in Wudangshan) დაარქივებული 2016-07-18 საიტზე Wayback Machine. Wudang Global Federation