laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ელიზბარ თაქთაქიშვილი

ელიზბარ გიორგის ძე თაქთაქიშვილი (დაახლ. 1717 – 16 დეკემბერი, 1765) — ქართლის თავადი, სურამის მოურავი (1752 წ.) 1765 წელს ერეკლე II-ის წინააღმდეგ მოწყობილი შეთქმულების მონაწილე. იყო ახლო ნათესავი ერეკლე II-ის მოწინააღმდეგე დიდი ფეოდალებისა: თაქთაქიშვილის მეუღლე მარიამი გივი ამილახვრის შვილი იყო, ასული თინათინი — შეთქმულების ერთ-ერთი აქტიური წევრის — დავით ბატონიშვილის (აბდულა-ბეგის ძის) ცოლი. შეთქმულების დამარცხების შემდეგ თაქთაქიშვილს ყმა-მამული ჩამოართვეს და სიკვდილით დასაჯეს (ცეცხლში დაწვეს). მის ძეს, იასეს (ჩანს 1757–1784) ამოთხარეს ერთი თვალი და მოაჭრეს მარჯვენა ხელი. აკოფაშვილი, გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 591. ჩიქოვანი, იური, „თაქთაქიშვილები“. პროექტი „გენეალოგია“, საქართველოს ეროვნული არქივი.
თევდორე (კამარათა მწერალი)

თევდორე, „კამარათა მწერალი“ — X საუკუნის ქართველი მხატვარ-მინიატიურისტი. 940 წელს მას დაუხატავს ე. წ. „ჯრუჭის პირველი ოთხთავის“ კამარები და მინიატიურები (საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ხელნაწერთა ინსტიტუტი, H-1660). ხელნაწერის პირველ ფურცლებზე თევდორეს სახელი ორჯერაა მოხსენიებული. კამარებთან ერთად თევდორემ დახატა 8 მინიატიურა: 4 მახარებელი - მათე, მარკოზი, ლუკა და იოანე, აგრეთვე ღვთისმშობელი ყრმით, ბრმის განკურნება, ეშმაკეულის განკურნება, განრღვეულის განკურნება. თევდორე დახელოვნებული მხატვარი იყო. მისი მინიატურები გამოირჩევა ოსტატობითა და არტისტიზმით. მიუხედავად შუა საუკუნეების მხატვრობის პირობითობისა, სხეულთა მოძრაობაში, რაკურსებში, სამოსლის ხაზებში იგრძნობა ცოცხალ ნატურაზე დაკვირვება, ელინისტური მხატვრობის ტრადიციების გამოძახილი. მინიატიურების კოლორიტი მუქია, თავშეკავებული. თევდორე ძირითადად იყენებს ყავისფერს, შინდისფერს, მოყავისფროს, მოლურჯო-ლილისფერს, ნაკლებად — ოქროსფერს, კარმინს, ყვითელს, მწვანეს. თევდორე X საუკუნის ერთადერთი ქართველი მხატვარ-მინიატიურისტია, რომლის სახელი ჩვენთვის ცნობილია. ბერიძე ვ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 632.
კაზაკები

კაზაკები (რუს. Казаки; უკრ. Козаки; პოლ. Kozacy) — ასე ეწოდებოდათ გაქცეულ გლეხებს რუსეთსა და უკრაინაში, რომლებიც სახლდებოდნენ განაპირა აუთვისებელ მიწებზე და გასამხედროებულ თავისუფალ თემებს ქმნიდნენ. რუსეთის სახელმწიფომ კაზაკთა თემები თანდათანობით დაიმორჩილა და თავის სამსახურში ჩააყენა. კაზაკთა ლაშქარს მეფის მთავრობა იყენებდა როგორც საგარეო ომებში, ისე ქვეყნის შიგნით, სახალხო გამოსვლების ჩასახშობად. კაზაკი თურქული წარმოშობის სიტყვაა (qazaq) და თავდაპირველად, ისევე როგორც რუსულში, თავისუფალ, უბატონო კაცს, თავზეხელაღებულს აღნიშნავდა. ბოლო დროს შეინიშნება კაზაკთა ეროვნული იდენტობის ამაღლება რუსეთის ფედერაციაში. 2010 წლის 14 ოქტომბირს რუსეთის მოსახლეობის აღწერასთან დაკავშირებით ინტერნეტ საიტზე YouTube გავრცელდა პროპაგანდისტული ვიდეო რგოლი, რომლითაც კაზაკები მოითხოვენ, რომ აღწერის ეროვნებათა გრაფაში შეტანილი იყოს – სიტყვა „კაზაკი“. ამ დროისთვის კაზაკთა რიცხვი 7 მილიონს აღწევს. ↑ სამოქალაქო ენციკლოპედიური ლექსიკონი: კაზაკი ↑ პროპაგანდისტული ვიდეო რგოლი YouTube-ზე ↑ (რუსული) Russian nations დაარქივებული 2012-09-10 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links
ივანე ჯავახიშვილი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ივანე ჯავახიშვილი, ამ სახელითა და გვარით რამდენიმე პიროვნებაა ცნობილი: ივანე ჯავახიშვილი — ქართველი ისტორიკოსი საზოგადო მოღვაწე და თსუ–ს დამაარსებელი; ივანე ჯავახიშვილი — რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-მაიორი; ვანო ჯავახიშვილი — ქართველი იუმორისტი; ივანე ჯავახიშვილი — ქართველი დრამატურგი, კომპოზიტორი და მსახიობი. იხილეთ აგრეთვე ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი
იოკოჰამა

იოკოჰამა (იაპ.: 横浜市) — კანაგავას პრეფექტურის დედაქალაქია იაპონიაში. ის იაპონიის უდიდესი ქალაქია მოსახლეობის მიხედვით (ტოკიო პრეფექტურად ითვლება), იაპონიის უდიდესი პორტია და ასევე დიდი ტოკიოს რეგიონის კომერციული ცენტრია. ქალაქი დაარსდა 1858 წელს (მანამდე ახლანდელი იოკოჰამის ტერიტორიაზე იყო 2 პატარა სოფელი - კანაგავა და იოკოჰამა). XIX საუკუნის 70-იან წლებში იოკოჰამა იაპონიის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ნავსადგური გახდა. 1923 წელს მიწისძვრისა და ხანძრის დროს ქალაქოს დიდი ნაწილი განადგურდა. 1945 წელს იოკოჰამა დაინგრა ამერიკის ავიაციის თავდასხმის შედეგად. ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2009-01-18 საიტზე Wayback Machine. ↑ 横浜市史資料室：「横浜市のあゆみ」略年表（chronological-table） ↑ http://www.geopostcodes.com/Kanagawa_ku
Konvicted

Konvicted — ეიკონის მეორე სტუდიური ალბომი. იგი გამოიცა 2006 წლის 14 ნოემბერს. იგი შეიცავს ემინემთან, სნუპ დოგთან, Styles P-თან და T-Pain-თან ჩაწერილს სიმღერებს. ↑ https://www.allmusic.com/album/r932394 ↑ http://www.ew.com/ew/article/review/music/0,6115,1557683_4_0_,00.html ↑ http://www.rollingstone.com/reviews/album/12273831/review/12665592/konvicted ↑ http://www.spin.com/reviews/2006/12/0701_akon/index.html ↑ http://web.archive.org/web/20061117044604/http://blogs.usatoday.com/listenup/2006/11/this_weeks_revi_1.html ↑ http://www.djbooth.net/index/albums/review/akon-konvicted
მიკ ბოქსი

მიკ ბოქსი (დ. 8 ივნისი, 1947, ლონდონი, ინგლისი) — ბრიტანული როკ ჯგუფ Uriah Heep–ის წამყვანი გიტარისტი. ის ერთადერთი წევრია, რომელიც დაარსების დღიდან (1969) ამ ჯგუფის წევრი იყო. Take No Prisoners ...Very 'Eavy ...Very 'Umble – 1970 Salisbury – 1971 Look at Yourself – 1971 Demons & Wizards – 1972 The Magician's Birthday – 1972 Live '73 – 1973 Sweet Freedom – 1973 Wonderworld – 1974 Return to Fantasy – 1975 High and Mighty – 1976 Firefly...1977 Innocent Victim...1977 Fallen Angel – 1978 Conquest – 1980 Abominog – 1982 Head First – 1983 Equator – 1985 Raging Silence – 1989 Different World – 1991 Sea of Light – 1995 Sonic Origami – 1998 Wake the Sleeper – 2008 Celebration – Forty Years of Rock – 2009 Into the Wild – 2011 Outsider – 2014 Living the Dream – 2018 Chaos & Colour – 2023 „Lady In Black“ Back For The Future მიკ ბოქსის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2017-06-27 საიტზე Wayback Machine.
Freedom (ეიკონის ალბომი)

Freedom — ეიკონის მესამე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოიცა 2008 წლის 2 დეკემბერს. ↑ Allmusic review. ↑ NOW review. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-02-29. ციტირების თარიღი: 2012-09-05. ↑ Billboard review. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-12-06. ციტირების თარიღი: 2012-09-05. ↑ Blender review. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-02-16. ციტირების თარიღი: 2012-09-05. ↑ „The Boston Globe review“. დეკემბერი 1, 2008. ↑ Robert Christgaureview. ↑ „Entertainment Weekly review“. ნოემბერი 29, 2008. დაარქივებულია ორიგინალიდან — ოქტომბერი 4, 2012. ციტირების თარიღი: სექტემბერი 5, 2012. ↑ Sullivan, Caroline (ნოემბერი 28, 2008). „The Guardian review“. ლონდონი. ↑ „The New York Times review“. დეკემბერი 1, 2008. ↑ Rolling Stone review. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-05-03. ციტირების თარიღი: 2012-09-05. ↑ Oficjalna lista sprzedaży :: OLIS - Official Retail Sales Chart Polish. OLiS. ციტირების თარიღი: 2011-09-20. ↑ Radio 1 - The Official Chart with Reggie Yates - UK Top 40 RNB Albums. BBC. ციტირების თარიღი: 2011-02-23. ↑ Akon - Chart history | Billboard. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-04-06. ციტირების თარიღი: 2017-06-23. ↑ Canadian album certifications – Akon – Freedom. Music Canada. ↑ IFPI Middle East Awards – 2010. IFPI შუა აღმოსავლეთი. ↑ British album certifications – Akon – Freedom. ბრიტანეთის ფონოგრამების მწარმოებლების ასოციაცია. შეიყვანეთ Freedom ველში Search. აირჩიეთ Title ველში Search by. შეიყვანეთ album ველში By Format. დააწკაპუნეთ ღილაკზე Go
Konvict Muzik

Konvict Muzik — ხმისჩამწერი ლეიბლი, რომელიც დააარსეს მელვინ ბრაუნმა და რიტმ-ენდ-ბლუზის ჟანრის მომღერალმა ეიკონმა. ↑ Melvin Brown: Konvict Business. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-10-08. ციტირების თარიღი: 2009-11-02.
თევდორე კველთელი

თევდორე კველთელი, თევდორე მღვდელი (გ. 1609) — ოსმალ დამპყრობთა წინააღმდეგ მებრძოლი ქართველი გმირი. 1609 წელს ოსმალთა ჯარი ქართლში შეიჭრა და ცდილობდა გზა გაეკვლია მეფის ბანაკისაკენ. ოსმალებმა სოფ. კველთის მღვდელი თევდორე კველთელი შეიპყრეს და მეგზურობა უბრძანეს. თევდორე კველთელმა მტერი სხვა მიმართულებით გაიტყუა და დააშორა ისინი ცხირეთის ციხეს, სადაც მეფის ბანაკი იდგა. ბოლოს ოსმალები მიუხვდნენ განზრახვას და წამებით მოკლეს. თევდორე კველთელის თავგანწირვამ მრავალი ადამიანის სიცოცხლე იხსნა და საშუალება მისცა მეფე ლუარსაბ II-ს მომზადებული დახვედროდა მტერს. აკოფაშვილი გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 633.
თეოდორე თაფლაისძე

თეოდორე თაფლაისძე — ქართველი ხუროთმოძღვარი. X საუკუნის დასაწყისში აუშენებია ერედვის წმ. გიორგის ტაძარი (ყოფილი ცხინვალის რაიონი). როგორც სამშენებლო წარწერა გვამცნობს, საძირკველი ჩაუყრია 906. ნაგებობა სამეკლესიიანი ბაზილიკაა. მიეკუთვნება შენობათა იმ ტიპს, რომელიც ადრინდელ ხანაში შეიქმნა და მხოლოდ საქართველოშია ცნობილი. შენობის მთლიანი კომპოზიცია, განსაკუთრებით შინაგანი სივრცის მხატვრული გადაწყვეტა, დამახასიათებელია იმ გარდამავალი საფეხურისათვის, რომელიც უშუალოდ წინ უსწრებს ფეოდალური ხანის ქართული ხუროთმოძღვრების მეორე აყვავების პერიოდს. ბერიძე ვ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 653.
შიმშილაქედი (თერჯოლის მუნიციპალიტეტი)

შიმშილაქედი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის თერჯოლის მუნიციპალიტეტში (ზედა საზანოს თემი). მდებარეობს მდინარე ძუსის (ჩოლაბურის აუზი) მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 320 მეტრი, თერჯოლიდან 10 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 185 ადამიანი. სოფლის სახელწოდების შესახებ არსებობს ლეგენდა. შიმშილაქედის ტერიტორიაზე დიდი წყალდიდობა დაწყებულა. მდინარე ხმორდოლს კალაპოტი გადაულახავს და მთელი ტერიტორია დაუტბორავს. წყალდიდობა დიდხანს გაგრძელებულა. მდინარის მარჯვენა ნაპირის მოსახლეობა მოუწყვეტია მარცხენა მხარისათვის. ხალხი შიმშილისაგან აუტანელ დღეში ჩავარდნილა, ძუძუთა ბავშვების დიდი ნაწილი დაღუპულა. როდესაც წვიმა შეჩერებულა, წყალს დაუკლია. მაგრამ გაღმა-გამოღმა კავშირი მაინც ვერ აღუდგენიათ. ამ დროს მდინარის მარცხენა მხარის სოფელში სტუმრად ყოფილა მარჯვენა ნაპირის მცხოვრები ხუხუტა. როდესაც ხუხუტა აზვირთებულ მდინარის ნაპირს მიდგომია, მაშინვე ოჯახის ამბავი მოუკითხავს. მდინარის მეორე ნაპირიდან მეზობლებს დაუძახიათ „შიმშილი არის აქეთო“. ამ ამბის შემდეგ ამ ადგილს შიმშილაქედი შეურქმევიათ და დღესაც ამ სახელითაა ცნობილი. სოფლის ტერიტორია ნაწილი იყო ჭალატყის ნაქალაქარისა, რომელშიც შედიოდნენ ზესტაფონის მუნიციპალიტეტის სოფლები ჭალატყე, ზოვრეთი, ქვედა საზანო, ტყლაპივაკე, შიმშილაქედი და ამჟამინდელი თერჯოლის მუნიციპალიტეტის სოფელი ზედა საზანო. ლეგენდებში ნაქალაქარი „ბალიასტომად“ მოიხსენიება. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 747. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ჩხარ-ეწერი

ჩხარ-ეწერი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის თერჯოლის მუნიციპალიტეტში (სიქთარვის თემი), მდებარეობს მდინარე ძევრულის (ჩოლაბურის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 240 მეტრი, თერჯოლიდან 6 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 577 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 173. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ტოლები

ტოლები — სოფელი სამტრედიის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ბუღნარა, ვაზისუბანი, ზემო ნოღა, ქვემო ნოღა). მდებარეობს მდინარე ხევისწყლის ნაპირებზე. ზღვის დონიდან 210 მეტრი, სამტრედიიდან 19 კილომეტრი, საჯავახოს რკინგზის სადგურიდან 6 კმ. ტოლები იყოფოდა ორ უბნად: ზემო და ქვემო ტოლები. 2010-იანი წლებიდან ზემო ტოლები ცალკე სოფელია. სოფელ ტოლებთან შემორჩენილია ტელეფისის ციხის ნანგრევები. სოფელი შედიოდა საჯავახოს მხარეში. XIX საუკუნეში, რუსეთის იმპერიის შემადგენლობაში ტოლები რელიგიური დაყოფით ეკუთვნოდა გურიის საჯავახოს საბლაღოჩინო ოლქს. სოფელში იდგა წმინდა გიორგის ეკლესია. 1936 წლისთვის შედიოდა საჯავახოს სასოფლო საბჭოში. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მევენახეობა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 152 ადამიანი. ტელეფისის ციხე ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 12. დვალაშვილი გ., გოგიშვილი მ., სამტრედიის მუნიციპალიტეტი, თბ., 2019, გვ., 111-114 ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ ე. გვენეტაძე, გ. გაგუა „საჯავახოს მხარე“ „პარალელი“ N5, გვ. 222 — თბილისი, 2013 წ. ISSN 0235-8417 ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ქვაყუდე

ქვაყუდე — სოფელი სამტრედიის მუნიციპალიტეტში, გორმაღალის თემში. მდებარეობს იმერეთის სამხრეთ მთისწინეთში, მდინარე ხევისწყლის მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 180 მეტრი, სამტრედიიდან 17 კილომეტრი. სოფელი შედიოდა საჯავახოს მხარეში.სოფელში იდგა წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობდა 475 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 507. ↑ 1.0 1.1 1.2 საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II ↑ ე. გვენეტაძე, გ. გაგუა „საჯავახოს მხარე“ „პარალელი“ N5, გვ. 217 — თბილისი, 2013 წ. ISSN 0235-8417
თეოდოს I

თეოდოს I — აფხაზთა მეფეთა დივანის (ქრონიკის) მიხედვით, აფხაზთა მე-7 „მეფე“ (ერისთავი) VIII საუკუნეში, დემეტრე (დიმიტრი) I-ის ძე. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 654.
Chevrolet

Chevrolet (ქართულად წარმოითქმის როგორც შევროლე) (საუბრულად ცნობილია სახელით „შევი“) — ავტომობილის ბრენდი, რომელსაც აწარმოებს General Motors. დაარსდა 1911 წელს ლუის შევროლესა და უილიამ დურანტის მიერ. კომპანიას სახელი დაერქვა ლუი შევროლეს პატივსაცემად, რომელიც იმ დროში ცნობილი მრბოლი და ავტოინჟინერი იყო. 1920-იანებში შევროლეტი აწარმოებდა ავტომობილებს, რომლებიც კონკურენციას უწევდნენ ფორდი „T“ მოდელს. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „Chevrolet“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი ↑ (1972) 60 years of Chevrolet. Crestline.
ბაკური

საკუთარი სახელი ბაკური შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ბაკური — ლაზთა მეფე; ბაკური — ბიზანტიელი სამხედრო მოღვაწე. ქართლის მეფეები ბაკურ I — ქართლის მეფე; ბაკურ II — ქართლის მეფე; ბაკურ III — ქართლის მეფე; ბაკურ IV — ქართლის მეფე; ბაკურ V — ქართლის მეფე.
Locked Up

Locked Up — ეიკონის სადებიუტო სინგლი, რომელიც შედის ალბომ Trouble-ში. CDS "Locked Up" (აზიდთან ერთად) "Locked Up" (რემიქსი) (Taz & Styles P) "Locked Up" (რემიქსი) (La Mala Rodríguez) "Locked Up" (Music video) "Locked Up" (რემიქსი) (Vybz Kartel) "Locked Up" (რემიქსი) (ტუპაკი) "I'm F***ed Up" (T-Pain-ის რემიქსი)" "Locked Up" (Savage-ს რემიქსი) ალბომ Moonshine-ში
საქართველოს წლის ფეხბურთელი

საქართველოს წლის ფეხბურთელი – ჯილდო, რომელიც ყოველწლიურად გადაეცემა საქართველოს საუკეთესო ფეხბურთელს ქვეყნის ფეხბურთის ფედერაციისაგან. პირველი ჯილდო 1990 წელს გათამაშდა და მისი მფლობელი თემურ ქეცბაია გახდა. ↑ გურამ კაშია — 2013 წლის საუკეთესო ქართველი ფეხბურთელი[მკვდარი ბმული]. ↑ 2012 წლის ნომინანტები: საუკეთესო ფეხბურთელი გურამ კაშიაა. ↑ სფფ-მ საქართველოს 2014 წლის საუკეთესო ფეხბურთელი დაასახელა ↑ საქართველოს 2015 წლის საუკეთესო ფეხბურთელი ჯაბა კანკავა გახდა ↑ 2016 წლის საქართველოს საუკეთესო ფეხბურთელი — თორნიკე ოქრიაშვილი. ↑ თორნიკე ოქრიაშვილი საქართველოს 2016 წლის საუკეთესო ფეხბურთელია ↑ 2018 წლის სეზონის საუკეთესო ფეხბურთელი — საბა კვირკველია („ლოკომოტივი“). ↑ 2017 წლის საქართველოს საუკეთესო ფეხბურთელი დასახელდა. ↑ 2018 წლის სეზონის საუკეთესო ფეხბურთელი — გიორგი ჩაკვეტაძე („გენტი“). ↑ საქართველოს 2018 წლის საუკეთესო ფეხბურთელი გიორგი ჩაკვეტაძე გახდა. ↑ 2019 წლის სეზონის საუკეთესო ფეხბურთელი — ჯაბა კანკავა („ტობოლი“). ↑ საქართველოს წლის საუკეთესო ფეხბურთელად ხვიჩა კვარაცხელია დასახელდა!. ↑ 2021 წლის სეზონის საუკეთესო ფეხბურთელი — ხვიჩა კვარაცხელია („რუბინი“). ↑ GFF-მა წლის საუკეთესო ფეხბურთელები დაასახელა ↑ „ხვიჩა კვარაცხელია 2023 წლის საუკეთესო ქართველი ფეხბურთელი გახდა“. Tabula. 28 დეკემბერი, 2023. ციტირების თარიღი: 29 დეკემბერი, 2023. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება)
სიკოკუ

სიკოკუ (იაპონ. 四国 „ოთხი პროვინცია“) — კუნძული იაპონიის არქიპელაგის სამხრეთ ნაწილში. მისი უძველესი სახელებია „იიო-ნო-ფუტანა-შიმა“ (იაპონ. 伊予之二名島), „იიო-შიმა“ (伊予島) და „ფუტანა-შიმა“ (二名島). თანამედროვე სახელწოდება მიუთითებს ოთხ ძველ პროვინციაზე, რომელიც კუნძულს შეადგენდა: ავა, იიო, სანუკი და ტოსა. სიკოკუს რეგიონი, შედგება რა სიკოკუსა და მიმდებარე მცირე კუნძულებისგან, ფარავს დაახლოებით 18 800 კმ² და ოთხი პრეფექტურისგან შედგება: ეჰიმე, კაგავა, კოჩი და ტოკუშიმა. ის ჰონსიუს უკავშირდება ბორანითა და საჰაერო მიმოსვლით, 1988 წლიდან კი დიდი სეტოს ხიდების ქსელით. ხიდების კომპლექსის დასრულებამდე რეგიონი იზოლირებული იყო დანარჩენი იაპონიისგან და უფრო თავისუფალი მოძრაობა ჰონსიუსა და სიკოკუს შორის გარანტია უნდა ყოფილიყო ეკონომიკური განვითარების დაჩქარებისთვის, რომლის მატერიალიზაცია ჯერ ვერ მოხერხდა. მთაგრეხილების სერია კუნძულს ვიწრო ჩრდილო სუბ-რეგიონად და სამხრეთ ნაწილად ჰყოფს. კუნძულის 4,5 მილიონი მოსახლის უმეტესობა ჩრდილო ნაწილში ცხოვრობს, და ასევე ერთის გარდა ყველა ქალაქიც ამავე რეგიონშია. მთა ისიძუტი (1982 მ) კუნძულის უმაღლესი მწვერვალია. ინდუსტრია საკმაოდ განვითარებულია და მოიცავს სპილენძის დამუშავებას ბაშის მაღაროებიდან. მიწა ინტენსიურადაა გამოყენებული. სამხრეთის ველები დათესილია ბრინჯით, რომელსაც ზამთარში ხორბლითა და წიწიბურით ანაცვლებენ. ჩრდილო ნაწილში მრავალი სახის ხილი მოჰყავთ, მათ შორის ციტრუსები, ხურმა, ატამი და ყურძენი. ხორბლის წარმოების დაწყების შემდეგ უდონი (讃岐うどん) კაგავას პრეფექტურის (ყოფილი სანუკის პროვინცია) მოსახლეობის საკვების მნიშვნელოვანი ნაწილი გახდა ედოს პერიოდში. სიკოკუს სამხრეთი რეგიონი მთაგორიანია და ამგვარად ნაკლებად დასახლებულია. ერთადერთი შედარებით დიდი დაბლობი კოჩის გავაკებაა, სადაც პრეფექტურის დედაქალაქი მდებარეობს. რეგიონის რბილმა ზამთარმა განაპირობა სასათბურე მეურნეობის განვითარება. რბილი ჰავის გამო შესაძლებელია ბრინჯის ორი მოსავლის მოყვანა წელიწადში. ტყის მასიური საფარის წყალობით ასევე განვითარდა ქაღალდის წარმოება და ჰიდროელექტრო სადგურები. სიკოკუ ასევე ცნობილია 88-ტაძრის პილგრიმობით, რომელიც მოძღვარ კუკაის უკავშირდება. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სიკოკუ სიკოკუ — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)
უდინეზე (საფეხბურთო კლუბი)

უდინეზე — იტალიის საფეხბურთო კლუბი, ქალაქ უდინედან. ამჟამად უდინეზე მონაწილეობას იღებს სერია A-ს გათამაშებაში. ოფიციალური საიტი უდინეზე Twitter-ზე
ჰოკაიდო

ჰოკაიდო (北海道 Hokkaidō, „ჩრდილოეთის ზღვის წრებრუნვა“; 1868-მდე იესო, ეძო, მაცმაი) — კუნძული იაპონიის ჩრდილოეთ ნაწილში. სიდიდით მეორე კუნძული და უდიდესი პრეფექტურაა იპონიაში. ფართობი 83 400 კმ². კუნძულს ჰონსიუსგან ცუგარუს სრუტე ჰყოფს, თუმცა ჰონსიუსთან იგი წყალქვეშა გვირაბით არის დაკავშირებული. ჰოკაიდოს უდიდესი ქალაქი და პრეფექტურის დედაქალაქია საპორო. დასავლეთით ესაზღვრება იაპონიის ზღვა, ჩრდილოეთთ ოხოტის ზღვა, სამხრეთ-აღმოსავლეთით წყნარი ოკეანე. რელიეფი უმთავრესად საშუალო- და დაბალმთიანია. კუნძულზეა იაპონიის უკიდურესი აღმოსავლეთი წერტილი ნოსაპუს კონცხი. ჰოკაიდოს ქედებია: ჰიდაკა, ტოკატი ფა სხვა. სიმაღლე 2290 მ-მდე (მთა ასაჰი). არის მოქმედი ვულკანები. ხშირია მიწისძვრა. არის ქვანახშირის, რკინის მადნის, გოგირდის საბადოები. ჰავა ზომიერი, ოკეანური, მუსონურია. იანვრის საშუალო ტემპერატურა –3 °C-დან –11 °C-მდეა, ივლისის 17-21 °C. ნალექები 800-1500 მმ წელიწადში. დიდი მდინარეებია: ისიკარი, ტესიო, ტოკატი. ტბებიდან აღსანიშნავია სარომა. მდიდარია ჰიდროენერგიით. ტერიტორიის დიდი ნაწილი ტყით არის შმეოსილი. გვხვდება ნაძვნარ-სოჭნარი და ფართოფოთლოვანი ტყეები. დაბლობებზე მდელო და ჭაობებია. მრავლადაა ეროვნული პარკები. ჰოკაიდოზე გაშენებულია ქალაქები: საპორო, ჰაკოდატე. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ჰოკაიდო“ ვიკისაწყობში. ჰოკაიდო — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული) ჰოკაიდო — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)
საპორო

საპორო (იაპონ. 札幌市) — იაპონიის სიდიდით მეხუთე ქალაქი და ჰოკაიდოს პრეფექტურის დედაქალაქი. 1972 წლის ზამთრის ოლიმპიური თამაშები საპოროში ჩატარდა. ის 3 თებერვალს გაიხსნა და იყო პირველი ზამთრის ოლიმპიადა, რომელიც აზიის ქვეყანაში ჩატარდა. საპორო ასევე მასპინძლობს ყოველწლიურ თოვლის ფესტივალს, რომელიც ასევე თებერვალში ტარდება, და განთქმულია ყინულის სკულპტურების კონკურსით. იაპონიაში საპორო განთქმულია, როგორც ლუდი საპოროსა და მისოთი გაჯერებული მაკარონის ბულიონი "რამენის" სამშობლო. ქალაქის გასართობი უბანი სასაკინო იაპონიაში უდიდესი და ყველაზე განთქმულია. ქალაქის ადგილას ადრე აინუს ადგილობრივი ტომები სახლობდნენ სოფელში "საცუპორო". 1869 წელს ჰოკაიდოს განვითარების დეპარტამენტმა (კაიტაკუში) ეს ადგილი აირჩია პროვინციის დედაქალაქის ასაშენებლად. 1922 წლის 1 აგვისტოს საპორო ქალაქად გამოიცხადეს, რაც 1972 წელს სამთავრობო უწყებით ოფიციალურად დადასტურდა. ამჟამად ქალაქს ახალი ჩიტოზის აეროპორტი (იაპონიაში უდიდესი) ემსახურება.
ბარი (საფეხბურთო კლუბი)

ბარი (იტალ. Società Sportiva Calcio Bari) — იტალიური საფეხბურთო კლუბი ქალაქ ბარიდან. დაფუძნდა 1908 წლის 15 იანვარს. მიმდინარე სეზონში ბარი ასპარეზობს სერია B-ში. კლუბის ოფიციალური საიტი (იტალიური)
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ეგვიპტეში

2008 წლის მონაცემებით ეგვიპტეში იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის 7 ძეგლია. იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში მსოფლიოს მასშტაბით 878 ძეგლია შეტანილი, მათ შორის 0,8  % ეგვიპტის ძეგლებია. ცხრილში შეტანილია ძეგლები, იუნესკოს მიერ მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის სიაში დამატების თარიღის მიხედვით. 1 2 3 4 5 6 7 ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ეგვიპტეში იუნესკოს ოფიციალური საიტი. ეგვიპტის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სია მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები რუსულ ენაზე დაარქივებული 2009-04-30 საიტზე Wayback Machine.
2008 წელი კინოში

2008 წლის ყველაზე შემოსავლიან მხატვრულ და ანიმაციურ ფილმებს შორის იყო „კუნგ-ფუ პანდა“, „ბნელი რაინდი“, „უოლ-ი“ და „ინდიანა ჯოუნსი და ბროლის თავის ქალის სამეფო“. ↑ 2008 Worldwide Grosses. Box Office Mojo. ციტირების თარიღი: July 9, 2012.
ქვედა ბაში

ქვედა ბაში — ყოფილი სოფელი სამტრედიის მუნიციპალიტეტში (ბაშის თემი), მდებარეობს იმერეთის დაბლობზე, მდინარე რიონის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 25 მეტრი, სამტრედიიდან 15 კილომეტრი. ამჟამად შედის სოფელ ბაშის შემადგენლობაში. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობდა 417 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 508. ↑ 1.0 1.1 1.2 საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II ↑ დვალაშვილი გ., გოგიშვილი მ., სამტრედიის მუნიციპალიტეტი, თბ., 2019, გვ., 98
ქვედა ეწერი

ქვედა ეწერი — სოფელი სამტრედიის მუნიციპალიტეტში (გომის თემი), მდებარეობს იმერეთის სამხრეთ მთისწინეთში. ზღვის დონიდან 130 მეტრი, სამტრედიიდან 14 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 121 ადამიანი. დვალაშვილი გ., გოგიშვილი მ., სამტრედიის მუნიციპალიტეტი, თბ., 2019, გვ., 147-148 ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ქვემო აბაშა

ქვემო აბაშა — სოფელი სამტრედიის მუნიციპალიტეტში, გამოჩინებულის თემში. მდებარეობს იმერეთის სამხრეთ მთისწინეთში. ზღვის დონიდან 240 მეტრი, სამტრედიიდან 17 კილომეტრი. ისტორიულად შედიოდა საჯავახოს მხარეში. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობდა 198 ადამიანი. 2014 წლის აღწერით სოფლები ქვემო და ზემო აბაშა ერთადაა აღწერილი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 512. ↑ 1.0 1.1 1.2 საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II ↑ ე. გვენეტაძე, გ. გაგუა „საჯავახოს მხარე“ „პარალელი“ N5, გვ. 217 — თბილისი, 2013 წ. ISSN 0235-8417