laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სვიატო-კამენნი მონასტერი

სპასო-პრეობრაჟენსკი სვიატო-კამენნი მონასტერი (რუს.: Спасо-Преображенский Свято-Каменный монастырь, კოორდ. 59°42′″N, 39°30′″E) ერქვა რუსულ მართლმადიდებლურ მონასტერს, რომელიც ტბა კუბენსკის ცენტრში მცირე კუნძულზე მდებარეობდა და იყო პირველი ქვით ნაგები მონასტერი ჩრდილოეთ რუსეთში. კუნძული კამენნი (ქვის კუნძული) ძალიან მცირეა (120x70 მეტრზე). სახელი დაერქვა ბერთა მიერ კუნძულის გარშემო ქვის ჯებირების აგების შემდეგ, წყალს ეროზიით მისთვის მიწა რომ არ შემოეცალა. ტბა ცნობილია ხშირი შტორმებით და უამინდობით. გადმოცემით ერთ-ერთი ასეთი შტორმის დროს 1269 წელს თავადი გლებ ბელოოზერსკი ნავით წყალმა ნაპირს მოაშორა, როს გამოც მან შემთხვევით კუნძულზე მცირე განგდომილ ბერთა საძმო აღმოაჩინა. თავადმა მათ სახსრები გამოუყო პირველი ხის ტაძრის ასაგებად. დმიტრი დონსკოის მმართველობის დროს მონასტერს მართავდა ბერძენი ბერი დიონისიუსი, რომელმაც საძმოში მთა ათოსის მკაცრი წყობა დააწესა, სადაც ბერები გარემოს მოწყვეტილი იყვნენ, საჭმელს (ძირითადად პურსა და ბოსტნეულს) საკუთარ საკნებში ჭამდნენ და პირადი ნივთების ქონება აკრძალული ჰქონდათ. მონასტერი საკმაოდ მდიდარი იყო, ფლობდა შვიდ მოზრდილ სოფელს (სელო), ოთხ საშუალო დასახლებას (სელსტვო) და 98 მცირე სოფელს, ასევე ორ ქვამარილის სატეხს ტოტმაში. 1476 წელს მონასტერი სრულიად გადაიწვა. ივანე III-ს ძმა ანდრე მენშოის, ვოლოგდის მმართველი, ბრძანებით კუნძულზე ააგეს ოთხ სვეტიანი საკათედრო ტაძარი. ორსართულიანი ორგუმბათოვანი სახურავი დაემატა 1481 წელს როსტოველ ხელოსანთა მიერ, რომელთაც შემდგომში მის მსგავსად ტაძრები ააგეს ფერაპონტოვის მონასტერში (1490) და კირილო-ბელოზერსკის მონასტერში (1497). ვინმე დიონისუსს მოუხატავს კათედრალის კედლები, თუმცა 185 წლის შემდეგ გაჩენილ ხანძარს, რომლის შედეგად გუმბათები ჩამოინგრა, მოხატულობაც ვერ გადაურჩა. მე-16 საუკუნიდან მონასტერი ნელ-ნელა დავიწყებას მიეცა. ამ პერიოდში მას იგონებენ, როგორ განდევნილთა ადგილს, სადაც ივან ნერონოვი იქნა განდევნილი. 1774 წელს ერთ-ერთმა განდევნილმა მონასწერს ცეცხლი წაუკიდა, რის შემდეგაც ბერები 26 წლით ვოლოგდაში გადაიყვანეს. 1801 წელს დაბრუნებულ ბერებს აქ აღდგენილი კათედრალი დახვთათ, რომელსაც ერთის ნაცვლად უკვე ხუთი გუმბათი ჰქონდა. შუა საუკუნეებიდან შემორჩენილი ერთადერთი ნაგებობები ამ დროისთვის იყო მხოლოდ საცხოვრებელი საკნები და ორი შუქურა. საბჭოთა მთავრობამ კამენნი მონასტერი დახურა 1925 წელს, ხოლო ბერთა საძმო კუნძულიდან განდევნა. შენობებში კოლონია განთავსდა მცირე ზომის დამნაშავეთათვის. ამგვარმა მოწყობამ არ გაამართლა და 1937 წელს კუნძული მიტოვებულ იქნა. უყურადღებობით წაქეზებულმა ადგილობრივმმა მმართველობამ სიტუაციით დრო იხელთა და ჩრდილოეთ რუსეთის უძველესი შენობა ააფეთქა აგურის მოსაპოვებლად კულტურის სასახლისთვის, რომელიც საბოლოოდ მაინც განუხორციელებელი დარჩა. 2005 წლისთვის ერთადერთი შენობა, რომელიც ამ ადგილას ისტორიული მონასტრის მდებარეობაზე მიუთითებს არის 1540 წლით დათარიღებული ეკლესიის სამრეკლო. სამრეკლოს ამჟამად რესტავრაცია უტარდება ვოლოგდელ და მოსკოველ მოხალისეთა მიერ. 59°42′″N, 39°30′″E
ბიორკის ხელშეკრულება

ბიორკის ხელშეკრულება – ხელშეკრულება რუსეთ-გერმანიის კავშირის შესახებ. ხელი მოაწერეს ვილჰელმ II-მ და ნიკოლოზ II-მ კ. ბიორკის (ვიბორგთან) მახლობლად 1905 წლის 11 (24) ივლისს. ხელშეკრულების თანახმად, თუ შეთანხმების მონაწილე ერთ მხარეს თავს დაესხმოდა ევროპის რომელიმე სახელმწიფო, მეორე მხარე მთელი თავისი სამხედრო ძალებით უნდა დახმარებოდა მოკავშირეს. ხელშეკრულება ძალაში შედიოდა რუსეთ-იაპონიის საზავო ხელშეკრულების ხელმოწერის შემდეგ. ბიორკის ხელშეკრულება უპირისპირდებოდა რუსეთ-საფრანგეთის სამხედრო პოლიტიკურ კავშირს. ვილჰელმ II მიზნად ისახავდა ჩაეშალა რუსეთ-საფრანგეთის კავშირი და არ დაეშვა რუსეთისა და დიდი ბრიტანეთის კავშირი. რუსეთის საგარეო საქმეთა მინისტრის ვ. ლამზდორფისა და მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარის ს. ვიტეს ზეგავლენით ნიკოლოზ II-მ წერილობით შეატყობინა ვილჰელმ II-ს ხელშეკრულებას დამატებოდა ორმხრივი დეკლარაცია, სადაც ნათქვამი იქნებოდა, რომ გერმანია-საფრანგეთის ომის შემთხვევაში არ გამოიყენებდნენ ვალდებულებას სამხედრო დახმარების შესახებ. ეს განცხადება ბიორკის ხელშეკრულების გაუქმებას უდრიდა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 392.
ბოგდან I

ბოგდან I – დამოუკიდებელი მოლდავეთის სამთავროს პირველი მმართველი. ქვეყანას მართავდა 1359-1365 წლებში. 1359 წელს აჯანყდა უნგრეთის მეფის წინააღმდეგ. ბრძოლის დროს დაიკავა ტერიტორია კარპატებსა და დნესტრს შორის. 1365 წელს უნგრეთის მეფე იძულებული გახდა ეცნო მოლდოვის სამთავროს დამოუკიდებლობა, რომლის დედაქალაქიც იყო ბაია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 436.
ბოლონიის კონკორდატი

ბოლონიის კონკორდატი – ბოლონიაში დადებული შეთანხმება, რომელსაც ხელი მოეწერა 1516 წლის 18 აგვისტოს. ხელშეკრულება დაიდო საფრანგეთის მეფე ფრანსუა I-სა და რომის პაპ ლეო X-ს შორის. მეფემ ზოგი რამ დაუთმო პაპს. ბოლონიის კონკორდატით აღადგინეს ანატები, პაპმა შეინარჩუნა საეკლესიო მართლმსაჯულების უმაღლესი ინსტანციის გამგებლობის უფლება, მეფემ უარი თქვა შარლ VII-ის ბურჟის პრაგმატისტული სანქციის (1438) ზოგიერთ მუხლზე. ბოლონიის კონკორდატმა გააუქმა პრელატების არჩევის წესი. საფრანგეთის მეფეს შეეძლო დაენიშნა არქიეპისკოპოსები, ეპისკოპოსები და აბატები, გადაეცა მათთვის საეკლესიო ბენეფიციუმები. ბოლონიის კონკორდატმა განამტკიცა საფრანგეთის მეფის ავტორიტეტი, ხელი შეუწყო მეფის გავლენაში პრელატების მოქცევას, დაუახლოვა ისინი სამეფო ტახტს და ზოგიერთი მათგანი სახელმწიფო მოხელე გახდა. ამიერიდან ისინი დიდ როლს ასრულებდნენ სახელმწიფოს მმართველობაში (მაგ., კარდინალები რიშელიე, მაზარინი და სხვ.). ბოლონიის კონკორდატი ძალაში იყო საფრანგეთის დიდ რევოლუციამდე. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 456.
დეციმუს იუნიუს ალბინუს ბრუტუსი

დეციმუს იუნიუს ალბინუს ბრუტუსი (Decimus Junius Albinus Brutus; ძვ. წ. 84-43) — რომის სამხედრო და პოლიტიკური მოღვაწე, იულიუს კეისრის სარდალი და თანამებრძოლი გალიის ომებში. თავი გამოიჩინა აჯანყებული ვერცინგეტორიქსის წინააღმდეგ ბრძოლაში და ალეზიის ალყის დროს. ძვ. წ. 49 წელს ქ. მასალიასთან საზღვაო ბრძოლაში გაანადგურა კეისრის მოწინააღმდეგენი და ჩაახშო გალების აჯანყება. ძვ. წ. 48-47 წლებში იყო ტრანსალპური და ციზალპური გალიის მმართველი. შემდეგ ბრუტუსი იმ აზრს დაადგა, რომ იულიუს კეისრის დიქტატურა რესპუბლიკის გაუქმებას ნიშნავდა და ძვ. წ. 44 წელს აქტიური მონაწილეობა მიიღო მის მკვლელობაში. ბრუტუსი მოკლეს ანტონიუსის მიერ მოგზავნილმა მკვლელებმა. სანიკიძე ლ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 541.
გაიზერიხი

გაიზერიხი, გეიზერიხი, გენზერიხი (დ. 390 – გ. 477) – ვანდალების მეფე 428-477 წლებში. 429 წელს ვანდალები გაიზეიხის მეთაურობით ესპანეთიდან ჩრდილოეთ აფრიკაში შეიჭრნენ, 439 წელს აიღეს კართაგენი და იქ აჯანყებული მონებისა და კოლონების მხარდაჭერით შექმნეს თავიანთი სახელმწიფო (დედაქალაქი კართაგო). მათი ფლოტი დასავლეთ ხმელთაშუა ზღვაზე გაბატონდა. გაიზერიხმა დაიპყრო ასევე კორსიკა, სარდინია; 455 წელს დაანგრია და გაძარცვა რომი; ხოლო 461 და 468 წლებში გაანადგურა მის წინააღმდეგ გამოგზავნილი რომაელთა ფლოტი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 630. (1957) The Cambridge Medieval History. Cambridge: Macmillan.  O'Donnell, James J. (1985). Augustine. Boston: Twayne Publishers. ISBN 0-8057-6609-X.
გაისმაიერის აჯანყება

გაისმაიერის აჯანყება – აჯანყება ავსტრიაში 1526 წელს. წარმოადგენდა ავსტრიაში გლეხთა ომის ეპილოგს. 1526 წლის გაზაფხულზე ზალცბურგის საეპისკოპოსოს გლეხები და მაღაროელები აჯანყდნენ და მოქალაქეთა მხარდაჭერით აიღეს ზალცბურგი და მთელ საეპიკოპოსოს დაეუფლნენ. აპრილში აჯანყებას სათავეში ჩაუდგა მიხაელ გაისმაიერი. მიუხედავად რიგი გამარჯვებებისა, იმავე წლის ივლისში აჯანყება ჩაახშეს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 631.
კახა ოქრიაშვილი

კახაბერ (კახა) ოქრიაშვილი (დ. 21 მარტი, 1966, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი ექიმი, პოლიტიკოსი, საქართველოს ხუთი მოწვევის პარლამენტის (2004, 2008, 2012, 2016, 2020) წევრი. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1982-1983 წლებში მუშაობდა სანიტრად დმანისის რაიონულ საავადმყოფოში. 1989-1990 წლებში იყო სოფელ განთიადის საექიმო ამბულატორიის მთავარი ექიმი. 1990-1995 წლებში მუშაობდა მეან-გინეკოლოგად დმანისის რაიონულ საავადმყოფოში. 1995-2003 წლებში იყო ფარმაცევტული კომპანია „PSP“-ის გენერალური დირექტორი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი (დმანისის მაჟორიტარი), საინიციატივო ჯგუფი. 2008-2012 წლებში — საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი (დმანისის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. 2012-2016 წლებში — საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (დმანისის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — „მეტი სარგებელი ხალხს“. 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი (დმანისისა და წალკის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. 2020 წლის 10 აგვისტოს დატოვა „ქართული ოცნება“ და ბიზნესმენ ცეზარ ჩოჩელთან ერთად ახალი პარტია — „პროგრესი და თავისუფლება“ დააარსა. 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებზე „ერთიანმა ნაციონალურმა მოძრაობამ“ და გაერთიანებულმა ოპოზიციამ „ძალა ერთობაშია“ ბოლნისის, დმანისის, წალკისა და თეთრიწყაროს მაჟორიტარობის კანდიდატად წარადგინა. მან ხმების 39,55% (23666) მიიღო და მეორე ადგილი დაიკავა. ოფიციალურად 2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გაერთიანებული ოპოზიცია „ძალა ერთობაშია“. კახა ოქრიაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი კახა ოქრიაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ კახა ოქროაშვილის დეკლარაცია. declaration.gov.ge (2004). ციტირების თარიღი: 22 იანვარი, 2024 ↑ ქართველი რძლები, რომლებსაც უმდიდრესი მამამთილები ჰყავთ. reitingi.ambebi.ge (25 დეკემბერი, 2019). ციტირების თარიღი: 2023-04-26. ↑ კახა ოქრიაშვილმა და ცეზარ ჩოჩელმა ახალი პარტია დააფუძნეს. Netgazeti.ge (2020-08-10). ციტირების თარიღი: 14 ოქტომბერი, 2020. ↑ „ნაციონალურმა მოძრაობამ“ მაჟორიტარობის კანდიდატები წარადგინა. მთავარი არხი. mtavari.tv (2020-09-23). ციტირების თარიღი: 24 სექტემბერი, 2020. ↑ 2020 წლის 31 ოქტომბრის საქართველოს პარლამენტის არჩევნები. ცესკო. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-01-04. ციტირების თარიღი: 7 იანვარი, 2021. ↑ ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ საქართველოს პარლამენტის 2020 წლის 31 ოქტომბრის არჩევნები შეაჯამა. ცესკო (2020-12-03). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-12-15. ციტირების თარიღი: 19 დეკემბერი, 2020.
ვენიამინ ფლეიშმანი

ვენიამინ ფლეიშმანი (რუს. Вениами́н Ио́сифович Фле́йшман; დ. 20 ივლისი, 1913, ბეჟეცკი, ტვერის ოლქი, — გ. 14 სექტემბერი, 1941, კრასნოე სელო, ლენინგრადის ოლქი) — საბჭოთა პერიოდის ებრაული წარმოშობის რუსი კომპოზიტორი. ლენინგრადის კონსერვატორიაში დიმიტრი შოსტაკოვიჩის ხელმძღვანელობით სწავლობდა (1939-1941), ამ პერიოდში დაიწყო ერთ-აქტიანი ოპერის როტშილდის ვიოლინოს შექმნა ანტონ ჩეხოვის მოთხრობის მიხედვით. მეორე მსოფლიო ომის დაწყებისას ფლეიშმანი ფრონტზე წავიდა მოხალისედ და მოკლეს ვიდრე ოპერის დასრულებას მოასწრებდა. შოსტაკოვიჩმა მოახერხა ხელნაწერების გადარჩენა ალყაშემორტყმული ლენინგრადიდან, თავად დაასრულა იგი და მის ორკესტრირებას ხელმძღვანელობდა 1943-44 წლებში. შოსტაკოვიჩმა ოპერის დასრულება 1944 წლის 5 თებერვლით დაათარიღა. მოგვიანებით იგი ხელმძღვანელობდა მის გამოქვეყნებასა და შესრულებას. ოპერის მსოფლიო პრემიერა გაიმართა 1960 წლის 20 ივნისს სსრკ-ის კომპოზიტორთა კავშირის შეხვედრაზე, მოსკოვში, მოსკოვის ფილარმონიული საზოგადოების წევრთა შესრულებით. სცენაზე პირველად შესრულდა 1968 წლის აპრილში, ლენინგრადში კამერული ოპერის ექსპერიმენტულ სტუდიაში. მხატვრული ხელმძღვანელი იყო სოლომონ ვოლკოვი, დირიჟორი — მაქსიმ შოსტაკოვიჩი. Лившиц А. Вениамин Флейшман, ― М., 1964
აიკ მელტონიანი

აიკ მელტონიანი (დ. 1 სექტემბერი, 1955) — ქართველი პოლიტიკოსი. დაამთავრა თბილისის საერო ინსტიტუტი „გაენათი“. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი (წალკის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „მრეწველობა გადაარჩენს საქართველოს“. ამჟამად არის წალკის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მაჟორიტარი დეპუტატი ქალაქ წალკიდან. აიკ მელტონიანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი აიკ მელტონიანი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
დავით ბეჟუაშვილი

დავით ბეჟუაშვილი (დ. 19 იანვარი, 1969, მანგლისი) — ქართველი პოლიტიკოსი, საქართველოს ოთხი მოწვევის პარლამენტის (1999, 2004, 2008, 2012) წევრი. 1993 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი სპეციალობით მაკროეკონომიკა. 1998-1999 წლებში მუშაობდა სააქციო საზოგადოება „საქგაზში“. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (თეთრიწყაროს მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. 2004-2008 წლებში — საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი (თეთრიწყაროს მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: საინიციატივო ჯგუფი. 2008-2012 წლებში — საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. 2012-2016 წლებში — საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (თეთრიწყაროს მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — „მეტი სარგებელი ხალხს“. ჰყავს მეუღლე და ორი შვილი. მისი ძმა, გელა ბეჟუაშვილი იყო საქართველოს მთავრობის წევრი 2004-2008 წლებში. დავით ბეჟუაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი დავით ბეჟუაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) 2003-2015 წლებში საქართველოს პრეზიდენტების მიერ გაცემული სახელმწიფო ჯილდოები
ლერი ხაბელოვი

ლერი ხაბელოვი (დ. 5 ივლისი, 1964, თბილისი) — ქართველი მოჭიდავე, ოლიმპიური ჩემპიონი (1992), იურისტი, პოლიტიკოსი. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1986). საქართველოს ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტის პრეზიდენტი 2012 წლიდან. 1985 წელს დაამთავრა საქართველოს ფიზიკური კულტურის სახელმწიფო ინსტიტუტი, ხოლო 2000 წელს ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. ხაბელოვი არის თავისუფალი სტილით მოჭიდავეებს შორის მსოფლიოს ხუთგზის (1985, 1987, 1990, 1991, 1993) ჩემპიონი და ევროპის ოთხგზის (1985, 1987, 1988, 1992) ჩემპიონი. ლერი ხაბელოვი 1988 წელს ოლიმპიადის ვერცხლის პრიზიორი გახდა, 1992 წელს კი — ოლიმპიური ჩემპიონი. ხაბელოვი იყო საქართველოს ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტის ვიცე-პრეზიდენტი, 1998–2004 წლებში — სპორტის სახელმწიფო დეპარტამენტის უფროსის პირველი მოადგილე, ხოლო 2004-2008 წლებში ოლიმპიური კომიტეტის პირველი ვიცე-პრეზიდენტი. 2012 წლიდან არის საქართველოს ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტის პრეზიდენტი (უკვე მესამე ვადით). 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ქარელის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“. 2016-2020 წლებში — საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. დაოჯახებულია, ჰყავს 5 შვილი. არის ვახტანგ გორგასლის მე-2 ხარისხის ორდენისა და ღირსების ორდენის კავალერი. 1990 წლის დეკემბერში სპორტულმა ჟურნალისტებმა ლერი ხაბელოვი საქართველოს მესამე საუკეთესო სპორტსმენად დაასახელეს. ლერი ხაბელოვი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ლერი ხაბელოვი — ბიოგრაფიული ლექსიკონი ლერი ხაბელოვი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ლერი ხაბელოვი — ქართული სპორტი ↑ „ოლიმპიური კომიტეტის პრეზიდენტად ლერი ხაბელოვი აირჩიეს“. www.mes.gov.ge. 1 სექტემბერი, 2020. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-06-28. ციტირების თარიღი: 28 ივნისი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება) ↑ დავით გობეჯიშვილი — საქართველოს საუკეთესო სპორტსმენი // „ლელო“, 1 იანვარი, 1991, № 1 (10414), გვ. 1.
ვალერი გელაშვილი

ვალერი გელაშვილი (დ. 18 იანვარი, 1960, ხაშური) — ქართველი ბიზნესმენი, პოლიტიკოსი, საქართველოს პარლამენტის ოთხგზის 1999, 2003, 2012, 2016 წევრი. გელაშვილს ეკუთვნოდა სამშენებლო კომპანია „ევრა“,რომელიც 2005 წელს აშენებდა ავლაბრის რეზიდენციას, თუმცა კომპანიასა და სახელმწიფოს შორის დავა წარმოიშვა და მშენებლობა სხვა კომპანიას გადაეცა. ვალერი გელაშვილი დაიბადა 1960 წლის 18 იანვარს, ხაშურში. 1976 წელს დაამთავრა ამიერკავკასიის რკინიგზის ხაშურის №3 საშუალო სკოლა; 1977-1981 წლებში სწავლობდა საქართველოს სახელმწიფო ფიზიკური კულტურის ინსტიტუტში, მასწავლებლის სპეციალობაზე. 1981-1991 წლებში მუშაობდა ფიზიკური კულტურის მასწავლებლად; 1991-1999 წლებში იყო დახურული სააქციო საზოგადოება V&G-ს გენერალური დირექტორი. 2006-2012 წლებში მეორედ გახდა დსს V&G-ს გენერალური დირექტორი. 2011-2012 წლებში კი იყო შპს „ევრას“ დირექტორი. ვალერი გელაშვილი 1999-2004 წლებში იყო ხაშურის რაიონის მაჟორიტარი დეპუტატი საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტში. 2004-2006 წლებში კვლავ გახდა საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის პარლამენტის მაჟორიტარი დეპუტატი. 2005 წლის 14 ივლისს მას თავს დაესხნენ. 2006 წელს პარლამენტმა მას უფლებამოსილება შეუწყვიტა. 2012 წლიდან არის „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველოს“ წევრი; 2012-2016 წლებში — საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ხაშურის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“. 2020 წლის 18 თებერვლიდან 11 დეკემბრამდე იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. ვალერი გელაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ვალერი გელაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ ვალერი გელაშვილს დეპუტატის უფლებამოსილება შეუწყდა. რადიო თავისუფლება. ციტირების თარიღი: 2006-04-01. ↑ ვალერი გელაშვილი პარლამენტს საკონსტიტუციო სასამართლოში უჩივის. სივილ ჯორჯია. ციტირების თარიღი: 2006-04-13. ↑ მაჟორიტარები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-12-07. ციტირების თარიღი: 2016-10-31. ↑ არჩევნები 2016 II ტური
სერგო ქიტიაშვილი

სერგო ქიტიაშვილი (დ. 28 სექტემბერი, 1975, ხაშური) — ქართველი ექიმი, პოლიტიკოსი. დაამთავრა თბილისის სამედიცინო ინსტიტუტი „საქართველო“. 1997-1999 წლებში იყო საქართველოს სტუდენტ მედიკოსთა ასოციაციის (IFMSA- Georgia) სტუდენტთა საერთაშორისო გაცვლითი პროგრამების დირექტორი, ხოლო 1999-2000 წლებში - ამავე ასოციაციის პრეზიდენტი. 2000-2001 წლებში — ხაშურის მუნიციპალიტეტის გამგებლის მოადგილე. 2001-2003 წლებში იყო საქართველოს ახალგაზრდა მედიკოსთა კავშირის პრეზიდენტი. 2003-2006 წლებში — საქართველოს სოციალური სამართლიანობის ინსტიტუტის დირექტორი. 2006-2008 წლებში იყო შ. პ. ს. BI&BI დირექტორი (ვილნიუსი, ლიეტუვა). 2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ხაშურის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. სერგო ქიტიაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი სერგო ქიტიაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ბიძინა გუჯაბიძე

ბიძინა გუჯაბიძე (დ. 24 თებერვალი, 1956, სოფელი ბაღლები, ჯურუყვეთის თემი, ლანჩხუთის რაიონი, — გ. 12 ნოემბერი, 2020) — ქართველი პოლიტიკოსი, საქართველოს პარლამენტის ორი მოწვევის პარლამენტის წევრი 2004 და 2012 წლებში. 1983 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1983-1986 წლებში იყო აგროსამრეწველო გაერთიანების იურისკონსულტი და მთავარი სპეციალისტი. 1986-1988 წლებში იყო ლანჩხუთის სახალხო კონტროლის რაიონული განყოფილების ინსპექტორი. 1988-1990 წლებში ლანჩხუთის რაიკომის ინტრუქტორი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ლანჩხუთის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „სააკაშვილი — ნაციონალური მოძრაობა“. იმავე ოლქში იყრიდა კენჭს 2008 წლის არჩევნებშიც, თუმცა დამარცხდა. 2012-2016 წლებში — საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“. ბიძინა გუჯაბიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ბიძინა გუჯაბიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ პარლამენტის ყოფილი წევრი ბიძინა გუჯაბიძე გარდაიცვალა. საინფორმაციო სააგენტო „ინტერპრესნიუსი“ (2020-11-12). ციტირების თარიღი: 12 ნოემბერი, 2020.
ენზელ მკოიანი

ენზელ მკოიანი (დ. 3 მაისი, 1959, სათხე, ბოგდანოვკის რაიონი) — ქართველი ეკონომისტი, პოლიტიკოსი, საქართველოს ხუთი მოწვევის პარლამენტის (1999, 2004, 2008, 2012, 2016) წევრი. დაამთავრა სომხეთის სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტი. 1977-1981 წლებში მუშაობდა ბოგდანოვკის რაიონის (ამჟამად ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტი) სამსახურებში მუშად. 1981-1983 წლებში გაიარა სავალდებულო სამხედრო სამსახური სსრკ-ს ჯარში. 1983-1984 წლებში მუშაობდა ახალქალაქის მოძრავ-მექანიზებული კოლონაში მესამე თანრიგის მუშად. 1984-1990 წლებში იყო ალკკ ახალქალაქის რაიონული კომიტეტის წევრი. 1990 - 1999 წლებში მუშაობდა ახალქალაქში, კერძო სამშენებლო კომპანიებში ხელმძღვანელ თანამდებობებზე. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ნინოწმინდის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: საინიციატივო ჯგუფი. 2004-2008 წლებში — საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ნინოწმინდის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: საინიციატივო ჯგუფი. 2008-2012 წლებში — საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ნინოწმინდის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. 2012-2016 წლებში — საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ნინოწმინდის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — „მეტი სარგებელი ხალხს“. 2016-2020 წლებში — საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი (მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. მაჟორიტარულ არჩევნებში ხმათა 63,71% მიიღო (16 004 ხმა). 2019 წლის 20 იანვარს სამველ მანუკიანთან ერთად მონაწილეობა მიიღო ყარაბაღის ომის მონაწილე მიხაილ ავაქიანის ძეგლის გახსნაში, რასაც დიპლომატიური სკანდალი მოყვა. ქართული პრესის შეფასებით, მიხაილ ავაქიანი მთიან ყარაბაღში განსაკუთრებული სისასტიკით იბრძოდა აზერბაიჯანის წინააღმდეგ. 1998: ღირსების მედალი ენზელ მკოიანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ენზელ მკოიანი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ შედეგები 2016 ↑ ავაქიანი, რომლის ძეგლი ახალქალაქში დადგეს, შესაძლოა, აფხაზეთის ომში ქართველების წინააღმდეგ იბრძოდა. ტელეკომპანია რუსთავი 2 (27 იანვარი, 2019). ციტირების თარიღი: 29 იანვარი, 2019.
ა (მდინარე)

ა (ნიდერლ. Aa) — მდინარე ნიდერლანდებში, ლიმბურგისა და ჩრდილოეთ ბრაბანტის პროვინციებში. სიგრძე 67 კმ. ქალაქ ჰერტოგენბოსთან ა ერთვის დომელს და წარმოიქმნება მიდინარე დიზე, რომელიც თავის მხრივ, მდინარე მაასს შეერთვის. ნაპირებზე გაშენებულია ქალაქები: ასტენი, ჰელმონდი, ჰერტოგენბოსი და სხვ. ნიდერლანდების მდინარეების სია www.aaenmaas.nl (ნიდერლანდური ენა)
აა (მრავალმნიშვნელოვანი)

ტერმინი აა შეიძლება აღნიშნავდეს: აა — მდინარე საფრანგეთში; აა — ლავური ნაკადი.
გაერთიანებული პროვინციების რესპუბლიკა

გაერთიანებული პროვინციების რესპუბლიკა ან შვიდი გაერთიანებული ნიდერლანდების რესპუბლიკა (Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden), გაერთიანებული ნიდერლანდების რესპუბლიკა, შვიდი გაერთიანებული პროვინციის რესპუბლიკა (Republiek der Zeven Verenigde Provinciën) — ევროპაში 1581-1795 წლებში არსებული რესპუბლიკა, რომელიც იყო ბატავიის რესპუბლიკის, ნიდერლანდების გაერთიანებული სამეფოს და დღევანდელი ნიდერლანდების სამეფოს წინამორბედი. ნიდერლანდების რევოლუცია უტრეხტის უნია ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: გაერთიანებული პროვინციების რესპუბლიკა Adams, Julia. The Familial State: Ruling Families and Merchant Capitalism in Early Modern Europe. Ithica: Cornell University Press, 2005 Israël, J.I. The Dutch Republic: Its Rise, Greatness, and Fall 1477–1806 Oxford: Clarendon Press, 1995 Reynolds, Clark G. Navies in History. Annapolis: Naval Institute Press, 1998 Schama, Simon The Embarrassment of Riches: An Interpretation of Dutch Culture in the Golden Age. New York: Random House USA, 1988 van der Burg, Martijn. "Transforming the Dutch Republic into the Kingdom of Holland: the Netherlands between Republicanism and Monarchy (1795-1815)," European Review of History (2010) 17#2, pp 151–170 online
შვალმი

შვალმი (გერმ. Schwalm; ნიდერლ. Swalm – სვალმი) — მდინარე გერმანიასა და ნიდერლანდებში. მიედინება ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიის მხარესა და ლიმბურგის პროვინციაში. სიგრძე 45 კმ. აუზის ფართობი 277 კმ². ერთვის მდინარე მაასს. ნიდერლანდებში მოქცეულია მდინარის სიგრძის მხოლოდ 12 კილომეტრიანი მონაკვეთი. გერმანიის მდინარეების სია ნიდერლანდების მდინარეების სია www.niers-schwalm.nrw.de (გერმანული)
გელი

გელი (გერმ. Geul; ნიდერლ. Geul) — მდინარე ბელგიასა და ნიდერლანდებში. სიგრძე 58 კმ. სათავე აქვს ბელგიაში (გერმანიის საზღვრის სიახლოვეს), ზღვის დონიდან 250 მ სიმაღლეზე. ნაპირზე მდებარეობს რამდენიმე ქალაქი. ერთვის მდინარე მაასს. ნიდერლანდების მდინარეების სია www.vonderruhren.de (გერმანული)
სპარნე

სპარნე (ნიდერლ. Spaarne) — მდინარე ნიდერლანდებში, ჩრდილოეთ ჰოლანდიაში. სიგრძე 10,5 კმ. მდინარის ნაპირზე გაშენებულია ქალაქები: ჰაარლემი და სპარნდამი. შესართავი მდებარეობს ნორდზე-კანალის არხში, რომელიც ჩრდილოეთის ზღვაში გადის. ნიდერლანდების მდინარეების სია