laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
გეორგიკა (კრებული)

„გეორგიკა“ — ბიზანტიელ მწერალთა ცნობების კრებული საქართველოს შესახებ (8 წიგნად); გამოქვეყნდა 1934-1970 წლებში. ტექსტები, ქართული თარგმანითურთ, გამოსცა და განმარტებები დაურთო სიმონ ყაუხჩიშვილმა (I ტომის მასალის მომზადებაში მონაწილეობდა ა. გამყრელიძე). თემატურად „გეორგიკა“ აშუქებს შემდეგ საკითხებს: ქართველთა წარმომავლობისა და მათი გაქრისტიანების ისტორია, რიტორიკული სკოლა კოლხეთის სამეფოში, პეტრე იბერის მოღვაწეობა, ეგრისის დიდ ომს, ქართველ ბაგრატიონთა წარმომავლობა და მოღვაწეობა, საქართველო-ბიზანტიის ურთიერთობა, თურქ-სელჩუკთა აგრესია და ბრძოლა მის წინააღმდეგ, ტრაპიზონის სამეფოს შექმნა და ქართველთა ბრძოლა იქ გავლენის შენარჩუნებისათვის და ა. შ. ბიზანტიელ მწერალთა ცნობების ერთი ნაწილი ისეთ მოვლენებს ეხება საქართველოს ისტორიიდან, რომელთა შესახებ სხვა წყაროებში არავითარი ცნობა არ მოგვეპოვება. მეორე ნაწილს კი მნიშვნელობა აქვს ქართულ, სომხურ, არაბულ და სხვა წყაროების შესამოწმებლად. გარკვეული ტენდენციურობის მიუხედავად, ბიზანტიელ ავტორთა ცნობები წარმოადგენს ძვირფას წყაროს შუა საუკუნეების საქართველოს ისტორიისათვის. საქართველოს ისტორია ხანთაძე შ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 87.
მენგუჯეკიდები

მენგუჯეკიდები ან მენგუჩეკიდები (თურქ. Mengüçoğulları, Mengücek Beyliği ან Mengüçlü Beyliği) — იყო ანატოლიური ბეილიქი, რომელიც მანასკერტის ბრძოლის შემდეგ შეიქმნა. XII-XIII საუკუნეებში, აღმოსავლეთ ანატოლიაში, მენგუჯეკიდები ერზინჯანის და დივრიგის მნიშვნელოვან ნაწილს აკონტროლებდნენ. ცოტა რამ არის ცნობილი ბეილიქის შემქმნელ მენგუჯეკ ღაზიზე, ის სავარაუდოდ ალფ-არსლანის არმიის ერთ-ერთი მთავარსარდალი იყო. 1142 წელს, ემირ იშაკის სიკვდილის შემდეგ, მენჯუკიდების ბეილიქი ორ მცირე ერზინჯანის და დივრიგის ბეილიქებად დაიყო. ერზინჯანი ბეილიქი, 1228 წელს რუმის სასულთნომ დაიმორჩილა, ხოლო დივრიგი, 1277 წელს ილხანებმა გაანადგურეს. მენგუჯეკ ღაზი (1072-1118) იშაკი (1118-1142) ერზინჯანის მენგუჯიკიდები დავუდშაჰი (1142-1162) სულეიმანშაჰი (1151-1162) ფაჰრეთინ ბეგრამშაჰი (1162-1225) ალადინ დავუდშაჰი II (1225-1228) დივრიგის მენგუჯიკიდები სულეიმან (1142-1162) შაჰინშაჰი (1162-1198) სულეიმან II (1198-1227) ახმედშაჰი (1227-1251) მელიქ სალიჰი (1251-1277) (Book cover) დაარქივებული 2007-09-30 საიტზე Wayback Machine. Oktay Aslanapa (1991). Anadolu'da ilk Türk mimarisi: Başlangıcı ve gelişmesi (Early Turkish architecture in Anatolia: Beginnings and development) ISBN 975-16-0264-5 (Turkish). AKM Publications, Ankara.
ოპერაცია ანტროპოიდი

ოპერაცია ანტროპოიდი — რაინჰარდ ჰაიდრიხის მკვლელობის ოპერაციის კოდური სახელწოდება. რაინჰარდ ჰაიდრიხი იყო მესამე რაიხის ხანის გერმანიის სახელმწიფო და სამხედრო მოღვაწე, სს-ის (შუცტაფელი) ობერგრუპენფიურერი და პოლიციის გენერალი, რაიხის უშიშროების მთავარი სამმართველოს (RSHA) ხელმძღვანელი, ბოჰემიის და მორავიის რაიხსპროტექტორის მოადგილე. მას პრაღაში სასტიკი პოლიტიკის გატარების გამო ,,პრაღელი ჯალათი” შეარქვეს. ოპერაცია 1942 წლის 27 მაისს ჩეხოსლოვაკიის დედაქალაქ პრაღაში ჩატარდა, რომლის დროსაც რაინჰარდ ჰაიდრიხი ტანკსაწინააღმდეგო ყუმბარით მიყენებული ჭრილობით რამდენიმე დღეში, 4 ივნისს გარდაიცვალა. თავდამსხმელებმა ოპერაციის დასრულების შემდეგ თავი ახლოს მდებარე ეკლესიას შეაფარეს, სადაც სს-ის ჯარებმა ყველა დახოცეს. ოპერაციას ხელმძღვანელობდა ჩეხოსლოვაკიის გაძევებული მთავრობა, რომელიც ოპერაციას ლონდონიდან მართავდა. Wiener, Jan G. (2012). The Assassination of Heydrich, Gerald Hausman (Epilogue), William L. Shirer (Introduction), New York: Irie Books. OCLC 247895.  ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ოპერაცია ანტროპოიდი ჰეიდრიხის ტერორს შეწირული გმირების მემორიალი რადიო პრაღა: ჩეხები მეორე მსოფლიო ომში ოპერაცია ანტროპოიდი everything2.com-ზე ↑ McNab, Chris (2009). The SS: 1923–1945. London: Amber Books. ISBN 978-1-906626-48-8.
სინმუბალიტი

სინმუბალიტი — ბაბილონის მეფე ძვ. წ. 1812-1793 წლებში, ხამურაბის მამა, ბაბილონის მეხუთე ლუგალი. ისინის მეფე დამიქილიშუსთან ერთად ებრძოდა ლარსას მეფეს, რიმსუენს. ამ ბრძოლაში სინმუბალიტი და დამიქილიშუ დამარცხდნენ და ძვ. წ. 1798 წელს, სინმუბალიტი იძულებული გახდა ელამელთა უპირატესობა ეცნო. იგი ხამურაბიმ შეცვალა. ძველი აღმოსავლეთის ხალხთა ისტორია, გ. მელიქიშვილი, „მეცნიერება“, თბილისი, 1988
გეორგიკა

საკუთარი სახელი გეორგიკა შეიძლება აღნიშნავდეს: გეორგიკა — ბიზანტიელ მწერალთა კრებული საქართველოს შესახებ გეორგიკა — თბილისისა და იენის უნივერსიტეტების ერთობლივი ყოველწლიური გამოცემა
ისკანდერ მირზა

ისკანდერ მირზა (ურდუ اسکندرمیرز; დ. 15 ნოემბერი, 1899, მურშიდაბადი, ინდოეთი — გ. 15 ნოემბერი, 1969, ლონდონი, დიდი ბრიტანეთი) — პაკისტანელი პოლიტიკური მოღვაწე. პაკისტანის უკანასკნელი გენერალ-გუბერნატორი (1955-1956 წწ.) და პირველი პრეზიდენტი (1956-1958 წწ.). ისკანდერ მირზა დაიბადა 1899 წელს დასავლეთ ბენგალში. სასწავლებლად გაემგზავრა დიდ ბრიტანეთში და იქ ელფინსტოუნის კოლეჯში დაეუფლა სამხედრო საქმეს. დიდი ბრიტანეთიდან დაბრუნების შემდეგ, 1919 წელს, შევიდა ბრიტანეთის ინდოეთის შეიარაღებულ ძალებში. 1926 წელს ისკანდერმა თავი დაანება სამხედრო სამსახურს, გადავიდა ინდოეთის პოლიტიკურ სამსახურში და გაიგზავნა ჩრდილო-დასავლეთ სასზღვრო პროვინციაში, როგორც კომისრის თანაშემწე. ისკანდერ მირზა კომისარი გახდა 1931 წელს. ინდოეთის პოლიტიკური სამსახურის კომისრის რანგში თავისი კარიერის დიდი ნაწილი გაატარა ფედერალურად მართული ტომების ტერიტორიაზე. პაკისტანის სახელმწიფოს ჩამოყალიბებამდე მას ასევე ეკავა ბრიტანეთის ინდოეთის თავდაცვის მინისტრის თანამდებობა. ისკანდერ მირზა დაინიშნა ახლად ჩამოყალიბებული პაკისტანის პირველ თავდაცვის მინისტრად და ეს თანამდებობა ეკავა შვიდ წელზე მეტი ხნის განმავლობაში. 1954 წლის მაისში დაინიშნა აღმოსავლეთი პაკისტანის (ამჟამად ბანგლადეში) გუბერნატორად. თანამდებობის დაკავების შემდეგ მან ღიად განაცხადა, რომ უყოყმანოდ გამოიყენებდა ძალას პროვინციაში ნებისმიერი საპროტესტო გამოსვლების აღკვეთის მიზნით. გუბერნატორის თანამდებობაზე მისი პირველი ნაბიჯი იყო 319 ადამიანის დაპატიმრების ორდერის გაცემა, მათ შორის იყო ავამი ლიგის ორი ლიდერი მუჯიბურ რაჰმანი და იუსუფ ალი ჩოუდჰური. ივნისის შუა რიცხვებში დაპატიმრებულთა რაოდენობამ 1 051-ს მიაღწია, მათ შორის იყო ეროვნული ასამბლეის 33 წევრი და დაკის უნივერსიტეტის ორი პროფესორი. 1954 წლის ოქტომბრიდან 1955 წლის აგვისტომდე ისკანდერ მირზა იყო შინაგან საქმეთა მინისტრი. 1955 წლის 7 აგვისტოს პაკისტანის გენერალ-გუბერნატორი გულამ მუჰამადი ჯანმრთელობის გაუარესების გამო ორი თვით შვებულებაში გაუშვეს, მირზა შეუდგა მისი მოვალეობის შესრულებას, ისკანდერმა მუჰამად ალი ჩოუდჰური ქვეყნის პრემიერ-მინისტრად დანიშნა. 1956 წელს მიიღეს პაკისტანის ახალი კონსტიტუცია, რომლის მიხედვითაც სახელმწიფოს მეთაურის თანამდებობას გენერალ-გუბერნატორის მაგივად ეწოდა პრეზიდენტი. თუმცა ქვეყნის მეთაურის მოვალეობები და უფლებამოსილება ამ ეტაპზე არ შეცვლილა. დამფუძნებელმა ასამბლეამ ისკანდერ მირზა ერთხმად აირჩია პაკისტანის პრეზიდენტად. 1958 წელს ისკანდერ მირზამ გამოაქვეყნა 1956 წლის კონსტიტუციის შეცვლის პროკლამაცია. შესაბამისსად დაიშალა პარლამენტი და ქვეყანაში პირველად დამყარდა სამხედრო რეჟიმი. ამავე დროს პრეზიდენტმა ისკანდერ მირზამ მუჰამად აიუბ-ხანი შეიარაღებული ძალების მთავარსარდლად დანიშნა. აიუბ-ხანმა არ ისურვა პრეზიდენტის მარიონეტობა და 1958 წლის 27 ოქტომბერს ისკანდერ მირზა აიძულა დაეტოვებინა ქვეყანა და თავი პრეზიდენტად გამოაცხადა. ისკანდერ მირზამ თავისი ცხოვრების დარჩენილი პერიოდი ლონდონის ერთ-ერთი სასტუმროს ნომერში გაატარა. გარდაიცვალა 1969 წლის 15 ნოემბერს. Shahab, Qudrat-Ullah (2005). Shahabnama, 21st, Karachi: Sang-e-Meel. ISBN 969-35-0025-3.  Mirza, Humayun (2002). From Plassey to Pakistan. Washington, D.C.: University Press of America. ISBN 978-0-7618-1509-9.  ↑ 1.0 1.1 Iskander Mirza. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-12-09. ციტირების თარიღი: 2012-02-27.
ალდაროვო (ალშეევის რაიონი)

ალდაროვო (ბაშკ. Алдар; რუს. Алдарово) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ალშეევის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 105 ადამიანი. [წყარო არ არის მითითებული 1294 დღე] რაიონულ ცენტრ რაევსკიდან დაშორებულია 55 კილომეტრით. უხლოესი რკინიგზის სადგურია აქსიონოვო, რომელიც ასევე დაშორებულია 22 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირეთი შეადგენენ (99%). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. Алдарово на портале «Генеалогия и Архивы» ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
ალექსანდროვკა (ალშეევის რაიონი)

ალექსანდროვკა (ბაშკ. Александровка; რუს. Александровка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ალშეევის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 21 ადამიანი. [წყარო არ არის მითითებული 1322 დღე] რაიონულ ცენტრ რაევსკიდან დაშორებულია 50 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია აქსიონოვო, რომელიც ასევე დაშორებულია 17 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ჩუვაშები შეადგენენ (64%). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
ანდრიანოვკა (ბაშკირეთი)

ანდრიანოვკა (ბაშკ. Андриановка; რუს. Андриановка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ალშეევის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 53 ადამიანი. [წყარო არ არის მითითებული 1195 დღე] რაიონულ ცენტრ რაევსკიდან დაშორებულია 38 კილომეტრით. უხლოესი რკინიგზის სადგურია აქსიონევო, რომელიც ასევე დაშორებულია 13 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ჩუვაშები შეადგენენ (97%). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
ბაიდაკოვკა (ბაშკირეთი)

ბაიდაკოვკა (ბაშკ. Байдаковка; რუს. Байдаковка ) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ალშეევის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 218 ადამიანი. [წყარო არ არის მითითებული 1322 დღე] რაიონულ ცენტრ რაევსკიდან დაშორებულია 42 კილომეტრით. უხლოესი რკინიგზის სადგურია რაევკა, რომელიც ასევე დაშორებულია 42 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (38%). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
სანგის დეპარტამენტი

სანგის დეპარტამენტი (ფრანგ. Sangha) — კონგოს რესპუბლიკის ერთ-ერთი დეპარტამენტი. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-დასავლეთში. დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი ვესო. დეპარტამენტი მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში და ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკას, სამხრეთიდან კიუვეტის დეპარტამენტს, ჩრდილო-დასავლეთიდან კამერუნს, სამხრეთ-დასავლეთიდან დასავლეთ კიუვეტის დეპარტამენტს და აღმოსავლეთიდან ლიკუალის დეპარტამენტს. სანგის დეპარტამენტი დაყოფილია 1 კომუნად და 5 ოლქად: კომუნები: კესო (28 179 ადამიანი). ოლქები: მოკეკო (30 172 ადამიანი) ნგბალა (4613 ადამიანი) პიკუნდა (3513 ადამიანი) სემბე (9550 ადამიანი) სუანკე (9711 ადამიანი) The region's nature reserve system დაარქივებული 2006-09-28 საიტზე Wayback Machine. The difficult fight against HIV in Sangha Ecological survey of the region დაარქივებული 2007-06-29 საიტზე Archive-ItCategory:Webarchive template other archives Historical review of the area's concession companies დაარქივებული 2007-06-29 საიტზე Archive-ItCategory:Webarchive template other archives Annuaire statistique du Congo 2004 დაარქივებული 2009-11-13 საიტზე Wayback Machine. ↑ კონგოს რესპუბლიკის ადმინისტრაციული დაყოფა. GeoHive. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-07-29. ციტირების თარიღი: 2011-04-23. ↑ კომუნების და ოლქების მოსახლეობის რაოდენობა მოცემულია 2007 წლის 28 აპრილის მდგომარეობით. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სანგის დეპარტამენტი
გეორგინა

გეორგინა, დალია (Dahlia) — მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარის გვარი რთულყვავილოვანთა ოჯახისა. აქვს გორგლისებრ გამსხვილებული ფესვები 35-200 სმ სიმაღლის ღრუ ღერო, მოპოროსპირედ განლაგებული ფრთისებრი ან სამმაგ ფრთისებრი ფოთლები, კალათა ყვავილედი, რომელიც სხვადასხვა შეფერილობის მრავალი მილისებრი და ენისებრი ან მხოლოდ ენისებრი ყვავილისაგან შედგება. გეორგინის დაახლოებით 15 სახეობა ველურად იზრდება მექსიკასა და გვატემალაში. ჰიბრიდიზაციით მიღებულია მისი 8 ათასზე მეტი ჯიში. ყვავილედის ტიპების მიხედვით ბაღის გეორგინები სამ ჯგუფად იყოფა: არაბუთხუზა, ნახევრად ბუთხუზა და ბუთხუზა. დეკორატიულ მებაღეობაში გეორგინას იყენებენ მარტოული ან მასობრივი რგვისათვის, ყვავილწნულებში და სხვა; ამრავლებენ კალმით, გორგლის დაყოფით, თესლით. გეორგინა ბევრ ყვავილს იკეთებს, კარგად ხარობს განათებულ ადგილებსა და განოყიერებულ ნიადაგებზე. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 87.
ბალგაზი

ბალგაზი (ბაშკ. Балғажы; რუს. Балгазы) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ალშეევის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 95 ადამიანი. [წყარო არ არის მითითებული 1308 დღე] რაიონულ ცენტრ რაევსკიდან დაშორებულია 57 კილომეტრით. უხლოესი რკინიგზის სადგურია აქსიონოვო, რომელიც ასევე დაშორებულია 24 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (99%). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. Балгазы на портале «Генеалогия и Архивы» ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
ბალკანი (ბაშკირეთი)

ბალკანი (ბაშკ. Балҡан; რუს. Балкан) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ალშეევის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 28 ადამიანი. [წყარო არ არის მითითებული 1238 დღე] რაიონულ ცენტრ რაევსკიდან დაშორებულია 34 კილომეტრით. უხლოესი რკინიგზის სადგურია რაევკა, რომელიც ასევე დაშორებულია 34 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (67%). Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
დალია

დალია (ლათ. Dallia pectoralis) — თევზი ქარიყლაპიასნაირთა (წერისნაირთა) რიგისა. აქვს 20 სმ-მდე სიგრძის სხეული. გავრცელებულია ჩუკოტკის, კუნძულ წმ. ლავლენტისა და ალასკის მტკნარ წყალსატევებში, დაჭაობებულ ტბებსა და ტუნდრის ტორფიან ჭაობებში. სიცივეში ლამში იზამთრებს. მეტად სიცოცხლეისუნარიანია, იღუპება მხოლოდ ქსოვილური სითხის გაყინვისას. აქვს მცირე სარეწაო მნიშვნელობა; ალასკის მოსახლეობა საკვებად იყენებს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 350.
ბუენზის დეპარტამენტი

ბუენზის დეპარტამენტი (ფრანგ. Bouenza) — კონგოს რესპუბლიკის ერთ-ერთი დეპარტამენტი. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება ლეკუმუს დეპარტამენტს, დასავლეთიდან ნიარის დეპარტამენტს, აღმოსავლეთიდან პოოლის დეპარტამენტს, ხოლო სამხრეთიდან კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკას. ფართობი — 12 265 კმ². 2010 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 319 570 ადამიანს. სიმჭიდროვე — 26,06 ად./კმ². ბუნებრივი ნამატი — 2,5 %. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი მადინგუ. მოსახლეობის რაოდენობის ცვლილებათა დინამიკა: ბუენზის დეპარტამენტი დაყოფილია 1 კომუნად და 10 ოლქად: კომუნები: ნკაიი (71 620 ადამიანი). ოლქები: ბოკო-სონგჰო (12 575 ადამიანი). კაესი (13 123 ადამიანი). კინგუე (11 910 ადამიანი). ლოუდიმა (32 775 ადამიანი). მაბომბო (11 839 ადამიანი). მადინგუ (62 800 ადამიანი). მოიონძი (36 815 ადამიანი). მფოუატი (29 931 ადამიანი). ტსიაკი (11 315 ადამიანი). იამბა (14 370 ადამიანი). FallingRain Map - centred on Madingou ↑ კონგოს რესპუბლიკის ადმინისტრაციული დაყოფა. GeoHive. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-07-29. ციტირების თარიღი: 2011-04-23. ↑ კომუნების და ოლქების მოსახლეობის რაოდენობა მოცემულია 2007 წლის 28 აპრილის მდგომარეობით. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბუენზის დეპარტამენტი
გეოფიტები

გეოფიტები (გეო... და ბერძ. phyton – მცენარე) — მრავალწლოვანი მცენარეები, რომელთა გამოზამთრების უნარის მქონე და ხანგრძლივი გვალვის ამტანი ორგანოები, აგრეთვე განახლების კვირტები ნიადაგშია ჩამალული. მცენარეთა ერთ-ერთი სასიცოცხლო ფორმა. გეოფიტებს განეკუთვნება ძირითადად ბოლქვიანი, გორგლიანი და ფესურიანი მცენარეები. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 91.
დასავლეთ კიუვეტის დეპარტამენტი

დასავლეთ კიუვეტის დეპარტამენტი (ფრანგ. Cuvette-Oues) — კონგოს რესპუბლიკის ერთ-ერთი დეპარტამენტი ქვეყნის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. აღმოსავლეთიდან და სამხრეთიდან ესაზღვრება კიუვეტის დეპარტამენტს, ჩრდილოეთიდან სანგის დეპარტამენტს, ხოლო დასავლეთიდან გაბონს. ფართობი — 28 790 კმ². 2010 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 70 748 ადამიანს. სიმჭიდროვე — 2,46 ად./კმ². ბუნებრივი ნამატი — 5,77 %. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ევო. მოსახლეობის რაოდენობის ცვლილებათა დინამიკა: დასავლეთ კიუვეტის დეპარტამენტი დაყოფილია 6 ოლქად: კელე (15 205 ადამიანი). მბამა (8040 ადამიანი). მბომო (7163 ადამიანი). ოკოიო (10 009 ადამიანი). ევო (20 195 ადამიანი). ეტომბი (12 387 ადამიანი). ↑ კონგოს რესპუბლიკის ადმინისტრაციული დაყოფა. GeoHive. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-07-28. ციტირების თარიღი: 2011-04-17. ↑ ოლქების მოსახლეობის რაოდენობა მოცემულია 2007 წლის 28 აპრილის მდგომარეობით.
კიუვეტის დეპარტამენტი

კიუვეტის დეპარტამენტი (ფრანგ. Cuvette) — კონგოს რესპუბლიკის ერთ-ერთი დეპარტამენტი. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება სანგის დეპარტამენტს, დასავლეთიდან დასავლეთ კიუვეტის დეპარტამენტს, სამხრეთიდან პლატოს დეპარტამენტს, აღმოსავლეთიდან ლიკუალის დეპარტამენტს, სამხრეთ-დასავლეთიდან გაბონს და სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკას. ფართობი — 48 250 კმ². 2010 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 152 433 ადამიანს. სიმჭიდროვე — 3,16 ად./კმ². ბუნებრივი ნამატი — -6,95 %. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ოვანდო. მოსახლეობის რაოდენობის ცვლილებათა დინამიკა: კიუვეტის დეპარტამენტი დაყოფილია 9 ოლქად: ბოუნჯი (16 015 ადამიანი). ლოუკოლელა (21 442 ადამიანი). მაკოუა (21 910 ადამიანი). მოსაკა (25 636 ადამიანი). ნგოკო (2866 ადამიანი). ნტოკოუ (4075 ადამიანი). ოვანდო (40 174 ადამიანი). ოიო (17 948 ადამიანი). ჩიკაპიკა (5978 ადამიანი). ↑ კონგოს რესპუბლიკის ადმინისტრაციული დაყოფა. GeoHive. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-07-29. ციტირების თარიღი: 2011-04-23. ↑ ოლქების მოსახლეობის რაოდენობა მოცემულია 2007 წლის 28 აპრილის მდგომარეობით.
კუილუს დეპარტამენტი

კუილუს დეპარტამენტი (ფრანგ. Kouilou) — კონგოს რესპუბლიკის ერთ-ერთი დეპარტამენტი. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-აღმოსავლეთში, ქვეყნის ერთადერთი დეპარტამენტი, რომელიც გადის ატლანტის ოკეანეზე. აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ნიარის დეპარტამენტს, სამხრეთიდან ანგოლის ანკლავ — კაბინდის პროვინციას, ხოლო ჩრდილოეთიდან გაბონს. დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ლოანგო. 2004 წლამდე დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო ქალაქი პუენტ-ნუარი, რომელიც შემდეგ გახდა ცალკე დეპარტამენტი. დეპარტამენტს სახელი ეწოდა მდინარე კუილუს გამო. მოსახლეობაში ჭარბობს ორი ეთნიკური ჯგუფი, ვილი და იომბე, რომლებიც ლაპარაკობენ იმავე დასახელების ენებზე. კუილუს დეპარტამენტი დაყოფილია 6 ოლქად: ინდა (32 995 ადამიანი) კაკამოეკა (7817 ადამიანი) მადინგო-კეიე (13 290 ადამიანი) მვუტი (18 094 ადამიანი) ნზამბი (3137 ადამიანი) ჩამბა-ნზასი (16 622 ადამიანი) Annuaire statistique du Congo 2004 დაარქივებული 2009-11-13 საიტზე Wayback Machine. ↑ https://www.sgg.cg/textes-officiels/congo-loi-2011-20.pdf ↑ კონგოს რესპუბლიკის ადმინისტრაციული დაყოფა. GeoHive. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-07-28. ციტირების თარიღი: 2011-04-17.
ლეკუმუს დეპარტამენტი

ლეკუმუს დეპარტამენტი (ფრანგ. Lékoumou) — კონგოს რესპუბლიკის ერთ-ერთი დეპარტამენტი. სამხრეთიდან ესაზღვრება ბუენზის დეპარტამენტს, დასავლეთიდან ნიარის დეპარტამენტს, აღმოსავლეთიდან პლატოს დეპარტამენტს, ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან პოოლის დეპარტამენტს და ჩრდილოეთიდან გაბონს. ფართობი — 20 950 კმ². 2010 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 85 617 ადამიანს. სიმჭიდროვე  — 4,09 ად./კმ². ბუნებრივი ნამატი — 2,91 %. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი სიბიტი. მოსახლეობის რაოდენობის ცვლილებათა დინამიკა: ლეკუმუს დეპარტამენტი დაყოფილია 5 ოლქად: ბამბამა (4906 ადამიანი). ზანაგა (16 649 ადამიანი). კომონო (14 581 ადამიანი). მაიეიე (13 649 ადამიანი). სიბიტი (46 608 ადამიანი). ↑ კონგოს რესპუბლიკის ადმინისტრაციული დაყოფა. GeoHive. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-07-28. ციტირების თარიღი: 2011-04-17. ↑ ოლქების მოსახლეობის რაოდენობა მოცემულია 2007 წლის 28 აპრილის მდგომარეობით.
გეო...

გეო... (ბერძ. γῆ [gē] — „მიწა“, „დედამიწა“) — რთული სიტყვის შემადგენელი ნაწილი; აღნიშნავს მიწასთან, დედამიწასთან, დედამიწის შემსწავლელ მეცნიერებებთან კავშირს (მაგ., გეოგრაფია, გეოლოგია და სხვა). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 59.
ლიკუალის დეპარტამენტი

ლიკუალის დეპარტამენტი (ფრანგ. Likouala) — კონგოს რესპუბლიკის ერთ-ერთი დეპარტამენტი. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი იმპფონდო. ლიკუალის დეპარტამენტი მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში და ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკას, დასავლეთიდან სანგის დეპარტამენტს, სამხრეთ-დასავლეთიდან კიუვეტის დეპარტამენტს და აღმოსავლეთიდან კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკას. ლიკუალის დეპარტამენტი დაფარულია ხშირი, მეტწილად დაჭაობებული ტყეებით და თევზეულით საკმაოდ მდიდარი ტბებით. მიწა ზოგიერთ ადგილას თიხოვანია, ხოლო ზოგან ქვიშოვანი. ჩრდილოეთით მდებარეობს პატარა მთიანი მასივი და 5 კმ დიამეტრის მქონე მრგვალი ფორმის წყალმეჩხერი ტელეს ტბა. ლიკუალის დეპარტამენტს აქვს ტროპიკული კლიმატური სარტყელი. მშრალი სეზონი გრძელდება მარტიდან ივლისის ჩათვლით, ხოლო შემდეგ, წლის ბოლომდე დომინირებს წვიმების სეზონი. ჰაერის წლის საშუალო ტემპერატურა შეადგენს + 24,5 °C-ს. ლიკუალის დეპარტამენტს აქვს მთავარი ჰიდრავლიკური ქსელი. ძირითადი მდინარეებია უბანგი, ლიბენგა და მოტაბა. პიგმეები ითვლებიან ამ ადგილების პირველ მოსახლეებად. დღეისათვის აქ ცხოვრობს რუანდიდან, ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკიდან და კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკიდან დევნილი დიდი რაოდენობით მოსახლეობა. ლიკუალის დეპარტამენტი დაყოფილია 7 ოლქად: იმპფონდო (47 951 ადამიანი) დონგუ (19 365 ადამიანი) ეპენა (17 499 ადამიანი) ენიელე (21 193 ადამიანი) ბეტუ (29 736 ადამიანი) ლირანგა (11 287 ადამიანი) ბუანელა (7084 ადამიანი) ლიკუალის დეპარტამენტში არსებობს რამდენიმე კომპანია, რომლებიც ხე-ტყის გადამუშავებას აწარმოებენ. დღეისათვის ლიკუალის დეპარტამენტს ქვეყანაში პირველი ადგილი უკავია ხე-ტყის წარმოებაში. თევზაობა ამ მდინარეებში მიმდინარეობს კუსტარული საშუალებებით. გაეროს სურსათისა და სოფლის მეურნეობის ორგანიზაციის მონაცემებით, თევზჭერის პოტენციალი შეფასებულია, როგორც 100 000 ტონა წელიწადში. O'Hanlon, R., No Mercy: a journey to the heart of the Congo. http://www.congo-site.com/ Annuaire statistique du Congo 2004 დაარქივებული 2009-11-13 საიტზე Wayback Machine. A French site about the region ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 Google თარგმანი ↑ კონგოს რესპუბლიკის ადმინისტრაციული დაყოფა. GeoHive. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-07-28. ციტირების თარიღი: 2011-04-17.
20th Century Fox Television

20th Century Fox Television — ამერიკული მედია კომპანია, რომელიც დაკავებული არის სატელევიზიო გადაცემების წარმოებით. მისი მფლობელია 21st Century Fox. დაარსდა 1949 წელს TCF Television Productions, Inc-ის სახელწოდებით, ხოლო 1958 წელს დაერქვა 20th Century Fox Television. კომპანიის შტაბ-ბინა მდებარეობს ლოს-ანჯელესში, კალიფორნია. 2006 წლის მონაცემით, მისი შემოსავალი შეადგენს 11 მილიარდ ამერიკულ დოლარს. 20th Century Fox ოფიციალური საიტი 20th Century Fox Television კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
კონოკოჩა

კონოკოჩა (კეჩ. quñuq) — ტბა ჩრდილო-დასავლეთ პერუში, ანდების მთებში. მდებარეობს ანკაშის რეგიონში, კალეხონ-დე-ჰუიალასის ხეობიდან ქალაქ ჩიკიანისკენ მიმავალი გზის სიახლოვეს. კონოკოჩა ზღვის დონიდან 4 020 მეტრზე მდებარეობს, ფართობი 1,976 კმ²-ს შეადგენს. ტბის სიახლოვეს, სათავეს იღებს მდინარე სანტა, რომელიც შემდეგ ჩრდილო-დასავლეთის მიმართულებით მიდის. კიოპენის კლიმატის კლასიფიკაციის მიხედვით, რეგიონის კლიმატი ტუნდრის ტიპისაა, 4,7°C საშუალო წლიური ტემპერატურითა და 543 მმ ნალექით. ტბის დასავლეთ ნაპირზე მდებარეობს სოფელი კონკოჩა, სადაც ერთმანეთს კვეთს რამდენიმე მნიშვნელოვანი გზატკეცილი. ტბაში გავრცელებულ წყლის მცენარეებს შორისაა ლელქაში, წყლის წიწმატი, Elodea potamogeton-ი და ფრთაფოთოლა. ნაპირებთან კი იზრდება ისლი და ბრძამი. 1996 წელს ტბაში აღმოაჩინეს ბაყაყის სახეობა Telmatobius-ი, რომელიც მდინარე სანტას აუზის ენდემია. პერუს ტბების სია ↑ Peru 1:100 000, Chiquián (21-i). IGN (Instituto Geográfico Nacional - Perú).  ↑ 2.0 2.1 (2005) Alpenvereinskarte 0/3b. Cordillera Blanca Süd (Peru). 1:100 000. Oesterreichischer Alpenverein. ISBN 3-937530-05-3.  ↑ Climate: Conococha - Climate graph, Temperature graph, Climate table - Climate-Data.org. ციტირების თარიღი: 2016-07-16 ↑ Diaz, Ana; Sotomayor, Lenin (2013). Evaluación de la Eutrofización de la Laguna Conococha - Ancash (Thesis) (Spanish). Universidad Nacional Santiago Antunez de Mayolo.  ↑ Salas, Antonio; Sinsch, Ulrich (1996). „Two new Telmatobius species (Leptodactylidae, Telmatobiinae) of Ancash, Peru“. Alytes. 14 (1): 1–26.