laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ნახშირგორის ეკლესია

ნახშირგორის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ მსხალდიდში. მდებარეობს სოფლის სამხრეთით 5-7 კილომეტრზე, სასაფლაოზე. თარიღდება განვითარებული ფეოდალური ხანით. ეკლესიაში შეიმჩნევა ორი სხვადასხვა დროის სამშენებლო ფენა: პირველი ფენა განვითარებული ფეოდალური ხანისაა, ხოლო მეორე ფენა გვიანდელი ფეოდალური ხანის. ეკლესია ნაგებია კარგად გათლილი ქვიშაქვის ქვით. გვიანდელ ფეოდალურ ხანაში შეკეთების დროს აგური გამოუყენებიათ. ეკლესია დარბაზულია (13,8 X 7,3 მ). შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარი შიგნიდან თაღოვანია, გარედან არქიტრავითაა გადახურული. სწორკუთხა საკურთხეველი გამოყოფილია წყვილი ბურჯით, რომლებსაც სამი თაღი ეყრდნობა. შუა თაღი სხვებთან შედარებით ფართო და მაღალია. თაღედის წინ არდაბაგია გვერდებზე ორსაფეხურიანი კიბეებით. საკურთხევლის შუა ნაწილი გადახურულია ოდნავ შეისრული კამარით ხოლო სამკვეთლო და სადიაკვნე ცილინდრული კამარით. საკურთხევლის აღმოსავლეთ კედელში თაღოვანი სარკმელია. სარკმლის ქვემოთ ნიშია. საკურთხევლის სამხრეთ გასასვლელი ნიშისმაგვარადაა ამოშენებული . სამკვეთლოს და სადიაკვნეს თითო სარკმელი აქვს და მცირე თაღოვანი გასასვლელებით ნავის აღმოსავლეთ ნაწილში შექმნილ კამაროვან უბეებს უკავშირდებიან. ჩრდილოეთ უბის ჩრდილოეთ კედელში თაღოვანი შესასვლელი (ამოქოლილია) ყოფილა. კარს ზემოთ თაღოვანი სარკმელია. ასეთივე სარკმელი სამხრეთ უბის კედელშიც არის. ამ სარკმლის ქვემოთ თაღოვანი ნიშია. დარბაზის შეისრული კამარა უშუალოდ კედლებს ეყრდნობა. სამხრეთ, ჩრდილოეთ და დასავლეთ კედლებში თითო თაღოვანი სარკმელია. აღმოსავლეთის ფასადზე, ფრონტონში, საკურთხევლის სარკმლის ზემოთ, აგურის წყობაში ჩასმულ ქვაზე გამოსახულია რელიეფური [[[ჯვარი]]. დასავლეთ კედელი ამოყვანილია ორსაფეხურიან ცოკოლზე, რომლის ქვედა საფეხური სწორკუთხაა, ზედა - ლილვს წარმოადგენს. სამხრეთის და ჩრდილოეთის ფასადებზე საკურთხევლის ნაწილი რამდენადმე წინ წამოწეულია. სამხრეთის ფასადზე კარის არქიტრავის ზემოთ, აგურის წყობაში ჩასმულია წარწერიანი ქვა. მის ზემოთ პატარა თაღოვანი ნიშია. ქვასა და ნიშს შეწყვილებული ლილვით შედგენილი თაღი აქვს. ეკლესიას შემოვლებული აქვს აგურის ორსაფეხურიანი ლავგარდანი. სახურავი ორფერდაა და გადახურულია კრამიტით. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 295-296.
იოან გურკუფი

იოან მიგელ გურკუფი (​[jɔ.an ɡuʁ.kyf]; დ. 11 ივლისი, 1986, პლემო, საფრანგეთი) — ფრანგი ფეხბურთელი, რომელიც ამჟამად ფრანგულ ლიონში თამაშობს.ის არის შემტევი ნახევარმცველი და მას აკისრია გამთამაშებლის როლი. მისი შთამბეჭდავი ტექნიკის გამო, მას ფრანგ ფეხბურთელს ზინედინ ზიდანს ადარებდნენ, თუმცა ჯერჯერობით მან ვერ შეძლო ამის გამართლება. მისი მამა, კრისტიან გურკუფი, ამჟამად ლორიენის მწვრთნელია. სწორედ აქ დაიწყო იოანმა თავისი კარიერა. გურკუფის კარიერა ძალიან კარგად წარიმართა. მან საფრანგეთის 19 წლამდე ნაკრებთან ერთად ევროპის ჩემპიონატი მოიგო 2005 წელს. მისით იტალიური მილანი დაინტერესდა და ის მალე იტალიურ კლუბში აღმოჩნდა, სადაც არც თუ ისე კარგად მოექცნენ. თვითონაც დიდი შთაბეჭდილება ვერ დატოვა. 2008 წელს ის იჯარით ფრანგულ ბორდოში გადავიდა, სადაც შესანიშნავი სეზონი ჩაატარა. კლუბთან ერთად ლიგა 1 და ლიგის თასის მოპოვება შეძლო.ამ ყველაფერთან ერთად ის წლის საუკეთესო ფრანგი ფეხბურთელი გახდა და წლის საუკეთესო გოლი გაიტანა საფრანგეთის ჩემპიონატში.მან ბორდოსთან ერთად დიდ წარმატებას მიაღწია. გუნდი 2009-2010 წლის სეზონში, ჩემპიონთა ლიგის 1/4 ფინალამდე გავიდა. მეორე ფრანგულმა კლუბმა, ლიონმა შეძლო მათი შეჩერება.სწორედ იმ ლიონმა, სადაც გურკუფი ამჟამად ირიცხება. გურკუფი საფრანგეთის ნაკრებში 2008 წლის 11 აგვისტოს გამოიძახეს შვედეთის წინააღმდეგ ის 92 წუთზე გამოვიდა მოედანზე, ის მატჩი ფრანგებმა 3-2 მოიგეს. იოანმა პირველივე ოფიციალურ თამაშში რუმინეთის წინააღმდეგ ბრწყინვალე გოლი გაიტანა დაახლოებით 35 მეტრიდან. გურკუფი თითქმის სულ ხვდებოდა ნაკრებში. 2010 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე გურკუფმა დიდი შთაბეჭდილება ვერ მოახდინა,თუმცა ამას წინ უძღვოდა სკანდალი, რომელიც საფრანგეთის ნაკრებში მოხდა, რის გამოც საფრანგეთმა ჯგუფში უკანასკნელი ადგილი დაიკავა. ამის შემდეგ საფრანგეთის ნაკრების მწვრთნელი მოხსნეს. ნაკრებში ლორან ბლანის მოსვლის შემდეგ გურკუფი კვლავ დაუბრუნდა ნაკრებს და იგი გამოძახებული იქნა რუმინეთის და ლუქსემბურგის ნაკრების წინააღმდეგ. რუმინეთთან იგი შეცვლაზე შემოვიდა და გოლის გატანაც მოახერხა, ფრანგებმა კი 2:0 იმარჯვეს. ლუქსემბურგთან კი მან "სტარტერად" დაიწყო და ქარიმ ბენზემას ასისტიც დაუდო, ეგ თამაშიც ფრანგებმა 2:0 მოიგეს. საკლუბო: რენი გამბარდელას თასი (2003) მილანი ჩემპიონთა ლიგა (2006) უეფას სუპერ თასი (2007) ფიფას საკლუბო მსოფლიო ჩემპიონატი (2007) ბორდო ლიგა 1 (2008-09) ლიგის თასი (2008-09) ჩემპიონთა თასი (2): (2008, 2009)) ლიონი საფრანგეთის თასი (2011-12) ჩემპიონთა თასი (2012) სანაკრებო ევროპის ჩემპიონი U19-ში (2005) პირადი ლიგა 1-ის წლის ფეხბურთელი (2008-09) ლიგა 1-ის წლის გუნდი (2): (2008-09, 2009-10) ლიგა 1-ის წლის გოლი (2008-09) საფრანგეთის წლის ფეხბურთელი (2009) UNFP-ის თვის ფეხბურთელი (2): (მარტი 2006, აპრილი 2009) სტატისტიკა lfp.fr-ზე დაარქივებული 2013-09-17 საიტზე Wayback Machine.
ნატურალიზმი

ნატურალიზმი — XIX საუკუნის ბოლოს მიმდინარეობა ხელოვნებასა და ლიტერატურაში, რომელიც ცდილობს კლოდ ბერნარის მიერ ბიოლოგიაში შემოტანილი ექსპერიმენტული მეცნიერების მეთოდები მიუსადაგოს ხელოვნებას. რეალიზმისგან განსხვავებით, რომელიც გაფანტული მეცნიერება იყო, ნატურალიზმს თავისი დოქტრინა და სკოლა აქვს. ნატურალისტური სკოლის სათავეში არის ფრანგი მწერალი, ემილ ზოლა, რომელიც თავის ექსპერიმენტულ რომანში აყალიბებს ახალ დოქტრინას და აცხადებს: „მწერლის სამუშაო მდგომარეობს იმაში, რომ აიღოს ბუნებიდან ფაქტები და გარემოებებისა თუ წრეების ცვალებადობის მიხედვით შეისწავლო მათი მექანიზმი“. ნატურალისტთა აზრით რომანი უნდა გახდეს მეცნიერული და უნდა აიგოს რეალობის მკაცრ და მეთოდურ შესწავლაზე. მთავარი არაა შთაგონება, რომანისტმა უნდა გააანალიზოს გრძნობები, ისევე როგორც ექიმი შეისწავლის სხეულს. ნატურალისტებს პოზიტივისტური სურვილი ამოქმედებთ: მოეპყრონ საზოგადოებრივ მოვლენებსა და ფაქტებს ისე, როგორც საცდელ საგნებს. მწერალმა უნდა აჩვენოს ფაქტების მექანიზმი ხასიათებზე, გრძნობებზე, მოვლენებზე ისეთივე ოპერაციების ჩატარებით, როგორც ამას აკეთებს სხეულზე ქიმიკოსი ან ფიზიკოსი. რომანისტი ამგვარი ექსპერიმენტების ერთგვარ ოქმს ადგენს და თავს იკავებს განსჯისგან. მწერლის მიზანია პერსონაჟი მოათავსოს სხვადასხვა გარემოში, პირობებში, და გაარკვიოს თუ რა შედეგი მოჰყვება ამა თუ იმ პირობებში ამა თუ იმ გრძნობას. ამ გაგებით, რომანისტი ქრება და ადგილს უთმობს მეცნიერს. რომანი კი ხდება სოციოლოგიური, ჰიგიენური თუ სხვა მეცნიერული კვლევების ლაბორატორია. ნატურალიზმი ყველაზე რადიკალური ფორმით წარმოდგენილია გერმანულ ლიტერატურაში. სადაც ძმები ჰეინრიხების, იულიუს ჰარტისა და გერჰარტ ჰაუპტმანის ირგვლივ შეკრებილი ახალგაზრდა მწერლები გამოდიან ლიბერალური რეალიზმის წინააღმდეგ და ქმნიან საკუთარი წერის მანერას სახელწოდებით „Sekundenstil“,სადაც საგნებსა და თხრობას შორის დისტანცია უკუგდებულია და თხრობის დრო ამბის მიმდინარეობის დროს ემთხვევა. ნატურალიზმიდან აღმოცენდა ასევე იტალიური ვერიზმი (vérisme), სადაც მთავარ როლს დეტერმინიზმი თამაშობს, რომელიც სიცილიელი გლეხების ხასიათებშია წარმოდგენილი. ნატურალიზმი ძალიან მალე უკუგდებულ იქნა თავად ამ სკოლის ბევრი წარმომადგენლის მიერ. 1887 წელს მოპასანი თავისი რომანის, პიერი და ჟანი, წინასიტყვაობაში ხაზს უსვამს იმ ფაქტს, რომ ლიტერატურაში ობიექტურობა შეუძლებელია. იმავე წელს გაზეთ ფიგაროში ქვეყნდება ხუთის მანიფესტი, რომელშიც პროტესტია გამოთქმული ზოლას ექსტრემიზმის წინააღმდეგ. ემილ ზოლა გი დე მოპასანი ალფონს დოდე ძმები გონკურები კამილ ლემონიე ჯოვანი ვერგა გერჰარტ ჰაუპტმანი იულიუს ჰარტი მხატვრობაში ეს მიმდინარეობა უპირატესობას ანიჭებს პეიზაჟს, რომლის ფონზეც ხშირ შემთხვევაში გამოსახულნი არიან გლეხები. ნატურალისტების მთავარი თემებია ინდუსტრიალიზაციის წინააღმდეგ ამბოხი, გლეხთა ცხოვრებისა და პირობების წარმოჩენა, სოციალური სამართლიანობისთვის ბრძოლა. უილიამ ბლის ბეიკერი კორო თეოდორ რუსო ჟან ფრანსუა მილე შარლ ფრანსუა დობინი ნატურალიზმი
იალქნოსნისებრნი

იალქნოსნისებრნი (ლათ. Istiophoridae) — თევზების ოჯახი ქორჭილასნაირთა რიგისა. წაგრძელებული ფორმის სხეული აქვთ. დამახასიათებელია შუბისებრი დინგი და გრძელი უხეში ზურგის ფარფლი. სწრაფად დაცურავენ. მათი გადაადგილების სიჩქარეა 110 კმ/სთ. მათი სხეული სიგრძე აღწევს 5 მ-ს, ხოლო წონა 818 კგ. სპორტული თევზჭერის პოპულარული ობიექტია. იალქნოსნისებრნი (ინგლისური) იალქნოსნისებრნი (ინგლისური)
ჯადუ

ჯადუ (არაბ. جادو) — ქალაქი დასავლეთ ლიბიაში, ტრიპოლიტანიაში, ელ-ჯაბალ-ელ-ღარბის რაიონში. მდებარეობს ნაფუსის მთებში, ზღვის დონიდან 680 მ სიმაღლეზე. 2004 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქში ცხოვრობდა 6,013 ადამიანი. მეორე მსოფლიო ომის (1939-1945) დროს ჯადუს ტერიტორიაზე განთავსებული იყო საკონცენტრაციო ბანაკი. 1942 წელს ლიბიაში მცხოვრები დაახლოებით 2 ათასი ებრაელი ჯადუს საკონცენტრაციო ბანაკში მოათავსეს. ლიბიის ქალაქების სია ↑ Gutman, Israel (1990). Encyclopedia of the Holocaust, Macmillan, New York, p. 865, ISBN 0-02-897165-5. ↑ Pugliese, Stanislao G. (2002). The Most Ancient of Minorities: the Jews of Italy, Greenwood Press, Westport, Connecticut, pp. 282-284, ISBN 0-313-31895-6.
ბინ-ჯავადი

ბინ-ჯავადი (არაბ. بن جواد) — ქალაქი ლიბიაში, სურთის რაიონში. მდებარეობს სიდრის ყურის სანაპიროზე, ზღვის დონიდან 10 მ სიმაღლეზე. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქში ცხოვრობდა 10,000 ადამიანი. ლიბიის სამოქალაქო ომის დროს 2011 წლის 5 მარტს ქალაქი ამბოხებულებმა დაიკავეს, თუმცა 6 მარტს სამთავრობო ჯარების მეშვეობით მოხერხდა ქალაქის განთავისუფლება. 27 მარტს ამბოხებულებმა კვლავ დაიკავეს ქალაქი, ხოლო 29 მარტს კადაფის მომხრეებმა ისევ განდევნეს ისინი ქალაქიდან. ლიბიის ქალაქების სია ↑ World Gazetteer World Gazetteer. www.world-gazetteer.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-09-19. ↑ Besonders heftig umkämpfte Städte in Libyen, in FAZ.net, 7. März 2011, abgerufen am 8. März 2011 ↑ „Libyan rebels retake hamlet of Bin Jawad“. Straits Times. 27 March 2011. ციტირების თარიღი: 10 October 2011.
კასტელვერდე (ლიბია)

კასტელვერდე (არაბ. القره بوللي) — ქალაქი ჩრდილოეთ-დასავლეთ ლიბიაში, ტრიპოლიტანიაში, ტრიპოლის რაიონში. 1995 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქში ცხოვრობდა 34,584 ადამიანი. მდებარეობს ქალაქებს ტრიპოლსა და ელ-ხუმსს შორის არსებულ მთავარ გზაზე, ხმელთაშუა ზღვის სანაპიროს სიახლოვეს, ზღვის დონიდან 33 მ სიმაღლეზე. დაარსდა როგორც იტალიის ლიბიის კოლონიური დასახლება. ქალაქზე გადის ლიბიის რკინიგზის ხაზი. ლიბიის ქალაქების სია ↑ Amraja M. el Khajkhaj, "Noumou al Mudon as Sagheera fi Libia", Dar as Saqia, Benghazi-2008, p.110.
ვილანი

ვილანი (გერმ. Vilan) — მთა რეტიკონის ქედზე, ალპებში. მდებარეობს შვეიცარიაში, გრაუბიუნდენის კანტონში, მალანსის მუნიციპალიტეტის ჩრდილოეთით. აღმართულია ფალკნისის მთის სამხრეთით, მდინარე რაინისა და ტაშინასის ხეობებს შორის. Vilan on Hikr
ნიზენი

ნიზენი (გერმ. Niesen) — მთა ბერნის ალპებში, შვეიცარიაში. გადაჰყურებს თუნის ტბას; ხშირად უწოდებენ შვეიცარიის პირამიდას. მთის მწვერვალზე (2362 მ) ასვლა ადვილადაა შესაძლებელი დასახლება მიულენენიდან მიმავალი საბაგირო გზით. მისი მშენებლობა 1910 წელს დასრულდა. ასევე მიემართება საფეხურებიანი საფეხმავლო გზა, რომელიც მსოფლიოში უგრძესი საფეხურებიანი გზაა (11 674 საფეხური). საზოგადოებისთვის ის წელიწადში მხოლოდ ერთხელაა ღია. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ნიზენი“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური ვებ-გვერდი დაარქივებული 2010-07-29 საიტზე Wayback Machine. The Niesen Stair Run (in German) Niesen on Hikr Current weather data and forecast for Niesen-Kulm დაარქივებული 2019-02-23 საიტზე Wayback Machine.
მუსაიდი

მუსაიდი (არაბ. امساعد) — ქალაქი აღმოსავლეთ ლიბიაში, ელ-ბუტნანის რაიონში. მდებარეობს ლიბია-ეგვიპტის საზღვარზე, ქალაქ ტობრუკიდან დაახლოებით 150 კილომეტრში. 2006 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენდა 7,139 ადამიანს. ლიბია-ეგვიპტის ომის დროს მუსაიდი იყო ბრძოლის ადგილი. ომის შემდეგ ორ ქვეყანას შორის დაწესდა ემბარგო, რის გამოც გაუარესდა ქალაქის ეკონომიკა, ამასთანავე შემცირდა მოსახლეობაც. ლიბიის ქალაქების სია მუსაიდი (ინგლისური)
ბრინცერ-როთორნი

ბრინცერ-როთორნი (გერმ. Brienzer Rothorn) — მთა ბერნის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ლუცერნის, ბერნისა და ობვალდენის კანტონების საზღვარზე. ზღვის დონიდან 2 350 მ სიმაღლით იგი ბრიუნიგის უღელტეხილის დასავლეთით მდებარე ქედის უმაღლესი მწვერვალია. Brienzer Rothorn on Hikr A 360 degree 'virtual reality' panorama from the Brienzer Rothorn Restaurant დაარქივებული 2009-05-11 საიტზე Wayback Machine.
პიკ-შოსი

პიკ-შოსი (ფრანგ. Pic Chaussy) — მთა ბერნის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ვოს კანტონში; გადაჰყურებს ლე-დიალბერეტის მუნიციპალიტეტს. მთის დასავლეთით მდებარეობს ლიოზონის ტბა. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2 351 მეტრი. Pic Chaussy on Hikr
მენლიხენი

მენლიხენი (გერმ. Männlichen) — მთა ბერნის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ბერნის კანტონში. სოფელ ვენგენიდან მწვერვალისკენ მიემართება საბაგირო გზა. ფეხით ასვლა შესაძლებელია 15 წუთში. პოპულარულია თხილამურებით სრიალის მოყვარულთა შორის. Männlichen on Hikr
კრუა-დე-ფე

კრუა-დე-ფე (ფრანგ. Croix de Fer) — მთა მონბლანის მასივში, შვეიცარიის ვალეს კანტონში. გადაჰყურებს ტრიანის მუნიციპალიტეტს. აღმართულია ტეტ-დე-ბალმისა და ლ’აროლეტის მთების ჩრდილოეთით. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2 343 მეტრი. Croix de Fer on Hikr
ტეტ-დიუ-პორტაილი

ტეტ-დიუ-პორტაილი (ფრანგ. Tête du Portail) — მთა ბერნის ალპების უკიდურეს დასავლეთ ნაწილში, შვეიცარიის ვალეს კანტონში. აღმართული ქალაქ მარტინისა და ფიულის მუნიციპალიტეტის ჩრდილოეთით. სახელი ეწოდა ბუნებრივი თაღის, პორტაილ-დე-ფიულისგან, რომელიც მწვერვალისგან დასავლეთით, 2 290 მ სიმაღლეზე მდებარეობს. Tête du Portail on Hikr
ახალუბნის ღვთისმშობლის ეკლესია

ახალუბნის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ახალუბანში. ეკლესია დასავლეთის კარის თავზე მოთავსებული დაზიანებული მხედრული წარწერის თანახმად აგებულია 1692 წელს. ეკლესია დარბაზულია (10,44 X 9,2 მ), ნაგებია რიყის ქვითა და აგურით. სამხრეთის კედელში ორი კარია. დასავლეთით მდებარე კარს კარიბჭე აქვს მიშენებული. მეორე კარი გაჭრილია მოგვიანებით. აფსიდში და დასავლეთის კედელში თითო სარკმელია, აფსიდის სარკმლის ორივე მხარეს - თითო სწორკუთხა ნიში. ერთი ნიში ჩრდილოეთის კედელშიც არის, აფსიდის მხართან. კამარის საბჯენი თაღი კონსოლებს ეყრდნობა. ფასადები დასრულებულია აგურის სამრიგიანი თაროსებრი ლავგარდნით. ღრმა კარიბჭე გადახურულია ცილინდრული კამარით, რომელიც კონსოლებზე დაყრდნობილ თაღს ემყარება. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 271.
მორმონის წიგნი

მორმონის წიგნი — მორმონთა წმინდა წიგნი. იგი გამოიცა ჯოზეფ სმითმა, აშშ-ში, 1830 წლის მარტში. როგორც ამტკიცებდნენ, წიგნის მას გადასცა ანგელოზმა მორმონმა. წიგნი დაწერილი იყო ოქროს ფირფიტებზე, საიდანაც სმითმა ტექსტი ინგლისურ ენაზე თარგმნა. ეს წიგნი თარგმნილია მრავალ ენაზე. მას იყენებს ყველა მორმონული მიმდინარეობა.
ბარდია (ქალაქი)

ბარდია (არაბ. البردية ან البردي) — ქალაქი და ნავსადგური აღმოსავლეთ ლიბიაში, ელ-ბუტნანის რაიონში. მდებარეობს ხმელთაშუა ზღვის სანაპიროზე, ზღვის დონიდან 26 მ სიმაღლეზე. 2006 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენდა 9,149 ადამიანს. რომაულ ეპოქაში ცნობილი იყო როგორც პეტრას-მაიორი. პირველი მსოფლიო ომის დროს რამდენიმე გერმანული წყალქვეშა ნავი გაჩერდა ბარდიის ნავსადგურში. მეორე მსოფლიო ომის დროს ბრძოლის ადგილს წარმოადგენდა. იმავე პერიოდში შეიქმნა ეგრეთ წოდებული ბარდიის ფრესკა — ტურისტების პოპულარული ადგილი. არის მეჩეთი. ლიბიის ქალაქების სია ↑ Stern, Robert Cecil (2007) The hunter hunted: submarine versus submarine : encounters from World War I Naval Institute Press, Annapolis, Maryland, note 15 of Chapter 13, page 205, from page 94, ISBN 978-1-59114-379-6 ↑ Simmonds, Donald "Bardiyah (Bardia) Masterpiece" დაარქივებული 2008-11-19 საიტზე Wayback Machine.
ბარდია (მრავალმნიშვნელოვანი)

ბარდია შეიძლება ნიშნავდეს: ბარდია — სპარსეთის მეფე ბარდია — ქალაქი ლიბიაში
სანქტ-პეტერბურგის სამების ტაძარი

წმინდა სამების ტაძარი (რუს. Троице-Измайловский собор) — მართლმადიდებლური ქრისტიანული ტაძარი რუსეთში, სანქტ-პეტერბურგის ცენტრში, გვიანი კლასიციზმის სტილის ნიმუში. აშენდა 1825-1835 წლებში არქიტექტორ ვასილი სტასოვის პროექტით სპეციალურად იზმაილოვის პოლკისთვის, მას შემდეგ რაც მისი სანქტ-პეტერბურგში გადაბარგების გადაწყვეტილება იქნა მიღებული. არაოფიციალურად ამ ტაძარს ბევრი დღემდე უწოდებს იზმაილოვის ტაძარს. ის 3000 ადამიანს იტევს. საბჭოთა პერიოდში სასაწყობედ იყენებდნენ. 1990 წელს რუსეთის სინოდის საკუთრებაში დაბრუნდა. შენობა დიდი ცენტრალური გუმბათისაა და სიმეტრიულად განლაგებული ოთხი მცირე ზომის გუმბათისგან შედგება. ეს უკანასკნელნი კორინთული ორდერის პორტიკებს აგვირგვინებენ. ტაძრის ნიშებში მოქანდაკე გალბერგის მიერ შესრულებული ანგელოზების ბრინჯაოს ქანდაკებები დგას. თავისი არსებობის მანძილზე ტაძარი ყოველთვის ღარიბი იყო საეკლესიო რელიკვიებით, სამაგიეროდ მასში მრავლად იყო სატროფეო მონაგარი, რომელიც იზმაილოვის პოლკს ამა თუ იმ ომში ნადავლის სახით ჰქონდა მოპოვებული. ერთი პერიოდი აქ ოსმალეთის იმპერიის შენაერთებისთვის წართმეული ზარბაზნებიც კი იწონედნენ თავს. 1917 წელს ტაძარი გაძარცვეს და მასში მოთავსებული საეკლესიო თუ სამხედრო ნივთები მთლიანად გაიტანეს. 1886 წელს ტაძრის წინ გრიმის პროექტით „დიდების კოლონა“ აღიმართა. ის რამდენიმეიარუსიანი იყო და სატროფეო თურქული ზარბაზნებისგან შედგებოდა. კოლონის გრანიტის პედესტალზე ბრინჯაოს დაფები იყო დამაგრებული, რომელზეც იზმაილოვის პოლკის გვარდიელების ბრძოლების და გმირობების ჩამონათვალი იყო ამოტვიფრული. 1930-იან წლებში კოლონა რუსული მილიტარიზმის სიმბოლოდ ჩათვალეს, რომელიც სხვა სიკეთესთან ერთად ტრამვაის გადაადგილებას უშლიდა ხელს, რის გამოც მისი დანგრევა გადაწყდა. იზმაილოვის წმინდა სამების ტაძარი იმითაც არის აღსანიშნავი, რომ აქ 1867 წელს დოსტოევსკიმ იქორწინა. 1894 წელს კი ტაძრიდან პიანისტი ანტონ რიბინშტეინი გამოასვენეს. 2006 წლის 24 აგვისტოს რეკონსტრუქციის დროს გაჩენილი ხანძრის გამო ჩამოინგრა ძირითადი ლურჯი და ერთი მომცრო განაპირა გამბათი და საგრძნობლად დაზიანდა შენობის ინტერიერი. ხატების და სხვა მნიშვნელოვანი ისტორიული ნივთების გადარჩენა მოხერხდა. იზმაილოვსკის კათედრალი. კათედრალის ზედხედი. გუმბათში გაჩენილი ხანძარი, ასოშეიტედ პრესის ფოტო, 24/08/06. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სანქტ-პეტერბურგის სამების ტაძარი BBC:ხანძარი
მისაქციელის ღვთისმშობლის ეკლესია

მისაქციელის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის მისაქციელში. მდებარეობს სოფლის სამხრეთ-დასავლეთით. აგებულია XIX საუკუნეში. ეკლესია დარბაზულია (12,4 X 7,5 მ), ნაგებია აგურით. ადგილ-ადგილ რიყის ქვაცაა გამოყენებული. შესასვლელი დასავლეთით მიშენებული კარიბჭიდანაა. სწორკუთხა საკურთხეველი დარბაზისაგან გამოყოფილია წყვილი პილასტრით. საკურთხეველში, აღმოსავლეთ კედლის ღერძზე ერთი ფართო, შიგნიდან თაღოვანი, გარედან სწორკუთხა სარკმელია. ასეთივე სამ-სამი სარკმელია გრძივ კედლებში. გრძივ კედლებზე ორი წყვილი პილასტრია, რომლებსაც ეყრდნობა ნახევარწრიული კამარის საბჯენი თაღები. შესასვლელის ზემოთ სამრეკლოს მეორე სართულზე ასასვლელი თაღოვანი ხვრელობია. იატაკი მოსწორებულია ცემენტის ხსნარით. შიგნიდან ეკლესია შელესილია. ეკლესიას დასავლეთით მიშენებული აქვს სამრეკლო, რომელიც სამ მხარეს ნახევარწრიული თაღებითაა გახსნილი. თაღები ორ თავისუფლად მდგომ ბოძსა და ეკლესიის კედლის ორ პილასტრს ეყრდნობა. ეკლესიის ფასადები ძირითადად მორთულია სწორკუთხა შეღრმავებებითა და ჯვრებით. გრძივ ფასადებზე პილასტრებია, რომელთა შორის, თითო სწორკუთხა შეღრმავებაში თითო სარკმელია. ეკლესიას შემოვლებული აქვს აგურის საფეხურიანი ლავგარდანი. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 294-295. მისაქციელის ღვთისმშობლის ეკლესია დაარქივებული 2013-11-02 საიტზე Wayback Machine.
ნატახტრის იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია

ნატახტრის იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნატახტარში. მდებარეობს სოფლის ცენტრში, აგებულია XIX საუკუნის მეორე ნახევარში. ეკლესია დარბაზულია (12,9 X 7,5 მ), ნაგებია აგურით. შესასვლელი დასავლეთიდანაა. სწორკუთხა საკურთხეველში ერთი სარკმელია. საკურთხევლის წინ არდაბაგია. დარბაზის გრძივ კედლებზე სამ-სამი ფართო სწორკუთხა სარკმელი და წყვილი პილასტრია. პილასტრებს კამარის საბჯენი თაღები ეყრდნობა. განივი კედლები დასრულებულია კუთხის პილასტრებზე დაყრდნობილი საბჯენი თაღით. ფასადებზე პილასტრები ხაზგასმულია აგურის წყობაში ამოყვანილი მაღალი, ვიწრო ნიშებით. პილასტრების ორსაფეხურიანი კაპიტელები გაერთიანებულია სარტყლით. სარტყლებს აგურის საპირე აქვს. ეკლესიის თაღოვან კარიბჭეზე დაშენებულია სამრეკლო. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 302.
ზონკარის წყალსაცავი

ზონკარის წყალსაცავი — კომპლექსური დანიშნულების წყალსაცავი აღმოსავლეთ საქართველოში, ერედვის მუნიციპალიტეტში, მდინარე დიდი ლიახვის მარცხენა შენაკადის — პატარა ლიახვის ხეობაში, ზღვის დონიდან 1209 მ სიმაღლეზე. წაგრძელებული ფორმისაა. წყლის ზედაპირის ფართობი 1,4 კმ², წყლის საერთო მოცულობა 40,0 მლნ. მ³, სასარგებლო მოცულობა 39,0 მლნ. მ³. კაშხლის სიმაღლეა 78 მ. სპეციალისტთა შეფასებით, თუ წყალსაცავზე აღიმართება ჰიდროელექტროსადგური შესაძლებელი იქნება გამომუშავდეს 8 მეგავატი ელექტროენერგია. 2009 წელს თავიდან აიცილეს შესაძლო სტიქიური უბედურება, რომლის შედეგადაც დაიტბორებოდა ახლო მდებარე მრავალი სოფელი. იგი აბრკოლებს აგრეთვე კალმახის მიგრაციას პატარა ლიახვის სათავეებში. წყალსაცავი გამოყენებულია საირიგაციოდ და მელიორაციის მიზნით; აგრეთვე რეგიონისთვის როგორც სასმელი წყლის მომწოდებელი წყარო. სანაპიროსთან გაშენებულია სოფლები: ზემო ზონკარი, ქვემო ზონკარი და აწრისხევი. საქართველოს წყალსაცავები ↑ საქართველოს წყალსაცავები. მონაცემები[მკვდარი ბმული] ↑ Южная Осетия может обеспечить себя электроэнергией и экспортировать ее ↑ Энергетики Северо-Осетинского филиала РусГидро спасли югоосетинские и грузинские села от наводнения ↑ ცხინვალში დატბორვის ეშინიათ. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-05. ციტირების თარიღი: 2012-11-24. ↑ ზონკარის წყალსაცავი – ადგილმდებარეობა
ნატახტრის კვირაცხოვლის ეკლესია

ნატახტრის კვირაცხოვლის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნატახტარში. მდებარეობს სოფლის სამხრეთით. თარიღდება ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (5,1 X 4,1 მ), ნაგებია რიყის ქვით. კუთხეებში და სარკმლებთან ურო დიდი ზომის ქვებია გამოყენებული. კედლებში მთელ სიგრძეზე ხის ძელები ყოფილა დატანებული. შიგნიდან და გარედან ტიმპანით დასრულებული შესასვლელი დასავლეთიდანაა. ნალისებრ აფსიდის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს სწორკუთხა ნიშებია. ასეთივე ნიშია ჩრდილოეთის კედელში, აფსიდის მხართან. გრძივ კედლებში თითო თაღოვანი სარკმელია. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 302.
ზილბერენი

ზილბერენი (გერმ. Silberen) — მთა გლარნის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს შვიცის კანტონში, პრაგელის უღელტეხილის აღმოსავლეთით. აღმოსავლეთი კალთით გადაჰყურებს კლენტალერზეს ტბას. მწვერვალი შედგება ფართო კარსტული პლატოსგან. Silberen on Hikr
ზასაუნა

ზასაუნა (გერმ. Sassauna) — მთა რეტიკონის ქედზე, ალპებში. შვეიცარიაში. მდებარეობს გრაუბიუნდენის კანტონში; გადაჰყურებს შიერსის მუნიციპალიტეტს. Sassauna on Hikr
შილტი

შილტი (გერმ. Schilt) — მთა გლარნის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს გლარუსის კანტონში. აღმართულია სიველენის მთის სამხრეთით. Schilt on Hikr
მუტერიშტოკი

მუტერიშტოკი (გერმ. Mutteristock) — მთა გლარნის ალპებში, ზღვის დონიდან 2 295 მეტრზე, შვეიცარიაში. მდებარეობს გლარუსისა და შვიცის კანტონების საზღვარზე; გადაჰყურებს ვეგიტალერზეეს წყალსაცავსა და კლენტალერზეეს ტბას. მისი მწვერვალი უმაღლესია პრაგელის უღელტეხილის ჩრდილოეთით მდებარე ქედზე. მთის კალთებზე გაშიშვლებულია ქვიშაქვები. Mutteristock on Hikr
ლე-რიუბლი

ლე-რიუბლი (ფრანგ. Le Rubli) — მთა ბერნის ალპების დასავლეთ ნაწილში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ვოს კანტონში, ბერნის კანტონთან საზღვრის სიახლოვეს. გადაჰყურებს ქალაქ რუჟმონტს. მთის კალთები ციცაბოა და დასალაშქრად შედარებით რთულია. Le Rubli on Hikr La Vidémanette – Gstaad Dolomites - MySwitzerland.com Rougemont - a via ferrata for all iron route enthusiasts - MySwitzerland.com
ლომვეშაპი

ლომვეშაპი, მორჟი (ლათ. Odobenus rosmarus) — ძუძუმწოვარი ცხოველი ფარფლებიანების რიგისა. მამლის სხეულის სიგრძე 3,7 მ, მასა 1,5 ტ-მდე. დედლისა — 3,3 მ აღწევს, მასა 1,1 ტ-მდე. გავრცელებულია ირგვლივპოლარულად. შეფერილობა მოყვითალოა. ყურის ნიჟარები და კუდი არ აქვს. ხვადს უვითარდება გრძელი (72 სმ-მდე) ზედა ეშვები, რომელთა მასა 3 კგ აღწევს. იკვებება ფსკერის მოლუსკებით. მაკეობა გრძელდება 1 წლამდე. შობს 1 ნაშიერს, რომლის სხეულის სიგრძეა 1-1,2 მ, მასა 30 კგ-მდე. სარეწაო ობიექტია. იყენებენ ხორცსა და ცხიმს. კბილებისაგან ამზადებენ ნაირგვარ ნაკეთობებს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 127.
რაუტშპიცი

რაუტშპიცი (გერმ. Rautispitz) — მთა გლარნის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს გლარუსის კანტონში; გადაჰყურებს ნეტსტალის დასახლებას. აღმართულია ობერზეესა და კლენტალერზეეს ტბებს შორის, ზღვის დონიდან 2 283 მეტრზე. მისი მწვერვალისკენ ბილიკები მიემართება დასავლეთ კალთაზე. Rautispitz on Hikr
დან-დე-სავინი

დან-დე-სავინი (ფრანგ. Dent de Savigny) — მთა ბერნის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ვოსა და ფრიბურის კანტონების საზღვარზე. ზღვის დონიდან 2 252 მ სიმაღლით იგი ფრიბურის კანტონის ერთ–ერთი უმაღლესი მწვერვალია. Dent de Savigny on Hikr
ციხისძირის ეკლესია

ციხისძირის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ციხისძირში. მდებარეობს სოფლის აღმოსავლეთით, იმ მთის ჩრდილო-დასავლეთ ფერდობზე, რომელზეც ქსნის ციხეა აღმართული. თარიღდება ადრინდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (7,05 X 4,55 მ), ნაგებია ნატეხი ქვით, აქა-იქ რიყის ქვაც არის გამოყენებული. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. საკურთხევლის ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს ნიშებია. დარბაზი გადახურულია კამარით, რომლის საბჯენი თაღი მარტივ კონსოლებს ეყრდნობა. თითო სარკმელი დასავლეთ (კამარის კეხზეა მიბჯენილი) და სამხრეთ კედლებშია. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 326. ციხისძირის ეკლესია დაარქივებული 2011-08-15 საიტზე Wayback Machine.