laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
იაკობ ქიტესოვი

იაკობ ქიტესოვი (დ. 6 მარტი, 1920, თბილისი — გ. 2012) — ხელოვნების მუშაკი. თბილისის საპატიო მოქალაქე (2004). თბილისური არღნების უნიკალური ნიმუშების შემქმნელი. დაამთავრა თბილისის მე-17 ქართულენოვანი საშუალო სკოლა. 9 წლიდან შეუდგა არღანის დამზადების ხელოვნების შეწავლას, რომელიც დინასტიურია და მას მსოფლოში ანალოგი არ გააჩნია. 13 წლის ასაკში უკვე საფუძვლიანდ ფლობდა არღანს, 16 წლისა კი ორგნის დამზადების საიდუმლოებას. ამ ასაკში აღიარეს და აკურთხეს არღნისს დიდოსტატად. სკოლის დამთავრების შემდეგ სწავლობდა სამედიცინო ფაკულტეტზე, რომელიც სამამულო ომის დაწყების გამო მიატოვა, წავიდა ფრონტზე. ომიდან დაბრუნებისთანავე გააგრძელა უნიკალური არღნების შექმნა. დახვეწა არღნის კონსტრუქცია და ამავე დროს, მის ვაჟთან ერთად შექმნა არღნის ახალი სახეობები. მათი ხელოვნება ცნობილია საზღვარგარეთაც, კერძოდ აშშ-ში, გერმანიაში, საფრანგეთში, ჰოლანდიაში, ინგლისში, ბელგიასა და ისრაელში. ბერლინში გამართულ საორღანო მუსიკის მსოფლიო ფესტივალზე მათმა ორღანმა პირველი ადგილი დაიკავა. 1990 წელს ჰოლანდიის სახელმწიფო მუზეუმში დაარსდა ქიტესოვების კუთხე, სადაც დღესაც დევს მათი ორღანი. არიან აღნიშნული მუზეუმის საპატიო წევრები, ხალხური ხელოვნების ფესტივალების ლაურეატები. არაერთ ქართულ და უცხოურ ფილმებშია გაჟღერებული მათ მიერ ორღანზე შესრულებული მელოდიები. მათზე ფილმის გადაღებას აპირებდა რეჟისორი სერგო ფარაჯანოვი, რისი გაკეთებაც გარდაცვალების გამო აღარ დასცალდა. იაკობ ქიტესოვს უწოდებენ ძველი თბილისის მემატიანეს, თბილისის კოლორიტს, ორღნების დიდოსტატსა და ხელოვანს, ცოცხალ ადამიან-ლეგენდას. იაკობ ქიტესოვი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ჩაფი (საზომი ერთეული)

ჩაფი — სითხის საზომი ერთეული ფეოდალური ხანის საქართველოში. გავრცელებული იყო თითქმის ყველა კუთხეში. ქართული ისტორიული საბუთების მიხედვით ტერმინი „ჩაფი“ პირველად XIII საუკუნეში შედგენილ ვანის ქვაბების შეწირულობებში მოიხსენიება. XVI საუკუნიდან იგი ფართოდ ვრცელდება მთელს საქართველოში. ივანე ჯავახიშვილის დაკვირვებით, დასავლეთ საქართველოს საბუთებში ღვინის საწყაოდ იგი უკვე XVI საუკუნეში გვხვდება, კერძოდ, 1550–1570 წლების სიგელში — აღნიშნულია, რომ ზედაშედ შეწირულია „ერთი ჩაფი ღვინო“. აღმოსავლეთ საქართველოში ჩაფი მოგვიანებით იხსენიება. XVII საუკუნით დათარიღებულ მცხეთის ბოკოწინელთაგან მოცემულ სიგელში გვხვდება „ხუთი ჩაფი ტკბილი“. სულხან-საბა ორბელიანი ჩაფს კოკის ნაოთხალად თვლის და მას გუერდის და დორაკის ტოლფას საწყაოდ მიიჩნევს. „ჩაფი“ მოხსენიებულია ვახტანგ მეფის „დასტურლამალშიც“. XIX საუკუნის მონაცემებით ჩაფი შეიცავდა 3 თუნგსა და 12-თუნგიანი კოკის მეოთხედს შეადგენდა. უფრო მოგვიანებით ჩაფს 1-თუნგიან ჭურჭლადაც მოიხსენიებენ. ეთნოგრაფიული მონაცემებით ირკვევა, რომ არსებობდა ჩაფი, რომელიც 12,3 ლიტრს იტევდა. აღმოსავლეთ საქართველოს ეთნოგრაფიულ ყოფაში სპილენძის ჩაფიც დასტურდება და ძირითადად გამოიყენება ქვევრიდან ღვინის ამოწყვის დროს. კარგად გაწყობილ მარანში, როგორც წესი საწყაო ჩაფი აუცილებელი ნივთი იყო. ივანე ჯავახიშვილის განმარტებით, ჩაფი სომხურადაც საზომს ნიშნავს, თუმცა იგი, ქართულისაგან განსხვავებით, ზოგადი ცნების აღმნიშვნელია. ამასთანავე, ეს საზომი ისეთ დროს და საქართველოს ისეთ ნაწილში შემოდის ხმარებაში, როდესაც და სადაც სომხური ტერმინის გავლენას ჯავახიშვილი ძნელად სავარაუდოდ მიიჩნევს. ↑ 1.0 1.1 1.2 ჩაფი // ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი, თბ.: მერიდიანი, 2011, ISBN 978-9941-10-489-3. ↑ 2.0 2.1 2.2 ჯავახიშვილი ნ., ჩაფი // ივანე ჯავახიშვილი : ენციკლოპედიური ლექსიკონი / მთ. რედ. მეტრეველი რ., თბ.: თბილისის უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2002. — გვ. 712, ISBN 99928-929-8-6.
აბრა-დე-ლიოგი

აბრა-დე-ლიოგი (ოფიციალურად აბრა-დე-ლიოგის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Abra de Ilog) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი დასავლეთ მინდოროს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 35 176 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 10 ბარანგაის. უახლესი ბარანგაი, სანტა-მარია, 2014 წელს შეიქმნა. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: აბრა-დე-ლიოგი Abra de Ilog Profile at PhilAtlas.com MUNICIPALITY OF ABRA DE ILOG Philippine Census Information Local Governance Performance Management System ↑ 1.00 1.01 1.02 1.03 1.04 1.05 1.06 1.07 1.08 1.09 https://psa.gov.ph/classification/psgc/?q=psgc/barangays/1705101000 ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Abra de Ilog: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 26 April 2020.
კალინტაანი

კალინტაანი (ოფიციალურად კალინტაანის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Calintaan) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი დასავლეთ მინდოროს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 30 190 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 7 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კალინტაანი Calintaan Profile at PhilAtlas.com Philippine Census Information Local Governance Performance Management System ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Calintaan: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 26 April 2020.
ლოოკი (დასავლეთი მინდორო)

ლოოკი (ოფიციალურად ლოოკის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Looc) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი დასავლეთ მინდოროს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 7 802 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 9 ბარანგაის. Looc Profile at PhilAtlas.com Local Governance Performance Management System ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Looc: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 26 April 2020.
ლუბანგი (დასავლეთი მინდორო)

ლუბანგი (ოფიციალურად ლუბანგის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Lubang) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი დასავლეთ მინდოროს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 17 437 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 16 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ლუბანგი (დასავლეთი მინდორო) Lubang Profile at PhilAtlas.com Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Lubang: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 26 April 2020.
მაგსაისაი (დასავლეთი მინდორო)

მაგსაისაი (ოფიციალურად მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. ) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი დასავლეთ მინდოროს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 39 767 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 12 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მაგსაისაი (დასავლეთი მინდორო) Magsaysay Profile at PhilAtlas.com Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ Republic Act No. 5459 ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Magsaysay: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 26 April 2020.
მამბურაო

მამბურაო (ოფიციალურად მამბურაოს მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Mamburao) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი დასავლეთ მინდოროს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 47 705 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 15 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მამბურაო Mamburao Profile at PhilAtlas.com ოფიციალური საიტი Philippine Census Information Local Governance Performance Management System ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Mamburao: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 26 April 2020
პალუანი

პალუანი (ოფიციალურად პალუანის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Paluan) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი დასავლეთ მინდოროს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 18 566 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 12 ბარანგაის. Paluan Profile at PhilAtlas.com Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Paluan: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 26 April 2020.
რისალი (დასავლეთი მინდორო)

რისალი (ოფიციალურად რისალის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Rizal) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი დასავლეთ მინდოროს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 40 429 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 11 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: რისალი (დასავლეთი მინდორო) Rizal Profile at PhilAtlas.com Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Rizal: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 26 April 2020.
საბლაიანი

საბლაიანი (ოფიციალურად საბლაიანის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Sablayan) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი დასავლეთ მინდოროს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 92 598 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 22 ბარანგაის. საბლაიანი ფილიპინების უდიდესი მუნიციპალიტეტია ფართობის მიხედვით. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: საბლაიანი Sablayan Profile at PhilAtlas.com Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Sablayan: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 26 April 2020
სანტა-კრუსი (დასავლეთი მინდორო)

სანტა-კრუსი (ოფიციალურად სანტა-კრუსის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Santa Cruz) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი დასავლეთ მინდოროს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 42 417 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 11 ბარანგაის. წინაკოლონიურ ხანაში სანტა-კრუსს ტალაბასი ერქვა. Santa Cruz Profile at PhilAtlas.com Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Santa Cruz: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 26 April 2020.
სან-ხოსე (დასავლეთი მინდორო)

სან-ხოსე (ოფიციალურად სან-ხოსეს მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng San Jose) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი დასავლეთ მინდოროს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 153 267 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 39 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სან-ხოსე (დასავლეთი მინდორო) San Jose (Occidental Mindoro), ტურისტული მეგზური ვიკივოიაჟზე San Jose Profile at PhilAtlas.com Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ San Jose, Occidental Mindoro Climatological Normal Values. Philippine Atmospheric, Geophysical and Astronomical Services Administration. ციტირების თარიღი: 18 October 2018 ↑ San Jose, Occidental Mindoro Climatological Extremes. Philippine Atmospheric, Geophysical and Astronomical Services Administration. ციტირების თარიღი: 18 October 2018
კანთაროსი

კანთაროსი (ბერძ. kantharos) — ძვ. წ. VI—II სს. ბერძნული ქუსლიანი, ღრმა პირგადაშლილი ღვინის სასმელი ჭურჭელი, რომელსაც ვერტიკალურად მიმაგრებული ორი ყური აქვს. ამზადებდნენ უპირატესად თიხისაგან, ზოგჯერ ლითონისაგანაც. სხვადასხვა დროის კანთაროსები განსვავდება პროპორციებით, ყურის მოყვანილობითა და ქუსლის სიმაღლით. კანთაროსი ღვინის ღმერთის დიონისეს ერთ-ერთი მუდმივი ატრიბუტი იყო. ძვ. წ. IV—II სს. ბერძნული თიხის შავლაქიანი კანთაროსები აღმოჩენილია საქართველოშიც (სოხუმი, ვანი, დაბლაგომი, დაფნარი, ფიჭვნარი, ნოქალაქევი და სხვა). Блаватский В. Д., История античной расписной керамики, М., 1953; გაგოშიძე ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 366.
ლალი გულისაშვილი

ლალი ჯიმშერის ასული გულისაშვილი (დ. 10 აპრილი, 1955, თბილისი, საქართველოს სსრ — გ. 28 იანვარი, 2022, თბილისი, საქართველო) — ქართველი პოეტი, პედაგოგი, მეცნიერი ფილოლოგი. ლალი გულისაშვილი დაიბადა 1955 წლის 10 აპრილს, საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ სოფელ გიორგიწმინდაში. მამა — ჯიმშერ გულისაშვილი, ისტორიისა და გერმანული ენის მასწავლებელი, გომბორის სკოლის დირექტორი; დედა — ნინა მანაგაძე, დაწყებითი კლასების მასწავლებელი. 1972 წელს დაამთავრა საშუალო სკოლა და იმავე წელს ჩააბარა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის (თსუ) ფილოლოგიის ფაკულტეტზე, რომლის დამთვრებისთანავე მუშაობა დაიწყო შოთა რუსთაველის ლიტერატურის ინსტიტუტში. ამასთან მუშაობდა თბილისის მე-6 გიმნაზიის (გერმანული სკოლის) ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებლად, ბოლოს ამ სკოლის დირექტორიც იყო. ლალი გულისაშვილის სადისერტაციო თემა იყო „მეოცე საუკუნის ათიანი წლების ლიტერატურული კრიტიკა“, რომელიც დაიცვა 1983 წელს და გახდა ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი. ლალი გულისაშვილის მელოდიურ, სადა და ნატიფ ლექსებზე ბევრი სიმღერაა დაწერილი, მათ შორის, თითქმის ყველა სიმღერა ნანა ჯანელიძის კინოფილმისათვის „იავნანა“ (1994) სწორედ მის ლექსებზე შეიქმნა. გარდაიცვალა 2022 წლის 28 იანვარს, 66 წლის ასაკში. ცად მივყვები ნისლს (ლექსები), თბილისი, „ნოდარ დუმბაძის გამომცემლობა და ლიტერატურლი სააგენტო“, 116 გვ., 2020 - ISBN 978-9941-9719-5-2 შვილს (ლექსები), გამომცემლობა „სიესტა“, 2018 საგაზაფხულო ლოცვა (ლექსები), თბილისი, მერანი, 1989. - 87 გვ. დაბრუნება ძველ სახლში (ლექსები), თბილისი, მერანი, 1985. - 55 გვ. ღირსების მედალი, საქართველოს პრეზიდენტის ბრაძნებულება №573, 1996 წლის 31 აგვისტო. ლალი გულისაშვილი „ამ ფილმისთვის თითქმის ყველა სიმღერა ჩემს ლექსებზე დაიწერა“… Gulisašvili, Lali ↑ იავნანა (ფილმი). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2022-01-29. ციტირების თარიღი: 2022-01-29. ↑ საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება №573
ფოლადაურის წმინდა გიორგის ეკლესია

ფოლადაურის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ბოლნისის მუნიციპალიტეტის სოფელ ფოლადაურში, ნასოფლარ შერმაზანას ჩრდილო-აღმოსავლეთით ერთ კილომეტრზე. ეკლესია დარბაზულია ჩრდილოეთის და სამხრეთის ეკვდერებითა და დასავლეთისა და სამხრეთის კარიბჭეებით. აღდგენილია 2014-2015 წლებში. ეკლესიის მშენებლობაში სამი ეტაპი გამოიყოფა: ადრეული შუა საუკუნეების, რომლიდანაც ძალიან მცირე ნაწილია მოღწეული, VIII-IX საუკუნიდან, ამ პერიოდისაა ძირითადი ქარგა და XIII-XIV საუკუნის მინაშენები, მოხატულობა. ეკლესია ნაგებია სხვადასხვა ზომის დაუმუშავებელი ქვიშაქვისა და ბაზალტის ქვით კირ-დუღაბზე . კაპიტელებად და თაღებად ნათალი ქვებია გამოყენებული. შესასლელი სამი აქვს, სამხრეთის და დასავლეთის კარი გარედან არქიტრავითაა დასრულებული შიგნიდან თაღოვანია. ჩრდილოეთის კარი მოგვიანებით ეკვდერისთვის უნდა იყოს გაჭრილი. სამხრეთის კედელში ორი, დანარჩენ კედლებში კი თითო თაღოვანი და შიგნით წირთხლებგაგანიერებული სარკმლებია გაჭრილი. კედლები დასრულებულია ბატიყელა კარნიზით, რომელზეც დაწყობილი ყოფილა კრამიტის სახურავი. ადგილ-ადგილ გამოუყენებიათ კრამიტის ლორფინები. XIII-XIV საუკუნის მხატვრობიდან ამჟამად ძლიერ დაზიანებული ფრაგმენტები შემორჩენილია საკურთხეველში. მოხატულობა სამ რეგისტრად ყოფილა შესრულებული. პირველ რეგისტრში თაღნარში ეკლესიის ექვსი მამაა გამოსახული. დანარჩენი რეგისტრები აღარ იკითხება. ტაძრის XIII საუკუნის კარიბჭეებიდან ამჟამად აღდგენილია სამხრეთის, რომელიც უფრო ადრეული ეკვდერის სივრცეშია ჩართული. დასავლეთის კარიბჭიდან შემორჩენილია ერთსაფეხურიან ცოკოლზე მოწყობილი იატაკი და ლილვებით პროფილირებული ოთხი სვეტის ძირი, რაც მოწმობს, რომ დასავლეთის კარიბჭე სამი მხრით გახსნილი ფანჩატური იყო. სამხრეთი კედლის აღმოსავლეთ ნაწილში ერთი ნიშა აღმოსავლეთის კედელთანაა დატანებული, ხოლო ორი დიდი და პატარა ერთმანეთის თავზე, სამხრეთის სარკმლის მარცხნივ. ეკვდერის კამარა კედლებსა და ტაძრის სამხრეთ კედელზე მიშენებულ ორ თაღს ეყრდნობა. თაღებიდან ერთი ნათალი ქვითაა გადაყვანილი, მეორე კი ნატეხი ქვითაა ნაწყობი. ტაძრის რეაბილიტაციის დროს აღმოჩენილი არქეოლოგიური მასალა, რომელიც მოიცავს კეცის, ქოთნებისა და ქვაბ-ქოთნების, ქვევრის და მოჭიქული ჯამების ფრაგმენტებს (ამჟამად გადატანილია ბოლნისის მუზეუმში) ტიპიურია XIII-XIV საუკუნის კერამიკული ნაწარმისა, განსაკუთრებით ქვემო ქართლის ამ პერიოდის ნასახლარებზეა დადასტურებული.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 39299
ბოლნისის მუზეუმი

ბოლნისის მუზეუმი — მუზეუმი საქართველოში, ქალაქ ბოლნისში. ოფიციალურად გაიხსნა 2020 წლის 21 ივლისს. მუზეუმის ექსპოზიცია წარმოაჩენს ქვემო ქართლის ისტორიას, რეგიონის უნიკალურობას და საქართველოს როგორც მსოფლიოს ერთიანი სისტემის ნაწილს მრავალი მიმართულებით: რეგიონის ბუნების მრავალფეროვნება, ადრეული ჰომინიდები, უძველესი მიწათმოქმედება, უძველესი მეტალურგია, ადრეული დამწერლობა, ქართული დამწერლობის საფუძვლები და ქრისტიანული კულტურის ისტორია. მუზეუმში ასევე წარმოდგენილია, 200 წლის წინ სამხრეთ გერმანიიდან საქართველოში ჩამოსახლებული გერმანელების ისტორია. ზოგადად, ქვემო ქართლს წარმოაჩენს, როგორც მულტიკულტურულ რეგიონს, სადაც ქართველებთან ერთად ცხოვრობდნენ სომხები, აზერბაიჯანელები, ოსები, ბერძნები, რუსები, გერმანელები და სხვა. მუზეუმში ასევე განთავსებულია გოეთეს ინსტიტუტის მედიათეკა. აღსანიშნავია, რომ ეს არის პირველი შემთხვევა, როდესაც გოეთეს ინსტიტუტმა, რომელიც მსოფლიოს 90-ზე მეტ ქვეყანაშია წარმოდგენილი, მუზეუმში მედიათეკა გახსნა. საექსპოზიციო სივრცეებში სამეცნიერო მნიშვნელობის არქეოლოგიური მასალა და ხელოვნების ნიმუშები საქართველოს ეროვნული მუზეუმის კოლექციებიდან და ბოლნისის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმიდან არის წარმოდგენილი. სამუზეუმო შენობაში წარმოდგენილია მუდმივმოქმედი ექსპოზიცია და ასევე, დროებითი საგამოფენო სივრცე. მუზეუმები ბოლნისის მუზეუმი ↑ ბოლნისის ახალი მუზეუმი დღეს ოფიციალურად გაიხსნა ↑ ბოლნისის მუზეუმის მუდმივმოქმედი ექსპოზიცია ↑ ბოლნისის მუზეუმი
ალკანტარა (რომბლონი)

ალკანტარა (ოფიციალურად ალკანტარის მუნიციპალიტეტი) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი რომბლონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 17 171 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 12 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ალკანტარა (რომბლონი) Alcantara Profile at PhilAtlas.com Municipality of Alcantara. Official Website of the Province of Romblon. Philippine Census Information Local Governance Performance Management System ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Alcantara: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 28 April 2020.
კალატრავა (რომბლონი)

კალატრავა (ოფიციალურად კალატრავის მუნიციპალიტეტი; ყოფილი ანდაგაო) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი რომბლონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 11 342 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 7 ბარანგაის. Calatrava Profile at PhilAtlas.com 2007 Philippine Census Information Local Governance Performance Management System ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Calatrava: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 28 April 2020.
ვანიკო მაჭავარიანი

ივანე (ვანიკო) მაჭავარიანი (დ. 1936, თბილისი — გ. სექტემბერი, 2015) — ქართველი მომღერალი, კოლორიტი, ქართული ხალხური სიმღერების უბადლო შემსრულებელი. თბილისის საპატიო მოქალაქე (2004). დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის მსუბუქი მრეწველობის ფაკულტეტი. მღეროდა პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ჯაზში, შემდეგ კი ჯანსუღ კახიძის მიერ შექმნილ ანსამბლ „შვიდკაცაში“. გასტროლებით მოიარა საბჭოთა კავშირისა და საზღვარგარეთის ქვეყნები. თავისი უნიკალური ხმითა და სოლო სიმღერებით მსმენელის აღტაცებას იწვევდა. მალე მან დატოვა სცენა და დაუბრუნდა თავის სპეციალობას საფეიქრო საქმეს. მიღებული აქვს მოსკოვის ახალგაზრდობისა და სტუდენტთა მსოფლიო ფორუმის ოქროს მედალი („შვიდკაცას“ წევრებთან ერთად, 1957). 2000 — ღირსების ორდენი ვანიკო მაჭავარიანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ინტერნეტის არქიტექტურული საბჭო

ინტერნეტის არქიტექტურული საბჭო (ინგლ. Internet Architecture Board — IAB) — ინტერნეტის საზოგადოების (ISOC) ტექნიკურ მრჩეველთა გუნდი, რომელიც ანხორციელებს: ინტერნეტის არქიტექტურაზე კონტროლს პროტოკოლებისა და მათთან დაკავშირებული პროცედურების ჩათვლით; ინტერნეტის ახალი სტანდარტების შექმნაზე კონტროლს; RFC დოკუმენტების პუბლიკაციასა და რედაქტირებას; პროტოკოლების პარამეტრების დანიშნულებათა განსაზღვრა; IETF-ის თავმჯდომარისა და რეგიონების დირექტორების დამტკიცება; ინტერნეტის კვლევის მიზნობრივი ჯგუფის (IRTF) თავმჯდომარის არჩევა; თავის მუშაობაში IAB ცდილობს უზრუნველჰყოს ინტერნეტის სანდოობა ინტერნეტის საინჟინრო საბჭო https://www.iab.org/
მელოურის ციხე

მელოურის ციხე — ციხესიმაგრე ვანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ძულუხის სიახლოვეს, მაღალ მთაზე. ციხე მელოურის ხეობას აღმოსავლეთიდან გადაჰყურებს. იგი თითქმის წრიული ფორმისაა. ნაგებია ადგილობრივი, უხეშად დამუშავებული დიდრონი კვადრებით, როგორც გარედან ისე შიგნით. წყობა სწორხაზოვანია. ამჟამად ციხესიმაგრე ნაწილობრივ მიწითა დაფარული. დასავლეთი კედელი ჩამოქცეულია. ციხის გალავნის საკმაოდ მყარად ნაგები კედლები შემორჩენილია 4-5 მ. ზოგან უფრო ნაკლები სიმაღლის. დასავლეთი კედლის ძირში ხუთი სათოფურია დატანებული. ციხის შიდა ტერიტორია ამოვსებულია მიწით. სამლოცველოს და ხაროს გარდა აქ სხვა სათავსი არ შემორჩენილა. გალავნის ჩრდილო-აღმოსავლეთი კედელიც განგრეულია.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 10050