laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ალექსანდრე ბახუტაშვილი

ალექსანდრე ბახუტაშვილი (დ. 21 მარტი, 1961, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. 1983 წელს დაამთავრა მოსკოვის II სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1983 წლიდან იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ექსპერიმენტული მორფოლოგიის ინსტიტუტის მეცნიერ–თანამშრომელი. 1991 წლიდან საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის სამედიცინო ბიოტექნოლოგიის ინსტიტუტის ბიომედიცინის განყოფილების გამგე. ავტორია 46 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება იმუნომამოდულირებელი პრეპარატების მოქმედების მექანიზმების შესწავლასა და სხვა პრობლემებს. 1986 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „პრეპარატ პლაფერონის იმუნომამოდულირებელი მოქმედება.“ 1991 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაციის თემა — „პრეპარატ პლაფერონის იმუნომამოდულირებელი მოქმედება ექსპერიმენტსა და კლინიკაში.“ ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია თბ., 2000 გვ. 33 ალექსანდრე ბახუტაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ტატიანა ბელუხინა

ტატიანა ბელუხინა (დ. 27 ოქტომბერი, 1936, ვოროშილოვგრადი) — ექიმი, მეცნიერი. 1960 წელს დაამთავრა გორკის სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1962–1965 წლებში იყო რუსთავის ქალაქის საავადმყოფოს ექიმი–ტრავმატოლოგი. 1965–1967 წლებში თბილისის ტრავმატოლოგიისა და ორთოპედიის ინსტიტუტის კლინიკური ორდინატორი. 1967–1970 წლებში თბილისის რენტგენოლოგიისა და სამედიცინო რადიოლოგიის ინსტიტუტის ასპირანტი. 1970–1977 წლებში ამავე ინსტიტუტის მეცნიერ–თანამშრომელი. 1977 წლიდან ონკოლოგიური სამეცნიერო ცენტრის ანესთეზიოლოგიის განყოფილების ექიმი–ორდინატორი. ავტორია 5 სამეცნიერო ნაშრომის რადიობიოლოგიის პრობლემებზე. 1971 წელს თბილისში დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „Некоторые биометрические показатели посттравматической регенерации слизистой желудка в условиях облучения.“ ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია თბ., 2000 გვ. 36 ტატიანა ბელუხინა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ნინო ბეჟიტაშვილი

ნინო ბეჟიტაშვილი (დ. 16 თებერვალი, 1947, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. 1970 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1975–1977 წლებში იყო თერაპიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. 1977–1986 წლებში პათოფიზიოლოგიის კათედრის ასისტენტი, უფროსი მასწავლებელი. 1986 წლიდან ამავე კათედრის დოცენტი. ავტორია 31 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება ონკოლოგიის, მიკროცირკულაციის, ქიმიოთერაპიის პრობლემებს. ხელმძღვანელობს სტუდენტთა და ასპირანტთა სამეცნიერო მუშაობას. ეკუთვნის „საჭმლის მომნელებელი სისტემის პათოფიზიოლოგიის“ მეთოდური მითითება. 1980 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — მ„იკროცირკულაციის ცვლილებები სიმსივნესა და ინტაქტურ ქსოვილებში სიმსივნეების პროგრესიისა და რეგრესიის პროცესში ქიმიოთერაპიული საშუალებების გამოყენების ფონზე.“ ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია თბ., 2000 გვ. 36 ნინო ბეჟიტაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
თინა ბერაძე

თინა ბერაძე (დ. 16 მარტი, 1936, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. 1960 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის პედიატრიული ფაკულტეტი. 1962 წელს იყო ჰოსპიტალური პედიატრიის კათედრის უფროსი ლაბორანტი. 1972–1996 წლებში ამავე კათედრის ასისტენტი. 1996 წლიდან ამავე კათედრის დოცენტი. ავტორია 28 სამეცნიერო ნაშრომის, ბავშვთა რევმატოლოგიის აქტუალური საკითხების შესახებ. 1975 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ლეიკოციტების ფუნქციური აქტივობის განსაზღვრა რევმატიზმის დროს მკურნალობასთან დაკავშირებით.“ ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია თბ., 2000 გვ. 37 თინა ბერაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ირაკლი ბერიძე

ირაკლი ბერიძე (დ. 1954) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. 1978 წელს დაამთავრა კალინინის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1978–1982 წლებში იყო ქ.ჩერეპოვეცის ქალაქის საავადმყოფოს ქირურგი. 1982–1984 წლებში ლენინგრადის სან. ჰიგიენის სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტის ჰოსპიტალური ქირურგიის კათედრის კლინიკური ორდინატორი. 1985–1996 წლებში თბილისის ეგ. ფიფიას სახელობის რკინიგზის საავადმყოფოს ქირურგიული განყოფილების ექიმი–ორდინატორი. 1996 წლიდან სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის სხივური და ინტერვენციული დიაგნოსტიკის ინსტიტუტის კლინიკური განყოფილების ხელმძღვანელი. ავტორია 27 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება ღვიძლის და პანკრეასის ქირურგიული პათოლოგიების დიაგნოსტიკასა და მკურნალობას. 1996 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „მუცლის ღრუს ექინოკოკოზის დიაგნოსტიკა და მკურნალობა.“ ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია თბ., 2000 გვ. 38 ირაკლი ბერიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ნუნუ ბერიძე

ნუნუ ბერაძე (დ. 1 აგვისტო, 1949, ფოთი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. 1972 წელს დაამთავრა ლენინგრადის ი.პავლოვის სახელობის I სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1972–1978 წლებში იყო თბილისის 26–ე პოლიკლინიკის უბნის თერაპევტი. 1978–1986 წლებში საქართველოს სსრ ჯანდაცვის სამინისტროს თერაპიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის ენდოკრინოლოგიური განყოფილების უმცროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. 1986 წლიდან კარდიოლოგიის ინსტიტუტის ნივთიერებათა ცვლის განყოფილების უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. ავტორია 30 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება შაქრიანი დიაბეტის, ათეროსკლეროზის და ჰიპერტენზიის რისკის ჯგუფების გამოვლენას ჯანმრთელ მოსახლეობაში, სიმსუქნისა და ფარისებრი ჯირკვლის დაავადებების პრობლემებს, ორსულთა დიაბეტს. 1985 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ინსულინის, გლუკოზის, თავისუფალი ცხიმოვანი მჟავების და ტრიგლიცედების დონე სხვადასხვა ტიპის სიმსუქნის დროს.“ ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია თბ., 2000 გვ. 38 ნუნუ ბერიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ბუზები (მრავალმნიშვნელოვანი)

ბუზები — მწერების ქვერიგი ორფრთიანების რიგისა. ბუზები ასევე შესაძლოა აღნიშნავდეს: „ბუზები“ — ფრანგი ეგზისტენციალისტი ავტორის, ჟან-პოლ სარტრის, პიესა.
თემურ ფალავანდიშვილი

თემურ ფალავანდიშვილი — (დ. 26 მაისი, 1940, თბილისი) — ქართველი კინორეჟისორი, სცენარისტი, საქართველოს კინემატოგრაფისტთა შემოქმედებითი კავშირის წევრი. დაიბადა 1940 წლის 26 მაისს თბილისში. 1965 წელს დაამთავრა მოსკოვის საკავშირო კინემატოგრაფიის ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტი. იმავე წლიდან მუშაობა დაიწყო კინოსტუდია „ქართულ ფილმში“ რეჟისორად. 1992-1994 წლებში იყო სახელმწიფო კინოკონცერნის ვიცე-პრეზიდენტი, 1994-2000 წწ. — სს „ქართული ფილმის“ დირექტორი, 2000-2007 წწ. — დირექტორის მოადგილე. თემურ ფალავანდიშვილი აქტიურ პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა საქართველოს თეატრისა და კინოს სახელმწიფო უნივერსიტეტში. დამდგმელი რეჟისორია ფილმების: „მიმინო“ (1965), „ჩამავალი მზე“ (1970), „გოგონა და ჯარისკაცი“ (1970), „მზე შემოდგომისა“ (1973) „რაჭა ჩემო სიყვარულო“ (1977), „ოჰ, ეს საშინელი, საშინელი ტელევიზორი“ (1990) და სხვა. სცენარის ავტორია ფილმების: „ჩამავალი მზე“ (1970), „ოჰ, ეს საშინელი, საშინელი ტელევიზორი“ (1990). 1965 — „მიმინო“ (მოკლემეტრაჟიანი) 1970 — „ჩამავალი მზე“ 1970 — „გოგონა და ჯარისკაცი“ (მოკლემეტრაჟიანი) 1973 — „მზე შემოდგომისა“ 1975 — „მოხეტიალე რაინდები“ 1972 — „თეთრი ქვები“ 1974 — „წყარო გზის პირას“ (კინონოველა) 1977 — „რაჭა ჩემო სიყვარულო“ 1980 — „წერილები ბამიდან“ 1983 — „ჯადოსნური ღამე“ 1986 — „ახალი არკადია“ 1990 — „ოჰ, ეს საშინელი, საშინელი ტელევიზორი“ 1970 — „ჩამავალი მზე“ 1990 — „ოჰ, ეს საშინელი, საშინელი ტელევიზორი“ თემურ ფალავანდიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი თემურ ფალავანდიშვილი — ეროვნული ფილმოგრაფია თემურ ფალავანდიშვილი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
შელიხოვის ყურე

შელიხოვის ყურე (რუს. Залив Шелихова) — ყურე ოხოტის ზღვაში, აზიის კონტინენტურ სანაპიროსა და კამჩატკის ნახევარკუნძულს შორის. მოქცეულია რუსეთის ფარგლებში. სიგრძე 650 კმ, შესასვლელის სიგანე 130 კმ, უდიდესი სიგანე 300 კმ, სიღრმე 350 მ. ნაპირები უპირატესად კლდოვანი და ფლატოვანია, სამხრეთ-აღმოსავლეთში დაბალია. ჩრდილოეთ ნაწილში ტაიგონოსის ნახევარკუნძულით იყოფა გიჟიგის (დასავლეთით) და პენჟინის (აღმოსავლეთით) უბეებად. სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში მდებარეობს იამის უბე და იამის პატარა კუნძულები. მოქცევები არასწორი ნახევარდღიურია (სიმაღლე 12,9 მ-მდე პენჟინის ყურეში). დეკემბრიდან მაისამდე დაფარულია ყინულით. ჩაედინება მრავალი მდინარე, მ.შ. პენჟინა, გიჟიგა, იამა. ყურეში იჭერენ ქაშაყს, პალტუსს, ნავაგას, კამბალას და სხვ. სახელი ეწოდება მეზღვაურ გრიგოლ შელიხოვის პატივსაცემად. ↑ საბჭოთა კავშირის გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 227. ↑ Шелихова залив // Большая российская энциклопедия. т. 34. — М., 2017. — стр. 786.
პლასტუნი

პლასტუნი ― სამხედრო პირი რუსეთის იმპერიაში, ყუბანის და შავი ზღვის კაზაკთა ქვედანაყოფის ფეხოსანი კაზაკი, რომელსაც სადაზვერვო და თავდაცვითი ფუნქციები ჰქონდა. პლასტუნების დასახლების გამო შეიძინა სახელი სოფელმა პლასტუნკამ ქალაქ სოჭთან. პლასტუნი — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული)
გიჟიგის უბე

გიჟიგის უბე (რუს. Гижигинская губа) — შელიხოვის ყურის შიდა ნაწილი, ოხოტის ზღვის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაპირებთან (რუსეთი). ხმელეთზე შეჭრილია 148 კმ-ით, ტაიგონოსის ნახევარკუნძულსა და კონტინენტს შორის. სიგანე შესასვლელში 260 კმ, ჩრდილოეთში 30–40 კმ. წლის უდიდეს დროს ყინულითაა დაფარული. ფიქსირდება ქვეყანაში ერთ-ერთი უდიდესი მოქცევა (არასწორი დღიური) — 9,6 მ-მდე. გიჟიგის უბეში ჩაედინება მდინარე გიჟიგა. ↑ საბჭოთა კავშირის გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 45. ↑ Гижигинская губа // Большая российская энциклопедия. т. 7. — М., 2007. — стр. 118.
გიჟიგა

გიჟიგა (რუს. Гижига) — მდინარე რუსეთში, მაგადანის ოლქში. ჩაედინება გიჟიგის უბის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში (ოხოტის ზღვა). სიგრძე 221 კმ, აუზის ფართობი 11,9 ათ. კმ². ზემო წელზე მთის მდინარის თვისებები აქვს და რამდენიმე ჭორომს წარმოქმნის. ქვემო წელზე, შესართავიდან 20 კმ-ზე, მდინარე ტუნდრიდან გამოდის და მისი ხეობა დაფარულია დაბალი ხეების რაყებით. მდიდარია თევზით, რომელიც მასში ზაფხულში შედის. მდინარეზე მდებარეობდა დაბა გიჟიგინსკი. ↑ საბჭოთა კავშირის გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 45. ↑ 2.0 2.1 Гижига // Большая советская энциклопедия. — 1-е изд., т. 16 — М., 1929. — стр. 792. ↑ Гижига ru. Государственный водный реестр. ციტირების თარიღი: 5 დეკემბერი, 2022
გურამ ბექაია

გურამ ბექაია (დ. 28 ოქტომბერი, 1929, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. 1953 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1954–1957 წლებში იყო ფიზიოლოგიის ინსტიტუტის ასპირანტი. 1957–1961 წლებში უმცროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. 1961–1973 წლებში სწავლული მდივანი. 1973–1981 წლებში უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი. 1981–1999 წლებში დირექტორის მოადგილე სამეცნიერო დარგში. 1999 წლიდან არის ამავე ინსტიტუტის დირექტორი. 1970 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ტონური და გეტანური ნეირომოტორული გართულების ფუნქციური თავისებურებანი", დაიცვა 1959 წელს; სადოქტორო დისერტაციის თემა -"ნათხემის როლი თავის ტვინის ინტეგრაციულ მოქმედებაში.“ 2022 - თბილისის საპატიო მოქალაქე 1999 - ღირსების ორდენი ფიზიოლოგია : ვისცერალური სისტემები თბილისი, მეცნიერება, 1996 გვ. 300 სისხლის მიმოქცევა : ნორმალური და პათოლოგ. ფიზიოლოგიის საფუძვლები თბილისი, ლეგია, 1994 გვ. 54 ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია თბ., 2000 გვ. 39 წიგნი ღირსებისა: ტ. 4/ შემდგ.: თამაზ ყიფიანი (რედ.), თენგიზ გაჩეჩილაძე, გურამ სიმონიშვილ თბ., 2002 გვ. 356 გურამ ბექაია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
პენჟინა

პენჟინა (რუს. Пенжина) — მდინარე რუსეთში, კამჩატკის მხარეში. სიგრძე 713 კმ, აუზის ფართობი 73,5 ათ. კმ². სათავეს იღებს კოლიმის მთიანეთზე, ზემო წელზე მიედინება ღრმა ხეობაში, ქვემოთ — მთათაშორის ქვაბულში, ჩაედინება პენჟინის უბეში (ოხოტის ზღვა). იკვებება შერეულად, ჭარბობს თოვლის წყლები. წყლის საშუალო მრავალწლოვანი ხარჯი დაახლ. 680 მ³/წმ. იყინება ნოემბერში, ლღვება მაისში – ივნისის დასაწყისში. ძირითადი შენაკადებია: შაიბოვეემი, კონდირევა, ოკლანი (მარჯვენა), აიანკა, ჩორნაია, ბელაია/პალმატკინა (მარცხენა). დასაცურებელი და სანაოსნოა. ↑ საბჭოთა კავშირის გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 161. ↑ Пенжина // Большая российская энциклопедия. т. 25. — М., 2014. — стр. 552.
კახა ბესელია

კახა ბესელია (დ. 3 თებერვალი, 1962, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. 1984 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1984–1991 წლებში იყო მოსკოვის ბაკულევის სახელობის გულ–სისხლძარღვთა ქირურგიის ინსტიტუტის კლინიკური ორდინატორი. 1992 წლიდან ქირურგიის ინსტიტუტის გულის ქირურგიის განყოფილების მეცნიერ–თანამშრომელი. ავტორია 12 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება იშემიური დაავადების ქირურგიულ მკურნალობას. 1991 წელს მოსკოვში დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „გულის უკმარისობით გართულებული გულის იშემიური დაავადების ქირურგიული მკურნალობის შედეგები.“ ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია თბ., 2000 გვ. 39 კახა ბესელია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
თინათინ ბიგვავა

თინათინ ბიგვავა (დ. 10 დეკემბერი, 1952, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. 1976 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის პედიატრიული ფაკულტეტი. 1977–1978 წლებში იყო ბორჯომის ექიმი–პედიატრი. 1978–1982 წლებში დედათა და ბავშვთა სამკურნალო პროფილაქტიკური დახმარების სამმართველოს უფროსი ინსპექტორი. 1982 წლიდან პედიატრიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის ახალშობილთა ფიზიოლოგიისა და პათოლოგიის განყოფილების უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. ავტორია 8 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება ახალშობილთა ფიზიოლოგიისა და პათოლოგიის საკითხებს, სიკვდილიანობის ჩათვლით. 1997 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — ნ„ეონატალური სიკვდილიანობის თავისებურებანი ქ. თბილისში.“ ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია თბ., 2000 გვ. 41 თინათინ ბიგვავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ნინო ბისეიშვილი

ნინო ბისეიშვილი (დ. 7 მარტი, 1952, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. 1974 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სტომატოლოგიური ფაკულტეტი. 1974–1976 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის თერაპიული სტომატოლოგიის კათედრის კლინიკური ორდინატორი. 1976–1979 წლებში გლდანის სპორტული სკოლა–ინტერნატის ექიმი–სტომატოლოგი. 1979 წლიდან თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის თერაპიული სტომატოლოგიის კათედრის ასისტენტი და 1994 წლიდან ფირმა „უნიდენტის“ ექიმი–სტომატოლოგია. ავტორია 23 სამეცნიერო ნაშრომის, რომელიც ეხება პროდონტილიგიის აქტუალურ საკითხებს. 1990 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „სისხლის ფორმიანი ელემენტების მორფო–ცოტოქიმიური ცვლილებები პაროდონტიტით თანდართულ ქრონიკული ალკოჰოლიზმით დაავადებულებში დაიცვა.“ ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია თბ., 2000 გვ. 41 ნინო ბისეიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ბელაია (პენჟინის შენაკადი)

ბელაია (რუს. Белая; მდ. ესოვეემის შერთვამდე — პალმატკინა) — მდინარე რუსეთში, კამჩატკის მხარეში, მდ. პენჟინის მარცხენა შენაკადი. სიგრძე 304 კმ, აუზის ფართობი 13 800 კმ². სათავეს იღებს კორიაკთა მთიანეთზე, მიედინება პარაპოლის ბარში, პენჟინის ქედის გასწვრივ, რომელსაც შესართავთან ახლოს კვეთს. იკვებება თოვლისა და წვიმის წყლით. ↑ საბჭოთა კავშირის გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 31. ↑ Белая // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 3 — М., 1970.
მარინე ბოგველიშვილი

მარინე ბოგველიშვილი (დ. 18 აპრილი, 1949, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. 1972 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1972–1973 წელბში იყო თელავისა და რუსთავის სასწრაფო დახმარების ექიმი. 1973–1975 წლებში ჰემატოლოგიისა და ტრანსფუზიოლოგიის ინსტიტუტის უფროსი ლაბორანტი. 1975–1985 წლებში უმცროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. 1985 წლიდან უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი, 1996 წლიდან კი ამავე ინსტიტუტის კლინიკურ–დისპანსერული სამეცნიერო განყოფილების წამყვანი მეცნიერ–თანამშრომელი. ავტორია 53 სამეცნიერო ნაშრომის კლინიკური და ექსპერიმენტული ჰემოსტაზიოლოგიის საკითხებზე. გამოქვეყნებული აქვს ერთი მონოგრაფია. 1994–1996 წლებში სამეცნიერო–პრაქტიკულ ხელმძღვანელობას უწევდა კლინიკურ ორდინატორებს. 1980 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა „ჰეპატო–ლიენური სისტემის როლი თრომბოციტოპიების რეგულაციის მექანიზმში.“ 1993 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაციის თემა — „მედიკო–სოციალური რეაბილიტაცია, პროგნოზი და სიცოცხლის ხანგრძლივობა მიელოპიოლიფერაციული დაავადებების დროს.“ ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია თბ., 2000 გვ. 42 მარინე ბოგველიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
მანანა ბოკუჩავა

მანანა ბოკუჩავა (დ. 30 მაისი, 1950, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. 1973 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1973–1996 წლებში იყო ფსიქიატრიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის უფროსი ლაბორანტი, უმცროსი მეცნიერ–თანამშრომელი, უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. 1989 წლიდან დიპლომის შემდგომი განათლების სახელმწიფო სამედიცინო აკადემიის ასისტენტი. 1994 წლიდან – დოცენტი, 1995 წლიდან ამავე აკადემიის ფსიქიატრიის კურსის ხელმძღვანელი. 1997 წლიდან კლინიკური განყოფილების მეცნიერ–ხელმძღვანელი. ავტორია 25 სამეცნიერო ნაშრომის; არის კლინიკური განყოფილების სამეცნიერო ხემძღვანელი, კონსულტაციებს უწევს ავადმყოფებს. 1986 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „მანიაკალური შეტევებით მიმდინარე შიზოფრენიის კლინიკური თავისებურებები.“ ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია თბ., 2000, გვ. 42 მანანა ბოკუჩავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ნუგზარ ბოლქვაძე

ნუგზარ ბოლქვაძე (დ. 5 ოქტომბერი, 1960, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. 1984 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 1987–1999 წლებში იყო პედიატრიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის ლაბორანტი, უფროსი ლაბორანტი, მეცნიერ–თანამშრომელი, უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. დღემდე აღნიშნული ინსტიტუტის თანამშრომელია. 1999 წლიდან ულტრასონოგრაფიის სამეცნიერო კვლევითი ცენტრის აღმასრულებელი დირექტორი. ავტორია 28 სამეცნიერო ნაშრომის ბავშვთა ასაკის ანემიებზე. გამოქვეყნებული აქვს მონოგრაფია: „ერითრონის ასაკობრივი თავისებურებანი ნორმასა და პათოლოგიური მდგომარეობების დროს.“ 1994 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ცენტრალურ–ნერვული სისტემის დაზიანების გენებში ტვინის საწინააღმდეგო ანტისხეულების როლი ახალშობილთა ჰომოლიზური დაავადების დროს.“ ნუგზარ ბოლქვაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
პეკორინო

პეკორინო (იტალ. Pecorino) — იტალიური მაგარი ყველი, რომელიც ცხვრის რძისგან მზადდება. სახელი „პეკორინო“ მომდინარეობს პეკორა-დან, რაც იტალიურად ცხვარს ნიშნავს. პეკორინოს ექვსი ძირითადი სახეობიდან, რომელთაგან ყველას ევროკავშირის კანონმდებლობით დაცული ადგილწარმოშობის დასახელების (PDO) სტატუსი აქვს, პეკორინო რომანო ალბათ ყველაზე ცნობილია იტალიის ფარგლებს გარეთ, განსაკუთრებით შეერთებულ შტატებში, რომელიც მნიშვნელოვანი საექსპორტო ბაზარია მე-19 საუკუნიდან. პეკორინოს უმეტესობა იწარმოება კუნძულ სარდინიაზე, თუმცა მისი წარმოება ასევე ნებადართულია ლაციოში და ტოსკანის პროვინციებში — გროსეტოსა და სიენაში. ჯერ კიდევ ძველი რომაელი ავტორები წერდნენ ამ ყველის და მისი წარმოების ტექნიკის შესახებ. პეკორინოს სამხრეთიტალიური ვარიანტია პეკორინო პეპატო (სიტყვასიტყვით, „წიწაკიანი პეკორინო“), რომელსაც ემატება შავი პილპილის მარცვლები. დღესდღეობით ბევრ სხვა დანამატსაც უმატებენ, მაგალითად, ნიგოზს, ინდაუს ან თეთრი ან შავი ტრიუფელის პატარა ნაჭრებს. სარდინიაში ყველის ბუზის მატლები განზრახ შეჰყავთ პეკორინო სარდოში, რათა დაამზადონ ადგილობრივი დელიკატესი, სახელად კაზუ მარცუ, რაც ნიშნავს „დამპალ ყველს“. იმის გამო, რომ ეს უკანონოა, კაზუ მარცუ ძირითადად შავ ბაზარზე იყიდება. ↑ pecorino, n. OED Online. December 2013. Oxford University Press. Accessed 7 January 2014. ↑ Italian Pecorino and Ancient Roman ↑ https://www.cnn.com/travel/amp/casu-marzu-worlds-most-dangerous-cheese/index.html
ტრანსცენდენტური ეტიუდი №1 (ლისტი)

ტრანსცენდენტური ეტიუდი №1 დო მაჟორში „Preludio“ — ფერენც ლისტის ტრანსცენდენტური ეტიუდებიდან რიგით 1-ლი საფორტეპიანო ეტიუდი. საკონცერტო ტემპით ნაწარმოები ერთ წუთზე ნაკლები დროში სრულდება. ნაწარმოები იწყება დოს ოქტავებით, რასაც მოჰყვება დო7-ის არპეჯიოსგან შემდგარი კლებადი გამები. მკვეთრი ნოტებით ტონალობა ნელ-ნელა იზრდება, რის შემდეგაც დოს ოქტავების კლებადი გამა ბრუნდება. მძვინვარე ნოტები იზრდება უფრო და უფრო ხმამაღალ გამებში fff დინამიკით. ამის შემდეგ მარცხენა ხელი უკრავს მაღალ, დაბალი ტონალობის ტრელს. შემდეგ მარჯვენა ხელი უკრავს ინტენსიურ არპეჯიოს, საბოლოოდ კი ნაწარმოები სრულდება დამხურავი გამით. ეს ეტიუდი, ისევე, როგორც ტრანსცენდენტური ეტიუდი №3 („Paysage“), სიმარტივით გამოირჩევა. ტრანსცენდენტური ეტიუდები: ნოტები მუსიკალური ნოტების საერთაშორისო ბიბლიოთეკის პროექტის საიტზე (IMSLP) ↑ Details / G. Henle Verlag. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2022-12-05. ციტირების თარიღი: 5 დეკემბერი, 2020
შოთა ბიბილეიშვილი

შოთა ბიბილეიშვილი (დ. 10 აპრილი, 1930, ქუთაისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. 1953 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1953–1956 წლებში იყო ქ.ხოროგის საოლქო საავადმყოფოს ნევროპათოლოგი. 1957–1958 წლებში ლენინგრადის I სამედიცინო ინსტიტუტის ნერვულ სნეულებათა კათედრის კლინიკური ორდინატორი. 1959–1961 წლებში ქ.გროზნოს რესპუბლიკური საავადმყოფოს ნევროპათოლოგი. 1961–1964 წლებში მოსკოვის ექიმთა დახელოვნების ინსტიტუტის ნერვულ სნეულებათა კათედრის ასპირანტი. 1965 წლიდან სარაჯიშვილის სახელობის კლინიკური ნევროლოგიის ინსტიტუტის თანამშრომელი. ავტორია 118 სამეცნიერო ნაშრომის. იყო თბილისის I კლინიკური საავადმყოფოს ნევროლოგიური კლინიკის სამეცნიერო–კლინიკური ხელმძღვანელი. 1962 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „თავის ტვინის ელექტრული აქტივობა ექსპერიმენტული ინტრაცერებრული ჰემატომის და თავის ტვინის არტერიების თერმოკუაგულაციის დროს.“ 1986 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაციის თემა — „თავის ტვინის სომნოგენური სისტემა ეპილეფსიის დროს.“ 1999 — ღირსების ორდენი ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია თბ., 2000, გვ. 40 წიგნი ღირსებისა, ტ. 4, თბ., 2000, გვ. 382 შოთა ბიბილეიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ვარლამ ბორჯაძე

ვარლამ ბორჯაძე (დ. 18 თებერვალი, 1944, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. 1967 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ჰოსპიტალური თერაპიის კათედრის დოცენტი; 1992 წლიდან რკინიგზის ცენტრალური კლინიკური საავადმყოფოს მთავარი ექიმი. ავტორია 55 სამეცნიერო ნაშრომის, ერთი მონოგრაფიის „მამაკაცთა მეიოზისა და უშვილობის დიაგნოსტიკა,“ მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ადამიანის მეიოზი და ინფერტილობის კლინიკო–დიაგნოსტიკური გამოკვლევა.“ 1999 — ღირსების ორდენი ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია თბ., 2000, გვ. 43 წიგნი ღირსებისა: ტ. 4, თბ., 2002, გვ. 348 ვარლამ ბორჯაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ლეილა ბოჭორიშვილი

ლეილა ბოჭორიშვილი (დ. 1 მარტი, 1934, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. 1955 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1955–1959 წლებში მუშობდა ათონსა და გუდაუთაში. 1959–1962 წლებში იყო კურორტოლოგიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის ორდინატორი. 1962 წლიდან ამავე ინსტიტუტის თანამშრომელი. 1969 წლიდან კარდიოლოგიური განყოფილების უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. ავტორია 56 სამეცნიერო ნაშრომის, ძირითადად ეპიდემიოლოგიაში. სამედიცინო ინსტიტუტ „განთიადში“ კითხულობდა ლექციებს კარდიოლოგიასა და პროპედევტიკაში. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ათეროსკლეროზით დაავადებულ ავადმყოფთა მკურნალობა თბილისის ბალნეოლოგიურ კურორტზე და მენჯის კურორტის პირობებში.“ შრომის ვეტერანის მედალი ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია თბ., 2000, გვ. 44 ლეილა ბოჭორიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
თენგიზ ბოჭოიძე

თენგიზ ბოჭოიძე (დ. 26 თებერვალი, 1950, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. 1975 წელს დაამთავრა ტიუმენის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 1975–1976 წლებში იყო კლინიკური და ექსპერიმენტული ქირურგიის სამეცნიერო კვლევით ინსტიტუტში ინტერნი. 1976–1978 წლებში ექიმი–ორდინატორი. 1979–1985 წლებში უმცროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. 1986 წელს უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. 1997 წლიდან განყოფილების გამგე. 1978–1980 წლებში იყო მოსკოვის პროქტოლოგიის, 1980–1982 წლებში მოსკოვის ვიშნევსკის სახელობის ქირურგიის ინსტიტუტის, 1983–1986 წლებში მოსკოვის მე–2 სამედიცინო ინსტიტუტის თანამშრომელი. ავტორია 46 სამეცნიერო ნაშრომის. 1988 წელს მოსკოვში დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ქრონიკული დუოდენალური გაუვალობის ქირურგიული მკურნალობის არჩევის მეთოდი. ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია თბ., 2000 გვ. 43 თენგიზ ბოჭოიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი