laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ჰაერბალიშიანი გემი

ჰაერბალიშიანი გემი — გემი რომელიც ძროს ქვემოთ დაჭირხნილი ჰაერის ზემოქმედებით აიწევა წყლის ზედაპირიდან, რის შედეგადაც მცირდება წინააღმდეგობის ძალა მისი მოძრაობისას. ჰაერბალიშიანი გემი ორგვარია: ერთში ჰაერის ცენტრალური მიწოდება გუმბათისებრ ძროში ვენტილატორიდან ხორციელდება (კამერული სქემა), მეორეში — ძროს პერიმეტრზე განლაგებული ნახვრეტებით (საქშენიანი სქემა). ღელვის დროს ჰაერბალიშიანი გემი მდგრადად მოძრაობს, მისი ძროს ქვეშ მუდმივად არის ჰაერის ბალიში, რითაც აცილებულია დინამიკური დაგვერდება და დიფერენტი. გემების ჰორიზონტალურ სიბრტყეში მამოძრავებელ ძალად გამოიყენება საჰაერო ხრახნსა და საჰაერო-რეაქტიულ ძრავებს. ჰაერბალიშიანი გემების სიჩქარეა 100—150 კმ/სთ. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჰაერბალიშიანი გემი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 585.
ჰაერრეაქტიული ძრავა

ჰაერრეაქტიული ძრავა (ჰრძ) — რეაქტიული ძრავა, რომელშიც საწვავის დაწვისათვის იყენებენ ჰაერის ატმოსფეროს ჟანგბადს. ჰრძ პირდაპირი რეაქციის ძრავაა, იგი აერთიანებს ძრავასა და მაძრავის ფუნქციებს. წვის კამერაში მოხვედრილი ჰაერის წინასწარი კუმშვის ხერხის მიხედვით ჰრძ არის კომპრესორული და უკომპრესორო (ჰაერი იკუმშება ჰაერის ნაკადის ჩქარული დაწნევის გამო). ჰრძ-ს მიეკუთვნება პირდაპირი დინების ჰრძ, მფეთქარი ჰრძ და ტურბორეაქტიული ძრავა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 586.
ბურჟუაზია

ბურჟუაზია — თანამედროვე მნიშვნელობით, მმართველი კლასი ფეოდალიზმის შემდგომ საზოგადოებაში. შუა საუკუნეების ბოლოდან საფრანგეთში ბურჟუაზია აღნიშნავდა მესამე ფენას, ე.ი. ყველა ადამიანს ფეოდალებისა და სამღვდელოების გარდა. სიტყვამ მნიშვნელობა შეიცვალა საფრანგეთის რევოლუციის და აბსოლუტიზმის დამხობის შემდეგ.
ჰავაის ანტიციკლონი

ჰავაის ანტიციკლონი (ინგლ. North Pacific High) — ჩრდილო-წყნაროკეანური ანტიციკლონი, მაღალი ატმოსფერული წნევის არე ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში, წყნარი ოკეანის სუბტროპიკულ და ტროპიკულ ნაწილში, ჰავაის შტატის რაიონში. აისახება წნევათა ყველა თვის მრავალწლიური საშუალოების რუკებზე. ჰავაის ანტიციკლონი აზორის ანტიციკლონის ანალოგიური ატმოსფეროს მოქმედების უმნიშვნელოვანესი ცენტრია. ჰავაის ანტიციკლონის ცენტრში იანვარში საშუალო წნევა 1022 მბარზე მეტია, ივლისში — 1026 მბარზე მეტი. ზაფხულობით ჰავაის ანტიციკლონი ვრცელდება უფრო მაღალ განედებში. ჰავაის ანტიციკლონთანაა დაკავშიებული წყნარი ოკეანის ჩრდიო-აღმოსავლეთი პასატი, რომელიც ქრის ჰავაის ანტიციკლონის ეკვატორისაკენ მიმართულ პერიფერიაზე, ზაფხულობით — აგრეთვე სამხრეთ-აღმოსავლეთი მუსონი, რომელიც ქრის ჰავაის ანტიციკლონის დასავლეთ ნაწილში — ოკეანიდან აზიის აღმოსავლეთ სანაპიროსაკენ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 587.
ლიუბარის რაიონი

ლიუბარის რაიონი (უკრ. Любарський район) — რაიონი უკრაინაში, ჟიტომირის ოლქში. მისი ფართობია 757 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 27 435 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 37 კაცს კმ²-ზე. ლიუბარის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ლიუბარი. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-03. ციტირების თარიღი: 2015-09-14.
ლუჰინის რაიონი

ლუჰინის რაიონი (უკრ. Лугинський район) — რაიონი უკრაინაში, ჟიტომირის ოლქში. მისი ფართობია 994 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 16 799 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 18 კაცს კმ²-ზე. ლუჰინის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ლუჰინი. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-03. ციტირების თარიღი: 2015-09-14.
მალინის რაიონი

მალინის რაიონი (უკრ. Малинський район) — რაიონი უკრაინაში, ჟიტომირის ოლქში. მისი ფართობია 1 406 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 19 249 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 14 კაცს კმ²-ზე. მალინის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი მალინი. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-03. ციტირების თარიღი: 2015-09-14.
ნაროდიჩის რაიონი

ნაროდიჩის რაიონი (უკრ. Народицький район) — რაიონი უკრაინაში, ჟიტომირის ოლქში. მისი ფართობია 1 284 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 9 408 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 7 კაცს კმ²-ზე. ნაროდიჩის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ნაროდიჩი. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-03. ციტირების თარიღი: 2015-09-14.
ნოვოჰრად-ვოლინსკის რაიონი

ნოვოჰრად-ვოლინსკის რაიონი (უკრ. Новоград-Волинський район) — რაიონი უკრაინაში, ჟიტომირის ოლქში. მისი ფართობია 2 098 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 47 070 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 23 კაცს კმ²-ზე. ნოვოჰრად-ვოლინსკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ნოვოჰრად-ვოლინსკი. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-03. ციტირების თარიღი: 2015-09-14.
ოლევსკის რაიონი

ოლევსკის რაიონი (უკრ. Олевський район) — რაიონი უკრაინაში, ჟიტომირის ოლქში. მისი ფართობია 2 248 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 42 079 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 19 კაცს კმ²-ზე. ოლევსკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ოლევსკი. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-03. ციტირების თარიღი: 2015-09-14.
ოვრუჩის რაიონი

ოვრუჩის რაიონი (უკრ. Овруцький район) — რაიონი უკრაინაში, ჟიტომირის ოლქში. მისი ფართობია 3 222 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 57 552 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 18 კაცს კმ²-ზე. ოვრუჩის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ოვრუჩი. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-03. ციტირების თარიღი: 2015-09-14.
პოპილნიის რაიონი

პოპილნიის რაიონი (უკრ. Попільнянський район) — რაიონი უკრაინაში, ჟიტომირის ოლქში. მისი ფართობია 1 037 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 32 380 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 32 კაცს კმ²-ზე. პოპილნიის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი პოპილნია. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-01. ციტირების თარიღი: 2015-09-14.
რადომიშლის რაიონი

რადომიშლის რაიონი (უკრ. Радомишльський район) — რაიონი უკრაინაში, ჟიტომირის ოლქში. მისი ფართობია 1 297 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 38 275 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 29 კაცს კმ²-ზე. რადომიშლის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი რადომიშლი. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-01. ციტირების თარიღი: 2015-09-14.
რომანივის რაიონი

რომანივის რაიონი (უკრ. Романівський район) — რაიონი უკრაინაში, ჟიტომირის ოლქში. მისი ფართობია 928 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 28 815 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 32 კაცს კმ²-ზე. რომანივის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი რომანივი. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-01. ციტირების თარიღი: 2015-09-14.
მეჰმედ რუშდი-ფაშა

მეჰმედ რუშდი-ფაშა (თურქ. Mehmed Rüşdi Paşa; დ. 1811, აიანჯიკი, ოსმალეთის იმპერია — გ. 1882, მანისა, ოსმალეთის იმპერია) — ოსმალეთის იმპერიის სახელმწიფო მოღვაწე. დიდი ვეზირი ხუთჯერ; 1859-1860, 1866-1867, 1872-1873, 1876 და 1878 წლებში, სულთნების, აბდულმეჯიდ I-ის, აბდულაზიზის, მურად V-ისა და აბდულჰამიდ II-ის მმართველობის პერიოდში. დაიბადა 1811 წელს, სინოპის სანჯაყის ქალაქ აიანჯიკში. თავდაპირველად, ოსმალეთის იმპერიის არმიაში მსახურობდა და საკმაოდ სწრაფად მიიწევდა წინ. მან მიიღო ფაშას წოდება. ის შესანიშნავად ფლობდა ფრანგულ ენას და სულთან აბდულმეჯიდ I-მა რამდენიმეჯერ თარჯიმნადაც გამოიყენა. 1859 წლის 24 დეკემბერს მეჰმედი პირველად გახდა იმპერიის დიდი ვეზირი. ის მუდმივად ჩართული იყო შიდა კონფლიქტების მოგვარებაში ჰქონდა რაღაცებზე დიდგვაროვნებთან შედარებით სხვაგვარი შეხედულება, რის შედეგადაც ისინი გადაიმტერა. ამიტომ, 1860 წლის 28 მაისს მას დიდი ვეზირის ბეჭედი ჩამოართვეს. გათავისუფლების შემდეგ მეჰმედ რუშდი-ფაშა გაემგზავრა ევროპაში სამოგზაუროდ. მან მოინახულა ევროპის რამდენიმე ქვეყანა, მათ შორის საფრანგეთიც და მისი დედაქალაქი პარიზი. 1861 წელს ის ოსმალეთის იმპერიაში დაბრუნდა და კვლავ დაიწყო სამეფო კარზე ადგილის დამკვიდრებისათვის ბრძოლა. 1866 წლის 5 ივნისს ის ხელმეორედ დანიშნა აბდულაზიზმა ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირად. თუმცა მას ძალიან ემტერებოდნენ ფაშები, რომელნიც მის ადგილას მოიაზრებოდნენ, ამიტომ 1867 წლის 11 თებერვალს ის კვლავ გაათავისუფლეს. 1872 წელს ის მესამედ დაინიშნა ოსმალეთის იმპერიის დიდ ვეზირად. მაგრამ 1873 წლის 15 მარტს ის კიდევ ერთხელ მოხსნეს მისი შეხედულებების გამო. 1876 წელს ის კიდევ დაინიშნა დიდ ვეზირად. მას დაევალა ჩაეხშო აჯანყება, რომელიც იმპერიაში მიმდინარეობდა. მეჰმედის თანამდებობაზე დაბრუნებამ ვერ უშველა სულთან აბდულაზიზს და ის მოკლეს. მეჰმედ რუშდი-ფაშას არანაირი წვლილი არ მიუძღვის აბდულაზიზის მკვლელობაში. ტახტზე ავიდა მურად V, რომელიც ახალგაზრდა და გამოუცდელი იყო. მეჰმედი მას ემსახურებოდა, მაგრამ იგი არაადეკვატურ გადაწყვეტილებებს იღებდა, რის გამოც გიჟად ჩათვალეს და ციხეში გამოამწყვდიეს, ტახტი კი აბდულჰამიდ II-ს ერგო. მეჰმედ რუშდი-ფაშას არ მოსწონდა აბდულჰამიდის გულგრილი დამოკიდებულება ქვეყნის მიმართ. 1876 წლის 19 დეკემბერს აბდულჰამიდმა დიდი ვეზირის ავადმყოფობა მოიმიზეზა და სამსახურიდან გაათავისუფლა. 1878 წლის 28 მაისს ის მეხუთედ და უკანასკნელად გახდა ოსმალეთის დიდი ვეზირი. თანამდებობის თავიდან დაკავების შემდეგ, მან დაიწყო ყოფილი სულთნის, აბდულაზიზის მკვლელის ძიება, რაც აბდულჰამიდს არ ესიამოვნა და 1 კვირაში, 4 ივნისს გაათავისუფლა სამსახურიდან, ხოლო მის ნაცვლად დიდი ვეზირი გახდა საფეთ-ფაშა. მეჰმედი მანისაში გადაასახლეს და სწორედ იქ გაატარა თავისი ცხოვრების უკანასკნელი წლები. ის გარდაიცვალა 1882 წელს, 71 წლის ასაკში და დაკრძალეს ხათუნიეს მეჩეთის ბაღში. Buz, Ayhan (2009) " Osmanlı Sadrazamları", İstanbul: Neden Kitap, ISBN 978-975-254-278-5 Danișmend, İsmail Hâmi (1971),Osmanlı Devlet Erkâni, İstanbul: Türkiye Yayınevi Kuneralp, Sinan (1999) Son Dönem Osmanlı Erkan ve Ricali (1839 - 1922) Prosopografik Rehber, İstanbul:ISIS Press,, ISBN 9784281181. İnal, İbnülemin Mehmet Kemal, (1964) Son Sadrazamlar 4 cilt, Ankara: Millî Eğitim Basimevi, (Dergah Yayinevi 2002) (Google books [1], Tektaş, Nazim (2002), Sadrâzamlar Osmanlı'da İkinci Adam Saltanatı, İstanbul:Çatı Yayınevi (Google books: [2]
რუჟინის რაიონი

რუჟინის რაიონი (უკრ. Ружинський район) — რაიონი უკრაინაში, ჟიტომირის ოლქში. მისი ფართობია 1 002 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 27 575 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 29 კაცს კმ²-ზე. რუჟინის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი რუჟინი. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-01. ციტირების თარიღი: 2015-09-14.
ხოროშივის რაიონი

ხოროშივის რაიონი (უკრ. Хорошівський район; 2016 წლამდე — ვოლოდარსკ-ვოლინსკის რაიონი უკრ. Володарськ-Волинський район) — რაიონი უკრაინაში, ჟიტომირის ოლქში. მისი ფართობია 870 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 35 678 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 41 კაცს კმ²-ზე. ხოროშივის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ხოროშივი. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-01. ციტირების თარიღი: 2015-09-14.
ემილჩინეს რაიონი

ემილჩინეს რაიონი (უკრ. Ємільчинський район) — რაიონი უკრაინაში, ჟიტომირის ოლქში. მისი ფართობია 2 112 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 34 293 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 17 კაცს კმ²-ზე. ემილჩინეს რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ემილჩინე. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-03. ციტირების თარიღი: 2015-09-14.
ჟიტომირის რაიონი

ჟიტომირის რაიონი (უკრ. Житомирський район) — რაიონი უკრაინაში, ჟიტომირის ოლქში. მისი ფართობია 1 441 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 68 913 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 48 კაცს კმ²-ზე. ჟიტომირის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ჟიტომირი. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-01. ციტირების თარიღი: 2015-09-14.
ჭიაფერა

ჭიაფერა (ლათ. Phytolacca) — მცენარეთა გვარი ჭიაფერასებრთა ოჯახისა. მრავალწლოვანი ბალახები, იშვიათად ბუჩქები ან ხისმაგვარი მცენარეებია. 35-მდე სახეობა გავრცელებულია ტროპიკულ და სუბტროპიკულ რაიონებში, ძირითადად ამერიკაში. ამერიკული ჭიაფერა (Phytolacca americana) კავკასიაში შემთხვევითაა მოხვედრილი ჩრდილოეთ ამერიკიდან. სარეველაა, იზრდება გზებისა და ტყის პირებზე, კულტურულ ნარგავ-ნათესებში (ხშირია ჩაის პლანტაციებში) ზ. დ. 600 მ-მდე. დასავლეთ საქართველოში თითქმის ყველგანაა, გვხვდება ქართლ-კახეთშიც. შხამიანია, შეიცავს საპონინს, ფიტოლაქსინს. იყენებენ მედიცინაში, აბრეშუმის ქსოვილების შესაღებად, ღვინის შესაფერად. მ. გურგენიძე, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 397.
იუნ ბო სონი

იუნ ბო სონი (კორ. 윤보선; დ. 26 აგვისტო, 1897 — გ. 18 ივლისი, 1990) — სამხრეთ კორეის მეორე პრეზიდენტი 1960-1962 წლებში. დაიბადა ქალაქ ასანში. 1930 წელს მიიღო ედინბურგის უნივერსიტეტის მაგისტრის ხარისხი. 1945 წლიდან პოლიტიკაშია. ითვლებოდა ლი სინ მანის აქტიურ მხარდამჭერად. 1948 წელს სეულის მერად დაინიშნა, ხოლო ერთი წლის შემდეგ ვაჭრობისა და მრეწველობის მინისტრია. მალევე დაიწყო ლი სინ მანის გატარებული პოლიტიკის გაკრიტიკება. 1954 წელს აირჩიეს ეროვნულ ასამბლეაში. ერთი წლის შემდეგ დააარსა დემოკრატიული პარტია. ლი სინ მანის რეჟიმის დამხობის შემდეგ აირჩიეს ქვეყნის პრეზიდენტად. პაკ ჩონ ჰის მიერ მოწყობილი სამხედრო გადატრიალების შემდეგ მცირე ხნით კვლავ ინარჩუნებდა თანამდებობას, თუმცა 1962 წლის 22 მარტს გადადგა თანამდებობიდან. იყო პაკ ჩონ ჰის ოპოზიციაში. ორჯერ სცადა პრეზიდენტობა, მაგრამ წარუმატებლად. 1980 წელს წავიდა პოლიტიკიდან და გადაინაცვლა კულტურის სფეროში. გარდაიცვალა 1990 წელს. სამხრეთ კორეის პრეზიდენტის ოფიციალური ვებ-გვერდი დაარქივებული 2006-05-27 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
ლელეგე

ლელეგე — ბერძნული მითოლოგიის მიხედვით ნახევარღმერთი და ლაკონიის მეფე. არსებობს სხვადასხვა ვერსიები ლელეგეს მშობლებთან დაკავშირებით, ერთ-ერთი ვერსიით ლელეგე პოსეიდონისა და ლიბიას ვაჯი იყო. თუმცა არსებობს სხვა მოსაზრებაც, რომლის მიხედვითაც მისი მამა მზის ღმერთი ჰელიოსი იყო. კიდევ ერთი ვერსიით კი ლელეგე ავტოქტონი იყო. ლელეგეს შემდეგ მმართველობა მისმა ვაჟმა მილესმა ავიდა. ლელეგე ნაიადზე, წყლის ნიმფაზე კლეოხარეიაზე დაქორწინდა. ლელეგესა და კლეოხარეიას რამდენიმე ვაჟი შეეძინათ, მათ შორის მილესი, პოლიკაონი, პტერელაოსი, კლესონი. ლელეგეს შვილიშვილი (მილესის ვაჟი) იყო ევროტასი, რომელსაც ჰყავდა ქალიშვილი სახელად სპარტა. მოგვიანებით სპარტამ ლაკედემონზე იქორწინა. მისი ცოლის პატივსაცემად ლაკედემონმა ერთ-ერთ ქალაქს სპარტა უწოდა. თუმცა შესაძლებელია, რომ ქალაქს ლაკედემონი რქმეოდა, როგორც ცნობილია ქალაქს ორივე სახელით იხსენიებდნენ. წყაროების მიხედვით პერსევსი მეფე ლელეგეს შთამომავალი იყო. ლელეგეს შვილთაშვილს სპარტას შეეძინა ქალიშვილი ევრიდიკე, რომელმაც არგოსის მეფეზე აკრისიოსზე იქორწინა. აკრისიოსსა და ევრიდიკეს ეყოლათ ქალიშვილი დანაია, რომელიც პერსევსის ბებია იყო. როგორც ჩანს, ძველი მითოგრაფერები ლელეგეს ლელეგების დამაარსებლად თვლიდნენ, ნახევრად მითური ხალხი, რომლებიც ეგეოსის ზღვის ორივე მხარეს ცხოვრობდნენ. ↑ აპოლოდოროსი 3.10.3 ↑ საბერძნეთის გზამკვლევი, 3.1.1-3. ↑ პაუსანიასი. სპარტა, მითური ისტორია. ↑ პიერ გრიმალი (1996). კლასიკური მითოლოგიის ლექსიკონი. ISBN 978-0-631-20102-1.
მილესი

მილესი — ლაკონიის მეფე. მილესის შვილიშვილი (ევროტასის ქალიშვილი) იყო სპარტა, რომელმაც მოგვიანებით ლაკედემონზე იქორწინა. მისი ცოლის პატივსაცემად ლაკედემონმა ერთ-ერთ ქალაქს სპარტა უწოდა. თუმცა შესაძლებელია, რომ ქალაქს ლაკედემონი რქმეოდა, როგორც ცნობილია ქალაქს ორივე სახელით იხსენიებდნენ. მილესი სამეფო ტახტზე მამის ლელეგეს გარდაცვალების შემდეგ ავიდა, მილესის გარდაცვალეიბის შემდეგ კი მმართველობა მისმა ვაჟმა ევროტასმა განაგრძო. ↑ 1.0 1.1 პაუსანიასი. სპარტა, მითური ისტორია.
აინ-შიკაკი

აინ-შიკაკი (არაბ. عين شقاق) — ქალაქი სირიაში, რომელიც ლათაკიის მუჰაფაზაში (რეგიონში) მდებარეობს. 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით აინ-შიკაკის პროვინციაში დაახლოებით 4 125 ადამიანი ცხოვრობს. ↑ მოსახლეობის აღწერა სირიაში, 2004
აინ-ალ-ბაიდა

აინ-ალ-ბაიდა (არაბ. عين البيضة) — ქალაქი სირიაში, რომელიც ლათაკიის მუჰაფაზაში (რეგიონში) მდებარეობს. 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით აინ-ალ-ბაიდის პროვინციაში დაახლოებით 1 629 ადამიანი ცხოვრობს. ↑ მოსახლეობის აღწერა სირიაში, 2004
აინ-ალ-თინა

აინ-ალ-თინა (არაბ. عين التينة) — ქალაქი სირიაში, რომელიც ლათაკიის მუჰაფაზაში (რეგიონში) მდებარეობს. 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით აინ-ალ-თინის პროვინციაში დაახლოებით 1 333 ადამიანი ცხოვრობს. ↑ მოსახლეობის აღწერა სირიაში, 2004
ამერიგო ვესპუჩი

ამერიგო ვესპუჩი (Amerigo Vespucci; დ. 19 მარტი, 1454, ფლორენცია — გ. 22 თებერვალი, 1512) — იტალიელი ვაჭარი, მკვლევარი და კარტოგრაფი. მას მთავარი როლი ეკავა ორ რეისში, რომლებიც იკვლევდა სამხრეთ ამერიკის აღმოსავლეთ სანაპიროს 1499–1502 წლებში. მეორე რეისის დროს აღმოაჩინა, რომ სამხრეთი ამერიკა იმაზე მეტად ფართოვდებოდა სამხრეთისკენ, ვიდრე ევროპელებმა იცოდნენ. ამ ფაქტმა დაარწმუნა, რომ ეს მიწა იყო ახალი კონტინენტის ნაწილი. მის მიხედვით სახელდებულია ამერიკის კონტინენტები. ვესპუჩი დაიბადა ფლორენციაში, იტალიაში, დიდგვაროვან ოჯახში. მამამისი იყო ნოტარიუსი ფულის გადამცვლელი გილდთა ფლორენციაში. ვესპუჩი მუშაობდა მედიჩის საგვარეულო სახლის მოხელედ, 1491 წელს მათ გაგზავნეს ვესპუჩი სევილიაში, ფირმის აგენტად. 1499-1500 წლებში იმყოფებოდა ესპანეთის საზღვაო სამსახურში. 1501-1504 წლებში მსახურობდა პორტუგალიის საზღვაო სამსახურში. 1499-1504 წლებში მონაწილეობდა ამერიკის ნაპირებისკენ მოწყობილ რამდნეიმე ექსპედიციაში. შემდეგ ისევ დაბრუნდა ესპანეთში და 1508-1512 წლებში ეკავა კასტილიაში მთავარი მესაჭის პოსტი. მისი წერილები ამერიკული ექსპედიციების შესახებ 1505-1510 წლებში რამდენჯერმე გამოიცა. ლოთარინგიელმა კარტოგრაფმა მარტინ ვალდზეემიულერმა 1507 წელს გამოაქვეყნა მსოფლიო რუკა, სადაც მან ახალ კონტინენტს უწოდა „ამერიკა“, ვესპუჩის პირველი სახელი. ეს სახელი თავდაპირველად სამხრეთ ამერიკას დაერქვა, თუმცა 1538 წელს მერკატორის რუკაზე იგი ჩრდილოეთ ამერიკაზეც გავრცელდა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 382. Amerigo and the New World by Arciniegas, German; Alfred A. Knopf [1955] Amerigo: the Man Who Gave His Name to America by Fernández-Armesto, Felipe; Weidenfeld & Nicolson [2006] (hardcover, ISBN 0-297-84802-X). Heroes of American History: Amerigo Vespucci by Ober, Frederick A.; Harper & Brothers [1907] Amerigo Vespucci: Pilot Major by Pohl, Frederick J.; Columbia University Press [1944] Norbert Schulz: Amerigo Vespucci, Mundus Novus (mit Zweittexten). M.M.O. VERLAG ZUR FÖRDERUNG DES MITTEL- UND NEULATEINISCHEN, Butjadingen 2007. (Neulateinische Texte für den altsprachlichen Unterricht (Vivarium (Series neolatina, Band II))) ISBN 978-3-9811144-2-3 Markham, Clements R. (1894) The Letters of Amerigo Vespucci, and Other Documents Illustrative of His Career. Hakluyt Society. (Reissued by Cambridge University Press, 2010. ISBN 9781108012867)
აინ-ალ-შარკია

აინ-ალ-შარკია (არაბ. عين شقاق‎‎) — ქალაქი სირიაში, რომელიც ლათაკიის მუჰაფაზაში (რეგიონში) მდებარეობს. 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით აინ-ალ-შარკიის პროვინციაში დაახლოებით 2 359 ადამიანი ცხოვრობს. ↑ მოსახლეობის აღწერა სირიაში, 2004
ბეით-იაშური

ბეით-იაშური (არაბ. بيت ياشوط‎‎) — ქალაქი სირიაში, რომელიც ლათაკიის მუჰაფაზაში (რეგიონში) მდებარეობს. 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ბეით-იაშურის პროვინციაში დაახლოებით 6 115 ადამიანი ცხოვრობს. ↑ მოსახლეობის აღწერა სირიაში, 2004
ალ-ბაჰლულია

ალ-ბაჰლულია (არაბ. البهلولية‎‎) — ქალაქი სირიაში, რომელიც ლათაკიის მუჰაფაზაში (რეგიონში) მდებარეობს. 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ალ-ბაჰლულიის პროვინციაში დაახლოებით 4 665 ადამიანი ცხოვრობს. ↑ მოსახლეობის აღწერა სირიაში, 2004
ალ-დალია

ალ-დალია (არაბ. الدالية‎‎) — ქალაქი სირიაში, რომელიც ლათაკიის მუჰაფაზაში (რეგიონში) მდებარეობს. 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ალ-დალიის პროვინციაში დაახლოებით 13 608 ადამიანი ცხოვრობს. ↑ მოსახლეობის აღწერა სირიაში, 2004
მუზეირა

მუზეირა (არაბ. مزيرعة‎‎) — ქალაქი სირიაში, რომელიც ლათაკიის მუჰაფაზაში (რეგიონში) მდებარეობს. 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით მუზეირის პროვინციაში დაახლოებით 834 ადამიანი ცხოვრობს. ↑ მოსახლეობის აღწერა სირიაში, 2004
ლატაკია

ლატაკია (არაბ. اللَاذِقِيَّة) — ქალაქი სირიაში, რომელიც ლათაკიის მუჰაფაზაში (რეგიონში) მდებარეობს. 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ქალაქ ლატაკიაში დაახლოებით 383,786 ადამიანი ცხოვრობს. სუსი, ტუნისი მერსინი, თურქეთი კონსტანცა, რუმინეთი რიმინი, იტალია გილანის ოსტანი, ირანი გენუა, იტალია Ball, Warwick (2000), Rome in the East: The Transformation of an Empire, Routledge, ISBN 9780415113762, https://books.google.com/?id=8Q2XxXx5ZdsC&pg=PA33. Beattie, Andrew; Pepper, Timothy (2001), The Rough Guide to Syria, Rough Guides, ISBN 9781858287188, https://books.google.com/?id=9iCfkTe8v2EC Carter, Terry; Dunston, Lara; Humphreys, Andrew (2004), Syria & Lebanon, Lonely Planet, ISBN 9781864503333, https://books.google.com/?id=EskzgI-229IC&pg=PA300 Carter, Terry; Dunston, Lara; Thomas, Amelia (2008), Syria & Lebanon, Lonely Planet, ISBN 9781741046090, https://books.google.com/?id=_R-I_Gx5OgQC&pg=PA67 ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ლატაკია elatakia The First Complete website for Latakia news and services Latakia news and services დაარქივებული 2008-04-19 საიტზე Wayback Machine. (არაბული ენა) Tishreen University დაარქივებული 2013-01-17 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) (არაბული ენა) Audio interview with Latakia resident about life in Latakia დაარქივებული 2009-01-24 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) Pictures from 2009 ↑ Latakia city population. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 17-03-2013. ციტირების თარიღი: 13-01-2016. ↑ Mersin, Latakia become sister cities[მკვდარი ბმული] Turkish Daily News. 2008-01-21. ↑ The Syrian-Iranian Joint Supreme Committee meetings (in Arabic). Alwehda Publications (2009-03-08). ციტირების თარიღი: 2009-11-30.
კასტალ-მააფი

კასტალ-მააფი (არაბ. قسطل معاف) — ქალაქი სირიაში, რომელიც ლათაკიის მუჰაფაზაში (რეგიონში) მდებარეობს. 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით კასტალ-მააფის პროვინციაში დაახლოებით 585 ადამიანი ცხოვრობს. ↑ მოსახლეობის აღწერა სირიაში, 2004
კარდაჰა

კარდაჰა (არაბ. قرداحة) — ქალაქი სირიაში, რომელიც ლატაკიის მუჰაფაზაში (რეგიონში) მდებარეობს. 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ქალაქ კარდაჰაში დაახლოებით 8 671 ადამიანი ცხოვრობს. ↑ მოსახლეობის აღწერა სირიაში, 2004
ალ-კუტეილიბია

ალ-კუტეილიბია (არაბ. القطيلبية) — ქალაქი სირიაში, რომელიც ლათაკიის მუჰაფაზაში (რეგიონში) მდებარეობს. 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ალ-კუტეილიბიის პროვინციაში დაახლოებით 5 566 ადამიანი ცხოვრობს. ↑ მოსახლეობის აღწერა სირიაში, 2004
ჰანადი

ჰანადი (არაბ. هنادي‎‎) — ქალაქი სირიაში, რომელიც ლათაკიის მუჰაფაზაში (რეგიონში) მდებარეობს. 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ჰანადის პროვინციაში დაახლოებით 3 076 ადამიანი ცხოვრობს. ↑ მოსახლეობის აღწერა სირიაში, 2004
ჰარფ-ალ-მუსეიტირა

ჰარფ-ალ-მუსეიტირა (არაბ. حرف المسيترة‎‎) — ქალაქი სირიაში, რომელიც ლათაკიის მუჰაფაზაში (რეგიონში) მდებარეობს. 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ჰარფ-ალ-მუსეიტირის პროვინციაში დაახლოებით 850 ადამიანი ცხოვრობს. ↑ მოსახლეობის აღწერა სირიაში, 2004
ელ-ჰაფა

ელ-ჰაფა (არაბ. الحفة) — ქალაქი სირიაში, რომელიც ლატაკიის მუჰაფაზაში (რეგიონში) მდებარეობს. 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ქალაქ ელ-ჰაფში დაახლოებით 4 298 ადამიანი ცხოვრობს. ↑ მოსახლეობის აღწერა სირიაში, 2004
ჯაბლა

ჯაბლა აგრეთვე, ჯაბლეი (არაბ. جبلة) — ქალაქი სირიაში, რომელიც ლატაკიის მუჰაფაზაში (რეგიონში) მდებარეობს. 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ქალაქ ჯაბლაში დაახლოებით 75 505 ადამიანი ცხოვრობს. ↑ მოსახლეობის აღწერა სირიაში, 2004
ჯაუბატ-ბურღალი

ჯაუბატ-ბურღალი (არაბ. جوبة برغال) — ქალაქი სირიაში, რომელიც ლათაკიის მუჰაფაზაში (რეგიონში) მდებარეობს. 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ჯაუბატ-ბურღალის პროვინციაში დაახლოებით 959 ადამიანი ცხოვრობს. ↑ მოსახლეობის აღწერა სირიაში, 2004
რაბია

რაბია (არაბ. ربيعة) — ქალაქი სირიაში, რომელიც ლათაკიის მუჰაფაზაში (რეგიონში) მდებარეობს. 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით რაბიის პროვინციაში დაახლოებით 1 986 ადამიანი ცხოვრობს. ↑ მოსახლეობის აღწერა სირიაში, 2004
სლინფა

სლინფა (არაბ. صلنفة‎) — ქალაქი სირიაში, რომელიც ლათაკიის მუჰაფაზაში (რეგიონში) მდებარეობს. 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით სლინფის პროვინციაში დაახლოებით 1 847 ადამიანი ცხოვრობს. ↑ მოსახლეობის აღწერა სირიაში, 2004
ქესაბი

ქესაბი (არაბ. كسب) — ქალაქი სირიაში, რომელიც ლათაკიის მუჰაფაზაში (რეგიონში) მდებარეობს. 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ქესაბის პროვინციაში დაახლოებით 1 754 ადამიანი ცხოვრობს. ↑ მოსახლეობის აღწერა სირიაში, 2004