laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სეჩურის პროვინცია

სეჩურა — პროვინცია პერუში, პიურის რეგიონში. დასავლეთიდან ესაზღვრება წყნარი ოკეანე, ხოლო სამხრეთიდან ლამბაიეკეს რეგიონი. სეჩურას პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სეჩურა. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 6 369,93 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 7,4 ადამიანს. სეჩურას ფართობია 6 369,93 კმ². პროვინცია იყოფა 6 რაიონად. სეჩურას პროვინციის სტატუსი მიენიჭა 1993 წლის 23 დეკემბერს. პერუს პროვინციები
ტალარის პროვინცია

ტალარა — პროვინცია პერუში, პიურის რეგიონში. დასავლეთიდან ესაზღვრება წყნარი ოკეანე, ხოლო ჩრდილოეთიდან ტუმბესის რეგიონი. ტალარას პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ტალარა. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 122 162 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 43,6 ადამიანს. ტალარას ფართობია 2 799,49 კმ². პროვინცია იყოფა 6 რაიონად. ტალარას პროვინციის სტატუსი მიენიჭა 1956 წლის 16 მარტს. პერუს პროვინციები
ხიმშია აბაზასძე

ხიმშია აბაზასძე, ხამშა — თემურლენგის წინააღმდეგ მებრძოლი ქართველი ფეოდალი. ხიმშია და „ხიმშიას (ხამშას) ხეობა“ მოხსენიებულია ქართულსა და სპარსულ ისტორიულ წყაროებში 1399 ზამთარში ჰერეთ-კახეთის წინააღმდეგ თემურლენგის ლაშქრობის ამბებთან დაკავშირებით. ხიმშიას ვინაობა წყაროებში გაურკვეველია. ფ. გორგიჯანიძის მიხედვით, ხიმშია კახეთისა და შაქის ლაშქრით საომრად მიეგება კახეთს შესეულ თემურლენგს. ზოგიერთი ისტორიკოსი (აბდ ალ-რაზაყ სამარყანდი, მირხონდი) აზრით, იგი ქართველი სარდალია; ხონდემირის ცნობით კი, ხიმშია ხამშა ხეობის (სავარაუდოა სოფელ და ტაძარ ხიმშის მიდამოები) გამგებელი ყოფილა. თემურლენგის ლაშქარს მოუთარეშებია ხიმშას ხეობა, აქედან გადასულა ალაზნის აუზში და ხიმშიას დევნა-ძიებით მისულა მდინარე აღსუმდე, რომელიც საქართველოს უკიდურეს აღმოსავლეთ საზღვრად ითვლებოდა. თემურლენგთან მებრძოლი ხიმშია გაიგივებულია 1405 წ. მოხსენიებულ ხიმშია აბაზასძე-მარილელთან. როგორც ჩანს, ხიმშია აბაზასძეთა იმ შტოს მიეკუთვნებოდა, რომელიც ქართლიდან კახეთში გადასახლდა და მარილისის ხეობაში დამკვიდრდა. ხიმშია აბაზასძე-მარილელი-აბულეთისძე, საიტი “ქართველი ისტორიული მოღვაწენი”
სულიანის პროვინცია

სულიანა — პროვინცია პერუში, პიურის რეგიონში. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება ტუმბესის რეგიონი, ხოლო აღმოსავლეთიდან ეკვადორი. სულიანას პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სულიანა. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 290,000 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 51,3 ადამიანს. სულიანას ფართობია 5 423,61 კმ². პროვინცია იყოფა 8 რაიონად. სულიანას პროვინციის სტატუსი მიენიჭა 1861 წლის 20 მარტს. პერუს პროვინციები
პაიტის პროვინცია

პაიტა — პროვინცია პერუში, პიურის რეგიონში. დასავლეთიდან ესაზღვრება წყნარი ოკეანე. პაიტას პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი პაიტა. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 105 151 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 58,9 ადამიანს. პაიტას ფართობია 1 785,16 კმ². პროვინცია იყოფა 7 რაიონად. პაიტას პროვინციის სტატუსი მიენიჭა 1861 წლის 20 მარტს. პერუს პროვინციები
მოროპონის პროვინცია

მოროპონი — პროვინცია პერუში, პიურის რეგიონში. სამხრეთიდან ესაზღვრება ლამბაიეკეს რეგიონი. მოროპონის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ჩულუკანასი. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 163 181 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 42,7 ადამიანს. მოროპონის ფართობია 3 817,92 კმ². პროვინცია იყოფა 10 რაიონად. მოროპონის პროვინციის სტატუსი მიენიჭა 1857 წლის 2 იანვარს. პერუს პროვინციები
უანკაბამბის პროვინცია

უანკაბამბა — პროვინცია პერუში, პიურის რეგიონში. სამხრეთიდან ესაზღვრება ლამბაიეკეს რეგიონი, აღმოსავლეთიდან კახამარკას რეგიონი, ხოლო ჩრდილოეთიდან ეკვადორი. უანკაბამბას პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი უანკაბამბა. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 123 456 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 29 ადამიანს. უანკაბამბას ფართობია 4 254 კმ². პროვინცია იყოფა 8 რაიონად. უანკაბამბას პროვინციის სტატუსი მიენიჭა 1861 წლის 20 მარტს. პერუს პროვინციები
აიაბაკის პროვინცია

აიაბაკა — პროვინცია პერუში, პიურის რეგიონში. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება ეკვადორი. აიაბაკას პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი აიაბაკა. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 38 245 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 26,5 ადამიანს. აიაბაკას ფართობია 5 230,68 კმ². პროვინცია იყოფა 10 რაიონად. აიაბაკას პროვინციის სტატუსი მიენიჭა 1865 წლის 14 იანვარს. პერუს პროვინციები
ხურსი

ხურსი (გ. 1021) — X-XI საუკუნეების საქართველოს წარჩინებული ფეოდალი, გიორგი I-ის ერისთავი. დაიღუპა ბიზანტიელებთან შირიმნის ბრძოლაში. ნ. შოშიაშვილის აზრით ხურსი შესაძლოა ახალი ჩორჩანელების გვარის წარმომადგენელი და ხურსისძეთა გვარის დამფუძნებელი იყო. გამოთქმულია მოსაზრება (ვ. სილოგავა) გიორგი I-ის ერისთავ ხურსისა და ქორეთისა და სავანის ეკლესიების (ახლანდელი საჩხერის მუნიციპალიტეტი) 1000 და 1046 წლების წარწერებში მოხსენიებული ხურსის იდენტიფიკაციის შესახებ. ამ წარწერების მიხედვით ხურსი ერისთავი არის გულზვიადისა და მარიამის ძე და გიორგი ერისთავთერისთავის ძმა. შოშიაშვილი ნ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 518.
პიურის პროვინცია

პიურა — პროვინცია პერუში, პიურის რეგიონში. სამხრეთიდან ესაზღვრება ლამბაიეკეს რეგიონი. პიურას პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი პიურა. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 642 428 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 130,4 ადამიანს. პიურას ფართობია 6 211,61 კმ². პროვინცია იყოფა 9 რაიონად. პიურას პროვინციის სტატუსი მიენიჭა 1861 წლის 20 მარტს. პერუს პროვინციები
ჩრდილოარაბული დამწერლობა

ჩრდილოარაბული დამწერლობა — ჩრდილოეთ და ცენტრალურ არაბეთში (თანამედროვე საუდის არაბეთი, იორდანია, სირია) ძვ. წ. VIII საუკუნიდან VI წლამდე გამოყენებული კონსონანტური დამწერლობა. შეიცავდა 29 ასო–სინშანს. ჩრდილოარაბული დამწერლობა ახლოს ენათესავება სამხრეთარაბულ დამწერლობას და კავშირი არ აქვს თანამედროვე არაბულ შრიფტთან. სამხრეთარაბულთან ერთად მიეკუთვნება სემიტური დამწერლობების სამხრეთულ შტოს. ასო–ნიშნები არაერთსახოვანია. ხშირად ხდება სხვადასხვა ფონემის გადმოსაცემად იდენტური ნიშნის გამოყენება. წერის მიმართულებაც არაა ერთიანი და განსაზღვრული: გვხვდება როგორც ბუსტროფედონის წესით შესრულებული წარწერები, ისე მარჯვნიდან მარცხნივ მიმართულებით დაწერილი ტექსტები. სიტყვებს გამოყოფს სპეციალური სიტყვათშორისი შტრიხი, თუმცა ხშირად მისი ადგილი გამოტოვებულია. M. C. A. Macdonald: Ancient North Arabian. In: Roger D. Woodard (Hrsg.): The Cambridge Encyclopedia of the World's Ancient Languages. Cambridge University Press, Cambridge u. a. 2004, ISBN 0-521-56256-2, გვ. 488-533 ჩრდილოარაბული წარწერის მაგალითი ალ–უდჰაიბიდან ჩრდილოარაბული წარწერების მაგალითები დაარქივებული 2010-03-06 საიტზე Wayback Machine.
ჩეხეთის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები

ჩეხეთის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები განეკუთვნება მესამე იარუსის გუნდებს, რომელთაც რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატზე თამაშის გამოცდილება არ აქვთ. პირველი საერთაშორისო თამაში ჩაატარა 1993 წელს, ჩეხოსლოვაკიის დაშლის შემდეგ. ამჟამად ჩეხეთის ნაკრები მონაწილეობს ევროპის ერთა თასის გათამაშების მეორე დივიზიონში. ოფიციალური საიტი.
გაიუს მარიუსი

გაიუს მარიუსი (ლათ. C·MARIVS·C·F·C·N; დ. ძვ. წ. 157, არპინუმი — გ. 13 იანვარი, ძვ. წ. 86, რომი) — რომაელი გენერალი და შვიდგზის კონსული. იგი რომის სამხედრო რეფორმის ავტორი იყო. გაიუს მარიუსი დაიბადა ძვ. წ. 157 წელს ქალაქ არპინუმში, ლაციუმის სამხრეთ ნაწილში. მისი მშობლები უბრალო ხალხი იყო. მამამისს გაიუს მარიუსი ერქვა, ხოლო დედას ფულცინია. პლუტარქეს ცნობებით, მარიუსს არ ჰქონდა მიღებული სრულყოფილი განათლება, მან ბერძნული არც კი იცოდა. სამხედრო სამსახური ახალგაზრდა მარიუსმა კელტიბერიაში დაიწყო, სადაც სციპიონ აფრიკელი ნუმანციას იღებდა. აქ მან მალე მიიპყრო სციპიონის ყურადღება, ვინაიდან გამოირჩეოდა გამძლეობითა და სამხედრო საქმისადმი ნიჭით. ერთხელ ნადიმისას სციპიონს ჰკითხეს ეყოლებოდა თუ არა კიდევ რომს ისეთი გამოჩენილი მხედართმთავარი როგორც იგია, სციპიონმა გვერდზე მწოლ მარიუსს დაადო ხელი და თქვა, რომ შესაძლოა, სწორედ მარიუსი გამხდარიყო ასეთი მხედართმთავარი. ძვ. წ. 120 წელს მარიუსი კვინტუს ცეცილიუს მეტელუსის დახმარებით სახალხო ტრიბუნად აირჩიეს. ტრიბუნობის დროს მან შემოიღო ხმის მიცემის ახალი კანონი, რომლითაც მდიდრებს არჩევნების პროცესზე ნაკლები გავლენა ექნებოდათ. მისი პოლიტიკა ძმები გრაკჰუსების პოლიტიკას მისდევდა. მის წინააღმდეგ კონსული კოტა გამოვიდა, რომელმაც მარიუსი სენატში დაიბარა საქმის განსახილველად. სენატში მარიუსი თავისი მხრიდან დაემუქრა კოტას ციხით. კოტამ მეტელუსთან იჩივლა და ეს უკანასკნელი დაეთანხმა მას. მარიუსმა ამის პასუხად მეტელუსს ლიქტორები გაუგზავნა დასაპატიმრებლად. მეტელუსმა მხარდაჭერის მოპოვება სხვა ტრიბუნებთან სცადა, მაგრამ უშედეგოდ. ამით მან სენატში პოპულისტის რეპუტაცია მოიპოვა. მარიუსი აქტიურად შეეწინააღმდეგა ხალხისთვის პურის დარიგებას და ამით დაიმსახურა ორივე მხარის პატივისცემა, როგორც მოუდრეკელმა და პრინციპულმა ადამიანმა. შემდეგ წელს მას ედილობა სურდა, მაგრამ მიზანს ვერ მიაღწია. ცოტა ხანში კი უკვე პრეტორად არჩევა სცადა. იგი უკანასკნელი კანდიდატი იყო, ვინც აირჩიეს და მაშინვე ბრალი დასდეს ამომრჩეველთა მოსყიდვაში. მიუხედავად მძიმე სასამართლო პროცესისა, მარიუსი გაამართლეს. პრეტორად ყოფნისას მას მნიშვნელოვანი არაფერი გაუკეთებია, ხოლო ვადის ამოწურვის შემდეგ მას ერგო გარე ესპანეთი. იმ დროს ეს საკმაოდ ველური რეგიონი იყო. მარიუსმა იგი გაწმინდა ყაჩაღებისგან. ესპანეთიდან დაბრუნების შემდეგ, დაახ. ძვ. წ. 110 წელს, მან ცოლად იულია, სენატორ გაიუს იულიუს კეისრის და, მოიყვანა ცოლად, რომელიც ძველი პატრიციული გვარის წარმომადგენელი იყო. მარიუსის მტკიცე ხასიათზე მეტყველებს ისიც თუ როგორ გადაიტანა მან ქირურგიული ოპერაცია. მას ვენების გაფართოება ჰქონდა, ოპერაციის გაკეთების წინ მან არ მისცა ექიმს მისი დაბმის უფლება. როდესაც ოპერაცია ერთ ფეხზე ისე დასრულდა, რომ მარიუსს კვნესაც არ დასცდენია და ექიმმა მეორე ფეხზე გადასვლა დააპირა, მარიუსმა გააჩერა იგი და თქვა „როგორც ჩანს განკურნება არ მიღირს ტკივილად“. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 444. ↑ პლუტარქე გაიუს მარიუსი, 3. ↑ პლუტარქე, გაიუს მარიუსი, 6
Ping

ping — მაიკ მუუსის მიერ დაწერილი პროგრამა, რომელიც ქსელის მეშვეობით სხვა კომპიუტერს უგზავნის ICMP echo request-ს, თუ მიმღებმა კომპიუტერმა არ გასცა პასუხი მაშინ დიდი ალბათობაა რომ კომპიუტერი ქსელში არ არის შეერთებული. იგი აჩვენებს კავშირს მითითებულ მისამართისას, თუ მისამართი აქტიურია მაშინ ეკრანზე აისახება კავშირის სიხშირე. ქვემოთ მოყვანილია ვიკიპედიის „დაპინგვის“ მაგალითი, ვინდოუსის სისტემაზე: Pinging wikipedia.com [208.80.152.201] with 32 bytes of data: Reply from 208.80.152.201: bytes=32 time=128ms TTL=53 Reply from 208.80.152.201: bytes=32 time=59ms TTL=53 Reply from 208.80.152.201: bytes=32 time=129ms TTL=53 Reply from 208.80.152.201: bytes=32 time=55ms TTL=53 hping (ინგლისური) საიტი რომელიც გთავაზობთ პინგის გამოყენებას ვებიდან (ინგლისური) The Story of the PING Program დაარქივებული 2006-07-15 საიტზე Wayback Machine. par Mike Muuss (ინგლისური) Ping test online (ინგლისური) Online Ping
პასკოს პროვინცია

პასკო — პროვინცია პერუში, პასკოს რეგიონში. სამხრეთიდან ესაზღვრება ხუნინის რეგიონი, ჩრდილოეთიდან უანუკო, ხოლო დასავლეთიდან ლიმის რეგიონი. პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სერო-დე-პასკო. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 147 126 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 39,9 ადამიანს. ფართობი 4 758,57 კმ²-ს შეადგენს. პროვინცია იყოფა 13 რაიონად. პერუს პროვინციები
დანიელ-ალსიდეს-კარიონის პროვინცია

დანიელ-ალსიდეს-კარიონი — პროვინცია პერუში, პასკოს რეგიონში. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება უანუკოს რეგიონი, ხოლო დასავლეთიდან ლიმის რეგიონი. პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ჯანაუანკა. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 41 530 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 22 ადამიანს. ფართობი 1 887,23 კმ²-ს შეადგენს . პროვინცია იყოფა 8 რაიონად. პერუს პროვინციები
ოსაპამპის პროვინცია

ოსაპამპა — პროვინცია პერუში, პასკოს რეგიონში. სამხრეთიდან ესაზღვრება ხუნინის რეგიონი, ჩრდილოეთიდან უანუკო, ხოლო აღმოსავლეთიდან უკაიალის რეგიონი. პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ოსაპამპა. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 78 108 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 4,2 ადამიანს. ფართობი 18 673,79 კმ²-ს შეადგენს . პროვინცია იყოფა 7 რაიონად. პროვინციის სტატუსი მიენიჭა 1944 წლის 27 ნოემბერს. პერუს პროვინციები
ილოს პროვინცია

ილო — პროვინცია პერუში, მოკეგის რეგიონში. დასავლეთიდან ესაზღვრება წყნარი ოკეანე, ჩრდილოეთიდან არეკიპას რეგიონი, ხოლო სამხრეთიდან ტაკნას რეგიონი. პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ილო. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 63 037 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 45,7 ადამიანს. ფართობი 1 380,68 კმ²-ს შეადგენს. პროვინცია იყოფა 3 რაიონად. პროვინციის სტატუსი მიენიჭა 1970 წლის 26 მაისს. პერუს პროვინციები
Music from The Body

Music from The Body (ქართ. მუსიკა „სხეულიდან“) — რონ გისინისა და როჯერ უოტერსის თანამშრომლობით ჩაწერილი ალბომი, რომელიც გამოვიდა 1970 წელს. დისკი იწერებოდა ორ სტუდიაში – რონთან და როჯერთან. რონი მუშაობდა ნოტინგ ჰილის ლედბროკ გროუვის 208 ნომერში, ხოლო როჯერი — ისლინგტონის რაიონში განლაგებულ სტუდიაში. ფილმი „სხეული“ (შექმნილი ენტონი სმითის ამავე სახელწოდების წიგნის მიხედვით, 1968) აგებულია სხვადასხვა სახალისო ფაქტზე, დაკავშირებული ადამიანის სხეულთან, რომელსაც ვანესა რედგრეივი და ფრენკ ფინლი განიხილავენ. ბიომუსიკას, რომელიც ალბომშია წარმოდგენილი, ადამიანის სხეულის მრავალ ხმას შეიცავს (სუნთქვა, სიცილი, ჩურჩული, მეტეორიზმი და ა.შ.), ამას გარდა, ალბომში ჩანს ხალხური გიტარა, ფორტეპიანო და სიმებიანი ინსტრუმენტები. ფაქტობრივად ალბომი 1968 წელს ჩაიწერა, მაგრამ, რადგან გისინს არ აკმაყოფილებდა ჩანაწერის ხარისხი, საუნდტრეკი გაყიდვაში მხოლოდ 1970 წელს გამოვიდა. პირველად სწორედ ამ ალბომში შედგა გისინის და უოტერსის თანამშრომლობა. მათი შემდგომი და საბოლოო ნამუშევარია პინკ ფლოიდის სიუიტა „Atom Heart Mother“. ამის შემდეგ გისინთან მხოლოდ დევიდ გილმორმა ითანამშრომლა - 2008 წელს, კედოგენ ჰოლში, „Atom Heart Mother“-ის შესრულებისას. ალბომის ბოლოს წარმოდგენილი „Give Birth to a Smile“ აგრეთვე გილმორის, რიჩარდ რაიტის და ნიკ მეისონის ვოკალებს შეიცავს. ყველა სიმღერის ავტორია რონ გისინი, გარდა მითითებულისა. მხარე 1 Our Song (გისინი/უოტერსი) – 1:24 Sea Shell and Stone (უოტერსი) – 2:17 Red Stuff Writhe – 1:11 A Gentle Breeze Blew Through Life – 1:19 Lick Your Partners – 0:35 Bridge Passage for Three Plastic Teeth – 0:35 Chain of Life (უოტერსი) – 3:59 The Womb Bit (გისინი/უოტერსი) – 2:06 Embryo Thought – 0:39 March Past of the Embryos – 1:08 More Than Seven Dwarfs in Penis-Land – 2:03 Dance of the Red Corpuscles – 2:04 მხარე 2 Body Transport (გისინი/უოტერსი) – 3:16 Hand Dance — Full Evening Dress – 1:01 Breathe (უოტერსი) – 2:53 Old Folks Ascension – 3:47 Bed-Time-Dream-Clime – 2:02 Piddle in Perspex – 0:57 Embryonic Womb-Walk – 1:14 Mrs. Throat Goes Walking – 2:05 Sea Shell and Soft Stone (გისინი/უოტერსი) – 2:05 Give Birth to a Smile (უოტერსი) – 2:49 როჯერ უოტერსი – აკუსტიკური გიტარა, ბას-გიტარა, ვოკალი, პროდიუსერი რონ გისინი – მუსიკალური ინსტრუმენტები, პროდიუსერი სხვა მუსიკოსები დევიდ გილმორი – გიტარა, ვოკალი (Give Birth to a Smile) რიჩარდ რაიტი – კლავიშები, ვოკალი (Give Birth to a Smile) ნიკ მეისონი – დასარტყმელი საკრავები, ვოკალი (Give Birth to a Smile) ტექნიკური პერსონალი ბრაიან ჰამფრიზი – ხმის ინჟინერი რიჩარდ ბუშის სტუდია – ფოტო ინფორმაცია საიტზე Discogs ↑ ბმული ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 მებეტი, ენდი (1995). The Complete Guide to the Music of Pink Floyd. London: Omnibus,. ISBN 0-7119-4301-X.  ↑ „The Body“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ Richard Bush Photography.com რიჩარდ ბუშის სტუდია. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-04-18. ციტირების თარიღი: 2010-04-23.
ხენერალ-სანჩეს-სეროს პროვინცია

ხენერალ-სანჩეს-სერო — პროვინცია პერუში, მოკეგის რეგიონში. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება არეკიპას რეგიონი, ხოლო აღმოსავლეთიდან პუნოს რეგიონი. პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ომატე. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 25 809 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 4,5 ადამიანს. ფართობი 5 681,71 კმ²-შეადგენს. პროვინცია იყოფა 11 რაიონად. პროვინციის სტატუსი მიენიჭა 1936 წლის 3 აპრილს. პერუს პროვინციები
მარისკალ-ნიეტოს პროვინცია

მარისკალ-ნიეტო — პროვინცია პერუში, მოკეგის რეგიონში. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება არეკიპას რეგიონი, აღმოსავლეთიდან პუნო, ხოლო სამხრეთიდან ტაკნას რეგიონი. პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი მოკეგა. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 70 460 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 8,1 ადამიანს. ფართობი 8 671,58 კმ²-ს შეადგენს. პროვინცია იყოფა 6 რაიონად. პროვინციის სტატუსი მიენიჭა 1936 წლის 3 აპრილს. პერუს პროვინციები
ერატო (მუზა)

ერატო  (ბერძ. Ἐρᾰτώ , ლათ. Eratō) — სასიყვარულო პოეზიის მუზა. მისი ატრიბუტია - კიფარა (ლირის ერთ ერთი სახეობა). ძველი ბერძნული მითოლოგიის პოპულარული პერსონაჟი; ხშირად გამოყენებადი სახე და სიმბოლო ხელოვნებაში. მას მიმართავენ პოემებში აპოლონი როდოსელი და ვერგილიუსი . ზევსისა და მნემოსინეს ქალიშვილი . დიოდოროსის მიხედვით, სახელი მიიღო - სწავლულთა შესაძლებლობა გახდე სიყვარულში სასურველი (ეპერასტო) . ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ერატო ↑ აპოლონ როდოსელი. არგონავტიკა III 1-5 ↑ ვერგილიუსი. ენეიდა VII 37 ↑ ფსევდო-აპოლოდორი. მითოლოგიური ბიბლიოთეკა I 3, 1 ↑ დიოდოროს სიცილიელი. ისტორიული ბიბლიოთეკა IV 7, 4
სადახლო

სადახლო — სოფელი საქართველოში, მარნეულის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ხულდარა, მოლაოღლი, თაზაქენდი, ბურმა). მდებარეობს მდინარეების, დებედასა და ბანოშისწყლის შესართავთან, სომხეთის საზღვართან, ზღვის დონიდან 500 მ, მარნეულიდან 32 კმ. სოფელში ფუნქციონირებს საზოგადოებრივი ცენტრი. სოფლის ზემოთ, 3 კმ-ში სათავეს იღებს სადახლოს არხი. საბჭოთა პერიოდში სადახლოს სასოფლო საბჭოში შედიოდა აგრეთვე სოფლები დამია, დამია-გიაურარხი, მამაი, ახლო ლალალო. მოქმედებდა მეთამბაქოეობის მეურნეობა. მთავარი სტატია: წოფის ციხე. სოფლის დასავლეთით 7 კმ-ზე, მდ. ბანოშისწყლის (ძვ. ხოჟირნა) მარცხენა ნაპირზე მდებარეობს შუა საუკუნეების ციხესიმაგრე. ციხე ფუნქციონირებდა VI-XIII საუკუნეებში. სიმაგრე კლდოვან მთაზეა აგებული. შემორჩენილია ზედა ციხის ნანგრევები და გალავნის ფრაგმენტები. აქვეა საცხოვრებელი კომპლექსების ნაშთები და მცირე ეკლესიის ნანგრევები. წოფის ციხესთან ნასოფლარია. შემორჩენილია ორი დარბაზული ტიპის საყდარი, რომლებიც VI-VII საუკუნეებით თარიღდება. ციხეს ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის ძეგლის სტატუსი აქვს. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 7337 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 620. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ http://ufps.org/index.php?option=com_content&task=view&id=35 ↑ მარნეულის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს დადგენილება №18 2014 წლის 16 ივლისი ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
კიფარა

კიფარა — ძველ ბერძნული სიმებიანი საკრავი, მუსიკალური ინსტრუმენტი. მასზე უკრავდნენ რომაელი და ბერძენი მმართველების კარზე. იგი ყველაზე მეტად გავრცელებული ინსტრუმენტი იყო საბერძნეთში. კიფარა ჰგავს ლირის პროფესიონალურ ვერსიას. აქვს ღრმა ცარიელი მოცულობა, რომელიც მოცულობითი რეზონატორის როლს ასრულებს. ჰქონდა ბრტყელი ხის კორპუსი პირდაპირი ან ფიგურული მოხაზულობით; კორპუსზე მაგრდებოდა ციმები; დროთა განმავლობაში ციმების რაოდენობა თანდათან მატულობდა (4-დან 12-მდე); იხმარებოდა როგორც სოლო ისე აკომპანირების ინსტრუმენტი. კიფარა ისე როგორც ლირა უფრო ძველი ინსტრუმენტის — ფორმინგას დახვეწის რეზულტატია, ისინი ითვლებოდნენ აპოლონისა და ეროტის ინსტრუმენტებად. კიფარედი — მუსიკოსი, კიფარეზე დამკვრელი.
ეპიგონიონი

ეპიგონოინი — ძველი ბერძნული საკრავი ინსტრუმენტი. ეპიგონიონი სიმებიანი ინსტრუმენტია, რომელიც თანამედროვე არფას ჰგავს. მეცნიერებმა ზუსტად არ იციან, როგორ გამოიყურებოდა ეპიგონიონი, თუმცა წყაროებზე დაყრდნობით განსაზღვრეს როგორ ჟღერდა. „მას ნამდვილად საინტერესო ჟღერადობა აქვს: ლითონისებური, უხეში და ნათელი”, — აღნიშნავს დომენიკო ვიჩინანცა, პროექტ Astra-ს თანამშრომელი, რომელმაც ინსტრუმენტი აღადგინა. სპეციალისტის თქმით, ეპიგონიონი შესანიშნავად ჟღერს შუასაკუნეების ანსამბლის შემადგენლობაში, კარგად ერწყმის სასულე და სიმებიან ინსტრუმენტებს. ჯერჯერობით, ეპიგონიონის რეალური მოდელი მეცნიერებმა ვერ წარმოადგინეს: მისი ხმა სინთეზატორზე იქმნება. „ეპიგონიონი არის არფის ან ფსალტერიონის 40-სიმიანი ანალოგი“, ამბობს თავის ნაშრომში ძვ. წ. 183 წელს ძველი ბერძენი რიტორი აფინეი. ისტორიკოსების აზრით, მოცემული ინსტრუმენტი გამოიგონა და საბერძნეთში ჩაიტანა მუსიკოსმა ეპიგონმა. არასრული მონაცემებით, მეცნიერებმა შეძლეს განესაზღვრათ, როგორ ჟღერდა ეპიგონიონი და ჩაეწერათ კომპოზიცია მისი შესრულებით, იუწყება The Times. Friedrich von Drieberg: Wörterbuch der griechischen Musik in ausführlichen Artikeln über Harmonik, Rhythmik, Metrik, Kanonik, Melopoïe, Rhythmopoïe, Theater, Kampfspiele, Instrumente. Schlesinger, Berlin 1835. Epigonion. in Encyclopaedia Britannica. 11. Ausgabe. London 1911. Töne aus verflossener Zeit. In: Der Spiegel. Hamburg 2009, ISSN 0038-7452.
სკილა

სკილა, სცილა (ძვ. ბერძნ. Σκύλλα) — ძველ ბერძნულ მითოლოგიაში ზღვის ურჩხული. ერთ-ერთი ლეგენდის მიხედვით სკილა იყო პოსეიდონის შვილის ფორკისისა და ჰეკატეს — საშინელების ქალღმერთის ქალიშვილი. ოვიდიუსის პოემის მეტამორფოზების მიხედვით, გლავკოსი ზღვის ღმერთი ძლიერ იყო შეყვარებული ამ მშვენიერ ნიმფაზე. მაგრამ ჯადოქარი კირკე (ცირცეა) გლავკოსზე შეყვარებული ეჭვიანობის ნიადაგზე ის ზღვის ურჩხულად გადააქცია. მითის სხვა ვერსიით, სკილა იყო გარეული ძაღლი, რომელმაც მოჰპარა ხარები ჰერაკლეს. მან კი ის სიკვდილით დასაჯა. სიკვდილის შემდეგ მამამისმა ფორკისმა აღადგინა მკვდრეთით. ოვიდიუსი აღაფრთოვანა ჰომეროსის ეპოპეამ, სადაც სკილა აღწერილია როგორც საშინელი არსება, მეზღვაურთა რისხვა. მისი 6 თავი 6 კისერზე იდგა, ხოლო ყოველს პირში სამ-სამი რიგი კბილები ჰქონდა, გადაადგილდებოდა ის 12 თათზე. ის ბინადრობდა მაღალი კლდის სიღრმეში არსებულ გამოქვაბულში და იყურება დასავლეთისაკენ — ერებასაკენ წყვდიადის სამეფოსაკენ. როგორც კი მსხვერპლს იგრძნობდა გამოვარდებოდა თავის სამყოფელიდან და ძაღლივით ყმუილს იწყებდა. იმ კლდის მოპირდაპირედ, სადაც ყმუანა სკილა ცხოვრობდა ერთი ისრის სროლის მანძილზე იყო მეორე ურჩხულის — ქარიბდას სამყოფელი, კლდე, რომლის ქვეშაც ის ცხოვრობდა, სკილას გამოქვაბულზე დაბლა იყო. როდესაც ოდისევსი ამ ორ ურჩხულს შორის მიცურავდა 6 მისი ამხანაგი სკილამ იმსხვერპლა. იმისდა მიუხედავად, რომ ჰომეროსის ნაწარმოებში არაა უფრო კონკრეტულობა მათი ლოკალიზირებისათვის, ლეგენდები მათ მესინის სრუტის ორ კლდესთან აიგივებენ აპენინის ნახევარკუნძულსა და სიცილიის კუნძულს შორის, რომელიც ყოველთვის საშიშია მეზღვაურებისათვის.
ტაუამანუს პროვინცია

ტაუამანუ — პროვინცია პერუში, მადრე-დე-დიოსის რეგიონში. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება უკაიალის რეგიონი, ხოლო აღმოსავლეთიდან ბოლივია. პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ინიაპარი. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 7 429 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 0,4 ადამიანს. ფართობი 21 196,88 კმ²-ს შეადგენს. პროვინცია იყოფა 3 რაიონად. პერუს პროვინციები
მანუს პროვინცია

მანუ — პროვინცია პერუში, მადრე-დე-დიოსის რეგიონში. დასავლეთიდან ესაზღვრება კუსკოს რეგიონი, ხოლო სამხრეთიდან პუნოს რეგიონი. პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სალვასიონი. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 17 297 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 0.6 ადამიანს. ფართობი 27 835,17 კმ²-ს შეადგენს. პროვინცია იყოფა 4 რაიონად. პერუს პროვინციები
ტამბოპატის პროვინცია

ტამბოპატა — პროვინცია პერუში, მადრე-დე-დიოსის რეგიონში. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება უკაიალის რეგიონი, სამხრეთიდან კუსკოს რეგიონი, ხოლო აღმოსავლეთიდან ბოლივია. პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი პუერტო-მალდონადო. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 67 298 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 1.9 ადამიანს. ფართობი 36 268,49 კმ²-ს შეადგენს. პროვინცია იყოფა 4 რაიონად. პერუს პროვინციები
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები მექსიკაში

2016 წლის მონაცემებით მექსიკაში იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის 34 ძეგლია. მათ შორის: 28 კულტურის ობიექტი 6 ბუნების ძეგლი 12 მათგანი ადამიანის გენიის შედევრია (კრიტერიუმი i), 3 კი ბუნების ქმნილებაა (კრიტერიუმი vii). ცხრილში შეტანილია ძეგლები, იუნესკოს მიერ მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის სიაში დამატების თარიღის მიხედვით. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ამერიკაში მექსიკის კოლუმბამდელი ძეგლები იუნესკოს ოფიციალური საიტი. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები მექსიკაში მექსიკის მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების საიტების კატალოგი
დატემ-დელ-მარანიონის პროვინცია

დატემ-დელ-მარანიონი — პროვინცია პერუში, ლორეტოს რეგიონში. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება ეკვადორი, სამხრეთიდან სან-მარტინის რეგიონი, ხოლო დასავლეთიდან ამასონასის რეგიონი. დატემ-დელ-მარანიონის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სან–ლორენცო. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 49 446 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 1,1 ადამიანს. დატემ-დელ-მარანიონის ფართობია 46 609,9 კმ². პროვინცია იყოფა 6 რაიონად. დატემ-დელ-მარანიონს პროვინციის სტატუსი მიენიჭა 2005 წლის 2 აგვისტოს. პერუს პროვინციები
უკაიალის პროვინცია

უკაიალი — პროვინცია პერუში, ლორეტოს რეგიონში. აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება სან-მარტინის რეგიონი, ხოლო სამხრეთიდან უკაიალის რეგიონი. უკაიალის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კონტამანა. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 57 669 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 2 ადამიანს. უკაიალის ფართობია 29 293,47 კმ². პროვინცია იყოფა 6 რაიონად. უკაიალის პროვინციის სტატუსი მიენიჭა 1990 წლის 13 ოქტომბერს. პერუს პროვინციები