laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ამალია ცვაიბრიუკენ-ბირკენფელდელი

ამალია ცვაიბრიუკენ-ბირკენფელდელი (გერმ. Amalie von Zweibrücken-Birkenfeld; დ. 10 მაისი, 1752, მანჰაიმი, გერმანია — გ. 15 ნოემბერი, 1828, დრეზდენი, გერმანია) — ვიტელსბახების დინასტიის წარმომადგენელი. ბავარიის მეფე მაქსიმილიან I-ის და. საქსონიის დედოფალი 1769-1827 წლებში და ვარშავის ჰერცოგინია 1807-1815 წლებში როგორც ფრიდრიხ ავგუსტ I-ის მეუღლე. ამალია დაიბადა 1752 წლის 10 მაისს მანჰაიმში. იგი იყო მთავარ ფრიდრიხ მიხაილ ცვაიბრიუკენ-ბირკენფელდელისა და მისი მეუღლის, პფალცგრაფინია მარია ფრანცისკა ზულცბახელის შუათანა ქალიშვილი. მისი უმცროსი ძმა, მაქსიმილიან I შემდეგში ბავარიის მეფე გახდა. 1769 წლის 29 იანვარს ამალია ცოლად შერთეს საქსონიის კურფიურსტ ფრიდრიხ ავგუსტ I-ს. 1806 წელს საფრანგეთის იმპერატორმა ნაპოლეონმა მოკავშირეობისა და ერთგულებისათვის მის ქმარს საქსონიის მეფის წოდება მისცა, რითაც ამალია დედოფალი ხდება. მომდევნო წელს ნაპოლეონმა ასევე მათ მისცა პოლონეთის მიწებზე შექმნილი ვარშავის საჰერცოგოს ტახტიც. ქორწინებაში დედოფალმა ამალიამ ოთხი ბავშვი გააჩინა, რომელთაგანაც მხოლოდ ერთმა გოგონამ მიაღწია სრულწლოვანებამდე, რაც რეალურად უმემკვიდრეობას ნიშნავდა, რამეთუ გერმანულ სამთავროებში ჯერ ისევ სალიკური სამართალი მოქმედებდა, რომლის მიხედვითაც ქალს არ შეეძლო ტახტზე ასვლა. აღსანიშნავია, რომ მას შემდეგ, რაც მისი მაზლის ცოლი, პრინცესა კაროლინა პარმელი დაიღუპა, სწორედ დედოფალმა ამალიამ და მისმა მეორე მაზლის ცოლმა, ერცჰერცოგინია მარია ტერეზია ავსტრიელმა იკისრეს მისი ობლების აღზრდა. ცნობილია ისიც, რომ რძლები ბავშვებს დიდი სიმკაცრითა და პასუხისმგებლობით ეპყრობოდნენ. 1827 წლის 5 მაისს ამალია დაქვრივდა, რის შემდეგაც ტახტს მისი მაზლი ანტონი იკავებს. ამ ამბიდან წელიწადნახევარში, 1828 წლის 25 ნოემბერს ამალია ცვაიბრიუკენ-ბირკენფელდელი 76 წლის ასაკში გარდაიცვალა. დაკრძალეს დრეზდენში, მეუღლის გვერდით. მკვდარშობილი ბავშვი (1771); მკვდარშობილი ბავშვი (1775); მარია ავგუსტა (1782-1863), გარდაიცვალა გაუთხოვარი; მკვდარშობილი ბავშვი (1797); Justin C. Vovk: In Destiny's Hands: Five Tragic Rulers, Children of Maria Theresa (2010) Genealogie ascendante jusqu'au quatrieme degre inclusivement de tous les Rois et Princes de maisons souveraines de l'Europe actuellement vivans [Genealogy up to the fourth degree inclusive of all the Kings and Princes of sovereign houses of Europe currently living] (in French). Bourdeaux: Frederic Guillaume Birnstiel. 1768. p. 94.
ჩეჩნეთ-ინგუშეთის მინისტრთა საბჭოს შენობა

ჩეჩნეთ-ინგუშეთის მინისტრთა საბჭოს შენობა — აშენდა გროზნოს ცენტრში, მდინარე სუნჯას სანაპიროზე, XX საუკუნის დასაწყისში. თავდაპირველად, შენობაში განთავსდა „გრანდ-სასტუმრო“. 1918 წელს, ასდღიანი ბრძოლის დროს, შენობაში განთავსდა წითელი არმიის ქვედანაყოფების ე.წ. შუა ფრონტის სექტორის შტაბი ფედოროვის მეთაურობით, რომელიც იცავდა ქალაქს ბიჩერახოველებისგან . 1960 წელს შენობის ფასადზე დამონტაჟდა მემორიალური დაფა შემდეგი წარწერით : „აქ 1918 წელს, ბრძოლის დროს, განთავსებული იყო ფრონტის საშუალო სექტორის შტაბი“. საბჭოთა პერიოდში შენობაში განთავსდა ჩეჩნეთ-ინგუშეთის ასსრ მინისტრთა საბჭო. 1964 და 1975 წლებში სსრკ-ში გამოიცა შენობის ამსახველი მხატვრული მარკები კონვერტებისთვის. შენობა განადგურდა 1995 წელს, ჩეჩნეთის პირველი ომის დროს ქალაქის შტურმის დროს. დღეს მის ადგილზე მდებარეობს ჩეჩნეთის გული, მეჩეთის პარკის ტერიტორია. თარგი:Книга Музаев М. Н.. Историко-революционные места в Чечено-Ингушетии. ციტირების თარიღი: 2020-04-16. ↑ 1.0 1.1 Пономарёва 1987. sfn error: no target: CITEREFПономарёва1987 (help) ↑ Музаев. sfn error: no target: CITEREFМузаев (help) ↑ 1964 год. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-01-27. ციტირების თარიღი: 2019-02-12. ↑ 1975 год. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-01-29. ციტირების თარიღი: 2019-02-12.
პრეზიდენტის სასახლე (გროზნო)

პრეზიდენტის სასახლე — ჩეჩნეთის დედაქალაქ გროზნოში მდებარე შენობა, რომელიც ჩეჩნეთის პირველი ომის დროს განადგურდა. სსრკ-ს დაშლამდე შენობაში განთავსებული იყო სსრკ-ს ჩეჩნეთ-ინგუშეთის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის კომიტეტი, 1991 წელს ჩეჩნეთის დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ, შენობა იყო განთავსებული ჯოხარ დუდაევის საპრეზიდენტო სასახლე. დე-ფაქტო დამოუკიდებლობის ხანმოკლე პერიოდში (1991 წლის ნოემბერი-2000 წლის თებერვალი) რუსეთიდან შშეიხ მანსურის პატივსაცემად ეწოდა მოედნის შენობა. საბოლოოდ გენერალმა ჯოხარ დუდაევმა, სეპარატისტული ჩეჩნეთის რესპუბლიკის იჩკერიის პირველმა ლიდერმა, იგი მიიღო როგორც მისი საპრეზიდენტო სასახლე (სინამდვილეში კი, დუდაევის ოფისი შენობის მერვე სართულზე იყო). გროზნოზე საახალწლო თავდასხმის დროს (ჩეჩნეთის პირველი ომის ადრეული ეტაპი 1994-1995 წლის ზამთარში), სასახლე იყო ფედერალური ჯარების ერთ-ერთი მთავარი სამიზნე. ამ დროს იგი ძლიერ დაზიანდა, სეპარატისტებმა მიატოვეს 1995 წლის 18 იანვარს, სამკვირიანი დაბომბვისა და ორკვირიანი ბრძოლის შემდეგ, ხოლო მეორე დღეს რუსულმა არმიამ მთლიანად აიღო. რუსული ძალები თითქმის სამი კვირის განმავლობაში ბომბავდა აღნიშნულ შენობას და მის მიმდებარე შენობებს. მასზე მიიტანეს ასობით პირდაპირი საარტილერიო დარტყმა, მათ შორის ნაღმტყორცნებიდან, ცეცხლსასროლი იარაღით და განსაკუთრებით გამანადგურებელი ზალპური BM-21 რაკეტებით, რამაც მთლიანად გაანადგურა მუნიციპალიტეტის მრავალი შენობა, პრეზიდენტის სასახლის მახლობლად. 1996 წლის 15 თებერვალს ფედერალურმა ძალებმა დანგრეული შენობა დაანგრიეს აფეთქების შედეგად . ამჟამად ყოფილი სასახლის ადგილზე განთავსებულია ახმად კადიროვის მეჩეთი და პოლიციელების ძეგლი, რომლებიც ტერორისტებისა და ვაჰაბიტების წინააღმდეგ ბრძოლაში დაიღუპნენ. აღსანიშნავია, რომ ახმად კადიროვის მეჩეთი სიდიდით მეორეა რუსეთში. Google Earth Community: Presidential Palace (ruined)[მკვდარი ბმული] ↑ РОССИЯ-ЧЕЧНЯ: цепь ошибок и преступлений. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-01-31. ციტირების თარიღი: 2020-10-10.
ადოლფ რემერტის საფლავი

ადოლფ რემერტის საფლავი — „თბილისის გუბერნიის მინერალური წყლების საგანგებო სამმართველოს“ ხელმძღვანელის, ადოლფ რემერტის საფლავი ადიგენის მუნიციპალიტეტის დაბა აბასთუმანში. აბასთუმნის, როგორც დასახლების აყვავების ხანა დაკავშირებულია ადოლფ რემერტის სახელთან. იგი იყო ახალშექმნილი ორგანიზაციის „თბილისის გუბერნიის მინერალური წყლების საგანგებო სამმართველოს“ ხელმძღვანელი, რომელსაც დაევალა მინერალური წყლების ტერიტორიების კეთილმოწყობა. იმავე წელს ადოლფ რემერტმა აღძრა შუამდგომლობა დიდი მთავრის მიხეილ ნიკოლოზის ძის წინაშე აბასთუმანში გზის გაყვანის თაობაზე. მოგვიანებით ადოლფ რემერტმა თავისი პროგრამა წარუდგინა კავკასიის სამედიცინო საზოგადოებას, საბოლოოდ, პროგრამა მოიწონა დიდმა თავადმა, კავკასიის მეფისნაცვალმა. კავკასიის სამედიცინო უწყებამ 1870-იანი წლების ბოლოს აბასთუმნის კეთილმოსაწყობად დააბანდა 500 000 მანეთი. ამის შემდეგ აბასთუმანი გახდა სანიმუშო ბალნეოთერაპევტული კურორტი. აიგო საუკეთესო სააბაზანო შენობა მარმარილოს აბაზანებით (აბანოს კომპლექსი), მოეწყო ცხელი წყლის გამაგრილებელი და გადამყვანი სისტემები, სხვადასხვაგვა შხაპები, მინერალური წყლის ინჰალაციის აპარატურა, ელექტროაბაზანება და სხვა. მთავარი სააბაზანო შენობის წინ გაშენდა "რემერტის პარკი" აუზითა და შადრევნით. პარკის ბოლოს 1883 წელს აშენდა „რემერტის ხიდი“. ადოლფ რემერტის სახელს უკავშირდება კურორტ აბასთუმნის განვითარება. მას შედგენილი ჰქონდა არა მარტო საკუთრივ წყაროების გამოყენებისა და მოწესრიგების, არამედ მთელი კურორტის კეთილმოწყობის პროგრამა. პროგრამაში გათვალისწინებული იყო:ხეივნის, სანაპიროს, წყალსადენის, კანალიზაციის მოწყობა, „კურზალის“ აგება, დიდი სასტუმროს მშენებლობა, ამ პერიოდში აშენდა მდინარე ოცხეს ჯებირები და მოწესრიგდა მისი კალაპოტი. ასეთი ფართო პროგრამა იზიდავდა აბასთუმანში სააგარაკო მიწის ნაკვეთების შეძენის მრავალ მსურველს. ადოლფ რემერტი აბასთუმანში მოღვაწეობდა 1890-1891 წლებში. იგი გარდაიცვალა სამშობლოში, გერმანიაში, თუმცა მისი სურვილის თანახმად დაკრძალულია აბასთუმანში, დღევანდელი საჯარო სკოლის მიმდებარე ტერიტორიაზე, საიდანაც მისი საფლავი პირდაპირ გადაჰყურებს მინერალური წყლების ტერიტორიას.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 20160
ჩეხოვის სახელობის რესპუბლიკური ბიბლიოთეკის შენობა (გროზნო)

ჩეხოვის სახელობის რესპუბლიკური ბიბლიოთეკის შენობა — აშენდა 1966 წლის იანვარში გროზნოში. რესპუბლიკური უნივერსალური სამეცნიერო ბიბლიოთეკა, მაშინ მას ჩეჩნეთის მომავალ ეროვნულ ბიბლიოთეკას უწოდებდნენ, გაიხსნა 1904 წლის ოქტომბერში გროზნოში პუშკინის სკოლის პედაგოგების ძალისხმევით. 1945 წლის 11 ივლისს, ანტონ პავლეს ძე ჩეხოვის გარდაცვალების 40 წლისთავთან დაკავშირებით, ბიბლიოთეკას მისი სახელი მიენიჭა. 1966 წლის იანვარში გაიხსნა ახალი ბიბლიოთეკის შენობა ჩეხოვის სკვერში . 1964 წელს ბიბლიოთეკის დირექტორი გახდა ინა გოლიკოვა. 1983 წელს ბიბლიოთეკას მიენიჭა სახელმწიფო უნივერსალური სამეცნიერო ბიბლიოთეკის სტატუსი. გასული საუკუნის 80-იან წლებში ბიბლიოთეკას ყოველწლიურად 35 ათასამდე წიგნის ასლი, 60 გაზეთის სათაური და 485 ჟურნალის სათაური ჰქონდა. 1990-იანი წლების დასაწყისისთვის ბიბლიოთეკის მთელმა მარაგმა მიაღწია 2.65 მილიონ ნივთს. დიდი ხნის განმავლობაში ბიბლიოთეკა წარმოადგენდა კრასნოდარის კულტურის ინსტიტუტის, დაღესტნის უნივერსიტეტისა და მოსკოვის კულტურის ინსტიტუტის სტუდენტების საპრაქტიკო ბაზას. ბიბლიოთეკის ფონდები მოიცავდა ადგილობრივი მნიშვნელობის უნიკალურ გამოცემებს; სოციალისტური ქვეყნების პატენტების სრული ნაკრები, რომლებიც იყვნენ ეკონომიკური ურთიერთდახმარების საბჭოს წევრი; ბიბლიოგრაფიულ იშვიათობად აღიარებული 10 ათასი პუბლიკაცია. შენობა 1995 წლის იანვრამდე იდგა მანამ, სანამ განადგურდებოდა ჩეჩნეთის პირველი ომის და განვითარებული საომარი პროცესების გამო გროზნოში. განადგურდა და გაძარცვეს ბიბლიოთეკის ფონდი. ბიბლიოთეკამ განაახლა თავისი მუშაობა ქალაქის ხალხთა თამაშების სტადიონის ტრიბუნისთვის შეუფერებელ შენობაში. 1995 წლის 12 დეკემბერს ჩეჩნეთის რესპუბლიკის ეროვნული აღორძინების მთავრობის დადგენილებით მას მიენიჭა ჩეჩნეთის რესპუბლიკის ეროვნული ბიბლიოთეკის სტატუსი. ახალი საბიბლიოთეკო ფონდი შეივსო დაღესტნის, ყაბარდო-ბალყარეთის, სტავროპოლის, მოსკოვის ბიბლიოთეკების მიერ შემოწირული ლიტერატურის ხარჯზე. ჩეჩნეთის რესპუბლიკის გადარჩენილ ბიბლიოთეკებს დიდი დახმარება გაუწიეს. გროზნოს და ჩეჩნეთის რესპუბლიკის სხვა დასახლებების ბევრმა მცხოვრებლებმა თავიანთი პირადი ბიბლიოთეკებით წიგნები გადასცეს ეროვნულ ბიბლიოთეკას. 2013 წელს აბუზარ აიდამიროვის 80 წლის იუბილესთან დაკავშირებით ბიბლიოთეკას მისი სახელი უწოდეს. 1971 წელს და 1985 წელს სსრკ-ში გამოიცა მხატვრული ნიშნით კონვერტები ბიბლიოთეკის გამოსახულებებით. Адиз Кусаев. Город Грозный : страницы истории (1818-2003 гг.). — Элиста: ЗАОр НПП «Джангар», 2012. — 344 с. — 500 экз. — ISBN 978-5-94587-526-5. Библиотека имени Чехова. ციტირების თარიღი: 2020-06-10. ↑ 1.0 1.1 Национальная библиотека ЧР. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-29. ციტირების თარიღი: 2014-07-29. ↑ 1971 год. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-01-29. ციტირების თარიღი: 2019-02-12. ↑ 1985 год. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-01-29. ციტირების თარიღი: 2019-02-12.
გროზნოს მერიის შენობა

გროზნოს მერიის შენობა — აშენდა ქალაქი გროზნოს ცენტრში XX საუკუნის დასაწყისში. თავდაპირველი გროზნოს მერიის შენობა ხის იყო და ერთსართულიანი. რევოლუციამდელ პერიოდში მასში კეთილშობილთა კრება იყო განთავსებული. ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ, შენობაში განთავსდა პიონერების და სკოლის მოსწავლეების სასახლე. იმ დროს აღნიშნულ სასახლეში ბავშვთა წვეულებები და სხვადასხვა კულტურულ-საგანმანათლებლო ღონისძიებები იმართებოდა. ერთხელ საახალწლო ზეიმის დროს, შენობაში ხანძარი გაჩნდა. ხანძრის შემდგომ შენობა ქვისგან გადაკეთდა. განსხვავებით ხის შენობისგან, ქვის შენობა ორსართულიანი იყო. შენობაში სხვადასხვა წრეები მუშაობდნენ. 1946-1949 წლებში აქ ასევე განთავსდა თოჯინების თეატრი. 1953 წელს შენობა გარემონტდა არქიტექტორ ხაიტის პროექტის მიხედვით. 1970-იანი წლების ბოლოს პროექტის მიხედვით აღნიშნულ შენობას მესამე სართულიც დაემატა . აქ, სახალხო კრების ყოფილ შენობაში, 1917 წელს გაიმართა მშრომელთა, ჯარისკაცთა და კაზაკთა დეპუტატების საბჭოს სხდომებიც. 1969 წელს პიონერთა სასახლის შენობის მახლობლად მდებარე პარკში გაიხსნა ახალგაზრდა ტრენერის, ვოლოდია მორდოვინოვის ძეგლი . 1978 წელს პიონერთა სასახლეში დამონტაჟდა კიდევ ერთი მემორიალური დაფა, შემდეგი წარწერით: „აქ, 1918 წლის 23–დან 29 მაისამდე ჩატარდა ტერეკის ხალხთა III ყრილობა.“ საგანგებო სიტუაციების კომიტეტის შემდეგ შენობა გადაეცა მერიასა და ქალაქის კრებას. 1993 წელს, დამოუკიდებელი იჩქერიის ფორმირების პროცესში, რესპუბლიკაში მომწიფდა პოლიტიკური განხეთქილება პრეზიდენტ ჯოხარ დუდაევსა და ოპოზიციას შორის. ოპოზიციამ დაიწყო რუსეთთან ურთიერთობის რეფერენდუმის მომზადება. რეფერენდუმი 5 ივნისს დაინიშნა. დუდაევმა არ დაუშვა რუსეთთან ურთიერთობის ნორმალიზება. 5 ივნისის ღამეს, პრეზიდენტის სპეცრაზმმა შამილ ბასაევის მეთაურობით აიღო ქალაქის კრების შენობა, სადაც იმ პერიოდში მიმდინარეობდა საკონსტიტუციო სასამართლოს და რესპუბლიკის პარლამენტის მუშაობა. თავდასხმის დროს 30 ადამიანი გარდაიცვალა (სხვა შეფასებით - ორმოცდაათამდე ადამიანი). შენობა ძლიერ დაზიანდა ჩეჩნეთის პირველი და მეორე ომების დროს. თუმცა, მეორე ომის საომარი მოქმედებების დასრულებიდან მალე იგი მთლიანად აღდგა. გროზნოს მერიის ახალი შენობის გახსნის ცერემონიალში მონაწილეობდნენ ჩეჩნეთის პრეზიდენტი რამზან კადიროვი, ასევე რესპუბლიკური მთავრობის, სასულიერო პირებისა და შემოქმედებითი ინტელიგენციის წარმომადგენლები. Пономарёва И. З., Севостьянов М. П. Памяти вечной достойны. — Гр.: Чечено-Ингушское книжное издательство, 1987. — 120 с. — 15 000 экз. Городской Дворец пионеров и школьников. ციტირების თარიღი: 2020-05-20. Николай Гродненский. (2004) Неоконченная война. История вооруженного конфликта в Чечне. Refdb.ru. ციტირების თარიღი: 2019-01-01. Кавказский архив. 20 лет назад. Июнь 1993. grozniy.bezformata.com (2013-8-24). ციტირების თარიღი: 2019-01-01. ↑ Дворец пионеров. sfn error: no target: CITEREFДворец_пионеров (help) ↑ Пономарёва 1987. sfn error: no target: CITEREFПономарёва1987 (help)
პატარა ბოსი

„პატარა ბოსი“ (ინგლ. The Boss Baby) — 2017 წლის კომპიუტერული ანიმაციური კომედიური ფილმი, რომლის რეჟისორია ტომ მაკგრატი, პერსონაჟებს ახმოვანებენ მაილს ბაკში, სტივ ბუშემი, ჯიმი კიმელი, ლიზა კუდროუ და ტობი მეგუაერი. ფილმი აწარმოა DreamWorks Animation-მა, ხოლო დისტრიბუცია გაუწია 20th Century Fox-მა. „პატარა ბოსი“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ The Boss Baby. British Board of Film Classification. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-07-23. ციტირების თარიღი: 9 მარტი, 2017.
ელისა

ელისა (ელისა ტოფოლი, იტალ. Elisa Toffoli. 19 დეკემბერი, 1977. მონფალკონე, იტალია) — იტალიელი მომღერალი და სოლო შემსრულებელი. წერს და ასრულებს სიმღერებს რამდენიმე ჟანრში. მათ შორისაა როკი, ბლიუზი, სოული და ემბიენტი. იგი ერთადერთი პოპულარული იტალიელი მომღერალია, რომელიც წერს და იწერს სიმღერებს ინგლისურ ენაზე. 1997 - Sleeping in your hand (#5 Italy) - Pipes & flowers 1997 - Labyrinth (#1 Italy) - Pipes & flowers 1998 - A feast for me (#11 Italy) - Pipes & flowers 1998 - Mr Want (#21 Italy) - Pipes & flowers 1998 - So delicate so pure - Pipes & flowers 1998 - Cure me (#24 Italy) - Pipes & flowers 1999 - Gift (#7 Italy) - Asile's world 2000 - Happyness is home (#19 Italy) - Asile's world 2000 - Asile's world (#25 Italy) - Asile's world 2001 - Luce (tramonti a nord-est) (#1 Italy) - Asile's world 2001 - Heaven out of hell (#1 Italy) - Then comes the sun 2002 - Rainbow (#5 Italy) - Then comes the sun 2002 - Time (#42 Italy) - Then comes the sun 2002 - Fever - Then comes the sun 2002 - Dancing (#7 Italy) - Then comes the sun 2002 - Come speak to me - Elisa 2002 - Hablame - Elisa 2002 - Heaven - Elisa 2003 - Almeno tu nell'universo (#1 Italy) - Lotus 2003 - Broken (#1 Italy) - Lotus 2004 - Electricity (#33 Italy) - Lotus 2004 - Together (#7 Italy) - Pearl days 2004 - The waves (#39 Italy) - Pearl days 2005 - Una poesia anche per te (#1 Italy) - Pearl days 2005 - Swan (#3 Italy) 2006 - Teach me again (#1 Italy) 2006 - Gli ostacoli del cuore (#1 Italy) - Soundtrack '96-'06 2007 - Eppure sentire (un senso di te) (#2 Italy) - Soundtrak '96-'06 2007 - Stay (#4 Italy) - Soundtrack '96-'06/Caterpillar 2007 - Qualcosa che non c'è (#17 Italy) - Soundtrack '96-'06/Soundtrack live'96-'06 2007 - Dancing - TBA ოფიციალური საიტი(ინგლისური)(იტალიური)(ესპანური) შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ელისა ტოფოლი“ ვიკისაწყობში.
ესპანეთის პრიმერა დივიზიონი 2010-2011

ესპანეთის პრიმერა დივიზიონი 2010-2011 — ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის 80-ე გათამაშება. სეზონი დაიწყო 2010 წლის 28 აგვისტოს და დასრულდა 2011 წლის 21 მაისს. რიგით 21-ედ ჩემპიონობა მოიპოვა „ბარსელონამ“ რომელსაც ოთხი ქულით ჩამორჩა მადრიდის „რეალი“. ჩემპიონატიდან გავარდნენ „მალიორკა“, „ჰერკულესი“ და „ალმერია“. ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ოფიციალური საიტი
იზაბელა

იზაბელა — ვაზის ამერიკული ჯიში. ბუნებრივი ჰიბრიდია. გავრცელებულია დასავლეთ საქართველოს ტენიან რაიონებში (ე. წ. „ადესა“), აზერბაიჯანში, კრასნოდარის მხარეში, ყირიმში. პერსპექტიულია მოლდოვაში (ჩრდილოეთ რაიონების გარდა). კარგად უძლებს ფილოქსერასა და სოკოვან დაავადებებს (მილდიუმი, ოიდიუმი), ნაყოფი შავია, აქვს სპეციფიკური გემო, მწიფს მოგვიანებით, იყენებენ საჭმელად და მეღვინეობაში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 96.
ზაფხულის ოლიმპიური თამაშები 2024

2024 წლის ოლიმპიური თამაშები — ოფიციალურად ცნობილი როგორც ზაფხულის XXXIII ოლიმპიური თამაშები იგივე „Paris 24“, რომელიც გაიხსნა 2024 წლის 26 ივლისს. თამაშები გასტანს 15 დღეს. ოფიციალურად ოლიმპიური თამაშები დახურულად გამოცხადდება 11 აგვისტოს. რაც შეხება მასპინძელ ქვეყანას, ხმის მიცემით გაირკვა რომ 2024 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებს პარიზი, საფრანგეთი უმასპინძლებს. აქამდე პარიზმა ოლიმპიადას ორჯერ (1900, 1924) უმასპინძლა. პარიზი გახდება მეორე ქალაქი ლონდონის შემდეგ, რომელმაც ზაფხულის ოლიმპიადას სამჯერ უმასპინძლა. ოლიმპიადაზე ჩავიდა 206 მონაწილე ქვეყანა. 2023 წლის დეკემბერში საერთაშორისო ოლიმპიურმა კომიტეტმა დაადგინა, რომ რუსეთის და ბელარუსის ოლიმპიური კომიტეტები ვერ მიიღებდნენ მონაწილეობას 2024 წლის თამაშებზე. პარიზის ოლიმპიური თამაშების ლოგო წარმოადგენს ციფრების - 2-ისა და 4-ის ერთმანეთთან თანმკვეთ გამოსახულებას, რომლითაც ფორმირებულია სტილიზებული ეიფელის კოშკი მკვეთრ ფერებში (ლურჯი, შავი, წითელი, ყვითელი და მწვანე). 24 სიმბოლურად აღნიშნავს 2024 წელს და 1924 წელს - პარიზში ჩატარებული ბოლო ოლიმპიადის წელს. 2024 წლის ოლიმპიური თამაშების საორგანიზაციო კომიტეტმა წარმოადგინა ოლიმპიური და 2022 წლის პარაოლიმპიური თამაშების თილისმა - ფრიგიული ჩაჩი სახელით „ფრიგი“. კომიტეტის თავმჯდომარის, ტონი ესტანჟის სიტყვებით: ფრიგიული ჩაჩი „საფრანგეთის რესპუბლიკის მკაფიო სიმბოლოა, ფრანგი ხალხისთვის კი ის თავისუფლებას ნიშნავს. ამიტომ ის მთელი მსოფლიოსთვის თილისმების სახება გახდება.“ თილისმა წარმოდგენილი იყო დევიზით: „მარტო ჩქარა მივდივართ, ერთად კი - შორს“. ოლიმპიური თამაშების საორგანიზაციო კომიტეტმა წარმოადგინა სლოგანი: „თამაშები ღია ყველასთვის“ (ინგლ. Made For Sharing; ფრანგ. Ouvrons grand les jeux). დევიზი ითვალისწინებს სქესთა თანასწორობას (საერთო ადგილების კვოტა განისაზღვრა 10500 მონაწილით - 5250 ქალი და 5250 მამაკაცი სპორტცმენი) და ღიობას ახალი სპორტის სახეობებისთვის შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ზაფხულის ოლიმპიური თამაშები 2024“ ვიკისაწყობში. ოლიმპიური კომიტეტი ოლიმპიადა 2024 ↑ Meet the Phryges: Paris 2024 Olympic and Paralympic mascots unveiled
ნიკოლოზ ჩოჩია

ნიკოლოზ ჩოჩია (დ. 2 დეკემბერი, 1913 — გ. უცნობია) — საბჭოთა გეოლოგი, გეოლოგიურ-მინერალოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი (1956), პროფესორი (1965). 1939 წლიდან მუშაობდა ნავთობის საკავშირო სამეცნიერო-კვლევით გეოლოგიურ-საძიებო ინსტიტუტში. 1941 წელს დაამთავრა ლენინგრადის სამთო ინსტიტუტი. 1964-1969 წლებში მუშაობდა დირექტორის მოადგილედ სამეცნიერო დარგში. 1950 წლიდან ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას ლენინგრადის სამთო ინსტიტუტში. მისი შრომები ეხება დასავლეთ ციმბირისა და დასავლეთ ურალის გეოლოგიური აგებულებისა და ნავთობაირიანობის საკითხებს. იგი დასავლეთ ციმბირის ნავთობიანი პროვინციის ერთ-ერთი პირველი აღმომჩენია. ჯავრიშვილი, ვ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 150. ნიკოლოზ ჩოჩია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
სიმონ ჩოჩია

სიმონ ჩოჩია (დ. 21 ივნისი, 1901, აბაშა — გ. უცნობია) — ქართველი მეცნიერი, სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა დოქტორი (1958), პროფესორი (1959). 1924 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აგრონომიული ფაკულტეტი. სხვადასხვა დროს მუშაობდა საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტში, საქართველოს უმაღლეს სასოფლო-სამეურნეო კომუნისტურ სკოლაში, ამიერკავკასიის მანქანა-იარაღების საცდელ სადგურში, 1941-1943 წლებში კი მუშაობდა დირექტორად, ქუთაისის სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტში, 1959 წლიდან კი საქართველოს სუბტროპიკული ინსტიტუტის სასოფლო-სამეურნეო და სამელიორაციო მანქანების კათედრის გამგედ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 150. სიმონ ჩოჩია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ვასილ ჩოჩიევი

ვასილ ჩოჩიევი (დ. 27 თებერვალი, 1917, ბაბილეთი — გ. 8 იანვარი, 1947, დუბნო, უკრაინის სსრ) — ქართველი სამხედრო მოღვაწე, საბჭოთა კავშირის გმირი (1943), პოდპოლკოვნიკი (1946). 1920-1930 წლებში ცხოვრობდა თბილისში. 1930 წლიდან ცხოვრობდა ცხინვალში. 1933 წელს დაამთავრა 8-წლიანი სკოლა, 1935 წელს დაამთავრა თბილისის აეროკლუბი; 1938 წელს — ბატაისკის სამოქალაქო ავიაციის მფრინავთა სკოლა. 1933-1935 წლებში მუშაობდა თბილისის სტამბაში ამწყობად. 1938-1941 წლებში მუშაობდა ცხინვალის აეროკლუბში მფრინავ-ინსტრუქტორად. მეორე მსოფლიო ომის დროს იბრძოდა დონბასში, კავკასიასა და სტალინგრადში; მონაწილეობდა ყირიმისა და სევასტოპოლის განთავისუფლებაში.. ჩინჩილაკაშვილი, ტ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 150. ვასილ ჩოჩიევი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
იზო...

იზო... (ბერძ. ἴσος [isos] — „ტოლი“, „ერთნაირი“) — რთული სიტყვის ნაწილი, რომელიც აღნიშნავს ტოლობას, ფორმით ან დანიშნულებით მსგავსებას (მაგ., იზომერია, იზოტოპი, იზომორფიზმი). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 97.
რევაზ ჩოჩიევი

რევაზ ჩოჩიევი (დ. 7 მაისი, 1906, ორთეუ — გ. უცნობია) — ოსი მწერალი და მთარგმნელი. სამწერლო მოღვაწეობა დაიწყო 1930 წლიდან. მისი ნაწარმოებების თემა იყო ოსური სოფელი, დიდი სამამულო ომი. თარგმნა ჩეხოვის, ფრანკოს, ყაზბეგის ნაწარმოებები. მოთხრობების კრებული „მოგზაურობა დაღესტანში“, 1938 რომანი „ოვნება“, 1940 პიესა „ჯადოსნური ძალა“ რომანი „ბედნიერება“, 1958 რომანი „ქარიშხალი“, 1971 ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 150.
კეპა არიზაბალაგა

კეპა არიზაბალაგა რევულეტა, ან და უბრალოდ კეპა (დ. 3 ოქტომბერი, 1996, ონდაროა, ესპანეთი) — ესპანელი ფეხბურთელი. ლონდონის „ჩელსისა“ და ესპანეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების მეკარე. 2018 წელს „ჩელსიმ“ მის შესაძენად 80 მილიონი ევრო გადაიხადა, ამ ტრანსფერის შემდეგ არიზაბალაგა გახდა მსოფლიოს ყველაზე ძვირადღირებული მეკარე. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კეპა არიზაბალაგა BDFutbol.com პროფილი უეფა-ს ოფიციალურ საიტზე
RegioPanter

RegioPanter (ტიპური მარკა Škoda 7Ev) — ნაწილობრივ დაბალიატაკიანი ელექტრო მატარებელი, გამოშვებული ჩეხური ფირმა Škoda Vagonka-ს მიერ (Škody Transportation-ის ნაწილი), რომელიც პირველად შეუკვეთა ჩეხეთის რკინიგზამ, 2011 წელს. შეკვეთის დროს ეს ტიპი ჯერ არ იყო შემუშავებული. სამი სხვადასხვა მოდიფიკაციის ელექტრო მატარებლები ატარებენ მარკებს 440, 640 და 650. სლოვაკეთის რკინიგზისთვის გამოშვებული ელექტრომატარებლები აღინიშნება მარკებით 660 და 661. 2020 წლის შუა პერიოდის მდგომარეობით ექსპლუატაციაში და წარმოებაშია სულ 162 მატარებელი RegioPanter. მატარებელი 440 პარდუბიცის მიმართულებით მატარებელი 440 მატარებელი 650 მატარებელი 650-ის მართვის პულტი მატარებელ 650-ის პირველი კლასის ვაგონი ორი გადაბმული RegioPanter ვრანოვიცეში RegioPanter პლზენის მხარის ფერებში ჰორაჟძოვიცე პრჟედმნესტი. ჩეხეთის რკინიგზის მატარებელ 650-ის მეორე კლასის ვაგონი პლზენის მხარის ფერებში JANČAR, Rosťa. Staré pantografy končí. Podívejte se, jak v Plzni staví nové. Technet.cz [online]. iDNES.cz, 2011-03-22 [cit. 2020-06-18]. Dostupné online. Elektrická jednotka RegioPanter [online]. skoda.cz [cit. 2020-06-19]. Dostupné online. RegioPanter se rozeběhl po zkušebním okruhu jako dravec [online]. České dráhy [cit. 2020-06-18]. Dostupné online. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: RegioPanter Elektrická jednotka RegioPanter, skoda.cz Staré pantografy končí. Podívejte se, jak v Plzni staví nové, Technet iDnes.cz, 22. 3. 2011 ↑ 1.0 1.1 Elektrická jednotka RegioPanter. skoda.cz. ციტირების თარიღი: 2020-06-19. ↑ Skupina Škoda Transportation dodá moderní vlaky Jihomoravskému kraji. Skoda.cz (2019-12-20). ციტირების თარიღი: 2020-06-18. ↑ Jihomoravský kraj vybírá barvy pro nové vlaky, ponesou název Moravia (2020-04-08). ციტირების თარიღი: 2020-06-18. ↑ RegioPantery na Slovensko. K-REPORT český dopravní server. ციტირების თარიღი: 2018-06-02. ↑ ČTK. (2018-03-06) Škoda Transportation získala miliardovou zakázku. Dodá vlaky na Slovensko. iDNES.cz. ციტირების თარიღი: 2018-06-02. ↑ Obrazem: První regiopantery pro Slovensko jsou hotové, testují je ve Velimi. Zdopravy.cz\ (2019-07-25). ციტირების თარიღი: 2019-09-10. ↑ Elektrická jednotka RegioPanter pro Slovensko. skoda.cz. ციტირების თარიღი: 2020-06-19.
აშერი

აშერი (აშერ რეიმონდ IV, 14 ოქტომბერი, 1978. დალასი, ტეხასი, აშშ) — ამერიკელი რიტმ-ენდ-ბლუზ და პოპ მომღერალი, მსახიობი; პოპულარობას 1990-იანი წლების ბოლოსკენ მიაღწია. დღეისთვის, მსოფლიო მასშტაბით დაახლოებით 30 მილიონი ჩანაწერი აქვს გაყიდული. მიღებული აქვს შვიდი გრემის ჯილდო. მთავარი სტატია: აშერის დისკოგრაფია. Usher (1994) My Way (1997) 8701 (2001) Confessions (2004) Here I Stand (2008) Raymond v. Raymond (2010) Versus (2010) Looking for Myself (2012) ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: აშერი ოფიციალური საიტი Usher კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში