laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ტომსკის საოლქო სამხატვრო მუზეუმი

ტომსკის საოლქო სამხატვრო მუზეუმი (რუს. Томский областной художественный музей) — კულტურული დაწესებულება ტომსკის ტერიტორიაზე, დაარსებულია 1979 წელს. მუზეუმის დირექტორია ელენა იანინა. ტომსკის საოლქო სამხატვრო მუზეუმი დაარსდა 1979 წლის 1 ოქტომბერს ტომსკის ოლქის აღმასრულებელი კომიტეტის გადაწყვეტლების საფუძველზე. მუზეუმის ძირითად ექსპოზიციას შეადგენდა ტომსკის საოლქო მხარეთმცოდნეობის მუზეუმის სამხატვრო განყოფილების ექსპონატები. 1982 წელს მუზეუმს გადაეცა ვაჭარ ნატალია ივანეს ასული ორლოვას ყოფილი საშემოსავლო სახლი (არქიტექტორი კ. კ. ლიგინი, 1903 წელი). მუზეუმის კოლექციის ფორმირება დაიწყო 1920-იანი წლებიდან. იმ პირველ 50 ნახატს შორის, რომელიც მხარეთმცოდნეობის მუზეუმის კულტურისა და ხელოვნების დაცვის სექციიდან მიიღო ახალმა მუზეუმმა, იყო ვასილი სურიკოვის ნახატი „გოგონას თავი“ და პეტრე კონჩალოვსკის „ნატურმორტი ბეგონიებით“. 1929 წელს სახელმწიფო სამუზეუმო ფონდიდან და ტრეტიაკოვის გალერეიდან გადაეცა ვასილი ტროპინინის „მაზურინების პორტრეტები“, ვ. ა. სეროვის „ა. ვ. კასიანოვის პორტრეტი“, ორესტ კიპრენსკის „ა. ი. კორსაკოვის პორტრეტი“, ვასილი პოლენოვის, ლევ კამენევის და ასევე XVIII–XIX საუკუნეების ფერმწერთა პეიზაჟები. ასევე მიიღეს სურათები და აკვარელი, მათ შორის ფილიპ მალიავინისა და არისტარხ ლენტულოვის ნამუშევრები. 1940-იან წლებში ტომსკში შეიძინეს პავლე სვედომსკისა და მიხაილ კლოდტის ნამუშევრები. საჩუქრად მიღეს პავლე პლეშჩანოვის პორტრეტული ნამუშევრები. მუზეუმების ფონდებში არის აგრეთვე მაქსიმილიან ვოლოშინის ექვსი აკვარელი. საოლქო სამხატვრო მუზეუმის ფილიალებია ტომსკის ხის ხუროთმოძღვრების მუზეუმი (კიროვის პროსპექტი, სახლი 7), ჩაინსკის სურათების გალერეა (სოფელი პოდგორნოე, ჩაინსკის რაიონი) და ჩრდილოეთის ხალხთა ხელოვნების მუზეუმი (სოფელი კარგასოკი, კარგასოკის რაიონი). Томский областной художественный музей // Томск от А до Я: Краткая энциклопедия города. / Под ред. д-ра ист. наук Н. М. Дмитриенко. — 1-е изд. — Томск: Изд-во НТЛ, 2004. — С. 370—371. — 440 с. — 3 000 экз. — ISBN 5-89503-211-7. Официальный сайт музея Каталог собрания Томского областного художественного музея. - Томск, 2012 Художественный мир Сибири. Томский областной художественный музей Страница на сайте museum.ru ↑ Головка девушки. Портрет З. С. Хаминовой (этюд). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-12-01. ციტირების თარიღი: 2019-01-17. ↑ Кончаловский Натюрморт с бегонией. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-03-23. ციტირების თარიღი: 2019-01-17. ↑ Кончаловский Петр Петрович. «Натюрморт с бегонией» ↑ Портрет Мазурина. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-10-10. ციტირების თარიღი: 2019-01-17. ↑ Серов Валентин Александрович (1865—1911) → Портрет А. В. Касьянова. 1907 ↑ Портрет Алексея Ивановича Корсакова («Читающий у свечи»)[მკვდარი ბმული] ↑ Сведомский Павел Александрович. «Голова итальянки» ↑ Томский вечер с Волошиным
ტომსკის ისტორიის მუზეუმი

ტომსკის ისტორიის მუზეუმი (რუს. Музей истории Томска) — მუზეუმი ქალაქ ტომსკში. დაარსდა 1997 წლის 16 ივლისს ტომსკის საქალაქო ადმინისტრაციის გადაწყვეტილების საფუძველზე. ტომსკის ისტორიის მუზეუმი შეიქმნა 1997 წელს. 6 წლის განმავლობაში მიმდინარეობდა მოსამზადებელი სამუშაოები: შენობის რეკონსტრუქცია, კოლექციის ფორმირება და ა. შ. 2003 წლის 7 ივნისს საზეიმო ღონისძიების შემდეგ მუზეუმი გაიხსნა დამთვალიერებლებისათვის. სტუმრების ყურადღება მიიპყრობ პირველმა დროებითმა გამოფენამ „ძველი ტომსკის პორტრეტი“, ერთი წლის შემდეგ მუზეუმში გაიხსნა მუდმივი ექსპოზიცია „ტომსკის პირველი საუკუნე“. ამჟამად მუზეუმში განთავსებულია ექსპონატების ფართო კოლექცია, სულ 4 206 ერთეული. მუზეუმი სტუმრებისთვის გახსნლია ყოველდღე 10:00-დან 19:00-მდე, გარდა ორშაბათისა. ბილეთის ღირებულებაა 15-დან 105 რუბლამდე. ტომსკის ციხესიმაგრე დაარსდა 1604 წელს რუსეთის მეფე ბორის გოდუნოვის ბრძანებით, რამდენჯერმე გადააკეთეს და XVIII საუკუნეში დაანგრიეს საჭრიოების არ ქონის გამო. 2004 წელს მუზეუმის ტერიტორიაზე ააგეს ტომსკის ციხესიმაგრის სპასკის კოშკის რეკონსტრუქცია და ასევე კედლის ნაწილი. მუზეუმის შენობა აგებულია 1856 წელს ინჟინერ ვ. კ. ფადეევის პროექტის მიხედვით. თავდაპირველად შენობაში განთავსებული იყო პოლიციის სამმართველო. Официальный сайт დაარქივებული 2023-12-20 საიტზე Wayback Machine. Музей истории Томска на официальном портале МО «Город Томск»[მკვდარი ბმული] Музей истории Томска на Яндекс Афише Музей истории Томска сайте http://relax.ngs70.ru Музей истории Томска на сайте http://gorod70.ru/ დაარქივებული 2019-10-30 საიტზე Wayback Machine. Музей истории Томска на портале http://tomsk.ru/ დაარქივებული 2018-07-03 საიტზე Wayback Machine. ↑ «О Музее» официальный сайт МБУ «Музей истории Томска». დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-05-04. ციტირების თარიღი: 2019-01-17.
სპუტნიკი (საინფორმაციო სააგენტო)

სპუტნიკი (შექმნილია რუსეთის საერთაშორისო რადიო „რუსეთის ხმა“-სა და საერთაშორისო ინფორმაციის რუსული სააგენტოს რია ნოვოსტის ბაზაზე) — საინფორმაციო სააგენტო, საინფორმაციო ონლაინ პლატფორმა და რადიოსამსახური, რომელიც ეკუთვნის რუსეთის მთავრობის დადგენილებით შექმნილ საინფორმაციო სააგენტოს რასია სეგოდნა. სათაო ოფისი განთავსებულია მოსკოვში. რეგიონალური რედაქციები მდებარეობს ვაშინგტონში, კაიროში, პეკინში, სინგაპურში, ლონდონსა და ედინბურგში. „სპუტნიკი“ ყურადღებას ამახვილებს გლობალურ პოლიტიკასა და ეკონომიკაში მიმდინარე პროცესებზე. მისი აუდიტორია, როგორც წესი, რუსეთის გარეთ მცხოვრები ადამიანებია. ნიუ-იორკ ტაიმსის შეფასებით, სპუტნიკი მიკერძოებულობისა და დეზინფორმაციის მაღალი დოზით ხასიათდება და ხშირად ავრცელებს რუსულ პროპაგანდას. ↑ Pizzi, Michael. Putin dissolves RIA Novosti news agency. Al Jazeera America (December 9, 2013). ↑ Sputnik. Sputnik International. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-07-20. ციტირების თარიღი: 2019-01-17. ↑ „A Powerful Russian Weapon: The Spread of False Stories“. August 28, 2016. ↑ „Kremlin's ‘Sputnik’ Newswire Is the BuzzFeed of Propaganda“. November 10, 2014. ↑ Sputnik. Propaganda in a New Orbit. Center for European Policy Analysis (CEPA). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-08-16. ციტირების თარიღი: 2019-01-17. ↑ Radio, Sveriges. Report: Russia spread fake news and disinformation in Sweden - Radio Sweden.
თბილისის ძველი სამების ეკლესია

თბილისის წმიდა სამების სახელობის ეკლესია — XVIII-XIX საუკუნეების ქართული მართლმადიდებლური ეკლესია თბილისში, ქალაქის ძველ ნაწილში (კალოუბანი). მდებარეობს ეროსი მანჯგალაძის ქუჩაზე (№6), საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკის შენობის უკან. სახელწოდება „ძველი სამების ეკლესია“ გავრცელდა თბილისის წმინდა სამების საკათედრო ტაძრის აგების (1995–2004 წლები) შემდეგ. ეკლესია რამდენჯერმე არის მნიშვნელოვნად გადაკეთებული. ამ ადგილზე ტაძარი XVIII საუკუნეშიც მდგარა; თბილისის გეგმაზე ვახუშტის აღნიშნული აქვს „ქართული ეკლესია კალოუბანი“. დღევანდელი ტაძრის წინამორბედი ეკლესიის მშენებლობა 1790 წელს დასრულდა. პლატონ იოსელიანის მიხედვით, მისი აგება პეტრე „ყარაულას“ — პეტრე აღნიაშვილს მიეწერება (აღნიაშვილი მეფე ერეკლე II-ის მიერ ღართისკარის დარაჯად იყო დანიშნული). პეტრეს შვილმა, მღვდელმა შიო აღნიაშვილმა 1836 წელს ტაძარს დასავლეთის მხრიდან სვეტებიანი კარიბჭე და სამრეკლო მიუშენა, ხოლო 1850 წელს კარიბჭეზე სამრეკლო დააშენეს; მცირე ხნის შემდეგ ეკლესიის შენობა ისევ განაახლეს. ტაძარი 1863 წელს აკურთხეს. 1863 წლის 10 აპრილს აქ ჯვარი დაიწერეს ილია ჭავჭავაძემ და ოლღა გურამიშვილმა. XIX საუკუნის 60-იან წლებში კი შემოწირულობითა და საკუთარი სახსრებით დეკანოზმა პეტრე არდაზიანმა (მწერალ ლავრენტი არდაზიანის მამა) ტაძარი არქიტექტურულად განაახლა და ჯვარ-გუმბათოვანი ეკლესიის სახე მისცა. 1988 წელს სამრეკლოს გუმბათი ქართული ხურმოთმოძღვრული ტრადიციების მიხედვით გადააკეთეს. სამების ეკლესია „ჩახაზული ჯვრის ტიპის“ ნაგებობაა. აგურით ნაშენი ეკლესიის ფასადების გაფორმება სადაა. ზოგადი ფორმები და სამრეკლო შუა საუკუნეების ქართული საეკლესიო არქიტექტურის ტრადიციებს მიჰყვება, კარიბჭეს კი კლასიცისტური სტილის გავლენა ემჩნევა. ინტერიერის მხატვრობა 1890-იან წლებში იტალიელმა მხატვარმა ლუდვიგ ლონგომ შეასრულა. სამების პატარა ტაძრის სარეკონსტრუქციო სამუშაოები წლის ბოლომდე დასრულდება. ინტერპრესნიუსი, 29.06.2010. მცხეთა-თბილისის ეპარქიის ტაძრები: ენციკლოპედიური ცნობარი / ირაკლი გუნია; რედ.: გ. კოპლატაძე. თბილისი: საქართველოს საპატრიარქოს გამომცემლობა, 2002. — გვ. 150–151. კვირკველია, თ. ძველთბილისური დასახელებანი. - თბ. : საბჭ. საქართველო, 1985. — გვ.
ბუფ-ბაღი

ბუფ-ბაღი (რუს. Буфф-сад) — ქალაქის პარკი ტომსკში, კიროვის რაიონში. მდებარეობს გოგოლის, გერცენის, ვერშინინისა და კარტაშოვის ქუჩებს შორის. ბაღი მოწყობილია 1907 წელს, ვაჭარ ვ. პ. მოროზოვის მიერ შეძენილ მიწის ნაკვეთზე. ბაღის მოწყობამდე ქალაქის ამ ტერიტორიაზე შემონახული იყო ტაიგის აბორიგენული მცენარეულობა. ბაღში 1908 წლიდან მუშაობდა საზაფხულო თეატრი „ფარსი“ და რესტორანი კავკასიური სამზარეულოთი. ბაღი განათებული იყო. დღისით ბაღში შესვლა თავისუფალი იყო, ხოლო ღამით შესასვლელი ბილეთი 30 კაპიკი ღირდა. საბჭოთა პერიოდში ბაღს პროფილი შეუცვალეს და ბავშვთა პარკი უწოდეს, 1930-იან წლებში კი — გოგოლის პარკი. 1949 წლის 30 მაისს, ალექსანდრე პუშკინის დაბადებიდან 150-ე წლისთავთან დაკავშირებით ბაღს უწოდეს „ალექსანდრე პუშკინის სახელობის ბავშვთა დასვენებისა და კულტურის პარკი“. 1930-იანი წლებიდან პარკში იყო ლენინის, სტალინის, მარქსისა და ენგელსის ბიუსტები, რომლებიც პარკის კუთხეებში იყო განთავსებული. შემდეგ დაამატეს პუშკინის ბიუსტიც. 2003 წელს ტომსკის 400 წლისთავთან დაკავშირებით ბაღის კურატორი გახდა „ტომსკნავთობქიმია“, რომლის ფინანსებითაც მოხდა ბაღის რეკონსტრუქცია, აღადგინეს გაზონები, გაარემონტეს ბილიკები, დააყენეს სკამები, განაახლეს ხის ქანდაკებები, მოაწყვეს შადრევნები და კასკადური ჩანჩქერი. 2006 წელს გერმანულ-რუსულ სამიტთან დაკავშირებით ბაღის სამხრეთ-დასავლეთ კუთხეში ააშენეს ლუთერანული ეკლესია, რომელსაც სამიტის პერიოდში ესტუმრა გერმანიის კანცლერი ანგელა მერკელი. 2011 წელს დაიგეგმა, რომ პარკში დადგმულიყო ალექსანდრე პუშკინის ძიძის, არინა როდიონოვნას ძეგლი. Сад // Томск от А до Я: Краткая энциклопедия города. / Под ред. д-ра ист. наук Н. М. Дмитриенко. — 1-е изд. — Томск: Изд-во НТЛ, 2004. — С. 302-303. — 440 с. — 3 000 экз. — ISBN 5-89503-211-7. Старикова Г. Н., Захарова Л. А., Иванцова Е. В., Нестерова Н. Г., Мороз Е. В., Банкова Т. Б. История названий томских улиц / Старикова Г. Н.. — 3-е дополненное и исправленное. — Томск: «D'Print», 2012. — С. 69-71. — 367 с. ISBN 978-5-902514-51-0 Виктор Юшковский Эскиз сюжета. Томск: Изд-во НТЛ, 2003. ISBN 5-89503-175-7 Парк Буфф-сад в центре Томска Томск. Часть 3. Буфф-сад, Городской сад и Университетская роща Буфф-сад В Буфф-саду срубили тополя, которые хранили историю ↑ Концепция «Вечный зов» ↑ «Газета.Ru» о Путине и Меркель: Ледоход, петарды и пельмени ↑ Памятник няне Пушкина может появиться в томском Буфф-Саду ↑ Памятник няне Пушкина появится в Томске в 2014 году. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-01-29. ციტირების თარიღი: 2019-01-18.
ქალაქის ბაღი (ტომსკი)

ქალაქის ბაღი (რუს. Городской сад) — პარკი და გასართობი კომპლექსი ქალაქ ტომსკის ცენტრში, ნოვოსობორნის მოედნის აღმოსავლეთით, რომლისგანაც ჰყოფს საბჭოთა ქუჩა. სამხრეთიდან ესაზღვრება გერცენის ქუჩა, აღმოსავლეთიდან — ტომსკის სტადიონი, ხოლო ჩრდილოეთიდან — „ტომსკის გაზპრომ-ტრანსგაზის“ საავტომობილო პარკი. თანამედროვე ტომსკის ქალაქის ბაღი დაარსდა 1886 წელს ნოვოსობორნის მოედნის დაჭაობებული ტერიტორიის ადგილზე (ადრე ქალაქის ბაღები მოქმედებდა ტომსკის სხვა რაიონებში). ბაღის შექმნის ინიციატივით გამოვიდა ტომსკის გუბერნატორი გერმან ტობიზენი. გეგმა შეიმუშავა „ტომსკის მთავარმა ბოტანიკოსმა“ პორფირი კრილოვმა. ბაღის ფართობი იყო 2 ჰა. ტერიტორია მოაწყვეს ტრადიციული ინგლისური პეიზაჟური ბაღის სტილში. მოგვიანებით ბაღში დადგეს ჯიხური, სადაც იყიდებოდა ჩაი და გამაგრილებელი სასმელები. ასევე გახსნეს ბავშვთა სატანვარჯიშო მოედანი და სცენა. 1907 წელს ტომსკის წყალსადენის ამშენებელმა ძმები ბრომლეების ფირმამ უსასყიდლოდ ააგო შადრევანი. გარკვეულ დღეებში უკრავდა ორკესტრი, ბაღი გამოიყენებოდა დღესასწაულების გასამართად და სასეირნოდ. ბაღის ცენტრალური შესასვლელი არის ყოფილი ლუთერანების შესახვევის მხრიდან. 1917 წლის რევოლუციების შემდეგ ბაღში გაიმართა რევოლუციურად განწყობილი ხალხის მიტინგი. 1936 წლისათვის ადრე აქ მდგარი ლუთერანული ეკლესია დაანგრიეს და მოაწყეს ატრაქციონები, მუშაობდა რესტორანი, უკრავდა სიმფონიური ორკესტრი. დიდი სამამულო ომის დროს ქალაქის ბაღში ტომსკელებს მოჰყავდათ კარტოფილი. 1954 წელს ბარში მიმდინარეობდა სამი საერთაშორისო კონკურსისა და სტალინური პრემიის ლაურეატის ვიოლონჩელისტ მსტისლავ როსტროპოვიჩის გასტროლები. 1959 წელს დაამონტაჟეს ახალი ატრქაციონები. ამჟამად ბაღის დიდი ნაწილი უკავია ფოთლოვანი მცენარეების კორომებს. 2016 წლის 19-20 ნოემბრის ღამეს დაანგრიეს ავარიულ მდგომარეობაში მყოფი პარკში შესასვლელი აგურის თაღი. Сад // Томск от А до Я: Краткая энциклопедия города. / Под ред. д-ра ист. наук Н. М. Дмитриенко. — 1-е изд. — Томск: Изд-во НТЛ, 2004. — С. 302-303. — 440 с. — 3 000 экз. — ISBN 5-89503-211-7. Ледяная сказка Городского сада დაარქივებული 2007-03-26 საიტზე Wayback Machine. Статья Городской сад в «Товики» ↑ Арку на входе в Городской сад снесли сегодняшней ночью.. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-09-12. ციტირების თარიღი: 2019-01-18.
ბანაკის ბაღი

ბანაკის ბაღი (რუს. Лагерный сад) — ბაღი ტომსკის კიროვის რაიონში. მდებარეობს მდინარე ტომის შემაღლებულ სანაპიროზე, მეწყერულ ზონაში. ბაღის ფართობია დაახლოებით 40 ჰა, ზომები 1 300 X 300 მეტრზე. ბანაკის ბაღში ადამიანის პირველი დასახლების კვალი ჩნდება პალეოლითის ეპოქაში, 20 ათასი წლის წინ, რაზეც მიუთითებს 1896 წელს აღმოჩენილი ქვის იარაღი და მამონტის ჩონჩხი. ეს აღმოჩენები ამჟამად ინახება ტომსკის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მუზეუმში. ბაღის ტერიტორიაზე ასევე განთავსებული იყო ძვ. წ. I ათასწლეულის ნაქალაქარი, XV-XVI საუკუნეების ყორღანული ტიპისა და ძვ. წ. VII-V საუკუნეების მომთაბარეების საფლავები (აღმოჩენები მეცნიერებს ბოლომდე არ გამოუკვლევიათ, რადგან ხალხის სამეურნეო საქმიანობის შედეგად, ჩამოთვლილი ყველა არქეოლოგიური ძეგლი განადგურდა). ბაღმა სახელწოდება მიიღო XVIII-XIX საუკუნეებში აქ განთავსებული ტომსკის 39-ე ქვეითი პოლკის საზაფხულო ბანაკის გამო. ამ პერიოდისათვის აქ იმართებოდა სამხედრო სწავლებები, მათ შორის ცეცხლსასროლი იარაღის გამოყენებით. მაგრამ მოგვიანებით, 1883 წელს ტომსკს განვითარების გეგმის შედგენის შემდეგ, ქალაქი გაიზარდა სამხრეთის მიამრთულებით და ბაღთან ახლოს ააგეს საცხოვრებელი სახლები, ხოლო XIX საუკუნის დასასრულისათვის ბაღი პოპულარული ადგილი გახდა სასეირნოდ და დასვენებისათვის. თანამედროვე ბაღის აღმოსავლეთ ნაწილში, 1950-იან წლების შუა პერიოდამდე შემორჩენილი იყო სამხედრო საწყობი, მისი ლიკვიდაციის შემდეგ მის ადგილზე ხეები დარგეს. 2010 წლის ზაფხულში, ბაღის ქვემო ტერასაზე მოაწყეს საკონცერტო მოედანი. Сад // Томск от А до Я: Краткая энциклопедия города. / Под ред. д-ра ист. наук Н. М. Дмитриенко. — 1-е изд. — Томск: Изд-во НТЛ, 2004. — С. 302-303. — 440 с. — 3 000 экз. — ISBN 5-89503-211-7. Лагерный сад დაარქივებული 2019-01-27 საიტზე Wayback Machine. А. Г. Караваева. Лагерный сад — место памяти, место любви. Архив Томской области. Лагерный сад. Фото-ретроспектива ↑ Славнин В. Д. Томск сокровенный. — Томское книжное издательство, 1991. 328 с.+32 с. вкл., ил. С. 25—32. ISBN 5-7515-0177-2 ↑ ТВ-2: В Лагерном саду появилась концертная площадка.
მიხაილოვის კორომი

მიხაილოვის კორომი (რუს. Михайловская роща) — კორომი ტომსკის ოქტომბრის რაიონში. წარმოადგენს ბუნების ძეგლს. კორომის ტერიტორია სამხრეთიდან და სამხრეთ-დასავლეთიდან მდინარე უშაიკის მარჯვენა სანაპიროთია შემოსაზღვრული, დასავლეთიდან ესაზღვრება კომკავშირის პროსპექტი, ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან — დასახლება ბლიჟნი, ჩრდილოეთიდან — ტომსკის ყოფილი საკისარების ქარხანა. კორომის ფართობია 53,7 ჰა. ადგილობრივ პრესაში კორომს ზოგჯერ „ტომსკის ბულონის ტყეს“ უწოდებენ. XIX-XX საუკუნეების მიჯნაზე კორომის ტერიტორიაზე გაშენებული იყო ტომსკელი ვაჭრების კარალიოვებისა და მიხაილოვების კერძო საკუთრება (2017 წლის მდგომარეობით შემორჩენილია ორივე კარ-მიდამოს საფუძველი, ასევ შადრევნისა და ქვის ფანჩატურის ნაწილები). მოგვიანებით მიხაილოვმა გააშენა კორომი, რომელშიც შესვლა ყველასთვის თავისუფალი იყო. ფანჩატურებისა და შადრევნების გარდა კორომში იყო სკამები და სასიარულო ბილიკები. განსაკუთრებით ორიგინალური იყო კედრის ხისაგან დამზადებული შადრევანი. კორომმა თავისი სახელი მიიღო ვაჭრის, მეცენატისა და ქალაქის თავის (1883-1887 და 1891-1894 წლებში), პეტრე მიხაილოვის პატივისცემის ნიშნად. საბჭოთა პერიოდში მიხაილოვის კორომის ტერიტორიაზე გარკვეული დროის განმავლობაში მოქმედებდა პიონერთა ბანაკი. აქვე იყო განთავსებული საფეხბურთო მოედანი და ტანვარჯიშის ძელები. 2013 წლის მონაცემებით კორომი საკმაოდ ცუდ მდგომარეობაშია. კორომის ტერიტორიაზე ხარობს ისეთი მცენარეები, როგორიცაა ნეკერჩხალი, მუხა, თელა, ცაცხვი, ვაშლი და მანჯურიული კაკალი. 2013 წელს კორომს მიენიჭა განსაკუთრებულად დაცული ტერიტორიის სტატუსი. Сад // Томск от А до Я: Краткая энциклопедия города. / Под ред. д-ра ист. наук Н. М. Дмитриенко. — 1-е изд. — Томск: Изд-во НТЛ, 2004. — С. 302-303. — 440 с. — 3 000 экз. — ISBN 5-89503-211-7. Привалихина, Л. Памятные уголки / Л. Привалихина // Мой Томск / София Привалихина. — Томск, 2000. — С. 20-26. Привалихина, С. Михайловская роща / С. Привалихина // Красное знамя (Выходной, спецвыпуск). — 1999. — 28 авг. — С.3. Недоговоров, Ю. Д. Михайловская роща: её прошлое, настоящее и будущее / Ю. Д. Недоговоров; [беседовала] Е. Маланина // Муравейник. — 2004 .— № 27. — С. 4, 5 : фото. История названий томских улиц. Томск, Изд-во Д-Принт. 2012. 368 с. ISBN 978-5-902514-51-0 „Михайловская роща в Томске: куда прийти инвесторам“. Томский Обзор. 1 декабря 2009. ციტირების თარიღი: 2013-10-29. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date=-ში (დახმარება) ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 Неля Костяева (24 августа 2012). „Как вывести Михайловскую рощу из числа депрессивных территорий?“. Томские Новости. ციტირების თარიღი: 2013-10-29. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date=-ში (დახმარება) ↑ 2.0 2.1 Лидер «Альянса Зеленых»: Танки грязи не боятся!. Альянс зелёных (26 сентября 2013). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-12-30. ციტირების თარიღი: 2013-10-29. ↑ „Томичи обеспокоены, что в Михайловской роще начнется многоэтажная застройка“. ТВ2. 24 октября 2013. ციტირების თარიღი: 2013-10-29. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date=-ში (დახმარება)[მკვდარი ბმული]
უნივერსიტეტის კორომი

უნივერსიტეტის კორომი (რუს. Университетская роща) — ტომსკის ერთ-ერთი მთავარი ღირსშესანიშნაობა, ბუნების ძეგლი, უნივერსიტეტის ძველი ისტორიულ-არქიტექტურული კომპლექსის ნაწილი. 1885 წელს დააარსა ციმბირის საიმპერატორო უნივერსიტეტის მეცნიერმა პორფირი კრილოვმა. 1819 წელს ინჟინერმა გავრილ ბატენიკოვმა შეადგინა ქალაქის კორომის პირველი გეგმა, რომელიც XIX საუკუნის შუა წლებში ტომსკელების დასვენების ადგილად იქცეოდა. 1877 წელს მომავალში უნივერსიტეტს ასაშენებლად გამოიყო ადგილი, რომელსაც ეწოდებოდა ელანი. მშენებლობის დასაწყისისთვის ეს მიწა გადაეცა უნივერსიტეტს სრულ საკუთრებაში. ტერიტორია თითქმის მთლიანად ტყით იყო დაფარული და ეწოდებოდა „ქალაქის არყის ხის კორომი“. 1884 წლისათვის ააგეს მეტალის მოაჯირების ღობე, რომლებიც იდგა აგურის ბოძებზე. ხეების დარგვის შემდეგ ჩამოყალიბდა ალექსანდრეს ბულვარი, იმ სამი იმპერატორის პატივისცემის ნიშნად, რომელთა წყალობითაც დაარსდა ტომსკის უნივერსიტეტი: ალექსანდრე I (1803 წელს დაფუძნდა), ალექსანდრე II (1878 წელს დაარსდა), ალექსანდრე III (1888 წელს გაიხსნა). 1909 წელს ააშენეს ციმბირში პირველი რკინა-ბეტონის ხიდი არქიტექტორ ანდრეი კრიაჩკოვის პროექტის მიხედვით. პ. ნ. კრილოვის მიერ შემოთავაზებული კორომების შემდეგი პროექტი იმდენად წარმატებული იყო, რომ უნივერსიტეტის კორომი ბაღებისა და პარკების ხელოვნების ნიმუში გახდა. უნივერსიტეტის კორომში უამრავი ძეგლია შემონახული. მათ შორის აღსანიშნავია უნივერსიტეტის სტუდენტებისა და თანამშრომლების ძეგლები, დიდი სამამულო ომის დროს დაღუპულთა ძეგლები, პოტანინის, კრილოვისა და სერგიევსკის ბიუსტები, ყორღანებში აღმოჩენილი ქვის ანთროპომორფული სტელების ნიმუშები. თავად კორომი ბუნების ძეგლს წარმოადგენს. Сад // Томск от А до Я: Краткая энциклопедия города. / Под ред. д-ра ист. наук Н. М. Дмитриенко. — 1-е изд. — Томск: Изд-во НТЛ, 2004. — С. 302-303. — 440 с. — 3 000 экз. — ISBN 5-89503-211-7. Мои знакомые белки. Университетская роща დაარქივებული 2016-03-06 საიტზე Wayback Machine. Alma mater. Газета Томского государственного университета Томский государственный университет Телевизионный вещательный центр ТГУ. Память на века, или аллея победы в университетской роще[მკვდარი ბმული] Сайт Бориса Ослина. Томск. Фотографии 1965—1980 годов и современные. Университетская роща დაარქივებული 2012-02-23 საიტზე Wayback Machine. Alma mater. Загадка каменных баб
ანატოლი ბიბილოვი

ანატოლი ბიბილოვი (ოს. Бибылты Ильяйы фырт Анатолий, რუს. Анато́лий Ильи́ч Биби́лов) — ცხინვალის რეგიონში არსებული რუსეთის ფედერაციის მიერ შექმნილი საოკუპაციო ადმინისტრაციის ხელმძღვანელი (ე.წ. სამხრეთ ოსეთის დე ფაქტო მეოთხე პრეზიდენტი) 2017 წლის 21 აპრილიდან. ანატოლი ბიბილოვი დაიბადა 1970 წლის 6 თებერვალს ცხინვალში, მუშების ოჯახში. რვა კლასის დასრულების შემდეგ იგი გადავიდა თბილისში და შევიდა სპეციალიზებულ სკოლა-პანსიონში, სადაც შეისწავლა რუსული ენა და მიიღო გაძლიერებული სამხედრო ფიზიკური განათლება, რაშიც მოამზადა გენერალ-პოლკოვნიკმა ლესელიძემ. ამის შემდეგ კი იგი შეუერთდა რიზანის უმაღლეს საჰაერო სადესანტო სკოლას. მისი დანაყოფი შედიოდა სამხრეთ ოსეთის კონსოლიდირებულ სამშვიდობო ბატალიონში. მოგვიანებით იგი შეუერთდა სამხრეთ ოსეთის არმიას. 1998-2008 წლებში იგი სამშვიდობო ძალებში დაბრუნდა, ამჯერად ოკუპირებული ჩრდილოეთ ოსეთის ბატალიონში. ბიბილოვი მონაწილეობდა 2008 წლის რუსეთ-საქართველოს ომში. 2008 წლის ოქტომბერში ბიბილოვი დაინიშნა სამხრეთ ოსეთის დე ფაქტო რესპუბლიკის საგანგებო სიტუაციების მინისტრად. 2011 წლის 13 ნოემბერს იგი იყო „ერთიანობის პარტიის“ კანდიდატი სამხრეთ ოსეთის დე ფაქტო საპრეზიდენტო არჩევნებზე, სადაც არჩევნების მეორე ტურზე წარმატებით გადავიდა, მან აიღო ხმების 25.44%, თუმცა მალევე სამხრეთ ოსეთის დე ფაქტო პარლამენტმა არჩევნები ბათილად სცნო. საბოლოო ჯამში 2012 წლის სამხრეთ ოსეთის დე ფაქტო საპრეზიდენტო არჩევნებში ლეონიდ თიბილოვმა გაიმარჯვა, ხოლო ანატოლი ბიბილოვს მონაწილეობა არ მიუღია. 2014 წელს ის აირჩიეს სამხრეთ ოსეთის დე-ფაქტო პარლამენტის ლიდერად და ამჟამად არის პარტია „გაერთიანებული ოსეთის“ ხელმძღვანელი, რომელმაც თავისი კანდიდატურა წარადგინა 2017 წლის დე ფაქტო საპრეზიდენტო არჩევნებზე. ბიბილოვმა პირველივე ტურში გაიმარჯვა და მიიღო ხმების 54.8%,. შედეგად 2017 წლის 21 აპრილს დაიკავა სამხრეთ ოსეთის დე ფაქტო მე-4 პრეზიდენტის პოსტი. მის ე.წ. ინაუგურაციას ესწრებოდნენ რუსეთის, მთიანი ყარაბაღის, არაღიარებული დონეცკისა და არაღიარებული ლუგანსკის რესპუბლიკების დელეგაციები. ანატოლი ბიბილოვი ღიად უჭერს მხარს სამხრეთ ოსეთის რუსეთთან გაერთიანებას. 2015 წლის სექტემბრის შემდეგ ანატოლი ბიბილოვი უკრაინის სანქციების სიაში შედის, უკრაინის მთავრობის მიერ იგი აღიარებულია, როგორც ნაციონალური უსაფრთხოების რეალურ ან პოტენციურ საფრთხედ, ისევე როგორც უკრაინის ტერიტორიული მთლიანობისა და სუვერენიტეტისთვის. უკრაინის მთავრობის მხრიდან კი მსგავსი ეჭვი გაჩნდა მას შემდეგ რაც არაერთხელ დაფიქსირდა ბიბილოვის ვიზიტი არაღიარებულ დონეცკის, ლუგანსკისა და ყირიმის რესპუბლიკებში. ანატოლი ბიბილოვი ↑ South Ossetia unrest after election result is annulled, BBC, 30 November 2011. ↑ http://sputnik-ossetia.ru/news/20170409/3986520.html ↑ Archived copy. ციტირების თარიღი: 2018-04-20 ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-01-20. ციტირების თარიღი: 2021-06-04.
Gothic

გოთიკა — ვიდეო თამაში, რომელიც 2001 წელს ესენური ფირმის Piranha Bytes მიერ იქნა შექმნილი. დღეისათვის გამოცემულია: გოთიკა (2001), გოთიკა II (2002), გოთიკა 3 (2006) და არკანია: გოთიკა 4 (2010) Piranha Bytes-ის საიტი მოყვარულთა გვერდი და ფორუმი