laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
თოურისვატნი

თოურისვატნი (ისლ. Þórisvatn) — კუნძულ ისლანდიის უდიდესი ხელოვნური ტბა, რომელიც მდებარეობს ისლანდიის მაღლობის სამხრეთ ნაწილში. თოურისვატნი წარმოადგენს წყალსაცავს, რომლის ფართობი იცვლება 83-88 კმ² ფარგლებში. ტბაზე გაშენებულია ელექტროსადგური. ისლანდიაში სხვა ტბებისგან გამოირჩევა ნათელი მწვანე ფერით. ისლანდიის ტბების სია ფოტო
ბლიენდულოუნი

ბლიენდულოუნი (ისლ. Blöndulón) — ისლანდიის ერთ-ერთი უდიდესი ტბა, რომლის ზედაპირის ფართობი შეადგენს 57 კმ²-ს, ხოლო სიღრმე 39 მ-ს. ტბა შეიქმნა 1984-1991 წლებში სპეციალურად ბლიენდულოუნის ელექტროსადგურისათვის, რომელიც განთავსებულია 200 მეტრის სიღრმეზე ხელოვნურ მღვიმეში, საიდანაც მოხვედრა შესაძლებელია სპეციალური ლიფტით. გვირაბის სიგრძე 800 მ-ია. ისლანდიის ტბების სია ფოტო
მიუვატნი

მიუვატნი (ისლ. Mývatn) — ტბა ისლანდიაში, კუნძულის ჩრდილოეთ ნაწილში. ფართობი 37 კმ². სიგრძე დაახლოებით 10 კმ, სიგანე 8 კმ. ტბაში მდებარეობს 34 ვულკანური წარმოშობის კუნძული და მრავალი მომცრო ბორცვი. იმის გამო, რომ ტბასთან ახლოს განვითარებულია ვულკანური სითბო, მიუვატნი ზოგ ადგილას არასდროს არ იყინება. ტბასთან ახლოს გვხვდება ცხელი წყაროები და გოგირდის ბუდობები. მდიდარია თევზითა და ზღვის ფრინველებით. გამდინარეა. ისლანდიის ტბების სია მიუვატნის ტბა დაარქივებული 2011-06-16 საიტზე Wayback Machine.
რობერტ სტურუა (უფროსი)

რობერტ ივანეს ძე სტურუა (დ. 4 მაისი, 1916, სოფ. ნაბაკევი, დაბა კულაში, ახლანდელი სამტრედიის მუნიციპალიტეტი — გ. 21 იანვარი, 1982, თბილისი) — ქართველი ფერმწერ-მონუმენტალისტი, საქართველოს სსრ სახალხო მხატვარი (1965). 1933 წელს შევიდა თბილისის სამხატვრო აკადემიაში. 1939 წელს სწავლა განაგრძო მოსკოვის სურიკოვის სახელობის სამხატვრო ინსტიტუტში მონუმენტური ფერწერის ფაკულტეტზე. მისი შემოქმედებას მიეკუთვნება ისეთი ნიმუშები , როგორიცაა „გამარჯვების ზეიმი“ — ჭიათურის ა. წერეთლის სახელობის თეატრის დარბაზის პლაფონის მოხატულობა (1945–1950, სსრკ სახელმწიფო პრემია, 1951); „ხალხთა მეგობრობის“ — სოფელ შრომის კულტურის სახლის დარბაზის პლაფონი (1953–1956); „ბოროტსა სძლია კეთილმან“ — მეშახტეთა კულტურის სახლი, ტყიბული (1957–1960); ჭიათურაში, მეტალურგთა კულტურის სახლის პლაფონი, ფერწერული ფრიზი ვ. ი. ლენინის ცენტრალური მუზეუმის თბილისის ფილიალისათვის და მრავალი სხვა. საგულისხმოა რ. სტურუას ნამუშევრებიც წიგნის გრაფიკაში. კერძოდ მაღალ პროფესიონალურ დონეზე შესრულებული ილია ჭავჭავაძის, ვაჟა ფშაველას ქმნილებათა ილუსტრაციები. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 324, თბ., 1994 კინწურაშვილი ქ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 587.
ჰოუპის ტბა

ჰოუპი (ისლ. Hóp) — ტბა ისლანდიაში. ტბა განთავსებულია ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში. ის უფრო ლაგუნაა ვიდრე ტბა, რადგან მისი ფართობი დამოკიდებულია მოქცევებზე და მიქცევებზე და მერყეობს 29-დან 44 კმ²-მდე. ისლანდიის ტბების სია ჰოუპის ტბა
ჰვითაურვატნი

ჰვითაურვატნი (ისლ. Hvítárvatn) — ტბა ისლანდიაში. ტბა განთავსებულია ცენტრალურ ისლანდიაში. მის ფართობი შეადგენს 29,6 კმ², ხოლო უდიდესი სიღრმე 84 მეტრს. ტბის დასახელება მოდის მდინარე ჰვითაუს სახელიდან. ტბაში შეიძლება პატარა აისბერგების ნახვა. ისლანდიის ტბების სია ფოტო
ლანგისოური

ლანგისოური (ისლ. Langisjór) — ტბა ისლანდიაში, ისლანდიის პლატოზე, 20 კმ სიგრძის და 2 კმ სიგანით ზედაპირული ფართობით დაახლოებით 26 კმ² და მაქსიმალური სიღრმით 75 მ. ისლანდიის ტბების სია ტბის ფოტოები [1][2][3][მკვდარი ბმული] რით დაკავდნენ მეთევზეები? დაარქივებული 2012-12-08 საიტზე Wayback Machine. http://www.iww.is/langisjor დაარქივებული 2007-09-28 საიტზე Wayback Machine. http://www.althingi.is/kolbrunh/pistlar/safn/001937.html
კვისლავატნი

კვისლავატნი (ისლ. Kvíslavatn) — ტბა ისლანდიაში, მდებარეობს 605 მ სიმაღლეზე ზღვის დონიდან ისლანდიის პლატოზე დასავლეთით სპრენგისანდიურის მთიანი გზიდან, კვეთს ამ ადგილს და სამხრეთ-აღმოსავლეთით ჰოფსიოკიუდლის მყინვარიდან. მისი სიგრძე 12 კმ, და ფართობი 20 კმ² შეადგენს. კვისლავატნის ფოტოები
სულტარტანგალოუნი

სულთართანგალოუნი (ისლ. Sultartangalón) — ტბა ისლანდიაში. მდებარეობს ისლანდიის პლატოზე, ზღვის დონიდან 297 მ სიმაღლეზე, ვულკან ჰეკლადან ჩრდილოეთით. ტბის ფართობი უდრის დაახლოებით 20 კმ²-ს. ისლანდიის ტბების სია Landsvirkjun (engl. Informationen der staatlichen Elektrizitätsgesellschaft დაარქივებული 2009-02-23 საიტზე Wayback Machine. Das Sultartangi-Kraftwerk დაარქივებული 2012-06-27 საიტზე Wayback Machine. Das Búrfell-Kraftwerk დაარქივებული 2012-06-27 საიტზე Wayback Machine. Bilete av Askja og innsjøen
იეკულსაურლოუნი

იეკულსაურლოუნი (ისლ. Jökulsárlón) — მყინვარული ლაგუნა ისლანდიის სამხრეთში. ყინულის დნობის წყალობით ტბა გაიზარდა 7.9 კმ²-დან (1975 წელი) ახლანდელ 18 კმ²-მდე. ტბის სიღრმე აღწევს 200 მეტრს. ისლანდიის ტბების სია იეკულსაურლოუნის ლაგუნა
გრანალოუნი

გრანალოუნი (ისლ. Grænalón) — მყინვარული ტბა ისლანდიის სამხრეთ ნაწილში. გრანალოუნი ვრცელდება მყინვარ ვატნაიეკუდლზე. ტბის ფართობი შეადგენს 18 კმ², ხოლო მაქსიმალური სიღრმე 150 მ-დან 200 მ-მდე აღწევს. გრანალოუნის ტბა მდებარეობს ისლანდიის მაღლობზე. ისლანდიის ტბების სია გრანალოუნის ტბა დაარქივებული 2013-10-16 საიტზე Wayback Machine.
სკორადალსვატნი

სკორადალსვატნი (ისლ. Skorradalsvatn) — ტბა ისლანდიის დასავლეთ ნაწილში. ფართობი 14.7 კმ², სიგრძე 15 კმ, სიგანე 1 კმ, მაქსიმალური სიღრმე 48 მ. ტბის გარშემო არის რამდენიმე მაღალი მთა. მთავრობის მიერ ტბის ნაპირებზე გაშენებულია ტყე, რომელიც ისლანდიაში ტყის მასივის აღდგენის პროგრამის ფარგლებში შედის. გამოიყენება როგორც წყალსაცავი, ამიტომ მისი დონე ხელოვნურადაა აწეული. ტბის გარშემო არ არის არც ერთი დასახლებული პუნქტი, მაგრამ მრავლადაა საზაფხულო კოტეჯები. ისლანდიის ტბების სია სკორადალსვატნის ტბა დაარქივებული 2010-12-11 საიტზე Wayback Machine.
სიგელდულოუნი

სიგელდულოუნი (ისლ. Sigöldulón) — ტბა და წყალსაცავი ისლანდიაში. მისი ფართობი შეადგენს 14 კმ²-ს. შედის ისლანდიის ოცი უდიდესი ტბების სიაში. 1973-1977 წლებში აშენდა ელექტროსადგური. ისლანდიის ტბების სია სიგელდულოუნის ელექტროსადგური
აპავატნი

აპავატნი (ისლ. Apavatn) — ტბა ისლანდიის სამხრეთ დასავლეთ ნაწილში. მისი ფართობი შეადგენს 13 კმ². ტბა განთქმულია თევზაობით. ისლანდიის ტბების სია აპავატნის ტბა დაარქივებული 2019-09-24 საიტზე Wayback Machine.
სვინავატნი

სვინავატნი (ისლ. Svínavatn) — რამდენიმე ტბის დასახელება ისლანდიაში : სვინავატნი ეისთურ-ჰუნავათნი სვინავატნი კიოულური სვინავატნი ჰვამსფიორდისა ისლანდიის ტბების სია ისლანდიის ტბები
იესკიუვატნი

იესკიუვატნი (ისლ. Öskjuvatn) — კრატერული ტბა ისლანდიაში, ისლანდიის მაღლობზე. ფართობი 11 კმ². იოსკიუვათნი წარმოადგენს ისლანდიის ყველაზე ღრმა ტბას, რომლის სიღრმე შეადგენს 220 მეტრს. ტბა მდებარეობს ვულკან ასკიას კრატერში. ჩამოყალიბდა ვულკანის ძლიერი ამოფრქვევის შედეგად 1875 წელს. ისლანდიის ტბების სია იოსკიუვათნის ტბა
ენერგია

ენერგია (ბერძ. ἐνέργεια — „მოძრაობა“; აღნიშვნა: E {\displaystyle E} ) — ფიზიკური სიდიდე, რომელიც შეიძლება მიეკუთვნოს ნებისმიერ ნაწილაკს, სხეულს ან სხეულების ერთობლიობას და წარმოადგენს მოძრაობის და ურთიერთქმედების რაოდენობრივ ზომას. ენერგიის სხვადასხვა ფორმები მოიცავს კინეტიკურ ენერგიას, პოტენციურ ენერგიას, სითბურ ენერგიას, გრავიტაციულ ენერგიას, დრეკადობის ენერგიას, და სხვა. ენერგიის სხვადასხვა ფორმებს ხშირად სახელი ეწოდებათ მასთან დაკავშირებული (ასოცირებული) ძალის მიხედვით. გერმანელმა ფიზიკოსმა ჰერმან ფონ ჰელმჰოლცმა დაადგინა, რომ ენერგიის ყველა ფორმა ექვივალენტურია — ერთი ფორმის ენერგია შეიძლება გაქრეს, მაგრამ ენერგიის იგივე რაოდენობა წარმოიქმნება სხვა ფორმით. ენერგია შენახვადი და სკალარული ფიზიკური სიდიდეა. SI სისტემაში ენერგიის ერთეული არის ჯოული, ხოლო გაუსის ერთეულთა სისტემაში - ერგი. ზოგიერთ სხვა დარგებში ენერგიის ერთეულად გამოიყენება აგრეთვე კილოვატ-საათი და კალორია. ↑ R. Resnick and D. Halliday (1960), Physics, Section 22-1 (Heat, a Form of Energy), John Wiley and Sons, Library of Congress Catalog Card Number 66-11527
ასკია

ასკია (ისლ. Askja) — მოქმედი სტრატოვულკანი ისლანდიაში, ისლანდიის მაღლობის ცენტრალურ ნაწილში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1510 მეტრზე. 1875 წელს ვულკანის ამოფრქვევის შედეგად წარმოიქმნა ორი ტბა 45 კმ² ფართობით: იესკიუვატნი და ვიტი. ბოლო ამოფრქვევა დაფიქსირდა 1961 წელს. ისლანდიის ვულკანების სია ასკია (ინგლისური) — სტატია გლობალური ვულკანიზმის პროგრამიდან
მიწისქვეშა წყალი

მიწისქვეშა წყალი — დედამიწის ქერქის ზედა ნაწილის ქანებში თხევად, მყარ და აირად მდგომარეობაში მყოფი წყალი. მიწისქვეშა წყალი თავმოყრილია ფხვიერ, ფორიან და ნაპრალოვან ქანებში, აგრეთვე კარსტულ სიცარიეელებში. სიმძიმის ძალის გავლენით მოძრავ მიწისქვეშა წყალს ეწოდება გრავიტაციული ანუ თავისუფალი წყალი, ხოლო ქანებთან მოლეკულური ძალებით შეკავშირებულს — ბმული წყალი (ჰიგროსკოპული, აფსკური, კაპილარული და კრისტალიზაციური). მიწისქვეშა წყლით გაჟღენთილ ქანთა ფენების (წყლიანი ჰორიზონტების) ერთობლიობა ქმნის წყლიან კომპლექსს. ქანებს წყალშეღწევადობისა და წყალგაცემის სხვადასხვა უნარი აქვს. წყალშეღწევადობის უნარის მიხედვით გამოყოფენ: წყალშეღწევად (ფხვიერი და დანაპრალებული მასიური ქანები), ნაწილობრივ წყალშეღწევად (წვრილმარცვლოვანი და თიხიანი ქვიშაქვები, ლიოსი, ტორფი, მერგელი); წყალშეუღწევ (თიხები, დაუნაპრალებელი მასიური მაგმური, მეტამორფული ქანები და სხვ.) ქანებს. ხმელეთის ზედაპირის ქვეშ არსებულ პირველ უახლოეს, მუდმივად არსებულ უდაწნეო წყლიან ჰორიზონტს ეწოდება გრუნტის წყლის ჰორიზონტი. უშუალოდ გრუნტის წყლის სარკის თავზე გავრცელებულია კაპილარული წყალი. ხმელეთის ზედაპირიდან გრუნტის წყლის სარკემდე არსებულ ზონას აერაციის ზონა ეწოდება. ამ ზონაში ხდება წყლის ჩაჟონვა ზედაპირიდან, ხოლო ფილტრაციის დაბალი უნარის მქონე ქანებში ჩნდება მიწისქვეშა წყლის დროებითი დანაგროვი, ე.წ. ლეჟერი (ზედა წყალი). გრუნტის წყლის ჰორიზონტი ქვევით მდებარე წყლიან ჰორიზონტებს, რომლებიც მისგან წყალშეუღწევი ქანებითაა გამოყოფილი, ეწოდება შრეთაშორისი წყლის ჰორიზონტები. წყალი აქ, ჩვეულებრივ, ჰიდროსტატიკური წნევის ქვეშ იმყოფება, ზოგჯერ კი უდაწნეოა. შრეთაშორისი მიწისქვეშა წყლის კვების არე განლაგებულია იქ, სადაც წყალშეუღწევადი ქანები ზედაპირზე შიშვლდება. მიწისქვეშა წყალი ბუნებრივი ხსნარია, რომელიც 60-ზე მეტ ქიმიურ ელემენტს შეიცავს. მასში გვხვდება მიკროორგანიზმებიც. მიწისქვეშა წყალების გავრცელების კანონზომიერება განპირობებულია მრავალი გეოლოგიური და ფიზიკურ-გეოგრაფიული ფაქტორით. ბაქნებსა და კიდური როფების არეებში უმეტესად გავრცელებულია არტეზიული აუზები, ნაოჭა სისტემებში კი უფრო ხშირად ნაპრალური ტიპის მიწისქვეშა წყალი გვხვდება. მიწისქვეშა წყალი დედამიწის წყლის რესურსების შემადგენელი ნაწილია, ამიტომ მის შესწავლას დიდი სახალხო-სამეურნეო მნიშვნელობა აქვს. მიწისქვეშა წყალი ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი სასარგებლო წიაღისეულია. წყლიანი ჰორიზონტები არტეზიული წყლები წყალი გრუნტი USGS Office of Groundwater UK Groundwater Forum Status of Ground Water in India დაარქივებული 2011-07-25 საიტზე Wayback Machine. The Groundwater Foundation Groundwater Information from the Coastal Ocean Institute დაარქივებული 2008-04-12 საიტზე Wayback Machine. US National Ground Water Association Connected Waters Initiative, University of New South Wales American Water Resources Association დაარქივებული 2018-03-24 საიტზე Wayback Machine. Multimedia course on groundwater დაარქივებული 2009-08-20 საიტზე Wayback Machine. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 44-45. ოვჩინიკოვი ა.მ. ზოგადი ჰიდროგეოლოგია, თბ., 1964; Вернадский В. И., История минералов земной коры, т. 2 — История природных вод, ч. 1, в. 1—3, Л., 1933—1936; Коноплянцев А. А., Семенов С. М., Прогноз и картирование режима грунтовых вод, М., 1974.
სამირ ნასრი

სამირ ნასრი (ფრანგ. Samir Nasri; დ. 26 ივნისი, 1987, მარსელი, საფრანგეთი) — ფრანგი ფეხბურთელი, ნახევარმცველი. დაიბადა ქალაქ მარსელში. მშობლებმა ის ფეხბურთზე Pence Mirrabeu-ს აკადემიაში შეიყვანეს. ერთი წლის შემდეგ 9 წლის ნასრი „მარსელის ოლიმპიკის“ აკადემიაში გადავიდა.მას პროფესიონალური დებიუტი 2004 წელს ჰქონდა, როდესაც 17 წლის იყო. 2005-06 წლებში მან უეფას ჩემპიონთა ლიგაზე 10 მატჩი ჩაატარა. 2007 წელს მან აჯობა ქარიმ ბენზემას და მიიღო წლის საუკეთესო ფეხბურთელის წოდება. 2008 წლის 16 აგვისტოდან ნასრი „არსენალში“ ჩაირიცხა. ტრანსფერი არსენალს 12.7 მილიონი ფუნტი სტერლინგი დაუჯდა. სამირ ნასრიმ მის სადებიუტო მატჩშივე აჩვენა შედეგი. მისი დებიუტი 2008 წლის 16 აგვისტოს შედგა, როდესაც ერთმანეთს პრემიერ ლიგაში ლონდონის „არსენალი“ და „ვესტ ბრომვიჩ ალბიონი“ ხვდებოდნენ. სამირ ნასრიმ ამ მატჩშივე გამოიჩინა თავი და სადებიუტო თამაშში გაიტანა გოლი, რომლის მეშვეობითაც ლონდონის „არსენალმა“ მოიპოვა გამარჯვება. თამაში 1:0 დამთავრდა. ამავე წლის სექტემბერში ნასრისმ მოიპოვა ტიტული სახელად თვის საუკეთესო მოთამაშე. 2011 წლიდან ნასრი „მანჩესტერ სიტის“ ფეხბურთელია. კლუბთან ერთად მან ინგლისის პრემიერ ლიგა მოიგო. ნასრიმ ნაკრებში თამაში ჯერ კიდევ მაშინ დაიწყო, როდესაც 16 წლის იყო. მისი დებიუტი ეროვნულ ნაკრებში ავსტრიის ნაკრების წინააღმდეგ შედგა. ნასრი მონაწილეობდა ევრო 2008-ზე, სადაც ორ მატჩში ითამაშა. დომენეკმა, საფრანგეთის ნაკრების მთავარმა მწვრთნელმა ის 2010 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე ის არ წაიყვანა, მიუხედავად იმისა, რომ ნასრი ძალიან კარგ ფორმაში იყო და კარგი სეზონი ჩაატარა. ნასრიმ მონაწილეობა მიიღო ასევე ევრო 2012-ში, სადაც ერთი გოლი გაიტანა. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „სამირ ნასრი“ ვიკისაწყობში. პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური) სამირ ნასრი — ფიფას ჩანაწერი[დაარქივებული] სამირ ნასრი – უეფას ჩანაწერი (ინგლისური)
ბენეტიცე

ბენეტიცე (ჩეხ. Benetice) — სოფელი ჩეხეთის რესპუბლიკაში. 2007 წლის მონაცემებით სოფლის მოსახლეობა შეადგენს 37 კაცს. ბენეტიცეს საიტი
კარლსკრონა

კარლსკრონა (შვედ. Karlskrona) — ქალაქი შვედეთში, ბლეკინგეს ლენის დედაქალაქი და თავისივე სახელწოდების მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2010 წლის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 35 212 ადამიანს შეადგენს. კარლსკრონა ცნობილია როგორც ბაროკოს სტილში ნაგები ერთადერთი შვედური ქალაქი, ასევე აქაა განლაგებული შვედეთის ერთადერთი საზღვაო ბაზა და სანაპირო დაცვის შტაბი. ქალაქი 1680 წელს დაარსდა, როდესაც შვედეთის სამეფო ფლოტმა მატერიკიდან კუნძულზე გადაინაცვლა, რომელიც მანამდე მიწათმოქმედებისა და საძოვრებისათვის გამოიყენებოდა. ამ დროისათვის, შვედეთი ბალტიის ზღვის რეგიონში მთავარ სამხედრო ძალას წარმოადგენდა. კუნძულს მეტად ხელსაყრელი სტრატეგიული მდებარეობა ეკავა, რადგან გერმანიისა და ბალტიის პროვინციების სანაპიროებიდან სულ ოდნავ იყო დაშორებული. ქალაქს სახელი შვედეთის მეფე კარლ XI-ის პატივსაცემად ეწოდა და „კარლის გვირგვინს“ ნიშნავს. ქალაქი სწრაფად გაიზარდა და 1750 წლისთვის მისი მოსახლეობა 10 000 ადამიანს შეადგენდა. იმ დროისთვის ის ქვეყნის ერთ-ერთი უდიდესი ქალაქი იყო. ამ დროის ბაროკოს სტილის შენობების უმრავლესობა დღესაც შემორჩენილია, რის გამოც ქალაქის ცენტრი არქიტეექტურულად ერთაგვაროვანია. კარლსკრონაში სამი მნიშვნელოვანი ეკლესიაა, რომელთაგან პირველია ფრედრიკსკირკანი. ის დააპროექტა ნიკოდემუს ტესინმა, რომელიც ევროპული არქიტექტურის გავლენის ქვეშ იმყოფებოდა. ეკლესიას საფუძველი 1720 წელს ჩაეყარა და 1744 წელს იკურთხა. ის სხვა ჩვეული შვედური ეკლესიებისგან გამოირჩევა ყვითელი ფერით და მორთულობით. მეორე, წმინდა სამების ეკლესია, რომელსაც ასევე გერმანულ ეკლესიას უწოდებენ, 1697–1709 წლებში აშენდა. მის გუმბათსა და გადახურვაში იტალიური არქიტექტურის გავლენა იგრძნობა. მესამე კლესია - კარლსაკრუნის საადმირალო ეკლესია 1685 წელს აშენდა წითლად მოხატული ხით. ქალაქის დაარსებასთან ერთად, დაფუძნდა მისი გემთსაშენიც. ეს აუცილებლობას წარმოადგენდა 1689 წელს შვედეთის ფლოტის მიერ განცდილი დიდი დანაკარგების გამო. 1711 წლისთვის, გემთსაშენი შვედეთის უდიდესი სამრეწველო დამსაქმებელი იყო, სადაც 1 100 მუშა მუშაობდა. კარლსკრონამ ქუჩების ისეთივე სტრუქტურა შემოინახა, როგორიც მას დაარსებისას ჰქონდა. 1998 წელს, კარლსაკრუნის საზღვაო მოწყობილებები იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა. შვედეთის ქალაქების სია მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი Photos from Karlskrona დაარქივებული 2011-06-05 საიტზე Wayback Machine. article Karlskrona ↑ Tätorternas landareal, folkmängd och invånare per km2 2005 och 2010 Swedish. Statistics Sweden (14 December 2011). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 10 იანვარი 2012. ციტირების თარიღი: 10 January 2012.
მონტე-სან-ჯორჯიო

მონტე-სან-ჯორჯიო — ტყიანი მთა შვეიცარიის ტიჩინოს კანტონის სამხრეთ ნაწილში. მისი სიმაღლე ზღვის დონიდან 1 097 მეტრია. 2003 წლიდან შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში, რადგან „ის ტრიასული პერიოდის წყლის ცხოვრების ერთადერთი ცნობილი ძეგლია, ამავე დროს ის მიწაზე ცხოვრების ნაშთებსაც ინახავს.“ 2010 წელს, მონტე-სან-ჯორჯიოს იტალიური ნაწილი ობიექტის გაფართოებისას ასევე შევიდა იუნესკოს სიაში. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში (ფრანგული) patrimoine mondial de l'humanité en Suisse დაარქივებული 2007-10-08 საიტზე Wayback Machine. (იტალიური) Association Amici del Parco della Montagna დაარქივებული 2007-09-29 საიტზე Wayback Machine. (იტალიური) Museo dei fossili Meride ↑ Monte San Giorgio - UNESCO World Heritage Centre
მყინვარული კომპლექსი

მყინვარული კომპლექსი, გლაციალური კომპლექსი — ერთიანი მყინვარული წარმონაქმნი, რომელიც შედგება სხვადასხვა მორფოლოგიური ტიპის მყინვარისაგან მასში მიმდინარე უწყვეტად დაკავშირებული ბუნებრივი პროცესების წარმოშობით. გამოიყოფა სხვადასხვა ტიპის მყინვარული კომპლექსი. კონტინენტური მყინვარული კომპლექსი წარმოდგენილია ყინულოვანი ფარით, მსხვილი ყინულქუდით, გამყვანი და შელფური მყინვარებით. კუნძულოვანი მყინვარული კომპლექსი შეიცავს გუმბათებსა და გამყვან მყინვარებს. მთა-საფარული მყინვარული კომპლექსი ძირითადად შედგება მთათაშორისი მყინვარული პლატოებისა და ხეობის მყინვარებისაგან. მთიანი ქედებისა და კონუსური მწვერვალების მყინვარული კომპლექსი იკავებს მთების ზედა ნაწილს, შეიცავს დაკიდულ და ხეობის ტიპის ყველა მყინვარს, გამყინვარების ხარისხი აქ 70–80 %-ს აღწევს. პლატოების, კალთებისა და მთისწინეთის მყინვარული კომპლექსი წინამავალთან შედარებით წარმოიქმნება შედარებით მშვიდ რელიეფზე, გვხვდება მთის გამყინვარების თითქმის ყველა მორფოლოგიური ტიპი. გეომორფოლოგიაში მყინვარული კომპლექსი ხეობის მყინვარის ბოლო ნაწილში, ან კონტინენტური მყინვარის ცალკეული განშტოებების სიახლოვეს კანონზომიერად განლაგებული მყინვარული რელიეფის ფორმებისა და ნალექების ერთობლიობაა. მყინვარულ კომპლექსში განასხვავებენ: ბოლოკიდურ (ენის) აუზს, რომელიც წარმოდგენილია ბორცვიან-მორენული ვაკით ან დახშული ქვაბულით, რომელიც ხშირად წყლითაა ამოვსებული; ბოლო მორენის ნახევარრგოლს; გარდამავალ კონუსს; ფლუვიოგლაციალურ ზანდრულ ვაკეებსა და კენჭნარ ტერასებს. მყინვარი ↑ Гляциологический словарь / Под ред. В. М. Котлякова. — Л.: Гидрометеоиздат, 1984. — 527 с. ↑ 2.0 2.1 Ледниковый комплекс | Большая российская энциклопедия. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-09-23. ციტირების თარიღი: 2020-12-31.
ყინულქუდი

ყინულქუდი — ყინულის მასა ან ვრცელი საფარული მყინვარი, რომელიც მოიცავს ხმელეთის ფართობის 50 ათ. კმ²-ზე ნაკლებს. ისეთი ყინულის მასა, რომლის ფართობი აღეტება 50 ათ. კმ²-ს ყინულოვანი ფარი ეწოდება. გავრცელებულია სუსტად დანაწევრებულ ამაღლელებსა თუ დაბლობებზე. პატარა ჰორიზონტალური სიდიდის გამო ახასიათებს ციცაბო კალთები. ასეთი მყინვარების კვების არე და აბლაცია მკვეთად არ არის დაყოფილი. ყინულქუდი არ არის შემოსაზღვრული რელიეფის თავისებურებებით, პირიქით, იგივე ზომის რელიეფის თავისებურებებით შემოსაზღვრული ყინულის მასები ცნობილია მყინვარული მინდვრის სახელწოდებით. ყინულქუდის გუმბათი როგორც წესი, კონცენტრირებულია მასივის უმაღლეს წერტილში. ყინულის ნაკადი ამ უმაღლესი წერტილიდან მოედიება ყინულქუდის პერიფერიისაკენ. მნიშვნელოვან გავლენას ახდენს თავისივე დაკავებული ტერიტორიის გეომორფოლოგიაზე. დამახასიათებელია პოლარული და სუბპოლარული მხარეებისათვის. ანტარქტიდის ზოგიერთ კუნძულსა და ფრანც-იოსების მიწაზე ყინულქუდი მთლიანად ფარავს ხმელეთის ზედაპირს. ასეთ მყინვარებს „კუნძულოვან მყინვარებს“ უწოდებენ. ყინულით დაფარული მაღალი განედების რეგიონები, რომელიც მკაცრი გაგებით ყინულქუდს არ წარმოადგენს ცნობილია პოლარული ყინულქუდის სახელწოდებით; ეს მნიშვნელობა ფართოდ არის გამოყენებული მასმედიაში და შესაძლოა აღიარებული იყოს ექსპერტების მიერ. ყინულქუდის კლასიკური მაგალითია ისლანდიის უმსხვილესი მყინვარი ვატნაიეკუდლი. სამხრეთ ისლანდიაში აღსანიშნავია მცირე ყინულქუდი ეიაფიადლაიეკუდლი, რომლის ფართობია დაახლოებით 100 კმ² და რომელიც ფარავს ვულკანის კალდერას. ვატნაიეკუდლის შემდეგ სიდიდით ისლანდიის მეორე მყინვარია ლაუნგიეკუდლი, რომლის ფართობია 953 კმ². ყინულოვანი ფარი ↑ 1.0 1.1 Benn, Douglas; Evans, David (1998). Glaciers and Glaciation. London: Arnold ↑ 2.0 2.1 Криштофович А.Н. Геологический словарь (А-Л). Москва, 1955 г. ↑ Greve, R.; Blatter, H. (2009). Dynamics of Ice Sheets and Glaciers. Springer ↑ Time Magazine Online: Arctic Ice Explorers CNN. 2009-03-11. Retrieved 2010-05-04. ↑ Cryosphere Glossary. The National Snow and Ice Data Center. Retrieved 27 March 2020 ↑ Langjökull | Helgi Björnsson. Glaciers in Iceland[მკვდარი ბმული]
მყინვარის ენა

მყინვარის ენა — ყინულის წაგრძელებული და ვიწრო ფენა, რომელიც ხმელეთიდან წყალსატევში ეშვება. ჩვეულებრივ, წარმოადგენს სწრაფი ხეობის მყინვარისა და მყინვარული ნაკადის გაგრძელებას. გვხვდება ზღვებისა და ტბების ნაპირებთან. მისი ფართობი მერყეობს 10–800 კმ² ფარგლებში, ხოლო სისქე კიდეებზე 400–600 მ უდრის. მყინვარის ენას რეგულარულად წყდება ფრაგმენტი. ასე, 2006 წელს დრიგალსკის მყინვარის ენამ აისბერგთან შეჯახების გამო დაკარგა მონაკვეთი ზომებით 13×11 კმ, ხოლო 2010 წელს აისბერგის დარტყმამ მერცის მყინვარის ენას ნახევარზე მეტი მოაგლიჯა. ანტარქტიდაში ზოგიერთი მყინვარის ენა გამოშვერილია შორს ღია ოკეანეში. ასეთი ენების მაგალითია ერებუსის მყინვარის ენა (სიგრძე 11–12 კმ), დრიგალსკის მყინვარის ენა (სიგრძე 80 კმ) და მერცის მყინვარის ენა (160 კმ-ზე მეტი 2010 წლამდე). ამ უკანასკნელის ყინულის ნაკადი წელიწადში შეადგენს 10–12 მლრდ. ტონას. პრიუდსის ყურეში არის ფლეტნესის 6 კილომეტრიანი მყინვარის ენა, რომელიც იკვებება ხმელეთიდან ჩამოდინებული თხევადი წყლით. არქტიკაში მყინვარის ენა ხშირად ფიორდებითაა შემოსაზღვრული. გრენლანდიის ყინულოვანი ფარიდან ჩამოედინება დაახლოებით 15 სწრაფი მყინვარი, რომელიც თავიანთ გზაზე ღრმა ხეობებს გამოიმუშავებენ; ოკეანეში მოხვედრისას, ფიორდებში ისინი ქმნიან მყინვარის ენებს. ხშირად მათი სიგრძე 10 კმ-ზე ნაკლებია, თუმცა ზოგჯერ სიგრძე რამდენიმე ათეულ კმ-ს აღწევს. მყინვარის ენა თანამედროვე კონტინენტური მყინვარების კიდურ ნაწილებში ზღვაში ხშირად წინ მიიწევს რამდენიმე ათეული კილომეტრით და გამყვანი მყინვარის სახელწოდებას ატარებს. მყინვარის ენა ეწოდება აგრეთვე მთის მყინვარის მოძრავ ნაწილს, რომელიც განლაგებულია თოვლის საზღვრის ქვემოთ, კერძოდ აბლაციის არეში. იკავებს მყინვარულ ხეობას. მისი სიგრძე რამდენიმე, ზოგჯერ ათეული კმ-ია. მყინვარისთვის, მ.შ. მისი ენისთვის დამახასიათებელია პულსაციური მოქმედება. ამის მაგალითია მყინვარ ტვიბერის ენა, რომელიც ინტენსიურად იხევს უკან, რასაც მოჰყვა მყინვარის დაშლა. ზოგიერთი მყინვარის ენა დროთა განმავლობაში მაღლა იწევს. მყინვარი ↑ Hambrey M. J. Glacial Environments. — UBC Press, 1994. — P. 276. — 296 p. ↑ Massive iceberg calves from the Mertz Glacier ↑ Pariona A. What Is An Ice Tongue? WorldAtlas (23 May 2018) ↑ Dowdeswell J. A., Jeffries M. O. Arctic Ice Shelves and Ice Islands. Springer, 2017. ↑ Геологический словарь. Том 2. К-П. Санкт-Петербург, 2011 ↑ გეომორფოლოფიური ლექსიკონი, გამომცემლობა ნეკერი, თბილისი, 1996. ↑ ლევან ტიელიძე, საქართველოს მყინვარები. გამომცემლობა „კოლორი“, თბ., 2014
ისლანდიის დემოგრაფია

ისლანდიის მოსახლეობა შეადგენს 364,134 ადამიანს (2020 წლის მონ.), საშუალო სიმჭიდროვე ყოველ კვადრატულ კილომეტრზე 3,1-ს. ისლანდია ევროპაში ყველაზე მეჩხერად დასახლებული ქვეყანაა. მოსახლეობის გადანაწილება საკმაოდ არათანაბარია 60%-ზე მეტი ქვეყნის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილშია თავმოყრილი. დასახლებული პუნქტები განთავსებულია სანაპიროების გასწვრივ და ფიორდების სიღრმეში. კუნძულის ცენტრალურ ნაწილში არის მხოლოდ ფერმები( 20-30 ადამიანი). მოსახლეობის უმრავლესობა ცხოვრობს ქალაქებში და სათევზაო სოფლებში. ისლანდიის დედაქალაქ რეიკიავიკში ცხოვრობს მთლიანი მოსახლეობის 40%. ისლანდიის ეროვნული შემადგენლობა ერთგვაროვანია: 90% ისლანდიელები- სკანდინავიელების შთამომავლები, რომლებიც ისლანდიურ ენაზე საუბრობენ. ქვეყანაში ასევე ცხოვრობენ დანიელები, ნორვეგიელები და სხვა. მოსახლეობის საშუალო ასაკი არის - 35 წელი: ქალების 35,6 წელი მამაკაცების 34,1 წელი ასაკობრივი ჯგუფები: 0-15 წლამდე — 20,7% (მამაკაცები 32,268/ ქალები 31,308) 15-64 წლამდე — 67,1 % (მამაკაცები 104,158/ ქალები 101,584) 65 წლის ზემოთ — 12,2 % (მამაკაცები 16,952/ ქალები 20,424) მორწმუნეთა 82,1 % ლუთერანული ეკლესიის მიმდევარია, 2,4% კათოლიკური ეკლესიის და დანარჩენი 15% სხვა ქრისტიანული და არაქრისტიანული რელიგიის. ისლანდიის ეროვნული სტატისტიკური ინსტიტუტი