laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ივან გუსევი

ივან გუსევი (რუს. Иван Михайлович Гусев) (დ. 6 ოქტომბერი, 1922 — გ. 3 ოქტომბერი, 2007) — რუსი საბჭოთა გენერალი. საბჭოთა კავშირის გმირი (1944). 1941-1978 წლებში მსახურობდა საბჭოთა არმიაში. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, 1946 წელს გაიარა კურსები მოსკოვის სამხედრო-პოლიტიკურ სკოლაში. 1957 წელს დაამთავრა სამხედრო-პოლიტიკური სკოლის ავიაციის ფაკულტეტი. გარდაიცვალა 84 წლის ასაკში, 2007 წლის 3 ოქტომბერს, დაკრძალეს ქალაქ ვლადიმირში. ბიოგრაფია საიტზე „Герои страны“
კათრინ ვუდვილი

კათრინ ვუდვილი (ინგლ. Catherine Woodville; დ. 1458, გრაფტონი, ნორთჰემპტონშირი, ინგლისი — გ. 18 მაისი, 1497, ინგლისი) — ვუდვილთა საგვარეულოს წარმომადგენელი. ინგლისის მეფე ედუარდ IV-ის მეუღლის, დედოფალ ელიზაბეთ ვუდვილის უმცროსი და. რივერსის პირველი ერლის, რიჩარდ ვუდვილისა და მისი მეუღლის, ჟაკეტა ლუქსემბურგელის უმცროსი ქალიშვილი. ისტორიული წყაროებიდან ვიგებთ, რომ იგი თავისი დის, დედოფალ ელიზაბეთის კორონაციამდე ცოტა ხნით ადრე, ანუ 1465 წლის მაისში დააქორწინეს ბუკინგემის ჰერცოგ ჰენრი სტაფორდზე. ქორწინებისას სიძეცა და პატარძალიც ბავშვები იყვნენ. როგორც ცნობილია, ბუკინგემის პატარა ჰერცოგი უკმაყოფილო დარჩენილა დაბალი წარმომავლების ქალზე დაქორწინების გამო. ამის მიუხედავად, კათრინმა მას ოთხი შვილი გაუჩინა: ედუარდი (1478-1521), ბუკინგემის ჰერცოგი, ცოლად შეირთო ლედი ელეონორა პერსი, რომელთანაც შეეძინა შვიდი შვილი. ღალატის გამო სიკვდილით დასაჯა კათრინის დის, ელიზაბეთის შვილიშვილმა, მეფე ჰენრი VIII-მ; ელიზაბეთი (1479-1532), ცოლად გაჰყვა სასექსის გრაფ რობერტ რედკლიფს, რომელსაც სამი ვაჟი გაუჩინა; ჰენრი (1479-1523), უილტშირის ერლი, ცოლად შეირთო ჰარინგტონის ბარონესა სესილი ბონვილი, თუმცა გარდაიცვალა უშვილოდ; ანა (1483-1544), ცოლად გაჰყვა სირ უოლტერ ჰერბერტს, რომლის უშვილოდ გარდაცვალების შემდეგ მისთხოვდა ჰანტინგტონის გრაფ ჯორჯ ჰასტინგსს, რომელთანაც შეეძინა რვა შვილი; 1483 წელს ჰენრი სტაფორდი გლოსტერის ჰერცოგს მიემხრო და დაეხმარა მას, რომ ინგლისის მეფე რიჩარდ III გამხდარიყო. მოგვიანებით ჰენრიმ უღალატა რიჩარდს და ჰენრი ტიუდორის სასარგებლოდ უშედეგოდ სცადა აჯანყება, რის გამოც რიჩარდმა 1483 წლის 2 ნოემბერს თავი მოჰკვეთა. 1485 წელს რიჩარდ III ბრძოლაში მოკლა ჰენრი VII ტიუდორმა და ინგლისის ტახტიც დაიკავა. იმავე წლის 7 ნოემბერს კათრინი ცოლად ჰენრი VII-ის ბიძას, ბედფორდის ჰერცოგ ჯასპერ ტიუდორს გაჰყვა. ათწლიანი უშვილო ქორწინების შემდეგ, 1495 წელს ჯასპერი გარდაიცვალა. სულ რამდენიმე თვეში, 1496 წლის 24 თებერვალს კათრინი მესამედ და უკანასკნელად დაქორწინდა სირ რიჩარდ უინგფილდზე, რომლისგანაც კიდევ ერთი ვაჟი გააჩინა, სახელად ჰამფრი. მესამე ქორწინებიდან მალევე, 1497 წლის 18 მაისს, 38-39 წლის კათრინ ვუდვილი გარდაიცვალა. მისი სიკვდილის ადგილი და მიზეზი დღემდე უცნობია. Call, Michel L. (2005). The royal ancestry bible : a 3,400 pedigree chart compilation (plus index and appendix) containing royal ancestors of 300 colonial American families who are themselves ancestors of 70 million Americans (1st ed.). Salt Lake City, Utah: M.L. Call. ISBN 1933194227. (chart 806) Nicholls, C.S.; Le May, G H L, eds. (1993). "Henry Stafford, Second Duke of Buckingham". The Dictionary of national biography (Reprinted ed.). Oxford [England]: Oxford University Press. ISBN 9780198652113. Myers, A R (1967). "The household of Queen Elizabeth Woodville, 1466-7". Bulletin of the John Rylands Library. 50 (1): 207–235. ISSN 0301-102X. Pugh, T B (1963). The Marcher Lordships of South Wales 1415-1536. Cardiff: University of Wales Press. ISBN 0708301150. Smith, George, ed. (1975) [1935]. The coronation of Elizabeth Wydeville, Queen Consort of Edward IV, on May 26th, 1465 : a contemporary account set forth from a XV century manuscript. Cliftonville (57 Clarence Ave., Cliftonville, Kent): Gloucester Reprints. ISBN 0904586006.
ადელინა გოგუაძე

ადელინა გოგუაძე — ქართველი მსახიობი. კარიერა დაიწყო 2006 წელს. ჰყავს 1 შვილი. მუშაობდა სოხუმის მოზარდ მაყურებელთა თეატრში. ადელინა გოგუაძე — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) geocinema.ge
ალექსანდრე ჟურული

ალექსანდრე ილიას ძე ჟურული (დ. 21 იანვარი, 1888, თბილისი, — გ. 10 აგვისტო, 1937) — ქართველი სამხედრო პირი, პოლკოვნიკი. წარმომავლობით აზნაურთა ოჯახიდან. პოლკოვნიკ ილია ჟურულის შვილი. დაამთავრა მიხეილის საარტილერიო სასწავლებელი (პეტერბურგი, 1909). მსახურობდა რუსეთის იმპერიის არმიის 47-ე საარტილერიო ბრიგადაში, რომლის რიგებშიც მონაწილეობდა I მსოფლიო ომში (1914-1918). ჰქონდა პორუჩიკის, შტაბს-კაპიტნის, ომის ბოლოს — კაპიტნის წოდებები. დაჯილდოებული იყო წმ. სტანისლავის III და II (ორივე 1915), წმ. ანას IV (1915) და II (1916) ხარისხის ორდენებით, გიორგის ოქროს იარაღით „მამაცობისთვის“ (1917, 1916 წლის 29 მაისს სოფ. ბობულინცესთან გერმანელების წინააღმდეგ ბრძოლაში თავის გამოჩენისთვის). მისი ძმა, კავკასიის მე-6 მსროლელთა პოლკის შტაბს-კაპიტანი კონსტანტინე ჟურული საბრძოლო მოქმედებების დროს დაიღუპა 1916 წელს. 1918-1921 წლებში ალექსანდრე ჟურული იყო საქართველოს ჯარის პოლკოვნიკი, მეთაურობდა საარტილერიო დივიზიონს. 1920 წელს, შავი ზღვის სანაპიროზე მსახურობის პერიოდში დაეხმარა ჩრდილოეთ კავკასიაში დამარცხებული რუსული თეთრი მოძრაობის „მოხალისეთა არმიის“ სამხედრო ნაწილებს ფოთიდან ყირიმში ევაკუაციის განხორციელებაში. საქართველოს იძულებითი გასაბჭოების შემდეგ, 1921-1924 წლებში მსახურობდა ქართულ წითელ არმიაში, სადაც მე-2 ქართულ შეერთებულ საარტილერიო დივიზიონს უფროსობდა. შემდეგ სამეურნეო თანამდებობებზე იყო (1937 წლისთვის „ტყვარჩელნახშირის“ მომარაგების რწმუნებული). საბჭოთა ხელისუფლების მიერ სამჯერ იყო დაპატიმრებული 1922, 1924 და 1931 წლებში „ჯაშუშობის“ და „კონტრრევოლუციური საქმიანობის“ ბრალდებით. მასობრივი რეპრესიების დროს, 1937 წელს კვლავ დააპატიმრეს და დახვრიტეს. ჟურული ალექსანდრე ილიას ძე. სტალინური სიები საქართველოდან [ელექტრონული მონაცემთა ბაზა] / ჰაინრიჰ ბიოლის ფონდი სამხრეთ კავკასიაში, ინფორმაციის თავისუფლების განვითარების ინსტიტუტი, საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტრო, საერთაშორისო საზოგადოება „მემორიალი“, საქართველოში შვეიცარიის საელჩო. - 2013. Журули Александр. «Памяти героев Великой войны 1914–1918». Журули Александр Ильич. «Офицеры русской императорской армии».
ბლანკა ინგლისელი

ბლანკა ინგლისელი (ინგლ. Blanche of England, გერმ. Blanca von England; დ. გაზაფხული, 1392, ნორთჰემპტონშირი, ინგლისი — გ. 22 მაისი, 1409, აგნო, ელზასი, საფრანგეთი) — ლანკასტერების დინასტიის წარმომადგენელი. ინგლისის მეფე ჰენრი IV-ისა და მერი დე ბოჰუნის უფროსი ასული. მეფე ჰენრი V-ისა და დედოფალ ფილიპას და. პფალცის კურფიურსტ ლუდვიგ III-ის პირველი ცოლი. ბლანკა დაიბადა 1392 წლის გაზაფხულზე ნორთჰემპტონშირში (მაშინდელი კემბრიჯშირი), ინგლისში. იგი იყო პრინცი ჰენრი ლანკასტერისა და მისი მეუღლის, მერი დე ბოჰუნის მეხუთე შვილი და პირველი ქალიშვილი. მის შემდეგ დედამისი 1394 წელს მეექვსე მშობიარობას გადაჰყვა, რა დროსაც გააჩინა პრინცესა ფილიპა, დანიის მომავალი დედოფალი. თავად მამამისი ინგლისის მეფე ედუარდ III-ის ძის, ჰერცოგ ჯონ გენტელისა და მისი პირველი მეუღლის, ბლანკა ლანკასტერელის (ვის პატივსაცემადაც დაარქვეს სახელი) უფროსი ვაჟი და ტახტის ერთ-ერთი მემკვიდრე იყო. 1399 წელს ბლანკას მამამ მოკლა ინგლისის უძეო მეფე რიჩარდ II და ტახტი თავად დაიკავა ჰენრი IV-ის სახელით, რითაც ქვეყანაში ლანკასტერები გამეფდნენ. სამ წელიწადში ჰენრიმ ცოლად შეირთო ნავარის მეფე კარლ II-ის ასული, საფრანგეთის მეფე ჟან II-ის შვილიშვილი და ბრეტანის ჰერცოგ ჟან V-ის ქვრივი, დედოფალი ჟანა ნავარელი. მეფეს მასთან შვილები არ ჰყოლია. გამეფების შემდეგ ჰენრის დინასტიური ქორწინებების გზით მნიშვნელოვანი მოკავშირეების გაჩენა სურდა, რისთვისაც იქორწინა ესპანელ პრინცესაზე და რის გამოც გაათხოვა თავისი ნაბოლარა ასული, პრინცესა ფილიპა დანიაში. სულ მალევე ჰენრიმ ბლანკა დანიშნა გერმანიის მეფე რუპერტის უფროს ვაჟზე, პრინც ლუდვიგზე. 1401 წლის 7 მარტს ლონდონში გაფორმდა საქორწინო ხელშეკრულება. პატარძლის მზითვი 40,000 ნობელნს შეადგენდა. ერთი წლის შემდეგ, 1402 წლის 6 ივლისს კელნის კათედრალში, გერმანიაში, პრინცესა ბლანკამ პრინც ლუდვიგზე დაიწერა ჯვარი. მის მზითვში ასევე შედიოდა სპეციალურად პრინცესა ბლანკასათვის დამზადებული უძვირფასესი ოქროს გვირგვინიც, რომელიც დღეისათვის მიუნხენშია დაცული. მიუხედავად პოლიტიკური მიზეზებისა, მათი ქორწინება იღბლიანი და ბედნიერი აღმოჩნდა. ოთხი წლის შემდეგ, 1406 წლის 22 მაისს ჰაიდელბერგში ბლანკამ თავისი ერთადერთი ვაჟი, პრინცი რუპერტი გააჩინა. 1408 წელს იგი მეორე ბავშვზე დაორსულდა, თუმცა სულ რამდენიმე თვეში, 1409 წლის 22 მაისს, 17 წლის ორსული ბლანკა ცხელებით გარდაიცვალა, ბავშვით მუცელში. იგი ქალაქ აგნოში, თანამედროვე საფრანგეთის ტერიტორიაზე გარდაიცვალა, რომელიც იმხანად გერმანიას ეკუთვნოდა. ბლანკა გადაასვენეს და დაკრძალეს პფალცში, ქალაქ ნოიშტადტში, წმინდა მარიამის სახელობის კათედრალში. მისი გარდაცვალებიდან ერთ წელიწადში, 1410 წელს მისი ქმარი პფალცის კურფიურსტი გახდა ლუდვიგ III-ის სახელით და მალევე იქორწინა კიდეც იტალიელ პრინცესა მატილდა სავოიელზე. ბლანკას ერთადერთი ვაჟი, პრინცი რუპერტი 1426 წელს გარდაიცვალა, დაუქორწინებელი და უშვილო, ცხრამეტი წლის ასაკში. Harriss, Gerald (2005). Shaping the Nation: England 1360-1461. Oxford University Press. Ogden, Jack (2018). Diamonds: An Early History of the King of Gems. Yale University Press. Panton, Kenneth J. (2011). Historical Dictionary of the British Monarchy. Scarecrow Press. Walther Holtzmann: Die englische Heirat Pfalzgraf Ludwigs III., in: Zeitschrift für die Geschichte des Oberrheins No 43 (1930), pp. 1–22.
ოლიმპიისკი

სპორტული კომპლექსი (სკ) „ოლიმპიისკი“ — ევროპაში უდიდესი დახურული სპორტული კომპლექსი, რომელიც მდებარეობს ქალაქ მოსკოვში, ოლიმპიურ გამზირზე; მეტროსადგურ „პროსპექტ მირა“-სთან ახლოს. კომპლექსი აშენებულია 1980 წელს იმ ადგილას, სადაც ადრე სტადიონი „ბურევესტნიკი“ მდებარეობდა. (რუსული) სპორტკომპლექსის საინფორმაციო საიტი
ბაია პატარაია

ბაია (ბაბუცა) პატარაია (დ. 22 მარტი, 1982, თბილისი) — ქართველი იურისტი, ფემინისტი და ქალთა უფლებათა დამცველი. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საერთაშორისო სამართლის ფაკულტეტი; მიიღო ბუდაპეშტის ცენტრალური ევროპის უნივერსიტეტის მაგისტრის ხარისხი. 2009-2013 წლებში მუშაობდა საქართველოს იუსტიციის სამინისტროში. არის მიწვეული ლექტორი თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტსა და თავისუფალ უნივერსიტეტში. არის კავშირი „საფარის“ დირექტორი. გამოირჩევა სკანდალური განცხადებებითა და პერფორმანსებით. ვიკიციტატაში არის გვერდი თემაზე: ბაია პატარაია ბაია პატარაია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი http://feminism-boell.org
თამარ ნინოშვილი

თამარ ნინოშვილი (დ. 21 ოქტომბერი, 1974, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1997 წელს დაამთავრა პარიზის სორბონის უნივერსიტეტის სახელმწიფო სამართლის ფაკულტეტის მაგისტრატურა. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი “. თამარ ნინოშვილი — ბიბლიოვიკი თამარ ნინოშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ნაკა

ნაკა — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის წალენჯიხის მუნიციპალიტეტში (ჯვარის ადმინისტრაციული ერთეული). მდებარეობს მდ. მაგანის (ენგურის მარცხენა შენაკადი) ნაპირზე, ვაკე ადგილას (სვანურად „ნაკა“ — „ვაკე“), ქალაქ ჯვარის ჩრდილოეთით. 2010-იან წლებში დასახლებამ მიიღო სოფლის სტატუსი ჯვარის ადმინისტრაციული ერთეულის შემადგენლობაში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 42 ადამიანი. ცხადაია პაატა, წალენჯიხის მუნიციპალიტეტის გეოგრაფიული სახელწოდებანი, თბ., 2015. — გვ. 209. ↑ მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
დურმიშხან ჟურული

დურმიშხან შალვას ძე ჟურული (დ. 11 ივნისი, 1830, სოფ. არბო, ახლანდ. გორის მუნიციპალიტეტი, — გ. 1 მარტი, 1901, თბილისი, დაკრძალულია არბოს წმ. გიორგის ეკლესიაში) — ქართველი საზოგადო მოღვაწე, რუსეთის იმპერიის სახელმწიფო მოხელე. გორის მაზრის აზნაურთა ოჯახიდან. 1860-იანი წლებიდან დურმიშხან ჟურული იყო ქალაქ გორის პრისტავი, შემდეგ მოურავი. საქართველოში მოგზაურობისას გორში მასთან სტუმრობდა კავკასიის სიძველეების მკვლევარი გრაფინია პრასკოვია უვაროვა. 1878 წელს ჟურული დაინიშნა ახლადშემოერთებული ბათუმის პოლიცმაისტერად. დურმიშხან ჟურულისა და მისი მეუღლის, ქეთევან ლუარსაბის ას. ნამორაძის (დ. 30 ნოემბერი, 1842 — გ. 8 ივლისი, 1913) ოჯახი ბათუმის ქართული საზოგადოების თავშეყრის ადგილი იყო. ორივე იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრი, დახმარებას უწევდა ბათუმის ქართულ სკოლას და სცენას. ჟურული მფაარველობდა ქართველ მაჰმადიანებს და ცდილობდა წინ აღდგომოდა მუჰაჯირობის პროცესს. ოჯახის საზოგადოებრივ ცხოვრებაში მონაწილეობის შესახებ მოგონებებში წერდნენ ბათუმის ბინადარი და სტუმარი იმდროინდელი ქართველი მოღვაწეები (დავით კლდიაშვილი, აქვსენტი ცაგარელი). დურმიშხან ჟურულის დღიურებზე დაყრდნობით მასალები ბათუმის მხარის ისტორიიდან (სახელწოდებით „ფურცლები რვეულიდან“) გაზეთ „დამოუკიდებელ საქართველოში“ გამოაქვეყნა ემიგრაციაში მყოფმა მისმა შვილმა, სახელმწიფო და პოლიტიკურმა მოღვაწე გიორგი ჟურულმა. დურმიშხან ჟურულს ჰყავდა ასევე ქალიშვილი ნინო, გენერალ ილია მაკარაშვილის მეუღლე. ქართველ მაჰმადიანთ გადასახლება ოსმალეთში. მუჰაჯირი-ემიგრაცია დაარქივებული 2020-11-10 საიტზე Wayback Machine. / ზ. ჭიჭინაძისა. - თფ. : ი.ა. მანსვეტაშვილის გამოცემა, 1912 (არ. კერესელიძის სტ.). დურმიშხან შალვას ძე ჟურული. ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები. 1879-1927 წლები. საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა. ქეთევან ლუარსაბის ასული ჟურული. ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები. 1879-1927 წლები. საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა.
გიორგი ჟურული (პოლკოვნიკი)

გიორგი ანდრიას ძე ჟურული (დ. 28 დეკემბერი, 1857 — ?) — რუსეთის იმპერიის არმიის პოლკოვნიკი (1915). თბილისის გუბერნიის აზნაურთა ოჯახიდან. დაამთავრა თბილისის სამხედრო პროგიმნაზია და თბილისის ქვეით იუნკერთა სასწავლებელი. 1871 წლის ნოემბრიდან სამხედრო სამსახურში იყო კავკასიის მე-2 სახაზო ბატალიონში. მონაწილეობდა რუსეთ-ოსმალეთის ომში (1877-1878). მიიღო პრაპორშჩიკის (1877), პოდპორუჩიკის (1884), პორუჩიკის (1888), შტაბს-კაპიტნის (1890), კაპიტნის (1898) და პოდპოლკოვნიკის (1904) წოდებები. 1901-1910 წლებში, სხვადასხვა დროს მსახურობდა ანაპის 252-ე სარეზერვო ბატალიონში, თემირხანშურინის 254-ე სარეზერვო ბატალიონში, ფოთის 257-ე ქვეით პოლკში. 1910 წელს გადადგა. I მსოფლიო ომის დაწყების შემდეგ, 1914 წელს არმიაში სამხედრო სამსახურში გამოიძახეს და დაინიშნა სახელმწიფო ლაშქრის დონის 233-ე ქვეითი დრუჟინის მე-3 ასეულის მეთაურად, 1915 წელს — სამარის 247-ე ქვეითი დრუჟინის მეთაურად. დაჯილდოებულია წმ. გიორგის ორდენის წარჩინების IV ხარისხის ნიშნით (1877, ბრძოლის ველზე თავის გამოჩენისთვის), წმ. სტანისლავის III ხარისხის (1893) და წმ. ვლადიმერის IV ხარისხის (ბაბთით, 1905) ორდენებით. Материалы для биографического словаря офицеров Кавказской Армии (1901- 1914 гг.). Подполковники. / Отар Жордания // ცხუმ-აფხაზეთის მეცნიერებათა აკადემიის შრომები VII-VIII. - თბ., - 2014. - გვ. 227. Журули Георгий Андреевич. «Офицеры русской императорской армии».
ნანჯარუ

ნანჯარუ — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის წალენჯიხის მუნიციპალიტეტში, ნაკიფუს თემი (სოფლები: ლეჟა, ნაკიფუ, ნანჯარუ, ულურია). 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 170 ადამიანი. ↑ მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016.
ილია ჟურული

ილია მიხეილის ძე ჟურული (დ. 2 ოქტომბერი, 1856 — ?) — რუსეთის იმპერიის არმიის პოლკოვნიკი (1913). თბილისის გუბერნიის აზნაურთა ოჯახიდან. დაამთავრა თბილისის სამხედრო პროგიმნაზია და თბილისის ქვეით იუნკერთა სასწავლებელი. 1878 წლიდან ოფიცრის ჩინით მსახურობდა (პრაპორშჩიკი, 1878; პოდპორუჩიკი, 1882; პორუჩიკი, 1886; შტაბს-კაპიტანი, 1900; კაპიტანი, 1900). 1905 წელს წარჩინებისთვის მიიღო პოდპოლკოვნიკის წოდება. 1905-1911 წლებში მსახურობდა სალიანის 262-ე (1910 წლიდან 206-ე) ქვეით პოლკში. 1913 წლის დეკემბერში თადარიგში გავიდა პოლკოვნიკის წოდების მინიჭებით, მუნდირითა და პენსიით. I მსოფლიო ომის დაწყების შემდეგ, 1914 წელს არმიაში სამხედრო სამსახურში დაბრუნდა თავის პოლკში. დაჯილდოებულია წმ. სტანისლავის III (1894) და II (1906) და წმ. ანას III (1902) ხარისხის ორდენებით. Материалы для биографического словаря офицеров Кавказской Армии (1901- 1914 гг.). Подполковники. / Отар Жордания // ცხუმ-აფხაზეთის მეცნიერებათა აკადემიის შრომები VII-VIII. - თბ., - 2014. - გვ. 227-228. Журули Илья Малхазович. «Офицеры русской императорской армии».
კარლოს რუის საფონი

კარლოს რუის საფონი (ესპ. Carlos Ruiz Zafón; დ. 25 სექტემბერი, 1964, ბარსელონა — გ. 19 ივნისი, 2020, ლოს-ანჯელესი) — ესპანელი (კატალონიელი) მწერალი. კარლოს რუის საფონი დაიბადა ბარსელონაში. იეზუიტის სკოლის დამთავრების შემდეგ მან გადაწყვიტა კომპიუტერული მეცნიერების შესწავლა. უკვე პირველ წელს ის ცნობილმა სარეკლამო სააგენტომ შენიშნა. მალე იგი ბარსელონას ოფისის კრეატიული დირექტორი გახდა. თანამდებობა დატოვა 1992 წელს. მისი ლიტერატურული მოღვაწეობა 1993 წელს დაიწყო თინეიჯერებისთვის განკუთვნილი მისტიკური წიგნების სერიით — „ნისლის თავადი“ (El príncipe de la niebla), „შუაღამის სასახლე“ (El palacio de la medianoche), „სექტემბრის შუქები“ (Las luces detie sepmbre) (მოგვიანებით გაერთიანდა „ნისლის ტრილოგიაში“) და „მარინა“ (Marina). 1994 წელს იგი საცხოვრებლად შეერთებულ შტატებში გადავიდა და ლოს-ანჯელესში დასახლდა, სადაც სცენარისტად დაიწყო მუშაობა. 2001 წელს მან დაწერა თავისი პირველი „ზრდასრული“ რომანი — „ქარის ჩრდილი“ (La sombra del viento), რომელიც მოგვიანებით ითარგმნა 30-ზე მეტ ენაზე და გამოიცა მსოფლიოს 40-ზე მეტ ქვეყანაში, რომელთა ტირაჟი 10 მილიონ ეგზემპლარს შეადგენს. „ქარის ჩრდილის“ შემდეგ, 2008 წელს კარლოსმა დაწერა „ანგელოზთა თამაშები“ (El juego del ángel), რომელიც ბარსელონაში მდებარე გამომცემლობა Planeta-მ გამოაქვეყნა. წიგნის მილიონობით ეგზემპლარი გაიყიდა. საფონის ბოლო რომანი, „ცის ტუსაღი“ (El prisionero del cielo) 2011 წელს გამოვიდა და ლათინურ ამერიკაში წლის ერთ-ერთი ყველაზე გაყიდვადი წიგნი გახდა. გარდაიცვალა 2020 წლის 19 ივნისს ლოს-ანჯელესში, ხანგრძლივი ავადმყოფობის შემდეგ. El Prisionero del Cielo (2011) El juego del ángel (2008) La sombra del viento (2001) Marina (1999) Las luces de septiembre (1995) El palacio de la medianoche (1994) El príncipe de la niebla (1993) El Laberinto de los Espíritus (2016) ოფიციალური საიტი (ესპანური) ავტორის ბიოგრაფია (კატალანური) ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #128777613 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ https://www.lemonde.fr/disparitions/article/2020/06/22/la-mort-de-l-ecrivain-espagnol-carlos-ruiz-zafon_6043784_3382.html ↑ https://www.lavozdegalicia.es/noticia/obituarios/2020/06/19/muere-escritor-carlos-ruiz-zafon-55-anos/00031592558054822575102.htm ↑ https://www.leparisien.fr/culture-loisirs/livres/mort-du-celebre-ecrivain-espagnol-carlos-ruiz-zafon-auteur-de-l-ombre-du-vent-19-06-2020-8338443.php ↑ Cuando el escritos Carlos Ruiz Zafón trabajar en publicidad ↑ 6.0 6.1 Czech National Authority Database <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q13550863"></a> ↑ LIBRIS — 2017. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1798125"></a> ↑ https://www.elcritic.cat/investigacio/el-top-ten-de-les-escoles-de-lelit-politica-i-economica-catalana-10337 ↑ https://www.lavanguardia.com/cultura/20200620/481842521132/ruiz-zafon-la-vanguardia-todo-por-un-sueno.html ↑ http://new.deadlypleasures.com/barry-awards/ ↑ [1] ↑ Carlos Ruiz Zafón fallece en Los Ángeles a los 55 años. lavanguardia.com (19 ივნისი, 2020). ციტირების თარიღი: 20 სექტემბერი, 2020.
რევაზ ნოდარიშვილი

რევაზ ნოდარიშვილი (დ. 16 აპრილი, 1936, სოფელი პიპილეთი, ონის რაიონი) — ქართველი თანამდებობის პირი, ინჟინერი. 1960 წელს დაამთავრა შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის მექანიკა-მანქანათმშენებლობის ფაკულტეტი. 1980 წელს მოსკოვის საზოგადოებრივი მეცნიერებათა აკადემია. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ონის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი “. რევაზ ნოდარიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი რევაზ ნოდარიშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
სუხიშვილი

საკუთარი სახელი სუხიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ვლადიმერ სუხიშვილი — ბოლშევიკი პოლიტიკოსი თენგიზ სუხიშვილი — მოცეკვავე, ქორეოგრაფი ილია სუხიშვილი — მოცეკვავე, ბალეტმაისტერი კახაბერ სუხიშვილი — პოლიტიკოსი ნინო სუხიშვილი — მოცეკვავე, ქორეოგრაფი
27 წლის თაობა

27 წლის თაობა (ესპ. Generación del 27) — გაერთიანება ესპანელი მწერლებისა, მხატვრებისა, მუსიკოსებისა, რომლებმაც თავი გაითქვეს მთელი რიგი საზოგადოებრივი გამოსვლებით (ლექციები, საჯარო კითხვებითა და ა.შ.). გაერთიანება ჩამოყალიბდა ლუის დე გონგორას გარდაცვალების 300 წლისთავის აღსანიშნავად, 1927 წელს. ზეიმი სევილიაში პოპულარულმა ტორეადორმა იგნასიო სანჩეს მეხიასმა მოაწყო. მათ ასევე უწოდებენ „25 წლის თაობას“, „დიქტატურის თაობას“, „რესპუბლიკის თაობას“, „ლორკა-გილენის თაობას“. ფედერიკო გარსია ლორკა სეზარ არკანოდა — კომპოზიტორი ხორხე გილენი ხოსე ბერგამინი — მწერალი და კრიტიკოსი ლუის ბუნიუელი — კინორეჟისორი შემოქმედების ადრეულ ეტაპზე ჯგუფთან ახლოს იყვნენ პაბლო ნერუდა, ვისენტე ჰუიდობრო, ხორხე ლუის ბორხესი. ჯგუფის პოეტური მანიფესტი იყო ანთოლოგია „ესპანური პოეზია, 1915-1931“, რომელიც გამოქვეყნდა 1932 წელს ჰერარდო დიეგოს მიერ. ჯგუფის წევრები ძირითადად წერდნენ შემდეგი ჟურნალებისთვის „Cruz and Raya“, „Litoral“, „Revista de Occidente"“ და ა.შ. ჯგუფის წევრების შემოქმედება წარმოადგენს ესპანეთის სამეცნიერო და ხალხური ტრადიციების კიდევ ერთხელ შერწყმის მცდელობას (25 წლით ადრე ამ ამოცანის გადაჭრას „თაობა 98“ ისახავდა მიზნად). ამავე დროს, ჯგუფის წევრები ცდილობდნენ ევროპული ავანგარდის (ფუტურიზმი, კუბიზმი, სიურრეალიზმი) მიგნებების დანერგვას ესპანურ ლიტერატურასა და კულტურაში. არაერთი პოეტის შემოქმედებამ (გიულენი, სალინასი) განვითარება ჰპოვა „სუფთა ლირიზმისკენ“, რომლის პრინციპებიც შემუშავდა პოლ ვალერის მიერ. ჯგუფის წევრებს შორის იყვნენ გამოჩენილი ესპანელი ფილოლოგები (დამასო ალონსო). სამოქალაქო ომის დროს, ჯგუფის წევრთა უმეტესობამ დაიკავა რესპუბლიკის მხარე. მათ მოღვაწეობა განაგრძეს სოციალურ პოეზიის და ხალხური რომანის ჟანრში, ამზადებდნენ პროპაგანდისტულ ბროშურებს (ალბერტი, ალეისანდრე, ერნანდესი და ა.შ.). 27 წლის თაობისთვის გარდამტეხ მოვლენად იქცა ლორკას გარდაცვალება (1936). რესპუბლიკელების დამარცხების შემდეგ, ჯგუფის ბევრ წევრს ემიგრაციაში წასვლა მოუწია. Poetas españoles de la Generación del 27. T.1/2. La Habana: Editorial Arte y Literatura, 1977 Antología de los poetas del 27/ Sel. e introd. de José Luis Cano. Madrid : Espasa-Calpe, 1984 Poesía de la generación del 27: antología crítica comentada/ Ed. Víctor de Lama. Madrid: EDAF, 1997 Rozas J.M. La generación del 27 desde dentro: textos y documentos. Madrid: Ediciones Alcalá, 1974 Díez de Revenga F.J. Panorama crítico de la generación del 27. Madrid: Editorial Castalia, 1987 Можаева А.Б. Внуки Гонгоры// Культ как феномен литературного процесса: автор, текст, читатель. М.: ИМЛИ, 2011, с.252-265