laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
საქართველოს საფეხბურთო თასი 2011-2012

საქართველოს თასი 2011-2012 — საქართველოს თასის ოცდამეორე გათამაშება ფეხბურთში. გამარჯვებული გახდა გორის „დილა“, რომელმაც ფინალში „ზესტაფონი“ დაამარცხა, ანგარიშით 4–1. მეთექვსმეტედფინალური ეტაპის წილისყრამდე მონაწილე გუნდები ტერიოტორიული პრინციპით ორ ზონად დაიყო – აღმოსავლეთი და დასავლეთი. წილისყრა, საქართველოს ფეხბურთის ფედერაციაში, 2011 წლის 11 აგვისტოს გაიმართა. მასში მონაწილეობა მიიღო 8 უმაღლესი და 16 პირველი ლიგის კლუბმა. ევროტურნირებში მონაწილე ოთხი გუნდი, „დინამო“, „ზესტაფონი“, „მეტალურგი“ და „გაგრა“, გათამაშებაში მერვედფინალური ეტაპიდან ჩაებნენ. მერვედფინალური ეტაპის წილისყრა 2011 წლის 22 სექტემბერს გაიმართა, მეოთხედფინალური ეტაპისა 2011 წლის 8 ნოემბერს, ხოლო ნახევარფინალურისა – 2012 წლის 7 მარტს. პირველი შეხვედრები გაიმართა 2011 წლის 17 აგვისტოს, საპასუხო – 13 და 14 სექტემბერს. აღმოსავლეთი ზონა დასავლეთი ზონა პირველი შეხვედრები გაიმართა 2011 წლის 28 სექტემბერს, საპასუხო – 2 ნოემბერს. პირველი შეხვედრები გაიმართა 2011 წლის 24 ნოემბერს, საპასუხო – 7 დეკემბერს. პირველი შეხვედრები გაიმართა 2012 წლის 10 აპრილს, საპასუხო გაიმართება – 18 აპრილს. „დილა“: სკენდერი, ბეჭვაია, თოთაძე, ინწკირველი, სალუქვაძე (კ), კაშია, არზიანი, ხოჯავა (ახალკაცი 80'), კახელიშვილი, გურული (ილურიძე 61'), ვაწაძე (ბარაბაძე 88') მთავარი მწვრთნელი: თემურ შალამბერიძე „ზესტაფონი“: კვასხვაძე, ღონღაძე, საჯაია, კობახიძე (ოვონიკოკო 68'), ელიავა, გორგიაშვილი (შარიქაძე 58'), მენთეშაშვილი, აფციაური (კ), გრიგალაშვილი, მუჯირი (ონიანი 46'), დვალი მთავარი მწვრთნელი: გია ჭიაბრიშვილი უმაღლესი ლიგა 2011-2012 პირველი ლიგა 2011-2012 SOCCERWAY. ↑ საქართველოს თასის გათამაშების წილი ნაყარია[მკვდარი ბმული]. საქართველოს ფეხბურთის ფედერაცია. ↑ საქართველოს თასის 1/8 ფინალური წყვილები ცნობილია დაარქივებული 2011-10-17 საიტზე Wayback Machine. . საქართველოს ფეხბურთის ფედერაცია. ↑ საქართველოს თასის 1/4 ფინალური წყვილები ცნობილია[მკვდარი ბმული]. საქართველოს ფეხბურთის ფედერაცია. ↑ საქართველოს თასის ნახევარფინალები - წყვილები ცნობილია[მკვდარი ბმული]. საქართველოს ფეხბურთის ფედერაცია. ↑ გია ჭიაბრიშვილი: “ეს თამაში მსაჯმა “გააფუჭა”. „მსოფლიო სპორტი“.
აუდის თასი 2011

აუდის თასი 2011 — ოთხთა საფეხბურთო ტურნირის აუდის თასის მეორე გათამაშება, გაიმართა 2011 წლის 26-27 ივლისს გერმანიაში, მიუნხენის ალიანც არენაზე. ტურნირი ჩატარდა აუდის ორგანიზებით. ტურნირში მონაწილეობდნენ მასპინძელი „ბაიერნი“, 2010 წლის ლიბერტადორესის თასის გამარჯვებული „ინტერნასიონალი“, 2010-2011 წლების უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგის გამარჯვებული „ბარსელონა“ და 2007 წლის მსოფლიო საკლუბო ჩემპიონატის გამარჯვებული „მილანი“. ტურნირის გამარჯვებული გახდა „ბარსელონა“, რომელმაც ფინალურ მატჩში „ბაიერნი“ დაამარცხა ანგარიშით 2–0. მესამე ადგილზე გავიდა „ინტერნასიონალი“. ამ უკანასკნელმა მესამე ადგილისათვის მატჩში „მილანი“ დაამარცხა თერთმეტრიანების სერიაში.  ბაიერნი მიუნხენი (გერმანია)  მილანი (იტალია)  ბარსელონა (ესპანეთი)  ინტერნასიონალი (ბრაზილია) პირველ დღეს ორი ნახეფარფინალი ჩატარდა, რომელთა გამარჯვებულებიც მეორე დღეს ერთმანეთს ფინალში შეხვდნენ, ხოლო დამარცხებულები ერთმანეთს მატჩში მესამე საპრიზო ადგილისათვის დაუპირისპირდნენ. ოფიციალური საიტი
ლუ (სახელმწიფო)

ლუს სახელმწიფო, (ჩინ.: 魯國) — ჯოუს დინასტიის ვასალური სახელმწიფო, ჩინეთის ისტორიის ჩუნციუს პერიოდში. სათავადო დაარსდა ჩვენს წელთაღრიცხვამდე Х საუკუნეში, მისი მმართველები თავის გვარად იყენებდნენ „ჯი“-ს. პირველი მმართველი იყო ბოკინი (ჩინ.: 伯禽), სახელი დაახლოებით ითარგმნება როგორც „მხეცების წინამძღვარი“). მისი ტერიტორია მოიცავდა დღევანდელი შანდუნის ცენტრალურ და სამხრეთ-დასავლეთ ტერიტორიას, ხოლო დედაქალაქი იყო ციუიფუ. მას ჩრდილოეთიდან ცის, ხოლო სამხრეთიდან ჩუს ძლიერი სახელმწიფოები ესაზღვრებოდა. ქრისტეშობამდე 684 წელს მათ ჩაბშაოს ბრძოლაში ცის შემოტევა მოიგერიეს, თუმცა ჩუნციუს პერიოდს ლუს სახელმწიფოს შესუსტება მოჰყვა. ლუს პოლიტიკური ძალაუფლება საბოლოოდ გაიყო სამ ძლიერ მემამულეს: ჯისუნს, მენგსუნს და შუსუნს შორის (სამივე მათგანი ლუს მმართველის ხუანის შვილი იყო). მენგსუნის და შუსუნის ტერიტორიის ოკუპაცია მოახდინა ცის სამეფომ, ხოლო ჯისუნმა შექმნა ცალკე სახელმწიფო, რომელსაც „ბი“ (费) უწოდა. ძველი წელთაღრიცხვით 256 წელს ჩუს სამეფომ მოახდინა ლუს სამეფოს საბოლოო ანექსია. ლუ იყო კონფუცის სამშობლო. გაზაფხულის და შემოდგომის ანალები დაიწერა ლუს ისტორიის მიხედვით. ჩინეთის ისტორიის შესახებ მეორე დიდი ნამუშევარი ძო ჯუანი (ძოს ანალები) ასევე ლუში დაიწერა. ხიაო 796-769; ხუი 768-723; ინი 722-712; ხუანი 711-694; ჯუანგი 693-662; მინი 661-660; ხი 659-627; ვენი 626-609; ხუანი 608-591; ჩენგი 590-573; ხიანგი 572-542; ჯაო 541-510; დინგი 509-495; აი 494-477; ↑ 1.0 1.1 Lu Feudal Lords. Chinaknowledge.de. ციტირების თარიღი: November 5, 2010. ↑ Spring and Autumn Annals
ამბრის ხე

ამბრის ხე, ლიკვიდამბარი (Liquidambar) — ხეების გვარი ჰამამელისისებრთა ოჯახისა. მათი სიმაღლე 50 მ-ს აღწევს, დიამეტრი — 1,5 მ-ს. აქვთ ნეკერჩხლისებრი ფოთლები და უყვავილსაფრო ყვავილები. ცნობილი 4 სახეობიდან ყველა ერთსახლიანი და ფოთოლმცვივანია. ამბრის ხე გვხვდება ჩრდილოეთ და ცენტრალურ ამერიკაში, მცირე აზიასა და კ. ტაივანზე. იზრდება ტენიან ტყეებში, აგრეთვე მდინარეებისა და ჭაობების მახლობლად. კავკასიაში, შავი ზღვის სანაპიროზე, ინტროდუცირებულია 3 სახეობა: „აღმოსავლური“ (Liquidambar orientalis), „ფორმოზისა“ (Liquidambar formosana) და „ფისოვანი ამბრის ხე“ (Liquidambar styraciflua). ეს უკანასკნელი სწრაფმზარდია, სახეივნო, რეკომენდებულია ქარსაფრებისათვის. იძლევა კარგ საავეჯო მერქანს და სურნელოვან ფისს — ამბარს. მირზაშვილი ვ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 352.
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები გაერთიანებულ სამეფოში

2018 წლის მონაცემებით გაერთიანებულ სამეფოში იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის 31 ძეგლია. იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში მსოფლიოს მასშტაბით, 2016 წლის მონაცემებით, 1092 ძეგლია შეტანილი. მათ შორის 3,0 % გაერთიანებული სამეფოს ძეგლებია. 31 ძეგლიდან 18 ინგლისშია, 5 — შოტლანდიაში, 4 — საზღვრების გარეთ არსებულ ტერიტორიებზე, 3 — უელსში და 1 — ჩრდილოეთ ირლანდიაში. ამათგან: 26 კულტურული ძეგლია 4 ბუნებრივი ობიექტი 1 შერეული ობიექტი 11 კულტურული ობიექტი აღიარებულია, როგორც ადამიანის გენიის შედევრი, 4 ობიექტი — წარმოადგენს ბუნების საოცრებას, ან ტერიტორიას, რომელსაც აქვს გამორჩეული სილამაზე და ესთეტიკური მნიშვნელობა. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 14 16 17 18 19 22 23 24 25 26 27 28 30 ↑ ასევე გრძელდება Limes Germanicus გერმანიაში იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები გაერთიანებულ სამეფოში
რუსთავის ავტობაზრობა

რუსთავის ავტობაზრობა — ავტომანქანების ბაზრობის უდიდესი კომპლექსი ამიერკავკასიაში, საქართველოში, თბილისი-რუსთავის გზატკეცილზე, ქალაქ რუსთავის შესასვლელში. მოიცავს სხვადასხვა მესაკუთრეთა რამდენიმე ბაზრობას, „კავკასიის ავტოცენტრს“, ასევე მშენებარე ობიექტებს. პირველი ბაზრობა რუსთავში 2009 წლის 19 დეკემბერს ქვემო ქართლის მაშინდელი რწმუნებულის, დავით კირკიტაძისა და რუსთავის, მერის მამუკა ჩიქოვანის მიერ გაიხსნა; მისი ფართობი 250 ათას მ²-ს შეადგენს და 5000 ავტომობილზეა გათვლილი. ინვესტიცია, რომელიც უკრაინულმა „პრივატბანკმა“ ჩადო, 25 მილიონ ამერიკულ დოლარს შეადგენდა, ხოლო თავად პროექტი მთლიანობაში 40 მილიონ დოლარად იქნა შეფასებული. ბაზრის ტერიტორია უკრაინელი ბიზნესმენს, ევგენი უსტინოვს ეკუთვნის. ბაზრის ტერიტორია დაყოფილია ზონებად, მათ შორის არის საბაჟო კონტროლის ზონა. ტერიტორიაზე მოწყობილია სწრაფი კვების ობიექტები, ავტოსამრეცხაოები, ტექნიკური მომსახურების ობიექტები, საწყობები, საოფისე ფართები და სხვა დამატებითი სერვისები. 2011 წლის ზაფხულში რუსთავში, ავტობაზრობის კომპლექსში კიდევ ერთი ბაზრობა გაიხსნა „კავკასიის ავტოცენტრის“ სახელწოდებით. ამ პროექტში ოთხი მილიონი ლარის ოდენობის ინვესტიცია კომპანია „იბერია ბიზნეს ჯგუფმა“ ჩადო. კავკასიის ავტოცენტრი 46 ათას მ²-ზეა განთავსებული და 2000 ავტომობილს ემსახურება; დაყოფილია ოთხ ზონად და ერთ ტერმინალად. გარდა მეორადისა, წარმოდგენილია ისეთი ბრენდების ახალი ავტომობილები, როგორებიცაა Volkswagen, Vudi, Skoda, Mitsubishi, Renault, Nissan, Infiniti, Pedageot და Kia. რუსთავის შესასვლელთან მიმდინარეობს კომპლექსში შემავალი მესამე ავტობაზრის მშენებლობაც „საქართველოს ბანკის“ შვილობილი კომპანია „სბ უძრავი ქონების“ მიერ. ავტოცენტრების განთავსებით დაინტერესება გამოხატეს „ჰიუნდაის“ და „ტოიოტას“ წარმომადგენლობებმაც. ქალაქ რუსთავის მერიის განცხადებით, რუსთავი კავკასიაში დღეისათვის ერთადერთი ქალაქია, სადაც უდიდესი ავტობაზრობები და საავტომობილო ჰაბებია განთავსებული. რუსთავის ავტობაზრობის ოფიციალური საიტი (ქართული ენა) (რუსული) ↑ 1.0 1.1 ინფორმაცია რუსთავის ოფიციალური საიტიდან. სტატია: რუსთავის ტერიტორიაზე სამხრეთ კავკასიის ყველაზე დიდი ავტობაზრობა გაიხსნა[მკვდარი ბმული] ↑ ინფორმაცია რუსთავის ოფიციალურ საიტზე, სტატია: რუსთავში თანამედროვე სტანდარტების მქონე ავტობაზრობა — „კავკასიის ავტო ცენტრი“ გაიხსნა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-05. ციტირების თარიღი: 2012-05-14. ↑ რუსთავის ოფიციალური საიტი, ქალაქის პოტენციალი და საინვესტიციო გარემო. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-11-27. ციტირების თარიღი: 2012-05-14.
ნინო ქაჯაია (მთარგმნელი)

ნინო ზურაბის ასული ქაჯაია (დ. 27 იანვარი, 1957, თბილისი) — ქართველი მთარგმნელი. ნინო ქაჯაია დაიბადა 1957 წლის 27 იანვარს, თბილისში. სწავლობდა თბილისის მ. ბალანჩივაძის სახელობის მუსიკალურ სასწავლებელში, საფორტეპიანო განყოფილებაზე. 1982 წელს დაამთავრა თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიური ფაკულტეტი, ქართული ენის სპეციალობით. თარგმნის ინგლისური, ფრანგული და რუსული ენებიდან. ნინო ქაჯაიას თარგმანები 1981 წლიდან სისტემატურად იბეჭდება სალიტერატურო პრესაში. 2007-2011 წლებში იყო თბილისის საკრებულოს ლიტერატურული კონკურსის – „გალას“ ჟიურის წევრი. ჰყავს ერთი შვილი. „ახალგაზრდა კომუნისტი” (1975-1981). „ლიტერატურული საქართველო” (1981-2007). „ქომაგი” (1998-2001). „ქართული სიტყვა” (2002-2003). „24 საათი” (დამატება “დედაქალაქი”). ქალაქ თბილისის საკრებულო, საერთაშორისო ურთიერთობათა განყოფილების უფროსი (2008 - დღემდე). ოსკარ უაილდი — „კრიტიკოსი, როგორც ხელოვანი“; მარსელ პრუსტი — „წიგნის კითხვა“ (თარგმნა სოფიკო ბენდიაშვილთან ერთად); ანდრე ჟიდი — „ხელოვნების საზღვრები“ (თარგმნა სოფიკო ბენდიაშვილთან ერთად); გიორგი კვინიტაძე — „მოგონებები“ (ორტომეული, თარგმნა ნონა გოგიჩაიშვილთან ერთად); გივი გაბლიანი — „ჩემი ცხოვრება“ (II ტომი); უილიამ გოლდინგი — „ბუზთა ბატონი“, ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა, 2010, ISBN 978-99441-15-210-8; ჯულიან ბარნსი — „ფლობერის თუთიყუში“ გამომცემლობა „დიოგენე“, 2013, ISBN 978-9941-11-409-0; ხორხე ლუის ბორხესი — „შვიდი საღამო“ (გამომცემლობა „ინტელექტი“); თომას ვულფი — „მოხედე შენს სახლს, ანგელოზო“ (გამომცემლობა „არტანუჯი“, 2020, ISBN 978-9941-487-33-0); ვაიოლეტ ოკლანდერი — „ფანჯრები ჩვენი ბავშვებისკენ“ (გამომცემლობს „არტანუჯი“, 2021; თარგმნა მარიამ ქაჯაიასთან ერთად). მთარგმნელი ნინო ქაჯაია[მკვდარი ბმული] მილან კუნდერა „მოპარული დასავლეთი, ანუ ცენტრალური ევროპის ტრაგედია” (თარგმნა ნინო ქაჯაიამ) ნინო ქაჯაია „გალა“ ↑ მოხედე შენს სახლს, ანგელოზო. „არტანუჯი“. artanuji.ge. ციტირების თარიღი: 28 აგვისტო, 2020.
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები გვატემალაში

2010 წლის მონაცემებით გვატემალაში იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის 3 ძეგლია. იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში მსოფლიოს მასშტაბით 936 (2011 წ.) ძეგლია შეტანილი. მათ შორის 0,3 % გვატემალის ძეგლებია. მათგან 2 კულტურული ძეგლია, ხოლო 1 — შერეული ტიპის. ტიკალი ანტიგუა-გვატემალა კირიგუა იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები გვატემალაში
ამბროზია

ამბროზია შეიძლება აღნიშნავდეს: ამბროზია — ჩანთიანი სოკოების მიცელიუმის თეთრი ან ვარდისფერი ნაფიფქი ამბროზია — ერთწლოვან და მრავალწლოვან მცენარეთა გვარი
Golden Talent 2011

Golden Talent 2011, ოქროს ტალანტი 2011 — პოპ მუსიკის შემსრულებელთა საერთაშორისო პირველი კონკურსი, რომელიც ჩატარდა ქ. ბათუმში. კონკურსი ჩატარდა 7 - 10 სექტემბერი, 2011 ბათუმის "ახალ ბულვარში". კონკურსში მონაწილეობდა 25 ქვეყნის წარმომადგენელი. პროექტის ავტორი და გენერალური პროდიუსერია ეკეტარინე ჩიტაშვილი. კონკურსის მონაწილეები ანბანის მიხედვით:  აზერბაიჯანი — ემინ გასანი  ბელარუსი — ანდრეი კოლოსოვი  ბულგარეთი — ორლინ პავლოვი  გაერთიანებული სამეფო — ლანა შვილპე  ესპანეთი — SIRA  ესტონეთი — როლფ როსალუ  თურქეთი — აილინ ოზერი  იტალია — გუერინო პაპა  ლატვია — DAVID  ლიტვა — ვილია & ონა  მაკედონია — მარტინ სრბინოსკი  მალაიზია — მილა ჯირინი  მალტა — როჯერ ტირაზონა  მოლდოვა —პაველ პარფენიი  საქართველო — სალომე ქათამაძე  სლოვენია — Alya  სომხეთი — ლილით ჰოვანესიანი  ტაილანდი — Gana  უკრაინა — NoraLasso  ყირგიზეთი — ვიქტორია ლინსკაია Golden Talent 2011-ის ოფიციალური საიტი ↑ ფესტივალის წამყვანები ↑ 2.0 2.1 ფესტივალი - კონკურსი ↑ 3.0 3.1 კონკურსანტები ↑ პროექტის ოფიციალური საიტი
The Gazette

The Gazette (იაპ: ガゼット, სტილიზებულია, როგორც the GazettE) — იაპონური როკ-ჯგუფი. იგი შეიქმნა 2002 წელს. ამჟამად ის ლეიბლ Sony Music Entertainment Japan-ის VVV Records-თან თანამშრომლობს. The Gazette საიტზე PS Company დაარქივებული 2008-09-23 საიტზე Wayback Machine. The Gazette საიტზე Sony Music Japan The Gazette საიტზე King Records The Gazette საიტზე CLJ Records ↑ "The GazettE at AllMusic" ↑ the GazettE's sixth album Division at The Japan Times.
ამბროზია (ნაფიფქი)

ამბროზია მიკოლოგიაში — ჩანთიანი სოკოების მიცელიუმის თეთრი ან ვარდისფერი ნაფიფქი, რომლითაც ამოფენილია ქერქიჭამია ხოჭოს მატლების სავალი მერქანში. ამბროზიისა და ხოჭოს მატლების ურთიერთობა სიმბიოზურია — მიცელიუმს სპორების წარმოქმნის უნარი არ აქვს და სხვა ხეებზე დედალი ხოჭოს ნაწლავებში შემორჩენილი განსაკუთრებული უჯრედებით ვრცელდება. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 352.
გრიფი

გრიფი, გრიფონი (ბერძ. γρύφων, grýphōn, ან γρύπων, grýpōn, γρύψ, grýps; ლათ. gryphus) —ზღაპრული მტაცებელი ფრინველები, ლომისტანიანი და არწივისთავიანი მფრინავი ურჩხულები, აღმოსავლური წარმოშობისანი, ცხოვრობდნენ რიფეის მთაგრეხილებში, შორეულ ჩრდილოეთში, ჰიპერბორეელებსა და ცალთვალა არიმასპებს შორის, და ოქროს საგანძურს ფლობდნენ (შემდეგ ინდოეთში, ეთიოპიაში და სხვ.). ამ ოქროსათვის გაუთავებელი ომი ჰქონდათ არიმასპებთან, რომლებიც ცხენებზე ისხდნენ და გრიფების ბუდეებში ლაშქრობდნენ. ეს ძველი მითური არსებები უკვე გვხვდება ჰესიოდეს და არისტეასის ლექსებში. ახსენებს ჰეროდოტეც. ხელოვნებაში უფრო გროტესკულ სამკაულთა შორის გვხვდებიან, ზოგჯერ ღმერთების ეტლში შებმულნიც. აპოლონის, არტემიდეს, ნემესიდას ატრიბუტია (ჭანგით ბორბალზე). ბრინჯაოს მდგომარე გვირგვინოსანი გრიფი — მეფური ძლიერების სიმბოლო — ურარტუს კულტურის შესანიშნავი ძეგლია (VIII – VII ს-ები ძვ. წ., ბერლინის მუზ.). გრიფონი — გრიფის გამოსახულება ხუროთმოძღვრებაში: ლომის- ან არწივისთავიანი და ლომისტანიანიფრთოსანი სამკაული რელიეფზე, აკროტერიებზე, ფრიზებზე, ფრონტონის კუთხეში. უძველესი ნიმუშები გვხვდება ასირიაში (ნიმვროდის სასახლე). პირველად ახსენებს არისტეასი (ძვ. წ. 560). იხმარება ჰერალდიკაშიც. ქრისტიანულ ხელოვნებაში აღდგომის სიმბოლოა. ამ აზრით ხშირად გამოუყენებიათ ქართულ ხუროთმოღვრებაში. აკაკი გელოვანი – მითოლოგიური ლექსიკონი, გამომცემლობა საბჭოთა საქართველო, თბილისი, 1983 გრიფი დაარქივებული 2011-10-13 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
გრაიები

გრაიები (Graiai — „დედაბრები“) — სიბერის ქალღმერთები, ფორკინის ასულები, დრაკონ ლადონას და ჰესპერიდების დები, აგრეთვე გორგონების დები და გუშაგები. ჰესიოდე ორს იცნობს, ლამაზღაწვიანებს, მაგრამ დედის მუცლიდანვე ჭაღარებს. V საუკუნიდან სამს ასახელებენ: პეფრედო, ენიო, დეინო. სამივეს ერთი კბილი და ერთი თვალი აქვთ, რასაცმორიგეობით ხმარობენ. პერსევსმა მოხერხებით წაართვა თვალი და აიძულა გზა ესწავლებინათ. გელოვანი აკ. — „მითოლოგიური ლექსიკონი“, გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“, თბ., 1983 http://www.theoi.com/Pontios/Graiai.html http://www.mlahanas.de/Greeks/Mythology/Graeae.html დაარქივებული 2011-08-17 საიტზე Wayback Machine. http://rryalsrussell.com/2011/05/30/mythology-of-graeae-and-harpies/ დაარქივებული 2011-06-12 საიტზე Wayback Machine.
ლადონა

ლადონა, ლადონი (ბერძ. Λάδων) — ურჩხული, რომელიც ჰესპერიდების ბაღში ოქროს ვაშლებს იცავდა. ფორკისის და კეტოს ნაშიერს ასი თავი ჰქონდა, ასივე ხახიდან თავისებური ხმა ამოდიოდა, ძილი არასოდეს ეკარებოდა. ჰერაკლემ ბაღში ტიტანი ატლანტი გაგზავნა, თვითონ კი მის მაგიერ მხრებზე ცის თაღი შეიდაგა. ატლანტმა ლადონი ჩააძინა თუ მოკლა კიდეც და ვაშლები მოუტანა ჰერაკლეს. სხვა ვერსიით, ლადონი თვითონ ჰერაკლემ მოკლა (მეთერთმეტე გმირობა). აკაკი გელოვანი – მითოლოგიური ლექსიკონი, გამომცემლობა საბჭოთა საქართველო, თბილისი, 1983 http://www.theoi.com/Ther/DrakonHesperios.html
ბრაგი

ბრაგი (სკანდ. Bragi) — ოდინის ძე, პოეტური ხელოვნების ღმერთი, სკალდების მფარველი, იდუნის ქმარი, ერთ-ერთი აზთაგანი ჩრდილოეთის მითოლოგიაში. ხელოვნებაში გრძელწვერა ქნარიანი მოხუცია. აკაკი გელოვანი – მითოლოგიური ლექსიკონი, გამომცემლობა საბჭოთა საქართველო, თბილისი, 1983 http://www.newworldencyclopedia.org/entry/Bragi
ცენტრი (საფრანგეთი)

ცენტრი (ფრანგ. Centre) — რეგიონი საფრანგეთის ცენტრალურ დასავლეთში. შედგება 6 დეპარტამენტისაგან: შერი, ერი და ლუარი, ენდრი, ენდრი და ლუარა, ლუარე, ლუარი და შერი. ფართობი - 39,2 ათასი კვ.კმ., მოსახლეობა - 2,3 მლნ. ქალაქები: ორლეანი, ტური, ბურჟი, ბლუა. ლუარის ხეობა მისი მრავალი ციხე-სიმაგრით მრავალ ტურისტს იზიდავს წლის განმავლობაში.
ამბროზია (გვარი)

ამბროზია (ლათ. Ambrosia) — ერთწლოვან და მრავალწლოვან მცენარეთა გვარი რთულყვავილოვანთა ოჯახისა. აქვს დატოტვილი ღერო და მორიგეობით ან მოპირისპირედ განლაგებული ფოთლები. მისი 30-მდე სახეობა ველურად იზრდება ამერიკაში. ზოგი შეტანილია ატლანტისა და წყნარი ოკეანეების კუნძულებზე, აგრეთვე ჩრდილოეთ ავსტრალიაში. სამხრეთ აზიაში, ევროპასა და აფრიკაში. ავშანფოთლიანი ამბროზია (Ambrosia artemisiifolia) გვხვდება ხორბლეულისა და სათოხნ კულტურებში; სამნაკვთიანი ამბროზია (Ambrosia trifida) — აფხაზეთში, კახეთში, განსაკუთრებით ლაგოდეხის რაიონში, გერანისა და თამბაქოს პლანტაციებში და მარცვლეულ კულტურებში; მრავალწლოვანი ამბროზია (Ambrosia psilostachya) — კულტურულ მცენარეებს შორის. სამივე სახეობა აბეზარი საკარანტინო სარეველაა, ასარევლიანებს თითქმის ყველა სასოფლო-სამეურნეო კულტურას, აშრობს და ფიტავს ნიადაგს, ამცირებს მოსავლიანობას, თავისი მსხვილი და უხეში ღეროებით ხელს უშლის პურეულის აღებას. ბრძოლის ღონისძიებანი: ნაწვერალის აჩეჩვა, ნიადაგის ღრმად ხვნა, ჰერბიციდების გამოყენება და სხვა. ამბროზიის მტვერი იწვევს დაავადებას, რომელიც ცნობილია თივისმიერი ცხელების სახელით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 352.
Complicated

Complicated — კანადელი მომღერლის, ავრილ ლავინის პირველი სინგლი. სიმღერა შეტანილია ავრილის პირველ ალბომში Let Go, რომელიც 2002 წელს გამოვიდა. 2003 წელს სიმღერა ნომინირებული იყო გრემის დაჯილდოებაზე წლის სიმღერისათვის. „Complicated“-ის ვიდეო ავრილ ლავინის ოფიციალური საიტი
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ეკვადორში

2015 წლის მონაცემებით ეკვადორში იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის 5 ძეგლია. იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში მსოფლიოს მასშტაბით 1079 (2015 წ.) ძეგლია შეტანილი. მათ შორის 0,5 % ეკვადორის ძეგლებია. მათგან 3 კულტურული ძეგლია, ხოლო 2 — ბუნებრივი. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში პირველი ნომრით 1978 წელს მეორე სესიაზე შეიყვანეს ეკვადორის კუთვნილი გალაპაგოსის კუნძულები. იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ეკვადორში ↑ სამხრეთი ამერიკის, მექსიკისა და გერმანიის ობიექტები მსოფლიო კულტურულ მემკვიდრეობად გამოცხადდა
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ერაყში

2014 წლის მონაცემებით ერაყში იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის 4 ძეგლია. იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში მსოფლიოს მასშტაბით 936 (2011 წ.) ძეგლია შეტანილი. მათ შორის 0,3 % ერაყის ძეგლებია. ჰათრა აშური სამარა ერბილის ციტადელი ური მესოპოტამის ჭაობები იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ერაყში ↑ ერაყის, ნიდერლანდის, საუდის არაბეთისა და იაპონიის ობიექტები მსოფლიო კულტურულ მემკვიდრეობად გამოცხადდა
ამბროსი ნეკრესელი

ამბროსი ნეკრესელი (ერისკაცობაში თავადი ზაქარია მიქაძე; დ. 1728 — გ. 1812) — ქართველი სასულიერო მოღვაწე, მქადაგებელი, პოეტი და კალიგრაფი. ნიკოლაოზის უმცროსი ძმა. ბერად აღიკვეცა 1777 წლის შემდეგ. 1794-1812 წლებში იყო ნეკრესის ეპისკოპოსი. ამბროსი ნეკრესელის დოგმატიკური ქადაგებებს ანტონ კათოლიკოსის სკოლის გავლენა ეტყობა. მისი ქადაგებების მეორე ნაწილი ერის ცხოვრებაში მომხდარ ისტორიულ ამბებს ეხმაურება, ასახავს საქართველოში შექმნილ მძიმე მდგომარეობას და მრევლს სამშობლოს სამსახურისაკენ მოუწოდებს. ამბროსი ნეკრესელი წერდა აგრეთვე როგორც საერო, ისე სასულიერო შინაარსის ლექსებს. მაღალი წოდების პირთა დაკვეთებს ასრულებდა. მრავალი სასულიერო წიგნის გარდა გადაუწერია საქართველოს ისტორია (ხელნაწერთა ინსტიტუტი, A-756). თავისი დროის ერთი საუკუთესო კალიგრაფთაგანი იყო. წერდა ნუსხურითა და მხედრულით. კეკელიძე კ., ქართული ლიტერატურის ისტორია, ტ. 1, თბ., 1960; ყუბანეიშვილი ს., ამბროსი ნეკრესელი, «ლიტერატურული ძიებანი», 1947, ტ. 3, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 354. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 26., სტატია მიქაძეები
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ესტონეთში

2010 წლის მონაცემებით ესტონეთში იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის 2 ძეგლია. იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში მსოფლიოს მასშტაბით 936 (2011 წ.) ძეგლია შეტანილი. მათ შორის 0,2 % ესტონეთის ძეგლებია. ორივე ობიექტი კულტურული ძეგლია. ტალინი სტრუვეს გეოდეზიური რკალი იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ესტონეთში
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები დანიაში

2015 წლის მონაცემებით დანიაში იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის შვიდი ძეგლია. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში მსოფლიოს მასშტაბით 1007 (2015 წ.) ძეგლია შეტანილი. მათ შორის 0,7 % დანიის ძეგლებია. მათგან 5 კულტურული ძეგლია, ხოლო 2 — ობიექტი წარმოადგენს ბუნების საოცრებას, ან ტერიტორიას, რომელსაც აქვს გამორჩეული სილამაზე და ესთეტიკური მნიშვნელობა. ცხრილში შეტანილია ძეგლები, იუნესკოს მიერ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში დამატების თარიღის მიხედვით. იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები დანიაში
პოლისინთეზური ენები

პოლისინთეზური ენები ენათა მორფოლოგიურ კლასიფიკაციის მიხედვით ისეთი ენებია, რომლებსაც ახასიათებთ სიტყვაში გრამატიკულ კატეგორიათა აღმნიშვნელი ელემენტების (აფიქსების) სიჭარბე. უპირისპირდება სინთეზურ და ანალიზურ ენებს. პოლისინთეზურია, მაგალითად, ჩუკოტკურ-კამჩატკური, აფხაზურ-ადიღური და სხვა ერგატიული ენები. მაგალითად, აფხაზურში ჲ-ს-ზ-ა-ლა-ბ-ზ-დ-მ გ-რ-ჳიტ ქართულად ნიშნავს: მე ვერ ვაიძულე ისინი, შენთვის იმით დაეწერათ ის. ჳიტ არის ძირი, ხოლო დანარჩენი აფიქსები. პოლისინთეზურობა არ უნდა შეგვეშალოს ინკორპორაციაში. ინკორპორაციულ ენათა ზმნაში ჩართული ელემენტები კონკრეტული მნიშვნელობის მატარებლები არიან, პოლისინთეზურ ენებს კი აფიქსები აქვთ (მათ კი მნიშვნელობა ვერ ექნებათ). თუმცა, ინკორპორაციულ ენას შეიძლება პოლისინთეზურობა ახასიათებდეს. ინკორპორაცია სინთეზური ენები ანალიზური ენები აგლუტინაციური ენები ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 136. ↑ Советский энциклопедический словарь 1982; გვ.1040-1041
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ვენესუელაში

2010 წლის მონაცემებით ვენესუელაში იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის 3 ძეგლია. იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში მსოფლიოს მასშტაბით 936 (2011 წ.) ძეგლია შეტანილი. მათ შორის 0,3 % ვენესუელის ძეგლებია. მათგან 2 კულტურული ძეგლია, ხოლო 1 — ბუნებრივი. სანტა-ანა-დე-კორო კანაიმის ეროვნული პარკი კარაკასის საუნივერსიტეტო ქალაქი იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ვენესუელაში
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ვიეტნამში

2010 წლის მონაცემებით ვიეტნამში იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის 7 ძეგლია. იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში მსოფლიოს მასშტაბით 936 (2011 წ.) ძეგლია შეტანილი. მათ შორის 0,7 % ვიეტნამის ძეგლებია. 1 2 3 4 5 6 7 8 იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ვიეტნამში
სინთეზური ენები

სინთეზური ენები — ისეთი ტიპის ენები, რომლებშიც სიტყვათა შორის გრამატიკული მიმართებები გამოიხატება მორფოლოგიური ხერხებით, თვით სიტყვის ფარგლებში აფიქსებისა და ფუძის ფლექსიის (სიტყვათწარმოება) საშუალებით. სინთეზურია ძველი ბერძნული, ლათინური, რუსული, ქართული და სხვა ენები. ქართულ ენაში სუბიექტი და ობიექტები (პირდაპირი და ირიბი) გარჩეულია ერთმანეთისაგან ბრუნვებითა და პირის ნიშნებით. მაგალითად, წინადადებაში სტუდენტმა მეგობარს მისწერა წერილი, სუბიექტი გამოხატულია მოთხრობითი ბრუნვით, ირიბი ობიექტი გამოხატულია მიცემითი ბრუნვით, პირდაპირი ობიექტი გამოხატულია სახელობითი ბრუნვით. ასევე, სიტყვაში მ-წერ-ს, სუბიექტი გამოხატულია -ს სუფიქსით, ირიბი ობიექტი გამოხატულია მ- პრეფიქსით. პირდაპირი ობიექტი ზმნაში გამოხატული არაა. სინთეზურ ენებში შეიძლება შეგვხვდეს ანალიზური ფორმათწარმოება. მაგალითად ზედსართავის უფროობითი ხარისხის წარმოებისას, კარგი -> უფრო კარგი. იმას, თუ რომელ კატეგორიას განეკუთვნება ენა - სინთეზურს თუ ანალიზურს, წყვეტს ის, თუ რომელი ფორმები ჭარბობს ენაში. დროთა ვითარებაში ენა შეიძლება გახდეს სინთეზური და პირუკუ. ტერმინი სინთეზური და ანალიზური პირველად გამოიყენა ენათა მორფოლოგიური კლასიფიკაციის ერთ-ერთმა ფუძემდებელმა ა. შლეგელმა ფლექსიურ ინდოევროპულ ენათა მიმართ. სინთეზური ან ანალიზური შეიძლება იყოს აგლუტინაციური ტიპის ენებიც. ანალიზურს და სინთეზურ ენებს უპირისპირდება პოლისინთეზური ენები, რომელთა სიტყვებში მაქსიმალური რაოდენობის გრამატიკული ელემენტებია თავმოყრილი. პოლისინთეზური ენები ანალიზური ენები ენათმეცნიერული ტიპოლოგია მორფოლოგია აგლუტინაციური ენები ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 372. ↑ თუმცა ქართული გვაქვს ერთი სიტყვაც: უკეთესი