laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
პოსადასი (ქალაქი)

პოსადასი — ქალაქი არგენტინაში, მისიონესის პროვინციის დედაქალაქი. მდებარეობს პროვინციის ჩრდილოეთში, მდინარე პარანას მარცხენა სანაპიროზე, პარაგვაის ქალაქ ენკარნასიონის მოპირდაპირე მხარეს. მოსახლეობა შეადგენს 255,052 ადამიანს (2001). პოსადასი პროვინციის პოლიტიკური, ეკონომიკური და კულტურული ცენტრია. მრეწველობსი მნიშვნელოვანი დარგებია ავეჯის, თამბაქოს, საფეიქრო და კვების მრეწველობა. ასევე ვაჭრობა და მომსახურების სფერო. (ესპანური) მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი (ესპანური) მისიონესის უნივერსიტეტი ინფორმაიცა პოსადასზე
ნორმალური განაწილება

ალბათობის თეორიაში ნორმალური განაწილება (იგივე გაუსის განაწილება) წარმოადგენს უწყვეტი ტიპის განაწილებას. ის აღწერს ისეთი შემთხვევითი სიდიდის განაწილებას, რომელიც კონცენტრირებულია ერთი მნიშვნელობის ირგვლივ. გრაფიკულად ნორმალურ განაწილების სიმკვრივეს ზარის ფორმა აქვს. ანალიზურად იგი შემდეგნაირად ჩაიწერება: f ( x ) = 1 σ 2 π e − ( x − μ ) 2 2 σ 2 , {\displaystyle f(x)={\tfrac {1}{\sigma {\sqrt {2\pi }}}}\;e^{-{\frac {(x-\mu )^{2}}{2\sigma ^{2}}}},} სადაც μ {\displaystyle \mu } პარამეტრი წარმოადგენს განაწილების მათემატიკურ ლოდინს, ანუ x-ის იმ მნიშვნელობას, რომლის გარშემოც კონცენტრირდება განაწილება (რომლის მოხდენის ალბათობაც ყველაზე დიდია), ხოლო σ 2 {\displaystyle \sigma ^{2}} ახასიათებს განაწილების დისპერსიას (იგივე ვარიაციას), ანუ გაფანტულობას. რაც უფრო დიდია ამ უკანასკნელის მნიშვნელობა, მით უფრო "ბრტყელია" განაწილების სიმკვრივის გრაფიკი და პირიქით. ფუნქცია სიმეტრიულია x = μ {\displaystyle x=\mu } წრფის მიმართ და სრულდება პირობა p(x)→0, როდესაც x→±∞, ანუ რაც უფრო გადახრილია მნიშვნელობა მათემატიკური ლოდინიდან, მით უფრო ნაკლებია მისი მოხდენის ალბათობა. კერძო შემთხვევაში, თუ μ = 0 {\displaystyle \mu =0} და σ 2 = 1 {\displaystyle \sigma ^{2}=1} მაშინ გვაქვს სტანდარტული ნორმალური განაწილება. ნორმალური განაწილება ერთი-ერთი ყველაზე ხშირად გამოყენებადი და ფართოდ გავრცელებული განაწილებაა, რაც განპირობებულია მისი დიდი როლით ცენტრალურ ზღვარით თეორემაში. ცენტრალური ზღვარითი თეორემის მიხედვით, დამოუკიდებელი და ერთნაირად განაწილებული გარკვეული ტიპის შემთხვევითი სიდიდეების საშუალო არითმეტიკული მიისწრაფის სტანდარტული ნორმალური განაწილებისკენ, როდესაც ამ შემთხვევითი სიდიდეების რაოდენობა უსასრულოდ იზრდება. პრაქტიკულად ეს ნიშნავს, რომ იმ მოვლენათა განაწილება, რომლებზეც ბევრი დაახლოებით ერთნაირი ფაქტორი მოქმედებს, შეიძლება ჩაითვალოს სტანდარტულ ნორმალურ განაწილებად. მაგალითად, რაიმე ობიექტის სიგრძის გაზომვის ცდომილებები განაწილებულია სტანდარტული ნორმალური განაწილებით. ნორმალური განაწილება პარამეტრებით μ და σ2 აღინიშნება როგორც N ( μ , σ 2 ) {\displaystyle N(\mu ,\sigma ^{2})} . კერძოდ, სტანდარტული ნორმალური განაწილება აღინიშნება, როგორც N ( 0 , 1 ) {\displaystyle N(0,1)} .
რავსონი

რავსონი — ქალაქი არგენტინაში, პატაგონიის რეგიონში, ჩუბუტის პროვინციის დედაქალაქი. მოსახლეობა შეადგენს 33.806 ადამიანს (2008). მიუხედავად იმისა, რომ ის პროვინციის დედაქალაქია, მოსახლეობის რაოდენობის მხრივ, ამავე პროვინციის სხვა ქალაქებს ჩამორჩება. დედაქალაქი გახდა 1957 წელს, როდესაც ჩუბუტის პროვინციის სტატუსი მიენიჭა. ქალაქიდან 5 კილომეტრის მოშორებით, ატლანტის ოკეანეზე მდებარეობს რავსონის პორტი. ქალაქი 1865 წლის 15 სექტემბერს დააარსა პოლკოვნიკმა ხულიან მურგამ. პირველ მოსახლეებს წარმოადგენდნენ უელსელი იმიგრანტები. სახელი ეწოდა დოქტორ გილერმო რავსონის პატივსაცემად, რომელიც იმ დროისთვის არგენტინის შინაგან საქმეთა მინისტრი იყო და რომელიც მხარს უჭერდა არგენტინის ტერიტორიაზე უელსელების დასახლებას. ჩუბუტის პროვინციის დეტალური რუკა დაარქივებული 2011-05-14 საიტზე Wayback Machine. ქალაქის რუკა დაარქივებული 2010-05-25 საიტზე Wayback Machine. ჩუბუტის ტურისმის სააგენტო დაარქივებული 2007-06-26 საიტზე Wayback Machine.
რესისტენსია

რესისტენსია — ქალაქი არგენტინაში, ჩაკოს პროვინციის უდიდესი ქალაქი და დედაქალაქი. 2001 წელს ქალაქის მოსახლეობა შეადგენდა 274,490 ადამიანს. გაშენებულია მდინარე ნეგროზე. რესისტენსია არგენტინაში ცნობილია როგორც „სკულპტურების ქალაქი" ან „მუზეუმი ღია ცის ქვეშ", რადგან მის ქუჩებში 500-მდე მონუმენტსა და ხელოვნების სხვადასხვა ნიმუშებს შეხვდებით. 1988 წლიდან, ქალაქი მასპინძლობს საერთაშორისო შეჯიბრს სკულპტურებს შორის, რომლის მიმდინარეობისასაც სკულპტურები გამოიფინება პარკებში და სხვა საზოგადოებრივ ადგილებში. 1997 წლიდან ამ შეჯიბრს იუნესკო ასპონსორებს. ქალაქის ეკონომიკური საქმიანობის მთავარ მიმართულებებს წარმოადგენს სოფლის მეურნეობა და ვაჭრობა, ბოლო ხანებში ასევე მომსახურების სფერო. ქალაქში მდებარეობს საერთაშორისო აეროპორტი. მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2006-11-17 საიტზე Wayback Machine. გეოგრაფიული კოორდინატები
წუქეთი

წუქეთი, წახური — მხარე შუა საუკუნეების საქართველოში V-XVII საუკუნეებში. V საუკუნეში წუქეთი იყო იბერიის სამეფოში შემავალი ფეოდალური ერთეული, რომელსაც სათავეში მთავარი ედგა. VIII საუკუნის შუახანებში წუქეთის მთავრის იურისდიქცია ვრცელდებოდა თუშეთსა და ხუნძახზე. VIII-IX საუკუნეებში წუქეთი ჯერ ჰერეთის სამთავროს, შემდგომში კი ჰერეთის სამეფოს ერთ-ერთი საერისთავო იყო. ცალკე ადმინისტრაციული სტატუსი ჰქონდა მას შემდგომ საუკუნეებშიც. XVI საუკუნეში სამოურავოდ იქცა. 1604 წელს სპარსეთის შაჰმა აბას I-მა კახეთის მეფე კონსტანტინე I-ს გამოსთხოვა საჩუქრად. ეს ტერიტორია შაჰმა საგამგებლოდ წახურელ ალიბეგს უწყალობა, სულთნობა უბოძა და თავისი მფარველობის ქვეშ გამოაცხადა. ერთი მოსაზრებით ალიბეგი იყო ისლამმიღებული ქართველი თავადი ვახვახიშვილი. ელისუს სასულთნოს სულთანთა ხელისუფლება ფაქტობრივად კახეთის სამეფოში შემავალი წუქეთის მოურავების ხელისუფლების გაგრძელება იყო. ამით კახეთს აღმოსავლეთის კედელი მოერღვა და ელისუს სასულთნო გახდა კახეთისა და ქართლის წინააღმდეგ ლაშქრობების ფორპოსტი. ისტორიული წუქეთის ტერიტორიაზე შემორჩენილია ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლები: ყუმის ტაძარის (VIII ს.) და ლექეთის ტეტრაკონქი (VIII-IX სს.). პაპუაშვილი თ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 351. პაპუაშვილი თ., ჰერეთის ისტორიის საკითხები, თბ., 1970;
ბოდჰნათჰი

ბოდჰნათჰი (დევანაგარი: बौद्धनाथ) (ასევე ჰქვია ბუდდჰანათჰი ან ბაუდჰანათჰი ან ქჰასა ჩაიტჲა) არის კატმანდუს ერთ-ერთი უწმინდესი ბუდისტური ადგილი, ნეპალი. მდებარეობს კატმანდუს ცენტრალურ და ჩრდილო-აღმოსავლეთ გარეუბნებიდან 11 კმ-ში. სტუპას მასიური მანდალა ნეპალის უდიდეს სფერულ სტუპად აქცევს. ძველი სტუპა მსოფლიოში ერთ-ერთი უდიდესია. ბოდჰნათჰის გარშემო, ჩინეთიდან დიდი რაოდენობით ლტოლვილი მოსახლეობის გამო, 50-მდე ტიბეტური გომპაა აგებული (მონასტერი). 1979-დან ბოდჰნათჰი იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაშია. სვაიამბჰუნათჰთან ერთად, კატმანდუში ტურისტთათვის ყველაზე პოპულარული ადგილია. სტუპა ტიბეტიდან მომავალ ძველ სავაჭრო გზაზეა, რომლიდანაც შედის კატმანდუს ველზე. მრავალი საუკუნის განმავლობაში, ტიბეტელი ვაჭრები აქ ისვენებდნენ და ლოცვებს აღავლენდნენ. ნათქვამია, რომ სტუპაში ბრძენ კაშიაპას ნაწილებია ჩამარხული. გოპალარაჯავამშავალის მიხედვით, ბუდჰნათჰი დააარსა ნეპალის მეფე შივადევამ (590–604); სხვა მატიანეები კი მეფე მანადევას (464–505) მეფობის ხნით ათარიღებენ. ტიბეტის იმპერატორი ტრისონგ დეცენიც (755–797) ტრადიციულად დაკავშირებულია ბოდჰნათჰის სტუპის მშენებლობასთან. ბოდჰნათჰი ჰელამბუელმა იოლმო ნგაკჩანგ საკია ზანგპომ აღადგინა. ბოდჰნათჰის ტაძარი ბოდჰნათჰის ტაძარზე მოცურავე ჩრდილი პანორამული ხედი სვაიამბჰუნათჰი ↑ Fables of Boudhanath and Changunarayan. nepalnews.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-02-09. ციტირების თარიღი: 2007-07-30. ↑ Shaha, Rishikesh. Ancient and Medieval Nepal. (1992), p. 123. Manohar Publications, New Delhi. ISBN 81-85425-69-8. ↑ Ehrhard, Franz-Karl (1990). "The Stupa of Bodhnath: A Preliminary Analysis of the Written Sources." Ancient Nepal - Journal of the Department of Archaeology, Number 120, October-November 1990, pp. 1-6. ↑ The Legend of the Great Stupa and The Life Story of the Lotus Born Guru, pp. 21-29. Keith Dowman (1973). Tibetan Nyingma Meditation Center. Dharma Books. Berkeley, California. The Legend of the Great Stupa and The Life Story of the Lotus Born Guru. Keith Dowman. (1973). Tibetan Nyingma Meditation Center. Dharma Books. Berkeley, California. Psycho-cosmic Symbolism of the Buddhist Stūpa. Lama Anagarika Govinda. (1976) Dharma Books. Berkeley, California. ISBN 0-913546-35-6; ISBN 0-913546-36-4 (pbk). ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბოდჰნათჰი Boudhanath.com ბოდჰნათჰის სტუპა კატმანდუ ნეპალი ნეპალის ბოდჰნათჰის სტუპის ვიდეოგიდი ბოდჰნათჰის ვირტუალური ტური Boudhanath at Khandro.net : Information on Legends and Prophecies Bodhnath Stupa: Boudhanath Virtual Tourist web-site დაარქივებული 2011-06-05 საიტზე Wayback Machine.
ლაგო-არხენტინო

ლაგო-არხენტინო (ესპ. Lago Argentino) — მტკნარი ტბა არგენტინაში. მდებარეობს სანტა-კრუსის პროვინციაში, პატაგონიის ანდების აღმოსავლეთ კალთის ძირას, ზღვის დონიდან 187 მეტრ სიმაღლეზე. ფართობი 1415 კმ². მაქსიმალური სიღრმე 500 მ (ყველაზე ღრმა ტბა სამხრეთ ამერიკაში). ტბა აღმოაჩინეს ძმებმა ანტონიო და ფრანსისკო ვიედმებმა 1782 წელს. ტბა მდებარეობს ლოს-გლასიარესის ეროვნული პარკში, სადაც მყინვარების დიდი რაოდენობა გვხვდება, რომლის სანახავადაც მრავალი ტურისტი მიდის. ტბა საუკეთესო ადგილია თევზაობისათვის. არგენტინის ტბების სია ლაგო-არხენტინო ტბების ეკოლოგიის საერთაშორისო კომიტეტის საიტზე დაარქივებული 2019-05-28 საიტზე Wayback Machine. ლაგო-არხენტინო სანტა-კრუსის პროვინციის საიტზე დაარქივებული 2005-03-10 საიტზე Wayback Machine.
მარ-ჩიკიტა

მარ-ჩიკიტა (ესპ. Mar Chiquita) — უდიდესი მარილიანი ტბა არგენტინაში. მდებარეობს კორდოვის პროვინციაში, ზღვის დონიდან 69 მეტრ სიმაღლეზე. ფართობი მკვეთრად იცვლება 2000-დან 45000 კმ²-მდე. მაქსიმალური სიღრმე — 19 მ. ტბაში მდებარეობს რამდენიმე კუნძული, რომელთა შორის უდიდესია მედანო (სიგრძე 2 კმ, სიგანე 150 მ). არგენტინის ტბების სია ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 473. კორდოვის პროვინციის ჰიდროგრაფია დაარქივებული 2005-12-12 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური) კორდოვის პროვინციის მთავრობის საიტის სპეციალური განყოფილება დაარქივებული 2011-05-20 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური)
კირბალის კვირაცხოვლის ეკლესია

კირბალის კვირაცხოვლის ეკლესია — ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ კირბალის ცენტრში. თარიღდება XVIII–XIX საუკუნეებით. ეკლესია დარბაზულია (12,8 X 7 მ), ნაგებია ნატეხი ქვით, მოპირკეთებულია შირიმის ქვით. შესასვლელი სამხრეთითაა. ნახევარწრიულ აფსიდაში ერთი დიდი სარკმელია. თითო ასეთივე სარკმელი სამხრეთ და დასავლეთ კედლებშიცაა. დარბაზი გადახურულია ცილინდრული კამარით. სამხრეთ ფასადზე, კარის თავზე ჩასმულია მარმარილოს წარწერიანი ფილა (წარწერა წაშლილია). საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
კირბალის წმინდა გიორგის ეკლესია

კირბალის წმინდა გიორგის ეკლესია – ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ კირბალის დასავლეთით, ორი კილომეტრის მანძილზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (10,6 X 6,2 მ), ნაგებია რიყისა და ნატეხი ქვით. შენობას სამხრეთით არქიტრავით გადახურული კარი და თაღოვანი სარკმელი აქვს. თითო ასეთივე სარკმელია აღმოსავლეთ და დასავლეთ მხარესაც. სწორკუთხა აფსიდში, სარკმლის ორივე მხარეს თითო ოთხკუთხა ნიშია. დარბაზის განივი კედლები წყვილი ორსაფეხურიანი პილასტრით თითქმის ორ თანაბარ ნაწილად იყოფა. კამაროვანი გადახურვა ემყარება დარბაზის შუა საბჯენ, დასავლეთის კედლის მიმდებარე და აფსიდის მარტივპროფილიანი პილასტრებზე დაყრდნობილ თაღებს. სახურავი ორფერდაა, ფილაქვის. საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
ეკლესია საწყალი

ეკლესია საწყალი – ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ კოშკების შალიკაანთ უბანში, მთის ფერდობზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (7,5 X 4,7 მ), ნაგებია ქვიშაქვით, სარკმლის თავსართები შირიმისაა. აღმოსავლეთის კედელი დაშენებულია კლდეზე. შენობა დაზიანებულია: ჩამონგრეულია კამარა, კედლების ზედა ნაწილი გამოფიტულია. სამხრეთ-აღმოსავლეთ კუთხეში ბუდიდან დაძრულია საპირე ქვები. ორივე მხრიდან თაღოვანი, ტიმპანიანი შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილშია. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს მცირე ზომის სწორკუთხა ნიშებია. ერთი თაღოვანი სარკმელი დარბაზის დასავლეთ კედელშია, ჩრდილოეთ კედელში სწორკუთხა სარკმელია. კამარა ეყრდნობა დასავლეთ კედლის საბჯენ თაღს და გრძივი კედლების შუაში მოთავსებულ იმპოსტებს. იმპოსტები აქვთ საკურთხევლის მხრებსა და დასავლეთის კუთხის პილასტრებსაც. დარბაზი შელესილია. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 76.
ტყუპის ეკლესია

ტყუპის ეკლესია – არქიტექტურული ძეგლი გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ კოშკების განაპირას, სკრის ხეობაში. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (6,8 X 5,1 მ), ნაგებია ქვით. შესასვლელი სამხრეთითაა. ნახევარწრიულ საკურთხეველში და დასავლეთ კედელში თითო სარკმელია. ქვის კაკნკელში სამი ნიშია. დარბაზი გადახურულია კამარით, რომელიც სამ საბჯენ თაღს ეყრდნობა. შენობა შიგნიდან შელესილია. საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
შალიკაშვილების ეკლესია

შალიკაშვილების ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ კოშკების განაპირას, ჩრდილოეთით, მაღალი მთის ფერდობზე. თარიღდება X-XI საუკუნეებით. ეკლესია დარბაზულია (12,8 X 7,6 მ). შიდა კედლები ნაგებია მცირედ დამუშავებული ქვით, ფასადები შემოსილია სხვადასხვა ზომის თლილი ქვით. 1920 წლის მიწისძვრას ეკლესია თითქმის მთლიანად დაუნგრევია. შესასვლელი დასავლეთით, სამხრეთითა და ჩრდილოეთით ჰქონია. აღმოსავლეთით, დასავლეთით და ჩრდილოეთით თითო სარკმელია, სამხრეთით - ორი. დარბაზი გადახურული იყო საბჯენ თაღებზე დაყრდნობილი ცილინდრული კამარით. აფსიდში ორი ნიშია. შემორჩენილია გვიანდელი მოხატულობის ფრაგმენტები და ამავე პერიოდის აგურის კანკელი, რომელსაც შუაში თაღოვანი კარი ჰქონდა. ეკლესიაზე სამხრეთით მიშენებულია ეგვტერი. შენობის დასავლეთის კარის თავზე არსებული მხედრული წარწერის თანახმად ეგვტერი, კარიბჭე და სამრეკლო (არ შემორჩენილა) 1708 წელს აუშენებია ედიშერ შალიკაშვილს. ეგვტერი დარბაზულია (7,4 X 4,6 მ), ნაგებია ნატეხი ქვით. ლავგარდანი და კონსტრუქციის ნაწილები თლილი ქვისაა. შესასვლელი დასავლეთითაა. აღმოსავლეთით და სამხრეთით თითო სარკმელია. დარბაზი გადახურულია შეისრული კამარით, რომელიც ეყრდნობა საბჯენ თაღს. სარკმლები ფასადების მხრიდან მცირედ დეკორირებულია. ეგვტერს დასავლეთიდან მიშენებული აქვს გეგმით კვადრატული, სფერული კამარით გადახურული კარიბჭე, რომელიც სამხრეთიდან და დასავლეთიდან გახსნილია თაღებით. კარიბჭე ჩრდილოეთით დაკავშირებულია ეკლესიის სამხრეთ შესასვლელთან. კარიბჭის ოთხივე კუთხის საყრდენები თლილი ქვისაა. მათი კაპიტელები და ბაზისები მორთულია. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 77.
კოშკების ღვთისმშობლის ეკლესია

კოშკების ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ კოშკების ჩრდილო-აღმოსავლეთით, მდინარე სკრის მარჯვენა ნაპირზე. თარიღდება X საუკუნის მეორე ნახევრით. ეკლესია დარბაზულია. მოცულობით საშუალო ზომისაა. შიდა კედლები ნაგებია მცირედ დამუშავებული ქვით, კონსტრუქციის ნაწილები და ფასადები — კარგად გათლილი კვადრებით. ეკლესიას გალავნის არსებობის კვალი დასავლეთით ატყვია. სამხრეთითა და დასავლეთით ჰქონია მინაშენები მათი ფრაგმენტები მიწის ფენითაა დაფარული. ეკლესიას ორი შესასვლელი აქვს — დასავლეთით (ამოქოლილია) და სამხრეთით. ნახევარწრიულ აფსიდში ერთი სარკმელია, მის ქვეშ სატრაპეზო ქვა დგას. ქვის ორივე მხარეს თითო ნიშია. სამხრეთით და დასავლეთით თითო სარკმელია. შიგნით დარბაზი გადახურულია ცილინდრული კამარით, რომელიც ეყრდნობა საბჯენ თაღსა და აფსიდის კონქისა და დასავლეთის კედლის მიმყოლ თაღებს. კედლები შიგნიდან შემოსილია მცირედ დამუშავებული ქვებით, ხოლო კონსტრუქციული დეტალები როგორიცაა: კამარა, კონქი, პილასტრები, თაღები და კარ-სარკმლების წირთხლები — კარგად თლილი კვადრებით. საკურთხევლის იატაკი ერთი საფეხურითაა აწეული. ეკლესიის კედლები მოხატული ყოფილა. შემორჩენილია მცირე ფრაგმენტები, რომლებიც შიგნით ნანთები ცეცხლის ბოლს გაუშავებია. მაინც ირჩევა ჯერ კიდევ შარავანდებიანი ფიგურები. ეკლესიის მხატვრობა შენობის თანამედროვე არ უნდა იყოს. ის სავარაუდოდ უფრო გვიანდელი პერიოდისაა. ეკლესიის კედლის თაღები ზოგი მაღალია, ზოგი-დაბალი, ნახევარწრიულიცაა და ოვალურიც. ყველა პილასტრი და აფსიდის კუთხეებიც მთავრედება კაპიტელებით, რომელთა უმრავლესობაც ორნამენტირებულია. ყველაზე მეტი ყურადღება აღმოსავლეთის ფასადს ეთმობა. სარკმელს ზემოთ აქ მოთავსებულია ორი დიდი ქვა. უშუალოდ სარკმელზე მოთავსებულია ქვა თითქმის კვადრატული ფორმისაა. მასზე გამოსახულია ტოლმკლავა „აყვავებული“ ჯვარი. ქვა მორთულია წვრილი ლილვითა და ორნამენტოვანი არშიით. გამოყენებულია წნულიც. ზედა ფილა მოგრძო სწორკუთხედია. ფილა ძირითადად ორადაა გაყოფილი. მთავარს წარმოადგენს წესიერ ნახევარწრეში მოთავსებული ექვსქიმიანი ვარსკვლავი, წრის გვერდით ნაწილები ორნამენტებითაა შემკული, ზედა ნაწილი კი ასომთავრულ ქარაგმულ წარწერას უჭირავს. ფილის ზედა ნაწილის ცენტრში მცირე ზომის ჯვარია ორ ოვალში ჩამჯდარი. ამ ფილაზე მოთავსებულია ეპიგრაფიკა ისეა განლაგებული, რომ მორთულობის როლსაც ასრულებს. წარწერა ოთხი სტრიქონისაგან შედგება. პირველი ორი სტრიქონს ქვის მთელი სიგრძე უჭირავს, ხოლო ორი დანარჩენი მოთავსებულია ქვემოთ, წრეში, ექვსქიმიანი ვარსკვლავის გვერდებზე. წარწერის შინაარსი დაახლოებით ასეთია: ამ ქვის დამდები არის ლომი, რომელიც იტყობინება: „ესე ქვაი მე ლომან დავსუი ჩემითა ფასითო“. ლომი შესაძლოა იყოს ქტიტორი, მაღალი წოდების წარმომადგენელი, სავარაუდოა ამ კუთხის მფლობელიც. ამავე, აღმოსავლეთის ფასადის მარცხენა კუთხეში მოცემულია მამაკაცის წელსზედა გამოსახულება ვედრების პოზით. შესაძლოა ეს ქტიტორია. აქვეა ქვა თაღის გამოსახულებით. დასავლეთის ფასადზეც მოჩუქურთმებულია ზედა და ქვედა ნაწილი. აქვეა ლენტოვანი წნული, მარტივი ჯვრები, ცხენის გამოსახულება, ხელის მტევანი მკლავის ნაწილით. საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 ↑ საქართველოს კულტურისა და ძეგლთა დაცვის მინისტრის ბრძანება №03/90 , 2013 წლის 11 ივნისი, ქ. თბილისი, კულტურული მემკვიდრეობის თვალსაზრისით ღირებული ობიექტებისათვის კულტურული მემკვიდრეობის უძრავი ძეგლის სტატუსის მინიჭების თაობაზე
არშაკი (მრავალმნიშვნელოვანი)

არშაკი შეიძლება აღნიშნავდეს: არშაკ I — ქართლის მეფე არშაკ II — ქართლის მეფე არშაკ III — ქართლის მეფე
მარანის კოშკები

მარანის კოშკები — კოშკები გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ მარანის მახლობლად. პირველი კოშკი დგას სოფლის განაპირას, ჩრდილოეთით, თარიღდება XVII საუკუნით. ნაგებია რიყის ქვით (8,2 X 7,8 მ). შემორჩენილია ნაგებობის სარდაფი (ამოვსებულია ნანგრევებით) და სამი სართული. შესასვლელი სამხრეთით მეორე სართულზეა. პირველი სართულის აღმოსავლეთ და სამხრეთ კედელში თითო სარკმელია. აღმოსავლეთ კედელში სამი სათოფურია, მოპირდაპირე კედელში - ერთი. ჩრდილოეთ კედელი ყრუა. პირველი სართული მეორეს უკავშირდება ქვის კიბით, რომელიც აღმოსავლეთ კედელს მიჰყვება. მეორე სართულის ჩრდილოეთ კედელი ყრუა. დანარჩენებში გაჭრილია რამდენიმე ცალმაგი და ორმაგი სათოფური. კოშკში, იქ, სადაც კედელი სქელია სათოფური არ არის, ზოგან კი სათოფურების მოსაწყობად კედელში საგანგებო ნიშებია ჩაშენებული. კედლებს სამი მხრიდან მიშენებული აქვს კონტრფორსები. მესამე სართულის კედლები თითქმის მთლიანად დანგრეულია. შემორჩენილია მხოლოდ დაკიდულ აივანზე გასასვლელი კარი. სართულებსშუა გადახურვა ხის იყო, კოჭოვანი. მეორე კოშკი დგას სოფლის სამხრეთ ნაწილში, თარიღდება XVII-XVIII საუკუნეების მიჯნით. ნაგებობა გეგმით კვადრატულია (9,6 X 9,6 მ), ნაგებია რიყის ქვით. კედლების შიდა პირზე და კამარაზე გამოყენებულია აგური. კოშკი საცხოვრებელ-საბრძოლოა. ძლიერ დაზიანებულია, შემორჩენილია მხოლოდ ორი სართულის კედლების ფრაგმენტები. შესასვლელი აღმოსავლეთითაა, პირველ სართულზე. ამ სართულის ცენტრში ერთი დახურული კვადრატული სათავსია. კარის პირდაპირ მოზრდილი ბუხარია, გვერდებზე - ღრმა და მაღალი ნიშები. მომცრო ნიშები დანარჩენ სამ კედელშიცაა. სათავსი ჩრდილოეთ და სამხრეთ კედლებში გაჭრილი კარით გადის ტალანებში, რომლებიც ერთმანეთთან არ არიან დაკავშირებული. ტალანების კედლებში ცალმაგი და ორმაგი სათოფურებია. სათავსი გადახურულია ჯვაროვანი გუმბათით. შესასვლელის მარცხნივ მდებარე კიბით პირველი სართული უკავშირდება მეორეს. მეორე სართულიდან შემორჩენილია აღმოსავლეთ კედლის მცირე ნაწილი, რამდენიმე სათოფურით. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5. თბ., 1990.
People (Animal Collective-ის EP)

People — ჯგუფ Animal Collective-ის მეორე EP დისკი, გამოცემული 2006 წლის ოქტომბერში. პირველი სამი სიმღერა ჩაიწერა Feels -ის სესიების დროს, ხოლო People-ის საკონცერტო ვერსია ჩაწერეს ტურნეში 2005 წლის მარტში, ცოტა ხნით ადრე სესიებამდე. ↑ 1.0 1.1 Discogs-ზე ↑ Rolling Stones-ის მიმოხილვა ↑ Pitchfork-ის მიმოხილვა
ალეხანდრო სილვა

ალეხანდრო სილვა — ჩილელი გიტარისტი, რომელიც მოღვაწეობს მძიმე მეტალის ჟანრში. უკეთ ცნობილია, როგორც მისი საკუთარი ჯგუფის, Alejandro Silva Power Cuarteto, დაფუძნებელი და მთავარი გიტარისტი. სილვამ გიტარის დაკვრა თოთხმეტი წლის ასაკიდან დაიწყო. 2004 წელს G3-ის ტურნეზე ჩილეში მან დაუკრა ისეთ გიტარისტებთან ერთად, როგორებიც არიან მარტი ფრიდმანი, ჯო სატრიანი, სტივ ვაი და ბილი შიჰანი. ალეხანდრო სილვა არის ასევე გიტარის მასწავლებელი და ხმის ინჟინერი. ალეხანდრო სილვას ოფიციალური საიტი Guitar Nine Records - ალეხანდრო სილვა დაარქივებული 2007-02-27 საიტზე Wayback Machine. Biografía externa დაარქივებული 2007-10-23 საიტზე Wayback Machine. Cancionero en LaCuerda.net დაარქივებული 2007-02-20 საიტზე Wayback Machine. "Alejandro Silva llega cargado de guitarras" დაარქივებული 2009-07-13 საიტზე Wayback Machine. Article in Crónica de Chile Guitarristas - Alejandro Silva - El Rincón del Guitarrista დაარქივებული 2007-10-23 საიტზე Wayback Machine. "En Chile queda mucho trabajo para inculcar cultura rockera" დაარქივებული 2007-03-12 საიტზე Wayback Machine. Interview.
მერეთის წმინდა გიორგის ეკლესია

მერეთის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ მერეთის განაპირას, ჩრდილო-აღმოსავლეთით, სასაფლაოზე. აშენებულია 1818 წელს. ეკლესია დარბაზულია (12 × 6,7 მ), ნაგებია რიყის ქვით, კუთხეები თლილი ქვისაა, ლავგარდანი — აგურის. შესასვლელები სამხრეთით და დასავლეთითაა. სამხრეთის შესასვლელი სწორკუთხაა, გარედან დასრულებულია დეკორატიული ტიმპანით. დასავლეთისა თაღოვანია და გარედან სწორკუთხა ჩარჩოშია ჩასმული. ნახევარწრიულ აფსიდში ღერძზე განიერი თაღოვანი სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს თაღოვანი ნიშებია. ორ-ორი თაღოვანი სარკმელი ჩრდილოეთისა და სამხრეთის კედლებშია. დარბაზის გრძივ კედლებზე წყვილი ორსაფეხურიანი პილასტრია, რომლებსაც ეყრდნობა შეისრული კამარის საბჯენი თაღი. დასავლეთის შესასვლელის თავზე, კედელში ვიწრო პატრონიკეა. მასზე ასასვლელი კიბეც იმავე კედელშია დატანებული. პატრონიკეს დასავლეთით პატარა სარკმელი აქვს, ხოლო დარბაზის მხარეს — საკმაოდ განიერი თაღოვანი ღიადი. ეკლესიის კედლები შიგნით და გარეთ შელესილია. დასავლეთ ფასადის ფრონტონის ქვეშ, აგურის წყობაში, გამოყვანილია საკმაოდ დიდი ჩაწეული ჯვარი. სამხრეთ ფასადის დასავლეთ კუთხეში, 1,8 მეტრის სიმაღლეზე ჩასმულია დიდი ზომის თლილი ქვა წარწერით, რომელიც გვამცნობს ძეგლის აშენების თარიღს. ეკლესიის ლავგარდანი სამსაფეხურიანია. ორფერდა სახურავის კრამიტი მოგვიანებით თუნუქის ფურცლებით შეუცვლიათ. საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
არშაკიანები

არშაკიანები — პართიის არშაკიდების დინასტიის იბერიაში გამეფებული შტო 189-დან 284 წლამდე, კირილ თუმანოვის მიხედვით (186-დან 265 წლამდე, ვახუშტის მიხედვით). არშაკიანების შემდეგ ხოსროიდების დინასტია გამეფდა. რევ I, 189–216 ვაჩე I (რევ I-ის ძე), 216–234 ბაკურ I (ვაჩე I-ის ძე), 234–249 მირდატ II (მითრიდატე; ბაკურ I-ის ძე), 249–265 (ამაზასპ III 260–265 წლებში იბერიის ანტი-მეფეა) ასფაგური (მირდატ II-ის ძე), 265–284 მელიქიშვილი გ., ქართლის (იბერიის) სამეფოს ისტორიის ქრონოლოგიის საკითხისათვის, «ივ. ჯავახიშვილის სახ. ისტორიის ინსტიტუტის შრომები», 1958, ტ. 4, ნაკვ. 1; ჯანაშია ლ., ქსე, ტ.1 , გვ. 613, თბ., 1975 (2018) „Arshakid dynasty, Georgian“, The Oxford Dictionary of Late Antiquity (en). Oxford University Press, გვ. 148. ISBN 978-0-19-866277-8.
მეღვრეკისის იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია

მეღვრეკისის იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია – ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ მეღვრეკისის ცენტრში. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (9,8 X 6,3 მ), ნაგებია რიყის ქვით. კარის ჩარჩო, კუთხეები და ზედა სარტყელი მოპირკეთებულია რუხი ქვით. სამხრეთით კარი და ორი სარკმელია, აღმოსავლეთითა და დასავლეთით - თითო სარკმელი. დარბაზი გადახურულია ცილინდრული კამარით. სახურავი ორფერდაა, გადახურულია ღარიანი კრამიტით. ეკლესიას სამხრეთით და დასავლეთით აქვს მინაშენები. საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
ნადარბაზევის წმინდა გიორგის ეკლესია

ნადარბაზევის წმინდა გიორგის ეკლესია – ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნადარბაზევის სამხრეთით, სამი კილომეტრის მანძილზე, სასაფლაოზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (11,75 X 6 მ), ნაგებია ძირითადად მოყვითალო ქვიშაქვის სხვადასხვა ზომის მოზრდილი პირმოსწორებული ქვებით. ნაგებობის სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილში სწორკუთხა შესასვლელია. აღმოსავლეთით, ნახევარწრიულ შვერილ აფსიდში ერთი თაღოვანი სარკმელი (ამოქოლილია) და ერთი სწორკუთხა ნიშია. სარკმლის ქვეშ სატრაპეზო ქვა დგას, საკურთხევლის წინ - ხის კანკელი. თითო სწორკუთხა სარკმელი სამხრეთ და დასავლეთ კედლებშიცაა. დარბაზის გრძივი კედლები დანაწევრებულია თაღოვანი მალებით. ნახევარწრიული კამარით გადახურულ დარბაზს თავდაპირველი სახე შეცვლილი აქვს - შელესილია და შეღებილია მწვანე ზეთის საღებავით ჩრდილოეთ კედელში გაჭრილი სწორკუთხა შესასვლელით (ამოქოლილია) ეკლესია უკავშირდებოდა აფსიდიან სათავსს, რომლისგანაც შემორჩენილია აფსიდისა და დასავლეთ კედლის მცირე ნაწილი. მოგვიანებით ადგილობრივ მოსახლეობას ეკლესიისათვის ჩრდილოეთ მხრიდან მიუშენებია ბეტონის სათავსი, რომელიც გადახურულია შიფერით. ნაგებობას თაროსებრი ლავგარდანი აქვს. სახურავი ორფერდაა, გადახურულია კრამიტით. საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.