laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ბაქოს ქართული თეატრი

ბაქოს ქართული თეატრი, ბაქოში მოქმედი ქართული დრამატული თეატრი. შეიქმნა ბაქოს მუშათა მოძრაობის აღმავლობის პერიოდში. პირველი წარმოდგენა ქართველ მუშა სცენისმოყვარეთა ძალებით გაიმართა 1894 წელს. შემდეგში ხელმძღვანელობდა ბოლშევიკური ორგანიზაციის წევრი, ცნობილი რევოლუციონერი ალიოშა ჯაფარიძე. მოგვიანებით წარმოდგენებში მონაწილეობდნენ და წრეს ხელმძღვანელობდნენ ბაქოში მცხოვრები ან მოწვრული პროფესიონალი ქართველი მსახიობები და რეჟისორები: ეფემია და კოტე მესხები, შ. დადიანი, ვ. გუნია, ვ. შალიკაშვილი, ალექსანდრე წუწუნავა, ვ. ბარველი, დ. აწყურელი, ელო და ქეთევან ანდრონიკაშვილები, ც. ამირეჯიბი, ბ. წულუკიძე, შ. ხონელი, ნ. გვარამაძე, ს. ვაჩნაძე, ე. ციმაკურიძე, დ. შველიძე, პ. ჭიჭინაძე, გ. მატარაძე და სხვები. 1909 წელს ბაქოში დაარსდა ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ბაქოს განყოფილება და მისი დრამატული კომიტეტი. ამ დროისათვის ბაქოში უკვე მოღვაწეობდა ნახევარი პროფესიული დასი, რომელიც 1933 წელს სახელმწიფო პროფესიულ თეატრად ჩამოყალიბდა. ბაქოს ქართული თეატრში დაიწყეს სასცენო მოღვაწეობა პირველმა ქართველმა რეჟისორმა ქალმა ბაბო გამრეკელ-თორელმა, მსახიობებმა მ. გელოვანმა, ა. ჟორჟოლიანმა, ა. ჭუმბურიძემ და სხვებმა. თეატრის ძირითად ბირთვს შეადგენდნენ სცენის მოყვარეები: გ. თედიაშვილი, ა. ახობაძე, ანა და ალექსანდრე ნადირაძეები, ა. და გ. პავლიაშვილები და სხვები. ბაქოს ქართული თეატრის რეპერტუარში უმთავრესად ქართველ დრამატურგების, აგრეთვე რუს და უცხოელ ავტორთა პიესები შედიოდა. აღსანიშნავია, რომ შ. დადიანი „გუშინდელნი“, პ. კაკაბაძის „ჯვარედინ გზაზე“, კ. კალაძის „ბნელი ღამის სტუმრები“ და სხვა პირველად ბაქოს ქართულ სცენაზე დაიდგა. ბაქოს ქართული თეატრმა ხელი შეუწყო ბაქოს ქართველ მოსახლეობაში ეროვნული სულისკვეთების გაღვივებას. დაიხურა 1937 წელს. ყურულაშვილი ლ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 240.
ბელცატა

ბელცატა (რუმ. Bălţata) — სოფელი მოლდოვაში, კრიულენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 58 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 312 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა კრიულენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ბელცატა-დე-სუსი

ბელცატა-დე-სუსი (რუმ. Bălţata de Sus) — სოფელი მოლდოვაში, კრიულენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 91 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 68 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა კრიულენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ბელებენეშტი

ბელებენეშტი (რუმ. Bălăbăneşti) — სოფელი მოლდოვაში, კრიულენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 63 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 081 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა კრიულენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები ↑ Eremia A., Răileanu V. Localitățile Republicii Moldova. Ghid informativ documentar istorico-geografic, administrativ-teritorial, normativ-ortografic — Chișinău: Litera AVN, 2009. — 256 გვრ. — ISBN 978-9975-74-064-7 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q21197"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q113112072"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q114346363"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q113138193"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q112513431"></a>
ბელეშეშტი (კრიულენის რაიონი)

ბელეშეშტი (რუმ. Bălăşeşti) — სოფელი მოლდოვაში, კრიულენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 52 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 732 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა კრიულენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ვალეა-კოლონიცეი

ვალეა-კოლონიცეი (რუმ. Valea Coloniţei) — სოფელი მოლდოვაში, კრიულენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 78 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 147 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა კრიულენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ვალეა-სატულუი

ვალეა-სატულუი (რუმ. Valea Satului) — სოფელი მოლდოვაში, კრიულენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 102 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 99 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა კრიულენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
მცნებაჲ სასჯულოჲ

„მცნებაჲ სასჯულოჲ“ — XV საუკუნის კანონიკური ძეგლი, ეპისტოლე, რომელიც ანტიოქია-იერუსალიმის პატრიარქმა მიქაელმა გასცა აფხაზეთის საკათალიკოსოსთვის მის მიერ ცაიშელ-ბედიელი ეპისკოპოსის იოვაკიმეს კათალიკოსად ხელდასხმასთან დაკავშირებით 1470-1474 წლებში. შემორჩენილია ქართულ ენაზე შესრულებული პირი, რომელშიც მიქაელი ქართველებს მიმართავს: „ესე ქარტა თქუენთჳს აღვსწერე“. ძეგლი პირველად გამოსცა თედო ჟორდანიამ. 1470-იან წლებში მიქაელი საქართველოში იმყოფებოდა. მის ჩარევას ქართული ეკლესიის საქმეებში ხელი შეუწყო ბაგრატ იმერთა მეფისა და შამადავლა დადიან-გურიელის პოლიტიკურმა ამბიციებმა. შედეგად საქართველოს ეკლესია ორ —აღმოსავლეთ და დასავლეთ საკათალიკოსოდ გაიყო. ეპისტოლის შესავალში განსაზღვრულია აფხაზეთის საკათალიკოსოს იურისდიქცია: „და ეპისკოპოზი ლიხთამერისა, ჭოროხსა აქათ, ოვსეთსა აქათ, ზღჳაჲ პონტოს აქათ, სადა დიდისა ბიჭუინტისა სამზღუარი მიაწევს, ეპისკოპოზნი ამა იერუსალიმისა მარჯუენისაგან კათალიკოზისაგან იკურთხეოდიან“. ხაზგასმულია წარსულში ანტიოქიისა ტახტზე აფხაზეთის ეკლესიის დამოკიდებულების საკითხი. პატრიარქი მოუწოდებს „მამათა და ძმათა“ დაემორჩილონ კათალიკოსის ლოცვა-კურთხევას, ხოლო ურჩებს, სასულიერო და საერო პირებს, შეჩვენებითა და წყევლით ემუქრება. ტექსტში შემდეგ საუბარია სხვადასხვა დანაშაულზე (პატრონისადმი ღალატი და ორგულობა, უკანონო ქორწინებები და მრუშობა, სიძვა, მკვლელობები, მარხვის გატეხვა, უქმეთა დარღვევა და ა.შ.), რომელთათვისაც საეკლესიო სასჯელთა ნაცვლად მოცემულია გრძელი და უჩვეულო წყევლა-კრულვა. ჟორდანია, თედო. ქრონიკები და სხვა მასალა საქართველოს ისტორიისა და მწერლობისა, წ. II, ტფ., 1897 ქორიძე, თამარ. „მცნებაი სასჯულოი“ და საქართველოს საპატრიარქოს ორ — დასავლეთ და აღმოსავლეთ ნაწილებად გაყოფა: (XV ს-ის 70-იანი წლები) // ვალერი სილოგავა: მოგონებები, სამეცნიერო სტატიები. - თბ., 2011. - გვ.129-137. გაბიძაშვილი, ენრიკე. მცნებაჲ სასჯულოჲ დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. . პროექტი „ქართული ხელნაწერი“ (ONLINE-ენციკლოპედია).
არშუკი (ლიპოვა-დოლინის რაიონი)

არშუკი (უკრ. Аршуки) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს სუმის ოლქის ლიპოვა-დოლინის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 40 კაცს შეადგენდა. სოფლის ამინდი
არშუკი (ნოვჰოროდ-სივერსკის რაიონი)

არშუკი (უკრ. Аршуки) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ჩერნიჰივის ოლქის ნოვჰოროდ-სივერსკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 22 კაცს შეადგენდა. სოფლის ამინდი
დითირამბი

დითირამბი (ბერძ. διθύραμβος - ქება, სიმღერა) — ძველ საბერძნეთში საკულტო გუნდური სიმღერა ღმერთ დიონისეს პატივსაცემად (წარმოიშვა ძვ. წ. VII საუკუნის ბოლოს). დითირამბის სტრუქტურა შემდგომში საფუძვლად დაედო ძველ ბერძნულ ტრაგედიას, მაგრამ დითირამბი, როგორც თავისთავადი ჟანრი, არსებობდა დამოუკიდებლადაც. თავისი ხასიათით უახლოვდება ოდას და ჰიმნს. გადატანითი მნიშვნელობით დითირამბი გაზვიადებულ ქებას ნიშნავს. Bacchylides, "The Theseus Dithyramb" – composed c. 500 BCE Dithyrambs at The LiederNet Archive
ასიივკა

ასიივკა (უკრ. Асіївка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხარკივის ოლქის ბალაკლიის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 770 კაცს შეადგენდა. სოფლის ამინდი
ასტახოვე

ასტახოვე (უკრ. Астахове) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ლუჰანსკის ოლქის დოვჟანსკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 847 კაცს შეადგენდა. სოფლის ამინდი
ასტეი

ასტეი (უკრ. Астей, უნგრ. Asztély) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ზაკარპატიის ოლქის ბერეჰოვეს რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 677 კაცს შეადგენდა. სოფლის ამინდი
ასტრახანკა (უკრაინა)

ასტრახანკა (უკრ. Астраханка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ზაპორიჟიის ოლქის მელიტოპოლის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 1223 კაცს შეადგენდა. სოფლის ამინდი
ატაკი

ატაკი (უკრ. Атаки) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ჩერნივცის ოლქის ხოტინის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 638 კაცს შეადგენდა. სოფლის ამინდი
ატამანსკე

ატამანსკე (უკრ. Атаманське) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს სუმის ოლქის ბურინის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 4 კაცს შეადგენდა. სოფლის ამინდი
ატამანი

ატამანი (უკრ. Атамань) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ჰენიჩესკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 301 კაცს შეადგენდა. სოფლის ამინდი
ატინსკე

ატინსკე (უკრ. Атинське) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს სუმის ოლქის ბილოპილიის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 149 კაცს შეადგენდა. სოფლის ამინდი
ატკილნია (სოფელი)

ატკილნია (უკრ. Аткильня) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ჩერნიჰივის ოლქის რიპკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 34 კაცს შეადგენდა. სოფლის ამინდი
ატმანაი

ატმანაი (უკრ. Атманай) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ზაპორიჟიის ოლქის იაკიმივკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 992 კაცს შეადგენდა. სოფლის ამინდი
ატიუშა

ატიუშა (უკრ. Атюша) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ჩერნიჰივის ოლქის კოროპის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 1570 კაცს შეადგენდა. სოფლის ამინდი
აუდიტორივკა

აუდიტორივკა (უკრ. Аудиторівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს კიროვოჰრადის ოლქის სვიტლოვოდსკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 220 კაცს შეადგენდა. სოფლის ამინდი
აფანასიივკა

აფანასიივკა (უკრ. Афанасіївка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს მიკოლაივის ოლქის სნიჰურივკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 630 კაცს შეადგენდა. სოფლის ამინდი
აფრიკანივკა

აფრიკანივკა (უკრ. Африканівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხარკივის ოლქის ბარვინკოვეს რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 814 კაცს შეადგენდა. სოფლის ამინდი
დოლონოე (კრიულენის რაიონი)

დოლინოე (რუმ. Dolinnoe) — სოფელი მოლდოვაში, კრიულენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 117 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 877 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა კრიულენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
დრესლიჩენი

დრესლიჩენი (რუმ. Drăsliceni) — სოფელი მოლდოვაში, კრიულენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 83 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 607 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა კრიულენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
დუბესარი-ვეკი

დუბესარი-ვეკი (რუმ. Dubăsarii Vechi) — სოფელი მოლდოვაში, კრიულენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 29 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 050 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა კრიულენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ჟევრენი

ჟევრენი (რუმ. Jevreni) — სოფელი მოლდოვაში, კრიულენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 35 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 388 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა კრიულენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
გუანსი-ჯუანი

გუანსი-ჯუანი (ჩინ.: 广西壮族自治区) — ავტონომიური რაიონი მდებარეობს სამხრეთ ჩინეთში, მდინარე სიძიანის აუზში. მოსახლეობა — 50 126 804 ადამიანი (2020 წელი) მათ შორისაა ტაილანდელთა მონათესავე ჯუანები — 32 %, რომლებიც ყველაზე დიდ ეთნიკურ უმცირესობას ქმნიან. 62 % კი ჩინელია. ფართობი — 236 700 კვ.კმ. ადმინისტრაციული ცენტრი — ნანინი. ↑ Communiqué of the Seventh National Population Census (No. 3). National Bureau of Statistics of China.
იავნანა

„იავნანა“ — ძველი ქართული ხალხური საწესო ლექსთ-სიმღერა. წარმოშობით წარმართული საკულტო რიტუალის უძველესი საგალობელი. „ნანინას“ ციკლის სიმღერების მსგავსად „იავნანაც“ მზისა და ნაყოფიერების ქალღმერთ ნანას სახელთან არის დაკავშირებული. „იავნანამ“ დაკარგა პირვანდელი საწესო ხასიათი, დღეს მისი დანიშნულებაა ბავშვის დაძინება, თუმცა ჩვენამდე მოღწეული ზოგ ტექსტს ინფექციური დაავადებებისაგან (ე. წ. ბატონებისაგან) ბავშვს განსაკურნავადაც მღერიან. „იავნანას“ ციკლის ლექსებს აქვს ისტორიულ-შემეცნებითი და დიდაქტიკურ-ესთეტიკური მნიშვნელობა. ქართულ მხატვრულ ლიტერატურაში „იავნანას„ მოტივებზე შექმნეს ლექსები: რაფიელ ერისთავმა, აკაკი წერეთელმა, ილია ჭავჭავაძემ, გალაკტიონ ტაბიძემ და სხვა. „იავნანასთვის“ დამახასიათებელია მარტივი, მაგრამ შთამბეჭდავი მღერადი მელოდია, რომელსაც ასრულებს ერთი, ან მონაცვლეობით ორი მთქმელი (ქალი) გაბმული (ბურდონული) ბანის ფონზე სიმღერა ერთმუხლოვანია და მდორედ ვითარდება. იგი უმთავრესად ქართლ-კახურ მუსიკის ფოლკლორში გვხვდება. იმერულ და გურულ სასიმღერო შემოქმედებაში უფრო გავრცელებულია „საბოდიშო“ ანუ „ბატონებო“. „იავნანას“ მელოდიას დამუშავებული სახით ვხვდებით ნ. ავალიშვილის, მელიტონ ბალანჩივაძის და სხვათა შემოქმედებაში. „იავნანაზე“ შექმნილია ხალხური სიმღერაც. იავნანა — უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი
ზეიკანა

ზეიკანა (რუმ. Zăicana) — სოფელი მოლდოვაში, კრიულენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 58 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 902 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა კრიულენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ზოლონჩენი

ზოლონჩენი (რუმ. Zolonceni) — სოფელი მოლდოვაში, კრიულენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 25 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 192 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა კრიულენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
იზბიშტე (კრიულენის რაიონი)

იზბიშტე (რუმ. Izbişte) — სოფელი მოლდოვაში, კრიულენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 105 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 017 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა კრიულენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
იშნოვეცი

იშნოვეცი (რუმ. Işnovăţ) — სოფელი მოლდოვაში, კრიულენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 207 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 580 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა კრიულენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
კეტროასა (კრიულენის რაიონი)

კეტროასა (რუმ. Chetroasa) — სოფელი მოლდოვაში, კრიულენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 33 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 150 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა კრიულენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
კორჟოვა (კრიულენის რაიონი)

კორჟოვა (რუმ. Corjova) — სოფელი მოლდოვაში, კრიულენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 80 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 589 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა კრიულენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
სალომე მელია

სალომე მელია (დ. 14 აპრილი, 1987, ბათუმი, საქართველო) — ქართველი მოჭადრაკე. სალომე მელია დაიბადა 1987 წლის 14 აპრილს ქალაქ ბათუმში. სალომემ ჭადრაკის თამაში ბავშვობაში შეისწავლა. მისი წინაპრებიც მოჭადრაკეები იყვნენ. სალომეს პირველი მწვრთნელი მამამისი — გენადი მელია იყო. მისი ერთ-ერთი პირველი ყველაზი დიდი წარმატება იყო ბულგარეთის ქალაქ პლოვდივში გამართულ ევროპის მე-15 ინდივიდუალურ ჩემპიონატზე მოპოვებული ბრინჯაოს მედალი, სადაც სალომემ 11-დან 8 ქულა მოაგროვა და ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა. აღსანიშნავია, რომ სალომე ერთადერთი ქართველი ქალია, რომელმაც მეორე ევროპული მედალი მოიპოვა კლასიკურ ჭადრაკში - 2014 წელს ის ევროპის ჩემპიონატის ვერცხლის პრიზიორი გახდა. ბრინჯაოს მედლის გარდა მელიას აქტივშია ქალთა მსოფლიო ჩემპიონატის საგზური და მესამედ შესრულებული საერთაშორისო დიდოსტატის ნორმა ვაჟთა შორის. სალომე მეხუთე ქართველი ქალია ვაჟთა შორის უმაღლესი საერთაშორისო წოდებით. 2015 წელს ჩინეთში გამართულ ქალ მოჭადრაკეთა მსოფლიო ჩემპიონატზე მან ქართველ ქალ მოჭადრაკეთა ნაკრების შემადგენლობაში მსოფლიოს ჩემპიონატი მოიგო. მეორე ადგილი - ქალთა შორის ევროპის გუნდური ჩემპიონატი (2017, (კრეტა, საბერძნეთი); მესამე ადგილი - ქალთა შორის მსოფლიოს გუნდური ჩემპიონატი (2017), (ხანტი-მანსიისკი, რუსეთი); მესამე ადგილი - ქალთა შორის ევროპის გუნდური ჩემპიონატი (2011), (პორტო-კარასი, საბერძნეთი); პირველი ადგილი - ქალთა შორის მსოფლიოს გუნდური ჩემპიონატი (2015, (ჩენდუ, ჩინეთი); მესამე ადგილი - ქალთა შორის მსოფლიოს გუნდური ჩემპიონატი (2011, (მარდინი, თურქეთი); მესამე ადგილი - ქალთა XXIV საჭადრაკო ოლიმპიადა (2010), (ხანტი-მანსიისკი, რუსეთი) ქართული სპორტის სტატისტიკა სალომე მელია — ფიდეს ჩანაწერი (ინგლისური) სალომე მელიას პარტიების არქივი სალომე მელია ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორია! სალომე მელიამ იურისტობას ჭადრაკი ამჯობინა საქართველო მსოფლიოს ჩემპიონია!
დელვინეს რაიონი

დელვინეს რაიონი (ალბ. Rrethi i Delvinës) — ერთ-ერთი ალბანეთის 36 რაიონიდან. წარმოადგენს ვლორეს ოლქის ნაწილს. 2010 წლის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 11 985 ადამიანს შეადგენს. დელვინე 348 კმ²-ზეა განფენილი. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთით და მისი ადმინისტრაციული ცენტრია დელვინე. დელვინეს რაიონი 4 მუნიციპალიტეტად იყოფა. ესენია: დელვინე ფინიქი მესოპოტამი ვერგო ↑ POPULLSIA SIPAS PREFEKTURAVE, 2001–2010. Albanian Institute of Statistics. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-07-24. ციტირების თარიღი: 2010-09-09. ↑ GeoNames — 2005. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q830106"></a>
კაფია

კაფია (არაბ. ყაფია - რითმა) — ქართული ზეპირსიტყვიერების პოეტური ჟანრი, სატირულ-იუმორისტული ხასიათის ლექსი, რომელიც სახელდახელოდ იქმნება ლექსით შეჯიბრში. ლექსებით კითხვა-პასუხის მიგება ხდება როგორც სხვისი, ისე საკუთარი ლექსებითაც. კაფიის სახელწოდება მიუთითებს, რომ ესთეტიკური ეფექტისატირულ-იუმორისტული ხასიათის შინაარსისთვის რითმის იმპროვიზაციულ დაძებნაშია. კაფია არსებობს ცალფა და ორფა. ფშავ-ხევსურეთში კაფიას თავისპირის ლექსსაც უწოდებენ. გალექსება გაშაირება
კრისტიან ბენტეკე

კრისტიან ბენტეკე (ფრანგ. Christian Benteke დ. 3 დეკემბერი, 1990, კინშასა) — ბელგიელი ფეხბურთელი, წარმოშობით ზაირიდან. მისი ოჯახი 1990 წელს მობუტუ სისი სეკოს რეჟიმს გაქეცა ემიგრაციაში. არის ბელგიის ეროვნული ნაკრების წევრი. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „კრისტიან ბენტეკე“ ვიკისაწყობში. Christian Benteke — სტატისტიკა საიტზე Soccerbase.com (ინგლისური) კრისტიან ბენტეკე — ფიფას ჩანაწერი[დაარქივებული] კრისტიან ბენტეკე – უეფას ჩანაწერი (ინგლისური) კრისტიან ბენტეკე Twitter-ზე
გიორგი ერისთავი (ინფანტერიის გენერალი)

გიორგი იასეს ძე ერისთავი (დ. 1769 — გ. 3 ნოემბერი, 1863, გორი; დაკრძალულია იკორთის ტაძარში) — თავადი, ქსნის ერისთავთა საგვარეულოს წარმომადგენელი, რუსეთის იმპერიის არმიის ინფანტერიის გენერალი (1846). მამამისი, იასე-აღაბაბა იყო იასე ქსნის ერისთავის შვილი, ასპინძის ბრძოლის (1770) მონაწილე, დედა, მარიამი — მეფე იესეს (ალიყული-ხანის) ასული, კათოლიკოს ანტონ I-ის და. სამხედროები იყვნენ ასევე გიორგის ძმები: შანშე, ელიზბარი და ალექსანდრე (თორნიკე). თავად გიორგის ცოლი იყო გაიანე ბატონიშვილი, გიორგი XII-ის ასული (დ. 1780 — გ. 1820). ჰყავდა ოთხი შვილი: ქეთევანი (თავად მამუკა ორბელიანის მეუღლე), ანა (თუთა; თავად ზაზა ციციშვილის მეუღლე), ზაქარია (მოკლეს ლეკებმა 1850 წელს), მარიამი (თავად გრიგოლ ქსნის ერისთავის მეუღლე). გიორგი ერისთავი მონაწილეობდა კრწანისის ბრძოლაში (1795), მხარს უჭერდა საქართველოს რუსეთის მფარველობაში შესვლას, მონაწილეობდა გიორგი XII-ის მიერ რუსეთში გაგზავნილ დეპუტაციაში. ქართლ-კახეთის ანექსიის შემდეგ რუსეთის მთავრობისგან მიიღო „ნადვორნი სოვეტნიკის“ ჩინი და სიკვდილამდე ერთგულად ემსახურა იმპერიას. 1802 წელს პოდპოლკოვნიკის ჩინით ჩაირიცხა ყაბარდოს მუშკეტერთა პოლკში. 1803 მონაწილეობდა გენერალ გულიაკოვის ლაშქრობაში ჭარ-ბელაქნელი ლეკების წინააღმდეგ. ბელაქანთან თავის გამოჩენისთვის პოლკოვნიკობა მიანიჭეს. 1808 წლიდან პოლკოვნიკი ერისთავი მონაწილეობდა რუსეთ-ირანის ომში (1804–1813), იყო პოლკის მეთაური. 1812 წელს მიიღო გენერალ-მაიორის ჩინი, 1814 წელს კი დაინიშნა საქართველოში განლაგებული რუსეთის მე-19 დივიზიის I ბრიგადის მეთაურად. 1826 წელს მიიღო გენერალ-ლეიტენანტის ჩინი. დაინიშნა 21-ე დივიზიის მეთაურად. ერისთავმა განსაკუთრებით გამოიჩინა თავი რუსეთ-ირანის (1826–28) ომში. რუსეთის ჯარის სარდლის, ივანე პასკევიჩის ნებართვის გარეშე 1827 წლის 13 ოქტომბერს უბრძოლველად აიღო ქალაქი თავრიზი. პასკევიჩმა თავდაპირველად ერისთავი დაუმორჩილებლობის გამო „დატუქსა“, მაგრამ შემდეგ გამარჯვება მიულოცა და ალექსანდრე ნეველის ორდენზე წარადგინა, თუმცა ბრძოლის ასპარეზიდან მაინც დაითხოვეს. 1830 წელს მიანიჭეს სენატორის წოდება საქართველოში ცხოვრების უფლებით, 1846 წელს კი ინფანტერიის გენერლობა და თბილისში არსებული თავადაზნაურობის წოდების მიმნიჭებელი კომისიის თავმჯდომარედ დანიშნეს. სიცოცხლის ბოლო წლები თავის მამულში, გორში, გაატარა. სარგებლობდა დიდი ავტორიტეტით. მეგობრული ურთიერთობა ჰქონდა კავკასიის მეფისნაცვალ მიხეილ ვორონცოვთან. 1861 წლის 19 თებერვლის მანიფესტის გამოცხადების შემდეგ თავადაზნაურობის დაბნეულ წარმომადგენლებს მოუწოდა, რომ მიეცათ გლეხებისთვის თავისუფლება, სანამ ისინი იარაღით მოიპოვებდნენ მას. ერისთავის შესახებ რუსი ისტორიკოსი კორნელი ბოროზდინი წერდა: „ღმერთმა ნუ ჰქნას, რომ რუსეთში ისეთი პატრიოტები მოისპოს, როგორიც თავადი ერისთავი იყო“. გარდაიცვალა 1863 წელს. დაკრძალულია საგვარეულო სასაფლაოზე, იკორთის ეკლესიაში. ერისთავი დაჯილდოებული იყო წმ. გიორგის IV ხარისხის (1803), წმ. ანას II (1808) და I (1822) ხარისხის, წმ. ვლადიმერის III (1813), II (1830) და I (1856) ხარისხის, წმ. ალექსანდრე ნეველის (1827; ალმასის ნიშნებით, 1849), წმ. ანდრია პირველწოდებულის (1861) ორდენებით. ბერძნიშვილი, მ., მასალები XIX საუკუნის პირველი ნახევრის ქართული საზოგადოებრიობის ისტორიისათვის : II მასალები ბიოგრაფიული ლექსიკონისათვის (ა–ე), თბ., 1980. — გვ. 221–230. ნარსია გ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 56.
ყარაბუქი

ყარაბუქი (თურქ. Karabük) — ქალაქი ჩრდილოეთ თურქეთში, შავი ზღვის რეგიონში, ყარაბუქის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს 280 მეტრზე ზღვის დონიდან. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქ ყარაბუქში მაცხოვრებელთა რაოდენობა 113,277 ადამიანს აღწევს. ყარაბუქს აქვს მერია და მისი მერი არის რაფეთ ვერგილი. ყარაბუქის პროვინცია არ მდებარეობს შავი ზღვის სანაპიროზე და შეაბამიად, არც ქალაქი ყარაბუქი. ყარაბუქი 1941 წელს გახდა მუნიციპალიტეტი, ხოლო 1995 წლიდან მოყოლებული არის ყარაბუქის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. ქალაქ ყარაბუქს ოთხივე მხრიდან ესაზღვრება საკუთარი პროვინციის ქალაქები. აღმოსავლეთით ესაზღვრება ოვაჯიქი, დასავლეთით — იენიჯე, სამხრეთით — ესკიპაზარი, ხოლო ჩრდილოეთით ესაზღვრება ქალაქი საფრანბოლუ. ყარაბუქის პროვინცია თურქეთის ქალაქების სია ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ყარაბუქი District governor's official web site (თურქული) Karabük Haber Sitesi (თურქული) Karabük Internet Magazine დაარქივებული 2015-05-23 საიტზე Wayback Machine. (თურქული) Kardemir official web site დაარქივებული 2007-02-06 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) University Of Karabük (თურქული) Karabük Municipality (თურქული) University Of Karabük დაარქივებული 2015-02-08 საიტზე Wayback Machine. (თურქული)
კარნეი

კარნეი (ინგლ. Carney Island) — კუნძული სამხრეთის ოკეანეში, რომელიც მდებარეობს მერი ბერდის მიწის სანაპიროზე. კუნძულს სახელი ეწოდა ამერიკელი ადმირალის რობერტ კარნეის პატივსაცემად, რომელიც მეთაურობდა საზღვაო ოპერაციებს საერთაშორისო გეოფიზიკური წლის მხარდასაჭერად 1957—1958 წლებში. თუმცა კუნძული შედის ანტარქტიდის შესახებ შეთანხმების მოქმედების სფეროში, მასზე ტერიტორიულ პრეტენზიებს აცხადებენ ვირტუალური სახელმწიფოები ვესტარქტიკა და ფლანდრენსისი. კარნეის კუნძული[მკვდარი ბმული]
გველის პერანგი

გველის პერანგი — ემიგრანტი ქართველი მწერლის, გერმანიაში მოღვაწე გრიგოლ რობაქიძის 1926 წლის რომანი. გველის პერანგი — ემიგრანტი ქართველი მწერლის, გრიგოლ რობაქიძის ნოსტალგიური რომანი, ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი მხატვრული ნაწარმოებია XX საუკუნის ქართულ ლიტერატურაში. დაბრუნების იდეა, რასაც მწერალი პოლიტიკური ემიგრაციის შემდეგ მწვავედ განიცდიდა, სწორედ გველის პერანგში ხორციელდება ვირტუალურად. რომანში აღწერილია ახალგაზრდა ემიგრანტის, არჩიბალდ მეკეშის (არჩილ მაყაშვილის) ისტორია სამშობლოში დაბრუნების შესახებ. ნაწარმოებში სრულად ჩანს ემიგრანტის პატრიოტული ტკივილი, სულისკვეთება და ის პრობლემები რაც სამშობლოში დაბრუნებისას დაატყდება თავს. გრიგოლ რობაქიძე, რომლის ეროვნული იდეალები შეუთავსებელი აღმოჩნდა ბოლშევიკურ იდეოლოგიასთან, 1930 წლიდან გარდაცვალებამდე პოლიტიკურ ემიგრანტად იქცა. მისი შემოქმედების რეაბილიტაციის შემდეგ „გველის პერანგი“ 1989 წელს პირველად დაიბეჭდა საქართველოში. რომანის იდეას ავტორი შემდეგნაირად განმარტავს: „ ... მარადიული დაბრუნების იდეა, რომელიც სულ ყოველთვის მაწამებდა, ახლა სხვანაირად იყო ნააზრევი: არა ერთეულის მარადიული დაბრუნება თავის თავისკენ, არამედ ერთეულში მარადიულის დაბრუნება თავის თავისკენ. შემდეგში ამ შეცნობამ ხორცშესხმა ჰპოვა ჩემ რომან „გველის პერანგში. „ამ რომანში ვცდილობდი აღმოსავლეთის მსოფლშეგრძნება და სამყაროს ჭვრეტა პლასტიურად განმეხორციელებინა“. „არჩიბალდ მეკეში“ — მთავარი პერსონაჟი, ქართული სახელი — არჩილ მაყაშვილი. „ვამეხ“ — არჩილის მეგობარი. „ოლგა“ — ქალი, რომელიც არჩილს თავდაპირველად უყვარს. ქართული საზოგადოება გულგრილად შეხვდა რომანს. რომანი 1927 წელს გერმანულად თარგმნა თავად ავტორმა — „Das Schlangenhemd“. წინასიტყვაობის ავტორია შტეფან ცვაიგი. გერმანიაში ამ ნაწარმოების გამოქვეყნებამ ინტერესი გამოიწვია. გერმანული პრესა „გველის პერანგს“ ქართველი პოეტის დიდ გამარჯვებას უწოდებდა. რომანი თარგმნლია ასევე რუსულად 2014 წელს — „Змеиная рубашка“. გამომცემელია „Русский клуб“. რომანის ტექსტი დაარქივებული 2016-03-06 საიტზე Wayback Machine. რომანის უფასო ტექსტი დაარქივებული 2020-09-24 საიტზე Wayback Machine. "გველის პერანგი" goodreads.com-ზე როგორ აღფრთოვანდა გრიგოლ რობაქიძის „გველის პერანგით“ შტეფან ცვაიგი ↑ გერონტი ქიქოძე, „თანამედროვის ჩანაწერები“ გვ. 102 — „არეტე“, თბილისი, 2003 ISBN 99940-745-6-3