იასუჰირო კოჯიმა

იასუჰირო კოჯიმა (იაპონ. 児島 康宏: დ. 18 თებერვალი, 1976, ავარა, ფუკუის პრეფექტურა, იაპონია) — იაპონელი ენათმეცნიერი, ქართველოლოგი, კავკასიოლოგი და მთარგმენლი. ტოკიოს უცხო ენების უნივერსიტეტის ლექტორი. იაპონიის საელჩოს ატაშე საქართველოში 2008–2018 წლებში. დაიაბადა 1976 წლის 18 თებერვალს ქალაქ ავარაში, ფუკუის პრეფექტურაში. 1994–1998 წლებში სწავლობდა ტოკიოს უნივერსიტეტში ზოგადი ენათმეცნიერების განხრით; 1998–2006 წლებში ამავე უნივერსიტეტის აპირანტურაში. იასუჰირო კოჯიმა ქართული ენით ტოკიოს უნივერსიტეტში სწავლის პერიოდში დაინტერესდა და ჰ. არონსონის ქართული ენის თვითმასწავლებლის (ინგლისურ ენაზე) მეშვეობით ეუფლებოდა ქართულ ენას. შემდეგ იაპონიაში, ტოკიოსთან ახლოს გაიცნო ქართული ოჯახი, სადაც კვირაში ერთხელ დადიოდა ქართული ენის სასწავლებლად. საქართველოში პირველად 1998 წლის ზაფხულში თვენახევრით, თსუ-ში უცხოელი სტუდენტებისთვის გამართულ სკოლაში მონაწილეობის მისაღებად ჩავიდა, მეორედ — 1999 წელს, ასევე ხანმოკლე დროით. 2000 წელს სასწავლებლად თბილისში გაემგზავრა. 2002 წლამდე ივანე ჯავახიშვილის სახელობის უნივერსიტეტში ასპირანტურაში სწავლობდა კავკასიურ ენებს., სადაც ეუფლებოდა როგორც ქართულ, ასევე მეგრულ-ჭანურ და სვანურ ენებს, პარალელურად, უნივერსიტეტში სტუდენტებს იაპონურ ენას ასწავლიდა. 2013–2018 წლებში მუშაობდა იაპონიის საელჩოს ატაშედ საქართველოში. იასუჰირო კოჯიმა იაპონიაში წლებია აქტიურად ეწევა ქართული კულტურის პოპულარიზაციას და დღემდე ტოკიოს უცხო ენათა ინსტიტუტში იაპონელებს ქართულად ენას ასწავლის. 2019 წელს მას გამორჩეული ლიტერატურული ქართული ენით მეტყველებისათვის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჯილდო გადაეცა. კოჯიმა აქტიურადაა დაკავებული მთარგმნელობითი საქმიანობით. თარგმნის პროზაულ ნაწარმოებებს როგორც ქართულიდან იაპონურად, ასევე იაპონურიდან ქართულად. მან იაპონურად თარგმნა ვაჟა-ფშაველას პოემები — „ალუდა ქეთელაური“, „სტუმარ-მასპინძელი“ და „გველის-მჭამელი“, ხოლო მოთხრობებიდან „შვლის ნუკრის ნაამბობი“, „ვერხვი“, „ჩხიკვთა ქორწილი“ და ერთ წიგნად გამოსცა 2018 წელს. იაპონურად ნათარგმნი აქვს, აგრეთვე, ნოდარ დუმბაძის „მე, ბებია, ილიკო და ილარიონი“ (2004), ლაშა თაბუკაშვილის „მშვიდობით ქალბატონო“ (2006) და გოდერძი ჩოხელის, „დავიწყების მდინარე“ (2009). 2011 წელს იაპონურ ენაზე გამოსცა ქართული ენის სახელმძღვანელო. იასუჰირო კოჯიმა 2013 წლიდან თბილისში ცხოვრობს. თბილისის უნივერისტეტში სწავლის პერიოდში მან გაიცნო მისი მომავალი მეუღლე, ქართველი იაპონოლოგი მედეა გოცირიძე. 2002 წელს მათ იქორწინეს და საცხოვრებლად იაპონიაში გადავიდნენ, სადაც 10 წელი დაჰყვეს. 2013 წელს ეყოლათ ვაჟი — შოთა. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „იასუჰირო კოჯიმა“ ვიკისაწყობში. იასუჰირო კოჯიმა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი იასუჰირო კოჯიმა | უცხოელი ქართველოლოგები იასუჰირო კოჯიმა Facebook-ზე ინტერვიუ იასუჰირო კოჯიმასთან — ჟურნალი „თბილისელები“ ↑ KOJIMA, Yasuhiro. Research Institute for Languages and Cultures of Asia and Africa. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 18 იანვარი, 2021. ციტირების თარიღი: 18 იანვარი, 2021. ↑ 2.0 2.1 იასუჰირო კოჯიმას მოხსენება ილიაუნიში. ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტი (18 მარტი, 2011). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 18 იანავრი, 2021. ციტირების თარიღი: 18 იანვარი, 2021. ↑ ქართულად ახსნილი სიყვარული და ბედნიერების იაპონური ფორმულა. „Sputnik.Georgia“ (9 მარტი, 2017). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 18 იანვარი, 2021. ციტირების თარიღი: 18 იანვარი, 2021. ↑ „ალუდა ქეთელაური“. „MediaMall“ (31 ივლისი, 2018). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 1 ოქტომბერი, 2020. ციტირების თარიღი: 18 იანვარი, 2021. ↑ ვინ არის იაპონელი იასუჰირო კოჯიმა, რომელიც ქართულ ენაზე, მეგრულ, სვანურ, ლაზურ დიალექტებზე საუბრობს და ტოკიოს უნივერსიტეტში იაპონელებს ქართულად საუბარსა და წერა-კითხვას ასწავლის. „თბილისელები“ (9 ივლისი, 2012). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 18 იანვარი, 2021. ციტირების თარიღი: 18 იანვარი, 2021. ↑ ადამიანი, რომელსაც ორი სამშობლო აქვს. „GeoTimes“. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 18 იანვარი, 2021. ციტირების თარიღი: 18 იანვარი, 2021. ↑ როგორ თარგმნა იასუჰირო კოჯიმამ ვაჟა-ფშაველა იაპონურ ენაზე და რას ვერ იგებენ იაპონელები მის მიერ ნათარგმნილ ნაწარმოებებში. „თბილისელები“ (6 სექტემბერი, 2018). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 18 იანვარი, 2021. ციტირების თარიღი: 18 იანვარი, 2021. ↑ იაპონელი, რომელმაც ქართული ენა წიგნებიდან ისწავლა. „Gza.Kvirispalitra.ge“ (11 ივნისი, 2018). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 18 იანვარი, 2021. ციტირების თარიღი: 18 იანვარი, 2021. ↑ იასუჰირო კოჯიმა — იაპონელი დაუჯერებელი ქართულით. „Artinfo“ (1 ივლისი, 2020). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 23 ოქტომბერი, 2020. ციტირების თარიღი: 18 იანვარი, 2021. ↑ თსუ-ში ქართული ენის დღისადმი მიძღვნილი კვირეული დაიხურა. „PIA.ge“ (22 აპრილი, 2019). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 18 იანვარი, 2021. ციტირების თარიღი: 18 იანვარი, 2021. ↑ ვაჟა-ფშაველას ნაწარმოებები იაპონურად ითარგმნა. „ბათუმელები“ (17 ივნისი, 2018). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 18 იანვარი, 2021. ციტირების თარიღი: 18 იანვარი, 2021. ↑ „2002 წელს დავქორწინდი ქართველ გოგოზე“ - იაპონელი, რომელმაც ქართული ენა წიგნებიდან ისწავლა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 18 იანვარი, 2021. ციტირების თარიღი: 18 იანვარი, 2021. ↑ წიგნი "საქართველო", რომლითაც იაპონელი ავტორი ტოკიოში თანამემამულეებს ჩვენს ქვეყანას აყვარებს. „Ambebi.ge“ (23 ივნისი, 2013). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 18 იანვარი, 2021. ციტირების თარიღი: 18 აგვისტო, 2020. ↑ „იაპონელებმა დროის ფასი ვიცით, ქართველებს კი დაგვიანება გიყვართ“. „კვირის პალიტრა“ (21 სექტემბერი, 2015). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 15 ნოემბერი, 2018. ციტირების თარიღი: 18 იანვარი, 2021.