laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ზინაიდა ბესტაევა

ზინაიდა ბესტაევა (დ. 1967, ცხინვალი) — ქართველი პოლიტიკოსი, იყო საქართველოს სახელმწიფო მინისტრი. ზინაიდა ბესტაევამ 1984 წელს დაამთავრა ცხინვალის მე-7 საშუალო სკოლა. იმავე წელს ჩააბარა მსუბუქი მრაწველობის საბუღალტრო კურსებზე. 1985 წელს ჩაირიცხა ქალაქ რიაზანის სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტში. ინსტიტუტის დამთავრების შემდეგ მუშაობა დაიწყო დაბა ბაკურიანში მდებარე ამიერკავკასიის სამხედრო ოლქის სამხედრო ტურბაზაში საქმისმწარმოებლად. 1991 წელს დატოვა საქართველოს ტერიტორია და დასახლდა ჩრდილოეთ ოსეთში. 1996 წელს მუშაობა დაიწყო ლტოლვილთა საქმეების გაეროს უმაღლესი კომისრის სამმართველოსთან არსებულ საბავშვო ფონდის ჩრდილოეთ ოსეთის განყოფილებაში სოციალური მუშაკის თანამდებობაზე. 2001-2004 წლებში მუშაობდა საემიგრაციო სამსახურში. 2004 წლის აგვისტო — დეკემბერში იყო რეგიონალური პოლიტიკისა და ადგილობრივი თვითმმართველობისა და მმართველობის ორგანოებთან ურთიერთობის საკითხებში საქართველოს სახელმწიფო მინისტრის მოადგილე. 2004 წლის 17 დეკემბერს დაინიშნა საქართველოს სახელმწიფო მინისტრად სამოქალაქო ინტეგრაციის საკითხებში. საქართველოს პარლამენტი დაარქივებული 2014-03-25 საიტზე Wayback Machine.
ანდრია ბენაშვილი (მუსიკათმცოდნე)

ანდრია სიმონის ძე ბენაშვილი (დ. 14 დეკემბერი [ძვ. სტ. 2 დეკემბერი], 1852, ზემო მაჩხაანი, ახლანდელი დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტი ― გ. 23 დეკემბერი [ძვ. სტ. 10 დეკემბერი], 1908, ქუთაისი ) — ქართველი პედაგოგი, გრამატიკოსი, მუსიკათმცოდნე. დაამთავრა თბილისის სასულიერო სემინარია. მოღვაწეობდა ქუთაისში. სასულიერო სასწავლებელში ასწავლიდა ქართულ ენას, ქალთა საეპარქიო სასწავლებელში - გალობას; ლოტბარობდა გაბრიელ ეპისკოპოსის მგალობელთა გუნდს. 1894 წელს ბენაშვილმა გამოსცა „მოკლე ქართული გრამატიკა“. 1885 წელს გამოსცა „ქართული ხმები“. საეკლესიო გალობა წმ. იოანნე ოქროპირის წირვის წესისა ქართლ-კახეთის კილოზე. ხალხური სიმღერები, შეკრებილი და ნოტებზე გადაღებული“. ბენაშვილის გრამატიკა ტრადიციული სქემით არის შედგენილი, როგორც სასწავლო დანიშნულების წიგნი, ითვალისწინებს მანამდე არსებულ სასკოლო გრამატიკებს და მოკლედ გადმოსცემს მორფოლოგიისა და სინტაქსის ძირითად საკითხებს. აღნიშნულ გრამატიკას წამძღვარებული აქვს ცნობები ქართული ანბანისა და მარცვალთრაოდენობის შესახებ. მასში მოცემულია ანბანთრიგი - სულ 38 ასო (მათ შორის: ჱ, ჲ, ჳ, ჴ, ჵ). გრამატიკა წიგნში განმარტებულია, როგორც „საგანი ანუ წიგნი, რომლითაც ვსწავლობთ მართლ-ლაპარაკსა და მართლ-წერას“. ნაშრომი შედგება ორი ნაწილისგან, ესენია: „ლექსთ-წარმოება“ (ეტიმოლოგია) იკვლევს ქართულ ენაში ხმარებულ თითოეულ სიტყვას, მისი ხმარებისა და ცვლილებების წესებს; „ლექსთ-თხზულება“ (სინტაქსი) გვასწავლის სიტყვების ერთმანეთთან დაკავშირებას აზრის გამოსახატავად. დასახელებული ცხრა მეტყველების ნაწილი (არ ჩანს ნაწილაკი), შემდგომ კი მოცემულია მათი მოკლედ დახასიათებაც. აღნიშნულ ნაშრომში „ბრუნება“ განმარტებულია, როგორც სახელების დაბოლოების ცვლილება. აქვეა დასახელებული შვიდი ბრუნვა, დღევანდელი ბრუნვების შესაბამისი. ბრუნვების ტიპები კი ემყარება ხუთ ხმოვანს, რომლებზედაც ბოლოვდება სახელი.აქვე სახელზმნისა და მიმღეობის მოკლე დახასიათების შემდგომ განხილულია შეკავშირებულ სახელთა (მსაზღვრელ-საზღვრულის) ბრუნება. ზმნების დახასიათება იწყება გვარის ფორმათა ჩვენებით (მოქმედებითი, ვნებითი, საშუალი), თუმცა უნდა აღინიშნოს, რომ აქ არაფერია ნათქვამი გვარზე, როგორც გრამატიკულ კატეგორიაზე. ნაშრომი ავტორი აგრეთვე ეხება პირსა და რიცხვს, კონტაქტს, დროსა და სახეს (ასპექტს). დრო სამია: აწმყო, ნამყო და მყოფადი, სახე კი ორი: სრული და უსრული. ხოლო ნაშრომში ზმნის დანარჩენი ფორმები ნაჩვენებია მოთხრობითი, ნატვრითი, პირობითი და ბრძანებითი კილოს მიხედვით. ბენაშვილის გრამატიკაში, ფორმაუცვლელი სიტყვებიდან განხილულია აგრეთვე ზმნიზედა, თანდებული, კავშირი და შორისდებული. ნაშრომში დიდი ყურადღება ეთმობა ჩართულ სიტყვათა და წინადადებათა დახასიათებას აქ იგულისხმება: ჩართული, დანართი, მიმართვა, პირდაპირი ნათქვამი. ნაშრომის ბოლოს კი მოცემულია მართლწერის ანუ პუნქტუაციის ნიშნები და მათი ხმარების წესი. შანიძე ა., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 302. ქართული ენა ენციკლოპედია, თბ.,2008 გვ.81-82 ანდრია ბენაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ჰისტერეზისული ელექტროძრავა

ჰისტერეზისული ელექტროძრავა — სინქრონული ელექტროძრავა, რომლის მბრუნავი მომენტი წარმოიქმნება მაგნიტური მასალისაგან დამზადებული გულარის (რომელსაც გააჩნია ჰისტერეზისის ფართო მარყუჟი) მქონე მასიური როტორის გადამაგნიტების დროს. სხვა ტიპის სინქრონულ ელექტროძრავებთან შედარებით, უკეთესია მცირე სიმძლავრის ჰისტერეზისული ელექტროძრავა. მისი საექსპლუატაციო მახასიათებლები, ამასთან ერთად, უფრო საიმედო, ხანგამძლე და უხმაუროა. შეუძლია იმუშაოს ბრუნვის სხვადასხვა სიხშირით. ჰისტერეზისულ ელექტროძრავებს იყენებენ მცირე სიმძლავრის ელექტრულ ამძრავებსა და ავტომობილების მართვის სისტემებში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 672.
რევაზ იაშვილი (ექიმი)

რევაზ (რეზო) იაშვილი (დ. 26 მაისი, 1926,თბილისი — გ. 22 ნოემბერი, 1994, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი. რევაზ იაშვილი დაიბადა 1926 წელს ქ. თბილისში. საშუალო განათლების მიღების შემდეგ, 1951 წელს დაამთავრა მოსკოვის პირველი სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. ინსტიტუტის დამთავრების შემდეგ იგი დარჩა ქ. მოსკოვში და მუშაობდა მოსკოვის ქირურგიულ, პროქტოლოგიურ და უროგინოკოლოგიურ კლინიკებში. 1954 წელს ჩამოვიდა საქართველოში. იმავე წელს გაგზავნეს ყაზახეთში, სადაც ხელმძღვანელობდა საავადმყოფოს მშენებლობას, რომლის დამთავრების შემდეგ სათავეში ჩაუდგა იმავე საავადმყოფოს ქირურგიულ განყოფილებას. საქართველოში დაბრუნების შემდეგ რ. იაშვილი მუშაობდა თბილისის ექიმთა დახელოვნების ინსტიტუტში ქირურგიულ კათედრაზე ჯერ დოცენტის, ხოლო შემდეგ პროფესორის თანამდებობაზე. ბატონი რ. იაშვილი 1968 წელს სათავეში ჩაუდგა თავის მიერ ჩამოყალიბებულ პროქტოლოგიურ განყოფილებას, ხოლო 1981 წელს იგი ამავე ინსტიტუტის პროქტოლოგიის კათედრის გამგედ აირჩიეს. საბჭოთა კავშირში მას პირველს მიენიჭა პროფესორის წოდება პროქტოლოგიაში. იგი მაღალკვალიფიციური სპეციალისტი იყო, კარგად ფლობდა მუცლის ღრუს ქირურგიის ყველა ურთულესი ოპერაციის მეთოდიკასა და ტექნიკას. გამოქვეყნებული აქვს 300-ზე მეტი სამეცნიერო შრომა და 3 მონოგრაფია, იყო 25-მდე გამოგონებისა და ახალი მეთოდების ავტორი. რევაზ იაშვილი გადაიღეს ეპიზოდურ როლში ფილმში „ქეთო და კოტე“, ხოლო ფილმში „პეტრე ბაგრატიონი“ ასრულებდა რუსეთის არტილერიის მთავარსარდლის გენერალ ლევან იაშვილის როლს. პროფესორ რევაზ იაშვილის ხელმძღვანელობით მომზადდა 2 მეცნიერებათა დოქტორის და რამდენიმე მეცნიერებათა კანდიდატის დისერტაცია. აქტიურად მონაწილეობდა კონფერენციისა და საერთაშორისო სიმპოზიუმების მუშაობაში უნგრეთში, ინგლისში, ირლანდიასა და საფრანგეთში. დაჯილდოებული იყო აკადემიკოს გ. მუხაძის სახელობის მედლით და საპატიო სიგელებით. გარდაიცვალა 1994 წელს, 67 წლის ასაკში. დაკრძალულია საბურთალოს პანთეონში. ი. დვალი, „ჩვენი რაჭა“, თბილისი, 2006.
დიმიტრი ბენაშვილი

დიმიტრი გიორგის ძე ბენაშვილი (დ. 28 ნოემბერი, 1910, სოფ. ზემო მაჩხაანი, ახლანდელი დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტი) — გ. 28 ივნისი, 1982, თბილისი) — ქართველი კრიტიკოსი, ლიტერატურათმცოდნე, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1959), პროფესორი (1960), მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1967). 1933 წელს დაამთავრა თსუ-ის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. იყო ჟურნალ "ჩვენი თაობის" რედაქტორი (1939-1942), რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ისტორიის ინსტიტუტის უახლესი ქართული ლიტერატურის განყოფილების გამგე (1947-1962), 1962 წლიდან – ა. პუშკინის სახელობის თბილისის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ქართული ლიტერატურის ისტორიის კათედრის გამგე. სოციალისტური რეალიზმისა და მარქსისტული ესთეტიკის პრობლემებს მიეძღვნა ბენაშვილის ნაშრომები "მარქსიზმი და ლიტერატურა" (1931), "ხელოვნების საკითხები" (1941) და სხვა. ავტორია ლიტერატურულ-კრიტიკული სტატიებისა, მონოგრაფიებისა: "ალექსანდრე ყაზბეგი" (1939), "მიხეილ ჯავახიშვილის ცხოვრება და შემოქმედება" (1959), "ვაჟა–ფშაველა. შემოქმედი და მოაზროვნე" (1961), აგრეთვე გამოკვლევებისა: "კრიტიკული ნარკვევები XX საუკუნის ქართულ ლიტერატურაზე" (1967), "სახისა და ხასიათის პრობლემა «ვეფხისტყაოსანში»" (1954), "გალაკტიონ ტაბიძე. კოლაუ ნადირაძე" (1961) და სხვა. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. მასთან ერთად პანთეონში დაკრძალულია მისი მეუღლე — ვერა აბრამის ასული ჩოფიკაშვილი (დ. 25 დეკემბერი, 1912, სოფელი სტეფანწმინდა, ახლანდელი ყაზბეგის მუნიციპალიტეტი — გ. 12 ნოემბერი, 1988, თბილისი). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 302. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 396. ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 82, თბ., 1994
ნერონ კლავდიუს დრუზუსი

ნერონ კლავდიუს დრუზუს გერმანიკუსი (ლათ. Nero Claudius Drusus Germanicus; დ. 14 იანვარი, ძვ. წ. 38 — გ. ზაფხული, ძვ. წ. 9 ), დაბადებისას დეციმუს კლავდიუს დრუზუსი, აგრეთვე უწოდებდნენ დრუზუს კლავდიუს ნერონს, დრუზუსს, ნერონ დრუზუსსა და დრუზუს უფროსს — ძველი რომის პოლიტიკური და სამხედრო მოღვაწე. მამის მხრიდან იგი პატრიციულ კლავდიუსების გვარს ეკუთვნოდა, თუმცა მისი ბებია, დედის მხრიდან, პლებეური ოჯახიდან იყო. იგი იყო ლივია დრუზილას ვაჟი და ამ უკანასკნელის მეორე ქმრის, იმპერატორ ავგუსტუსის კანონიერი გერი. აგრეთვე, იმპერატორ ტიბერიუსის ძმა, კლავდიუსისა და გერმანიკუსის მამა, კალიგულას პაპა მამის მხრიდან და ნერონის დიდი პაპა დედის მხრიდან. დრუზუსმა უხელმძღვანელა რომის პირველ მნიშვნელოვან სამხედრო კამპანიას რაინის გასწვრივ და დაიწყო გერმანიის დაპყრობა, რითაც გახდა პირველი რომაელი მხედართმთავარი, რომელმაც მდინარეებს ვეზერსა და ელბას მიაღწია. ძვ. წ. 12 წელს ილაშქრა გერმანიაში და დაიმორჩილა სიკამბრები. მოგვიანებით იმავე წელს ხელმძღვანელობდა საზღვაო ექსპედიციას გერმანული ტომების წინააღმდეგ ჩრდილოეთის ზღვის სანაპიროების გასწვრივ, დაიმორჩილა ბატავიანელები და ფრიზები და ვეზერის შესართავთან დაამარცხა ხავკები. ძვ. წ. 11 წელს დაიმორჩილა უზიპეტები და მარსები, რითაც რომის კონტროლი ზემო ვეზერამდე განავრცო. ძვ. წ. 10 წელს წამოიწყო ლაშქრობა ხატებისა და მოძლიერებული სიკამბრების წინააღმდეგ. დრუზუსმა ორივეს დამორჩილება შეძლო. მომდევნო წელს, როდესაც კონსულის თანამდებობა ეკავა, დაიმორჩილა მატიაკები და დაამარცხა მარკომანები და ხერუსკები, ეს უკანასკნელები ელბის მახლობლად, თუმცაღა მომდევნო წელს გარდაიცვალა და რომმაც თავისი ერთ-ერთი საუკეთესო სარდალი დაკარგა. Osgood, Josiah (2011). Claudius Caesar: Image and Power in the Early Roman Empire. Cambridge, England: Cambridge University Press.  Powell, Lindsay (2011). Eager for Glory: The Untold Story of Drusus the Elder, Conqueror of Germania. Barnsley, South Yorkshire: Pen & Sword Books.  ↑ სვეტონიუსი, „თორმეტი კეისრის ცხოვრება“, ღვთაებრივი კლავდიუსი, 1 ↑ Powell 2011, p. 3. ↑ De Imperatoribus Romanis - An Online Encyclopedia of Roman Emperors, Tiberius (A.D. 14-37), written by Garrett G. Fagan of Pennsylvania State University
ჭიჭიკო ბენდელიანი

ჭიჭიკო ყაისარის ძე ბენდელიანი (დ. 29 იანვარი, 1914, გორაბერეჟოული, ამჟამად ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტი ― გ. 20 ივლისი, 1944, სოფ. ბიტენი, ქ. კაუნასის მახლობლად) — საბჭოთა კავშირის გმირი (24 აგვისტო, 1943), გვარდიის მაიორი, სკკპ წევრი 1938 წლიდან. 1937 წელს დაამთავრა სევასტოპოლის სამხედრო-საავიაციო სასწავლებელი. დიდ სამამულო ომში იბრძოდა კიევისა და კურსკის მისადგომებთან, უკრაინისა და პოლონეთის განთავისუფლებისათვის. მოახდინა 410 საბრძოლო გაფრენა, მონაწილეობა მიიღო 70-ზე მეტ საჰაერო ბრძოლაში, მოსპო მტრის 30-ზე მეტი თვითმფრინავი. დაჯილდოებულია 2 ლენინის ორდენით, 3 სხვა ორდენითა და მედლებით. 2008 წლის 6 მაისსს მისი ნეშტი ჩამოასვენეს თბილისში და დაკრძალეს საბურთალოს სასაფლაოზე. სოფელ გორაბერეჟოულში დგას მისი სახელობის მუზეუმი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 304. ავტორთა კოლექტივი. აკადემიკოს ნ. ბერძენიშვილის საერთო რედაქციით. მათ ასახელეს საბჭოთა სამშობლო (საბჭოთა კავშირის გმირები საქართველოდან). / საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემია. ივ. ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის ინსტიტუტი. გამომცემლობა ”საბჭოთა საქართველო” თბილისი - 1964 Цкитишвили К. В., Чинчилакашвили Т. Г. Герои Советского Союза из Грузии. Тб, 1981
ქაბულის ტერაქტი (ივლისი, 2016)

2016 წლის 23 ივლისს, ორმაგი აფეთქება მოხდა დეჰმაზანგის მოედანის სიახლოვეს ქაბულში, ავღანეთის დედაქალაქში, როდესაც იქ აქციის მონაწილეები, ძირითადად ეთნიკური უმცირესობა შიიტი ჰაზარელები, გამართეს მსვლელობა მთავრობის ახალი პროექტის წინააღმდეგ. ტერაქტის დროს მინიმუმ 80 ადამიანი დაიღუპა და 260 დაშავდა. პასუხისმგებლობა ტერაქტზე ისლამურმა სახელმწიფომ აიღო. თავდასხმა, 2001 წლიდან, იყო ყველაზე სისხლიანი ქაბულში. ავღანეთის პრეზიდენტმა აშრაფ ღანიმ, პირდაპირ სატელევიზიო მიმართვაში, ტერაქტის მომდევნო დღე (24 ივლისი), ეროვნული გლოვის დღედ გამოაცხადა. ↑ The Latest: 10-Day Ban on Public Gatherings in Afghanistan. Associated Press via ABC News (23 July 2016). ციტირების თარიღი: 24 July 2016 ↑ Kabul: At least 80 feared killed, more than 200 wounded in IS claimed bomb attack. The Indian Express (23 July 2016). ციტირების თარიღი: 24 July 2016 ↑ Visser, Steve; Popalzai, Masoud. ISIS claims Afghanistan explosion that kills dozens. CNN (23 July 2016). ციტირების თარიღი: 24 July 2016 ↑ More madness, more bloodshed in Afghanistan. Pakistan Today (23 July 2016). ციტირების თარიღი: 24 July 2016 ↑ Kabul explosion: Islamic State 'admits attack on Hazara protest'. BBC (23 July 2016). ციტირების თარიღი: 24 July 2016. ↑ BBC Farsi. BBC Afghanistan (23 July 2016). ციტირების თარიღი: 23 July 2016. ↑ Rasmussen, Sune Engel. Isis claims responsibility for Kabul fatal bomb attack on Hazara protesters. The Guardian (23 July 2016). ციტირების თარიღი: 23 July 2016
პანტელეიმონ ბერაძე

პანტელეიმონ ალექსის ძე ბერაძე (დ. 26 თებერვალი, 1901, სამტრედია ― გ. 4 იანვარი, 1968, თბილისი) — ქართველი ფილოლოგი, ანტიკური ლიტერატურის მკვლევარი, მთარგმნელი. მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1961), ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი. 1927 წელს დაამთავრა თსუ (პარალელურად სწავლობდა რუსთაველის სახელობის თეატრთან არსებულ დრამატულ სტუდიაში). 1953–1968 წლებში თსუ-ის კლასიკური ფილოლოგიის კათედრის გამგე იყო. ავტორია ნაშრომისა „ძველი ბერძნული და ქართული ლექსთწყობის საკითხები“ (1969); თარგმნა ლუკრეციუსის „საგანთა ბუნებისათვის“ (1958), ევრიპიდეს „მედეა“ (1969), ჰომეროსის „ოდისეა“, ვალერიუს ფლაკუსის „არგონავტიკა“. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 312. პანტელეიმონ ბერაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
სპილენძის(II) ნიტრატი

სპილენძი(II) ნიტრატი — არაორგანული ნივთიერება ფორმულით C u ( N O 3 ) 2 {\displaystyle {\mathsf {Cu(NO_{3})_{2}}}} , ორვალენტიანი სპილენძის და აზოტმჟავის მარილია. უწყლო სპილენძი(II) ნიტრატი წარმოადგენს უფერო გიგროსკოპულ კრისტალებს. სინოტივის შეწოვისას ქმნის ცისფერი ფერის კრისტალოჰიდრატებს. სპილენძი(II) ნიტრატი (ძირითადი მარილის ფორმით) ბუნებაში გვხვდება გერჰარდტიტის მინერალებისა და რუაიტის სახით. მინერალების თვისებები წარმოდგენილია ცხრილში: ↑ 1.0 1.1 Perrys' Chem Eng Handbook, 7th Ed ↑ გერჰარდტიტი webmineral.com-ზე. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-05-02. ციტირების თარიღი: 2017-03-24. ↑ რუაიტი webmineral.com-ზე. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-05-02. ციტირების თარიღი: 2017-03-24.
ანტონი სკრიბე

ანტონი სკრიბე (ფრანგ. Anthony Scribe; დ. 1 იანვარი, 1988, სენ-ჟერმენ-ან-ლე, საფრანგეთი) — ფრანგი ფეხბურთელი, „დინამო თბილისის“ მეკარე. სკრიბე „მონპელიეს“ აღზრდილია, ძირითად გუნდში ითამაშა მხოლოდ ერთი მატჩი, 2008 წლის 10 აპრილს, ძირითადი მეკარის გაძევების შემდეგ „აიაჩოს“ წინააღმდეგ მოედანზე ბოლო 13 წუთი დაჰყო. 2008–2009 და 2010–2011 წლების სეზონებში იჯარით თამაშობდა საფრანგეთის დონით დაბალი ლიგის კლუბებში. 2013 წელს კონტრაქტი გააფორმა „აიაჩოსთან“. 2013–2014 წლების სეზონი მეორე გუნდში გაატარა, შემდეგ ერთი სეზონი დააწინაურეს ძირითად გუნდში, მაგრამ არცერთი მატჩი არ ჩაუტარებია. 2014–2015 წლების სეზონში კი 15 მატჩი შეუცვლელად ითამაშა. 2015–2016 წლების სეზონის მეორე ნახევარში სკრიბე ისევ დააწინაურეს ძირითად გუნდში, სადაც სრულად ჩაატარა 15 მატჩი. 2016 წლის ზაფხულის სატრანსფერო ფანჯრისას კონტრაქტი გააფორმა „დინამო თბილისთან“, რის შემდეგაც გახდა გუნდის პირველი მეკარე. აიაჩო: ლიგა 2, მეორე ადგილი (1): 2008/2009 პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური) პროფილი დინამო თბილისის ოფიციალურ საიტზე (ქართული ენა) ↑ თბილისის "დინამომ" ხორვატი მცველი და "აიაჩოს" მეკარე დაიმატა, საინფორმაციო სააგენტო „http://sportall.ge/“[მკვდარი ბმული], 19 ივნისი, 2016. ↑ იურაი იარაბეკი: გაგვიმართლა, რომ ანტონი სკრიბე თბილისის "დინამოში" ითამაშებს, საინფორმაციო სააგენტო „http://sportall.ge/“[მკვდარი ბმული], 20 ივნისი, 2016.
ნიკოლოზ ბერია

ნიკოლოზ დიტოს ძე ბერია (დ. 1925, სოფ. ოდიში, სოხუმის რაიონი ― გ. 17 ნოემბერი, 1948, სოხუმი) — საბჭოთა კავშირის გმირი (17 ნოემბერი, 1943). 1943 წლის დამდეგს გაიწვიეს საბჭოთა არმიაში, იბრძოდა ყუბანში, ტამანის ნახევარკუნძულზე, 1943 წლის ნოემბერში — ქერჩის ნახევარკუნძულზე. მამაცობისათვის, რომელიც გამოიჩინა სადესანტო ოპერაციაში ქერჩის სრუტის გადალახვისა და პლაცდარმის დაკავებისათვის, მიენიჭა საბჭოთა კავშირის გმირის წოდება. მეორე მსოფლიო ომის დამთავრების შემდეგ ცხოვრობდა და მუშაობდა სოხუმში. დაჯილდოებულია ლენინის ორდენით და მედლებით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 318. ავტორთა კოლექტივი. აკადემიკოს ნ. ბერძენიშვილის საერთო რედაქციით. მათ ასახელეს საბჭოთა სამშობლო (საბჭოთა კავშირის გმირები საქართველოდან). / საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემია. ივ. ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის ინსტიტუტი. გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1964 Цкитишвили К. В., Чинчилакашвили Т. Г. Герои Советского Союза из Грузии. Тб, 1981 ნიკოლოზ ბერია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
აბრაგუნისი

აბრაგუნისი (აზერ. Əbrəqunus) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ჯულფის რაიონში. მოსახლეობა შეადგენს — 2 747 კაცს. აბრაგუნისი GEOnet სახელების სერვერზე
ზარბეგ ბერიაშვილი

ზარბეგ ივანეს ძე ბერიაშვილი (დ. 10 სექტემბერი, 1939, ავჭალა, თბილისი — გ. 22 აპრილი, 2020, თბილისი) — ქართველი და საბჭოთა სპორტსმენი, თავისუფალი სტილის მოჭიდავე. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1969). დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი (1964). საბჭოთა კავშირის ხალხთა III სპარტაკიადის ჩემპიონი (1963) და IV სპარტაკიადის მეორე პრიზიორი (1967). 1964 წლის ტოკიოსა და 1968 წლის მეხიკოს ოლიმპიადების მონაწილე. საბჭოთა კავშირის მრავალგზის (1962, 1963, 1964, 1965, 1966, 1969), ევროპის ოთხგზის (1965, 1966, 1967, 1970) და მსოფლიოს ჩემპიონი (1969). დაჯილდოებულია საპატიო ნიშნის ორდენითა და მედლით. 2015 წლის 20 თებერვალს, თბილისში, ჭიდაობის ფედერაციის წინ გაიხსნა ზარბეგ ბერიაშვილისა და როსტომ აბაშიძის ვარსკვლავი. მრავალი წლის მანძილზე, თბილისში მის პატივსაცემად თავისუფალ ჭიდაობაში „ზარბეგ ბერიაშვილის სახელობის თასიც“ ტარდებოდა. 2019 წელს ჭიდაობის საერთაშორისო ფედერაციამ მსოფლიო ჭიდაობაში შეტანილი წვლილისთვის სპეციალური პრიზით დააჯილდოვა. გარდაიცვალა 2020 წლის 22 აპრილს, ხანგრძლივი ავადმყოფობის შემდეგ. დაკრძალულია ავჭალის სასაფლაოზე. 2021 წელს ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს განკარგულებით გლდანის რაიონში, რევოლუციის ქუჩას ზარბეგ ბერიაშვილის სახელი მიენიჭა. 1970 წელს საქართველოს სპორტულ ჟურნალისტთა ფედერაციამ მოაწყო ტრადიციული საახალწლო ანკეტა რესპუბლიკის ათი საუკეთესო სპორტსმენის გამოსავლენად. გამოკითხვის შედეგად ზარბეგ ბერიაშვილი საქართველოს მერვე საუკეთესო სპორტსმენად დასახელდა. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 401. დიმოვი, იან, საქართველოს ფალავნები, თბ.: საბჭ. საქართველო, 1987. — გვ. 203–211. 268 გვ. გოგელია, ა., ვალმოხდილი ფალავნის ცრემლი // „ლელო“, 20 სექტემბერი, 1973, № 186 (4956), გვ. 2. ზარბეგ ბერიაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ზარბეგ ბერიაშვილი — ბიოგრაფიული ლექსიკონი ზარბეგ ბერიაშვილი — ქართული სპორტი ზარბეგ ბერიაშვილი — Sports-Reference.com ზარბეგ ბერიაშვილი — პროფილი საიტზე International Wrestling Database (ინგლისური) ↑ ჭიდაობის ფედერაციის წინ როსტომ აბაშიძისა და ზარბეგ ბერიაშვილის ვარსკვლავი გაიხსნა. reportiori.ge. რეპორტიორი (20 თებერვალი, 2015). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-06-17. ციტირების თარიღი: 5 თებერვალი, 2022 ↑ 2.0 2.1 გარდაიცვალა ლეგენდარული ქართველი მოჭიდავე, ზარიბეგ ბერიაშვილი. goal.ge. გოლ.ჯი (23 აპრილი, 2020). ციტირების თარიღი: 5 თებერვალი, 2022 ↑ განკარგულება ქ. თბილისში, გლდანის რაიონში, რევოლუციის ქუჩისთვის და მასთან არსებული ერთი ჩიხისთვის სპორტსმენის ზარბეგ ბერიაშვილის სახელის მინიჭების შესახებ. tbsakrebulo.gov.ge. ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულო (მარტი, 2021). ციტირების თარიღი: 5 თებერვალი, 2022 ↑ თინათინ ლეკვეიშვილი — № 1 // „ლელო“, 31 დეკემბერი, 1970, № 256 (4250), გვ. 1.
კაკჩიკელის ხალხი

კაკჩიკელი (ესპ. Kaqchikel) — მაიას ხალხების ერთ-ერთი ხალხი ცენტრალური გვატემალის მაღალმთიანეთში. მაიას პოსტკლასიკურ პერიოდში, კაკჩიკელის ხალხის მთავარი შტოს დედაქალაქი იყო იშიმჩე. მეზობელი კიჩეს ხალხის მსგავსად, კაკჩიკელსაც ოთხი მმართველი მართავდა, რომლებიც პასუხისმგებელნი იყვნენ ადმინისტრაციულ, სამხედრო და რელიგიურ საკითხებზე. კაკჩიკელები საკუთარ ისტორიას წერდნენ წიგნში „კაკჩიკელების ანალები“. კაკჩიკელის ენაზე მოსაუბრე კიდევ ერთი ხალხი იყო ჩახომა, რომელთა დედაქალაქიც იყო დღეს ნანგრევების სახით შემორჩენილი მიშკო-ვიეხო. 1524 წელს, ქალაქი იშიმჩე ესპანელმა კონკისტადორმა პედრო დე ალვარადომ დაიპყრო. ამ პერიოდში, კაკჩიკელები მეზობელ კიჩეს ხალხს ემტერებოდნენ და ესპანელებს მათ დაპყრობაში ეხმარებოდნენ, შემდეგ კი მათი დაპყრობის ჯერიც დადგა. 1524 წლის 25 ივლისს, იშიმჩეს სიახლოვეს დაარსდა გვატემალის პირველი კოლონიური დედაქალაქი ტეკპან-გვატემალა. კაკჩიკელის ხალხის რამდენიმე აჯანყების შემდეგ, 1527 წლის 22 ნოემბერს დედაქალაქი ანტიგუა-გვატემალის მახლობლად, ქალაქ სიუდად-ვიეხაში გადაიტანეს. კაკჩიკელის ენაზე, რომელიც მაიას ენებს მიეკუთვნება, დღეს 400 000 ადამიანი საუბრობს. ამჟამად ისინი ძირითადად სოფლის მეურნეობით ირჩენენ თავს, მათი კულტურა კი მაიასა და ესპანური კულტურების ნაზავია. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით, სულ 832 968 კაკჩიკელი ცხოვრობდა. ↑ Baily, John (1850). Central America; Describing Each of the States of Guatemala, Honduras, Salvador, Nicaragua, and Costa Rica. London: Trelawney Saunders, გვ. 83.  ↑ According to the official 2002 census: XI Censo Nacional de Población y VI de Habitación (Censo 2002) - Pertenencia de grupo étnico. Instituto Nacional de Estadísticas (2002). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 12 June 2008. ციტირების თარიღი: 2008-05-27. The Summer Institute of Linguistics (SIL) mentions a different number [1]
თორნიკე კირკიტაძე

თორნიკე კირკიტაძე (დ. 23 ივლისი, 1996, თბილისი) — ქართველი ფეხბურთელი, „დინამო თბილისის“ მარჯვენა მცველი. ახალგაზრდული კარიერის მანძლზე ირიცხებოდა თბილისის „ლოკომოტივსა“ და გორის „დილაში“. 2014 წლიდან გადავიდა „დინამო თბილისის“ ახალგაზრდულ გუნდში. 2015-16 წლების სეზონში იჯარის წესით თამაშობდა საჩხერის „ჩიხურაში“. უმაღლესი ლიგის გათამაშებაში ჩატარებულ 12 მატჩში შეძლო 4 გოლის გატანა. 2016 წლის ზაფხულში დაბრუნდა „დინამოში“ და ოთარ კაკაბაძის „ხიმნასტიკში“ გადასვლის გამო ძირითად გუნდში დაწინაურდა. პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური) პროფილი დინამოს ოფიციალურ საიტზე (ქართული ენა)
გიორგი ბერიევი

გიორგი მიხეილის ძე ბერიევი (ბერიაშვილი) (დ. 13 თებერვალი [ ძვ. სტ. 31 იანვარი], 1903, თბილისი ― გ. 12 ივლისი, 1979, მოსკოვი) — ავიაკონსტრუქტორი, ტექნიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1961), საინჟინრო-ტექნიკური სამსახურის გენერალ-მაიორი. 1930 წელს დაამთავრა კალინინის სახელობის ლენინგრადის პოლიტექნიკური ინსტიტუტი; 1934–1968 წლებში ხელმძღვანელობდა თვითმფრინავთმშენებლობის სპეციალურ საკონსტრუქტორო ბოუროს. მისი ხელმძღვანელობით შეიქმნა ჰიდროთვითმფრინავები (მბრ-2, მრ-1, მდრ-5, მრ-7 ბე-6), რეაქტიული მფრინავი ნავები (რ-1 და ბ-10), ამფიბია თვითმფრინავები (ბე-8 და ბ-12), სახომალდე საკატაპულტე თვითმფრინავები (მე-2 და ბე-4) და სახმელეთო მსუბუქი სამგზავრო თვითმფრინავი (ბე-30). სსრკ სახელმწიფო პრემიების ლაურეატი (1947, 1968). დაჯილდოებულია 2 ლენინის ორდენით, 2 სხვა ორდენითა და მედლებით. თბილისში არსებობს მისი სახელობის ქუჩა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 318. ტატიშვილი ი., დიდი ქართველი გენერალური ავიაკონსტრუქტორი გიორგი ბერიაშვილი, თბ., 1989; ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 401.