laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ქალები ნერვული აშლილობის ზღვარზე

ქალები ნერვული აშლილობის ზღვარზე'' ( ესპ. Mujeres al borde de un ataque de nervios ) — ესპანელი კინორეჟისორ პედრო ალმადოვარის 1988 წლის დრამატული ფილმი, შავი იუმორის ელემენტებით. მთელი ფილმის განმავლობაში იკვეთება სასოწარკვეთილი ქალების იმპულსური ქმედებები წარუმატებელი სიყვარულის საფუძველზე (აივნიდან გადახტომა, ნივთების დაწვა და ა.შ). ფილმის მთავარი გმირი, პეპა სატელეფონო ზარით მიატოვა საყვარელმა, ივანმა. ქალი მთელი ძალებით ცდილობს მის პოვნასა და სიტუაციაში გარკვევას, რაშიც ხელს უშლის ივანის ყოფილი ცოლი ლუისა, რომელიც ახალი გამოწერილი იყო ფსიქიატრიული კლინიკიდან. თავის მხრივ პეპას მეგობარი კანდელა აღმოაჩენს, რომ მისი შეყვარებული ტერორისტია, რომელიც თვითმფრინავის გატაცებას გეგმავს ამიტომ მიადგება პეპას, დარწმუნებული იმაში, რომ მას ეძებს პოლიცია. ამ დროს, მთავარი გმირის სახლში სადაც უკვე იმყოფება კანდელა მოვლენ ივანის შვილი, კარლოსი და მისი მეგობარი გოგონა, მარისა. დაქალის პრობლემის მოსაგავრებლად პეპა წავა ადვოკატთან, პაულინა მორალესთან, რომელიც როგორც ბოლოს გაირკვევა ივანის ახალი საყვარელი აღმოჩნდება. ფილმში განვითარებული ერთმანეთში ჩახლართული ისტორიები კიდევ უფრო აირევა, როდესაც გმირები აღმოაჩენენ, რომ კანდელას ყოფილი შეყვარებული სწორედ იმ თვითმფრინავის გატაცებას გეგმავს, რომლითაც მიფრინავს ივანი. ამიტომ, ყველა მის გადასარჩენად გაიქცევა. ყველაფერი მეტ-ნაკლებად მშვიდობიანად დასრულდება. კარმენ მაურა - პეპა. ანტონიო ბანდერასი - კარლოსი, ივანის შვილი. როსი დე პალმა - მარისა, კარლოსის მეგობარი გოგო. კიტი მანვერი - პაულინა მორალესი, ადვოკატი. ფერნანდო გილენი - ივანი. ჯულიეტა სერანო - ლუსია, ივანის ყოფილი ცოლი. მარია ბარანკო (María Barranco) - კანდელა, პეპას მეგობარი. 1988 - საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმი. 1990- საუკეთესო არაინგლისურენოვანი ფილმი. 1989 - საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმი. 1988 საუკეთესო სცენარის ავტორი. ჯილდო გადაეცა პედრო ალმადოვარს 1989 საუკეთესო წამყვანი მსახიობი ქალის ჯილდო გადაეცა - კარმენ მაურას 1989 საუკეთესო მეორეხარისხოვანი მსახიობი ქალის ჯილდო გადაეცა - მარია ბარანკოს „ქალები ნერვული აშლილობის ზღვარზე“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ზენონი

ზენონი (აზერ. Zenoni) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 514 კაცი. ზენონი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı - 2010.
ზარდაბარა

ზარდაბარა (აზერ. Zərdəbərə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 673 კაცი. ზარდაბარა GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı - 2010.
ზარიგიუმაჯო

ზარიგიუმაჯო (აზერ. Zərigümaco) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 354 კაცი. Zərigümaco (as Zəriküməco) GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı - 2010.
გიორგი პიპინაშვილი

გიორგი (გოგა) პიპინაშვილი (დ. 28 აგვისტო, 1958, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი კინოსა და თეატრის მსახიობი. გიორგი პიპინაშვილმა დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტი 1980 წელს. 1982 წლიდან დღემდე არის მიხეილ თუმანიშვილის სახელობის კინომსახიობთა თეატრის დასის წევრი და მსახიობი. 1996 წლიდან სათავეში უდგას ხელოვნების საყმაწვილო ცენტრს „ართ ჰოლს“, რომლის დამფუძნებელიც თავადაა, ასევე არის მეტყველების და მსახიობის ოსტატობის პედაგოგი. იგი ასევე მონაწილეობდა მხატვრულ ფილმებში: „მიზერერე“, „დონ ჟუანის დაბადება“. ასევე მონაწილეობა აქვს მიღებული სპექტაკლებში: „ჩვენი პატარა ქალაქი“, „ბაკულას ღორები“, „ამფიტრიონი“, „ზაფხულის ღამის სიზმარი“ - რეჟისორი მიხეილ თუმანიშვილი, „წუთისოფელი ასეა" - რეჟისორი ნუგზარ ლორთქიფანიძე და სხვა. გოგა პიპინაშვილს თეატრში, მიხეილ თუმანიშვილის სახელობის კინომსახიობთა თეატრის სცენაზე, ასევე შესრულებული აქვს დაახლოებით 20-მდე როლი, მათ შორის: იაკობ ხუცესი - იაკობ ცურტაველის „შუშანიკის წამება“, რეჟისორი ნუგზარ ბაგრატიონი; ლისანდრი - უილიამ შექსპირის „ზაფხულის ღამის სიზმარი“ რეჟისორი მიხეილ თუმანიშვილი; ვრონსკი - ლევ ტოლსტოის „ანა კარენინა“, რეჟისორი გიორგი სიხარულიძე. გოგა პიპინაშვილს ნათამაშები აქვს ასევე ათონელის თეატრის სცენაზე და ასევე კოტე მარჯანიშვილის სახელობის აკადემიურ თეატრშიც „მოლი სუინი“ ბრაიან ფრილის როლი რეჟისორი თემურ ჩხეიძე. გოგა პიპინაშვილს აქვს ნათამაშები ქართულ ცნობილ ფილმებში, მათ შორის „ორმაგი სახე" - რეჟისორი ლევან ანჯაფარიძე; „მიდიოდა მატარებელი" - რეჟისორი გიორგი შენგელაია; „მარადისობის კანონი" - რეჟისორი ვალერიან კვაჭაძე. მისი ყველაზე ცნობილი ფილმი კი არის რეჟისორ ზაზა კოლელიშვილის „გარიგება". აღნიშნული ქართული მხატვრული ფილმი, კომედიური ჟანრისაა, ეკრანებზე გამოვიდა 1993 წელს. სცენარის ავტორები - ნუნუ მატარაძე, ნათია გოგოჭური. დამდგმელი ოპერატორი - დავით გოგოლაშვილი. მთავარ როლებში: ნანული სარაჯიშვილი (მარო), გოგა პიპინაშვილი (მიტო), მარინა საღარაძე (ქეთინო). 1995 წელს მან მოიპვა პრიზი მამაკაცის როლის საუკეთესო შესრულებისთვის - პარუნ ოსეფა, სპექტაკლი „ჯერ დაიხოცნენ, მერე იქორწინეს“. გიორგი პიპინაშვილმა 2011 წელს მოიპოვა იპოლიტე ხვიჩიას სახელობის პრემია - პარუნ ოსეფა, სპექტაკლი „ჯერ დაიხოცნენ, მერე იქორწინეს“. ვინ ვინაა საქართველოში: ქართული ბიოგრაფიული ცნობარი. – თბ., 1998-1999. - გვ. 271 გიორგი პიპინაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გოგა პიპინაშვილი თუმანიშვილის თეატრი[მკვდარი ბმული] ფილმი „გარიგება“
ზეინაქო

ზეინაქო (აზერ. Zeynəko) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 165 კაცი. ↑ Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı - 2010.
ზიოვნა

ზიოვნა (აზერ. Zövnə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 337კაცი. Zövnə (as Zevna) GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı - 2010.
ზიუვიუჯი

ზიუვიუჯი (აზერ. Züvüc) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —1196 კაცი. Züvüc (as Zuvüc) GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı — 2010.
ებრუ შაჰინი

ებრუ შაჰინი (დ. 18 მაისი, 1994, სტამბოლი, თურქეთი) — თურქი მსახიობი და მოდელი. ცნობილია რეიან შადოღლუს როლის შესრულებით ATV-ის ტელესერიალში, „Hercai“. ებრუ შაჰინი დაიბადა თურქეთში ქალაქ სტამბოლში. სწავლობდა სტამბოლის უნივერსიტეტში, დაამთავრა ამავე უნივერსიტეტის სპორტის მეცნიერებათა ფაკულტეტი. ცხოვრობდა დედასთან და ბებიასთან ერთად. 11 წლის ასაკში კი სპორტით დაკავდა და მონაწილეობა მიიღო არაერთ მარათონში. შაჰინი არის სტამბოლის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებული, სპორტის მეცნიერებათა ფაკულტეტის სტუდენტი. უნივერსიტეტის დამთავრების შემდგომ კი გადაწყვიტა სამსახიობო გაკვეთილების გავლაც. მისი დებიუტი კინოში შედგა 2016 წელს ფილმში „Kan Parası“. ებრუ შაჰინის სატელევიზიო დებიუტი შედგა 2017 წელს მეორეხარისხოვანი როლით სერიალში „Savaşçı“. 2017-2018 წლებში ასახიერებდა ადვოკატ Burcu Selimer-ის როლს სერიალში „İstanbullu Gelin“. 2018 წელს აქტიურად თანამშრომლობდა კომპანია „Pantene“-თან, თმის მოვლის ამერიკულ კომპანიასთან. 2018 წელს მან ასევე ითამაშა სერიალ „Yasak Elma“-ის პირველი სეზონის 10 ეპიზოდში. 2019 წლის დასაწყისში იგი მიდიატში გაემგზავრა დრამატული სერიალში „თავქარიანი“ გადასაღებად, რომელიც ATV-ზე გადის 2019 წლის გაზაფხულიდან. პროექტი წარმატებული აღმოჩნდა, როგორც თურქეთში, ისე საზღვარგარეთ და მსახიობს დიდი პოპულარობა მოუტანა . 2019 წელს, მიდიატის კულტურისა და ხელოვნების მე-2 საერთაშორისო ფესტივალის გახსნისას, რომელიც ორგანიზებული იყო მიდიატის რაიონის მთავრობისა და მიდიატის მუნიციპალიტეტის მიერ და მხარს უჭერდა ასევე თურქეთის კულტურის სამინისტრო, ებრუ დაინიშნა კულტურისა და ხელოვნების ელჩად მიდიატში, სადაც მიმდინარეობდა სერიალის გადაღება. 2019 წელს მიენიჭა წლის საუკეთესო თურქი მსახიობი ქალის წოდება. 2020 წელს საუკეთესო მსახიობი ქალის როლის შესრულებისთვის მიენიჭა „ოქროს პეპლის“ პრემია.. 2020 წლის ივლისში დაიწყო ურთიერთობა თურქ პროფესიონალ კალათბურთელ, კლივლენ კავალიერსის მოთამაშესთან ჯედი ოსმანთან. 2022 წლის ივლისში ებრუ დაქორწინდა თურქ პროფესიონალ კალათბურთელზე, ჯედი ოსმანზე. ებრუ შაჰინი დაარქივებული 2020-02-05 საიტზე Wayback Machine. ბიოგრაფია მოკლე ბიოგრაფია Ebru Şahin Instagram Ebru Şahin Facebook Ebru Şahin Twitter Ebru Şahin IMDB Ebru Şahin TheTVDB Ebru Şahin TMDB ↑ Ebru Şahin kimdir? Hercai dizisinin Reyyan’ı Ebru Şahin’in hayatı… (3 August 2019). ციტირების თარიღი: 6 July 2020. ↑ Рецензия на турецкий сериал "Ветреный". ციტირების თარიღი: 2020-07-03. ↑ „46. Pantene Altın Kelebek Ödülleri sahiplerini buldu“. Hürriyet. 5 July 2020. ციტირების თარიღი: 6 July 2020.
ალიშანლი

ალიშანლი (აზერ. Alışanlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 924 კაცი. ალიშანლი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı - 2010.
ალაჰიარლი (მასალი)

ალაჰიარლი (აზერ. Allahyarlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 295 კაცი. ↑ Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı - 2010.
აშურლუ

აშურლუ (აზერ. Aşurlu) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1956 კაცი. Aşurlu (as Ashurlu) GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı - 2010.
ბაბაქიუჯა (მასალი)

ბაბაქიუჯა (აზერ. Babakücə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 691 კაცი. Babakücə (as Babakyudzha) GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı - 2010.
ბაბასერი

ბაბასერი (აზერ. Babaser) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1401 კაცი (2013). ბაბასერი GEOnet სახელების სერვერზე
ბაღირობა

ბაღირობა (აზერ. Bağıroba) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1039 კაცი. ↑ Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı - 2010.
ბალა-თაქლა

ბალა-თაქლა (აზერ. Bala Təklə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 467 კაცი. Bala Təklə (as Bala Teklya) GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı - 2010.
ბანბაში

ბანბაში (აზერ. Banbaşı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2440 კაცი. ბანბაში GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı - 2010.
არღანი (მრავალმნიშვნელოვანი)

არღანი შეიძლება აღნიშნავდეს: არღანი — საკრავი არღანი — სატელევიზიო მხატვრული ფილმი
არღანი (ფილმი)

ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ფილმი გვაცნობს ძველი თბილისის კოლორიტულ ფიგურას – უკანასკნელ მეარღნეს და მისით მოხიბლულ მევიოლინე ბიჭუნას. ბაადურ წულაძე ილია ბაკაკური "პრომეთეოსის" პრიზი და პირველი ხარისხის დიპლომი საუკეთესო მხატვრული ტელეფილმისათვის. ტელეფიმების რესპუბლიკური დათვალიერება სომხეთის, აზერბაიჯანის, საქართველოს და უკრაინის სტუდიების მონაწილეობით. ერევანი  სომხეთი (1968). ↑ ეროვნული ფილმოგრაფია
მარიამ ლაშხი

მარიამ ლაშხი (დ. 1 აგვისტო, 1988, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი. იკავებდა საქართველოს ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების სამინისტროს, სსიპ-საქართველოს ინოვაციების და ტექნოლოგიების სააგენტოს თავმჯდომარის მოადგილის თანამდებობას. საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი 2020 წლიდან. დამთავრებული აქვს საქართველოს უნივერსიტეტის ინფორმაციული და საინჟინრო ტექნოლოგიების ფაკულტეტი და საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი ბიზნეს ინჟინერინგის სპეციალობით. 2006-2012 წლებში იყო შპს „იეს-ან“-ის დირექტორის მოადგილე. 2007-2009 წლებში იყო „საქ. ეკონ. პროგნოზი“-ის უმცროსი მკვლევარი. 2009 წელს იყო საქართველოს ეკონომიკის სამინისტროს სტატისტიკის სამსახურის სპეციალისტი. 2011 წელს სტაჟირებას გადიოდა საქართველოს სახელმწიფო მინისტრის აპარატში ევროპული და ევროატლანტიკური სტრუქტურებში ინტეგრაციის საკითხებში. 2012-2014 წლებში იყო ახალგაზრდული ასოციაცია „უკეთესი მომავლისთვის“ დამფუძნებელი. ამავე წლებში მუშაობდა მსოფლიო ბანკში. 2014-2018 წლებში მუშაობდა საქართველოს ინვესტიციებისა და ტექნოლოგიების სააგენტოში. 2018-2020 წლებში მუშაობდა საქართველოს ინოვციების და ტექნოლოგიების სააგენტოში. 2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. მხარი დაუჭირა კანონპროექტს „უცხოური გავლენის გამჭვირვალობის შესახებ“. მარიამ ლაშხი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) მარიამ ლაშხი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ ქონებრივი დეკლარაცია[მკვდარი ბმული] ↑ ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ საქართველოს პარლამენტის 2020 წლის 31 ოქტომბრის არჩევნები შეაჯამა. ცესკო (2020-12-03). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-12-15. ციტირების თარიღი: 6 დეკემბერი, 2020. ↑ სია: ვინ დაუჭირა „აგენტების კანონს“ მხარი პირველი მოსმენით.
ემილ კობახიძე

ემილ დავითის ძე კობახიძე (დ. 11 აპრილი, 1935 — გ. 26 მარტი, 1991) — ქართველი გეოგრაფი. გეოგრაფიულ მეცნიერებათა დოქტორი (1979). ემილ კობახიძემ დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი გეოგრაფიის სპეციალობით 1958 წელს. მუშაობა დაიწყო ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტში, სადაც სიცოცხლის ბოლომდე მუშაობდა. იყო რეკრეაციული გეოგრაფიის ლაბორატორიის ხელმძღვანელი. საკანდიდატო დისერტაცია დაიცვა ბაქოში 1963 წელს თემაზე: „საქართველოს მთიანი რაიონების ეკონომიკური გეოგრაფიის ძირითადი საკითხები“. მის საკანდიდატო ნაშრომში წინა პლანზე წამოწეულია მთიანი მხარეების დემოგრაფიული პრობლემები, მათი ბუნებრივი რესურსების რაციონალური გამოყენება და საწარმოო ძალების განვითარება. სადოქტორო დისერტაცია დაიცვა 1979 წელს ქალაქ მოსკოვში თემაზე: „მოკავშირე რესპუბლიკების სამრეწველო-ტერიტორიული სისტემების ფორმირებისა და განვითარების ეკონომიკურ-გეოგრაფიული პრობელმები“. სადოქტორო ნაშრომში გადმოცემულია სამრეწველო-ტერიტორიული სისტემების ფორმირების ზოგადთეორიულ ასპექტებთან ერთად, საქართველოში ინდუსტრიული ნორმების ტერიტორიული ორგანიზაციის საკვანძო პრობლემები. კვლევის სფერო იყო მრეწველობის, ბუნებრივი რესურსების და რეკრეაციული გეოგრაფია. ამ საკითხებზე გამოაქვეყნა მრავალი შრომა რესპუბლიკურ, საკავშირო და საერთაშორისო გამოცემებში, მათ შორის, რამდენიმე მონოგრაფია. მათში გაშუქებულია რესპუბლიკის მრეწველობის ტერიტორიული ორგანიზაციის კანონზომიერებანი, მრეწველობის განვითარებასა და განლაგებაზე მოქმედი ფაქტორები, მისი ცალკეული დარგების გეოგრაფია და როლი შიგარესპუბლიკური ეკონომიკური რაიონების სამეურნეო კომპლექსში. ფართო ყურადღება დაუთმო რეკრეაციულ-გეოგრაფიულ შესწავლას. შეიმუშავა რესპუბლიკის ტერიტორიის რეკრეაციული დარაიონების სქემა, რომელიც მიღებულია საკურორტო-ტურისტული მეურნეობის განვითარების ტერიტორიულ ჭრილში დაგეგმვის საფუძველზე. მონაწილეობდა „საქართველოს კურორტების ატლასის“ შექმნაში. ემილ კობახიძე ავტორია 160-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომისა, რომლთაგან ათამდე მონოგრაფიაა. კოლექტიური მონოგრაფიისათვის „ალპები-კავკასია“ მიღებული აქვს სსრ კავშირის გეოგრაფიული საზოგადოების საპატიო დიპლომი (1976). მიღებული აქვს საქართველოს სახელმწიფო პრემია მეცნიერებისა და ტექნიკის დარგში. თეოფანე დავითაიას სახელობის პრემიისა (1987) და ალექსანდრე ჯავახიშვილის სახელობის პრემიის (1984) ლაურეატი. საქართველოს სსრ საკურორტო მეურნეობა და ტურიზმი : ეკონ.-გეოგრაფ. ნარკვევი, თბ., 1971; სსრ კავშირისა და საქართველოს სსრ ტერიტორიულ-საწარმოო კომპლექსები. თბ., 1988; საქართველოს სოციალურ-ეკონომიკური განვითარების საზღვაო კონცეფცია. თბ., 1990; ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 ქართველი მოგზაურები, გეოგრაფები, ბუნების მკვლევარნი: ენციკლოპედიური ცნობარი. თბ., 2003. ↑ საქართველოს მეცნიერებისა და ტექნიკის დარგის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები 1993-2004 წწ. თბ., 2012.
ტაგუჰი ღაზარიანი

ტაგუჰი ღაზარიანი (დ. 16 მარტი, 1991) — სომეხი პოლიტიკოსი. 2019 წლიდან სომხეთის ეროვნული კრების წევრი. არის პარტია „საზოგადოებრივი კონტრაქტის“ წევრი. ბიოგრაფია სომხეთის ეროვნული კრების საიტზე
იოანე ოძუნელი

იოანე III ოძუნელი — სომხური სამოციქულო ეკლესიის კათოლიკოსი 718-729 წლებში. მანასკერტში მოიწვია საეკლესიო კრება, რომლითაც სომხური ეკლესია საბოლოოდ დაუბრუნდა მონოფიზიტობას. მან ერთ კრებულად მოუყარა თავი სომხურ ენაზე არსებულ კანონიკურ ძეგლებს. მის კრებულში შევიდა პირველი სამი მსოფლიო საეკლესიო კრების და ადგილობრივი კრებების გადაწყვეტილებები. სომხური ეკლესიის მიერ წმინდანადაა შერაცხული. სომხური სამოციქულო ეკლესიის მეთაურები „რელიგიები საქართველოში“, თბილისი: სახალხო დამცველის ბიბლიოთეკა, 2008. — გვ. 194, 197-198, ISBN 978-9941-0-0902-0.
ნოე უკლება

ნოე უკლება (დ. 15 თებერვალი, 1906 — გ. 16 ივლისი, 1979) — ქართველი გეოგრაფი და პედაგოგი. გეოგრფიულ მეცნიერებათა კანდიდატი (1950), დოცენტი (1954). ნოე უკლებამ შექმნა პირველი ქართული სახელმძღვანელოები ჰიდროლოგიის განხრით: „ზოგადი ჰიდროლოგია“ (1967) და „ჰიდრომეტრია“ (1972). ნოე უკლებამ დაამთავრა ქუთაისის საშუალო სკოლა 1925 წელს და მუშაობა დაიწყო ჭიათურის მანგანუმის მაღაროებში. 1928–32 წლებში წითელი არმიის რიგებშია, ხოლო 1932 წლიდან პარტიულ სამუშაოზე. 1939 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი და მუშაობა დაიწყო ჰიდროლოგია-კლიმატოლოგიის კათედრაზე. 1940–43 წლებში გაიარა ასპირანტურის კურსი. 1946–50 წლებში მუშაობდა აგრეთვე, ფაკულტეტის დეკანის მოადგილედ. გამოქვეყნებული აქვს 40-ზე მეტი ნაშრომი. მისი შრომების დიდი ნაწილი პრაქტიკული ხასიათისაა. საკანდიდატო დისერტაცია დაიცვა 1950 წელს თემაზე: „მდინარე ენგურის აუზის ჰიდროლოგიისათვის“. აღსანიშნავია ნოე უკლებას მონოგრაფია „საქართველოს წყლის რესურსების კომპლექსური გამოყენება სახალხო მეურნეობაში“, რომელშიც მოცემულია წყლის რესურსები და მისი გამოყენება სახალხო მეურნეობაში, საქართველოს ტერიტორიის დარაიონება მდინარეთა აუზების მიხდევით და წყლის რესურსების სანიტარული დაცვა. მოცემულია წყლის რესურსების სამეურნეო გამოყენების კომპლექსური მეთოდი გამოყენებითი გეოგრაფიის თვალსაზრისით. ეწეოდა სახელმძღვანელოების თარგმნას. მისი ინიციატივით მოეწყო სასწავლო ჰიდრომეტეოროლოგიური ლაბორატორიის შექმნა მდინარე ვერეზე. საბჭოთა კავშირის წყლის მეურნეობა : სახელმძღვ. უმაღლ. სასწ. თბ., 1958; ზოგადი ჰიდროლოგია, : სახელმძღვ. სტუდენტებისათვის. თბ., 1967; ჰიდრომეტრია : სახელმძღვ. გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკ-ტის სტუდენტებისათვის. თბ., 1972; საქართველოს სსრ წყლის რესურსების კომპლექსური გამოყენება სახალხო მეურნეობაში. თბ., 1977. ↑ ჰიდროლოგიის, ოკეანოლოგიის და მეტეოროლოგიის კათედრა ↑ 2.0 2.1 2.2 ქართველი მოგზაურები, გეოგრაფები, ბუნების მკვლევარნი: ენციკლოპედიური ცნობარი. თბ., 2003.
კუკური მგელაძე

კუკური მგელაძე (დ. 1 იანვარი, 1915 — გ. 8 მაისი, 2002) — ქართველი გეოგრაფი და პედაგოგი. გეოგრაფიულ მეცნიერებათა კანდიდატი (1955), დოცენტი (1962). საქართველოს გეოგრაფიული საზოგადოების სოხუმის ფილიალის თავმჯდომარე (1956-1986). აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის სკოლის დამსახურებული მუშაკი. კუკური მგელაძემ დაამთავრა საზღვაო ტექნიკუმი 1935 წელს და მუშაობა დაიწყო ქალაქ ბაქოს გემსარემონტო ქარხანაში ჰიდროტექნიკოსად; 1936–37 წლებში იყო ქალაქ სოხუმის სამშენებლო ტრესტის ტექნიკოსი; 1937–38 წლებში იმყოფებოდა წითელი არმიის რიგებში; 1938 წელს ჩაირიცხა სოხუმის პედაგოგიურ ინსტიტუტში; 1941 წელს გაიწვიეს მეორე მსოფლიო ომში; 1942 წელს ტყვედ ჩავარდა და მოხვდა საკონცენტრაციო ბანაკში, სადაც იმყოფებოდა 1945 წლამდე; 1947 წელს დაამთავრა სოხუმის პედაგოგიური ინსტიტუტის გეოგრაფიის ფაკულტეტი და დატოვებულ იქნა კათედრაზე ასისტენტად. საკანდიდატო დისერტაცია დაიცვა 1955 წელს თემაზე: „მთიანი აფხაზეთის ცენტრალური ნაწილის ფიზიკურ-გეოგრაფიული დახასიათება“. პროფესორ ბორის დობრინინის ხელმძღვანელობით ჩაატარა სამეცნიერო ექსპედიციები აფხაზეთის ტერიტორიაზე. 1962–74 წლებში იყო სოხუმის პედაგოგიური ინსტიტუტის კათედრის გამგე. გამოქვეყნებული აქვს 40-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომი. მათში მოცემულია აფხაზეთის მრავალფეროვანი ბუნებრივი პირობები, ფიზიკური გეოგრაფიისა და ლანდშაფტმცოდნეობის თეორიული საკითხები. კითხულობდა ლექციებს სსრკ ფიზიკურ გეოგრაფიაში, ტოპოგრაფია-კარტოგრაფიაში, საქართველოს ფიზიკურ გეოგრაფიაში, ლანდშაფტმცოდნეობასა და ბიოგეოგრაფიაში. იყო ტურიზმის რესპუბლიკური საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილე. მიღებული აქვს აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის და სსრკ გეოგრაფიული საზოგადოების საპატიო სიგელები. ბუნებისმცოდნეობის საფუძვლები (თანაავტორი). თბილისი, განათლება, 1986; ბიოგეოგრაფია. თბილისი, განათლება, 1983; Природа Абхазии (თანაავტორი). Сухуми, Абгиз, 1961. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 ქართველი მოგზაურები, გეოგრაფები, ბუნების მკვლევარნი: ენციკლოპედიური ცნობარი. თბ., 2003.
ბაბგენი

ბაბგენი — სომხური სამოციქულო ეკლესიის კათოლიკოსი 490-516 წლებში. მისი მეთაურობით სომხურმა ეკლესიამ ქართლისა და კავკასიის ალბანეთის კლესიებთან ერთად მიიღო დვინის საეკლესიო კრებაზე 506 წელს დაგმო ნესტორიანელობა და მიიღო ზენონ კეისრის დიოფიზიტ-მონოფიზიტთა შემარიგებელი „ჰენოტიკონი“. სომხური სამოციქულო ეკლესიის მეთაურები „რელიგიები საქართველოში“, თბილისი: სახალხო დამცველის ბიბლიოთეკა, 2008. — გვ. 197, ISBN 978-9941-0-0902-0.
ჯანო იზორია

ჯანო იზორია (დ. 17 მაისი, 1980, გალის რაიონი, ოტობაია, აფხაზეთი, საქართველო) — ქართველი კინოსა და თეატრის მსახიობი. ჯანო იზორია დაიბადა 1980 წლის 17 მაისს. აფხაზეთში, გალის რაიონის, სოფელ ოტობაიაში. 2003 წელს დაამთავრა თბილისის შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრისა და კინოს უნივერსიტეტი — კინოსამსახიობო ფაკულტეტი. 2005 წლიდან მუშაობდა ფოთის ვალერიან გუნიას სახელობის სახელმწიფო პროფესიულ თეატრში. მსახიობი გარდა ფოთის თეატრისა თანამშრომლობს სხვადასხვა თეატრებთან. მისი მნიშვნელოვანი როლები — ილიაუნის თეატრი: ჯუზეპე „ოპერა მაფიოზო“, რეჟისორი გაგა გოშაძე; ფოთის ვალერიან გუნიას სახელობის სახელმწიფო დრამატული თეატრი: ექიმი პოლიაკოვი „მორფი“, რეჟისორი ირაკლი გოგია, ბაბუა - „ზვავი“, რეჟისორი გაგა გოშაძე, გენრიხი „451 გრადუსი ფარენგეიტი“, რეჟისორი ზურაბ ბეგლარიშვილი, „ყვითელი დღეები“ რეჟისორი დავით მღებრიშვილი, „ვირთხებზე ნადირობა“ რეჟისორი რალფ ზიბელტი; კოტე მარჯანიშვილის სახელობის სახელმწიფო დრამატული თეატრი: სალიერი „Agnus Dei“, რეჟისორი დავით ჩხარტიშვილი, ადვოკატი „კრამერი კრამერის წინააღდმეგ“ რეჟისორი დავით ჩხარტიშვილი, რაბინი „ურიელ აკოსტა“ რეჟისორი კოტე მარჯანიშვილი. ჯანო იზორიას აგრეთვე ნათამაშები აქვს შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო დრამატული თეატრის სცენაზეც, აფხაზი ბიჭის როლი სპექტაკლ „თავისუფლების შუაღამეში“, რომლის რეჟისორი არის გოგა მაისურაძე. ჯანო იზორიას აქვს ნათამაშები ქართულ ცნობილ ფილმებში, მათ შორის: „არის ასეთი ქვეყანა“ (2003 წელი); „მაცხოვრის საფლავზე დანთებული სანთელი“ (2008 წელი); გაღმა ნაპირი მისი ერთ-ერთი გამორჩეული როლი სადაც ის ასრულებს ინაგულის როლს; მსახიობის კიდევ ერთი ცნობილი ფილმია „კომა“ - ბესოია; „სახლი გზაჯვარედინზე“; ლტოლვილი ბიჭი - „შემთხვევითი პაემნები“; მხედრიონელი ბიჭის როლი - ნანა ექვთიმიშვილის ფილმში გრძელი ნათელი დღეები; მოირა; „ცუდი ხალხი“; „ჰორიზონტი“ (2018 წელი). ჯანო იზორიას ერთ-ერთი გამორჩეული როლია აფხაზი ჯარისკაცი, მხატვრულ ფილმ მანდარინებში, რომლის რეჟისორიც არის ზაზა ურუშაძე; ასევე გრიგოლის როლი – სერიალ „ტიფლისი“, რეჟისორი ლევან დაბრუნდაშვილი. 2016 წელს მან აგრეთვე მონაწილეობა მიიღო სატელევიზიო შოუში „ცეკვავენ ვარსკვლავები“. 2019 წელს კანადაში მსახიობი Redline International Film Festival-ის ერთ-ერთი გამარჯვებული გახდა. ფესტივალზე გიორგი თავართქილაძის ფილმი „ცუდი ხალხი“ იყო წარდგენილი სამ ნომინაციაში, სამივე პრიზი ამ ფილმა მოიპოვა. საუკეთესო მსახიობი ვახო ჩაჩანიძე გახდა; საუკეთესო რეჟისორი – გიორგი თავართქილაძე, საუკეთესო მეორეხარისხოვანი როლის შემსრულებელი მსახიობი კი ჯანო იზორია. ჯანო იზორია ილიაუნის თეატრი ფოთის თეატრი დაარქივებული 2020-08-13 საიტზე Wayback Machine. ბიოგრაფია ჯანო იზორია კანადაში დააჯილდოვეს
ნიგოზეთის მღვიმე

ნიგოზეთის მღვიმე, ჯიხურას მღვიმე — კარსტული მღვიმე საქართველოში, ჭიათურის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ჭიათურის პლატოზე, მდინარე საძალიხევის მარცხენა ნაპირზე, სოფელ ნიგოზეთის ტერიტორიაზე, ზღვის დონიდან 650 (70) მ სიმაღლეზე. გამომუშავებულია ზედაცარცულ კირქვებში, წარმოადგენს ჰორიზონტალურფსკერიან დახშულ გვირაბს; მთავარ გვირაბს აღმოსავლური მიმართულება აქვს. აქვს განშტოებები. ჯამური სიგრძე 310 მ, სიგანე მერყეობს 2–4 მ, ხოლო სიმაღლე 4–5 მ ფარგლებში. ქიმიური ნალექებიდან გვხვდება სტალაქტიტები და კალციტით მოფარდაგებული ზედაპირები. მექანიკურიდან ნგრევის ადგილობრივი პროდუქტები. მღვიმე მშრალია. შეიმჩნევა დროებითი ღვარების მოქმედების მკაფიო კვლები. შესასვლელთან კულტურული ნაფენებია, მათ შორის: კერამიკა, ცხოველის ძვლები და სხვა. ↑ წიქარიშვილი კუკური, საქართველოს კარსტული მღვიმეები, თბ., 2013 ↑ ყიფიანი შ., ტინტილოზოვი ზ., ოქროჯანაშვილი არს., ჯიშკარიანი ვ., საქართველოს კარსტული მღვიმეების კადასტრი, თბ., 1966