laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
მამე მადიორ ბოიე

მამე მადიორ ბოიე (ფრანგ. Mame Madior Boye, დ. 7 დეკემბერი, 1940, სენ-ლუი, სენეგალი) — სენეგალელი პოლიტიკოსი, სენეგალის პრემიერ-მინისტრი 2001-2002 წლებში. სენეგალის პირველი ქალი პრემიერ-მინისტრი. მამე მადიორ ბოიე დაიბადა 1940 წელს სენ-ლუიში, იურისტების ოჯახში. ისევე როგორც მისმა სამმა ძმამ, მამემაც მიიღო იურიდიული განათლება დაკარში და პარიზში. შემდეგ მუშაობდა სენეგალის იუსტიციის სამმართველოში, ეკავა პროკურორის მოადგილის, მოსამართლისა და რეგიონალური სასამართლოს პირველი ვიცე-პრეზიდენტის, ასევე სააპელაციო სასამართლოს პალატის პრეზიდენტის თანამდებობა. ბოიემ დააარსა სენეგალის იურისტთა ასოციაცია და იყო მისი პირველი პრეზიდენტი 1975-1990 წლებში. 1978-1998 წლებში ბოიეს ეკავა ქალი-იურისტების საერთაშორისო ფედერაციის ვიცე-პრეზიდენტის თანამდებობა. აბდუ დიუფის პრეზიდენტობის დროს ბოიეს არაერთხელ შესთავაზეს მაღალი თანამდებობები, მაგრამ იგი ყოველ ჯერზე უარს ამბობდა. 2000 წელს საპრეზიდენტო არჩევნებში აბდულაი ვადის გამარჯვებისთანავე დანიშნეს იუსტიციის მინისტრად. მალევე პრეზიდენტსა და პრემიერ-მინისტრს შორის კონფლიქტის შედეგად გადადგა პრემიერი. 2001 წლის 3 მარტს პრეზიდენტმა მის შემცვლელად დანიშნა მამე ბოიე. მისი დანიშვნიდან ორ თვეში უნდა გამართულიყო საპარლამენტო არჩევნები, მანამდე 30-ზე მეტმა ქალთა უპარტიო ორგანიზაციამ მოაწყო კამპანია, რომლის დროსაც მოითხოვდნენ მთავრობაში ქალების რაოდენობის გაზრდას, რაც შეიძლება გამხდარიყო იმ დროს უპარტიო ბოიეს დანიშვნის ერთ-ერთი მიზეზი. 2002 წლის 4 ნოემბერს ბოიეს მთავრობა დაიშალა და თავად ბოიე გადადგა თანამდებობიდან, რისი მიზეზიც უნდა გამხდარიყო ბოიეს განცხადება გემ „ჯულას“ ჩაძირვასთან დაკავშირებით, რომლის დროსაც დაიღუპა 1863 ადამიანი. აღნიშნულთან დაკავშირებით 2008 წელს ფრანგმა მოსამართლემ ბოიეს დაკავების ორდერი გასცა. სენეგალის მთავრობამ მის ექსტადიციაზე უარი განაცხადა. 2009 წელს პარიზის სააპელაციო სასამართლომ ბოიეს დაკავების ორდენი გააუქმა. ↑ 1.0 1.1 «Mame Madior Boye», Jeune Afrique, August 13, 2007 (ფრანგული). ↑ Skard, Torild (2014) «Mame Madior Boye» in Women of power — half a century of female presidents and prime ministers worldwide, Bristol: Policy Press, ISBN 978-1-44731-578-0 ↑ «Who’s Who», Senegal: Les Hommes de Pouvoir, number 5, Africa Intelligence, 17 July 2001 (ფრანგული). ↑ «New Senegalese government in place» დაარქივებული 2006-06-15 საიტზე Wayback Machine. , AFP, April 4, 2000. ↑ Diadie Ba, «Senegal’s first woman premier appointed», Reuters, March 4, 2001. ↑ «Report blames army for delay in Joola rescue», IRIN, November 6, 2002. ↑ «French judge issues warrants over Senegal ferry disaster: lawyer» დაარქივებული 2008-09-15 საიტზე Wayback Machine. , AFP, 12 September 2008. ↑ «Senegal to prosecute French judge over ferry disaster» დაარქივებული 2011-05-20 საიტზე Wayback Machine. , AFP, 19 September 2008. ↑ Malick Ciss, "Dossier du naufrage du bateau " Le Joola « — les mandats d’arrêt internationaux contre mame madior boye et cie annulés», Le Soleil, 17 June 2009 (ფრანგული).
ეკლიმეტრი

ეკლიმეტრი (ბერძ. ἐκκλίνω [ekklinō] — „გადავხრი“ და μετρέω [metreō] — „ვზომავ“) — დახრის კუთხეების გასაზომი მარტივი ხელსაწყო. მის უმარტივეს სახეს წარმოადგენს სადგარზე სახსრულად მიმაგრებული შიმშა, რომლის ერთ ბოლოში დიამეტრითაა მიჭედებული (ნულიდან მარცხნივ და მარჯვნივ 90°-მდე) გრადუსებად დაყოფილი შვეულიანი ნახევარწრედი. ამავე დანიშნულებისათვის იყენებენ ლითონისაგან დამზადებულ ტესდორფისა და ბრანდისის ეკლიმეტრებს, რომელთაც აქვთ საჭვრეტი მილი. კვერთხებს, შენობების კონსტრუქციულ ელემენტთა დახრას ზომავენ ვიმერის უჭოგრო ეკლიმეტრით. ეკლიმეტრს ათავსებენ სამთო კომპასშიც, რომლითაც ზომავენ ქანის შრის დახრის კუთხეს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 69.
ეკლიპტიკა

ეკლიპტიკა (ლათ. (linea) ecliptica < ძვ. ბერძნ. ἔκλειψις [eklipsis] — „დაბნელება“) — ცის სფეროს დიდი წრეწირი, რომელზეც ცის სფეროს ზედაპირთან იკვეთება ეკლიპტიკის სიბრტყე (დედამიწა-მთვარის სისტემის მასათა ცენტრზე. ამ უკანასკნელის სიჩქარის ვექტორსა და მზის ცენტრზე გამავალი სიბრტყე). მზის ცენტრი ცის სფეროზე ხილული მოძრაობისას, რაც განპირობებულია დედამიწის (მთვარესთან ერთად) ორბიტული მოძრაობით მზის გარშემო, ეკლიპტიკა მიჰყვება. ამიტომ ხშირად ეკლიპტიკას განსაზღვრავენ, როგორც ცის სფეროს დიდ წრეწირს, რომელზეც მიმდინარეობს მზის ხილული წლიური მოძრაობა ვარსკვლავებს შორის. ეკლიპტიკის სიბრტყე ცის ეკვატორის სიბრტყესთან ადგენს 23°27' კუთხეს. სახელწოდება ეკლიპტიკა წარმოდგება უძველეს დროშივე ცნობილი ფაქტიდან, რომ მზისა და მთვარის დაბნელებანი მხოლოდ მაშინ ხდება, როცა მთვარე ეკლიპტიკის სიბრტყის მახლობლადაა. ეკლიპტიკის პოლუსები ეკლიპტიკური კოორდინატები ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 69.
ალისა უელსი

ალისა უელსი (ინგლ. Alisa Wells; დ. 1927, 26 ნოემბერი, პენსილვანია, აშშ გ. 1988 5 იანვარი გალისტეო, ნიუ-მექსიკო) — ამერიკელი ფოტოგრაფი, იგი ასევე ცნობილია როგორც ალისა ენდრიუსი, ალისა უელს-ვიტემანი და ალისა ატენბერგერი, ალისა იყო ფოტოგრაფი რომელიც ქმნიდა მრავალ ფენიან სურათებს. იგი ყველაზე აქტიური იყო როგორც ფოტოგრაფი 1962 წლიდან 1975 წლამდე, რომლის დროსაც იგი მონაწილეობდა ოცდათხუთმეტზე მეტ ჯგუფურ და ექვს ერთკაციან გამოფენაში. მისი ნამუშევრები ინახება ჰიუსტონის სახვითი ხელოვნების მუზეუმის მუდმივ კოლექციაში, ლოს-ანჯელესის ოლქის ხელოვნების მუზეუმში, ნიუ-მექსიკოს სახელმწიფო უნივერსიტეტში და ისტმენის სახლი. უელსი სწავლობდა პენსილვანიის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. იგი დაქორწინდა და გადავიდა როჩესტერში, ნიუ-იორკში. იქ ყოფნისას მან დაიწყო მუშაობა Eastman Kodak Company-ში და 1959 წლის ზაფხულში დაიწყო ფოტოგრაფიით დაინტერესება. 1961-1962 წლებში უელსი ჩაირიცხა ფოტოგრაფიის სახელოსნოში ნათან ლიონსთან ერთად, რომელიც გახდა Well-ის მენტორი მომდევნო 11 წლის განმავლობაში. 1962 წელს მან დატოვა სამსახური Kodak-ში და შეუერთდა Eastman House-ს. ასევე 1962 წელს მან მიიღო გვარი დანიელ ენდრიუსი, კაცის სახელი, ვისთანაც იმ დროს ცხოვრობდა, მისი პროფესიული სტატუსის გამო. 1960-იანი წლების შუა პერიოდისთვის უელსი ექსპერიმენტებს ატარებდა გამოსახულების მრავალი ფენის შექმნაზე, კამერის მეშვეობით ღია ფილმის გაშვებით. დაახლოებით ამ დროს მან დაიწყო ფოტოგრაფია თანამემამულე ფოტოგრაფ რობერტ ფიხტერთან ერთად. 1967 წელს იგი დააწინაურეს ისტმენ ჰაუსში გაფართოებული აქტივობების ასოცირებულ კურატორად. 1968 წელს მან შექმნა სერია "The Glass Menagerie" და დატოვა როჩესტერი ლოს-ანჯელესში, კალიფორნიის უნივერსიტეტში მასწავლებლად. კალიფორნიაში გადასვლის შემდეგ მან დაიწყო ბუდიზმის პრაქტიკა. 1969 წელს უელსმა შექმნა სერია "Found Moments Transformed". მან შეცვალა ორიგინალები შეღებვის, სოლარიზაციისა და სხვა ტექნიკური პროცესების ექსპერიმენტებით. მან ასევე მანიპულირება მოახდინა სურათებზე გამოსახულ სუბიექტებზე - ანადგურებდა ქალების სახეებს, მაგრამ ტოვებდა მამაკაცებს ხელშეუხებელს. ისტმენის სახლმა იყიდა 30 ასეთი სურათი და შექმნა მოგზაურობის გამოფენა. დაახლოებით ამ დროს უელსმა ეჭვი შეიტანა ისტმენის სახლის სხვა თანამშრომელზე, რომ სურდა მისი სამუშაოს განადგურება. ამ ეჭვების გამო ორივე გაათავისუფლეს და ლიონმა თანამდებობა დატოვა. ამის შემდეგ, ლიონმა დააარსა ვიზუალური კვლევების სახელოსნო და უელსი გახდა მისი ასისტენტი 1972 წლის იანვრამდე. 1970 წლის ზაფხულში იგი მუშაობდა პენლანდის სკოლაში, ჩრდილოეთ კაროლინაში , როგორც ფოტოგრაფის ინსტრუქტორი და იქ ხელმძღვანელობდა ზაზენის მედიტაციის ჯგუფს. ის ჩრდილოეთ კაროლინაში ყოფნის შემდეგ გადავიდა ნიუ-მექსიკოს მთებში და ცხოვრობდა ელექტროენერგიის, წყლისა და ტელეფონის გარეშე. ამ პერიოდში მან დაიწყო მუშაობა პოლაროიდის ფილმებითა და ფერადი სლაიდებით. იგი წარმოდგენილი იყო მოგზაურობის გამოფენაზე, "ქალები ფოტოგრაფიაში: ისტორიული კვლევა" 1975 წელს. დაახლოებით ამ დროს, უელსი მუშაობდა ნიუ-მექსიკოს უნივერსიტეტში და გამოფენილი იყო სანტა ფე ფოტოგრაფიის გალერეაში. Alice Wells Archive დაარქივებული 2016-05-14 საიტზე Wayback Machine. at the Visual Studies Workshop|Visual Studies Workshop Research Center Tucker, Anne (1973). ქალის თვალი. Knopf. ISBN 9780394486789.
სიდერული თვე

სიდერული თვე (ლათ. sidus, ნათ. ბრ. sideris — „ვარსკვლავი“, „ციური სხეული“) — დროის შუალედი მთვარის დედამიწისირგვლივ მოქცევისას ცაზე ვარსკვლავთა მიმართ ერთსა და იმავე წერტილში მის ორ თანამიმდევრულ გავლას შორის. მთვარის მოძრაობის უთანასწორობების გამო რამდენიმე საათის საზღვრებში მერყეობს და საშუალოდ შეიცავს 27,321661 საშუალო მზისიერ დღე-ღამეს (27 დღე-ღამე, 7 სთ, 43 წთ, 12 წმ). სიდერული პერიოდი სინოდური თვე ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 325.
ჯენი ადამსონი

ჯენი ადამსონი (ინგლ. Jennie Adamson; დ. 9 მაისი, 1882, შოტლანდია, გ. 25 აპრილი 1962) — ბრიტანეთის ლეიბორისტული პარტიის პოლიტიკოსი, რომელიც მსახურობდა პარლამენტის წევრად 1938 წლიდან 1946 წლამდე და იგი გახლდათ კლემენტ ეტლის ომის შემდგომი ლეიბორისტული მთავრობის უმცროსი მინისტრი. ჯანეტი იყო თომას ჯონსტონის ქალიშვილი. 1902 წელს იგი დაქორწინდა უილიამ მერდოკ ადამსონზე, ტრანსპორტისა და გენერალური მშრომელთა კავშირის თანამშრომელზე, რომელიც გახდა ლეიბორისტული დეპუტატი Cannock-ისთვის. 1928 წლიდან 1931 წლამდე ადამსონი იყო ლამბეტ ნორტის ლონდონის საოლქო საბჭოს წევრი. მსახურობდა ლეიბორისტული პარტიის ეროვნულ აღმასრულებელ კომიტეტში 1927-1947 წლებში, რომელსაც იგი ხელმძღვანელობდა 1935-1936 წლებში. ადამსონმა წარუმატებლად იბრძოლა დარტფორდზე 1935 წლის საყოველთაო არჩევნებზე, როდესაც მოქმედმა კონსერვატიულმა დეპუტატმა ფრენკ კლარკმა დაიკავა ადგილი მნიშვნელოვნად შემცირებული უმრავლესობით. თუმცა, კლარკი გარდაიცვალა 1938 წლის ივლისში და 1938 წლის ნოემბერში ჩატარებულ შუალედურ არჩევნებზე, ადამსონმა ადგილი მოიპოვა 4,2%-ით. ქმართან ერთად, იგი გახდა ერთადერთი ცოლ-ქმარი თემთა პალატაში. საარჩევნო ოლქი გაიყო საზღვრების ცვლილებებში 1945 წლის საყოველთაო არჩევნებისთვის, როდესაც ადამსონი აირჩიეს დიდი უმრავლესობით (ხმების 27%) ახალი ბექსლის ოლქისთვის. იგი მსახურობდა საპარლამენტო კერძო მდივნად 1940-1945 წლებში და საპარლამენტო მდივნად საპენსიო სამინისტროში 1945-1946 წლებში, მინისტრ ვილფრედ პალინგის დროს. ადამსონი გადადგა პარლამენტიდან 1946 წელს და გახდა უმუშევრობის დახმარების საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილე 1946 წლიდან 1953 წლამდე. მომდევნო საერთო არჩევნებზე, 1950 წელს, ადგილი მოიპოვა მომავალმა პრემიერ მინისტრმა ედვარდ ჰიტმა. ჯანეტ ადამსონის წვლილი პარლამენტში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჯენი ადამსონი Stenton, M., Lees, S. (1981). Who's Who of British Members of Parliament, volume iv (covering 1945-1979). Sussex: The Harvester Press; New Jersey: Humanities Press. ISBN 0-391-01087-5
ნეოტროპიკის ოლქი

ნეოტროპიკის ოლქი ან ნეოტროპიკი — დედამიწის რვა ყველაზე დიდი ბიოგეოგრაფიული ოლქიდან ერთ-ერთი. იგი მოიცავს სამხრეთსა და ცენტრალურ ამერიკას და მახლობელ კუნძულებს (ანტილიის, გალაპაგოსის, ცეცხლოვანი მიწისა და სხვა). დამახასიათებელია არასრულკბილიანები (ჭიანჭველაჭამიები, ჯავშანოსნები, ზარმაცები), ცხვირფართე მაიმუნები, ტუკანები და სხვა. ბ. ყურაშვილი, „უხერხემლოთა ზოოლოგია“, გვ. 28, თბ., 1973
გურამ ვადაჭკორია

გურამ არსენის ძე ვადაჭკორია (დ. 11 ოქტომბერი, 1930, თბილისი) — ქართველი პათომორფოლოგი. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1967), პროფესორი (1991). 1952 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 1960-1962 წლებში ხელმძღვანელობდა პათომორფოლოგიის განყოფილებას ტუბერკულოზის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში, 1972-1971 წლებში კი ექსპერიმენტული და კლინიკური თერაპიის ინსტიტუტში. 1973-2003 წლებში უძღვებოდა ალექსანდრე წულუკიძის სახელობის უროლოგიის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის პათომორფოლოგიის და ჰისტოქიმიის ლაბორატორიას. მისი სამეცნიერო კვლევის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი მიმართულებაა ენდოკრინული სისტემის სტრუქტურული ცვლილებების შესწავლა. ექსპერიმენტული ათეროსკლეროზის დროს. გამოცემული აქვს სამეცნიერო ნაშრომები, მათ შორის სამი მონოგრაფია. არის ერთი გამოგონების ავტორი. ვადაჭკორია, გურამ // ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 129. გურამ ვადაჭკორია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ანარ ქერიმოვი

ანარ გაბილ ოღლუ ქერიმოვი (აზერ. Anar Qabiloğlu Kərimov; დ. 3 ივნისი, 1977, ფუზულის რაიონი) — 2021 წლის 5 იანვრიდან აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კულტურის მინისტრი. ანარ ქერიმოვი დაიბადა 1977 წლის 3 ივნისს ფუზულიში. 1998 წელს დაამთავრა ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტი ბაკალავრის ხარისხით არაბული ენისა და ფილოლოგიის სპეციალობით. 2003 წელს დაამთავრა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტთან არსებული სახელმწიფოს მართვის აკადემიის საერთაშორისო ურთიერთობების ფაკულტეტი მაგისტრის ხარისხით საერთაშორისო ურთიერთობებისა და დიპლომატიის სპეციალობით. ანარ ქერიმოვი მონაწილობას იღებდა დიპლომატიურ კურსებზე ერაყში (ალ მუსტანსირის უნივერსიტეტი), ეგვიპტეში (დიპლომატიური კვლევების ინსტიტუტი), ავსტრიაში (ვენის დიპლომატიური აკადემია), იტალიაში (სან-რემოს საერთაშორისო ჰუმანიტარული სამართლის ინსტიტუტი), პოლონეთში (წითელი ჯვრის საერთაშორისო კომიტეტი). დიპლომატიური კარიერა 2000 წელს ატაშეს რანგში დაიწყო, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის საგარეო საქმეთა სამინისტროს ადამიანის უფლებების, დემოკრატიზაციისა და ჰუმანიტარული საკითხების მართვის განყოფილებაში მესამე მდივნად. 2004 – 2008 წლებში მუშაობდა მესამე და მეორე მდივნად აზერბაიჯანის რესპუბლიკის საელჩოში ბელგიის სამეფოსა და ევროკავშირში. 2008 – 2009 წლებში აზერბაიჯანის რესპუბლიკის საგარეო საქმეთა სამინისტროში ჰუმანიტარულ და სოციალურ საკითხთა პირველი მდივნის მოვალეობას ასრულებდა. 2010 – 2014 წლებში იყო მრჩეველი, დროებითი რწმუნებული იუნესკოში აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მუდმივ წარმომადგენლობაში. 2014 წლის 23 მაისს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის განკარგულებით ანარ ქერიმოვი იუნესკოში აზერბაიჯანის მუდმივ წარმომადგენლად დაინიშნა. 2019 წლის 9 ივნისს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩის დიპლომატიური რანგი მიენიჭა. 2020 წელს გამოხმობილ იქნა იუნესკოში აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მუდმივი წარმომადგენლის თანამდებობიდან. 2020 წლის 20 ივნისს აზერბაიჯანის კულტურის მინისტრის პირველ მოადგილედ დაინიშნა, ხოლო აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის 20 ივნისის განკარგულებით ანარ ქერიმოვს კულტურის მინისტრის მოვალოების შესრულება დაევალა. 2021 წლის 5 იანვარს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კულტურის მინისტრად დაინიშნა. ფლობს რუსულ, ინგლისურ, არაბულ და ფრანგულ ენებს. ↑ 1.0 1.1 Президент Азербайджана назначил нового министра культуры. ციტირების თარიღი: 2021-01-05. ↑ Struktur və əməkdaşlar — Kərimov Anar Qabil oğlu az. აზერბაიჯანის კულტურის სამინისტრო. ციტირების თარიღი: 24.05.2021 ↑ Анар Керимов назначен постоянным представителем Азербайджана при ЮНЕСКО. ↑ Кто он — новый министр культуры Азербайджана? ↑ Назначен временный глава министерства культуры Азербайджана. ციტირების თარიღი: 2021-01-05. ↑ Заместитель министра культуры представлен коллективу. ↑ APA.az. (2021-01-05) Anar Karimov appointed Azerbaijan's Minister of Culture. ციტირების თარიღი: 2021-01-05.
ზაურ ლაბარტყავა

ზურაბ ლაბარტყავა (დ.1942, ფოთი — გ.2014) — ქართველი ინჟინერი. 1966 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი ჰიდროტექნიკურ ნაგებობათა მშენებლობის სპეციალობით. 1966-1995 წლებში მუშაობდა სამშენებლო გაერთიანება „საქჰიდროენერგომშენის“ სისტემაში, ჯერ ენგურის ჰიდროელექტროსადგურის, ხოლო შემდეგ „ჟინვალჰესის“ მშენებლობაზე. მუშაობდა გაერთიანება „საქჰიდროენერგომშენის“ საბინაო მშენებლობის სამმართველოში. მისი ხელმძღვანელობით აშენდა მრავალი საბინაო და სოციალურ-კულტურული დანიშნულების ობიექტი. 1995-2000 წლებში მუშაობს სამშენებლო გაერთიანება „საქგვირაბმშენის“ ფილიალ „ფოთი-პორტმშენის“ გენერალურ დირექტორად. ამ პერიოდში აქტიურად მონაწილეობდა სახელმწიფო სტრატეგიული დანიშნულების ობიექტების მშენებლობაში. სახელდობრ: სუფსის ტერმინალის, ქ. ფოთის პორტის ნავთობის ტერმინალის, პირველი, მეორე და მეთოთხმეტე ნავმისადგომის მშენებლობასა და რეაბილიტაციაში. მას ასევე დიდი წვლილი აქვს შეტანილი სარკინიგზო ბორნის მშენებლობაში. 2000 წლიდან იწყებს აქტიურ ბიზნეს საქმიანობას. ქმნის საკუთარ ფირმას შპს „175/2 ფაზისს“, სადაც მუშაობდა გენერალურ დირექტორად. მიღებული ჰქონდა სახელმწიფო ჯილდოები. ზაურ ლაბარტყავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ილუზიების წიგნი

„ილუზიების წიგნი“ (ინგლ. The Book of Illusions) — ამერიკელი მწერლის, პოლ ოსტერის, რომანი, გამოქვეყნდა 2002 წელს. 2004 წელს წარდგენილი იყო დუბლინის საერთაშორისო ლიტერატურულ პრემიაზე. წიგნი, რომელშიც მოქმედება 1980-იან წლებში მიმდინარეობს, პროფესორ დევიდ ზიმერის შესახებ მოგვითხრობს. იგი ღრმა დეპრესიით იტანჯება მას შემდეგ, რაც ავტოკატასტროფაში მეუღლე და შვილები დაკარგა. ერთ დღეს იგი შემთხვევით ნახავს ფილმს მუნჯი კინოს ერთ დროს ცნობილი მსახიობის ჰექტორ მანის მონაწილებით, რომელიც 1929 წელს უკვალოდ გაუჩინარდა. იგი გადაწყვეტს, მანის მონაწილეობით ყველა ფილმი ნახოს და მის შესახებ წიგნი დაწეროს. მსახიობის იშვიათი ფილმების მოსაძიებლად იგი ევროპასა და ამერიკაში იწყებს მოგზაურობს. სიუჟეტის შუა ნაწილი ჰექტორ მანის ცხოვრების შესახებ თხრობას ეძღვნება, რომელმაც გადაწყვიტა, თავი დაენებებინა კინოკარიერისთვის, რათა გამოესყიდა ის ბრალეულობა, რაც მას საყვარელი ქალის სიკვდილშში მიუძღოდა. მანის სიცოცხლის ბოლო დღეებში, მისი ცოლი ზიმერს წერილს სწერს და მათ სახლში ნიუ მექსიკოში იწვევს, რათა პროფესორი მსახიობის უკანასკნელი მემკვიდრეობის მოწმე გახდეს. ილუზიების წიგნი Goodreads-ზე
ფრანც კაფკას პრემია

ფრანც კაფკას პრემია — საერთაშორისო ლიტერატურული პრემია, რომელიც გაიცემა გერმანულენოვანი რომანისტი ფრანც კაფკას საპატივცემოდ. პრემია პირველად 2001 წელს გაიცა. მას ფრანც კაფკას საზოგადოება და ქალაქი პრაღა აფინანსებს. პრემიის გაიცემა ყოველწლიურად. ცერემონია ტარდება პრაღაში, ძველი მერიის შენობაში. საპრიზო ფონდი მოიცავს 10 ათას დოლარს. ჯილდოს გაცემის კრიტერიუმები მოიცავს ნამუშევრის „ჰუმანისტურ ხასიათს; კულტურული, ეროვნული, ლიგვისტური და რელიგიური ტოლერანტობისადმი გაწეულ წვლილს; მის ეგზისტენციალურ და მარადიულ აქტუალობას; და უნარს, აღწეროს თანამედროვეობა.“ ოფიციალური საიტი ↑ The Franz Kafka Prize. ციტირების თარიღი: 16 January 2018 ↑ Franz Kafka Prize. The Franz Kafka Society. ციტირების თარიღი: February 23, 2008 ↑ Milan Kundera 'joyfully' accepts Czech Republic's Franz Kafka prize en (2020-09-22). ციტირების თარიღი: 2020-09-23 ↑ The Franz Kafka International Literary Prize 2017 (May 29, 2017). დაარქივებულია ორიგინალიდან — ივლისი 2, 2017. ციტირების თარიღი: June 1, 2017 ↑ Israeli Author Amos Oz Wins Franz Kafka Prize. AP (May 27, 2013). ციტირების თარიღი: May 30, 2013 ↑ Amos Oz – the New Laureate of the Franz Kafka Prize. Franz Kafka Society (May 28, 2013). დაარქივებულია ორიგინალიდან — ნოემბერი 6, 2018. ციტირების თარიღი: May 30, 2013 ↑ Spain, John (May 26, 2011). „Banville gets top book award“. Irish Independent. ციტირების თარიღი: May 26, 2011. ↑ „Vaclav Havel wins Franz Kafka prize“. CBC News. October 27, 2010. ციტირების თარიღი: October 27, 2010. ↑ „Japanese writer Haruki Murakami wins Kafka award“. ABC News. October 31, 2006. ციტირების თარიღი: October 31, 2006.
ლევიათანი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ლევიათანი შეიძლება აღნიშნავდეს: ლევიათანი — ბიბლიური ზღვის მონსტრი ლევიათანი — თომას ჰობსის წიგნი ლევიათანი — ბორის აკუნინის წიგნი ლევიათანი — 2014 წლის ფილმი
ოსირისი

ოსირისი (ეგვიპტურად „უსირ“) — ძველ ეგვიპტურ მითოლოგიაში ერთ-ერთი უმთავრესი ღვთაება; მცენარეულობისა და წყლის ღმერთი, მიცვალებულთა მფარველი და მსაჯული. დედამიწის ღვთაების გების და ცის ქალღმერთის ნუტის ძე, ისიდას ქმარი და ძმა, ჰორის მამა. ძვ. წ. III ათასწლეულის შუა ხანებიდან ოსირის კულტი ქალაქ ბუსირისიდან მთელ ეგვიპტეში გავრცელდა. კულტის ცენტრი ქალაქი აბიდოსი გახდა. ყოველწლიურად აბიდოსში ქურუმები ოსირისის მთის ეპიზოდებს ხალხის წინაშე დრამატულ სცენებად წარმოადგენდნენ. მითის მიხედვით, ოსირისი თავის სამეფოს (დედამიწას) ბრძნულად და სამართლიანად მართავდა. შურის გამო იგი მოუკლავს ძმას — სეთის, უდაბნოს ბოროტ ღვთაებას, და მისი გვამი მდინარე ნილოსში ჩაუგდია. ისიდას უპოვნია ქმრის ცხედარი, მაგრამ სეთის იგი მოუპარავს, 40 ნაწილად დაუყვია (ნომთა რიცხვის შესატყვისად) და მთელ ეგვიპტეში მიმოუბნევია. დიდი ძებნის შემდეგ ისიდას შეუგროვებია ოსირისის გვამის ნაწილები და გაუცოცხლებია. ბერძნულ-რომაულ ეპოქაში ოსირისის კულტი ფართოდ გავრცელდა ეგვიპტის ფარგლებს გარეთ. ოსირისის კულტი, მკვდარი და აღმდგარი ღვთაებისა ბუნებას განასახიერებდა. ეგვიპტელებს სწამდათ, რომ დასავლეთის კარიბჭესთან, მაღალ ტახტზე იჯდა ოსირისი. სიკვდილის ღმერთს მასთან გარდაცვლილები მიჰყავდა, რომლებიც შემდეგ სიტყვებს წარმოთქვამდნენ: „მე ხალხისთვის ბოროტება არ მომიტანია“, „არ მიქურდავს“, „არ მიყაჩაღია“, „არ მომიკლავს და მოკვლა არ მიბრძანებია“, „არავისთვის ტანჯვა-წამება არ მიმიყენებია“, „სუსტი არ დამიჩაგრავს“. ამის შემდეგ გარდაცვლილი სასწორთან მიჰყავდათ. სასწორის ერთ-ერთ თეფშზე მის გულს, ხოლო მეორეზე ქალღმერთ მაატის თუ გარდაცვლილი ცრუობდა, ცოდვებით დამძიმებული გული სასწორს თავის მხარეს დახრიდა და იგი საშინელი ურჩხულების მსხვერპლი გახდებოდა. თუ არ ცრუობდა, სასწორი გაწონასწორდებოდა და გარდაცვლილი დასავლეთის ქვეყანაში გადადიოდა. შენგელია ლ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, თბ.. — გვ. 594. Martin A. Larson, The Story of Christian Origins (1977, 711 pp. ISBN 0-88331-090-2 ). C. W. Leadbeater, Freemasonry and its Ancient Mystic Rites (Gramercy, 1998) ISBN 0-517-20267-0 ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ოსირისი Ancient Egyptian God Osiris
დრაკონული თვე

დრაკონული თვე — დროის შუალედი, რომელსაც გაივლის მთვარე საკუთარ ორბიტაზე ერთსა და იმავე (მთვარისა და ეკლიპტიკის გადაკვეთის აღმავალ ან დაღმავალ) კვანძზე ორ თანმიმდევრულ გავლას შორის. დრაკონული თვის ხანგძლივობა 1900 წლის დასაწყისისათვის შეადგენდა 27,2122 204 საშუალო მზისიერ დღე-ღამეს (27 დღე-ღამე, 5 სთ, 5 წთ, 35,84 წმ). ყოველ 100 წელიწადში დრაკონული თვის ხანგრძლივობა იზრდება 0,0035 წმ-ით. რადგანაც ეკლიპტიკის მიმართ დახრილი (საშუალოდ 5,145°) მთვარის ორბიტისათვის დამახასიათებელია კვანძების ხაზის პრეცესია (ერთი სრული ბრუნი 18,6 წელიწადში), ამიტომ მთვარის დრაკონული თვე სიდერულზე (27,321661 საშუალო მზისიერი დღე-ღამე) ოდნავ მცირეა. დრაკონული წელიწადი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 632.
ნეოარქტიკული ოლქი

ნეოარქტიკული ოლქი ან ნეოარქტიკა — ხმელეთის ზოოგეოგრაფიული ოლქი (ზოგი მკვლევარი მას პოლარქტიკული ოლქის განყოფილებად მიიჩნევს). ნეოარქტიკულ ოლქს უკავია ჩრდილოეთ ამერიკა, კუნძულები გრენლანდია, ნიუფაუნლენდი, ალეუტის, ვანკუვერი, ბაფინის მიწა, გრანტის მიწა და სხვა. ნეოარქტიკულ ოლქში გვხვდება ძუძუმწოვრების 3 ენდემური ოჯახი: რქაფიწალა ანტილოპისებრნი, გოფერისებრნი და მთის თახვისებრნი. სხვა ძუძუმწოვრებიდან აქ გვხვდება ოპოსუმი, მღვიმის ღამურა, მეხეური მაჩვზღარბი, პარკოსანი ხტუნია, ონდატრა, კანადური თახვი, მფრინავი ციყვი, ველის ფინია, ამერიკული კურდღელი, კანადური ფოცხვერი, პუმა, კოიოტი, ამერიკული სიასამური, სკუნსი, ენოტი, გრიზლი, ბარიბალი, ბიზონი, ხარვერძი, კანადური ცხვარი, თოვლა თხა, ჩრდილოეთური ირემი, ამერიკული ლოსი, ვაპიტი, ვირჯინიულიირემი, პეკარი და სხვა. ფრინველებიდან აღსანიშნავია სამეფო სვავი, ველის როჭო, შაშვი, კარონილური იხვი, ცისფერი ჩხიკვი, მებუკე გედი. ქვეწარმავლებიდან საყურადრებოა ფრინოზომა, შხამკბილა, ჟილატიე, ქიროტი, ჩხრიალა გველი, მარჯნისფერი ასპიტი, ალიგატორი, კოლოფა კუ, ავი ტრიონიქსი. ამფიბიებიდან — ამფიუმა, ამბისტომა, უფილტვო სალამანდრა, ამერიკული პროტეუსი, მშვენიერი ვასაკა. თევზებიდან აღსანიშნავია ამია, ჯვაროსანი ქარიყლაპია, ნიჩაბდინდა, ამბლიოფსისი, გამბუზია და სხვა. უხერხემლო ცხოველებიდან საყურადრებოა მღვიმის კიბო, კოლორადოს ხოჭო. ნეოარქტილულ ოლქს ყოფენ კანადისა და სონორის ქვეოლქებად. ა. ჯანაშვილი, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 379. ბ. ყურაშვილი, „უხერხემლოთა ზოოლოგია“, გვ. 28, თბ., 1973
კავაკის ხიდი

კავაკის ხიდი — ხიდი თურქეთში, აიდერის ხეობის დასაწყისიდან 150 მეტრში. იგი ერთ თაღიანი ნაგებობაა. თაღის მრუდი წრის 1/3 სეგმენტია. მისი ფუძეები ორივემხარეს კლდოვან ქანზე დაშენებულ ბურჯებს ეყრდნობა. წყობაში გამოყენებულია დუღაბი. ბურჯები არ შეიცავს საპლათფორმო ბუდეებს. ხიდის საერთო სიგრძე — 28 მეტრია, სიგანე ბორდიურების ჩათვლით — 2,80 მეტრი, საკუთრივ სავალი ბილიკის სიგანე — 2,10 მეტრი ხოლო ხიდის სიმაღლე წყლის ზედაპირიდან — 8,60 მეტრია, ფუძეებს შორის მანძილი — 17,50 მეტრი. ისტორიული ჭანეთის აღმოსავლეთ ნაწილში დაცული კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები (საფორტიფიკაციო ნაგებობები, ეკლესიები, საკომუნიკაციო და საყოფაცხოვრებო არქიტექტურის ნიმუშები), ბათ., 2014, გვ. 76 ISBN 978-9941-0-6458-6.
სუჩათის პირველი ხიდი

სუჩათის პირველი ხიდი — ხიდი თურქეთში, სოფელ სუჩათში. ხიდი მოზრდილი, ტიპური ერთმალიანი ხიდების მსგავსია, ნახევარწრიული თაღის ბოლოები ორივე მხარეს კლდოვან ქანში ნაკვეთ სივრცეში ამოშენებულ ბურჯებს ეყრდნობა. მისი ორივე მხარის საპირე რკალის წყობაში გამოყენებულია კარგად დამუშავებული მოგრძო ფორმის ქვების ერთი რიგი. ქვები ერთმანეთზე ვერტიკალურადაა მიწყობილი და ნაგებობის ორივე ნაპირს მთელს სიგრძეზე გასდევს. მათ შორის სივრცე შევსილია კირდუღაბის თხელი ფენით. ხიდს აქვს მოაჯირი. იგი კარგად დამუშავებული მოგრძო ფორმის ქვებითაა გამართული. ხიდის სიგრძე — 28 მეტრია, სიგანე — 2,30 მეტრი. ხიდის ბურჯებში ორივე მხარეს დატანილია 4-4 ფოსო. იქვე განთავსებული აბრიდან ჩანს, რომ ხიდის განახლება მოხდა 2007-2008 წლებში. განახლების კვალი განსაკუთრებით კარგად ემჩნევა სავალი ნაწილის ქვის მოაჯირებს. ისტორიული ჭანეთის აღმოსავლეთ ნაწილში დაცული კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები (საფორტიფიკაციო ნაგებობები, ეკლესიები, საკომუნიკაციო და საყოფაცხოვრებო არქიტექტურის ნიმუშები), ბათ., 2014, გვ. 77 ISBN 978-9941-0-6458-6.