laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
საერთაშორისო გეოფიზიკური წლის ხეობა

საერთაშორისო გეოფიზიკური წლის ხეობა საერთაშორისო გეოფიზიკური წლის ხეობა — მყინვარული ზედაპირის ჩადაბლება აღმოსავლეთ ანტარქტიდაში, ა. გ. 55° და 80° შორის. მიმართულია პრიუდსისა და მეკენზის ყურეებიდან (თანამეგობრობის ზღვა) შეფარდებითი მიუწვდომლობის პოლუსისაკენ. სიგრძე დაახლოებით 1000 კმ, სიგანე თითქმის 600 კმ. ხეობის ჩრდილოეთი ნაწილი აღმოაჩინეს აშშ-ისა (1946-1947) და ავსტრალიის (1956-1958) ექსპედიციებმა; სამხრეთი ნაწილი პირველად გამოიკვლია ჰაერიდან საბჭოთა ანტარქტიდულმა ექსპედიციამ 1957-1958 წლებში. სახელი ეწოდა საერთაშორისო გეოფიზიკური წლის საპატივცემულოდ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 627.
ტაგნაგეთი

ტაგნაგეთი — ისტორიული სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლში (ალგეთის ხეობაში), ახლანდელი თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე. ამჟამად ნასოფლარია, შემორჩენილია გვიანი შუასაუკუნეების არქიტექტურული კომპლექსის ნანგრევები, რომლებიც მდებარეობს დღევანდელ სოფ. ერტისსა და ღოუბანს შორის, მათ ჩრდილოეთით, კოჯრის მთის კალთაზე. ტაგნაგეთი იხსენიება ვახუშტი ბატონიშვილის („აღწერა სამეფოსა საქართველოსა“) და იოანე ბატონიშვილის („ქართლ-კახეთის აღწერა“) ნაშრომებში, XVI-XVIII საუკუნეების ისტორიული საბუთებში. 1721 წლის აღწერით სოფელში ითვლებოდა 2 მებატონე — სოლოღაშვილები, 1 მემამულე — აზნაური ტუსაშვილი, 2 უყმო აზნაური, 12 გამომღები და 10 ბოგანო ყმა. ტაგნაგეთის კომპლექსი მოიცავს თავდაცვით კოშკს, კარის ეკლესიას, საცხოვრებელ ნაგებობებს. საცხოვრებელი ნაგებობებიდან მხოლოდ ფრაგმენტებია დარჩენილი. ტაგნაგეთი კოშკი რვასართულიანი ოთხკუთა ნაგებობაა. ნაგებია ადგილობრივი რუხი ფერის ფლეთილი ქვით კირ-დუღაბზე, შიგადაშიგ გამოყენებულია აგური. სართულები ერთმანეთს ხის კიბით უკავშირდება. კარი გაჭრილია პირველი სართულის სამხრეთ-დასავლეთ კედელში, შესასვლელი თაღოვანია. ამავე კედლის სამხრეთ-დასავლეთ კედელში ჩატანებულია კერამიკული მილი. სართულშუა გადახურვა ხის კოჭებზე ყოფილა მოწყობილი, მთლიანად მხოლოდ VII სართულის იატაკია შემორჩენილი. მეორე სართულზე ბუხარი იყო მოწყობილი, მეოთხეზე კი აივანზე გასასვლელი. სათოფურების კონსტრუქცია სხვადასხვაგვარია. კოშკის ჩრდილო-აღმოსავლეთით მდებარეობს დარბაზული ეკლესია (9,80 X 5,90 მ.). ისიც ადგილობრივი რუხი ფერის ფლეთილი ქვითა და აგურითაა ნაგები. აღმოსავლეთით სწორკუთხედში ჩაწერილი ნახევარწრიული აფსიდით სრულდება. ტაძრის გადახურვა წყვილ პილასტრს ეყრდნობოდა, თუმცა კამარა ამჟამად სრულად ჩამონგრეულია, შემორჩენილია მხოლოდ კონქის მცირე ნაწილი. ნაგებობას სამხრეთიდან აქვს ერთადერთი თაღოვანი შესასვლელი. ქართლის ცხოვრების ტოპოარქეოლოგიური ლექსიკონი, გვ. 497–498, თბ., 2013 წელი.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 14174
ერუშეთის ეროვნული პარკი

ერუშეთის ეროვნული პარკი — დაცული ტერიტორიები (ეროვნული პარკი) საქართველოში. მდებარეობს მცირე კავკასიონზე, ერუშეთის მაღლობზე. მოიცავს ასპინძისა და ახალციხის მუნიციპალიტეტების ნაწილს: ვალეს, ასპინძას, ახალციხეს, მდინარე ურავლის ხეობას და მიმდებარე ტერიტორიებს. შეიქმნა 2021 წელს. საკუთრივ ერუშეთის ეროვნული პარკის გარდა, ერუშეთის დაცული ტერიტორიები მოიცავს ასევე ერუშეთის მრავალმხრივი გამოყენების ტერიტორიას (დამხმარე ზონას). პარკის საერთო ფართობია 11 407 ჰა (2023 წლის მონაცემებით), მოიცავს ორ უბანს: ურავლის (6277 ჰა) და წყალთბილას (5108 ჰა). ერუშეთის ეროვნული პარკის სამხრეთ-დასავლეთი საზღვარი მიუყვება თურქეთთან საქართველოს სახელმწიფო საზღვარს. სასაზღვრო ზონაში გადასაადგილებლად საჭიროა სპეციალური საშვის მიღება. ერუშეთის ეროვნული პარკის ბიომრავალფეროვნების გამორჩეულობას განპირობებულია მისი გარდამავალი ბიოგეოგრაფიული მდებარეობა კოლხეთის ტენიან მთებს, მცირე კავკასიონის ზომიერ ცენტრალური ნაწილსა და ჯავახეთის კონტინენტურ ზეგანს შორის. ერუშეთის ეროვნული პარკის ტერიტორიაზე გავრცელებულია უნიკალური სახეობათა შემადგენლობის მქონე ტყეები, ბუჩქნარები და ბალახეული თანასაზოგადოებები. პარკის ტერიტორიაზე გამოხატულია სამი ძირითადი სარტყელი: უროიანი სტეპების, მთის ქსეროფიტების (900-1300მ) და ფართოფოთლოვანი ტყის (1300-1900მ), სუბალპური სარტყელი (1850- 2400(2500 მ) არყნარებით (Betula litwinowii), ჭნავით (Sorbus caucasigena), მდგნალით (Salix caprea), მაღალმთის მუხნარებით (Quercus macranthera), ნაძვნარებითა (Picea orientalis) და სუბალპური მდელოებით, ალპური სარტყელი (2500-2950 მ) მაღალმთის მდელოების სხვადასხვა ვარიანტებით მარცვლოვან-ნაირბალახოვანი, მარმუჭიანი (Alchemilla erythropoda), ძიგვიანი (Nardus stricta) და ალპური ხალებით (Campanula aucheri, Carum caucasicum). საქართველოს “წითელ ნუსხის” ხე-მცენარეებიდან, გარდა რელიქტური მაღალმთის მუხისა (Quercus macranthera), რომელიც საკმაოდ ფართოდაა გავრცელებული პარკის ტერიტორიაზე, მთის ზედა სარტყლებში, აღსანიშნავია, ასევე, უხრავი (Ostrya carpinifolia), რომლის ტყის ფრაგმენტები გვხვდება ურაველის ხეობაში. ეროვნული პარკის ტერიტორიაზე, ასევე, გვხვდება საქართველოს „წითელ ნუსხაში“ შეტანილი ხე-მცენარეები — პატარა თელადუმა (Ulmus minor Mill.) და კაკალი (Juglans regia L.). ერუშეთის მთიანეთზე დღეისთვის გვხვდება 16 სახეობის თევზი, 5 სახეობის ამფიბია, 15 სახეობის ქვეწარმავალი, 108 სახეობის ფრინველი და 45 სახეობის ძუძუმწოვარი. ერუშეთის ფლორიდან აღსანიშნავია „წითელ ნუსხის” შემდეგი სახეობები: ფოცხვერი (Lynx lynx), დათვი (Ursus arctos); კავკასიური ციყვი (Sciurus anomalus), წავი (Lutra lutra), ბექობის არწივი (Aquila heliaca), მთის არწივი (Aquila chrysaetos), ბატკანძერი (Gypaetus barbatus), ორბი (Gyps fulvus), ფასკუნჯი (Neophron percnopterus), წითელი იხვი (Tadorna ferruginea), კავკასიური როჭო (Lyrurus mlocosiewiczi), ნაკადულის კალმახი (Salmo trutta fario), დარევსკის გველგესლა (Vipera darevskii), ევროპული მაჩქათელა (Barbastella barbastellus), ნერინგის ბრუცა (Nannospalax nehringi), ნაცრისფერი ზაზუნელა (Cricetulus migratorius), ამიერკავკასიური ზაზუნა (Mesocricetus brandti). ერუშეთის ეროვნული პარკის ადმინისტრაცია — სსიპ დაცული ტერიტორიების სააგენტო. ერუშეთის ეროვნული პარკის ბიომრავალფეროვნება — სსიპ დაცული ტერიტორიების სააგენტო.
ზურაბ ერქვანია

ზურაბ დავითის ძე ერქვანია (დ. 14 ოქტომბერი, 1951, ქ. გაგრა) — ქართველი სახელმწიფო მოხელე, გენერალ-მაიორი (2000). დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი (1974), მოსკოვის საკავშირო სახელმწიფო უშიშროების კომიტეტის უმაღლესი სასწავლებელი (1979), მოსკოვის საზოგადოებრივ მეცნიერებათა აკადემია (1991). საბჭოთა პერიოდში მუშაობდა კომკავშირულ და პარტიულ თანამდებობებზე, ძირითადად აფხაზეთში. 1993-1998 წლებში იყო აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მინისტრთა საბჭოს, ასევე თავდაცვისა და უშიშროების საბჭოს თავმჯდომარე (დევნილობაში), 1998-2003 წლებში — საქართველოს დაზვერვის სახელმწიფო დეპარტამენტის თავმჯდომარის მოადგილე. 2003 წლიდან თადარიგშია. 2004-2005 წლებში მუშაობდა საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობისათვის ბრძოლებში უგზო-უკვლოდ დაკარგულ მებრძოლთა მოძებნისა და მათი ოჯახების წევრთა უფლებების დაცვის სახელმწიფო კომისიის თავმჯდომარედ. დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (1999) და მედლებით. დოლიძე ლ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 92.
სკაუტინგი

სკაუტინგი — მსოფლიო ახალგაზრდული სოციალური მოძრაობა. სკაუტინგი იყენებს არაფორმალური განათლების პროგრამას, რომელიც ორიენტირებულია პრაქტიკულ გარე აქტივობებზე, როგორიცაა: კემპინგი, აკვატიკა, ლაშქრობა და სპორტი. სკაუტური მოძრაობის საყოველთაოდ აღიარებული მახასიათებელია სკაუტური ყელსაბამით და უნიფორმა. განმასხვავებელი ერთიანი ნიშნებია fleur-de-lis და trefoil, ასევე ღირსების სამკერდე ნიშნები და სხვა პატჩები. 1907 წელს ბრიტანული არმიის გენერალ-ლეიტენანტმა, რობერტ ბადენ-პაუელმა, მოაწყო სკაუტური ბანაკი ინგლისში, ბრაუნსის კუნძულზე. ბადენ-პაუელმა დაწერა წიგნი სკაუტინგი ბიჭებისთვის (ლონდონი, 1908), მისი ადრინდელი სამხედრო წიგნების საფუძველზე. სკაუტური მოძრაობა, როგორც სკაუტების, ასევე გოგონების გიდების (ზოგიერთ ქვეყანაში ეწოდა გოგონა სკაუტად) ჩამოყალიბდა მეოცე საუკუნის პირველ ათწლეულში. მოგვიანებით ახალგაზრდა სკაუტებისთვის შეიქმნა პროგრამები როგორიცაა, Wolf Cubs (1916) და Rovers (1918). 2024 წლის მონაცემებით სკაუტინგის მოძრაობა მსოფლიოს 216 ქვეყანაში 50 მილიონზე მეტ წევრს აერთიანებს. Milestones in World Scouting Welcome to the Scouting Pages ↑ World Scout Membership
დოსონ-ლამბტონის მყინვარი

დოსონ-ლამბტონის მყინვარი — ძლიერ დაღარული ნაპრალოვანი მყინვარი ანტრაქტიდაზე, რომელიც შემოდის სამხრეთ-აღმოსავლეთ უედელის ზღვაში, ბრუნტის ყინულის შელფის დასავლეთით. იგი აღმოაჩინა 1915 წლის იანვარში ბრიტანულმა ექსპედიციამ ერნესტ შეკლტონის ხელმძღვანელობით. სახელი დაერქვა ქველმოქმედ ელიზაბეტ დოუსონ-ლამბტონის პატივსაცემად, რომელმაც დააფინანსა შაკლტონის ექსპედიციები. 500 ჰექტარი ფართობი ყინული, რომელიც წარმოიქმნება დოუსონ-ლამბტონის მყინვართან ახლოს უედელის ზღვაში, BirdLife International-ის მიერ არის აღიარებული, როგორც მნიშვნელოვანი ორნეტოლოგიური ზონა (ინგლ. Important Bird Area), რადგანაც აღნიშნულ ტერიტორიაზე ხელი ეწყობა საიმპერატორო პინგვინების კოლონიის გამრავლებას. 2009 წლის სატელიტური მონაცემებით მათი რიცხოვნობა 2600-ს შეადგენს. ↑ Dawson-Lambton Glacier, Antarctica. ციტირების თარიღი: 25 January 2018 ↑ Dawson-Lambton Glacier. BirdLife International (2015). ციტირების თარიღი: 31 October 2020
პრინცესა მართას ნაპირი

პრინცესა მართას ნაპირი პრინცესა მართას ნაპირი (ინგლ. Princess Martha Coast) — დედოფალ მოდის მიწის სანაპიროს დასავლეთი ნაწილი აღმოსავლეთ ანტარქტიდაში, რომელიც მდებარეობს დასავლეთით 20° და აღმოსავლეთის გრძედის 5° შორის. ეს არის ძირითადად 200 კმ-მდე სიგანის შელფური მყინვარის ზონა, სამხრეთით კონტინენტური მყინვარის საფარის მიმდებარედ. ჩრდილოეთიდან პირნცესა მართას ნაპირი ირეცხება უედელისა და ლაზარევის ზღვების წყლებით. სანაპირო აღმოაჩინეს 1820 წლის 28 იანვარს ბელინგშაუზენისა და ლაზარევის პირველი რუსული ანტარქტიდის ექსპედიციის დროს, რომლებმაც პირველად დაინახეს ანტარქტიდის ყინულის შელფები დაახლოებით ამ მხარეში. სახელი პრინცესა მართა სანაპირო ეწოდა ნორვეგიის პრინცესა მართას საპატივსაცემოდ 1930 წელს, იალმარ რიზერ-ლარსენის ხელმძღვანელობით გამართული ნორვეგიული ექსპედიციის დროს. 1950-1951 წლებში სანაპიროზე მოქმედებდა ბრიტანულ-ნორვეგიულ-შვედური ექსპედიციის პოლარული სადგური Modheim, ხოლო 1957-1961 წლებში — ნორვეგიის სადგური ნორვეგია. აღმოსავლეთ ნაწილში მნიშვნელოვანი კვლევები ჩატარდა ანტარქტიდის საბჭოთა ექსპედიციების მიერ. Марты принцессы Берег // Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред. А. М. Прохоров. — 3-е изд. — М. : Советская энциклопедия, 1969—1978.
გეომაგნიტური პოლუსი

ჩრდილოეთი გეომაგნიტური პოლუსი ჩრდილოეთი მაგნიტური პოლუსი შეფარდებითი მიუწვდომლობის პოლუსი სამხრეთი გეომაგნიტური პოლუსი სამხრეთი მაგნიტური პოლუსი შეფარდებითი მიუწვდომლობის პოლუსი გეომაგნიტური პოლუსი — დედამიწის მაგნიტური ღერძისა და დედამიწის ზედაპირის გადაკვეთის წერტილები. პირველ მიახლოებაში დაუშვებენ, რომ დედამიწა თანაბრად დამაგნიტებულ სფეროს წარმოადგენს, რომლის მაგნიტური ღერძი დედამიწის ბრუნვის ღერძთან ქმნის 11.5°-ის ტოლ კუთხეს. გეომაგნიტური პოლუსების მდებარეობას განსაზღვრავენ დედამიწის მაგნიტური პოტენციალის გამოთვლის შედეგად. 1970 წელს გეომაგნიტური პოლუსების კოორდინატები იყო: ჩრდილოეთ ნახევარსფეროზე — 78°31′ ჩ. გ. 70°01′ დ. გ.﻿ / ﻿78.517° ჩ. გ. 70.017° დ. გ.﻿ / 78.517; -70.017, სამხრეთ ნახევარსფეროზე — 78°31′ ს. გ. 109°59′ ა. გ.﻿ / ﻿78.517° ს. გ. 109.983° ა. გ.﻿ / -78.517; 109.983. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 84. ↑ Magnetic North: Geomagnetic and Magnetic Poles. Kyoto University. ციტირების თარიღი: 11 June 2018
შეფარდებითი მიუწვდომლობის პოლუსი

ჩრდილოეთი გეომაგნიტური პოლუსი ჩრდილოეთი მაგნიტური პოლუსი შეფარდებითი მიუწვდომლობის პოლუსი სამხრეთი გეომაგნიტური პოლუსი სამხრეთი მაგნიტური პოლუსი შეფარდებითი მიუწვდომლობის პოლუსი შეფარდებითი მიუწვდომლობის პოლუსი — ყველაზე ძნელად მისადგომი ადგილები არქტიკასა და ანტარქტიკაში. შეფარდებითი მიუწვდომლობის პოლუსები მდებარეობენ: არქტიკაში — 84°03′ ჩ. გ. 174°51′ დ. გ.﻿ / ﻿84.050° ჩ. გ. 174.850° დ. გ.﻿ / 84.050; -174.850; ანტარტიკაში 82°06′ ს. გ. 54°58′ ა. გ.﻿ / ﻿82.100° ს. გ. 54.967° ა. გ.﻿ / -82.100; 54.967. 1958 წლის 14 დეკემბერს ანტარქტიკაში, სამხრეთ მიუწვდომლობის პოლუსზე, მყინვარულ პლატოზე, 3719 მ სიმაღლეზე შეიქმნა საბჭოთა ანტარქტიკული სამეცნიერო სადგური „მიუწვდომლობის პოლუსი“, რომელზედაც ჩაატარეს მეტეოროლოგიური, აქტინომეტრიული, გეომაგნიტური და გლაციოლოგიური დაკვირვებები, აგრეთვე მყინვარული საფრის სეისმოზონდირება. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 724.
ადერის კონცხი

ადერის კონცხი (ინგლ. Cape Adare) — კონცხი, რომელიც მდებარეობს ადერის ნახევარკუნძულზე, ვიქტორიის მიწის რეგიონის უკიდურეს ჩრდილო-აღმოსავლეთში, აღმოსავლეთ ანტარქტიდაში. კონცხი პირობითად ჰყოფს როსის ზღვას (აღმოსავლეთით) სამხრეთის ოკეანედან (დასავლეთით). კონცხს ადმირალტის მთები დაჰყურებს. 1841 წლის იანვარში ბრიტანელმა ჯეიმს როსმა აღმოაჩინა ადერის კონცხი და დაარქვა მას თავისი მეგობრის, ვიკონტ ადერის პატივსაცემად, რომელიც იყო ადერიდან (ახლანდელი ირლანდია). მოგვიანებით, 1895 წელს, ადერის კონცხმა მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა, როგორც პირველი ანტარქტიდის მკვლევარების სადესანტო და გამოზამთრების ადგილმა. კონცხზე არის კარსტენ ბორჩგრევინკის ქოხები, აგებული 1899 წელს. ეს არის პირველი ადამიანის ნაგებობები ანტარქტიდაში. ანთროპოლოგიური გავლენის ნაკლებობისა და ცივი კლიმატის გამო ისინი შესანიშნავად არის შემონახული დღემდე. 1911 წელს ადერის კონცხზე, ბორჩგრევინკის ქოხის მახლობლად გამოიზამთრა რ. სკოტის ანტარქტიდის ბრიტანულმა ექსპედიციამ, ლეიტენანტ კემპბელის ხელმძღვანელობით. Adare, Cape: Antarctica // geographic.org (ინგლისური) Virtuelle Tour vom Kap Adare
გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფლების სია

გურჯაანის მუნიციპალიტეტი შედის კახეთის მხარის შემადგენლობაში. საქართველოს ადგილობრივი თვითმმართველობის კოდექსის მიხედვით მუნიციპალიტეტი არის თვითმმართველი ერთეული, რომელსაც აქვს ადმინისტრაციული საზღვრები და ადმინისტრაციული ცენტრი. მუნიციპალიტეტს გააჩნია არჩევითი წარმომადგენლობითი და აღმასრულებელი ორგანოები, რეგისტრირებული მოსახლეობა და აქვს საკუთარი ქონება, ბიუჯეტი, შემოსულობები. მუნიციპალიტეტი საჯარო სამართლის იურიდიული პირია. მუნიციპალიტეტს ხელმძღვანელობს მერი. მუნიციპალიტეტი მართვის ოპტიმიზაციისათვის დაყოფილია ადმინისტრაციულ ერთეულებად. გურჯაანის მუნიციპალიტეტის შემადგენლობაში შედის 1 ქალაქი, 23 ტერიტორიული ორგანო და 30 სოფელი. გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფლები ერთიანდებიან, არაშენდის, ახაშენის, ბაკურციხის, გურჯაანის, ვაზისუბნის, ვაჩნაძიანის თემის, ველისციხის, ვეჯინის, ზემო კაჭრეთის, კალაურის, კარდენახის, კაჭრეთის, კოლაგის, მელაანის, მუკუზნის, ნანიანის, შაშიანის, ჩალაუბნის, ჩუმლაყის, ძირკოკის, ჭანდარის, ჭერემისა და ჯიმითის ადმინისტრაციულ ერთეულებში. გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ფართობია 846,0 კმ² და 2014 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 54 337 კაცს, ხოლო სიმჭიდროვეა 64,2 კაცი. მუნიციპალიტეტის ცენტრია ქალაქი გურჯაანი. 2014 წლის აღწერის მიხედვით მუნიციპალიტეტის ყველაზე დიდი სოფელი მოსახლეობის მიხედვით არის ველისციხე (4508 ადამიანი), გურჯაანიდან ყველაზე დიდი მანძილით დაშორებულია სოფელი ნანიანი (40 კმ.). არაშენდა ახაშენი ბაკურციხე გურჯაანი დარჩეთი ვაზისუბანი ვაჩნაძიანი ველისციხე ვეჯინი ზეგაანი ზემო კაჭრეთი ზიარი კალაური კარდენახი კაჭრეთი კახიფარი კოლაგი მელაანი მუკუზანი ნანიანი ფხოველი ქოდალო ყიტაანი შაშიანი ჩალაუბანი ჩუმლაყი ძირკოკი ჭანდარი ჭერემი ჯიმითი ↑ საქართველოს ორგანული კანონი, ადგილობრივი თვითმმართველობის კოდექსი, მუხლი 2.2. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2024-02-26. ციტირების თარიღი: 2024-04-13. ↑ საქართველოს ორგანული კანონი, ადგილობრივი თვითმმართველობის კოდექსი, მუხლი 4.4. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2024-02-26. ციტირების თარიღი: 2024-04-13. ↑ 3.0 3.1 3.2 2014 წლის აღწერის ძირითადი შედეგები
ქოლბექის კონცხი

ქოლბექის კონცხი ქოლბექის კონცხი (ინგლ. Cape Colbeck) — კონცხი, რომელიც მდებარეობს ედუარდ VII-ის ნახევარკუნძულზე, მერი ბერდის მიწის რეგიონის ჩრდილო-დასავლეთით, დასავლეთ ანტარქტიდაში. კონცხი აღმოჩენილია 1902 წლის იანვარში ბრიტანული ანტარქიკული ექსპედიციის მიერ. სახელი დაარქვეს სკოტის დამხმარე გემის „მორნინგს“ მეთაურის ლეიტენანტ უილიამ ქოლბექის პატივსაცემად. Cape Colbeck auf geographic.org (englisch)
უიცილტეპეკი

უიცილეტეპეკის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Municipio de Huitziltepec) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის შტატ პუებლაში. 2015 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 5 373 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობია 51 კმ². Sitio web del gobierno municipal de Huitziltepec. ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/pue/territorio/div_municipal.aspx ↑ -. Enciclopedia de los Municipios de México. Instituto Nacional para el Federalismo y el Desarrollo Municipal. ციტირების თარიღი: January 4, 2010
დარნლის კონცხი (მაკ-რობერტსონის მიწა)

დარნლის კონცხი დარნლის კონცხი (ინგლ. Cape Darnley) — კონცხი, რომელიც მდებარეობს ბიორკის ნახევარკუნძულზე, მაკ-რობერტსონის მიწის რეგიონის უკიდურეს ჩრდილოეთში, აღმოსავლეთ ანტარქტიდაში. 1929 წლის 26 დეკემბერს სერ დუგლას მოუსონმა (კოორდინატებზე 66°57′ ს. გ. 71°57′ ა. გ.﻿ / ﻿66.950° ს. გ. 71.950° ა. გ.﻿ / -66.950; 71.950) „დისქავერის“ ანძიდან აღმოსავლეთით, პირველად დაინახა მიწა სამხრეთ-დასავლეთ ჰორიზონტზე. 1931 წლის 10 თებერვალს, ის დაბრუნდა „დისქავერით“ და შეძლო საკმარისად ახლოს მიახლოება, რომ ენახა სათავე. სახელი დაერქვა ე. რ. დარნლის პატივსაცემად, რომელიც იყო კოლონიური სამმართველოს აღმოჩენების კომიტეტის თავმჯდომარე 1923-1933 წლებში. Darnley, Cape: Antarctica // geographic.org (ინგლისური)
ისკაკისტლა

ისკაკისტლის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Municipio de Ixcaquixtla) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის შტატ პუებლაში. 2015 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 8 752 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობია 173.49 კმ². ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/pue/territorio/div_municipal.aspx ↑ -. Enciclopedia de los Municipios de México. Instituto Nacional para el Federalismo y el Desarrollo Municipal. ციტირების თარიღი: January 4, 2010
ისკამილპა-დე-გერერო

ისკამილპა-დე-გერეროს მუნიციპალიტეტი (ესპ. Municipio de Ixcamilpa de Guerrero) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის შტატ პუებლაში. 2015 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 3 635 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობია 309.287 კმ². ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/pue/territorio/div_municipal.aspx ↑ -. Enciclopedia de los Municipios de México. Instituto Nacional para el Federalismo y el Desarrollo Municipal. ციტირების თარიღი: January 4, 2010
ისტაკამასტიტლანი

ისტაკამასტიტლანის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Municipio de Ixtacamaxtitlán) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის შტატ პუებლაში. 2015 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 24 512 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობია 562.866 კმ². ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/pue/territorio/div_municipal.aspx ↑ -. Enciclopedia de los Municipios de México. Instituto Nacional para el Federalismo y el Desarrollo Municipal. ციტირების თარიღი: January 4, 2010
ისტეპეკი (პუებლა)

ისტეპეკის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Municipio de Ixtepec) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის შტატ პუებლაში. 2015 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 6 975 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობია 19.708 კმ². ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/pue/territorio/div_municipal.aspx ↑ -. Enciclopedia de los Municipios de México. Instituto Nacional para el Federalismo y el Desarrollo Municipal. ციტირების თარიღი: January 4, 2010
ისუკარ-დე-მატამოროსი (მუნიციპალიტეტი)

ისუკარ-დე-მატამოროსის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Municipio de Izúcar de Matamoros) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის შტატ პუებლაში. 2015 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 77 601 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობია 538.728 კმ². ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/pue/territorio/div_municipal.aspx ↑ -. Enciclopedia de los Municipios de México. Instituto Nacional para el Federalismo y el Desarrollo Municipal. ციტირების თარიღი: January 4, 2010
ხალპანი (პუებლა)

ხალპანის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Municipio de Jalpan) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის შტატ პუებლაში. 2015 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 12 077 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობია 205.82 კმ². ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/pue/territorio/div_municipal.aspx ↑ -. Enciclopedia de los Municipios de México. Instituto Nacional para el Federalismo y el Desarrollo Municipal. ციტირების თარიღი: January 4, 2010
ხოლალპანი

ხოლალპანის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Municipio de Jolalpan) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის შტატ პუებლაში. 2015 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 13 120 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობია 603.308 კმ². ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/pue/territorio/div_municipal.aspx ↑ -. Enciclopedia de los Municipios de México. Instituto Nacional para el Federalismo y el Desarrollo Municipal. ციტირების თარიღი: January 4, 2010
ხონოტლა

ხონტლის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Municipio de Jonotla) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის შტატ პუებლაში. 2015 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 4 504 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობია 73.99 კმ². ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/pue/territorio/div_municipal.aspx ↑ -. Enciclopedia de los Municipios de México. Instituto Nacional para el Federalismo y el Desarrollo Municipal. ციტირების თარიღი: January 4, 2010
ხოპალა

ხოპალის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Municipio Jopala) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის შტატ პუებლაში. 2015 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 12 818 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობია 165.35 კმ². ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/pue/territorio/div_municipal.aspx ↑ -. Enciclopedia de los Municipios de México. Instituto Nacional para el Federalismo y el Desarrollo Municipal. ციტირების თარიღი: January 4, 2010
ხუან-კ.-ბონილია (მუნიციპალიტეტი)

ხუან-კ.-ბოლინიის მუნიციპალიტეტი (ესპ. Municipio de Juan C. Bonilla) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის შტატ პუებლაში. მუნიციპალიტეტს სახელი ეწოდა ხუან კრისოსტომო ბონილიას პატივსაცემად. 2015 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 21 253 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობია 22.367 კმ². ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/pue/territorio/div_municipal.aspx ↑ -. Enciclopedia de los Municipios de México. Instituto Nacional para el Federalismo y el Desarrollo Municipal. ციტირების თარიღი: January 4, 2010
დარნლის კონცხი (სამხრეთი ჯორჯია)

დარნლის კონცხი (ინგლ. Cape Darnley) — კონცხი, რომელიც მდებარეობს კუნძულ სამხრეთ ჯორჯიის სამხრეთ სანაპიროზე. სახელი დაერქვა ე. რ. დარნლის პატივსაცემად, რომელიც იყო კოლონიური სამმართველოს აღმოჩენების კომიტეტის თავმჯდომარე 1923-1933 წლებში. Cape Darnley auf geographic.org (englisch)
ვახტანგ ერქომაიშვილი

ვახტანგ ივტიხის ძე ერქომაიშვილი (დ. 18 ოქტომბერი, 1932, ქობულეთი, — გ. 18 მაისი, 2001, თბილისი) — ქართველი ფილოსოფოსი. ფილოსოფიის მეცნიერებათა დოქტორი (1977), პროფესორი (1978). დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის (თსუ) ფილოსოფიის ფაკულტეტი (1956). 1956–1958 წლებში პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა ქობულეთის საშუალო სკოლაში. 1961 წლიდან მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ფილოსოფიის ინსტიტუტში (1966 წლიდან — უფროსი მეცნიერი თანამშრომელი). 1968 წლიდან იყო თსუ-ის ფილოსოფიის ფაკულტეტის დიალექტიკური მატერიალიზმის კათედრის უფროსი მასწავლებელი, კათედრის გამგე. აქტიურად მონაწილეობდა ქართული ენციკლოპედიისათვის ფილოსოფიური მასალების მომზადებაში. იკვლევდა თანამედროვე დასავლური ფილოსოფიის ძირითად მიმდინარეობებს, შემეცნების თეორიისა და დეტერმინიზმის პრობლემებს. ერი და იდეოლოგია (ავტორი). - თბილისი, თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 2000. - 92გვ. რა არის სამოქალაქო საზოგადოება? : საერთ. საზ-ბა "სამართლიანი არჩევნები", სამოქ. გან. ბიბ-კა. (ავტორი). - თბილისი, 1997. - 40გვ. საზოგადოებათმცოდნეობა : მე-10-11 კლასების სახელმძღვ. (ავტორი). - თბილისი, განათლება, 1996. - 224გვ.. - ISBN: 5-505-01988-9 ფილოსოფია : სახელმძღვ. (ავტორი). - თბილისი, კვარი, 1994. - 113გვ. ადამიანის თავისუფლება და პასუხისმგებლობის პრობლემა (ავტორი). - ბათუმი, საბჭ. აჭარა, 1989. - 183გვ. საზოგადოებათმცოდნეობის საკითხები (ავტორი). - თბილისი, თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1988. - 287გვ. კოტე ბაქრაძის ფილოსოფიური შეხედულებანი (ავტორი). - თბილისი, თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1979. - 133გვ. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 93. ვახტანგ ერქომაიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი