laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ორნი

ორნი (ფრანგ. Orne) — დეპარტამენტი ქვემო ნორმანდიაში. იგი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ორნი“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი ↑ orne.fr abgerufen am 26. აპრილი, 2015.
მარსელიეზა

მარსელიეზა (ფრანგ. La Marseillaise — „მარსელური“) — საფრანგეთის რევოლუციის ყველაზე ცნობილი სიმღერა, რომელიც თავიდან გახდა რევოლუციონერების ჰიმნი, ხოლო შემდეგ საფრანგეთის ჰიმნად გადაიქცა. თავდაპირველად მარსელიეზას ერქვა „რეინის ჯარის სამხედრო მარში“. მარში დაიწერა 1792 წლის 25 აპრილს სამხედრო ინჟინერ რუჟე დე ლილის მიერ, რევოლუციური საფრანგეთის მიერ „ბოჰემიისა და უნგრეთის“ მეფისადმი ომის გამოცხადების შემდეგ. ამ სიმღერით 30 ივლისს პარიზში შევიდა მარსელის მოხალისეთა ბატალიონი. 1793 წლის 24 ნოემბერს ეროვნულმა კონვენტმა მარსელიეზა საფრანგეთის ჰიმნად გამოაცხადა. 1848 წლის მოვლენების შემდეგ მარსელიეზა გახდა მთელი მსოფლიოს რევოლუციური მოძრაობის ჰიმნი. ის ისმოდა პარიზის კომუნის დროს 1871 წელს. ვიშის რეჟიმმა აკრძალა სიმღერა 1940 – 1944 წლებში, თუმცა რეჟიმის დამხობის შემდეგ 1944 წელს დე გოლმა მარსელიაზა ისევ საფრანგეთის ჰიმნად აქცია. მოდით, მამულიშვილებო დიდების დღე მოვიდა! ტირანიის წინააღმდეგ სისხლიანი დროშა აღიმართა. გესმით ჩვენს სოფლებში სასტიკი მეომრების ღრიალი? ისინი თქვენკენ მოემართებიან და ცოლ-შვილს ხელში ჩაგაკლავენ! შეიარაღდით, მოქალაქეებო, შეკრიბეთ ბატალიონები... ვიაროთ! ვიაროთ! უწმინდური სისხლით მოვრწყათ ჩვენი მიწები! La Marseillaise Allons enfants de la Patrie Le jour de gloire est arrivé! Contre nous de la tyrannie L'étendard sanglant est levé L'étendard sanglant est levé Entendez-vous dans nos campagnes Mugir ces féroces soldats? Ils viennent jusque dans vos bras. Égorger vos fils, vos compagnes! Aux armes citoyens Formez vos bataillons Marchons, marchons Qu’un sang impur Abreuve nos sillons Que veut cette horde d’esclaves De traîtres, de rois conjurés? Pour qui ces ignobles entraves Ces fers dès longtemps préparés? Français, pour nous, ah! quel outrage Quels transports il doit exciter? C’est nous qu’on ose méditer De rendre à l’antique esclavage! Quoi ces cohortes étrangères! Feraient la loi dans nos foyers! Quoi! ces phalanges mercenaires Terrasseraient nos fils guerriers! Grand Dieu! par des mains enchaînées Nos fronts sous le joug se ploieraient De vils despotes deviendraient Les maîtres des destinées. Tremblez, tyrans et vous perfides L’opprobre de tous les partis Tremblez! vos projets parricides Vont enfin recevoir leurs prix! Tout est soldat pour vous combattre S’ils tombent, nos jeunes héros La France en produit de nouveaux, Contre vous tout prêts à se battre. Français, en guerriers magnanimes Portez ou retenez vos coups! Épargnez ces tristes victimes À regret s’armant contre nous Mais ces despotes sanguinaires Mais ces complices de Bouillé Tous ces tigres qui, sans pitié Déchirent le sein de leur mère! Nous entrerons dans la carrière Quand nos aînés n’y seront plus Nous y trouverons leur poussière Et la trace de leurs vertus Bien moins jaloux de leur survivre Que de partager leur cercueil Nous aurons le sublime orgueil De les venger ou de les suivre! Amour sacré de la Patrie Conduis, soutiens nos bras vengeurs Liberté, Liberté chérie Combats avec tes défenseurs! Sous nos drapeaux, que la victoire Accoure à tes mâles accents Que tes ennemis expirants Voient ton triomphe et notre gloire! ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მარსელიეზა საფრანგეთის რევოლუციის სიმბოლოები La Marseillaise Mireille Mathieu — La Marseillaise MP3
იაკობ II (ბადენი)

მარკგრაფი იაკობ II ფონ ბადენი (გერმ. Markgraf Jakob II. von Baden) (დ. 6 ივნისი, 1471 — გ. 27 აპრილი, 1511, კელნი) — ბადენის მარკგრაფის კრისტოფ I-ის და მისი მეუღლის ოტილი ფონ კაცენელნბოგენის ვაჟი და 1503 წლიდან ტრირის არქიეპისკოპოსი.
ქამელეონისებრნი

ქამელეონისებრნი (ლათ. Chamaeleontidae) — ქვეწარმავალთა ოჯახი ხვლიკების ქვერიგისა.მათი სხეულის სიგრძე 60 სმ აღწევს. აქვთ შებრტყელებული გვერდები, მოკლე კისერი, როგორც წესი, გრძელი და მჭიდი კუდი, გრძელი ხუთთითიანი ფეხები, კეფაზე — ქედები და ბორცვები. ზოგიერთ სახეობას (უმთავრესად მამლებს) დინგზე უვითარდება ქერცლით დაფარული კანის გამონაზარდი. სხეული დაფარულია რქოვანი მარცვლებითა და ბორცვებით. დაფის აპკი არ გააჩნიათ. აქვთ დიდი თვალები დაფარული სქელი, ურთიერთშეზრდილი ქუთუთოებით, რომლებშიც პატარა ხვრელია გუგისათვის. ენა მეტად გრძელია და ხშირად სხეულის ნახევარს აღემატება, ღრუიანია და მშვიდ მდგომარეობაში — შეკუმშული. ენის ელვისებურ გამოსროლას განაპირობებს რგოლური კუნთების სწრაფი შეკუმშვა. ლავიწი არ გააჩნიათ. აქვთ მუცლის ნეკნები. უმრავლესობის ფილტვები ყრუ გამო9ნაზარდებით ბოლოვდება, რის გამოც ქამელეონისებრნი იბერებიან. განათების, ტემპერატურის გაღიზიანების საპასუხოდ ქამელეონისებრნი სწრაფად იცვლიან ფერს, რაც დაკავშირებულია სპეციალურ უჯრედებთან (ქრომატოფორებთან), რომლებიც შეიცავენ მუქ-ყავისფერ, მოწითალო და ყვითელ პიგმენტებს. ფერს იცვლის როგორც მთელი სხეული, ისე ცალკეული ნაწილებიც. ოჯახში 4 გვარია, რომლებიც აერთიანებს 90-მდე სახეობას. გავრცელებული არიან უმთავრესად აფრიკაში, კუნძულ მადაგასკარზე, აგრეთვე სამხრეთ ევროპაში, დასავლეთ და სამხრეთ აზიაში. ბინადრობენ ძირითადად ხეებსა და ბუჩქებზე. საათობით არიან უძრავად ან მეტად თავისებურ მოძრაობებს (სხეულით ან თვალებით) ასრულებენ. იკვებებიან უხერხემლოებით, მსხვილი ფორმები — წვრილ-წვრილი ხერხემლიანებითაც. დებენ 15–80 კვერცხს. ზოგი კვერცხცოცხლადმშობია. აღსანიშნავია ჩვეულებრივი ქამელეონი (Chamaeleontidae chamaeleon), რომელიც გავრცელებულია ჩრდილოეთ აფრიკაში, სამხრეთ ესპანეთში, ხმელთაშუა ზღვის ზოგიერთ კუნძულზე, სამხრეთ თურქეთსა და სირიაში. რამდენიმეჯერ ნაპოვნია სოხუმსა და ფოთში, რაც გემით ჩამოყვანით უნდა აიხსნას. მუსხელიშვილი თ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 451. (ქართული ენა) ქამელეონები ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ქამელეონისებრნი
მარკუსი (ბადენი)

მარკგრაფი მარკუს ფონ ბადენი (გერმ. Markgraf Markus von Baden) (დ. 1434 — გ. 1 სექტემბერი, 1478) — ლიეჟის ეპისკოპოსი. მარკუსი იყო მარკგრაფ იაკობ I-ისა და მისი მეუღლის კათარინა ფონ ლოთრინგენის ვაჟი. მისი და-ძმანი იყვნენ: კარლი (გ. 1475) ბერნჰარდი (1428—1458) იოჰანი (1430—1503) გეორგი (1433—1484) მარგარეტე (1431—1457) მათილდე (გ. 1485)
სარმუსი

სარმუსი(ძვ. ბერძნული: Σύρμος) - თრაკიული ტომის, ტრიბალების მეფე, რომელიც მართავდა სამეფოს ძვ. წ. IV საუკუნეში. ალექსანდრე მაკედონელი ბალკანეთში წესრიგის აღდგენის მიზნით წამოწყებულ ლაშქრობისას, ძვ. წ. 335 წელს ტრიბალების მიწაზე შეიჭრა. სარმუსმა ქალები და ბავშვები კუნძულ პეუკეზე გახიზნა, თვითონ კი ალექსანდრეს წინააღმდეგ საბრძოლველად გაემზადა. მდინარე ლიგინუსთან დამარცხების შემდეგ, სადაც 3,000 მეომარი დაკარგა, თვითონაც გადარჩენილებთან ერთად პეუკეზე გადავიდა. სამი დღის შემდეგ ალექსანდრე კუნძულსაც მიადგა. მან არმიის იქ გადასხმა სცადა, თუმცა მალე დარწმუნდა, რომ საკმარისი გემები არ ჰყავდა და პეუკეზე გამაგრებულ ტრიბალებს თავი მიანება. ამის მიუხედავად მას შემდეგ, რაც ალექსანდრემ გეტებიც დალაშქრა, სარმუსმა მაკედონელთა მეფეს ზავი შესთავაზა, რომელიც მაკედონელმა დააკმაყოფილა. უილიამ სმიტი - ბერძნულ-რომაული ბიოგრაფიის და მითოლოგიის ლექსიკონი, გვ.966 არიანე – ალექსანდრეს კამპანიები შეფარდი - ალექსანდრე დიდი ომებში: მისი არმია - მისი ბრძოლები - მისი მტრები დაარქივებული 2011-07-21 საიტზე Wayback Machine. ↑ უილიამ სმიტი - ბერძნულ-რომაული ბიოგრაფიის და მითოლოგიის ლექსიკონი, გვ.966
ბლავე

ბლავე (ფრანგ. le Blavet) — მდინარე საფრანგეთში. მიედინება ცენტრალური ბრეტანიდან და ჩაედინება ატლანტის ოკეანეში სამხრეთ სანაპიროსთან, ქალაქ ლორიენტთან ახლოს. მდინარის უმეტესი ნაწილი გაყვანილია არხად და გამოსადეგია სანაოსნოდ პატარა ნავებისათვის. ბლავე გახდა ბრეტანის არხთა სისტემის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ნაწილი, მას შემდეგ, რაც სისტემის დასავლეთ მხარე მოშალა გელედანის ჰიდროელექტროსადგურის კაშხალის აშენებამ. http://www.geoportail.fr დაარქივებული 2010-12-15 საიტზე Wayback Machine. The Blavet at the Sandre database NoorderSoft Waterways Database
არჟანი

არჟანი (ფრანგ. l'Argens) — მდინარე საფრანგეთში. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ ნაწილში. მის აუზს მთლიანად მოიცავს ვარის დეპარტამენტი. სიგრძე 116 კმ. აუზის ფართობი 2600 კმ². მდინარე კვეთს კომუნებს: ვიდოუბენს, ლე მაის, როქვებრინ-სურ-არჯენსსა და ფრეიჯესს, შემდეგ ჩაედინება ხმელთაშუა ზღვაში ფრეიჯესთან ახლოს. ბლავე ენდრე ბრასქი ქარამი ისოლი ქასოლი რიბეროტი ფლორიეა ელი ნორტაბი http://www.geoportail.fr დაარქივებული 2010-12-15 საიტზე Wayback Machine. The Argens at the Sandre database
ორბი (მდინარე)

ორბი (ფრანგ. l'Orb) — მდინარე საფრანგეთში, ეროს დეპარტამენტში, მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ ნაწილში, რომელიც ჩაედინება ხმელთაშუა ზღვაში. მდინარის სიგრძე 136 კმ, აუზის ფართობი 1330 კმ². როქვებრონის ხიდი მდინარე ორბზე მდინარე ორბი როქვებრონთან მდინარე ორბის ხედი ბეიზიერიდან [1] დაარქივებული 2010-12-15 საიტზე Wayback Machine. The Orb at the Sandre database
ზღვისპირა ალპები (მრავალმნიშვნელოვანი)

ტოპონიმი ზღვისპირა ალპები შეიძლება აღნიშნავდეს: ზღვისპირა ალპები — რომის იმპერიის პროვინცია ზღვისპირა ალპები — საფრანგეთის დეპარტამენტი ზღვისპირა ალპები — მთათა სისტემა ალპებში
მათილდე (ბადენი)

მარკგრაფინია მათილდე ფონ ბადენი (გერმ.: Markgräfin Mathilde von Baden) – ტრირის აბატესა. მათილდე იყო მარკგრაფ იაკობ I-ისა და მისი მეუღლის კათარინა ფონ ლოთრინგენის ასული. მისი და-ძმანი იყვნენ: კარლი († 1475) ბერნჰარდი (* 1428; † 1458) იოჰანი (* 1430; † 1503) გეორგი (* 1433; † 1484) მარკუსი (* 1434; † 1478) მარგარეტე (* 1431; † 1457)
ზღვისპირა ალპების დეპარტამენტი

ზღვისპირა ალპები — დეპარტამენტი საფრანგეთში პროვანსი-ალპები-ლაჟვარდოვანი ნაპირის რეგიონში. რიგითი ნომერია - 06. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ნიცა. დეპარტამენტის ფართობია 4299 კმ². მის ტერიტორიაზე მიედინება მრავალი მდინარე, მათ შორის: ვარი, ბანდოლი, ბუიონი, ბურდუ. დეპარტამენტი მოიცავს 2 ოლქს, 52 კანტონს და 163 კომუნას. Prefecture website General council website French Riviera directory დაარქივებული 2011-10-26 საიტზე Wayback Machine. Musical traditions in the Alpes-Maritimes department About.com დაარქივებული 2015-04-05 საიტზე Wayback Machine.
საფრანგეთის ეროვნული ასამბლეა

საფრანგეთის ეროვნული კრება ან ეროვნული ასამბლეა (ფრანგ. Assemblée nationale) — საფრანგეთის პარლამენტის ქვედა პალატა. პალატის სხდომები იმართება პარიზის ბურბონთა სასახლეში, მდინარე სენის მარცხენა სანაპიროზე. შენობა აშენდა 1728 წელს, ხოლო დეპუტატები დასხდნენ 1798 წელს. ასამბლეა შედგება 577 დეპუტატისგან, რომელთა არჩევა ხდება ხალხის მიერ 5 წლის ვადით მაჟორიტარული საარჩევნო სისტემის მეშვეობით. დეპუტატებს აკისრიათ ორმაგი როლი — ისინი თვალყურს ადევნებენ მთავრობის ქმედებებსა და ქმნიან ახალ კანონებს. ეროვნული ასამბლეის პრეზიდენტი როგორც ყოვეთვის, არის წამყვანი პარტიის წარმომადგენელი. საფრანგეთის ასამბლეის მუშაობის ვადა 5 წლით განისაზღვრება, თუმცა პრეზიდენტს შეუძლია პარლამენტის დროზე ადრე დათხოვა. საფრანგეთის სენატი ოფიციალური მისამართი
მარგარეტე (ბადენი)

მარკგრაფინია მარგარეტე ფონ ბადენი (გერმ.: Markgräfin Margarete von Baden) (* 1431; † 24 ოქტომბერი 1457, ანსბახი, გერმანია) იყო მარკგრაფ იაკობ I-ისა და მისი მეუღლის კათარინა ფონ ლოთრინგენის ასული. 1446 წელს ქალაქ ჰაილბრონში იგი დაქორწინდა ბრანდენბურგის კურფიურსტ ალბრეხტ III-ზე, რომელთანაც შეეძინა 6 შვილი. 4 მათგანი მცირეწლოვანი გარდაიცვალა. მარგარეთა - ჰოფის აბატესა. იოჰან ციცერო - ბრანდენბურგის კურფიურსტი. მარგარეტეს და-ძმანი იყვნენ: კარლი († 1475) ბერნჰარდი (* 1428; † 1458) იოჰანი (* 1430; † 1503) გეორგი (* 1433; † 1484) მარკუსი (* 1434; † 1478) მათილდე († 1485)
ავინიონი

ავინიონი (ფრანგ. Avignon; ოქსიტ. Avinhon; ლათ. Avenio, Avennio Cavarum) — მთავარი ქალაქი პროვანსში, ვოკლიუზის დეპარტამენტში, საფრანგეთი. მდინარე რონის მარცხენა სანაპიროზე. ქვეყნის ერთ-ერთი საინტერესო ქალაქი თავისი მდებარეობითა და ისტორიით. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ავინიონი Tourist office website დაარქივებული 2007-02-10 საიტზე Wayback Machine. City council website დაარქივებული 2007-02-11 საიტზე Wayback Machine. Avignon theater festival website Avignon/New York & Avignon film festivals website Information and photos from ProvenceBeyond website BBC News: Warning over French uranium leak დაარქივებული 2010-03-27 საიტზე National and University Library of IcelandCategory:Webarchive template other archives ↑ 2012 წლის მოსახლეობის რაოდენობა. INSEE. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-11-14. ციტირების თარიღი: 15 ნოემბერი 2015.
ხეოთი (ახალციხის მუნიციპალიტეტი)

ხეოთი — სოფელი ახალციხის მუნიციპალიტეტში (ურავლის თემი), მდებარეობს ერუშეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, მდინარე ხეოთისწყლის ხეობაში. ზღვის დონიდან 1420 მეტრი, ახალციხიდან 22 კილომეტრი. სოფელში დგას XV-XVI საუკუნეების ეკლესია. სოფელში არის საჯარო სკოლა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 255 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 470. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ სსიპ საგანმანათლებლო და სამეცნიერო ინფრასტრუქტურის განვითარების სააგენტო[მკვდარი ბმული] ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
საფრანგეთის რეგიონების დროშები

აქ წარმოდგენილია საფრანგეთის რეგიონების დროშები. ელზასის დროშა აკვიტანიას დროშა ოვერნის დროშა ქვემო ნორმანდიის დროშა ბურგუნდიის დროშა ბრეტანის დროშა ცენტრის დროშა შამპან-არდენის დროშა კორსიკას დროშა ფრანშ-კონტეს დროშა ზემო ნორმანდიის დროშა ილ-დე-ფრანსის დროშა ლანგედოკი-რუსილონის დროშა ლიმუზენის დროშა ლოთარინგიის დროშა სამხრეთი პირენეების დროშა ნორდ-პა-დე-კალეს დროშა ლუარის რეგიონის დროშა პიკარდიას დროშა პუატუ-შარანტის დროშა პროვანსი-ალპები-ლაჟვარდოვანი ნაპირის დროშა რონა-ალპების დროშა მარტინიკის დროშა
კათარინა ფონ ლოთრინგენი

კათარინა ფონ ლოთრინგენი (გერმ.: Katharina von Lothringen) (დ. 1407 — გ. 1 მარტი, 1439) — ბადენის მარკგრაფის იაკობ I-ის მეუღლე. კათარინა იყო ლოთარინგიის ჰერცოგის კარლ I-ისა და პფალცგრაფინია მარგარეტე ფონ დერ პფალცის ასული. 1422 წლის 25 ივნისს იგი ცოლად გაჰყვა იაკობ I ფონ ბადენს, რომელთანაც შეეძინა შვილები: კარლი (გ. 1475) ბერნჰარდი (დ. 1428— გ. 1458) იოჰანი (დ. 1430 — გ. 1503) გეორგი (დ. 1433 — 1484) მარკუსი (დ. 1434 — გ. 1478) მარგარეტე (დ. 1431 — გ. 1457) მათილდე (გ. 1485)
ფოთის დროშა

ფოთის დროშა — ფოთის თვითმმართველი ქალაქის სახელმწიფო სიმბოლო გერბთან ერთად. მიღებულია ქალაქ ფოთის საკრებულოს მიერ 2005 წელს, რომლის ავტორია მხატვარ-ჰერალდიკოსი მამუკა გონგაძე. ქალაქ ფოთის დროშა მართკუთხა ფორმის, ვერტიკალურად ორ თანაბარ ნაწილად არის გაყოფილი, დამზადებულია ოქროსა და ლურჯი ფერის ქსოვილით. დროშის მარცხენა წილ ველზე გამოსახულია ლურჯი ჯვარი, ხოლო მარჯვენა ველზე ოქროსფერი ოქროს საწმისი. ქალაქ ფოთის დროშის სიგანის შეფარდება სიგრძესთან არის 3:5. ფოთის მუნიციპალიტეტის დროშა და გერბი ფოთის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2013-07-31 საიტზე Wayback Machine.
გეორგ ფონ შიონერერი

რაინდი გეორგ ჰაინრიხ ფონ შიონერერი (გერმ.: Georg Heinrich Ritter von Schönerer) (დ. 17 ივლისი 1842, ვენა — გ. 14 აგვისტო 1921, როზენაუს სასახლე, ქვემო ავსტრია) — ავსტრიელი მემამულე და პოლიტიკოსი. გეორგ ფონ შიონერერი 1879 წლიდან ავსტრია-უნგრეთში გერმანულ-ნაციონალისტური მოძრაობის და შემდგომში საყოველთაო გერმანული მოძრაობის ერთპიროვნული ლიდერი იყო. შიონერერი ოტო ფონ ბისმარკის მაღმერთებელი და მისი პოლიტიკის გამტარებელი იყო. 1922 წელს იგი დაასაფლავეს ბისმარკის მავზოლეუმის მახლობლად საქსონიის ტყეში.
ლანგარუსი

ლანგარუსი (დ. ? ― გ. ძვ. წ. 335) — აგრიანელების მეფე, ალექსანდრე დიდის მეგობარი და მოკავშირე. ალექსანდრეს ბალკანეთის კამპანიის დროს ლანგარუსი მას ახლდა. მან მნიშვნელოვანი დახმარება გაუწია მაკედონელს აუტარიატელების დამარცხებით, რომლებიც აპირებდნენ მის არმიას დასხმოდნენ თავს პელიუმისკენ მიმავალ გზაზე. (იხ. პელიუმის ბრძოლა) ამ დახმარების გამო ალექასნდრე ლანგარუსს თავის ნახევარ დის კინანას ცოლად გაყოლებას შეპირდა, თუმცა ლანგარუსი უკან დაბრუნებისას ავად გახდა და გარდაიცვალა. უილიამ სმიტი - ბერძნულ-რომაული ბიოგრაფიის და მითოლოგიის ლექსიკონი, გვ.717 არიანე – ალექსანდრეს კამპანიები ↑ ლევან სანიკიძე - ალექსანდრე მაკედონელი, თბილისი, 1985, გვ. 54 ↑ არიანე – ალექსანდრეს კამპანიები, V თავი
ფოთის გერბი

ფოთის გერბი — ფოთის თვითმმართველი ქალაქის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასთან ერთად. მიღებულია ქალაქ ფოთის საკრებულოს მიერ 2005 წელს, რომლის ავტორია მხატვარ-ჰერალდიკოსი მამუკა გონგაძე. გერბის ფარი ტალღოვანი ვერცხლის სარტყელით გაყოფილია ორ ნაწილად I ნაწილი — მეწამულ ველზე ოქროს კოშკი ნახევრად ღია ჭიშკრით. I ნაწილს უჭირავს ფარის 2/3, II ნაწილი — წარმოადგენს ლაჟვარდის ველს. II ნაწილს — 1/3. გერბის ფარის ცენტრში მოთავსებულია მცირე ფარი — ლაჟვარდის ველზე ოქროს საწმისი. გერბის ფარს ზემოთ მოთავსებულია საქალაქო ვერცხლის გვირგვინი — სამკოშკიანი ქონგურებიანი გალავანი (ციხე-სიმაგრის ფორმის) ნახევრად ღია ჭიშკრით. გერბის ფარს უკან ჯვარედინად მოთავსებულია ორი ოქროს ღუზა. გერბის ფარს გვერდებზე და ქვევით შემოყვება ვერცხლ-ლაჟვარდოვანი ბაფთა, რომლის ვერცხლის ველზე შავით ჩაწერილია დევიზი — „ფოთი“. ფოთის მუნიციპალიტეტის დროშა და გერბი ფოთის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2013-07-31 საიტზე Wayback Machine.
ქუთაისის დროშა

ქუთაისის დროშა - ქუთაისის თვითმმართველი ქალაქის სახელმწიფო სიმბოლო გერბთან ერთად. მიღებულია ქალაქ ქუთაისის საკრებულოს მიერ. ქალაქ ქუთაისის დროშა წარმოადგენს მართკუთხა ნაჭერს პროპორციით 2/3. დროშის ველი ოთხ თანაბარ ნაწილადაა გაყოფილი მარცხენა ზედა და მარჯვენა ქვედა მეოთხედები მუქი ლურჯია, ხოლო მარჯვენა ზედა და მარცხენა ქვედა მეოთხედები - მწვანე. ცენტრში შასმულია ოქროსფერი ჯვარი, რომლის კუთხეებთან კიდევ ოთხი, ასევე ოქროსფერი ჯვარია ჩასმული. ოქროსფერი - კეთილშობილებისა და სიდიადის სიმბოლო მწვანე - თავისუფლებისა და იმედის სიმბოლო. მუქი ლურჯი - ღირსების სიმბოლო. ქუთაისის მუნიციპალიტეტის გერბი და დროშა[მკვდარი ბმული]
ქუთაისის გერბი

ქუთაისის გერბი — ქუთაისის თვითმმართველი ქალაქის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასთან ერთად. გერბის ავტორია მხატვარ-ჰერალდიკოსი მამუკა გონგაძე. გერბის ფარი გადაკვეთილია და იყოფა 2 ნაწილად. პირველ ნაწილი — უჭირავს ფარის 2/3, რომლის მწვანე ველზე ოქროს საწმისია გამოსახული. მეორე ნაწილი — უჭირავს ფარის 1/3. ლაჟვარდის ველზე გამოსახულია ანტიკური ოქროს ხომალდი. გერბის ფარს ზემოთ მოთავსებულია ოთხკოშკიანი ქონგურიანი (ციხე-სიმაგრის ფორმის) საქალაქო ოქროს გვირგვინი. გერბის ფარს გარს არტყია ვაზის ფოთლების ოქროს ორნამენტი. გერბის ფარს ქვემოთ მოთავსებულია გერბის დევიზის მწვანე-ოქროს ბაფთა, რომლის მწვანე ოქროთი ჩაწერილია — „ქუთაისი“. დევიზის ორივე მხარეს გამოსახულია ოქროს ორი ჰერალდიკური ჯვარი. ოქროსფერი - კეთილშობილებისა და სიდიდადის სიმბოლო მწვანე - თავისუფლებისა და იმედის სიმბოლო. მუქი ლურჯი - ღირსების სიმბოლო. ქუთაისის მუნიციპალიტეტის გერბი და დროშა[მკვდარი ბმული]
ანდო ჰიროშიგე

ანდო ჰიროშიგე (მოგვიანებით უტაგავა ჰიროშიგე; იაპონ. 安藤広重; დ. 1797, ედო — გ. 12 ოქტომბერი 1858, იქვე) — იაპონელი მხატვარი; უკიიო-ე-ს მიმდინარეობის ერთ-ერთი თვალსაჩინო წარმომადგენელი და კაცუშიკა ჰოკუსაის კონკურენტი. მისმა ნამუშევრებმა „ტოკაიდოს 53 გაჩერება“ (1833-1834) და „ედოს 100 ხედი“ (1856-1858) დიდი გავლენა იქონიეს ფრანგ იმპრესიონისტებზე. Forbes, Andrew; Henley, David (2014). 100 Famous Views of Edo. Chiang Mai: Cognoscenti Books. ASIN: B00HR3RHUY Forbes, Andrew; Henley, David (2014). Utagawa Hiroshige’s 36 Views of Mount Fuji. Chiang Mai: Cognoscenti Books. ASIN: B00KD7CZ9O Forbes, Andrew; Henley, David (2014). Utagawa Hiroshige's 53 Stations of the Tokaido. Chiang Mai: Cognoscenti Books. ASIN: B00LM4APAI შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ანდო ჰიროშიგე“ ვიკისაწყობში. ვიკიწყაროში? არის ტექსტი 1911 Encyclopædia Britannica-ს სტატიებიდან თემაზე: ანდო ჰიროშიგე Shizuoka City Tokaido Hiroshige Museum of Art (იაპონური)
საფრანგეთის რეგიონების სია

ნორდ-პა დე კალე პიკარდია ზემო ნორმანდია პარიზის რეგიონი შამპან- არდენი ლოთარინგია ელზასი ფრანშ- კონტე ბურგუნდია ცენტრი ლუარის რეგიონი ბრეტანი ქვემო ნორმანდია პუატუ- შარანტი ლიმუზენი ოვერნი რონა- ალპები აკვიტანია სამხრეთი პირენეები ლანგედოკი- რუსილონი პალს კორსიკა ბელგია ლუქსემბურგი გერმანია შვეიცარია იტალია დიდი ბრიტანეთი ანდორა ესპანეთი ინგლისის არხი ბისკაის ყურე ლიგურიის ზღვა ხმელთაშუა ზღვა საფრანგეთის ტერიტორია იყოფა რეგიონებათ, 2008 წლის იანვარში ჩატარებული აღწერით დადგინდა რეგიონების მოსახლეობა, სიმჭიდროვე. საფრანგეთის რეგიონებს შორის მოსახლეობით ყველაზე დიდია ილ-დე-ფრანსი 11 694 000 ადამიანით. საფრანგეთის სრული ფართობი შეადგენს 635 775 კმ², აქედან 543 974 კმ² (85.6%) ევროპაშია. საფრანგეთში მოსახლეობის საშუალო სიმჭიდროვე შეადგენს 94.9 ადამიანს კმ². რეგიონებს შორის სიმჭიდროვით ყველაზე დიდია ილ-დე-ფრანსი (პარიზის რეგიონი) 974 ადამიანით.
პაპის სასახლე (ავინიონი)

პაპის სასახლე (ფრანგ. Palais des papes d'Avignon) — ისტორიისა და არქიტექტურის ძეგლი საფრანგეთში, ქალაქ ავნიონში. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი და ერთ-ერთი უდიდესი სასახლე ევროპაში. აქ იყო რომის პაპების რეზიდენცია 1309-1377 წწ. პაპების ეს პერიოდი ცნობილია ავინიონის ტყვეობის სახელით. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები საფრანგეთში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: პაპის სასახლე (ავინიონი) Official website დაარქივებული 2007-05-09 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) The Popes Palace, visit and report Visit the Pope's Palace and Avignon დაარქივებული 2012-03-14 საიტზე Wayback Machine.
გოლო (მდინარე)

გოლო (ფრანგ. Golo) — ყველაზე გრძელი (90 კმ.) მდინარე საფრანგეთის კუნძულ კორსიკაზე. მდინარე სათავეს იღებს კუნძულის მთაგორიან შუაგულში, მთა მონტი სენტოს სამხრეთით. geoportail დაარქივებული 2010-12-15 საიტზე Wayback Machine. . The Golo at the Sandre database.
პაპების ავინიონის ტყვეობა

პაპების ავინიონის ტყვეობა — 1309-1377 წწ. პერიოდი პაპობის ისტორიაში, როდესაც პაპების რეზიდენცია იმყოფებოდა არა რომში, არამედ ავინიონში. 1305 წელს რომის პაპი კლემენტ V, რომელიც ფრანგი იყო, კონკლავზე აირჩიეს საფრანგეთის მეფე ფილიპ IV-ის მხარდაჭერით (მასთან კონფლიქტში დამარცხდა წინა პაპი — ბონიფაციუს VIII). მას უწოდეს „ფრანგების პაპი“, რომელმაც 1309 წელს რეზიდენცია გადაიტანა ავინიონში, რითაც დაიწყო „პაპების ტყვეობა“, რომელიც 1377 წლამდე გაგრძელდა. ავინიონის პერიოდში რომის პაპები („ფრანგ პაპთა დინასტია“) გახდნენ: კლემენტ V (1305-1314) იოანე XXII (1316-1334) ბენედიქტე XII (1334-1342) კლემენტ VI (1342-1352) ინოკენტი VI (1352-1362) ურბან V (1362-1370) გრიგოლი XI (1370-1378) ქალაქი, რომელიც პროვანსის გრაფს ეკუთვნოდა, კლემენტ VI-მ 1348 წელს გამოისყიდა პირად საკუთრებად. ავინიონში პაპები თავს უფრო დაცულად გრძნობდნენ, ვიდრე რომში, სადაც მწვავე კონფლიქტები მიდიოდა არისტოკრატიულ საგვარეულოებს შორის. ამასთან, იტალიის ცენტრში მდებარე პაპის ოლქი მაშინ ფაქტობრივად დაიშალა. პაპობის ისტორიაში ავინიონის პერიოდი ნაკლებად ჰგავს ნამდვილ ტყვეობას, უფრო სწორად ეს იყო პაპის თანამშრომლობა საფრანგეთის ძლიერ მეფეებთან. ამ დროის ყველა პაპი ფრანგი იყო, ფრანგული უმრავლესობა იყო კარდინალთა კოლეგიაშიც, რომელიც პაპს ირჩევდა. ბევრი კარდინალი მანამდე სამეფო კარზე მსახურობდა. პაპები მნიშვნელოვან დიპლომატიურ მისიებს ასრულებდნენ საფრანგეთის მეფის სასარგებლოდ, იყვნენ მისი ნების შემსრულებლები. ამ დროისთვის პაპობამ დაკარგა წინანდელი როლი ევროპის პოლიტიკურ ცხოვრებაში. თუმცა, როგორც შიდასაეკლესიო ინსტიტუტი, ის გაძლიერდა. პაპის ხელისუფლებამ ეკლესიაში ჭეშმარიტად მონარქიული ხასიათი შეიძინა. ამ დროიდან ეპისკოპოსები და აბატები აღარ ირჩეოდნენ ადგილობრივი სამღვდელოებისა და ბერების მიერ, მათ ნიშნავდა პაპი. მნიშვნელოვნად გაიზარდა პაპის ხაზინის შემოსავლები, შეიქმნა პაპის ადმინისტრაციის ცენტრალური ფინანსური ორგანო. თავისი კურიის უზომოდ გაზრდილი ბიუროკრატიული აპარატის მეშვეობით პაპები აკონტროლებდნენ საეკლესიო ცხოვრების ყველა სფეროს. იტალიელმა ჰუმანისტმა პეტრარკამ, რომელმაც მოინახულა ავინიონი და მკვახედ შეაფასა პაპის სასახლის არნახული ფუფუნება, ამ ქალაქში პაპის ყოფნა „ბაბილონის“ ტყვეობად დაახასიათა. 1377 წელს პაპმა გრიგოლ XI-მ იტალიური სამფლობელოების დაკარგვის შიშით ტახტი ისევ რომში გადაიტანა, მაგრამ იტალიურს და რომს ისევ ფრანგულსა და ავინიონს ამჯობინებდა. ფრანგი პაპების სია ავინიონის ტყვეობა (ფრანგული) ავინიონელი პაპები დაარქივებული 2008-01-29 საიტზე Wayback Machine. ↑ Смирнова Е. Д., Сушкевич Л. П., Федосик В. А. Авиньонское пленение пап // Средние века : Культура, искусство, история. Иллюстрированная энциклопедия / под ред. В. А. Федосика. — М.: Эксмо, 2008. — стр. 9, 304 c. ISBN 978-5-699-24660-1.
გრენობლი

გრენობლი (ფრანგ. Grenoble) — ქალაქი და კომუნა სამხრეთ-აღმოსავლეთ საფრანგეთში, არის იზერის დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრი. საფრანგეთის ალპების სამეცნიერო ცენტრი. მოსახლეობა 155 100 კაცი (2005). ↑ http://france3-regions.francetvinfo.fr/auvergne-rhone-alpes/revoir-election-officielle-eric-piolle-maire-grenoble-452519.html