laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის სტატისტიკის ორგანო

სტატისტიკის ორგანო — საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის სტატისტიკური სამსახური განვითარების ანალიზისათვის, რომლის შექმნა იმთავითვე დადგა დღის წესრიგში. „აგრარულ რეფორმასთან დაკავშირებული სტატისტიკის შედგენის“ შესახებ კანონპროექტის საკითხის განხილვა დაიწყო 1918 წლის 5 ნოემბერს საქართველოს პარლამენტში. იმავე წლის 15 ნოემბერს პარლამენტის მიერ მიღებული კანონით, მიწათმოქმედების სამინისტროსთან შეიქმნა სტატისტიკის დროებითი ბიურო. მისი საშტატო განრიგი თავდაპირველად განისაზღვრა შემდეგნაირად: გამგე და თითო-თითო სტატისტიკოსი, ინსტრუქტორი და კონტროლიორი. სტატისტიკის ბიუროს დაევალა: 1917 წლის საადგილმამულო და სასოფლო-სამეურნეო აღწერის მასალების მომზადება: მიწის ფონდის აღრიცხვა, მიწის ფონდის განაწილების ნორმების განსაზღვრა და სხვა. ამგვარად, საქართველოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში თავდაპირველად შეიქმნა სტატისტიკის სპეციალური სამსახური განსაზღვრული ფუნქციებით, დაფინანსებით, მაგრამ არა დამოუკიდებელი უწყების სახით, არამედ ერთ-ერთი სამინისტროს შემადგენლობაში. სტატისტიკური ორგანოს სტატუსის ამაღლების მიზნით, 1919 წლის 25 ივლისს დამფუძნებელმა კრებამ მიიღო კანონი „ცენტრალური სასტატისტიკო კომიტეტის დაარსების“ შესახებ, რომლის მიხედვით დაარსდა „რესპუბლიკის ცენტრალური სასტატისტიკო“ კომიტეტი. დამფუძნებელ კრებაზე დიდი კამათი გამოიწვია ამ ორგანოს დაქვემდებარების საკითხმა. იურიდიული და თვითმმართველობის, ასევე საფინანსო-საბიუჯეტო კომისიები და დამფუძნებელი კრების ცალკეული წევრები მოითხოვდნენ „კომიტეტის“ მთავრობის დაქვემდებარებაში ყოფნას, რაც „კომიტეტს“ მეტ თავისუფლებას მისცემდა. მიუხედავად ამისა, გადაწყდა, „კომიტეტის“ მიწათმოქმედების სამინისტროს დაქვემდებარებაში დატოვება. ეს მოტივირებული იყო აგრარული რეფორმის წარმატებით დასრულების მიზნით. დამტკიცებული „დებულების“ მიხედვით, სტატისტიკურ კომიტეტს განესაზღვრა სახელმწიფოებრივი მნიშვნელობის სტატისტიკური სამუშაოების წარმართვა. კომიტეტის თავმჯდომარეს ნიშნავდა და ათავისუფლებდა რესპუბლიკის მთავრობა. კომიტეტი ოთხი განყოფილებისაგან შედგებოდა: საადგილმამულო, სასოფლო-სამეურნეო და ერობის სტატისტიკის; შრომის და ვაჭრობა-მრეწველობის; სატრანსპორტო და სასურსათო მცხოვრებთა და ქალაქთა სტატისტიკისა. განყოფილებათა გამგეებს ნიშნავდა და ათავისუფლებდა მიწათმოქმედების მინისტრი სტატისტიკის კომიტეტის თავმჯდომარის წარდგინებით. სამსახურის სხვა მუშაკები ინიშნებოდნენ კომიტეტის თავმჯდომარის მიერ. ცენტრალური სტატისტიკური კომიტეტის საერთო ხელმძღვანელობას ახორციელებდა ცენტრალური სტატისტიკური საბჭო. მის შემადგენლობაში შედიოდნენ: თავმჯდომარე, მოადგილე, განყოფილებათა გამგეები, თბილისის სტატისტიკური სამსახურის წარმომადგენელი, რესპუბლიკის ერთობათა და ქალაქთა კავშირის მიერ არჩეული თითო წარმომადგენელი და|სახელმწიფო უნივერსიტეტის წარმომადგენელი. ამრიგად, დემოკრატიულ საქართველოში უკვე შეიქმნა დამოუკიდებელი ქვეყნისათვის აუცილებელი სტატისტიკური სამსახური, მაგრამ შეზღუდული უფლებებით და კომპეტენციით, რომელსაც არ გააჩნდა სოციალურ-ეკონომიკური ინფორმაციის მოპოვებისათვის რეალური მექანიზმები, განსაკუთრებით კერძო სექტორიდან. იმთავითვე ცხადი იყო არსებული სახით მისი მომავალი მუშაობის ნაკლებეფექტიანობა. ათანელიშვილი თ., საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918–1921) : ენციკლოპედია-ლექსიკონი, თბ.: უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2018. — გვ. 418-419.
ტყვარჩელის იტალიურ-ქართული კონცენსია

ტყვარჩელის იტალიურ-ქართული კონცენსია — ტყვარჩელის ქვანახშირის მოპოვების და მისი ეკონომიკური რესურსის გამოყენებას საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკისათვის დიდი მნიშვნელობა ენიჭებოდა. აზერბაიჯანის საბჭოთა რუსეთის ოკუპაციის შემდეგ, საქართველოს ისედაც არასტაბილურად მომარაგება სათბობი რესურსებითა და ნავთობით საბოლოოდ მოიშალა და შეწყდა. სატრანსპორტო საშუალებათა, განსაკუთრებით კი რკინიგზის ფუნქციონირებისათვის ქვანახშირს სასიცოცხლო მნიშვნელობა ჰქონდა. გარდა ამისა, ტყვარჩელის ქვანახშირის მარაგები და საექსპორტო პოტენციალი ქვეყნის ეკონომიკური მდგომარეობის გაუმჯობესების წინაპირობა შეიძლება გამხდარიყო. ტყიბულის საბადო, რომელიც უკვე საშუალო დატვირთვით ფუნქციონირებდა, ბევრად ნაკლები ხარისხის ქვანახშირის მწარმოებელი იყო და მისი მარაგები ქვეყნის შიდა მოთხოვნებსაც ვერ აკმაყოფილებდა. დამოუკიდებლობის გამოცხადების დღიდან საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა ცდილობდა ქვეყანაში მნიშვნელოვანი საგარეო ინვესტიციების მოზიდვას. 1920 წლის დასაწყისში იტალიის სავაჭრო-სამრეწველო მისია ეწვია საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრის ყოფილი მოადგილის, კონტის, მეთაურობით. მისიამ საქართველოსთან მიაღწია სავაჭრო-სამრეწველო შეთანხმებას. 1920 წლის ფინანსთა და ვაჭრობა-მრეწველობის მინისტრი კონსტანტინე კანდელაკი ევროპაში გაემგზავრა მსხვილი ფინანსური რესურსების მოსაზიდად. 1920 წლის ბოლოს ტყვარჩელის ქვანახშირის საბადოების ექსპლუატაციის შესახებ შეთანხმება იქნა მიღწეული იტალიურ კონცესიასთან. 1921 წლის დასაწყისში კი შეთანხმება ოფიციალურად გაფორმდა. შეთანხმების თანახმად, იტალიურ კონცესიას ტყვარჩელის საბადოები 45-წლიანი ვადით გადაეცა. ხელშეკრულების თანახმად, კონცესიონერი ვალდებული იყო, მოპოვებული ნახშირიდან გარკვეული წილი უფასოდ მიეცა სახელმწიფოსათვის, ხოლო საჭიროების შემთხვევაში წარმოების 25 % თვითღირებულების ფასში მიეყიდა. წლებთან ერთად სახელმწიფოსათვის უფასოდ მიცემული ნახშირის მოცულობა იზრდებოდა და 20 წლის შემდეგ საერთო მოცულობის 20 %-ს შეადგენდა. ხელშეკრულების დადებიდან 30 წლის შემდეგ სახელმწიფოს კონცესიის გამოსყიდვის უფლება ენიჭებოდა. ხელშეკრულების თანახმად, კონცენსიის სარგებლობაში გადადიოდა საბადოსთან არსებული ინფრასტრუქტურა. მინისტრი კანდელაკი მიღწეულ შეთანხმებას საქართველოსათვის ეკონომიკური თვალსაზრისით ყველაზე მომგებიან გარიგებად აფასებდა, თუმცა ოპოზიციური პარტიები აპროტესტებდნენ „ხალხის სიმდიდრის“ უცხო კაპიტალისტებისათვის გადაცემას. დამფუძნებელ კრებაში კონცესიასთან დადებული შეთანხმების განხილვას ცხარე დებატები მოჰყვა, საბოლოო ჯამში, შეთანხმებას მხარი არ დაუჭირეს ესერებმა და ფედერალისტებმა, შეთანხმების პირობები მოიწონეს სოციალ-დემოკრატებმა და ეროვნულ-დემოკრატებმა. ირემაძე ი., საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918–1921) : ენციკლოპედია-ლექსიკონი, თბ.: უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2018. — გვ. 429-430.
ბრაიან სინგერი

ბრაიან ჯეი სინგერი (ინგლ. Bryan Jay Singer; დ. 17 სექტემბერი, 1965) — ამერიკელი რეჟისორი, პროდიუსერი და სცენარისტი, კინომწარმებელი კომპანია Bad Hat Harry Productions-ის დამაარსებელი. პირველი ფილმი გადაიღო უნივერსიტეტის დაამთავრების შემდეგ 1988 წელს. მისმა ფილმმა „Public Access“ (1993) მიიღო სანდენსის კინოფესტივალის პრიზი 1993 წელს. სინგერმა კრიტიკოსების დიდი შექება დაიმსახურა 1990-იან წლებში შექმნილი ნეო-ნუარული ფილმისთვის „ჩვეულებრივი ეჭვმიტანილები“ (1995), სადაც მონაწილებოდნენ მსახიობები: გებრიელ ბირნი, კევინ სპეისი, სტივენ ბოლდუინი და ბენისიო დელ ტორო. 1998 წელს გადაიღო სტივენ კინგის რომანის ადაპტაცია „ნიჭიერი მოსწავლე“, ხოლო სახელი გაითქვა მაღალბიუჯეტიანი სუპერგმირული ფილმით „იქს-ადამიანები“ (2000), რისთვისაც გადაეცა სატურნის ჯილდო საუკეთესო რეჟისურისთვის. ამას მოჰყვა გაგრძელება „იქს-ადამიანები 2“ (2003) და „სუპერმენის დაბრუნება“ (2006). შემდეგში გადაიღო მეორე მსოფლიო ომის თემაზე დაფუძნებული თრილერი „ვალკირია (2008). 2011 წელს იყო „იქს-ადამიანები: პირველი კლასის“ თანასცენარისტი და თანაპროდიუსერი, აგრეთვე ფილმ „ჯეკი — გოლიათების მკვლელის“ რეჟისორი 2013 წელს, ისევე როგორც იქს-ადამიანების ორი ფილმის „იქს-ადამიანები: მომავალი წარსულის დღეები (2014) და „იქს-ადამიანები: აპოკალიპსი“ (2016) რეჟისორი. 2018 წელს იყო ბიოგრაფიული დრამატული ფილმ „ბოჰემური რაფსოდიის“ რეჟისორი (2018). 1997-2019 წლებში რამდენიმე მამაკაცმა სინგერს ბავშვობისას მათზე განხორციელებულ სექსუალურ ძალადობაში დასდო ბრალი, თუმცა მან ყველა ბრალდება უარყო, შედეგად რამდენიმე სასამართლო სხდომა გადაიდო. ბრალდებების გამო, 2017 წლის დეკემბერში სინგერი მოიხსნა ფილმ „ბოჰემური რაფსოდიის“ რეჟისორის პოსტიდან, აგრეთვე უარი ეთქვა „წითური სონიას“ რიმეიკის რეჟისორობაზე. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ბრაიან სინგერი“ ვიკისაწყობში. ბრაიან სინგერი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში Bad Hat Harry Productions — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ Bryan Singer biography. Filmreference.com. ციტირების თარიღი: 4 დეკემბერი, 2013. ↑ French, Alex; Potter, Maximillian (მარტი, 2019). „'Nobody Is Going to Believe You'“. The Atlantic. ციტირების თარიღი: January 23, 2019. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date=-ში (დახმარება) ↑ Feldman, Dana; Kelsey, Eric. 'X Men' director hit by sex abuse lawsuit weeks before premiere. Reuters. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-09-24. ციტირების თარიღი: 18 აპრილი, 2014. ↑ Satoodeh, Ramin. „Bryan Singer Allegations Part of Upcoming Sex Abuse Documentary“. Chicago Tribune. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-04-30. ციტირების თარიღი: 29 აპრილი, 2014. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate=-ში (დახმარება) ↑ Wiseman, Andreas. (11 თებერვალი, 2019) Millennium’s ‘Red Sonja’ Movie Put On Back Burner Amid Bryan Singer Controversy. ციტირების თარიღი: 11 თებერვალი, 2019. ↑ Tatiana Siegel. Powerful Friends: After Kevin Tsujihara, More Executives Pushed to Cast Actress Charlotte Kirk (13 მარტი, 2019). ↑ Pulver, Andrew. (2019-03-15) Bryan Singer reportedly fired from Red Sonja remake. ციტირების თარიღი: 2019-03-16
თბილისის ისტორიულ-ეთნოგრაფიული მუზეუმი

თბილისის ისტორიულ-ეთნოგრაფიული მუზეუმი — იოსებ გრიშაშვილის სახელობის მუზეუმი, დაარსდა 1910 წელს როგორც „ქალაქის მუნიცილაპური მუზეუმი“. 1924 წელს ეწოდა „ტფილის აღმასკომის მუზეუმი“, 1943 კი — „ქ. თბილისის სახელმძწიფო ისტორიულ-ეთნოგრაფიული მუზეუმო“. ი. გრიშაშვილის სახელი მიეკუთვნა 1965 წელს. მუზეუმის ფონდებში თავმოყრილია 50 ათასამდე ექსპონატი, მათ შორის ბევრი უნიკალური და დიდი კულტურულ-ისტორიულ ღირებულებისა (ბრინჯაოს ხანის იარაღი და თიხის ნაწარმი, V ს. აქატის ქვის გემა-საბეჭდავი, ფეოდალური ხანის მოჭიქული და მოუჭიქავი თიხის ჭურჭელი, ქაშანურის და ფაიფურის ნაწარმი, საბრძოლო იარაღი, საყოფაცხოვრებო ნივთები, დოკუმენტები, ძველი და ახალი თბილისის თემაზე შექმნილი მხატვრული ტილოები — ლადო გუდიაშვილის, მოსე თოიძის, ელენე ახვლედიანის, ფოგელის, ა. ციმაკურიძის და სხვა გამოჩენილი მხატვართა ნამუშევრები, ქანდაკებები, რუკები, გეგმები, ფოტოდოკუმენტური მასალა და სხვა). გრძელიშვილი ი., ტყეშელაშვილი ო., თბილისის მატერიალური კულტურის ძეგლები, თბ., 1961; ტყეშელაშვილი ო., არქეოლოგიური დაზვერვები (თბილისის სახელმწიფო ისტორიულ-ეთნოგრაფიული მუზეუმის მუშაობის გამოცდილებიდან), თბ., 1964; მისივე, ი. გრიშაშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო ისტორიულ-ეთნოგრაფიული მუზეუმი, «ძეგლის მეგობარი», 1975, № 37; ტყეშელაშვილი ო., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 607.
კაატინგა

კაატინგა (პორტ. Caatinga, ტუპი-გუარანის ენებიდან — „თეთრი ტყე“) — ეკოლოგიური რეგიონი ტროპიკული ფოთოლმცვენ-მეჩხერტყიანი მცენარეულობით, ბრაზილიის ერთ-ერთი უნიკალური ბიომი. იკავებს ქვეყნის ტერიტორიის დაახლოებით 10%-ს, რომელზეც 15 მილიონი ადამიანი ცხოვრობს. გამოიყენება გადასარეკი მესაქონლეობისათვის (მსხვილი რქოსანი პირუტყვი), მემცენარეობისათვის (ვაზი, ნესვი, პაპაია), პერიოდულად ზარალდება ძლიერი გვალვებით. კაატინგის დაკავებული ტერიტორიები (ჩრდილო-აღმოსავლეთი ბრაზილია: მარანიანი, პიაუი, სეარა, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი, პარაიბა, პერნამბუკუ, ალაგოასი, სერჟიპი, ბაია და სამხრეთ-აღმოსავლეთ ბრაზილიაში: მინას-ჟერაისის ჩრდილოეთი ნაწილი) ეკონომიკურად ერთ-ერთი ყველაზე ჩამორჩენილია ქვეყანაში. Герасимов И. П. Географические наблюдения в Бразилии: Северо-восток Бразильского нагорья (каатинга) // Известия АН СССР. Сер. геогр. 1957. № 3. С. 48-59. Northern South America: Northeastern Brazil. WWF. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-02-15. ციტირების თარიღი: 2017-01-26. ↑ კაატინგა // დიდი საბჭოთა ენციკლოპედია [30 ტომად], მთ. რედ. პროხოროვი ა. მ., III გამოც., მოსკ.: გამომც. „საბჭოთა ენციკლოპედია“, 1969.
GK Films

GK Films — ბრიტანული კინომწარმოებელი კომპანია, დაფუძნებული პროდიუსერ გრემ კინგის მიერ 1990 წელს. 2016 წელს კომპანია Revolution Studios-მა შეიძინა GK Films-ის ხუთი ფილმის ჰიუგო“, „ტურისტი“, „შურისძიება“, „რომის დღიური“ და „ახალგაზრდა ვიქტორია“ საავტორო ფულებები. 2017 წლის აგვისტოში GK Films-მა ხელი მოაწერა სამ წლიან კონტრაქტს კომპანია Paramount Pictures-თან. GK Films — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) Initial Entertainment Group — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ოფიციალური საიტი ↑ Graham King. variety.com. ციტირების თარიღი: 9 აპრილი, 2019. ↑ Revolution Acquires Five GK Films Titles Including ‘Hugo’ & ‘The Tourist. deadline.com (21 ივნისი, 2016). ციტირების თარიღი: 9 აპრილი, 2019.
თბილისის მინიატურების თეატრი

თბილისის მინიატურების თეატრი — თეატრი, რომელიც დაარსდა 1975 წელს. 1962 წლიდან საქართველოს ფილარმონიასთან არსებობდა მინიატიურების ანსამბლი, რომელიც 1968 წლიდან გადაკეთდა მინიატურების თეატრად, ხოლო 1975 წელს გამოეყო ფილარმონიას როგორც დამოუკიდებელი სახელმწიფო თეატრი. მნიშვნელოვანი დადგმები ა. გელოვანისა და თ. ჩანტლაძის სატირულ-იუმორისტული სპექტაკლები: "სასამართლო მიდის განაჩენის გამოსატანად" (1962, რეჟ. რ. სტურუა), "მხოლოდ სიცილით" (1963, რეჟ. ა. კვანტალიანი), "ზოგიერთის მზის დაბნელება საქართველოში" (19+74, ღეჟ. ა. გელოვანი, თ. ჩანტლაძე), "გამარჯვების ღიმილი" (1977, რეჟ. თ. აბაშიძე), "ეშმაკის კუდი" (1978, რეჟ. ლ. მირცხულავა), ე. დე ფილიპოს, მ. ბერკეეს და სხვა "ფული და სიყვარული" (1976, რეჟ. თ. აბაშიძე), "ლუარსავ თათქარიძე" (1979, ინსცენირება ზ. რცხილაძისა და თ. ჩანტლაძის, რეჟ. ლ. მირცხულავა) და სხვა. ყიფიანი ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 608-609.
პანტიანის ტბა

პანტიანის ტბა, პანტიანის წყალსაცავი — ხელოვნური წყალსაცავი, დმანისის მუნიციპალიტეტში, დმანისიდან 5 კილომეტრში, ზღვის დონიდან 1368 მ. ტბა წიწვიანი ტყის გარემოცვაშია. ტბის ირგვლივ განვითარებულია ტურისტული ობიექტები. ტურისტულ ობიექტამდე მანძილი (მუნიციპალური ცენტრიდან) — 6 კმ. ტბაში ბინადრობს სარკისებრი კობრი, კარჩხანა, თეთრი ამური და კალმახი. წყლის საერთო მოცულობა 5,4 მლნ. მ³ (მუშა 5,3 მლნ. მ³). წყლის სარკის ფართობი 0,6 კმ². დმანისი - პანტიანის ტბა დაარქივებული 2019-04-09 საიტზე Wayback Machine. პანტიანის წყალსაცავი ↑ საქართველოს სოციალურ-ეკონომიკური განვითარების პროგრამა
სუპინატორული კუნთი

სუპინატორი წინამხრის უკანა განყოფილებაში მოთავსებული ფართო კუნთია, რომელიც სხივის ძვლის ზედა მესამედზეა გადახვეული და რომლის ფუნქცია წინამხრის სუპინაციაში (გარეთ ბრუნვაში) მდგომარეობს. სუპინატორი შედგება ორი ბოჭკოვანი კონისგან, მათ შორის მოთავსებულია სხივის ნერვის ღრმა ტოტი. ზედაპირული კონა იწყება მყესით, ხოლო ღრმა - კუნთოვანი ბოჭკოებით იდაყვის ძვლის სუპინატორული ქედიდან (crista interossea), მხრის ძვლის ლატერალური ზედაროკიდან (epicondylus lateralis), სხივის გვერდითი იოგიდან (ligamentum collaterale radiale) და სხივის მრგვალი იოგიდან (lig. anulare radii). სუპინატორულ კუნთს აინერვირებს სხივის ნერვის ღრმა ტოტი, რომელიც გადადის უკანა ძვალთაშორის ნერვში (n. interosseus antebrachii posterior) სუპინატორული კუნთიდან გამოსვლისას. სხივის ნერვი იყოფა ღრმა, და ზედაპირულ-სენსორულ ტოტებად სუპინატორული კუნთის მახლობლად. ასეთი განლაგება ხელსაყრელ პირობებს ქმნის ღრმა ტოტის დახშობისთვის, რის შედეგადაც შეიძლება მოხდეს ამ ნერვით ინერვირებული კუნთების სელექტიური პარალიზი (გამშლელი კუნთები, ცერის გრძელი გამზიდველი კუნთი.) სხივის ღრმა ნერვი შემთხვევათა 70%-ში გადის სუპინატორული კუნთის მუცელში, სხვა შემთხვევაში - სუპინატორულ რკალში (სუპინატორის ზედაპირული შრის ბოჭკოვანი რკალი.) სუპინატორულ კუნთს მტევანი მოჰყავს სუპინირებულ პოზიციაში. იგი უმეტეს შემთხვევაში ბიცეპსთან ერთად მოქმედებს, მაგრამ არა მაშინ, როცა იდაყვის სახსარი გაშლილია . ტერმინი "სუპინატორი" აღვნიშნავს სხეულის ნებისმიერი კუნთს, რომელიც სუპინატორულ ფუნქციას ასრულებს. ძველ წყაროებში, ტერმინით "supinator longus" (გრძელი სუპინატორი) აღნიშნავდნენ მხარსხივის კუნთს (m. brachioradialis), ხოლო ამ არტიკლში განხილული კუნთი აღინიშნებოდა ტერმინით "supinator brevis" (მოკლე სუპინატორი). სუპინატორული კუნთი წინამხარი, ხედი წინიდან წინამხარი, ხედი უკნიდან წინამხრის წინა მხარე - ღრმა კუნთები წინამხრის უკანა მხარე - ღრმა კუნთები ზედა კიდურის კუნთები - განივი კვეთა სხივისა და იდაყვის არტერიები იდაყვის სახსარი ↑ Р. Д. Синелъников: Атлас Анатомии Человека, Том I, გვ. 353 ↑ Platzer 2004, p. 168 ↑ Gray's Anatomy (1918) ↑ Platzer 2004, Color Atlas of Human Anatomy, Vol. 1: Locomotor System (5th ed.) გვ. 168 ↑ Ross and Lampert, Thieme Atlas of Anatomy: General Anatomy and Musculoskeletal System - გვ. 345 ↑ "Supinator"
MTV

MTV, წარსულში Music Television (ქართ. მუსიკალური ტელევიზია) — ამერიკული საკაბელო სატელევიზიო ქსელი, რომელიც ნიუ-იორკიდან მაუწყებლობს. დაარსებულია 1981 წლის 1 აგვისტოს. მისი თავდაპირველი მიზანი იყო მუსიკალური ვიდეოების მაუწყებლობა. დღეს, MTV ორიენტირებულია მრავალფეროვან მუსიკაზე, პოპ კულტურაზე, ახალგაზრდულ კულტურაზე და რეალითი ჟანრის გადაცემებზე, რომლებიც მოზარდებზე და ახალგაზრდა მაყურებელზეა გათვლილი. ოფიციალური საიტი MTV-ს საიტები დაარქივებული 2015-10-16 საიტზე Wayback Machine.
აზა ადამია

აზა ადამია (დ. 1968, მარტვილი — გ. 9 აპრილი, 1989, თბილისი) — სტუდენტი, 9 აპრილის ტრაგედიის გმირი. აზა ადამია დაიბადა 1968 წელს ქალაქ მარტვილში. მარტვილის მე-2 საჯარო სკოლის დამთავრებისთანავე საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ახლადგახსნილ სამრეწველო-სამშენებლო ფაკულტეტზე ჩაირიცხა, დაუსწრებელზე სწავლობდა და მარტვილში რამდენიმე ადგილას, მათ შორის მუსიკის მასწავლებლადაც მუშაობდა. 1989 წლის 9 აპრილს ტრაგიკულად დაიღუპა თბილისში, რუსთაველის გამზირზე გამართული საპროტესტო დემონსტრაციის დარბევის დროს. დაკრძალულია მარტვილში. აზა ადამიას სახელი აქვს მინიჭებული მარტვილის მეორე საჯარო სკოლას, რომლის ეზოშიც 2009 წელს მისი ძეგლი დადგეს. მის სახელს ატარებს მარტვილის ერთ-ერთი ქუჩაც (იხ. აზა ადამიას ქუჩა). 2014 წლის 9 აპრილს, ტრაგიკული მოვლენებიდან 25 წლის თავზე საქართველოს პრეზიდენტმა გიორგი მარგველაშვილმა ოჯახის წევრებს წმინდა გიორგის სახელობის გამარჯვების ორდენი გადასცა. გვერდწითელი გ., „9 აპრილი“, თბ., 1990 ↑ მარტვილელი აზა ადამია - გოგონა, რომლის გმირობა მასზე უფროსია ↑ 2.0 2.1 ვიცე-გუბერნატორმა გმირ აზა ადამიას საფლავი გვირგვინით შეამკო. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-10-24. ციტირების თარიღი: 2019-04-09. ↑ "ნინო მეგობარს ზედ დააკლეს" – რას იხსენებენ 9 აპრილს დაღუპულთა ახლობლები ↑ საქართველოს პრეზიდენტმა 9 აპრილს გარდაცვლილები წმინდა გიორგის სახელობის გამარჯვების ორდენით დააჯილდოვა[მკვდარი ბმული]
გია ქარსელაძე

გია ქარსელაძე (დ. 6 ივნისი, 1963, თბილისი — გ. 11 აპრილი, 1989, იქვე) — 9 აპრილის ტრაგედიის გმირი (25 წლის). გია ქარსელაძე დაიბადა 1963 წლის 6 ივნისს. დაამთავრა თბილისის №53 საშუალო სკოლა. 1981-1989 წლებში სწავლობდა თბილისის პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში კავშირგაბმულობის ფაკულტეტზე, შემდეგ გადავიდა არქიტექტურის ფაკულტეტზე. მუშაობდა თბილისის სატყეო მეურნეობაში. 1987 წელს დაქორწინდა ირინა ზაქარეიშვილზე. 1989 წლის 9 აპრილს თბილისში, რუსთაველის გამზირზე გამართული საპროტესტო დემონსტრაციის დარბევისთანავე, 11 საათზე იგორ როდიონოვმა კომენდანტის საათი გამოაცხადა. გაზეთ კომუნისტის ცნობით, „10 აპრილს ღამით ქალაქის პირველ საავადმყოფოში და და ქირურგიის ინსტიტუტში მოთავსეს სამი დაჭრილი ახალგაზრდა, რომელთაგან ერთის გადარჩენა ეჭვს იწვევს. როგორც ჩენთვის ცნობილია, მათ ჭრილობები მიიღეს კომენდანტის საათის დროს სამხედრო პატრულებთან მომხდარი კონფლიქტების შედეგად“. აღნიშნული შემთხვევა მოხდა კომენდანტის საათის გამოცხადებიდან დაახლოებით 2 საათში, როდესაც კაპიტანმა ლოხინმა ცეცხლი გაუხსნა ქალაქისკენ მანქანით მომავალ მანქანას, რომელშიც რამდენიმე ახალგაზრდა იჯდა. მგზავრთაგან მხოლოდ გიორგი ქარსელაძემ მიიღო სასიკვდილო ჭრილობა თავში, რომელიც 11 აპრილს მიღებული ტრავმის შედეგად თბილისის №1 საავადმყოფოში გარდაიცვალა. დაკრძალეს 16 აპრილს თბილისში საბურთალოს სასაფლაოზე. 2014 წლის 9 აპრილს, ტრაგიკული მოვლენებიდან 25 წლის თავზე საქართველოს პრეზიდენტმა გიორგი მარგველაშვილმა ოჯახის წევრებს წმინდა გიორგის სახელობის გამარჯვების ორდენი გადასცა. გვერდწითელი გ., „9 აპრილი“, თბ., 1990 9 აპრილის ტრაგედიას შეწირული 21 გმირი ! - დამოუკიდებლობისთვის ბრძოლის სისხლიანი დღე ↑ გია ქარსელაძის ერთადერთი ვიდეო ↑ გაზ. „კომუნისტი“ №84, 11 აპრილი, 1989 ↑ გაზ. „ახალგაზრდა კომუნისტი“ №44, 13 აპრილი ↑ 9 აპრილი ↑ „თბილისი“, 1989, 12 აპრილი, გვ. 7 ↑ საქართველოს პრეზიდენტმა 9 აპრილს გარდაცვლილები წმინდა გიორგის სახელობის გამარჯვების ორდენით დააჯილდოვა[მკვდარი ბმული]
ეკა ბეჟანიშვილი

ეკატერინე (ეკა) ბეჟანიშვილი (დ. 25 აგვისტო, 1973, სოფელი ტიბაანი, სიღნაღის რაიონი — გ. 9 აპრილი, 1989, თბილისი) — სკოლის მოსწავლე, 9 აპრილის ტრაგედიის გმირი (15 წლის). ეკა ბეჟანიშვილი დაიბადა 1973 წლის 25 აგვისტოს სოფელ ტიბაანში. თბილისში სწავლობდა ვ. კომაროვის სახელობის ფიზიკა-მათემატიკის სკოლაში. 1989 წლის 9 აპრილს (მაშინ ის იყო მე-10 კლასის მოსწავლე) ტრაგიკულად დაიღუპა თბილისში, რუსთაველის გამზირზე გამართული საპროტესტო დემონსტრაციის დარბევის დროს. ეკა ბეჟანიშვილი 9 აპრილის ტრაგედიის ყველაზე პატარა მსხვერპლია. დაკრძალეს 15 აპრილს თბილისის ზღვის სასაფლაოზე. 1991 წელს თბილისის ერთ-ერთ ქუჩას ეწოდა მისი სახელი (იხ. ეკა ბეჟანიშვილის ქუჩა). 2014 წლის 9 აპრილს, ტრაგიკული მოვლენებიდან 25 წლის თავზე საქართველოს პრეზიდენტმა გიორგი მარგველაშვილმა ოჯახის წევრებს წმინდა გიორგის სახელობის გამარჯვების ორდენი გადასცა[მკვდარი ბმული]. გვერდწითელი გ., „9 აპრილი“, თბ., 1990 ↑ რას ყვება 9 აპრილს დაღუპული ეკა ბეჟანიშვილის დედა ↑ დაბადების თარიღი წელია საფლავის ქვაზე ↑ "ერთხელ მესიზმრა ეკა..." ↑ ორსული გოგონა და 16 წლის მოზარდები - 9 აპრილის პატარა გმირები ↑ ეკა ბეჟანიშვილი (1973-1989). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-09. ციტირების თარიღი: 2019-04-09. ↑ ყველაზე პატარა გმირი, რომელიც 1989 წლის 9 აპრილს დაიღუპა ↑ „თბილისი“, 1989, 11 აპრილი, გვ. 4 ↑ საქართველოს პრეზიდენტმა 9 აპრილს გარდაცვლილები წმინდა გიორგის სახელობის გამარჯვების ორდენით დააჯილდოვა
ელისო ჭიპაშვილი

ელისო ჭიპაშვილი (დ. 1964, ბაზალეთი — გ. 9 აპრილი, 1989, თბილისი) — 9 აპრილის ტრაგედიის გმირი. იყო თბილისელი, მუშაობდა რესპუბლიკურ საავადმყოფოში სანიტრად. 1989 წლის 9 აპრილს, ელისო ჭიპაშვილი რუსული „სპეცნაზის“ მიერ ჰაერში გაშვებულმა მომწამვლელმა აირმა გაგუდა, მაშინ ის 6 თვის ფეხმძიმე იყო. ოჯახის წევრებმა დიდი ძებნის შემდეგ ელოსოს ცხედარს „არამიანცში“ მიაკვლიეს. ძმის სიტყვებით: „ძლივს ვიცანი, რადგან ჩემს დას მოგრძო სახე ჰქონდა და მომწამვლელი აირისგან სულ გასიებოდა, დამრგვალებოდა. დაჩეხესო — ასეთი ინფორმაციაც გაავრცელეს, მაგრამ ჭრილობა საერთოდ არ ჰქონია, აირით იყო გაგუდული.“ ელისოს დედა გარდაიცვალა ელისოს დასაფლავების წინა დღეს. დაკრძალეს 15 აპრილს თბილისში, დიღმის სასაფლაოზე. 2014 წლის 9 აპრილს, ტრაგიკული მოვლენებიდან 25 წლის თავზე საქართველოს პრეზიდენტმა გიორგი მარგველაშვილმა ოჯახის წევრებს წმინდა გიორგის სახელობის გამარჯვების ორდენი გადასცა. ხარაგაულის ერთ-ერთ ქუჩას ეწოდა მისი სახელი (იხ. ელისო ჭიპაშვილის ქუჩა). გვერდწითელი გ., „9 აპრილი“, თბ., 1990 ↑ 1.0 1.1 ვახტანგ ჭიპაშვილი – საამაყოა უმცროსი დის გმირობისთვის წმინდა გიორგის ორდენი ↑ ორსული გოგონა და 16 წლის მოზარდები - 9 აპრილის პატარა გმირები ↑ 9 აპრილი - ფეხმძიმე გოგონას გმირობა ↑ „თბილისი“, 1989, 11 აპრილი, გვ. 4 ↑ საქართველოს პრეზიდენტმა 9 აპრილს გარდაცვლილები წმინდა გიორგის სახელობის გამარჯვების ორდენით დააჯილდოვა[მკვდარი ბმული]
ვენერა მეტრეველი

ვენერა მეტრეველი (დ. 10 ოქტომბერი, 1943 — გ. 12 მაისი?, 1989, თბილისი) — 9 აპრილის ტრაგედიის გმირი. მუშაობდა თბილისის რკინიგზის საავადმყოფოში ექთნად. 9 აპრილის ღამეს რუსთაველზე მივიდა გაზით მოწამლული ხალხის დასახმარებლად და თავადაც გაზით მოიწამლა. ვენერა მეტრეველი, 12 მაისს გარდაიცვალა საავადმყოფოში. დაკრძალულია ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ალში. 2014 წლის 9 აპრილს, ტრაგიკული მოვლენებიდან 25 წლის თავზე საქართველოს პრეზიდენტმა გიორგი მარგველაშვილმა ოჯახის წევრებს წმინდა გიორგის სახელობის გამარჯვების ორდენი გადასცა. გვერდწითელი გ., „9 აპრილი“, თბ., 1990 9 აპრილი, გარდა მწუხარებისა, ეროვნული ამაღლების დღეცაა, გაზ. „ხაშურის მოამბე“, № 17, 28 აპრილი 2019 წელი, გვ., 5 ვენერა მეტრეველი-გვარამაძე (1943-1989) დაარქივებული 2020-01-16 საიტზე Wayback Machine. ერთად და ცალ-ცალკე: იცნობდე 9 აპრილს საქართველოს შეწირულებს... ექთანი ვენერა მეტრეველი თავისუფლებისთვის - სოფელ ალიდან ↑ საქართველოს პრეზიდენტმა 9 აპრილს გარდაცვლილები წმინდა გიორგის სახელობის გამარჯვების ორდენით დააჯილდოვა[მკვდარი ბმული]