laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
მათე ბლასტარი

მათე ბლასტარი (Matthaeus Blastares) — ბიზანტიელი კანონისტი, მღვდელმონაზონი თესალონიკედან. რომის კათოლიკურ ეკლესიასთან უნიის მოწინააღმდეგე. გარდაიცვალა დაახ. 1360 წელს. 1335 წელს გამოსცა „წმინდა და საღვთო კანონში მოხსენიებული ყველა საგნის ანბანური კრებული“ (ანბანური სინტაგმა), რომელიც მალევე ითარგმნა სერბულ ენაზე და შევიდა სტეფან დუშანის „კანონებში“ (1349 წ.). XVII საუკუნეში ითარგმნა ეპიფანე სლავინეცკის მიერ საეკლესიო სლავურ ენაზე. ბერძნული ტექსტი სლავური თარგმანითურთ გამოსცა მიხეილ გორჩაკოვმა (Горчаков Михаил Иванович) 1874 წელს. Властарь Матфей. Письмо к принцу кипрскому Гю де Лузиньяну. Пер. арх. Арсения. М., 1891. Властарь Матфей. Алфавитная синтагма Матфея Властаря. М., 1892. Пер. Н.Ильинского. М., 1996. Горчаков М. К истории епитимийных номоканонов православной церкви. — СПб., 1874. Матфей Властарь, Алфавитная Синтагма დაარქივებული 2018-06-01 საიტზე Wayback Machine. (Собрание по алфавитному порядку всех предметов, содержащихся в священных и божественных канонах, составленное и обработанное смиреннейшим иеромонахом Матфеем), Перевод с греческого свящ. Николая Ильинского Matthew Blastares, Catholic Encyclopedia
Keystone Studios

Keystone Studios — ადრეული კინოსტუდია, რომელიც დაარსდა 1912 წელს მაკ სენეტის მიერ, როგორც Keystone Pictures Studio. სენეტს ასევე ეხმარებოდნენ New York Motion Picture Company-ის მფლობელები: ადამ კესელი და ჩარლზ. ო. ბაუმენი. კომპანია, რამდენიმე წლის განმავლობაში, იღებდა ფილმებს გლენდელსა და სილვერ-ლეიკის მიდამოებში. 1912 წლიდან 1915 წლამდე იყო Mutual Film Corporation-ის მფლობელობაში. Keystone Studios-ის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2010-05-12 საიტზე Wayback Machine. ↑ [1]
Essanay Studios

Essanay Film Manufacturing Company — ამერიკული კინოსტუდია. მან სახელი გაითქვა 1915 წლის ჩარლი ჩაპლინის კომედიებით. სტუდია დაარსდა 1907 წელს, ჩიკაგოში, ილინოისი, ბრონჩო ბილი ანდერსონისა და ჯორჯ კირკ სპურის მიერ, თავდაპირველად როგორც Peerless Film Manufacturing Company. 1907 წლის 10 აგვისტოს სახელი გადაერქვა Essanay-ზე ("S and A"). ↑ Grossman, James R. (2004). The Encyclopedia of Chicago. University of Chicago Press, გვ. 293–294. ISBN 0226310159.  ↑ Arnie Bernstein, Hollywood on Lake Michigan: 100 Years of Chicago & the Movies, Lake Claremont Press, 1998, p. 37. ISBN 978-0964242623.
გიორგი აკროპოლიტი

გიორგი აკროპოლიტე (ბერძ. Γεῶργιος Ἀκροπολίτης, ლათ. Georgios Akropolites; დ. 1217 ან 1220, კონსტანტინოპოლი — გ. 1282, ტრაპიზონი) — XIII საუკუნის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ბიზანტიელი ისტორიკოსი. მისი მთავარი თხზულება „ისტორია“ ნიკეის იმპერიის ისტორიის ძირითადი წყარო არის. სიყმაწვილეში მამა გააგზავნა იმპერატორ იოანე III-ს კარზე. სწავლობდა ჯერ თეოდორე ჰექსაპტერიგეს, შემდეგ კი მომავალ უფლისწულ თეოდორესთან ერთად ნიკიფორე ვლემიდას ხელმძღვანელობით. 1244 წელს აყვანილ იქნა დიდი ლოგოთეტის, ანუ კონსტანტინოპოლის ეკლესიის კანცლერის რანგში. 1246 წლიდან იყო უფლისწულის მასწავლებელიც. თეოდორე 1254 წელს ავიდა ტახტზე და მრჩევლად გიორგი აკროპოლიტე გაიხადა. 1257 წელს მასვე მისვა მთავარსარდლობა, შემდეგ განაწესა დიპლომატიურ სარბიელზე. 1282 წელს დაინიშნა ელჩად ტრაპიზონის იმპერიაში. იქვე გარდაიცვალა იმავე წელს. მისი მთავარი თხზულება „ისტორია“ წარმოადგენს ნიკიტა ქონიატეს თხზულების გაგრძელებას და აღწერს 1203-1261 წლების ამბებს. ლომოური ნ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 24. ყაუხჩიშვილი, ს., გიორგი აკროპოლიტე // ბიზანტიელი მწერლების ცნობები საქართველოს შესახებ, ტ. VII, თბილისი: მეცნიერება, 1967. — გვ. 40-47. გამყრელიძე ა., გიორგი აკროპოლიტესი და მისი ცნობები საქართველოს შესახებ, «მასალები საქართველოსა და კავკასიის ისტორიისათვის », 1954, ნაკვ. 31. R. Macrides, "George Akropolites' Rhetoric," in E. Jeffreys (ed.), Rhetoric in Byzantium. Papers from the Thirty-fifth Spring Symposium of Byzantine Studies, Exeter College, University of Oxford, March 2001 (Aldershot, 2003), 201-211. Акрополит // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона: В 86 томах (82 т. и 4 доп.). — СПб.: 1890—1907. Opera, rec. A. Heisenberg, v.1, Lipsiae, 1903; Летопись... სერიაში: Византийские историки, переведенные с греческого..., СПб., 1863. Георгий Акрополит. Хроника 1911 Encyclopædia Britannica/Acropolita, George Opera Omnia by Migne Patrologia Graeca with analytical indexes
United Artists

United Artists Corporation (UA) — ამერიკული კინოსტუდია. ამ სახელწოდების თავდაპირველი სტუდია დაარსდა 1919 წელს, მერი პიკფორდის, ჩარლი ჩაპლინის, დაგლას ფერბენსკა და დევიდ უორკ გრიფიტის მიერ ამჟამინდელი United Artists დაარსდა 2006 წლის ნოემბერში, ტომ კრუზის, პაოლა უაგნერისა და Metro-Goldwyn-Mayer-ის თანამშრომლობით. 2008 წლის 14 აგვისტოს პაოლამ დატოვა კომპანია. ↑ Fleming, Michael. (August 14, 2008) Paula Wagner Leaves UA. Daily Variety. Reed Business Information. ციტირების თარიღი: 2008-08-14. ოფიციალური საიტი
გიორგი II ქსიფილინოსი

გიორგი II ქსიფილინოსი (ბერძ. Γεώργιος Β΄ ο Ξιφιλίνος) — კონსტანტინოპოლის პატრიარქი 1191—1198 წლებში. წარმოშობით იყო ტრაპეზუნტის ერთ-ერთი წარჩინებული საგვარეულოდან, რომელსაც ეკუთვნოდა ასევე პატრიარქი იოანე VIII ქსიფილინოსი (1066—1075). მან დატოვა რამდენიმე შრომა, რომელთაგან ყველაზე მნიშვნელოვანია "Juribus Territoriorum"–ის სახელით ცნობილი თხზულება. ↑ De juribus territorium // PG. 119. Col. 887-890. RegPatr, N 1179-1192d; Grumel V. La chronologie des patriarches de Constantinople de 1111 à 1206 // REB. 1943. T. 1. P. 260-268; Beck. Kirche und theol. Literatur. Passim; Brand Ch. M. Byzantium Confronts the West: 1180-1204. Camb., 1968, 1992; Bundy D. Georges Xiphilin // DHGE. T. 20. Col. 669-671; Angold M. Church and Society in Byzantium under the Comneni: 1081-1261. Camb. (Mass.), 1995. P. 122-129, 338-339, 415-416; Labate A. Sulla didascalia di Costantino Stilbes per Giorgio Xifilino // Byzantina Mediolanensia / A cura di F. Conca. Soveria Mannelli; Messina, 1996. P. 227-234; Лебедев А. П. Ист. очерки состояния Визант.-вост. Церкви: кон. XI - сер. XV в. СПб., 1998. С. 121, 255. ГЕОРГИЙ II КСИФИЛИН // «Православная Энциклопедия»
კა’უს უდაბნო

კა’უს უდაბნო — უდაბნო ჰავაის დიდ კუნძულზე. მდებარეობს კუნძულის უკიდურეს სამხრეთ ნაწილში, კა’უს რაიონში. შედგება ვულკანური ნარჩენებისგან, ვულკანური ფერფლის, ქვიშისა და ხრეშისგან. ეს ტერიტორია მცენარეული საფარის ნაკლებობას განიცდის, რისი უპირველესი მიზეზიც მჟავა წვიმებია. ეს რეგიონი არ წარმოადგენს „ნამდვილ უდაბნოს“, ვინაიდან ნალექების საშუალო წლიური მაჩვენებელი აქ 1,000 მმ-ს შეადგენს. გაუდაბურების მიზეზი ნიადგაში არსებული ვულკანური მოქმედების შედეგად არსებული ელემენტებია. წვიმა ერევა გოგირდის დიოქსიდს და სხვა ელემენტებს. არააქტიურ პერიოდში, ტურისტებს შორის პოპულარულია უდაბნოში სეირნობა და ხეტიალი. ამ ტერიტორიაზე, 1790 წელს დაფიქსირებულია ჰავაის ისტორიაში ყველაზე მასშტაბური ამოფრქვევები. კა’უს უდაბნოს აღწერა დაარქივებული 2009-05-02 საიტზე Wayback Machine. ↑ Schiffman, Peter; Robert Zierenberg; Naomi Marks; Janice L. Bishop; M. Darby Dyar (November, 2006). „Acid-fog deposition at Kilauea volcano: A possible mechanism for the formation of siliceous-sulfate rock coatings on Mars“. Geology. Geological Society of America. 34 (11): 921–924. doi:10.1130/G22620A.1. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date=-ში (დახმარება)CS1-ის მხარდაჭერა: მრავალი სახელი: ავტორების სია (link)
რანგიპოს უდაბნო

რანგიპოს უდაბნო — უნაყოფო, უდაბნოს მსგავსი ტერიტორია ახალ ზელანდიაში, ჩრდილოეთის კუნძულის ვულკანურ პლატოზე. მის დასავლეთით მდებარეობს სამი ვულკანურად აქტიური მწვერვალი: ტონგარიო, ნგაურუჰოე და რუაპეჰუ. ნალექების საშუალო წლიური მაჩვენებელი ამ ტერიტორიაზე 1500 - 2500 მმ-ს შეადგენს, მაგრამ ის უდაბნოს მიემსგავსება ღარიბი ნიადაგითა და მშრალი ქარებით. მცენარეულობა მწირია და ძირითადად ბუჩქებითაა წარმოდგენილი. უდაბნო ზღვის დონიდან 600-1000 მეტრზე მდებარეობს. The Round the Mountain Track, Tongariro National Park დაარქივებული 2008-11-03 საიტზე Wayback Machine. კოორდინატები: 39°14′34″S 175°43′48″E﻿ / ﻿39.2428° ს. გ. 175.73° ა. გ.﻿ / -39.2428; 175.73
აკონის უდაბნო

აკონის უდაბნო (იტალ. Deserto di Accona) — ნახევრადმშრალი ტერიტორია იტალიაში, სიენის პროვინციაში, ტოსკანის რეგიონში. ნალექების საშუალო წლიური მაჩვენებელი აქ 600 მმ-ს შეადგენს, ამიტომ გაყვანილია მსხვილი საირიგაციო სისტემა. შუა საუკუნეებში, უდაბნოში მდებარეობდა მონტე-ოლივეტოს სააბატო. აკონის უდაბნო, ვიდეო
ბარდენას-რეალესი

ბარდენას-რეალესი — ნახევრად უდაბნო ტერიტორია ესპანეთში, ნავარის ავტონომიაში. იშვიათი მცენრეულობით, თიხის, თაბაშირის და ქვიშაქვის ფორმაციებით, უდაბნო უნიკალურია მთელს ევროპაში. მდებარეობს მდინარე ებროს აუზში, პირენეისა და იბერიის მთებს შორის. ეს უკაცრიელი ტერიტორია მოიცავს 45 500 ჰა-ს. 1999 წელს, ტერიტორია ბუნებრივ პარკად გამოცხადდა, ხოლო 2000 წელს ის იუნესკომ გააფორმა, როგორც ბუნების ნაკრძალი. ბარდენას-რეალესი Las Bardenas Reales (ფრანგული) Las Bardenas Reales (ესპანური) ↑ http://www.unesco.org/mabdb/br/brdir/directory/biores.asp?mode=all&code=SPA+17
ბლედოუს უდაბნო

ბლედოუს უდაბნო — ქვიშიანი უდაბნო პოლონეთში. მდებრარეობს სილეზიის მთიანეთში, სილეზიის სავოევოდოში. მისი ფართობია 32 კმ². უდაბნოში, მთელი ცენტრალური ევროპის მასშტაბით, ზღვის სანაპიროდან მოშორებით მდებარე ქვიშის უდიდესი მარაგია, რომელიც წარმოიქმნა ათასობით წლის წინ, მყინვარების დნობის შედეგად. ქვიშის ფენების სისქე 40-70 მეტრია. ბოლო ხანებში ქვიშამ შემცირება დაიწყო. მეორე მსოფლიო ომის დროს, ამ ტერიტორიაზე გერმანელები წვრთნიდნენ აფრიკის კორპუსს, ცდიდნენ იარაღს უშუალოდ აფრიკაში გამოყენებამდე. (ინგლისური) Poland's travel site (scroll down the page!) დაარქივებული 2011-07-15 საიტზე Wayback Machine. (პოლონური) Błędów Desert (to view the photo gallery, scroll down the page!) დაარქივებული 2006-05-27 საიტზე Wayback Machine. (პოლონური) Polish Sahara Association Wikimapia-Entry
პრეშოვი

პრეშოვი (სლოვაკ. Prešov) – ქალაქი ჩრდილო-აღმოსავლეთ სლოვაკეთში. პრეშოვის მხარის ადმინისტრაციული ცენტრი. ქალაქში ცხოვრობს 90 805 კაცი (2006) და ამ მაჩვენებლით მესამე ადგილზეა ქვეყნის მასშტაბით. პრეშოვის არქიეპისკოპოსი არის სლოვაკეთის ბერძნულ-კათოლიკური ეკლესიის მეთაური. IX-X საუკუნეებში პრეშოვის ტერიტორიაზე მდებარეობდა დიდი მორავიის სლავური დასახლება. დიდი მორავიის დაშლის შემდეგ ქალაქის ტერიტორია შევიდა უნგრეთის სამეფოს შემადგენლობაში. XII საუკუნეში აქ სახლდებიან გერმანელი კოლონისტები, რომლებიც ქალაქის განვითარებაში მნიშვნელოვან როლს თამაშობენ. ქალაქი პირველად მოიხსენიება 1247 წელს ეპურიესის სახელით. 1299 წლიდან შარიშის უმთავრესი დასახლებული პუნქტია. 1374 წლიდან პრეშოვი თავისუფალი სამეფო ქალაქია. 1918 წლიდან ჩეხოსლოვაკიის შემადგენლობაშია. 1993 წლიდან კი სლოვაკეთის ქალაქია. მოსახლეობის რაოდენობა: 91 498 (2007 წ.) ეროვნული შემადგენლობა: 94,7 % — სლოვაკები 1,4 % — უკრაინელები 1,2 % — ბოშები 1 % — ჩეხები 0,2 % — უნგრელები 0,5 % — სხვა რელიგიური შემადგენლობა: კათოლიკეები — 66,77 % რელიგიის გარეშე — 13,57 % უნიატები — 4,82 % მართლმადიდებლები — 1,68 % და სხვები რუსინები ქალაქ პრეშოვის ოფიციალური საიტი ↑ https://www.presov.sk/primator-mesta.html
ესპანეთის საფეხბურთო თასი

ესპანეთის საფეხბურთო თასი იგივე კოპა დელ რეი (ესპ. Copa Del Rey) — ყოველწლიური სათასო შეჯიბრება ესპანეთის საფეხბურთო გუნდებს შორის, რომელსაც ატარებს ესპანეთის ფეხბურთის ფედერაცია. მისი სრული სახელია Campeonato de España - Copa de Su Majestad el Rey de Fútbol, რაც ნიშნავს: ესპანეთის ჩემპიონატი - მისი უდიდებულესობა მეფის საფეხბურთო თასი. იმართება ესპანეთის მეფის პატივსაცემად. გათამაშება დაარსდა 1903 წელს და ის არის უძველესი საფეხბურთო ტურნირი ესპანეთში. ტარდება აგვისტოდან მაისის ჩათვლით და მისი გამარჯვებული კვალიფიკაციას გადის ესპანეთის სუპერთასზე და უეფა-ს ევროპა ლიგაზე. ტურნირის ისტორიაში ყველაზე წარმატებული კლუბია „ბარსელონა“, რომელსაც 30-ჯერ აქვს თასი მოპოვებული. მოქმედი გამარჯვებულია „ბარსელონა“. ოფიციალური საიტი (ესპანური) Spain - List of Cup Finals
კაბო-დე-გატის ბუნების პარკი

კაბო-დე-გატის ბუნების პარკი — ბუნების პარკი სამხრეთ-აღმოსავლეთ ესპანეთში, ქალაქ ალმერიის სიახლოვეს. წარმოადგენს დასავლეთ ხმელთაშუაზღვისპირა ევროპის უდიდეს სახმელეთო-საზღვაო ნაკრძალს. მისი ფართობი 460 კმ²-ია და მოიცავს ქალაქ კარბონერასს სიერა-დე-კაბო-დე-გატის მთათა სისტემას, ასევე 120 კმ² ზღვას, როგორც საწყლოსნო ნაკრძალს. კლიმატი ნახევრადმშრალია და ეს პარკი წარმოადგენს ევროპის უმშრალეს ადგილს. 1997 წელს იუნესკომ გააფორმა როგორც ბიოსფერული ნაკრძალი. პარკი ხასიათდება ვულკანური ფორმაციებით - ლავით, ვულკანური გუმბათებით, კალდერებით. ზღვისგან გამოყოფილია 400 მ სიგანის ქვიშიანი სანაპიროთი. 2006 წელს შეუერთდა იუნესკოს გლობალურ გეოგრაფიულ პარკთა ქსელს. პარკში საშუალო წლიური ტემპერატურა 18 °C -ია, ნალექების საშუალო წლიური მაჩვენებელი მთელი ევროპის მასშტაბით აქ დაბალია და წელიწადში 120 - 180 მმ-ს შეადგენს. გავრცელებულია დაახლოებით 1.000 სახეობის მცენარე, მათ შორის ენდემურებიც და 1.100 სახეობის ცხოველი და ფრინველი, რომელთა შორის უმრავლესი ფრინველია, რის გამოც ევროკავშირმა პარკი ფრინველთა დაცვის მიზნით სპეციალურ დაცულ ტერიტორიად გამოაცხადა. ვულკანური კლდე Cabo de Gata.jpg ევროპული მარაო-პალმა (Chamaerops humilis) ფლამინგო Dactylopterus volitans კაბო-დე-გატის ბუნებრივი პარკი (ფრანგული) კაბო-დე-გატის ბუნებრივი პარკი ფოტოები კაბო-დე-გატის ბუნებრივი პარკი (ესპანური) ფოტოები[მკვდარი ბმული] ↑ European geoparks website. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-05-30. ციტირების თარიღი: 2011-02-27.
თომა სლავი

თომა სლავი (დ. 760 — გ. 823) — ბიზანტიელი მოღვაწე, სამხედრო და საზღვაო ფლოტის მეთაური, ერთ-ერთი ყველაზე ხალხმრავალი აჯანყების (821–825) ლიდერი. თომა წარმოშობით სლავი იყო (სხვა ვერსიით სკვითი ან სომეხი) და ღარიბთა წრეს მიეკუთვნებოდა. ჯერ კიდევ ლეონ V-ის დროს (813–820) იგი ტურმარხად, ანუ სამხედრო მეთაურად ითვლებოდა მცირე აზიის ერთ-ერთ თემში. მან დაყმევების პროცესში მყოფი გლეხების უკმაყოფილებით ისარგებლა, აჯანყების მეთაური გახდა და თავისი თავი იმპერატორად გამოაცხადა. უშედეგოდ ილაშქრა კონსტანტინოპოლში. მისი აჯანყება გამცემლობის და ბულგარელების დახმარების შედეგად ჩაახშეს. თომა სლავის მომხრეები კი ბრძოლას განაგრძობდნენ 825 წლამდე. თომა სლავის აჯანყება ტივაძე გ., შუა საუკუნეების ისტორია, ტ. I, თბ., 1967 გვ. 161-162
თომა სლავის აჯანყება

თომა სლავის აჯანყება – ერთ-ერთი ყველაზე ხალხმრავალი სახალხო აჯანყება ბიზანტიაში. მიმდინარეობდა 821–825 წწ. განმავლობაში, აჯანყების მეთაური იყო სამხედრო და საზღვაო ფლოტის მეთაური, ტურმარხი, თომა სლავი, რომლის სახელის მიხედვითაც მიიღო სახელწოდება აჯანყებამ. აჯანყების მონაწილეთა ძირითად ბირთვს შეადგენდნენ დამოუკიდებელი გლეხები, მონები, სტრატიოტები და დაპყრობილი ტომები. მოძრაობაში ჩაებნენ ასევე პავლიკიანელები. მცირე აზიიდან აჯანყება მაკედონიასა და თრაკიაში გავრცელდა. აჯანყებულებს ჰყავდათ ძლიერი შეიარაღებული ძალები და საზღვაო ფლოტიც კი გააჩნდათ. მათ კონსტანტინოპოლს შემოარტყეს ალყა, რომელიც ერთი წლის განმავლობაში გრძელდებოდა. 823 წელს გამცემლობის და ბულგარელების დახმარების შედეგად, თომა სლავის აჯანყება ჩაახშეს. თომა სლავის ერთგული მომხრეები 825 წლამდე განაგრძობდნენ ბრძოლას იმპერიის სხვადასხვა ნაწილებში. თომა სლავი მიწიშვილი ნ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. — გვ. 87-88. ტივაძე გ., შუა საუკუნეების ისტორია, ტ. I, თბ., 1967 გვ. 161-162
დელიბლატოს უდაბნო

დელიბლატო (სერბ. Deliblatska Peščara) — ქვიშიანი ტერიტორია სერბეთში, ვოევოდინის ავტონომიაში. მდებარეობს ისტორიულ ბანატის რეგიონში. სახელი ეწოდა აქ მდებარე სოფელ დელიბლატოსგან. დელიბლატო ევროპის უდიდესი ქვიშიანი ტერიტორიაა, რომელიც ერთ დროს დიდ, პრეისტორიულ უდაბნოს ნაწილს წარმოადგენდა. წარმოაქმნა უძველესი პანონიის ზღვის უკან დახევის შედეგად. შემოგარენში არსებული ტყეების გამო, ტერიტორია გაფორმდა სპეციალურ ბუნებრივ ნაკრძალად, მაგრამ ამავე დროს წარმოადგენს ექსკლუზიურ სანადირო ტერიტორიას, სადაც მონადირეები დასავლეთ ევროპის ქვეყნებიდანაც კი ჩამოდიან. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: დელიბლატოს უდაბნო Gallery from Deliblato Sands on www.wild-serbia.com დაარქივებული 2009-03-11 საიტზე Wayback Machine. Deliblatska Peščara[მკვდარი ბმული] Deliblatska Peščara დაარქივებული 2009-07-17 საიტზე Wayback Machine. Tourism Potentials დაარქივებული 2011-10-09 საიტზე Wayback Machine.
ისლანდიის პლატო

ისლანდიის მაღლობი მოიცავს ისლანდიის შიდა ტერიტორიის უდიდეს ნაწილს. მდებარეობს ზღვის დონიდან 400-500 მეტრზე და წარმოადგენს დაუსახლებელ ვულკანურ უდაბნოს. წვიმისა და თოვლის წყალი სწრაფად შეიწოვება მიწაში, რის გამოც აქ შეუძლებელია მცენარის გაზრდა. ტერიტორია ძირითადად ნაცრისფერი, შავი ან ყავისფერია და მოიცავს ლავასა და ვულკანურ ფერფლს. წარმოდგენილია რამდენიმე ოაზისი, ისიც მდინარეთა სიახლოვეს. მაღლობი ასევე მოიცავს რამდენიმე მყინვარს. სწორედ მყინვარული მდინარეების პირასაა გავრცელებული მწირი მცენარეულობა. ზოგიერთ ადგილას შეინიშნება ვულკანური აქტივობა. ისლანდიის მაღლობების გადაკვეთა შესაძლებელია მხოლოდ ზაფხულში, დანარჩენ პერიოდში გზები ჩაკეტილია. Photos from www.islandsmyndir.is დაარქივებული 2004-04-20 საიტზე Wayback Machine. Photos and information Actual road conditions დაარქივებული 2011-04-08 საიტზე Wayback Machine.
ოლტენიის საჰარა

ოლტენიის საჰარა — გაუდაბურებული ტერიტორია რუმინეთში, ვლახეთის ვაკეზე. მდებარეობს ქალაქებს - კალაფატსა და დაბულენს შორის და მოიცავს 800 კმ²-ს. სახელი ოლტენიის საჰარა ამ ტერიტორიას პრესამ შეურჩია და მოსახლეობამაც უმალ აიტაცა. გაუდაბურების უპირველესი მიზეზი 1960-იანი წლებიდან დაწყებული ტყის მასიური გაჩეხვაა. ეს ერთადერთი ადგილია მთელს ევროპაში, სადაც ოფიციალურად არსებობს ქვიშის მუზეუმი. ოლტენიის საჰარა დაარქივებული 2008-02-19 საიტზე Wayback Machine. (რუმინული) ოლტენიის საჰარა (რუმინული) ოლტენიის საჰარა (ინგლისური)
სიმონ დე სანტ-კვენტინი

სიმონ დე სანტ-კვენტინი (XIII ს.) — დომინიკანელი ბერი. შედიოდა დელეგაციაში, რომელიც რომის პაპმა ინოკენტი IV-მ ბერ ასცელინის მეთაურობით მონღოლთა ყაენთან გააგზავნა. 1247 წელს მათ მონღოლთა მხედართმთავრის ბაიჯუს ბანაკს მიაღწიეს. ამის შემდეგ ისინი უნდა შეხვედროდნენ ყაენს ყარაყორუმში, მაგრამ ასცელინის მხედართმთავრებთან დაპირისპირების გამო ეს შეუძლებელი გახდა. სიმონ დე სანტ-კვენტინი 1247 წელს იმყოფებოდა საქართველოში და საინტერესო ცნობები დატოვა ქვეყნის შესახებ. მისი ინფორმატორი თბილისში შვიდი წლის განმავლობაში მცხოვრები დომინიკანელი ბერი გიშარ დე კრემონა იყო. სიმონ დე სანტ-კვენტინის ნაწარმოები „თათრების ისტორიის“ სრული ტექსტი დაკარგულად ითვლება. მისი ნაშრომის ნაწილები შესულია ვინსენტ დე ბოვეს წიგნში „Speculum Historiale“. კვენტინის ცნობებს დიდი მნიშვნელობა აქვს, ვინაიდან ის დღემდე ცნობილ ევროპელ ავტორებს შორის ერთადერთია, „რომელიც XIII საუკუნეში თვითონ იმყოფებოდა საქართველოში და თვითმხილველია იმ ფაქტებისა, რომელსა იგი გადმოგვცემს“. კვენტინის ნაშრომში მოთხრობილია საქართველოში მონღოლთა ბატონობის შესახებ. ის მონღოლებს მიიჩნევს კავკასიის მთებს იქით ჩაკეტილი ხალხის – გოგისა და მაგოგის შთამომავლებად. ის ამბობს, რომ მონღოლთა ყაენის გუიუქ I-ის სახელი გოგისგან წარმოდგება. დომინიკანელ ბერს საინტერესო ცნობები მოეპოვება საქართველოს ეკლესიის შესახებაც. მისი თქმით, ქართველებს კათალიკოსის გარდა, ჰყავთ 18 მთავარეპისკოპოსი და ეპისკოპოსი, საქართველოს ეკლესიაში ადგილი აქვს სიმონიას და მევახშეობას. მისი აზრით, ქართველები და სომხები ცუდად ეწყობიან ერთმანეთში. ბეჟან ჯავახია, XIII დამდეგის დომინიკანელი ბერი საქართველოს შესახებ, შუა საუკუნეების ისტორიის საკითხები, VII, თბ., 2005, გვ. 62-67 ↑ ბეჟან ჯავახია, XIII დამდეგის დომინიკანელი ბერი საქართველოს შესახებ, გვ. 65
რინის უდაბნო

რინის უდაბნო (რუს. Рын-пески; ყაზ. Нарын-Құм) — უდაბნო დასავლეთ ყაზახეთისა და სამხრეთ-აღმოსავლეთ რუსეთის ყალმუხეთის რესპუბლიკის ტერიტორიებზე, კასპიის ზღვის ჩრდილოეთით, ვოლგის მაღლობზე, მდინარე ვოლგის დასავლეთით. უდაბნოს საზღვრები ბოლომდე დაუდგენელია. ტემპერატურა ზაფხულში ექსტრემალურად ცხელია 45 °C - 48 °C და ზამთარში, -28 °C to -36 °C. უდაბნოში მდებარეობს რამდენიმე პატარა ქალაქი. მოსახლეობის სიმჭიდროვე ყოველ კვადრატულ კილომეტრზე 1 - 15 ადამიანს შეადგენს. 2001 წელს, ბალტიის ზღვაზე მომხადრი მტვრის შტორმი, როგორც ანალიზებმა აჩვენა, რინის უდაბნოში წარმოქმნილი აღმოჩნდა. International Journal of Environment and Pollution 2004 - Vol. 22, No.1/2 pp. 72 - 86. ISSN 0957-4352 DK World Atlas, Millennium Edition, pgs. xxv, xxix, 258 ISBN 978-0789446046 რინის უდაბნო დაარქივებული 2020-09-23 საიტზე Wayback Machine.
ესპანეთის საფეხბურთო სუპერთასი

ესპანეთის საფეხბურთო სუპერთასი (ესპ. Supercopa de España) — საფეხბურთო გათამაშება ესპანეთში, სადაც ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის და ესპანეთის თასის გამარჯვებულები ხვდებიან ერთმანეთს. იმ შემთხვევაში, თუ ქვეყნის ჩემპიონატსაც და თასსაც ერთი გუნდი მოიგებს, მაშინ მას სუპერთასზე ესპანეთის თასის მეორე ფინალისტი დაუპირისპირდება. სუპერთასი თამაშდება 1982 წლიდან. გათამაშების ისტორიაში, ყველაზე წარმატებული კლუბია „ბარსელონა“, რომელმაც 14-ჯერ მოიგო ტიტული. მოქმედი გამარჯვებულია „ბარსელონა“. Spain - List of Super Cup Finals
ფიტოგეოგრაფია

ფიტოგეოგრაფია ( ბერძ. phyton — მცენარე და გეოგრაფია, იგივე მცენარეთა გეოგრაფია) — ბოტანიკის და ფიზიკური გეოგრაფიის დარგი, რომელიც შეისწავლის მცენარეთა გეოგრაფიულ გავცელებას დედამიწაზე და ადგენს ამ გავრცელების კანონზომიერებებს. პირველი ცნობები მცენარეთა გავცელების შესახებ გვხვდება ანტიკური ხანის მეცნიერთა (თეოფრასტე) შრომებში. XVIII საუკუნეში გაჩნდა უფრო მნიშვნელოვანი მონაცემები ფრანგი ბოტანიკოსი ჟოზეფ ტურნეფორის, შვედი ბუნებისმეტყველის კარლ ლინეს და სხვა ნაშრომებში. XVIII-XIX სს. მიჯნაზე ფიტოგეოგრაფიას ცოდნის საგანგებო ხასიათი მიეცა, რაც დაკავშირებულია გერმანელი ნატურალისტების კ. ვილდენოვის და ალექსანდერ ჰუმბოლდტის სახელებთან. ფიტოგეოგრაფიის განვითარებისათვის დიდი მნიშვნელობა ჰქონდა დანიელი მეცნიერის ი. სკოუს (1822), შვეიცარიელი ბოტანიკოსის ა. დეკანდოლის (1855) და გერმანელი მეცნიერის ა. გრიზებახის (1866) შრომებს, რომლებიც ფლორისა და ნაწილობრივ მცენარეულობის სისტემატიკური შემადგენლობის ეკოლოგიურ-გეოგრაფიული ხასიათის პირველ მიმოხილვას წარმოადგენდა. ჩარლზ დარვინის თეორიამ ორგანული სამყაროს ევოლუციის შესახებ მეცნიერული საფუძველი მისცა ფიტოგეოგრაფიის გენეზისურ მიმართულებას. მასზე დაყრდნობით გერმანელმა ბოტანიკოსმა ა. ენგლერმა ფიტოგეოგრაფიაში დაამკვიდრა ფლორის შესწავლის ისტორიულ-გენეტიკური მეთოდი და პირველმა მოახდინა დედამიწის ფლორების დაყოფა მათი ისტორიული განვითარების თვალსაზრისით (1879-1882). დიდად მნიშვნელოვანია ვახუშტი ბატონიშვილის ცნობები, საქართველოს ცნობები ცალკეული ველური თუ კულტურული მცენარის გავცელებისა და მცენარეული ზონების განლაგების შესახებ. ფიტოგეოგრაფიის კვლევის ობიექტია მთლიანად დედამიწის ან მისი ცალკეული ნაწილის ფლორა და მისი სისტემატიკური ერთეულების (ფიტოტაქსონების ) არეალები. ფიტოგეოგრაფიის ძირითადი დანაყოფებია: ფლორისტული ფიტოგეოგრაფია (რომელიც შეისწავლის ფლორას და ინვენტარიზაციის გზით ადგენს მის შემადგენელ სისტემატიკურ ერთეულებს); ფიტოქოროლოგია (ადგენს ფიტოტაქსონებს, კერძოდ სახეობების არეალს); ეკოლოგიური ფიტოგეოგრაფია (სწავლობს ფლორების განვითარების ისტორიას); ისტორიული ფიტოგეოგრაფია (შეისწავლის დედამიწაზე მცენარეული სამყაროს ევოლუციასთან კავშირს). ბიოგეოგრაფია ბოტანიკა ზოოგეოგრაფია სახოკია მ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 334. Brown, J.H. & Lomolino, M.V. 1998. Biogeography. 2nd edition. Chapter 1. Wallace, A. R. 1878. Tropical nature and other essays. Macmillan, London. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ფიტოგეოგრაფია
911 (ჯგუფი)

911 — ბრიტანული ბოიბენდი. მისი წევრები არიან ლი ბრენანი, ჯიმი კონსტებლი და საიმონ დოუბარნი. ჯგუფი ჩამოყალიბდა 1995 წელს, ხოლო სადებიუტო სინგლი 1996 წლის მაისში გამოსცა. იგი დაიშალა 2000 წელს, მაგრამ აღდგა 2005 წელს, მიიღო რა მონაწილეობა რეალურ შოუში Hit Me, Baby, One More Time. მთავარი სტატია: 911-ის დისკოგრაფია. The Journey (1997) Moving On (1998) There It Is (1999) Illuminate... (The Hits and More) (2013) ლი ბრენანის გვერდი დაარქივებული 2011-07-27 საიტზე Wayback Machine. საიმონ დოუბარნის ცეკვის სკოლა დაარქივებული 2011-02-08 საიტზე Wayback Machine.
სალმე

სალმე (აფხ. Ԥсоу [ფსოუ]; ყოფილი ესტონსკაია) — სოფელი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის გაგრის მუნიციპალიტეტში (ლესელიძის თემი), მდინარე ფსოუს მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 40 მ, გაგრიდან 25 კმ. 2008 წლის 23 ოქტომბრის ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ საქართველოს კანონის საფუძველზე, ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის სამხედრო აგრესიის შედეგად და დადგენილია ამ ტერიტორიების განსაკუთრებული სამართლებრივი რეჟიმი. დააარსა 1884 წელს ესტონეთიდან გადმოსახლებულმა ათმა ოჯახმა. მანამდე აქ იყო გაუვალი ტყე. 1992-1993 წწ. ომის შემდეგ აფხაზებმა დაარქვეს ფსოუ (Ҧсоу). 1989 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობდა 1 659 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 694. პაატა ცხადაია, ბეჟან ხორავა, „აფხაზეთის გეოგრაფიული სახელწოდებანი“, თბ., 2016. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 89. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 147. ↑ В. Е. Кәарҷиа, «Аԥсны атопонимика», Аҟәа 2002 ↑ 1931 წლის ხუთვერსიან რუკაზე