laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ხაბულიანი

საკუთარი სახელი ხაბულიანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან: დილარ ხაბულიანი — პოლიტიკოსი, სახელმწიფო მოხელე, სპორტსმენი (ძიუდო) სერგო ხაბულიანი — ინჟინერი, პოლიტიკოსი
კბილიანი ვეშაპები

კბილიანი ვეშაპები (ლათ. Odontoceti) — ძუძუმწოვრების ქვერიგი ვეშაპების რიგისა. მათი სხეულის სიგრძე 1,2-20 მ აღწევს. აქვს 1-240 -მდე კბილი, ერთი ნესტო, რომელიც თხემზე იხსნება. მათი ორიენტაციის ძირითადი ხერხია ექოლოკაცია. გავრცელებული არიან ყველა ოკეანესა და ზღვაში. ზოგი დიდ მდინარეებშიც ბინადრობს. ქვერიგში 4 ოჯახია: კაშალოტისებრნი, მდინარის დელფინისებრნი, დინგნისკარტა ვეშაპები და დელფინისებრნი. იკვებებიან თევზით, თავფეხიანი მოლუსკებით, კიბოსნაირებით. იყენებენ მათ ცხიმს, ხორცს, სპერმაცეტს. ზოგი სახეობის რაოდენობა ძალზე შემცირებულია. ზოგი დაცულია საერთაშორისო კანონით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 455.
მიმინოშვილი

საკუთარი სახელი მიმინოშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან: ალექსი მიმინოშვილი — არქიტექტორი მაია მიმინოშვილი — მათემატიკოსი, სახელმწიფო მოხელე რომან მიმინოშვილი — ლიტერატურათმცოდნე, მთარგმნელი
ირინე ებრალიძე

ირინე ებრალიძე (დ. 19 მარტი, 1962) — ქართველი მეცნიერი, მომღერალი და მუსიკოსი. 2015 წლიდან — ასოცირებული პროფესორი. 1980 წელს დაამთავრა თბილისის II მუსიკალური სასწავლებლის თეორიული განყოფილება, 1986 წელს კი ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია (მუსიკის ისტორია). 1993-1994 წლებში იყო რადიოსადგურ „რადიო 105-ის“ მუსიკალური წამყვანი; 1997-1999 წლებში ქართულ-ამერიკული კომპანია „რადიო საქართველოს“ და „ფორტუნას“ მუსიკალური რედაქტორი და წამყვანი; 1999-2001 წლებში მუშაობდა იმავე კომპანიების პროგრამების მენეჯერად; 1986-2006 წლებში იყო თბილისის II მუსიკალური სასწავლებლის ჯაზისა და საესტრადო ხელოვნების განყოფილების პედაგოგი; 2006-2009 წლებში თბილისის მუსიკალური კოლეჯის დირექტორის მოადგილე სასწავლო დარგში; 2009 წლიდან ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის მუსიკალური ცენტრის ლექტორი, თანამედროვე პოპულარული მუსიკალური მიმდინარეობების მიმართულების ხელმძღვანელი; 2015 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია თემაზე „ქართული ფოლკლორი და ეთნოჯაზი“ (საკომპოზიტორო-საშემსრულებლო პორტფოლიო წერითი კომენტარით). ქართული მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი, თბ., 2015, გვ. 158 ირინე ებრალიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ბაქო-ბათუმის ნავთობსადენი

ბაქო-ბათუმის ნავთობსადენი აშენდა 1928-1930 წლებში. მისი მთავარი მიზანი იყო ნავთობის გადატანა ბაქოს ნავთობის წარმოების ზონიდან შავი ზღვის სანაპირომდე ბათუმის პორტამდე. ნავთობსადენის განვითარებისა და მშენებლობის ტექნიკურ მენეჯმენტს ახორციელებდა სსრკ სახელმწიფო დაგეგმარების კომიტეტის საექსპერტო-ტექნიკური კომისია. ხელმძღვანელი იყო აკადემიკოსი ვ.გ.შუხოვი. პროექტის ავტორი და მთავარი სამშენებლო მენეჯერი იყო ინჟინერი ა.ბულგაკოვი. ნავთობსადენის მშენებლობის იდეა წამოაყენა დიმიტრი მენდელეევმა 1880 წელს. ბაქო-ბათუმის ნავთობსადენის პირველი პროექტი შეიმუშავა ვ.შუხოვმა ჯერ კიდევ 1884 წელს. მოგვიანებით, მის საფუძველზე, შეიქმნა უფრო მცირე დიამეტრის ნავთის მილსადენი, რომელიც აშენდა 1897-1907 წლებში ბაქო-ბათუმის რკინიგზის გასწვრივ. 1943 წელს, გერმანული ჯარების გარღვევის საფრთხის გამო, ბაქო-ბათუმის ნავთობსადენი დაიშალა და მისი მილები გამოიყენეს ასტრახან-სარატოვის პროდუქციის მილსადენის ასაგებად. ომისშემდგომ წლებში ნავთობსადენი აღადგინეს. სსრკ-ს დაშლის შემდეგ ნავთობსადენი შეიცვალა ბაქო-თბილისი-ჯეიჰანის ნავთობსადენის მონაკვეთით და ბაქო-სუფსის ნავთობსადენით, რომლებიც აშენდა ძველი საბჭოთა ბაქო-ბათუმის მილსადენის კომპონენტებისა და ინფრასტრუქტურის გამოყენებით. ↑ Бакинская "кровь" индустриализации. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2023-02-11. ციტირების თარიღი: 2023-02-11. ↑ Трубопроводный транспорт России (1860-1917 гг.) ↑ Supsa Terminal and Pipeline, Georgia
ჯონ ვარვატოსი

ჯონ ვარვატოსი (ინგლ. John Varvatos) — ამერიკული საერთაშორისო ექსკლუზიურად მამაკაცის ბრენდი, რომელიც დაარსდა ჯონ ვარვატოსის მიერ. აწარმოებს მაღალი მოდის პროდუქციას. ვარვატოსი CFDA-ს მიერ სამჯერ იქნა აღიარებული „წლის მამაკაცის ტანსაცმლის დიზაინერად“ და GQ-ის „წლის დიზაინერად“ 2007 წელს. მოდის კოლექცია ნაწილდება აშშ-ში ჯონ ვარვატოსის 10 ბუტიკში, ასევე მაღალი კლასის უნივერმაღებში მთელ მსოფლიოში. ჯონ ვარვატოსის შტაბ-ბინა მდებარეობს ნიუ-იორკში. ↑ GQ Breakout of the Year + Designer of the Year SIMON DOONAN, November 11, 2007 ↑ "A Man of High Style and Punk Tastes" ნიუ-იორკ ტაიმზი, Finn, Robin (April 25, 2008)
ნაზიმ აჰმედლი

ნაზიმ შამილ ოღლუ აჰმედლი (აზერ. Əhmədli Nazim Şamil oğlu; დ. 1 მაისი, 1953, ლაჩინის რაიონი) — აზერბაიჯანელი პოეტი, მწერალი, თარჯიმანი. 1986 წლიდან აზერბაიჯანის მწერალთა კავშირის წევრი. ნაზიმ შამილ ოღლუ აჰმედლი დაიბადა 1953 წლის 1-ლ მაისს ლაჩინის რაიონში, სოფელ აჰმედლიში. საშუალო სკოლა დაამთავრა ლაჩინში, 1971-1974 წლებში სწავლობდა შუშას სასოფლო-სამეურნეო კოლეჯში, 1974-1976 წლებში მსახურობდა ყოფილი საბჭოთა კავშირის სამხედრო სამსახურში. 1970-იანი წლების ბოლოდან მისი ლექსები იბეჭდებოდა ბეჭდვით მედიაში. 1981 წელს ჩაირიცხა მოსკოვის მაქსიმ გორკის სახელობის ლიტერატურული ინსტიტუტის პოეზიის ფაკულტეტზე. ინსტიტუტის დამთავრების შემდეგ დაბრუნდა ბაქოში და მუშაობდა აზერბაიჯანის მწერალთა კავშირის განყოფილების უფროსად. 1993-1996 წლებში მსახურობდა სამხედრო ჟურნალისტად აზერბაიჯანის არმიაში. როგორც სამხედრო ჟურნალისტი ყარაბაღის ომის მონაწილეა. მუშაობდა მასწავლებლად ნარიმანოვის რაიონის ეკოლოგიურ ლიცეუმში, შემდეგ მუშაობდა ჟურნალისტიკის ფაკულტეტზე პროფესორად. აჰმედლი არის შემდეგი წიგნების ავტორი: „ცხოვრების სიყვარული“, „ჩემი სული შენი იქნება“, „სიყვარულის ღმერთი“, „მე ცოდვილი მაცნე ვარ“. ლექსები: „მაპატიე", „ღაზალები“, „ჩემო გენერალო“. ის ასევე არის მხატვრულ-დოკუმენტური სიუჟეტისა და მოთხრობების ავტორი: „გაღიმებული გოგოები“, „მოლა-აჰმედლი მოლაჰმედლიდან“. მისი ლექსები რეგულარულად იბეჭდება აზერბაიჯანულ პრესაში და ითარგმნება რუსულ, ჩეჩნურ და გერმანულ ენებზე. არის სკანდინავიის ქვეყნებთან კულტურული და სამეცნიერო ურთიერთობის საზოგადოებრივი გაერთიანების თავმჯდომარე. ამჟამად მუშაობს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კინო და ფოტოდოკუმენტების სახელმწიფო არქივის დირექტორის მოადგილედ. Nazim Əhmədli ↑ Laçın rayon 1 nömrəli tam orta məktəbdə Laçınlı şair Nazim Əhmədli ilə görüş ↑ Nazim Əhmədli: - Mən həmişə demişəm ki, biz özümüz yadplanetliyik. Bizi kainatdan yer kürəsinə atıblar. ↑ Nazim Əhmədli yeni kitablarını təqdim etdi - FOTOLAR ↑ Tanınmış sair Nazim Əhmədlinin 60 illik yubileyi qeyd edilmişdir
პორშა დაბლდეი

პორშა ენ დაბლდეი (ინგლ. Portia Ann Doubleday; დ. 22 ივნისი, 1988, ლოს-ანჯელესი, აშშ) — ამერიკელი მსახიობი. ყველაზე ცნობილია შინი სანდერსის როლით ფილმში „ახალგაზრდობის პროტესტი“ (2009), ასევე კრის ჰარგენსენის როლით ფილმში „კერი“ (2013) და ანჯელა მოსის როლით „USA network“-ის სატელევიზიო დრამაში „მისტერ რობოტი“. პორშა დაბლდეი დაიბადა და გაიზარდა ლოს-ანჯელესში, კრისტინა ჰარტისა და ფრენკ დაბლდეის ოჯახში, რომელთა ორი ქალიშვილიდან უმცროსია. მისი მშობლები ყოფილი მსახიობები არიან, მსახიობია ასევე მისი უფროსი და კეიტლინიც. დედამისის ამჟამად მუშაობს გასართობ ინდუსტრიაში, როგორც პიესების მწერალი და პროდიუსერი. პორშა დაბლდეი პირველად რვა წლის ასაკში გამოჩნდა რეკლამაში „Goldfish crackers“ და ითამაშა პატარა როლი ფილმში „ლეგენდა მუმიაზე“ (1998). საშუალო სკოლის დამთავრების შემდეგ გადაიღეს სატელევიზიო სერიალის „ტარას შეერთებული შტატების“ საპილოტე ეპიზოდში. დაბლდეი თამაშობდა 15 წლის ქეითს, ტონი კოლეტის ქალიშვილის როლს. პორშა შეცვალა ბრი ლარსონმა, როდესაც სერიალის შემოქმედებითმა ჯგუფმა არჩია სხვა მიმართულებით წასულიყო და სხვა პერსონაჟები შემოეყვანა სერიალში. პორშა კვლავ გამოჩნდა 2009 წლის მოკლემეტრაჟიან ფილმში „18“, რომელიც ეხება გოგონას, რომელსაც დედა უკვდება. პორშა დაბლდეიმ 2009 წელს ითამაშა თინეიჯერულ კომედიაში „ახალგაზრდობის პროტესტი“, რომელიც გადაღებულია ს. დ. რეინის ამავე სახელწოდების რომანის მიხედვით. მან განასახიერა შინი სანდერსის, შემზარავი წარმოსახვითი გოგონას როლი, რომელიც ხვდება მაიკლ სერას პერსონაჟს ოჯახური შვებულების დროს. ფილმის რეჟისორი იყო მიგელ არტეტა, ხოლო პრემიერა გაიმართა 2009 წლის ტორონტოს საერთაშორისო კინოფესტივალზე. 2010 წელს ითამაშა დრამაში „თითქმის მეფეები“, რომლის რეჟისორია მარვინ ჯარეტი. მან ითამაშა პოპულარული და ამაზრზენი კრის ჰარგენსენის როლი 2013 წლის ფილმში კერი. იმავე წელს მან ითამაშა მოკლე როლი ფილმში „მისი“, სადაც განასახიერა სექს სუროგატის როლი. პორშა დაბლდეი თამაშობდა მალეკის პერსონაჟის ბავშვობის მეგობარს და ამჟამინდელ თანამშრომელს, ანჯელა მოსის სერიალში „მისტერ რობოტი“. სერიალის პირველი ეპიზოდის პრემიერა შედგა 2015 წლის 24 ივნისს. მან ითამაშა შოუს ოთხივე სეზონში. ბოლო სამი სეზონის პრემიერა შედგა 2016 წლის ივლისში, 2017 წლის ოქტომბერში და 2019 წლის ოქტომბერში. 2018 წლის ნოემბერში გამოცხადდა, რომ დაბლდეი შეუერთდა ფილმის „ფანტაზიის კუნძულის“ მსახიობებს, ამავე სახელწოდების შოუს ადაპტაციას. ფილმი ეკრანებზე გამოვიდა 2020 წლის 14 თებერვალს. პორშა დაბლდეი ამჟამად ცხოვრობს ლოს-ანჯელესში. პორშა დაბლდეი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ↑ 1.0 1.1 1.2 Ouzounian, Richard (January 5, 2010). „Portia Doubleday: Michael Cera's transformer“. Toronto Star. Toronto. ციტირების თარიღი: January 7, 2010. ↑ Stein, Ruthe (January 6, 2010). „Youth in Revolt's Portia Doubleday making a name for herself“. Houston Chronicle. Houston. ციტირების თარიღი: January 7, 2010. ↑ 3.0 3.1 Ordoña, Michael (January 7, 2010). „Where you've seen Portia Doubleday“. Los Angeles Times. Los Angeles. ციტირების თარიღი: January 7, 2010. ↑ Lattanzio, Ryan. (2019-11-11) 'Fantasy Island' Trailer: Blumhouse Twists Show Into Careful-What-You-Wish-For Horror en. ციტირების თარიღი: 2019-11-13 ↑ Beyond the Screen with Portia Doubleday | NBCUniversal Together en (April 2, 2018). ციტირების თარიღი: 2019-11-13
ფარავნის მიწისძვრა (1986)

ფარავნის მიწისძვრა — ძლიერი მიწისძვრა საქართველოში, რომელიც მოხდა 1986 წლის 13 მაისს 08:44 წუთზე ქალაქ თბილისიდან სამხრეთ-დასავლეთით ~ 90 კმ-ში. ჰიპოცენტრის სიღრმე 10 კმ. მაქსიმალური მაკროსეისმური ეფექტი აღინიშნა აბულში, ასფარაში, ბეჟანოსა და თორიაში (7–8 ბალი). ეპიცენტრი დაფიქსირდა ჯავახეთის ზეგანზე, ფარავნის ტბასთან. ძირითადი ბიძგის შემდეგ ორი დღე-ღამის განმავლობაში მოხდა დაახლოებით 20 აფტერშოკი; განსაკუთრებული იყო 1986 წლის 3 სექტემბრის 5 ბალიანი მიწისძვრა ახალქალაქში, ნინოწმინდასა და როდიონოვკაში. განმეორებითი ბიძგების ეპიცენტრები განლაგებული იყო სწორკუთხედში. აფტერშოკების ეპიცენტრების ღრუბელი გავრცელდა სამხრეთიდან ჩრდილოეთისაკენ სამსრის ქედის გასწვრივ. ენერგიის თვალსაზრისით, უძლიერესი ბიძგები დაფიქსირდა 13 და 15 მაისს. მიწისძვრის დროს საქართველოში სრულდებოდა მარაბდა–ახალქალაქის რკინიგზის მშენებლობა. მიწისძვრა გამოვლინდა აგრეთვე სომხეთსა და აზერბაიჯანში. ბიძგის საერთო ფართობმა შეადგინა დაახლოებით 120 ათ. კმ². ეპიცენტრული არე მიეკუთვნა ბიძგის 8 ბალიან ზონას, ხოლო ნოდალური სიბრტყეების პროექციები კერაში არსებულ ორ შესაძლო რღვევას; კერაში მოძრაობის ტიპი ნასხლეტ-ნაწევი, — ნაწევის გაბატონებული კომპონენტით. კუმშვის ღერძი თითქმის ჰორიზონტული, მერიდიანულად ორიენტირებული, გაჭიმვის ღერძი აგრეთვე თითქმის ჰორიზონტული და სუბგანედურად ორიენტირებული. მიწისძვრით გამოწვეული ნარჩენი დახრები თბილისში ტოლი იყო 72.6 msec, ხოლო დისლოკაციის ზედაპირის შესაბამისი გამოთვლილი გადაადგილება ~ 9 მ. 19–30 მაისს ეპიცენტრულ ზონაში შეისწავლეს დაახლოებით 1500 შენობა-ნაგებობა, ხოლო ახალქალაქისა და ნინოწმინდის რაიონში დაახლოებით 500 სასოფლო-სამეურნეო ნაგებობა. შენობათა დიდი რაოდენობა ნაწილობრივ დაზიანდა, თუმცა დაფიქსირდა ცალკეული საცხოვრებელი შენობებისა და სასოფლო-სამეურნეო ნაგებობების სრული დანგრევაც. ყველაზე დიდი მატერიალური ზარალი მიადგა თორიას, ეშტიას, ბეჟანოს, ფოკას, აბულს, ასფარასა და სხვა. დაზიანდა აგრეთვე არქიტექტურული ძეგლები, მაგ., ახალქალაქის ციხე ნაწილობრივ დაინგრა, დაზიანდა სოფელ აბულის ერთ-ერთი ეკლესია და კუმურდო, სადაც ნაპრალი ჩრდილო-დასავლეთ აბსიდზე გაჩნდა. ავარიულ მდგომარეობაში აღმოჩნდა ახალციხის ციხის ორსართულინი ჭიშკარი. საგრძნობი დაზიანება მიიღო ხერთვისის ციხემ. მიწისძვრის შედეგად დაიღუპა ორი ადამიანი. ↑ 1.0 1.1 Б. К. Балавадзе, В. К. Чичинадзе. Параванское землетрясение 13 мая 1986 года. М: Наука, 1991 ↑ 2.0 2.1 Varazanashvili, O., Gotsadze O., et al. Paravani earthquake on May 13, 1986., Nauka Publ. House, Moscow, 1989, pp. 78–86 ↑ საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის მოამბე. თბ., 1989. ტ. 135. გვ. 317–320. (N2).
ნართექსი

ნართექსი (ბერძ. νάρθηξ) — ქრისტიანული ტაძრის შესასვლელი სათავსი, რომელიც მას აკრავს, ჩვეულებრივ, დასავლეთის მხარეზე; განკუთვნილი იყო მათთვის, ვისაც მლოცველთა მთავარ სადგომში შესვლის უფლება არა ჰქონდა. ნართექსი — უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
გურამ ლორთქიფანიძე

გურამ ლორთქიფანიძე (დ. 6 მაისი, 1930, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ — გ. 6 იანვარი, 2008) — ქართველი მსახიობი. საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტი (1980). 1955 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი. 1969 წელს კი საკავშირო კინემატოგრაფიის ინსტიტუტის სცენარისტისა და რეჟისორის ორწლიანი კურსები. 1949–1972 წლებში მუშაობდა კინოსტუდია „ქართულ ფილმში“ მსახიობად, რეჟისორის თანაშემწედ; 1972–1980 წლებში საქართველოს ტელევიზიაში რეჟისორად; 1981 წლიდან კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ რეჟისორია. გადაღებულია მრავალ ფილმში საქართველოსა და საზღვარგარეთ. დიდი პოპულარობა მოუტანა აგულის როლმა ( „არაჩვეულებრივი გამოფენა“, რეჟ. ელდარ შენგელაია, 1968). გურამ ლორთქიფანიძე 2008 წლის 6 იანვარს გულის შეტევით გარდაიცვალა. 1968: „არაჩვეულებრივი გამოფენა“ (აგული) რეჟ. ელდარ შენგელაია 1971: „მე, გამომძიებელი“ (ოთარ აბულაძე) რეჟ. გიორგი კალატოზიშვილი 1975: „არ დაიჯერო, რომ აღარა ვარ“ (ავთო) რეჟ. ყარამან (გუგული) მგელაძე 1975: „პირველი მერცხალი“ (ბეჟანი) რეჟ. ნანა მჭედლიძე 1976: „გასეირნება თბილისში (ნამდვილი თბილისელი და სხვები)“ (გერასიმე) რეჟ. ნანა მჭედლიძე 1977: „რაჭა ჩემო სიყვარულო“ (ვანო) რეჟისორები თემურ ფალავანდიშვილი, იოზეფ მედვედი 1977: „სინემა“ (ამბერკი) რეჟ. ლიანა ელიავა 1980: „წერილები ბამიდან“ რეჟ. თემურ ფალავანდიშვილი 1982: „არაჩვეულებრივი რეისი“ (ამბერკი) რეჟ. ბიძინა ჩხეიძე 1983: „ცისფერი მთები ანუ დაუჯერებელი ამბავი“ (თენგიზი) რეჟ. ელდარ შენგელაია 1984: „სკაპენის ოინები“ (სილვესტერი) რეჟისორები გიორგი კალატოზიშვილი, მიხეილ კალატოზიშვილი (უმცროსი) 1986: „ზღვის მაშვრალნი“ (ტანგრეი) რეჟისორები ედმონდ სეშანი, გურამ (გიზო) გაბესკირია 1987: „ხარება და გოგია“ (ფოტოგრაფი) რეჟ. გიორგი შენგელაია 1988: „გრაციოზო“ რეჟ. არმაზ ბურნაძე 1989: „მაისის თოვლი“ რეჟ. ზურაბ ინაშვილი 1990: „ოჰ, ეს საშინელი, საშინელი ტელევიზორი“ (ბენო) რეჟ. თემურ ფალავანდიშვილი 1993: „ლეონარდო“ (ტატო) რეჟ. დავით ნაცვლიშვილი 1996: „მორევი“ რეჟ. რამაზ გიორგობიანი 1998: „ჩემი ძვირფასი, სანატრელი ბაბუ“ (ლავრენტი) რეჟ. პავლე ჩარკვიანი 1980: საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტი 1999: თბილისის საპატიო მოქალაქე 2000: ღირსების ორდენი გურამ ლორთქიფანიძე კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში გურამ ლორთქიფანიძე [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია გურამ ლორთქიფანიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ 77 წლის ასაკში ცნობილი ქართველი მსახიობი გურამ ლორთქიფანიძე გარდაიცვალა
კონსტანტინე ყარანგოზიშვილი

კონსტანტინე ადამის ძე ყარანგოზიშვილი, კარანგოზოვი (დ. 18 თებერვალი, 1852, დუშეთი, — გ. 25 ივლისი, 1907, ქ. პიატიგორსკი) — ქართველი სამხედრო პირი, რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-მაიორი (1904). დაიბადა დუშეთის მაზრის აზნაურთა ოჯახში. დაამთავრა პეტერბურგის სამხედრო გიმნაზია და ნიკოლოზის საკავალერიო სასწავლებელი. 1873 წლიდან მსახურობდა ნიჟეგოროდის დრაგუნთა პოლკში. მონაწილეობდა რუსეთ-ოსმალეთის ომში (1877-1878) და თავი გამოიჩინა კავკასიის ფრონტზე, ალაჯინის სიმაღლეებისთვის ბრძოლაში. 1896 წელს მიიღო პოლკოვნიკის წოდება და 1897 წელს გადაიყვანეს სანქტ-პეტერბურგში ნიკოლოზის საკავალერიო სასწავლებლის იუნკერთა ესკადრონის მეთაურად. შემდეგ იყო ასტრახანის 22-ე დრაგუნთა პოლკის (1899-1903) და მე-8 საკავალერიო დივიზიის მე-2 ბრიგადის (1903-1904) მეთაური. 1904 წელს გახდა გენერალ-მაიორი. 1905 წელს ჯავშნოსან „პოტიომკინზე“ რევოლუციური ამბოხების დროს დაინიშნა ჯერ ოდესის სამხედრო კომენდანტად, შემდეგ კი ოდესის დროებით გენერალ-გუბერნატორად. პირადად დააშოშმინა ამბოხებული მეზღვაურები ჯავშნოსან „გიორგი პობედონოსეცზე“. 1905 წლის ბოლოს ოდესის პოლიციამ აღკვეთა შეთქმულება ყარანგოზიშვილის მკვლელობის მიზნით. 1907 წელს სამკურნალოდ მყოფი გენერალი ყარანგოზიშვილი პიატიგორსკში მოკლეს ტერორისტებმა. დაჯილდოებული იყო წმ. ანას IV (1877), III (1877) და II (1884) ხარისხის, წმ. სტანისტლავის III (1877), II (1879) და I ხარისხის (1905), წმ. გიორგის IV (1878), წმ. ვლადიმირის IV (1897) და III (1902) ხარისხის ორდენებით. Потто В. А. История 44-го Драгунского Нижегородского полка. т. 10. Приложение. Список офицеров служивших в полку. — СПб., 1895, с. 65 Список полковникам по старшинству. Составлен по 1-е сентября 1899 г. — СПб., 1899, c. 676 Список генералам по старшинству. Составлен по 1-е сентября 1904 года. — СПб., 1904, с. 1372 Малахов В. П., Степаненко Б. А. Одесса, 1900—1920 / Люди… События… Факты… — 1-е. — Одесса: Optimum, 2004. — 448 с. — ISBN 966-8072-85-5. Волков С. В. Генералитет Российской империи. Энциклопедический словарь генералов и адмиралов от Петра I до Николая II. Том II. Л—Я. М., 2009 Гизетти А. Л. Сборник сведений о георгиевских кавалерах и боевых знаках отличий кавказских войск. Тифлис, 1901 на сайте Руниверс Гогитидзе М. Грузинский генералитет (1699—1921). — Киев, 2001
ვიქტორ ყარანგოზიშვილი

ვიქტორ ყარანგოზიშვილი (? — გ. 1927) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1922-1924 წლებში მონაწილეობდა ანტისაბჭოთა გამათავისუფლებელ მოძრაობაში. 1922-1923 წლებში დაპატიმრებული იყო მეტეხის ციხეში. გათავისუფლების შემდეგ იყო ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის მთავარი კომიტეტის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი და თბილისის კომიტეტის თავმჯდომარე. მონაწილეობდა 1924 წლის აგვისტოს აჯანყების მზადებაში. ამავე პერიოდში დააპატიმრეს და დახვრიტეს მისი ძმა, ოფიცერი კონსტანტინე ყარანგოზიშვილი. 1925 წელს ვიქტორ ყარანგოზიშვილი კვლავ დააპატიმრეს და გადაასახლეს სოლოვეცკის კუნძულებზე, სადაც გარდაიცვალა საპროტესტო შიმშილობის გართულებებით. ↑ გაზეთი „მამულიშვილი“ №6, 1928 წლის თებერვალი, – გვ. 2-3.
ყარანგოზიშვილი

საკუთარი სახელი ყარანგოზიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან: ვიქტორ ყარანგოზიშვილი — პოლიტიკოსი კონსტანტინე ყარანგოზიშვილი — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი ნინო ყარანგოზიშვილი — პოეტი
ჟორჟოლიანი

საკუთარი სახელი ჟორჟოლიანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან: ავთანდილ ჟორჟოლიანი — ინჟინერი ალექსანდრე ჟორჟოლიანი — მსახიობი გია ჟორჟოლიანი — პოლიტიკოსი, პუბლიცისტი თამაზ ჟორჟოლიანი — პოლიტიკოსი თეიმურაზ ჟორჟოლიანი — ექიმი, პოლიტიკოსი თემურ ჟორჟოლიანი — პოლიტიკოსი ლევან ჟორჟოლიანი — სპორტსმენი (ძიუდო) ნანუკა ჟორჟოლიანი — ჟურნალისტი, ტელეწამყვანი
ვარდიძე

საკუთარი სახელი ვარდიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან: ემანუილ ვარდიძე — ქართველი კათოლიკე მღვდელი შალვა ვარდიძე — ქართველი კათოლიკე სასულიერო პირი, პუბლიცისტი
წინაპართა მიწა

წინაპართა მიწა — კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ 1979 წლის ფილმი, რეჟისორები — გიგა ლორთქიფანიძე და გიული ჭოხონელიძე. დიდი სამამულო ომის დროს გერმანელებმა სვანეთში ჯაშუშები შემოაგზავნეს. მოხუცი ბეთქილი, რომელიც სოფლიდან მოშორებით ცხოვრობს, მთებში საბჭოთა ჯარისკაცს, ლაშას გადაეყრება და შეიფარებს, თუმცა გარემოებების გამო დაეჭვდება და ღამე საწოლზე ჯაჭვით დააბამს. ლაშა გერმანელთა მზვერავი აღმოჩნდება, რომელსაც ქართული, საქართველოდან რევოლუციის დროს ემიგრირებულმა მამამ ასწავლა. ბეთქილთან ურთიერთობა ლაშას შეცვლის… გიული ჭოხონელიძე — ბეთქილი ზურაბ ყიფშიძე — ლაშა გიორგი (გია) მაჩაიძე — გეგა კოტე დაუშვილი — დავითი ლია კაპანაძე — მარიამი ქეთევან კიკნაძე — ნინო თამარ სხირტლაძე — დარია მარინა მიქაშავიძე — მზია მალხაზ გორგილაძე — ოფიცერი „წინაპართა მიწა“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია „წინაპართა მიწა“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ჟანეტა არჩვაძე

ჟანეტა არჩვაძე (დ. 19 სექტემბერი, 1930, თბილისი, საქართველოს სსრ — გ. 14 აპრილი, 2017, თბილისი, საქართველო) — ქართველი მსახიობი, სატელევიზიო სახე, საქართველოს დამსახურებული არტისტი (1967); საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1990). ჟანეტა არჩვაძე დაიბადა 1930 წლის 19 სექტემბერს, თბილისში. სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტზე, 1949-1953 წლებში — რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო თეატრალურ ინსტიტუტში, რომლის დამთავრების შემდეგ მუშაობდა ესტრადის მსახიობად. შემდეგ მარჯანიშვილის სახელობის სახელმწიფო აკადემიურ თეატრში, სადაც რ. ებრალიძის პიესაში „ნანა“ განასახიერა ნანას როლი, პიესაში „რაც გინახავს, ვეღარ ნახავ“ შეასრულა ტასიას როლი. თეატრში მსახიობობასთან ერთად, პარალელურად მუშაობდა რადიოში, მიჰყავდა ლიტერატურული და საბავშვო გადაცემები. 1957 წლიდან მუშაობდა საქართველოს ტელევიზიის დიქტორად. წლების მანძილზე მიჰყავდა საინფორმაციო გადაცემა „მოამბე“, ასევე სატელევიზიო ჟურნალები: „ჯანმრთელობა“, „იავნანა“, „საპოვნელა“, „საესტრადო პანორამა“, „მუსიკალური ფოსტა“, „ცანგალა და გოგონა“, „ცეროდენას ეკრანი“, „იყო და არა იყო რა“, „იავნანას წერილების კვალდაკვალ“, „ბუნების კარი“, „გლობუსი“, „კინოაფიშა“, „30 წუთი კინოსმოყვარულთათვის“, „კინოლექტორიუმი“, „ილუზიონი“ და სხვა. 2014 წლის 30 დეკემბერს, პირველი არხის დაბადების დღეს, მთაწმინდის სატელევიზიო ანძასთან ჟანეტა არჩვაძის ვარსკვლავი გაიხსნა. გარდაიცვალა 2017 წლის 14 აპრილს, თბილისში. მისი გარდაცვალების მიზეზი გულის უკმარისობა გახდა. დაკრძალულია თბილისში, საბურთლოს სასაფლაოზე. 1967 — საქართველოს დამსახურებული არტისტი 1990 — საქართველოს სახალხო არტისტი ჟანეტა არჩვაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ ჟანეტა არჩვაძე გარდაიცვალა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2023-02-13. ციტირების თარიღი: 2023-02-13. ↑ სიკვდილის გზა არ-რა არის, ვარდისფერ გზის გარდა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2023-02-13. ციტირების თარიღი: 2023-02-13. ↑ საქართველოს საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს უწყებები. 1967. №3. გვ. 91 ↑ საქართველოს საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს უწყებები. 1990. № 7. გვ. 17-18.
კაიაანის ქვერეგიონი

კაიაანის ქვერეგიონი ― ფინეთის კაინუუს რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერით ქვერეგიონის მოსახლეობა 51 234 ადამიანს შეადგენს. ↑ Väestö iän (1-v.) ja sukupuolen mukaan alueittain, 1972-2021 31.12.2021. Tilastokeskus. Viitattu 26.8.2022.
კეჰის-კაინუუ

კეჰის-კაინუუ ― ფინეთის კაინუუს რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერით ქვერეგიონის მოსახლეობა 20 021 ადამიანს შეადგენს. ↑ Väestö iän (1-v.) ja sukupuolen mukaan alueittain, 1972-2021 31.12.2021. Tilastokeskus. Viitattu 26.8.2022.
გამბია (მდინარე)

გამბია (ინგლ. Gambia River; ფრანგ. Gambie) — მდინარე გვინეაში, სენეგალსა და გამბიაში. დასავლეთ აფრიკის მთავარი მდინარე. სათავე აქვს ფუტა-ჯალონის პლატოზე, ზღვის დონიდან 1030 მ სიმაღლეზე. სიგრძე 1120 კმ, აუზის ფართობი 77 054 კმ². ქალაქ ბანჯულთან ერთვის ატლანტის ოკეანეს, სადაც წარმოქმნის 30 კმ სიგანის რიას ან დაძირულ ესტუარს. კალაპოტი დაკლაკნილია, ხშირია ჭორომები, ბევრია კუნძული, რომელთა შორის აღსანიშნავია ელეფანტი და მაკ-კართი. ხეობის სიგანე დინების შესაბამისად შესამჩნევად იცვლება. მდინარე შეჭრილია პალეოგენური და ნეოგენური ქვიშაქვებით აგებულ პლატოში. შუაწელში დაჭაობებულია. წყალმოვარდნა იცის ივნის-ნოემბერში. საზრდოობს წვიმის წყლით. ქვემო დინებაში იერთებს მრავალრიცხოვან მცირე შენაკადებს, რომლებსაც „ბოლონგებს“ ან „ბოლონებს“ უწოდებენ. უდიდესია ბინტან-ბოლონი, რომელიც გამბიას მარცხენა მხრიდან ერთვის. ძლიერი მოქცევის შედეგად ზღვის წყალი მდინირის აღმა 160 კმ-ზე ვრცელდება. შესრთავიდან 480 კმ-ში, გამბიისა და სენეგალის საზღვარზეა ბარა-კუნდის ჩანჩქერი. ქვემო დინებაშია ხშირი მანგროვიანი ჭაობები, მდინარის ნაპირის შედარებით შემაღლებულ კალთებზე მდელო და მაღალი ბალახეული. ხეობის გასწვრივ იზრდება პალმის ზეთი. მდინარისა და მისი პატარა შენაკადების ვეგეტაცია მწერების, ცხოველებისა და ფრინველების ხელსაყრელ ჰაბიტატს უზრუნველყოფს, ხოლო ჭაობები კოღოებისა და ცეცეს ადგილსამყოფელია. მდიდარია თევზით, ბევრია ბეჰემოთი და ნიანგი. დარეგისტრირებულია 400-მდე სახეობის ფრინველი, მათ შორის ალკუნი, გუგული, მერცხალი, ყანჩა, მენექტრია, ქორი, ჭრიჭინა მეჩალია. გამბია აფრიკის ერთ-ერთი ყველაზე სანაოსნო მდინარეა, რის გამოც, მის მთავარ ღირებულებას სატრანსპორტო დანიშნულება წარმოადგენს. სანაოსნოა შესართავიდან 320 კმ-ზე. მდინარის ნაპირზეა ქალაქები: ჯანჯანბურე, კუნტაური და სხვა; შესართავში ბანჯული. ↑ Lamagat, J. P.; Albergel, J.; Bouchez, J. M.; Monographie Hydrologique du Fleuve Gambie. 1990 ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 Gambia River, West Africa | Encyclopedia Britannica ↑ 3.0 3.1 3.2 Africana: The Encyclopedia of the African and African-American Experience (5 Volume Set), Oxford University Press; 2nd edition, 2005 ↑ Philip Briggs, Simon Fenton. The Gambia (Bradt Travel Guide). 2nd edition, 2018
დიტსაან-რამაინი

დიტსაან-რამაინი (ოფიციალურად დიტსაან-რამაინის მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Ditsaan-Ramain; ტაგალ. Bayan ng Ditsaan-Ramain) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ლანაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 24 406 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 35 ბარანგაის. Ditsaan-Ramain Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-27 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Ditsaan-Ramain, Lanao del Sur : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 24 January 2019