laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ბაკურციხის წმინდა ბარბარეს მეორე ეკლესია

ბაკურციხის წმინდა ბარბარეს მეორე ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტში, სოფელ ბაკურციხის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. განეკუთვნება გვიან შუა საუკუნეებს. ეკლესიის ტიპი დარბაზულია. ის ნაგებია რიყისა და აგურის ქვებით. აგურის ორ ძირითად სახეს ვხვდებით, რომელთა უმრავლესობაც კვადრატული ფორმისაა. კედლების ძირითადი ნაწილი რიყის ქვითაა ნაგები, რომელთა წყობა ირეგულარულია. აგური გამოყენებულია კარ-სარკმლის ღიობების გამოსაყვანად და ფასადის მოსართავ ელემენტად. ინტერიერის კედლების გასწორება ბათქაშის გამოყენებით ხორციელდებოდა. ეკლესიაა ძლიერაა დაზიანებული, რისი თქმის საფუძველს ჩამონგრეული გადახურვა და ჩრდილოეთ კედლის დასავლეთ ნაწილის, სამხრეთის კედლის ნანგრევების და ფასადის დაზიანებები გვაძლევს. დასავლეთით მდებარეობს ეკლესიის შესასვლელი, რომლის ღიობი აგურითაა გამოყვანილი. მას გარედან თაღი ამშვენებდა, რომლის მხოლოდ გვერდებია დღეს შემორჩენილი. ის ჩასმულია საფეხურით შეღრმავებულ არეში. შეღრმავებული არის აღდგენა ვერ ხერხდება, ვინაიდან და რადგანაც მის ზემოთ არსებული კედელი დანგრეულია. შესასვლელი გადახურული იყო ხის ძელებით, რომელთა მხოლოდ საყრდენი ბუდეებია დღეს-დღეობით შემორჩენილი. აღმოსავლეთ ნაწილში ნახევარწრიული აფსიდია მდებარეობს, რომლის ღერძზე აგურით ნაშენები სარკმლის ძირია შემორჩენილი, ამასთან წირთხლების მცირე ნაწილი. მის ორივე გვერდს მოზრდილი ნიშა ამშვენებს. რომელთაგან სამხრეთით მყოფი თაღოვანი ფორმისაა, ხოლო ჩრდილოეთით მდებარე ნიშას ზედა ნაწილი მონგრეული აქვს. მისგან შემორჩენილი კვალის მიხედვით ადგენენ, რომ თაღით უნდა ყოფილიყო გადახურული. საფეხურით შეღრმავებული არით იყო დამუშავებული გრძივი ფასადები და ეკლესიის აღმოსავლეთ ნაწილი. არის ზედა ნაწილი აგურით ნაშენი, ერთმანეთზე გადაბმული თაღებით გვხვდება. ეკლესიის უდიდესი ნაწილის აღდგენა ვერ ხერხდება. დვალი თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 60.
ოვეტა კალპ ჰობი

ოვეტა კალპ ჰობი (ინგლ. Oveta Culp Hobby; დ. 19 იანვარი, 1905, კილინი, ტეხასი, აშშ — გ. 16 აგვისტო, 1995, ჰიუსტონი, ტეხასი, აშშ) — ამერიკელი სახელმწიფო მოღვაწე, აშშ-ის ჯანმრთელობის დაცვის, განათლებისა და სოციალური უზრუნველყოფის მდივანი (1953—1955 წწ.). ოვეტა კალპი დაიბადა 1905 წლის 19 იანვარს ტეხასი შტატის ქალაქ კიპლინში, აიზეკ უილიამ კალპისა და ემა ელიზაბეთ ჰუვერის ოჯახში. სწავლობდა დამოუკიდებლად, გარკვეული პერიოდის განმავლობაში სწავლობდა მერი ჰარდინ ბეილორის ქალთა კოლეჯში, მაგრამ არ დაუსრულებია. ასევე სწავლობდა სამხრეთ ტეხასის იურიდიულ სკოლაში, მაგრამ დიპლომი არც იქ აუღია. 21 წლის ასაკში მან დაიწყო თავისი პოლიტიკური კარიერა, რამდენიმე წლის განმავლობაში იყო ტეხასის წარმომადგენელთა პალატის წევრი იყო. 1931 წელს, იგი დაოჯახდა ტეხასის ყოფილ გუბერნატორზე და „ჰიუსტონ პოსტის“ გამომცემელ უილიამ ჰობზე. ამის მერე ძალიან მალე იგი გაზეთის რედაქტორი გახდა. მოგვიანებით აღმასრულებელი ვიცე-პრეზიდენტი, პრეზიდენტი და გაზეთის გამომცემელი. მეორე მსოფლიო ომის დროს ხელმძღვანელობდა თავდაცვის სამინისტროს ქალთა დეპარტამენტს. შემდეგ იგი დაინიშნა ქალთა დამხმარე არმიის კორპუსის დირექტორად, აღნიშნული კორპუსი შეიქმნა ქალების სამხედრო სამსახურში მონაწილეობის უზრუნველსაყოფად. თუკი აქამდე ჯარში ერთდერთი ქალი მედდა იყო, კორპუსის შექმნამ სიტუაცია რადიკალურად შეცვალა. ომის დროს თავად ჰობმა მიაღწია პოლკოვნიკის წოდებას და მიენიჭა მედალი „გამოჩენილი დამსახურებისათვის“, გახდა აშშ-ის ისტორიაში პირველი ქალი, რომელმაც მიიღო ეს ჯილდო. 1953 წელს პრეზიდენტმა დუაიტ ეიზენჰაუერმა იგი დანიშნა უსაფრთხოების ფედერალური სააგენტოს მეთაურად, თუმცა სააგენტო რამდენიმე თვის შემდეგ გაუქმდა. 1953-1955 წლებში იყო ახლადშექმნილი აშშ-ის ჯანმრთელობის დაცვის, განათლებისა და სოციალური უზრუნველყოფის სამდივნოს პირველი ხელმძღვანელი. 1955 წელს გადადგა თანამდებობიდან და დაბრუნდა ჰიუსტონში. დაახლოებით ამავე დროს, იგი გახდა ერთ-ერთი ფიგურა კატერის ლაბორატორიის გარშემო მომხდარ სკანდალში. ჰიუსტონში, იგი კვლავ გახდა „ჰიუსტონ პოსტის“ პრეზიდენტი და რედაქტორი; აქტიურად თანამშრომლობდა საზოგადოებრივ მოძრაობებთან და სხვადასხვა მეწარმეებთან მთელი ქვეყნის მასშტაბით. მისი გაწეული საქმიანობებისთვის, 17-მა კოლეჯმა და უნივერსიტეტმა, მათ შორის კოლუმბიის უნივერსიტეტმა და პენსილვანიის უნივერსიტეტმა, დააჯილდოვა საპატიო დოქტორის ხარისხით. ასევე, ტეხასის რამდენიმე სამეცნიერო და საგანმანათლებლო დაწესებულებას ეწოდა მისი სახელი. მის შვილს უილიამ პეტუს ჰობი უმცროსს მრავალი წლის განმავლობაში (1973-1991 წწ.) ეკავა ტეხასის შტატის ვიცე-გუბერნატორის თანამდებობა. ქალიშვილი ჯესიკა ცოლად გაჰყვა დიდ ბრიტანეთში აშშ-ის მომავალ ელჩს ჰენრი კლატო უმცროსს. ჯესიკა არის დემოკრატიული პარტიის ეკოლოგიური მოძრაობების აქტივისტი. გარდაიცვალა ჰიუსტონში, 1995 წლის 16 აგვისტოს 90 წლის ასაკში, დაკრძალულია გლენვუდის სასაფლაოზე. Papers of Oveta Culp Hobby, Dwight D. Eisenhower Presidential Library დაარქივებული 2017-01-25 საიტზე Wayback Machine. Guide to the Oveta Culp Hobby Papers, 1817–1995 at the Woodson Research Center, Fondren Library, Rice University Oveta Culp Hobby and the Women's Army Corps Spring, Kelly. "Oveta Hobby". National Women's History Museum. 2017. Women in the U.S. Army War-time interview with Oveta Culp Hobby on January 16, 1944, edition of CBS's World News Today
ეშლი ბენსონი

ეშლი ვიქტორია ბენსონი (ინგლ. Ashley Victoria Benson) (დ. 18 დეკემბერი, 1989) — ამერიკელი მსახიობი და მოდელი. იგი მონაწილეობდა თინეიჯერულ, დრამატულ სერიალში, „პატარა საყვარელ მატყუარებში“, სადაც მან ჰანა მარინის როლი მოირგო. ბენსონი გადაღებული იქნა შემდეგ ფილმებში: „გამოწვევა გამარჯვებისკენ“ (2007), „საშობაო ამური“ (2010), „აღვირახსნილი არდადეგები“ (2012), „ვირთხის დამჯერი“ (2015), „დიდი ქალაქის სიყვარული“ (2016), „მისი სურნელი“ (2018) და სხვა. ეშლი ვიქტორია ბენსონი 1989 წლის 18 დეკემბერს, ანაჰეიმში დაიბადა და გაიზარდა. არის შენონის და ჯეფ ბენსონის ქალიშვილი. მას ჰყავს ერთი უმცროსი და, შელინ ბენსონი. ეშლიმ ცეკვა სამი წლის ასაკში დაიწყო. სწავლობდა ბალეტს, ჯაზს და ჰიპ-ჰოპს. იგი სიმღერებს, გუნდებში ადრეული ასაკიდან ასრულებდა. 4 წლის ასაკში, იგი ეკლესიაში სოლოს მღეროდა. როდესაც 8 წლის გახდა, მან Ford Models-თან თანამშრომლობა დაიწყო, რის შემდეგაც, ინტენსიურად ჩნდებოდა რეკლამებში. ბენსონი 2004-2007 წლებში მონაწილეობდა სატელევიზიო პროგრამა-„Days of Our Lives“-ში, სადაც ასრულებდა აბიგაილ დევერაუქსის როლს. 2002 წელს, გამოჩნდა Lil' Romeos-ს მუსიკალურ ვიდეოში. გარდა ამისა გადაღებული იქნა სხვა რამდენიმე მუსიკალურ ვიდეოში, მათ შორისაა: NLT'-ს „That Girl“, One Call'-ის „BlackLight“, და Hot Chelle Rae-ს „Honestly“. ეშლიმ თავისი დიდებული დებიუტი 2004 წელს შექმნა, როდესაც გადაღებული იქნა კომედიური ჟანრის ფილმ-„13-დან 30-ში“. იგი გადაიღეს ფილმში „გამოწვევა გამარჯვებისაკენ“, სადაც ქერსონის როლი შეასრულა. 2008 წელს, იგი სატელევიზიო ჩანელის, „Lifetime“-ის ორიგინალურ ფილმში გადაიღეს, სახელად, „Fab Five:The Texas Cheerleader Scandal“, სადაც მან ბრუკ ტიპითის როლი ითამაშა. ფილმი დაფუძნებულია ნამდვილ ისტორიაზე. გადაღებულია მაკკინის ჩრდილოეთ საშუალო სკოლის ტერიტორიაზე, ტეხასში. 2008 წელს, მან მონაწილეობა მიიღო The Cw-ს სერიალის „ზებუნებრივში“, როლით-გულშემატკივარი. 2009 წელს ბენსონი თამაშობდა ABC-ს კომედიურ სატელევიზიო სერიალ-„Eastwick”-ში. გადაცემა დაფუძნებული იყო ჯონ აპდაიკის ნოველაზე. ამავე ნოველაზე დაყრდნობით, 1987 წელს, გადაიღეს ფილმი, სახელწოდებით-„ისტვიკელი ალქაჯები“. თუმცა, ამ გადაცემის მხოლოდ 13 ეპიზოდი გამოვიდა, დაბალი რეიტინიგის გამო. 2005 წელს გადაიღეს, ფილმ „ვირთხების დამჯერ“-ში, სადაც თამაშობდა ემა ტეილორის როლს. ამავე წელს, იგი ფილმ „პიქსელებ“-ში გადაიღეს, სადაც იგი ლედი ლიზას როლს ასრულებდა, ხოლო 2016 წელს, ეშლი ბიოგრაფიულ, კომედიურ-დრამა ფილმში-„ელვისი და ნიქსონი“-ში მონაწილეობდა, სადაც მარგარეტის როლს ასრულებდა. ბენსონს ცნობილ ინგლისელ მსახიობთან და მოდელთან კარა დელევინთან აქვს ურთიერთობა. ეშლი ბენსონი
ევა ეკებლადი

ევა ეკებლადი (დ. 10 ივლისი, 1724 – გ. 15 მაისი, 1786) — შვედი აგრონომი და მეცნიერი. იგი ცნობილი იყო იმით, რომ 1746 წელს შეიმუშავა მეთოდი, რითაც კარტოფილისგან ალკოჰოლსა და ფქვილს ამზადებდნენ, რაც მნიშვნელოვნად ამცირებდა შვედეთში შიმშილობას. ევა იყო პირველი ქალი, რომელიც შვედეთის სამეფოს მეცნიერებათა აკადემიის წევრი გახდა (1748 წელს). Swedish inventions and discoveries დაარქივებული 2020-01-15 საიტზე Wayback Machine. Swedish Aristocrat and Agronomist[მკვდარი ბმული] ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 Eva Ekeblad f. De la Gardie — 1917. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q379406"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1724971"></a> ↑ 2.0 2.1 Tikkanen A. Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ 3.0 3.1 GeneaStar <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q98769076"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3100478"></a> ↑ Pas L. v. Genealogics — 2003. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19847329"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19847326"></a> ↑ Riksarkivet Band 12 (1949), p.637 ↑ Eva Ekeblad. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 14 March 2016. ↑ Anteckningar om svenska qvinnor, Wilhelmina Stålberg, P. G. Berg. 1864, pp. 130–131
ბაზალეთის თემი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ბაზალეთის თემი შეიძლება აღნიშნავდეს: ბაზალეთის თემი — თემი დუშეთის მუნიციპალიტეტში ბაზალეთის თემი — თემი ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში
ხევის თემი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ხევის თემი შეიძლება აღნიშნავდეს: ხევის თემი — თემი ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში ხევის თემი — თემი ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში
ზვარის თემი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ზვარის თემი შეიძლება აღნიშნავდეს: ზვარის თემი — თემი ქედის მუნიციპალიტეტში ზვარის თემი — თემი ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში
ალთეა გიბსონი

ალთეა გიბსონი (ინგლ. Althea Gibson)(დ. 25 აგვისტო, 1925 — გ. 28 სექტემბერი, 2003) — ამერიკელი ჩოგბურთელი და პროფესიონალი გოლფის მოთამაშე, ერთ-ერთი პირველი შავკანიანი სპორტსმენი, რომელმაც გადალახა საერთაშორისო ჩოგბურთის ფერადი ხაზი. 1956 წელს, იგი გახდა პირველი აფრო-ამერიკელი რომელმაც მოიპოვა გრანდ სლემის ტიტული. მომდევნო წელს მან მოიგო როგორც უიმბლდონი, ასევე აშშ-ის ნაციონალური ჩემპიონატი, შემდეგ კვლავ მოიგო ორივე ტიტული 1958 წელს. და ორივე წელს მიიღო წლის ქალი სპორტსმენის ჯილდო. მთლიანობაში, მან მოიგო 11 გრანდ სლემის ტურნირი, მათ შორის ხუთი სინგლის ტიტულები, ხუთი დუბლის ტიტული და ერთი შერეული დუბლის ტიტული. გიბსონი შეყვანილია ჩოგბურთის დიდების საერთაშორისო დარბაზში და ქალთა საერთაშორისო დიდების დარბაზში. 1960-იანი წლების დასაწყისში იგი ასევე გახდა პირველი შავკანიანი მოთამაშე, რომელმაც კონკურენცია გაუწია თეთრკანიან ქალებს პროფესიონალურ ტურნირზე. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ალთეა გიბსონი გიბსონის სიბერე გიბსონის სიკვდილი
ედიტ კაველი

ედიტ კაველი (ინგლ. Edith Cavell /ˈkævəl/) (დ. 4 დეკემბერი, 1865 — გ. 12 ოქტომბერი, 1915) — ბრიტანელი მედდა. ცნობილია იმით, რომ პირველი მსოფლიო ომის დროს ის ორივე მხარის ჯარისკაცების სიცოცხლის გადასარჩენად იბრძოდა, დისკრიმინაციის გარეშე, და 200 მოკავშირე ჯარისკაცს დაეხმარა გერმანელთა მიერ ოკუპირებული ბელგიიდან გაქცევაში, რისთვისაც დააპატიმრეს კიდეც. მას ბრალად სდებდნენ ღალატს და სიკვდილი მიუსაჯეს. მის დახვრეტას დიდი გამოხმაურება მოჰყვა. სიკვდილით დასჯის წინა ღამეს კაველმა თქვა რომ „პატრიოტიზმი საკმარისი არ არის, მე არ უნდა მქონდეს სიძულვილი ვინმეს მიმართ“, ეს სიტყვების შემდგომ მის მემორიალზე დაწერეს. ძლიერი ანგლიკანური რწმენა მას აიძულებდა, რომ არ გაჩერებულიყო იქამდე სანამ ყველას სიცოცხლეს არ გადარჩენდა. ინგლისის ეკლესია მას 12 ოქტომბერს წმინდანთა კალენდარში მოიხსენიებს. კაველი სიკვდილით დასჯის დროს 49 წლის იყო. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ედიტ კაველი კაველის მემორიალი[მკვდარი ბმული] კაველის მონეტა
გიორგი კოღუაშვილი

გიორგი კოღუაშვილი (დ. 26 აპრილი, 1969, ქუთაისი) — ქართველი სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა), ბარსელონას ოლიმპიადის (1992), ბრინჯაოს მედლის მფლობელი (90 კგ), ხუთგზის მსოფლიოს ჩემპიონი: 1993 (სტოკჰოლმი, შვედეთი; 90 კგ), 1994 (ტამპერე, ფინეთი; 90 კგ), 1997 (ვროცლავი, პოლონეთი; 97 კგ), 1998 (ევლე, შვედეთი; 97 კგ), 1999 (ათენი, საბერძნეთი; 97 კგ). ოთხგზის ევროპის ჩემპიონი: 1994 (ათენი, საბერძნეთი; 90 კგ), 1995 (ბეზანსონი, საფრანგეთი; 90 კგ), 1996 (ბუდაპეშტი, უნგრეთი; 90 კგ), 2002 (სეინიაიოკი, ფინეთი; 96 კგ). მსოფლიო ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი: 1995 (პრაღა, ჩეხეთი; 90 კგ), მსოფლიოს ჩემპიონი ახალგაზრდებს შორის (1989, 90 კგ), ევროპის ვიცე-ჩემპიონი (2000, მოსკოვი, რუსეთი; 97 კგ), ევროპის ახალგაზრდული ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (1988, 90 კგ), ევროპის ჩემპიონი (1987, 88 კგ; ჭაბუკები), მსოფლიო თასის მფლობელი (1991, 1992), მსოფლიო თასის გათამაშების ბრინჯაოს პრიზიორი (2003), ბალტიის ზღვის ქვეყნების თასის მფლობელი (1993, 90 კგ), გერმანიის დიდი პრიზის ვიცე-ჩემპიონი (1992, 90 კგ; 1993, 90 კგ), სსრკ ჩემპიონი ჭაბუკთა შორის (1985), სსრკ ჩემპიონი ახალგაზრდებს შორის (1987). იგი 1993 წლიდან ასპარეზობდა რუსეთის სახელით. სხვა ოლიმპიური მიღწევები: 1996 წელს, ატლანტის ოლიმპიადაზე დაიკავა XIII ადგილი. 2000 წელს, სიდნეის ოლიმპიადაზე დაიკავა XII ადგილი. 2004 წელს, ათენის ოლიმპიადაზე დაიკავა VI ადგილი. გიორგი კოღუაშვილი[მკვდარი ბმული] — ქართული სპორტი
კალაურის კვირაცხოვლის ეკლესია

კალაურის კვირაცხოვლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ კალაურის სამხრეთ–აღმოსავლეთ, განაპირას. აგებულია 2006–2007 წლებში, ნაეკლესიარზე, სოფლის მკვიდრის ალ. ნაპირელის თაოსნობითა და სახსრებით. ეკლესია დარბაზულია (7x5 მ), უაფსიდო. ნაგებია რიყის ქვით, გადახურულია კრამიტის ორფერდა სახურავით, დასავლეთიდან მიდგმული აქვს გეგმით კვადრატული (2x2 მ), ნახევარწრიული თაღებით გახსნილი კარიბჭე, რომლებსაც კრამტის ორფერდა სახურავი ხურავს. მარკოზაშვილი თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 145.
გოგი ხუციშვილი

გიორგი (გოგი) ხუციშვილი (დ. 1 ივლისი 1941, თბილისი — გ. 16 აპრილი, 1993, იქვე) — მე-20 საუკუნის ქართველი ფერმწერი, გრაფიკოსი, მოქანდაკე. თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ხელოვნების ისტორიისა და თეორიის კათედრის დოცენტი. 1985 წლიდან იყო თსუ ხელოვნებისა და ჰუმანიტარულ პროფესიათა ფაკულტეტის დეკანი. 1990 წლიდან იყო საქართველოს დიზაინერთა კავშირის წევრი. გოგი ხუციშვილი დაიბადა 1941 წლის 1 ივლისს, თბილისში. სწავლობდა 53-ე სკოლში. 1951-1958 წლებში ქანდაკებას ეუფლებოდა ზაქარია კრაწაშვილთან. 1959-1967 წლებში სწავლობდა ფერწერას გურამ (ხიტა) ქუთათელაძესთან და ანთიმოზ (ალიკო) გორგაძესთან. 1963 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი ხელოვნების ისტორიისა და თეორიის სპეციალობით. 1966 წელს დაამთავრა ასპირანტურა აკად. შალვა ამირანაშვილის ხელმძღვანელობით. 1965 წლიდან მონაწილეობდა გამოფენებში. 1971 წლიდან იყო საქართველოს მხატვართა კავშირის წევრი. 1973 წელს დაიცვა დისერტაცია შუა საუკუნეების ქართული კედლის მხატვრობის საკითხებზე (საფარის მონასტრის კედლის მხატვრობა). 1974-1975 წლებში სწავლობდა სორბონასა და პარიზის კაზმულ ხელოვნებათა სკოლაში (ბერნარ დორივალის ხელმძღვანლობით). იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ხელოვნების ისტორიისა და თეორიის კათედრის დოცენტი. 1985 წლიდან იყო თსუ ხელოვნებისა და ჰუმანიტარულ პროფესიათა ფაკულტეტის დეკანი. 1990 წლიდან იყო საქართველოს დიზაინერთა კავშირის წევრი. გოგი ხუციშვილი გარდაიცვალა 1993 წლის 16 აპრილს თბილისში. ფერწერული ტილოების გარდა გოგი ხუციშვილის შემოქმედება მოიცავს გრაფიკულ ნამუშევრებს, ქანდაკებებს, კოლაჟებს, ლექსებსა და ესსეებს. გოგი ხუციშვილის ნამუშევრები, თბილისის გარდა, დაცულია პარიზის, დრეზდენის, ბერლინის, პრაღის, ბრნოს, ბრატისლავის, ბუდაპეშტის, კრაისტ-ჩრჩის (ახალი ზელანდია), დუბლინის, შენონის (ირლანდია), იენის, ოტავის, სან-პაულუს, კურიტიბას (ბრაზილია), ლა-პასის (ბოლივია), სოფიის, ტოკიოს, ტალინის, ნიუ-იორკის, პეკინის, მოსკოვის, სანქტ-პეტერბურგის მუზეუმებსა და კერძო კილექციებში. გოგი ხუციშვილის პირველი პერსონალური გამოფენა 1975 წელს პარიზში „CIES“-ის გალერეაში მოეწყო. 1980 წელს მეორე პერსონალური გამოფენა თბილისში ხელოვნების მუზეუმში შედგა. 1986 წელს მოეწყო მესამე პერსონალური გამოფენა თბილისში მხატვრის სახლში. მეოთხე პერსონალური გამოფენა 1987 წელს რუსთავის სააგამოფენო დარბაზში გაიხსნა. 1989 წელს მეხუთე პერსონალური გამოფენა იერუსალიმში, ისრაელის მუზეუმში შედგა. უკვე მხატვრის გარდაცვალების შემდეგ 1993 წელს გაიმართა მეექვსე პერსონალური გამოფენა თბილისში გალერეა „კოპალაში“. 2016 წელს მეშვიდე პერსონალური გამოფენა გაიხსნა დავით ბააზოვის სახელობის საქართველოს ებრაელთა და ქართულ-ებრაულ ურთიერთობათა ისტორიის მუზეუმში. სპექტრი: ყოველკვარტალური ალმანახი / საქართველოს კულტურის სამინისტრო; რესპუბლიკური სამუზეუმო-საგამოფენო გაერთიანება "სურათების ეროვნული გალერეა". თბილისი, 1993, აგვისტო, N 1-2. გვ. 149; თბილისის უნივერსიტეტი. თბილისი, 1987, 16 იანვარი. გოგი ხუციშვილი ქართლის პეიზაჟები მუყაოზე - გოგი ხუციშვილი გოგი ხუციშვილი [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია გოგი ხუციშვილი, გალერეა
დიდი ტინები

დიდი ტინები — არქეოლოგიური ძეგლი, კახეთის მხარეში, გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზიარის დასავლეთით 1-2 კილომეტრზე. სადგომი 1969 წელს აღმოაჩინა კახეთის არქეოლოგიური ექსპედიციის ქვის ხანის რაზმმა. ძეგლზე ნაპოვნია ადგილობრივი უხარისხო კაჟის ერთი დისკოსებრი ორმხრივი ნუკლეუსი, 6 მოგრძო შემთხვევითი მოყვანილობის, გლუვდარტყმის მოედნიანი ანატკეცი, ორი ამოზნექილსამუშაოპირიანი განიერი სახოკი. კაჭრის კანით დაფარული ანუ „ნატურალურზურგიანი“ გვერდამოღარული იარაღი, სახვრეტი და ტეიაკური წვეტანა. მასალა ინახება საქართველოს ეროვნული მუზეუმის გურჯაანის საცავში. ბუგიანიშვილი თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 143.
კალაურის მარანი

კალაურის მარანი — არქიტექტურული ძეგლი, დგას გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ კალაურის მკვიდრის იოსებ ჯანიაშვილის კარ-მიდამოში. განეკუთვნება XVIII-XIX საუკუნეებს. მარანი წარმოადგენს რიყის ქვით ნაშენ, აღმოსავლეთიდან დასავლეთის მიმართულებით წაგრძელებულ ერთსართულიან ნაგებობას. შესასვლელი მას ჩრდილოეთიდან აქვს. კარი გარედან აგურით ნაწყობი ნახევარწრიული თაღითაა დასრულებული და ჩასმულია კედლის საფეხურებით შეღრმავებულ არეში, რომელიც დასრულებულია კუთხით შვერილი აგურების წყობის ერთი რიგით. შიგნით შესასვლელი მუხის მძლავრი ძელით გადახურულია თარაზულად.მარნის აღმოსავლეთ კედლის შუაში კვადრატული აგურით ნაწყობი თაღოვანი ბუხარია. ბუხრის ზემოთ ბრტყელი, გვერდებაკეცილი, კრამიტებით მოწყობილი თარო, რომლის ზემოთ, კედელში, ირმის რქაა ჩამაგრებული. ბუხრის გვერდებზე საშუალო ზომის ერთი თაღოვანი და ერთი სწორკუთხა ნიშაა. ერთი თაღოვანი ნიშა ჩრდილოეთ კედელშია, ხოლო ორი სამხრეთის კედელში. ამ უკანასკნელთა შორის მარნის ერთადერთი სწორკუთხა სარკმელია გაჭრილი. სამხრეთის კედლის დასავლეთ ნაწილზე, თხილის ხის სწორკუთხა საწნახელია მიდგმული, დასავლეთ კედელი ყრუა. იატაკში ჩაფლულია სხვადასხვა ტევადობის ქვევრები. გარედან კედლები დასრულებულია აგურის ორსაფეხურიანი ლავგარდანით. შენობა გადახურულია კრამიტით, დაბურული ხის ორფერდა სახურავით. მარკოზაშვილი, თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 147.
ნერსიანიდები

ნერსიანიდები ან ნერსიანი – ადრეული შუა საუკუნეების ქართული საბატონო ოჯახი. ასპარეზზე ჩნდებიან V საუკუნის ბოლოს, ქართლის მეფის, ვახტანგ I-ის მეფობის დროს (დაახ. 447–522), ისინი VIII საუკუნეში ფიგურირებენ როგორც შიდა ქართლის ერისთავები და ორჯერ მიაღწიეს, ადარნასე III-ის და მისი ძის, ნერსეს სახით, ქართლის ერისმთავრის (ერისთავი) ტიტულს დაახ. 748 და 779/80 წლებში. პირველი ადამიანი, დაკავებული ამ პოსტზე, ადარნასე, ამას გარდა ატარებდა, კურაპალატის უმაღლეს ბიზანტიურ ტიტულს. ოჯახი დაკავშირებულ იქნა წამყვან ქართულ საბატონო ოჯახთან, გუარამიდებთან, გუარამიდი გუარამ III-ის ძის ადარნასეს ასულზე ქორწინების გზით. მეორე მმართველი, ნერსიანი უფლისწული ნერსე, არაბებისგან იქნა ტახტიდან გადაყენებული, და მისი თანამდებობა გადაეცა მის დისწულს, სტეფანოზ III-ს (ერისმთავარი 779/780-786 წლებში). ↑ Toumanoff, Cyril, "Introduction to Christian Caucasian History (The Formative Centuries, IV–VIIIth)." Tradito 15 (1959): 95. ↑ Rapp, Stephen H. (2003), Studies In Medieval Georgian Historiography: Early Texts And Eurasian Contexts, p. 375. Peeters Bvba ISBN 90-429-1318-5.
ახალშენის თემი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ახალშენის თემი შეიძლება აღნიშნავდეს: ახალშენის თემი — თემი სოხუმის მუნიციპალიტეტში ახალშენის თემი — თემი ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტში
იოსებ ბერიშვილი

იოსებ ბერიშვილი (დ. 14 ოქტომბერი, 1953, სოფ. გლოლა, ახლანდელი ონის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი მოჭიდავე (ბერძნულ-რომაული სტილი, 74 და 82 კგ). სსრკ ორგზის ჩემპიონი (1976, 1977), მეორე (1974) და მესამე პრიზიორი (1978). იოსებ ბერიშვილი არის ივან პოდდუბნის სახელობის საერთაშორისო ტურნირში ორგზის გამარჯვებული (1974, 1977) და საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატი. იოსებ ბერიშვილი[მკვდარი ბმული] — ქართული სპორტი იოსებ ბერიშვილი — საქართველოს სპორტისა და ახალგაზრდობის საქმეთა სამინისტრო
სტივენ გრინბლატი

სტივენ გრინბლატი (ინგლ. Stephen Greenblatt; დ. 7 ნოემბერი, 1943) — ამერიკელი ლიტერატურის კრიტიკოსი, თეორეტიკოსი და სწავლული. ჰარვარდის უნივერსიტეტის პროფესორი, ამერიკის მეცნიერებათა და ხელოვნების აკადემიის (1987), ამერიკის ფილოსოფოსთა საზოგადოებისა (2007) და ამერიკის ხელოვნებისა და ლიტერატურის აკადემიის წევრი (2008). პულიცერისა (2012) და ჰოლბერგის საერთაშორისო მემორიალური პრემიის ლაურეატი (2016). სტივენ გრინბლატს ახალი ისტორიზმის ერთ-ერთ ფუძემდებლად მიიჩნევენ. ახალი ისტორიზმის კრიტიკულ პრაქტიკას თავად გრინბლატი „კულტურის პოეტიკას“ უწოდებს. მისმა ნაშრომებმა დიდი გავლენა მოიპოვა 1980-იანი წლების დასაწყისიდან. გრინბლატი არის ავტორი და რედაქტორი არაერთი წიგნის, რომლებიც ახალი ისტორიზმის, კულტურის კვლევის, რენესანსის შესწავლის და შექსპიროლოგიის საკითხებს ეძღვნება. მისი ყველაზე პოპულარული ნაშრომია შექსპირის ბიოგრაფია — „ნება სამყაროში“, რომელიც „ნიუ იორკ ტაიმსის“ ბესტსელერების სიაში 9 კვირის განმავლობაში ირიცხებოდა. Cardenio — American Repertory Theater The Cardenio Project დაარქივებული 2020-09-29 საიტზე Wayback Machine. The Johns Hopkins Guide to Literary Theory and Criticism The Norton Anthology of English Literature გარეგნობა C-SPAN-ზე ↑ SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ Pallardy R. Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ Store norske leksikon — 1978. — ISSN 2464-1480 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q746368"></a> ↑ 5.0 5.1 5.2 The Fine Art Archive — 2003. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q10855166"></a> ↑ 6.0 6.1 https://www.nytimes.com/2011/09/28/books/the-swerve-how-the-world-became-modern-by-stephen-greenblatt-review.html ↑ http://www.full-stop.net/2011/11/08/interviews/alex/stephen-greenblatt/ ↑ Guggenheim Fellows database <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107425373"></a> ↑ https://www.pulitzer.org/prize-winners-by-category/223 ↑ https://gsas.yale.edu/documents/wilbur-cross-medalists-1966-2023-year ↑ Stephen Greenblatt | Biography, Books, & Facts | Britannica.com ↑ Rachel Donadio. (23 იანვარი, 2005) Who Owns Shakespeare?. ციტირების თარიღი: March 2, 2012.