laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ექტორ ბაბენკო

ექტორ ბაბენკო (პორტ. Héctor Babenco, დ. 7 თებერვალი, 1946, ბუენოს-აირესი — გ. 13 ივლისი, 2016) — არგენტინაში დაბადებული ბრაზილიელი კინორეჟისორი, სცენარისტი, მსახიობი და პროდიუსერი. მოღვაწეობდა არგენტინაში, ბრაზილიასა და აშშ-ში. 1981 - პიშოტე - ყველაზე სუსტის კანონი (Pixote - A lei do mais fraco) 1985 - ქალი-ობობას კოცნა (Kiss of the Spider Woman) 1987 - ნარშავა (Ironweed) შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ექტორ ბაბენკო“ ვიკისაწყობში. ექტორ ბაბენკო კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში Hector Babencos Homepage
ოსკარის 58-ე დაჯილდოება

ოსკარის 58-ე დაჯილდოების ცერემონია — საუკეთესო ფილმებისა და კინოხელოვანების რიგით 58-ე დაჯილდოება კინემატოგრაფიულ ხელოვნებათა და მეცნიერებათა აკადემიის პრემიით. ცერემონია გაიმართა 1986 წლის 24 მარტს დოროთი ჩენდლერის პავილიონში, ლოს-ანჯელესი, კალიფორნია და მასში მონაწილეობა მიიღეს 1985 წელს გამოსულმა ფილმებმა. ოსკარის დაჯილდოებას აშშ-ში გადასცემდა ABC. Academy Awards Official Web Site
ფეოდალიზმი

ფეოდალიზმი (ფრანგ. féodalisme) — კაპიტალიზმამდე არსებული საზოგადოებრივი წყობილება, რომლის დროსაც ფეოდალს მთლიანად ეკუთვნის წარმოების საშუალებები და არასრულად ეკუთვნიან მიწათმოქმედი ყმა გლეხები. ფეოდალის უფლება, ეწოდებოდა უფლებას — განახორციელოს სახელმწიფო მმართველობა თავის ტერიტორიაზე. ფეოდალური წყობილების ჩამოყალიბებისათვის საქართველოში ნიადაგი მზადდებოდა უკვე ანტიკურ ხანაში, აქ არსებულ ადრინდელ კლასობრივ სახელმწიფოებრივ წარმონაქმნებში. თავისუფალი მეომარ-მიწისმოქმედთა მასა („ერი“) ანტიკური ხანის იბერიაში განიცდიდა სოციალურ-ეკონომიკურ დიფერენციას — ხდებოდა ცალკეული გვარების აღზევება, ხოლო სხვათა დამცრობა-დაკნინება. სამეფო საგვარეულოს, სამხედრო და სამოხელეო არისტოკრატიას თანდათან ყველა პირობა ექმნებოდა მომავალ ფეოდალურ არისტოკრატიაში გადაზრდისათვის. ახალ წელთაღრიცხვის პირველ საუკუნეებში, როდესაც წარმატებული ომების შედეგად ქვეყანას დიდძალი ნადავლი და ტყვეები შემოემატა, საზოგადოების ზედაფენა კიდევ უფრო გაძლიერდა და გამდიდრდა. ამასთან ერთად განუწყვეტელ ლაშქრობებში მონაწილეობა მძიმე ტვირთად აწვებოდა რიგით თავისუფლებს და არყევდა მათ ისედაც არამყარ ეკონომიურ მდგომარეობას, აღრმავებდა დიფერენციაციას. მიწისმოქმედების შრომის შეთავსება მეომრის მოვალეობასთან სულ უფრო და უფრო მძიმდებოდა. ლაშქრობებში მონაწილეობის მიღება შეძლებულიი მეთემეების პრივილეგიად იქცა, ამ გზით ყალიბდებოდა მხედრების წოდება. ასე თანდათანობით შეიქმნა, ერთის მხრით, „აზნაურთა“ სამხედრო წოდება და მეორე მხრით, დამცრობილ თავისუფალთა, „წვრილი ერის“ მასა. „აზნაური“ მთელი პრივილეგიური წოდების ზოგად სახელად იქცა. მის უმაღლეს ფენას „ერისთავები“ ქმნიდნენ, რომლებიც ცდილობდნენ თავიანთ სამართავ ოლქებში სრულუფლებიანი ხელისუფლები გამხდარიყვნენ. ამრიგად, ანტიკურიდან შუა საუკუნეებში გარდამავალ ეპოქაში ქართლში (აღმოსავლეთ და სამხრეთ საქართველო) სოციალური ურთიერთობათა სისტემამ განიცადა ტრანსფორმაცია — იგი ფეოდალურ ურთიერთობაში გადაიზარდა. პრივილეგიური წოდება ნაწილობრივ უკვე ანტიკურ ხანაში იმტკიცებდა საკუთრების უფლებას ძირითად საწარმოო საშუალებაზე — მიწაზე და პირად ეკონომიურ და პოლიტიკურ დამოკიდებულებაში აბამდა მწარმოებელთა მასას. შუა საუკუნეები რაინდობა Bloch, Marc, Feudal Society. Tr. L.A. Manyon. Two volumes. Chicago: University of Chicago Press, 1961 ISBN 0-226-05979-0 Brown, Elizabeth, 'The Tyranny of a Construct: Feudalism and Historians of Medieval Europe', American Historical Review, 79 (1974), pp. 1063–8. Cantor, Norman F., Inventing the Middle Ages: The Lives, Works, and Ideas of the Great Medievalists of the Twentieth century. Quill, 1991. Ganshof, François Louis (1952). Feudalism. London; New York: Longmans, Green. ISBN 0-8020-7158-9.  Guerreau, Alain, L'avenir d'un passé incertain. Paris: Le Seuil, 2001. (Complete history of the meaning of the term.) Poly, Jean-Pierre and Bournazel, Eric, The Feudal Transformation, 900–1200., Tr. Caroline Higgitt. New York and London: Holmes and Meier, 1991. Reynolds, Susan, Fiefs and Vassals: The Medieval Evidence Reinterpreted. Oxford: Oxford University Press, 1994 ISBN 0-19-820648-8 ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ფეოდალიზმი "Feudalism". "Feudalism?" დაარქივებული 2014-10-18 საიტზე Wayback Machine. . Medieval Feudalism დაარქივებული 2012-02-09 საიტზე Wayback Machine. . "The Problem of Feudalism: An Historiographical Essay".
სურიკატი

სურიკატი (ლათ. Suricata suricatta) — მტაცებელი ძუძუმწოვარი ცხოველი მანგუსტისებრთა ოჯახისა. გავრცელებულია სამხრეთ აფრიკაში, მეტწილად კალაჰარის რაიონში. წარსულში შემჩნეული იყო მადაგასკარზე. მისი სხეულის სიგრძე 25-35 სმ აღწევს, კუდისა — 17,5-25 სმ. მოზრდილი ცხოველი იწონის 1 კგ-ზე ნაკლებს. ნარინჯისფერ-ყავისფერია. თავი თეთრია, ყურები შავი, კუდი მოყვითალო, კუდის ბოლო — შავი. გრძელი და რბილი ბეწვი აქვს. აქვს საზარდულის ჯირკვალი, რომელიც გამოჰყოფს სუნიან სეკრეტს. წინა თათებზე გრძელი და მაგარი ბრჭყალები აქვს. აქტიურია დღისით. მაღალორგანიზებული ცხოველია. ბინადრობს კოლონიებად. მანერის მიხედვით „ბოძისებურად“ დგას და გამოსცემს მსტვინავ ხმას. იკვებება მწერებითა და წვრილი ხერხემლიანებით. სქესობრივ სიმწიფეს აღწევს დაახლოებით 1 წლისა. წელიწადში ერთხელ შობს 2-4 ნაშიერს. ადვილად შინაურდება. განსაკუთრებით მგრძნობიარეა სიცივის მიმართ. სურიკატი — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული) სურიკატი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური) სურიკატი — ინფორმაცია (ინგლისური)
მარიბორი

მარიბორი (სლოვენ. Maribor; გერმ. Marburg) — სიდიდით მეორე ქალაქი სლოვენიაში, მდინარე დრავის ნაპირზე. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, მარიბორის მუნიციპალიტეტში. ქალაქი წარმოადგენს ქვემო შტირიის ისტორიული ოლქის ცენტრს. სარკინიგზო და საავტომობილო გზების მნიშვნელოვანი კვანძია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 441. ქალაქის ადმინისტრაციის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2011-04-27 საიტზე Wayback Machine. (სლოვენური)(ინგლისური) მარიბორის ტურისტული საიტი (სლოვენური)(გერმანული)(ინგლისური) მარიბორის აეროპორტი (სლოვენური)(ინგლისური) მარიბორი ვიკივოიაჟში ↑ Prebivalstvo - izbrani kazalniki, naselja, Slovenija, letno — Statistical Office of the Republic of Slovenia. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2629661"></a>
ესპანელები

ესპანელები — ხალხი, ესპანეთის ძირითადი მოსახლენი (27,6 მლნ). ცხოვრობენ აგრეთვე საფრანგეთში 500 ათ., არგენტინაში 400 ათ., აშშ-ში 200 ათ., ბრაზილიაში 200 ათ.. ანთროპოლოგიურად მიეკუთვნებიან ევროპეიდული რასის ინდო-მედიტერანულ შტოს. ესპანელი ეთნოსი ჩამოყალიბდა იბერების ტომებისაგან, რომელთაც შეერია მოსული კელტური და გერმანული ტომები. სახელები: თვითწოდება - Españoles. საერთო რაოდენობა: 29,0 მლნ. ენა: ესპანური. მორწმუნეები: ძირითადად კათოლიკები. ესპანეთს შიგნით რამდენიმე რეგიონის მოსახლეობა რომლებიც საუბრობენ განსხვავებულ რომანულ ენებზე (კასტილიელები, კატალონიელები, ვალენსიელები, ბალეარელები), ასევე არა ინდოევროპულ ენებზე (ბასკები) და ძველ გალისიურ-პოტუგალიურზე (გალისიელები). კულტურული პლურალიზმის პატივისცემა მნიშვნელოვანია ესპანელებისათვის. ზოგიერთ ადგილას ძლიერია რეგიონული იდენტობის შეგრძნება (ასტურიელები, არაგონელები, კანარიელები, ანდალუსიელები, ლეონესიელები), ხოლო ზოგიერთ მხარეში ნაციონალური გრძნობები იმდენად ძლიერია, რომ ისინი თავს ესპანელებად არ მიიჩნევენ (კატალონია, ბასკეთი, გალისია). რეგიონული ეთნიკური ჯგუფები ანდალუსიელები არაგონელები ასტურიელები ბალეარელები ბასკები კანარიელები კანტაბრიელები კასტილიელები კატალონიელები ესტრემადურიელები გალისიელები ლეონესიელები ვალენსიელები ესპანეთში სასაუბრო ენების პროცენტული წილები დაახლოებით შემდეგნაირად ნაწილდება: ესპანური (castellano ან español)- 74%; კატალანური (català)- 17%; გალისიური (galego)- 7% და ბასკური (euskara). სხვა უფრო მცირე ენებია: ასტურიული (asturianu), არანიული (aranés), არაგონული (aragonés) და ლეონსიური. თითოეულს აქვს კიდევ რამდენიმე დიალექტი. ესპანეთის ოფიციალური ენა არის ესპანური, ხოლო დანარჩენ ენებს აქვთ ოფიციალური სტატუსი მხოლოდ რამდენიმე რეგიონში. Castro, Americo. Willard F. King and Selma Margaretten, trans. The Spaniards: An Introduction to Their History. Berkeley, California: University of California Press, 1980. ISBN 0-520-04177-1. Chapman, Robert. Emerging Complexity: The Later Pre-History of South-East Spain, Iberia, and the West Mediterranean. Cambridge: Cambridge University Press, 1990. ISBN 0-521-23207-4. Goodwin, Godfrey. Islamic Spain. San Francisco: Chronicle Books, 1990. ISBN 0-87701-692-5. Harrison, Richard. Spain at the Dawn of History: Iberians, Phoenicians, and Greeks. New York: Thames & Hudson, 1988. ISBN 0-500-02111-2. James, Edward (ed.). Visigothic Spain: New Approaches. Oxford: Clarendon Press, 1980. ISBN 0-19-822543-1. Thomas, Hugh. The Slave Trade: The History of the Atlantic Slave Trade 1440–1870. London: Picador, 1997. ISBN 0-330-35437-X. ↑ CIA – The World Factbook – Spain. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-05-19. ციტირების თარიღი: 2013-11-20.
სფინქსი (მრავალმნიშვნელოვანი)

სფინქსი შეიძლება იყოს: სფინქსი – მითური არსება სფინქსი – ობსერვატორია შვეიცარიაში სფინქსი – სკულპტურა დიდი სფინქსი — სფინქსის ყველაზე ცნობილი სკულპტურა გიზეში სფინქსი – კატის ჯიში სფინქსი – პეპლების ჯიში მარსის სფინქსი სფინქსი - ცხვირვიწრო მაიმუნი პავიანის გვარისა.
პერის ჰილტონი

პერის უიტნი ჰილტონი (ინგლ. Paris Hilton; დ. 17 თებერვალი, 1981) — ამერიკელი მსახიობი, მომღერალი, სიმღერების ავტორი, ფოტომოდელი და დიზაინერი. იგი Hilton Hotels & Resorts-ის დამფუძნებლის კონრად ჰილტონის შვილთაშვილია. მოდელის კარიერა მოზარდის ასაკში დაიწყო. 2000 წელს კონტრაქტი გააფორმა დონალდ ტრამპის სამოდელო სააგენტოსთან და გახდა პროფესიონალი მოდელი. მოგვიანებით მუშაობა დაიწყო სხვა სამოდელო სააგენტოებთან. საზოგადოების მხრიდან ყურადღება მიიპყრო როდესაც ხელმისაწვდომი გახდა ჰილტონისა და მისის მეგობრის რიკ სალომონის სექს-ვიდეოს ყურება 2003 წელს. აღსანიშნავია, რომ 2004 წელს ვიდეო გამოვიდა DVD-ზე, სახელწოდებით „ერთი ღამე პერისში“. ჰილტონმა სასამართლოში სალომონის წინააღმდეგ სარჩელიც კი შეიტანა და ცდილობდა ამ ვიდეოს გავრცელების აკრძალვას. 2003 წელს ნიკოლ რიჩისთან ერთად მონაწილეობა მიიღო რეალითი შოუში „უბრალო ცხოვრება“, რომლის შემდეგ ორივემ საერთაშორისო აღიარება მოიპოვა. 2004 წელს გამოქვეყნდა მისი წიგნი სახელწოდებით „Confessions of an Heiress“. 2005 წელს ითამაშა ფილმში „ცვილის ფიგურების სახლი“, 2006 წელს გამოვიდა ჰილტონის სადებიუტო ალბომი „Paris“. 2008 წელს მიიღო მონაწილეობა რეალითი შოუში „Paris Hilton's My New BFF“, ხოლო 2011 წელს გამოჩნდა ამერიკულ რეალითი შოუში „The World According to Paris“. 2013 წელს როლი მიიღო სოფია კოპოლას ფილმში „ელიტური საზოგადოება“. ამჟამად მთელ მსოფლიოში არსებობს პერის ჰილტონის 44 მაღაზია, რომელთა ბრენდი შეიცავს პარფიუმერიას, ქალის ხელჩანთებს, საათებს, ფეხსაცმელსა და სხვა. წელიწადში მისი შემოსავალი დაახლოებით 10 მილიონ აშშ დოლარს უტოლდება. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: პერის ჰილტონი ოფიციალური საიტი პერის ჰილტონი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
ერევნის ადმინისტრაციული დაყოფა

ერევნის ადმინისტრაციული დაყოფა — სომხეთის დედაქალაქი ერევანი ადმინისტრაციულად იყოფა 12 რაიონად (թաղային համայնքներ), რომლებიც თავის მხრივ იყოფიან კვარტლებად (թաղամաս). ერევნის ყველა რაიონის საერთო ფართობია 227 კმ². Albert Parsadanyan. Intelligence Warehouse-2. Yerevan, VMV-Print, 2005, p. 150-152. (სომხური) Կամսար Ավետիսյան. ՀԱՅՐԵՆԱԳԻՏԱԿԱՆ ԷՏՅՈՒԴՆԵՐ - ԵՐԵՎԱՆԻ ՄԻԿՐՈՏՈՊՈՆԻՄԻԿԱՆ. Երևան, «Սովետական գրող» հրատարակչություն, 1979 (სომხური) Կամսար Ավետիսյան. ՀԱՅՐԵՆԱԳԻՏԱԿԱՆ ԷՏՅՈՒԴՆԵՐ - ՀԱՅՐԵՆԻՔՈԻՄ ՎԵՐԱՀԱՍՏԱՏՎԱԾ ՏԵՂԱՆՈՒՆՆԵՐ. Երևան, «Սովետական գրող» հրատարակչություն, 1979 ↑ (სომხური) The 12 district of Yerevan. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-06-19. ციტირების თარიღი: 2008-10-05.
კენტრონის რაიონი

კენტრონის რაიონი (სომხ. Կենտրոն) — სომხეთის დედაქალაქის ერევნის თორმეტიდან ერთ-ერთი რაიონი. იგი მოიცავს ქალაქის ცენტრალურ ნაწილს სადაც განლაგებულია სავაჭრო ცენტრები. 2011 წლის მონაცემებით კენტრონის რაიონში ცხოვრობს 131 000 ადამიანი. დასავლეთიდან ესაზღვრება აჯაპნიაკისა და მალათია-სებასტიის, სამხრეთიდან შენგავითისა და ერებუნის, აღმოსავლეთიდან ნორ-ნორკისა და ჩრდილოეთიდან არაბკირისა და კანაკერ-ზეითუნის რაიონები. რაიონის დასავლეთ ნაწილში გაედინება მდინარე რაზდანი. რაიონი იყოფა 6 კვარტალად: პოკრ-კენტრონი, ნორაგიუღი, ნორ-კილიკია, აიგესტანი, კონდი და ძორაგიუღი. აქ მდებარეობს სომხეთის პარლამენტი, ცენტრალური ბანკი, ეროვნული უშიშროების სამსახური და სხვადასხვა სამინისტროები. აბოვიანის ქუჩა ჩრდილოეთის პროსპექტი მაშტოცის ქუჩა საიათნოვას ქუჩა მარშალ ბაგრამიანის ქუჩა რესპუბლიკის მოედანი თავისუფლების მეოდანი შარლ აზნავურის მოედანი სიყვარულის პარკი შაუმიანის პარკი სურფ-ზორავორის ღვთისმშობლის ეკლესია წმინდა სარქისის საკათედრო ტაძარი ერევნის წმინდა იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია წმინდა გრიგოლის საკათედრო ტაძარი ცისფერი მეჩეთი ერევნის წითელი ხიდი კენტრონის რაიონი ცისფერი მეჩეთი მაშტოცის ქუჩა ჩრდილოეთის პროსპექტი მზის ჩასვლა ერევანში ერევნის ადმინისტრაციული დაყოფა Report of the results of the 2001 Armenian Census, National Statistical Service of the Republic of Armenia
პაპირუსი 52

პაპირუსი 52 (ინგლ. Rylands Library Papyrus P52 ან იოანეს ფრაგმენტი) — პაპირუსის ფრაგმენტი, ზომა 8,9 × 6 სმ, შეიცავს ნაწყვეტს იოანეს სახარებიდან. წაღმა პირი (რექტო) შეიცავს სტრიქონებს იოანეს სახარებიდან (18:31–33) ბერძნულ ენაზე. მეორე მხარე (ვერსო) შეიცავს სტრიქონებს ჰიმნებიდან (37-38). ოქსირინხის ხელნაწერთა ცნობილმა მკვლევარმა ბერნარდ გრენფელმა 1920 წელს შეიძინა ერთ–ერთი ვაჭრისგან ეგვიპტურ ბაზარზე ნახევრად დაზიანებული პაპირუსების დასტა. მათ შორის აღმოჩნდა, სავარაუდოდ, II საუკუნის პირველი მესამედით დათარიღებული ეს ფრაგმენტი. თუ დათარიღება სწორია, მაშინ ეს უძველესი ჩვენამდე მოღწეული ახალი აღთქმის ტექსტია. 2007 წლიდან პაპირუსი გამოფენილია ინგლისში ქალაქ დაინსგეიტის ჯონ რაინლენდის ბიბლიოთეკის შენობაში. პაპირუსის ორივე მხარეს დატანილია ტექსტი მუქი ფერის ასოებით. იოანე (18:31-33) (რექტო) « ΟΙ ΙΟΥΔΑΙΟΙ ΗΜΙΝ ΟΥΚ ΕΞΕΣΤΙΝ ΑΠΟΚΤΕΙΝΑΙ OYΔΕΝΑ ΙΝΑ Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΠΛΗΡΩΘΗ ΟΝ ΕΙ- ΠΕΝ ΣΕΜΑΙΝΩΝ ΠΟΙΩ ΘΑΝΑΤΩ ΗΜΕΛΛΕΝ ΑΠΟ ΘΝΕΣΚΕΙΝ ΕΙΣΗΛΘΕΝ ΟΥΝ ΠΑΛΙΝ ΕΙΣ ΤΟ ΠΡΑΙΤΩ- ΡΙΟΝ Ο ΠΙΛΑΤΟΣ ΚΑΙ ΕΦΩΝΗΣΕΝ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΩ ΣΥ ΕΙ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΙΟΥ- ΔΑΙΩN ... » იოანე (18:37-38) (ვერსო) « ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΕΙΜΙ ΕΓΩ ΕΙΣ ΤΟΥΤΟ ΓΕΓΕΝΝΗΜΑΙ ΚΑΙ (ΕΙΣ ΤΟΥΤΟ) ΕΛΗΛΥΘΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ ΙΝΑ ΜΑΡΤΥ- ΡΗΣΩ ΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΑΣ Ο ΩΝ ΕΚ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕI- ΑΣ ΑΚΟΥΕΙ ΜΟΥ ΤΗΣ ΦΩΝΗΣ ΛΕΓΕΙ ΑΥΤΩ Ο ΠΙΛΑΤΟΣ ΤΙ ΕΣΤΙΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΤΟ ΕΙΠΩΝ ΠΑΛΙΝ ΕΞΗΛΘΕΝ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΙΟΥ- ΔΑΙΟΥΣ ΚΑΙ ΛΕΓΕΙ ΑΥΤΟΙΣ ΕΓΩ ΟΥΔΕΜΙΑΝ ΕΥΡΙΣΚΩ ΕΝ ΑΥΤΩ ΑΙΤΙΑΝ Hurtado, Larry W. (2003) "P52 (P.Rylands Gr 457) and the Nomina Sacra; Method and Probability." Tynedale Bulletin 54.1. Nongbri, Brent (2005) "The Use and Abuse of P52: Papyrological Pitfalls in the Dating of the Fourth Gospel." Harvard Theological Review 98:23-52. Roberts, C. H. (1936) "An Unpublished Fragment of the Fourth Gospel in the John Rylands Library.” Bulletin of the John Rylands Library 20:45-55. Roberts, C. H. (1979) Manuscript, Society and Belief in Early Christian Egypt, OUP. Schnelle, Udo (1998) The History and Theology of the New Testament Writings. Tuckett, Christopher M. (2001) "P52 and Nomina Sacra." New Testament Studies 47:544-48. პაპირუსი 52. ისტორია მანუსკრიპტები ფრაგმენტი სახარებიდან დაარქივებული 2012-08-05 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links ხელნაწერი ფურცელი
ბირანგის მთები

ბირანგის მთები (რუს. Бырранга горы) — მთები ტაიმირის ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთ ნაწილში, კრასნოიარსკის მხარეში. შედგება პარალელური მთაგრეხილებისა და ვრცელი ტალღოვანი პლატოებისაგან. სიგრძე 1100 კმ, სიგანე 200 კმ-ზე მეტი, მაქსიმალური სიმაღლე 1146 მ. მდინარეების პიასინისა და ტაიმირის ხეობებით იყოფა აღმოსავლეთ, დასავლეთ და შუა ნაწილებად. აგებულია კამბრიულისწინა და პალეოზოური ტრაპებით (გაბრო-დიაბაზებით). ჰავა ცივი, მკვეთრად კონტინენტურია. იანვრის საშუალო ტემპერატურა –30°С,–33°С, ივლისისა 2°С, 10°С. გაზაფხული ივნისში იწყება. აგვისტოში საშუალო ტემპერატურა 0°С-ზე დაბლა ჩამოდის. ნალექები 120-400 მმ წელიწადში. დამახასიათებელია თანამედროვე გამყინვარება, რომლის საერთო ფართობია 50 კმ². მთები შემოსილია არქტიკული ტუნდრის მცენარეულობით, ჭარბობს ხავსი, მღიერები. ცხოველებიდან ბინადრობს ლემინგი, ჩრდილოეთის ირემი, არის პოლარული კაკაბი, თეთრი ბუ და სხვა. ბირანგის მთები — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული)
აჯაფნიაკის რაიონი

აჯაფნიაკის რაიონი (სომხ. Աջափնյակ) — სომხეთის დედაქალაქის, ერევნის თორმეტიდან ერთ-ერთი რაიონი. იგი მდებარეობს ქალაქის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. 2011 წლის მონაცემებით აჯაფნიაკის რაიონში ცხოვრობს 108 300 ადამიანი. მდებარეობს მდინარე რაზდანის მარჯვენა ნაპირზე. რაიონს ესაზღვრება მალათია-სებასტიის, არაბკირისა, კენტრონისა და დავთაშენის რაიონები. ასევე არმავირის, არაგაწოტნისა და კოტაიქის პროვინციები. რაიონი იყოფა 8 კვარტალად: აჯაფნიაკი, ნორაშენი, ნაზარბეკიანი, სილიკიანი, ლუკაშინი, ვაჰაგნი, ანასტასავანი და ჩერიომუშკი. კევორკ ჩავუშის ქუჩა ჰალაბიანის ქუჩა თუმანიანის პარკი აჯაფნიაკის სახალხო პარკი აჯაფნიაკის რაიონი თუმანიანის პარკი ანუშის და საროს სკულპტურა თუმანიანის პარკში ლორეცი საკოს სკულპტურა თუმანიანის პარკში ერევნის ადმინისტრაციული დაყოფა Ajapnyak district at GEOnet Names Server დაარქივებული 2021-01-16 საიტზე Wayback Machine. Report of the results of the 2001 Armenian Census, National Statistical Service of the Republic of Armenia
კოლკატა

კოლკატა (ბენგ. কলকাতা, ინგლ. Kolkata; 2001 წლამდე კალკუტა, ინგლ. Calcuta) — ქალაქი მდებარეობს განგის დელტაში, აღმოსავლეთ ინდოეთში, დასავლეთ ბენგალის შტატის დედაქალაქი; ფართობის მიხედვით სიდიდით მეორე ქალაქი ინდოეთში მუმბაის შემდეგ. მოსახლეობა 4,6 მლნ (საკუთრივ ქალაქში 2001 წ.), მეგაპოლისის მოსახლეობა კი 13.2 მილიონს აღწევს და ამ მხირვ ის ინდოეთში 3 ადგილზე იმყოფება. ბრიტანეთის ოკუპაციის ქვეშ ქალაქი მთელი ინდოეთის დედაქალაქი იყო 1911 წლამდე, რისი წყალობითაც ის დღეს განათლების, კულტურისა და პოლიტიკის ერთ-ერთი ცენტრია ქვეყანაში. მეორე მხრივ ქალაქს აწუხებს ისეთი პრბლემები როგორებიცაა: საცობები, ჰაერის დაბინძურება და სიღარიბე. კოლკატა მდებარეობს აღმოსავლეთ ინდოეთში, განგიის დელტაში, ზღვის დონიდან 1.9 9 მეტრზე. ქალაქის ძირითადი ნაწილი მდებარეობს მდინარე ხუგლის აღმოსავლეთ სანაპიროზე. ქალაქი გაშენებული ჭაობიან ტერიტორიაზე, ამიტომ გახდა საჭირო წლები იმისათვის რათა ტერიტორია ცხოვრებისათვსი გამოსადეგი გამხდარიყო. ადრე ქალაქის დასახელება ჟღერდა როგორც კალკუტა, რაც გამოწვეული იყო ინგლისური წარმოთქმის გამო. 2001 წლის 1 იანვრიდან ქალაქს დაერქვა კოლკატა, რაც შეესატყვისება ქალაქის ბენგალურ ენაზე წარმოთქმას. 30 ივლისიდან ქალაქის სახელი დაკანონდა. ქალაქის სახელი წარმოიშვა ქალაქის მთავარი ტაძრიდან, რომელიც ეძღვნება ქალღმერთ კალის. კალკუტის მიდაომოები ჯერ კიდევ 2 ათასი წლის წინადაც იყო დასახლებული, თუმცა თანამედროვე დასახლებები აქ მხოლოდ 1960 წელს გაჩნდა, მას შემდგომ რაც ქალაქი ბრიტანელების ხელში გადავიდა. ტრადიციულად, ქალაქის დამაარსებლად ითვლება ჯობ ჩარნოკი. თუმცა, არსებობენ სხვა მოსაზრებებიც. ქალაქი დაარსდა XVIII საუკუნეში სავაჭრო და სამხედრო მიზნებისათვის, ბრიტანული კამპანიის დროს. თავდაპირველად ინდოეთის ბრიტანული ადმინისტრაცია განლაგებული იყო ციხესიმაგრე უილიამში, განგის აუზში. დალასი, აშშ ლონგ-ბიჩი, აშშ ნეაპოლი, იტალია ოდესაუკრაინა ინდოეთის მილიონიანი ქალაქების სია კალკუტის გზამკვლევი დაარქივებული 2005-11-18 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links [1] დაარქივებული 2006-04-27 საიტზე Wayback Machine. Calcuttaweb.com — ინფორმაცია კალკუტის შესახებ კალკუტის ისტორია საიტზე calcuttaweb.com დაარქივებული 2007-05-10 საიტზე Wayback Machine. Bengalweb.com Westbengal.com კოლკატას ფოტოები The Statesman The Telegraph Kolkata Beckons დაარქივებული 2013-06-11 საიტზე Wayback Machine. კოლკატას ფოტოები დაარქივებული 2006-04-06 საიტზე Wayback Machine. კოლკატა: სასახლეების ქალაქი Banglalive.com Consulate of the United States of America დაარქივებული 2005-02-04 საიტზე Wayback Machine. Calcutta დაარქივებული 2020-10-27 საიტზე Wayback Machine. — კალკუტის გლობალური ფორუმი Kolkata Real Estate დაარქივებული 2020-11-09 საიტზე Wayback Machine. — უფასო პორტალი
ტრიგლავი

ტრიგლავი (სლოვენ. Triglav) — მთა სლოვენიაში, იულიუსის ალპებზე, ქალაქ ლიუბლიანიდან ჩრდილო-დასავლეთით 64 კმ-ში. სიმაღლე 2864 მ. სლოვენიის უმაღლესი წერტილი. აგებულია კირქვებით. დამახასიათებელია რელიეფის მყინვარული და კარსტული ფორმები. ტრიგლავი — სლოვენიის ეროვნული სიმბოლოა, რომელიც გამოსახულია სლოვენიის გერბსა და დროშაზე. მთა და მისი მიდამოები გამოცხადებულია ეროვნულ პარკად. შემოსილია მთის ტყით, მდელოებით. პირველად მწვერვალი დაიპყრო ოთხმა სლოვენიელმა ალპინისტმა 1778 წლის 26 აგვისტოს. მწვერვალზეა კოშკი, რომელიც აღმართულ იქნა 1895 წლის 7 აგვისტოს. სლოვენიის მითოლოგიაში მთა განსაკუთრებულ ადგილს იკავებდა. ტრიგლავი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური) ტრიგლავი — ინფორმაცია დაარქივებული 2014-08-28 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) ტრიგლავი — ინფორმაცია (ინგლისური)
ავანის რაიონი

ავანის რაიონი (სომხ. Ավան) — სომხეთის დედაქალაქის, ერევნის თორმეტიდან ერთ-ერთი რაიონი. იგი მდებარეობს ქალაქის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. 2011 წლის მონაცემებით კენტრონის რაიონში ცხოვრობს 51 000 ადამიანი. მდებარეობს მდინარე რაზდანის მარჯვენა ნაპირზე. რაიონს ესაზღვრება ნორ-ნორკისა და კანაკერ-ზეითუნის რაიონები. ასევე კოტაიქის პროვინცია. რაიონი იყოფა 3 კვარტალად: ავანი, ავან-არინჯი და აღი-ჰანქი. ჰრაჩია აჩარიანის ქუჩა ნვერ საფარიანის ქუჩა მარშალ ბაბაჯანიანის ქუჩა დუშანბეს ქუჩა ავანის პარკი ერევნის ბოტანიკური ბაღი ავანის რაიონი წირანავორის ეკლესია სურფ ჰოვანესის ეკლესია ერევნის ბოტანიკური ბაღი ერევნის ადმინისტრაციული დაყოფა Avan district at GEOnet Names Server დაარქივებული 2021-04-21 საიტზე Wayback Machine. Report of the results of the 2001 Armenian Census, National Statistical Service of the Republic of Armenia
აღმოსავლეთის ფრონტი

აღმოსავლეთის ფრონტი — საომარი მოქმედებები აღმოსავლეთ ევროპაში მეორე მსოფლიო ომის დროს. იგი დაიწყო პოლონეთზე გერმანიის თავდასხმით 1939 წლის 1 სექტემბერს. დიდმა ბრიტანეთმა და საფრანგეთმა გერმანიას ომი გამოუცხადეს, მაგრამ არავითარი საბრძოლო მოქმედებები არ უწარმოებიათ (უცნაური ომი). აღმოსავლეთის ფრონტი ოფიციალურად დასრულდა 1945 წლის მაისში პრაღის ოპერაციის პერიოდში გერმანიის კაპიტულაციით. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: აღმოსავლეთის ფრონტი A Detailed library of world war 2 propaganda posters Marking 70 Years to Operation Barbarossa დაარქივებული 2012-09-16 საიტზე Wayback Machine. Prof Richard Overy writes a summary about the eastern front for the BBC Rarities of the USSR photochronicles. Great Patriotic War 1941–1945 დაარქივებული 2020-11-26 საიტზე Wayback Machine. OnWar maps of the Eastern Front დაარქივებული 2004-06-05 საიტზე Wayback Machine. Memories of Leutnant d.R. Wilhelm Radkovsky 1940–1945 Pobediteli: Eastern Front flash animation Feldgrau.com დაარქივებული 2012-07-16 საიტზე Wayback Machine. ↑ Олевська Республіка та Поліська січ: партизани в роки ІІ Світової війні. Володимир Гінда ↑ ТАРАС БОРОВЕЦЬ І «ПОЛІСЬКА СІЧ» — УПА(Б-Б) І РАДЯНСЬКІ ПАРТИЗАНИ. Володимир Дзьобак
ოსკარის 57-ე დაჯილდოება

ოსკარის 57-ე დაჯილდოების ცერემონია — საუკეთესო ფილმებისა და კინოხელოვანების რიგით 57-ე დაჯილდოება კინემატოგრაფიულ ხელოვნებათა და მეცნიერებათა აკადემიის პრემიით. ცერემონია გაიმართა 1985 წლის 25 მარტს დოროთი ჩენდლერის პავილიონში, ლოს-ანჯელესი, კალიფორნია და მასში მონაწილეობა მიიღეს 1984 წელს გამოსულმა ფილმებმა. ოსკარის დაჯილდოებას აშშ-ში გადასცემდა ABC. Academy Awards Official Web Site ↑ „Here's complete list of this year's Oscar nominees“. The Montreal Gazette. AP. 1985-02-07. ციტირების თარიღი: 2012-11-11.
ლატვიელები

ლატვიელები (ლატვ. latvieši; ლივ. lețlizt) — ხალხი, ლატვიის ძირითადი მოსახლენი (2012 წლის შეფასებით, 1,319,552). ლატვიელების სამოსახლო სიდიდით მეორე ქვეყანა არის აშშ. (96,070-102,000 ადამიანი.) სახელები: თვითწოდება - ლატვ. latvieši; საერთო რაოდენობა: დაახლოებით 2 მილიონი. ენა: ლატვიური. მორწმუნეები: ძირითადად ლუთერანები, ნაწილი - კათოლიკეები. ლატგალელები ლივები ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-10-21. ციტირების თარიღი: 2013-07-12. ↑ Detailed Tables - American FactFinder. Factfinder.census.gov. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-02-12. ციტირების თარიღი: 2011-12-03. ↑ BNS. TVNET :: Ārvalstīs - Lielbritānijā pašlaik dzīvo 39 tūkstoši viesstrādnieku no Latvijas. Tvnet.lv. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-02-07. ციტირების თარიღი: 2011-12-03. ↑ [1] ↑ Revista Época Ediусo 214 24/06/2002. Epoca.globo.com (2002-06-24). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-07-03. ციტირების თარიღი: 2011-12-03. ↑ CSO Emigration. Census Office Ireland. ციტირების თარიღი: January 29, 2013. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2006-02-20. ციტირების თარიღი: 2013-07-12. ↑ http://www.ausstats.abs.gov.au/ausstats/free.nsf/Lookup/C41A78D7568811B9CA256E9D0077CA12/$File/20540_2001%20(corrigendum).pdf ↑ Federal Statistical Office - Foreign population by average-age and average duration of residence. Destatis.de (2008-10-20). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-02-22. ციტირების თარიღი: 2012-01-23. ↑ [2] ↑ State statistics committee of Ukraine - National composition of population, 2001 census (უკრაინული)
ვიგო მორტენსენი

ვიგო მორტენსენი (ინგლ. Viggo Mortensen; დ. 20 ოქტომბერი, 1958, ნიუ-იორკი) — დანიური წარმოშობის ამერიკელი მსახიობი, პოეტი, მუსიკოსი, მხატვრი და ფოტოგრაფი. მიღებული აქვს მონაწილეობა „ბეჭდების მბრძანებელის“ ტრილოგიაში. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ვიგო მორტენსენი ვიგო მორტენსენი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ვიგო მორტენსენი საიტზე Curlie