laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ნიკოლოზ ჭიპაშვილი

ნიკოლოზ ჭიპაშვილი (დ. 28 მარტი, 1918, ხარაგაული — გ. აგვისტო, 2010) — ქართველი გამომგონებელი, თანამდებობის პირი, ინჟინერი, პუბლიცისტი. 1936 წელს დაამთავრა ხარაგაულის საშუალო სასწავლებელი და იმავე წელს განაგრძო სწავლა ამიერკავკასიის ინდუსტრიულ ინსტიტუტში. სწავლისაგან მოუწყვეტლად, 1937 წელს, დაამთავრა რუსთავის აეროკლუბი პილოტის წოდებით. 1941 წელს, მეორე მსოფლიო ომის დაწყების დროს, ნებაყოფლობით გაიწვიეს წითელი არმიის რიგებში. 1942 წელს, ხარკოვის მისადგომებთან დაიჭრა. დემობილიზაციის შემდეგ სწავლა განაგრძო ინდუსტრიულ ინსტიტუტში. 1944 წელს სტუდენტთა ერთ ჯგუფთან ერთად მონაწილეობდა რუსთავის სამშენებლო რაიონის გეოდეზიურ გადაღებაში. 1945 წელს განაწილებით დაიწყო მუშაობა რუსთავის შინაგან საქმეთა კომისარიატის დაქვემდებარებაში მყოფ ტრესტ ამიერკავკასიის მეტალურგმშენში ჟანგბადის წარმოების მშენებლობის ოსტატად, შემდეგ — ამავე ჟანგბადის წარმოების უფროსად. 1952 წელს დაინიშნა ტრესტ ამიერკავკასიის მეტალურგმშენის უფროსის მოადგილედ, იმავე წელს გადაიყვანეს რუსთავის აზოტსასუქების ქარხნის დირექტორად. მისი მოღვაწეობის დროს დამთავრდა ქარხნის მშენებლობა სრული ტექნოლოგიური ციკლით. ძირითად სამრეწველო ობიექტებთან ერთად ამავე წლებში საექსპლუატაციოდ გადაეცა დამხმარე საამქროები და კულტურულ-საბინაო-სოციალური უზრუნველყოფის ობიექტები. 1952 წელს მას დაავალეს იმ დროს გასაიდუმლოებულ, განსაკუთრებული დანიშნულების თხევადი ჟანგბადის საამქროს მშენებლობა, რომლის პროდუქციით 1957 წელს ბაიკონურში დედამიწის პირველი თანამგზავრი გაუშვეს. 1960-იან წლებში, სახალხო მეურნეობის რეორგანიზაციასთან დაკავშირებით, იგი გადაიყვანეს რესპუბლიკის სახალხო მეურნეობის საბჭოს ცენტრალურ აპარატში ახალი ტექნიკის განყოფილების უფროსად. „ენგურჰესის“ მშენებლობისათვის საჭირო სპეციალური ჰიდროტექნიკური ცემენტის უზრუნველსაყოფად დანიშნეს რუსთავის ცემენტის ქარხნის ჯერ მთავარ ინჟინრად, შემდეგ — დირექტორად. „დიდი ქიმიის“ ეპოქასთან დაკავშირებით დაისვა საკითხი ა/კ ტერიტორიაზე განლაგებული მოქმედი და მშენებარე ქარხნების მოდერნიზაცია-გადაიარაღების უზრუნველსაყოფად სპეციალური სამმართველოს შექმნის შესახებ იგი გადაიყვანეს ამ სამმართველოს უფროსად. გარკვეული დროის განმავლობაში განაგრძობდა მუშობას რუსთავის საშენ მასალათა კომბინატის მთავარ ინჟინრად. მისი მუშაობის პერიოდში აითვისეს ბაზალტისაგან ბოჭკოსა და ბამბის, პერლიტისა და ფილტროპერლიტის წარმოება. 1998 წელს საზოგადოებრივ საწყისებზე მუშაობდა გაერთიანება „აზოტის“ საკონსულტაციო საბჭოს თავმჯდომარედ. 1999-2000 წლებში ცემენტის ქარხნის გენერალური დირექტორის მრჩევლად საწარმოო-ტექნიკურ საკითხებში. მიღებული აქვს ორდენები და მედლები. ავტორია რამდენიმე გამოგონებისა. საკავშირო სამეცნიერო ჟურნალებში გამოქვეყნებული აქვს სამეცნიერო ხასიათი სტატიები აზოტის შენაერთებისა და ცემენტის წარმოებაზე. ეწეოდა პუბლიცისტურ-ჟურნალისტურ მოღვაწეობას. იყო გაერთიანება „აზოტის“ კოლექტივის საპატიო წევრი. 1998 — ღირსების ორდენი რუსთავის საპატიო მოქალაქე საქართველოს დამსახურებული ინჟინერი გარდასული დღენი, რუსთავი, ირიდა, 2006, გვ. 92 თხზულებები, წ. 1, რუსთავი, ორბეთი, 2003, გვ. 704 აჩრდილთა გაცოცხლება: მოთხრობები, რუსთავი, ორბეთი, 2002, გვ. 132 გამოჩენილი ინჟინრები და მეცნიერები: კრებული, მიტროპოლიტი ანანია ჯაფარიძე, თბ., 2012, გვ. 164-165 წიგნი ღირსებისა: ტ. 3, თამაზ ყიფიანი, თენგიზ გაჩეჩილაძე, გურამ სიმონიშვილი, თბ., 2001, გვ. 107 ნიკოლოზ ჭიპაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
თამარისა და დავითის მონეტები

თამარისა და დავითის მონეტები — თამარ მეფისა და დავით სოსლანის სახელით მოჭრილი მონეტები, რომლებიც სამეცნიერო ლიტერატურაში ცნობილია როგორც თამარის და დავითის მონეტები „ბაგრატიონთა საგვარეულო ნიშნით“. მონეტების შუბლზე გარკვევით იკითხება აბრევიატურა „თრ“ და „დთ“. ორივე მათგანს თავზე უზის ქარაგმის ნიშანი, შესაბამისად, პირველი სახელი იკითხება როგორც „თ(ამა)რ“, ხოლო მეორე — „დ(ავი)თ“. მონეტა, რომ თამარ მეფისა და დავით სოსლანის მმართველობის დროსაა მოჭრილი დასტურდება მასზე დატანილი ქრონოლოგიური მითითებით, სადაც ვკითხულობთ: „ქკ ჳკ“, რაც იშიფრება როგორც „ქ(რონიკო)ნ „ჳკ(420)“, ანუ ქორონიკონით 420 წელი, რაც თანამედროვე წელთაღრიცხვით 1200 წელს შეესაბამება. მონეტის შუბლზე მოცემულია თამარის და დავითის სახელები, ხოლო ზურგზე — ოთხსტრქონიანი არაბული წარწერა, რომელიც თამარ მეფეს შეეხება. წარწერაში თამარი მოხსენიებულია, როგორც დედოფალთა დედოფალი და იესო ქრისტეს მიმდევარი. თამარის უპირატესობა გამოხატულია მონეტის შუბლზე მისი პირველი მოხსენიებით, ასევე მონეტის ზურგზე არსებული წარწერით. ამ მოცემულობის მიუხედავად, მონეტაზე ჩანს, რომ დავით სოსლანი თავისი მეუღლის თანამოსაყდრეა, რომელიც ქვეყანაში ერთგვარი უმცროსი მეფის სტატუსით სარგებლობს. თამარის მონეტები ჯალაღანია ი., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 464. კაპანაძე დ., ქართული ნუმიზმატიკა, თბ., 1969 დუნდუა თ., დუნდუა გ., ქართული ნუმიზმატიკის კატალოგი, III, თბ., 2015 მონეტის აღწერილობა ↑ Капанадзе Д.Г., Грузинская нумизматика, Москва, 1955, с. 65-66
კატრი ლიფსონი

კატრი ლიფსონი (დ. 1965, ჰელსინკი) — ფინელი მწერალი და ექიმი. 1993 წელს დაამთავრა უფსალის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტი. მუშაობდა ექიმად ფინეთში, შვედეთსა და კენიაში. 2008 წელს გამოაქვეყნა სადებიუტო რომანი „კოსმონაუტი“, რომელმაც Helsingin Sanomat-ის პრემია მოიპოვა. ავტორმა მეორე რომანისთვის „მენაყინე ქალი“ (2012) ევროკავშირის ლიტერატურული პრემია მიიღო. წიგნის სიუჟეტი მოგვითხრობს ფილმის გადაღების პროცესზე, რომელიც სცენარის გარეშე მიმდინარეობს, მოქმედება კი ყოფილ ჩეხოსლოვაკიაში ვითარდება. რომანი ჩეხეთში 2014 წელს გამოქვეყნდა. ლიფსონის მომდევნო რომანებია: „დეტროიტი“ (2016) და „მარიენბადი“ (2019). მწერალი ფინეთის ქალაქ ვანტააში ცხოვრობს. ↑ NUKAT — 2002. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q11789729"></a> ↑ https://web.archive.org/web/20191120141954/https://www.euprizeliterature.eu/sites/default/files/EUPL_2013_Finland_Katri_Lipson.pdf ↑ Zmrzlinář - kniha - Nakladatelství Argo. argo.cz. ციტირების თარიღი: 2014-04-04. ↑ Profile Katri Lipson EU Prize for Literature. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-11-07. ციტირების თარიღი: 2022-03-19.
ლურჯფეხა აბლაბუდიანი სოკო

ლურჯფეხა აბლაბუდიანი სოკო (ლათ. Cortinarius cyanopus) — სოკოს სახეობა აბლაბუდიანი სოკოების გვარისა, რომლის გავრცელების არეალი მოიცავს ევროპას, ჩრდილოეთ აფრიკასა (მაროკო) და ჩრდილოეთ ამერიკას (აშშ). საჭმელი სოკოა. იზრდება ნიადაგზე, ფოთლოვან და შერეულ ტყეებში, ზაფხულიდან შემოდგომამდე. სოკო პირველად აღწერეს ლუი სეკრეტანტმა და ელიას მაგნუს ფრისმა 1838 წელს. ქუდის დიამეტრი — 6-10 სმ, ნახევარსფეროსებრი, შემდგომში — ბრტყლად ამობურცული, ცენტრში ბლაგვი. მურა-მონაცრისფრო მოწითალო ელფერით, მოგვიანებით იისფერ-წითურ-ყავისფერი. ჰიმენოფორი — ფირფიტებიანი, ფირფიტები იისფერი ან ღია ნაცრისფერია, მოგვიანებით ყავისფერდება. ფეხის სიგრძე — 5-10 სმ, სიგანე — 1-2 სმ. ძირში ბოლქვისებრი, თავიდან ლურჯი ფერისაა, შემდგომში — თეთრი. ფეხის ზედა მხარეს გააჩნია ლურჯი საყელო. სპორები — ნუშის ფორმის, ზედაპირი დაწინწკლული, 9-14x5-7 მკმ. ნახუცრიშვილი ივ., საქართველოს სოკოები / რედ. და თანაავტ. არჩ. ღიბრაძე, თბ.: „ბუნება პრინტი“ და საქართველოს ბუნების შენარჩუნების ცენტრი, 2006. — გვ. 189, ISBN 99940-856-1-1. ლურჯფეხა აბლაბუდიანი სოკო MycoBank-ზე (ინგლისური) ლურჯფეხა აბლაბუდიანი სოკო Index Fungorum-ზე (ინგლისური) ↑ Cortinarius cyanopus. Discover Life. ციტირების თარიღი: 19 მარტი, 2022. ↑ Secr. ex Fr. (1838) , In: Epicr. syst. mycol. (Upsaliae):258
ჯონ ბისელ კეროლი

ჯონ ბისელ კეროლი (ინგლ. John Bissell Carroll; დ. 5 ივნისი, 1916 — გ. 1 ივლისი, 2003) ― ამერიკელი ფსიქოლოგი, ცნობილია ფსიქოლოგიაში, ენათმეცნიერებაში და ფსიქომეტრიაში წვლილის შეტანის გამო. კეროლი დაიბადა ჰარტფორდში, კონექტიკუტში. ადრეულ ასაკში, კეროლი დაინტერესდა მუსიკით და ენით. მისი ენისადმი ინტერესი კიდევ უფრო გაღვივდა იმით, რომ ცამეტი წლის ასაკში დაუმეგობრდა ბენჯამინ ლი უორფს და განიხილა უორფის იდეები კულტურასა და ენას შორის მჭიდრო კავშირის შესახებ. კეროლიმა ასევე 1956 წელს, წვლილი შეიტანა უორფის „ენა, აზროვნება და რეალობა“-ს რედაქტირებასა და გამოცემაში. კეროლი სწავლობდა ვესლეანის უნივერსიტეტში კლასიკის სპეციალობით და 1937 წელს დაამთავრა summa cum laude. ის სწავლობდა მინესოტას უნივერსიტეტში ფსიქოლოგიის დოქტორის ხარისხის მოსაპოვებლად.მინესოტას უნივერსიტეტში კეროლმა სწავლა დაიწყო ბ. ფ. სკინერთან, მაგრამ მალევე აღმოაჩინა, რომ მას უნდოდა უფრო დიდი რაოდენობით საგნებთან მუშაობა, ვიდრე სკინერის ინდივიდუალური საგნების მიდგომა. სკინერმა კეროლი გადაამისამართა ლ. ლ. ტურსტონთან ჩიკაგოს უნივერსიტეტში, სადაც მან შეძლო გაეგრძელებინა ფსიქომეტრიის შესწავლა. ამ დროის განმავლობაში მან სწავლა გაამახვილა ვერბალურ უნარზე და 1941 წელს დაასრულა დისერტაცია "ვერბალური შესაძლებლობების ფაქტორული ანალიზი". ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 Deutsche Nationalbibliothek Record #133466531 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ 2.0 2.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 3.0 3.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ https://apadiv15.org/awards/division-15-career-achievement-award/past-recipients-of-the-career-achievement-award/ ↑ https://www.psychologicalscience.org/members/awards-and-honors/cattell-award/past-award-winners ↑ 6.0 6.1 6.2 Lubinski, David (2004). „John Bissell Carroll (1916-2003)“. American Psychologist. 59 (1): 43–44. doi:10.1037/0003-066x.59.1.43. ISSN 1935-990X. PMID 14736320. ↑ Skehan, Peter (2012-11-05), „Carroll, John B“, The Encyclopedia of Applied Linguistics, Blackwell Publishing Ltd, , ISBN 9781405194730 ↑ 8.0 8.1 Stansfield, Charles W. “Carroll, John Bissell.” Concise Encyclopedia of Educational Linguistics. Ed. B. Spolsky. Amsterdam; New York: Elsevier, 1999. ↑ (1999) „Carroll, John Bissell (1916- )“, Concise encyclopedia of educational linguistics, Spolsky, Bernard., Asher, R. E., Amsterdam: Elsevier, გვ. 749ff. ISBN 978-0585475257. OCLC 54356302.
ოქსანა შვეცი

ოქსანა შვეცი (უკრ. Оксана Олександрівна Швець; დ. 10 თებერვალი, 1955, კიევი, უკრაინის სსრ, სსრკ — გ. 17 მარტი, 2022, კიევი, უკრაინა) — უკრაინელი მსახიობი, უკრაინის სსრ დამსახურებული არტისტი (1996). ოქსანა შვეცი დაიბადა 1955 წლის 10 თებერვალს. 1975 წელს დაამთავრა ივან ფრანკოს სახელობის თეატრთან არსებული თეატრალური სტუდია, ხოლო 1986 წელს კიევის ივან კარპენკო-კარის სახელობის სახელმწიფო თეატრალური ხელოვნების ინსტიტუტის თეატრმცოდნეობის ფაკულტეტი. 1980–1922 წლებში მუშაობდა ტერნოპოლის მუსიკისა და დრამის თეატრში, კიევის სატირის თეატრში და კიევის ეროვნულ აკადემიურ ახალგაზრდა თეატრში. დაიღუპა 2022 წლის 17 მარტს რუსეთის შეიარაღებული ძალების მიერ კიევში საცხოვრებელ კორპუსზე სარაკეტო თავდასხმის დროს, უკრაინაში რუსეთის ფართომასშტაბიანი შეჭრის 21-ე დღეს. Швець Оксана // Молодий театр. Малай, К. У Києві під час ракетного обстрілу загинула заслужена артистка України Оксана Швець // OBOZREVATEL. — 2022. — 17 березня. ↑ Акторка Оксана Швець загинула під час ракетного обстрілу — театр // ТаблоїдID. — 2022. — 17 березня. ↑ |უკრაინის პრეზიდენტის ბრძანებულება
ფიფა-ს ქვეყნების კოდები

ფიფა ყველა მის წევრ და არა წევრ ქვეყანას ანიჭებს სამასოიან უნიკალურ კოდს. ეს არის ოფიციალური კოდი რომელიც ფიფას მიერ გამოიყენება სხვადასხვა საფეხბურთო ჩემპიონატებზე ნაკრებების აღსანიშნავად. აქ წარმოდგენილია ფიფა-ს ქვეყნების კოდები. დღესდღეობით ფიფა-ში არის 208 წევრი, თითოეულს გააჩნია საკუთარი ქვეყნის კოდი. შემდეგი კოდები აღარ გამოიყენება, რადგან ქვეყანამ შეწყვიტა არსებობა, შეიცვალა სახელი, შეიცვალა თავისი კოდი, ან შეუერთდა სხვა ქვეყანას. ფიფა-ს ქვეყნების კოდები. The Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation Usenet group.
ხმელნიცკის ეროვნული უნივერსიტეტი

ხმელნიცკის ეროვნული უნივერსიტეტი უკრ. Хмельницький національний університет) − უნივერსიტეტი ხმელნიცკში, უკრაინაში. ხმელნიცკის ეროვნულ უნივერსიტეტში 7 ფაკულტეტი და 46 განყოფილებაა. ეკონომიკისა და ადმინისტრირების ფაკულტეტი ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა და პედაგოგიკის ფაკულტეტი ინჟინერიის ფაკულტეტი პროგრამირების, კომპიუტერული და სატელეკომუნიკაციო სისტემების ფაკულტეტი ტექნოლოგიისა და დიზაინის ფაკულტეტი საერთაშორისო ურთიერთობების ფაკულტეტი დისტანციური კვლევების ფაკულტეტი სემენ განჟუროვი (1962—1969) მიხაილო კარპილენკო (1969-1974) რადომირ სილინი (1974-2001) მიკოლა სკიბა (2001-2021) სერჰი მატიუხი (2021-) Official site Department of Technology and designing of garments ↑ Скорочення вишів на Хмельниччині. Скільки є зараз та яких може не стати ↑ https://web.archive.org/web/20231020113811/https://orcid.org/members ↑ Реактор, компанія. Хмельницький національний університет (ХНУ), Хмельницький uk. ციტირების თარიღი: 2019-07-30.
ივანო-ფრანკივსკის ეროვნული სამედიცინო უნივერსიტეტი

ივანო-ფრანკივსკის ეროვნული სამედიცინო უნივერსიტეტი (უკრ. Івано-Франківський національний медичний університет) ― უმაღლესი საგანმანათლებლო სამედიცინო დაწესებულება ივანო-ფრანკივსკში, უკრაინაში. დაარსდა 1945 წელს, როგორც სტანისლავის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 1992 წელს აკადემიის სტატუსი მიენიჭა. 2008 წლის 27 ნოემბრიდან ეროვნული უნივერსიტეტის სტატუსი აქვს. ოფიციალური საიტი ↑ 1.0 1.1 Directory of Open Access Journals — 2003. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1227538"></a> ↑ Івано-Франківський медичний університет став національним. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 12 серпня 2012. ციტირების თარიღი: 30 січня 2009.
საერთაშორისო უნივერსიტეტი ალატოო

საერთაშორისო უნივერსიტეტი ალატოო (ყირგ. Эл аралык Ататүрк-Алатоо Университети; რუს. Международный университет «Ала-Тоо»; წარსულში ცნობილი, როგორც ათათურქ-ალატოოს საერთაშორისო უნივერსიტეტი) ― კერძო უნივერსიტეტი ბიშკეკში, ყირგიზეთში. დაარსდა 1996 წელს. უნივერსიტეტში მოქმედებს საბაკალავრო, სამაგისტრო და სადოქტორო პროგრამები. რეიტინგების მიხედვით, ხშირად ყირგიზეთის ერთ-ერთ პრესტიჟულ უნივერსიტეტად მიიჩნევენ. საგანმანატლებლო პროგრამები ძირითადად ინგლისურ ენაზე ისწავლება. პროგრამების ნაწილი რუსულად ისწავლება, მცირე ნაწილი კი ― თურქულად. კომპიუტერული მეცნიერება ელექტრონიკა და ნანოელექტრონული ინჟინერია გამოყენებითი მათემატიკა და ინფორმაციული ტექნოლოგიები თურქოლოგია ჩინური ენა და თარგმნა სინქრონული თარგმნა ინგლისური ენა და ლიტერატურა პედაგოგიკა ფსიქოლოგია ჟურნალისტიკა მსოფლიო ეკონომიკა და საერთაშორისო ბიზნესი საერთაშორისო ურთიერთობები მენეჯმენტი ფინანსები და საბანკო საქმე სამართალი საბუღალტრო საქმე და აუდიტი ინდუსტრიული ინჟინერია ზოგადი მედიცინა პედიატრია ეკონომიკა და საბუღალტრო საქმე საბანკო საქმე მარკეტინგი კომპიუტერული სისტემები და კომპლექსები პროგრამული უზრუნველყოფის ინჟინერია დიზაინი იურისპრუდენცია მენეჯმენტი ფინანსები, საბანკო საქმე და საბუღალტრო საქმე საბუღალტრო საქმე, ანალიზი და აუდიტი საერთაშორისო ეკონომიკა და ბიზნესი პედაგოგიკა ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: საერთაშორისო უნივერსიტეტი ალატოო Official website Official website დაარქივებული 2012-11-30 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 Directory of Open Access Journals — 2003. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1227538"></a> ↑ Putz, Catherine. (25 July 2016) Turkish targeting of Gülen movement reaches into Central Asia. ციტირების თარიღი: 14 November 2017
დასავლეთ ყაზახეთის სახელმწიფო უნივერსიტეტი

დასავლეთ ყაზახეთის სახელმწიფო უნივერსიტეტი (ყაზახ. Махамбет Өтемісов атындағы Батыс Қазақстан Мемлекеттік Университеті) ― მრავალპროფილური უმაღლესი სასწავლებელი დასავლეთ ყაზახეთის ოლქში. უნივერსიტეტი მოიცავს 2 ინსტიტუტს, 6 ფაკულტეტს, 22 კათედრას 51 სპეციალობით. ისტორიის, ეკონომიკისა და სამართლის ფაკულტეტი კულტურისა და ხელოვნების ფაკულტეტი ფილოლოგიის ფაკულტეტი განათლების ფაკულტეტი ფიზიკისა და მათემატიკის ფაკულტეტი ფიზიკური გეოგრაფიის ფაკულტეტი Оф. сайт вуза დაარქივებული 2020-03-11 საიტზე Wayback Machine. Отечество нам — УПИ! Музей «Старый Уральск» დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. 80 лет УПИ! Преподаватели УПИ им. А. С. Пушкина
სანჩეს-მირა

სანჩეს-მირა (ოფიციალურად სანჩეს-მირის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Sanchez Mira) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი კაგაიანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 26 164 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 18 ბარანგაის. Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Sanchez Mira: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 27 December 2018.
სანტა-ანა (კაგაიანი)

სანტა-ანა (ოფიციალურად სანტა-ანას მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Santa Ana) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი კაგაიანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 35 688 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 16 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სანტა-ანა (კაგაიანი) Philippine Census Information Manidad Island in Santa Ana Cagayan Valley ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Santa Ana, Cagayan: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 27 December 2018.
სანტა-პრასედესი (კაგაიანი)

სანტა-პრასედესი (ოფიციალურად სანტა-პრასედესის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Santa Praxedes) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი კაგაიანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 4 434 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 10 ბარანგაის. Philippine Census Information ↑ Executive Order No. 12, Series of 1925 ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Santa Praxedes, Cagayan: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 27 December 2018.
სანტა-ტერესიტა (კაგაიანი)

სანტა-ტერესიტა (ოფიციალურად სანტა-ტერესიტას მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Santa Teresita) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი კაგაიანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 19 573 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს ბარანგაის. Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Santa Teresita, Cagayan: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 27 December 2018.
ზაზა ლეჟავა

ზაზა ლეჟავა (დ. 11 ნოემბერი, 1956, თბილისი) — ქართველი გეოგრაფი, მეცნიერი, სპელეოლოგი, გეოგრაფიის აკადემიური დოქტორი, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1979 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი გეომორფოლოგიის სპეციალობით. 1980 წლიდან მუშაობს ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტში. 1984-1988 წლებში გაიარა დაუსწრებელი ასპირანტურის კურსი თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეომორფოლოგიის კათედრაზე. ზემო იმერეთის პლატოზე პირველად ჩაატარა კარსტის კომპლექსური გამოკვლევა, სადაც ბაქნური კარსტის პირობებში მიწისქვეშა კარსტული წყლების ერთიანი დონის წარმოქმნის ტენდენციასთან ერთად, გამოვლინდა დიზუნქტიური დისლოკაციებით შეპირობებული ნაპრალოვან-კარსტული ნაკადების იზოლირებული სისტემები. ტერიგენული ნალექების ლაბორატორიული კვლევის საფუძველზე დადგენილ იქნა მღვიმეებში ნალექდაგროვების თავისებურებები და სართულებრივ განლაგებულ კარსტულ სიღრუეების ევოლუციის კანონზომიერებანი. შესწავლილ იქნა პრაქტიკული საკითხები. მისი კვლევის სფერო მოიცავს კარსტის ჰიდროგეოლოგიას, გეომორფოლოგიასა და გეოქიმიას. ის აგრეთვე მუშაობს კარსტის ფორმირების და განვითარების ზოგად კანონზომიერებების დადგენაზე. სისტემატიურად მონაწილეობს სპელეოლოგიურ ექსპედიციებში, რომლებიც ითვალისწინებენ საქართველოს სხვადასხვა კირქვულ მასივებზე კარსტული პროცესების შესწავლას. შემუშავებული აქვს რამდენიმე რეკომენდაცია კარსტული წყლების სხვადასხვა მიზნებისათვის გამოყენებასთან დაკავშირებით. გამოქვეყნებული აქვს სამეცნიერო და სამეცნიერო-პოპულარული ნაშრომები. მას ეკუთვნის ფუნდამენტური ხასიათის მონოგრაფიული ნაშრომი, „ზემო იმერეთის პლატოს და მიმდებარე რაიონების კარსტი“, რომელშიც ავტორი იძლევა რეგიონის კარსტის პირველ სრულყოფილ, ჭეშმარიტად კომპლექსური სახის კვლევის შედეგებს. მიღებული აქვს საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის საპატიო სიგელი. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ზემო იმერეთის და მიმდებარე რაიონების კარსტი“, დაიცვა 1993 წელს. კარსტულ-სპელეოლოგიური ტერმინების განმარტებითი ლექსიკონი=Glossary of karst-speleological terms=Толковый словарь карстово спелеологических терминов, თბ., თბილისის უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2019, გვ. 246 ISBN 9789941137990 ჭიათურის მუნიციპალიტეტის სასმელი წყლის მონიტორინგი=Chiatura municipality drinking water monitoring, თბ., უნივერსალი, 2017, გვ. 144 ISBN 9789941260421 ჭიათურის მუნიციპალიტეტის კარსტული მღვიმეები: საკადასტრო ცნობარი, თბ., უნივერსალი, 2016, გვ. 106 ISBN 9789941228438 ზემო იმერეთის პლატოს და მიმდებარე რაიონების კარსტი=Karst of Zemo Imereti plateau and surrounding regions, თბ., უნივერსალი, 2015,გვ. 290 ISBN 9789941225208 ქართველი მოგზაურები, გეოგრაფები, ბუნების მკვლევარნი: ენციკლოპედიური ცნობარი, თბ., 2003, გვ. 170-171 ზაზა ლეჟავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ბორის ესაძე

ბორის სპირიდონის ძე ესაძე (დ. 24 ივლისი, 1864 — გ. 31 იანვარი, 1914, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი, საზოგადო და სამხედრო მოღვაწე, გამომცემელი, ჟურნალისტი, რუსეთის იმპერიის არმიის პოდპოლკოვნიკი (1911). დაიბადა გენერალ-მაიორ სპირიდონ ესაძის ოჯახში. მისი ძმები იყვნენ პოლკოვნიკი სიმონ ესაძე და პოდპოლკოვნიკი სპირიდონ ესაძე. ბორის ესაძემ დაამთავრა ქალაქ ტვერის იუნკერთა საკავალერიო სასწავლებელი. 1882 წელს სამსახური დაიწყო ნოვოროსიისკის დიდი მთავრის ვლადიმერ ალექსანდრეს ძის სახელობის დრაგუნთა პოლკში. იმავე წელს ჩაირიცხა ტვერის საკავალერიო სასწავლებელში, რომლის დამთავრების შემდეგ 1886 წელიდან მსახურობდა კავკასიის არმიის სხვადასხვა ნაწილში უმეტესად საშტაბო თანამდებობებზე. პასუხსაგები თანამდებობები ეკავა ყარსის ოლქში. 1911 მიენიჭა პოდპოლკოვნიკის ჩინი. ესაძეს ეკუთვნის ნაშრომები რუსეთის არმიის ცალკეული სამხრეთ ნაწილების ისტორიის, გამოჩენილი მხედართმთავრების ცხოვრება-მოღვაწეობის, რუსეთის არმიაში ქართველების ღვაწლის შესახებ. იყო რუსეთის სამხედრო-ისტორიული და რუსეთის გეოგრაფიული საზოგადოებების კავკასიის განყოფილების ნამდვილი წევრი. ბორისს ეკუთვნის დაკვირვებები რუსეთ-საქართველოს ისტორიის ურთიერთობის შესახებ. დიდი წვლილი მიუძღვის საქართველოს ისტორიისა და ქართული კულტურის პროპაგანდაში. განსაკუთრებით აღსანიშნავია მისი კრებული „საქართველოს მატიანე“ (ნაკვ. I, თბ., 1913) და „მთელი კავკასია“ (№1, თბ., 1903, ორივე რუსულ ენაზე). დიდი ენერგია შეალია ქართული ისტორიის ძეგლების მოვლა-პატრონობას, აქტიურად მონაწილეობდა „საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების“ დაარსებაში. 1905 გამოაქვეყნა ნიკოლოზ ბარათაშვილის გარდაცვალების 60 წლისთავისადმი მიძღვნილი კრებული „საქართველოს გამოჩენილ ადამიანთა ცხოვრება. ბარათოვის ტომი“ (თბ., 1905, რუსულ ენაზე), რომლის შემოსავალი მოხმარდა ნ. ბარათაშვილის საფლავის ძეგლის მოწყობას. ძეგლი, რომელიც დაიდგა დიდუბის პანთეონში, 1938 გადატანილი იქნა მთაწმინდის პანთეონზე. ბორისმა დააარსა რამდენიმე რუსული პერიოდული ორგანო „კავკაზსკი კრაი“ (1905), „კავკაზსკაია არმია“ (1907), რომელსაც ჰქონდა ორი ყოველკვირეული დამატება „კავკაზსკი ვეტერან“ (ჯარისკაცებისათვის) და „კავკაზსკი ვოენნი ვესტნიკ“ (ოფიცრებისათვის). იყო გაზეთ „ყარსის“ რედაქტორი 1910 წლის 26 იანვრიდან 1911 წლის 2 ივლისამდე. აქვეყნებდა პუბლიცისტურ წერილებს (ფსევდონიმები: „ბუდილნიკი“, „ბლაგოჟელატელი“, „ბეზ პსევდონიმა“, „გ. კარტველი“, „ზემეცი“ და სხვა). Очерк ношений России с единоверной Грузией. Прибытие русских в Иверию, Тфл., 1899. Краткий исторический очерк боевой славы, мирной жизни 43-го Драгунского Тверского полка и празднование тверцами 100-летнего юбилея 1798–1898 гг., Тфл., 1900. Карсская область в ее прошлом и настоящем (Исследования, наблюдения и заметки), Тфл., 1912. Первый генерал-фельдцейхмейстер русской артиллерии при Петре Великом царевич Имеретинский Александр Арчилович, СПб., 1913. ჟორდანია ო., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 97. ჟორდანია ო., ბორის ესაძე და საქართველოს ისტორიის საკითხები, თბ., 2004 წოწელია ვ., ჟორდანია ო., ქართველი კავკასიოლოგები (ბორის და სიმონ ესაძეები), თბ., 1992