laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ფევოს დელივორიასი

ფევოს დელივორიასი (ბერძ. Φοίβος Δεληβοριάς; დ. 29 სექტემბერი, 1973) — ბერძენი როკ-მუსიკოსი, მომღერალი და სიმღრების ავტორი. ჯერ კიდევ 15 წლის ასაკში 1988 წელს ფლოივოსმა თავისი სიმღერის კასეტა მიუანა მანოს ჰატზიდაკს, რამაც 1 წლის შემდეგ მისი პირველი ალბომის „Η παρέλασι“ გამოსვლა გამოიწვია 1989 წლის ნოემბერში. მისი უკანასკნელი ალბომი გამოვიდა 2015 წელს, რომელსაც „Καλλιθέα“ ეწოდება. ოფიციალური საიტი interview of Foivos Delivorias
აღმოსავლეთი გასასვლელი

აღმოსავლეთი გასასვლელი, ცუსიმის სრუტე, კრუზენშტერნის გასასვლელი — კორეის სრუტის სამხრეთ-აღმოსავლეთი გასასვლელი კუნძულ ცუსიმას (დასავლეთი), იკისა და ოკინოსიმის კუნძულებს (აღმოსავლეთი) შორის. მინიმალური სიგანე 46 კმ, მინიმალური სიღრმე ფარვატერზე 92 მ. აღმოსავლეთი გასასვლელით ჩინეთის ზღვიდან იაპონიის ზღვაში გადის ცუსიმის მუდმივი თბილი დინება, რომლის სიჩქარეა 1 კმ/სთ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 52.
მარკ რივკინი

მარკ რივკინი (დ. 30 აპრილი, 1941, ქ. არხანგელსკი, ახლანდ. რუსეთის ფედერაცია — გ. 31 მარტი, 2019) — ქართველი ჟურნალისტი. 1990-იან წლებში საქართველოს პირველ არხზე პროგრამა „ვესტნიკის“ წამყვანი, საქართველოს პარლამენტის წევრი 1992 წელს. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ერთობა“. 1996 წლის 16 დეკემბერს საქართველოს ტელევიზიისა და რადიომაუწყებლობის სახელმწიფო კორპორაციის თანამშრომელთა საქართველოს ორდენებითა და მედლებით დაჯილდოების შესახებ საქართველოს პრეზიდენტის, ედუარდ შევარდნაძის, ბრძანებულება № 814-ის თანახმად საქართველოში დემოკრატიის მშენებლობის, სტაბილიზაციის განმტკიცებისა და ახალი ეკონომიკური რეფორმების განხორციელების საქმეში შეტანილი წვლილისათვის საქართველის ტელევიზიისა და რადიომაუწყებლობის სახელმწიფო კორპორაციის თანამშრომელი მარკ რივკინი დაჯილდოვდა ღირსების ორდენით. გარდაიცვალა 2019 წლის 31 მარტს, ხანგრძლივი ავადმყოფობის შემდეგ. მარკ რივკინი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი მარკი რივკინი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი 77 წლის ასაკში ჟურნალისტი მარკ რივკინი გარდაიცვალა 1tv.ge ↑ საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება № 814 ↑ გარდაიცვალა ტელეწამყვანი მარკ რივკინი, რომელსაც პირველ არხზე “ვესტნიკი” მიჰყავდა
ტფილისის გიმნაზიის ყვავილი

„ტფილისის გიმნაზიის ყვავილი“ (რუს. „Цветок Тифлисской гимназии“) — თბილისის ვაჟთა პირველი გიმნაზიის მოსწავლეთა ხელნაწერი ჟურნალი (რუსულ ენაზე). უშვებდნენ 1835 წელს. რედაქტორ-გამომცემელი — მიხეილ თუმანიშვილი, გამოვიდა სულ ხუთი ნომერი, ჩვენამდე მოაღწია ოთხმა. ჟურნალში აისახა გიმნაზიის მოსწავლეთა პატრიოტული და ეროვნულ-განმათავისუფლებელი განწყობილებანი; გამოქვეყნებულია გიმნაზიის მასწავლებლის სოლომონ დოდაშვილის სტატიები; ნახსენებია ცნობები დეკაბრისტი, კავკასიაში ჯარისკაცად გადმოსახლებული ალექსანდრე ბესტუჟევ-მარლინსკი და სხვა. განსაკუთრებული ყურადღების ცენტრშია პოლიტიკური საკითხები, საქართველოს აწმყო და წარსული. ჟურნალში აქტიურად თანამშრომლობდა ნიკოლოზ ბარათაშვილი. პაპავა ნ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 605.
კათარინა საქსონიელი

კათარინა საქსონიელი (გერმ. Katharina von Sachsen; დ. 24 ივლისი, 1468 — გ. 10 თებერვალი, 1524) — ვეტინთა დინასტიის წარმომადგენელი. საქსონიის ჰერცოგ ალბრეხტ III-ის ასული. ავსტრიის ერცჰერცოგინია 1484-90 წლებში როგორც სიგიზმუნდ I-ის, ხოლო ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგის ჰერცოგინია 1497-1524 წლებში როგორც ერიკ I-ის მეუღლე. კათარინა დაიბადა 1468 წლის 24 ივლისს საქსონიის ქალაქ გრიმაში. იგი იყო საქსონიის ჰერცოგ ალბრეხტ III-ისა და მისი ცოლის, სიდონია ბოჰემიელის უფროსი ასული. მამის მხრიდან მისი ბებია-ბაბუა საქსონიის ჰერცოგი ფრიდრიხ III და მისი ცოლი მარგარეტ ავსტრიელი იყვნენ, ხოლო დედის მხრიდან ბოჰემიის მეფე გეორგ პოდებრადი და მისი ცოლი კუნიგუნდა შტერნბერგელი. კათარინას სულ სამი გადარჩენილი ძმა ჰყავდა: გეორგი, ჰაინრიხი და ფრიდრიხი. 16 წლის ასაკში, 1484 წელს ინსბრუკის სამეფო კარზე, კათარინა ცოლად შერთეს ავსტრიის 56 წლის ორჯერ დაქვრივებულ ერცჰერცოგ სიგიზმუნდ I-ს. მისი პირველი ცოლი, საფრანგეთის მეფე შარლ VII-ის ასული რადეგონდ დე ვალუა ქორწილიდან მალევე დაიღუპა, მისი მეორე ცოლი, შოტლანდიის მეფე ჯეიმზ I-ის ასული ელეანორა სტიუარტი უშვილოდ აღესრულა, ამიტომაც მან მემკვიდრის გაჩენის მიზნით მესამედ იქორწინა. ბედის ირონიით, სიგიზმუნდს მესამე ცოლიც უნაყოფო აღმოაჩნდა. მიუხედავად ამისა, კათარინამ მოახერხა მცირე პოლიტიკური როლის შესრულება, როდესაც 1487 წელს ტიროლის საგრაფოს რეგენტად დაინიშნა. ტიროლელები მას მალევე აუჯანყდნენ და კათარინას ბიძაშვილ ფრიდრიხ III ავსტრიელს მიემხრნენ, რითაც ტიროლი ავსტრიის მმართველობაში გადავიდა. უნაყოფობასთან ერთად ასეთმა ცუდმა პოლიტიკურმა შედეგებმა სიგიზმუნდს გული აუცრუა მასზე და 1490 წელს კათარინასთან განქორწინდა, 1496 წელს კი უშვილოდ დაიღუპა. სიგიზმუნდის გარდაცვალებიდან მალევე, 1497 წელს კათარინა ცოლად გაჰყვა ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგის ჰერცოგ ერიკ I-ს. ქორწინებიდან კათარინამ მხოლოდ პრინცესა ანა მარია გააჩინა, რომელიც ჩვილობაშივე დაიღუპა. კათარინა საქსონიელი გარდაიცვალა 1524 წლის 10 თებერვალს, უშვილოდ, რის გამოც ერიკმა მეორედ იქორწინა და შეეძინა შვილებიც. Klaus Brandstätter: Die Tiroler Landesfürstinnen im 15. Jahrhundert. In: Margarete Maultasch. Zur Lebenswelt einer Landesfürstin und anderer Tiroler Frauen des Mittelalters. Hrsg. v. Julia Hörmann-Thurn und Taxis. (Schlern-Schriften 339). 2007, S. 175–218.
ნიკოლოზ გაგუა

ნიკოლოზ გაგუა (დ. 21 ივნისი, 1975, ქუთაისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი პოლიტიკოსი და ეკონომისტი. საქართველოს ფინანსთა მინისტრი 2018 წლის 21 ივნისიდან 12 ივლისამდე. 2018 წლის ივლისიდან არის საქართველოს ფინანსთა მინისტრის, ივანე მაჭავარიანის მოადგილე. ნიკოლოზ გაგუა დაიბადა 1975 წლის 21 ივნისს, ქალაქ ქუთაისში. 1992–1997 წლებში სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, გახდა ეკონომიკის მაგისტრი. 1998 წელს სწავლობდა ვენაში, 2012–2013 წლებში კი ამერიკის შეერთებულ შტატებში, ვილიამსის კოლეჯში. 2006–2010 წლებში იყო კომპანია „სთრაიდ ჯორჯიას“ ფინანსური დირექტორი. 2010 წელს იყო საქართველოს ფინანსთა მინისტრის მრჩეველი. 2016 წელს იყო საქართველოს ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების მინისტრის მოადგილე. 2016 წლის ნეომბრიდან 2018 წლის ივნისამდე იყო საქართველოს ფინანსთა მინისტრის მოადგილე, 2018 წლის ივლისიდან იგი კვლავ ამ თანამდებობას იკავებს. დაქორწინებულია. ჰყავს ორი შვილი. ნიკოლოზ გაგუა დაარქივებული 2019-03-31 საიტზე Wayback Machine. — საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს ოფიციალური საიტი
მარგარიტა დე ფუა

მარგარიტა დე ფუა(ბასკ. Margarita Foixkoa; ფრანგ. Marguerite de Foix; დ. 1449 — გ. 15 მაისი, 1486) — ფუას დინასტიის წარმომადგენელი. ნავარის დედოფალ ელეანორ I-ის ასული. ბრეტანის ჰერცოგინია 1474-86 წლებში როგორც ფრანსუა II-ის მეორე ცოლი. საფრანგეთის დედოფალ ანა ბრეტონელის დედა. მარგარიტა დაიბადა 1449 წელს. იგი იყო ნავარის დედოფალ ელეანორ I-ისა და გრაფ გასტონ IV-ის ასული. 1474 წლის 27 ივნისს, შატო დე კლიზონში იგი ცოლად გაჰყვა ბრეტანის დაქვრივებულ ჰერცოგ ფრანსუა II-ს, რომელიც იყო ეტამპის გრაფ რიჩარდ მონფორისა და მარგარიტა ორლეანელის ვაჟი. ფრანსუასათვის ეს მეორე ქორწინება იყო, ვინაიდან მისი პირველი ცოლი, მარგარიტა ბრეტონელი ისე გარდაიცვალა, რომ მემკვიდრე ვერ დაუტოვა. ფრანსუასა და მარგარიტას მხოლოდ ორი გოგონა შეეძინათ, რომელთაგან უფროსი ბრეტანის ჰერცოგინია ხდება მამის გარდაცვალების შემდეგ. მარგარიტა გარდაიცვალა 1486 წლის 15 მაისს ნანტში. იგი დაკრძალეს ნანტის აკლდამაში, ქმრის გვერდით, რომელმაც ფრანგული რენესანსის სტილში საოცარი "ფრანსუა II-ის აკლდამა" ააგო. ანა (1477-1514), ბრეტანის ჰერცოგინია, პირველად ცოლად გაჰყვა ავსტრიის ერცჰერცოგ მაქსიმილიან I-ს, რომელსაც მალევე გასცილდა და ცოლად საფრანგეთის მეფე შარლ VIII-ს გაჰყვა, რომლის დაღუპვის შემდეგაც იქორწინა შარლის ბიძაშვილზე, საფრანგეთის მეფე ლუი XII-ზე, რომელთანაც ორი გოგონა შეეძინა; იზაბელი (1478-1490), დანიშნული იყო ჟან დ'ალბრეზე, თუმცა ქორწინებამდე გარდაიცვალა. Booton, Diane E. (2010). Manuscripts, Market and the Transition to Print in Late Medieval Brittany. Ashgate Publishing. Woodacre, Elena (2013). The Queens Regnant of Navarre: Succession, Politics, and Partnership, 1274-1512. Palgrave Macmillan.
კასტილია

კასტილია (ესპ. Castilla) — ესპანეთის ყოფილი სამეფო, შედგება ორი რეგიონისგან: ძველი კასტილია (ესპანეთის ჩრდილოდასავლეთში) და ახალი კასტილია (ქვეყნის შუაგულში). უწინ ლეონის სამეფოს დასავლეთი ნაწილი, კასტილია XI საუკუნეში დამოუკიდებელი სახელმწიფო გახდა დედაქალაქით ბურგოსში, მოგვიანებით კი ვალიადოლიდში და წამყვანი ძალა იყო ჩრდილოეთის ქრისტიანული ქვეყნების 400-წლიანი რეკონკისტის პერიოდში ცენტრალური და სამხრეთ ესპანეთის მუსლიმი მმართველების წინააღმდეგ ბრძოლაში. 1085 წელს ტოლედოს დაპყრობამ სამეფოს ტერიტორიას ახალი კასტილია მიუერთა, ხოლო ბრძოლა ლას-ნავასდე-ტოლოსასთან (1212 წ.) დაკავშირებულია მუსულმანთა მიერ სამხრეთის დიდი ნაწილის დაკარგვასთან. ლეონი კასტილიას შეუერთდა 1230 წელს. მომდევნო ათწლეულებში კასტილიამ დაიპყრო კორდოვა (Córdoba, 1236), მურსია (Murcia, 1243) და სევილია (Sevilla, 1248). 1469 წელს კასტილიისა და არაგონის სამეფოების დინასტიური გაერთიანება, როდესაც ფერდინანდ არაგონელი ისაბელ I კასტილიელზე დაქორწინდა, გახდა ესპანეთის როგორც ერთიანი სახელმწიფოს ფორმალური შექმნის თარიღი 1516 წელს. ტერიტორია, რომელიც ტრადიციულად კასტილიად ითვლებოდა ამჟამად ადმინისტრაციულად დაყოფილია ესპანურ ავტონომიურ თანამეგობრობებად: კასტილია-ლეონი (Castilla y León), კასტილია-ლა მანჩა (Castilla–La Mancha) და მადრიდი (Comunidad de Madrid). კასტილიის ენა გახდა ესპანეთის ძირითადი ენა - ცნობილი მრავალთათვის, ვინც მას ფლობს, როგორც კასტელიანო (el castellano), დანარჩენები კი მას უბრალოდ ესპანურ ენას უწოდებენ. კასტილიის მონარქთა სია ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 429.
ივანე მაჭავარიანი (პოლიტიკოსი)

ივანე მაჭავარიანი (დ. 11 თებერვალი, 1974, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი პოლიტიკოსი და ეკონომისტი. საქართველოს ფინანსთა მინისტრი 2018 წლის 12 ივლისიდან 2021 წლის 31 მარტამდე. ვიცე-პრემიერი 2021 წლის 25 თებერვლიდან გადადგომამდე. ივანე მაჭავარიანი დაიბადა 1974 წლისს 11 თებერვალს ქალაქ თბილისში. სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, სადაც მიიღო ბაკალავრის წოდება ეკონომიკისა და მენეჯმენტის დარგში, უნივერსიტეტი დაამთავრა 1996 წელს. პროფესიული კარიერა დაიწყო 1997 წელს, კომპანია „ჯეოსელში“, სადაც 1997-2000 წლებში იყო ფინანსური განყოფილების სპეციალისტი, 2000 წელს კი იყო ამავე განყოფილების უფროსი სპეციალისტი. 2001-2006 წლებში კომპანია „ჯეოსელის“ ფინანსური დაგეგმარებისა და საერთაშორისო ანგარიშების დეპარტამენტის მენეჯერი. 2006-2013 წლებში იკავებდა ამავე კომპანიის ფინანსური დირექტორის თანამდებობას. იგი „ჯეოსელის“ კომერციული დირექტორის თანამდებობას 2013-2018 წლებში იკავებდა, მან ამ კომპანიაში 21 წლის განმავლობაში იმუშავა, 2018 წლის 12 ივლისიდან იყო საქართველოს ფინანსთა მინისტრი. 2021 წლის 25 თებერვალს დაინიშნა ვიცე-პრემიერად (ირაკლი ღარიბაშვილის კაბინეტში). მინისტრის თანამდებობიდან გადადგა 2021 წლის 31 მარტს. ფლობს ქართულ, ინგლისურ და რუსულ ენებს. ივანე მაჭავარიანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ივანე მაჭავარიანი[დაარქივებული] — საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს ოფიციალურ საიტზე ივანე მაჭავარიანი[დაარქივებული] — საქართველოს მთავრობის საიტი საქართველოს პრემიერ-მინისტრმა ახალი ფინანსებისა და ეკონომიკის მინისტრები წარადგინა (ინგლისური) ↑ „ირაკლი ღარიბაშვილმა ვიცე-პრემიერები დანიშნა“. Civil.ge. 25 თებერვალი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date=-ში (დახმარება) ↑ „ივანე მაჭავარიანმა ფინანსთა მინისტრის თანამდებობა დატოვა“. 1tv.ge. ციტირების თარიღი: 1 აპრილი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება)
დარდორქაზი

დარდორქაზი (აზერ. Dardoqqaz) — სოფელი აზერბაიჯანში, ზაქათალის რაიონში. დარდორქაზი GEOnet სახელების სერვერზე
ალექგერი

ალექგერი (აზერ. Ələsgər) — სოფელი აზერბაიჯანში, ზაქათალის რაიონში. ალექგერი GEOnet სახელების სერვერზე
აზგილი (ზაქათალა)

აზგილი (აზერ. Əzgilli) — სოფელი აზერბაიჯანში, ზაქათალის რაიონში. აზგილი GEOnet სახელების სერვერზე
ფალდარლი

ფალდარლი (აზერ. Faldarlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ზაქათალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,767 კაცი. ფალდარლი GEOnet სახელების სერვერზე
აზერბაიჯანის დიპლომატიური აკადემია

აზერბაიჯანის დიპლომატიური აკადემია ან ADA-ს უნივერსიტეტი (აზერ. Azərbaycan Diplomatik Akademiyası və ya ADA Universiteti) — აზერბაიჯანის რესპუბლიკის უმაღლესი სასწავლო დაწესებულება. უნივერსიტეტის რექტორი - ჰაფიზ ფაშაევია. დიპლომატიური აკადემია დაარსდა 2006 წლის 15 დეკემბერს აზერბაიჯანის საგარეო საქმეთა სამინისტროსთან. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ბრძანებით 2014 წლის 13 იანვრიდან აზერბაიჯანის საგარეო საქმეთა სამინისტროსთან და აზერბაიჯანის საინფორმაციო ტექნოლოგიების უნივერსიტეტის დიპლომატიური აკადემიის საფუძველზე შეიქმნა უნივერსიტეტი ADA. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ბრძანებით 2019 წლის 7 თებერვალს უნივერსიტეტის დებულებაში შეტანილ იქნა ცვლილებები, რის საფუძველზეც უნივერსიტეტმა მიიღო სახელმწიფო სასწავლებლის სტატუსი. ADA- ს უნივერსიტეტში, 40-ზე მეტი ქვეყნის უცხოელი სტუდენტები, როგორიცაა ავღანეთი, პაკისტანი, ცენტრალური აზიის ქვეყნები, აფრიკის ქვეყნები და ა.შ., იღებენ უმაღლეს განათლებას. ზოგიერთი უცხოელი სტუდენტი იღებს სტიპენდიასა და სახელმწიფოსგან სარგებელს. უნივერსიტეტი გასცემს ლიუთფი ზადეს სახელობის სტიპენდიას. 2012 წლიდან აკადემია თანამშრომლობს ჰოლანდიის მაასტრიხტის მენეჯმენტის სკოლასთან. 2013 წელს აკადემიამ და მენეჯმენტის სკოლამ წარმოადგინეს ერთობლივი ბიზნეს მენეჯმენტის პროგრამა „Executive MBA“. უნივერსიტეტის ოფიციალური ვებ-გვერდი ↑ https://web.archive.org/web/20230803111744/https://cdn.ifla.org/wp-content/uploads/ifla-members-and-association-affiliates_2023-07-21.pdf ↑ ADA University ↑ Университет АДА в Баку стал госвузом ↑ ADA Baku seeks to double int’l students ↑ В Университете АДА учреждена стипендия имени Лютфи Заде ↑ Азербайджанская Дипакадемия и Маастрихтская Школа Менеджмента договорились о сотрудничестве ↑ Maastricht School of Management to Offer EMBA in Azerbaijan
ბაქოს ნავთობის უმაღლესი სკოლა

ბაქოს ნავთობის უმაღლესი სკოლა (აზერ. Baki Ali Neft Məktəbi; ინგლ. Baku Higher Oil School) — უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება ბაქოში, აზერბაიჯანი. უნივერსიტეტის რექტორი ელმარ გასიმოვია. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახელმწიფო ნავთობკომპანია (სოკარი) 2011 წლის 29 ნოემბრის აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ბრძანებით შეიქმნა ბაქოს ნავთობის უმაღლესი სკოლა. სკოლის წესდება დამტკიცდა 2012 წელს. ტრენინგი მიმდინარეობს სამი სპეციალობით: ნავთობისა და გაზის ინჟინერი ინჟინერ-ქიმიკოსი პროცესების ავტომატიზაციის ინჟინერი უნივერსიტეტს აქვს ინფორმატიკისა და ინგლისური ენის კურსები, რომელიც განკუთვნილია მოსამზადებელ ეტაპზე შემდგომი განათლების სკოლაში. 2017 წელს სკოლის ახალი კამპუსი გაცემულ იქნა ექსპლუატაციაში. ბაქოს ნავთობის უმაღლესი სკოლა  თანამშრომლობს ბრიტანეთში ჰერიოტ-უაატის უნივერსიტეტთან. 2012 წლის იანვარში თანამშრომლობის პირველი მემორანდუმი გაფორმდა აზერბაიჯანის ნავთობკომპანიის ვიცე-პრეზიდენტსა და ბრიტანეთის უნივერსიტეტის რექტორს შორის. 2018 წელს პეკინში შეხვედრის დროს ბაქოს ნავთობის უმაღლესი სკოლის რექტორმა ელმარ გასიმოვმა ჩინეთის პეტროლიუმის უნივერსიტეტის წარმომადგენლების დელეგაციასთან თანამშრომლობის საკითხები განიხილეს და იმავე წლის ოქტომბერში თანამშრომლობის შესახებ შეთანხმება დადო. ↑ Бакинская Высшая Школа Нефти ↑ SOCAR договорилась с британским университетом Heriot Vatt о выдаче двух дипломов выпускникам Бакинской высшей нефтяной школы ↑ Бакинская Высшая школа нефти и Китайский нефтяной университет в Пекине заключили соглашение о сотрудничестве ↑ Бакинская Высшая школа нефти будет сотрудничать с Китайским нефтяным университетом. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-02-12. ციტირების თარიღი: 2019-03-31.
ქანთრის დიდების დარბაზი და მუზეუმი

ქანთრის დიდების დარბაზი და მუზეუმი (ინგლ. Country Music Hall of Fame and Museum) — ერთ-ერთი უმსხვილესი მუზეუმი, პოპულარული მუსიკის კვლევითი ცენტრი და ქანთრის არტეფაქტების საცავი. მდებარეობს ნეშვილში, ტენესის შტატში და აკრედიტებულია ამერიკის ეროვნული მუზეუმების ალიანსის მიერ. დაარსების დღიდან მუზეუმს მართავს არაკომერციული ორგანიზაცია „ქანთრი მუსიკის ფონდი“. სამუზეუმო და საგამოფენო საქმიანობის გარდა, დაწესებულება დაკავებულია ისტორიული ობიექტების მართვით, გამოსცემს იშვიათ მუსიკალურ და ვიდეო ჩანაწერებს, წიგნებს, აწარმოებს საგანმანათლებლო მასალებს, აგრეთვე უზრუნველყოფს ქანთრისთან დაკავშირებულ საგანმანათლებლო და საკონსულტაციო მომსახურებებს. ორგანიზაცია 1961 წლიდან მართავს „ქანთრის დიდების დარბაზის“ ყოველწლიურ დაჯილდოების ცერემონიას, სადაც ჯილდოვდებიან შემსრულებლები, სიმღერების ავტორები და პიროვნებები ქანთრი მუსიკაში შეტანილი წვლილისთვის. Kingsbury, Paul; McCall, Michael; Rumble, John W., The Country Music Hall of Fame; Country Music Hall of Fame and Museum // The Encyclopedia of Country Music, Oxford University Press, 2012. — 335—338; 517; 726-727; 648-649 (по URL) გვ640 p, ISBN 9780199920839. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ქანთრის დიდების დარბაზი და მუზეუმი“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი ↑ Country Music Hall of Fame and Museum. 2017 Annual Report გვ. 19. Issuu. ციტირების თარიღი: 2019-01-27. ↑ Kingsbury 2012, p. 336. sfn error: no target: CITEREFKingsbury2012 (help) ↑ Kingsbury 2012, p. 335. sfn error: no target: CITEREFKingsbury2012 (help)
დები ჰარი

დებორა ენ ჰარი (1 ივლისი, 1945, მაიამი, ფლორიდა) — გრემის მფლობელი და ოქროს გლობუსზე ნომინირებული ამერიკელი მომღერალი, რომელსაც უკეთ იცნობენ, როგორც პანკ როკ/ ახალი ტალღის ჟანრის მუსიკალურ ჯგუფ „ბლონდი“-ს სოლისტს. დიდი წარმატების შემდეგ, მან სოლო კარიერითაც მოიპოვა გარკვეული წარმატება.
ნოდარ გვახარია

ნოდარ ვალერიანის ძე გვახარია (დ. 3 თებერვალი, 1932, თბილისი, საქართველოს სსრ, საბჭოთა კავშირი — გ. 14 ნოემბერი, 1996, თბილისი, საქართველო) — ქართველი და საბჭოთა წყალბურთელი. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1960). თამაშობდა თბილისის „დინამოში“ (1948–1951, 1956–1961), მოსკოვის „დინამოსა“ (1951–1956) და საბჭოთა კავშირის ნაკრებში (1951–1960). იყო თბილისის „დინამოს“ მოთამაშე-მწვრთნელი, მთავარი მწვრთნელი (1960–1967), საბჭოთა კავშირის ნაკრები გუნდის მთავარი მწვრთნელი (1962–1964). ახალგაზრდობის საერთაშორისო მეგობრული სპორტული თამაშების ჩემპიონი (1953) და ორგზის მეორე პრიზიორი (1955, 1957), მსოფლიოს სტუდენტთა თამაშების მეორე პრიზიორი (1954), საბჭოთა კავშირის ჩემპიონი (1953), ორგზის მეორე (1956, 1960) და ორგზის მესამე პრიზიორი (1958, 1959), საბჭოთა კავშირის ხალხთა II სპარტაკიადის მესამე პრიზიორი (1959). მისი ხელმძღვანელობით თბილისის „დინამო“ საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატებში სამჯერ გახდა მეორე (1960, 1962, 1963) და ორჯერ მესამე პრიზიორი (1964, 1966). 1956 წლის 1 სექტემბერს სპორტის განვითარების საქმეში აქტიური მონაწილეობისა და სსრ კავშირის 1956 წლის ხალხთა სპარტაკიადაზე მაღალი სპორტული მიღწევებისათვის დაჯილდოვდა საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის საპატიო სიგელით. ენციკლოპედია „თბილისი“, გვ. 383, თბ., 2002; ელგუჯა ბერიშვილი, ქართული სპორტის ოქროს წიგნი, გვ. 247, თბ.: პალიტრა L, 2013. ნოდარ გვახარია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ნოდარ გვახარია — ბიოგრაფიული ლექსიკონი ნოდარ გვახარია — ქართული სპორტი ნოდარ გვახარია — მემატიანე ↑ საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის ბრძანებულება // „ლელო“, 05 სექტემბერი, 1956, № 73 (983), გვ. 1.
ლერი გოგოლაძე

ლერი დავითის ძე გოგოლაძე (დ. 1 აპრილი, 1938, თბილისი, საქართველოს სსრ, საბჭოთა კავშირი) — ქართველი და საბჭოთა წყალბურთელი და მათემატიკოსი. 1961 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მექანიკა-ფიზიკის ფაკულტეტი. 1985 წელს მიენიჭა დოქტორის ხარისხი, ხოლო 1987 წელს ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა პროფესორის. 1985–1987 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პრორექტორი. 1987 წლიდან ამავე უნივერსიტეტის ზოგადი მათემატიკის კათედრის გამგე. მონაწილეობდა საქართველოს ნორჩ მათემატიკოსთა ნაკრების საერთაშორისო ოლიმპიადებისათვის მომზადებაში. 1957–1972 წლებში თამაშობდა თბილისის წყალბურთელთა გუნდ „დინამოში“; 1959–1964 წლებში იყო საბჭოთა კავშირის ნაკრების მეკარე. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები, მ. შ. ღირსების ორდენი. არის სსრკ ჩემპიონატის მრავალგზის პრიზიორი. ლერი გოგოლაძე არის ოლიმპიადის ვიცე-ჩემპიონი (1960, რომი), მსოფლიო უნივერსიადის ვიცე-ჩემპიონი (1953, პორტუ-ალეგრე), ევროპის ვიცე-ჩემპიონი (1962, ლაიფციგი) საბჭოთა კავშირის ვიცე-ჩემპიონი (1960, 1962), საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (1958, 1964, 1966), სსრკ ხალხთა სპარტაკიადის ვიცე-ჩემპიონი (1963), საბჭოთა კავშირის ხალხთა სპარტაკიადის ბრინჯაოს პრიზიორი (1959, 1967), საბჭოთა კავშირის საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატი (1960). ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 69. ელგუჯა ბერიშვილი, ქართული სპორტის ოქროს წიგნი, გვ. 247, თბ.: პალიტრა L, 2013. ლერი გოგოლაძე — ბიოგრაფიული ლექსიკონი ლერი გოგოლაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ლერი გოგოლაძე — ქართული სპორტი ↑ XVII ოლიმპიური თამაშები 1960, 25 აგვისტო — 11 სექტემბერი. რომი, იტალია.. საქართველოს ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტი. ციტირების თარიღი: 23 იანვარი, 2022
ნადეჟდა დვალიშვილი-ხნიკინა

ნადეჟდა დვალიშვილი-ხნიკინა (რუს. Наде́жда Па́вловна Хны́кина-Двалишви́ли; დ. 24 ივნისი, 1933, ბაქო, აზერბაიჯანის სსრ, სსრკ) — ქართველი და საბჭოთა მძლეოსანი (სპრინტი, სიგრძეზე ხტომა). საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1953). საპატიო ნიშნის ორდენის, ღირსების ორდენისა და ვახტანგ გორგასლის II ხარისხის ორდენის კავალერი. 1967 წელს დაამთავრა საქართველოს ფიზკულტურის სახელმწიფო ინსტიტუტი. საბჭოთა კავშირის ოთხგზის ჩემპიონი (1951, 1953 — რბენა 100 მ და 200 მ), სამგზის მეორე (1949 — რბენა 200 მ; 1951, 1953 — სიგრძეზე ხტომა) და მესამე პრიზიორი (1956 — სიგრძეზე ხტომა). ახალგაზრდობის საერთაშორისო მეგობრული თამაშების ჩემპიონი (1953 — ესტაფეტა 4 X 200) და სამგზის მეორე პრიზიორი (1953 — რბენა 100 მ და 200 მ; 1957 — სიგრძეზე ხტომა). მსოფლიოს უნივერსიადის მესამე პრიზიორი (1951 — სიგრძეზე ხტომა). მსოფლიოს სამგზის რეკორდსმენი (1953 — ესტაფეტა 4 X 200, ორჯერ, ესტაფეტა 4 X 100; 1954 წელს სიგრძეზე ხტომაში). გაიმეორა ფრანსის ბლანკერს-კუნის მსოფლიოს რეკორდი — 6,25 მ. საუკეთესო პირადი შედეგები: 100 მ — 11,7 წმ; 200 მ – 24,1 წმ; სიგრძეზე ხტომა – 6,25 მ. ოლიმპიური თამაშების ბრინჯაოს პრიზიორი 03 ﻿ 1952 (ჰელსინკი; 200 მ - 24.2 წმ) 03 ﻿ 1956 (მელბურნი; სიგრძეზე ხტომა - 607 სმ) საბჭოთა კავშირის ჩემპიონი 01 ﻿ 1951 (მინსკი; 100 მ, 200 მ) 01 ﻿ 1953 (მოსკოვი; 100 მ, 200 მ) საბჭოთა კავშირის ვიცე-ჩემპიონი 02 ﻿ 1949 (მოსკოვი; 200 მ) 02 ﻿ 1951 (მინსკი; სიგრძეზე ხტომა) 02 ﻿ 1953 (მოსკოვი; სიგრძეზე ხტომა) საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი 03 ﻿ 1956 (მოსკოვი; სიგრძეზე ხტომა) მსოფლიო უნივერსიადის ბრინჯაოს პრიზიორი 03 ﻿ 1951 (სიგრძეზე ხტომა) ახალგაზრდობის საერთაშორისო მეგობრული თამაშების ჩემპიონი 01 ﻿ 1953 (ესტაფეტა 4×200) ახალგაზრდობის საერთაშორისო მეგობრული თამაშების ვიცე-ჩემპიონი 02 ﻿ 1953 (100 მ, 200 მ) 02 ﻿ 1957 (სიგრძეზე ხტომა) საპატიო ნიშნის ორდენი: 1957 ვახტანგ გორგასლის III ხარისხის ორდენი: 2002 ღირსების ორდენი: 1998 ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 393. ელგუჯა ბერიშვილი, ქართული სპორტის ოქროს წიგნი, გვ. 152, თბ.: პალიტრა L, 2013. ნ. ხნიკინამ 15 წლის წინათ დამყარებული რეკორდი გააუმჯობესა // „ლელო“, 2 ოქტომბერი, 1949, № 16 (378), გვ. 2. ნადეჟდა დვალიშვილი-ხნიკინა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ნადეჟდა დვალიშვილი-ხნიკინა — ბიოგრაფიული ლექსიკონი ნადეჟდა დვალიშვილი-ხნიკინა — უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი ნადეჟდა დვალიშვილი-ხნიკინა — ქართული სპორტი ↑ Сборник указов Президиума Верховного Совета СССР о награждении орденами и медалями СССР, Июль 1957, № 27 (120). — С. 21.. Naukaprava.ru. Научно-практическая электронная библиотека «Наука права». ციტირების თარიღი: 3 თებერვალი, 2022
კომი-პერმული ენა

კომი-პერმული ენა (თვითდასახელება: перем коми кыв ან коми-пермяцкӧй кыв) — ფინურ-უნგრულ ენათა პერმული ქვეჯგუფის ენა. გავრცელებულია კომი-პერმელთა ოკრუგში (პერმის მხარე). ლაპარაკობს 63 106 ადამიანი (2010). კომი-პერმული ენა კომი-ზარიანულის ახლომონათესავეა. ტიპოლოგიურად აგლუტინაციური ენაა, ჭარბობს სუფიქსაცია. წინადადებაში სიტყვათა რიგი თავისუფალია. მრავლადაა თურქული, ირანული და რუსული ენებიდან ნასესხები სიტყვები. აქვს ორი ძირითადი დიალექტი: ჩრდილოური და სამხრეთული, რომელსაც სალიტერატურო ენა ეფუძნება. დამწერლობა შეიქმნა XIV საუკუნეში სლავური და ბერძნული ანბანის საფუძველზე. თანამედროვე დამწერლობა დაფუძნებულია რუსულ გრაფიკაზე. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 605. ↑ აღწერა, 2010. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-10-06. ციტირების თარიღი: 2019-04-01.
ალექსანდრ კოკორინოვი

ალექსანდრ კოკორინოვი (1726-1772) — რუსი არქიტექტორი, რუსეთის ხელოვნების აკადემიის ერთ-ერთი დამფუძნებელი. დაიბადა ციმბირში არქიტექტორის ოჯახში. სწავლობდა ტობოლსკში, სანამ დმიტრი უხტომსკის კლასში ჩაირიცხებოდა მოსკოვში. გავლენიანი რაზუმოვსკის ოჯახის პატრონაჟით მას შექმნა რაზუმოვსკის სასახლე სანქტ-პეტერბურგში (1762-66) და პეტროვსკი-რაზუმოვსკის აგარაკი მოსკოვთან (1752-53). 1769 წელს კირილ რაზუმოვსკიმ უშუამდგომლა მის საიმპერატორო ხელოვნების აკადემიის დეკანად დანიშვნას, თანამდებობა, რომელიც კოკორინოვმა დიდი ენთუზიაზმით მიიღო. მისი მიღწევა იყო სასწავლო კურიკულუმისა და სწავლების მეთოდების გაუმჯობესება, ასევე აკადემიის ბრყინვალე შენობის აგებ მდინარე ნევაზე ზამთრის სასახლის მოპირდაპირე მხარეს. თუმცა მისმა მოპაექრემ ივან ბეტსკოიმ შექმნა კომისია მის მიერ მშენებლობის პერიოდში საზოგადო ფონდების არამიზნობრივი გამოყენების გამოსაძიებლად და გადმოცებით კოკორინოვი ამ ამბის გაგების გამო გულის შეტევით გარდაცვლილა.