laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ვალერიან ვაშაკიძე (რევოლუციონერი)

ვალერიან ათანასეს ძე ვაშაკიძე (ფსევდონიმი — ლაზი) (დ. 5 დეკემბერი, 1882, სოფ. დიდი ჯიხაიში, — გ. 1938) — ქართველი რევოლუციონერი, ბოლშევიკი. მუშაობდა ამიერკავკასიის რკინიგზის მთავარ სახელოსნოში. 1905-1907 წლებში მონაწილეობდა რევოლუციურ მოძრაობაში. რეაქციის (1908-1910) დროს იყო თბილისის ბოლშევიკური კომიტეტის წევრი. იბრძოდა მენშევიკების წინააღმდეგ. 1911 წელს დააპატიმრეს და ჩასვეს მეტეხის ციხეში. 1913 წელს გადაასახლეს ირკუტსკის გუბერნიაში, საიდანაც 1915 წელს გაიქცა; არალეგალურად მუშაობდა ირკუტსკის მაღაროს მუშებში, მონაწილეობდა ჩერემხოვოს მუშათა დეპუტატების საბჭოს შექმნაში. 1917 წელს დაბრუნდა თბილისში, სადაც აირჩიეს ამიერკავკასიის რკინიგზელთა პროფკავშირის ცკ-ის, 1918 წელს რსდმპ(ბ) თბილისის საგუბერნიო კომიტეტის, 1919 წელს რკპ(ბ) ქუთაისის საგუბერნიო კომიტეტის წევრად. 1920 წელს იყო კომინტერნის II კონგრესის დელეგატი საქართველოდან. საქართველოში საბჭოთა ხელისუფლების გამარჯვების შემდეგ ხელმძღვანელი თანამდებობები ეკავა. იყო ამიერკავკასიის სფსრ და საქართველოს სსრ ცაკის წევრი, საქართველოს სსრ სოციალური უზრუნველყოფის სახალხო კომისარი. 1937 წლის რეპრესიების დროს დააპატიმრეს. გარდაიცვალა დაკითხვის დროს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 327. ვალერიან ვაშაკიძე (რევოლუციონერი) — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი Вашакидзе Валериан Афанасьевич / Деятели революционного движения в России : Био-библиографический словарь : От предшественников декабристов до падения царизма / Под ред. Вл. Виленского-Сибирякова, Феликса Кона, А. А. Шилова [и др.] ; Т. 5 : Социал-демократы. 1880-1904 : Вып. 2 : В - Гм / Составлен Э. А. Корольчук, Ш. М. Левиным ; Под ред. В. И. Невского. - 1933.
ვარშავის სავოევოდო

ვარშავის სავოევოდო — ადმინისტრაციული ერთეული პოლონეთში 1919-1939 და 1975-1998 წლებში. მისი ცენნტრი იყო ქალაქი ვარშავა. სავოევოდოს ფართობი 1976 წლისთვის შეადგენდა 3,8 ათას კმ²-ს, ხოლო მოსახლეობა 2,2 მილიონ ადამიანს. პოლონეთის თანამედროვე ადმინისტრაციული დაყოფით, რომელიც 1999 წლიდანაა ძალაში ყოფილი ვარშავის სავოევოდო მოქცეულია უფრო დიდი ერთეულის, მაზოვიეცის სავოევოდოს ფარგლებში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 314.
ვარშავის უნივერსიტეტი

ვარშავის უნივერსიტეტი — უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება ვარშავაში, პოლონეთის ერთ-ერთი უდიდესი საგანმანათლებლო და სამეცნიერო ცენტრი. დაარსდა 1816 წლის 19 ნოემბერს რუსეთის იმპერატორ ალექსანდრე I-ის ბრძანებით. 1830-1831 წლების აჯანყების გამო უნივერსიტეტი დახურეს. 1862 წელს აღდგა მთავარი სკოლის სახელწოდებით. 1869 წლიდან კვლავ უნივერსიტეტის სახელით არსებობდა. უნივერსიტეტის აღზრდილებია ჰენრიკ სენკევიჩი, ბოლესლავ პრუსი, ბოდუენ დე კურტენე, ვაცლავ სიერპინსკი, ივანე ფიგუროვსკი, იონას სტაუგატისი, გლებ ვერეშჩაგინი და სხვები. ვარშავის უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 314.
ჰიდეკაზუ ოტანი

ჰიდეკაზუ ოტანი (დ. 6 ნოემბერი, 1984) — იაპონელი ფეხბურთელი. თამაშობს ნახევარმცველის პოზიციაზე. 2003 წლიდან არის „კაშივა რეისოლის“ ფეხბურთელი. ბიოგრაფია „კაშვა რეისოლის“ საიტზე
ანდრონიკე როდოსელი

ანდრონიკე როდოსელი — ძველი ბერძენი ფილოლოგი, არისტოტელეს პირველი მეცნიერი კომენტატორი, პერიპატეტული სკოლის წარმომადგენელი. ძვ. წ. 70 წელს შეკრიბა და განმარტა არისტტელესა და თეოფრასტეს შრომები. ვარაუდობენ, რომ მან უწოდა არისტოტელეს წიგნებს „მეტაფიზიკა“. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 452. ანდრონიკე როდოსელი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)
ალექსანდრე ანდრონოვი

ალექსანდრე ანდრონოვი (დ. 29 მარტი, 1901, მოსკოვი — გ. 31 ოქტომბერი, 1952) — რუსი ფიზიკოსი, სსრკ-ის მენიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1946). დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტი. 1931 წლიდან იყო გორკის უნივერსიტეტის პროფესორი. მისი მეცნიერული შრომები ეხება რხევათა თეორიას. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 452. ალექსანდრე ანდრონოვი — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული)
ნიკოლოზ ანდრუსოვი

ნიკოლოზ ანდრუსოვი (დ. 7 დეკემბერი, 1861, ოდესა — გ. 27 აპრილი, 1924, პრაღა) — რუსი გეოლოგი და პალეონტოლოგი, პალეოეკოლოგიის ერთ-ერთი ფუძემდებელი. 1884 წელს დაამთავრა ნოვოროსიის უნივერსიტეტი. დაიცვა დისერტაცია „ევრაზიის ნამარხი და ცოცხალი დრეისენსიდები“. იყო სანქტ-პეტერბურგის, იურიევის და კიევის უნივესიტეტების პროფესორი. იმოგზაურა აფხაზეთში, იკვლევდა ღალიძგასა და დუაბის ხეობების პლიოცენურ ნალექებს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 452. ნიკოლოზ ანდრუსოვი — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული)
დანდუნი

დანდუნი — ქალაქი ჩინეთში, ლიაონინის პროვინციაში, ნავსადგური მდინარე იალუძიანის მარჯვენა ნაპირზე. 1903-1943 წლებში იყოპ ჩინეთის ერთ-ერთი ღია ნავსადგური. სარკინიგზო ხაზით დაკავშირებულია შენიანთან. ↑ Sixth National Population Census of the People's Republic of China <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1578884"></a> ↑ 国务院第七次全国人口普查领导小组办公室 中国人口普查分县资料—2020 — 北京市: 中国统计出版社, 2022. — 983 გვრ. — ISBN 978-7-5037-9772-9 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q130368174"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q956"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q48913532"></a>
ანდხოი

ანდხოი — ქალაქი ავღანეთის ჩრდილოეთში, თურქმენეთის საზღვართან. ჰერათის, ქერქისა და ქაბულის დამაკავშირებელი საავტომობილო გზატკეცილების კვანძი. ↑ Estimated Population of Afghanistan 2022-23 — გვ. 100.
ანევრიზმა

ანევრიზმა — სისხლძარღვის შემოფარგლული გაგანიერება, მისი კედლის გამობერვა. ვითარდება არტერიებში, ვენებში, ზოგჯერ გულში, გულის კუნთის ინფარქტის შედეგად. განსაკუთრებით ხშირია აორტის ანევრიზმა. განარჩევენ ცრუ და ჭეშმარიტ ანევრიზმას. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 453. ანევრიზმა — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)
ანეკდოტი

ანეკდოტი — მოკლე მოთხრობა, რომელშიც აღწერილია პიროვნების ცხოვრეიდან უმნიშვნელო, მაგრამ დამახასიათებელი ფაქტი. ამ მნიშვნელობით ტერმინი „ანეკდოტი“ პირველად გამოყენებულ იქნა პროკოპი კესარიელის სატირული „საიდუმლო ისტორიის“ მიმართ. მოგვიანებით ანეკდოტი ეწოდა მცირე ფორმის თხრობით ჟანრს, სადაც მოცემულია გასართობი შინაარსი, მახვილგონივრული შეფასება, ქალაქური ფოლკლორის მოკლე ზეპირი მოთხრობა და სხვა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 453-454.
ანდრეი ზვიაგინცევი

ანდრეი ზვიაგინცევი (რუს. Андрей Петрович Звягинцев; დ. 6 თებერვალი, 1964, ნოვოსიბირსკი) — რუსი კინორეჟისორი და სცენარისტი. ვენეციის კინოფესტივალის მთავარი ჯილდოს მფლობელი და კანის კინოფესტივალის ლაურეატი. 2003 წელს გადაიღო ფილმი „დაბრუნება“, რომელმაც ვენეციის კინოფესტივალზე ოქროს ლომი მოიპოვა. არის ოსკარის ორგზის ნომინანტი კატეგორიაში საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმისთვის (2015, 2018) გადაღებული ფილმებისთვის „ლევიათანი“ (2014) და „უსიყვარულო“ (2017). „ლევიათანმა“ საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმისთვის განკუთვნილი ოქროს გლობუსი მოიპოვა, ხოლო „უსიყვარულომ“ კანის კინოფესტივალის ჟიურის პრიზი. 2019 წლის დეკემბერში ზვიაგინცევის ოჯახური დრამა „ელენა“ (2011) გახდა რუსეთიდან ერთადერთი ფილმი, რომელიც მოხდა ამერიკულ ჟურნალ „Rolling Stone“-ის მიერ გამოცემულ „XXI საუკუნის მეორე ათწლეულის მსოფლიოს 50 საუკეთესო ფილმთა შორის“. ცნობილია თავისი მწვავე სოციალური შინაარსეებით და რუსეთში დღეს არსებული პოლიტიკური სისტემის კრიტიკით. 2018 წელს ზვიაგინცევი თბილისში, საგანმანათლებლო პროექტ „თანამედროვე კინოს დიდოსტატების“ ფარგლებში იმყოფებოდა. ოფიციალური საიტი ანდრეი ზვიაგინცევი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ↑ Биография Андрея Звягинцева ↑ Andrey ZVYAGINTSEV - Festival de Cannes 2020 ↑ «Елена» Звягинцева вошла в топ-50 фильмов десятилетия ↑ რეჟისორი ანდრეი ზვიაგინცევი თბილისშია. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-12-02. ციტირების თარიღი: 2021-01-25.
პიტერ მერფი

პიტერ ჯონ ჯოზეფ მერფი (დ. 11 ივლისი, 1957) — ინგლისელი მომღერალი, სიმღერების ავტორი და მუსიკოსი. იყო გოთიკური როკ-ჯგუფი Bauhaus-ის ვოკალისტი. 1980-იანი წლებიდან ეწევა სოლო კარიერას. ხშირად მას „გოთიკის ნათლიას“ უწოდებენ. Bauhaus-ში მერფი გიტარისტმა დენიელ ეშმა მიიწვია, რომელიც მისი სკოლის მეგობარი იყო. ბენდმა დიდი გავლენა მოახდინა გოთიკური როკის ჩამოყალიბებაზე და ხშირად ამ ჟანრის დამფუძნებლადაც მიიჩნევა. 1983 წელს Bauhaus გამოჩნდა ფილმის „შიმშილი“ გამხსნელ სცენაში, სადაც მათ ბენდის ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული სიმღერა „Bela Lugosi's Dead“ შეასრულეს. სცენის ძირითადი ნაწილის მანძილზე კამერა მერფიზეა ფოკუსირებული, შემდეგ კი თანდათან დეივიდ ბოუისა და კატრინ დენევის პერსონაჟებზე გადადის. 1983 წელს დაშლის შემდეგ Bauhaus 1998 წელს, 2005-2008 წლებში და 2019 წელს გაერთიანდა. Should the World Fail to Fall Apart (1986) Love Hysteria (1988) Deep (1989) Holy Smoke (1992) Cascade (1995) Dust (2002) Unshattered (2004) Ninth (2011) Lion (2014) Shirley, Ian (1994). Dark Entries: Bauhaus and Beyond. SAF. ISBN 0-946719-13-6.  ოფიციალური საიტი ↑ Gourlay, Dom (September 25, 2011). „"I'm relevant, but Bauhaus aren't": DiS meets Peter Murphy“. DrownedInSound (ინგლისური). დაარქივებულია ორიგინალიდან — აგვისტო 24, 2018. ციტირების თარიღი: 14 აპრილი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ Shirley 1994, p. 18. ↑ „Bauhaus invent goth“. the Guardian (ინგლისური). 13 ივნისი, 2011. ციტირების თარიღი: 14 აპრილი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება)
აქსუ (ტარიმის შენაკადი)

აქსუ (ზემო დინებაზე ეწოდება სარიჯაზი) — მდინარე ყირგიზეთსა და ჩინეთში. ტარიმის მარცხენა შემდგენელი. სიგრძე 282 კმ, აუზის ფართობი 28,5 ათ. კმ². სათავე აქვს ყირგიზეთში. მიედინება ცენტრალურ ტიან-შანში, შემდეგ გადის ტარიმის ვაკეზე. წყლის საშუალო ხარჯი 208 მ³/წმ. იკვებება თოვლისა და წვიმის წყლით. რწყავს აქსუს ოაზისს. ↑ Сары-Джаз // Словарь современных географических названий : Рус. геогр. о-во. Моск. центр; Под общ. ред. акад. В. М. Котлякова. Институт географии РАН. — Екатеринбург: У-Фактория, 2006. ↑ Сары-Джаз // Большой энциклопедический словарь / гл. ред. А. М. Прохоров. — 2-е издание, переработанное и дополненное — М.-СПб.: Большая Российская энциклопедия, Норинт, 1997, 1999, 2001, 2004. — 1456 c. ISBN 5-7711-0004-8.
ადალბერტ რიკენი

ადალბერტ რიკენი (გერმ. Adalbert Ricken; დ. 30 მარტი, 1851 — გ. 1 მარტი, 1921) — გერმანელი მღვდელი და მიკოლოგი. მისი სტანდარტული საავტორო ბოტანიკური შემოკლებაა Ricken. დაიაბადა 1851 წლის 30 მარტს ქალაქ ფულდაში. სასულიერო სემინარიის დასრულების შემდეგ გახდა მღვდელი (1873). გარკვეული ხნის შემდეგ მას ვიურცბურგის უნივერსიტეტში დოქტორის ხარისხი მიენიჭა. რიკენი იყო გერმანიის სოკოების ილუსტრირებული მონოგრაფიის, „Die Blätterpilze“-ის ავტორი, რომელიც 1910-1915 წლებში 15 ნაწილად გამოიცა ლაიფციგში. რიკენის ჰერბარიუმის (გამშრალ მცენარეთა კოლექცია) ადგილსამყოფელი დღემდე უცნობია. აკვარელით შესრულებული სოკოების ნახატები და მიკროპრეპარატები, რომლებიც ინახებოდა ბერლინის ბოტანიკურ მუზეუმში, მეორე მსოფლიო ომის დროს განადგურდა. ადალბერტ რიკენი გარდაიცვალა 1921 წლის 1 მარტს, ქალაქ ფრიცლარში, 69 წლის ასაკში. Ricken, A. (1910—1915). Die Blätterpilze Deutschlands. — Leipzig. — 15 fasc. Ricken, A. (1918). Vademecum für Pilzfreunde. Leipzig. — 334 p. Stafleu F. A., Cowan R. S. Taxonomic Literature : [en.] — Ed. 2. — Utrecht, Antwerpen, The Hague, Boston, 1983. — Vol. IV: P—Sak. — P. 781—782. — 1214 p. — ISBN 90-313-0549-9. — doi:10.5962/bhl.title.48631. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ადალბერტ რიკენი“ ვიკისაწყობში. ადალნერტ რიკენი — IPNI ადალბერტ რიკენი — BioLib ↑ 1.0 1.1 1.2 Deutsche Nationalbibliothek Record #140491341 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ Wissenschaftliche Tagung des VNO
იგორ როდიონოვი

იგორ როდიონოვი (დ. 1 დეკემბერი, 1936 – გ. 19 დეკემბერი, 2014) — რუსი გენერალი და პოლიტიკოსი. იყო რუსეთის სახელმწიფო დუმის დეპუტატი. 1996 წლის 17 ივლისიდან 1997 წლის 22 მაისამდე იკავებდა რუსეთის თავდაცვის მინისტრის თანამდებობას. 1954-1991 წლებში მსახურბოდა საბჭოთა კავშირის არმიაში, ხოლო 1991-1997 წლებში მსახურობდა რუსეთის არმიაში. იყო ავღანეთის ომის (1979-1989) ვეტერანი. 1999 წლიდან იყო რუსეთის სახელმწიფო დუმის დეპუტატი. მთავარი სტატია: 9 აპრილის ტრაგედია. 9 აპრილს, 11 საათზე გამოცხადდა კომენდანტის საათი თბილისში, მაგრამ ცნობა მოსახლეობას ადგილობრივი ტელევიზიით კომენდატის საათის მოქმედების შესახებ მიეწოდა მხოლოდ 22 საათსა და 15 წუთზე. ქალაქის სამხედრო კომენდანტად დაინიშნა როდიონოვი. აქციის დარბევისას გამოყენებულ იქნა მომაკვდინებელი იარაღი: ქიმიური საშუალებები, სასანგრე ბარები, ცეცხლსასროლი იარაღი, ჯავშანტრანსპორტიორები და ტანკები. აქციის დარბევას ოფიციალური ცნობებით 21 ადამიანი ემსხვერპლა. ბიოგრაფია დაარქივებული 2005-03-18 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 Munzinger Personen <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107343683"></a>
ვიეტნამი

ვიეტნამი (ვიეტ. Việt Nam), ოფიციალურად ვიეტნამის სოციალისტური რესპუბლიკა (ვიეტ. Cộng hòa Xã hội chủ nghĩa Việt Nam) — ქვეყანა ინდოჩინეთის ნახევარკუნძულზე, სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში. ოფიციალური: ვიეტნამის სოციალისტური რესპუბლიკა. ეროვნული: Viet Nam, Cong Hoa Xa Hoi Chu Nghia Viet Nam. ეტიმოლოგია: სიტყვა „ვიეტ“ არის ჩინური იეროგლიფის ვიეტნამური წარმოთქმა, რომლის მნიშვნელობა არის „შორს“, „გადალახვა“, „გავლა“. ის მიანიშნებს ჩინეთისგან შორს მდებარე ქვეყანას. მეორე სიტყვა „ნამ“ სამხრეთს ნიშნავს. 1858-1884 წლებში ფრანგული კოლონიალური სამფლობელოს ნაწილი იყო ინდოჩინეთში. 1945 წელს ვიეტნამიდან გაყვანილ იქნა იაპონიის საოკუპაციო შენაერთები. 1946-დან 1954 წლამდე წარმოებდა ომი დამოუკიდებლობისათვის საფრანგეთის წინააღმდეგ. ჟენევის კონვენციის შესაბამისად ქვეყანა ორ ნაწილად გაიყო მე-17 პარალელით. ამის შემდეგ დაიწყო ომი ჩრდილოეთ ვიეტნამსა და სამხრეთ ვიეტნამს შორის (რომელსაც აქტიურად ეხმარებოდა აშშ). იგი 1976 წელს დასრულდა ვიეტნამის სოციალისტური რესპუბლიკის შექმნით. 1978-79 წლებში ვიეტნამს ჰქონდა ომი კამბოჯასთან და სასაზღვრო კონფლიქტი ჩინეთთან. 90-იან წლებში ეს პრობლემები მოწესრიგდა. ქვეყანა სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში, ინდოჩინეთის ნახევარკუნძულზე. მოსაზღვრე ქვეყნებია: ლაოსი, კამბოჯა, ჩინეთი. ფართობი: 331 688 კვ. კმ. სახელმწიფო სისტემა: კომუნისტური რესპუბლიკა. სახელმწიფოს მეთაური: პრეზიდენტი ნგიენ მინ ჩიეტი(Nguyễn Minh Triết, 2006). საკანონმდებლო ორგანო: ერთპალატიანი პარლამენტი (498 წევრი). ადმინისტრაციული დაყოფა: 58 ოლქი (tinh) და 3 მუნიციპალიტეტი (thu do). მოსახლეობა - 83 535 576 (2005), მათ შორის 87,6 % ვიეტი, 1,7 % ტაი. სახელმწიფო ენა: ვიეტნამური. სხვა ენები - ინგლისური, ფრანგული, ჩინური, კხმერული. რელიგია: ბუდიზმი. დედაქალაქი: ჰანოი (1.396 ათასი). ქალაქები (ათ.): ხოშიმინი (3.415), ჰაიფონი (582), დო ნანგი (453). რესურსები: ფოსფატები, ქვანახშირი, მანგანუმი, ბოქსიტები, ქრომატი, ნავთობის და ბუნებრივი აირის მარაგები, ტყეები, ჰიდროენერგია. ექსპორტი: ქვანახშირი, ბრინჯი, კაუჩუკი. ეროვნული შემოსავალი: ერთ სულზე 430 $. ვალუტა: დონგი (VND). ჰუეს მონუმენტური კომპლექსი, ძველი ქალაქი ჰოი ანი, ჰა ლონგის ყურე, ფონგ-ნაკე-ბანგის ეროვნული პარკი. Portal of the Government of Vietnam დაარქივებული 20 May 2020 საიტზე Wayback Machine. Communist Party of Vietnam – official website (in Vietnamese) National Assembly დაარქივებული 2015-12-08 საიტზე Wayback Machine. – the Vietnamese legislative body General Statistics Office Ministry of Foreign Affairs Chief of State and Cabinet Members ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ვიეტნამი
კოჯიმა

საკუთარი სახელი კოჯიმა შეიძლება აღნიშნავდეს ჩამოთვლილთაგან ერთ-ერთს: ჰიდეო კოჯიმა — იაპონელი ვიდეო თამაშების დიზაინერი იასუჰირო კოჯიმა — იაპონელი კავკასიოლოგი და ენათმეცნიერი
წითელი ჰიგროციბე

წითელი ჰიგროციბე (ლათ. Hygrocybe coccinea) — ჰიგროციბეს გვარის სოკო ჰიგროფორუსისებრთა ოჯახისა. დაბალი ხარისხის საჭმელი სოკოა. გავრცელებულია ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ზომიერ სარტყლებში — ევროპა, აზია და ჩრდილოეთ ამერიკა. იზრდება როგორც წიწვოვან, ასევე ფოთლოვან ტყეებში, ზაფხულ-შემოდგომით. სოკო პირველად აღწერა გერმანელმა ბუნებისმეტყველმა იაკობ კრისტიან შეფერმა 1774 წელს როგორც Agaricus coccineus. ქუდის დიამეტრი 2-5 სმ-მდე აღწევს, თავდაპირველად კონუსისებური ან ნახევარსფეროსებრია, შემდგომში ამოზნექილი და ბრტყელი, გლუვი, ნოტიო ან ოდნავ სრიალა. რბილობი — მყიფე, წითელი ან წითელ-ნარინჯისფერი, ჰაერზე ფერს არ იცვლის. ჰიმენოფორი ფირფიტოვანი, ფორფიტები ფეხთან შეზრდილი და კბილით დაღმავალი, მსხვილი, ახალგაზრდობაში ღია ყვიათელი ან ყვითელ-ნარინჯისფერი, შემდგომში წითელი. ფეხის სიგრძე 2-7 სმ, სისქე — 0,3-0,8 სმ, ქუდისფერი ან შედარებით ნარინჯისფერი, ცილინდრული, ხშირად მოხრილი. საყელოს გარეშე. სპორების ფხვნილი თეთრი ფერის. სპორები 7-11×4-5,5 მკმ, ელიფსისებრი, გლუვი. გავრცელებულია ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ზომიერ სარტყლებში — ევროპა, აზია და ჩრდილოეთ ამერიკა. იზრდება როგორც წესი, ჯგუფებად, ნიადაგზე, მდელოებზე, ფოთლოვან და წიწვოვან ტყეებში. იგი შესულია გადაშენების პირას მყოფი სახეობების სიაში პოლონეთში, ბელგიაში, შვეიცარიაში, გერმანიასა და ნიდერლანდებში. სეზონი — ზაფხულიდან შემოდგომამდე. Agaricus aurantiocrocatus var. minor Schumach. 1803 Agaricus coccineus Schaeff. 1774 Agaricus coccineus Scop. 1772basionym Agaricus flavominiatus Berk. 1852 Agaricus miniatus Batsch 1783, nom. illeg. Agaricus phoeniceus Fr. 1838 Agaricus phoeniceus V. Brig. 1837, nom. illeg. Agaricus punicans Britzelm. 1893 Agaricus punicellus Fr. 1874 Agaricus scopolii Lasch 1829, nom. illeg. Hygrophorus coccineus (Scop.) Fr. 1836 Mycena punicans (Britzelm.) Sacc. 1887 Mycena punicella (Fr.) Sacc. 1887, nom. illeg. Pseudohygrocybe coccinea (Scop.) Kovalenko 1988 Tricholoma phoeniceum (Fr.) {Singer 1943, nom. illeg. Jordan M.. The Encyclopedia of Fungi of Britain and Europe, გვ. 132. ISBN 0711223785.  McKnight, Kent H., McKnight, Vera B., Peterson, Roger T. (1992). A Field Guide to Mushrooms: North America. Houghton Mifflin Harcourt, გვ. 198. ISBN 0395910900.  შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „წითელი ჰიგროციბე“ ვიკისაწყობში. წითელი ჰიგროციბე MycoBank-ზე (ინგლისური) წითელი ჰიგროციბე Index Fungorum-ზე (ინგლისური) ↑ ნახუცრიშვილი ივ., საქართველოს სოკოები / რედ. და თანაავტ. არჩ. ღიბრაძე, თბ.: „ბუნება პრინტი“ და საქართველოს ბუნების შენარჩუნების ცენტრი, 2006. — გვ. 89, ISBN 99940-856-1-1. ↑ Wojewoda Władysław. Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences. ISBN 83-89648-09-1.
არმაქი

არმაქი (აზერ. Ərməki) — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 646 კაცი. სოფელში მდებარეობს დასასვენებელი ცენტრი „Qırmızı Qərənfil“ („წითელი მიხაკი“). Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti არმაქი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629 ↑ Sumqayıt məktəblərindəki yay istirahət düşərgələrində 2300 şagird dincəlib.
არმაქიყიშლაყი

არმაქიყიშლაყი (აზერ. Ərməkiqışlaq) — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 481 კაცი. Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti ↑ Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629
ასქი-იყრიყი

ასქი-იყრიყი (აზერ. Əski İqriq) — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 356 კაცი. სოფელში არის ხუთვარსკვლავიანი სასტუმრო „Rixos Guba“ სასტუმრო. მისი მშენებლობა დაიწყო 2011 წლის აპრილში და 2013 წლის 20 დეკემბერს გაიხსნა, რომელსაც აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტი ილჰამ ალიევი დაესწრო. Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti ასქი-იყრიყი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629 ↑ İlham Əliyev “Rixos Quba Azerbaijan” otel kompleksinin açılışında iştirak etmişdir president.az (აზერბაიჯანული)
კილხურნის ციხესიმაგრე

კილხურნის ციხესიმაგრე (ინგლ. Kilchurn Castle) — დანგრეული ციხესიმაგრე, ლოხ-ავეს კლდოვან კუნძულზე, არგაილ-ენდ-ბიუტი, შოტლანდია. ციხესიმაგრე ააგეს XV საუკუნეში ქემფბელების საგვარეულოს დაკვეთით. ციხესიმაგრე მოქმედი იყო 1770 წლამდე. იგი ამჟამად შოტლანდიის ისტორიული გარემოს დაცვის ქვეშაა და საზოგადოებისთვის გახსნილია ზაფხულობით. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კილხურნის ციხესიმაგრე Kilchurn Castle, Dalmally 16th century map of Loch Awe and Kilchurn Castle
ასფარასთი

ასფარასთი (აზერ. Aspərəsti) — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 326 კაცი. მკვლევარების აზრით სოფლის გეოგრაფიული სახელწოდება შედგება ორი კომპონენტისგან: „aspa“, რაც თურქულ ენაზე „გადასახლება“, „მთის უღელტეხილი, მთის გზა“; „ნეკერჩხალი“ ნიშნავს, ხოლო „rasta“ ირანულ ენაზე — „დასახლება, სოფელი“. ე. ი. „სოფელი მთის უღელტეხილზე, სოფელი მთის გზაზე “ . Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti ასფარასთი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629 ↑ Azərbaycan Toponimlərinin Ensiklopedik Lüğəti. Azərbaycan Milli Elmlər Akademiyası. Nəsimi adına Dilçilik İnstitutu. Şərq-qərb Bakı-2007. səh.427
თოშხერგილი

თოშხერგილი — მდინარის კალაპოტში თოშის, წყალშიგა ყინულისა და ნატეხი ყინულის დაგროვება. იწვევს მდინარის ცოცხალი კვეთის შეზღუდვასა და წყლის დონის აწევას უშუალოდ თოშხერგილის მონაკვეთზე და უფრო მაღლა დინების მიმართულებით, რითაც ხელი ეწყობა ჭალის დატბორვას. წარმოიქმნება ყინულსაფრის ჩამოყალიბების პერიოდში იმ ადგილებში, სადაც მდინარის დიდი დახრილობა ენაცვლება მცირე დახრილობას და რის გამოც ყინულის ქერქის წინ წაწევა ზევით მდინარის მიმართულებით ფერხდება. თოშხერგილის სისქე ზოგჯერ 10 მ-ს ჭარბობს, სიგრძე ხშირად 10–20 კმ ფარგლებშია. წყლის დონის თოშხერგილიანი აზევება 3–4 მ-მდეა, ის არ იწვევს სახიფათო წყალდიდობას, მაგრამ ქმნის სირთულეს წყალმომარაგებისა და ჰიდროელექტროსადგურის მუშაობის თვალსაზრისით. განსაკუთრებით ვეებერთელა თოშხერგილი ზამთრის უხვწყლიან მდინარეებზეა, რომლებიც დარეგულირებულია ტბებითა და წყლსაცავებით. თოშხერგილი ხშირად ყინულხერგილთან ერთად წარმოიქმნება. თოშხერგილის მონაკვეთზე გამოიყოფა: თავი ანუ თოშხერგილის ქვედა მიმართულების და ბოლო ანუ თოშხერგილის ზედა მიმართულების მონაკვეთი. ↑ 1.0 1.1 1.2 Зажор | Большая российская энциклопедия. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-02-01. ციტირების თარიღი: 2021-01-26. ↑ Зажор | Научно-популярная энциклопедия «Вода России»
პაულ კუმერი

პაულ კუმერი (გერმ. Paul Kummer; დ. 22 აგვისტო, 1834, ცერბსტი — გ. 7 დეკემბერი, 1912, მიუნდენი) — გერმანელი მიკოლოგი, პედაგოგი და ევანგელისტი მღვდელი, გერმანის მიკოლოგიური საზოგადოების წევრი, რომელიც ცნობილი გახდა, პირველ რიგში, მიკოლოგიურ ნომენკლატურაში შეტანილი წვლილით. მისი სტანდარტული საავტორო ბოტანიკური შემოკლებაა P.Kumm. 1871. Der Führer in die Pilzkunde : 146 стр. — переиздавалась в 1881—1884 1874. Der Führer in die Flechtenkunde 1880. Praktisches Pilzbuch für jedermann 1878. Kryptogamische Charakterbilder. viii + 251 стр. 220 табл. Ed. Carl Rümpler, Hannover 1889. Die Moosflora der Umgebung von Hann.-Münden. Bot. Centralblatt 40: 65-72, 101—106; Kassel. ↑ 1.0 1.1 Czech National Authority Database <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q13550863"></a>
ფათალი-ხანი

ფათალი-ხანი (აზერ. Fətəli xan) — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. სოფელს სახელი აზერბაიჯანის პრემიერ-მინისტრის ფათალი ხან ხოისკის პატივსაცემად დაერქვა. ↑ Belediyye Informasiya Sistemi Azerbaijani. დაარქივებულია ორიგინალიდან — September 24, 2008.
სტივენ ჯონსი

სტივენ ჯონსი (დ. 1952) — ამერიკელი ისტორიკოსი, მასაჩუსეტსის შტატის „მაუნტ ჰოლიოკის“ კოლეჯის პროფესორი, რუსისტი. ჯონსი ავტორია რამდენიმე წიგნისა კავკასიის ისტორიის და პოლიტიკის შესახებ. ის საბჭოთა და რუსულ პოლიტიკას ასწავლიდა კალიფორნიის სანტა-კრუზის, ლონდონისა და ოქსფორდის უნივერსიტეტებში. ავტორია რამდენიმე წიგნისა საქართველოს ისტორიის შესახებ, არის ქართლის ცხოვრების ინგლისური თარგმანის რედაქტორი. 2011 წელს ჯონსი საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის უცხოელ წევრად აირჩიეს. იმავე წელს მას თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საპატიო დოქტორის წოდება მიენიჭა. ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტში ჯონსი კითხულობს ლექციებს თანამედროვე საქართველოს ისტორიის სამაგისტრო პროგრამაზე. 2014: The Making of Modern Georgia: The First Georgian Republic and Its Successors, 1918–2010, ლონდონი, Routledge, 2014 „თანამედროვე საქართველოს დაბადება: პირველი ქართული რესპუბლიკა და მისი მემკვიდრეები, 1918-2010″ 2012: Georgia: A Political History of Independence, ლონდონი: I.B. Tauris, „საქართველო: პოლიტიკური ისტორია დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ“ 2010: War and Revolution in the Caucasus: Georgia Ablaze, ლონდონი: Routledge, „ომი და რევოლუცია კავკასიაში: საქართველო ცეცხლის ალში” 2005: Socialism in Georgian Colors: The European Road to Social Democracy, 1883–1917, კემბრიჯი: Harvard University Press, „სოციალიზმი ქართულ ფერებში: ევროპული გზა სოციალ-დემოკრატიისკენ (1883-1917)“ სტივენ ჯონსი სტივენ ჯონსი სტივენ ჯონსი პირველი რესპუბლიკის შესახებ