laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სემ ფელეკი

სემ ფელეკი (სომხ. Cem Fələk; დ. 12 მაისი, 1996, ბუხენი, გერმანია) — აზერბაიჯანელი ფეხბურთელი. პოციზიციით შემტევი ნახევარმცველი. ამჟამად თამაშობს კვიპროსის კლუბ „არისში“. გერმანიაში, ბუხენში დაბადებულმა სემ ფელეკმა ახალგაზრდული კარიერის უმეტესი ნაწილი გერმანულ კლუბ აინტრახტ ფრანკფურტში გაატარა. ახალგაზრდულ დონეზე 1000-ზე მეტი გოლის გატანის გამო, 2010 წელს მისი სახელი ესპანეთის გიგანტურ კლუბ ბარსელონას დაუკავშირდა. 2014 წელს იგი მოხვდა „შოტლანდიის პრემიერშიფის“ კლუბ ბოჩუმში. იგი კლუბში ერთი წლის განმავლობაში რჩებოდა. 2015 წელს, ფელიკის სახელი დაუკავშირდა თურქეთის გიგანტურ კლუბ გალათასარაის. თუმცა, ნაცვლად გალათასარაისა, იგი ამავე წლის ივლისში თურქეთის მეორე ლიგის კლუბ ფატიჰ კარაგუმრუკი-ს შეუერთდა. 2015 წლის აგვისტოში ფელეკი იჯარით გადავიდა კლუბ ანთალიასპორში, სადაც იგი კლუბის B გუნდში თამაშობდა. ალტალიასფორის ძირითად გუნდში მისი დებიუტი შედგა 2016 წლის 21 იანვარს, თურქეთის თასის ეგიდით გირესანპორის წინააღმდეგ გამართულ შეხვედრაში; თამაში ატალიასფორის გამარჯვებით, ანგარიშით 1:0 დასრულდა. სემ ფელეკმა აგრეთვე ითამაშა თუქრეთის თასის ჯგუფური ეტაპშიც: ფერენბახჩეს წინააღმდეგ გამართულ შეხვედრაში იგი 74-ე წუთზე ლიონელ ენგაენს შეენაცვლა; თამაში 2016 წლის 27 იანვარს გაიმართა და 0:0 დასრულდა. 2017 წლის იანვარში სემ ფელეკი შეუერთდა ფინურ კლუბ როვანიემენ პალოსეურას. როვანიემენ პალოსეურა მაისურით, ვეიკაუსლიგაში, მისი დებიუტი შედგა 2017 წლის 17 აპრილს ვასან პალოსეურას წინააღმდეგ გამართულ შეხვედრაში. მან კლუბისთვის პირველი გოლი გაიტანა ფინეთის თასის მატჩზე: როვანიემენ პალოსეურასა და ოულუნ პალოსეურას შორის გამართულ თამაშში; აღნიშნული თამაში შედგა 2017 წლის 11 თებერვალს და გაიმარჯვა ფელეკის გუნდმა ანგარიშით 9:0. ფელეკი ფინეთში 2019 წლის სეზონში დაბრუნდა. მისი კოუპიონ პალოსეურასთან შეთანხმება 2018 წლის 3 დეკემბერს გამოცხადდა. 2010 წელს მან ერთი თამაში ჩაატარა თურქეთის ეროვნულ 15-წლამდელთა საფეხბურთო ნაკრებში; აღნიშნული შეხვედრა ნიდერლანდების წინააღმდეგ შედგა და გამარჯვებით, ანგარიშით 3:0 დასრულდა. იგი აგრეთვე წარმოადგენდა აზერბაიჯანის 17-წლამდელთა და 19-წლამდელთა ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებებს. 2012 წლის ივნიში, სემ ფელეკი დაეხმარა აზერბაიჯანის 17-წლამდელთა ნაკრებს, რათა კასპიის თასზე ვერცხლის მედალი მოეგო. სემ ფელეკი — სტატისტიკა საიტზე Soccerbase.com (ინგლისური) Cem Felek at TFF ↑ Barcelona 14 yaşındaki Türk'ü kaptı Turkish. Spor Arena (2 April 2010). ციტირების თარიღი: 5 May 2017. ↑ Feature on Cem Felek. Aberdeen F.C. (14 October 2014). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 31 მაისი 2015. ციტირების თარიღი: 5 May 2017. ↑ Galatasaray'dan sürpriz transfer ! Cem Felek... Turkish. Haber3 (9 August 2015). ციტირების თარიღი: 5 May 2017. ↑ Cem Felek Antalyaspor’da Turkish. Antalyaspor (29 August 2015). ციტირების თარიღი: 5 May 2017. ↑ Cem Felek vakuutti testeissä - sopimus allekirjoitettiin tänään Finnish. RoPS (20 January 2017). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 31 დეკემბერი 2017. ციტირების თარიღი: 5 May 2017. ↑ „Ottelupöytäkirja“. palloliitto.fi. 11 February 2017.[მკვდარი ბმული] ↑ Kuopion Palloseura ja keskikenttäpelaaja Cem Felek pelaajasopimukseen დაარქივებული 2019-04-02 საიტზე Wayback Machine. , kups.fi, 3 December 2018 ↑ Milli Maçlar Turkish. TFF. ციტირების თარიღი: 5 May 2017.
ვახტანგ გორგასლის ქუჩა

ვახტანგ გორგასლის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, კრწანისის რაიონში (ორთაჭალა). ვახტანგ გორგასლის მოედნიდან რუსთავის გზატკეცილამდე. ფაქტობრივად მარჯვენა სანაპიროს გაგრძელებაა, რომელიც უერთდება რუსთავის გზატკეცილს (მიემართება სომხეთისა და აზერბაიჯანისკენ). XIX საუკუნის დასაწყისში აქ გაჩნდა ქალაქის ცენტრიდან გადმოტანილი ხელოსანთა (მკალავთა, მჭედელთა, ხარაზთა) რიგები. 1850 წლისთვის მან უკვე ქუჩის სახე მიიღო და მიხეილ ვორონცოვის სახელი ეწოდა. ამასთან დაკავშირებით მისი ერთ-ერთი შენობის კედელში ჩასვეს საგანგებო დაფა წარწერით: „ვორონცოვის ქუჩა გაიხსნა 1850 წელს მისი უმაღლესობის თავად მიხეილ სიმონის ძე ვორონცოვის მეფისნაცვლად ყოფნის დროს“. ქუჩის მოწყობა მთლიანად დამთავრდა 1851 წელს. მისი სიგანე მაშინ 8-9 მ აღწევდა. ქუჩის ორივე მხარე განაშენიანებული იყო ქარვასლებით, ჩაიხანებით და სხვა. გამოირჩეოდა მსხვილი მესაკუთრის ხალათოვის 3-სართულიანი, მოზაიკური აგურით ნაშენი ქარვასლა (365 ოთახი და რამდენიმე გუმბათოვანი დარბაზი. ქარვასლის სარდაფი გამოიყენებოდა აქლემთა ქარავნის სადგომად. 1929 წელს წყალდიდობის დროს ქარვასლის ფუნდამენტი გამოირეცხა, შენობა ნაწილობრივ დაინგრა და უბედური შემთხვევის თავიდან აცილების მიზნით საერთოდ აიღეს). ამ გზით შემოდიოდნენ ქარავნები ერევნის მხრიდან, ალბათ ამით აიხსნება, რომ თბილისის 1876 წლის გეგმაზე ახლანდელი ვახტანგ გორგასლის ქუჩის ადგილზე დატანილია 2 ქუჩა: ვორონცოვისა და ერევნის. 1922 წელს კომუნალური ქუჩა დაარქვეს, 30-იან წლებში — ალექსანდრე მიასნიკოვის (დატანილია თბილისის 1934 წლის გეგმაზე), 1958 წელს ვახტანგ I გორგასლის სახელი უწოდეს. საბჭოთა ხელისუფლების წლებში ქუჩა გააფართოვეს და კეთილმოაწყვეს. ქუჩაზე არის: თბილისის ბალნეოლოლოგიური კურორტი (1937, არქიტექტორები: ი. ჟიტკოვსკი, მ. კალაშნიკოვი, ბ. კარბინი) — საქართველოს კურორტოლოგიის, ფიზიოთერაპიის, რეაბილატიისა და სამკურნალო ტურიზმის სამედცნიერო-პრაქტიკული ცენტრი; ოფთალმოლოგიის და ნევროლოგიის ეროვნული ცენტრი; ოფთალმოლოგიის და ნევროლოგიის ეროვნული ცენტრი; ადმინისტრაციული შენობების ორთაჭალის კომპლექსი; რესტორანი და სასტუმრო „ნიკალა“, რესტორანი „მარაბდა“; 300 არაგველის მემორიალი (არქიტექტორი ა. ბაქრაძე); არქიტექტურულ-სკულპტურული კომპოზიცია „მაჩაბლის კედელი“ (მოქანდაკე თ. ჭყონია. არქიტექტორი ნ. მგალობლიშვილი); პეტრე ბაგრატიონის მონუმენტი (მოქანდაკე მ. მერაბიშვილი. არქიტექტორი ნ. მგალობლიშვილი); ნიკო ფიროსმანაშვილის (ფიროსმანი) ძეგლი (მოქანდაკე ელგუჯა ამაშუკელი. არქიტექტორი ნ. მგალობლიშვილი); სკულპტურული კომპოზიცია „სულის ამაღლება“ (მოქანდაკე გ. ჯაფარიძე. არქიტექტორები: ა. მინდიაშვილი, დ. ახვლედიანი). შემონახულია XIX საუკუნის დასასრულისა და XX საუკუნის დასაწყისის საცხოვრებელი სახლები. აქვს 3 შესახვევი (II შესახვევი — ყოფილი საფეიქრო შესახვევი, III შესახვევი — ყოფილი ფაბრიკის ჩიხი), I ჩიხი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 76, ISBN 978-99928-20-35-3.
გესქონი

გესქონი (აზერ. Geskon) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 169 კაცი. გესქონი GEOnet სახელების სერვერზე
ხუში

ხუში (აზერ. Khush) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. ხუში GEOnet სახელების სერვერზე
იეზუიტთა ორდენი

იეზუიტთა ორდენი (ლათ. Societas Jesu - „იესოს საზოგადოება“) — რომაულ-კათოლიკური ეკლესიის ქრისტიანული რელიგიური ორდენი, რომელიც პირდაპირ ექვემდებარებოდა რომის პაპს. დაარსდა 1534 წელს პარიზში ესპანელი კარისკაცი იგნასიო ლოიოლას მიერ, ხოლო 1540 წელს პავლე III-მ დაამტკიცა. იეზუიტები აქტიურად მოღვაწეობდნენ მეცნიერებაში, განათლებასა და მისიონერულ საქმიანობაში. დღეისთვის იეზუიტები წარმოადგენენ უდიდეს მამაკაცთა კათოლიკურ რელიგიურ ორდენს. 2007 წლის 1 იანვრის მიხედვით მათი რაოდენობა შეადგენდა 19 216-ს, რომელთაგანაც: 13 491 არის კლერკი (სასულიერო პირი), 3 049 სტუდენტი (მომავალი სამღვდელოება), ძმა (არა მღვდელი) და 866 ახალბედა. იეზუიტები მსახურობენ 112 ქვეყანაში ექვს კონტინნტზე, უმეტესობა ინდოეთსა და ამერიკის შეერთებულ შტატებში. მათი საშუალო ასაკი იყო 57,3, მღვდლების 63,4, სტუდენტობის 29,9 და 65,5 ძმებისთვის. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 80. ↑ 1.0 1.1 1.2 Curia Generalis, Society of Jesus (7 May 2007). „News from the Curia (Vol. 11, N. 9)“. The Jesuit Portal – Society of Jesus Homepage. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 18 მარტი 2010. ციტირების თარიღი: 25 იანვარი 2012. ციტატა: „The annual statistics of the Society for 2006 have been compiled and will be mailed to the Provinces within a few days. As of January 1, 2007 the number of Jesuits in the world was 19,216 (364 fewer than in 2005)...“ ↑ See perspective circle graph on Google Images.
ვახტანგ გორგასლის მოედანი

ვახტანგ გორგასლის მოედანი — მოედანი თბილისში, კრწანისის რაიონში (კალა). მეტეხის ხიდისა და ჟან შარდენის, კოტე (კონსტანტინე) აფხაზისა, ჰოვანეს თუმანიანისა და ვახტანგ გორგასლის ქუჩებს შორის. ვახტანგ I გორგასლის სახელი ეწოდა 1958 წელს. თბილისის ძველთაძველი სავაჭრო მოედანი ცნობილია XVII საუკუნიდან. მდებარეობს ქალაქის ორ უძველეს ნაწილს — აბანოთუბანსა და კალას შორის, ხოლო მეტეხის ხიდით დაკავშირებულია მესამე ძველ უბანთან — ისანთან. მოედანი რამდენიმე სახელითაა ცნობილი: თავდაპირველად, დაბლა ციხესთან სიახლოვის გამო, ერქვა ციხის მოედანი (ასეა დატანილი ვახუშტი ბატონიშვილის მიერ შედგენილ თბილისის 1735 წლის გეგმაზე). 1750 , ქალაქისა და ციხის გამყოფი კედლის აღების შემდეგ, იხსენიება როგორც ქვემო მეიდანი, მეიდანი (შეტანილია 1841 წლის შედგენილმ ქუჩებსა და მოედნების სიაში, თათრის მაიდანი (დატანილია თბილისის 1851, 1867, 1897, 1934 წლების გეგმებზე), მაიდანი (ასეა შეტანილი თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში; ასევეა თბილისის ქუჩების 1940 წლის ცნობარშიც). მოედანი იყო კალის სამხედრო (აქ იმართებოდა სამხედრო აღლუმები), საზოგადოებრივი და სავაჭრო ცენტრი. ყოველდღიური ბაზრობის გარდა აქ ეწყობოდა საკვირაო და სადღესასწაულო ბაზრობაც, სადაც ქარავნები აღმოსავლეთი ქვეყნებიდანავ ჩამოდიოდნენ. მოედნის შუაში გამართულ ჩარდახში იდგა დიდი სასწორი — აქედან ხდებოდა პროდუქტების გადანაწილება ბაზრის ტერიტორიაზე („სოფლიდან მოსული საქონელი თავდაპირველად ქალაქის მცხოვრებლებს უნდა ეყიდათ და შემდეგ — ქორვაჭრებს, რისი ნიშანიც ყაფანზე აღმართული ბაირაღი იყო. სრულ 12 საათზე ბაირაღს დაუშვებდნენ და ეს იმას ნიშნავდა, რომ ამის შემდეგ უნდა დაწყებულიყო ვაჭართა და სოფლელთა აღებ-მიცემა“ — იოსებ გრიშაშვილი). მოედნის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში შადრევნიანი წყალსატევი იყო (იარსება XIX დასასრულამდე), რომელშიც კერამიკული მილებით ჩაედინებოდა თაბორის ქედის კალთებიდან გამოყვანილი წყაროს წყალი. მოედანზევე იყო სამეფო დუქნები, ყავახანები, სასადილოები (აშპაშხანა). მოედნის რეკონსტრუქცია დაიწყო XX საუკუნის 20-იან წლებში ყოფილი შუა ბაზრის (ახლანდელი კოტე აფხაზის ქუჩა) გაფართოებასა და კეთილმოწყობასთან დაკავშირებით. შემდეგი რეკონსტრუქციის დროს (1940-1950) მოედანი გაიხსნა მტკვრის მხარეს. რეკონსტრუქციის შედეგად მოისპო მეტად კოლორიტული განაშენიანება მეტეხის ხიდის გარშემო — შაჰ-ისმაილის მეჩეთი (XVI –XVIII საუკუნეები) და მინარეთი, ქარვასლა, შეკიდებულაივნიანი სახლები, რომელთა პირველი სართულები სავაჭროებს ჰქონდა დათმობილი. ამჟამად მოედანი საკმაოდ გადატვირთული მნიშვნელოვანი სატრანსპორტო კვანძია. ძველი მოედნის კოლორიტი ასახულია მრავალ დოკუმენტსა თუ მხატვრულ ნაწარმოებში (ჟან შარდენი, ჟოზეფ პიტონ დე ტურნეფორი, გრიგოლ გაგარინი და სხვა). ვახტანგ გორგასლის I შესახვევი — შესახვევი (ხარფუხი), ვახტანგ გორგასლის მოედნიდან ბეთლემის ქუჩამდე, თბილისის 1934 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც მოედნის I და II ჩიხებითურთ. ვახტანგ გორგასლის I ჩიხი — ჩიხი (ხარფუხი), მისასვლელი იბრაჰიმ ისფაჰანლის ქუჩიდან. თბილისის 1934 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც ტყავის შესახვევი. ვახტანგ გორგასლის II ჩიხი — ჩიხი (ხარფუხი). მისასვლელი იბრაჰიმ ისფაჰანლის ქუჩიდან. თბილისის 1934 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც კომუნალური ჩიხი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 73, ISBN 978-99928-20-35-3.
ვაგიფ ჯავადოვი

ვაგიფ ჯავადოვი (აზერ. Vaqif Cavadov; დ. 25 მაისი, 1989, ბაქო, აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანელი ფეხბურთელი. პოზიციით ფორვარი. ამჟამად იგი თამაშობს აზერბაიჯანის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებში. ჯავადოვმა ფეხბურთის თამაში 7 წლის ასაკში დაიწყო და ჩაირიცხა ეერთ-ერთ ადგილობრივი კლუბის სკოლაში, რომელსაც ვაგიფ პაშაევი მეთაურობდა. 11 წლის ასაკში, იგი შეუერთდა ცსკა-ს ახალგაზრდულ სისტემას და კლუბში თამაში სთრაიკერის პოზიციაზე დაიწყო. 2007 წელს მან დატოვა ცსკა და ყარაბაღს შეუერთდა. ახალ კლუბში (ყარაბაღში) შესვლის შემდეგ, გურბან გურბანოვის მეთვალყურეობის ქვეშ ვაგიფ ჯავადოვის თამაშმა დიდი პროგრესი განიცადა; ამით მან შეძლო კლუბის გულშემატკივართათვის თავი ალევე შეეყვარებინა. მისი წარმატება დაადასტურა კლუბში გატარებულმა ორმა წელმა, რომლის განმავლობაშიც მან კლუბის 100-მდე თამაშში მიიღო მონაწილეობა და გაიტანა მრავალი გოლი. მან აგრეთვე ითამაშა ევროპალიგის ეგიდით გამართულ ორ მატჩში, 2010 წელს როსენბორგისა და ტვენტეს წინააღმდეგ. 2009 წლის 26 დეკემბერს ჯავადოვმა ოთხწლიანი კონტრაქტი (მისი ღირებულება გაურკვეველია) გააფორმა კლუბ ტვენტესთან. თუმცა, მან კლუბში დებიუტი, მძიმე ტრამვების გამო, პირველი 8 თვის გამვალობაში ვერ მოახერხა. 2010 წლის 30 აგვისტოს ტვენტე ვაგიფ ჯავადოვის 1 წლით კლუბ ბაქოში განათხოვრებას დასთანხმდა. 2011 წლის 29 ივნისს იგი კლუბ ვოლგას შეუერთდა. რუსულ კლუბში 11 გოლის გატანის შემდეგ, 2012 წლის იანვარში ჯავადოვმა კლუბი ხელფასთან შექმნილი პრობლემების გამო თავისუფალი აგენტის სტატუსით დატოვა. 2012 წლის 17 იანვარს კონტრაქტი ყოფილ კლუბ ყარაბაღთან გააფორმა. 2013 წლის ივნისში იგი კლუბ ინტერ ბაქოს შუერთდა. გუნდში ერთი წლის გატარების შემდეგ, მან თურქეთის პირველი ლიგის კლუბ გაზიანტეპისთან ორწლიანი კონტრაქტი გააფორმა. თუმცა მან კლუბი 2015 წლის იანვარში დატოვა და იგივე ლიგის კლუბ ბოლუსპორს შეუერთდა. ვაგიფ ჯავადოვის დებიუტი სომხეთის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებში შედგა 2006 წლის 18 მაისს, მოლდოვას წინააღმდეგ გამართულ მეგობრულ შეხვედრაში. პირველი გოლი გაიტანა 2007 წლის 11 მარტს, ყაზახეთის ნაკრების წინააღმდეგ გამართულ მეგობრულ თამაშში. აზერბაიჯანის ნაკრების მაისურით მას ჩატარებული აქვს 57 თამაში და გატანილი აქვს 9 გოლი. ვაგიფ ჯავადოვი არის 1980-იანი წლების ცნობილი აზერბაიჯანელი ფეხბურთელის, ისგანდარ ჯავადოვის ძმისშვილი. ვაგიფ ჯავადოვი — National-Football-Teams.com ვაგიფ ჯავადოვი — Soccerway ↑ FC Twente bereikt akkoord met FC Qarabagh over Javadov (ნიდერლანდური ენა) ↑ Вагиф Джавадов перешел в «Твенте» დაარქივებული 1 March 2012 საიტზე Wayback Machine. (რუსული) ↑ Jonge aanvaller Javadov komt naar FC Twente (ნიდერლანდური ენა) ↑ Twente Closing In On Qarabag Forward Vagif Javadov – Report. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-10-31. ციტირების თარიღი: 2019-10-31. ↑ "Bakı" Vaqif Cavadovu transfer etmək istəyir az. Qol.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 6 ივლისი 2011. ციტირების თარიღი: 7 August 2010. ↑ Ibrahimov, Erkin. Dzhavadov ready to take big step up. uefa.com. ციტირების თარიღი: 7 August 2010. ↑ "Inter" has a double Russian cempionunu. fanat.az. ციტირების თარიღი: 30 June 2013. ↑ Vaqif Cavadov Türkiyə klubunda Azerbaijani. Azadliq. ციტირების თარიღი: 30 June 2014. ↑ შეცდომა თარგის გამოძახებისას: cite web: პარამეტრები url და title აუცილებელად უნდა მიეთითოს. Russian. Azerifootball (22 January 2015). ციტირების თარიღი: 23 January 2015.
თინა მახარაძე

თინა მახარაძე (დ. 15 აგვისტო, 1987, თბილისი) — ქართველი მსახიობი, კინორეჟისორი და მწერალი. დაიბადა 1987 წლის 15 აგვისტოს. დაამთავრა შოთა რუსთაველის თეატრისა და კინოს უნივერსიტეტი, კრეატიული განათლების განხრით. 2017 წელს გაემგზავრა ნიუ-იორკში, ბარი ფაირშტეინის კინოსკოლაში სამწლიანი სარეჟისორო პროგრამის შესასწავლად. თინა მახარაძე — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) espersona.com დაარქივებული 2019-10-31 საიტზე Wayback Machine.
გიორგი მალიევი

გიორგი გუდოის ძე მალიევი (ოს. Малити Гæдой фурт Геуæрги; დ. 5 ნოემბერი [ძვ. სტ. 22 ოქტომბერი], 1886, სოფ. მასკა ან ხრიტიანოვსკოე (ახლანდელი დიგორა) — გ. 27 მაისი, 1942) — ოსი საბჭოთა მწერალი. დაიბადა სოფელ მასკაში. 1917 წლიდან იყო ოსეთის რევოლუციურ-დემოკრატიული პარტია „კერმენ“-ის წევრი. აქტიურად მონაწილეობდა ოსეთში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარებაში. წერდა რუსულ და ოსურ ენებზე. პირველი ლექსი 1909 წელს გამოაქვეყნა. მრავალი წლის განმავლობაში იყო სოფლის მასწავლებელი. იყო პოეტ-ლირიკოსი. მისი ლექსები, პოემები, ნოველები შესულია კრებულებში „მთის მოტივები“ (1924), „ირაფი“ (1935). Очерк истории осетинской советской литературы, Орджоникидзе, 1967, с. 61—72. ↑ Джыккайты Шамил, Ирон литературæйы истори (1917-1956 азтæ), Дз., 2003. — С. 152. ↑ Малиев Георгий Гадоевич в Большой Советской Энциклопедии
ბენურ პაშაიანი

ბენურ პაშაიანი (სომხ. Բենուր Փաշայան; დ. 13 თებერვალი, 1959, აზავრეთი, საქართველოს სსრ) — სომეხი და საბჭოთა ბერძნულ-რომაული სტილით მოჭიდავე. იგი იყო ორგზის მსოფლიოს, ევროპის და საბჭოთა ჩემპიონი. პაშაიანმა აგრეთვე მოიგო ოქროს მედალი 1984 წლის მეგობრობის თამაშებზე ოლიმპიური ბოიკოტის დროს. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1982). ბენურ პაშაიანი დაიბადა 1959 წლის 13 თებერვალს აზავრეთში, საქართველოს სსრ-ის ახალქალაქის რეგიონის სოფელში. იგი ჭიდაობით მოზარდობის პერიოდში დაინტერესდა. შემდეგ ყურადღება ბერთნულ-რომაული სტილით ჭიდაობაზე გაამახვილა. მან ამ სტილით ჭიდაბობა დაიწყო ერევანში, ალბერტ მნაცაკანიანისა და ჰარუთიან ხაჩათრიანის მეთვალყურეობის ქვეშ. 1977 და 1979 წელს იგი გახდა ახალგაზრდული მსოფლიო ჭიდაბის ჩემპიონატის გამარჯვებული. პაშაიანი იყო: 1981 წლის ზაფხულის „უნივერსაიდის“ ჩემპიონი (გოსენბურგი), ორგზის ევროპის ჩემიონი, 1981 და 1982 წლებში გამართული ევროპის ჭიდაობის ჩემპიონატების გამარჯვებული, ორგზის მსოფლიოს ჩემპიონი; მას ოქროს მედლები აგრეთვე მოპოვებული აქვს 1982 (კატოვიცე) და 1983 (კიევი) წლების მსოფლიო ჭიდაობის ჩემპიონატებზე. 1993 წელს FILA-მ იგი აღიარა საუკეთესო ბერძნულ-რომეული სტილით მოჭიდავედ. მის წონით კატეგორიაში ბოლო ორი წლის ასპარეზობისას მას პირველი ადგილი მიენიჭა. 1984 წლის ზაფხულის ომილპიადაზე ბერძნულ-რომაული სტილით ჭიდაობაში (მსუბუქ, 52 კგ კატეგორიაში) იგი ოქროს მოგებუს მთავარ ფავორიტად მიიჩნეოდა. თუმცა, 1984 წლის ზაფხულის ოლიმპიადის ბოიკოტის გამო, მან მონაწილეობაზე უარი განაცხადა. ამის ნაცვლად, მან და საბჭოთა კავშირის სხვა სპორტსმენებმა 1984 წლის მეგობრობის თამაშებში იასპარეზეს. ხსენებულ ტურნირში ბენურ პაშაიანმა ოქროს მედალი მოიპოვა. მოგვიანებით მან მონაწილეობა მიიღო გერმანიის გრან პრიქსზე 1984 და 1985 წლებში. იგი ყოველ კონკურსზე პირველ ადგილს იკავებდა. 1985 წელს, ბენურ პაშაიანი პენსიაზე გავიდა; აღსანიშნავია, რომ მას კარიერის განმავლობაში არცერთი საერთაშორისო შეჯიბრება არ წაუგია. 1986 და 1989 წელს პაშაიანი იყო მწვრთნელი საბჭოთა სომხეთიში. 1989 წელს დაამთავრა სომხეთის ფიზიკური კულტურის ინსტიტუტი. პაშიანი მოგვიანებით გახდა სომხეთის ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტის პრეზიდენტი 1999 წლიდან 2000 წლამდე. Benur Pashayan at United World Wrestling ↑ В Ереване скончался двукратный чемпион мира по борьбе Бенур Пашаян ↑ https://rusarminfo.ru/2019/12/13/v-erevane-skonchalsya-dvukratnyj-chempion-mira-po-borbe-benur-pashayan/ ↑ World Greco-Roman Wrestling Champions. guresdosyasi.com. ციტირების თარიღი: 9 August 2011. ↑ Community in Sydney Prepares to Welcome Team Armenia. asbarez.com. ციტირების თარიღი: 31 December 2012.
გოთანა

გოთანა — წვიმის გამოწვევის რიტუალის აღმნიშვნელი ტერმინი და ამ რიტუალის ერთ-ერთი მთავარი პერსონაჟი-ქალი პანკისელ ქისტებში და არამარტო ქისტებში. აღსანიშნავია, რომ ხანგრძლივი გვალვების პერიოდში ქისტი ქალები წყაროზე იკრიბებოდნენ გოთანა-ნანასთან. ამ დროს კავს ან გუთანს გამართავდნენ და ზემოთ თეთრ სამოსში ჩაცმულ დედაბერს დასვამდნენ. ეს უკანასკნელი უხუცესი დედაბერი დაილოცებოდა და უზენაესს პირობას მისცემდა, რომ წვიმის მოსვლამდე მარხვას შეინახავდა და მხოლოდ და მხოლოდ წვიმის წყლით გაიხსნილებდა მარხვას. ამ რიტუალის შემდგომ უღელში შებმულ ქალთა და მათ თანმხლებთა პროცესია წვიმაზე ხმამაღალი ლოცვით წყაროსკენ მიდიოდა. გუთანზე მჯდომი დედაბერი გზად სიმღერას მღეროდა, რომელიც ამ რიტუალის განუყოფელი ნაწილი იყო და უზენაეესსა და ჭექა-ქუხილის ღვთაებას წვიმის გამოგზავნას ევედრებოდა. წყაროსთან მისული ქალები კავს ნაკადულის ფსკერზე ორსამჯერ გაატარებდნენ და თან ამ დროს ერთმანეთს წუწავდნენ წყლით, ცდილობდნენ გამვლელი მამაკაცების დასველებასაც კი. ამ ყველაფრის შემდგომ, სოფელს კარდაკარ დაივლიდნენ და მოსახლეობას თხოვდნენ შემწეობას, ფულსა და პროდუქტებს შეკრებდნენ. შეგროვებული ფულით კი ციკანს შეიძენდნენ, დაკლავდნენ. გაშლიდნენ სუფრას, რომელზედაც აუცილებლად ობლებს მოიწვევდნენ ხოლმე. სუფრაზე დასხდომის წინ ასაკით უფროსი, უხუცესი მამაკაცი ღვთის მიმართ ლოცვას აღავლენდა. დაახლოებით ლოცვის ტექსტი ასეთი იყო: ღმერთო, ჩვენს ცოდვებს ყურადღებას ნუ მიაქცევ. ჩვენ ისე უცოდველად არ ვთვლით თავს, რომ შენ მოგმართოთ; თუ არა, შენ, აბა, ვის უნდა შევთხოვოთ? თუ შენ არ მოგვცემ, აბა, ვინ უნდა მოგვცეს... ამ ლოცვის შემდეგ სუფრას მიუსხდებოდნენ და ამ სარიტუალო დღეს ცეკვა-სიმღერით დაასრულებდნენ. გვალვების დროს მსგავსი მაგიური წესის შესრულება ფართოდ იყო გავრცელებული ვაინახებისა და კავკასიის სხვა ხალხების ყოფაში, მათ შორის აღსანიშნავია სომხები და ქართველებიც. როგორც ჩანს, გვალვების შემთხვევაში წყაროთა გაღრმავება და გასუფთავება რეალურად წყლის, განსაკუთრებით სასმელი წყლის უკმარისობის საწინააღმდეგო ღონისძიება იყო. დამშრალი კალაპოტის „გადახვნას“ ანუ მიწისქვეშა წყლების გახსნას, მაგიური ქმედების გზით, ზეციური წყლის ანუ წვიმის „გახსნა“ უნდა გამოეწვია. სწორედ ეს მაგიური ძალა, ეს რიტუალი ამას ასრულებდა. თუმცა აღსანიშნავია, რომ მსგავსი რიტუალის დროს, გამოთხოვილი წვიმა ანუ გაავდრება ყოველთვის როდი იყო კეთილისმყოფელი: არცთუ იშვიათად, დამწიფებული მოსავალი ისეტყვებოდა კიდეც და მოსახლეობა ჭირნახულის გარეშე რჩებოდა. ამიტომ ვაინახები მაგალითად მიმართავდნენ სხვადასხვა საშუალებებს, რითაც ნათესები უნდა დაეცვათ. ასე მაგალითად: სეტყვის დროს ეზოებში ცულს ან თოხს და სხვა სახის რკინის საგნებს გადმობრუნებულ მდგომარეობაში დებდნენ, ასევე იცოდნენ ასევე სამსხვერპლო ცხოველის ქონის ან ძვლის დაწვაც. მ. ალბუთაშვილი, პანკისის ხეობა: ისტორიულ-ეთნოგრაფიული და გეოგრაფიული აღწერა. თბ., 2005. ნ. ანთელავა, კავკასიის ხალხთა მითები და რიტუალები. თბ., 2017
თუთირი

თუთირი (ოს. Тутыр) — მგელთა უფალი, საქონლის ქურდთა მფარველი. თუთირი არის ოსური მითიური პანთეონის ერთ-ერთი ცენტრალური და თავისი ბუნებით ყველაზე რთული ღვთაება, რომლის ძლიერმა კულტმა რწმენა-წარმოდგენათა და მაგიურ ქმედებათა ფართო ქსელი წარმოქმნა ზოგადად კავკასიაში. საინტერესოა ის ფაქტი - ოსებს სწამდათ, რომ იგი პერიოდულად აწყობდა მგლების შეკრებას, აძლევდა მათ დავალებებს, განუსაზღვრავდა საკვების ოდენობას. აღსანიშნავია, რომ მისი ნების გარეშე ნადირი ადამიანებსა და საქონელს ზიანს ვერ მიაყენებდა. თუ მგელი ცხვრის ფარას დაესხმოდა თავს, მწყემსი დახმარებისთვის მაშინვე თუთირს მიმართავდა: „ო, თუთირ, მე და ჩემი საქონელი შენი მფარველობის ქვეშ ვართ, ჩვენ შენი სტუმრები ვართ, დაგვიფარე შენი მგლებისგან, გარეკე ისინი შორს“. ამის შემდგომ, მწყემსების რწმენით, განრისხებულ თუთირს შეეძლო მგლისთვის პირი შეეკრა. მგლისთვის ქვებით ამოევსო მისი გაუმაძღარი ხახა. მგელი ოსურ მითოლოგიაში, გამოკვეთილია ასევე აგრარული კუთხით, ამ ღვთაების კავშირი როგოგრც მესაქონლეობის, ისე სამიწათმოქმედო და ზოგადად ნაყოფიერების კულტთან. თუთირს ეძღვნებოდა გარკვეული დღესასწაულიც, ამ დროს თუთირის დღეებში იკრძალებოდა ყოველგვარი საომარი მოქმედება, დროებით წყდებოდა მოსისხლეთა შორის შურისძიებისკენ მიმართული ღონისძიებები. ასეთი აკრძალვა ძალაში შედიოდა მხოლოდ მეომართა მფარველი ღვთაების, ვასთირჯის, სახელობის დღეებშიც. აქვე უნდა ითქვას, რომ მრავალი მონაცემით თუთირი და ვასთირჯი ტყუპისცალებივით გამოიყურებიან. ვასთირჯი ოსურ ფოლკლორში მგლის სახითაც გვხვდება. ეს სავსებით დამაჯერებელი აზრი ვასთირჯის სამ იპოსტასში – ანთროპომორფულ და ზოომორფულ (ცხენი და მგელი – მზიური ცხოველები) გეგმაში წარმოაჩენს (გვიანდელი ოსური მასალით თუ ვიმსჯელებთ, ყველა ლოგიკით ეს როლი ეპოსში თუთირს უნდა რგებოდა). როგორც ჩანს, ღვთაებები, რომლებსაც ქრისტიანული წმინდანები – თუთირი (წმ. თევდორე) და ვასთირჯი (წმ. გიორგი) ჩაენაცვლნენ, გენეტიკურად ტყუპი ღვთაებები იყვნენ (შდრ. ინდოევროპულთა აშვინები და დიოსკურები). საინტერესოა, რომ თუთირის დღეები, ისევე როგორც ქართული „თედორობა“, აფხაზური „აითარნიჰვა“ (აითარისადმი – წმ. გიორგისადმი მიძღვნილ წესჩვეულებათა რიგი), ბულგარული „ტუდოროვ დენ“ და სხვა დიდმარხვის პირველ კვირას აღინიშნებოდა და ამ კუთხით ისინი ფართო აგრარული ხასიათის დღესასწაულებს წარმოადგენდნენ. აქვე უნდა ითქვას, რომ წმინდა გიორგი და წმინდა თევდორე ასტრალური კალენდრის ერთი ციკლის შემკვრელები არიან. Гатиев Б. Суеверия и предрассудки у осетин // ССКГ. IX. ТФ., 1876; Бинкевич Е. Верования осетин // Религиозные верования народов СССР. М., 1930.
გიორგი კელაპტრიშვილი

გიორგი კელაპტრიშვილი (დ. 12 თებერვალი, 1991, საქართველო) — ქართველი მომღერალი. დაიბადა 1991 წლის 12 თებერვალს. მისი ბაბუა ომარ კელაპტრიშვილი ასევე მომღერალი იყო. 2018 წელს გამარჯვება მოიპოვა პროექტ „მხოლოდ ქართულის“ მეორე სეზონში. გიორგი კელაპტრიშვილი დაარქივებული 2019-11-02 საიტზე Wayback Machine. — მხოლოდ ქართული ბიოგრაფია espersona.com-ზე დაარქივებული 2019-10-31 საიტზე Wayback Machine.
ჰელენ ჰანტი

ჰელენ ჰანტი (ინგლ. Helen Hunt; დ. 15 ივნისი, 1963) — ამერიკელი მსახიობი ქალი, სცენარისტი, რეჟისორი, პროდიუსერი; ამერიკის კინოაკადემიის ჯილდოს „ოსკარის“ მფლობელი. დაიბადა ქალაქ კალვერ სიტიში (კალიფორნია). კინოში გადაღება ბავშვობიდან დაიწყო, თუმცა წარმატება მთავარმა როლმა მოუტანა სერიალში "უგონოდ შენგან", რომლისთვისაც ოქროს გლობუსი და ემის ოთხი პრემია მიიღო. ყოველი ახალი სერიისთვის ამ ტელეფილმში მისი ჰონორარი მილიონ დოლარს შეადგენდა, რაც ყველაზე მაღალი ანაზღაურებაა ტელემსახიობისთვის ისტორიაში. ტელესერიალში წარმატების გამო ის კინოსინჯებზეც მოიწვიეს. მისი როლი რომანტიკულ კომედიაში „უკეთესი არ არსებობს" (1997) დაჯილდოვდა ოსკარით საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის. თუმცა მისმა მომდევნო ნამუშევრებმა არც თუ ისე კარგ შეფასებას დაიმსახურა კინოკრიტიკოსთაგან. 2012 წელს ფილმში „სესიები“ შესრულებული მეორეხარისხოვანი როლისთვის მიიღო რამდენიმე ნომინაცია სხვადასხვა ჯილდოზე. 1999 წელს ცოლად გაჰყვა მსახიობს ჰენკ აზარიას, თუმცა მომდევნო წელს გაშორდა. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ჰელენ ჰანტი“ ვიკისაწყობში. ჰელენ ჰანტი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში