laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ოტო უორმბირი

ოტო ფრედერიკ უორმბირი (ინგლ. Otto Frederick Warmbier; დ. 12 დეკემბერი, 1994, ცინცინატი, ოჰაიო, აშშ — გ. 19 ივნისი, 2017, ცინცინატი, ოჰაიო, აშშ) — ამერიკელი კოლეჯის სტუდენტი, რომელიც დააპატიმრეს ჩრდილოეთ კორეაში 2016 წლის იანვრიდან 2017 წლის ივნისამდე, მას შემდეგ, რაც ბრალად წაუყენეს „მტრული ქმედება“ ქვეყნის (ჩრდ. კორეის) წინააღმდეგ. უორმბირმა, რომელიც მაშინ 21 წლის იყო, აღიარა, რომ მოიპარა პოლიტიკური პროპაგანდისტული პოსტერი, რისთვისაც მას 15 წლიანი გამოსწორებითი შრომა მიესაჯა. ამერიკის შეერთებული შტატები შეეცადა დიპლომატიური ძალისხმევით გაეთავისუფლებინათ უორმბირი. უორმბირის მამის განცხადებით, მისი (უორმბირის) აღიარება იძულებითი იყო და ჩრდილოეთი კორეის მთავრობის მიერ პოლიტიკური მიზნებისთვის იყო გატაცებული. ჩრდილოეთ კორეის ციხეში უორმბირი კომაში ჩავარდა, მოგვიანებით 2017 წელს გაათავისუფლეს, თითქმის 18 თვის შემდეგ. ჩრდილოეთ კორეის ხელისუფლების განცხადებით, უორმბირი ბოტულიზმით იყო ავად, მაგრამ აშშ-ელმა ექიმებმა ეჭვი გამოთქვეს ამ განცხადებაზე. 13 ივნისს უორმბირი სპეციალური რეისით ცინცინატიში, ოჰაიოში ჩამოიყვანეს და ცინცინატის უნივერსიტეტის სამედიცინო ცენტრში გადაიყვანეს, სადაც მას „მძიმე ნევროლოგიური ტრავმის“ დიაგნოზი დაუსვეს. უორმბირის მამის განცხადებით, ის „სასტიკი ტერორის ქვეშ იმყოფებოდა“. უორმბირი შეერთებულ შტატებში დაბრუნებიდან ექვსი დღის შემდეგ, 2017 წლის 19 ივნისს გარდაიცვალა. ↑ 1.0 1.1 Svrluga, Susan (June 19, 2017). „Otto Warmbier dies days after release from North Korean detainment“. The Washington Post. დაარქივებულია ორიგინალიდან — ივნისი 28, 2019. ციტირების თარიღი: June 19, 2017. ↑ „Otto Warmbier's family holds news conference“. YouTube. June 15, 2017. ციტირების თარიღი: June 15, 2017. ↑ „Ex-N Korea detainee Otto Warmbier has severe brain damage, doctors say“. news.com.au. AP, News Corp Australia Netwok. June 16, 2017.
ბანდარ-ანზალი

ბენდერ-ენზელი (ადრე ეწოდებოდა ენზელი და ფეჰლევი; სპარს. بندر انزلی) — ქალაქი და ნავსადგური ჩრდილოეთ ირანში, კასპიის ზღვის სანაპიროზე. ადმინისტრაციულად შედის გილანის ოსტანის შემადგენლობაში. კლიმატური კურორტი. 2006 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ქალაქში ცხოვრობდა 109,687 ადამიანი. ქალაქის ეკონომიკა დაფუძნებულია თევზჭერაზე და თევზის პროდუქციის გადამუშავებაზე. ხიზილალის წარმოების ცენტრია. ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2017-06-20 საიტზე Wayback Machine.
ორეხოვოე

ორეხოვოე (რუს. Ореховое) — რეგიონალური მნიშვნელობის კომპლექსური ბუნების ძეგლი. მდებარეობს როსტოვის ოლქის კაშარის რაიონში. ადგილმა ბუნების ძეგლის სტატუსი მიიღო კაშარის რაიონის აღმასკომის 1978 წლის 15 მარტის № 75 დადგენილების შესაბამისად. ბუნების ძეგლ ორეხოვოეს აქვს უდიდესი ბუნებისდაცვითი, სასწავლო და საგანმანათლებლო მნიშვნელობა. კომპლექსური ბუნების ძეგლი ორეხოვოე არის ღრანტოვან-ჭაობიანი ტერიტორია. იგი მდებარეობს როსტოვის ოლქის კაშარის რაიონის სოფელ კაშარიდან დასავლეთით. ბუნების ძეგლს უკავია კიევის სატყეო მეურნეობის კაშარის ტერიტორიული სატყეოს 17, 18, 19 კვარტალი. ორეხოვოეს საერთო ფართობი არის 267 ჰა. ორეხოვოეს ბუნების ძეგლი შეიქმნა 1978 წლის 15 მარტს კაშარის რაიონის აღმასკომის 1978 წლის 15 მარტის № 75, საოლქო აღმასკომის 1985 წლის 23 აგვისტოს № 313, საოლქო საბჭოს 1992 წლის 22 აპრილის № 87 დადგენილებების და როსტოვის სატყეო მეურნეობის სამმართველოს 1985 წლის 17 სექტემბრის № 111 ბრძანების შესაბამისად. ბუნების ძეგლის ტერიტორიაზე ცხოვრობს ძუძუმწოვრების მცირე რაოდენობა, თუმცა ორნითოფაუნა საკმაოდაა წარმოდგენილი. ორეხოვოეს ტერიტორიაზე გვხვდება მუხნარი მდელოს და სტეპის მცენარეულობით, XIX საუკუნის ბუნებრივი წარმოშობის ფართოფოთლოვანი ტყის კორომები. ტყეში ძირითადად ხარობს მუხა და მასთან დაკავშირებული ხეები იფანი, თხილი, ცაცხვი, მთრთოლავი ვერხვი, არყი, ვაშლი, მსხალი, კუნელი, ვარდი, კვრინჩხი. ბუნების ძეგლს, ორეხოვოეს აქვს უდიდესი ბუნებისდაცვითი, რეკრეაციული და ესთეტიკური ღირებულება. იმყოფება დამაკმაყოფილებელ მდგომარეობაში. კომპლექსური ბუნების ძეგლის დაცვაზე და ფუქნციონირებაზე პასუხისმგებელია როსტოვის ოლქის ბუნებრივი რესურსებისა და ეკოლოგიის სამინისტრო. Миноранский В. А., Демина О. Н. Особо охраняемые природные территории Ростовской области. Ростов-на-Дону, 2002 г. Урочище Ореховое დაარქივებული 2017-05-19 საიტზე Wayback Machine. Урочище Ореховое. Особо охраняемые территории Российской Федерации. Природа Донского края Урочище Ореховое ↑ Министерство природных ресурсов и экологии Ростовской области. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-06-23. ციტირების თარიღი: 2017-06-20.
როგოვსკოე

როგოვსკოე (რუს. Роговское) — რეგიონალური მნიშვნელობის კომპლექსური ბუნების ძეგლი. მდებარეობს როსტოვის ოლქის კაშარის რაიონში. ადგილმა ბუნების ძეგლის სტატუსი მიიღო კაშარის რაიონის აღმასკომის 1979 წლის 14 სექტემბრის № 233 დადგენილების შესაბამისად. ბუნების ძეგლ როგოვსკოეს აქვს უდიდესი ბუნებისდაცვითი, სასწავლო და საგანმანათლებლო მნიშვნელობა. ბუნების ძეგლი როგოვსკოე წარმოადგენს ბუნებრივ ტყის მასივს ხელოვნური ჭალის მუხნარით. ხეების ნაწილი როგოვსკოეში დარგეს XIX საუკუნის 50-იან წლებში. ბუნების ძეგლის საერთო ფართობი შეადგენს 386 ჰა-ს. ბუნების ძეგლი როგოვსკოე მდებარეობს სოფელ სარინოვკასა და ხუტორ მიხაილოვკას შორის, მდინარე ბოლშაიას სანაპიროდან, მისი და მდინარე ნაგოლნაიას შეერთების ადგილამდე. ბუნების ძეგლს უკავია კიევის სატყეო მეურნეობის კაშარის ტერიტორიული სატყეოს 19, 22, 25 და 26 კვარტალი. ბუნების ძეგლი შეიქმნა 1979 წელს კაშარის რაიონის აღმასკომის 1979 წლის 19 სექტემბრის № 233, საოლქო აღმასკომის 1985 წლის 23 აგვისტოს № 313, საოლქო საბჭოს 1992 წლის 22 აპრილის № 87 დადგენილებების და როსტოვის სატყეო მეურნეობის სამმართველოს 1985 წლის 17 სექტემბრის № 111 ბრძანების შესაბამისად. ბუნებრივი ძეგლის მდგომარეობა დამაკმაყოფილებელია. ბუნების ძეგლის ლანდშაფტის ფორმირებაში მნიშვნელოვანი წვლილი შეაქვს ჭალის ტყეებს, რომელიც წარმოდგენილია ბუნებრივი ტყით. მცენარეთა ძირითადი სახეობებია: მუხა, თელა, იფანი და მასთან დაკავშირებული ჯიშები — მთრთოლავი ვერხვი, ნეკერჩხალი, აკაცია, კვრინჩხი, ჭანჭყატი. როგოვსკოეში ბინადრობს მრავალი მცირე ზომის ძუძუმწოვარი ცხოველები, რაც თავის მხრივ იზიდავს მტაცებლებს. ბუნების ძეგლ როგოვსკოეს აქვს უდიდესი ბუნებისდაცვითი, სასწავლო და საგანმანათლებლო მნიშვნელობა. Урочище Роговское დაარქივებული 2018-01-12 საიტზე Wayback Machine. Памятники и достопримечательности დაარქივებული 2017-07-11 საიტზე Wayback Machine. Урочище Роговское
პაკისტანის ჰიმნი

ყაუმი ტარანაჰ (ურდუ قومی ترانہ‎), ასევე ცნობილია, როგორც პაკ სარზამინი (ურდუ پاک سرزمین‎; წმინდა მიწა) — პაკისტანის ისლამური რესპუბლიკის ეროვნული ჰიმნი. ჰიმნის მუსიკა 1949 წელს აჰმედ ჩაგლამ შეადგინა, ხოლო ჰიმნის ტექსტი 1952 წელს ჰაფეზ ჯულუნდჰრი დაწერა. ოფიციალურად ჰიმნი 1954 წლის აგვისტოში მიიღეს და იმავე წელს პაკისტანის 11 ცნობილმა მომღერალმა ჩაწერა, მათ შორის იყვნენ: აჰმად რუშდი, კაუკაბ ჯაჰანი, რაშედა ბეგუმი, ნაჯამ არა, ნასემა შაჰენი, ზავარ ჰუსაინი, ახტარ აბასი, გჰულამ დასტაგირი, ანვარ ზაჰირი და ახტარ ვასი ალი. ყაუმი ტარანაჰი — მელოდიური და ჰარმონიული კომპოზიციაა, რომელიც ეფუძნება აღმოსავლურ მუსიკას, მაგრამ ისეა მოწყობილია, რომ მას ადვილად შეუძლიათ შეასრულონ უცხოური შემსრულებლები. მუსიკა, რომელიც შეადგინა პაკისტანელმა მუსიკოსმა და კომპოზიტორმა აჰმედ ჩაგლამ 1949 წელს, ასახავს მის ცოდნას, როგორც აღმოსავლურ, ისე დასავლურ მუსიკაში. ყაუმი ტარანაჰის დაკვრაში გამოყენებულია 21 მუსიკალური ინსტრუმენტი და 38 სხვადასხვა ტონი, რომელთა ხანგრძლივობაა 80 წამი. ურდუს ტექსტი, რომელსაც პაკისტანელი პოეტი ჰაფეზ ჯულუნდჰრიმ 1952 წელს დაწერა, აქვს ბევრი საერთო სპარსულთან, ამიტომ ჰიმნის ტექსტი ორივე ენაზე გასაგებია. ტექსტში არცერთი სტროფი არ მეორდება. Pak Sar Zameen Shad Bad ტექსტი Pakistan: ყაუმი ტარანაჰ - პაკისტანის ეროვნული ჰიმნის აუდიო ვერსია, ინფორმაციასა და ტექსტთან ერთად პაკისტანის მთავრობა, ინფორმაციისა და მაუწყებლობის სამინისტრო. ეროვნული ჰიმნი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-10-26. ციტირების თარიღი: 2007-12-09. პაკისტანის ეროვნული ჰიმნი პაკისტანის ეროვნული სიმღერები დაარქივებული 2011-07-18 საიტზე Wayback Machine. ↑ Information of Pakistan. Infopak.gov.pk. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-10-26. ციტირების თარიღი: 2013-01-31. ↑ Death Anniversary of Ahmed Rushdi. Duniya News. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-01-14. ციტირების თარიღი: 1 September 2016. ↑ National Anthem.http://anisshakur.tripod.com/id129.html ↑ Mazhar Iqbal, Mazhar.dk. National Anthem of Pakistan. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2006-04-15. ციტირების თარიღი: 2006-04-12. ↑ Information Ministry, Government of Pakistan. Basic Facts. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2006-04-13. ციტირების თარიღი: 2006-04-12. ↑ [1] დაარქივებული 2017-07-02 საიტზე Wayback Machine. , National Anthem of Pakistan ↑ [2], The National Anthem of Pakistan ↑ [3], Switch to Urdu from English as official language a hurdle for Pakistan ↑ [4], History cannot be falsely written and manufactured ↑ [5] დაარქივებული 2017-01-27 საიტზე Wayback Machine. , Pakistan Basic Facts ↑ Pasha, Muhammad A.. English Composition (Part II). Lahore: Command Publications.
ბარსელონა (რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი)

ბარსელონა (პორტ. Barcelona) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 124 მეტრზე. მიეკუთვნება აგრესტი-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბორბორემა-პოტიგუარის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 950 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 25.88 კმ²-ზე. ფართობი 152 626 კმ²-ია. რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
კამპუ-რედონდუ

კამპუ-რედონდუ (პორტ. Campo Redondo) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 471 მეტრზე. მიეკუთვნება აგრესტი-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბორბორემა-პოტიგუარის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 266 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 48.03 კმ²-ზე. ფართობი 213 727 კმ²-ია. რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
კორონელ-ეზეკიელი

კორონელ-ეზეკიელი (პორტ. Coronel Ezequiel) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მიეკუთვნება აგრესტი-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბორბორემა-პოტიგუარის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 405 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 29.1 კმ²-ზე. ფართობი 185 748 კმ²-ია. რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
ჟასანანი (რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი)

ჟასანანი (პორტ. Jaçanã) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 724 მეტრზე. მიეკუთვნება აგრესტი-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბორბორემა-პოტიგუარის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 925 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 145.25 კმ²-ზე. ფართობი 54 561 კმ²-ია. რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
ჟაპი

ჟაპი (პორტ. Japi) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მიეკუთვნება აგრესტი-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბორბორემა-პოტიგუარის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 522 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 29.22 კმ²-ზე. ფართობი 188 989 კმ²-ია. რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
ლაგოა-დი-ველიუსი

ლაგოა-დი-ველიუსი (პორტ. Lagoa de Velhos) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 181 მეტრზე. მიეკუთვნება აგრესტი-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბორბორემა-პოტიგუარის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 668 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 23.64 კმ²-ზე. ფართობი 112 845 კმ²-ია. რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
ლაჟის-პინტადასი

ლაჟის-პინტადასი (პორტ. Lajes Pintadas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 315 მეტრზე. მიეკუთვნება აგრესტი-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბორბორემა-პოტიგუარის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 612 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 35.42 კმ²-ზე. ფართობი 130 211 კმ²-ია. რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
მონტი-დას-გამელეირასი

მონტი-დას-გამელეირასი (პორტ. Monte das Gameleiras) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მიეკუთვნება აგრესტი-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბორბორემა-პოტიგუარის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 261 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 31.43 კმ²-ზე. ფართობი 71 946 კმ²-ია. რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
რუი-ბარბოზა (რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი)

რუი-ბარბოზა (პორტ. Ruy Barbosa) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მიეკუთვნება აგრესტი-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბორბორემა-პოტიგუარის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 595 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 28.58 კმ²-ზე. ფართობი 125 809 კმ²-ია. რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
სანტა-კრუსი (რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი)

სანტა-კრუსი (პორტ. Santa Cruz) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მიეკუთვნება აგრესტი-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბორბორემა-პოტიგუარის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 35 797 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 57.33 კმ²-ზე. ფართობი 624 356 კმ²-ია. რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
შიროკოე და ჟუკოვო

შიროკოე და ჟუკოვო (რუს. Широкое и Жуково) — რეგიონალური მნიშვნელობის კომპლექსური ბუნების ძეგლი. მდებარეობს როსტოვის ოლქის კაშარის რაიონში. ადგილმა ბუნების ძეგლის სტატუსი მიიღო კაშარის რაიონის აღმასკომის 1979 წლის 14 სექტემბრის № 233 დადგენილების შესაბამისად. ბუნების ძეგლ როგოვსკოეს აქვს უდიდესი ბუნებისდაცვითი, სასწავლო და საგანმანათლებლო მნიშვნელობა. კომპლექსური ბუნების ძეგლი შიროკოე და ჟუკოვო არის ღრანტოვან-ჭაობიანი ხებების ფერდობებზე მდებარე ტერიტორია ტყის მასივებით. ბუნების ძეგლის საერთო ფართობი შეადგენს 254ჰა-ს. ადგილობრივი მნიშვნელობის ბუნების ძეგლი შეიქმნა 1979 წელს კაშარის რაიონის აღმასკომის 1979 წლის 19 სექტემბრის № 233, საოლქო აღმასკომის 1985 წლის 23 აგვისტოს № 313, საოლქო საბჭოს 1992 წლის 22 აპრილის № 87 დადგენილებების და როსტოვის სატყეო მეურნეობის სამმართველოს 1985 წლის 17 სექტემბრის № 111 ბრძანების შესაბამისად. ბუნებრივი ძეგლის მდგომარეობა დამაკმაყოფილებელია. ბუნების ძეგლი შიროკოე და ჟუკოვო მდებარეობს როსტოვის ოლქის კაშარის რაიონის სოფელ ნოვოპავლოვკის ჩრდილო-დასავლეთით. ბუნების ძეგლს უკავია კაშარის სატყეო მეურნეობის კაშარის ტერიტორიული სატყეოს 10 და 13 კვარტალი. შიროკოე და ჟუკოვო ხასიათდება მდიდარი ფლორითა და ფაუნით. აქ გავრცელებულია რუსეთის ფედერაციის წიგნში შეტანილი პეპელა მაქაონი, ირემახოჭო გიგანტური და მცირე ღამურა და სხვა. კომპლექსური ბუნების ძეგლის დაცვაზე და ფუქნციონირებაზე პასუხისმგებელია როსტოვის ოლქის ბუნებრივი რესურსებისა და ეკოლოგიის სამინისტრო. Миноранский В. А., Демина О. Н. Особо охраняемые природные территории Ростовской области. Ростов-на-Дону, 2002 г. Урочище Широкое и Жуково დაარქივებული 2017-04-15 საიტზე Wayback Machine. Урочище Широкое и Жуково. Особо охраняемые территории Российской Федерации. Урочище Широкое и Жуково ↑ Министерство природных ресурсов и экологии Ростовской области. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-06-23. ციტირების თარიღი: 2017-06-21.
ნაცნობი მამაკაცი

ნაცნობი მამაკაცი (რუს. Знакомый мужчина) — ანტონ ჩეხოვის მოთხრობა, რომელიც 1886 წელს დაიწერა. პირველად, 1886 წლის 20 აპრილს, კრებულ „Осколки“-ში გამოქვეყნდა. ანტონ ჩეხოვის მოთხრობა „ნაცნობი მამაკაცი“ 1886 წელს დაიწერა, ხოლო თავდაპირველად 1886 წლის 20 აპრილს, იუმორისტულ ლიტერატურულ-მხატვრულ ყოველკვირეულ ჟურნალ „Осколки“-ს მე-18 ნომერში გამოქვეყნდა, სათაურით „მცირედი ტკივილი“ და ხელმოწერით ა. ჩეხონტე. იმავე წლის 6 ივლისს მოთხრობა უცვლელად დაიბეჭდა ყოველდღურ ამბებში. ჩეხოვმა მოთხრობა ახალი სახელწოდებით ადოლფ მარქსის 1899-1901 თხზულებების კრებულის პირველ ტომში. ჩეხოვის სიცოცხლეშივე მოთხრობა ბულგარულ, უნგრულ, გერმანულ, პოლონურ, რუმინულ, სერბო-ხორვატულ და ჩეხურ ენებზე ითარგმნა. მოთხრობის სიუჟეტი ჩეხოვს ვიქტორ ბიბლინის წერილის შემდეგ დაებადა. 1886 წლის 6 აპრილით დათარიღებულ წერილში ვ. ბიბლინმა ჩეხოვს შემდეგი თემა შესთავაზა: „ეჩვენებინა პატიოსანი, მაგრამ ბედისგან მიტოვებული ადამიანი, რომელიც მეგობართან ფულის სასესხებლად მივიდა. თითქოს რა არის აქ სასირცხვილო? მას კი ენა არ უბრუნდება და სულ სხვა რამეზე საუბრობს; საბოლოოდ ისე წავა, თხოვნას ვერ შეძლებს“.  ახალგაზრდა ქალი სახელად ვანდა საავადმყოფოდან გამოსვლის შემდეგ უფულოდ რჩება. ის გადაწყვეტს, ფულის სათხოვნელად ცოტა ხნის წინ კაფეში გაცნობილ ადამიანს ესტუმროს. ადამიანი სახელად ფინკელი სტომატოლოგი აღმოჩნდება და მისი კბილების მდგომარეობის შესაფასებლად ქალს სავარძელში ჩაჯდომას თხოვს. მის მიმართ ყურადღების არარსებობისა და სარკეში თავისი შეუხედავი ანარეკლის დანახვის გამო, ფულის თხოვნას გადაიფიქრებს, ხოლო მტკივნეული კბილის ამოღებისთვის სტომატოლოგს უკანასკნელ მანეთს აძლევს, რომელიც ბეჭდის გაყიდვით მიიღო. საბედნიეროდ, მეორე დღეს, იმავე კაფეში სხვა მდიდარ ჯენტლმენს ხვდება. Чехов А. П. Знакомый мужчина // Чехов А. П. Полное собрание сочинений и писем: В 30 т. Сочинения: В 18 т. / АН СССР. Ин-т мировой лит. им. А. М. Горького. — М.: Наука, 1974—1982. ჟურნალი „ნივა“, „ყოველთვიური დანართი“, 1903, № 10, გვ. 304—305. ნაცნობი მამაკაცი. ორიგინალური რუსული ტექსტი, Lib.ru-ზე ↑ მოთხრობა „ნაცნობი მამაკაცი“. შენიშვნები.. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-05-12. ციტირების თარიღი: 2017-06-22.
გრიშა

გრიშა (რუს. Гриша) — ანტონ ჩეხოვის მოთხრობა, რომელიც 1886 წელს დაიწერა. პირველად, 1886 წლის 18 აპრილს, ჟურნალ „Осколки“-ს მეთოთხმეტე ნომერში გამოქვეყნდა. მოთხრობის სიუჟეტი ანტონ ჩეხოვს ვიქტორ ბიბლინმა შესთავაზა. 1886 წლის 14 მარტით დათარიღებულ წერილში ვ. ბიბლინი წერდა: „მე პერიოდულად მოგაწვდით ხოლმე სტატიების თემებს...“. 1886 წლის 14 მარტით დათარიღებულ წერილში ის ერთ-ერთ დაპრებულ თემას უწევს რეკომენდაციას: „პატარა (2—3—4 წლის) ბავშვის ფსიქოლოგია. ფედია?“. მოტხრობა თავდაპირველად 1886 წლის 18 აპრილს, იუმორისტულ ლიტერატურულ-მხატვრულ ყოველკვირეულ ჟურნალ „Осколки“-ს მეთოთხმეტე ნომერში გამოქვეყნდა. მოთხრობის მცირედ შეცვლილი ვერსია ჩეხოვმა ადოლფ მარქსის 1899—1901 წლებში გამოცემულ თხზულებათა კრებულის პირველ ტომში შეიტანა.. ჩეხოვის სიცოხლეშივე მოთხრობა უნგრულ, გერმანულ, სერბო-ხორვატულ და ჩეხურ ენებზე ითარგმნა. ორი წლისა და რვა თვის ბიჭი გრიშა, ცოტა თავისებური ძიძის თანხლებით სამყაროში თავის პირველ ნაბიჯებს დგამს. მისი დახმარებით იღებს პირველ ყლუპ ალკოჰოლსაც კი. სარამოს გრიშა დედას უყვება სად იყო და რა ნახა. მას ჯანმრთელობასთან დაკავშირებით უმნიშვნელო პრობლემები ექმნება, რომელსაც დედა აბუსალათინის ზეთით მკურნალობს. პატარა ბიჭის, გრიშას სახის პროტოტიპი მწერალმა ნიკოლოზ ლეიკინის ნაშვილები ბავშვისგან, ფედიასგან აიღო, რომელიც მას 1884 წელს მიუგდეს და მწერალმა ის 1886 წელს იშვილა. ლეიკინმა ჩეხოვს რამდენიმეჯერ მიწერა ბიჭის ცხოვრების შესახებ. ცეხოვი ლეიკინთან 1885 წელს იმყოფებოდა და არაერთხელ იხსენებდა ბიჭს. Чехов А. П. Гриша // Чехов А. П. Полное собрание сочинений и писем: В 30 т. Сочинения: В 18 т. / АН СССР. Ин-т мировой лит. им. А. М. Горького. — М.: Наука, 1974—1982. ევგენი ლიაცკი. Ст. А. П. Чехов и его рассказы. „ევროპის მაცნე“, 1904, № 1, გვ. 158. გრიშა, ორიგინალური რუსული ტექსტი გრიშა, ინგლისურენოვანი თარგმანი ↑ მოთხრობა „გრიშა“. შენიშვნები.. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-05-11. ციტირების თარიღი: 2017-06-22.
გუსევი

გუსევი (რუს. Гусев) — ანტონ ჩეხოვის მოთხრობა, რომელიც 1890 წელს დაიწერა. პირველად, 1890 წლის 25 დეკემბერს, გაზეთ „ახალი დრო“-ში გამოქვეყნდა. ანტონ ჩეხოვი ალექსეი სუვორინისთვის 9 დეკემბერს გაგზავნილ წერილში რეალური ცხოვრების სიუჟეტს აღწერს — ზღვაში დაკრძალვას, რომელიც მან სახალინიდან დაბრუნებისას გემის ბორტზე იხილა. მოთხრობა თავდაპირველად 1890 წლის 25 დეკემბერს, გაზეთ „ახალი დრო“-ს საშობაო 5326-ე ნომერში გამოქვეყნდა, მინიშნებით: „კოლომბო, 12 ნოემბერი“. მოთხრობა ხუთ თავად არის დაყოფილი. რამდენიმე სტილისტური შესწორების შემდეგ ის 1893 წელს გამოცემული მოთხრობების კრებულში „პალატა № 6“ შევიდა. მოთხრობა კრებულის შემადგენლობაში ზედიზედ შვიდჯერ უცვლელად გამოიცემოდა (1893—1899). მოტხრობა მცირედი ცვლილებებით შევიდა ადოლფ მარქსის მიერ 1899—1901 წლებში გამოცემულ ჩეხოვის თხზულებათა კრებულის მეექვსე ტომში. ანტონ ჩეხოვის სიცოცხლეშივე მოთხრობა ბულგარულ, უნგრულ, გერმანულ, ნორვეგიულ, პოლონურ და ფრანგულ ენებზე ითარგმნა. რამდენიმე დემობილიზებული ჯარისკაცი, მათ შორის რიგითი გუსევი და პავლე ივანოვიჩი, რომელზეც არავინ არაფერი არ იცის და თავის თავში მღვდელს აღმოაჩენს, შორეული აღმოსავლეთიდან, გემით სახლში ბრუნდებიან. ხომალდის ლაზარეთში, რიგითი გუსევი ძილში ჭლექით იღუპება. მის სხეულს აფრის ტომარაში ახვევენ და მოკლე ლოცვის შემდეგ ზღვაში აგდებენ. მწერალი დეტალურად აღწერს თუ როგორც ეშვება სხეული ფსკერისაკენ თევზების გუნდის სიახლოვეს, როგორ გლეჯს მას ზვიგენი. მათ შორის, ვისაც მოთხრობა მოეწონა, იყვნენ პეტრე ჩაიკოვსკი და ალექსი პლეშჩეევი, რომელიც 1891 წლის 12 იანვარს წერდა: „ახალ დროში“ გამოქვეყნებული მოთხრობისთვის მადლობა: სიამოვნებით წავიკითხე“. ვ. ალბოვი მოთხრობა „გუსევს“ იმ ნაწარმოებებს მიაკუთვნებდა, რომელშიც „ჩეხოვის ყურადღება მიმართულია გარეგან პირობებზე, როგორც ოცნებისა და მეოცნებეების კვდომის მიზეზზე“. Чехов А. П. Гусев // Чехов А. П. Полное собрание сочинений и писем: В 30 т. Сочинения: В 18 т. / АН СССР. Ин-т мировой лит. им. А. М. Горького. — М.: Наука, 1974—1982. გუსევი, ორიგინალური რუსული ტექსტი გუსევი, ორი ინგლისური თარგმანი ↑ 1 January 1891 letter to brother Modest Chaykovsky. ↑ მოთხრობა „გუსევი“. შენიშვნები.. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-05-15. ციტირების თარიღი: 2017-06-23. ↑ ვ. ალბოვი. Два момента в развитии творчества Антона Павловича Чехова… «Мир божий», 1903, № 1, გვ. 94
დედაკაცები

დედაკაცები (რუს. Бабы) — ანტონ ჩეხოვის მოთხრობა, რომელიც 1891 წელს დაიწერა. პირველად, 1891 წლის 25 ივნისს, გაზეთ „ახალი დრო“-ში გამოქვეყნდა. მოთხრობა თავდაპირველად 1891 წლის 25 ივნისს (ძველი სტილით), გაზეთ „ახალი დრო“-ს 5502-ე ნომერში გამოქვეყნდა. მცირე ცვლილებების შემდეგ, მოთხრობა 1893 წელს სანქტ-პეტერბურგში გამოცემულ კრებულში „პალატა № 6“ და კრებულის 1893-1899 წლებში გამოცემულ 2-7 გამოცემებში შევიდა.  1891 წელს ივანე გორბუნოვ-პოსადოვი ჩეხოვთან თხოვნით მივიდა: ცალკე გამოცემით გამოექვეყნებინა "...ეს ბრწყინვალე მოთხრობა ადგილობრივ ტარტიუფებზე, საზიზღარ, გარყვნილ, ღვთისმოშიშ წმინდანებზე". რამდენიმე სტილისტური დამუშავების შემდეგ ჩეხოვმა ის ადოლფ მარქსის მიერ 1889-1901 წლებში გამოცემულ თხზულებათა კრებულის მეექვსე ტომში შეიტანა. მოთხრობის გამოსვლის შემდეგ, ის სკოლებსა და საჯარო ბიბლიოთეკებში შესასწავლად აიკრძალა. განათლების სამინისტროსთან არსებული სამეცნიერო კომიტეტის წევრმა დიმიტრი ავერკიევმა მოთხრობა „დედაკაცებს“ შემდეგი განაჩენი გამოუტანა: „ისტორია კარგადაა დაწერილი, მაგრამ მისი მორალური საფუძველი ძალიან მერყევია იმისათვის, რომ ის საჯარო ბიბლიოთეკებისთვის ვარგისად ჩაითვალოს“. ლევ ტოლსტოიმ ნოთხრობა „დედაკაცები“ შეტანა ჩეხოვის საუკეთესო მოთხრობების პირად სიაში. ჩეხოვის სიცოცხლეშივე მოთხრობა უნგრულ, გერმანულ და სერბო-ხორვატულ ენებზე ითარგმნა. Чехов А. П. Бабы // Чехов А. П. Полное собрание сочинений и писем: В 30 т. Сочинения: В 18 т. / АН СССР. Ин-т мировой лит. им. А. М. Горького. — М.: Наука, 1974—1982. დედაკაცები, ორიგინალური რუსული ტექსტი დედაკაცები, ორი ადრეული (1908 და 1918) თარგმანი ინგლისურ ენაზე ↑ მოთხრობა „დედაკაცები“. შენიშვნები.. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-05-07. ციტირების თარიღი: 2017-06-23.