laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ძალა

ძალა (აღნიშვნა: F {\displaystyle F} ) — ფიზიკური სიდიდე, რომელიც მოცემულ მატერიალურ სხეულზე სხვა სხეულების მექანიკური მოქმედების ზომაა. ეს მოქმედება სხეულის წერტილების სიჩქარეების ცვლილებას ან სხეულის დეფორმაციას იწვევს. მას სხეულთა უშუალო კონტაქტის დროს აქვს ადგილი; მოქმედება აგრეთვე სხეულთა მიერ შექმნილი ველების საშუალებით გადაეცემა. ძალა ვექტორული სიდიდეა და დროის ნებისმიერ მომენტში სივრცეში გარკვეული მიმართულებით, მოდების წერტილით და მოდულით ხასიათდება. ძალთა შეკრება პარალელოგრამის წესით წარმოებს. ძალა ან მუდმივია (როგორც, მაგალითად, სიმძიმის ძალა), ან გარკვეული წესითაა დროზე დამოკიდებული (ცვლადი ელექტრომაგნიტური ველი); არსებობენ სიჩქარეზე (გარემოს წინააღმდეგობის ძალა) და მოდების წერტილის მდებარეობაზე დამოკიდებული ძალები. SI-ში ძალის ერთეულია 1 ნიუტონი. სწორედ ძალის მოქმედების შედეგად იწყებს უძრავი სხეული მოძრაობას, მცირდება ან იზრდება მისი სიჩქარე, იცვლება სხეულის მოძრაობის მიმართულება. SI სისტემაში ძალის განზომილებაა: F → = m a → = 1 {\displaystyle {\vec {F}}=m{\vec {a}}=1}   კგ ⋅ მ წმ 2 {\displaystyle {\frac {{\text{კგ}}\cdot {\text{მ}}}{{\text{წმ}}^{2}}}} . ძალის ამ ერთეულს ნიუტონი (ნ) ეწოდება. ერთი ნიუტონი არის ძალა, რომელიც 1კგ მასის სხეულს ანიჭებს 1 მ/წმ2 აჩქარებას. 1   N = 1   k g ⋅ m s 2 {\displaystyle {\rm {1~N=1~{\frac {kg\cdot m}{s^{2}}}}}} . ერთეულთა CGS სისტემაში ძალის განზომილებაა: F → = m a → = 1 {\displaystyle {\vec {F}}=m{\vec {a}}=1}   გ ⋅ სმ წმ 2 {\displaystyle {\frac {{\text{გ}}\cdot {\text{სმ}}}{{\text{წმ}}^{2}}}} . ძალის ამ ერთეულს დინი (დნ) ეწოდება. ერთი დინი არის ძალა, რომელიც 1გ მასის სხეულს ანიჭებს 1 სმ/წმ2 აჩქარებას. 1   N = 1   g ⋅ c m s 2 {\displaystyle {\rm {1~N=1~{\frac {g\cdot cm}{s^{2}}}}}} . 1ნ=105 დნ. ნიუტონმა შეცვალა ძალის ძველი სხვა ერთეულები: კილოგრამ-ძალა (1 კგძ≈9.80665 ნ), ტონა-ძალა (1 ტძ≈9806.65 ნ), დინი (1 დნ=10-5 ნ), ფუნტ-ძალა (1 lbf=4.45 ნ) და სხვა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 262.
ალასკის დროშა

ალასკის დროშა (ინგლ. Flag of Alaska) — ამერიკის შტატ ალასკის ერთ-ერთი სიმბოლო. დროშა შეიმუშავა 1926 წელს 13 წლის ბენი ბენსონმა, ხოლო 1927 წელს იგი ოფიციალურად გამოცხადდა ალასკის ტერიტორიის სიმბოლოდ, რომელიც 1959 წლის 3 იანვარს გახდა ამერიკის ერთ-ერთი შტატი. ლაჟვარდისფერ ფონზე გამოსახულია 8 ოქროსფერი ვარსკვლავი - 7 არის დიდი დათვის თანავარსკვლავედის სიმბოლო, ხოლო ერთი - პოლარულ ვარსკვლავისა. ირმის ნახტომი არის სიძლიერის სიმბოლო, ხოლო პოლარული დათვი - ჩრდილოეთის (რადგანაც ალასკა აშშ-ის ყველაზე ჩრდილოეთი შტატია). ალასკის დროშის შესახებ (ინგლისური)
კრეტინიზმი

კრეტინიზმი (ფრანგ. crétinisme < crétin - ჭკუასუსტი) — ავადმყოფური მდგომარეობა, რომელსაც ახასიათებს გონებრივი და ფიზიკური განვითარების შეჩერება და ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის პათოლოგიური დაქვეითება. კრეტინიზმი ძირითადად გავრცელებულია მთიან რეგიონებში, იქ, სადაც არსებობს ენდემური ჩიყვის კერები და სადაც სასმელ წყალსა და საკვებში იოდის ბუნებრივი დეფიციტია. კრეტინიზმით დაავადებული მამაკაცის საშუალო სიმაღლე აღწევს 146,7 სმ–ს, ხოლო ქალისა 140 სმ–ს. დამახასიათებელია არაპროპორციულად დიდი და მრგვალი თავი, მოკლე კიდურები, დიდი ყურები და ენა, რომელიც ვერ ეტევა პირის ღრუში, გამობერილი მუცელი, მეჩხერი კბილები, განუვითარებელი სასქესო ორგანოები, მშრალი კანი; ხშირია ჭიპისა და საზარდულის თიაქარი, ფარისებრი ჯირკვალი გადიდებულია, ნივთიერებათა ცვლა დარღვეული და სხვ. მკურნალობისას იყენებენ ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონებს და პრეპარატებს. პროფილაქტიკისთვის კი – იოდით მდიდარ წყალსა და სხვა საკვები ნივთიერებებს. ჰიპოთირეოზი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 27.
ჩენდეს კურორტული ზონა

ჩენდეს კურორტული ზონა (ჩინ. 避暑山庄) — ცინის იმპერიის ზაფხულის სასახლე ჩინეთის ხებეის პროვინციაში, ქალაქ ჩენდეში. შენდებოდა 1703 - 1792 წლებში. კომპლექსის ფართობი 5.6 კმ²-ია და ჩენდეს ურბანული ზონის თითქმის ნახევარს მოიცავს. ეს საკმაოდ ვრცელი კომპლექსი შედგება ადმინისტრაციული და საცერემონიო შენობებისგან. სხვადასხვა არქიტექტურული სტილის ტაძრები და ბაღები ჰარმონიულად ერწყმის ტბების, მდელოების და ტყეების ლანდშაფტს. პეკინის ზაფხულის სიცხის დროს, იმპერატორები ჩენდეში აფარებდნენ თავს. სასახლეების ზონა მიმსგავსებულია პეკინის აკრძალულ ქალაქს. იგი ორი ნაწილისგან შედგება: სამეფო ნაწილი შესასვლელში,სადაც იმპერატორები ოფიციალურ პირებს, არისტოკრატებსა და სხვადასხვა ქვეყნების დესპანებს იღებდნენ და მეორე - იმპერატორის ოჯახის საცხოვრებელი ნაწილი. კომპლექსში ყოფნის დროს, ჩინეთის ორი იმპერატორი - ციაცინგი და ხიანფენი გარდაიცვალნენ 1820 და 1861 წლებში. 1994 წელს, იუნესკომ ჩენდეს კურორტული ზონა მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩინეთში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჩენდეს კურორტული ზონა ჩენდეს კურორტული ზონა იუნესკოს საიტზე
ზეკარი (კურორტი)

ზეკარი — ბალნეოლოგიურ-კლიმატური კურორტი ბაღდათის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მესხეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე. 1926 წლისთვის ზეკარის თემი შედგებოდა ხუთი სოფლისგან და მისი მოსახლეობა შეადგენდა 2160 ადამიანს, ხოლო ფართობი 354,9 კმ2-ს. ↑ ქუთაისის მაზრის ადმინისტრაციული რუკა[მკვდარი ბმული] საქართველოს ეროვნული არქივი
სუჯოუს ბაღები

სუჯოუს კლასიკური ბაღები — ბაღების ჯგუფი ჩინეთის ცზიანსუს პროვინციაში, ქალაქ სუჯოუში. 1997 წლიდან შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში. ბაღები მოიცავს ტრადიციული ჩინური ბაღების მთავარ ელემენტებს. მიმსგავსებულია ბუნებრივ პეიზაჟს, წარმოდგენილია რა ხელოვნური კლდეები, ბორცვები, მდინარეები, რომელთა გვერდითაც პაგოდები მდებარეობს. ამ ტიპის ბაღების მშენებლობა სუჩჟოუში XVI-XVIII საუკუნეში იყო პოპულარული. ამ პერიოდში 200 კერძო ბაღი აშენდა. 1997 წელს, იუნესკომ მხოლოდ ოთხი ყველაზე გამორჩეული ბაღი შეიტანა მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში, ხოლო 2000 წელს კიდევ ხუთი დაამატა. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩინეთში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სუჯოუს ბაღები Classical Gardens of Suzhou ↑ 1.0 1.1 1.2 დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-08-24. ციტირების თარიღი: 2011-05-01. ↑ 2.0 2.1 2.2 http://whc.unesco.org/en/list/813/documents/ ↑ 3.0 3.1 3.2 დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-10-22. ციტირების თარიღი: 2011-05-01.
პინიაო

პინიაო (ჩინ. 平遥) — ქალაქი ჩინეთში, შანსის პროვინციაში. პეკინიდან დაშორებული 715 კმ-ით, ხოლო პროვინციის დედაქალაქ ტაიუანიდან 80 კმ-ით. ცინის იმპერიის ზეობისას, პინიაო ჩინეთის ფინანსური ცენტრი იყო. დღეს კი იგი ცნობილია საუკეთესოდ შემონახული ძველი ქალაქის კედლებით, ამავე დროს, 1997 წლიდან შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში. პინიაო შუა საუკუნეების ჩინეთის ერთადერთი ქალაქია, რომელმაც სრულად შეინარჩუნა ისტორიული და არქიტექტურული მხარე. 2002 წლის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 490 000 ადამიანს შეადგენდა. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩინეთში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: პინიაო Official website of Pingyao County Government დაარქივებული 2009-09-17 საიტზე Wayback Machine. Images of Pingyao დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine. Pingyao Dialect Pingyao preservation project summary დაარქივებული 2010-12-09 საიტზე Wayback Machine. Explore Pingyao with Google Earth დაარქივებული 2015-04-27 საიტზე Wayback Machine. UN World Heritage - Pingyao Pingyao დაარქივებული 2011-05-09 საიტზე Wayback Machine.
ციუიფუ

ციუიფუ (ჩინ.: 曲阜) — ქალაქი ჩინეთში, შანდუნის პროვინციაში. მდებარეობს პროვინციის დედაქალაქ ძინანიდან 130 კმ-ით სამხრეთით. ბოლო მონაცემებით, ქალაქის ურბანული მოსახლეობა 60 000 ადამიანია, ხოლო მთლიანი მისი ადმინისტრაციული რეგიონის 650 000. ციუიფუ კონფუცის მშობლიური ქალაქია. მიჩნეულია, რომ ის ნის მთის სიახლოვეს დაიბადა. ქალაქში მდებარეობს არაერთი ისტორიული სასახლე, ტაძარი და სასაფლაო. ციუიფუს სამი ყველაზე ცნობილი კულტურული ძეგლია: კონფუცის ტაძარი, კონფუცის საფლავი და კონგის ოჯახის სახლი. აღნიშნული სამი ძეგლი 1994 წელს იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩინეთში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში კონფუცის შთამომავლების ძველი სახლი (კონგის ოჯახის სახლი) კონფუცის საფლავი კონფუცის ტაძრის ისტორიული გეგმა ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ციუიფუ UNESCO World Heritage Listing CCTV Qufu Normal University დაარქივებული 2007-01-09 საიტზე Wayback Machine. Asian Historical Architecture: Qufu qufu.pomosa.com: Extensive photos from 2004 დაარქივებული 2018-12-15 საიტზე Wayback Machine. Panoramic photo of Confucius Temple დაარქივებული 2011-07-24 საიტზე Wayback Machine. Photographs of a Confucian Temple ceremony Confucian website დაარქივებული 2001-04-05 საიტზე Wayback Machine. A photo tour of Qufu from 2008 დაარქივებული 2012-12-09 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links
არმაზელი და აზორკი

არსოკი და ამაზაერი, ან აზორკი და არმაზელი — ქართლის (იბერიის) მეფეთა წყვილი ძვ. წ. II-I საუკუნეების მიჯნაზე, ორმეფობის დროს. აზორკი და არმაზელი, ლეონტი მროველის მიხედვით - „ორმეფობის ხანის“ ქართლის მეცამეტე მეფენი, რომელთაც „მოქცევაჲ ქართლისაჲ“ არსოკს და ამაზაერს უწოდებს. ლეონტი მროველის ცნობით, აზორკისა და არმაზელის მეფობის ხანაში ქართველ-სომეხთა ომებს ჰქონდა ადგილი. არსებობს მოსაზრება, რომ აზორკი და არმაზელი ძვ. წ. II საუკუნის 80-იან წლებში ცხოვრობდნენ. გ. მელიქიშვილისა და კ. თუმანოვის აზრით აზორკი და არმაზელი ერთი პიროვნებაა. მელიქიშვილის ვარაუდით აზორკი არმაზის წარწერებიდან ცნობილი მეფე მითრიდატეს ადგილობრივი სახელია და იგი ახ. წ. I საუკუნის 70-იანი წლებში მეფობდა ქართლში, „არმაზელი“ კი ტერიტორიული ეპითეტია. მოქცევაჲ ქართლისაჲ–ს თანახმად, არსოკი და ამაზაერი იყვნენ ქართლის მე-14 მეფეთა წყვილი: მეფეთა ცხოვრება გვამცნობს, რომ ისინი ყოფილან „ძენი ფარსმანისი და კაოსისა“. მათ, ოსების, ლეკების, პაჭანიკებისა და ჯიქების დახმარებით, უცდიათ მათი მამების დროს სომეხთა მეფე იარვანდის მიერ წართმეული ტერიტორიების დაბრუნება. წარმატებული საომარი მოქმედებების შედეგად მათ სომხეთთან გარიგების გზით მიზნისთვის მიუღწევიათ, დაუბრუნებიათ დატყვევებული სომეხი უფლისწული, ხოლო წართმეული მიწები სამეფოსთვის კვლავ მიუერტებიათ: პავლე ინგოროყვას მიაჩნდა, რომ აზორკ/არსოკი უნდა იყოს არმაზის ბილინგვაში მოხსენიებული ქართლის მეფე ხსეფარნუგი და მის სახელს ასე კითხულობდა (ფ)არ(ნ)უკ. რაც შეეხება არმაზელს, პ. ინგოროყვას აზრით, ეს სახელი მეტყველებს მაზე, რომ თანამეფეები არმაზის პიტიახშები იყვნენ. მამულია გ., ქსე, ტ. 1, გვ. 216, თბ., 1975 საქართველოს მეფეები, მ. ლორთქიფანიძის და რ. მეტრეველის რედაქციით, თბ., 2000 გ, მელიქიშვილი, ქართლის (იბერიის) სამეფოს ისტორიის ქრონოლოგიის საკითხისათვის, ივ. ჯავახიშვილი სახ. ისტორიის ინსტიტუტის შრომები, 1958, ტ. 4, ნაკვ. I; გ, მელიქიშვილი, ქართლის (იბერიის) მეფეთა სიებში არსებული ხარვეზის შესახებ, მაცნე, ისტორიის სერია, 1978, №3; ს. გორგაძე, წერილები საქართველოს ისტორიიდან, „მოამბე“, 1905, №XI. გ. მამულია, გადმოცემები სუმბატ ბივრიტიანის შესახებ, როგორც ლეონტი მროველის წყარო, კრებული „ძველი ისტორიის საკითხები“ (კავკასიურ–ახლოაღმოსავლური კრებული, №3), თბ., 1970 ↑ მოქცევაჲ ქართლისაჲ, შატბერდის კრებული X საუკუნისა, ბ. გიგინეიშვილისა და ელ. გიუნაშვილის გამოც., თბ., 1979 ↑ ქართლის ცხოვრება, ს. ყაუხჩიშვილის რედაქციით, თბ., 1955 ↑ „ქართლის ცხოვრება“ სიმონ ყაუხჩიშვილის რედაქციით (ტომი I, 1955.) ↑ ვახუშტის ბატონიშვილი „საქართველოს ისტორია“ ↑ საქართველოს ძველი ისტორია ↑ თეიმურაზ ბატონიშვილი „ისტორია დაწყებითგან ივერიისა, ესე იგი გიორგიისა, რომელ არს სრულიად საქართველოჲსა“ ↑ პავლე ინგოროყვა „ძველი ქართული მატიანე "მოქცევაჲ ქართლისაჲ" და ანტიკური ხანის იბერიის მეფეთა სია“
Takk...

Takk... (ისლ. ˈtʰaʰkː, მადლობა...) — ისლანდიური პოსტ-როკ ჯგუფ Sigur Rós-ის მეოთხე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 2005 წელს. 2005 წლის აგვისტოში გამოვიდა მისი პირველი ორი სინგლი Glósóli და Sæglópur. სინგლი Hoppípolla გამოვიდა ბრიტანეთში 2005 წლის 28 ნოემბერს და 4 დეკემბერს მოხვდა სინგლების ჩარტის #35 პოზიციაზე. 2006 წლის მაისში მისი ახალი გამოცემის შემდეგ სიმღერა მოხვდა ბრიტანული ჩარტის #24 პოზიციაზე. გრამფირფიტის გამოცემაში „Milanó“ შეტანილია 10" ცალკე ფირფიტაზე და ეწოდება ბოლო მხარე, რის გამოც იგი ალბომის ბოლო კომპოზიციაა, „Heysátan“-ის შემდეგ. sigur-ros.is - ალბომისადმი მიძღვნილი მინისაიტი საიტზე Wayback Machine (archived January 28, 2007) Takk...-ის ავტორები საიტზე Wayback Machine (archived November 29, 2006) ↑ Reviews for Takk... by Sigur Rós. Metacritic. ციტირების თარიღი: 23 თებერვალი 2013. ↑ Kellman, Andy. Takk... – Sigur Rós. AllMusic. ციტირების თარიღი: 23 თებერვალი 2013. ↑ ჰარისონი, Andrew (ოქტომბერი 2005). „Sigur Rós: Takk“. Blender (41): 143. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 30 ნოემბერი 2005. ციტირების თარიღი: 12 იანვარი 2016. ↑ Greenblatt, Leah (12 სექტემბერი 2005). „Takk“. Entertainment Weekly. ციტირების თარიღი: 12 იანვარი 2016. ↑ Clarke, Betty (9 სექტემბერი 2005). „Sigur Ros, Takk...“. The Guardian. ციტირების თარიღი: 12 იანვარი 2016. ↑ Cromelin, რიჩარდ (4 სექტემბერი 2005). „Directions, lost and found“. Los Angeles Times. ციტირების თარიღი: 12 იანვარი 2016. ↑ Jam, James (12 სექტემბერი 2005). „Sigur Ros : Takk“. NME. ციტირების თარიღი: 27 ნოემბერი 2011. ↑ Petrusich, Amanda. (11 სექტემბერი 2005) Sigur Rós: Takk. Pitchfork Media. ციტირების თარიღი: 24 ნოემბერი 2011. ↑ „Sigur Rós: Takk...“. Q (233): 116. ოქტომბერი 2005. ↑ უოლტერსი, ბარი (22 სექტემბერი 2005). „Sigur Ros: Takk...“. Rolling Stone. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 28 მარტი 2010. ციტირების თარიღი: 24 ნოემბერი 2011. ↑ Hermes, Will (ოქტომბერი 2005). „Sigur Rós: Takk...“. Spin. 21 (10): 140–42. ციტირების თარიღი: 12 იანვარი 2016. ↑ eighteen seconds before sunrise - sigur rós news » 2005 » ივლისი » 10. sigur-ros.co.uk. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-06-06. ციტირების თარიღი: 2009-03-08.
ეგვიპტის თავისუფლებისა და სამართლიანობის პარტია

თავისუფლებისა და სამართლიანობის პარტია (არაბ. حزب الحرية والعدالة‎) — პოლიტიკური პარტი ეგვიპტეში. მუსლიმანთა საძმომ ეგვიპტის რევოლუციის შემდეგ, 2011 წლის 21 თებერვალს, გამოაცხადა მისი შექმნის შესახებ. პარტია ოფიციალურად დაარსდა ამავე წლის 30 აპრილს და მონაწილეობას იღებს 2012 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში, სადაც მათი კანდიდატია პარტიის თავმჯდომარე მოჰამედ მურსი. Ikhwan Online (არაბულად) Ikhwan Web (ინგლისურად) ↑ Muslim Brotherhood to establish 'Freedom and Justice Party' | Al-Masry Al-Youm: Today's News from Egypt ↑ Ikhwanweb :: The Muslim Brotherhood Official English Website ↑ Muslim Brotherhood sits at Egypt’s new democratic table ↑ ეგვიპტეში გამოცხადდა, ვინ მიიღებს მონაწილეობას საპრეზიდენტო არჩევნების მეორე ტურში რადიო თავისუფლება 29.05.2012
Með suð í eyrum við spilum endalaust

Með suð í eyrum við spilum endalaust (ისლ. mɛθ ˈsʏːð i ˈeːirʏm ˈvɪːθ ˈspɪːlʏm ˈɛn̥taløɪst [lang], ყურებში ბზუილით უსასრულოდ ვუკრავთ) — ისლანდიური პოსტ-როკ ჯგუფ Sigur Rós-ის მეხუთე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 2008 წელს. ძირითადად, ალბომზე შეიმჩნევა ჯგუფის სტილისტიკაში მცირე ცვლილებები. აქ ჟღერს უფრო მსუბუქი მელოდიები გიტარებზე, აკუსტიკური ინსტრუმენტები და მელოდიები ხალხური მუსიკის ელემენტებით. ↑ Med Sud I Eyrum Vid Spilum Endalaust Reviews, Ratings, Credits, and More - Metacritic ↑ Með suð í eyrum við spilum endalaust AllMusic-ზე ↑ Sigur Rós: Med Sud I Eyrum Vid Spilum Endalaust | Music | Music Review | The A.V. Club ↑ Pitchfork Media review. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-11-19. ციტირების თარიღი: 2012-09-05. ↑ Pierre, DBC (ივლისი 18, 2008). „The first 10: Sigur Ros, Med sud í eyrum vid spilum endalaust,“. The Guardian. ლონდონი. ↑ The Boston Globe review ↑ The Phoenix review ↑ The Independent review. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-06-29. ციტირების თარიღი: 2008-06-29. ↑ Hot Press review ↑ Now review. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-02-29. ციტირების თარიღი: 2011-05-01. ↑ Rolling Stone review. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-06-28. ციტირების თარიღი: 2011-05-01. ↑ This, though, is accessible without compromise. [ივლისი 2008, p.106] ↑ God Is in the TV Zine review. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-07-31. ციტირების თარიღი: 2011-05-01. ↑ NME review ↑ Sigur Rós: Með suð í eyrum við spilum endalaust < PopMatters ↑ Sigur Rós - Með suð í eyrum við spilum endalaust / Releases / Releases // Drowned In Sound. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-12-09. ციტირების თარიღი: 2012-09-05. ↑ sigur rós - lyrics. sigur-ros.co.uk. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-05-25. ციტირების თარიღი: 2009-05-17.
( )

( ) — ისლანდიური პოსტ-როკ ჯგუფ Sigur Rós-ის მესამე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 2002 წელს. ალბომში შეტანილია რვა უსათაურო კომპოზიცია. დისკი ორ ნაწილად იყოფა. პირველი ოთხი კომპოზიცია უფრო მსუბუქ განწყობას ატარებს, ხოლო დანარჩენი ოთხი უფრო მელანქოლიური და ცივია. ალბომს შუაზე ჰყოფს 36 წუთიანი პაუზა. დისკი იწყება და სრულდება მრუდი ჟღერადობის მქონე ეფექტით. ( ) მოხვდა ბილბორდის 200 საუკეთესო ალბომის ჩარტის #51 ადგილზე და დადებითად იქნება შეფასებული კრიტიკოსების მიერ, თუმცა მათმა ნაწილმა აღნიშნა, რომ ნამუშევარი იყო უფრო სუსტი, ვიდრე მისი წინამორბედი, Ágætis byrjun. ყველა სიმღერის ავტორი — Sigur Rós. ↑ Reviews for ( ) by Sigur Rós. ციტირების თარიღი: 27 October 2015. ↑ Kellman, Andy. (Untitled) – Sigur Rós. ციტირების თარიღი: 26 November 2009. ↑ „Sigur Rós: ( )“. Alternative Press (173): 97. December 2002. ↑ „Sigur Rós: ( )“. Entertainment Weekly: 70. 1 November 2002. ↑ Hochman, Steve (27 October 2002). „Sigur Ros, in a language all its own...“. Los Angeles Times. ციტირების თარიღი: 27 October 2015. ↑ Dalton, Stephen (1 November 2002). „Sigur Ros : ( )“. NME. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 8 November 2012. ციტირების თარიღი: 27 October 2015. ↑ Ott, Chris. (3 December 2002) Sigur Rós: ( ). Pitchfork. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 25 October 2012. ციტირების თარიღი: 26 November 2009. ↑ Howe, Brian. (5 November 2022) Sigur Rós: ( ) 20th Anniversary Edition. ციტირების თარიღი: 5 November 2022 ↑ „Sigur Rós: ( )“. Q (197): 112. December 2002. ↑ Edwards, Gavin (22 October 2002). „Sigur Ros: ( )“. Rolling Stone. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 3 May 2009. ციტირების თარიღი: 26 November 2009. ↑ Pappademas, Alex (December 2002). „Sigur Rós: ( )“. Spin. 18 (12): 140. ციტირების თარიღი: 27 October 2015. ↑ Christgau, Robert (22 April 2003). „Not Hop, Stomp“. The Village Voice. New York. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 20 December 2013. ციტირების თარიღი: 9 February 2013.
აზრი (მრავალმნიშვნელოვანი)

აზრი შეიძლება აღნიშნავდეს: აზრი — ყოველდღიური გაზეთი აზრი — ყოველდღიური გაზეთი
Ágætis byrjun

Ágætis byrjun (ისლ. ˈaːuɣaitɪs ˈpɪrjʏn, კარგი დასაწყისი) — ისლანდიური პოსტ-როკ ჯგუფ Sigur Rós-ის მეორე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 1999 წელს. Ágætis byrjun იწერებოდა 1998 წლის ზაფხულიდან 1999 წლის გაზაფხულამდე, პროდიუსერ კენ თომასთან ერთად. იგი იქცა Sigur Rós-ის კარიერაში ნამდვილ გარღვევად, როგორ კომერციული, ასევე კრიტიკული თვალსაზრისით. წინა ალბომის, Von brigði ჟღერადობისგან განსხვავებით, აქ არ არის წარმოდგენილი ჯგუფის Cocteau Twins მსგავსი დრიმ-პოპი, ხოლო ემბიენტურ ბგერებს ჩაენაცვლა გიტარით აჟღერებული მელოდიები და ორკესტრირება. ↑ Reviews for Ágætis Byrjun by Sigur Rós. Metacritic. ციტირების თარიღი: 5 მაისი 2015. ↑ Carlson, Dean. Ágætis Byrjun – Sigur Rós. AllMusic. ციტირების თარიღი: 5 მაისი 2015. ↑ Chamy, Michael (8 ივნისი 2001). „Sigur Rós: Ágætis Byrjun (PIAS)“. The Austin Chronicle. ციტირების თარიღი: 6 იანვარი 2016. ↑ Endelman, Michael (12–19 ივლისი 2001). „Sigur Rós: Agaetis Byrjun (Fat Cat)“. The Boston Phoenix. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-10-06. ციტირების თარიღი: 6 იანვარი 2016. ↑ „Pop roundup“. The Guardian. 11 აგვისტო 2000. ციტირების თარიღი: 6 იანვარი 2016. ↑ Chick, Stevie. „Agaetis Byrjun“. NME. ციტირების თარიღი: 5 მაისი 2015. ↑ DiCrescenzo, Brent. (1 ივნისი 1999) Sigur Rós: Agaetis Byrjun. Pitchfork Media. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-11-19. ციტირების თარიღი: 5 მაისი 2015. ↑ Maconie, Stuart. „Sigur Rós: Ágætis Byrjun“. Q. ციტირების თარიღი: 23 იანვარი 2016. ↑ Blashill, Pat (28 სექტემბერი 2000). „Agaetis Byrjun: Sigur Ros“. Rolling Stone. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2 მაისი 2009. ციტირების თარიღი: 5 მაისი 2015. ↑ Gross, Jason (ოქტომბერი 2000). „Sigur Rós: Agaetis byrjun“. Spin. 16 (10): 177–78. ციტირების თარიღი: ოქტომბერი 24, 2015. ↑ კრისტგოუ, რობერტ (15 იანვარი 2002). „Consumer Guide: Popstakes“. The Village Voice. ციტირების თარიღი: 5 მაისი 2015.
ლუნმენი

ლუნმენის მღვიმეები (ჩინ. 龍門石窟) — ბუდისტური მღვიმე-ტაძრების კომპლექსი ჩინეთის ხენანის პროვინციაში, ქალაქ ლოიანიდან 12 კმ-ით სამხრეთით. მღვიმეები მასიურადაა მოხატული და დეკორირებული ბუდისტური თემატიკით და განლაგებულია ორი მთის გასწვრივ. მათ შორის გაედინება მდინარე ი. მღვიმეებით დაფარული ტერიტორიის სიგრძე ერთი კმ-ია. მოგაოსა და იუნგანის მღვიმეებთან ერთად, ლუნმენი ჩინეთის ყველაზე ცნობილ, უძველეს სკულპტურულ ძეგლს წარმოადგენს. ლუნმენის მღვიმეებში მდებარეობს 2100 ნიში, 100 000 სკულპტურა, 40 პაგოდა და 3600 სტელა. მღვიმეების მშენებლობა 493 წლიდან, ჩრდილოეთ ვეის დინასტიის ზეობის დროს დაიწყო, მაგრამ მათი 60% მოგვიანებით, ტანის დინასტიის დროსაა შექმნილი (VII—IX სკ). 2000 წელს, იუნესკომ ლუნმენის მღვიმეები მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩინეთში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ლუნმენი (ინგლისური) ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2010-12-02 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) 360° Panoramic Photos of Longmen Grottoes
ათასისთავი

ათასისთავი — ძველ საქართველოში სამხედრო და ადმინისტრაციული ფუნქციების მქონე ადგილობრივი მოხელე. ემორჩილებოდა ერისთავს. გვიანდელ ფეოდალურ ხანაში ათასისთავს მინბაში ეწოდებოდა. სურგულაძე ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 224.
ვულინგიუანი

ვულინგიუანი (ჩინ. 武陵源) – ისტორიული, პეიზაჟური არეალი ჩინეთის ხუნანის პროვინციაში. ტერიტორია გამოირჩევა 3 100 მაღალი, კვარციტის სვეტით, რომელთაგან ზოგიერთის სიმაღლე 800 მეტრია, გარეგნულად კი კარსტული ფორმაციისაა. არეალი ქალაქ ჩჟზანძიაძეს შემადგენლობაში შედის და მდებარეობს პროვინციის დედაქალაქ ჩანშადან 270 კმ-ის მოშორებით. 1992 წელს, იუნესკომ ვულინგიუანი მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩინეთში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: Wulingyuan Wulingyuan Travel Guide China’s Ancient Skyline Wulingyuan Photos დაარქივებული 2011-04-17 საიტზე Wayback Machine.
დიაოლოუ

დიაოლოუ (ჩინ. 开平碉樓) – თავდაცვითი, მრავალსართულიანი კოშკები ჩინეთში, გუანდუნის პროვინციაში. ძირითადად ნაგებია ბეტონით. კოშკების აშენების მიზიზი ძირითადად ყაჩაღების შემოსევებისგან თავის დაცვა იყო, მაგრამ ზოგიერთი მათგანი საცხოვრებლადაც გამოიყენებოდა. კოშკების მშენებლობა ცინის იმპერიის ადრეულ წლებში დაიწყო და მოდაში კვლავ დაბრუნდა 1920–1930–იან წლებში, როდესაც ქვეყანაში საზღვარგარეთიდან ჩინურმა დიასპორამ დაიწყო დაბრუნება. ამ პერიოდში სტრუქტურების რიცხვმა რამდენიმე ათასს მიაღწია. 2007 წელს, იუნესკომ დიაოლოუს კოშკები და სოფლები მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩინეთში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: Diaolou A Hoyping (Kaiping) descendant visits his ancestral village and its diaolou დაარქივებული 2007-02-21 საიტზე Wayback Machine. A personal diaolou slideshow movie Diaolous or Gold Mountain Houses in the Wuyi Region დაარქივებული 2007-07-02 საიტზე Wayback Machine. Information about the diaolou დაარქივებული 2004-12-04 საიტზე Wayback Machine. Kaiping Diaolou and Villages - UNESCO World Heritage Centre Kaiping photo collection of diaolou
მოხუცი და ზღვა

მოხუცი და ზღვა (ინგლ. The Old Man and the Sea) — ერნესტ ჰემინგუეის მოთხრობა, რომელიც დაიწერა კუბაში, 1951 წელს, ხოლო გამოქვეყნდა — 1952 წელს. ეს არის ავტორის უკანასკნელი მნიშვნელოვანი ნაწარმოები. მოთხრობისთვის ჰემინგუეის ნობელის პრემია მიენიჭა. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ეს ალეგორიული ნაწარმოებია. მოთხრობის მთავარი გმირი, მოხუცი სანტიაგო, თითქოს მართლაც განიცდის მარცხს, მთელი ოთხმოცდახუთი დღის ტანჯვისა და წანწალის შემდეგ უშველებელ თევზს გადაეყრება, რის ვაივაგლახით დაიჭერს, მაგრამ საბოლოოდ ზვიგენები წაართმევენ, თვითონ კვლავ ხელცარიელი ბრუნდება შინ, მშიერი და გაწამებული. ამის მიუხედავად, ეს მოთხრობა მაინც ადამიანის უძლეველობასა და სულის გაუტეხლობაზეა. მისი ფინალი მაინც საოცრად ოპტიმისტურია და ამით განსხვავდება ავტორის სხვა ნაწარმოებებისაგან. მოთხრობამ სხვადასხვაგვარი შეფასება დაიმსახურა. ზოგი მას მარტოობის, ტანჯვისა და ტრაგედიის სიმბოლოდ მიიჩნევდა, ზოგს კი — გმირობისა და მამაცობის საწყისად. თვითონ ჰემინგუეიმ მოთხრობაზე შემდეგი რამ თქვა: ერნესტ ჰემინგუეი - ტომი IV, "ლიტერატურა და ხელოვნება", თბილისი, 1965, 342-343 გვ. ↑ „Heroes:Life with Papa“. Time. November 8, 1954. დაარქივებულია ორიგინალიდან — ნოემბერი 16, 2010. ციტირების თარიღი: 2009–12–12. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate=-ში (დახმარება) ↑ The Nobel Prize in Literature 1954. Nobelprize.org. ციტირების თარიღი: 2009-10-04.