laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 1998: ჯგუფი D

მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 1998: ჯგუფი D — მუნდიალი 1998-ის ერთ-ერთი ჯგუფი.
მსოფლიო საფეხბურთი ჩემპიონატი 2006: ჯგუფი B

მსოფლიო საფეხბურთი ჩემპიონატი 2006: ჯგუფი B — მუნდიალი 2006-ის ერთ-ერთი ჯგუფი. საუკეთესო მოთამაშე:
შტანგენფარგალი

შტანგენცირკული (გერმ. Stangenzirkel — „ღერო“, „წნელი“ და ფარგალი) — მოწყობილობა, რომელსაც შიდა და გარე ზომების ასაღებად იყენებენ. შტანგენფარგალი ზომის მილიმეტრის მეასედის სიზუსტით აღების შესაძლებლობას იძლევა. შტანგენფარგალი
ფისის სავალები

ფისის სავალები — მცენარეში, გრძელი, ფისით (ძივთით) ამოვსებული არხები, რომლებიც წარმოიქმნება უჯრედების დაცილების და უჯრედშორისების ჩამოყალიბების შედეგად. დამახასიათებელია ყველა წიწვოვანის ფოთლისა და ნორჩი ღეროს პირველადი ქერქისათვის. ფიჭვისებრთა მერქანში ვერტიკალური და ჰორიზონტალური არხებია, ლაფანში — მხოლოდ ჰორიზონტალური. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 332-333.
ფისოვანი მცენარეები

ფისოვანი მცენარეები — მცენარეები, რომლებიც შეიცავენ ფისებს (იხ. ბუნებრივი ფისები) და ბალზამებს. ეს ნივთიერებები გროვდება ღეროს, ფესვისა და ფოთლის ფისის სავალებში. ეს ნივთიერებები გროვდება ღეროს, ფესვისა და ფოთლის ფისის სავალებში ქერქის კოპებში და სხვა სათავსებში. ისინი მცენარეს იცავენ ცხოველებისა და პარაზიტული სოკოებისაგან. ფისოვანი მცენარეები გავრცელებულია მსოფლიოს თითქმის ყველა მხარეში. ძვირფას ფისებს — დამარებს იძლევა ჰოპეას, შორეას, კანარიუმის და სხვა სახეობები. აგათისის, დანიელას, ჰიმენეას, ტრაქილობიუმის სახეობებიდან იღებენ კოპალებს, ბოსუელიას სახეობებიდან — ოლიბანს, კალიტრისიდან და ტეტრაკლინისიდან — სანდარაკს; კომიფორას სახეობებიდან მოიპოვებენ მექის ბალზამს და მურს, ქსანტორეადან — აკაროიდულ ფისს და ა. შ. საქართველოში იზრდება კევის ხე, რომლის ფისი გამოიყენება ლაქის წარმოებაში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 333.
ყაჩაღები ვახშამზე (ტიფლისი)

ყაჩაღები ვახშამზე — სერიალის ტიფლისი მეოთხე ეპიზოდი, რომელიც ეთერში გავიდა 2014 წლის 6 დეკემბერს. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. “ტიფლისში” დანაშაულის, სახელმწიფო სტრუქტურებში არსებული კორუფციის წინააღმდეგ ბრძოლა თავისუფლებისთვის ბრძოლაში გადაიზრდება. სერიალის ავტორები საქართველოში ამ პროცესების ძირითად ასპარეზად “იატაქვეშეთს” განიხილავენ. სწორედ ამაზე მეტყველებს ტყეში გავარდნილი ყაჩაღების, ორბელიანების ოჯახისა და პოლიცილების გაერთიანება ამილახვართა დანაშაულებრივი სამყაროს წინააღმდეგ. თუ წინა სერიებში თხრობა მრავალფეროვანი, უფრო დინამიკური და აქტიური იყო, სხავდასხვა გმირის ისტორიის ერთმანეთთან დაკავშირებისა და გუნდად გაერთიანების მცდელობა შეინიშნებოდა, მე-4 სერიაში მხოლოდ ორი თემის გაშლა მოხდა – შურისძიების სურვილი, რომელიც ყაჩაღებსა და ამილახვარის კლანს ერთმანეთთან აპირისპირებს და პროგრესული ინტელიგენცია, ძირითადად, შემოქმედებითი ინტელეიგენციის კრება. აშკარად იკვეთება მათი სურვილი, არა მხოლოდ ძალით, არამედ სიტყვით, პრესით, თამამი იდეებითა და სიახლეებისაკენ სწრაფვით შეცვალონ ადამიანების აზროვნება, მსოფლმხედველობა, ცხოვრების სტილი. ჩნდება ახალი ინტრიგაც, ლუკასა და ელენეს ინტერესი ერთმანეთის მიმართ, სერიალი მელოდრამატული ხაზის განვითარების პერსპექტივას გვპირდება. ვფიქრობ, ამ ელემენტის შემოტანა უფრო ცოცხალს და საინტერესოს გახდის ,,ტიფლისურ” ისტორიებს. ,,ტიფლისში” განხილული პრობლემები აქტუალურია დღესაც. ისევე როგორც მაშინ, ადამიანებს უსამართლობის, განუკითხაობის ერთგვარი განცდა უჩნდებათ. უნებურად ჩნდება პარალელები, ერთგვარი სევდა, ჩვენს ქვეყანაში ამ პრობლემების `მარადიულობის” გამო. “ტიფლისის” შემქმნელები თითქმის ყველა სერიაში ცდილობენ დაიცვან ეპოქის სახე, თუმცა გარკვეული დიალოგებითა და მსახიობთა ინტონაციით, ზოგჯერ ყალბი ინტონაციითაც კი სტილი ირღვევა. “ტიფლისის” ამ სერიაში უკვე იგნორირებულია ქართული ყოფისთვის დამახასიათებელი ატრიბუტიკა, ურთიერთობის ფორმები და ა. შ და უმეტესად ჭარბობს დასავლური ცხოვრების სტილისთვის დამახასიათებელი ნიშნები, რაც ერთგვარად, ზოგადად `მოთხრობილი” ისტორიის შთაბეჭდილებას ტოვებს, ისტორიის რომელიც შესაძლოა ყველგან მოხდეს. (სერიალში კი მაყურებლის ინტერესის გასაღვიძებლად მნიშვნელოვანია ნაცნობი გარემოს შექმნა) ის ნაკლებად ასოცირდება ჩვენს წარსულთან. XIX საუკუნის ტიფლისის ეკლექტური გარემო, საერთო კოლორიტი, ხომ აღმოსავლური და დასავლური სტილის ნაზავით მიიღება. ამ სტილის დაცვა, თუნდაც მრავალფეროვანი და საინტერესო გარემოს შესაქმნელად, კარგი იქნებოდა. The Robbers Dinner — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ყაჩაღები ვახშამზე
პორტო ფრანკო (ტიფლისი)

პორტო ფრანკო — სერიალის ტიფლისი მეხუთე ეპიზოდი, რომელიც ეთერში გავიდა 2014 წლის 6 დეკემბერს. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. სამართლიანობის აღდგენა, დამნაშავეთა დასჯის სურვილი და მოთხოვნა მე-5 სერიის ძირითად თემად იქცა. საზოგადოების მიერ წამოყენებული პროტესტი ხელისუფლებას აიძულებს იმოქმედოს და დაწყებულ „ომში“ ჩაებას. ,ტიფლისის” მე-5 სერიაში, ავტორები სხვა სერიებიდან განსხვავებით ცდილობენ, თხრობაში შეიტანონ ის პრობლემები, რომელიც დღესაც აქტუალურია, იმსჯელონ, განიხილონ, დააფიქსორონ გარკვეული პოზიცია. სამყაროში, სადაც კანონი არ არსებობს, ქაოსია – ამბობს ქალაქის თავი და სწორდ, ამ ქაოსის წინააღმდეგ იწყებს მოძრაობას საზოგადოებაც და პოლიციაც. ორბელიანების, ყაჩაღებისა და პოლიციის გაერთიანება საშიშროებას უქმნის ამილახვართა კლანს, რომელიც მარტო რჩება. მათ ხელიდან ეცლებათ ძველი მეკავშირეები. სერიალში, ამ მცირე პასაჟის გარდა, ამილახვართა ისტორიის შესახებ თითქმის არაა მოთხრობილი, თუმცა რჩება ინტრიგა, მოვლენების გააქტიურებისა და სხვადასხვა მიმართულებით განვითარების პერსპექტივა. მ სერიაში ავტორები თბილისის ისტორიებით არ შემოიფარგლებიან არამედ მოქმედება აჭარაშიც ვითარდება, რაც მათ საშუალებას აძლევს თემის გასაშლელად და იმ ეპოქის უფრო გამოსაკვეთად, რაც დღესაც არ კარგავს პოლიტიკურ აქტუალურობას. ოსმალეთისა და რუსეთის ძალაუფლების ქვეშ მოქცეულ საქართველოში ქართველებისთვის აღარ დარჩა ადგილი. ერთ-ერთ ეპიზოდში, ფაშასა და რუსი გენერლის შეხვედრის სცენაში აჭარელი კითხულობს: „თქვენ კი ეს ქვეყანა ორად გაყავით, მაგრამ მე რაღა მრჩებაო?“ საშიშროება მტერთან შეკვრით, მის წინაშე თავის დახრითა და მისი მოთხროვნების განუხრელად შესრულებიდან იწყება. სწორედ პასიური მოლოდინი ანგრევს ქვეყანასა და ადამიანებს, რომლებიც უძრაობის პერიოდში კონფორმისტები ხდებიან. თუმცა ყველაფერს თავისი დრო აქვს და ორბელიანების კლანიც ნელ-ნელა, ეტაპობრივად გეგმავს შეცვალოს სიტუაცია. ამ სერიაში მკვეთრად გამოიკვეთა ორბელიანის მოქმედების არეალი, რომელიც არა მხოლოდ ფიზიკურ დაპირისპირებას გულისხმობს, არამედ საზოგადოების მორალურ გამოფხიზლებას. ამ მიზნით შექმნილი არალეგალური სტამბა, საზოგადოების ერთგვარი მორალური, სულიერი გაჯანსაღებისკენაა მიმართული. Porto Franco — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) პორტო ფრანკო
ხანძარი (ტიფლისი)

ხანძარი — სერიალის ტიფლისი მეექვსე ეპიზოდი, რომელიც ეთერში გავიდა 2014 წლის 27 დეკემბერს. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ქალაქში არსებული რთული კრიმინოგენული, სოციალურ-პოლიტიკური სიტუაცია, მოქალაქეების პროტესტი პოლიციას აიძულებს აქტიურად ჩაერთოს უკანონობის წინააღმდეგ ბრძოლაში. ქალაქი ორად იხლიჩება. დაპირისპირება ორ კლანს შორის აშკარა ხდება. ირველი სეზონის დამამთავრებელ მე-6 სერიაში ავტორები ცდილობენ, ძირითადად გამოკვეთონ ის მიმართულებები, რომელიც შემდეგ სეზონში ჰპოვებს განვითარებას. იკვეთება ორ კლანს შორის მკვეთრი შეჯახების პერსპექტივა, რომელიც მაყურებელს დიდ თავგადასავლებს ჰპირდება, ასევე საქართველოში აჯანყების დაწყების პერსპექტივაც. ორი ძირითადი ოჯახის დაპირიპირების პროცესში თავს იჩენს ახალი გვარი _ ჭავჭავაძე, რომელიც ავტორებს წარსულის, ბატონყმობის პერიოდის დანაშაულებრივი სამყაროს საქმიანობის შესახებ მოუთხრობს. პირველ სერიებში დეტექტიური ჟანრისთვის დამახასიათებელი ელემენტების სიჭარბე მე-6 სერიაში იკლებს და აშკარად იკვეთება კრიმინალური დრამისთვის დამახასიათებელი ნიშნები. პერსონაჟების ძირითად ბირთვს ამ სერიაში ახალი გმირები ემატება. არჩილ ორბელიანის საფრანგეთიდან ჩამოსული ცოლ-შვილი, მათი მომავალი სიძე. საფრანგეთიდან ჩამოსული გმირები თითქოსდა უცხო თვალით გარედან უყურებენ, აფასებენ მოვლენებს, ხაზს უსვავენ საზოგადოების გარკვეული ნაწილის პროგრესისადმი მიდრეკილებას და იმ პერიოდის საქართველოს ურთიერთობებს დასავლეთთან. თავისთავად პერსონაჟების სიმრავლე უფრო საინტერესოს და მრავალფეროვანს ხდის სერიალს. ძირითადი თხრობა აგებულია ვერბალურ ნაწილზე, გმირთა განსხვავებული პოზიციების გაცვლა-გამოცვლაზე, რაც საშუალებას იძლევა სხვადასხვა ასპექტით დავინახოთ იმ პერიოდის აქტუალური საკითხები და ახალი თვალით შევხედოთ დღეს არსებულ მსგავს პრობლემებსაც. ორბელიანები, ქვეყნის პატრიოტი, საზოგადოების მოაზროვნე ნაწილის სიმბოლოდ აღიქმება. ლევან ამილახვარი ქალაქიდან გარბის, ვინაიდან მისთვის მოულოდნელია ყოფილი თანამზრახველების ღალატი, ცხოვრების უეცარი შემობრუნება. მარტო დარჩენილი მისი მოკავშირეები ცდილობენ ყველა საშუალებით გადაირჩინონ თავი, შეინარჩუნონ საკუთარი პოზიცია. ცხვირა საკუთარი ცოლის სიცოცხლით სპეკულირებს და აშანტაჟებს პოლიციას. ქალთა სოლიდარობა საროსკიპოს მცხოვრებლებს აიძულებს დაიცვან ცხვირას დატყვევებული მეუღლე და შეუერთდნენ არჩილ ორბელიანს. სიუჟეტის მეორე ძირითადი ხაზი საროსკიპოში ვითარდება, სადაც წლების მანძილზე ჭავჭავაძეების გადარჩენილი ქალიშვილი იმალება. ამილახვრებისა და ჭავჭავაძეების შუღლის შედეგად მარტო დარჩენილი ელენე, ორბელიანების დახმარებით, კვლავ უბრუნდება თავის პირვანდელ მდგომარეობას და შეიძლება ითქვას, მძლავრი იარაღი ხდება საერთო მტრის წინააღმდეგ ბრძოლაში. The Fire — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ხანძარი
გასროლა (ტიფლისი)

გასროლა — სერიალის ტიფლისი მეშვიდე ეპიზოდი, რომელიც ეთერში გავიდა 2015 წლის 3 იანვარს. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ამილახვარი და გრიგოლი ოსმალ ვაჭარს შეხვდებიან, რომელიც მათ ტიფლისში დაბრუნებას მოუწოდებს და თანაც შეპირდება, რომ მატინოვი ცოცხალი აღარ დახვდებათ. აქვე გაიცნობენს დიმიტრი სოროკინს. ასეც მოხდება, მატინოვს მოწამლავენ. ორბელიანის ოჯახში წვეულებისთვის ემზადებიან. ანატოლი, რომელიც გაზეთს კითხულობს წააწყდება ცნობას, რომელშიც ნათქვამია, რომ დაიწვა გორის სემინარია და დაიღუპა სტუდენტი იოსებ ჯუღაშვილი(სტალინი). ჟანდარმერიაში მისულ სისოს გიგო პატარა ბავშვს დაახვედრებს, რომელიც მატარებელს გამოყვა და ისე ჩამოვიდა ტიფლისში მამის მოსაძებნად. სისო მამის პოვნას შეპირდება, ხოლო გიგო ბავშვს თავის ოჯახში წაიყვანს. გამომცემლობაში საბა მიშო ძიას შესთავაზებს აზერბაიჯანელი ჟურნალისტის დახმარებას, თუმცა უარს მიიღებს. მიშო ძია თავის თანამშრომლებთან ერთად სმას განაგრძობს. საროსკიპოდან წამოყვანილი ქალები ორბელიანების ერთ–ერთ ოთახში მოეწყვნენ და თავს კარტის თამაშით ირთობენ. არჩილი და აბრაგები მთიულებს შეხვდებიან და მათი აჯანყების სურვილს შეიტყობენ. საუბრის ძირითადი თემა იარაღი იქნება. სისო თავის ცოლს და შვილს მოინახულებს. შეპირდება, რომ ამის შემდეგ ხშირად ნახავს მათ. წვეულებამდე ელენე და ლუკა ეტლით გაისეირნებენ, სადაც აბრაგი სიყვარულში გამოტყდება. ცხვირა შეყვარებულის სახლში შეიპარება, სადაც შეიტყობს, რომ არჩილის მოკვლას აპირებენ. ქუჩაში გავა და თავადის ძმიშვილსა და მის მეგობარს სცემს. მოკვლაში ხელს სისო შეუშლის. ბალზე ყველასთვის მოულოდნელად ახალ მეფისნაცვალს, სოროკინს წარადგენენ. ის კი თავის მხრივ გაამართლებს და საზოგადოებაში გამოიყვანს ლევან ამილახვარს. ლუკა ვეღარ მოითმენს და ესვრის. თავადი მოკვდება. ორმხრივ სროლაში დაიღუპება ელენეც. The Shot — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) გასროლა
ჯუანშერ სპასპეტი

ჯუანშერ სპასპეტი — მოღვაწეობდა V საუკუნეში, ვახტანგ გორგასალის მეფობის დროს. თეიმურაზ ბატონიშვილი, „ისტორია დაწყებითგან ივერიისა, ესე იგი გიორგისა, რომელ არს სრულიად საქართველოისა“, გვ. 33
ბერეზოვკა (ოკნიცის რაიონი)

ბერეზოვკა (რუმ. Berezovca) — სოფელი მოლდოვაში, ოკნიცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 244 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 567 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა ოკნიცის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ბირლედენი

ბირლედენი (რუმ. Bîrlădeni) — სოფელი მოლდოვაში, ოკნიცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 179 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 735 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა ოკნიცის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ბირნოვა

ბირნოვა (რუმ. Bîrnova) — სოფელი მოლდოვაში, ოკნიცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 237 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 342 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა ოკნიცის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ვერეჟენი (ოკნიცის რაიონი)

ვერეჟენი (რუმ. Verejeni) — სოფელი მოლდოვაში, ოკნიცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 197 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 972 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა ოკნიცის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ველჩინეცი (ოკნიცის რაიონი)

ველჩინეცი (რუმ. Ceadîr) — სოფელი მოლდოვაში, ოკნიცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 85 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 909 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა ოკნიცის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ფისტიკა

ფისტიკა , ბისტიკა — XI—XII საუკუნეების ქართველი პოეტი. ფისტიკა შეურქმევიათ, რადგან ვარაუდობენ, რომ აშუღი იყო. აკაკი შანიძის აზრით, „ბისტიკა“ სომხური „პსტიკ“ (პატარა)–იდან მიღებული სიტყვაა. საფიქრებელია, რომ ფისტიკა ათვალწუნებულ მელექსედ ითვლებოდა, რომელიც სტვირსა და ჭიანურზე დასამღერ შაირებს თხზავდა. თეიმურაზ II (1700—1762) აგდებულად იხსენიებს მას და „ბისტიკა ცრუს“ უწოდებს. ფისტიკას პოეტური მემკვიდრეობა უკვალოდ არის დაკარგული. ტრადიციული ცნობებით, იგი ითვლება ახალი სალექსო საზომის — ფისტიკაურის დამამკვიდრებლად. ლოლუაშვილი ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 333.
ჰარის სეფეროვიჩი

ჰარის სეფეროვიჩი (ბოსნ. Haris Seferović; დ. 22 თებერვალი, 1992) — ბოსნიური წარმოშობის შვეიცარიელი ფეხბურთელი, პორტუგალიური „ბენფიკასა“ და შვეიცარიის ეროვნული ნაკრების თავდამსხმელი. მონაწილეობა მიიღო 2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატზე, 2016 წლის ევროპის ჩემპიონატსა და 2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატზე. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ჰარის სეფეროვიჩი“ ვიკისაწყობში. Profile at Swiss Football League (გერმანული)
ევდემოზ I

ევდემოზ I (გვარად დიასამიძე; გ. 1643) — აღმოსავლეთ საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი 1630-1638 წლებში. კახეთის მეფის თეიმურაზ I-ის ძის დათუნა ბატონიშვილის სიმამრი. ევდემოზ I მონაწილეობდა ქართლის მეფის როსტომის (მართავდა 1632-1658 წლებში) წინააღმდეგ შეთქმულებაში. შეთქმულების მიზანი იყო როსტომის გადაყენება და გაერთიანებული ქართლ-კახეთის ტახტზე თეიმურაზ I-ის მოწვევა. შეთქმულების დამარცხების შემდეგ ევდემოზ I სხვებთან ერთად დააპატიმრეს და როსტომისნბრძანებით სიკვდილით დასაჯეს: ციხეში დაახრჩვეს და მისი გვამი ნარიყალას ციხიდან გადააგდეს. დაკრძალულია ანჩისხატის ტაძარში. საქართველოს ეკლესიამ წმინდანად შერაცხა. მისი ხსენების დღეა 4 (17) ოქტომბერი. საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეთაურები ლომინაძე ბ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 49. ↑ მ. გუგუშვილი, „თეიმურაზ პირველის ცხოვრების გზა“, თბ. 1979, გვ. 101
რომი (სასმელი)

რომი — ძლიერი სპირტიანი სასმელი, რომელიც შაქრის ლერწმის საკმაოდ რთული გზით გადამუშავების შედეგად მიიღება. არსებობს რომის რამდენიმე სახეობა. ღია ფერის რომს, ანუ უფერო, ოქროსფერი და მუქი რომი. სიტყვა რომის (ინგლ. rum) წარმომავლობა უცნობია. ზოგიერთი მკვლევარის აზრით, ის სიტყვისგან rumbullion მომდინარეობს, რაც „დიდ ხმაურს“ ნიშნავს. მეორე ვარიანტის მიხედვით, რომი სპირტიანი სასმელებისთვის განკუთვნილი ბოკლის სახელწოდებიდან rummers მომდინარეობს, რომელსაც ჰოლანდიელი მეზღვაურები იყენებდნენ. სხვა ვარიანტებს შორისაა ლათინური სიტყვის saccharum (შაქარი) შემცირებული ვერსია და ფრანგული arôme (არომატი). Williams, Ian (2005). Rum: A Social and Sociable History of the Real Spirit of 1776. Nation Books.  (extract დაარქივებული 2007-03-12 საიტზე Wayback Machine. ) Broom, Dave (2003). Rum. Abbeville Press.  Arkell, Julie (1999). Classic Rum. Prion Books.  Coulombe, Charles A (2004). Rum: The Epic Story of the Drink that Changed Conquered the World. Citadel Press.  Smith, Frederick (2005). Caribbean Rum: A Social and Economic History. University Press of Florida.  (Introduction) შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „რომი“ ვიკისაწყობში. Proof66 Rum Product Listings and Ratings Information დაარქივებული 2015-01-26 საიტზე Wayback Machine.
ფისტიკაური

ფისტიკაური, ბისტიკაური — ქართული ლექსთწყობის ერთ-ერთი უძველესი სახე, რომლის დამკვიდრება მიეწერა პოეტ ფისტიკას. ფისტიკაური ოცმარცვლიანი ოთხეპიანი სტროფია, რომელსაც მხოლოდ გარეგანი რითმა აქვს. ფისტიკაურის უძველესი ნიმუშები შეინიშნება ფისტიკამდეც, VII საუკუნეში თარგმნილს „პროკოფის მარტვილობაში“, აგრეთვე ეფრემ მცირის (XI საუკუნე) მიერ გადმოქართულებულ თხზულებაში „ელინთა ზღაპრობანი“. ფისტიკაურის ფორმითაა დაწერილი ჩახრუხაძის „თამარიანის“ VIII თავი, ვეფხისტყაოსნის 771-ე სტროფი. XVII—XVIII საუკუნეებში ამ საზომით შეთხზულ ლექსებს ვხვდებით საერო მწერლობის ბევრ ძეგლში, მათ შორის „ქილილა და დამანაში“. დარჩია ბ., ფისტიკაური სტროფი ვეფხისტყაოსანში, წგნ.: შოთა რუსთაველი. საიუბილეო კრებული, თბ., 1966; მიქაძე გ., ნარკვევები ქართული პოეტიკის ისტორიიდან, თბ., 1974; შანიძე ა., ფისტიკაურის ისტორიისათვის, «ლიტერატურული ძიებანი», 1944, ტ. 2; ლოლაშვილი ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 333.
ფიტელეფასი

ფიტელეფასი (ლათ. Phytelephas) — ორსახლიან მცენარეთა გვარი პალმების ოჯახისა. მოკლე ხისებრი ღერო და 3—6 მ სიგრძის ფრთისებრი ფოთლები აქვს. მამრობითი ყვავილები თავმოყრილია გრძელ, ცილინდრულ ტარო ყვავილში, მდედრობით — მჭიდრო თავაკისებრ ყვავილედში. ნაყოფი წვნიანი კენკრაა. მოუმწიფებელი თესლის ენდოსპერმი თხევადია, რძის მაგვარი, იყენებენ საჭმელად; მწიფე თესლისა — მაგარია და მცენარეული სპილოს ძვლის სახელწოდებით იყენებენ ღილების, ჭადრაკის ფიგურების და სხვათა დასამზადებლად. ფიტელეფასის 15-მდე სახეობა იზრდება სამხრეთ ამერიკაში, ძირითადად ანდებში, ზღვის დონიდან 1500—1800 მ სიმაღლეზე, მდინარის ნაპირებსა და ჭაობიან ადგილებში. რატიანი ნ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 333.
ბიჭვინთის სახელმწიფო ნაკრძალი

ბიჭვინთის სახელმწიფო ნაკრძალი — მდებარეობს აფხაზეთში, გაგრის ზონაში, შავი ზღვის სანაპიროზე, ბიჭვინთის კონცხზე. დაარსდა 1926 წელს, საერთო ფართობია 164,7 ჰა. ტყით დაფარულია 123 ჰა, რომლის უმეტესი ნაწილი (69,7) რელიქტურ ბიჭვინთის ფიჭვს უკავია; გარდა ფიჭვისა გვხვდება ქართული მუხა, წაბლი, კავკასიური რცხილა, ჯაგრცხილა, ცაცხვი, იფანი, კოლხური ბზა და სხვა. ბიჭვინთის ფიჭვის ნაკრძალი მსოფლიო მნიშვნელობისაა. ეს სახეობა მესამეულ პერიოდს განეკუთვნება და ყირიმკავკასიური ფლორის უკანასკნელ ნაშთად ითვლება. ნაკრძალის ჩრდილოეთ-დასავლეთ ნაწილში ბიჭვინთის ფიჭვის გავრცელება მკვეთრად მცირდება და იცვლება ბზის დაჯგუფებით (ცალკეული ეგზემპლარის სიმაღლე 10 მ აღწევს). ბიჭვინთის სახელმწიფო ნაკრძალში გვხვდება კოლხური ხოხობი, გარეული ღორი, შველი, კავკასიური და ტელეუტური ციყვი, კვერნა და სხვა. ნაკრძალში ტარდება სამეცნიერო-კვლევითი სამუშაოები ფიჭვის დაცვისა და მომრავლების მიზნით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 423—424.
ფიტო...

ფიტო... (ბერძნ. phyton — მცენარე) — რთული სიტყვის შემადგენელი ნაწილი; მიუთითებს მცენარეთა კავშირზე. მაგ., ფიტოპათოლოგია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 334.
ლორან ბლანი

ლორან ბლანი (ფრანგ. Laurent Blanc დ. 19 ნოემბერი, 1965) — ფრანგი ფეხბურთელი, საფრანგეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების ყოფილი ფეხბურთელი. 1990 წელს დასახელდა წლის საუკეთესო ფრანგ ფეხბურთელად. ნაკრებთან ერთად მოგებული აქვს მსოფლიოს (1998) და ევროპის (2000) ჩემპიონატები. 2010–2012 წლებში იყო საფრანგეთის ნაკრების მწვრთნელი. მონპელიე საფრანგეთის თასი: 1989–90 ოსერი დივიზიონი 1: 1995–96 საფრანგეთის თასი: 1995–96 ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ლორან ბლანი France Football Federation Soccerbase Goal.com urosport.com at Eurosport.com PSG Official Website ↑ Finale le 02/06/1990 // FFF ↑ Guy Roux's Double-Winning A.J. Auxerre // Zicoball
ბიჭვინთის ყურე

ბიჭვინთის ყურე — ყურე საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში. მდებარეობს შავი ზღვის სანაპიროზე, მდინარე ბზიფის შესართავთან. სოხუმისა და ბათუმის ყურეებთან ერთად წარმოადგენს აღმოსავლეთ შავიზღვისპირეთის უდიდეს ყურეს. მოქცეულია კავკასიური რივიერის ფარგლებში. ბიჭვინთის ყურის დასავლეთ ნაწილში ზღვის სიღრმე 50 მ აღწევს, ხოლო ჩრდილო-აღმოსავლეთით 20 მ. ყურეს დასავლეთიდან და ჩრდილო-დასავლეთიდან ეკვრის ბიჭვინთის კონცხი ფართო პლაჟით, ჩრდილოეთიდან და ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან — მიუსერის მაღლობი, რომელიც ზღვაში ციცაბოდ ეშვება. ერთვის რამდენიმე მდინარე, რომელთაგან მნიშვნელოვანია რიაფში. ფსკერი ლამიანია, აღმოსავლეთ ნაწილში გვხვდება წყალქვეშა ქვები. დასავლეთიდან აკრავს ბიჭვინთის ნაკრძალი, ხოლო აღმოსავლეთიდან მიუსერის ნაკრძალი. სანაპიროზე გაშენებულია დაბა ბიჭვინთა. XX საუკუნის დასაწყისში დელფინების რეწვის მნიშვნელოვანი ადგილი იყო. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 36. ↑ Берадзе Т. Н. Мореплавание и морская торговля в средневековой Грузии. — Тб, 1989. ↑ ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 448. ↑ Записки Кавказского отдела Императорского Русского Географического общества. Т. 29, — Тифлис, 1911
გრინეუცი (დინჯენი)

გრინეუცი (რუმ. Grinăuţi) — სოფელი მოლდოვაში, ოკნიცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 273 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 30 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა ოკნიცის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
გრინეუცი (მიხალაშანი)

გრინეუცი (რუმ. Grinăuţi) — სოფელი მოლდოვაში, ოკნიცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 230 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 177 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა ოკნიცის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
გრინეუც-მოლდოვა

გრინეუც-მოლდოვა (რუმ. Grinăuţi-Moldova) — სოფელი მოლდოვაში, ოკნიცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 226 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 888 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა ოკნიცის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
გრინეუც-რაია

გრინეუც-რაია (რუმ. Grinăuţi-Raia) — სოფელი მოლდოვაში, ოკნიცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 193 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 690 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა ოკნიცის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
გირბოვა

გირბოვა (რუმ. Gîrbova) — სოფელი მოლდოვაში, ოკნიცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 256 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 398 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა ოკნიცის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ბიჭვინთის ფიჭვი

ბიჭვინთის ფიჭვი (ლათ. Pinus pityusa, Pinus brutia var. pityusa) — მცენარე ფიჭვის გვარისა. 25-40 მ-მდე სიმაღლის, სწორტანიანი, გაშლილვარჯიანი ხეა. აქვს 10-16 სმ სიგრძის ღია მწვანე ფერის წყვილ-წყვილად მჯდომი წიწვები, კვერცხისებრ-კონუსისებრი მოწითალო-წაბლა და პრიალა გირჩები (სიგრძით 6-10 სმ), რომლებიც ან მარტოულია, ანდა ორად ან ოთხად შეკრებილია და თითქმის მჯდომარე. ბიჭვინთის ფიჭვი მესამეული პერიოდის რელიქტია, კავკასიის ენდემი. გავრცელებულია შავი ზღვის სანაპიროებზე ანაპის მიდამოებიდან (კრასნოდარის მხარე) ფსირცხამდე (აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა) და სამხრეთ ყირიმში. გვხვდება ზღვის დონიდან 300-400 მ-ზე, თუმცა ფსირცხაში 900 მ აღწევს. იზრდება როგორც ზღვისპირული ვაკის ნიადაგზე (ბიჭვინთის კონცხი), ისე მთის კალთების ღორღიან თხელ ნიადაგზე და კირქვებზე; ბიჭვინთის კონცხზე 298,7 ჰა-ზე ქმნის წმინდა ერთასაკოვან კორომს, რომლის ნაწილი ბიჭვინთის ფიჭვის ნაკრძალს წარმოადგენს. წმინდა კორომს ქმნის იგი ჯანხოთშიც (გელენჯიკის რაიონი). მთის კალთებზე ბიჭვინთის ფიჭვის მცირე კორომები მუხის სარტყელშია მოქცეული. აქ შერეულია ქართული მუხა, კავკასიური რცხილა, ჯაგრცხილა და სხვა ფოთლოვანი ჯიშები. ბიჭვინთის ფიჭვი სწრაფმზარდი, სინათლისა და სითბოს მოყვარული, მეტ-ნაკლებად გვალვა- და ქარგამძლე ჯიშია; ეგუება ნიადაგის სუსტ დამლაშებას, ნაკლებად უძლებს ყინვას. თესლმსხმოიარობას იწყებს 10-15 წლის ასაკში. დეკორატიულია და ფართოდ გამოიყენება ბაღ-პარკების მოსაწყობად შავი ზღვის სანაპიროს საკურორტო ზოლში და ნაწილობრივ აღმოსავლეთ ამიერკავკასიაში. იყენებენ აგრეთვე ტყის გასაშენებლად. მისი მერქანი უფრო ნაკლები ღირსებისაა, ვიდრე ჩვეულებრივი ფიჭვისა. შეტანილია საქართველოს „წითელ წიგნში“. სამხრეთ ყირიმში იზრდება მისი სახესხვაობა (ლათ. Pinus pithyusa var. stankewiczi), რომელსაც ზოგიერთი მკვლევარი ცალკე სახეობად (ლათ. Pinus stankewiczi) მიიჩნევს. სახოკია მ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 424.
დინჯენი

დინჯენი (რუმ. Dîngeni) — სოფელი მოლდოვაში, ოკნიცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 238 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 722 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა ოკნიცის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
კალარაშოვკა

კალარაშოვკა (რუმ. Calaraşovca) — სოფელი მოლდოვაში, ოკნიცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 64 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 725 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა ოკნიცის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
კლოკუშნა

კლოკუშნა (რუმ. Clocuşna) — სოფელი მოლდოვაში, ოკნიცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 245 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 502 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა ოკნიცის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
კოდრენი (ოკნიცის რაიონი)

კოდრენი (რუმ. Codreni) — სოფელი მოლდოვაში, ოკნიცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 133 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 964 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა ოკნიცის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები