laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
დასავლეთის კუნძულები (პაპუა-ახალი გვინეა)

დასავლეთის კუნძულები (ინგლ. Western Islands) — არქიპელაგი წყნარ ოკეანეში, ეკუთვნის პაპუა-ახალ გვინეას. ბისმარკის არქიპელაგის უკიდურესი დასავლეთი ნაწილია. ადმინისტრაციულად ეკუთვნის აილენდსის რეგიონის მანუსის პროვინციას. დასავლეთის კუნძულები ბისმარკის არქიპელაგის უკიდურესი დასავლეთი ნაწილია და მდებარეობს 400 კმ-ით დასავლეთით კუნძულ მანუსიდან და 900 კმ-ით ჩრდილოეთით ქვეყნის დედაქალაქ პორტ-მორზბიდან. კუნძულები შედგება დაახლოებით 70 კუნძულისაგან და ატოლისაგან. დასავლეთიდან აღმოსავლეთისკენ კუნძულების განლაგება ასეთია: ვუვულუ (არქიპელაგის მთავარი კუნძული), აუა, მანუ, ნინიგოს კუნძულები (7 ატოლი, რომელიც ქმნის 50 მოტუს, ზოგჯერ კუნძულებში შეჰყავთ მანუს კუნძულიც), ჰერმიტის კუნძულები (13 მომცრო კუნძული), კანიეტის კუნძულები. კუნძულების ყველაზე დასავლეთი და სამხრეთი კუნძულია ვუვულუ, ყველაზე აღმოსავლეთი და ჩრდილოეთი — კანიეტის კუნძულები. პირველი ევროპელი, რომელმაც დაინახა არქიპელაგის ზოგიერთი კუნძული გახდა ესპანელი ზღვაოსანი ინიგო ორტის დე რეტესი (ესპ. Yñigo Ortiz de Retez). 1543 წლის 19 აგვისტოს მან დაინახა კუნძულები ვუვულუ და აუა. მან ამ კუნძულებს დაარქვა «თეთრი ადამიანების კუნძულები» (ესპ. Islas de Hombres blancos) ადგილობრივი მაცხოვრებლების სახის თეთრი ფერის გამო. 1767 წლის 19 სექტემბერს ეს კუნძულები ხელმეორედ აღმოაჩინა ინგლისელმა ლეიტენანტმა ფილიპ კარტერეტმა. აუას კუნძულს მან დაარქვა «დურუორი», ერთ-ერთი თავისი ოფიცრის პატივსაცემად, ხოლო ვუვულუს — «მეიტის კუნძული» (ინგლ. Maty Island) მეტიუ მეიტის პატივსაცემად (ინგლ. Mathew Maty), რომელიც იყო სამეფო გეოგრაფიული საზოგადოების წევრი. 1768 წელს ლუი ბუგენვილმა ისევ «აღმოაჩინა» ზემოთაღნიშნული კუნძულები, ასევე «ანოჰორეტის» კუნძულები (ფრანგ. Iles des Anachorettes, დღეისათვის კანიეტის კუნძულები) და «ჩეკიეს კუნძულები» (ინგლ. Chequer Islands, დღეისათვის ნინიგოს კუნძულები). 1781 წელს ესპანელმა კაპიტანმა ფრანსისკო მორელმა გემით Princessa აღმოაჩინა კუნძული ჰერმიტი. 1896 წლის 14 აგვისტოს გერმანულმა გემმა Möwe შეადგინა კუნძულ ვუვულუს პირველი რუკა. კუნძულები გახდა გერმანიის კოლონია. 1899 წლიდან დასავლეთის კუნძულები ადმინისტრაციულად დაექვემდებარა გერმანიის ახალ გვინეას. 1914 წელს არქიპელაგი დაიკავა ავსტრალიის ჯარებმა, ხოლო პირველი მსოფლიო ომის დამთავრების შემდეგ კუნძულები გადაეცა ავსტრალიას მმართველობაში. 1975 წელს დასავლეთის კუნძულები დამოუკიდებელი სახელმწიფო პაპუა-ახალი გვინეის ნაწილია. ↑ The Western Islands. The Wuvulu Research Center. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-22. ციტირების თარიღი: 8 აპრილი 2010. ↑ 2.0 2.1 2.2 History of the Western Islands. The Wuvulu Research Center. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-21. ციტირების თარიღი: 8 აპრილი 2010.
ოფი (საფეხბურთო კლუბი)

ოფი (ბერძ. ΟΦΗ - Όμιλος Φιλάθλων Ηρακλείου — ჰერაკლიონის გულშემატკივართა კლუბი (ინგლ. Omilos Filathlon Irakleiou) — საბერძნეთის საფეხბურთო კლუბი, დაარსდა ჰერაკლიონში, კუნძულ კრეტაზე. საბერძნეთს გარეთ კლუბი ცნობილია, როგორც „ოფი კრეტა“, თუმცა კრეტა რეალურად არ არის კლუბის ოფიციალური სახელის ნაწილი. საბერძნეთის ორი მთავარი ქალაქის, ათენის და სალონიკის გარეთ დაარსებულ კლუბებს შორის „ოფის“ ყველაზე მეტი მატჩი აქვს ჩატარებული საბერძნეთის სუპერლიგაში. საბერძნეთის სუპერლიგა მეორე ადგილი (1): 1985/1986 საბერძნეთის თასი გამარჯვებული (1): 1986/1987 ფინალისტი (1): 1989/1990 საბერძნეთის სუპერთასი ფინალისტი (1): 1987 ბალკანეთის თასი გამარჯვებული (1): 1988/1989 შენიშვნა: დროშა აღნიშნავს ეროვნულ ნაკრებს რომელიც განსაზღვრულია ფიფა-ს წესებით. მოთამაშეები შესაძლოა რამდენიმე ფიფა-ს არაწევრ ქვეყანას/ტერიტორიას მიეკუთვნებოდნენ. ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2014-10-28 საიტზე Wayback Machine.
Manic Street Preachers

Manic Street Preachers — უელსური ალტერნატიული როკ-ჯგუფი, ჩამოყალიბებული 1986 წელს ბლეკვუდში, რომელშიც შედიან ჯეიმზ დინ ბრედფილდი (წამყვანი ვოკალი, წამყვანი გიტარა), ნიკი უაირი (ბას-გიტარა, ტექსტები) და შონ მური (დასარტყმელი საკრავები). ხშირად მათ უწოდებენ The Manics-ს ან უბრალოდ Manics. Manic Street Preachers თავდაპირველად კვარტეტი იყო, მაგრამ იქცა ტრიოდ, როდესაც 1995 წლის 1 თებერვალს მოულოდნელად გაუჩინარდა რიჩი ედვარდსი, ჯგუფის ტექსტების ძირითადი ავტორი და რიტმული გიტარისტი. ადრეულ ეტაპზე ჰერმაფროდიტული გლემ-როკ იმიჯით და კრიტიკული სოციალური ტექსტებით „კულტურაზე, გაუცხოებაზე, უსაქმურობასა და სასოწარკვეთაზე“ მოიპოვეს საკულტო სტატუსი. ედვარდის გაუჩინარების შემდეგ ბრედფილდმა, მურმა და უაირმა განაგრძეს ჯგუფის სახით თანამშრომლობა და მიაღწიეს კრიტიკოსთა აღიარებას და კომერციულ წარმატება. მიღებული აქვთ შვიდზე მეტი NME-ის ჯილდო, მათ შორის, ცხოვრებისეული დამსახურებებისთვის, რომელსაც „ღმერთთან მიახლოებული გენიოსის“ ჯილდო ეწოდება. აგრეთვე არიან რვა Q-ს და ბრიტანული მუსიკის ოთხი ჯილდოს მფლობელები. დღეისთვის მსოფლიო მასშტაბით გაყიდული აქვთ 10 მილიონზე მეტი ალბომი და ითვლება ბრიტანეთის ერთ-ერთ წამყვან ჯგუფად. გვიანდელ ალბომებში შეიმჩნევა მემარცხენე პოლიტიკის თემები და ინტელექტუალური სტილი, რასაც ერწყმის ალტერნატიული როკის უფრო ტრადიციული ჟღერადობა. საერთო ჯამში, ჯგუფს აქვს საუკეთესო 10-ეულებში მოხვედრილი 11 ალბომი, საუკეთესო 10-ეულებში მოხვედრილი 15 სინგლი და ბრიტანეთის ჩარტებში #1 პოზიციაზე სამჯერ მოხვედრა 1998 წლის ალბომით This Is My Truth Tell Me Yours, სინგლით ამ ალბომიდან „If You Tolerate This Your Children Will Be Next“ და 2000 წლის სინგლით „The Masses Against the Classes“. მთავარი სტატია: Manic Street Preachers-ის დისკოგრაფია. სტუდიური ალბომები Generation Terrorists (1992) Gold Against the Soul (1993) The Holy Bible (1994) Everything Must Go (1996) This Is My Truth Tell Me Yours (1998) Know Your Enemy (2001) Lifeblood (2004) Send Away the Tigers (2007) Journal for Plague Lovers (2009) Postcards from a Young Man (2010) Rewind the Film (2013) Futurology (2014) Resistance Is Futile (2018) The Ultra Vivid Lament (2021) ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: Manic Street Preachers ოფიციალური საიტი ↑ Jovanovic, Rob (2010). A Version of Reason: The Search for Richey Edwards. Hachette. ISBN 9781409111290.  ↑ BBC Wales – Music – Manic Street Preachers – Richey Edwards. ციტირების თარიღი: 9 July 2012. ↑ Owen, Paul. (27 November 2008) The Manics' Lyrics Were Something Truly Special. ციტირების თარიღი: 9 July 2012. ↑ Manic Street Preachers. ციტირების თარიღი: 9 July 2012. ↑ „From Despair to Success“. news.bbc.co.uk. 12 February 1999. ციტირების თარიღი: 9 July 2012. ↑ Final Farewell for a Cult Hero. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 25 აგვისტო 2011. ციტირების თარიღი: 9 July 2012.
იორკშირ-ტერიერი

იორკშირ ტერიერი (ინგლ. Yorkshire Terrier) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია დიდ ბრიტანეთშიში XIX საუკუნეში. მსოფლიოში ყველაზე პოპულარული ტერიერების ჯიში XIX საუკუნეში უესტრაიდინგის მხარეში (ინგლისი, იორკშირის საგრაფო) გაჩნდა. ის მიიღეს ადგილობრივმა მეშახტეებმა, რომლებსაც უნდოდათ პატარა ტერიერის მიღება, რომლის ჯიბით ტარებას შეძლებდნენ. შესაძლოა მის მისაღებად შეაჯვარეს შავი-ხორბლისფერი ტერიერი, პეისლი და ქლაიდსდეილ ტერიერები. დღესდღეობით ეს სიცოცხლისმოყვარული „ენერგიის გროვა“ ერთ-ერთი ყველაზე მრავალრიცხოვანი ძაღლია დიდ ბრიტანეთში. თითქმის ასევე პოპულარულია იორკშირი ევროპის ქვეყნებში და ჩრდილოეთ ამერიკაში: ის ჰარმონიულად ითავსებს მინიატურული ძაღლების საუკეთესო თვისებებს. ზოგიერთი პატრონი, არასწორი მოპყრობით უკარგავს მათ რაიმეს სწავლის სურვილს. გარდა ამისა, ძალიან ინტენსიურმა მომრავლებამ გამოიწვია ნერვული, ან ძალიან რბილი ხასიათის მქონე, ძაღლების გაჩენა, მაგრამ ჯერჯერობით მათი რაოდენობა დიდი არ არის. ტიპური იორკშირი დინამიური ძაღლია და ბოლომდე გააზრებული არ აქვს თავისი პატარა ზომები. არაჩვეულებრივად ცოცხალი და თამაშის მოყვარული, მას, როგორც ჩანს, მართლაც უშრეტი ენერგია აქვს. ძაღლის ზომის შემცირებამ განაპირობა მიდრეკილება სხვადასხვა დაავადების მიმართ (ღრძილების დაავადებები, ტრაქეის შევიწროება და სხვა). იორკშირული ტერიერი კარგად ეგუება სიცხეს და ქალაქის პირობებში ცხოვრებას, ძნელად იწვრთნება, ძნელად ეგუება სხვა ძაღლებს, კარგი მოდარაჯეა. აქვს გრძელი წვერი და ულვაშები, ბალანი საერთოდ სწორი და გრძელია მთელ სხეულზე და განსაკუთრებული მოვლა სჭირდება. ბალანმა თვალები რომ არ დაუფაროს, შუაზე ყოფენ ან ლენტით კრავენ. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: იორკშირ-ტერიერი იორკშირ ტერიერი დაარქივებული 2014-11-06 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
Plastic Ono Band

Plastic Ono Band — ჯგუფის კონცეფცია, რომელიც ჯონ ლენონის და იოკო ონოს მიერ The Beatles-ის დაშლამდე იქნა შემუშავებული. 1968 წელს, ექსპერიმენტულ ალბომზე Unfinished Music No.1: Two Virgins მუშაობისას ლენონმა და ონომ ჩამოაყალიბეს პირადი და შემოქმედებითი ურთიერთობები. მეორე ნაწილის, Unfinished Music No.2: Life with the Lions (1969) შემდეგ გადაყწდა, რომ ყველა მომავალი თანამშრომლობა კონცეპტუალურ და კოლაბორაციულ მექანიზმს დაექვემდებარებოდა, რომელსაც Plastic Ono Band ეწოდებოდა. პროექტის განვითარებასთან ერთად, სახელწოდება უკვე წარმოადგენდა შემდგომი თანამშრომლობების მთელ რიგს, სადაც ლენონი და ონო წარმოდგენილები იყვნენ მარტო ან ცალ-ცალკე, დამატებითი მუსიკოსების მონაწილეობით. ერთ-ერთ შემადგენლობაში შედიოდნენ კლაუს ფორმანი, Yes-ის დრამერი ალან უაიტი და ერიკ კლეპტონი, აგრეთვე სხვა შემსრულებლები - ჯორჯ ჰარისონი, Delaney & Bonnie and Friends, The Who-ს დრამერი კით მუნი, ნიუ-იორკული ჯგუფი Elephant's Memory, ბილი პრესტონი, ნიკი ჰოპკინზი, ფილ სპექტორი და დრამერი ჯიმ კელტნერი. 2009 წელს პროექტი აღდგა და მასში შევიდნენ შონ ლენონი, კორნელიუსი და იუკა ჰონდა. ამას მოჰყვა თანამშრომლობა სხვადასხვა შემსრულებელთან რომელთა შორის არიან კიმ გორდონი, თერსტონ მური, ბეტი მიდლერი, ლედი გაგა, მარკ რონსონი, Scissor Sisters, ჰარპერ საიმონი, პოლ საიმონი და ჯინ უინი. Live Peace in Toronto 1969 (1969) John Lennon/Plastic Ono Band (1970) Yoko Ono/Plastic Ono Band (1970) Fly (1971) Imagine (1971) Some Time in New York City (1972) (როგორც Plastic Ono Elephant's Memory Band plus Invisible Strings) Approximately Infinite Universe (1973) Feeling the Space (1973) Mind Games (1973) (როგორც Plastic U.F.Ono Band) Walls and Bridges (1974) (როგორც Plastic Ono Nuclear Band) Shaved Fish (1975) Live in New York City (1986) (როგორც Plastic Ono Elephant's Memory Band) Don't Stop Me! EP (2009) Between My Head and the Sky (2009) 2011 EP – The Flaming Lips და იოკო ონო/Plastic Ono Band (2011) Take Me to the Land of Hell (2013) Bad Dancer (2013) ოფიციალური საიტი
ავსტრალიური აბრეშუმისებრი ტერიერი

ავსტრალიური აბრეშუმისებრი ტერიერი (ინგლ. Australian Silky Terrier) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია ავსტრალიაში XX საუკუნეში. ავსტრალიური სილქი XIX საუკუნის ბოლოს გაჩნდა, როგორც ჩანს, ავსტრალიური ტერიერისა და იორკშირ ტერიერის, შესაძლოა სკაიტერიერის შეჯვარების შედეგად. ჯიშს თავიდანვე კომპანიონის დანიშნულება ჰქონდა, ავსტრალიური სილქი გარეგნულად ჰგავს იორკშირ ტერიერს, მაგრამ შედარებით მსხვილია, მან წარმატებით მოახდინა აშშ_სა და კანადის „ოკუპაცია“, შემდეგ „შეიჭრა“ ევროპის კონტინენტზეც. სილქი ძლიერი აღნაგობის მქონე ძაღლია, რომელიც თავგამოდებით იცავს თავისი ტერიტორიის საზღვრებს და ხმამაღალი ყეფით ატყობინებს პატრონს უცნობი ადამიანის მოახლოებას. პატარა ზომების მიუხედავად, სილქი ადვილად ერევა პატარა მღრღნელებს. დროთა განმავლობაში ძაღლი შეიძლება ძალიან დამოუკიდებელი გახდეს, ამიტომ, მეგობრული შინაური კომპანიონის აღსაზრდელად, პატარაობიდანვე უნდა გამოუმუშაოთ პატრონისადმი მორჩილების თვისებები. ლეკვობის პერიოდში გაუწვრთნელი სილქები შემდგომში ზოგჯერ ვერ აღიქვამენ მკაცრ ბრძანებებს. სილქის ბალანს ყოველდღიური დავარცხნა სჭირდება. ის ძალიან ცუდად იტანს სიცივეს. სამაგიეროდ კარგად ეგუება სიცხეს. კარგი მოდარაჯეა. ძნელად იწვრთნება და ვერ ეგუება სხვა ძაღლებს. სილქის აქვს გრძელი მოვერცხლისფრო-ნაცრისფერი ბალანი (რომელსაც ცისფერს უწოდებენ), ძლიერი თეძოები, V-ს ფორმის ყურები. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ავსტრალიური აბრეშუმისებრი ტერიერი ავსტრალიური აბრეშუმისებრი ტერიერი დაარქივებული 2014-10-20 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
ალექსანდრე არხანგელსკი

ალექსანდრე გრიგოლის ძე არხანგელსკი (დ. 16 ნოემბერი [ძვ. სტ. 4 ნოემბერი], 1889, ეისკი ― გ. 12 ოქტომბერი, 1938, მოსკოვი) — რუსი პოეტი და პროზაიკოსი. პირველი ნაწარმოები გამოაქვეყნა 1919 წელს. მუშაობდა ჟურნალ „კროკოდილის“ რედაქციაში (1922—1932). მისი ლექსთა კრებულების („სოფლის შაირები“, 1928; „კულაკი და რადიო“, 1931 და სხვა) თემაა საბჭოთა სოფლის ცხოვრება. სატირულ მოთხრობებში, ლექსებსა და ფელეტონებში ამხილებდა ჩამორჩენილობას, ობივატელობას. არხანგელსკის სატირული ნიჭი განსაკუთრებით გამოვლინდა ლიტერატურული პაროდიის ჟანრში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 616. ↑ 1.0 1.1 Русская литература XX века. Прозаики, поэты, драматурги / под ред. Н. Н. Скатов — 2005. — С. 112–114. — ISBN 5-94848-245-6 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q124467367"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q124510026"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q4421639"></a> ↑ 2.0 2.1 2.2 Архангельский Александр Григорьевич // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a>
The Best of King

The Best of King — ირაკლი ჩარკვიანის 2014 წლის კომპილაციური ალბომი. კომპილაციაში შეტანილია ირაკლი ჩარკვიანის ყველა დროის რჩეული თერთმეტი ჰიტი და ასევე მსმენელისთვის ნაკლებად ცნობილი 5 ბონუს სიმღერა. გარდა საუკეთესო და ბონუს მუსიკალური ნაწარმოებებისა, CD ალბომის დიზაინი განსხვავებული და ორიგინალური ფორმით არის წარმოდგენილი, რომლის კონცეფცია ქეთათო ჩარკვიანს და დავით მაჭავარიანს ("კაკადუ") ეკუთვნის. ალბომის ტირაჟი სპეციალური შეკვეთით უკრაინაში დაიბეჭდა. ალბომს თანდართული აქვს მინი კატალოგი, რომელიც აწყობილია ირაკლის საუკეთესო ლექსებით, ექსკლუზიური ფოტოებით და ჩანაწერებით. პროექტი განხორციელდა საქართველოს კულტურისა და ძეგლთა დაცვის სამინისტროს, PSP-ის Caucasus Online-ის და ლეიბლ Bravo Records-ის მიერ. ყველა სიმღერის ავტორი — ირაკლი ჩარკვიანი. ↑ 24 ივნისს ირაკლი ჩარკვიანის ალბომის - ”The best of King” პრეზენტაცია გაიმართება, რეპორტიორი, 23 ივნისი, 2014 ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 ირაკლი ჩარკვიანის ალბომი - "The best of King" გამოდის, Primetimenews, 23 ივნ 2014. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 13 ივლისი 2014. ციტირების თარიღი: 29 ოქტომბერი 2014. ↑ Newsday, 21 მარტი 2014[მკვდარი ბმული] ↑ The Best of King, Caucasus Online, 24 ივნისი, 2014. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-05-04. ციტირების თარიღი: 2014-10-29.
ანდრია არხანგელსკი

ანდრია დიმიტრის ძე არხანგელსკი (რუს. Архангельский, Андрей Дмитриевич; დ. 8 დეკემბერი [ძვ. სტ. 26 ნოემბერი], 1879, რიაზანი ― გ. 16 ივნისი, 1940, მოსკოვი) — რუსი გეოლოგი, სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1929; წევრ-კორესპონდენტი 1925). მოსკოვის უნივერსიტეტისა (1920-1932 წწ.) და სამთო აკადემიის პროფესორი (1924-1932 წწ.). 1919-1924 წლებში აკადემიკოს ივანე გუბკინთან ერთად ხელმძღვანელობდა კურსკის მაგნიტური ანომალიის შესწავლად. 1934-1940 წლებში იყო ყოფილი სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის გეოლოგიის ინსტიტუტის დირექტორი. მისი ნაშრომები მიძღვნილია რეგიონული გეოლოგიის, სტრატიგრაფიის, ტექტონიკის, დანალექი ქანების პეტროგრაფიის, პალეოგეოგრაფიის სხვადასხვა საკითხებისადმი. განსაკუთრებით ცნობილია შრომები, რომლებიც მიეძღვნა სსრკ-ის გეოლოგიურ აგებულებას და გეოლოგიის ისტორიის საკითხებს. დიდი მნიშვნელობა ჰქონდა არხანგელსკის შრომებს დედამიწის ქერქისა და მისი მთავარი სტრუქტურული ელემენტების განვითარების ზოგადი კანონზომიერების დადგენის დარგში. სსრ კავშირის ტერიტორიის ვრცელი გეოლოგიური მასალის შესწავლის შედეგად არხანგელსკიმ დაამტკიცა, რომ გეოსინკლინური არეები და ბაქნები დროთა განმავლობაში განიცდის ცვლილებას. მეცნიერული და პრაქტიკული მნიშვნელობა აქვს არხანგელსკის შრომებს დანალექ ქანთა და დანალექი სასარგებლო წიაღისეულის წარმოქმბის პირობათა გასარკვევად. ფართოდაა ცნობილი სსრკ-ის ტექტონიკის საკითხებისადმი მიძღვნილი შრომები. არხანგელსკიმ პირველმა დანერგა გეოფიზიკური მეთოდების (განსაკუთრებით გრავიმეტრიის) მონაცემების გამოყენების გზები რეგიონალურ გეოტაქტონიკურ კვლევაში და სასარგებლო წიაღისეულის ძებნა-ძიების საქმეში. შავიზღვისპირეთის ნავთობიანი პროვინციების გამოკვლევისათვის მიენიჭა ლენინის სახელობის პრემია (1928). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 616. Шатский Н. С., Андрей Дмитриевич Архангельский, М., 1944. ↑ 1.0 1.1 1.2 Архангельский Андрей Дмитриевич // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a>
სახიფათო მეთოდი

სახიფათო მეთოდი (ინგლ. A Dangerous Method) — დევიდ კრონენბერგის 2011 წლის ბიოგრაფიული ფილმი. ეს კრონენბერგის და ვიგო მორტენსენის ზედიზედ მესამე ერთობლივი ნამუშევარია. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ფილმი ასახავს ზიგმუნდ ფროიდისა და კარლ გუსტავ იუნგის ცხოვრების ისტორიულ ფაქტებს. მასში აღწერილია იუნგის ცხოვრება 1904-1913 წლებში და მისი ურთიერთობა ფროიდთან და საბინა შპილრაინთან. საბრინა იყო რუსი ანალიტიკოსი, რომელიც იყო იუნგის საყვარელი, ხოლო მოგვიანებით, მისი მოსწავლე გახდა. კირა ნაიტლი — საბრინა შპილრაინი ვიგო მორტენსენი — ზიგმუნდ ფროიდი მაიკლ ფასბენდერი — კარლ გუსტავ იუნგი ვენსან კასელი — ოტო გროსი შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „სახიფათო მეთოდი“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი ოფიციალური აშშ საიტი „სახიფათო მეთოდი“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „სახიფათო მეთოდი“ — Rotten Tomatoes
ირინა არხიპოვა

ირინა კონსტანტინეს ასული არხიპოვა (რუს. Ирина Константиновна Архипова; დ. 2 დეკემბერი, 1925, მოსკოვი — გ. 11 თებერვალი, 2010, იქვე) — რუსი საოპერო მომღერალი (მეცო-სოპრანო), სსრკ სახალხო არტისტი (1966), სსრკ-ის უმაღლესი საბჭოს VI მოწვევის დეპუტატი. დაამთავრა მოსკოვის არქიტექტურის ინსტიტუტი (1948) და მოსკოვის კონსერვატორია (1953). არხიპოვას დებიუტი შედგა სვერდლოვსკის ოპერისა და ბალეტის თეატრში. 1956 წლიდან მოსკოვის დიდი თეატრის სოლისტია. აქვს ძლიერი ხმა, გამოირჩევა დახვეწილი ოსტატობითა და არტისტიზმით. არხიპოვას რეპერტუარიდან აღსანიშნავია მარინა მნიშეიკის (მუსორგსკის „ბორის გოდუნოვი“), ამნერისის (ვერდის „აიდა“), კარმენის (ბიზეს „კარმენი“) და სხვა პარტიები. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 616. ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2010-02-25 საიტზე Wayback Machine.
სომხეთის გერბი

სომხეთის გერბი (სომხ. Հայաստանի զինանշանը) — სომხეთის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასა და ჰიმნთან ერთად. გერბი შედგება ჰერალდიკური ფარისა და ფარმჭერი ლომისა და არწივისაგან. ის აერთიანებს ძველ და ახალ სიმბოლოებს. არწივისა და ლომის უძველესი სომხური სიმბოლოები თარიღდება ქრისტეშობამდე არსებული უძველესი სომხური სამეფოების პერიოდით. მათ, ასევე, იყენებდნენ სომხეთის სამეფო დინასტიები. არსებული გერბი მიიღეს 1992 წლის 19 აპრილს სომხეთის უზენაესი საბჭოს გადაწყვეტილებით. 2006 წლის 15 ივნისს სომხეთის პარლამენტმა დაამტკიცა კანონი სახელმწიფო გერბის შესახებ. ხმალი წარმოადგენს ერის ძალასა და ძლევამოსილებას, რომელიც ამსხვრევს ჯაჭვებს. გატეხილი ჯაჭვი წარმოადგენს ერის ძალისხმევას დამოუკიდებლობისა და თავისუფლების მოსაპოვებლად. ხორბლის თავთავები წარმოადგენს სომეხი ხალხის მძიმე სამუშაო პირობებს. ბუმბული აღნიშნავს სომეხი ხალხის კულტურულ და ინტელექტუალურ მემკვიდრეობას. ლენტი აღნიშნავს სომხეთის დროშის ფერებს. სომხეთის დღევანდელი გერბი სომხეთის დემოკრატიული რესპუბლიკის გერბის საფუძველზეა შექმნილი. სომხეთის დრ-ის ხელისუფლების მიერ 1918 წელს მიღებულ გერბზე იგივე სიმბოლოებია გამოსახული, რომლებიც დღევანდელზეა, თუმცა განსხვავებული იყო მათი ფერები (დღევანდელ გერბზე, ძველისაგან განსხვავებით, პრაქტიკულად ყველა სიმბოლო სპილენძისფერია), პოზიციური განლაგება და თანმიმდევრობა (განსაკუთრებით ფარის დაბლა გამოსახული ხუთი სიმბოლოსი). აღსანიშნავია, რომ ლომსა და არწივს ენები გამოყოფილი ჰქონდათ, რაც მათ უფრო მებრძოლ გამომეტყველებას სძენდათ; ამავდროულად, ცენტრში არსებულ მცირე ფარზე გამოსახული იყო მხოლოდ არარატი (მცირე არარატთან ერთად) ნოეს კიდობნის გარეშე. მთავარი სტატია: ამიერკავკასიის სოციალისტური ფედერაციული საბჭოთა რესპუბლიკის გერბი. 1922 წელს სომხეთი საქართველოსა და აზერბაიჯანთან ერთად ამიერკავკასიის სოციალისტური ფედერაციული საბჭოთა რესპუბლიკის შემადგენლობაში შევიდა. ასფსრ-ის გერბი მიიღო მისმა მთავრობამ, თუმცა ზუსტი თარიღი უცნობია. გერბი აერთიანებდა ასფსრ-ის შემადგენლობაში შემავალი სამივე ქვეყნის სიმბოლოებს. გერბის საბოლოო ვერსია მთლიანად კომუნისტური სიმბოლოებით იყო შექმნილი, თუმცა თავდაპირველი ვერსია ბევრად მეტ ეროვნულ ელემენტს შეიცავდა. სომხეთს ამ გერბზე არარატის მთა წარმოადგენდა, საქართველოს გერბის ხუთქიმიანი ვარსკვლავის ფორმის შემქმნელი ორნამენტი (რომელიც აშკარად საქართველოს დრ-ის გერბიდანაა აღებული), აზერბაიჯანს კი ნახევარმთვარე. გერბზე, ასევე, გამოსახული იყო კომუნისტური სიმბოლოები — ნამგალი, ურო და ხუთქიმიანი ვარსკვლავი. ამ გერბმა ასფსრ-სთან ერთად 1936 წლამდე იარსება. 1936 წელს ასფსრ-ის დაშლის შემდეგ მიიღეს ახალი გერბი, რომელზეც გამოსახული იყო სომხეთის ტრადიციული სიმბოლო — არარატის მთა საბჭოურ სიმბოლოებთან სხივოსან ხუთქიმიან ვარსკვლავთან, ნამგალსა და უროსთან ერთად. საბჭოთა კავშირის დაშლისა და სომხეთის მიერ დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ საბჭოური გერბი სომხეთის დემოკრატიული რესპუბლიკის გერბის კორექტირებულმა ვერსიამ ჩაანაცვლა. Coat of arms of Armenia at Flags of the World The Evolution of the Armenian Flag and Coat of Arms საიტზე Wayback Machine Armenica.org - Symbolic values and information about the Armenian flag and coat of arms National Coat of Arms of the Republic of Armenia - Official website Atlas of Conflicts: Examples of Old Armenian Heraldry სომხეთის დროშა სომხეთის სახელმწიფო ჰიმნი ↑ www.armenica.org — სომხეთის გერბი და დროშა ↑ Armenica
კირივინა

კირივინა (ინგლ. Tefa Island) — დასახლებული კუნძული პაპუა-ახალ გვინეაში. შედის ტრობრიანის კუნძულების ჯგუფში. ფართობი — 290,5 კმ². ადმინისტრაციულად მიეკუთვნება პაპუას რეგიონის პროვინცია მილნ-ბეის. მეორე მსოფლიო ომის დროს მოკავშირეთა ძალები, რომელსაც ერქვა Operation Chronicle, 1943 წლის 30 ივნისს გადასხდნენ კუნძულ კირივინაზე და კუნძულ ვუდლარკზე. მათ შემდგომ გადასხმულმა აშშ-ის არმიის საინჟინრო ძალებმა კუნძულ კირივინაზე ააშენეს ორკილომეტრიანი ასაფრენ-დასაჯდომი ზოლის აეროდრომი მარჯნებზე. 1943 წლის აგვისტოში აქ ჰქონდა ბაზა სამეფო სამხედრო საჰაერო ძალების 73-ე ავიაფრთას. ჰიდროგეგმების ბაზა აშენდა ლოსუიაში, სადაც არსებობს პირსი და ნავსაყუდელი. 2000 წლის აღწერის მონაცემების თანახმად, კუნძულზე ცხოვრობდა 28 776 ადამიანი. კუნძულზე გამოიყენება ენა კილივია, აგრეთვე ცნობილი როგორც კირივინა. კუნძულის ადმინისტრაციული ცენტრია - ლოსუია. ↑ 2000 წლის მოსახლეობის აღწერის შედეგები კუნძულ კირივინაზე.
ლადო ბურდული

ვლადიმერ (ლადო) ბურდული (დ. 26 ივლისი, 1964) — ქართველი მუსიკოსი, მსახიობი და წამყვანი. 1980-იან წლებში ზაზა სახამბერიძესთან, ვოვა ვარდანიანთან და კახა გუგუშვილთან (ჯოზეფა) ერთად დააარსა პანკ-როკ-ჯგუფი „რეცეპტი“, რომელიც 1992 წლამდე მოქმედებდა. 1990-იანი წლების დასაწყისში, ლადო ბურდულს საქართველოს „მეორე არხის“ ეთერში მიჰყავდა გადაცემა „ოქროს ბიბილო". მამა: ელგუჯა (გუჯა) ბურდული (1941—2022, კინომსახიობი); და: მაკა (დ. 1965), მსახიობი და კინოდოკუმენტალისტი; ძმა: ბაკური (დ. 1975), როკ-მუსიკოსი (ძმა). 1980: „ბეღურების გადაფრენა“ რეჟ. თემურ ბაბლუანი 1981: „მე მოვედი“ (ლადო მშვენიერაძე) რეჟ. ალექსანდრე (ალეკო) ნინუა 1984: „ადამიანთა სევდა“ რეჟ. გოდერძი ჩოხელი 1985: „არსენას ლექსი“ (არსენა) რეჟისორები ნანა ხატისკაცი, თენგიზ მაღალაშვილი 1989: „თეთრი დროშა“ რეჟ. გოდერძი ჩოხელი 1972 - ჯგუფი "ნაკადული". სტუდია "მელოდია" 1989 - პანკ ჯგუფი „ურჩხული“ - ავტორი, შემსრულებელი 1992 - როკ ჯგუჯი „ლადო & რეცეპტი“ 1987-1992. - ვტორი, შემსრულებელი. ალბომი სხვადასხვა წლებში იქნა გამოშვებული საფრანგეთში და კანადაში 1992 - ელექტრო ალბომი „ნამდვილი სიყვარული“ რემასტერინგი 2019. ავტორი, შემსრულებელი 1993 - ალბომი „სვან სონგი“ - მუსიკის და არანჟირების თანაავტორი, შემსრულებელი 1994 - ალბომი: „ჩემო მშვენიერო ლეიდი“ ფორტეპიანოსთან ერთად. რემასტერინგი - 2011. ავტორი შემსრულებელი 1994 - ალბომი: „ჩემს იდუმალ სამეფოს აკლდი მხოლოდ შენ“ სიმებიან კვარტეტთან ერთად. რემასტერინგი 2010. ავტორი, შემსრულებელი 1995 - ალბომი: „ზღაპრები“ სიმებიან კვარტეტთან ერთად - 1983. ავტორი, შემსრულებელი 1995 - ალბომი: „მეფის დაბრუნება“ როკ ბენდი. რემასტერინგი - 2019. ავტორი, შემსრულებელი ლადო ბურდული [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია ლადო ბურდული — ტაბულა ლადო ბურდული — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ ლადო ბურდული, ტაბულა ART. ტაბულა