laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სანდრო ინაშვილის ქუჩა

სანდრო ინაშვილის ქუჩა — ყოფილი ქუჩა თბილისში, მთაწმინდის რაიონში (გარეთუბანი); რევაზ თაბუკაშვილის ქუჩასა და რუსთაველის გამზირს შორის. წარმოიქმნა XIX საუკუნის I ნახევარში. დააპროექტეს 1833-1835 წლებში. 1843 წელს შედგენილ თბილისის ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც არტილერიის ქუჩა. თბილისის 1867 წლის გეგმაზე სალდათის ქუჩის სახელწოდებითაა დატანილი, ხოლო არტილერიის ქუჩის სახელი შერჩა იქვე მდებარე კვალის ქუჩას. სალდათის ქუჩას 1905 წლის შემდეგ დაარქვეს სამხედრო ქუჩა, XX საუკუნის 70-იანი წლებიდან კი სანდრო ინაშვილის სახელი დაერქვა. ამჟამად ქუჩა აღარ არსებობს, მისი ერთი ნაწილი რევაზ თაბუკაშვილის ქუჩას შეუერთდა, ხოლო მეორე პირველი რესპუბლიკის მოედანს. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 92, ISBN 978-99928-20-35-3.
ტერენტი გრანელის ქუჩა

ტერენტი გრანელის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში (ახალი კუკია); გიორგი ჩიტაიას მოედნიდან რკინიგზამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც ლუთერანთა შესახვევი (გერმანელ ლუთერანთა სასაფლაოს გამო, რაიონიც ქუჩას ჩრდილოეთ დასავლეთით ესაზღვრებოდა), 1923 წელს 9 იანვრის ქუჩა დაერქვა (1905 წლის 9 იანვრის რევოლუციური მოვლენების სახსოვრად). 1990 წელს ტერენტი გრანელის სახელი ეწოდა. ქუჩაზეა ევანგელიკურ-ლუთერანული ეკლესია (1996-1997 წლები) და დგას მაქსიმ გორკის ძეგლი. ქუჩას აქვს 1 შესასვლელი, 1 ჩიხი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 48, ISBN 978-99928-20-35-3.
ივერიის ქუჩა

ივერიის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, კრწანისის რაიონში (ქვემო უბანი); კოტე აფხაზის ქუჩიდან ვახტანგ ბერიძის ქუჩამდე. აღნიშნულია ალ. პიშკევიჩის მიერ შედგენილი თბილისის 1785 წლის გეგმაზე. თბილისის 1844 წლის გეგმაზე დატანილია მაზრის ქუჩის სახელწოდებით. ეს ვიწრო და მიხვეულ-მოხვეული ქუჩა გრძელდებოდა ნორაშენის ღვთისმშობლის ეკლესიამდე, რის გამოც მას, 1867 წლის გეგმის მიხედვით, ნორაშენის ქუჩა ერქვა. XIX საუკუნის 70-იან წლებში ქუჩა გაგრძელდა პურის მოედნამდე. შემდეგ ქუჩის ერთ ნაწილს ნახშირის ქუჩა ეწოდა (დატანილია თბილისის 1876 წლის გეგმაზე), მეორეს ნორაშენის სახელი დარჩა (ახლანდ. გრიგოლ ხანძთელის ქუჩა). 1960 წელს ნახშირის ქუჩას ივერიის ქუჩა დაერქვა. შემონახულია XIX საუკუნის საცხოვრებელი სახლები. აქვს 1 ჩიხი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 91, ISBN 978-99928-20-35-3.
იტალიის ქუჩა

იტალიის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მთაწმინდის რაიონში (ორბელიანთუბანი); გიორგი ათონელის ქუჩიდან მშრალ ხიდამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში 40-იანი წლების ბოლოს. თავდაპირველად ერქვა ხიდის ქუჩა (სახელწოდება უკავშირდება ჩუღურეთის ხიდს). იწყებოდა ახლანდელი გიორგი ათონელის ქუჩიდან და გრძელდებოდა ივანე ჯავახიშვილის ქუჩამდე. დატანილია თბილისის 1851 წლის გეგმაზე. 1903 წელს დაერქვა ნიკოლოზ ნეკრასოვის სახელი. 1948 წელს მონაკვეთს გიორგი ათონელის ქუჩიდან მშრალ ხიდამდე ეწოდა კარლ მარქსის სახელი, 1978 წელს — ზაარბრიუკენის ქუჩა. 1990 წელს ქუჩას აღუდგა ძველი დასახელება — ხიდის ქუჩა. 2006 წელს საქართველოსა და იტალიას შორის მეგობრული და კულტურული ურთიერთობების გაღრმავების მიზნით ხიდის ქუჩას იტალიის ქუჩა ეწოდა. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 93, ISBN 978-99928-20-35-3.
უმარ იბნ ალ-ხატაბი

უმარ I, უმარ იბნ ალ-ხატაბი (არაბ. عمر ابن الخطاب‎‎ — `Umar ibn al-Khattāb) (დ. 581, მექა — გ. 3 ნოემბერი, 644) — მეორე მართლმორწმუნე ხალიფა (634–644), მუჰამედის ერთგული თანამოძმე. მის დროს არაბთა ჯარებმა დაიპყრეს ვრცელი ტერიტორიები აზიასა და აფრიკაში. უმარმა საფუძველი ჩაუყარა არაბთა სახელმწიფო ორგანიზაციას დაპყრობილ ქვეყნებში. შეიქმნა დამორჩილებული ხალხების სახელმწიფო ექსპლუატაციისა და დამპყრობლებს შორის შემოსავლის განაწილების სისტემა, სამხედრო და სამოქალაქო ნაცვლების ინსტიტუტი, სასამართლო სისტემა, დაარსდა ქსელი სამხედრო ბანაკებისა (რომელთაგანაც წარმოიქმნენ ქალაქები: ქუფა, ბასრა, ფუსტატი). უმარმა შემოიღო მუსლიმანური წელთაღრიცხვა ჰიჯრის მიხედვით. მოკლა სპარსელმა მონამ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 141.
ძმები ზუბალაშვილების ქუჩა

ძმები ზუბალაშვილების ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მთაწმინდის რაიონში (მთაწმინდა); ბესიკის ქუჩიდან ალექსანდრე გრიბოედოვის შესახვევამდე (ადრე მოიცავდა ახლანდ. ზურაბ ჟვანიას ქუჩასაც). წარმოიქმნა XIX საუკუნის I ნახევარში. 1843 წელს შედგენილ თბილისის ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც არსენალის ქუჩა. აქ იდგა არსენალის საუწყებო ყაზარმის შენობები. 1894 წელს აიგო თბილისის სასამართლო პალატისა და საოლქო სასამართლოს შენობა (არქიტექტორი ალექსანდრე შიმკევიჩი, ახლანდელი საქართველოს უზენაესი სასამართლოს შენობა), რის გამოც 1895 წელს სასამართლოს ქუჩა დაარქვეს. დატანილია თბილისის 1897 წლის გეგმაზე. საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების პირველ წლებში სასამართლოს დაერქვა სახალხო ტრიბუნალი და ქუჩასაც ტრიბუნალის ქუჩა უწოდეს. 1926 წელს — გეორგ ათარბეგოვის, 1990 წელს კი ძმები ზუბალაშვილების სახელი დაერქვა. ქუჩაზე შემონახულია XIX საუკუნის დასასრულისა და XX საუკუნის დასაწყისის საცხოვრებელი სახლები. ახლანდელი მთაწმინდის რაიონის გამგეობის შენობა (ზუბალაშვილების №20, ყოფ. №48) აგებულია 1906 წელს სტეფანე და ნიკოლოზ ზუბალაშვილების მიერ როგორც უპოვართა, უმწეოთა და უსახლკაროთა თავშესაფარი (არქიტექტორიო მიხეილ ოჰანჯანოვი); შემდგომ აქ განთავსებული იყო ბავშვთა პირველი კლინიკური საავადმყოფო. ქუჩას აქვს 1 ჩიხი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 81, ISBN 978-99928-20-35-3. ↑ ზუბალაშვილების N48 - ისტორია უპოვართა სახლიდან გამგეობის შენობამდე. kvira.ge (3 მაისი, 2021). ციტირების თარიღი: 25 დეკემბერი, 2023
Porsche 911

Porsche 911 — ორკარიანი 2+2 მაღალი წარმადობის უკანა ძრავით აღჭურვილი სპორტული ავტომობილი, რომელიც წარადგინეს 1964 წლის სექტემბერში, შტუტგარტში, გერმანია. მას აქვს უკან დამონტაჟებული ექვსცილინდრიანი ოპოზიტური ძრავა და ორიგინალი გრეხითი (ტორსიონული) საკიდარი. მანქანა მუდმივად იხვეწებოდა წლების განმავლობაში, მაგრამ ძირითადი კონცეფცია უცვლელი დარჩა. ძრავებს ჰაერის გაგრილების სისტემა ჰქონდა 1998 წლამდე. 991 არის ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული საკონკურსო მანქანა. 1970-იანი წლების შუა პერიოდში, ბუნებრივად ასპირაციულმა 911 Carrera RSR-მა მოიგო მსოფლიო ჩემპიონატები რბოლაში, მათ შორის ტარგა ფლორიო და დეიტონას 24 საათი. 911-ის მიერ წარმოებულა 935 ტურბომ მოიგო ლე მანის 24 საათიანი რბოლა 1979 წელს. Porsche-მ მოიგო მსოფლიო ჩემპიონატი Makes-ისთვის 1976, 1977, 1978 და 1979 წლებში 911-ის მიერ წარმოდებული მოდელებით. 1999 წელს ჩატარებულ გამოკითხვაში, საუკუნის მანქანებს შორის პორშე 911 მეხუთე ადგილზე გავიდა. ამ საუკეთესო ხუთეულიდან 911 არის ორიდან ერთ-ერთი რომელიც კვლავ წარმოებაშია. პორშე 911-ის მემილიონე ნიმუში დამზადდა 2017 წლის მაისში. მიუხედავად იმისა, რომ Porsche-მ გამოიყენა შიდა კოდის ნომრები 911-ის თითოეული სერიისთვის, ყველა მოდელი გაიყიდა როგორც 911s. მოდელის სერია და მასთან დაკავშირებული შიდა კოდები შემდეგია: ოდელის სერია და მასთან დაკავშირებული შიდა კოდები შემდეგია: 911 (1964–1989) 930 (1975–1989) ტურბო ვერსიით 964 (1989–1994) 993 (1995–1998) უკანასკნელი ჰაერის გაგრილების სისტემის მქონე 911 996 (1999–2004) სრულიად ახალი კორპუსი და წყლის გაგრილებულის სისტემის ძრავები 997 (2005–2012) 991 (2012–2019) სრულიად ახალი კორპუსი 992 (2019–) 911-ები ასევე დაყოფილია ოჯახებად, კორპუსის სტილის ან ძრავის მიხედვით: 911 Carrera: Carrera, Carrera S, Carrera 4, Carrera 4S, Carrera GTS, Carrera 4 GTS, Carrera T ჩათვლით. ყველა ხელმისაწვდომია კაბრიოლეტის სახით, გარდა Carrera T. 911 ტარგა: Targa 4, Targa 4S, Targa 4 GTS ჩათვლით. 911 Turbo: Turbo-ს ჩათვლით, Turbo S. ყველა ხელმისაწვდომია კაბრიოლეტების სახით. GT3/GT3 RS: არის 911 Carrera-ს მაღალი ხარისხის ვარიანტი რომელიც შექმნილია ტრასისთვის ბუნებრივად ასპირაციული ძრავით და rear wheel. არ არსებობს კონვერტირებადი ვერსია. უფრო კომფორტზე ორიენტირებული GT3 Touring ხელმისაწვდომია 991 და 992 თაობებისთვის GT2/GT2 ↑ Corlett, Tony (2005). Porsche 911 3.2 Carrera: The Last of the Evolution. Veloce Publishing. ISBN 978-1-904788-65-2 ↑ [1] "Porsche 993 Overview". sloancars.com. Archived from the original on 25 March 2016. Retrieved 24 March 2016. ↑ [2] This Just In: Model T Gets Award ↑ Paternie, Patrick C. (2001). Porsche 911. MotorBooks/MBI Publishing. ISBN 978-0-7603-0796-0. ↑ One Million Dreams: This Is the 1,000,000th Porsche 911
ჯამილი ბაირამოვი

ჯამილა ასადულა ყიზი ბაირამოვა (აზერ. Cəmilə Əsədulla qızı Bayramova; დ. 20 ივლისი, 1957, ბაქო) — აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახალხო არტისტი (2000 წ.). დაამთავრა ბაქოს ქორეოგრაფიული სასწავლებელი (1975). მუშაობდა ცეკვის სახელმწიფო ანსამბლში. 1999 წლიდან მუშაობს აზერბაიჯანის სიმღერისა და ცეკვის სახელმწიფო ანსამბლში მოცეკვავედ. ხაზარის უნივერსიტეტში შექმნა გოგონების ცეკვის ანსამბლი და იქ ასწავლიდა. ↑ BAYRAMOVA Cəmilə Əsədulla qızı. ციტირების თარიღი: 2013-10-01
ერასტ გარინი

ერასტ გარინი (რუს. Эра́ст Па́влович Га́рин; დ. 10 ნოემბერი, 1902, რიაზანი — გ. 4 სექტემბერი, 1980, მოსკოვი) — საბჭოთა მსახიობი, რეჟისორი, სცენარისტი. სტალინური პრემიის ლაურეატი, სსრკ სახალხო არტისტი (1977). 1936 — ქორწინება 1939 — ექიმი კალიუჟნი 1942 — უფლისწული და მათხოვარი 1954 — ლურჯი ფრინველი (მოკლემეტრაჟიანი) 1955 — შადრევანი (მოკლემეტრაჟიანი) 1964 — ჩვეულებრივი სასწაული 1966 — რასპლიუევის მხიარული დღეები 1936 — ქორწინება 1964 — ჩვეულებრივი სასწაული 1966 — რასპლიუევის მხიარული დღეები 1938 — საპატიო ნიშნის ორდენი 1940 — II ხარისხის სტალინური პრემია 1950 — რსფსრ-ის დამსახურებული არტისტი 1964 — რსფსრ-ის სახალხო არტისტი 1974 — შრომის წითელი დროშის ორდენი 1977 — სსრკ სახალხო არტისტი ერასტ გარინი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ Большая Российская энциклопедия: В 30 т. / Председатель науч.-ред. совета Ю. С. Осипов. Отв. ред С. Л. Кравец. Т. 6. Восьмеричный путь — Германцы. — М.: Большая Российская энциклопедия, 2006. — 767 с.: ил.: карт. ↑ Указ Президинма Верховного Совета СССР «О награждении особо отличившихся работников кинематографии», 1 февраля 1939 г. // Советское искусство : газета. — 1939. — 2 февраля (№ 16 (596)). — С. 3
კოლხური ხოხობი

კოლხური ხოხობი (ლათ. Phasianus colchicus; Phasis — მდინარე რიონის ძვ. სახელწოდებიდან) — ფრინველი ქათმისნაირთა რიგისა. მამლის მასა 1600 გ აღწევს, დედლისა — 800 გ. აქვთ კარგად განვითარებული ფეხები, მოკლე მომრგვალებული ფრთები, გრძელი ბოლო (განსაკუთრებით მამალს). მამალს გალოზე დეზები აქვს და მეტად ლამაზი, მკვეთრი შეფერილობით გამოირჩევა. აღწერილია კოლხური ხოხობის მრავალი ქვესახეობა, რომელთაგან ყოფილ სსრკ-ის ფარგლებში გვხვდება 13. კოლხური ხოხობი გავრცელებულია უთოვლო ამ მცირე თოვლიან და რბილ კლიმატიან ზოლში პალეარქტიკის სამხრეთ ნაწილში. აკლიმატიზებულია მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში. საქართველოში წინათ გავრცელებული ყოფილა კოლხეთის დაბლობზე, მტკვრის, ივრისა და ალაზნის ჭალებში. ბევრ ადგილას კვლავ ინტენსიურად მრავლდება. ბინადრობს ჭალის ტყეებში, მცენარეულობით მდიდარ წყალსატევების სანაპირო დაბლობებზე, ზღვის დონიდან 850 მ-მდე. ბუდეს იკეთებს ხმელი ფოთლებითა და ბალახით მიწის პატარა ჩაღრმავებაში. დებს 8-12, ზოგჯერ 18 კვერცხს. ბუდეზე ზის მხოლოდ დედალი. ცუდად ფრენს. საშიშროების შემთზვევაში გარბის. იკვებება ძირითადად მცენარეულობით, უფრო სარეველათა თესლით, ნაყოფით, ვეგეტატიური ნაწილებით, აგრეთვე მწერებით. სასარგებლო ფრინველია. კუტუბიძე მ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 598.
სადაღაშვილი

საკუთარი სახელი სადაღაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გიორგი სადაღაშვილი — პოლიტიკოსი ნიკოლოზ სადაღაშვილი — ფეხბურთელი
ჩინფიონი

ჩინფიონი (კორ. 증평군) — ქალაქი სამხრეთ კორეაში. მდებარეობს ჩხუნჩხონ-პუქტოს პროვინციაში. მისი ფართობი 81.84 კმ²-ია. 2012 წელს ქალაქის მოსახლეობა 31340 კაცს შეადგენდა. სამხრეთ კორეის ქალაქების სია ქალაქის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2007-09-27 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) ქალაქის გვერდი ენციკლოპედიაში Galbijim(ინგლისური)
რომის ქუჩა

რომის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში (ძველი კუკია); დიმიტრი უზნაძის ქუჩიდან მიხეილ წინამძღვრიშვილის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის I ნახევარში. თბილისის 1851 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც ვასილი სემიონოვის ქუჩა. 1925-1926 წლების ცნობათა წიგნაკში „მთელი ტფილისი“ შეტანილია როგორც არაზინდოს ქუჩა. 1926 წელს დაერქვა ვარციხის ქუჩა. 2009 წელს რომის ქუჩა უწოდეს. შემონახულია XIX საუკუნის I ნახევრის საცხოვრებელი სახლები. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 72, ISBN 978-99928-20-35-3. ↑ „თბილისში რომის სახელობის ქუჩა გაიხსნა“. www.interpressnews.ge. 2 ოქტომბერი, 2009. ციტირების თარიღი: 26 დეკემბერი, 2023. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება)
სოლომონ ზალდასტანიშვილის ქუჩა

სოლომონ ზალდასტანიშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მდებარეობს მთაწმინდის რაიონში (ვერე); ძმები კაკაბაძეების ქუჩიდან პოლიკარპე კაკაბაძის ქუჩამდე. ქუჩის განაშენიანება დაიწყო XIX საუკუნის II ნახევარში. ქუჩაზე ძირითადად დასახლდნენ მაშინდელი მთავარმმართველის მიერ რუსეთიდან ჩამოყვანილი გადამდგარი ჯარისკაცები და ხელოსნები. თბილისის 1900 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც მოსკოვის ქუჩის (ახლანდელი ძმები კაკაბაძეების ქუჩა) განშტოება — ფერხულის შესახვევი. XX საუკუნის 30-იან წლებში კარლ ლიბკნეხტის სახელი დაერქვა (დატანილია თბილისის 1934 წლის გეგმაზე), 1990 წელს დაუბრუნდა ძველი სახელი — ფერხულის ქუჩა. 1994 წელს სოლომონ ზალდასტანიშვილის სახელი ეწოდა. აქვს 1 გასასვლელი (ყოფილი მოსკოვის ჩიხი, შემდეგ — კარლ ლიბკნეხტის გასასვლელი) და 1 შესახვევი (ყოფილი მოსკოვის შესახვევი, შემდეგ — კარლ ლიბკნეხტის შესახვევი). დღეს ზალდასტანიშვილის ქუჩის ნაწილია ყოფილი კურსკის ქუჩა (ზალდასტანიშვილის შესახვევსა და რვა მარტის ქუჩას შორის). თბილისის 1934 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც კურსკის შესახვევი. ქუჩაზე დგას წმინდა მიხეილ ტვერელის ეკლესია (1913 წლის). ეს ადგილი თბილისის 1900 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც „ფერხულის გორა“, მოგვიანებით „ფერხულის გორას“ სახელი შეეცვალა და „პურის გორაკი“ დაერქვა. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008, ISBN 978-99928-20-35-3. ↑ 1.0 1.1 ენციკლოპედია „თბილისი“, 2008, გვ. 79 ↑ ენციკლოპედია „თბილისი“, 2008, გვ. 101
Shot of Love

Shot of Love — ამერიკელი მომღერლის და სიმღერების ავტორის ბობ დილანის 21-ე სტუდიური ალბომი, გამოცემული 1981 წლის 12 აგვისტოს, Columbia Records-ის მიერ. იგი ითვლება დილანის ქრისტიანული ტრილოგიის ალბომების საბოლოო ალბომად. წინა ჩანაწერებისგან იგი განსხვავდება იმით, რომ მუსიკა უფრო მეტად ახლოს არის როკის სტილისტიკასთან და არ არის მკაცრად გოსპელური. ყველა სიმღერის ავტორი — ბობ დილანი. ↑ Shot of Love | the Official Bob Dylan Site. ↑ ჩეისი, კრის. (6 ნოემბერი, 2015) Ranking all of Bob Dylan's songs, from No. 1 to No. 359. ციტატა: „Dylan’s three Christian-rock albums are derisively referred to as the “Unholy Three,” even though they produced a number of great songs, including this one and the aforementioned Gotta Serve Somebody.“ ციტირების თარიღი: 28 დეკემბერი, 2020 ↑ უაინინგერი, დეივიდ. (13 ნოემბერი, 2017) Bob Dylan's 'Trouble No More' — Salvation In A Box Set. WBUR. ციტატა: „Until this release, virtually the only access we've had to Dylan's gospel music has been the three studio albums he made during this era: “Slow Train Coming” (1979), “Saved” (1980) and “Shot of Love” (1981).“ ციტირების თარიღი: 25 თებერვალი, 2021. ↑ ერლეუაინი, სტივენ თომას. Shot of Love AllMusic-ზე ↑ კრისტგოუ, რობერტ. Robert Christgau: CG: Bob Dylan. ციტირების თარიღი: 11 სექტემბერი, 2011 ↑ ლარკინი, კოლინ (2007). The Encyclopedia of Popular Music, 4th, Oxford University Press. ISBN 978-0195313734.  ↑ Bob Dylan's discography. ↑ Bob Dylan – Shot of Love CD Album. CD Universe/Muze. ციტირების თარიღი: 20 თებერვალი, 2017 ↑ ნელსონი, პოლ (15 ოქტომბერი, 1981). „Bob Dylan: Shot Of Love : Music Reviews : Rolling Stone“. Rolling Stone. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 1 ოქტომბერი, 2007. ციტირების თარიღი: 11 სექტემბერი, 2011. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=, |date=, და |archive-date=-ში (დახმარება) ↑ Bob Dylan: Album Guide. rollingstone.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-01-24. ციტირების თარიღი: 20 თებერვალი, 2017 ↑ ჰალი, ტომ. (21 ივნისი, 2014) Rhapsody Streamnotes: 21 ივნისი, 2014. ციტირების თარიღი: 1 მარტი, 2020 ↑ „MILLION DOLLAR BASH“ (PDF). Cash Box: 35. 17 მაისი, 1986. ციტირების თარიღი: 9 დეკემბერი, 2021 – წარმოდგენილია World Radio History-ის მიერ. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება) ↑ (2005) Sólo Éxitos 1959–2002 Año A Año: Certificados 1979–1990 (es). Iberautor Promociones Culturales. ISBN 8480486392.  ↑ British album certifications – Bob Dylan – Shot Of Love. ბრიტანეთის ფონოგრამების მწარმოებლების ასოციაცია. შეიყვანეთ Shot Of Love ველში Search. აირჩიეთ Title ველში Search by. შეიყვანეთ album ველში By Format. დააწკაპუნეთ ღილაკზე Go
კოლხური ჯონჯოლი

კოლხური ჯონჯოლი (ლათ. Staphylea colchica) — ბუჩქი ან ტანდაბალი (5 მ-მდე სიმაღლის) ხე ჯონჯოლისებრთა ოჯახისა. აქვს გრძელყუნწიანი, სამ- ან ხუთფოთოლაკიანი ფოთლები. გავრცელებულია ბალკანეთსა და მცირე აზიაში. საქართველოში ძირითადად კოლხეთში იზრდება. გვხვდება აგრეთვე მდინარე ბანისხევის ხეობაში (ბორჯომთან). იზრდება ზღვის დონიდან 700-800 მ-მდე, ტყის პირებზე, წაბლნარებსა და მუხნარებში ქვეტყედ. ზოგჯერ კულტივირებულია ბოტანიკურ ბაღებში (მაგ., თბილისის ბოტანიკურ ბაღში). ყვავილობს მაისში, მსხმოიარობს ივლისში. კოლხური ჯონჯოლის გაუშლელ ყვავილებს ამწნილებენ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 598.
Empire Burlesque

Empire Burlesque — ამერიკელი მომღერლის და სიმღერების ავტორის ბობ დილანის 23-ე სტუდიური ალბომი, გამოცემული 1985 წლის 10 ივნისს, Columbia Records-ზე. აშშ-ის ჩარტში მან მიაღწია #33, ხოლო ბრიტანეთში — მე-11 პოზიციამდე. ალბომი ჩაწერილია სხვადასხვა სესიური მუსიკოის (მათ შორის — Tom Petty and the Heartbreakers-ის წევრების) მონაწილეობით და გამოირჩევა „80-იანების ესთეტიკით“. ყველა სიმღერის ავტორი — ბობ დილანი. ↑ სმითი, ლარი დეივიდ (2 ნოემბერი 2018) Writing Dylan: The Songs of a Lonesome Traveler, 2nd Edition, 2 - Revised, ABC-CLIO, გვ. 362. ISBN 9781440861598.  ↑ 2.0 2.1 პარელესი, ჯონ. (23 ივნისი, 1985) BOB DYLAN BRINGS BACK THE PERSONAL TOUCH. ციტირების თარიღი: 13 თებერვალი, 2020 ↑ ჰიგინზი, ჯიმ Dylan's Burlesque Sounds Half-Finished. The Milwaukee Sentinel. 14 ივნისი, 1985. ↑ კენტი, დეივიდ (1993). Australian Chart Book 1970–1992, ილუსტრირებული, სენტ-აივზი, ახალი სამხრეთი უელსი: Australian Chart Book. ISBN 0-646-11917-6.  ↑ "Bob Dylan - Empire Burlesque" (გერმანულად). Austriancharts.at. Hung Medien. ↑ "RPM-ის საუკეთესო ალბომები: გამოცემა 0559." RPM. კანადის ბიბლიოთეკა და არქივები. ↑ „Dutchcharts.nl – Bob Dylan – Empire Burlesque“ (ჰოლანდიურად). Hung Medien. წაკითხვის თარიღი 3 თებერვალი, 2022. ↑ „European Top 100 Albums“ (PDF). Eurotipsheet. 2 (27/28): 16. 8 ივლისი, 1985. ციტირების თარიღი: 3 თებერვალი, 2022 – წარმოდგენილია World Radio History-ის მიერ. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება) ↑ "Offiziellecharts.de – Bob Dylan – Empire Burlesque" (გერმანულად). GfK Entertainment Charts. ↑ "Bob Dylan – Empire Burlesque". Charts.org.nz. Hung Medien. ↑ "Bob Dylan – Empire Burlesque". Norwegiancharts.com. Hung Medien. ↑ "Bob Dylan – Empire Burlesque". Swedishcharts.com. Hung Medien. ↑ "Bob Dylan – Empire Burlesque". Swisscharts.com. Hung Medien. ↑ "19850616 საუკეთესო ბრიტანული ალბომების ოფიციალური არქივი | ოფიციალური ჩარტები". ბრიტანეთის ალბომების ჩარტი. ოფიციალური ჩარტების კომპანია. ↑ „Bob Dylan ალბომების და სიმღერების ისტორია ჩარტებში (Billboard 200)“. Billboard. წაკითხვის თარიღი 3 თებერვალი, 2022. ↑ Top Selling Albums of 1985 — The Official New Zealand Music Chart. Recorded Music New Zealand. ციტირების თარიღი: 3 თებერვალი, 2022 ↑ „MILLION DOLLAR BASH“ (PDF). Cash Box: 35. 17 მაისი, 1986. ციტირების თარიღი: 9 დეკემბერი, 2021 – წარმოდგენილია World Radio History-ის მიერ. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება) ↑ Canadian album certifications – Bob Dylan – Empire Burlesque. Music Canada. ↑ „Dylan Down Under“ (PDF). Cash Box: 7. 22 მარტი 1986. ციტირების თარიღი: 9 დეკემბერი, 2021 – წარმოდგენილია World Radio History-ის მიერ. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება)
ქვის სამარხები

ქვის სამარხები — სამარხთა ტიპი შუა საუკუნეებისა და ბრინჯაოს ხანის საქართველოში. კავკასიაში უკვე მტკვარ-არაქსის პერიოდიდანაა ცნობილი, მაგრამ ამ ტიპის სამარხებმა ყველაზე ფართო გავრცელება ქრისტიანულ ხანაში ჰპოვა. ქვის სამარხებმა IV საუკუნიდან გაბატონებული მდგომარეობა მოიპოვა, როგორც შედარებით მარტივად ასაგებმა და საოჯახო სამარხისათვის ყველაზე მოხერხებულმა ნაგებობამ. შუა საუკენეების ქვის სამარხები ძირითადად საოჯახო-საგვარეულო სამარხებია. თავდაპირველად, მიწაში ითხრებოდა სწორკუთხა მოყვანილობის ორმო, რომელშიც შემდგომ ქვის სამარხი იმართებოდა. სამარხის გრძივი და განივი კედელი იგებოდა ქვის ბრტყელი ფილებით. სამარხის ქვები, როგორც წესი, არ გამოირჩევა გულმოდგინე დამუშავებით. თუმცა, ქვები მეტ-ნაკლებად გათლილია. გრძივი კედლები ერთი, ორი ან რამდენიმე ქვისგან შედგებოდა. განივი კედლები უმეტესად ერთი ფილით იგებოდა. გვხვდება სამარხის ორი და მეტი ფილით შედგენილი განივი კედლებიც. სამარხთა სახურავვები უპირატესად ბრტყელია, იშვიათად-ორფერდა. ფილებს შორის დარჩენილი თავისუფალი ადგილები შევსებულია წვრილი ქვებით ან თიხა მიწით. იშვიათად კი, კიხრსნარითაა ამოვსებული. გვერდით ფილებს სიმაგრისავით, ზოგჯერ ძირზე გარედან ჩასობილი აქვს მოგრძო ქვები. სამარხების იატაკი მიწატკეპნილია ან ქვის ფილებითაა მოგებული. გეგმით სამარხები, როგორც წესი სწორკუთხაა. თუმცა, გამონაკლისის სახით გვხვდება ბიკონუსური გეგმის (შუაში შევიწროებული) სამარხებიც (დაღეთის სამაროვანი) ზოგჯერ სამარხებთან ფიქსირდება სანიშნე ქვები, რომლებზეც იშვიათად წარწერები — ეპიტაფიებია (მცხეთა, ვაშლაჯვარა, რუსთავი) ქვის სამარხებში დაკრძალული მიცვალებულთა რაოდენობა ერთი, ორი ან რამდენიმეა. ზოგიერთ სამარხში 15-16 მიცვალებულის ძვლებიცაა მიკვლეული. ასეთ შემთხვევაში დაკრძალვის წესის დადგენა ხერხდება ბოლო მიცვალებულის მიხედვით. დანარჩენი ძვლები, მიხვეტილია სამარხის კედლებთან ან კუთხეებში. თუ სამარხი დაკრძალულთა რაოდენობას ვეღარ იტევდა ხდებოდა ძვლების გადმოსვენება სამარხთან ახლოს გათხრილ ორმოში (დაღეთი, ბეთანია). ამის შემდეგ, კვლავ განაგრდძონბდნენ ქვის სამარხებში მიცვალებულების დაკრძალვას. ადრეული შუა საუკუნეების ქვის სამარხებში მიცვალებულები ძირითადად დაკრძალულია ქრისტიანულად — ზურგზე გაშოტილი, თავით დასავლეთიდ იმავე პერიოდის სამარხებში, როგორც ზემოთაც ავღნიშნეთ გვხვდებოდა მიცვალებულების მარჯვენა ან მარცხენა გვერდზე დაკრძალვის ფაქტებიც. საკმაოდ ხშირად ერთი სამარხი ფიქსირდება მიცვალებულთა როგორც ქრისტიანული, ისე წარმართული წესით დაკრძალვა. მინდორაშვილი დ., საქართველოს არქეოლოგია, ტ. I, გამომცემლობა „ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტი“, ბათუმი, 2014, გვ. 212-213.
ბეჟან (ჟანი) კალანდაძის ქუჩა

ბეჟან (ჟანი) კალანდაძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, კრწანისის რაიონში (ორთაჭალა); ვახტანგ გორგასლის ქუჩიდან ნადიკვრის III ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნეში. თავდაპირველად ნადიკვრის ქუჩა, შემდეგ — ნადიკვრის I ქუჩა ერქვა. XX საუკუნის 40-იან წლებში ბევრეთის ქუჩა დაერქვა, XX საუკუნის 70-იან წლებში კი ნარიმან ნარიმანოვის. 1990 წელს კვლავ დაბრუნდა ბევრეთის ქუჩის სახელი. 2005 წელს ბეჟან კალანდაძის სახელი ეწოდა. აქვეა მისი სახელობის სკვერი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 96, ISBN 978-99928-20-35-3.
დედოფლისწყაროს ქუჩა

დედოფლისწყაროს ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ისნის რაიონში (ავლაბარი); ბადიაურის ქუჩიდან დედოფლისწყაროს II შესახვევამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. თბილისის 1867 და 1884 წლების გეგმებზე დატანილია როგორც წმინდა ანტონის ქუჩა (იხ. ანტონ მარტყოფელი), 1897 წლის გეგმაზე — როგორც ანტონის ქუჩა. თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წლის შედგენილ ქუჩების სიაში შეტანილია დაღესტნის ქუჩის სახელწოდებით, შემდეგ — წითელწყაროს, 1991 წელს კი დედოფლისწყაროს ქუჩა დაერქვა. აქვს 1 შესახვევი: დედოფლისწყაროს II შესახვევი — ადრე ნასაკირალის ქუჩის ნაწილი. ადრინდელი დედოფლისწყაროს I შესახვევი (ყოფილი ივანე ფიოლეტოვის ქუჩის ნაწილი) 2023 წლიდან არის ბესარიონ ნიჟარაძის ქუჩის ნაწილი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 59, ISBN 978-99928-20-35-3. ↑ ქალაქ თბილისში, ისნის რაიონში, ალექსანდრე წურწუმიას შესახვევისთვის და დედოფლისწყაროს I შესახვევისთვის საზოგადო მოღვაწის ბესარიონ ნიჟარაძის ქუჩის სახელის მინიჭების შესახებ. თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულო (25 აგვისტო, 2023). ციტირების თარიღი: 3 თებერვალი, 2024
დოდო და კოტე ხიმშიაშვილების ქუჩა

დოდო და კოტე ხიმშიაშვილების ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში (ახალი კუკია); არნოლდ ჩიქობავას ქუჩიდან ემილ ვერჰარნის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის 60-იან წლებში. 1875 წელს დაერქვა ქალაქისთავის — იასონ (იაზონ) თუმანოვის (თუმანიშვილის) სახელი. თბილისის 1876 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც თუმანოვის I ქუჩა, 1900 წელს იაზონის სახელი ეწოდა. ასეა დატანილი თბილისის 1934 წლის გეგმაზეც. XX საუკუნის 40-იან წლებში — ფეოდოროვის, 1957 წელს კი ნესტორ კალანდარიშვილის სახელი დაერქვა. შემდგომში კოტე ხიმშიაშვილის სახელი ეწოდა, 2020 წლიდან კი დოდო და კოტე ხიმშიაშვილების ქუჩა ეწოდება. ↑ ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 96, ISBN 978-99928-20-35-3. ↑ ქალაქ თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში, კოტე ხიმშიაშვილის ქუჩისთვის დოდო და კოტე ხიმშიაშვილების სახელის მინიჭების შესახებ. საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე (15 მაისი, 2020). ციტირების თარიღი: 26 დეკემბერი, 2023