laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
კენიის მთის ეროვნული პარკი

კენიის მთის ეროვნული პარკი – ეროვნული პარკი კენიაში. დაარსდა 1949 წელს კენიის მთის მიმდებარე ტერიტორიის დაცვის მიზნით. მდებარეობს კენიის აღმოსავლეთი და ცენტრალური პროვინციების ტერიტორიაზე. პარკის ფართობია 715 კმ², მისი დიდი ნაწილი მდებარეობს ზღვის დონიდან 3000 მეტრზე მაღლა. ტყის რეზერვატის ფართობია 705 კმ², საერთო ჯამში დაცული ტერიტორიის ფართობია 1420 კმ². 1997 წელს ეროვნული პარკი შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აფრიკაში UNESCO Natural Site Data Sheet
მოდერნიზმი

მოდერნიზმი (ლათ. modernus „თანამედროვე, ბოლოდროინდელი“) — კულტურული მიმდინარეობა, ძირითადად მოიცავს პროგრესულ ხელოვნებასა და არქიტექტურას, მუსიკას, ლიტერატურასა და დიზაინს, რომელიც 1914 წლამდე დეკადაში აღმოცენდა. ეს იყო ხელოვანთა და დიზაინერთა მოძრაობა მე-19 საუკუნის აკადემიური და ისტორიული ტრადიციების წინააღმდეგ, ცდილობდა, არ აჰყოლოდა სახეშეცვლილი თანამედროვე მსოფლიოს ახალ ეკონომიკურ, სოციალურ და პოლიტიკურ ასპექტებს. ნაწილი კულტუროლოგებისა მე-20 საუკუნეს ყოფს მოდერნისტულ და პოსტმოდერნისტულ პერიოდებად, მაშინ, როდესაც სხვები იხილავენ მათ, როგორც ერთი, უფრო ხანგრძლივი პერიოდის ორ ნაწილს. ამ სტატიაში განხილულია მოძრაობა, რომელიც განვითარდა გვიანდელ მე-19 და ადრეულ მე-20 საუკუნეებში და ის არ მოიცავს პოსტმოდერნიზმს. მოდერნისტული მოძრაობა ჩაისახა მე-19 საუკუნის შუა წლებში ევროპაში და მისი ფუძემდებელი იდეა იყო ხელოვნების, ლიტერატურის, სოციალური ორგანიზაციისა და ყოველდღიური ცხოვრების ტრადიციული ფორმების მოძველება, რაც მნიშვნელოვანს ხდიდა მათ უკუგდებასა და კულტურის მუდამ ახალი ფორმების ძიებას. მოდერნიზმი წამახალისებელი იყო არსებობის ყველა ფორმის, კომერციიდან ფილოსოფიამდე გადახედვის იმ მიზნით, რომ მოძებნილიყო პროგრესის ხელის შემშლელი გარემოება, მისი ახალი, შესაბამისად, უკეთესი გზით შეცვლით. მოდერნის მთავარი არგუმენტით მე-20 საუკუნის რეალიები პერმანენტული და გარდაუვალი იყო და, შესაბამისად, ხალხს მათი სამყაროს ადაპტირება უნდა მოეხდინა, იმ იდეის გათავისებით, რომ ის, რაც ახალია, ასევე კარგია და ლამაზი. მე-19 საუკუნის პირველი ნახევარი ევროპისთვის აღინიშნა მწვავე ომებისა და რევოლუციების სერიით, რომელმაც თანდათან დასაბამი მისცა ახალი იდეებისა და დოქტრინების ტალღას, ე.წ. რომანტიზმს. ამ იდეების ფოკუსი ინდივიდის სუბიექტური გამოცდილება, ბუნების, როგორც ხელოვნების სტანდარტული სუბიექტის, უზენაესობა, გამოხატვის რევოლუციური ან რადიკალური მიმართულებები, და ინდივიდუალური თავისუფლებაა. საკუნის შუა წლებში ამგვარი რადიკალიზმი შესამჩნევად განლედა და ჩნდება ამ იდეათა მმართველობის სტაბილურ ფომრებთან სინთეზი, ნაწილობრივ 1848 წლის ჩაშლილი რომანტიკული რევოლუციების გამო. ეს მასტაბილიზებელი სინთეზი გახდა საფუძველი იდეისა, რომ ის რაც „რეალურია“ დომინირებს იმაზე რაც სუბიექტურია. ეს იდეები განზოგადებას ჰპოულობს ოტო ფონ ბისმარკის „რეალპოლიტიკში“, „პრაქტიკული“ ფილოსოფიული იდეებით, როგორიცაა პოზიტივიზმი და საერთო კულტურული ნორმებით, რომელსაც ამჟამად „ვიქტორიის ხანად“ მოიხსენიებენ. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მოდერნიზმი მოდერნიზმი — სამოქალაქო განათლების ლექსიკონი
ლამუ (ქალაქი)

ლამუ (ინგლ. Lamu) — ქალაქი კენიის აღმოსავლეთ ნაწილში, კუნძულ ლამუზე (ლამუს არქიპელაგის ნაწილი). მოსახლეობა 1999 წლის მონაცემებით შეადგენდა 26,000 ადამიანს. მდებარეობს სანაპირო პროვინციაში და ასევე ლამუს ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრია. 2001 წელს ქალაქი იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში შეიტანეს. ლამუ, კენიის უძველესი მოქმედი ქალაქი, ერთ-ერთი საწყისი სუაჰილის დასახლებათაგანი იყო აღმოსავლეთ აფრიკის სანაპიროზე. არსებობს გადმოცემა, რომ 1415 წელს ჩინელი მოგზაური ჩჟენ ჰეს ფლოტის გემებმა ლამუს კუნძულთან კატასტროფა განიცადა. გადარჩენილი მეზღვაურები კუნძულზე დაფუძნდნენ და ადგილობრივი ქალები შეირთეს. თუმცა ამ ისტორიის ავთენტურობა სადაოა. ლამუს პორტი სულ მცირე ათასი წელი არსებობდა. ქალაქი პირველად წერილობით აღწერა არაბმა მოგზაურმა აბუ-ალ-მაჰასინიმ, რომელიც 1441 წელს ლამუდან მექაში ჩამოსულ ვექილს შეხვდა. ქალაქის ისტორიის ღირსშესანიშნავ მოვლენათა შორის იყო 1506 წელს პორტუგალიელთა შემოჭრა და დაახლ. 1813 წელს შელის ბრძოლის შემდეგ ომანის გავლენაში მოხვედრა. პორტუგალიელთა შემოჭრა განაპირობა კუნძულის მოსახლეობის წარმატებამ ინდოეთის ოკეანის სანაპიროს გასწვრივ ვაჭრობის მართვაში. ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში პორტუგალია მონოპოლიას ფლობდა გემთა მიმოსვლაზე აღმოსავლეთ აფრიკის სანაპიროზე და ექსპორტის გადასახადი ჰქონდა დაწესებული მანამდე არსებულ კომერციის არხებზე. 1580-იან წლებში ლამუელები პორტუგალიელებს აუჯანყდნენ, რასაც ხელი თურქების შემოსევებმაც შეუწყო. 1652 წელს ლამუელებმა ომანის მხადაჭერით პორტუგალიელების გავლენას თავი დააღწიეს. ამ პერიოდიდან ომანის პროტექციის ქვეშ მყოფი ლამუსთვის ოქროს ხანა დაიწყო. ლამუ რეგიონში პოეზიის, პოლიტიკის, ხელოვნებისა და ხელოსნობის, ასევე ვაჭრობის ცენტრი გახდა. ამჟამად ლამუ პოპულარული ადგილია აუთენტური გამოცდილების მაძიებელი ტურისტებისთვის. ქალაქს მაქსიმალურად აქვს შენახული ისტორიული ერი. ვიწრო ქუჩებში ტვირთის გადატანის ერთადერთი საშუალება სახედარია. მოტორიზებული ტრანსპორტის ძირითადი საშუალება მცირე ზომის კატარღებია. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აფრიკაში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ლამუ (ქალაქი) Lamu on Lamu.org - A Guide to Lamu Island დაარქივებული 2014-02-19 საიტზე Wayback Machine. Lamu on JamboKenya.com Lamu on Organization of World Heritage Cities UNESCO World Heritage Centre - Lamu Old Town Lamu Collection Page in Aluka MSN Map[მკვდარი ბმული]
ტურკანის ტბის ეროვნული პარკი

ტურკანის ტბის ეროვნული პარკი – ეროვნული პარკების ჯგუფი კენიაში. შედგება სიბილოის ეროვნული პარკისა და ტურკანის ტბის ორი კუნძულისაგან. 1997 წელს ეროვნული პარკი შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. 2018 წლიდან კი საფრთხის ქვეშ მყოფი ძეგლების სიაშია. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აფრიკაში UNESCO Fact Sheet ↑ Lake Turkana National Parks (Kenya) inscribed on List of World Heritage in Danger
მიჯიკენდა

მიჯიკენდა (სუაჰ. ცხრა დასახლება) – ეთნიკური ჯგუფი აღმოსავლეთ კენიაში. მიეკუთვნება ბანტუს ენაზე მოლაპარაკე ხალხთა ჯგუფს. მათ უკავიათ 200 კილომეტრიანი სანაპირო ზოლი და შედგება 11 დასახლებისაგან. აქ შემონახულია მრავალრიცხოვანი გამაგრებული სოფელი ე. წ. კაია. კაიას მშენებლობა დაიწყო XVI საუკუნეში. და დასრულდა გასუ;ლი საუკუნის 40-იან წლებში. ადგილობრივი მაცხოვრებლებისათვის კაიას ტყე წმინდა ადგილია. იგი 2008 წელს შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში, როგორც უნიკალური ძეგლი ტრადიციული კულტურისა, მჭიდროდ დაკავშირებული თანამედროვე ტრადიციებთან. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აფრიკაში Les Kayas des Mijikendas : les forêts sacrées de la côte kenyanne, sites classés par l'Unesco დაარქივებული 2011-07-02 საიტზე Wayback Machine. (ფრანგული)
London '66–'67

London '66–'67 — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ პინკ ფლოიდის EP . დისკზე წარმოდგენილია ჯგუფის ორი კომპოზიის, „Interstellar Overdrive“ და „Nick's Boogie“ სრული ვერსიები. ორივე აგრეთვე ჟღერს პიტერ უაიტჰედის ფილმში „Tonite Let's All Make Love in London“ (1967) და მანამდე უკვე გამოცემული იყო ამავე ფილმის საუნდტრეკზე. 1990 წელს ჩანაწერები აგრეთვე გამოჩნდა ლეიბლის See for Miles Records მიერ საუნდტრეკის ბრიტანულ ვერსიაში. ეს არის პინკ ფლოიდის მიერ კომერციულად გამოცემული პირველი კომპოზიციები. 1995 წელს გამოცემული ეს დისკი 10 წლის შემდეგ, 2005 წლის 13 სექტემბერს გამოვიდა ლეიბლზე Snapper Music (ნომერი კატალოგში - SMACD924X). ამას ასევე ახლდა ფილმის London '66-'67 ოფიციალური DVD გამოცემა. დისკის ბუკლეტს ახლავს „Interstellar Overdrive“-ის სტუდიური ფირის კონვერტის რეპროდუქცია. გარეკანის დიზაინი ეკუთვნის Art Goes Boom-ს. პროექტის კოორდინატორია კოლინ მაილზი. დისკს აგრეთვე ახლავს წარწერა „Dedicated to Syd Barrett“ (ეძღვნება სიდ ბარეტს). 1999 წელს გამოვიდა დისკი In London 1966*1967, მსგავსი სიით, მაგრამ ინტერაქტიული ნაწილით, რომელიც წარმოადგენს „Interstellar Overdrive“-ის სრულ ვიდეოს და ინტერვიუებს დეივიდ ჰოკნისთან, მიკ ჯეგერთან, ჯული კრისტისთან და მაიკლ კეინთან, აგრეთვე რეჟისორ პიტერ უაიტჰედის მიერ წარმოდგენილ მიმოხილვას. Interstellar Overdrive – 16:46 Nick's Boogie – 11:55 London '66–'67 (ქართ. ლონდონი 66-67 წლებში) — რეჟისორ პიტერ უაიტჰედის ფილმი 1967 წლის ლონდონის ანდერგრაუნდულ მოძრაობაზე. მასში შესულია პინკ ფლოიდის ორი კომპოზიცია, Interstellar Overdrive და Nick's Boogie - ორივე სტუდიური სპონტანური იმპროვიზაციის შედეგია, თუმცა Interstellar Overdrive უკვე არსებული ნომრის კიდევ ერთი ვერსიაა. Nick's Boogie არცერთი ალბომისთვის არ ჩაწერილა. EP ალბომი ამ კომპოზიციებით გამოიცა 1995 წელს, შემდეგ კი - დისკის სახით, რომელშიც გარდა ამისა, შეტანილია პინკ ფლოიდის ადრინდელი სინგლები და დამატებულია DVD დისკი მთლიანი ფილმით. London '66–'67, ფილმის ორიგინალური ვერსია, რომელშიც ჟღერს Interstellar Overdrive და Nick's Boogie. ინტერვიუები მიკ ჯეგერთან, დეივიდ ჰოკნისთან, მაიკლ კეინთან და ჯული კრისტისთან კადრები 60-იანი წლების ლონდონით მიმოხილვა რეჟისორ პიტერ უაიტჰედის მიერ პინკ ფლოიდი სიდ ბარეტი – გიტარა როჯერ უოტერსი – ბას გიტარა რიჩარდ რაიტი – Farfisa, ორგანი ნიკ მეისონი – დასარტყმელი საკრავები, პერკუსია სხვა ჯო ბოიდი – ჩანაწერის პროდიუსერი ↑ Eder, Bruce. (2011 [last update])London '66-'67 [See for Miles] - Pink Floyd | AllMusic. allmusic.com. ციტირების თარიღი: 9 July 2011.
ანდრო ენუქიძე

ანდრო ვლადიმერის ძე ენუქიძე (დ. 9 იანვარი, 1965, თბილისი) — ქართველი რეჟისორი, დრამატურგი. ცნობილი ქართველი თეატრის რეჟისორი ანდრო ენუქიძე დაიბადა 1965 წლის 9 იანვარს. 1987 წელს დაამთავრა საქართველოს თეატრალური ინსტიტუტის დრამის რეჟისურის ფაკულტეტი (დიმიტრი ალექსიძისა და თემურ ჩხეიძის სახელოსნო). არის ორმოცზე მეტი სპექტაკლის ავტორი, რომლებიც დადგმული აქვს რუსთაველის, მარჯანიშვილის, მუსიკისა და დრამის, რუსთავის, ჭიათურის, გრიბოედოვის, „თეატრი ათონელზე“ და თავისუფალ და ბათუმის თეატრებში. აგრეთვე უცხოეთში: ოპულის კოხანოვსკის სახელობის, ქალაქ ვროცლავის სპულჩესნის, ნოვოსიბირსკის თეატრში "ძველი სახლი", ომსკის მეხუთე და ტრაპიზონის სახელმწიფო თეატრებში. დავით კლდიაშვილის „ირინეს ბედნიერება“ (რუსთაველის თეატრი), 1994 წ. „სოლომონი“ (დავით კლდიაშვილის მიხედვით, მარჯანიშვილის თეატრი) ანტონ ჩეხოვის „ალუბლის ბაღი“ (სპულჩესნი თეატრი) დავით კლდიაშვილის „მსხვერპლი“ (მერაბ კოსატავს სახელობის თეატრი) ფრიდრიხ დიურენმატის „მოხუცი მანდილოსნის ვიზიტი“ (რუსთავის თეატრი), 1990 წ. „ტურდეში მომხდარი ამბავი“ (ხორხე ლუის ბორხესის მიხედვით), საქართველოს ტელევიზიის პირველი არხი, 1998 წ. იუკიო მიშიმას „ჩემი მეგობარი ჰიტლერი“, საქართველოს ტელევიზიის პირველი არხი, 1999 წ. „წვრილ ვარსკვლავთა ღამე“, ტელესერიალი (45 სერია), სცენარის თანაავტორები: ალექსანდრე (დათო) ქოქრაშვილი, მიხო მოსულიშვილი, კობა ცხაკაია, იოსებ მჭედლიშვილი; თანარეჟისორი: კობა ცხაკაია; საქართველოს ტელევიზიის პირველი არხი, 1999 – 2000 წ.წ. „ხვალ პრემიერაა“ (ტრაგიკომედია ორ მოქმედებად, მიხო მოსულიშვილთან თანაავტორობით), 1989 წ. „მეცამეტე ექსპერიმენტული“. (ტრაგიკომედია ორ მოქმედებად, მიხო მოსულიშვილთან თანაავტორობით), 1991 წ. „ქალები ნისლში“, 1998 „ანგელოზი ჩემოდნით“ (სცენარის სინოფსისი), ჟურნალი „ცისკარი“, # 5, 2002 წ. (По мотивам «Записок из мертвого дома» в одном, а может, и в двух действиях), 2005 წ. „Fast food“ (საკუთარი პიესა), დაიდგა ავთანდილ ვარსიმაშვილის „თავისუფალ თეატრში“ – 2010 წ. საქართველოს კულტურის სამინისტროს პრემია პიესისათვის „ხვალ პრემიერაა“ (თანაავტორი მ. მოსულიშვილი), 1989; საქართველოს კულტურის სამინისტროს პრემია პიესისათვის „მეცამეტე ექსპერიმენტული“ (თანაავტორი მ. მოსულიშვილი), 1991 წ. სპექტაკლისთვის „კაცია - ადამიანი?!“ (დადგა რობერტ სტურუასთან ერთად) 2000 წელს გახდა რუსთავში გამართული თეატრალური ფესტივალის, „ოქროს ნიღაბის“ ლაურეატი, ნომინაციაში „საუკეთესო რეჟისურა“. ასევე არის ტრაპიზონის შავი ზღვის აუზის ქვეყნების თეატრალური ფესტივალის ლაურეატი (2002-2005 წწ.). 2005 წელს ქალაქ ნოვგოროდში, დოსტოევსკის სახელობის მეცხრე თეატრალურ ფესტივალზე სპექტაკლისათვის მიენიჭა „გრან პრი“. ანდრო ენუქიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ანდრო ენუქიძე დაარქივებული 2024-01-07 საიტზე Wayback Machine. გიულენური მისტერია (რეცენზია ანდრო ენუქიძის სპექტაკლზე „მოხუცი მანდილოსნის ვიზიტი“) ↑ „მეცამეტე ექსპერიმენტული“ (პიესის სრული ტექსტი ქართული თეატრის ელექტრონული არქივის „მსოფლიო დრამატურგიის ელექტრონული ბიბლიოთეკის“ („პიესებისა და ინსცენირებების“) ბაზაში)
უემბლი

უემბლი (ინგლ. Wembley Stadium) — საფეხბურთო სტადიონი ჩრდილო-დასავლეთ ლონდონში. გაიხსნა 2007 წელს ძველი უემბლის ადგილზე. იტევს 90,000 ადამიანს და ამ მაჩვენებლით რიგით მეორე სტადიონია ევროპაში. არის ინგლისის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების საშინაო მოედანი. მასპინძლობს ინგლისის საფეხბურთო თასის გათამაშების ფინალურ შეხვედრებს. ხელმძღვანელობს ინგლისის ფეხბურთის ასოციაცია. ძველი უემბლის სტადიონი, რომელიც 1923 წელს აშენდა, ასევე მსოფლიოს ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი სტადიონი იყო დანგრევამდე – 2003 წლამდე. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: უემბლი ოფიციალური საიტი უემბლი Twitter-ზე
პალესტინა

პალესტინა (ბერძ. Παλαιστίνη, ებრ. פלשתינה პალესთინა, არაბ. فلسطين ფილასტინ ან ფალასტინ, იხ. აგრ. ქანაანელი) — ერთ-ერთი ისტორიული სახელი მიწისა ხმელთაშუა ზღვასა და მდ. იორდანეს შორის, რამდენიმე მოსაზღვრე ტერიტორიებთან ერთად აღმოსავლეთითა და სამხრეთით. რეგიონის სახელწოდება წარსული სამი ათასწლეულის განმავლობაში განსხვავებული ფორმებით არსებობდა. პალესტინის ტერიტორიაზე მოსახლე სემიტური მოდგმის ტომები რეგიონს უწოდებდნენ ქანაანს. პალესტინა ბერძნული წარმოშობისაა. პირველად ეს სახელი მოიხსენია ანტიკური ხანის ბერძენმა ისტორიკოსმა ჰეროდოტემ. როდესაც ეს მიწები რომის იმპერიის ნაწილი გახდა, პროვინციას მისი ბერძნული სახელით მოიხსენიებდნენ (პალესტინა) და ეს სახელი დამკვიდრდა და გავრცელდა მთელ რომის იმპერიაში და მის გარეთ. რომის იმპერიის ორად გაყოფის შემდეგ პალესტინა აღმოსავლეთ რომის იმპერიის შემადგენლობაში შევიდა (შემდგომში ბიზანტიის იმპერია). შემდეგ იგი არაბების ბატონობის ქვეშაა. ამ პერიოდში ხდება არაბული მოსახლეობის მომძლავრება აღნიშნულ რეგიონში. არაბების შემდეგ, პალესტინას ახალი მფლობელები გამოუჩნდნენ თურქ–სელჩუკების სახით. შუა საუკუნეებში პალესტინა სისხლისმღვრელი ომების პოლიგონად იქცა, ევროპელი ჯვაროსნები და მაჰმადიანი მბრძანებლები ხანგრძლივ ბრძოლებს აწარმოებდნენ მის ხელში ჩასაგდებად. შემდეგ პალესტინა ოსმალური იმპერიის ნაწილი ხდება ხანგრძლივი დროით. მე-20 საუკუნეში პალესტინის ტერიტორია ბრიტანელებს გადაეცა. ამ პერიოდში ჩნდება ებრაული დასახლებებიც, რომლებიც იზრდებოდა და ივსებოდა ებრაელი რეპატრიანტების ხარჯზე, რაც ადგილობრივ მუსლიმანურ მოსახლეობაში დიდ უკმაყოფილებას იწვევდა. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ 1947 წლის 29 ნოემბერს გაერომ მიიღო რეზოლუცია, რომლის მიხედვითაც უნდა შექმნილიყო ებრაული და არაბული სახელმწიფოები პალესტინის ტერიტორიაზე, არაბული სამყაროს დიდი წინააღმდეგობის მიუხედავად 1948 წლის 14 მაისს გამოცხადდა ისრაელის სახელმწიფოს დამოუკიდებლობა. ამჟამად პალესტინის ტერიტორიაზე არსებობს ორი დამოუკიდებელი სახელმწიფო — ისრაელი (ებრაული) და პალესტინა (არაბული), თუმცა კონფლიქტი დღემდე მოუგვარებელია. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: პალესტინა www.palestinecenter.org - საიტი პალესტინის შესახებ, დღევანდელი და ისტორიული ინფორმაციით დაარქივებული 2012-04-16 საიტზე Wayback Machine. www.mideastweb.org - პალესტინის პოპულაციის საიტი ხურდები და ქაღალდის ფული ბრიტანეთის სამანდატო პალესტინაში დაარქივებული 2007-06-25 საიტზე Wayback Machine. WorldStatesmen- რუკები, დროშები, ქრონოლოგია, ისრაელის და პალესტიის ეროვნული ატრიბუტები hWeb - პალესტინის რუკები დაარქივებული 2008-04-30 საიტზე Wayback Machine. ენციკლოპედიური ინფორმაცია პალესტინის შესახებ პალესტინის ლიბერალურ დემოკრატიული მეგობრები დაარქივებული 2010-12-21 საიტზე Wayback Machine. რუკები 1916 დაარქივებული 2007-06-21 საიტზე Wayback Machine. 1947 გაეროს მონაწილების გეგმა
კვიპროსის გეოგრაფია

კვიპროსი — კუნძულოვანი სახელმწიფო ხმელთაშუა ზღვის აღმოსავლეთით. ხმელთაშუა ზღვაში ეს კუნძული მესამეა ფართობით (იტალიური კუნძულების სიცილიისა და სარდინიის შემდეგ) და მას მსოფლიოს კუნძულებს შორის 81-ე ადგილი უკავია ფართობის მხრივ. კვიპროსი მდებარეობს მცირე აზიის ნახევარკუნძულის (თურქეთის) სამხრეთით, კუნძული რამდენიმე კილომეტრითაა დაცილებული აზიის კონტინენტს. ეს ტერიტორია განეკუთვნება დასავლეთ აზიას იგივე ახლო აღმოსავლეთს: კვიპროსი თავისი მდებარეობიდან გამომდინარე აგრეთვე შიძლება მივაკუთვნოთ სამხრეთ ევროპას და ჩრდილოეთ აფრიკას. ეს ტერიტორია შედიოდა ჯერ საბერძნეთის, ხოლო შემდგომ ლევანტის, ბიზანტიის და ბრიტანეთის შემადგენლობაში. 2004 წლის 1 მაისს კვიპროსის რესპუბლიკა გაწევრიანდა ევროკავშირში. კვიპროსის კუნძული თურქეთისგან დაშორებულია 75 კილომეტრით, სირიიდან და ლიბანიდან შესაბამისად, 105 და 108 კილომეტრით, ისრაელიდან 200 კმ-ით, კვიპროსის სამხრეთით მდებარეობს ეგვიპტე რომლისგანაც 380 კილომეტრითაა დაცილებული, ჩრდილო-დასავლეთით მდებარეობს საბერძნეთის შემადგენლობაში არსებული დოდაკენსის კუნძულები. კუნძულზე ფიზიკური თვალსაზრისით, მნიშვნელოვანი ადგილი მთიან რელიეფს უკავია. ტროდოსის მთები ძირითადად მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ და დასავლეთ ნაწილში და მოიცავენ ტერიტორიის დიდ ნაწილს, აქ მდებარეობს კუნძულის უმაღლესი წერტილი მთა ოლიმპი (1,952 მ). კირნიას ქედი მოიცავს კუნძულის ჩრდილოეთ ნაწილს, ეს მთები დიდი სიმაღლით არ გამოირჩევა. კუნძულზე არის აგრეთვე ორი მთათა სისტემა. დაბლობებს ძირითადად ტერიტორიის აღმოსავლეთი ნაწილი უკავია. გეოპოლიტიკური, თვალსაზრისით კუნძული იყოფა ოთხ ნაწილად. კვიპროსის რესპუბლიკა მოიცავს, კუნძულის დიდ ნაწილს, მის მთავრობა მთელ მსოფლიოში თითქმის ყველა ქვეყანამ ცნო. ჩრდილოეთი კვიპროსი მდებარეობს კუნძულის ჩრდილოეთ ნაწილში და ის მხოლოდ თურქეთის მიერაა აღიარებული, როგორც დამოუკიდებელი ქვეყანა. გაეროს მიერ აქ შექმნილია ბუფერული ზონები რომელიც ერთმანეთისგან გამოყოფს ორ ტერიტორიას, ამ ტერიტორიების მმართველია გაერთიანებული სამეფო, კვიპროსზე არსებული ბუფერული ტერიტორიები გაერთიანებული სამეფოს ზღვისიქითა ტერიტორიაა. Official Cyprus Government Web Site Embassy of Greece, USA — Cyprus: Geographical and Historical Background დაარქივებული 2004-12-17 საიტზე Wayback Machine. ↑ http://millenniumindicators.un.org/unsd/methods/m49/m49regin.htm#asia დაარქივებული 2011-07-13 საიტზე Wayback Machine. UN ↑ https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/geos/cy.html დაარქივებული 2018-12-26 საიტზე Wayback Machine. CIA World Factbook
იუდას სახარება

იუდას სახარება არის დოკუმენტი, რომელსაც კაენიტები, ადრეული ქრისტიანული გნოსტიკური სექტა, იყენებდნენ, და რომელიც 2006 წელს გამოქვეყნდა ნაწილობრივი რეკონსტრუქციის შემდეგ. დაახლოებით 50-მდე ნამუშევარი არსებობს, რომელსაც მიიჩნევენ ადრეული ეკლესიის "სახარებებად", თუმცა მნიშვნელოვანი ინფორმაცია მხოლოდ 20 მათგანზე არსებობს, რომელთაგან ოთხი მათეს, მარკოზის, ლუკასა და იოანეს კანონიკური სახარებებია. იუდას სახარება ერთ-ერთია 16 დანარჩენი სახარებიდან, რომელთა შესახებ გარკვეული ინფორმაცია ისტორიულად შემონახულ იქნა ადრეულ ეკლესიურ ნაწერებში. ერთადერთი ცნობილი მანუსკრიპტი, რომელშიც ამ სახარების ტექსტია დართული არის ბოლო დროს 1700 წლის შემდეგ აღმოჩენილი ტყავგადაკრული პაპირუსის მანუსკრიპტი ეგვიპტის უდაბნოდან. პაპირი, რომელზეც სახარებაა დატანებული ფრაგმენტულია და მისი ზოგიერთი ნაწილები დაკარგულია. როდოლფ კასერის თანახმად, კოდექსი თავდაპირველად 62 გვერდიანი იყო. აღმოჩენისას მანუსკრიპტიდან რამდენიმე ფურცელი ამოღებული და გაყიდული იქნა ცალ-ცალკე და დღემდე ერთობლივად მხოლოდ 26 გვერდმა მოაღწია. თუმცა დროდადრო, დაკარგული ფურცლებიც ჩნდება, მათ მფლობელთაგან გაყიდვის მსურველთა გამოჩენისას. იუდას სახარების მანუსკრიპტის რადიოკარბონულმა დათარიღებამ ის მე-3 და მე-4 საუკუნეებს მიაკუთვნა. შედარებისთვის ყველაზე ძველი ფრაგმენტი იოანეს სახარებიდან - პაპირუსი P52 - თარიღდება 125 წლით. თუმცა იუდას სახარებას მიიჩნევენ უფრო ძველი დაახ. 130 წლის მანუსკრიპტის ასლად. ეს დაახ. 100 წელიწადშია იესოს გარდაცვალების ბიბლიურ თარიღიდან. იუდას სახარება თავდაპირველად ბერძნულად უნდა ყოფილიყო დაწერილი, თუმცა მანუსკრიპტი ძველ კოპტურ ენაზეა. უეჭველია, რომ იუდას სახარების ავტორად იუდა ისკარიოტელს არ მიიჩნევენ, თუმცა მკვლევარებს ახალ აღთქმაში იოანეს სახარების ავტორობაზეც მრავალი ეჭვი აქვთ.
ბულგარეთის გეოგრაფია

ბულგარეთი არის სახელმწიფო სამხრეთ-აღმოსავლეთ ევროპაში, ესაზღვრება რუმინეთი, სერბეთი, ჩრდილოეთი მაკედონია, საბერძნეთი და თურქეთი, აღმოსავლეთიდან ქვეყანას საზღვრობს შავი ზღვა. ბულგარეთის ჩრდილოეთი საზღვარი რუმინეთთან მიუყვება მდინარე დუნაის, ქალაქ სილისტრადან უკვე საზღვარი მდინარეს აღარ მიუყვება. ბულგარეთის ფართობი შეადგენს 110,550 კვადრატულ კილომეტრს, ფართობით აღემატება კუნძულ ისლანდიას და აგრეთვე აშშ-ის შტატ ტენესის. ქვეყანას სამხრეთიდან ესაზღვრება თურქეთი და საბერძნეთი, აღმოსავლეთიდან სერბეთი და ჩრდილოეთი მაკედონია, ხოლო ჩრდილოეთით რუმინეთი. ბულგარეთის გეოგრაფიული ცენტრი მდებარეობს ქალაქ უზანაში. ბულგარეთში კლიმატზე უდიდეს გავლენას ახდენს ალპური და შავი ზღვის ჰავა. აქ არის რამდენიმე მთიანი რეგიონი, რომელთაგანაც აღსანიშნავია რილა, პირინი და სტარა-პლანინა, სტარა-პლანინა ჩრდილოეთი და სამხრეთი ბულგარეთის კლიმატგამყოფია. ქვეყნის მნიშვნელოვანი ნაწილი უკავია დაბლობებს, დაბლობები ძირითადად შავი ზღვის სანაპირო ზოლში და მდინარე დუნაის პირასაა.
ჩრდილები (საიდუმლო მასალები)

ჩრდილები (Shadows) — ამერიკული ზებუნებრივი და სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის სერიალ საიდუმლო მასალების პირველი სეზონის მეექვსე ეპიზოდი, რომელიც ეთერში გავიდა 1993 წლის 22 ოქტომბერს. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. საიდუმლო სამთავრობო სააგენტოს თხოვნით, მალდერი და სკალი იკვლევენ ორი მამაკაცის გვამს. თითქოს ორივე შიგნიდან არის გაგუდული. მალდერი ყველას თავს მოაჩვენებს, თითქოს ასეთი რამ არ უნახავს, მაგრამ მოგვიანებით სკალის უამბობს, რომ ასეთი შემთხვევები ფსიქოკინეტიკური ძალის ზემოქმედების მაგალითებია. დამატებითი აგენტების გარეშე, მალდერი და სკალი აწარმოებენ საკუთარ გამოძიებას და ფილადელფიის შტატში მსგავსი მკვლელობის შემთხვევას აღმოაჩენენ. ადგილობრივი პოლიცია მათ მკვლელობის სცენების ჩანაწერსაც მიაწვდის. აგენტები პოულობენ ლორენ კაიტს, რომელიც მუშაობს კომპანიაში HTG Industrial Technologies. მისი აღიარებით, ეს ადამიანები ესხმოდნენ მას თავს, მაგრამ გაექცა და არც პოლიციაში განუცხადებია. აგენტები უკან დაბრუნებისას მოულოდნელ პრობლემას აწყდებიან - მათი მანქანა ძალიან დიდ სიჩქარეზე მიჰქრის და არ ექვემდებარება კონტროლს. თუმცა ორივე გადარჩება, მაგრამ მალდერი ფიქრობს, რომ ინციდენტში ლორენიც არის გარეული. ამ უკანასკნელის სახლის დათვალიერებისას მალდერი მას ფანჯარასთან მდგომს გადაიღებს, მაგრამ ფოტოლაბორატორიაში გამჟღავნების შემდეგ ჩანს მისი ყოფილი უფროსის, ჰოვარდ გრეივზის სახეც. ლორენს კვლავ ესხმიან თავს, მაგრამ უჩინარი ძალა მკვლელებს თავად უსწორდება. ლორენი დაკავებულია დასაკითხად. იგი საბოლოოდ, აღიარებს, რომ მისი უფროსი მოკლული იქნა კომპანიის თანამშრომელ რობერტ დორლანდის მიერ - მას შემდეგ, რაც გრეივი იმუქრებოდა, რომ აღარ ითანამშრომლებს ტერორისტულ დაჯგუფება Isfahan-თან (რომელსაც უახლეს სამხედრო აღჭურვილობას აწვდიდა). ამის შემდეგ გრეივის სული ლორენის დაცვას ცდილობდა. FBI კომპანიის HTG Industrial Technologies ოფისში არალეგალური გაყიდვების დამადასტურებელი დოკუმენტების მოსაპოვებლად ჩხრეკას ატარებს. გრეივის სული ხევს კედლებს და ჩნდება იქ დამალული დისკეტა, რომელზეც ჩაწერილია საჭირო ინფორმაცია. მის საფუძველზე დორლანდის წინააღმდეგ აღძრულია საქმე. ჩრდილები — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
დობრუჯა

დობრუჯა, ან დობრუდჯა (რუმ. Dobrogea; ბულგ. Добруджа, Dobrudzha; თურქ. Dobruca; ბერძ. Δοβρουτσά, Dovroutsá) — ისტორიული ოლქი ბულგარეთსა და რუმინეთში, მდებარეობს მდინარე დუნაის და შავ ზღვას შორის, მოიცავს დუნაის დელტას, რუმინეთის სანაპიროს და ყველაზე ჩრდილოურ ნაწილს, აქვე შედის ბულგარეთის სანაპირო ზოლიც. დობრუჯას ტერიტორია მოიცავს ჩრდილოეთ დობრუჯას რუმინეთში და სამხრეთ დობრუჯას ბულგარეთში. რუმინეთში არსებული დობრუჯას ტერიტორია შედგება, ორი ჟუდეცისგან: კონსტანცა და ტულჩა, ამ ტერიტორიის ფართობი შეადგენს 15 500 კმ² და აქ მილიონზე მეტი ადამიანი ცხოვრობს. რუმინეთის დობურჯაში არსებული მნიშვნელოვანი ქალაქები: კონსტანცა, ტულჩა, მედგიდია და მანგალია. ბულგარეთის რეგიონი დობრუჯა იყოფა ორ რეგიონად: დობრიჩად და სილისტრად. ამ ტერიტორიის ფართობი შეადგენს 7 565 კმ², აქ მცხოვრებთა რაოდენობა შეადგენს 350 000 ადამიანს, ბულგარული დობრუჯას მნიშვნელოვანი ქალქებია: დობრიჩი და სილისტრა (რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრი). Dănescu, Grigore (1903). Dobrogea (La Dobroudja). Étude de Géographie physique et ethnographique (French). Bucarest: Imprimerie de l'Indépendance Roumaine. OCLC 10596414.  იშირკოფი, ანასტასია (1919). Les Bulgares en Dobroudja; aperçu historique et ethnographique (French). Berne: Imprimerie Pochon-Jent & Bühler. OCLC 4061330.  Wittek, Paul (1952). „Yazijioghlu 'Ali on the Christian Turks of the Dobruja“. Bulletin of the School of Oriental and African Studies. Cambridge University Press on behalf of School of Oriental and African Studies. 14 (3): 639–668. doi:10.1017/S0041977X00088595. ISSN 0041-977X. JSTOR 609124.. Subscription needed for online access.