laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ნარიყალას წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია

ნარიყალას წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია — საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესია თბილისში, მდებარე ნარიყალას ციხეში. თბილისის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია ნარიყალაზე თავდაპირველად აშენდა XIII საუკუნეში, წმინდა მეფე დემეტრე თავდადებულის დროს. პლატონ იოსელიანიც თვლის, რომ მეტეხის ეკლესიის პარალელურად აშენდა ნარიყალას ნიკოლოზის კარის ეკლესია. ციხის ეკლესია დატანილია ვახუშტი ბატონიშვილის მიერ შედგენილ 1735 წლის გეგმაზე „მაღალს ციხეში არს ეკლესია გუმბათიანი წმიდის ნიკოლოზისა...“. საქართველოს რუსეთთან შეერთების შემდეგ ნარიყალამ ადრინდელი მნიშვნელობა დაკარგა და 1818 წელს გენერალმა ერმოლოვმა ტაძარი დენთის საწყობად აქცია. დენთის საწყობის მძლავრმა აფეთქებამ ეკლესია თითქმის საძირკვლამდე დაანგრია. 1966 წელს დაწყებული არქეოლოგიური გათხრების დროს გამოვლინდა თლილი ქვით შემოსილი და უხვად მოჩუქურთმებული ტაძრის ნაშთი. გაირკვა, რომ ეს ყოფილა „ჩახაზული ჯვრის“ ტიპის ეკლესია საკურთხევლის მხრებსა და ორ მრგვალ ბურჯზე დამყარებული გუმბათით. შიგნით, აგურის ერთ სვეტზე შელესილობის ნაშთი და მოხატულობის კვალი აღმოჩნდა. ტაძარს ემჩნეოდა ძლიერი ცეცხლისა და აფეთქების კვალი. ნარიყალას ციხის მთავარ შესავლელთან შემოინახა დიდი თლილი ქვებით ნაგები VI საუკუნის კედლის ფრაგმენტი. აღმოსავლეთ კედელში ჩართულია XVII საუკუნის მრგვალი კოშკი აგურის წყობაში გამოყვანილი რომბებით. 1996 წლის აპრილში თბილისის დედაციხეზე დაიწყო ძველ საძირკველზე წმინდა ნიკოლოზის ახალი ტაძრის მშენებლობა. ახალ ნაგებობაში XIII საუკუნის გადარჩენილი ნაშთებია ჩართული. დედაციხის ტაძარს გეგმით ოდნავ წაგრძელებული სწორკუთხედის მოყვანილობა აქვს, ნაშენია ქართული აგურით და დაკუთხული ქვებით. შენობა გარედან ღია ფერის ქვათლილებითაა შემოსილი და ჩუქურთმებითაა შემკული. ინტერიერი მთლიანად მოხატულია. ტაძრის ახლოს დარჩენილია მეფის სასახლის პირველი სართული, რომლის აღდგენაა განსაზღვრული. რესტავრირებულია გალავანი, საიდუმლო გვირაბები, ციხე-კოშკები. 1990-1997 წლებში ძეგლზე განახლების პროექტსა და რეალიზაციაზე მუშაობდა ქართველი არქიტექტორ-რესტავრატორი ტარიელ კიპაროიძე. წმინდა ნიკოლოზის ახალი ტაძარი იკურთხა 1997 წლის ბზობის დღესასწაულზე, საზეიმო წირვა ჩაატარა სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქმა ილია II-მ. მ. ქუთათელაძე, „თბილისის ტაძრები“, ტ. I, თბ., 2010 გვ. 166-173
Bally Technologies

Bally Technologies Incorporated — ამერიკული სლოტ აპარატების და სათამაშო ტექნოლოგიების მწარმოებელი კომპანია, შტაბ-ბინით ენტერპრაიზში, ნევადაში. Bally-ს მფლობელია კომპანია Scientific Games Corporation. კომპანია დაარსდა 1968 წელს Advanced Patent Technology-ის სახელით, ჯეკ სოლომონის და ელვინ სნაპერის მიერ. 1996 წელს შეეცვალა სახელი Alliance Gaming-ით და იმავე დროს შეიძინა Bally Gaming International - Bally Manufacturing-ის ყოფილი დივიზია. 2006 წელს მიიღო ამჟამინდელი სახელწოდება. 2014 წელს ის შეიძინა Scientific Games-მა. დღესდღეობით Bally წარმოადგენს Scientific Games-ის 4 ბრენდიდან ერთ-ერთს. ოფიციალური საიტი ↑ Bally Technologies, Inc. Appoints Richard Haddrill Chief Executive Officer. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-02. ციტირების თარიღი: 9 ივნისი, 2014. ↑ Quarterly Report Form 10-Q. United States Securities and Exchange Commission (10 თებერვალი, 2014). ↑ Annual Report Form 10-K. United States Securities and Exchange Commission (28 აგვისტო, 2013). ↑ United Gaming shareholders approve name change to Alliance Gaming Corporation. Alliance Gaming (15 დეკემბერი, 1994). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-05. ციტირების თარიღი: 2012-06-2.
მელიქიშვილი

საკუთარი სახელი მელიქიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მელიქიშვილი ბასილ მელიქიშვილი — მწერალი გიორგი მელიქიშვილი — ისტორიკოსი დავით მელიქიშვილი — იურისტი, პოლიტიკოსი დავით მელიქიშვილი — ტფილისის გუბერნიის თავადაზნაურობის წინამძღოლი დიმიტრი მელიქიშვილი — არქიტექტორი ეკატერინე მელიქიშვილი-მესხი — პუბლიცისტი, გამომცემელი ვაჟა მელიქიშვილი — მოქანდაკე, მხატვარი ზურაბ მელიქიშვილი — პოლიტიკოსი ივანე მელიქიშვილი — სოფლის მეურნეობის მუშაკი, სოციალისტური შრომის გმირი ლევან მელიქიშვილი — რუსეთის იმპერიის არმიის კავალერიის გენერალი ნიკოლოზ მელიქიშვილი — რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-მაიორი პეტრე მელიქიშვილი — ქიმიკოსი, თბილისის უნივერსიტეტის პირველი რექტორი პეტრე მელიქიშვილი — რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-მაიორი სტეფანე მელიქიშვილი — მესტამბე-გამომცემელი მელიქიშვილები — თავადური საგვარეულო აღმოსავლეთ საქართველოში
აინტაბის ბრძოლა

აინტაბის ბრძოლა — ბრძოლა ჯვაროსნებსა და ალეპოს ათაბაგს შორის. იერუსალიმის მეფემ — ბალდუინ III-მ მოიგერია ნურ ალ-დინ ზანჯის არმია და მოახდინა უკვე დაცემული ედესის საგრაფოს ქრისტიანი მოსახლეობის ევაკუაცია. გაიმართა 1150 წლის აგვისტოში. ეს ბრძოლა იყო ტაქტიკური გამარჯვება, მაგრამ სტრატეგიული დამარცხება ჯვაროსანთათვის. ზანჯიმ, ნუ ალ-დინის მამამ ედესა დაიპყრო 1144 წელს. დედაქალაქის დაკარგვის მიუხედავად, საგრაფოს დასავლეთი მიწები მაინც აგრძელებდა არსებობას შემდეგი ექვსი წლის მანძილზე. ისინი იმყოფებოდნენ გარემოცული მულიმური ქვეყნების მზარდი ზეწოლის ქვეშ. 1150 წელს ბიზანტიის იმპერატორმა მანუელ I-მა გამოთქვა ინტერესი — მოეპოვებინა ედესის საგრაფოს დარჩენილი ტერიტორიები. როგორც მათი ფეოდალური ბატონი, ბალდუინ III ვალდებული იყო დაეცვა ისინი შეტევის შემთხვევაში. ცნობილია, რომ ჯვაროსნები ნაკლებად იყვნენ დარწმუნებულნი, რომ ამ ტერიტორიებს დიდხანს შეინარჩუნებდნენ, ამიტომ ბალდუინი დათანხმდა მათ ბიზანტიისთვის გადაცემას. ბალდუინი მანუელის წარმომადგელებს შეხვდა ტურბესელში (თელბაშირი), რათა ეწარმოებინა მოლაპარაკებები მიწის გადაცემის შესახებ. ფრანკებს და სომხებს, რომლებსაც უნდოდათ დარჩენილიყვნენ ლათინთა მმართველობის ქვეშ, ნება მიეცათ წასულიყვნენ ანტიოქიის სამთავროში მეფესთან ერთად და მიეღოთ იქ საკუთრება. ბალდუინის არმია შედგებოდა 500 რაინდისგან, ქვეითების რიცხვი უცნობია. ნურ ალ-დინის ჯარისკაცები უკანდახეულ ჯვაროსანთა მწყობრს დაეჯახნენ დიულიუკსა და აინტაბს შორის. ბძოლაში ჯარისკაცების გაშლის შედეგად, ბალდუინმა შეძლო მოსახლეობა, რომელიც მას მიჰყვებოდა გადაეყვანა ქალაქ აინტაბში, სადაც ლათინთა ძალებმა ღამე გაათიეს. მომდევნო დღეს ფრანკი ჯარისკაცები ლტოლვილებისა და ბარგის დაცვის მიზნით მოეწყვნენ. ბალდუინი მეთაურობდა წინა ნაწილის დაცვას, ხოლო ანტიოქელები მარჯვენა და მარცხენა ფლანგებისას. რაიმუნდ II ტრიპოლელი და ონფრუა II დე ტორონი მიმართული იყვნენ ძლიერად დაეცვათ უკანა მხარე. ქვეითი ჯარისკაცების პოზიციები ჯარის წყობაში არ არის მოხსენიებული ვილჰელმ ტვიროსელის მიერ შედგენილ ქრონიკებში, რომელიც ჯვაროსანთა ბრძოლების მთავარი წყაროა. ნურ ალ-დინის ჯარისკაცებმა ჩვეული ტაქტიკით დაიწყეს შეტევა. მათ დაიწყეს ჯვაროსანთა წყობის გარშემო ცხენით სირბილი და „წვიმასავით უშენდნენ ისრებს და მალე ბარგი ისევე გამოიყურებოდა როგორც მაჩვზღარბა.“ მთელი დღის განმავლობაში თურქები ცდილობდნენ გამოეწვიათ ფრანკების წყობის დაშლა ან დაექვეითებინათ მათი მორალი. მაგრამ ისინი მძიმე მარშით მიიწევდნენ წინ, ცდილობდნენ ზუსტი სიარულით დაეცვათ დისციპლინა, ხოლო როდესაც თურქები ძალიან მიუახლოვდებოდნენ, აწყობდნენ ცალკეულ შეტევებს მათ წინააღმდეგ. ნურ ალ-დინი სულით დაეცა წარმატების არქონის გამო, ასევე მას აკლდა მომარაგება, ამიტომ მზის ჩასვლისას უკან დაიხია. ჯვაროსანთა წყობამ ანტიოქიის საზღვრებამდე მიაცილა ლტოლვილები სხვა უსიამოვნებების გარეშე. ბალდუინმა სწორად გათვალა შემდეგი მოვლენები: ედესის საგრაფოს დარჩენილი ტერიტორიებიც მალევე გადავიდა თურქების ხელში. ეს შეტაკება ჯვაროსანთათვის ტაქტიკური გამარჯვება იყო, რადგან მათ აიცილეს მნიშვნელოვანი დანაკარგები და უზრუნველყვეს პრო-ლათინური მოსახლეობის წარმატებით დაცვა და მათი გამოყვანა სამშვიდობოზე. მაგრამ ამასთანავე ედესის საგრაფოს დარჩენილი ტერიტორიების დაკარგვა მიჩნეულია მათ სტრატეგიულ დამარცხებად. Smail, R. C. (1995). Crusading Warfare 1097-1193. New York: Barnes & Noble Books. ISBN 1-56619-769-4.  ↑ Smail 1995, p. 160 ↑ Smail 1995, p. 161
Magnavox

Magnavox — ელექტრონიკის მწარმოებელი ამერიკული კომპანია, დაარსებული ედვინ პრიდჰემის და პიტერ ჯენსენის მიერ 1917 წელს, ქალაქ ნაპაში, კალიფორნიაში. ის ყველაზე მეტად ცნობილია პირველი ვიდეო თამაშების კონსოლის, Magnavox Odyssey-ის შექმნით, რომელიც გამოვიდა 1972 წელს. 1974 წლიდან Magnavox არის ნიდერლანდური კომპანია Philips-ის მფლობელობაში. Magnavox-ის ძირითადი კვლევითი ქვედანაყოფები განთავსებული იყო ინდიანაში, კალიფორნიაში, ილინოისში, ფილადელფიასა და პენსილვანიაში. Steven Kent, The Ultimate History of Video Games: From Pong to Pokemon : The Story Behind the Craze That Touched Our Lives and Changed the World, Three Rivers Press, octobre 2001, 1e éd., 624 p. (ISBN 9780761536437), p. 377-381 შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „Magnavox“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი Magnavox-ის ისტორია Philco International დაარქივებული 2017-12-07 საიტზე Wayback Machine. ↑ D.S. Cohen. (25 აგვისტო, 2017) Magnavox Odyssey - The First Gaming Console. lifewire.com.
ჰეისეის პერიოდი

ჰეისეის პერიოდი ან ჰეისეის ეპოქა (იაპონ. 平成時代, ჰეისეი ძიდაი) — იმპერატორ აკიჰიტოს მმართველობის პერიოდი. დღევანდელი ერა. დაიწყო 1989 წლის 8 იანვარს, იმპერატორ ჰიროჰიტოს გარდაცვალების შემდეგ, რომლის მმართველობის პერიოდს ერქვა შოვას პერიოდი. 1989 წლის 7 იანვარს იაპონიის 125-ე იმპერატორი გახდა 55 წლის აკიჰიტო (დაიბადა 1933 წლის 23 დეკემბერს), გარდაცვლილ იმპერატორ ჰიროჰიტოს უფროსი ვაჟი. იაპონური ტრადიციული წელთაღრიცხვის სისტემის მიხედვით დაიწყო ახალი ერა, რომელმაც ოფიციალურად მიიღო ჰეისეის დასახელება („მშვიდობის დამყარება“).
Emerson Radio

Emerson Radio — სამომხმარებლო ელექტრონიკის უმსხვილესი ამერიკული დისტრიბუტორი კომპანია, დაარსებული 1948 წელს ჰაკენსაკში, ნიუ-ჯერსი, აშშ. კომპანია ყიდის და ლიცენზირებას უკეთებს პროდუქტების უამრავ ხაზს მსოფლიოში. 2001 წლიდან მოყოლებული Emerson Radio-ს მფლობელი არის კომპანია Funai. ოფიციალური საიტი Emerson Audio and Video Funai-ს ოფიციალური საიტი
ელსი ვაიკიკი

ელსი ვაიკიკი ან LC Waikiki — თურქული საცალო ვაჭრობის კომპანია მთელი ოჯახისთვის. კომპანიის გაყიდვების ქსელი 38 ქვეყანაში 832 მაღაზიისგან შედგება. კომპანიის სახელი მომდინარეობს ჰავაის სანაპირო ვაიკიკიდან და ფრანგული ასოებიდან Les copains (ქართ. მეგობრები). კომპანია LC Waikiki დაფუძნდა 1985 წელს საფრანგეთში, მოდელიერ ჟორჟ ამუიალის მიერ. მალევე, ის და მისი პარტნიორი დაიწყეს თანამშრომლობა თურქულ სამკერვალო კომპანია Taha Tekstil-თან, რომელიც შემდეგ გარდაიქმნა Taha Grup-ად და 1997 წელს იყიდა ელსი ვაიკიკის ბრენდი. იმავე წელს, თურქეთში ბრენდის 21 მაღაზია ამუშავდა, ხოლო ბრენდის მაღაზიები ყოველწლიურად იზრდებოდა, ასე, თურქეთის 71 პროვინციაში ვაიკიკის 380 მაღაზია ფუნქციონირებს. ვაიკიკის პირველი საზღვარგარეთის მაღაზია 2009 წელს რუმინეთში გაიხსნა. ამის შემდეგ, კომპანია გავიდა აზერბაიჯანის, ალბანეთის, ბელარუსის, ბულგარეთის, ბოსნია და ჰერცეგოვინას, საქართველოს, ეგვიპტის, ერაყის, ირანის, ყაზახეთის, კოსოვოს, მაკედონიის, მაროკოს, მოლდოვეთის, პოლონეთის, რუსეთის, საუდის არაბეთის, სირიის, უკრაინისა და ყირგიზეთის ბაზრებზე. მოგვიანებით, ვაიკიკი სპარსეთის ყურის ქვეყნების ბაზრებზეც გავიდა. ყაზახეთში, კომპანიის პირველი მაღაზია 2010 წელს, ნურ-სულთანში გაიხსნა, მოგვიანებით, ქვეყნის მასშტაბით ბრენდის კიდევ 34 მაღაზია გაიხსნა. 2011 წელს, ვაიკიკი თურქეთის ლიდერი კომპანია გახდა საცალო მზა ტანსაცმლის ვაჭრობის მიხედვით. 2023 წლისთვის, LC Waikiki გეგმავს გახდეს ევროპის სამი კომპანიიდან ერთ-ერთი, ტანსაცმლით საცალო ვაჭრობის მიხედვით. ქიუჩიუქების ოჯახი — 49,91% დიზდარების ოჯახი — 36,11% ქისაჯიქების ოჯახი — 7,18% ამუიალების ოჯახი — 6,71% Taha Holding AŞ. — 0,04% იალჩინ ჩაღლარი — 0,04% მუზაფერ მუსტაფა იშჩანი — 0,01% ოფიციალური საიტი ელსი ვაიკიკი Facebook-ზე ელსი ვაიკიკი Facebook-ზე ელსი ვაიკიკი Instagram-ზე ელსი ვაიკიკი — არხი YouTube-ზე ↑ თურქეთის უდიდესი ტანსაცმლის კომპანია დაარქივებული 2015-04-27 საიტზე Wayback Machine.  — ფორბს უკრაინა ↑ Apparel Group Brings LC Waikiki, Turkey’s Leading Fashion Chain To The UAE ↑ კორპორატიული საიტი
აპოელი (საფეხბურთო კლუბი)

აპოელი (ბერძ. ΑΠΟΕΛ, Aθλητικός Ποδοσφαιρικός Όμιλος Eλλήνων Λευκωσίας) — კვიპროსული საფეხბურთო კლუბი ქალაქ ნიქოზიიდან. დაარსდა 1926 წელს. აპოელი არის კვიპროსის ყველაზე ტიტულოვანი კლუბი. მას მოგებული აქვს კვიპროსის პირველი დივიზიონი (29-ჯერ), კვიპროსის თასი (21-ჯერ) და კვიპროსის სუპერ თასი (13-ჯერ). 1948 წელს საბერძნეთის სამოქალაქო ომთან დაკავშირებით გუნდში აზრი ორად გაიყო. კომუნიზმის მოწინააღმდეგეები კლუბს გამოეყვნენ და თავიანთი გუნდი, „ომონია“ ჩამოაყალიბეს. ამის შემდეგ „აპოელსა“ და „ომონიას“ შორის განსაკუთრებული მეტოქეობა და კონკურენციაა. ჩემპიონთა ლიგაზე „აპოელმა“ საუკეთესო შედეგს 2011-2012 წლების სეზონში მიაღწია. იმ სეზონის ჯგუფურ ეტაპზე „აპოელს“ თამაში „შახტართან“, „პორტოსთან“ და „ზენიტთან“ მოუწია. მოულოდნელად კვიპროსულმა გუნდმა 9 ქულა დააგროვა და შემდეგ ეტაპზე გავიდა. საბოლოო ჯამში „აპოელი“ მეოთხედფინალში მადრიდის „რეალთან“ დამარცხდა ორი მატჩის ჯამში ანგარიშით 8:2. ოფიციალური საიტი (ბერძნული), (ინგლისური) APOEL Athletic Football Club official website დაარქივებული 2022-06-01 საიტზე Wayback Machine. (ბერძნული) APOEL Ultras official website დაარქივებული 2013-10-28 საიტზე Wayback Machine. (ბერძნული) ↑ NEO GSP. ↑ Trophies. APOEL FC. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 7 ივლისი, 2014. ციტირების თარიღი: 26 მარტი, 2014.
ალექსანდრე ელოშვილი (რეჟისორი)

ალექსანდრე (სანდრო) ელოშვილი (დ. 25 თებერვალი. 1988, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი რეჟისორი. დაიბადა 1988 წლის 25 თებერვალს ქალაქ თბილისში. 2005–2009 წლებში სწავლობდა შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრისა და კინოს უნივერსიტეტში (გიგა ლორთქიფანიძის სახელოსნო). 2009–2011 წლებში იყო თელავის ვაჟა ფშაველას სახელობის სახელმწიფო დრამატული თეატრის ხელმძღვანელის თანაშემწე. 2011 წლიდან თანამშრომლობს კოტე მარჯანიშვილის სახელობის სახელმწიფო აკადემიურ დრამატულ თეატრთან, პარალელურად განახორციელა დადგმები ახალციხის, გორის და ზესტაფონის თეატრებში. 2022–2023 წლებში იყო ქართული სერიალის „სიყვარულს მიღმა“ რეჟისორი. [წყარო არ არის მითითებული 526 დღე] პოლიკარპე კაკაბაძე „ყვარყვარე თუთაბერი“ დავით კლდიაშვილი „სამანიშვილის დედინაცვალი“ ძმები გრიმები „ფიფქია და შვიდი ჯუჯა“ შარლ პერო „კონკია“ უილიამ შექსპირი „ოტელო“ აქვსენტი ცაგარელი „ხანუმა“ ანა სანაია, ალექსანდრე ელოშვილი „თბილი ზღვის ცივი ნაპირი“ ქართული ზღაპრის მოტივებზე „რწყილი და ჭიანჭველა“ მარკ კამოლეტი „ფრანგული გარნირი“ ლაშა ბუღაძე „როცა მთავარ გმირს ეძინა“ „ქეთო და კოტე“ (ედუარდო დე ფილიპოს პიესის „რისკის“ მიხედვით) ბესო ბარათაშვილი „აკუსტიკა“ ალექსანდრე ელოშვილი „Blue Orange“ მიხეილ ჯავახიშვილი „ჯაყო — ხვალ ომი იქნება…“ რიჩარდ ბაიერი „Mixed emotions“ ალექსანდრე ელიგულაშვილი პელეგი „შევხვდებით სამოთხეში“ „მთვრალი ალუბალი“ (ავტორი და რეჟისორი, ლევან წულაძესთან ერთად) ფრიდრიხ დურენმატი „მოხუცი ქალის ვიზიტი“ კარლო გოცი „მეფე–ირემი“ ეჟენ იონესკო „მეფე კვდება“ თეატრალური სარდაფი რუსთაველზე: მათხოვარი — „სამგროშიანი ოპერა“ (რეჟისორი: ლევან წულაძე) პიონერი — „აკუსტიკა“ (რეჟისორი: ლევან წულაძე) ბავშვი — „თვითმკვლელი“ (რეჟისორი: ოთარ ეგაძე) ვასენკა — „სუსტი გული“ (რეჟისორი: მიკა კიკაჩეიშვილი) კაენი — „ბეწვზე გადარჩენილები“ (რეჟისორი: ნიკოლოზ ჰაინე–შველიძე) კინო და ტელე როლები: ბავშვი — „მარტოობის ორდენის კავალერი“ (რეჟისორი: გიორგი ხარაბაძე) ქართულ-გერმანული მოკლე მეტრაჟიანი ფილმი „მე ვგრძნობ, მე ვოცნებობ, შენ ხედავ“ („Ich Fühle, ich Träume, Ihr Seht“), რეჟისორი სერიალი „სიყვარულს მიღმა“, II და III სეზონი, რეჟისორი ალექსანდრე ელოშვილი – მარჯანიშვილის თეატრი ალექსანდრე ელოშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ალექსანდრე ელოშვილი — ილიაუნის თეატრი
Stockholm Records

Stockholm Records — შვედური მუსიკალური ლეიბლი, Universal Music Group-ის ფილიალი, დაარსებული 1992 წელს. ძირითადად გამოსცემს პოპ-შემსრულებლების ჩანაწერებს, მაგალითად Army of Lovers-ის და E-Type-ის. ლეიბლი დაარსდა 1992 წელს ოლა ჰუკანსონის და ალექსანდერ ბარდის მიერ, PolyGram-თან ერთად. ისინი კომპანიას მართავდნენ პირველი ექვსი წლის განმავლობაში. ლეიბლზე გამოდიოდა Army of Lovers-ის, The Cardigans-ის, A-Teens-ის, E-Type-ის და ლიზა მისკოვსკის ჩანაწერები. აგრეთვე აღსანიშნავია ლეიბლთან იუჰან რენკის თანამშრომლობა, რომელიც გამოდიოდა „Stakka Bo“-ს ფსევდონიმით, თუმცა მოგვიანებით უფრო ცნობილი გახდა, როგორც მუსიკალური ვიდეოების რეჟისორი. ლეიბლის ხმის ინჟინერი იყო იუჰან ლაგერლოფი. საკუთარი წვლილი ჰუკანსონმა და ბარდმა 1998 წელს Universal Music Group-ს მიჰყიდეს, მოგვიანებით კი კომპანია შეუერთდა Universal Music, როგორც დამოუკიდებელი ხმისჩამწერი ლეიბლი. Stockholm Records-ს ხშირად ახსენებენ, როგორც ევროპის სხვა კომპანიების მოდელს. ↑ Universal absorbs Stockholm Records MusicWeek
ბოსრის ბრძოლა (1147)

ბოსრის ბრძოლა — ბრძოლა ჯვაროსნებსა და მუსლიმთა გაერთიანებულ არმიას შორის. გაიმართა 1147 წელს. იერუსალიმის მეფის — ბალდუინ III-ის ჯარები შეებრძოლნენ დამასკოს თურქულ ჯარებს მუინ ალ-დინ უნურის მეთაურობით, რომლებსაც ეხმარებოდა მოსულისა და ალეპოს კონტინგენტი ნურ ალ-დინ ზანჯის მეთაურობით. 1147 წელს ალთუნთაშს, ბოსრისა და სალხადის ამირას, შეურაცხყოფა თავისმა ნომინალურმა უფროსმა — დამასკოს მმართველმა მუინ ალ-დინ უნურმა. განაწყენებული ალთუნთაში ჯვაროსანთა მოკავშირე გახდა და დასთანხმდა მათთვის გადაეცა თავისი ორი ქალაქი. მეფე ბალდუინმა თავი მოუყარა არმიას, გადაკვეთა იორდანე და გაემართა ბოსრისკენ, რომელიც დამასკოდან 65 მილით სამხრეთ-დასავლეთით, ხოლო იორდანედან 50 მილით აღმოსავლეთით მდებარეობდა. მას შემდეგ, რაც ჯვაროსნებმა მოძრაობა დაიწყეს, დამასკელთა დიდი არმია დაიძრა მათთან შესახვედრად. ბევრ ლათინ ჯარისკაცს მოუთმენლად უნდოდა ბრძოლა, მაგრამ მეთაურები სიფრთხილეს და დისციპლინის დაცვას ამჯობინებდნენ. მათ დამატებითი ძალები დააყენეს სადარაჯოდ, რათა არ მომხდარიყო მოულოდნელი შეტევა მუსლიმთა მხრიდან. ფრანკები დაბანაკდნენ ღამის გასათევად. მეორე დღეს, საბრძოლო საბჭოს გამართვის შემდეგ, ბალდუინმა და მისმა მოხელეებმა გადაწყვიტეს გაეგრძელებინათ ექსპედიცია ბოსრისკენ საბრძოლო მარშით. ლათინთა არმია მიდიოდა ჩვეულებრივი საბრძოლო წყობით, როდესაც მათ წინააღმდეგობა გაუწიეს თურქულმა ცხენოსანმა მშვილდოსნებმა. ჯვაროსანთა ქვეითები მოძრაობდნენ მჭიდრო მწყობრით, მშვილდოსნები მზად იყვნენ ესროლათ უკან მდგარი თურქი მშვილდოსნებისთვის, ხოლო შუბოსნები მზად იყვნენ მოეგერიებინათ პირდაპირი შეტევები. „ბრძანების მიხედვით, რათა შეენარჩუნებინათ მწყობრის სიმტკიცე, შეაბჯრულმა ჯარის ნაწილებმა დაიწყეს ქვეითების ტოლი სისწრაფით სიარული“. ოთხი დღის განმავლობაში ჯვაროსანთა არმია თავისი მიზნისკენ მიემართებოდა და ამ დროის განმავლობაში მუდმივი თავდასხმების ქვეშ იმყოფებოდა მშვილდოსანთა და სხვათა მხრიდან. გარდა ამისა, ჯარისკაცები იტანჯებოდნენ წყურვილისგან ზაფხულის ცხელ ამინდში. როდესაც მათ ბოსრას მიაღწიეს, მოახერხეს მიეღოთ წყალი და სხვა მომარაგება. ჯვაროსანთა იმედები გაცრუვდა, როდესაც ალთუნთაშის ცოლმა იპოვა ქმართან შედარებით მტკიცე ადამიანი და დამასკელთა არმია ბოსრის ციტადელში შეუშვა. ბალდუინს ქალაქის აღების იმედი არ ჰქონდა და გადაწყვიტა უკან დახევა. უკან დახევისას ფრანკები უფრო მეტად იტანჯებოდნენ სიცხისა და მტვრისგან, ამას თან ერთვოდა თურქთა განუწყვეტელი შეტევები. ამასთანავე სარკინოზებმა ცეცხლი მოუკიდეს ბუჩქებს და ჯვაროსნებს ახლა უკვე მათი კვამლიც აწუხებდა. ქრისტიანებს საკუთარი გარდაცვლილი და დაჭრილი მეომრები თან მიჰყავდათ, რათა მათი მტრები არ გამხნევებულიყვნენ დანაკარგების დანახვაზე. „ვინც თავის მწკრივს დატოვებდა, მას ემუქრებოდნენ მკაცრი სასჯელით“. მწკრივის დატოვება ნებართვის გარეშე აკრძალული იყო. თუმცა გამონაკლისის სახით, რაინდს შეეძლო დახმარებოდა ქრისტიანს, თუ მას მუსლიმი მოკვლას უპირებდა. Beeler, John (1971). Warfare in Feudal Europe 730-1200. Ithaca, NY: Cornell University Press. ISBN 0-8014-9120-7.  Smail, R. C. [1956] (1995). Crusading Warfare 1097-1193.. New York: Barnes & Noble Books. ISBN 1-56619-769-4.  ↑ Beeler 1971, გვ. 141 ↑ Smail 1995, გვ. 159
Official PlayStation Magazine

„Official PlayStation Magazine“ შეიძლება აღნიშნავდეს: „Official U.S. PlayStation Magazine“ — ამერიკული ჟურნალი, რომელსაც გამოსცემს Ziff Davis „PlayStation: The Official Magazine“ — ამერიკული ჟურნალი, რომელსაც გამოსცემს Future Publishing „PlayStation Official Magazine (ავსტრალია)“ — ავსტრალიური ჟურნალი, რომელსაც გამოსცემს Media Factory Pty. Ltd „PlayStation Official Magazine (ბრიტანეთი)“ — ბრიტანული ჟურნალი, რომელსაც გამოსცემს Future Publishing „Official PlayStation Magazine (ირლანდია)“ — ირლანდიური ჟურნალი, რომელსაც უშვებდა TP Media
Radical Action to Unseat the Hold of Monkey Mind

Radical Action to Unseat the Hold of Monkey Mind — პროგრესული როკ-ჯგუფ King Crimson-ის 2016 წლის ბოქს-სეტი. გამოცემაში შეტანილია საკონცერტო მასალა, ძირითადად გადაღებული და ჩაწერილი იაპონიაში 2015 წლის 19 დეკემბერს. ვინაიდან ჯგუფის საკონცერტო ტურნეს მსვლელობისას სხვა სიმღერებიც სრულდებოდა, გამოცემაში დამატებით წარმოდგენილია ეს კომპოზიციებიც, ჩაწერილი იაპონიაში, კანადაში და საფრანგეთში. მასალა ძირითადად მოიცავს კოლექტივის 1969–1974 წლების პერიოდს. მისი დიდი ნაწილი ჯგუფის მიერ 1970-იანების შემდეგ არ შესრულებულა, თუმცა, King Crimson-ის ახალი შემადგენლობის გათვალისწინებით, ზოგიერთის არანჟირება შეიცვალა. გარდა რამდენიმე ახალი კომპოზიციის, შეტანილია მასალა 1995 და შემდგომი წლების ალბომებიდან. თავად გამოცემის სახელწოდება ეფუძნება ამავე სახელწოდების ინსტრუმენტულ ნამუშევარს, რომელსაც King Crimson ტურნეს მსვლელობისას ასრულებდა. ბოქს-სეტი გამოიცა ორი სახით: როგორც 4 დისკიანი სტანდარტული ვერსია, Blu-ray-ის და 3 CD-ის ფორმით (მათ ეწოდებათ „ვირტუალური სტუდიური ალბომები“, ვინაიდან უკანა ფონზე არ ჟღერს ხალხის ხმაური) და 6 დისკიანი დელუქს-გამოცემის სახით, იგივე შიგთავსით, რასაც ემატება ორი DVD სრული კონცერტით და ვრცელი ბუკლეტით. თავად Blu-ray-ს შემთხვევაში არსებობს გამოსახულების გათიშვის საშუალებაც, რათა შესაძლებელი იყოს მხოლოდ აუდიოს მოსმენა. King Crimson რობერტ ფრიპი – გიტარა, კლავიშებიანი საკრავები, ანოტაციები, ხმის მიქსი, პროდიუსერი პეტ მასტელოტო – დასარტყმელი საკრავები ბილ რიფლინი – დასარტყმელი საკრავები, კლავიშებიანი საკრავები გევინ ჰარისონი – დასარტყმელი საკრავები, პროდიუსერი ჯაკო ჯაკჩეკი – გიტარა, ვოკალი, ფლეიტა, პროდიუსერი ტონი ლევინი – ბასი, ჩეპმენ-სტიკი მელ კოლინზი – საქსოფონი, ფლეიტა ტექნიკური პერსონალი დევიდ სინგლტონი – ხმის მიქსი, პროდიუსერი, ანოტაციები კრის პორტერი – ხმის ინჟინერი, მიქსი ↑ AllMusic review. ციტირების თარიღი: November 24, 2017. ↑ კელმანი, ჯონ. King Crimson: Radical Action (To Unseat The Hold Of Monkey Mind). www.allaboutjazz.com. ციტირების თარიღი: 10 September 2016. ↑ 3.0 3.1 Radical Action To Unseat The Hold Of Monkey Mind Pre-Order. DGM Live (14 July 2016). ციტირების თარიღი: 24 July 2016. ↑ „King Crimson unveil Radical Action multi-disc box set“. Team Rock. 15 July 2016. ციტირების თარიღი: 24 July 2016. ↑ „King Crimson Are Working on New Material, Reveal Details of Three New Songs“. Ultimate Guitar. 6 April 2015. ციტირების თარიღი: 24 July 2016. ↑ Album – Classifica settimanale WK 37 (dal 2016-09-09 al 2016-09-15) Italian. Federazione Industria Musicale Italiana. ციტირების თარიღი: 17 September 2016. ↑ "2016-09-09 40 საუკეთესო ალბომის არქივი | ოფიციალური ჩარტები". ბრიტანეთის ალბომების ჩარტი. ოფიციალური ჩარტების კომპანია. წაკითხვის თარიღი 10 September 2016. ↑ "2016-09-09 საუკეთესო ბრიტანული ალბომების ოფიციალური არქივი | ოფიციალური ჩარტები". ბრიტანეთის ალბომების ჩარტი. ოფიციალური ჩარტების კომპანია. წაკითხვის თარიღი 10 September 2016.
მელქაძე (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი მელქაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გივი მელქაძე — არქიტექტორი ვალერიან მელქაძე — ეკონომისტი ზურაბ მელქაძე — პოლიტიკოსი ილია მელქაძე — ისტორიკოსი ირაკლი მელქაძე — ფეხბურთელი ლევან მელქაძე — ფეხბურთელი მანანა მელქაძე — ინჟინერი, 9 აპრილის ტრაგედიის მსხვერპლი ოთარ მელქაძე — პოლიტიკოსი, იურისტი