laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ვაშტი ბანიანი

ჯენიფერ ვაშტი ბანიანი (ცნობილი ზედმეტსახელით ვაშტი, დ. 1945) — ინგლისელი მომღერალი და სიმღერების ავტორი. სადებიუტო ალბომი, Just Another Diamond Day, 1970 წელს გამოსცა. იგი მცირე რაოდენობით გაიყიდა. მოგვიანებით ბანიანმა მუსიკალური კარიერა შეწყვიტა. 2000 წლისთვის, როდესაც მისმა ჩანაწერებმა საკულტო სტატუსი შეიძინეს, დისკი ხელახლა გამოიცა, დამატებითი სიმღერებით და მომღერლის მუსიკალური საქმიანობა განახლდა. სტუდიური ალბომები Just Another Diamond Day (Philips 1970) Lookaftering (Fat Cat Records 2005) Heartleap (Fat Cat Records 2014) კომპილაციური ალბომები Some Things Just Stick in Your Mind – Singles and Demos 1964 to 1967 (Fat Cat Records/Spinney Records 2007) სინგლები Some Things Just Stick in Your Mind / I Want To Be Alone (Decca, 1965) (როგორც ვაშტი) Train Song / Love Song (Columbia, 1966) (როგორც ვაშტი) anotherday.co.uk ოფიციალური საიტი ↑ Artists | Midheaven Mailorder. Midheaven.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 19 აგვისტო 2009. ციტირების თარიღი: 12 August 2014. ↑ Songwriter/Composer: BUNYAN JENNIFER VASHTI. Repertoire.bmi.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 10 იანვარი 2016. ციტირების თარიღი: 12 August 2014. ↑ findmypast.co.uk. Search.findmypast.co.uk. ციტირების თარიღი: 12 August 2014.
უცნაური ამბები

„უცნაური ამბები“ (ინგლ. Stranger Things) — ამერიკული სამეცნიერო ფანტასტიკური საშინელებთა ჟანრის სატელევიზიო სერიალი, რომელიც სცენარის ავტორები, რეჟისორები და თანაპროდიუსერები არიან ძმები დაფერები, შოუნ ლევისთან და დენ კოენთან ერთად. როლებს სერიალში ასრულებენ უაინონა რაიდერი, დევიდ ჰარბორი, ფინ ვულფჰარდი, მილი ბობი ბრაუნი, გატენ მატარაცო, კალებ მაკლაფლინი, ნატალია დაიერი, ჩარლი ჰიტონი, კარა ბუონო და მეთიუ მოდაინი, ნოა შნაპის და ჯო კირის რამდენიმე ეპიზოდში თანამონაწილეობით. სერიალის მოქმედება მიმდინარეობს აშშ-ის შტატ ინდიანას გამოგონილ ქალაქ ჰოუკინზში, 1980-იანებში. პირველ სეზონში ბიჭუნები იძიებენ მეგობრის გაუჩინარებას. წამყვან როლს მის პოვნაში ასრულებს გოგონა ზებუნებრივი თვისებებით. მეორე სეზონის მოქმედება მიმდინარეობს ამ მოვლენებიდან ერთი წლის შემდეგ. მასში ასახული იქნება, თუ როგორ ცდილობენ პერსონაჟები, დაუბრუნდნენ ცხოვრების ჩვეულ რიტმს. ამ სეზონის გამოსვლის შესახებ ცნობილი გახდა 2016 წლის 31 აგვისტოს. მისი პრემიერა გაიმართა 2017 წლის 31 ოქტომბერს. ძმები დაფერების ჩანაფიქრით, უცნაური ამბები უნდა ყოფილიყო დეტექტიური ჟანრის სერიალი, ზებუნებრივი ელემენტებით, ბავშვების მიამიტი აღქმით, როგორც მიძღვნა 1980-იანების პოპულარული კულტურისადმი. რამდენიმე თემა და რეჟისორული ასპექტი შთაგონებულია სტივენ სპილბერგის, ჯონ კარპენტერისა და სტივენ კინგის შემოქმედებით. სერიალი Netflix-ზე, 2016 წლის 15 ივლისს გამოვიდა. კრიტიკოსებმა აღიარეს მისი პერსონაჟების დეტალიზაცია, რიტმი, ატმოსფერო, მსახიობების თამაში, საუნდტრეკი, რეჟისურა, 1980-იანების ფილმებისადმი პატივისცემა. სერიალს მიღებული უამრავი ჯილდო მათ შორის — მსახიობთა გილდიის ჯილდო დრამატულ სერიალში მსახიობთა გუნდისთვის. 2016 წლის 31 აგვისტოს ცნობილი გახდა, რომ სერიალი დაბრუნდებოდა კიდევ ცხრა ეპიზოდით. მეორე სეზონი გამოვიდა 2017 წლის 27 ოქტომბერის, მესამე სეზონი კი 2019 წლის 4 ივლისს. 2019 წლის 4 სექტემბერს დაანონსდა სერიალის მეოთხე სეზონი. ძმებმა დაფერებმა განაცხადეს, რომ სერიალი სავარაუდოდ 5 სეზონის შემდეგ დასრულდება. სერიალის მოქმედება მიმდინარეობს გამოგონილ ქალაქ ჰოუკინზში (ინდიანას შტატი, აშშ). ახლოს მდებარე ჰოუკინზის ეროვნული ლაბორატორია აშშ-ის ენერგეტიკის დეპარტამენტისთვის ატარებს სამეცნიერო კვლევებს, მაგრამ ამავე დროს — საიდუმლო ექსპერიმენტებს პარანორმალურ და ზებუნებრივ სფეროებში, ადამიანებზე ცდებით, რაც იწვევს ჰოუკინზის მაცხოვრებელთა ჩართვას შემდგომ განვითარებულ მოვლენებში. სეზონი 4 (2022) „უცნაური ამბები“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „უცნაური ამბები“ საიტზე TV.com ↑ Ho, Rodney (July 19, 2016). „New Netflix drama series Stranger Things to shoot in Atlanta“. The Atlanta Journal-Constitution. დაარქივებულია ორიგინალიდან — იანვარი 28, 2016. ციტირების თარიღი: January 27, 2016. ↑ Netflix to premiere original series Montauk in 2016. Reuters (April 2, 2015). დაარქივებულია ორიგინალიდან — აპრილი 2, 2015. ციტირების თარიღი: April 3, 2015.
რამარიკ ეტოუ

რამარიკ პრესლი ეტოუ ტომასო (დ. 25 იანვარი, 1995) — კონგოელი ფეხბურთელი, საფეხბურთო კლუბ გორის „დილას“ მარჯვენა მცველი. ასევე შეუძლია მარცხენა მცველად და საყრდენ ნახევარმცველად თამაში. ნათამაშები აქვს კონგოს 17 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრებში. პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური)
ბოემონდ V

ბოემონდ V ანტიოქელი (ფრანგ. Bohemond de Poitiers; 1199-1252) — ანტიოქიის მთავარი და ტრიპოლის გრაფი 1233-1252 წლებში. ბოემონდი გამოირჩეოდა კილიკიისა და ჰოსპიტალიერებისადმი ანტიპათიით, სამაგიეროდ მხარს უჭერდა ტამპლიერებს. ანტიოქიასა და სომხეთს შორის მშვიდობა მხოლოდ საფრანგეთის მეფის, ლუი IX-ის ჩარევის შემდეგ დამყარდა. 1225 წელს ბოემონდმა იქორწინა ალისია შამპანელზე. უშვილობის გამო, 1227 წლის 5 ივლისს მათი ქორწინება გაუქმდა. 1235 წელს ბოემონდმა მეორედ იქორწინა ლუსიანა დი სენზე, რომელიც რომის პაპ ინოკენტი III-ის დიდი დისშვილი იყო. მათ ორი შვილი შეეძინათ. ბოემონდი 1252 წლის იანვარში გარდაიცვალა. მისი შვილის მცირეწლოვნების გამო მისი რეგენტი ლუსიანა გახდა, თუმცა სამთავრო მალევე გადასცა რომაელ ნათესავებს სამართავად. ინოკენტი IV-ის მიერ ჯვაროსნულ ლაშქრობაში გამოგზავნილმა ლუი IX-მ ბოემონდი ტახტზე აიყვანა. Richard, Jean (1999). The Crusades: c. 1071-c. 1291. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-62566-1. ↑ 1.0 1.1 Runciman, History of the Crusades', vol. III, p. 278 ↑ Medieval Lands Project: JERUSALEM, KINGS - D. KINGS OF JERUSALEM 1192-1225 (COUNTS of CHAMPAGNE) (April 2009). ციტირების თარიღი: 04-07-2009.
ლეანდრო რიბეირო

ლეანდრო იოაკიმ რიბეირო, აგრეთვე ცნობილი როგორც ლეანდრო (დ. 13 იანვარი, 1995, რიო-დე-ჟანეირო) — ბრაზილიელი ფეხბურთელი, საფეხბურთო კლუბ „ტეჟონ ჰანა ციტიზენის“ თავდამსხმელი. 2017-2018 წლების სეზონში თამაშობდა ეროვნული ლიგის კლუბ გორის „დილაში“. გაუშუს ლიგის ჩემპიონი: 2015 მოლდოვის საფეხბურთო თასი: 2018–19 მოლდოვის ეროვნული დივიზიონი: 2019 პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური)
დასდებელი

დასდებელი, დასადებელი — საეკლესიო საგალობლის აღმნიშვნელი უძველესი ქართული ტერმინი. პირველად დასტურდება VII საუკუნის ნათარგმნ ძეგლში „იერუსალიმურ ლექციონარში“, სადაც იგი განსხვავებული ლიტურგიული დანიშნულებისა და ფორმის საგალობელს აღნიშნავს. წარმოდგება სიტყვისაგან „დებაჲ“ (დასადებელი, დასამატებელი). ვარაუდობენ, რომ დასდებელი თავდაპირველად ეწოდებოდა ფსალმუნის მისამღერად, რეფრენად შემოღებულ ფსალმუნურ მუხლს ან პოეტურ სტროფს. შემდეგ დასდებელის მნიშვნელობა განზოგადდა. IX-X საუკუნეების ჰიმნოგრაფიულ კრებულებში დასდებელნი (მრავლობითის ფორმით) ეწოდება ამა თუ იმ საეკლესიო დღესასწაულის წირვათა მთელ საგალობელ მასალას. კეკელიძე კ., ქართული ლიტერატურის ისტორია, ტ. 1, თბ., 1960; მისივე, Иерусалимский Кановарь ЖИИ века. Грузинская версия, Тфл., 1912; Leeb H., Die Gesänge in Gemeindegottesdienst von Jerusalem, W., 1970; ხევსურიანი ლ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 394. ხევსურიანი ლ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 333.
ვახტანგ III გურიელი

ვახტანგ III გურიელი, (გ. 1805) გურიის მთავარი 1792-1797, გიორგი V გურიელის ვაჟი. ვახტანგის შვილიშვილი იყო პოეტი მამია გურიელი. 1784 წლის 9 მარტს მონაწილეობდა ნაჭიშკრევის ბრძოლაში. 1787 წელს, ჯერ კიდევ ბატონიშვილობის დროს იმერეთის მეფე დავით II-ისგან მიიღო სიგელი საჯავახოს გურიის სამთავროსთვის დამტკიცების შესახებ. 1788 წელს საბატონიშვილო მამული მიიღო მდინარე სუფსის მარჯვენა მხარეს 500 კომლი ყმა-გლეხითა და აზნაურით. შემდეგ მიითვისა საჯუმათლოს ყმა-მამულიც და ეურჩებოდა მამას - გიორგი V გურიელს. თვითნებურად ახორციელებდა მთავრის ზოგ უფლებამოსილებას, საჯუმათლოს გლეხებს გაუუუქმა სახელმწიფო გადასახადები და ჯუმათის ეპისკოპოსად 1788 წლის 3 მაისს დაადგინა იოსებ თაყაიშვილი. ვახტანგის ურჩობის გამო გიორგი V გადადგა და ტახტზე ვახტანგის უფროსი ძმა, სიმონ III გურიელი ავიდა. ვახტანგი ასევე ეურჩებოდა ძმასაც. 1792 წელს სიმონ III-ის გარდაცვალების შემდეგ, როცა მისი მემკვიდრე მამია სამი წლის იყო, გურიელად დასვა სოლომონ II-მ. 1794 წელს სოლომონ II-ის წინააღმდეგ მებრძოლ დავით გიორგის ძეს მიემხრო. სოლომონ II-ის გამარჯვების შემდეგ ოსმალებს დაუახლოვდა. ქონებრივად ავიწროებდა მარინა დედოფალსა და ტახტის მემკვიდრე მამიას. 1797 წელს ძმამ, ქაიხოსრომ, გადააყენა და კვლავ საბატონიშვილოზე დასვა. ვახტანგ III გურიელი განაგრძობდა ბრძოლას ხელისუფლებისათვის. მან თავის ცოლისძმას, დიმიტრი ორბელიანს სთხოვა ქართლ-კახეთის სამეფოს დედოფალ დარეჯანთან ეშუამდგომლა, რათა ამ უკანასკნელს სოლომონ II-ისთვის ვახტანგის ტახტზე დაბრუნება ეთხოვა, მაგრამ თხოვნამ შედეგი არ გამოიღო. ვახტანგი იყო მისი მცირეწლოვანი ძმის, ლევან გურიელის მეურვე, მაგრამ როდესაც ლევან გურიელი 18 წლის გახდა, ვახტანგმა მამულები არ დაუბრუნა, მეტიც, შეაგულიანა ლევანის აზნაური ბერეჟიანი, რომელმაც აჭარიდან რაზმი გადმოიყვანა და ლევანის მამულები ააოხრა, ხოლო თავად კი საჯავახოში შეკრიბა ლაშქარი და ლევანს დარჩენილი მამულები წაართვა. ლევანმა და ქაიხოსრომ მოილაპარაკეს და შეიპყრეს ვახტანგი, მაგრამ სოლომონ II-ის ჩარევით ქაიხოსრომ ვახტანგი გაათავისუფლა. 1803 წელს ვახტანგმა ახალციხის ფაშა სელიმ ხიმშიაშვილს, შეაფარა თავი. ქაიხოსროს თხოვნით 1804 წელს სელიმ-ფაშამ იგი შეიპყრო, მაგრამ სოლომონ II-ისა და პავლე ციციანოვის თხოვნით გაათავისუფლა. ვახტანგმა 1804 წლის 3 იანვარს წერილი მისწერა ციციანოვს და სთხოვდა რუსეთის ქვეშევრდომობაში გურიის მიღებას, თანაც ეუბნებოდა, რომ მხარს უჭერდნენ გურიის საზღვაო ზოლის მეპატრონე ნაკაშიძეები. ვახტანგი ჯერ თბილისში ციციანოვს ეახლა, შემდეგ კი სოლომონ II-ს და 1805 წელს საბატონიშვილო მამულიც დაიბრუნა, მაგრამ მალე გარდაიცვალა. ჩხატარაიშვილი ქ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 337. ჩხატარაიშვილი ქ., გურიის სამთავროს პოლიტიკური ისტორიიდან // მაცნე, ტ. 4, თბილისი: საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის გამომცემლობა, 1964. — გვ. 141. ↑ იმერეთის მეფე გურიელს უმტკიცებს საჯავახოს
ლევან ნონიკაშვილი

ლევან ნონიკაშვილი (დ. 5 აპრილი, 1995) — ქართველი ფეხბურთელი, „საბურთალოს“ ნახევარმცველი. 2020 წლის 5 ივნისს ნონიკაშვილი „საბურთალოს“ შეუერთდა. 2023 წლის მაისის მდგომარებოით ნონიკაშვილის სატრანსფერო ღირებულება 175 000 ევროს შეადგენს. პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური) ↑ ლევან ნონიკაშვილი “საბურთალოს” ფეხბურთელია
მე ვარ უშნო ბეტი

მე ვარ უშნო ბეტი (ესპ. Yo soy Betty, la fea) — კოლუმბიური ტელენოველა, გადაღებული ფერნანდო გაიტანის სცენარის მიხედვით. იგი კოლუმბიის ტელეარხ RCN-ის (Radio Cadena Nacional) ეთერში 1999 წლის 25 ოქტომბრიდან 2001 წლის 8 მაისამდე გადიოდა. სხვა ქვეყნებში გადაღებულია ათეულზე მეტი ანალოგიური კონცეფციის და სიუჟეტის მქონე სერიალი. „მე ვარ უშნო ბეტი“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
დასტურლამა

დასტურლამა, დასტურლამალი (არაბ.-სპარს. დასთურ ალ-ამალ — ინსტრუქცია, გარიგება, მოქმედების წესი) — სახელმწიფო სამართლის ძეგლის ზოგადი სახელწოდება გვიანდელ ფეოდალურ საქართველოში. დასტურლამამ დაიჭირა ძველი ქართული „გარიგების წიგნის“ ადგილი (მაგ., დასტურლამალი მეფის ვახტანგისა). დასტურლამა შედგება ცალკეული,ზოგჯერ სხვადასხვა დროის, გარიგების წიგნებისაგან, რომლებშიც აღწერილია უფლება-მოვალეობანი, სახელმწიფო დაწესებულებათა აგებულება, საქალაქო წყობილების, გადასახადების რაოდენობა-სახეობანი და სხვა საკითხები. სურგულაძე ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 396.
ჩხერკეთელაობა

ჩხერკეთელაობა (ინგლ. Trainspotting) — შოტლანდიელი მწერალ ირვინ უელშის სადებიუტო რომანი, რომელიც პირველად 1993 წელს გამოქვეყნდა. იგი დაწერილია შოტლანდიურ დიალექტზე, შოტლანდიურ-ინგლისურად და ბრიტანულ ინგლისურად. რომანში აღწერილი 1980-იანი წლების ედინბურგში, ჰეროინ დამოკიდებული მეგობრების ჯგუფი. 1996 წელს რომანის მიხედვით, რეჟისორმა დენი ბოილმა გადაიღო ამავე სახელწოდების ფილმი, სადაც რომანის მთავარ ანტიგმირს მარკ რენტონს განასახიერებს იუან მაკგრეგორი. უელშმა მოგვიანებით დაწერა რომანის ერთგვარი გაგრძელება პორნო (2002) და Skagboys, რომელიც გამოქვეყნდა 2012 წლის აპრილში. ↑ https://www.sulakauri.ge/books/chxerketelaoba ↑ Irvine Welsh plans Trainspotting prequel დაარქივებული 2008-05-09 საიტზე Wayback Machine. The Sunday Times. 16-03-2008. ↑ Contemporary Scottish Fictions--Film, Television, and the Novel: Film, Television and the Novel, by Duncan J. Petrie. ↑ Bookworm - The Scotsman - Prequelspotting
დატირება

დატირება — ქართული ზეპირსიტყვიერების ჟანრი, მიცვალებულის ტირილით გლოვა, მოთქმა-გოდება. სამგლოვიარო ცერემონიალის აუცილებელი ელემენტია; გადმოსცემს გარდაცვლილის ცხოვრებისა და მოღვაწეობის გარკვეულ ეპიზოდებს, მისი ახლობლების მწუხარებას. დატირება სრულდება ლექსის სახითაც. მისი სახეობებია: მოთქმა, ხმით ტირილი, ძახილით ტირილი, მოხსენიება. სიხარულიძე ქ., ქართული ხალხური საგმირო პოეზიის საკითხები, ნაწ. 1, თბ., 1970; შამანაძე ნ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 398.; შამანაძე ნ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012.
პორტ-კატონის ღვთისმშობლის კვართის ეკლესია

პორტ-კატონის ღვთისმშობლის კვართის ეკლესია (რუს. Церковь Покрова Пресвятой Богородицы) — მართლმადიდებლური ტაძარი აზოვის რაიონის სოფელ პორტ-კატონში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას. აგებულია 1900-1937 წლებში. ეკლესიის მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, აზოვის რაიონი, სოფელი პორტ-კატონი, ცენტრალური ქუჩა № 10. XIX საუკუნის შუა წლებში, როსტოვის ოლქის აზოვის რაიონის სოფელ პორტ-კატონში ააგეს ეკლესია მოციქულთასწორის კონსტანტინესა და ელენეს სახელზე. დროთა განმავლობაში ეკლესია დაძველდა და იგი შეცვალეს XX საუკუნის დასაწყისში. 1938 წელს პორტ-კატონის ღვთისმშობლის კვართის ეკლესია დახურეს. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში, გერმანელთა მიერ სოფლის ოკუპაციის პერიოდში, 1942 წელს პორტ-კატონის ღვთისმშობლის კვართის ეკლესია კვლავ გახსნეს. ომის შემდეგ 1945 წელს სოფლის მორწმუნეებს გადასცეს სამლოცველო სახლი, აგებული 1913 წელს და პატარა ნაგებობა, რომელშიც ომამდე მუშაობდა კავშირგაბმულობის განყოფილება. 1962 წლის დასაწყისში სოფელ პორტ-კატონის სამლოცველო სახლი ჩამოართვეს მრევლს. 1962 წლის მარტში როსტოვის ოლქის აღმასკომმა მიიღო საბოლოო გადაწყვეტილება სამლოცველო სახლის ლიკვიდაციის შესახებ. ღვთისმშობლის კვართის მრევლი სოფელში კვლავ დარეგისტრირდა 1995 წელს და რეგისტრაციის გასვლის შემდეგ კვლავ დარეგისტრირდა 2006 წელს. ამჟამად ეკლესიას უჭირავს თევზმრეწვის ყოფილი შენობა. ეს შენობა მრევლს გადაეცა უფასოდ. ეკლესიის წინამძრVრები იყვნენ ნიკოლოზ კარტიშენკო (1995-2004 წწ.), ნიკოლოზ კრავჩენკო (2004-2005 წწ.), როსტისლავ საღინაშვილი (2005-2007 წწ.), ხოლო 2013 წლიდან წინამძღვარია მღვდელმონაზონი ვასილი ლაპკო. Порт-Катон. Церковь Покрова Пресвятой Богородицы. История прихода Храм Покрова Пресвятой Богородицы п. Порт-Катон
სალიუ ტარაუოლი

სალიუ ტარაუოლი (დ. 3 იანვარი, 1995) — სიერა-ლეონელი ფეხბურთელი, თავდამსხმელი. უთამაშია ისრაელის, ისლანდიის, სვაზილენდის და საქართველოს საფეხბურთო კლუბებში. 2017 წელს თამაშობდა საფეხბურთო კლუბ გორის „დილას“ რიგებში. პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური)
პროლეტარსკის ფლოროსისა და ლავროსის ეკლესია

პროლეტარსკის ფლოროსისა და ლავროსის ეკლესია (რუს. Церковь Флора и Лавра) — მართლმადიდებლური ეკლესია ქალაქ პროლეტარსკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას. აგებულია 1879 წელს და ამავე წელს აკურთხეს წმინდა მოწამენის, II საუკუნეში მცხოვრები ძმების ფლოროსი და ლავროსის სახელზე. ეკლესიის მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, ქალაქი პროლეტარსკი. პროლეტარსკის ფლოროსისა და ლავროსის ეკლესია პირველად ისტორიულ დოკუმენტებში მოხსენიებულია 1879 წელს, ამავე წელს აკურთხეს ასევე ეკლესია. ტაძრის მშენებლობის დროს აშენდა მხოლოდ ერთი საკურთხეველი, რომელიც აკურთხეს II საუკუნეში მცხოვრები ადრექრისტიანული წმინდანი ძმების ფლოროსისა და ლავროსის სახელზე. 1955 წელს ფლოროსისა და ლავროსის ეკლესიის შენობა გადააკეთეს და მასში განათავსეს კინოთეატრი „Мир-ი“. მიუხედავად ეკლესიის შენობის რეკონსტრუქციისა, ადგილობრივი ქრისტიანული საზოგადოება განაგრძობდა მოღვაწეობას. მათ თავიანთი სახსრებით შეიძინეს კაზაკების პატარა ქოხი, რომელიც შემდეგ აღადგინეს და მასში სამლოცველო სახლი გახსნეს. 1989 წელს დაიწყო ახალი ეკლესიის მშენებლობა ეკლესიისათვის შესყიდულ ეზოში. მშენებლობა გაგრძელდა ოთხი წლის მანძილზე და დასრულდა 1993 წელს. ამავე წელს ეკლესია აკურთხა როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიის მიტროპოლიტმა ვლადიმირ საბოდანმა. ეკლესიასთან ასევე გაიხსნა საკვირაო სკოლა. ამჟამად ძველი ეკლესია აღიარებულია რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლად და მიმდინარეობს მისი აღდგენითი სამუშაოები. ეკლესიაში დაცულია რამდენიმე სიწმინდე: მოციქულ ბარნაბას ხატი მისი წმინდა ნაწილებით, წმინდა იობ პოჩაევის ხატი, წმინდა ტიხონის - მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქის ხატი, პავლე ტაგანროგელის ხატი. ↑ Пролетарск|Церковь Флора и Лавра. sobory.ru. ციტირების თარიღი: 2017-02-02. ↑ 2.0 2.1 2.2 Храм Мучеников Флора и Лавра, г.Пролетарск | наш приходской сайт. hramflora-lavra.cerkov.ru. ციტირების თარიღი: 2017-02-02.
ალიუ აბუბაკარი

ალიუ აბუბაკარი (დ. 15 ივნისი, 1996) — ნიგერიელი ფეხბურთელი, „ხან თენგრის“ ცენტრალური მცველი. უთამაშია ნიგერიის 17 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრებში. 2017 წელს იცავდა გორის „დილას“ ღირსებას. პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური)
ქულუგ-ყაენი

ხაიშან ქულუგ-ყაენი იგივე იმპერატორი ვუჟონგი (დ. 4 აგვისტო, 1281 — გ. 27 იანვარი, 1311, ხანბალიქი) — იუანის დინასტიის მე-3 იმპერატორი 1307-1311 წლებში, მონღოლთა ნომინალური ყაენი, დარმაბალას ვაჟი, თემურ-ყაენის ძმისშვილი და ყუბილაის შვილთაშვილი. ბიძის გარდაცვალებიდან რამდენიმე თვეში, ყურულთაიმ დიდ ყაენად და იმპერატორად სწორედ ის აირჩია. ქულუგის მმართველობის პერიოდში გრძელდებოდა კონფლიქტი კორეასთან. 1309 წელს აჯანყებულმა კორეელებმა მოახერხეს დამოუკიდებლობის მოპოვება, მაგრამ მონღოლებმა მაინც დაიმორჩილეს ისინი. ქულუგ-ყაენი მისი წინამორბედების მსგავსად დაინტერესებული იყო კულტურით, ლიტერატურითა და პოეზიით. მის დროს ჩინეთში დაიხვეწა ქაღალდის წარმოების პროცესი. ქულუგ-ყაენმა ტახტის მემკვიდრედ გამოაცხადა თავისი უმცროსი ძმა, აიურბარვადა, იმ პირობით, რომ მოგვიანებით მისი ვაჟები გახდებოდნენ ბუიანთუს მემკვიდრეები და შესაძლო ყაენები. თავად ქულუგ-ყაენი გაურკვეველ ვითარებაში გარდაიცვალა, 1311 წლის 27 იანვარს. შესაბამისად ტახტიც აიურბარვადას ერგო, რომელიც ბუიანთუ-ყაენის სახელით გახდა მონღოლთა დიდი ყაენი და იუანის დინასტიის იმპერატორი. იუანის დინასტია მონღოლთა იმპერია მონღოლთა იმპერიის მმართველთა სია The Cambridge History of China: "Alien regimes and border states, 907–1368", p.505 Praphatsō̜n Sēwikun, Sirindhorn, Thanākhān Kasikō̜n Thai From the Yellow River to the Chao Phraya River, p.273 Culture and Conquest in Mongol Eurasia by Thomas T. Allsen, p. 48 Jeremiah Curtin, Theodore Roosevelt The Mongols: A History, p.384 C. P. Atwood Encyclopedia of Mongolia and the Mongol Empire, p.608 The Cambridge History of China: "Alien regimes and border states, 907–1368", p.507 Biran, p. 77; Grousset, p. 338 Brett L. Walker The Conquest of Ainu Lands, p.133 Man, John (2006). Kublai Khan: From Xanadu to Superpower. London: Bantam Books. ISBN 9780553817188.
ჟუან ლეონარდო

ჟუან ლეონარდო რისუენიო დო როსარიო (პორტ. João Leonardo Risuenho do Rosário; დ. 29 აპრილი, 1994) — ბრაზილიელი ფეხბურთელი, საფეხბურთო კლუბ „შიჯიაჟუანგ კუნგფუს“ თავდამსხმელი. 2017 წელს იცავდა გორის „დილას“ ღირსებას. 2015 წელს ითამაშა ბრაზილიის Série B-ში. პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური)
ნიჟნეკუნდრიუჩენსკაიის ქრისტეს შობის ტაძარი

ნიჟნეკუნდრიუჩენსკაიის ქრისტეს შობის ტაძარი (რუს. Храм Рождества Христова) — მართლმადიდებლური ტაძარი უსტ-დონეცკის რაიონის სოფელ ნიჟნეკუნდრიუჩენსკაიაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ვოლგოდონის ეპარქიას. აგებულია 1906 წელს. რამდენიმე მონაცემის მიხედვით ითვლება ევროპაში ყველაზე დიდ სოფლის მართლმადიდებელ ეკლესიად. ტაძრის მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, უსტ-დონეცკის რაიონი, სოფელი ნიჟნეკუნდრიუჩენსკაია. სტანიცა ნიჟნეკუნდრიუჩენსკაია იყო დონის კაზაკთა რეგიონში ერთ-ერთი ყველაზე მდიდარი დასახლება.მისი მოსახლეობა XX საუკუნის დასაწყისში იყო 7 000 ადამიანი. ქრისტეს შობის ტაძარი იყო მესამე, რომელიც ააგეს სტანიცაში. მანამდე XVIII საუკუნეში ააგეს ორი ხის ეკლესია. გადაწყდა, რომ ახალი ტაძარი აეშენებინათ აგურისაგან. 1902 წელს არქიტექტორისა და მთავარი მშენებლის ივან როდომსკის ხელმძღვანელობით დაიწყო სამშენებლო სამუშაოები. თავდაპირველად გადაწყვიტეს ჩაერჭოთ 4 000 ოთხ მეტრიანი ხიმინჯი ფუნდამენტისათვის, ამ შრომატევად საქმეს მოუნდნენ ერთი წელი. მიუხედავად ამისა, სამუშაოები საკმაოდ სწრაფად მიმდინარეობდა. მის მშენებლობაში პრაქტიკულად ყველა მოსახლე მონაწილეობდა. ახლად აშენებული ეკლესია 1906 წელს აკურთხეს. 1930-იან წლებში ხელსუფლებამ არაერთხელ მიიღო ეკლესიის დახურვის გადაწყვეტილება, რაც აწყდებოდა ადგილობრივი მოსახლეობის მკვეთრ წინააღმდეგობას. 1933 წელს ნკვდ-ს ძალებმა დაშალეს ეკლესიის დამცველები, რასაც მოჰყვა დაპატიმრებები სოფელში. ეკლესია დახურეს და გაქურდეს. ზარი გააგზავნეს გადასადნობად. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში ეკელსიაში ღვთისმსახურება აღსდგა, თუმცა 1961 წელს ეკლესია მეორედ დახურეს და მას გამოიყენებდნენ, როგორც სპორტულ დარბაზს, შემდეგ კი კოლმეურნეობის საწყობად. 1990 წელს ეკლესია კვლავ გაიხსნა, ამავე წელს დაიწყო მისი აღდგენითი სამუშაოები, რომელიც გაგრძელდა 2008 წლამდე. ეკლესიას გააჩნია სამი საკურთხეველი: მთავარი საკურთხეველი ქრისტეს შობის სახელზეა ნაკურთხი, ჩრდილოეთისა ― წმინდა სამების სახელზე, ხოლო სამხრეთისა ―ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე. ეკლესიას უკავია 940 კვ. მ. ფართობი, კედლის სიმაღლე ― 56 მეტრი, სიმაღლე მიწიდან ჯვრის ჩათვლით 76 მეტრი. ეკლესია მოხატული არ არის. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 1.7 О храме | Храм Рождества Христова станица Нижнекундрюченская. hram-rogdestva.cerkov.ru. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-09-26. ციტირების თარიღი: 2017-02-12. ↑ 2.0 2.1 Ст.Нижне-Кундрюченская, храм – Нижний Дон, ч.6. ციტირების თარიღი: 2017-02-12.
დაუდ-ფაშა გურჯი

დაუდ-ფაშა გურჯი (დ. 1767 ან დაახლოებით, 1774, ქვემო ქართლი, — გ. 1851, მედინა) — ერაყის უკანასკნელი მამლუქი გამგებელი 1817-1831 წლებში. წარმოშობით ქართველი (დავით გიორგის ძე მანველაშვილი). ბავშვობაში გაიტაცეს ტყვით მოვაჭრეებმა და ოსმალეთში გაყიდეს. მოხვდა ბაღდადის ფაშა სულეიმან ბუიუქთან, რომელმაც ის მამლუქთა სასწავლებელში მიაბარა. სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ ეკავა სხვადასხვა თანამდებობა (საფაშოს ბეჭდის მცველი, ხაზინადარი, დავთარდარი და სხვა). გახდა თუ არა ერაყის მმართველი, განუდგა ოსმალეთის სულთანს და ატარებდა დამოუკიდებელ საშინაო და საგარეო პოლიტიკას. არმია გარდაქმნა ევროპულ ყაიდაზე, ერაყში 1829 წელს გახსნა პირველი სტამბა, შემოიღო სავაჭრო მონოპოლია სასოფლო-სამეურნეო პროდუქტებზე. ცდილობდა რუსეთ-ოსმალეთის 1828-1829 წლების ომი თავის სასარგებლოდ გამოეყენებინა და ერაყის დამოუკიდებლობა განემტკიცებინა. 1830 წელს სულთანმა მის წინააღმდეგ ჯარი გაგზავნა, დაუდ-ფაშა გურჯი დამარცხდა და 1831 წლის სექტემბერში თურქებს დანებდა. 1832 წელს სულთნის ბრძანებით მონაწილეობა მიიღო ანატოლიაში შეჭრილ მუჰამედ ალის ლაშქრის წინააღმდეგ ბრძოლაში. 1834 წელს ბოსნიის გამგებლად დაინიშნა. ორი წლის შემდეგ კი სტამბოლში გადაიყვანეს, სადაც ეკავა სხვადასხვა თანამდებობა. 1839-1841 წლებში ანკარის ვილაიეთს განაგებდა. 1841 წელს სახელმწიფო სამსახურიდან გადადგა. 1846 წელს მედინაში დასახლდა და პირადი თხოვნით, მაჰმადის საფლავის (შაიხ ალ-ჰარამ) ზედამხედველად დაინიშნა. მედინის ერთ-ერთ გარეუბანში გააშენა მშვენიერი ბაღი, რ-საც შემდგომ „დაუდიე“ უწოდეს. გარდაიცვალა 1851 წელს მედინაში, დასაფლავებულია ხალიფა ოსმანის საფლავის ახლოს. დაუდ-ფაშას ოჯახის წევრები საქართველოში ორბელიანების ყმები იყვნენ. საქართველოს მთავარმართებელ გენერალ ერმოლოვთან მიმოწერის შედეგად დაუდ-ფაშამ ისინი ყმობიდან გაათავისუფლა, უნდოდა მათი გააზნაურებაც, თუმცა ვერ მოახერხა. ა. გრიბოედოვის 1824 წლის ცნობით, დაუდ-ფაშას საქართველოში გამოუგზავნია თავისი რწმუნებული პეტრე იოსეფაშვილი (იუსუფ-აღა), რომელსაც დაუდის დედა ბაღდადში უნდა წაეყვანა, მაგრამ დედამ მართლმადიდებლურ სამშობლოში დარჩენა ამჯობინა. ბეი-მამიკონიანი გ., ქართველ მამელუკთა მბრძანებლობა ერაყში XVIII და XIX საუკუნეებში, „საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის მოამბე“, 1944, ტ. 5, № 7; ჯანელიძე დ., სილაგაძე ბ., ქართველი მამლუქები ეგვიპტესა და ერაყში, თბ., 1967; Huart C. J., Histoire de Bagdad dans les Temps modernes, P., 1901; ჩოჩიევი ვ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 399.; სილაგაძე ბ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 335. ↑ ბ. სილაგაძე, „ქართველი მამლუქები ერაყში“, თბილისი, 1967, გვ. 261
მიხეილ მუჯრიშვილი

მიხეილ მუჯირიშვილი (დ. 30 აპრილი, 1984) — ქართველი ფეხბურთელი, გორის „დილას“ მეკარე. საქართველოს თასის ფინალისტი: 2014/2015 საქართველოს სუპერთასის ფინალისტი: 2015/2016 პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური)