laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ბერნარ კუშნერი

ბერნარ კუშნერი (ფრანგ. Bernard Kouchner; დ. 1 ნოემბერი, 1939, ავინიონი) — ფრანგი პოლიტიკოსი, დიპლომატი და ექიმი. ერთ-ერთი დამაარსებელი ორგანიზაციის „ექიმები საზღვრებს გარეშე“. ყოფილი სოციალისტი. 2007-2010 წლებში იყო საფრანგეთის საგარეო საქმეთა მინისტრი ფრანსუა ფიიონის მემარჯვენე ცენტრისტულ მთავრობაში. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბერნარ კუშნერი Jaroslav Formánek: Dwarves and giants English, salon.eu.sk, February 2009 A Statesman Without Borders, the New York Times Magazine, 3 February 2008 Kosovo’s Kouchner, Inventor Of ‘Humanitarian Interventionism’, To Monitor Sri Lanka დაარქივებული 2020-08-18 საიტზე Wayback Machine. , Asian Tribune, 25 December 2006 A Surprising Choice for France’s Foreign Minister, by Elaine Sciolino, New York Times, 18 May 2007 CFR.org Video Highlights: Bernard Kouchner დაარქივებული 2008-02-10 საიტზე Wayback Machine. Karina Paulina Marczuk, A Visionary and a Practitioner: the Bernard Kouchner vs. David Kilcullen[1], "Defence and Strategy", vol. 2/2007 Christopher Caldwell: Communiste et Rastignac London Review of Books, 9 July 2009
ლემურია

ლემურია — მითური კუნძული (ან კონტინენტი) ინდოეთის ოკეანეში. ინდოეთის ოკეანეში ლემურიის, როგორც მაღალი ცივილიზაციის მატარებელი მიწის შესახებ გადმოცემები, მსოფლიოს ბევრი ხალხის თქმულებებშია დაცული. ლემურიელები და ლემურია — დაკარგული კონტინენტია. ფილოსოფოს რუდოლფ შტაინერის მტკიცებით, მსოფლიო ისტორიის საიდუმლო სამალავი — აკაშის ქრონიკები — გვაუწყებენ, რომ დედამიწის მოსახლეობის დიდი წინაპრები ლემურიელები იყვნენ. კუმარი კანდამი (თამილი: இலெமூரியா) ლეგენდარული სამეფო რომელსაც ხშირად ლემურიასთან აიგივებენ. პაციფიდა Ramaswamy, Sumathi (2004). The Lost Land of Lemuria: Fabulous Geographies, Catastrophic Histories. University of California Press. ISBN 0-520-24032-4.  Frederick Spencer Oliver, A Dweller on Two Planets, 1905 Graham Hancock, Underworld [1], 2002 Shirley MacLaine: The Camino – A Journey of the Spirit. Pocket Books, 2000, ISBN 0743400739, Chapter 15–18 The Stanzas of Dzyan, by H.P. Blavatsky (Link broken) დაარქივებული 2008-09-15 საიტზე Wayback Machine. Manufactured folklore: Shasta Lemuria. დაარქივებული 2004-03-06 საიტზე Wayback Machine. An article about Garaham Hancock's finding in Poompuhar
პაციფიდა

პაციფიდა (ან პასიფიდა, აგრეთვე კონტინენტი მუ) — ჰიპოთეზის თანახმად, ჩაძირული კონტინენტი წყნარ ოკეანეში. ძველ მითებში თითქმის არსადაა მასზე მითითებული, მაგრამ ლეგენდებში გარკვეული მინიშნებები არსებობს მისი შესაძლო არსებობის თაობაზე. აღდგომის კუნძული — პლანეტაზე ერთ-ერთი ყველაზე საოცარი კუნძულია. მისი განცალკევებულობა, ამოუცნობი ცივილიზაცია, მოაის ქვის ქანდაკებები, კავშირი როგორც პოლინეზიასთან, ასევე სამხრეთ ამერიკასთან სულ ახალ-ახალ ვერსიებს ბადებს. ლეგენდების თანახმად, წინათ კუნძულზე ბევრად მეტი ადამიანი სახლობდა, თავად კუნძულის ტერიტორიაც უფრო მოზრდილი იყო, თუმცა, დროთა განმავლობაში წყალში ეშვებოდა და მისი ტერიტორიები ტალღების ქვეშ მოექცა. თანამედროვე გათვლებით, მოაის ქანდაკებების დასამზადებლად, ბევრად მეტ ადამიანს უნდა ემუშავა, რასაც თანამედროვე კუნძული ვერაფრით გამოკვებავდა. ანუ კუნძული უფრო დიდი უნდა ყოფილიყო. ზოგიერთს კი მიაჩნია, რომ უხვმოსავლიანობის შემთხვევაში, კუნძული სრულიად თავისუფლად შესძლებდა საჭირო მუშა-ხელის საკვებით უზრუნველყოფას. გარდა ამისა, ზოგიერთ ძველ რუკაზე, კუნძულის სიახლოვეს, სხვა ტერიტორიებიც არის გამოსახული. მიიჩნევა, რომ პოლინეზიელები დასავლეთიდან გადმოსახლდნენ, თუმცა, მათ ლეგენდებში საკუთარი წინაპრები აღმოსავლეთიდან ჰყავთ წარმოდგენილი. ინდიელებთან პოლინეზილებს საერთო თითქმის არაფერი აქვთ, ამიტომ, დასაშვებია სადღაც შუალედური მიწის არსებობა. თუკი ოკეანეთის რუკასაც დავხედავთ, უამრავ ვულკანურ კუნძულს დავინახავთ. ვულკანები დღემდე აქტიურია, ამდენად, იოლად წარმოსადგენია, რომ პატარ-პატარა კუნძულები ერთიანი კონტინენტისგან იყოს გაჩენილი. ძველ ევროპელებს აღმოსავლეთში ბევრი საოცარი ადგილი ჰქონდათ წარმოდგენილი, იმდროის რუკებზე ისეთ კუნძულებსაც შევხვდებით, რომელთაც არასდროს უარსებიათ. შეგვიძლია თამამად ვივარაუდოთ, რომ ძველი კარტოგრაფები ხშირ შემთხვევაში, რბილად რომ ვთქვათ, სცოდავდნენ, თუმცაღა, აქ ეპოქაც გასათვალისწინებელია. ძველი რუკების გარკვეულ ნაწილზე სამხრეთით მდებარე უხილავი კუნძულებია აღნიშნული, რაც თანამედროვე ავსტრალიის ადგილმდებარეობას უფრო შეეფერება, ვიდრე რაიმე ამოუცნობი ცივილიზაციის ტერიტორიას. ოკეანის ფსკერზე პაციფიდის ძებნა თითქმის არასდროს მომხდარა. აქედან გამომდინარე, არც ფაქტები არსებობს რაიმეს დამადასტურებელი. ოკეანის ფსკერის ცნობილი კვლევებისას საეჭვო ადგილებში კონტინენტური ნარჩენების კვალი არ აღმოუჩენიათ, რაც მითური პაციფიდის არსებობის ნივთიერი დადასტურება იქნებოდა. პაციფიდას სახელით სხვა კონტინენტიც არის ცნობილი, რომელიც პირველი მოსწყდა გონდვანას. მის ადგილას ავსტრალია, ახალი ზელანდია და ოკეანეთის კუნძულები გაჩნდა. სწორედ ამით აიხსნება სამხრეთის კონტინენტისა და კუნძულების ფლორისა და ფაუნის განსხვავებულობა. ატლანტიდა ლემურია a b c Le Plongeon, Augustus (1896). Queen Móo & The Egyptian Sphinx. The Author. pp. 277 pages. a b Churchward, James (1926). The Lost Continent of Mu: Motherland of Man. Haugton, Brian (2007). Hidden History. New Page Books. ISBN 978-1564148971,. Page 60. a b De Camp, Lyon Sprague (1954; reprinted 1971). Lost Continents: Atlantis Theme in History, Science and Literature. Dover Publications. ISBN 978-0486226682. Brennan, Louis A. (1959). No Stone Unturned: An Almanac of North American Pre-history. Random House. Page 228. Witzel, Michael (2006). Garrett G. Fagan Routledge. ed. Archaeological Fantasies. London: Routledge. ISBN 978-0-415-30593-8. Page 220.
შაორის წყალსაცავი

შაორის წყალსაცავი, ან შაორის ტბა — უდიდესი წყალსაცავი რაჭა-ლეჩხუმის და ქვემო სვანეთის მხარეში, ამბროლაურის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს რაჭის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, შაორის ქვაბულში. შექმნილია მიწაყრილის კაშხალით, რომელიც აგუბებს მდინარე შაორს. შაორის წყალსაცავი გადაჭიმულია სამხრეთ-დასავლეთიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთისაკენ სიგრძე 7,1 კილომეტრი, უდიდესი სიგანე – 2,7 კილომეტრი. უდიდესი სიღრმე 14,5 მეტრი, საშუალო სიღრმე 9,8 მეტრი, ფართობი 9,2 კმ². წყლის მოცულობა 90,6 მლნ მ³. საზრდოობს შენაკადებითა და ნალექებით, რომლებიც მის ზედაპირზე მოდის (წელიწადში 1500 მმ). ქვაბული აგებულია ქვედაცარცული კარბონატული ქანებით, სადაც კარგადაა განვითარებული კარსტული პროცესები. ქვაბულში იყო პატარა კარსტული ტბები – ხარისთვალი და ძრიხისთვალი, რომლებიც წყალსაცავის წყლითაა დაფარული. წყალსაცავის ნაპირები მეტწილად დაბალი და დამრეცია, ზოგან ფლატეებია. შაორის წყალსაცავთან მდებარეობს სოფელი ნიკორწმინდა. საქართველოს წყალსაცავები აფხაზავა ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 685.
კალისტრატე გაბუნია

კალისტრატე გაბუნია (დ. 22 იანვარი, 1888, ამაღლება — გ. 22 აგვისტო, 1937, თბილისი) — ქართველი გეოლოგი, გამოყენებითი გეოლოგიის ფუძემდებელი, პროფესორი (1930), საქართველოს გეოლოგიური საზოგადოების დამაარსებელი და მისი პირველი თავმჯდომარე. პალეონტოლოგ ლეონიდე გაბუნიას და კომპოზიტორ ნოდარ გაბუნიას მამა. დაამთავრა ტომსკის ტექნოლოგიური ინსტიტუტის სამთო ფაკულტეტი 1918 წელს. სტუდენტობაშივე ეწეოდა სამეცნიერო საქმიანობას ვ. ობრუჩევისა და დ. უსევის ხელმძღვანელობით; 1919 წელს აირჩიეს პეტროგრადის გეოლოგიური კომიტეტის გეოლოგად. სწავლობდა შორეული აღმოსავლეთისა და მანჯურიის გეოლოგიას. ეწეოდა პედაგოგიკურ მოღვაწეობას,1923-1924 წლებში ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას ტომსკის უნივერსიტეტში; 1924 წლიდან მუშაობდა რუსეთის გეოლოგიური კომიტეტის ციმბირის განყოფილებაში, ამიერკავკასიის სახალხო მეურნეობის უმაღლესი საბჭოს სამთო განყოფილებაში. კალისტრატე გაბუნია1924 წელს სამშობლოში დაბრუნდა და სათავეში ჩაუდგა გამოყენებითი გეოლოგიის დარგებს (სასარგებლო წიაღისეული ძიება, საინჟირო და ჰიდროლოგია, კაუსტო-ბიოლითების გეოლოგია). 1926 წელს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პოლიტექნიკურ ფაკულტეტზე დააარსა გამოყენებითი გეოლოგიის კათედრა. 1928 წლიდან მუშაობდა საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში, 1932 წლიდან იყო ამავე ინსტიტუტის სამთო ფაკულტეტის დეკანი. 1930 წლიდან ხელმძღვანელობდა ამიერკავკასიის სამთო-მეტალურგიული ინსტიტუტის გამოყენებითი გეოლოგიია კათედრას. შესწავლილი აქვს საქართველოს წიაღისეულის მრავალი საბადო: ახალციხის დიატომიტი, ალგეთის ლითოგრაფიული ქვა, ჭიათურის მანგანუმი, ფოლადაურის რკინის საბადო, შროშის ცეცხლგამძლე თიხები. ასევე იკვლევდა საქართველოს გეოგრაფიული აგებულების საკითხებს, ჰიდროელექტროსადგურების მშენებლობის საინჟინრო-გეოლოგიურ პირობებს. 1988 წელს საქართველოს გეოლოგიურმა საზოგადოებამ და საწარმოო გაერთიანება „საქგეოლოგიამ“ დააწესეს კალისტრატე გაბუნიას სახელობის პრემია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 345. კალისტრატე გაბუნია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
მსუბუქი ტანკი

მსუბუქ ტანკებს მიეკუთვნება ტანკები, რომელთაც საბრძოლო წონა აქვთ 15-20 ტონამდე და აღწურვილნი არიან მცირე კალიბრიანი ზარბაზანითა და ტყვიამფრქვევით, ან ტყვიამფრქვევებით. მსუბუქი ტანკი არის ფეხოსანთა გაძლიერებისა და ნებისმიერი საომარი სახეობების შესრულების ძირითადი საშუალება. მსუბუქ ტანკებს მიეკუთვნება შემდეგი ტანკებნი - Т-18, ყველა მოდელი БТ , Т-26 , T-50 , T-60 , T-70 , Mk IV , M24 Chaffee, Pz Kpfw I, Pz Kpfw II, LT-35, LT-38 და სხვა. В. Мальгинов, "Легкие танки зарубежных стран 1945—2000", Москва, Моделист-конструктор, 2002, P. Chamberlain, C. Ellis, "Tanks of the World 1915—1945", London, Arms and Armour Press, 1972 R. P. Hunnicutt, Stuart. A; "History of the American Light Tank", Volume 1, Novato, Kalifornia, Presidio Press, 1992, isbn: 0-89141-462-2
საშუალო ტანკი

საშუალო ტანკებს მიეკუთვნება ტანკები, რომელთა საბრძოლო წონაა 30 ტონამდე და აღჭურვილნი არიან მსხვილ კალიბრიანი ზარბაზნითა და ტყვიამფრქვევებით. საშუალო ტანკების დანიშნულებაა მოწინააღმდეგის გაზლიერებული დაცვის სემთხვევაში ფეხოსანთა მხარდაჭერა. საშუალო ტანკებს მიეკუთვნება: Т-28, Т-34, Т-44, Т-111, M4 Sherman, Pz Kpfw III, Pz Kpfw IV და სხვა. მსუბუქი ტანკი მძიმე ტანკი
მცირე ტანკი

მცირე ტანკებს მიეკუთვნება ტანკები, რომელთა საბრძოლო წინაა 5 ტონა და აღწურვილია ერთი, ან რამდენიმე ტყვიამფრქვევით. მცირე ტანკის დანიშნულებაა საერთო საბრძოლო, ტანკთა ნაწილისა და შეერთების ინტერესების დაზვერვით დაკმაყოფილება, ასევე გამოიყენებენ კავშირგაბმულობისა და ტრანსპორტირებისათვის. უმრავლეს მცირე ტანკს შეუძლია წყალში ცურვა. მცირე ტანკებს მიეკუთვნება: Т-22, Т-37, Т-38 და სხვა.
მძიმე ტანკი

მძიმე ტანკებს მიეკუთვნება ტანკები, რომელთა საბრძოლო წონაა 30-40 ტონაზე მეტი და აღჭურვილია მსხვილკალიბრიანი ზარბაზნითა და ტყვიამფრქვევებით. მძიმე ტანკები გამოიყენება ძლიერი დაცვის საწინააღმდეგოდ და და საერთო საომარი ოპერაციებისათვის. მძიმე ტანკებს მიეკუთვნება: КВ, ИС-2, Pz Kpfw V „პანტერა“ (გერმანული კლასიფიკაციის ეს ტანკი ითვლება საშუალოდ), Pz Kpfw VI „თაიგერი“, Pz Kpfw VI Ausf B „სამეფო თაიგერი“ და სხვა. მსუბუქი ტანკი საშუალო ტანკი
სპეციალური ტანკები

სპეციალურ ტანკებს მიეკუთვნება: საარტილერიო ტანკი, რომელიც გამოიყენება წინა ხაზის ტანკების მხარდაჭრისათვის. მათ გააჩნიათ სხვა ტანკებთან შედარებით უფრო ძლიერი შაეიარაღება. ქიმიური ტანკი, აღჭურვილია ცეცხლმფრქვევი, ან კვალმგამშვები მოწყობილობებით. მათი დანიშნულებაა ცოცხალ ძალაზე ცეცხლმფრქვევი იარაღით შეტევა, ასევე კვამლის ფარდის შექმნა, ინფექცია და ადგილმდებარეობის დეგაზაცია. საინჟინრო ტანკები. ისინი გამოიყენება სხვადასხვა საინჟინრო სამუშაობისათვის. რადიო ტანკები. აღწურვილნი არიან ტანკთა ნაწილებისა და შტაბების მართვის აპარატურით. სატრანსპორტო ტანკები. გამოიყენება, ბრძოლისას წინა ხაზის ტანკების საბრძოლო მარაგისა და საწვავის მიწოდებისათვის, ფეხოსანთა ტრანსპორტირებისათვის და დაჭრილთა ევაკუაციისათვის.
ფრიდრიხ III (გერმანიის იმპერია)

ფრიდრიხ III (ფრიდრიხ ვილჰელმ ნიკოლაუს კარლ ფონ ჰოენცოლერნი, გერმ. Friedrich Wilhelm Nikolaus Karl von Hohenzollern) (დ. 18 ოქტომბერი, 1831, პოტსდამი, გერმანია — გ. 15 ივნისი, 1888, პოტსდამი, გერმანია) — გერმანიის კაიზერი და პრუსიის მეფე 1888 წელს, 99 დღის განმავლობაში იყო. ფრიდრიხი ჰოენცოლერნთა დინასტიის წარმომადგენელი იყო. მისი მშობლები იყვნენ კაიზერი ვილჰელმ I (1797-1888) და მისი მეუღლე აუგუსტა ფონ ზაკსენ-ვაიმარ-აიზენახი (1811-1890). ფრიდრიმა 1858 წელს იქორწინა ბრიტანელ პრინცესა ვიქტორიაზე (1840-1901), დედოფალ ვიქტორიას (1819-1901) ასულზე. პოლიტიკურ ასპარეზზე კრონპრინცი ფრიდრიხი მამის ვილჰელმ I-ისა და მისი კანცლერის ოტო ფონ ბისმარკის ოპოზიციაში იყო, თუმცა ამ უკანასკნელის წარმატებული საგარეო პოლიტიკის გამო ფრიდრიხის ოპოზიციონერობას დიდი რეზონანსი არ მოჰყოლია. სამხედრო ასპარეზზე მან მონაწილეობა მიიღო პრუსია-ავსტრიის ომში, რომლის დროსაც იგი მე-2 არმიის 1-ლი კორპუსს სარდლობდა, ხოლო გერმანია-საფრანგეთის ომში კი მე-3 არმიის მთავარსარდალი იყო. ომში გამოცენილი მამაცობის გამო იგი გერმანელ ხალხში დიდი პოპულარობითა და „ომის გმირის“ სახელით სარგებლობდა. 1871 წელს ფრიდრიხი მხარს უჭერდა ბისმარკის იდეას ვილჰელმ I გერმანიის კაიზერად გამოცხადების თაობაზე და ამისკენ უბიძგა კიდეც მამას, როცა ეს უკანასკნელი ყოყმანობდა მისთვის „საყვარელ“ პრუსიის მეფის ტიტულის დათმობაზე. 1871 წლიდან ფრიდრიხ ვილჰელმის პოლიტიკური კურსი მოწინააღმდეგეთა სასტიკი კრიტიკის მიზეზი იყო. განსაკუთრებით კი მამამის, კაიზერ ვილჰელ I-ის და ოტო ფონ ბისმარკისათვის. 1878 წელს ვილჰელმ I-ზე მომხდარი ტავდასხმის შემდეგ სამეფოს საქმეებს ფრიდრიხი განაგებდა, თუმც მალევე ჩამოშორებულ იქნა ქვეყნის მართვის სადავეებს და მხოლოდ კულტურის საქმეებს თაოსნობდა. მისი მხარდაჭერით ვილჰელმ ფონ ბოდემ შეძლო ბერლინის ცნობილი მუზეუმის (დღეს „ბოდემუზეუმი“) გახსნა და 1904 წელს მას „კაიზერ ფრიდრიხის მუზეუმი“ ეწოდა. 1888 წლის 9 მარტს მამის სიკვდილის შემდეგ ფრიდრიხ ვილჰელმი გერმანიის კაიზერი და პრუსიის მეფე გახდა. ამ დროისათვის ის უკვე მძიმედ ავად იყო. 1887 წლიდან მას ყელის კიბო ჰქონდა. ფრიდრიხ III-ემ ტახტზე მხოლოდ 3 თვე დაჰყო და იმავე 1888 წელს გარდაიცვალა. 1888 წელი გერმანიის ისტორია „სამი კაიზერის წლის“ სახელით არის ცნობილი. ფრიდრიხ III-ემ თავისი სახელით დაარღვია საღვთო რომის იმპერიის ტრადიცია (ამ უკანასკნელის მიხედვით ის ფრიდრიხ IV უნდა ყოფილიყო) და იგი პრუსიის მეფეთა თანმიმდევრობას დაუკავშირა. ამ ნაბიჯის გადადგმა მას ბისმარკმა ურჩია, რომელიც გერმანულ სამყაროში პრუსიის ჰეგემონობაზე ზრუნავდა. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ფრიდრიხ III“ ვიკისაწყობში. ფრიდრიხ III — ნამუშევრები საიტზე Internet Archive
ვილჰელმ I (გერმანიის იმპერატორი)

ვილჰელმ I (ვილჰელმ ფრიდრიხ ლუდვიგ ფონ ჰოენცოლერნი, გერმ. Wilhelm Friedrich Ludwig von Hohenzollern) (დ. 22 მარტი 1797, ბერლინი, გერმანია — გ. 9 მარტი 1888, ბერლინი, გერმანია) — პრუსიის მეფე 1861–1888 წლებში და გერმანიის კაიზერი 1871– 1888 წლებში. ვილჰელმ I — Archontology.org ვილჰელმ I (გერმანიის იმპერატორი) ბიბლიოთეკის WorldCat კატალოგში
მიხეილ მურვანიშვილი

მიხეილ მურვანიშვილი (დ. 18 მაისი, 1875, სურამი, ხაშურის მუნიციპალიტეტი – გ. 24 დეკემბერი, 1959) — ქართველი მეტყევე. 1893 წელს დაამთავრა ახალციხის სატყეო სასწავლებელი. იმავე წელს დაინიშნა მარტყოფის სატყეოს უფროსის თანაშემწედ. 1907 წლიდან სამუშაოდ გადაჰყავთ ბაკურიანის სატყეო მეურნეობაში. 1910 წლიდან წაღვერის სატყეოს უფროსია. 1918 წელს კი დააარსა სურამის სატყეო მეურნეობა. 1921-1922 წწ. მან პირველმა დააარსა თესლის საშრობი ქარხანა. დაამზადა წიწვოვანთა ჯიშების თესლი, რომელიც იგზავნებოდა რუსეთში, სომხეთში და აზერბაიჯანში. 1935 წლიდან მურვანიშვილი სურამის სატყეო მეურნეობის დირექტორია, მისი დამსახურებით სურამის გარშემო 130 ჰა-ზე გააშენეს ფიჭვნარი. ჰყავდა 6 შვილი, 2 ვაჟი და 4 გოგო. მისი ერთ-ერთი შვილიშვილის ცნობილი ოფთალმოლოგის ციალა შურღაიას შვილია ცნობილი ქართველი ფეხბურთელი დავით ყიფიანი. გარდაიცვალა 1959 წელს. დაკრძალულია სურამში გვერდისუბნის სასაფლაოზე. მისი სახელი ეწოდება სურამის ერთ-ერთ ქუჩას. სურამის მეორე საჯარო სკოლის მიერ გადაღებული ფილმი "ფიჭვნარი დარაჯებად" მიხეილ მურვანიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
მეგობრობა

მეგობრობა — პოზიტიური ურთიერთობა, დამოკიდებულება და გრძნობა ორ ან მეტ ადამიანს შორის, რაც ერთმანეთის მიმართ სიმპათიაში, ერთგულებასა და ნდობაში გამოიხატება. ერთმანეთის მიმართ მეგობრული დამოკიდებულების მქონე ცალკეულ პირს მეგობარი ეწოდება. მეგობრობა, როგორც წესი, დამყარებულია მეგობრულ სიყვარულზე, ნდობაზე, საერთო მიზანსა და ურთიერთპატივისცემაზე, ასევე ხშირად საერთო ინტერესებზე. გადატანითი მნიშვნელობით მეგობრობის სახელით მოიხსენიებენ აგრეთვე ორგანიზაციების, ქვეყნებისა ან ეროვნებათა კარგ ურთიერთობებს (მაგალითად, კავკასიელ ხალხთა მეგობრობა). ფილოსოფიური ლიტერატურა Cicero, Marcus Tullius: Laelius. – Über die Freundschaft, Hrsg. von Robert Feger, Reclam, Stuttgart 1995, ISBN 978-3-15-000868-3 Klaus-Dieter Eichler Hg.: Philosophie der Freundschaft Anthologie (Platon, Aristoteles, Cicero, Aelred von Rieval, Montaigne, Anthony Earl of Shaftesbury, Helvétius, David Hume, Frhr. v. Knigge, Kant, Kierkegaard, Schopenhauer, Nietzsche, Simmel, Karl Löwith, Carl Schmitt, Derrida, Gadamer, Michael Sandel, und vom Hg. – Bibliographie) Reclam, Leipzig 1999 ISBN 3-379-01669-1 სოციოლოგია Thomas Karlauf (Hrsg.): Deutsche Freunde – Zwölf Doppelporträts, Rowohlt, Reinbek 1997, ISBN 978-3-499-60339-6 Alexandra Rapsch: Soziologie der Freundschaft. Historische und gesellschaftliche Bedeutung von Homer bis heute, Stuttgart 2004, ISBN 3-89821-332-3
ფრიდრიხ ვილჰელმ IV

ფრიდრიხ ვილჰელმ IV ფრიდრიხ ვილჰელმ ფონ ჰოენცოლერნი, (გერმ. Friedrich Wilhelm von Hohenzollern; დ. 15 ოქტომბერი, 1795, ბერლინი — გ. 2 იანვარი, 1861, პოტსდამი) — პრუსიის მეფე 1840-1861 წწ. ფრიდრიხ ვილჰელმ IV — ფრიდრიხ ვილჰელმ III უფროსი ვაჟი და გერმანიის იმპერიის პირველი კაიზერის ვილჰელმ I ძმა. ხელი შეუწყო 1848–1849 წლების რევოლუციის ჩახშობას და პრუსიაში მკაცრი რეაქციის დამყარებას. ამავე დროს იძულებული გახდა შემოეღო კონსტიტუცია (1850). 1849 წლის გაზაფხულზე უარი თქვა იმპერატორის გვირგვინზე რომელიც ფრანკფურტის ეროვნულმა კრებამ (1848–1849) შესთავაზა. 1857 წელს ჩამოშორდა სახელმწიფო საქმიანობას ფსიქიკური დაავადების გამო. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 401. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ფრიდრიხ ვილჰელმ IV
ალქიმია

ალქიმია (არაბ. الكيمياء) — შუა საუკუნეებში იყო მეცნიერება, რომლის მიზანი სხვადასხვა ლითონების ძვირფას ლითონებად (ოქრო, ვერცხლი) გარდაქმნა იყო. ალქიმიკოსებს ოქრო ყველაზე სრულყოფილ ნივთიერებად მიაჩნდათ და ისეთ ნივთიერებას ეძებდნენ, რომელიც უბრალო ლითონის ოქროდ გარდაქმნას დააჩქარებდა. ამ ნივთიერებას ზოგი „ფილოსოფიურ ქვას“, ზოგი „წითელ ლომს“, ზოგი კი „უკვდავების ელექსირს“ უწოდებდა. ალქიმიკოსებმა, მიუხედავად იმისა, რომ მიზანს ვერ მიაღწიეს, მაინც დიდი წვლილი შეიტანეს ქიმიის განვითარებაში. მათ შექმნეს მრავალი ქიმიური ლაბორატორია, სადაც შეისწავლეს ნივთიერების ბევრი თვისება, გამოიგონეს მრავალი ლაბორატორიული ხელსაწყო. ალქიმიკოსთა ყველაზე ცნობილი მიზნები იყო: ნებისმიერი მეტალის ოქროდ ან ვერცხლად გადაქცევა (ქრისოპოეია) და პანაცეას ანუ სიცოცხლის ელექსირის დამზადება.ეს არის წამალი რომელიც საშუალებას იძლევა განკურნოს ნებისმერი დაავადება და მოგანიჭოს უკვდავება. შუა საუკუნეების დასაწყისში ევროპელმა და აზიელმა ალქიმიკოსებმა დიდი დრო დაუთმეს ფილოსოფიური ქვის, ლეგენდარული ნივთიერების ძიებას, რომელიც მოიაზრებოდა აუცილებელ ინგრედიენტად ორევე ზემოთჩამოთვლილი მიზნის მისაღწევად.
ფრიდრიხ ვილჰელმ III (პრუსია)

ფრიდრიხ ვილჰელმ III ფრიდრიხ ვილჰელმ ფონ ჰოენცოლერნი (გერმ. Friedrich Wilhelm von Hohenzollern; დ. 3 აგვისტო, 1770, პოტსდამი — გ. 7 ივნისი, 1840, ბერლინი) — პრუსიის მეფე 1797–1840 წლებში ფრიდრიხ ვილჰელმ II-ის ძე. 1806 წელს შეუერთდა მეოთხე ანტიფრანგულ კოალიციას. ტილზიტის ზავით (1807 ) ნაპოლეონ I-ს დაუთმო პრუსიის ტერიტორიის ნახევარი. 1807–1814 წლებში იძულებული გახდა გაეტარებინა რამდენიმე რეფორმა. მისმა ჯარმა მონაწილეობა მიიღო რუსეთში ნაპოლეონის ლაშქრობაში 1812 წელს. ნაპოლეონის რუსეთში დამარცხების შემდეგ ხალხის გავლენით 1813 წლის მარტში ომი გამოუცხადა საფრანგეთს. ვენის კონგრესის (1814–1815 წლებში) გადაწყვეტილებით მიიღო რაინის ოლქი, ვესტფალია და საქსონიის მნიშვნელოვანი ნაწილი, მონაწილეობდა საღვთო კავშირის შექმნაში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 401.
პოლ იოჰანსონი

პოლ ჯოსეფ ოტო იოჰანსონი (ინგლ. Paul Joseph Otto Johansson; დ. 26 იანვარი, 1964) არის ამერიკელი მსახიობი, ცნობილი თავისი როლით დენ სკოტით, სერიალში „One tree hill“ და აგრეთვე ნიკ უოლფის როლით სერიალში „Highlander: The Raven“. იოჰანსონი დაიბადა სპოკანეში, ვაშინგტონში, მაგრამ ვანკუვერში გაიზარდა. მამამისი ივან უილფრედ იოჰანსონი ჰოკეის მოთამაშე იყო. პოლი ისეთივე ათლეტი იყო როგორც მამამისი. იოჰანსონმა პირველი როლი ითამაშა პოპულარულ საპნის ოპერაში, სანტა ბარბარაში. მალე, იოჰანსონი გამოჩნდა სხვა სატელევიზიო შოუებში, როგორიცაა პარკერ ლიუისი ვერ წააგებს, ბევერლი ჰილსი 90210, მარტოხელა მტრედი და სხვა. იგი აგრეთვე გამოჩნდა 1991 წლის ფილმში წისქვილი სადაც სალი ფილდის ქმრის როლს თამაშობდა. აგრეთვე პოლმა ითამაშა მცირე როლი, ფილმში ჯონ ქიუ, დენზელ ვაშინგტონთან ერთად, აგრეთვე ფილმ "ნოუთბუკში", სადაც ალის დედის ბავშვობის შეყვარებულს თამაშობდა. 2004: Daytime Emmy Award for Outstanding Writing in a Children/Youth/Family Special, for The Incredible Mrs. Ritchie (2003). ↑ Paul Johansson Biography (1964-) ↑ http://www.emmyonline.org/releases/pdf/31st_Daytime_Creative_Crafts.pdf დაარქივებული 2008-05-30 საიტზე Wayback Machine. . from the Daytime Emmy Awards official site, retrieved February 14, 2008. Paul Johansson კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2008-01-19 საიტზე Wayback Machine.
The WB

The WB — სატელევიზიო არხი, რომელიც ამუშავდა 2008 წლის 28 აპრილს. მანამდე იგი იყო სატელევიზიო ქსელი, ცნობილი, როგორც „The WB Television Network“, რომელიც პირველად გაიშვა 1995 წლის 11 იანვარს. საიტი მომხმარებლებს აძლევს საშუალებას უყურონ გასულ შოუებს ქსელში. 2006 წლის 24 იანვარს CBS Corporation-მა და Warner Bros. Entertainment-მა გამოაცხადეს, რომ 2006 წლის ზაფხულში აპირებდენ ახალი არხის, CW-ს გაშვებას. ახალი არხი შედგა ორი არხის, WB-ს და UPN-ის შერწყმით. WB დაიხურა 2006 წლის 17 სექტემბერს, რასაც მოჰყვა CW-ს გახსნა იმავე საღამოს. 2008 წელს Warner Brothers-მა გამოაცხადა, რომ კვლავ აპირებდა არხის ქსელში გაშვებას. ოფიციალური საიტი (Internet Archive-ის საშუალებით) WB India – Now that's Hollywood in India WB Network from The Encyclopedia of Television
იდიოლექტი

იდიოლექტი — ერთი პირისთვის დამახასიათებელი მეტყველება ერთსა და იმავე თანამოსაუბრესთან ერთსა და იმავე თემაზე დროის გარკვეულ მოკლე მონაკვეთში. ტერმინი ხმარებაში პირველად შემოიტანა ბ. ბლოკმა. ამ ტერმინით სოციოლინგვისტიკა მკვეთრად უპირისპირდება ფერდინანდ დე სოსიურის ცნებას "ენა", რომელიც ნიშნავს მთელი სოციალური ჯგუფის ყველა წევრისთვის საერთო სისტემას. იდიოლექტს ახასიათებს ლექსიკური, გრამატიკული, იდიომატური და ფონეტიკური თავისებურებები დროის განსაზღვრულ მონაკვეთსა თუ განსაზღვრულ საკომუნიკაციო კონტექსტში. კონკრეტული ინდივიდის მიერ დაწერილი ტექსტების შემთხვევაში საუბარია იდიოსტილზე. კონკრეტული იდიოლექტის ზუსტ და ამომწურავ ჩაწერას ანუ ფიქსაციას სტანდარტული ლინგვისტური აღწერის ტერმინებში გრაფოლექტი ეწოდება. იდიოლექტისგან განსხვავებით გრაფოლექტი: არის ჩასწორებული ანუ არ შეიცავს შეცდომებს, ფალსტარტებს, რაც ზეპირი მეტყველებისთვის არის დამახასიათებელი. არის დანაწევრებული ანუ სიტყვები გამოყოფილია ერთმანეთისგან, ე.ი. გაბმული და დაუნაწევრებელი მეტყველება წარმოდგენილია ერთმანეთის მომდევნო ცალკეულ ერთეულებად. არის დაყოვნებული ანუ ნასწავლია ისე, როგორც სწავლობენ მეორე ენას - რამდენადაც გრაფოლექტი წერილობითია, ამიტომ მისი გამოყენება მეტ ფიქრსა და ძალისხმევას მოითხოვს, ვიდრე ზეპირი მეტყველება. არის სტაბილიზებული ანუ დიდი პოტენციური ძალის მქონეა, რგულარულია და სტაბილური. გარდა ამისა, გრაფოლექტი წარმოადგენს ე.წ. "მეორად თარგმანს", რაც შესაძლებელს ხდის იგი სხვა იდიოლექტებისთვისაც იყოს გამოყენებული. გრაფოლექტში ისეთი ხარისხის სტაბილური ჩანაწერი უნდა იყოს წარმოდგენილი, რომ სხვა იდიოლექტებმა შესძლონ ამ ჩანაწერში აღმოაჩინონ მათთვის დამახასიათებელი ერთეულები. გრაფოლექტი იმდენად ერთგვაროვანი უნდა იყოს, რომ მისი საშუალებით შესაძლებელი გახდეს სხვადასხვა სახის სამეტყველო ჩვევების აღნუსხვა. Stanford Encyclopedia of Philosophy entry The Online Dictionary of Language Terminology თეორიული ენათმეცნიერების კურსი. თ. გამყრელიძე. "არმაზი" პროექტის საიტზე დაარქივებული 2016-03-05 საიტზე Wayback Machine.
გრაფოლექტი

გრაფოლექტი — კონკრეტული იდიოლექტის ზუსტი და ამომწურავი ჩაწერა ანუ ფიქსაციას სტანდარტული ლინგვისტური აღწერის ტერმინებში. იდიოლექტისგან განსხვავებით გრაფოლექტი: არის ჩასწორებული ანუ არ შეიცავს შეცდომებს, ფალსტარტებს, რაც ზეპირი მეტყველებისთვის არის დამახასიათებელი. არის დანაწევრებული ანუ სიტყვები გამოყოფილია ერთმანეთისგან, ე.ი. გაბმული და დაუნაწევრებელი მეტყველება წარმოდგენილია ერთმანეთის მომდევნო ცალკეულ ერთეულებად. არის დაყოვნებული ანუ ნასწავლია ისე, როგორც სწავლობენ მეორე ენას - რამდენადაც გრაფოლექტი წერილობითია, ამიტომ მისი გამოყენება მეტ ფიქრსა და ძალისხმევას მოითხოვს, ვიდრე ზეპირი მეტყველება. არის სტაბილიზებული ანუ დიდი პოტენციური ძალის მქონეა, რგულარულია და სტაბილური. გარდა ამისა, გრაფოლექტი წარმოადგენს ე.წ. „მეორად თარგმანს“, რაც შესაძლებელს ხდის იგი სხვა იდიოლექტებისთვისაც იყოს გამოყენებული. გრაფოლექტში ისეთი ხარისხის სტაბილური ჩანაწერი უნდა იყოს წარმოდგენილი, რომ სხვა იდიოლექტებმა შესძლონ ამ ჩანაწერში აღმოაჩინონ მათთვის დამახასიათებელი ერთეულები. გრაფოლექტი იმდენად ერთგვაროვანი უნდა იყოს, რომ მისი საშუალებით შესაძლებელი გახდეს სხვადასხვა სახის სამეტყველო ჩვევების აღნუსხვა. თეორიული ენათმეცნიერების კურსი. თ. გამყრელიძე. "არმაზი" პროექტის საიტზე დაარქივებული 2016-03-05 საიტზე Wayback Machine.