laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ადგილის გეგმა

ადგილის გეგმა — დედამიწის ზედაპირის მცირე უბნის, ნაგებობის ან რაიმე საგნის ნახაზი, რომელიც შესრულებულია მსხვილ მასშტაბში და დეტალურ ინფორმაციას გადმოგვცემს. გეგმაზე ყველა საგანი პირობითი ნიშნებით გამოისახება. ამ ნიშნებს ტოპოგრაფიულ ნიშნებსაც უწოდებენ. ისინი დაწვრილებით აღწერენ გზებს, ტყეებს, შენობებს და სხვა. ადგილის გეგმებს ადგენენ ამა თუ იმ მიზნებისათვის სათანადო წვლილადებით, ჰორიზონტალური გეგმის შედგენის დროს წვლილადებია დედამიწის ხილულ ზედაპირზე არსებულ ბუნებრივ (მთა, ტყე, ტბა და სხვა) და ეკონომიკური (სამრეწველო ნაგებობანი და ა. შ.) ელემენტთა კონტურები. ტოპოგრაფიულ გეგმაში კონტურების გარდა წვლილადებია რელიეფის ელემენტებიც. ადგილის გეგმის მარკშაიდერული წვლილადები კი — ყველა ის ბუნებრივი და ეკონომიკური ელემენტი, რომელიც დაკავშირებულია წიაღისეულის დამუშავებასთან. ადგილის გეგმის შესადგენად (გამოსახაზად) იყენებენ ძირითადად ორ მეთოდს: ადგილზე ჩატარებული გაზომვა, რასაც აგეგმვა ეწოდება; აეროფოტოსურათების გაზომვა, რასაც ფოტოგრამმეტრია ეწოდება. გამომდინარე დანიშნულებიდან, ადგილის გეგმას სხვადასხვა მასშტაბი გააჩნია: დაწყებული 1:1000 - 1:5000 ჩათვლით. უფრო მსხვილმასშტაბიანი გეგმები (მ < 1:500), როგორც წესი გამოიყენება სამშენებლო პროექტებში (მაგ. მშენებლობის სანებართვო დოკუმენტაციაში საქართველოში ). მათ ეწოდებათ მიწის ნაკვეთის გეგმა. 1:5000 მასშტაბი წარმოადგენს გარდამავალ შეფარდებას „საყრდენი რუკისკენ“ (Grundkarte გერმანიაში) ან საბაზისო რუკისკენ (საქართველოში, Basiskarte ავსტრიაში), რომელიც მთლიანად ფოტოგრამმეტრულად მიიღება. უფრო წვრილმასშტაბში კი (1:10,000 ან 1: 25,000) გეგმა მოიხსენიება როგორც ტოპოგრაფიული რუკა. ტოპოგრაფიული რუკა საკადასტრო რუკა ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 86. ↑ საქართველოს სივრცის დაგეგმარების, არქიტექტურული და სამშენებლო საქმიანობის კოდექსი. საქართველოს კანონი 3213-რს. საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე (2018). ციტირების თარიღი: 17.05.2020. ↑ მშენებლობის ნებართვის გაცემისა და შენობა-ნაგებობის ექსპლუატაციაში მიღების წესი და პირობები. საქართველოს მთავრობის დადგენილება N255. საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე (2019). ციტირების თარიღი: 17.05.2020.
უმაღლესი ლიგა 1993—1994

უმაღლესი ლიგა 1993-94 — უმაღლესი ლიგის მეხუთე გათამაშება. გამარჯვებული გახდა თბილისის „დინამო“, მეორე ადგილზე გავიდა თბილისის „შევარდენი-1906“, მესამეზე – ზესტაფონის „მარგვეთი“. საქართველოს თასი 1993-1994
არგლეტონი

არგლეტონი — ქალაქი-მოჩვენება დიდ ბრიტანეთში, ლანკაშირში, რომელიც სინამდვილეში არ არსებობს, თუმცა დატანილია Google Earth-სა და Google Maps-ზე. ქალაქი ფიგურირებს სხვადასხვა დაწესებულებების სახელწოდებებიც, რომლებიც სინამდვილეში ამავე რეგიონის სხვა დასახლებულ პუნქტებში მდებარეობენ. შეცდომა პირველად აღმოაჩინა ვინმე მაიკ ნოლანმა 2008 წლის სექტემბერში და ინფორმაცია თავის ბლოგზე გამოაქვეყნა. ზოგიერთი ვერსიის თანახმად, არარსებული პუნქტი რუკაზე სპეციალურად იმათ შეცდომაში შესაყვანად იყო დადებული, ვინც სისტემატურად არღვევს საკუთრების უფლებას და რუკის არალიცენზირებულ კოპირებას ახდენს. მოგვიანებით Google-მა განაცხადა, რომ მისი მონაცემების უდიდესი ნაწილი სწორია და მოცემულ შემთხვევაში მხოლოდ „უცაბედ შეცდომას აქვს ადგილი“. არგლეტონი Google Map-ზე ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-01-26. ციტირების თარიღი: 2009-11-28. ↑ http://www.smh.com.au/technology/technology-news/argleton-the-phantom-town-that-google-created-20091104-hwfh.html ↑ http://www.guardian.co.uk/technology/2009/nov/03/google
იოანე ლაზი

იოანე ლაზი იოანე ქართველი, მითრიდატე, იეროთეოსი (გ. დაახლოებით 464-465, სირია) — ქართველი ფილოსოფოს-თეოლოგი, პეტრე იბერის თანამოაზრე და მეგობარი. ცხოვრობდა საქართველოსა და კონსტანტინოპოლში, სადაც თანამშრომლობდა პროკლე დიადოქოსთან. პეტრე იბერთან ერთად ითვლება არეოპაგიტიკის ავტორად. იოანე ლაზი დაიბადა ეგრისში. სიმონ ყაუხჩიშვილის აზრით, იოანე ლაზი კოლხეთის რიტორიკული სკოლის წარმომადგენელი იყო. იგი ბავშვობის წლებიდან ასწავლიდა უფლისწულ პეტრე იბერს ( ერისკაცობაში მურვანს). იოანე ლაზი თან გაჰყვა შექმნილი პოლიტიკური ვითარების გამო კონსტანტინეპოლში, კეისარ თეოდოსი II-ის კარზე ერთგულების გარანტად მძევლად გაგზავნილ ქართველ უფლისწულს. „ქართლის ცხოვრება“ გვამცნობს, რომ ბიზანტიის კეისარი თეოდოსი პეტრეს „ვითარცა ძესა თჳსსა ზრდიდა ფუფუნებითა დიდითა“. პეტრე და იოანე ორივენი ბერად აღიკვეცენ იერუსალიმში და სიკვდილამდე ერთად ეწეოდნენ სამონასტრო საქმიანობას. იოანე ლაზი იყო ღრმადმორწმუნე, მორჩილებით, ზნეობით, რწმენით და თავმდაბლობით შემკული მონაზონი. იგი სიცოცხლის ბოლომდე ერთგულებდა თავის მოწაფესა და მეგობარს, სასახლეშიც და შემდგომაც - ეგვიპტეში, სირიასა და პალესტინაში, იმდროინდელი აღმოსავლური სამყაროს ინტელექტუალურ ცენტრებში, სადაც პეტრე იბერს უხდებოდა მოღვაწეობა. პეტრე იბერის ბიოგრაფის, იოანე რუფუსის ცნობით, ცხოვრების გარკვეული ნაწილი იოანე ლაზმა პეტრე იბერთან ერთად იერუსალიმის იბერთა მონასტერში გაატარა, რომელიც პეტრეს მიერ არის აგებული. ეს ფაქტი ქართული წყაროების მიხედვითაც დასტურდება. იოანე ლაზი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 190.
მუჰამედ ალის სამეფო დინასტია

აქ წარმოდეგნილია მუჰამედ ალის დინასტიის სამეფო ოჯახის გენეალოგია. მუჰამედ ალის დინასტია ეგვიპტის სათავეში მოექცა 1805 წელს. მათი ძალაუფლება დამხობილი იქნა 1952 წლის რევოლუციით.
პაის ველიჩკოვსკი

ღირსი პაისი — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 15 ნოემბერი, ახალი სტილით - 28 ნოემბერი. დაიბადა ქალაქ პოლტავაში 1722 წელს. მამით ადრე დაობლებულმა პეტრემ დაწყებითი განათლება ოჯახში მიიღო, შემდეგ სწავლობდა კიევის სასულიერო აკადემიაში, მაგრამ ბერმონაზვნობისაკენ სწრაფვამ წმინდანს აკადემია დაატოვებინა და დიდხანს მოღვაწეობდა სხვადასხვა მონასტრებში. 1741 წელს იგი მორჩილად აღკვეცეს პართენის სახელით. უნიატებისაგან გამოწვეული მართლმადიდებელთა დევნის გამო წმინდანი ბევრს მოგზაურობდა, ბოლოს იგი ათონის მთაზე გაემგზავრა და იქ აღიკვეცა ბერად პაისის სახელით. მალე წმინდანი მღვდელ-მონაზვნადაც აკურთხეს. მან ჩვიდმეტი წელი გაატარა ათონის მთაზე, მაგრამ თურქთა შევიწროების გამო იძულებული გახდა, იქაურობა დაეტოვებინა და მოლდავეთში დაბრუნდა. უდიდესია წმინდა პაისის ღვაწლი რუსეთის ეკლესიის ცხოვრებაში. იგი მშვიდობით მიიცვალა 1794 წლის 15 ნოემბერს. „წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი IV, თბილისი, 2003 წ.
წმინდა დიმიტრი

წმინდა მოწამე დიმიტრი — ქრისტიანული ეკლესიის წმინდანი. ეწამა იმპერატორების: მაქსიმიანე გალერიუსისა (305-311) და მაქსიმინეს (308-313) ზეობისას. ქრისტეს აღსარებისთვის მას თავი მოჰკვეთეს. მართლმადიდებლურ ეკლესიაში მისი ხსენების დღეა 15 (28) ნოემბერი. წმიდანთა ცხოვრება, ტ. IV, თბ., 2003
ეგვიპტის ოცდამეერთე დინასტიის სამეფო ოჯახი

აქ წარმოდეგნილია ეგვიპტის ოცდამეერთე დინასტიის სამეფო ოჯახის გენეალოგია. დინასტია იწყება ძვ.წ 1080 წელს და სრულდება ძვ.წ 714 წელს. ჰერიჰორი = ნოჯმეთი რამზეს XI = ? | | | | | | ჰერერეთი = პიანჰი ტანტანუმი = სმენდესი = ჰენეტავი | | | | +------------+------+ | | | | | პინედჯენი I = ჰენეტავი ამენემნიუსი მუთნოდჯემეთი = ფსუსენესი I = ვილაი | | +----------------+-----------+-----------+ +---------------+ | | | | | | ჯედხონსუფანკი მაათქერე მასაჰერთა მენჰეპერე = ასეთემჰბითი ამენემოპეტი = მენტენვსჰერთი | | +---------+----------+ |? | | | | | სმენდეს II = ჰენეტავი სიამონი შოშენქი = მეთენვესკეთი | | | | | +----------+----------------+ | | | | პინეჯენ II = ნესკონუსი Osorkon the Elder ნიმლოთი = ტენტსეფეჰი | | | +-------+ | | ფსუსენეს III = ? კარომამა = შეშეონქ I = ? -----------------------------+ | | | +----+------+ +-------+------+---------------------+ | | | | | | | შედსუნფერთუმი = თენეტსეფეფი | ტაშეფენბასტეტი ოსორკონი I = თაქედჰონი იუფუთი ნიმლოთი | | | +--------------------+--+ | | | მაათქარე = შეშონქ II კაპესი = თაკელოთ I | +---------+---------+ | | |  ? = ოსორკონ II ინველოთი სმენდეს III | | | თაკელოთ II = კარომამა-მარითმუთი | +-------------------+ |? |  ? = შოშენქ III  ? = ოსორკონ III | | +------------+----------+------+---+ +-----------+-------------+ | | | | | | | ბაკენეფი პაშედბოსთი რიამაი თაკელოთი თაკელოთ III რუდამუნი შეფენუფეთ I
ამერიკული მუსიკის დაჯილდოება

ამერიკული მუსიკის დაჯილდოება (ინგლ. American Music Awards) — ამერიკული ყოველწლიური მუსიკალური დაჯილდოების ცერემონია. ამერიკული მუსიკის დაჯილდოება დააარსა დიკ კლერკმა 1973 წელს. პირველი ცერემონიალი წაიყვანა როდნი ალენ რიპმა და რიკი სეგალმა მაიკლ ჯექსონსა და დონი ოსმონდთან ერთად. ოფიციალური საიტი
გლდანის წმინდა გრიგოლ ღვთისმეტყველის ეკლესია

გლდანის წმინდა გრიგოლ ღვთისმეტყველის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი სოფელ გლდანის ჩრდილოეთით, ძველ სასაფლაოზე. აგებულია IX-X საუკუნეებში. ნაგებობა სამეკლესიიანი ბაზილიკაა (11,1X10,7 მ), ნაშენია ქვიშაქვის თანაბარი კვადრებით. სამხრეთის ეკლესიის დიდი ნაწილი და მოგვიანებით მიშენებული ჩრდილო-დასავლეთის სათავსის სახურავი ჩანგრეულია. ლავგარდანი მხოლოდ შუა ეკლესიას აქვს. XVIII-XIX საუკუნეებში შუა ეკლესიისათვის დასავლეთიდან ორი კონტრფორსი მიუშენებიათ და სახურავი განუახლებიათ. შუა ეკლესიაში შესასვლელი სამხრეთიდანაა. მის ღრმა ნახევარწრიულ აფსიდში ერთი სარკმელი და ჩრდილოეთისა დასამხრეთის ეკლესიებში გასასვლელი ორი კარია. დარბაზის კამარა პილასტრებზე დამყარებულ ორ საბჯენ თაღს ეყრდნობა. დასავლეთის თაღის საყრდენად დაკიდული პილასტრებია გამოყენებული. პილასტრებს მარტივი თაროსებრი კაპიტელები აქვს. კედლებზე, პილასტრებს შორის, თითო დეკორატიული თაღი გადადის. სამხრეთ კედელში ორი პარალელურწირხლებიანი სარკმელია. კედლის დასავლეთ ნაწილში ხის ძელებზე მოწყობილი პატრონიკეს კვალია შემორჩენილი. სამხრეთის ეკლესია მოგვიანებით სადიაკნეთ გადაუკეთებიათ. იგი თაღოვანი კარით უკავშირდება შუა ეკლესიას. ჩრდილოეთის მოკლე სწორკუთხა ეკლესია ცილინდრული კამარითაა გადახურული. მასში შესვლა შუა ეკლესიის აღმოსავლეთ ნაწილში გაჭრილი კარით შეიძლება. მოგვიანებით ეს სათავსი სამკვეთლოდ გადაუკეთებიათ და შუა ეკლესიის აფსიდისათვის კარით დაუკავშირებიათ. სათავსის ერთადერთი სარკმელი აღმოსავლეთის კედელშია გაჭრილი. ჩრდილოეთის კედელს მთელ სიგრძეზე 0,2 მ სიგანის საფეხური გასდევს. ამავე კედლის აღმოსავლეთ ნაწილში ერთი სწორკუთხა ნიშია. სამხრეთის კედელში, კამარის ქუსლში გაჭრილია მთავარი ეკლესიის კონქის თავზე მოწყობილ სამალავში ასასვლელი. მოგვიანებით შუა ეკლესიის ჩრდილოეთის კედელზე მიუშენებიათ დამოუკიდებელი სწორკუთხა სათავსი, რომელსაც დასავლეთით სწორკუთხა კარი აქვს. კარის თავზე არქიტრავით გადახურული სარკმელია. აღმოსავლეთისა და ჩრდილოეთის კედლებში თითო სწორკუთხა ნიშია. ფასადებიდან ყველაზე უკეთ აღმოსავლეთისაა შემორჩენილი, შუა ეკლესიის სარკმლის თავზე, ქვიშაქვის ფილაზე, წრეში ჩასმულია თანაბარმკლავებიანი ჯვარი. სამხრეთის ეკლესიის სარკმელი ძალზედ დაზიანებულია. ჩრდილოეთის ეკლესიის სარკმლის ზემოთ, ქვაზე გამოსახულია რელიეფური ჯვარი. შუა ეკლესიის განიერი ლავგარდანი შედგენილია თაროს, წრეთარგისა და ლილვისაგან. ეკლესიის გარშემო შემორჩენილია ქვის გალავანის ფრაგმენტები. დვალი თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 274-275.
ოლღას მონასტერი

ოლღას მონასტერი, ახალქალაქური მონასტერი (ცნობილი ისტორიულ წყაროებში) — მცხეთის დედათა მონასტერი, მდებარეობს მცხეთის რკინიგზის სადგურის პირისპირ, მთის კლდოვან ფერდზე, მდინარე მტკვარის მარჯვენა ნაპირზე, აგებულია XI-XII საუკუნეებში. აქ არსებული სამონასტრო კომპლექსიდან შემორჩენილია ღვთისმშობლისა და ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესიები. ისტორიულ წყაროებში ღვთისმშობლი ეკლესია ცნობილია ახალქალაქურის სახელწოდებით. 1609 წელს ლუარსაბ II-საგან დევნილმა გიორგი სააკაძემ თავის ახლობლებთან ერთად ახალქალაქურ მონასტერს შეაფარა თავი. როგორც ნატროევი თავის ნაშრომში იუწყება, ამ ადგილას სამი ეკლესია მდგარა: წმ. ეკატერინესი, ღვთისმშობლის მიძინების და წმ. მოწამე მარინესი. 1891 წელს ოლღა გორნიჩმა გააწმენდინა მიწით დაფარული ეკლესია, შეაკეთებინა და დააარსა იქ დედათა მონასტერი. მონასტერი იკურთხა საქართველოს ეგზაქოსი პალადის მიერ იმავე წელს. ღვთისმშობლის ეკლესია დარბაზულია (13,6X6,7 მ), ნაგებია საშუალო ზომის ნატეხი ქვით. შესასვლელი დასავლეთიდან და ჩრდილოეთიდანაა. აღმოსავლეთით განიერი, ნახევარწრიული აფსიდია. დარბაზის ნახევარწრიული კამარის საბჯენი თაღი პილასტრებს ეყრდნობა. აღმოსავლეთის, სამხრეთისა და ჩრდილოეთის კედლებში გაჭრილია თითო სარკმელი. კანკელი (XVIII-XIX სს.) იმეორებს შუა საუკუნეების კანკელთა ფორმას. ეკლესიას დასავლეთით ეკვრის კარიბჭე, რომლის შუა ნაწილი გვერდის ნაწილებთან შედარებით რამდენიმეჯერ ამაღლებულია. იგი გადახურულია კედლის პროფილირებულ ორნამენტიან შვერილებზე დაყრდნობილი ვარსკვლავისებრი შეკრული კამარით, რომლის ცენტრში ორნამენტიანი მედალიონია ვარდულით.გარედან კარიბჭის სამხრეთის კედელი საერთო მოხატულობიდან გამოწეულია. დასავლეთის ფასადზე შემორჩენილია ლავგარდნის ორი ქვა. კარიბჭე თავისი კონსტრუქციითა და გაფორმებით სამთავროს ტაძრის სამხრეთ კარიბჭის მსგავსია და განეკუთვნება XI-XII საუკუნეებს. ”საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა” რედკოლეგია: ვ. დოლიძე, ს. კინწურაშვილი, უ. სიდამონიძე, თბილისი 1990, ტომი 5
უმაღლესი ლიგა 1994—1995

უმაღლესი ლიგა 1994-95 — უმაღლესი ლიგის მეექვსე გათამაშება. გამარჯვებული გახდა თბილისის „დინამო“, მეორე ადგილზე გავიდა „სამტრედია“, მესამეზე – „კოლხეთი-1913“. საქართველოს თასი 1994-1995
უმაღლესი ლიგა 1995—1996

უმაღლესი ლიგა 1995-1996 — უმაღლესი ლიგის მეშვიდე გათამაშება. გამარჯვებული გახდა თბილისის „დინამო“, მეორე ადგილზე გავიდა ზესტაფონის „მარგვეთი“, მესამეზე – ფოთის „კოლხეთი-1913“. საქართველოს თასი 1995-1996
უმაღლესი ლიგა 1996—1997

უმაღლესი ლიგა 1996-1997 — უმაღლესი ლიგის მერვე გათამაშება. გამარჯვებული გახდა თბილისის „დინამო“, მეორე ადგილზე გავიდა ფოთის „კოლხეთი-1913“, მესამეზე – ბათუმის „დინამო“. საქართველოს თასი 1996-1997
თსუ თბილისი (საფეხბურთო კლუბი)

თსუ თბილისი — საქართველოს საფეხბურთო კლუბი. კლუბი გამოდიოდა უმაღლეს ლიგაში 1996 წლიდან 2001 წლამდე. 2004 წელს პირველი ლიგიდანაც გავარდა. კლუბს ფლობს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. http://www.playerhistory.com/club/7168/
იოანე მესვეტე

იოანე მესვეტე — XI საუკუნის ქართველი კალიგრაფი. მოღვაწეობდა ჭყონდიდში (მარტვილი). 1031 გადაწერა ჰაგიოგრაფიული კრებული. 1050 მონაწილეობდა მარტვილის ოთხთავის გადაწერაში. ჰაგიოგრაფიული კრებული (17,3x12,2 სმ, 117 ფურცელი) ნაწერია ყავისფერი მელნით, ერთ სვეტად, კუთხოვანი ნუსხურით. ასოები ნუსხურისათვის ძალიან მსხვილია. სათაურები დაწერილია სინგურით, მთავრული ასოებით. წიგნი მარტივად და უპრეტენზიოდ არის გაფორმებული. იოანე მესვეტეს ეკუთვნის მარტვილის ოთხთავის (29x19 სმ, ეტრატი) მეორე ნაწილი (133 ფურცელი). ნაწერია ნუსხურით, ორ სვეტად, სეპიისფერი მელნით. გადაწერაში მონაწილეობა მიუღია ვინმე არსენსაც. შესაძლოა მოჩუქურთმებული საზედაო ასოები მისი შესრულებული იყოს. ბერიძე ვ., ქსე, ტ. 5, გვ. 190, თბ., 1980
აეროპორტი

აეროპორტი — საწარმო, რომელიც ახორციელებს საერთაშორისო საჰაერო გადაყვანა-გადაზიდვების მომსახურებას და უზრუნველყოფილია საბაჟო, სასაზღვრო და სანიტარიულ-საკარანტინო კონტროლით. თანამედროვე აეროპორტი ტექნიკური თავალსაზრისით, წარმოადგენს საინჟინრო-ტექნიკური მოწყობილობების რთულ კომპლექსს, რომელიც შეიცავს აეროდრომს, სამგზავრო ტერმინალს, რომელიც განკუთვნილია გაფრენამდე და გაფრენის შემდეგი მომსახურებისათვის, სატვირთო ტერმინალი, სამოსამსახურეო ტექნიკური ტერიტორია, აეროდრომის წინა ტერიტორია და სხვა. იურიდიული თვალსაზრისით „აეროპორტი“ განისაზღვრება, როგორც ავიასაწარმო, რომელიც ახორციელებს მგზავრების, ხელბარგის, ტვირთების მიღებას და გაგზავნას და საჰაერო ხომალდების მომსახურებას. სხვა სახელმწიფოების კანონმდებლობაში „აეროპორტის“ განსაზღვრება არ არის მოცემული, თუმცა მასში თვით ეს ტერმინი ზოგჯერ გამოყენებულია. აეროპორტში საერთაშორისო რეისების მგზავრებთან დაკავშირებით ეროვნული წესები ითვალისწინებს საბაჟო-ადმინისტრაციული ფორმალობის დაცვას, რომელსაც წარმოადგენს საბაჟო შემოწმება; სანიტარული-საკარანტინო კონტროლი, საპასპორტო კონტროლი; სპეციალური კონტროლი. საბაჟო კონტროლი შედგება საბაჟო დეკლარაციის შევსებისაგან და საკუთარი ტვირთის წარმოდგენისაგან საბაჟო დეკლარაციაში და პასპორტის შემოწმება საბაჟო ინსპექტორის მიერ. სანიტარული-საკარანტინო კონტროლი შედგება პირად შემოწმებისაგან, ჩამოფრენილი და გასაფრენი მგზავრების შემოწმებას (სამედიცინო სერტიფიკატი, რომელიც აუცილებელია ქვეყანაში ტრანზიტის შეტანისათვის). აცრების დამადასტურებელი სერტიფიკატის გარეშე მგზავრი შეიძლება არ დაიშვას გაფრენისთვის. საპასპორტო კონტროლი გულისხმობს, ჩამოსასვლელი და წამსვლელი ვიზების სინამდვილესთან შემოწმებას და ასევე ტრანზიტული ვიზის არსებობას განსაკუთრებულ შემთხვევაში. სპეციალური კონტროლი გულისხმობს იმას, რომ მგზავრები გადიან ფრენის უსაფრთხოებისათვის შემოწმებას, რომელიც შედგება მგზავრის ნივთების შემოწმებით, არის თუ არა ფრენისათვის დაშვებული ნივთები საჰაერო ტრანსპორტში. მასში ნაგულისხმევია ცეცხლსასროლი და ცივი იარაღი, საბრძოლო და არაფეთქებადი ხელსაწყოები, საწამლავი, შხამიანი, ფეთქებად საშიში და ა.შ. დავით გეფერიძე, საერთაშორისო საჰაერო სამართალი, თბილისი, 2009, გამომცემლობა „მერიდიანი“, გვ. 173-187. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: აეროპორტი
საჰაერო ტრანსპორტის საერთაშორისო ასოციაცია

საჰაერო ტრანსპორტის საერთაშორისო ასოციაცია (ინგლ. International Air Transport Association ან IATA) - არასამთავრობო ორგანიზაცია, რომლის წევრებია მსოფლიოს ყველა რეგიონის წამყვანი საავიაციო საწარმოები. დაარსდა 1945 წელს. მიზნები - უსაფრთხო, რეგულარული და ეკონომიური საჰაერო ტრანსპორტის განვითარებისა და საავიაციო კომერციული საქმიანობის ხელშეწყობა და ამასთან დაკავშირებული პრობლემების შესწავლა. უმაღლესი ორგანოა ყოველწლიური საერთო კრება, რომელიც ირჩევს ასოციაციის აღმასრულებელი კომიტეტის პრეზიდენტსა და წევრებს, განიხილავს გასული წლის ანგარიშებს და ამტკიცებს მომდევნო წლის ბიუჯეტს. აღმასკომი ნიშნავს გენერალურ დირექტორს და, იატას საქმიანობის სხვადასხვა საკითხებზე ქმნის კომიტეტებს, რომლებსაც შემდეგ ამტკიცებს საერთო კრება. იატა წელიწადში ორჯერ ატარებს გადაყვანა-გადაზიდვების შესახებ რეგიონულ კონფერენციებს. იატას მიერ დედამიწა დაყოფილია სამ არედ: 1 - ამერიკის ქვეყნები; 2 - ევროპა და აფრიკა; 3 - აზია (ახლო აღმოსავლეთის გარდა), ავსტრალია და ოკეანეთი. იატა შეიმუშავებს ტარიფების გამოყენების დონისა და წესების რეკომენდაციებს, გადაყვანა-გადაზიდვების საერთო პირობებს, მათ შორის - მგზავრთა მომსახურების სტანდარტებს, ატარებს ავიახაზების ექსპლუატაციის ეკონომიკური და ტექნიკური გამოცდილების განზოგადებისა და გავრცელების სამუშაოს, გადაზიდვის საბუთებისა და კომერციული შეთანხმებების ჩათვლით განრიგების შეთანხმებას. ეკონომიკურ და ფინანსურ საკითხებზე მისი მიღებული გადაწყვეტილებები სარეკომენდაციოა. იატას ფარგლებში მოქმედებს კლირინგის პალატა (ლონდონში), წევრ-ავიასაწარმოთა შორის ურთიერთანგარიშსწორებისთვის, და კონტროლის ბიურო (ნიუ-იორკში) - ასოციაციის წესდების, საერთო კრებისა და რეგიონული კონფერენციების გადაწყვეტილებათა შესრულებაზე კონტროლისთვის. იატას შტაბ-ბინა განთავსებულია მონრეალში (კანადა). დავით გეფერიძე, საერთაშორისო საჰაერო სამართალი, თბ.2009, გამომცემლობა „მერიდიანი“, გვ. 154-165 საჰაერო ტრანსპორტის საერთაშორისო ასოციაციის ოფიციალური საიტი
აფხაზეთის მმართველთა სია

აფხაზეთის მმართველთა სია — სტატიაში წარმოდგენილია აფხაზეთის მმართველთა სია, რომლის დადგენაც ხდება ქართული ავთენტური წყაროებისა და უცხოური წყაროების დამხარებით. მთავარი სტატია: ლაზიკის სამეფო, აფხაზთა სამეფო, აფხაზთა მეფეთა დივანი და აფხაზეთის სამთავრო. ↑ 868–881 წლების მანძილზე დასავლეთ საქართველოს („აფხაზეთის“) მეფეთა ტახტი უპყრია მეორე დინასტიის (შავლიანთა სახლის) მეფეებს: 18. იოანე I-სა და 19. ადარნერსე I-ს. ↑ Таблица А - владетелей Абхазии составлена И.Л.Бичикашвили ქართულენოვანი ლორთქიფანიძე მ., ფეოდალური საქართველოს პოლიტიკური გაერთიანება, თბ., 1963. ლორთქიფანიძე მ., „ეგრის-აფხაზეთის სამეფო“, საქართველოს ისტორიის ნარკვევები, ტ. II, თბ., 1973. Анчабадзе З., Из истории средневековой Абхазии (VI-XVII вв.), Сухуми, 1959 ინგოროყვა პ. გიორგი მერჩულე, თბ. 1954. ჯავახიშვილი ივ., ქართველი ერის ისტორია, ტ. II, თბ., 1965. თაყაიშვილი ე., რას შეიცავდა ეგრეთ წოდებული აფხაზეთის ისტორია ბაგრატ მეფისა, საისტორიო მასალანი, თბ., 1912 მიბჩუანი თ., აფხაზეთის მეფეები და მთავრები, თბ., 1997 უცხოენოვანი Nodar Assatiani et Alexandre Bendianachvili, Histoire de la Géorgie, Paris, l'Harmattan, 1997, 335 p. [détail des éditions] (ISBN 2-7384-6186-7) Marie-Félicité Brosset Histoire de la Géorgie : Additions et Eclaircissements, Additions IX : « Rois des Aphkazes  », p. 174 & « Tableau généalogique des rois d’Aphkazie, d’après les sources géorgiennes », p. 175. Christian Settipani, Continuité des élites à Byzance durant les siècles obscurs. Les princes caucasiens et l'Empire du vie au ixe siècle, Paris, de Boccard, 2006, 634 p. (ISBN 978-2-7018-0226-8), p. 454-465, « Les princes d'Abasgie ». Cyrille Toumanoff, Les dynasties de la Caucasie chrétienne de l'Antiquité jusqu'au xixe siècle : Tables généalogiques et chronologiques, Rome, 1990, p. 529-530 et 534-535. ვახუშტი „საქართველოს ისტორია“ დაარქივებული 2023-01-16 საიტზე Wayback Machine. , გამოცემა გ. დ. ქართველიშვილისა. განმარტებული და შევსებული ახლად შეძენილის არხეოლოგიურისა და ისტორიულის ცნობებით დ. ზ. ბაქრაძის მიერ. ტფილისი, 1885. გვ. 321–323. I. აფხაზეთი. ↑ 1.0 1.1 1.2 პავლე ინგოროყვა – თავი მეოთხე: დასავლეთ საქართველოს ფეოდალური სახელმწიფო («აფხაზთა სამეფო») და ცნობები მის შესახებ გიორგი მერჩულის ძეგლში: 2) დასავლეთ საქართველოს „აფხაზეთის სამეფოს“ დაარსების ისტორიისათვის. გვ. 189–218. ↑ Юрий Чиковани „Род Абхазских Князей Шервашидзе“ (Историко-генеалогическое исследование): Эриставы (Правители) и Владетельные князья Абхазии из династии Шервашидзе (Шарвашидзе). “Универсал” Тбилиси, 2007.
ჩიკაგოს კონვენცია

ჩიკაგოს 1944 წლის კონვენცია საერთაშორისო სამოქალაქო ავიაციის შესახებ, საერთაშორისო საჰაერო სამართლის სფეროში ძირითადი საერთაშორისო-სამართლებრივი დოკუმენტია. იგი 1947 წლის 4 აპრილს ამოქმედდა. ჩიკაგოს კონვენციის მონაწილეა 192 სახელმწიფო. სამოქალაქო ავიაციის საერთაშორისო ორგანიზაციის (ICAO) ამოცანებისა და მიზნების, სტრუქტურისა და კომპეტენციის საწესდებო დებულებები მოცემულია ჩიკაგოს 1944 წლის კონვენციის მეორე ნაწილის გათვალისწინებით. ამასთან იკაო-ს ნორმები გვხვდება ჩიკაგოს 1944 წლის კონვეციის I და III ნაწილებში. იკაოს სტანდარტები და რეკომენდაციები მოცემულია ჩიკაგოს კონვენციის 18 დანართში, აერსანაოსნო მომსახურების პროცედურებში, დამატებით აერსანაოსნო პროცედურებსა და სარეკომენდაციო ნორმების შემცველ სხვა საბუთებში. ჩიკაგოს კონვენციის მეორე დანართში მოცემულია ფრენის წესები (მხოლოდ ღია ზღვის თავზე ფრენების შესახებ), საბორტო ჟურნალებისადმი წაყენებული მოთხოვნები, ეკიპაჟის მოწმობების აღიარებისა და საფრენად ვარგისობის მოწმობების დადასტურების გარდა, აღნიშნულ სტანდარტებს სახელმწიფოები იცავენ თავის შეხედულებისამებრ. მიუხედავად იმისა, რომ იკაო-ს საერთაშორისო სტანდარტები არ არის მკაცრად სავალდებულო — სახელმწიფოებს უფლება აქვთ, საკუთარი შეხედულებისამებრ გამოიყენონ ან არ გამოიყენონ ისინი საკუთარ პრაქტიკაში, მათში ჩადებული და სამოქალაქო ავიაციის მსოფლიო გამოცდილებაზე დაფუძნებული უსაფრთხოების წესები სახელმწიფოებს აიძულებს შეასრულონ ეს მოთხოვნები. რეალურად, სწორედ ჩიკაგოს კონვენციითა და მისი 18 დანართით განისაზღვრება მსოფლიო სამოქალაქო ავიაციის საქმიანობა, უსაფრთხო და მოწესრიგებული განვითარება. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-06-30. ციტირების თარიღი: 2009-11-30. დავით გეფერიძე, საერთაშორისო საჰაერო სამართალი, თბ. 2009, გამომცემლობა „მერიდიანი“
ეგვიპტის გეოგრაფია

ეგვიპტის გეოგრაფია — ეგვიპტე მდებარეობს ორ კონტინენტზე, ტერიტორიის უდიდესი ნაწილი მდებარეობს აფრიკის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ხოლო სინის ნახევარკუნძული აზიის სამხრეთ-აღმოსავლეთი ნაწილია. ფართობის მხრივ ეგვიპტე აფრიკაში 12 ქვეყანაა 1,002,450 კმ²-ით. მას სამი სახმელეთო მეზობელი ჰყავდა და ფართო გასასვლელი აქვს მსოფლიო ოკეანეში. ყველაზე გრძელი საზღვარი ეგვიპტეს აქვს სუდანთან 1273 კილომეტრი, ყველაზე მოკლე კი ისრაელთან 266 კმ. ეგვიპტეს ფართო გასასვლელი აქვს როგორც ხმელთაშუა ზღვაზე, ასევე წითელ ზღვაზე. ქვეყნის აფრიკულ და აზიურ რეგიონებს ერთმანეთისგან გამოყოფს სუეცის არხი , არხის სიგრძე 160 კილომეტრია (პორტ საიდიდან სუეცამდე). იგი აკავშირებს ხმელთაშუა და წითელ ზღვებს. არხი მწყობრში ჩადგა 1869 წელს. 1956 წელს მოხდა მისი ნაციონალიზაცია. ქვეყნის ტერიტორიის ძირითადი ნაწილი წარმოადგენს პლატოს, რომლის სიმაღლე მერყეობს 300 მ-დან 1000 მეტრამდე. პლატო შედგება ლიბიის, ნუბიის და არაბეთის უდაბნოებისაგან. სასარგებლო წიაღისეულებიდან ეგვიპტეში მოიპებ ფოსფორატები, რკინის მადანი, ნავთობი და გაზი, მანგანუმი და ა.შ. ქვეყნის კლიმატი ცხელი და მშრალია ქვეყნის ძირითად ნაწილზე გაბატონებულია ტროპიკულ კონტინენტური, ხოლო სანაპირო ზოლზე სუბტროპიკული კლიმატი. ეგვიპტეში ძალზე მცირეა ნალექები. ქვეყნის ერთ-ერთი მუდმივი დინების მქონე მდინარეა ნილოსი, რომელიც ქვეყანას კვეთს სამხრეთიდან ჩრდილოეთის მიმართულებით დაახლოებით 1500 კმ მანძილზე. ქვეყნის ტერიტორიის ძირითად ნაწილზე ფლორა და ფაუნა უდაბნოსა და ნახევარუდაბნოს წარმომადგენლებით ხასიათდება. ეგვიპტის უმაღლესი მწვერვალია ჯებელ-ქათრინა 2637 მ სიმაღლით, მდებარეობს სინაის ნახევარკუნძულზე. ქვეყნის ყველაზე დაბალი ადგილია კატასას ვარდნობი, რომელიც ზღვის დონიდან 133 მ-ზე დაბლა მდებარეობს. ეგვიპტის ქალაქები Map Ancient Egyptian Geography