laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ვიორიკა დენჩილე

ვასილიკა ვიორიკა დენჩილე (რუმ. Viorica Dăncilă; დ. 16 დეკემბერი, 1963) — რუმინელი პოლიტიკოსი და რუმინეთის პრემიერ-მინისტრი 2018 წლის 29 იანვრიდან 2019 წლის 4 ნოემბრამდე. ის გახდა პირველი ქალი ქვეყნის ისტორიაში, რომელმაც დაიკავა ეს თანამდებობა. 2014 წელს აირჩიეს ევროპის პარლამენტის წევრად მეორე ვადით რუმინეთის სოციალ-დემოკრატიული პარტიიდან. 2015 წლიდან დენჩილე ასევე იკავებს სოციალ-დემოკრატიული ქალთა ორგინიზაციის პრეზიდენტის თანამდებობას. ვიორიკა დენჩილე სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრი 1996 წელს გახდა, ტელეორმანის ჟუდეციდან. წლების განმავლობაში მას რამდენიმე თანამდებობა ეკავა, როგორც პარტიაში, ასევე ადგილობრივ ადმინისტრაციაში. დენჩილე აგრეთვე იყო რაიონის საბჭოს წევრი. პოლიტიკაში მოსვლამდე იყო ინჟინერი და ვიდელეს ინდუსტრიული უმაღლესი სკოლის მასწავლებელი. ვიორიკა დანჩილეს პრემიერ-მინისტრად არჩევის შესახებ ცნობილი 2018 წლის 26 იანვარს გახდა. ↑ M. Z.. (January 19, 2018) Cum arată soțul premierului Viorica Dăncilă și cu ce se ocupă acesta - GALERIE FOTO Romanian. Antena 3. ↑ Lucian Negrea. (January 16, 2018) BIOGRAFIE - Cine este Viorica Dăncilă, premierul propus de PSD Romanian. stiripesurse.ro. ↑ Romanian Protests Put Ruling Party Under Renewed Pressure (22 January 2018). ციტირების თარიღი: 29 January 2018. ↑ Portret: Cine este Viorica Dăncilă, premierul desemnat al României Romanian. Digi 24 (January 17, 2018).
პაულ კლეე

პაულ კლეე (გერმ. Paul Klee; დ. 18 დეკემბერი, 1879 — გ. 29 ივნისი, 1940) — წარმოშობით გერმანელი შვეიცარიელი მხატვარი. მისი ნამუშევრები მრავალი სხვადასხვა მიმდინარეობის გავლენას განიცდის, მათ შორის ექსპრესიონიზმის, კუბიზმისა და სიურრეალიზმის. მის მეგობარ რუს მხატვარ ვასილი კანდინსკისთან ერთად ის ასევე ცნობილი იყო, როგორც ბაუჰაუზის ხელოვნებისა და არქიტექტურის სკოლის პროფესორი. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „პაულ კლეე“ ვიკისაწყობში. პაულ კლეეს ნახატები ↑ 1.0 1.1 RKDartists <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17299517"></a>
მატეუშ მორავეცკი

მატეუშ იაკუბ მორავეცკი (პოლ. Mateusz Morawiecki; დ. 20 ივნისი, 1968) — პოლონელი პოლიტიკოსი, მენეჯერი, ბანკირი, ეკონომისტი და ისტორიკოსი, პოლონეთის ყოფილი პრემიერ-მინისტრი. მას ასევე ეკავა პრემიერ-მინისტრის მოადგილის, განვითარების მინისტრისა და ფინანსთა მინისტრის თანამდებობები. 2007-დან 2015 წლამდე ის ასევე იყო ზახოდნი ბანკის თავმჯდომარე. 2017 წლის 8 დეკემბერს მორავეცკი დაინიშნა პრემიერ-მინისტრად, ხოლო 11 დეკემბერს დადო ფიცი. მისი არჩევის შემდეგ, პირველ საპარლამენტო მიმართვაში მორავეცკიმ პირობა დადო, რომ პარტიის პოლიტიკის შეცვლის ნაცვლად, მის შენარჩუნებას განაგრძობდა. ვარშავაში მომხდარი რასისტული ინციდენტის შემდეგ, 2018 წლის იანვარში მორავეცკიმ განაცხადა: ,,პოლონეთში რასიზმის ადგილი არ არის. გოგონაზე თავდასხმა მისი კანის ფერის გამო უმკაცრეს სასჯელს იმსახურებს. ჩვენ ყველაფერს გავაკეთებთ, რომ პოლონეთი ყველსთვის უსაფრთხო ქვეყანა გახდეს." 2018 წლის დასაწყისში პოლონეთის პარლამენტის ორივე პალატამ (სეიმმა და სენატმა) მიიღო კანონი ეროვნული ხსოვნის ინსტიუტის შესახებ, რომლის მიხედვითაც უარყოფილიქნა პოლონელების როლი ჰოლოკოსტში და ტერმინი ,,პოლონური სასიკვდილო ბანაკი" აიკრძალა. 2018 წლის მარტში ახალმა პოლონურმა კანონმა აკრძალა ყველა სახის ვაჭრობა კვირა დღეს, რამაც დიდი ზეგავლენა იქონია დიდი სუპერმარკეტების დახურვაზე. ეს კანონი პარტიის კანონი და სამართალი დეპუტატებმა, მორავეცკის მხარდეჭრით, მიიღეს. ↑ Komitet Polityczny PiS desygnował Mateusza Morawieckiego na Premiera. ციტირების თარიღი: 7 December 2017. ↑ Michał Broniatowski (December 12, 2017), Poland’s new PM won’t change anything after leadership swap Politico Europe. ↑ No place for racism in Poland, says PM after attack on teen. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 8 იანვარი 2018. ციტირების თარიღი: 7 January 2018. ↑ Israel and Poland try to tamp down tensions after Poland’s ‘death camp’ law sparks Israeli outrage, Washington Post, 28 January 2018 ↑ Israel and Poland clash over proposed Holocaust law, Reuters, 28 January 2018 ↑ The Controversy Around Poland’s Proposed Ban on the Term “Polish Death Camps”, Smithsonian.com, 29 January 2018 ↑ https://www.usnews.com/news/business/articles/2018-03-11/most-stores-shut-in-poland-as-sunday-trade-ban-takes-effect ↑ https://globalnews.ca/news/4076186/poland-sunday-shopping-ban/ ↑ https://www.rte.ie/news/2018/0311/946597-poland-shopping/ ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-05-03. ციტირების თარიღი: 2018-05-06.
შამქორი

შამქორი (აზერ. Şəmkir) — ქალაქი აზერბაიჯანში, შამქორის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. განლაგებულია მცირე კავკასიონის ჩრდილოეთ მთისწინეთში, მდინარე ჯაგირჩაის ნაპირებზე, თბილისი—ევლახის საავტომობილო გზაზე, სარკინიგზო სადგურ დალარიდან 4 კმ-ში. შამქორი VII საუკუნის შუა წლებში ხელთ იგდეს არაბებმა. მოგვიანებით განეკუთვნებოდა შედადიანთა დინასტიის განჯის ამირებს. 1235 წელს გაანადგურეს მონღოლებმა. XVI-XVII საუკუნეებში ხელთ ეპყრათ ყიზილბაშ მმართველებს. 1803 წელს შეუერთდა რუსეთს. შამქორის სიახლოვეს ოდესღაც არსებობდა შამქორის კოშკი ან მინარეთი. შამქორის ძველი სახელწოდებაა შამქური და შამჯირი. შამქორის ბრძოლა (1010) შამქორის ბრძოლა (1195) შამქორის ბრძოლა (1826) ↑ Археология Шамкира // Шамкирская башня (минарет). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-05-23. ციტირების თარიღი: 2013-05-23. ↑ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 681.
კონსტანტინა კუნევა

კონსტანტინა კუნევა (ბერძ. Κωνσταντίνα Κούνεβα; დ. 28 სექტემბერი, 1964), ასევე ცნობილია, როგორც კოსტადინკა კუნევა (ბულგ. Костадинка Кунева) — ბულგარელი იმიგრანტი საბერძნეთში, ვაჭრობის უნიონისტი და პროფესიული ვაჭრობის კავშირის თავმჯდომარე. 2014 წლის ევროპის საპარლამენტო არჩევნებში, აირჩიეს პარლამენტის წევრად. კუნევა მუშაობდა დამლაგებლად ოიკომეტის კომპანიაში. 2008 წლის 22 დეკემბერს, მას თავს დაესხნენ და იძულებით გადააყლაპინეს გოგირდმჟავა, რის შედეგადაც, კუნვეამ დაკარგა მხედველობა ერთ თვალში და მიიღო შიდა ორგანოების დაზიანება. სწორედ ამან გამოიწვია ბერძნების გამოსვლა ქუჩებში და შეტაკება პოლიციასთან. საპროტესტო აქციები, სადაც კოსტადინკას მხარდამჭერები მიმართვდნენ მას ლოზუნგით ,,შენ არ ხარ მარტო", 2009 წლის 22 იანვრამდე გაგრძელდა, როდესაც საბერძნეთის სპეცრაზმმა, 3 000 მომიტინგე ცრემლსადენი გაზით დაშალა.თავდასხმა დახასიათდა, როგორც ყველაზე საშინელი ფიზიკური შეურაცხყოფა, ბერძენ ვაჭრობის უნიონისტზე, ბოლო 50 წლის განმავლობაში. კუნევამ დაამთავრა ველიკო ტარნოვოს წმ. კირილესა და წმ. მეთოდეს უნივერსიტეტი, ისტორიის სპეციალობით. 2014 წლის 25 მაისს გამართულ ევროპის საპარლამენტო არჩევნებში, აირჩიეს პარლამენტის წევრად მემარცხენე პარტია სირიზადან ↑ 1.0 1.1 Kuneva case – the most severe assault on trade unionist in Greece for 50 years. FOCUS Information Agency.[მკვდარი ბმული] ↑ IHT ↑ http://news.in.gr/greece/article/?aid=970755 ↑ Konstantina Kouneva more soli acts + Galeano & Einstein - Industrial Workers of the World. iww.org.au. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-05-31. ↑ Protesters clash with riot police over acid attack on syndicalist cleaner in Athens. libcom.org. ↑ Τα βιογραφικά των υποψήφιων ευρωβουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ Greek. Αυγή (29 April 2014). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 23 სექტემბერი 2015. ციტირების თარიღი: 3 February 2015. ↑ Ποια είναι η Κωνσταντίνα Κούνεβα Greek. επτά ημέρες (27 May 2014). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 3 თებერვალი 2015. ციტირების თარიღი: 3 February 2015. კონსტანტინა კუნევას პირადი პროფილი ევროპის პარლამენტის წევრთა მონაცემთა ბაზაში.
ლევან ბრეგაძე

ლევან ბრეგაძე (დ. 11 იანვარი, 1947, ტყიბული) — ქართველი ჟურნალისტი, კრიტიკოსი, ლიტერატურული პრემია „საბას“ ორგზის ლაურეატი. ლევან ბრეგაძე დაიბადა 1947 წელს, ქალაქ ტყიბულში. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტის ჟურნალისტიკის განყოფილება 1971 წელს. 1978-1986 წლებში იყო ჟურნალ „კრიტიკის“ პასუხისმგებელი მდივანი; 1990-1991 წლებში იგივე ჟურნალის რედაქტორის მოადგილე; 1989-1990 წლებში გაზეთ „მამულის“ რედაქტორის მოადგილე. იყო კულტურულ ურთიერთობათა ცენტრის „კავკასიური სახლის“ უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, შოთა რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 2000 წლიდან არის ამავე ინსტიტუტის განყოფილების გამგე.  2003 წლიდან „გელათის მეცნიერებათა აკადემიის ჟურნალის“ სწავლული მდივანი; 2006 წლიდან ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტის მთავარი მეცნიერ-თანამშრომელი. საკანდიდატო დისერტაციის თემა - „კავკასიური თემატიკა გაზეთ კაუკაზიშე პოსტის“ ფურცლებზე (1906-1914)“, დაიცვა 2005 წელს. 1984 წლიდან საქართველოს მწერალთა კავშირის წევრია, 1978 წლიდან — საქართველოს ჟურნალისტთა კავშირი წევრი. 2009 — ლიტერატურული პრემია „საბა“, წლის საუკეთესო კრიტიკა, ესეისტიკა და დოკუმენტური პროზა 2007 — ლიტერატურული პრემია „საგურამო“ 2003 — ლიტერატურული პრემია „საბა“, წლის საუკეთესო კრიტიკა, ესეისტიკა და დოკუმენტური პროზა 1993 — ვაჟა-ფშაველას სახელობის პრემია, ლიტერატურული კრიტიკა „პოლემიკას რა უნდა“: კრიტიკულ - პოლემიკური წერილები (ავტორი), თბილისი: ლომისი, 2001, გვ. 304. „ქართული ჟარგონის ლექსიკონი“: 600 ჟარგონ. სიტყვა (ავტორი), თბილისი: ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა, 1999, ISBN: 99928-52-28-3, გვ. 198. „სიტყვა ძველი, სიტყვა ახალი“: ლიტ. წერილები (ავტორი), თბილისი: საბჭოთა საქართველო, 1988, გვ. 248. „დაკარგული გასაღების ძიებაში“: კრიტიკული წერილები (თანაავტორი), თბილისი: მერანი, 1985, გვ. 162. „პერსონაჟები ხვდებიან ერთმანეთს“: ლიტ. წერილები (ავტორი), თბილისი: მერანი, 1982, გვ. 173. ლევან ბრეგაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ლაშა იმედაშვილი

ლაშა იმედაშვილი (დ. 17 მარტი, 1960, თბილისი) — ქართველი მწერალი, ლიტერატურული პრემია „საბას“ ლაურეატი 2007 წელს. ლაშა იმედაშვილი დაიბადა 1960 წელს, ქალაქ თბილისში. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი 1982 წელს. 1985-2000 წლებში მუშაობდა ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტში; 1997-2000 წლებში პრეზიდენტის პრესსამსახურში — საქინფორმი; 2004-2006 წლებში ტელეკომპანიაში „იმედი“. 2008 წლიდან არის თბილისის საკრებულოს საგარეო ურთიერთობათა განყოფილების უფროსი. არის ავტორი წიგნებისა: „ქართული ბესტსელერი“ (1999), „იმიტაციური მწერლობა“ (2000), „იესოს საქმე“ (2001), „პატრიარქის ზაფხული“ (2007) და სხვ. ასევე ავტორი კინოფილმების სცენარებისა: „გუშინ, დღეს, ხვალ“ (1984), „ბარიერი“ (1985), „კიდევ ერთი ქართული ისტორია“ (2000), „მატარებელი“ (2001), „სკამი“ (2004) და სხვა. თანაავტორი სცენარისა სერიალისთვის „მგლების ხორუმი“. საკანდიდატო დისერტაცია თემა — „თანამედროვე ქართული ლირიკული პოემა“, დაიცვა 1985 წელს. 2007 წელს მიენიჭა ლიტერატურული პრემია „საბა“, ხოლო 1996 წელს „ოქროს არწივი“ (წლის საუკეთესო სცენარისტი). ბავშვთა უფლებათა კონვენციაზე შექმნილი საუკეთესო საბავშვო ნაწარმოებისათვის გადაეცა გაეროს ბავშვთა ფონდის — „იუნისეფის“ პრემია. პატრიარქის ზაფხული : რომანი (ავტორი). - თბილისი, ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა,, 2007. - 82გვ.. - ISBN: 978-99940-999-0-0 იმიტაციური მწერლობა (ავტორი). - თბილისი, მერანი, 2002. - 191გვ.. - ISBN: 99928-946-3-6 იესოს საქმე (ავტორი). - თბილისი, 2000. - 80გვ.. - ISBN: 99928-34-45-5 ქართული ბესთსელერი : მოთხრობები (ავტორი). - თბილისი, მერანი, 1999. - 336გვ. . - ISBN: 99928-16-33-3 პოეტური აღსარება : ლიტერატურული წერილები (ავტორი). - თბილისი, მერანი, 1988. - 120გვ. ლაშა იმედაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ლას-ვეგასის დატოვებისას

ლას-ვეგასის დატოვებისას (ინგლ. Leaving Las Vegas) — 1995 წლის ამერიკული რომანტიკული ტრაგედიული ფილმი, რომლის სცენარის ავტორი და რეჟისორია მაიკ ფიგისი. დაფუძნებულია ჯონ ო’ბრაიენის ნახევრად ავტობიოგრაფიულ ნოველაზე „ლას-ვეგასის დატოვებისას“. მთავარ როლშია ნიკოლას კეიჯი და ელიზაბეთ შუ. ფილმი მოგვითხრობს ალკოჰოლიკისა და მეძავის ურთიერთობაზე. გადაღებულია 16 მილიმეტრიან ფირზე ნაცვლად 35 მილიმეტრიანისა, მაშინ როდესაც 16 მილიმეტრიანი ფირი გამოიყენება ჩვეულებრივ არტჰაუზული ფილმებისთვის. 1995 წლის 27 ოქტომბერს აშშ-ში შეზღუდული რელიზის შემდეგ, ფილმის მთელი ქვეყნის მასშტაბით ჩვენება შედგა 1996 წლის 9 თებერვალს და დაიმსახურა კრიტიკოსთა და მაყურებელთა მაღალი შეფასება. ნიკოლას კეიჯმა მიიღო ოქროს გლობუსი საუკეთესო მსახიობი კაცისთვის დრამაში და ოსკარი საუკეთესო მსახიობი კაცისთვის, ხოლო ელიზაბეთ შუ ნომინირებული იყო ოქროს გლობუსზე საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის დრამაში და ოსკარზე საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის. ფილმი აგრეთვე ნომინირებული იყო ოსკარზე საუკეთესო ადაპტირებული სცენარისთვის და საუკეთესო რეჟისორისთვის. ოფიციალური საიტი „ლას-ვეგასის დატოვებისას“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „ლას-ვეგასის დატოვებისას“ — TCM-ის მონაცემთა ბაზაში „ლას-ვეგასის დატოვებისას“ — Allmovie-ზე „ლას-ვეგასის დატოვებისას“ — Rotten Tomatoes
ადაბნა

ადაბნა (ძვ. ქართ. დაბა, სვ. დაბ — ყანა, აფხ. ადაბნა — დედამიწის ღმერთი) — მიწის, სახნავ-სათესთა, დაბა-სოფელთა, ბერძნული დემეტრას მსგავსი ღმერთი ქართულ მითოლოგიაში. „მითოლოგიური ლექსიკონი“, გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“, თბილისი, 1983, გვ. 27
გომურგოი

გომურგოი (აზერ. Gömürgöy) — მთა აზერბაიჯანში. ადმინისტრაციულად მოქცეულია ლერიქის რაიონის ტერიტორიაზე. სიმაღლე 2493 მ. წარმოადგენს თალიშის მთების უმაღლეს წერტილს. ↑ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 577. ↑ Trends of improving the competitiveness of regional economy. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-02-09. ციტირების თარიღი: 2018-05-07.
სეით დევდარიანი

სეით (სეიდ) სარდიონის ძე დევდარიანი (დ. 1879 — გ. 21 სექტემბერი, 1937, თბილისი) — ქართველი ფილოსოფოსი, მარქსისტი. იყო საქართველოს ეროვნული საბჭოსა და საქართველოს დამფუძნებელი კრების დეპუტატი (1919–1921). სიკვდილით დასაჯეს სტალინური დიდი წმენდის დროს. 1898 წელს დაამთავრა თბილისის სასულიერო სემინარია. სწავლის პერიოდში დაუახლოვდა თანაკლასელ იოსებ ჯუღაშვილს, რომელთანაც ერთ სახლში ცხოვრობდა. სწორედ დევდარიანმა მიიყვანა სსრკ-ის მომავალი ლიდერი სოციალ-დემოკრატიულ გაერთიანება „მესამე დასში“. 1900 წელს გაწევრიანდა საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული პარტიაში. 1906–1907 წლებში მან პირადად გადაარჩინა სტალინი დაპატიმრებას და თავშესაფარი მისცა იმერეთში, მშობლიურ სახლში. აქტიურად იყო ჩართული სოციალ-დემოკრატიულ პრესაში, წერდა ფილოსოფიურ და პოლიტიკურ სტატიებს. 1917 წლის რუსეთის რევოლუციის დროს იგი მეთაურობდა მენშევიკებს ხარკოვში. ამის შემდეგ დაბრუნდა საქართველოში. საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ანექსიის შემდეგ, სეით დევდარიანი ჩაერთო ანტი-საბჭოთა ოპოზიციაში. 1921–1924 წლებში იყო საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული პარტიის იატაკქვეშა ცენტრალური კომიტეტის თავმჯდომარე, 1922–1924 წლებში საქართველოს დამოუკიდებლობის იატაკქვეშა კომიტეტის წევრი. 1937 წელს დააპატიმრეს თბილისში და სიკვდილით დასაჯეს. სეით დევდარიანი რამდენიმე ფილოსოფიური ნაშრომის ავტორი იყო, მათ შორის საქართველოს ისტორიის სამტომეულისა, რომელიც მისი სიკვდილით დასჯის შემდეგ დაიკარგა. შემორჩა მხოლოდ ერთი თავი, რომელიც ეხება XVIII საუკუნის კათალიკოსს — ანტონ I-ს, გამოქვეყნდა 1989 წელს. ურუშაძე ლ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 356. Девдариани С. С. Ответ Ной Жордания. (К спору о независимости Грузии). Тифлис. Советский Кавказ. 1924 г. 52с. Корнилов В. В. — Донецко-Криворожская республика. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „სეით დევდარიანი“ ვიკისაწყობში. სეით დევდარიანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ Rayfield, Donald (2004), Stalin and His Hangmen: An Authoritative Portrait of a Tyrant and Those Who Served Him, p. 49. Viking Press, ISBN 0-670-91088-0 ↑ Rayfield, Donald (2000), The Literature of Georgia: A History, p. 297. Routledge, ISBN 0-7007-1163-5.
ივანე ყაზბეგი

ივანე ნიკოლოზის ძე ყაზბეგი (დ. 11 ივნისი, 1860 — გ. 2 დეკემბერი, 1943) — ქართველი სამხედრო მოღვაწე. მსახურობდა რუსეთის იმპერიის, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკისა და პოლონეთის (ოფიცერის რანგში) არმიებში. ივანე ყაზბეგი დაიბადა 1860 წლის 11 ივნისს. დაამთავრა სანქტ–პეტერბურგის პირველი სამხედრო გიმნაზია, კონსტანტინეს მე–2 სამხედრო სასწავლებელი და ოფიცერთა საარტილერიო სკოლა. 1878 წლის 11 სექტემბრიდან მსახურობდა მე–20 საარტილერიო ბრიგადაში. 1880 წელს გახდა პრაპორშჩიკი, 1882 წელს — პოდპორუჩიკი და 1985 წელს — პორუჩიკი; 1892 წელს ივანე ყაზბეგმა მიაღწია შტაბს–კაპიტნის, ხოლო 1896 წელს — კაპიტნის წოდებას. 1904 წლის 21 ივნისიდან პოდპოლკოვნიკის წოდებას ატარებდა. 1904–1912 წლებში მეთაურობდა კავკასიის გრენადერთა საარტილერიო ბრიგადის 6 ბატარეას, 1912–1916 წლებში — პირველ დივიზიონს, ხოლო 1916 წლის 12 მაისიდან — მთლიანად ბრიგადას. 1912 წლის 2 ოქტომბერს ივანე ყაზბეგს წარჩინებისთვის მიენიჭა პოლკოვნიკის სამხედრო წოდება. 1912 წლიდან ხელმძღვანელობდა ოფიცერთა საარტილერიო სკოლას. 1913 წელს მსახურობდა კავკასიის გრენადერთა საარტილერიო ბრიგადის მეთაურის მოადგილედ. მონაწილეობდა რუსეთ–იაპონიისა (1904–1905) და პირველ მსოფლიო (1914–1918) ომებში. 1916 წლის 13 სექტემბრის ბრძანებით მას გენერალ-მაიორის წოდება ებოძა. 1918–1921 წლებში ივანე ყაზბეგი მსახურობდა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის არმიაში, სამხედრო სამინისტროს ადმინისტრაციული განყოფილების უფროსად. 1921 წელს, საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს ანექსიის შემდეგ წავიდა ემიგრაციაში, ჯერ სტამბოლში (მაშინდელი ოსმალეთის იმპერია, დღევანდელითურქეთი), 1922 წელს — პოლონეთში. რის შემდეგაც ქართველ ოფიცერთა ჯგუფთან ერთად შევიდა პოლონეთის ჯარში, სადაც მსახურობდა კონტრაქტით. 1923 წლის იანვარ–მარტში მსმენელის რანგში გაიარა გადამზადება საპოლკო მეთაურთა მეოთხე კურსზე, ქ. რემბერტუვის კადრების მომზადების სასწავლო ცენტრში. ამავე წლის აპრილ–ოქტომბერში ასევე გაიარა გადამზადება საარტილეირო კურსებზე, ქვეითი პოლკებისა და არტილერიის მეთაურების საარტილერიო მსროლელ სკოლაში ქ. ტორუნში. აუცილებელი პრაქტიკის დამთავრების შემდეგ მიიღეს ტორუნის საარტილერიო სასწავლებელში მასწავლებლად, სადაც სავარაუდოდ მსახურობდა 1926 წლამდე. 1928 წელს ივანე ყაზბეგი ირიცხებოდა რემბერტუვის სასწავლო ცენტრის შტატში, სადაც მოგვიანებით მსახურობდა ლექტორად ქვეითთა მომზადების ხაზით. პოლონეთის არმიაში მიიღო ბრიგადის გენერლის სამხედრო წოდება. 1931 წლის 31 აგვისტოს, კონტრაქტის დასრულების გამო, არმიიდან დაითხოვეს. ივანე ყაზბეგს მიღებული აქვს ორდენები: წმინდა ანას III ხარისხის (1901), წმინდა ანას II ხარისხის (1902), წმინდა ვლადიმერის IV ხარისხის (1914), წმინდა ვლადიმერის III ხარისხის მახვილებით (1915), წმინდა ვლადიმერის IV ხარისხის მახვილებითა და ბაფთით (1915), წმინდა სტანისლავის II ხარისხის მახვილებით (1915), წმინდა ანას III ხარისხის მახვილებითა და ბაფთით (1916). გარდაიცვალა 1944 წლის 2 დეკემბერს ვარშავაში. დაკრძალულია პოვონზკის სამხედრო სასაფლაოზე. გოგიტიძე, მ., ბეჟიტაშვილი, გ., „სამხედრო ფიცის ერთგულნი“, თბილისი, 2015. — გვ. 93-94, ISBN 978-9941-0-7386-1. Z. G. Kowalski, Najliczniejsza mniejszość. Gruzini, Azerowie i inni przedstawiciele narodów Kaukazu w Wojsku Polskim w okresie międzywojennym [w:] Mniejszości narodowe i wyznaniowe w siłach zbrojnych Drugiej Rzeczypospolitej 1918-1939, zbiór studiów pod red. Z. Karpusa i W. Rezmera, Toruń 2001, s. 177-201.
მალდროუ

მალდროუ (ინგლ. Muldrow Glacier) — დიდი მყინვარი აშშ-ში, ალასკის შტატში. მოქცეულია დენალის ეროვნული პარკის ტერიტორიაზე. მდებარეობს ალასკის ქედზე, მწვერვალ დენალის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კალთაზე. სიგრძე 50 კმ. მის სათავედ ჰარპერის მყინვარი გვევლინება. მალდროუ ეშვება დენალის მწვერვალიდან და მოძრაობს ძირითადად აღმოსავლური მიმართულებით, იერთებს რა მარჯვნიდან ტრალეიკისა და ბრუქსის მყინვარებს, ხოლო შემდეგ უხვევს ჩრდილოეთისაკენ და ტოვებს ალასკის ქედს და დასაბამს აძლევს მდინარე მაკ-კინლის. მთავრდება 745 მ სიმაღლეზე. მყინვარს სახელი უწოდა გეოლოგმა ალფრედ ჰალზ ბრუქსმა გეოლოგ რობერტ მალდროუს პატივსაცემად 1902 წელს. ↑ Map of Denali National Park and Preserve ↑ Muldrow Glacier. Geographic Names Information System. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-01-17. ციტირების თარიღი: 2018-05-07.
ალბანეთის პრემიერ-მინისტრების სია

აქ მოყვანილია ალბანეთის პრემიერ-მინისტრების სია, რომლებთაც ეს თანამდებობა 1912 წლის დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ ეკავათ. ↑ Pearson, Owen (2005). Albania in Occupation and War: From Fascism to Communism, 1940-1945. London: The Centre for Albanian Studies, გვ. 1982. ISBN 1-84511-014-5.  ალბანეთის პრემიერ-მინისტრის ოფიციალური გვერდი
ადოლფ მაიერი

ადოლფ მაიერი (გერმ. Adolf Meyer; დ. 17 ივნისი, 1881 — გ. 14 ივლისი, 1929) — გერმანელი არქიტქტორი. პეტერ ბეჰრენსის სტუდენტი და თანამშრომელი, მაიერი 1915 წელს ვალტერ გროპიუსის ოფისის ხელმძღვანელი გახდა, შემდეგ კი მისი პარტნიორი. 1919 წელს გროპიუსმა იგი ბაუჰაუზის დირექტორად დანიშნა, სადაც ის ხაზვასა და სამშენებლო ტექნიკას ასწავლიდა. 1925 წლიდან დამოუკიდებელ პრაქტიკას ეწეოდა მაინის ფრანკფურტში. ↑ 1.0 1.1 ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ Hüter K. Meyer, Adolf // Grove Art Online / J. Turner — [Oxford, England], Houndmills, Basingstoke, England, New York: OUP, 2017. — doi:10.1093/GAO/9781884446054.ARTICLE.T057607 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q103957833"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q56691875"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q810196"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q217595"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q21431157"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1547776"></a> ↑ 3.0 3.1 3.2 3.3 http://arch-pavouk.cz/index.php/architekti/1391-meyer-adolf ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #119315033 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ Collectie Boijmans Online — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q38707107"></a> ↑ Museum of Modern Art online collection <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q73268604"></a>
აგრონომიული კრებული

„აგრონომიული კრებული“ — ერთ-ერთი პირველი ქართული სასოფლო-სამეურნეო ჟურნალი. თსუ-ის სტუდენტთა პეტრე მელიქიშვილის სახელობის აგრონომიული წრის ორგანო. გამოვიდა ორი ნომერი: პირველი — 1925, მეორე — 1926. ჟურნალში თანამშრომლობდნენ გიორგი გეხტმანი, სოლომონ ქურდიანი და სტუდენტები. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 73.
აგრონომიული მადნები

აგრონომიული მადნები — ქანები და მინერალები არამეტალური წიაღისეულის ჯგუფისა — ფოსფორიტი, აპატიტი, კალიუმის მარილები და სხვ.; აგრონომიული მადნები შეიცავენ ფოსფორის, კალიუმის, აზოტის, კალციუმის, გოგირდის და სხვ. ნაერთებს. იყენებენ მინერალური სასუქების მისაღებად. საქართველოში აპატიტი ნაპოვნია ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში სოფელ ვაკიჯვართან, ფოსფორიტის არასამრეწველო დანაგროვები — ელდარის ველზე, ცაგერის, მარტვილის, წყალტუბოს მუნიციპალიტეტებში, ქუთაისთან. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 73.
ვაზის ფოთლიხვევია

ვაზის ფოთლიხვევია (ლათ. Sparagnothis pilleriana, Sparganothis pilleriana) — პეპელა ფოთოლხვევიების ოჯახისა. მუქი ყავისფერი, ლითონისებრი ბზინვარება დაჰკრავს და ზევიდან ორი განივი ზოლი გასდევს. ფრთების შლილია 20—24 მმ. მატლის სიგრძე — 25 მმ, ზურგი და მუცელი მწვანე აქვს, გვერდები — ყვითელი. გავრცელებულია ყველგან. საქართველოში ძირითადად დასავლეთ რაიონებშია, სადაც ვაზის გარდა აზიანებს ჩაის, ციტრუსებს, ლეღვს, ევკალიპტს და სხვა კულტურებს. პეპელა კვერცხს დებს ფოთლის ზედა მხარეზე ჯგუფ-ჯგუფად (200-მდე). მატლი აზიანებს ვაზის კვირტსა და ფოთოლს. მოზრდილი მატლი რამდენიმე ფოთოლს ერთად ახვევს აბლაბუდაში და ამით იკვებება. ზამთარს ატარებს ვაზის ქერქის ნაპრალებში. ვაზის ფოთლიხვევია წელიწადში იძლევა ერთ თაობას. კვირტების დაბერვის პერიოდში და გაშლის შემდეგ ინსექტიციდების გამოყენება. ალექსიძე გ, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 270.
აგრონომიული მომსახურება

აგრონომიული მომსახურება — ღონისძიებათა სისტემა, რომელსაც მიწათმოქმედების კულტურის ასამაღლებლად ატარებენ სამიწათმოქმედო ორგანოები და სოფლის მეურნეობის სპეციალისტები. აგრონომიული მომსახურების მიზანია პრაქტიკული დახმარება გაუწიოს კოლეგებსა და მეურნეობებს, რომ პროდუქციის ერთეულზე შრომისა და ფულადი სახსრების უმცირესი დანახარჯებით გაზარდონ მემცენარეობის პროდუქტების წარმოება. აგრონომიული მომსახურების მხრივ მნიშვნელოვან როლს ასრულებს სამეცნიერო-კვლევითი დაწესებულებებიც, რომლებიც ექსპერიმენტული მონაცემების საფუძველზე სათანადო რეკომენდაციას იძლევიან მიწათმოქმედების სისტემების, პროგრესული ტექნოლოგიისა და სხვ. წარმოებაში დასანერგავად. სასელექციო სადგურებს გამოჰყავდათ ახალი, უფრო პროდუქტიული სასოფლო-სამეურნეო ჯიშები, ეხმარებოდნენ კოლმეურნეობებსა და საბჭოთა მეურნეობებს ჯიშთგანახლებისა და ჯიშთმონაცვლეობის განხორციელებაში. ჯიშთგამოსაცდელი ნაკვეთების ფართო ქსელში ხდებოდა ჯიშთა დარაიონება და ჯიშური აგროტექნიკის შესწავლა. თესლის სახელმწიფო ინსპექცია აკონტროლებდა სათესლე მასალის ხარისხს; სათანადო მუშაობას ეწეოდა მცენარეთა დაცვის სამსახური; აგროქიმიური სამსახური ნიადაგისა და აგროქიმიური რუკებით უზრუნველყოფდა სასოფლო-სამეურნეო წარმოებას, სოფლის მეურნეობის საპროექტო ორგანიზაციებიეხმარებოდნენ კოლმეურნეობებსა და საბჭოთა მეურნეობებს ორგანიზაციულ-სამეურნეო გეგმების, შიდასამეურნეო მიწათმოწყობის, თესლბრუნვის პროექტებისა და მელიორაციულ სამუშაოთა გეგმების შემუშავებაში. შექმნილი იყო სასოფლო-სამეურნეო წარმოების აგრომეტეოროლოგიური მომსახურება. პრესა, რადიო, ტელევიზია და სასოფლო-სამეურნეო გამოფენები პროპაგანდას უწევდნენ მოწინავე გამოცდილებას და სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა მიღწევებს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 73.