laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ანასტასია აკიმოვა

ანასტასია აკიმოვა (რუს. Анастасия Акимова; დ. 12 მაისი, 1991) — რუსი ფეხბურთელი, მცველი. „ზვეზდა პერმისა“ და რუსეთის ეროვნული ნაკრების მოთამაშე. „რასინსკაიაში“ თამაშის პერიოდში ითამაშა უეფას ქალთა ჩემპიონთა ლიგაზე. მისი სანაკარებო დებიუტი კი შედგა ევრო 2013 წლის შესარჩევ ეტაპზე, საბერძნეთის წინააღმდეგ, გუნდმა შეხვედრაში დამაჯერებელი გამარჯვება მოიპოვა (4-0). თუმცა, იგი ფინალურ ეტაპზე მწვრთნელ სერგეი ლავრენტიევის გუნდის შემადგენლობაში არ გამოსულა. რასინსკაია ტოპ დივიზიონი: 2011-12 Club profile (რუსული) ↑ Profile დაარქივებული April 5, 2012, საიტზე Wayback Machine. in Rossiyanka's website ↑ Statistics in Soccerway.com ↑ Line-ups of the 26/10/11 Italy-Russia match ↑ Adamenko, Ivan. დაარქივებული ასლი Russian. Football Today (30 November 2011). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2 აპრილი 2015. ციტირების თარიღი: 27 July 2014. ↑ Rogovitski, Dmitri. Russia take a chance on injured keeper Todua. UEFA (1 July 2013). ციტირების თარიღი: 27 July 2014.
ქრისტინე ალექსიანი

ქრისტინე ალექსიანი (სომხ. Քրիստինե Ալեքսանյան; დ. 25 მარტი, 1989) — სომეხი ფეხბურთელი, მცველი. „რიაზანის“ მოთამაშე. საკლუბო კარიერა დაიწყო 2012 წელს, ხოლო სანაკრებო — 2011 წელს. პროფილი უეფაზე Soccerway-ზე ffa.am
ზუგდიდის მეხუთე საჯარო სკოლა

ზუგდიდის მეხუთე საჯარო სკოლა (სრული სახელწოდება — სსიპ - ქალაქ ზუგდიდის მე-5 საჯარო სკოლა) — ქალაქ ზუგდიდის ზოგადსაგანმანათლებლო დაწესებულება. სკოლაში მუშაობს 55 მასწავლებელი და სწავლობს 608 მოსწავლე (2016). არ არის სპორტული და არტ წრეები. სსიპ - ქალაქ ზუგდიდის 5 საჯარო სკოლა დაარქივებული 2017-08-19 საიტზე Wayback Machine. ↑ [1]
L

L, l — ლათინური ანბანის მეთორმეტე ასო. წარმოებულია სემიტური კომბალისგან, რომელიც აღნიშნავდა ბგერას /l/. თავის მხრივ, ამის წარმოშობის წყარო ეგვიპტური იეროგლიფია, რომელიც სემიტებმა ანბანური დანიშნულებით გამოიყენეს. ბერძნული ასო ლამბდა Λ (ასომთავრული) ან λ (ნუსხური), ასევე ექვივალენტური ეტრუსკული და ლათინური ასოები, წარმოადგენს იგივე ბგერას რაც სემიტურშია. კომპიუტერის კლავიატურაზე წარმოადგენს შემდეგი სიმბოლოების ერთობლიობას: L —   Alt  +  0   0   7   6  l —   Alt  +  0   1   0   8  Graphemica (L) Graphemica (l)
M

M, m — ლათინური ანბანის მეცამეტე ასო. წარმოებულია ფინიკიური მემ-ისგან, ბერძნული მიუს (Μ, μ) გავლით. სემიტური მემ სავარაუდოდ თავდაპირველად წყალს გამოსახავდა. მიიჩნევენ, რომ სემიტებმა, რომლებიც ეგვიპტეში მუშაობდნენ დაახ. ძვ. წ. 2000 წელს წყლის იეროგლიფი ისესხეს ცხვირისმიერი ბგერის /n/-ს გამოთქმისთვის, ვინაიდან ეგვიპტურში სიტყვა წყალი ამ ასოთი იწყებოდა "ნ-ტ". სემიტებმა იგივე სიმბოლო გამოიყენს M-სთვის, ვინაიდან მათ ენაში წყალი ამ ბგერით იწყებოდა. კომპიუტერის კლავიატურაზე წარმოადგენს შემდეგი სიმბოლოების ერთობლიობას: M —   Alt  +  0   0   7   7  m —   Alt  +  0   1   0   9  Graphemica (M) Graphemica (m)
N

N, n — ლათინური ანბანის მეთოთხმეტე ასო. ყველაზე გავრცელებული გველის იეროგლიფი ეგვიპტურ დამწერლობაში აღნიშნავდა ბგერას „ჯ“, ვინაიდან ეგვიპტურში სიტყვა „გველი“ იყო „ჯეტ“. ვარაუდობენ, რომ ეგვიპტეში მომუშავე სემიტებმა ეგვიპტური იეროგლიფი ისესხეს პირველი ანბანის შესაქმნელად და გამოიყენეს გველის სიმბოლო N აღნიშვნისთვის, ვინაიდან მათ ენაშიც გველი ამ ბგერით იწყებოდა. თუმცა ამ ასოს სახელი ფინიკიურზე, ივრითში, არამეულსა და არაბულ ანბანებში არის „ნან“, რაც ნიშნავს „თევზი“ ზოგიერთ ამ ენებში. ამ ასო ბგერის მნიშვნელობა ბერძნულ, ეტრუსკულ, ლათინურ და ყველა თანამედროვე ენაში იყო /n/. კომპიუტერის კლავიატურაზე წარმოადგენს შემდეგი სიმბოლოების ერთობლიობას: N —   Alt  +  0   0   7   8  n —   Alt  +  0   1   1   0  Graphemica (N) Graphemica (n)
გივი ყვარელაშვილი

გივი ყვარელაშვილი (დ. 5 სექტემბერი, 1945, თბილისი — გ. ივლისი, 2011) — ქართველი და საბჭოთა სპორტსმენი, თავისუფალი სტილის მოჭიდავე. იურიდიულ მეცნიერებათა კანდიდატი (1998), პოლიციის გენერალ-მაიორი (1994), საბჭოთა კავშირის საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატი (1970). ღირსების ორდენისა (1996) და ვახტანგ გორგასლის II და III ხარისხის ორდენების კავალერი. დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი და მოსკოვის შსს უმაღლესი აკადემია. საქართველოს შინაგან საქმეთა ორგანოების გენერლებს შორის ყველაზე მეტი სპორტული და სამსახურებრივი მიღწევების მქონე. თავისუფალ ჭიდაობაში მსოფლიო თასის მფლობელი (1974), საბჭოთა კავშირის ჩემპიონი (1971), ვერცხლისა (1970) და ბრინჯაოს (1968) მედალოსანი. მრავალი საერთაშორისო ტურნირის გამარჯვებული. პროფკავშირების საკავშირო სპარტაკიადის სამგზის ჩემპიონი. საქართველოს შვიდგზის ჩემპიონი (მწვრთნელი — გ. როსტიაშვილი). საქართველოს ჭიდაობის ფედერაციის თავმჯდომარე (1988–1991). საქართველოს შსს სასჯელაღსრულების დეპარტამენტის თავმჯდომარე (1994–2000). საბჭოთა კავშირის ნაკრების წევრი (1965–1976), საბჭოთა კავშირის ნაკრების გუნდის მწვრთნელი (1976–1979). საქართველოს დამსახურებული მწვრთნელი, საკავშირო კატეგორიის მსაჯი თავისუფალ ჭიდაობაში. თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დოცენტი. მიღებული აქვს მედალი საბრძოლო დამსახურებისათვის. დაკრძალულია თბილისში, საბურთალოს სასაფლაოზე. საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატი 01 ﻿ პირველი ადგილი: 1971 (მსუბუქი წონა) საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატი 02 ﻿ მეორე ადგილი: 1970 (მსუბუქი წონა) საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატი 03 ﻿ მესამე ადგილი: 1968 (ქვემსუბუქი წონა) ენციკლოპედია „თბილისი“, თბ., 2002. — გვ. 911, ISBN 99928-20-32-2. დოლიძე ლ., გენერლები საქართველოდან, გვ. 699, თბ., 2003; გივი ყვარელაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გივი ყვარელაშვილი — ბიოგრაფიული ლექსიკონი გივი ყვარელაშვილი — მემატიანე გივი ყვარელაშვილი — ქართული სპორტი ↑ გივი ყვარელაშვილი (1945–2011). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2022-01-22. ციტირების თარიღი: 2022-01-22.
მიხეილ ბატიაშვილი

მიხეილ ბატიაშვილი (დ. 21 ნოემბერი, 1971, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი პოლიტიკოსი, პედაგოგი და ფსიქოლოგი. საქართველოს განათლების, მეცნიერების, კულტურისა და სპორტის მინისტრი 2018 წლის ივლისიდან 2019 წლის ნოემბრამდე. მიხეილ ბატიაშვილი დაიბადა 1971 წლის 21 ნოემბერს, 1996 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, ფსიქოლოგიის ფაკულტეტი. 1998–2002 წლებში იყო საქართველოს სახელმწიფო კანცელარიის ეკონომიკური რეფორმების ცენტრის დირექტორის მოადგილე. ამავე წლებში იყო კომპანია „ბიზნეს კონსალტინგის“ დირექტორი. 2004 წელს იყო საქართველოს ანტიკორუფციული საბჭოს დირექტორის მოადგილე და ევროპის საბჭოს „გრეკოს კომიტეტის“ წევრი. 2005 წლიდან იგი არის სტანდარტიზაციის საერთაშორისო ორგანიზაციის (SAI GLOBAL) საერთაშორისო აუდიტორი. 2010 წელს დააფუძნა ორგანიზაცია „Global Star“. 2011-2015 წლებში იგი იყო ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიზნესის სკოლის დეკანი. 2016 წლის ივნისიდან არის ბიზნესისა და ტექნოლოგიების უნივერსიტეტის (BTU) რექტორი. 2018 წლის ივლისიდან იყო საქართველოს განათლების, მეცნიერების, კულტურისა და სპორტის მინისტრი. თანამდებობა დატოვა 2019 წლის 7 ნოემბერს. მიხეილ ბატიაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ბიოგრაფია სამინისტროს საიტზე [დაარქივებული]
გიორგი ჩერქეზიშვილი

გიორგი ჩერქეზიშვილი (დ. 13 სექტემბერი, 1979, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი ეკონომისტი. საქართველოს ეკონომიკის მინისტრი 2018 წლის 20 ივნისიდან ამავე წლის 15 ივლისამდე. გიორგი ჩერქეზიშვილი დაიბადა 1979 წლის 13 სექტემბერს. 2001 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, გახდა საერთაშორისო ეკონომიკური ურთიერთობების ბაკალავრი. 2001-2003 წლებში იგი იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტის საერთაშორისო ეკონომიკური ურთიერთობების მაგისტრი. 2001-2002 წლებში იყო ევროკომისიის „TACIS“-ის პროექტის ტექნიკური დახმარება კონტროლის პალატაის ადმინისტრაციული ასისტენტი. 2002-2005 წლებში იგი იყო საქართველოს კონტროლის პალატის საერთაშორისო ურთიერთობებისა და რეფორმების დეპარტამენტის წამყვანი სპეციალისტი. 2005–2006 წლებში იგი იყო საქართველოს ბანკის კორპორატიული დეპარტამენტის ბიზნესის განვითარების მენეჯერი. 2006–2009 წლებში კი ამავე ბანკის კორპორატიული დეპარტამენტის ენერგეტიკის სექტორის წამყვანი ურთიერთობების მენეჯერი. 2009–2013 წლებში იყო საქართველოს ბანკის კორპორატიული დეპარტამენტის ვი-აი-პი ბანკინგის მომსახურების ჯგუფის დირექტორი; 2014 წელს იყო – სს საპარტნიორო ფონდის საინვესტიციო დეპარტამენტის დირექტორის მოადგილე; 2014-2017 წლებში კი ამავე ფონდის საინვესტიციო დეპარტამენტის დირექტორი. 2012-2015 წლებში იყო გრენობლის ბიზნესის უმაღლესი სკოლისა და კავკასიის ბიზნესის სკოლის ორმაგი ხარისხის პროგრამის (საფრანგეთი-საქართველო) ბიზნესის ადმინისტრირების მაგისტრი. 2017 წლის მარტიდან 2018 წლის ივნისამდე იყო საქართველოს ეკონომიკის მინისტრის მოადგილე. 2018 წლის 20 ივნისიდან ამავე წლის 15 ივლისამდე კი იკავებდა ეკონომიკის მინისტრის პოსტს. 2018 წლის 16 ივლისიდან ამავე წლის ოქტომბრამდე იყო კვლავ ეკონომიკის მინისტრის მოადგილე. გიორგი ჩერქეზიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გიორგი ჩერქეზიშვილი — საქართველოს ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების სამინისტრო
აზარიანცის სახლი

აზარიანცის სახლი — არქიტექტურული ნაგებობა ქალაქ თბილისში. შენობა განეკუთვნება XX საუკუნის დასაწყისს. აგებულია მოდერნის არქიტექტურულ სტილში. სახლის მშენებელი ალექსანდრე მელიქ-აზარიანცი იყო მსხვილი მოვაჭრე, წარმოშობით თბილისელი, მესამე-მეოთხე თაობის ქალაქელი. ზემელზე, სადაც ახლა მელიქ-აზარიანცის სახლია, უზარმაზარი ნაგავსაყრელი ყოფილა. მელიქ-აზარიანცი ქალაქის მაშინდელ მერთან, ალექსანდრე ხატისოვთან მისულა და ადგილი უთხოვია სახლის ასაგებად. მერმა სწორედ ამ ნაგავსაყრელზე მიუთითა. დიდი ყოყმანის შემდეგ აზარიანცი შეთავაზებას დათანხმდა და ასეულობით ტონა მიწაც მიიტანა იმ ნაგავსაყრელის ამოსავსებად. სახლის მშენებლობა დაიწყო 1911 წელს და გაგრძელდა 1915 წლამდე. პროექტის ავტორი იყო რუსი არქიტექტორი ნიკოლაი ობოლონსკი. ეს შემოსავლიანი სახლი ბინების გასაქირავებლად იყო გამიზნული. მას საკუთარი ელექტრო და წყალმომარაგება ჰქონდა, რაც იმდროინდელი სახლებისთვის უჩვეულო იყო. შიგნით განათავსეს მაღაზიები, აფთიაქი, ფოტოსალონი, საპარიკმახერო, სასეირნო ბაღი და მეეტლეთა სადგომიც კი. საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ ერთ დროს მდიდარი მეცენატი, ასეთი ინოვაციური შენობის ავტორი სრულიად ხელმოცარული დარჩა. მთელი ქონება, მათ შორის სახლიც, ჩამოართვეს და საშინელ სიღატაკესა და შიმშილში დალია სული 1923 წელს. კომუნისტების დროს აზარიანცის სახლს ბევრი მტერი გამოუჩნდა და მისი დანგრევაც კი უნდოდათ. შენობა ხანძარმა დააზარალა 2015 წლის 13 იანვარს და 2019 წლის 14 აპრილს. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „აზარიანცის სახლი“ ვიკისაწყობში. მელიქ-აზარიანცის სახლი დაარქივებული 2019-04-14 საიტზე Wayback Machine. აზარიანცის სახლი დაარქივებული 2019-04-14 საიტზე Wayback Machine. თბილისის არქიტექტურული მემკვიდრეობა - მელიქ-აზარიანცის სახლი დაარქივებული 2019-04-14 საიტზე Wayback Machine. მელიქ-აზარიანცის ბიზნეს ისტორია ↑ აზარიანცის სახლი ხანძრის შემდეგ ↑ რუსთაველის გამზირზე მდებარე „ხინკლის სახლში“ ხანძარია
ვლადიმირ ილიუხინი

ვლადიმირ ილიუხინი (დ. 1934 — გ. 19 აგვისტო, 1982, განთიადი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორი, ყოფილი სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის საინჟინრო-გეოლოგიისა და ჰიდროლოგიის კარსტული კომისიის სამეცნიერო საბჭოს სპელეოლოგიური სექციის თავმჯდომარე. 1956 წლიდან მუშაობდა სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის კრისტალოგრაფიის ინსტიტუტში ჯერ უმცროს, შემდეგ უფროს მეცნიერ-თანამშრომლად, ხოლო 1980 წლიდან სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის კოსმოსური კვლევების ინსტიტუტში სექტორის გამგედ. ვლადიმირ ილიუხინის სახელს უკავშირდება საბჭოთა სპელეოლოგიის 70-იანი წლების თვალსაჩინო მიღწევები. თითქმის 25 წლის განმავლობაში მისი უშუალო მონაწილეობითა და ხელმძღვანელობით მიკვლეული და შესწავლილია რამდენიმე ათეული რთული კატეგორიის მღვიმე და უფსკრული ყოფილ სსრკ-ის სხვადასხვა კარსტულ რეგიონებში, მათ შორის ყირიმში, კავკასიაში და შუა აზიაში. 1982 წლის 18 აგვისტოს არაბიკის მასივზე, ერთ-ერთი მღვიმის შესასვლელთან მისი დაბადების 48-ე წლისთავი აღნიშნეს. მეორე დღეს გაგრაში, სოფელ განთიადთან მომხდარ ტრაგედიას მეცნიერის სიცოცხლე შეეწირა. ეს მღვიმე ამჟამად ვლადიმირ ილიუხინის სახელს ატარებს. საყმაწვილო ენციკლოპედია, გვ. 33, თბ., 2008.
მოლეკულური გეომეტრია

მოლეკულური გეომეტრია — ატომთა სამგანზომილებიანი მოწყობა ,რომელიც მოლეკულას წარმოადგენს. იგი მოიცავს მოლეკულის ზოგად ფორმას, ბმის სიგრძეს, ბმის კუთხეს და ნებისმიერ სხვა გეომეტრიულ პარამეტრებს, რომელიც თითოეულ ატომს განსაზღვრავს. მოლეკულური გეომეტრია გავლენას ახდენს ნივთიერების ისეთ თვისებებზე, როგორებიცაა: სტაბილურობა, პოლარობა , ფერი , მაგნეტიზმი ,ბიოლოგიური აქტიურობა და აგრეგატული მდგომარეობა. მოლეკულათა ანალიზი ხდება სპექტროსკოპიული და დიფრაქციული მეთოდებით. ↑ McMurry, John E. (1992), Organic Chemistry (3rd ed.), Belmont: Wadsworth, ISBN 0-534-16218-5 ↑ Cotton, F. Albert; Wilkinson, Geoffrey; Murillo, Carlos A.; Bochmann, Manfred (1999), Advanced Inorganic Chemistry (6th ed.), New York: Wiley-Interscience, ISBN 0-471-19957-5 ↑ Alexandros Chremos; Jack F. Douglas (2015). „When does a branched polymer become a particle?“. J. Chem. Phys. 143: 111104. Bibcode:2015JChPh.143k1104C. doi:10.1063/1.4931483. PMID 26395679.
ოთარ ლითანიშვილი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ოთარ ლითანიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს: ოთარ ლითანიშვილი — არქიტექტორი, თანამდებობის პირი, მხატვარი ოთარ ლითანიშვილი — რეჟისორი, სცენარის ავტორი, მსახიობი; ოთარ ლითანიშვილი — მხატვარი, მსახიობი.
პოპ-არტი

პოპ-არტი (ინგლ. pop art, შემოკლ. ფორმა popular art) — XX საუკუნის ვიზუალური ხელოვნების მიმდინარეობა. წარმოიშვა 1950-იანი წლებში ბრიტანეთში, მოგვიანებით კი პარალელურად ვითარდებოდა აშშ-შიც. ტერმინი პირველად გამოიყენა ბრიტანელმა ხელოვნებათმცოდნე/კურატორმა ლორენს ალოუეიმ. პოპ-არტის საბჭოთა ანალოგი იყო სოც-არტი. მიმდინარეობისთვის დამახასიათებელია თემები და ტექნიკა ნასესხები პოპულარული მასკულტურიდან, როგორიცაა რეკლამა და კომიქსები, და შესაბამისად საყოველთაოდ გაიგივებული იყო როგორც რეაქცია იმ დროისთვის დომინირებულ აბსტრაქტულ ექსპრესიონიზმთან, ან მასზე დაფუძნებულ ექსპანსიასთან. პოპ-არტი პოპ-მუსიკის მსგავსად იყენებს პოპულარულ სახეებს, ხელოვნების ელიტისტური კულტურის საპირისპიროდ, და ხაზს უსვამს ბანალურს ან ე. წ. კიტჩურ ელემენტებს ნებისმიერ მოცემულ კულტურაში. პოპ-არტი უმეტესწილად აკადემიურად აღიქმება, ვინაიდან მის მიმდევართა მიერ გამოყენებული არატრადიციული ორგანიზაციული პრაქტიკა ზოგიერთისთვის ძნელად გასაგებია. პოპ-არტი მინიმალიზმთან ერთად მოიაზრება, როგორც უკანასკნელი მოდერნისტული ხელოვნების მიმდინარეობები, და, შესაბამისად, პოსტმოდერნისტული ხელოვნების წინამორბედებად ითვლება (ან უფრო ზუსტად, თვით ზოგიერთი ადრეული პოსტმოდერნისტული ხელოვნების ნიმუშებადაც). პოპ-არტის მიმდევარი მხატვრების აზრით, მათი ნაწარმოებები ხალხთა მასებისთვის მისაღები რომ ყოფილიყო, თავისი მხატვრული ფორმითაც ფართო მოხმარების საგნებს უნდა დამსგავსებოდა. „ხელოვნების ნიმუში ყველასათვის“ — ამ იდეის საჩვენებლად პოპ-არტის მიმდევრები ხშირად თავის მანუშევრებში გაზეთებიდან, ჟურნალებიდან, სარეკლამო ეტიკეტებიდან ამოჭრილ გამოსახულებებს აწებებდნენ, ანუ კოლაჟს ქმნიდნენ. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: პოპ-არტი პოპ-არტი საიტზე TheArtStory.org
ეურიპუს ხიდი

ეურიპუსის ხიდი, ევრიპუსის ხიდი ან ევრიპოსის ხიდი (ბერძ. Υψηλή Γέφυρα Ευρίπου) — ხიდი საბერძნეთში, ქალაქ ქალკისში. კვეთს ევროპოსის სრუტეს. აშენდა 1992 წელს და არის პირველი ბონდის ხედი საბერძნეთში. საერთო სიგრძეა 395 მ, მთავარი ხიდის მალის სიგრძე — 90 მ + 215 მ + 90 მ, ხიდის ზედაპირის სიგანე — 13.50 (2 სავალი ნაწილი + 2 საცალფეხო ტროტუარი), ზედაპირის ფართობი — 5,390 მ², კოშკის სიმაღლე — 90 მ (დაახლოებით 45 მ და 45 მ), ბეტონის სისქე — 45 სმ. ↑ Evripos Bridge. Structurae. ციტირების თარიღი: 23 January 2017.
ანიონი

ანიონი (მომდინარეობს ბერძნული სიტყვიდან და ნიშნავს „ზედა“-ს) — იონი, რომელსაც აქვს უფრო მეტი ელექტრონი, ვიდრე პროტონი და ამიტომაც უარყოფითად არის დამუხტული. ანიონი — ბროკჰაუზისა და ეფრონის ენციკლოპედიური ლექსიკონი ↑ Oxford University Press. (2013) Oxford Reference: OVERVIEW anion. oxfordreference.com.
კატიონი

კატიონი — დადებითად დამუხტული იონი, რომელიც ელექტროლიზის დროს მიისწრაფვის კათოდისაკენ. სახელი მომდინარეობს ბერძნული სიტყვიდან „καθιών“ და ნიშნავს „ქვედას“. ტერმინი შემოიღო მაიკლ ფარადეიმ 1834 წელს. ეს არის იონი რომლის ატომშიც პროტონების რაოდენობა ელექტრონების რაოდენობაზე მეტია და ამიტომაც გვაძლევს დადებით მუხტს. ↑ კატიონი ↑ Oxford University Press. (2013) Oxford Reference: OVERVIEW cation. oxfordreference.com.
გოგირდის დიოქსიდი

გოგირდის დიოქსიდი — გოგირდის (IV) ვალენტიანი ოქსიდი, ქიმიური ფორმულით SO2. არის მომწამლავი აირი, დამწვარი ასანთის მსგავსი სუნის მქონე. ბუნებაში გამოიყოფა ვულკანის ამოფრქვევის შედეგად. მიიღება გოგირდის ჟნგბადის არეში დაწვით: S + O2 → SO2 ΔH = −297 კჯ/მოლი შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „გოგირდის დიოქსიდი“ ვიკისაწყობში. Global map of sulfur dioxide distribution United States Environmental Protection Agency Sulfur Dioxide page International Chemical Safety Card 0074 IARC Monographs. "Sulfur Dioxide and some Sulfites, Bisulfites and Metabisulfites". vol. 54. 1992. p. 131. NIOSH Pocket Guide to Chemical Hazards CDC – Sulfure Dioxide – NIOSH Workplace Safety and Health Topic Sulfur Dioxide, Molecule of the Month ↑ 1.0 1.1 Sicherheitsdatenblatt Schwefeldioxid (PDF, S. 8/15.) pangas.ch, abgerufen am 12. Januar 2016. ↑ David R. Lide (Hrsg.): CRC Handbook of Chemistry and Physics. 90. Auflage. (Internet-Version: 2010), CRC Press/Taylor and Francis, Boca Raton, FL, Dipole Moments, S. 9-52. ↑ Sulfur dioxide დაარქივებული 2019-12-30 საიტზე Wayback Machine. , U.S. National Library of Medicine
სოც-არტი

სოც-არტი (რუს. Соц-арт) — პოსტმოდერნისტული ხელოვნების ერთ-ერთი მიმართულება, ჩამოყალიბებული საბჭოთა კავშირში 1970-იან წლებში, ე. წ. ალტერნატიული კულტურის ჩარჩოებში, რომელიც იმ პერიოდის სახელმწიფო იდეოლოგიას ეწინააღმდეგებოდა. სოც-არტი წარმოიშვა, როგორც პაროდია ოფიციალურ საბჭოთა ხელოვნებასა და, ზოგადად, მასკულტურის თანამედროვე სახეებზე, რაც გამოიხატა მის ირონიულ სახელწოდებაშიც, რომელშიც გაერთიანდა სოცრეალიზმისა და პოპ-არტის ცნებები. საბჭოთა პოლიტ-აგიტაციის მოტივებზე შექმნილი საბჭოთა ხელოვნების ოდიოზური კლიშეების, სიმბოლოებისა და სახეების გამოყენებითა და გადამუშავებით, სოც-არტი ცდილობდა მათში ნამდვილი არსი წარმოეჩინა და გაეთავისუფლებინა მაყურებელი იდეოლოგიური სტერეოტიპებისგან. ირონია, გროტესკი, თავისუფალი ციტირება, მრავალფეროვანი ფორმების გამოყენება (ფერწერიდან სივრცულ კომპოზიციებამდე) გახდა ამ მიმართულების თვალშისაცემი, ეკლექტური მხატვრული ენის საფუძველი. სოც-არტის შემქმნელებად ითვლებიან მოსკოველი მხატვრები ვიტალი კომარი და ალექსანდრ მელამიდი, რომელთა გარშემო 1970-იანი წლების მეორე ნახევარში ჩამოყალიბდა თანამოაზრე მხატვართა წრე. სხვადასხვა დროს ამ გაერთიანებაში იყვნენ ალექსანდრ კოსოლაპოვი, ლეონიდ სოკოვი, დმიტრი პრიგოვი, ბორის ორლოვი, ჯგუფების "გნეზდო" და "მუხომორი" წევრები. მიმდინარეობამ 1990-იან წლებამდე იარსება - ამ პერიოდში განვითარებულმა პოლიტიკურმა სიტუაციამ მათი იდელოგოიური საწყისები არააქტუალური გახადა. Мировое искусство. Иллюстрированная энциклопедия. Карасёва М. Соц-арт начинает и выигрывает // Культура. — 2007. — 18 сент.
მაია ცქიტიშვილი

მაია ცქიტიშვილი (დ. 2 ივნისი, 1974, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი და ეკონომისტი. საქართველოს რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის მინისტრი და 2018 წლის 30 ივნისიდან 2021 წლის 22 თებერვლამდე. 3-გზის ვიცე-პრემიერი: 2018 წლის 17 ივლისიდან (მამუკა ბახტაძის კაბინეტში), 2019 წლის 13 სექტემბრიდან და 2021 წლის 21 იანვრიდან (გიორგი გახარიას კაბინეტებში). მაია ცქიტიშვილი დაიბადა 1974 წლის 2 ივნისს. დაამთავრა თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკური ურთიერთობების ფაკულტეტი. სწავლა გააგრძელა პრაღის ეკონომიკის უმაღლეს სკოლაში საერთაშორისო ვაჭრობისა და ეკონომიკის ფაკულტეტზე, ხოლო შემდეგ სწავლობდა კავკასიის ბიზნეს სკოლაში. საჯარო სამსახურის დაწყებამდე მუშაობდა კერძო სექტორში. იგი იყო შპს „ქართუ მენეჯმენტი“-სა და სს „პარქაუნთი“-ს მმართველი. გარკვეული პერიოდის განმავლობაში იგი იყო სს „ბაგები სითი ჯგუფში“ პროექტების მენეჯერი, აგრეთვე შპს „ბურჯში“ იკავებდა ლოჯისტიკის დეპარტამენტის უფროსის მოადგილის, ხოლო შემდეგ კი ლოჯისტიკის დეპარტამენტის უფროსის თანამდებობას. კარიერის უფრო ადრეულ ეტაპზე იგი მოღვაწეობდა საავიაციო ბიზნესში, ავიაკომპანია „Georgian Airways“-ში, უფროს მენეჯერად, ავიაკომპანია „საქართველოს ავიახაზებში“ იკავებდა კომერციული დირექტორის თანაშემწის და ხელშეკრულების განყოფილების უფროსის პოსტს. 2012 წლის 1 ნოემბრიდან 2018 წლის ივნისამდე. იკავებდა საქართველოს მთავრობის კანცელარიის უფროსის თანამდებობას. იგი არის რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის მინისტრი 2018 წლის 30 მარტიდან და საქართველოს ვიცე-პრემიერი 2018 წლის 17 ივლისიდან. პრემიერ-მინისტრ გიორგი გახარიას გადადგომის შემდეგ, 2021 წლის 19 თებერვალს, მაია ცქიტიშვილმა განაცხადა თავისი სურვილი აღარ მიეღო მონაწილეობა ახალი მთავრობის ფორმირებაში და საკუთარი სურვილით დატოვა თანამდებობა. მის შემცვლელად პირველი მოადგილე ირაკლი ქარსელაძე დაასახელა. ↑ „გიორგი გახარია და მაია ცქიტიშვილი ვიცე-პრემიერებად დაინიშნენ“. 1TV. ციტირების თარიღი: 29 იანვარი, 2022. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ საქართველოს პრემიერ-მინისტრის ბრძანება №364 მაია ცქიტიშვილისათვის ვიცე-პრემიერის მოვალეობის დაკისრების შესახებ ↑ „მაია ცქიტიშვილი და დავით ზალკალიანი ვიცე-პრემიერები იქნებიან“. რადიო თავისუფლება. ციტირების თარიღი: 29 იანვარი, 2022. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ საქართველოს რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის სამინისტრო - მინისტრები - მაია ცქიტიშვილი ↑ ირაკლი ღარიბაშვილმა მინისტრთა კაბინეტის შემადგენლობა წარადგინა ↑ მაია ცქიტიშვილის თქმით, ირაკლი ღარიბაშვილს სთხოვა, ოჯახში დაბრუნების საშუალება მიეცა ↑ მაია ცქიტიშვილმა თანამდებობა დატოვა და პოლიტიკიდან წავიდა ↑ მაია ცქიტიშვილმა თანამდებობა დატოვა[მკვდარი ბმული] ↑ „ღარიბაშვილის მთავრობაში მაია ცქიტიშვილს მისი მოადგილე, ირაკლი ქარსელაძე შეცვლის“. On.ge. 19 თებერვალი, 2021. ციტირების თარიღი: 19 თებერვალი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება) მაია ცქიტიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი მაია ცქიტიშვილი[დაარქივებული] — რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის სამინისტროს საიტი მაია ცქიტიშვილი[დაარქივებული] — საქართველოს მთავრობის საიტი
რიჩარდ ანუსკევიჩი

რიჩარდ ანუსკევიჩი (ინგლ. Richard Anuszkiewicz; დ. 23 მაისი, 1930, ერი, პენსილვანია — გ. 19 მაისი, 2020 ) — ამერიკელი მხატვარი, სკულპტორი,. ხელოვანი, ოპ-არტის მიმდინარეობის ერთ-ერთი დამფუძნებელი და წამყვანი მიმდევარი გვიანდელი 1960-იან და ადრეულ 1970-იან წლებში. ვიქტორ ვაზარელი საფრანგეთში და ბრიჯიტ რაილი ინგლისში მისი მთავარი საერთაშორისო თანამოაზრეები იყვნენ. ჟურნალმა „Life“ მას „The New Wizard of Op“ (ოპის ახალი ჯადოქარი) უწოდა. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „რიჩარდ ანუსკევიჩი“ ვიკისაწყობში. რიჩარდ ანუსკევიჩის ბიოგრაფია ↑ RKDartists <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17299517"></a> ↑ Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ The Fine Art Archive — 2003. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q10855166"></a> ↑ Prescott K. W. Anuszkiewicz, Richard // Grove Art Online / J. Turner — [Oxford, England], Houndmills, Basingstoke, England, New York: OUP, 2017. — doi:10.1093/GAO/9781884446054.ARTICLE.T003376 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q217595"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q56691875"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q810196"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q103890477"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q21431157"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1547776"></a> ↑ Artists of the World Online, Allgemeines Künstlerlexikon Online, AKL Online / Hrsg.: A. Beyer, B. Savoy — B: K. G. Saur Verlag, Verlag Walter de Gruyter, 2009. — ISSN 2750-6088 — doi:10.1515/AKL <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q64"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q41640909"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q496126"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19276262"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q324303"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q98818"></a> ↑ https://zkm.de/en/person/richard-anuszkiewicz ↑ https://www.barrettfuneralhome.net/obituaries/Richard-Anuszkiewicz/ ↑ https://www.artforum.com/news/richard-anuszkiewicz-1930-2020-83108 ↑ https://www.nytimes.com/2020/05/25/arts/richard-anuszkiewicz-dead.html ↑ Richard Anuszkiewicz Biography. Invaluable.com, retrieved February 20th, 2011 ↑ Life. 11 December , 1964 "Op Art." p. 132.
NFPA 704

NFPA 704 — სტანდარტული სისტემა გადაუდებელი საშიშროებების იდენტიფიკაციისათვის. ოთხი დანაყოფიდან წითელი, რომელიც ზემოდან პირველი მდებარეობს, აღნიშნავს ცეცხლსაშიშობას, ლურჯი ფერი აღნიშნავს რამდენად სახიფათოა ჯამრთელობისთვის ესა თუ ის ნივთიერება, ყვითელი ფერი გვიჩვენებს რამდენად არასტაბილური და აქტიურია ნივთიერება, ხოლო თეთრი ფერი აღნიშნავს სხვადასხვა საფრთხეს. ფასდება სკალით რომელიც მერყეობს 0-დან 4-ის ჩათვლით. უსაფრთხოების სტანდარტული სისტემა NFPA 704 დაარქივებული 2017-07-16 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links ↑ 1.0 1.1 NFPA 704: Standard System for the Identification of the Hazards of Materials for Emergency Response (2017).
ლეონიდ ლოლაიევი

ლეონიდ ზნაურის ძე ლოლაიევი (რუს. Леонид Знаурович Лолаев; დ. 13 აგვისტო, 1994) — რუსი „ლიახვის ცხინვალის“ ფეხბურთელი. რუსეთის პროფესიონალურ ლიგაში მისი დებიუტი შედგა „ალანია ვლადიკავკაზის“ რიგებში „ტერეკის“ მეორე გუნდის წინააღმდეგ, 2014 წლის 1 სექტემბერს. ლეონიდ ლოლაიევი — რუსეთის პროფესიონალური ლიგა კარიერა sportbox.ru-ზე