laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
თბილისის 173-ე საჯარო სკოლა

თბილისის 173-ე საჯარო სკოლა (სრული სახელწოდება — სსიპ - ვახტანგ გზირიშვილის სახელობის ქალაქ თბილისის 173 საჯარო სკოლა) — ქალაქ თბილისის ზოგადსაგანმანათლებლო დაწესებულება. სკოლა 1983 წელს დაარსდა, რომელიც დაარსებისას იყო ქართულ-რუსული. 1986 წელს კი გამოეყო რუსული სკოლა და დაარსდა 177-ე სკოლის სახით. ხოლო 1989 წელს 173-ე სკოლა კვლავ გაიყო და დაარსდა 189-ე საჯარო სკოლა. დაარსების დღიდან 2 წლის განმავლობაში სკოლას ხელმძღვანელობდა ვაჟა ნინუა. 1985 წელს კი სკოლის დირექტორად დაინიშნა ჯულიეტა ქარჩავა. დირექტორები: ვაჟა ნინუა 1983–1985 ჟულიეტა ქარჩავა 1985–2005 მზია გიორგობიანი 2005–2010 თინათინ ნასიძე 2011–2012 შორენა ბუნტური 2012–2014 ლია თუშური 2014 წლიდან სსიპ - ვახტანგ გზირიშვილის სახელობის ქალაქ თბილისის 173 საჯარო სკოლა[მკვდარი ბმული] ↑ 173-ე საჯარო სკოლა ↑ 173-ე საჯარო სკოლა facebook-ზე ↑ 173-ე საჯარო სკოლა esida.ge-ზე[მკვდარი ბმული]
პეტი-პალეს მუზეუმი

პეტი-პალე — მუზეუმი და ხელოვნების გალერეა ავინიონში, სამხრეთ საფრანგეთში. იგი გაიხსნა 1976 წელს და აქ დაცულია ავინიონის სკოლის რენესანსის ხანის მხატვრობის განსაკუთრებული კოლექცია, ისევე როგორც ფერწერული ტილოები იტალიიდან. მუზეუმი აერთიანებს რენესანსის პირველი პერიოდის ნამუშევრებს ჯამპიერო კამპანას კოლექციიდან. პეტი-პალეს მუზეუმი მდებარეობს XIV საუკუნის შენობაში, იმ სკვერის ჩრდილოეთში, რომელსაც გადმოჰყურებს პაპის სასახლე. 1995 წელს პეტი-პალეს მუზეუმი ავინიონის სხვა ისტორიულ ძეგლებან ერთად შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში. პეტი-პალეს მუზეუმში დაცულია ადრეული რენესანსის ისეთი წარმომადგენლების ნამუშევრები, როგორებიც არიან: სანდრო ბოტიჩელი (მადონა ყრმით), ვიტორე კარპაჩო, კარლო კრიველი, ბენოცო გოცოლი, რაფელინო დელ გარბო, ლორენცო მონაკო, იაკოპო დელ სელაიო, ფრანჩესკო ბოტიჩინი, ანგერან კარტონი, იოს ლიფერინკსი და სხვ. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: პეტი-პალეს მუზეუმი Mairie d'Avignon დაარქივებული 2013-07-03 საიტზე Wayback Machine. ↑ Historic Centre of Avignon: Papal Palace, Episcopal Ensemble and Avignon Bridge
პარიზის სამხედრო სკოლა

სამხედრო სკოლა — სამხედრო შენობების ფართო კომპლექსი პარიზის მეშვიდე რაიონში, მარსის ველის სამხრეთ-აღმოსავლეთით. იგი დააარსა 1750 წელს ლუი XV-მ ჟოზეფ პარი დუვერნის წინადადების საფუძველზე და მადამ დე პომპადურის მხარაჭერით, იმ მიზნით, რომ შეექმნათ აკადემიური კოლეჯი კადეტ-ოფიცრებისთვის, რომლებიც იყვნენ ღარიბი ოჯახებიდან. სამხედრო სკოლის შენობების არქიტექტორი იყო ანჟ-ჟაკ გაბრიელი. მშენებლობა დაიწყო 1752 წელს, თუმცა სკოლა არ გახსნილა 1760 წლამდე. 1777 წელს მისი რეორგანიზება მოახდინა გრაფმა სენ-ჟერმენმა და უწოდა École des Cadets-gentilshommes (ახალგაზრდა ჯენტლმენების სკოლა). 1784 წელს პარიზის სამხედრო სკოლაში სწავლობდა ახალგაზრდა ნაპოლეონ ბონაპარტი. მან აქ ორი წლის ნაცვლად ერთი წელი ისწავლა. დღეს ამ შენობაში ორი დაწესებულება მდებარეობს: École de guerre (ომის სკოლა) Institut des hautes études de défense nationale (IHEDN) (ეროვნული თავდაცვის უმაღლესი სწავლების ინსტიტუტი). 1991 წელს მდინარე სენის სანაპიროზე მდებარე სხვა ძეგლებთან ერთად პარიზის სამხედრო სკოლის შენობაც შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. CID-ის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2008-09-14 საიტზე Wayback Machine. (ფრანგული) იგივე სკოლა ფრანგულ ვიკიპედიაში (ფრანგული) ↑ Paris, Banks of the Seine
ძვ. წ. 884

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 884 ძვ. წ. 884 — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
კალდიეროს ბრძოლა (1805)

კალდიეროს ბრძოლა — ბრძოლა საფრანგეთის იმპერიასა და ავსტრიის იმპერიას შორის 1805 წლის 30 ოქტომბერს. ფრანგების არმიას ხელმძღვანელობდა ანდრე მასენა. ავსტრიელების არმიას კი კარლ ლუდვიგ ავსტრიელი. საფრანგეთის მხრიდან ბრძოლაში ჩართული იყო 33 ათასი ჯარისკაცი. ავსტრიელების მხრიდან კი 49 ათასი ჯარისკაცი. ბრძოლა გაიმართა ქალაქ კალდიეროსთან, რომელიც მდებარეობს იტალიის ქალაქ ვერონიდან აღმოსავლეთით 15 კილომეტრის მოშორებით. კალდიეროს ბრძოლა მესამე კოალიციის და ნაპოლეონის ომების ნაწილია. კარლ ლუდვიგ ავსტრიელის ჯარები ქალაქ კალდიეროში იდგნენ და ჩატარებული ჰქონდა სამხედრო მზადებები ფრანგების დასახვედრად. ავსტრიელთა ძალები დაყოფილნი იყვნენ სამ ნაწილად. ანდრე მასენამ ბრძოლის წინ შეადგინა საბრძოლო გეგმა და გეგმის საფუძველზე დაზვერა ავსტრიელთა პოზიციები. მას მხარს უჭერდა კავალერია. მასენა გეგმავდა ერთიანი ძალით შეტევას და უცდიდა ყველა ძალის ჩართვას ბრძოლაში. თუმცა მას დაასწრო კარლმა და შეტევა მიიტანა ფრანგთა ავანგარდზე. ფრანგთა სარდლობა შიშობდა, რომ თუ ავსტრიელები დაიკავებდნენ სიმაღლეებს, ბრძოლა დიდხანს გასტანდა და გეგმის განხორციელებაში ხელს შეუშლიდა. ფრანგებმა ავსტრიელების იერიში მოიგერიეს და კონტრშეტევაზე გადავიდნენ. მათ ხელჩართულ ბრძოლაში მნიშვნელოვანი პოზიციები დაიკავეს. ფრანგებმა ავსტრიელების მოწინავე პოზიცია უკუაგდეს და სოფლებისკენ გააქციეს. ავსტრიელები დამარცხდნენ. ბრძოლაში ორივე მხარემ დიდი დანაკარგი განიცადა. კალდიეროს ბრძოლა (1805)
კულდიგა

კულდიგა (ლატვ. Kuldīga), გოლდინგენი გერმ. Goldingen) — ქალაქი ლატვიაში. კულდიგის მხარის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს ლატვიის დასავლეთ ნაწილში, კურზემეს ისტორიულ რეგიონში, მდინარეების ვენტისა და ალეკშუპიტეს შესართავთან, რიგიდან დასავლეთით 150 კმ-ის დაშორებით. გოლდინგენის ციხესიმაგრეს საფუძველი ჩაუყარა ტევტონთა ორდენის ლანდმეისტერმა დიტრიხ ფონ გრიუნინგენმა. ციხესიმაგრის გარშემო წარმოქმნილმა დასახლებამ ქალაქის სტატუსი მიიღო 1378 წელს და შეუერთდა ჰანზის კავშირს. XVII საუკუნეში აქ მდებარეობდა კურლანდიის ჰერცოგის ერთ-ერთი რეზიდენცია. განსხვავებით ლატვიის სხვა ქალაქებისაგან, კულდიგის ცენტრი გადაურჩა მრავალრიცხოვან ომებს და ხანძარს. აქ დაცულია ორიგინალური ხის არქიტექტურა, რომელიც თარიღდება XVI-XVII საუკუნეებით. მთავარ ღირსშესანიშნაობებს წარმოადგენენ - ქალაქის ისტორიული ცენტრი და 1874 წელს არქიტექტორ ოტო დიტცეს მიერ აგებული აგურის თაღოვანი ხიდი მდინარე ვენტაზე (რეკონსტრუქცია ჩაუტარდა 2008 წელს). ქალაქის ისტორიული ცენტრი 2011 წლის 18 აპრილიდან წარდგენილია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების საცდელ სიაში. მდინარე ვენტაზე მდებარეობს ევროპაში ყველაზე განიერი ჩანჩქერი (სიგანე 249 მეტრი). იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ლატვიაში კულდიგის მხარის ოფიციალური საიტი ინფორმაცია კულდიგაზე ტურისტულ პორტალ mesta.lv-ზე [http://vietvardi.lgia.gov.lv/vv/to_www_obj.objekts?p_id=16034 ინფორმაცია კულდიგაზე ტოპონიმიკურ ბაზაში ↑ «Latvijas iedzīvotāju skaits pašvaldībās pagastu dalījumā» ↑ Kuldīga Old Town in the Primeval Valley of the River Venta ↑ Ventas rumba დაარქივებული 2010-08-11 საიტზე Wayback Machine. , latviatourism.lv
Synchronicity Concert

Synchronicity Concert — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Police-ის ვიდეო, გამოცემული 1984 წელს ვიდეოკასეტის, ხოლო 2005 წელს - DVD-ის ფორმატში. ასახავს ტრიოს უკანასკნელი საკონცერტო ტურნეს Synchronicity Tour კონცერტს ატლანტაში. Synchronicity I Walking In Your Footsteps Message in a Bottle Walking on the Moon Wrapped Around Your Finger Hole In My Life King of Pain One World [not Three] Tea In The Sahara O My God De Do Do Do, De Da Da Da Every Breath You Take Can't Stand Losing You Spirits in the Material World So Lonely დამატებითი ვიდეო Synchronicity II Roxanne Invisible Sun Don't Stand So Close to Me ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-07-31. ციტირების თარიღი: 2013-07-19.
ძვ. წ. 975

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 975 ძვ. წ. 975 — 975 წელი ქრისტეშობამდე. ძვ. წ. 975 წლის წინამორბედია ძვ. წ. 976 წელი ხოლო მის შემდეგ მოდის ძვ. წ. 974 წელი.
გრობინიის ციხესიმაგრე

გრობინიის ციხესიმაგრე (ლატვ. Grobiņas pilsdrupas) — შუა საუკუნეების ციხესიმაგრის ნანგრევები ლატვიაში. მდებარეობს ქალაქ გრობინიის ცენტრში. ციხესიმაგრე აგებულია აგურით არაუგვიანეს 1253 წლისა. დაანგრიეს XVIII საუკუნეში. ისტორიკოსების ერთი ნაწილის აზრით ციხესიმაგრე ააშენა ორდენის მაგისტრმა დიტრიხ გრონინგელმა, მეორე ნაწილი თვლის რომ იგი ააგო ორდენის მაგისტრმა გოსვინ ჰერიკელმა. 1263 წელს ციხესიმაგრე დაწვეს. გრობინიის ციხესიმაგრე წარმოადგენს ლატვიის კულტურის ძეგლს და 2011 წლის 18 აპრილიდან წარდგენილია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების საცდელ სიაში. ↑ 1.0 1.1 Grobiņas viduslaiku pils (drupas). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-12-26. ციტირების თარიღი: 2013-07-19. ↑ Гробиньский средневековый замок с бастионами ↑ Kuldīga Old Town in the Primeval Valley of the River Venta ↑ www.mantojums.lv
Practical Arrangement

„Practical Arrangement“ — მუსიკოს სტინგის სიმღერა და პირველი სინგლი 2013 წლის, ალბომიდან The Last Ship. გამოვიდა 2013 წლის 16 ივლისს. პრომოკამპანიის ფარგლებში 18 ივლისს გავრცელდა მისი ტექსტიანი ვიდეო. ↑ http://sting.com/news/title/stings-new-single-practical-arrangement-is-available-now-on-itunes ↑ http://www.youtube.com/watch?v=NEn7KYHEpAk
ძვ. წ. 885

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 885 ძვ. წ. 885 — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
ლატვიის ჰიმნი

Dievs, svētī Latviju! (ღმერთი ჰფარავდეს ლატვიას!) — ლატვიის სახელმწიფო ჰიმნი. სიტყვები და მუსიკა ეკუთვნის კარლის ბაუმანისს (1834–1904). ჰიმნი ბაუმანისის მიერ შეიქმნა 1873 წელს, რომელიც იყო ახალგაზრდა ლატვიელების მოძრაობის წევრი. ხანდახან ხდება სპეკულაცია, რომ ბაუმანისმა ტექსწის ნაწილი მოიპარა ცნობილი ლექსიდან ღმერთო დაიფარე დედოფალი და მასზე დაადო საკუთარი მუსიკა. ორიგინალურ ტექსტში ლატვიის ნაცვლად იყო სიტყვა ბალტია. 1920 წელს როდესაც სიმღერის არჩევა მოხდა სახელმწიფო ჰიმნად ბალტია შეიცვალა ლატვიით. ლატვიის დროშა ლატვიის გერბი ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ლატვიის ჰიმნი სახელმწიფო ჰიმნი დაარქივებული 2021-02-06 საიტზე Wayback Machine. — საიტი "Welcome to Latvia" დაარქივებული 2001-12-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ Darba apraksts Latvian. LIIS mūzikas lapas. Latvijas Izglītības informatizācijas sistēma. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-05-12. ციტირების თარიღი: 2007-05-27. ↑ Dr. art. Arnolds Klotiņš. (1998-13-11) Latvijas svētās skaņas (Part I) Latvian. Latvijas Vēstnesis. ციტირების თარიღი: 2012-10-13. ↑ Dr. art. Arnolds Klotiņš. (1998-17-11) Latvijas svētās skaņas (Part II) Latvian. Latvijas Vēstnesis. ციტირების თარიღი: 2012-10-13. ↑ Par Latvijas valsts himnu Latvian. Latvijas Vēstnesis (1998-03-05). ციტირების თარიღი: 2007-05-27.
ჯონ ტრავოლტა

ჯონ ტრავოლტა (ინგლ. John Travolta; დ. 18 თებერვალი, 1954) — ამერიკელი მსახიობი. კარიერა დაიწყო 1970-იან წლებში ტელესერიალებში მონაწილეობით. 80-აინ წლებში ჰქონდა ჩავარდნის პერიოდი. მისი ხელახალი აღმავლობა უკავშირდება 1994 წელს ფილმ „მაკულატურაში“ მონაწილეობას. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ჯონ ტრავოლტა“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი ჯონ ტრავოლტა კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ჯონ ტრავოლტა საიტზე Curlie ↑ „Monitor“. Entertainment Weekly (1247). February 22, 2013. p. 32.
ძვ. წ. 976

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 976 ძვ. წ. 976 — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
რუატორია

რუატორია (ინგლ. Ruatoria, მაორი. Rua-a-Tōrea) — ქალაქი ახალ ზელანდიაში, გიზბორნის რეგიონში, ჩრდილოეთ კუნძულზე. ქალაქი თავდაპირველად ცნობილი იყო, როგორც „გზაჯვარედინი“, ხოლო 1913 წლიდან მას ეწოდება Ruatōrea. ქალაქ გიზბორნიდან, ჩრდილოეთით დაშორებულია 90 კილომეტრით. 2013 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 750 კაცს შეადგენს. ახალი ზელანდიის ქალაქების სია სტატისტიკა: რუატორია, ახალი ზელანდია დაარქივებული 2017-03-22 საიტზე Wayback Machine. ↑ Population and dwellings[მკვდარი ბმული] ↑ Citypopulation ↑ Geohive. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-07-14. ციტირების თარიღი: 2015-02-27.
ჰელენსვილი

ჰელენსვილი (ინგლ. Helensville) — ქალაქი ახალ ზელანდიაში, ოკლენდის რეგიონში, ჩრდილოეთ კუნძულზე. ქალაქ ოკლენდიდან, ჩრდილო-დასავლეთით დაშორებულია 40 კილომეტრით. 2013 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 2643 კაცს შეადგენს. ახალი ზელანდიის ქალაქების სია ოფიციალური საიტი ↑ მოსახლეობის აღწერა (2013 წელი). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-05. ციტირების თარიღი: 2015-02-28. ↑ Citypopulation
სტრატფორდი (ახალი ზელანდია)

სტრატფორდი (ინგლ. Stratford, მაორი. Whakaahurangi) — ქალაქი ახალ ზელანდიაში, ტარანაკის რეგიონში, ჩრდილოეთ კუნძულზე. ქალაქ ნიუ-პლიმუთიდან დაშორებულია 39 კილომეტრით. 2013 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 5463 კაცს შეადგენს, ხოლო სიმჭიდროვე 639,70 კაცი კმ²-ზე. ფართობი — 8,54 კმ². სტრატფორდის რაიონის მოსახლეობა იმავე წლის აღწერით შეადგენს 8991 ადამიანს. ხოლო სიმჭიდროვე 4,16 კაცი კმ²-ზე. ფართობი — 2163,35 კმ². ახალი ზელანდიის ქალაქების სია ოფიციალური საიტი სტრატფორდი — ენციკლოპედია ბრიტანიკა ↑ Citypopulation ↑ [https://web.archive.org/web/20150214054353/http://www.stats.govt.nz/Census/2013-census/profile-and-summary-reports/quickstats-about-a-place.aspx?request_value=14186&tabname= დაარქივებული 2015-02-14 საიტზე Wayback Machine. მოსახლეობის აღწერა (2013 წელი)]]
ოჰურა

ოჰურა (ინგლ. Ohura) — პატარა ქალაქი ახალ ზელანდიაში, ჩრდილოეთ კუნძულზე. მდებარეობს მანავატუ-უანგანუის რეგიონში. 2013 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 129 კაცს შეადგენს. ახალი ზელანდიის ქალაქების სია ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2012-11-12 საიტზე Wayback Machine. ↑ მოსახლეობის აღწერა (2013 წელი)[მკვდარი ბმული] ↑ Population and dwellings[მკვდარი ბმული]
ვუდვილი (ახალი ზელანდია)

ვუდვილი (ინგლ. Woodville) — პატარა ქალაქი ახალ ზელანდიაში. 2013 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 1401 კაცს შეადგენდა. ვუდვილი მდებარეობს ჩრდილოეთ კუნძულის სამხრეთ ნაწილში, მანავატუ-უანგანუის რეგიონში. ახალი ზელანდიის ქალაქების სია ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2013-08-14 საიტზე Wayback Machine. ↑ მოსახლეობის აღწერა (2013 წელი). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-01-08. ციტირების თარიღი: 2015-02-26.
ჰავერა

ჰავერა (ინგლ. Hawera) — ქალაქი ახალ ზელანდიაში. 2013 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 11 226 კაცს შეადგენს. სიდიდით მეორე ქალაქი ტარანაკის რეგიონში, ჩრდილოეთ კუნძულზე. ქალაქ ნიუ-პლიმუთიდან 75 კილომეტრის დაშორებით. ახალი ზელანდიის ქალაქების სია ჰავერა — ენციკლოპედია ბრიტანიკა ↑ Citypopulation
ტოკოროა

ტოკოროა (ინგლ. Tokoroa, მაორი. Te Kaokaoroa o Patetere) — ქალაქი ახალ ზელანდიაში, ჩრდილოეთ კუნძულზე. 2013 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 12 714 კაცს შეადგენს. ტოკოროა მდებარეობს უაიკატოს რეგიონში, რომელიც წარმოადგენს რეგიონის სიდიდით მეხუთე ქალაქს. ქალაქ ტოკოროადან, მგზავრობა შესაძლებელია 4 ძირითად ცენტრში, ესენია: ჰამილტონი (ჩრდილო-დასავლეთით) ტაურანგა (ჩრდილოეთით) როტორუა (სამხრეთ-აღმოსავლეთით) ტაუპო (სამხრეთით) ახალი ზელანდიის ქალაქების სია ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2013-09-28 საიტზე Wayback Machine. ↑ Citypopulation ↑ Articles by Infometrics. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-08-05. ციტირების თარიღი: 2015-02-27.
ტაუპო

ტაუპო (ინგლ. Taupo, მაორი. Taupō-nui-a-Tia) — ქალაქი ახალ ზელანდიაში, ჩრდილოეთ კუნძულზე. ტაუპო დაარსდა 1869 წელს. 2013 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 32 907 კაცს შეადგენს. სიმჭიდროვე — 4,72 კაცი/კმ². ფართობი — 6970 კმ². ტაუპო მდებარეობს უაიკატოს რეგიონში. გაშენებულია ტაუპოს ტბისა და მდინარე უაიკატოს სანაპიროზე. ახალი ზელანდიის ქალაქების სია ოფიციალური საიტი ↑ მოსახლეობის აღწერა (2013 წელი)
ძვ. წ. 886

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 886 ძვ. წ. 886 — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
ოტოროჰანგა

ოტოროჰანგა (ინგლ. Otorohanga) — ქალაქი ახალ ზელანდიაში, ჩრდილოეთ კუნძულზე. 2013 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 9138 კაცს შეადგენს. ფართობი — 2063 კმ². ქალაქი ოტოროჰანგა მდებარეობს უაიკატოს რეგიონში, მდინარე უაიპას ნაპირზე. ახალი ზელანდიის ქალაქების სია ოფიციალური საიტი ↑ მოსახლეობის აღწერა (2013 წელი). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-02-14. ციტირების თარიღი: 2015-02-27.
მასტერტონი

მასტერტონი (ინგლ. Masterton, მაორი. Whakaoriori) — ქალაქი ახალ ზელანდიაში, ჩრდილოეთ კუნძულზე. 2013 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 23 352 კაცს. მასტერტონი მდებარეობს ახალ ზელანდიაში, უელინგტონის რეგიონში. ქვეყნის დედაქალაქიდან, უელინგტონიდან დაშორებულია 100 კილომეტრით. ახალი ზელანდიის ქალაქების სია ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2013-07-24 საიტზე Wayback Machine. ↑ მოსახლეობის აღწერა (2013 წელი). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-02-14. ციტირების თარიღი: 2015-02-26.
ირანის საპრეზიდენტო არჩევნები (2013)

მე-11 საპრეზიდენტო არჩევნები ირანის ისლამურ რესპუბლიკაში ჩატარდა 2013 წლის 14 ივნისს. არჩევნების პირველივე რაუნდში გაიმარჯვა ჰასან რუჰანიმ, რომელმაც ხმების 50.71% მიიღო. მეორე ადგილზე გავიდა თეირანის მერი, მოჰამედ ბაგერ გალიბაფი, მან ხმათა 16.55%-ის მოგროვება მოახერხა. 2013 წლის ირანის საპრეზიდენტო არჩევნებში წინასწარი რეგისტრაცია გაიარა 680 კანდიდატმა, მაგრამ კონსტიტუციის გუშაგთა მიერ დამტკიცდა მხოლოდ 9 მათგანი: მოჰამად ბაგერ გალიბაფი, ღოლამ-ალი ჰადამ-ადელი, ალი აქბარ ველაიეთი, საიდ ჯალილი, მოჰსენ რეზაი, ჰასან რუჰანი, მოჰამად ღარაზი და მოჰამედ რეზა არეფი. მოგვიანებით ორმა მათგანმა, ღოლამ-ალი ჰადამ-ადელმა და მოჰამედ რეზა არეფმა მოხსნეს თავიანთი კანდიდატურა. ირანის მოქმედმა პრეზიდენტმა, მაჰმუდ აჰმადინეჟადმა აღნიშნულ არჩევნებში კენჭს არ იყრიდა, რადგან მას უკვე ეკავა პრეზიდენტის თანამდებობას ორი ვადით. 2012 წლის ოქტომბერში საარჩევნო კანონში ცვლილებები შევიდა, რომლის თანახმადაც, პრეზიდენტის თანამდებობის დასაკავებლად კანდიდატი უნდა იყოს 45-75 წლამდე. ასევე, კანდიდატს უნდა გააჩნდეს სულ მცირე მაგისტრის ხარისხი ან მისი ტოლფასი, ტრადიციული ისლამური სკოლის ხარისხი. კანდიდატების ოფიციალური რეგისტრაცია მიმდინარეობდა 2013 წლის 7-11 მაისს. არჩევნებში კენჭი იყარეს შემდეგმა კანდიდატებმა: ჰასან რუჰანი მოჰამად ბაგერ ღალიბაფი მოჰამად ღარაზი საიდ ჯალილი ↑ ირანის საპრეზიდენტო არჩევნებში ჰასან რუჰანი ლიდერობს[მკვდარი ბმული] ↑ ირანის ახალი მოულოდნელი პრეზიდენტი - ჰასან როჰანი ↑ [Rohani becomes Iran’s new president (ინგლისური). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-06-16. ციტირების თარიღი: 2013-07-19. Rohani becomes Iran’s new president (ინგლისური)] ↑ ირანში საპრეზიდენტო კანდიდატებმა სატელევიზიო დებატები დაიწყეს ↑ საარჩევნო პროცესს გამოეთიშა ირანის პრეზიდენტობის კიდევ ერთი კანდიდატი
ევრაზიული კავშირი

ევრაზიის ეკონომიკური კავშირი — შეთავაზებული პოლიტიკური და ეკონომიკური კავშირი ბელარუსს, ყაზახეთს, ყირგიზეთს, რუსეთს, ტაჯიკეთსა და სხვა, ძირითადად პოსტ-საბჭოთა ქვეყნებს შორის. იდეა, რომელიც ძირითადად ევროპის კავშირის ინტეგრაციის ანალოგიურია, ყურადღების ქვეშ 2011 წლის ოქტომბერში, მაშინდელი რუსეთის პრემიერ-მინისტრის ვლადიმერ პუტინის წყალობით მოექცა, მაგრამ თავდაპირველად, როგორც კონცეფცია გაჟღერებულ იქნა ყაზახეთის პრეზიდენტის, ნურსულთან ნაზარბაევის მიერ, მისი 1994 წლის, მოსკოვის უნივერსიტეტში გამართული, გამოსვლის დროს. 2011 წლის 18 ნოემბერს, ბელარუსის, ყაზახეთისა და რუსეთის პრეზიდენტებმა ხელი მოაწერეს სამიზნო ხელშეკრულებას 2015 წლისთვის ევრაზიული კავშირის შექმნასთან დაკავშირებით. ხელშეკრულებამ მოიცვა სამოქმედო გეგმა მომავალი ინტეგრაციისთვის და დააარსა ევრაზიული კომისია (ევრო კომისიის მოდელის მიხედვით), ასევე ევრაზიული ეკონომიკური სივრცე, რომელმაც ფუნქციონირება 2012 წლის 1 იანვრიდან დაიწყო. 2015 წლის 12 აგვისტოს ძალაში შევიდა ყირგიზეთის რესპუბლიკის ევრაზიის კავშირთან მიერთების ხელშეკრულება, რითიც ყირგიზეთი ევრაზიული კომისიის სრულუფლებიანი წევრი გახდა, ამავე წლიდან სომხეთიც ევრაზიული კავშირის სრულ უფლებიანი წევრია, სომხეთის მოქალაქეებს მიეცათ სრული უფლება კავშირის წევრ ნებისმიერ ქვეყანაში იმუშავონ ამ ქვეყნის მოქალაქეების უფლებით და არ იქნებიან წოდებულნი „შრომით მიგრანტებად“. ევრაზიის ეკონომიკურ კავშირში გაერთიანებული არიან რუსეთი, ბელარუსი, ყაზახეთი, ყირგიზეთი და სომხეთი. ↑ Ukraine cannot get observer status at Eurasian Econ Union due to Association Agreement with EU, Russia დაარქივებული 2020-05-08 საიტზე Wayback Machine. , Interfax-Ukraine (14 June 2013) ↑ „Putin calls for the Eurasian Union“. B92. RIA Novosti. 4 October 2011. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 6 ოქტომბერი 2011. ციტირების თარიღი: 4 October 2011. ↑ „Putin calls for 'Eurasian Union' of ex-Soviet republics“. BBC News. 4 October 2011. ციტირების თარიღი: 4 October 2011. ↑ 4.0 4.1 Bryanski, Gleb (3 October 2011). „Russia's Putin says wants to build "Eurasian Union"“. Yahoo! News. Reuters. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 6 ოქტომბერი 2011. ციტირების თარიღი: 4 October 2011. ↑ „Новый интеграционный проект для Евразии – будущее, которое рождается сегодня“. Izvestia (Russian). 3 October 2011. ციტირების თარიღი: 4 October 2011. ↑ „Kazakhstan welcomes Putin's Eurasian Union concept“. The Daily Telegraph. 6 October 2011. ციტირების თარიღი: 8 October 2011. ↑ 7.0 7.1 „Russia sees union with Belarus and Kazakhstan by 2015“. BBC News. 18 November 2011. ციტირების თარიღი: 19 November 2011. ↑ „Евразийские комиссары получат статус федеральных министров“. Tut.By (Russian). 17 November 2011. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 9 ოქტომბერი 2019. ციტირების თარიღი: 19 November 2011.
ძვ. წ. 977

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 977 ძვ. წ. 977 — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
ვიქტორ ხრისტენკო

ვიქტორ ხრისტენკო (რუს. Ви́ктор Бори́сович Христе́нко; დ. 28 აგვისტო, 1957, ჩელიაბინსკი) — რუსეთის სახელმწიფო მოღვაწე, ევრაზიული ეკონომიკური კომისიის კოლეგიის თავმჯდომარე, ეკონომიკურ მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი. იყო რუსეთის ინდუსტრიის მინისტრი 2004 წლის 9 მარტიდან 2012 წლის 31 იანვრამდე. 1999 წლის 31 მაისიდან 2000 წლის 10 იანვრამდე იყო მთავრობის თავმჯდომარის პირველი მოადგილე. ხრისტენკო 1957 წელს დაიბადა ჩელიაბინსკში. მისი მეორე ცოლი ტატიანა გოლიკოვა, 2007 წლიდან გახლდა ჯანდაცვისა და სოციალური განვითარების მინისტრი. ისინი 2003 წელს დაქორწინდნენ. ვლადიმერ ხრისტენკომ 1979 წელს დაამთავრა ჩელიაბინსკის სამედიცინო ინჟინერიის ინსტიტუტი, მენეჯმენტის მოწყობისა და ეკონომიკის სპეციალიზაციით. 1983 წელს, მოსკოვის მენეჯმენტის ინსტიტუტის დამთავრების შემდეგ ხდება ფილისოფიის დოქტორი. ↑ 1.0 1.1 Baker, Peter; Glasser, Susan B. (25 February 2004). „Putin Fires Premier, Cabinet In Surprise Pre-Election Move“. The Washington Post. p. A17. ციტირების თარიღი: 19 August 2010. ↑ Russia Profile Viktor Khristenko. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-06-28. ციტირების თარიღი: 2013-07-19.
გრობინია

გრობინია (ლატვ. Grobiņa) — ქალაქი ლატვიაში. გრობინიის მხარის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს ლატვიის დასავლეთ ნაწილში, კურზემეს ისტორიულ რეგიონში, ლიეპაიიდან აღმოსავლეთით 11 კმ-ის დაშორებით. ქალაქი ისტორიულ წყაროებში პირველად მოიხსენიება XIII საუკუნეში, როგორც ტევტონთა ორდენის ციხესიმაგრე ზეებურგის ადგილსამყოფელი. თუმცა დასახლების ისტორია აქ იწყება ვიკინგების პერიოდიდან. შვედი არქეოლოგის ბირგერ ნერმანის მიერ 1929-1930 წწ. ჩატარებული გათხრების შედეგად გაირკვა, რომ VII-IX საუკუნეებში გრობინიის ადგილზე მდებარეობდა ვიკინგების მსხვილი კოლონია. VIII საუკუნე აღნიშნული კოლონიის აყვავების პერიოდია. IX საუკუნეში კოლონიის ეკონომიკური მდგომარეობა ეცემა, სავარაუდოდ, იმის გამო, რომ პრუსების მიწაზე მათ ვაჭრობა-ხელოსნობაში კონკურენტები გამოუჩნდათ ქალაქების კაუპისა და ტრუსოს სახით. ვიკინგების პერიოდის არქეოლოგიური კომპლექსი 2011 წლის 18 აპრილიდან წარდგენილია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების საცდელ სიაში. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ლატვიაში გრობინიის მხარის ოფიციალური საიტი ინფორმაცია გრობინიაზე ტურისტულ პორტალ mesta.lv-ზე ინფორმაცია გრობინიაზე ტოპონიმიკურ ბაზაში ↑ Численность жителей в самоуправлениях. 01.01.2011 ↑ Kuldīga Old Town in the Primeval Valley of the River Venta
ორტეგალის კონცხის ბრძოლა

ორტეგალის კონცხის ბრძოლა — ტრაფალგარის კამპანიის ბოლო საზღვაო ბრძოლა. გაიმართა გაერთიანებულ სამეფოსა და საფრანგეთის იმპერიას შორის 1805 წლის 4 ნოემბერს ორტეგალის კონცხთან. ბრძოლა დაიწყო 4 ნოემბრის დილას, როდესაც ფრანგულმა ფრეგატებმა ცეცხლი გაუხსნა ინგლისის ფლოტს. საფრანგეთის ადმირალები ცდილობდნენ ბრიტანეთის ფლოტი იზოლაციაში მოექციათ, რის გამოც მათ უამრავი ხომალდი დაკარგეს. ბრიტანელთა ბრძოლა საფრანგეთის არმადასთან ტრიუმფით დასრულდა. ნელსონის ტრაფალგართან გამარჯვებამ, ბრიტანელებს სრული ბატონობა მოუტანა საზღვაო ბრძოლებში. ტრაფალგარის კამპანია
იოანე X (ანტიოქიის პატრიარქი)

პატრიარქი იოანე X (საერო ცხოვრებაში იუჰანა ალ-იაზიჯი; დ. 1955, ლატაკია, სირია) — ანტიოქიის მართლმადიდებელი ეკლესიის ეპისკოპოსი; 2012 წლიდან პატრიარქი. სრული წოდება: „უნეტარესი პატრიარქი ღვთისა ქალაქისა ანტიოქიისა, სირიისა, კილიკიისა, არაბეთისა, შუამდინარეთისა და სრულიად აღმოსავლეთისა.“ ანტიოქიის პატრიარქები პატრიარქის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2013-02-09 საიტზე Wayback Machine.
ძვ. წ. 887

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 887 ძვ. წ. 887 — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
სუზა

სუზა (სპარს. شوش — შუშა, ებრ. שושן შუშანი) — ანტიკური ქალაქი ირანში, რომელიც მდებარეობს ზაგროსის მთიანეთის ძირში, მდინარე ტიგროსიდან აღმოსავლეთით 250 კილომეტრში, მდინარე კერხესა და დეზს შორის. ამ უძველესი ქალაქის ადგილას დღეს მდებარეობს ქალაქი შუშა, რომელიც არის შუშის ოლქის დედაქალაქი, ირანში, ხუზისტანის ოსტანში (პროვინციაში). 2005 წლის მონაცემებით მისი მოსახლეობა შეადგენს 64 960 ადამიანს. 2015 წლის 4 ივლისს ქალაქი შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: Susa Susa დაარქივებული 2011-07-25 საიტზე Wayback Machine. Livius.org pictures of Susa დაარქივებული 2018-12-25 საიტზე Wayback Machine. Aerial views of Susa დაარქივებული 2006-05-03 საიტზე Wayback Machine. Susa City Home Page დაარქივებული 2016-09-05 საიტზე Wayback Machine. Digital Images of Cuneiform Tablets from Susa - CDLI დაარქივებული 2011-06-17 საიტზე Wayback Machine. ↑ Sites in China, Iran, Mongolia and Singapore inscribed on UNESCO’s World Heritage List