laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ვირჟინია (მინას-ჟერაისი)

ვირჟინია (პორტ. Virgínia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 945 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაჟუბის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 623 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 26.41 კმ²-ზე. ფართობი 326 515 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
ვენსესლაუ-ბრასი

ვენსესლაუ-ბრასი (პორტ. Wenceslau Braz) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 005 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაჟუბის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 553 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 24.91 კმ²-ზე. ფართობი 102 487 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
პატრის ტალონი

პატრის ტალონი (ფრანგ. Patrice Talon; დ. 1 მაისი, 1958, დაგომეა) — ბენინის პოლიტიკური და სახელმწიფო მოღვაწე. ბენინის პრეზიდენტი 2016 წლის 6 აპრილიდან. ცნობილია „ბამბის მეფის“ სახელით, რადგან მოღვაწეობს ბამბის ბიზნესში. პატრის ტალონი იყო მოქმედი პრეზიდენტის იაიი ბონის მხარდამჭერი. მან დააფინანსა მისი 2006 და 2011 წლის საპრეზიდენტო კამპანია. 2012 წელს ტალონმა მონაწილეობა მიიღო შეთქმულებაში, რომლის მიზანიც იყო პრეზიდენტის მკვლელობა. შეთქმულების გამოაშკარავების შემდეგ იგი საფრანგეთში გაიქცა. იგი შეიწყალეს 2014 წელს. 2016 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში მიიღო ხმების 65 % და დაამარცხა მოქმედი პრემიერ-მინისტრი ლიონელ ზინსუ. ბენინის პრეზიდენტი ↑ "Benin heading for presidential run-off vote", France 24, 8 March 2016. ↑ "Benin president pardons 'poison-plot' businessman who fled to France", RFI, 15 May 2014.
გიორგი ჩხაიძე

გიორგი ჩხაიძე (დ. 20 აგვისტო, 1981, ქუთაისი) — საქართველოს მორაგბეთა ეროვნული ნაკრების მოთამაშე, პოზიციით მე-8 ნომერი. საკლუბო დონეზე მოღვაწეობს საფრანგეთში, სადაც დღემდე ექვსი გუნდი გამოიცვალა. ეს გუნდებია: დღეისათვის გიორგი ჩხაიძეს საქართველოს ნაკრებში 86 კეპი აქვს მოხვეჭილი და 35 — ქულა მოპოვებული. 2002 წლის 3 თებერვალს, თბილისში საქართველო — ნიდერლანდების დაპირისპირებისას (სადაც საქართველომ 88 - 0 გაიმარჯვა) შედგა გიორგის დებიუტი, ის ამ დროს სულ რაღაც 19 წლის იყო. ჯამში ნაკრების მაისურით გატანილი აქვს 4 ლელო. 2003, 2007, 2011 და 2015 წლის მსოფლიო ჩემპიონატებზე გიორგი ჩხაიძე საქართველოს ღირსებას იცავდა. გიორგი ჩხაიძე - სტატისტიკა დაარქივებული 2016-04-15 საიტზე Wayback Machine. en.espn.co.uk (ინგლისური) ↑ http://en.espn.co.uk/statsguru/rugby/player/13847.html
OTP ბანკი

OTP საბანკო ჯგუფი (ინგლ. OTP Bank Group) — ერთ-ერთი უმსხვილესი დამოუკიდებელი საფინანსო მომსახურების პროვაიდერი ცენტრალურ და აღმოსავლეთ ევროპაში, სრული საბანკო მომსახურებით კერძო, ფიზიკურ და იურიდიულ პირებისთვის. OTP ჯგუფი მოიცავს დიდი შვილობილს, რომელიც გასცემს მომსახურების სფეროში უძრავი ქონების დაზღვევას, ფაქტორინგს, სალიზინგო და აქტივების მართვას, საინვესტიციო და საპენსიო ფონდებს. ბანკი ემსახურება კლიენტებს 9 ქვეყანაში, კერძოდ: უნგრეთში, სლოვაკეთში, ბულგარეთში, სერბეთში, რუმინეთში, ხორვატიაში, უკრაინაში, მონტენეგროსა და რუსეთში. ბანკების ყველა ბაზრები ატარებს განვითარების და ზრდის მაღალ პოტენციალს მომავალში. დღესდღეობით OTP ჯგუფს ჰყავს 36,000-ზე მეტი თანამშრომელი, რომელიც ემსახურება 13 მილიონ კლიენტს 1.500 ფილიალებში და ბანკის ელექტრონული არხების ყველა ბაზრებზე. OTP კვლავ უდიდესი ბანკია უნგრეთში 25%-ზე მეტი წილით. OTP ჯგუფი საქმიანობა დაიწყო 1949 წელს, როდესაც დაარსდა OTP ბანკი, როგორც სახელმწიფო დანაზოგების კომერციული ბანკი. OTP იყო Országos Takarék Pénztár (ეროვნული დანაზაგის ბანკი), რომელიც მიუთითებს, თუ რა იყო თავდაპირველი მიზანი ბანკის დაარსების. ბანკი გახდა საჯარო 1995 წელს, როდესაც სახელმწიფოს წილი საბანკო კაპიტალში შემცირდა. ამჟამად ბანკის ყველა წილი მფლობელობაშია კერძო და ინსტიტუციონალური ინვესტორების, რომლებიც უზრუნველყოფენ კომპანიის სტაბილური საკუთრების სტრუქტურას. OTP ბანკის წინამორბედს ერქვა ეროვნული დანაზოგის ბანკი (OTP ბანკი), რომელიც დაარსდა 1949 წელს ქვეყნის მასშტაბით, როგორც სახელმწიფო საკუთრებაში არსებული საბანკო პირი, რომელიც უზრუნველყოფს საცალო დეპოზიტების და სესხების მართვას. შემდგომ წლებში, მისი საქმიანობა და კომპეტენციის ფარგლები თანდათან გაფართოვდა. უპირველესყოვლისა, ის იყო უფლებამოსილი დადოს გარიგება უძრავი ქონების ოპერაციებში. მოგვიანებით, მისი როლი გაიზარდა, რომელიც თავაზობდა შიდა სავალუტო ანგარიშების და სავალუტო მომსახურებას. 1989 წლიდან, ბანკი მოქმედებდა, როგორც მრავალფუნქციური კომერციული ბანკი. გარდა ამისა, ბანკი აგრძელებდა წინა საცალო და მუნიციპალური საქმიანობას, ბანკი უფლებამოსილი იყო მოეთხოვა კორპორატიული სესხის ანგარიშები და დეპოზიტები, ასევე უზრუნველყო სესხებით და საბანკო მომსახურებით, საკორესპონდენტო საბანკო მომსახურებით და ექსპორტ-იმპორტის ოპერაციებით. 1990 წელს, ეროვნული დანაზოგის ბანკი გახდა საჯარო კომპანია, რომლის სააქციო კაპიტალი იყო 23 მილიარდი უნგრული ფორინტი. OTP ბანკის პრივატიზაცია დაიწყო 1995 წელს, რომლის შედეგად 3 საჯარო შემოთავაზება ერთად დაინერგა და ბანკის აქციები განთავსდა ბუდაპეშტის საფონდო ბირჟაზე, ამით სახელმწიფოს საკუთრება ბანკში შემცირდა. ამჟამად ბანკი ძირითადად კერძო და ინსტიტუციონალური (ფინანსური) ინვესტორების საკუთრებაშია. OTP ბანკი ბუდაპეშტში, უნგრეთი OTP ბანკი მიშკოლცში, უნგრეთი OTP ბანკი ჰაიდუსობოსლოში, უნგრეთი OTP ბანკი ანდრაშის გამზირზე, ბუდაპეშტი, უნგრეთი OTP ბანკი მოსკოვში, რუსეთი OTP ბანკი ბრატისლავაში, სლოვაკეთი OTP ბანკი შაგიში, სლოვაკეთი OTP ბანკი ზაგრებში, ხორვატია OTP ბანკი ოდესაში, უკრაინა ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 Annual Report 2012 (PDF). OTP. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 10 ივნისი 2015. ციტირების თარიღი: 30 May 2013. ↑ https://www.otpbank.hu/portal/en/OTPGroup ↑ https://www.otpbank.hu/portal/en/OTPGroup/OTPBank ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: OTP ბანკი
ბელარუსის ქალაქების სია

თანამედროვე ბელარუსის რესპუბლიკის ადმინისტრაციული დაყოფა დამტკიცებულია 1938 წელს, ბელარუსის სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს მიერ. 2010 წლის დასაწყისში 112 ერთეულს ჰქონდა ქალაქის სტატუსი. მათ შორის: 12 ქალაქი სამხარეო დაქვემდებარებაშია 99 ქალაქი რაიონულ დაქვემდებარებაშია მინსკი -ქვეყნის დედაქალაქი ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბელარუსის ქალაქების სია Current Status of United Nations Romanization Systems for Geographical Names of Belarus Belarus Maps at World-Gazetteer ↑ Административно-территориальное деление Республики Беларусь на 1 января 2010 года // Статистический ежегодник Республики Беларусь 2010 / Зинковский В.И. и др.. — Мн.: Национальный статистический комитет Республики Беларусь, 2009. — С. 26.
კასპიის ოლქი

კასპიის ოლქი (რუს. Каспийская область) — რუსეთის იმპერიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული 1841-1846 წლებში. ადმინისტრაციული ცენტრი — შემახა. შეიქმნა ნიკოლოზ I-ის ბრძანებით 1840 წლის 10 აპრილს, ხოლო ძალაში შევიდა 1841 წლის 1 იანვარს. 1841 წელს რუსეთის იმპერიის შემადგენლობაში მყოფი ამიერკავკასიის მხარე შედგებოდა შემდეგი მიწებისაგან: 1) ქართლი; 2) იმერეთი, გურია, სამეგრელო, სვანეთი, აფხაზეთი; 3) სომხეთის ოქი; 4) ჯარ-ბელქანის ოლქი; 5) შირვანის პროვინცია; 6) ყარაბაღის პროვინცია; 7) შაქის პროვინცია; 8) ტალიშის სახანო; 9) ბაქოს პროვინცია; 10) დარუბანდის პროვინცია; 11) ყუბანის პროვინცია; 12) სამურის ოკრუგი; 13) ტარკის საშამხლო; სახანოები: ავარიის, კიურა-კაზი-კუმის, მეხთულინის და ლეზგინთა მიწებისაგან. აღნიშნული ტერიტორია დაიყო საქართველო-იმერეთის გუბერნიად და კასპიის ოლქად. კასპიის ოლქი 1841 წელს დაიყო 7 მაზრად: შირვანის მაზრა (ადმ. ცენტრი — შემახა) ყარაბაღის მაზრა (ადმ. ცენტრი — შუშა) შაქის მაზრა (ადმ. ცენტრი — ნუხა) ტალიშის მაზრა (ადმ. ცენტრი — ლენქორანი) ბაქოს მაზრა (ადმ. ცენტრი — ბაქო) დარუბანდის მაზრა (ადმ. ცენტრი — დარუბანდი) ყუბის მაზრა (ადმ. ცენტრი — ყუბა) კასპიის ოლქი გაუქმდა 1846 წლის 14 დეკემბერს. ↑ Полное собрание законов Российской империи, собрание 2-е, т. XV, ук. 13368, ст. 237 ↑ § 1. Закавкаский кай составляют земли, лежащия мужду Черным и Каспииским Морями, и именно: 1) Грузия; 2) Имеретия с Гуриею, Мингрелию, Свнетиею и Абхазиею; 3) Область Армянская; 4) Область Джаробелоканская; 5) Провинция Ширванская; 6) Провинция Карабахская; 7) Провинция Шекинская; 8) Ханство Талышинское; 9) Провинция Бакинская; 10) Провинция Дербентская; 11) Провинция Кубинская; 12) Округ Самурский; 13) Шамхалсство Тарковское; Ханства: Аварское, Кюра-Казы-Кумикское и Мехтулинское, и земли Лезгин. § 2. В порядке управления Закавкасскй край образует одну губернию, под наименованием Грузино-Имеретинской, и одну оласть, под наименрванием Каспийской, с особым военно-окружным управлением. § 3. Губерния и область разделяются на уезды, а уезды на участки. § 4. Губурния Грузино-Имеретинская разделяется на одинадцать уездов, именно: Тифлиский, Горийский, Телавский, Белоканский, Кутаиский, Елисаветпольский, Александрапольский, Эриванский, Нахичеванский, Ахалцыхский и Гурийский. ↑ Полное собрание законов Российской империи, собрание 2-е, т. XXI, ук. 20.701, ст. 647
სერბული სამზარეულო

სერბული სამზარეულო (სერბ. српска кухиња / srpska kuhinja) — სერბეთის ტრადიციული სამზარეულოს ბევრი საერთო აქვს ბალკანეთის სხვა ქვეყნების სამზარეულოებთან, განსაკუთრებით ყოფილი იუგოსლავიის ქვეყნებთან. ეროვნულ კერძებად მიიჩნევა: პლესკავიცა (კოტლრტის ნაირსახეობა, რომელსაც მიირთმევენ პურთან და ყველთან ერთად), ჩევაპი (შემწვარი დაკეპილი ხორცი) და კარაგეორგიევი შნიცელი (ხორცის რულეტი). ეროვნული სასმელია - ბრენდი სლივოვიცა. სხვა და სხვა იმპერიების გავლენით სერბული სამზარეულოში არის როგორც შუა აზიური ასევე ევროპული კულინარიის ელემენტები. მასზე ასევე დიდი გავლენა მოახდინა გლეხური ცხობის ტრადიციებმა. სერბული სამზარეულო გამოირჩევა ხორცის, ყველის და ფქვილის ნაწარმის ბალანსით. ბოლო პერიოდი სერბულმა დიასპორამ მათი სამზარეულოს პოპულარობა მთელი მსოფლიოს მასშტაბით გაზარდა. სერბული ღვინოები: პროკუპაცი (წითელი ღვინო), რისლინგი (თეთრი ღვინო), სმედერევკა (თეთრი ღვინო), ტამიანიკა (წითელი ღვინო). Nigella.com დაარქივებული 2008-03-02 საიტზე Wayback Machine. – რეცეპტები ინგლისურად. SerbiaTouristGuide.com დაარქივებული 2018-06-27 საიტზე Wayback Machine. – სერბული სამზარეულოს რეცეპტები.
სლოვაკეთის ეროვნული ბანკი

სლოვაკეთის ეროვნული ბანკი (სლოვაკ. Národná banka Slovenska, NBS) — სლოვაკეთის ცენტრალური ბანკი. არის ევროპის კავშირისა და ცენტრალური ბანკების ევროპული სისტემის წევრი. 2009 წლის 1 იანვრიდან, ის, ასევე, ევროსისტემის წევრიცაა. სლოვაკეთის ეროვნულ ბანკს გააჩნია 9 რეგიონული ფილიალი და სლოვაკეთის ყველა ბანკის ზემდგომია. სლოვაკეთის ეროვნული ბანკი დამოუკიდებელი ინსტიტუტია, რომლის ძირითადი მიზანიც ფასების სტაბილურობის უზრუნველყოფაა. იგი შეიქმნა 1993 წლის 1 იანვარს ჩეხეთის ეროვნულ ბანკთან ერთად ჩეხოსლოვაკიის სახელმწიფო ბანკის გაყოფის შედეგად. სლოვაკეთის მთავრობის მიერ აღიარებული, ბანკი წარმოადგენს სლოვაკეთს საერთაშორისო ფინანსურ ინსტიტუტებსა და მონეტარული პოლიტიკის განხორციელებასთან დაკავშირებულ საერთაშორისო ფულადი ბაზრის გარიგებებში. სლოვაკეთის ეროვნული ბანკის უმაღლესი მმართველი ორგანოა საბანკო საბჭო, რომელიც ადგენს მონეტარულ პოლიტიკას, იყენებს შესაბამის ინსტრუმენტებსა და წესებს მონეტარული ზომისათვის. იგი შედგება მმართველისა და ორი ვიცე-მმართველისაგან, რომელთაც თანამდებობაზე ნიშნავს და ათავისუფლებს ქვეყნის პრეზიდენტი და კიდევ რვა წევრისაგან, რომელთაც თანამდებობაზე ნიშნავს და ათავისუფლებს სლოვაკეთის მთავრობა მმართველის წინადადების მიხედვით. აუცილებელი არაა, რომ საბჭოს სამ წევრს სამუშაო ურთიერობა აკავშირებდეს ეროვნულ ბანკთან. 2010 წლის 1 იანვრიდან სლოვაკეთის ეროვნული ბანკის ხელმძღვანელია დოქტორი იოზეფ მაკუხი, რომელიც ამ თანამდებობაზე ქვეყნის პრეზიდენტმა დანიშნა. სლოვაკეთის ეროვნული ბანკის შენობა 2002 წლის 23 მაისს გაიხსნა ქვეყნის დედაქალაქ ბრატისლავაში. 111,6 მეტრის სიმაღლითა და 33 სართულით, იგი ერთ-ერთი უმაღლესი შენობაა ბრატისლავაში. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სლოვაკეთის ეროვნული ბანკი სლოვაკეთის ეროვნული ბანკის ოფიციალური საიტი (სლოვაკური)
დომაგოი ვიდა

დომაგოი ვიდა (ხორ. Domagoj Vida დ. 29 აპრილი, 1989, ოსიეკი) — ხორვატი ფეხბურთელი, თურქეთის საფეხბურთო კლუბ „ბეშიქთაშისა“ და ხორვატიის ეროვნული ნაკრების მცველი. მონაწილეობა მიიღო ევროპის 2012 წლის ჩემპიონატზე და 2014 წლის მსოფლიო თასზე. არის 2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ვერცხლის პრიზიორი, ხორვატიის ნაკრებთან ერთად. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „დომაგოი ვიდა“ ვიკისაწყობში. დომაგოი ვიდა – უეფას ჩანაწერი (ინგლისური)
ბურსაჭირი

საკუთარი სახელი ბურსაჭირი შეიძლება აღნიშნავდეს: ბურსაჭირი — სოფელი დუშეთის მუნიციპალიტეტში; ბურსაჭირი — მდინარე დუშეთის მუნიციპალიტეტში; ბურსაჭირის ჩანჩქერი — ჩანჩქერი დუშეთის მუნიციპალიტეტში; ბურსაჭირის (გუდამაყრის) უღელტეხილი — უღელტეხილი კავკასიონის მთავარ წყალგამყოფ ქედზე.
გუჯარათული ენა

გუჯარათული ენა (ગુજરાતી Gujarātī, აგრეთვე ცნობილი როგორც გუჯარათი) – გუჯარათელების ენა, მიეკუთვნება ინდოევროპული ოჯახის ინდურ ჯგუფს . დამწერლობა დევანაგარის მონათესავე ანბანზე. მოლაპარაკეთა რაოდენობა: >35 მლნ ენის კოდი: gu სახელწოდება: gu, en - Gujarati; eo - Gugharata დამწერლობა: გუჯარათული გუჯარათული ენა გავრცელებულია ინდოეთის გუჯარათისა და მაჰარაშტრის შტატებში. თავისი სტრუქტურული ტიპით უკავია შუალედური მდებარეობა ჰინდისა და მარატჰის შორის. იგი ახლოსაა რაჯასტანულ ენასთან, აქვს ბევრი დიალექტები, მათ შორის სოციალური. ძირითადი დიალექტებია: ჩრდილოეთის ანუ აჰმადაბადის, დასავლეთის ანუ კათხიავარის, სამხრეთის ანუ სურატის. გუჯარათულ ჯგუფს მიეკუთვნება ინდოეთისა და პაკისტანის რამდენიმე მცირერიცხოვანი ენა, მათ შორის: აერი, ჯანდავრა, პარკარი, ვადიარა და სხვები. ოფიციალური ენა: ინდოეთი - სხვა 15 ენასთან ერთად. დადრა და ნაგარ-ჰაველი დამანი და დიუ გუჯარათი გავრცელების არეალი: ინდოეთი (გუჯარათი), პაკისტანი ... ლექსიკაში ბევრია ნასესხებობები სანსკრიტიდან, სპარსულიდან და არაბულიდან. ევროპული სიტყვები მასში აღწევს ინგლისურის მეშვეობით. ფრაზები და სიტყვები გამარჯობა - Kem cho კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება - Swaagat; Ao padharo გმადლობთ - Aabhar; Dhanyawaad კი / არა - HaaN; Au / NahiiN; Naa გეთაყვა - Kripaa karine ნახვამდის - Awjo; Fari malshun რიცხვები 1 - e:k, 2 - be, 3 - tran., 4 - cha:r, 5 - pã:ch, 6 - ch'a, 7 - sa:t, 8 - a:t', 9 - naw, 10 - das Gajendragadkar, S.N. (1972), Parsi Gujarati, Bombay: University of Bombay. Masica, Colin (1991), The Indo-Aryan Languages, Cambridge: Cambridge University Press, ISBN 978-0-521-29944-2, https://books.google.com/books?id=J3RSHWePhXwC&printsec=frontcover&dq=indo-aryan+languages. Mistry, P.J. (1996), „Gujarati Writing“, Daniels; Bright, The World's Writing Systems, Oxford University Press. Gujarati Online Dictionary & Language Resources UCLA Language Materials Project: Gujarati დაარქივებული 2010-06-09 საიტზე Wayback Machine. Gujarati Wiktionary Bharatiya Bhasha Jyoti: Gujarati
გუდამაყრის უღელტეხილი

გუდამაყრის უღელტეხილი, ბურსაჭირის უღელტეხილი — უღელტეხილი საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, დუშეთისა და ყაზბეგის მუნიციპალიტეტების ადმინისტრაციულ საზღვარზე. მდებარეობს კავკასიონის მთავარ წყალგამყოფ ქედზე, ჭაუხისა და სადუციას მთებს შორის, მდინარეების გუდამაყრის არაგვისა და სნოსწყლის (თერგის მარჯვენა შენაკადი) წყალგამყოფზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2347 მ. აგებულია შუაიურული თიხაფიქლებითა და ქვიშაქვებით. პლეისტოცენში უღელტეხილზე ხდებოდა ჭაუხის სამხრეთული მყინვარის გადაცოცება ჩრდილოეთისაკენ, თერგის აუზში. გუდამაყრის უღელტეხილზე გადადის ბილიკი სოფელ ბურსაჭირიდან (დუშეთის მუნიციპალიტეტი) სოფელ კარკუჩაში (ყაზბეგის მუნიციპალიტეტი). უღელტეხილზე სუბალპური ლანდშაფტია. მარუაშვილი ლ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 178.
ფუიარა

ფუიარა (სლოვაკ. fujara) — ტრადიციული სლოვაკური ხის ჩასაბერი ინსტრუმენტი, განივი ფლეიტა სამი ღიობით. ფუიარა საკმაოდ დიდი ზომისაა (1,5 მ.). იგი შეიქმნა როგორც მწყემსების საკრავი და წარმოადგენს სოლო საკრავს. შედის იუნესკოს არამატერიალური კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. ფლუერი ვებგვერდი ფუიარის შესახებ(ინგლისური)(სლოვაკური) ფუიარა(რუსული)(სლოვაკური)
სლოვაკეთის გეოგრაფია

სლოვაკეთი — ცენტრალური ევროპის ქვეყანაა, რომელიც ჩრდილოეთ ნაწილში მთებითაა დაფარული, სამხრეთში კი დაბლობები ჭარბობს. სლოვაკეთი მდებარეობს ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს 49°36'48" – 47°44'21"-ებსა და აღმოსავლეთ ნახევასფეროსს 16°50'56" – 22°33'53"-ებს შორის. ქვეყნის უკიდურესი ჩრდილოეთი წერტილი მდებარეობს ბესკიდების ქედების ზოლში, მთა ბესკიდოკის მახლობლად. უკიდურესი სმხრეთი უნგრეთის საზღვართან, მდინარე დუნაიზე. უკიდურესი დასავლეთი მდინარე მორავაზე, ავსტრიის საზღვართან. ხოლო აღმოსავლეთი სლოვაკეთის, პოლონეთისა და უკრაინის შეხვედრის ადგილზე. ქვეყნის უმაღლესი ადგილია გერლახოვსკი-შტიტი (სიმაღლე 2 655 მეტრი) მაღალ ტატრებზე, უდაბლესი კი მდინარე ბორდოგის ნაპიზე, უნგრეთის საზღვრის მახლობლად. ქვეყნის ფართობია 48,845 კმ². აქედან: სლოვაკეთს ესაზღვრება შემდეგი ქვეყნები: 2006 წელს სლოვაკეთის მთლიანმა შიდა მპროდუქტმა (მშპ) 1.66 ტრილიონი სლოვაკური კორუნასი შეადგინა, რაც 50 მილიონ ევროსა და 71 მილიონი აშშ დოლარის ექვივალენტია. მშპ პროცენტულად ასე ნაწილდება: აგროკულტურა 3.6 % ინდუსტრია 31.6 % სერვისები 64.8 % ქვეყნის დასავლეთი რეგიონი აღმოსავლეთზე მეტადაა განვითარებული. მშპ-ის ძირითადი ნაწილი ბრატისლავის მხარეზე მოდის. სლოვაკეთის 29% კულტივირებულ მიწებს უკავია. ძირითადი კულტურებია ხორბალი, ქერი, სიმინდი, შაქრის ჭარხალი და კარტოფილი. მევენახეობა გავრცელებულია სამხრეთ რაიონებში, ძირითადად პატარა კარპატებზე, დუნაის დაბლობზე და ტოკაისტერიტორიაზე. ცხოველებიდან მოშენებულია ღორი და ცხვარი. სლოვაკეთმა, როგორც ინდუსტრიულმა ქვეყანამ განვითარება XIX საუკუნეში დაიწყო და XX საუკუნის მეორე ნახევარში ჩამოყალიბებლ ინდუსტრიულ ქვეყანათა შორის შედიოდა. კომუნისტურმა მთავრობამ აქცენტი მძიმე და სამხედრო ინდუსტრიაზე გაამახვილა. ხავერდოვანი რევოლუციის შემდეგ ჩეხეთის ინდუსტრია შესუსტდა. 2006 წლის მონაცემებით ქვეყანაში 5 391 000 ადამიანი ცხოვრობს. აქედან: www.britannica.com ↑ www.bedekr.cz დაარქივებული 2020-11-27 საიტზე Wayback Machine. ფართობის დანაწილება ↑ სლოვაკეთის რესპუბლიკის სტატისტიკური ოფისი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-08-06. ციტირების თარიღი: 2016-03-23. ↑ Slovakia at MSN Encarta. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-11-01. ციტირების თარიღი: 2016-03-23.
შოტლანდიის ნაციონალური პარტია

შოტლანდიის ნაციონალური პარტია (შნპ) (შოტლ. Scots Naitional Pairtie; ინგლ. Scottish National Party) — მემარცხენე-ცენტრისტული პოლიტიკური პარტია, რომელიც უდიდესი პარტიაა შოტლანდიის პარლამენტში. შნპ-ის მთავალი პოლიტიკური იდეოლოგია არის შოტლანდიის დამოუკიდებლობისთვის ბრძოლა. პარტია ჩამოყალიბდა 1934 წელს, როგორც შოტლანდიის მემარცხენე-ცენტრისტული ნაციონალური პარტია. შნპ-მა პირველად მოიპოვა ბრიტანეთის პარლამენტში ადგილი 1945 წელს შუალედურ არჩევნებში გამარჯვებით. მეორედ საპარლამენტო მანდატისთვის ბრძოლაში გაიმარჯვა 1967 წელს. პარტიის გავლენა მნიშვნელოვნათ გაიზარდა 1970-იან წლებში, როდესაც შნპ-მ თითქმის შოტლანდიის მთლიანი ამომრჩევლების მესამედის ხმები მიიღო. Независимость Шотландии: трюк или реальность? «Новая глава шотландской политики» დაარქივებული 2016-08-26 საიტზე Wayback Machine. «Шотландская партия» «Судьба нового правительства Великобритании в руках шотландских националистов» დაარქივებული 2015-05-18 საიტზე Wayback Machine.
კოპაონიკი

კოპაონიკი (სერბ. Копаоник, ალბ. Kopaoniku) — ერთ-ერთი უდიდესი ქედი სერბეთში. მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში. მისი უმაღლესი მწვერვალია პანჩიჩის პიკი, რომელიც ზღვის დონიდან 2017 მეტრ სიმაღლეზე მდებარეობს. კოპაონიკი სერბეთის უმთავრესი სამთო-სათხილამურო კურორტია, 25 საბაგირო გზით რომელთაც საათში 32 000 მოთხილამურის გადაყვანა შეუძლიათ. 1981 წელს კოპაონიკის პლატოს ცენტრალურ ნაწილში, 118.1 კმ² ტერიტორიაზე ეროვნული პარკი შეიქმნა. კოპაონიკს მდიდარი ისტორიული მემკვიდრეობა გააჩნია. შუა საუკუნეებში ეს ტერიტორია სამთო მრეწველობის მნიშვნელოვანი ცენტრი იყო, რომლის მაღაროებში საქსები მუშაობდნენ. ამ პერიოდში ინტენსიური ვაჭრობა მიმდინარეობდა რაგუზასთან (დუბროვნიკი). გარდა ისეთი ძველი ეკლესია-მონასტრებისა როგორებიცაა, ჯურჯევი-სტუპოვი, სტუდენიცის მონასტერი, სოპოჩანის მონასტერი და გრადაცის მონასტერი, აქ აგრეთვე არის სერბული დინასტიების მიერ აგებული რამდენიმე ადრეული და შუა საუკუნეების ციხესიმაგრე. უახლოესი შუა საუკუნეების სერბული ციხესიმაგრეა მაგლიჩი. კოპაონიკის ფლორა ხასიათდება დიდი ოდენობის ავტოქთონური მცენარეთა სახეობებით (ბალკანური წიფელი, სოჭი, ნაძვი, ურთხელი, რამდენიმე სახეობის ნეკერჩხალი, ფიჭვი და მუხა). ცხოველთა სამყაროც ასევე მრავალფეროვანია, მაგრამ მათი კონცენტრაცია საცხოვრებელი გარემოს მიხედვით იცვლება. კოპაონიკის ეროვნული პარკი 1981 წელს შეიქმნა. პარკის ტერიტორიის უმეტეს ნაწილს ფართოფოთლოვანი და ადგილობრივი წიწვოვანი ტყეები წარმოადგენს. კაპაონიკში მრავალი სახეობის ფრინველი ბინადრობს, მათ შორის კაკაბი, წყრომი, ღაჟო და ტყის ტოროლა. პარკისთვის მნიშვნელოვან პრობლემას წარმოადგენს ტყის ჩეხვის შედეგად გამოწვეული ნიადაგის ეროზია. ეროვნული პარკი შედარებით მოსწორებულ ტერიტორიაზე მდებარეობს, ზღვის დონიდან დაახლოებით 1700 მეტრ სიმაღლეზე. ამ ცენტრალურ კოპაონიკის პლატოს სუვო-რუდიშტეს ეძახიან. ის გარშემო შემოსაზღვრულია მწვერვალებით. ამ პლატოს ჩრდილოეთით და ჩრდილო-დასავლეთით გადაჭიმულია ბანისკი-კაპაონიკი, სადაც მდებარეობს კურორტი იოშანიჩკა-ბანია, რომელიც განთქმულია თავისი თერმული წყაროებით, რომელთა ტემპერატურაც 88°C აღწევს. უშუალოდ სუვო-რუდიშტეს პლატოს ქვემოთ იწყება მდინარე სამოკოვსკის მიმზიდველი და ულამაზესი ხეობა, რომელიც გამორჩეულია ჩანჩქერებითა და კანიონებით. კოპაონიკში წლის განმავლობაში 200 დღე მზიანია, ხოლო 160 თოვლიანი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კოპაონიკი კოპაონიკი, სერბეთი დაარქივებული 2012-03-09 საიტზე Wayback Machine. ბრიტანული სარეკლამო რგოლი კოპაონიკის შესახებ. კოპაონიკის ეროვნული პარკი ბრიტანული სარეკლამო საიტი კოპაონიკის შესახებ სამთო-სათხილამურო კურორტი კოპაონიკი - სიახლეები, ფოტოები, სათხილამურო ინფორმაცია, ვებ-კამერები, ამინდი, საცხოვრებელი, ფორუმი, შთაბეჭდილებები 2800 სურათი კოპაონიკიდან[მკვდარი ბმული] BirdLife-ის ინფორმაცია კოპაონიკის შესახებ დაარქივებული 2007-09-29 საიტზე Wayback Machine. ↑ Kopaonik. Skijanje.hr. ციტირების თარიღი: 2013-09-16. ↑ Turistički centar Kopaonik. Tckopaonik.com. ციტირების თარიღი: 2013-09-16. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-11-06. ციტირების თარიღი: 2016-03-24. ↑ Turistički centar Kopaonik. Tckopaonik.com. ციტირების თარიღი: 2013-09-16.
ნოვიალი

ნოვიალი (Nov-ახალი, I.A.L-international auxiliary language) — ხელოვნური ენა, რომელიც შექმნილია დანიელი ლინგვისტის ოტო ესპერსენის მიერ 1928 წელს. იდეის თანახმად, უნდა ყოფილიყო საერთაშორისო დამხმარე ენა ეროვნებათაშორის საკომუნიკაციოდ. სიტყვების დიდი ნაწილი წარმოებულია რომანული და გერმანიკული ენებიდან, გრამატიკა დაფუძნებულია ინგლისური ენაზე. 1930 წელს იქნა შემოთავაზებული ნოვიალის ლექსიკონი (Novial Lexike). ოტო ესპერსენი ფლობდა იდო ენას, რომელიც თავის მხრივ, წარმოადგენდა ესპერანტოს რეფორმირების ერთ-ერთ ფორმას. ნოვიალშიც თვალშისაცემია იდოსა და ესპერანტოს გავლენა. არსებობს ვიკიპედია ნოვიალზე. ანბანი ნოვიალი იყენებს ლათინურ ანბანს. მსგავსება/კავშირი სხვა ენებთან მას შემდეგ რაც ლუდვიგ ლაზარ ზამენჰოფმა წარმოადგინა ხელოვნური ენა ესპერანტო (1887). ენამ ჰპოვა დიდი პოპულარობა და შეიძინა ბევრი მიმდევარი, მისი იდეა იყო საერთაშორისო ნეიტრალური ენის შექმნა, რომელიც არ იქნებოდა ერც ერთი ერის კუთვნილება და იქნებოდა მარტივი სასწავლი. ზოგიერთის აზრით ესპერანტოს ჰქონდა ნაკლოვანებები, ენის სწავლის სირთულესთან დაკავშირებით, რომ შესაძლებელი იყოს შესწავლის უფრო გაიოლება, მოქნა, ბუნებრივ ენასთან მეტად მიახლოვება. ძირითადად მსგავსმა აზრებმა მისცეს ბიძგი ესპერანტოს რეფორმირების დაწყებას (ასეთ ენებს უწოდებენ ესპერანტიდოებს. იდო ესპერანტოზე ნიშნავს შვილს), მართლაც წარმოდგენილ იქნა რეფორმირებული ესპერანტოს სხვადასხვა ფორმა (იდო, მუნდოლინცო (პირველი რეფორმირებული ესპერანტო), უნივერსალი, ესპერანტო, Arcaicam Esperantom) შემდგომშიც, ვერცერთმა მათგანმა ვერ მიაღწია ისეთ წარმატებას, როგორიც წილად ხვდა ესპერანტოს. ნოვიალი არ წარმოადგენს ესპერანტიდოს, თუმცა მასში გამოყენებულია იდოს ელემენტები. ოტო ესპენსერი იყო იმ ჯგუფში (ფრანგ : Délégation pour l'Adoption d'une Langue Auxiliaire Internationale), რომელმაც შექმნა იდო 1907 წელს. ქვემოთ, ნიმუშად წარმოდეგენილია მამაო ჩვენო ოთხ (ნოვიალზე, ესპერანტოზე, იდოზე და ლათინურზე) ენაზე. (mul) Esperantomondo დაარქივებული 2017-09-12 საიტზე Wayback Machine. - Esperanto portalo kaj koresponda servo Борис Колкер. Учебник языка эсперанто. Основной курс http://www.blahedo.org/novial/nl.html http://www.omniglot.com/writing/novial.htm http://www.feedbooks.com/userbook/14934 დაარქივებული 2016-03-03 საიტზე Wayback Machine.
რუსთაველი (კინოთეატრი)

კინოთეატრი „რუსთაველი“ მდებარეობს რუსთაველის გამზირის № 5-ში, არქიტექტორ ნიკოლოზ სევეროვის პროექტით 1939 წელს აგებულ შენობაში. ოთხსართულიან ნაგებობას კუბური მოცულობა აქვს. ფასადთა პირველი სართული რუსტირებულია, ზედა სართულები კი გიგანტური კორინთული პილასტრებით არის დანაწევრებული. მეორე სართულის განაპირა თაღოვან ნიშებში ვ. თოფურიძისა (რუსთაველის გამზ. მხარეს) და შ. მიქატაძის (ა. ფურცელაძის ქ. მხარეს) მიერ შესრულებული ქანდაკებებია მოთავსებული. „საქართველოს ძველი ქალაქები: თბილისი“, 2006 წ. მეორე გამოცემა. ISBN 99940-0-923-0 შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „რუსთაველი (კინოთეატრი)“ ვიკისაწყობში.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 3934 კინოთეატრის საიტი