laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ნინო ფარცვანია

ნინო ფარცვანია (დ. 13 ოქტომბერი, 1970, თბილისი) — ქართველი მათემატიკოსი. თსუ-ს ანდრია რაზმაძის სახელობის მათემატიკის ინსტიტუტის დირექტორი. 1988-1993 წლებში სწავლობდა ივ. ჯავახიშვილის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტზე. 1993-1996 წლებში სწავლობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ანდრია რაზმაძის სახელობის მათემატიკის ინსტიტუტის ასპირანტურაში და 1999 წელს მოიპოვა ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა კანდიდატის სამეცნიერო ხარისხი. 2006 წლის ივნისიდან საქართველოს მათემატიკის ინსტიტუტის დირექტორია. მისი სამეცნიერო ინტერესების სფეროა დიფერენციალურ განტოლებათა თვისებრივი თეორია (ოსცილაციის თეორია, სასაზღვრო ამოცანები). ამ მიმართულებით მას გამოქვეყნებული აქვს 50-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომი მაღალრეიტინგულ საერთაშორისო სამეცნიერო ჟურნალებში. მას მონაწილეობა აქვს მიღებული 60-ზე მეტ საერთაშორისო თუ ადგილობრივ სამეცნიერო ფორუმში. იგი არის ორგანიზატორი საერთაშორისო სამეცნიერო ვორკშოპისა დიფერენციალურ განტოლებათა თვისებრივ თეორიაში, რომელიც 2011 წლიდან ყოველწლიურად ტარდება თსუ ანდრია რაზმაძის სახელობის მათემატიკის ინსტიტუტში. მიღებული აქვს 10-ზე მეტი სამეცნიერო გრანტი როგორც უცხოური ორგანიზაციებიდან, ისე შოთა რუსთაველის ეროვნული სამეცნიერო ფონდიდან. ნინო ფარცვანია არის: საერთაშორისო ჟურნალის „Memoirs on Differential Equations and Mathematical Physics“ ასოცირებული რედაქტორი (2008 წლიდან დღემდე); საერთაშორისო ჟურნალის „Miskolc Mathematical Notes“ (უნგრეთი) პასუხისმგებელი რედაქტორი (2016 წლიდან დღემდე); საერთაშორისო ჟურნალ „Complexity“ სპეციალური ტომების მოწვეული რედაქტორი (2019-2020 წლებში); საერთაშორისო ჟურნალ „Mathematics“ სპეციალური ტომების მოწვეული რედაქტორი (2021 წლიდან დღემდე); ონლაინ პუბლიკაციის “REPORTS OF QUALITDE” რედაქტორი (2022 წლიდან დღემდე). Prof. Dr. Nino Partsvania თსუ-ს ანდრია რაზმაძის სახელობის მათემატიკის ინსტიტუტის დირექტორად ნინო ფარცვანია აირჩიეს REPORTS OF QUALITDE
მათემატიკური ფიზიკა

მათემატიკური ფიზიკა — ფიზიკური მოვლენების მათემატიკური მოდელების თეორია. ამ თეორიის ფარგლებში ვითარდება ფიზიკის ამოცანების ამოხსნისა და ფიზიკის თეორიის ფორმულირების მათემატიკური მეთოდები. მათემატიკური ფიზიკის მეთოდების დამუშავება დაკავშირებულია ი. ნიუტონის, ჟ. ლაგრანჟის, ლ. ეილერის, პ. ლაპლასის, ჟ. ფურიეს, კ. გაუსის, ბ. რიმანის და მრავალი სხვა მეცნიერის სახელთან. მათემატიკური ფიზიკა მოდელების აღწერისას იყენებენ კერძოწარმოებულიან დიფერენციალურ განტოლებებს, ინტეგრალურ განტოლებებს, ვარიაციულ და თეორიულ-ალბათურ მეთოდებს, კომპლექსური ცვლადის ფუნქციათა თეორიის მეთოდებს და სხვ. აღნიშნული მეთოდების განვითარებაში მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანეს ქართველმა მათემატიკოსებმა: ა. რაზმაძემ, ნ. მუსხელიშვილმა, ი. ვეკუამ, ვ. კუპრაძემ, ი. კიღურაძემ, ა. ბიწაძემ, რ. გამყრელიძემ, ლ. ჟიჟიაშვილმა და სხვ. ამჟამად მათემატიკური ფიზიკის მეთოდების კვლევა მიმდინარეობს მათემატიკის ინსტიტუტში. პ. მამრაძე, ენციკლოპედია „საქართველო“
Thankyou Whoever You Are/Most Toys

Thankyou Whoever You Are — ბრიტანული ნეო-პროგრესული როკ-ჯგუფ Marillion-ის 2007 წლის სინგლი ალბომიდან Somewhere Else. სინგლში, გარდა იშვიათი ჩანაწერებისა, შეტანილია ბრიტნი სპირსის სიმღერის „Toxic“ ქავერ-ვერსია (საკონცერტო ჩანაწერი). კომპაქტ დისკი 1 Thankyou Whoever You Are- 4:07 Say the Word - 5:15 კომპაქტ დისკი 2 Thankyou Whoever You Are - 4:07 Most Toys - 2:49 Circular Ride - 3:54 The Wound (საკონცერტო ჩანაწერი, ჰოლანდია, 2 თებერვალი 2007) - 7:15 DVD Thankyou Whoever You Are - 4:07 Most Toys - 2:49 Toxic (საკონცერტო ჩანაწერი, ჰოლანდია, 3 თებერვალი 2007) - 8:39 Thankyou Whoever You Are (საკონცერტო ვიდეო) - 4:48 Most Toys (საკონცერტო ვიდეო) - 2:58 ↑ http://www.discogs.com/Marillion-Thankyou-Whoever-You-Are/release/1669352 ↑ http://www.discogs.com/Marillion-Thankyou-Whoever-You-Are-Most-Toys/release/1811171 ↑ http://www.discogs.com/Marillion-Thankyou-Whoever-You-Are-Most-Toys/release/2084492
მათეოს განძასარელი

მათეოს განძასარელი (სომხ. Մաթեոս վանական Գանձասարի վանքից) — XV საუკუნის სომეხი მემატიანე, ბერ-მონაზონი. მათეოს განძასარელს შეუდგენია „საწელიწდო“, რომლის თანდართული ანდერძი (1417) გვაწვდის ცნობას XV საუკუნის 20-იანი წლების საქართველოს ისტორიის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი ეპიზოდის, ყარა-ყოიუნლუს თურქმანებთან ქართველებისა და შარვანელების ერთობლივი ბრძოლის შესახებ. 1411 წელს ყარა-იუსუფი შარვანში შეიჭრა. შარვან-შაჰმა დახმარება სთხოვა საქართველოს მეფეს კონსტანტინე I (1407-1411), რომელიც 2000 მხედრით შეეშველა მათ. ჩალაღანთან სასტიკ ბრძოლაში, მოკავშირეების შეუპოვარი წინააღმდეგობის მიუხედავად, ისინი დამარცხდნენ. კონსტანტინე I ტყვედ ჩავარდა. ყარა-იუსუფმა მას საკუთარი ხელით მოჰკვეთა თავი. ეს ცნობა ქართული წყაროებითაც (ახალი ქართლის ცხოვრება, პირველი ტექსტი; ვახუშტი) დასტურდება. მათეოს განძასარელის ანდერძთან ქართული წყაროების შეჯერებით ვიგებთ არა მხოლოდ კონსტანტინე I-ის მოკვლის ადგილს, არამედ მიზეზსაც. აბულაძე ი., მათეოს განძასარელის ცნობა ქართველთა მეფის კონსტანტინეს შესახებ, „ენიმკის“ მოამბე, 1940, ტ. 5–6; საქართველოს ისტორიის ნარკვევები, ტ. 3, თბ., 1973; ჯავახიშვილი ივ., ქართველი ერის ისტორია, თბ., 1982 (თხზულებანი თორმეტ ტომად, ტ. 3). ენციკლოპედია „საქართველო“ Հայ Ձեռագրի Պատմութեան Ուղիին Վրայ
გიორგი მათეშვილი (კარდიოლოგი)

გიორგი იოსების ძე მათეშვილი (დ. 17 ნოემბერი, 1900, სოფელი მაღარო — გ. 23 ნოემბერი, 1973, თბილისი) — ქართველი კარდიოლოგი. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1957), პროფესორი (1962), საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1960). 1926 წელს დაამთავრა თსუ-ის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1935 წელს მუშაობდა თსსი-ის ჰოსპიტალური თერაპიის კლინიკაში, 1941-1942 წლებში იყო 44-ე არმიის მთავარი თერაპევტი. 1942 წლიდან კვლავ კლინიკაში დაბრუნდა, სადაც 1958 წლამდე იმუშავა. 1958-1973 წლებში ხელმძღვანელობდა თბილისის კარდიოლოგიის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის კლინიკურ განყოფილებას. მათეშვილი იკვლევდა არტერიულ ჰიპერტონიას, ათეროსკლეროზს, ალერგიას, ნევრიტის ეტიოლოგიას და სხვა საკითხებს. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები. ალერგია, როგორც თეორიული და კლინიკური პრობლემა, თბ., 1939; შინაგან ორგანოთა ფუნქციის ნერვული რეგულაციის შესახებ ნორმასა და პათოლოგიაში, თბ., 1962; Алиментарная дистрофия, Тб., 1945. ენციკლოპედია „საქართველო“
ირაკლი მათიკაშვილი

ირაკლი ლავრენტის ძე მათიკაშვილი (დ. 16 დეკემბერი, 1898, სოფელი პატარძეული — გ. 11 მაისი, 1968, თბილისი) — ქართველი ვეტერინარი ექიმი. ბიოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი (1955), მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1961). 1928 წელს დაამთავრა ნოვოჩერკასკის სავეტერინარო ინსტიტუტი. 1929-1945 წლებში იყო საქართველოს ექსპერიმენტული ვეტერინარიის სახელმწიფო ინსტიტუტის პროტოზოოლოგიის ლაბორიის გამგე. პარალელურად 1934 წლიდან კითხულობდა ლექციებს საქართველოს ზოოვეტერინარული ინსტიტუტის პარაზიტოლოგიის კათედრაზე; 1959 წლიდან გარდაცვალებამდე იყო ამავე კათედრის გამგე. იკვლევდა სასოფლო-სამეურნეო ცხოველთა პიროპლაზმიდოზებს. ავტორია სახელმძღვანელოებისა: „სასოფლო-სამეურნეო ცხოველთა პროტოზოოლოგია, არაქნოლოგია-ენტომოლოგიით“ (1936), „ვეტერინარული პროტოზოოლოგია (არაქნოენტომოლოგიით)“ (1958). კ. კაპანაძე, ენციკლოპედია „საქართველო“
აპოლონ მაიკოვი

აპოლონ ნიკოლოზის ძე მაიკოვი (დ. 23 მაისი (4 ივნისი), 1821, მოსკოვი — გ. 8 (20) მარტი, 1897, პეტერბურგი) — რუსი პოეტი. პირველი ლექსი 1835 წელს გამოაქვეყნა, პირველი კრებული – 1842 წელს. ავტორია პოემებისა: „ორი ბედი“ (1845), „მაშენკა“, „ქალიშვილს“ (1846). 70-იანი წლებიდან მეტწილად რელიგიურ-ფილოსოფიურ ლექსებს წერდა. მაიკოვის შემოქმედებიდან საქართველოში პოპულარული იყო ლექსი „ქართველი ქალი“ (1842). ი. ჭავჭავაძემ „პასუხში“ (1861) დადებითად შეაფასა მისი ერთ-ერთი ლექსი. რ. ერისთავმა გადმოაკეთა მაიკოვის ლექსები „სათიბი“ და „ნანა“. ვ. შადური, ენციკლოპედია „საქართველო“ ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 Краткая литературная энциклопедия — Москва: Советская энциклопедия, 1962. — Т. 4. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q4239850"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ 2.0 2.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 3.0 3.1 Майков Аполлон Николаевич // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ Library of the World's Best Literature / C. D. Warner — 1897. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q952614"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19098835"></a>
როლინგ სტოუნზის დისკოგრაფია

აქ წარმოდგენილია როლინგ სტოუნზის დისკოგრაფია. (შენიშვნა: 1964-1967 წლების ჩანაწერები გამოდიოდა ლეიბლებზე Decca Records (ინგლისი) და London Records (აშშ), სხვადასხვა სახით) 1967 წლამდე ბრიტანეთში გამოცემული დისკების შემთხვევაში, ანალოგიურები გამოდიოდა აშშ-ში. თუმცა, სიმღერების სიები ამ ვარიანტში იცვლებოდა. ჯგუფის პირველი ხუთი ალბომი სწორედ ასეთი სახით იქნა გამოშვებული - აშშ ბაზრისათვის ხუთივე დაშლილი იქნა რვა დამოუკიდებელ ფირფიტად. ნიკი ჰოპკინზი, რაი კუდერი, მიკ ჯეგერი, ბილ უაიმენი და ჩარლი უოტსი Out of Our Heads 1965 Between the Buttons 1967 The Rolling Stones, Now! 1965 Out of Our Heads 1965 December's Children (And Everybody's) 1965 Between the Buttons 1967 Flowers 1967 Beggars Banquet 1968 Let It Bleed 1969 Exile on Main St. 1972 Goats Head Soup 1973 Black and Blue 1976 Emotional Rescue 1980 Undercover 1983 სხვადასხვა შემთხვევაში სინგლის B-გვერდი ჩარტში ცალკე მოხვედრილა. ფრჩხილებში მოცემული რიცხვი აღნიშნავს ჩარტში გატარებული კვირების რაოდენობას.
მლადენ სტოიანოვიჩის სახელობის პარკი

  მლადენ სტოიანოვიჩის სახელობის პარკი ( სერბ. Парк Младен Стојановић ) — უდიდესი მუნიციპალური პარკი სერბთა რესპუბლიკის (ბოსნია და ჰერცეგოვინა) დედაქალაქ ბანია ლუკაში. პარკი მდებარეობს როსულეს კვარტალში, მლადენ სტოიანოვიჩის ქუჩასა და სერბეთის არმიის ბულვარს შორის, იგი მოიცავს 10 ჰექტარზე მეტ ფართობს. მისი ტერიტორია გამოიყენება კონცერტებისთვის და სპორტული შეჯიბრებისთვის, რომელთა შორის აღსანიშნავია ჩემპიონატები ჩოგბურთში (კლუბი „მლადოსტის“). პარკს სახელი ეწოდა იუგოსლავიის პარტიზანული მოძრაობის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი მოღვაწის, იუგოსლავიის სახალხო განმათავისუფლებელი ომის დროს, პარტიზანული რაზმის მეთაურის, იუგოსლავიის სახალხო გმირის ექიმ მლადენ სტოიანოვიჩის (1896-1942) საპატივსაცემოდ. პარკის ტერიტორიაზე მდებარეობს კლუბ „მლადოსტის“ ჩოგბურთის კორტები, ველობილიკები და სარბენი ბილიკები, ბოჩეს, მაგიდის ჩოგბურთის, კალათბურთის, მინი ფეხბურთის სათამაშო მოედნები, ჭადრაკის დაფები; ჩოგბურთის კედელი, ასევე მოედანი სპორტული ინვენტარით, შადრევნები და სასადილო. პარკის ერთ-ერთი სიმბოლოა ბირთვული თავშესაფარი, რომელიც მდებარეობს მის „გულში“. რეკრეაციული აქტივობების განვითარებას ხელს უწყობს ყოველწლიური მანიფესტაცია სახელწოდებით „ფიტნესით ჯანმრთელობამდე“ ( სერბ. Фитнесом до здравља ), რომლის დროსაც მოქალაქეებს შეუძლიათ ტრენერების ხელმძღვანელობით დაკავდნენ ფიტნესით ერთი თვის განმავლობაში. პარკში ასევე ტარდება სხვადასხვა კონცერტები და საგანმანათლებლო ღონისძიებები. მლადენ სტოიანოვიჩის სახელობის პარკში 1984 წელს დაარსდა ჩოგბურთის კლუბი „მლადოსტი“ ( სახელწოდება 1986 წლიდან). კლუბს აქვს 13 ჩოგბურთის კორტი (10 — თიხის საფარით, 3 — მყარი). სწორედ იქ დაიწყო პირველი პროფესიონალური ჩოგბურთის ტურნირები ბოსნიასა და ჰერცეგოვინაში (2006 წლიდან დევისის თასის მატჩების ჩათვლით). 2002 წლიდან იქ ასევე იმართება ტურნირი Banja Luka Challenger. 2023 წლის აპრილში პარკის ფარგლებში მდებარე სერბთა რესპუბლიკის (ბოსნია და ჰერცეგოვინა) ეროვნული ჩოგბურთის ცენტრის ღია თიხის კორტებზე გაიმართა სერბთა რესპუბლიკის (ბოსნია და ჰერცეგოვინა) ღია ჩემპიონატი, ტურნირი ATP 250 კატეგორიაში. ცენტრალური არენის ტევადობა, რომელიც მასპინძლობდა შეჯიბრს, 6 ათას ადამიანს შეადგენს. 2008 წელს, ბანია-ლუკას უნივერსიტეტის არქიტექტურის, სამოქალაქო ინჟინერიისა და გეოდეზიის ფაკულტეტმა წარადგინა მლადენ სტოიანოვიჩის სახელობის პარკის რეკონსტრუქციის იდეოლოგიური პროექტი, რომლის მიხედვითაც პარკი უნდა დარჩენილიყო „მწვანე ზონად0“, მაგრამ ძველი, დაზიანებული ველობილიკები და ხეები ახალი ველობილიკებით და ახალგაზრდა ხეებით ჩანაცვლდებოდა. პროექტის მიხედვით იგეგმებოდა პარკის ცენტრში საცურაო აუზისა და შადრევანის კომბინაციის განთავსება, ასევე 320 მ სიგრძის ხეივნისა და სადამკვირვებლო კოშკის გახსნა, ძირითადი საინფორმაციო ქვის ტაბლოების დამონტაჟება პარკის შესახებ და მრავალი სხვა. ↑ Архивирано на 23 септември 2015 г., Идејни пројекат. მაკედ. ↑ O nama. ТК «Младост». დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-07-03. ↑ Evo kada počinje prodaja karata za "Srpska open" u Banjaluci. Независне новине. ↑ Ništa od najavljene rekonstrukcije parka. banjalukalive.com (2012-01-20). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-09-23.
კრიოფილები

კრიოფილები (კრიო... და ბერძნ. phileo — მიყვარს) — ორგანიზმები, რომლებიც ბინადრობენ ყინულის ან თოვლის ზედაპირზე მდნარ გუბეებში და ზღვების ყინულოვან წყლებში. ტემპერატურის დაწევისას ჩაიყინებიან ყინულში. კრიოფილებს მიეკუთვნება ერთუჯრედიანი წყალმცენარეები (კრიოპლანქტონის ძირითადი მასა) და პატარ-პატარა ცხოველები (ზოგი ჭია და მწერები). კრიოფილური წყალმცენარეების მასობრივი განვითარება იწვევს თოვლის ან ყინულის შეფერვას (მაგ. თოვლს წითლად ღებავს). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 34.
დომბაიულგენი (მრავალმნიშვნელოვანი)

დომბაიულგენი შეიძლება აღნიშნავდეს: დომბაიულგენი — მთა საქართველოსა და რუსეთის საზღვარზე, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში და ყარაჩაი-ჩერქეზეთში; დომბაიულგენი — უღელტეხილი საქართველოსა და რუსეთის საზღვარზე, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში და ყარაჩაი-ჩერქეზეთში.
იზა გიგოშვილი

იზა შალვას ასული გიგოშვილი (დ. 16 თებერვალი, 1938, თბილისი — გ. 17 იანვარი, 2003) — ქართველი მსახიობი. საქართველოს სახალხო არტისტი (1981). სსრკ სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1979). 1963 წელს დაამთავრა საქართველოს რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი. 1963–1967 იყო თბილისის რუსთაველის სახელობის თეატრის მსახიობი, 1967–1969 — მარჯანიშვილის სახელობის თეატრისა, 1969-იდან კვლავ რუსთაველის თეატრშია. 1997 წელს დააარსა სამეფო უბნის თეატრი. გიგოშვილის თამაში გამოირჩევა სინატიფით, პლასტიკით, მოხდენილობითა და გარდასახვის უნარით; შექმნა მომხიბლავი და გულწრფელობით აღსავსე თავგანწირულ, შეუპოვარ ქალთა სახეები: ძაბული (კონსტანტინე გამსახურდიას „მთვარის მოტაცება“), კაბილა (ალფრედ დე მიუსე „სიყვარული სახუმარო არ არის“), ჰერმია (უილიამ შექსპირის „ზაფხულის ღამის სიზმარი"), ქსენია (ბორის ლავრენიოვის „რღვევა“), ნატო (ალექსანდრე ჩხაიძე „ხიდი“), გრუშე ვაჩნაძე (ბერტოლტ ბრეხტი „კავკასიური ცარცის წრე“), ზიტა (გოტჰოლდ ეფრაიმ ლესინგი „ნათან ბრძენი“), შუშანიკი (იაკობ ცურტაველი „შუშანიკის წამება“), თამარი (კარლო გოლდონი „მშვენიერი ქართველი ქალი“) და სხვა. 1968: „ქერათმიანი ქალიშვილი“ რეჟ. დიმიტრი ბათიაშვილი 1974: „ანარეკლი“ (ირმა) რეჟ. ოთარ აბესაძე 1977: „ამაღლება“ რეჟ. ნოდარ მანაგაძე 1978: „დათა თუთაშხია“ (ბუდარას ცოლი) რეჟისორები გრიგოლ (გიგა) ლორთქიფანიძე, გურამ (გიზო) გაბესკირია 1979: „მთის ნოველა“ რეჟ. მერაბ თავაძე 1982: „მარადისობის კანონი“ (მარგო) რეჟ. ვალერიან კვაჭაძე 1982: „მე დავბრუნდები“ რეჟ. მერაბ თავაძე 1984: „ქართველები ცაში“ (მგზავრი) რეჟ. ომარ გვასალია 1992: „თვინიერი“ რეჟ. ავთანდილ ვარსიმაშვილი 2001: „ხვეული კიბით“ რეჟ. მერაბ თავაძე „კავკასიური ცარცის წრე“ (გრუშე ვაჩნაძე) რეჟ. რობერტ სტურუა 1976: საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი 1979: სსრკ სახელმწიფო პრემია 1979: შოთა რუსთაველის სახელობის პრემია 1981: საქართველოს სახალხო არტისტი ცუცქირიძე შ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 615–616. იზა გიგოშვილი [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია იზა გიგოშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი იზა გიგოშვილი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ სიკვდილთან მებრძოლი გრუშე - იზა გიგოშვილი კადრში და კადრსმიღმა. funtime.ge (16 იანვარი, 2016). ციტირების თარიღი: 1 ივლისი, 2018. ↑ საქართველოს სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს უწყებები. 1976. № 6. გვ. 330.
კრიოფიტები

კრიოფიტები (კრიო... და ბერძ. phyton — მცენარე) — მცენარეები, რომლებიც ბინადრობენ ცივ და მშრალ ადგილებში. ფსიქროფიტებთან ერთად ქმნიან ტუნდრის და ალპების მცენარეულობას. კრიოფიტებია პამირის, ტიან-შანისა და ტიბეტის მაღალმთიანეთის უდაბნოების ბალიშა მცენარეების უმეტესი ნაწილი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 34.
კრიპტო...

კრიპტო... (ბერძნ. kryptos — საიდუმლო, ფარული) — რთული სიტყვის ნაწილი, ნიშნავს საიდუმლოს ან მალულს. მაგ., კრიპტოგრაფია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 34.
კრიპტოლემუსი

კრიპტოლემუსი (ლათ. Cryptolaemus montrouzieri) — ხოჭო ჭიამაიების ოჯახისა. ცრუფარიანების ბუნებრივი გამანადგურებელია. მისი სამშობლოა ავსტრალია. საქართველოში, კერძოდ, აფხაზეთში 1933 წელს შემოიყვანეს ციტრუსოვანთა ფქვილისებრი ცრუფარიანას გასანადგურებლად. დედალი კრიპტოლემუსი ცრუფარიანია კვერცხსადებში 300-მდე კვერცხს დებს. ახალგამოჩეკილი მატლი ჭამს ცრუფარიანას კვერცხებს. მოზრდილი მატლი და ხოჭო — ცრუფარიანას და მის მატლებს. კრიპტოლემუსი წელიწადში 3 თაობას იძლევა (აფხაზეთში). ზამთარში ამრავლებენ ლაბორატორიაში კარტოფილის ღივებზე, რის შემდეგ უშვებენ ბაღებსა და პლანტაციებში ცრუფარიანას პირველი კვერცხმდებელი თაობის გამოჩენისთანავე. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 34.
მადის კოივი

მადის კოივი ( ესტ. Madis Kõiv ; დ. 5 დეკემბერი, 1929, ტარტუ — გ. 24 სექტემბერი, 2014, ტალინი ) — ესტონელი მწერალი, ფილოსოფოსი და ფიზიკოსი. ტარტუს საპატიო მოქალაქე. მადის კოივმა სკოლა დაამთავრა ტარტუში მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ. 1948-1953 წლებში სწავლობდა ტარტუს უნივერსიტეტში მათემატიკისა და ფიზიკის ფაკულტეტზე. მიღებული აქვს დიპლომი ბირთვულ ფიზიკაში. 1953-1961 წლებში ასწავლიდა ტალინის პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში, ხოლო 1961-1973 წლებში — ფიზიკისა და ასტრონომიის ინსტიტუტში. მოგვიანებით, 1991 წლამდე მუშაობდა ფიზიკის ინსტიტუტში უფროს მეცნიერ თანამშრომლად. კოივი ყოველთვის დაინტერესებული იყო ლიტერატურით. 1950-იან წლებამდე წერა მისთვის ერთგვარი გატაცებას წარმოადგენდა. შემდეგ ესტონეთის ლიტერატურულ წრეებში აქტიურობა გამოავლინა. მისი პირველი გამოქვეყნებული ნამუშევრები ამ წრეების მეგობრებთან ერთად დაიწერა. რამდენიმე წელი ფსევდონიმით სარგებლობდა. პირველი ნაშრომი, რომელიც გამოაქვეყნა მადის კოივმა, იყო ხანდო რუნელთან თანამშრომლობით 1978 წელს დაწერილი პიესა სახელწოდებით Küüni täitmine. 1999 წელს პირველად დაიდგა ამ პიესის მიხედვით წარმოდგენა. შემდეგ კოივმა ვაინო ვაჰინგთან ერთად ორი ნამუშევარი შექმნა. პირველი პიესა იყო Faehlmann. Keskpäev. Õhtuselgus და მეორე — დიალოგური რომანი Endspiel: laskumine orgu . მადის კოივი ესტონეთის სსრ იუჰან სმულის ლიტერატურული პრემიის ლაურეატია (1983). 1990-იანი წლების დასაწყისში მადის კოივი სულ უფრო პოპულარული ხდებოდა. 1991 და 1993 წლებში მან მიიღო ტუგლასის პრემია თავისი ნოველებისთვის. 1991, 1995 და 1999 წლებში მოიპოვა ესტონეთის ყოველწლიური ლიტერატურული პრემია. კულტურის დარგში არის ესტონეთის ეროვნული პრემიების ლაურეატი (1994, 1998, 1999, 2008). კოივმა საკუთარი პიესებიდან მხოლოდ 22 გამოაქვეყნა. როგორც ავტორმა განაცხადა, ისინი შეადგენენ მის მიერ დაწერილი დრამატული ლიტერატურის ნახევარს. მადის კოივი ასევე იყო რამდენიმე რომანის ავტორი, მათ შორისაა: Attika apooria, Elea tragöödia და Aken . მადის კოივი იყო ესტონეთში ანალიტიკური ფილოსოფიის ერთ-ერთი მომხრე. 1991 წელს გახდა ანალიტიკური ფილოსოფიის სემინარის ჩატარების ერთ-ერთი ინიციატორი. «Madis Kõivu mõttelistes maailmades.» Eesti Teatriuurijate Ühendus, 2003. «Püsimatu metaphysicus. Madis Kõiv 75.» Koostajad: Jaan Kangilaski, Bruno Mölder, Veiko Palge. Tartu: EYS Veljesto kirjastus, 2004. ↑ Eesti biograafiline andmebaas ISIK <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q25504413"></a> ↑ Freebase Data Dumps — Google. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q95"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q648625"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q15241312"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1453477"></a> ↑ https://www.tartu.ee/et/tunnustatud-isikud/madis-koiv ↑ 4.0 4.1 Ушел из жизни эстонский физик, философ и писатель Мадис Кыйв. ციტირების თარიღი: 2017-04-07
მერიპილუსისებრნი

მერიპილუსისებრნი (ლათ. Meripilaceae) — ბაზიდიუმიანი სოკოების ოჯახი აბედასნაირთა რიგისა, რომელიც განსაზღვრული იქნა შვეიცარიელი მიკოლოგის ვალტერ იულიხის მიერ 1982 წელს. 2008 წლის მონაცემებით ოჯახში შედიოდა 57-მდე სახეობა. Index Fungorum-ზე დაყრდნობთ 2018 წელს გვარში 74-მდე სახეობა ერთიანდებოდა, რომელთა უმეტესობა საპროტროფი ან პარაზიტია და საჭმელად უვარგისია. Grifola Henningsia Hydnopolyporus Meripilus Physisporinus Pseudonadsoniella Rigidoporus Grifola frondosa Hydnopolyporus palmatus Hydnopolyporus fimbriatus Meripilus sumstinei Physisporinus vitreus Rigidoporus ulmarius ↑ Justo, Alfredo; Miettinen, Otto; Floudas, Dimitrios; Ortiz-Santana, Beatriz; Sjökvist, Elisabet; Lindner, Daniel; Nakasone, Karen; Niemelä, Tuomo; Larsson, Karl-Henrik; Ryvarden, Leif; Hibbett, David S. (2017). „A revised family-level classification of the Polyporales (Basidiomycota)“. Fungal Biology. 121 (9): 798–824. doi:10.1016/j.funbio.2017.05.010. PMID 28800851. ↑ Jülich, Walter (1982). Higher Taxa of Basidiomycetes, Bibliotheca Mycologica. Vaduz: J. Cramer, გვ. 378. ISBN 978-3768213240.  ↑ (2008) Dictionary of the Fungi, 10th, Wallingford, UK: CAB International, გვ. 418. ISBN 978-0-85199-826-8.  ↑ Species Fungorum (version 28th March 2018). In: Species 2000 & ITIS Catalogue of Life. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-04-30. ციტირების თარიღი: 2018-04-09.
კრიპტომერია

კრიპტომერია, (ლათ. Cryptomeria) — მარადმწვანე წიწვოვანი მცენარის გვარი ტაქსოდიუმისებრთა ოჯახისა. შეიცავს 1 სახეობას — იაპონურ კრიპტომერიას (ლათ. Cryptomeria japonica). 50 მ-მდე სიმაღლის ხეა. სამშობლოში (იაპონია, ჩინეთი) კრიპტომერია მთებში წმინდა კორომებს ქმნის. ყოფილ სსრკ-ში კრიპტომერიას ძირითადად კავკასიაში შავი ზღვის სანაპიროს და ყირიმის ბაღებსა და პარკებში აშენებენ. დასავლეთ საქართველოში (ძირითადად აჭარაში) მას იყენებენ ქარსაფარ ზოლებად. კრიპტომერიის რბილი, მსუბუქი, ძნელად ლპობადი, ზოგჯერ ლამაზსურათიანი მერქანი ადვილი დასამუშავებელია და წყალქვეშა ნაგებობებისა და ავეჯისათვის იყენებენ. მიქელაძე ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 34.
ცხემვანის ხიდი

ცხემვანის ხიდი — ქვისთაღოვანი ხიდი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს კინტრიშის ხეობაში. იგი IX-X საუკუნეებით თარიღდება. ცხემვანის ხიდის სიგრძე 20 მეტრია, სიგანე 2.55 მეტრი. სიმაღლე კი წყლის ზედაპირიდან 9 მეტრი. ხიდის სისქე კამარის ბოლოს 0.56 მეტრს აღწევს, რაც, როგორ წესი, ბურჯებისკენ თანდათან იზრდება. მარჯვენა მხარე ხელოვნურ ბურჯს ეყრდნობა, ხოლო მარცხენა მხარე ბუნებრივ კლდეზეა დაყრდნობილი. 2012 წლის შემოდგომაზე ხიდს ჩაუტარდა რესტავრაცია: სავალი ნაწილი გაიწმინდა მიწისა და დაზიანებული ნაწილისაგან, ხიდის ზედაპირი გაიწმინდა მცენარეული საფარისაგან და დამუშავდა ბიოქიმიურად, გამოქარული ნაკერები გაიწმინდა, გამოირეცხა და შეივსო კირის დუღაბით, გასუფთავდა ხიდის ქვედა ეკრანი, ხიდის სავალი ნაწილი შეივსო ახალი ქვებით.ეს ხიდი, ისევე როგორც, კინტრიშის ხეობაში არსებული ბასრიშელის ხიდი, თაღიანია და ნაგებია ნათალი ქვით, მისასვლელები ფლეთილი ქვით. ცხემვანის ხიდი ბასრიშელის ხიდს იმით ჩამოჰგავს, რომ ხიდს ხელოვნური ბურჯი მარჯვენა მხარეზე გააჩნია, მარცხენა მხარეზე კი ბურჯის მოვალეობას ბუნებრივი კლდე ასრულებს.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 11700 ცხემვანის ხიდი ცხემვანის ხიდი
კრიპტოფიტები

კრიპტოფიტები (კრიპტო... და ბერძ. φῠτόν — მცენარე) — მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარეები, რომელთა განახლების კვირტები ფესურებზე, გორგლებსა და ბოლქვებზეა და ჩამალული მიწაში (გეოფიტები, მაგ., ტიტა) ან წყალში (ჰელოფიტები და ჰიდროფიტები). სასიცოცხლო ფორმა ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 34.