laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ვლადიმერ მაიაკოვსკის ქუჩა

ვლადიმერ მაიაკოვსკის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს დიდუბის რაიონში (დიდუბე); გიორგი ცაბაძისა და დავით ყიფიანის ქუჩებს შორის. წარმოიქმნა XX საუკუნის დასაწყისში. ადრე ერქვა მუშთაიდის სავალი (გასასვლელი). სახელი უკავშირდება იქვე მდებარე „მუშთაიდის“ ბაღს. ამავე საუკუნის 40-იან წლებში ვლადიმერ მაიაკოვსკის სახელი დაერქვა. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 107, ISBN 978-99928-20-35-3.
ავთანდილ მანაგაძის ქუჩა

ავთანდილ მანაგაძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ნაძალადევის რაიონში (ნაძალადევი); შოთა მიქატაძის ქუჩიდან კისისხევის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის ბოლოს. თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც იურიევის შესახვევი. 1923 წლიდან მიხეილ ჩოდრიშვილის შესახვევი ერქვა. 1991 წლიდან ავთანდილ მანაგაძის სახელი ეწოდება. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 98, ISBN 978-99928-20-35-3.
მაჭრის შესახვევი

მაჭრის შესახვევი — ქუჩა თბილისში, მდებარეობს ისნის რაიონში (ავლაბარი); ქეთევან დედოფლის გამზირიდან მდინარე მტკვრამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის ბოლოს. შეტანილია თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში. ამ უბანში იყო ღვინის დუქნები. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 114, ISBN 978-99928-20-35-3.
მაცესტის შესახვევი

მაცესტის შესახვევი — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ჩუღურეთის რაიონში, ჩუღურეთში; გრემის შესახვევიდან და ელენე ახვლედიანის ხევამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის დასაწყისში. თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც მაცეხის შესახვევი. ასევეა თბილისის 1934 წლის გეგმაზე. თბილისის ქუჩების 1955 წლის ცნობარში შეტანალია მაცესტის შესახვევის სახელწოდებით. აქვს ერთი ჩიხი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 114, ISBN 978-99928-20-35-3.
ქეთევან მაღალაშვილის ქუჩა

ქეთევან მაღალაშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ნაძალადევის რაიონში, ზღვისუბანში; ვასილ კაკაბაძის გასასვლელსა და პეტრე გამყრელიძის ქუჩას შორის. წარმოიქმნა XX საუკუნის 50-იან წლებში. ადრე თემქის დასახლების 73-ე ქუჩა ერქვა, 1978 წელს კი ქეთევან მაღალაშვილის სახელი ეწოდა. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 111, ISBN 978-99928-20-35-3.
მახათას ქუჩა

მახათას ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ისნის რაიონში (ისანი); მახათას შესახვევიდან მარტყოფის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. დატანილია თბილისის 1901 წლის გეგმაზე. აქვს 1 შესახვევი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 114, ISBN 978-99928-20-35-3.
ალექსანდრე მანაგაძის ქუჩა

ალექსანდრე მანაგაძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მდებარეობს გლდანის რაიონში (ავჭალა), ბაღნარის ქუჩიდან გრიგოლ ხანძთელის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 40-იან წლებში. მისი ადრინდელი სახელია გიორგი სააკაძის ქუჩა, შემდეგ ევსევი ჩიქვანაიას ქუჩა დაერქვა. 1996 წელს ალექსანდრე მანაგაძის სახელი ეწოდა. ქუჩაზე მდებარეობს წმინდა ქეთევან წამებულის სახელობის ტაძარი, სადაც დაბრძანებულია ქალაქ სერგიევ-პოსადიდან 2003 წელს ჩამოსვენებული ნეშტის წმინდა ნაწილები. ქუჩას აქვს 6 ჩიხი (2022 წელს მეექვსე ჩიხი ეწოდა რევოლუციის ქუჩის შესახვევს). ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 107, ISBN 978-99928-20-35-3. ↑ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს განკარგულება №422. საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე (9 აგვისტო, 2022). ციტირების თარიღი: 18 დეკემბერი, 2023
ეროსი მანჯგალაძის ქუჩა

ეროსი მანჯგალაძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ნაძალადევის რაიონში (ნაძალადევი), ნიკოლოზ ხუდადოვის ქუჩიდან ცოტნე დადიანის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის დასაწყისში. თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში შეტანილია, როგორც მაგისტრალის ქუჩა, ამავე საუკუნის 50-იან წლებში ვალენტინ თოფურიძის სახელი დაერქვა, 1990-იან წლებში — ეროსი მანჯგალაძისა. აქვს 2 შესახვევი. ამ ქუჩაზე მდებარეობს ივერიის ღვთისმშობლის ხატის და წმინდა სამების ეკლესიები. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 108, ISBN 978-99928-20-35-3.
ვახტანგ მახალდიანის ქუჩა

ვახტანგ მახალდიანის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მდებარეობს ნაძალადევის რაიონში (ნაძალადევი); რკინიგზის ქუჩიდან ოთარ ღუდუშაურის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის ბოლოს. თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც ბრიგადირის ქუჩა, ასევეა დატანილი თბილისის 1934 წლის გეგმაზე. 1961 წელს — შერმადინ ასკურავას, ხოლო 1997 წელს ვახტანგ მახალდიანის სახელი ეწოდა. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 114, ISBN 978-99928-20-35-3.
ალექსი მაჭავარიანის ქუჩა

ალექსი მაჭავარიანის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მთაწმინდის რაიონში (ვარდისუბანი), დიმიტრი ბაქრაძისა და ვასილ ბარნოვის ქუჩებს შორის. წარმოიქმნა XIX საუკუნის მეორე ნახევარში. თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში შეტანილია, როგორც არაგვის შესახვევი. 20-იან წლებში ქუჩა გახდა. 2007 წელს ალექსი მაჭავარიანის სახელი ეწოდა. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 114, ISBN 978-99928-20-35-3.
მარო მაყაშვილის აღმართი

მარო მაყაშვილის აღმართი — ქუჩა თბილისში, მდებარეობს მთაწმინდის რაიონში, სოლოლაკში; ამაღლების ქუჩასა და კოჯრის გზატკეცილს შორის. ადრე კოჯრისკენ მიმავალი გზის უსახელო მონაკვეთი იყო. 1991 წელს მარო მაყაშვილის სახელი ეწოდა. აქვს ერთი ჩიხი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 111, ISBN 978-99928-20-35-3.
წმინდა მელქისედეკ I-ის ქუჩა

წმინდა მელქისედეკ I-ის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. ნაძალადევის რაიონში (ნაძალადევი); ხევსურეთის ქუჩიდან საყვირის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 30-იან წლებში. თბილისის 1934 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც წითელი ქუჩა. თბილისის ქუჩების 1940 წლის ცნობარში შეტანილია მახინჯაურის შესახვევის სახელწოდებით. შემდგომში მახინჯაურის ქუჩა ეწოდა. 2017 წელს წმინდა მელქისედეკ I-ის სახელი დაერქვა. ↑ ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 114, ISBN 978-99928-20-35-3. ↑ ქ. თბილისში, ნაძალადევის რაიონში, მახინჯაურის ქუჩისთვის წმინდა მელქისედეკ I სახელის მინიჭების შესახებ. თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულო (10 ოქტომბერი, 2017). ციტირების თარიღი: 3 თებერვალი, 2024
ნიკო მარის ქუჩა

ნიკო მარის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ნაძალადევის რაიონში (ნაძალადევი); ალექსანდრე სუმბათაშვილ-იუჟინის ქუჩასა და შალვა ცინცაძის I შესახვევს შორის. წარმოიქმნა XX საუკუნის 30-იან წლებში. ადრე ზაჰესის ქუჩა ერქვა. 1995 წელს კი ნიკო მარის სახელი ეწოდა. აქვს ორი ჩიხი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 108, ISBN 978-99928-20-35-3.
კონსტანტინე მაყაშვილის ქუჩა

კონსტანტინე (კოტე) მაყაშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს მთაწმინდის რაიონში (ვერე); მიხეილ ზანდუკელის ქუჩიდან პოლიკარპე კაკაბაძის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. ადრე აგურის მესამე ქუჩა ერქვა, 1900 წელს — გენერალ ტერგუკასოვის (დატანილია თბილისის 1900 წლის გეგმაზე), 1923 წელს — დავით გურამიშვილის, 1965 წელს კონსტანტინე მაყაშვილის სახელი ეწოდა. შემონახულია XX საუკუნის დასაწყისის საცხოვრებელი სახლები. აქვს ერთი ჩიხი. 1900-იან წლებში მაყაშვილის ქუჩის ბოლოდან იწყებოდა თბილისის წმინდა მიხეილ ტვერელის ეკლესიამდე მისასვლელი გზა. ეკლესია აშენდა კავკასიის მეფისნაცვლის (1905-1915) ილარიონ ივანეს ძე ვორონცოვ დაშკოვის მეუღლის გრაფინია ელისაბედის თაოსნობითა და ფულადი შემწეობით. ახალგაყვანილ გზას მის პატივსაცემად „ელისაბედის პროსპექტი“ ერქვა (დატანილია თბილისის 1913 წლის გეგმაზე). ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 113-114, ISBN 978-99928-20-35-3.
მარნეულის ქუჩა

მარნეულის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს კრწანისის რაიონში (ქვემო ფონიჭალა), რუსთავის გზატკეცილიდან მტკვრის სანაპირომდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 30-იან წლებში. ადრე მას კოტე მარჯანიშვილის სახელი ერქვა. 1938 წელს მარნეულის ქუჩა ეწოდა. აქვს ერთი ჩიხი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 108, ISBN 978-99928-20-35-3.
შუკ ჰანამალის ბაზარი

შუკ ჰანამალის ბაზარი — ისრაელის მთავარი გადახურული ბაზრობაა და თელ-ავივის უმშვენიერეს პორტში მდებარეობს. ის არის ყველაზე ახალგაზრდა ბაზრობა მთელს ისრაელში, დაარსებულია 2010 წელს. მუშაობს კვირაში 6 დღე (ორშაბათიდან შაბათის ჩათვლით, კვირა უქმე). აქ ყოველდღიურად შეგიძლიათ შეიძინოთ ახალი და სეზონური პროდუქტი, როგორც ადგილობრივი, ისე მსოფლიოს სხვადასხვა კუთხის საუკეთესო ინგრედიენტები; აქ განთავსებულ სპეციალურ მაღაზიებში და დახლებზე შემოგთავაზებენ სეზონურ ხილსა და ბოსტნეულს Good, clean & fair-ის მცირე და საშუალო მეწარმეებისგან. იგი არის დიდი მაღაზია საუკეთესო ინგრედიენტებისთვის, ადგილობრივი და მსოფლიოს მასშტაბით. აღნიშნულ ბაზარში განლაგებულია ხილ-ბოსტნეულის, საყასბო, თევზეულის, ქოშერული ხორცპროდუქტების, ღვინის, იტალიური ყავისა და ნაყინის, ახლად გამოწურული წვენის, ყველისა და American style deli-ს პროდუქტების მაღაზიები; აქ შეძლებთ შეიძინოთ ახალგამომცხვარი ფუნთუშეული, ახალდამზადებული პასტა, იტალიური და ესპანური კონსერვირებული პროდუქტები, ზეთისხილის ნაირსახეობები, ადგილობრივი ზეითუნის ზეთი, თაფლი, ჰალვა და ტაჰინი. აქვეა პროფესიონალი მზარეულებისთვის განკუთვნილი სამზარეულოს აღჭურვილობების მაღაზია, რესტორანი სადემონსტრაციო სამზარეულოთი და კულინარიული ვორქშოპის ცენტრი. ზღვის მომაჯადოებელი ხედის ფონზე, მაღაზიები და დახლები გთავაზობენ უამრავ სასადილო სივრცეს, ბარებსა და რესტორნებს, სადაც მსუბუქად წახემსებასაც შეძლებთ და სადილსაც მიირთმევთ. ყოველ პარასკევს დილით და სამშაბათს შუადღეს აქ კულინარიული დღესასწაული იმართება. ბაზრის მენეჯმენტი მნიშვნელოვან ყურადღებას ამახვილებს ადგილობრივ პროდუქციაზე. მნიშვნელობას ანიჭებენ, ტრადიციულ და რეგიონალურ სამზარეულოს დაცვასა და პროდუქტების წარმოებას. მცენარეების, თესლისა და მეცხოველეობის ეკოლოგიურობაზე პასუხისმგებლები არიან. ბაზრობა ხელს უწყობს მეურნეობის განვითარებას და მდგრადი საკვების, მეურნეობებისა და ადგილობრივი ბიზნესის განვითარებას. კულინარიული საწარმოს უკან არის ხედვა, რომ შეიქმნას ბაზარი, რომელიც შთაგონებულია ევროპაში სხვადასხვა დახურული ბაზრებით, იდეოლოგიასთან ერთად, რომელიც ადგენს ნელი კვების ორგანიზაციას, რომელიც წარმოადგენს კარგ, სუფთა და სამართლიან პროდუქტებს. დღის წესრიგში ასევე არის მწვანე, აქცენტი ორგანულ, სეზონურ და ადგილობრივ პროდუქტებზე. ზოგიერთი გამყიდველი გთავაზობთ სადღესასწაულო ადგილს სასიამოვნო სადილისთვის. ბაზარი ემსახურება იმ კლიენტს, რომელსაც სურს დახარჯოს ცოტა მეტი მაღალი ხარისხის პროდუქტისთვის, შესამჩნევია რომ აქ ფასები უფრო მაღალი არის, ვიდრე თელ-ავივის სხვა ბაზრებზე. გარდა ზღვის მიმზიდველი ხედის, მაღაზიების და სადგომებისა, ბაზარი გთავაზობთ სასადილო ადგილების ფართო არჩევანს დიდი ავტოსადგომებით. ბაზრის მიმდებარედ არის ცნობილი ბარები და რესტორნები განთავსებული. ბაზრის ორი დამფუძნებელი, შირ ჰალპერნი და მიქელ ანსკი, მწერლები და ჟურნალისტები არიან, რომლებიც დაინტერესებულნი არიან კვების ინდუსტრიით და კვების ისტორიით; მიჩელმა 2009 წელს დაამთავრა კოლორნოში, გასტრონომიული მეცნიერებების უნივერსიტეტი აქვს მოპოვებული კვების კულტურის მაგისტრის წოდება. ეს ორი ახალგაზრდა ქალი განასახიერებს ბაზრის სულს და ენერგიას, რაც მათი ვნებისა და მამოძრავებლის შედეგია. ჰანამალის ბაზარი [მკვდარი ბმული] შუკ ჰანამალის ბაზარი] შუკ ჰანამალის ცნობილი ბაზარი ისრაელის ბაზარი
შაკშუკა

შაკშუკა — ერთ-ერთი გამორჩეული და პოპულარული კერძი ისრაელში (ტაფამწვარი პომიდვრით, მწვანე წიწაკითა და ხახვით), რომლის თითო ულუფას ინდივიდუალურად, თუჯის ტაფებზე ამზადებენ. ეს კერძი ისრაელში ჩრდილო აფრიკის ქვეყნების ემიგრანტებმა ჩამოიტანეს თავიანთი რეგიონიდან. თამამად შეგიძლიათ დილა ამ სრულყოფილი, საკმაოდ მსუყე კერძით დაიწყოთ. მას ტრადიციულად მიირთმევენ საუზმეზე თბილი პიტა პურით ან ჩალასთან ერთად. ის წარმოადგენს კვერცხის კერძს, რომელიც ფორთოხლის, ჩილის წიწაკისა და ნივრის სოუსით არის გაჟღენთილი ჩვეულებრივ სანელებლებთან ერთად, ციმციმში, პაპრიკაში, კაენის წიწაკასა და ნიგოზთან ერთად არი შეზავებული. მიუხედავად იმისა, რომ კერძი თავდაპირეველად ჯერ კიდევ არსებობდა ხმელთაშუა და შუა აღმოსავლეთის რეგიონებში, მისი უახლესი კვერცხისა და ბოსტნეულის ფორმები წარმოიშვა ჩრდილოეთ აფრიკის მაღრიბის რეგიონში. აღნიშნული პოპულარული კერძის სიტყვა "Shakshouka" (არაბულად: شَكْشُوكَةٌ) არის არაბული ჟარგონი (კონკრეტულად ტუნისის არაბული) და ნიშნავს "ნაზავს". აღნიშნული სიტყვა გამომდინარეობს არაბული ზმნიდან شَكَّ. კერძის სახელწოდება მაღრიბის არაბულ დიალექტში ნასესხებია ბერბერების ტომისგან. შაკშუკას მთავარი ინგრედიენტი პომიდვრის დაფუძნებული ღეროები გავრცელებული იყო მთელ იემენში, ოსმალეთის იმპერიაში, ეგვიპტეში, სირიაში, ბალკანეთსა და მაღრიბის რეგიონში. ამ ღერებს მაღრიბში შახშუკას ეძახდნენ. თავდაპირველად ოსმალეთის კერძი şakşuka იყო მოხარშული ბოსტნეულის კერძი, ხორცით ან ღვიძლით. პომიდორი და ჩილის წიწაკა ცხელი/ტკბილი შეზავდა კერძში, მოგვიანებით. დღეისათვის კერძის ზუსტი წარმოშობა სადავოა, ამ მხრივ არაერთი მოსაზრება არსებობს. ასე მაგალითად, ებრაული ქრონიკის თანახმად, ზოგიერთ ისტორიკოსს მიაჩნია, რომ კერძი გავრცელდა ესპანეთსა და უფრო შუა აღმოსავლეთში თურქეთიდან. ზოგი კი ფიქრობს, რომ იგი წარმოშობითა მაროკოდან არის. არსებობს ამ კერძის წარმოშობის მესამე თეორიაც რომლის თანახმადაც, ის არის იემენიდან წამოსული, სადაც მას ემსახურება ჟუგი, ცხელი მწვანე პასტა. თუმცა აღსანიშნავია, რომ მიუხედავად იმისა კერძი ლევანტის მშობლიური არ არის, ის ისრაელში ტუნისელმა ებრაელებმა მოიტანეს. ამ კერძის ათობით ვარიაცი არსებობს, რომელიც დღეს პოპულარულია ხალხში. კვერცხის გარეშე შაკუშუკის საფუძველს მბათუა ეწოდება. არსებობს მრავალი სახეობა, მათ შორის: მრავალფეროვანი ყველით, ბოსტნეულით, ძეხვეულით და ა.შ. თურქეთში ყველაზე გავრცელებული ვარიანტია კერძის ბადრიჯნით, წიწაკით, ხახვით, ნიორითა და პომიდორით შეზავებული სუნელებში. გარდა ამ ტიპის შაკშუკასი თურქეთში ვხვდებით ამ კერძის სხვადასხვა ვარიაციებს შეზავებულს ზეითუნის ზეთში. აღნიშნული კერძის მთავარ ინგრედიენტებს წარმოადგენს: ხახვი, პომიდორი, წიწაკა, ზეთი, კვერცხი, მარილი, შავი წიწაკა, პაპრიკა, ქინძის სუნელი და ოხრახუში. შაკშუკა რეცეპტი
ნეკრესის სამების ეკლესია

ნეკრესის სამების ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ყვარლის მუნიციპალიტეტში, ნეკრესის მონასტრის სამხრეთ-დასავლეთით 3 კილომეტრში, ტყიან ბორცვზე, რომელსაც კუდიგორას ეძახიან. ეკლესია სამნავიანი ბაზილიკაა (3,7 × 3,2 მ) და აგებულია VI—VII საუკუნეებში. იგი სავარაუდოდ ნეკრესის მონასტრის დამხამრე მონასტერი იყო და ფუნქციონირებდა XIV საუკუნემდე. ამის შემდეგ, შენობას ზოგჯერ საეკლესიო მსახურებისთვის იყენებდნენ ახლომდებარე სოფლების მაცხოვრებლები. არქეოლოგიური გათხრების შედეგად აღმოაჩინეს რამდენიმე საფლავი, კერამიკის ნამტვრევები და ასევე ღორის ძვლები, რომლებიც ალბათ ნეკრესში ღორების შეწირვის ტრადიციას უკავშირდება. ბახტაძე ნოდარ, თევდორაშვილი ნათელა, ბაგრატიონი გიორგი, ნეკრესი: ცნობარი მომლოცველთა და მოგზაურთათვის, ნეკრესი, 2010, ISBN 978-9941-0-2499-3.
თამთა გოდუაძე

თამთა გოდუაძე (ბერძ. Τάμτα Γκοντουάτζε; დ. 10 იანვარი, 1981), უფრო ცნობილი, როგორც თამთა — ქართველი პოპ მომღერალი, რომელიც საბერძნეთში პოპულარული გახდა 2004 წელს Super Idol Greece-ში მონაწილეობით (სადაც მან მეორე ადგილი დაიკავა) და სინგლების „Ftes“ („შორს“, რომელსაც ორიგინალურად გალა ასრულებდა) და „Den Telioni Etsi i Agapi“ („სიყვარული ასე არ მთავრდება“) გამოშვების შემდეგ. იყო გადაცემა The X Factor-ის ქართული ვერსიის ჟიურის წევრი 2014, 2015 და 2018 წლებში, ასევე The X Factor-ის ბერძნული ვერსიის ჟიურის წევრი 201 და 2017 წლებში. თამთა გოდუაძე წარადგინა კვიპროსს 2019 წლის ევროვიაზიაზე სიმღერით „Replay“ და დაიკავა მე-13 ადგილი. სტუდიური ალბომები Tamta (2006) Agapise Me (2007) Tharros I Alitheia (2010) სინგლები T' Allo Mou Miso ft. Stavros Konstantinou (2004) Ftais (2006) Den Telionei Etsi I Agapi (2006) Tornero/Tromero (MAD Version) (დუეტი მიჰაი ტრაისტარიუსთან) (2006) Einai Krima (დუეტი გრიგორის პეტრაკოსთან) (2006) With Love (2007) Agapise Me (2007) Agapo (დუეტი აკის დეიქსიმოსთან) (2007) Mia Stigmi Esi Ki Ego (2007) Ela Sto Rhythmo (2008) S' Opoion Aresei (Dansonra) (2008) Koita Me (2009) Tharros I Alitheia (დუეტი საკის რუვასთან) (2010) Egoista (დუეტი ისაიას მატიაბასთან) (2010) Fotia (2010) Tonight (დუეტი Playmen & Claydee Lupa-სთან) (2011) Zise To Apistefto (2011) Niose Tin Kardia (2012) Konta Sou (2012) Pare Me (2013) ოფიციალური საიტი ↑ Media furious with Stockselius comments; Tamta to rescue. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-02-17. ციტირების თარიღი: 2014-04-21. Oikotimes, May 26, 2008. Retrieved on June 3, 2008 ↑ Halpin, Chris. (21 დეკემბერი 2018) კვიპროსს 2019 წლის ევროვიზიაზე თამთა ჰიტით „Replay“ წარადგენს. Wiwibloggs. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-12-21. ციტირების თარიღი: 2019-05-10.
მაიკო

მაიკო (იაპ. 舞妓, მოცეკვავე ბავშვი) — მომავალი გეიშას ან გეიკოს სახელწოდება. ეს არის სწავლების მესამე საფეხური სიკომისა და მინარაის შემდეგ. "მაიკო" რეგიონული კუთხური სახელწოდებაა, თუმცა ის გავრცელდა კიოტოს, ოსაკას და ნარას ფარგლებს გარეთ. ტოკიოსა და მთელ კანტოში (რეგიონი კუნძულ ჰოკაიდოზე) მათ ჰანგიოკუს უწოდებენ, რაც ქართულად ნახევრადძვირფას ქვას ნიშნავს. მაიკო წარმდგენს ტრადციული იაპონური გასართობი კულტურის ნაწილს.
აიოდჰია

აიოდჰია (ჰინ. अयोध्या, ინგლ. Ayodhya) — ძველი ქალაქი ინდოეთში, უტარ-პრადეშის შტატში. ცნობილია როგორც მომლოცველობის ცენტრი, რადგან ითვლება, რომ ამ ქალაქში დაიბადა ღმერთი რამა და არის ლეგენდარული კოშალის სამეფოს დედაქალაქი. მდებარეობს მდინარე გჰაგჰრის ნაპირებზე და ითვლება ინდუიზმის შვიდი წმინდა ადგილიდან ერთ-ერთად. აიოდჰიის ვებგვერდი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-08-10. ციტირების თარიღი: 2011-03-07.
კოდორის ქედი

კოდორის ქედი — ქედი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის ოჩამჩირისა და სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტების ადმინისტრაციულ საზღვარზე. მდებარეობს აფხაზეთის კავკასიონის სამხრეთ ტოტზე, რომელიც მდინარე კოდორის აუზს გამოჰყოფს მდინარეების ენგურის, ღალიძგის, მოქვისა და სხვა აუზებისაგან. შედგება ორი მონაკვეთისაგან, რომლებიც ერთმანეთს უკავშირდება ხოჯალის მთის მასივში. ერთი მონაკვეთი კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედიდან ხოჯალის მთამდე სამხრეთ-დასავლეთისკენ, 30 კმ სიგრძისაა და დაგვირგვინებულია მოგუაშირხის მწვერვალით. მის შუა ნაწილში, მდინარეების საკენისა და ნენსკრის წყალგამყოფზე მდებარეობს ხიდას უღელტეხილი. კოდორის ქედის ამ მონაკვეთს სვანეთ-აფხაზეთის ქედი ეწოდება. მეორე ნაწილი ხოჯალის მთიდან მდინარე კოდორის ქვემო დინებამდე განედურადაა გაწოლილი 51 კმ სიგრძეზე. კოდორის ქედი აგებულია პალეოზოური კრისტალური კომპლექსით, ქვედაიურული ფიქლებით, ბაიოსის პორფირიტული წყებითა და ცარცული კირქვებით. ქედის დასაწყისში მყინვარებია. შემოსილია მდელოებითა და წიწვიანი ტყით, რომელიც მთავარი ქედიდან ხიდის უღელტეხილამდე ვრცელდება. გარდა ამისა, წიწვიანები ქმნიან განცალკევებულ „კუნძულს“ ხოჯალის მასივზე. ამ უკანასკნელის დასავლეთით ისპობა ჯერ ნივალური ზონა, შემდეგ ალპური. კოდორის ქედის დასავლეთი ნახევარი მთლიანად ტყიან ზონაშია მოქცეული. კოდორის ქედის სამხრეთ შტოებზე მდებარეობს ტყვარჩელის ქვანახშირის საბადო. მარუაშვილი ლ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 570.
ალბერტო ფერნანდესი

ალბერტო ანხელ ფერნანდესი (ესპ. Alberto Ángel Fernández; დ. 2 აპრილი, 1959, ბუენოს-აირესი, არგენტინა) — არგენტინელი იურისტი, პოლიტიკოსი და არგენტინის პრეზიდენტი 2019-2023 წლებში. თავმჯდომარეობდა არგენტინის მინისტრთა კაბინეტს ნესტორ კირხნერისა და ნაწილობრივ კრისტინა ფერნანდესის პრეზიდენტობის დროს 2003-2008 წლებში. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ალბერტო ფერნანდესი“ ვიკისაწყობში. Jefatura de Gabinete de Ministros დაარქივებული 1999-10-01 საიტზე Wayback Machine.
რიწის ქუჩა

რიწის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს მთაწმინდის რაიონში (მთაწმინდა); არსენა ოძელაშვილისა და პოლიკარპე კაკაბაძის ქუჩებს შორის. წარმოიქმნა XIX საუკუნის ბოლოს. 1959 წლამდე სამრეცხაოს ქუჩა ერქვა. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 145, ISBN 978-99928-20-35-3.
შოთა რუსთაველის გასასვლელი

შოთა რუსთაველის გასასვლელი — ქუჩა თბილისიში. მდებარეობს მთაწმინდის რაიონში (გარეთუბანი); შოთა რუსთაველის გამზირიდან ყოფილ კვალის ქუჩამდე. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 49, ISBN 978-99928-20-35-3.
ანდრია რაზმაძის ქუჩა (გლდანის რაიონი)

ანდრია რაზმაძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს გლდანის რაიონში (გლდანი); თიანეთის გზატკეცილსა და მამკოდის ქუჩას შორის. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 144, ISBN 978-99928-20-35-3.
რატევნის ქუჩა

რატევნის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ნაძალადევის რაიონში (ღრმაღელე). ჩარგლის ქუჩასა და მთის ფერდობს შორის. წარმოიქმნა XX საუკუნის 40-იან წლებში. 50-იან წლებში ყოფილ მე-11 ქუჩას რატევნის ქუჩა ეწოდა. აქვს ორი შესახვევი და ორი ჩიხი. რატევანი ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 144, ISBN 978-99928-20-35-3.
გიორგი სააკაძის ქუჩა

გიორგი სააკაძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს სამგორის რაიონში (ორხევის დასახლება); იოანე პეტრიწისა და ნიკო ფიროსმანის ქუჩას შორის. წარმოიქმნა XX საუკუნის 40-იან წლებში. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 152, ISBN 978-99928-20-35-3.
რკინიგზის ქუჩა

რკინიგზის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ნაძალადევის რაიონში (ნაძალადევი). დასაწყისი აქვს ნიკოლოზ ხუდადოვის ქუჩიდან. წარმოიქმნა XX საუკუნის 1940-იან წლებში. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 145, ISBN 978-99928-20-35-3.
რეხის I ქუჩა

რეხის I ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ნაძალადევის რაიონში (ნაძალადევი); ნიკოლოზ ხუდადოვის ქუჩა და მახათას აღმართს შორის. წარმოიქმნა XX საუკუნის 40-იან წლებში. აქვს ერთი შესახვევი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 144, ISBN 978-99928-20-35-3.
ნინო რამიშვილის ქუჩა

ნინო რამიშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ვაკის რაიონში (ვაკე); ილია ჭავჭავაძის გამზირსა და მდინარე ვერის ხეობას შორის. წარმოიქმნა XX საუკუნის 20-იან წლებში. თბილისის ქუჩების 1926 წლის ცნობარში შეტანილია როგორც უნივერსიტეტის I შესახვევი. 1940 წელს — როგორც ნიკო მარის შესახვევი. 1955 წლის ცნობარით უნივერსიტეტის I ჩიხია. 1974 წლის ცნობარით — ილია ჭავჭავაძის პროსპექტის I ჩიხი. ბოლოს ჭავჭავძის გამზირის I შესახვევი დაერქვა. 2007 წელს ნინო რამიშვილის სახელი ეწოდა. ქუჩაზე, №2 სახლში, განთავსებულია ნოდარ დუმბაძის სახლ-მუზეუმი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 144, ISBN 978-99928-20-35-3.
იოანე საბანისძის ქუჩა

იოანე საბანისძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს კრწანისის რაიონში (ხარფუხი); დეკაბრისტების მოედნიდან მთის ფერდობამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. 1903 წელს თბილისის გამგეობის მიერ შედგენილ ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც ახპატის შესახვევი. თბილისის 1934 წლის გეგმაზე დამატებულია როგორც ქუჩა, 60-იან წლებში იოანე საბანისძის სახელი დაერქვა. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 152, ISBN 978-99928-20-35-3.
რუისპირის ქუჩა

რუისპირის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ისნის რაიონში (ელია); შილდისა და ფშავი ქუჩებს შორის. წარმოიქმნა XIX საუკუნის 30-იან წლებში. აქვს ერთი ჩიხი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 145, ISBN 978-99928-20-35-3.
როსტოვის ქუჩა

როსტოვის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ჩუღურეთის რაიონში (ახალი კუკია); ოთარ ქინქლაძის ქუჩასა და ნორიოს აღმართს შორის. წარმოიქმნა XIX საუკუნის ბოლოს. შეტანილია თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში. გააჩნდა 1 გასასვლელი (როსტოვისა და ბენიამინ ჩხიკვიშვილის ქუჩებს შორის), რომელიც ამჟამად ივანე მიჩურინის ქუჩის სახელითაა ცნობილი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 145, ISBN 978-99928-20-35-3.
შოთა რუსთაველის ქუჩა

შოთა რუსთაველის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს სამგორის რაიონში (ვარკეთილის დასახლება); დასაწყისი მეგობრობის გამზირიდან. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 149, ISBN 978-99928-20-35-3.
რეხის III ქუჩა

რეხის III ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ნაძალადევის რაიონში (ნაძალადევი); დასაწყისი ნიკოლოზ ხუდადოვის ქუჩიდან. წარმოიქმნა XX საუკუნის 40-იან წლებში. რეხა ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 144, ISBN 978-99928-20-35-3.
ანდრია რაზმაძის ქუჩა

ანდრია რაზმაძის ქუჩა შეიძლება აღნიშნავდეს: ანდრია რაზმაძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, გლდანის რაიონში; ანდრია რაზმაძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ვაკის რაიონში.
ანდრია რაზმაძის ქუჩა (ვაკის რაიონი)

ანდრია რაზმაძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მდებარეობს ვაკის რაიონში (ვაკე); დიმიტრი არაყიშვილის ქუჩასა და ირაკლი აბაშიძის გასასვლელს შორის. წარმოიქმნა XX საუკუნის 30-იან წლებში და ეწოდა ანდრია რაზმაძის სახელი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 144, ISBN 978-99928-20-35-3.