laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
იკორთის ღვთისმშობლის ხატები

იკორთის ღვთისმშობლის ხატები — იკორთის ტაძრის საგანძურის ნაწილი. ღვთისმშობლის ხატი, რომელიც ამჟამად დაცულია საქართველოს ხელოვნების მუზეუმში, გვხვდება გიორგი ბოჭორიძის 1924 წლის 2 მაისს შედგენილ, იკორთის ტაძრიდან ჩამოტანილი საეკლესიო ნივთების აღწერილობაში ქ.№307. ხატი მცირე ზომისაა (ზომები: 15X21 სმ). პირის მხარეს ჩვილედი ღვთისმშობელია გამოსახული, ხატი ბაჯაღლო ოქროს პერანგითაა შემოსილი, ღვთისმშობლისა და ჩვილი მაცხოვრის შარავანდედებს ძვირფასი ქვები და რამდენიმე მსხვილი მარგალიტი ამკობს. ხატის ფერწერული ნაწილი ხის დაფაზეა შესრულებული. მოხატულობამ ჩვენამდე ნაწილობრივ მოაღნია. კერძოდ, შემორჩენილი ფერწერული ფენა მოლოდ ყოვლადწმინდა ღმრთისმშობლის თავის ზედა ნაწევრითა და ჩვილის სახის ფრაგმენტებით შვმოიფარგლება. სახატე დაფის დანარჩენი ნანილებიდან საღებავი მთლიანად აცვენილია. ხატის ოქროს პერანგი მოჩარჩოებულია. ჩარჩო-არშია, ცენტრალურ ველთან შედარებით, ამოზიდულია. მის შიდა ხაზს ბურთულების მწკრივი შვმოუყვება. ხატის პერანგის ჩარჩო-არშია და ცენტრალური ველი მცენარეული ორნამენტითაა შემკული. ჩარჩოს ზედა გვერდის ცენტრში ტოლმკლავა ჯვარია გამოსახული. შემნირველის წარწერა ხატის ზურგზეა შესრულებული. იმის გათვალისწინებით, რომ საქტიტორო წარწერის დამასრულებელ ნანილში შემწირველი, როგორც ნესი, მისი სახელის ლოცვებში მოხსენიებასა და შენდობას ითნოვს, საქტიტორო წარწერები უფრო ხშირად ნატის წინა პირზე კეთდება ხოლმე, თუმცა არის მათი ზურგზე შესრულების მაგალითებიც. იკორთის ღმრთისმშობლის ხატის საქტიტორო წარწერის ზურგზე განთავსება ხატის მცირე ზომამ განაპირობა. წარწერა ვერცხლის ფირფიტაზეა შესრულებული. მისი სახატე ხის დაფაზე დაკვრის შვმდეგ, დაფის წიბო ვერცხლის ლენტით დაუფარავთ და ხატის ზურგის მხარის მიმართულებით გადაუკეცავთ, რა დროსაც საქტიტორო ტექსტის პირველი სტრიქონის ბოლო სიტყვის ბოლო ასოს ნანილი გადანაკეცს დაუფარავს. ვერცხლის ფირფიტა ხატის ზურგზე ისეა დამაგრვბული, რომ ტექსტის სტრიქონები ხატის განიერი მხარის პარალელურადაა მიმართული. შესაბამისად, ტექსტის წასაკითხად ხატი საათის ისრის სანინააღმდეგო მიმართულებით, 90-გრადუსიანი კუთნით უნდა შემოვაბრუნოთ. წარწერა მხედრული შრიფტით, XVI-XVII საუკუნეებისთვის სახასიათო კალიგრაფიითაა შესრულებული. განკვეთილობის ნიშნად ორწერტილია გამოყენებული. საქტიტორო ტექსტის გადმონაწერი: ტექსტში XVII-XVIII საუკუნეებში მოღვაწე რამდენიმე მნიშვნელოვანი ისტორიული პირია დასახელებული. მათ შორის უმთავრესია შალვა ქსნის ერისთავი, რომელიც 1659 წელს ირანელ დამპყრობთა წინააღმდეგ კახეთის აჯანყების ერთ-ერთი მთავარი მონაწილეა. საქტიტორო წარწერის თანახმად, ხატის შემწირველია შალვა ქსნის ერისთავის მეუღლე ქვთევანი, რომელიც იყო ზაალ არაგვის ერისთავის ასული. ზაალი არაგვის ერისთავად 1633-1660 ნლებში გვევლინება. საქტიტორო წარწერის ტექსტში ქეთევანი საგანგებოდ ახსენებს, რომ იგი ქსნის ერისთავის დავითის (იგივე დათუნას) დედაა. დათუნას ქსნის ერისთავად 1675-1696 და 1700-1717 წლებში ვხედავთ. როგორც საქტიტორო ტექსტიდან ჩანს, ქეთევანს ღვთისმშობლის ხატი მოუჭედინებია და შეუმკია საკუთარი თავის სასოებად მისი „უხუცესი“ ძის ძის, ანუ შვილიშვილის გარდაცვალების გამო. ღვთისმშობლის ხატი, საქართველოს ხელოვნების მუზეუმი ხატის ზურგი, საქართველოს ეროვნული არქივი მირიანაშვილი ლ., უცნობი ხატის წარწერა წმ. შალვა ქსნის ერისთავისა და მისი ოჯახის წევრების ხსენებით, “ქართული წყაროთმცოდნეობა“, თბ. 2019, გვ. 84-88 ↑ ბოჭორიძე გ., „ქართლის ეკლესია-მონასტრები და სიძველეები“, თბ., 2011
ვარადო

„ვარადო“ — აფხაზური (ქართული) ხალხური სიმღერა, რომელსაც ზოგჯერ „კლდის სიმღერის” სახელწოდებითაც მოიხსენიებენ. სიმღერას საფუძვლად უდევს ლეგენდა ორი ძმის შესახებ: მაღლა, კლდის ორწოხებში გახლართული უფროსი ძმა შველას სთხოვს უმცროსს. ეს უკანასკნელი ქვემოდან შესძახებს, რომ მისი დაღუპვის შემთხვევაში იგი მის ცოლს ხასად დაისვამს, შვილებს მონებად გაიხდის და მის სახლ-კარს მიითვისებს. უფროსი ძმა უკანასკნელ ძალ-ღონეს მოიკრებს, გამოვა ხლართებიდან, ძირს დაეშვება და სატევარს ჩასცემს გულში მოღალატეს. სახლში დაბრუნებულს დედა აუხსნის, რომ უმცროსმა ძმამ ეს სიტყვები მის გადასარჩენად მოიგონა. გაუბედურებული კაცი კლდის პირას უმცროსი ძმის გვერდით იკლავს თავს. სიმღერა სამხმიანია. მისი ხასიათი გამოხატულია ნელი ტემპით და სევდიანი განწყობით. სიტყვიერი ტექსტი მთლიანად სამღერისებს ემყარება. ვა-რა-დო ო-რი-რა-ვო, ვა-რა-და-რი – ო ო-ვრა-იდა-ო, ვა-რა-იდა სი-ვა-რა-იდა-ო, ვა-რა-დო რა-იდა-ო. ვა-რა-დო ო-რი-რა-ვო, ვა-რა-და-რი – ო ო-ვრა-იდა-ო, ვა-რა-იდა სი-ვა-რა-იდა-ო, ვა-რა-დო რა-იდა-ო. ↑ კალანდაძე ნ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 164. ↑ კოკელაძე გრ., ქართული ხალხური სიმღერები თქმულებებითა და კომენტარებით, თბ., 1985.
ივანე ჯავახიშვილის სახელობის საერთაშორისო პრემია

ივანე ჯავახიშვილის სახელობის საერთაშორისო სამეცნიერო პრემია — ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მიერ დაწესებული საერთაშორისო სამეცნიერო პრემია, რომელიც ატარებს ქართველი ისტორიკოსისა და საზოგადო მოღვაწის, ივანე ჯავახიშვილის სახელს. პრემია უცხოელი მეცნიერებისთვის ქართველოლოგიის განვითარებაში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისთვის დაწესდა 2013 წელს, ივანე ჯავახიშვილის გარდაცვალებიდან 73-ე წლისთავზე, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გადაწყვეტილებით. „ეს ძალიან მნიშვნელოვანია, რადგან საქართველოს ფარგლებს გარეთ ქართველოლოგიისადმი დაინტერესება გაიზრდება, ხელს შეუწყობს ქართველოლოგიის პოპულარიზაციას. ეს მიმართულება ყოველთვის ძლიერი იყო თსუ-ში. ივანე ჯავახიშვილის დიდი დამსახურებაა ის, რომ მან საფუძველი ჩაუყარა არა მარტო ქართველოლოგიის მიმართულების დიდ სკოლას, არამედ ყველა იმ დარგს, რომელიც უნივერსიტეტში ისწავლება“, — აღნიშნა ივანე ჯავახიშვილის შთამომავალმა გიორგი ჯავახიშვილმა. პრემია გაიცემა ქართველოლოგიაში შექმნილი საერთაშორისო მნიშვნელობის სამეცნიერო ნაშრომისათვის (ნაშრომთა ციკლისათვის) 2 წელიწადში ერთხელ, საპრემიო წლის აპრილის თვეში. საპრემიო თანხა შეადგენს 20 000 ლარს და ერთი და იმავე პირს განმეორებით არ მიენიჭება. ივანე ჯავახიშვილის სახელობის მედალი თსუ-მ ივანე ჯავახიშვილის სახელობის საერთაშორისო სამეცნიერო პრემია დააწესა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის საერთაშორისო სამეცნიერო პრემია ქართველოლოგიაში გერმანელ პროფესორს გადაეცა ↑ ივანე ჯავახიშვილის სახელობის საერთაშორისო სამეცნიერო პრემიის გაცემის შესახებ დებულება
ჯაჯანიძე

საკუთარი სახელი ჯაჯანიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გერმანე ჯაჯანიძე — სასულიერო პირი გივი ჯაჯანიძე — მსახიობი მიხეილ ჯაჯანიძე — ინჟინერი
ჯებაშვილი

საკუთარი სახელი ჯებაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: იოველ ჯებაშვილი — ინჟინერი, მეცნიერი მანქანათმცოდნეობის დარგში მანანა ჯებაშვილი — ექიმი-გასტროენტეროლოგი, პოლიტიკოსი
ჯობაძე

საკუთარი სახელი ჯობაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ვახტანგ ჯობაძე — ხელოვნების ისტორიკოსი ნოდარ ჯობაძე — არქიტექტორი
ჯოხთაბერიძე

საკუთარი სახელი ჯოხთაბერიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გიორგი ჯოხთაბერიძე — ბიზნესმენი გობრონ ჯოხთაბერიძე — პარტიული და სახელმწიფო მოხელე
ჯოჯუა

საკუთარი სახელი ჯოჯუა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გრიგოლ ჯოჯუა — პოლიტიკოსი, ფილოლოგი ვლადიმერ ჯოჯუა — სპორტსმენი (ფეხბურთელი) თეიმურაზ ჯოჯუა — ისტორიკოსი, წყაროთმცოდნე ლიანა ჯოჯუა — სპორტსმენი (შერეული საბრძოლო ხელოვნება) მიხეილ ჯოჯუა — სპორტსმენი (ფეხბურთელი) სერაფიმე (ჯოჯუა) — საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მღვდელმთავარი შოთა ჯოჯუა — კომპოზიტორი, სპორტსმენი (ფეხბურთელი)
ალიხანაშვილი

საკუთარი სახელი ალიხანაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ვანო ალიხანაშვილი — პოლიტიკოსი, პუბლიცისტი მარიამ ალიხანაშვილი — საფრანგეთში მოღვაწე მსახიობ მარია მერიკოს დაბადების სახელი და გვარი
ამბროლაძე

საკუთარი სახელი ამბროლაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გიორგი ამბროლაძე — სპორტსმენი (მკლავჭიდი) თამაზ ამბროლაძე — გეოლოგი, ინჟინერი ნარგიზა ამბროლაძე — ექიმი-კარდიოლოგი
ბენდელიანი

საკუთარი სახელი ბენდელიანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ზაზა ბენდელიანი — სპორტსმენი (ფეხბურთელი), აფხაზეთის ომის მონაწილე ჭიჭიკო ბენდელიანი — საბჭოთა კავშირის გმირი, გვარდიის მაიორი
ბერიანიძე

საკუთარი სახელი ბერიანიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ლევან ბერიანიძე — სპორტსმენი (თავისუფალი ჭიდაობა, სუმო) მარია ბერიანიძე — რევოლუციური მოძრაობის მონაწილე საქართველოში რამაზ ბერიანიძე — პედაგოგი, პოლიტიკოსი შალვა ბერიანიძე — პოლიტიკოსი
მარია ბერიანიძე

მარია (მაშო) ლავრენტის ასული ბერიანიძე (დ. 1875 — გ. 1922) — რევოლუციური მოძრაობის მონაწილე საქართველოში, საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრი და პარტიის ქალთა ორგანიზაციის ერთ-ერთი ლიდერი. დაიბადა გლეხის ოჯახში. მიიღო შინაური განათლება. 1900-იან წლებში იყო ეფიანჯიანცის თამბაქოს ფაბრიკის მუშა, ქალთა რევოლუციური უჯრედის ორგანიზატორი. რევოლუციური მოღვაწეობისთვის რამდენჯერმე იყო დაპატიმრებული. 1917 წლის რევოლუციის შემდეგ იყო თბილისის მუშათა საბჭოს და მისი აღმასრულებელი კომიტეტის წევრი. 1919 წელს კენჭს იყრიდა დამფუძნებელი კრების დეპუტატად საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული პარტიის სიით (საკანონმდებლო ორგანოში ადგილი ვერ მიიღო). საქართველოს საბჭოთა რუსეთის მიერ ოკუპაციის (1921) შემდეგ დააპატიმრეს და მეტეხის ციხეში მოათავსეს. გარდაიცვალა პატიმრობაში ტიფით 1922 წლის თებერვალში. დამფუძნებელი კრების დეპუტატ ლეო ნათაძესთან ერთად მისი დაკრძალვა ანტისაბჭოთა მანიფესტაციად იქცა. ბერიანიძე მარია ლავრენტის ასული. საბჭოთა წარსულის კვლევის ლაბორატორიის საზოგადოებრივი არქივი.
One Left Standing

One Left Standing — ჯგუფის Mike + The Mechanics სინგლი 2004 წლის ალბომიდან Rewired.
ავტოლითოგრაფია

ავტოლითოგრაფია (ძვ. ბერძნ. αὐτός — „თვითონ“, λίθος — „ქვა“ და γράφω — „ვწერ“, „ვხატავ“) — ლითოგრაფიის სახე, რომლის ორიგინალი ქვაზე თვითონ მხატვარს გადააქვს და არა ოსტატ ლითოგრაფს. ამ მეთოდის გამოყენებისას მხატვარი კომპოზიციაში ცხიმის მაღალი შემცველობის მქონე სპეციალური მელნის ან ფანქრის გამოყენებით ხატავდა სპეციალურ ქაღალდზე, რომლის გამოსახულება თავად მხატვარმა გადაიტანა ლითოგრაფიული ქვის ზედაპირზე (თუთია ან ალუმინის ფირფიტა). გამოსახულების გადატანის შემდეგ, ან თავად მხატვარი, ან სპეციალური ოსტატი ლითოგრაფი, აფორმებდა ნახატს და მიღებული სურათი იბეჭდებოდა ხელით სტამბაზე. ავტოგრაფიის ტექნიკა გამოიგონა ალიოზ ზენეფელდერმა ბოჰემიაში 1796 წელს, რომელმაც თავისი გამოგონება შემდეგნაირად აღწერა: „ეს მეთოდი დამახასიათებელია ქიმიური ბეჭდვისთვის და მიდრეკილი ვარ მივიჩნიო ის ჩემს გამოგონებებს შორის ყველაზე მნიშვნელოვანად“. ავტოგრაფია, სხვა საკითხებთან ერთად, დადებითად განსხვავდებოდა გრავიურისგან თავისი სიაფით და ასევე იმით, რომ მასში გამოსახულება შესრულდა არა სარკეში, არამედ ბუნებრივი სახით, რამაც მნიშვნელოვნად გაამარტივა ნამუშევარი. XIX საუკუნეში ავტოლითოგრაფია აქტიურად გამოიყენებოდა რუკებიდან, ილუსტრაციებიდან, პრეისკურანტებიდან და ა.შ. ანაბეჭდების მისაღებად. XIX საუკუნის განმავლობაში ტერმინი ავტოგრაფია და ავტოლითოგრაფია გამოვიდა ხმარებიდან, და მისი ადგილი ლითოგრაფიამ დაიკავა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 159. ↑ Pierre Larousse. Autographie // Grand Dictionnaire Universel du XIXe siècle : tome premier. — Paris : Édition classique Larousse et Boyer, 1866. — P. 995—996. ↑ Alois Senefelder. Vollständiges Lehrbuch der Steindruckerey. — München, Wien, 1818. — С. 297.
ოფსეტური ბეჭდვა

ოფსეტური ბეჭდვა (ინგლ. off-set — „უკონტაქტო“) — ბეჭდვის ხერხი, რომლის დროს საბეჭდი ფორმიდან საღებავი საბეჭდი ფორმიდან წნევით გადაეცემა რეზინის ტილოს — შუალედურ ელასტიკურ ზედაპირს, იქიდან კი — ქაღალდს ან სხვა საბეჭდ მასალას. ოფსეტური ბეჭდვის პრინციპი შემოიღეს აშშ-ში 1905 წელს, მაშინ როცა შეიქმნა პირველი ოფსეტური საბეჭდი მანქანა. ოფსეტური ბეჭდვის დროს გამოსახულება ორჯერ გადაიცემა, ქაღალდს კი საბეჭდ ფორმასთან უშუალო კონტაქტი არა აქვს, რაც საშუალებას იძლევა მკვეთრად შემცირდეს ბეჭდვის დროს აუცილებელი წნევა (მაშასადამე ნაკლებად გაცვდეს ფორმა), გაიზარდოს ბეჭდვის სიჩქარე და ამაღლდეს აღწარმოების ხარისხი. ოფსეტური საბეჭდი შირმები მზადდება 0.35-0.8 მმ სისქის ალუმინის ან თუთიის ფირფიტებზე, რომელთა ზედაპირს მექანიკურად ამუშავებენ (დამარცვლავენ) თანაბრად მქრქალი ზედაპირის მისაღებად. საბეჭდი და სახარვეზო ელემენტები ფირფიტების ზედაპირზე წარმოიქმნება სხვადასხვა მოლეკულურ-ზედაპირული თვისების მქონე აფსკების სახით, რომლებიც კარგად იღებენ ტენს ან საღებავს. ის ეგრეთწოდებული ერთლითონიანი (მონოლითონური) ფორმებია. იყენებენ აგრეთვე მრავალლითონიან ფირფიტებზე ფორმების მომზადების ხერხებს. მრავალლითონიან ფირფიტებს ჩეულებრივ ამზადებენ ალუმინის ან ფოლადის ფუძეზე და მათ ზედაპირს გალვანური ხერხით დაფარავენ სპილენძისა (სისქე 10 მკმ-მდე) და ნიკელის ან ქრომის (სისქე 1-3 მკმ) აფსკებით. საბეჭდი ელემენტები ერთ- და მრავალლითონიან ფირფიტებზე წარმოიქმნება გამოსახულების პირის გადაღებით შუქმგრძნობიარე პირგადასაღებ შრეზე (ფოტოქიმიური ხერხი). ასევე იყენებენ დიაზონაერთებზე დამზადებულ პირგადასაღებ შრეს. წინასწარ გამგრძნობიარებულ ფირფიტებზე ფორმების დამზადებისას საბეჭდი ელემენტები წარმოიქმნება მონოლითონის პირგადასაღებ შრეზე, რომელიც პირის გადაღების დროს დაცულია დიაპოზიტივის გაუმჭვირი უბნებით და დატოვებულია პირის გამჟღავნების შემდეგაც. მრავალლითონიან ფირფიტებზე პირგადასაღები შრე გამჟღავნების შემდეგ მოსცილდება საბეჭდ ელემენტებს, დარჩება სახარვეზო უბნებზე დროებით და დამცავად. ამის შემდეგ მიმდინარეობს ზედა ლითონის (ნიკელის ან ქრომის) ქიმიური ან ელექტროქიმიური ამოჭმის პროცესი (ამოჭმა ხდება სპილენძის შრემდე), რის შემდეგ სახარვეზო ელემენტებს აცილებენ დამცავ შრეს. ამ შემთხვევაში საბეჭდი ელემენტები წარმოიქმნება სპილენძის ზედაპირზე, სახარვეზო კი — ნიკელზე ან ქრომზე. ამ ხერხით ბეჭდვას ღრმა ოფსეტს უწოდებენ. ფორმების დამზადების ყველა ხერხის გამოყენებისას საბეჭდი ელემენტების შექმნის შემდეგ სახარვეზო ელემენტებს ამუშავებენ მაჰიდროფილიზებელი ხსნარით (მათთვის მდგრადი ჰიდროფილური თვისებების მისანიჭებლად). ოფსეტური ბეჭდვა ხდება ოფსეტურ მანქანებზე. მანქნანის ყოველ სამუშაო ციკლს თან სდევს საბეჭდი ფორმის დანამვა, საბეჭდ ელემენტებზე საღებავის წასმა, ქაღალდის მიწოდება, თვით ბეჭდვა და მზა ანაბეჭდის გამოტანა მიმღებ მაგიდაზე. ოფსეტური ბეჭდვა ფართოდ გავრცელდა იმის გამო, რომ შესაძლებელი გახდა საფრმო პროცესების მექანიზაცია, საბეჭდი მანქანების მწარმოებლურობის მკვეთრად გაზრდა, ყველა ტიპის გამოცემის აღწარმოება. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 608-609.
კასკინენი

კასკინენი (ფინ. Kaskinen) — ქალაქი, მუნიციპალიტეტი და კუნძული სამხრეთ-აღმოსავლეთ ბოტნიის ქვერეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 1 246 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 10.49 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 118.78 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა. კასკინენი ფინეთის ყველაზე პატარა მუნიციპალიტეტია, რომელსაც ქალაქის სტატუსი აქვს. Town of Kaskinen – Official website BBLogistics OY – Official website, operates in Kaskinen Port since 1991 Map of Kaskinen ↑ 1.0 1.1 http://www.stat.fi/meta/luokitukset/kunta/001-2012/luokitusavain_ks.html ↑ 2.0 2.1 Kuntien ja kielisuhdeluokituksen 2024 välinen luokitusavain, Klassificeringsnyckeln mellan kommuner och språklig indelning år 2024, The correspondence table between municipalities and language distribution in 2024 — Statistics Finland, 2024. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q798557"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q125824619"></a> ↑ Population growth biggest in nearly 70 years — Statistics Finland. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q798557"></a>
If I Were You

If I Were You — არის ჯგუფის Mike + The Mechanics სინგლი 2004 წლის ალბომიდან Rewired.
გოქაძე

საკუთარი სახელი გოქაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: დავით გოქაძე — ინჟინერი, პოლიტიკოსი მათე გოქაძე — სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა)
გრძელიშვილი

საკუთარი სახელი გრძელიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: დავით გრძელიშვილი — არქიტექტორი კონსტანტინე გრძელიშვილი — მხატვარი
გუგეშაშვილი

საკუთარი სახელი გუგეშაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: დოდო გუგეშაშვილი — სამხედრო მეთაური ლუკა გუგეშაშვილი — სპორტსმენი (თავისუფალი ჭიდაობა) შიო გუგეშაშვილი — თერაპევტი
ხაფანგი (1992 წლის ფილმი)

ხაფანგი — 1992 წლის ქართული მხატვრული ფილმი. რეჟისორი — ალექსანდრე (ალეკო) ნინუა. ფილმი ასახავს მილიციის პენსიონერი პოდპოლკოვნიკის და ასევე „პენსიაზე“ გასული პროფესიონალი თაღლითის ჩახლართულ ურთიერთობებს. რევაზ თავართქილაძე — ელიზბარი გივი თოხაძე — დიმიტრი ლელა წურწუმია — მარგო ვალერი კორშია ნანი ჩიქვინიძე — ელენე მიხეილ (მიშა) გომიაშვილი გია გამყრელიძე-ძნელაძე ვიქტორ ნინიძე კახა თავართქილაძე ივანე ოსაძე რუსუდან (ხათუნა) მჭედლიძე ნინო დუმბაძე ვასილ რცხილაძე ირაკლი კავსაძე ნოდარ ხუციშვილი „ხაფანგი (1992 წლის ფილმი)“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია „ხაფანგი“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
დადვაძე

საკუთარი სახელი დადვაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ბონდო დადვაძე — მუსიკოსი, ფოტოჟურნალისტი პავლე დადვაძე — ჟურნალისტი, მთარგმნელი
Perfect Child

Perfect Child — ჯგუფის Mike + The Mechanics სინგლი 2004 წლის ალბომიდან Rewired.
ვარაზაშვილი

საკუთარი სახელი ვარაზაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან: გიორგი ვარაზაშვილი — იტალიის წინააღმდეგობის მოძრაობის მონაწილე II მსოფლიო ომში გიორგი ვარაზაშვილი — ინჟინერი ვასილ ვარაზაშვილი (ვარაზი) — ბიოქიმიკოსი, პათოფიზიოლოგი ივანე ვარაზაშვილი — ინჟინერი, მრეწველი ისიდორე ვარაზაშვილი — პოლიტიკური მოღვაწე ნინო ვარაზაშვილი — ჰიდროტექნიკოსი ვარაზი
QR კოდი

QR კოდი (ინგლ. Quick Response code — „სწრაფი რეაგირების კოდი“) — ორგანზომილებიანი მატრიცული შტრიხკოდის ტიპი, რომელიც გამოიგონა იაპონურმა კომპანია Denso Wave-მ 1994 წელს, ავტომობილების ნაწილების მარკირებისთვის. შტრიხკოდი წარმოადგენს შესაბამისი სკანერით წაკითხვად ოპტიკურ სურათს, რომელიც შეიცავს სპეციფიკურ ინფორმაციას ეტიკეტირებული ნივთის შესახებ. პრაქტიკაში, QR კოდები შეიცავს მონაცემებს ლოკატორის, იდენტიფიკატორისა და ვებსაიტის ვიზიტორთა თვალყურის დევნებისათვის. მონაცემების ეფექტური შესანახვისათვის იყენებენ კოდირების/დაშიფვრის ოთხ სტანდარტიზებულ რეჟიმს (I) ციფრული, (II) ასო-ციფრული, (III) ბაიტის ან ორობითი მონაცემებისა და (IV) კანჯისათვის. QR კოდი შედგება თეთრ ფონზე კვადრატული ბადის სახით განლაგებული შავი კვადრატებისაგან, მათ შორის რამდენიმე ათვლის წერტილად მიჩნეული ნიშნისგან. წაკითხვა შესაძლებელია გამოსახულების წამკითხველი მოწყობილობით (როგორიცაა მაგალითად კამერა), დამუშავება კი — რიდ-სოლომონის შეცდომათა გასწორების კოდების გამოყენებით, სანამ გამოსახულება სწორად არ იქნება გადმოცემული. შემდეგ საჭირო მონაცემების ამოღება ხდება „ორნამენტებისგან“, რომლებიც წარმოდგენილია გამოსახულების როგორც ჰორიზონტალურ, ისე ვერტიკალურ კომპონენტებში. QR ეტიკეტირების სისტემა საავტომობილო ინდუსტრიის მიღმა გამოიყენებოდა სტანდარტულ UPC შტრიხკოდებთან შედარებით მისი სწრაფი წაკითხვადობისა და შენახვისათვის უფრო დიდი ტევადობის გამო. პრაქტიკულ გამოყენებაში შედის საქონლის იდენტიფიკაცია, დოკუმენტების მართვა და ზოგადი მარკეტინგი. ↑ Hung, Shih-Hsuan; Yao, Chih-Yuan; Fang, Yu-Jen; Tan, Ping; Lee, RuenRone; Sheffer, Alla; Chu, Hung-Kuo (2020-09-01). „Micrography QR Codes“. IEEE Transactions on Visualization and Computer Graphics. 26 (9): 2834–2847. doi:10.1109/TVCG.2019.2896895. ISSN 1077-2626. PMID 30716038. S2CID 73433883. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 21 April 2021. ციტირების თარიღი: 21 April 2021. ↑ Chen, Rongjun; Yu, Yongxing; Xu, Xiansheng; Wang, Leijun; Zhao, Huimin; Tan, Hong-Zhou (2019-12-11). „Adaptive Binarization of QR Code Images for Fast Automatic Sorting in Warehouse Systems“. Sensors (ინგლისური). 19 (24): 5466. Bibcode:2019Senso..19.5466C. doi:10.3390/s19245466. PMC 6960674. PMID 31835866. ↑ QR Code features. Denso-Wave. ციტირების თარიღი: 3 October 2011 ↑ 4.0 4.1 QR Code Essentials. Denso ADC (2011). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 12 მაისი 2013. ციტირების თარიღი: 12 March 2013
კოლექტივიზაცია (მრავალმნიშვნელოვანი)

კოლექტივიზაცია შეიძლება აღნიშნავდეს: კოლექტივიზაცია — სოფლის მეურნეობის კოლექტივიზაცია სსრ კავშირში; კოლექტივიზაცია — საქართველოს სსრ მიწათმოქმედების სახალხო კომისარიატის საგლეხო გაზეთი (1930–1935).
თოთლაძე

საკუთარი სახელი თოთლაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გიორგი თოთლაძე — იურისტი, პოლიტიკოსი მზია თოთლაძე — მეწარმე, პოლიტიკოსი ხათუნა თოთლაძე — დიპლომატი, პოლიტიკოსი
თომაძე

საკუთარი სახელი თომაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გია თომაძე — ქირურგი მაია თომაძე — ოპერის მომღერალი პეტრე თომაძე — ოპერის მომღერალი
ეილინ კოლინზი

ეილინ კოლინზი (დ. 10 ნოემბერი 1956 წელი) — ნასას ყოფილი ასტრონავტი, რომელიც მსახურობდა ამერიკის საჰაერო ძალებში პოლკოვნიკად. ის იყო პირველი ქალი პილოტი, რომელიც მეთაურობდა კოსმოსური შატლის მისიას. 1976 წელს კორნინგის სათემო კოლეჯში მიიღო ასოცირებული ხარისხი მათემატიკაში, 1978 წელს სირაკუზის უნივერსიტეტში დაამთავრა ხელოვნების ბაკალავრის ხარისხი მათემატიკასა და ეკონომიკაში. კოლინზი დაინიშნა ოფიცრად USAF-ში სირაკუზის საჰაერო ძალების რეზერვის ოფიცერთა მომზადების პროგრამის მეშვეობით. ის იყო ერთ-ერთი იმ ოთხი ქალიდან, რომლებიც აირჩიეს ბაკალავრიატზე, ვენსში საჰაერო ძალებისთვის პილოტების მოსამზადებლად. პილოტის ფრთების მოპოვების შემდეგ, იგი სამი წლის განმავლობაში დარჩა ვენსში, როგორც T-38 Talon-ის ინსტრუქტორი მფრინავი, სანამ გადავიდოდა C-141 Starlifter-ზე ტრევისის საჰაერო ძალების ბაზაზე, კალიფორნიაში. 1983 წლის ოქტომბერში გრენადაში ამერიკული სამხედრო ძალების შეჭრის დროს, მისმა თვითმფრინავმა 82-ე საჰაერო სადესანტო დივიზიის ჯარები გადაიყვანა პაპის საჰაერო ძალების ბაზიდან ჩრდილოეთ კაროლინაში და ოცდათექვსმეტი სამედიცინო სტუდენტი უკან წაიყვანა. 1986 წლიდან 1989 წლამდე ის იყო ასისტენტ პროფესორი მათემატიკაში და T-41-ის ინსტრუქტორი პილოტი აშშ-ს საჰაერო ძალების აკადემიაში. მან 1986 წელს მიიღო სტენფორდის უნივერსიტეტის ოპერაციების კვლევაში მაგისტრის ხარისხი და 1989 წელს ვებსტერის უნივერსიტეტის ხელოვნების მაგისტრის ხარისხი კოსმოსური სისტემების მენეჯმენტში. იმ წელს იგი გახდა მეორე ქალი მფრინავი, რომელიც დაესწრო USAF-ის პილოტების ტესტირებას. 1990 წელს კოლინზი აირჩიეს პილოტ ასტრონავტად ნასას ასტრონავტთა ჯგუფის 13-თან ერთად. ის გაფრინდა კოსმოსური შატლით, როგორც 1995 წლის STS-63 მისიის პილოტი, რომლის მიზანიც იყო კოსმოსური პაემანი Space Shuttle Discovery-სა და რუსეთის კოსმოსურ სადგურ მირს შორის. ის ასევე იყო STS-84-ის მფრინავი 1997 წელს. იგი გახდა პირველი ქალი, რომელიც მეთაურობდა აშშ-ს კოსმოსურ ხომალდს STS-93-ით, რომელიც გაშვებული იყო 1999 წლის ივლისში და განათავსა ჩანდრას რენტგენის ობსერვატორია. 2005 წელს ის მეთაურობდა STS-114, NASA-ს მისიას „ფრენიდან დაბრუნება“. ამ მისიის დროს იგი გახდა პირველი ასტრონავტი, რომელმაც კოსმოსური შატლის ორბიტაზე 360 გრადუსიანი მანევრი გაიარა, რათა ISS-ის ბორტზე მყოფ ასტრონავტებს შეეძლოთ მისი მუცლის ფოტოების გადაღება, რათა დარწმუნებულიყვნენ, რომ ხელახლა შესვლისას ნამსხვრევებისგან ზიანს არ მიიღებდა. იგი გადადგა თანამდებობიდან USAF-ში 2005 წლის იანვარში პოლკოვნიკის წოდებით, ხოლო 2006 წელს NASA-დან. Houston, Rick (2013). Wheels Stop: The Tragedies and Triumphs of the Space Shuttle Program 1986-2011. Lincoln, Nebraska: University of Nebraska Press. ISBN 978-08032-3534-2. OCLC 839395927.  Shayler, David; Moule, Ian A. (2006) Women in Space – Following Valentina. New York: Springer. ISBN 978-1-85233-744-5. OCLC 218506039.  USAF Test Pilot School (1994). USAF Test Pilot School 50th anniversary (1944-1994): 50 Years and Beyond. Edwards Air Force Base, California: USAF Test Pilot School. OCLC 156912804.
წყარო (1985 წლის ფილმი)

„წყარო“ — სს „ქართული ფილმის“ 1985 წლის ფილმი. რეჟისორი — დარია ხოჯავა. ვახო სოფლელ ქალს სპორტლოტოს ბილეთის შევსებაში დაეხმარა. როცა ტირაჟის გათამაშების შედეგები მოისმინა, მიხვდა, რომ ქალის ბილეთმა სოლიდური თანხა მოიგო. დარწმუნებული, რომ ქალი მოგების შესახებ ვერ შეიტყობს, ვახო მის ძებნაში კახეთის სოფლებს მოივლის. „ბედნიერი ბილეთის“ დევნაში არაერთ პატიოსან კახელს გლეხს გაიცნობს და დაუმეგობრდება. მათთან ურთიერთობა ვახოზე იმოქმედებს… ვახტანგ ფანჩულიძე — ლაზარე ლილი იოსელიანი — ბებია ვარო ნიკოლოზ დგებუაძე — მათე შალვა ხერხეულიძე — გაბო გივი (გურამ) ფირცხალავა — თავმჯდომარე ივანე საყვარელიძე — სელიმხანი ლერი ზარდიაშვილი — დავითი ნინო დავითაშვილი — მანანა ბერტა ხაფავა — ჟუჟუნა ალექსანდრე მეიფარიანი — მიხო კუკური აბრამიშვილი — ვარლამი ავთანდილ მახარაძე მერი იმედაშვილი ია ხობუა ეკა ქუთათელაძე — თამარი დ. დოლიძე თამარ ბურჯანაძე ბადრი კაკაბაძე ვენერა ფეიქრიშვილი ფანცქალა სიდამონიშვილი დალი ხოჯავა მანანა გამცემლიძე ოთარ ზაუტაშვილი ვაჟა ფირცხალაიშვილი ალექსანდრე (ლუკა) ხოჯავა „წყარო“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია „წყარო“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)