laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ავთანდილ მაისაშვილი

ავთანდილ მაისაშვილი (დ. 14 იანვარი, 1927, თბილისი) — ქართველი ინჟინერები. 1950 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი. 1950-1954 წლებში მუშაობდა საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს N7 სამშენებლო ტრესტ „საქშახტმშენში“ ინჟინრად, სამშენებლო ტრესტ „თბილმეტრომშენში“ — ოსტატად და ცვლის უფროსად. 1954-1956 წლებში საქართველოს კვების მრეწველობის სამინისტროს სამშენებლო ტრესტ „საქსურსათმშენის“ N8 სამშენებლო-სამონტაჟო სამმართველოს სამუშაოთა მწარმოებლად, უფროს სამუშაოთა მწარმოებლად. 1956-1957 წლებში ამავე ტრესტის გურჯაანის N6 სამშენებლო-სამონტაჟო სამმართველოს მთავარ ინჟინრად. 1957-1972 წლებში იყო საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს N2 სამშენებლო ტრესტის ლილოს რკინაბეტონის კონსტრუქციების ქარხნის მთავარი ინჟინერი, დირექტორი. 1972-1977 წლებში შემდეგ თბილისის საქალაქო საბჭოს აღმასკომის საყოფაცხოვრებო მომსახურების სამმართველოს უფროსის მოადგილე, შემდეგ მთავარი ინჟინერი. 1977-1997 წლებში ხელმძღვანელობდა ჯანდაცვის სამინისტროსთან არსებული IV მთავარი სამმართველოს სარემონტო-სამშენებლო სამმართველოს. 1997 წლიდან ამავე სამმართველოს ბაზაზე შექმნილი შპს „სპეცმედმშენის“ დირექტორია. მისი მონაწილეობით აიგო გურჯაანის, ხირსის, წნორის, ვაზისუბნის, შრომისა და სხვა ღვინის ქარხნები, გურჯაანის, სიღნარისა და ლაგოდეხის რაიონებში. ხელმძღვანელობდა ჯანდაცვის სამინისტროს IV მთავარი სამმართველოს დაქვემდებარებაში არსებული თბილისის, ლიკანის, წყალტუბოს, გაგრის, ქობულეთის, მწვანე კონცხისა და ბათუმის საკურორტო-სამკურნალო ობიექტების მშენებლობა-რემონტსა და რეკონსტრუქციას. საპატიო ნიშნის მედალი საპატიო ნიშნის ორდენი შრომის წითელი დროშის ორდენი საქართველოს დამსახურებული ინჟინერი საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია, თბ., 2017, გვ. 361 ავთანდილ მაისაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
გულიკო ლიპარტელიანი

გულიკო ლიპარტელიანი (დ. 18 ივნისი, 1939, თბილისი) — ქართველი გეოგრაფი, მეცნიერი, პედაგოგი, გეოგრაფიის დოქტორი. 1962 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი ფიზიკური გეოგრაფიის სპეციალობით. 1962-1964 წლებში მუშაობდა ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეგორაფიის ინსტიტუტში ლაბორანტად. იქვე, 1964-1968 წლებში ასპირანტურის კურსი გაიარა ეკონომიკური კარტოგრაფიის სპეციალობით. 1968 წლიდან მუშაობს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტზე ეკონომიკური გეოგრაფიის, ხოლო 1973 წლიდან კარტოგრაფია-გეოდეზიის კათედრის ასისტენად, კათედრის გამგის მოადგლედ და დოცენტად. პარალელურად, 1980-2002 წლებში სახელმწიფო საგეგმო კომიტეტთან არსებული ეკონომიკური და სოციალური პრობლემების სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის (ამჟამად ვ. მელიქიძის სახელობის სოციალურ-ეკონომიკური და რეგიონული პრობლემების სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი) სოციალური და ეკონომიკური კარტოგრაფირების სექტორის გამგე და წამყვანი მეცნიერი თანამშრომელი. 2006-2014 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სოციალურ და პოლიტიკურ მეცნიერებათა დეპარტამენტი, პროფესორი. 2011-2014 წლებში თბილისის ტექნიკური უნივერსიტეტი, კარტოგრაფიისა და გეოინფორმატიკის დეპარტამენტი, პროფესორი. 2013 წლიდან კარტოგრაფია- გეოინფორმატიკის ლაბორატორიის განყოფილების ხელმძღვანელი, უფროსი მეცნიერი. არის სამეცნიერო ნაშრომების ავტორი. მისი მეცნიერული მუშაობის სფეროა თემატური კარტოგრაფია: ცალკეული თემატური რუკების, რუკათა სერიების და კომპლექსური რეგიონული ატლასების შედგენა. ამ საკითხებს ეძღვნება 30-მდე ეკონომიკური და სოციალური შინაარსის ატლასი, რუკათა სერია და რუკა. „საქართველოს ატლასში“ (1964) დაიბეჭდა მის მიერ შედგენილი რამდენიმე რუკა. აგრეთვე შედგენილი აქვს კახეთის რეგიონის, ცალკეული ადმინისტრაციული რაიონების რუკათა სერიები სოციალიური და ეკონომიკური განვითარების პროგრამათა საფუძველზე, საქართველოს რეგიონების მრეწველობის და მოსახლეობის რუკები, პირველი თემატური დასაკეცი რუკა-ბუკლეტები — „ქართული ჩაი“, „ქართული ღვინო“. დაამუშავა საქართევლოს „წითელი წიგნის“ კარტოგრაფიული უზრუნველყოფის ახალი მეთოდიკა და შეადგინა მცენარეული საფარისა და ცხოველთა სამყაროს კომპლექსური რუკები. მუშაობს სასკოლო გეოგრაფიაში კარტოგრაფირების მეთოდების უფრო აქტიური გამოყენებისათვის, რაც აისახა საშუალო სკოლების VIII-IX კლასების საქართველოს გეოგრაფიის სამუშაო რვეულებში (გამოდის 2000 წლიდან). ქართულიდან რუსულ ენაზე თარგმნა IX კლასის სახელმძღვანელო - „სოციალურ-ეკონომიკური და პოლიტიკური გეოგრაფია“ (2002). გეოგრაფიის დოქტორი. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „საქართველოს სსრ აღმოსავლეთ (კახეთის) ეკონომიკური რაიონის კომპლექსური რეგიონალური კარტოგრაფირება სოფლის მეურნეობის მიზნებისათვის“, დაიცვა 1979 წელს. საქართველოს რეგიონების კარტოგრაფირება : კონცეფცია და მეთოდოლოგია (თანაავტორი) // საქართველოს ალექსანდრე ჯავახიშვილის სახელობის გეოგრაფიული საზოგადოების შრომები. N1 (XIX). თბ., 2018 გვ. 70-80 საქართველოს გეოგრაფიული ატლასი (შემდგენელი). თბ., პალიტრა L, 2018 გვ. 184 ISBN 9789941249846 გეოგრაფიული კარტოგრაფიის ტერმინოლოგიური ცნობარი (თანაავტორი). თბ., უნივერსალი, 2012 გვ. 250 ISBN 9789941175879 წყარო: ქართველი მოგზაურები, გეოგრაფები, ბუნების მკვლევარნი: ენციკლოპედიური ცნობარი. თბ., 2003 გვ. 172; geography.tsu.ge გულიკო ლიპარტელიანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ნესტან სულავა

ნესტან სულავა (დ. 2 აპრილი, 1948) — ქართველი ლიტერატურათმცოდნე, მეცნიერი, პედაგოგი, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1997), პროფესორი. 1972 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, ფილოლოგიის ფაკულტეტი, კლასიკური ფილოლოგიის განყოფილება, 1975 წელს საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის, შოთა რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ისტორიის ინსტიტუტის ასპირანტურა. 1976-1977 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის, ლათინური ენის მასწავლებელი. 1976-1984 წლებში შოთა რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტის, რუსთველოლოგიის განყოფილების, უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, განყოფილების სწავლული მდივანი. 1990-1991 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის, ძველი ქართული ლიტერატურის ისტორიის კათედრის მოწვეული ლექტორი. 1993-1998 წლებში სულხან-საბა ორბელიანის სახელობის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ქართული ქრისტიანული კულტურის ისტორიის კათედრის ლექტორი. 1985-1997 წლებში იყო შოთა რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტის, რუსთველოლოგიის განყოფილების, უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1998-1999 წლებში შოთა რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტის, რუსთველოლოგიის განყოფილების, წამყვანი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1998-2006 წლებში იყო სულხან-საბა ორბელიანის სახელობის სახელმწიფო პედაგოგიური უნივერსიტეტის, ქართული ლიტერატურის კათედრის მოწვეული პროფესორი. 1999-2006 წლებში შოთა რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტის, დირექტორის მოადგილე სამეცნიერო დარგში. 2006 წელს მუშაობდა შოთა რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტში, იყო რუსთველოლოგიის განყოფილების, წამყვანი მეცნიერი თანამშრომელი. 2007-2009 წლებში იყო საქართველოს უნივერსიტეტის ასოცირებული პროფესორი. 2017 წელს — ქართულ-ამერიკული უნივერსიტეტის მოწვეული პროფესორი. 2013-2017 წლებში იყო გიორგი მთაწმინდელის სახელობის გალობის უმაღლესი სასწავლებლის მოწვეული პროფესორი. 2007-2018 წლებში იყო სამცხე-ჯავახეთის სახელმწიფო უნივერსიტეტის, განათლების, ჰუმანიტარულ და სოციალურ მეცნიერებათა ფაკულტეტის პროფესორი ქართული ლიტერატურის მიმართულებით. 2009 წლიდან — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის, ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის, ქართული ლიტერატურის ისტორიის სასწავლო-სამეცნიერო ინსტიტუტის, ძველი ქართული ლიტერატურის ისტორიის კათედრის, ასოცირებული პროფესორი. სამეცნიერო შრომების ავტორი. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „რუსთაველი და ძველი ქართული სასულიერო პოეზია“, დაიცვა 1978 წელს. სადოქტორო დისერტაციის თემა — „მე-12-13 საუკუნეების ქართული ჰიმნოგრაფიის მხატვრული სპეციფიკა“, დაიცვა 1997 წელს. „ქართულითა ენითა ჟამი შეიწირვის“: სტატიები, თბ., მწიგნობარი, 2018, გვ. 356 ISBN 9789941473586 „ვეფხისტყაოსანი“-მეტაფორა, სიმბოლო, ალუზია, ენიგმა, თბ., ნეკერი, 2009, გვ. 191 ISBN 9789941404511 ქართული ჰიმნოგრაფია: ტრადიცია და პოეტიკა, თბ., ზეკარი, 2006, გვ. 206 XII-XIII საუკუნეების ქართული ჰიმნოგრაფია, თბ., მერანი, 2003, გვ. 348 ISBN 999289489X ქებაჲ და დიდებაჲ ქართულისა ენისაჲ: სამეცნიერო კრებული, თბ., საარი, 2001, გვ. 360 ISBN 9789941493058 საქართველოს მეცნიერებათა დოქტორები 1992-2006, თბ., 2012, გვ. 490 ნესტან სულავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ნესტან სულავას CV
შალვა საბაშვილი

შალვა საბაშვილი (დ. 29 მაისი, 1942, მანავი, საგარეჯოს რაიონი) — ქართველი ასტრონომი, მეცნიერი და პედაგოგი. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი, ასტრონომიის სპეციალობით 1965 წელს; დაამთავრა ამავე უნივერსიტეტის ასტრონომიის კათედრის ასპირანტურა 1968 წელს. 1968 წლიდან მუშაობს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში ასტრონომიის კათედრაზე: სამეცნიერო ასისტენტად, 1976 წლიდან-უფროს მასწავლებლად, 1984 წლიდან-დოცენტად, 1998 წლიდან-კათედრის გამგედ, 2006 წლიდან მოწვეულ პროფესორად. სამეცნიერო კვლევის სფეროა ასტროფიზიკა, კერძოდ, გამოსხივების გადატანის თეორია და ვარსკვლავთა სპექტრები. ააგო მილნ-ედინგტონის მოდელი თერმოდინამიკურად არაწონასწორული ფოტოსფეროებისათვის და გამოიყვანა ინტეგრალურ განტოლებათა სისტემები წყაროს ფუნქციებისათვის წყალბადის ხაზებში. შექმნა მზის პროტუბერანცის ოპტიკური ზომის გამოთვლის მეთოდი. ახსნა სპექტრული ხაზების პროფილთა ასიმეტრია, დაადგინა გამოსხივების გადატანის აღმწერ ფუნქციათა ასიმპტოტური სახე ბრტყელი და სფერული გარემოს ოპტიკური ზომების უსასრულო ზრდისას ხაზებში შთანთქმის კოეფიციენტის სხვადასხვა სახისა და გაბნევისას ფოტონის გადარჩენის ალბათობის რიგი მნიშვნელობებისათვის. ალბათური მეთოდით შეისწავლა ატომის აგზნების გავრცელების ხასიათი კონსერვატიულ გარემოში და მისი ყოფაქცევა გაბნევათა რიცხვის უსასრულობისკენ მისწრაფებისას, განიხილა გადატანის ინტეგრალური განტოლების რიცხვითი ამოხსნის დაჩქარების საკითხი შერჩეულ იტერაციათა გამოყენებით. მოღვაწეობს ასტრონომიული ტერმინოლოგიისა და ცოდნის ფორმირების ისტორიის, აგრეთვე ასტრობიოლოგიის სფეროში; ჩატარებული აქვს ძველქართული ლიტერატურული ძეგლების ასტრონომიული ანალიზი; 1993 წლიდან არის ყოველწლიური „ასტრონომიული კალენდრის“ პასუხისმგებელი რედაქტორი. წარმატებით მოღვაწეობს პოეზიაში. აქვს 800-მდე გამოქვეყნებული ნაწარმოები; გამოსცა კრებულები: „წყალვარდნილი“ (1997) და „ასი ლექსი“. ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორი (2005), პროფესორი (2006). საზოგადოებრივი ორგანიზაცია "ცოდნა", წევრი საქართველოს კოსმონავტიკის კომიტეტი, წევრი 1976 - საქართველოს კომკავშირის პრემია ასტრონომია და ცივილიზაცია (ავტორი). - თბ., თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 2000 ISBN: 99928-77-49-9 ასტრონომია ყველასათვის (ავტორი). - თბ., ინტელექტი, 2000 ISBN: 99940-22-96-2 წყალვარდნილი : ლექსები (ავტორი). - ქუთაისი, მოწამეთა, 1996 ზეცათა ლაბირინთებში : მეცნიერ-მხატვარი წიგნი ასტრონომიის დარგში (ავტორი). - თბ., ნაკადული, 1982. სამყაროს საინტერესო ობიექტები (ავტორი). - თბ., თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1976. საქართველოს მათემატიკოსები და მექანიკოსები: ბიოგრაფიული ცნობარი, თბ., 2016, გვ. 271-272 შალვა საბაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ოლეგ მიტიაევი

ოლეგ მიტიაევი (რუს. Олег Юрьевич Митяев; დ. 1974, სხვა ინფორმაციის მიხედვით 1975/1976, ორენბურგი, რსფსრ — გ. 15 მარტი, 2022, მარიუპოლი) — რუსი გენერალ-მაიორი. ბოლოს მეთაურობდა 150-ე მოტომსროლელ დივიზიას. 1991 წელს დაამთავრა სუვოროვის სამხედრო სასწავლებელი, 1995 წელს ომსკის უმაღლესი საერთო საჯარისო სამეთაურო სასწავლებელი (რუს. Омское высшее общевойсковое командное училище), 2009 წელს მიხეილ ფრუნზეს სახელობის სამხედრო აკადემია. იგი მონაწილეობდა სირიის სამოქალაქო ომში . 2016 წელს ოლეგ მიტიაევი ტაჯიკეთში რუსული სამხედრო ბაზის მეთაურად დაინიშნა. 2020 წლიდან მეთაურობდა 150-ე მოტომსროლელ დივიზიას. 2022 წლის 16 მარტს, დილით, უკრაინულმა მხარემ განაცხადა მიტიაევის სიკვდილის შესახებ მარიუპოლის მახლობლად. აზოვის მოხალისეთა ბატალიონმა განაცხადა, რომ სამშაბათს, 2022 წლის 15 მარტს, მოკლეს, 46 წლის გენერალ-მაიორი. იგი იყო მეოთხე რუსი გენერალი, რომელიც რუსეთის უკრაინაში შეჭრის პერიოდში დაიღუპა. ↑ „Украинские СМИ: под Мариуполем убит российский генерал Олег Митяев“. newsru.co.il (რუსული). ციტირების თარიღი: 2022-04-10. ↑ 2.0 2.1 2.2 „Oleg Mitjaew – Ukraine meldet Tod eines weiteren russischen Generals“. 20 Minuten (გერმანული). 2022-03-16. ციტირების თარიღი: 2022-04-10. ↑ 3.0 3.1 Carbonaro, Giulia (2022-03-16). „Fourth Russian General Killed in Mariupol Fighting, Ukraine Says“. Newsweek (ინგლისური). ციტირების თარიღი: 2022-04-10. ↑ „Ukraine-Krieg: „Gefahr ist hoch“ - Kiew erwartet Belarus-Angriff in den nächsten zwei Tagen“. Frankfurter Rundschau (გერმანული). 2022-03-22. ციტირების თარიღი: 2022-04-10. ↑ მენაღარიშვილი, ზურაბ (16 მარტი, 2022). „უკრაინის განცხადებით, ბრძოლაში მოკლეს მე-4 რუსი გენერალი“. netgazeti.ge. ციტირების თარიღი: 2022-04-10. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date=-ში (დახმარება)
ჯემალ აბალაკი

ჯემალ აბალაკი (დ. 8 იანვარი, 1940, ბერბუკი, გორის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი ინჟინერი. 1970 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი საავტომობილო გზების მშენებლობის სპეციალობით. 1962-1968 წლებში მუშაობდა საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს N9 სამშენებლო ტრესტის, N10 მოძრავ-მექანიზებულ კოლონაში, ხოლო 1968 წლიდან სპეცსამშენებლო N5 მოძრავ-მექანიზებულ კოლონაში მექანიკოსად; 1969-1970 წლებში „საქსოფლტექნიკის“ ჟანგბადის სადგურის უფროსად, ხოლო 1970 წლიდან „საქსოფლტექნიკის“ ხის დამამუშავებელი საამქროს ინჟინრად; 1973 წლიდან „საქსოფლტექნიკის“ გორის რაიგანყოფილების ხე-ტყის გადამამუშავებელი საამქროს უფროსია; 1974 წლიდან ტრესტ „საქსოფლმშენინდუსტრიის“ რკინა-ბეტონის ქარხნის დირექტორი; 1975-1978 წლებში მუშაობდა ინდივიდუალური ბინათმშენებლობის სარაიონთაშორისი სამმართველოს უბნის უფროსად; 1978-1984 წლებში სასოფლო-საბინაო კომუნალური მეურნეობის სამეურნეობათაშორისი გაერთიანების დირექტორად; 1984-1998 წლებში იყო საქართველოს საავტომობილო გზების სამინისტროს გორის მუნიციპალიტეტის საწარმოო-საგზაო უბნის უფროსი; 1998-2010 წლებში შპს საგზაო „სამშენებლო სამმართველო N1“ -ის დირექტორი. საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია, თბ., 2017, გვ. 27 წიგნი ღირსებისა: ტ. 6, თბ., 2003, გვ. 252 ჯემალ აბალაკი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
რევაზ წულუკიძე

რევაზ წულუკიძე (დ. 24 თებერვალი, 1929, ქუთაისი) — ქართველი მოცეკვავე, ქორეოგრაფი, ბალეტის მოცეკვავე და ლიბრეტისტი. 1943–1948 წლებში სწავლობდა თბილისის ქორეოგრაფიულ სტუდიაში. 1947 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო სასწავლებელი, 1951 წელს მოსკოვის ქორეოგრაფიული სასწავლებელი. 1951–1956 წლებში იყო მოსკოვის დიდი თეატრის საბალეტო დასის მოცეკვავე. 1956 წლიდან ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის საბალეტო დასის სოლისტი. 1958 წელს მოსკოვის ქართული ლიტერატურისა და ხელოვნების დეკადის მონაწილე. დადგმები, ქართული მუსიკალური კომედიები: შოთა მილორავა „სიმღერა თბილისზე“ (1969, პრემიერა), „გაბზარული ფირფიტა“ (1970), სულხან ცინცაძე „სიმღერა ტყეში“ (1968, პრემიერა), ვაჟა აზარაშვილი „მეცხრე ტალღა“ (1969). ქართული ბალეტები: გრიგოლ კილაძე „სინათლე“, მებრძოლთა ცეკვა (დავით თორაძე „გორდა“, „მშვიდობისათვის“), სულხან ცინცაძე „ცისფერი მთის საუნჯე“ (1956), „პოემა“ (1972), ანდრია ბალანჩივაძე „მწირი“ („1964“, პრემიერა), როდრიგო (ა. მაჭავარიანი „ოტელო“). სხვა რეპერტუარი: ავრორას კავალერი, ჩარდაში (ჩაიკოვსკი „მძინარე მზეთუნახავი“, „გედების ტბა“), ყმაწვილი (ასაფიევი „ბახჩისარაის შადრევანი“), ესპანური ცეკვა (ჰერტელი „ამაო სიფრთხილე“), კრეინი „ლაურენსია“. მონაწილეობდა საოპერო სპექტაკლში, ზაქარია ფალიაშვილი „დაისი“. გასტროლები: ბერლინი, ჰელსინკი, კოპენჰაგენი, ინგლისი, ავსტრია, უნგრეთი, საფრანგეთი (თბილისის საბალეტო დასთან ერთად). 1951 — საერთაშორისო ფესტივალი (ბერლინი) დიპლომი ქართული მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი, თბ., 2015, გვ. 560 რევაზ წულუკიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
კორნელია ფუნკე

კორნელია მარია ფუნკე (გერმანულად: [kɔʁˈneːli̯a ˈfʊŋ.kə] ( მოსმენა)) (დ. 10 დეკემბერი, 1958) — გერმანელი საბავშვო წიგნების ავტორი. დაიბადა ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიაში, კარიერის დასაწყისში ეწეოდა სოციალური მუშაკის საქმიანობას, მოგვიანებით კი წიგნების ილუსტრატორი გახდა. 1980-იან წლებში დაიწყო რომანების წერა, რომლებშიც ძირითადად ფენტეზის ელემენტების საშუალებით ცხოვრების სირთულეებთან დაპირისპირებული ბავშვების ცხოვრებას ასახავდა. ამ დროიდან მოყოლებული ფუნკე გერმანიაში „საბავშვო წიგნების ბესტსელერ ავტორად“ იქცა. მისი ნაშრომები არაერთ ენაზეა თარგმნილი, 2012 წლისთვის მსოფლიოს მასშტაბით მისი წიგნების 20 მილიონზე მეტი ეგზემპლარი იყო გაყიდული. ფუნკმა აღიარება მოიპოვა რომანებით, როგორებიცაა „ქურდების მბრძანებელი“ (2002) და „დრაკონების მხედარი“ (2004). მოგვინებით ავტორს უფრო ფართო ცნობადობა მოუტანა მელნის გულის სერიის რომანებმა (2003-2007). მხატვრული ფილმებია გადაღებული ფუნკეს რომანების –„ქურდების მბრძანებელი“ „დრაკონების მხედარი“ და „მელნის გული“ – მიხედვით. ეს წიგნები არაერთი კვირის მანძილზე ნიუ-იორკ ტაიმზის ბესტსელერების სიაში იკავებდა ადგილს ფუნკეს ხშირად „გერმანელ ჯოან როულინგს“ უწოდებენ. 2005 წელს იგი ჟურნალმა ტაიმმა მსოფლიოს 100 ყველაზე გავლენიან ადამიანს შორის დაასახელა. MirrorWorld Novels Site ოფიციალური საიტი Cornelia Funke საიტზე Internet Speculative Fiction Database Cornelia Funke, 1958- WorldCat Identities-ზე Cornelia Funke, 1958- Library of Congress-ზე ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #119523604 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ 2.0 2.1 RKDartists <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17299517"></a> ↑ Internet Speculative Fiction Database — 1995. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2629164"></a> ↑ 4.0 4.1 http://web.archive.org/web/20170323114533/http://jeugdliteratuur.org/auteurs/cornelia-funke ↑ Discogs — 2000. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q504063"></a> ↑ NooSFere — 1999. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3343389"></a> ↑ filmportal.de — 2005. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q15706812"></a> ↑ ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ Babelio — 2007. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2877812"></a> ↑ Munzinger Personen <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107343683"></a> ↑ ПроДетЛит — 2019. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q124821483"></a> ↑ Silvey, Anita (2012-10-30). Children's Book-a-Day Almanac (en). Roaring Brook Press. ISBN 978-1-4668-2804-9.  ↑ Frankfurter Allgemeine Zeitung GmbH (8 October 2012). „Cornelia Funke: Prophetin im eigenen Land“. FAZ.NET. ციტირების თარიღი: 8 November 2015. ↑ Barker, Clive (2005-04-18). „The 2005 Time 100“. ტაიმი. ISSN 0040-781X. ციტირების თარიღი: 2020-11-30.
თამთა მელაშვილი

თამთა მელაშვილი (დ. 1979) — ქართველი მწერალი. ლიტერატურული პრემია „საბას“ ორგზის ლაურეატი. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საერთაშორისო ურთიერთობების ფაკულტეტი. 2008 წელს მოიპოვა მაგისტრის ხარისხი გენდერის კვლევებში ცენტრალური ევროპის უნივერსიტეტში. 2009 წელს გახდა ჰაინრიჰ ბიოლის ფონდის სამხრეთ კავკასიის რეგიონალური ბიუროს სტიპენდიატი. 2012 წლიდან მოწვეული ლექტორია ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში სოციალურ და პოლიტიკურ მეცნიერებათა ფაკულტეტზე. წერდა ბავშვობიდან. მისი დებიუტი ლიტერატურულ ვებ-პორტალზე მოთხრობის „ერთი და ორი“ გამოქვეყნებით შედგა, რომელიც 2006 წელს ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობამ ანთოლოგიაში „15 საუკეთესო მოთხრობა“ შეიტანა. 2009 წლის ამავე ანთოლოგიაში შევიდა მწერლის მორიგი მოთხრობა „სხვა ფერი“, რომელიც 2008 წელს გამომცემლობა სიესტამ კრებულის ფარგლებში გამოაქვეყნა. 2011 წელს გამოაქვეყნა პირველი რომანი „გათვლა“, რომლისთვისაც მოიპოვა ლიტერატურული პრემია „საბა“ საუკეთესო დებიუტისთვის. ასევე რომანს 2013 წელს მიენიჭა ფრანკფურტის გერმანიის ახალგაზრდული ლიტერატურის პრემია. 2015 წელს გამოქვეყნდა მისი მომდევნო რომანი „აღმოსავლეთით“. მწერლის მესამე რომანია „შაშვი შაშვი მაყვალი“, რომელსაც მიენიჭა საბა საუკეთესო რომანისთვის. გათვლა (2011; ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა) — საბა საუკეთესო დებიუტისთვის აღმოსავლეთით (2015; ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა) შაშვი შაშვი მაყვალი (2021; ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა) — საბა საუკეთესო რომანისთვის მარინეს ანგელოზები (2017; წიგნები ბათუმში) თამთა მელაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი თამთა მელაშვილი — ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა შოთა იათაშვილი. (4 იანვარი, 2016) თამთა მელაშვილის რომანი ვითომ ელენე დარიანზე. რადიო თავისუფლება. ირინე ბერიძე. (20 მაისი, 2021) ჯანყი რიონის ხეობაში: თამთა მელაშვილი „შაშვი შაშვი მაყვალი“. ინდიგო. ↑ პრემია საბას გამარჯვებულები და ნომინანტები 2011. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2022-03-15. ციტირების თარიღი: 2022-03-18. ↑ პრემია საბას გამარჯვებულები და ნომინანტები 2021. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2022-01-27. ციტირების თარიღი: 2022-03-18.
შალვა კალანდაძე

შალვა კალანდაძე (დ. 1903, ჩოხატაური გ. 1984) — ქართველი ჟურნალისტი. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი, იგი საქართველოს ეროვნულ–დემოკრატიული პარტიის თვალსაჩინო წარმომადგენელი იყო. ემიგრაციაში წავიდა 1929 წელს. პოლიტიკურ მოღვაწეობას შალვა კალანდაძე წარმატებით უთავსებდა შემოქმედებით ცხოვრებას. მისი პუბლიკაციები ქვეყნდებოდა ემიგრანტული პრესის ფურცლებზე: „მოსკოვის ნაციონალური პოლიტიკა აღმოსავლეთ ევროპის ქვეყნებში“, „ქართული ცეკვები პარიზში“, „ვ. ნოზაძის ხსოვნისათვის“, „კ. გამსახურდიას ხსოვნისათვის“, „სიტყვა წარმოთქმული ელისე პატარიძის დასაფლავებაზე“, „მარი ფელისიტე ბროსე“, „უნივერსიტეტის 50 წლის აღსანიშნავად“, „ბოლშევიზმის ფსიქოანალიზი“ „უკან წარსულისაკენ“ და სხვა. შალვა კალანდაძის ცხოვრების უმთავრესი პირობა იყო სამართლიანობის გრძნობა, პატიოსნება. ამას ადასტურებს მასზე ნათქვამი ალ. სულხანიშვილის სიტყვები: „შ. კალანდაძე იყო ნამდვილი მებრძოლი ეროვნულ–დემოკრატი და პატიოსანი ქართველი კაცი“. ჟურნალ „ივერიის“ რედაქტორი მიხეილ ქავთარაძე შალვა კალანდაძის დაკრძალვაზე წარმოთქმულ სიტყვაში აღნიშნავდა: „შალვას პოლიტიკა არ იზიდავდა , არც ამ დარგში წერა ეხალისებოდა, მაგრამ მოვალეობის შეგნებით, ათეულ წელთა განმავლობაში იგი ჩვენი ემიგრანტული პრესის აერა ერთი მუშაკის როლს ასრულებდა და ასევე ნაყოფიერად გაატარა მან მისი სიცოცხლის უკანასკნელი ათიოდე წლის მოღვაწეობა რადიო „თავისუფლების“ რედაქციაში, სადაც თავისი გადაცემების საგნად ყველაზე საჭირბოროტო საკითხი, ნაციონალური პრობლემა აირჩია“. თანამედროვეთა გადმოცემით, შალვა კალანდაძეს სამშობლოს სიყვარულთან ერთად, განსაკუთრებული გრძნობით უყვარდა მშობლიური კუთხე, გურია და ამ კუთხის გამორჩეული მამულიშვილები. ასეთებად იგი ასახელებდა – გაბრიელ ეპისკოპოსს, ექვთიმე თაყაიშვილს, გერონტი ქიქოძეს, პავლე ინგოროყვას, აკაკი შანიძეს. ბატონი შალვა ეტრფოდა ქართულ პოეზიას, ხოლო, თანამედროვე პოეტებს შორის კი მისთვის ყველაზე ახლობელი იყო ანა კალანდაძე, მისივე სიტყვით, ყველაზე ლირიკული და რომანტიული პოეტი. დახვეწილი გემოვნებისა და გამორჩეული ლიტერატურული ალღოს მეშვეობით შალვა კალანდაძე ახერხებდა ქართული მწერლობის სიღრმეების წვდომას. მან საინტერესო წერილები მიუძღვნა ილია ჭავჭავაძის, გრიგოლ რობაქიძისა და კონსტანტინე გამსახურდიას შემოქმედებას. მის განსაკუთრებულ ინტერესს კლასიკური ფილოსიფია წარმოადგენდა და ლიტერატურულ ნაწარმოებებსაც, ხშირად, ამ კუთხით უკეთებდა ანალიზს. შალვა კალანდაძე გარდაიცვალა 1984 წლის თებერვლის თვეში, პარიზში. დაკრძალულია ლევილის სასაფლაოზე. კალანდაძე შ. // ილია ემიგრატთა თვალით / ტ.2 / შემდგენელ-რედაქტორი დალი სინჯარაძე. თბ., 1996 გვ. 272-273 ქავთარაძე მ. გამოსათხოვარი სიტყვა // გუშაგი. პარიზი, 1984 №1 გვ. 65–67 შარაძე გ. ქართული ემიგრანტული ჟურნალისტიკის ისტორია. ტ. 2. თბ., 2001. გვ. 565–569 შალვა კალანდაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ბესო ხვედელიძე

ბესო ხვედელიძე (დ. 18 დეკემბერი, 1972) — ქართველი მწერალი. არის 20-მდე წიგნის ავტორი და არაერთი ქართული თუ უცხოული ლიტერატურული პრემიის ლაურეატი. მისი ნაწარმოებები 10-ზე მეტ ენაზეა თარგმნილი. დაიბადა თბილისში. 1996 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი. მუშაობდა თავდაცვის სამინისტროს პრესცენტრის სამსახურში და 1992-13 წლებში აფხაზეთის ომში სამხედრო კორესპონდენტი იყო. შემდეგ თბილისში დაბრუნდა და რედაქტორად დაიწყო მუშაობა ჟურნალებში სუფთა წერა და პარნასი, აგრეთვე იყო რადიოს მუსიკალური გადაცემის წამყვანი. 2013 წელს ნეპალში გადასახლდა და ცხოვრების უმეტეს ნაწილს დღემდე იქ ატარებს. 2003 წელს მოთხრობათა კრებულისთვის „ჯადო“ მწერალს პრემია საბა მიენიჭა. 2005 წელს გამოქვეყნდა მისი რომანი „გაფრინდინელა“, რომლისთვისაც მიიღო საბა საუკეთესო რომანისთვის. ხვედელიძე ყველაზე ხშირად შეყვანილი მწერალია ანთოლოგიაში „15 საუკეთესო“, რომელიც თანამედროვე ქართველი ავტორების წლის საუკეთესო მოთხრობებს აერთიანებს და ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობის მიერ 2001 წლიდან ყოველწიურად ქვეყნდება. 2021 გამომცემლობამ სერიის დასკვნითი წიგნის სახით გამოაქვეყნა ხვედელიძის 15 გამორჩეული მოთხრობის კრებული სათაურით „15 საუკეთესო“. ჯადო (2003) — პრემია „საბა“ საუკეთესო მოთხრობათა კრებულისთვის თაგვის გემო (2009) წითელი (2012) მამაო (2015) აბრეშუმის გზა (2020) 15 საუკეთესო (2021) გაფრინდინელა (2005) — პრემია საბა საუკეთესო რომანისთვის თამრო (2011) უზარმაზარი ბაზარი (2011) კლარა (2015) ნამასტე (2015) მკვდრების ქალაქი (2018) განჯადოება (2019) 12 თანამედროვე ქართული ლექსი მეშვიდე გრძნობა (2015) ნამასტე - მე შენში ვხედავ ღმერთს (2015) ბესო ხვედელიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ბესო ხვედელიძე — ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა ↑ პრემია საბას გამარჯვებულები და ნომინანტები 2003. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-10-30. ციტირების თარიღი: 2022-03-18. ↑ პრემია საბას გამარჯვებულები და ნომინანტები 2005. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-11-28. ციტირების თარიღი: 2022-03-18. ↑ 15 საუკეთესო. ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა. ↑ „უზარმაზარი ბაღი“ გამოქვეყნდა რომანთან „თამრო“ ერთად“ წიგნში, რომლის სათაურია „თამრო“