laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
დარეჯან თვალთვაძე

დარეჯან თვალთვაძე (დ. 20 მაისი 1958, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი ფილოლოგი. ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი. თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის პროფესორი. თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის რექტორის მოვალეობის შემსრულებელი. დარეჯან თვალთვაძე 2004-2006 წლებში იყო თსუ-ის ფილოლოგიის ფაკულტეტის ძველი ქართული ენის კათედრის დოცენტი. 2006-2010 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის დეკანის მოვალეობის შემსრულებელი. 2006-2012 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის ასოცირებული პროფესორი. 2010-2015 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის დეკანი; 2015-2016 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის რექტორის მოადგილე. კვლევების ძირითადი მიმართულებებია: ქართული ენა, ძველი ქართული ენა და შუა საუკუნეების ძველი ქართული თარგმანები, ქართული სალიტერატურო ენის ისტორია, ქართული პალეოგრაფია, კოდიკოლოგია, ტექსტოლოგია, ახალი აღთქმის ქართული თარგმანის ტექსტისა და ენის საკითხები ბიზანტიურ-ქართული ურთიერთობები. დარეჯან თვალთვაძე არის მრავალი პროფესიული ასოციაციისა და სარედაქციო საბჭოს წევრი: პატრისტიკული კვლევების საერთაშორისო ასოციაციის, გიორგი ახვლედიანის სახელობის ენათმეცნიერების ისტორიის საზოგადოებისა და ქართველოლოგიის მხარდამჭერთა საერთაშორისო ასოციაციის დამფუძნებელი წევრი, ათენის ჰუმანიტარული ქსელის დამფუძნებელი წევრი, თსუ ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის სამეცნიერო ჟურნალის „ჰუმანიტრაული კვლევების წელიწდეული“ სარედაქციო კოლეგიის, თსუ ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის ორენოვანი ელექტრონული სამეცნიერო რეცენზირებადი ჟურნალის „სპეკალის“ სარედაქციო კოლეგიის, ჟურნალ „ენათმეცნიერების საკითხების“ რედკოლეგიის, საქართველოს მულტილინგვური ასოციაციის ჟურნალის „HOMO LOQUENS“ სარედაქციო საბჭოს, სამეცნიერო ჟურნალ „Culture & Philosophy“ სარედაქციო საბჭოს წევრი და თსუ ქართული ენის ინსტიტუტის სამეცნიერო შრომების კრებულის რედაქტორი. დარეჯან თვალთვაძე არის 1 მონოგრაფიის, 5 სახელმძღვანელოს, 70-მდე სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი, ასევე მრავალი საერთაშორისო და ლოკალური სამეცნიერო და სასწავლო გრანტების, პროექტების და პროგრამების შემსრულებელი და ხელმძღვანელი.
Lego Star Wars: The Force Awakens

Lego Star Wars: The Force Awakens — მოქმედებითი-სათავგადასავლო ვიდეო თამაში, რომელიც შექმნა კომპანიებმა Traveller's Tales-მა და TT Fusion-მა და გამოსცა Warner Bros. Interactive Entertainment-მა 2016 წლის 28 ივნისს შემდეგი პლატფორმებისთვის: Xbox One, Play Station 3, PSVita PC, Wii U, Nintendo 3DS. თამაშში მოთამაშე ითამაშებს ვარსკვლავური ომების შემდეგ ნაწილებს: ვარსკვლავური ომები, ეპიზოდი VI: ჯედაის დაბრუნება და ვარსკვლავური ომები: ძალის გამოღვიძება. მოთამაშეები შეძლებენ ასევე ითამაშონ ორმომხმარებლიანი რეჟიმით მეგობართან, ნათესავთან ან ოჯახის რომელიმე წევრთან ერთად. თამაშში მოთამაშეს შეეძლება ითამაშოს ცნობილი პერსონაჟებით როგორებიცაა: რეი, ფინი, პო დემერონი, ჰან სოლო, კაილო რენი და ა.შ. ასევე მოთამაშეს შეუძლია დააგროვოს ფული სხვადასხვა პერსონაჟის საყიდლად, რომელიც კონკრეტულ თავში (Chapter) არ ფიგურირებს. ასევე ამ თამაშის განსაკუთრებული თვისება (ყველა Lego Star Wars-ის ნაწილშია) ის არის, რომ მოთამაშეს შეუძლია ფრენა კონკრეტულ თავში. თამაშში 100-ზე მეტი პერსონაჟია, მათ შორის C-3PO, R2-D2 BB-8 და ა.შ ოფიციალური საიტი ↑ G. Macy, Seth. (2 February 2016) LEGO Star Wars Ep.7 Confirmed, Details And Deluxe Editions Announced. IGN. ციტირების თარიღი: 3 January 2016.
ჰენრიეტ სეთი

ჰენრიეტ სეთი (Henriett Seth F., ნამდვილი სახელი ჰენრიეტა ფაიჩაკი (უნგრ. Fajcsák Henrietta); დ. 27 ოქტომბერი, 1980, ეგერი, უნგრეთი) — უნგრელი აუტიზმის მქონე მწერალი, მხატვარი და პოეტი. ფაიჩაკ ჰენრიეტა დაიბადა 1980 წლის 27 ოქტომბერს უნგრეთის ქალაქ ეგერში. ბავშვობაში უჭირდა კომუნიკაცია და თვალით კონტაქტიც კი. როცა მისმა მშობლებმა შეიტანეს განაცხადი მის სკოლაში მიღებაზე 1987 წელს, მის ქალაქში არსებულმა ყველა სკოლამ უარი თქვა მის მიღებაზე, ჰენრიეტის მწირი კომუნიკაციური უნარების გამო. მიუხედავად ამისა, ჰენრიეტმა ისწავლა საკუთარი თავის გამოხატვა ხელოვნების მეშვეობით. მან 7 წლის ასაკში დაიწყო ფლეიტაზე დაკვრა, ხოლო 11 წლის ასაკში დაინტერესდა კონტრბასით. 13 წლის ჰენრიეტი უკვე მსოფლიოში სახელგანთქმული იყო, თავისი აბსტრაქტული და სიურრეალისტური ნახატებითა და პოეზიით. 18 წლის ჰენრიეტმა აიღო გეზა გარდონის პრიზი მისი ხელოვნებისა და პოეზიისათვის. მას შემდეგ მან შეისწავლა ფსიქოლოგია და დაწერა თავისი სახელგანთქმული წიგნი „ჩაკეტილი ჩემს თავში აუტიზმთან ერთად“. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ჰენრიეტ სეთი“ ვიკისაწყობში. აუტიზმის მქონე 14 არაჩვეულებრივი ქალბატონი
შოთა დარბუაშვილი

შოთა დარბუაშვილი (დ. 8 მაისი, 1955, ცხინვალი) — ქართველი პოეტი, მუსიკოსი, ჟურნალისტი, საქართველოს მწერალთა კავშირის წევრი, საქართველოს ჟურნალისტთა შემოქმედებითი კავშირის წევრი. შოთა დარბუაშვილი დაიბადა 1955 წლის 8 მაისს, ცხინვალში. 1979 წელს დაამთავრა ცხინვალის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ისტორია-ფილოლოგიის ფაკულტეტი. შემოქმედებითი მოღვაწეობა დაიწყო 1970-იან წლებში. თანამოაზრეებთან ერთად შექმნა როკ ჯგუფი ბონვარონი (ცისკრის ვარსკვლავი). იყო ამავე ჯგუფის დრამერი – სოლისტი. 1974 წელს ანსამბლს მიენიჭა სახელმწიფო სტატუსი. 1988-1990-იან წლებში იყო ,,ბონვარონის” სამხატვრო ხელმძღვანელი. იგი 1981 წელს მიიწვიეს ვაჟთა ფოლკლორულ ანსამბლ ,,ლიახვში" (დღეს უკვე სახელმწიფო სიმღერისა და ცეკვის ანსამბლი ,,ნართები") და დღემდე ამ ანსამბლის სოლისტია. წლების მანძილზე იგი გახდა რესპუბლიკური თუ მსოფლიო მუსიკალური ფესტივალების არა ერთგზის ლაურეატი. ლიტერატურულ-ჟურნალისტური საზოგადოებრივი მოღვაწეობა დაიწყო 1980-იანი წლების მეორე ნახევრიდან. მისი ლექსები, წერილები იბეჭდებოდა ადგილობრივ და რესპუბლიკურ ჟურალ-გაზეთებში: ,,ლიტერატურული საქართველო”, ,,კლდეკარი”, ,,ნობათი” ,,საქართველოს რესპუბლიკა”, ,,თბილისი”, ,, ახალი ივერია”, ,,ლიტერატურული ცხინვალი”, ,,შიდა ქართლი” და სხვა. 1994 წელს მიღებული აქვს ჟურნალ ,,ნობათის” პრემია. იგი იყო ,,ლიტერატურული ცხინვალის" სარედაქციო საბჭოს წევრი. ივანე მაჩაბელის საზოგადოების დამაარსებელი და ვიცე თავმჯდომარე, მისი თავმჯდომარე კი გურამ შარაძე იყო. გამოცემული აქვს ოთხი პოეტური კრებული: ,,სამაჩაბლოში ქართლის ცრემლია”, გამომცემლობა ,,მერანი” 1992 წ; ,,ლტოლვილი მქვია”, გამომცემლობა ,,ვედა", 1994 წ; ,,წარსულის ნაამბორალი”, თბილისი, 2000 წ; ,,მივიწყებული წალკოტი”, გამომცემლობა ,,ქართული წიგნი", 2007 წ; შოთა დარბუაშვილი არის საქართველოს მწერალთა კავშირის წევრი, საქართველოს ჟურნალისტთა შემოქმედებითი კავშირის წევრი. ამჟამად მუშაობს დიმიტრი ყიფიანის სახლ-მუზეუმში. შოთა დარბუაშვილი – კულტურის მოამაგე[მკვდარი ბმული] ცხინვალელი პოეტი შოთა დარბუაშვილი ,,ერთსულოვნება" - შოთა დარბუაშვილი და დავით ელბაქიძე ,,ერთსულოვნება" - ჟურნალების მატიანე - შოთა დარბუაშვილი შოთა დარბუაშვილი 60 ↑ ოსური ხალხური სიმღერების კომპილაციური ალბომი ↑ შოთა დარბუაშვილი 60 ↑ შოთა დარბუაშვილი – კულტურის მოამაგე[მკვდარი ბმული]
ქემერა

ყურადღება: დისპლეის სათაური "<i>ქემერა</i>" განსაზღვრავს ადრე გაცემულ დისპლეის სათაურს "ქემერა". „ქემერა“ — ქართველი მწერლის აკა მორჩილაძის 2014 წელს გამოცემული წიგნი. „მაზავშიკი“ ქემერა — ერთი ჩვეულებრივი „ნახალოვკელი“ ბიჭია, რომლის შემოსავლის მთავარი წყარო ტოტალიზატორია. ის თავად გიამბობთ თავის ცხოვრებასა და საქმიანობაზე; გაგაცნობთ თავის ოჯახსა და მეგობრებს; გიამბობთ ალალად და მოურიდებლად, ისე დაწვრილებით, რომ თავი კინოში გეგონებათ, სადაც ყველა პასაჟი თუ კადრი მნიშვნელოვანია. ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა — „ქემერა“ ↑ [1] ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა
წმინდა იშტვანის გვირგვინი

წმინდა იშტვანის გვირგვინი (უნგრ.: Szent Korona) — უნგრეთის სამეფოს სამეფო გვირგვინი და უმთავრესი და ერთადერთი ლეგიტიმური უნგრული სამეფო ინსიგნია. მეფედ კურთხევის დროს სხვა გვირგვინის გამოყენება არალეგიტიმურად ითვლება. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: წმინდა იშტვანის გვირგვინი The Holy Crown of Hungary (images) დაარქივებული 2006-04-03 საიტზე Wayback Machine. Sceptre (images) დაარქივებული 2007-10-28 საიტზე Wayback Machine. The crown jewels (images) დაარქივებული 2006-06-24 საიტზე Wayback Machine.
AS Adema 149–0 SO l'Emyrne

AS Adema 149-0 SO I'Emyrne  — მადაგასკარის პრემიერ ლიგაში (THB Champions League) გამართული საფეხბურთო მატჩი, რომელიც ანტანანარივუს ორ საფეხბურთო კლუბებს შორის შედგა 2002 წლის 31 ოქტომბერს, სადაც დაფიქსირდა მსოფლიო რეკორდი გატანილი გოლების მხრივ. SO I'Emyrne-მა განზრახ წააგო თამაში თავიანთი მეტოქის წინაშე იმ გადაწყვეტილების პროტესტის ნიშნად, რომელიც მიღებული იქნა მათ წინააღმდეგ მე-4 პლეიოფის ტურნირში და საკუთარ კარში გაიტანა 149 გოლი. მატჩი შესულია გინესის მსოფლიო რეკორდების წიგნში, როგორც ყველაზე დიდი ანგარიშით დამთავრებული საფეხბურთო მატჩი. ამ ანგარიშით მატჩმა გადაასწრო 1885 წელს ჩატარებულ მატჩს, რომელიც ანგარიშით 36-0 დამთავრდა. Madagascan champions win 149-0
ეირიკსიეკუდლი

ეირიკსიეკუდლი (ისლ. Eiríksjökull) — მცირე მყინვარი ისლანდიაში. მოქცეულია ისლანდიის პლატოს დასავლეთ ნაწილში, ვესტურლანდის რეგიონის ტერიტორიაზე. სიახლოვეს მდებარეობს მყინვარი ლაუნგიეკუდლი, რომელიც გარს ახვევია ეირიკსიეკუდლს ჩრდილო (≈ 4 კმ მანძილზე) და აღმოსავლეთ (≈ 10 კმ) მხრიდან. ეირიკსიეკუდლის ფართობია 22 კმ², სიგრძე და სიგანე — ≈ 5 კმ. მყინვარი ფარავს ამავე სახელწოდების მაგიდა მთას, რომელიც ვულკანური ტუფითაა აგებული. მთა წარმოიქმნა მაგმის ყინულქვეშა ამოფრქვევის შედეგად, ხოლო შემდგომ ამ ადგილზე წარმოიქმნა გამყარებული ლავის მძლავრი ფარი. მყინვარის უმაღლესი წერტილი ზღვის დონიდან 1675 მ სიმაღლეზეა. ისლანდიის მყინვარები ↑ 1.0 1.1 Landmælingar Íslands — Ísland í tölum. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-04-29. ციტირების თარიღი: 2016-06-15. ↑ Thordurson, Thor; Hoskuldsson, Armann (2002). Classic Geology in Europe 3: Iceland. Terra Publishing, 2002. — P. 161. ↑ Einarsson, Þorleifur (2005). Geology of Iceland. Mál og menning, P. 76
იშტვან I

წმინდა იშტვან I (უნგრ. I. Szent István; დ. 969, ესტერგომი — გ. 15 აგვისტო, 1038) — უნგრეთის პირველი მეფე არპადების დინასტიიდან. იშტვან I უნგრეთის მფარველი წმინდანია, რომელმაც ქრისტიანობა მიაღებინა წარმართ მადიარებს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: იშტვან I Stephen I, the First Christian Hungarian King დაარქივებული 2016-01-22 საიტზე Wayback Machine. (CryingVoice.com) His picture on the Hungarian 10,000 forint banknote დაარქივებული 2010-07-10 საიტზე Wayback Machine. a BBC report on Saint Stephen's day celebrations in Hungary Procession of the Holy Right Hand of St. Stephen on Videoactive დაარქივებული 2013-01-06 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links
ტაიძინ კიოფუშო

ტაიძინ კიოფუშო (იაპ. 対人恐怖症 - „ პირადი ურთიერთობების შიშის დაავადება“) — იაპონიისთვის დამახასიათებელი კულტურა-სპეციფიკური სინდრომი. პირველად აღწერა იაპონელმა ფსიქიატრმა სომა მორიტამ 1920-იან წლებში. სინდრომით დაავადებულს ძლიერ ეშინია გარშემომყოფების და კარგავს პოზიტიურ დამოკიდებულებას საკუთარი თავისადმი. შიში შეიძლება გამოწვეული იყოს მათ ქცევასა ან ნებისმიერ ფიზიკური ნაკლზე სხვების მხრიდან უარყოფითი, უხეში დამოკიდებულების შიში. სახეზეა ოფლიანობა ან სიწითლე. დაავადების სიმპტომები მოიცავს სოციალური აქტივობის დაქვეითებას, გულის აჩქარებას, ქოშინს, კანკალსა და პანიკური შეტევებს. ადამიანი ამ სინდრომით ცდილობს კონტროლი გაუწიოს თავის რეაქციებს, მათ შორის უნებლიესაც, ეშინია ოფლიანობის და გაწითლების, მაგრამ ეს ყოველთვის არ გამოსდის, რასაც მიჰყავს სოციალური იზოლაციისკენ. ამ სინდრომით დაავადებულები შეიძლება უჩიოდნენ ტკივილს შინაგან ორგანოებში, უძილობას, დაღლილობას, აპათიას. ტაიძინ კიოფუშოს აქვს ორი ფორმა: „შემაწუხებელი ტიპს“ - ეშინია თავისი გარეგნობით, სუნითა ან ქცევით სხვა არ შეაწუხოს, და „სენსიტიური“ - რომლის დროსაც შეინიშნება პერსონებს შორის ურთიერთობების ძლიერი შიში. იაპონიაში ტაიძინ კიოფუშო მესამე ყველაზე გავრცელებული ფსიქიატრიული დიაგნოზია და საერთო მოსახლეობის 7—46 % შეადგენს. დაავადება ყველაზე მეტადახალგაზრდებშია გავრცელებული. კულტურა-სპეციფიკური სინდრომის მკურნალობის პრობლემები დაკავშირებულია მედიცინის დასავლური სტილისადმი მის რეზისტენტობასთან. ტაიძინ კიოფუშოს მკურნალობის იაპონური სტანდარტი არის მორიტა-თერაპია, რომელიც შემუშავდა შომა მორიტას მიერ 1910-იან წლებში, ფსიქიკური აშლილობების, ტაიძინ კიოფუშოს და შინკეიშიცუს სამკურნალოდ. მკურნალობის თავდაპირველი რეჟიმი მოიცავდა პაციენტის იზოლაციას, ფიზიკურ სამუშაოებს, დღიურების წარმოებას და სხვა. 1930-იანი წლებიდან მკურნალობა შეიცვალა ჯგუფური მკურნალობის მეთოდით, არაჩაკეტლ გარემოში. ეს მოდიფიცირებული ვერსია ცნობილია ნეო-მორიტა-თერაპიის სახელწოდებით. სამკურნალოდ მოწოდებულია ანტიდეპრესანტები, მაგალითად მილნაციპრანი, რომელიც კარგად მოქმედებს სოციოპათიაზე. ↑ 1.0 1.1 James R., Culture-bound syndromes: Taijin Kyofusho // Encyclopedia of Multicultural Psychology, 2006. — P. 145—146, ISBN 978-1-452-26556-8.(ინგლისური) ↑ http://knowledge.sagepub.com/view/multiculturalpsychology/n77.xml ↑ Kincaid, A., (2012). Taijin Kyofusho- "The Disorder of Fear". ↑ შეცდომა თარგის გამოძახებისას: cite web: პარამეტრები url და title აუცილებელად უნდა მიეთითოს.Kora, T.. . The ToDo Institute. ↑ Nagata, Toshihiko; Wada, Akira; Yamada, Hisashi; Iketani, Toshiya; Kiriike, Obuo (2005). „Effect of milnacipran on insight and stress coping strategy in patients with Taijin Kyofusho“. International Journal of Psychiatry in Clinical Practice. 9 (3): 193–198. doi:10.1080/13651500510029228.
ამოკი

ამოკი ან მორბენალი ამოკი (მალ. amoq) — მალაური კულტურა-სპეციფიკური სინდრომი. ფსიქიკური მდგომარეობა, ფსიქიატრების მიერ ყველაზე ხშირად განსაზღვრული როგორც ეთნოსპეციფიკური სინდრომი, რომელიც ახასიათებთ მალაიზიის, ფილიპინების და მეზობელ რეგიონებში მცხოვრებლებს. ახასიათებს მკვეთრი მოძრაობითი აგზნებადობა (როგორც წესი, სირბილი) და აგრესიული ქმედებები, დაუნდობელი და ხშირად მასობრივი თავდასხმები სხვა ადამიანებზე. გერმანული ენაში სიტყვა „ამოკმა“ მიიღო ფართო მნიშვნელობა და იხმარება ძალადობრივი, ბრმა, არამოტივირებული აგრესიის გამოსახატავად, ყოველგვარი ეთნიკური ან გეოგრაფიული არეალის გარეშე. XVII-XIX საუკუნეებში ამოკის კონცეფციამ დასავლურ კულტურას მიაღწია. ეს ევროპელი მოგზაურების, მათ შორის კაპიტან კუკის საშუალებით მოხდა. XX საუკუნის დასაწყისში ამოკის გულყრები მხოლოდ ნარკოტიკული ინტოქსიკაციას უკავშირებდნენ. ემილ კრეპელინი ამოკს ეპილეპტიურ ფსიქოზად თვლიდა, ხოლო ოიგენ ბლოილერი კი -— ფსიქოგენურ ფსიქოზად. ამოკის გამოწვევ ერთ-ერთ მიზეზად ითვლება აუტანელი სირცხვილი, რომელიც დაკავშირებულია პარტნიორის ღალატთან. ავადმყოფი გრძნობს მისი სექსუალური არაადეკვატურობას, ეშინია გარშემომყოფების დაცინვის. ეს განცდა იწვევს სხვების სიძულვილს, რაც შემდეგ გამოიხატება აგრესიულ ქცევაში, როგორც საკომპენსაციო მექანიზმი. აგრესიის დაგროვებას იწვევს მისი ერთბაშად აფეთქებას, რაც გამოვლინდება დიდი რაოდენობის ხალხის დაზიანებაში. ამოკი შტეფან ცვაიგმა 1922 წელს ამავე სახელწოდების ნაწარმოებში ასახა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 400. ↑ Origin of the Phrase "Run Amok". Vacca Foeda Media. ციტირების თარიღი: 7 July 2013. ↑ Martin, Manuel L. Saint. Running Amok: A Modern Perspective on a Culture-Bound Syndrome. NCBI. ციტირების თარიღი: March 25, 2013. ↑ Saint Martin ML (June 1999). „Running Amok: A Modern Perspective on a Culture-Bound Syndrome“. Prim Care Companion J Clin Psychiatry. 1 (3): 66–70. doi:10.4088/pcc.v01n0302. PMC 181064. PMID 15014687. ↑ Gaw AC, Bernstein RL (August 1992). „Classification of amok in DSM-IV“. Hosp Community Psychiatry. 43 (8): 789–93. PMID 1427677. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-02-20. ციტირების თარიღი: 2016-06-15.
მელაგოლა

მელაგოლა — სოფელი შრი-ლანკაში. ეკუთვნის ცენტრალურ პროვინციას. შრი-ლანკის აღწერისა და სტატისტიკის დეპარტამენტი
მორავა

საკუთარი სახელი მორავა შეიძლება აღნიშნავდეს: მორავა - მდინარე ჩეხეთში, სლოვაკეთში და ავსტრიაში. მორავა - მდინარე სერბეთში
კონსტანტინე ანოხინი

კონსტანტინე ანოხინი (რუს. Константи́н Влади́мирович Ано́хин; დ. 3 ოქტომბერი 1957) — რუსი მეცნიერი, ნეირობიოლოგი, პროფესორი, რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიისა და მედიცინის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი. სამეცნიერო კვლევითი ცენტრის „კურჩატოვის ინსტიტუტის“ ნეირომეცნიერებათა განყოფილების ხელმძღვანელი. ლენინური კომკავშირის, ნიდერლანდების მეცნიერებათა აკადემიის დე ვიდის სახელობის რუსეთის მედიცინის მეცნიერებათა აკადემიისა პრემიების ლაურეატი, ასევე ეროვნული პრემიის „წლის ადამიანი“ ნომინაციაში „პოტენციალი და პერსპექტივა მეცნიერებაში“. კ. ანოხინს ეკუთვნის იდეა ცნება კოგნიტომის შემოსაღებად, რომელიც აღნიშნავდა კვლევით მიმართულებას გონიერების საერთო თეორიას შესამუშავებლად. კონსტანტინე ანოხინი არის პეტრე ანოხინის შვილიშვილი. კონსტანტინე ანოხინმა 1980 წელს დაამთავრა მოსკოვის სეჩენოვის სახელობის პირველი სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1984 წელს დაასრულა რუსეთის მედიცინის მეცნიერებათა აკადემიის პეტრე ანოხინის სახელობის ნორმალური ფიზიოლოგიის სამეცნიერო კვლევით ინსტიტუტთან არსებული ასპირანტურა და დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია თემაზე „ქოლეცისტოკინინის როლი კვებითი დატვირთვის მექანიზმებში“. 1992 წელს შედგა სადოქტორო დისერტაციის დაცვა თემაზე „სწავლისა და მეხსიერების ადრეული გენები“. მიენიჭა პროფესორის წოდება. 2002 წელს არჩეულ იქნა რუსეთის მედიცინის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტად ნეირობილოგიის სპეციალობით, ხოლო 2008 წელს კი გახდა რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი სპეციალობით „ნანობიოტექნოლოგია“. ტვინის კოდები — აზროვნების მექანიზმების, მათ შორის ადამიანისა და ცხოველების ტვინში სააზროვნო პროცესების გაშიფრვის, აზრების დეკოდირებისა და მათი სიგნალების სახით გადმოსაცემ მოწყობილობათა შექმნის მიზნით კვლევების შესახებ; შეიძლო გაიხსენო ყველაფერი : ვიდეოლექცია თემაზე, თუ რას წარმოადგენს ადამიანის მეხსიერება და როგორ ინახება ინფორმაცია.) ტვინის და გონი: ვიდეოლექცია, სტენოგრამა. — ნაწილი 1. დაარქივებული 2016-08-23 საიტზე Wayback Machine. ტვინის და გონი: ვიდეოლექცია, სტენოგრამა. — ნაწილი 2. დაარქივებული 2016-08-15 საიტზე Wayback Machine. კონსტანტინ ანოხინი რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის გვერდზე
ალექსანდრე ნევზოროვი

ალექსანდრე ნევზოროვი (რუს. Невзоров, Александр Глебович; დ. 3 აგვისტო 1958, ლენინგრადი, სსრკ) — საბჭოთა და რუსი ჟურნალისტი, ტელეწამყვანი, პუბლიცისტი. დოკუმენტური ფილმების რეჟისორი, სცენარისტი და პროდიუსერი. რუსეთის სახელმწიფო დუმის ოთხი მოწვევის დეპუტატი (1993-2007). დაიბადა 1958 წლის 3 აგვისტოს ლენინგრადში. ზრდიდნენ დედა და ბებია. პაპა დედის მხრიდან იყო სსრკ-ის სახელმწიფო უსაფრთხოების სამინისტროს გენერალი, გიორგი ვლადიმერის ძე ნევზოროვი, დედა — გალინა გიორგი ასული ნევზოროვა (1936-2001). მამის ვინაობა უცნობია. არ გაუვლია სამხედრო სამსახური (კერძოდ, ნევზოროვმა თავის თავს მიაყენა ჭრილობები ცივი იარაღით, ასევე სცადა თავის მოწამვლა, ჰქონდა მიდრეკილება ნარკოტიკებისკენ). სამედიცინო კომისიის დასკვნით, აღენიშნებოდა შიზოფრენია და ფსიქოფატია.. ოფიციალური საიტი (რუსული) ↑ «Звезды» телевидения დაარქივებული 2014-10-06 საიტზე Wayback Machine. // Энциклопедический справочник "Под одной звездой с «Созвездием» ↑ Издательский Дом «Новый Взгляд» " ПУТЬ ОТ «СЕКУНД» К «ДНЯМ» ЛЕЖАЛ ЧЕРЕЗ «ДИКОЕ ПОЛЕ» ↑ Легендарный телерепортер Александр НЕВЗОРОВ: «Видение того, с какой радостью Россия пожирает своих детей, — причем не потому, что голодна, а просто потому, что они оказались р.. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-06-23. ციტირების თარიღი: 2016-06-16.
ქაფპლასტი

ქაფპლასტი — აქაფებული (უჯრედოვანი) პლასტიკური მასების (აირით სავსე პლასტმასების) მასალების კლასი. რაკი ქაფპლასტის ძირითად მოცულობას აირი წარმოადგენს, მისი სიმკვრივე არსებითად დაბალია, ვიდრე საწყისი მასალისა (პოლიმერი). ეს განაპირობებს შედარებით მაღალ თბოსაიზოლაციო და ბგერათსაიზოლაციო თვისებებს მოცემული კლასის მასალებში. გამოიყენება როგორც: ნაკვეთურების მსუბუქი შემავსებელი, რომელიც ხომალდებში წყლის შეღწევას გამორიცხავს; ტივტივების, სამაშველო ჟილეტებისა და გულსაფრების დასამზადებელი მასალა; სამედიცინო ტარის დასამზადებელი მასალა, რომლითაც დონოროის ორგანოების ტრანსპორტირება ხდება. გამოიყენება როგორც თბოიზოლატორი და ბგერათიზოლატორი მშენებლობისას; საკონსტრუქციო სამშენებლო და მოსაპირკეთებელი მასალა (ფორმაწარმომქმნელი და დეკორატიული ელემენტი); თბოიზოლატორი საყოფაცხოვრებო ხელსაწყოებში (მაგალითად, მაცივრებში); შესაფუთი სხვადასხვა საქონლისთვის (მტვრევადი საგნები), მათ შორის, საკვები პროდუქტებისთვის; გამოიყენება ლითონის ჩამოსხმისას ყალიბების სახით. ქაფპლასტი (რუსული)
Hyper (ჟურნალი)

Hyper — ავსტრალიური მრავალპლატფორმული ვიდეო თამაშების ჟურნალი. იგი ითვლება ყველაზე ხანდაზმულ ჟურნალად ავსტრალიაში, რომელიც გამოიცემა 1993 წლის დეკემბრიდან. გამოსცემს კომპანია Next Media Pty Ltd. მისი დაძმობილებული ჟურნალი არის PC თამაშებზე ორიენტირებული PowerPlay, რომელსაც ასევე გამოსცემს Next Media. Hyper-ის პირველი რედაქტორი იყო სტიუარტ კლარკი. კლარკი მანამდე იყო მრავალპლატფორმული ჟურნალის Megazone-ის რედაქტორი. 2014 წელს კომპანია Next Media-მ განაცხადა, რომ 2015 წლიდან Hyper გახდებოდა ყოველკვარტალური ჟურნალი. ჟურნალი აქვეყნებს ვიდეო თამაშების მიმოხილვებს, პრევიუებს, სიახლეებსა და ინტერვიუებს დეველოპერბთან, გარდა ამისა მიმოიხილავს ანიმეს, DVD ფილმებს, არკადულ და კლასიკურ თამაშებს, ასევე აქვეყნებს სტატიებს აპარატული უზრუნველყოფისა და ვიდეო თამაშების მუსიკის შესახებ. ჟურნალს გააჩნია საკუთარი ინტერნეტ ფორუმი. PC PowerPlay Next Media-ს ვებსაიტი დაარქივებული 2011-02-18 საიტზე Wayback Machine. Hyperactive: Hyperის ვებსაიტი დაარქივებული 2014-07-08 საიტზე Wayback Machine. Hyperactive Forums დაარქივებული 2014-07-08 საიტზე Wayback Machine. ↑ Hyper Magazine to go quarterly. MVC Pacific. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-08-10. ციტირების თარიღი: 20 იანვარი, 2015.
ბუთიის ნახევარკუნძული

ბუთიის ნახევარკუნძული (ინგლ. Boothia Peninsula) — დიდი ნახევარკუნძული ნუნავუტის პროვინციაში (კანადა), კუნძულ სომერსეტის სამხრთით. ნახევარკუნძულის უკიდურესი ჩრდილოეთი წერტილი მერჩინსონის კონცხი ჩრდილოეთ ამერიკის კონინენტის უკიდურესი ჩრდილოეთი წერტილია. ბუთიის ნახევარკუნძული 32 300 კმ² ფართობს მოიცავს, მის ჩრდილოეთით კი კანადის არქტიკული არქიპელაგი მდებარეობს. ნახევარკუნძულის აღმოსავლეთით დიდი ზომის კუნძული ბაფინის მიწაა. ნახევარკუნძული 1829 წელს ცნობილმა პოლარულმა მკვლევარმა ჯონ როსმა აღმოაჩინა. ეს უკანასკნელი ჩრდილო-დასავლეთის გასასვლელს ეძებდა. ნახევარკუნძულს სახელი როსმა ზემოთხსენებული ექსპედიციის დამფინანსებლის ფელიქს ბუთის პატივსაცემად დაარქვა. Christie, Robert Loring. Three New Lower Paleozoic Formations of the Boothia Peninsula Region, Canadian Arctic Archipelago. [Ottawa]: Dept. of Energy, Mines and Resources, 1973. Dease, Peter Warren, and William Barr. From Barrow to Boothia The Arctic Journal of Chief Factor Peter Warren Dease, 1836-1839. [Rupert's Land Record Society series, 7]. Montreal: McGill-Queen's University Press, 2002. ISBN 0-7735-2253-0 Dyke, Arthur S. Quaternary Geology of Boothia Peninsula and Northern District of Keewatin, Central Canadian Arctic. Ottawa, Ont., Canada: Geological Survey of Canada, 1984. ISBN 0-660-11408-9 Gunn, A., B. Fournier, and R. Morrison. Seasonal Movements and Distribution of Satellite-Collared Caribou Cows on the Boothia and Simpson Peninsula Areas, Northwest Territories, 1991-93. Yellowknife, NWT: Dept. of Resources, Wildlife, and Economic Development, Govt. of the Northwest Territories, 2000. Lawrence, M. J. A Survey of Aquatic Resources of the District of Keewatin and Boothia Peninsula. Ottawa: Environmental-Social Program, Northern Pipelines, 1978. Markham, Albert Hastings, and Sherard Osborn. A Whaling Cruise to Baffin's Bay and the Gulf of Boothia. And an Account of the Rescue of the Crew of the "Polaris.". London: S. Low, Marston, Low, and Searle, 1875. VanStone, James W., James E. Anderson, and C. F. Merbs. An Archaeological Collection from Somerset Island and Boothia Peninsula, N.W.T. Toronto, 1962. Zabenskie, Susan, and Konrad Gajewski. 2007. "Post-Glacial Climatic Change on Boothia Peninsula, Nunavut, Canada". Quaternary Research. 68, no. 2: 261. ↑ The Canadian Encyclopedia. The Boothia Peninsula. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-10-10. ციტირების თარიღი: 2016-06-16.