laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ალგირდასი

ალგირდასი (ბელარ. Альгерд, ლიეტ. Algirdas, დ. 1296 — გ. 24 მაისი, 1377) — ლიტვის დიდი სამთავროს მთავარი. გედიმინასის შვილი, კეისტუტისის ძმა. სამთავროს მართავდა 1345-1377 წლებში. მისი მმართველობის პერიოდში მნიშვნელოვნად გაფართვდა სამთავროს საზღვრები. მამის, გედიმინასის გარდაცვალების შემდეგ მისი სამთავრო იყოფა მისი ოჯახის წევრებს შორის. იავნუტისს შეხვდა ვილნა. 1345 წელს კეისტუტისმა აიღო ვილნა და გადასცა ალგირდასს. კეისტუტისმა და ალგირდასმა დადეს ხელშეკრულება, რომლის მიხედვითაც ისინი ინარჩუნებდნენ მჭიდრო კავშირს და მეგობრობას. ალგირდასმა მთელი თავისი ძალა მოახმარა სამთავროს საზღვრების გაფართოებას. გარდაიცვალა 1377 წლის 24 მაისს. Conrad, Klaus. Litauen, der Deutsche Orden und Karl IV. 1352—1360. — In: Zeitschrift für Ostforschung Bd. 21 (1972) S. 20-41. Ивинскис П. Восточнославянская литература в Великом княжестве Литовском. Вильнюс, издательство Вильнюсского университета, 1998. Насевіч Г. В. Генеалагічныя табліцы старадаўніх княжацкіх і магнацкіх беларускіх родаў 12-18 стагоддзяў. Мінск, 1993.
კაზიმირა პრუნსკენე

კაზიმირა დანუტე პრუნსკენე (ლიეტ. Kazimira Danutė Prunskienė; დ. 26 თებერვალი 1943) — ლიეტუველი ეკონომისტი და პოლიტიკოსი. ლიეტუვის პირველი პრემიერ-მინისტრი დამოუკიდებლობის აღდგენის შემდეგ (17 მარტი 1990 — 10 იანვარი 1991). კაზიმირა დაიბადა სოფელ ვასიულიშკესში, მაშინ როდესაც ლიეტუვა ოკუპირებული იყო გერმანიის მიერ. 1960-1965 წლებში სწავლობდა ვილნიუსის უნივერსიტეტში სამრეწველო ეკონომიკის ფაკულტეტზე. 1990 წელს აირჩიეს ლიტვის სსრ უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად, რომელსაც 11 მარტს ლიეტუვის დამოუკიდებლობის აღდგენის შემდეგ სეიმი ეწოდა. ამავე წლის 17 მარტს გახდა ლიეტუვის პირველი დამოუკიდებელი მთავრობის პრემიერ-მინისტრი. 1991 წელს გადადგა თანამდებობიდან. Kazimiera Danutė Prunskienė დაარქივებული 2005-08-26 საიტზე Wayback Machine. Ministrė Kazimira Danutė Prunskienė დაარქივებული 2006-05-22 საიტზე Wayback Machine.
ეგნატე იოსელიანი (რევოლუციონერი)

ეგნატე ონისიმეს ძე იოსელიანი (დ. 1843, ქუთაისის მაზრა — გ. 1926) — ქართველი რევოლუციონერ-ხალხოსანი.. დაიბადა მღვდლის ოჯახში. სემინარიის დამთავრების შემდეგ სწავლა განაგრძო პეტერბურგის სამიწათმოქმედო ინსტიტუტში. მეტად ბეჯითი და შრომისმოყვარე ახალგაზრდა საფუძვლიანად დაეუფლა მეცნიერების სხვადასხვა დარგს, განსაკუთრებით ფილოსოფიას და სოციოლოგიას. კარგად იცოდა რამდენიმე უცხო ენა. ღრმა განსწავლულობით მან დიდი ავტორიტეტი მოიპოვა სტუდენტთა შორის. იმხანად პეტერბურგში არსებობდა რამდენიმე ხალხოსნური წრე (მათ შორის „ქართველთა წრე“) რომლებშიც გაერთიანებული იყვნენ ძირითადად სტუდენტები. ერთ-ერთი წრე იყო „კავკასიელთა რევოლუციური წრე“, რომელსაც ეგნატე იოსელიანი ხელმძღვანელობდა. აქ უმრავლესობას ქართველები შეადგენდნენ. ამ წრიდან გამოსულები შემდგომ აქტიურად მონაწილეობდნენ მოსკოვის, ვლადიმირის, კიევის, თბილისის, ქუთაისის და სხვა გუბერნიების ხალხოსნური წრეების პრაქტიკულ რევოლუციურ საქმიანობაში. სამშობლოში დაბრუნებისთანავე ე. იოსელიანმა შემოიკრიბა მოსწავლე ახალგაზრდობა, მათგან შეადგინა რაზმები, რომელთაც უხვად ურიგებდა რევოლუციურ ლიტერატურას პირადი ბიბლიოთეკიდან, აძლევდა რჩევა-დარიგებას. მის ბინაში ხშირად იმართებოდა თათბირები და კრებები, სადაც შეიქმნა საიდუმლო წრე. მან კავშირი გააბა ამიერკავკასიის სხვადასხვა კუთხეში მცხოვრებ რევოლუციურ ახალგაზრდობასთან და დაეხმარა მათ წრეების ჩამოყალიბებაში. ამით ე. იოსელიანმა დიდი ავტორიტეტი მოიპოვა. „რევოლუციის პაპას“ ემორჩილებოდა კავკასიის ყველა რევოლუციური წრე და მის გარეშე არ წყდებოდა არც ერთი საკითხი. მისი ასეთი აქტივობა არ გამორჩენია ხელისუფლებას. 1876 წელს იგი დააპატიმრეს და გადაასახლეს, საიდანაც 80-იან წლებში დაბრუნდა. ხალხოსნური მოძრაობის კრახის შემდეგ სხვებთან ერთად ე. იოსელიანმაც განიცადა ევოლუცია და ხელი აიღო საიდუმლო-რევოლუციურ საქმიანობაზე და პოლიტიკური ბრძოლის ასპარეზს თანდათან ჩამოსცილდა. 1900-იანი წლებიდან თბილისში მოღვაწეობდა, იყო კავკასიის სასოფლო-სამეურნეო საზოგადოების მდივანი. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 189, თბ., 1994
ალექსანდრე ინაშვილი

ალექსანდრე (სანდრო) იობის (იოველის) ძე ინაშვილი (დ. 23 აგვისტო, 1887, თბილისი — გ. 4 ივნისი, 1958, იქვე) — ქართველი საოპერო მომღერალი, ქართული ვოკალური ხელოვნების ერთ-ერთი ფუძემდებელი, საქართველოს (1941) და სსრკ სახალხო არტისტი (1950). დაიბადა ღარიბი ხელოსნის ოჯახში. სწავლობდა ჯერ რკინიგზის სკოლაში, შემდეგ გიმნაზიაში. მუსიკის სიყვარული ოჯახიდან გამოჰყვა. ამან გავლენა იქონია ბავშვებზე — სანდროს ორი ძმაც პროფესიონალი მომღერლები გახდნენ: ერთი, გრიგოლ ვენაძე, თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის სოლისტი იყო, ხოლო მეორე ანტონ ინოველი, ფილარმონიის მსახიობი. მათს პროფესიულ დაოსტატებას დიდად შეუწყო ხელი სანდრო კავსაძისა და ნიკო სულხანიშვილის გუნდებში მონაწილეობამ, რამაც სანდრო სამუსიკო სასწავლებელში მიიყვანა. 1909 წელს ს. ინაშვილი პირველად გამოვიდა საოპერო თეატრის სცენაზე, ასრულებდა მეორეხარისხოვან როლებს. შემდეგ სწავლობდა პროფესორ ევგენი რიადნოვის სტუდიაში, რომელიც 1916 წელს დაამთავრა. ამ დროისათვის მას უკვე შესრულებული ჰქონდა ტორეადორის („კარმენი“), რიგოლეტოს („რიგოლეტო“), ჟერმონის („ტრავიატა“), ფიგაროს („ფიგაროს ქორწინება“) და სხვა ურთულესი პარტიები. 1918–1919 წლების სეზონი მეტად ნაყოფიერი გამოდგა. ერთიმეორის მიყოლებით დაიდგა „თქმულება შოთა რუსთაველზე“, „აბესალომ და ეთერი“ და ქ„ეთო და კოტე“. მსახიობმა შესანიშნავად დაძლია აბდულ-არაბის, მურმანის პარტიები და მტკიცედ დაიმკვიდრა ადგილი ქართულ საოპერო სცენაზე. 1923 წელს ა. სუმბათაშვილ-იუჟინისა და ვ. სარაჯიშვილის დახმარებით ორი წლით იტალიაში გაემგზავრა ვოკალური ხელოვნების დასახვეწად, სადაც გამოჩენილი იტალიელი მომღერლის, პროფესორ ჯირალდოს სტაჟიორია. პარალელურად მას შესთავაზეს გასტროლები, რომლებიც წარმატებით ჩაიარა იტალიასა და ესპანეთის საოპერო თეატრების სცენებზე კიდევ უფრო მიმზიდველი გახდა მისი ხავერდოვანი ბარიტონი და რომ არა სამშობლოს სიყვარული, მას ელოდა დიდი ასპარეზი ევროპისა და ამერიკის სცენებზე. საქართველოში დაბრუნებული მომღერალი წარმატებით აგრძელებს მოღვაწეობას თბილისის საოპერო თეატრის სცენაზე. მოსკოვის დიდ თეატრში ბრწყინვალედ შეასრულა ონეგინისა და ტორეადორის პარტიები. 1932 წელს ს. ინაშვილი მთელი სეზონით მიიწვიეს ლენინგრადის მარინის საოპერო თეატრში, სადაც იმღერა ბარიტონის ყველა წამყვანი პარტია. 1933 წლიდან ის კვლავ თბილისშია. ამჯერად როგორც საოპერო თეატრის მხატვრული ხელმძღვანელი და სოლისტი. მან განახორციელა ისეთი რთული ოპერების დადგმა როგორიცაა ვერდის „აიდა“ და ჩაიკოვსკის „ევგენი ონეგინი“. ამავე დროს ვოკალური ხელოვნებას ასწავლიდა თბილისის კონსერვატორიაში, სადაც აღზარდა ისეთი მომღერლები როგორებიც არიან: მ. ამირანაშვილი, თ ზაალიშვილი, პ. თომაძე, შ. კიკნაძე, ი. შუშანია და სხვა. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. მასთან პანთეონში დასაფლავებულია მისი მეუღლე — თამარ ბესარიონის ასული გვახარია (დ. 21 იანვარი, 1901, ქუთაისი — გ. 6 სექტემბერი, 1978, თბილისი). 1937 — „საპატიო ნიშნის“ ორდენი 1941 — საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტი 1950 — სსრკ სახალხო არტისტი 1950 — ლენინის ორდენი ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 185, თბ., 1994 ალექსანდრე ინაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ალექსანდრე ინაშვილი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ საქართველოს სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს უწყებები. 1941. №№1-3. გვ. 24. ↑ Архивированная копия. ციტირების თარიღი: 2022-03-16
ღაზნის პროვინცია

ღაზნის პროვინცია (პუშტუ غزني‎‎, დარი غزنی Ġazni) — ავღანეთის ერთ-ერთი ცენტრალური პროვინცია. მისი ფართობია — 22 915 კმ². მოსახლეობა — 1 092 000 ადამიანი (2007 წლის მონაცემებით). პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ღაზნი, რომლის მოსახლეობა შეადგენს დაახლოებით 141 000 ადამიანს. პროვინცია იყოფა 18 ოლქად. ღაზნის ადმინისტრაციული რაიონებია აბ-ბანდი აჯრისანი ანდარი ბახრამი შადიდი ბაგაზი გილანი ღაზნი გირო დიხ-იაკი ჯაგორი ზანა-ხანი ყარაბაღი ხოგიანი ხაჯა-უმარი მალისტანი ნავა ნავური რაშიდანი 1979-1989 წ.წ. ავღანეთის ომის დროს ღაზნის პროვინციაში დისლოცირებული იყო საბჭოთა შეიარაღებული ძალების მოტომსროლელი პოლკის 191-ე დანაყოფი. ავღანეთის პროვინციები ↑ د هېواد د وګـړو اټکل ۱۳۹٩ // June 2020 — National Statistics and Information Authority. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061867"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q25337"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55281155"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q106712951"></a>
მერჰოტეპრე ინი

მერჰოტეპრე ინი (ასევე ინი I) — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეცამეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. მისი მმართველობა დაიწყო ძვ.წ. 1677 წელს და დასრულდა ძვ.წ. 1675 წელს. მერჰოტეპრე შესაძლოა წინამორბედი ფარაონის მერნოფერა აიბისა და დედოფალ ინენის ვაჟი იყო. ტურინის სიის მიხედვით მერჰოტეპრემ 2 წელი, 3 ან 4 თვე და 9 დღე იმეფა. XIII დინასტია ეგვიპტის მეცამეტე დინასტია მეცამეტე დინასტიის ფარაონები დაარქივებული 2015-04-06 საიტზე Wayback Machine.
მერნოფერა აიბი

მერნოფერა აიბი (ასევე აია, ეიე, იეი) — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეცამეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. დაზუსტებით უცნობია თუ რომელ წლებში მეფობდა მერნოფერა აიბი, არსებობს სამი ვერსია. თუმცა ცნობილია, რომ მერნოფერამ 23 წელი, 8 თვე და 18 დღე იმეფა, მეცამეტე დინასტიის წარმომადგენელთა შორის მან ყველაზე ხანგრძლივად იმეფა. XIII დინასტია ეგვიპტის მეცამეტე დინასტია მეცამეტე დინასტიის ფარაონები დაარქივებული 2015-04-06 საიტზე Wayback Machine.
სობეხოტეპ IV

სებეხოტებ IV — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეცამეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. უცნობია სებეხოტებ IV-ის მმართველობის წელის, თუმცა ცნობილია, რომ მან დაახლოებით 10 წელი იმეფა. სებეხოტეპი ტახტზე ძმის ნეფერჰოტეპ I-ის შემდეგ ავიდა. XIII დინასტია ეგვიპტის მეცამეტე დინასტია მეცამეტე დინასტიის ფარაონები დაარქივებული 2015-04-06 საიტზე Wayback Machine.
ნეფერჰოტეპ I

ნეფერჰოტეპ I — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეცამეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. არსებობს სხვადასხვა ცნობები ნეფერჰოტეპ I-ის მმართველობის წლებთან დაკავშირებით, ცნობილია, რომ მან დაახლოებით 11 წელი და 1-4 თვე იმეფა. მისი მმართველობის დასასრულს ნეფერჰოტეპმა თავისი ძმა სიჰათორი თანამმართველად დანიშნა, მათმა თანამმართველობამ რამდენიმე თვეს გასტანა, რის შემდეგაც სიჰათორი გარდაიცვალა. სიჰათორის გარდაცვალების შემდეგ ნეფერჰოტეპმა კიდევ ერთი ძმა სებეხოტებ IV ახალ თანამმართველად დანიშნა. სებეხოტების თანამმართველად დანიშვნიდან მცირე ხნის შემდეგ ფარაონი ნეფერჰოტეპი გარდაიცვალა. ეგვიპტის სამეფო ტახტზე მისი უმცროსი ძმა და თანამმართველი სებეხოტებ IV ავიდა. XIII დინასტია ეგვიპტის მეცამეტე დინასტია მეცამეტე დინასტიის ფარაონები დაარქივებული 2015-04-06 საიტზე Wayback Machine.
სობეხოტეპ III

სებეხოტებ III — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეცამეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. სებეხოტებ III დაახლოებით ძვ.წ. 1740 ან ძვ.წ. 1700 წლისთვის მეფობდა, სავარაუდოდ მან 3-დან 4 წლამდე იმეფა. ეგვიპტის სამეფო ტახტზე სებეხოტებ III-ის შემდეგ ნეფერჰოტეპ I ავიდა. XIII დინასტია ეგვიპტის მეცამეტე დინასტია მეცამეტე დინასტიის ფარაონები დაარქივებული 2015-04-06 საიტზე Wayback Machine.
ათასწლეულის ხიდი

ლონდონის ათასწლეულის ხიდი (ინგლ. Millennium Bridge) — რკინის დაკიდებული საცალფეხო ხიდი მდინარე თემზაზე ლონდონში, ინგლისი, საუზუარკისა და ბლაფრაირსის ხიდებს შორის და ლონდონის ბენკსაიდს სიტისთან აერთებს. ეს იყო პირველი ახალი ხიდი თემზაზე ლონდონში 1894 წელს ტაუერის ხიდის აგების შემდეგ. ხიდის სამხრეთი ბოლო ახლოა გლოუბ თეატრთან, ბენკსაიდ გალერეასა და ტეიტ მოდერნთან; ჩრდილოეთი ბოლო კი სიტი ოვ ლონდონ სქულთან არის წმინდა პავლეს ტაძრის ქვეშ. ხიდი იმგვარად არის განლაგებული, რომ მდინარის მოპირდაპირე მხრიდან წმ. პავლეს ტაძრის სამხრეთის ფასადი იხსნება და მისი ყველაზე ფოტოგენური ხედია მთელს ქალაქში.
ხენჯერი

ხენჯერი — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეცამეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. ხენჯერის მმართველობის ზუსტი თარიღი უცნობია, კიმ რაიჰოლტის მიხედვით ხენჯერის მმართველობა დაიწყო ძვ.წ. 1764 წელს და დასრულდა ძვ.წ. 1759 წელს. თომას შნაიდერის მიხედვით კი ხენჯერის მმართველობა ძვ.წ. 1718 წელს დაიყწო და ძვ.წ. 1712 წელს დასრულდა. სავარაუდოდ მან 5 წელის იმეფა. XIII დინასტია ეგვიპტის მეცამეტე დინასტია მეცამეტე დინასტიის ფარაონები დაარქივებული 2015-04-06 საიტზე Wayback Machine.
უგაფი

უგაფი — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეცამეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. სავარაუდოდ მისი მმართელობა დაიწყო ძვ.წ. 1794 წელს და დასრულდა ძვ.წ. 1757 წელს. უგაფის შემდეგ ეგვიპტის სამეფო ტახტზე ხენჯერი ავიდა. XIII დინასტია ეგვიპტის მეცამეტე დინასტია მეცამეტე დინასტიის ფარაონები დაარქივებული 2015-04-06 საიტზე Wayback Machine.
ამენემჰეტ VI

ამენემჰეტ VI — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეცამეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. ეგვიპტოლოგ კიმ რაიჰოლტის მიხედვით ამენემჰეტ VI-ის მმართველობა დაიწყო ძვ.წ. 1788 წელს და დასრულდა ძვ.წ. 1785 წელს, მან დაახლოებით 3 წელი იმეფა. ამენემჰეტ VI-ის შემდეგ ეგვიპტის სამეფო ტახტზე სემენკარა ავიდა. XIII დინასტია ეგვიპტის მეცამეტე დინასტია მეცამეტე დინასტიის ფარაონები დაარქივებული 2015-04-06 საიტზე Wayback Machine.
ჰორი (ფარაონი)

ჰორი (ასევე აუიბრა) — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეცამეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. ეგვიპტოლოგ კიმ რაიჰოლტის მიხედვით ჰორის მმართველობა ძვ.წ. 1777 წელს დაიწყო და დასრულდა 2 წლის შემდეგ, ძვ.წ. 1775 წელს. თუმცა არსებობს სხვა მოსაზრებებიც, ვერნერის მოსაზრებით ჰორიმ მხოლოდ შვიდი თვის მანძილზე იმეფა და მეფობდა ძვ.წ. 1760 წლისთვის. ხოლო შნაიდერის მოსაზრებით ჰორი ძვ.წ. 1732 წლისთვის მეფობდა. XIII დინასტია ეგვიპტის მეცამეტე დინასტია მეცამეტე დინასტიის ფარაონები დაარქივებული 2015-04-06 საიტზე Wayback Machine.
უანკაიის რაიონი

უანკაიის რაიონი (ესპ. Distrito de Huancaya) — რაიონი პერუში, ლიმის რეგიონის იაუიოსის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 554 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 484 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 1.7 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 283.6 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ალისის რაიონი

ალისის რაიონი (ესპ. Distrito de Alis) — რაიონი პერუში, ლიმის რეგიონის იაუიოსის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 233 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 380 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 2.7 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 142.06 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
აიაუკის რაიონი

აიაუკის რაიონი (ესპ. Distrito de Ayauca) — რაიონი პერუში, ლიმის რეგიონის იაუიოსის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 125 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 334 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 3 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 438.79 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ივანე არგუნოვი

ივანე პეტრეს ძე არგუნოვი (რუს. Иван Петрович Аргунов; დ. 1727 — გ. 1802) — რუსი ფერმწერი, რუსული პორტრეტული მხატვრობის სკოლის ერთ-ერთი დამფუძნებელი. ივანე არგუნოვი გრაფი შერემეტიევის ყმა იყო და გაიზარდა მისი ბიძის, სემიონ არგუნოვის ოჯახში, რომელიც თავადის ასული ჩერკასკაიას პირადი მოსამსახურე იყო, მოგვიანებით კი გრაფი შერემეტიევის სახლთუხუცესი. მრავალი წლის განმავლობაში სემიონი შერემეტიევის სახლს უვლიდა მილიონნაიას ქუჩაზე სანქტ-პეტერბურგში და სწორედ ამ სახლში გაიზარდა ივანე. 1746-1749 წლებში არგუნოვი ფერწერას სწავლობდა გერმანელ მხატვართან სახელად გეორგ გროოთი, რომელიც იმხანად დედოფალი ელისაბედის კარზე მსახურობდა. ივანე პარალელურად მხატვრულ ტექნიკას სწავლობდა მისი ბიძაშვილებისგან — ფიოდორ ლეონტიევიჩ და ფიოდორ სემიონოვიჩ არგუნოვებთან, რომლებიც სანქტ-პეტერბურგის საიმპერატორო რეზიდენციების დეკორაციებზე მუშაობდნენ. არგუნოვის პირველი ნამუშევრები იყო ხატები სასახლის ეკლესიისთვის ცარსკოე-სელოში (1753) და ახალი იერუსალიმის მონასტრისთვის (1749). ამავე პერიოდში შექმნა მისი ერთადერთი ისტორიული ფერწერული ტილო `მომაკვდავი კლეოპატრა~. მის ადრეულ პორტრეტთა შორის იყო თავადი ივანე ლობანოვ-როსტოვსკის (1752) და თავადის ქალი ეკატერინა ალექსანდროვნა ლობანოვა-როსტოვსკაიას (1754). ამ ნამუშევრებში შეიმჩნევა ტრადიციული რუსული პარსუნას ხელოვნების შერწყმა ახალი ბაროკოს გავლენასთან. ეკატერინა ალექსევნას პროტრეტი ეკატერინა ალექსანდროვნა, 1754 ეკატერინე II, 1762 უცნობი გლეხის ქალის პორტრეტი, 1784 შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ივანე არგუნოვი“ ვიკისაწყობში. ივანე არგუნოვის ბიოგრაფია და ნამუშევრები დაარქივებული 2010-05-28 საიტზე Wayback Machine. (რუსული) ↑ 1.0 1.1 Deutsche Nationalbibliothek Record #131505173 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ 2.0 2.1 Union List of Artist Names <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q110250907"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2494649"></a> ↑ 3.0 3.1 Benezit Dictionary of Artists — OUP, 2006. — ISBN 978-0-19-977378-7 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q217595"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q24255573"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1547776"></a> ↑ 4.0 4.1 Athenaeum <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q32061534"></a> ↑ 5.0 5.1 Artcyclopedia <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3177776"></a> ↑ 6.0 6.1 G. Komelova Argunov, Ivan // Grove Art Online / J. Turner — [Oxford, England], Houndmills, Basingstoke, England, New York: OUP, 2017. — doi:10.1093/GAO/9781884446054.ARTICLE.T004020 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q217595"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q56691875"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q103890770"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q810196"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q21431157"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1547776"></a> ↑ 7.0 7.1 Frick Art Research Library Photoarchive — 1920. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17148329"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5503389"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5503390"></a> ↑ 8.0 8.1 MAK <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q105192847"></a> ↑ https://rkd.nl/explore/artists/2392
აიავირის რაიონი (იაუიოსი)

აიავირის რაიონი (იაუიოსი) (ესპ. Distrito de Ayaviri) — რაიონი პერუში, ლიმის რეგიონის იაუიოსის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 235 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 774 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 3.2 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 238.83 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ასანგაროს რაიონი (იაუიოსი)

ასანგაროს რაიონი (ესპ. Distrito de Azángaro) — რაიონი პერუში, ლიმის რეგიონის იაუიოსის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 465 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 696 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 8.7 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 79.84 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
კაკრის რაიონი

კაკრის რაიონი (ესპ. Distrito de Cacra) — რაიონი პერუში, ლიმის რეგიონის იაუიოსის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 790 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 167 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 5.5 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 213.79 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
კარანიის რაიონი

კარანიის რაიონი (ესპ. Distrito de Carania) — რაიონი პერუში, ლიმის რეგიონის იაუიოსის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 827 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 335 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 2.7 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 122.13 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
კატაუასის რაიონი

კატაუასის რაიონი (ესპ. Distrito de Catahuasi) — რაიონი პერუში, ლიმის რეგიონის იაუიოსის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 179 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 310 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 11 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 123.86 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ჩოკოსის რაიონი

ჩოკოსის რაიონი (ესპ. Distrito de Chocos) — რაიონი პერუში, ლიმის რეგიონის იაუიოსის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 749 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 149 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 5.4 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 213.37 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
კოჩასის რაიონი (იაუიოსი)

კოჩასის რაიონი (ესპ. Distrito de Cochas) — რაიონი პერუში, ლიმის რეგიონის იაუიოსის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 831 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 106 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 3.8 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 27.73 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
კოლონიის რაიონი

კოლონიის რაიონი (ესპ. Distrito de Colonia) — რაიონი პერუში, ლიმის რეგიონის იაუიოსის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 388 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 564 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 4.8 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 323.96 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ონგოსის რაიონი

ონგოსის რაიონი (ესპ. Distrito de Hongos) — რაიონი პერუში, ლიმის რეგიონის იაუიოსის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 205 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 455 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 4.4 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 103.8 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ტაჰარქა

ტაჰარქა — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) ოცდამეხუთე დინასტიიდან, ასევე ქუშის სამეფოს მეფე რომელიც მეფობდა მესამე გარდამავალი პერიოდის დროს. მისი მმართველობა დაიწყო ძვ.წ. 690 წელს და დასრულდა ძვ.წ. 664 წელს. ტაჰარქა ეგვიპტის ოცდამეხუთე დინასტიის დამაარსებლის ფარაონ პიანხის ვაჟი იყო, ტახტზე შაბატკა შემდეგ ავიდა, ძვ.წ. 664 ტაჰარქას გარდაცვალების შემდეგ ეგვიპტის სამეფო ტახტზე ტანტამანი ავიდა. XXV დინასტია (ნუბიელები) ეგვიპტის ოცდამეხუთე დინასტია ოცდამეხუთე დინასტიის ფარაონები დაარქივებული 2015-04-12 საიტზე Wayback Machine.
გრან პალე

გრან პალე (ფრანგ. Grand Palais — დიდი სასახლე) მდებარეობს პარიზში, მე-8 ოლქში, შანზ-ელიზეს განაპირას. მისი ფართობია 40 000 მ2 მუდმივი დარბაზების გარდა მუზეუმში ეწყობა დროებითი გამოფენები. „ხელოვნების დიდი დარბაზი“ აიგო 1897 წელს ფართო, მაგრამ არაკომფორტული ინდუსტრიის სასახლის ადგილას. იგი გამიზნული იყო 1900 წლის 15 აპრილიდან 12 ნოემბრამდე ჩატარებული მსოფლიო უნივერსალური ექსპოზიციისთვის. შენობის ერთ-ერთ ფრონტონზე არსებული წარწერა გვამცნობს, რომ ამ ძეგლს რესპუბლიკა უძღვნის ფრანგული ხელოვნების სიდიადეს. თავიდან იგი განკუთვნილი იყო დედაქალაქში გამართული დიდი ოფიციალური მანიფესტაციებისთვის. 1975 წელს შენობის ნეფი მიჩნეულ იქნა ისტორიულ მონუმენტად, 2000 წელს კი მთლიანად შენობა ჩაითვალა ისტორიულ ძეგლად. გრან პალეს ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2013-04-23 საიტზე Wayback Machine. გრან პალეს გახსნასთან დაკავშირებული პრესკომფერენცია გრან პალეს გახსნასთან დაკავშირებით გადაღებული ფოტოები გრან პალეს ეროვნული გალერეების ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2006-11-14 საიტზე Wayback Machine.
უამპარის რაიონი

უამპარის რაიონი (ესპ. Distrito de Huampara) — რაიონი პერუში, ლიმის რეგიონის იაუიოსის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 478 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 286 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 5.3 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 54.03 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
უანგასკარის რაიონი

უანგასკარის რაიონი (ესპ. Distrito de Huangascar) — რაიონი პერუში, ლიმის რეგიონის იაუიოსის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 537 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 724 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 14 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 50.46 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.