laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
The Kinks

The Kinks — ინგლისური როკ-ჯგუფი, ჩამოყალიბებული მასუელ ჰილში, ჩრდილოეთ ლონდონში, 1964 წელს, ძმების, რეი და დეივ დეივისების მიერ. ისინი ითვლევიან თავისი ეპოქის ერთ-ერთ გავლენიან და მნიშვნელოვან კოლექტივად. ჯგუფი გამოჩნდა ბრიტანული რიტმ-ენდ-ბლუზის და მერსიბიტის პოპულარობის პერიოდში, ნაწილობრივ იქცა ბრიტანული შემოჭრის მოძრაობის ელემენტად. მისი მესამე სინგლი, რეი დეივისის მიერ დაწერილი „You Really Got Me“ იქცა საერთაშორისო ჰიტად და მოხვდა ბრიტანეთის და აშშ-ის ჩარტებში. მთავარი სტატია: The Kinks-ის დისკოგრაფია. სტუდიური ალბომები Kinks (1964) Kinda Kinks (1965) The Kink Kontroversy (1965) Face to Face (1966) Something Else by The Kinks (1967) The Kinks Are the Village Green Preservation Society (1968) Arthur (Or the Decline and Fall of the British Empire) (1969) Lola Versus Powerman and the Moneygoround, Part One (1970) Percy (საუნდტრეკი) (1971) Muswell Hillbillies (1971) Everybody's in Show-Biz (studio & live) (1972) Preservation Act 1 (1973) Preservation Act 2 (1974) Soap Opera (1975) Schoolboys in Disgrace (1975) Sleepwalker (1977) Misfits (1978) Low Budget (1979) Give the People What They Want (1981) State of Confusion (1983) Word of Mouth (1984) Think Visual (1986) UK Jive (1989) Phobia (1993) ოფიციალური საიტი The Kinks საიტზე Curlie ↑ Stephen ერლეუაინი. The Kinks Biography on All Music.com. Allmusic. ციტირების თარიღი: 20 November 2009. ↑ 2.0 2.1 The Kinks. Rock and Roll Hall of Fame (2007). ციტირების თარიღი: 20 November 2009. ↑ The Kinks. Blender.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 13 July 2010. ციტირების თარიღი: 8 December 2009. ↑ Charts And Awards. Allmusic. ციტირების თარიღი: 20 November 2009.
მიტროფანე გრეკოვის სახლ-მუზეუმი

მიტროფანე გრეკოვის სახლ-მუზეუმი (რუს. Дом-музей М. Б. Грекова) — სახლ-მუზეუმი ნოვოჩერკასკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლში 14 წელი ცხოვრობდა საბჭოთა მხატვარი მიტროფანე გრეკოვი. სახლ-მუზეუმი არის ნოვოჩერკასკის დონის კაზაკთა ისტორიის მუზეუმის ფილიალი. შენობა არის რუსეთის ფედერაციის ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი. მუზეუმის მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, ნოვოჩერკასკი, გრეკოვის ქუჩა № 124. მიტროფანე გრეკოვის (1882-1934 წწ.) ცხოვრებისა და მოღვაწეობის დიდი ნაწილი წარიმართა ქალაქ ნოვოჩერკასკში. მხატვარი ქალაქში ცხოვრობდა 14 წლის განმავლობაში ამ პერიოდში მან შექმნა 92 ტილო, მათ შორის „ბუდიონის რაზმში“ (1923 წ.),„ტაჩანკა“ (1925 წ.), „კავალერიის შეტევა“ (1927 წ.), „ეგორლინკის ბრძოლა“ (1927-1928 წწ.), პირველი საბჭოთა დიორამა „როსტოვის აღება“. მხატვარი სახლში ცხოვრობდა 1918 წლის ივნისიდან 1931 წლამდე. ამ დროიდან ოთხი წელი და სამი თვე მსახურობდა საომარ ნაწილებში, დანარჩენი პერიოდი კი ხატავდა სურათებს. საბჭოთა მხატვარ-ბატალისტისათვის ნოვოჩერკასკში ცხოვრების პერიოდი იყო საკმაოდ ნაყოფიერი. ამ პერიოდში მან შექმნა 74 ცნობილი ნახატი. მხატვარი მიტროფანე მარტიშჩენკო, რომელიც მუშაობდა ფსევდონიმით მ. გრეკოვი, დაიბადა 1882 წელს ხუტორ შარპაევკაში. ფერწერას სწავლობდა ოდესის სამხატვრო სასწავლებელში, პეტერბურგის სამხატვრო აკადემიაში. გახდა საბჭოთა ბატალისტიკისა და საბჭოთა პანორამული ხელოვნების დამაარსებელი. მისი მემორიალური სახლ-მუზეუმი გაიხსნა 1957 წელს მხატვრის გადაცვალებიდან 23 წლის შემდეგ. სახლში დაცულია ის ავეჯი და ნივთები რომელსაც იყენებდა მხატვარი. მემორიალის შემადგენლობაში შედის სახლი, რომელშიც იგი ცხოვრობდა, ფლიგელი, მცირე ხეხილის ბაღი. სახლში დაცულია მისი ნახატები, ესკიზები, ეტიუდები, მხატვრის პირადი ნივთები. მხატვრის სახელოსნოში დაცულია მისი მოლბერტი, სკამით, დივანი, მეტალის სავარძელი, კარადა. სახელოსნოს კედლებზე ჰკიდია მისი ნახატები. სახლ-მუზეუმის ექსპოზიციაში ერთ-ერთი განყოფილება ეძღვნება მის ბატალისტურ ნახატებს. მემორიალური სახლ-მუზეუმის ეზოში დგას მ. გრეკოვის ბიუსტი. მუზეუმის პირველი დირექტორი იყო მხატვრის ძმისშვილი ელენა ტერენტის ასული გრეკოვა, რომელსაც დიდი წვლილი მიუძღვის სახლ-მუზეუმის ჩამოყალიბებაში. Музей Митрофана Борисовича Грекова в Новочеркасске Мемориальный дом-музей художника-баталиста М.Б. Грекова. დაარქივებული 2017-01-23 საიტზე Wayback Machine. Музей М. Б. Грекова ↑ УСАДЬБА, В КОТОРОЙ ЖИЛ ХУДОЖНИК-БАТАЛИСТ М.Б.ГРЕКОВ[მკვდარი ბმული] ↑ Дом-музей М.Б. Грекова. Музеи России. ციტირების თარიღი: 2017-01-02. ↑ Музей Митрофана Борисовича Грекова в Новочеркасске. Novocherkassk.net. ციტირების თარიღი: 2017-01-02. ↑ Студия военных художников имени М.Б. Грекова
რამა (მრავალმნიშვნელოვანი)

რამა შეიძლება აღნიშნავდეს: რამა — ინდუისტური ღვთაება ვიშნუს მეშვიდე ავატარა რამა — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში
ნიკოლაე იორგა

ნიკოლაე იორგა (დ. 17 იანვარი, 1871, ბოტოშანი — გ. 27 ნოემბერი, 1940) — რუმინელი პოლიტიკოსი, ისტორიკოსი, ფილოსოფოსი, არქეოლოგი, მწერალი, პოეტი, პუბლიცისტი, რუმინეთის ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის თანადამფუძნებელი, რუმინეთის პარლამენტის წევრი, პრემიერ-მინისტრი 1931-1932 წლებში. პოლიტიკაში გამოჩენამდე იყო ბუქარესტის უნივერსიტეტის ლექტორი. იორგას დიდი დამსახურებით გარკვეულმა ისტორიულმა წყაროებმა ჩვენამდე მოაღწია. მისი ნაშრომებით ვიგებთ ევროპის მდგომარეობას XX საუკუნის დასაწყისში, ასევე ოსმალეთის იმპერიის ისტორიასა და 1848 წლის რევოლუციების დეტალებს. დიდი წვლილი მიუძღვის პოლიტიკური მოძრაობების, კონსერვატიზმის, ნაციონალიზმისა და აგრანიანიზმის ფართო სახით ჩამოყალიბებაში. აქტიურად ებრძოდა ქვეყანაში დიქტატურის დამყარების მცდელობებს. სწორედ ამის გამო, იორგა 1940 წლის 27 ნოემბერს, რუმინეთის ხელისუფლების დაკვეთით, გვარდიელმა მოკლა. Irina Livezeanu, "After the Great Union: Generational Tensions, Intellectuals, Modernism, and Ethnicity in Interwar Romania", pp. 110–127 Sorin Alexandrescu, "Towards a Modern Theory of Romanian Nationalism in the Interwar Period", pp. 138–164 Paul Blokker, "Romania at the Intersection of Different Europes: Implications of a Pluri-civilizational Encounter", in Johann P. Arnason, Natalie J. Doyle, Domains and Divisions of European History, Liverpool University Press, Liverpool, 2010, pp. 161–180. ISBN 978-1-84631-214-4 http://www.seductiveness-of-interval.ro/ დაარქივებული 2009-04-22 საიტზე Wayback Machine. https://en.wikipedia.org/wiki/Babe%C8%99-Bolyai_University
გოშაბულახი (გადაბეი)

გოშაბულახი (აზერ. Qoşabulaq) — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2 224 კაცი. გოშაბულახი GEOnet სახელების სერვერზე
ყოზქარალი

ყარამამედლი (აზერ. Qozqaralı) — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში.
ყუმლუ

ყუმლუ (აზერ. Qumlu) — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში. ყუმლუ GEOnet სახელების სერვერზე
ქურუდარა

ქურუდარა (აზერ. Qurudərə) — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში. ქურუდარა GEOnet სახელების სერვერზე ↑ http://www.azerpost.az/?options=content&id=188
რამა (გადაბეი)

რამა (აზერ. Rəmə) — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში.
შაჰდაღი (გადაბეი)

შაჰდაღი (აზერ. Şahdağ) (2004 წლამდე ცნობილი იყო როგორც შურაქენდი აზერ. Şurakənd) — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2 200 კაცი. შაჰდაღი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Azerbaijan Parliament - renaming law
საქართველოს მწვანეთა მოძრაობა

საქართველოს მწვანეთა მოძრაობა/დედამიწის მეგობრები–საქართველო — არასამთავრობო ორგანიზაცია, რომელიც მდგრადი განვითარების პრინციპებიდან გამომდინარე, მიზნად ისახავს ჰუმანიტარული და ეთნოკულტურული გარემოს დაცვას, ბრძოლას ეკოლოგიური მდგომარეობის გაუმჯობესებისათვის. ეკოლოგიური ცოდნის პროპაგანდასა და ცნობიერების ამაღლებას საზოგადოების ფართო ფენებში. ბუნებისადმი ტექნოკრატიული მომხმარებლური დამოკიდებულების აღმოფხვარას, ეკოლოგიურად უსაფრთხო ტექნოლოგიების დანერგვას, საზოგადოებრივი თვალსაზრისით მდგრადი საზოგადოების ფორმირებას. საქართველოს მწვანეთა მოძრაობა დაარსდა 1989 წელს. საქართველოს მწვანეთა მოძრაობა ახორციელებს კონკრეტულ გარემოსდაცვით პროექტებს. ორგანიზაცია შეიმუშავებს სატყეო მეურნეობის, ეკოლოგიური არქიტექტურის, ეკოგანათლებისა და სხვა სფერობის განვითარების ალტერნატიულ მოდელებს; ეწყობა მათი საჯარო განხილვები, ლობირების კამპანიები, ხორციელდება პრაქტიკული გარემოსდაცვითი საქმიანობები, საკანონმდებლო ინიციატივები და სხვა. საქართველოს მწვანეთა მოძრაობა მუშაობს როგორც ადგილობრივ, ასევე უცხოელ პარტნიორებთან ერთად. მან განახორციელა წარმატებული კამპანიები დიდი ჰიდროელექტროსადგურებისა და ტოქსიკური ნარჩენების გადამამუშავებელი მსხვილი ქარხნების მშენებლობის წინააღმდეგ. 1995 წელს მწვანეთა მოძრაობის მცდელობის შედეგად საქართველოს კონსტიტუციის 37-ე მუხლს დამატა მე-3 პუნქტი: „ადამიანს უფლება აქვს მიიღოს სრული, ობიექტური და დროული ინფორმაცია მისი სამუშაო და საცხოვრებელი გარემოს მდგომარების შესახებ“. ოფიციალური გვერდი დაარქივებული 2004-09-27 საიტზე Wayback Machine.
ერმაკოვსკაიის ფერისცვალების ეკლესია

ერმაკოვსკაიის ფერისცვალების ეკლესია (რუს. Церковь Спаса Преображения) — მართლმადიდებლური ეკლესია ტაცინის რაიონის სოფელ ერმაკოვსკაიაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ვოლგოდონის ეპარქიას. ეკლესიის მშენებლობა დაასრულეს 2012 წელს. ეკლესიის მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, ტაცინის რაიონი, სოფელი ერმაკოვსკაია. სტანიცა ერმაკოვსკკაიის დასახლების შემდეგ დადგა საკითხი ეკლესიის მშენებლობის შესახებ, რომელიც ააშენეს 1882 წელს და მიიღო ფერისცვალების სახელწოდება. ეკლესის ასაშენებელი თანხები მოგროვდა როგორც სტანიცაში ასევე მეზობელ ხუტორებში. ეკლესია იყო ხის და გადახურული თუნუქის ფირფიტებით. მას ჰქონდა ორი ეგვტერი. მარჯვენა ვლადიმირის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე, ხოლო მარცხენა — მიქაელ მთავარანგელოზის სახელზე ნაკურთხი. საკურთხეველიც ასევე ხის იყო. ეკლესია ემსახურებოდა ახლომდებარე ხუტორების — ხერსონის, ნიჟნე-კოლცევის, ვერხნე-კოლცევის, შარაპევ-გრეკოვის, ფომინსკის, უსტ-ფომინსკის, ტალოვსკის, ისაევსკის, სერგეევის, ნიკოლაევსკის, ვერხნი-იანოვის, გრეკოვისა და დიაკონოვის მრევლს. 1918 წელს ეკლესია დაიწვა და სტანიცაში ღვთისმსახურება შეწყდა. 2011 წლის 5 მაისს სტანიცის პარკის ტერიტორიაზე საზეიმოდ ჩაუყარეს საფუძველი ფერისცვალების ეკლესიას. საზეიმო მსვლელობების დროს საძირკველში ჩააყოლეს კაფსულა სამახსოვრო წერილით, რომელშიც მონაწილეობა მიიღო როსტოვის ოლქის გუბერნატორმა ვასილი გოლუბევმა (წარმოშობით ამ სტანიციდან იყო), როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის მთავარეპისკოპოსმა პანტელეიმონმა, რაიონის ხელმძღვანელობამ, სოფლის მეთაურობამ და ტაცინის რაიონის მოსახლეობამ. ტაძრის საზეიმო გახსნა და დალოცვა მოხდა 2012 წლის 21 ოქტომბერს, რომელშიც ასევე მონაწილეობდა ოლქის გუბერნატორი, როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის მიტროპოლიტი მერკური და სხვა სასულიერო პირები, ასევე ერმაკოვსკაიის მოსახლეობა და სტუმრები. კურთხევა შეასრულა ვოლგოდონისა და სალსკის ეპისკოპოსმა კორნელიმ, მისივე მოწვევით საზეიმო ღონისძიებებს ესწრებოდა შახტინისა და მილეროვის ეპისკოპოსი ეგნატე. 2013 წლის 19 აგვისტოს ფერისცვალების დღესასწაულზე ტაძარში ღვთისმსახურება აღავლინა ვოლგოდონისა და სალსკის ეპისკოპოსმა კორნელიმ. ეკლესიის წინამძღარია იერომონახი ფილიპ ლუკიანოვი. В станице Ермаковской Ростовской области появился новый православный храм Белокалитвенское благочиние. Все церкви и монастыри. Волгодонская епархия - приходы დაარქივებული 2017-11-11 საიტზე Wayback Machine. ↑ Ермаковская. Церковь Спаса Преображения. ↑ Историческая справка Ермаковского сельского поселения. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-04-19. ციტირების თარიღი: 2017-04-15. ↑ Спаса Преображения церковь ↑ Волгодонская епархия, станица Ермаковская, 19.08.2013. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 17.11.2017. ციტირების თარიღი: 15.04.2017.
სამანლიხი

სამანლიხი (აზერ. Samanlıq) — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 824 კაცი. სამანლიხი GEOnet სახელების სერვერზე
ელქას მირზა

აბულ გაზი სულთან ელქას მირზა (სპარს. ابوالقاسم قاضی سلطان آل قصبه میرزا‎‎, დ. 15 მარტი, 1516 ― გ. 9 აპრილი, 1550) ― სეფიანი უფლისწული, ისმაილ I-ის მეორე ძე, თამაზ I-ის უმცროსი ძმა. აღიზარდა თავრიზში. 1532 წელს მისმა ძმამ, შაჰ-თამაზმა აბსოლუტური ძალაუფლება მოიპოვა და ელქას მირზა დანიშნა ასტრაბადის გამგებლად. 1538 წელს ძმის დავალებით აიღო შირვანი და სწორედ მის მმართველად დაინიშნა. პარალელურად ეკავა დერბენტის ბეგლარბეგის თანამდებობა. შაჰ-თამაზის საქართველოში მეორე ლაშქრობის დროს დაევალა ჩერქეზების წინააღმდეგ ბრძოლა, რომელშიც ის სასტიკად დამარცხდა. ელქას მირზა დერბენტში ყოფნის დროს აჯანყდა და თავი შაჰად გამოაცხადა, მაგრამ მისმა ძმამ საქართველოდან დერბენტში მალევე გადაინაცვლა და ელქას მირზას მოუწია ყირიმში გაქცევა, იქიდან კი ჩავიდა ოსმალეთში და ტახტზე ასასვლელად დახმარება სულეიმან I-ს სთხოვა. მან მიიღო სუნიტური ისლამი და სულთანს ირანის სუნიზმზე მოქცევასა და ერაყის გადაცემას დაჰპირდა. მან დაიწყო ბრძოლა სეფიანების წინააღმდეგ, უხელმძღვანელა ოსმალთა არმიას 1548-1550 წლის კამპანიის დროს, რომელშიც წარმატებას ვერ მიაღწია და თავის ძმას ტყვედ ჩაუვარდა. 1550 წლის 9 აპრილს, შაჰის ბრძანებით ელქას მირზა თავის ვაჟებთან ერთად ყაჰყაჰის ციხე-სიმაგრეში სიკვდილით დასაჯეს. Fleischer, C.. ALQĀS MĪRZA (1989). ციტირების თარიღი: 6 February 2016. Necipogulu, Gulru; Roxburgh, David J. (2000) Muqarnas: An Annual on the Visual Culture of the Islamic World, Volume 17. BRILL, გვ. 149-. ISBN 978-9004116696.  Şahin, Kaya (2013) Empire and Power in the Reign of Süleyman: Narrating the Sixteenth-Century Ottoman World. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-1107034426.
სარიჰასანლი (გადაბეი)

სარიჰასანლი (აზერ. Sarıhəsənli) — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში. სარიჰასანლი GEOnet სახელების სერვერზე
ოვალი

ოვალი (ფრანგ. ovale < ლათ. ovum) არის კვერცხის ფორმა. ეს სიტყვა ხშირად გამოიყენება როგორც დამახასიათებელი სიტყვა: მაგალითად, პურის, ნამცხვარის ან კალათის; ალგებრულ გეომეტრიაში ოვალი ეწოდება აგრეთვე ბრტყელი ალგებრული წირების ჩაკეტილ ბმულ კომპონენტებს.
სარიჰასანლი (მრავალმნიშვნელოვანი)

სარიჰასანლი შეიძლება აღნიშნავდეს: სარიჰასანლი — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში სარიჰასანლი — სოფელი თურქეთში
სარიქიოინაქი

სარიქიოინაქი (აზერ. Sarıköynək) — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში. სარიქიოინაქი GEOnet სახელების სერვერზე
The Singles Collection 2001–2011

The Singles Collection 2001–2011 — ბრიტანული ვირტუალური ჯგუფ Gorillaz-ის კომპილაციური ალბომი, გამოცემული 2011 წლის 28 ნოემბერს. მასში შეტანილია ჯგუფის 2001-2011 წლების სინგლები. ჩანაწერი გამოვიდა ოთხი სახით - სტანდარტული, დელუქს, 12" გრამფირფიტის და 7" სინგლების ყუთის ფორმატებში. საგულისხმოა, რომ „Tomorrow Comes Today“, შეტანილი კომპილაციაში, სინამდვილეში გამოვიდა EP-ზე 2000 წელს, ხოლო სინგლი მხოლოდ 2002 წელს გამოვიდა. ალბომში არ არის შეტანილი სიმღერები ალბომიდან The Fall. იმ დროისთვის უკანასკნელი სიმღერებიდან წარმოდგენილია მხოლოდ „Doncamatic“. ამ გამოცემაში შეტანილია ორი 12" გრამფირფიტა, ორივე ორმხრიანი. ამ ყუთში შეტანილია 8 ცალი 7" ფორმატის სინგლი. ყოველი მათგანი ორმხრიანია. ↑ Critic Reviews for The Singles Collection 2001-2011 at Metacritic. Metacritic.com. ციტირების თარიღი: 2012-03-23. ↑ Thomas, Stephen. (2011-11-28) The Singles Collection 2001-2011 - Gorillaz. AllMusic. ციტირების თარიღი: 2012-03-23. ↑ CG: Gorillaz. რობერტ კრისტგოუ. ციტირების თარიღი: 2012-03-23. ↑ Gorillaz: The Singles Collection 2001-2011 | Album Reviews. Pitchfork (2011-11-29). ციტირების თარიღი: 2012-03-23. ↑ Jon Dolan. (2011-11-29) The Singles Collection: 2001-2011 | Album Reviews. Rolling Stone. ციტირების თარიღი: 2012-03-23. ↑ Jan 2012, p.132 ↑ Jan 2012, p.86 ↑ MICHAEL MAROTTA. (2011-11-22) Gorillaz | The Singles Collection: 2001-2011 - CD Reviews. Thephoenix.com. ციტირების თარიღი: 2012-03-23. ↑ '+nick_name+' (8 დეკემბერი 2011). „Album review: Gorillaz, Singles Collection 2001-2011 - Entertainment Reviews - NZ Herald News“. Nzherald.co.nz. ციტირების თარიღი: 2012-03-23. ↑ Gorillaz - The Singles Collection: 2001-2011 | Clash Music Latest Album Review. Clashmusic.com (2011-11-21). ციტირების თარიღი: 2012-03-23. ↑ var authorId = "" by Chad Grischow. Gorillaz: The Singles Collection: 2001 - 2011 Review - Music Review at IGN. Uk.music.ign.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-07-19. ციტირების თარიღი: 2012-03-23. ↑ Music CDs, DVDs, Games & More. hmv.com. ციტირების თარიღი: 2012-03-23. ↑ Gorillaz: Singles Collection 2001-2011: Includes Dvd (2011): CD. hmv.com. ციტირების თარიღი: 2012-03-23. ↑ Gorillaz: Singles Collection 2001-2011 (2011): LP. hmv.com. ციტირების თარიღი: 2012-03-23. ↑ Gorillaz: Singles Collection 2001-2011: 7 Inch Box Set. (2011): LP. hmv.com. ციტირების თარიღი: 2012-03-23. ↑ British album certifications – Gorillaz – The Singles Collection 2001-2011. ბრიტანეთის ფონოგრამების მწარმოებლების ასოციაცია (19 მაისი 2017). შეიყვანეთ The Singles Collection 2001-2011 ველში Search. აირჩიეთ Title ველში Search by. შეიყვანეთ album ველში By Format. დააწკაპუნეთ ღილაკზე Go
საბათქეჩმაზი

საბათქეჩმაზი (აზერ. Səbətkeçməz) — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში. საბათქეჩმაზი GEOnet სახელების სერვერზე
სოლოლაკი

სოლოლაკი (იგივე სალალაკი) — თბილისის ერთ-ერთი უძველესი უბანი; ქალაქის სამხრეთ-აღმოსავლეთ განაპირა მხარე. მდებარეობს მტკვრის მარჯვენა მხარეს, ამავე სახელწოდების მთის კალთაზე, ისტორიულად გარეუბნის შემადგენელი ნაწილი. უჭირავს სოლოლაკის ქედის დასავლეთ და მთაწმინდის ქედის სამხრეთის კალთებს შორის მდებარე ტერიტორია, ახლანდელი გ. ნიშნიანიძის, ლ. ასათიანის, ამაღლების, დ. ჭონქაძისა და გ. ლეონიძის ქუჩების მიდამოები. არაბების ბატონობის ხანაში „ციხის ბაღის“ მოსარწყავად აღადგინეს სარწყავი არხი (არაბულად „სულუ-ლაჰ“). შენიშვნა: „სულუ“ არაბული არ არის, თურქულ ენებზე წყალს „სუ“ ეწოდება. მოგვიანებით სულულაჰ ეწოდა მთის კალთას, რომელზეც ეს უბანია გაშენებული. XIX საუკუნიდან ასე დაერქვა თავად უბანს. ტოპონიმი „სოლოლაკი“ გაჩნდა XIX საუკუნეში. ამ ადგილის ადრინდელი სახელი იყო „ავანაანთხევი“. აქ იყო ქართველ წარჩინებულთა ბაღები. სოლოლაკის განაშენიანება დაიწყო XIX საუკუნის I ნახევარში. 1847-1851 წლებში გადაიხურა სოლოლაკის ხევის ერთი მონაკვეთი (ახლანდელი ლეონიძის ქუჩა და თავისუფლების მოედნის რეგიონი). აქვე აიგო ქარვასლა (ამ შენობაში იყო თბილისის პირველი საოპერო თეატრი, 1847 წელს შენობა დაიწვა). ბერიძე თ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 456-457. კვირკველია, თ., ძველთბილისური დასახელებანი, თბილისი: საბჭოთა საქართველო, 1985. გიორგი ქავთარაძე, „სოლოლაკის ადგილმდებარეობისათვის“ სოლოლაკის რეაბილიტაციის პროექტი დაარქივებული 2012-05-12 საიტზე Wayback Machine.
ჩექერბეი

ჩექერბეი (აზერ. Şəkərbəy) — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 3 012 კაცი. ჩექერბეი GEOnet სახელების სერვერზე
შინიხი

შინიხი (აზერ. Şınıx) — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 917 კაცი. შინიხი GEOnet სახელების სერვერზე
სონალარი

სონალარი (აზერ. Sonalar) — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში.
ლოაგან-ბუნუტის ეროვნული პარკი

ლოაგან-ბუნუტის ეროვნული პარკი (მალ. Taman Negara Loagan Bunut) — ეროვნული პარკი მალაიზიაში, კუნძულ ბორნეოზე, სარავაკის შტატში. სახელი ეწოდა ახლომდებარე ლოაგან-ბუნუტის ტბისგან, რომელიც დაკავშირებულია მდინარე სუნგაი-ბუნუტთან, სუნგაი-ბარამთან და სუნგაი-ტინჯართან. პარკი მოიცავს 100 კმ² ტერიტორიას და ცნობილია თავის მდიდარი ბიომრავალფეროვნებითა და უნიკალური საწყლოსნო ეკოსისტემით. ეროვნული პარკი შეიქმნა 1990 წლის 1 იანვარს, საჯაროდ კი 1991 წლის 29 აგვისტოს გაიხსნა. მალაიზიის ეროვნული პარკების სია ↑ 1.0 1.1 Sarawak National Park - National Parks and Reserves - Loagan Bunut National Park. Sarawak Forestry (8 July 2009). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 16 December 2014. ციტირების თარიღი: 10 December 2013.
კრილოვის სახლ-მუზეუმი

კრილოვის სახლ-მუზეუმი (რუს. Дом-музей Крылова) — სახლ-მუზეუმი ნოვოჩერკასკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლში ცხოვრობდა საბჭოთა ფერმწერი და თეატრის მხატვარი ივანე კრილოვი. სახლ-მუზეუმი არის რუსეთის ფედერაციის ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი. მუზეუმის მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, ნოვოჩერკასკი, ბუდიონოვსკის ქუჩა № 54. მხატვარ ივანე ივანეს ძე კრილოვის მემორიალური სახლ-მუზეუმი გაიხსნა 1979 წლის 1 ივნისს ნოვოჩერკასკში, სახლში, სადაც იგი ცხოვრობდდა 1900 წლიდან 1936 წლამდე. მხატვარი დაიბადა 1860 წელს დონელი კაზაკის ოჯახში სტანიცა ელიზოვეტინსკაიაში, სწავლობდა პეტერბურგის სამხატვრო აკადემიაში. სწავლის დასრულების შემდეგ ცხოვრობდა პეტერბურგში, სტანიცა სივერსკოიში, მოსკოვში. ამ პერიოდში იგი ცნობილი გახდა, როგორც პეიზაჟისტი. მისი სურათები „ჩრდილოეთის ციკლი“ ზამთრის პეიზაჟებით „ყინული ნევაზე“, „მოსკოვის ხედი ბეღურების მთიდან“ შეიძინა დიდმა თავადმა სერგეი ალექსანდრეს ძემ. ამ ნამუშევრების ვარიანტები ამჟამად ინახება მუზეუმში. კავკასიაში და ყირიმში მოგზაურობისას შექმნილი ნამუშევრები გაერტიანებულია „სამხრეთის ციკლის“ ნახატებში. რამდენიმე თავისი ნაშრომი მხატვარმა მიუძღვნა ტაგანროგს. ეს სურათებია: „ზღვის ნაპირი ტაგანროგში“, „ტაგანროგი - ტალღა“, „შუქურა ღამით“, „ტაგანროგის კიბე“. XX საუკუნის დასაწყისში მხატვარი დაუბრუნდა დონის მიწას, აქ იყიდა სახლი და ცხოვრობდა ცოლთან და შვილთან ერთად. სახლი სადაც ამჟამად სახლ-მუზეუმია განთავსებული, სავარაუდოდ, ააშენა XIX საუკუნის მეორე ნახევარში და წარმოადგენს ტიპურ კაზაკურ სახლს. ამ სახლში ცხოვრების პერიოდში მხატვარი მუშაობდა პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში მასწავლებლად. ნოვოჩერკასკში ცხოვრების პერიოდში მან დახატა 900 ტილო. მუზეუმის ექსპოზიცია სწორედ მისი მოღვაწეობის ამ პერიოდზე მოგვითხრობს. სხლი თავის დროზე წარმოადგენდა ნოვოჩერკასკის კულტურული ცხოვრების ცენტრს. აქ ხშირად იკრიბებოდნენ მწერალი ალექსანდრე კუპრინი, ალექსანდრე სერაფიმოვიჩი, კ. ტრენევი და სხვები. ივანე ივანეს ძე კრილოვის მემორიალური სახლ-მუზეუმი არის რუსეთის ფედერაციის ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი. * Мемориальный дом-музей художника Ивана Ивановича Крылова დაარქივებული 2017-01-23 საიტზე Wayback Machine. Дом-музей И.И. Крылова Дом-музей И.И. Крылова დაარქივებული 2017-01-18 საიტზე Wayback Machine. ↑ Крылов Иван Иванович
ტობი სმითი

ტობი გრაფტი-სმითი (დ. 29 ოქტომბერი, 1970 — გ. 11 აპრილი, 2017) — ბრიტანელი მუსიკოსი, ცნობილი, როგორც ჯგუფ Jamiroquai-ს კლავიშისტი და სიმღერების თანაავტორი, 1992 წლიდან 2002 წელს ჯგუფიდან წასვლამდე (რაც ოჯახური პირობების გამო მოხდა). იგი აგრეთვე იყო ჯგუფ The Hoosiers-ის პროდიუსერი და მენეჯერი. 2013 წელს პროდიუსერის სახით მუშაობდა მეტ კარდლის მესამე ალბომზე Porcelain, აგრეთვე იყო რამდენიმე სიმღერის თანაავტორი. მუსიკოსი ფლობდა სტუდიას Angelic Recording Studios, ბენბერისთან. გარდაიცვალა 2017 წლის 11 აპრილს, სიმსივნით. იგი 46 წლის იყო. ↑ „For The Record“. MTV. 1 May 2002. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 3 ნოემბერი 2012. ციტირების თარიღი: 21 July 2012. ↑ „Jay Kay needs new man on (key)board“. New Musical Express. 29 April 2002. ციტირების თარიღი: 11 April 2017. ↑ 3.0 3.1 3.2 3.3 Welsh, April Clare (13 April 2017). „Original Jamiroquai keyboard player Toby Smith has died aged 46“. Fact. ციტირების თარიღი: 11 April 2017.
ნესვეტაის სურბ-კარაპეტის ეკლესია

ნესვეტაის სურბ-კარაპეტის ეკლესია (რუს. Церковь Сурб Карапет; სომხ. Սուրբ Կարապետ եկեղեցի) — ეკლესია მიასნიკოვის რაიონის სოფელ ნესვეტაიში , როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მიეკუთვნება სომხეთის სამოციქულო ეკლესიას. ეკლესიის შენობა როსტოვის საოლქო საბჭოს 1992 წლის 17 დეკემბრის № 325 გადაწყვეტილების მიხედვით აღიარებულია რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის არქიტექტურულ ძეგლად. აგებულია 1870 წელს. ეკლესიის მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, მიასნიკოვის რაიონი, სოფელი ნესვეტაი, ვოროშილოვის ქუჩა. დონის მიწაზე სომხების დასახლება დაიწყო ორი საუკუნის წინ. XVIII საუკუნეში ეკატერინე II-მ გამოსცა ბრძანებულება ყირიმიდან სომხების გადასახლების შესახებ აზოვისპირეთში. 1779 წელს ათასი სომეხი გადაასახლეს დონის მიწაზე, ძირითადად სოფლებში: ჩალტირი, ყირიმი, ბოლშიე-სალი, სულთან-სალი და ნესვეტაი. სოფელი ნესვეტაი დაარსდა 1780 წელს, ხოლო სურბ-კარაპეტის ეკლესია 1790 წელს. 1837 წელს დონის ნახიჭევანის პირველი გილდიის ვაჭარმა კარაპეტ ტონიკიანმა თხოვნით მიმართა ქალაქის სასულიერო საზოგადოებას, მიეცათ უფლება და აეშენებინათ ქალაქში ახალი ეკლესია, რადგან ძველი ეკლესიის შენობა უკვე ავარიულ მდგომარეობაში იყო. თანხმობა მიიღეს და 1858 წლის გაზაფხულზე დაიწყო ეკლესიის მშენებლობა. ეკლესია აშენდა ისე, რომ ერთდროულად შეეძლო 250 მორწმუნის დატევა. 1866 წელს ვაჭარი ტონიკიანი გარდაიცვალა და ეკლესია დაუსრულებელი დარჩა. ტონიკიანმა დატოვა ანდერძი და დაიბარა ეკლესიის დასრულება. 1866 წელს ანდერძის შესაბამისად ეკლესიის მშენებლობა მივიდა კარნიზებამდე. 1867 წელს მრევლმა გადაწყვიტა აეშენებინათ ახალი ეკლესია დარჩენილი სამშენებლო მასალების გამოყენებით. მათ დონის სასულიერო კონსისტორიას მიმართეს თხოვნით, მაგრამ კონსისტორიამ ნება დართო მხოლოდ იმ პირობით, რომ დაასრულებდნენ ტონიკიანის მიერ დაწყებულ ეკლესიას. 1870 წელს ტონიკიანის დაწყებული ეკლესიის მშენებლობა დასრულდა. ეკლესიასთან ჯერ კიდევ 1868 წელს გაიხსნა საეკლესიო-სამრევლო სკოლა. მომდევნო წლებში ეკლესიას მრავალი სარემონტო სამუშაოები ჩაუტარდა. 1886 წელს გამოუცვალეს სახურავი. 1923 წელს ჩაუტარდა კიბის რესტავრაცია, შემდეგ კვალვ სახურავი გამოუცვალეს. ამ პერიოდში ეკლესიაში ღვთისმსახურებას აღავლენდა ორი მღვდელი. 1930-იან წლებში ეკლესიაში ღვთისმსახურება შეწყდა. მეორე მსოფლიო ომის დროს ეკლესია დაზიანდა დაბომბვის შედეგად. დაინგრა მისი სახურავი და კედლები, სამრეკლოს გუმბათი. ამჟამად ეკლესიის შენობა საჭიროებს რემონტს. მიმდინარეობს აღდგენითი სამუშაოებისათვის მზადება. Вартанян В. Г. Казаров С.С. Армянская-Апостольская Церковь на Дону // Ростов н/Д., 2001. Халпахчьян О. X. Архитектура Нахичевани-на-Дону // Ер. 1988. Шахазиз Е. Новый Нахичеван и новонахичеванцы / Перевод с армянского Ш. М. Шагиняна // Ростов-на-Дону, 1999. Российская и Ново-Нахичеванская епархия Армянской Апостольской Церкви. Исторический путь. М., 2013. Церковь Сурб Карапет (Несвитай, Ростовская область) Церковь Сурб Карапет в селе Несветай