laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
კუნო ჰოფმაისტერი

კუნო ჰოფმაისტერი (გერმ. Cuno Hoffmeister; დ. 2 თებერვალი, 1892, ზონებერგი — გ. 2 იანვარი ან 2 აპრილი, 1968, იქვე) — გერმანელი ასტრონომი, ბუნებისმცოდნეთა გერმანული აკადემიის ლეოპოლდინას (ჰალეში) წევრი (1936), გდრ-ის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი, ზონებერგის ობსერვატორიის დირექტორი, ეროვნული პრემიის ლაურეატი (1951). აღმოაჩინა რამდენიმე ათასი ცვალებადი ვარსკვლავი და შეისწავლა მათი ბრწყინვალების ცვალებადობა, აგრეთვე მოძრაობა მზის მიმართ. იკვლედა მეტეორებსაც. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 691. ↑ 1.0 1.1 Deutsche Nationalbibliothek Record #118706004 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ MAK <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q105192847"></a>
ანდრეას ჰოფერი

ანდრეას ჰოფერი (დ. 22 ნოემბერი, 1767, სანქტ-ლეონჰარდი — გ. 20 თებერვალი, 1810, მანტუა) — ტიროლის ეროვნული გმირი. ფრანგი და ბავარიელი ოკუპანტების წინააღმდეგ ტიროლის გლეხობის განმათავისუფლებელი აჯანყების (1809) მეთაური. 1805 წელს ნაპოლეონ I-მა ტიროლი წაართვა ავსტრიას და გადასცა თავის მოკავშირე ბავარიას. 1809 წლის აპრილში ჰოფერი სათავეში ჩაუდგა აჯანყებულებს, რომლებმაც გამარჯვება მოიპოვეს იზელის მთასთან (1809, მაისი) და გაათავისუფლეს ტიროლი ბავარიელთაგან. ჰოფერი განაგრძობდა ბრძოლას საფრანგეთი-ავსტრიის დაზავების შემდეგაც და მოპოვებულ გამარჯვების შედეგად ფაქტობრივ ტიროლის მმართველი გახდა. შენბრუნის ზავი (1809 ოქტ.) დადების შემდეგ ნაპოლეონმა მნიშვნელოვანი ძალების გამოყენებით შესძლო აჯანყებულთა დამარცხება. ჰოფერი გაიქცა, მაგრამ ფრანგებს ჩაუვარდა ხელში და 1810 წელს იგი დახვრიტეს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 691.
გოიფელდენი

გოიფელდენი (გერმ. Gäufelden) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, შტუტგარტის ადმინისტრაციულ ოლქში, ბებლინგენის რაიონში. თემის ფართობია 20,07 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 9 122 ადამიანს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: გოიფელდენი ოფიციალური საიტი ↑ Alle politisch selbständigen Gemeinden mit ausgewählten Merkmalen am 31.12.2022 — DESTATIS, 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q122987347"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q764739"></a>
გერტრინგენი

გერტრინგენი (გერმ. Gärtringen) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, შტუტგარტის ადმინისტრაციულ ოლქში, ბებლინგენის რაიონში. თემის ფართობია 20,21 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 11 758 ადამიანს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: გერტრინგენი ოფიციალური საიტი ↑ Alle politisch selbständigen Gemeinden mit ausgewählten Merkmalen am 31.12.2022 — DESTATIS, 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q122987347"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q764739"></a>
ბონდორფი

ბონდორფი (გერმ. Bondorf) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, შტუტგარტის ადმინისტრაციულ ოლქში, ბებლინგენის რაიონში. თემის ფართობია 17,55 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 5 748 ადამიანს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბონდორფი ოფიციალური საიტი ↑ Alle politisch selbständigen Gemeinden mit ausgewählten Merkmalen am 31.12.2022 — DESTATIS, 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q122987347"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q764739"></a>
ენინგენი

ენინგენი (გერმ. Ehningen) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, შტუტგარტის ადმინისტრაციულ ოლქში, ბებლინგენის რაიონში. თემის ფართობია 17,8 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 8 020 ადამიანს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ენინგენი ოფიციალური საიტი ↑ Alle politisch selbständigen Gemeinden mit ausgewählten Merkmalen am 31.12.2022 — DESTATIS, 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q122987347"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q764739"></a>
დეკენპფრონი

დეკენპფრონი (გერმ. Deckenpfronn) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, შტუტგარტის ადმინისტრაციულ ოლქში, ბებლინგენის რაიონში. მუნიციპალიტეტის ფართობია 11,42 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 3 232 ადამიანს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: დეკენპფრონი ოფიციალური საიტი ↑ Alle politisch selbständigen Gemeinden mit ausgewählten Merkmalen am 31.12.2022 — DESTATIS, 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q122987347"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q764739"></a> ↑ GeoNames — 2005. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q830106"></a>
გრაფენაუ

გრაფენაუ (გერმ. Grafenau) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, შტუტგარტის ადმინისტრაციულ ოლქში, ბებლინგენის რაიონში. თემის ფართობია 13,04 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 6 418 ადამიანს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: გრაფენაუ ოფიციალური საიტი ↑ Alle politisch selbständigen Gemeinden mit ausgewählten Merkmalen am 31.12.2022 — DESTATIS, 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q122987347"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q764739"></a>
ვახტანგ გურული

ვახტანგ გურული (დ. 2 იანვარი, 1953, სოფელი ქვედა საქარა, ზესტაფონის რაიონი) — ქართველი ისტორიკოსი, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი, საქართველოს საპატრიარქოს წმიდა ანდრია პირველწოდებულის სახელობის ქართული უნივერსიტეტის ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა და სამართლის ფაკულტეტის პროფესორი. ვახტანგ გურული დაიბადა 1953 წლის 2 იანვარს ზესტაფონის რაიონის სოფელ ქვედა საქარაში. 1961–1970 წლებში სწავლობდა ქალაქ ზესტაფონის N4 საშუალო სკოლაში. 1971–1976 წლებში სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტზე. 1976–1980 წლებში სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასპირანტურაზე. 1980 წელს დაიცვა ისტორიის მეცნიერებათა კანდიდატის ხარისხი. 1981–1984 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ლექტორი. 1984–1997 წლებში ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დოცენტი. 1985 წელს მიენიჭა დოცენტის სამეცნიერო წოდება, ხოლო 1997 წელს — ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორის ხარისხი. 1998–2005 წლებში იყო ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტის დეკანის მოადგილე. 1999 წელს მიენიჭა პროფესორის სამეცნიერო წოდება. 1997–2009 წლებში იყო ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორი. 2009 წლიდან 2016 წლამდე — საქართველოს საპატრიარქოს წმიდა ანდრია პირველწოდებულის სახელობის ქართული უნივერსიტეტის, ჰუმენიტარულ მეცნიერებათა და სამართლის ფაკულტეტის დეკანის მოადგილე, პროფესორი. წაკითხული სალექციო კურსები: „საქართველოს ახალი ისტორია (1801–1918)“, „საქართველოს უახლესი ისტორია (1918–2015 წწ.)“, „საქართველოს ახალი და უახლესი ისტორიის (XIX–XXI საუკუნეები) წყაროთმცოდნეობა“, „საქართველოს ახალი დაუახლესი ისტორიის (XIX-XXI საუკუნეები) ისტორიოგრაფია“, „საქართველო და გარესამყარო (XIX–XXI საუკუნეები)“. სამეცნიერო კვლევითი მუშაობის მიმართულებები: საქართველოს ახალი ისტორია (1801–1918 წწ.), საქართველოს უახლესი ისტორია (1918 წლიდან), საქართველოს ახალი ისტორიის წყაროთმცოდნეობა, საქართველოს ახალი ისტორიის ისტორიოგრაფია, საქართველოს უახლესი ისტორიის წყაროთმცოდნეობა, საქართველოს უახლესი ისტორიის ისტორიოგრაფია, საქართველოს სამოციქულო მართლმადიდებელი ეკლესიის ისტორია (XIX-XX საუკუნეები), ქართული დიპლომატიის ისტორია (XIX–XX საუკუნეები), უახლესი ქართული ლიტერატურის ისტორია (ლიტერატურათმცოდნეობა). სამეცნიერო ნაშრომები: ქართულ, რუსულ, გერმანულ, ინგლისურ, პოლონურ, სომხურ და აზერბაიჯანულ ენებზე 550-ზე მეტი ნაშრომი (მათ შორის: მონოგრაფია — 38, დოკუმენტებისა და მასალების პუბლიკაცია — 70, სტატიები — 221, საშუალო სკოლისა და საუნივერსიტეტო სახელმძღვანელოები — 31 და სხვა). ვახტანგ გურული დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტი
ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი 2000: ფინალი

ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი 2000: ფინალი — ევრო 2000-ის ფინალური ტურნირის დასკვნითი მატჩი. გაიმართა 2 ივლისს როტერდამში. იტალია დაწინაურდა მარკო დელვეკიოს გოლით 55-ე წუთზე. საფრანგეთმა გათანაბრება შეძლო მხოლოდ მსაჯის მიერ კომპენსირებულ დროში, სილვაინ ვილტორის გოლით. დამატებითი დროის პირველივე ტაიმში საფრანგეთმა შეძლო გამარჯვების გოლის გატანა. შეცვლაზე შესული რობერ პირესის პასით ოქროს გოლი გაიტანა დავიდ ტრეზეგემ 103-ე წუთზე. საფრანგეთისთვის ეს იყო ზედიზედ მეორე ტიტული მუნდიალი 1998-ის შემდეგ. UEFA Euro 2000 Final
ილირიკუმი (რომის პროვინცია)

ილირიკუმი ან ილირის რომა ასევე ილირის ბარბარა — ძვ. წ. 167 - ახ. წ.10 წლებში არსებული რომის პროვინცია. მოიცავდა ტერიტორიას მდინარე დრინიდან (ჩრდილოეთი ალბანეთი) დასავლეთით ისტრიამდე (ხორვატია) და ჩრდილოეთით მდინარე სავამდე (ბოსნია და ჰერცეგოვინა). პროვინციის დედაქალაქი იყო სალონა, დღევანდელი სპლიტის მახლობლად. შემდგომ პროვინცია გაიყო: ჩრდილოეთ ნაწილს ეწოდა პანონია ხოლო სამხრეთს დალმაცია. სახელი ეწოდებოდა ამ ტერიტორიის რომაელების მიერ დაპყრობამდე არსებული ტომობრივი გაერთიანება ილირიის მიხედვით. ილირია Marjeta Šašel Kos. Appian and Illyricum. Situla 43. (National Museum of Slovenia Ljubljana, 2005) Danijel Dzino (2010). Illyricum in Roman Politics, 229BC-AD68. Cambridge University Press.  ↑ Enzyklopädie der klassischen Altertumskunde by Ludwig Schaaff,2002,ISBN 0-543-80046-6,page 17 ↑ An ancient geography, classical and sacred. By S. Augustus Mitchell. by Michigan Historical Reprint Series,2005,ISBN 1-4255-3778-2,page 215
ანტონ გოგიაშვილი

ანტონ ივანეს ძე გოგიაშვილი (დ. 14 დეკემბერი, 1878, ჩოლაბარგი — გ. 28 დეკემბერი, 1907, თბილისი) — ქართველი მხატვარი, ფერმწერი, გრაფიკოსი. დაამთავრა თბილისის სასულიერო სასწავლებელი. 1901-1906 წლებში სწავლობდა თბილისის სამხატვრო სასწავლებელში. თანამშრომლობდა გაზეთების რედაქციებთან: „კვალი" და „ცნობის ფურცელი", რომლებშიც აქვეყნებდა ქართველი ხალხის ყოფა–ცხოვრების ამსახველ და დოკუმენტურ ჩანახატებს. „ცნობის ფურცლის" დამატებაში იბეჭდებოდა მის მიერ საქართველოს სხვადასხვა კუთხეში მოგზაურობისას შესრულებული ჩანახატები, მათ შორის: „დარბევა" (1906, საქართველოს ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმი, თბილისი), „ტყეში შეფარებული გურულები" (1906, საქართველოს ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმი, თბილისი); მას ეკუთვნის – ვაჟა-ფშაველას პოემა „ბახტრიონის" (1896), ილია ჭავჭავაძის პოემა „განდეგილის" (1901), რაფიელ ერისთავის ლექსების „სესიას ფიქრების“, „სამშობლო ხევსურისა", „თრიალეთელი მწყემსის", „დაჭრილის" ილუსტრაციები; მისი ნახატები დაცულია საქართველოს ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმში. ასკანის ციხე სოფელი ვაკიჯვარი, 1903 წ. „ტყეში შეფარებული გურულები“ 1906 წ. დუქნები სადგურ ნატანებში ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 197. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 60. კვასხვაძე შ, ანტონ გოგიაშვილი: მონოგრაფია — თბილისი, 1947 ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ანტონ გოგიაშვილი ანტონ გოგიაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ანტონ გოგიაშვილის კოლექცია ეროვნულ არქივში
ახშტეტენი

ახშტეტენი (გერმ. Achstetten) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, ტიუბინგენის ადმინისტრაციულ ოლქში, ბიბერახის რაიონში. თემის ფართობია 23,38 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 4 318 ადამიანს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ახშტეტენი ოფიციალური საიტი ↑ Alle politisch selbständigen Gemeinden mit ausgewählten Merkmalen am 31.12.2022 — DESTATIS, 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q122987347"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q764739"></a>
ერიკ წითური

ერიკ თორვალდსონი (ძვ.-სკანდ. Eirīkr Þōrvaldsson, უფრო მეტად ცნობილი, როგორც ერიკ წითური (ძვ.-სკანდ. Eiríkur rauði) დ. 950 — გ. 1003) — ნორვეგიული წარმოშობის ისლანდიელი ვიკინგი, გრენლანდიის აღმომჩენი. ზედწოდება მიიღო წითური თმისა და წვერის გამო. იგი არის ლეიფ და თორვალდ ერიქსონების ამერიკის აღმომჩენების მამა. ერიკ წითური დაიბადა ნორვეგიაში, მაგრამ ჰარალდ I-ის მმართველობის პერიოდში მკვლელობის გამო იძულებული გახდა ნორვეგიიდან გაქცეულიყო და დასახლდა ისლანდიაში. საიდანაც 982 წელს გადასახლდა გრენლანდიაში. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ერიკ წითური Biography at the Dictionary of Canadian Biography Online "The Fate of Greenland's Vikings" დაარქივებული 2012-11-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ Helge Ingstad - Telegraph ↑ The Frozen Echo: Greenland and the Exploration of North America, Ca. A.D ... - Kirsten A. Seaver - Google Книги
ბად-ბუხაუ

ბად-ბუხაუ (გერმ. Bad Buchau) — ქალაქი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, ტიუბინგენის ადმინისტრაციულ ოლქში, ბიბერახის რაიონში. ქალაქის ფართობია 23,77 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 3 970 ადამიანს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბად-ბუხაუ ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2011-05-11 საიტზე Wayback Machine. ↑ Alle politisch selbständigen Gemeinden mit ausgewählten Merkmalen am 31.12.2022 — DESTATIS, 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q122987347"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q764739"></a> ↑ GeoNames — 2005. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q830106"></a>
სამუელ ჩხიკვიშვილი

სამუელ ჩხიკვიშვილი (დ. 10 ნოემბერი, 1874, დვაბზუ — გ. 1969) — ქართველი სახალხო მომღერალი, გურული ხალხური სიმღერების შემსრულებელი. ჩხიკვიშვილს არ ჰყოლია თავისი გუნდი, მაგრამ მონაწილეობდა ანსამბლებში, რომლებიც წარმატებით მოღვაწეობდნენ. ამბობდა დამწყებს და მოძახილს. სამუელის მამა, თარხან ჩხიკვიშვილი იყო ჩოხატაურელი აზნაური, რომელიც ბატონს გაექცა, ცოლად შეირთო შევარდნაძის ასული ესმა და დასახლდა დვაბზუში. ჰყავდა შვიდი ვაჟი და ორი ასული. თარხანი და მისი ძმა, ანტონი მღეროდნენ თავად მაქსიმელიშვილების ოჯახში ბაღდადში. თარხანმა და ანტონმა ასწავლეს სიმღერა სამუელს. სწავლობდა ოზურგეთის საქალაქო ოთხკლასიან სკოლაში. 17 წლის სამუელი მამამ მაქსიმელაშვილის ოჯახში მიაბარა, სადაც სამი წელი სწავლობდა სიმღერას. 1894-1898 წლებში იყო გაწვეული სამხედრო სამსახურში. ჯარიდან დაბრუნების შემდეგ შეუერთდა სამუელ ჩავლეიშვილის გუნდს. 1913 წელს მონაწილეობა მიიღო ვაჟა ფშაველას საიუბილეო საღამოში. 1917 წლიდან აღარ მღეროდა ჩავლეიშვილთან, რადგან ამ დროს იყო სამხედრო სამსახურში. 1921 წლიდან იყო ვარლამ სიმონიშვილის გუნდის საპატიო წევრი. 1924 წლიდან დაიწყო მუშაობა ბათუმში, რკინიგზაში. 1927 წელს შეუერთდა ავქსენტი მეგრელიძეს, მასთან ერთად შექმნა გუნდი, რომელმაც ჩაატარა კონცერტები ბათუმსა და სუფსაში. მეგრელიძემ და ჩხიკვიშილმა ეფრემ ბერსენაძის მონაწილეობით ჩაწერეს სიმღერა „იარაღის შეჯიბრი“, რომელიც ჩაწერეს ნოტებზე. 1950-იანი წლების ბოლოს ჰყავდა პატარა გუნდი, რომელთან ერთადაც მღეროდა. გარდაიცვალა 1969 წელს. დაკრძალულია ოზურგეთში. ერქომაიშვილი, ა ., „ბაბუა“, თბილისი: „საბჭოთა საქართველო“, 1980. შილაკაძე ვ., „ ხალხური მუსიკის მოამაგენი“, თბილისი: ხელოვნება, 1961. სამუელ ჩხიკვიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი „მივალ გურიაში“ 1931 წლის ჩანაწერი სამუელ ჩხიკვიშვილის მონაწილეობით
ბესარიონ ინწკირველი

ბესარიონ ინწკირველი (დ. 1850, ფამფალეთი — გ. 1939) — ქართველი სახალხო მომღერალი, ლოტბარი, გურული ხალხური სიმღერების შემსრულებელი. სიმღერები სამუელ მაქსიმელიშვილმა ასწავლა, შემდეგ დათა გუგუნავასთან დაოსტატდა. გაწევრიანდა ბაღდადში მაქსიმელაშვილის სახლში შექმნილ გუნდში, რომელსაც ხელმძღვანელობდა სამუელ ჩავლეიშვილი. პროფესიით ხარაზი იყო. 1913 წელს მიიღო მონაწილეობა ვაჟა-ფშაველას საღამოზე თბილისში, ხოლო 1914 წელს ქუთაისში აკაკის იუბილეზე, 1915 წელს მონაწილეობა მიიღო ბათუმში ნინოობას გამართულ კონცერტზე, 1917 წელს — კონცერტზე თბილისის სახაზინო თეატრში, ხოლო 1927 წელს მოსკოვში. ანზორ ერქომაიშვილი, „ბაბუა“ გვ. 94-96 — „საბჭოთა საქართველო“, თბილისი, 1980 შილაკაძე ვ., „ ხალხური მუსიკის მოამაგენი“, თბილისი: ხელოვნება, 1961.
სექსუალური ქცევა

სექსუალური ქცევა — ინდივიდის ქცევა, რომელიც საშუალებას გვაძლევს განვსაზღვროთ მისი გარკვეული სქესისადმი მიკუთვნებულობა. ძირითადად ეს არის ნიშანდობლივი ქცევები, დამყარებული განსხვავებებზე გარეგნობაში, ტანსაცმელში, ქცევის მანერაში, ჟესტების სისტემაში, მეტყველების მანერაში. სექსუალური ქცევა არ წარმოადგენს ერთხელ და სამუდამოდ დასწავლილ ქცევის მოდელს. ის არის გარკვეული როლების ნაკრები, რომელიც გამუდმებით იცვლება. საზოგადოების მხრიდან სექსუალური ქცევისადმი წაყენებულ მოთხოვნებს აქვს სქესობრივი და ასაკობრივი დიფერენციაცია. ბევრი რამ, რაც დასაშვებია მამაკაცებისთვის, აკრძალულია ქალებისთვის, და პირიქით. ასეთ ორმაგ ნორმებს „ორმაგი სტანდარტი“ ეწოდება. „ორმაგი სტანდარტის“ მოთხოვნები იგრძნობა ადრეული ასაკიდან როგორც საერო, ისე რელიგიურ ცხოვრებაში. სექსუალურ ქცევაზე გავლენას ახდენს ასაკობრივი ნორმებიც. ის, რაც მისაღებია ბიჭისთვის, სრულიად მიუღებელია ზრდასრული მამაკაცისთვის და ა.შ. სხვადასხვა სქესობრივ როლს სექსუალური ქცევის მიმართ სხვადასხვა მოთხოვნა აქვს. მაგალითად, მშობლის როლი მოითხოვს სრულიად განსხვავებულ თვისებებს, ვიდრე სექსუალური ან პროფესიული როლები. სქესობრივი ქცევა ყველაზე მკაფიოდ ვლინდება ოჯახურ და სექსუალურ როლებში, გაცილებით ნაკლებად ეხება პროფესიულ როლს, თუმცა სულ ცოტა ხნის წინ პროფესიული არჩევანი დიდწილად განპირობებული იყო ადამიანის სქესით. სქესობრივი ქცევის მიმართ სხვადასხვა სქესობრივი როლების მოთხოვნების შეუფასებლობას მივყავართ გაუმართლებელი სიტუაციების წარმოშობისაკენ, როდესაც, მაგალითად, ჩაცმის მანერის მიხედვით მსჯელობენ სექსუალურ ორიენტაციაზე, ან პროფესიული თვისებებიდან გამომდინარე აკეთებენ დასკვნებს ოჯახური ცხოვრების შესახებ. შესავალი ლგბტ ჟურნალისტიკაში/[ავტ. შორენა გაბუნია; რედ. ირაკლი ვაჭარაძე; არასამთავრობო ორგანიზაცია „იდენტობა“]. - თბ., 2013. - 319 გვ.; 20 სმ.. - დანართები: გვ. 145-316. - განმარტ. ლექსიკონი: გვ. 3-34.
გენდერული ტრანზიცია

გენდერული ტრანზიცია (ლათ. transitu — გადაადგილება, გადასვლა) — პროცესი, რომელიც გულისხმობს ადამიანის გენდერული პრეზენტაციისა და სქესობრივი მახასიათებლების შეცვლას მისი შინაგანი გენდერული იდენტობის შესაბამისად. ტრანზიცია მოიცავს ზოგიერთ ან ყველა შემდგომ, პირად, სამართლებრივ, სამედიცინო ცვლილებებს: ოჯახისათვის, მეგობრებისა ან/და თანამშრომლებისთვის საკუთარი გენდერული იდენტობის გაცხადება; სახელის ან/და სქესის შეცვლა საბუთებში; ჰორმონალური თერაპია; და, შესაძლოა (თუმცა ყოველთვის არა), ერთი ან რამდენიმე სახის ქირურგიული ოპერაცია. გენდერის დადასტურების ოპერაცია (ძველად „სექსის კვლავმინიჭების“ ან „სქესის შეცვლის“ ოპერაცია) აღნიშნავს ქირურგიულ ცვლილებას და არის ტრანზიციის მხოლოდ მცირე ნაწილი. ყველა ტრანსგენდერი ადამიანი არ ირჩევს ამ ოპერაციის გაკეთებას ან არ მიუწვდება მასზე ხელი. შესავალი ლგბტ ჟურნალისტიკაში/[ავტ. შორენა გაბუნია; რედ. ირაკლი ვაჭარაძე; არასამთავრობო ორგანიზაცია „იდენტობა“]. - თბ., 2013. - 319 გვ.; 20 სმ.. - დანართები: გვ. 145-316. - განმარტ. ლექსიკონი: გვ. 3-34 ენციკლოპედიური ლექსიკონი
ალექსანდრე მახარაძე (მომღერალი)

ალექსანდრე მახარაძე (დ. 1873, ქვედა ბახვი — გ. 30 აპრილი, 1933, თბილისი) — ქართველი სახალხო მომღერალი, ლოტბარი, გურული ხალხური სიმღერების შემსრულებელი. იყო სამუელ ჩავლეიშვილის სკოლის წარმომადგენელი, ითვლებოდა სიმღერა „ჰა დილას“ და კრიმანჭულის ერთ-ერთ საუკეთესო შემსრულებლად. დაიბადა შეძლებული აზნაურის ოჯახში. მისი დედა ცინცაძე იყო. ჰყავდა სამი ძმა – სილიბისტრო, ივანე და პავლე, მაგრამ ისინი არ მღეროდნენ. მისი ძმები წავიდნენ ამერიკაში მოჯირითეებად. მშობლები ადრე გარდაიცვალნენ და დარჩა დედინაცვლის ხელში. სკოლაში ისწავლა 3-4 წლის განმავლობაში. სიმღერა მაქსიმელაშვილის ოჯახში ისწავლა ბაღდადში, 1901 წლიდან კი კი სამუელ ჩავლეიშვილის გუნდში გაწევრიანდა. მუშაობდა ჯერ ოდესაში, შემდეგ დაბრუნდა სოფელში და ცოლად მოიყვანა სოფიო მახარაძე, ფილიპე მახარაძის ბიძაშვილი. 1907 წელს მონაწილეობა მიიღო ჩავლეიშვილის გუნდის მიერ ქუთაისში სიმღერების ფირფიტაზე ჩაწერაში. 1909 წელს მუშაობდა ფოთში, ჯერ მტვირთავად, შემდეგ რკინიგზაში. ამ დროს მონაწილეობდა ავქსენტი მეგრელიძის გუნდში. ნიკო ნიკოლაძის ინიციატივით მახარაძემ პორტის მტვირთავ მუშათა გუნდი ჩამოაყალიბა. 1910 წელს სიმღერის მასწავლებლობა დაიწყო ჩიბათში, ჩოჩხათში, ჩოხატაურსა და გურიის სხვა სოფლებში. 1916 წელს მახარაძე ნიკო ნიკოლაძემ თბილისში გადაიყვანა ვაგონების კონდუქტორად. 1918 წლიდან ოჯახიც თბილისში გადაიყვანა და იქაც გუნდი ჩამოაყალიბა. 1929 წელს ამ გუნდით მონაწილეობა მიიღო მეორე რესპუბლიკურ ოლიმპიადაში და კარგი შეფასება დაიმსახურა. ოლიმპიადის შემდეგ მახარაძის რკინიგზის მტვირთავთა გუნდმა საგასტროლო მოგზაურობა ჩაატარა საქართველოს დაბა-ქალაქებში. ეს მოგზაურობა ღიდი წარმატებით ჩატარდა. 1930 წელს ეს გუნდი შეუერთეს დასავლეთ საქართველოს მომღერალთა გუნდს, რომელსაც კირილე პაჭკორია ხელმძღვანელობდა. ამ გუნდში მახარაძე არ გაჩერდა და დააარსა სარეწაო კოოპინკავშირის გუნდი. გარდაიცვალა 1933 წელს. დაკრძალულია თბილისში, კუკიის სასაფლაოზე. ერქომაიშვილი, ა ., „ბაბუა“, თბილისი: „საბჭოთა საქართველო“, 1980. — გვ. 98-101. შილაკაძე ვ., „ ხალხური მუსიკის მოამაგენი“, თბილისი: ხელოვნება, 1961. ალექსანდრე მახარაძე (მომღერალი) — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ლადიკო დოლიძე

ლადიკო დოლიძე (დ. 1858, ასკანა — გ. 1921) — ქართველი სახალხო მომღერალი, ლოტბარი, გურული ხალხური სიმღერების შემსრულებელი. დაიბადა შეძლებული გლეხის ოჯახში. მშობლებმა თავიდანვე იზრუნეს მის განათლებაზე, ჯერ სოფლის სკოლა დაამთავრა, შემდეგ კი ოზურგეთში მიაბარეს სწავლის გასაგრძელებლად. სიმღერა მაქსიმელაშვილის ოჯახში ისწავლა, ლამაზი ტემბრის ბანი ჩამოუყალიბდა, შემდეგ კი სამუელ ჩავლეიშვილის გუნდში გაწევრიანდა. ცოლად შეირთო ჭელიძის ქალი ფამფალეთიდან. მონაწილეობდა სამუელ ჩავლეიშვილის გუნდის ყველა ღონისძიებაში, მათ შორის სიმღერების ფირფიტებზე ჩაწერაში. ანზორ ერქომაიშვილი, „ბაბუა“ გვ. 101 — „საბჭოთა საქართველო“, თბილისი, 1980
ატენვაილერი

ატენვაილერი (გერმ. Attenweiler) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, ტიუბინგენის ადმინისტრაციულ ოლქში, ბიბერახის რაიონში. თემის ფართობია 27,21 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 1 776 ადამიანს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ატენვაილერი ოფიციალური საიტი ↑ Alle politisch selbständigen Gemeinden mit ausgewählten Merkmalen am 31.12.2022 — DESTATIS, 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q122987347"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q764739"></a>
ალტჰაიმი (ბიბერახი)

ალტჰაიმი (გერმ. Altheim) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, ტიუბინგენის ადმინისტრაციულ ოლქში, ბიბერახის რაიონში. თემის ფართობია 23,74 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 2 129 ადამიანს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ალტჰაიმი (ბიბერახი) ოფიციალური საიტი ↑ Alle politisch selbständigen Gemeinden mit ausgewählten Merkmalen am 31.12.2022 — DESTATIS, 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q122987347"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q764739"></a> ↑ GeoNames — 2005. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q830106"></a>
ალმანსვაილერი

ალმანსვაილერი (გერმ. Allmannsweiler) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, ტიუბინგენის ადმინისტრაციულ ოლქში, ბიბერახის რაიონში. თემის ფართობია 4,1 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 292 ადამიანს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ალმანსვაილერი ოფიციალური საიტი ↑ Alle politisch selbständigen Gemeinden mit ausgewählten Merkmalen am 31.12.2022 — DESTATIS, 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q122987347"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q764739"></a> ↑ GeoNames — 2005. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q830106"></a>
ალესჰაუზენი

ალესჰაუზენი (გერმ. Alleshausen) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, ტიუბინგენის ადმინისტრაციულ ოლქში, ბიბერახის რაიონში. თემის ფართობია 11,31 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 478 ადამიანს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ალესჰაუზენი ოფიციალური საიტი ↑ Alle politisch selbständigen Gemeinden mit ausgewählten Merkmalen am 31.12.2022 — DESTATIS, 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q122987347"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q764739"></a>
ალტჰაიმი (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი ალტჰაიმი შეიძლება აღნიშნავდეს: გერმანიაში: ალტჰაიმი (ალბი) — მუნიციპალიტეტი ალბ-დუნაის რაიონში, ბადენ-ვიურტემბერგი. ალტჰაიმი (ეჰინგენი) — მუნიციპალიტეტი ალბ-დუნაის რაიონში, ბადენ-ვიურტემბერგი. ალტჰაიმი (ბიბერახი) — მუნიციპალიტეტი ბიბერახის რაიონში, ბადენ-ვიურტემბერგი. ალტჰაიმი (ავსტრია) — ქალაქი ზემო ავსტრიაში. ფრანც ალტჰაიმი (1898-1976) — გერმანელი ისტორიკოსი.
ზემო ხოდაშნის კვირაცხოვლის ეკლესია

ზემო ხოდაშნის კვირაცხოვლის ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტში, დგას სოფელ ზემო ხოდაშნის სამხრეთით 300 მეტრზე, სასაფლაოზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია (5,7 X 3,5 მ), ნაგებია რიყის ქვითა და ნატეხი ქვის ირეგულარული წყობით. კედლები შიგნიდან შელესილია, გარედან შელესილობის მხოლოდ კვალი შეიმჩნევა. ეკლესიაში შესასვლელი დასავლეთიდანაა, კარი სწორკუთხაა. აღმოსავლეთით ოდნავ ნალისებრი ფორმის აფსიდაა, რომლის ღერძზე, თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. სარკმლის ორივე მხარეს თითო სწორკუთხა ნიშია. საკურთხევლის შუაში დგას ოთხკუთხა პრიზმის ფორმის ტრაპეზი. დარბაზს გრძივ კედლებში თითო სწორკუთხა სარკმელია. შიგნით ეკლესია გადახურულია ცილინდრული კამარით. დვალი თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 91.