laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
This Heaven

„This Heaven“ — ინგლისელი სიმღერების ავტორ და მუსიკოს დეივიდ გილმორის სიმღერა. იგი შეტანილია მის მესამე სტუდიურ ალბომში On an Island. გილმორმა სიმღერა მეუღლე პოლი სემსონის თანამონაწილეობით დაწერა. სინგლის სახით სიმღერა გამოიცა 2006 წლის ოქტომბერში, პრომო CD-R-ზე. იგი სრულდებოდა გილმორის 2006 წლის ტურნეს On an Island დროს. 2007 წელს სიმღერა გამოიცა სპეციალურ პრომო-სინგლებზე ალბომიდან On an Island. ↑ 1.0 1.1 1.2 მებეტი, ენდი (2010). Pink Floyd - The Music and the Mystery. ლონდონი: Omnibus. ISBN 9781849383707.
Vegetable Man

„Vegetable Man“ — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ პინკ ფლოიდის სიმღერა, ერთ-ერთი უკანასკნელი, დაწერილი სიდ ბარეტის მონაწილეობით. ისევე, როგორც „Scream Thy Last Scream“, სიმღერა ზედმეტად ნათლად ასახავს სიდ ბარეტის იმ დროისთვის ფსიქიკურ მდგომარეობას, ამიტომ არ შესულა ჯგუფის მეორე ალბომში A Saucerful of Secrets (რომელიც ამავე პერიოდში ჩაიწერა). წლების განმავლობაში სიმღერა ოფიციალურად არსად გამოცემულა, მაგრამ 2016 წელს გამოვიდა ბოქს-სეტის The Early Years 1965–1972 შემადგენლობაში. მიუხედავად იმისა, რომ ოფიციალურად გამოცემა ყოველთვის პრობლემას წარმოადგენდა, „Vegetable Man“ სხვა კოლექტივების მიერ სრულდებოდა - მაგალითად, The Jesus and Mary Chain. ჯგუფის მენეჯერი პიტერ ჯენერი იხსენებდა: სიდმა „Vegetable Man“ ჩემთან სტუმრობისას დაწერა. ეს ზებუნებრივი იყო. დაჯდა და საკუთარი თავი აღწერა - ის, რაც მასზე იყო და რასაც აკეთებდა. In yellow shoes I get the blues... In my paisley shirt I look a jerk. მას შემდეგ, რაც სიდი წავიდა, ყველამ გადაწყვიტა, რომ ეს სიმღერები ზედმეტად შთამბეჭდავია. არც იცოდნენ, რა გაეკეთებინათ. ტექსტი ჰგავდა პაციენტის სიტყვებს, წარმოთქმულს ფსიქიატრთან კონსულტაციისას - სერიოზული ფსიქიკური მოშლილობის არაჩვეულებრივი შემთხვევა იყო. ყოველთვის დარწმუნებული ვიყავი, რომ ისინი უნდა გამოჩნდნენ, ამიტომ ისე გავაკეთე, რომ ჩემი ასლები მსოფლიოს მოესმინა. ვიცოდი, რომ როჯერი ან დევიდი არ დაუშვებდნენ მათ გამოჩენას. გრძნობდნენ, რომ რაღაც მხრივ ეს სიმღერები არაკორექტული იყო, როგორც ცნობილი მსახიობი ქალბატონის შიშველი ფოტოები. რაც უსამართლო იყო. მაგრამ ვფიქრობ, ეს სიმღერები გამაოგნებელია და ხელოვნების ნიმუშებად უნდა ჩაითვალოს. ისინი მოუსვენარია და არანაირად არ არის სახალისო, მაგრამ ისინი წარმოადგენენ სიდის ერთ-ერთ შესანიშნავ ნამუშევარს, თუმცა, ღმერთმა იცის, არავის ვუსურვებდი იმის გადატანას, რაც მან ამ სიმღერებთან გადაიტანა. ვან გოგს მაგონებს. სიმღერაში ჟღერს ფრაზა „make me feel pink“ – LSD-ს მიღების სინონიმი. Pinked აგრეთვე ნიშნავს „მთვრალს“. ჯენერს დაგეგმილი ჰქონდა სიმღერის ები-როუდზე ჩაწერა. პინკ ფლოიდმა სიმღერა სტუდიის გარდა მხოლოდ ერთხელ, სტუდიაში Maida Vale (ლონდონი), 1967 წლის 20 დეკემბერს დაუკრა. სიდ ბარეტი — წამყვანი ვოკალი, გიტარა რიჩარდ რაიტი — კლავიშებიანი საკრავები როჯერ უოტერსი — ბას-გიტარა, ბეკ-ვოკალი ნიკ მეისონი — დასარტყმელი საკრავები, პერკუსია, ბეკ-ვოკალი ↑ Palacios, Julian (1998). Lost in the Woods: Syd Barrett and the Pink Floyd. London: Boxtree, გვ. 194. Accessed 7 December 2012. ISBN 0-7522-2328-3.  ↑ New Pink Floyd box set has everything but a bell on it en (July 28, 2016). ციტირების თარიღი: 22 March 2017.
ფუნქციის ზღვარი

ზღვარი — ცნება მათემატიკაში, კერძოდ მათემატიკურ ანალიზში. ფუნქციის ზღვრის ცნების თვალსაჩინო აზრი XVII საუკუნის მათემატიკოსისათვის ნათელი იყო. მათ შეეძლოთ ზღვრების სწორად პოვნა, მაგრამ მიმდევრობის ზღვრისა და ფუნქციის ზღვრის ცნებების მკაცრი განსაზღვრებები, რომლებიც დღემდეა შენარჩუნებული მხოლოდ ფრანგი მატემატიკოსის ო. კოშის (1784-1857) მიერ იყო მოცემული და დიდხანს ყველასთვის არ იყო გასაგები. ოგიუსტენ ლუი კოშის თანახმად ფუნქციის ზღვრის განსაზღვრება ასე ჩამოყალიბდება: „A რიცხვს ეწოდება f(x) ფუნქციის ზღვარი, როდესაც x მიისწრაფვის a-სკენ, თუ ნებისმიერი ε>0 რიცხვისათვის მოიძებნება ისეთი γ>0 რიცხვი, რომ |f(x)-A|<ε ყოველი x-ისათვის, რომელიც 0<|x-a|<γ უტოლობას აკმაყოფილებს“. f(x)≈A მიახლოებითი ტოლობა, როდესაც x≈a, შეიძლება ნებისმიერი წინასწარ მოცემული სიზუსტით შესრულდეს. მართლაც |f(x)-A| გამოსახულება არის f(x)≈A მიახლოებითი ტოლობის აბსოლუტური ცდომილება. ის, რომ f(x)≈A მიახლოებითი ტოლობა, როდესაც x≈a, სრულდება ნებისმიერი წინსაწარმოცემული სიზუსტით, ნიშნავს შემდეგს: გამოთვლის რა სიზუსტეც უნდა ავიღოთ, x≈a მიახლოებიტი ტოლობის აბსოლუტური ცოდმილებისათვის შეგვიძლია შევარჩიოტ ისეთი საზღვარი _მას დადებითი γ რიცხვით აღნისნავენ, რომ, როდესაც 0<|x-a|<γ, მაშინ f(x)≈A მიახლოებითი ტოლობის ცდომილებისა, გამოთვლის მოცემულის სიზუსტის საზღვრებში დარჩება, ე.ი. |f(x)-A|<ε. მაგალითისათვის მოვიყვანოთ შემდეგი f(x)→A და g(x)→B, როდესაც x→a, მაშინ f(x)+g(x)→A+B, როდესაც x→a. ავიროთ ნებისმიერი დადებითი ε რიცხვი, მაშინ ε/2>0 და ამიტომ : 1. f(x)→A, როდესაც x→a პირობიდან გამომდინარეობს, რომ შეიძლება შევარჩიოთ ისეთი γ1>0 რიცხვი, რომ |f(x)-A|<ε/2 ყველა იმ x-სათვის, რომლებიც 0<|x-a|<γ1 უტოლობას აკმაყოფილებს. 2. g(x)→B, როდესაც x→a, პირობიდან გამომდინარეობს,რომ შეიძლება შევარჩიოთ ისეთი γ2>0 რიცხვი, რომ |g(x)-B|<ε/2 ყველა იმ x-სათვის, რომლებიც 0<|x-a|<γ2 უტოლობას აკმაყოფილებს. γ1 და γ2 რიცხვებიდან უმცირესი ავღნიშნოთ γ-თი. მაშინ ნებისმიერი x-სათვის, რომელიც 0<|x-a|<γ უტოლობას აკმაყოფილებს, შესრულდება (1) და (2) უტოლობები. ამ x-ებისატვის გვაქვს : |(f(x)+g(x))-(A+B)|=|(f(x)-A)+(g(x)-B)|<=(ნაკლები ან ტოლი)|f(x)-A|+|g(x)-B|<ε/2+ε/2=ε ამით დამტკიცდა, რომ f(x)+g(x)→A+B, როდესაც x→a. დანარჩენი წესები ანალოგიურად მტკიცდება. XVII საუკუნეში მატემატიკაში მომხდარი ძირეული გადატრიალების მკაფიო დახასიათება მოგვცეს კარლ მარქსმა და ფრიდრიხ ენგელსმა. ენგელსი წერდა: "მათემატიკაში მობრუნების პუნქტი იყო დეკარტის ცვლადი სიდიდე. ამის წყალობით მათემატიკაში შევიდა მოძრაობა და დაიალექტიკა". XVII საუკუნის ბევრი მათემატიკოსის ლოზუნგი ასეთი იყო : "იარეთ წინ და შედეგების სისწორის რწმენა თქვენთან მოვა". მატემატიკური ანალიზის საწყისებმა მხოლოდ XIX საუკუნეში კოშის შრომების შემდეგ მიიღო ლოგიკური დასაბუთება. კერძოდ, ამისთვის აუცილებელი იყო ნამდვილ რიცხვთა მკაცრი თეორია. ეს თეორია კი მხოლოდ XIX საუკუნის მეორე ნახევარში განავითარეს ვაიერშტრასმა, დედეკინდმა და კანტორმა. როგორ დავთვალოთ ზღვარი? მარტივად ამოხსნის ხელოვნება დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine.
ალ-მაჰდი აბდულა

ალ-მაჰდი აბდულა (სრული სახელი — აბუ მუჰამად აბდულა ალ-მაჰდი ბილაჰი , არაბ. أبو محمد عبد الله المهدي بالل) დ. 873 — გ. 3 აპრილი, 934, კაირო, ფატიმიდების სახალიფო — ფატიმიდების დინასტიის დამფუძნებელი და სახალიფოს პირველი ხალიფა 909–934 წლებში, მუჰამედისა და ალის პირდაპირი შთამომავალი. (მისი მტკიცების მიუხედავად 1011 წლამდე არ იყო ოფიციალურად დადგენილი) ალ-მაჰდიმ აბასიანთა დასუსტებით ისარგებლა და X საუკუნის დასაწყისში ბერბერების დახმარებით გაანადგურა აღლაბიდები, რის შემდეგაც კონტროლი დაამყარა მთელ ჩრდილო აფრიკაზე, 909 წელს დააარსა ფატიმიდების სახალიფო, რომლის შემადგენლობაშიც შევიდა ეგვიპტის ნაწილი, ტრიპოლიტანია, ტუნისი, ალჟირი, მაროკო, ლიბანი, ისრაელი და არაბეთის აღმოსავლეთი ნაწილი მუსლიმთა წმინდა ქალაქებითურთ.(მექა და მედინა) მის მიერ შექმნილი სახალიფო ზუსტად 262 წელი არსებობდა და უდიდეს გავლენას ახდენდა მთელ ისლამურ სამყაროზე. ალ-მაჰდი აბდულა გარდაიცვალა 934 წლის 3 აპრილს, კაიროში, რის შემდეგაც ფატიმიდთა ხალიფას ტიტული უბოძეს მის ვაჟს, ალ-ქაიმს. ფატიმიდები Brett, Michael (2001). The Rise of the Fatimids: The World of the Mediterranean and the Middle East in the Fourth Century of the Hijra, Tenth Century CE, The Medieval Mediterranean. Leiden: BRILL. ISBN 9004117415.  Halm, Heinz (1996). The Empire of the Mahdi: The Rise of the Fatimids, transl. by Michael Bonner, Handbook of Oriental Studies, Leiden: BRILL. ISBN 9004100563.
ალ-ქაიმი

ალ-ქაიმ ბი-ამრ ალაჰი (სრული სახელი — აბულ-ყასიმ იბნ ალ-მაჰდი, არაბ. أبو القاسم محمد بن المهدي القائم بأمر الله დ. 893 — გ. 17 მაისი, 946) — ფატიმიდების სახალიფოს მე-2 ხალიფა 934-946 წლებში, ფატიმიდთა დინასტიის დამაარსებლის, ალ-მაჰდი აბდულას ვაჟი. ალ-ქაიმს მმართველობის პერიოდში არ დაუტოვებია სახალიფოს დედაქალაქი მახდია. ის იყო სუსტი და უნებისყოფო მმართველი. მის დროს სახელმწიფო საქმეებს ბერბერი სამხედრო პირები განაგებდნენ. 940-იან წლებში ალ-ქაიმის ნათესავებს რამდენიმეჯერ ჰქონდათ მისი გადაყენების მცდელობა, თუმცა უშედეგოდ. 944-947 წლებში მიმდინარე ბერბერებისა და აბუ იაზიდის აჯანყებებმა საგრძნობლად შეარყიეს ცენტრალური ხელისუფლება. ალ-ქაიმი გარდაიცვალა 946 წლის 17 მაისს. მის შემდეგ ფატიმიდთა სახალიფოს სათავეში აღმოჩნდა მისი უფროსი ვაჟი, ალ-მანსური, რომელმაც დედაქალაქი მახდიიდან მანსურიაში გადაიტანა. ფატიმიდები Brett, Michael (2001). The Rise of the Fatimids: The World of the Mediterranean and the Middle East in the Fourth Century of the Hijra, Tenth Century CE, The Medieval Mediterranean. Leiden: BRILL. ISBN 9004117415.  Halm, Heinz (1996). The Empire of the Mahdi: The Rise of the Fatimids, transl. by Michael Bonner, Handbook of Oriental Studies, Leiden: BRILL. ISBN 9004100563.
The Last Few Bricks

„The Last Few Bricks“ — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ პინკ ფლოიდის ინსტრუმენტული გადაბმა, რომელიც სრულდებოდა ტურნეს The Wall კონცერტებზე, სიმღერების „Another Brick in the Wall (Part III)“ და „Goodbye Cruel World“ შორის. სამუშაო სახელწოდებები იყო „Almost Gone“ და „The Medley“. ეს პასაჟი გამოიყენებოდა სცენაზე კედლის დასასრულებლად (რომელიც კონცერტის მეორე ნახევარში მყარად იდგა და მალავდა მუსიკოსთა ნაწილს), ამიტომ ხანგრძლივობა იცვლებოდა, თუმცა ძირითად სქემას შეადგენდნენ სიმღერები „The Happiest Days Of Our Lives“, „Don't Leave Me Now“, „Young Lust“ და „Empty Spaces“/„What Shall We Do Now?“. ყველაზე ხანგრძლივი იყო მისი 1980 წლის 7 თებერვალს, ლოს-ანჯელესში - 13 წუთამდე შესრულება. ნომერი აგრეთვე შესრულდა როჯერ უოტერსის მიერ ბერლინში, 1990 წელს, The Wall Live In Berlin-ის დადგმაზე. იგი აგრეთვე სრულდებოდა 2010-2013 წლებში, როჯერის ტურნეს The Wall Live ფარგლებში. ↑ The Concert Database
What Shall We Do Now?

„What Shall We Do Now?“ (სამუშაო სახელწოდება — „Backs to The Wall“) — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ პინკ ფლოიდის სიმღერა, რომელიც სრულდებოდა ტურნეს The Wall კონცერტებზე. იგი თავდაპირველად უნდა შესულიყო ალბომში The Wall და წარმოდგენილია მის დემო-ჩანაწერებში, მაგრამ გრამფირფიტის საერთო ხანგრძლივობის შეზღუდვების გამო ამოიღეს. მისი ადგილი დაიკავა „Empty Spaces“-მა, რომელიც უერთდება „Young Lust“-ს. კომპოზიციის სტუდიური ვერსია ჟღერს ფილმში „პინკ ფლოიდი: კედელი“, „Young Lust“-ის წინ. ოფიციალური საკონცერტო ჩანაწერი სრულდებოდა ჯგუფის კონცერტებზე და შეტანილია ალბომში Is There Anybody Out There? The Wall Live 1980–81. როჯერ უოტერსის 2010-2013 წლების ტურნეს The Wall Live ჩანაწერები შესულია ვიდეოში და ალბომში Roger Waters: The Wall. იგი აგრეთვე შესრულდა უოტერსის 1990 წლის კონცერტზე, ბერლინში – წამყვან ვოკალს ამ სიმღერაში და „Young Lust“-ში ბრაიან ადამსი ასრულებდა. ↑ 1.0 1.1 1.2 მენინგი, ტობი (2006). „Soundtracks, Compilations & Bootlegs“, The Rough Guide to Pink Floyd, 1st, ლონდონი: Rough Guides, გვ. 227. ISBN 1-84353-575-0.
ალ-მანსურ ბილაჰი

ალ-მანსურ ბილაჰი (სრული სახელი — აბუ ტაჰირ ისმაილ ალ-მანსურ ბილაჰი, არაბ. المنصور بالله الفاطمي‎‎ დ. 913 — გ. 19 მარტი, 953) — ფატიმიდების სახალიფოს მე-3 ხალიფა 946-953 წლებში, ალ-ქაიმის ვაჟი. ალ-მანსურმა ხალიფის ტიტულის მიღებისთანავე ტუნისში დაიწყო თავისის სახელობის ქალაქის მშენებლობა, რომელიც 950 წელს დასრულდა. ხალიფამ დედაქალაქი მახდიიდან სწორედ ახლადაშენებულ მანსურიაში გადაიტანა და იქ გაატარა თავისი მმართველობის წლები. მის დროს ფატიმიდებმა აბუ იაზიდის მძვინვარე აჯანყება სასტიკად ჩაახშეს, ომაიანები მაროკოდან განდევნეს, შემოიერთეს აღლაბიდების შემორჩენილი სამთავროები აფრიკაში. 953 წელს ავადმყოფობის შედეგად გარდაიცვალა, სახალიფოს ტახტი კი თავის ახალგაზრდა ვაჟს, ალ-მუიზს ერგო. ფატიმიდები Halm, Heinz (1996). The Empire of the Mahdi: The Rise of the Fatimids, transl. by Michael Bonner, Handbook of Oriental Studies, Leiden: BRILL. ISBN 9004100563.  Ismaili Tarihi:Al-Mansur (334-341/946-952) (ინგლისური) Julien, Charles-André (1931 yeni bas. 1994) Histoire de l'afrique du Nord, des origines à 1830, Paris:Fayot ISBN 978-2-228-88789-2 (ფრანგული)
ალ-მუიზი

ალ-მუიზი (სრული სახელი — აბუ ტამინ მაად ალ-მუიზ ლი-დინილაჰი , არაბ. ‎‎ معد المعز لدين الله‎‎ დ. 26 სექტემბერი, 932 — გ. 21 დეკემბერი, 975) — ფატიმიდების სახალიფოს მე-4 ხალიფა 953-975 წლებში, ალ-მანსურ ბილაჰის ვაჟი. ალ-მუიზი გონიერი მმართველი იყო. ის დაპყრობილ ტერიტორიებზე აჯანყებების თავიდან აცილების მიზნით მოსახლეობისთვის დამაკმაყოფილებელ რეფორმებს ატარებდა. გამოირჩეოდა რჯულშემწყნარებლობით. განსაკუთრებულად ეპყრობოდა ქრისტიან კოპტებს, რადგან მისი სახალიფოს მოსახლეობის დიდ ნაწილს შეადგენდნენ. ალ-მუიზი ასევე დიდ ყურადღებას აქცევდა ხელოვნებისა და კულტურის განვითარებას, პირადად მფარველობდა მხატვრებს, მწერლებსა და სწავლულებს. მისი მმართველობის პერიოდში ფატიმიდებმა მრავალ სამხედრო წარმატებას მიაღწიეს. 960-იან წლებში ბიზანტიის იმპერიას წაართვეს კუნძული სიცილია, 967 წელს საბოლოოდ დაიმორჩილეს ეგვიპტე და მნიშვნელოვანი სავაჭრო მაგისტრალები ჩაიგდეს ხელში. 973 წელს ხალიფამ დედაქალაქი მანსურიიდან მის მიერ დაარსებულ კაიროში, იგივე ალ-ქაჰირაში გადაიტანა, რის შემდეგაც ეგვიპტე გახდა სახალიფოს ცენტრი. ალ-მუიზმა ამის შემდეგ სირია-პალესტინის ხელში ჩაგდება განიზრახა. წარმატებული ბრძოლების შემდეგ, 975 წელს დამასკოს ასაღებად ბერბერთა არმიას სათავეში ჩაუდგა, თუმცა ლაშქრობის საწყის ეტაპზე გარდაიცვალა. ჯარის მთავარსარდლობა და ფატიმიდთა ხალიფობა კი მისმა ვაჟმა ალ-აზიზ ბილაჰმა იკისრა. ფატიმიდები Halm, Heinz (1996). The Empire of the Mahdi: The Rise of the Fatimids, transl. by Michael Bonner, Handbook of Oriental Studies, Leiden: BRILL. ISBN 9004100563.  Рыжов К. В. Фатимиды // Все монархи мира. Мусульманский Восток. VII—XV вв. — М. : Вече, 2004. ↑ Bosworth, C. E. (Autumn 1981). "A Mediaeval Islamic Prototype of the Fountain Pen?". Journal of Semitic Studies. XXVI (i). ↑ Phillip, Thomas; Haarmann, Ulrich, eds. (1999). The Mamluks in Egyptian politics and society. Cambridge studies in Islamic civilization. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-59115-7.
სატევარი (სნაიპერული შაშხანა)

„სატევარი“ — სსსტც „დელტას“ დიზაინით მოდულური სქემით შექმნილი ზუსტი სროლისთვის განკუთვნილი სნაიპერული შაშხანა სხვადასხვა მანძილებზე სამუშაოდ. შაშხანის გამოყენება შესაძლებელია როგორც სამხედრო დანიშნულებით, ასევე სპორტული სნაიპინგისთვის. იარაღი არსებობს შვიდი მოდიფიკაციით, განსხვავებული კალიბრით, დანიშნულებით და ტექნიკური მონაცემებით. „სატევარის“ მოდიფიკაციებია: .308 Winchester – სტანდარტული ვაზნით 800 მეტრამდე მანძილზე ზუსტი სროლისთვის. .300 WM – სტანდარტული ვაზნით 1000 მეტრამდე მანძილზე ზუსტი სროლისთვის. .300 Norma Magnum – სტანდარტული ვაზნით 1400 მეტრამდე მანძილზე ზუსტი სროლისთვის. .338 LM – სტანდარტული ვაზნით 1200 მეტრამდე მანძილზე ზუსტი სროლისთვის. .338 GBM – სპეციალური სნაიპერული ვაზნით, 1800 მეტრამდე მანძილზე ზუსტი სროლისთვის. .375 GBM – სპეციალური სნაიპერული ვაზნით, 1800 მეტრამდე მანძილზე ზუსტი სროლისთვის. .50 BMG – ანტიმატერიული შაშხანა 2500 მეტრ მანძილზე სამუშაოდ. თითოეული მოდიფიკაცია აღჭურვილია გრძივად მოსრიალე მექანიკური საკეტით და აქვს რეგულირებადი სასხლეტი, რომლის ძალვის რეგულირება შესაძლებელია 0,2 დან 1,2 კგ-მდე. შაშხანა აღჭურვილია უკანა რეგულირებადი საყრდენი ფეხით (მონოპოდი) და წინა ორფეხათი (ბიპოდი). შაშხანაზე შესაძლებელია როგორც Harris Bipods-ის ასევე Versa-Pod Bipod-ის სტილის ორფეხას დაყენება. სპეციალური სნაიპერული კონდახი აღჭურვილია ვერტიკალურ სიბრტყეში რეგულირებადი სალოყით და ორ სიბრტყეში რეგულირებადი მხრის საბჯენით. შაშხანას აქვს სპეციალური სნაიპერული ერგონომიკული, ორთოპედიული სახელური რომელიც აიოლებს იარაღის მართვას და ნაკლებად ძაბავს ხელის მტევნის კუნთებს, რაც ზუსტი სროლის წინაპირობაა. ლულა ბოლოვდება აქტიურ-რეაქტიული 5 კამერიანი ლულის მუხრუჭით, რომელიც სროლისას წარმოქმნილ უკუცემის ენერგიას მნიშვნელოვნად ამცირებს. ვაზნების მიწოდების სისტემა ორი ტიპისაა, კლასიკური სქემის მჭიდით და ერთეულოვანი დატენვით. სნაიპერული შაშხანა “სატევარი” დაარქივებული 2017-07-19 საიტზე Wayback Machine. www.delta.gov.ge საქართველოში ახალი სნაიპერული შაშხანა დამზადდა sputnik-georgia.com ↑ 1.0 1.1 1.2 სნაიპერული შაშხანა “სატევარი” დაარქივებული 2017-07-19 საიტზე Wayback Machine. www.delta.gov.ge
Here I Go (სიდ ბარეტის სიმღერა)

„Here I Go“ — სიდ ბარეტის სიმღერა სადებიუტო სოლო-ალბომიდან The Madcap Laughs. ამ მხიარულ ნომერში სიდი მღერის პინკ ფლოიდიდან წასვლაზე დაშორებაზე, თუმცა მთავარ მოქმედ გმირად უცნობი გოგონა გამოჰყავს. სიმღერის აკუსტიკური ვერსია 2008 წელს ერთ-ერთ რადიოეთერში დევიდ გილმორმა შეასრულა. მოგვიანებით, კომპილაციაში An Introduction to Syd Barrett მოხვდა კომპოზიციის განსხვავებული მიქსი, გილმორის მიერ ჩაწერილი სპეციალური სოლოს თანხლებით. კომპილაციის პრომო კამპანიის ფარგლებში ინტერნეტში განთავსდა სიმღერის მუსიკალური ვიდეოც. სიდ ბარეტი – ვოკალი, გიტარები დევიდ გილმორი – ბას-გიტარა (გამოცემაში An Introduction to Syd Barrett) ჯერი შირლი – დასარტყმელი საკრავები უილი უილსონი – ბას-გიტარა სიმღერის ტექსტი[დაარქივებული] საიტზე MetroLyrics ↑ ჯოუნსი, მალკოლმ. (2003)The Making of The Madcap Laughs. Brain Damage.
ეგრისის აჯანყებები

ეგრისის აჯანყებები ბიზანტიისა და ირანის წინააღმდეგ 541, 548 და 697 წლებში მოხდა. 532 წელს ირანსა და ბიზანტიას შორის „საუკუნო ზავის“ დადების შემდეგ იმპერატორმა იუსტინიანე I-მა ეგრისში ააგო ციხე-ქალაქი პეტრა (ბიზანტიის ადმინისტრაციის დასაყრდენი), დააწესა ვაჭრობის მონოპოლია და ეგრისის ციხე-ქალაქებში ბიზანტიის გარნიზონები ჩააყენა. ყოველივე ამან და ბიზანტიის მოხელეთა თვითნებობამ გამოიწვია მოსახლეობის უკმაყოფილება, რაც 541 წელს აჯანყებაში გადაიზარდა. აჯანყებულებმა დახმარება სთხოვეს ირანს. 542 წელს ირანის ლაშქარი ეგრისში შემოვიდა და დაიწყო ოცწლიანი (542-562) ომი ბიზანტიასა და ირანს შორის ეგრისში გაბატონებისათვის. 542 წელს ირანის ჯარმა ეგრისი დაიკავა, მაგრამ ქვეყანას ირანალებიც მძიმე ტვირთად დააწვნენ, მალე კი ისიც გამომჟღავნდა, რომ მათ ეგრისის დაპყრობა ჰქონდათ განზრახული. გარდა ამისა, ბიზანტიასთან ვაჭრობის შეწყვეტა ეგრისისათვის ეკონომიკურად ძალზე საზიანო აღმოჩნდა. ეგრისელთა უკმაყოფილება თანდათან იზრდებოდა. შაჰი ხოსრო I შეეცადა მტკიცედ მოეკიდებინა ფეხი ეგრისში, ამ მიზნით გუბაზ II-სთან მოშუღლე ეგრისელ დიდებულს, ფარსანსს, დაავალა მეფე მოეკლა. ფარსანსმა ეს დავალება მეფეს შეატყობინა, ამას კი 548 წელს ეგრისელთა აჯანყება მოჰყვა. VII საუკუნის ბოლოს ეგრისი ბიზანტიელთა პროვინციად იქცა: ბიზანტიელებმა გააუქმეს მეფის ხელისუფლება, ხოლო ეგრისის მმართველს ბიზანტიის იმპერატორის მოხელის — პატრიკიოსის ტიტული უბოძეს. 697 წელს ეგრისის უკმაყოფილო მოსახლეობა და მმართველი წრეები პატრიკიოს სერგი ბარნუკის ძის ხელმძღვანელობით აუჯანყდნენ ბიზანტიელებს და დახმარებისათვის არაბებს მიმართეს. არაბებმა ეგრისის ციხეები დაიკავეს. მათი ჯარი ციხე-გოჯსა და კოდორის ხეობის ზოგიერთ ციხეში 705-711 წლამდე მდგარა. გოზალიშვილი გ., ბიზანტიასა და ირანს შორის ბრძოლა იბერია-ლაზიკისთვის VI საუკუნეში, «თსუ შრომები», 1944, ტ. 26 B; ჯანაშია ს., არაბობა საქართველოში, შრომები, ტ. 2, თბ., 1952; ლომოური ნ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 25.
შალვა ხაჩიძე

შალვა გერასიმეს ძე ხაჩიძე (დ. 26 ნოემბერი, 1908, წაღვერი — გ. 1 აგვისტო, 1976, თბილისი) — ქართველი ჰიგიენისტი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1962), პროფესორი (1965). მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1969). დაიბადა 1908 წლის 26 ნოემბერს დაბა წაღვერში, გერასიმე და აგრაფინე (გელაშვილი) ხაჩიძეების ოჯახში. დაამთავრა მოსკოვის I სამედიცინო ინსტიტუტის სანიტარულ-ჰიგიენური ფაკულტეტი 1932 წელს. 1938-1939 წლებში იყო თბილისში სანიტარიისა და ჰიგიენის ინსტიტუტის დირექტორი. 1939-1941 წლებში თბილისის სამედიცინო ინსტიტუტის კომუნალური ჰიგიენის კათედრის გამგე. 1941-1945 წლებში მონაწილეობდა დიდ სამამულო ომში კაპიტანის რანგში. 1945 წლიდან გარდაცვალებამდე სანიტარიისა და ჰიგიენის სამეცნიერო კვლევით ინსტიტუტში ხელმძღვანელობდა კომუნალური ჰიგიენის განყოფილებას. იგი ძირითადად შეისწავლიდა საქართველოს მდებარეობისა და შავი ზღვის სანაპიროების გაბინძურების, ღია წყალსატევეების თვითგაწმენდის საკითხებს, საქართველოს ნიადაგქვეშა რესურსების სანიტარულ მდგომარეობას და სხვა. 1949 წელს დაიცვა საკანდიდატო, ხოლო 1961 წელს — სადოქტორო დისერტაცია. 1965 წელს მიენიჭა პროფესორის წოდება, ხოლო 1969 წელს საქართველოს სსრ მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწის წოდება. გამოქვეყნებული აქვს 80-ზე მეტი სამეცნიერო შრომა და მონოგრაფია. დაჯილდოებულია მედლებით. საქართველოს სსრ წყალსატევების სანიტარული დაცვის საკითხისათვის, თბ., 1958. შალვა ხაჩიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 446. როყვა ა., შალვა ხაჩიძე, თბ., 1983.
Terrapin

„Terrapin“ — სიდ ბარეტის სიმღერა სადებიუტო სოლო ალბომიდან The Madcap Laughs. სიმღერის ვერსია, ჩაწერილი BBC-ის სესიებზე, წარმოდგენილია ალბომზე The Peel Session. სიმღერაში ჟღერს აკუსტიკური და ელექტრონული გიტარები და ვოკალი. ეს სიმღერა, ისევე, როგორც „Maisie“ და „Bob Dylan Blues“, ასახავს ბარეტის დაინტერესებას ბლუზური სტილისტიკით. ესკიმოს იგის, ბარეტის ერთ-ერთი ნაცნობის აზრით, სიმღერა „საკმაოდ მიმზიდველია“. სიდ ბარეტის მოყვარულთა საზოგადოებამ დააარსა საკუთარი ჟურნალი, რომელსაც „Terrapin“ ეწოდებოდა (იგი 1972–1976 წლებში გამოდიოდა). სიმღერა აგრეთვე შევიდა ლეიბლ Harvest Records-ის კომპილაციაში Picnic – A Breath of Fresh Air. The Madcap Laughs-ის 1969 წლის აპრილში ჩაწერისას ბარეტმა მალკოლმ ჯოუნსს, ალბომის პროდიუსერს, რამდენიმე დემო-ფირი მოასმენინა. მოგვიანებით მან ჯოუნსს სიმღერები გიტარაზე თავად დაუკრა. ერთ-ერთი, „Terrapin“, ჩაიწერა ერთ დუბლში, 11 აპრილს წამყვანი გიტარის სოლო სიმღერა 26 აპრილს დაემატა. სიმღერის საკუთარი ვერსიები შეასრულეს The Smashing Pumpkins-მა Marc and the Mambas-მა, The King Khan and BBQ Show-მა, ისევე, როგორც დევიდ გილმორმა (ვიდეო შეტანილია David Gilmour in Concert-ში). სიდ ბარეტი – ვოკალი, გიტარები მალკოლმ ჯოუნსი – პროდიუსერი ↑ მებეტი, ენდი. The complete guide to the music of Pink Floyd. Omnibus Press, 1995. ISBN 978-0-7119-4301-8.  ↑ ბრეკეტი, ნეითან; ჰორდი, კრისტიან (2004) The New Rolling Stone Album Guide. Simon & Schuster. ISBN 0-7432-0169-8.  ↑ 3.0 3.1 მენინგი, ტობი (2006). „The Early Years“, The Rough Guide to Pink Floyd, პირველი, ლონდონი: Rough Guides, გვ. 9. ISBN 1-84353-575-0.  ↑ ბლეიკი, მარკ. (21 იანვარი 2011) EXCLUSIVE: The Strange Tale Of Iggy The Eskimo. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-03-10. ციტირების თარიღი: 14 აგვისტო 2012. ↑ ჯოუნსი, მალკოლმ. (2003)The Making of The Madcap Laughs გვ. 4–5. Brain Damage. ↑ 6.0 6.1 ჯოუნსი, მალკოლმ. (2003)The Making of The Madcap Laughs. Brain Damage. ↑ ჯოუნსი, მალკოლმ. (2003)The Making of The Madcap Laughs გვ. 7. Brain Damage. ↑ ჯოუნსი, მალკოლმ. (2003)The Making of The Madcap Laughs. Brain Damage. ↑ პალასიოსი, ჯულიან (2010). „Home“, Syd Barrett & Pink Floyd: Dark Globe, Rev., ლონდონი: Plexus, გვ. 419. ISBN 0859654311.  ↑ პალასიოსი, ჯულიან (2010). „Home“, Syd Barrett & Pink Floyd: Dark Globe, რედ., ლონდონი: Plexus, გვ. 418. ISBN 0859654311.  ↑ მენინგი, ტობი (2006). „Pink Floyd tributes“, The Rough Guide to Pink Floyd, პირველი, ლონდონი: Rough Guides, გვ. 287. ISBN 1-84353-575-0.  ↑ პალასიოსი, ჯულიან (2010). „Home“, Syd Barrett & Pink Floyd: Dark Globe, რედ., ლონდონი: Plexus, გვ. 424. ISBN 0859654311.
Don't (ელვის პრესლის სიმღერა)

„Don't“ — ამერიკელი მომღერალ და მუსიკოს ელვის პრესლის სიმღერა, გამოსული 1958 წელს. მისი ავტორები არიან ჯერი ლიბერი და მაიკ სტოლერი. ეს იყო პრესლის მეთერთმეტე #1 ჰიტი აშშ-ში. „Don't“ რიტმ-ენდ-ბლუზურ ჩარტში #4 პოზიციამდე მივიდა. Billboard-ის ჩარტში სიმღერა 1958 წელს #3 იყო. დევიდ გილმორი – ვიდეოში David Gilmour in Concert 47-7150 Don't / I Beg of You Guide საიტზე The Elvis Presley Record Research Database სიმღერის ტექსტი[დაარქივებული] საიტზე MetroLyrics ↑ Heartbreak Hotel: The Life and Music of Elvis Presley - გვ. 84 ↑ უიტბერნი, ჯოელ (2004). Top R&B/Hip-Hop Singles: 1942-2004. Record Research, გვ. 468.  ↑ Billboard Year-End Hot 100 singles of 1958 ↑ "Elvis Presley – Chart history" Billboard Hot 100 - Elvis Presley.
ობრი პაუელი (დიზაინერი)

ობრი „პო პაუელი“ (დ. 23 სექტემბერი, 1946) — ბრიტანელი ფოტოგრაფი და დიზაინერი. 1967 წელს სტორმ თორგერსონთან ერთად ჩამოაყალიბა დიზაინის სტუდია Hipgnosis. სტუდიამ იარსება 1982 წლამდე, მაგრამ პაუელი სტორმთან შემდგომშიც თანამშრომლობდა. 1965 წლიდან იგი მუშაობდა სხვადასხვა ტელესერიალის დეკორაციის გამფორმებლად. Hipgnosis-ში პირველი მნიშვნელოვანი გარეკანი მოამზადა პინკ ფლოიდის A Saucerful of Secrets-ისთვის. 1982 წლიდან Hipgnosis აღარ არსებობდა და სამეული, რომელშიც ობრისა და სტორმის გარდა შედიოდა პიტერ კრისტოფერსონი, Greenback Films გახდა. იგი იღებდა მუსიკალურ ვიდეოებს. მათ მნიშვნელოვან ნამუშევრებს შორის აგრეთვე იყო დევიდ გილმორის „Blue Light“. სტუდიამ სამი სრულმეტრაჟიანი ფილმიც გადაიღო, მაგრამ 1984 წელს ასევე შეწყვიტა არსებობა. პაუელმა ჩამოაყალიბა Aubrey Powell Productions, რომელიც ყურადღებას ამახვილებდა მუსიკალურ ვიდეოებსა და სატელევიზიო რეკლამებზე. 1989 წლიდან ობრი მუშაობდა პოლ მაკ-კარტნის ტურნეს გამფორბებლად. მას ეკუთვნოდა როგორც სცენის დიზაინი, ასევე პროექციები. 1994 წელს შეიქმნა Hipgnosis Ltd. და პაუელი მუშაობდა სხვა ვიდეოპროდუქციაზე. ინტერვიუები მასთან შეტანილია პინკ ფლოიდთან დაკავშირებულ ფილმებში. ოფიციალური საიტი ობრი პაუელი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში Hipgnosis-ის ალბომების გარეკანები