laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ქეთევან აბულაძე

ქეთევან აბულაძე (დ. 21 აგვისტო, 1959, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი მსახიობი. ქეთევან აბულაძე დაიბადა 1959 წლის 21 აგვისტოს. 1981 წელს დაამთავრა თბილისის შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტი. 1986 წლიდან მიხეილ თუმანიშვილის სახელობის კინომსახიობთა თეატრის მსახიობი. იგი არის ასევე საქართველოს კინემატოგრაფისტთა შემოქმედებითი კავშირის წევრი. 1983: „ბანდიტი აგურის ქარხნიდან“ (მირიანის ცოლი) რეჟ. გიორგი (გია) მატარაძე 1984: „მონანიება“ (ნინო ბარათელი) რეჟ. თენგიზ აბულაძე 1985: „მედუზა“ რეჟ. გიორგი (გია) მატარაძე 1985: „ოჯახი“ (მაიკო) რეჟ. ნანა ჯანელიძე 1994: „იავნანა“ რეჟ. ნანა ჯანელიძე 2003: „ჩემი პირველი სიყვარული“ რეჟ. იოსებ (სოსო) ჯაჭვლიანი ქეთევან აბულაძე [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია ქეთევან აბულაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ბერეზნეს რაიონი

ბერეზნეს რაიონი (უკრ. Березні́вський район) — რაიონი უკრაინაში, რივნეს ოლქში. მისი ფართობია 1710 კმ². 2016 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 63 779 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 37,3 კაცს კმ²-ზე. ბერეზნეს რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ბერეზნე. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-03. ციტირების თარიღი: 2019-04-29.
ნისეფორ სოგლო

ნისეფორ სოგლო (ფრანგ. Nicéphore Soglo; დ. 29 ნოემბერი, 1934, ლომე) — ბენინის სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე. ქვეყნის პრემიერ-მინისტრი 1990-1991 წლებში და პრეზიდენტი 1991-1996 წლებში. 2003 წლიდან 2015 წლამდე ქალაქ კოტონუს მერი. მისი მეუღლეა ასევე პოლიტიკოსი როსინე ვიეირა სოგლო. ნისეფორ სოგლო დაიბადა ტოგოში. პარიზის უნივერსიტეტში სამართლისა და ეკონომიკის დარგში ხარისხის მიღების შემდეგ იგი დაბრუნდა ბენინში და მუშაობა დაიწყო ფინანსების ინსპექტორად. მას შემდეგ, რაც მისი ბიძაშვილი კრისტოფ სოფლო დაამხო სურუ-მიგან აპიტიმ იგი დანიშნეს ფინანსებისა და ეკონომიკის მინისტრად. 1972 წლის გადატრიალების შემდეგ, როცა ხელისუფლებაში მოვიდა მატიე კერეკუ, მან დატოვა ქვეყანა და მუშაობას შეუდგა საერთაშორისო სავალუტო ფონდში და მსოფლიო ბანკში. 1990 წელს ქვეყნის ეკონომიკური კრიზისის გამოსაყვანად ნისეფორ სოგლო დანიშნეს პრემიერ-მინისტრად. ამ პერიოდში მიიღეს ახალი კონსტიტუციაც, რომლის თანახმად ჩატარებულ პირველ მრავალპარტიულ საპრეზიდენტო არჩევნების მეორე ტურში გაიმარჯვა 67,73 %-ით და პრეზიდენტის მოვალეობას შეუდგა 1991 წლის 4 აპრილს. თავისი პრეზიდენტობის დროს ცდილობდა ქვეყნის ეკონომიკის გაძლიერებას. 1996 წელს დემოკრატიული არჩევნებით დათმო პრეზიდენტის თანამდებობა მატიე კერეკუს სასარგებლოდ. 2003 წლის 13 თებერვალს მუნიციპალურ არჩევნებში გამარჯვების შემდეგ სოგლო კოტონუს მერად აირჩიეს, აღნიშნული თანამდებობა ეკავა 2015 წლამდე. ↑ „Rosine Soglo's removal from party makes headlines“. PanaPress. 2001-09-07. ციტირების თარიღი: 2012-07-30. ↑ Nicéphore Soglo. MSN Encarta. Microsoft Corporation (2008). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-11-01. ციტირების თარიღი: 2008-11-06. ↑ Elections in Benin, African Elections Database. ↑ "Opposition set to win in major Beninese cities", afrol News, January 12, 2003.
ექვსი ერის ჩემპიონატი 2019

ექვსი ერის ჩემპიონატი 2019 — ექვსი ერის ტურნირის რიგით 125-ე გათამაშება რომელშიც მონაწილეობა ევროპის ექვსმა სახელმწიფომ მიიღო. ესენია: ირლანდია, საფრანგეთი, იტალია, შოტლანდია,ინგლისი და უელსი. ტურნირის ფარგლებში გაიმართა 5 ტური და 15 შეხვედრა. 2019 წლის გამარჯვებული უელსი გახდა, ქვეყნისათვის ეს რიგით 27-ე ტიტულია. 2013 წლის შემდეგ ქვეყანამ პირველად გაიმარჯვა „ექვს ერში“, გარდა ამისა უელსმა მისთვის რიგით მე-12 გრანდ-სლემი მოიგო, ქვეყანამ ეს ტიტული ბოლოს 2012 წელს მიიღო. ბოლო ტურში უელსმა 2018 წლის ჩემპიონი, ირლანდია დაამარცხა, რომელიც მას ხუთი ქულით ჩამორჩა. ტურნირის საუკეთესო მოთამაშედ დასახელდა უელსის ნაკრების კაპიტანი ალუნ უინ ჯონსი. მთავარი სტატია: 2019 წლის ექვსი ერის ჩემპიონატის შემადგენლობები. კალენდარი შედგენილი იქნა 2017 წლის 16 მაისს. ჩემპიონატი გაიხსნა საფრანგეთისა და უელსის შეხვედრით. 1 თებერვალი:  საფრანგეთი 19—24  უელსი 2 თებერვალი:  შოტლანდია 33—20  იტალია 2 თებერვალი:  ირლანდია 20—32  ინგლისი 9 თებერვალი:  შოტლანდია 13—22  ირლანდია 9 თებერვალი:  იტალია 15—26  უელსი 10 თებერვალი:  ინგლისი 44—8  საფრანგეთი 23 თებერვალი:  საფრანგეთი 27—10  შოტლანდია 23 თებერვალი:  უელსი 21—13  ინგლისი 24 თებერვალი:  იტალია 16—26  ირლანდია 9 მარტი:  შოტლანდია 11—18  უელსი 9 მარტი:  ინგლისი 57—14  იტალია 10 მარტი:  ირლანდია 26—14  საფრანგეთი 16 მარტი:  იტალია 14—25  საფრანგეთი 16 მარტი:  უელსი 25—7  ირლანდია 16 მარტი:  ინგლისი 38—38  შოტლანდია ქულები: ლელოები: ექვსი ერის ოფიციალური ვებ-გვერდი ↑ Wales crush Ireland to win third Six Nations grand slam in 11 years. Guardian (16 March 2019). ციტირების თარიღი: 20 March 2019.
ბულავინის აჯანყება

ბულავინის აჯანყება — 1707-1708 წლებში დონის კაზაკების იმპერიალური რუსეთის წინააღმდეგ ბრძოლა. აჯანყებას დონის კაზაკების აჩეული ატამანი კონდრატი ბულავინი მეთაურობდა. მიზეზი პეტრე I-ის მთავრობასა და კაზაკებს შორის არსებული დაძაბული ურთიერთობა იყო. საბრძოლო მოქმედებები პრინც იური დოლგორუკოვის მკვლელობას მოყვა, რომელიც დონის რეგიონში სადამსჯელო ექსპედიციის ხელმძღვანელი იყო. აჯანყების დასასრულად მიიჩნევა 1708 წელს ბულავინის სიკვდილი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 557-558. ნაკაშიძე, ნ. „დონი კაცს არ უღალატებს“, თბილისი, 1967 Evgenii V. Anisimov, The Reforms of Peter the Great: Progress Through Coercion in Russia, Tr. John T. Alexander (Armonk, NY: Me. Sharpe, 1993) Paul Avrich, Russian Rebels, 1600–1800, (New York, 1972) James Cracraft, ed., Major Problems in the History of Imperial Russia, (Lexington, MA: D.C. Heath and Company, 1994) Nicholas V. Riasanovsky, Mark D. Steinberg, A History of Russia, 7th ed., (New York: Oxford Univ. Press, 2005) Biography of Bulavin
პარმენ მარგველაშვილი

პარმენ მარგველაშვილი (დ. 30 აპრილი, 1943, ქუთაისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — საბჭოთა და ქართველი ფიზიკოსი. დაიბადა 1943 წლის 30 აპრილს, ქალაქ ქუთაისში. 1965 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტი. 1971-1975 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის თეორიული ფიზიკის კათედრის ასისტენტი. 1993 წლიდან 2005 წლამდე — თბილისის 55-ე საჯარო სკოლის დირექტორი. 1998 წელს დაჯილდოვდა საქართველოს ღირსების ორდენით პრეზიდენტის მიერ. 1997-2005 წლებში იკავებდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პრორექტორის თანამდებობას. 1991-2007 იყო თბილისის დამოუკიდებელი უნივერსიტეტის რექტორი. 2007 წელს საქართველოს კათოლიკოს–პატრიარქის ილია II-ს კურთხევით დაინიშნა საქართველოს საპატრიარქოს წმინდა ანდრია პირველწოდებულის სახელობის ქართული უნივერსიტეტის რექტორად, ამ თანამდებობას ის დღემდე იკავებს. 1975-1982 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ახალგაზრდა მეცნიერული საბჭოს თავმჯდომარე, ხოლო 1989-1991 წლებში — საბჭოთა კავშირის დეპუტატი. გამოქვეყნებული აქვს 60 სამეცნიერო ნაშრომი და პუბლიკაცია: „დავით კაკაბაძის არქივიდან“ (1988, 2001, 2009), „რაღაა იგი სინათლე, რასაცა ახლავს ბნელია“ (1992), „ტაძარი, The Templ“ (2000), „Shotha Rustaveli, მ. უორდროპის თარგმანის გამოცემა მე-17 საუკუნის უცნობი მინიატურებით“ (2005); „შოთა რუსთაველი, ვეფხისტყაოსანი“ (2005), „რუსთაველის მსოფლმხედველობა“ (2008), აგრეთვე გამოცემული აქვს დავით კაკაბაძის ნაშრომი „ქართული ჩუქურთმის გენეზისი“ თავისი წინასიტყვაობით. პარმენ მარგველაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
მასტერკლასი (ტელეგადაცემა)

მასტერკლასი — ტელეკომპანია რუსთავი 2-ს მიერ ორგანიზებული მუსიკალური პროექტი, რომელიც ეთერში პირველად 2019 წლის 13 აპრილს გავიდა. ჟიურის არჩეული 16 მონაწილის მიზანია ფინალამდე მიღწევა და გამარჯვება. კონკურსში არ მიიღება ადამიანთა ზარები, კონკურსანტების მხოლოოდ ჟიურის წევრები აფასებენ. პირველი სეზონის წამყვანები — „მხოლოდ ქართულის“ 2018 წლის სეზონის ფინალისტები: გუგა მარგველაშვილი და ნუცა თოფურია; ჟიურის წევრები: ნიკოლოზ რაჭველი, ეკა მამალაძე, ნუკრი კაპანაძე, დავით გომართელი და გიორგი სუხიტაშვილი. მუსიკალური პროდიუსერი — მარინა ბერიძე. რუსთავი 2-ის ოფიციალური ვებ-გვერდი, გადაცემა „მასტერკლასი“ „რუსთავი 2“ მუსიკალურ გადაცემა „მასტერკლასს“ იწყებს[მკვდარი ბმული]
გეგა შენგელია

გიორგი (გეგა) შენგელია (დ. 8 იანვარი, 1981, ზუგდიდი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი პოლიტიკოსი და ფინანსისტი. ქალაქ ზუგდიდის მერი 2019-2021 წლებში და მერის ყოფილი მოადგილე. გიორგი შენგელია დაიბადა 1981 წლის 8 იანვარს, ქალაქ ზუგდიდში. 2003 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი ფინანსებისა და საბანკო საქმის სპეციალობით. 2004 წლის 1 მაისიდან 2004 წლის 1 დეკემბრამდე მუშაობდა საქართველოს ბანკის ზუგდიდის ფილიალის საკრედიტო ექსპერტის თანამდებობაზე. 2005-2008 წლებში იკავებდა საქართველოს ბანკის ზუგდიდის ფილიალის საკრედიტო ჯგუფის ექსპერტის პოზიციას. 2008-2009 წლებში იყო სახალხო ბანკის ზუგდიდის ფილიალის მმართველი. 2009-2010 წლებში იკავებდა ლიბერთი ბანკის სამეგრელოს (ზუგდიდი) რეგიონალური ფილიალის დირექტორის მოადგილის თანამდებობას. 2010-2011 წლებში მუშაობდა საქართველოს ბანკის ფოთის ფილიალის საკრედიტო ჯგუფის უფროსის თანამდებობაზე. 2011-2018 წლებში იყო TBC ბანკის ზუგდიდის №1 სერვისცენტრის დირექტორი. 2018 წლის 7 ნოემბრიდან 2019 წლის 19 მაისამდე იკავებდა ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის მერის პირველი მოადგილის თანამდებობას. 2019 წლის 19 მაისიდან 2021 წლის 17 მაისამდე იყო ზუგდიდის მერი, მან 2019 წლის არჩევნებში ხმათა 54,18% მოიპოვა. 2020 წლის 11 ნოემბერს დაუდასტურა COVID-19. 2021 წლის 17 მაისს შენგელიამ დატოვა მერის თანამდებობა. 9 ივლისს დაადასტურა, რომ უერთდებოდა ყოფილი პრემიერის, გიორგი გახარიას პარტიას „საქართველოსთვის“. გიორგი (გეგა) შენგელია [დაარქივებული] — ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ ზუგდიდში ხმების 100 პროცენტი დათვლილია: რულოვსი — 42,84%, შენგელია — 54,18%. on.ge (2019-05-20). ციტირების თარიღი: 23 ოქტომბერი, 2020. ↑ „ზუგდიდის მერს კორონავირუსი დაუდასტურდა“. Sputnik საქართველო. ციტირების თარიღი: 3 სექტემბერი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ „ზუგდიდის მერმა თანამდებობა დატოვა - გიორგი შენგელიაც გახარიას გუნდს შეურთდება?“. www.ambebi.ge. ციტირების თარიღი: 3 სექტემბერი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ „ზუგდიდის ექს-მერი გეგა შენგელია გახარიას პარტიას შეუერთდა“. netgazeti.ge. ციტირების თარიღი: 3 სექტემბერი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება)
თევდორე (X საუკუნე)

თევდორე, "კამარათა მწერალი", X საუკუნის ქართველი მხატვარ-მინიატიურისტი. 940 წელს მას დაუხატავს ე. წ. "ჯრუჭის პირველი ოთხთავის" კამარები და მინიატიურები (საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ხელნაწერთა ინსტიტუტი, H-1660). ხელნაწერის პირველ ფურცლებზე თევდორეს სახელი ორჯერაა მოხსენებული. კამარებთან ერთად თევდორემ დახატა 8 მინიატურა: 4 მახარებელი - მათე, მარკოზი, ლუკა და იოანე, აგრეთვე ღვთისმშობელი ყრმით, ბრმის განკურნება, ეშმაკეულის განკურნება, განრღვეულის განკურნება. თევდორე დახელოვნებული მხატვარი იყო. მისი მინიატიურები გამოირჩევა ოსტატობითა და არტისტიზმით. მიუხედავად შუა საუკუნეების მხატვრობის პირობითობისა, სხეულთა მოძრაობაში, რაკურსებში, სამოსლის ხაზებში იგრძნობა ცოცხალ ნატურაზე დაკვირვება, ელინისტური მხატვრობის ტრადიციების გამოძახილი. მინიატიურების კოლორიტი მუქია, თავშეკავებული. თევდორე ძირითადად იყენებს ყავისფერს, შინდისფერს, მოყავისფროს, მოლურჯო-ლილისფერს, ნაკლებად-ოქროსფერს, კარმინს, ყვითელს, მწვანეს. თევდორე X საუკუნის ერთადერთი მხატვარ-მინიატიურისტია, რომლის სახელი ჩვენთვის ცნობილია. ბერიძე ვ., ძველი ქართველი ოსტატები, თბ., 1967; ბერიძე ვ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 632.
მატლიჭამიასებრნი

მატლიჭამიასებრნი (ლათ. Campephagidae) — ფრინველთა ოჯახი ბეღურასნაირთა რიგისა. მათი სხეულის სიგრძეა 13–36 სმ. ნისკარტი საფუძველთან ფართოა და გარშემხვეულია უხეში ჯაგრით, წვეტზე კაუჭი აქვს. ფეხები მოკლე და სუსტია. ბოლო მომრგვალებული და საფეხუროვანი. ფრთები მახვილი. შებუმბვლა ხშირად რუხია, ზოგიერთი სახეობისათვის წითელი ან ყვითელი. სხვადასხვა წყაროებით აერთიანებს 6–11 გვარის 92-მდე სახეობას. უმთავრესად გავრცელებული არიან აზიის, ავსტრალიისა და აფრიკის ტროპიკებსა და სუბტროპიკებში. ძირითადად მეხეური ფრინველებია, უპირატესობას გამეჩხერებულ კორომებს ანიჭებენ; 1 სახეობა უდაბნოში ცხოვრობს. ბუდეს ხეზე აკეთებენ; დედალი დებს 2–5 კვერცხს. იკვებებიან მწერებით, რომლებსაც ჰაერში იჭერენ ან აგროვებენ ხეებზე, იშვიათად მიწაზე. მატლიჭამიასებრნი — სტატია დიდი საბჭოთა ენციკლოპედიიდან (რუსული) ↑ cuckooshrikes — ინგლისურ-ქართული ბიოლოგიური ლექსიკონი.
ქოხა-ნაბი

ქოხა-ნაბი (აზერ. Koxa Nəbi) — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 235 კაცი. ქოხა-ნაბი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ http://web2.anl.az:81/read/page.php?bibid=149514&pno=108
ლაზილარი

ლაზილარი (აზერ. Lazılar) — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 299 კაცი. ლაზილარი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ http://web2.anl.az:81/read/page.php?bibid=149514&pno=107
საუკეთესო ჰიტების ალბომი

საუკეთესო ჰიტების მუსიკალური ალბომი (ინგლ. Greatest Hits, Best of, The Best და ა.შ.) — ამა თუ იმ შემსრულებლის ან მუსიკალური ჯგუფის უკვე გამოშვებული, წარმატებული სიმღერების ნაკრებია. ასეთი ტიპის ალბომებისადმი ინტერესის გასაზრდელად, განსაკუთრებით მათთვის, ვისაც ამ მუსიკოსის ძველი ჩანაწერები უკვე აქვს, მუსიკოსები ასეთ ალბომებში აქამდე გამოშვებული სიმღერების რემიქსულ ვარიანტებს ან ახალ სიმღერებს ამატებენ. ახალი სიმღერები, როგორც წესი, სინგლების სახით გამოდის და ისინიც პოპულარული („საუკეთესოები“) ხდებიან.
მანსურლუ (თოუზი)

მანსურლუ (აზერ. Mansurlu) — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. *მანსურლუ GEOnet სახელების სერვერზე
მაშედიქულულარი

მაშედიქულულარი (აზერ. Məşədiqulular) — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 119 კაცი. მაშედიქულულარი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ http://web2.anl.az:81/read/page.php?bibid=149514&pno=107
მაშედიველილარი

მაშედიველილარი (აზერ. Məşədivəlilər) — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 640 კაცი. მაშედიველილარი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ http://web2.anl.az:81/read/page.php?bibid=149514&pno=107
მასმალარი

მასმალარი (აზერ. Məsmallar) — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მასმალარი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ http://web2.anl.az:81/read/page.php?bibid=149514&pno=106
მიზაქულარი

მიზაქულარი (აზერ. Mizakkular) — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მიზაქულარი GEOnet სახელების სერვერზე
მოლა-აირიმი

მოლა-აირიმი (აზერ. Molla Ayrım) — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 268 კაცი. მოლა-აირიმი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ http://web2.anl.az:81/read/page.php?bibid=149514&pno=107
მოლალარი (თოუზი)

მოლალარი (აზერ. Mollalar) — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 197 კაცი. *მოლალარი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ http://web2.anl.az:81/read/page.php?bibid=149514&pno=106
ჩიკანკატის რაიონი

ჩიკანკატის რაიონი — რაიონი ზამბიის სამხრეთ პროვინციაში. 127 604 მცხოვრები (2018) ↑ Districts of Zambia. Statoids. ციტირების თარიღი: December 30, 2018. ↑ Zambia: Administrative Division. citypopulation. ციტირების თარიღი: December 30, 2018.
გოვარდჰანა

გოვარდჰანა (სანს. गोवर्धन, govardhana IAST — „ძროხებისთვის სიკეთის მომტანი“) — მთა ვრინდავანში, უტარ-პრადეში, ინდოეთი. გოვარდჰანა დიდ როლს თამაშობს ინდუიზმში, კერძოდ კრიშნასთან დაკავშირებულ ლეგენდებში. ბჰაგავატაპურანა მოგვითხრობს, რომ გადაუღებელმა წვიმამ ვრინადავანის მცხოვრებლებს საფრთხე შეუქმნა. მათ დასაცავად ბავშვმა-კრიშნამ მთა ცალი თითით აწია და ქოლგასავით გადაახურა სოფელს. წელიწადში ერთხელ მორწმუნენი აცხობენ ჰალვის უზარმაზარ მთას, რთავენ ყვავილებით და ვერცხლის ქაღალდით, ცეკვა-სიმღერით უვლიან მას და შემდეგ მიირთმევენ ”მთა გოვარდჰანას”. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „გოვარდჰანა“ ვიკისაწყობში.
ნატო გაბუნია

ნატალია (ნატო) მერაბის ასული გაბუნია (დ. 25 (ან 26) თებერვალი [ძვ. სტ. 13 თებერალი] (ან 3 (15) თებერვალი), 1859, გორი — გ. 29 აგვისტო [ძვ. სტ. 16 აგვისტო], 1910, ტფილისი) — ქართველი მსახიობი. ქართული რეალისტური სკოლის ერთ-ერთი საუკეთესო წარმომადგენელი. დრამატურგ ავქსენტი ცაგარელის მეუღლე. სასცენო მოღვაწეობა მშობლიურ ქალაქ გორში დაიწყო ხელოსნების მიერ დაარსებულ სცენისმოყვარეთა დრამწრეში. 1879 წელს მსახიობად მიიწვიეს თბილისის ქართულ პროფესიულ თეატრში. ნატო გაბუნიას შესრულება გამოირჩეოდა ხალხური, ეროვნული კოლორიტით, უშუალობით, ბუნებრიობით. მას გააჩნდა ჩინებული სასცენო მონაცემები. შესანიშნავად ფლობდა მეტყველების, პლასტიკური გამომსახველობისა და სიმღერის ხელოვნებას. წარმოადგენდა ჭეშმარიტად სახალხო მსახიობს. პროფესიულ თეატრში მოღვაწეობის პარალელურად მონაწილეობდა მუშათა თეატრების სპექტაკლებში, სოფლად კი — მოედნებსა და კალოებზე გლეხობისათვის გამართულ წარმოდგენებში. განსაკუთრებულ წარმატებას მიაღწია ძლიერი ნებისყოფის ქალების როლების შესრულებაში. მისთვის პიესებს სპეციალურად წერდნენ ილია ჭავჭავაძე („მაჭანკალი“), აკაკი წერეთელი („კინტო“), ავქსენტი ცაგარელი („ხანუმა“), დავით კლდიაშვილი („დარისპანის გასაჭირი“). შესრუებული აქვს შემდეგი როლები: დედა, ხორეშანი, მაჭანკალი (ილია ჭავჭავაძის „ქართვლის დედა“, „გლეხთა განთავისუფლების პირველდროების სცენები“, „მაჭანკალი“), სალომე (აკაკი წერეთლის „კინტო“), ხანუმა, თალალა, ორომსე, ქალია (ავქსენტი ცაგარელის „ხანუმა“, „როგორც მოხვალ სვინაო, ისე წახვალ შინაო“ „რაც გინახავს, ვეღარ ნახავ“, „ციმბირელი“), გლეხი დედაკაცი (დავით ერისთავის „სამშობლო“), კუკუშკინა (ალექსანდრე ოსტროვსკის „შემოსავლიანი ადგილი“), შუშანიკა, ხამფერა (გაბრიელ სუნდუკიანის „პეპო“, „ხათაბალა“) და სხვ. მონაწილეობდა ოპერეტებშიც. ბურთიკაშვილი ა., ნატო გაბუნია, თბ., 1949; ნატო გაბუნია, ტფ., 1909; ჯანელიძე დ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 609. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 524. ნატო გაბუნია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ნატო გაბუნია — ბიოგრაფია // Burusi ↑ Театральная энциклопедия. Гл. ред. С. С. Мокульский. Т. 1 — М.: Советская энциклопедия, А — «Глобус», 1961, 1214 стб. с илл., 12 л. илл. (стб. 1067—1068)
პეტაუკეს რაიონი

პეტაუკეს რაიონი — რაიონი ზამბიის აღმოსავლეთ პროვინციაში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია პეტაუკე. 2000 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონში ცხოვრობს 235 879 კაცი. ↑ Districts of Zambia. Statoids. ციტირების თარიღი: February 12, 2010.
იოზეფ ჰაიდნი

ფრანც იოზეფ ჰაიდნი (გერმ. Franz Joseph Haydn; დ. 31 მარტი, 1732, რორაუ, ქვემო ავსტრია — გ. 31 მაისი, 1809, ვენა) — ავსტრიელი კომპოზიტორი, ვენის კლასიკური სკოლის პირველი წარმომადგენელი. 1740-1749 წლებში ჰაიდნი ვენაში მღეროდა წმ. სტეფანეს ტაძრის გუნდში. აქვე სწავლობდა სხვადასხვა საკრავზე დაკვრას. ერთხანს იტალიელი კომპოზიტორისა და სიმღერის მასწავლებლის ნ. პორპორას აკომპანიატორი იყო. XVIII საუკუნის 50-ან წლებში ჰაიდნმა დაწერა ზინგშპილი „კოჭლი ეშმაკი“ (დაიდგა 1752 ვენაში) და მთელი რიგი სხვა ნაწარმოებები, რომელთაც პირველად მოუპოვეს მას სახელი. 1759-1761 წლებში ჰაიდნი გრაფ მორცინის კარის კაპელმაისტერი იყო. აქ შექმნა მან თავისი პირველი სიმფონიები. 1761-1790 წლებში მსახურობდა უნგრელი თავადების ესტერჰაზების კარზე, რომელთა ორკესტრისა და საშინაო თეატრისათვის დაწერა მრავალი სიმფონია (მათ შორის ცნობილი „გამოსათხოვარი“, 1772) და ოპერა. ჰაიდნის შემოქმედებითი მოღვაწეობა აღმავლობას განიცდის XVIII საუკუნის 80-90-იან წლებში, როდესაც შექმნა საუკეთესო კვარტეტები (დაწყებული ოპუს 33-ით), 6 პარიზული (1785-1786) და 12 ლონდონური (1791-1792, 1794-1795) სიმფონია, ორატორიები, მესები და ა. შ. ინგლისში მოგზაურობამ გააფართოვა ჰაიდნის შემოქმედებითი თვალსაწიერი, 1791 წელს მიანიჭეს ოქსფორდის უნივერსიტეტის საპატიო დოქტორის წოდება. ჰაიდნის უაღრესად დემოკრატიული ხელოვნება დაკავშირებულია ხალხურ შემოქმედებასთან. მისი მუსიკა გამსჭვალულია ავსტრიული, სლავური, უნგრული ფოლკლორის რიტმებითა და ინტონაციებით, ხალხური იუმორით, ცხოველმყოფლობით. ცენტრალური ადგილი ჰაიდნის შემოქმედებაში უკავია სიმფონიებსა (100-ზე მეტი) და სიმებიან კვარტეტებს (83); ორივე ამ ჟანრში ჰაიდნის მოღვაწეობას ისტორიული მნიშვნელობა ჰქონდა. ზოგიერთი თავისი მხატვრული თვისებით, ფილოსოფიური გააზრებითა და კომპოზიციური ხერხებით (მოტივურ-თემატიკური დამუშავება) ჰაიდნმა შეამზადა ბეთჰოვენის შემოქმედება. განსაკუთრებული ადგილი უჭირავს ჰაიდნის შემოქმედებაში მის ორატორიებს „სამყაროს შექმნა“ (1798) და „წელიწადის დრონი“ (1801). ჰაიდნს ეკუთვნის 24 ოპერა, მრავალი საკრავიერი კონცერტი და ანსამბლი (200-მდე), 52 საფორტეპიანო სონატა, საკრავიერი პიესები და სხვა. 104 სიმფონია 83 კვარტეტი 21 სიმებიანი ტრიო 41 საფორტეპიანო ტრიო 52 საფორტეპიანო სონატა 24 ოპერა 14 მესა და კანტატები ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 590.
ბეტი დეივისი

ბეტი დეივისი, (Bette Davis, ნამდვილი სახელი: რუთ ელიზაბეტ დეივისი, Ruth Elizabeth Davis; დ. 5 აპრილი, 1908 — გ. 6 ოქტომბერი, 1989) — ორი კინოაკადემიის ჯილდოს მფლობელი ამერიკელი კინო-, ტელე- და თეატრის მსახიობი. გამოირჩეოდა უარყოფითი გმირების როლის თამაშისადმი მიდრეკილებით. მის მიერ განსახიერებულ როლებს თანამედროვე კრიმინალურ მელოდრამებში, ისტორიულ ფილმებსა და სიტუაციური კომედიებში მაღალ შეფასებას აძლევდნენ, მაგრამ განსაკუთრებული წარმატება მსახიობს მაინც რომანტიკულმა დრამებმა მოუტანეს. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ბეტი დეივისი“ ვიკისაწყობში. ბეტი დეივისი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
ადგურ ხარაზია

ადგურ რაფეტის ძე ხარაზია (აფხ. Адгəыр Рафеҭ-иԥа Ҳаразиа) — აფხაზი პოლიტიკოსი. 2014 წლის 22 ოქტომბრიდან სოხუმის მერი. აფხაზეთის „სახალხო ასამბლეის“ ყოფილი ვიცე-სპიკერი, გარდა ამისა აფხაზეთის ყოფილი ე.წ. „აგროკულტურის მინისტრი“. იგი იყო გულრიფშის საკრებულოს თავმჯდომარე. 2004 წლის 5 ნოემბერს იგი დაინიშნა სოხუმის მერად. 2005 წლის 16 თებერვალს ახალმა პრეზიდენტმა სერგეი ბაგაფშიმ იგი ასტამურ ადლეიბათი შეცვალა. 2007 წელს იგი გახდა აფხაზეთის ე.წ. „სახალხო ასამბლეის“ წევრი და დაინიშნა მის ვიცე-სპიკერად. 2014 წლის აფხაზეთის მაისის რევოლუციის შემდეგ ე.წ. პრეზიდენტ ხაჯიმბას მიერ იგი წარდგენილი იქნა სოხუმის მერობის კანდიდატად. 2014 წლის 22 ოქტომბრიდან იგი არის სოხუმის მერი. http://www.hri.org/cgi-bin/brief?/news/balkans/rferl/2004/04-11-10.rferl.html#21 http://nregion.com/txt.php?i=11457 http://www.humanrights.ge/index.php?a=news&id=3713&lang=en https://web.archive.org/web/20141022232815/http://apsnypress.info/news/13326.html https://web.archive.org/web/20151208112518/http://alhra.org/index.php/30-sostoyanie-vybornogo-protsessa-na-12-00-04-04-2015g აფხაზეთის ე.წ. „პრეზიდენტის“ ოფიციალური ვებ-გვერდი
კაკალათხევი

კაკალათხევი — ნასოფლარი ხაშურის მუნიციპალიტეტში ლიხის ქედის აღმოსავლეთ მთისწინეთზე, ხაშურის ჩრდილოეთით. მდებარეობს სურამის თემის ტერიტორიაზე. ვახუშტი ბატონიშვილი იცნობს კაკალათხევს და რუკაზეც აღუნიშნავს. იოანე ბატონიშვილი სურამის წყალზე არსებული სოფლების აღწერის დროს აფიქსირებს კაკალათხევს. ამ დროს აქ მოსახლეობა არ ჩანს. კაკალათხევი ცნობილია მლაშე, მარილიანი წყლებით აქედან იღებს სათავეს მდინარე ღარიბაღელე და ცენიკაშვილების ღელე. არის კაკალათხევის სახელწოდების სერიც. 1865 წელს კაკალათხევში 6 კომლი სახელმწიფო გლეხი სახლობდა. 1886 წელს კი აქ ცხოვრობს 16 კომლი (65 კაცი და 44 ქალი, სულ 109 კაცი). მოსახლეობა, ეროვნული შემადგენლობის თვალსაზრისით, მთლიანად ქართულია. სახელწოდება კაკალათხევი მომდინარეობს კაკალაშვილების გვარიდან, რომლებიც სურამში ცხოვრობდნენ. კაკალაშვილების გვარის წარმომადგენლები სურამში არიან მამასახლისები, სურამის ციხისთავები და სხვა. 1797 წელის 22 დეკემბრის იულონ ბატონიშვილის წერილში ნათქვამია, რომ: ლუარსაბ მურვანიშვილის ასულის, მაიას თხოვნიდან ჩანს (თარიღდება XIX საუკუნის დასაწყისით), რომ კაკალათხევში მურვანიშვილებს „საღალო მამულები“ ჰქონიათ კაკალათხევში სახლობდნენ გვარები: ლაბაძე, აბრამაშვილი, ღარიბაშვილი, ხაჩიძე, ციცვიძე და სხვა. კაკალათხევი ანთროპონიმური წარმოშობის ტოპონიმია და სიტყვათ შეერთებითაა მიღებული. ლაცაბიძე თ., ხაშურის მუნიციპალიტეტის ისტორია ტოპონიმებში, გაზ., ხაშურის მოამბე, № 17, 28 აპრილი, 2019, გვ. 4
კოდიწყარო

კოდიწყარო — ნასოფლარი თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, ე. წ. ღორინამკალის მთის ძირში. მდებარეობს ცხრამუხის თემის (დღევანდელი ხაშურის მუნიციპალიტეტი) ტერიტორიაზე. მას არ იცნობენ ვახუშტი ბატონიშვილი და იოანე ბატონიშვილი, არც ისტორიულ და ეკონომიკურ ხასიათის წყაროებში გვხვდება. აქ სახლობდა დასავლეთ საქართველოდან — იმერეთიდან გადმოსული მოსახლეობა. 1925 წელს კოდიწყაროში 35 კომლი მოსახლეა. აქ სახლობდნენ გვარები: ნოზაძე (18 კომლი), ლომიძე (1 კომლი), ციცქიშვილი (5 კომლი), კურტანიძე (11 კომლი). აქ მდებარეობს კოდიწყაროს ცნობილი ტბა. კოდიწყარო მოიშალა XX საუკუნის 60-იან წლებში, როცა მოსახლეობა ქალაქ ხაშურში ჩაასახლეს. სახელწოდება კოდიწყარო სიტყვათშეერთებით არის მიღებული. ამ შემთხვევაშიც მსაზღვრელი (კოდი) და საზღვრული (წყარო) არსებითი სახელები არიან. კოდი მარცვლეულის საწყაოა XV-XIX საუკუნეების საქართველოში. კოდის მასა სხვადასხვაა. ცნობილია 8-10 და 12 ლიტრიანი კიდები. „სწორ“ (კანონიკურ) კოდში 10 ლიტრა ხორბალი და 8 ლიტრა ქერი ჩადიოდა. ს. ს. ორბელიანის მიხედვით კოდი: მსგავსი სახელწოდების სოფლები გვაქვს დუშეთის, თეთრიწყაროს და კასპის მუნიციპალიტეტებში (იხ. კოდისწყარო). სოფლიდან მოშორებით, ტბის მახლობლად, დასავლეთით შემორჩენილი იყო ღვთისმშობლის ეკლესიის ნანგრევები, რომელიც 80-იან წლებში მოსახლეობამ აღადგინა. ლაცაბიძე თ., ხაშურის მუნიციპალიტეტის ისტორია ტოპონიმებში, გაზ., ხაშურის მოამბე, №17, 28 აპრილი, 2019, გვ. 4