laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
მხედრიონი

მხედრიონი — სამხედრო ორგანიზაცია საქართველოში 1989-1995 წლებში. დაფუძნდა ჯაბა იოსელიანის მიერ. მისი თვალსაჩინო წევრები აგრეთვე იყვნენ თეიმურაზ ხაჩიშვილი, დოდო გუგეშაშვილი, გიგა არველაძე, ზაზა ვეფხვაძე, გია სვანაძე, თემურ ტალახაძე და სხვები. ორგანიზაცია თავდაპირველად 1989 წლის აგვისტოში პატრიოტული მიზნებით შეიქმნა და დეკლარირებულად დემოკრატიულ მიზნებს ემსახურებოდა. 1990 წლის შემოდგომაზე გაუქმდა მისი სამართლებრივი სტატუსი, ხოლო 1991 წლის თებერვალში დაშლილ იქნა საბჭოთა და ქართული სამხედრო ძალების მიერ. „მხედრიონი“ აღადგინა ჯაბა იოსელიანმა 1991 წელს და ის მონაწილეობდა ზვიად გამსახურდიას წინააღმდეგ მოწყობილ სამხედრო გადატრიალებაში. 1992-1993 წლებში ორგანიზაცია მონაწილეობდა ყოფილი ხელისუფლების მომხრეთა საპროტესტო მოძრაობის ჩახშობასა და აფხაზეთის ომში. 1992 წლიდან მხედრიონი ეწეოდა ბენზინით ვაჭრობას, იარაღისა და სიგარეტის კონტრაბანდას ეროვნული გვარდიისა და შინაგან საქმეთა სამინისტროს მფარველობით. მისი ლიდერის, ჯაბა იოსელიანის იმდროინდელი გავლენის გამო მხედრიონი დაუსჯელად მოქმედებდა. სამეგრელოში მხედრიონი ებრძოდა გამსახურდიას მომხრეებს, აპატიმრებდა, ძარცვავდა და ხოცავდა მოსახლეობას. 1992 წლის მაისში საქართველოში ოფიციალური ვიზიტის დროს „მხედრიონის“ საპატიო წევრი გახდა აშშ-ის სახელმწიფო მდივანი ჯეიმზ ბეიკერი. 1993 წლის სექტემბერში მხედრიონს ეწოდა „ქართველ მაშველთა კორპუსი“ და სახელმწიფო კომიტეტის სტატუსი მიიღო. 1995 წლის 29 აგვისტოს შევარდნაძეზე მოწყობილი ტერორისტული აქტის შემდეგ დააპატიმრეს ჯაბა იოსელიანი და 200 მხედრიონელი, ოქტომბერში „მხედრიონის“ საქმიანობა აიკრძალა. 2001 წელს „მხედრიონს“ („პატრიოტთა კავშირი“) უარი ეთქვა პოლიტიკურ პარტიად რეგისტრაციაზე. ჯონსი ს., „საქართველო: პოლიტიკური ისტორია დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ“ = Georgia: A Political History of Independence, თბილისი: სოციალური მეცნიერებების ცენტრი, 2013 [2012], ISBN 978-9941-0-5972-8. დემოკრატია და მოქალაქეობა, რედ. ზვიად მიმინოშვილი; გვ. 70-71 — თბილისი, 2011; ISBN 978-9941-0-3667-5
ბრავო, ალბერ ლოლიშ!

ბრავო, ალბერ ლოლიშ! — მერაბ თავაძის 1987 წლის ფილმი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ფილმის მოქმედება ვითარდება XIX ს-ის თბილისში, როდესაც აქ პირველად გამოჩნდება ავტომობილი და ველოსიპედი, ხოლო ექსპანსიური, ხალისიანი თბილისელები უმალ დაინტტერესდნენ ტექნიკური პროგრესის ამ სიახლითა და აგრეთვე ნიჭიერი ახალგაზრდა კაცით, რომელიც ქალაქურ ყოფას ამ პროგრესის პირველ შემომტანად მოევლინა. ზურაბ ყიფშიძე (ალბერ ლოლიში) ნინელი ჭანკვეტაძე ედიშერ მაღალაშვილი გია (გიორგი) ბურჯანაძე ნინო სუხიშვილი დათო ბახტაძე გურამ ჩხარტიშვილი ზაზა კოლელიშვილი ვარლამ ინწკირველი გია ბადრიძე ელენე ყიფშიძე ნიკოლოზ დგებუაძე ზაზა მიქაშავიძე გია გამყრელიძე (ძნელაძე) ანზორ ჟვანია გოგი სხირტლაძე ჯუმბერ ჟვანია ი. ბარათაშვილი ქართლოს მარადიშვილი (ახმედი) კ. მემარნიშვილი ზ. ბიჭინაშვილი მიხეილ ჯოჯუა გია აბესალაშვილი გია გაგლოშვილი შ. ებიაშვილი ნ. კიკვილაშვილი მაია ხომერიკი მ. მარკაროვი ↑ ეროვნული ფილმოგრაფია ბრავო, ალბერ ლოლიშ! — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „ბრავო, ალბერ ლოლიშ!“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია
გოზლუბულაყი

გოზლუბულაყი (აზერ. Gözlübulaq) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ. ↑ Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. (2019) İnzibati ərazi bölgüsü təsnifatı az. stat.gov.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-04-16. ციტირების თარიღი: 2020-04-16.
მაჰრაბლი

მაჰრაბლი (აზერ. Məhrablı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ. ↑ Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. (2019) İnzibati ərazi bölgüsü təsnifatı az. stat.gov.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-04-16. ციტირების თარიღი: 2020-04-16.
გაზარაჰოხი

გაზარაჰოხი (აზერ. Gazarahox) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ. ↑ Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. (2019) İnzibati ərazi bölgüsü təsnifatı az. stat.gov.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-04-16. ციტირების თარიღი: 2020-04-16.
ხანმამედ-ბიუნაენი

ხანმამედ-ბიუნაენი (აზერ. Xanməmməd-Bünaən) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ. ↑ Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. (2019) İnzibati ərazi bölgüsü təsnifatı az. stat.gov.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-04-16. ციტირების თარიღი: 2020-04-16.
ხაჩქენდი

ხაჩქენდი (აზერ. Xaçkənd) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ. ↑ Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. (2019) İnzibati ərazi bölgüsü təsnifatı az. stat.gov.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-04-16. ციტირების თარიღი: 2020-04-16.
გიუნეიფაია

გიუნეიფაია (აზერ. Güneypəyə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ. ↑ Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. (2019) İnzibati ərazi bölgüsü təsnifatı az. stat.gov.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-04-16. ციტირების თარიღი: 2020-04-16.
ყუზეიჩირქინი

ყუზეიჩირქინი (აზერ. Quzeyçirkin) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ. ↑ Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. (2019) İnzibati ərazi bölgüsü təsnifatı az. stat.gov.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-04-16. ციტირების თარიღი: 2020-04-16.
ქეშდაქი

ქეშდაქი (აზერ. Keşdək) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ. ↑ Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. (2019) İnzibati ərazi bölgüsü təsnifatı az. stat.gov.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-04-16. ციტირების თარიღი: 2020-04-16.
ბოშური სისხლი (ფილმი)

ბოშური სისხლი — ლევ პუშის 1928 წლის ფილმი. გადაღებულია კონსტანტინე ბერკოვიჩის ამავე სახელწოდების მოთხრობის მიხედვით. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ტრადიციულ დოღში გამარჯვებულმა ბოშამ ჯილდოდ მშვენიერი გოგონა მიიღო, რომელმაც არ ისურვა მისი გაყოლა და სატრფოსთან ერთად გაიპარა. იწყება შეურიგებელი მტრობა ორ ოჯახს შორის. მტრობა წამოზრდილ შვილებზეც გადადის, მაგრამ მოულოდნელად მათ ერთმანეთი შეუყვარდებათ. კოტე მიქაბერიძე (გიცა) მ. შირაი (ანიკა, მეორე როლი: მისი ქალიშვილი მიორა) ალექსანდრე თაყაიშვილი (მურდო) ზაალ ტერიშვილი (ვლადი) ი. ზანდუკელი (მიკიტნის შვილი) ბოშური სისხლი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ჰასანლარი

ჰასანლარი (აზერ. Həsənlər) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ. ↑ Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. (2019) İnzibati ərazi bölgüsü təsnifatı az. stat.gov.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-04-16. ციტირების თარიღი: 2020-04-16.
ქეჩილიგაია

ქეჩილიგაია (აზერ. Keçiliqaya) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ. ↑ Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. (2019) İnzibati ərazi bölgüsü təsnifatı az. stat.gov.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-04-16. ციტირების თარიღი: 2020-04-16.
ყაზიხანლი

ყაზიხანლი (აზერ. Qazıxanlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ. ↑ Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. (2019) İnzibati ərazi bölgüsü təsnifatı az. stat.gov.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-04-16. ციტირების თარიღი: 2020-04-16.
ჰასანრიზი

ჰასანრიზი (აზერ. Hasanriz) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ. ↑ http://census.stat-nkr.am/nkr/1-5.pdf ↑ Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. (2019) İnzibati ərazi bölgüsü təsnifatı az. stat.gov.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-04-16. ციტირების თარიღი: 2020-04-16.
ჰაათი

ჰაათი (აზერ. Həyat) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ. ↑ Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. (2019) İnzibati ərazi bölgüsü təsnifatı az. stat.gov.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-04-16. ციტირების თარიღი: 2020-04-16.
ქალათალიყი

ქალათალიყი (აზერ. Kalatalıq) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ. ↑ Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. (2019) İnzibati ərazi bölgüsü təsnifatı az. stat.gov.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-04-16. ციტირების თარიღი: 2020-04-16.
ქახათ-ხალი

ქახათ-ხალი (აზერ. Kaxat-Xəl) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ. ↑ Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. (2019) İnzibati ərazi bölgüsü təsnifatı az. stat.gov.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-04-16. ციტირების თარიღი: 2020-04-16.
ჰეივალი

ჰეივალი (აზერ. Heyvalı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ. ↑ http://census.stat-nkr.am/nkr/1-5.pdf ↑ Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. (2019) İnzibati ərazi bölgüsü təsnifatı az. stat.gov.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-04-16. ციტირების თარიღი: 2020-04-16.
ისთიბულაყი

ისთიბულაყი (აზერ. İstibulaq) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ. ↑ Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. (2019) İnzibati ərazi bölgüsü təsnifatı az. stat.gov.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-04-16. ციტირების თარიღი: 2020-04-16.
ბორანი (ფილმი)

ბორანი — 1975 წლის ქართული ფილმი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ფილმის გმირები —– ხანდაზმული და ახალგაზრდა, ღვინის გასაყიდად ადრეც წასულან, მაგრამ ქალაქამდე ღვთაებრივი სითხის მიტანა ვერ მოუხერხებიათ. ვერც ამ ცხელ დღეს გაუძლეს ცდუნებას, ერთადერთი მანეთიანით ერთმანეთისაგან "იყიდეს" ღვინო და ტიკები გზაში დაცალეს. მიხეილ ვაშაძე კახი კავსაძე „ბორანი (ფილმი)“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია
მარალდამი

მარალდამი (აზერ. Maraldam) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ. ↑ Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. (2019) İnzibati ərazi bölgüsü təsnifatı az. stat.gov.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-04-16. ციტირების თარიღი: 2020-04-16.
ჰოფურლუ

ჰოფურლუ (აზერ. Hopurlu) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ. ↑ Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. (2019) İnzibati ərazi bölgüsü təsnifatı az. stat.gov.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-04-16. ციტირების თარიღი: 2020-04-16.
იმარათ-ყარვანდი

იმარათ-ყარვანდი (აზერ. İmarət Qərvənd) — სოფელი აზერბაიჯანში, ყარაბაღის ეკონომიკურ რეგიონში, აღდარის რაიონში. 1993-2023 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ. ↑ İnzibati ərazi bölgüsü təsnifatı, 2024 az. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi (28 თებერვალი 2024). ციტირების თარიღი: 14 აგვისტო 2024.
ლევი (ქალბაჯარი)

ლევი (აზერ. Lev) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ. ↑ Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. (2019) İnzibati ərazi bölgüsü təsnifatı az. stat.gov.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-04-16. ციტირების თარიღი: 2020-04-16.
იქინჯი-ყარალი

იქინჯი-ყარალი (აზერ. İkinci Qaralı) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ნეფთჩალის რაიონში. İkinci Qaralı (as Karaly Vtoryye) GEOnet სახელების სერვერზე
ქიურ-ყარაბუჯაყი

ქიურ-ყარაბუჯაყი (აზერ. Kür Qarabucaq) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ნეფთჩალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1103 კაცი. Kür Qarabucaq (as Kyurkarabudzhak) GEOnet სახელების სერვერზე
მირზაგურბანლი

მირზაგურბანლი (აზერ. Mirzəqurbanlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ნეფთჩალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 535 კაცი. ↑ Belediyye Informasiya Sistemi Azerbaijani. დაარქივებულია ორიგინალიდან — September 24, 2008.
მიურსაგულუ

მიურსაგულუ (აზერ. Mürsəqulu) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ნეფთჩალის რაიონში. Mürsəqulu (as Myursagulu) GEOnet სახელების სერვერზე
ფირაბა

ფირაბა (აზერ. Pirəbbə) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ნეფთჩალის რაიონში. ფირაბა GEOnet სახელების სერვერზე
ბანაკი მთაში

ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ფილმი მოგვითხრობს პიონერთა აქტიურ გამოხმაურებაზე გაზეთ "პრავდის" მოწოდების მიმართ, რომელიც სამკურნალო მცენარეთა მოგროვებას ეხებოდა. მთიან სოფელში დაბანაკებული პიონერთა რაზმი გულმოდგინედ შრომობს და თან თავის რიგებში იზიდავს ტყის დარაჯის მანამდე მიუკარებელ შვილს. ი. კუხალეიშვილი (ტყის მცველი) ვ. გამრეკელი (ტყის მცველის მეუღლე) ი. დემეტრაშვილი (ლეო–ტყის მცველის შვილი) მ. ჩიქოვანი (პიონერხელმძღვანელი) ო. ერშოვა (მძღოლის თანაშემწე) დ. დიდებულიძე (საბჭოს თავმჯდომარე) ბანაკი მთაში — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ ეროვნული ფილმოგრაფია
ყაჩაგქენდი

ყაჩაგქენდი (აზერ. Qaçaqkənd) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ნეფთჩალის რაიონში. ყაჩაგქენდი GEOnet სახელების სერვერზე
ყარაგაშლი (ნეფთჩალის რაიონი)

ყარაგაშლი (აზერ. Qaraqaşlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ნეფთჩალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2469 კაცი. ↑ Belediyye Informasiya Sistemi Azerbaijani. დაარქივებულია ორიგინალიდან — September 24, 2008.
ყაზახბარასი

მეორე მაიაქი (აზერ. Qazaxbərəsi) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ნეფთჩალის რაიონში. ↑ Belediyye Informasiya Sistemi Azerbaijani. დაარქივებულია ორიგინალიდან — September 24, 2008.
ყადიმქენდი

ყადიმქენდი (აზერ. Qədimkənd) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ნეფთჩალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2320 კაცი. Qədimkənd (as Qadimkənd) GEOnet სახელების სერვერზე
ბანდიტი აგურის ქარხნიდან

ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ფილმი კაცობრიობის ყველა თაობის მარადიულ ვნებათა-პატიოსნების, კაცობის, ღირსების თემებს წარმოაჩენს. აქ არის დევნაც, ჩხუბიც, ქურდობაც, მაგრამ ეს ყველაფერი იმისათვის, რომ კაცმა კაცი გამოსცადოს, შეიცნოს იგი და საკუთარი თავიც. ფილმის გმირს განსაცდელი ვერ მოსდრეკს, უსიამოვნება ფარ-ხმალს ვერ დააყრევინებს, მას შესწევს ძალა დაიცვას საკუთარი ღირსებაც და საქვეყნო საქმეც. ზაზა კოლელიშვილი — ჯანო მარინა კახიანი — თინა ია ვახტანგიშვილი — დარეჯანი გურამ ღოღობერიძე — ძია ჟორა კახი კავსაძე — ქარხნის დირექტორი ზურაბ ქაფიანიძე — გოგია ინსპექტორი ალექსანდრე ტურიაშვილი — ზემდეგი მიტო გია გამყრელიძე (ძნელაძე) — ფხინკო ბაია (ბარბარე) დვალიშვილი — ქეთი სართანია იოსებ (სოსო) ლაღიძე — გაიოზი, ლეიტენანტი ქეთევან აბულაძე — მირიანის ცოლი ვანო გოგიტიძე — მირიანი ფეხბურთელი დავით პაპუაშვილი — ლოჩიაშვილი მარინა თბილელი — ფხინკოს დედა ტრისტან სარალიძე — გაბო, მძღოლი რუსლან მიქაბერიძე — გარსევან ჭკადუა ნათია გოგოჭური — სვანი ქალი ჯემალ ღაღანიძე გურამ ფირცხალავა იოსებ ჯაჭვლიანი დავით უფლისაშვილი გია (გიორგი) ბურჯანაძე ოთარ ოთარაშვილი ზურაბ რცხილაძე ნათია კავსაძე ვახტანგ ჩელთისპირელი დავით ჩხიკვაძე ნოდარ გელაშვილი ჯემალ ნიორაძე დალი მაცაბერიძე ბერდია ინწკირველი ოთარ ზაუტაშვილი ნათია თვალიაშვილი სოსო ლაღიძე (გაიოზი) გიორგი სულხანიშვილი გივი ჩუგუაშვილი ლევან ჭელიძე ↑ ეროვნული ფილმოგრაფია „ბანდიტი აგურის ქარხნიდან“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია „ბანდიტი აგურის ქარხნიდან“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
გივი ჩიღვინაძე

გივი ჩიღვინაძე (დ. 1960, მოხვა, საჩხერის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი მწერალი. დაიბადა 1960 წელს საჩხერის რაიონის სოფელ მოხვაში. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. შემდეგ მუშაობდა გამომცემლობა „ნაკადულში“, იყო „სალიტერეტურო გაზეთის“ პასუხისმგებელი მდივანი, გაზეთ „შარავანდის“ პასუხისმგებელი რედაქტორი, გაზეთ „რაეოს“ მთავარი რედაქტორის მოადგილე და გამომცემლობა „საუნჯის“ რედაქტორი. მისი ლექსები, მოთხრობები და საბავშვო ნაწარმოებები იბეჭდება ქართულ საბავშვო ჟურნალ-გაზეთებში. არის ლიტერატურულ კონკურს „პენ-მარათონის“ ოთხგზის ფინალისტი და პრიზიორი, ლიტერატურულ კონკურს „ლექსების გამოფენის“ სამგზის ფინალისტი, წმინდა ნინოს სახელობის ფესტივალის ორგზის გამარჯვებული, გოდერძი ჩოხელის სახელობის ლიტერატურულ კონკურს „ერთგულების“ სპეციალური პრიზის მფლობელი, ლიტერატურულ კონკურს „ემიგრანტის წერილის“ გამარჯვებული, ლიტერატურულ კონკურს „თუთას“ ფინალისტი, საბავშვო ლექსების კონკურს „ბუკნაჭოს“ გამარჯვებული, იაკობ გოგებაშვილის პრემიის ლაურეატი. გამოცემული აქვს თორმეტი წიგნი: მოთხრობებისა და ლექსების კრებულები, საბავშვო წიგნები და ისტორიული გამოკვლევები. გივი ჩიღვინაძე ინტერვიუ გივი ჩიღვინაძესთან
ყირმიზი-შაფაგი

ყირმიზი-შაფაგი (აზერ. Qırmızı Şəfəq) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ნეფთჩალის რაიონში. ↑ Belediyye Informasiya Sistemi Azerbaijani. დაარქივებულია ორიგინალიდან — September 24, 2008.
ყირმიზიქენდი (ნეფთჩალა)

ყირმიზიქენდი (აზერ. Qırmızıkənd) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ნეფთჩალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2329 კაცი. ყირმიზიქენდი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ http://www.azerpost.az/?options=content&id=188
ყიზგაითდი

ყიზგაითდი (აზერ. Qızqayıtdı) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ნეფთჩალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 3 კაცი. ყიზგაითდი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Bu kənddə cəmi 1 nəfər yaşayır – Azərbaycanın tam boşalan kəndləri — AzNews.az. ციტირების თარიღი: 28 iyun 2015. Xəbərin onlayn yayımlanma tarixi: 08.12.2014 11:55.
ანტონ ლორთქიფანიძე

ანტონ ლორთქიფანიძე (დ. 1847, ქუთაისის მაზრა - გ. 1894) — ქართველი იურისტი, საზოგადო მოღვაწე, ქუთაისის საჯარო ბიბლიოთეკის ერთ-ერთი დამფუძნებელი, სახელმწიფო და საზოგადო მოღვაწის, დიმიტრი ყიფიანის სიძე. ანტონ ლორთქიფანიძე დაიბადა 1847 წელს, ქუთაისის მაზრაში. დაამთავრა ქუთაისის კლასიკური გიმნაზია და სწავლა გააგრძელა ოდესის უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე, რომელიც დაასრულა 1872 წელს. ქუთაისში დაბრუნებულმა დაიწყო ბრძოლა ქართული თეატრის აღორძინებისათვის. მეუღლესთან, ელენე ყიფიანთან ერთად აქტიურად მონაწილეობდა ქუთაისის სათავადაზნაურო სკოლის ღარიბ მოსწავლეთა კომიტეტის საქმიანობაში, მატერიალურად არაერთხელ დახმარებია კერძო გიმნაზიის ღარიბ მოსწავლეებს; იყო ქუთაისის საბჭოს ხმოსანი დეპუტატი და ქალაქის თავის მოადგილე. საკუთარი ბიბლიოთეკის ფონდი უანგაროდ გადასცა ქალაქის გამგეობას, რითაც საფუძველი ჩაეყარა ქუთაისის საჯარო ბიბლიოთეკის შექმნას. ანტონ ლორთქიფანიძის ბიოგრაფია
ჟაკ რივეტი

ჟაკ პიერ ლუის რივეტი (ფრანგ. Jacques Rivette; დ. 1 მარტი, 1928, რუანი, საფრანგეთი — გ. 29 იანვარი, 2016, პარიზი, საფრანგეთი) — ფრანგი კინორეჟისორი და კინოკრიტიკოსი. ფრანგული ახალი ტალღის წევრი. რივეტმა თავისი კარიერის განმავლობაში გადაიღო ოცდაცხრა ფილმი, მათ შორის არის „კოლინი და ჯული სათევზაოდ მიდიან“ (1974) და „მშვენიერი ონავარი“ (1991). 1980-იანებში მან საქმიანი ურთიერთობა წამოიწყო პროდუსერ მარტინ მარიგნაკთან, რომელიც შემდგომში რივეტის ყველა სრულმეტრაჟიანი ფილმის პროდუსერი გახდა. 2009 წელს გამოსული ფილმის, სახელწოდებით „პატარა მთის ირგვლივ“, შემდგომ, იგი პენსიაზე გავიდა და სამი წლის შემდეგ საზოგადოებისთვის ცნობილი გახდა, რომ რივეტი ალცჰაიმერით იყო ავად. 1960-იანების დასაწყისამდე იგი დაქორწინებული იყო ფოტოგრაფსა და სცენარისტ მარილუ პაროლინიზე. სანამ რეჟისორი გახდებოდა, რივეტს მწერლისა და კინოკრიტიკოსის კარიერა ჰქონდა. 1950 წელს მან, ჟან-ლუკ გოდარმა, ფრანსუა ტრიუფომ და ერიკ რომერმა ერთად დაარსეს კინო-ჟურნალი La Gazette du Cinéma. ჟურნალის წარუმატებლობის შემდეგ მათ გავლენიანი კინოჟურნალისთვის, „კაიერს დუ სინემასთვის“ (Cahiers du Cinéma) დაიწყეს მუშაობა, რივეტი კი მალევე მისი მთავარი რედაქტორი გახდა. „კაიერს დუ სინემას“ მწერალთან, კლოდ შაბროლთან ერთად, იგი ფრანგული ახალი ტალღის შეუცვლელ წევრად იქცა. ამ მოძრაობაში დიდ მნიშვნელობას ანიჭებდნენ ფილმებში პირადი პოზიციების მკვეთრად დაფიქსირებასა და საავტორო კინოს. რივეტმა მოკლემეტრაჟიანი ფილმების გადაღება 1950იან წლებში დაიწყო. 1961 წელს გამოუშვა სადებიუტო სრულმეტრაჟიანი ფილმი „პარიზი ჩვენ გვეკუთვნის“ (Paris nous appartient). 1966 წელს გამოუშვა „მონაზონი“, რომელმაც დიდი კომერციული წარმატება მოიპოვა, ხოლო საფრანგეთის მთავრობის მიერ გარკვეული დრო დაბლოკილი იყო ფილმში რომის კათოლიკური ეკლესიის მიმართ გამოხატული მკვეთრად ცინიკური დამოკიდებულების გამო. ფილმი დაფუძნებულია ფრანგი ფილოსოფოსისა და მწერლის, დენის დიდეროს წიგნზე. იგი ჰყვება ახალგაზრდა ქალის ისტორიას, რომელსაც ოჯახური პრობლემების გამო აიძულებენ, მონაზონი გახდეს. რივეტის ყველაზე აღიარებული ფილმი არის „მშვენიერი ონავარი“ (1991), რომელიც კანის კინოფესტივალზე ოქროს პალმის რტოზე იყო ნომინირებული. რივეტს ჟიურის გრან პრი გადაეცა. რივეტი 2016 წლის 29 იანვარს პარიზში, საკუთარ სახლში, ალცჰაიმერის დაავადების გართულებებით გარდაიცვალა. BFI რივეტის ფილმების შესახებ The Guardian რივეტის შესახებ The New Yorker რივეტის გარდაცვალებასთან დაკავშირებით ჟაკ რივეტის ბიოგრაფია რივეტის ინტერვიუ
დისჟეის ნამოსახლარი

დისჟეის ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ უდაბნოს აღმოსავლეთით, 4-5 კილომეტრის მოშრებით, დისჟეის მთაზე. გამოკვლეული თიხის ჭურჭლის მიხედვით თარიღდება ძვ. წ. I ათასწლეულის II ნახევრით. ძეგლი დააზიანა აქვე განლაგებულმა სამხედრო ნაწილმა, რომელმაც ძეგლის თავდაცვითი თხრილი გაჭრა და მთის ძირიდან თხემამადე სამანქანო გზა გაიყვანა. ძეგლი 1980 წელს დაზვერა კახეთის არქეოლოგიურიმა ექსპედიციამ, კონსტანტინე ფიცხელაურის ხელმძღვანელობით. აქ მოგროვებული კერამიკისათვის დამახასიათებელია: ქვიშანარევი, მტკიცე კეცი, ლეგა გამოწვა, მოგლუვებული, თუმცა მაინც უხეში ხაოიანი ზედაპირი. ორი ფრანგმენტი დანარჩენებისაგან გამოირჩევა კარგად გაპრიალებული შავი ზედაპირით, თეთრი, წმინდა, ჩანართებიანი კეცით და წაბლისფერი შიდაპირით. არის ისეთი ლეგა ჭურჭელიც, რომლის ზედაპირიც კონცენტრული, ამოღარული ხაზებითაა დაღარული, ხოლო მხარზე მოკლე, ირიბი ნაჭდევები შემოსდევს. შეგროვებულ მასალაში ასევე არის პირგადაშლილი ლანგრის ფრაგმენტიც, რომლის კეცი, მეორადი გამოწვის გამო ვარდისფერია. ვარაზაშვილი ვ., კინწურაშვილი შ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-III, თბ., 2019. — გვ. 310.
დიფსიზის ნამოსახლარი

დიფსიზის ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ უდაბნოს სამხრეთ-აღმოსავლეთით, 7-8 კილომეტრის მოშორებით, დიფსიზისხევის მარჯვენა მხარეზე. განეკუთვნება ძვ. წ. II-I ათასწლეულებს. ძეგლი 1981 წელს აღმოაჩინა კახეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ, კონსტანტინე ფიცხელაურის ხელმძღვანელობით. სერი რომელზეც ნამოსახლარი მდებარეობს დოდოქრის გაგრძელებაა. მისი ჩრდილოეთ მხარე ვაკეა, სამხრეთი ფლატიანია, ხოლო აღმოსავლეთი საკმაოდ დამბრეც ფერდობებს წარმოადგენს. ნამოსახლარი ფლატის პირასაა. იგი ნახევარწრიულია, შემოსაზღუდულია ხელოვნური თხრილით. გამაგრებული ყოფილა ქვის ზღუდითაც, რაზეც მიანიშნებს ველის დონეზე შემორჩენილი ქვის წყობები. ნამოსახლარის ცენტრში შემაჩლებული ქვის გროვაა. დავდაცვითი ზღუდის შიგნით, შემაღლებულ, ცენტრალურ ნაწილს ნახევარწრიულად ორ სიმეტრიულ რიგად შემოუყვება პატარა სათავსები. სათავსები აღსაიშნავი სიზუსტითაა ზომებსა და განლაგებაში. ნამოსახლარს ჩრდილოეთით და ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთით ესაზღვრება საკმაიდ დიდი დასახლება. იგი სწორკუთხაა და ირგვლივ ხელოვნური, 1.7 მეტრის სიმაღლის მიწაყრილი აკრავს. ნამოსახლარებზე აღმოჩნდა კარგად განლექილი და ქვიშანარევი თიხისაგან დამზადებული, ლეგა ფერის კონცენტრული ან წიწვისებრი ამოღარული ორნამენტით შემკული თიხის ჭურჭელი, ხელსაფრქვავის ფრაგმენტები, თოხები და ობსიდიანის ზოგჯერ რეტუშირებული ანტაკაცები. ვარაზავილი ვ., კინწურაშვილი შ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-III, თბ., 2019. — გვ. 310.