laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ნიკოლოზ ლისენკო

ნიკოლოზ ლისენკო (დ. 10 მარტი, 1842 — გ. 24 თებერვალი, 1912, კიევი) — უკრაინელი კომპოზიტორი, დირიჟორი, ფოლკლორისტი, ეროვნული მუსიკალური სკოლის ფუძემდებელი. 1864 წელს დაამთავრა კიევის უნივერსიტეტი. 1867-1869 წლებში სწავლობდა ლაიფციგის, 1874-1876 წლებში კი პეტერბურგის კონსერვატორიებში. 1904 წელს კიევში მისი თაოსნობით გაიხსნა მუსიკალური სკოლა, რომელიც 1918 წლიდან ინსტიტუტად გადაკეთდა. ლისენკომ საფუძველი ჩაუყარა უკრაინულ საოპერო ხელოვნებას. ავტორია ოპერებისა „შობაღამე“ (1882), „წყალწაღებული“ (1885), ოპერეტისა შავზღველები (1872). განსაკუთრებით პოპულარულია მის მიერ ხალხური სიმღერების მოტივზე შექმნილი ოპერა „ნატალკა-პოლტავკა“ (1889) და ლირიკულ-რომანტიკული ოპერა „ტარას ბულბა“ (1890). ავტორია რომანსებისა, კამერულ-საკრავიერი ნაწარმოებებისა, ვოკალური ციკლებისა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 251-252.
სამედიცინო მრეწველობა

სამედიცინო მრეწველობა — ეკონომიკის დარგი, რომელიც აწარმოებს ჯანმრთელობის დაცვის საშუალებებს და სამედიცინო-ტექნიკურ ნაწარმს. სამედიცინო მრეწველობა მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე სწრაფად მზარდი მრეწველობის დარგია. ის განვითარებული ქვეყნების მშპ-ს 10%-ს შეადგენს. საქართველოში სამკურნალო ნაწარმს უხსოვარი დროიდან აწარმოებდნე მცენარეული, ცხოველური და მინერალური წარმოშობის ნოვთიერებებიდან, რასაც ადასტურებს არქეოლოგიური, ფოლკლორული და სამედიცინო ლიტერატურული ძეგლები, აგრეთვე ხალხური მედიცინის ტრადიციები. პირველი აფთიაქი საქართველოში გაიხსნა 1740 წელს. საქართველოში სამედიცინო მრეწველობის განვითარებაში წვლილი შეიტანა ფარმაკოქიმიის ინსტიტუტმა, რომელიც 1932 წელს გაიხსნა. საქართველოში შედარებით ადრე განვითარდა ვირუსული და ბაქტერიული პრეპარატების წარმოება. 1935 წელს თბილისში ამოქმედდა ქიმიური ფარმაცევტული ფაბრიკა, ხოლო 1936 წელს ბათუმში კოფეინის ქარხანა. 1930 წელს დაიწყო რძის შაქრის, ხოლო 1944 წელს ენდოკრინული და ფერმენტული პრეპარატების წარმოება. 1950 წელს ჩამოყალინდა ქობულეთის, 1970 წელს კი შუა ხორგის სუბტროპიკული სამკურნალო მცენარეების მეურნეობები. საქართველოს სსრ-ის წილი საბჭოთა კავშირის სამედიცინო მრეწველობაში შეადგენდა 2%-ს. გოგიძე, ნ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 716.
სამედიცინო პარაზიტოლოგიისა და ტროპიკული მედიცინის კვლევის ინსტიტუტი

სამედიცინო პარაზიტოლოგიისა და ტროპიკული მედიცინის კვლევის ინსტიტუტი — სამედიცინო დაწესებულება საქართველოში. დაარსდა 1924 წელს. ატარებს სპირიდონ ვირსალაძის სახელს. ინსტიტუტში სხვადასხვა დროს მუშაობდნენ ქართველი მეცნიერები ვასილ ვარაზი, გუგული გუგუშვილი, მზია ბრეგვაძე, მიხეილ შენგელია, გიორგი მარუაშვილი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 716-717. ოფიციალური საიტი
სამედიცინო ფსიქოლოგია

სამედიცინო ფსიქოლოგია — ფსიქოლოგიის დარგი, რომელიც შეისწავლის ფსიქოლოგიის როლს ადამიანის დაავადებათა წარმოშობაში, გამოვლენაში, მიმდინარეობასა და ჯანმრთელობის აღდგენაში. მისი ნაწილია კლინიკური ფსიქოლოგია, რომელიც შეისწავლის ფსიქიკის ცვლილებებს როგორც სომატური, ისე ფსიქიკური ხასიათის დაავადებების (ნევროზები, რეაქტიული მდგომარეობები) დროს. სამედიცინო ფსიქოლოგიის მეთოდები არ განსხვავდება ზოგადად ფსიქოლოგიის მეთოდებისაგან. მათი დაკონკრეტება ხდება დაავადებათა ხასიათის მიხედვით. განსაკუთრებული ყურადღება ექცევა ანამნეზს — პაცინეტის ძველი განცდების ანალიზს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 717.
კარლ ურბანი

კარლ-ჰაინც ურბანი (ინგლ. Karl-Heinz Urban; დ. 7 ივნისი, 1972) — ახალზელანდიელი კინოსა და თეატრის მსახიობი, კინომსახიობთა გილდიის პრემიის ლაურეატი. სახელი გაითქვა ჰოლივუდურ ფილმებში მონაწილეობით. კარლ-ჰაინც ურბანი დაიაბადა ახალი ზელადიის დედაქალაქ ველინგტონში, ტყავის საწარმოს მფლობელი გერმანელი ემიგრანტის ოჯახში. რვა წლის იყო, როდესაც პირველად გამოჩნდა ტელევიზიაში. 1986-1990 წლებში სწავლობდა ველინგტონის კოლეჯში. შემდგომში ჩაირიცხა დედოფალ ვიქტორიას სახელობის ველინგტონის უნივერსიტეტში, თუმცა ერთი წლის შემდეგ სწავლას თავი ანება და სამსახიობო კარიერას მიჰყო ხელი. მომდევნო წლებში მონაწილეობა მიიღო რამდენიმე ახალზელანდიურ ტელესერიალში, პარალელურად მოღვაწეობდა თეატრშიც. მისი დებიუტი ჰოლივუდში შედგა 2002 წელს საშინელებათა ფილმში „გემი-მოჩვენება“. მას შემდეგ განასახიერა როლები რიგ მაღალბიუჯეტიან ფილმებში, მათ შორისაა ეომარის როლი „ბეჭდების მბრძანებლის“ სერიის პირველ და მეორე ნაწილში; ლეონარდ მაკოის როლი „ვარსკვლავური გზის“ სამ ფილმში — „ვარსკვლავური გზა“ (2009), „ვარსკვლავური გზა: ბნელში“ (2013) და „ვარსკვლავური გზა: უსასრულობა (2016); ვააკოს როლი „რიდიკის ქრონიკების“ ორ ფილმში და მსაჯული დრედის როლი ფილმში „დრედი“ (2012). 2019 წლიდან ურბანი ასახიერებს ბილი ბატჩერის როლს Amazon Prime Video-ის ტელესერიალში „ბიჭები“. 2004 წლის 16 სექტემბერს იგი დაქორწინდა პროფესიით გრიმიორ ნატალი ვიჰონგზე, ვისთანაც ეყოლა ორი შვილი — ჰანტერი და ინდიანა. 2014 წელს წყვილი ერთმანეთს დაშორდა. 2014-2018 წლებში ურბანს ურთიერთობა ჰქონდა მსახიობ კეტი საკჰოფთან. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „კარლ ურბანი“ ვიკისაწყობში. კარლ ურბანი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში კარლ ურბანი — Rotten Tomatoes კარლ ურბანი — AllMovie კარლ ურბანი Twitter-ზე ↑ „Miami Herald: Search Results“. 7 ივნისი, 2009. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date=-ში (დახმარება) ↑ 2.0 2.1 Dixon, Greg (18 ივლისი, 2000). „Karl Urban - The price of fame“ (ინგლისური). NZ Herald. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date=-ში (დახმარება) ↑ Karl Urban to Star in Amazon Superhero Drama Series 'The Boys'. ↑ Karl Urban Online. Karl Urban Online. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-08-30. ციტირების თარიღი: 2011-08-21. ↑ Natalie on Instagram: “Happy 17th Hunter, couldn’t be prouder. Thank you thank you for choosing me”. Instagram. ციტირების თარიღი: 2018-12-12. ↑ Natalie on Instagram: “Baby boy #13”. Instagram. ციტირების თარიღი: 2018-12-12. ↑ „Karl Urban and wife separate“. The New Zealand Herald. 2014-06-28. ციტირების თარიღი: 2018-04-07. ↑ Glucina, Rachel. (2015-01-09) The Diary: Karl Urban's new romance gets serious. The New Zealand Herald. ციტირების თარიღი: 2018-04-07.
ჰადრუთი

ჰადრუთი (აზერ. Hadrut, სომხ. Հադրութ) — დაბა აზერბაიჯანში. 1992-2020 წლებში აკონტროლებდა არაღიარებული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკა, რომლის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფით იყო ჰადრუთის რაიონის ცენტრი. 2020 წლის მთიანი ყარაბაღის კონფლიქტის დროს, გადავიდა აზერბაიჯანის კონტროლის ქვეშ. აზერბაიჯანის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფით შედის ხოჯავენდის რაიონის შემადგენლობაში. ჰადრუთი მდებარეობს ძაბრის ფორმის ტაფობში, რომელიც გარშემორტყმულია მაღალი მთებით. 1939 წლის 10 სექტემბრიდან 1991 წლის 26 ნოემბრამდე ჰადრუთი იყო ჰადრუთის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. რაიონი შედიოდა აზერბაიჯანის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის მთიანი ყარაბაღის ავტონომიურ ოლქში, მანამ სანამ არ გაუქმდა ავტონომიური ოლქი.. 1992 წლის 2 ოქტომბრიდან, ყარაბაღის ომის დაწყების შემდეგ ქალაქს აკონტროლებდა მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკა. 2020 წლის 9 ოქტომბერს აზერბაიჯანის პრეზიდენტმა ილჰამ ალიევმა განაცხადა, რომ აზერბაიჯანულმა ძალებმა დაამყარეს კონტროლი ქალაქზე. აღნიშნული ინფორმაცია უარყო მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის პრეზიდენტმა არაიკ არუთიუნიანმა. 13 ოქტომბერს აზერბაიჯანის თავდაცვის სამინისტრომ 13 ოქტომბერს გამოაქვეყნა ვიდეო ჰადრუთიდან. ↑ President Ilham Aliyev interviewed by Turkish Haber Global TV channel ↑ Law of Azerbaijan Republic on Abolishment of Nagorno-Karabakh Autonomous Oblast of Azerbaijan Republic Archived copy. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-24. ციტირების თარიღი: 2020-10-13. ↑ Azerbaijani Army liberates Hadrut settlement and eight villages from occupation - LIST en (9 October 2020). ციტატა: „Villages, liberated by the Azerbaijani Army from occupation besides Hadrut settlement, have been revealed, APA reports. President Ilham Aliyev said in his address to the nation that besides Hadrut settlement, Chayli, Yukhari Guzlak, Gorazili, Gishlag, Garajali, Afandilar, Sur, and Suleymanli villages have been liberated from the occupation: "Operation is being executed fully", stressed head of state.“ ციტირების თარიღი: 9 October 2020 ↑ Алиев — РБК: «У России есть масса инструментов, чтобы убедить Армению» ↑ President of Artsakh highly appreciates combat readiness of servicemen in Hadrut. Armenpress (10 October 2020). ↑ Footage from liberated Hadrut
შიუკაშვილი

საკუთარი სახელი შიუკაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ალექსი შიუკაშვილი — პირველი ქართველი მფრინავი ეკატერინე შიუკაშვილი — ქართველი პედაგოგი, საზოგადო მოღვაწე ვალერიან შიუკაშვილი — ქართველი პიანისტი ვანდა შიუკაშვილი — პიანისტი და პედაგოგი ლევან შიუკაშვილი — მევიოლინე და პედაგოგი ნიკოლოზ შიუკაშვილი — დრამატურგი, პედაგოგი
ტვენტე (საფეხბურთო კლუბი)

ტვენტე (ნიდერლ. FC Twente) — ნიდერლანდების პროფესიონალური საფეხბურთო კლუბი ქალაქ ენსხედედან. სხვადასხვა დროს გუნდში თამაშობდა ორი ქართველი ფეხბურთელი, გიორგი გახოკიძე და გიორგი აბურჯანია. კლუბს ჰყავს ქალთა გუნდი. 1965 წლის ივლისში დაარსდა „ტვენტეს“ ახალგაზრდული გუნდი. კლუბის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2017-09-21 საიტზე Wayback Machine.
იური დოლგორუკი (ვეშაპთბაზა)

„იური დოლგორუკი“ (რუს. «Юрий Долгорукий») — 1960–1975 წლებში სამხრეთის ოკეანეში მომუშავე საბჭოთა ვეშაპთბაზა, რომელმაც თხუთმეტი სარეწი მოგზაურობა განახორციელა ანტარქტიდის გარშემო. აგებულია 1926 წელს გერმანიაში როგორც სამგზავრო ლაინერი „ჰამბურგი“ (გერმ. Hamburg). მეორე მსოფლიო ომის დაწყების შემდეგ ახალ ბაზაზე გადავიდა გდინიაში, იყენებდნენ სამხედრო და სამოქალაქო გადაზიდვებისათვის ბალტიის ზღვაზე. 1945 წლის 7 მარტს პორტ ზასნიციდან 3 კილომეტრში ნაღმს შეეჯახა და თავის ეკიპაჟთან ერთად ჩაიძირა, ამ დროს მას აღმოსავლეთის ფრონტიდან გამოჰყავდა მებრძოლები. 1950 წლის 7 ნოემბერს ამოიღეს (გდრ) და ანტვერპენში მიიყვანეს, სადაც რეკონსტრუქცია ჩაუტარეს, რის შემდეგაც როსტოკში გადაიყვანეს. იგი „მშრომელთა საჩუქრის“ სახით საბჭოთა კავშირს გადასცეს, შემდეგ სახელი შეუცვალეს და სამგზავრო ხომალდად გამოყენება დაიწყეს. 1955 წელს ვეშაპთბაზად გადაკეთდა. მწყობრში ჩადგა 1960 წლის 12 ივლისს. ვეშაპთმხოცავმა ფლოტილიამ „იური დოლგორუკის“ ვეშაპთბაზის ხელმძღვანელობით სულ მოიპოვა 42 311 ვეშაპი (სხვა მონაცემებით — 58 000). 1975 წელს სამხრეთის ოკეანეში ვეშაპთა ჯოგების გამოლევის გამო შეწყდა მისი საქმიანობა. 1977 წელს დასაშლელად ჩამოწერეს. Gröner, Erich (1988). Hilfsschiffe II: Lazarettschiffe, Wohnschiffe, Schulschiffe, Forschungsfahrzeuge, Hafenbetriebsfahrzeuge (I) (გერმანული). Koblenz: Bernard & Graefe, გვ. 75–76. ISBN 3-7637-4804-0.  Schönknecht, Rolf; Laue, Uwe (1987). Hochseefrachter der Weltschiffahrt, Band 1: Für Stückgüter, Container und Trailer (გერმანული). Berlin: Transpress. ISBN 3-344-00182-5.  Kludas, Arnold (1986). Die Geschichte der deutschen Passagierschiffahrt 1850 bis 1990 (გერმანული). Ernst Kabel Verlag.
დავით ნამგალაური

დავით ნამგალაური (დ. 11 იანვარი, 1978, თბილისი) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი. დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსტეტის საავტომობილო მეურნეობის ფაკულტეტი, საავტომობილო ტრანსპორტის ინჟინერ-მექანიკოსის სპეციალობით 2000 წელს; თბილისის სახელმწიფო უნივერსტეტის იურიდიული ფაკულტეტი სამართალმცოდნეობის სპეციალობით 2004 წელს. 2004-2005 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები “. დავით ნამგალაური — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი დავით ნამგალაური — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ბადრი ნანეტაშვილი

ბადრი ნანეტაშვილი (დ. 18 ივნისი, 1964) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი, ჟურნალისტი. დაამთავრა შრომის წითწელი დროშის ორდენოსანი, ვ. ი. ლენინის სახელობის საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი (1989) და თბილისის ჟურნალისტიკისა და სამართლის ინსტიტუტი (1996). 1989–1990 წლებში მუშაობდა რუსთავის მეტალურგიულ ქარხანაში. 1990–1992 წლებში იყო ფირმა „სინემას“ დირექტორის მოადგილე. 1992–1994 წლებში ერთი პირის მრავალდარგოვანი ფირმა „სინემას“ დირექტორი. 1994–2003 წლებში ტელერადიო კომპანია „თრიალეთის“ გენერალური დირექტორი. 2003–2004 წლებში მუშაობდა შიდა ქართლში საქართველოს პრეზიდენტის სახელმწიფო რწმუნებულის მოადგილედ (გორში). 2004-2006 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები“. 2006–2008 წლებში მუშაობდა შპს „თრიალეთი+“-ის გენერალურ დირექტორად. 2008–2010 წლებში იყო შიდა ქართლში სახელმწიფო რწმუნებულ-გუბერნატორის მოადგილე. 2008–2010 წლებში შპს ტელერადიო კომპანია „თრიალეთის“ გენერალური დირექტორის მოადგილე. 2010–2017 წლებში შპს „ინვესტმედიას“ დირექტორი. 2017–2019 წლებში გორის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს წევრი. 2018–2019 წლებში გორის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს ფრაქცია „ევროპული შენების“ თავმჯდომარის მოადგილე. 2019 წლის მარტიდან არის შერიგებისა და სამოქალაქო თანასწორობის საკითხებში სახელმწიფო მინისტრის მოადგილე. ჰყავს მეუღლე და ორი შვილი. ბადრი ნანეტაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ბადრი ნანეტაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ მინისტრის მოადგილე. შერიგებისა და სამოქალაქო თანასწორობის საკითხებში საქართველოს სახელმწიფო მინისტრის აპარატი. smr.gov.ge. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 10 ნოემბერი, 2020. ციტირების თარიღი: 10 ნოემბერი, 2020.
ლაშა ნარჩემაშვილი

ლაშა ნარჩემაშვილი (დ. 13 ნოემბერი, 1971, ქუთაისი) — ქართველი ეკონომისტი, პოლიტიკოსი. დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი საზკვების ეკონომიკისა და მართვის სპეციალობით. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი (წყალტუბოს მაჟორიტარი). ლაშა ნარჩემაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ლაშა ნარჩემაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ ლაშა ნარჩემაშვილის ქონებრივი დეკლარაცია. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-10-14. ციტირების თარიღი: 2020-10-13.
ლაშა ნაცვლიშვილი

ლაშა ნაცვლიშვილი (დ. 5 თებერვალი, 1966, ლაგოდეხი) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი. 1990 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1990-1999 წლებში იყო საქართველოს პროკურატურის გამომძიებელი, პროკურორის თანაშემწე. 1999-2001 წლებში იყო საქართველოს სახელმწიფო დაცვის სპეციალური სამსახურის სამმართველოს უფროსი. 2001–2003 წლებში იკავებდა უშიშროების მინისტრის მოადგილის თანამდებობას. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ლაგოდეხის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ახალი საქართველოსთვის“. 2011-2012 წლებში იყო საქართველოს განვითარების კვლევითი ინსტიტუტის დეპარტამენტის უფროსი. 2012 წლის 21 ოქტომბრიდან 7 ნოემბრამდე — საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“. 2012 წლის 30 ოქტომბერს დაინიშნა საქართველოს შინაგან მინისტრის პირველ მოადგილედ (ამიტომ შეუწყდა სადეპუტატო უფლებამოსილება), ხოლო იმავე წლის 27 ნოემბერს საქართველოს გენერალური პროკურორის პირველი მოადგილის თანამდებობაზე გადაინაცვლა. 2013 წლის ნოემბერში დატოვა აღნიშნული თანამდებობა. 2017 წელს, თანამოაზრეებთან ერთად დააარსა შემოქმედებითი სტუდია (შემდგომში — ტელევიზია) „პოსტივი“, რომელსაც ხელმძღვანელობდა 2018 წლის აგვისტომდე. 2018-2021 წლებში იყო პოლიტიკურ გაერთიანება „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველოს“ მრჩეველი საზოგადოებასთან ურთიერთობის საკითხებში. 2021 წლის 21 თებერვალს განაცხადა, რომ „დიდი პატივით, გეგმებითა და პასუხისმგებლობით“ ბრუნდებოდა ტელეკომპანია „პოსტივიში“ და „უკეთესი ხარისხითა და მეტი შეუპოვრობით“ დაიცავდა „2012 წლის პირველი ოქტომბრის მონაპოვარს“, თუმცა რამდენიმე კვირის შემდეგ დაადასტურა, რომ ტელეკომპანიაში საქმიანობას წყვეტდა და „ბრძოლას ახალ ამპლუაში განაგრძობდა“. ლაშა ნაცვლიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ლაშა ნაცვლიშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ „ლაშა ნაცვლიშვილი - პარტია „ქართული ოცნების“ წევრი არ ვარ და შესაბამისად, ვერც პოლიტსაბჭოს წევრი ვიქნები“. 1tv.ge. 16 იანვარი, 2021. ციტირების თარიღი: 28 მაისი, 2023. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება) ↑ ლაშა ნაცვლიშვილის ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაცია. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-10-17. ციტირების თარიღი: 2020-10-13. ↑ 3.0 3.1 „ლაშა ნაცვლიშვილი მთავარი პროკურორის პირველი მოადგილე გახდა“. civil.ge. 27 ნოემბერი, 2012. ციტირების თარიღი: 28 მაისი, 2023. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება) ↑ „მთავარი პროკურორის პირველი მოადგილე და თბილისი პროკურორი დაინიშნენ“. civil.ge. 22 ნოემბერი, 2013. ციტირების თარიღი: 28 მაისი, 2023. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება) ↑ გვაძაბია, მიხეილ (13 მარტი, 2021). „ნაცვლიშვილი ადასტურებს, რომ POS TV-ში აღარ იმუშავებს“. netgazeti.ge. ციტირების თარიღი: 28 მაისი, 2023. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება)
ნიკოლოზ ნაცვლიშვილი

ნიკოლოზ ნაცვლიშვილი (დ. 27 ნოემბერი, 1975, თბილისი — გ. 17 აგვისტო, 2024) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი. 1998 წელს დაამთავრა თბილისის ჰუმანიტარულ-ეკონომიკური ინსტიტუტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები“. გარდაიცვალა მძიმე ავადმყოფობის შემდეგ 2024 წლის 17 აგვისტოს, 48 წლის ასაკში. ნიკოლოზ ნაცვლიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ნიკოლოზ ნაცვლიშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ ყოფილი პარლამენტარი გარდაიცვალა
კავკასიის ინსტიტუტი

კავკასიის ინსტიტუტი (სომხ.Կովկասի ինստիտուտ, ინგლ.Caucasus Institute) — არის საექსპერტო და ანალიტიკური ცენტრი, რომელიც მდებარეობს ერევანში. ეს არის ერთ-ერთი წამყვანი ანალიტიკური და საგანმანათლებლო ცენტრი სომხეთში და შუალოდ რეგიონში. ინსტიტუტი ატარებს პოლიტიკურ მეცნიერებათა, სოციალურ და მედიის კვლევებს, როგორც სამხრეთ და ჩრდილოეთ კავკასიაში. ინსტიტუტის სამეცნიერო საქმიანობის სფერო ასევე მოიცავს რეგიონულ კვლევას უფრო ფართო კონტექსტში . ინსტიტუტი მდებარეობს ერევნის ცენტრში, დაარსდა 2002 წელს, როგორც კავკასიის მედიის ინსტიტუტი, შემდეგ კი 2008 წელს, ეწოდა კავკასიის ინსტიტუტი. ინსტიტუტის ერთ-ერთი ძირითადი მიზანია საზოგადოების ფართო ჩართულობის ხელშეწყობა პოლიტიკური გადაწყვეტილებების მიღებაში. ამ მიზნის მისაღწევად, ინსტიტუტი ახორციელებს სამეცნიერო კვლევებს, შეიმუშავებს და ეხმარება პოლიტიკის რეკომენდაციებს და ხელს უწყობს პლურალიზმისა და საზოგადოებრივი დისკურსის გაცნობიერებას. ინსტიტუტის სამეცნიერო საქმიანობა მოიცავს დებატებს, კვლევით სამუშაოებს, კონსულტაციებსა და პუბლიკაციებს. დებატები ტარდება საზოგადოებისათვის მნიშვნელოვან საკითხებზე. კვლევა ავსებს ინფორმაციულ ხარვეზს, აცნობიერებს რეგიონს და მისი განვითარების პერსპექტივებს. მთელ კავკასიასა და ყოფილ საბჭოთა კავშირში გავრცელებული პუბლიკაციები ახალ პერსპექტივას გვთავაზობს რეგიონის პრობლემების შესახებ. ინსტიტუტი არის როგორც ნეიტრალური და არაპოლიტიზირებული პლატფორმა რეგიონის პოლიტიკური და სოციალური განვითარების მწვავე საკითხებზე დისკუსიისთვის. ინსტიტუტი დაარსდა შვეიცარიის განვითარებისა და თანამშრომლობის სააგენტოს დაფინანსებით. ძირითადი ტრენინგის პროგრამა 2002 წლის ოქტომბერში დაიწყო თორმეტ ასისტენტ ჟურნალისტთან სამი ქვეყნის - სომხეთის, მოლდოვისა და რუსეთის (ჩეჩნეთის რესპუბლიკა) წარმომადგენლებთამ ერთად. სტუდენტებმა გაიარეს კურსები და სტაჟირება ადგილობრივ მედიაში, ატარებდნენ ტრენინგებსა და პრაქტიკებს. მიუხედავად იმისა, რომ ინსტიტუტი ერევანში იყო დაარსებული, მან რეგიონული მასშტაბით დაიწყო მუშაობა მულტიკულტურული მიდგომის გამოყენებით. მრავალი სტაჟიორი ჩაერიცხა ინსტიტუტში სხვადასხვა ქვეყნიდან, მათ შორის აშშ-დან, ნიდერლანდებიდან, გერმანიიდან და შვეიცარიიდან, ასევე სტუდენტები სომხეთიდან, საქართველოდან, ბელორუსიიდან, ყირგიზეთიდან, მოლდოვადან, იორდანიიდან, რუსეთის სამხრეთით (ჩეჩნეთი, დაღესტანი, ყარაჩაი-ჩერქეზეთი, ყაბარდო-ბალყარეთი და ჩრდილოეთ ოსეთი). 2008 წელს ინსტიტუტის ხელმძღვანელობამ გადაწყვიტა დაერქმინა ინსტიტუტისთვის „კავკასიის ინსტიტუტი“, რათა მის საქმიანობაში შესულიყო სხვადასხვა პროგრამები, მათ შორის თანამედროვე პოლიტიკის შესწავლა, კავკასიის რეგიონების კვლევები, ადვოკატირება და კონსულტაცია. Официальный сайт ↑ Официальный сайт / О Нас[მკვდარი ბმული]თარგი:Недоступная ссылка
სომხეთის საფონდო ბირჟა

სომხეთის საფონდო ბირჟა — ერთადერთი საფონდო ბირჟა, რომელიც მოქმედებს სომხეთში. იგი დაარსდა 2001 წლის თებერვალში. 1997 წელს დაარსდა „ფასიანი ქაღალდების ბაზრის მონაწილეთა კავშირი“, რომელსაც 2000 წლის ნოემბერში ეწოდა „სომხეთის საფონდო ბირჟა“. 2001 წლიდან ის ფუნქციონირებს, როგორც თვითრეგულირებადი ორგანიზაცია. ამჟამად სომხეთის საფონდო ბირჟა ერთადერთი საფონდო ბირჟაა, რომელიც სომხეთში მოქმედებს. ამ ორგანიზაციის ძირითადი საქმიანობაა ფასიანი ქაღალდების ჩამონათვალი, ფასიანი ქაღალდებით და უცხოურ ვალუტაში სავალუტო ვაჭრობის ორგანიზება, ჩამოთვლილი კომპანიების შესახებ ინფორმაციის გამჟღავნება და ასევე გაცვლითი ვაჭრობის შედეგების მომზადება. 2002 წლიდან ორგანიზაცია არის ევრო-აზიის საფონდო ბირჟების ფედერაციის და დსთ-ს ქვეყნების ბირჟების საერთაშორისო ასოციაციის სრული წევრი. აღსანიშნავია, რომ „ფასიანი ქაღალდების ბაზრის რეგულირების შესახებ“ სომხეთის კანონის შესაბამისად, ბირჟას ასევე აქვს უფლება განახორციელოს ფასიანი ქაღალდების რეგისტრაციის პროცედურა. 2014 წლის 1 იანვრიდან სომხეთის მთავრობამ წამოიწყო ახალი სახელმწიფო საპენსიო პროგრამა, რომელიც 1974 წლის შემდეგ დაბადებულ ყველა თანამშრომელს აიძულებს, გამოყონ თავიანთი წლიური ხელფასის 5 პროცენტი კერძო საპენსიო ფონდებში . ახალი კანონმდებლობის თანახმად, სომხეთის მთავრობამ დადო შეთანხმება სომხეთის ცენტრალურ დეპოზიტართან და სომხეთის ფასიანი ქაღალდების ბირჟასთან, რომლის თანახმადაც, ამ ორგანიზაციებს დაეკისრებათ ამ ახალი საპენსიო სისტემის სავალდებულო მონაწილეთა რეესტრის პასუხისმგებლობა. სწორედ ისინი არიან პასუხისმგებლები ამ საპენსიო პროგრამებისთვის გათვალისწინებული აქტივების შეგროვებასა და სწორად განაწილებაზე . ახალი საპენსიო სისტემის დანერგვის შემდეგ, AMX–მა აქტივობების დიდი შემოდინება განიცადა იმ პირობით, რომ საპენსიო ფონდის ფულის შემოდინების შემდეგ მეტი ფული შემოვა ბაზარზე . საფონდო ბირჟისა და სომხეთის ფასიანი ქაღალდების ბაზრის სახელმწიფო მარეგულირებელი ორგანოა სომხეთის ცენტრალური ბანკი. ამჟამად AMX–ით ვაჭრობით გათვალისწინებულ ინსტრუმენტებად შედის აქციები, კორპორატიული ობლიგაციები, სახელმწიფო ობლიგაციები, ვალუტა, ნასყიდობის ხელშეკრულებები, კორპორაციულ ფასიან ქაღალდებზე. ვაჭრობის საათები ყველა ბაზრისთვის არის 11:00–15:00 (ადგილობრივი სომხეთის დრო, UTC + 4). სომხეთის ფასიანი ქაღალდების ბირჟა ასევე არის ISO სერთიფიცირებული, რაც უზრუნველყოფს მისი მომსახურების ხარისხს და უსაფრთხოებას . სომხეთის ფასიანი ქაღალდების ბირჟას მართავს სამეთვალყურეო საბჭო, აგრეთვე ადგილობრივი მენეჯმენტი. მმართველ გუნდში შედიან ჰაიკ ეგანიანი, აღმასრულებელი დირექტორი და მიქაელ ჰაირაპეტიანი, მთავარი ფინანსური დირექტორი. ბირჟის ოფიციალური საიტი ↑ http://arka.am/en/news/economy/armenia_s_president_gives_full_support_over_government_s_pension_reform/ ↑ http://www.amx.am/en/cda_pension.htm[მკვდარი ბმული] ↑ Archived copy. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-03-05. ციტირების თარიღი: 2020-10-13. ↑ Newsroom - Armenia Securities Exchange. ციტირების თარიღი: 2019-08-02