laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
კოშიცე IV-ის რაიონი

კოშიცე IV-ის რაიონი (სლოვაკ. Okres Košice IV) — ქალაქ კოშიცეს საქალაქო რაიონი. მდებარეობს კოშიცეს მხარეში, სლოვაკეთში. რაიონის ფართობი — 60 კმ², მოსახლეობა — 57 236 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს ქალაქ კოშიცეს ნაწილს. ეროვნული შემადგენლობა: სლოვაკები 90,0 % უნგრელები 4,3 % ბოშები 1,4 % ჩეხები 1,1 % რუსინები/უკრაინელები 0,9 % კონფესიური შემადგენლობა: კათოლიკეები 60,5 % ბერძენ-კათოლიკეები 7,8 % ლუთერანები 4,1 % რეფორმატები 3,1 % მართლმადიდებლები 1,2 % იეჰოვას მოწმეები 0,5 % კოშიცე IV-ის რაიონი დაარქივებული 2012-04-05 საიტზე Wayback Machine. (სლოვაკური)
კოშიცე-პერიფერიის რაიონი

კოშიცე-პერიფერიის რაიონი (სლოვაკ. Okres Košice-okolie) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს კოშიცეს მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კოშიცე. რაიონის ფართობი — 1 533 კმ², მოსახლეობა — 106 999 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 2 ქალაქსა და 112 სოფელს. ესაზღვრება უნგრეთს. ეროვნული შემადგენლობა: სლოვაკები 79,3 % უნგრელები 13,2 % ბოშები 5,0 % კონფესიური შემადგენლობა: კათოლიკეები 76,6 % რეფორმატები 7,5 % ბერძენ-კათოლიკეები 4,4 % ლუთერანები 3,7 % კოშიცე-პერიფერიის რაიონი დაარქივებული 2012-04-24 საიტზე Wayback Machine. (სლოვაკური) ↑ Kódování okresů pro SPZ (1960 – 2002) <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q57978520"></a>
მიხალოვცეს რაიონი

მიხალოვცეს რაიონი (სლოვაკ. Okres Michalovce) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს კოშიცეს მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი მიხალოვცე. რაიონის ფართობი — 1019 კმ², მოსახლეობა — 109 121 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 3 ქალაქსა და 75 სოფელს. ესაზღვრება უკრაინას. ეროვნული შემადგენლობა: სლოვაკები 81,7 % უნგრელები 11,7 % ბოშები 4,0 % რუსინები/უკრაინელები 0,6 % ჩეხები 0,5 % კონფესიური შემადგენლობა: კათოლიკეები 51,7 % რეფორმატები 20,4 % ბერძენ-კათოლიკეები 10,7 % მართლმადიდებლები 5,2 % ლუთერანები 2,3 % იეჰოვას მოწმეები 1,6 % მიხალოვცეს რაიონი დაარქივებული 2012-04-24 საიტზე Wayback Machine. (სლოვაკური) ↑ Kódování okresů pro SPZ (1960 – 2002) <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q57978520"></a>
როჟნიავის რაიონი

როჟნიავის რაიონი (სლოვაკ. Okres Rožňava) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს კოშიცეს მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი როჟნიავა. რაიონის ფართობი — 1 173 კმ², მოსახლეობა — 61 887 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 2 ქალაქსა და 60 სოფელს. ესაზღვრება უნგრეთს. ეროვნული შემადგენლობა: სლოვაკები 63,0 % უნგრელები 30,6 % ბოშები 4,7 % ჩეხები 0,5 % კონფესიური შემადგენლობა: კათოლიკეები 35,9 % ლუთერანები 22,3 % რეფორმატები 10,3 % ბერძენ-კათოლიკეები 1,0 % იეჰოვას მოწმეები 1,3 % მეთოდისტები 0,9 % როჟნიავის რაიონი დაარქივებული 2012-04-24 საიტზე Wayback Machine. (სლოვაკური) ↑ Kódování okresů pro SPZ (1960 – 2002) <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q57978520"></a>
სობრანცეს რაიონი

სობრანცეს რაიონი (სლოვაკ. Okres Sobrance) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს კოშიცეს მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სობრანცე. რაიონის ფართობი — 538 კმ², მოსახლეობა — 23 776 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 1 ქალაქსა და 46 სოფელს. ეროვნული შემადგენლობა: სლოვაკები 96,4 % რუსინები/უკრაინელები 0,9 % ბოშები 0,9 % ჩეხები 0,5 % კონფესიური შემადგენლობა: კათოლიკეები 41,3 % ბერძენ-კათოლიკეები 37,2 % რეფორმატები 7,5 % მართლმადიდებლები 6,7 % იეჰოვას მოწმეები 1,9 % ლუთერანები 0,5 % სობრანცეს რაიონი დაარქივებული 2012-04-24 საიტზე Wayback Machine. (სლოვაკური)
სპიშსკა-ნოვა-ვესის რაიონი

სპიშსკა-ნოვა-ვესის რაიონი (სლოვაკ. Okres Spišská Nová Ves) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს კოშიცეს მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სპიშსკა-ნოვა-ვესი. რაიონის ფართობი — 587 კმ², მოსახლეობა — 93 516 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 3 ქალაქსა და 33 სოფელს. ეროვნული შემადგენლობა: სლოვაკები 91,4 % ბოშები 5,5 % კონფესიური შემადგენლობა: კათოლიკეები 77,6 % ბერძენ-კათოლიკეები 3,3 % ლუთერანები 2,2 % მართლმადიდებლები 1,4 % სპიშსკა-ნოვა-ვესის რაიონი დაარქივებული 2014-01-04 საიტზე Wayback Machine. (სლოვაკური) ↑ Kódování okresů pro SPZ (1960 – 2002) <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q57978520"></a>
ტრებიშოვის რაიონი

ტრებიშოვის რაიონი (სლოვაკ. Okres Trebišov) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს კოშიცეს მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ტრებიშოვი. რაიონის ფართობი — 1074 კმ², მოსახლეობა — 103 779 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 3 ქალაქსა და 33 სოფელს. ეროვნული შემადგენლობა: სლოვაკები 64,8 % უნგრელები 29,3 % ბოშები 4,4 % კონფესიური შემადგენლობა: კათოლიკეები 50,6 % ბერძენ-კათოლიკეები 22,9 % რეფორმატები 14,5 % იეჰოვას მოწმეები 1,9 % მართლმადიდებლები 1,3 % ლუთერანები 0,8 % ტრებიშოვის რაიონი დაარქივებული 2012-04-24 საიტზე Wayback Machine. (სლოვაკური) ↑ Kódování okresů pro SPZ (1960 – 2002) <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q57978520"></a>
რუსთაველი (მრავალმნიშვნელოვანი)

რუსთაველი შეიძლება აღნიშნავდეს: რუსთაველი — ქალაქ რუსთავის მაცხოვრებელი; შოთა რუსთაველი — ქართველი პოეტი; რუსთაველი — ცთომილი; რუსთაველი — ქართული ჟურნალი; რუსთაველი — თეატრი თბილისში; რუსთაველი — კინოთეატრი თბილისში; რუსთაველი — თბილისის ერთ-ერთი მეტროსადგური. რუსთაველი — კრატერი მერკურზე
სერჯო კორბუჩი

სერჯო კორბუჩი (იტალ. Sergio Corbucci; დ. 6 დეკემბერი, 1926 — გ. 1 დეკემბერი, 1990) — იტალიელი კინორეჟისორი. იღებდა იტალო-ვესტერნის ჟანრის ფილმებს. ფილმების გადაღება დაიწყო 1950-იან წლებში, იმ დროისთვის იტალიურ კინოში გავრცელებული ისტორიული ჟანრის ფილმების შექმნით. 1960-იანი წლების მეორე ნახევარში გადაინაცვლა იტალო-ვესტერნის ჟანრში და შექმნა ფილმები „ჯანგო“, „ნავახო ჯო“, „დაქირავებული“, „დიდი სიჩუმე“ და სხვები. კორბუჩის გვიანდელი ფილმები კომედიური ჟანრისაა. სერჯო კორბუჩი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში სერჯო კორბუჩი დაარქივებული 2016-03-17 საიტზე Wayback Machine. — Rotten Tomatoes (ინგლისური) ↑ Sergio Corbucci. „ნიუ-იორკ ტაიმზი“.
ჯონ სინა

ჯონ სინა (ინგლ. John Cena; სრული სახელი — ჯონ ფელიქს ენტონი სინა; დ. 23 აპრილი, 1977) — ამერიკელი რესლერი, რომელიც გამოდის ამერიკულ რესლინგ-პრომოუშენ WWE-ში. ჯონმა WWE-ში მოიპოვა 24 ტიტული, საიდანაც 15 - მსოფლიო ჩემპიონობისაა (12 გზის მსოფლიოს ჩემპიონი და 3 გზის მსოფლიოს ჩემპიონი მძიმე წონაში). ამასთან ერთად კი იგი 5 გზის აშშ ჩემპიონი, 4 გზის გუნდური ჩემპიონი, ორგზის Royal Rumble-ს გამარჯვერბული (2008 და 2013 წლებში) და Money In The Bank კონტრაქტის მფლობელი (2013 წელს). ამასთან ერთად კი იგი ცნობილი მსახიობი და ჰიპ-ჰოპ შემსრულებელია. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჯონ სინა ჯონ სინა Twitter-ზე ჯონ სინა Facebook-ზე ჯონ სინა Instagram-ზე ჯონ სინა კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
სიერა-ლეონე

სიერა-ლეონე (ინგლ. Sierra Leone), ოფიციალურად სიერა-ლეონეს რესპუბლიკა (ინგლ. Republic of Sierra Leone) — სახელმწიფო დასავლეთ აფრიკაში, ატლანტის ოკეანის სანაპიროზე. ესაზღვრება ორი სახელმწიფო გვინეა და ლიბერია. ფართობი — 72 ათ. კმ². დედაქალაქი — ფრიტაუნი. ქვეყნის ტერიტორიის უმეტესი ნაწილი უჭირავს ლეონე-ლიბერიის მაღლობს (მთა ბინტიმანი 1948 მ), ჩრდილოეთით შემოჭრილია ფუტა-ჯალონის მასივის შტოქედები, დასავლეთი და სამხრეთი ნაწილი ალუვიური ვაკეა. სასარგებლო წიაღისეულიდან მოიპოვება რკინის, ტიტანის, რუტილის მადანი, ალმასი, ბოქსიტი. ჰავა ეკვატორულია. სანაპიროზე ყველაზე ცივი თვის (აგვისტო) საშუალო ტემპერატურაა 24 °C, ყველაზე ცხელისა (აპრილი) - 27 °C. ნალექები მთაში 4 000 მმ-ზე მეტია წელიწადში. ქვეყნის შიგა ნაწილში საშუალო თვიური ტემპერატურები რამდენადმე დაბალია, ნალექები 2000-2500 მმ წელიწადში. მდინარეთა ქსელი ხშირია. მთავარი მდინარეებია კაბა, როკელე, ჯონგი, სევა, მოა. ნიადაგები უმთავრესად წითელ-ყვითელი ფერალითურია, სანაპიროზე - ჭაობისა და ალუვიური. ტერიტორიის დაახლოებით 5%-ზე შემორჩენილია ნოტიო მარადმწვანე და ფოთოლმცვივან-მარადმწვანე ეკვატორული ტყე, ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში მაღალბალახოვანი სავანაა, სამხრეთით და სამხრეთ-აღმოსავლეთით - მეორეული ბუჩქნარი. ცხოველთა სამყარო ძლიერაა განადგურებული. შემორჩენილია მაიმუნი, ანტილოპები, ჯიქი და სხვა. ბევრია ფრინველი და მწერი (მათ შორის ბუზი ცეცე). ადამიანის უძველესი დასახლებები სიერა-ლეონეს ტერიტორიაზე პალეოლითის პერიოდს განეკუთვნება. XV საუკუნეში ჩაისახა ფეოდალური ურთიერთობა. მნიშვნელოვან როლს ასრულებდა გვაროვნულ-ტომობრივი კავშირები, შემორჩენილი იყო მონობაც. 1462 წელს ესპანელი ზღვაოსანი პედრუ დი სინტრა მოადგა ამ ქვეყნის სანაპიროს და მას სიერა-ლეანი (სიტყვასიტყვით - ლომის მთები) უწოდა. XVI საუკუნიდან სიერა-ლეონეში ჩადიან ინგლისელები. 1808 წელს სანაპირო ნაწილი ბრიტანეთის კოლონიად გამოცხადდა. 1896 წელს სიერა-ლეონეს კოლონიის მომიჯნავე ქვეყნის ყველა შიდა რაიონი ინგლისის პროტექტორატი გახდა, შემოიღეს ირიბი მმართველობის სისტემა. XIX საუკუნის ბოლოდან ინგლისელებმა დაიწყეს ქვეყნის ბუნებრივი რესურსების (ძვირფასი ჯიშის ხე-ტყე, მიწის თხილი, პალმის ზეთი) ექსპლუატაცია. XIX საუკუნის ბოლოს ადგილობრივი მოსახლეობა აჯანყდა კოლონიური ჩაგვრის წინააღმდეგ (1898 წლის ბაი ბურეს აჯანყება). მეორე მსოფლიო ომის დროს და მას შემდეგ კაპიტალური ურთიერთობის განვითარებამ სიერა-ლეონეში გამოიწვია მუშათა კლასისა და მოსამსახურეთა რიცხობრივი ზრდა. ჩაისახა ეროვნული ბურჟუაზია. 40-იანი წლების დასაწყისში შეიქმნა პირველი პროფკავშირები, ხოლო 50-იან წლებში სხვადასხვა საზოგადოება და პოლიტიკური პარტია. 1951 წელს დაარსდა სიერა-ლეონეს სახალხო პარტია (სლსპ), რომელიც მოითხოვდა ადგილობრივი მმართველობის ორგანოებში აფრიკელთა მონაწილეობის გაფართოებასა და რეფორმების გატარებას, მოგვიანებით სიერა-ლეონეს დამოუკიდებლობას გაერთიანებულ სამეფოსთან კავშირის შენარჩუნებით. 50-იან წლებში მოეწყო მუშათა და გლეხთა მასობრივი გამოსვლები. ბრიტანელი ხელისუფალნი იძულებულნი გახდნენ დათმობებზე წასულიყვნენ. 1957 წლის მაისში ჩატარდა საპარლამენტო არჩევნები. შეიქმნა მთავრობა სლსპ-ის ლიდერის მ. მარგაის მეთაურობით. 1961 წლის 27 აპრილს სიერა-ლეონე დამოუკიდებელ სახელმწიფოდ გამოცხადდა ბრიტანეთის თანამეგობრობის შემადგენლობაში. 1961 წლის სექტემბერში სიერა-ლეონე გაეროში მიიღეს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 327-328. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სიერა-ლეონე
ტერმინალი (ფილმი)

ტერმინალი (ინგლ. The Terminal) — რეჟისორ სტივენ სპილბერგის 2004 წლის კომედიური დრამა. ფილმი გადმოსცემს ადამიანის ისტორიას, რომელიც აღმოჩნდება რა ნიუ-იორკის კენედის სახელობის აეროპორტში, ვერ მიიღებს აშშ-ში შესვლის ნებართვას, ვერც მშობლიურ ქვეყანაში ბრუნდება იქ მიმდინარე რევოლუციის გამო და აეროპორტის ტერმინალში უწევს ცხოვრება. ტომ ჰენქსი - ვიქტორ ნავორსკი კათრინ ზიტა-ჯონზი - ამელია უორენი სტენლი ტუჩი - ფრენკ დიქსონი ჩი მაკბრაიდი - ჯო მალროი დიეგო ლუნა - ენრიკე კრუზი „ტერმინალი (ფილმი)“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „ტერმინალი“ — Box Office Mojo-ზე „ტერმინალი (ფილმი)“ — Rotten Tomatoes
ჰიროში ამანო

ჰიროში ამანო (იაპონ. 天野 浩; დ. 11 სექტემბერი, 1960) — იაპონელი ფიზიკოსი. ნაგოიის უნივერსიტეტის პროფესორი. 2014 წელს მიენიჭა ნობელის პრემია ფიზიკის დარგში ისამუ აკასაკისა და სიუჯი ნაკამურასთან ერთად. nagoya-u.ac.jp ↑ Gregersen E. Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ Munzinger Personen <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107343683"></a> ↑ 4.0 4.1 4.2 4.3 4.4 Faculty Member - AMANO, Hiroshi — Nagoya University. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1191132"></a> ↑ The Nobel Prize in Physics 2014 — Nobel Foundation. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1781959"></a> ↑ Table showing prize amounts — Nobel Foundation, 2019. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1781959"></a> ↑ ნობელის პრემიის ლაურეატები ფიზიკაში 2014 წ. nobelprize.org
ისამუ აკასაკი

ისამუ აკასაკი (იაპონ. 赤崎 勇; დ. 30 იანვარი, 1929 – გ. 1 აპრილი, 2021, ნაგოია) — იაპონელი ფიზიკოსი, პროფესორი. 2014 წელს მიენიჭა ნობელის პრემია ფიზიკის დარგში ჰიროში ამანოსა და სიუჯი ნაკამურასთან ერთად. მიღებული აქვს კიოტოს პრემია თანამედროვე ტექნოლოგიების დარგში 2009 წელს, ედისონის მედალი 2011 წელს. 2021 წლის 1 აპრილს აკასაკი, პნევმონიით გარდაიცვალა. ისამუ აკასაკის მიღებული აქვს მრავალი ჯილდო და პრემია, მათ შორის: 2011 ელექტროობისა და ელექტროინჟინერიის ისტიტუტის ედისონის მედალი. 2011 იაპონიის მეცნიერებისა და ტექნიკის სააგენტოს სპეციალური ჯილდო ინტელექტუალური საკუთრების სფეროში საქმიანობისათვის. 2011 მინამი-ნიპონის კულტურის პრემიის საპატიო პრიზი. 2011 იაპონიის იმპერატორის კულტურის ორდენი. 2014 ნობელის პრემია ფიზიკის დარგში ჰიროში ამანოსა და სიუჯი ნაკამურასთან ერთად. ↑ Hayes D. C. Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ 2.0 2.1 Isamu Akasaki - Facts — Nobel Foundation. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1781959"></a> ↑ ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ Munzinger Personen <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107343683"></a> ↑ 5.0 5.1 https://www.nippon.com/en/news/yjj2021040200887/ ↑ Find a Grave — 1996. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q63056"></a> ↑ Science in Action, Nobel Prizes 2014 — BBC, 2014. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q4834894"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q9531"></a> ↑ https://www.ieee.org/content/dam/ieee-org/ieee/web/org/about/awards/recipients/edison-rl.pdf ↑ The Nobel Prize in Physics 2014 — Nobel Foundation. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1781959"></a> ↑ Table showing prize amounts — Nobel Foundation, 2019. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1781959"></a> ↑ https://www.kyotoprize.org/en/laureates/ ↑ https://www.ieee.org/content/dam/ieee-org/ieee/web/org/about/awards/recipients/grove-rl.pdf ↑ Journal officiel de la République française, Journal officiel de la République française. Document administratif — 1868. — ISSN 0242-6773 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1815103"></a> ↑ https://qeprize.org/winners/led-lighting ↑ ნობელის პრემიის ლაურეატები ფიზიკაში 2014 წ. nobelprize.org ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-04. ციტირების თარიღი: 2014-10-08. ↑ IEEE Jack S. Kilby Signal Processing Medal Recipients. IEEE. ციტირების თარიღი: 15 აპრილი, 2012. ↑ Nobel-Winning Scientist Isamu Akasaki Dies at 92 (April 2, 2021). დაარქივებულია ორიგინალიდან — აპრილი 2, 2021. ციტირების თარიღი: April 2, 2021 ↑ http://www8.cao.go.jp/shokun/en/order-of-culture.html ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-09-13. ციტირების თარიღი: 2014-10-08.
ნეჰავენდის ბრძოლა

ნეჰავენდის ბრძოლა — ერთ-ერთი დიდი ბრძოლა არაბთა სახალიფოსა და სასანიანების იმპერიას შორის. გაიმართა 642 წელს არაბების მიერ ირანის დაპყრობის პერიოდში. წყაროების მიხედვით ბრძოლა 3-4 დღე გრძელდებოდა. მცირე დაპირისპირებების შემდეგ არაბები ნეჰავენდის ციხესიმაგრეს დაესხნენ თავს. პირველი შეტევები ირანელებმა მოიგერიეს. სასტიკმა ბრძოლებმა მძიმე დანაკარგი აგემა ორივე მხარეს, თუმცა გამარჯვებული არ გამოუვლენია. არაბებმა დროებით უკან დაიხიეს და შემდეგი შეტევების შედეგად გამარჯვების ბედი მუსულმანების სასარგებლოდ გადაწყდა. ნეჰავენდის ციხესიმაგრე არაბებს ჩაბარდა. ბრძოლის შემდეგ არაბებმა ირანის დასავლეთი ნაწილი დაიპყრეს. შაჰი იეზდიგერდ III ქვეყნის უდიდეს ნაწილზე უკვე კონტროლს ვეღარ ახორციელებდა და იძულებული იყო ქვეყნის აღმოსავლეთში გადახვეწილიყო. ნეჰავენდის ბრძოლა სასანიანთა სახელმწიფოს უკანასკნელი ბრძოლა იყო. Pourshariati, Parvaneh (2008). Decline and Fall of the Sasanian Empire: The Sasanian-Parthian Confederacy and the Arab Conquest of Iran. London and New York: I.B. Tauris. ISBN 978-1-84511-645-3.  Zarrinkub, Abd al-Husain (1975). „The Arab conquest of Iran and its aftermath“, The Cambridge History of Iran, Volume 4: From the Arab Invasion to the Saljuqs. Cambridge: Cambridge University Press, გვ. 1–57. ISBN 978-0-521-20093-6.  Morony, M. (1986). „ʿARAB ii. Arab conquest of Iran“. Encyclopaedia Iranica, Vol. II, Fasc. 2. pp. 203–210.CS1-ის მხარდაჭერა: ref=harv (link)
კადისიის ბრძოლა

კადისიის ბრძოლა — ერთ-ერთი გადამწყვეტი ბრძოლა არაბ-მუსულმანებსა და სასანიანების იმპერიას შორის. მიმდინარეობდა 636 წლის 16 ნოემბრიდან 19 ნოემბრის ჩათვლით, არაბების მიერ ირანის დაპყრობის პერიოდში. სასანიანების ჯარში შეფასებების მიხედვით იყო 40 ათასამდე მეომარი და 30 ან 33 საბრძოლო სპილო. ჯარს ხელმძღვანელობდა ხორასანის მმართველი რუსტამი. არაბებმა მათ წინააღმდეგ გამოიყვანეს დაახლოებით 25-30 ათასი ჯარისკაცი, რომელსაც ხელმძღვანელობდა საად იბნ აბუ ვაკასი. ომი საკმაოდ მწვავე გამოდგა და ოთხი დღე გაგრძელდა. მძიმე დანაკარგის მიუხედავად არაბებმა გაიმარჯვეს. ბრძოლის შედეგად სასანიანების არმია ფაქტობრივად განადგურდა, რამაც დააჩქარა სასანიანების იმპერიის დაცემა. The Battle of al-Qadisiyyah — 637 AD The beginning of the End for the House of Sassan ↑ Trevor N Dupuy and R. Ernest Dupuy, The Harper Encyclopedia of Military History, 249. ↑ Friedmann, Y. (1992). The History of al-Tabari Vol. 12: The Battle of al-Qadisiyyah and the Conquest of Syria and Palestine A.D. 635-637/A.H. 14-15. State University of New York Press. ISBN 9780791407332. ციტირების თარიღი: 2014-10-24.  ↑ ^ Ṭabarī, The Battle of al-Qādisiyyah and the Conquest of Syria and Palestine, Transl.Yohanan Friedmann, (State University of New York Press, 1992), 62.
ქარბალის ბრძოლა

ქარბალის ბრძოლა — ერთ-ერთი დიდი ბრძოლა, რომელიც გაიმართა 680 წლის 10 ოქტომბერს წინასწარმეტყველ მუჰამედის შვილიშვილ ჰუსეინ იბნ ალისა და ხალიფა იაზიდ I-ის ძალებს შორის, თანამედროვე ერაყის ტერიტორიაზე, ქალაქ ქარბალასთან. ომის მიზეზი გახდა იაზიდ I-ის მიმართ ჰუსეინ იბნ ალის მიერ ერთგულების ფიცის დაუდებლობა. ბრძოლა დასრულდა ჰუსეინის დამარცხებით. მისი დაახლოებით 100 მომხრე დაუპირისპირდა იაზიდ I-ის 4 ათასზე მეტ მებრძოლს. ჰუსეინის მხრიდან დაიღუპა 72 ადამიანი, მათ შორის ხალიფა ალის ექვსი თვის შვილიშვილი. დაღუპულთა უმრავლესობა წინასწარმეტყველ მუჰამედის ოჯახის წევრები იყვნენ. ეს ბრძოლა შიიტებსა და სუნიტებს შორის განხეთქილების დასაწყისად ითვლება. Kennedy, Hugh, The Armies of the Caliphs: Military and Society in the Early Islamic State, Routledge, 2001. al-Muqarram, Abd al Razzaq, Maqtal al-Husayn, Martyrdom Epic of Imam al-Husayn, translated by Yasin T. Al-Jibouri, pub Al-Kharsan Foundation for Publications, originally published Qum, circa 1990. (al-Muqarram was born in 1899 and died in 1971—author's biography. This is a 20th-century book—see Islamic Historiography, by Chase F. Robinson, p. 35.) ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ქარბალის ბრძოლა What is Muharram? A Probe Into the History of Ashura by Dr. Ibrahim Ayati Battle of Karbalāʾ, Britannica List of the casualties of Karbla
სიფინის ბრძოლა

სიფინის ბრძოლა — ერთ-ერთი ბრძოლა, რომელიც გაიმართა 657 წლის 26-28 ივლისს მართლმორწმუნე ხალიფა ალისა და სირიის აჯანყებული მმართველის მუავიას შორის. თავდაპირველად ბრძოლა აჯანყებულთათვის წარუმატებელი აღმოჩნდა. თუმცა მუავიამ ხრიკს მიმართა: თავის ჯარისკაცებს უბრძანა შუბებზე მიემაგრებინათ გრაგნილები ყურანის ტექსტებით. მართლმორწმუნე ხალიფამ ბრძანა ბრძოლა შეეჩერებინათ. მუავიამ თავისი ჯარი გადაარჩინა. ალის არმიაში კი თავი იჩინა განხეთქილებამ. ჯარისკაცების ნაწილმა (12 ათასი) გააპროტესტა მისი გადაწყვეტილება და მიატოვა არმია. მათ მოგვიანებით ეწოდათ ხარიჯიტები. Gudrun Krämer: Geschichte des Islam. Dtv, München 2005, ISBN 978-3-423-34467-8, S. 39–41. Gernot Rotter: Die Umayyaden und der zweite Bürgerkrieg (680–692). Steiner, Wiesbaden 1982, ISBN 3-515-02913-3
უილიამ მოურნერი

უილიამ მოურნერი (ინგლ. William Esco (W. E.) Moerner; დ. 24 ივნისი, 1953) — ამერიკელი მეცნიერი; ქიმიკოსი, ფიზიკოსი, ბიოფიზიკოსი. 2014 წელს მიენიჭა ნობელის პრემია ქიმიის დარგში ერიკ ბეციგსა და შტეფან ჰელისთან ერთად. სწავლობდა სენტ-ლუისის ვაშინგტონის უნივერსიტეტში, განათლება განაგრძო კორნელის უნივერსიტეტში, სადაც მიიღო მაგისტრის ხარისხი 1978 წელს და დოქტორის ხარისხი 1982 წელს. არის სტენფორდის უნივერსიტეტის პროფესორი. უილიამ მოურნერი— სტენფორდის უნივერსიტეტის პროფილი (ინგლისური) ↑ ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ Munzinger Personen <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107343683"></a> ↑ http://www.reuters.com/video/2014/10/08/a-close-up-view-of-nobel-prize-chemistry?videoId=346498642 ↑ http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23894694 ↑ http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3340104/ ↑ http://www.nobelprize.org/nobel_prizes/chemistry/laureates/2014/ ↑ https://www.nobelprize.org/nobel_prizes/about/amounts/ ↑ https://wolffund.org.il/william-e-moerner/ ↑ 9.0 9.1 https://www.aps.org/programs/honors/prizes/langmuir.cfm ↑ https://www.aps.org/programs/honors/prizes/plyler.cfm ↑ https://www.acs.org/funding/awards/peter-debye-award-in-physical-chemistry/past-recipients.html ↑ ნობელის პრემიის ლაურეატები ქიმიაში 2014 წ. — უილიამ მოურნერი
მეი-ბრიტ მოსერი

მეი-ბრიტ მოსერი (May-Britt Moser; დ. 4 იანვარი, 1963) — ნორვეგიელი ნევროფიზიოლოგი და ნევროლოგი. 2014 წელს მიენიჭა ნობელის პრემია მედიცინის დარგში ჯონ ო’კიფისა და ედვარდ მოსერთან ერთად. აღსანიშნავია, რომ მეი-ბრიტ მოსერმა ნობელის პრემია ქმართან — ედვარდ მოსერთან ერთად მიიღო, რაც პრემიის ისტორიაში მეხუთე შემთხვევაა. ↑ ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ Store norske leksikon — 1978. — ISSN 2464-1480 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q746368"></a> ↑ Munzinger Personen <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107343683"></a> ↑ https://www.ntnu.edu/employees/maybm ↑ http://www.nobelprize.org/nobel_prizes/medicine/laureates/2014/ ↑ https://www.nobelprize.org/nobel_prizes/about/amounts/ ↑ https://www.cuimc.columbia.edu/research/louisa-gross-horwitz-prize/horwitz-prize-awardees ↑ https://www.amphilsoc.org/prizes/karl-spencer-lashley-award ↑ https://www.med.lu.se/eric_k_fernstroems_stiftelse/fernstroemspriserna/nordiska_priset ↑ https://www.jeantet.ch/en/prix-louis-jeantet/laureats/2011-en/professor-may-britt-moser/ ↑ მეი-ბრიტ მოსერი — ნობელის პრემიის ლაურეატი მედიცინის დარგში 2014 წ. ↑ http://wiadomosci.onet.pl/swiat/john-o-keefe-may-britt-moser-i-edvard-moser-otrzymali-nagrode-nobla-w-dziedzinie/9m6h5
ალისია სილვერსტოუნი

ალისია სილვერსტოუნი (ინგლ. Alicia Silverstone, (/əˈliːsiə/ Ə-lee-SEE-ə;; დ. 4 ოქტომბერი, 1976) — ამერიკელი მსახიობი, პროდიუსერი, აქტივისტი. სადებიუტო როლი შეასრულა ფილმში „ვნება“, რამაც მას 1994 წელს MTV-ის კინოჯილდო მოუტანა, საუკეთესო გამრღვევი შესრულებისთვის. შემდგომში იგი მოზარდების კერპად იქცა, განსაკუთრებით მას შემდეგ, რაც ჯგუფ Aerosmith-ის სამ მუსიკალურ ვიდეოში გამოჩნდა. 1995 წელს ითამაშა წარმატებულ ფილმში „სულელი“ (რამაც მისი Columbia-სთან მრავალმილიონიანი კონტრაქტი უზრუნველყო), ხოლო 1997 წელს - ფილმში „ბეტმენი და რობინი“, ბეტგერლის როლში. იგი განაგრძობდა ფილმებში, სატელევიზიო პროექტებსა და სცენაზე თამაშს. სილვერსტოუნი ვეგეტარიანელია, მხარს უჭერს PETA-ს საქმიანობას და გამოცემული აქვს წიგნი კეთილი დიეტა. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ალისია სილვერსტოუნი The Kind Life with Alicia Silverstone - სილვერსტოუნის საიტი, წიგნის კეთილი დიეტა ინტერაქტიული სამყარო ალისია სილვერსტოუნი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ალისია სილვერსტოუნი TCM-ის კინოფილმების მონაცემთა ბაზაში ალისია სილვერსტოუნი — AllMovie ალისია სილვერსტოუნი PETA-ზე (რეკლამით) ↑ Flood, Rebecca. (June 14, 2021) Alicia Silverstone Reveals How to Say Her Name and We've All Been Mispronouncing It. Newsweek. ციტატა: „The Batman & Robin star said: 'My name is Alicia, Ali-SEE-yuh, not Aleesha, not Alisha, Ali-SEE-yuh.'“ ციტირების თარიღი: August 9, 2021 ↑ * Morgan, Adam (2009). Eating the Big Fish: How Challenger Brands Can Compete Against Brand Leaders. Wiley, გვ. 144. ISBN 978-0470238271.  Vaughn, Jacqueline (2003). Environmental Activism: A Reference Handbook. ABC-CLIO, გვ. 167. ISBN 978-1576079010.  Photography By Rodale Images. (2012-04-05) Alicia Silverstone: The Kind Diet | Women's Health Magazine. Womenshealthmag.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-03-31. ციტირების თარიღი: 2012-04-11.