laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ბულგარეთის სამთავრო

ბულგარეთის სამთავრო (ბულგ. Княжество България) — ოსმალეთის იმპერიის დე-ფაქტო დამოუკიდებელი ვასალური სამთავრო, რომელიც 1878 წელს ბერლინის ხელშეკრულებით შეიქმნა. რუსეთ-ოსმალეთის ომში რუსეთის გამარჯვების შემდეგ 1878 წლის 3 მარტს მხარეებმა ხელი მოაწერეს სან-სტეფანოს საზავო ხელშეკრულებას. ამ ხელშეკრულებით უნდა შექმნილიყო ბულგარეთის გაცილებით დიდი ვასალური სახელმწიფო, რომლის საზღვრებშიც ექცეოდნენ ბალკანეთის ყველა ეთნიკურად ბულგარელები. სახელმწიფოს უნდა მოეცვა: მეზია, თრაკია და მაკედონიის ისტორიული რეგიონი. ის იქნებოდა გადაჭიმული შავი ზღვიდან ეგეოსის ზღვამდე. გაერთიანებული სამეფო და ავსტრია-უნგრეთის იმპერია ბალკანეთში რუსეთზე დამოკიდებული ამხელა სახელმწიფოს შექმნის წინააღმდეგ წავიდნენ. მათ სანაცვლოდ იმავე წელს ბერლინის კონგრესზე ხელი ბერლინის ხელშეკრულებას მოაწერეს, რომელმაც სან-სტეფანოს საზავო ხელშეკრულება ჩაანაცვლა. შედეგად შეიქმნა ბულგარეთის შედარებით მცირე სამთავრო. ბულგარეთის სამთავრო ჰქონდა საკუთარი კონსტიტუცია დროშა, ჰიმნი და საგარეო პოლიტიკა. 1879 წლის 29 აპრილს იქნა მიღებული ტირნოვოს კონსტიტუცია. კონსტიტუციის მიხედვით ბულგარეთის სამთავრო იყო კონსტიტუციური მონარქია ერთპალატიანი პარლამენტით, შემოღებულ იქნა საარჩევნო სისტემა მხოლოდ მამაკაცების ხმის უფლებით.. 1879 წლის 29 აპრილს აირჩიეს პირველი მთავარი ალექსანდრე ბატენბერგი. ბულგარეთის მთავარს სამხედრო და შინაგან საქმეთა მინისტრებს უნიშნავდა რუსეთის იმპერია. ბატენბერგმა 1881 წლის ივნისში გამოსცა დეკრეტი პრესის თავისუფლების შესახებ. 1881 წელს დიდი ეროვნული კრების არჩევნები დასრულდა ბატენბერგის მომხრე კონსერვატორების დიდი გამარჯვებით. ბატენბერგი ატარებდა ანტირუსულ პოლიტიკას, რომელსაც ზურგს უმაგრებდა ავსტრია-უნგრეთი. ეს გამოჩნდა ბულგარეთის სარკინიგზო მაგისტრალის მშენებლობის დროს. პრო-რუსული მიმართულების იყო რადიკალურ-ლიბერალური პარტია და მისი ლიდერი პეტკო კარაველოვი. 1882-84 წლებში ადგილი ჰქონდა მწვავე დაპირისპირებას რუსოფილ და რუსოფობ პარტიებს შორის. 1883 წლის სექტემბერში ბატენბერგმა დაითხოვა ძველი მთავრობა და დანიშნა ახალი კაბინეტი დრაგან კანკოვის მეთაურობით. 1885 წლის 6 სექტემბერს ბულგარეთის სამთავრომ და აღმოსავლეთი რუმელიამ ქალაქ პლოვდივში გამოაცხადეს გაერთიანების შესახებ. გაერთიანების წინააღმდეგი იყვნენ სერბეთის სამეფო, ავსტრია-უნგრეთი და ოსმალეთი. სერბეთის სამეფოს მიაჩნდა, რომ ბულგარეთის გაერთიანება დაარღვევდა ძალთა ბალანსს ბალკანეთის ნახევარკუნძულზე. 1885-86 წლების ომი ბულგარეთსა და სერბეთს შორის ბულგარეთის გამარჯვებით დასრულდა. 1886 წლის ბუქარესტის ხელშეკრულებამ სერბეთს დაუბრუნა ომის დროს ბულგარეთის მიერ დაკავებული მიწები, მაგრამ ცნო ბულგარეთის გაერთიანება. 1886 წლის აგვისტოში პრო-რუსული ძალების მარშის შედეგად დაითხოვეს ალექსანდრ ბატენბერგი. იმავე წლის სექტემბერში ბულგარეთში ჩავიდა რუსეთის წარმომადგენელი კაულბარსი, რათა შეერჩიათ მთავრის ახალი კანდიდატურა. მოლაპარაკებები ჩაიშალა და 1886 წელს რუსეთმა გაწყვიტა დიპლომატიური ურთიერთობა ბულგარეთთან. 1887 წლის აპრილში ავსტრია-უნგრეთმა გერმანიის მხარდაჭერით მთავრის პოსტზე დაამტკიცა ფერდინანდ საქსენ-კობურგ გოთსკი. ბულგარეთის ხელისუფლებაში მოვიდნენ პრო-ავსტრიული ძალები. 1908 წლის 5 ოქტომბერს ბულგარეთმა გამოაცხადა დამოუკიდებლობა და ჩამოყალიბდა ბულგარეთის სამეფო. ბულგარეთის ისტორია Rulers of Bulgaria
რეგენტი

რეგენტი (ლათ. regens, — მმართველი) — მონარქიულ სახელმწიფოებში სახელმწიფოს მეთაურის უფლებამოსილებათა დროებით შემსრულებელი პირი ან კოლეგა (სარეგენტო საბჭო) მონარქის მცირეწლოვანების, არაქმედუნარიანობისა და სხვა შემთხვევაში. რეგენტობის დაწესებისა და მისი განხორციელების პირობები მოწესრიგებულია კონსტიტუციური ნორმებით ან განსაკუთრებული კანონით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 324.
ლაშა პარუნაშვილი

ლაშა პარუნაშვილი (დ. 14 თებერვალი, 1993, თბილისი) — ქართველი ფეხბურთელი, დანიურ კლუბ „ესბიერის“ ნახევარმცველი. მისი დებიუტი საქართველოს ეროვნულ ნაკრებში შედგა უზბეკეთის ნაკრების წინააღმდეგ მატჩში 2017 წლის 23 იანვარს. უმაღლესი ლიგა ჩემპიონი (2): 2009/2010, 2012/2013 საქართველოს თასის გამარჯვებული (1): 2012/2013 საქართველოს სუპერთასის გამარჯვებული (2): 2010/2011, 2014/2015 პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური) პროფილი დინამოს ოფიციალურ საიტზე (ქართული ენა) ↑ Transfer: Lasha Parunashvili has been sold by Dinamo Tbilisi to Esbjerg ↑ Uzbekistan - Georgia (Report)
ომარ გვასალია

ომარ გვასალია (დ. 31 აგვისტო, 1942, თბილისი, საქართველოს სსრ — გ. 21 აპრილი, 1992) — ქართველი კინორეჟისორი, რეჟისორი ფილმებისა: „ალყა“, „ქართველები ცაში“, „დროებითი მოწმობა“, „ერთგული მეგობარი“ და სხვა. დაამთავრა ვგიკის სადადგმო ფაკულტეტის სარეჟისორო განყოფილება (ლევ კულეშოვისა და ალექსანდრა ხოხლოვას სახელოსნო, 1968). ლენინგრადის სატელევიზიო ფილმების სტუდიაში გადაიღო დოკუმენტური ფილმი „ყველა ჩემი ვაჟი-შვილია“ ა. სტეფანოვიჩთან ერთად 1968 წელს. 1968-1970 წლებში მუშაობდა საქართველოს ქდსპფ სტუდიაში. 1972 წელს შედგა მისი დებიუტი მხატვრულ კინოში. მოსფილმის ექსპერიმენტულ გაერთიანებაში დადგა ფსიქოლოგიური დრამა „დროებითი მოწმობა“ ა. სტეფანოვიჩთან ერთად. მას მოყვა სხვადასხვა ჟანრის ფილმები „მშვიდობიანი დღეები“ (1974) „იმედის მწვანე კუნძული“ (1978), „მშვიდობით მეგობარო“ (1980), „ქართველები ცაში“ (1984), „ალყა“ (1990). დაწერა სცენარი ფილმისათვის „ბედიანი“ (ფილმის რეჟისორი გ. ლევაშოვ-თუმანიშვილი, 1992). წარმატებით მუშაობდა დოკუმენტურ კინოში, როგორც სცენარისტი და რეჟისორი. ფილმ-ინტერვიუს ჟანრში გადაიღო ფილმები მოზარდთა აღზრდის პრობლემებზე „ერთი დღე უნივერსიტეტში“ (1968), “დიალოგები“ (1976), „70 შეკითხვა“ (1980), „გაიცანით, ჩვენი შვილები“ (1987), ასევე დოკუმენტური ფილმი „ფრესკა“. 80-იანი წლების საქართველოს მტკივნეული სოციალური და საზოგადოებრივი პრობლემები ასახა ილია ჭავჭავაძის ცხოვრებისა და მოღვაწეობისადმი მიძღვნილ ფილმში „რამდენიმე სურათი ილიას ცხოვრებიდან“ (1987). მთავარი როლი შეასრულა ფილმში „მოგზაურობა სოპოტში“ (რეჟისორი ნანა ჯორჯაძე, 1980). ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის კინო ფაკულტეტზე 1974-დან 1991 წლამდე. იყო საქართველოს ტელეფილმების სტუდიის დირექტორი 1983-1985 წლებში 1988 წელს გ. ლევაშოვ-თუმანიშვილთან და რ. ხოტივართან ერთად დააფუძნა კინო-ფირმა „მთვარის გლობუსი“. დაიღუპა ავტოკატასტროფაში. 1972 — დროებითი მოწმობა 1974 — მშვიდობიანი დღეები 1978 — იმედის მწვანე კუნძული 1980 — მშვიდობით მეგობარო 1984 — ქართველები ცაში 1990 — ალყა ოქროს არწივი ომარ გვასალია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ომარ გვასალია [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია ომარ გვასალიას გვერდი ქართული კინოს მონაცემთა ბაზაში დაარქივებული 2016-04-04 საიტზე Wayback Machine. ომარ გვასალია (რუსული)
Pixel Piracy

Pixel Piracy — გვერდით-მოძრავი სათავგადასავლო კომპიუტერული თამაში რომელსაც ქმნის Quadro Delta. თამაშში, მოთამაშე ქმნის პირატულ გემს, ირჩევს მის ეკიპაჟს და უძღვება მათ პირატულ მსოფლიოში. თამაშს არ აქვს მოცემული მიზანი მოთამაშისათვის, და მათ აქვთ უფლება იმოგზაურონ როგორც უნდათ თამაშში. ოფიციალური ვიკი დაარქივებული 2014-06-26 საიტზე Wayback Machine. ოფიციალური ფორუმი დაარქივებული 2014-07-23 საიტზე Wayback Machine. Steam მაღაზია ↑ "The Early Access Report - Divinity: Original Sin, Pixel Piracy and Final Rush"
ბულგარეთის სამეფო

ბულგარეთის სამეფო, ასევე ეწოდებოდა: ბულგარეთის მესამე სამეფო ან ბულგარეთის მესამე იმპერია (ბულგ. Царство България) — კონსტიტუციური მონარქია, რომელიც ძველი სტილით 1908 წლის 22 სექტემბერს ბულგარეთის სამთავროს სამეფოდ გარდაქმნით ჩამოყალიბდა. ეს ცვლილება მოხდა ფერდინანდ I-ის დროს, რომელიც დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ მეფედ ეკურთხა. სამეფოს შექმნის თანავე მოუწია გადარჩენისთვის ბრძოლებში ჩაბმა და შემდგომი ათი წლის განმავლობაში სამ მსხვილმასშტაბიან ომში მონაწილეობდა - პირველ და მეორე ბალკანურ ომებსა და პირველ მსოფლიო ომში. შედეგად ბულგარეთს აეკრძალა ჯარის ყოლა და დიდი ბულგარეთის შექმნის იდეა ჩავარდა. მეორე მსოფლიო ომში ბულგარეთის სამეფო ეროვნული იდეების გამო ისევ ჩება გერმანიის მხარეს და ისევ დამარცხდა. 1946 წელს ბულგარეთში მეფობა გაუქმდა. ბოლო მეფე სიმეონი გააძევეს ქვეყნიდან და შექმნეს კომუნისტური სახელმწიფო - ბულგარეთის სახალხო რესპუბლიკა. ბალკანეთის ომები ბულგარეთის ისტორია Rulers of Bulgaria ↑ 6FP NoE 4M in Bulgaria - Sofia Info. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-03-09. ციტირების თარიღი: 2014-07-21.
ნეოფიტე (ბულგარეთის პატრიარქი)

პატრიარქი ნეოფიტე (ბულგ. Патриарх Неофит, ერისკაცობაში — სიმეონ ნიკოლოვ დიმიტროვი, ბულგ. Симеон Николов Димитров; დ. 15 ოქტომბერი, 1945, სოფია — გ. 13 მარტი, 2024, სოფია) — სრულიად ბულგარეთის პატრიარქი 2013 წლის 24 თებერვალიდან 2024 წლამდე. სიმეონ ნიკოლოვ დიმიტროვმა 1965 წელს დაამთავრა სოფიის სასულიერო სემინარია, 1971 წელს კი სოფიის სასულერო აკადემია. დაამთავრა მოსკოვის სასულიერო აკადემია (ასპირანტურა) და მიიღო ღვთისმეტყველის კანდიდატის წოდება (საეკლესიო გალობის სპეციალობით), 1973 წლიდან ხელმძღვანელობდა და ასწავლიდა სასულიერო აკადმიის სამგალობლო გუნდს. 1975 წელს აღიკვეცა ბერად სამების მონასტერში პატრიარქ მაქსიმეს მიერ. 1989 წლის ბოლოს ხდება სასულიერო აკადემიის რექტორი, 1991 წელს კი ინიშნება დეკანად წმინდა კლიმენ ოხრიდელის სახელობის სოფიის უნივერსიტეტის ახლად აღდგენილ საღვთისმეტყველო ფაკულტეტზე. 1994 წლიდან მოღვაწეობდა დოროსტოლსკისა და ჩერვენსკის მიტროპოლიტად. 2001 წლიდან მოყოლებული სოფიის საპატრიარქო ტახზე ასვლამდე ხელმძღვანელობდა რუსენის ეპარქიას. გარდაიცვალა 2024 წლის 13 მარტს, ხანგრძლივი ავადმყოფობის შემდეგ, 78 წლის ასაკში. Русенски митрополит Неофит დაარქივებული 2014-03-27 საიტზე Wayback Machine. (ბულგარული) Български патриарх დაარქივებული 2014-03-27 საიტზე Wayback Machine. (ბულგარული) Митрополит Неофит დაარქივებული 2012-04-04 საიტზე Wayback Machine. (ბულგარული) Неофит (Димитров) ↑ „ბულგარეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის პატრიარქი ნეოფიტე გარდაიცვალა“. 1tv.ge. ციტირების თარიღი: 15 მარტი, 2024. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება)
ვარლამ ხუროძე

ვარლამ ადამის ძე ხუროძე (ფსევდონიმი მალაქიაშვილი; დ. 1 (13) ოქტომბერი, 1883, მათხოჯი, ხონის რაიონი ― გ. 10 ივნისი, 1939, თბილისი) — ქართველი მწერალი, პუბლიცისტი, პედაგოგი. სკკპ წევრი 1905 წლიდან. 1913 წელს დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტის ისტორიულ-ფილოლოგიური ფაკულტეტი. პირველი ლექსი გამოაქვეყნა 1903, პირველი მოთხრობა „დედის მსხვერპლი“ — 1904. ხუროძის მოთხრობები, პიესები, რომანები, ლექსები, პედაგოგიური და კრიტიკული-პუბლიცისტური წერილები 10-იანი წლებიდან სისტემატურად იბეჭდებოდა ქართულ პრესაში. იყო ე. წ. დემოკრატიული მწერლობის მიმდევარი. მისს რომანებში „შოთა ბროლიძე“ (1911), „სამნი“ (1926), „დათოვლილი გვიტგვინი“, მოთხრობებში „ორი საფლავი“ (1905), „კეკელოს თავგადასავალი“, „ობლები“ (ორივე 1912) და სხვ. წარმოსახულია რევოლუციამდელი გლეხობის გაჭირვებული ცხოვრება, რევოლუციური-განმათავისუფლებელი ბრძოლა, დახატულია თავდადებულ რევოლუციონერთა სახეები. მირიანაშვილი ა., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 518.
ბერენის ბეჟო

ბერენის ბეჟო (ფრანგ. Bérénice Bejo; დ. 7 ივლისი, 1976, ბუენოს-აირესი) — არგენტინაში დაბადებული ფრანგი კინომსახიობი. არის რეჟისორ მიშელ ჰაზანავიჩუსის მეუღლე. მიღებული აქვს კანის კინოფესტივალისა და სეზარის ჯილდოები. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ბერენის ბეჟო“ ვიკისაწყობში. Bérénice Bejo კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
ბილი ელიოტი

ბილი ელიოტი (ინგლ. Billy Elliot) — 2000 წლის ბრიტანული დრამა, რომელიც გადაღებულია სტივენ დალდრის მიერ. ფილმმა მიიღო BAFTA-ს ჯილდო საუკეთესო სურათისთვის. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ბილი ელიოტი მეშახტის შვილია. მამას ის კრივზე დაჰყავს. 11 წლის ბილი კი ბალეტით დაინტერესდება. მამა და უფროსი ძმა ბილის ბალეტით გატაცებას საშინლად აპროტესტებენ. მათ აბრაზებთ, რომ ბილიმ კაცური სპორტის ნაცვლად ბალეტი აირჩია. ბილის მხარს მხოლოდ ბალეტის მასწავლებელი მისის უილკინსონი უჭერს. ის ბიჭს ეხმარება, ბალეტის სამეფო სკოლაში ჩააბაროს. „ბილი ელიოტი“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „ბილი ელიოტი“ — Allmovie-ზე „ბილი ელიოტი“ — Box Office Mojo-ზე „ბილი ელიოტი“ — Rotten Tomatoes
ოქროს გლობუსის 30-ე დაჯილდოება

ოქროს გლობუსის 30-ე დაჯილდოება გაიმართა 1973 წლის 28 იანვარს. მასში მონაწილეობა მიიღო 1972 წელს გამოსულმა კინო და ტელენამუშევრებმა. ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2015-08-01 საიტზე Wayback Machine.
პეტარ მლადენოვი

პეტარ მლადენოვი (ბულგ. Петър Младенов) — ბულგარელი პოლიტიკოსი. სოციალისტური პარტიის წევრი. 18 წლის განმავლობაში ეკავა ბულგარეთის საგარეო საქმეთა მინისტრის მინისტრის თანამდებობა (1971—1989). ბულგარეთის პირველი პრეზიდენტი (1989-1990 წწ.), თანამდებობა დაიკავა ტოდორ ჟივკოვის გადადგომის შემდეგ. Моно Попрангелов, "Пътуване през годините от Урбабинци до Тошевци", изд. "Даная Интернешънъл", 2007 Емилия Христова, "Османските данъчни регистри като извор на данни за историята на с.Урбабинци/Тошевци и основа за генеалогични проучвания", изд. "Ancestry International", 2010 г. (стр. 13—41) Османски данъчни регистри за с. Урбабинци[მკვდარი ბმული] (стр. 13—41)
ანა პეტრეს ასული (ეკატერინე II-ის ქალიშვილი)

ანა პეტრეს ასული, ანა პეტროვნა ( დ. 9 დეკემბერი, 1757, სანქტ-პეტერბურგი — გ. 8 მარტი, 1759, სანქტ-პეტერბურგი) — დიდი მთავარი. დიდი მთავარი ეკატერინე II-ის ქალიშვილი. ანას მამა შეიძლება ყოფილიყო ეკატერინეს საყვარელი, პოლონეთის მომავალი მეფე სტანისლავ პონიატოვსკი, რომელიც 1756 წელს საქსონიის ელჩად ჩავიდა პეტერბურგში. ანა იყო ეკატერინეს ქმრის, პეტრე III-ის კანონიერი ქალიშვილი, მაგრამ მის მამობაში სასახლეში ეჭვი ეპარებოდათ. ანა პეტრეს ასული დაკრძალულია ალექსანდრე ნევსკოი ლავრის ღმრთისმშობლის ხარების ეკლესიაში. 1575 წლის 17 დეკემბერს ანა დააჯილდოვეს წმინდა ეკატერინეს პირველი ხარისხის ორდენით.. ↑ 1.0 1.1 პლეჩოვ ე.ბ., იოანე ანტონოვიჩის და პავლე I-ის თაობა // რომანოვები. დინასტიების ისტორია, М: ОЛМА-ПРЕСС, 2004. — გვ. 146 (არქივი) 3000 ეგზ., ISBN 5-224-01678-9. ↑ წმინდა ეკატერინეს კავალერიის ორდენი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-05. ციტირების თარიღი: 2014-07-22. Экстракт из протокола учрежденной при дворе Ее Императорского Величества конференции от 10-го марта 1759-го года. О погребении великой княжны Анны Петровны // Русский архив, 1892. — Кн. 1. — Вып. 2. — С. 262—263. დაარქივებული 2018-10-18 საიტზე Wayback Machine.
რაფაელ გარსია

რაფაელ 'რაფა' გარსია გარსია (ესპ. Rafael García García; დ. 14 იანვარი, 1986, სიუდად-რეალი, ესპანეთი) — ესპანელი ფეხბურთელი, თბილისის „დინამოს“ ნახევარმცველი. პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური) პროფილი დინამოს ოფიციალურ საიტზე (ქართული ენა)
კარმენ ვილიალობოსი

კარმენ ვილიალობოსი (ესპ. Carmen Villalobos; დ. 13 ივლისი 1983, ბარანკილია, კოლუმბია) — კოლუმბიელი მოდელი და მსახიობი. 18 წლიდან პოპულარობით სარგებლობდა. პოპულარული გახდა სერიალით „ჩემი გული მოითხოვს... ლოლა ვოლკანს“, სადაც ასრულებს ლოლა ვოლკანის როლს. მონაწილეობა აქვს მიღებული ფოტოკონკურსებსა და სარეკლამო რგოლებში. არის ცნობილი ბრენდების სახე. იორლეი კარმენ ვილიალობოს ბარიოსი დაიბადა კოლუმბიაში. ჰყავს ძმა, რომელიც მასზე უმცროსია. კარმენი 18 წლიდან პოპულარობით სარგებლობდა. 2005 წელს მან ხელი მოაწერა კონტრაქტს ტელემუნდოსთან. მისი პირველი დებიუტი იყო სერიალი „უმკერდოდ სამოთხე არ არსებობს“. კარმენმა კარიერა 1999 წელს დაიწყო. 2010-2011 წლებში მან მონაწილეობა მიიღო სერიალში „თვალი თვალის წილ“, სადაც პარტნიორობა გაბი ესპინოს გაუწია. 2011 წელს მონაწილეობა მიიღო სერიალში „ჩემი გული მოითხოვს... ლოლა ვოლკანს“, საიდანაც იგი ფართო მაყურებელმა გაიცნო. 2013-2014 წლებში მთავარი როლი მიიღო ტელემუნდოსსერიალში „ცათა მბრძანებელი“. სერიალის გადაღება 2013 წელს დაიწყო. კარმენმა 2008 წელს სერიალის გადაღებების დროს სებასტიან კაისედო გაიცნო; მათ მთავარი როლი მიიღეს ტელემუნდოს ორ სერიალში. კარმენ ვილიალობოსი კოლუმბიაში ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული მსახიობი და მოდელია. იგი 2009 წელს შევიდა 50 ყველაზე ლამაზ ადამიანთა სიაში. მონაწილეობა აქვს მიღებული ტელემუნდოს სხვა ტელენოველებში. 2008 წელს კარმენმა სერიალ „უმკერდოდ სამოთხე არ არსებობს“ გადაღებებზე გაიცნო ცნობილი მსახიობი სებასტიან კაისედო. 2009 წელს სერიალ „მდიდარი მშობლები საბრალო ბავშვები“-ს გადაღებებზე ისინი ერთმანეთს დაუახლოვდნენ და მალევე გამოაცხადეს, რომ 2008 წლიდან მოყოლებული დღემდე ერთად არიან. კარმენ ვილიალობოსი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში კარმენ ვილიალობოსი Facebook-ზე
აბაკანოვო (ჩერეპოვეცის რაიონი)

აბაკანოვო (რუს. Абаканово) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ჩერეპოვეცის რაიონში. სოფელი შედის აბაკანოვოს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, ასევე ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის მიხედვით მიეკუთვნება აბაკანოვოს სოფსაბჭოს. 2002 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 762 ადამიანს შეადგენდა. საავტომობილო გზით რაიონული ცენტრიდან დაშორებულია 43 კილომეტრით. უახლოესი დასახლებული პუნქტებია: პოგორელკა, სელიშე, ალეკსინო. ჩერეპოვეცის რაიონის დასახლებული პუნქტები А. М. Туркин, М. А. Боев Абаканово // Вологодская энциклопедия / гл. ред. Г. В. Судаков. — Вологда: Русь, 2006. — С. 25. — ISBN 5-87822-305-8. Абаканово // Чайкина Ю. И. Географические названия Вологодской области: Топонимический словарь. — Архангельск: Северо-Западное книжное издательство, 1988. ↑ Всероссийские переписи населения 2002 и 2010 годов ↑ Закон Вологодской области от 6 декабря 2004 г. N 1129-ОЗ «Об установлении границ Череповецкого муниципального района, границах и статусе муниципальных образований, входящих в его состав». დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-10-15. ციტირების თარიღი: 2014-07-22. ↑ Данные переписи 2002 года: таблица 2С. М.: Федеральная служба государственной статистики, 2004.
აკსენოვო (აბაკანოვოს სასოფლო დასახლება)

აკსენოვო (რუს. Аксеново) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ჩერეპოვეცის რაიონში. სოფელი შედის აბაკანოვოს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, ასევე ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის მიხედვით მიეკუთვნება აბაკანოვოს სოფსაბჭოს. 2002 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 2 ადამიანს შეადგენდა. საავტომობილო გზით რაიონული ცენტრიდან დაშორებულია 38 კილომეტრით, ხოლო სასოფლო დასახლების ცენტრიდან — 6 კილომეტრით. უახლოესი დასახლებული პუნქტებია: განინო, ლადიგინო, კურცევო. ჩერეპოვეცის რაიონის დასახლებული პუნქტები აკსენოვო[მკვდარი ბმული] ვოლოგდის ოლქის დასახლებული პუნქტების რეესტრში ↑ Закон Вологодской области от 6 декабря 2004 г. N 1129-ОЗ «Об установлении границ Череповецкого муниципального района, границах и статусе муниципальных образований, входящих в его состав». დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-10-15. ციტირების თარიღი: 2014-07-22. ↑ Данные переписи 2002 года: таблица 2С. М.: Федеральная служба государственной статистики, 2004.
ალეკსინო (აბაკანოვოს სასოფლო დასახლება)

ალეკსინო (რუს. Алексино) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ჩერეპოვეცის რაიონში. სოფელი შედის აბაკანოვოს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, ასევე ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის მიხედვით მიეკუთვნება აბაკანოვოს სოფსაბჭოს. 2002 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 63 ადამიანს შეადგენდა. საავტომობილო გზით რაიონული ცენტრიდან დაშორებულია 46 კილომეტრით, ხოლო სასოფლო დასახლების ცენტრიდან — 3 კილომეტრით. უახლოესი დასახლებული პუნქტებია: კრომინსკაია, სელიშე, პოგორელკა. ჩერეპოვეცის რაიონის დასახლებული პუნქტები ალეკსინო[მკვდარი ბმული] ვოლოგდის ოლქის დასახლებული პუნქტების რეესტრში ↑ Закон Вологодской области от 6 декабря 2004 г. N 1129-ОЗ «Об установлении границ Череповецкого муниципального района, границах и статусе муниципальных образований, входящих в его состав». დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-10-15. ციტირების თარიღი: 2014-07-22. ↑ Данные переписи 2002 года: таблица 2С. М.: Федеральная служба государственной статистики, 2004.
ანაშკინო (ჩერეპოვეცის რაიონი)

ანაშკინო (რუს. Анашкино) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ჩერეპოვეცის რაიონში. სოფელი შედის აბაკანოვოს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, ასევე ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის მიხედვით მიეკუთვნება აბაკანოვოს სოფსაბჭოს. 2002 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 2 ადამიანს შეადგენდა. საავტომობილო გზით რაიონული ცენტრიდან დაშორებულია 49 კილომეტრით, ხოლო სასოფლო დასახლების ცენტრიდან — 6 კილომეტრით. უახლოესი დასახლებული პუნქტებია: სუმინო, პანფილკა, პოკროვი. ჩერეპოვეცის რაიონის დასახლებული პუნქტები ანაშკინო[მკვდარი ბმული] ვოლოგდის ოლქის დასახლებული პუნქტების რეესტრში ↑ Закон Вологодской области от 6 декабря 2004 г. N 1129-ОЗ «Об установлении границ Череповецкого муниципального района, границах и статусе муниципальных образований, входящих в его состав». დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-10-15. ციტირების თარიღი: 2014-07-22. ↑ Данные переписи 2002 года: таблица 2С. М.: Федеральная служба государственной статистики, 2004.
ბოტილო

ბოტილო (რუს. Ботило) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ჩერეპოვეცის რაიონში. სოფელი შედის აბაკანოვოს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, ასევე ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის მიხედვით მიეკუთვნება აბაკანოვოს სოფსაბჭოს. 2002 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 13 ადამიანს შეადგენდა. საავტომობილო გზით რაიონული ცენტრიდან დაშორებულია 32 კილომეტრით, ხოლო სასოფლო დასახლების ცენტრიდან — 10 კილომეტრით. უახლოესი დასახლებული პუნქტებია: შუხობოდი, განინო, კორაბლევო. ჩერეპოვეცის რაიონის დასახლებული პუნქტები ბოტილო[მკვდარი ბმული] ვოლოგდის ოლქის დასახლებული პუნქტების რეესტრში ↑ Закон Вологодской области от 6 декабря 2004 г. N 1129-ОЗ «Об установлении границ Череповецкого муниципального района, границах и статусе муниципальных образований, входящих в его состав». დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-10-15. ციტირების თარიღი: 2014-07-22. ↑ Данные переписи 2002 года: таблица 2С. М.: Федеральная служба государственной статистики, 2004.
ვოლკოვო (ჩერეპოვეცის რაიონი)

ვოლკოვო (რუს. Волково) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ჩერეპოვეცის რაიონში. სოფელი შედის აბაკანოვოს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, ასევე ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის მიხედვით მიეკუთვნება აბაკანოვოს სოფსაბჭოს. 2002 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 5 ადამიანს შეადგენდა. საავტომობილო გზით რაიონული ცენტრიდან დაშორებულია 40 კილომეტრით, ხოლო სასოფლო დასახლების ცენტრიდან — 5 კილომეტრით. უახლოესი დასახლებული პუნქტებია: ტერებენი, სანდალოვო, ლედინინო. ჩერეპოვეცის რაიონის დასახლებული პუნქტები ↑ Закон Вологодской области от 6 декабря 2004 г. N 1129-ОЗ «Об установлении границ Череповецкого муниципального района, границах и статусе муниципальных образований, входящих в его состав». დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-10-15. ციტირების თარიღი: 2014-08-17. ↑ Данные переписи 2002 года: таблица 2С. М.: Федеральная служба государственной статистики, 2004.
განინო (ვოლოგდის ოლქი)

განინო (რუს. Ганино) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ჩერეპოვეცის რაიონში. სოფელი შედის აბაკანოვოს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, ასევე ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის მიხედვით მიეკუთვნება აბაკანოვოს სოფსაბჭოს. 2002 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 7 ადამიანს შეადგენდა. საავტომობილო გზით რაიონული ცენტრიდან დაშორებულია 34 კილომეტრით, ხოლო სასოფლო დასახლების ცენტრიდან — 9 კილომეტრით. უახლოესი დასახლებული პუნქტებია: ბოტილო, შუხობოდი, კორაბლევო. ჩერეპოვეცის რაიონის დასახლებული პუნქტები ↑ Закон Вологодской области от 6 декабря 2004 г. N 1129-ОЗ «Об установлении границ Череповецкого муниципального района, границах и статусе муниципальных образований, входящих в его состав». დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-10-15. ციტირების თარიღი: 2014-07-22. ↑ Данные переписи 2002 года: таблица 2С. М.: Федеральная служба государственной статистики, 2004.
გლუხარევო (ჩერეპოვეცის რაიონი)

გლუხარევო (რუს. Глухарево) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ჩერეპოვეცის რაიონში. სოფელი შედის აბაკანოვოს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, ასევე ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის მიხედვით მიეკუთვნება აბაკანოვოს სოფსაბჭოს. 2002 წლის მონაცემებით სოფელში აღარავინ ცხოვრობდა. საავტომობილო გზით რაიონული ცენტრიდან დაშორებულია 50 კილომეტრით, ხოლო სასოფლო დასახლების ცენტრიდან — 12 კილომეტრით. უახლოესი დასახლებული პუნქტებია: იარცევო, ნიკოლსკოე, პოგორელკა. ჩერეპოვეცის რაიონის დასახლებული პუნქტები ↑ Закон Вологодской области от 6 декабря 2004 г. N 1129-ОЗ «Об установлении границ Череповецкого муниципального района, границах и статусе муниципальных образований, входящих в его состав». დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-10-15. ციტირების თარიღი: 2014-08-17. ↑ Данные переписи 2002 года: таблица 2С. М.: Федеральная служба государственной статистики, 2004.
დემიიანკა (ვოლოგდის ოლქი)

დემიიანკა (რუს. Демьянка) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ჩერეპოვეცის რაიონში. სოფელი შედის აბაკანოვოს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, ასევე ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის მიხედვით მიეკუთვნება აბაკანოვოს სოფსაბჭოს. 2002 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 3 ადამიანს შეადგენდა. საავტომობილო გზით რაიონული ცენტრიდან დაშორებულია 49 კილომეტრით, ხოლო სასოფლო დასახლების ცენტრიდან — 6 კილომეტრით. უახლოესი დასახლებული პუნქტებია: ნოვიშკი, ოსეევსკაია, პანფილკა. ჩერეპოვეცის რაიონის დასახლებული პუნქტები ↑ Закон Вологодской области от 6 декабря 2004 г. N 1129-ОЗ «Об установлении границ Череповецкого муниципального района, границах и статусе муниципальных образований, входящих в его состав». დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-10-15. ციტირების თარიღი: 2014-08-17. ↑ Данные переписи 2002 года: таблица 2С. М.: Федеральная служба государственной статистики, 2004.