laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
აფრიკული პალმის ციბეტა

აფრიკული პალმის ციბეტა ან უბრალოდ პალმის ციბეტა (ლათ. Nandinia binotata) — ძუძუმწოვარი ცხოველი მტაცებლების რიგისა. მონოტიპური ოჯახისა და გვარის წარმომადგენელია. ტანით არც თუ ისე დიდია: მისი სხეულის სიგრძეა 44–58 სმ, სქელი კუდისა — 46–62 სმ, მასა 1,7–2,1 კგ. ახასიათებს მოკლე ფეხები და მოკაუჭებული ბრჭყალები. ბეწვი მოკლე და ხაოიანია. შეფერილია მონაცრისფროდ ან მურად, დაჰკრავს წითური ან წაბლისფერი ელფერი. ტანზე აყრია მუქი და ბუნდოვანი ლაქები. მე-3 და მე-4 თითებს შორის გააჩნია სურნელოვანი ჯირკვალი. გავრცელებულია ეკვატორული აფრიკის ტროპიკულ ტყეებში, გვინეა-ბისაუდან სამხრეთ სუდანამდე და ზიმბაბვის აღმოსავლეთ მხარემდე. მისდევს ნახევრადმეხეურ ცხოვრებს, აქტიურია ღამით, დღეს 10–30 მ სიმაღლეზე ან ლიანებში ატარებს. მარტოსული ცხოველია. რაციონის 80 %-ს ხილი შეადგენს, აგრეთვე იკვებება მღრღნელებით, ხილიჭამია ხელფრთიანებით, ფრინველებით, მათი კვერცხებით, მსხვილი ხოჭოებით, მუხლუხებითა და ლეშით. ანადგურებს ვირთაგვებს, თაგვებსა და ტარაკნებს. ხშირად ჭამს მცენარეებსაც. აღმოსავლეთ აფრიკაში ჩატარებულმა გამოკვლევებმა აჩვენა, რომ აფრიკულ პალმის ციბეტა ორჯერ მრავლდება წელიწადში — მაისსა და ოქტომბერში (ემთხვევა ტენიან სეზონებს). მაკეობა 64 დღე-ღამე გრძელდება, მშობიარობს ხეზე. შობს 2–4 ნაშიერს. დედალი მათ რძით კვებავს. ზრდასრულობას 3 წლისანი აღწევენ. ცოცხლობენ 15 წლამდე. მოიცავს 4 ქვესახეობას: Nandinia binotata arborea Heller, 1913 Nandinia binotata binotata Gray, 1830 Nandinia binotata gerrardi Thomas, 1893 Nandinia binotata intensa Cabrera & Ruxton, 1926 Nandinia binotata на Animal Diversity Web. ↑ Species Nandinia binotata. Bucknell Univesity..
ქასრ-აბუ-ჰადი

ქასრ-აბუ-ჰადი (არაბ. قصر ابو هادي) — სოფელი ლიბიაში, სურთის რაიონში. მდებარეობს ხმელთაშუა ზღვის სანაპიროს სიახლოვეს, ქალაქ სურთიდან სამხრეთით 20 კილომეტრში. 2006 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 4,890 ადამიანი. სოფლიდან 2 კილომეტრში მდებარეობს ღარდაბიის აეროპორტი. ქასრ-აბუ-ჰადიში დაიბადა ლიბიელი რევოლუციონერი და პოლიტიკოსი მუამარ კადაფი (1942-2011). ↑ World Gazetteer: Qaşr Abū Hādī. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-01-05. ციტირების თარიღი: 2013-01-05.
Eluveitie

Eluveitie (იკითხება, როგორც ელვეიტი) — შვეიცარიული ფოლკ მეტალ ჯგუფი, ციურიხის კანტონის ქალაქ ვინტერთურიდან. იგი დააარსა კრიგელ გლანცმანმა 2002 წელს და პირველი მინიალბომი, Vên, 2003 წელს გამოვიდა. Vên გლანცმანის მხოლოდ სტუდიური პროექტი იყო, მაგრამ მისმა წარმატებამ ამ ჯგუფის სრულად ჩამოყალიბება განაპირობა, რომელიც ახლა თავს „ფოლკ მეტალის ახალ ტალღას“ უწოდებს. ჯგუფმა 2006 წელს პირველი სრული ალბომი, Spirit, გამოსცა. 2007 წელს ელვეიტიმ ხელშეკრულება Nuclear Blast–თან გააფორმა და მათი პირველი ერთობლივი შედეგი, Slania, 2008 წლის თებერვალს გამოვიდა. ალბომმა შვეიცარიულ ჩარტებში 35–ე ადგილს მიაღწია, ხოლო გერმანულ ჩარტებში 72–ე ადგილს. ელვეიტის ორი რამ გამოარჩევს: ტრადიციული ინსტრუმენტების შესანიშნავად ფლობა და მათი ტექსტები, რაც ხშირად, უკვე მივიწყებულ, გალურ ენაზეა. ჯგუფის სახელწოდება მოდის მანტუაში აღმოჩენილი წარწერიდან (მიახ. 300 ძვ. წ.). – ეტრუსკული ასოებით დაწერილი სიტყვა „ელვეიტი“ განიმარტება, როგორც კელტური „ჰელვეტელის“ ერთ–ერთი ფორმა, რაც მანტუაში მცხოვრებ ჰელვეტური წარმოშობის ადამიანს უნდა აღნიშნავდეს. ელვეიტი ახდენს ტრადიციული კელტური ხალხური მელოდიებისა და გეტებორგის სტილის მელოდიური დეზ მეტალის შერევას. ჯგუფი იყენებს ისეთ ტრადიციულ ხალხურ ინსტრუმენტებს, როგორებიცაა ვიოლინო, სალამური, ფლეიტა, გუდასტვირი და ზანფონი. მათ სიმღერებში არსებული ტრადიციული ხალხური მელოდიები აღებულია სხვადასხვა წყაროებიდან, მაგალითად ტრადიციული ირლანდიური რილებიდან. მათი ტექსტების ერთი ნაწილი ინგლისურადაა, ხოლო მეორე ნაწილი არქაულ გალურ ენაზეა. 2009 წელს გამოშვებულ ალბომში „Evocation I - The Arcane Dominion“, პირველის გარდა, ყველა სიმღერა გალურადაა. ელვეიტის ტექსტები ეფუძნება ამ ენაზე დაწერილ ლოცვებსა და ღმერთებისა და სულების გამოხმობებს. ხრიგელ გლანცმანი – ვოკალი, მანდოლა, სალამური, გუდასტვირი, აკუსტიკური გიტარა, ბოურანი (2002–დღემდე) მერი ტადიჩი – ვიოლინო, ვოკალი (2003–დღემდე) მერლინ სუტერი – დასარტყმელი საკრავები (2004–დღემდე) რაფაელ ზალცმანი - სოლო–გიტარა (2012–დღემდე) ივო ჰენცი – რითმ–გიტარა (2004–დღემდე) ანა მერფი – ზანფონი, ვოკალი (2006–დღემდე) ქეი ბრემი – ბას–გიტარა (2008–დღემდე) პატრიკ კისტლერი – გუდასტვირი, სალამური (2008–დღემდე) მთავარი სტატია: Eluveitie-ს დისკოგრაფია. Spirit (2006) Slania (2008) Evocation I: The Arcane Dominion (2009) Everything Remains (As It Never Was) (2010) Helvetios (2012) Origins (2014) Evocation II: Pantheon (2017) Ategnatos (2019) ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: Eluveitie ოფიციალური საიტი ოფიციალური MySpace გვერდი ↑ Metalist Magazine, ინტერვიუები, ელვეიტი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-04-04. ციტირების თარიღი: 2012-11-21. ↑ Reproduction in R.C. De Marinis, Gli Etruschi a Nord del Po, Mantova, 1986.
მაკედონური ომები

მაკედონური ომები — ომების სერია მაკედონიასა და რომის რესპუბლიკას შორის საბერძნეთსა და ელინისტურ სახელმწიფოებში ბატონობისათვის. ომები მიმდინარეობდა ძვ. წ. III-II საუკუნეებში. პუნიკური ომებისა და მაკედონური ომების შედეგად რომმა გაავრცელა თავისი ჰეგემონია მთელ ხმელთაშუა ზღვის სანაპიროზე. მთავარი სტატია: პირველი მაკედონური ომი. პირველი მაკედონური ომი მიმდინარეობდა ძვ. წ. 215-205 წლებში. მაკედონიის მეფემ ფილიპე V-მ რომის წინააღმდეგ კავშირი შეკრა ჰანიბალთან, სცადა ილირიის დაპყრობა და მცირე აზიაში საკუთთარი სამფლობელოების გაფართოება. პირველ მაკედონურ ომს ბალკანეთის ნახევარკუნძულზე მნიშვნელოვანი ტერიტორიული ცვლილებები არ მოჰყოლია. ფილიპე V-მ ძვ. წ. 205 წელს დადო ზავი რომთან და ბრძოლა განაგრძო როდოსის, პერგამონისა და კარიის წინააღმდეგ. მთავარი სტატია: მეორე მაკედონური ომი. მეორე მაკედონური ომი დაიწყო ძვ. წ. 200 წელს და დასრულდა ძვ. წ. 197 წელს. ეკონომიკურად და შინაპოლიტიკურად დასუსტებულმა მაკედონიამ წინააღმდეგობა ვერ გაუწია რომს და ძვ. წ. 197 წელს კინოსკეფალესთან სასტიკად დამარცხდნენ. მაკედონიამ დაკარგა ყველა სამფლობელო მთავარი სტატია: მესამე მაკედონური ომი. მესამე მაკედონური ომი გრძელდებოდა ძვ. წ. 171-168 წლებში, რომელიც თავდაპირველად მაკედონელების წარმატებებით მიმდინარეობდა, მაგრამ ბოლოს, 168 წელს პიდნასთან რომაელებმა მაკედონელები გაანადგურეს. მთავარი სტატია: მეოთხე მაკედონური ომი. მეოთხე მაკედონური ომი დაიწყო ძვ. წ. 150 წელს და მიმდინარეობდა 148 წლამდე. მაკედონური ომები დასრულდა საბერძნეთის დამოუკიდებლობის სრული დაკარგვით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 373.
პირველი მაკედონური ომი

პირველი მაკედონური ომი — ომი მაკედონიასა და რომის იმპერიას შორის. მიმდინარეობდა ძვ. წ. 215-205 წლებში. მაკედონიის მეფემ ფილიპე V-მ რომის წინააღმდეგ კავშირი შეკრა კართაგენთან, სცადა ილირიის დაპყრობა და მცირე აზიაში საკუთთარი სამფლობელოების გაფართოება. ამ დროს რომაელთა მთავარი ძალები ჰანიბალს ებრძოდა იტალიაში, მაკედონელებმა ვერ ისარგებლეს ამით და გაუბედავად მოქმედებდნენ. პირველ მაკედონურ ომს ბალკანეთის ნახევარკუნძულზე მნიშვნელოვანი ტერიტორიული ცვლილებები არ მოჰყოლია, თუმცა რომმა მაინც შეძლო თავისი გავლენის გავრცელება საბერძნეთში. ფილიპე V-მ ძვ. წ. 205 წელს დადო ზავი რომთან და ბრძოლა განაგრძო როდოსის, პერგამონისა და კარიის წინააღმდეგ. პუნიკური ომები მაკედონური ომები მეორე მაკედონური ომი მესამე მაკედონური ომი მეოთხე მაკედონური ომი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 373.
გოროვნის ღვთისმშობლის ეკლესია

გოროვნის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ გოროვანში. მდებარეობს სოფლის განაპირას, წარწერის თანახმად აგებულია 1830 წელს. ეკლესია დარბაზულია (10,14 X 5,43 მ), ნაგებია აგურითა და ნატეხი ქვით. შესასვლელი დასავლეთის მხარესაა. ნახევარწრიულ აფსიდში ერთი სარკმელი და ორი ნიშია. დარბაზი გადახურულია ცილინდრული კამარით, რომელიც მარტივი ფორმის პილასტრებზე დაყრდნობილ ორ თაღსა და დასავლეთის კედელს ეყრდნობა. ჩრდილოეთისა და სამხრეთის კედლებში ორ-ორი სარკმელია გაჭრილი. მოგვიანებით ორივე კედელზე ერთი სარკმელი გადაუკეთებიათ, ხოლო მეორე ამოუშენებიათ. ეკლესია შიგნიდან შელესილია. აფსიდის კონქში შემორჩენილია XX საუკუნის მხატვრობა. დასავლეთის ფასადზე, შესასვლელის არქიტრავზე ჯვარია ამოკვეთილი. არქიტრავის ზემოთ ქვისთაღიანი სარკმელია. სარკმლის ორივე მხარეს ჩასმულია თეთრი ქვის სწორკუთხა ფილები მხედრული წარწერით, რომელშიც აღნიშნულია ეკლესიის აგების თარიღი და მოხსენიებულია ხუროთმოძღვარი (თედო). ჩრდილოეთისა და სამხრეთის ფასადებზე 0,12 მ სიღრმის სამ-სამი ნიშია. აღმოსავლეთ ფასადზე სარკმელი თაღოვანია. ეკლესიას აგურის ლავგარდანი აქვს. სახურავი ორფერდაა, გადახურულია კრამიტით. მოგვიანებით ეკლესიისათვის დასავლეთ მხარეს მცირე ზომის სამრეკლო დაუშენებიათ. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 275-276. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: გოროვნის ღვთისმშობლის ეკლესია
მეორე მაკედონური ომი

მეორე მაკედონური ომი — ომი მაკედონიასა და რომის იმპერიას შორის. მიმდინარეობდა ძვ. წ. 200-197 წლებში. მეორე პუნიკურ ომში (ძვ. წ. 218-201 წწ.) კართაგენზე გამარჯვებამ რომს საშუალება მისცა აქტიურად ემოქმედა ბალკანეთში. მან დაიწყო მეორე მაკედონური ომი. მაკედონია ეკონომიკურად დასუსტებული იყო, ქვეყნის შიგნით ძლიერდებოდა ოპოზიცია მეფის წინააღმდეგ, არც რომთან ომი იყო პოპულარული. ფილიპე V-მ სცადა ზავი დაედო რომთან, მაგრამ უშედეგოდ. მაკედონელები ძვ. წ. 197 წელს კინოსკეფალესთან სასტიკად დამარცხდნენ. მაკედონიამ დაკარგა ყველა სამფლობელო, იძულებული გახდა მთელი ფლოტი (6 გემის გარდა) რომისთვის გადაეცა, აგრეთვე ეკისრა ვალდებულება, რომ ჯარს 5 ათას კაცამდე შეამცირებდა და რომის მოკავშირეებს თავს არ დაესხმოდა. საბერძნეთი „თავისუფალ“ ქვეყანად გამოცხადდა, არსებითად კი რომის გავლენის ქვეშ მოექცა. პუნიკური ომები მაკედონური ომები პირველი მაკედონური ომი მესამე მაკედონური ომი მეოთხე მაკედონური ომი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 373.
კეხიჯვრის ეკლესია

კეხიჯვრის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ წეროვანში. მდებარეობს სოფლის განაპირას, მაღალი ქედის ფერდზე. სტილისტური ნიშნებით თარიღდება VIII საუკუნით. ეკლესია დარბაზულია (9,04 X 8,11 მ), ნაგებია ნატეხი და რიყის ქვით, კონსტრუქციულ ადგილებში თლილი ქვაა გამოყენებული, ხოლო დეკორატიული მიზნით - ღია-მომწვანო ფერის ტუფი. ეკლესიის აფსიდი ნალისებრია. სატრიუმფო თაღი სადა, მარტივპროფილიან იმპოსტებს ეყრდნობა. აფსიდში მაღალი და განიერი სარკმელია. ასეთივე სარკმლებია ჩრდილოთისა და სამხრეთის კედლებში. ეკლესიაზე ჩრდილოეთით და სამხრეთით მიშენებულია სწორკუთხა სათავსები. ჩრდილოეთის რომელშიც შესვლაც ეკლესიის დარბაზიდან შეიძლება, მოკლეა. სამხრეთს კი ეკლესიას მთელ სიგრძეზე გასდევს. აღმოსავლეთის ფასადის სარკმელი მორთულია თაღოვანი სათაურით. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 338. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კეხიჯვრის ეკლესია
მესამე მაკედონური ომი

მესამე მაკედონური ომი — ომი მაკედონიასა და რომის იმპერიას შორის. მიმდინარეობდა ძვ. წ. 171-168 წლებში. ძვ. წ. 179 წელს ფილიპე V-ის სიკვდილის შემდეგ მისი ძე პერსევსი რომთან საომრად მზადებას შეუდგა. ჩაახშო მაკედონელ დიდებულთა ოპოზიცია, გააძლიერა ქვეყანა, შექმნა 40 ათას კაციანი ლაშქარი და კავშირი დაამყარა რომისადმი მტრულად განწყობილ ქვეყნებთან (მ. შ. კართაგენთანაც). რომის სენატმა ბრალი დასდო პერსევსს ზავის პირობების დარღვევაში და დაიწყო მესამე მაკედონური ომი, რომელიც თავდაპირველად მაკედონელების წარმატებებით მიმდინარეობდა, მაგრამ ბოლოს, 168 წელს პიდნასთან რომაელებმა მაკედონელები გაანადგურეს, პერსევსი გაიქცა, შემდეგ კი ტყვედ ჩავარდა. რომმა მაკედონიის ოკუპაცია მოახდინა, გააუქმა სამეფო ხელისუფლება და ქვეყანა 4 ოლქად დაყო. პუნიკური ომები მაკედონური ომები პირველი მაკედონური ომი მეორე მაკედონური ომი მეოთხე მაკედონური ომი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 373. Livy, History of Rome from Its Foundation: Rome and the Mediterranean (Books 42-45), Penguin Classics, Reprint edition, 1976; ISBN 978-0140443189 Plutarch, Parallel Lives, The life of Aemilius, Loeb Classical Library, Vol 6, 1989; ISBN 978-0674991095
დორა მაარი კატასთან ერთად

Dora Maar au Chat (დორა მაარი კატასთან ერთად) — პაბლო პიკასოს 1941 წლის ტილო, რომელზეც გამოსახულია ხის სკამზე მჯდარი დორა მაარი — ფრანგი ფოტოგრაფი და პოეტი, პიკასოს მუზა. მაარის მარჯვენა ბეჭთან არის პატარა შავი კატა, რომელიც მისკენ მიემართება. ეს ნახატი ყველაზე ძვირადღირებული ფერწერული ტილოების სიაშია, მის შემდეგ, რაც 2006 წელს სოთბის აუქციონზე საქართველოს პრემიერ-მინისტრმა და ბიზნესმენმა — ბიძინა ივანიშვილმა ის 95,2 მილიონ აშშ დოლარად შეიძინა. ↑ Marc Spiegler, he Hunt for the Red Collector დაარქივებული 2012-07-17 საიტზე Wayback Machine. , New York Magazine, 22 August 2006.
შპილგერტე

შპილგერტე (გერმ. Spillgerte) — მთა ბერნის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ბერნის კანტონში, ცვაიზიმენის მუნიციპალიტეტის აღმოსავლეთით. აღმართულია დიმტიგენისა და ზიმენტალის ხეობებს შორის, ალბრისტჰორნის მთიდან რამდენიმე კილომეტრით ჩრდილოეთით. შედგება რამდენიმე მწვერვალისგან. Spillgerte on Hikr
ლოკალური ფერი

ლოკალური ფერი, ლიტერატურული ხერხია და გამოიხატება ამა თუ იმ ეპოქის, ქვეყნის, რეგიონის განსაკუთრებული ნიშნების, ენობრივი ნიუანსების დეტალური და მხატვრული წარმოსახვით. განსაკუთრებით პოპულარული იყო XIX საუკუნეში, კერძოდ კი რომანტიკულ ლიტერატურაში. ლოკალური ფერის გამოყენების საუკეთესო ნიმუშებია მარკ ტვენის ტომ სოიერი და ჰეკლბერი ფინის თავგადასავალი. Heinz Becker: Die Couleur locale in der Oper des 19. Jahrhunderts, Regensburg: Bosse 1976. ISBN 3-7649-2101-3
პიერ-ავუა

პიერ-ავუა (ფრანგ. Pierre Avoi) — მთა პენინის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ვალეს კანტონში; გადაჰყურებს საქსონის მუნიციპალიტეტს. აღმართულია მდინარე რონისა და ბანის მუნიციპალიტეტის ხეობებს შორის. უახლოესი დასახლებაა ვერბიე, საიდანაც მწვერვალისკენ რამდენიმე საფეხმავლო ბილიკი მიემართება. Pierre Avoi on Hikr
დან-დე-ნანდა

დან-დე-ნანდა (ფრანგ. Dent de Nendaz ნანდას კბილი) — მთა პენინის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ვალეს კანტონში; გადაჰყურებს ნანდას მუნიციპალიტეტს. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2 463 მეტრი. მწვერვალზე მოხვედრა ადვილადაა შესაძლებელი საბაგირო გზით. Dent de Nendaz on Hikr
მატიიშ-ჰორნი

მატიიშ-ჰორნი (გერმ. Mattjisch Horn) — მთა პლესურის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს გრაუბიუნდენის კანტონში; გადაჰყურებს ლანგვისის მუნიციპალიტეტს. აღმართულია პრეტიგაუს ხეობასა და პლესურის რაიონს შორის მდებარე ქედზე. Mattjisch Horn on Hikr Mattjisch Horn on Summitpost
ტომაზო როკი

ტომაზო როკი (იტალ. Tommaso Rocchi; დ. 19 სექტემბერი, 1977, ვენეცია, იტალია) — იტალიელი ფეხბურთელი, თამაშობდა თავდამსხმელის პოზიციაზე. 2006–2007 წლებში იცავდა იტალიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას. როკიმ კარიერა 9 ასაკში დაიწყო, როდესაც იგი მშობლიური ქალაქის ვენეციის გუნდში ჩაირიცხა, სადაც ძალიან მოაწონა თავი არა მარტო ვენეციელებს არამედ იუვენტუსის ხელმძღვანელობასაც, რომელთაც იგი თავისთან წაიყვანეს, თუმცა კარიერა იუვენტუსში როკის არ აეწყო, იმ 3 სეზონის განმავლობაში იგი სულ იჯარით იყო გაშვებული, ბოლოს კი 1998 წელს იგი „კომოს“ მიყიდეს, სადაც 2 ნორმალური სეზონი ჩაატარა. ამის შემდეგ იგი 1 სეზონით „ტრევიზოში“ გადაბარგდა სადაც 8 გოლის გატანა შეძლო 37 მატჩში. როკი დიდ ფეხბურთში კარგად ემპოლიში გამოჩნდა, სადაც 2001 წელს გადავიდა და 3 კარგი სეზონი ჩაატარა. 2004-ში იგი რომის ლაციოში გადავიდა. რომაელებს მისი ტრანსფერი 2.5 მილიონი ევრო დაუჯდათ. პირველი გოლი ლაციოს შემადგენლობაში მან 2004-05 სეზონში გაიატანა ბრეშას წინააღმდეგ, ლაციომ კი 2:0 მოიგო. ეს სეზონი მისთვის წარმატებული აღმოჩნდა, მან 13 გოლის გატანა შეძლო + 2 გოლი უეფას თასზეც გაიტანა. ყველაზე მნიშვნელოვანი გოლი კი დერბიში რომას წინააღმდეგ იყო, რომელიც გუნდმა 3:1 მოიგო. როკის მეწყვილე შეტევაში ლეგენდარული პაოლო დი კანიო იყო. მათ ძალზედ კარგი ტანდემი შექმნეს, თუმცა 2006 წელს დი კანიო წავიდა ლაციოდან და როკი პირველი და მთავარი ფორვარდი გახდა გუნდის, რაც მან ძალიან კარგად გაართვა თავი მაგ საქმეს. 2005-06 სეზონი ლაციომ მე-6 ადგილზე დაასრულა, თუმცა კალჩოპოლის სკანდალის გამო გუნდი ჯერ იყო სერია ბ-ში გააგდეს + 11 ქულაც ჩამოაკლეს, მაგრამ გადახედეს საქმეს და გუნდი ისევ დააბრუნეს სერია ა-ში, თუმცა მინუს 11 ქულა მაინც დაუტოვეს. 2006-07 სეზონში როკიმ 16 გოლი გაიტანა და დიდ წილად მისი დამსახურებაა რომ გუნდი ჩემპიონთა ლიგაზე გავიდა, თუმცა იმის ფონზე რომ გუნდში ფინანსური კრიზისი იყო და ტრანსფერები ლოტიტომ არ განახორციელა ლაციო ჯგუფში ჩარჩა, როკიმ კი მხოლოდ ერთი გოლი ვერდერის წინააღმდეგ გაიტანა, თუმცა ჩემპიონატში 14 გოლის გატანა შეძლო. 2008-09 ყველაზე ცუდი სეზონი იყო როკის კარიერაში ლაციოში, ჯერ იყოდა 2 თვე გაუცდა ტრავმის გამო, მერე კიდე ფორმაშიც ვერ შევიდა და საბოლოოდ დიდი ვერაფრით დაამახსოვრდა ფანებს. 2008-09 სეზონის ბოლოს როკიმ მე-200 თამაში ჩაატარა ლაციოში და 83 გოლის გატანა შეძლო. ამავე წელს მან 18 ნომერი 9 ნომრით შეიცვალა და გუნდის კაპიტანიც გახდა. 2009-10 სეზონი ნორმალურად ჩაიარა როკისთვის, საბოლოოდ მან 10 გოლის გატანა შეძლო, თუმცა ლაციოსთვის არცთუ ისე კარგი სეზონი გამოდგა, გუნდი მე-2 ადგილს დასჯერდა მხოლოდ ჩემპიონატში. 2010-2011 სეზონში როკიმ გოლით დაიწყო ბოლონიასთან, თუმცა ტრავმის მიღების შემდეგ ფორმიდან სულ ამოავრდნილი იყო და მთლად სეზონიც კარგად ვერ წაუვიდა. 2011-2012 სეზონი როკისთვის კარგი გამოდგა დაწყებით ეტაპში, ჩემპიონატშიც და ევროპა ლიგაზეც, თუმცა ლაციო ჩემპიონთა ლიგის გარეთ დარჩა. 2012-2013 სეზონი კი როკისთვის მგონი ბოლო იქნება ლაციოში, თუ რა თქმა უნდა სკამზე ჯდომა არ ისურვა მთელი სეზონი. როკის დებიუტი ნაკრებში 2006 წლის 16 აგვისტოს შედგა ხორვატიასთან ამხანაგურ მატჩში, სულ კი ნაკრებში მან 3 თამაში ჩაატარა. 2008 წელს როკი იტალიასთან ერთად ოლიმპიურ თამაშებზეც იყო პეკინში. იტალიის თასი (2008-09) იტალიის სუპერ-თასი (2009) სტატისტიკა FIGC-ზე დაარქივებული 2007-09-30 საიტზე Wayback Machine.
გლეგჰორნი

გლეგჰორნი (გერმ. Glegghorn) — მთა რეტიკონის ქედზე, შვეიცარიაში. მდებარეობს გრაუბიუნდენის კანტონში; გადაჰყურებს მაიენფელდის მუნიციპალიტეტს. აღმართულია ფალკნისის მთის გვერდით, სამხრეთიდან, ლიხტენშტაინის საზღვართან. Glegghorn on Hikr
ფალკნისი

ფალკნისი (გერმ. Falknis) — მთა ალპებში, რეტიკონის ქედზე. მდებარეობს შვეიცარია–ლიხტენშტაინის საზღვარზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2 562 მეტრი. უახლოესი დასახლებაა ბალცერსი. Falknis on Hikr
მიურჩენშტოკი

მიურჩენშტოკი (Mürtschenstock) — მთა გლარნის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს გლარუსის კანტონში; გადაჰყურებს ვალენზეეს ტბას. შედგება რამდენიმე მწვერვალისგან, რომელთა შორის უმაღლესია რუხენი, ზღვის დონიდან 2 441 მეტრზე. Mürtschenstock on Hikr
აგურის საყდარი

აგურის საყდარი — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ საგურამოში. მდებარეობს ილია ჭავჭავაძის სახლ-მუზეუმის სამხრეთით 3-4 კილომეტრზე, ხშირტყიან მთის ფერდობზე. აგურის საყდარი შედგება ორი ნაგებობისაგან: მცირე დარბაზული ეკლესიისა და მასზე ჩრდილოეთიდან მიშენებული სამეკლესიანი ბაზილიკისაგან. ეკლესია დარბაზულია (5,6 X 3,6 მ) მიეკუთვნება ადრინდელ ფეოდალურ ხანას. ნაგებია ქვიშაქვით, თაღები ნატეხი ქვითაა ამოყვანილი, ზოგან (სატრიუმფო თაღი) კვადრატული აგურიცაა ჩართული. ფასადები მოპირკეთებულია კარგად შერჩეული, მოზრდილი რუხი, ღვინისფერი და მოყვითალო ჟანგმოკიდებული ქვებით. შიგნიდან სწორკუთხა, გარედან არქიტრავით გადახურული შესასვლელი დასავლეთიდანაა. საკურთხეველი დარბაზისაგან ნახევარწრიული აფსიდის მხრებით და ბემითაა გამოყოფილი. სატრიუმფო თაღი გადაყვანილია აფსიდის მხრებზე. მას ქუსლის დონეზე თაროსებრი იმპოსტები ჰქონია. აფსიდის ღერძზე გაჭრილია თაღოვანი სარკმელი. ეკლესიის დასავლეთ და გრძივ კედლებზე ერთსაფეხურიანი თაღოვანი შეღრმავებებია. ჩრდილოეთ კედლის თაღში სამეკლესიან ბაზილიკაში გასასვლელი კარია გაჭრილი. კედლებზე აქა-იქ შემორჩენილია შელესილობა. ეკლესიას შემორჩენილი აქვს თაღების მწკრივით დამუშავებული ქვის ლავგარდნის ფრაგმენტები. სამეკლესიანი ბაზილიკა (12 X 10,7 მ) IX-X საუკუნეებით თარიღდება. ნაგებია აგურით. შუა ეკლესიის გვერდი, ეკლესიებთან შედარებით, ფართო და მაღალია. არქიტრავით გადახურული ფართო შესასვლელი სამხრეთითაა. აღმოსავლეთით ფართო მხრებით გამოყოფილი ნალისებრი აფსიდია, რომლის ღერძზე გაჭრილია თაღოვანი სარკმელი. სატრიუმფო თაღის ქუსლებთან გამოშვერილი აგური ომპოსტის დანიშნულებას ასრულებს. დარბაზის სამხრეთ კედელში ორი თაღოვანი სარკმელია, ჩრდილოეთ კედლებში კი სამკვეთლოში გასასვლელი, შიგნიდან სწორკუთხა, გარედან თაღოვანი კარია. ჩრდილოეთ ეკლესია განივი კედლით გაყოფილია ორ არათანაბარ სწორკუთხა სათავსოდ. აღმოსავლეთის, უფრო მოკლე სათავსი სამკვეთლოა. სამკვეთლოს აღმოსავლეთ კედელში ერთი სარკმელია, სამხრეთ კედელში - ცრუთაღიანი ღრმა ნიში, ჩრდილოეთ კედლის გასწვრივ სხვა შენობის კედლის ნიში ჩანს. სამხრეთ ეკლესიას აღმოსავლეთით მხრებით გამოყოფილი ნალისებრი აფსიდი აქვს. აგურის წყობით გამოყვანილი სატრიუმფო თაღი უშუალოდ აფსიდის მხრებს ებჯინება. დარბაზის ჩრდილოეთ კედლის მთელ სიგრძეზე შემორჩენილია კამარის ქუსლი. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 303.
ცისანა ტატიშვილი

ცისანა ტატიშვილი (დ. 30 დეკემბერი, 1937, თბილისი, — გ. 23 სექტემბერი, 2017) — ქართველი საოპერო პრიმადონა (ლირიკო-დრამატული სოპრანო), საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი, საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1973), სსრკ სახალხო არტისტი (1979). 1963 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია (გულიკო ქართველიშვილის კლასი). ამავე წელს თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის სოლისტი გახდა. გასტროლებს მართავდა ევროპის მრავალ ქალაქში. ასეთებია: ვილნიუსი, რიგა, კიშინოვი, კიევი, ოდესა, მინსკი, სოფია, ბუდაპეშტი, ვარშავა, ბერლინი (დოიჩე ოპერა, კომიშე ოპერა), ბონი, მიუნხენი, კელნი, ზაარბრიუკენი, ბაზელი, ათენი, ლისაბონი, ლონდონი, პრაღა, ვენა, ბუსეტო. ასევე, თბილისთან დამეგობრებული ქალაქების საოპერო თეატრების სცენებზე ნამღერი აქვს ფართო ევროპული რეპერტუარი. აქვს სრული დიაპაზონის, მოქნილი, ტექნიკურად სრულყოფილი, ყველა რეგისტრში თანაბრად მჟღერი ხმა. გამოდიოდა მოსკოვის დიდი თეატრის, პეტერბურგის მარიას თეატრის, ბერლინის კომიშე ოპერისა და დოიჩე ოპრის სცენებზე. მღეროდა ერევნის, ბაქოს, ვილნიუსის, რიგის, კიშინიოვის, კიევის, ოდესის, მინსკის, სოფიის, ბუდაპეშტის, ვარშავის, ბონის, კელნის, ზაარბრიუკენის, მიუნხენის, ბაზელის, ათენის, ლისაბონის, ლონდონის, პრაღის სახელმწიფო ოპერის, ვენის თეატრების სცენებზე. ცისანა ტატიშვილი პარტიები: ეთერი, მარო (ზაქარია ფალიაშვილის „აბესალომ და ეთერი“, „დაისი“), თამარი (ოთარ თაქთაქიშვილის „მთვარის მოტაცება“), ლიზა (პეტრე ჩაიკოვსკის „პიკის ქალი“), ლეონორა, აიდა, ამნერისი, დეზდემონა, ამელია (ჯუზეპე ვერდის „ტრუბადური“, „აიდა“, „ოტელო“, „ბალ-მასკარადი“), ტოსკა (ჯაკომო პუჩინის „ტოსკა“), სანტუცა (პიეტრო მასკანის „სოფლის პატიოსნება“) ელიზავეტა, ებოლი (ჯუზეპე ვერდის „დონ კარლოსი“), რენატა, (სერგეი პროკოფიევის, „ცეცხლოვანი ანგელოზი“), სენტა, ჰერტრუდა (რიხარდ ვაგნერის „მფრინავი ჰოლანდიელი“, „ლოენგრინი“), ჯუზეპე ვერდი „რეკვიემი“, ლაურეტა (ჯაკომო პუჩინი „ჯანის კიკი“), სალომეა (რიხარდ შტრაუსის „სალომეა“) და სხვა. ცისანა ტატიშვილი, რიხარდ შტრაუსის „სალომეას“ პარტიის ერთ-ერთი პირველი და საუკეთესო შემსრულებელია ყოფილ საბჭოთა კავშირში, ამიტომ მსოფლიო მუსიკის ენციკლოპედიაში იგი სალომეს შემსრულებელთა მსოფლიოს საუკეთესო სამეულშია შესული. ცისანა ტატიშვილი არის შოთა რუსთაველისა (1987) და ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის (1979) სახელმწიფო პრემიების, ასევე ზურაბ ანჯაფარიძის სახელობის პრემიის ლაურეატი, ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენის კავალერი (2012), ღირსების ორდენოსანი (2010), საქართველოსა (1973) და საბჭოთა კავშირის სახალხო არტისტი (1979), თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის ვოკალური კათედრის პროფესორი, შვეიცერის საპატიო ორდენის კავალერი, ჰუმანიტარული აკადემიის აკადემიკოსი, ქ. თბილისის საპატიო მოქალაქე (2012). ზ. ფალიაშვილის სახელობის თბილისის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო აკადემიური თეატრის წინ, ცისანა ტატიშვილის სახელობითი ვარსკვლავი 2010 წელს გაიხსნა. მოკლე მუსიკალური ლექსიკონი, ა., თამარაშვილი (1999 წ.) გამომცემლობა „დეგი“. ცისანა ტატიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
Scania

Scania AB — შვედური მანქანათმშენებელი კომპანია. ჩამოყალიბდა ორი კომპანიის „Scania“ და „Vabis“ შერწყმის შედეგად 1911 წელს და ფუნქციონირებდა 1929 წლამდე. 1968 წლიდან კი ისევ განაგრძო მანქანათმშენებლობა, თუმცა მხოლოდ „Scania“-ს სახელით. დღეისათვის აღნიშნული კომპანია აწარმოებს სატვირთო ავტომობილებსა და ავტობუსებს, რომელიც დიდი პოპულარობით სარგებლობს მთელ მსოფლიოში. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „Scania“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი Scania Group's photostream The Scania Museum – Marcus Wallenberg Hall დაარქივებული 2018-09-17 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 Annual and Sustainability Report 2016. Scania AB (6 დეკემბერი, 2017). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 7 დეკემბერი, 2017.
სენ-ლუი

სენ-ლუი (ფრანგ. Saint-Louis) შეიძლება იყოს: სენ-ლუი (სენეგალი) — ქალაქი სენეგალში სენ-ლუის რეგიონი — რეგიონი სენეგალში სენ-ლუი (კუნძული) — კუნძული მდ. სენაზე, პარიზის ცენტრში
საგურამოს ეკლესია

საგურამოს ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ საგურამოში. დგას მცხეთა - საგურამოს გზის მარჯვენა მხარეს. აგებულია გვიანდელ ფეოდალურ ხანაში. ეკლესია დარბაზულია (4,8 X 3,9 მ), ნაგებია რიყის ქვით. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. აღმოსავლეთის ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე სარკმელია. სარკმლის ჩრდილოეთით პატარა ნიშია. აფსიდის მხრებზე გადაყვანილია სატრიუმფო თაღი. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 303-304. საგურამოს ეკლესია დაარქივებული 2013-11-01 საიტზე Wayback Machine.