laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
მაკალელონი

მაკალელონი (ოფიციალურად მაკალელონის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Macalelon) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი კესონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 27 312 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 30 ბარანგაის. Macalelon Profile at PhilAtlas.com Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Macalelon: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 27 January 2020
მაუბანი

მაუბანი (ოფიციალურად მაუბანის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Mauban) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი კესონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 71 081 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 40 ბარანგაის. {Commons category|Mauban}} Mauban Profile at PhilAtlas.com Municipality of Mauban Website Mauban Tourism Website Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Mauban: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 27 January 2020
მულანაი

მულანაი (ოფიციალურად მუალანაის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Mulanay) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი კესონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 55 576 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 28 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მულანაი Mulanay Profile at PhilAtlas.com Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Mulanay: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 27 January 2020
პადრე-ბურგოსი (კესონი)

პადრე-ბურგოსი (ოფიციალურად პადრე-ბურგოსის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Padre Burgos) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი კესონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 23 488 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 22 ბარანგაის. Padre Burgos Profile at PhilAtlas.com Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Padre Burgos: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 27 January 2020
პაგბილაო

პაგბილაო (ოფიციალურად პაგბილაოს მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Pagbilao) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი კესონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 78 700 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 28 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: პაგბილაო Pagbilao Profile at PhilAtlas.com ოფიციალური საიტი Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. Quezon Province Web Portal ↑ 1.00 1.01 1.02 1.03 1.04 1.05 1.06 1.07 1.08 1.09 1.10 1.11 1.12 1.13 1.14 1.15 1.16 1.17 1.18 1.19 1.20 1.21 1.22 1.23 1.24 1.25 1.26 https://psa.gov.ph/classification/psgc/?q=psgc/barangays/045630000 ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Pagbilao: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 27 January 2020
პანუკულანი

პანუკულანი (ოფიციალურად პანუკულანის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Panukulan) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი კესონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 16 376 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 13 ბარანგაის. მდებარეობს კუნძულ პოლილიოს ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, პოლილიოს კუნძულთა შემადგენლობაში. Panukulan Profile at PhilAtlas.com [1] Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. www.chanrobles.com ↑ Republic Act No. 2452 ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Panukulan: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 27 January 2020
საიტი

საიტი — ვებგვერდების, სურათების, ვიდეოების და ა. შ. ერთობლიობა, რომელიც ატვირთული არის ერთ ან რამდენიმე სერვერზე და რომელიც, ჩვეულებრივ, ხელმისაწვდომია ინტერნეტით, ტელეფონით. HTTP/HTTPS პროტოკოლის საშუალებით. მსოფლიოში პირველი საიტი შეიქმნა 1991 წლის 6 აგვისტოს, მისი მისამართია http://info.cern.ch/, შემქმნელი ტიმ ბერნერს-ლი. მასში განთავსებული იყო ინფორმაცია ახალი ტექნოლოგიის შესახებ World Wide Web (WWW) (მსოფლიოს ფართო ქსელი). ინფორმაციის გადაცემა დაფუძნებული იყო HTTP პროტოკოლზე, ხოლო საიტი შექმნილი იყო ჰიპერტექსტის ნიშნულების HTML ენაზე. საიტზე ასევე განხილული იყო ვებ სერვერის და ვებ ბრაუზერის მუშაობის პრინციპები. საიტი ასევე გახდა მსოფლიოში პირველი ინტერნეტ კატალოგი, რადგან მოგვიანებით ბერნერს ლიმ მასზე განათავსა სხვა საიტის მისამართები. ყველაფერი რაც საჭირო იყო პირველი საიტის ასამუშავებლად ბერნერს ლიმ გაცილებით ადრე 1990 წელს შექმნა. ამ დროს შეიქმნა პირველი ვებბრაუზერი და პირველი სერვერი, რომელიც დაფუძნებული იყო NeXTcube-ის ბაზაზე. ფუნქციისა და დანიშნულების მიხედვით საიტი შეიძლება იყოს: პირადი კომერციული სამთავრობო ინტერნეტი ინტერნეტ-ბრაუზერი
ნატაშა კლაუსი

ნატაშა ალექსანდრა რასტაპკევიჩუს არონდო (რუს. Наташа Александра Растапкавичюс Аррондо; დ. 25 ივნისი, 1975, კალი, ვალიე-დელ-კაუკა, კოლუმბია), ცნობილია, როგორც ნატაშა კლაუსი — ურუგვაულ-ლიეტუველი წარმოშობის კოლუმბიელი მსახიობი. ცნობილია თავისი როლებით Telemundo-ს სერიალებში „შურისძიება“, „ფარული ვნება“, „ზორო“, „შტორმი“. ნატაშა კლაუსი დაიბადა კოლუმბიის ქალაქ კალიში და გაიზარდა ატლანტიკოს ქალაქ ბარანკილიაში. მამა, ვიქტორ რასტაპკევიჩუსი, ლიეტუველ-რუსული წარმოშობისაა, ხოლო დედა, სუსანა არონდო ურუგვაულია. მას ჰყავს უფროსი და, ტატიანა. კლაუსი თავდაპირველად ცდილობდა ბალერინის მოცეკვავე გამხდარიყო, შესაბამისი გაკვეთილების შემდეგ, ოცნებობდა მოსკოვის დიდ თეატრში გამოსვლაზე. თუმცა, სკოლის დამთავრებამდე ერთი წლით ადრე ავტოკატასტროფაში მოყვა და მუხლი დაიზიანა, რითაც დაასრულა საცეკვაო კარიეა. ამის შემდეგ, ნატაშამ ცეკვის ნაცვლად მსახიობობა გადაწყვიტა. კლაუსმა სამსახიობო კარიერა სატელევიზიო სერიალებსა და სპექტაკლებში მცირე როლების შესრულებით დაიწყო. 2002 წელს კლაუსმა განასახიერა ლესბოსელი სანდრა გუზმანი Telemundo-ს სერიალში „შურისძიებაში“, რომელშიც ასევე მონაწილეობა მიიღეს გაბრიელა სპანიკი და კატერინ სიაჩოკე. ამ როლისთვის მოიპოვა პრესტიჟული ჯილდოები, როგორიცაა „Premios Mara de Venezuela“ და „TVyNovelas Award“, როგორც საუკეთესო მეორეხარისხოვანი მსახიობი ქალის როლისთვის. შემდეგ კლაუსმა მიშელ ბრაუნის, დანა გარსიას, პაოლა რეის, მარიო ჩიმაროსა და ხუან ალფონსო ბაპტისტასთან ერთად ითამაშა პუპულარულ სერიალში „ფარული ვნება“, რაც მას მრავალი ჯილდო მოუტანა - მათ შორის „ACE“-ის ჯილდო საუკეთესო მეორეხარისხოვანი მსახიობის როლისთვის. 2004 წელს, პაოლა რეისა და ხუან ალფონსო ბაპტისტასთან ერთად ითამაშა სერიალში „La Mujer en el Espejo“. 2000 წელს დაქორწინდა პროდიუსერ ვიქტორ გომესზე. 2000 წლის აპრილში წყვილს პირველი შვილი, გოგონა შეეძინა, რომელსაც იზაბელ გომეს რასტაპკევიჩუსი დაარქვეს. წყვილი 2001 წელს დაშორდა. 2003 წელს დაქორწინდა თავის დეიდაშვილზე, მარსელო გრეკოზე. 2009 წლის აპრილში მას გრელოსთან პირველი საერთო შვილი შეეძინა, რომელსაც პალომა გრეკო რასტაპკევიჩუსი დაარქვეს. 2020 წლიდან ნატაშა კლაუსის პარტნიორია დანიელ გომესი. 2020 წლის 28 დეკემბერს, კლაუსმა Instagram-ის ანგარიშის მეშვეობით გამოაცხადა, რომ ის და გომესი დაინიშნენ. ნატაშა კლაუსი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ↑ Natasha Klauss at MySpace დაარქივებული January 5, 2009, საიტზე Wayback Machine. ↑ 2.0 2.1 Natasha Klauss' Biography at the Internet Movie Database ↑ Official Website of Natasha Klauss დაარქივებული October 11, 2007, საიტზე Wayback Machine.
ელზა ვაშაკიძე

ელზა ვაშაკიძე (დ. 5 იანვარი, 1950, ქუთაისი) — ქართველი ექიმი–ინფექციონისტი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი, დოცენტი. მეცნიერი. თბილისის საპატიო მოქალაქე (2020). 1973 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1973–1974 წლებში იყო თბილისის რესპუბლიკური კლინიკური ინფექციური საავადმყოფოს ექიმი–ინტერნი. 1974–1977 წლებში — ზესტაფონის რაისაავადმყოფოს ინფექციური განყოფილების ექიმი–ორდინატორი. 1977–1979 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის ინფექციურ დაავადებათა კათედრის კლინიკური ორდინატორი. 1981–1993 წლებში ამავე კათედრის ასისტენტი. 1993 წლიდან დოცენტი. ავტორია 46 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება ვირუსული ჰეპატიტების კლინიკური იმუნოლოგიის საკითხებს, ეკუთვნის ერთი გამოგონება. საკანდიდატო დისერტაციის თემა - „ცირკულაციაში მყოფი იმუნოციტების კლინიკურ–პათოგენეზური მნიშვნელობა 13 ჰეპატიტის დროს“, რომელიც 1985 წელს დაიცვა. ელზა ვაშაკიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
კაპუეტა

კაპუეტა (ლათ. Agropyron) — მრავალწლოვან მცენარეთა გვარი (მარცვლოვანთა ოჯახი). საქართველოში 2 სახეობიდან უფრო გავრცელებულია Agropyron pectinatum აქვს ფუნჯა ფესვი, თავთავი ყვავილედი, უცხო ან მოკლე ფხიანი. ნაყოფი — მოგრძო მარცვალა. თავთავის ფორმის მიხედვით განასხვავებენ ვიწროთავთავიანებს და ფართოთავთავიანებს. საკმაოდ გავრცელებულია, ხარობს ველად, მშრალ მდელოებზე. ზამთარ- და გვალვაგამძლეა, იყენებენ ხელოვნური მდელოების შესაქმნელად როგორც ბალახნარევების კომპონენტს. კარგად იზრდება მსუბუქ თიხნარებზე, ქვიშიან და ქვიშნარ ნიადაგებზე. მწვანე მასა და თივა სასოფლო-სამეურნეო ცხოველთა საუკეთესო საკვებია, თიბავენ წელიწადში ერთხელ დათავთავების დროს, დიდ მოსავალს იძლევა მე-3—4 წელს. ყრუაშვილი გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 389.
პატნანუნგანი

პატნანუნგანი (ოფიციალურად პატნანუნგანის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Patnanungan) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი კესონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 15 052 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 7 ბარანგაის. Patnanungan Profile at PhilAtlas.com Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ Republic Act No. 3373 ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Patnanungan: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 27 January 2020
პერესი (კესონი)

პერესი (ოფიციალურად პერესის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Perez) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი კესონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 12 767 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 14 ბარანგაის. Perez Profile at PhilAtlas.com www.quezon.gov.ph Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Perez: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 27 January 2020
მსოფლიოს ქვეყნების დედაქალაქების სია

↑ იარენი ნაურუს ყველაზე დიდი ქალაქია. ქვეყანას ოფიციალური დედაქალაქი არ აქვს
კაპუცინი

კაპუცინი (ლათ. Cebus) — მაიმუნების გვარი კაპუცინისებრთა ოჯახისა. კუდის ბოლო მესამედი მოსაჭიდებელია, რითაც ცხოველი ხის ტოტზე ეკიდება. გვხვდება ცენტრალურ და სამხრეთ ამერიკაში. ბინადრობს ტყეში. იკვებება ხილით, ფოთლებით, მწერებით, ფრინველების კვერცხითა და ბარტყებით. ყველაზე ცნობილია თეთყელა კაპუცინი (Cebus capucinus) და მურა კაპუცინი (Cebus apella). ზოოპარკში კარგად მრავლდებიან. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 389.
რამაზ ყურაშვილი

რამაზ ყურაშვილი (დ. 17 იანვარი, 1942, თბილისი) — ქართველი ექიმი-ენდოკრინოლოგი, მე­დი­ცი­ნის მეც­ნი­ე­რე­ბა­თა დოქ­ტორი, ევროპის უნივერსიტეტის პრო­ფე­სორი, თბილისის საპატიო მოქალაქე (2021). რამაზ ყურაშვილი დაიბადა 1942 წლის 17 იანვარს, თბილისში. 1965 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1965–1977 წლებში მუშაობდა თერაპიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის განყოფილების ხელმძღვანელად. 1977–1987 წლებში კარდიოლოგიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის, რადიოიმუნოლოგიის ცენტრის ხელმძღვანელი იყო და პარალელურად მეტაბოლიზმის რეგულაციის განყოფილებას ხელმძღვანელობდა. 1987-2011 წლებში რესპუბლიკური სამედიცინო სადიაგნოსტიკო ცენტრის გენერალური დირექტორი იყო. არის დიაბეტის, ენდოკრინული და გულ-ფილტვის დაავადებების ცენტრის დირექტორი. 2023 წლიდან ევროპის უნივერსიტეტის აფილირებული პროფესორია და ენდოკრინოლოგიის დეპარტამენტს ხელმძღვანელობს. არის სამეცნიერო ნაშრომების, წიგნებისა და საგანმანათლებლო ალბომების ავტორი, მათ შორის: „ჩემი წიგნი დიაბეტზე“ (1996), „როგორ ვმკურნალობ ჩემს დიაბეტს“ (1997), „დიაბეტური ნეიროპათია“ (2001), „12 კონსესუსი – ტიპი 1 და ტიპი 2 დიაბეტის და მათი გართულებების დიაგნოსტიკა, მკურნალობა, მართვა და განათლება“ (2000–2003), „ტიპი 1 დიაბეტიანი ბავშვებისა და მოზარდებისათვის“ (1998–2009). დიაბეტის საერთაშორისო ფედერაცია, წევრი (1993-) ევროპის ნეირო–დიაბის სამუშაო ჯგუფი, წევრი (1993-) ევროპის დიაბეტის შემსწავლელი ასოციაცია, წევრი (1996-) ამერიკის დიაბეტის ასოციაციის პროფესიონალური სექცია, წევრი (1997-) დიაბეტის ჟურნალების საერთაშორისო კომიტეტი, წევრი (1997-) შავი ზღვის ქვეყნების დიაბეტის საბჭო, წევრი (1997-) საქართველოს სამხედრო სამედიცინო აკადემია, წევრი (2000-) თიროიდული ფუნქციების შემსწავლელი საერთაშორისო ორგანიზაცია, წევრი (2001-) ამერიკის კლინიკური ენდოკრინოლოგიის ასოციაცია, წევრი (2004-) ევროპის ათეროსკლეროზის საზოგადოება, წევრი (2004-) 2021 — თბილისის საპატიო მოქალაქე 2002 — ღირსების ორდენი ყურაშვილი, რ. (2023). დიაბეტის განმარტებითი ლექსიკონი. თბილისი. ყურაშვილი, რ. (2002). დიაბეტური ნეიროპათია. თბილისი. რამაზ ყურაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ „რამაზ ყურაშვილი "ევროპის უნივერსიტეტის" აფილირებული პროფესორი გახდა და ენდოკრინოლოგიის დეპარტამენტს უხელმძღვანელებს“. 26 აპრილი 2023. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 14 თებერვალი 2024. ციტირების თარიღი: 14 თებერვალი 2024. დამოწმებას აქვს ცარიელი უცნობი პარამეტრ(ებ)ი: |coauthors= (დახმარება)
…And Then There Were Three…

…And Then There Were Three… — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ ჯენესისის მეცხრე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოვიდა 1978 წელს. ეს იყო ჯენესისის უკანასკნელი ალბომი, რომელიც ჟანრობრივად უფრო ახლოს იდგა პროგრესულ როკთან. ფირფიტის გარეკანის ავტორია სტორმ თორგერსონი (რომელიც უფრო ცნობილია პინკ ფლოიდისათვის შექმნილი გარეკნებით. ერთ-ერთ ინტერვიუში თორგერსონმა ახსენა, რომ გარეკანის ასეთი დიზაინი შეცდომა უფრო იყო. დიზაინერებს სურდათ ვიზუალურად ისეთი ისტორიის გადმოცემა, სადაც აალებული ტოტი, მანქანა და ადამიანი სიგარეტით ერთმანეთთან დაკავშირებული იქნებოდნენ ნათებით. გარეკანის ერთ მხარეს გამოსახულია მანქანა; მანქანა, რომელიც გადმოდის მანქანიდან; შემდეგ ეს ადამიანი დადის მანქანის წინ და ანთებს სიგარეტს. The Day the Light Went Out (3:13, ბენქსი) Vancouver (3:03, რეზერფორდი, კოლინზი) ორივე სიმღერა შეტანილია სინგლში „Many Too Many“. ფილ კოლინზი - ვოკალი, დასარტყმელი საკრავები, პერკუსია ტონი ბენქსი - კლავიშებიანი საკრავები, ვოკალი, 12 სიმიანი გიტარა მაიკ რეზერფორდი - 6 და 12 სიმიანი გიტარები, ბას გიტარა, ბას პედლები, ვოკალი ჯგუფის 1978 წლის ტურნეს მსვლელობისას სრულდებოდა შემდეგი სიმღერები: Eleventh Earl of Mar In the Cage Burning Rope Dancing With the Moonlit Knight/The Musical Box (ფინალური განყოფილება) Ripples Ballad of Big The Fountain of Salmacis Deep In the Motherlode One For the Vine Squonk Say It's Alright Joe Down and Out The Lady Lies The Cinema Show …In That Quiet Earth' Afterglow Follow You Follow Me Dance On a Volcano Drum Duet Los Endos ბისზე I Know What I Like (In Your Wardrobe) Apocalypse in 9/8 + As Sure As Eggs is Eggs (Aching Man's Feet) The Lamb Lies Down on Broadway ინფორმაცია საიტზე Discogs ↑ ერლეუაინი, Stephen T .. (2011 [last update])And Then There Were Three – Genesis | AllMusic. allmusic.com. ციტირების თარიღი: 25 July 2011. ↑ Christgau, R.. (10) Robert Christgau: Album: Genesis: . . . And Then There Were Three . . .. robertchristgau.com. ციტირების თარიღი: 25 July 2011. ↑ Bloom, Michael. (10 August 1978) Genesis: And Then There Were Three : Music Reviews : Rolling Stone. web.archive.org. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2 მაისი 2008. ციტირების თარიღი: 25 July 2011. ↑ Andy Fyfe Q, May 2007, Issue 250.
ქაქუთი (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი ქაქუთი შეიძლება აღნიშნავდეს: ქაქუთი — სოფელი ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში ქაქუთი — სოფელი ქობულეთის მუნიციპალიტეტში ქაქუთი — ისტორიული სოფელი საქართველოში, გურიაში
Man On The Corner

„Man On The Corner“ — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ ჯენესისის სიმღერა და სინგლი 1981 წლის ალბომიდან Abacab. სიმღერის ავტორია ფილ კოლინზი. სინგლი გამოვიდა 1982 წლის 5 მარტს. იგი ავიდა ბრიტანული ჩარტის 42-ე პოზიციამდე და აშშ-ის Billboard Hot 100-ის #40 ადგილზე. სიმღერის ტექსტში საუბარი ადამიანზე, რომელიც მთელი ცხოვრება ზის ქუჩაში, ერთ-ერთ კუთხეში და უყვირის ყველას, ვინც ქუჩაზე დადის. სიმღერის მუსიკალურ ვიდეოში კოლინზი, ბენქსი და რეზერფორდი უკრავენ სცენაზე. იგი გადაღებული იქნა Savoy Theatre-ში (ნიუ-იორკი). Man On The Corner (კოლინზი) - 3:56 Submarine - 4:32 ფილ კოლინზი - დასარტყმელი საკრავები, პერკუსია, ვოკალი ტონი ბენქსი - კლავიშებიანი საკრავები მაიკ რეზერფორდი - გიტარა, ბას გიტარა სიმღერის ტექსტი[დაარქივებული] საიტზე MetroLyrics ↑ Genesis UK chart history, The Official Charts Company. Retrieved 18 May 2012.
ბადრი ქუთათელაძე

ბადრი ქუთათელაძე (დ. 1949) — ქართველი მკვლევარი, პოეტი, ფილოლოგი. თბილისის საპატიო მოქალაქე (2021). 1976 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტი. 2000 წლიდან თბილისის მერიის კულტურის საქალაქო სამსახურის პირველი მოადგილე. ენციკლოპედია „თბილისში“ გამოყენებულია მასალა მისი წიგნიდან „პოეზია ქვაში — თბილისის ქანდაკება“ (2000). არის დიდუბის პანთეონის დირექტორი. რომის პაპის სამახსოვრო მედლისა და „კულტურის რაინდის“ წოდების მფლობელი. 1999 — ღირსების ორდენი ილია ჭავჭავაძის სახელობის პრემია გალაკტიონ ტაბიძის სახელობის პრემია საქართველოს სახელმწიფო პრემია ნიკო ნიკოლაძის სახელობის პრემია 2009 — მედალი „ქართული კულტურის ამაგდარი“ ბადრი ქუთათელაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
გრიგოლ ჩიგოგიძე

გრიგოლ ჩიგოგიძე (დ. 18 სექტემბერი, 1942, თბილისი) — ქართველი ჟურნალისტი, ხელოვნების მუშაკი. თბილისის საპატიო მოქალაქე (2021). დაამთავრა საქართველოს შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის თეატრმცოდნეობის ფაკულტეტი. თბილისის პიონერთა და მოსწავლეთა სასახლის კინოსტუდია „პიონერფილმის" ხელმღვანელი 1975 წლიდან. თანამშრომლობდა საქართველოს სახელმწიფო ტელევიზიასთან როგორც რეჟისორი, ოპერატორი და ჟურნალისტი. ხელმძღვანელობდა გადაცემა„რამპა“. მუშაობს ნორჩ კინომოყვარულებთან. 1979 წელს დააფუძნა კინომომოყვარულთა საერთაშორისო ფესტივალი „თბილისური აისი“. ჟურნალისტთა საერთაშორისო ფონდ „ოქროს ფრთის“ ლაურეატი. 1996 — ღირსების მედალი (მოსწავლე ახალგაზრდობის აღზრდისა და ქართული კულტურის განვითარების საქმეში მიღწეული წარმატებისათვის) 2021 — თბილისის საპატიო მოქალაქე გრიგოლ ჩიგოგიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ქსელის მართვის პროგრამა

ქსელის მართვის პროგრამა (ინგლ. Network Control Program - NCP) — ARPANET-ის ქსელური პროტოკოლების პირველი სტანდარტი. რომელიც შეიმუშავა „ქსელის სამუშაო ჯგუფმა“ (NWG) სტივ კროკერის ხელმძღვანელობით. NCP ახდენდა ARPANET-ის ინტერფეისის სტანდარტიზაციას, რითაც ქსელში ჩართვის საშუალებას აძლევდა DARPA-ს თანდათანობით მზარდ საიტებს. NCP უზრუნველყოფდა დაკავშირებასა და ნაკადთა კონტროლს ARPANET-ის ქსელში მომუშავე კომპიუტერებზე გაშვებულ პროცესებს შორის. აპლიკაციის სერვისები, როგორიცაა მომხმარებლის ელ. ფოსტა და ფაილთა გადაცემა, შეიქმნა NCP-ს საფუძველზე. NCP იყო გადაცემის მართვის პროტოკოლის (TCP) წინამორბედი. ის იყო სიმპლექსური პროტოკოლი, რომელიც იყენებდა მომხმარებელთა ელექტრონული ფოსტის მისამართებს და მათი დაკავშირებით ამყარებდა კომუნიკაციას. NCP არსებითად უზრუნველყოფდა სატრანსპორტო დონეს, რომელიც შედგებოდა ARPANET Host-to-Host პროტოკოლისგან (AHHP) და საწყისი კავშირის პროტოკოლისგან (ICP). AHHP-მ განსაზღვრა პროცედურები ცალმხრივი ნაკადით კონტროლირებადი მონაცემთა ნაკადის გადასაცემად ორ ჰოსტს შორის. ICP-მ განსაზღვრა ასეთი ნაკადების ორმხრივი წყვილის დამყარების პროცედურა მასპინძელ პროცესებს შორის. აპლიკაციურ პროტოკოლებს (მაგ., FTP) წვდომა აქვთ ქსელის სერვისებზე NCP-ის ზედა დონის ინტერფეისის საშუალებით. 1983 წლის 1 იანვარს, როდესაც ARPANET-მა შეცვალა თავისი ძირითადი ქსელური პროტოკოლები NCP-დან უფრო მოქნილ და მძლავრ TCP/IP პროტოკოლების კომპლექტზე, NCP ოფიციალურად მოძველებულად გამოცხადდა. ყველაზე ადრეული RFC — NCP Encyclopedia of Media and Communication ↑ NCP/TCP TRANSITION PLAN
კაჟები

კაჟები, ქვედა პალეოლითის (გვიანდელი აშელი და ადრინდელი მუსტიე) და ნეოლით-ენეოლითის ხანის ნაბინარ-სახელოსნო სოფელ სკინდორის ტერიტორიაზე (ჭიათურის მუნიციპალიტეტი). უშუალოდ კაჟის საბადოსთან (აქედან მოდის სახელწოდებაც) აღმოაჩინეს 1957 წელს. დაახლოებით 1 ჰა სახნავი მიწის ზედაპირზე მოპოვებულია პალეოლითის ხანის 2000-მდე ქვის ნივთი, მათ შორის დისკოიდალური, ერთფუძიანი და ორფუძიანი, აგრეთვე კუს ჯავშნის ფორმის ნუკლეუსები, მასიური კლექტონური და ლევალუაზური ანატკეცები, ლევალუაზური და არალევალუაზური ლამელები. აგრეთვე უხეში საჩეხი იარაღი, სახოკები, დანები და წვეტანები. ანატკეცების მნიშვნელოვანი ნაწილის ზურგი დაფარულია კაჭრის კანით, ნაწილს კი ეტყობა წინამორბედი ფირფიტების ატკეცის კვალი. აშელ-მუსტიეს ხანის ქვის იარაღი და ანატკეც-ლამელები დაფარულია მოთეთრო-მონაცრისფრო და მოვარდისფრო სქელი პატინით. ნეოლით-ენეოლითის ხანის მასალიდან აღმოჩენილია ორმხრივ დამუშავებული კაჟის ნამგლისპირები, სხვადასხვა მოყვანილობის ისრისპირები და მათი ფრაგმენტები, ორმხრივ დამუშავებული მინიატიურული საჩეხი, მჭრელი და პიკისებური იარაღი, საფხეკ-სახოკები, სხვადასხვა ტიპის ნუკლეუსები, ანატკეც-ლამელები და სხვა. კაჟების ქვის ნაწარმისათვის ნედლ მასალად გამოყენებულია ჭიათურის რაიონისათვის დამახასიათებელი თურონის იარუსის მონაცრისფრო და მოწითალო მაღალხარისხოვანი კაჟი. ნასახლარზე საძიებო თხრილმა კულტურული ფენების არსებობა არ დაადასტურა. როგორც ჩანს, ქვის მასალა მიწის ზედაპირზე მოხვდა ნიადაგის ლოკალური გადარეცხვისა და ფართობის ხშირი ხვნა-გადაბრუნების შედეგად. მასალა დაცულია ს. ჯანაშიას სახელობის საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში. თუშაბრამიშვილი დ., არქეოლოგიური დაზვერვები მდინარე ყვირილას ხეობასში, «ს. ჯანაშიას სახ. საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის მოამბე»,1962, ტ. 23 B; თუშაბრამიშვილი დ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 390.