laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სურამის ბრძოლა

სურამის ბრძოლა — ბრძოლა წითელ არმიასა და საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ჯარებს შორის. გაიმართა 1921 წლის 4-7 მარტს დაბა სურამთან. 1921 წლის 4 მარტს წითელ არმიასა და საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ძალებს შორის მიმდინარე ბრძოლის პერიოდში წითელი არმიის ავანგარდული ნაწილი (3-4 ათასი კაცი) მიუახლოვდა სადგურ მიხაილოვოს, 5 მარტს კი წამოიწყო ქართული არმიის პოზიციების შტურმი. შეტევა მოიგერიეს, საღამოს კი მიხაილოვოს დამცველები კონტრშეტევაზე გადავიდნენ, რის შედეგადაც უკან დაიხია წითელი არმიის ქვეითთა სამმა ბრიგადამ და კავალერიის პოლკმა. დემოკრატიული რესპუბლიკის ძალების აღნიშნულმა წარმატებამ თბილისში საბჭოთა არმიის მთავარსარდლობას მშვიდობიან მოლაპარაკებებზე წასვლა გადააწყვეტინა, მაგრამ 6 მარტს ღამით გენერალმა ალექსანდრე კონიაშვილმა აუხსნელი მიზეზების გამო დატოვა პოზიციები და დასავლეთის მიმართულებით დაიხია. გენერალი გიორგი კვინიტაძე იძულებული იყო დაეწყო უკან დახევა. 6 მარტს გაძლიერებულმა წითელი არმიის დაჯგუფებამ დაიკავა მიხაილოვო, შემდეგ კი სურამის გვირაბი. ამგვარად, ქართულმა არმიამ ვერ შეძლო შეეკავებინა წითელი არმიის თავდასხმა ლიხის ქედის ხაზზე. რუსეთ-საქართველოს ომი (1921) Soviet-Georgian War and Sovietization of Georgia, II-III. 1921
რს-122

რს-122 — ქართული წარმოების ზალპური ცეცხლის რეაქტიული სისტემა. სისტემა წარმოადგენს საბჭოთა წარმოების მსოფლიოში ფართოდ გავრცელებული БМ-21 "Град"-ის ქართულ ვერსიას. განკუთვნილია მოწინააღმდეგის ცოცხალი ძალის, ჯავშანტექნიკის, საარტილერიო ბატარეების, გამაგრებული ობიექტების, სამეთაურო პუნქტების და საფორტიფიკაციო ნაგებობების გასანადგურებლად. შექმნილია 2011 წელს საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს დაქვემდებარებაში მყოფი სახელმწიფო სამხედრო სამეცნიერო-ტექნიკური ცენტრი „დელტა“-ს მიერ რომელსაც ექვემდებარება ექვსი სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი და თბილისის საავიაციო ქარხანა. მანქანის თავდაპირველი სახელწოდება იყო რდმ-26, შემდეგ სახელი შეეცვალა დრს-122-ზე, შემდეგ კი — რს-122 ეწოდა. სისტემა შედგება «КрАЗ-6322» შასისგან, მანქანას გააჩნია დაჯავშნული კაბინა, რომელიც მასში მყოფ ხუთ კაციან გათვლას ტყვიებისა და საარტილერიო ჭურვების ნამსხვრევებისგან იცავს. საცეცხლე ნაწილი წარმოადგენს მრავალჯერადი გამოყენების 40 ლულიან . საცეცხლე პაკეტს, რომელშიც 122 მმ კალიბრის უმართავი რეაქტიული რაკეტები თავსდება. საბრძოლო მანქანას ცეცხლის წარმოება, პოზიციის წინასწარი მომზადების გარეშე და გათვლის კაბინიდან გადმოუსვლელად შეუძლია, რაც ზალპის განსახორციელებლად საჭირო დროს მინიმუმამდე ამცირებს. პერსპექტივაში მანქანაზე შესაძლებელია დამონტაჟდეს ცეცხლის მართვის ავტონომიური ციფრული სისტემა, ნავიგაციისა და დამიზნების თანამგზავრული სისტემები. ასევე მოდულური საცეცხლე ნაწილი, რომელზეც შესაძლებელი იქნება ერთჯერადი და მრავალჯერადი პაკეტების დამონტაჟება სხვადასხვა ტიპის და კალიბრის რაკეტებით. აღლუმზე უკანა ხედი წინა ხედი წინა ხედი გვერდითა ხედი დიდგორი 1 დიდგორი 2 დიდგორი 3 დიდგორი მედევაკი ლაზიკა ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: რს-122 ზალპური ცეცხლის რეაქტიული სისტემა რს-122 - „დელტას“ ოფიციალური ვებ-გვერდი პირველი ქართული ზცრს - 122მმ ↑ ქართული წარმოების ზალპური ცეცხლის რეაქტიული სისტემის პრეზენტაცია
სირენისებრნი

სირენისებრნი (ლათ. Sirenidae) — კუდიანი ამფიბიების ოჯახი. მათი სხეული წაგრძელებულია, უკანა ფეხები არ გააჩნიათ. მთელი სიცოცხლის განმავლობაში რჩებათ გარეგან ლაყუჩები. აქვთ უქუთუთო და პატარა თვალები, ზედა ყბის ძვლის მაგიერ — რქოვანი ფირფიტა. გავრცელებული არიან ჩრდილოეთ ამერიკაში. ყველაზე მეტად ცნობილია ჩვეულებრივი სირენი (Siren lacertina), რომლის სიგრძე 70 სმ აღწევს. მუქი მურა შეფერილობისაა, ცხოვრობს ჭაობებში. იკვებება უხერხემლო ცხოველებითა და პატარ-პატარა თევზებით. ჯანაშვილი ა., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 382.
კონსტანტინე გვარჯალაძე

კონსტანტინე (კოწია) გვარჯალაძე (დ. 17 მარტი, 1883, ლანჩხუთი — გ. 3 იანვარი, 1969, აბონდანი) — ქართველი პოლიტიკოსი, სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრი, შემდგომში ქართული ემიგრაციის მოღვაწე. იყო რსდმპ წევრი 1903 წლიდან. 1905 წლიდან მუშაობდა მენშევიკების ფრაქციაში. 1905 წელს ბათუმში მონაწილეობდა რევოლუციურ საქმიანობაში, ხელმძღვანელობდა მოსწავლე-ახალგაზრდობის ორგანიზაციებს. უმაღლესი განათლება მიიღო შვეიცარიაში, ჟენევის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტზე, სადაც სწავლობდა მედიცინასა და ფილოსოფიას. სწავლა დაასრულა ექიმის სპეციალობით. შვეიცარიაში სწავლამ გავლენა მოახდინა მის სოციალ–დემოკრატიულ შეხედულებებს. რუსული მენშევიზმისგან განსხვავებით მისი მსოფლმხედველობა ეფუძნებოდა ევროპულ ჰუმანისტურ სოციალიზმს, რომლის ამოცანასა და დანიშნულებას პიროვნებისა და ერის თავისუფლებაში ხედავდა. სოციალ-დემოკრატიულ პარტიაში ითვლებოდა ყველაზე პროევროპულ წევრად, ახლოს იყო ფედერალისტებთან. 1908 წლიდან თანამშრომლობდა პრესასთან, აქვეყნებდა ნაშრომებს პოლიტიკურ, საბუნებისმეტყველო და ფილოსოფიურ საკითხებზე. 1917 წელს აირჩიესსაქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრად. ხელი მოაწერა დამოუკიდებლობის აქტს. 1918 წლის განმავლობაში იყო საქართველოს პარლამენტის წევრი, ამავდროულად იყო საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილე. 1919 წლიდან იყო საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრი. 1921 წლიდან ემიგრაციაშია. 1921–24 წლებში იყო სტამბოლში საქართველოს მთავრობის რწმუნებული და სათვისტომოს ხელმძღვანელი. 1924 წლის სექტემბერში აგვისტოს აჯანყების ჩახშობის შემდეგ საქართველოს სსრ-ის ხელისუფლებამ მოახდინა მისი ქონების კონფისკაცია. 1920–1928 წლებში აქტიურ მონაწილეობას იღებდა სოციალისტური ინტერნაციონალის მუშაობაში. როგორც ქართული სექციების წარმომადგენელი მონაწილეობდა ერთა ლიგის დამხმარე საზოგადოების, ადამიანის უფლებათა დაცვის ლიგისა და მშვიდობის საერთაშორისო ბიუროს საერთაშორისო კონგრესებსა და კონფერენციებში. გარდა ქართული და რუსული ენებისა, თავისუფლად ფლობდა ინგლისურ და ფრანგულ ენებს, რაც ხელს უწყობდა წარმატებით გამოსულიყო სხვადასხვა შეკრებებზე და უცხო საზოგადოებისთვის გაეცნო საქართველოს წარსული და აწმყო, მოეწოდებინა მხრი დაეჭირათ ქართველი ერის მოთხოვნებისთვის. 1925-1929 წლებში ცხოვრობდა ლონდონში, შემდეგ— პარიზში. 1935-1940 წლებში იყო სოციალ-დემოკრატიული პარტიის ორგანოს, „ბრძოლის ხმის" მთავარი რედაქტორი. ემიგრაციაში ეწეოდა აქტიურ დიპლომატიურ და საზოგადოებრივ საქმიანობას. 1968 წლის 11 დეკემბერს გარდაეცვალა მეუღლე, ბაბულია კანდელაკი. კონსტანტინემ უარი თქვა სასმელ–საჭმელზე, ოთახში ჩაიკეტა და დაუძლურებული ხანგრძლივი და მძმე ავადმყოფობისაგან გარდაიცვალა 1969 წლის 3 იანვარს სოფელ აბონდანის მოხუცთა თავშესაფარში. დაკრძალულია ლევილის ქართველთა სასაფლაოზე, მეუღლის გვერდით. ხვადაგიანი ი., „საქართველოს დამფუძნებელი კრება 1919“, თბილისი: საბჭოთა წარსულის კვლევის ლაბორატორია, 2016, ISBN 978-9941-0-9318-0. „ქართველები უცხოეთში“ წ. 1, გვ. 60 — თბილისი, 2012. შარაძე გ., „ქართული ემიგრანტული ჟურნალისტიკის ისტორია“, ტ 6, გვ.12-13 — თბილისი, 2005 „კავკარსიონი" XIV, პარიზი, 1970 „ჩვენი დროშა" N 49, პარიზი, 1969 კონსტანტინე გვარჯალაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი კონსტანტინე გვარჯალაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი კონსტანტინე გვარჯალაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ ჯიქია ლ., 1924 წლის აჯანყება დასავლეთ საქართველოში, თბ.: უნივერსალი, 2012. — გვ. 261.
ინდოეთის პრემიერ-მინისტრი

ინდოეთის პრემიერ-მინისტრი ინდოეთის კონსტიტუციის თანახმად — მთავრობის თავმჯდომარე, მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარე, ინდოეთის პრეზიდენტის მთავარი მრჩეველი და პარლამენტის უმრავლესობის ლიდერი. პრემიერ-მინისტრი არის მთავრობის მთავარი წევრი საპარლამენტო რესპუბლიკაში. ის უფლებამოსილია გაანაწილოს მთავრობის პორტფელები, დანიშნოს მინისტრები ან გაათავისუფლოს ისინი დაკავებული თანამდებობიდან; ამავედროულად ის არის პრეზიდიუმის თავმჯდომარე და პასუხისმგებელია საკანონმდებლო წინადადებების პაკეტის შემოტანაზე. პრემიერ-მინისტრის გადადგომის ან გარდაცვალების შემთხვევაში, მთავრობა დაუყონებლივ იშლება. პრემიერ-მინისტრი ინიშნება პრეზიდენტის მიერ, რათა მან ამ უკანასკნელს ხელი შეუწყოს აღმასრულებელი ხელისუფლების მართვაში. ინდოეთი საპარლამენტო მართველობის ქვეყანაა და მისთვის დამახასიათებელია ვესტმნისტერული სისტემა. ასეთ სისტემებში ქვეყნის მმართველის (პრეზიდენტის, მონარქის, გენერალ-გუბერნატორის და სხვ.) პოსტი ატარებს სიმბოლურ, ცერემონიალურ, ხასიათს. პრემიერ-მინისტრი ყოვეთვის არის პარლამენტის წევრი, რაც მას საკანონმდებლო დამატებების დამტკიცებაზე აღმასრულებელი ორგანოს მხარდაჭერის გარანტიას აძლევს. კონსტიტუცია ითვალისწინებს მოქმედების სქემას, სადაც ინდოეთის პრეზიდენტი არის აღმასრულებელი ხელისუფლების მეთაური 53 მუხლის თანახმად პრემიერ-მინისტრის კაბინეტთან ერთად; კაბინეტი ვალდებულია დაეხმაროს პრეზიდენტს სახელმწიფოს მართვაში. ქვემოთ მოყვანილია ციტატები ინდოეთის კონსტიტუციის 53 და 74 მუხლებიდან როგორც უმრავლეს საპარლამენტო რესპუბლიკებში, ინდოეთშიც პრეზიდენტი ატარებს ცერემონიალურ ხასიათ. პრემიერ-მინისტრი არის მთავრობის მეთური და პასუხისმგებელია აღმასრულებელი ხელისუფლების ფუნქციონირებაზე. ინდოეთში პრემიერ-მინისტრი მთავრობის ხელმძღანელთან ერთად არის იმ პარტიის (პარტიების კოალიციის) თავმჯდომარეც, რომელსიც „ლოკ საბჰა“-ში, ინდოეთის პარლამენტის ქვემო პალატაში, უმრავლესობას წარმოადგენს. პრემიერ-მინისტრი, ისევე როგორც ცენტრალურ და სახელმწიფო დონეზე თითოეული მინისტრი, უნდა იყოს ერთ-ერთი პალატის წევრი ან არჩეულ იქნას მასში პოსტზე დანიშვნიდან 6 თვის ვადაში. კონსტიტუციაში არაფერია ნათქვამი პრემიერ-მინისტრის უფლებამოსილებაზე პარლამენტის თავმჯდომარის რანგში. ↑ 1.0 1.1 მოცემული პერიოდის განმოვლობაში იყო პრემიერ-მინისტრის მოვალეობის შემსრულებელი. ↑ 2.0 2.1 გარდაიცვალა მთავრობის მეთაურის მოვალეობის შესრულების პერიოდში .
აინარუს ოლქი

აინარუს ოლქი — ოლქი აღმოსავლეთ ტიმორში, მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. ფართობი 797 კმ². დედაქალაქი – აინარუ. ოლქი დაყოფილია 4 რაიონად. აინარუს ოლქის ტერიტორიაზე მდებარეობს ქვეყნის უმაღლესი მწვერვალი ტატამაილაუ (2 963 მ). ქვეყნის ოფიციალური ენების გარდა ოლქის მოსახლეობის უდიდესი ნაწილი საუბრობს მამბაის ენაზე. აღმოსავლეთ ტიმორის ოლქები აინარუს ოლქის განვითარების გეგმა 2002-2003 დაარქივებული 2011-02-03 საიტზე Wayback Machine. აინარუს ოლქი ↑ Highlights of the 2010 Census Main Results in Timor-Leste
ბაუკაუს ოლქი

ბაუკაუს ოლქი (ტეტ. Baukau) — ოლქი აღმოსავლეთ ტიმორში, მდებარეობს ქვეყნის აღმოსავლეთ ნაწილში. ფართობი 1 494 კმ². დედაქალაქი – ბაუკაუ. ოლქი დაყოფილია 6 რაიონად. ქვეყნის ოფიციალური ენების გარდა ოლქის მოსახლეობის უდიდესი ნაწილი საუბრობს მაკასაეს ენაზე. ოლქის ტერიტორიაზე მდებარეობს ქვეყანაში ყველაზე გრძელი აეროპორტი კაკუნგი. აღმოსავლეთ ტიმორის ოლქები ბაუკაუს ოლქი დაარქივებული 2009-03-28 საიტზე Wayback Machine. ↑ Highlights of the 2010 Census Main Results in Timor-Leste
1504

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 1504 1504 (ათას ხუთას ოთხი) წელი — იულიუსის კალენდრის ნაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა ორშაბათი. ეს წელი არის XVI საუკუნის 1-ლი დეკადის მე-4 წელი. 31 იანვარი : საფრანგეთმა ნეაპოლი არაგონს გადასცა. 31 მარტი : საფრანგეთსა და ესპანეთს შორის დაიდო ზავი. 9 სექტემბერი : მიქელანჯელოს „დავითი“ წარედგინა საზოგადოებას ფლორენციაში. მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 1504. 17 იანვარი : პიუს V — რომის პაპი (გ. 1572) 6 აგვისტო : მეთიუ პარკერი — კენტერბერის არქიეპისკოპოსი (გ. 1574) მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 1504. 18 აპრილი : ფილიპინო ლიპი — იტალიელი მხატვარი (დ. 1457) 19 ივნისი : ბერნჰარდ ვალთერი — გერმანელი ასტრონომი (დ. 1430) 26 ნოემბერი : ისაბელ I — კასტილიის დედოფალი (დ. 1451)
აკაკი ხოშტარია

აკაკი მეთოდეს ძე ხოშტარია (დ. 1873, — გ. 1932) — ქართველი ფინანსისტი, მრეწველი, საზოგადო მოღვაწე და ქველმოქმედი. დაამთავრა პეტერბურგის სასოფლო-სამეურნეო აკადემია. პირველი მსოფლიო ომის წინა პერიოდში ბაქოში ჩამოაყალიბა მსხვილი სამრეწველო კომპანია და სავაჭრო ოპერაციებს წარმართავდა სამხრეთ კავკასიასა და ირანში. მის მფლობელობაში იყო ორი დიდი კომერციული ორგანიზაცია: სანავთობე ამხანაგობა „რუპენტო“ და თურქულ-სპარსული „ხოშტარიას ბანკი“, ასევე მექანიკური ქარხანა, საპნის ქარხანა, სამიწათმოქმედო იარაღების ფაბრიკა და სხვა საწარმოები თბილისში. 1918 წ. ხოშტარიამ თბილისელთა თხოვნით საჯარო აუქციონზე შეიძინა მრეწველისა და საზოგადო მოღვაწის, დავით სარაჯიშვილის სახლი, რომელიც საქართველოს გასაბჭოების შემდეგ ემიგრაციაში წასვლის წინ სხვა უძრავ-მოძრავ ქონებასთან ერთად ქართველ ხალხს საჩუქრად დაუტოვა. ამ სახლში შემდგომში განთავსდა მწერალთა სახლი. ხოშტარია აქტიურ საქველმოქმედო და საზოგადოებრივ საქმიანობას ეწეოდა. 1907 წ. თბილისში ახლადშექმნილ საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოებას ბაქოდან 8 ათასი მანეთი გამოუგზავნა. 1920 წელს მანვე შეიძინა საზღვარგარეთ 4 სამხედრო გემი და საქართველოს დემოკრატიულ რესპუბლიკას გადასცა საჩუქრად. აფინანსებდა ქართველ სტუდენტებს საზღვარგარეთ. აკაკი ხოშტარია დაკრძალულია პარიზის პერ-ლაშეზის სასაფლაოზე. მისი მეუღლე, მინადორა ხოშტარია (1881—1924) დაკრძალულია თეირანის დულაბის მართლმადიდებლურ რუსულ სასაფლაოზე. მისი აკლდამა, რომელიც აკაკი ხოშტარიამ ააგებინა, ქართული სასულიერო ხუროთმოძღვრების ერთადერთი ნიმუშია ირანის ტერიტორიაზე. ↑ აკაკი ხოშტარია რეზა-შაჰის ინაუგურაციაზე: ჩვენი პუბლიკაცია დაარქივებული 2012-03-24 საიტზე Wayback Machine. / ჯემშიდ გიუნაშვილი // საქართველოს რესპუბლიკა. - 2010. - 7 მაისი. - N85 (6451). - 5 გვ.
1505

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 1505 1505 (ათას ხუთას ხუთი) წელი — იულიუსის კალენდრის არანაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა ოთხშაბათი. ეს წელი არის XVI საუკუნის 1-ლი დეკადის მე-5 წელი. დავით X ქართლის სამეფო ტახტზე ავიდა. ლოდოვიკო დე ვართემამ საფუძვლიანად გამოიკვლია ახლო აღმოსავლეთი, ინდოეთი, აზია. შრი-ლანკაზე პორტუგალიელი კოლონიზატორები გამოჩნდნენ. მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 1505. 4 თებერვალი : მიკოლაი რეი — პოლონელი მწერალი და პოლიტიკური მოღვაწე (გ. 1569) შარლ I დე კოსე — ფრანგი მხედართმთავარი და დიპლომატი (გ. 1563) მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 1505. 27 ოქტომბერი : ივანე III — მოსკოვის დიდი მთავარი 1462-1505 წლებში (დ. 1440) კონსტანტინე II — ქართლის მეფე (დ. 1447)
1506

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 1506 1506 (ათას ხუთას ექვსი) წელი — იულიუსის კალენდრის არანაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა ხუთშაბათი. ეს წელი არის XVI საუკუნის 1-ლი დეკადის მე-6 წელი. 21 იანვარი : ჩამოყალიბდა ვატიკანის შვეიცარიული არმია. 22 იანვარი : იმპერატორმა კარლ V-მ ვორმზის დიეტი გახსნა. მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 1506. თებერვალი : ჯორჯ ბიუკენენი — შოტლანდიელი მეცნიერი (გ. 1582) 13 აპრილი : პეტერ ფაბერი — ფრანგი თეოლოგი (გ. 1546) მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 1506. 20 მაისი : ქრისტეფორე კოლუმბი — იტალიელი მეზღვაური-მკვლევარი (დ. 1451) 19 აგვისტო : ალექსანდრე I იაგელონი — ლიტვის დიდი მთავარი, მოგვიანებით პოლონეთის მეფე (დ. 1461) 25 სექტემბერი : ფილიპ I — კასტილიის მეფე (დ. 1478)
აგაშერის ომი

აგაშერის ომი, საშობაო ომი — სასაზღვრო ომი მალისა და ბურკინა-ფასოს შორის. მიმდინარეობდა 1985 წლის ბოლოს. აგაშერის ზოლი მდებარეობს ბურკინა-ფასოს ჩრდილო-აღმოსავლეთით და ითვლება ბუნებრივი გაზითა და მინერალური რესურსებით მდიდარ ტერიტორიად. დიდი ხნის განმავლობაში მასზე პრეტენზიას აცხადებდა მალი. 1974 წლის ბოლოს ორ ქვეყანას შორის გაიმართა მცირე სასაზღვრო ინცინდენტების სერია. კონფლიქტი შეწყდა აფრიკის ერთიანობის ორგანიზაციის უშუალო ჩარევით. 1982 წელს ბურკინა-ფასოს (1984 წლამდე - ზემო ვოლტა) ხელისუფლებაში მოდის თომას სანკარა, კონფლიქტის დასრულების სურვილით. ორ ქვეყანას შორის ურთიერთობა დაიძაბა. 1985 წლის ბოლოს ბურკინა-ფასოს ხელისუფლებამ ჩაატარა მოსახლეობის აღწერა. აღწერის სიებში შეცდომით მოხვდა მალის ტერიტორიაზე მდებარე ფულბეს ტომის ბანაკი. აღნიშნულის საპასუხოდ მალის ხელისუფლებამ გამოხატა პროტესტი და აღნიშნულ ტერიტორიაზე შეიყვანა თავისი შეიარაღებული ძალები, რომლებიც ომისათვის სრულ მზადყოფნაში იყვნენ. 25 დეკემბერს კათოლიკურ შობას მალის არმიამ დაიწყო შეტევა აგაშერის ზოლზე. მათ მოახერხეს ბურკინა-ფასოს არმიის უკან დახევა და დაიკავეს რამდენიმე სოფელი. ლიბიისა და ნიგერიის ჩარევის შემდეგ 30 დეკემბერს საომარი მოქმედებები შეწყდა. აგაშერის ზოლის ბედი გადავიდა გაეროს საერთაშორისო სასამართლოს ხელში, რომელმაც თავისი ვერდიქტი გამოიტანა 1986 წელს და თითქმის თანაბრად გაანაწილა ორ ქვეყანას შორის. Burkina Faso and Mali, Agacher Strip War, 1985 Mechanisms for Conflict Management in West Africa: Politics of Harmonization დაარქივებული 2018-01-31 საიტზე Wayback Machine. Frontier Dispute (Burkina Faso/Republic of Mali)
ამრიტსარი

ამრიტსარი (პენჯაბ. ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ) — ქალაქი ჩრდილო-დასავლეთ ინდოეთში, პენჯაბის შტატში. იგი სიქების რელიგიის სულიერი ცენტრია. ქალაქში მდებარეობს ტაძარი ჰარმადირ-საჰიბი („ოქროს ტაძარი“, როგორც მას დასავლური მედია უწოდებს) — სიქიზმის სასულიერო და კულტურული ცენტრი. ეს ტაძარი მეტ მნახველს იზიდავს, ვიდრე თაჯ-მაჰალი, მხოლოდ კვირაობით 100 000 ადამიანს. ყველაზე პოპულარული ღირსშესანიშნაობაა ინდური დიასპორის წარმომადგენელთათვის მთელი ინდოეთის მასშტაბით. ქალაქში ასევე მდებარეობს სიქების საერო და პოლიტიკური მმართველობა აკალ-ტახტი და სიქების პარლამენტი. ინდოეთის მოსახლეობის 2011 წლის აღწერის მონაცემებით, ამრიტსარის მოსახლეობა 1 132 761 ადამიანს შეადგენს. ქალაქი მდებარეობს შტატის დედაქალაქ ჩანდიგარჰიდან 217 კმ-ით ჩრდილო-დასავლეთით, პაკისტანის ქალაქ ლაჰორიდან 32 კმ-ით აღმოსავლეთით, შესაბამისად, იდნოეთ-პაკისტანის საზღვართან ძალიან ახლოს. მთავარი კომერციული საქმიანობები მოიცავს ტურიზმს, ხალიჩებისა და ქსოვილების წარმოება, ფერმერული მეირნეობა, ხელოსნობა, მომსახურება და განათების ინჟინერია. ქალაქი ცნობილია თავის მდიდარი სამზარეულოთი და კულტურით, ასევე 1919 წელს, ბრიტანელთა მმართველობისას მომხდარი ჯალიანვალა-ბაგჰის ხოცვა-ჟლეტის ინციდენტით. ინდოეთის მილიონიანი ქალაქების სია Amritsar, ტურისტული მეგზური ვიკივოიაჟზე ოფიციალური საიტი Official Website of Amritsar Municipal Corporation ↑ Provisional Population Totals, Census of India 2011; Urban Agglomerations/Cities having population 1 lakh and above (pdf). Office of the Registrar General & Census Commissioner, India. ციტირების თარიღი: 26 March 2012.
1507

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 1507 1507 (ათას ხუთას შვიდი) წელი — იულიუსის კალენდრის არანაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა პარასკევი. ეს წელი არის XVI საუკუნის 1-ლი დეკადის მე-7 წელი. 25 აპრილი : მარტინ ვალდზეემიულერმა გამოაქვეყნა მსოფლიო რუკა, რომელშიც აღნიშნულია ახალი კონტინენტი „ამერიკის“ სახელწოდებით. პორტუგალიელებმა ბაჰრეინი და მასკატი დააკავეს. დაიწყო რუსეთ-ლიტვის ომი. მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 1507. 16 სექტემბერი : იანჯინგი — ჩინეთის იმპერატორი (გ. 1567) მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 1507. 12 მარტი : ჩეზარე ბორჯია — იტალიის პოლიტიკური მოღვაწე (დ. 1475) 23 აგვისტო : ჟან მოლინე — ფრანგი მწერალი (დ. 1435)
ოჯახური პერიოდული დამბლა

ოჯახური პერიოდული დამბლა – მემკვიდრეობითი დაავადება, რომელიც ხასიათდება კიდურების დუნე დამბლის უეცრად განვითარებული გარდამავალი შეტევებით. დაავადების გამომწვევი მიზეზები უცნობია. დაავადების პირველი ნიშნები, კუნთოვანი სისუსტე, ვლინდება ბავშვობაში. შეტევა უფრო ხშირად იწყება დილის საათებში. კუნთების დამბლა სიმეტრიულად მოიცავს კიდურებს და მაქსიმუმს აღწევს შეტევის დაწყებიდან ერთ საათში. ზოგჯერ ვრცელდება მხოლოდ ქვედა კიდურებზე. დამბლა დუნეა, მიმდინარეობს: ჰიპოტონიითა და არეფლექსიით; მგრძნობელობა შენარჩუნებლია; ცნობიერება არ ირღვევა; სისხლში კალიუმის დონე იწევს. დამბლა გრძელდება რამდენიმე წუთიდან რამდენიმე საათამდე. შეტევებს შორის პერიოდში ავადმყოფები პრაქტიკულად ჯანმრთელები არიან. თუმცა, პროცესში რესპირატორული მუსკულატურის ჩართვამ შესაძლებელია გამოიწვიოს სიკვდილი. დათეშიძე ლალი, შენგელია არჩილ, შენგელია ვასილ. “ქართული სამედიცინო ენციკლოპედია”. თბილისი, 2005. “ტექინფორმის” დეპონენტი N: 1247. თეიმურაზ ჩიგოგიძის რედაქციით. დათეშიძე ლალი, შენგელია არჩილ, შენგელია ვასილ; “ქართული სამედიცინო ენციკლოპედია”. მეორე დეპო-გამოცემა. ჟურნალი “ექსპერიმენტული და კლინიკური მედიცინა”. N: 28. 2006. დეპონენტი პროფესორ თეიმურაზ ჩიგოგიძის საერთო რედაქციით. სარედაქციო კოლეგია: ჭუმბურიძე ვახტანგ, კორძაია დიმიტრი, მალაზონია მარინა, ვაჭარაძე კახა, ტყეშელაშვილი ბესარიონ. Большая медицинская энциклопедия; Москва, издательство ,,Советская энциклопедия” – 1988
ხაშურის წმინდა მარინეს ეკლესია

ხაშურის წმინდა მარინეს ეკლესია ეკლესია დგას ქ.ხაშურის აღმოსავლეთ ნაწილში, მდინარე სურამულას მარცხენა სანაპიროზე. აშენებულია XVI-XVII საუკუნეში. ეკლესია დარბაზულია (10,4X6 მ), ნაგებია რიყის ქვითა და აგურით, აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია. მის ღერძზე აგურისთაღიანი სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს ხუთი სწორკუთხა ნიშია (სამი ჩრდილოეთით და ორი სამხრეთით). 1997 წელს მიტროპოლიტ იობის ლოცვა-კურთხევით ტაძარში აღდგა წირვა-ლოცვა. ამჟამად ტაძარს პირვანდელი სახე დაკარგული აქვს. მას დასავლეთიდან მიაშენეს სამრეკლო, ჩრდილოეთიდან კი სტოა. ტაძარი შემოსილია პერანგით. პერანგის ფილები ტუფის ქვისაა. მოხატულია ტაძრის საკურთხეველი. 2008 წელს ტაძრის წინამძღვრის, მღვდელ ნიკოლოზ აბრამაშვლის ინიციატივით და მიტროპოლიტ იობის ლოცვა-კურთხევით ტაძრის მიმდებარე ტერიტორიაზე დაიწყო მონასტრის მშენებლობა, რომელიც ამავე წლის სექტემბრის თვეში დასრულდა. 2009 წელს მიუმატეს მონასტერს ორ სართულიანი კომპლექსი. გაკეთდა გალავანი, აშენდა კოშკი, განახლდა ტაძარი, ტაძრის ეზოში აშენდა სასტუმრო კელიები და სასანთლე. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 421.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 7148
1508

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 1508 1508 (ათას ხუთას რვა) წელი — იულიუსის კალენდრის ნაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა შაბათი. ეს წელი არის XVI საუკუნის 1-ლი დეკადის მე-8 წელი. საღვთო რომის იმპერიის იმპერატორის მაქსიმილიან I-ის ჯარები ვენეციას დაესხნენ თავს. ხუან პონსე დე ლეონმა იმოგზაურა პუერტო-რიკოში და დააარსა დასახლება კაპარა (დღევანდელი დედაქალაქი სან-ხუანი). მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 1508. 6 მარტი : ჰუმაიონი — დიდ მოგოლთა მეორე იმპერატორი (1530–1540) და (1555–1556) (გ. 1556) 9 დეკემბერი : გემა ფრისიუსი — ჰოლანდიელი მათემატიკოსი (გ. 1555) ვინჩენზო რუფო — იტალიელი კომპოზიტორი (გ. 1587) მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 1508. ისააკ აბრაბანელი — პორტუგალიელი ფილოსოფი (დ. 1437)
3-Way (The Golden Rule)

„3-Way (The Golden Rule)“ (ქართ. 3 გზა (ოქროს წესი)) — ამერიკული კომედიური მუსიკალური ჯგუფის The Lonely Island-ის სიმღერა, რომელიც ჩაწერილია ამერიკელ პოპ-მომღერალ ჯასტინ ტიმბერლეიკთან და ლედი გაგასთან ერთად. სიმღერა პირველად გამოჩნდა 2011 წლის 21 მაისს SNL Digital Short-ის სატელევიზიო კომედიურ სერიალში შაბათ ღამეს პირდაპირ ეთერში, სადაც ჯასტინი იყო მასპინძელი და გაგა - სტუმარი. სიმღერა ციფრული ფორმატით გამოვიდა ეთერში გასვლიდან სამი დღის შემდეგ 24 მაისს. სიმღერამ და მუსიკალურმა კლიპა მიიღეს დადებითი შეფასება კრიტიკოსების მხრიდან. მათ სიმღერას უწოდეს ეპიზოდის ყველაზე სასაცილო მომენტი. სიმღერამ მიიღო ნომინაცია ემის 63-ე დაჯილდოებაზე საუკეთესო ორიგინალური მუსიკის კატეგორიაში, მაგრამ ვერ გაიმარჯვა. ციფრული ჩამონატვირთი "3-Way (The Golden Rule)" – 2:51 ↑ '3-Way (The Golden Rule)' on iTunes!. The Lonely Island (2011-05-24). ციტირების თარიღი: 2011-10-03. ↑ 에 대한 검색결과 입니다 – Digital Comprehensive charts Korean. Gaon Chart. ციტირების თარიღი: 2011-07-08. ↑ Billboard: Other charts. Billboard. Prometheus Global Media (2011-06-11). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-07-08. ციტირების თარიღი: 2011-07-08. "3-Way (The Golden Rule)" მუსიკალური ვიდეო YouTube-ზე
დაბალი ტაუერნი

დაბალი ტაუერნი (გერმ. Niedere Tauern) — ქედი აღმოსავლეთ ალპებში, ავსტრიაში. მოქცეულია შტირიისა და ზალცბურგის ტერიტორიებზე. სიგრძე 120 კმ. უმაღლესი მწვერვალის სიმაღლეა 2863 მ (მთა ჰოხგოლინგი). დაბალი ტაუერნი დაყოფილია 4 ნაწილად: რადშტედტის ტაუერნი (2711 მ), შლადმინგის ტაუერნი (2862 მ), როტენმანერის ტაუერნი (2475 მ) და ზეკაუერის ტაუერნი (2417 მ). უღელტეხილებიდან აღსანიშნავია: რადშტადტის ტაუერნის უღელტეხილი (1738 მ) და სელკის უღელტეხილი (1788 მ). შემოსაზღვრულია ჩრდილოეთით მდინარე ენსის ხეობით, სამხრეთით მდინარე მიურტალის ხეობით, დასავლეთით და სამხრეთით მაღალი ტაუერნით. აგებულია გრანიტებით, გნასიებით, ფიქლებით, კირქვებით. ზღვის დონიდან 2000 მ-მდე არის ტყეები, რომელიც შედგება სოჭისგან და ლარიქსისგან. უფრო მაღლა — მდელოებია. კალთების ქვემო ნაწილებში მოჰყავთ შვრია და ჭვავი. ქედი ემთხვევა დაახლოებით უკანასკნელი გამყინვარების ალპური ფარის საზღვრებს, რის გამოც აღმოსავლეთი მონაკვეთი მოკლებულია გამყინვარებას. იგი იშვიათი სახეობის მცენარეების თავშესაფარია. განვითარებულია ტურიზმი. ზაფხულის კურორტები და ზამთრის სპორტული ცენტრები განლაგებულია მაღალმთიანეთში. მაღალი ტაუერნი ალპები შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „დაბალი ტაუერნი“ ვიკისაწყობში. დაბალი ტაუერნი — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული) დაბალი ტაუერნი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)
უწლევის ღვთისმშობლის ეკლესია

უწლევის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ უწლევის აღმოსავლეთით, გზის მარჯვენა მხარეს. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (5,6X9 მ), ნაგებია ქვიშაქვით, სამხრეთით და დასავლეთით სწორკუთხა შესასვლელებია. არაწესიერი ფორმის ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე გაჭრილია თაღოვანი სარკმელი, რომელსაც დაქანებული ძირი აქვს. მსგავსი სარკმლებია სამხრეთით და დასავლეთით. ჩრდილოეთით მაღალი თაღოვანი ,ხოლო სამხრეთით შედარებით მცირე სწორკუთხა ნიშია. დარბაზი ნახევარწრიული კამარითაა გადახურული. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 449.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 17629
ჰოხგოლინგი

ჰოხგოლინგი (გერმ. Hochgolling) — მთა ავსტრიაში. წარმოადგენს დაბალი ტაუერნის უმაღლეს წერტილს. სიმაღლე 2863 მ. აღმართულია ავსტრიის ფედერალური მიწების — შტირიისა და ზალცბურგის საზღვარზე. აგებულია კრისტალური ქანებით. პირველად ასვლა განხორციელდა 1791 წლის 8 აგვისტოს. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ჰოხგოლინგი“ ვიკისაწყობში. ჰოხგოლინგი – ინფორმაცია დაარქივებული 2012-03-06 საიტზე Wayback Machine. ↑ ჰოხგოლინგი – მდებარეობა, კოორდინატები
ბურკინა-ფასოს რეგიონები

ბურკინა-ფასო დაყოფილია 13 რეგიონად, 45 პროვინციად და 301 დეპარტამენტად. შენიშვნა: ცხრილში ნაჩვენებია რეგიონის მოსახლეობის აღწერის წინასწარი მონაცემები. Les régions du Burkina ↑ Provinces of Burkina Faso, Statoids.com