laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ილგარ ჯაფაროვი

ილგარ შაბანოღლუ ჯაფაროვი (აზერ. İlqar Şaban oğlu Cəfərov; დაიბ. 28 ნოემბერს 1960, კიროვაბადში, აზერბაიჯანის სსრ) — აზერბაიჯანელი ფოტოჟურნალისტი, აზერბაიჯანის საინფორმაციო სააგენტოს თანამშრომელი. ისეთი საერთაშორისო ფოკონკურსების გამარჯვებული, როგორებიცაა: RussianPress Photo-2007, CleanWorld Austrian-2008, „იუმორი სპორტში“, „მოსკოვი - 2009“ და სხვ. ჯაფაროვის ფოტოები შეტანილია წიგნებში და კატალოგებში, მის სათავალვშია რამდენიმე ფოტოგამოფენა საზღვარგარეთ. აზერბაჯანის კულტურის დამსახურებული მოღვაწე. ილგარ ჯაფაროვი 1960 წლის 28 ნოემებერს ქალაქ კიროვაბადში (განჯა) დაიბადა, სადაც გაიზარდა. მისი მშობლები მებამბეობის სფეროს მცოდნენი იყვნენ. 10 წლის ჯაფაროვს პირველი ფოტოაპარატი „სემნა - 8“ მამამ აჩუქა, რა დროიდანაც მან მის ირგვლივ ყველაფრის გადაღება დაიწყო. გამოცდილებას მაღაზიაში იძენდა, სადაც ფოტოების გასამჟღავნებელ ქიმურ პრეტპარატებს იღებდა. იქ ხშირად შედიოდნენ პროფესიონალი ფოტოგრაფები, რომლებსაც ჯაფაროვი გამოჰკითხავდა. მათმა რეკომენდაციებმა და დამოუკიდებელმა სწავლამ ჯაფაროვი ფოტოგრაფიის სფეროში შეიყვანა. არც ისე ხშირად სამუშაოსაც სთავაზობდნენ. 1983 წელს ჯაფაროვმა დაამთავრა აზერბაიჯანის სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტი. მალე ილგარ ჯაფაროვმა მოსკოვის სსრკ-ს ჟურნალისტთა კავშირის ფოტოცენტრთან არსებული ფოტოჟურნალისტიკის ფაკულტეტი დაამთავრა. ჯაფაროვის პროფესიული კარიერა 25 წლის ასაკში დაიწყო. 30 წლის იყო როდესაც საბჭოთა საინფორმაციო სააგენტოს ბაქოს განყოფილების ფოტოკორესპონდენტად მუშაობდა. 1991 წლიდან ილგარ ჯაფაროვი აზერბაიჯანის სატელეგრაფო სააგენტოს ფოტოკორესპნდენტია. აზერბაიჯანის სატელეგრაფო სააგენტოს ფოტოკორესპნდენტად მუშაობისას, 1992 წელს ილგარ ჯაფაროვმა ლტოლვილებისა და იძულებით გადაადგილებულთა გადაღება დაიწყო, რომლებიც ყარაბაღის ომის მსხვერლი გადნენ. თავისი საქმიანობიდან გამომდინარე ჯაფაროვი ხშირად დადიოდა კარვების ქალაქებსა და მოსაზღვრე რაიონებში. ჯაფაროვი განსაკუთრებულად გამოყოფს თავის მივლინებას შუშაში, ლაჩინში, ფიზულში, აღდამსა და ხოჯალში. იქ მან ბავშვები, მოხუცები, სამხედროები გადაიღო. მას ფოტოების მთელი სერია დაუგროვდა, რომელიც თავის გამოფენაზე „სულის ძახილი“ წარმოადგინა. ილგარ ჯაფაროვმა ხოჯალის სისხლისღვრის მსხვერპლთა ფოტოები გადაიღო. 2007 წლიდან ილგარ ჯაფაროვი სხვადასხვა საერთაშორისო ფოკონკურსების პრიზიორი ხდება. 2010 წლის 26 თებერვალს ილგარ ჯაფაროვს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ილჰამ ალიევის ბრძანებით აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კულტურის დამსახურებული მოღვაწის წოდება მიენიჭა. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 Кязимова С. Интервью с Ильгаром Джафаровым. (23 декабря 2009)«Когда начинаешь зарабатывать на любимом деле — это вдвойне приятно». Азербайджанские известия. ↑ 2.0 2.1 2.2 Султанова Л.. (16 октября 2014)Старший фотокорреспондент АзерТАдж Ильгар Джафаров стал победителем VII Ташкентской международной фотобиеннале. АзерТАдж. ↑ 3.0 3.1 Azərbaycan Prezidenti AzərTAc-ın bir qrup əməkdaşının "Tərəqqi" medalı ilə təltif edilməsi və fəxri adların verilməsi haqqında sərəncam imzalayıb az. AzərTAc (26.02.2010). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-04-02. ↑ 4.0 4.1 Фотографии жертв Ходжалинской резни, сделанные Ильгаром Джафаровым. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-04. ციტირების თარიღი: 2022-01-26.
თენგიზ ღვინიაშვილი

თენგიზ ღვინიაშვილი (დ. 1 სექტემბერი, 1925, თბილისი — გ. 2007) — ქართველი მოქანდაკე, მხატვარი, პედაგოგი. საქართველოს სსრ დამსახურებული მხატვარი (1965). სკკპ, წევრი (1947-). თბილისის საპატიო მოქალაქე (2001). ჰუმანიტარული და ხელოვნების მეცნიერებათა აკადემიის ნამდვილი წევრი. პროფესორი (1973). 1951 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემია. 1955 წლიდან ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას. მუშაობდა სხვადასხვა ჟანრში: პორტრეტული ბიუსტი, კომპოზიციური პორტრეტი, სკლუპტურული ჯგუფური მონუმენტი და მხატვრული და მხატვრული კერამიკა, ნამუშევრები: ივანე ჯავახიშვილის (ბრინჯაო, 1953, თბილისი), ილია ჭავჭავაძის (თუჯი, 1968, ყვარელი), ნიკოლოზ ბარათაშვილის (ბრინჯაო, 1970, გორი), ზაქარია ფალიაშვილის (ბრინჯაო, 1970), პ. ჩაიკოვსკის (ბრინჯაო, 1976 — ორივე ბორჯომი), იაკობ ნიკოლაძის (ბრინჯაო, 1978, ქუთაისი), ნიკოლოზ მუსხელიშვილის (ქვა, 1984, თბილისი), ძეგლები და სხვა. 1995 — ღირსების ორდენი 1996 — იაკობ ნიკოლაძის სახელობის პრემია თენგიზ ღვინიაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ორნითოლოგია

ორნითოლოგია — ზოოლოგიის ერთ-ერთი დარგი, რომელიც სწავლობს ფრინველებს. მათ ეკოლოგიას, სისტემატიკას, ქცევებს, ხმებს, მიგრაციებს და სხვა. ტერმინი „ორნითოლოგია“ შემოიღო იტალიელმა ბუნებისმეტყველმა ულისე ალდროვანდიმ XVI საუკუნის ბოლოს. ორნითოლოგიის ისტორია იწყება ძვ. წ. IV საუკუნეში და უკავშირდება არისტოტელეს სახელს, რომელმაც თავის „ცხოველთა ისტორიაში“ აღწერა 170 ფრინველი. I-II საუკუნეებში ფრინველთა შესახებ ბევრ ცნობას ვხვდებით გაიუს პლინიუს უფროსის, შუა საუკუნეებში — ფრიდრიხ II ჰოენშტაეფენის თხზულებებში. XVI-XVII საუკუნეებში გამოქვეყნდა რამდენიმე შემაჯამებელი ხასიათის თხზულება. თანამედროვე მეცნიერულ ნომენკლატურისა და კლასიფიკაციის საფუძვლები მოცემულია კარლ ლინეს „ბუნების სისტემაში“ (I გამოცემა, 1735). ჟორჟ ბიუფონმა გამოსცა მსოფლიოს ფრინველთა მიმოხილვა (ტ. 1-10, 1770-1778). აღწერილობითი ხასიათის ნაშრომები ჭარბობდა XIX საუკუნის II ნახევრამდე. 1859 წელს ჩარლზ დარვინმა გამოაქვეყნა ნაშრომი გალაპაგოსის მთიულებზე, შექმნა, ორგანული სამყაროს ევოლიციური თეორია, რომელმაც სტიმული მისცა გამოკვლევებს ფილოგენიასა და შედარებით მორფოლოგიაში. საქართველოს ფრინველებზე მნიშვნელოვანი ცნობები დაგვიტოვეს გ. რადემ, კ. სატუნინმა. პირველი ქართული მეცნიერული ნაშრომი ორნითოლოგიაში ეკუთვნის პ. საყვარელიძეს, რომელმაც 1913 წელს გამოსცა სტატია ქართლის ფრინველებზე. მნიშვნელოვანი ნაშრომები აქვთ ი. ჩხიკვიშვილს, ა. ჯანაშვილს, ლ. ჩინჩალაძეს, რ. ჟორდანიას, მ. კუტუბიძეს. 1973 წლიდან თსუ-ში იკითხება ორნითოლოგიის კურსი. Lewis, Daniel. The Feathery Tribe: Robert Ridgway and the Modern Study of Birds. Yale University Press. Forthcoming March 26, 2012. [1]. Ornithologie (1773–1792) Francois Nicholas Martinet Digital Edition Smithsonian Digital Libraries List of oldest ornithological organisations in the world History of ornithology in North America დაარქივებული 2007-05-20 საიტზე Wayback Machine. History of ornithology in China დაარქივებული 2008-05-09 საიტზე Wayback Machine. Hill ornithology collections Robert Ridgway's A Nomenclature of Colors (1886)[მკვდარი ბმული] and Color Standards and Color Nomenclature (1912)[მკვდარი ბმული] - text-searchable digital facsimiles at Linda Hall Library
რევაზ მაჭარაშვილი

რევაზ მაჭარაშვილი (დ. 20 იანვარი, 1954, კორბოული, საჩხერის რაიონი) — ქართველი ინჟინერი, მეცნიერი და პედაგოგი. ტექნიკის მეცნიერებათა დოქტორი. რევაზ მაჭარაშვილი დაიბადა 1954 წლის 20 იანვარს ახლანდელი საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფელ კორბოულში, პედაგოგების ანდრო მაჭარაშვილისა და ქრისტინე ხარშილაძისა ოჯახში. 1977 წელს დამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი სამშენებლო ნაკეთობათა და კონსტრუქციების წარმოების სპეციალობით. 1981-1984 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის კირიაკ ზავრიევის სახელობის სამშენებლო მექანიკისა და სეისმომედეგობის ინსტიტუტის დასწრებული სწავლების ასპირანტია. 1987 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია „საშენი მასალებისა და ნაკეთობების“ სპეციალობით. მინიჭებული აქვს ტექნიკის მეცნიერებათა დოქტორის აკადემიური ხარისხი; 1991-1995 წლებში კითხულობდა ლექციებს საქართველოს ტექნიკურ უნივერსიტეტში სამშენებლო ფაკულტეტზე. 1977-1995 წლებში იყო სამეცნიერო-საწარმოო გაერთიანება „საქსპეცტრანსის“ პროექტირებისა და კაპიტალური მშენებლობის სამმართველოს უფროსი, მშენებარე ობიექტების დირექციის დირექტორის მოადგილე, მთავარი ინჟინერი. 1996-1998 წლებში მუშაობდა საქართველოს ტრანსპორტის სამინისტროს დარგშორისი კოორდინაციის სამმართველოს უფროსად. 1998-2000 წლებში საქართველოს ტრანსპორტის მინისტრის აპარატის უფროსად. 2000-2003 წლებში კი საქართველოს ტრანსპორტისა და კომუნიკაციების მინისტრის აპარატის უფროსად. 2004 წელს იყო საქართველოს ინფრასტრუქტურისა და განვითარების სამინისტროს ადმინისტრაციული დეპარტამენტის უფროსი, რომელიც აერთიანებდა სამ სამინისტროს: ყოფილი ტრანსპორტის, კავშირგაბმულობისა და მშენებლობის სამინისტროებს; 2004 წლის ნოემბრიდან საქართველოს ეკონომიკური განვითარების მინისტრის აპარატის უფროსის მოადგილე, სამსახურის უფროსი. კვალიფიკაცია აიმაღლა საზღვარგარეთ: შვედეთში (ქ. სტოკჰოლმი, 1999) პროგრამით „საგზაო ადმინისტრაციისა და საგზაო ქსელის მენეჯმენტი“; იაპონიაში (2000 წ.) პროგრამით „სახმელეთო ტრანსპორტი ცენტრალური აზიისა და კავკასიის ქვეყნებისათვის“; ავსტრიაში (2002) პროგრამით „მყარი ფინანსური სტრუქტურა და ტექნოლოგიები“; ღირსების ორდენი — 2002 და 2011 წწ. მირზა გელოვანის სახელობის პრემია კონსტანტინე გამსახურდიას სახელობის პრემია არის ასეთი ქვეყანა... თბ., 2020, ISBN 978-9941-8-2754-9 კაცობრიობის მრავალსაუკუნოვანი ინტელექტუალური შემოქმედების ნიმუშები და გამოჩენილ ადამიანთა ცხოვრების საინტერესო ეპიზოდები, წ. 1., თბ., 2019, ISBN 978-9941-8-0908-8 ზნეობის გაკვეთილი: პედაგოგი ქრისტინე ხარშილაძე, თბ., 2015, ISBN 978-9941-0-8147-7 თბილისიდან ბრესლაუმდე: ნარკვევი ქრისტინე (ნინა) ხარშილაძის საბრძოლო გზისა და საზოგადოებრივი მოღვაწეობის შესახებ, თბ., 2012 ეკონომისა და მდგარადი განვითარების სამინისტროში რევაზ მაჭარაშვილის მიერ გამოცემული წიგნები რევაზ მაჭარაშვილის სიგელი მაჭარაშვილი რ., თბილისიდან ბრესლაუმდე, თბ., 2002 მაჭარაშვილი რ., ზნეობის გაკვეთილი, თბ., 2015 რევაზ მაჭარაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
დორიან კიტია

ნოშრევან (დორიან) კიტია (დ. 24 აგვისტო, 1927 — გ. ოქტომბერი, 2006) — ქართველი მომღერალი, მუსიკოსი. საქართველოს სსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1967). თბილისის საპატიო მოქალაქე (2002) 1951 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის არქიტექტურის ფაკულტეტი. 1951 წლიდან მუშაობდა არქიტექტურის კათედრის ასისტენტად, იყო ინსტიტუტის პროფკავშირის კომიტეტის თავმჯდომარე. აქტიურად მონაწილეობდა ინსტიტუტის საესტრადო ორკესტრში, როგორც მომღერალი და მუსიკოსი (უკრავდა გიტარაზე). 1957–1959 წლებში მუშაობდა საქართველოს ახალგაზრდული ორგანიზაციების კომიტეტის თავმჯდომარედ. 1959–1962 წლებში იყო თბილისის მოზარდ მაყურებელთა სახელმწიფო თეატრის, ხოლო 1962–1970 წლებში — რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო აკადემიური თეატრის დირექტორი. 1975–1981 — საქართველოს სახელმწიფო ფილარმონიის დირექტორის პირველი მოადგილე, 1981–1989 — ფილარმონიის გენერალური დირექტორი. 1991 წლიდან მუშაობს თბილისის დიდი საკონცერტო დარბაზის პროგრამების ხელმძღვანელად. დაკრძალულია დიდუბის პანთეონში. 1996 — ღირსების ორდენი (ქართული კულტურის განვითარებაში შეტანილი პირადი წვლილისა და ნაყოფიერი საზოგადოებრივი მოღვაწეობისათვის) დორიან კიტია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
სან-ემილიო

სან-ემილიო (ოფიციალურად სან-ემილიოს მუნიციპალიტეტი; ილოკ: Ili ti San Emilio; ფილ: Bayan ng San Emilio) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ილოკოსის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 7 206 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 8 ბარანგაის. Pasyalang Ilocos Sur Philippine Standard Geographic Code დაარქივებული 2012-04-13 საიტზე Wayback Machine. Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-02 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ San Emilio: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 14 May 2020.
ზოოგეოგრაფია

ზოოგეოგრაფია — ზოგადი მეცნიერების - ბიოგეოგრაფიის ნაწილი, რომელიც შეისწავლის ცხოველების განაწილებას დედამიწასა და სივრცეში, მათი დასახლების კანონზომიერებას გეოგრაფიული და კლიმატური პირობებისა და აგრეთვე მათი გავრცელების ისტორიული წარსულისაგან დამოკიდებულებით. ზოოგეოგრაფიის ფუძემდებლად მიიჩნევა ფილიპ სკლეიტერი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ზოოგეოგრაფია  ინგერსოლი, ერნესტ (1920). „Zoogeography“ . In რაინსი, ჯორჯ ედვინი (ed.). ენციკლოპედია ამერიკანა. დამოწმებას აქვს ცარიელი უცნობი პარამეტრ(ებ)ი: |HIDE_PARAMETER15=, |HIDE_PARAMETER2=, |HIDE_PARAMETER21=, |HIDE_PARAMETER14=, |HIDE_PARAMETER17=, |HIDE_PARAMETER20=, |HIDE_PARAMETER5=, |HIDE_PARAMETER13=, |HIDE_PARAMETER22=, |HIDE_PARAMETER16=, |HIDE_PARAMETER19=, |HIDE_PARAMETER18=, |HIDE_PARAMETER9=, |HIDE_PARAMETER10=, |HIDE_PARAMETER11=, |HIDE_PARAMETER4=, |HIDE_PARAMETER23=, |HIDE_PARAMETER3=, |HIDE_PARAMETER7=, და |HIDE_PARAMETER12= (დახმარება)  ჯორდან, დევიდი (1920). „Fishes, Geographical Distribution of“ . ენციკლოპედია ამერიკანა. დამოწმებას აქვს ცარიელი უცნობი პარამეტრ(ებ)ი: |HIDE_PARAMETER15=, |HIDE_PARAMETER2=, |HIDE_PARAMETER21=, |HIDE_PARAMETER14=, |HIDE_PARAMETER17=, |HIDE_PARAMETER20=, |HIDE_PARAMETER5=, |HIDE_PARAMETER13=, |HIDE_PARAMETER22=, |HIDE_PARAMETER16=, |HIDE_PARAMETER19=, |HIDE_PARAMETER18=, |HIDE_PARAMETER9=, |HIDE_PARAMETER10=, |HIDE_PARAMETER11=, |HIDE_PARAMETER4=, |HIDE_PARAMETER23=, |HIDE_PARAMETER3=, |HIDE_PARAMETER7=, და |HIDE_PARAMETER12= (დახმარება)
სან-ესტებანი (სამხრეთი ილოკოსი)

სან-ესტებანი (ოფიციალურად სან-ესტებანის მუნიციპალიტეტი; ილოკ: Ili ti San Esteban; ფილ: Bayan ng San Esteban) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ილოკოსის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 8 381 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 10 ბარანგაის. თარგი:Commons category-inline Pasyalang Ilocos Sur San Esteban website დაარქივებული 2007-02-23 საიტზე Wayback Machine. Philippine Standard Geographic Code დაარქივებული 2012-04-13 საიტზე Wayback Machine. Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-02 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ San Esteban: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 14 May 2020.
სან-ილდეფონსო (სამხრეთი ილოკოსი)

სან-ილდეფონსო (ოფიციალურად სან-ილდეფონსოს მუნიციპალიტეტი; ილოკ: Ili ti San Ildefonso; ფილ: Bayan ng San Ildefonso) ― მეხუთეე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ილოკოსის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 8 190 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 15 ბარანგაის. Pasyalang Ilocos Sur Philippine Standard Geographic Code Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-02 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ San Ildefonso: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 14 May 2020.
სან-ხუანი (სამხრეთი ილოკოსი)

სან-ხუანი (ოფიციალურად სან-ხუანის მუნიციპალიტეტი; ილოკ: Ili ti San Juan; ფილ: Bayan ng San Juan; წარსულში ცნობილი როგორც ლაპოგი) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ილოკოსის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 26 674 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 32 ბარანგაის. Act renaming the Municipality of Lapog to San Juan Pasyalang Ilocos Sur Lapog ... our town, our home Lapoguenio Perspectives Philippine Standard Geographic Code დაარქივებული 2012-04-13 საიტზე Wayback Machine. Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-02 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ San Juan: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 14 May 2020.
სან-ვისენტე (სამხრეთი ილოკოსი)

სან-ვისენტე (ოფიციალურად სან-ვისენტეს მუნიციპალიტეტი; ილოკ: Ili ti San Vicente; ფილ: Bayan ng San Vicente) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ილოკოსის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 13 118 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 7 ბარანგაის. Pasyalang Ilocos Sur Philippine Standard Geographic Code დაარქივებული 2012-04-13 საიტზე Wayback Machine. Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-02 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ San Vicente: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 14 May 2020.
სანტა-კატალინა (სამხრეთი ილოკოსი)

სანტა-კატალინა (ოფიციალურად სანტა-კატალინის მუნიციპალიტეტი; ილოკ: li ti Santa Catalina; ფილ: Bayan ng Santa Catalina) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ილოკოსის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 14 493 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 9 ბარანგაის. Community Website of Santa Catalina, Ilocos Sur დაარქივებული 2012-02-13 საიტზე Wayback Machine. Philippine Standard Geographic Code დაარქივებული 2012-04-13 საიტზე Wayback Machine. Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-09 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Santa Catalina: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 14 May 2020.
სანტა-კრუსი (სამხრეთი ილოკოსი)

სანტა-კრუსი (ოფიციალურად სანტა-კრუსის მუნიციპალიტეტი; ილოკ: Ili ti Santa Cruz; ფილ: Bayan ng Santa Cruz) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ილოკოსის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 41 366 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 49 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სანტა-კრუსი (სამხრეთი ილოკოსი) Pasyalang Ilocos Sur Philippine Standard Geographic Code დაარქივებული 2012-04-13 საიტზე Wayback Machine. Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-09 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Santa Cruz: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 14 May 2020.
სანტა-ლუსია (სამხრეთი ილოკოსი)

სანტა-ლუსია (ოფიციალურად სანტა-ლუსიას მუნიციპალიტეტი; ილოკ: Ili ti Santa Lucia; ფილ: Bayan ng Santa Lucia) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ილოკოსის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 25 966 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 36 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სანტა-ლუსია (სამხრეთი ილოკოსი) Philippine Standard Geographic Code დაარქივებული 2012-04-13 საიტზე Wayback Machine. Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-09 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Santa Lucia: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 14 May 2020.
სანტა-მარია (სამხრეთი ილოკოსი)

სანტა-მარია (ოფიციალურად სანტა-მარიას მუნიციპალიტეტი; ილოკ: Ili ti Santa Maria; ფილ: Bayan ng Santa Maria) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ილოკოსის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 30 006 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 33 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სანტა-მარია (სამხრეთი ილოკოსი) Municipality of Santa Maria Homepage დაარქივებული 2022-01-19 საიტზე Wayback Machine. UNESCO Website Baroque Churches of the Philippines Department of Tourism Pasyalang Ilocos Sur Philippine Standard Geographic Code დაარქივებული 2012-04-13 საიტზე Wayback Machine. Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-09 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Santa Maria: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 14 May 2020
სანტიაგო (სამხრეთი ილოკოსი)

სანტიაგო (ოფიციალურად სანტიაგოს მუნიციპალიტეტი; ილოკ: Ili ti Santiago; ფილ: Bayan ng Santiago) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ილოკოსის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 19 471 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 24 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სანტიაგო (სამხრეთი ილოკოსი) Pasyalang Ilocos Sur Philippine Standard Geographic Code დაარქივებული 2012-04-13 საიტზე Wayback Machine. Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-09 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Santiago: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 14 May 2020.
სანტო-დომინგო (სამხრეთი ილოკოსი)

სანტო-დომინგო (ოფიციალურად სანტო-დომინგოს მუნიციპალიტეტი; ილოკ: Ili ti Santo Domingo; ფილ: Bayan ng Santo Domingo) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ილოკოსის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 29 041 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 36 ბარანგაის. Official Website of Municipality of Santo Domingo, Ilocos Sur Pasyalang Ilocos Sur Municipality of Santo Domingo Ilocos Sur[მკვდარი ბმული] Philippine Standard Geographic Code დაარქივებული 2012-04-13 საიტზე Wayback Machine. Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-09 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Santo Domingo: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 14 May 2020.
სიგაი

სიგაი (ოფიციალურად სიგაის მუნიციპალიტეტი; ილოკ: Ili ti Sigay; ფილ: Bayan ng Sigay) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ილოკოსის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 2 552 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 7 ბარანგაის. Pasyalang Ilocos Sur Philippine Standard Geographic Code დაარქივებული 2012-04-13 საიტზე Wayback Machine. Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-09 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Sigay: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 14 May 2020.
სინაიტი

სინაიტი (ოფიციალურად სინაიტის მუნიციპალიტეტი; ილოკ: Ili ti Sinait; ფილ: Bayan ng Sinait) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ილოკოსის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 25 998 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 44 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სინაიტი Pasyalang Ilocos Sur Philippine Standard Geographic Code დაარქივებული 2012-04-13 საიტზე Wayback Machine. Philippine Census Information Sinait National High School - Official Website Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-09 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Sinait: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 14 May 2020.