laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
დიდი სამსარი

დიდი სამსარი — სოფელი ახალქალაქის მუნიციპალიტეტში (ადმინისტრაციული ერთეული ბარალეთი). მდებარეობს სამსრის ქედის დასავლეთ კალთაზე, მდ. სამსრისწყლის (ბარალეთისწყლის მარცხენა შენაკადი) მარცხენა ნაპირზე, ზღვის დონიდან 2000 მ-ზე. ახალქალაქიდან დაშორებულია 29 კმ-ით. დიდი სამსარი მდებარეობს ისტორიულ ჯავახეთში. „გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთრის" (1595) მიხედვით უკვე გაუკაცრიელებული ნასოფლარი ყოფილა, რომელსაც მდინარის დინების მიმართულების გათვალისწინებით, ზემო სამსარი ერქვა. როგორც ჩანს, შემდგომ ხანებში მოსულმა მოსახლეობამ ზემო და ქვემო სამსარს დიდი და პატარა შეარქვა. სოფლის ამჟამინდელი სომხური მოსახლეობა XIX საუკუნის 30-იან წლებშია მოსული ერზურუმის მხრიდან. სოფელში დგას სომხური დარბაზული ეკლესია, რომელიც ძველი ქართული ნაეკლესიარის საფუძველზე 1899 წელსაა აგებული. იქიდან გადარჩენილია ჩრდილოეთის კედელში ჩაშენებული ორი პატარა ქვა, რომლებზეც გამოსახულია წრეში ჩასმული ტოლმკლავა ჯვარი. ერთ მათგანს მკლავებს შორის კოპები უზის. ეკლესიის გალავნის შიგნით ძველი სასაფლაოა. საფლავის დამუშავებულ ქვებს შორის არის ყოჩებისა და ცხენის ქანდაკებებიც. ეკლესიის მახლობლად გადის კლდეში გაჭრილი საურმე გზა, რომელიც ამ კლდეკარით მდინარის ვიწრო კანიონში ჩადის და პატარა სამსარში მიდის. სოფლის მახლობლად, მდინარის მარჯვენა ნაპირზე, კანიონის კლდის მასივში მდებარეობს VIII-IX საუკუნეების კლდეში ნაკვეთი საეკლესიო კომპლექსი. შემორჩენილია ქართული ასომთავრული წარწერები. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 337 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 538. ბერძენიშვილი დ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. ?. ხარაძე კ, ჯავახეთის ხუროთმოძღვრული და ბუნების ძეგლები, გვ. 41, თბ., 2003. სამსარი - მის შესახებ სტატიები ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
დილისკა

დილისკა — სოფელი ახალქალაქის მუნიციპალიტეტში (ადმინისტრაციული ერთეული დილისკა). მდებარეობს ახალქალაქის პლატოზე, მდინარე ფარავნის (მტკვრის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 1700 მ-ზე. ახალქალაქიდან დაშორებულია 4 კმ–ით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2 374 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 552. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
ბალხო

ბალხო — სოფელი ახალქალაქის მუნიციპალიტეტში, ზაკვის ადმინისტრაციული ერთეულის შემადგენლობაში. მდებარეობს ახალქალაქის პლატოზე, მდინარე მეჯურის (ბარალეთისწყლის შენაკადი) მარჯვენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 1740 მ., ახალქალაქიდან დაშორებულია 16 კმ–ით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 467 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 181. ↑ 1.0 1.1 1.2 {{ciმოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
გომანი

გომანი (ისტ. გომი) — სოფელი ახალქალაქის მუნიციპალიტეტში, ზაკვის ადმინისტრაციული ერთეულის შემადგენლობაში. მდებარეობს ახალქალაქის პლატოზე, მდინარე მეჯურის (ბარალეთისწყლის ერთ-ერთი შენაკადი) მარცხენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 1760 მ., ახალქალაქიდან დაშორებულია 13 კმ–ით. სოფელი მდებარეობს ისტორიულ ჯავახეთში. სოფლის ძველი სახელია გომი. ყოფილა დიდი და პატარა გომი, ამიტომ „გომანი“ შეიძლება მრავლობითის მანიშნებელიც იყოს. სოფლის მახლობლად გამაგრებული გორაკია, რომელსაც გალავნის ნაშთი და ნასადგომევის ბუდეები შერჩენია. ანაკრეფი კერამიკის ფრაგმენტები გვიანდელი ბრინჯაოსა და ადრინდელი რკინის ხანისაა. „გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთრის“ მიხედვით, 1595 წელს ამ სოფელში 25 კომლს უცხოვრია: სალუყაზანისძე, ქავთარა ბევროზასძე, იმედა ქაიმაროზისძე, ბევროზას შვილიშვილი, მახარებელი, ოქროპირ მღვდლის შვილი, ფრიდონა ფერაზასძე, ზესელა ზაქარასძე, იორდან, ძმა მისი, გულას შვილიშვილი, მახარებელ მარცვალასძე, ისაკა, მახარა, ძმა მისი, პაპუნა ისაკასძე, ელისა მღვდელი, მამუკას შვილიშვილი, იორამ, მერაბა, ბატატა გოშფარასძე, ზესელა ძმა მისი, დათუნა კვირიკასძე, რევაზ, სუმბატა შოთასძე, ელია სურხანისძე. მათ მოჰყავდათ ხორბალი, ქერი, ჭვავი, სელის თესლი, ჰყავდათ ცხვარი, ღორი, ფუტკარი, ჰქონიათ ბოსტნები, ერთი თვალი წისქვილი. მათი წლიური გადასახადი 6000 ახჩა ყოფილა. 1704–05 წლებში სოფელი გომი ახალქალაქის ლივაში შემავალ აკშეჰირის ნაჰიეს ეკუთვნოდა და მისი გადასახადი 8000 ახჩას შეადგენდა. 1830 წელს სოფელში სომხური მოსახლეობა გადმოსახლდა ერზურუმის მხრიდან. 1863 წლის საბუთში დიდი და პატარა გომია დასახელებული, მაგრამ პატარა გომი უკვე გაუკაცრიელებული ყოფილა. 1870 წელს გომში 51 კომლი ცხოვრობდა. სოფელში დგას 1846 წელს აგებული სომხური ეკლესია. ძველ სასაფლაოზე შერჩენილია ქვის ყოჩი და გუმბათიანი ეკლესიის მაკეტი. სომხური ეკლესიის კედელში დაუყოლებიათ ძველი ქართული ეკლესიის ქვაჯვარის ბაზისი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 913 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 212. ბერძენიშვილი დ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 86. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
ბუზავეთი

ბუზავეთი — სოფელი ახალქალაქის მუნიციპალიტეტში, კარტიკამის თემში. მდებარეობს ახალქალაქის პლატოზე, დიდი აბულის მთის დასავლეთ კალთის ძირში. ზღვის დონიდან 1950 მ, ახალქალაქიდან დაშორებულია 11 კმ-ით. სოფელში დგას ადრინდელი შუა საუკუნეების ერთნავიანი ეკლესია. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 190 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 554. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 489. ↑ Кавказскій календарь на 1912 годъ, Тифлись, 1911, стр. 136. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
გულიკამი

გულიკამი — სოფელი ახალქალაქის მუნიციპალიტეტში, კარტიკამის ადმინისტრაციულ ერთეულში. მდებარეობს ახალქალაქის პლატოზე, მდინარე ფარავნის (მტკვრის მარცხენა შენაკადი) მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1730 მ., ახალქალაქიდან დაშორებულია 5 კმ–ით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1234 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 302. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
ბეჟანო

ბეჟანო — სოფელი ახალქალაქის მუნიციპალიტეტში, კოჭიოს თემში. მდებარეობს ჯავახეთის ზეგანზე, მდინარე ბარალეთისწყლის სათავეებში, ტაბაწყურის ტბის სამხრეთ-დასავლეთით. ზღვის დონიდან 1820 მ., ახალქალაქიდან დაშორებულია 28 კმ–ით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 877 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 311. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
დაბნია

დაბნია — სოფელი ახალქალაქის მუნიციპალიტეტში, ხავეთის ადმინისტრაციულ ერთეულში. მდებარეობს ჯავახეთის ზეგანის სამხრეთ ნაწილში, მდინარე ქოდალოს (მტკვრის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 1720 მ, ახალქალაქიდან დაშორებულია 30 კმ-ით. სოფლის სახელწოდება წყაროებში არ არის მოხსენიებული. იქაური სომხური მოსახლეობა მეორე მსოფლიო ომის წლებშია მოსული. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 127 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 326. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
დერცელი

დერცელი — სოფელი საქართველოში, ადიგენის მუნიციპალიტეტში, დერცელის ადმინისტრაციული ერთეულის ცენტრი (სოფლები: დერცელი, კიკიბო). მდებარეობს მესხეთის ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ღაღვისწყლის (ქვაბლიანის მარცხენა შენაკადი) მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 1580 მეტრზე. ადიგენიდან დაშორებულია 17 კილომეტრით. 2015 წლამდე შედიოდა მოხის ადმინისტრაციულ ერთეულში (მანამდე — თემში, საბჭოთა პერიოდში — სასოფლო საბჭოში). 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 255 ადამიანი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 386. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ „ადიგენის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე ადმინისტრაციული ერთეულების შექმნის შესახებ“ ადიგენის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს 2014 წლის 21 ივლისის №25 დადგენილებაში ცვლილების შეტანის თაობაზე. ადიგენის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს დადგენილება №2. 2015 წლის 6 იანვარი. ↑ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, გვ. 479, თბ., 1978 წელი. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
გომარო

გომარო — სოფელი სამხრეთ საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარის ადიგენის მუნიციპალიტეტში (ზანავის ადმინისტრაციული ერთეული). მდებარეობს ახალციხის ქვაბულში, მდინარე ქვაბლიანის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1560 მეტრზე. ადიგენიდან დაშორებულია 6 კილომეტრით, ახალციხიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) — 36 კმ–ით. სოფელში შემორჩენილია ძველი ეკლესიის სამხრეთ კედლის ნაშთი — დიდი ქვების ცოკოლზე შეყენებული და გარედან დამუშავებული სამი დიდი ლოდი. ადგილობრივთა გადმოცემით, ეკლესიის ქვები მშენებლობებზე გაუზიდავთ, ხოლო ერთი ჯვრიანი ქვა სოფლის წყლის სათავის აუზთან აუტანიათ. ნაეკლესიარიდან 20 მ-ზე გდია 1 მ სიმაღლის ლოდი. მას შუაში რელიეფური ზოლი დაუყვება. იგი შესაძლოა ჯვრის ქვედა ნაწილი იყოს. 1595 წლის „გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთრის“ მიხედვით ამ სოფელს გომაროტი ერქვა და ახალციხის ლივის უდის ნაჰიეს (რ-ნი) ეკუთვნოდა. ცხოვრობდა 3 კომლი ქართველი: ქიტია მათიასძე, ხუდა გოგიჩასძე, ლაშქარა ხარებასძე. მათ მოჰყავდათ ხორბალი, ქერი, ჭვავი, ფეტვი, მუხუდო, ოსპი, ცერცვი; ჰქონდათ ბოსტნები, ჰყავდათ ცხვარი, ღორი, ფუტკარი. ყველა ამისათვის ისინი იხდიდნენ 7000 ახჩას ყოველწლიურად. 1705–1706 ახალციხის ლივის უდის ნაჰიეში შემავალი სოფ. გომაროდი ექვემდებარებოდა ვინმე სულეიმანს და იხდიდა 17 000 ახჩას. ჩანს, ამ დროისათვის იმატა მცხოვრებთა რაოდენობამ. ამჟამად აქ ცხოვრობენ უმეტესად აჭარიდან გადმოსახლებული: მიქელაძეები, ხოზრევანიძეები და ჯიმშელეიშვილები (იმერეთიდან). 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 406 ადამიანი. ბერძენიშვილი დ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 89. „ჩილდირის ეიალეთის ჯაბა დავთარი“, მ. სვანიძის გამოც., თბ., 1979; ჯიქია ს., „გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთარი“, წგ. 2, თბ., 1941 ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ საქართველოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
ეჟენ გაიარი

ეჟენ გაიარი — (დ. 1862 – გ. 1933) გამოჩენილი არტ ნუვოს დიზაინერი. მან დახურა მისი დიზაინერული მოღვაწეობა (დიზაინი დეკორატიული ნამუშევრებისა) და გადავიდა (შენობების) ინტერიერებისა და შენობების დეკორაციის დიზაინზე. მას მოუწია საკუთარი (პირველად წამოწყებული) კარიერის დახურვა კანონის გამო. ის ზიგფრიდ ბინგთან ერთად მუშაობდა Georges de Feure და ედუარდ კოლონისათვის. A Propos du Mobilier - Eugène Gaillard (1906)
ბაბილი

ბაბილი — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ლენტეხის მუნიციპალიტეტში, ლენტეხის თემში, მდებარეობს სვანეთის ქედის განშტოების (მდინარეების ლონაურისა და ჩოლურის წყალგამყოფი) სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ცხენისწყლის მარჯვენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 760 მეტრი, ლენტეხიდან 3 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 151 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 119. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
გულიდა

გულიდა — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ლენტეხის მუნიციპალიტეტში, ლენტეხის ადმინისტრაციულ ერთეულში. მდებარეობს სვანეთის ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ცხენისწყლის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 900 მ-ზე, ლენტეხიდან დაშორებულია 3 კილომეტრით. სოფელში შემონახულია შუა საუკუნეების ციხის ნანგრევები. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 59 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 301. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
გვიმბრალა

გვიმბრალა — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ლენტეხის მუნიციპალიტეტში, რცხმელურის თემში, მდებარეობს ლეჩხუმის ქედის სამხრეთ-დასავლეთ კალთაზე, მდინარე ცხენისწყლის მარცხენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 1120 მეტრი, ლენტეხიდან დაშორებულია 15 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 77 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 143. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ბულეში

ბულეში — სოფელი საქართველოში, ლენტეხის მუნიციპალიტეტში, ჩოლურის თემში, მდებარეობს სვანეთის ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ცხენისწყლის მარჯვენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 1120 მეტრი, ლენტეხიდან დაშორებულია 13 კილომეტრიით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 4 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 566. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ Кавказскій календарь на 1910 годъ, Тифлись, 1909, стр. 209. ↑ Кавказскій календарь на 1912 годъ, Тифлись, 1911, стр. 136. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
დურაში

დურაში — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ლენტეხის მუნიციპალიტეტში (ჩოლურის ადმინისტრაციული ერთეული). მდებარეობს სვანეთის ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ჩოლურის (მდინარე ცხენისწყლის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 1140 მ-ზე. ლენტეხიდან დაშორებულია 14 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 30 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 655. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 512. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ანრი I (საფრანგეთი)

ანრი I (დ. 17 მაისი, 1008 — გ. 4 აგვისტო, 1060) — საფრანგეთის მეფე 1031-იდან, კაპეტინგების დინასტიის მესამე მეფე. რობერტ II-ს (972-1031) და კონსტანცია არლერის (973–1032) შვილი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 472.
რიხარდ კურანტი

რიხარდ კურანტი (Richard Courant) (დ. 8 იანვარი, 1888, ლიუბლინიცი, პოლონეთი — გ. 27 იანვარი, 1972, ნიუ-იორკი) — გერმანული წარმოშობის ამერიკელი მათემატიკოსი. 1905 წელს მშობლებთან ერთად საცხოვრებლად ბერლინში გადავიდა და ბერლინი იყო ის ქალაქი, სადაც მან უნივერსიტეტში საბუთები შეიტანა. შემდგომში სწავლა გეტინგენსა და ციურიხში განაგრძო. საბოლოოდ იგი გეტინგენში დევიდ ჰილბერტის ასისტენტი გახდა და დოქტორის ხარისხიც იქვე მოიპოვა. იბრძოდა პირველ მსოფლიო ომში, თუმცა მიღებული ჭრილობის გამო იძულებული გახდა შინ დაბრუნებულიყო და სამეცნიერო კარიერა გაეგრძელებინა. 1928–1933 წლებში ხელმძღვანელობდა მათემატიკის ინსტიტუტს ქალაქ მიუნსტერში. გერმანიის სათავეში ნაციონალ–სოციალისტების მოსვლის შემდეგ, რიხარდ კურანტი იძულებული გახდა გერმანია დაეტოვებინა და 1933 წელს კემბრიჯში გაემართა, სადაც მან ერთი წელიწადი დაჰყო, რის შემდეგაც იგი ნიუ-იორკში გაემგზავრა და ნიუ-იორკის უნივერსიტეტის პროფესორი გახდა 1936 წელს. რიხარდ კურანტი რამდენიმე სახელმძღვანელოს ავტორია, მათ შორის მათემატიკური ფიზიკისა, რომელიც დღემდე გამოიყენება მსოფლიო მასშტაბით, დაწერიდან 80 წლის შემდეგ. გარდა სამეცნიერო მოღვაწეობისა რიხარდ კურანტი მათემატიკის პოპულარიზაციასაც ეწეოდა, მან ჰერბერტ რობინსთან ერთად დაწერა წიგნი "რა არის მათემატიკა", სადაც ავტორები შეეცადნენ მათემატიკის არსი მიეტანათ ფართო მკითხველამდე. მათემატიკის პოპულარიზაციის ჟანრში ეს წიგნი ჟანრის კლასიკად არის მიჩნეული.
ბავარი

ბავარი — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ლენტეხის მუნიციპალიტეტში, ხელედის თემში, მდებარეობს სვანეთის ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ხელედულის მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 1240 მეტრი, ლენტეხიდან დაშორებულია 22 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 11 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 138. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ახალშენი (ლენტეხის მუნიციპალიტეტი)

ახალშენი — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ლენტეხის მუნიციპალიტეტში, ჩიხარეშის თემში, მდებარეობს სვანეთის ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე აშხაშურის (მდინარე ცხენისწყლის შენაკადი) მარჯვენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 1400 მეტრი, ლენტეხიდან დაშორებულია 34 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 15 ადამიანი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 290. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 20. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
გოდოგანი (მარტვილის მუნიციპალიტეტი)

გოდოგანი (მეგრ. გოდოგანი) — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მარტვილის მუნიციპალიტეტში, კურზუს ადმინისტრაციულ ერთეულში (სოფლები: გოდოგანი, დობერაზენი, დღვანა, კურზუ, საბერულავო, სანაჭყებიო). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე ოჩხომურის მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 360 მ, მარტვილიდან 25 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 40 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 201. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 75. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ Кавказскій календарь на 1910 годъ, Тифлись, 1909, стр. 226. ↑ Кавказскій календарь на 1912 годъ, Тифлись, 1911, стр. 143. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
დოშაყე

დოშაყე — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მარტვილის მუნიციპალიტეტში, ადმინისტრაციული ერთეულის ცენტრი (სოფლები: დოშაყე, ლეჟვანიე, ლექობალე). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე ცივის (მდინარე რიონის მარჯვენა შენაკადი) სათავეებთან, ზღვის დონიდან 320 მ-ზე, მარტვილიდან 28 კმ-ის დაშორებით. სოფელში არის დოშაყის გამოქვაბული, რომელიც აქედან გამომავალ ნაკადულს შეუქმნია. შესასვლელი ქვითკირითაა ამოშენებულ-გამაგრებული და სახიზარს წარმოადგენს. გამოქვაბულში მიკვლეულია ადამიანის ცხოვრების დამადასტურებელი მდიდარი კულტურული ფენა (პალეოლითი, ენეოლითი, ბრინჯაოს ხანა, შუა საუკუნეები). არქეოლოგიური მასალა (კერამიკული ჭურჭლის ნატეხები, ქვის ტლანქი იარაღი და სხვ.) დაცულია მარტვილის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 75 ადამიანი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 488. ელიავა გ., აბაშისა და ტეხურის ხეობების ისტორიული ღირსშესანიშნაობანი, თბ., 1971. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ლამისყანის წმინდა გიორგის ეკლესია

ლამისყანის წმინდა გიორგის ეკლესია – ეკლესია კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ ლამისყანაში. დგას ორბელიანების ციხე-გალავნის გარეთ, მის ჩრდილოეთ კედელთან. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. XIX საუკუნეში შეაკეთეს. ეკლესია დარბაზულია (10,8 X 6,5 მ), ნაგებია აგურით, გამოყენებულია რიყის ქვაც. შიგნიდან სწორკუთხა შეღრმავებაში ჩასმული ერთადერთი შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილშია. ფართო მხრებით გამოყოფილი ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე, მაღლა სწორკუთხა არეში ჩასმული სარკმელია. ერთი ასეთივე სარკმელი დასავლეთ კედელშია, ხოლო ორი ჩრდილოეთ კედელში. ინტერიერი მთლიანად შელესილი და შეთეთრებულია. აღმოსავლეთ ფასადზე სარკმელი თაღოვანია. სამხრეთ ფასადის აღმოსავლეთ ნაწილში თაღოვანი ნიშია. სამხრეთ-დასავლეთით ეკლესია გალავნის კოშკს ეკვრის დამატებითი, შუალედური კედლით, რომელშიც დასავლეთით თაღოვანი გასასვლელია გაჭრილი. საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
გეეზი

გეეზი (ግዕዝ, გეეზი, იშვიათად უწოდებენ ეთიოპიურსაც) — ანტიკური სამხრეთ სემიტური ენა, რომელიც ეთიოპიის ჩრდილოეთში და ერიტრეის სამხრეთში აფრიკის რქის რეგიონში განვითარდა. ის მოგვიანებით აქსუმის სამეფოსა და ეთიოპიის იმპერატორების ოფიციალური ენა გახდა. კებრა ნეგასტი ეთიოპიური დამწერლობა ჯ. მ. ჰარდენი, ეთიოპიის ქრისტიანული ლიტერატურის შესავალი (1926) Unicode Chart Senamirmir Projects: უფასო ეთიოპიური შრიფტი (Win32, MacOS, Linux) ბიბლია გეეზზე
ლამისყანის ღვთისმშობლის ეკლესია

ლამისყანის ღვთისმშობლის ეკლესია – ეკლესია კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ ლამისყანაში. დგას ძველ სასაფლაოზე, გზის პირას. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (7,7 X 5 მ), ნაგებია სხვადასხვა ზომის რიყის ქვით, კონსტრუქციის ნაწილები კარგად გათლილი შირიმის ქვისაა. ერთადერთი შესასვლელი სამხრეთ კედლის შუა მონაკვეთში ყოფილა. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია, რომლის მარცხნივ სწორკუთხა ნიშია. მოგვიანებით ეკლესიისათვის ჩრდილოეთიდან მიუშენებიათ მეორე ეკლესია (7,7 X 3,9 მ). რომლის ფასადის ღერძზეც თაღოვანი სარკმელია, მის მარჯვნივ კი სწორკუთხა ნიში. დარბაზი გადახურულია ცილინდრული კამარით. საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
იბერია სტარი

იბერია სტარი — ფუტსალის კლუბი. დაარსდა 2003 წელს. კლუბის დამაარსებელი არის ცნობილი ქართველი ბიზნესმენი ავთანდილ წერეთელი. დაარსებიდან დღემდე იბერია სტარი არის საქართველოს უცვლელი ჩემპიონი. ამასთანავე იბერია სტარი არის ერთადერთი კლუბი ევროპაში, რომელმაც მონაწილეობა მიიღო უეფა-ს ფუტსალის თასის უკლებლივ ყველა გათამაშებაში. 2010 წლამდე კლუბის სახელწოდება იყო იბერია 2003. შენიშვნა: დროშა აღნიშნავს ეროვნულ ნაკრებს რომელიც განსაზღვრულია ფიფა-ს წესებით. მოთამაშეები შესაძლოა რამდენიმე ფიფა-ს არაწევრ ქვეყანას/ტერიტორიას მიეკუთვნებოდნენ. 9 საქართველოს ფუტსალის ლიგა: 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012 4 საქართველოს ფუტსალის თასი: 2004, 2005, 2006, 2010 ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2013-04-01 საიტზე Wayback Machine. Uefa-ს პროფილი
კეხურა

კეხურა — ძველი ქართული ვაშლის ჯიში. გავრცელებულია ქართლში, მესხეთში, კახეთში, რაჭა-ლეჩხუმსა და სამაჩაბლოში (სოფ. კეხვი). ხე სწრაფად იზრდება. აქვს ძლიერ გადაშლილი ვარჯი. მსხმოიარობას იწყებს მე–6, მე–7 წელს. უხვმოსავლიანია (700–800 კგ). მეწლეა. ნაყოფი მსხვილი ან საშუალო. ფერად უფრო მომწვანო–მოყვითალოა, ზემოდან წითლად შეფერილი. მასა 190 გ. აქვს სქელი, უხეში კანი. თეთრი–მომწვანო, წვნიანი, უარომატო რბილობი. კრეფენ ოქტომბრის მეორე ნახევარში.სარდაფში ინახება მეორე მოსავლის აღებამდე. ტრანსპორტაბელურია ახვლედიანი შ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 480.
NGC 7

NGC 7 (სხვა აღნიშვნები ESO 409-22, MCG −5-1-37, AM 0005-301, PGC 627) — სპირალური გალაქტიკა მდებარე მოქანდაკის თანავარსკვლავედში. გალაქტიკის აღმომჩენად ითვლება ასტრონომი ჯონ გერშალი ხოლო თარიღი 27 სექტემბერი 1834 წელი. ეს ობიექტი შედის ახალ დიდ საერთო კატალოგის ნუსხაში. ახალი საერთო კატალოგი
NGC 9

NGC 9 (სხვა აღნიშვნები: UGC 78, IRAS00063+2332, MCG 4-1-30, KUG 0006+235, ZWG 477.59, KARA 6, ZWG 478.31, PGC 652) — სპირალური გალაქტიკა მდებარე პეგასის თანავარსკვლავედში. გალაქტიკის აღმომჩენად ითვლება ასტრონომი ოტტო სტრუვი ხოლო თარიღი 27 სექტემბერი 1865 წელი. ეს ობიექტი შედის ახალ დიდ საერთო კატალოგის ნუსხაში. ახალი საერთო კატალოგი