laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ვლადიმირ ლევაშოვი

ვლადიმირ ვასილის ძე ლევაშოვი (რუს. Владимир Васильевич Левашов; დ. 30 ნოემბერი, 1834 — გ. 26 მაისი, 1898) — რუსი გრაფი, არტილერიის გენერალი, ყირიმის ომის მონაწილე, „ბარანოვსკის კომისიის“ წევრი. ქუთაისის სამხედრო გუბერნატორი (1867-1874), ოდესის ქალაქის თავი (1874—1878). ვლადიმირ ლევაშოვი დაიბადა 1834 წლის 30 ნოემბერს ვასილი ვასილის ძე ლევაშოვის ოჯახში. დაამთავრა პაჟის კორპუსი და მიხაილოვსკის საარტილერიო სასწავლებელი. 1852 წლის 13 აგვისტოს დაინიშნა ლეიბ-გვარდიის გუსართა პოლკში კორნეტად. 5 ივნისს გადაიყვანეს საარტილერიო ბატარეაში. 1854 წლის 11 ივნისს დაინიშნა მისი საიმპერატორო უდიდებულესობის დიდი ჰერცოგის მიხაილ ნიკოლაევიჩის ადიუტანტად. 1856 წელს იგი გაგზავნეს პარიზში იმპერატორ ნაპოლეონ III-სთვის იარაღის შესადგენად. 1858 წლის 2 დეკემბერს დაინიშნა იარაღის გაუმჯობესების კომიტეტის წევრად. 1860 წლის 24 აგვისტოდან იყო დროებითი საარტილერიო კომიტეტის იარაღის საკონსულტაციო კომისიის წევრი. 1861 წლის 1 სექტემბრიდან პეტერბურგის ოლქში შუამავალი გლეხთა საქმეებში. 1862 წლის 30 აგვისტოს მიენიჭა პოლკოვნიკის წოდება. იმავე წლის 24 აპრილს დაინიშნა კავკასიისა და ამიერკავკასიის ტერიტორიის სამოქალაქო საკითხებში კავკასიის გუბერნატორის მთავარი სამმართველოს დროებითი განყოფილების მმართველის მოვალეობის შემსრულებლად. 1866 წლის 8 ნოემბერს მიენიჭა გენერალ-მაიორის წოდება კავკასიის გუბერნატორის თანამდებობაზე. 1867-1874 წლებში იყო ქუთაისის სამხედრო გუბერნატორი, 1876-1878 წლებში — ოდესის ქალაქის თავი. 1880 წლის 30 აგვისტოს მიენიჭა გენერალ-ლეიტენანტის წოდება. 1882 წლის 15 მარტს იგი გაგზავნეს ტფილისში კავკასიაში სამოქალაქო მმართველობის შესახებ არსებული კანონების გადასინჯვისა და ამ საკითხზე დებულებების შედგენის კომისიაში მონაწილეობის მისაღებად. 1894 წლის 30 აგვისტოს დააწინაურეს და მიანიჭეს არტილერიის გენერლის წოდება. გარდაიცვალა 1898 წლის 26 მაისს, დაკრძალულია ალექსანდრე ნეველის ლავრის ეკლესიაში. ცოლი — გრაფინია ოლღა ვიკტორის ასული ლევაშოვა (1836-1904), იუსტიციის მინისტრის გრაფ ვიკტორ პანინის უფროსი ქალიშვილი. შვილები: მარია (1859-1938); ვასილი (1862-1880); ეკატერინა (1867-1920); ევგენია (1873-1877). Столетие военного министерства. 1802—1902: Указатель биографических сведений, архивных и литературных материалов, касающихся чинов общего состава по канцелярии военного министерства с 1802 до 1902 г. включительно. Книга 2. — Санкт-Петербург: Тип. М. О. Вольф, 1909. стр 647—648. Список генералам по старшинству. Исправлено по 1 сентября 1897 года. — СПб., 1897. — С. 70. ↑ Великий князь Николай Михайлович. Петербургский некрополь / Сост. В. Саитов. В 4-х т. — СПб., 1912—1913.- Т. 2.-С. 629.
კონოლოფი

კონოლოფი (ლათ. Conolophus subcristatus) — ხვლიკი იგუანასებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძე 1 მ აღწევს. ზურგზე დაბალი ქედი გასდევს. თავი კაშკაშა ლიმონისფერია, ზურგის ცენტრალური ნაწილი — მოყავისფრო-წითელი, გვერდებისაკენ კი მუქ მურა ფერში გადადის. იკვებება მცენარეულობით, უფრო კაქტუსებით. კონოლოფი გავრცელებულია გალაპაგოსის კუნძულებზე. ამჟამად მხოლოდ ზოგიერთ კუნძულზეა შემორჩენილი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 638.
კონსეფსიონი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ტოპონიმი კონსეფსიონი შეიძლება აღნიშნავდეს: კონსეფსიონი — ქალაქი პარაგვაიში; კონსეფსიონი — ქალაქი ჩილეში; კონსეფსიონი — პროვინცია ჩილეში; კონსეფსიონი — დეპარტამენტი პარაგვაიში.
ჰასან აღაევი

ჰასან ველიგულუ ოღლუ აღაევი (დ. 27 მარტი, 1958, გიულისტანი, ნახიჩევანის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა) — აზერბაიჯანელი თეატრის მსახიობი, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახალხო არტისტი (1999). ჰასან აღასოი დაიბადა 1958 წლის 27 მარტს ჯულფის რაიონის სოფელ გულუსტანში. 1975 წელს ჩაირიცხა აზერბაიჯანის სახელმწიფო ხელოვნების ინსტიტუტის დრამისა და კინოს მსახიობის ფაკულტეტზე. სტუდენტობის წლებში სამსახიობო გაკვეთილებს იღებდა აზერბაიჯანის სსრ სახალხო არტისტის რზა თაჰმასიბისგან. ამავე დროს, თურან ჯავიდი, გამოჩენილი პოეტისა და დრამატურგის ჰუსეინ ჯავიდის ქალიშვილი, ჰასან აღასოის ასწავლიდა აზერბაიჯანული თეატრის ისტორიას. 1979 წელს ინსტიტუტის დამთავრების შემდეგ გაგზავნეს ნახიჩევანის ჯალილ მამედყულიზადეს სახელობის სახელმწიფო მუსიკალურ თეატრში. იმ დღიდან თეატრში მსახიობად მუშაობდა. ჰასან აღასოიმ ნახიჩევანის თეატრის სცენაზე 80-ზე მეტი განსხვავებული პერსონაჟი შექმნა. 1979-1981 წლებში მსახურობდა ჯარში, გახლდათ რეზერვის ოფიცერი.
ზემფირა ნარიმანოვა

ზემფირა ნარიმანოვა (დ. 20 აპრილი, 1959, ბაქო) — აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახალხო არტისტი (2000), პრეზიდენტის სტიპენდიატი (2019). ზემფირა ნარიმანოვა დაიბადა 1959 წლის 20 აპრილს ბაქოში. 1976 წელს ჩაირიცხა აზერბაიჯანის სახელმწიფო ხელოვნების ინსტიტუტის დრამისა და კინოს ფაკულტეტზე. 1980 წელს შეუერთდა აკადემიური ეროვნული დრამატული თეატრის სამსახიობო დასს. ზემფირა ნარიმანოვას მიენიჭა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის დამსახურებული არტისტის საპატიო წოდება 1991 წელს და აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახალხო არტისტის წოდება 2000 წელს. 2019 წელს დაჯილდოვდა პრეზიდენტის პრემიით, ხოლო 2019 წლის 10 მაისს მიენიჭა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ინდივიდუალური სტიპენდია. ↑ President.Az. (10.05.2019) Azərbaycan mədəniyyət və incəsənət xadimlərinə Azərbaycan Respublikası Prezidentinin fərdi təqaüdlərinin verilməsi haqqında Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Sərəncamı az. President.az. ციტირების თარიღი: 2019-05-10.
პიერ ჟანსენი

პიერ ჟიულ სეზარ ჟანსენი (დ. 22 თებერვალი, 1824, პარიზი — გ. 23 დეკემბერი, 1907, მედონი) — ფრანგი ასტრონომი, პარიზის მეცნიერებათა აკადემიის (1873) და ლონდონის სამეფო საზოგადოების (1875) წევრი. ციურ სხეულთა სპექტრული ანალიზის ერთ-ერთი ფუძემდებელი. 1868 (ჯ. ლოკიერისგან დამოუკიდებლად) შეიმუშავა სპექტრული დაკვირვების მეთოდი, რომლითაც შეიძლება მზის პროტუბერანცების შესწავლა მზის კიდეზე მაშინ, როდესაც დაბნელება არ არის. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 244. ↑ 1.0 1.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ Léonore database — ministère de la Culture. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2886420"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q384602"></a> ↑ 3.0 3.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 4.0 4.1 ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ 5.0 5.1 Proleksis enciklopedija, Opća i nacionalna enciklopedija — 2009. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3407324"></a> ↑ 6.0 6.1 Brozović D., Ladan T. Hrvatska enciklopedija — LZMK, 1999. — 9272 გვრ. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1264934"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q429032"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18446"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1789619"></a> ↑ 7.0 7.1 Жансен Пьер Жюль Сезар // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ 8.0 8.1 Artists + Artworks <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q84575091"></a> ↑ http://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k65446262/f64.image.r=lachaise.langEN ↑ Museum of Modern Art online collection <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q73268604"></a> ↑ 11.0 11.1 11.2 11.3 Czech National Authority Database <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q13550863"></a> ↑ https://royalsociety.org/grants-schemes-awards/awards/rumford-medal/ ↑ List of Royal Society Fellows 1660-2007 — ლონდონის სამეფო საზოგადოება. — გვ. 188. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q111806251"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123885"></a> ↑ https://www.leonore.archives-nationales.culture.gouv.fr/ui/notice/193576
თავდგირიძე

საკუთარი სახელი თავდგირიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ალი-ფაშა თავდგირიძე — ოსმალეთის იმპერიის სამხედრო მოღვაწე ალი-საიფ-ფაშა — ოსმალეთის იმპერიის სამხედრო მოღვაწე ალი-ფაშა თავდგირიძე — ოსმალეთის იმპერიის სამხედრო მოღვაწე ასლან თავდგირიძე — ბიზნესმენი, პოლიტიკოსი ბაჰრი-ფაშა თავდგირიძე — ოსმალეთის იმპერიის სამხედრო მოღვაწე გიორგი თავდგირიძე — არქიტექტორი ზია-ფაშა თავდგირიძე — ოსმალეთის იმპერიის სამხედრო მოღვაწე მაჰმუდ-ფაშა თავდგირიძე — ოსმალეთის იმპერიის სამხედრო მოღვაწე მეჰმედ შაქირფაშა თავდგირიძე — ოსმალეთის იმპერიის სამხედრო მოღვაწე ოსმან-ფაშა თავდგირიძე — ოსმალეთის იმპერიის სამხედრო მოღვაწე ოსმან ნური-ღაზი-ფაშა თავდგირიძე — ოსმალეთის იმპერიის სამხედრო მოღვაწე ნესტორ თავდგირიძე — პედაგოგი, საზოგადო მოღვაწე ნიკოლოზ თავდგირიძე — პუბლიცისტი, ჟურნალისტი, საზოგადო მოღვაწე ჰასან-ბეგ თავდგირიძე — ოსმალეთის იმპერიის სამხედრო მოღვაწე თავდგირიძეები — თავადური საგვარეულო საქართველოში
კონსტანტა

კონსტანტა შეიძლება აღნიშნავდეს: კონსტანტა — მუდმივი სიდიდე კონსტანტა — მუდმივი სალექსო მახვილი კონსტანტა — ბანკი საქართველოში
დერინქუიუს მიწისქვეშა ქალაქი

დერინქუიუს მიწისქვეშა ქალაქი (თურქ. Derinkuyu Yeraltı Şehri) — კლდეში გამოკვეთილი მრავალსართულიანი მიწისქვეშა ქალაქი დერინქუიუს რაიონში, კაპადოკია, თურქეთი. ნევშეჰირ-ნიღდეს გზატკეცილზე, ნევშეჰირიდან 30 კმ-ის დაშორებით. ქალაქი ააგეს ძვ. წ. II–I ათასწლეულში და აღმოაჩინეს 1963 წელს. ორი წლის შემდეგ გაიხსნა ტურისტებისთვის. აქ მოსახლეობა საუკუნეების განმავლობაში ემალებოდა მტრის თავდასხმებს, რელიგიურ დევნასა და სხვა საფრთხეებს. ქალაქის სიმაღლეა დაახლოებით 60 მ (8 იარუსი), ძველ დროში ქალაქს შეეძლო შეეფარებინა 20 ათასამდე ადამიანი საკვებთან და პირუტყვთან ერთად. ქალაქის ფართობი ზუსტად არ არის დადგენილი. მეცნიერები თვლიან, რომ ქალაქის ტერიტორიის მხოლოდ 10-15 % არის შესწავლილი. Dorn Wolfgang. Zentralanatolien. — Кёльн: DuMont Verlag, 1997. — ISBN 3-7701-2885-0. (нем.) Kostof Spiro. Caves of God: Cappadocia and its Churches. — Oxford University Press, 1989. — ISBN 0-19-506000-8 ↑ Derinkuyu Yeraltı Şehri Türkçe. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 15 Ocak 2021. ციტირების თარიღი: 10 Ocak 2021.
ზაზა ურუშაძის ქუჩა

ზაზა ურუშაძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ნაძალადევის რაიონში (ნაძალადევი); გიორგი ჭყონდიდელის ქუჩიდან რიონჰესის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 30-იან წლებში. ადრე საზეინკლოს ქუჩა ერქვა, 70-იან წლებში დავით ჭიჭინაძის სახელი ეწოდა. 2023 წელს ზაზა ურუშაძის ქუჩა დაერქვა. ↑ ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 208, ISBN 978-99928-20-35-3. ↑ ქალაქ თბილისში, ნაძალადევის რაიონში, დავით ჭიჭინაძის ქუჩისთვის რეჟისორის ზაზა ურუშაძის სახელის მინიჭების შესახებ. საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე (25 აგვისტო, 2023). ციტირების თარიღი: 21 იანვარი, 2024
ივანე ჯავახიშვილის ხიდი

ივანე ჯავახიშვილის ხიდი — საფეხმავლო ხიდი თბილისში, ვაკის რაიონში, მდინარე ვერეზე. ერთმანეთთან აკავშირებს უნივერსიტეტის ქუჩაზე მდებარე თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კორპუსებს (მ.შ. მაღლივი კორპუსი) და სტუდენტურ საცხოვრებელს (ბაგები). ხიდის პროექტი შედგენილია სსრკ სატრანსპორტომშენებლობის სამინისტროს საპროექტო ინსტიტუტ „თბილსახავტოგზაპროექტში“ 1973 წელს პროფ. გიორგი ქარცივაძის მიერ დამუშავებული სქემის მიხედვით. არის ერთპილონიანი ვანტური ხიდი. მალა და პილონი ფოლადისაა. პილონი არასიმეტრიულადაა განლაგებული — 48 და 152 მეტრი (ეს ნაწილია მდინარეზე გადადებული), სულ 200 მეტრი, საერთო სიგრძე მისასვლელების ჩათვლით 224 მეტრი. პილონის სიმაღლე 64 მეტრია, ხიდის მალა მდინარის დონიდან აწეულია 50 მეტრზე. 2018 წელს სარეაბილიტაციო სამუშაოები ჩაუტარდა. 2019 წელს ეწოდა ივანე ჯავახიშვილის სახელი, მანამდე „მაღლივის ხიდის“ სახელით იყო ცნობილი. ↑ „₾35 მლნ-იანი პროექტი - უნივერსიტეტის ქუჩა და ბაგები ერთმანეთს ხიდით დაუკავშირდება“. Business-Partner.ge. ციტირების თარიღი: 21 იანვარი, 2024. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ 2.0 2.1 „უნივერსიტეტის მაღლივ კორპუსთან საფეხმავლო ხიდის რეაბილიტაცია დასრულდა“. tbilisi.gov.ge. ციტირების თარიღი: 21 იანვარი, 2024. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ ქ. თბილისში მდ. ვერეზე (ივ. ჯავახიშვილის სახელობის უნივერსიტეტის მაღლივ კორპუსთან მდებარე) საქვეითო ხიდის რეაბილიტაცია-რეკონსტრუქციის სამუშაოების საპროექტო დოკუმენტაცია, ტ. I. საქგზამეცნიერება (2016). ციტირების თარიღი: 21 იანვარი, 2024 ↑ ქ. თბილისში მდ. ვერეზე (ივ. ჯავახიშვილის სახელობის უნივერსიტეტის მაღლივ კორპუსთან მდებარე) საქვეითო ხიდის რეაბილიტაცია-რეკონსტრუქციის სამუშაოების საპროექტო დოკუმენტაცია, ტ. IV. საქგზამეცნიერება (2016). ციტირების თარიღი: 21 იანვარი, 2024 ↑ ქალაქ თბილისში, ვაკის რაიონში, ე.წ. „მაღლივის ხიდისთვის“ ივანე ჯავახიშვილის სახელის მინიჭების შესახებ. საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე (29 მარტი, 2019). ციტირების თარიღი: 21 იანვარი, 2024[მკვდარი ბმული]
კონსტანტი კახი

კონსტანტი (კოსტანტი) კახი (დ. 768 — გ. 10 ნოემბერი, 853) — ქართველი ერისთავი. იბრძოდა არაბი სარდლის, ბუღა თურქის წინააღმდეგ. 853 წლის 26 აგვისტოს ის და მისი ძე თარხუჯი არაბებმა შეიპყრეს და კონსტანტი (კოსტანტი) კახი წამებით მოკლეს. ატენის სიონის ერთ-ერთ წარწერაში ის მოხსენიებულია კახაჲს სახელით. კონსტანტი (კოსტანტი) კახის წამება აღწერილია „კოსტანტი კახის მარტვილობაში“. ჯავახიშვილი ივ., ქართველი ერის ისტორია, წგნ. 2, თბ., 1965; ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 641.
სახლი ვულკანზე

სახლი ვულკანზე (სომხ. Տունը հրաբխի վրա) — 1928 წლის საბჭოთა, მუნჯი მხატვრული ფილმი, რომელიც რეჟისორმა ამო ბეკ-ნაზაროვმა გადაიღო. ფილმი ასახავს მოხუცი მბურღავის მოგონებებს რევოლუციამდელ ბაქოში ნავთობის მაღაროს მუშების აჯანყების (1907-1908) სასტიკად ჩახშობის შესახებ. რაჩია ნერსესიანი – პეტროსი ტიგრან აივაზიანი - ნავთობის მეწარმე ტატიანა მახმურიანი (მახმუროვა) – მარიამი ვ. მანუხინა - სონა მიხეილ გარაგაში - მმართველი დიმიტრი ყიფიანი - გიორგი (კოტე) პავლე იესიკოვსკი - რუსი მუშა ალესქერ ალექბეროვი – ახმედი, შავი მუშა ალექსანდრე შირაი - მჭედელი ვალოდია ს. მაკუხინა - ფატიმა „სახლი ვულკანზე“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) სახლი ვულკანზე ფილმის პოსტერი "სახლი ვულკანზე".
პანკისის ქუჩა

პანკისის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, საბურთალოს რაიონში (საბურთალო); დასაწყისი ვიქტორ დოლიძის ქუჩიდან. წარმოიქმნა XX საუკუნის 20-იან წლებში. შეტანილია თბილისის ქუჩების 1926 წლის ცნობარში. აქვს 1 შესახვევი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 139, ISBN 978-99928-20-35-3.
მცხეთის ქუჩა

მცხეთის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ვაკის რაიონში (ვაკე); მრგვალი ბაღიდან ტიციან ტაბიძის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 20-იან წლებში. თბილისის 1934 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც ქობულეთის ქუჩა, შემდეგ ირიბის II ქუჩა დაერქვა, 1938 წელს მცხეთის ქუჩა ეწოდა. აქვს 1 გასასვლელი და 1 შესახვევი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 124, ISBN 978-99928-20-35-3.
თერგის ქუჩა

თერგის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მთაწმინდის რაიონში (ვარდისუბანი); ვასილ პეტრიაშვილის ქუჩიდან კორნელი კეკელიძის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის მიწურულს. თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც თერგის შესახვევი, თბილისის ქუჩების 1940 წლის ცნობარში — როგორც თერგის ქუჩა. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 90, ISBN 978-99928-20-35-3.
ზეგანის ქუჩა

ზეგანის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში (სვანეთისუბანი); დასაწყისი გუმათის ქუჩიდან. წარმოიქმნა XX საუკუნის 20-იან წლებში. 1924 წლის თბილისის გეგმაზე და 1923 წლის „თბილისის საბჭოს მოამბეში“ ზეგანის სახელითაა შეტანილი (იგი მართლაც ზეგანზე მდებარეობს). მომდევნო წლებში არასწორად ძეგამის ქუჩა ეწოდა. თავდაპირველად გრძელდებოდა ყოფ. ასპინძის შესახვევამდე. 2019 წელს ასპინძის შესახვევის მონაკვეთი, ზეგანის შესახვევი და ჩიხი გაერთიანდა და მთლიანად ზეგანის ქუჩა ეწოდა. აქვს 1 ჩიხი. ↑ ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 79, ISBN 978-99928-20-35-3. ↑ ქ. თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში, ასპინძს შესახვევის მონაკვეთისთვის, ზეგანის ჩიხისთვის და ზეგანის შესახვევისთვის ზეგანის სახელის მინიჭების შესახებ. თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულო (18 ოქტომბერი, 2019). ციტირების თარიღი: 29 იანვარი, 2024
ვიქტორ ნინიძის ქუჩა

ვიქტორ ნინიძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ისნის რაიონში (ნავთლუღი). სერგი წულაძის ქუჩიდან სახალხო ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის დასასრულს. შეტანილია თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წლის ქუჩების სიაში როგორც სალოცავის შესახვევი, 1923 წელს კომკავშირის შესახვევი დაერქვა, შემდეგ — კომკავშირის I შესახვევი, მოგვიანებით — სერგი წულაძის I გასასვლელი, ხოლო 1994 წელს ვიქტორ ნინიძის სახელი ეწოდა. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 130, ISBN 978-99928-20-35-3.
სულხან ნასიძის ქუჩა

სულხან ნასიძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, საბურთალოს რაიონში (საბურთალო); საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის I კორპუსიდან სიმონ ჩიქოვანის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 20-იან წლებში. 1938 წლამდე ახალშენის I ქუჩა ერქვა, შემდეგ — ახალშენის ქუჩა, 1998 წელს სულხან ნასიძის სახელი ეწოდა. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 129, ISBN 978-99928-20-35-3.
დავით თორაძის ქუჩა

დავით თორაძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მთაწმინდის რაიონში (ვერე); მისასვლელი მიხეილ ზანდუკელის ქუჩიდან. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. 1923 წლამდე იყო ევგენის ჩიხი, შემდეგ ძველი რევოლუციონერის დიმიტრი მირსკის სახელი დაერქვა. ასეა დატანილი თბილისის 1934 წლის გეგმაზე. ბოლოს მიხეილ ზანდუკელის ჩიხი დაერქვა. 1992 წელს დავით თორაძის სახელი ეწოდა. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 90, ISBN 978-99928-20-35-3.
ბორის პაიჭაძის ქუჩა

ბორის პაიჭაძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, დიდუბის რაიონში (დიღომი); გრიგოლ რობაქიძის გამზირსა და ევგენი მიქელაძის ქუჩას შორის. წარმოიქმნა XX საუკუნის 60-იან წლებში. 1963 წელს — ივანე (მამია) ორახელაშვილის, 1992 წელს ბორის პაიჭაძის სახელი დაერქვა. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 139, ISBN 978-99928-20-35-3.
ივანე თარხნიშვილის ქუჩა

ივანე თარხნიშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მთაწმინდის რაიონში (ვარდისუბანი); პეტრე მელიქიშვილის ქუჩიდან ვასილ ბარნოვის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში . თავდაპირველად კობის ქუჩა ერქვა (შეტანილია თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში). 1948 წელს ეწოდა ივანე თარხნიშვილის სახელი. ქუჩაზეა „წმინდა იოაკიმესა და ანას სახელობის“ სამშობიარო სახლი. აქვს 1 გასასვლელი, 1 ჩიხი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 87, ISBN 978-99928-20-35-3.
ელჩინ ბახშალიევი

ელჩინ ბახშალიევი (აზერ. Elçin Baxşəliyev, სრული სახელი:Elçin Mirzə oğlu Baxşəliyev; დ. 12 ნოემბერი, 1965, ბაქო — გ. 20 იანვარი, 1990, ბაქო) — შავი იანვრის ტრაგედიის მსხვერპლი. დაიბადა 1965 წლის 12 ნოემბერს ბაქოში. დაამთავრა ბაქოს 225-ე საშუალო სკოლა. 56-ე პროფესიული სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ მუშაობდა ზეინკლად. 19 იანვრის ღამეს, ტაქსების მე-2 ავტოპარკის მიმდებარედ დაჭრილების დახმარების დროს მუცელში დაიჭრა. მიყენებული ჭრილობების შედეგად ის სემაშკოს საავადმყოფოში გარდაიცვალა. მისი ცხედარი ახლობლებმა 20 იანვარს ამ საავადმყოფოს მორგში იპოვეს. დაკრძალეს აფშერონის რაიონის სოფელ შურააბადის სასაფლაოზე. ↑ "20 Yanvar Şəhidi" fəxri adının verilməsi haqqında Azərbaycan Respublikasının Prezidentinin 17 yanvar 2000-ci il tarixli 259 saylı Fərmanı. ციტირების თარიღი: 2015-07-17 (აზერბაიჯანული) ↑ Şəhidlər. ციტირების თარიღი: 2022-10-05
Entrepreneur

Entrepreneur — ამერიკული ჟურნალი და ვებსაიტი, რომელიც სტატიებს აქვეყნებს მეწარმეობისა და ბიზნესის შესახებ. გამოდის 1977 წლიდან. წელიწადში გამოიცემა 10 ნომერი; შეძენა შესაძლებელია გამოწერით ან ჟურნალ-გაზეთების ჯიხურებში. გამოსცემს კორპორაცია Entrepreneur Media Inc., რომლის მთავარი ოფისი ირვაინში (კალიფორნია) მდებარეობს. 1996 წელს ჟურნალმა გაუშვა საიტი Entrepreneur.com. საერთაშორისო ლიცენზიით ჟურნალის ადგილობრივი გამოცემები გამოდის ბევრ ქვეყანაში: კანადაში, მექსიკაში, სამხრეთ აფრიკაში, ჩინეთში, ფილიპინებში, ინდოეთში, ახლო აღმოსავლეთში, ჩრდილოეთ აფრიკაში. 2018 წლიდან, ოფიციალური ლიცენზიის საფუძველზე, Entrepreneur Georgia გამოიცემა საქართველოშიც. „Franchise 500“ არის Entrepreneur-ის მიერ შედგენილი და გამოქვეყნებული ყოველწლიური სია, რომელიც ასახელებს 500 ყველაზე გამორჩეულ ამერიკულ ფრენშიზულ კომპანიას, წარდგენისა და განხილვის პროცესის მეშვეობით. Franchise 500 პირველად 1979 წლიდან ყოველწლიურად ქვეყნდება. Entrepreneur ასევე გამოსცემს Entrepreneur StartUps ჟურნალს, რომელიც ხელმისაწვდომია გამოწერით და საგაზეთო ჯიხურებში. 1999 წელს შეიქმნა ვებგვერდი YoungEntrepreneur.com, როგორც Entrepreneur.com-ის დამატება — ონლაინფორუმი ახალგაზრდა მეწარმეებისათვის. Entrepreneur ასევე გამოსცემს წიგნებს Entrepreneur Press-ის ბრენდით. ოფიციალური საიტი Entrepreneur Georgia LinkedIn-ზე. ↑ Entrepreneurship Education Chronology. Saint Louis University. დაარქივებულია ორიგინალიდან — სექტემბერი 19, 2015. ციტირების თარიღი: 19 ოქტომბერი, 2015 ↑ Todd A. Finkle; David Deeds. „Trends in the Market for Entrepreneurship Faculty, 1989–1998“. Journal of Business Venturing. 16. ↑ „Contact Us“. Entrepreneur. დაარქივებულია ორიგინალიდან — January 2, 2010. ციტირების თარიღი: 10 დეკემბერი, 2009. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ „Entrepreneur Media Kit. About us“. Entrepreneur. 2013. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-05-02. ↑ About us. Entrepreneur Magazine Online, South Africa (2012). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-03-24. ციტირების თარიღი: 2024-01-22. ↑ „About the Franchise 500®“. Entrepreneur. 2013. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-04-10. ↑ Entrepreneur Startups Magazine. ციტირების თარიღი: 23 მარტი, 2018 ↑ About. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-04-20. ციტირების თარიღი: 2013-04-02 ↑ Entrepreneur Press - Start, Run & Grow Your Business. ციტირების თარიღი: 23 მარტი, 2018
გურმე

გურმე (Gourmet) — საკონდიტრო, საწარმო და კაფეების ქსელი. დაარსდა 2012 წელს. კომპანია საწარმოს ფლობს თბილისში, მირიან მეფის 70-ში და ფუნქციონირებს კაფე კარტოზიას ქუჩაზე. წარმოდგენილია სხვადასხვა ობიექტებზეც. „გურმე“ მომხმარებელს სთავაზობს საკონდიტრო პროდუქციას, მზა კვებას, ცომეულს, ფურშეტის მომსახურებას, კორპორაციულ მომსახურებას და ა.შ. აუდიტის შედეგად, „გურმემ“ ISO 22000:2018 საერთაშორისო სერტიფიკატი აიღო. სერტიფიკატი კონკრეტულად კვებით-სამრეწველო მიმართულებას ეხება, რაც იმის აღიარებაა, რომ კომპანიაში წარმოებული პროდუქცია და მომსახურება მაღალი ხარისხისაა. ISO 22000:2018 ნიშნავს, რომ წარმოების პროცესის ყველა ეტაპი შესაბამისობაშია საერთაშორისო სტანდარტთან, იმართება და კონტროლდება HACCP სისტემა, ტარდება ყოველდღიური მონიტორინგი როგორც პერსონალის ჰიგიენის, ისე საწარმოო პროცესების ნაწილში. „გურმე“ თანამშრომლობს მხოლოდ მსხვილ მომწოდებლებთან, რაც იმას ნიშნავს, რომ ნედლეულს იღებს მხოლოდ თანდართული სერტიფიკატების საფუძველზე. დასაწყობების მიმართულებით, დაცულია FIFO პრინციპი. "გურმე" - ნინო მამულაშვილი Entrepreneur Georgia საკონდიტრო „გურმე“ ოქტომბერში სამ ახალ ფილიალს ხსნის Business Insider Georgia ინფორმაცია კომპანიის შესახებ Company info.ge
ყარასიმ თაღიზადე

ყარასიმ თაღიზადე აბდულჰასან ოღლუ (1946, ჟდანოვსკი - 4 მარტი, 2018, ბაქო) - დიქტორი, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახალხო არტისტი (1998). ყარასიმ თაღიზადე დაიბადა ბეილაგანში 1946 წელს. დაამთავრა ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. მრავალი წლის განმავლობაში იყო აზერბაიჯანის რადიოს დიქტორი. მოგვიანებით ხელმძღვანელობდა რადიოს დიქტორთა განყოფილებას. თაღიზადე გარდაიცვალა 2018 წლის მარტში. ↑ http://medeniyyet.az/page/news/43110/Taninmis-radio-diktoru-dunyasini-deyisib.html?lang=az
ლიონიძე

საკუთარი სახელი ლიონიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ალექსანდრე ლიონიძე — სამხედრო მოღვაწე, გენერალ-მაიორი ვასილ ლიონიძე — სამხედრო მოღვაწე, გენერალ-მაიორი იოსებ ლიონიძე — აგრონომი, მებაღე-დეკორატორი სოლომონ ლიონიძე — სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე ლიონიძეები — თავადური საგვარეულო საქართველოში
ჰიროში ინაგაკი

ჰიროში ინაგაკი (დ. 30 დეკემბერი, 1905 ― გ. 1 მაისი, 1980) — იაპონელი კინორეჟისორი, რომელმაც ხუთი ათწლეულის მანძილზე 100-ზე მეტ ფილმზე იმუშავა. იაპონური კინოს ისტორიაში ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული და კრიტიკოსების მიერ აღიარებული რეჟისორი. გადაღებული აქვს ძიდაიგეკის ჟანრის ეპიკური ნამუშევრები, როგორებიცაა:ოსკარის მფლობელი ფილმი „სამურაი I: მუსაში მიამოტო“ (1954) და მისი გაგრძელებები: „სამურაი II: დუელი იჩიძოძის ტაძარში“ (1955) და „სამურაი III: დუელი კუნძულ განრიუზე“ (1956). Inagaki, Hiroshi (1978). Nihon eiga no wakaki hibi. Tokyo: Mainichi Shinbunsha.  ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჰიროში ინაგაკი Hiroshi Inagaki კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში 稲垣浩 (Inagaki Hiroshi) ja. Japanese Movie Database. ციტირების თარიღი: 2007-07-13 Hiroshi Inagaki's grave