laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
Game Boy-ის ოჯახი

Game Boy-ის ოჯახი — მეოთხე, მეხუთე და მეექვსე თაობების პორატიული ვიდეო თამაშების კონსოლების ხაზი, შექმნილი, წარმოებული და გამოცემული კომპანია Nintendo-ს მიერ. ხაზი მოიცავს Game Boy-ის, Game Boy Color-სა და Game Boy Advance-ს. ოჯახს საფუძველი ჩაეყარა 1989 წელს, მას შემდეგ რაც ბაზარზე გამოჩნდა 8-ბიტიანი პორტატიული კონსოლი Game Boy, რომელიც შეიმუშავა Game & Watch-ის სერიის შემქმნელთა ჯგუფმა. ათი წლის შემდეგ, 1998 წელს კომპანიამ გამოუშვა Game Boy Color — რიგით მეორე სისტემა ოჯახიდან, ხოლო ამას მოჰყვა მესამე კონსოლის, Game Boy Advance-ის გამოშვება 2001 წელს, რომელიც დაფუძნებული იყო 32-ბიტიან არქიტექტურაზე. ორიგინალი Game Boy-ის (იაპონ. ゲームボーイ) და Game Boy Color-ის ერთიანი გაყიდვები შეადგენს 118.69 მილიონ ერთეულს, Game Boy Advance-ის — 81.51 მილიონს, ხოლო სამივეს გაყიდვები ჯამში უდრის 200.20 მილიონს. 2004 წელს Nintendo-მ დაიწყო [Nintendo DS-ის ხაზის გამოშვება, რომელიც იწარმოებოდა 2015 წლამდე. მოგვიანებით Virtual Console-ის სერვისის საშუალებით Game Boy-ის ოჯახის თამაშები გამოვიდა Nintendo-ს ახალ კონსოლებზე — Nintendo 3DS, Wii U-სა და Nintendo Switch-ზე. 2008 წელს დასრულდა Game Boy-ის ხაზის კონსოლების წარმოება. Game Boy Game Boy Color Game Boy Advance Game Boy Advance SP Game Boy Micro Game Boy Light Game Boy Pocket შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „Game Boy-ის ოჯახი“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი (დაარქივებული) Game Boy-ის ოჯახი საიტზე Curlie Game Boy — ამერიკის ისტორიის ეროვნული მუზეუმი Game Boy Color — Computing History Game Boy Advance — Museum of Obsolete Media ↑ White, Dave (ივლისი, 1989). „Gameboy Club“. Electronic Gaming Monthly (3): 68. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date=-ში (დახმარება) ↑ Pokémon HeartGold Version & SoulSilver Version: Just Making The Last Train. Iwata Asks. Nintendo (2010). ციტირების თარიღი: 4 იანვარი, 2013. ↑ Nintendo DS Lets Players Touch the Future. Nintendo. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 15 აპრილი, 2009. ციტირების თარიღი: 12 ივლისი, 2011. ↑ Beuscher, Dave. Game Boy - Overview. Allgame. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-12-12. ციტირების თარიღი: 11 სექტემბერი, 2008. ↑ Consolidated Sales Transition by Region (PDF). Nintendo (28 იანვარი, 2014). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 1 თებერვალი, 2014. ციტირების თარიღი: 29 იანვარი, 2014. ↑ Nintendo's Game Boy turns 20. AFP via Yahoo! News. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 7 ივლისი, 2011. ციტირების თარიღი: 23 აპრილი, 2009. ↑ Consolidated Sales Transition by Region. nintendo.co.jp. ციტირების თარიღი: 26 აგვისო, 2019.
ტელეფისის ციხე

ტელეფისის ციხე, ტოლების ციხე — VI საუკუნის ციხესიმაგრე საქართველოში, სამტრედიის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო ტოლების ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, მაღალ გორაზე. სახელწოდება ტელეფისი ისე ჰგავს ზემო იმერეთში არსებული სოფლის, ტელეფას სახელწოდებას, რომ ქართულ სამეცნიერო ლიტერატურაში დამკვიდრებული იყო აზრი ტელეფასა და ტელეფისის იგივეობის შესახებ. ამ აზრს იზიარებდნენ მარი ბროსე, ივანე ჯავახიშვილი. სიმონ ყაუხჩიშვილმა აკაკი შანიძის დახმარებით და 1935 წელს ჩატარებული ექსპედიციის შედეგად დაადგინა, რომ ტელეფისის ციხე მდებარეობს ისტორიულ გურიაში, სამტრედიის რაიონში, საჯავახოს სასოფლო საბჭოში, სოფელ ტოლებში, მდინარე ხევისწყლის ნაპირებზე. ციხე მდებარეობს მაღალ მთაზე, რომელსაც ციცაბო ფერდობები აქვს. ასვლა შესაძლებელია მხოლოდ სამხრეთ-აღმოსავლეთის მხრიდან. ჩრდილოეთის ფერდობ კლდოვან-ნაპრალიანია. ამ მთის პირდაპირ დგას მეორე მთა, მორეშავი. მთებს შორის მოედინება მდინარე ხევისწყალი, რომელიც 1,5 კილომეტრში ჩაედინება რიონში. ტელეფისის ციხე ზემოდან, დაახლოებით ორი კილომეტრის მანძილიდან დაჰყურებს მდინარე რიონისა და ცხელინისწყლის შესართავს. სავარაუდოა, რომ რიონის კალაპოტი ადრე სამხრეთით, უშუალოდ ციხის ახლოს უნდა ყოფილიყო. ტელეფისი მნიშვნელოვან როლს ასრულებდა ეგრისის დიდი ომის დროს, როდესაც ამ ციხესთა გადიოდა ბიზანტია-ირანის საზღვარი და 553 წელს გაიმართა ტელეფისის ბრძოლა. ციხის შესახებ ცნობები დაცული აქვთ ბიზანტიელ ისტორიკოსებს პროკოპი კესარიელსა და აგათია სქოლასტიკოსს. გვიანფეოდალურ ეპოქაში ციხესიმაგრე შედიოდა ჯერ ჭილაძეების სათავადოში, შემდეგ კი საჯავახოში. ციხეს უჭირავს 2 ჰექტარის ფართობი. ქვედა ნაწილი ნაგებია თლილი ოთხკუთხი ქვებით, ზემო ნაწილი კი რიყის ქვით. სამხრეთ-დასავლეთ კედელს მიშენებული აქვს ყრუ კოშკი. კოშკიც ოთხკუთხი ქვებისგანაა ნაგები და აქა-იქ უსისტემოდ დატანებული აქვს აგური. დასავლეთის კედლის სიმაღლე 20-25 მეტრს აღწევს., ხოლო სისქე 3,6 მეტრია. კედელი მთლიანად ოთხკუთხი ქვებითაა ნაგები. მას ძირის ერთ ნაწილში თლილ კვადრებზე მისდევს აგურის ნაგებობა. აგური ამ კედელში 11 წყობადაა დალაგებული და წყობები დუღაბითაა შეკავშირებული. აგური კვადრატულია. აგურიანი კედელი მხოლოდ დასავლეთითაა შემორჩენილი, თუმცა, სავარაუდოდ, აგურის პერანგი მთელ ციხეს ჰქონდა. ტელეფისის ბრძოლა „საქართველოს არქეოლოგია“ / რედ: აფაქიძე ა., თბილისი: თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 1959. — გვ. 357. ყაუხჩიშვილი ს., ბიზანტიელი მწერლების ცნობები საქართველოს შესახებ, ტ. III, ტფილისი: ტფილისის უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 1936. — გვ. 311-316.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 10101 ტელეფისის ციხესიმაგრე-სამტრედიის ერთ-ერთი გამორჩეული ნაგებობა დაარქივებული 2021-12-18 საიტზე Wayback Machine.
ფარჰად ფატკულინი

ფარჰად ნაილის ძე ფატკულინი (თათრ. Фаткуллин Фәрһад Hаил улы; რუს. Фархад Наилевич Фаткуллин; დ. 2 ნოემბერი, 1979, ყაზანი, დღ. თათრეთი, რუსეთი) — რუსი სამოქალაქო აქტივისტი თათრეთიდან, რომელიც ცნობილია, როგორც ვიკიმედიის მოძრაობის ხელის შემწყობი რუსეთში არარუსულად მოლაპარაკე ხალხებს შორის. მისი ამ აქტიურობის გამო, 2018 წელს მას წლის ვიკიმედიელის წოდება მიენიჭა. გარდა მისი ვიკიმედიური საქმიანობისა, ის არის პროფესიონალი სინქრონული თარჯიმანი და წარსულში მუშაობდა თათრეთის ყოფილი პრეზიდენტის მინტიმერ შაიმიევის პირად თარჯიმნად. ფარჰად ფატკულინი დაიბადა 1979 წლის 2 ნოემბერს, თათრეთის დედაქალაქ ყაზანში. დაამთავრა „საწარმოს მართვა“ (საფინანსო მენეჯმენტი) და „კულტურათაშორისო კომუნიკაციები“ („თარჯიმნობა“) ბაკალავრიატის ხარისხით, მუშაობს სინქრონულ თარჯიმნად. 2012 წელს შეუერთდა თათრულ ვიკიპედიას, 2015 წელს გახდა მეტა-პროექტის „რუსეთის ხალხთა ენების ვიკიპედიების“ მონაწილე, ხოლო 2017 წლიდან არის ვიკიმედია რუსეთის წევრი. 2018 წლის 22 ივლისს, ვიკიმედიიის პროექტების საერთაშორისო კონფერენციის „ვიკიმანია 2018“-ის დახურვის ცერემონიაზე, სარ-ის დედაქალაქ კეიპტაუნში, ვიკიპედიის დამფუძნებელი ჯიმი უელსმა ფარჰად ფატკულინი მისი დამსახურებებიდან გამომდინარე წლის ვიკიმედიელად გამოაცხადა. ფატკულინი დაოჯახებულია და ჰყავს ორი შვილი (ვაჟი და ქალიშვილი). ↑ Farkhad Fatkullin named Wikimedian of the Year for 2018. Wikimedia Foundation. ↑ ru:Премия за хобби ru. Rossiyskaya Gazeta. ↑ ru:Житель Казани первым из россиян стал "Википедистом года" ru. Tass. ↑ ru:«Википедия» тоже необъективна»: лауреат премии всемирной интернет-энциклопедии о тонкостях перевода и редактуры в сети ru. Russia Today.
ლეოპოლდინა ბრაზილიელი

ლეოპოლდინა ბრაზილიელი (პორტ. Leopoldina de Brasil, გერმ. Leopoldina von Brasilien; დ. 13 ივლისი, 1847 — გ. 7 თებერვალი, 1871) — ბრაგანსის დინასტიის წარმომადგენელი. ბრაზილიის იმპერატორ პედრუ II-ისა და იმპერატრიცა ტერეზა კრისტინა სიცილიელის უმცროსი ქალიშვილი. საქსენ-კობურგ-გოთას მთავარ ლუდვიგ ავგუსტის მეუღლე და მისი ოთხი ვაჟის დედა. ლეოპოლდინა დაიბადა 1847 წლის 13 ივლისს რიო-დე-ჟანეიროში. იგი იყო ბრაზილიის იმპერატორ პედრუ II-ისა და მისი მეუღლის, იმპერატრიცა ტერეზა კრისტინა სიცილიელის მესამე შვილი და მეორე ქალიშვილი. მას სახელი ბებიის (მამის დედა), იმპერატრიცა მარია ლეოპოლდინა ავსტრიელის პატივსაცემად დაარქვეს. 1864 წლის 15 დეკემბერს, ლეოპოლდინა ცოლად გაჰყვა საქსენ-კობურგ-გოთას მთავარ ავგუსტისა და მისი ცოლის, საფრანგეთის მეფე ლუი-ფილიპ I-ის ასულის, კლემენტინა ორლეანელის ვაჟს, მთავარ ლუდვიგ ავგუსტს. აღსანიშნავია, რომ ლუდვიგ ავგუსტის ძმა, ფერდინანდ I ბულგარეთის ცარი იყო, მისი მეორე ძმა, ფილიპე კი ბელგიის კონსორტი, როგორც დედოფალ ლუიზას მეუღე. მათი ქორწინება ბედნიერი აღმოჩნდა და ოთხი ვაჟიც შეეძინათ, მაგრამ ყოველივე ეს ხანმოკლე იყო. 1871 წლის 7 თებერვალს, 23 წლის ლეოპოლდინა მუცლის ტიფით გარდაიცვალა ვენაში. იგი დაკრძალეს ქალაქ კობურგის წმინდა ავგუსტინეს სახელობის კათედრალში. მის ქმარს ამის შემდეგ მეორე ცოლი აღარ შეურთავს. პეტერი (1886-1934), საქსენ-კობურგ-გოთას მთავარი, გარდაიცვალა დაუქორწინებელი და უშვილო; ავგუსტი (1867-1922), საქსენ-კობურგ-გოთას პრინცი, ცოლად შეირთო კაროლინა მარია ავსტრიელი, რომელთანაც შეეძინა რვა შვილი; იოზეფი (1869-1888), საქსენ-კობურგ-გოთას პრინცი, გარდაიცვალა დაუქორწინებელი და უშვილო; ლუდვიგი (1870-1942), საქსენ-კობურგ-გოთას მთავარი, პირველად იქორწინა მატილდა ბავარიელზე, რომელთანაც ორი შვილი შეეძინა, მისი გარდაცვალების შემდეგ კი ცოლად ანა ფონ ტრაუტმანსდორფ-ვაინსბერგი შეირთო, რომელთანაც შეეძინა ერთი გოგონა; Almanak Administrativo, Mercantil e Industrial da Corte e Província do Rio de Janeiro para o Anno de 1870 - Vigésimo-sétimo anno (Segunda série XX) Barman, Roderick J. Princess Isabel of Brazil: Gender and Power in the Nineteenth Century, U.S., Scholarly Resources Inc., 2002 (ISBN 0842028463) Bragança, Dom Carlos Tasso de Saxe-Coburgo e. A Princesa Leopoldina, in Revista do Instituto Histórico e Geográfico Brasileiro, vol. 243, 1959, p. 70-93 (ISSN 0101-4366) Bragança, Dom Carlos Tasso de Saxe-Coburgo e. Palácio Leopoldina, in Revista do Instituto Histórico e Geográfico Brasileiro, vol. 438, 2008, p. 281-303 (ISSN 0101-4366) Bragança, Dom Carlos Tasso de Saxe-Coburgo e. As confidências do Visconde de Itaúna a Dom Pedro II, in Revista do Instituto Histórico e Geográfico Brasileiro, vol. 424, 2004, p. 89-161 (ISSN 0101-4366) Defrance, Olivier. La Médicis des Cobourg, Clémentine d’Orléans, Bruxelles, Racine, 2007 (ISBN 2873864869) Del Priore, Mary. O Príncipe Maldito, Rio de Janeiro, Objetiva, 2007 (ISBN 857302867X)
ავგუსტ დე ბოარნე

ავგუსტ დე ბოარნე (ფრანგ. Auguste de Beauharnais, პორტ. Augusto de Beauharnais; დ. 9 დეკემბერი, 1810 — გ. 28 მარტი, 1835) — ბოარნეების დინასტიის წარმომადგენელი. საფრანგეთის იმპერატრიცა ჟოზეფინ დე ბოარნეს შვილიშვილი. ლოიხტენბერგის ჰერცოგი 1824-1835 წლებში როგორც ევგენი ბოარნეს უფროსი ვაჟი. პორტუგალიის პრინც-კონსორტი 1835 წლის იანვრიდან მარტამდე როგორც დედოფალ მარია II-ის პირველი მეუღლე. ავგუსტი დაიბადა 1810 წლის 9 დეკემბერს მილანში. იგი იყო იტალიის მეფის ნაცვალ ევგენი ბოარნესა და მისი ცოლის, ავგუსტა ბავარიელის უფროსი ვაჟი. მამამისი იყო საფრანგეთის იმპერატორ ნაპოლეონ ბონაპარტის გერი, როგორც მისი პირველი ცოლის, იმპერატრიცა ჟოზეფინ ბოარნეს ვაჟი პირველი ქორწინებიდან. ავგუსტის დედა კი იყო ბავარიის მეფე მაქსიმილიან I-ისა და მისი ცოლის, დედოფალ ავგუსტა ვილჰელმინა მარია ჰესენ-დარმშტადტელის ქალიშვილი. მას მრავალი და-ძმა ჰყავდა, რომელთაგანა აღსანიშნავია ბრაზილიის იმპერატრიცა ამალია და შვედეთისა და ნორვეგიის დედოფალი ჟოზეფინა. 1815 წელს, ნაპოლეონის დამხობის შემდეგ მამამისს ჩამოერთვა იტალიის მეფის ნაცვლობა, რის შემდეგაც ევგენი ოჯახთან ერთად ბავარიაში გაიქცა. აქ მას სიმამრმა 1817 წელს ლოიხტენბერგის ჰერცოგობა უბოძა. 1824 წელს, ევგენის გარდაცვალების შემდეგ, ავგუსტს, როგორც უფროს ვაჟს დარჩა ლოიხტენბერგის ჰერცოგობა. 1834 წლის 5 ნოემბერს, მიუნხენში შედგა ავგუსტისა და პორტუგალიის დედოფალ მარია II-ის მარიონეტული ქორწინება. მარია იყო ავგუსტის დის, ამალიას გერი, რომელიც თავისი სილამაზითა და განათლებით იყო ცნობილი, ამასთან სამეფო ტახტზეც იჯდა, რაც მას ყველასთვის სასურველ პატარძლად აქცევდა. ამის შემდეგ, ავგუსტმა დატოვა ბავარია და პორტუგალიაში გადასახლდა, სადაც 1835 წლის 26 იანვარს, ლისაბონში შედგა მისი და მარიას ნამდვილი ქორწინება, რის შემდეგაც მას პორტუგალიის პრინც-კონსორტისა და სანტა-კრუზის ჰერცოგის წოდება მიენიჭა. ქორწინებიდან სულ რაღაც ორ თვეში ავგუსტს სტენოკარდია განუვითარდა და 1835 წლის 28 მარტს, 24 წლის ასაკში გარდაიცვალა უშვილოდ. იგი ლისაბონში, ბრაგანსების საგვარეულო აკლდამაში დაკრძალეს. მარიას, რომელსაც იგი ძალიან უყვარდა, ძალიან გაუჭირდა მასთან გამოთხოვება, მაგრამ გრძნობები დასძლია და მემკვიდრის გასაჩენად მეორედ გათხოვდა. Neuer Nekrolog der Deutschen. Band 13, Teil 1, Weimar 1837, S. 343–347.
მარია ანა პორტუგალიელი (1843-1884)

მარია ანა პორტუგალიელი (პორტ. Maria Ana de Portugal, გერმ. Maria Anna von Portugal; დ. 21 აგვისტო, 1843 — გ. 5 თებერვალი, 1884) — ბრაგანსის დინასტიის წარმომადგენელი. პორტუგალიის დედოფალ მარია II-ისა და მისი მეორე მეუღლის, მეფე ფერნანდუ II-ის უფროსი ქალიშვილი. საქსონიის მეფე გეორგ I-ის ერთადერთი მეუღლე, თუმცა იგი ქმრის გამეფებამდე გარდაიცვალა, ამიტომაც დედოფალი არასდროს ყოფილა. მარია ანა დაიბადა 1843 წლის 21 აგვისტოს ლისაბონში. იგი იყო პორტუგალიის დედოფალ მარია II-ისა და მისი მეორე მეუღლისა და თანამმართველის, მეფე ფერნანდუ II-ის უფროსი ქალიშვილი. დედის მხრიდან იგი იყო ბრაზილიის იმპერატორ პედრუ I-ის შვილიშვილი, პედრუ II-ის მამიდაშვილი და ავსტრიის იმპერატორ ფრანც II-ისა და ესპანეთის მეფე კარლ IV-ის შვილთაშვილი. მისი ორი ძმა, პედრუ V და ლუიშ I შემდგომში პორტუგალიის მეფეები გახდნენ, ხოლო ლუიშის ხაზით მარია ანა პორტუგალიის მეფე კარლუშ I-ს მამიდად ერგება. 1859 წლის 11 მაისს, ლისაბონში მარია ანა ცოლად გაჰყვა საქსონიის ტახტის მემკვიდრეს, პრინც გეორგს. ამით მარია ანა პირველი პორტუგალიელი ინფანტა გახდა, რომელიც საქსონიის სამეფო ოჯახში შევიდა. მარია ანასა და გეორგს, ხანგრძლივი ქორწინებიდან სულ რვა შვილი შეეძინათ, მათ შორის მომავალი მეფე ფრიდრიხ ავგუსტ III. იგი გარდაიცვალა მოულოდნელად, 1884 წლის 5 თებერვალს, 40 წლის ასაკში, დრეზდენში, საქსონიაში. იგი დაკრძალეს დრეზდენის კათოლიკურ კათედრალში. მისი ქმარი მეორედ აღარ დაქორწინებულა და 1904 წელს საქსონიის მეფეც გახდა, მათ შვილებზე კი მარია ანას და, ანტონია ზრუნავდა, რომელიც ასევე გერმანიაში იყო გათხოვილი ჰოენცოლერნის მთავარზე. მარია იოჰანა (1860-1861), გარდაიცვალა მცირეწლოვანი; ელიზაბეთ ალბერტინა (1862-1863), გარდაიცვალა მცირეწლოვანი; მატილდა მარია (1863-1933), გარდაიცვალა გაუთხოვარი და უშვილო; ფრიდრიხ ავგუსტ III (1865-1932), საქსონიის მეფე 1904-1918 წლებში, ცოლად შეირთო პრინცესა ლუიზა ტოსკანელი, რომელთანაც შეეძინა შვილები და რომელსაც შემდეგში გაეყარა; მარია იოზეფა (1867-1944), ცოლად გაჰყვა ერცჰერცოგ ოტო ფრანც ავსტრიელს, რომელთანაც შეეძინა შვილები; იოჰან გეორგი (1869-1938), პირველად იქორწინა მარია იზაბელა ვიურტემბერგელზე, მისი გარდაცვალების შემდეგ კი მარია იმაკულატა დე ბურბონ-სიცილიელზე, რომელთანაც შეეძინა შვილები; მაქსიმილიან ვილჰელმი (1870-1951), ბერი, გარდაიცვალა დაუქორწინებელი და უშვილო; ალბერტ კარლი (1875-1900), გარდაიცვალა დაუქორწინებელი და უშვილო; "While remaining patrilineal dynasts of the duchy of Saxe-Coburg and Gotha according to pp. 88, 116 of the 1944 Almanach de Gotha, Title 1, Chapter 1, Article 5 of the 1838 Portuguese constitution declared, with respect to Ferdinand II of Portugal's issue by his first wife, that 'the Most Serene House of Braganza is the reigning house of Portugal and continues through the Person of the Lady Queen Maria II'. Thus their mutual descendants constitute the Coburg line of the House of Braganza" Lopes, Maria Antónia, "Rainhas Que o Povo Amou", Temas e Debates, 2013, page 65
ანტონია პორტუგალიელი

ანტონია პორტუგალიელი (პორტ. Antónia de Portugal, გერმ. Antonia von Portugal; დ. 17 თებერვალი, 1845 — გ. 27 დეკემბერი, 1913) — ბრაგანსის დინასტიის წარმომადგენელი. პორტუგალიის დედოფალ მარია II-ისა და მისი მეორე მეუღლის, მეფე ფერნანდუ II-ის უმცროსი ქალიშვილი. მთავარ ლეოპოლდ ჰოენცოლერნელის მეუღლე. რუმინეთის მეფე ფერდინანდ I-ის დედა. ანტონია დაიბადა 1845 წლის 17 თებერვალს ლისაბონში. იგი იყო პორტუგალიის დედოფალ მარია II-ისა და მისი მეორე მეუღლისა და თანამმართველის, მეფე ფერნანდუ II-ის უმცროსი ქალიშვილი. დედის მხრიდან იგი იყო ბრაზილიის იმპერატორ პედრუ I-ის შვილიშვილი, პედრუ II-ის მამიდაშვილი და ავსტრიის იმპერატორ ფრანც II-ისა და ესპანეთის მეფე კარლ IV-ის შვილთაშვილი. მისი ორი ძმა, პედრუ V და ლუიშ I შემდგომში პორტუგალიის მეფეები გახდნენ, ხოლო ლუიშის ხაზით ანტონია პორტუგალიის მეფე კარლუშ I-ს მამიდად ერგება. 1861 წლის 12 სექტემბერს ანტონია დაქორწინდა ჰოენცოლერნის მთავარ ლეოპოლდზე, რომელთანაც შეეძინა სამი ვაჟი: ვილჰელმი (1864-1927), ჰოენცოლერნის მთავარი 1905-1922 წლებში, პირველად იქორწინა მარია ტერეზა დე ბურბონ-სიცილიელზე, მისი გარდაცვალების შემდეგ კი ადელგუნდა ბავარიელზე; ფერდინანდი (1865-1927), რუმინეთის მეფე 1914-1927 წლებში, ცოლად შეირთო დედოფალ ვიქტორიას შვილიშვილი მერი ედინბურგელი, რომელთანაც შეეძინა შვილები, მათ შორის რუმინეთის მეფე კაროლ II, საბერძნეთის დედოფალი ელიზაბეთ რუმინელი და იუგოსლავიის დედოფალი მარია რუმინელი; კარლ ანტონი (1868-1919), ცოლად შეირთო პრინცესა ჟოზეფინა კაროლინა ბელგიელი, რომელთანაც შეეძინა ოთხი შვილი; 1905 წელს ანტონია დაქვრივდა, თუმცა მეორედ აღარ გათხოვილა. გარდა საკუთარისა, იგი ასევე ზრუნავდა თავისი ნაადრევად გარდაცვლილი დის, მარია ანას მცირეწლოვან შვილებზეც. იგი გარდაიცვალა 1913 წლის 27 დეკემბერს, 68 წლის ასაკში, ზიგმარიგენში. ინფანტა ანტონია პორტუგალიელი
ავგუსტა ვიქტორია ფონ ჰოენცოლერნი

ავგუსტა ვიქტორია ფონ ჰოენცოლერნი (გერმ. Auguste Viktoria von Hohenzollern, პორტ. Augusta Vitória de Hohenzollern; დ. 19 აგვისტო, 1890 — გ. 29 აგვისტო, 1966) — ჰოენცოლერნ-ზიგმარიგენთა დინასტიის წარმომადგენელი. ჰოენცოლერნის მთავარ ვილჰელმისა და მარია ტერეზა დე ბურბონ-სიცილიელის ქალიშვილი. პორტუგალიის მეფე მანუელ II-ის მეუღლე. ავგუსტა ვიქტორია დაიბადა 1890 წლის 19 აგვისტოს პოტსდამში. იგი იყო ჰოენცოლერნ-ზიგმარინგენის მთავარ ვილჰელმისა და მისი მეუღლის, მარია ტერეზა დე ბურბონ-სიცილიელის ქალიშვილი. მამის მხრიდან იგი რუმინეთის მეფე ფერდინანდ I-ის ძმისწული იყო. 1913 წლის 4 სექტემბერს ავგუსტა ვიქტორია დაქორწინდა პორტუგალიის მეფე მანუელ II-ზე, რომელიც 1910 წელს ჩამოაგდეს ტახტიდან და ამის შემდეგ იგი ბრიტანეთში ცხოვრობდა ემიგრაციაში. იგი ტახტზე 1908 წლის თებერვლის რეციდივის შედეგად ავიდა, რა დროსაც რესპუბლიკელებმა მოკლეს მამამისი, მეფე კარლუშ I და მისი უფროსი ძმა, ლუიშ-ფილიპეც. თავად მანუელი ამ რეციდივისას მკლავში დაიჭრა, მაგრამ სიკვდილს დედამისმა გადაარჩინა, რომელმაც მას დიდი თაიგული დააფარა დასამალად და გადაეფარა. 1910 წელს, მისი დამხობის შემდეგ დამყარდა პორტუგალიის პირველი რესპუბლიკა, მაგრამ მანუელი თავს მაინც მეფედ თვლიდა, ამიტომაც ავგუსტა ვიქტორია პორტუგალიის ტიტულარული დედოფალი იყო. ავგუსტა და მანუელი ერთმანეთის ბიძაშვილ-მამიდაშვილები იყვნენ, რადგან ავგუსტას ბებია, ანტონია პორტუგალიელი, იყო მანუელის პაპის, მეფე ლუიშ I-ის ღვიძლი და. ქორწინების შემდეგ წყვილი ინგლისში ცხოვრობდა. მიუხედავად ჰარმონიული ცოლ-ქმრობისა, შვილები არ ჰყოლიათ. 1932 წლის 2 ივლისს, ფულვეკის პარკში მანუელი გარდაიცვალა და მასთან ერთად შეწყდა ბრაგანსის დინასტიის ძირითადი შტოც. 1939 წლის 23 აპრილს ავგუსტა ვიქტორია მეორედ დაქორწინდა ინგლისელ გრაფ რობერტ დუგლასზე, რომელიც წარმოშობით შვედური დუგლასების დინასტიის მეცამეტე მეთაური იყო და გარდა ინგლისური მამულებისა, ფლობდა ლანგენშტაინის სასახლეს ბადენში და მიულჰაუზენის ციხესიმაგრეს. ქორწინებისას პატარძალი 49 წლის იყო, ხოლო სიძე 55-ის. მათი ქორწინება ასევე უშვილო იყო. რობერტი 1955 წელს გარდაიცვალა და მისი გერმანული ციხესიმაგრეები ავგუსტას დარჩა, რომელიც ლანგენშტაინის სასახლეში დასახლდა, მშობლიურ გერმანიაში, ქალაქ კონსტანცაში. უკანასკნელი წლები მან სწორედ აქ გაატარა და გარდაიცვალა 1966 წლის 29 აგვისტოს, 76 წლის ასაკში. იგი დაკრძალეს იმავე ლანგენშტაინის სასახლის იატაკში. Paul Theroff. "HOHENZOLLERN". Paul Theroff's Royal Genealogy Site. Archived from the original on 28 April 2009. Retrieved 28 December 2008. Darryl Lundy (10 May 2003). "Auguste Viktoria Prinzessin von Hohenzollern-Sigmaringen". ThePeerage.com. Archived from the original on 7 December 2008. Retrieved 28 December 2008.
თოვლა თხა

თოვლა თხა (Oreamnos americanus), წყვილჩლიქოსანი ცხოველი ძროხისებრთა ოჯახისა. სხეულის სიგრძეა 150-175 სმ, წონა 80-135 კგ. აქვს თეთრი, გრძელი, ხშირი ბალნით დაფარული სხეული, პატარა (20-30 სმ სიგრძის), ოდნავ უკან გადახრილი რქები. გავრცელებულია ჩრდილოეთ ამერიკის კლდოვან მთებში. კარგადაა შეგუებული ციცაბო ფერდობებს. ცხოვრობს ერთეულებად ან ქმნის მცირერიცხოვან არვეს. შობს 1-2 თიკანს. თოვლა თხაზე ნადირობა აკრძალულია. შემორჩენილია აშშ-ის ნაკრძალებში (1200 ეგზ.) და კანადაში (2000 ეგზ.). ზოგიერთ ადგილას (კადიაკის კუნძული და სხვა) აკლიმატიზებულია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 689.
წითელკუდა ჯაფარა

წითელკუდა ჯაფარა (ლათ. Perisoreus infaustus) — ფრინველი ყორნისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 24–31 სმ, მასა 60–101 გ. ნისკარტი შედარებით მოკლე, მოკაუჭებული და ძირში ფართოა. თავზე არსებული წაგრძელებული ბუმბულები დაბალ ქოჩორს წარმოქმნიან; ფრთები ბლაგვია; კუდი მომრგვალებული. გალო შედარებით წვრილი და გრძელია; ბრჭყალები დიდი, მოღუნული და ბასრი. შებუმბვლა ხშირი, ფაფუკი. შეფერილობაში ჭარბობს რუხი, მურა და ჟანგმიწოვანი ტონები; „ქუდი“ მუქი ყავისფერი, ნიკაპი მოთეთრო, ფრთები და საჭის ბუმბულის შუა წყვილი მორუხო-მურა, კუდის დანარჩენი და მომქნევი ბუმბულები, აგრეთვე ფრთებზე არსებული ლაქები ინტენსიურად წითური. ნისკარტი და ფეხები შავია. წითელკუდა ჯაფარა სახლობს ევრაზიის ტაიგის ზონაში; სკანდინავიასა და ლატვიიდან აღმოსავლეთ ჩუკოტკამდე, პრიმორიემდე და სახალინამდე; არეალის სამხრეთ ნაწილში მთის ტყეებით აღწევს სტეპის ზონაში. უპირატესობას ანიჭებს მუქწიწვოვან და ლარიქსის ტყეებს. მკვიდრია, თუმცა ტაიგის ჩრდილოეთი ნაწილიდან ზამთარში სამხრეთისაკენ მომთაბარეობს. ყოვლისმჭამელია; ზაფხულში იკვებება მწერებით, ობობებითა და მცირე ზომის ხერხემლიანი ცხოველებით, წელიწადის დანარჩენ დროს რაციონის მთავარ ნაწილს თესლები, კენკრა და ლეში შეადგენს; შესაძლოა შექმნას საკვების მარაგიც. გამრავლების პერიოდი ძალიან ადრე იწყება, ჯერ კიდევ უწყვეტი თოვლის საფარისა და უარყოფითი ტემპერატურის დროს. ბუდე სქელკედლიანი, ძირს დაგებულია ბუმბული და ბეწვი, ჩვეულებრივ კარგად დახურულია ხის ვარჯის ტანისპირა მხრიდან, მდებარეობს მიწიდან 2–6 მეტრის სიმაღლეზე. დედალი დებს 2–5 (უფრო ხშირად 3–4) კვერცხს, კრუხობს ორივე მშობელი 19–20 დღის განმავლობაში; ბარტყები გამოჩეკიდან 21–24 დღეში ტოვებენ ბუდეს. ისინი დაახლოებით ერთი წლის მანძილზეც შეიძლება დარჩნენ მშობლების ტერიტორიაზე. წელიწადში ერთხელ მრავლდებიან. Лоскот В. М. КУКША დაარქივებული 2019-08-27 საიტზე Wayback Machine. // Большая российская энциклопедия. Том 16. Москва, 2010, стр. 286. ↑ კუტუბიძე მ., ფრინველების ნომენკლატურული ტერმინოლოგია, თბ.: „მეცნიერება“, 1973. — გვ. 47, 179, 205.
ბჟინევის ციხე

ბჟინევის ციხე, დიდველის ციხე — ციხესიმაგრე იმერეთში, ჭიათურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბჟინევში. 1939 წლიდან საჩხერის არქეოლოგიური კვლევა-ძიება დაიწყო პროფესორმა ბორის კუფტინმა. 1951 წელს მან გათხარა ბჟინევის, იგივე დიდველის ციხე. დიდველის ციხე წარმოადგენდა სათვალთვალო-საგუშაგო კოშკს, რომლის აშენების ხანად ბ. კუფტინმა XVII საუკუნის დასაწყისი მიიჩნია. ციხის მახლობლად ბორის კუფტინმა გათხარა ყორღანი, სადაც აღმოჩნდა ადრეული ბრინჯაოს ხანისათვის დამახასიათებელი ნივთები. ვართაგავა ა., საჩხერის რაიონის მატერიალური კულტურის ძეგლები ქორეთის საშუალო სკოლის მუზეუმის მასალების მიხედვით, სადიპლომო შრომა (დაცულია თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში), 1966, გვ., 2  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 16842