laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ტაილანდის დროშა

ტაილანდის დროშა — წარმოადგენს ხუთ ჰორიზონტალურ ზოლს, ფერების შემდეგი თანამიმდევრობით: წითელი, თეთრი, ლურჯი, თეთრი, წითელი. შუა ლურჯი ზოლი ორჯერ უფრო ფართოა, ვიდრე დანარჩენი ზოლები. სამი ფერი: წითელი-თეთრი-ლურჯი სიმბოლოა ერი-სარწმუნოება-მეფე, რომელიც არის ტაილანდის არაოფიციალური დევიზი. დროშა მიიღეს 1917 წლის 28 სექტემბერს. დროშის ტაილანდური სახელია — ธงไตรรงค์ (ტონგ ტრაირონგ), რაც ნიშნავს სამფერიან დროშას. სიამის პირველი დროშა იყო წითელი ქსოვილი, პირველად გამოჩნდა სიამის მეფის ნარაის (1656-1688 წწ.) დროს. ზოგიერთი წყაროს მიხედვით, წითელ დროშაზე დროთა განმავლობაში ისახებოდა სხვადასხვა სიმბოლოები: თეთრი ჩაკრა, თეთრი სპილო ჩაკრის შიგნით ან მზე თეთრ დისკზე. ოფიციალურად პირველი დროშა მიიღო მეფე მონგუტომმა (რამა IV-მ), მასზე გამოსახული იყო თეთრი სპილო (სამეფო სიმბოლო) წითელ ფონზე, მას შემდეგ, რაც გაირკვა, რომ ერთფერიანი დროშა არ იყო მისაღები დიპლომატიურ მიზნებში, დროშა შეცვალეს. 1916 წელს მიიღეს პირველი დროშა თანამედროვე დროშის პროტოტიპის, მხოლოდ შუა დიდი ზოლი იყო წითელი ფერის. საინტერესოა, რომ კოსტა-რიკის დროშა იგივე სახისაა, როგორიც ტაილანდის დროშა, ოღონდ საპირისპირო ფერების თანამიმდვრობით. სამხედრო-საზღვაო დროშა მიიღეს 1917 წელს. საზღვაო დროშა მიიღეს 1917 წელს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ტაილანდის დროშა Royal Flags (Thailand) Siam Flag museum დაარქივებული 2019-05-23 საიტზე Wayback Machine. (Thai only) Historical thai flag ↑ Country Studies Program, formerly the Army Area Handbook Program, from the Library of Congress. Mongabay.com. Retrieved 23 July 2011. Sarit revived the motto "Nation-Religion-King" as a fighting political slogan for his regime, which he characterized as combining the paternalism of the ancient Thai state and the benevolent ideals of Buddhism. ↑ A Slice of Thai History: Raising the standard; Thailand’s national flags
ნენსი აჯრამი

ნენსი ნაბილ აჯრამი (არაბ. نانسي نبيل عجرم), ცნობილია როგორც ნენსი აჯრამი (არაბ. نانسي عجرم) — ლიბანელი მომღერალი, არაბული სამყაროს ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული პოპ-მომღერალი, World Music Awards-ის მიხედვით ყველაზე წარმატებული მომღერალი ახლო აღმოსავლეთში (2008), წლების განმავლობაში იყო კოკა-კოლასა და სონი ერიქსონის სახე არაბულ სამყაროსა და მთელს დიდ აღმოსავლეთში. დაიბადა ბეირუთში მარონიტთა ოჯახში. ოფიციალური საიტი ნენსი აჯრამი Facebook-ზე ნენსი აჯრამი Twitter-ზე ნენსი აჯრამი — არხი YouTube-ზე
სპარტაკ ბაღაშვილი

სპარტაკ ლევანის ძე ბაღაშვილი (დ. 7 დეკემბერი, 1914, თბილისი — გ. 1 თებერვალი, 1977, იქვე) — ქართველი კინომსახიობი. სტალინური პრემიის ლაურეატი (1939). საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1963). დაიბადა თბილისელი მუშა-მოსამსახურის ოჯახში. მსახიობური ხელოვნება მისთვის უცხო არ იყო. მაგრამ თავდაპირველად სცენაზე არ უფიქრია — მან დაამთავრა სატყეო ტექნიკუმი. სტუდენტობისას იგი შემთხვევით ნახა ქუჩაში უხუცესმა ქართველმა რეჟისორმა ზაქარია ბერიაშვილმა, რომელიც მთავარი როლის შემსრულებელს ეძებდა მიხეილ ჭიაურელის ფილმისათვის „არსენა“. 1944 წელს დაამთავრა თბილისის კინოსტუდიასთან არსებული კინომსახიობთა სკოლა. 1935 წლიდან მუშაობდა კინოსტუდია „ქართულ ფილმში“. მისი პირველი როლი იყო არსენა ოძელაშვილის გმირი მიხეილ ჭიაურელის ფილმში „არსენა“ (1937). მსახიობმა შექმნა ქართველი ხალხის საყვარელი გმირის დამაჯერებელი სახე. სხვა როლებია: გიორგი („დიადი განთიადი“, 1938), ვანო („ქაჯანა“, 1941), ლუარსაბ მეფე („გიორგი სააკაძე“, 1942), ერთდროულად სამი როლი — მეწისქვილე ესტატე, გამზრდელი და ვაჟა-ფშაველა („აკაკის აკვანი“, 1963), ხევისბერი გოჩა („ხევისბერი გოჩა“, 1965), ლუკაია („მე ვხედავ მზეს“, 1965), ჯანყვათი („ცისკრის ზარები“, 1967), ღვთისია („ვედრება“, 1967), ქალუნდაური („დიდოსტატის მარჯვენა“, 1969). გადაიღეს კიევის კინოსტუდიის ფილმში „დავიწყებულ წინაპართა აჩრდილები“ (მალფარი, 1964), ტაჯიკეთის კინოსტუდიის ფილმში „ნოსო“ (ბაბაკალონი, 1966) და სხვა. სპარტაკ ბაღაშვილი გარდაიცვალა 1977 წლის 1 თებერვალს. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. 1937: „არსენა“ (არსენა) რეჟ. მიხეილ ჭიაურელი 1938: „დიადი განთიადი“ (გიორგი ღუდუშაური) რეჟ. მიხეილ ჭიაურელი 1940: „კოლხეთის ჩირაღდნები“ (ტარასი) რეჟ. დავით რონდელი 1941: „ქაჯანა“ (ვანო — სოფლის მასწავლებელი) რეჟ. კონსტანტინე პიპინაშვილი 1943: „გიორგი სააკაძე“ (ლუარსაბ მეორე) რეჟ. მიხეილ ჭიაურელი 1947: „აკაკის აკვანი“ (ესტატე — მეწისქვილე, ვაჟა-ფშაველა, გამზრდელი) რეჟ. კონსტანტინე პიპინაშვილი 1963: „თეთრი ქარავანი“ (მარტია) რეჟისორები ელდარ შენგელაია, თამაზ მელიავა 1964: „ხევისბერი გოჩა“ (ხევისბერი) რეჟ. ნიკოლოზ სანიშვილი 1965: „მე ვხედავ მზეს“ (ლუკაია) რეჟ. ლანა ღოღობერიძე 1967: „ვედრება“ (ხვთისია) რეჟ. თენგიზ აბულაძე 1967: „ცისკრის ზარები“ (ჯანყვათი) რეჟ. ყარამან (გუგული) მგელაძე 1970: „ჩემი ქალაქის ვარსკვლავი“ რეჟ. ოთარ აბესაძე 1970: „წყალდიდობა“ რეჟ. თენგიზ გოშაძე 1970: „დიდოსტატის მარჯვენა“ (ქალუნდაური) რეჟისორები ვახტანგ ტაბლიაშვილი, დევი აბაშიძე 1971: „გათენების წინ“ (თავადი) რეჟ. ყარამან (გუგული) მგელაძე 1973: „მთვარის მოტაცება“ (მებორნე) რეჟ. თამაზ მელიავა 1974: „ანარეკლი“ რეჟ. ოთარ აბესაძე 1975: „კოლხური ბალადა“ რეჟ. გენო ხოჯავა 1938 : შრომის წითელი დროშის ორდენი 1939 : I ხარისხის სტალინური პრემია (ფილმებისთვის „არსენა“ და „დიადი განთიადი“ 1950 : შრომის წითელი დროშის ორდენი 1963 : საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი მგალობლიშვილი მ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 246. გვენცაძე ა., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 376. Рондели Л., Спартак Багашвили, М., 1966. ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 77, თბ., 1994 სპარტაკ ბაღაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი სპარტაკ ბაღაშვილი [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია სპარტაკ ბაღაშვილი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
1935

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 1935 1935 (ათას ცხრაას ოცდათხუთმეტი) წელი — გრიგორიანული კალენდრის არანაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა სამშაბათი. ეს წელი არის XX საუკუნის მე-4 დეკადის მე-5 წელი. დაარსდა გორის სახელმწიფო ისტორიულ-ეთნოგრაფიული მუზეუმი. 16 მარტი : ადოლფ ჰიტლერმა გამოაცხადა გერმანიის კვლავ შეიარაღება, ვერსალის ხელშეკრულების მიუხედავად. 2 ოქტომბერი : იტალიის ჯარი აბისინიაში შეიჭრა. მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 1935. 8 იანვარი : ელვის პრესლი — ამერიკელი მომღერალი (გ.1977) 16 იანვარი  : უდო ლატეკი — გერმანელი სპორტსმენი, სპორტული კომენტატორი. (გ. 2015) 18 იანვარი : პეტერ არბნორი — ალბანელი პოლიტიკოსი, დისიდენტი და უფლებათადამცველი. (გ. 2006) 18 იანვარი : დავით ჯავახიშვილი — ქართველი მწერალი. 31 იანვარი : ოე კენძაბურო — იაპონელი მწერალი 12 თებერვალი : ჰრანტ მათევოსიანი — სომეხი მწერალი (გ. 2002) 14 თებერვალი : გრიგორე ვიერუ — მოლდოველი მწერალი და პოეტი. (გ. 2009) 23 თებერვალი : როსტომ აბაშიძე — ქართველი მოჭიდავე 25 თებერვალი : ოქთაი სინანოღლუ — თურქი ფიზიკური ქიმიკოსი და მოლეკულური ბიოფიზიკოსი. (გ. 2015) 26 თებერვალი : არტურ რასიზადე — აზერბაიჯანელი პოლიტიკოსი და სახელმწიფო მოღვაწე 3 მარტი : ჟელიუ ჟელევი — ბულგარელი ფილოსოფოსი და პოლიტიკოსი. (გ. 2015) 5 მარტი  : ბაადურ წულაძე — ქართველი მსახიობი და კინორეჟისორი. 10 მარტი  : ნოდარ ჭითანავა — ქართველი ეკონომისტი 26 მარტი : მაჰმუდ აბასი — პალესტინის ეროვნული ადმინისტრაციის პრეზიდენტი 5 ივნისი : კახი კავსაძე – ქართული კინოსა და თეატრის მსახიობი მსახიობი (გ. 2021) 21 ივნისი : საგანი, ფრანსუაზ — ფრანგი მწერალი (გ.2004) 6 ივლისი : XIV დალაი ლამა — ტიბეტური ბუდიზმის ლიდერი 10 აგვისტო: გია ყანჩელი — ქართველი კომპოზიტორი (გ. 2019) 1 სექტემბერი : ოზავა, სეიჯი — იაპონელი დირიჟორი 11 სექტემბერი : პერტი, არვო — ესტონელი კომპოზიტორი 17 სექტემბერი : კენ კიზი — ამერიკელი მწერალი (გ. 2001) 1 ოქტომბერი : ანდრიუსი, ჯული — ინგლისელი მსახიობი 12 ოქტომბერი : პავაროტი, ლუჩიანო — იტალიელი მომღერალი (გ. 2007) 8 ნოემბერი : დელონი, ალენ — ფრანგი მსახიობი, პროდიუსერი, რეჟისორი და სცენარისტი მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 1935. 28 იანვარი : იპოლიტოვ-ივანოვი, მიხაილ — რუსი კომპოზიტორი (დ.1859) 18 მაისი : ლორენსი, თომას ედუარდ — ბრიტანელი ჯარისკაცი, "არაბეთის ლორენსი" (დ.1888) 12 ივლისი : დრეიფუსი, ალფრედ— საფრანგეთის სახელმწიფო მოღვაწე (დ.1859) ფიზიკა : ჯეიმზ ჩადუიკი ქიმია : ფრედერიკ ჟოლიო, ირენ ჟოლიო-კიური ფიზიოლოგია და მედიცინა : ჰანს შპემანი ლიტერატურა : –– მშვიდობა : კარლ ფონ ოსიეტსკი
ბოყვი (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი ბოყვი შეიძლება აღნიშნავდეს: ბოყვი — ხე ბოყვი — ლითონის ყალიბი
ბოყო

ბოყო — ხეობის ტიპის მყინვარი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარეში, ონის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს კავკასიონის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე რიონის მარცხენა შენაკადის — ჭანჭახის სათავეში. სიგრძე 4,5 კმ. ფართობი 3,88 კმ². მყინვარის ბოლო ზღვის დონიდან 2450 მ სიმაღლეზეა. ბოყოს ექსპოზიცია სამხრეთ-დასავლეთურია. მისი ფირნის ველი შეზრდილია მყინვარ ყარაუგომის (კავკასიონის ჩრდილოეთი კალთა) ფირნის ველთან. მდინარე ჭანჭახის აუზში თავისი მორფომეტრიული პარამეტრებით პირველ ადგილს იკავებს. მყინვარ კირტიშოს შემდეგ მდინარე რიონის აუზში ფართობის მიხედვით მეორე ადგილი უკავია. მყინვარის ფირნი და ენა კარგადაა გამიჯნული ერთმანეთისაგან, მყინვარის ენა ხეობაშია ჩაწოლილი დაახლოებით ორი კილომეტრის მანძილზე. მისი სიგანე 400–500 მ-ია და დასერილია სხვადასხვა მიმართულების ნაპრალებით. მყინვარ ბოყოს ფირნი ჩრდილო-დასავლეთიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთის მიმართულებით გადაჭიმულია 5,10 კილომეტრის მანძილზე. ფირნი შეერთებულია კავკასიონის ჩრდილოეთ ფერდობის მყინვარ ყარაუგომთან. შეერთების ადგილთან ფირნის სიგანე 1,25 კმ-ია. მყინავრის ენის ზედაპირი ძირითადად სუფთაა. ↑ ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 474. ↑ ლევან ტიელიძე, საქართველოს მყინვარები. გამომცემლობა „კოლორი“, თბ., 2014
თორი: ბნელი სამყარო

„თორი: ბნელი სამყარო“ — 2013 წლის ამერიკული სუპერგმირული ფილმი მარველის კომიქსების პერსონაჟის თორის შესახებ. ფილმი შექმნა Marvel Studios-მა, მისი დისტრიბუცია კი მოახდინა Walt Disney Studios Motion Pictures-მა. ის არის 2011 წლის ფილმის, „თორის“, გაგრძელება, საერთო ჯამში კი მერვე ფილმი Marvel-ის კინოსამყაროში. ფილმი გადაიღო რეჟისორმა ალან ტეილორმა კრისტოფერ მარკუსის & სტივენ მაკ-ფილის და კრისტოფერ იოსტის სცენარის მიხედვით. ფილმში მონაწილეობენ კრის ჰემსვორთი, ნატალი პორტმანი, ტომ ჰიდლსტონი, ენტონი ჰოპკინზი, სტელან სკარსგარდი, იდრის ელბა, კრისტოფერ ეკლსტონი, ედიუალეი ეკინუ-აგბაჯეი, კეტ დენინგსი, რეი სტივენსონი, ზაქარი ლევი, ტადანობუ ასანო, ჯეიმი ალეგზანდერი და რენე რუსო. ფილმი მოგვითხრობს თორის შესახებ, რომელიც ლოკისთან ერთად ცდილობს ცხრა სამყარო გადაარჩინოს ბნელი ელფებისაგან, რომელთაც მალეკითი მეთაურობს. „თორი: ბნელი სამყაროს“ განვითარება 2011 წლის აპრილში დაიწყო. ის მეორეა მარველის კინოსამყაროს მეორე ფაზის ფილმებს შორის, რომლებიც შურისმაძიებლების შემდგომ ვითარდება. 2011 წლის ივლისში „თორის“ რეჟისორმა კენეთ ბრანამ პროექტი დატოვა და მომავალი წლის იანვარში ის ალან ტეილორმა ჩაანაცვლა. გადაღებები დაიწყო 2012 წლის სექტემბერში სარის საგრაფოში, შემდეგ კი ასევე მიმდინარეობდა ისლანდიასა და ლონდონში 2012 წლის დეკემბრამდე. ფილმი გადაღების შემდეგ კონვერტირდა 3D ფორმატში. სურათის პრემიერა შედგა ლონდონში, Odeon Leicester Square-ში 2013 წლის 22 ოქტომბერს. მსოფლიოს უმეტეს ქვეყნებში ის კინოთეატრებში გამოვიდა 30 ოქტომბერს, აშშ-ში კი 8 ნოემბერს. ფილმმა დაიმსახურა შერეული შეფასებები, თუმცა მისმა შემოსავალმა $644 მილიონი შეადგინა. მესამე ნაწილი, „თორი: რაგნაროკი“, გამოვა 2017 წლის 3 ნოემბერს. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „თორი: ბნელი სამყარო“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი „თორი: ბნელი სამყარო“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „თორი: ბნელი სამყარო“ — Box Office Mojo-ზე „თორი: ბნელი სამყარო“ — Rotten Tomatoes ↑ Person Profile // კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა — 1990. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q37312"></a> ↑ 2.0 2.1 Thor: The Dark World (2013). Box Office Mojo (Amazon.com). ციტირების თარიღი: April 19, 2014. ↑ 'Thor: The Dark World’ Official Synopsis Released. StitchKingdom.com (October 12, 2012). დაარქივებულია ორიგინალიდან — სექტემბერი 19, 2013. ციტირების თარიღი: October 12, 2012. ↑ Hanna, Beth. (October 23, 2013) Review Roundup: Critics Mixed on 'Thor: The Dark World' -- Generic Marvel Entry With Too Little of Loki?. დაარქივებულია ორიგინალიდან — აგვისტო 25, 2014. ციტირების თარიღი: August 25, 2014. ↑ Lombardi, Ken. (November 8, 2013) "Thor: The Dark World" gets mixed responses from critics. დაარქივებულია ორიგინალიდან — აგვისტო 25, 2014. ციტირების თარიღი: August 25, 2014.
ბოშური

ბოშური, გორის რაიონის სოფლების ზემო ბოშურისა და ქვემო ბოშურის ძველი სახელწოდება. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 492.
ბოცო ბოცოსძე

ბოცო ბოცოსძე — XIII საუკუნის I ნახევარში ქართველი მოღვაწე, სამცხის დიდგვაროვან ფეოდალთა - ბოცოსძეთა პირველი თაობის წარმომადგენელი, ბოცო ჯაყელის ძე, ჩუხჩარხი თამარ მეფის დროს. ლაშა გიორგის ლაშქრობაში განძაზე (დაახლოებით 1213-1214) ბოცოსძე სხვა მესხებთან ერთად მეთაურობდა წინამბრძოლთა გუნდს და თავი გამოიჩინა სიმამაცით. 1226 წელს, ჯალალედინის შემოსევის დროს, რუსუდან მეფემ ძმებს - ბოცოს და მემნას დაავალა თბილისის დაცვის ხელმძღვანელობა. ქალაქში მცხოვრებ სპარსელთა შინაღალატის შედეგად მტერი ქალაქში შეიჭრა. თბილისის დამცველები ბოცო ბოცოსძის მეთაურობით ისანში გამაგრდნენ. მხოლოდ რუსუდანის დაჟინებული მოთხოვნის შემდეგ შეწყვიტა წინააღმდეგობა ბოცომ და ჯარი სიმაგრიდან გაიყვანა. ამის შემდეგ ბოცოსძე წყაროებში აღარ იხსენიება. ბოცოს ცოლად ჰყავდა ვანენი, ერისთავთ-ერისთავ ივანე აბუსერისძის ქალიშვილი და ტბელი აბუსერისძის და. მათი შვილი უნდა იყოს 1260-იან წლების ამბებთან დაკავშირებით ჟამთააღმწერელთან მოხსენიებული შალვა ბოცოსძე. ჯავახიშვილი ივ., ქართველი ერის ისტორია, წგნ. 3, თბ., 1966 შოშიაშვილი ნ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 493.
მემნა ბოცოსძე

მემნა ბოცოსძე (იგივე ივანე-მემნა) — XIII საუკუნის I ნახევარში ქართველი მოღვაწე, სამცხის დიდგვაროვან ფეოდალთა - ბოცოსძეთა პირველი თაობის წარმომადგენელი, ბოცო ჯაყელის ძე. სტეფანოს ორბელიანის ცნობით, 1216 წელს მემნა მონაწილეობდა ივანე ათაბაგის (მხარგრძელის) მიერ დვინში მოწვეულ საეკლესიო სასამართლოში. 1226 წელს, ჯალალედინის შემოსევის დროს, რუსუდან მეფემ ბოცოსძე და მის უმცროს ძმას ბოცო ბოცოსძეს დაავალა თბილისის დაცვის ხელმძღვანელობა. ქალაქში მცხოვრებმა სპარსელებმა უღალატეს ქართველებს და მემნა მოკლეს, რის შემდეგ მტერი ქალაქში შეიჭრა. ჯავახიშვილი ივ., ქართველი ერის ისტორია, წგნ. 3, თბ., 1966 შოშიაშვილი ნ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 493.
ბოცოსძენი

ბოცოსძენი — სამცხის დიდგვაროვან ფეოდალთა სახლი (საგვარეულო), ჯაყელთა განშტოება. მათი სამფლობელო მდებარეობდა ფოცხოვის ხეობაში, საგვარეულო მონასტერი - ალში. საგვარეულოს ფუძემდებელი იყო XII საუკუნის მიწურულს სამცხის ერისთავთერისთავი და სპასალარი ბოცო ჯაყელი. ბოცოსძენი მნიშვნელოვან როლს ასრულებდნენ XII-XIV საუკუნეების სამცხის სოციალურ-ეკონომიკურდა პოლიტიკურ ცხოვრებაში. ამ საგვარეულოს ეკუთვნოდა არაერთი გამოჩენილი პოლიტიკური მოღვაწე და სარდალი. XII საუკუნის მიწურილს ბოცო ჯაყელმა დაკარგა სამცხის ერისთავთერისთავობა და სპასალარობა თამარ მეფის წინააღმდეგ დიდგვარიანთა აჯანყებაში მონაწილეობის გამო. ამის შემდეგ ერისთავთერისთავობა ჯაყელთა მეორე შტოს — ციხისჯვარელების ხელში გადავიდა, მაგრამ ბოცოსძენი (მემნა, ბოცო, შალვა) შემდეგაც არ ჩამოშორებიან პოლიტიკურ ასპარეზს. ბოცო ჯაყელის ვაჟს ბოცოსძე ბოცოს თამარმა ჩუხჩარხობა უბოძა. XVI საუკუნეში შედგენილი სამცხის ფეოდალთა სიიდან ჩანს, რომ ბოცოსძეთა საგვარეულო იმ დროს აღარ არსებობდა, მათი საფეოდალო კი ოლადასშვილთა ხელში იყო გადასული. ჯავახიშვილი ივ., ქართველი ერის ისტორია, წგნ. 3, თბ., 1966 შოშიაშვილი ნ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 493.
კაკასხიდის მღვიმე

კაკასხიდის მღვიმე — კარსტული მღვიმე საქართველოში, ბაღდათის მუნიციპალიტეტის სოფელ კაკასხიდის მიდამოებში. მდებარეობს სოფელ კაკასხიდის სამხრეთით, მდინარე ხანისწყლის მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 600 მეტრზე. მღვიმის მახლობლად მდინარე ხანისწყალზე დღემდე ფუნქციონირებს, საფრანგეთში XIX საუკუნეში გუსტავ ეიფელის ქარხანაში ჩამოსხმული რკინის საავტომობილო ხიდი, რომელიც „ზეკრის ხეობას“ ბაღდათის სოფლებთან აკავშირებს. კაკასხიდის მღვიმე დაფიქსირებულია თსუ-ის ექსპედიციის მიერ, რომლის შემადგენლობაშიც იყვნენ ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ზუსტ და საბუნებისმტყველო მეცნიერებათა ფაკულტეტის გეოგრაფიის დეპარტამენტის ასისტენტ პროფესორი გიორგი დვალაშვილი (ექსპედიციის ხელმძღვანელი), თსუ-ს მაგისტრანტი მერი გუგეშაშვილი და თსუ-ს ვახუშტი ბაგრატიონის გეოგრაფიის ინსტიტუტის სპელეოლოგები: გეოგრაფიის დოქტორი ზაზა ლეჟავა და ლაბორანტი გიორგი ჩართოლანი. ექსპედიციაში აგრეთვე მონაწილეობდნენ ბაღდათის ტურიზმისა და კურორტების განვითარების ცენტრის მენეჯერი გოჩა ხორავა და ბაღდათის საკრებულოს ინფრასტრუქტურის კომისიის თავმჯდომარე მამუკა გორგოძე. ბაღდათის მუნიციპალიტეტში კარსტული მღვიმე აღმოაჩინეს ბაღდათის მუნიციპალიტეტში კარსტული მღვიმე აღმოაჩინეს[მკვდარი ბმული]
ბოჭკოვანი მცენარეები

ბოჭკოვანი მცენარეები — ბოჭკოვანი ან სართავი მასალის მომცემი მცენარეები. მრავალი ბოჭკოვანი მცენარე კულტივირებულია. სართავი კულტურები ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 494.
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 2002: ჯგუფი D

მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 2002: ჯგუფი D — მუნდიალი 2002-ის ერთ-ერთი ჯგუფი. ჯგუფის მთავარი მოულოდნელობები იყო პორტუგალიის ნაკრების დამარცხება აშშ-სა და კორეის ნაკრებებთან. სწორედ ეს ორი გუნდი გავიდა შემდეგ ეტაპზე. პორტუგალიას კი პოლონეთთან გამარჯვებამ მხოლოდ მესამე ადგილი არგუნა. შედეგები
ბოჭორმა

საკუთარი სახელი ბოჭორმა შეიძლება აღნიშნავდეს: ბოჭორმა — სოფელი თიანეთის მუნიციპალიტეტში ბოჭორმის ციხე — ციხესიმაგრე თიანეთის მუნიციპალიტეტში ბოჭორმის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია ბოჭორმის ციხის ტერიტორიაზე. ბოჭორნა (ყოფილი ბოჭორმა) — სოფელი ახმეტის მუნიციპალიტეტში
ბაგრატ IV (იმერეთის მეფე)

ბაგრატ IV (გ. 1681) — იმერეთის მეფე (1660-1661, 1663-1668, 1669-1678, 1679-1681), ალექსანდრე III-ის ძე. ალექსანდრე III-ის გარდაცვალების შემდეგ (1660, 4 მარტი), ბაგრატის დედინაცვალმა დარეჯანმა, რომელიც ქვეყნის ფაქტობრივი გამგებელი იყო, ბაგრატს ცოლად შერთო თავისი ძმის, თეიმურაზ I–ს ვაჟის, დავითის ასული ქეთევანი. მაგრამ, სულ რამდენიმე თვეში, მისივე ბრძანებით, ბაგრატი დააბრმავეს და ტახტიდან გადააყენეს, თვითონ დარეჯანი კი ვახტანგ ბაგრატიონს, ზედწოდებით ჭუჭუნიაშვილს მისთხოვდა. ვახტანგი მეფედ გამოაცხადეს. დარეჯანის საქციელით უკმაყოფილო თავადთა ერთმა ნაწილმა (ქვემო იმერეთიდან) ვამეყ დადიანი, მეორე ნაწილმა კი (ზემო იმერეთიდან) ვახტანგ V შაჰნავაზი მიიწვია იმერეთში. ვამეყმა შეიპყრო დარეჯანი და ვახტანგი (ამ უკანასკნელს თვალები დასთხარა) და თავი მეფედ გამოაცხადა. ამასობაში ვახტანგმა ზემო იმერეთი დაიკავა. დადიანი და ვახტანგი შეთანხმდნენ და იმერეთი შუაზე გაიყვეს, საზღვრად მდ. ბუჯისწყალი დადვეს (1660). ცოტა ხანში მათ შორის ურთიერთობა აირია და ვახტანგმა მის წინააღმდეგ გაილაშქრა. ჯერ იმერეთში აიღო სვერის, კაცხის და სკანდის ციხეები, შემდეგ კი ოდიშზე გაილაშქრა. ვამეყ დადიანი ცოლ-შვილით სვანეთში გაიქცა და ჭაქვინჯის ციხეს შეაფარა თავი. ქუთაისში ვახტანგმა იმერეთის მეფედ გამოაცხადა თავისი ძე — არჩილი (1661 წელი), შემდეგ ქართლში დაბრუნდა და თან წამოიყვანა უსინათლო ბაგრატ IV. მოგვიანებით ვახტანგმა ირანის მოთხოვნით არჩილი უკან გაიწვია და იმერეთში კვლავ გამეფდა ბაგრატი. ვახტანგმა ბაგრატს გაატანა იორამ სააკაძე, იორამმა იგი ქუთაისში მიიყვანა და ტახტზე დასვა. ბაგრატ IV-ის მერყევმა პოლიტიკამ ხელი შეუწყო ფეოდალური შინაომების გაღრმავებას, გაძლიერდა იმერელ ფეოდალთა და გურია-სამეგრელოს მთავართა თვითნებობა, გახშირდა „ტყვის სყიდვა“. ბაგრატ IV-ს სამჯერ ჩამოართვეს მეფობა. მეფობის პერიოდშიც მას, ფაქტობრივად, მხოლოდ სამეფო დომენი ემორჩილებოდა. სახლთუხუცესმა სეხნია ჩხეიძემ ქუთაისის ციხე ორჯერ (1666, 1668) გადასცა ოსმალებს. ბაგრატ IV-მ შეძლო მისი დაბრუნება, მაგრამ 1674 წელს იძულებული გახდა თვითონ გადაეცა ის ოსმალებისათვის. ჩხატარაიშვილი ქ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 129.
ბოჭორნა

ბოჭორნა — სოფელი ახმეტის მუნიციპალიტეტში, გომეწრის ხეობაში, მაკრატელას ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე თუშეთის ალაზნის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 2345 მ. მდებარეობს თუშეთის (ომალოს) თემის ცენტრ სოფელ ომალოდან 12 კილომეტრში, ხოლო ახმეტიდან 112 კილომეტრში. სოფელ ბოჭორნაში 1954 წლისათვის მუდმივად ცხოვრობდა 25 კომლი და სოფელში ფუნქციონირებდა დაწყებითი სკოლა. 1980 წლიდან სოფელში მუდმივად მოსახლეობა აღარ რჩებოდა და ამიტომ მან მუდმივი დასახლების სტატუსი დაკარგა. 2014 წლამდე, ბოჭორნა ნასოფლარი იყო და ოფიციალურად ბოჭორმა ერქვა, თუმცა სოფლის სტატუსი მას შემდეგ აღუდგა, რაც მოსახლეობის 2014 წლის საყოველთაო აღწერის მონაცემებით, იქ ერთადერთი მუდმივი მცხოვრები დაფიქსირდა. სოფელი 76 წლის ირაკლი ხვედაგურიძემ გააცოცხლა. სოფლის სტატუსის დაბრუნებასთან ერთად, ბოჭორნა ევროპის მასშტაბით ზღვის დონიდან ყველაზე მაღლა მდებარე დასახლებული პუნქტი გახდა. აღიმართა შესაბამისი ინფორმაციის შემცველი ბანერიც. 1989 წლის ჩათვლით, ევროპაში ყველაზე მაღალ დასახლებულ პუნქტად მიიჩნეოდა ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში, თრუსოს ხეობაში მდებარე სოფელი რესი, რომელიც ზღვის დონიდან 2405 მეტრზეა. მას შემდეგ, რაც რესი მოსახლეობისგან დაიცალა, ევროპის ყველაზე მაღალ დასახლებად მესტიის მუნიციპალიტეტი სოფელი უშგული მიიჩნეოდა (ზღვის დონიდან 2060–2200 მ). სოფელ ბოჭორნის ერთადერთი მკვიდრი ირაკლი ხვედაგურიძე ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 496. ↑ საქართველოს მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014 ↑ ბოჭორნა – ყველაზე მაღალი სოფელი ევროპაში[მკვდარი ბმული] კახეთის საინფორმაციო ცენტრი
მაფინგა

მაფინგა (ინგლ. Mafinga Central) — ყველაზე უფრო მაღალი წერტილია მაფინგა-ჰილზის მთიანეთის ქედზე, ზამბია-მალავის სახელმწიფო საზღვარზე. იგი მდებარეობს ზღვის დონიდან 2339 მეტრ სიმაღლეზე, რის გამოც ყველაზე მაღალი მთაა ზამბიაში. მაფინგას მთასთან მიღწევა ყველაზე უფრო ადვილია მალავის ქალაქ ჩისენგადან. 2014 წელს მთაზე სიმაღლის გასაზომად ავიდა ინტერნაციონალური გუნდი დიდი ბრიტანეთიდან, მალავიდან და ლიტვიდან, რის შემდეგაც დადგინდა, რომ იგი ცოტათი უფრო მაღალია, ვიდრე 2337 მეტრიანი სამხრეთი მაფინგას მთა, რომელიც კიდევ ერთი მთაა მაფინგა ჰილზის მთიანეთის წყალგამყოფზე. ამის დასადასტურებლად სავარაუდოდ ჩასატარებელია კიდევ უფრო ზუსტი კვლევები. ორივე მწვერვალი მდებარეობს მაფინგას ქედზე, რომლის მასივიც შედგება კვარციტებისაგან, ფილიტებისაგან და დანალექი წარმოშობის მინდვრის შპატების ქვიშაქვებისაგან. ზამბიის ერთ-ერთი დიდი მდინარე ლუანგვის სათავე მაფინგა ჰილზის მთიანეთის დასავლეთის მხრიდან იწყება. ↑ Mafinga South and Mafinga Central: the highest peaks in Zambia. Footsteps on the Mountain blog (16 October 2014). ↑ Mafinga South and Mafinga Central: the highest peaks in Zambia. Footsteps on the Mountain blog (16 October 2014). ↑ Mafinga Hills. Encyclopaedia Britannica. ციტირების თარიღი: 16 October 2014.
სიმძლავრე

სიმძლავრე (აღნიშვნა: P {\displaystyle P} ) — ფიზიკური სიდიდე, რომელიც იზომება დროის ერთეულში შესრულებული მუშაობით. თუ მუშაობა თანაბრად სრულდება, მაშინ სიმძლავრეს განსაზღვრავენ P = E t {\displaystyle P={\frac {E}{t}}} ფორმულით, სადაც E {\displaystyle E} არის t {\displaystyle t} დროში შესრულებული მუშაობა. ზოგად შემთხვევაში P = d E d t {\displaystyle P={\frac {dE}{dt}}} , სადაც d E {\displaystyle dE} არის d t {\displaystyle dt} ელემენტარული დროის შუალედში (ჩვეულებრივ 1 წმ-ში) შესრულებული ელემენტარული მუშაობა. SI სისტემაში სიმძლავრე იზომება ვატებით (ვტ); 1 ვტ= 1 ჯ/წმ, CGS სისტემაში კი — ერგ/წმ. ტექნიკაში იყენებენ აგრეთვე სიმძლავრის სისტემის გარეშე ერთეულს — ცხენის ძალას (ც. ძ.). SI ერთეულთა სისტემაში, სიმძლავრის საზომ ერთეულს წარმოადგენს ვატი, რომელიც უტოლდება ჯოულს, გაყოფილს წამზე. სხვა, სიმძლავრის საზომი, გავრცელებული ერთეულია ცხენის ძალა. თუ მოძრავ სხეულზე მოქმედებს ძალა, მაშინ ეს ძალა ასრულებს მუშაობას. სიმძლავრე, ამ შემთხვევაში გამოითვლება ფორმულით: P = F ⋅ v ⋅ cos ⁡ α {\displaystyle P=F\cdot v\cdot \cos \alpha } F {\displaystyle F} — ძალა, v {\displaystyle v} — სიჩქარე, α {\displaystyle \alpha } კუთხე ძალისა და სიჩქარის ვექტორებს შორის. მთავარი სტატია: ელექტრული სიმძლავრე. მყისიერი ელექტრული სიმძლავრე, კონკრეტულ ელექტრო-ქსელის ელემენტზე განისაზღვრება შემდეგი წესით: P = I ⋅ U {\displaystyle P=I\cdot U} სადაც I და U; - დენის ძალის და ძაბვის მყისიერი მნიშვნელობაა ამ ელემენტზე. თუ ქსელის ელემენტს წარმოადგენს რეზისტორი, რომლის ელექტრო წინაღობაა R, მაშინ ვსარგებლობთ ფორმულით: P = I 2 ⋅ R = U 2 R {\displaystyle P=I^{2}\cdot R={\frac {U^{2}}{R}}} მუდმივი დენის შემთხვევაში საშუალო სიმძლავრე გამოითვლება შემდეგნაირად: P = I ⋅ U = I 2 ⋅ R = U 2 R {\displaystyle P=I\cdot U=I^{2}\cdot R={\frac {U^{2}}{R}}} ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 361.
თეოდოტ I (კონსტანტინოპოლის პატრიარქი)

პატრიარქი თეოდოტ I მელისინოს-კასიტერა (ბერძ. Πατριάρχης Θεόδοτος Α΄ Μελισσηνός ή Κασσιτεράς) — კონსტანტინოპოლის პატრიარქი 815-821 წლებში. თეოდოტი წარმოშობით მელისინების გვარიდან იყო და ენათესავებოდა ხატმებრძოლ იმპერატორს კონსტანტინე V კოპრონიმს. პატრიარქის ტახტზე ასვლამდე ლეიბგვარდიის მეთაური იყო. თეოდოტი პატრიარქი გახდა ხატმებრძოლთა მეორე კრების შემდეგ, რომელიც 815 წელს მოიწვია იმპერატორმა ლეონ V-მ, მეშვიდე საეკლესიო კრების გადაწყვეტილებათა შეცვლის საბაბით. თეოდოტს არ ჰქონდა არანაირი საღვთისმეტყველო განათლება. გიორგი ამარტოლის სიტყვებით იგი იყო გაუნათლებელი და „თევზივით მუნჯი“. The Oxford Dictionary of Byzantium, Oxford University Press, 1991. J.B. Bury, A History of the Eastern Roman Empire from the Fall of Irene to the Accession of Basil I (A.D. 802–867), London, 1912. ↑ Georg. Mon. II, 777.11