laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ატილიუ-ვივაკუა

ატილიუ-ვივაკუა (პორტ. Atilio Vivácqua) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ესპირიტუ-სანტუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 87 მეტრზე. მიეკუთვნება ესპირიტუ-სანტუს შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კაშეირუ-დი-იტაპამერინის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 850 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 44.08 კმ²-ზე. ფართობი 223 447 კმ²-ია. ესპირიტუ-სანტუ ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები მოსახლეობის 2011 წლის შეფასება
ბონ-ჟეზუს-დუ-ნორტი

ბონ-ჟეზუს-დუ-ნორტი (პორტ. Bom Jesus do Norte) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ესპირიტუ-სანტუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 70 მეტრზე. მიეკუთვნება ესპირიტუ-სანტუს შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კაშეირუ-დი-იტაპამერინის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 476 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 106.37 კმ²-ზე. ფართობი 89 084 კმ²-ია. ესპირიტუ-სანტუ ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები მოსახლეობის 2011 წლის შეფასება
კაშეირუ-დი-იტაპამერინი

კაშეირუ-დი-იტაპამერინი (პორტ. Cachoeiro de Itapemirim) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ესპირიტუ-სანტუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 22 მეტრზე. მიეკუთვნება ესპირიტუ-სანტუს შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კაშეირუ-დი-იტაპამერინის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 209 878 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 216.6 კმ²-ზე. ფართობი 876 792 კმ²-ია. ესპირიტუ-სანტუ ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები მოსახლეობის 2011 წლის შეფასება
კასტელუ (ესპირიტუ-სანტუ)

კასტელუ (პორტ. Castelo) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ესპირიტუ-სანტუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 100 მეტრზე. მიეკუთვნება ესპირიტუ-სანტუს შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კაშეირუ-დი-იტაპამერინის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 37.331 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 0.06 კმ²-ზე. ფართობი 664 062 კმ²-ია. ესპირიტუ-სანტუ ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები მოსახლეობის 2011 წლის შეფასება
ჟერონიმუ-მონტეირუ

ჟერონიმუ-მონტეირუ (პორტ. Jerônimo Monteiro) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ესპირიტუ-სანტუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 140 მეტრზე. მიეკუთვნება ესპირიტუ-სანტუს შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კაშეირუ-დი-იტაპამერინის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 879 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 67.16 კმ²-ზე. ფართობი 161 980 კმ²-ია. ესპირიტუ-სანტუ ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები მოსახლეობის 2011 წლის შეფასება
მიმოზუ-დუ-სული

მიმოზუ-დუ-სული (პორტ. Mimoso do Sul) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ესპირიტუ-სანტუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 80 მეტრზე. მიეკუთვნება ესპირიტუ-სანტუს შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კაშეირუ-დი-იტაპამერინის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 25 902 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 29.79 კმ²-ზე. ფართობი 869 431 კმ²-ია. ესპირიტუ-სანტუ ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები მოსახლეობის 2011 წლის შეფასება
მუკი

მუკი (პორტ. Muqui) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ესპირიტუ-სანტუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 235 მეტრზე. მიეკუთვნება ესპირიტუ-სანტუს შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კაშეირუ-დი-იტაპამერინის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 396 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 43.96 კმ²-ზე. ფართობი 327 490 კმ²-ია. ესპირიტუ-სანტუ ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები მოსახლეობის 2011 წლის შეფასება
სან-ჟოზე-დუ-კალსადუ

სან-ჟოზე-დუ-კალსადუ (პორტ. São José do Calçado) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ესპირიტუ-სანტუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 320 მეტრზე. მიეკუთვნება ესპირიტუ-სანტუს შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კაშეირუ-დი-იტაპამერინის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 408 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 38.06 კმ²-ზე. ფართობი 273 489 კმ²-ია. ესპირიტუ-სანტუ ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები მოსახლეობის 2011 წლის შეფასება
ვარჟენ-ალტა

ვარჟენ-ალტა (პორტ. Vargem Alta) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ესპირიტუ-სანტუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 600 მეტრზე. მიეკუთვნება ესპირიტუ-სანტუს შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კაშეირუ-დი-იტაპამერინის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 19 130 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 46.25 კმ²-ზე. ფართობი 413 631 კმ²-ია. ესპირიტუ-სანტუ ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები მოსახლეობის 2011 წლის შეფასება
დურბეს ბრძოლა

დურბეს ბრძოლა — გაიმართა 1260 წლის 13 ივლისს ერთი მხრივ ტევტონთა ორდენის რაინდებსა და მათ მოკავშირეებს, ხოლო მეორე მხრივ კურშებს, ლატვიელებს, ესტებს, დანიელებსა და შვედებს შორის, თანამედროვე ქალაქ დურბეს მახლობლად, დასავლეთ ლატვიაში. ბრძოლა დასრულდა ლიეტუველებისა და კურშების სრული გამარჯვებით. ტევტონების დამარცხება განაპირობა ბალტიისპირელი ხალხის გამჭრიახობამ. ისინი გაერთიანდნენ ლიეტუვის გარშემო რათა ებრძოლათ ერთიანი ძალებით გერმანელთა წინააღმდეგ. Durbes kauja 1260 gada 13 jūlijā დაარქივებული 2007-01-26 საიტზე Wayback Machine. Chronology დაარქივებული 2008-05-05 საიტზე Wayback Machine.
კრევოს უნია

კრევოს უნია — ხელშეკრულება, რომლითაც შეიქმნა დინასტიური გაერთიანება პოლონეთსა და ლიტვას შორის. ლიტვის მეფე იაგაილო დაქორწინდა პოლონეთის დედოფალ იადვიგაზე. კრევოს უნიას ხელი მოაწერეს 1385 წლის 14 აგვისტოს კრევოს ციხესიმაგრეში (თანამედროვე ბელარუსი, სოფელი კრევო). ხელშეკრულების თანახმად იაგაილომ აიღო რამდენიმე ვალდებულება: ლიტვა გადაიყვანა ლათინურ დამწერლობაზე; ხელს შუეწყბდა პოლონეთისათვის დაკარგული ტერიტორიების დაბრუნებას; იადვიგას ყოფილ ქმარს გადაუხდიდა კომპესაციას საქორწინო ხელშეკრულების დარღვევისათვის. ჯარი, საამართლო და საკანონმდებლო ხელისუფლება, აგრეთვე ხაზინა შეინარჩუნა ორივე სამეფომ. უნიამ იარსება 1569 წლამდე, როდესაც ორივე სახელმწიფომ ხელი მოაწერა ლუბლინის უნიას, რომლის ძალითაც ჩამოყალიბდა არჩევითი მონარქია რეჩ პოსპოლიტა. სამშვიდობო ხელშეკრულებების სია Davies, Norman (2005), God's Playground. A History of Poland. The Origins to 1795, I (Revised რედ.), Oxford University Press, ISBN 978-0-19-925339-5 Ivinskis, Zenonas (1978), Lietuvos istorija iki Vytauto Didžiojo mirties, Rome: Lietuvių katalikų mokslo akademija, OCLC 5075215 Jučas, Mečislovas (2000), Lietuvos ir Lenkijos unija, Aidai, ISBN 9986-590-95-7 Kiaupa, Zigmantas; Kiaupienė, Jūratė; Kunevičius, Albinas (2000), The History of Lithuania Before 1795, Vilnius: Lithuanian Institute of History, ISBN 9986-810-13-2 Kiaupienė, Jūratė (2002), „Summary“, 1385 m. rugpjūčio 14 d. Krėvos aktas, Vilnius: Žara, ISBN 9986-34-080-2, http://www.istorija.lt/html/krevos2002_summary.html Subtelny, Orest (1988), Ukraine: A History, Toronto: University of Toronto Press, ISBN 0-8020-5808-6
იტაპემერინი

იტაპემერინი (პორტ. Itapemirim) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ესპირიტუ-სანტუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 4 მეტრზე. მიეკუთვნება ესპირიტუ-სანტუს შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაპემერინის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 30 988 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 55.15 კმ²-ზე. ფართობი 561 872 კმ²-ია. ესპირიტუ-სანტუ ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები მოსახლეობის 2011 წლის შეფასება
მარატაიზესი

მარატაიზესი (პორტ. Marataízes) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ესპირიტუ-სანტუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 მეტრზე. მიეკუთვნება ესპირიტუ-სანტუს შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაპემერინის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 34 140 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 256.55 კმ²-ზე. ფართობი 133 075 კმ²-ია. ესპირიტუ-სანტუ ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები მოსახლეობის 2011 წლის შეფასება
პრეზიდენტი-კენედი (ესპირიტუ-სანტუ)

პრეზიდენტი-კენედი (პორტ. Presidente Kennedy) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ესპირიტუ-სანტუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 55 მეტრზე. მიეკუთვნება ესპირიტუ-სანტუს შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაპემერინის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 314 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 17.66 კმ²-ზე. ფართობი 583 933 კმ²-ია. ესპირიტუ-სანტუ ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები მოსახლეობის 2011 წლის შეფასება
სლაგელსეს მუნიციპალიტეტი

სლაგელსეს მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი (დანიურად კომუნა) დანიაში, ზელანდიის რეგიონში, კუნძულ ზელანდიაზე. მუნიციპალიტეტის ფართობია 567,34 კმ², ხოლო მოსახლეობა 77 357 (2012). შეიქმნა 2007 წლის 1 იანვარს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სლაგელსეს მუნიციპალიტეტი მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
როსკილეს მუნიციპალიტეტი

როსკილეს მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი (დანიურად კომუნა) დანიაში, ზელანდიის რეგიონში, კუნძულ ზელანდიაზე. მუნიციპალიტეტის ფართობია 211,88 კმ², ხოლო მოსახლეობა 83 022 (2012). შეიქმნა 2007 წლის 1 იანვარს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: როსკილეს მუნიციპალიტეტი მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ https://roskilde.dk/nyheder/tomas-breddam-bliver-ny-borgmester-i-roskilde-kommune ↑ http://roskilde.dk/kommunen/organisation/servicemaal-borgerkontakt
რინგსტედის მუნიციპალიტეტი

რინგსტედის მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი (დანიურად კომუნა) დანიაში, ზელანდიის რეგიონში, კუნძულ ზელანდიაზე. მუნიციპალიტეტის ფართობია 295,48 კმ², ხოლო მოსახლეობა 33 062 (2012). შეიქმნა 2007 წლის 1 იანვარს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: რინგსტედის მუნიციპალიტეტი მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2021-05-07 საიტზე Wayback Machine. The Tram Museum Skjoldenæsholm ↑ Nu har Ringsted fået ny borgmester ↑ Danske landkommuner 1842-1970 — Rigsarkivet, Viborg, 1976. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q12323654"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q110640968"></a>
ოდშერედის მუნიციპალიტეტი

ოდშერედის მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი (დანიურად კომუნა) დანიაში, ზელანდიის რეგიონში, კუნძულ ზელანდიაზე. მუნიციპალიტეტის ფართობია 355,3 კმ², ხოლო მოსახლეობა 32 710 (2012). შეიქმნა 2007 წლის 1 იანვარს. The new Odsherred municipality's official website (Danish only) დაარქივებული 2013-08-30 საიტზე Wayback Machine.
საქართველოს ეროვნული სახელბურთო ნაკრები

საქართველოს ეროვნული სახელბურთო ნაკრები წარადგენს საქართველოს მსოფლიო სახელბურთო ჩემპიონატებში.
გიორგი კუხალაშვილი

გიორგი კუხალაშვილი (დ. 5 ნოემბერი, 1982, ქუთაისი) — ქართველი ფერმწერი და გრაფიკოსი. გიორგი კუხალაშვილი დაიბადა 1982 წლის 5 ნოემბერს, ქუთაისში. 2002 წელს დაამთავრა იაკობ ნიკოლაძის სახელობის სამხატვრო სკოლა, ფერწერის ფაკულტეტი. 1998 წელს, სამხატვრო სკოლაში სწავლის პერიოდში გიორგი კუხალაშვილმა შექმნა ნამუშევარი სახელწოდებით „იერუსალიმში შესვლა“, რომელმაც გამოკვეთა მისი შემოქმედებითი მისწრაფებები და ინტერესი რელიგიური თემების მიმართ, უფრო მოგვიანებით კი, 2000 წელს, დაასრულა ფერწერული ტილო „შობის მისტერია“, რომელიც დღემდე განსაკუთრებულ ადგილს იკავებს მხატვრის შემოქმედებაში. 2005 წელს, თბილისის სამხატვრო აკადემიაში სწავლის პარალელურად გიორგი კუხალაშვილმა, ძველი თბილისის ისტორიულ უბანში გახსნა საკუთარი სახელოსნო, სადაც ინტენსიურად დაიწყო მუშაობა. 2007 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემია, ფერწერის ფაკულტეტი. 2010 წელს საკუთარი სახელოსნოს ბაზაზე დააფუძნა ახალგაზრდა ხელოვანთა გაერთიანება „ხელოვნების ენა“, სადაც უამრავი ახალგაზრდა მხატვარი და მოქანდაკე აქტიურად ჩაერთო შემოქმედებით საქმიანობაში. 2010 წლიდან გიორგი კუხალაშვილი, შემოქმედებით გუნდთან ერთად, იწყებს სხვადასხვა მნიშვნელოვანი შემოქმედებითი პროექტების განხორციელებას. ის აქტიურად მონაწილეობს ქვეყნის კულტურულ ცხოვრებაში და წარმოადგენს საკუთარ შემოქმედებას როგორც საქართველოში, ასევე მის საზღვრებს გარეთ. გიორგი კუხალაშვილის შემოქმედებითი ინტერესის სფეროს ძირითადად წარმოადგენს ისეთი რელიგიურ-მისტერიალური თემები როგორიცაა: გოლგოთას მისტერია, ჯვრიდან გარდამოხსნა, ღვთის კრავი, რექვიემი, ბარაბას ჯვარი, განკითხვის დღე, ამაღლება, საიდუმლო სერობა და სხვა. ამ მრავალფიგურიანი კომპოზიციების ძირითადი თავისებურება ფერწერული ენის ორიგინალურობა და ღრმა შინაარსობრივი მრავალწახნაგოვანებაა. მხატვრის შემოქმედებაში აღსანიშნავია ასევე ლირიკულ-ალეგორიული შინაარსის კომპოზიციები, ისეთები როგორიცაა: დონ კიხოტი, მეჯლისი, კაზინო, ჩაშლილი წარმოდგენა და სხვა. 2015 — ხელოვნებაში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისთვის გიორგი კუხალაშვილი დაჯილდოვდა ახალგაზრდა პროფესიონალის წოდებით. 2014 — „ახალი სიცოცხლე“. პროექტი განხორციელდა პაატა ბურჭულაძის ფონდ „იავნანასთან“ და ზურაბ წერეთლის სახელობის თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმთან ერთად. გიორგიმ და მისმა მეგობრებმა წარმოადგინეს საკუთარი ნამუშევრები „იავნანას“ ბენეფიციარების დასახმარებლად. 2013 — „თბილისი და თბილისელები“. ახალგაზრდა მხატვრებმა შექმნეს დამსახურებულ ხელოვანთა პორტრეტები ფერწერასა და ქანდაკებაში. პორტრეტების გამოფენა მოეწყო საქართველოს ეროვნულ მუზეუმში. პროექტის ფარგლებში შეიქმნა დოკუმენტური ფილმი და დაიბეჭდა კატალოგი. 2011 — ახალგაზრდა მხატვართ ჯგუფური გამოფენა „წარსულისა და აწმყოს შეხვედრა“. თბილისის ისტორიის მუზეუმი ქარვასლა. 2011 — გიორგი კუხალაშვილმა გაიმარჯვა კონკურსში „ლევ ტოლსტოის სამყარო“. ის, როგორც პირველი ადგილის მფლობელი, მიწვეული იქნა ლევ ტოლსტოის შვილთაშვილის, ვლადიმერ ტოლსტოის მიერ „იასნაია-პოლიანა“-ში, სადაც მწერალმა თავის ცხოვრების მნიშვნელოვანი პერიოდი გაატარა. 2014 — ისტორიის მუზეუმი ქარვასლა, თბილისი, საქართველო; 2012 — გალერეა "გრემი" , სანქტ-პეტერბურგი, რუსეთი; 2009 — გალერეა "ვერნისაჟი", თბილისი, საქართველო. გიორგი კუხალაშვილის ოფიციალური საიტი
მონტენეგროს პარლამენტი

მონტენეგროს პარლამენტი (ჩერნოგ. Скупштина Црне Горе/Skupština Crne Gore) — მონტენეგროს საკანონმდებლო ორგანო. პარლამენტი ამტკიცებს პრემიერ-მინისტრის კანდიდატურას, რომელსაც წარუდგენს ქვეყნის პრეზიდენტი. პარლამენტს შეუძლია უნდობლობის ვოტუმი გამოუცხადოს მთავრობას, ამტკიცებს ყველა კანონს, ახდენს საერთაშორისო აქტების რატიფიკაციას, ნიშნავს ყველა დონის მოსამართლეს, იღებს ბიუჯეტს და ასრულებს სხვა მოვალეობებს რომელიც ასახულია ქვეყნის კონსტიტუციაში. დეპუტატებს ირჩევენ 4 წლის ვადით. 2006 წლიდან პარლამენტის პრეზიდენტია რანკო კრივოკაპიჩი. მონტენეგროს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
ბიელო-პოლე

ბიელო-პოლე (სერბულ კირილიცაზე:Бијело Поље) — მონტენეგროს ჩრდილო–აღმოსავლეთში მდინარე ლიმიზე მდებარე ქალაქი. 2011 წლის აღწერის მიხედვით მისი მოსახლეობა შეადგენს 15,883 ადამიანს. ის ჩრდილოეთი მონტენეგროს ადმინისტრაციული, კულტურული, საგანმანათლებლო და ეკონომიკური ცენტრია. ბიელო-პოლე წარმოადგენს ბიელო-პოლეს მუნიციპალიტეტის (მოსახლეობა: 46,081) ცენტრს. მისი სახელი სერბულიდან ითარგმნება როგორც – "თეთრი მდელო". ბიელო-პოლე ბალკანეთის ომებამდე (1912) ოსმალეთის იმპერიის შემადგენლობაში შედიოდა. ოსმალეთის მმართველობის დროს მისი სახელი იყო აკოვა. ქალაქში არსებულ წმინდა პეტრე–პავლეს ეკლესიაში დაიწერა ცნობილი მიროსლავის სახარება (1186). ქალაქის მოსახლეობა წლების მიხედვით: 1981 - 11,927 1991 - 16,464 2003 - 15,883 2010 - 15,400 მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა წლების მიხედვით: 1948 - 36,795 1953 - 41,432 1961 - 46,651 1971 - 52,598 1981 - 55,634 1991 - 55,268 2003 - 50,284 2011 - 46,051 რელიგიური შემადგენლობა: მართლმადიდებელი (53.55%) მუსლიმი (45.18%) კათოლიკე (0.17%) ათეისტი (0.17%) ქრისტიანი (0.17%) ეთნიკური შემადგენლობა 2003 ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბიელო-პოლე Bijelo Polje municipality Visit-Montenegro.com დაარქივებული 2012-11-24 საიტზე Wayback Machine. http://www.njegos.org/census/index.htm
მამლუქი (ფილმი)

მამლუქი — 1958 წლის ქართული მხატვრული ფილმი. მისი რეჟისორია დავით რონდელი და გადაღებულია კონდრატე თათარაშვილის ამავე სახელწოდების რომანის მიხედვით. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. თანასოფლელ ბიჭებს, გოჩას და ხვიჩას მოიტაცებენ და სტამბოლის ტყვეთა ბაზარში გაყიდიან. გოჩას ვენეციელი ვაჭარი იყიდის, ხვიჩას კი — ეგვიპტელი მამლუქი. ხვიჩას მეომრად აღზრდიან და მაჰმუდს შეარქმევენ. წლების შემდეგ მაჰმუდი ჰარამხანაში დამწყვდეულ ქართველ ქალთან ერთად გაქცევას გადაწყვეტს, მაგრამ ცირას მოკლავენ. ერთ-ერთ ბრძოლაში მაჰმუდი სასიკვდილოდ დასჭრის ვენეციელ მეომარს, რომელიც ქართულად დაიკვნესებს. მაჰმუდს ბავშვობა გაახსენდება და მოკლულში ბავშვობის მეგობარ გოჩას იცნობს. მტრის ცხედართან ჩაფიქრებულ მაჰმუდს თანამებრძოლები ღალატს დასწამებენ და მოკლავენ. დათო დანელია — ხვიჩა ვ. ჯოჯუა — გოჩა მანანა ლონდარიძე — ცირა ოთარ კობერიძე — მაჰმუდი აკაკი ხორავა — ალი-ბეგი ლია ელიავა — ზეინაბი გიორგი შავგულიძე — ასლან-ბეგი დუდუხანა წეროძე — მზეხა მიხეილ ვაშაძე — ტაგუია ედიშერ მაღალაშვილი — რევია ბუხუტი ზაქარიაძე — მარკოზი ვერიკო ანჯაფარიძე — როდამი ზურაბ ლაფერაძე — ალი-ჰუსეინი ალექსანდრე გომელაური — ალი-უსუფი ტარიელ საყვარელიძე — ნაპოლეონ ბონაპარტე გურამ საღარაძე — იბრაჰიმი მიხეილ მგელაძე — ვეზირი ვლადისლავ ვაშაძე — ვენეციელი ასისთავი გრიგოლ კოსტავა — ზაიდოლი მიხეილ ჩიხლაძე — მგზავრი გემზე „მამლუქი“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია „მამლუქი“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
გაიზინკალნსი

გაიზინკალნსი (ლატვ. Gaiziņkalns) ან გაიზინში (ლატვ. Gaiziņš) — ლატვიის უმაღლესი ბორცვი. სიმაღლე ზღვის დონიდან — 311.6 მეტრი. მდებარეობს ვიდზემეს მაღლობზე, მადონას მხარეში. 1978 წელს ბორცვის წვერზე დაიწყო 45 მეტრიანი სადამკვირვებლო ტერიტორიის მშებებლობა. ამჟამად მშენებლობა დაუსრულებელია და ავარიულ მდგომარეობაში იმყოფება. კარგ ამინდში ბორცვიდან ცესვაინეს სასახლის დანახვაა შესაძლებელი, რომელიც მისგან 24 კილომეტრითაა დაშორებული. ↑ Peakbagger.com
A1 (ლიტვა)

A1 — ავტომაგისტრალი ლიეტუვაში. ერთმანეთთან აკავშირებს ლიეტუვის დედაქალაქ ვილნიუსს, ქალაქ კაუნასსა და საპორტო-ქალაქ კლაიპედას. მარშრუტის საერთო სიგრძე 300 კილომეტრია. ↑ http://www3.lrs.lt/pls/inter2/dokpaieska.showdoc_l?p_id=252364
A2 (ლიტვა)

A2 — ავტომაგისტრალი ლიეტუვაში. ერთმანეთთან აკავშირებს ლიეტუვის დედაქალაქ ვილნიუსს, ქალაქ უკმერგესა და ქალაქ პანევეჟისს. მარშრუტის საერთო სიგრძე 130 კილომეტრია. ↑ http://www3.lrs.lt/pls/inter2/dokpaieska.showdoc_l?p_id=252364
A3 (ლიტვა)

A3 — ავტომაგისტრალი ლიეტუვაში. მიემართება ლიეტუვის დედაქალაქ ვილნიუსიდან ბელარუსის საზღვრამდე და აკავშირებს დედაქალაქ მინსკთან. მარშრუტის საერთო სიგრძე 33.88 კილომეტრია. ↑ http://www3.lrs.lt/pls/inter2/dokpaieska.showdoc_l?p_id=252364
A4 (ლიტვა)

A4 — ავტომაგისტრალი ლიეტუვაში. მიემართება ლიეტუვის დედაქალაქ ვილნიუსიდან ბელარუსის საზღვართან მდებარე საკურორტო ქალაქ დრუსკინინკაიმდე. მარშრუტის საერთო სიგრძე 134.46 კილომეტრია. ↑ http://www3.lrs.lt/pls/inter2/dokpaieska.showdoc_l?p_id=252364
A5 (ლიტვა)

A5 — ავტომაგისტრალი ლიეტუვაში. ერთმანეთთან აკავშირებს ლიეტუვის ქალაქ კაუნასსა და ქალაქ მარიამპოლეს, ხოლო შემდეგ მიემართება სამხრეთით პოლონეთის საზღვრამდე. მარშრუტის საერთო სიგრძე 97.86 კილომეტრია. ↑ http://www3.lrs.lt/pls/inter2/dokpaieska.showdoc_l?p_id=252364
A6 (ლიტვა)

A6 — ავტომაგისტრალი ლიეტუვაში. მიემართება ლიეტუვის ქალაქ კაუნასიდან ლატვიის საზღვართან მდებარე ქალაქ ზარასაიმდე. მარშრუტის საერთო სიგრძე 185.40 კილომეტრია. ↑ http://www3.lrs.lt/pls/inter2/dokpaieska.showdoc_l?p_id=252364
A7 (ლიტვა)

A7 — ავტომაგისტრალი ლიეტუვაში. მიემართება ლიეტუვის ქალაქ მარიამპოლედან დასავლეთით რუსეთის საზღვრამდე. მარშრუტის საერთო სიგრძე 42.21 კილომეტრია. ↑ http://www3.lrs.lt/pls/inter2/dokpaieska.showdoc_l?p_id=252364
A8 (ლიტვა)

A8 — ავტომაგისტრალი ლიეტუვაში. მაგისტრალი მიემართება ლიეტუვის ქალაქ პანევეჟისიდან, გაივლის ქალაქ კედაინიაის და სრულდება სოფელ სიტკუნაისთან. მარშრუტის საერთო სიგრძე 87.86 კილომეტრია. ↑ http://www3.lrs.lt/pls/inter2/dokpaieska.showdoc_l?p_id=252364
A9 (ლიტვა)

A9 — ავტომაგისტრალი ლიეტუვაში. მაგისტრალი ერთმანეთთან აკავშირებს ლიეტუვის ქალაქ პანევეჟისს, ქალაქ რადვილიშკისსა და ქალაქ შიაულიაის. მარშრუტის საერთო სიგრძე 78.94 კილომეტრია. ↑ http://www3.lrs.lt/pls/inter2/dokpaieska.showdoc_l?p_id=252364
A10 (ლიტვა)

A10 — ავტომაგისტრალი ლიეტუვაში. მაგისტრალი მიემართება ლიეტუვის ქალაქ პანევეჟისიდან, გაივლის ქალაქ პასვალისს და სრულდება ლატვიის საზღვართან. მარშრუტის საერთო სიგრძე 66.10 კილომეტრია. ↑ http://www3.lrs.lt/pls/inter2/dokpaieska.showdoc_l?p_id=252364
A11 (ლიტვა)

A11 — ავტომაგისტრალი ლიეტუვაში. მაგისტრალი მიემართება ლიეტუვის ქალაქ შიაულიაიდან, გაივლის ქალაქებს კურშენაის, ტელშიაის, პლუნგესა და კრეტინგას და სრულდება საკურორტო-ქალაქ პალანგასთან. მარშრუტის საერთო სიგრძე 146.85 კილომეტრია. ↑ http://www3.lrs.lt/pls/inter2/dokpaieska.showdoc_l?p_id=252364
A12 (ლიტვა)

A12 — ავტომაგისტრალი ლიეტუვაში. ერთმანეთთან აკავშირებს ლატვიის დედაქალაქ რიგასა და რუსეთის ქალაქ კალინინგრადს. მაგისტრალი ლიეტუვის ტერიტორიაზე გადის შემდეგ დასახლებულ პუნქტებზე: იონიშკისი, შიაულიაი, ტაურაგე. მარშრუტის საერთო სიგრძე 186.09 კილომეტრია. ↑ http://www3.lrs.lt/pls/inter2/dokpaieska.showdoc_l?p_id=252364
A15 (ლიტვა)

A15 — ავტომაგისტრალი ლიეტუვაში. მიემართება ლიეტუვის დედაქალაქ ვილნიუსიდან ბელარუსის საზღვართან მდებარე ქალაქ შალჩინინკაიმდე. მარშრუტის საერთო სიგრძე 49 კილომეტრია. ↑ http://www3.lrs.lt/pls/inter2/dokpaieska.showdoc_l?p_id=252364
ჩრდილო-დასავლეთი ტერიტორიები

ჩრდილო-დასავლეთი ტერიტორიები (Northwest Territories, nw) — კანადის ტერიტორია. მოსახლეობა - 13,210,667 (2010 წლის მიხედვით), მოსახლეობის მიხედვით პირველლი, ნახევარზე მეტი ადგილობრივი მკვიდრია - ინდიელები, ინუიტები. ფართობი — 1076395, აქედან ხმელეთი — 917741 წყალი — 158654; ფართობის მიხედვით მეოთხე. ქალაქი (ათ.) — იელოუნაიფი (C, 17). ისტორია — ტერიტორია წარმოადგენდა რუპერტის მიწის ნაწილს. 1952 წლის კანონის თანახმად მას მართავს კანადის ჩრდილოეთის საქმეთა და რესურსების სამინისტრო. 1990 წელს მას გამოეყო ნუნავუტი. ↑ Canada's population estimates: Table 2 Quarterly demographic estimates. Statcan.gc.ca (2010-09-29). ციტირების თარიღი: 2010-10-15. კანადის ატლასი დაარქივებული 2006-04-26 საიტზე Wayback Machine. - ონტარიოს ოფიციალური რუკა. CBC ციფრული არქივი - ონტარიოს არჩევნები ონტარიოს მთავრობა - პროვინციის მთავრობის ოფიციალური საიტი. ონტარიოს მემკვიდერეობის პროექტი დაარქივებული 2011-07-06 საიტზე Wayback Machine. - არასამთავრობო პროექტი ტურიზმი ონტარიოში დაარქივებული 2007-01-16 საიტზე Wayback Machine. - პროვინციის ოფიციალური ტურისტული გვერდი
კლეოპატრა თეა

კლეოპატრა თეა, მეტსახელად ეურგერტესი (ბერძ. Κλεοπάτρα Θεά; დ. ძვ. წ. 164 — გ. ძვ. წ. 121) — პტოლომეუს VI-ის ქალიშვილი. ის მართავდა სელევკიდების სახელმწიფოს ძვ. წ. 125 წლიდან მის გარდაცვალებამდე, ძვ. წ. 121 ან 120 წლამდე, ძვ. წ. 150 დაქორწინდა ალექსანდრე I ბალას და ჰყავდა მასთან შვილი ანტიოხოს VI დიონისე. მისი მეორე მეუღლე იყო დემეტრიოს II. ნიკატორი, რომელთანაც ძვ. წ. 148 დაქორწინდა. ამ ოჯახიდან მათ ჰყავდათ ვაჟები, სელეუკოს V. პჰილომეტორი, ანტიოქოს VIII. კრიპტოსი და ერთი ქალიშვილი სახელად ლაოდიკე. დემეტრიოსი ერთ-ერთი ბრძოლის დროს დააპატიმრეს და 10 წლის განმავლობაში იმყოფებოდა პატჰეს სახელმწიფოს პატიმრობაში . თეას მესამე მეუღლე, რომელზეც დემეტრიოსი პატიმრობის დროს დაქორწინდა, იყო მისი ძმა ანტიოხოს VII სიდეთე; მასთან ჰყავდა ვაჟი ანტიოხოს IX კუზიკენე. სხვა შვილების სახელი კი არ არის დადასტურებული. ანტიოხოს VII პატეს სახელმწიფოსთან ბრძოლის დროს ძვ. წ. 129 დაეცა. დემეტრიოსი იქნა განთავისუფლებული და მან დაიბრუნა მართველობა და მისი მეუღლე. დემეტრიოსი ყველა ძალით ცდილობდა ეგვპტის მართველობა ჩაეგდო ხელში, მაგრამ ალექსნდრე II ზაბინასი, ალექსანდრე I ვაჟი, რომელიც ეგვიპტის სახელმწიფომ დანიშნა საპირისპირო ხელმწიფედ, მოახდინა რევოლუცია. წაგებული დემეტრიოსი უკან დაუბრუნდა პტოლემეუს სახელმწიფოს, მაგრამ მას და კლეოპატრას დახვდათ კარები დახურული. დემეტრიოსი აპირებდა გაქცევას გემით, მაგრამ კლეოპატრის ბრძანებით ის მოკლული იქნა. ძვ. წ. 125 კლეოპატრა მარტოკა მართავდა სირიის სახელმწიფოს და მოკლა დემეტრიოს უფროსი ვაჟი სელეუკოს V, რომელიც აპირებდა მართველობის დაპყრობას. მისი სახელმწიფოს ლეგიმიტირებისათვის მან თავის ვაჟთან, ანტიოქოს VIII კრიპტოსი დაისვა მართველობის გვერდით. ანტიოხოს VIII-ს ვერ აკონტროლებდა კლეოპატრა და მან დააპირა, რომ ისიც მოეცილებინა. როდესაც ის ნადირობიდან დაბრუნდა, კლეოპატრამ მიართვა ჭიქა ღვინო, რამაც ის დააეჭვა, ვინაიდან მისგან ეს მოულოდნელი საქციელი იყო, და აიძულა კლეოპატრას თვითონვე დაელია თავისივე შხამიანი ღვინო. Felix Stähelin: Kleopatra 24. In: Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE). Band XI,1, Stuttgart 1921, Sp. 785–787. Werner Huß: Ägypten in hellenistischer Zeit 332–30 v. Chr. C.H.Beck, München 2001, ISBN 3-406-47154-4, S. 584 f., 613 ff. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „კლეოპატრა თეა“ ვიკისაწყობში. ↑ Aidan Dodson, Dyan Hilton, The Complete Royal Families of Ancient Egypt, 2004 ↑ 2.0 2.1 Cleopatra Thea დაარქივებული 2016-07-01 საიტზე Wayback Machine. by Chris Bennett