laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
გოდოგანი (თერჯოლის მუნიციპალიტეტი)

გოდოგანი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის თერჯოლის მუნიციპალიტეტში, ადმინისტრაციული ერთეულის ცენტრი (სოფლები: ბროლისქედი, ნაგარევი, ჭალასთავი). სოფელი მდებარეობს ჩრდილოეთ იმერეთის მთისწინეთში, ბროლის ქედის დასავლეთით, მდინარე ჭიშურის (ყვირილის მარჯვენა შენაკადი) მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 240 მეტრი, თერჯოლიდან 24 კილომეტრი. სოფელში არის მუხის ტყე. მთავარი სტატია: საკაჟია. სოფელში, მდინარე წყალწითელის ხეობის მარცხენა კალთაზე, 150 მ სიმაღლეზე არის კარსტრული მღვიმე საკაჟია. საკაჟია ამიერკავკასიაში მიკვლეული პირველი პალეოლითური ძეგლია. აღმოაჩინეს 1914 წელს. მღვიმეს რუდოლფ ვირხოვის სახელი ეწოდა. 1936 წელს აღადგინეს ძეგლის ძველი სახელწოდება — „საკაჟია“. აღმოჩენილია მრავალრიცხოვანი არქეოლოგიური და პალეონტოლოგიური მასალა, რომელიც დაცულია სახელმწიფო მუზეუმში. გოდოგნის მაცხოვრის სახელობის ეკლესია X საუკუნით თარიღდება და მისი აშენება დავით აღმაშენებლის სახელს უკავშირდება. გოდოგანში ასევე დგას 1873 წელს აშენებული ეკლესია. 1926 წლისთვის გოდოგნის თემი შედგებოდა ოთხი სოფლიდგან და მისი მოსახლეობა შეადგენდა 3336 ადამიანს, ხოლო ფართობი 48,8 კმ²-ს. გოდოგანის მაცხოვრის ეკლესია გოდოგნის მთავარანგელოზთა ეკლესია გოდოგანის ოქროს ჯვრის ეკლესია გოდოგანის წმინდა გიორგის ეკლესია გოდოგანის ხიდი 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1462 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 201. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 74-75. ნიორაძე გ., ქვის ხანის ადამიანი საკაჟიას გამოქვაბულში, თბ., 1953; ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ ბოჭორიძე გ. "იმერეთის ისტორიული ძეგლები", თბილისი, 1995.-გვ. 120-124 ↑ Кавказскій календарь на 1910 годъ, Тифлись, 1909, стр. 226. ↑ Кавказскій календарь на 1912 годъ, Тифлись, 1911, стр. 143. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ზედა ალისუბანი

ზედა ალისუბანი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის თერჯოლის მუნიციპალიტეტში. ალისუბნის თემის ცენტრი (სოფლები: ზარნაძეები, თხილთაწყარო, მაჩიტაური, ქვედა ალისუბანი). მდებარეობს მდინარე ჩხარის სათავეში. ზღვის დონიდან 300 მეტრი, თერჯოლიდან 12 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 603 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 494. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ძევრი

ძევრი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის თერჯოლის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი (სოფლები: ძევრი, ოქონა, სეფარეთი). სოფელში არის შეზღუდული შესაძლებლობების მქონე პირთა პანსიონატი, ორი ვეტერინარული პუნქტი, ბენზინგასამართი სადგური, საჯარო სკოლა. მდებარეობს მდინარე ძევრულას ნაპირებზე, ზღვის დონიდან 250 მეტრზე. სოფელში გადის თერჯოლა-ტყიბულის საავტომობილო გზა. მთავარი სტატია: საგვარჯილე. სოფლის მიდამოებში, მდინარე შავიწყლის ხეობაში ზღვის დონიდან 220 მ სიმაღლეზე მდებარეობს კარსტრული მღვიმე და არქეოლოგიური ძეგლი — საგვარჯილე. საგვარჯილე მრავალფენიანი არქეოლოგიური ძეგლია, ის გაითხარა 1951-1952 წლებში. აღმოჩენილი მასალა დაცულია სახელმწიფო მუზეუმში. სოფელში შემორჩენილია შუა საუკუნეების გუდიელის კოშკი და ეკლესია, რომლებიც აღწერა დიუბუა დე მონპერემ. ნაგებობები მიეკუთვნებოდა თავადთა საგვარეულოს. ტაძრის მთავარ კარზე ხუცურით შესრულებული იყო ვრცელი წარწერა. ფასადი მორთული იყო რელიეფებით, ორი ერთმანეთთან მებრძოლი მხედარი, დიდი ლომი, რომელიც თავს ესხმის შველს. რელიეფებით შემკული იყო ასევე კანკელი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 590 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 267. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ჭალასთავი

ჭალასთავი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის თერჯოლის მუნიციპალიტეტში (გოდოგნის თემი). მდებარეობს მდინარე ჭიშურის (ყვირილის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 350 მეტრი, თერჯოლიდან 22 კილომეტრი, აჯამეთიდან 10 კმ. წყაროებში ჭალასთავი პირველად XVI საუკუნეში იხსენიება. მდ. ჭიშურაზე შემორჩენილია შუა საუკუნეების ხიდი (1668 წ. ააგო გაენათელმა ეპისკოპოსმა გედეონმა) და ორი მცირე ზომის ციხის ნანგრევები. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 168 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 380. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ Кавказскій календарь на 1912 годъ, Тифлись, 1911, стр. 222. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ჭოგნარი (თერჯოლის მუნიციპალიტეტი)

ჭოგნარი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის თერჯოლის მუნიციპალიტეტში (თემის ცენტრი). სოფელში არის ორი ეკლესია, მათგან ერთი ამაღლების სახელობისაა. სოფელში გადის საქართველოს საავტომობილო მაგისტრალი ს1. სოფელში არის საჯარო სკოლა და საბავშვო ბაღი. 1926 წლისთვის ჭოგნარის თემი შედგებოდა ოთხი სოფლისგან და მისი მოსახლეობა შეადგენდა 3237 ადამიანს, ხოლო ფართობი 55,5 კმ²-ს. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1551 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 404. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ ქუთაისის მაზრის ადმინისტრაციული რუკა[მკვდარი ბმული] საქართველოს ეროვნული არქივი ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ჯგილათი

ჯგილათი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის თერჯოლის მუნიციპალიტეტში, თუზის თემი. მდებარეობს მდინარე ბუჯის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 420 მეტრი. თერჯოლიდან 17 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 42 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 550. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
მუშმულა სუბტროპიკული

მუშმულა სუბტროპიკული, იაპონური ზღმარტლი, ლოქვა (ლათ. Eriobotrya japonica) — მარადმწვანე სუბტროპიკული ხე ან ბუჩქი ვარდისებრთა ოჯახისა. მცენარე 6-8, იშვიათად 9 მ სიმაღლემდე იზრდება. ნაყოფი მრგვალია (დიამეტრი — 3 სმ-მდე, კულტურული ფორმისა — 10 სმ-მდე), ოვალური ან მსხლისებრი ფორმა აქვს, წვნიანია, მომჟავო-ტკბილი; ნარინჯისფერი ან ყვითელია. მოჰყავთ კავკასიაში შავი ზღვის სანაპიროსა და ყირიმის სამხრეთ რაიონებში, აგრეთვე შუა აზიის ზოგ რაიონებში. მცენარე ყვავილობს ნოემბერ-დეკემბერში, ნაყოფი მწიფდება მაის-ივნისში. იყენებენ ნედლად და გადამუშავებულს (კომპოტი, მურაბა და სხვა), თესლისაგან ამზადებენ ყავის სუროგატს. მუშმულა სუბტროპიკული კარგი დეკორატიული მცენარეა. მრავლდება თესლითა და მყნობით. გიორგბერიძე ნ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 226.
საბა (კათოლიკოსი)

საბა — ქართლის კათოლიკოსი დაახლოებით V საუკუნის ბოლოს, VI საუკუნის დასაწყისში. ისტორიკოს ჯუანშერის ცნობით, იგი პირველი ქართველი კათოლიკოსი იყო (მანამდე კათოლიკოსები ბერძნები იყვნენ). ჯუანშერი, ცხოვრება ვახტანგ გორგასლისა, წგნ.: ქართლის ცხოვრება, ს. ყაუხჩიშვილის გამოც., ტ. 1, თბ., 1955 ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 541.
მუშრიბი

მუშრიბი (< არაბ. მუშრიფ — ზედამხედველი, მეთვალყურე, მწერალი) — მოხელე ძველ საქართველოში. გაერთიანებულ ფეოდალურ საქართველოში მუშრიბი მეჭურჭლეთუხუცესს ექვემდებარებოდა და ქალაქებში აკრეფილ ბაჟსა თუ სავაჭრო გადასახადს საჭურჭლის უხუცესებს აბარებდა. XVI-XVIII საუკუნეებში მუშრიბი მოსაქმეობდა სხვადასხვა უწყებაში, სადაც ძირითადად საანგარიშსწორებო დოკუნებტებს ადგენდა. კეკელია მ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 226. ლორთქიფანიძე, მ. (1954). „ქალაქის მოხელეთა საკითხისათვის ფეოდალურ საქართველოში“, მასალები საქართველოსა და კავკასიის ისტორიისათვის, ნაკვეთი XXX. თბილისი: საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის გამომცემლობა, გვ. 154-156.  სურგულაძე, ი., საქართველოს სახელმწიფოსა და სამართლის ისტორიისათვის, ტ. 1, თბ., 1952; ჯავახიშვილი ივ., ქართული სამართლის ისტორია, წგნ. 2, ნაკვ. 1, ტფ., 1928.
მუშური (მრავალმნიშვნელოვანი)

მუშური შეიძლება აღნიშნავდეს: მუშური — მთა საქართველოში, მესტიის მუნიციპალიტეტში; მუშური — ქართული ხალხური სიმღერა.
გორბაჩოვი

საკუთარი სახელი გორბაჩოვი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: მიხეილ გორბაჩოვი — სკკპ-ს ცენტრალური კომიტეტის ბოლო გენერალური მდივანი; მიხეილ გორბაჩოვი — საბჭოთა კავშირის გმირი;
ოუშენ ტერმინალი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ოუშენ ტერმინალი შეიძლება აღნიშნავდეს: ოუშენ ტერმინალი — სავაჭრო ცენტრი ედინბურგში ოუშენ ტერმინალი — სავაჭრო ცენტრი ჰონკოგში
პავილიაუ ატლატიკუ

პავილიაუ ატლატიკუ (პორტ. Pavilhão Atlântico, ქართულად: „ატლანტიკური პავილიონი“) — მრავალი დატვირთვის მქონე არენა ლისაბონში, პორტუგალია. სხვადასხვა დროს აქ კონცერტები გაუმართავთ ისეთ შემსრულებლებს, როგორებიცაა: 50 Cent Backstreet Boys Dave Matthews Band Depeche Mode Incubus Pearl Jam Sigur Rós Simply Red Slipknot The Black Eyed Peas The Cure The Doors The Offspring The Pussycat Dolls The Who Tokio Hotel Iron Maiden ალიშა კისი ანასტეიშა ანდრეა ბოჩელი ბასტა რაიმზი ბენ ჰარპერი ბიონსე ბრაიან ადამსი ენრიკე იგლესიასი ერიკ კლეპტონი ეროს რამაზოტი კორნი ლიმპ ბიზკიტი ლინკინ პარკი მადონა მერილინ მენსონი მობი პლასიდო დომინგო რიანა რიკი მარტინი რობი უილიამსი როჯერ უოტერსი სკორპიონსი შაკირა შარლ აზნავური ხულიო იგლესიასი ჯო კოკერი ჯორჯ მაიკლი და სხვა. ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2018-05-23 საიტზე Wayback Machine.
საბა (თურქეთი)

საბა, სავე (გ. 589) — თურქთა დასავლეთ სახაკანოს მმართველი, უფლისწული აშინას დინასტიიდან. სარდლობდა 589 წელს შუა აზიიდან აღმოსავლეთ ირანში შეჭრილ თურქთა დასავლეთ სახაკანოს ლაშქარს. აგვისტოში ჰერათის ბრძოლაში ირანელმა სარდალმა ბაჰრამ ჩუბინმა თურქები დაამარცხა (საბა თვით ბაჰრამმა მოკლა), რის შემდეგაც თურქთა მოკავშირეებმა სასწრაფოდ დატოვეს ირანის ტერიტორია. ჯუანშერი საბას „თურქთა მეფედ“ იხსენიებს. საბას ძე იყო მოხო (ქართული წყაროებით — ჯიბღუ) იმპერატორ ჰერაკლეს მოკავშირე 626–628 წლებში ირანელთა წინააღმდეგ ომში. გოილაძე ვ., ჯუანშერის თხზულებაში მოხსენიებული „თურქთა მეფე საბა“ და „ჯიბღა ერისთავი“, «მაცნე, ისტორიის, არქეოლოგიის, ეთნოგრაფიისა და ხელოვნების ისტორიის სერია», 1977, № 2; Гутилев Л. Н., Война 589 г., и Гератская битва, «Известия отделения обшественных наук АН Таджикской ССР», 1960, № 2 (23); გოილაძე ვ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 541.
პალაუ სანტ ჯორდი

პალაუ სანტ ჯორდი (კატალ. Palau Sant Jordi; „წმ. გიორგის სასახლე“) — გადახურული სპოტული არენა, რომელიც სხვადასხვა სახის ღონისძიებისთვის გამოიყენება და ესპანეთის ქალაქ ბარსელონაში მდებარეობს. სპორტული შეჯიბრების დროს, მაყურებელთა მაქსიმალური რაოდენობა 17 000 ადამიანს აღწევს, ხოლო მუსიკალური ღონისძიებების დროს — 20 000-ს. შენობა 1990 წელს გაიხსნა და მისი არქიტექტორია იაპონელი არატა ისოზაკი. ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2009-12-13 საიტზე Wayback Machine. ტექნიკური დოსიე დაარქივებული 2009-12-13 საიტზე Wayback Machine. დეივისის თასის ფინალი 2009, ფოტოები დაარქივებული 2016-04-01 საიტზე Wayback Machine.
ავლევი

ავლევი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქარელის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: კნოლევი, ცერონისი). მდინარე შუა ფრონის მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 750 მეტრი ქარელიდან 22 კილომეტრი. სოფელში 1909 წელს ცნობილი ქართველი მეცნიერის კონსტანტინე ამირაჯიბის (1869-1948 წლებში) თაოსნობით გაიხსნა სასოფლო-სამეურნეო სკოლა, მოსწავლეთა პირველი გამოშვება მოხდა 1915 წელს. ამჟამად სკოლის შენობის ადგილზე შენდება კონსტანტინე ამირაჯიბის სახლ-მუზეუმი. შიდა ქართლის 1955 წლის დაზვერვითმა ექსპედიციამ ავლევში მიაკვლია ადრეული და გვიანი ბრინჯაოს ხანის სამოსახლო გორებს. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 349 ადამიანი. ავლევის ღვთისმშობლის ეკლესია ავლევის წმინდა გიორგის ეკლესია ავლევის პირველი ნამოსახლარი ავლევის მეორე ნამოსახლარი ავლევის ნაეკლესიარი ავლევის სამაროვანი ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი, 2016. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 14. ↑ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 129. ↑ ჩიმაკაძე თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 354. ↑ გვასალია ჯ., ფრონის ხეობათა ისტორიული გეოგრაფიის საკითხები // საქართველოს ისტორიული გეოგრაფიის კრებული, ტ. VII, თბ.: „მეცნიერება“, 1989. — გვ. 8, ISBN 5-520-00154-5. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
აბისი

აბისი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქარელის მუნიციპალიტეტში, დოღლაურის ვაკეზე, მდ. ლოპანისწყლის მარჯვენა ნაპირზე. ქარელი-ცხინვალის საავტომობილო გზაზე. თემის ცენტრი (სოფლები: აბისისთავი, ბერძენაული). მდინარეების ლოპანისწყლისა და დასავლეთის ფრონეს შესართავთან. ზღვის დონიდან 670 მეტრი ქარელიდან 15 კილომეტრი. აბისი პირველად მოხსენებულია 1633 წელს საბუთში, როგორც ავალიშვილების კუთვნილი მამული. 1779 წელს სოლომონ რევაზიშვილის და გლახა მახვილაძის შორის, აბისის მფლობელობის თაობაზე ატეხილი დავა ერეკლე II-მ გლახა მახვილაძის სასარგებლოდ გადაწყვიტა. XVIII საუკუნის 20-30-იან წლებში სოფელი დაღესტნლელ ფეოდალთა რაზმებმა ორჯერ ააოხრეს. XVIII საუკუნის 50-იან წლებში აბისსში ყმები ჰყოლია თავად ამირეჯიბს. 1858 წელს აპრილში აბისის გლეხებმა უარი განაცხადეს ფულად და ნატურალურ გადასახადებზე. 11 კაცისგან შემდგარმა დელეგაციამ გორის მაზრის უფროსს მიმართა თხოვნით, რასაც შედეგი არ მოჯყოლია. იმავე წლის 25 აპრილს სოფელში ჩააყენეს ეგზეკუცია. მოთავეები დააპატიმრეს. გამოცხადდა გაქცეულ გლეხთა ძებნა. აბისის ერთ-ერთი უბანი, აბისისთავი, დღეს ცალკე სოფელია. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 399 ადამიანი. სოფელში ცხოვრობენ ლომიძეები, გოგალაძეები, ნადირაძეები, ცხვედაძეები, ლურსმანაშვილები და სხვა. აბისი პირველად 1633 წელს იხსენიება. ამ დროს იგი ავალიშვილების სამკვიდრო მამული იყო. XVIII საუკუნის 20-30-იან წლებში დაღესტნელ და ოს ფეოდალთა მოთარეშე რაზმებმა ააოხრეს. XVIII საუკუნის ბოლოს ამირეჯიბის მფლობელობაში გადავიდა. XIX საუკუნის ადმინისტრაციული დაყოფით გორის მაზრაში შედიოდა. სოფლის გარეუბანში შემონახულია XVIII საუკუნის II ნახევრის ციხე დარბაზი და ნათლისმცემლის ეკლესია. თავდაპირველად აქ იდგა ნატეხი ქვით ნაგები ოდნავ წაგრძელებული კოშკური ნაგებობა, რომელსაც ოთხივე კუთხეში მიდგმული ჰქონდა თითო მრგვალი კოშკი. სართულებშუა გადახურვა შუაშიც და კუთხის კოშკებში ხისა იყო. ცენტრალური კოშკის II სართული საცხოვრებელს წარმოადგენდა (არის ბუხარიც). ვიდრე ჩრდილოეთიდან ახალ სადგომს მიაშენებდნენ, აქედან იყო ერთადერთი შესასვლელი II სართულის დონეზე, შემდეგ შესასვლელი სამხრეთიდან გაუკეთებიათ ეკლესიის კედლის სისქეში ჩართული კიბის საშუალებით, რომელიც კოშკში საგანგებოდ გაჭრილი შესასვლელისაკენ მიემართება. 1754 წელს ამოკვეთილი ეკლესიის წარწერებიდან ირკვევა, რომ კოშკი და ეკლესია ზაალ მახვილაძეს აუშენებია. სოფლის განაპირას, სასაფლაოზე წმინდა მარინეს ერთნავიანი ეკლესია დგას. სტილისტიკური ნიშნებით X-XI საუკუნეებს მიეკუთვნება, შეკეთებულია XIX საუკუნეში და XX საუკუნის 70-იან წლებში. ს. მაკალათია, „ფრონის ხეობა“, თბ., 1963 ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 29. ზაქარაია პ., გვასალია ჯ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 30. ჯამბურია ზ. ჩიმაკაძე თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 353. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 13. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 13. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
აბისისთავი

აბისისთავი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქარელის მუნიციპალიტეტში (აბისის თემში), მდინარე დასავლეთის ფრონეს მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 740 მეტრი ქარელიდან 17 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 138 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 29. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 30. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 13. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 13. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ატოცი

ატოცი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქარელის მუნიციპალიტეტში, ბრეძის თემში. მდებარეობს მდინარე დასავლეთის ფრონეს მარცხენა ნაპირზე, ზღვის დონიდან 900 მ სიმაღლეზე. ქარელიდან დაშორებულია 27 კილომეტრით. სოფელში არის ატოცის საჯარო სკოლა. ატოცში, ყოფილი კანცელარიის შენობის წინ, 1905 წელს 8 მარტს სოფლის გლეხებმა მამასახლისს უფლელები აჰყარეს, კანცელარია დაკეტეს და აირჩიეს ათისთავები და ასისთვები. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 239 ადამიანი. ატოცის მთავარანგელოზის ეკლესია ატოცის ღვთისმშობლის დიდი ეკლესია ატოცის ღვთისმშობლის მცირე ეკლესია ატოცის ციხე ატოცის წმინდა გიორგის ეკლესია ატოცის წმინდა მარინეს დიდი ეკლესია ატოცის წმინდა მარინეს მცირე ეკლესია ატოცის მეორე ნასოფლარი ატოცის ნასოფლარი ატოცის პირველი ნასოფლარი ატოცის სამაროვანი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 682. ანთელავა ი., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 357. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი, 2016. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 18. ↑ საგანმანათლებლო დაწესებულების კატალოგი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-09. ციტირების თარიღი: 2014-03-11. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ახალსოფელი (ქარელის მუნიციპალიტეტი)

ახალსოფელი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქარელის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: კუდატყე, ოქროსოფელი, სუქითი, ჯაგარაანთკარი). მდინარე მტკვრის მარჯვენა ნაპირზე, თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ მთისწინეთში. ზღვის დონიდან 650 მეტრი ქარელიდან 11 კილომეტრი, აგარიდან 4 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 750 ადამიანი. ახალსოფლის ნამოსახლარი ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 285. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი, 2016. ↑ Ethnic composition of Georgia 2014 ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 20. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
Windows XP

Windows XP — Microsoft-ის ოპერაციული სისტემა რომელიც შედის Windows NT-ის ოჯახში. იგი გამოუშვეს 2001 წლის 25 ოქტომბერს. სახელწოდება XP წამოვიდა ინგლისური სიტყვიდან experience (გამოცდილება). სისტემის გამოცემიდან მოყოლებული, 2006 წლის იანვრის მონაცემებით მთელ მსოფლიოში უკვე გამოიყენებოდა მისი 400 მილიონი ასლი. სისტემის წარმატებამ გამოიწვია Microsoft-ის შემდეგი ოპერაციული სისტემით, Windows Vista დაინტერესება (რომელიც 2007 წლის 30 იანვარს გამოვიდა). არსებობს Windows XP-ს რამდენიმე გამოცემა. ყველაზე ცნობილია Windows XP Home Edition (სახლისათვის) და Windows XP Professional (დამატებითი ფუნქციებით, რომელთა შორის არის სერვერების დომენებისა და ორი ფიზიკური პროცესორის მხარდაჭერა). ასევე პოპულარობით სარგებლობდა Windows XP Media Center Edition, რომელიც გათვლილი იყო ისეთ კომპიუტერებზე, რომელთა მფლობელები ტექნიკას მხოლოდ ტელეეთერის სანახავად და მუსიკის მოსასმენად იყენებდნენ. ხოლო Windows XP Tablet PC Edition შეიქმნა პლანშეტის ტიპის კომპიუტერების მფლობელთათვის. Windows XP ორი ტიპის - 64 და 32 ბიტიანი - პროცესორისათვის იქნა გამოცემული. 2014 წლის 8 აპრილს, Microsoft-მა Windows XP-ის მხარდაჭერა ოფიციალურად შეწყვიტა. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „Windows XP“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი დახმარება და რჩევები მიმომხილველის გზამკვლევი დაარქივებული 2011-05-14 საიტზე Wayback Machine. ↑ Windows Licensing Programs. Microsoft. ციტირების თარიღი: September 21, 2008. ↑ 24 აგვისტო, 2001; 22 წლის წინ (2001-08-24) ↑ 3.0 3.1 Microsoft Product Lifecycle Search: Windows XP. Microsoft Support. Microsoft. ციტირების თარიღი: October 13, 2012.
მუშური

მუშური — მთა საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიისა და რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ლენტეხის მუნიციპალიტეტების ადმინისტრაციულ საზღვარზე. მდებარეობს სვანეთის ქედზე, მდინარე ენგურის მარცხენა შენაკადის — მუშურისწყლის სათავეში. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3142 მ. აგებულია თიხაფიქლებით, ქვიშაქვებითა და კვარციტებით. კალთები ციცაბოა, ფლატოვანი, დამახასიათებელია სუბალპური და ალპური ლანდშაფტი. უკლება დ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 226.
საბა მტბევარი

საბა მტბევარი — ქართველი საეკლესიო და პოლიტიკური მოღვაწე ბაგრატ IV-ის (1027-1072) დროს, ტბეთის ეპისკოპისი. 1028 წელს, როდესაც ბიზანტიელებმა მსხვილ საერო და სასულიერო ფეოდალთა ხელშეწყობით დაიკავეს ტაო-შავშეთის მნიშვნელოვანი ციხესიმაგრეები, საბა მტბევარმა იკისრა შავშეთის სამხედრო ხელმძღვანელობა, ააგო ციხე, სადაც გაამაგრა მოსახლეობა და ლაშქარი, განდევნა მტერი ქვეყნიდან. სამეცნიერო ლიტერატურაში გამოთქმულია ვარაუდი, რომ საბა მტბევარის ღვაწლის გამო მიენიჭათ ბაგრატ IV-ის დროიდან ტბეთის ეპისკოპოსებს შავშეთის ერისთავის თანამდებობაც. "შავშეთის ერისთავის" საპატიო ტიტულს ისინი XIV საუკუნეშიც ატარებდნენ. ბ. ლომინაძე, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 544-545.
DDO 216

DDO 216, აგრეთვე ეწოდება პეგასის არაწესიერი ჯუჯა გალაქტიკა — ადგილობრივი გროვის ჯუჯა გალაქტიკა. აღმოაჩინა ალბერტ ჯორჯ უილსონმა პალომარის ობსერვატორიის მონაცემებზე დაყრდნობით 1950 წელს. Eva K. Grebel, John S. Gallagher III, and Daniel Harbeck. The Progenitors of Dwarf Spheroidal Galaxies // The Astronomical Journal. — IOP Publishing, 2003. — Vol. 125, no. 4. — doi:10.1086/368363. Evan D. Skillman, Dominik J. Bomans, and Henry A. Kobulnicky. Interstellar Medium Abundances in the Pegasus Dwarf Irregular Galaxy // The Astrophysical Journal. — IOP Publishing, 1997. — Vol. 474, no. 1. — doi:10.1086/303464.