laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ცენტრალური რეგიონი (პორტუგალია)

ცენტრის რეგიონი (პორტ. Região Centro, [ʁɨʒiˈɐ̃w̃ ˈsẽtɾu]) — რეგიონი ცენტრალურ პორტუგალიაში. დედაქალაქით კოიმბრა. სხვა მნიშვნელოვანი ქალაქება: ავეირო, ვისეუ, ლეირია, კოვილა, კასტელუ-ბრანკუ, ფიგუეირა-და-ფუზი, გუარდა, პინელი, მეალჰადა, პომბალი, ტომარი, აბრანტესი, ტორეს-ვერდასი, ტორეს-ნოვასი, პენიჩი, აგუედა და კალდას-და-რაინა. ეს ასევე არის ევროპის ერთრთი რეგიონი, რომელიც გამოიყენება ევროკავშირის სტატიკისთვის. 2005 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენდა 2,376,609 მაცხოვრებელს, ხოლო ფართობი 28,462 კვ.კმ-ს. შესაბამისად სიმჭიდროვე არის 83 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. ლუზიტანიის მაცხოვრებლები და ინდოევროპული რასის ადამიანები რომლებიც ცხოვრობდნენ იბერიის ნახევარკუნძულის დასავლეთ ნაწილში დაიპყრეს რომაელებმა და დააარსეს კოლონია რომელსაც უწოდეს ლუზიტანია. რომაული დასახლება კონიმბრიგა, კოიმბრას მახლობლად, არის იმ პერიოდიდან ყველაზე კარგად შემონახული და ცნობილი ქალაქი. რომის იმპერიის დაცემის შემდეგ ვესტგუთებმა დაიპყრეს ეს ტერიტორია და მართავდნენ V საუკუნიდან VIII საუკუნებდე. VIII საუკუნეში მთელი იბერიის ნახევარკუნძული დაიპყრეს მუსლიმებმა. რეკონკისტას დასაწყისიდანვე ტერიტორია ქრისტიან ჯვაროსნებსა და მუსლიმებს შორის ბრძოლის ველად იქცა. მუსლიმების დამარცხების შემდეგ ქრისტიანმა მეფეებმა შექმნეს ქვეყანა, კოიმბრის ქვეყანა. რაც დღევანდელი პორტუგალიური ნაციის წარმოშობის დასაწყისი გახდა. მტკნარი წყლის მარაგით პორტუგაიის უმდიდრესი რეგიონი, ასევე ტყეებით, სახნავი მიწებითა და დიდი სანაპირო ზოლით. ცენტრალურ რეგიონს პორტუგალიის მასშტაბით აქვს ყველაზე დინამიკური ეკონომიკა და მჭიდროდ დასახლებული მუნიციპალიტეტები. კარგი საკომუნიკაციო საშუალებები ლისაბონთან და პორტოსთან, ხოლო ჩრდილოეთით ოკეანესთან. რაც აძლევს საშუალებას მნიშვნელოვან ინდუსტრიულ განვითარებას. მნიშვნელოვან ინდუსტრიებს წარმოადგენს: მანქანათმშენებლობა, კვების მრეწველობა, ელექტრო ხელსაწყოები, ქიმიური მრეწველობა და ქაღალდის წარმოება. ამ რეგიონის ღვინოები საუკეთესო რეპუტაციით სარგებლობენ პორტუგალიაში. რეგიონი დაყოფიია 12 ქვერეგიონად: ბაიშუ-მონდეგო ბაიშუ-ვოუგა ბაირა-ინტერიორ-ნორტე ბეირა-ინტერიორ-სულა კოვა-და-ბეირა დაუ-ლაფონში მედიუ-ტეჟუ ოეშტე პინიალ-ინტერიორ-ნორტე პინიალ-ინტერიორ-სულა პინიალ-ლიტორალ სერა-და-ეშტრელა ოფიციალური საიტი Centro de Portugal (ოფიციალური ტურისტული საიტი) Região Centro დაარქივებული 2011-05-18 საიტზე Wayback Machine. (ცენტრალური რეგიონის შესახებ)
ზურაბ არსოშვილი

ზურაბ არსოშვილი (დ. 21 იანვარი, 1978, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი, იურისტი, პოლიტიკოსი. 2005 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი და იურიდიულ-ფსიქოლოგიური ინსტიტუტის სამართალმცოდნეობის ფაკულტეტი. 2008-2009 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. 2010–2011 წლებში — საქართველოს პრეზიდენტის სახელმწიფო რწმუნებული (გუბერნატორი) შიდა ქართლის მხარეში. სხვადასხვა დროს მუშაობდა საქართველოს შსს-ში, საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს ფინანსური პოლიციაში, საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურში, ქ. თბილისის მერის მოადგილედ, ეროვნული გვარდიის დეპარტამენტში (უფროსი). ჰყავს მეუღლე და შვილი. ფლობს ინგლისურ და რუსულ ენებს. ზურაბ არსოშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ზურაბ არსოშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
გენერალი კვინიტაძე (მედალი)

მედალი „გენერალი კვინიტაძე“ — საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს უწყებრივი მედალი. მედლით „გენერალი კვინიტაძე“ ჯილდოვდება საქართველოს შეიარაღებული ძალების ბრიგადებისა და ბატალიონების (დივიზიონების, ესკადრილიების) მმართველობისა და შტაბების ოფიცრები, გენერალური შტაბის ოფიცრები, შეიარაღებული ძალების სახეობების მმართველობი და შტაბების ოფიცრები, საბრძოლო მომზადებაში მიღწეული წარმატებისა და ჯარების მაღალი საბრძოლო მზადყოფნის შენარჩუნებისათვის. მედალზე გამოსახულია გენერალ გიორგი კვინიტაძის განზოგადებული პორტრეტი — პროფილე. გარშემორტყმულია კანტით ზომა 30 მმ, მასალა — ვერცხლი, გენერლის პორტრეტი — პრიალა, ფონი — მქრქალი. მედლის ლენტი წარმოადგენს აბრეშუმის შავი ფერის ქსოვილის, ხუთი გრძივი ზოლით. შუა წითელი ზოლის სიგანე შეადგენს 5 მმ-ს, ნაპირა ოქროსფერი ზოლების სიგანეა 5 მმ და 1,5 მმ. სიგანე 22 მმ, სიგრძე (სიმაღლე) 34 მმ. მედლის თამასა არის ბამბა ნარევი აბრეშუმის ქსოვილი შავი ფერის, ხუთი გრძივი ზოლით. შუა წითელი ზოლის სიგანე 5მმ, ნაპირა ზოლების სიგანე 5 მმ და 1,5 მმ. სიგანე 22 მმ, სიგრძე (სიმაღლე) 10 მმ. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 militaria.ge - მედალი "გენერალი კვინიტაძე". militaria.ge (17.03.09). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-05. ციტირების თარიღი: 2010-09-03.
ვლადიმერ ნაბოკოვის ბიბლიოგრაფია

ქვემოთ მოცემულია ვლადიმერ ნაბოკოვის ნაწარმოებთა სრული სია: (1926) მაშენკა (Машенька); (1928) მეფე, დედოფალი და ვალეტი (1930) ლუჟინის დაცვა (Защита Лужина) (1932) საქმე (Подвиг) (1933) კამერა ობსკურა (Камера Обскура) (1934) მწუხარება (Отчаяние) (1936) მოწვევა დასასჯელად (Приглашение на казнь) (1938) საჩუქარი (Дар) (გამოუქვეყნებელი ნოველა, დაწერილი 1939 წელს) ჯადოქარი (Волшебник) (1941) სებასტიან ნაითის ნამდვილი ცხოვრება (1947) Bend Sinister (1955) ლოლიტა (1965 წელს თვითონ თარგმნა რუსულად) (1957) პნინ (1962) ბაცი ცეცხლი (1969) ადა ან არდორი: ოჯახური ჩანაწერები (1972) გამჭვირვალე ნივთები (1974) შეხედეთ ჯამბაზებს! (2009) ლორას ორიგინალი (დაწერილი 1970-იან წლებში, დაიბეჭდა ავტორის გარდაცვალების შემდეგ) (1930) ჩორბის დაბრუნება, თხუთმეტი მოთხრობა და ოცდაოთხი ლექსი (1938) თვალი, ცამეტი მოთხრობა (1947) ცხრა მოთხრობა (1956) გაზაფხული ფიალტაში და სხვა მოთხრობები (1958) ნაბოკოვის თორმეტეული: ცამეტი მოთხრობის კრებული (1966) ნაბოკოვის კვარტეტი (1968) ნაბოკოვის კონგები (1973) რუსული სილამაზე და სხვა მოთხრობები (1975) განადგურებული ტირანები და სხვა მოთხრობები (1976) დაისის დეტალები და სხვა მოთხრობები (1995) ვლადიმერ ნაბოკოვის მოთხრობები (აგრეთვე ცნობილი როგორც ნაბოკოვის რჩეული) - ნაბოკოვის ყველა მოთხრობის სრული კრებული (2008) ნატაშა; The New Yorker, 9 და 16 ივნისი, 2008 (2005) სიტყვა; The New Yorker, 6 დეკემბერი, 2005 (1948) კოლეტ; The New Yorker, 31 ივლისი, 1948 (1938) ვალსის გამოგონება (ინგლისური თარგმანი - ვალსის გამოგონება: პიესა სამ აქტად (1966)) (1974) ლოლიტა, კინოსცენარი (1984) კაცი საბჭოთა კავშირიდა და სხვა პიესები (1916) პოეზია, სამოცდარვა ლექსი რუსულ ენაზე (1918) ალმანახი:ორი გზა, ნაბოკოვის თორმეტი ლექსი და ანდრეი ბალაშოვის რვა ლექსი, რუსულ ენაზე (1923) მთიანი გზა, ასოცდარვა ლექსი რუსულ ენაზე (1929) ჩორბის დაბრუნება, ოცდაოთხი ლექსი და თხუთმეტი მოთხრობა (1952) ლექსები, 1929-1951, თხუთმეტი პოემა რუსულ ენაზე (1959) ლექსები, გამოცემის შინაარსი შემდეგში გახდა ლექსები და პრობლემები-ს ნაწილი (1969) ლექსები და პრობლემები (ლექსებისა და ჭადრაკის პრობლემებზე დაწერილი ტექსტების კრებული) ISBN 0-07-045724-7 (1979) ლექსები, ორასოცდაორი ლექსი, რუსულ ენაზე (1922) თარგმნა რომენ როლანის ნოველა Colas Breugnon რუსულ ენაზე - ნიკოლკა პერსიკ (1923) თარგმნა ალისას მოგზაურობა საოცრებათა ქვეყანაში რუსულ ენაზე - ანია საოცრებათა ქვეყანაში (1945) სამი რუსი პოეტი: ამონარიდები პუშკინიდან, ლერმონტოვიდან და ტუიტჩევიდან. (1958) ჩვენი დროის გმირი, მიხაილ ლერმონტოვი (საკუთარ ვაჟთან, დიმიტრისთან ერთად) (1960) იგორის კამპანიის სიმღერა: მეოცე საუკუნის ეპიკა (1964) ევგენი ონეგინი, ალექსანდრე პუშკინი. ნაბოკოვმა თარგმანს საკუთარი შენიშვნის ტექსტიც დაურთო. (2008) პროზა და ვერსიები (რედ. ბრაიან ბოიდი და სტანისლავ შვაბრინი), შეიცავს აქამდე სამ რუს პოეტში გამოქვეყნებულ მასალას, ისევე, როგორც აქამდე გამოუქვეყნებელ ნაწარმოებებს. (1944) ნიკოლაი გოგოლი (1963) შენიშვნები პროსოდია-ზე (შემდგომში დაერთო ევგენი ონეგინ-ს) (1980) ლექციები ლიტერატურაზე (1980) ლექციები ულისეზე (1981) ლექციები რუსულ ლიტერატურაზე ნაბოკოვი, ვლადიმერი (2010) Nouvelles complètes (fr). პარიზი: Éditions Gallimard, გვ. 868. Nab4. ISBN 978-2070-127863.  Nabokov Bibliography: All About Vladimir Nabokov in Print
მუსლიმი

მუსლიმი, მუსლიმანი, მაჰმადიანი (არაბ. مسلم - მორჩილი, ერთგული, თავდადებული) — პიროვნება, რომელიც თავის რელიგიად აღიარებს ისლამს. ისლამის მიმდევრებს (მუსლიმებს) სწამთ ერთადერთი ღმერთის - ალაჰის, აგრეთვე სწამთ, ალაჰის მიერ გაჩენილი ანგელოზების, შუამავლების, რომელთა საშუალებით ალაჰმა კაცობრიობას თავისი მოძღვრება გადასცა, განკითხვის დღის, უფლის სამსჯავროს წინაშე წარსდგომისა და იმქვეყნიური ცხოვრების. მათ მიაჩნიათ, რომ ადამიანის ბედ იღბალის სრული განმკარგავი ალაჰია. მუსლიმანებს სწამთ შუამავლების – ადამის, ნოესი, აბრაამის, ისმაელის, ისააკის, იაკობის, იოსების, იობის, მოსესი, აარონის, დავითის, სოლომონის, ელიასი, იოანე ნათლისმცემელისა, ისა–იესოსა და მათი მიჩნევით ალაჰის უკანასკნელი შუამავლის, მუჰამედის, რომელსაც მუსლიმანთა მოსაზრებით, მთავარანგელოზ ჯებრაილის (გაბრიელის) საშუალებით, ალაჰმა თავისი მოძღვრება გადასცა. Ritual Prayer: Its Meaning and Manner – The Islamic Supreme Council of America. Muhammad and the First Muslim Ummah – University of Chicago Islamophobia Today Newspaper დაარქივებული 2021-09-22 საიტზე Wayback Machine. – An Islamophobia news clearing house Sammy Aziz Rahmatti, Understanding and Countering Islamophobia WikiSaurus:Muslim Understanding Islam (7 April 2008). ციტირების თარიღი: 25 August 2010 Major Religions of the World Ranked by Number of Adherents. Adherents.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 29 იანვარი 2010. ციტირების თარიღი: 3 July 2007
შაჰადა

შაჰადა (არაბ. aš-šahāda لشهادة შაჰადეთ–ი, ზმნიდან მოწმე–šahida) — ნიშნავს ცოდნას, მოწმობასა და დაჯერებას ყოველგვარი ეჭვების გარეშე. ეს არის ისლამის კრედო, რწმენის ერთ-ერთი სიმბოლო. შაჰადა არის მუსლიმანის განაცხადი ალაჰის ერთადერთობისა და მუჰამედის ალაჰის უკანასკნელ მოციქულად რწმუნების (რწმენის) შესახებ. არაბულად იკითხება როგორც شهد أن لا إله إلاَّ الله و أشهد أن محمد رسول الله. (ლაა ილაჰე ილლა ლლაჰ უა აშჰადუ ანნა მუჰამმადან რასულუ ლ-ლაჰ (სუბლიტირება)) მისი თარგმანი ასე ჟღერს — არ არსებობს სხვა ჭეშმარიტი ღმერთი გარდა ალაჰისა და მუჰამედი მისი შუამავალია. religionfacts.com დაარქივებული 2010-08-23 საიტზე Wayback Machine. muslimgeorgia.org[მკვდარი ბმული]
ქააბა

ქააბა (არაბ. الكعبة — „კუბი“) — კუბური ფორმის მუსლიმური სიწმინდე (შენობა). დღესდღეობით ჰაჯის დროს უამრავი პილიგრიმი მოდის და ქააბას წინ შემდეგ სიტყვებს წარმოთქვამს: „უფლის სამსახურში ვართ აბრაამის მოწოდების საპასუხოდ“ ირგვლივ ტარდება ტავაფის რიტუალი. მუსლიმებისთვის კააბა არის ქიბლა - ორიენტირი, რომლისკენაც იყურება ყველა მუსლიმი ლოცვის დროს. ქააბის სიმაღლე შეადგენს 15 მეტრს. მისი სიგრძე და სიგანე არის 10 და 12 მეტრი. ქააბის კუთხეები შეესაბამება მსოფლიოს ოთხ მხარეს და შემდეგ სახელებს ატარებენ: „იემენის“ (სამხრეთი), „ერაყის“ (ჩრდილოეთი), „ლევანტისა“ (დასავლეთი) და „ქვის“ (აღმოსავლეთი), სადაც ჩამონტაჟებულია შავი ქვა. ქააბა ნაშენია გრანიტისგან და დაფარულია ქსოვილით. შიგნით არსებობს ოთახი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ქააბა muslimgeorgia.org[მკვდარი ბმული]
ნამაზი

ნამაზი ან სალათი (არაბ. صلاة; სპარს. نماز) — ისლამში სავალდებულო ლოცვის სახელწოდება, რომელიც დღეში ხუთჯერ უნდა შესრულდეს მუსლიმების მიერ. ისლამის მიმდევრების მოსაზრებით ნამაზი არის ღმერთსა და მლოცველს შორის პირდაპირ კავშირის დამყარების საშუალება. ხუთი ლოცვა შეიცავს ციტატებს ყურანიდან, რომლებიც არაბულ ენაზეა, ხოლო ლოცვების ძირითად ნაწილს ისლამის მიმდევარი თავის საკუთარ ენაზე კითხულობს. ლოცვები წარმოითქმება გამთენიისას, შუადღისას, საღამოს, მზის ჩასვლისას და ღამით. მუსლიმი დღის ძირითად ნაწილს ლოცვაში ატარებს. ისლამში მიიჩნევენ, რომ ლოცვის მეჩეთში შესრულება უკეთესია. muslimgeorgia.org[მკვდარი ბმული]
დნესტრის ლიმანი

დნესტრის ლიმანი (უკრ. Дністро́вський лима́н) — ერთ-ერთი ლიმანი შავი ზღვის ჩრდილო დასავლეთ ნაწილში, წარმოქმნის მდინარე დნესტრი ზღვის შესართავთან. რომელიც ზღვიდან გამოყოფილია წვრილი ბუღაზის ნახევარკუნძულით (коса). სახელწოდება მოდის მდინარე დნესტრის სახელწოდებიდან, რომელიც ლიმანში ჩაედინება. სიგრძე — 41 კმ. სიფართე — 4-დან 12 კმ-მდე ფართობი — 360 კვ. კმ (ერთ ერთი ყველაზე დიდი ფართობი აქვს უკრაინის ლიმანებს შორის). სიღრმე — 3—5 მ. ბელგოროდ-დნესტროვსკი, ოვიდიოპოლი, ზატოკა, კაროლინა-ბუღაზი ( Кароліно-Бугаз), შაბო.
მანი (წინასწარმეტყველი)

მანი (მანესი) (დ. დაახ. 216— გ. 276) — ირანელი წინასწარმეტყველი და მანიქეიზმის დამაარსებელი. დაიბადა 216 წელს პართიელი არშაკიდებისა და სამეფო ტახტზე მათი შემცვლელი სასანიდების სატახტო ქალაქ ქტეზიფონში. ამ ქალაქის რელიგიურ თემთა შორის ერთ–ერთი მრავალრიცხოვანი და გავლენიანი იყო პალესტინიდან გადმოხვეწილ იუდეველთა სექტა, რომელსაც სხვა სარწმუნოებათა აღმსარებელნიც უერთდებოდნენ ხოლმე. ამ უკანასკნელთა შორის იყო მანის მამაც პატიციუსი, რომელიც სექტის უმკაცრესი მოთხოვნით იძულებული შეიქნა ხელი აეღო ოჯახზე და ცალკე დასახლებულიყო სექტის დანარჩენ წევრთან ერთად. მოგვიანებით, მამამ იქვე მიიყვანა ოთხი წლის მანიც, რათა ახალი სარწმუნოების საწყისები გაეცნო და მის გულმხურვალე მიმდევრად ექცია იგი. მაგრამ 12 წლის მანი ხანდახან უჩეულო აღტკინება იპყრობდა და ის არა მარტო ნათლად ხედავდა, კიდევ ესაუბრებოდა მის მიერ ორეულად თუ ტყუპისცალად წოდებულ ღვთაებრივ მაცნეს, რომელიც იდუმალი ხმით ჩასჩურჩულებდა ყმაწვილს: მოვა დრო და შენ მიატოვებ იუდეველთა სექტას, რადგანაც სულ სხვა მისიისთვის ხარ მოხმობილი. შენ უნდა იხსნა ადამიანთა ტანჯული მოდგმა. ჯერჯერობით კი აქ უნდა დარჩე ცოდნისა და გამოცდილების მისაღებად. ლეგენდის თანახმად, 24 წლის მანის კვლავ მოევლინა ღვთის მოციქული და ხმამაღლა ამცნო: ახლა კი დროა ხალხში გახვიდე შენი ჭეშმარიტების საქადაგებლადო. მანი დაემორჩილა ღვთაებრივი ხმის კარნახს და შეუდგა თავისი საღმრთო ვალის აღსრულებას.მანი თავმდაბლობით არ გამოირჩეოდა. ის ამტკიცებდა, რომ რელიგიების ყველა დამაარსებელი, ვინც მასზე ადრე მოევლინა ქვეყანას, მხოლოდ თავის ხალხს უქადაგებდა ჭეშმარიტებას: ბუდა ინდოელების მოძღვარი იყო, ზარათუშტრა–ირანელების, ქრისტე–იუდეველების, თვითონ კი მთელი კაცობრიობისთვის აპირებდა ცოდვისგან განწმენდის და სულის ხსნის გზას. ახალმა რელიგიამ მოიცვა პართია და სოგდიანა, ირანი და რომი, ჩინეთი და ინდოეთი. ამ წარმატებამ დიდი პოპულარობა მოუხვეჭა მანის და მის მიმდევრებს, რომლებიც ნამდვილ ჯადოქრებად და სასწაულთმოქმედებად მიაჩნდა ხალხს. ამიტომაც ხანგრძლივი მისიონერული მოღვაწეობის შემდეგ სამშობლოში დაბრუნებულ მანის მტრულად შეხვდნენ ზოროასტრიზმის ქურუმები. შაჰინშაჰმა ბაჰრამ I–მა თავის უზენაეს ქურუმს უბრძანა საჯარო პაექრობაში გამოეწვია მანი, რათა მისი ერეტიკული მოძღვრების სიყალბე დაემტკიცებინა ხალხისთვის. მანიქეველთა თავკაცის ბრწყინვალე ორატორული ნიჭით დამფრთხალმა ქურუმმა თავი აარიდა პაექრობას და მანის მოსთხოვა თავისი ერთ–ერთი სასწაული ეჩვენებინა ცნობისმოყვარე ბრბოს წინაშე: თუ გამლღვალ ტყვიას დალევ, ეს სავსებით საკმარისი იქნება შენი რწმენის გასამართლებლადო. მანიმ ცივად უარყო ქურუმის მოთხოვნა: ჩემს რწმენას სასწაულებით გამართლება არ სჭირდებაო. მაშინ, მეფის ბრძანებით, დილეგში ჩააგდეს და 276 წელს სიკვდილით დასაჯეს (ზოგიერთი ვერსიით, ცოცხლად გააძრეს ტყავი). ბაჩანა ბრეგვაძე, თხზულებები და თარგმანები, წ. 1, თბ., ნეკერი, 2006, გვ. 548
არჩილ ცინცაძე

არჩილ ვლადიმერის ძე ცინცაძე (დ. 13 მაისი, 1966) — ქართველი სამხედრო მოღვაწე (რეზერვის პოლკოვნიკი), დიპლომატი. დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია არქიტექტორის სპეციალობით. 1992—1993 წწ. მონაწილეობდა აფხაზეთის შეიარაღებულ კონფლიქტში. მაიორის წოდებით მეთაურობდა ბატალიონს. შემდგომში საქართველოს სამხედრო ძალებში სხვადასხვა თანამდებობებზე მუშაობდა. 1998 წ. დაამთავრა მოსკოვის სამხედრო დიპლომატიური აკადემია. 1999—2005 წწ. იყო საქართველოს სამხედრო ატაშე ამერიკის შეერთებული შტატებში. 2005 წლიდან შეიარაღებული ძალებიდან გათავისუფლების შემდეგ მუშაობდა დევნილთა და მოსახლეობის განსახლების სამინისტროში. დაჯილოდოვებულია რამდენიმე ქართული ორდენითა და მედლით, ასევე ერთ-ერთი უმაღლესი ამერიკული სამხედრო ჯილდოთი Legion of Merit (2007 წ.). ↑ აშშ-ში საქართველოს ყოფილი სამხედრო ატაშე ერთ-ერთი უმაღლესი ამერიკული სამხედრო ჯილდოთი "Legion of Merit" დაჯილდოვდა დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. . „ახალი ამბები-საქართველო“. 20/02/2007
პიცა

პიცა — ბრტყელი გამომცხვარი პური, რომელიც ჩვეულებრივ, დაფარულია ტომატის საწებლით, ყველით (მოცარელათი) და სხვადასხვა მასალით. პიცა წარმოადგენს იტალიური, კერძოდ, ნეაპოლიტანური სამზარეულოს ნაწილს, რომელმაც დღესდღეობით სხვადასხვა კულტურებში ფართო გავრცელება ჰპოვა. სპეციალიზებულ დაწესებულებებს, სადაც პიცა ცხვება და/ან იყიდება, პიცერია ეწოდება. როგორც ცნობილია, ძველი ბერძნები პურს სხვადასხვა დანამატით, მათ შორის, ზეთისხილით, მწვანილით და ყველით აცხობდნენ. ძველ რომში ცნობილი იყო პური პლაცენტა, რომელსაც ასევე ყველით კეთდებოდა. თანამედროვე პიცა ნეაპოლში წარმოიშვა. ნეაპოლიტანური პიცა: მარგერიტა მარგერიტა ექსტრა მარინარა ლაციოს პიცა: რომანა ვიენეზე კაპრიჩიოზა რიპიენო ამასთან არსებობს პიცის არაიტალიური სახეობებიც: მაგალითად, ნიუ-იორკის, ჩიკაგოს და ა.შ.
გალილეო გალილეი

გალილეო გალილეი (დ. 15 თებერვალი, 1564, პიზა — გ. 8 იანვარი, 1642, არჩეტრი, ფლორენციის მახლობლად) — იტალიელი ფიზიკოსი, ასტრონომი და ფილოსოფოსი, სამეცნიერო რევოლუციის ერთ-ერთი სულისჩამდგმელი, პოეტი, ფილოლოგი და კრიტიკოსი. მის მიღწევათა შორისაა ტელესკოპის გაუმჯობესება, რიგი ასტრონომიული დაკვირვებებისა, ნიუტონის პირველი და მეორე კანონები. მას ხშირად თანამედროვე ასტრონომიის მამად მოიხსენიებენ, ისევე როგორც თანამედროვე ფიზიკისა და მეცნიერების მამად. მისი ექსპერიმენტული ნაშრომები ფართოდ აღიარებულია, ფრენსის ბეკონის შრომებთან ერთად, თანამედროვე მეცნიერული მეთოდის ფუძემდებლად. გალილეოს კარიერა თან ხვდება იოჰანეს კეპლერისას. გალილეოს ნამუშევრები მნიშვნელოვანი გადახვევა იყო არისტოტელეს ნააზრევისგან. ამასთან ერთად მისი კონფლიქტი კათოლიკურ ეკლესიასთან განიხილება როგორც მნიშვნელოვანი ადრეული მაგალითი ავტორიტეტთან კონფლიქტისა და აზროვნების თავისუფლებისა, განსაკუთრებით მეცნიერების დარგში, დასავლურ საზოგადოებაში. გალილეო და კათოლიკური ეკლესია დაარქივებული 2008-04-12 საიტზე Wayback Machine.
კრისტოფერ უოკენი

კრისტოფერ უოკენი (ინგლ. Christopher Walken, დაბ. 31 მარტი 1943) — ამერიკელი სასცენო და კინო მსახიობი. ცნობილია 100-ზე მეტი კინოროლით და სატელევიზიო შოუებში მონაწილეობით. გარდა ფილმებისა, დრო და დრო მუსიკალურ ვიდეოკლიპებშიც მონაწილეობს (ფეტბოი სლიმი, მადონა, Journey, PIL, Run DMC, The Left Rights). ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კრისტოფერ უოკენი კრისტოფერ უოკენი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში კრისტოფერ უოკენი ბროდვეის ინტერნეტ მონაცემთა ბაზაში (ინგლისური) კრისტოფერ უოკენი ↑ Reid, Dixie (October 24, 2004). „Bend it like Walken: Actor has more to say about food and hair than acting“. The Sacramento Bee. დაარქივებულია ორიგინალიდან — იანვარი 2, 2008. ციტირების თარიღი: October 25, 2008.
ურთხელი

ურთხელი, უთხოვარი (ლათ. Taxus baccata) — წიწვოვანი მცენარეების ურთხლისებრთა ოჯახის, ურთხელის გვარის მცენარე მოწითალო-მოყავისფრო თხელი ქერქით. ზემოდან მუქმწვანე, ქვემოდან ბაცი, ბრტყელი, ხაზურა და შიშველი წიწვები 2-3,5 სმ სიგრძისა და 2-2,5 მმ სიგანისაა. სიმაღლე 10–20 მ, განსაკუთრებულ შემთხვევაში იზრდება 28 მ სიმაღლის. იზრდება ძალიან ნელა, მაგრამ ხასიათდება დიდი სიცოცხლის ხანგრძლივობით. ხის მაქსიმალური დაფიქსირებული დიამეტრია 4 მეტრი. აღნიშნული ხის ასაკი 4 000 წელი იყო. საუცხოოა გამწვანებისათვის. საჭმელად ვარგისია როგორც რბილი თანათესლი, ასევე თესლის გულიც, რომელიც 30-38 (11-12)% ზეთს შეიცავს. ქერქისგან ხდიან წებოს. ყლორტები და წიწვები წამლავს ცხენს, ჯორს და ვირს. მსხვილფეხა რქოსანი საქონლისთვის ყლორტები და წიწვები ნაკლებ ტოქსიკურია. გავრცელებულია დასავლეთ, ცენტრალურ და სამხრეთ ევროპაში, ჩრდილოეთ-დასავლეთ აფრიკაში, ჩრდილოეთ ირანში, სამხრეთ-დასავლეთ აზიაში. საქართველოში ურთხელი საკმაოდ ფართო არეალითაა წარმოდგენილი, მაგრამ რაოდენობრივად მეტად მცირეღა შემორჩა. ამჟამად ყველაზე დიდი რაოდენობით იგი მხოლოდ ბაწარის სახელმწიფო ნაკრძალში შემორჩა 100 ჰექტარ ფართობზე. მდ. ალაზნის ზემოწელში, პანკისის ხეობაში. ზღვის დონიდან გვხვდება 1500 მეტრ სიმაღლემდე, მაგრამ ოპტიმალური ზრდა მას 1200 მ სიმაღლის ფარგლებში ახასიათებს. მიუხედავად გავრცელების საკმაოდ ვრცელი არეალისა, ურთხელი გადაშენების ზღვარზე მდგომი მცენარეა და ენერგიულ დაცვას საჭიროებს. ამჟამად ბაწარა-ბაბანეურის ტყეში არსებულ უთხოვარის კორომებს გერმანელი სპეციალისტები სწავლობენ. მათი დასკვნის შემდეგ, სავარაუდოდ, იუნესკო ბაწარა-ბაბანეურის ტყეს მსოფლიო მემკვიდრეობის ნუსხაში შეიტანს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ურთხელი psp-ს ლექსიკონი ირინა თვაური – უთხოვრის (TAXUS BACCATA L.) ბუნებრივი განახლების, დროში ზრდის მსვლელობის და მისი კორომების აღნაგობა-ფორმირების თავისებურებათა ზოგიერთი საკითხი
რაფაელი (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი რაფაელი შესაძლოა აღნიშნავდეს: რაფაელი - (1483–1520) განთქმული იტალიელი რენესანსის მხატვარი. რაფაელი - სერაფიმი და მთავარანგელოზი იუდაიზმსა და ქრისტიანობაში. რაფაელი - განთქმული ესპანელი მომღერალი. რაფაელი - იაპონური როკ-ჯგუფი.
ბატალიის მონასტერი

სანტა-მარია დი ვიტორიის მონასტერი (პორტ. Santa Maria da Vitória na Batalha) - დომინიკელების მონასტერი პორტუგალიაში. მდებარეობს ქალაქ ბატალიაში. 1983 წლიდან მონასტერი შეტანილია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბატალიის მონასტერი PHOTOS OF BATALHA MONASTERY დაარქივებული 2012-03-23 საიტზე Wayback Machine. Image in 3D Fundação Batalha de Aljubarrota დაარქივებული 2009-04-25 საიტზე Wayback Machine.
ჟერონიმუშის მონასტერი

ჟერონიმუშის მონასტერი (პორტ. Mosteiro dos Jerónimos) — მანუელინოს სტილის გრანდიოზული მონასტერი პორტუგალიაში. ეკუთვნის იერონიმიტების ორდენს, დაარსდა 1450 წელს. 1983 წლიდან მონასტერი შეტანილია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. 2007 წლის 13 დეკემბერს მონასტერში გაიმართა ევროპის კავშირის ქვეყნების ლიდერთა შეხვედრა, სადაც ხელი მოეწერა ლისაბონის ხელშეკრულებას. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჟერონიმუშის მონასტერი Portuguese government site დაარქივებული 2010-11-07 საიტზე Wayback Machine. JERONIMOS MONASTERY PHOTOS[მკვდარი ბმული] Guia da Cidade Case studies survey დაარქივებული 2011-07-22 საიტზე Wayback Machine.
მანუელინო

მანუელინო (პორტ. Manuelino) – არქიტექტურული სტილი პორტუგალიაში. რენესანსის ეროვნული ვარიანტი. სახელი ეწოდა პორტუგალიის მეფის მანუელ I (1495–1521) პატივსაცემად. ესაა პერიოდი პორტუგალიის სამეფო ხელისუფლების სიძლიერისა, ქვეყანა გაძლიერდა და გახდა ანგარიშგასაწევი საზღვაო ძალა. პორტუგალია ზღვაზე კონკურენციას უწევს გენუას და ესპანეთს. ეკონომიკური და კულტურული განვითარების ფონზე მიმდინარეობდა აქტიური სამშენებლო საქმიანობა. მანუელინო შეიცავს გოთიკის, მუდეხარისა და რენესანსის ელემენტებს. თამამად შეიძლება ითქვას, რომ აღნიშნულ სტილზე გავლენა იქონია ინდურმა ხელოვნებამ. მეფის ფანჯარა ქრისტეს ორდენის მონასტერში ჟერონიმუშის მონასტერი
ბელენის ციხესიმაგრე

ბელენის ციხესიმაგრე (პორტ. Torre de Belém) — ციხესიმაგრე ლისაბონში, მდინარე ტეჟუს კუნძულზე. აგებულია 1515–1521 წწ. ვასკო და გამას მიერ ინდოეთის აღმოჩენის პატივსაცემად. ოთხსართულიანი შენობა 35 მეტრის სიმაღლისაა, აგებულია რენესანსის ეროვნული ვარიანტის მანუელინოს სტილში. 1983 წლიდან ციხესიმაგრე შეტანილია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში დოკუმენტები მსოფლიოს მემკვიდრეობის საიტიდან
მარია ტერეზია ავსტრიელი

საკუთარი სახელი მარია ტერეზია ავსტრიელი შეიძლება აღნიშნავდეს: მარია ტერეზია (1638–1683) — ლუდოვიკო XIV-ის ცოლი. მარია ტერეზია (1717–1780) — ავსტრიის ერცჰერცოგი, საღვთო რომის იმპერიის დედოფალი. მარია ტერეზია (1767–1827) — ავსტრიის ერცჰერცოგი, საქსონიის დედოფალი.