laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
იოლანდა ლუიზა სავოიელი

იოლანდა ლუიზა სავოიელი (იტალ. Iolanda Luisa di Savoia; დ. 11 ივლისი, 1487, ჟენევა — გ. 12 სექტემბერი, 1499, ჟენევა) — სავოიელთა დინასტიის წარმომადგენელი. სავოიის ჰერცოგ კარლო I-ისა და ბიანკა მონფერატელის ასული. სავოიის ჰერცოგინია 1497-1499 წლებში როგორც ფილიბერტო II-ის პირველი ცოლი. იოლანდა ლუიზა დაიბადა 1487 წლის 11 ივლისს ჟენევაში. იგი იყო სავოიის ჰერცოგ კარლო I-ისა და მისი მეუღლის, ბიანკა მონფერატელის პირველი შვილი. მას სახელი ბებიის, საფრანგეთის მეფე შარლ VII-ის ასულ იოლანდა ვალუას პატივსაცემად დაარქვეს. მას მხოლოდ ერთი ღვიძლი ძმა, მომავალში ჰერცოგი კარლო II ჰყავდა. 1490 წელს, მამამისის გარდაცვალების გამო ტახტი მისმა ჩვილმა ძმამ, კარლო II-მ დაიკავა, რომელიც 1496 წელს, 6 წლის ასაკში დაიღუპა. ამის გამო ტახტს იოლანდას მამის ბიძა, ფილიპო II იკავებს, რომელმაც იმავე წელს 9 წლის იოლანდა თავის 16 წლის ვაჟზე, პრინც ფილიბერტოზე დააქორწინა. მომდევნო, 1497 წელს ფილიპო II დაიღუპა და ტახტი ფილიბერტო II-მ დაიკავა, რითაც იოლანდა ლუიზა სავოიის ჰერცოგინია გახდა. იგი 1499 წლის 12 სექტემბერს, 12 წლის ასაკში უშვილოდ გარდაიცვალა, რის გამოც 1501 წელს მისი ქმარი მეორედ დაქორწინდა მარგარეტ ავსტრიელზე. Samuel Guichenon (révision de Jean-Michel Briolo), Histoire généalogique de la royale maison de Savoie, deuxième édition de 1778, tome 2, 458 pages. Page 158, paragraphe « Enfants de Charles et de Blanche de Montferrat» Comte de Mareschal, « Le chancelier de Savoie Antoine Champion et sa famille», compte-rendu de la séance du 15 mars 1883 à l'Académie de Savoie, dans Courrier des Alpes, 42e année, no 36, samedi 24 mars 1883, page 2. Maur François Dantine, Charles Clémencet, Ursin Durant, François Clement, L'art de vérifier les dates des faits historiques, des chartes, des chroniques, et autres anciens monumens, G. Desprez, 1819, 934 pages; pages 161 et 162, paragrpahe « Philibert II, dit le Beau».
დიდიხევი

დიდიხევი, დართლოს ხევი — მდინარე საქართველოში, ახმეტის მუნიციპალიტეტში. სიგრძე 11 კმ, წყალშემკრები აუზის ფართობი 18,9 კმ². სათავე აქვს პირიქითის ქედზე, მთა ჭეშოსმთის კალთებზე, ზღვის დონიდან 3500 მ სიმაღლეზე. ერთვის პირიქითი ალაზანს მარცხენა მხრიდან სოფელ დართლოს სამხრეთით. მიედინება ისტორიულ-გეოგრაფიულ მხარე თუშეთში, თუშეთის ეროვნული პარკის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. კალაპოტის საერთო ვარდნაა 155 მ/კმ-ზე. ↑ Государственный водный реестр. Диди-хеви ↑ გ. კურდღელაიძე, თუშეთი: (მეურნეობა, ბუნება, ტოპონიმიკა), თბილისი, 1983.
თავისუფალი კოლხური

თავისუფალი კოლხური (აგრეთვე ლაზური) — ქართული ცურვის სტილი. 1960-იანი წლების დასაწყისში, ანაკლიის მახლობლად, სოფ. ერგეტაში, მეგრელ ბერიკაცს ლევან ქურსუას (1887-1969) აქვს მოყოლილი ქართული ლეგენდა, რომ უძველეს დროში კოლხი (ლაზი) და იბერიელი მეომრები სამხედრო მომზადების დროს იყენებდნენ განსაკუთრებული ყაიდით ცურვას. მოცურავ ჰენრი კუპრაშვილის მიერ გაცოცხლებული ცურვის ქართული ყაიდები: ლაზური (თავისუფალი კოლხური) და იბერიული — სპორტული ყაიდები, ხელფეხშეკრული კოლხური (სამხედრო-საწრთვნელი ყაიდა), აფხაზურა, ოკრიბულა, თახვია, ქიზიყური და ხაშურული (სავარჯიშო-საწრთვნელი ყაიდები) მსოფლიოში ცურვის განსაკუთრებული სახეებია. ტრადიციული ცურვისგან განსხვავებით ქართული ცურვის საერთო მახასიათებელია ცურვისა და სუნთქვის ტექნიკა, ცურვის დროს ხელების უმოძრაო მდგომარეობა და თავისებური ჰიდროდინამიკური წინააღმდეგობის წარმოშობა. ამ საერთო მახასიათებლების გამო ცურვის ეს რვა სახეობა, ანუ ცურვის კოლხურ–იბერიული ჯგუფი, "ქართულის" საერთო სახელწოდების ქვეშ ერთიანდება. დრო და დრო ტარდება შეჯიბრები ცურვის ამ სახეობაში. შეჯიბრება თბილისის მერიის თასზე 25.05.2010 საქართველოს პირველი ჩემპიონატი 27.06.2009 Reuters[მკვდარი ბმული] ჰენრი კუპრაშვილი. ქართული ცურვა.სახელმძღვ. რედ.: პროფ.გიორგი დოლიძე ; მხატვ.: ლევან ძაგნიძე. თბ., 2004. ISBN 99940-0-190-6 . UDC: 797.2.034.2(479.22) + 797.2(075) [2][მკვდარი ბმული] ჰენრი კუპრაშვილი. ქართული ცურვა.[სახელმძღვ. ცურვის მოყვარულთათვის / რედ.: პროფ.გიორგი დოლიძე ; მხატვ.: ლევან ძაგნიძე - მე-2 გამოც. - ქუთაისი : ქუთაისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გამ-ბა, 2005. ISBN 99940-0-561-8. UDC: 797.2.034.2(479.22) + 797.2(075) [3][მკვდარი ბმული] დარდანელის გმირი: შვიდი უნიკალური მოვლენა / მთ.რედ.:ომარ გოგიაშვილი. თბ.:მედია ჰოლდინგი "ჯორჯიან თაიმსი", 2003.64 გვ.;ტექსტი ქართულ, ინგლისურ და რუსულ ენებზე. ISBN 99940-0-190-6 UDC: 796.092.2 + 797.2(479.22)[4] დაარქივებული 2007-12-15 საიტზე Wayback Machine. საქართველოს პირველი ჩემპიონატი "ლაზურში" первый чемпионат по древнему стилю плавания[მკვდარი ბმული] (რუსული) ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2004-08-05. ციტირების თარიღი: 2007-12-12. ↑ [1][მკვდარი ბმული]
კაჭრეთის სამაროვანი

კაჭრეთის სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ კაჭრეთის ჩრდილოეთით 50 მეტრზე, ე. წ. საქოლავის მინდორზე განეკუთვნება VI-VIII საუკუნეებს. სამაროვანზე აღმოჩნდა დიდი მასიური ფილაქვებით გადახურული ორმოსამარხები. ერთ-ერთი სამარხი 1951 წელს შემთხვევით აღმოჩნდა მიწის სამუშაოების დროს, მიწის ზედაპირიდან 1,2 მეტრ სიმაღლეზე. ქვის ფილით გადახურულ ქოლექტიურ ორმოსამარხში (სამარხი ორმოს სიგრძე 2 მეტრი) დაუშლელად ესვენა მხოლოდ ერთი ჩონჩხი, დანარჩენთა ძვლები უწესრიგოდ იყო მიმოფანტული. მიცვალებული ესვენა პირით სამარხისკენ, გულაღმა, გაჭიმული ფეხებით, ხელები სხეულის გასწვრივა ჰქონდა ჩამოშვებული. სამარხში აღმოჩნდა: რკინის მშვილდსავინძი მაღალი და ბრტყელი მშვილდით და ბრინჯაოს მასიური ბეჭედი მრგვალგანიერკვეთიან ღეროზე დარჩილული თვალბუდით, რაშიც ლურჯი მინისგან ჩამოსხმული გემმაა ჩსმული ირმის სქემატური გამოსახულებით. მამაიაშვილი ნ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 178.
კოლაგის მთავარანგელოზის ეკლესია

კოლაგის მთავარანგელოზის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ კოლაგის დასავლეთით სასაფლაოზე. მთავარანგელოზთა ეკლესიის ჩრდილოეთით 25-30 მეტრზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია, გეგმით სწორკუთხა ნაგებია სხვადასხვა ზომის რიყის ქვითა და კირის ხსნარით. წყობა რეგუკარულია, კედლები შეგნით და გარედან გასწორებული ყოფილა ბათქაშით, რითაც ნაწილობრივ ქვის ზედაპირსაც ფარავს, ერთადერთი შესასვლელი ეკლესიას დასავლეთიდან აქვს. კარი გარედან თაღოვანია, შიგნით კი თარაზულადაა გადახურული, რაც ფასადის მხრიდან ტიმპანს ქმნის. ეკლესიის კვადრატული დარბაზი აღმოსავლეთით დასრულებულია ნახევარწრიული აფსიდით. აფსიდში გაჭრილია დაბალი, გარეთკენ შევიწროებული, ბრტყლად გადახურული სარკმელი, ქვემო კედელზე, რიყის ქვით ნაშენი ოთხწახნაგა ტრაპეზია მიდგმული. საკურთხევლის სარკმლის გარდა, კიდევ ერთი სარკმელია გაჭრილი დასავლეთ კედელში. 2010 წელს საქართველოს ისტორიული ძეგლთა დაცვის და გადარჩენის ფონდის მიერ ეკლესიას ჩაუტარდა რესტავრაცია. აღდგა კედლების დანგრეული ნაწილები, შიგნით ეკლესია გადაიხურა რიყის ქვის ცილინდრული კამარით, ხოლო აფსიდი კონქით, სამხრეთ კედელში მოეწყო სწორკუთხა სარკმელი, გარედან კედლებს გაუკეთდა რიყის ქვის თაროსებრი ლავგარდანი. ეკლესია გადაიხურა ღარისებრი კრამიტით. დვალი თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 183.
ჯუმბერ იზორია

ჯუმბერ იზორია (დ. 22 მარტი, 1966, ჩხოროწყუ) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1997 წელს დაამთავრა საქართველოს სუბტროპიკული მეურნეობის ინსტიტუტი სოფლის მეურნეობის წარმოების პროცესთა მექანიზაციის სპეციალობით. 1984-1986 იყო სამხედრო სამსახურში. 1987 - 1991 წლებში — შინაგან საქმეთა სამინისტროში რიგითი პოლიციელი. 1991-1994 წლებში დაინიშნა შინაგან საქმეთა სამინისტროში, ქვეგანყოფილების უფროსის მოადგილედ, შემდეგ ქვეგანყოფილების უფროსი (1994 - 2003). 2003 - 2004 წლებში მუშაობდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგ. ლეგიონის მე-3 სამმართველოს უფროსად. 2005 - 2006 წლებში შსს სამეგრელო-ზემოსვანეთის საპატრულო პოლიციის სამმართველოს უფროსის მოადგილე, 2007 - 2012 წლებში იყო ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტის სამაშველო სამსახურის უფროსი, ხოლო 2012 - 2019 წლებში ჩხოროწყუს პოლიციის სამმართველოს უფროსი. 2019-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. ჯუმბერ იზორია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ თანამდებობის პირის ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაცი: ჯუმბერ იზორია. declaration.gov.ge (23 იანვარი, 2020). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 25.01.2022. ციტირების თარიღი: 29 მაისი, 2020.
1050

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 1050 1050 (ათას ორმოცდაათი) წელი — იულიუსის კალენდრის არანაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა ორშაბათი. ეს წელი არის XI საუკუნის მე-5 დეკადის მე-10 წელი. დაარსდა ქალაქი ნიურნბერგი (გერმანია) მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 1050. 11 ნოემბერი: ჰაინრიხ IV — გერმანიის მეფე (გ. 1106) მარიამი — ბაგრატ IV-ის ასული, მიხეილ VII-ის მეუღლე 1065-1078 წლებში, შემდეგ ნიკიფორე III-ის მეუღლე 1078-1081 წლებში (გ.1118) მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 1050. საქართველო საქართველოს სამეფო : ბაგრატ IV, ძე გიორგი I-ისა - ერთიანი საქართველოს მეფე (1027 - 1072) კახეთის სამთავრო : გაგიკი - კახეთის ქორეპისკოპოსი (1029 - 1058) თბილისის საამირო : აბდულ-ჰეიჯა იბნ ჯაფარი - თბილისის ამირა (1045-1062) საქართველოს ეკლესია : ექვთიმე I - საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი (1049 - 1055) სამხრეთი კავკასია ვანანდის სამეფო : გაგიკ-აბასი - ვანანდის (ყარსის) მეფე (1029-1065) სიუნიკის სამეფო : სუმბატ II - სიუნიკის მეფე (1019-1070) სამხრეთ-დასავლეთი აზია ბიზანტიის იმპერია : კონსტანტინე IX მონომახი - ბიზანტიის იმპერატორი (1042 - 1055) სელჩუკთა სახელმწიფო : თოღრულ-ბეგი - სულთანი (1038 - 1063) ღაზნევიდების სახელმწიფო : მასუდ II - სულთანი (1050) ალი ღაზნეველი - სულთანი (1050) ბაღდადის სახალიფო : ალ-ქაიმი - ბაღდადის ხალიფა (1031 - 1075) აღმოსავლეთი ევროპა კიევის რუსეთი : იაროსლავ I ბრძენი – დიდი მთავარი (1019-1054) პოლონეთი : კაზიმირ I – დიდი მთავარი (1039-1058) დასავლეთი ევროპა საღვთო რომის იმპერია : ჰაინრიხ III - გერმანიის მეფე და საღვთო რომის იმპერიის იმპერატორი (1039 – 1056) საფრანგეთი : ანრი I - საფრანგეთის მეფე (1031 - 1060) ინგლისი : ედვარდ III აღმსარებელი - ინგლისის მეფე (1042 - 1066) წმინდა საყდარი : ლეონ IX - რომის პაპი (1049 - 1054)
კაჭრეთის პირველი გორასამარხი

კაჭრეთის პირველი გორასამარხი — არქეოლოგიური ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ კაჭრეთში გურჯაანი-თბილისის საავტომობილო გზის სამხრეთით 200 მეტრზე ხევში, განეკუთვნება ძვ. წ. III ათასწლეულის პირველ ნახევარს. სამარხი დაფარული იყო ხევის მიერ ჩამოტანილი ღორღნარევი თიხნარით. აღმოჩნდა სარწყავი არხის გაყვანის დროს. გორასამრხის ყრილი შედგებოდა საშუალო ზომის ქვებისგან. ყრილის ქვეშ, ცენტრალურ ნაწილში აღმოჩნდა წრიული ორმო, რითაც იატაკს წრიულადვე შემოსდევდა ქვითა და მიწით ამოვსებული არხი. სამარის ორმოს აღმოსავლეთით 15-20 სანტიმეტრით შემაღლებულ ადგილზე აღმოჩნდა წვრილფეხა საქონლის 5 თავის ქალა. 12 ადამიანის ძვლები მიმოფანტული იყო სამარხის მთელ იატაკზე. ცენტრალურ ნაწილში დაკრძალული იყო ერთი მიცვალებული. რომელიც კიდურებმოხრილი იწვა მარცხენა გვერდზე, თავით ჩრდილოეთისკენ. სამარხში აღმოჩნდა ოცამდე ხელით ნაძერწი, კარგად გამომწვარი თიხის ჭურჭელი. უმეტესობა ცილინდრულყელიანი თუნგულებია. არის ერთი კონუსურკოპიანი ჯამი და ერთი ჰორიზონტალურშვერილიანი ბადია. ჭურჭლის კეცში შერეულია სილა, სუსტადაა ნაპრიალები, ფერი მოყვითალო, მონაცრისფრო ან მოწაბლისფროა, ზოგან მუქი ლაქებით. ვარაზაშვილი ვ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 176.
გიორგი კანდელაკი (პოლიტიკოსი)

გიორგი კანდელაკი (დ. 5 აგვისტო, 1982, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი, პოლიტოლოგი. 2003 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი პოლიტოლოგიის სპეციალობით. 2003 წელს არჩევნების მხარდამჭერი პროგრამა „ფონდი ღია საზოგადოება-საქართველოს“ ვებსაიტის რედაქტორი. 2003-2005 წლებში მუშაობდა ინგლისურენოვანი ყოველდიური გაზეთის „24 საათი“ რედაქტორის მოადგილედ. 2003- 2004 წლებში იყო მშვიდობის, დემოკრატიისა და განვითარების ინსტიტუტის მკვლევარი. 2005 წელს იყო საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციაში, მთავარი მრჩეველი, მთავარი კონსულტანტი. 2005-2008 დაინიშნა საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციის ანალიტიკური სამსახურის მთავარი მრჩევლად. 2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. 2012-2016 წლებში — საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით , საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — „მეტი სარგებელი ხალხს“. 2016-2020 წლებში — საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა“. 2017 წლიდან არის ფრაქცია „ევროპული საქართველოს“ წევრი. გიორგი კანდელაკი (პოლიტიკოსი) — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გიორგი კანდელაკი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ლავრაკი

ლავრაკი, სიბასი (ლათ. Dicentrarchus labrax) — თევზი ლავრაკისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის მაქსიმალური სიგრძეა 103 სმ, ჩვეულებრივ 50 სმ, წონა 12 კგ-მდე. ბინადრობს სანაპირო წყლებში 10–100 მ სიღრმეზე. შედის გამტკნარებულ წყლებსა და მდინარეთა შესართავებშიც კი. წაგრძელებული სხეული აქვს, გვერდები რამდენადმე შებრტყელებულია. თავი კონუსური ფორმისაა, პირი სასრული. ზურგის ფარფლი ორია. ანალურ ფარფლში 3 სუსხიანი და 10–13 რბილი სხივია. გვერდით ხაზში 62–74 ქერცლია. მოვერცხლისფრო-რუხი ფერისაა, ზურგზე მოლურჯო ელფერი დაჰკრავს; გვერდები ვერცხლისფერია; მუცელი და მუცლის ფარფლი ზოგჯერ მოყვითალო. ზღვის პელაგიური თევზია. იკვებება კიბოსნაირებითა და მოლუსკებით, იშვიათად თევზით. ტოფობს ნაპირებიდან შორს ღია ადგილებში. ქვირითი პელაგიურია. სიცოცხლის ხანგრძლივობა 20 წელი, ხოლო სხვა ცნობებით 30 წელი. გავრცელებულია ატლანტის ოკეანის აღმოსავლეთ ნაწილში ნორვეგიიდან მაროკომდე და სენეგალამდე, კანარის კუნძულების ჩათვლით. მრავალრიცხოვანია ხმელთაშუა და მარმარილოს ზღვებში. შავ ზღვაში იშვიათია, თუმცა გვხვდება ყირიმთან, ნოვოროსიისკთან, გელენჯიკთან, ბულგარეთში, რუმინეთში, თურქეთში და ქერჩის სრუტეში. აღმოჩენილია აგრეთვე ბალტიის ზღვაში. ლავრაკი გვხვდება აგრეთვე საქართველოს შავიზღვისპირა ზოლში, კერძოდ, ბათუმთან. ძვირფასი სარეწაო თევზია. სახეობა პირველად აღწერა კარლ ლინემ ლათინური ბინომენით Perca labrax თავის ნაშრომში „ბუნების სისტემა“. ჩრდილოეთ ამერიკაში ცნობილია იტალიური სახელწოდებით ბრანძინო. ↑ მდინარე ჭოროხი‐აჭარისწყლის აუზის მართვის გეგმა სანაპირო და გარდამავალი წყლები, თბილისი, 2016 ↑ საქართველოს თევზები. კრებული. გვერდები 182, წელი 2014 ↑ Heemstra P. C. MORONIDAE Temperate basses // The living marine resources of the Eastern Central Atlantic. Volume 4: 2016 ↑ Dicentrarchus labrax | The IUCN Red List of Threatened Species ↑ Bagdonas, K., N. Nika, G. Bristow, R. Jankauskiené, A. Salyté and A. Kontautas. First record of Dicentrarchus labrax (Linnaeus 1758) from the southeastern Baltic Sea (Lithuania) (англ.) // J. Appl. Ichthyol.. — 2011. — Vol. 27, no. 6. — P. 1390—1391. ↑ Definition: Branzino. Popsugr Food. Retrieved 2017-12-02.
ლევან მგალობლიშვილი

ლევან მგალობლიშვილი (დ. 16 აგვისტო, 1977, სოხუმი, აფხაზეთის ასსრ, საქართველოს სსრ) — ქართველი პოლიტიკოსი. 2024 წლის 18 სექტემბერს დაინიშნა აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის თავმჯდომარედ. დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი საერთაშორისო ეკონომიკური ურთიერთობები. 2002-2003 წლებში მუშაობდა სენაკის გამგეობაში , გამგებლის თანაშემწედ. 2003–2004 წლებში იყო თბილისის საკრებულოსა და მთავრობის აპარატი, თვითმმართველ ერთეულ ორგანიზაციებთან მუშაობის სამსახურის სპეციალისტი, შემდეგ 2004–2005 თბილისის საკრებულოსა და მთავროპის აპარატი, კონტროლის სამსახურის უფროსი. 2005–2006 წლებში მუშაობდა თბილისის მერიის დაქვემდებარებაში არსებული კომპანია, შპს „შუქნიშნების“ დირექტორად. 2008–2009 წლებში იყო სახელმწიფო კომპანია შპს გამომცემლობა „სამშობლო“. 2010–2013 — თბილისის საკრებულოს განათლებისა და კულტურის კომისია, სამდივნოს უფროსი. 2016–2019 წლებში — „ქართული ოცნება-დემოკრატიული საქართველოს“ აბაშის რაიონის აღმასრულებელი მდივანი. 2019-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. მან შოთა შალელაშვილი ჩაანაცვლა (3 ოქტომბერს). 2021 წლის 5 იანვრიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. ამჯერად მან სიის პირველი ნომერი (პრემიერ-მინისტრი) გიორგი გახარია შეცვალა. მხარი დაუჭირა კანონპროექტს „უცხოური გავლენის გამჭვირვალობის შესახებ“. ლევან მგალობლიშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ ლევან მგალობლიშვილი აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის თავმჯდომარედ დაინიშნა ↑ „პარლამენტმა ლევან მგალობლიშვილის დეპუტატის უფლებამოსილება სცნო“. frontnews.eu. 2019-10-09. ციტირების თარიღი: 7 იანვარი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ „საპროცედურო საკითხთა კომიტეტმა პარლამენტში გიორგი გახარიას ადგილმონაცვლის, ლევან მგალობლიშვილის უფლებამოსილების ცნობას უყარა კენჭი“. 1tv.ge. 2021-01-05. ციტირების თარიღი: 7 იანვარი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ სია: ვინ დაუჭირა „აგენტების კანონს“ მხარი პირველი მოსმენით.
ბეჟიკოს საყდარი

ბეჟიკოს საყდარი — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ კაჭრეთის ჩრდილოეთ განაპირას, სასაფლაოზე. განეკუთვნება XVIII საუკუნეს. ადგილობრივი მოსახელობის გადმოცემით ეკლესიას მეტსახელი მასში ადრე მოღვაწე მღვდლის სახელი გამო აქვს შერქმეული. ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია რიყის მოზრდილი ქვით, კვადრატული აგურით და კირის ხსნარით. 1980-იან წლებში სოფლის მოსახლეობამ ეკლესია აღადგინა. შიგნით გადახურეს ხის ბრტყელი ჭერით, ხოლო გარედან თუნუქით. ეკლესიაში შესასვლეი დასავლეთიდანაა. კარი ნახევარწრიული თაღითაა გადახურული. აღმოსავლეთიტ ნახევარწრიული აფსიდია, რომელიოც გარედან სამწახნაგოვან აბრისშია მოქცეული, საკურთხეველი როგორც შიგნით ისე გარედანაც არ არის გამოყოფილი. აფსიდში სამი დაბალი, მშვილდისებრი თაღით გადახურული ნიშაა, მათგან ორი სარკმლის ჩრდილოეთითაა, ერთი სამხრეთით. აფსიდის შუაში გაჭრილია თაღოვანი, თითქმის პარალელურწირთხლებიანი ვიწრონ სარკმელი. თითო განიერი თაღოვანი სარკმელია სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებშიც ერთმანეთის მოპირდაპირედ, რომლებიც საკურთხევლის სარკმელს სიგანეში ორჯერ აღმატება. დასავლეთ ფასადზე შესასვლელის ზემოთ, აგურის წყობით გამოყვანილია ნახევარწრიული, რელიეფური თაღი, რომელიც ორსაფეხურიან კონსულებს ეყრდნობა. ამავე კონსულებს ეყრდნობა აგურისავე წყობით გამოყვანილი რელიეფური ზოლი, რომელიც ფრონტონის წვერში გამოსახული რელიეფური ჯვრის მაღალ, საფეხუროვან კვარცხლებს ქმნის. გარედან სარკმკლები მორთულია აგურის წყობით გამოყვანილი, კონსოლებზე დაყრდნობილი რელიეფური თაღით. დასავლეთ ფასადზე აგურის სამსაფეხურიანი ლავგარდნის ნაწილია შემორჩენილი. ამავე ფასადის ფრონტონის წვეროზე დადგმულია აგურის ოთხწახნაგოვანი სამრეკელო, რომელიც ოთხივე მხარეს თაღებით გახსნილ ფანჩატურს წარმოადგენს. მარკოზაშვილი თ., კუპრეიშვილი ბ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 175.
ვასილ მაღლაფერიძე

ვასილ მაღლაფერიძე (დ. 5 სექტემბერი, 1958, თბილისი) — ქართველი თანამდებობის პირი, პედაგოგი, პოლიტიკოსი, ფილოლოგი. ფილოლოგიურ მეცნიერებათა კანდიდატი. საქართველოს ორი მოწვევის პარლამენტის დეპუტატი (1999, 2004). 2017 წლის 6 იანვრიდან 2020 წლის 18 აგვისტომდე იყო საქართველოს საზოგადოებრივი მაუწყებლის გენერალური დირექტორი. 1980 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1981-1982 წლებში მუშაობდა კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ გაერთიანება „დებიუტის“, უფროს რედაქტორად. 1983-1984 წლებში იყო საქართველოს კულტურის სამინისტროსთან არსებული ძეგლთა დაცვის მთავარი სამმართველოს მხატვარ-რესტავრატორი. 1984-1994 წლებში მუშაობდა თბილისის მე-6 საშუალო სკოლის ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელად. 1988-1990 წლებში მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ძველი ქართული ლიტერატურის ისტორიის კათედრის მეცნიერ-თანამშრომელად, 1990-1992 წლებში კი იქვე ქართული ქრისტიანული კულტურის შემსწავლელი ლაბორატორიის უფროს მეცნიერ-თანამშრომელად. 1992-1997 წლებში მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ქართული ქრისტიანული კულტურის შემსწავლელი ლაბორატორიის გამგედ. 1993-2000 წლებში დააფუძნა გაზეთი „კავკასიონი“. 1995-1997 წლებში იყო გაზეთ „კავკასიონის“ რედაქტორი. 1997-1998 წლებში — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ქართული ქრისტიანული კულტურისა და სიტყვიერების ისტორიის შემსწავლელი კათედრის დოცენტი. 1998-1999 წლებში მუშაობდა გაზეთ „კავკასიონის“მთავარი კონსულტანტად. 2005-2008 წლებში იყო სახელმწიფო რწმუნებული – გუბერნატორი საქართველოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიულ ერთეულებში (მცხეთა-მთიანეთის მხარე) (დუშეთის, თიანეთის, მცხეთის, ყაზბეგის მუნიციპალიტეტები). 2008-2009 წლებში მუშაობდასაქართველოს სახალხო დამცველის აპარატის ინფორმაციისა და პოლიტიკის დეპარტამენტის უფროსად. 2010-2012 წლებში იყო ელექტრონული ჟურნალი „კალმასობა“, მთავარი რედაქტორი. 2013-2014 წლებში იყო შპს „სინათლის სახლ ორიონის“ დირექტორი. 2014-2016 წლებში ტელეკომპანია GDS-ის გადაცემა „საზოგადოება 20/30“-ს მთავარი პროდუსერი. 2017 წლის 6 იანვრიდან 2020 წლის 18 აგვისტომდე იყო საქართველოს საზოგადოებრივი მაუწყებლის გენერალური დირექტორი. დისერტაცია დაიცვა ქართული სარაინდო რომანის ტიპოლოგიაზე, მიენიჭა მეცნიერებათა კანდიდატის ხარისხი (1989); არის დამხმარე სასკოლო სახელმძღვანელოს თანაავტორი, 20-ზე მეტი სამეცნიერო შრომის ავტორი და სხვადასხვა მედიასაშუალებაში გამოქვეყნებული აქვს ასზე მეტი პუბლიცისტური სტატია. არის ისრაელის კეთილი ნების ელჩი; 1993 წელს მონაწილეობდა აფხაზეთში ტერიტორიული მთლიანობის დასაცავად მიმდინარე ბრძოლებში. ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი. 1999 წლის 20 ნოემბრიდან 2004 წლის 22 აპრილამდე იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის ბლოკი: „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი “ წევრი (პარტიული სიით ). 2004 წლის 22 აპრილიდან 2005 წლის 10 მარტამდე საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები“ (პარტიული სიით). ვასილ მაღლაფერიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ვასილ მაღლაფერიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ვასილ მაღლაფერიძე — პირველი არხი ↑ ვასილ მაღლაფერიძემ საქართველოს პირველი არხის გენერალური დირექტორის თანამდებობა დატოვა. 1tv.ge (18 აგვისტო, 2020). ციტირების თარიღი: 18 აგვისტო, 2020.
შავყელა ღორიხვა

შავყელა ღორიხვა, შავგულა ღორიხვა (ლათ. Gavia arctica) — ფრინველი ღორიხვასნაირთა რიგისა. დიდი ზომის წყალმცურავი ფრინველია; მისი სხეულის სიგრძეა 58–73 სმ, ფრთების შლილი 113–130 სმ, მასა 1316–3400 გრამი. ფართოდაა გავრცელებული ჩრდილოეთ ევრაზიის ტუნდრიდან ტყესტეპამდე ზონაში, აღნიშნულია ალასკის უკიდურეს დასავლეთ ნაწილშიც; იზამთრებს სამხრეთით, ატლანტის ოკეანის ჩრდილო-აღმოსავლეთ (მ. შ. შავ და კასპიის ზღვებზე) და წყნარი ოკეანის დასავლეთ სანაპიროებზე. საქართველოში იშვიათია, გვხვდება ზამთარში და გადაფრენისას. მიწაზე სიარული არ შეუძლია, მხოლოდ დაბობღავს; წყლის ზედაპირიდან ასაფრენად გრძელ მანძილზე გამოქანება სჭირდება. აქვს სწორი მუქი ნისკარტი, არამობუდარის მუქი ზურგი, მობუდარს — თეთრლაქებიანი (გარდიგარდმოზოლებიანი) შავი ზურგი, თავი და კისერი რუხია, ყელი — შავი, ქვემოდან შემოვლებული თეთრი ზოლით, კისრის ქვემო და ჩიჩახვის ზემო ნაწილი შავია, ტანის ქვედა მხარე თეთრი. ბინადრობს ტბებზე, დიდ მდორე მდინარეებზე, დელტებზე და ზღვაზე. ხმა — ძლიერი კივილი, რომელიც მოაგონებს კვნესას ან ხარხარს, და დაბალი „გაგა“. დებს 1–3 (ჩვეულებრივ 2) ზეთისხილისფერ-ყავისფერ კვერცხს შავი წინწკლებით. კრუხობს ორივე მშობელი, ინკუბაცია 28–30 დღე გრძელდება. ბარტყების გამოკვებაზეც ორივე ზრუნავს. 60–65 დღეში ფრენას იწყებენ. იკვებება თევზებით, კიბოსნაირებითა და წყალმცენარეებით. ცნობილია ორი ქვესახეობა (ადრე სამი): ევროპული შავგულა ღორიხვა (Gavia arctica arctica; Linnaeus, 1758) და აღმოსავლეთციმბირული შავგულა ღორიხვა (Gavia arctica viridigularis; Dwight, 1918). კრუხობა ზამთარში, ავსტრია კვერცხები სსრკ-ის საფოსტო მარკაზე, 1976 ↑ 1.0 1.1 ჟორდანია რ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 597. ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 გავაშელიშვილი ლ., ჯავახიშვილი ზ., დარჩიაშვილი გ., კოლხეთის ჭარბტენიან ტერიტორიათა ფრინველები, გვ. 26, თბ., 2006, ISBN 99940-857-7-8 ↑ კუტუბიძე მ., ფრინველების ნომენკლატურული ტერმინოლოგია, თბ.: „მეცნიერება“, 1973. — გვ. 17, 161, 184. ↑ 4.0 4.1 4.2 4.3 4.4 Бёме Р. Л., Жордания Р. Г., Кузнецов А. А. Птицы Грузии. — Тб.: «Сабчота Сакартвело», 1987. ↑ Black Kite (Milvus migrans). BirdID's Bird Guide. BirdID. ციტირების თარიღი: 25 მაისი, 2020. ↑ 6.0 6.1 6.2 6.3 Бёме Р. Л., Динец В. Л., Флинт В. Е., Черенков А. Е. Птицы. Энциклопедия природы России / Под общ. ред. В. Е. Флинта. — М.: ABF, 1996. С. 29. 432 с. ↑ 7.0 7.1 Arctic Loon (Gavia arctica). Guide to North American Birds. National Audubon Society. audubon.org. ციტირების თარიღი: 25 მაისი, 2020. ↑ BirdLife International (2012). „Gavia arctica“. IUCN Red List of Threatened Species. 2012. ციტირების თარიღი: 25 მაისი, 2020. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate=-ში (დახმარება)CS1-ის მხარდაჭერა: ref=harv (link)old-form url ↑ 9.0 9.1 ფრინველების ნომენკლატურული ტერმინოლოგია, გვ. 161. ↑ Jobling, James A.. Key to Scientific Names in Ornithology. Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions. ციტირების თარიღი: 25 მაისი, 2020.