laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
არგიოპა

არგიოპა (ლათ. Argiope bruennichi) მიეკუთვნება სფეროსებრი-ქსელის მრთველ ობობებს და გავრცელებულია ცენტრალურ და ჩრდილო ევროპაში, ჩრდილო აფრიკაში და მიმდებარე აზიის ნაწილებში. როგორც გვარი Argiope-ის სხვა წარმომადგენლებს, არგიოპას მუცელიც მკვეთრი შეფერილობისაა - ყვითელი და შავი გარდამავალი ზოლების მონაცვლეობით. ქსელს ჭიმავენ ბალახებს შორის, მიწის დონიდან ახლოს. ქსელის გაბმას ობობა მიახლოებით ერთ საათს უნდება. სფეროს-ფორმის ქსელს ზოგჯერ დაგონალზე (ძირითადად ცენტრთან)კვეთს არგიოპასათვის დამახასიათებელი თეთრი ზიგზაგი. მისი ფუნქცია გაუგებარია, შესაძლოა მწერების მოსაზიდად გამოიყენება. როდესაც ნადავლი ქსელში ეხლართება, არგიოპა სწრაფი მოძრაობით ახვევს მას აბრეშუმში და მის სხეულში შეჰყავს დამადამბლავებელი შხამი. ამ სახეობის მამრი მდედრზე გაცილებით მომცრო ზომისაა, მისი დანახვა ხშირად შესაძლებელია მდედრის ქსელთან ახლოს. ამ დროს მამრი უცდის როდის გამოიცვლის მდედრი კანს და მზად იქნება განაყოფიერებისათვის. ვინაიდან კანის გამოცვლის სემდგომ მდედრის ქელიცერები გარკვეული დროის მანძილზე რბილია და მამარს დიდი შანსი აქვს სექსუალური კავშირის დამყარების შემდგომ ცოცხალი გადარჩეს. 2006 წელს ობობის ეს სახეობა გაერთიანებულ სამეფოში აღმოაჩინეს, თუმცაღა ნახსენები ობობას ზოლები, არგიოპას ყვითელ ზოლებთან შედარებით უფრო ღია - კრემისფერი იყო. ცნობილია ერთი ქვესახეობა: Argiope bruennichi nigrofasciata ფრანგალინო, 1910 (პორტუგალია) მდედრი არგიოპას ფოტო მდედრი არგიოპა დაარქივებული 2009-08-13 საიტზე Wayback Machine.
გრძელფეხა ფოლკუსი

გრძელფეხა ფოლკუსი (ლათ. Pholcus phalangioides) — სინანთროპული ფეხსახსრიანი ცხოველი მთიბავი ობობების ოჯახისა. გავრცელებულია ყველა კონტინენტზე ანტარქტიდის გარდა. წარმოადგენს კოსმოპოლიტურ სახეობას. მისი წარმოშობა მოხდა ევროპაში. გრძელფეხა ფოლკუსის სხეულის სიგრძეა 6–9 სმ, მამრები რამდენადმე მცირე ზომისანი არიან მდედრებზე. შეფერილია კრემისფრად, მკრთალ ყვითლად ან მკრთალ ყავისფრად, კარაპაქსზე აქვს რუხი ლაქა. ფეხები ძალიან გრძელი და ბზინვარე აქვს. ↑ Информация. Сайт «Spider and Harvestman Recording Scheme website»: the national recording schemes for spiders and harvestmen in Britain. (srs.britishspiders.org.uk). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-09-05. ციტირების თარიღი: 2011-12-04. ↑ 2.0 2.1 2.2 Информация и фотографии. Сайт «BugGuide»: Identification, Images, & Information For Insects, Spiders & Their Kin For the United States & Canada (bugguide.net). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-09-05. ციტირების თარიღი: 2011-12-04. ↑ 3.0 3.1 3.2 Информация. Сайт «Australian Museum»: nature, culture, discover (australianmuseum.net.au). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-09-05. ციტირების თარიღი: 2011-12-04.
მცირე კუდუ

მცირე კუდუ (ლათ. Tragelaphus imberbis) — წყვილჩლიქოსანი ძუძუმწოვარი ძროხისებრთა ოჯახისა. სიდიდით ჩამორჩება დიდ კუდუს. გავრცელებულია აღმოსავლეთ აფრიკაში (კენია, ტანზანია, სომალი). კვების, გამრავლებისა და ქცევის მხრივ მცირე კუდუს ბევრი საერთო აქვს დიდ კუდუსთან. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 55.
ტურინის საკათედრო ტაძარი

იოანე ღვთისმეტყველის საკათედრო ტაძარი — მთავარი ტაძარი ტურინში. აშენდა 1491—1498 წლებში. კაპელა, სადაც ინახება ქრისტეს სუდარა. ამჟამად ტაძარში ინახება ქრისტეს სუდარის ასლი; თავად სუდარა კი იშვიათად გამოაქვთ საჯაროდ. 1997 წ. 11 აპრილს ტურინის საკათედრო ტაძრის გუარინის სამრეკლოს გაუჩნდა ცეცხლი, რომელიც ძალზედ სწრაფად გავრცელდა მთელ ტაძარზე. ტურინის სახანძრო დეპარტამენტის დროულმა რეაგირებამ უძვირფასესი რელიკვია განადგურებას გადაარჩინა; სუდარის უსაფრთხო ადგილზე გადატანისთანავე გუმბათი ჩამოინგრა. გამოძიებისთვის დღემდე გაურკვეველი რჩება ხანძრის გამომწვევი მიზეზები. ამერიკის ტურინის სუდარის საზოგადოება იტალიის ტურინის სუდარის ოფიციალური საიტი
ტიბერია

ტიბერია (ებრ. טְבֶרְיָה, Tveria (?·i); არაბ. طبرية, Ṭabariyyah) — ქალაქი ისრაელის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, ტიბერიადის ტბის დასავლეთ სანაპიროზე. ქალაქს სახელი ეწოდა რომის იმპერატორ ტიბერიუსის პატივსაცემად. აგრეთვე ცნობილია სახელით ტიბერიადა (ბერძ. Τιβεριάς, ლათ. Tiberias). ტიბერია — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)
იოკნეამი

იოკნეამი (ებრ. יָקְנְעָם, Yoqne'am) — ქალაქი ისრაელის ჩრდილოეთ რაიონში. ქალაქი მდებარეობს ხაიფის სამხრეთ-აღმოსავლეთით. იოკნეამის მოსახლეობა შეადგენს 18,600 კაცს.
ხოსე მუნიოსი

იოსებ (ხოსე) მუნიოს კორტესი (ესპ. Jose Muñoz-Cortes; დ. 13 მაისი, 1948, სანტიაგო, ჩილე — გ. 30/31 ოქტომბერი, 1997, ათენი, საბერძნეთი) — ესპანური წარმოშობის ჩილელი მხატვარი და ხატმწერი. ასწავლიდა ხელოვნების ისტორიას მონრეალის უნივერსიტეტში. მართლმადიდებლობა მან თოთხმეტი წლის ასაკში მიიღო. იოსების მშობლები იყვნენ კათოლიკები, მაგრამ ოჯახი გაგებით შეხვდა იოსების არჩევანს. 1982 წლის შემოდგომაზე იოსები მეგობრებთან ერთად ათონის მთაზე გაემგზავრა, რათა მოენახულებინა ხატწერის მდიდარი ტრადიციებით განთქმული წმინდა დანიელის სკიტი. იოსებმა სახელოსნოში დაინახა ივერიის ღვთისმშობლის ხატის ასლი, რომელიც მას ძლიერ იზიდავდა. მან გადაწყვიდა ამერიკაში წაებრძანებინა ხატი, მაგრამ ბერებმა მას უარი განუცხადეს. მეორე დღეს კი ბერებმა თავიანთი ნებით გადასცეს იოსებს ეს ხატი. იოსებ მუნიოსი მონრეალში (კანადა) დაბრუნდა 1982 წლის 3 ნოემბერს ხატმა დაიწყო ძლიერი კეთილსურნელება და მირონდენა. მცირე ხნის შემდეგ ხატი გადაიტანეს მონრეალის საკათედრო ტაძარში. მრავალი კათოლიკე და პროტესტანტი მოკრძალებით მოდიოდა ტაძარში, რათა თაყვანი ეცა საკვირველთმოქმედი ხატისათვის. ეკლესიის ისტორიას არ ახსოვს ხატიდან მირონის ასეთი ხანგრძლივი დენა. ხოსე მუნიოსმა მრავალი ქვეყანა მოიარა სასწაულთმოქმედ ხატთან ერთად. მალე მთელს ქრისტიანულ სამყაროში გავრცელდა ივერიის მონრეალის ღმრთისმშობლის ხატის ფოტოები მასზე მიმაგრებული ბამბის ნაჭრებით, რომლებიც მკურნალი კეთილსურნელოვანი მირონით იყო გაჟღენთილი. იოსებ მუნიოსი სიცოცხლის ბოლომდე ივერიის ღმრთისმშობლის ხატის უცვლელი მცველი იყო. 1997 წლის 30 ოქტომბერს, საბერძნეთის დედაქალაქ ათენში იოსებ მუნიოსი უცნობმა პირებნა წამებით მოკლეს. გამოძიებას უშედეგოდ აწარმოებს ათენის პოლიციის სამმართველო. მირონმდენი ხატი მას შემდეგ გამოცხადებულია დაკარგულად. იოსებ მუნიოსის ცხედარი 10 ნოემბერს მონრეალში გადაასვენეს. დაკრძალულია ქ. ჯორდანვილში, (აშშ), წმიდა სამების მონასტრის სასაფლაოზე. 1998 წლის იანვარში, გაურკვეველ ვითარებაში დაიწვა მონრეალის მართლმადიდებლური ტაძარი, სადაც ესვენა ივერიის მონრეალის ღმრთისმშობლის მირონმდინარე ხატი. ივერიის მონრეალის ღვთისმშობლის ხატი ჰავაის კუნძულების მართლმადიდებლური ეკლესია
ნაზარეთ-ილითი

ნაზარეთ-ილითი (ებრ. נָצְרַת עִלִּית) — ქალაქი ისრაელის ჩრდილოეთ რაიონში. თავდაპირველად მას კირიათ-ნაზარეთი ერქვა (ებრ. קרית נצרת). დაარსების დროს მოსახლეობის უდიდეს ნაწილს რეპატრიანტები წარმოადგენდნენ აღმოსავლეთი ევროპიდან.
ესპოო

ესპოო (ფინ.: Espoo [ˈɛspɔː]; შვედ.: Esbo) ჰელსინკის გარეუბანი და ფინეთის სიდიდით მეორე ქალაქია. იგი ვანტაასთან, კაუნიაინენთან და სხვა გარეუბნებთან ერთად ქმნის ჰელსინკის მეტროპოლიას. ესპოოს ფართობია 528 კმ², მოსახლეობა 230.000 კაცი, აქედან 8,8% შვედურად მოლაპარაკე. ესპოოში მდებარეობს ნოკიას შტაბ-ბინა და ჰელსინკის ტექნიკური უნივერსიტეტი. აქ დაიბადა ფორმულა 1-ის პილოტი კიმი რაიკონენი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ესპოო 1952 ზაფხულის ოლიმპიადის ოფიციალური რეპორტი. დაარქივებული 2008-04-11 საიტზე Wayback Machine. p. 50. ქალაქი ესპოო – ოფიციალური საიტი ქალაქი ესპოო (Esbo) – ოფიციალური საიტი ქალაქი ესპოო დაარქივებული 2006-04-20 საიტზე Wayback Machine. – ოფიციალური საიტი ესპოს კონვენცია და მარკეტინგი ესპო მოოგზაურებისათვის (ინგლისური) ჰელსინკის ტექნიკური უნივერსიტეტი დაარქივებული 2005-03-23 საიტზე Wayback Machine. – მდებარეობს ესპოში (ინგლისური)
როდენის მუზეუმი (ფილადელფია, აშშ)

როდენის მუზეუმი (ფილადელფია, აშშ) - გაიხსნა 1929 წლის 29 ნოემბერს. მასში დაცულია ოგიუსტ როდენის განთქმული ნამუშევრები: მოაზროვნე, (1880-1882) განთავსებულია მუზეუმის ეზოში. მუზეუმის შესასველშია ჯოჯოხეთის კარიბჭე. ეს არის 5.5მ სიმაღლის ბრინჯაოს კარი, რომელიც თავდაპირველად შექმნილი იყო დეკორატიული ხელოვნების მუზეუმის შესავლელისათვის, რომელიც უნდა ყოფილიყო პარიზში, მაგრამ იდეა არ განხორციელდა. როდენმა 1880 წლიდან თითქმის გარდაცვალებამდე (1917) ამ კარიბჭისათვის 100-ზე მეტი სკულპტურა შექმნა. ერთ-ერთი ასეთი ფიგურა იყო მოაზროვნე, მაგრამ მოგვიანებით იგი დამოუკიდებელ სკულპტურად შეიქმნა. ფილადელფიის მუზეუმში წარმოდგენილი ჯოჯოხეთის კარიბჭე არის ერთ-ერთი იმ სამი კარიბჭიდან, რომელიც ჩამოისხა. მუზეუმის დარბაზებში წარმოდგენილია როდენის მრავალი ნამუშევარი, მათ შორისაა კოცნა (1886), მარადიული გაზაფხული (1884), კალეს მოქალაქეები (1884). მუზეუმი წარმოადგენს თეატრისა და კინოს მაგნატის, ი. მასტმაუმის (1872-1926) საჩუქარს ქალაქ ფილადელფიისათვის. მასტმაუმი 1923 წლიდან აგროვებდა როდენის ნამუშევრებს, იმ მიზნით რომ მუზეუმი შეექმნა და გაემდიდრებინა თანამოქალაქეები. სამი წლის განმავლობაში მან თავი მოუყარა როდენის ნამუშევრების უმდიდრეს კოლექციას , რომელიც მოიცავდა: ბრინჯაოს ქანდაკებებს, თაბაშირის ესკიზებს, ჩანახატებს, გამოცემებს, წერილებს და წიგნებს. 1926 წელს მასტმაუმმა ფრანგ არქიტექტორებს პაულ კრეტსა და ჟაკ გრებერს დაუკვეთა მუზეუმის შენობისა და ბაღის დიზაინი. ქველმოქმედი კოლექციონერი ვერ მოესწრო თავისი ოცნების ახდენას და მუზეუმის ხილვას . მისი ოცნება მისმა ცოლმა შეასრულა და 1929 წლის 29 ნოემბერს მუზეუმი გაიხსნა. მოაზროვნე ჯოჯოხეთის კარიბჭე კალეს მოქალაქეები როდენის მუზეუმი (პარიზი) როდენის მუზეუმის (ფილადელფია) საიტი: http://www.rodinmuseum.org/
ედუარდ VIII

ედუარდ VIII (ინგლ. Edward VIII; ნათლობის სახელები ედუარდ ალბერტ ქრისტიან ჯორჯ ანდრია პატრიკ დავითი; 23 ივნისი 1894 — 28 მაისი 1972) — დიდი ბრიტანეთისა და ირლანდიის მეფე, ინდოეთის იმპერატორი 10 თვის განმავლობაში: 20 იანვარი – 11 დეკემბერი 1936 წელს, მაგრამ ოფიციაულად კორონაცია არ იყო ჩატარებული. უარი თქვა ტახტზე, რადგანაც ცოლად შეირთო განქორწინებული უოლის სიმფსონი, რასაც არ უჭერდა მხარს დიდი ბრიტანეთის მთავრობა. 8 მარტი 1937 წელს, მან მიიღო ტიტული „უინძორის ჰერცოგი" (ინგლ. Duke of Windsor). ცნობილია თავისი კონტაქტებით ნაცისტებთან. 1940-1945 წლებში ბაჰამის კუნძულების გუბერნატორი. ჟორდანია გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 29. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ედუარდ VIII
ჰაფიზულა ამინი

ჰაზიფულა ამინი (حفيظ الله امين) (დ.1 აგვისტო, 1929 — გ. 27 დეკემბერი, 1979) — ავღანეთის მეორე პრეზიდენტი კომუნისტური ავღანეთის დემოკრატიული რესპუბლიკის დროს. ამინი ცდილობდა ავღანეთის, აშშსა და პაკისტანის ინტერესების გატარებას ავღანეთის საშინაო პოლიტიკაში, რამაც საბჭოთა კავშირის უკმაყოფილობა გამოიწვია. ამინი ასევე ცდილობდა პუშტუნიზაციის პოლიტიკის გატარებას. 1979 წლის 27 დეკემბერს რუსული კგბს სპეცრაზმი შეიჭრა მის სასახლეში და მოახდინა ამინის ლიკვიდაცია. ამინის შემდეგ საბჭოთა კავშირის მხარდაჭერით ავღანეთის პრეზიდენტი გახდა ბაბრაქ ქარმალი. ავღანეთის პრეზიდენტი ომი ავღანეთში ↑ BERGEN, PETER. AFGHANISTA:MISSION IMPOSSIBLE?. CEPS. ISBN 9290797177.
კაუნიაინენი

კაუნიაინენი (ფინ.: Kauniainen [ˈkɑu.ni.ɑiˌnen]; შვედ.: Grankulla) - ჰელსინკის გარეუბანია, რომელიც ქალაქებთან ესპოო და ვანტაასთან ერთად ქმნის ჰელსინკის მეტროპოლიას. კაუნიაინენის მოსახლეობა 8.426 კაცია, აქედან 40% შვედურად მოლაპარაკე.
გოლეთიანი (სავაჭრო სახლი)

სავაჭრო სახლი გოლეთიანი - არის ნოკიას ერთადერთი ოფიციალური პარტნიორი საქართველოში. კომპანია ნოკიასთან თანამშრომლობს 1998 წლიდან. ორგანიზაცია ჩამოყალიბდა ინდივიდუალურ საწარმოდ 1997 წელს, მის საქმიანობას წარმოადგენდა აუდიო-ვიდეო პროდუქციის რეალიზაცია და სერვისი. შემდგომში მან შეითავსა ფოტო მომსახურება და სერვისი. 1998 წლიდან ორგანიზაცია არის საქართველოში GSM ოპერატორების პარტნიორი. სავაჭრო სახლი გოლეთიანის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2012-01-11 საიტზე Wayback Machine. ↑ http://www.nokia.com.ge/main/history.php[მკვდარი ბმული]
მეფე მირიანის კოშკი

მეფე მირიანის კოშკი (IV საუკუნე) მდებარეობს მცხეთის მუნიციპალიტეტში. კოშკი აშენებულია IV საუკუნეში მეფე მირიან III-ის მიერ. მდებარეობს მცხეთის სამთავროს ფერიცვალების ეკლესიის და წმ. ნინოს მონასტრის ტერიტორიაზე. სიცოცხლის ბოლო წლებში მეფე მირიანის კოშკში ცხოვრობდა დიდი ქართველი ბერი არქიმანდრიტი გაბრიელი.
იაკობუს ფაბერი

იაკობუს ფაბერი (ლათ. Jacobus Faber Stapulensis; დ. 1450 — გ. 1536) ან ჟაკ ლეფევრი (ფრანგ. Jacques Lefèvre d'Étaples) — ფრანგი თეოლოგი და ჰუმანისტი იყო, წარმოშობით ეტაპლიდან (აქედან წარმოიშვა Stapulensis), რომელიც თავის მხრივ, პიკარდიაში მდებარეობს. მისი დაბადების თარიღი სადაოა, ზოგს 1440 წელი მიაჩნია, სხვები კი 1455 წელს თვლიან, რაც უფრო სანდოა. ასწავლიდა პარიზში. მიუხედავად იმისა, რომ იგი იზიარებდა ზოგიერთ აზრს, რომელიც მნიშვნელოვანი იყო პროტესტანტი რეფორმატორებისთვის, ის მაინც მთელი ცხოვრების განმავლობაში რომაელ კათოლიკედ დარჩა და ყოველგვარი ხმაურის გარეშე მოახერხა გარდაექმნა რომაული ეკლესია, მისგან განცალკევების გარეშე. მისი რამაოდენიმე წიგნი ერეტიკულად შერაცხეს და ამიტომ მან რამდენიმე ხანი გადასახლებაში დაჰყო. მაგრამ რატომღაც ის საფრანგეთის მეფის, ფრანსუა I-ის ფავორიტად რჩებოდა და მისი მფარველობითაც ხშირად სარგებლობდა. Barnaud, Jean (1900) Jacques Lefèvre d'Étaples: son influence sur les origines de la réformation française. Cahors: Coueslant
ლუი რილი

ლუი დავიდ რილი (ინგლ. Louis Riel) (დ. 22 ოქტომბერი, 1844 — გ. 16 ნოემბერი, 1885) — კანადელი პოლიტიკური მოღვაწე, პროვინცია მანიტობას დამფუძნებელი და კანადის პრერიების მეტისთა ლიდერი. მან მეთაურობა გაუწია კანადის მთავრობას და მის პირველ პოსტ-კონფედერატ ლიდერს ჯონ ა.მაკდონალდს. რილის მთავარი მიზანი იყო მეტისი ერის კულტურის და თვითმყოფადობის შენარჩნება კანადის გავლენის გაზრდის პირობებში. კანადაში მას ხშირად აღიქვამენ როგორც ეროვნულ გმირს.მისი პირველი აჯანყება მთავრობის წინააღმდეგ იყო წითელი მდინარის აჯანყება 1869–1870 წლებში. რილის მიერ შექმნილმა დროებითმა მთავრობამ შემოიშუვა უფლებები და ვალდებულებები, რომელთა თანახმად მანიტობას პროვინცია შეიერთდა კანადის კონფედერაციას. რილი იძულებული გახდა გადახიზნულიყო აშშ-ში აჯანყების დროს მისი თანამოაზრის, ტომას სკოტის სიკვდლით დასჯის გამო. მიუხედავად ამისა მას მიიჩნევენ ”მანიტობას მამად”. როგორც ლტოლვილი იგი რამდენიმეჯერ აირჩიეს კანადის გაერთიანებულ ერთა სახლში, თუმცა იგი იქ ნამყოფიც კი არ იყო. ამავე პერიოდში მყარდება მისი რჩეულოის, განუმეორებლობის ვარაუდი, რამაც შემდგომში დიდი როლი ითამაში შემდგომ მოქმედებებში.იგი დაქორწინდა 1881 წელს და მას ეყოლა ორი ვაჟი. რიეტი დაბრუნდა დღევანდელ სასკაჩევანის პროვინციაში, სადაც წარმოადგენდა მეტისთა ინტერესებს კანადის მთავრობაში. მისი ეს მოქმედება გადაიზარდა სამხრედრო კონფრონტაციაში, რომელიც დღეს ცნობილია როგორც 1885 წლის ჩრდილო-დასავლეთ აჯანყების სახელით.ეს ჯანყება დასრულდა რიელტის დაპატიმრებით და მისი სიკვდილით დასჯით. იმის გამო, რომ კანადის ფრანგულენოვან რეგიონებში რიერს საკმაოდ დადებითად აღიქვამდნენ, მისმა დასჯამ გამოიწვია ურთიერთობების გაფუჭება კვებეკსა და ინგლისურენოვან კანადას შორის. მიუხედავად იმისა, რომ მას ხან აღიქვამენ როგორც კანადის კონფედერაციის მამად, ხან კი როგორც მოღალატეს, იგი დღემდე რჩება კანადის ისტორიის ერთ-ერთ ყველაზე რთულ, საკამათო და დრამატულ ფიგურად. მანიტობა მეტისები ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ლუი რილი ლუი რილის ბიოგრაფია კანადის ელექტრონულ ბიბლიოთკაზე ↑ Louis Riel. A database of materials held by the University of Saskatchewan Libraries and the University Archives. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-02-21. ციტირების თარიღი: 2007-09-23. ↑ Ricketts, Bruce. (1998–2007)Louis Riel – Martyr, hero or traitor?. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2000-03-08. ციტირების თარიღი: 2007-09-23. ↑ The Heritage Centre. Louis Riel The Provisional Government. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-08-10. ციტირების თარიღი: 2007-09-23. ↑ Louis Riel: Riel flees to the U.S.A.. The Heritage Centre. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-10-26. ციტირების თარიღი: 2007-09-23. ↑ Ross, Brenda. (2007)"Spike by Spike: The Building of the Canadian-Pacific Railroad". The Kudzu Monthly ezine with a distinctive southern perspective. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-08-21. ციტირების თარიღი: 2007-11-15. ↑ The Canadian Encyclopedia, Historica Foundation of Canada.. (2007)Riel, Louis. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-10-11. ციტირების თარიღი: 2007-09-23.
ორკები

ორკები (ინგლ. Orcs) — ფენტეზის ჟანრის გამოგონილი რასა. ორკებს გააჩნიათ ბევრი საერთო გობლინებთან და ითვლებიან ფენტეზის ჟანრის ერთ-ერთ სტანდარტულ რასად. მთავარი სტატია: ორკი (შუახმელეთი). პირველად სიტყვა ორკი გამოიყენა ჯონ რონალდ რუელ ტოლკინმა თავის ნაწარმებში შუახმელეთი, სადაც „ორკი“ იყო გობლინის სინონიმი. სიტყვა „orc“ გამომდინარეობს ძველინგლისური ენიდან, სადაც აღნიშნავს გოლიათს ან დემონს. თვითონ ტოლკინი აღნიშნავდა, რომ ეს სიტყვა აიღო შუასაუკუნოვანი პოემა ბეოვულფიდან, სადაც იგი იყო გიგანტური მონსტრის, გრენდელის, სინონიმი. თავის გვიანდელ ნაშრომებსა და წერილებში ტოლკინი წერდა ამ სიტყვას როგორც „ork“. ასევე აღსანიშნავია, რომ ძველრომაულ მითოლოგიაში არის ნახსენები მიწისქვეშეთის დემონი სახელად ორკუსი (Orcus). ტოლკინის ნამუშევრებში ორკები იყვნენ ბოროტი არსებები, რომლებიც ემორჩილებოდნენ შავ მბრძანებელს და შეადგენდნენ მისი ლაშქრის უდიდეს ნაწილს. შავმა ბრძანებელმა — მორგოთმა — შექმნა ორკები ყველაზე საშიში და ბოროტი ცხოველებისა და ნაწამები ელფებისგან, თუმცა მათი შექმნისას მან დაუშვა სერიოზული შეცდომა: ორკების შექმნის დროს სინათლე არ არსებობდა, ხეების სინათლე კი მხოლოდ ამანს ანათებდა, მზის შექმნის შემდეგ კი სინათლემ შუახმელეთიც მოიცვა, რამაც სინათლეს მიუჩვეველ ორკებს შუახმელეთში დღისით თარეშის საშუალება მოუსპო. შემდგომში ორკების ეს ნაკლი გამოასწორა სარუმანმა, როდესაც ორკებისგან გამოიყვანა ადამიანების მსგავსი ურუკ-ჰაის რასა, რომელსაც მზის სინათლის არ ეშინოდა. ორკები, გობლინები და მათი ნათესავები დაარქივებული 2009-03-01 საიტზე Wayback Machine. — სტატია ჟურნალში ფანტასტიკის სამყარო.
ტატიანა ზატულოვსკაია

ტატიანა ზატულოვსკაია (დ. 8 დეკემბერი, 1935, ბაქო — გ. 2 ივლისი, 2017) — საბჭოთა და რუსი მოჭადრაკე. საერთაშორისო დიდოსტატი (1976), სსრ კავშირის 1962 წლის ჩემპიონი. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1967). ინჟინერ-გეოლოგი. შედეგები სსრ კავშირის პირველობებზე: 1955 - V 1959 - II-III 1960 - I-II დამატებითი მატჩი: ტატიანა ზატულოვსკაია - ვალენტინა ბორისენკოსთნ 3,4-4,5 (+3=1-4) 1963 - I-II დამატებითი მატჩი: ტატიანა ზატულოვსკაია - მაია რანიკუსთან 2-4 (+2=0-4) 1965 - II 1966 - III 1969 - II 1971 - V 60-ანი წლებიდან მონაწილეობს მსოფლიოს ჩემპიონატებში: 1961 - პრეტენდენტთა ტურნირი - IV-VI 1964 - პრეტენდენტთა ტურნირი - I-III 1964 - დამატებითი მატჩ-ტურნირი - III 1967 - პრეტენდენტთა ტურნირი - II-III 1971 - საზონათაშორისო ტურნირი - II-III 1971 - პრეტენდენტთა ნახევარფინალური მატჩი: ტატიანა ზატულოვსკაია - ალა კუშნირი 4,5-5,5 (+4=1-5) 1973 - საზონათაშორისო ტურნირი - VI-VIII 1975 - ზონალური ტურნირი - VII-XI 1976 - საზონათაშორისო ტურნირი - VI 1978 - ზონალური ტურნირი - III-IV 1979 - საზონათაშორისო ტურნირი ჭადრაკში ქალთა შორისსაზონათაშორისო ტურნირი - VIII-IX14 1981 - ზონალური ტურნირი - V-VII ქალთა საჭადრაკო ოლიმპიადების ორგზის გამარჯვებული (1963,1966, 16,5 ქულა 19-დან. +15=3-1.). გარდა ორი ოლიმპიური ოქროს მედლისა მოპოვებული აქვს მცირე ოქროსა და ვერცხლის მედლები თავის დაფაზე პირველი და მეორე ადგილების დაკავებისათვის. წარმატებით გამოდიოდა მთელ რიგ საერთაშორისო ტურნირებში: 1964 ბევერვეიკი - I 1965 ემენი - I 1966 პეტროზავოდსკი - I 1967 ბელგრადი - I 1968 სინაი - I 1972 ვეიკ ან ზეე - I 1975 მოსკოვი - I 1979 პეტროვსკ-ტრიბუნალსკი- I 1981 სოჭი - III-V 1982 სოჭი - IV 1993 და 1997 წლებში მოიგო ქალ ვეტერან მოჭადრაკეთა მსოფლიოს ჩემპიონატი 365chess.com Olimpbase.org ↑ Ушла из жизни Татьяна Яковлевна Затуловская (1935-2017)
აშკელონი

აშკელონი ან აშქელონი(ებრ. אַשְׁקְלוֹן (აუდიო) (?·i); არაბ. ٲشكلون, აგრეთვე عسقلان ʿAsqalān) — ქალაქი ისრაელის სამხრეთ-დასავლეთში, ხმელთაშუა ზღვის სანაპიროზე. მოსახლეობის რაოდენობა 2007 წლის ბოლოსთვის 108,900 კაცი. თანამედროვე აშკელონი არსებობს 1951 წლიდან. Ancient fish hook suggests sharks were hunted off Israel's coast 6,000 years ago - LiveScience - 31 March 2023 Ashkelon City Council "Ashkelon, ancient city of the sea", National Geographic, January 2001 Ancient Ashkelon დაარქივებული 24 April 2008 საიტზე Wayback Machine. —University of Chicago English information on Ashkelon—Ashkelon Volunteers Welcome To The City of al-Majdal Asqalan Information and images about the historical Palestinian city of Mijdal and what remains of it today, as Ashkelon's Migdal neighbourhood
დიმონა

დიმონა (ებრ. דִּימוֹנָה) — ქალაქი ისრაელში. მდებარეობს ნეგევის უდაბნოში, ბეერ-შევადან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 36კმ-ში. დიმონაზე გადის ავტომაგისტრალი, რომელიც ქვეყნის ცენტრალური რაიონებიდან მიემართება წითელი ზღვის კურორტ ეილათისაკენ.
ლიენ რაიმსი

ლიენ რაიმსი (ინგლ. LeAnn Rimes, დ. 28 აგვისტო 1982) — ამერიკელი მომღერალი ქანთრის სტილში, რომელიც ცნობილია იმით, რომ დაიწყო თავისი მუსიკალური კარიერა უკვე 11 წლის ასაკში, 14 წლის ასაკში მოიგო თავისი პირველი „გრემი“. 15 წლისას უკვე ჩაწერა თავისი პირველი პოპ-ბალადა დაიან უორენთან ერთად „How Do I Live“. 2000 წელს კვლავ დაბრუნდა აშშ-ის, ევროპის, აზიის ჰიტ-აღლუმებში თავისი ცნობილი სიმღერით — „Can’t Fight the Moonlight“, რომელიც გამოუდგა საუნდტრეკად ფილმისთვის ბარი „მახინჯი კაიოტი“. მთავარი სტატია: ლიენ რაიმსის დისკოგრაფია. სტუდიური ალბომები Everybody's Sweetheart (1991) From My Heart to Yours (1992) All That (1994) Blue (1996) You Light Up My Life: Inspirational Songs (1997) Sittin' on Top of the World (1998) LeAnn Rimes (1999) Twisted Angel (2002) What a Wonderful World (2004) This Woman (2005) Whatever We Wanna (2006) Family (2007) Lady & Gentlemen (2011) Spitfire (2013) One Christmas: Chapter 1 (2014) Today Is Christmas (2015) Remnants (2016) ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ლიენ რაიმსი ოფიციალური საიტი ლიენ რაიმსი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #120805316 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a>
ჩანთოსნები

ჩანთოსენები (ლათ. Marsupialia ან Metatheria) — ძუძუმწოვრების ინფრაკლასი, რომელიც მოიცავს 7 (ან 8) რიგს: ოპოსუმისნაირნი, ცენოლესტები, მიკრობიოთერიუმისნაირნი, ჩანთოსანი თხუნელასნაირნი, მტაცებელი ჩანთოსნები, ჩანთოსანი მაჩვისნაირნი, ორმჭრელიანი ჩანთოსნები და Deltatheroida. საერთო ჯამში აერთიანებს სამასამდე სახეობას. მათი სხეულის სიგრძე მერყეობს 4–10 სმ-დან (ჩანთოსანი თაგვი) 160 სმ-მდე (რუხი კენგურუ). ჩანთოსნების გარეგნობა ნაირგვარია. უმრავლესობას კუდი კარგად აქვს განვითარებული, ზოგი მას სატაცად იყენებს. კიდურები უმეტესად ხუთთითიანია. ზოგ სახეობას I და V თითი რედუცირებული აქვს. კენგურუებსა და ზოგ სხვას II და III თითი ერთმანეთთან აქვს შეზრდილი (სინდაქტილია). კოალას, კუსკუსსა და ზოგ სხვას პირველი ერთი ან ორი თითი სხვა თითებისადმი აქვს დაპირისპირებული. მიწათხარიებს — ჩანთოსან თხუნელებსა და ჩანთოსან მაჩვებს წინა კიდურებზე მძლავრი ბრჭყალები ეზრდებათ. ჩანთოსან მიწის კურდღლებსა და კენგურუებს უკანა კიდურები ძლიერ წაგრძელებული და სახტომად მომარჯვებული, ხოლო წინა კიდურები მოკლე აქვთ. ბალნიანი საფარველი მეტად ხშირი და რბილია, ზოგისა ჯაგრისებური. ზოგს დინგზე აქვს ვიბრისები. ჩანთოსნების უმრავლესობას მოეპოვებათ ჩანთა, რომელიც იხსნება წინ ან უკან, ზოგს იგი გვერდითი ნაოჭის სახით აქვს, ხოლო ზოგს (ჩანთოსან ჭიანჭველაჭამიას) სულაც არ გააჩნია. ჩანთაში იხსნება 2–6 ძუძუ; უჩანთოებს აქვთ 25-მდე ძუძუ, რომლებიც სხეულის გვერდებზეა განლაგებული. კბილების რაოდენობა მერყეობს 22-დან (ქუსლითმავალი) 52-მდე (ჩანთოსანი ჭიანჭველაჭამია). თავის ტვინი პრიმიტიულია, კორძიანი სხეული არ აქვს. უმრავლესობის გრძნობის ორგანოები განვითარების მაღალ დონეზეა. ჩანთოსან თხუნელებს არ აქვთ თვალები. ზოგს სისხლის მიმოქცევის სისტემაში კიუვიეს სადინარები მოეპოვება. სხეულის ტემპერატურა 34–36° აღწევს. რძით იკვებებიან პასიურად, ძუძუდან პირის ღრუში რძე გადადის სპეციალური კუნთების შეკუმშვის შედეგად. ნაშიერის ხორხისა და რბილი სასის აგებულება ხელს უწყობს ერთდროულად სუნთქვასა და კვებას. ლაქტაციის პერიოდი 65 დღემდე გრძელდება. ჩანთაში ნაშიერი 250 დღემდე რჩება. ის სახეობები, რომლებსაც ჩანთა არა აქვთ, ნაშიერებს ზურგით ატარებენ ან მუცლის მხარეზე ძუძუთი ჰყავთ ჩამოკიდებული. უმრავლესობა წელიწადში ერთხელ (ზოგი რამდენჯერმე) მრავლდება. მაკეობა 8–40 დღე-ღამემდე გრძელდება. შობენ 1–24 ნაშიერს. თითოეულის სიგრძე 0,5–3 სმ, ხოლო მასა 0,6–5,5 გ აღწევს. ცოცხლობენ 5–25 წლამდე. იკვებებიან მცენარეულობით, ხმელეთის ცხოველებით, ზოგი ყოვლისმჭამელია. ზოგ ჩანთოსანს საკვებად იყენებენ, ბევრი მათგანი ბეწვის სარეწაო ობიექტია, ზოგს ადამიანის მეურნეობისთვის ზიანი მოაქვს. ჩანთოსნები გავრცელებული არიან ავსტრალიაში, ახალ გვინეასა და მიმდებარე კუნძულებზე, ტასმანიაზე, სულავესზე, სამხრეთ, ცენტრალურ და ჩრდილოეთ ამერიკაში. ზოგიერთის რაოდენობა ძალზე შემცირებულია და გადაშენების საფრთხის წინაშე დგას. ისინი შეტანილი არიან „წითელ წიგნში“. ჩანთოსნების ყველაზე უძველესი ნამარხები ჩრდილოეთ ამერიკის ქვედა ცარცული პერიოდიდან. სამხრეთ ამერიკაში გამოჩნდნენ პალეოცენიდან. ევროპაში ჩანთოსნები ცხოვრობდნენ ეოცენიდან მიოცენამდე. აზიაში და ავსტრალიაში ცნობილი არიან ოლიგოცენიდან. ჯანაშვილი ა., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 80.
ოთხი მართლმორწმუნე ხალიფა

ოთხი მართლმორწმუნე ხალიფა (არაბ. الخلفاء الراشدون ალ-ხულაფა'უ-რ-რაშიდუნი) სუნიტური ტრადიციის მიხედვით იყვნენ პირველი ოთხი ხალიფა, რომლებიც იდეალური მუსლიმი მბრძანებლის სიმბოლოებად ითვლებიან. ისინი მაჰმადის ახლო თანამებრძოლნი იყვნენ და ძალაუფლება მემკვიდრეობით არ მიუღიათ. აბუ-ბექრი 632-634 ომარ იბნ ალ-ხატაბი 634-644 უსმან იბნ აფანი 644-656 ალი იბნ აბუ ტალიბი 656-661