laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
პლეისტოცენის პარკი

პლეისტოცენის პარკი (რუს. Плейстоценовый парк) — ნაკრძალი იაკუტიის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში (რუსეთი). განლაგებულია მდინარე კოლიმის ქვედა დინებაში, სოფელ ჩერსკიდან სამხრეთით 30 კმ-ში. ნაკრძალში მიმდინარეობს ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში უკანასკნელი გამყინვარების დროინდელი მამონტების პრერიების რეკონსტრუქციების ცდების ჩატარება. პარკის შემქმნელი და ხელმძღვანელია ს. ზიმოვი. პლეისტოცენური პარკის იდეა მდგომარეობს იმაში, რომ მოხდეს ინტროდუქცია უკვე არსებული მეგაფაუნის სახეობებისა, ნიადაგების, ლანდშაფტების აღდგენა, რომელიც დამახასიათებელი იყო მამონტის პრერიებისათვის. პრერიების ფაუნაში შედიოდნენ მამონტები, ბეწვიანი მარტორქები, ბიზონები, ველური ცხენები, აქლემები, ჩრდილოეთისა და გიგანტური ირმები, აფთრები და სხვ. ცხოველთა რაოდენობა აქ საკმაოდ დიდი იყო. Official website The Pleistocene Park Foundation: “Pleistocene Park: an ice-age ecosystem to save the world.” Kickstarter crowdfunding campaign, active 10 March – 9 April 2017. Professor F. Stuart Chapin III's Pleistocene Park page "Good Fence for Future Mammoth Steppes", Russia-InfoCentre ""Pleistocene Park Could Solve Mystery of Mammoth's Extinction დაარქივებული 2008-07-06 საიტზე Wayback Machine. ", LiveScience "The Big Thaw" დაარქივებული 2011-06-10 საიტზე Wayback Machine. , Stanford Magazine ↑ Anna Meyer (2005), Hunting the double helix: how DNA is solving puzzles of the past, Allen & Unwin, ISBN 1741141079, http://books.google.com/?id=CBxhrHjECoUC. წაკითხვის თარიღი: 2009-04-20 ↑ Величие и реконструкция природы — Баз Эдмеадес /Baz Edmeades/ 1998. (С) ↑ Экологические кризисы в истории человечества. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-09-28. ციტირების თარიღი: 2011-07-16. ↑ животные, домашние животные, энциклопедия животного мира, про мир диких животных на Зооклубе. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2006-11-27. ციტირების თარიღი: 2011-07-16. ↑ Megafauna — «First Victims of the Human-Caused Extinction» — book by Baz Edmeades. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2001-04-02. ციტირების თარიღი: 2011-07-16. ↑ Pleistocene Extinctions
ზემო ნორმანდია

ზემო ნორმანდია (ფრანგ. Haute-Normandie) — რეგიონი საფრანგეთის ჩრდილო-დასავლეთში, ისტორიული ნორმანდიის ნაწილი. შედგება 2 დეპარტამენტისაგან: ერი და ზღვისპირა სენა. ფართობი – 12,3 ათასი. მოსახლეობა – 1,7 მლნ. ქალაქები: რუანი, ჰავრი, ევრე. ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2005-12-15 საიტზე Wayback Machine.
იანინის ნომი

იანინის ნომი, იოანინის ნომი (ბერძ. Ιωάννινα) — ნომი საბერძნეთში, ეპიროსის რეგიონში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი იანინა. იანინას ნომი ერთ-ერთი ყველაზე დიდი ნომია საბერძნეთში და ეპიროსის რეგიონის ნახევარი ფართობი უჭირავს. მოსახლეობა — 170 239 ადამიანი. ფართობი — 4 990 კმ². პერიფერიული ერთეული იანინა იყოფა 8 მუნიციპალიტეტად. საბერძნეთის ნომები ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2011-07-17 საიტზე Wayback Machine.
შილპა შეტი

შილპა შეტი (ინგლ. Shilpa Shetty; დ. 8 ივნისი 1975, მანგალური, ინდოეთი) — ინდოელი მსახიობი და მოდელი. შილპა შეტი დაიბადა 1975 წლის 8 ივნისს ინდოეთის კარნატაკის შტატის ქალაქ მანგალურში. დედამისი იყო „Forhans“-ის და „Bournvita“-ის მოდელი, ხოლო მამამისი მონაწილეობდა „Yera“-ს სათვალეების რეკლამაში. ჰყავს უმცროსი და შამიტა შეტი, რომელიც ბოლივუდის მსახიობია. შილპა შეტი მუმბაიში სწავლობდა ჩემბურისის უმაღლეს სკოლაში. 15 წლის ასაკში სურდა მოდელი გამხდარიყო, მაგრამ ჩანაფიქრი არ აუსრულდა, რამეთუ მისი პარამეტრები არ აკმაყოფილებდა სამოდელო სტანდარტს. თუმცა მიზანს მიაღწია და კარიერა როგორც მოდელმა დაიწყო. იმ პერიოდისთვის იგი 16 წლისა იყო. შილა შეტი ბოლივუდის ერთ-ერთი ყველაზე მაღალი მსახიობია (174 სმ). გადაღებულია დაახლოებით 50-მდე ფილმში. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: შილპა შეტი შილპა შეტი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ↑ Oconnor, Ashling (18 January 2007). „Times exclusive: interview with Shilpa Shetty's mother“. timesonline.co.uk. London. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 4 ივნისი 2011. ციტირების თარიღი: 27 February 2007. ↑ Daily Telegraph (31 July 2008)
რიშარდ ბუგაისკი

რიშარდ ბუგაისკი (პოლ. Ryszard Bugajski; დ. 27 აპრილი 1943, ვარშავა, პოლონეთი — გ. 7 ივნისი, 2019, იქვე) — პოლონელი რეჟისორი, მწერალი და სცენარისტი. ომამდელი აქტივისტის ედუარდ ბუგაისკის შვილი. რიშარდ ბუგაისკი არის არაერთი კინოფესტივალის ჯილდოების გამარჯვებული. 1972 წლიდან მოყოლებული გადაიღო 23 ფილმი და სატელევიზიო შოუ. ვარშავის უნივერსიტეტში სწავლობდა ფილოსოფიას, ხოლო ქალაქ ლოძის კინოსკოლაში რეჟისურას, რომელიც მან 1973 წელს დაამთავრა. ბუგაისკის 1982 წლის ფილმი „დაკითხვა“ მოხსენიებულია როგორც „ყველაზე ანტი-კომუნისტური ფილმი პოლონეთის სახალხო რესპუბლიკის ისოტრიაში“ და შეყვანილი იყო 43-ე კანის კინოფესტივალზე. ფილმში მთავარი როლები შეასრულეს კრისტინა იანდამ და ადამ ფერენციმ. აღსანიშნავია, რომ ფილმი პოლონეთის კომუნისტურმა ცენზურამ აკრძალა. 2008 წლის 29 ოქტომბერს კულტურაში შეტანილი წვლილისათვის მიენიჭა მედალი. რიშარდ ბუგაისკი გარდაიცვალა 2019 წლის 7 ივნისს ხანგრძლივი ავადმყოფობის შედეგად. დაკითხვა (1982) გამოკვეთილად (1990) კაპიტან პილეცკის სიკვდილი (2006) გენერალი ნილი (2009) რიშარდ ბუგაისკი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ↑ http://www.mkidn.gov.pl/dziennikarze/2053.html[მკვდარი ბმული] Wręczenie medali Gloria Artis. mkidn.gov.pl, 29 października 2008.
ესპანური მარკა

ესპანური მარკა (ლათ. marca hispanica) — ოლქი, რომელიც მდებარეობდა საფრანგეთსა და არაბების ესპანურ სამფლობელოებს შორის. მოიცავდა კატალონიას, ნავარასა და არაგონის ნაწილს. ოლქი წარმოადგენდა ფრანკთა იმპერიის სამხედრო საზღვარს აღმოსავლეთ პირენეებში. არაბების მიერ იბერიის ნახევარკუნძულის დაპყრობის შემდეგ ეს ტერიტორია იმართებოდა სამხედრო გარნიზონების დახმარებით. 778 წელს ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან შემოიჭრა კარლოს დიდი და ადგილობრივი მოსახლეობის დახმარებით დაიპყრო პირენეის მთების მიმდებარე ტერიტორიები. (ამ ომში დაიღუპა კარლოს დიდი ნათესავი როლანდი, რომელსაც XI საუკუნეში მიეძღვნა ცნობილი სიმღერა), მაგრამ 781 წელს ქვეყანა კვლავ არაბების ხელში გადადის. 785 წელს ფრანკებმა აიღეს ხერონა, ხოლო 801 წელს, ტულუზის გრაფის გილიომ ჟელონელის ხელმძღვანელობით დაიპყრეს ბარსელონა. 811 წელს არაბებისათვის ჩამორთმეულ ტერიტორიებს ეწოდათ ესპანური მარკა, რომელიც შედგებოდა საგრაფოებისაგან, რომელთა შორის წამყვან როლს თამაშობდა ბარსელონის საგრაფო. Archibald R. Lewis, "The Development of Southern French and Catalan Society, 718-1050(ინგლისური) the arabs in Occitania დაარქივებული 2006-12-29 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) àrabs i francs[მკვდარი ბმული] Històries de Catalunya: L'imperi carolingi i la Marca Hispànicaდაარქივებული 2011-08-11 საიტზე Wayback Machine. Històries de Catalunya: L'origine des comtés catalans დაარქივებული 2007-01-01 საიტზე Wayback Machine.
გლდანულა

გლდანულა, გლდანისხევი — თბილისის ერთ–ერთი უბანი. მდებარეობს თბილისის ჩრდილო–აღმოსავლეთით, მდინარე გლდანისხევის მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 450 – 500 მეტრზე. გავრცელებულია ზომიერი ჰავა. გლდანულაში 10 კორპუსია, აქედან მე-4, მე-5, მე-9 და მე-10 კორპუსები 16-ანი, დანარჩენი — 9 სართულიანია. გლდანის ხევი რუკაზე - wikimapia.org
პრევეზის ნომი

პრევეზის ნომი (ბერძ. Πρέβεζα) — ნომი საბერძნეთში, ეპიროსის რეგიონში. ჩრდილოეთით ესაზღვრება იანინის ნომს და ტესპროტიას, აღმოსავლეთით — არტის ნომს. სამხრეთით ესაზღვრება იონიის ზღვა და ამვრაკიკოსის ყურე (Αμβρακικός). ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი პრევეზა. მოსახლეობა — 59,600 ადამიანი. ფართობი — 1,036 კმ². პერიფერიული ერთეული პრევეზა იყოფა 3 მუნიციპალიტეტად. საბერძნეთის ნომები ოფიციალური საიტი
თესპროტია

ტესპროტია (ბერძ. Θεσπρωτία) — ნომი საბერძნეთში, ეპიროსის რეგიონში. სამხრეთით ესაზღვრება იონიის ზღვა. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი იღუმენიცა. მოსახლეობა — 46,811 ადამიანი. ფართობი — 1,515 კმ². პერიფერიული ერთეული თესპროტია იყოფა 3 მუნიციპალიტეტად. საბერძნეთის ნომები ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2011-08-09 საიტზე Wayback Machine.
კეფალონიის ნომი

კეფალონიის ნომი (ბერძ. Κεφαλληνία) — ნომი საბერძნეთში, იონიის კუნძულების ჯგუფში. მდებარეობს კეფალონიის და ითაკის კუნძულებზე. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი არგოსტოლიონი. მოსახლეობა — 42,088 ადამიანი. ფართობი — 904 კმ². პერიფერიული ერთეული კეფალონია იყოფა 9 მუნიციპალიტეტად. საბერძნეთის ნომები ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2011-05-18 საიტზე Wayback Machine.
ლეფკადის ნომი

ლეფკადის ნომი, ლეფკასის ნომი (ბერძ. Λευκάδα) — ნომი საბერძნეთში, იონიის კუნძულების ჯგუფში. მდებარეობს ლეფკადას კუნძულზე და რამდენიმე პატარა კუნძულზე მთავარ კუნძულთან ახლოს. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ლეფკადა. მოსახლეობა — 21,414 ადამიანი. ფართობი — 335.8 კმ². პერიფერიული ერთეული ლეფკადა იყოფა 7 მუნიციპალიტეტად. საბერძნეთის ნომები ოფიციალური საიტი
ზაკინთოსის ნომი

ზაკინთოსის ნომი (ბერძ. Ζακύνθος) — ნომი საბერძნეთში, იონიის კუნძულების ჯგუფში. მდებარეობს კუნძულ ზაკინთოსზე და მასთან ახლოს მდებარე რამდენიმე კუნძულზე. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ზაკინთოსი. მოსახლეობა — 39 015 ადამიანი. ფართობი — 406 კმ². პერიფერიული ერთეული ზაკინთოსი იყოფა 6 მუნიციპალიტეტად. საბერძნეთის ნომები ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2011-01-13 საიტზე Wayback Machine.
პუატიეს ბრძოლა

პუატიესთან მოხდა რამდენიმე ცნობილი ბრძოლა: პუატიეს ბრძოლა (იგივე ბუიეს ბრძოლა) — ხლოდვიგ I-სა და ალარიხ II-ს შორის. პუატიეს ბრძოლა — კარლოს მარტელსა და არაბებს შორის. პუატიეს ბრძოლა — ინგლისსა და საფრანგეთს შორის ასწლიანი ომის დროს.
პუატიეს ბრძოლა (732)

პუატიეს ბრძოლა, ტურის ბრძოლა – ბრძოლა ფრანკებსა და არაბებს შორის. გაიმართა 732 წლის 10 ოქტომბერს, ქალაქ ტურთან ახლოს, ფრანკების იმპერიის და აკვიტანიის საზღვართან ახლოს. ბრძოლას ხელმძღვანელობდნენ ავსტრაზიის და ნეისტრიის მაიორდომი კარლოს მარტელი და ომაიანების სახალიფოს ალ-ანდალუზიის გენერალ-გუბერნატორი აბდურ რაჰმან იბნ-აბდალაჰი. ბრძოლა დამთავრდა ფრანკების გადამწყვეტი გამარჯვებით. აბდურ რაჰმან იბნ-აბდალაჰი დაიღუპა ბრძოლის ველზე, ხოლო კარლოს მარტელის ძალაუფლება გავრცელდა უფრო სამხრეთით. პუატიეს ომის შედეგად შეჩერდა არაბების დაპყრობები ევროპის მიმართულებით. პრუსიის ისტორიოგრაფ ლეოპოლდ ფონ რანკეს სიტყვებით: შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „პუატიეს ბრძოლა (732)“ ვიკისაწყობში. The Battle of Tours 732 დაარქივებული 2007-02-22 საიტზე Wayback Machine. Tours, Poiters დაარქივებული 2002-01-28 საიტზე Wayback Machine. Watson, William E., «The Battle of Tours-Poitiers Revisited» დაარქივებული 2008-09-21 საიტზე Wayback Machine. Ian Meadows, «The Arabs in Occitania» დაარქივებული 2006-12-29 საიტზე Wayback Machine. Poke’s edition of Creasy’s 15 Most Important Battles Ever Fought Medieval Sourcebook: Arabs, Franks, and the Battle of Tours, 732: Three Accounts დაარქივებული 2014-10-11 საიტზე Wayback Machine. Medieval Sourcebook: Anon Arab Chronicler: The Battle of Poitiers, 732 დაარქივებული 2006-12-07 საიტზე Wayback Machine. History of Europe: The Battle of Tours დაარქივებული 2006-05-02 საიტზე Wayback Machine. ↑ Oman, Charles W., Art of War in the Middle Ages A. D. 378–1515. — P. 167. ↑ Ранке, Леопольд Фон. «История Реформации», т. 1, 5.
პუატიეს ბრძოლა (1356)

პუატიეს ბრძოლა — ასწლიანი ომის პირველი ეტაპის ბოლო ბრძოლა. გაიმართა 1356 წლის 19 სექტემბერს პუატიეს სამხრეთით. ერთმანეთს ებრძოდნენ ინგლისის ძალები ედუარდ შავი პრინცის მეთურობით და საფრანგეთის ძალები ჟან II კეთილის მეთაურობით. მინიმალური დანაკარგების საფასურად ინგლისელებმა დაამარცხეს ფრანგები და ტყვედ ჩაიგდეს მეფე. ასწლიანი ომის ბრძოლების სია Green, David. The Battle of Poitiers 1356, (2004), ISBN 0-7524-2557-9 Nicolle, David. Poitiers 1356: The Capture of a King, (2004), ISBN 1-84176-516-3 ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: პუატიეს ბრძოლა (1356) On The Hundred Years War, a primary source written by Jean Froissart დაარქივებული 2018-12-25 საიტზე Wayback Machine. Great Battles: The Battle of Poitiers ↑ 1.0 1.1 Perrett, Bryan (1992). The Battle Book. London, England: Arms and Armour Press. ISBN 1-85409-328-2.  p. 237.
ბუიეს ბრძოლა

ბუიეს ბრძოლა, პუატიეს ბრძოლა — ბრძოლა ვესტგუთებსა და ფრანკებს შორის. მიმდინარეობდა 507 წელს, ვესტგუთების ტერიტორიის ჩრდილოეთი მარკის ტერიტორიაზე, პუატიესთან ახლოს. ფრანკებს მეთაურობდა ხლოდვიგ I, ხოლო ვესტგუთებს ალარიხ II, რომელიც ამ ბრძოლაში დაიღუპა. Encyclopedia of barbarian Europe: Society in Transformation, Ed.Michael Frassetto, ABC-CLIO, 2003. Moreton-Macdonald, John Ronald, A History of France, Vol.1, The MacMillan Company, 1915. Eugen Ewig: Die Merowinger und das Frankenreich, Stuttgart u.a. 1993. Herwig Wolfram: Die Goten, München 2001.
ალიაკმონი

ალიაკმონი (ბერძ. Αλιάκμονας; სლავ. Бистрица, Bistritsa) — მდინარე ჩრდილოეთ საბერძნეთში. სათავე აქვს ვერნოსისა და გრამოსის მთებში, ალბანეთის საზღვართან ახლოს. სიგრძე 322 კმ. მიედინება კასტორიის, გრევენის, იმათიისა და პიერიის ნომების ტერიტორიებზე. ზემო დინებაში მთის მდინარეა, გამოკვეთილი ღრმა ხეობით, შუა დინებაში გაედინება მთათაშორის ქვაბულში, ხოლო ქვემო დინებაში სალონიკის დაბლობზე. ერთვის ეგეოსის ზღვის თერმეკოსის ყურეს. მდინარის წყალს იყენებენ სარწყავად. ალიაკმონზე აშენებულია ორი მსხვილი წყალსაცავი : მთის ტბა ალიაკმონასი და უფრო ქვემოთ სფიკია. ბერძნულ მითოლოგიაში ალიაკმონი იყო მდინარის ღმერთი, ოკეანოსის შვილი. გარდა ამისა ღმერთისა (Αλιάκμον) და მდინარის სახელი (Αλιάκμωνας) შესაძლოა წარმოადგენდეს სითეზსს ძველი ბერძნული სიტყვებისა άλς (θάλασσα - ზღვა) და άκμων (αμόνι - ფორმირება, დამუშავება). საბერძნეთის მდინარეების სია ალიაკმონი - დიდი საბჭოთა ენციკლოპედია ↑ Encyclopedia of the Languages of Europe, Glanville Price, Blackwell Publishing, 2000, ISBN 0-631-22039-9, p. 316. ↑ Die Jungtürken und die mazedonische Frage(1890-1918), Mehmet Hacısalihoğlu, Oldenbourg Wissenschaftsverlag, 2003, ISBN 3-486-56745-4, s. 42.
ოთხი ოთახი

ოთხი ოთახი (ინგლ. Four Rooms) — 1995 წლის კინოფილმი. წარმოადგენს შავ კომედის. შედგება სხვადასხვა რეჟისორებისგან გადაღებული ოთხი ეპიზოდისაგან, რომლის სიუჟეტის ცენტრია პორტიე ტედი (ტიმ როთი). რეჟისორები არიან: ელისონ ანდერსი, ალექსანდრ როკუელი, რობერტ როდრიგესი და კვენტინ ტარანტინო. ფილმში ერთბაშათ ჰოლივუდის მრავალმა მსახიობმა მიიღო მონაწილეობა. „ოთხი ოთახი“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
კახურა

კახურა — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ლენტეხის მუნიციპალიტეტში (ლენტეხის თემი), მდინარე ცხენისწყლის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1100 მეტრი, ლენტეხიდან 4 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 32 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 452. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ნაღომარი

ნაღომარი (ყოფილი ნაგომარი) — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ლენტეხის მუნიციპალიტეტში (რცხმელურის თემი), მდინარე ცხენისწყლის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 500 მეტრი, ლენტეხიდან 19 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 15 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 336. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ნაცული

ნაცული — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ლენტეხის მუნიციპალიტეტში (ჩიხარეშის თემი), მდინარე ცხენისწყლის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1480 მეტრი, ლენტეხიდან 39 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 61 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 342. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
მუწდი

მუწდი — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ლენტეხის მუნიციპალიტეტში (ჩოლურის თემი), სვანეთის ქედის სამხრეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 1400 მეტრი, ლენტეხიდან 18 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 4 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 228. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ზესხო (ლენტეხის მუნიციპალიტეტი)

ზესხო (ყოფილი ზერია) — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ლენტეხის მუნიციპალიტეტში (ცანის თემი), სვანეთის კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ზესხოს (ცხენისწყლის მარჯვენა შენაკადი) ხეობაში. ზღვის დონიდან 1800 მეტრი, ლენტეხიდან 62 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 5 ადამიანი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 364. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ნანარი

ნანარი — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ლენტეხის მუნიციპალიტეტში (ხოფურის თემი), მდინარე ხოფურის (ცხენისწყლის მარცხენა შენაკადი) ხეობაში. ზღვის დონიდან 930 მეტრი, ლენტეხიდან 17 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 101 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 311. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
რცხმელური

რცხმელური — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ლენტეხის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: გვიმბრალა, ლაღარვაში, ნაღომარი, ყვედრეში). მდინარე ცხენისწყლის მარჯვენა ნაპირზე, ცაგერ–ლენტეხის საავტომობილო გზაზე. ზღვის დონიდან 520 მეტრი, ლენტეხიდან 18 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 232 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 522. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ინაქოსი

ინაქოსი (ბერძ. Ίναχος) — მდინარე სამხრეთ საბერძნეთში, პელოპონესის ნახევარკუნძულზე. სათავე აქვს არგოლისიდან დასავლეთით მდებარე მთებში. სიგრძე 37 კმ. ერთვის ეგეოსის ზღვის არგოლიკოსის ყურეს. საბერძნეთის მდინარეების სია Pausanias, Reisen in Griechenland, 2, 15, 4. Strabon, Geographica, 370.
ჩრდილოეთ ეგეოსის კუნძულები

ჩრდილოეთ ეგეოსის კუნძულები (ბერძ. Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου) — ადმინისტრაციული პერიფერია საბერძნეთის აღმოსავლეთ ნაწილში, რომელიც მოიცავს რამდენიმე კუნძულს. ადმინისტრაციულად შედის 3 ნომი: ქიოსის ნომი ლესბოსის ნომი სამოსის ნომი პერიფერიის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი მიტილინი. რეგიონის ფართობი შეადგენს — 3 836 კმ², მოსახლეობა — 208 151 ადამიანს. საბერძნეთის ადმინისტრაციული დაყოფა საბერძნეთის პერიფერიები ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2012-06-20 საიტზე Wayback Machine.
ალვის ხე

ალვის ხე (Populus italica, Populus pyramidalis) — ფოთოლმცვივანი, ორსახლიანი ხე ტირიფისებრთა ოჯახისა. იზრდება 40 მ-მდე, აქვს ვიწრო პირამიდული ქერქი. ყვავის მარტ-აპრილში, ნაყოფი კი მაისში მწიფდება. მდედრობითი ხეები იშვიათია და ამიტომ კალმით ამრავლებენ. საკმაოდ ყინვაგამძლეა და სწრაფმზარდი. 60-70 წლის ხე წვერხმელობას იწყებს. გაღიავებული დრეკადი ვარჯი ქარს ადვილად ატარებს და ირწევა. ალვის ხის სამშობლოდ ავღანეთსა და შუა აზიას თვლიან. კულტივირებულია კავკასიაში. კარგი სახეივნო ჯიშია. ქარსაფრებში ფოთლოვან ჯიშებს შორის საუკეთესოა თავისი საროტანის გამო. 15-20 წლისა უკვე საშენ მასალას იძლევა. მას მსუბუქ, სიმშრალეში გამძლე მერქანს ქაღალდის წარმოებაში იყენებენ. მირზაშვილი ვ, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 304. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ალვის ხე
სამხრეთ ეგეოსის კუნძულები

სამხრეთ ეგეოსის კუნძულები (ბერძ. Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου) — ადმინისტრაციული პერიფერია საბერძნეთის აღმოსავლეთ ნაწილში, რომელიც მოიცავს რამდენიმე კუნძულს. ადმინისტრაციულად შედის 2 ნომი: კიკლადის ნომი დოდეკანესის ნომი პერიფერიის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი ერმოუპოლისი. პერიფერიის ფართობი შეადგენს — 5 286 კმ², მოსახლეობა — 320 001 ადამიანს. საბერძნეთის ადმინისტრაციული დაყოფა საბერძნეთის პერიფერიები ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2006-02-20 საიტზე Wayback Machine.
ქიოსის ნომი

ქიოსის ნომი (ბერძ. Χίος) — ნომი საბერძნეთში, ჩრდილოეთ ეგეოსის კუნძულების ჯგუფში. მდებარეობს ქიოსის, პსარასა და რამდენიმე პატარა კუნძულზე. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ქიოსი. მოსახლეობა — 53,817 ადამიანი. ფართობი — 904 კმ². პერიფერიული ერთეული ქიოსი იყოფა 3 მუნიციპალიტეტად. საბერძნეთის ნომები ოფიციალური საიტი
ლესბოსის ნომი

ლესბოსის ნომი (ბერძ. Λέσβος) — ნომი საბერძნეთში, ჩრდილოეთ ეგეოსის კუნძულების ჯგუფში. მდებარეობს ლესბოსის, ლემნოსის და აიოს-ეფსტრატიოსის კუნძულებზე. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი მიტილინი. მოსახლეობა — 110,220 ადამიანი. ფართობი — 2,154 კმ². პერიფერიული ერთეული ლესბოსი იყოფა 17 მუნიციპალიტეტად. საბერძნეთის ნომები ოფიციალური საიტი
სამოსის ნომი

სამოსის ნომი (ბერძ. Σάμος) — ნომი საბერძნეთში, ჩრდილოეთ ეგეოსის კუნძულების ჯგუფში. მდებარეობს სამოსის, იკარიას და ფოურნის კუნძულზე. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ვათი. მოსახლეობა — 44,114 ადამიანი. ფართობი — 778 კმ². პერიფერიული ერთეული სამოსი იყოფა 8 მუნიციპალიტეტად. საბერძნეთის ნომები ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2006-04-15 საიტზე Wayback Machine.
არკადია (საბერძნეთი)

არკადია (ბერძ. Αρκαδία) — ნომი საბერძნეთში, პელოპონესის პერიფერიაში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ტრიპოლი. მოსახლეობა — 100,611 ადამიანი. ფართობი — 4,419 კმ². არკადია ჩრდილოეთით ესაზღვრება აქაიას, დასავლეთით ელიდას, სამხრეთით მესინიას და ლაკონიას, აღმოსავლეთით არგოლიდას და სამი მმხრიდან გარშემორტყმულია მთებით, რომელთაგან ყველაზე მნიშვნელოვანია: კილენე (ახლა ზირია) ჩრდილო აღმოსავლეთით, ერიმანტოსი (ახლა ოლონოსი) ჩრდილო-დასავლეთით, ლიკეონი (ახლა დიაფორტი) სამხრეთ-დასავლეთით და არტემიზიონი (ახლა მალევო) აღმოსავლეთით. მხოლოდ აღმოსავლეთში არის დაბლობები, სადაც ოდესღაც მდებარეობდა ქალაქები: ტეგეია და მანტინეია. მდინარეებს შორის ყველაზე მნიშვნელოვანია ალფეოსი და ლადონი. არკადია — ერთადერთი ნომია პელოპონესის პერიფერიაში, რომელსაც არ შეხებია დორიული გადასახლება; მან შეინარჩუნა მისი უძველესი მკვიდრნი პელასგები, რომლებიც ძირითადად ცხოვრობდნენ მესაქონლეობით და სოფლის მეურნეობით, ნაკლებად ან საერთოდ არ იცნობდნენ მრეწველობას, ხელოვნებას (გარდა მუსიკისა) და მეცნიერებას. არკადიელმა მწყემსებმა სიმღერით ფანტასტიკური შელამაზებით შექმნეს პასტორალის ჟანრის პოეზია. პოლოიტიკური თვალსაზრისით არკადია უძველეს დროში დაიშალა დიდი რაოდენობით ცალკეულ ქვეყნებად, რომლებმაც მოკლე ხნით ერთმანეთისგან დამოუკიდებლებმა შექმნეს ძალიან სუსტი კავშირი. ასეთი არასაკმარისი ერთობა გახდა საფუძველიუ იმის, რომ არკადია, მიუხედავად მრავალრიცხოვნობისა და თავისი ხალხის სამხედრო გმირობებისა, არ უთამაშია არც ერთი გავლენიანი როლი საბერძნეთის ისტორიაში. ერთადერთი მცდელობა ერთიანი ცენტრალიზებული სახელმწიფოს შექმნის ჰქონდათ ძვ. წ. 371 წელს ეპამინონდის ქალაქ მეგალოპოლის (დიდი ქალაქი) დამაარსებლის მეთაურობით. მაგრამ ეს მცდელობა წარუმატებლად დასრულდა და ახალი დედაქალაქი საომერი შეტაკებების შედეგად ერთი მხრივ არკადიის ანტიცენტრალისტური პარტიის, ხოლო მეორე მხრივ სპარტელების მხრიდან მთლიანად განადგურდა და მას ხუმრობით «დიდი უდაბნო» უწოდეს. პერიფერიული ერთეული არკადია იყოფა 5 მუნიციპალიტეტად. საბერძნეთის ნომები ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2011-07-21 საიტზე Wayback Machine.
ალთაური ცხვარი

ალთაური ცხვარი — სამატყლო-სახორცე წმინდამატყლიანი ცხვრის ჯიში. გამოყვანილია 1930–1949 წლებში რსფსრ-ის ალთაის მხარეში. ადგილობრივი მერინოსული ნერბი ჯერ შეჯვარებულია რამბულიეს ერკემალთან და შემდეგ 1-ლი თაობის ნაჯვარი — ავსტრალიური მერინოსისა და კავკასიური წმინდამატყლიანი ცხვრის ჯიშის ერკემალთან. ჯიში დამტკიცებულია 1949 წელს. ცოცხალი წონა ნერბისა 55–65 კგ, ერკემლისა 90–100 კგ. მატყლის ნაპარსი შესაბამისად 6,0–6,5 კგ, 9–11 კგ. მაქსიმალური ნაპარსი — 12 და 30 კგ. მატყლის სიგრძე 7–10 სმ. ალთაური ცხვრის ნაყოფიერება — 100 ნერბზე 130–170 ბატკანი. მის მოშენებას მისდევენ ციმბირში, ყაზახეთის ჩრდილოეთ ოლქებში, ბაშკირეთში, ჩელიაბინსკის ოლქში და სხვა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 307.
ალთუნი

ალთუნი (თურქ. altun — ოქრო) — თურქული ოქროს მონეტა. იჭრებოდა კონსტანტინოპოლის აღების (1453) შემდეგ. წონა 3,5 გრამი. ალთუნი სხვადასხვა ტიპისაა. XVIII საუკუნის დასაწყისიდან ალთუნის შუბლზე გამოსახულია მოჭრის ადგილი, დრო და თუღრა, ზურგზე არაბულად აწერია: „სულთანი მფლობელი ხმელეთისა, მპყრობელი ზღვებისა, სულთანი ძე სულთნისა“. არაბული ზედწერილები შესრულებულია მაღალი კალიგრაფიული ოატატობით. საქართველოში ალთუნი XVI საუკუნიდან გავრცელდა. აღმოჩენილია ქუთაისში, უდეში (ადიგენის რაიონი), ლეხურის ხეობაში. ოსმალების მიერ თბილისის აღების (1723) შემდეგ, ოსმალეთის სულთან აჰმედ III-ის სახელით თბილისში მოჭრა ალთუნი და ორმაგი ალთუნი, ე. წ. ალთუნ-აშრეფი (წონა 6,15 გ), რომელიც უიშვიათესი მონეტაა. Быков А. А., Монеты Турции XIV-XVII веков, Л., 1939 ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 307.