laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
შულავერი (მარნეულის მუნიციპალიტეტი)

შულავერი — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, შულავერის თემის ცენტრი. მდებარეობს მარნეულის ვაკეზე, მდინარეების ხრამისა და დებედის შუამდინარეთში. რკინიგზის სადგური. ზღვის დონიდან 370 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 15 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1551 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 506. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
აუგრაბისი

აუგრაბისი (წარმოითქმის /ɔːˈxrɑːbiːz/) — წყალვარდნილი მდინარე ორანჟზე, სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის ჩრდილოეთი კაპლანდის პროვინციაში. სიმაღლე — 146 მეტრი. ფართობი — 820 კმ². წარმოადგენს მსოფლიოს ერთ-ერთ უდიდეს წყალვარდნილს. მდინარის შესართავიდან მდებარეობს დაახლოებით 500 კმ-ში. წყლის ნაკადი გაედინება კლდოვან ხეობაში, რომლის სიღრმე 240 მეტრია, ხოლო სიგრძე 18 კმ. ხეობა არის გრანიტული ეროზიის ტიპური მაგალითი. აუგრაბისის წყლის ხარჯი შეადგენს 7,800 მ³/წმ-ს. „აუგრაბისი“ უწოდა ფინელმა ჰენდრიკ იაკობ ვიკარმა, რომელმაც მდინარეზე 1778 წელს იმოგზაურა. კოისანის ენებიდან აუგრაბისი ითარგმნება როგორც „ძლიერი ხმაურის ადგილი“. 1954 წელს ქალაქი აპინგტონი გამოვიდა ინიციატივით ჩანჩქერის ადგილას ეროვნული პარკის შექმნასთან დაკავშირებით. 1966 წლის 5 აგვისტოს შეიქმნა აუგრაბისის ეროვნული პარკი, რომლის ტერიტორიაზე გვხვდება შავი მარტორქა, კანა, ანტილოპა და სხვა. მსოფლიოს ყველაზე მაღალი ჩანჩქერების სია ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: აუგრაბისი აუგრაბისის ჩანჩქერის ეროვნული პარკი (ინგლისური)
რევმატიზმი

რევმატიზმი (ბერძ. rheumatismós – გამოდენა, ლორწო, რევმატული ტანჯვა) — ინფექციურ-ალერგიული დაავადება, რომელსაც ახასიათებს შემაერთებელი ქსოვილის სისტემური ანთებითი დაზიანება, უპირატესად გულ-სისხლძარღვთა სისტემაში. რევმატიზმით უმეტესად ავადდებიან ახალგაზრდები, ამასთან, ქალები 3-ჯერ უფრო ხშირად, ვიდრე ვაჟები. ძირითადად ვითარდება 7-დან 15 წლამდე პერიოდში. სხვა ქვეყნებში ტერმინი „რევმატიზმი“ – გამოხატავს ცალკეული რბილი ქსოვილების დაზიანებას, ინფექციას. ვიწრო გაგებით ეს ტერმინი გულისხმობს ძვალკუნთოვანი სისტემის დაავადებას, რომელიც ასაკთან ერთად ვითარდება, რაც არც ისე სწორია. ინფიცირება და β-ჰემოლიზურ–სტრეპთოკოკურ ჯგუფში A. ინფექციური ანთებითი პროცესები ცხვირ–ხახის არეში (ტონზილიტი, ქრონიკული ფარინგიტი, ქრონიკული ტონზილიტი). ციებ-ცხელება გენეტიკური მიდრეკილების განმსაზღვრელი პათოგენეზს უკავშირდება ორი ფაქტორი: ტოქსიკური ეფექტი, ზოგიერთი ფერმენტებისა და სტრეპტოკოკების. რაც მოიცავს კარდიოტოქსიკური ეფექტი. ის წარმოადგენს, გულის ქსოვილში ზოგიერთ სტრეპტოკოკულ–ანტიგენური გავრცელებულ შემადგენლობას. სიმპტომები ჩნდება მწვავე სტრეპტოკოკული ინფექციის გადატანიდან 1-2 კვირის შემდეგ. რევმატიზმი გამოიხატება 5 სინდრომად: რევმოკარდიტი (კარდიალური ფორმა) - გულის დაზიანება ანთებითი პროცესებისგან რომელშიც ჩართულია მთელი გარსი, მაგრამ უპირველეს ყოვლისა მიოკარდი. ინტოქსიკაციის სიმპტომები (სისუსტე, დაღლილობა, ოფლიანობა, მადის დაკარგვა); გულის (მქაჩავი) ტკივილი, მჩხვლეტავი ხასიათის; სხეულის გაზრდილი ტემპერატურა (სიცხე), ფებრილური ნომრები (> 38); ზომიერი ჰიპოტენზია; ტაქიკარდია; გულის ამოვარდნები; გულის საზღვრების შეცვლა; დამატებითი სიმპტომები, მარცხენა პარკუჭის და მარჯვენა პარკუჭის გულის უკმარისობა. რევმატოლოგიის ამერიკული კოლეჯი EULAR - ევროპული ლიგა რევმატიზმის წინააღმდეგ BBC „თქვენი ჯანმრთელობა“ ართრიტი და რევმატიზმი Частная патология и терапия домашних животных, пер. с нем., т. 2, книга 4, М., 1964.
ჯანხოში

ჯანხოში — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, წერაქვის თემში. მდებარეობს ლოქის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, მდინარე შულავრის (ხრამის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა ნაპირას, ზღვის დონიდან 800 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 40 კილომეტრით, სადახლოდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 19 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2 ადამიანი. 2002 წლის აღწერის მონაცემების მიხედვით მოსახლეობის 50 %-ს წარმოადგენდნენ ქართველები, ხოლო 45 %-ს აზერბაიჯანელები. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 540. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ხანჯი-გაზლო

ხანჯი-გაზლო — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, ყაჩაღანის თემში. მდებარეობს მარნეულის ვაკეზე, მდინარე ხრამის მარჯვენა ნაპირას, ზღვის დონიდან 290 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 35 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 380 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 434. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
კასტილია-ლა-მანჩა

კასტილია-ლა მანჩა (Castilla- La Mancha) — ესპანეთის ავტონომიური გაერთიანება 1982 წლიდან. მოიცავს 5 პროვინციას: 4 მათგანი ძველ ახალ კასტილიაში შედიოდა (სიუდად-რეალი, კუენკა, გვადალახარა, ტოლედო) და 1 – მურსიის ძველ სამეფოში (ალბასეტე). ფართობი - 79 ათასი კვ.კმ. მოსახლეობა – 1.712 ათასი. ადმინისტრაციული ცენტრი - ტოლედო. კასტილია-ლა-მანჩა იყოფა ხუთ პროვინციად (ალბასეტე, სიუდად-რეალი, გვადალახარა, კუენკა და ტოლედო), რომლებიც თავის მხრივ იყოფიან 32 კომარკად. კასტილია-ლა-მანჩაში არის 919 მუნიციპალიტეტი. პროვინციის საიტი ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კასტილია-ლა მანჩა
ხუტორ-ლეჟბადინი

ხუტორ-ლეჟბადინი — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, ქურთლარის თემში. მდებარეობს მარნეულის ვაკეზე, მდინარე ხრამის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 300 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 24 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 273 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 520. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ხოჯორნი

ხოჯორნი — სოფელი საქართველოში მარნეულის მუნიციპალიტეტში, ხოჯორნის თემის ცენტრი (სოფლები: ხოჯორნი, წოფი, გულბაღი, ბურდაძორი). მდებარეობს ლოქის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, მდინარე ბანოშისწყლის (დებედის მარცხენა შენაკადი) მარცხენა ნაპირას, ზღვის დონიდან 820 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 42 კილომეტრით, სადახლოდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 11 კილომეტრით. სოფელში არის შუა საუკუნეების ეკლესია. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 635 ადამიანი. ხოჟორნი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 507. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ჩანახჩი

ჩანახჩი — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, ახკერპის თემში. მდებარეობს ლოქის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, მდინარე შულავრის (ხრამის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 1070 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 60 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 248 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 78. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
უთავო მხედარი

უთავო მხედარი (ინგლ. The Headless Horseman) — ირლანდიელ-ამერიკელი მწერლის ტომას მაინ რიდის სათავგადასავლო რომანი, რომელიც დაიწერა 1865-1866 წლებში. მოქმედება ვითარდება XIX საუკუნის 50-იან წლებში ტეხასის შტატში. მდიდარი პლანტატორი ვუდლი პოინდექსტერი ოჯახთან (შვილები ჰენრი და ლუიზა პოინდექსტერები და დისშვილი კასიუს კოლჰაუნი) ერთად ლუიზიანას შტატიდან გადმოდის თავის ახალ საცხოვრებელ სახლში კასა-დელ-კორვოში. ტომას მაინ რიდი „The Headless Horseman“ — Project Gutenberg-ზე Reid's brief biography
ბურების მეორე ომი

ბურების მეორე ომი (ნიდერლ. Tweede Boerenoorlog, აფრ. Tweede Vryheidsoorlog ან Tweede Boereoorlog) — მიმდინარეობდა 1899 წლის 11 ოქტომბრიდან 1902 წლის 31 მაისამდე, ბრიტანეთის იმპერიასა და აფრიკაანსზე მოლაპარაკე ნიდერლანდელი მოსახლეების ორ დამოუკიდებელ ტრანსვაალისა და ორანჟის თავისუფალ რესპუბლიკას შორის. ბრიტანეთის გამარჯვებითა და ორივე რესპუბლიკის ანექსიით დასრულდა. შედეგად ორივე რესპუბლიკა 1910 წელს ბრიტანეთის დომინიონის ქვეშ სამხრეთ აფრიკის კავშირში გაერთიანდა. ბურების მეორე ომს და უფრო ადრინდელ ბურების პირველ ომს (1880 წლის დეკემბრიდან 1881 წლის მარტამდე) ერთად მოიხსენიებენ როგორც ბურების ომებს, რომელსაც ასევე მოიხსენიებენ როგორც სამხრეთ აფრიკის ომს ან ანგლო-ბურების ომს. ↑ Military History Journal, Vol 11 No 3/4 (October, 1999). Huw M Jones, "Neutrality compromised: Swaziland and the Anglo-Boer War, 1899 - 1902". დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-12-22. ციტირების თარიღი: 2011-09-13. ↑ 2.0 2.1 http://www.youtube.com/watch?v=nlHqKJyo3GQ ↑ (1914) „Caring for the soldiers health“, Nash's war manual. Eveleigh Nash, გვ. 309. ციტირების თარიღი: 2009-08-22.  ↑ (1914) „The Commissariat - The Red Cross - The Hague Court“, Europe at war. Doubleday, Page & Comapny, გვ. 183 (n198). ციტირების თარიღი: 2009-08-22.  ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-04-17. ციტირების თარიღი: 2011-09-13. ↑ Davenport და Saunders 2000, p. 228
წერეთელი (მარნეულის მუნიციპალიტეტი)

წერეთელი — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, წერეთლის თემის ცენტრი (სოფლები: წერეთელი, დიდი ბეგლარი, პატარა ბეგლარი, ნორგიუღი, საიმერლო). მდებარეობს მარნეულის ვაკეზე, ზღვის დონიდან 390 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 4 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2191 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 309. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ველოსიპედების გამტაცებლები

ველოსიპედების გამტაცებლები (იტალ. Ladri di biciclette) — ვიტორიო დე სიკას 1948 წლის ნეორეალისტური ფილმი. ფილმი მოგვითხრობს ისტორიას მთავარი გმირისა, რომელსაც მოჰპარეს ველოსიპედი. როლებს არაპროფესიონალი მსახიობები ასრულებენ. ფილმმა მიიღო ოსკარი, BAFTA და ოქროს გლობუსი, როგორც საუკეთესო უცხოენოვანმა ფილმმა. „ველოსიპედების გამტაცებლები“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „Bicycle Thieves“ — უფასო გადმოწერა ხელმისაწვდომია Internet Archive-დან (German dialogue) „Bicycle Thieves", Godfrey Cheshire, Criterion Collection დაარქივებული 2008-04-06 საიტზე Wayback Machine. „Bicycle Thieves", A. O. Scott, The New York Times ფილმის ვიდეო მიმოხილვა YouTube-ზე თრეილერი YouTube-ზე ↑ Metalluk. (4 თებერვალი, 2006) Desperate Times Make Desperate People. Epinions. ციტირების თარიღი: 13 სექტემბერი, 2011.
უმბერტო დ.

უმბერტო დ. (იტალ. Umberto D.) — ვიტორიო დე სიკას 1952 წლის ფილმი, რომლითაც დასრულდა კინოში იტალიური ნეორეალიზმის ეპოქა. ჩეზარე ძავატინი წარდგენილი იყო ოსკარის ნომინაციაში საუკეთესო ორიგინალური სცენარისთვის. უმბერტო დ. ინგმარ ბერგმანის ფავორიტი ფილმი იყო. „Umberto D.“ — Allmovie-ზე Peter Becker, Criterion collection Stuart Klawans, Criterion Collection დაარქივებული 2008-06-18 საიტზე Wayback Machine. ↑ ბერგმანი საყვარელი ფილმების შესახებ. Ingmar Bergman Face to Face. Ingmar Bergman Foundation. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-07-21. ციტირების თარიღი: 13 სექტემბერი, 2011.
ჩოჩარა (ფილმი)

ჩოჩარა (იტალ. La ciociara) — ვიტორიო დე სიკას 1960 წლის ფილმი. ცნობილია „ორი ქალის“ სახელწოდებითაც. ფილმი დაფუძნებულია ალბერტო მორავიას ამავე სახელწოდების მოთხრობაზე. ფილმი ეხება ცენტრალური იტალიის პროვინცია ჩოჩარაში მცხოვრებ ქალს, რომელსაც სურს, მეორე მსოფლიო ომის საშინელებებისგან დაიცვას თავისი მცირეწლოვანი შვილი. სოფი ლორენი — ჩეზირა ჟან-პოლ ბელმონდო — მიკელე ელეონორა ბრაუნი — როზეტა კარლო ნინჩი — ფილიპო ემა ბერონი — მარია რაფ ვალონე — ჯოვანი მთავარი როლის შემსრულებელმა, სოფი ლორენმა, მიიღო ოსკარი საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის, ბაფტა საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის მთავარ როლში და კანის კინოფესტივალის ჯილდო საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის. „ჩოჩარა (ფილმი)“ — უფასო გადმოწერა ხელმისაწვდომია Internet Archive-დან
თაქალო

თაქალო — სოფელი საქართველოში, მარნეულის მუნიციპალიტეტში, ყაჩაღანის თემში. მდებარეობს მარნეულის ვაკეზე, ზღვის დონიდან 310 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 27 კილომეტრით, შულავრიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 16 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1536 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 670. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
მაზურკა

მაზურკა (პოლ. mazurek) — პოლონური სახალხო ცეკვა. მე–19 საუკუნეში მეტწილად ფრედერიკ შოპენის დამსახურებით სამეჯლისო ცეკვა გახდა. მუსიკალური ზომა 3/4 ან 3/8. სახელწოდება მომდინარეობს პოლონეთის ოლქის მაზოვიის მაცხოვრებლების სახელწოდებიდან (მაზურები). პოლონეთის ეროვნული ჰიმნი წარმოადგენს მაზურკას. მე–19 საუკუნის შემდეგ მრავალმა კომპოზიტორმა განავრცო მაზურკა და თავისი წვლილი შეიტანა მის პოპულარიზაციაში. ფრედერიკ შოპენმა შექმნა 50–მდე მაზურკა ფორტეპიანოსთვის, პეტრე ჩაიკოვსკიმ – 6 ფორტეპიანოსთვის, და ერთი კი თავისი ბალეტისთვის გედების ტბა, ალექსანდრე ბოროდინმა – 2 თავისი მცირე სიუიტისტვის, მიხელ გლინკამ – 2, ასევე ალექსანდრე სკრიაბინმა. საფრანგეთში მაზურკებს შექმნეს კლოდ დებიუსიმ და მორის რაველმა მაზურკა ფიგურირებს ლევ ტოლსტოის რომანში ანა კარენინა, ივანე ტურგენევის რომანში მამები და შვილები. პოლონეზი ვალსი Stephen Downes. "Mazurka" Grove Music Online. Oxford Music Online. 17 Nov 2009. Milewski, Barbara. "Chopin's Mazurkas and the Myth of the Folk." 19th-Century Music 23.2 (1999): 113–35. Rosen, Charles. The Romantic Generation. Cambridge, Mass.: Harvard University Press, 1995. history, description, costumes, music, sources დაარქივებული 2008-04-05 საიტზე Wayback Machine. Mazurka within traditional dances of the County of Nice (France) The Russian Mazurka დაარქივებული 2007-02-03 საიტზე Wayback Machine. The Mazurka Project ↑ Blatter, Alfred (2007). Revisiting music theory: a guide to the practice, p.28. ISBN 0-415-97440-2.
საიმერლო

საიმერლო (2010 წლის 16 ნოემბრამდე — „ორჯონიკიძე“) — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, წერეთლის თემში. სოფელში არის საჯარო სკოლა. მდებარეობს მარნეულის ვაკეზე, მდინარე ხრამის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 380 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 6 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1237 ადამიანი. საბჭოთა პერიოდში სოფელს ეწოდებოდა ორჯონიკიძე. იყო სასოფლო საბჭოს ცენტრი. 2009 წლის 2 თებერვალს, ადგილობრივი მოსახლეობის მოთხოვნით, სოფელს ძველი სახელი „ორჯონიკიძე“ შეეცვალა და დაერქვა „საიმერლო“. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 590. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება N925, 2010 წლის 16 ნოემბერი ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II ↑ ინტერპრესნიუსი „მარნეულის სოფელ ორჯონიკიძეს დღეიდან საიმერლო ეწოდება“
ვერხვიანი (მარნეულის მუნიციპალიტეტი)

ვერხვიანი (2019 წლამდე — ულიანოვკა) — სოფელი საქართველოში (ქვემო ქართლის მხარე), მარნეულის მუნიციპალიტეტში (ახკერპის ადმინისტრაციული ერთეული). მდებარეობს მდინარე ბოლნისისწყლის (მაშავერის მარჯვენა შენაკადი) ხეობაში, ზღვის დონიდან 900 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 63 კილომეტრით, სადახლოდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) — 25 კილომეტრით. სოფლის მიდამოებში შემორჩენილია გვიანდელი შუა საუკუნეების არქიტექტურის ძეგლები — ღვთისმშობლის ეკლესიის ნანგრევები და ერთმალიანი ქვის ხიდი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 4 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 135.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 8146  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 8168 ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ მარნეულის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს განკარგულება №25. საკანონმდებლო მაცნე (21 მაისი, 2019). ციტირების თარიღი: 24 იანვარი, 2020. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ენიქენდი

ენიქენდი — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში (შულავრის ადმინისტრაციული ერთეული). მდებარეობს მარნეულის ვაკეზე, მდინარე დებედის (ხრამის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 335 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 20 კილომეტრით, შულავრიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 7 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 448 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 159. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. ?. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ულაშლო

ულაშლო — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, კასუმლოს თემში. მდებარეობს მარნეულის ვაკეზე, მდინარე დებედის (ხრამის მარჯვენა შენაკადი) ნაპირას. ზღვის დონიდან 360 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 26 კილომეტრით, შულავრიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 12 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 692 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 134. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
წითელსოფელი (მარნეულის მუნიციპალიტეტი)

წითელსოფელი (ყოფ. ყირმიზქენდი) — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, ყულარის თემში. მდებარეობს მარნეულის ვაკეზე, მდინარე ხრამის (მტკვრის შენაკადი) მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 370 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 15 კილომეტრით, შულავრიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 2 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 695 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 653. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ქაფანახჩი

ქაფანახჩი — სოფელი საქართველოში, მარნეულის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მარნეულის ვაკეზე, მდინარე მტკვრის მარჯვენა ნაპირას, ზღვის დონიდან 290 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 25 კილომეტრით. სოფელში მოქმედებს საბავშვო ბაღი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1081 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 492. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
პოლონეზი

პოლონეზი (პოლ. polonez, chodzony; იტალ. polacca) — პოლონური ნელი ტემპის ცეკვა. მუსიკალური ზომა 3/4. შეიქმნა XV საუკუნეში. თავდაპირველად ეს ცეკვა მხოლოდ საქორწილო ცეკვად ითვლებოდა, შემდეგ კი სადღესასწაულოდ იქცა. პოლონეთში პოლონეზი სასულიერო მუსიკაშიც გავრცელდა. XVII საუკუნეში პოლონეზი ცნობილი გახდა მთელ ევროპაში. პოლონეზის მუსიკალურმა ფორმამ ჰპოვა ფართო გავრცელება. ის გვხვდება ბახის, ჰენდელის, მოცარტის, ბეთჰოვენის შემოქმედებაში. პეტრე ჩაიკოვსკიმ პოლონეზი გამოიყენა ოპერაში „ევგენი ონეგინი“. პოლკა, 2/4 მუსიკალური ზომის მქონე ჩეხური ცეკვა პოლსკა, 3/4 მუსიკალური ზომის მქონე ჩრდილო–ევროპული ცეკვა პოლკა–პაზურკა, 3/4 მუსიკალური ზომის მქონე, მუსიკალურად ახლო მყოფი მაზურკასთან ↑ Blatter, Alfred (2007). Revisiting music theory: a guide to the practice, p.28. ISBN 0-415-97440-2.
ქეშალო (მარნეულის მუნიციპალიტეტი)

ქეშალო — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, ქაფანახჩის თემში. მდებარეობს მარნეულის ვაკეზე, მდინარე მტკვრის მარჯვენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 320 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 35 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 3237 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 504. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ყუდრო (მარნეულის მუნიციპალიტეტი)

ყუდრო — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, შაუმიანის სადაბო. მდებარეობს ლოქის ქედის ჩრდილოეთ მთისწინეთში, მდინარე საღზაღანისწყლის (ხრამის მარჯვენა შენაკადი) ზემოთში. ზღვის დონიდან 950 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 36 კილომეტრით. სოფლის მიდამოებში შემონახულია შუა საუკუნეების ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლები: ნაქალაქარი, დარბაზული ეკლესია, 2 ეკლესიის ნანგრევები და ციხე. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 26 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 661. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ქირაჩ-მუღანლო

ქირაჩ-მუღანლო — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, ყაჩაღანის თემში. მდებარეობს მარნეულის ვაკეზე, მდინარე ხრამის ნაპირას. ზღვის დონიდან 280 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 40 კილომეტრით, შულავრიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 22 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1102 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 536. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ყაჩაღანი

ყაჩაღანი — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, ყაჩაღანის თემის ცენტრი. მდებარეობს მარნეულის ვაკეზე, მდინარე დებედის ნაპირას, ზღვის დონიდან 340 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 25 კილომეტრით, შულავრიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 12 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2487 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 632. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ქურთლარი

ქურთლარი — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, ქურთლარის თემის ცენტრი. მდებარეობს მარნეულის ვაკეზე, მდინარე ხრამის მარცხენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 330 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 20 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1413 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 576. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ქვემო ყულარი

ქვემო ყულარი — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, ყულარის თემის ცენტრი (სოფლები: მეწამულა, დაშთაფა, ზემო ყულარი, კირიხლო, ყირმიზქენდი). მდებარეობს მარნეულის ვაკეზე, მდინარე ხრამის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 320 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 20 კილომეტრით, შულავრიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 4 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 565 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 516-517. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ 2.0 2.1 მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.