laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ოქტავ მირბო

ოქტავე მირბო (ფრანგ. Octave Mirbeau; დ. 16 თებერვალი, 1848, ტრევიერი, ნორმანდია ― გ. 16 თებერვალი, 1917, პარიზი) — ფრანგი მწერალი, დრამატურგი, ლიტერატურული კრიტიკოსი, პოლიტიკური აქტივისტი და უფლებათა აქტივისტი. 1872 წელს ომის დამთავრების შემდეგ ის ნორმანდიას ტოვებს და პარიზში გადადის. 1886 წელს ის პირველ რომანს Le Calvaire ასრულებს, რომლის 40.000 ასლი ერთ წელიწადში გაიყიდა. 1900 წელს გამოქვეყნდა Le Journal d'une femme de chambre. 1903 წელს : ბიზნესის ბიზნეს (Les affaires sont les affaires, Comédie-Française). 1905 წელს მირბობევრს მოგზაურობდა ბელგიაში და ჰოლანდიაში . 1917 წელს ოქტავ მირბო გარდაიცვალა 69 წლის ასაკში.. დაკრძალულია პარიზში. Les Mauvais bergers (1897). Les affaires sont les affaires (1903). Farces et moralités (1904). Le Foyer (1908). Le Calvaire (1886) L'Abbé Jules (1888). Sébastien Roch (1890). Dans le ciel (1892-1893). Le Jardin des supplices (1899). Le Journal d'une femme de chambre (1900). La 628-E8 (1907). Dingo (1913). Un gentilhomme’’ (1920).. Contes cruels (1990). Contes drôles (1995). ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ოქტავ მირბო Pierre Michel & J.-F. Nivet, Octave Mirbeau, l’imprécateur au cœur fidèle (1990). Cahiers Octave Mirbeau (1994-2011). Société Octave Mirbeau. (ფრანგული) Dictionnaire Octave Mirbeau. ოქტავ მირბო[მკვდარი ბმული]. ↑ 1.0 1.1 1.2 Deutsche Nationalbibliothek Record #118784226 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ 2.0 2.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 3.0 3.1 Octave Mirbeau <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17299517"></a> ↑ 4.0 4.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 5.0 5.1 Find a Grave — 1996. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q63056"></a> ↑ 6.0 6.1 Internet Speculative Fiction Database — 1995. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2629164"></a> ↑ Pinson G., Thérenty M. Médias 19 — 2011. — ISSN 1927-0178 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q62991232"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q50322521"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q50322537"></a> ↑ Vegetti Catalog of Fantastic Literature <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q23023088"></a> ↑ 9.0 9.1 GeneaStar <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q98769076"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3100478"></a> ↑ 10.0 10.1 10.2 10.3 10.4 10.5 10.6 The Fine Art Archive — 2003. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q10855166"></a> ↑ Library of the World's Best Literature / C. D. Warner — 1897. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q952614"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19098835"></a> ↑ LIBRIS — 2012. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1798125"></a>
რაუნგი

რაუნგი (ინდონ. Gunung Raung) — მოქმედი ვულკანი სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში, ინდონეზიაში. მდებარეობს კუნძულ იავაზე და წარმოადგენს კუნძულის ერთ-ერთ ყველაზე აქტიურ ვულკანს. სიმაღლე 3332 მ. აგებულია ანდეზიტებითა და ბაზალტური ლავებით. მწვერვალზე გამომუშავებულია 2 კმ დიამეტრის კალდერა, რომლის სიღრმე 600 მ-მდეა. კალდერის ფსკერზე არის მეორე თანრიგის მცირე ზომის ვულკანური კონუსი. უძველესი ამოფრქვევა დაფიქსირებულია 1586 წელს. კატასტროფული ამოფრქვევები დაფიქსირდა აგრეთვე 1586-1817 წწ. შორის. უკანასკნელი ამოფრქვევა მოხდა 2015 წელს. ↑ მოქმედი ვულკანის რაუნგის დახასიათება. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-01-17. ციტირების თარიღი: 2011-11-28. ↑ McClelland, Lindsay (1989). Global Volcanism, 1975-1985. Englewood Cliffs, N.J: Prentice Hall. ISBN 0-13-357203-X.
საქსონია-ანჰალტი

საქსონია-ანჰალტი (Sachsen-Anhalt) — მხარე გერმანიაში. ფართობი — 20,4 ათასი კმ2, მოსახლეობა — 2.790 ათასი. ქალაქები (ათ.) — მაგდებურგი (დედაქალაქი, 229), ჰალე (ზაალე) (237), დესაუ (103), ჰალე-ნოიშტადტი (93). ისტორია: 1863 — გახდა საჰერცოგო. 1866 — ჩრდილო-გერმანული კონფედერაციის წევრი. 1946-90 — გდრ-ის შემადგენლობაში.
ვერონის პროვინცია

ვერონის პროვინცია (იტალ. Provincia di Verona) — პროვინცია იტალიაში, ვენეტოს რეგიონში. დედაქალაქია ვერონა. პროვინციის ფართობი 3109 კმ²-ია, მოსახლეობა 912 981 (2009). შედგება 98 კომუნისგან. ვერონაში ხდება მოქმედება უილიამ შექსპირის ერთ-ერთ ცნობილ ტრაგედიაში რომეო და ჯულიეტა. ცხრილში მოეცმულია მოსახლეობის რაოდენობის მხრივ მოწინავე პირველი ათი კომუნა: იტალიის პროვინციები ოფიციალური საიტი (იტალიური)
ფერმოს პროვინცია

ფერმოს პროვინცია (იტალ. Provincia di Fermo) — პროვინცია იტალიაში, მარკეს რეგიონში. დედაქალაქია ფერმო. შეიქმნა 2004 წელს, მაგრამ არსებობა დაიწყო 2009 წლიდან. პროვინციის ფართობი 784,22 კმ²-ია, მოსახლეობა 177 578 (2010). შედგება 40 კომუნისგან. ცხრილში მოცემულია პროვინციის ძირითადი კომუნები მოსახლეობის რაოდენობის მხრივ: იტალიის პროვინციები ოფიციალური საიტი (იტალიური) ↑ Bilancio demografico ISTAT del 31 dicembre 2008. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-09-12. ციტირების თარიღი: 2011-11-29.
ვულკანო

ვულკანო (იტალ. Isola di Vulcano; სიცილ. Vurcanu) — პატარა ვულკანური კუნძული ტირენიის ზღვაში. ეკუთვნის იტალიას. სიცილიიდან ჩრდილოეთით მდებარეობს დაახლოებით 25 კმ-ში. ლიპარის კუნძულების ყველაზე სამხრეთი ნაწილი. ფართობი 21 კმ², სიმაღლე 499 მ. ამჟამად კუნძულზე ცხოვრობს დაახლოებით 715 ადამიანი. კუნძული წარმოადგენს ვულკანურ მასივს, რომელიც შედგება რამდენიმე ვულკანური ცენტრისაგან, რომელთაგან ერთ-ერთი მოქმედია. რელიეფი რთულია. სანაპირო ციცაბოა, თუმცა ადგილ-ადგილ განვითარებულია ქვიშის პლაჟი. ბევრია ფუმაროლები, რის ხარჯზე განვითარებულია აბაზანები. არის აგრეთვე გოგირდის ცხელი წყაროები, რომელთა ტემპერატურა მერყეობს 35 °C-დან 50 °C-მდე. კუნძულის სამხრეთი ნაწილი უფრო ამაღლებულია ვიდრე ჩრდილოეთი. აქვეა განლაგებული უძველესი ვულკანური კონუსები, მათ შორის მონტე-არია (499 მ), მონტე-სარაკენა (481 მ), მონტე-ლუჩია (188 მ). კუნძულის ცენტრალურ ნაწილი ამაღლებულია ფოსის ვულკანური კონუსის სახით, რომლის მწვერვალზე არის დიდი ზომის კრატერი. კუნძულის ჩრდილოეთ ნაწილშია მთა ვულკანელო (123 მ), რომელიც კუნძულებთან შერთებულია ვიწრო ყელით. ძვ. წ. 123 წელს მოხდარი ამოფრქვევის შედეგად ვულკანელო განცალკევებული კუნძულის სახით წარმოიქმნა. 1553 წელს ვულკანოდან წამოსულმა ლავურმა ნაკადმა შექმნა ვიწრო ყელი, რომლის შედეგად ვულკანელო გარდაიქმნა ნახევარკუნძულად. კუნძულ ვულკანოზე უკანასკნელი ამოფრქვევა დაფიქსირდა 1888-1890 წწ. განვითარებულია ტურიზმი. იტალიის ვულკანების სია ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ვულკანო ვულკანო ენციკლოპედია ბრიტანიკა ვულკანოს შესახებ დაარქივებული 2010-06-09 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) ვულკანოს შესახებ (გერმანული) ↑ 2001 წლის აღწერის მონაცემები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-09-27. ციტირების თარიღი: 2011-11-29.
სვეტლანა ალილუევა

სვეტლანა ალილუევა (რუს. Светла́на Ио́сифовна Аллилу́ева, დაბადების გვარი - სტალინა, ემიგრაციაში - ლანა პეტერსი (Lana Peters); დ. 28 თებერვალი, 1926, ლენინგრადი, სსრკ — გ. 22 ნოემბერი, 2011, რიჩლენდი, უისკონსინი, აშშ) — იოსებ სტალინის ერთადერთი ქალიშვილი მისი მეორე ცოლის, ნადეჟდა ალილუევასგან. საბჭოთა ფილოლოგი-მთარგმნელი, ფილოლოგიურ მეცნიერებათა კანდიდატი, მემუარისტი. 1967 წელს დარჩა ემიგრაციაში და მიიღო აშშ-ს მოქალაქეობა. პირველი მეუღლე იყო საბჭოთა იურისტი გ.ი. მოროზოვი. მეორე - სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი ი.ა. ჟდანოვი (სსრკ კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის მდივნის, ა.ა. ჟდანოვის შვილი). სვეტლანა და მისი ქალიშვილი ოლგა 1984 წელს მოსკოვიდან თბილისში საცხოვრებლად გადმოვიდნენ. სსრკ კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის გენმდივნის კონსტანტინე ჩერნენკოს დავალებით საქართველოს კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის მაშინდელმა პირველმა მდივანმა ედუარდ შევარდნაძემ მათთვის თბილისში ცხოვრების ყველა აუცილებელი პირობა შექმნა: მათ თბილისის ელიტურ რაიონში კეთილმოწყობილი სამოთახიანი ბინა გადაეცათ, მათ განკარგულებაში იყო ასევე ავტომანქანა და ფულადი სახსრები. გარდა ამისა, ოლგას მასწავლებლები რუსულ და ქართულ ენებში უფასოდ ამეცადინებდნენ. იგი დაკავებული იყო საცხენოსნო სპორტით. დედა-შვილი მეზობლებს, ქართული მეცნიერებისა და კულტურის წარმომადგენლებს დაუმეგობრდნენ და ხშირად სტუმრობდნენ გორში იოსებ სტალინის სახლ-მუზეუმს. სვეტლანა ალილუევა და მისი ქალიშვილი თბილისში ორი წელი — 1986 წლის მარტამდე ცხოვრობდნენ, შემდეგ მოსკოვში გადავიდნენ, 1986 წლის ნოემბერში კი აშშ-ში გაემგზავრნენ. გარდაიცვალა აშშ-ში, უისკონსინის შტატში, მოხუცთა თავშესაფარში, 85 წლის ასაკში კიბოთი. სვეტლანა ალილუევას ოჯახსა და ახლობლებს სამძიმარი საქართველოს ექს-პრეზიდენტმა ედუარდ შევარდნაძემ გამოუცხადა. Светлана Иосифовна Аллилуева. Дерево предков и потомков Биография Светланы Аллилуевой в Исторической энциклопедии Хронос. დაარქივებული 2007-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ Е.В. Душечкина, Светлана. Культурнная история имени, СПб., изд. Европейский университет в Санкт-Петербурге, 2007, ст. 97, ISBN 978-5-94380-059-7 ↑ გვარი სტალინა ალილუევათი შეიცვალა 1957 წელს. ↑ 3.0 3.1 ედუარდ შევარდნაძე სტალინის ქალიშვილის სვეტლანა ალილუევას ოჯახსა და ახლობლებს სამძიმარს უცხადებს // Information Agency 'PirWeli'. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2022-04-07. ციტირების თარიღი: 2011-11-29.
სოლფატარა

სოლფატარა (იტალ. Cratere Solfatara) — ჰოლოცენური ასაკის ვულკანური კრატერი იტალიაში, ქალაქ პოცუოლის მიდამოებში. გაწოლილია ქალაქ ნეაპოლის დასავლეთით. ჩამქრალი ვულკანია, თუმცა ჯერ კიდევ შეინიშნება ორთქლისა და გოგირდის გამოყოფა. კრატერის დიამეტრი უდრის 770 მ-ს. მისი ფსკერი ბრტყელია და მოფენილია თიხისებრი ქერქით. ადგილ-ადგილ გამომუშავებულია პატარა ორმოები, რომლებშიც დუღს გოგირდი და ტალახი, ასევე განუწყვეტლივ ამოდის ორთქლი, სადაც ქარს მასთან ერთად გადააქვს ნახშირორჟანგიც. კრატერის ერთ-ერთი კედელში გამომუშავებულია ე.წ. „ძაღლის გამოქვაბული“ სადაც დიდი რაოდენობით გამოიყოფა აირი, რის გამოც იღუპებიან იქ მობინადრე ცხოველები. ზედაპირი გავარვარებულია. კრატერი ტურიზმის ღირსშესანიშნავი ობიექტია. განვითარებულია ფუმაროლები და ტალახიანი აბაზანები. ორთქლს სამედიცინო მიზნებისთვის იყენებდენ რომის იმპერიაში. სოლფატარა წარმოიქმნა დაახლოებით 4000 წლის წინ. უკანასკნელი ამოფრქვევა დაფიქსირდა 1198 წელს. ვულკანი სოლფატარა დაარქივებული 2012-01-11 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) ვულკანი სოლფატარა დაარქივებული 2011-11-20 საიტზე Wayback Machine. (იტალიური) (ინგლისური) (ფრანგული) Rollo Steffens: "Italiens Vulkane - Die schönsten Wanderungen vom Vesuv zum Ätna", Bruckmann Verlag München, 2004. ISBN 3-7654-3990-8. ↑ ვულკანი სოლფატარა/ინფორმაცია
ჟან-ივ ესკოფიე

ჟან-ივ ესკოფიე (ფრანგ. Jean-Yves Escoffier; დ. 12 ივლისი, 1950, ლიონი — გ. 12 აპრილი, 2003, ლოს-ანჯელესი) — ფრანგი კინოოპერატორი. დაიბადა ქალაქ ლიონში. დაამთავრა ლუი ლუმიერის უმაღლესი ეროვნული კინოსკოლა. იღებდა მოკლემეტრაჟიან, დოკუმენტურ, ანიმაციურ ფირებს, სარეკლამო რგოლებს, მუშაობდა ოპერატორის ასისტენტად. 1983 წელს გაიცნო ლეო კარაქსი, რომელთანაც ერთობლივად რამდენიმე ფილმი გადაიღო. ამ ფილმებმა პოპულარობა შესძინეს ჟან-ივ ესკოფიეს საოპერატორო ნამუშევრებს. 1990-იანი წწ. დასაწყისიდან მუშაობდა ამერიკის შეერთებულ შტატებში. 1991 წელს მიენიჭა ევროპის კინოპრემია. გარდაიცვალა 2003 წელს გულის შეტევით. ჟან-ივ ესკოფიე კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ინტერნეტ-ენციკლოპედია – კინოოპერატორები დაარქივებული 2010-09-19 საიტზე Wayback Machine. ჟან-ივ ესკოფიე (ფრანგული)
ჰეპტადეკაგონი

ჰეპტადეკაგონი (heptadecagon - 17-გონი) — გეომეტრიაში ჩვიდმეტკუთხა პოლიგონია (მრავალკუთხედი). სწორ ჰეპტადეკაგონის ყველა შიდა კუთხის ზომაა 2700 17 = 158 14 17 ≈ 158.82 {\displaystyle {\frac {2700}{17}}=158{\frac {14}{17}}\approx 158.82} გრადუსი. სწორი ჰეპტადაკაგონი აგებადი მრავალკუთხედია და ეს პირველად კარლ ფრიდრიხ გაუსმა მოახერხა 1796 წელს. გაუსი იმდენად ნასიამოვნები იყო ამ ფაქტით, რომ საკუთარ საფლავის ქვაზე მისი ამოტვიფრა ისურვა. თუმცა ქვისმთლელმა უარი განაცხადა, ვინაიდან ეს რთული კონსტრუქცია საბოლოოდ წრეწირის ფორმით გამოჩნდებოდა. მრავალკუთხედის აგებადობა ნიშნავს იმას, რომ ტრიგონომეტრიული ფუნქციები 2π/17 შეიძლება გამოისახოს მხოლოდ მარტივი არითმეტიკითა და კვადრატული ფესვით. გაუსის წიგნში „Disquisitiones Arithmeticae“ მოყვანილია შემდეგი ფორმულა: 16 cos ⁡ 2 π 17 = − 1 + 17 + 34 − 2 17 + 2 17 + 3 17 − 34 − 2 17 − 2 34 + 2 17 . {\displaystyle 16\,\operatorname {cos} {2\pi \over 17}=-1+{\sqrt {17}}+{\sqrt {34-2{\sqrt {17}}}}+2{\sqrt {17+3{\sqrt {17}}-{\sqrt {34-2{\sqrt {17}}}}-2{\sqrt {34+2{\sqrt {17}}}}}}.} აგების პირველი ფაქტობრივი მეთოდი ჩამოაყალიბა იოჰანეს ერხინგერმა, გაუსის ნაშრომიდან რამდენიმე წელიწადში, როგორც მოცემული ნაბიჯ-ნაბიჯ ანიმაციაში ქვემოთ. სულ 64 ბიჯია. ფარგალი აგების ნიმუშები შეგიძლიათ იხილოთ ამ გვერდებზე: https://web.archive.org/web/19991111063410/http://www.geocities.com/RainForest/Vines/2977/gauss/formulae/heptadecagon.html http://mathworld.wolfram.com/Heptadecagon.html http://www.jimloy.com/geometry/17-gon.htm დაარქივებული 2006-04-08 საიტზე Wayback Machine.
მაჩერატის პროვინცია

მაჩერატის პროვინცია (იტალ. Provincia di Macerata) — პროვინცია იტალიაში, მარკეს რეგიონში. დედაქალაქია მაჩერატა. პროვინციის ფართობი 2 774 კმ²-ია, რა მხრივაც ის უდიდესია მარკეს რეგიონში. მოსახლეობა 301 701 (2001). შედგება 57 კომუნისგან. ჩრდილოეთით ესაზღვრება ანკონის პროვინცია, აღმოსავლეთით — ადრიატიკის ზღვა, სამხრეთით — ასკოლი-პიჩენოს პროვინცია, დასავლეთით კი უმბრიის რეგიონი (პერუჯის პროვინცია). ისევე როგორც დანარჩენ რეგიონში, მაჩერატის პროვინციაში მოღვაწეობს ბევრი პატარა, მაგრამ მაღალსპეციალიზებული კომპანია. მნიშვნელოვანია ფეხსაცმლის ინდუსტრია. ცხრილში მოცემულია პროვინციის მნიშვნელოვანი კომუნები მოსახლეობის რაოდენობის მხრივ: იტალიის პროვინციები ოფიციალური საიტი (იტალიური)
ასკოლი-პიჩენოს პროვინცია

ასკოლი-პიჩენოს პროვინცია (იტალ. Provincia di Ascoli Piceno) — პროვინცია იტალიაში, მარკეს რეგიონში. დედაქალაქია ასკოლი-პიჩენო. პროვინციის ფართობი 1 228 კმ²-ია, მოსახლეობა 212 846 (2008). შედგება 33 კომუნისგან. ჩრდილოეთით ესაზღვრება ფერმოს პროვინცია, ჩრდილო-დასავლეთით — მაჩერატის პროვინცია, აღმოსავლეთით — ადრიატიკის ზღვა, სამხრეთით — აბრუცისა და ლაციოს, სამხრეთ-დასავლეთით კი უმბრიის რეგიონები. 2004 წელს გამოეყო ტერიტორია, რომელზეც ფერმოს პროვინცია შეიქმნა. ცხრილში მოცემულია პროვინციის ძირითადი კომუნები მოსახლეობის რაოდენობის მხრივ: იტალიის პროვინციები ოფიციალური საიტი (იტალიური) Wines and recipes from Ascoli Piceno დაარქივებული 2011-05-05 საიტზე Wayback Machine.
ალა ჯიოევა

ალა ჯიოევა (ოს. Джиоты Алыксандыры чызг Аллæ; დ. 23 აგვისტო, 1949, ცხინვალი, სსსრ) — ე. წ. სამხრეთ ოსეთის დე ფაქტო პრეზიდენტი. ე. წ. სამხრეთ ოსეთის განათლების მინისტრი 2002–2008 წწ. 2011 წლის 27 ნოემბრის საპრეზიდენტო არჩევნების მეორე ტურში მიიღო ხმების 56,7% და მოიპოვა გამარჯვება, თუმცა ადგილობრივმა სასამართლომ სამხრეთ ოსეთის დე ფაქტო რესპუბლიკაში 27 ნოემბერს ჩატარებული საპრეზიდენტო არჩევნების მეორე ტურის შედეგები უკანონოდ გამოაცხადა. განმეორებით არჩევნებში, რომელიც 2012 წლის 25 მარტისთვის დაინიშნა ალა ჯიოევა მონაწილებას ვერ მიიღებს. აღნიშნულ განცხადებას ჯიოევას მომხრეების მხრიდან დაუმორჩილებლობის აქციები მოჰყვა. ↑ ცხინვალში არჩევნების წინასწარი შედეგები გააცნეს ჟურნალისტებს ↑ ცხინვალში სასამართლომ უკანონოდ გამოაცხადა არჩევნების მეორე ტურის შედეგები ↑ ალა ჯიოევა ხელახალ "საპრეზიდენტო არჩევნებში" მონაწილეობას ვერ მიიღებს ↑ ე.წ. სამხრეთ ოსეთის უზენაესი სასამართლო ალა ჯიოევას გამეორებით არჩევნებში მონაწილეობის მიზეზს განმარტავს ↑ ცხინვალში დაუმორჩილებლობის აქციები იწყება
პეზარო და ურბინოს პროვინცია

პეზარო და ურბინოს პროვინცია (იტალ. Provincia di Pesaro e Urbino) — პროვინცია იტალიაში, მარკეს რეგიონში. დედაქალაქია პეზარო. ესაზღვრება სან-მარინოს რესპუბლიკას. პროვინციის ფართობი 2 564 კმ²-ია, მოსახლეობა 364 896 (2010). შედგება 60 კომუნისგან. 2006 წლის რეფერენდუმზე, პროვინციის მონტეფელტროს ისტორიულ-გეოგრაფიულ რეგიონს გამოეყო 7 კომუნა (მუნიციპალიტეტი) და შეუერთდა რიმინის პროვინციას (ემილია-რომანიის რეგიონი). ცხრილში მოცემულია პროვინციის ძირითადი კომუნები მოსახლეობის რაოდენობის მხრივ: იტალიის პროვინციები ოფიციალური საიტი (იტალიური) ↑ 2009 წლიდან შედის რიმინის პროვინციაში
ვულკანური კრატერი

ვულკანური კრატერი (ძვ. ბერძნ. κρατήρ [kratēr] — „დიდი ჯამი“) — დედამიწის ხმელეთზე წარმოქმნილი ჯამისებრი ან ძაბრისებრი ღრმული. ჩნდება ვულკანური ამოფრქვევის შედეგად. დიამეტრი ათეული მეტრიდან რამდენიმე კილომეტრამდე. სიღრმე რამდენიმე მეტრიდან ასეულ მეტრამდე. კრატერის დიამეტრი იშვიათად აჭარბებს 2-2,5 კმ-ს, რითაც განსხვავდება კალდერისგან. კრატერის პირველეული ფორმა, რომელშიც იგულისხმება ვულკანისა და კრატერის კავშირი, წარმოადგენს მაარს — დედამიწის ზედაპირის ჩაღრმავებას, რომელიც გარშემორტყმულია ვულკანური წარმოშობის ფხვიერი დაბალმთიანი ბორცვებით. განასხვავებენ კონუსისებურ და ფარისებურ ვულკანურ კრატერებს. კონუსისებრი ვულკანური კრატერის კედლები ხშირად ციცაბო და კლდოვანია. ფსკერი დაფარულია ფხვიერი მასალით. მოქმედი ვულკანების კრატერებისთვის დამახასიათებელია ფუმაროლური ამონთხევები. ფსკერი მთლიანად იმ შემთხვევაში იფარება, თუ ფიქსირდება პაროქსიზმული ერუფცია. ფარისებრი ვულკანების კრატერი განირჩევა დიდი ზომით. კედლები ვერტიკალურია ან ტერასულ-საფეხურებისებრი, ფსკერი ბრტყელი, დაკავებულია ლავით. აღსანიშნავია, რომ კრატერს ყველა ვულკანი არ ტოვებს. ვულკანური კრატერი ჩვეულებრივ, ვულკანის მწვერვალზე ან კალთაზე მდებარეობს. კრატერის ფსკერზე ერთი ან რამდენიმე ვულკანური ყელია, რომლის მეშვეობით ზედაპირზე ამოდის ლავა და სხვა ვულკანური პროდუქტები. ზოგჯერ კრატერის ფსკერი უკავია ტბას ან ახლად შექმნილ მცირე ზომის ვულკანურ კონუსს. ვულკანური ტბა ოვალური ფორმისაა და სანაპირო ხაზი თითქმის დაუნაწევრებული. თუკი ტბა დიდი ზომისაა, იგი ხშირად მნიშვნელოვან სიღრმესაც აღწევს. ასეთი ტბები არის მაგ., კამჩატკის ნახევარკუნძულზე. ვულკანი კალდერა მაარი კრატერი – ენციკლოპედია ბრიტანიკა (ინგლისური) კრატერი – დიდი საბჭოთა ენციკლოპედია დაარქივებული 2011-07-02 საიტზე Wayback Machine. (რუსული) ვულკანური კრატერი დაარქივებული 2011-12-11 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) ფოტოგალერეა (გერმანული) ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 19-20. Геологический словарь: в 2-х томах. — М.: Недра. Под редакцией К. Н. Паффенгольца и др.. 1978.
ანკონის პროვინცია

ანკონის პროვინცია (იტალ. Provincia di Ancona) — პროვინცია იტალიაში, მარკეს რეგიონში. დედაქალაქია ანკონა. პროვინციის ფართობი 1 940 კმ²-ია, მოსახლეობა 474 630 (2008). შედგება 49 კომუნისგან. პროვინცია გადაჭიმულია ადრიატიკის ზღვიდან აღმოსავლეთით, აპენინის მთებამდე. მისი რელიეფი თანდათანობით მაღლდება და გადადის უფრო მთიანში. მოსახლეობა ძირითადად თავმოყრილია სანაპირო ზოლში და დაახლოებით მეოთხედი თავს იყრის დედაქალაქ ანკონაში. პროვინციის სანაპიროს ქვიშიანი პლაჟები უფრო მეტად თვით იტალიელებშია პოპულარული, ვიდრე უცხოელებში. შიდა ნაწილი, ცენტრალური რეგიონი გამოიყენება მიწათმოქმედებისათვის, აწარმოებენ თეთრ და წითელ ღვინოებს, ყურძნის სხვადასხვა სახეობებისგან. მთიანი ნაწილი უღრან ტყეებს უჭირავს, სადაც იზრდება სოკო შავი ტრიუფელი, რომელიც ბაზარზე საკმაოდ პოპულარულია. ცხრილში მოცემულია პროვინციის ძირითადი კომუნები მოსახლეობის რაოდენობის მხრივ: იტალიის პროვინციები ოფიციალური საიტი (იტალიური)
მიესა

მიესა (ნორვ. Mjøsa) — ნორვეგიის უდიდესი ტბა. ერთ-ერთი უღრმესი ნორვეგიასა და მთელ ევროპაში, ჰორნინდალსვატნეტის შემდეგ. მდებარეობს ნორვეგიის სამხრეთ ნაწილში, დედაქალაქ ოსლოდან 100 კილომეტრის დაშორებით. ტბის მაქსიმალური სიგრძე 117 კილომეტრია, მაქსიმალური სიგანე — 15 კილომეტრი. ფართობი — 362 კმ². უდიდესი სიღრმე 449 მ. სანაოსნოა. ტბის ნაპირებზე მდებარეობს ქალაქები: ჰამარი, იოვიკი და ლილეჰამერი. მიესა ჰამარიდან ტბა მიესა ჰამარის პორტი ნორვეგიის ტბების სია მიესა — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური) ↑ Matti Seppälä, The Physical Geography of Fennoscandia, Oxford University Press, 2005, Seite 145
კამპობასოს პროვინცია

კამპობასოს პროვინცია (იტალ. Provincia di Campobasso) — პროვინცია იტალიაში, მოლიზეს რეგიონში. დედაქალაქია კამპობასო. პროვინციის ფართობი 2 909 კმ²-ია, მოსახლეობა 230 928 (2011). შედგება 84 კომუნისგან. პროვინციის აღმოსავლეთ ნაწილში ცხოვრობს ხორვატიული უმცირესობა, რომლებიც ლაპარაკობენ ხორვატული ენის უნიკალურ, არქაულ დიალექტზე. ცხრილში მოცემულია პროვინციის ძირითადი კომუნები მოსახლეობის რაოდენობის მხრივ: იტალიის პროვინციები ოფიციალური საიტი (იტალიური) American Descendants of Campobasso Natives Campobasso Genealogy & History
ვაჟა-ფშაველა (ბიოგრაფიული რომანი)

ვაჟა-ფშაველა — ქართველი მწერლის, ლიტერატურული პრემია „გალას“ ლაურეატის, მიხო მოსულიშვილის ბიოგრაფიული რომანი ვაჟა-ფშაველას ცხოვრებაზე. მხატვრული და დოკუმენტური ჩანაწერების ურთიერთმონაცვლეობით წარმოდგენილი ეს ბიოგრაფიული წიგნი ვაჟა-ფშაველას გავლილ ცხოვრებაზე მოგვითხრობს. ამ რომანიდან გავიგებთ, თუ რა მხრივ ჰგვანან ვაჟა-ფშაველას: ძველი ბერძნული მითოლოგიის პერსონაჟი ლაოკოონი, ღვთაებრივი პოეტი ჰომეროსი თუ გენიალური იტალიელი კომპოზიტორი ჯუზეპე ვერდი. წიგნის ავტორი ასაბუთებს, რომ ვაჟა-ფშაველას შემოქმედება ამოდის ქართული მითოლოგიის სიღრმიდან, რაც მას მსოფლიო ლიტერატურის ფონზე ორიგინალურ მოვლენად აქცევს და ქართული ლიტერატურის ღირებულებას მნიშვნელოვნად ზრდის. თიანეთისა და ფშავ-ხევსურეთის მიტროპოლიტი, მეუფე თადეოზი: პროფესორი დავით წოწკოლაური: მწერალი დათო ტურაშვილი 2011 წლის 8 ოქტომბერს თბილისის საკრებულოს ლიტერატურულ კონკურში ბიოგრაფიულ რომან „ვაჟა–ფშაველას“ მიენიჭა ლიტერატურული პრემია „გალა“, ნომინაციაში: „სამაგიდო წიგნი“ ავტორს პრიზი დედაქალაქის მერმა, გიგი უგულავამ გადასცა, მანამდე კი თქვა: პრემიის მიღებისას მიხო მოსულიშვილმა აღნიშნა: 2011 წ. — გამომცემლობა „პეგასი“ 2013 წ. — გამომცემლობა „პეგასის“ ელექტრონული წიგნი ვაჟაობა თბილისში დაარქივებული 2012-01-06 საიტზე Wayback Machine. ვაჟა-ფშაველა (კითულობს ავტორი) გალა 2011 მიხო მოსულიშვილის „ჩანაწერები ვაჟა-ფშაველაზე“ დაარქივებული 2016-03-05 საიტზე Wayback Machine. ახალი წიგნი ვაჟა–ფშაველაზე[მკვდარი ბმული] (2011 წ. 18 მარტი. საზოგადოებრივი ტელევიზიის პროგრამა "ჩვენი დილა", კულტურის ბლოკი, ლაპარაკობენ ნინო მიქაძე და წიგნის ავტორი). წიგნის „ვაჟა–ფშველას“ შესახებ (სტუმრად სალომე არშბასთან) შეხვედრა 2011 წლის „გალას“ პრემიის ლაურეატებთან რადიო 1–ის ეთერში[მკვდარი ბმული] (ივანე ჯაფარიძის გადაცემა „ჩვენი საგანძური“, 2011 წლის 15 ოქტომბერი) გალა–ს დაჯილდოების ცერემონიალი ეროვნული მუზეუმის ეზოში გაიმართა „ვაჟა–ფშაველა“, დოკუმენტური ფილმი, 2011 (ფილმზე მუშაობდნენ გოგა ოსეფაშვილი და ქეთი ჭკადუა) „ვაჟას სამყარო“ (გადაცემა პირველი, რადიო1 _ FM 102.4) ვაჟა-ფშაველას შესახებ, საზოგადოებრივი მაუწყებლის გადაცემა „სამოთხის ვაშლები“, 13.07.2012 Annotation for book of Miho Mosulishvili 'Vazha-Pshavela' Važa-Pʻšavela Važa-Pʻšavela ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-05. ციტირების თარიღი: 2011-11-29. ↑ https://archive.today/20130630020656/my.opera.com/lakbe/blog/show.dml/59937742 ↑ http://www.sakrebulo.ge/index.php?lang_id=GEO&sec_id=439&info_id=2305 ↑ [1]„გალას“ დაჯილდოების ცერემონიალი ტელეკომპანია „იმედზე“ ↑ Mixo Mosulišvili (2011), Vazha-Pshavela (Vaja-Pshavela რედ.), Tbilisi, Georgia: Pegasi, http://openlibrary.org/books/OL24988541M/Vaja-Pshavela ↑ „ვაჟა-ფშაველა (ელექტრონული წიგნი). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-05-31. ციტირების თარიღი: 2013-02-20.
იზერნიის პროვინცია

იზერნიის პროვინცია (იტალ. Provincia di Isernia) — პროვინცია იტალიაში, მოლიზეს რეგიონში. დედაქალაქია იზერნია. პროვინციის ფართობი 1 529 კმ²-ია, მოსახლეობა 89 775 (2001). შედგება 52 კომუნისგან, რომელთაგან ზოგიერთის მოსახლეობა 1000 ადამიანს არ აღემატება. პროვინციის რელიეფი მთიანია, მხოლოდ სამხრეთ-დასავლეთში ენაცვლება მთებს გორაკ-ბორცვები და ვაკეები. ჩრდილოეთით ესაზღვრება აბრუცის რეგიონი, აღმოსავლეთით — კამპობასოს პროვინცია, სამხრეთით — კამპანიის, დასავლეთით კი ლაციოს რეგიონი. ცხრილში მოცემულია პროვინციის ძირითადი კომუნები მოსახლეობის რაოდენობის მხრივ: იტალიის პროვინციები ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2011-02-03 საიტზე Wayback Machine. (იტალიური)
სპერილენი

სპერილენი (ნორვ. Sperillen) — ნორვეგიის სიდიდით 33-ე ტბა. ფართობი — 37 კმ², წყლის მოცულობა — 13 კვ³. მაქსიმალური სიღრმეა — 123 მ. მდებარეობს ზღვის დონიდან 150 მ-ზე. ერთვის მდინარე ბეგნა ბეგნადალენის ველიდან და მდინარე ურულა ჰედალენის ველიდან ჩრდილოეთის მხრიდან. ნორვეგიის ტბების სია ფოტოები დაარქივებული 2016-10-09 საიტზე Wayback Machine. The lock at Sperillen[მკვდარი ბმული]
სერიო (მდინარე)

სერიო (ლომბარდ. Sère) — მდინარე იტალიაში. მთლიანად მიედინება ლომბარდიის რეგიონის ტერიტორიაზე, კვეთს ბერგამოსა და კრემონის პროვინციებს. სათავეს იღებს ალპებში, მონტე-ტორენის მთაზე, ზღვის დონიდან 2 911 მეტრზე. მისი სიგრძე 124 კმ-ია და ერთვის მდინარე ადას, ქალაქ კრემონის სამხრეთით. მდინარე მდიდარია თევზით, მათ შორისაა კობრი, კარასი, წვერა, კვირჩხლა, ქაშაპი. იტალიის მდინარეები SERIO RIVER AND ITS RIVER TOWNS[მკვდარი ბმული]
შლეზვიგ-ჰოლშტაინი

შლეზვიგ-ჰოლშტაინი (გერმ. Schleswig-Holstein) — მხარე გერმანიაში. ფართობი — 15,7 ათასი კმ2. მოსახლეობა — 2.814 ათასი, პროტესტანტი 87 %, კათოლიკე 6 %. ქალაქები (ათ.) — კილი (233), ლიუბეკი (212), ფლენსბურგი (86), ნოიმიუნსტერი (79). ისტორია: 1460 წლიდან შლეზვიგი და ჰოლშტაინი იყო დანიის მმართველობის ქვეშ მყოფი ორი საჰერცოგო. მოსახლეობის უმრავლესობას გერმანელები შეადგენდნენ. 1815 წელს ჰოლშტეინი რაინის კონფედერაციის წევრი გახდა. 1866 წელს პრუსიამ მიიერთა ორივე საჰერცოგო. 1920 წლის პლებისციტის საფუძველზე შლეზვიგის ჩრდილოეთი გადავიდა დანიის გამგებლობაში ჰადერსლევისა და ააბენრაას პროვინციების სახით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 12.