laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
Anonychomyrma

Anonychomyrma — ჭიანჭველასებრნთა გვარი Dolichoderinae-ს ქვეოჯახიდან. გავრცელების არეალებია სამხრეთ-აღმოსავლეთი აზია და ავსტრალია. ცნობილია დაახლოებით 20 სახეობა. Anonychomyrma anguliceps (Forel, 1901) Anonychomyrma angusta (Stitz, 1911) Anonychomyrma arcadia (Forel, 1915) Anonychomyrma biconvexa (Santschi, 1928) Anonychomyrma constricta Anonychomyrma dimorpha (Viehmeyer, 1912) Anonychomyrma extensa (Emery, 1887) Anonychomyrma fornicata (Emery, 1914) Anonychomyrma froggatti (Forel, 1902) Anonychomyrma gigantea (Donisthorpe, 1943) Anonychomyrma gilberti (Forel, 1902) Anonychomyrma glabrata (Smith, 1857) Anonychomyrma incisa (Stitz, 1932) Anonychomyrma itinerans (Lowne, 1865) Anonychomyrma longicapitata (Donisthorpe, 1947) Anonychomyrma longiceps (Forel, 1907) Anonychomyrma malandana (Forel, 1915) Anonychomyrma minuta (Donisthorpe, 1943) Anonychomyrma murina (Emery, 1911) Anonychomyrma myrmex Donisthorpe, 1947 Anonychomyrma nitidiceps (André, 1896) Anonychomyrma polita (Stitz, 1912) Anonychomyrma procidua (Erichson, 1842) Anonychomyrma purpurescens (Lowne, 1865) Anonychomyrma samlandica Anonychomyrma scrutator (Smith, 1859) Anonychomyrma sellata (Stitz, 1911) Anonychomyrma tigris (Stitz, 1912) შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „Anonychomyrma“ ვიკისაწყობში. Dolichoderinae ↑ Donisthorpe, H. 1947c ("1946"). Ants from New Guinea, including new species and a new genus. Annals and Magazine of Natural History (11)13:577-595. ↑ Shattuck, S. O. 1992a. Review of the dolichoderine ant genus Iridomyrmex Mayr with descriptions of three new genera (Hymenoptera: Formicidae). Journal of the Australian Entomological Society 31:13-18. ↑ Shattuck, S. O. 1992c. Generic revision of the ant subfamily Dolichoderinae (Hymenoptera: Formicidae). Sociobiology 21:1-181. ↑ Shattuck, S. O. 1994. Taxonomic catalog of the ant subfamilies Aneuretinae and Dolichoderinae (Hymenoptera: Formicidae). University of California Publications in Entomology 112:i-xix, 1-241.
ფათალი ხან ხოისკი

ფათალი ხან ხოისკი (აზერ. Fətəli-xan İsgəndər oğlu Xoyski, დ. 1875 — გ. 19 ივნისი, 1920, თბილისი) — აზერბაიჯანის პირველი პრემიერ-მინისტრი 1918–1919 წლებში. დაამთავრა განჯის გიმნაზია, 1897 წელს მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. წლების განმავლობაში მუშაობდა იურისტად სოხუმში, ქუთაისში, ზუგდიდში. 1907 წელს აირჩიეს რუსეთის იმპერიის II მოწვევის სახელმწიფო სათათბიროს დეპუტატად ელიზავეტპოლის გუბერნიიდან. 1917 წლის 27 მაისიდან 7 დეკემბრამდე იყო აზერბაიჯანის დროებითი ეროვნული საბჭოს წევრი და აღმასრულებელი საბჭოს თავმჯდომარე. აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის შექმნის შემდეგ, 1918 წლის 28 მაისს, ინიშნება რესპუბლიკის პირველ პრემიერ-მინისტრად და შინაგან საქმეთა მინისტრად. მთავრობისა და პარლამენტის შემადგენლობასთან ერთად თბილისიდან გადადის განჯაში. 1918 წლის ოქტომბრიდან, „კავკასიის ისლამის არმიის“ ბაქოში შესვლის შემდეგ აზერბაიჯანის პარლამენტი და მთავრობა გადადის ბაქოში, რომელიც ცხადდება აზერბაიჯანის დედაქალაქად. ფათალი ხანმა შემოიღო მრავალპარტიული სისტემა; აზერბაიჯანის საფოსტო სისტემა; დააარსა აზერბაიჯანული მანათი; დააწესა აზერბაიჯანული ენა ყველა სკოლებსა და კოლეჯებში უმთავრეს ენად. პრემიერის პოსტს იკავებდა 1919 წლის 14 აპრილამდე. 1918-20 წლებში იყო აზერბაიჯანის სამხედრო მინისტრი და საგარეო საქმეთა მინისტრი. აზერბაიჯანის გასაბჭოების შემდეგ 1920 წლის მაისიდან ტოვებს აზერბაიჯანს და საცხოვრებლად გადადის საქართველოში. 1920 წლის 19 ივნისს ერევნის მოედანზე მოკლეს სომეხმა დაშნაკებმა არამ ერქანიანმა და მისაკ გრიგოიანმა ოპერაცია ნემესისის ეგიდით. დაკრძალულია აზერბაიჯანელ მოღვაწეთა პანთეონში. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ფათალი ხან ხოისკი Founders of the Republic: Fatali Khan Khoyski ↑ Боиович М. М., «Члены Государственной Думы» (портреты и биографии) второй созыв, М., 1907, ст. 458
კეტ უილიამსი

კეტ უილიამსი (ინგლ. Katt Williams; დ. 2 სექტემბერი, 1971, ცინცინატი , ოჰაიოს შტატი, აშშ) — ამერიკელი „სთენდ აფ“ კომიკოსი, რეპერი, მომღერალი და მსახიობი. თამაშობდა მანი მაიკს ფილმში „მესამე პარასკევი“. 2008 წელს გაახმოვანა თავისი თავი ვიდეოთამაშში Grand Theft Auto IV. . ჰყავს 8 შვილი. ↑ Katt Williams. ↑ Katt Williams actor.[მკვდარი ბმული]
Amblyopone

Amblyopone — პრიმიტიულ ჭიანჭველასებრნთა გვარი Amblyoponinae-ს ქვეოჯახიდან. გავრცელების არეალებია პანტროპიკები (ფართე გაგებით Amblyopone, ხოლო Stigmatomma-ის გარეშე ტაქსონი Amblyopone s.str. წარმოდგენილია მხოლოდ ავსტრალიაში, ახალ გვინეაში, ახალ ზელანდიაში და ახალ კალედონიაში). ცნობილია 9 სახეობა (ადრე ფართე მოცულობით მოიცავდა დაახლოებით 80 სახეობას). ადრე გვარი შეჰყავდათ Ponerinaeს ქვეოჯახში. 2012 წელს გამოითქვა მოსაზრება სინონიმიზირებიდან აღედგინათ გვარები Stigmatomma და Xymmer. Amblyopone aberrans Wheeler, 1927 Amblyopone australis Erichson, 1842 Amblyopone clarki Wheeler, 1927 Amblyopone gingivalis Brown, 1960 Amblyopone hackeri Wheeler, 1927 Amblyopone leae Wheeler, 1927 Amblyopone longidens Forel, 1910 Amblyopone mercovichi Brown, 1960 Amblyopone michaelseni Forel, 1907 2012 წლამდე გვარში შედიოდა დაახლოებით 80 სახეობა: Amblyopone aberrans Amblyopone agostii Amblyopone amblyops Amblyopone annae Amblyopone armigera Amblyopone australis Amblyopone bellii Amblyopone besucheti Amblyopone bierigi Amblyopone bruni Amblyopone celata Amblyopone cephalotes Amblyopone chilensis Amblyopone clarki Amblyopone cleae Amblyopone crenata Amblyopone degenerata Amblyopone denticulata Amblyopone egregia Amblyopone elongata Amblyopone emeryi Amblyopone exigua Amblyopone falcata Amblyopone feae Amblyopone ferruginea Amblyopone fulvida Amblyopone gaetulica Amblyopone gingivalis Amblyopone glauerti Amblyopone gnoma Amblyopone gracilis Amblyopone hackeri Amblyopone impressifrons Amblyopone leae Amblyopone longidens Amblyopone lucida Amblyopone lurilabes Amblyopone luzonica Amblyopone mercovichi Amblyopone michaelseni Amblyopone minuta Amblyopone monrosi Amblyopone mutica Amblyopone mystriops Amblyopone noonadan Amblyopone normandi Amblyopone ophthalmica Amblyopone oregonensis Amblyopone orizabana Amblyopone pallipes Amblyopone papuana Amblyopone pertinax Amblyopone pluto Amblyopone punctulata Amblyopone quadrata Amblyopone reclinata Amblyopone rothneyi Amblyopone rubiginoa Amblyopone sakaii Amblyopone santschii Amblyopone saundersi Amblyopone silvestrii Amblyopone smithi Amblyopone trigonignatha Amblyopone wilsoni Amblyopone zwaluwenburgi Bolton B. (2003). Synopsis and classification of Formicidae. Mem. Am. Entomol. Inst. 71: 1-370. Makhan, D. 2007. Discothyrea soesilae sp. nov. from Suriname (Hymenoptera: Formicidae). Calodema supplementary paper, (27): 1-3. Wheeler, W.M. (1927): Ants of the genus Amblyopone Erichson. Proc. Am. Acad. Arts Sci. 62: 1-29.PDF ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: Amblyopone Amblyopone-ს გვარის ჭიანჭველები დაარქივებული 2016-03-05 საიტზე Wayback Machine. ↑ Erichson, W.F. 1842: Beitrag zur Insecten-Fauna von Vandiemansland, mit besonderer Berücksichtigung der geographischen Verbreitung der Insecten. Archiv für Naturgeschichte, 8: 83-287. ↑ 2.0 2.1 Yoshimura, M. & Fisher, B. L. (2012). „A Revision of Male Ants of the Malagasy Amblyoponinae (Hymenoptera: Formicidae) with Resurrections of the Genera Stigmatomma and Xymmer“. PLoS ONE. 7 (3): e33325. doi:10.1371/journal.pone.0033325. PMC 3320654. PMID 22496722.CS1-ის მხარდაჭერა: მრავალი სახელი: ავტორების სია (link)
Adelomyrmex

Adelomyrmex — მომცრო ტროპიკული ჭიანჭველასებრნთა გვარი Myrmicinae-ს ქვეოჯახიდან. გავრცელების არეალებია ცენტრალური და სამხრეთი ამერიკა, ახალი გვინეა, ახალი კალედონია, პალაუ, ფიჯი, სამოა, გალაპაგოსის კუნძულები. ცნობილია დაახლოებით 30 სახეობა. Adelomyrmex-ს გვარი Baracidris Bolton, 1981-ს გვართან ერთად მიეკუთვნება Adelomyrmex genus-group-ის გვარების ჯგუფს (Stenammini-ს ტრიბიდან, ზოგჯერ გამოჰყოფენ Adelomyrmecini-ს ცალკე ტრიბად), ან Solenopsidini-ს ტრიბას.. Apsychomyrmex Wheeler, 1910 Arctomyrmex Mann, 1921 Adelomyrmex anxiocalor Longino, 2012 Adelomyrmex betoi Fernández, 2003 Adelomyrmex biroi Emery, 1897 Adelomyrmex bispeculum Longino, 2012 Adelomyrmex brenesi Longino, 2006 Adelomyrmex brevispinosus Adelomyrmex coco Longino, 2012 Adelomyrmex costatus Fernández, 2003 Adelomyrmex cristiani Fernández, 2003 Adelomyrmex dentivagans Longino, 2012 Adelomyrmex foveolatus Fernández, 2003 Adelomyrmex grandis Fernández, 2003 Adelomyrmex hirsutus Mann, 1921 Adelomyrmex laevigatus Mackay, 2003 Adelomyrmex longinoi Fernández, 2003 Adelomyrmex mackayi Fernández, 2003 Adelomyrmex marginodus Longino, 2012 Adelomyrmex metzabok Longino, 2012 Adelomyrmex micans Fernández, 2003 Adelomyrmex microps Fernández, 2003 Adelomyrmex minimus Fernández & Mackay, 2003 Adelomyrmex myops (Wheeler, 1910) Adelomyrmex nortenyo Longino, 2012 Adelomyrmex paratristani Longino, 2012 Adelomyrmex quetzal Longino, 2012 Adelomyrmex robustus Fernández, 2003 Adelomyrmex samoanus Wilson & Taylor, 1967 Adelomyrmex silvestrii (Menozzi, 1931) Adelomyrmex striatus Fernández, 2003 Adelomyrmex tristani (Menozzi, 1931) Adelomyrmex vaderi Fernández, 2003 Fernández C., F. 2003: Revision of the myrmicine ants of the Adelomyrmex genus-group (Hymenoptera: Formicidae). Zootaxa, 361: 1-52. [2] შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „Adelomyrmex“ ვიკისაწყობში. ↑ Fernández C., F. 2003: Revision of the myrmicine ants of the Adelomyrmex genus-group (Hymenoptera: Formicidae). Zootaxa, 361: 1-52. [1] ↑ Fernández, F. 2004b. Adelomyrmecini new tribe and Cyrptomyrmex new genus of myrmicine ants (Hymenoptera: Formicidae). — Sociobiology 44(2): 325-335 (page 326, в составе Adelomyrmecini) ↑ Longino, J.T. 2012: A review of the ant genus Adelomyrmex Emery 1897 (Hymenoptera, Formicidae) in Central America. — Zootaxa 3456: 1-35. Preview PDF reference page
იულიან ნაგელსმანი

იულიან ნაგელსმანი (გერმ. Julian Nagelsmann; დ. 23 ივლისი, 1987) — გერმანელი მწვრთნელი და ყოფილი ფეხბურთელი. ამჟამად ნაგელსმანი გერმანული „ჰოფენჰაიმი“ მთავარი მწვრთნელია. ნაგელსმანი თამაშობდა „მიუნხენ 1860-ის“ და „აუგსბურგის“ საფეხბურთო გუნდებში, თუმცა მუხლის ტრავმის გამო ახალგაზრდულ ასაკში მოუწია საფეხბურთო კარიერის დასრულება. უნივერსიტეტში ოთხი სემესტრის განმავლობაში ნაგელსმანი ბიზნესის მართვის ფაკულტეტზე სწავლობდა, რის შემდეგაც სპორტის მეცნიერების ფაკულტეტზე გააგრძელა განათლების მიღება. მალე იულიანი ფეხბურთში დაბრუნდა, დაინიშნა „აუგსბურგის“ ახალგაზრდული გუნდის მთავარი მწვრთნელის ასისტენტად. 2014 წელს ნაგელსმანმა გერმანიის ახალგაზრდული (19 წლამდელთა) ბუნდესლიგა მოიგო „ჰოფენჰაიმის“ ახალგაზრდულ გუნდთან ერთად. 2016 წლის თებერვალში დაინიშნა „ჰოფენჰაიმის“ პირველი გუნდის მწვრთნელად, რის შედეგადაც გახდა ბუნდესლიგის ისტორიაში მომუშავე ყველაზე ახალგაზრდა მთავარი მწვრთნელი (მაშინ ნაგელსმანი 28 წლის იყო). 2016 წლის შეჯამებისას ნაგელსმანი გერმანიაში წლის საუკეთესო მწვრთნელად დაასახელეს. 2016-2017 წლების სეზონში ნაგელსმანის ხელმძვანელობით „ჰოფენჰაიმმა“ გერმანიის ლიგაში მეოთხე ადგილი დაიკვა, შედეგად გუნდმა ისტორიაში პირველად მოიპოვა ევროტურნირებზე ასპარეზობის უფლება. ↑ Soccerway Julian Nagelsmann. ↑ Transfermarket Julian Nagelsmann. ↑ Julian Nagelsmann wins Bundesliga coach of 2016.
იაკობ პეტერსი

იაკობ პეტერსი (ლატვ. Jēkabs Peterss, დ. 1886 — გ. 3 მარტი, 1938) — ლატვიელი რევოლუციონერი, ჩეკა-ს მაღალჩინოსანი. 1904 წლიდან ლატვიის სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის წევრი. 1905–1907 წლების რევოლუციის აქტიური მონაწილე. 1909 წლიდან მიდის ემიგრაციაში ჯერ ჰამბურგში, შემდეგ ლონდონში. 1910 წელს პოლიციელის მკვლელობის ბრალდებით დააპატიმრა ლონდონის პოლიციამ, მაგრამ მალევე გაათავისუფლეს. 1911 წელს მონაწილეობდა ლატვიელ ანარქისტ-ტერორისტთა და პოლიციელთა შორის მომხდარ სროლებში, რომლის ჩაქრობაც მხოლოდ დიდი ბრიტანეთის შინაგან საქმეთა მინისტრის, უინსტონ ჩერჩილის, უშუალო ჩართულობით მოხერხდა. ტერორისტთა ჯგუფი განადგურდა, პეტერსი გაასამართლეს, თუმცა კვლავ მალევე გაათავისუფლეს. პირველი მსოფლიო ომის დროს იყო საზღვარგარეთული სოციალისტური ჯგუფების კომიტეტის წევრი, რომელსაც გიორგი ჩიჩერინი ხელმძღვანელობდა. თებერვლის რევოლუციის შემდეგ ჩამოდის რუსეთში და ეწევა აგიტაციას ჯარის ნაწილებში. იყო მე-12 წითელი არმიის სამხედრო რევოლუციური საბჭოს წევრი. 1917 წლის ოქტომბერში პეტროგრადის სამხედრო რევოლუციური საბჭოს წევრი და პარტიის ცაკ-ის წევრია. ამზადებდა სამხედრო ნაწილებს ოქტომბრის რევოლუციის ორგანიზებისთვის. ჩეკა-ს შექმნის შემდეგ იყო მისი თავმჯდომარის, ფელიქს ძერჟინსკის მოადგილე და ამ ორგანოს პარტორგანიზაციის პირველი მდივანი. 1920–1922 წლებში რკპ(ბ) თურქესტანის ბიუროს ცენტრალური კომიტეტის, წევრი, ჩეკა-ს სრულუფლებიანი წარმომადგენელი თურქესტანში და ტაშკენტის ჩეკა-ს უფროსი. თურქესტანში ხელმძღვანელობდა ოპერაციებს ენვერ-ფაშასა და ბასმაჩური მოძრაობის წინააღმდეგ. 1922 წლის თებერვლიდან ისევ მოსკოვშია, სადაც ჩეკა-ს აღმოსავლეთის განყოფილების უფროსად ინიშნება. 1929 წელს ათავისუფლებენ ჩეკა-ს კოლეგიის წევრობიდან. 1930–1934 წლებში მოსკოვის სახელმწიფო კონტროლის კომისიის თავმჯდომარეა. 1937 წლის 27 ნოემბერს აპატიმრებენ. დახვრიტეს 1938 წლის 3 მარტს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: იაკობ პეტერსი Biography of Peters (რუსული)
ნანეიშვილი

საკუთარი სახელი ნანეიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებას: ალექსანდრე ნანეიშვილი — პედაგოგი, პუბლიცისტი, ხალხოსანი ბიძინა ნანეიშვილი — ფსიქიატრი გაიოზ ნანეიშვილი — ავიაციის გენერალ-მაიორი გიორგი ნანეიშვილი — ფსიქიატრი გიორგი ნანეიშვილი — იურისტი ვიქტორ ნანეიშვილი — საბჭოთა პარტიული და პოლიტიკური მოღვაწე ვლადიმერ ნანეიშვილი — საბჭოთა კავშირის გმირი, გენერალ-ლეიტენანტი მიხეილ ნანეიშვილი — ქართველი ფილოსოფოსი პიმენ ნანეიშვილი — პედიატრი რაჟდენ ნანეიშვილი — ექიმი, საზოგადო მოღვაწე
თეოდორო აგონსილიო

თეოდორო აგონსილიო (დ. 9 ნოემბერი, 1914 — გ. 14 იანვარი, 1985) — ფილიპინელი ისტორიკოსი, მანილის უნივერსიტეტის პროფესორი. მისი მთავარი ნაშრომი „მასების აჯანყება; ბონიფასიოსა და კატიპუნანის ისტორია“ (1956) მიძღვნილია 1896–1901 წლებში ეროვნულ-განმათავისუფლებელ ბრძოლისადმი. აგონსილიომ საფუძველი ჩაუყარა ფილიპინური ისტორიული მეცნიერების ახალ მიმართულებას, რომელიც უარყოფს ესპანელი და ამერიკელი რეაქციულ მეცნიერთა ფალსიფიკატორულ შეხედულებებს ფილიპინელთა წარსულზე. აგონსილიო და მისი მოწაფეები თავიანთი ქვეყნის ისტორიის საკითხების გაშუქებისას პატრიოტულ პოზიციებზე დგანან. ცდილობენ სოციალურ-ეკონომიკური თვალსაზრისით გაანალიზონ ისტორიული მოვლენები, ხაზს უსვამენ ხალხის მასების გადამწყვეტ როლს ისტორიაში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 61.
აგორა

აგორა (ძვ. ბერძნ. ἀγορά — „მოედანი, ბაზარი“) — სახალხო კრება ძველ საბერძნეთში, აგრეთვე ადგილი, სადაც ეს კრება იმართებოდა (ჯერ ბასილევსების სასახლის მახლობლად, შემდეგ — აკროპოლისის ძირში). პოლისის ზრდასთან ერთად აგორამ ქალაქის შუაგულში გადაინაცვლა (საზღვაო ქალაქებში — ნავსადგურის მახლობლად) და საზღვაო პოლიტიკური და ეკონომიკური ცხოვრების ცენტრად იქცა. ძვ. წ. V-VI საუკუნეების ზოგიერთ ქალაქში (კერძოდ ათენში) აგორა რთული ხუროთმოძღვრულის კომპლექსი იყო — სწორკუთხა მოედანს სამი მხრიდან ეკვროდა დორიული პორტიკები, მეოთხე მხარეს კი ორნავიანი „წმინდა სტოა“ (გრძელი ღია გალერეა ან კოლონადა). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 61.
აგორანომოსი

აგორანომოსი (ძვ. ბერძნ. ἀγορανόμοι — „ბაზრის კანონმდებელი“) — საგანგებო მოხელე ძველ საბერძნეთში. ევალებოდა სავაჭროებში წესრიგის დაცვა, საწონ-საზომის შემოწმება, ბაჟის აკრეფა, სავაჭრო ხომალდების კონტროლი. ირჩევდნენ წილისყრით. ატიკაში 10 აგორანომოსი იყო: 5 ათენისა და 5 პირეოსისათვის. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 61.
ექტორ აგოსტი

ექტორ პაბლო აგოსტი (ესპ. Héctor Pablo Agosti; დ. 20 აგვისტო, 1911, ბუენოს-აირესი — გ. 29 ივლისი ან 29 აგვისტო, 1984, იქვე) — არგენტინელი ფილოსოფოსი და ლიტერატურათმცოდნე. არგენტინის კომპარტიის წევრი. მისი შრომები „ინხენიეროსი, ახალგაზრდობის დამრიგებელი“ (1945), „ეჩევერია“ (1951), „რეალიზმის დასაცავად“ (1945), „ერი და კულტურა“ (1959) და სხვა, მარქსისტული ესთეტიკისა და სოციალისტური რეალიზმის პრინციპების პროპაგანდას ემსახურება. საინტერესოა მისი ავტობიოგრაფიულ ნარკვევთა კრებული „პატიმარი“ (1938), გამოკვლევები ფრანგული ლიტერატურის ისტორიიდან და ზოგადთეორიული შრომები ეროვნული კულტურის საკითხებზე. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 61. ↑ 1.0 1.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ http://www.mcnbiografias.com/app-bio/do/show?key=agosti-hector-pablo ↑ NUKAT — 2002. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q11789729"></a>
აგრამატიზმი

აგრამატიზმი (ბერძ. αγραμματοσ — უწიგნური, უსწავლელი, დაუწერელი) — ენამოშლილობის სახე, რომელიც გამოიხატება მეტყველებაში (როგორც ზეპირი, ისე წერითი) გრამატიკული სტრუქტურის დარღვევით. აგრამატიზმისათვის დამახასიათებელია წინადადებაში სიტყვების გამოტოვება, მათი შეუსაბამო განლაგება, შეუთანხმებლობა, რთული წინადადების კონსტრუქციაში გაურკვევლობა და სხვა. მაგ., დევს მაგიდა წიგნი (წიგნი დევს მაგიდაზე). აგრამატიზმის მიზეზებია თავის ტვინის სამეტყველო ზონების განუვითარებლობა (ალალია) ან დაზიანება (აფაზია), გონებაჩლუნგობა, სმენის დაქვეითება. აგრამატიზმის შემთხვევაში მიმართავენ ლოგოპედს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 61.
აგრარული

არსებითი სახელი აგრარული (ლათ. agrarus — მიწისა, მინდვრისა) გამოიყენება შემდეგ გამოთქმებში: 1. მიწათმოქმედებასთან, მიწათმფლობელობასთან დაკავშირებული. აგრარული კანონმდებლობა; აგრარული კრიზისი; აგრარული რეფორმა; აგრარული საკითხი. 2. ეკონომიკაში სოფლის მეურნეობის გაბატონებული მდგომარეობა. აგრარული ქვეყანა; აგრარული რაიონი.
აგრანულიციტოზი

აგრანულიციტოზი, აგრანულოციტური ანგინა — სისხლში მარცვლოვანი ლევკოციტების (გრანულოციტების) მკვეთრი შემცირება ან სრული გაქრობა. აგრანულიციტოზი შეიძლება განვითარდეს ავიტამინოზისა და ინფექციურ დაავადებათა დროს, ძვლის ტვინზე ქიმიური ნივთიერებების (ბენზოლი) ან მაიონიზებელი გამოსხივების უშუალო ზემოქმედებისას, აგრეთვე სულფანილამიდური პრეპარატების, ანტიბიოტიკების, ამიდოპირინისა და სხვა წამლეულის ჭარბად მიღების შედეგად. იწყება მწვავედ, ახასიათებს შემცივნება, მაღალი სიცხე, გულისრევა, პირღებინება, ჩნდება წყლულები ღრძილებზე, პირის ღუს, ნუშურებისა და ხახის ლორწოვან გარსზე. სისხლში მცირდება ნეიტროფილების რაოდენობა. მკურნალობის მიზანია ძვლის ტვინის სისხლის წარმომქმნელი ფუნქციის — ჰემოპეზის — გაძლიერება. ავადმყოფს ენიშნება სისხლის გადასხმა, ჰორმონოთერაპია, B2, B6, B12, ჯგუფის ვიტამინები. წყლულების ადგილობრივი მკურნალობა და სხვა განსაკუთრებით მძიმე შემთხვევაში საჭიროა ძვლის ტვინის გადანერგვა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 61.
აგრარული კანონმდებლობა

აგრარული კანონმდებლობა — საადგილმამულო ურთიერთობათა, სახელდობრ, მიწის საკუთრების, მიწით სარგებლობის თუ საერთოდ მიწათმოწყობის საკითხების მომწესრიგებელი კანონები. აგრარულ კანონმდებლობას მიეკუთვნება სხვადასხვა ისტორიულ ხანაში გამოცემული მიწის კანონები. მაგ., გრაკქუსების კანონები ძველ რომში, ინგლისისა და საფრანგეთის ბურჟუაზიული რევოლუციის მიწის კანონები და სხვა. ბურჟუაზიული სახელმწიფოს აგრარული კანონმდებლობის მოქმედების სფეროში, მიწის საკუთრებასთან დაკავშირებულ ურთიერთობების გარდა, შედის სასოფლო-სამეურნეო წარმოების სხვა ურთიერთობებიც. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 61-62.
აზიზ აგრბა

აზიზ რაშადის ძე აგრბა (აფხ. Азиз Рашад-иҧа Агрба; დ. 2 ივნისი, 1912, სოფ. ყულანურხვა — გ. 6 ივნისი, 1991) — აფხაზი საბჭოთა მსახიობი და რეჟისორი, საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1954), აფხაზეთის ასსრ სახალხო არტისტი (1971). 1934 წელს დაამთავრა სოხუმის თეატრალური სტუდია, 1936–1938 წლებში სწავლობდა თბილისის რუსთაველის თეატრთან არსებულ აფხაზურ სტუდიაში. 1931 წლიდან სოხუმის თეატრის აფხაზური დასის მსახიობია, 1936–1938 წლებში იყო შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო აკადემიურ თეატრთან არსებული დრამატული სტუდიის აფხაზური სექციის მსახიობი. 1939–1963 წლებში — ამავე დასის მთავარი რეჟისორი. განასახიერა სეიდიყის (მიხეილ ლაკერბაიას „დანაყაი“), კელეშის (გიორგი გულიას „შავი სტუმრები“), ესოპეს (გ. ფიგეირედუს „ესოპე“), რაშიდის (ს. ჭანბას „მუჰაჯირები“), ანანიას (ალექსანდრე სუმბათაშვილ-იუჟინის „ღალატი“), ყვარყვარეს (პ. კაკაბაძის „ყვარყვარე თუთაბერი“), ზაბელინის (ნიკოლოზ პოგოდინის „კრემლის კურანტები“), გაცის (მუხტარ შავლოხოვის „სასიძო“), გოროდნიჩის (ნიკოლოზ გოგოლის „რევიზორი“) და სხვა ჰეროიკული და კომედიური როლები. დადგა უილიამ შექსპირის „ოტელო“ (1941), გ. გულიას „შავი სტუმრები“ (1955), მ. ლაკერბაიას „დანაყაი“ (1956), რუშნი ჯოპუასა და ა. ხუათლანძიას „თაგვი ბეღელში“ (1958) და „სახლი №12“ (1959), ნ. პოგოდინის „კრემლის კურანტები“ (1959) და სხვა სპექტაკლები. დაჯილდოებულია შრომის წითელი დროშის ორდენით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 67. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 45. ხელოვნების კალენდარი თეატრი, მუსიკა, კინო., თბ., 1992. — გვ. 72–73. აზიზ აგრბა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი აზიზ აგრბა — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
გურამ კოსტავა

გურამ კოსტავა (დ. 18 ივნისი 1937, თბილისი, — გ. 19 ივნისი, 2024) — ქართველი და საბჭოთა მოფარიკავე. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1967). დაამთავრა ინსტიტუტი საქართველოს ფიზკულტურის ინსტიტუტი. მსოფლიოს ორგზის ჩემპიონი გუნდურ შეჯიბრებაში (1961, 1963), ორგზის მეორე (1959, 1966) და ორგზის მესამე პირადში (1963, 1965) პრიზიორი, 1960 წელს რომის ოლიმპიური თამაშების მესამე პრიზიორი გუნდურ ასპარეზობაში, 1964 წლის ტოკიოს ოლიმპიადის მესამე პრიზიორი პირად პირველობაში, საბჭოთა კავშირის ჩემპიონი პირად ჩათვლაში (1961), 5-გზის მე­ორე (1960, 1961, 1962, 1964, 1968) და 5-გზის მესამე (1957, 1958, 1960, 1965, 1967) პრიზიორი, საბჭოთა კავშირის თასის მფლობელი (1960). სპორტის რაინდი (2016). გურამ კოსტავას შედეგები 1964 წლის ტოკიოს ოლიმპიადაზე I წრე, C ჯგუფი: პეტერ ჯეკობსი (დიდი ბრიტანეთი) - 3:5; ჰენრიკ ნიელაბა (პოლონეთი) - 0:5; ორვარ ლინდვალი (შვედეთი) - 5:3; ჯონ ბუშიე-ჰეიესი (ირლანდია) - 5:3; ჯოზეფ ჯემაელი (ლიბანი) - 5:3; ფრანსისკო სერპი (არგენტინა) - 5:4; ბიჟან ზარნეგარი (ირანი) - 5:0 II წრე, E ჯგუფი: როლანდ ლოსერტი (ავსტრია) - 2:5; კლოდ ბურკუა (საფრანგეთი) - 2:5; ორვარ ლინდვალი (შვედეთი) - 5:2; ფტეფან ჰოკლერი (რუმინეთი) - 5:2; მიჩელ საიკალი (ლიბანი) - 5:4 ჯგუფების მე-3-4 ადგილოსანთა პლეი-ოფი: მიშელ შტაინინგერი (შვეიცარია) - 10:5 1/8-ფინალი: როლანდ ლოსერტი (ავსტრია) - 10:9 1/4-ფინალი: ორვარ ლინდვალი (შვედეთი) - 10:3 ფინალური ოთხეული: გრიგორი კრისი (სსრკ) - 5:2, ჰენრი ჰოსკინსი (დიდი ბრიტანეთი) - 3:5; ჯანლუიჯი საკარო (იტალია) - 4:5 გურამ კოსტავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გურამ კოსტავა — ბიოგრაფიული ლექსიკონი გურამ კოსტავა — საქართველოს ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტი გურამ კოსტავა — ქართული სპორტი ↑ ლეგენდარული მოფარიკავე გურამ კოსტავა 87 წლის ასაკში გარდაიცვალა. 1TV. 19 ივნისი, 2024. ↑ დანელია, ვაჟა. (5 ივლისი, 2019) გურამ კოსტავა: საკავშირო შეკრებაზე ყოფნისას ჩემი მეუღლისთვის ვიღაცას უთქვამს, ქმარი გღალატობსო. lelo.ge. ციტირების თარიღი: 18 იანვარი, 2022 ↑ XVII ოლიმპიური თამაშები 1960, 25 აგვისტო — 11 სექტემბერი. რომი, იტალია.. საქართველოს ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტი. ციტირების თარიღი: 23 იანვარი, 2022 ↑ XVIII ოლიმპიური თამაშები 1964, 10–24 ოქტომბერი. ტოკიო, იაპონია.. საქართველოს ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტი. ციტირების თარიღი: 23 იანვარი, 2022
აგრარული კრიზისი

აგრარული კრიზისი — ჭარბწარმოების ეკონომიკური კრიზისი კაპიტალისტურ სოფლის მეურნეობაში. აგრარული კრიზისის დროს სწრაფად იზრდება სოფლის მეურნეობის პროდუქციის გაუსაღებელი მარაგი, მკვეთრად ეცემა ფასები, ნადგურდება პროდუქციის ის ნაწილი რომელზეც მოთხოვნილება აღარ არის, მცირდება ფერმერთა წმინდა შემოსავალი, ძლიერდება სოფლის მეურნეობის წვლილი და საშუალო მწარმოებლების გაღატაკებისა და ექსპროპრიაციის პროცესი, უარესდება სოფლის მეურნეობის მუშათა მდგომარეობა, იზრდება ფარული უმუშევრობა სოფლად. ი. ბალანჩივაძე, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 62.