laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
კორონავირუსი

კორონავირუსები — მონათესავე ვირუსთა ჯგუფი, რომლებიც ცხოველებსა და ფრინველებში დაავადებებს იწვევენ. ადამიანებში კორონავირუსები იწვევენ სასუნთქი გზების ინფექციებს, რომელთაგან ზოგიერთი შეიძლება იყოს მსუბუქი, მაგალითად, ჩვეულებრივი გაციება, ზოგიერთი კი შეიძლება სასიკვდილოც აღმოჩნდეს — მაგალითად, SARS-ი, MERS-ი და COVID-19. სხვა სახეობებში სიმპტომები სხვადასხვაგვარია: ქათმებში კორონავირუსები იწვევენ ზედა სასუნთქი გზების დაავადებას, ძროხებსა და ღორებში კი დიარეას. ადამიანის კორონავირუსული ინფექციების ვაქცინები ან სამკურნალო ანტივირუსული პრეპარატები ჯერ არ არსებობს. კორონავირუსები მიეკუთვნება Riboviria-ს სამეფოს Nidovirales-ის რიგის Coronaviridae-ს ოჯახის Orthocoronavirinae ქვეოჯახს. ისინი გარსიანი ვირუსებია დადებითი მნიშვნელობის ცალსპირალური რნმ გენომითა და სპირალური სიმეტრიის ნუკლეოკაპსიდით. კორონავირუსების გენომის ზომა დაახლოებით 27-34 კილოფუძეა და ამ მხრივ უდიდესია რნმ ვირუსებს შორის. სახელი კორონავირუსი მომდინარეობს ლათინური სიტყვიდან კორონა, რაც გვირგვინს ნიშნავს; ელექტრონულ მიკროსკოპში ვირიონების (ვირუსული ნაწილაკები) გარშემო ჩანს მათი ზედაპირიდან წვეტების სახით გამოშვერილი ცილები, რის გამოც ისინი მზის კორონას წააგვანან. სახელი „კორონავირუსი“ მომდინარეობს ლათინური სიტყვიდან „კორონა“, რაც „გვირგვინს“ ნიშნავს. თავის მხრივ, სიტყვა ლათინურში ნასესხებია ბერძნულიდან, κορώνη, სადაც ის ასევე „გვირგვინს“ ნიშნავს. ამ ვირუსებს ეს სახელი ხუან ალმეიდამ და დევიდ ტაირელმა უწოდეს, რომლებიც პირველები დააკვირდნენ კორონავირუსს და შეისწავლეს კიდეც. ბეჭდვით წყაროში, ვირუსთა ახალი ოჯახის აღსაწერად სახელი პირველად 1968 წელს გამოჩნდა ჟურნალ Nature-ში. სახელი აღნიშნავს ვირიონების (ვირუსების ინფექციური ფორმა) სახასიათო ვიზუალს ელექტრონულ მიკროსკოპში, ზედაპირიდან გამოშვერილ დიდ, ფოჩების მსგავს მახასიათებლებს, რომელთა გამოც ის მზის კორონას წააგავს. ეს მორფოლოგია წარმოქმნილია ვირუსის წვეტი პეპლომერების, ანუ მის ზედაპირზე არსებული ცილების მიერ. კორონავირუსი პირველად 1930-იან წლებში აღმოაჩინეს, როდესაც დადგინდა, რომ შინაური ქათმების მწვავე რესპირატორული ინფექცია გამოწვეული იყო ინფექციური ბრონქიტის ვირუსით (IBV). 1931 წელს, ჩრდილოეთ დაკოტაში, არტურ შალკმა და მაკ ჰაუნმა პირველად აღწერეს ქათმების რესპირატორული ინფექცია. ახლად გამოჩეკილი წიწილების ინფექცია ხასიათდებოდა მძიმედ სუნთქვითა და მოშვებულობით. წიწილების სიკვდილიანობის მაჩვენებელი 40-90 პროცენტი იყო. ექვსი წლის შემდეგ, ფრედ ბოდეტმა და შარლ ჰუდსონმა წარმატებით მოახდინეს დაავადების გამომწვევი ინფექციური ვირუსის იზოლირება და კულტივირება. 1940-იან წლებში, მოხდა ცხოველების კიდევ ორი კორონავირუსის იზოლირება — თაგვების ჰეპატიტის ვირუსი (MHV) და გადამდები გასტროენტერიტის ვირუსი (TGEV). იმ დროს მეცნიერებმა არ იცოდნენ, რომ ეს სამი ვირუსი ერთმანეთის მონათესავე იყო. ადამიანის კორონავირუსები 1960-იან წლებში აღმოაჩინეს. მათი იზოლირება ორი სხვადასხვა მეთოდით შეძლეს გაერთიანებულ სამეფოსა და აშშ-ში.
ივეტ გრიმო

ივეტ გრიმო (ფრანგ. Yvette Grimaud; დ. 29 იანვარი, 1920, ალჟირი, — გ. 19 თებერვალი, 2012) — ფრანგი კომპოზიტორი, პიანისტი და ეთნომუსიკოლოგი, ქართული მუსიკალური ფოლკლორის მკვლევარი. დაამთავრა პარიზის კონსერვატორია (ოლივიე მესიანის მოწაფე). ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას ლიონისა და პარიზის კონსერვატორიებში. იყო ფრანგი კომპოზიტორის და დირიჟორის — პიერ ბულეზის ნაწარმოების პირველი შემსრულებელი. როგორც ეთნომუსიკოლოგი, იწერდა და იკვლევდა სხვადასხვა ხალხის (ბუშმენების, პიგმეების, კაბილიელი და ალჟირელი ბერბერების, ირანელების, იაპონელების და სხვ.) ფოლკლორს. დაინტერესებული იყო ქართული ხალხური მუსიკით. 1967 წელს ჩამოვიდა საქართველოში და გრიგოლ ჩხიკვაძესთან ერთად მოიარა საქართველოს არაერთი კუთხე, ჩაიწერა 350-ზე მეტი ხალხური სიმღერა. 1989 წელს ამ საექსპედიციო მასალის ნაწილი პარიზში გამოსცა დისკის სახით (Géorgien. Chants de travail, chants religieux). ქართული მუსიკალური ფოლკლორის შესახებ გამოქვეყნებული აქვს სტატიები პარიზის ქართველოლოგიურ ჟურნალში „ბედი ქართლისა“. Musique traditionelle de Géorgie (1969), «Bedi Kartlisa», vol. 26, P., C. N. R. S.; Musique vocale géorgienne d’Europe orientale (1977), იქვე, vol.25; Symboles d’un chant svane (Géorgie d’Europe orientale) (1978), იქვე, vol.36; Géorgie. Chants religieux (1970), იქვე, vol.37; Note sur le chant géorgien „Orovela“ de Kartl-Kakhete (1980), იქვე, vol.37; Géorgie. Chants de travail (1981), იქვე, vol.37. ნაკაშიძე, ნ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. „ივეტ გრიმო და ქართული სიმღერა = Grimaud and Georgian song“ (ქართ., ინგლ.), თბ., 2019. ივეტ გრიმო — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ივანე გრიქუროვი

ივანე (ვანო) სტეფანეს ძე გრიქუროვი (დ. 5 იანვარი, 1951, ცხინვალი — გ. 27 ნოემბერი, 2021) — სპორტსმენი (ძალოსნობა), მწვრთნელი, საბჭოთა კავშირის დამსახურებული მწვრთნელი (1991). მისი აღზრდილები არიან ოლიმპიური და მსოფლიოს ჩემპიონები კახი კახიაშვილი და გიორგი ასანიძე, ოლიმპიური თამაშების ვერცხლის პრიზიორი შიმონ კოლეცკი და ბრინჯაოს პრიზიორი ანჟეი ცოფალაკი (პოლონეთი). პერიოდულად მოღვაწეობდა საქართველოსა და პოლონეთში. იყო საქართველოს ძალოსანთა ნაკრების მწვრთნელი. გარდაიცვალა 2021 წლის 27 ნოემბერს. დაჯილოდებულია ღირსების ორდენით (2000). ↑ „სპორტული წლის ლაურეატები“. რადიო თავისუფლება. ციტირების თარიღი: 27 ნოემბერი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ „ვანო გრიქუროვი: ვბრუნდები, რათა ახალი ვარსკვლავი გამოვჭედო“. მსოფლიო სპორტი. ციტირების თარიღი: 27 ნოემბერი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ „ძალოსნობის ლეგენდარული მწვრთნელი ვანო გრიქუროვი გარდაიცვალა“ (ge). საინფორმაციო სააგენტი რეპორტი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-11-27. ციტირების თარიღი: 27 ნოემბერი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 161–162.
WonderSwan Color-ის თამაშების სია

ეს არის პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლის WonderSwan Color-ის ვიდეო თამაშების სია, დალაგებული ანბანის მიხედვით. საერთო ჯამში კონსოლზე ხელმისაწვდომი იყო 100 ერთეული თამაში. სარჩევი : Top 0–9 A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z ↑ 1.0 1.1 Yukiyoshi Ike Sato. (December 1999) Square Wonderswan games update. GameSpot. ციტირების თარიღი: 2008-11-02. ↑ Eve C.. (2002)WSC FFIII Vanishes, FFI-II Remake In The Works. RPGFan. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-03-15. ციტირების თარიღი: 2008-11-02.
სომის ბრძოლა

სომის ბრძოლა — ერთ-ერთი უდიდესი ბრძოლა პირველ მსოფლიო ომში, 1916 წლის ზაფხულ-შემოდგომაზე. ერთ მილიონზე მეტი მოკლულით ეს ასევე ყველაზე სისხლიანი ბრძოლა იყო ადამიანთა ისტორიაში. მოკავშირეთა ძალებმა გერმანელების ხაზის გარღვევა სცადეს 40 კმ-იან ფრონტზე მდინარე სომას ჩრდილოეთითა და სამხრეთით ჩრდილოეთ საფრანგეთში. ბრძოლის მიზანი იყო გერმანული ძალების ვერდენის ბრძოლიდან განდევნა, თუმცა, მისი დასრულებისას დანაკარგებმა სომთან მნიშვნელოვნად გადააჭარბა ვერდენისას. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სომის ბრძოლა The British Army in the Great War: The Battles of the Somme, 1916 New Zealand and the Battle of the Somme დაარქივებული 2007-09-29 საიტზე Wayback Machine. Peronne Great War Historial დაარქივებული 2012-11-10 საიტზე Wayback Machine. The Somme - Northern Ireland Remembers დაარქივებული 2007-09-29 საიტზე Wayback Machine. Padre E. C. Crosse and 'the Devonshire Epitaph': The Astonishing Story of One Man at the Battle of the Somme (with Antecedents to Today's 'Just War' Dialogue) დაარქივებული 2008-01-13 საიტზე Wayback Machine. The Friends of Lochnagar დაარქივებული 2005-12-17 საიტზე Wayback Machine.
ალექსი ანტონოვი

ალექსი ინოკენტის ძე ანტონოვი (დ. 27 სექტემბერი [ძვ. სტ. 15 სექტემბერი], გროდნო — გ. 18 ივნისი, 1962, მოსკოვი, დაკრძ. წითელ მოედანზე) — საბჭოთა სამხედრო მოღვაწე, არმიის გენერალი (1943). ოფიცრის ოჯახიდან. 1916 წლიდან იყო სამხედრო სამსახურში. დაამთავრა მ. ვ. ფრუნზეს სახელობის სამხედრო აკადემიის სამეთაურო (1931) და ოპერატიული (1933) ფაკულტეტები, გენშტაბის სამხედრო აკადემია (1937). 1941 წლის ივნისიდან იყო კიევის საგანგებო სამხედრო ოლქის შტაბის უფროსი. 1941 წლის აგვისტოდან — სამხრეთის ფრონტის შტაბის უფროსი (მონაწილეობდა გეგმის შემუშავებაში და 1941 წლის როსტოვის შეტევითი ოპერაციის განხორციელებაში), 1942 წელს — ჩრდილოეთ კავკასიის ფრონტისა, შემდეგ ამიერკავკასიის ფრონტის შავი ზღვის მეომართა ჯგუფისა და თავად ფრონტის უფროსი. 1942 წლის დეკემბრიდან ოპერატიული სამმართველოს უფროსი (1943 წლის მაისამდე) და გენერალური შტაბის უფროსის მოადგილე. გენშტაბის უფროსის პირველი მოადგილე (1943–1945, 1946–1948, 1954–1955). ფრონტის ხაზზე ა. მ. ვასილევსკის ხშირი მგზავრობების დროს ფაქტობრივად ასრულებდა მის მოვალეობას; აკეთებდა ყოველდღიურ მოხსენებებს ფრონტის ვითარებაზე უმაღლესი მთავარსარდლის ბანაკში, იყო ი. ბ. სტალინის ერთ-ერთი მთავარი მრჩეველი სამხედრო საკითხებში. გენშტაბის უფროსი (18 თებერვალი, 1945 – 25 მარტი, 1946), 1945 წლის 17 თებერვლიდან უმაღლესი მთავარსარდლის ბანაკის წევრი. თავი გამოიჩინა როგორც ანალიტიკური აზროვნების მქონე მხედართმთავარმა, რომელსაც შეეძლო მოწინააღმდეგის განზრახვის განჭრეტვა (1944 წლის ზაფხულ-შემოდგომის კამპანიების დროს ისე დაგეგმა დარტყმების მიყენების თანმიმდევრობა, რომ საბჭოთა მებრძოლების შეტევა ყოველ ჯერზე იწყებოდა იმ სტრატეგიული მიმართულებით, საიდანაც გერმანულ სარდლობას მხოლოდ გადაჰყავდა თავისი რეზერვები). განსაკუთრებულ ყურადღებას ამახვილებდა მოულოდნელი დარტყმების მონოპოვრებზე. ანტონოვის მონაწილეობით დაიგეგმა ყველა მნიშვნელოვანი შეტევითი ოპერაცია, მათ შორის: ბელორუსიის ოპერაცია (1944), აღმოსავლეთ პრუსიის ოპერაცია (1945), ვისლა-ოდერის ოპერაცია (1945), ბერლინის ოპერაცია (1945). სსრკ-ის სამხედრო წარმომადგენელი იალტისა და პოტსდამის კონფერენციებზე. 1948–1949 წლებში იყო ამიერკავკასიის სამხედრო ოლქის სარდლის პირველი მოადგილე, 1950–1954 წლებში — სარდალი. 1955–1962 წლებში ვარშავის ხელშეკრულების ორგანიზაციის გაერთიანებული შეიარაღებული ძალების შტაბის უფროსი. დაჯილდოებულია საბჭოთა და უცხოური ორდენებით, მათ შორის: ლენინის 3 (1945, 1946, 1956), სუვოროვის I ხარისხის (1943, 1944), კუტუზოვის I ხარისხის (1944), გამარჯვების (1945) ორდენით. Гаглов И. И. Генерал армии А. И. Антонов. 2-е изд. М., 1987; Вожжов Г. А. АНТОНОВ // Большая российская энциклопедия. т. 2. — М., 2005. — стр. 76.
1021

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 1021 1021 (ათას ოცდაერთი) წელი — იულიუსის კალენდრის არანაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა კვირა. ეს წელი არის XI საუკუნის მე-3 დეკადის 1-ლი წელი. ბრძოლა სოფელ შირიმთან. ბიზანტიელები ამარცხებენ ქართველებს მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 1021. ვან ანში — ჩინეთის სახელმწიფო მოღვაწე, მწერალი (გ. 1086) მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 1021. საქართველო საქართველოს სამეფო : გიორგი I, ძე ბაგრატისა - ერთიანი საქართველოს მეფე (1014-1027) კახეთის სამთავრო : კვირიკე III - კახეთის ქორეპისკოპოსი (1010-1029) თბილისის საამირო : ჯაფარ III იბნ ალი - თბილისის ამირა (1012-1045) საქართველოს ეკლესია : მელქისედეკ I - საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი (1012-1030) სამხრეთი კავკასია ანისის სამეფო : აშოტ IV - ანისის (შირაკის) მეფე (1020-1040) ვასპურაკანის სამეფო : სენექერიმი - ვასპურაკანის მეფე (983-1022) ვანანდის სამეფო : აბას II - ვანანდის (ყარსის) მეფე (984-1029) სიუნიკის სამეფო : სუმბატ II - სიუნიკის მეფე (1019-1070) სამხრეთ-დასავლეთი აზია ბიზანტიის იმპერია : ბასილი II ბულგართმმუსვრელი- ბიზანტიის იმპერატორი (975-1025) ღაზნევიდების სახელმწიფო : მაჰმუდ ღაზნევი - სულთანი (998-1030) ბაღდადის სახალიფო : ალ-ქადირი - ბაღდადის ხალიფა (991-1031) აღმოსავლეთი ევროპა კიევის რუსეთი : იაროსლავ I ბრძენი – დიდი მთავარი (1019-1054) დასავლეთი ევროპა საღვთო რომის იმპერია : ჰაინრიხ I - იმპერატორი (1002-1024) საფრანგეთი : რობერტ II - საფრანგეთის მეფე (996-1031) ინგლისი : კნუდ I დიდი - ინგლისის მეფე (1016-1035) წმინდა საყდარი : ბენედიქტ VIII - რომის პაპი (1012-1024)
სოციალური გეოგრაფია

სოციალური გეოგრაფია — საზოგადოებრივი გეოგრაფიის დარგი, რომელიც იკვლევს სოციალური მოვლენებისა და პროცესების ტერიტორიულ დიფერენციაციას. ტერმინი „სოციალური გეოგრაფია“ გაჩნდა XX საუკუნის დასაწყისში საფრანგეთში, როგორც ადამიანის გეოგრაფიის სინონიმი. გერმანულენოვან გეოგრაფიულ ლიტერატურაში სოციალური გეოგრაფიის თეორიულ საფუძველში გამოიყენებოდა კულტურულ-ლანდშაფტური მიდგომა, სადაც კულტურის ლანდშაფტი განიხილებოდა როგორც სოციუმისა და ბუნებრივი სივრცის ურთიერთკავშირის შედეგი. თანამედროვე სოციალური გეოგრაფია შეისწავლის მოსახლეობის დემოგრაფიულ და სოციალურ კვლავწარმოებას (მის პირობებს, კანონზომიერებებსა და ტენდენციებს), აგრეთვე სივრცულ სისტემებსა და სტრუქტურებს, რომლებიც უზრუნველყოფს მის კვლავწარმოებას. სოციალური გეოგრაფიის საკვანძო გაგებაა ადამიანთა ტერიტორიული ერთიანობა, სადაც იგულისხმება სოციალური ჯგუფი, რომელიც წარმოიქმნება საერთო ტერიტორიაზე ბინადრობის შედეგად. ტერმინი წარმოიშვა საფრანგეთში, სადაც მას შესაძლოა ერთმანეთისაგან დამოუკიდებლად იყენებდნენ ელიზე რეკლიუ და ფრედერიკ ლე პლეს სკოლის სოციოლოგისტები. მიუხედავად იმისა, რომ ტერმინს აქვს დაახლოებით 100-წლიანი ისტორია, არ არსებობს ერთიანი კონსენსუსი მისი რაობის შესახებ. ↑ Социальная география // Большая российская энциклопедия. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-05-07. ციტირების თარიღი: 2020-03-30. ↑ Dunbar, Gary S. (1977): Some Early Occurrences of the Term "Social Geography". Scottish Geographical Journal 93 (1): 15-20.
ჯეიმზ კეგნი

ჯეიმზ ფრენსის კეგნი უმცროსი (ინგლ. James Cagney; დ. 17 ივლისი, 1899 — გ. 30 მარტი, 1986) — ამერიკელი თეატრისა და კინოს მსახიობი და მოცეკვავე. ცნობილია თავისი თანმიმდევრული ენერგიული წარმოდგენებით, განმასხვავებელი ვოკალური სტილითა და უემოციო კომიკური ტაიმინგით, რითაც მოიპოვა საყოველთაო აღიარება და ფართო და მრავალმხრივი გამოსვლებისათვის მთავარი ჯილდოებიც დაიმსახურა. მაყურებელს თავი დაამახსოვრა მრავალმხრივი მაგარი ბიჭების როლის შესრულებით ისეთ ფილმებში, როგორიცაა: „საზოგადოების მტერი“ (1931), „ტაქსი!“ (1932), „ანგელოზები ბინძური სახეებით“ (1938), „ხმაურიანი ოციანები“ (1939) და „თეთრი ცხელება“ (1949). ფილმებში გვევლინებოდა როგორც მოცეკვავე და აკადემიის ჯილდო მოიპოვა მიუზიკლში შესრულებული როლისთვის („იანკი დუდლ დენდი“). 1999 წელს ამერიკის კინოინსტიტუტმა ჰოლივუდის ოქროს ხანის AFI-ის 100 წელი... 100 ვარსკვლავი მამაკაცი მსახიობების რეიტინგში იგი მე-8 ადგილზე განაწესა. ორსონ უელსმა კეგნი დაახასიათა როგორც „ალბათ, კამერის წინაშე ოდესმე გამოჩენილი უდიდესი მსახიობი“. ჯეიმზ კეგნი — ბროდვეის ინტერნეტ მონაცემთა ბაზაში (IBDb) (ინგლისური) ჯეიმზ კეგნი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ჯეიმზ კეგნი TCM-ის კინოფილმების მონაცემთა ბაზაში
კომენდანტის საათი

კომენდანტის საათი, საკომენდანტო საათი — ქუჩასა და საზოგადოებრივი თავშეყრის ადგილებში მოქალაქეთა ყოფნის აკრძალვა დროის გარკვეულ მონაკვეთში, რომელიც, როგორც წესი, ცხადდება საგანგებო ან საომარი მდგომარეობის დროს. აკრძალვის აღსრულება, როგორც წესი, ევალება საპოლიციო ან საჯარისო პატრულებს. უმეტეს შემთხვევაში, კომენდანტის საათი ცხადდება საღამოს და ღამის საათებში. საქართველოში კომენდანტის საათი რეგულირდება ორი სამართლებრივი დოკუმენტით — საქართველოს კანონი საომარი მდგომარეობის შესახებ და საქართველოს კანონი საგანგებო მდგომარეობის შესახებ. საგანგებო მდგომარეობის შესახებ კანონის მოქმედებისას, კონკრეტულ გარემოებათა მიხედვით, საქართველოს აღმასრულებელი ხელისუფლების უმაღლეს ორგანოებს, თავიანთი კომპეტენციის ფარგლებში, კანონმდებლობის მოთხოვნათა შესაბამისად, შეუძლიათ გამოიყენონ კომენდანტის საათი. მოქალაქეებს კომენდანტის საათის დროს აკრძალული აქვთ ოფიციალურად გაცემული საშვების, მათი პირადობის დამადასტურებელი დოკუმენტების გარეშე იყვნენ ქუჩაში ან საზოგადოებრივი თავშეყრის სხვა ადგილებში, გამოვიდნენ თავიანთი ბინის ფარგლებს გარეთ. კომენდანტის საათით გათვალისწინებული წესის დამრღვევ პირებს აკავებს პოლიცია ან პატრული კომენდანტის საათის დამთავრებამდე, ხოლო ვისაც თან დოკუმენტები არა აქვს, მათი პიროვნების დადგენამდე, მაგრამ არაუმეტეს 72 საათისა. დაკავებულნი შეიძლება პირადად გაისინჯონ, აგრეთვე — გაუსინჯონ ნივთები. იდენტური შეზღუდვები მოქმედებს საომარი მდგომარეობის შემოღების დროს. 1989 წლის 9 აპრილს 23:00 საათიდან თბილისში გამოცხადდა კომენდანტის საათი, რომელიც მოსახლეობას ეცნობა 22:15 სთ-ზე. ქალაქის სამხედრო კომენდანტად დაინიშნა საბჭოთა არმიის გენერალი იგორ როდიონოვი. 1992 წლის 22 დეკემბრის მოვლენების შემდეგ არაკონსტიტუციურმა გაერთიანებამ საქართველოს სამხედრო საბჭომ ჯაბა იოსელიანის და თენგიზ კიტოვანის მონაწილეობით გამოაცხადა კომენდანტის საათი. 2020 წლის 30 მარტს საქართველოს პრემიერ-მინისტრმა გიორგი გახარიამ საქართველოში „ფაქტობრივი საყოველთაო კარანტინი“ და „ფაქტობრივი კომენდანტის საათი“ გამოაცხადა კორონავირუსის პანდემიასთან ბრძოლის ღონისძიებების ფარგლებში. ↑ საქართველოს კანონი საგანგებო მდგომარეობის შესახებ ↑ საქართველოს კანონი საომარი მდგომარეობის შესახებ ↑ ინფორმაციის თავისუფლების ინსტიტუტის ანგარიში 9 აპრილის მოვლენების შესახებ ↑ საგანგებო მდგომარეობის 5 შემთხვევა უახლეს ისტორიაში (ვიდეო) ↑ რა აიკრძალა "ფაქტობრივად საყოველთაო კარანტინით"
ნიკიფორე მამინაიშვილი

ნიკიფორე იესეს ძე მამინაიშვილი (დ. 1870 — გ. 1922, თბილისი) — ქართველი საზოგადო მოღვაწე, ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრი, სოციალისტ-ფედერალისტების წევრი. დაიბადა ოზურგეთის მაზრაში. დაასრულა პეტერბუგრის სასულიერო აკადემია 1895 წელს. მსახურობდა თბილისის სასულიერო სემინარიაში ინსპექტორის თანაშემწედ. შემდეგ მუშაობდა ზედამხედველის თანაშემწედ თელავის სასულიერო სემინარიაში. შემდეგ გახდა თელავის წმინდა ნინოს სახელობის გიმნაზიის დირექტორი. აქ ის მოღვაწეობდა მეუღლესთან, პელაგია მამინაიშვილთან ერთად. მათი აღზრდილები იყვნენ: ელენე ახვლედიანი, ლილი ღოღობერიძე (ლანა ღოღობერიძის მამიდა), ხახე ანდრონიკაშვილი, თამარ მამულაიშვილი. თელავში მათ ოჯახს ხშირად სტუმრობდა აკაკი წერეთელი. ერთი პერიოდი იჯარით მართავდა ვერის ხიდს თბილისში. 1917 წელს ესწრებოდა საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის I კრებას. 1918 წელს გადაიყვანეს თბილისის სასულიერო სემინარიაში ინსპექტორად დეკანოზ კორნელი კეკელიძის რექტორობის დროს. სიცოცხლის ბოლო წლებში იყო თბილისსი 22-ე (39-ე) სკოლის გამგე. გარდაიცვალა ფილტვების ანთებით. დაკრძალეს 28 მარტს, ვერის სასაფლაოზე. თალაკვაძე ნ., „მოქალაქე მღვდლის დღიურიდან“, თბილისი: ქართული ლიტერატურის სახელმწიფო მუზეუმი, 2013. — გვ. 219-220, ISBN 978-99940-28-77-1. ნიკიფორე მამინაიშვილი ნიკიფორე მამინაიშვილი საქართველოს პროსოპოგრაფიაზე ↑ ჭანიშვილი, რ., ალავიძე, ო., „გიორგი სალუქვაძე 100”, თბილისი: ფოლკლორის სახელმწიფო ცენტრი, 2014. — გვ. 16.
Destructoid

„Destructoid“ — ამერიკული საიტი, ვიდეო თამაშების ბლოგი, დაფუძნებული 2006 წელს იანერ გონსალესის მიერ. 2017 წლიდან საიტს ფლობს კანადური ციფრული მედიაკომპანია Enthusiast Gaming. საიტი დაყოფილია 6 ძირითად სექციად: „Homepage“ (ქართ. მთავარი გვერდი), სადაც რედაქტორები აქვეყნებენ სიახლეებსა და მიმოხილვებს, „Community Blogs“ (ქართ. საზოგადოებრივი ბლოგი), „Videos section“ (ქართ. ვიდეოსექცია), რომელიც შედგება პაროდიებისა და ტრეილერებისაგან, „Chat Forums“ (ქართ. სასაუბრო ფორუმი), „Buy/Sell“ (ქართ. ყიდვა-გაყიდვა) და „Fight area“ (ქართ. საბრძოლო ზონა), სადაც მოთამაშეები თამაშობენ ერთმანეთის წინააღმდეგ. „Destructoid“-ს მიღებული აქვს Webby Award-ის, Games Media Awards-ისა და ციფრული ხელოვნებისა და მეცნიერების საერთაშორისო აკადემიის ჯილდოების ნომინაციები. ოფიციალური საიტი ↑ destructoid.com Site Overview. Alexa Internet. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-01-18. ციტირების თარიღი: 21 თებერვალი, 2017. ↑ Gonzalez, Yanier "Niero". (2007-03-15) Destructoid turns one. Destructoid. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 5 მარტი, 2016. ციტირების თარიღი: 2009-08-11. ↑ Enthusiast Gaming acquires Destructoid (21 ივნისი, 2017). ციტირების თარიღი: 2017-06-21. ↑ 11th Annual Webby Awards Official Honoree Selections. Webby Awards. დაარქივებულია ორიგინალიდან — October 8, 2012. ციტირების თარიღი: 2009-08-11. ↑ Games Media Awards finalists revealed. MCV (2007-08-31). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-09-13. ციტირების თარიღი: 2009-08-11. ↑ 13th Annual Webby Awards Nominees & Winners. Webby Awards. ციტირების თარიღი: 2009-08-11.
პოლონეთის აკადემიური გაცვლის ეროვნული სააგენტო

პოლონეთის აკადემიური გაცვლის ეროვნული სააგენტო (პოლ. Narodowa Agencja Wymiany Akademickiej/NAWA) – საჯარო სამართლის იურიდიული პირი, სათაო ოფისით ვარშავაში, რომლის ფუნქცია არის იმ დავალებების რეალიზება, რომლებიც უმაღლესი განათლებისა და მეცნიერების ინტერნაციონალიზაციას უწყობს ხელს. პოლონეთის აკადემიური გაცვლის ეროვნული სააგენტოს დირექტორის ფუნქციას 2020 წლის აპრილამდე ლუკაშ ვოიდიგა ასრულებდა, ამჟამინდელი დირექტორი კი გრაჟინა ჟებროვსკაა. სააგენტოს ამოცანები მოიცავს: იმ ქმედებების ინიცირებასა და რეალიზებას, რომლებიც მხარს უჭერს საერთაშორისო აკადემიურ გაცვლასა და უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულებებისა და სამეცნიერო ერთეულების ინტერნაციონალიზაციას; პოლონეთის უმაღლესი განათლებისა და მეცნიერების სისტემის შესახებ ინფორმაციის  გავრცელებას; პოლონური ენის პოპულარიზება პოლონეთის რესპუბლიკის საზღვრებს მიღმა. 2017 წლის 7 ივლისი, საკანონმდებლო აქტი აკადემიური გაცვლის ეროვნული სააგენტოს შესახებ[მკვდარი ბმული] Polish National Agency for Academic Exchange Polish National Agency for Academic Exchange დაარქივებული 2020-03-23 საიტზე Wayback Machine. ↑ Grażyna Żebrowska nową Dyrektor Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej. nawa.gov.pl (08.05.2020). ციტირების თარიღი: 9 მაისი, 2020.
მარგარიტა გრიშკევიჩი

მარგარიტა ნიკონის ასული გრიშკევიჩი (დ. 5 აგვისტო, 1917, პეტროგრადი, — გ. 2003, იქვე) — რუსი ბალეტის მსახიობი, პედაგოგი. საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტი (1958). დაამთავრა ლენინგრადის ქორეოგრაფიული სასწავლებელი 1937 წელს, ამავე სასწავლებლის პედაგოგიური განყოფილება 1940 წელს. 1937–1940 წლებში ლენინგრადის ოპერისა და ბალეტის თეატრის, ხოლო 1942 წლიდან — თბილისის ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის პროფესიული სახელმწიფო თეატრის სოლისტი. 1948–1992 წლებში იყო თბილისის ვახტანგ ჭაბუკიანის სახელობის საბალეტო ხელოვნების სასწავლებლის კლასიკური ცეკვის მასწავლებელი. ბალეტის პედაგოგად მიწვეული იყო კუბაში (1963-1964), ეგვიპტესა (1966-1967) და კოლუმბიაში (1971-1972). ჩხეიძე, ა., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 163. მარგარიტა გრიშკევიჩი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
სერობ გრიჩი

სერობ გრიჩი (სომხ. Սերոբ գրիչ; დ. 1770 — გ. 1836) — სომეხი ავტორი, აღა-მაჰმად-ხანის მიერ თბილისის აოხრების (1795) თვითმხილველი. მასწავლებლობდა მშობლიურ კონსტანტინეპოლში, საიდანაც თბილისში გამოიქცა და თავი გაბრიელ მაიორს შეაფარა. ერეკლე II-ის მხარდაჭერით სომეხი ბავშვებისთვის გახსნა სკოლა, რომელიც 1805 წლამდე არსებობდა. 1805 წლიდან მასწავლებლად მუშაობდა ჯერ ასტრახანში, შემდეგ — ნორ-ნახიჭევანში, სადაც გარდაიცვალა. თბილისში 1795 წელს დატრიალებული ტრაგედია გრიჩმა საკუთარ მოკლე თხზულებაში აღწერა. მისი სიტყვებით, „ამ ბრძოლის ნახვა ერთ რამედ ღირდა. ხმლისა და ფარის შეჯახების ქუხილი მთებს გადასწვდა, ხმლის ჟღრიალმა იქაურობა გააყრუა, არ წყდებოდა ქვემეხთა გუგუნი, რომელიც ისართა შხუილს ახშობდა...“ ავტორის მიხედვით, მტრის სიმრავლემ თავისი გაიტანა. სპარსელები შეიჭრნენ ქალაქში, „აივსნენ ძვირფასი თვლებითა და თვალმარგალიტით“... მოსახლეობის ნაწილი გაწყვიტეს, ნაწილი ტყვედ წაასხეს. ქრისტიანებზე მეტად მათივე სარწმუნოებისანი ტანჯეს. კავკასიის მთებში გაქცეულ ლტოლვილებს, ვინც განსაცდელს გადაურჩა, გზაში „თავშიშველთა“ (ე. ი. იმერელი) ავაზაკები წამოეწივნენ და გაძარცვეს. სპარსელთა საჭურისი ხანი ექვსი დღის შემდეგ გაეცალა ქალაქს. ჭუბაბრია, რუსუდან. სერობ გრიჩი, „აღა-მაჰმად ხანის მიერ 1795 წლის 11 სექტემბერს დედაქალაქ თბილისის (ფაიტარაკანის) გადაწვის მოკლე ისტორია“, «მაცნე: ენისა და ლიტერატურის სერია», 1991, №3, გვ. 118-133; მაისურაძე, გ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012.
გივი დემეტრაშვილი

გივი დემეტრაშვილი (დ. 24 აპრილი, 1989) — ქართველი სპორტსმენი (ძიუდო), ჭაბუკებს შორის ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (2004, როტერდამი, ნიდერლანდები, 73 კგ). გივი დემეტრაშვილი[მკვდარი ბმული] — ქართული სპორტი
რობერტ დინგაშვილი

რობერტ დინგაშვილი (დ. 23 ივნისი, 1997, ყვარელი) — ქართველი სპორტსმენი (თავისუფალი ჭიდაობა), ახალგაზრდებს შორის საერთაშორისო ტურნირის გამარჯვებული (2015, სოფია, ბულგარეთი, 50 კგ), ახალგაზრდებს შორის საერთაშორისო ტურნირის გამარჯვებული (2016, რიგა, ლატვია, 55 კგ), 23 წლამდელებს შორის საერთაშორისსო ტურნირის გამარჯვებული (2019, ბლაგოევგრადი, ბულგარეთი, 57 კგ). რობერტ დინგაშვილი[მკვდარი ბმული] — ქართული სპორტი