laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
შალვა ალექსი-მესხიშვილი

შალვა ვლადიმერის ძე ალექსი-მესხიშვილი (დ. 26 აპრილი, 1884, თელავი ― გ. 18 ივნისი, 1960, თბილისი) — ქართველი ადვოკატი, პოლიტიკოსი, საქართველოს იუსტიციის მინისტრი 1918-1919 წლებში, საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრი, ლადო მესხიშვილის ვაჟი. საშუალო განათლება მიიღო თბილისში. 1902-1904 წლებში სწავლობდა ოდესის უნივერსიტეტში, ჯერ საბუნებისმეტყველო, შემდეგ კი იურიდიულ ფაკულტეტზე, მაგრამ სწავლის დასრულება ვერ მოახერხა. უნივერსიტეტიდან გარიცხეს სტუდენტთა რევოლუციურ მოძრაობაში მონაწილეობისათვის. 1909 წელს დაამთავრა ხარკოვის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. ალექსი-მესხიშვილი საქართველოს სოციალისტ-ფედერალისტების პარტიის ერთ-ერთი ლიდერი იყო. 1909 წელს იყო დაპატიმრებული. ადვოკატობა დაიწყო თბილისში 1910 წელს, მუშაობდა ნაფიცი ვექილის თანაშემწედ. 1910-1914 წლებში იცავდა მეფის მთავრობის კრიტიკის გამო პასუხისგებაში მიცემული ქართული ჟურნალ-გაზეთების რედაქტორებს და გამომცემლებს. 1917 წლის ნოემბრიდან იყო საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრი და ხელი მოაწერა საქართველოს დამოუკიდებლობის აქტს. 1918-1919 წლებში ეკავა იუსტიციის მინისტრის პოსტი საქართველოს დემოკრატიულ რესპუბლიკის კოალიციურ მთავრობაში. 1919-1921 წლებში იყო საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრი სოციალისტ-ფედერალისტების სიით. იყო იურიდიული კომისიის წევრი. 1921 წელს საქართველოს საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ პოლიტიკურ საქმიანობას ჩამოშორდა და საადვოკატო მოღვაწეობას ეწეოდა. 1920-იანი წლების პირველ ნახევარში ორგზის იქნა დაპატიმრებული საბჭოთა რეჟიმის მიერ. 1925 წლის ივლის-აგვისტოში „პარიტეტული კომიტეტის“ პროცესზე იცავდა ბრალდებულთა ჯგუფს. იყო საქართველოს სსრ-ის ადვოკატთა კოლეგიის წევრი და მუდმივად ირჩევდნენ მისი პრეზიდიუმის შემადგენლობაში. ხვადაგიანი ი., „საქართველოს დამფუძნებელი კრება 1919“, თბილისი: „საბჭოთა წარსულის კვლევის ლაბორატორია“, 2016. — გვ. 148-149, ISBN 978-9941-0-9318-0. თარხნიშვილი გ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 104. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 302. შალვა ალექსი-მესხიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ვიჰანდუ

ვიჰანდუ (ესტ. Võhandu jõgi) — ყველაზე გრძელი მდინარე ესტონეთში. მდინარე სათავეს იღებს სოფელ სავერნის მიდამოებში, კვეთს იიკსის ტბას და სოფელ ვიიპსუსთან ჩაედინება თბილ ტბაში. მდინარის საერთო სიგრძე 162 კილომეტრია, ხოლო აუზის ფართობი 1420 კმ². ესტონეთის მდინარეების სია ვიჰანდუ
პიარნუ (მდინარე)

პიარნუ (ესტ. Pärnu jõgi) — მდინარე ესტონეთში. მდინარე სათავეს იღებს როოსნა-ალიკუს სიახლოვეს მდებარე პატარა ტბიდან და ჩაედინება პიარნუს ყურეში. მდინარის საერთო სიგრძე 144 კილომეტრია, ხოლო აუზის ფართობი 6910 კმ². ესტონეთის მდინარეების სია პიარნუ ესტონიკაში დაარქივებული 2014-09-18 საიტზე Wayback Machine.
უნგრეთის მუსიკა

უნგრეთის მუსიკას დიდი წვლილი აქვს შეტანილი ხალხური, პოპულარული და კლასიკური მუსიკის განვითარებაში. ხალხური მუსიკა უნგრელებისთვის წარმოადგენს ეროვნული იდენტობის ნაწილს და დიდი ადგილი უკავია უნგრეთის მუსიკაში. ის განსაკუთრებით ძლიერია საბოლჩ-სატმარ-ბერეგის მედიეში და ისტორიული რეგიონის ტრანსდანუბიის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. ყოველწლიური კარნავალი ბუშოიარაში რომელიც ქალაქ მოხაჩში ტარდება, უნგრეთის მასშტაბით ხალხური მუსიკის ყველაზე დიდი ღონისძიებაა. უნგრული კლასიკური მუსიკა დიდი ხნს განმავლობაში წარმოადგენდა ხალხური მუსიკიდან აღებული მოტივების ექსპერიმენტებს. უნგრეთის მაღალი კლასის წარმომადგენლები იყვნენ დასავლეთ ევროპის კულტურის გავლენის ქვეშ და ეროვნულ მოტივებზე შექმნილი მუსიკა პროვინციალიზმად ითვლებოდა. უნგრელმა კომპოზიტორებმა ეროვნული კლასიკური მუსიკის შექმნა XIX საუკუნის ბოლოს დაიწყეს. ყველაზე ცნობილი უნგრელი კომპოზიტორები ბელა ბარტოკი და ზოლტან კოდაი მუსიკაში ეროვნულ მოტივებს აქტიურად იყენებენ. ბარტოკი ხალხურ მუსიკას მთლიან აღმოსავლეთ ევროპაში აგროვებდა. კოდაი უფრო გამორჩეულად უნგრული მუსიკის შექმნით იყო დაინტერესებული. უნგრეთში კომუნისტური რეჟიმის პერიოდში (1949–1989) იდეოლოგიური მიზეზებისთვის მუსიკის ცენზურა ხდებოდა. კომუნისტური ერის შემდეგ უნგრულმა მუსიკამ დაიწყო განვითარება. გამოჩენილი წარმომადგენლები ჰყავს ჯაზში: მესაყვირე რუდოლფ ტომსიტსი, პიანისტ-კომპოზიტორი კაროლი ბინდერი; მოდერნიზებულ უნგრულ ფოლკში: ფერენც სებო და მარტა სებესტიენი; როკში: ილესი, მეტრო და ომეგა. Bartók, Béla (1981). Hungarian Folk Music. Ams Pr. ISBN 0-404-16600-8.  Dobszay, László (1993). A History of Hungarian Music. Corvina. ISBN 963-13-3498-8.  Káldy, Gyula (1902). History of Hungarian Music. Reprint Services Corp. ISBN 0-7812-0246-9.  Kodály, Zoltán (1960). Folk Music of Hungary. Barrie and Rockliff.  Sárosi, Bálint (1986). Folk Music: Hungarian Musical Idiom. Corvina. ISBN 963-13-2220-3.  Szemere, Anna (2001). Up From the Underground: The Culture of Rock Music in Postsocialist Hungary. Penn State University Press. ISBN 0-271-02133-0.  Szitha, Tünde (2000). A magyar zene századai (The Centuries of the Hungarian Music). Magus Kiado. ISBN 963-8278-68-4.  ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: უნგრეთის მუსიკა (ფრანგული) Audio clips: Traditional music of Hungary. (ინგლისური) Hungarian music დაარქივებული 2004-08-13 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) Hungarian Folk Music Collection დაარქივებული 2019-11-29 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) :Urban Hungarian music or Magyar Nóta ↑ Broughton, pg. 159. ↑ Szalipszki, pg.12. ↑ Szabolcsi, The Specific Conditions of Hungarian Musical Development ↑ Szabolcsi
ლაფანყურის საჯარო სკოლა

ლაფანყურის საჯარო სკოლა — სოფელ ლაფანყურის ზოგადსაგანმანათლებლო დაწესებულება. შენობა ორსართულიანი და ნაწილობრივ რეაბილიტირებულია. ლაფანყურის საჯარო სკოლა სპორტ დარბაზისა, დირექტორის კაბინეტისა და 12 საკლასო ოთახის გარდა მოიცავს სამასწავლებლო, საკანცელარიო, კომპიუტერებისა და დარაჯისათვის განკუთვნილ ოთახებს. მეორე მსოფლიო ომამდე სოფელში მხოლოდ დაწყებითი სკოლა იყო. 1950 წელს კი პირველი მერვე კლასი გამოუშვა. 1973 წელს აშენდა ახალი სკოლა, რომელსაც უკვე საშუალო სკოლის სტატუსი ჰქონდა. იმ დროს სკოლაში 250-ზე მეტი ბავშვი სწავლობდა. სსიპ - თელავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ლაფანყურის საჯარო სკოლა[მკვდარი ბმული] სსიპ - თელავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ლაფანყურის საჯარო სკოლა[მკვდარი ბმული] catalog.edu.ge სსიპ თელავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ლაფანყურის საჯარო სკოლის 2017 წლის ანგარიში facebook-ის ოფიციალური გვერდი
ოთარ ალექსიშვილი

ოთარ იასონის ძე ალექსიშვილი (დ. 30 მარტი, 1914, თბილისი ― გ. 6 სექტემბერი, 1974, იქვე) — ქართველი რეჟისორი, საქართველოს სახალხო არტისტი (1970). 1934 წელს დაამთავრა მოსკოვის ლუნაჩარსკის სახელობის თეატრალური ხელოვნების ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტი. 1934–1940 წლებში მუშაობდა მოსკოვის მეიერხოლდის სახელობის და გორკის სახელობის სამხატვრო თეატრებში რეჟისორ-სტაჟიორად, 1940–1972 წლებში ― დამდგმელ რეჟისორად საქართველოს სხვადასხვა თეატრებში. 1965–1968 წლებში იყო ჭიათურის, 1968 წლიდან გორის თეატრის მთავარი რეჟისორი, ხოლო 1972 წლიდან იყო თბილისის ტელესტუდიის რეჟისორი. ალექსიშვილის მნიშვნელოვანი დადგმებია: გ. ხუხაშვილის „ცხოვრება კაცისა“, ს. შალიკაშვილის „უნიადაგონი“, ბ. ვიშნევსკის „ოპტიმისტური ტრაგედია“, ბ. ლავრენიოვის „რღვევა“, ნ. ვირტას „თვალუწვდენელი სივრცეები“ და სხვა. 1970 — საქართველოს სახალხო არტისტი მედალი „მამაცური შრომისათვის დიდ სამამულო ომში 1941-1945 წწ.“ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 303. ოთარ ალექსიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ საქართველოს სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს უწყებები. 1970. №10. გვ. 460
ირინე ალექსიძე

ირინე ალექსანდრეს ასული ალექსიძე (დ. 21 იანვარი, 1914, თბილისი — გ. 21 თებერვალი, 1996) — ქართველი ბალერინა. საქართველოს სახალხო არტისტი (1960). 1930 წელს თბილისში დაამთავრა მ. პერინის საბალეტო სტუდია. 1939 წელს მოსკოვის ქორეოგრაფიული სასწავლებელი, 1941 წელს თსუ ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1944-1961 წლებში თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის წამყვანი სოლისტი იყო. ალექსიძის შესრულებას ახასიათებდა დამაჯერებლობა, დრამატული სიმძაფრე, ემოციურობა. როლები: ჯავარა (დ. თორაძის „გორდა“, სახელმწიფო პრემია, 1951), ნიავი (გ. კილაძის „სინათლე“), მანიჟე (ა. ბალანჩივაძის "მთების გული“), ზოია რუხაძე (დ. თორაძის „მშვიდობისათვის“) და სხვა. დაჯილდოებულია ორი ორდენითა და მედლით. 1950 — საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი 1951 — სსრკ სახელმწიფო პრემია ჯავარას როლისთვის (თორაძის „გორდა“) 1960 — საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი გვარამაძე ლ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 303. ირინე ალექსიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ირინე ალექსიძე[მკვდარი ბმული] — „დურუჯი“. 1 დეკემბერი. 2018. №9 (127) გვ. 7
იან ტინისონი

იან ტინისონი (ესტ. Jaan Tõnisson; დ. 22 დეკემბერი [ძვ. სტ. 10 დეკემბერი], 1868, ტიანასილმა — გ. სავარაუდოდ 1941) — ესტონელი სახელმწიფო მოღვაწე. დაიბადა გლეხის ოჯახში, 1892 წელს დაამთავრა ტარტუს უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1917 წელს აქტიურად მონაწილეობდა ესტონეთის ავტონომიის მიღებაში. 1917 წელს დააპატიმრეს ბოლშევიკებმა და გააძევეს ესტონეთიდან. 1917-1919 წლებში ესტონეთის დემოკრატიული პარტიის ლიდერია. 1918-1920, 1920, 1927-1928 და 1933 წლებში ესტონეთის პრემიერ-ნინისტრია. 1931-1932 წლებში ესტონეთის საგარეო საქმეთა მინისტრი. 1940 წლის 13 დეკემბერს შინაგან საქმეთა სახალხო კომისარიატის ნაწილებმა დააპატიმრეს. გარდაცვალების თარიღი და გარემოებები უცნობია. ბიოგრაფია დაარქივებული 2007-05-02 საიტზე Wayback Machine.
აუგუსტ რეი

აუგუსტ რეი (ესტ. August Rei; დ. 22 მარტი, 1886 — გ. 29 მარტი, 1963, სტოკჰოლმი) — ესტონელი სახელმწიფო მოღვაწე, დიპლომატი. ესტონეთის პრემიერ-მინისტრი 1928-1929 წწ. პირველი-მეხუთე მოწვევის რიიგიკოგუს დეპუტატი. მონაწილეობდა რუსეთის 1905 წლის რევოლუციაში. 1918–1919 წლებში ესტონეთის დროებითი მთავრობის შრომის მინისტრია. 1932–1933 წლებში საგარეო საქმეთა მინისტრი. 1938–1940 წლებში ესტონეთის ელჩია სსრკ-ში. 1940 წელს გაიქცა შვედეთში, რითაც თავიდან აიცილა დაპატიმრება. 1945–1963 წლებში იყო ესტონეთის პრემიერ-მინისტრი და პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი დევნილობაში. ბიოგრაფია დაარქივებული 2007-09-27 საიტზე Wayback Machine.
იუკონი (ტერიტორია)

იუკონი (Yukon, yu) — ტერიტორია კანადის ჩრდილო-დასავლეთში. სახელი ეწოდა მთავარი მდინარის მიხედვით. Yuhkane ინგალიკის ენაზე “დიდ მდინარეს” ნიშნავს. აქ მდებარეობს კანადის უმაღლესი მწვერვალი ლოგანი. მოსახლეობა - 29,7 ათასი; ფართობი - 536 ათასი. ქალაქები (ათ.) - უაითჰორსი (C, 20). ისტორია - ტერიტორიის ათვისება დაიწყო 1896-1910 წლებიდან, როდესაც ოქროს ციებ-ცხელებას 30 ათასი კაცი მოჰყვა კლონდაიკის ხეობაში (ახლა აქ ვერცხლს ამუშავებენ). 1898 წელს იუკონი გამოეყო კანადის ჩრდილოეთ ტერიტორიებს, მისი დედაქალაქი გახდა დოუსონი (1951-მდე). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 276.
ნელი ალექსიძე

ნელი ალექსანდრეს ასული ალექსიძე (დ. 12 დეკემბერი, 1921, თბილისი — გ. 6 დეკემბერი, 2012) — ქართველი მოქანდაკე, საქართველოს სსრ დამსახურებული მხატვარი (1967). პოეტ მარიჯანის (მარიამ ტყემალაძე-ალექსიძის) შვილი. 1949 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია, უმთავრესად მუშაობდა დაზგური ქანდაკების დარგში. ალექსიძის ძერწვის რეალისტური მანერა სადა და გამომსახველია. მისი მნიშვნელოვანი ნამუშევრებია: „ცეკვა ქართული“ (1951, თაბაშირი); „მოცეკვავე ქალი დაირით“ (1953, ფაიანსი); აკადემიკოს ნ. ყიფშიძის პორტრეტი (1952, მარმარილო) ყველა საქართველოს ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმი; აკადემიკოს ნ. ყიფშიძის პორტრეტი (ბრინჯაო) თბილისის რესპუბლიკურ საავადმყოფოს ეზოში; „მედიცინის და“ (1964, თაბაშირი); გენერალ-მაიორი ე. კობერიძის პორტრეტი (1965, მარმარილო; ორივე საქართველოს სახელმწიფო გალერეა); ი. გრიშაშვილის პორტრეტი (1966, ბრინჯაო მთაწმინდის პანთეონი); ი. ალექსიზე, ვ. ჭაბუკიანი, ვ. წიგნაძე და ზ. კიკალეიშვილი, ბალეტი „გორდა" (ბრინჯაო); კ. ვირსალაძის, ლ. გეგელიას, მ. მახარაძის პორტრეტები (ტერაკოტა, კერძო მფლობელობაში); შადრევანი „სამაია" (თანაავტორები გ. ქართველიშვილი, თ. ჭყონია) (60-იან წწ, ბრინჯაო) თბილისში, ვერაზე და გაგრაში, ავტოსადგურის ტერიტორიაზე, და სხვა. [წყარო არ არის მითითებული 1034 დღე] ამავე დროს (1951-1980 წწ) ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას იაკობ ნიკოლაძის სახელობის სამხატვრო სასწავლებელსა და თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიაში. [წყარო არ არის მითითებული 1034 დღე] ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 303. ნელი ალექსიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
იაკუბიცა

იაკუბიცა (მაკედ. Jakupica) ან მოკრა — ქედი ჩრდილოეთ მაკედონიაში. უმაღლესი წერტილია მწვერვალი სოლუნსკა-გლავა, ზღვის დონიდან 2540 მეტრზე. სხვა მნიშვნელოვანი მწვერვალებია: კარაძიცა (2473 მ), პოპოვო-ბრდო (2380 მ), ოსტარ-ბრეგი (2365 მ), უბავა (2353 მ), ოსტარ-ვრვი (2275 მ) და დაუტიცა (2178 მ). რელიეფს კვეთს მთის მრავალი ანკარა და სწრაფი მდინარე. დიდი ფართობები უჭირავს წიფელს, მუხასა და წიწვოვან ტყეებს. ასევე ცხადად შეიმჩნევა პირველყოფილი გამყინვარების ნაკვალევი. მრავალი ინსტიტუცია ამ ტერიტორიის ეროვნულ პარკად გამოცხადების რეკომენდაციას იძლევა. ქედი ადვილად მისასვლელია მაკედონიის დედაქალაქ სკოპიედან. კარგ ამინდში, მწვერვალ სოლუნსკა-გლავადან შესაძლებელია საბერძნეთის ქალაქ სალონიკის დანახვა. მაკედონიის მთების სია Mount Jakupica on Youtube ↑ იაკუბიცა
პილტსამაა (მდინარე)

პილტსამაა (ესტ. Põltsamaa jõgi) — მდინარე ესტონეთის ცენტრალურ ნაწილში. სათავეს იღებს პანდივერეს მაღლობიდან და ჩაედინება მდინარე პედიაში. პილტსამაა ესტონეთის სიდიდით მე-3 მდინარეა. მისი საერთო სიგრძე 135 კილომეტრია, ხოლო აუზის ფართობი 1310 კმ². მდინარეზე გაშენებულია ქალაქი პილტსამაა. ესტონეთის მდინარეების სია პილტსამაა entsyklopeedia.ee-ზე
პედია

პედია (ესტ. Pedja jõgi) — სიდიდით მეოთხე მდინარე ესტონეთში. მდინარე სათავეს იღებს პანდივერეს მაღლობზე მდებარე დასახლება სიმუნადან და ჩაედინება მდინარე ემაიიგიში. მდინარის საერთო სიგრძე 122 კილომეტრია, ხოლო აუზის ფართობი 2719 კმ². ესტონეთის მდინარეების სია პედია entsyklopeedia.ee-ზე
კაარელ ეენპალუ

კაარელ ეენპალუ (ესტ. Kaarel Eenpalu; 1935 წლამდე — კარლ ეინბუნდი ესტ. Karl August Einbund; დ. 26 მაისი, 1888 — გ. 27 იანვარი ან 28 იანვარი 1942, კიროვის ოლქი) — ესტონეთის სახელმწიფო მოღვაწე. 1920, 1921–1924 და 1924–1926 წლებში ესტონეთის შინაგან საქმეთა მინისტრი. 1926–1932, 1933–1934 წლებში რიიგიკოგუს თავმჯდომარე. 1932 და 1938–1939 წლებში პრემიერ-მინისტრი. 1934–1938 წლებში კვლავ შინაგან საქმეთა მინისტრია. 1940 წელს დააპატიმრეს და მიუსაჯეს ხანგრძლივი ვადით შრომა-გასწორების კოლონიაში პატიმრობა. გარდაიცვალა 1942 წელს. Воспоминания Степана Рацевича დაარქივებული 2015-04-02 საიტზე Wayback Machine.
ტარტაულ-დე-სალჩიე

ტარტაულ-დე-სალჩიე (რუმ. Tartaul de Salcie) — სოფელი მოლდოვაში, კაჰულის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 58 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 862 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ტრეტეშტი

ტრეტეშტი (რუმ. Treteşti) — სოფელი მოლდოვაში, კაჰულის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 6 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 54 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ტრიფეშტიი-ნოი

ტრიფეშტიი-ნოი (რუმ. Trifeştii Noi) — სოფელი მოლდოვაში, კაჰულის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 64 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 432 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ტუდორეშტი

ტუდორეშტი (რუმ. Tudoreşti) — სოფელი მოლდოვაში, კაჰულის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 58 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 106 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ტეტერეშტი

ტეტერეშტი (რუმ. Tătăreşti) — სოფელი მოლდოვაში, კაჰულის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 130 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 156 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ურსოაია

ურსოაია (რუმ. Ursoaia) — სოფელი მოლდოვაში, კაჰულის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 79 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 263 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ფრუმუშიკა (კაჰულის რაიონი)

ფრუმუშიკა (რუმ. Frumuşica) — სოფელი მოლდოვაში, კაჰულის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 152 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 859 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ჰულუბოაია

ჰულუბოაია (რუმ. Huluboaia) — სოფელი მოლდოვაში, კაჰულის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 164 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 011 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ჰუტულუ

ჰუტულუ (რუმ. Hutulu) — სოფელი მოლდოვაში, კაჰულის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 73 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 429 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
იუოჟნოე (კაჰულის რაიონი)

იუჟნოე (რუმ. Iujnoe) — სოფელი მოლდოვაში, კაჰულის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 120 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 764 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
იასნაია-პოლიანა (კაჰულის რაიონი)

იასნაია-პოლიანა (რუმ. Iasnaia Poleana) — სოფელი მოლდოვაში, კაჰულის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 241 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 146 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
რატნაპურა

რატნაპურა (სინჰალ. රත්නපුර; ტამილ. இரத்தினபுரி) — ქალაქი შრი-ლანკაში; საბარაგამუვის პროვინციისა და რატნაპურის ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრი. სახელი რატნაპურა სანსკრიტზე ქალაქს ნიშნავს. მდებარეობს ყოფილ დედაქალაქ კოლომბოდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 101 კმ-ზე. ქალაქი დიდი ხნის წინ ჩამოყალიბებული ძვირფასი ქვების მოპოვების ინდუსტრიის ცენტრია. დიდ ფართობებზეა გაშენებული ჩაის პლანტაციები. რატნაპურა, ასევე, პოპულარული ტურისტული პუნქტია. ქალაქის მოსახლეობა 1901 წელს 4 084 ადამიანს შეადგენდა, რაც 2011 წელს 52 170-მდე გაიზარდა, რომელიც შედგება ბუდისტების, ინდუსების, ქრისტიანებისა და მაჰმადიანებისაგან. Ratnapura, ტურისტული მეგზური ვიკივოიაჟზე Statistics of 2001 Census of Sri Lanka Catholic Diocese of Ratnapura Statistics of 2001 Census of Sri Lanka Department of elections Sri Lanka დაარქივებული 2021-02-11 საიტზე Wayback Machine. Weather Forecast Ratnapura Maha Saman Devale, Ratnapura დაარქივებული 2003-06-06 საიტზე Wayback Machine. The Portuguese Cultural Imprint on Sri Lanka The Portuguese in Sri Lanka (1505-1658) Ilakaka, Madagascar, Geological data and history, sapphire rush Ratnapura to Adam’s Peak
მარკ ალენი

მარკ ალენი (ინგლ. Mark Allen) — პროფესიონალი სნუკერისტი ჩრდილოეთ ირლანდიიდან. პროფესიონალებს 2003 წელს შეუერთდა. ამჟამად ითვლება მეინ-ტურის ერთ-ერთ ყველაზე პერსპექტიულ ახალგაზრდა მოთამაშედ. IBSF World Amateur Championship – 2004 EBSA European Championship – 2004 EBSA European Under-19 Championship – 2005 ↑ Prize Money - All-time, Professional. CueTracker - Snooker Database. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 19 ოქტომბერი 2014. ციტირების თარიღი: 30 April 2014. ↑ Centuries. Pro Snooker Blog. ციტირების თარიღი: 18 May 2014. პროფილი World Snooker-ზე (ინგლისური) პროფილი Top-Snooker-ზე (რუსული) პროფილი Global-Snooker-ზე დაარქივებული 2010-08-12 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
ნოვჰოროდკის რაიონი

ნოვჰოროდკის რაიონი (უკრ. Новгородківський район) — რაიონი უკრაინაში, კიროვოჰრადის ოლქში. მისი ფართობია 997 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 15 607 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 16 კაცს კმ²-ზე. ნოვჰოროდკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ნოვჰოროდკა. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-03. ციტირების თარიღი: 2015-04-24.
ნოვოარხანჰელსკის რაიონი

ნოვოარხანჰელსკის რაიონი (უკრ. Новоархангельський район) — რაიონი უკრაინაში, კიროვოჰრადის ოლქში. მისი ფართობია 1 200 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 24 767 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 21 კაცს კმ²-ზე. ნოვოარხანჰელსკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ნოვოარხანჰელსკი. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-03. ციტირების თარიღი: 2015-04-24.
ნოვომირჰოროდის რაიონი

ნოვომირჰოროდის რაიონი (უკრ. Новомиргородський район) — რაიონი უკრაინაში, კიროვოჰრადის ოლქში. მისი ფართობია 1 032 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 28 760 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 29 კაცს კმ²-ზე. ნოვომირჰოროდის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ნოვომირჰოროდი. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-03. ციტირების თარიღი: 2015-04-24.
ნოვოუკრაინკის რაიონი

ნოვოუკრაინკის რაიონი (უკრ. Новоукраїнський район) — რაიონი უკრაინაში, კიროვოჰრადის ოლქში. მისი ფართობია 1 668 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 42 164 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 26 კაცს კმ²-ზე. ნოვოუკრაინკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ნოვოუკრაინკა. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-03. ციტირების თარიღი: 2015-04-24.
კეილა (მდინარე)

კეილა (ესტ. Keila jõgi) — მდინარე ესტონეთის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. სათავეს იღებს ლოოსალუს ჭაობიდან და ჩაედინება ფინეთის ყურეში. მდინარის საერთო სიგრძე 107 კილომეტრია, ხოლო აუზის ფართობი 682 კმ². ესტონეთის მდინარეების სია კეილა entsyklopeedia.ee-ზე
კაზარი

კაზარი (ესტ. Kasari jõgi) — მდინარე დასავლეთ ესტონეთში. სათავეს იღებს კოჰილის მუნიციპალიტეტის სოფელი რაბივერედან და ჩაედინება მატსალუს ყურეში. მდინარის საერთო სიგრძე 112 კილომეტრია, ხოლო აუზის ფართობი 3210 კმ². ესტონეთის მდინარეების სია კაზარი kalakoht.ee-ზე დაარქივებული 2017-03-31 საიტზე Wayback Machine.
პიუზა

პიუზა (ესტ. Piusa jõgi, რუს. Пи́мжа) — სიდიდით მეოთხე მდინარე ესტონეთში. მდინარე სათავეს იღებს ესტონეთში ალასიარვის ტბიდან და ჩაედინება რუსეთის ტერიტორიაზე ფსკოვის ტბაში. მდინარის საერთო სიგრძე 109 კილომეტრია, ხოლო აუზის ფართობი 796 კმ². ესტონეთის მდინარეების სია პიუზა entsyklopeedia.ee-ზე
ემაიიგი

ემაიიგი (ესტ. Emajõgi) — მდინარე ესტონეთში. სათავეს იღებს პუჰაიარვის ტბიდან და ჩაედინება ჩუდის ტბაში. მდინარის საერთო სიგრძე 218 კილომეტრია, ხოლო აუზის ფართობი 9960 კმ². სახელწოდება „ემაიიგი“ ესტონურიდან ითარგმნება როგორც „დედა-მდინარე“. მდინარეზე გაშენებულია ქალაქი ტარტუ. ესტონეთის მდინარეების სია ემაიიგი entsyklopeedia.ee-ზე
იაბლანიცა

იაბლანიცა (ალბან. Jabllanica; მაკედ. Јабланица) — მთა მაკედონიასა და ალბანეთში; მდებარეობს ორი ქვეყნის სახელმწიფო საზღვარზე. დაახლოებით 50 კმ სიგრძის ქედის უმაღლესი მწევრვალია მთა ბლეკ-სტოუნი ზღვის დონიდან 2 257 მეტრზე. თითო ქვეყანა მთის 50%-ს ფლობს, დასავლეთით მაკედონიაა, აღმოსავლეთით ალბანეთი. ქედზე მდებარეობს ბევრი საკმაოდ ვრცელი ტბა. იაბლანიცის გვერდით მდებარეობს შებენიკის მთა; ორივე მათგანის ტერიტორიაზე შექმნილია შებენიკ-იაბლანიცის ეროვნული პარკი. უახლოესი ქალაქებია ლიბრაჟდი ალბანეთში და სტრუგა მაკედონიაში. იაბლანიცის ქედი ერთ-ერთი უიშვიათესი ადგილია ბალკანეთში, სადაც გავრცელებულია ბალკანური ფოცხვერი, რომელთა საერთო რაოდენობა 100 ერთეულზე ნაკლებია. მაკედონიის მთების სია Jablanica-Shebenik Working towards a transboundary protected area for the Balkan lynx დაარქივებული 2015-07-17 საიტზე Wayback Machine.
ახალგაზრდობის ტკბილი ჩიტი (ფილმი)

ახალგაზრდობის ტკბილი ჩიტი (ინგლ. Sweet Bird of Youth) — 1962 წლის ამერიკული ფილმი. წარმოადგენს ტენესი უილიამსის ამავე სახელწოდების პიესის ადაპტაციას. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ჩანს უეინი ბრუნდება მშობლიურ ქალაქში მას შემდეგ, რაც უშედეგოდ ცდის ბედს ჰოლივუდში. მას თან მიჰყავს კინოვარსკვლავი ალექსანდრა დელ ლაგო. ქალაქში დაბრუნებული ჩანსი ნახულობს ყოფილ შეყვარებულ ჰევენლის. სწორედ ჰევენლის მამა, ადგილობრივმა მაგნატმა და პოლიტიკოსმა აიძულა წლების წინ ჩანსი, დაეტოებინა ქალაქი. პოლ ნიუმენი — ჩანს უეინი ჯერალდინ პეიჯი — ალექსანდრა დელ ლაგო ედ ბეგლი — ტომ ფინლი შირლი ნაიტი — ჰევენლი ფინლი მილდრედ დანოკი — დეიდა ნონი რიპ ტორნი — ტომას ფინლი უმცროსი ოქროს გლობუსი საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის დრამაში: ჯერალდინ პეიჯი ოსკარი საუკეთესო მსახიობი კაცისთვის მეორეხარისხოვან როლში: ედ ბეგლი „ახალგაზრდობის ტკბილი ჩიტი“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „ახალგაზრდობის ტკბილი ჩიტი“ — TCM-ის მონაცემთა ბაზაში