laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ხანდისის ეკლესია

ხანდისის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი გორის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარ ხანდისიდან 1 კილომეტრში. აგებულია IX-X საუკუნეებში. იგი 1961 წელს აღმოაჩინეს ისტორიის ინსტიტუტის თანამშრომლებმა და ეკლესიაში იპოვნეს VI საუკუნის II ნახევრის მაღალმხატვრული რელიეფებით შემკული სტელის ფრაგმენტი, რომელიც ინახება ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმში. ეკლესიაში ასევე შემორჩენილი იყო, თეძმის ტუფის, მდიდრული ორნამენტული დეკორით დაფარული XI საუკუნის კანკელის ფრაგმენტები, რომლებიც საქართველოს ეროვნული მუზეუმის, შ. ამირანაშვილის ხელოვნების მუზეუმის ქვის ფონდშია დაცული. ხანდისის ეკლესია დარბაზულია (7,1 X 4,3 მ). აგებულია ადგილობრივი კლდის წაგრძელებული ფორმის ნამტვრევი ქვებითა და შირიმის ქვათლილებით. ერთადერთი, არქიტრავით გადახურული კარი სამხრეთი ფასადის დასავლეთ კიდეშია გაჭრილი. სარკმელი ორია აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლებში. ნახევარწრიულ აფსიდში სარკმლის ქვემოთ კედელთან მიდგმული ტრაპეზის ქვაა შემორჩენილი, სარკმლის ორივე მხარეს მცირე სწორკუთხა ნიშებია. სატრიუმფო თაღის პილასტრების იმპოსტები სადა ჰორიზონტალური ლილვებითაა გაფორმებული. სამხრეთი პილასტრის იმპოსტი ადგილზე შემორჩენილი, ჩრდილოეთისა კი საკურთხეველში დევს. ეკლესია გადახურული იყო ბრტყელი ქვის ფილებით - ლორფინებით. ეკლესიის დასავლეთ ფასადზე შემორჩენილია სარკმლის ძლიერ გადაცვეთილი თავსართი, რომელსაც მცირე ჰორიზონტალური გადანაკეცები აქვს. ეკლესიის კონქი ერთი ზომის, ვერტიკალურად ჩალაგებული კლდის ნამტვრევი ქვითაა გამოყვანილი. შენობას თაროსებრი კარნიზი ჰქონდა. ეკლესიას სამხრეთიდან მთელს სიგრძეზე მინაშენი ჰქონდა მიდგმული, რომელიც დღეს თითქმის მთლიანად დანგრეულია და კედლის ნაშალით არის დაფარული; ეკლესიის გარშემო ნაგებობათა კვალი შეიმჩნევა.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 20011
დიგორხან დადიშქელიანი

დიგორხან დადიშქელიანი (გ. 1843) — ჩუბეხევის (სვანეთი) მთავარი, ჩოლურის მფლობელის გარდაფხაძის ასული. მეუღლის — მოსოსტრის გარდაცვალების შემდეგ 1821-1843 წლებში ჩუბეხევის ფაქტობრივი გამგებელი იყო. 1841 წლიდან კი მეფის არმიაში უბიხეთში დაღუპული შვილის — ციოყის ექვს მცირეწლოვან შვილს (მ.შ. კონსტანტინეს) მეურვეობდა. დადიშქელიანი რუსეთის ორიენტაციისა იყო. 1833 წელს მისი ინიციატივით ჩებეხევი რუსეთის ქვეშევრდომობაში შევიდა. დადიშქელიანი ძლიერი ნებისყოფის ენერგიული მმართველი იყო. 1843 წელს ეცერ-ცხუმარ-ბეჩოს მფლობელი თათარყან დადიშქელიანი თავს დაესხა ფარის რეზიდენციას. დიგორხანი კარგა ხანს იცავდა თავს, ბოლოს ცეცხლმოკიდებული კოშკიდან გადმოხტა და დაიღუპა. ბოროზდინი კ., სამეგრელო და სვანეთი. 1884-1861, ტფ., 1934 გაბლიანი ე., ძველი და ახალი სვანეთი, ტფ., 1925 გასვიანი გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 331. გასვიანი გ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 257.
სვოზი კურცი

სვოზი კურცი (ინგლ. Swoosie Kurtz; 1947 წლის 6 სექტემბერი, ომაჰა, ნებრასკა, აშშ) - ამერიკელი მსახიობი. ის არის ემის პრემიისა და ორი ტონის ჯილდოს მფლობელი. სვოზი კურცი დაიბადა ნებრასკაში ომაჰა, ავტორ მარგარეტ "მარგოს" (როჟეტის) და საჰაერო ძალების პოლკოვნიკის ფრენკ ალენ კურტსის უმცროსის შვილი, მეორე მსოფლიო ომის ამერიკელი ბომბდამშენი პილოტი. მან თავისი სახელი "Swoosie" მიიღო მამისგან. იგი მომდინარეობს ადრეული Boeing B-17D Flying Fortress ბომბდამშენიდან, ეს არის ერთადერთი გარარჩენილი ბოინგის სახელი "The Swoose" (ნახევრად გედი, ნახევარი ბატი), რომელსაც მამა მართავდა მეორე მსოფლიო ომის დროს. კურცი სამხატვრო სამხრეთ კალიფორნიის უნივერსიტეტში დადიოდა, სადაც დრამის სპეციალობა მიიღო. შემდეგ იგი დაესწრო ლონდონის მუსიკისა და დრამატული ხელოვნების აკადემიას. კუცის დებიუტი შედგა ბროდვეიში 1975 წელს Ah, Wilderness აღორძინების პროცესში. მან მიიღო ტონის ჯილდოს ხუთი ნომინაცია, გაიმარჯვა როლებისთვის მეხუთე ივლისში (1981 წ.), ასევე ლურჯი ფოთლების სახლისთვის (1986 წ.); მისი სხვა ნომინაციები იყო Tartuffe (1988), Frozen (2004) და Heartbreak House (2007). 1991 – დან 1996 წლამდე კურცს ჰქონდა ყველაზე გრძელი სატელევიზიო როლი. მან ითამაშა მდიდარი განქორწინებული ალექს რიდ ჰოლზის NBC დრამაში „დები“, ამ როლმა ორი ​​ნომინაცია მოუტანა მას ემის პრემიაზე. მან ასევე ითამაშა ABC სატელევიზიო სერიალში Pushing Daisies, ლილი ჩარლის როლში. ბოლო წლების განმავლობაში, კურცმა მიიღო მონაწილეობა ჰიტ სერიალში ER, Lost და Desperate Housewives, ასევე მასჰქონდა განმეორებითი როლები როგორც დრამაში That Life, ასევე როგორც ჯუდის დედა ელენე სიტკომში Still Standing და მადლენ სალივანი შოუტაიმის დრამაში, სერიალი Huff. და ბოლოს, როგორც ლესბოსელი დაქორწინებული წყვილი ბლიტ დანერთან ერთად, დრამატულ სერიალში Nurse Jackie. 2010 წელს კურცმა დაიწყო მონაწილეობა CBS სიტკომში Mike & Molly, ჯოის ფლინის როლში. სულ ახლახან, კურცი გამოჩნდა განმეორებით ნაწილში, როგორც მეტ ლებლანკის დედა, კომედიურ სერიალში "კაცი გეგმით". მიუხედავად იმისა, რომ მისი მთავარი მიმართულება ტელევიზია იყო, კურცმა ითამაშა ჰოლივუდის რამდენიმე მთავარ ფილმში, მათ შორის აგატა კრისტის დრამაში "კარიბის მისტერია" (1983), "საშიში მეკავშირეები" (1988), მისი რიმეიკი Cruel Intentions (1999), როგორც ლესბოსელი აქტივისტი პოპულარულ ინდურ ფილმში Citizen Ruth (1996) და ჯიმ ქერის გვერდით Liar Liar-ში (1997). სატელევიზიო მოღვაწეობისთვის მან მიიღო ემის ჯილდოს რვა ნომინაცია, ერთი გამარჯვება მოიპოვა კაროლმა და კომპანიამ 1990 წელს. მის სხვა სატელევიზიო კრედიტებში შედის NBC დრამა Sisters (1991–1996), Huff (2004–2006), Pushing Daisies (2007–2009) და CBS სიტკომი Mike & Molly (2010–2016). მისი ფილმებია: Wildcats (1986), Dangerous Liaisons (1988), Stanley & Iris (1990), Citizen Ruth (1996), Liar Liar (1997) და Bubble Boy (2001). სვოზი კურცი AllMovie-ზე სვოზი კურცი Internet Off-Broadway Database-ზე სვოზი კურცი Internet Broadway Database-ზე სვოზი კურცი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ↑ Swoosie Kurtz Biography (1944-). www.filmreference.com. (30 დეკემბერი, 2020)
არმან ბაბაჯანიანი

არმან ბაბაჯანიანი (დ. 15 ივლისი, 1976, ერევანი) — სომეხი პოლიტიკოსი. 2018 წელს აირჩიეს სომხეთის ეროვნული კრების წევრად. 2019 წლიდან არის სომხეთის ეროვნული კრების წევრი. 2006 წელს მან თავი ნაწილობრივ დამნაშავედ ცნო სომხეთის შეიარაღებულ ძალებში სავალდებულო სამსახურის თავიდან აცილებაში და მიესაჯა 3,5 წლით თავისუფლების აღკვეთა. ბიოგრაფია სომხეთის კრების საიტზე
აზიური თამაშების ყველა დროის მედლების ცხრილი

ქვემოთ მოცემულია ზაფხულის აზიური თამაშების ყველა დროის მედლების ცხრილი 1951-დან 2018 წლამდე. იგი არ მოიცავს ზამთრის აზიურ თამაშებს და აზიის ოლიმპიური საბჭოს მიერ გამართულ სხვა სპორტულ შეჯიბრებებს. კურსივი აღნიშნავს ისტორიულ ან გაუქმებულ გუნდს. ზაფხულის აზიური თამაშების მედლების ანგარიში დაარქივებული 2018-09-08 საიტზე Wayback Machine. აზიის ოლიმპიური საბჭო: აზიური თამაშები [დაარქივებული]
რევ II

რევ II, ლევი — ქართლის (იბერიის) მეფე IV ს-ის დასაწყისში. „მოქცევაჲ ქართლისაჲ“-ს მიხედვით რევი ან ლევი იყო მირიანის (ქართლის გამაქრისტიანებელის) მამა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 329. რევ II — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ ლორთქიფანიძე მ., მეტრეველი რ., საქართველოს მეფეები, თბ.: „ნეკერი“, 2007. — გვ. 31, ISBN 99928-58-36-2.
ჰიუ ლორი

ჯეიმზ ჰიუ კალემ ლორი (ინგლ. James Hugh Calum Laurie; დ. 11 ივნისი, 1959, ოქსფორდი, ოქსფორდშირი, ინგლისი, გაერთიანებული სამეფო) — ბრიტანელი მსახიობი, რეჟისორი, ვოკალისტი, მუსიკოსი, კომიკოსი და მწერალი. მისი ყველაზე ცნობილი როლია ექიმი გრეგორი ჰაუსი ტელესერიალში „ექიმი ჰაუსი“ (2004-2012), რომლისთვისაც მან ორჯერ მოიპოვა ოქროს გლობუსი. 2016 წელს ითამაშა მინისერიალში, სახელწოდებით „ღამის ადმინისტრატორი“, რომლისთვისაც მან მესამე ოქროს გლობუსი მოიპოვა. 2012-დან 2019 წლამდე ასახიერებდა სენატორ ტომ ჯეიმზს HBO-ს სიტუაციურ კომედიაში, სახელწოდებით „ვიცე პრეზიდენტი“ (რეჟ. არმანდო იანუჩი). როლისთვის ლორმა მეათე ემის ჯილდო მიიღო. ლორი თამაშობს ფილმებში: „გრძნობა და გონება“ (1995, რეჟ. ენგ ლი), „101 დალმატინელი“ (1996, რეჟ. სტივენ ჰერეკი) და სხვ. ლორს ორი მუსიკალური ალბომი აქვს გამოშვებული: „Let Them Talk“ (2011) და „Didn't It Rain“ (2013). ასევე არის ავტორი რომანისა „იარაღის გამყიდველი“ (1996). ჯეიმზ ჰიუ კალემ ლორი 1959 წლის 11 ივნისს ოქსფორდში დაიბადა. იგი პატრიცია და უილიამ ჯორჯ რანალდ მენდელ ლორის ოთხი შვილიდან ყველაზე უმცროსია. 1995 წელს ლორმა ითამაშა ფილმში „გრძნობა და გონება“ (რეჟ. ენგ ლი), რომელიც ჯეინ ოსტინის 1811 წლის იმავე სახელწოდების მქონე რომანზეა დაფუძნებული. წიგნის ადაპტაცია ემა ტომპსონის დაწერილია, რომელიც ასევე ერთ-ერთ როლს ასრულებს ფილმში. 2004 წლის ნოემბრიდან 2012 წლამდე ლორი ექიმი გრეგორი ჰაუსის როლს ასრულებდა ცნობილ სერიალში „ექიმი ჰაუსი“. სერიალში ასევე ლისა ედელშტეინი, ომარ ეპსი, რობერტ შონ ლეონარდი, ჯენიფერ მორისონი, ჯესი სპენსერი, ოლივია უაილდი, პიტერ ჯეიკობსონი, ემბერ ტემბლაინი, კოლ პენი და სხვები თამაშობენ. სერიალის აღმასრულებელი პროდიუსერები პოლ ატანასიო, კეიტ ჯეიკობსი, დეივიდ შორი, ბრაიან სინგერი, ტომას მორანი, რასელ ფრენდი, გარეტ ლერნერი, გრეგ აიტენისი და ჰიუ ლორი არიან. ქრონომეტრაჟი 41-დან 49 წუთამდე გრძელდება. 2005 წელს იგი სერიალისთვის ემის ჯილდოზე იყო ნომინირებული. 2006 და 2007 წელს ოქროს გლობუსი მიიღო გრეგორი ჰაუსის როლისათვის. ლორი ექვსი წლიდან მეცადინეობდა ფორტეპიანოზე დაკვრაში. იგი მღერის, უკრავს ფორტეპიანოზე, გიტარაზე, დრამზე, ჰარმონიკასა და საქსოფონზე. 2011 წელს ლორმა თავისი სადებიუტო მუსიკალური ალბომი გამოუშვა, სახელწოდებით „Let Them Talk“. ალბომი ბლუზის ჟანრის სიმღერებს აერთიანებს და მის ფარგლებში ლორს კოლაბორაციები აქვს ისეთ ვოკალისტებთან, როგორებიც არიან ტომ ჯოუნსი, ირმა ტომასი სხვები. 2013 გამოვიდა მისი მეორე ალბომი, „Didn't It Rain“. 1996 წელს გამოვიდა ლორის თრილერის ჟანრის პირველი რომანი, სახელწოდებით „იარაღის გამყიდველი“. იგი მალევე ბესტსელერი გახდა. 1989 წლის 16 ივნისს ლორი თეატრის მენეჯერზე, ჯო გრინზე ლონდონში დაქორწინდა. მათ ერთად სამი შვილი, ჩარლი, ბილი და რებეკა ჰყავთ. ჰიუ ლორის საყვარელ წიგნებს შორისაა ჰერმან მელვილის „მობი დიკი“ (1851). The Daily Telegraph-თან ინტერვიუში მან თქვა, რომ ათეისტია. ↑ https://www.theguardian.com/tv-and-radio/2013/may/05/hugh-laurie-sensual-pleasure-music ↑ http://www.notablebiographies.com/newsmakers2/2007-Co-Lh/Laurie-Hugh.html ↑ https://www.standard.co.uk/news/a-brighter-life-for-hugh-laurie-6302187.html ↑ https://www.oprah.com/omagazine/hugh-lauries-bookshelf/all ↑ http://www.dailytelegraph.com.au/entertainment/insider/man-about-the-house/story-e6frewt9-1111114738268
ბობი ვაინი

რობერტ კიაგულანი სსენტამუ (ინგლ. Robert Kyagulanyi Ssentamu) უფრო მეტად ცნობილია ფსევდონიმით ბობი ვაინი (ინგლ. Bobi Wine; დ. 12 თებერვალი, 1982, ნკოზი, უგანდა) — უგანდელი პოლიტიკოსი, მომღერალი, მსახიობი და ბიზნესმენი. უგანდის პარლამენტის წევრი 2017 წლის 11 ივლისიდან. უგანდის პრეზიდენტის, იოვერი მუსევენის ოპოზიციაში მყოფი პოლიტიკური მოძრაობის „ხალხის ძალა, ჩვენი ძალა“ ლიდერი. 2019 წელს განაცხადა, რომ მონაწილეობას მიიღებდა 2021 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში. რობერტ კიაგულანი სსენტამუ დაიბადა 1982 წლის 12 თებერვალს ნკოზის ჰოსპიტალში, სადაც დედამისი მუშაობდა. იგი გაიზარდა კამპალის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. კიაგულანი სწავლობდა კიტანტეს სკოლაში, სადაც 1996 წელს მიიღო უგანდის განათლების სერთიფიკატი, ასევე სწავლობდა კოლოლოს საშუალო სკოლაში, სადაც 1998 წელს მოიპოვა უგანდის განათლების დამატებითი სერტიფიკატი. შემდეგ სწავლა გაგარძელა მაკერერეს უნივერსიტეტში, სადაც სწავლობდა მუსიკას, ცეკვასა და დრამას. დიპლომი აიღო 2003 წელს. 2016 წელს დაუბრუნდა საუნივერსიტეტო სწავლებას და გახდა აღმოსავლეთ აფრიკის საერთაშორისო უნივერსიტეტის სამართლის ფაკულტეტის სტუდენტი, სადაც იგი დაუახლოვდა თავის მაშინდელ ლექტორს დევიდ ლუის ლუბონგოიას, რომელიც შემდეგ გახდა მოძრაობა „ხალხის ძალა, ჩვენი ძალის“ აღმასრულებელი მდივანი. 2020 წლის 30 დეკემბერს, საპრეზიდენტო არჩევნებამდე ორი კვირით ადრე, ბობი ვაინი და მთელი მისი საარჩევნო გუნდი დააპატიმრეს ქალაქ კალანგალაში. არჩევნების შემდეგ, 2021 წლის 15 იანვარს ბობი ვაინმა Twitter-ზე დაწერა: „ალყაში ვართ. სამხედროები ახლა ჩვენს სახლს აკონტროლებენ“, მანამდე კი მან განაცხადა, რომ არჩევნები გაყალბდა და თავი არჩეულ პრეზიდენტად მოიხსენია. 2021 წლის 14 დეკემბერს უგანდის მთავრობამ იგი შინაპატიმრობაში აიყვანა. ბობი ვაინი აპროტესტებს შინაპატიმრობას. ოფიციალური საიტი Previous website archive ↑ Uganda's pop star sworn-in as lawmaker (11 July 2017). ციტირების თარიღი: 11 July 2017 ↑ URN. „Can 'People Power' change Uganda's political fortune?“. The Observer - Uganda (ინგლისური). ციტირების თარიღი: 29 November 2018. ↑ Mazinga, Mathias. (14 June 2016) Cardinal Wamala, singer Bobi Wine set for Nkozi Hospital marathon. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 13 ნოემბერი 2018. ციტირების თარიღი: 31 დეკემბერი 2020. ↑ Ariba, Caroline. (6 September 2012) Bobi giving back to the hands that lifted him up. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 10 იანვარი 2019. ციტირების თარიღი: 31 დეკემბერი 2020. ↑ EACS. (11 July 2017) Bobi Wine: Biography. Eachamps.com (EACS). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 29 სექტემბერი 2014. ციტირების თარიღი: 11 July 2017 ↑ Kyagulanyi Robert Ssentamu. Parliament of Uganda. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 28 სექტემბერი 2020. ციტირების თარიღი: 6 November 2019 ↑ Bobi Wine, Ugandan presidential challenger, and team arrested ↑ უგანდაში სამხედროები პრეზიდენტობის ოპოზიციონერი კანდიდატის სახლში შეიჭრნენ. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-01-21. ციტირების თარიღი: 2021-01-15. ↑ „Under siege“: Uganda’s Bobi Wine says military raids home ↑ Uganda police, army surround Bobi Wine’s home ahead of Kayunga visit en (2021-12-14). ციტირების თარიღი: 2021-12-14 ↑ Ugandan opposition leader Bobi Wine ‘under house arrest’ en. ციტირების თარიღი: 2021-12-14
ედგარ არაკელიანი

ედგარ არაკელიანი (დ. 17 აპრილი, 1983, ერევანი) — სომეხი პოლიტიკოსი. 2004 წელს დაამთავრა რუსულ-სომხური უნივერსიტეტის პოლიტიკურ მეცნიერებათა ფაკულტეტი. 2018 წელს აირჩიეს სომხეთის ეროვნული კრების წევრად. 2019 წლიდან არის სომხეთის ეროვნული კრების წევრი. ბიოგრაფია სომხეთის ეროვნული კრების საიტზე
ქარვა

ქარვა — ორგანულ ნაერთთა კლასის მინერალი. წარმოადგენს მეტწილად პალეოგენური პერიოდის წიწვოვან მცენარეთა განამარხებულ ფისს. ამორფულია. გვხვდება ნაღვენთი, წვეთისებრი და ლინზისებრი წარმონაქმნების, აგრეთვე მათი ნატეხების სახით. ზომა ჩვეულებრივ 2–30 მმ, მაქსიმალური მასა 10 კგ. ყვითელია ან მოწითალო ფერის, იშვიათად — უფერული გამჭვირვალე და თეთრი. სიმაგრე მინერალოგიური სკალით 2–2,5; სიმკვრივე 1050–1120 კგ/მ³. ქარვა წარმოიქმნება ფისის სპეციფიკური ფოსილიზაციის შედეგად. გაცხელებისას დნება, ადვილად იწვის. აქვს კარგი დიალექტრიკული თვისებები. ადვილად მუშავდება. უხსოვარი დროიდან იყენებენ სანახელავო ქვად. ვინაიდან რბილი სახით ყალიბდება, ხშირია შემთხვევები, როდესაც ქარვის ნატეხში სხვადასხვა მწერებს პოულობენ. ქარვის ყველაზე დიდ მომწოდებლად რუსეთი (კალინინგრადი) ითვლება. მეორე ყველაზე დიდი მომწოდებელი ბალტიისპირეთია. ქარვის მოპოვება ასევე შესაძლებელია იტალიაში, ჩინეთში, იაპონიაში, მექსიკაში, კანადაში და აშშ-ში. ასევე დომინიკელთა რესპუბლიკა განთქმულია ძალიან უცნაური და იშვიათი ცისფერი ქარვის ნაირსახეობით. დაწნეხილ ქარვას — ამბროიდს იყენებენ იზოლატორებისა და იაფფასიანი სამკაულების დასამზადებლად. დაბალი ხარისხის ქარვის მშრალად გამოხდით იღებენ ქარვის კოლოფონს, რომელსაც იყენებენ ლაქ-საღებავებისა და სხვა წარმოებაში. ამ ქვას სპარსულად ჰქვია „ქაჰრუბა“ და ნიშნავს „ჩალის მტაცებელს“, რაც ხახუნით ჩალის ფიორების მიზიდვის თვისებას გამოხატავს. სულხან-საბა ორბელიანის განმარტებით „ქარვა ესე არს ნივთი ყვითელი, რომელი გამოიღების ლიტოვის ზღვიდამი, ვიდრე წყალთა შინა, ლბილ არს და რა გამოიღების განიფიტების“. ძველი წარმოდგენით, ქარვა — ესაა ღვთაებრივი წარმოშობის იდუმალი, ყვითელი ფისი. საქართველოში ქარვა უცხოეთიდან შემოჰქონდათ და საინტერესოა, რომ იგი გვხვდება ბრინჯაოს ხანის მასალებში, რაც სხვა ქვეყნებთან სავაჭრო ურთიერთობის დადასტურების საბუთადაა მიჩნეული. რადგან მისი სამშობლო ბალტიისპირეთია, შესაძლებელია, ხმელთაშუა ზღვის გავლით იყო შემოსული საქართველოში. ქარვა საკმაოდ გავრცელებულია ანტიკურ პერიოდშიც და იგი გვხვდება მცხეთის, ურეკის და ვანის სამარხებში. XVIII საუკუნის თბილისში კრიალოსნების საკეთებელ ქარხანაში ქარვის მძივებიც უმზადებიათ. ქარვა — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური) ↑ 1.0 1.1 Янтарь | Большая российская энциклопедия. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-10-31. ციტირების თარიღი: 2020-12-31. ↑ 2.0 2.1 ქარვა | KeliStones ↑ 3.0 3.1 ვ. ზუხბაია, ქვის კულტურა საქართველოში, 1965.
კონსტანტინე დადიშქელიანი

კონსტანტინე (მურზაყან) მიხეილის (ციოყის) ძე დადიშქელიანი (დ. 1826, სოფ. ფარი, ახლანდელი მესტიის მუნიციპალიტეტი, — გ. 5 ნოემბერი, 1857, ქუთაისი) — სვანეთის (ჩუბეხევი) უკანასკნელი მთავარი (დაახლ. 1842-1857). ციოყ დადიშქელიანის და ჯერუმხანის (ნათლობაში — მარიამი, გვარი უცნობია) შვილი. ადრე დაობლებულს ბებია — დიგორხან დადიშქელიანი მეურვეობდა. მანვე შეასწავლა წერა-კითხვა და რამდენიმე ენა. 1842 წელს ყვავილის ეპიდემიის გამო გახიზნული იყო სამეგრელოს სამთავროში. ამით ისარგებლა მისმა ნათესავმა, ეცერ-ცხუმარ-ბეჩოს მფლობელმა თათარყან დადიშქელიანმა და თავს დაესხა სოფელ ფარს. ბრძოლაში დაიღუპა დიგორხანი. რუსეთის მთავრობის მოხელეების ჩარევით კონფლიქტი დროებით შეჩერდა და თათარყანმა კონსტანტინეს მამულები დაუბრუნა. დადიშქელიანს მტრობდნენ ასევე სამეგრელოს, აფხაზეთისა და ჩრდილოეთ კავკასიის ზოგიერთი მფლობელი. კონსტანტინე ითვლებოდა რუსეთის ქვეშევრდომად, ჰქონდა ლაიბ-გვარდიის კაზაკთა პოლკის როტმისტრის წოდება. 1857 წელს კონსტანტინეს ძმებმა — თენგიზმა და ისლამმა სისხლის აღების განზრახვით მოკლეს თათარყანის შვილი — ჯანსუღი. რუსეთის მთავრობამ და სამეგრელოს ხელისუფლებამ კონსტანტინეს ნათესავების სამფლობელოების მიტაცების, ასევე თავისუფალი სვანეთის თემების დაპყრობის განზრახვაში დასდო ბრალი. ქუთაისის გუბერნატორმა ალექსანდრე გაგარინმა კონსტანტინე დადიშქელიანი თავისთან იხმო და 1857 წლის 22 ოქტომბერს შეხვედრისას მისი გასახლების გადაწყვეტილება გამოუცხადა. შელაპარაკებისას დადიშქელიანმა სასიკვდილოდ დაჭრა გაგარინი, მოკლა მისი ერთი ჯარისკაცი და დაჭრა რამდენიმე. გაქცევის მცდელობისას შეიპყრეს და სამხედრო-საველე სასამართლოს გადაწყვეტილებით ქუთაისში დახვრიტეს. 1862 წელს გუბერნიის ერთ-ერთი მოხელის ნებართვით მისი ნეშტი ქუთაისის წმინდა გიორგის ეკლესიაში გადაასვენეს. კონსტანტინეს ცოლად ჰყავდა (1849 წლიდან) ადილხან (რუსუდან) ალექსანდრეს (ალიბეის) ასული შარვაშიძე (დ. 1829), აფხაზი მთავრის — გრიგოლ შარვაშიძის და. დადიშქელიანის სიკვდილით დასჯის შემდეგ მათი შვილები ციმბირის კადეტთა კორპუსში გაამწესეს, შემდეგ მამულები უბოძეს ტავრიის გუბერნიის ჩრდილოეთში (ახლანდ. მელიტოპოლის რაიონი, უკრაინა). გასვიანი გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 331. გასვიანი გ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 257. ბოროზდინი კ., სამეგრელო და სვანეთი. 1884-1861, ტფ., 1934 გაბლიანი ე., ძველი და ახალი სვანეთი, ტფ., 1925 Думин С. В., Чиковани Ю. К. Дворянские роды Российской империи. Том 4. Князья Царства Грузинского / Под ред. С. В. Думина. – М.: Линкоминвест, 1998. – გვ. 88-89.
კონგრესის ბიბლიოთეკის საკონტროლო ნომერი

კონგრესის ბიბლიოთეკის საკონტროლო ნომერი (ინგლ. Library of Congress Control Number; LCCN) — აშშ-ის კონგრესის ბიბლიოთეკის საკონტროლო ნომერი. რიცხობრივი (გამოცემისთვის) ან ასოებრივ-ციფრული (პერსონებისთვის და თემებისთვის) ჩანაწერების კატალოგიზაციის სერიული სისტემა აშშ-ის კონგრესის ბიბლიოთეკაში, მონაცემთა ბაზის იდენტიფიკატორი და ჩანაწერების ინდიკატორი ამერიკის ეროვნულ ბიბლიოგრაფიაში. Library of Congress Name Authority File (NAF) Traditional and normalized forms of the LCCN
ვანო შადური

ვანო სიმონის ძე შადური (დ. 1910 — გ. 1988) — ქართველი ლიტერატურათმცოდნე და მწერალი. ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1956), პროფესორი (1958), მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1977). სკკპ წევრი 1931 წლიდან. დაამთავრა ლენინგრადის უნივერსიტეტის ფილოლოგიური ფაკულტეტი (1938). 1941 წლიდან მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის რუსული ლიტერატურის ისტორიის კათედრაზე. პირველი მოთხრობები 1930 წელს გამოაქვეყნა, სამეცნიერო ნაშრომები — 1937 წელს. პირველი წიგნი გამოსცა 1945 წელს. შადური იკვლევდა რუსული ლიტერატურის ისტორიას, მარქსისტულ-ლენინური ლიტერატურათმცოდნეობის მეთოდოლოგიის, რუსულ-ქართულ კულტურულ-ლიტერატულ და საზოგადოებრივ ურთიერთობათა საკითხებს; ვანო შადური 42 წიგნის ავტორი და შემდგენელია. ძირითადი გამოკვლევები და კრებულებია „ბესარიონ ბელინსკი“ (1948), „რუსი მწერლები საქართველოს შესახებ“ (1949), „ქართველი მწერლები რუსეთის შესახებ“ (1962), „პირველი რუსული რომანები კავკასიასა და საქართველოზე“ (1966), „რუსული ლიტერატურის ისტორია“ (ნაწილი I, 1969; 1978, თანაავტორი გიორგი ტალიაშვილი) და სხვა. რუსულ ენაზე გამოქვეყნებული ნაშრომებიდან აღსანიშნავია „გრიბოედოვი და ქართული კულტურა“ (1946), „პუშკინის მეგობარი ა. ა. შიშკოვი და მისი რომანი საქართველოზე“ (1951), „დეკაბრისტული ლიტერატურა და ქართული საზოგადოებრიობა“ (1958), „პუშკინი და ქართული საზოგადოებრიობა“ (1966), კრებული „ქართველი და რუსი ხალხების მეგობრობის მატიანე“, ტ. I, (1961, 1967), აგრეთვე მ. გორკის (1970), ა. პუშკინის (1974), მ. ლერმონტოვის, ა. გრიბოედოვის (ორივე 1977), ნ. ჩერნიშევსკის (1978) საიუბილეო თარიღებისადმი მიძღვნილი კრებულები და სხვა. შადურის ნაშრომები თარგმნილია სომხურ, ნორვეგიულ და სხვა ენებზე. ↑ 1.0 1.1 Этапы большого пути[მკვდარი ბმული] ↑ ქრისტესაშვილი მ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 669.
იგორ კლიმენკო

იგორ კლიმენკო (დ. 25 ოქტომბერი, 1972) — უკრაინელი თანამდებობის პირი, პოლიციის გენერალი. არის უკრაინის პოლიციის მეორე რანგის გენერალი. 2019 წლის 25 სექტემბრიდან არის უკრაინის ეროვნული პოლიციის უფროსი. კლიმენკოს ბიოგრაფია
ერზრუმის ეიალეთი

ერზრუმის ეიალეთი (ოსმ. ایالت ارضروم; Eyālet-i Erżurūm) — ოსმალეთის იმპერიის ეიალეთი. არსებობდა 1533-1867 წლებში. XVII საუკუნეში 12 სანჯაყად იყოფოდა. ერზრუმის ეიალეთში გაერთიანებული იყო ზოგი ქართული რაიონი, კერძოდ ისპირის (სპერის), თურთუმის (თორთომის), მამარის (იგივე ნარმანის, ნემარევანის) და ფასინლერის (ფასინის, ბასიანის) სანჯაყები . ერზრუმის ეიალეთში ცალკე იყო ერზრუმის სანჯაყი, სადაც იმყოფებოდა ფაშის რეზიდენცია. XIX საუკუნის დასაწყისში ამ ეიალეთში სანჯაყთა რაოდენობა განახევრებულია და ექვსს შეადგენს. აქ ქართულს მიმსგავსებული სახელწოდებები არ გვაქვს, ისინი აქვე სხვა ადმინისტრაციულ-ტერიტორიულ ერთეულებშია გათქვეფილი, თუმცა დამატებულია გუმუშჰანეს სანჯაყი, ისტორიული ჭანეთის ქვეყანა. ↑ Some Provinces of the Ottoman Empire. Geonames.de. ციტირების თარიღი: 25 February 2013. ↑ 2.0 2.1 გოგოლიშვილი ო., სამხრეთ-დასავლეთ საქართველო ოსმალეთის ადმინისტრაციულტერიტორიულ მოწყობაში 1878 წლამდე, საქართველოს ისტორიის ინსტიტუტის შრომები, XVI, თბ., 2020, გვ. 171-172
ყარსის ეიალეთი

ყარსის ეიალეთი (ოსმ. ایالت قارص; Eyālet-i Ḳarṣ) — ოსმალეთის იმპერიის ეიალეთი. არსებობდა 1580-1875 წლებში. XVII საუკუნეში 6 სანჯაყად იყოფოდა. მათ შორის სამი იყო ქართული გოლეს (ქართულად კოლას), იგივე მცირე არტაანი, ჰუჟუჟანის ანუ ჩილდირის და ზარშადის იგივე არფაჩაის (ქართულად წინუბანის) სანჯაყები . ↑ Some Provinces of the Ottoman Empire. Geonames.de. ციტირების თარიღი: 25 February 2013. ↑ გოგოლიშვილი ო., სამხრეთ-დასავლეთ საქართველო ოსმალეთის ადმინისტრაციულტერიტორიულ მოწყობაში 1878 წლამდე, საქართველოს ისტორიის ინსტიტუტის შრომები, XVI, თბ., 2020, გვ. 172-173
საქართველოს სსრ საგარეო საქმეთა სამინისტრო

საქართველოს სსრ საგარეო საქმეთა სამინისტრო — საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ საქართველოს ტერიტორიაზე არსებული საგერო უწყება. ალექსანდრე სვანიძე, 1921 – 1923 1923 - 1944 წლების პერიოდში განხორციელდა საქართველოს სსრ საგარეო საქმეთა სახალხო კომისარიატის ლიკვიდაცია. გიორგი კიკნაძე, 1944 – 1946 გიორგი კიკნაძე, 1946 – 1953 არჩილ გიგოშვილი, 1953 – 1954 მიტროფანე კუჭავა, 1954 – 1962 არჩილ გიგოშვილი, 1962 – 1969 გიორგი ჩოგოვაძე, 1969 – 1970 რევაზ ფრუიძე, 1970 – 1970 შალვა კიკნაძე, 1970 – 1979 თეიმურაზ გორდელაძე, 1979 – 1981 გიორგი ჯავახიშვილი, 1985 – 1990
აზარი

აზარი — ქართველ მონადირეებში გავრცელებული თოფის დამარხვის წესი. სრულდებოდა მონადირის მიერ მთელი მისი სამონადირეო პრაქტიკის განმავლობაში გარკვეული რაოდენობის ნადირის დახოცვის შემდეგ. ამ წესის დარღვევა, ხალხური რწმენით, ნადირთპატრონის რისხვას იწვევდა და მონადირე სასტიკად ისჯებოდა, ზოგ შემთხვევაში სიკვდილითაც კი. აზარის შესასრულებლად მონადირეს უნდა დაეხოცა უპირატესად ჩლიქოსანი ნადირი. კურდღელი, მელა, მგელი და დათვი აზარში არ ითვლებოდნენ. რამდენ აზარსაც შეასრულებდა მონადირე, თოფი იმდენჯერ უნდა დაემარხა. საქართველოს ზოგიერთ კუთხეში აზარის შემსრულებელი მონადირე ნადირობას საბოლოოდ აღიკვეთდა. რობაქიძე ა., კოლექტიური ნადირობის გადმონაშთები რაჭაში, თბ., 1941 ძიძიგური შ., ქართული დიალექტების ქრესტომათია ლექსიკონითურთ. თბ., 1956 ვირსალაძე ე., ქართველ მთიელთა ზეპირსიტყვიერება. მთიულეთ-გუდამაყარი. თბ., 1958