ჯონ ჯოსელინი

ჯონ ჯოსელინი (დ. 1529 – გ. 1603) — ინგლისელი სასულიერო პირი და ანტიკვარისტი, ასევე მეთიუ პარკერის მდივანი, კენტერბერის არქიეპისკოპოსი ინგლისის დედოფალ ელისაბედ I-ის მეფობის დროს. ჯოსელინი მონაწილეობდა პარკერის მცდელობებში, დაეცვა და გამოექვეყნებინა შუა საუკუნეების ხელნაწერები ეკლესიის ისტორიაზე და იყო ძველი ინგლისური (ანგლო-საქსური) ენის ერთ-ერთი პირველი მკვლევარი. მან ასევე შეისწავლა ინგლისის ადრეული სამართლის კოდექსები. მან შექმნა ძველი ინგლისური ლექსიკონი, თუმცა არ გამოქვეყნებულა მის სიცოცხლეში, დიდი წვლილი შეიტანა ამ ენის შესწავლაში. მისი ბევრი ხელნაწერი და ნაშრომი საბოლოოდ გახდა კემბრიჯის უნივერსიტეტის, ოქსფორდის უნივერსიტეტის ან ბრიტანეთის ბიბლიოთეკის კოლექციების ნაწილი. ჯოსელინი დაიბადა 1529 წელს და იყო სერ თომას ჯოსელინისა და დოროთი ნეე გეითის ვაჟი, ჰაიდ ჰოლში, სობრიჯვორტში. ჯონი იყო მათი მესამე ვაჟი, რომელიც გადარჩა ბავშვობაში და სავარაუდოდ დაიბადა მამის მამულში ჰაი როდინგში, ესექსში. მან დაამთავრა კემბრიჯის ქუინსის კოლეჯი 1545 წელს, მიაღწია ხელოვნების ბაკალავრის წოდებას 1549 წელს 1550–1551 სასწავლო წელს ასწავლიდა ლათინურს ქუინსის კოლეჯში, ხოლო მომდევნო სასწავლო წელს ასწავლიდა ბერძნულს. 1552 წლის ბოლოს მას მიენიჭა ხელოვნების მაგისტრი. 1555 წელს, დედოფალ მერი I-ის მეფობის დროს, ჯოსელინი დაემორჩილა საჭირო საეკლესიო დოქტრინას და კიდევ ერთხელ იყო ბერძნული ენის მასწავლებელი 1556–1557 სასწავლო წელს. თუმცა, 1557 წელს მან დატოვა თანამდებობა Queens'-ში.. 1559 წელს, მას შემდეგ რაც დაინიშნა არქიეპისკოპოსად, მეთიუ პარკერმა, კენტერბერის არქიეპისკოპოსმა, დაასახელა ჯოსელინი კაპელანად და ასევე ლათინური ენის მდივნად. მომდევნო წელს პარკერმა ჯოსელინს აჩუქა პრებენდი ჰერეფორდის ტაძარში, რომელიც გამართული იყო 1578 წლამდე. იმ დროისთვის უჩვეულოდ, გარდა ბერძნულისა და ლათინურისა, ჯოსელინი იყო ებრაული ენის მცოდნე. ადრეული ქრისტიანობის ისტორიით პარკერის ინტერესიდან და შუა საუკუნეებში პაპის ძალაუფლების ზრდის შესახებ მეტი ინფორმაციის მისაღებად, ჯოსელინმა ასევე დაიწყო ძველი ინგლისური ენის შესწავლა (პარკერისთვის საინტერესო თემა) და დაეხმარა არქიეპისკოპოსს მის შესწავლაში. ინგლისის წინა ნორმანდიის დაპყრობის ეკლესია. ჯოსელინი დაეხმარა დაკარგული ხელნაწერების აღმოჩენას, მოიპოვა ისინი პარკერისთვის და მოამზადა გამოსაცემად. ჯოსელინმა ასევე შეიძინა ხელნაწერები თავისთვის, რომელთაგან 40 დაწერილი იყო ძველ ინგლისურ ენაზე. ჯოსელინი ხშირად აკეთებდა ანოტაციას იმ ხელნაწერებზე, რომლებსაც ფლობდა პარკერი, და ათავსებდა ყალბი დამწერლობის რამდენიმე გვერდს ანგლო-საქსური ქრონიკის D ხელნაწერში,და ალბათ ფლობდა ამ ხელნაწერს რობერტ კოტონამდე. მისი პრიალა ჯერ კიდევ არის შემორჩენილი რამდენიმე ათეულ ხელნაწერზე, როგორც წესი, ლათინურ, მაგრამ ხანდახან ინგლისურ ენაზე. თუმცა, ის ასევე ზრუნავდა, რომ მათი კოლექციები სათანადოდ მოვლილიყო. მას კარგად ესმოდა ინგლისელი ანგლო-საქსი მეფეების სამართლის კოდექსები, რომლებიც მან გამოიყენა ძველი ინგლისურ-ლათინური ლექსიკონის მომზადებაში, რომელზეც მუშაობდა, მაგრამ რომელიც არასოდეს დასრულებულა. ლექსიკონმა, თუმცა, დიდი დახმარება გაუწია მოგვიანებით ძველი ინგლისელ მკვლევარებს, რადგან ის გადავიდა რობერტ კოტონის ხელში და გახდა კოტონის ბიბლიოთეკის ნაწილი, როგორც ხელნაწერები Titus A xv და Titus A Xvi. ჯოსელინის წერილობითი ნაშრომი ძველი ინგლისური გრამატიკის შესახებ ასევე გახდა კოტონის ბიბლიოთეკის ნაწილი, მაგრამ დაიკარგა მას შემდეგ, რაც კოტონმა ხელნაწერი უილიამ კამდენს გადასცა 1612 წელს. პარკერმა 1572 წელს გამოაქვეყნა ნაშრომი სახელწოდებით De Antiquitate Britannicae Ecclesiae & Priuilegiis Ecclesiae Cantuariensis, cum Archiepiscopis eiusdem 70, რომელიც არის პირველი კერძო ნაბეჭდი ნამუშევარი, რომელიც გამოქვეყნდა ინგლისურად. მიუხედავად იმისა, რომ პარკერი წერილში ამტკიცებდა, რომ ის იყო ავტორი, სავარაუდოა, რომ ჯოსელინმა მაინც ჩაატარა კვლევის უმეტესი ნაწილი და ნაწარმოების ხელნაწერი, რომელიც ახლა Vitellius E xiv-ია, ძირითადად მის ხელწერაშია. გარდა ამისა, პარკერის ვაჟმა, არქიეპისკოპოსის გარდაცვალების შემდეგ, აღნიშნა ჯოსელინის ძმის, თომას ანდერძის გვერდით, რომ ჯონ ჯოსელინი იყო ნაწარმოების ავტორი. 1569 წელს პარკერმა ჯოსელინს კენტში, ჰოლინგბურნში რექტორია გადასცა, რომელიც მას სიკვდილამდე ეკავა. ჯოსელინმა ასევე გამოაქვეყნა გილდასის ნაშრომის De Excidio et Conquestu Britanniae გამოცემა 1568 წელს, რისთვისაც მან დაწერა წინასიტყვაობა. მან ასევე დაწერა Corpus Christi College-ის ისტორია, Cambridge Historiola Collegii Corporis Christi, რომელიც გამოუქვეყნებელი დარჩა 1880 წლამდე. მან დიდი წვლილი შეიტანა პარკერის A Testimonie of Antiquitie Shewing the Auncient Fayth ინგლისის ეკლესიაში, ყველაზე ადრეულ ნაბეჭდ წიგნში, რომელიც შეიცავს ნაწილებს ძველ ინგლისურ ენაზე. ჯოსელინმა ასევე თავისი წვლილი შეიტანა Parker's De Antiquitate Britannicae-ში, რომელიც გამოიცა 1572 წელს. პარკერი გარდაიცვალა 1603 წლის 28 დეკემბერს, სავარაუდოდ, ჰაი როდინგში და დაკრძალეს ყველა წმინდანის ეკლესიაში ჰაი როდინგში, სადაც შემორჩენილია მისი მემორიალური სპილენძის წარწერა. ის არასოდეს დაქორწინებულა. ჯოსელინის წვლილს ძველი ინგლისური ენის შესწავლაში ეწოდა „მნიშვნელოვანი წვლილი ენის შესწავლის განვითარებაში“. ისტორიკოსმა მეი მაკისაკმა მას უწოდა "დიდი სწავლის მქონე ადამიანი და თავისი ბატონის კარგი მსახური". ლექსიკონისა და გრამატიკის გარდა, მისი სამუშაო რვეული ასევე გახდა კოტონის ბიბლიოთეკის ნაწილი, ახლა ხელნაწერი Vitellius D.vii. მისი სხვა ხელნაწერები, ან დაწერილი ან შეძენილი მის მიერ, ან გადაეცა კორპუს კრისტის კოლეჯს პარკერის მემკვიდრეებმა, ან გახდნენ ბრიტანეთის ბიბლიოთეკის ან ბოდლეანის ბიბლიოთეკის ნაწილი. Graham, Timothy (2009). „Anglo-Saxon Studies: Sixteenth to Eighteenth Centuries“. In Owen-Crocker, Gale R. (ed.). A Companion to Anglo-Saxon Literature. Exeter, UK: University of Exeter Press. pp. 414–433. ISBN 978-0-85989-840-9. Graham, Timothy (2001). „Glosses and Notes in Anglo-Saxon Manuscripts“. In Pulsiano, Philip; Treharne, Elaine (eds.). Working with Anglo-Saxon Manuscripts. Malden, MA: Blackwell Publishing. pp. 159–204. ISBN 978-1-4051-7609-5. Martin, G. H. (2004). „Joscelin (Joscelyn), John (1529–1603)“. Oxford Dictionary of National Biography. Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/15130. ციტირების თარიღი: 1 February 2010. (გამოწერას ან გაერთიანებული სამეფოს საჯარო ბიბლიოთეკის წევრობას საჭიროებს) McKisack, May (1971). Medieval History in the Tudor Age. Oxford, UK: Clarendon Press. OCLC 142899.  Bately, J. (1992). „John Joscelyn and the Laws of the Anglo-Saxon kings“. In Korhammer, M.; et al. (eds.). Words, Texts and Manuscripts: Studies in Anglo-Saxon Culture presented to Helmut Gneuss on the Occasion of his Sixty-fifth Birthday. pp. 435–466. ISBN 9780859913638. Graham, Timothy (2000). „John Jocelyn, Pioneer of Old English Lexicography“. In Graham, Timothy (ed.). The Recovery of Old English: Anglo-Saxon Studies in the Sixteenth and Seventeenth Centuries. Kalamazoo, MI: Medieval Institute Publications. pp. 83–140. ISBN 9781580440134. (1998) The Recovery of the Past in Early Elizabethan England: Documents by John Bale and John Joscelyn from the Circle of Matthew Parker, Cambridge Bibliographical Society Monograph 13. Cambridge, UK: Cambridge Bibliographical Society. ISBN 9780902205567.  ↑ მარტინ "ჯოსელინი, ჯონ" ოქსფორდის ეროვნული ბიოგრაფიის ლექსიკონი. ↑ გრეჰემი "Glosses and Notes in Anglo-Saxon Manuscripts" მუშაობა ანგლო-საქსურ ხელნაწერებთან გვ. 192 ↑ გრეჰემი "Glosses and Notes in Anglo-Saxon Manuscripts" მუშაობა ანგლო-საქსურ ხელნაწერებთან გვ. 190 ↑ ციტირება გაფრთხილება: ტეგი სახელით Graham422 არ შეიძლება იყოს წინასწარი გადახედვა, რადგან ის განსაზღვრულია მიმდინარე განყოფილების გარეთ ან საერთოდ არ არის განსაზღვრული ამ სტატიაში. ↑ მაკისაკის შუა საუკუნეების ისტორია გვ. 44 ↑ მაკისაკის შუა საუკუნეების ისტორია გვ. 46 ↑ მაკისაკის შუა საუკუნეების ისტორია გვ. 47