laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ზემო აჩალუკი

ზემო აჩალუკი (ინგშ. Йоккха Ачалкхе) — სოფელი ინგუშეთის მალგობეკის რაიონის შემადგენლობაში. ქმნის ამავე სახელწოდების სასოფლო დასახლებას, არის ამ დასახლების ადმინისტრაციული ცენტრი და ერთადერთი დასახლებული პუნქტი. სოფელი მდებარეობს ნაზრანიდან ჩრდილო-დასავლეთით. უახლოესი სოფლებია: ჩრდილო-აღმოსავლეთით - შუა აჩალუკი, ჩრდილო-დასავლეთით - დოლაკოვო და კანტიშევო, ხოლო სამხრეთ-აღმოსავლეთით სოფლები - ბარსუკი და პლიევო, ასევე ქალაქები ნაზრანი და ყარაბულაქი. სოფლის შუაგულში მოედინება პატარა მდინარე აჩალუკი. სოფელი ზემო აჩალუკი არის მალგობეკის რაიონის ყველაზე დიდი დასახლება, როგორც მოსახლეობის რაოდენობით, ისე ფართობით. სოფელი ისტორიულ წყაროებში მოიხსენიება 1820 წლის დოკუმენტებში, რომელიც ინგუშებით დასახლდა XIX საუკუნის 20-იან წლებში. 1932-1934 წლებში ინგუშეთის სოფლებში შიმშილობა მძვინვარებდა, რომელმაც განსაკუთრებით დააზარალა სოფელი აჩალუკი. 1944 წელს, ინგუში ხალხის დეპორტაციის შემდეგ, მთიანი ინგუშეთი საქართველოს შემადგენლობაში გადავიდა, ხოლო დაბლობი შევიდა ჩრდილოეთ ოსეთის ასსრ-ის შემადგენლობაში და გახდა გალაშკინის რაიონის ნაწილი. სახელწოდება შეიცვალა აჩალუკის რაიონმა და ეწოდა ნარტოვის რაიონი, სოფელს კი ზემო აცილიკი ეწოდა. 1957 წელს აღდგა ჩეჩენ-ინგუშეთის ასსრ და დასახლებულ პუნქტს დაუბრუნდა ძველი სახელი. ↑ Закон Республики Ингушетия от 23 февраля 2009 года № 5-рз «Об установлении границ муниципальных образований Республики Ингушетия и наделении их статусом сельского поселения, муниципального района и городского округа» ↑ Карта Чечни и Ингушетии (rar) (не ранее 1995). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-02-18. ციტირების თარიღი: 2010-01-02. Объём 8 МБ. ↑ Оценка численности населения. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-02-23. ციტირების თარიღი: 2018-09-02. ↑ 4.0 4.1 Куркиев А. О некоторых топонимических названиях плоскостной Ингушетии. Журнал «Литературная Ингушетия». Назрань, 2002, № 2 (20).
არტურ მელო

არტურ ენრიკე რამოს დე ოლივეირა მელო (პორტ. Arthur Henrique Ramos de Oliveira Melo; დ. 12 აგვისტო, 1996, გოიანია, ბრაზილია) — ბრაზილიელი ფეხბურთელი, „იუვენტუსისა“ და ბრაზილიის ეროვნული ნაკრების ნახევარმცველი. 2018–2020 წლებში თამაშობდა საფეხურთო კლუბ „ბარსელონაში“, რომელმაც ის ბრაზილიური „გრემიოდან“ 31 მილიონი ევროს სანაცვლოდ შეიძინა. „გრემიოში“ კარგი ასპარეზობისა და „ბარსელონაში“ თავის დამკვიდრების შედეგად არტური ბრაზილიის ეროვნულ ნაკრების ერთ-ერთ წამყვან ფიგურად იქცა. 2019 წელს მან შეძლო ნაკრების რიგებში კოპა ამერიკის მოგება. გრემიო:(4) ბრაზილიის საფეხბურთო თასი: 2016 ლიბერტადორესის თასი: 2017 რეკოპა სუდამერიკანა: 2018 გაუშუს ლიგა: 2018 ბარსელონა:(2) ესპანეთის ლა ლიგა: 2018–19 ესპანეთის სუპერთასი: 2018 იუვენტუსი:(1) იტალიის თასი: 2020–21 ბრაზილია:(1) კოპა ამერიკა: 2019 ბრაზილიის სერია A-ს წლის სიმბოლური ნაკრების წევრი: 2017 ბრაზილიის სერია A-ს წლის საუკეთესო ახალწვეული: 2017 სამხრეთ ამერიკის წლის საუკეთესო ფეხბურთელი: 2017 (მესამე ადგილი) კოპა ამერიკის სიმბოლური ნაკრების წევრი: 2019 შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „არტურ მელო“ ვიკისაწყობში. არტურ მელო — „ბარსელონას“ ოფიციალური საიტი არტურ მელო — BDFutbol არტურ მელო — Soccerway ↑ Arthur Melo profile · Born on August 12, 1996 in the Brazilian town of Goiania, Arthur Melo is a young midfielder who stands out for his ability to organize play and his teamwork, as well as for his vertical play and passing skills. Arthur was presented as an FC Barcelona player on July 12, 2018, with a six-year contract. წაკითხვის თარიღი: 8 დეკემბერი, 2019. ↑ Barça and Gremio reach agreement on option for Arthur transfer. FC Barcelona (11 March 2018). ციტირების თარიღი: 11 March 2018.
ჟოზე ლეანდრო ფერეირა

ჟოზე ლეანდრო დი სოუზა ფერეირა (პორტ. José Leandro de Souza Ferreira; დ. 17 მარტი, 1959, კაბუ-ფრიუ, ბრაზილია) — ბრაზილიელი ფეხბურთელი, მცველი. ფეხბურთის გულშემატკივრებში უფრო ცნობილია როგორც ლეანდრო. იცავდა „ფლამენგოსა“ და ბრაზილიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას. ბრაზილიის სამგზის ჩემპიონი 1980, 1982, 1983 და თასის მფლობელი 1990, ლიბერტადორესის თასისა 1981 და საკონტინენტთაშორისო თასის მფლობელი 1981 „ფლამენგოს“ შემადგენლობაში. 1983 წლის სამხრეთ ამერიკის ვიცე-ჩემპიონი, 1982 წლის ესპანეთის მსოფლიო ჩემპიონატის მონაწილე ბრაზილიის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. ითვლება ყველა დროის ერთ-ერთ საუკეთესო ბრაზილიელ მცველად. 1981–1986 წლებში ბრაზილიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას იცავს, რომლის შემადგენლობაში 27 შეხვედრას ატარებს და 2 ბურთი გააქვს. ლეანდრომ მსოფლიო ჩემპიონატის 5 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა. ფლამენგო რიო-დე-ჟანეიროს შტატის ჩემპიონატი (5): 1978, 1979, 1979 (სპეც.), 1981, 1986 ბრაზილიის ჩემპიონატი (სერია A) (3): 1980, 1982, 1983 ლიბერტადორესის თასი: 1981 საკონტინენტთაშორისო თასი: 1981 გუანაბარას თასი (8): 1978, 1979, 1980, 1981, 1982, 1984, 1988, 1989 რიოს თასი (4): 1978, 1983, 1985, 1986 კოპა უნიაო: 1987 კარაველას თასი: 1988 ბრაზილიის თასი: 1990 ბრაზილია კოპა ამერიკა ვიცე-ჩემპიონი: 1983 ბრაზილიის ჩემპიონატის ვერცხლის ბურთი (2): 1982, 1985 გოდუაძე, ლაშა (2010). მსოფლიო თასის ისტორია (1930–2010). თბილისი: გაზეთი „მსოფლიო სპორტი“.  ფანჯიკიძე, გურამ (1982). ფორცა, იტალია!. თბილისი: გამ-ბა საბჭ. საქართველო.  Glanville, Brian (2018). The Story of the World Cup. London: Faber.  ISBN 9780571325566 Holt, Nick (2014). The Mammoth Book of the World Cup. London: Running Press Adult.  ISBN 0762452242 ლეანდროს სანაკრებო სტატისტიკა — Association of Football Statisticians ლეანდროს საკლუბო და სანაკრებო სტატისტიკა — National-Football-Teams.com ბრაზილიის შემადგენლობა · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 ბრაზილიის შემადგენლობა · 1982 — Torcida.com.ru Placar · Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation · Sambafoot ↑ Brazil's World Cup squad 1982 ↑ Brazil 1982 // Solofutbol.cl ↑ გოდუაძე, ლ., 2010, გვ. 359 ↑ Placar Magazine (No. 1341, აპრილი, 2010) José Leandro de Souza Ferreira ↑ Leandro in the World Cups // The Soccer World Cups.com
60 (რიცხვი)

სამოცი — მესამოცე ნატურალური რიცხვი. არის ორმოცდაცხრამეტის მომდევნო და სამოცდაერთის წინამდგომი. აღინიშნება სიმბოლოთი 60. 60 არის მეექვსე ათეულის პირველი ლუწი და შედგენილი რიცხვი. სიტყვა „სამოცი“ რთული შედგენილობისაა და მისი პირვანდელი ვარიანტია „სამი ოცი“ (იგულისხმება სამჯერ ოცი). Prime Curios! 60 from the Prime Pages
61 (რიცხვი)

სამოცდაერთი — სამოცდამეერთე ნატურალური რიცხვი. არის სამოცის მომდევნო და სამოცდაორის წინამდგომი. აღინიშნება სიმბოლოთი 61. 61 არის კენტი და მარტივი რიცხვი. სიტყვა „სამოცდაერთი“ რთული შედგენილობისაა და მისი პირვანდელი ვარიანტია სამი ოცი და ერთი (იგულისხმება სამოცზე ერთი ერთეულით მეტი). Prime Curios! 61 from the Prime Pages
62 (რიცხვი)

სამოცდაორი — სამოცდამორე ნატურალური რიცხვი. არის სამოცდაერთის მომდევნო და სამოცდასამის წინამდგომი. აღინიშნება სიმბოლოთი 62. 62 არის ლუწი და შედგენილი რიცხვი. სიტყვა „სამოცდაორი“ რთული შედგენილობისაა და მისი პირვანდელი ვარიანტია სამი ოცი და ორი (იგულისხმება სამოცზე ორი ერთეულით მეტი). Prime Curios! 62 from the Prime Pages
63 (რიცხვი)

სამოცდასამი — სამოცდამესამე ნატურალური რიცხვი. არის სამოცდაორის მომდევნო და სამოცდაოთხის წინამდგომი. აღინიშნება სიმბოლოთი 63. 63 არის კენტი და შედგენილი რიცხვი. სიტყვა „სამოცდასამი“ რთული შედგენილობისაა და მისი პირვანდელი ვარიანტია სამი ოცი და სამი (იგულისხმება სამოცზე სამი ერთეულით მეტი). Prime Curios! 63 from the Prime Pages
64 (რიცხვი)

სამოცდაოთხი — სამოცდამესამე ნატურალური რიცხვი. არის სამოცდასამის მომდევნო და სამოცდახუთის წინამდგომი. აღინიშნება სიმბოლოთი 64. 64 არის ლუწი და შედგენილი რიცხვი. სიტყვა „სამოცდაოთხი“ რთული შედგენილობისაა და მისი პირვანდელი ვარიანტია სამი ოცი და ოთხი (იგულისხმება სამოცზე ოთხი ერთეულით მეტი). Prime Curios! 64 from the Prime Pages
65 (რიცხვი)

სამოცდახუთი — სამოცდამეხუთე ნატურალური რიცხვი. არის სამოცდაოთხის მომდევნო და სამოცდაექვსის წინამდგომი. აღინიშნება სიმბოლოთი 65. 65 არის კენტი და შედგენილი რიცხვი. სიტყვა „სამოცდახუთი“ რთული შედგენილობისაა და მისი პირვანდელი ვარიანტია ორი ოცი და ხუთი (იგულისხმება სამოცზე ხუთი ერთეულით მეტი). Prime Curios! 65 from the Prime Pages
ვილაბერტრანი (დალი)

ვილაბერტრანი — ესპანელი სიურეალისტი მხატვრის, სალვადორ დალის ნახატი, რომელიც მის ადრეულ ნამუშევართა სიაშია, შესრუებული ზეთის საღებავებით მუყაოზე, 1913 წელს. მაშინ დალი დაახლოებით ცხრა წლის იყო და ხშირად ხატავდა ვილაბერტრანის ხედებს. ვილაბერტრანი — Revolvy.com ↑ https://www.salvador-dali.org/en/artwork/catalogue-raisonne-paintings/obra/2/vilabertran
პეიზაჟი ფიგუერასთან ახლოს

პეიზაჟი ფიგუერასთან ახლოს — ესპანელი სიურეალისტი მხატვრის, სალვადორ დალის ნახატი. მხატვრის ცნობილ ნახატთაგან ყველაზე ადრეული, რომელიც მან ექვსი წლის ასაკში დახატა. შესრულებულია 1910 წელს, ზეთის საღებავებით საფოსტო მარკაზე. სალვადორ დალის კარიერის დასაწყისში მისი შემოქმედების გზამკვლევი იმპრესიონიზმი იყო. ამის ნათელი მაგალითია ეს ნახატი. სალვადორ დალი ამ მიმდინარეობას ერთგულად მიჰყვებოდა 1920 წლამდე, იყენებდა ნათელ ფერებსა და განათებას, მანამ სანამ არ დაიწყო კუბისტური და სიურეალისტური კომპოზიციების შექმნა. ნამუშევარი შესრულებულია სალვადორ დალის პიროვნული განვითარების პერიოდში, რომელიც საკმაოდ დიდხანს, 1928-1929 წლებამდე გაგრძელდა. ეს იყო გარდამტეხი პერიოდი, რის შემდეგაც ის დამკვიდრდა სიურეალიზმში და დაიწყო იმ კომპოზიციების შექმნა, რომლებმაც მისი სტილი ჩამოაყალიბა. მხატვარზე გავლენა რამდენიმე მიმდინარეობამ იქონია, მათ შორის ბაროკომ, კლასიკურმა სტილმა, კუბიზმმა და ბოლოს იმპრესიონიზმმა, რისი მაგალითიც მოცემული ნამუშევარია. ნახატი შესრულებულია ზეთის საღებავებით 14 x 9 სმ. ზომის საპოსტო მარკაზე. მასალის მოცულობის სიმცირის გამო ნახატზე არაა გამოსახული ცა. ნახატი ეკუთვნოდა ალბერტ ფილდის პირად კოლექციას, ნიუ-იორკში, რომელსაც ის გადასცა სალვადორ დალის მუზეუმს სანქტ-პეტერბურგში, ფლორიდის შტატში. dali-gallery.com ↑ https://www.salvador-dali.org/en/artwork/catalogue-raisonne-paintings/obra/1/landscape
ერლ უორენი

ერლ უორენი (ინგლ. Earl Warren; დ. 19 მარტი, 1891 — გ. 9 ივლისი, 1974) — ამერიკელი პოლიტიკოსი და იურისტი. კალიფორნიის გუბერნატორი 1945 წლიდან 1953 წლამდე, სანამ იგი პრეზიდენტმა დუაით ეიზენჰაუერმა აშშ-ის უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარედ არ დანიშნა. 1948 წელს უორენი იყო ვიცე-პრეზიდენტობის კანდიდატი რესპუბლიკური პარტიიდან. იგი აგრეთვე იკავებდა ე.წ „უორენის კომისიის“ (რომელიც პრეზიდენტ ჯონ კენედის მკვლელობას იკვლევდა) თავმჯდომარის პოსტს. Earl Warren at the Biographical Directory of Federal Judges, a public domain publication of the Federal Judicial Center
უმი (ქალაქი)

უმი (იაპონ. 宇美町 — უმი–მაჩი) — დასახლება იაპონიაში, ფუკუოკას პრეფექტურაში . მისი ფართობია 30,22 კმ²; 2014 წლის 1 აგვისტოს აღწერით მოსახლეობა 38 349 კაცს შეადგენს. მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 1268,99 კაცი/კმ². დასახლების სიმბოლოა ქაფურის ხე, ყვავილით - Hymenanthes. იაპონიის დასახლებული პუნქტები დაარქივებული 2016-10-11 საიტზე Wayback Machine. ფართობი ↑ 福岡県　人口移動調査 第１表　市区町村別人口 - データセット - 自治体オープンデータのCKAN
ეტა ჯეიმზი

ეტა ჯეიმზი (ინგლ. Etta James; დ. 25 იანვარი, 1938 — გ. 20 იანვარი, 2012) — ამერიკელი მომღერალი. სხვადასხვა ჟანრის შემსრულებელი, მათ შორის, ბლუზის, R & B, სოულის, როკ-ენ-როლის, ჯაზის. ეტა ჯეიმზმა კარიერა 1954 წელს დაიწყო. პოპულარობა მოიპოვა ისეთი სიმღერებით, როგორებიცაა „მორიდებული“, „ბოლოს და ბოლოს“, „თქვი დედა“, „რაღაც უცნაური მჭირს“ და „მირჩევნია დავბრმავდე“. 1980-იან წლებში, სანამ იგი ალბომს ჩაწერდა, რამდენიმე პირად პრობლემას წააწყდა, მათ შორის იყო ჰეროინზე დამოკიდებულება, მძიმე ფიზიკური შეურაცხყოფა და დაპატიმრება. ჯეიმზის ძლიერმა, ღრმა და მიწიერმა ხმამ დააკავშირა ბლუზი და როკ-ენ-როლის რითმები. იგი 1993 წელს როკი-ენ-როლის, ხოლო 2001 წელს ბლუზის ოფიციალურ მომღერლად აღიარეს, 1999 წელს ჯეიმსი შევიდა გრემის დიდების დარბაზში. ჟურნალმა როლინგ სტოუნმა ყველა დროის 100 საუკეთესო მომღერლის სიაში ჯეიმსი 22-ე ადგილზე დააყენა. თავისი მოღვაწეობით მან მოიგო ექვსი გრემის ჯილდო და ჩვიდმეტი ბლუზის მუსიკალური ჯილდო. მან ასევე მოიპოვა 62-ე ადგილი 100 საუკეთესო მსახიობის სიაში. ეტა ჯეიმზი დაიბადა 1938 წლის 25 იანვარს ლოს-ანჯელესში, კალიფორნიაში. იმ დროს მისი დედა დოროთი ჰოკინსი 14 წლის იყო, მისი მამა კი უცნობია. ჯეიმზმა თავისი პირველი პროფესიული ვოკალური წრთვნა ხუთი წლის ასაკში მიიღო ჯეიმზ ერლე ჰენსისგან სამხრეთ-ცენტრალური ლოს-ანჯელესში, წმინდა პავლეს ბაპტისტური ეკლესიის გუნდის მუსიკალური ხელმძღვანელისგან. ამ პერიოდში ჯეიმზმა გადაიტანა ბევრი ფიზიკური შეურაცხყოფა, როცა მისი ინსტრუქტორი ხშირად მკერდზე ურტყამდა რათა ეიძულებინა ძლირი ხმა ამოეშვა. შედეგად, მან მართლაც ბავშვისთვის უჩვეულო სიმძლავრის ხმა გამოიმუშავა. ეტა ჯეიმზი. Find a Grave-ზე. ↑ Southern E. Biographical Dictionary of Afro-American and African Musicians — Greenwood Publishing Group, 1982. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q51333926"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3116159"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5349457"></a>
მაშადი-ისმაილი

მაშადი-ისმაილი (აზერ. Məşədi İsmayıllı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ზანგილანის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ. მაშადი-ისმაილი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Zangilan district – Administrative district in the Republic of Azerbaijan.
ზუგდიდის მაზრა

ზუგდიდის მაზრა — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული რუსეთის იმპერიაში. შეიქმნა 1867 წელს. მაზრის ცენტრი — ზუგდიდი. მოიცავდა ყოფილი ოდიშის (სამეგრელოს) სამთავროს ჩრდილოეთ-დასავლეთ ნაწილს. იყოფოდა ზუგდიდის, რედუტკალესა და წალენჯიხის უბნებად. ფართობი 2975,9 კმ². მოსახლეობა 11,5 ათ. კაცი (1894). ეროვნული შემადგენლობა — ქართველები. თანამედროვე ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დარაიონებით ყოფილი ზუგდიდის მაზრა მოიცავს: ზუგდიდის, ხობის, წალენჯიხის და ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტების ტერიტორიას. ზუგდიდის მაზრა გაუქმდა 1930 წელს. ცინცაძე ზ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 541.
მანათობელი დიოდები

შუქდიოდი ან მანათობელი დიოდი (ინგლ. light-emitting diode, LED) — ნახევრადგამტარი მოწყობილობა, რომელიც არაკოჰერენტულ სინათლეს ასხივებს მასში მუდმივი ელექტრული დენის გატარების დროს. გამოსხივებული შუქი მდებარეობს სპექტრის ვიწრო ნაწილში და მისი ფერის მახასიათებლები დამოკიდებულია ნახევრადგამტარში გამოყენებული ნივთიერების ქიმიურ შემადგენლობაზე. პირველი შუქდიოდი, რომელიც გამოასხივებდა ადამიანისთვის ხილულ შუქს, 1962 წელს შექმნა ნიკ ჰოლონიაკმა. იმ დროისთვის ის მუშაობდა მკვლევარად კომპანიაში General Electric Company.
ჰიმალაი

ჰიმალაი (სანს. हिमालयः, himālayaḥ IAST „თოვლის სავანე“, ჰინ. हिमालय, ნეპ. हिमालय, ჩინ.: 喜馬拉雅山脈) — მსოფლიოს უმაღლესი მთათა სისტემა აზიაში. განფენილია ავღანეთის, პაკისტანის, ინდოეთის, ჩინეთის, ნეპალის, ბჰუტანისა და მიანმარის ტერიტორიებზე. მოქცეულია ტიბეტის მთიანეთსა და ინდ-განგის ვაკეს შორის. სიგრძე 2400 კილომეტრზე მეტი, სიგანე 180 კილომეტრიდან 350 კილომეტრამდე. ფართობი დაახლოებით 650 ათასი კმ². საშუალო სიმაღლე დაახლოებით 6000 მ. ჰიმალაიზე აღმართულია დედამიწის უმაღლესი მწვერვალი ევერესტი (8848 მ). 11 მწვერვალის სიმაღლე აღემატება 8000 მ-ს, რომელთაც სხვანაირად რვაათასიანებს უწოდებენ. ჰიმალაი არის დიდი ოროგრაფიული, კლიმატური და ფლორისტიკული ზღუდე ცენტრალური აზიის უდაბნოებსა და სამხრეთ აზიის ტროპიკულ ლანდშაფტებს შორის. ჰიმალაი ინდ-განგის ვაკიდან 3 უზარმაზარ ციცაბო საფეხურებად მაღლდება, რომლებიც ერთმანეთისაგან გამოყოფილია რღვევის ხაზებითა და მთათაშორისი ტექტონიკური ქვაბულებით. I საფეხურს ქმნის ხეობებით ძლიერ დანაწევრებული ჰიმალაის სამხრეთი მთისწინეთი — სივალიკის ქედი. II საფეხურია მცირე ჰიმალაი — ცალკეული მთის მასივებისა და ქედების სისტემა. მთები ძლიერ დანაწევრებულია, სამხრეთი კალთები ციცაბოა, ჩრდილოეთი დამრეცი. აქ არის პირ-პანჯალის, დჰაოლადჰარის, მაჰაბჰარატის ქედები. III საფეხურია დიდი ჰიმალაი, ანუ ჰიმალაის მთავარი ქედი. იგი ჩრდილო-დასავლეთით ნანგაპარბატის მასივიდან იწყება. სატლეჯის ხეობიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით აღმართულია მუდმივი თოვლითა და მყინვარებით დაფარული ჰიმალაის უმაღლესი მთის მასივები და მწვერვალები. ჰიმალაი ფართობით თითქმის ათჯერ აღემატება საქართველოს ფართობს. შედარებისთვის შესაძლებელია მწვერვალ აკონკაგუას მოყვანა, რომლის სიმაღლე ზღვის დონიდან 6962 მ-ია და უმაღლესი მწვერვალია აზიის ფარგლებს გარეთ, მაშინ როდესაც ჰიმალაის სისტემა შეიცავს 100-ზე მეტ მწვერვალს, რომელთა სიმაღლე 7 200 მეტრს აღემატება. მათი დაპყრობის მცდელობა და ისტორია XIX საუკუნის ბოლოდან იწყება. ჰიმალაის მწვერვალებზე მოწყობილმა ექსპედიციებმა ბევრი ცნობილი ალპინისტის სიცოცხლე შეიწირა. რვაათასიანები ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჰიმალაი ტრეველ-ჰიმალაი The making of the Himalaya and major tectonic subdivisions დაარქივებული 2013-12-23 საიტზე Wayback Machine. Geology of the Himalayan mountains დაარქივებული 2010-06-16 საიტზე Wayback Machine. Birth of the Himalaya Some notes on the formation of the Himalaya დაარქივებული 2010-06-12 საიტზე Wayback Machine. Pictures from a trek in Annapurna (film by Ori Liber) დაარქივებული 2012-10-25 საიტზე Wayback Machine. Geology of Nepal Himalaya დაარქივებული 2011-07-24 საიტზე Wayback Machine. South Asia's Troubled Waters Journalistic project at the Pulitzer Center for Crisis Reporting
ზუგდიდის დრამატული თეატრი

შალვა დადიანის სახელობის ზუგდიდის დრამატული თეატრი — ქართული დრამატული თეატრი ზუგდიდში. სცენისმოყვარეთა სპექტაკლები XIX საუკუნის II ნახევრიდან იმართებოდა. პირველი სპექტაკლი, მოლიერის „ძალად ექიმი“, 1869 წლის 11 აპრილს დადგა ანტონ ფურცელაძემ. 1907-1908 წლებში ზუგდიდში შეიქმნა სოციალ-დემოკრატიული პარტიის დრამატული წრე, ე. წ. „მუშური დრამწრე“, რომელიც 125 სცენისმოყვარეს აერთიანებდა. წრის წევრები 1915 წლიდან მართავდნენ ლიტერატურულ საღამოებს, დგამდნენ სპექტაკლებს. საგასტროლოდ ჩამოდიოდნენ ლ. მესხიშვილი, ვალერიან გუნია, შალვა დადიანი, ელეფთერ ანდრონიკაშვილი, ალექსანდრე იმედაშვილი, ვახტანგ ურუშაძე და სხვა. 1932 წელს ზუგდიდში დაარსდა პირველი პროფესიული დრამატული თეატრი, რომელსაც 1959 წელს შალვა დადიანის სახელი მიენიჭა. თეატრისათვის აგებულ ახალ შენობაში 1932 წლის 11 აგვისტოს პირველ სპექტაკლებად წარმოადგინეს ნიკოლოზ შიუკაშვილის „სამართალი“ (რეჟისორი გიორგი ფრონისპირელი) და პეტრე სამსონიძის „სალტე“ (რეჟისორი გ. ფრონისპირელი და ა. ციციაშვილი). სხვადასხვა წლებში თეატრში მოღვაწეობდნენ: რ. ქართველიშვილი, ვ. დარასელი, ლ. ჭედია, ა. თარხან-მოურავი, პ. პატარაია, გ. იოსელიანი, გრიგოლ ლაღიძე, შ. მჟავანაძე, ვ. მჭედლიძე, ვახტანგ გარიკი, ვ. ყუშიტაშვილი, გ. გაბუნია და სხვები. წლების მანძილზე თეატრში მხატვრად მუშაობდა ირაკლი გამრეკელი. დადგმებიდან აღსანიშნავია: სანდრო შანშიაშვილის „ანზორი“ (1933), ბორის ლავრენიოვის „რღვევა“ (1934), აკაკი წერეთლის „პატარა კახი“ (1941), ლოპე დე ვეგას „თივა და ავი ძაღლი“ (ვ. ყუშიტაშვილის დადგმა), ივანე დარასელის „კიკვიძე“ (1965), ა. გეწაძის „წმინდანები ჯოჯოხეთში“, შალვა დადიანის „გვირგვილიანების ოჯახი“ (1967), ლ. ქიაჩელის „ჰაკი აძბა“ (1970), ნ. ჰიქმეთის „ყეყეჩი“ (1972), ოტია იოსელიანის „ექვსი შინაბერა და ერთი მამაკაცი“ (1973), რეზო თაბუკაშვილის „რაიკომის მდივანი“ (1974), ალექსანდრე ჩხაიძის „შთამომავლობა“ (1978) და სხვა. დასში მოღვაწეობდნენ (1978) საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტები: ანთიმოზ როგავა, გ. წერეთელი, შალვა მოსია, დავით გოგიჩაიშვილი, კ. წულაია და სხვა. გაბისონია გ., ბარამია ა., ზუგდიდის თეატრი, თბ., 1969 გოგოლაშვილი მ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 54. ოფიციალური საიტი ზუგდიდის დრამატული თეატრი[მკვდარი ბმული] — ენციკლოპედია „საქართველო“
ელი გოლდინგი

ელენა ჯეინ გოლდინგი (ინგლ. Elena Jane Goulding, დ.30 დეკემბერი, 1986, გაერთიანებული სამეფო) ცნობილი, როგორც ელი გოლდინგი (ინგლ. Ellie Goulding) — ინგლისელი მომღერალი და კომპოზიტორი. 2010 წელს ელი გოლდინგი ურთიერთობაში იყო BBC რადიო 1-ის დიჯეისთან, გრეგ ჯეიმსთან. ის ასევე ლისის ახლო მეგობარია. 2012 წელს ელიმ განაცხადა ბროსტეპ-მუსიკოსთან, Skrillex-თან ურთიერთობაზე. მათი ურთიერთობა დიდხანს არ გაგრძელებულა, რადგანაც სსხვადასხვა კონტინენტზე ცხოვრება და დატვირთული სამუსიკო კარიერა მათ შეხვედრის საშუალებას არ აძლევდა. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ელი გოლდინგი“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი ელი გოლდინგი AllMusic-ზე ელი გოლდინგი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ↑ Ellie Goulding speaks about love for Radio 1 star Greg James | The Sun |Showbiz|Music. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-11-10. ციტირების თარიღი: 2018-09-01. ↑ Lissie - A little bit country and a whole lot rock'n'roll. Independent.co.uk (27.08.2010). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-07-01. ↑ Skrill-Ex and Ellie Goulding split. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-12-13. ციტირების თარიღი: 2018-09-01.
პეტროლეას ვილა

პეტროლეას ვილა (აზერ. Villa Petrolea) — დაბა, რომელიც ააშენეს ძმებმა ნობელებმა XIX საუკუნის ბოლოს თავიანთი კომპანიის თანამშრომლებისთვის შავი ზღვის საზღვარზე ბაქოს პერიფერიაზე. ასევე ეს სახელწოდება გამოიყენება ძმები ნობელების რეზიდენციის აღსანიშნავად. ამჟამად აქ ფუნქციონირებს ნობელების ოჯახის მუზეუმი და ასევე რამდენიმე ორგანიზაციის ოფისები. პეტროლეას ვილა
ბულბულის სახლ-მუზეუმი

ბულბულის სახლ-მუზეუმი — სახლი, რომელშიც ცხოვრობდა აზერბაიჯანელი საბჭოთა საოპერო მომღერალი. მუზეუმი შეიქმნა 1976 წელს. ჰეიდარ ალიევის პირადი ინიციატივით შეიქმნა შემდეგი ბულბულის, მ. ორდუბადის, ჯ. ჯაბარლისა და ჯ. მამედყულიზადეს მემორიალური მუზეუმები. 1982 წლის 10 ივნისს შესდგა ბულბულის მემორიალური მუზეუმის საზეიმო გახსნა ბაქოში. 1977 წლის 1 ივლისს ბულბულის მემორიალური მუზეუმის დირექტორად დაინიშნა ა. მამედოვა ბულბულის მეუღლე. ბულბული ცხოვრობდა 1897-1961 წლებში. ↑ ДОМА-МУЗЕИ ИЗВЕСТНЫХ ЛЮДЕЙ БАКУ
უზეირ ჰაჯიბეკოვის სახლ-მუზეუმი (შუშა)

უზეირ ჰაჯიბეკოვის სახლ-მუზეუმი — უზეირ ჰაჯიბეკოვის სახლ-მუზეუმი, რომელიც აშენდა XX საუკუნეში აზერბაიჯანის მეცნიერებათა აკადემიის, კულტურის სამინისტროსა, მუსიკალური ფონდის და აზერბაიჯანის ისტორიის მუზეუმის დახმარებით. მუზეუმი, რომელიც შეიქმნა 1959 წელს ოკუპირებულ იქნა 1992 წელს სომხეთის მიერ. სომხების მიერ ქალაქ შუშის ოკუპაციის შემდეგ სახლ-მუზეუმმა თავისი ფუნქციონირება ბაქოს უზეირ ჰაჯიბეკოვის სახლ-მუზეუმში. ოკუპაციამდე მუზეუმში ინახებოდა 1700 ექსპონატი. ექსპონატები გადმოტანილი იქნა ბაქოში. 1600 ექსპონატი განადგურებული იქნა სომხეთის შეიარაღებული ძალების ჯარისკაცების მიერ. ↑ Дом-музей Узеира Гаджибейли в Шуше
ჯალილ მამედყულიზადეს სახლ-მუზეუმი

ჯალილ მამედყულიზადეს სახლ-მუზეუმი — ცნობილი აზერბაიჯანელი მწერლის, პუბლიცისტის, ჟურნალ „მოლა ნასრედინი-ს“ დამფუძნებლის, ჯალილ მამედყულიზადეს სახლ-მუზეუმი. ამ სახლში ჯალილ მამედყულიზადე ცხოვრობდა 1920-1932 წლებში. 1978 წელს მიღებულ იქნა გადაწყვეტილება სახლ-მუზეუმის დაარსებასთან დაკავშირებით. 1994 წლის 28 დეკემბერს აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ჰეიდარ ალიევის განკარგულების საფუძველზე, ჯალილ მამედყულიზადეს 125 წლის თავთან დაკავშირებით საზეიმო ვითარებში გაიხსნა მისი სახელობის სახლ-მუზეუმი. მუზეუმის ფონდებში ინახება 4000 ექსპონატამდე, მათ შორის 500 წარმოდგენილია ექსპოზიციაში. მათ უმრავლესობას შეადგენს ჟურნალ „მოლა ნასრედინი“-ს ორიგინალური ეგზემპლიარები, ასევე მისი გავლენით შექმნილი გამომცემლობები: „ტუტი“, „ზემბური“ და სხვა. მუზეუმი ყოველ წელს ატარებს მწერლის ხსოვნასისადმი მიძღვნილ გამოფენებს. ↑ Дом-музей Джалила Мамедкулизаде,Баку, 2002, стр. 310 ↑ Музеи, заповедники, галереи Баку - Национальное бюро по пропаганде туризма, 2017 год ↑ Дом-Музей Джалила Мамедкулизадеaz.baku-art.com