laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
შელდონ კუპერი

შელდონ ლი კუპერი (ინგლ. Sheldon Lee Cooper) — CBS-ის სატელევიზიო სერიალის, „დიდი აფეთქების თეორიისა“ და მისი სპინოფის, „ახალგაზრდა შელდონის“ გამოგონილი პერსონაჟი და მთავარი გმირი. ზრდასრული შელდონ კუპერის პერსონაჟს განასახიერებს მსახიობი ჯიმ პარსონსი, ხოლო ვუნდერკინდი შელდონის პერსონაჟს - აიინ არმიტაჟი (პარსონსი ასევე მონაწილეობს ახალგაზრდა შელდონში, როგორც სერიალის მთხრობელი). კუპერის როლის შესრულებისთვის პარსონმა მოიგო ოთხი ემის ჯილდო, ოქროს გლობუსი, TCA Award და ორი Critics' Choice Television Awards. პერსონაჟის ბავშვობის შესახებ გადაღებულია სერიალი „ახალგაზრდა შელდონი“, რომელშიც ვუნდერკინდი ბავშვი აღმოსავლეთ ტეხასში, ოჯახთან ერთად იზრდება. ზრდასრული შელდონი არის უფროსი თეორიული ფიზიკოსი კალიფორნიის ტექნოლოგიის ინსტიტუტში (Caltech). „დიდი აფეთქების თეორიის“ პირველი 10 სეზონის განმავლობაში შელდონის ბინაზიარი არის მისი კოლეგა და საუკეთესო მეგობარი, ლენარდ ჰოფსტადტერი (ჯონი გალეკი). შელდონის მეგობრები და კოლეგები ასევე არიან ჰოვარდ ვოლოვიცი (საიმონ ჰელბერგი) და რაჯეშ კუთრაპალი (კუნალ ნაიარი). მე-10 სეზონში შელდონი თავის შეყვარებულთან, ემი ფარა ფაულერთან (მაიიმ ბიალიკი) ერთად გადადის სადარბაზოს მოპირდაპირე ბინაში, რომელშიც მანამდე ლენარდის მეუღლე, პენი (კეილი კუოკო) ცხოვრობდა. შელდონს გააჩნია გენიოსის დონის IQ — 187 („დიდი აფეთქების თეორიაში“ ნათქვამია, რომ მისი და ლენარდის ჯამური IQ-ები უდრის 360-ს, ლენარდი კი ამბობს, რომ მისი 173-ია). „ახალგაზრდა შელდონში“ დედამისი ამბობს, რომ მას შელდონს იგივე IQ, რაც ალბერტ აინშტაინსა და სტივენ ჰოკინგს (თუმცა ორი უკანსაკნელის IQ ტესტის შედეგები უცნობია). ამავდროულად, შელდონი ავლენს სოციალური უნარების ფუნდამენტურ ნაკლებობას, იუმორის სუსტ შეგრძნებასა და უჭირს სხვა ადამიანებში ირონიისა და სარკაზმის ამოცნობა, თუმცა თავად ხშირად იყენებს მათ. ის ავლენს უაღრესად იდიოსინკრატიულ ქცევას და, ზოგადად, თავმდაბლობის, თანაგრძნობისა და შემწყნარებლობის ნაკლებობას. ამ თვისებებთან დაკავშირებულია სერიალის იუმორის დიდი ნაწილი, რამაც შელდონი შოუს გამორჩეულ პერსონაჟად გადააქცია. ზოგიერთი მაყურებელი ამტკიცებს, რომ შელდონის ქცევა შეესაბამება აუტისტური სპექტრის აშლილობას (ასპერგერის სინდრომი ), თუმცა შოუს თანაშემქმნელმა ბილ პრადიმ უარყო შელდონის პერსონაჟთან ასპერგერის სინდრომი რამე კავშირი. ↑ The Inspiration Deprivation (April 18, 2019). ციტირების თარიღი: April 19, 2019 ↑ 'Big Bang' Sheldon Spinoff Inches Closer With Iain Armitage & Zoe Perry Castings (March 2, 2017). ციტირების თარიღი: March 13, 2017 ↑ შეცდომა თარგის გამოძახებისას: cite web: პარამეტრები url და title აუცილებელად უნდა მიეთითოს.. ↑ შეცდომა თარგის გამოძახებისას: cite web: პარამეტრები url და title აუცილებელად უნდა მიეთითოს.. ↑ 5.0 5.1 შეცდომა თარგის გამოძახებისას: cite web: პარამეტრები url და title აუცილებელად უნდა მიეთითოს.. ↑ 6.0 6.1 შეცდომა თარგის გამოძახებისას: cite web: პარამეტრები url და title აუცილებელად უნდა მიეთითოს.Waldman, Allison. .
მსოფლიო რაგბის 20-წლამდელთა მსოფლიო ჩემპიონატი

მსოფლიო რაგბის 20-წლამდელთა მსოფლიო ჩემპიონატი — რაგბის პირველი დონის საერთაშორისო ტურნირი. შეჯიბრის ორგანიზატორი არის მსოფლიო რაგბი (World Rugby), და მონაწილეობას იღებს 12 ქვეყნის ახალგაზრდული ნაკრები რომელთა ასაკიც არის 20 წლამდე. პირველი ტურნირი ჩატარდა 2008 წელს უელსში და მისი გამარჯვებული გახდა ახალი ზელანდიის ნაკრები გუნდი.
ბორის კაზინეცი

ბორის კაზინეცი (რუს. Борис Михайлович Казинец; დ. 16 ოქტომბერი, 1930, მოსკოვი) — თეატრის მსახიობი, საქართველოს სახალხო არტისტი (1983). 1952 წელს დაამთავრა მოსკოვის ა. ლუნაჩარსკის სახელობის თეატრალური ხელოვნების ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი. ინსტიტუტის დამთავრების შემდეგ, მუშაობა დაიწყო ნოვოჩერკასკის დრამატულ თეატრში. სხვა­და­სხვა წლებში მუ­შა­ობ­და ნოვოჩერკასკის (1952-1953), საბჭოთა არმიის (1954-1955), როსტოვის კომედიის (1955-1958) და მ. გორკის სახელობის დრამატული (1958-1960; 1971-1974), პერმის დრამა­ტუ­ლი (1960-1964), თბილისის გრიბოედოვის (1964-1968), რიაზანის (1968-1970), მინსკის მ. გორკის სახელობის (1970-1971) თეატრებში. 1974 წლიდან თბილისის გრიბოედოვის სახელობის დრამატული თეატრის მსახიობია. მას განსახიერებული აქვს 200-ზე მეტი როლი. თბილისის გრიბოედოვის სახელობის თეატრის სცენაზე შექმნილი როლებიდან აღსანიშნავია: არისტახი, ჯადოქარი (ვ. შუკშინის „ენერ­გიული ადამიანები“, „თვალსაზრისი“), ქალაქკომის მდივანი (ა. ჩხაიძის „როცა ქალაქს სძინავს“), ზურაბ მოდრეკილაძე (ვ. იაქა­შვი­ლის „ჰორიზონტს იქით“), იოჰან ვილჰელმ მებიუსი (ფ. დიურენმატის „ფიზიკოსები“), შეფი (ა. კოტეტი­შვი­ლის „სამოთხის ვაშლები“), ბურგომისტრი (გ. გორინის „შემწვარი იხვის ფრენა“), ფილიპ ლუტიკოვი (ა. ფადეევის „ახალგაზრდა გვარდია“), იგორ გორჩაკოვი (ი. დვორეცკის „გაცილება“), პეტრე რიზაევი (ა. კაზანცევის „ძველი სახლი“) და სხვა. მსახიობის განსახიერებული დრამატული, სახასიათო და კომედიური როლები მის ფართო სამსახიობო დიაპაზონზე მეტყველებს. 1991 წლიდან ცხოვრობს აშშ-ში. 7 წლის განმავლობაში იყო რადიო „ამერიკის ხმის“ დიქტორი. მალევე გახდა ნიუ-იორკში კომპოზიტორ ალექსანდრე ჟურბინის მიერ გახსნილი თეატრის მსახიობი. ამ თეატრალურ კოლექტივთან ერთად გასტროლებით მოიარა ნახევარი ამერიკა. 1993 წელს ვა­შინგტონის გარეუბანში დაა­ფუძნა მოყვარულთა თეატრი, რომელსაც მოგვიანებით „ბორის კაზინეცის თეატრი“ ეწოდა, ხოლო შემდეგ – „რუსული კლასიკის თეატრი“. 2015 წლის 26 ოქტომბერს, გრიბოედოვის თეატრის 170 წლის საიუბილეო ღონისძიებების ფარგლებში, სპექტაკლით: „წარსულის ეტლში. მსახიობის მონოლოგი“ აღინიშნა აშშ-ში მცხოვრები საქართველოს სახალხო არტისტის, ბორის კაზინეცის 85 წლის იუბილე. 2016 წელს ნომინაციაში „საუკეთესო რუსული თეატრი საზღვარგარეთ“, „რუსული კლასიკის თეატრი“ ბორის კაზინეცის ხელმძღვანელობით, გამარჯვებული გახდა. მას მოსკოვის ვახტანგოვის სახელობის თეატრის სცენაზე საზეიმო ვითარებაში გადაეცა ჟურნალ „თეატრალის“ მიერ დაწესებული პრესტიჟული პრემია. 1967 — საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი 1983 — საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი ბორის კაზინეცი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი Казинец Борис Михайлович ↑ გრიბოედოვის თეატრი 170 წლისაა! ↑ Борис Михайлович Казинец ↑ საქართველოს სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს უწყებები. 1967. №11. გვ. 788
მიხეილ იოფე

მიხეილ იოფე (დ. 27 ნოემბერი, 1925, ხარკოვი, უკრაინა) — თეატრისა და კინოს მსახიობი. საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1983). თეატრალური ინსტიტუტის დამთავრების შემდეგ მიწვეული იყო ხარკოვის ტ. შევჩენკოს სახელობის თეატრის დასში; შემდეგ მუშაობდა ლუგანსკის დრამატულ თეატრში; 1966 წლიდან 30 წლის განმავლობაში იყო თბილისის ა. გრიბოედოვის სახელობის სახელმწიფო დრამატული თეატრის წამყვანი მსახიობი. გადაღებულია ფილმებში: „ზოია რუხაძე“ (1971), „ჩემი მეგობარი ძია ვანია“ (1978), „შეცდომათა კომედია“ (1978), „ორომტრიალი“ (1986), „წარსული მუდამ ჩვენთანაა“ (1989), „ომი ყველასთვის ომია“ (სტალინის შვილი, 1990) „მერცხლები და ბეღურები“ (1991) და სხვა 1970 — საქართველოს დამსახურებული არტისტი 1983 — საქართველოს სახალხო არტისტი საქართველოს თეატრალური საზოგადოების პირველი პრემია მიხეილ იოფე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი მიხეილ იოფე — ეროვნული ფილმოგრაფია მიხეილ იოფე — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ მიხეილ იოფე გრიბოედოვის თეატრის საიტზე ↑ საქართველოს სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს უწყებები. 1970. #2. გვ. 34
პეტრე დონაური (მამა)

პეტრე მიხეილის ძე დონაური (რუს. Пётр Михайлович Донауров; დ. 17 თებერვალი, 1801 — გ. 22 ივლისი, 1863) — რუსი სამხედრო და სახელმწიფო მოღვაწე. წარმოშობით ქართველი. ვლადიმირისა (1842-1851) და სანქტ-პეტერბურგის (1851-1855) გუბერნატორი. საქართველოდან რუსეთში გადახვეწილ ქართველ აზნაურთა შთამომავალი, გენერალ-მაიორ მიხეილ დონაურის ვაჟი, პეტრე დონაური (დონაუროვი), დაიბადა 1801 წლის 17 თებერვალს სანქტ-პეტერბურგში. პაჟთა კორპუსის დამთავრების შემდეგ, 1819 წლის 11 ნოემბერს სამსახური დაიწყო შტანდარტ-იუნკერად ლეიბ-გვარდიის საცხენოსნო პოლკში. 1820 წელს მიენიჭა კორნეტის, ხოლო 1824 წელს — პორუჩიკის წოდება. 1825 წლის 14 დეკემბერს მონაწილეობდა დეკაბრისტების აჯანყების ჩახშობაში სენატის მოედანზე, რისთვისაც დაიმსახურა ნიკოლოზ I-ის წყალობა. 1828 წლის იანვარში დააწინაურეს შტაბს-როტმისტრად. იმავე წლის თებერვლიდან იყო ინფანტერიის გენერალ ალექსანდრე ვიურტემბერგის ადიუტანტი. მონაწილეობდა პოლონეთის აჯანყების ჩახშობის ოპერაციაში. 1831 წლის 25 მაისს გახდა გვარდიის როტმისტრი. 1832 წელს ავადმყოფობის გამო თავი დაანება სამხედრო სამსახურს და „კოლეჟსკი სოვეტნიკის“ ჩინით დაიწყო საქმიანობა სამოქალაქო სამსახურში. 1833 წლის 6 დეკემბერს მიენიჭა კამერგერის წოდება. 1835 წლის 7 აპრილიდან ატარებდა სახელმწიფო მრჩეველის ჩინს. 1836 წლიდან იყო სამხედრო სამინისტროს საგანგებო დავალებათა მოხელე. 1838 წლიდან მსახურობდა შინაგან საქმეთა სამინისტროში. 1840 წელს მიიღო ნამდვილი სახელმწიფო მრჩევლის წოდება. 1842-1851 წლებში ეკავა ვლადიმირის, ხოლო 1851-1855 წლებში — სანქტ-პეტერბურგის სამოქალაქო გუბერნატორის პოსტი. ვლადიმირში მისი გუბერნატორობის დროს დაარსდა ბავშვთა თავშესაფარი (1844), აშენდა ადგილობრივი გამოსასწორებელი საპატიმრო განყოფილების შენობა (1845). პეტრე დონაურის ხელმძღვანელობით გუბერნიაში დაიწყეს კარტოფილის მოყვანის თანამედროვე მეთოდების გამოყენება. მიღწეული წარმატებებისთვის მან დაიმსახურა ხელისუფლების მადლობა და ჯილდოები, ხალხმა კი ზედმეტ სახელად „კარტოფილის გუბერნატორი“ შეარქვა. 1951 წლის ივნისიდან იყო სანქტ-პეტერბურგის სამოქალაქო გუბერნატორი. იმავე წლის 6 დეკემბრიდან გახდა ნამდვილი საიდუმლო მრჩეველი. 1855 წელს 2 აპრილს გადადგა გუბერნატორობის თანამდებობიდან და მუშაობა დაიწყო სენატორად და სახელმწიფო კონტროლიორის მოადგილედ. ხანგრძლივი სამხედრო და სამოქალაქო სამსახურის მანძილზე პეტრე დონაუროვი დაჯილდოებული იყო წმინდა ვლადიმირის მე-4 და მე-3 ხარისხის ორდენით, წმინდა ანას მე-2 ხარისხის ორდენით. 1829 წლის 28 აპრილს პეტრე დონაურმა ცოლად შეირთო ნატალია ალექსის ასული ხიტროვო (1804-1862), სახელმწიფო კონტროლიორის ქალიშვილი. მათ შვიდი ვაჟი შეეძინათ, მათ შორის ალექსი დონაური, რუსეთის იმპერიის გენერალ-ლეიტენანტი. პეტრე დონაური გარდაიცვალა 1863 წლის 22 ივლისს, სანქტ-პეტერბურგში. დაკრძალულია მეუღლის გვერდით, ალექსანდრე ნეველის ლავრის ტიხვინის სასაფლაოზე. საქართველო: ენციკლოპედია: ტ.2. – თბ., 2012. – გვ.480. Кульбака Н., История дворянского рода Донауровых. – М., 2013. сс. 39-46. პეტრე დონაური (მამა) — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი პეტრე დონაური (მამა) — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ჟან ჟიონო

ჟან ჟიონო (ფრანგ. Jean Giono) 一 ფრანგი მწერალი. მის ნაწარმოებთა უმრავლესობაში მოქმედება პროვანსში მიმდინარეობს. ჟიონო ფეხსაცმლის მწარმოებლისა და მრეცავის ოჯახსი დიაბადა, თავისი ბავშვობის უდიდესი ნაწილი კი მან მანოსკში გაატარა. ადგილობრივ სკოლაში სწავლის დამთავრების შემდეგ იგი ბანკში კლერკად იწყებს მუშაობას 一 ეს პირველ მსოფლიო ომამდე, სადაც მოხალისედ წავიდა. 1919 წელს ის უბრუნდება საბანკო საქმიანობას, ერთი წლის შემდეგ კი ცოლად მოჰყავს ბავშვობის მეგობარი, რომლისგანაც ორი შვილი შეეძინა. 1930 წელს, მას შემდეგ, რაც თავისმა პირველმა ნაწარმოებმა დიდი პოპულარობა მოიპოვა, ტოვებს საბანკო სამსახურს და მთელ ყურადღებას სამწერლობო საქმიანობისკენ მიმართავს. 1953 წელს მიენიჭა პრინც რენიერის სახელობის პრემია, მოგვიანებით გახდა გონკურის აკადემიის წევრი (1954), შევიდა მონაკოს ლიტერატურულ საბჭოში (1963). ჟიონოს მრავალი ნაწარმოები ადაპტირდა კინოში, მათ შორის გამოსარჩევია მისი 1951 წლის რომანის 一 ჰუსარი სახურავზე 一 1995 წლის ფრანგული კონოადაპტაცია, რომელშიც მთავარ როლებს ჟულიეტა ბინოში და ოლივიერ მარტინეზი ასრულებენ. ჰუსარი სახურავზე (1951) Персональный сайтდაარქივებული 2020-05-12 საიტზე Wayback Machine. ოფიციალური საიტი [1](ფრანგული) საიტზე IMDb ↑ https://www.landrucimetieres.fr/spip/spip.php?article3479 ↑ Léonore database — ministère de la Culture. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2886420"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q384602"></a> ↑ https://www.imdb.com/title/tt0113362/
ვახტანგ გაგოიძე

ვახტანგ ალექსის ძე გაგოიძე (დ. 14 ივლისი, 1920, სოფ. ქვემო ალვანი, ახლანდ. ახმეტის მუნიციპალიტეტი, — გ. 2003) — ქართველი ფილოსოფოსი. ფილოსოფიის მეცნიერებათა დოქტორი (1964), პროფესორი (1964), საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1982). საბჭოთა არმიის რიგებში მონაწილეობდა II მსოფლიო ომში. 1949 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოსოფიის ფაკულტეტი. 1949–1962 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ფილოსოფიის ინსტიტუტის მეცნიერ-მუშაკი, 1962 წლიდან — საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ფილოსოფიის კათედრის გამგე. მისი შრომების ძირითადი თემებია: მარქსისტული ფილოსოფიის წარმოშობა და განვითარება, XIX საუკუნის ქართული ფილოსოფიური და სოციოლოგიური აზრის ისტორია, სამეცნიერო-ტექნიკური რევოლუციის ფილოსოფიური პორბლემები. დაჯილდოებულია დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (2000). ნარკვევები XIX საუკუნის ფილოსოფიური და სოციოლოგიური აზრის განვითარების ისტორიიდან საქართველოში : დამხმარე სახელმძღვ. უმაღლ. სასწავლებლების სტუდენტებისათვის (ავტორი). - განათლება, 1971. - 404გვ. კარლ მარქსი: ფილოსოფ. მსოფლმხედველობის ჩამოყალიბება და ცხოვრების მოკლე მიმოხილვა (ავტორი). - თბილისი, მეცნიერება, 1968. - 130გვ. ფილოსოფიური აზრის ძირითადი მიმდინარეობანი XIX საუკუნის საქართველოში (ავტორი). - მეცნიერება, 1964. - 497გვ. ჰეგელის იდეალისტური დიალექტიკის კრიტიკა და მარქსისტული დიალექტიკური მეთოდის პრინციპების ჩამოყალიბება (1837-1848 წწ.) (ავტორი). - თბილისი, საქ. სსრ მეცნ. აკად. გამ-ბა და სტ., 1955. - 216გვ. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 527. ვახტანგ გაგოიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
გეთიაშვილი

საკუთარი სახელი გეთიაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გიორგი გეთიაშვილი — ქართველი ფეხბურთელი ჯაბა გეთიაშვილი — ქართველი სპორტსმენი (მკლავჭიდი)
გვრიტიშვილი

საკუთარი სახელი გვრიტიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: დავით გვრიტიშვილი — ქართველი ისტორიკოსი იური გვრიტიშვილი — ქართველი ეკონომისტი, პოლიტიკოსი
ივანე ოსაძე

ივანე ოსაძე (დ. 1 ოქტომბერი, 1919, ხაშური) — ქართველი მსახიობი. საქართველოს დამსახურებული არტისტი. კოტე მარჯანიშვილის სახელობის სახელმწიფო აკადემიური თეატრის მსახიობი. დაიბადა 1 ოქტომბერს, 1919 წელს ხაშურში.ვ1938 წელს დაამთავრა ხაშურის საშუალო სკოლა. 1939 წელს სწავლა განაგრძო შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო თეატრალურ ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტზე, რომელიც არ დაუმთავრებია. სხვადასხვა წლებში მუშაობდა ქუთაისის (1940-1943), გორის (1943-1964) თეატრებში; 1964 წლიდან მარჯანიშვილის სახელობის სახელმწიფო აკადემიური თეატრის მსახიობია. მან 1961 წელს საქართველოს დამსახურებული არტისტისტის წოდება მიიღო. ივანე ოსაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ბიძია ტომის ქოხი (ფილმი, 1965)

ბიძია ტომის ქოხი (გერმ. Onkel Toms Hütte) — 1965 წლის ფრანგულ-იტალიურ-გერმანული ფილმი. რეჟისორი გეზა რადვანი. ფილმი ევროპული კინოადაპტაციაა ჰარიეტ ბიჩერ სტოუს რომანის — „ბიძია ტომის ქოხის“, რომელიც იმ პერიოდში დაიწერა, როცა მონობის წინააღმდეგ ბრძოლა საზოგადოების ყურადღების საგანი იყო. ფილმში აღწერილია სამოქალაქო ომის წინა პერიოდში აშშ-ს სამხრეთში მცხოვრები ზანგი მონების ოჯახების დრამატული ისტორია, რომელსაც მონათმფლობელი გაყიდვას უპირებს. ჯონ კიცმილერი — ბიძია ტომი ჰერბერტ ლომი — საიმონ ლეგრე ოლივია მურფილდი — კესი გერტრუდა მიტერმაიერი — პატარა ევა ოტო ფიშერი — სენ-კლერი მილენ დემონჟო — ჰარიეტი ვილმა დეგიშერი — ქალბატონი შელბი ელეონორა როსი დრაგო — მისის სენ-კლერი „ბიძია ტომის ქოხი“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ სხვა საერთაშორისო ვარიანტების ხანგრძლივობა 118, 125, 151 და 160 წთ-ია
ვლადიმერ ჭანიშვილი

ვლადიმერ ჭანიშვილი (დ. 25 დეკემბერი, 1913, ქუთაისი — გ. 12 მარტი, 2004) — სპეციალისტი სამთო დარგში. საქართველოს დამსახურებული ინჟინერი, ტექნიკის მეცნიერებათა კანდიდატი (1963). დაიბადა 1913 წლის 25 დეკემბერს ქალაქ ქუთაისში. 1938 წელს დაამთავრა საქართველოს ინდუსტრიული ინსტიტუტის სამთო ფაკულტეტი. მუშაობდა დონეცი აუზის, ტყიბულის შახტებისა და ჭიათურის მაღაროებში სხვადასხვა თანამდებობაზე. 1969 წლიდან იყო გ. წულუკიძის სახელობის სამთო მექანიკის ლაბორატორიის გამგე, მისი ძირითადი შრომები მიძღვნილია საქართველოს სამთო მრეწველობის ეკონომიკურ, ტექნიკურ და ისტორიულ საკითხებს. 1973 — საქართველოს სახელმწიფო პრემია 1962 — საქართველოს დამსახურებული ინჟინერი ვლადიმერ ჭანიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ტონია ჰარდინგი

  ტონია მაქსენ ჰარდინგი (დ. 12 ნოემბერი, 1970, პორტლენდი) — ამერიკელი მოციგურავე, მოკრივე და რეალითი შოუს წამყვანი. ტონია 1970 წლის 12 ნოემბერს დაიბადა პორტლენდში, ორეგონში, სადაც ის დედამ გაზარდა. ჰარდინგმა 3 წლიდან დაიწყო ციგურაობა და ამ სპორტით გატაცებულმა მოგვიანებით საშუალო სკოლაც მიატოვა, რათა მთელი დრო ვარჯიშისთვის დაეთმო. 1986-1989 წლებში აშშ-ის ფიგურული ციგურაობის ჩემპიონატზე მონაწილეობის შემდეგ მან დიდი პოპულარობა მოიპოვა. 1991 წელს ჰარდინგი გახდა პირველი ამერიკელი და ისტორიაში მეორე ქალი (მიდორი იტოს შემდეგ), რომელმაც წარმატებით შეასრულა სამმაგი აქსელი. 1994 წლის იანვარში ჰარდინგი სკანდალში გაეხვა, რადგან მისმა ყოფილმა ქმარმა, ჯეფ გილოლიმ, თავდასხმა მოაწყო ტონიას კონკურენტ ნენსი კერიგანზე. 1994 წლის 16 მარტს ჰარდინგმა მიიღო საპროცესო შეთანხმება, რომელშიც იგი შეთქმულებაში დამნაშავედ ცნეს და სამუდამოდ აუკრძალეს ფიგურული ციგურაობა. 2003-2004 წლებში ტონია ასპარეზობდა როგორც პროფესიონალი მოკრივე. მისი ცხოვრება მრავალი წიგნის, ფილმისა და აკადემიური კვლევის საგანია. მათგან აღსანიშნავია 2017 წლის ფილმი „მე, ტონია“, რომელშიც ჰარდინგის როლი ავსტრალიელმა მსახიობმა მარგო რობიმ შეასრულა. ოლიმპიური თამაშების ოფიციალურ გვერდზე
ალექსანდრე ჯვარშეიშვილი

ალექსანდრე ჯვარშეიშვილი (დ. 13 აგვისტო, 1914, ახლანდ. ქ. სამტრედია) — მეცნიერი ჰიდრომექანიზაციისა და ჰიდროტრანსპორტის დარგში. ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი (1967), პროფესორი (1971). საქართველოს სსრ მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1979). სკკპ წევრი 1940 წლიდან. დაიბადა 1914 წლის 13 აგვისტოს. 1936 წელს დაამთვრა თბილისის რკინიგზის ტრანსპორტის ინჟინერთა ინსტიტუტი. მუშაობდა სხვადასხვა სამეცნიერო-კვლევით დაწესებულებაში (1937-1979), მათ შორის საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის სამთო მექანიკის ინსტიტუტში, სადაც 1965 წელს ჩამოაყალიბა ამიერკავკასიაში პირველი ჰიდროტრანსპორტისა და ჰიდრომექანიზაციის ლაბორატორია. 1979 წლიდან საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ჰიდრავლიკისა და წყლის ენერგიის გამოყენების კათედრის პროფესორი იყო. მისი სამეცნიერო შრომები ეხება სამთო საწარმოთა ჰიდრომექანიზაციის, ჰიდროტრანსპორტისა და მილსადენების ჰიდრავლიკის საკითხებს. ავტორია 25 გამოგონებისა. იყო საერთაშორისო უჟურნალის „Journal of Pipe Lines“ („მილსადენები“; აშშ) სარედაქციო კოლეგიის წევრი. არდიშვილი ა., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 562. ალექსანდრე ჯვარშეიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
მოყვარულთა ლიგა

მოყვარულთა ლიგა — საქართველოს სამოყვარულო საფეხბურთო ჩემპიონატი. ტარდება საქართველოს სამოყვარულო ფეხბურთის ასოციაციის ორგანიზებით. მოყვარულთა ლიგის ყველაზე ტიტულოვანი გუნდია „ფოთის ჭაბონამა“.
გორაფი

საკუთარი სახელი გორაფი შეიძლება აღნიშნავდეს: გორაფი — მთა აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის გულრიფშის მუნიციპალიტეტში; გორაფი — ტბა აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის გულრიფშის მუნიციპალიტეტში.
გზირიშვილი

საკუთარი სახელი გზირიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ალექსანდრე გზირიშვილი — უროლოგი გივი გზირიშვილი — უროლოგი ლევან გზირიშვილი — იურისტი, პოლიტიკოსი ლიანა გზირიშვილი — ექიმი-რადიოლოგი
გიგოშვილი

საკუთარი სახელი გიგოშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: არჩილ გიგოშვილი — საბჭოთა პარტიული და სახელმწიფო მოხელე იზა გიგოშვილი — ქართველი მსახიობი
იოსებ ჯავახიშვილი

იოსებ ჯავახიშვილი (დ. 16 აგვისტო, 1897, სოფელი ხოვლე, კასპის მუნიციპალიტეტი — გ. 13 სექტემბერი, 1982) — თერაპევტი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი 1953, პროფესორი 1954. საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე. იოსებ ჯავახიშვილი დაიბადა 16 აგვისტოს, 1897 წელს, სოფელ ხოვლეში, კასპის მუნიციპალიტეტში. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტი 1922 წელს. 1954-1957 წწ. განაგებდა თბილისის სამედიცინო ინსტიტუტის პედიატრიის, სანიტარულ-ჰიგიენისა და სტომატოლოგიის ფაკულტეტების ჰოსპიტალური თერაპიის კათედრას. 1957-1967 წწ. იყო საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის მ. წინამძღვრიშვილის სახელობის ექსპერიმენტული და კლინიკური კარდიოლოგიის ინსტიტუტის დირექტორი. 1967-1982 წწ. თბილისის სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტის ჰოსპიტალური თერაპიის კათედრის პროფესორი. იკვლევდა ფილტვისა და გულსისხლძარღვთა დაავადებებს. მისი მონაწილეობით დაარსდა რესპუბლიკური კარდიორევმატოლოგიური დისპანსერი და გაიხსნა კარდიორევმატოლოგიური კაბინეტები რესპუბლიკის სხვადასხვა რაიონში. იოსებ ჯავახიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ანტონ გლახოვი

დონ ანტონ გლახოვი (ნამდვილი გვარი — გლახაშვილი) (დ. წ. უცნობია — გ. 1880) — ქართველი კათოლიკე მღვდელი. განათლება რომში მიიღო. ფლობდა რამდენიმე აღმოსავლურ და ევროპულ ენას, კარგად იცნობდა ქართულ მწიგნობრობას. რომიდან კათოლიკეთა მოძღვრად გამწესებისთანავე, 1845 წელს ქუთაისში, შემოწირული ფულით განაახლა ღვთისმშობლის ხარების ტაძრის მშენებლობა, დააარსა ქართველ კათოლიკეთა სამრევლო სკოლა და „სავარდისის ძმობა“. ახლო ურთიერთობა ჰქონდა იმერეთის ეპისკოპოს გაბრიელ ქიქოძესთან. ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი, 1801-1952: ტ. I ა-დ / იოსებ იმედაშვილი.-თბ.,2018.-გვ.603. ანტონ გლახოვი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
გოგილაშვილი

საკუთარი სახელი გოგილაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ვახტანგ გოგილაშვილი — ინჟინერი მანქანათმშენებლობის დარგში ოთარ გოგილაშვილი — მეტალურგი ონისე გოგილაშვილი — მეწარმე
მაცი ხვიტია (ფილმი)

მაცი ხვიტია — რეჟისორ გიორგი შენგელაიას 1966 წლის ქართული ფილმი. გადაღებულია ანტონ ფურცელაძის იმავე სახელწოდების რომანის მიხედვით. სახალხო დღესასწაულზე მაცი ხვიტიას მოხდენილი ჯირითით მოხიბლული დედოფალი გურანდუხტი მას თავის ამალაში სამსახურს შესთავაზებს. მაცი უარს ამბობს და იმავე ღამეს, დედოფლის ბრძანებით თურქეთში გასაყიდად მოტაცებულ გოგონებს, მათ შორის თავის სატრფოს, ეკას ათავისუფლებს. ტყვეებით ვაჭრობის წინააღმდეგ მებრძოლი მაცი გურანდუხტის რისხვას კიდევ არაერთხელ იმსახურებს. იგი თავისი რაზმით თურქეთისკენ მიმავალ ტყვეებით სავსე გემს თავს ესხმის და ტყვეებს ათავისუფლებს, შემდეგ კი ეკასთან ერთად გეზს თავისუფალი სვანეთისკენ აიღებს. ალეკო გაბეჩავა — მაცი მანანა აბაზაძე — ეკა გოგი ქავთარაძე — კოჭოია დოდო აბაშიძე — ომარ მარღანია რევაზ ხობუა — ძგვიბი ვარლამ (ვალოდია) წულაძე — ხვიჩა ლიანა ასათიანი — გურანდუხტი გიორგი გელოვანი — ჯოღორია-მოურავი კახი კავსაძე — ჯამლეტი-ბატონიშვილი დათო ყუფარაძე — მღვდელი ზურაბ ყიფშიძე — პატარა კოჭოია გრიგოლ ტყაბლაძე — მაცის მამა თინათინ ჩარკვიანი ელისაბედ (ლიზა) ვაჩნაძე კონსტანტინე (კოტე) თოლორაია დავით ოქროსცვარიძე ბონდო გოგინავა კუკური მჟავანაძე ვლადიმერ (ლადო) გვიშიანი „მაცი ხვიტია“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) მაცი ხვიტია — ეროვნული ფილმოგრაფია
ფსევდომორფოზა

ფსევდომორფოზა (< ფსევდო... და ძვ. ბერძნ. μόρφωσις — სახეობა, ფორმა) — მინერალური წარმონაქმნი, რომლის გარეგანი ფორმა არ შეესაბამება მის შემადგენლობას ან/და შინაგან აგებულებას. ფსევდომორფოზა იღებს იმ თავდაპირველი მინერალის ან ბიოლოგიური სხეულის იერს, რომელსაც ახალი ანაცვლებს. მათ მიეკუთვნება სწორი კრისტალოგრაფიული ფორმის მინერალური სხეულები, ქანების ახალწარმოქმნილი მინერალებით ჩანაცვლებული მარცვლები, აგრეთვე ფლორისა და ფაუნის გაქვავებული ნაშთები. ფსევდომორფოზის განსაზღვრისას მიუთითებენ წინა ნივთიერებისა და ჩამნაცვლებელი მინერალის სახელებს (მაგ., ლიმონიტის ფსევდომორფოზა პირიტის მიმართ, ქალცედონის ფსევდომორფოზა მერქნის მიმართ). გვხვდება მონო- და პოლიმინერალური ფსევდომორფოზები. წარმოქმნის მექანიზმის მიხედვით განარჩევენ შემდეგი სახის ფსევდომორფოზებს: შევსებული (წინა მინერალი გაიხსნა და მისი ადგილი შეივსო ახლით), ჩანაცვლებული (ერთი მინერალი ჩანაცვლდა მეორეთი), შეცვლილი (მაგ., პოლიმორფული გადასვლების დროს წარმოქმნილი ფსევდომორფოზები, ე.წ. პარამორფოზები) და სხვ. პარამორფოზის შემთხვევაში ერთმანეთს ჩაენაცვლება ერთი და იმავე ნივთიერების სხვადასხვა პოლიმორფული მოდიფიკაცია (მაგ., პირიტის ფსევდომორფოზა მარკაზიტის მიმართ, კალციტისა — არაგონიტის მიმართ). ფსევდომორფოზის შესწავლას დიდი მნიშვნელობა აქვს მინერალთწარმოქმნის კვლევისათვის. ↑ 1.0 1.1 Пекова Н. А. Псевдоморфоза // Большая российская энциклопедия. т. 27. — М., 2015. — стр. 677. ↑ ფსევდომორფოზა // ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 409.
გოგოლაური (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი გოგოლაური შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გოგოლაური — სახალხო გმირი გურამ გოგოლაური — სპორტსმენი (ძიუდო)
გოგოჭური

საკუთარი სახელი გოგოჭური შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: დავით გოგოჭური — ფოლკლორისტი ზვიად გოგოჭური — პარალიმპიელი სპორტსმენი (ძიუდო) შამილ გოგოჭური — სპორტსმენი (სუმო)
ჩივენი

ჩივენი ( 蚩吻; ფინინი: chīwěn) — ჩინურ მითოლოგიაში დრაკონის 9 ვაჟიდან ერთ-ერთი. გამოიყენება იმპერიული სახურავის დეკორაციად, ტრადიციულ ჩინურ არქიტექტურასა და ხელოვნებაში და სიტყვასიტყვით ითარგმნება, როგორც "ურქო დრაკონის თავი". უელჩი ჩივენს აღწერს, როგორც "დრაკონს, რომელსაც უყვარს "ნივთების გადაყლაპვა". ეს არის თევზის მსგავსი, რქანაკლული დრაკონი, სხეულის გარეშე და დიდი, ფართო პირით, რომელიც ჩვეულებრივ გვხვდება სახურავის ქედების გასწვრივ (თითქოს სახურავის სხივებს ყლაპავს). ასევე ამბობენ, რომ სახურავებზე მისი განთავსება შენობას ხანძრისგან იცავს. თანგის დინასტიის დროინდელი ჩანაწერების მიხედვით ჩივენი შენობების სახურავებზე ხანის დინასტიის დროს განთავსდა, შენობის ხანძრის საფრთხისგან დასაცავად. ეს დრაკონი დღესაც გვხვდება ტრადიციული ჩინური სახლების სახურავებზე. ↑ Welch, Patricia Bjaaland (2008). Chinese Art. Tuttle, გვ. 122–3. ISBN 9780804838641.  ↑ „The Dragon in China and Japan“ (პრეს-რელიზი). Biodersivity Heritage Library. დაარქივებულია (PDF) ორიგინალიდან — 2023-07-25. ციტირების თარიღი: 2023-07-25.