laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სოფისტები

სოფისტები (ბერძნ. σοφιστής — ბრძენი, ცრუბრძენი, გამომგონებელი) — ფართო მნიშვნელობით — მახვილგონიერი, პრაქტიკულად გაწაფული, მოხერხებული ადამიანები; ვიწრო მნიშვნელობით — სიბრძნისა და მჭერმეტყველების მასწავლებლები, ფილოსოფოსები, რომლებიც მოღვაწეობდნენ საბერძნეთში ძვ. წ. V საუკუნის მეორე ნახევარსა და IV საუკუნის პირველ ნახევარში. მონათმფლობელური დემოკრატიის განვითარების პირობებში სოფისტებმა განმანათლებლური როლი შეასრულეს. მათ სიბრძნის მასწავლებლობა პროფესიად გაიხადეს. სოფისტებმა ფილოსოფოსიური კვლევის ცენტრში ადამიანი დააყენეს. განასხვავებენ სოფისტთა ორ თაობას: უფროსი თაობის სოფისტები (პროტაგორა, ჰიპია, გორგია) და უმცროსი თაობის სოფისტებს (ევთიმედე, თრასიმაქე, კრიტონი, კალიკლე). ძვ. წ. IV საუკუნიდან უმცროსი თაობის სოფისტებმა ხელი აიღეს ჭეშმარიტების ძიებაზე და პრაგმატული მიზნით თავიანთთვის სასარგებლო შეხედულების მოჩვენებითი გამართლება დაიწყეს. ამ დროიდან სოფისტური მოძრაობა ცრუმეცნიერული გახდა, სახელი გაუტყდა. სოფისტებს ებრძოდნენ სოკრატე და პლატონი. არისტოტელემ „მოჩვენებითი სიბრძნე“ უწოდა სოფისტიკას, სოფისტი კი — იმას, ვინც იცის, თუ „როგორ მოიგოს ფული“. სოფისტებს დიდხანს უარყოფითად აფასებდნენ. მხოლოდ ჰეგელმა აღნიშნა მათი ცნებითი აზროვნების ”მოქნილობა” და დიალექტიკურობა. სოფისტებმა საფუძველი მოუმზადეს ლოგიკის მეცნიერების განვითარებას, ხელი შეუწყვეს დასკვნა-დასაბუთების ფორმათა დამუშავებასა და ენის გრამატიკული ფორმების კვლევას. რიტორიკა სოფისტი (პლატონი) ჭელიძე მ. ქსე, ტ.9, გვ. 478-479, თბ., 1985. Blackwell, Christopher. Demos: Classical Athenian Democracy დაარქივებული 2012-07-16 საიტზე Wayback Machine. . 28 February 2003. The Stoa: a Consortium for Scholarly Publication in the Humanities. 25 April 2007. Guthrie, W. K. C. Vol. 3 of History of Greek Philosophy. Cambridge: Cambridge University Press, 1969 Jarratt, Susan C. Rereading the Sophists: Classical Rhetoric Refigured. Carbondale and Edwardsville: Southern Illinois University Press, 1991. Kerferd, G.B., The Sophistic Movement, Cambridge University Press, Cambridge, UK, 1981 (ISBN 0-521-28357-4). Rosen, Stanley, Plato's 'Sophist', The Drama of Original and Image, Yale University Press, New Haven, CT, 1983. Sprague, Rosamond Kent, The Older Sophists, Hackett Publishing Company (ISBN 0-87220-556-8). Plato's Dialogue: Sophist დაარქივებული 2011-01-06 საიტზე Wayback Machine.
სოხუმის ყურე

სოხუმის ყურე — ყურე შავი ზღვის სანაპიროზე, სოხუმის რაიონში. დასავლეთით ესაზღვრება სოხუმის კონცხი. აღმოსავლეთით მდინარე კელასური. სანაპიროს გასწვრივ რკალის სიგრძე 10 კმ-ს აღწევს. ყურის სანაპიროზე მდებარეობს ქალაქი სოხუმი. ერთვის მდინარე ბესლეთი და რამდენიმე მცირე ნაკადი. ყურე არ იყინება და სოხუმის საზღვაო პორტი მთელი წლის განმავლობაში ფუნქციონირებს. გიგინეიშვილი გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 504.
წინასწარმეტყველი

უფალი ხშირად მიმართავდა ისრაელთ განსაკუთრებული მოწოდების ადამიანთა - წინასწარმეტყველთა პირით. ისინი მხოლოდ მომავლის შემტყობნი არ იყვნენ. ღმერთი დროდადრო აგზავნიდა თავის რჩეულებს ებრაელთა შორის, რათა მათ ღვთის გამოცხადებით ეუწყებინათ ხალხისათვის მისი ნება, გაეფრთხილებინათ, აეცილებინათ ცოდვისა და კერპთაყვანისცემისაგან და დაემოწმებინათ ღვთის დიადი საქმეები წარსულსა და მომავალში. წინასწარმეტყველნი ხშირად მაშინ გამოდიოდნენ, როდესაც ხალხი, მეფენი, მღვდლები სცდებოდნენ და უფლის გზიდან გადაუხვევდნენ, როდესაც ებრაელთა ორივე სამეფოს ემუქრებოდა ომები, შიმშილი, თუ სხვა უბედურებანი. უფლის წარსულ საქმეთა შეხსენებით წინასწარმეტყველნი ხალხში აღვივებდნენ ღმერთის სრული მორჩილების შეგრძნებას და არა მხოლოდ წეს-ჩვეულებათა შესრულებას; ისინი იუწყებოდნენ მომავალ სასჯელს - წარმართი ხალხების თავდასხმებს გაურჩებულ ისრაელ ერზე და აგრეთვე უფლის შურისძიებაზე, რომელიც თავს დაატყდებათ წარმართებს იმ ბოროტებისათვის, რაც მათ ისრაელთ შეამთხვიეს; ისრაელთა გაფანტვაზე მთელ მსოფლიოში და მათ დაბრუნებაზე აღთქმულ ქვეყანაში. ისინი წინასწარმეტყველებდნენ მესიის მოსვლაზე, მის სიკვდილს ისრაელისა და მთელი კაცობრიობის გადასარჩენად, მის მკვდრეთით აღდგომას; ლაპარაკობდნენ ნათელი მომავლის დღეებზე, როდესაც მესია მეორედ მოვა და იმეფებს. ზოგიერთი მათგანი წინასწარმეტყველურ წიგნებსაც წერდა. ბიბლია 17 ასეთ წიგნს შეიცავს. ისინი 16 წინასწარმეტყველმა დაწერა, მათ შორის იერემიამ ორი. აი ამ წინასწარმეტყველთა სახელები მიახლოებითი ქრონოლოგიური რიგით: იოელი, იონა, ამოსი, ოსე, ესაია, მიქეა, სოფონია, ნაუმი, იერემია, აბაკუმი, აბდია, დანიელი, ეზეკიელი, ანგია, ზაქარია, მალაქია. ბიბლიაში წინასწარმეტყველებითი წიგნების რიგი არ შეესატყვისება მათი დაწერილ ქრონოლოგიას. ↑ საბავშვო ბიბლია, ბიბლიის თარგმნის ინსტიტუტი, 1998 წ. გვ. 262
ჰერბერტ ოტო გილე

ჰერბერტ ოტო გილე (გერმ. Herbert Otto Gille, დ. 8 მარტი, 1897, განდერსჰაიმი, ქვემო საქსონია — გ. 27 დეკემბერი, 1966, შტემენი, ქვემო საქსონია) — გერმანელი სამხედრო მოღვაწე, ვაფენ-სს-ის გენერალი. გილემ პირველი მსოფლიო ომი უფროსი ლეიტენანტის ჩინით დაამთავრა. 1934 წელს მან სამხედრო სამსახური სს-ის სარეზერვო ჯარებში განაახლა. იგი დაინიშნა ასმეთაურად ელვანგენში, შემდგომ კი „სს“-ის პოლკის „გერმანიას“ ერთ-ერთი ბატალიონის მეთაურად აროლსენში. მცირე ხნის შემდეგ გილე საარტილერიო პოლკის ბატალიონის მეთაურად იქნა გადაყვანილი იუტებორგში. მეორე მსოფლიო ომის დასაწყისში მან მონაწილეობა მიიღო პოლონეთის და დასავლეთ ფრონტზე. იგი მეთაურობდა „სს“-ის დივიზია „ვიკინგის“ (მეთაური ფელიქს შტაინერი) საარტილერიო პოლკს. 1941 წელს სსრ კავშირზე თავდასხმის შემდეგ გილე დაწინაურდა არიერგარდის ერთ-ერთი დივიზიის მეთაურად და იბრძოდა ყუბანში. მალე იგი რკინის ჯვრის „რაინდის ჯვრით“ იქნა დაჯილდოებული და დაინიშნა დივიზია „ვიკინგის“ მეთაურად. 1944 წელს გილე კოველში ჩაფრინდა, რომ პირადად ჩაებარებინა ალყაში მოქცეული არმიის მეთაურობა. მისი გამჭრიახობისა და სამხედრო ნიჭის წყალობით გილემ შეძლო 48 საათის განმავლობაში ალყიდან გაეყვანა ყველა დაჭრილი 2000-მდე „ვერმახტის“ მებრძოლი და ჯავშანტექნიკა. საბჭოთა გენერლებმა, რომლებიც 4 არმიას მეთაურობდნენ ვერ შეძლეს მათზე გაცილებით მცირერიცხოვანი გერმანული არმიის დამარცხება. ამ მამაცობისათვის 1944 წლის 19 აპრილს გილე დაჯილდოებულ იქნა „ბრილიანტებით“ ორდენზე „რკინის ჯვრის რაინდის ჯვარი მუხის ფოთოლითა და ხმლებით“ და მიენიჭა „სს“-ის ობერგრუპენფიურერის წოდება. 1944 წლის შემოდგომაზე გილეს არმია და „სს-ის მკვდარი თავის ქალას შენაერთები“ აღმოსავლეთ პრუსიის საზღვრებზე ებრძოდნენ მათზე რიცხობრივად 21-ჯერ (!) მეტ „წითელი არმიის“ ჯარებს და ჩაშალეს დაგეგმილი გარღვევა ბერლინისაკენ. ომის მიწურულს, როცა წინააღმდეგობას აზრი აღარ ჰქონდა ჰერბერტ გილე ამერიკელებს ჩაბარდა ტყვედ ავსტრიის ქალაქ რადშტადში. ამერიკელებმა იგი მცდარი მუხლით გაასამართლეს, არა როგორც სამხედრო, არამედ როგორც პარტიული მოღვაწე და 8 წელი და 6 თვე მიუსაჯეს. სასჯელის მოხდის შემდეგ მან დააარსა „ვაფენ-სს-ის ყოფილი წევრების ურთიერთდახმარების საზოგადოება“ და ხელმძღვანელობდა მას 1958 წლამდე. 1966 წლის 26 დეკემბერს ჰერბერტ გილე გულის ინფარქტით გარდაიცვალა.
TestDaF

უცხო ენის ტესტი გერმანულ ენაში (გერმანულად Der Test Deutsch als Fremdsprache, ხოლო შემოკლებით კი TestDaF) წარმოადგენს მთავარ სტანდარტიზებულ ენობრივ ტესტს მათთვის, ვინც გერმანულს შეისწავლის, როგორც უცხო ენას . გამოცდის ზედმიწევნითი, სიტყვასიტყვითი თარგმანი სწორედ ასე ითარგმნება გერმანულის, როგორც უცხო ენის ტესტი. გამოცდა განკუთვნილია მათთვის, ვისაც სურს გერმანიაში მიიღოს საუნივერსიტეტო განათლება და საამისოდ საჭიროებენ გერმანული ენის ცოდნის დამადასტურებელ ცნობას. უცხოური ენების ფლობის საერთო ევროპული კომპეტენციები გერმანული ენა (DSH) მითითებები და რჩევები გერმანული ენის ტესტის (TestDaF) მოსამზადებლად. (საგამოცდო ნიმუშების კრებული) გერმანიის აკადემიური გაცვლის სამსახურის (DAAD) ვებგვერდები გერმანისტების (DaF-ელთა) საზოგადოება მოსამზადებელი მასალა, შერჩეული TestDaF-Institut-ის (Deutsch-Uni Online) მიერ
ინფანტერიის გენერალი

ინფანტერიის გენერალი — სამხედრო წოდება, რომელიც გამოიყენებოდა რუსეთის იმპერიაში 1796-1917 წლებში. ის იყო უმაღლესი წოდება ქვეით რაზმში. ჩინთა იერარქიის გათვალისწინებით ის შეესაამებოდა გენერალ-ანშეფის წოდებას. ეს წოდება შემოიღო პავლე I-მა 1796 წლის 29 ნოემბერს. ინფანტერიის-გენერალი ჩინთა იერარქიაში შეესაბამება მეორე კლასს და მას მიმართავენ „თქვენო უმაღლესობათი“ და შეუძლია დაიკავოს გენერალ-ინსპექტორის, სამხედრო ოლქის მთავარსარდლის და მსხვილი შენაერთის მმართველის თანამდებობები. ეს ჩინი გააუქმეს 1917 წლის 29 დეკემბერს საბჭოთა რუსეთში. Генералитет российской императорской армии и флота
სახალხო გაზეთი

„სახალხო გაზეთი“ — ქართული ყოველდღიური პოლიტიკური და ლიტერატურული გაზეთი, ქართველი სოციალისტ-ფედერალისტების ცენტრალური ორგანო; გამოდიოდა 1909–1914 წლებში თბილისში. რედაქტორ-გამომცემლები იყვნენ: დ. ხრამელაშვილი, ი. სონღულაშვილი, ნ. კურდღელაშვილი, ა. ჭუმბაძე. 1910–1914 წლებში გაზეთს ჰქონდა სურათებიანი დამატება. 1914 წლიდან „სახალხო გაზეთის“ ნაცვლად გამოდიოდა „სახალხო ფურცელი“. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 230. სახალხო გაზეთი: სურათებიანი დამატება კოლექცია ციფრულ ბიბლიოთეკა „ივერიელში“
თეოდორ ტოლსდორფი

თეოდორ ტოლსდორფი ( გერმ. Theodor Tolsdorff) (დ. 3 ნოემბერი, 1909, ლენარტენი, აღმოსავლეთ პრუსია — გ. 25 მაისი, 1978, დორტმუნდი, ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალია) — გერმანელი სამხედრო მოღვაწე, ვერმახტის გენერალ-ლეიტენანტი. Berger, Florian. Mit Eichenlaub und Schwertern. Die höchstdekorierten Soldaten des Zweiten Weltkrieges. Selbstverlag Florian Berger, 1999. ISBN 3-9501307-0-5 Eichmüller, Andreas (2012). Keine Generalamnestie: Die Strafverfolgung von NS-Verbrechen in der frühen Bundesrepublik [No General Amnesty: The Prosecution of Nazi Crimes in the early Federal Republic] (in German). Munich, Germany: Oldenbourg Verlag. ISBN 978-3-486-70412-9. Retrieved 27 June 2014. Fellgiebel, Walther-Peer (2000) [1986]. Die Träger des Ritterkreuzes des Eisernen Kreuzes 1939–1945 [The Bearers of the Knight's Cross of the Iron Cross 1939–1945] (in German). Friedberg, Germany: Podzun-Pallas. ISBN 978-3-7909-0284-6. Fraschka, Günther (2002) [1977]. Mit Schwertern und Brillanten—Die Träger der höchsten deutschen Tapferkeitsauszeichnung [With Swords and Diamonds—The Bearers of the Highest German Award for Bravery] (in German) (11 ed.). Munich, Germany: Universitas. ISBN 978-3-8004-1435-2.
დავიდ ვოლფსონი

დავიდ ვოლფსონი (დ. 9 ოქტომბერი, 1856 — გ. 15 სექტემბერი, 1914) — ებრაელი ბიზნესმენი და ცნობილი სიონისტი. სიონისტთა მსოფლიო ორგანიზაციის მეორე პრეზიდენტი. დაიბადა დარბენაიში (ლიტვა), ღრმად მორწმუნე ისააკისა და ფეიგას ოჯახში, რომელთა უშუალო ჩარევით მიიღო რელიგიური განათლება. 1872 წელს გაემგზავრა გერმანიაში, სადაც ისწავლა გერმანული ენა და მათემატიკა და გაერთიანდა ხოვევეი ციონში. ვოლფსონი 1905 წელს, მსოფლიო სიონისტთა კონგრესზე აირჩიეს სიონისტთა ორგანიზაციის ვიცე-პრეზიდენტად, ხოლო 1907 წელს გახდა პრეზიდენტი. გარდაიცვალა ჰამბურგში (გერმანია). Jüdisches Lexikon, Berlin 1927, vol. IV/2, colonnes 1492-1494
ადამიანი-ობობას მტრების სია

ადამიანი ობობას ყველაზე საშიშ მტრებად ითვლებიან მწვანე გობლინი, დოქტორი რვაფეხა, ვენომი, ხვლიკი, ქვიშის კაცი, კრავინი მონადირე, ელექტრო, ქამელეონი, მორიელი, რინო, შოკერი, კინგპინი, ჰობგობლინი, მორბიუსი, ... ადამინი ობობას მსგავსად, მისმა მტრებმაც თავისი ძალები შეიძინეს უბედური შემთხვევების შედეგად. ისინი დროდადრო ერთიანდებიან ადამიან ობობასთან საბრძოლველად ერთ ჯგუფში.
ადოლფ გალანდი

ადოლფ გალანდი (გერმ. Adolf Galland; დ. 19 მარტი 1912, ვესტერჰოლტი, ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალია — გ. 9 თებერვალი 1996, რემაგენი, რაინლანდ-პფალცი) — გერმანელი სამხედრო მოღვაწე, ლუფტვაფეს გენერალი. Medalla de la Campaña (1936-1939) სამხედრო მედალი (ბრილოანტით) ესპანური ჯვარი (6 ივნისი, 1939) Frontflugspange სამკერდე ნიშანი ჭრილობისთვის მზვერავი მფრინავის სამკერდე ნიშანი ოქრო ბრილიანტებით (აგვისტო, 1940) რკინის ჯვარი (1939) II თანრიგი (13 სექტემბერი, 1939) და I კლასი (22 მაისი, 1940) რკინის ჯვრის რაინდის ჯვარი (ბრილიანტებით, ხმლით და მუხის ფოთლებით) რაინდის ჯვარი (29 ივლისი 1940) III თანრიგის მუხის ფოთოლი (24 სექტემბერი 1940) I თანრიგირ ხმალი (21 ივნისი, 1941) II თანრიგის მარგალიტები (28 იანვარი, 1942) Baker, David (1996), Adolf Galland: The Authorised Biography, London: Windrow & Green, ISBN 978-1-85915-017-7. Berger, Florian (1999). Mit Eichenlaub und Schwertern. Die höchstdekorierten Soldaten des Zweiten Weltkrieges (German). Vienna, AT: Selbstverlag Florian Berger. ISBN 978-3-9501307-0-6.  Bergström, Christer (2015). The Battle of Britain: An Epic Conflict Revisited. Oxford, UK: Casemate. ISBN 978-1612-00347-4.  Boog, Horst; Krebs, Gerhard; Vogel, Detlef (2001) Germany and the Second World War: Volume VII: The Strategic Air War in Europe and the War in the West and East Asia, 1943–1944/45. Clarendon Press. ISBN 978-0-19-822889-9.  Boehme, Manfred (1992). JG 7 The World's First Jet Fighter Unit 1944/1945. Schiffer Publishing. . ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 Berger 1999, p. 77. ↑ Baker 1996, pp. 78–79. ↑ 3.0 3.1 3.2 3.3 Scherzer 2007, p. 325. ↑ Fellgiebel 2000, p. 190. sfn error: no target: CITEREFFellgiebel2000 (help) ↑ Fellgiebel 2000, p. 53. sfn error: no target: CITEREFFellgiebel2000 (help) ↑ Fellgiebel 2000, p. 39. sfn error: no target: CITEREFFellgiebel2000 (help) ↑ Fellgiebel 2000, p. 36. sfn error: no target: CITEREFFellgiebel2000 (help)
ოთხი კვარტეტი

„ოთხი კვარტეტი“ (ინგლ. Four Quartets) — ბრიტანელი პოეტის, მწერლის, დრამატურგის და კრიტიკოსის ტომას სტერნზ ელიოტის ოთხი ლექსის კრებული. „ოთხ კვარტეტს“ მრავალი თანამედროვე ინტელექტუალი თუ კულტურის მოღვაწე განიხილავს, როგორც XX საუკუნის ყველაზე ფილოსოფიურ ნაშრომს. „ოთხ კვარტეტში“ განხილულია ისეთ უკიდურესობათა ურთიერთკავშირი, როგორც სიცოცხლე დროში და კონტინუუმში; მონობა და თავისუფლება; მწუხარება და ბედნიერება; დროებითობა და მარადისობა და ა. შ. მიუხედავად ელიოტის ტრადიციული ქრისტიანული მსოფლმხედველობისა, „ოთხი კვარტეტის“ ინსპირაციაზე მნიშვნელოვნად იმოქმედეს ძველინდურმა მოძღვრებებმა. მრავლისმომცველი ვედური მოძღვრება აღმოსავლურ ფილოსოფიაში ყველაზე უფრო ფართედ და თვალსაჩინოდ განიხილავს მრავალ ფილოსოფიურ პრობლემას და მათ ურთიერთშეფარდებას. „ოთხი კვარტეტის“ პირველი ოთხი სტრიქონი წარმოაჩენს ელიოტისეულ დროის გაგებას, მის სულიერ მნიშვნელობას და რთულ ფილოსოფიურ ბუნებას, რომელსაც პოეტი განსჭვრეტს სტრიქონში: „...დრო მარად აწმყოა“. ამ ფრაზაში მოიაზრება დროის როგორც ფარდობითი, ისე აბსოლუტური თვისებები; მასში ერთიანდება განსხვავებული ფორმები — წარსული, რომელიც მარად გვშორდება, მომავალი, რომელიც მარად იბადება, და აწმყო, რომელიც მარად ახლდება ცალკეულ მომენტებში. აერთიანებს რა დროს და მარადისობას, ელიოტი ყურადღებას ამახვილებს მათ ახლო ურთიერთკავშირზე. მაგრამ, აერთიანებს რა წარსულს, აწმყოს და მომავალს, ელიოტი გვიხატავს მარადიულ აწმყოს - ფართობით და აბსოლუტურ რეალობას. „ოთხ კვარტეტში“ გამოთქმულია უკვდავების შესაძლებლობა — დროის მარადისობასთან ლოგიკური გაერთიანება. თუ ევროპული აკადემიური მოაზროვნისთვის უკვდავება ტრანსცენდენტური მოვლენაა, ან მხოლოდ პოეტური მეტაფორა — შთამაგონებელი, თუმც არარეალური — ელიოტის შემოქმედებაში ის უბრალო მეტაფორაზე გაცილებით დიდ მნიშვნელობას იძენს. The Four Quartets Online დაარქივებული 2009-02-25 საიტზე Wayback Machine. ტ. ს. ელიოტის აუდიო ჩანაწერი დაარქივებული 2009-05-26 საიტზე Wayback Machine.
ესპანური ენის ტესტი (DELE)

ესპანური ენის დიპლომი — ოფიციალური, ესპანური ენის ცოდნის დამადასტურებელი სერტიფიკატი. ესპანურად Diploma de Español como Lengua Extranjera, ხოლო შემოკლებით კი ჰქვია DELE და სიტყვასიტყვით ითარგმნება „ესპანურის, როგორც უცხო ენის დიპლომი“ . სერტიფიკატს გასცემს სერვანტესის ინსტიტუტი (Instituto Cervantes) ესპანეთის აღზრდის და მეცნიერების სამინისტროს სახელით. სერტიფიკატის მოსაპოვებლად გამოცდები ესპანურ ენაში სირთულის მიხედვით სამ საფეხურადაა დაყოფილი: 1. ესპანური ენის დიპლომი - საწყისი დონე (DIPLOMA DE ESPAÑOL - NIVEL INICIAL) წარმოადგენს ესპანური ენის საწყის დონეს, რომელიც საკმარისია მხოლოდ ელემენტარული ზეპირი და წერილობითი ურთიერთგაგებინებისათვის. ნიველ ინისიალის დონე შეესაბამება საერთო ევროპული სარეფერენციო ჩარჩოს B1-ს. 2. ესპანური ენის დიპლომი - საშუალო დონე (DIPLOMA DE ESPAÑOL - NIVEL INTERMEDIO) წარმოადგენს ესპანური ენის საშუალო დონეს, რომელიც მოწმობს ესპანური ენის შემსწავლელის საკმაოდ კარგ დონეს; მას გააჩნია ენის ძალიან კარგი ზოგადი ცოდნა, რაც საჭიროა ყოველდღიური სიტუაციების დასაძლევად. ნიბელ ინტერმედიოს დონე შეესაბამება საერთო ევროპული სარეფერენციო ჩარჩოს B2-ს. 3. ესპანური ენის დიპლომი - მაღალი დონე (DIPLOMA DE ESPAÑOL - NIVEL SUPERIOR) წარმოადგენს ესპანური ენის მაღალ დონეს, რომელიც მოწმობს ესპანური ენის მცოდნის ძალიან კარგ ენობრივ უნარ-ჩვევებს, რაც მას საშუალებას აძლევს დაძლიოს ნებისმიერი სირთულის ტექსტი. ნიბელ სუპერიორის დონე შეესაბამება საერთო ევროპული სარეფერენციო ჩარჩოს C2-ს. საგამოცდო სერტიფიკატებს გასცემს სალამანკას უნივერსიტეტი სერვანტესის ინსტიტუტთან თანამშრომლობაში. ესპანური ენის დიპლომს საერთაშორისო ძალა აქვს როგორც საუნივერსიტეტო, ასევე პროფესიულ სარბიელზე. ესპანეთში ცნობენ ასევე საზოგადოებრივი და კერძო უნივერსიტეტების მიერ გაცემულ ოფიციალურ, ენობრივი კვალიფიკაციის დამადასტურებელ ცნობებსაც. გამოცდების ჩაბარება შესაძლებელია არა მარტო ესპანეთში, არამედ მსოფლიოს 90 ქვეყანაში და მათი ვარგისიანობა დროის თვალსაზრისით შეუზღუდავია. რომანისტიკა ისპანისტიკა უცხოური ენების ფლობის საერთო ევროპული კომპეტენციები DELE-ს ოფიციალური საიტი
კორეული ენა (KLPT)

კორეული ენის უნარ-ჩვევების ტესტი (კორეულად 한국어능력시험) — ენობრივი კომპეტენციის შესამოწმებელი გამოცდა უცხოელთათვის კორეულ ენაში. ტესტირება ტარდება Korean Language Society-ის (კორეული ენის საზოგადოება) ორგანიზებით. ტესტი აგებულია მოდულარული პრინციპით და დაყოფილია შემდეგ სექციებად; აუდირება, სიტყვათა მარაგი, გრამატიკა, კითხვის უნარი და კონვერსაცია. ტესტის ხანგრძლივობა 110 წუთს შეადგენს, მათ შორის 40 წუთი აუდირებას ეთმობა, ხოლო დანარჩენი 70 წუთი კი სხვა სექციებს. აზიისა და აფრიკის ინსტიტუტი კორეისტიკა KLPT-ის შესახებ დაარქივებული 2010-01-30 საიტზე Wayback Machine. KLPT-ის ნიმუშები დაარქივებული 2007-09-12 საიტზე Wayback Machine.
ქვაცხელები

ქვაცხელები ტვლეპია ქოხი — ადგილი სოფელ ურბნისის აღმოსავლეთით 2,5 კილომეტრზე, მდინარე მტკვრის მარცხენა ნაპირის ტერასაზე, სადაც 1953 წელს ნ. ბერძენიშვილმა აღმოაჩინა და 1954-1965 წლებში ა. ჯავახიშვილმა და ლ. ღლონტმა გათხარეს ერთიმეორეზე მდებარე 3 კულტურული ფენის (B და C - ადრინდელი ბრინჯაოს ხანა, A - ადრინდელი ფეოდალური ხანის) ნასოფლარი და 2 სამაროვანი. ხანძრისაგან განადგურებულ C ფენაში (ძვ.წ. 2800 წ.) აღმოჩნდა 25 შენობის ნაშთი, ადგილზევე იყო დარჩენილი საყოფაცხოვრებო და საწესო მოწყობილობანი. ალიზით ნაგები ან თიხით შელესილი შენობები იდგა კომპაქტურ ჯგუფებად პატარა „მოედნების“ და „ქუჩების“ ირგვლივ, ფასადი მიქცეული იყო იმ ადგილებში გაბატონებული ქარების საწინააღმდეგოდ. ერდოიან-გვირგვინიანი ბანური გადახურვა დედაბოძს ეყრდნობოდა. კვადრატულ კუთხეებმომრგვალებულ სახლს ფასადის მხარეზე გრძელი სამეურნეო დერეფანი ჰქონდა. სახლის ცენტრში, ერდოს ქვეშ, მოწყობილი იყო წრიული, შიდაშვერილებიანი კერა უქრობი ცეცხლისათვის, რომელიც ოჯახის ნაყოფიერების სიმბოლოდ ენთო. მხოლოდ ერთ წრიულ შენობას, რომელიც შესაძლებელია იყო ტაძარი, არ გააჩნდა დერეფანი. B და C ფენები შეიცავდნენ ანალოგიური შენობის ნაშთებს. ზედა A ფენაში გადარჩენილი იყო ურბნისის ქალაქობისდროინდელი (VI-VIII სს.) შენობის რიყის ქვის საძირკვლის, სარტყლებიანი ქვევრების, თიხისა და მინის ჭურჭლის ნაშთები და ინვენტარი და 4 ქრისტიანული სამარხი. ნასოფლარის ჩრდილოეთით მდებარეობდა ტვლეპია ქოხის სამაროვანი. ნაწილობრივ შენობების ქვეშ მოქცეულ ორსამარხებში მიცვალებულები (1 ან 2) დაკრძალულნი იყვნენ გვერდზე ხელ-ფეხ მოკეცილები. ჩატანებული ჰქონდათ კერამიკული ჭურჭელი, ბრინჯაოსა და ვერცხლის იარაღ-სამკაული (მათ შორის მზის, წეროებისა და ირმების გამოსახულებიანი დიადემა). ნასოფლარის ჩრდილო-აღმოსავლეთით მდებარეობდა ტვლეპია წყაროს სამაროვანი. გამოვლენილია ქვაყრილიანი 4 ორმოსამარხის ნაშთი. სამარხებში აღმოჩნდა თიხის ჭურჭლის ნატეხები, ქვის, წიდისა და ბრინჯაოს მძივები, ხიშტისებური შუბისპირი. ნასოფლარის B და C ფენებში და სამაროვნებზე მოპოვებული სამეურნეო იარაღი (ირმის რქის კავისებური სახნისი, კაჟის ნამგლის პირები, ქვის ნავისებური ხელსაფქვავები), ხორბლის, ქერისა და წიპწის ნაშთები, მსხვილფეხა და წვრილფეხა პირუტყვის ძვლები, მრავალფეროვანი თიხის ჭურჭელი, ბრინჯაოს იარაღ-სამკაული, კერის სხვადასხვაგვარი სადგარი, საწესო ლარნაკები, სანათურები, ქვის ფალოსები, ნაყოფიერების მამაკაცი ღვთაების თიხის ფიგურები, ირმების, წეროებისა და ასტრალური გამოსახულებები მოწმობს, რომ აქ ცხოვრობდა წყვილადი ოჯახებისაგან შემდგარი პატრიარქალური გვარი, რომელიც მისდევდა გუთნურ მიწათმოქმედებასა და მწყემსურ მესაქონლეობას, კერამიკის წარმოებას, იცნობდა ბრინჯაოს მეტალურგიას. მის სარწმუნოებრივ წარმოდგენაში ტოტემიზმის გადმონაშთებთან ერთად ჩანს წარმართული პანთეონის მთავარი ღმერთების ტრიადა (მზე, მთვარე და ცისკრის ვარსკვლავი), საფიქრებელია ასევე ნაყოფიერების მცირეაზიური ღვთაების - ტელეფისის - ტვლეფიას - ტვლეპიას კულტი. ჯავახიშვილი ა., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 507-508. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ. 1990 „საქართველოს არქეოლოგია“, თბილისი: თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 1959. — გვ. 73.
ქვენიფნეველები

ქვენიფნეველები — ფეოდალური საგვარეულო საქართველოში, ცხრაზმისხევის (ცხრაზმისხევი; ქსნის ხეობის ნაწილი) ერისთავები. საგვარეულოს დამფუძნებელი (ქსნის ერისთავთა საგვარეულო მატიანის „ძეგლი ერისთავთა“ ცნობით) იყო როსტომ ბიბილური. როსტომს (VI ს.) ცხრაზმისხევში სამფლობელოდ მიუღია ქვენიფნევი, რის შემდეგაც მის გვარისშვილებს ეწოდათ ქვენიფნეველები (ქვენიფნეველი ზოგჯერ სახელადაც გვხვდება ამ საგვარეულოში). როსტომმა სამარხად მიიღო ლარგვისის მონასტერი, რომელიც იქცა ქვენიფნეველების საგვარეულო მონასტრად (ამის გამო ამ საგვარეულოში ხშირად გვხვდება სახელი „ლარგველი“). ბიზანტიის კეისარმა იუსტინიანემ როსტომი დაამტკიცა ცხრაზმისხევის ერისთავად. მის საერისთავოში შედიოდა 7 ხევი. ცხრაზმისხევის საერისთავო თავდაპირველად შედიოდა ქართლის საერისთავოში, XIII საუკუნის II ნახევრიდან კი თვით იქცა საერისთავთერისთავოდ. მოგვიანებით (XV-XVI სს.) ცხრაზმისხევის საერისთავო გადაიქცა ქსნის საერისთავოდ, ხოლო ქვენიფნეველები — ქსნის ერისთავებად. რაკი ქვენიფნევი აღარ იყო ქსნის ერისთავთა რეზიდენცია, საგვარეულოსაც აღარ ეწოდებოდა ქვენიფნეველები, თუმცა სახელი ქვენიფნეველი XV-XVII საუკუნეებშიც გვხვდება ამ გვარში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 518.
საქასრია

საქასრია — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში (ბორითის თემი). მდებარეობს მდინარე ძირულის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 420 მეტრი. ხარაგაულიდან 25 კილომეტრი. სოფელში მოიპოვება საშენი მასალები. სოფელში, გზის განაპირას დგას საქასრიის ღვთისმშობლის მიძინების დედათა მონასტერი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 323 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 189. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ მარგვეთისა და უბისის ეპარქია. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-09-29. ციტირების თარიღი: 2019-09-29. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
სერბაისი

სერბაისი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში (ვახანის თემი). მდებარეობს მდინარე ვახანისწყლის (ჩხერიმელის მარცხენა შენაკადი) ნაპირზე. ზღვის დონიდან 560 მეტრი. ხარაგაულიდან 17 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 165 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 293. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
საქარიქედი

საქარიქედი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში (კიცხის თემი). მდებარეობს მესხეთის ქედის ჩრდილოეთ მთისწინეთზე. ზღვის დონიდან 510 მეტრი. ხარაგაულიდან 7 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 225 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 189. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
სარგვეში

სარგვეში — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: საბე, მირონწმინდა, ჭარტალი, ხორითი). მდებარეობს მდინარე ყარნების (ჩხერიმელის მარჯვენა შენაკადი) მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 560 მეტრი. ხარაგაულიდან 10 კილომეტრი. 1917 წელს სოფელთან შემთხვევით აღმოაჩინეს სარგვეშის განძი. სოფელში არის საბაზო სკოლა, ბიბლიოთეკა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 233 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 101. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ სსიპ საგანმანათლებლო და სამეცნიერო ინფრასტრუქტურის განვითარების სააგენტო[მკვდარი ბმული] ↑ ხარაგაულში 12 სასოფლო ბიბლიოთეკის ფუნქციონირება აღდგა[მკვდარი ბმული] ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
საღანძილე (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი საღანძილე შეიძლება აღნიშნავდეს: საღანძილე — მთა იალნოს ქედზე საღანძილე — სოფელი ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში