laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ჟორჟ სადული

ჟორჟ სადული (ფრანგ. Georges Sadoul; დ. 4 თებერვალი, 1904, ნანსი, საფრანგეთი — გ. 13 ოქტომბერი, 1967, პარიზი, საფრანგეთი) — ფრანგი ისტორიკოსი, თეორეტიკოსი და კინოკრიტიკოსი. დაიწყო როგორც სიურრეალისტმა. 1932 წელს გაწევრიანდა საფრანგეთის კომუნისტურ პარტიაში. მონაწილეობდა წინააღმდეგობის მოძრაობაში. თანამშრომლობდა იატაკქვეშა გაზეთ „ლეტრ ფრანზესში“ (იქ მუშაობდა მეორე მსოფლიო ომის შემდეგაც). სტატიებს აქვეყნებდა „იუმანიტეში“ და სხვ. ხელმძღვანელობდა საფრანგეთის ფილმოთეკას. უმაღლესი კინოგანათლებისა და ფილმოლოგიის ინსტიტუტების პროფესორი. ხელოვნებათმცოდნეობის მეცნიერებათა დოქტორი. ჟორჟ სადულმა შექმნა არაერთი მნიშვნელოვანი ნაშრომი კინემატოგრაფიის საკითხზე, მათ შორის აღსანიშნავია: „მსოფლიო კინოს ისტორია“, „კინოხელოვნების ისტორია“ და სხვა. George Mélies, P., 1961; Louis Lumiére, P., 1964; Dictionnaire des films, P., 1965; Dictionnaire des cinèastes, P., 1965; Жизнь Чарли, пер. с франц., 2 изд., М., 1965. ჟორჟ სადული — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული) ↑ 1.0 1.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 2.0 2.1 Person Profile // კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა — 1990. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q37312"></a> ↑ 3.0 3.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 4.0 4.1 Babelio — 2007. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2877812"></a> ↑ 5.0 5.1 BD Gest' <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2876969"></a> ↑ 6.0 6.1 6.2 6.3 The Fine Art Archive — 2003. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q10855166"></a> ↑ 7.0 7.1 7.2 Садуль Жорж // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a>
არენა ლვოვი

„არენა ლვოვი“ (უკრ. Арена Львів) — საფეხბურთო სტადიონი უკრაინის ქალაქ ლვოვში. კლუბ ლვოვის „კარპატის“ საშინაო მოედანი. იტევს 34,915 მაყურებელს. „არენა ლვოვი“ მასპინძლობდა ევრო 2012-ის მატჩებს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: არენა ლვოვი ოფიციალური საიტი.
ბიჭი ველოსიპედით

ველური ბანდა (ფრანგ. Le Gamin au vélo) — ბელგიელი რეჟისორების, ჟან-პიერ და ლუკ დარდენების 2011 წლის ფილმი. ფილმი ეხება 12 წლის ბავშვს, სირილ კატულს, რომელსაც მამა მიატოვებს და ბავშვთა სახლიდან გამოსული მიმღებ ოჯახში ცხოვრობს. კანის კინოფესტივალის გრან პრი - 2011 ოფიციალური საიტი (ინგლისური) ოფიციალური საიტი (ფრანგული) „ბიჭი ველოსიპედით“ — Box Office Mojo-ზე „ბიჭი ველოსიპედით“ — Rotten Tomatoes
რუმინეთის ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოების არჩევნები (2012)

რუმინეთის ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოების არჩევნები (2012) — ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოების არჩევნები რუმინეთში, რომელიც გაიმართა 2012 წლის 10 ივნისს. მთავრობა ცდილობდა, გადაედო არჩევნების თარიღი და დაემთხვია ის რუმინეთის საპარლამენტო არჩევნები 2012-ისთვის, თუმცა რუმინეთის საკონსტიტუციო სასამართლომ ეს არ დაუშვა. არჩევნების შედეგად მთელი ქვეყნის მასშტაბით გაიმარჯვა სოციალ-ლიბერალურმა კავშირმა, რომელმაც ხმათა 65% მიიღო. რუმინეთის არჩევნებში მემარცხენე ცენტრისტებმა გაიმარჯვეს რადიო თავისუფლება
საფრანგეთის საპარლამენტო არჩევნები (2012)

2012 წლის საფრანგეთის საპარლამენტო არჩევნები - მეთოთხმეტე საპარლამენტო არჩევნები საფრანგეთში, მეხუთე რესპუბლიკის დროს. პირველი ტური შედგა 10 ივნისს, ხოლო 17 ივნისს გაიმართება არჩევნების მეორე ტური. უნდა აირჩეს 577 პარლამენტარი. პირველი ტურის შემდეგ დაწინაურებულია ახალი პრეზიდენტის, ფრანსუა ოლანდის პარტია, სოციალისტები. არჩევნების შედეგები ↑ საფრანგეთის არჩევნებში სოციალისტები იმარჯვებენ რადიო თავისუფლება
ორლიკის კაშხალი

ორლიკის კაშხალი (ჩეხ. Vodní nádrž Orlík) — ჩეხეთის უდიდესი ჰიდროელექტრო კაშხალი. ის აგუბებს მდინარე ვლტავას სოფელ სოლენიცესთან, პრშიბრამის რაიონში. კაშხალს სახელი მის მახლობლად მდებარე ორლიკის ციხე-დარბაზის მიხედვით ჰქვია. კაშხალს აქვს ორი ტურბინა, თითოეული გამოიმუშვებს 91 მეგავატ ელექტრო ენერგიას. ↑ Orlik Hydro Power Plant
პერიგე

პერიგე (ფრანგ. Périgueux, ოქსიტ. Periguers) — ისტორიულ ოლქ პერიგორის და ფრანგულ დეპარტამენტ დორდონის მთავარი ქალაქი. ქალაქი მდებარეობს ბორდოს ჩრდილო-აღმოსავლეთით. ქალაქის მთავარი ღირსშესანიშნაობა არის ცნობილი სენ-ფრონის კათედრალი. ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2012-03-05 საიტზე Wayback Machine.
იაკუბ ბლაშჩიკოვსკი

იაკუბ (კუბა) ბლაშჩიკოვსკი — პოლონელი ფეხბურთელი, პოლონეთის ეროვნული ნაკრების კაპიტანი, საფეხბურთო კლუბ „ფიორენტინას“ წევრი. მონაწილეობა მიიღო ევრო 2012-ში. ბუნდესლიგის ჩემპიონი (2): 2011, 2012 შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „იაკუბ ბლაშჩიკოვსკი“ ვიკისაწყობში. იაკუბ ბლაშჩიკოვსკი — ფიფას ჩანაწერი[დაარქივებული] იაკუბ ბლაშჩიკოვსკი დაარქივებული 2012-04-18 საიტზე Wayback Machine. transfermarkt.de-ზე (გერმანული)
აბელიანი (თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტი)

აბელიანი — სოფელი საქართველოში, თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში, ჩხიკვთის თემში. მდებარეობს მდინარე ალგეთის მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 1020 მ სიმაღლეზე. ქალაქ თეთრიწყაროდან დაშორებულია 5 კილომეტრით. სოფლის ძველი სახელწოდებაა აბელია. XIX საუკუნის 30-იან წლებში აბელიანში დასახლდნენ ბერძნები. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 46 ადამიანი. აბელია (სოფელი) აბელიანის ეკლესია ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 26. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 28. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 13. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 13. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ალგეთი (თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტი)

ალგეთი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში, მანგლისის სადაბო თემში. მდებარეობს მდინარე ალგეთის მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 1190 მ სიმაღლეზე. ქალაქ თეთრიწყაროდან დაშორებულია 38 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 152 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 282. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 15. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
დიონკუნდა ტრაორე

დიონკუნდა ტრაორე (ფრანგ. Dioncounda Traoré; დ. 23 თებერვალი, 1942, კატი, მალი) — მალის პოლიტიკური მოღვაწე, მალის პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი 2012 წლის 7 აპრილიდან. დაიბადა საფრანგეთის კოლონია საფრანგეთის სუდანში (დღევანდელი მალი). სსრკ-ში, ალჟირში და ნიცაში სწავლის შემდეგ დაბრუნდა სამშობლოში და იქ განაგრძო სწავლა. სულ მალე დააპატიმრეს პროფკავშირული მოღვაწეობისათვის. 1992 წელს, ალფა უმარ კონარეს პრეზიდენტად არჩევის შემდეგ დანიშნეს შრომის მინისტრად. 1993 წლიდან სახელმწიფო თავდაცვის მინისტრია. 1994-1997 წწ. ეკავა მალის საგარეო საქმეთა მინისტრის თანამდებობა. 1997-2002 წლებში პარლამენტის დეპუტატია. 2007 წელს აირჩიეს ეროვნული კრების თავმჯდომარედ. 2012 წლიდან კი პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელია. მალის პრეზიდენტი დიონკუნდა ტრაორეს ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2015-08-01 საიტზე Wayback Machine.
ალექსეევკა (თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტი)

ალექსეევკა — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში, ირაგის თემში. მდებარეობს მდინარე ასლანკის (ძველი ქართული სახელწოდება — ტორნე) მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 1180 მ სიმაღლეზე. ქალაქ თეთრიწყაროდან დაშორებულია 13 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 161 ადამიანი. დღევანდელ სოფელ ალექსეევკის სამხრეთ-დასავლეთით, დაახლოებით 1 კმ-ში, მდ. ასლანკის (შეერქვა XIX საუკუნეში ჩასახლებული რუსების მიერ), ანუ ტორნეს ხევის მარჯვენა ნაპირზე, მდებარეობს ნასოფლარი დრიანეთი (დრანეთი). ნასოფლარის აღმოსავლეთ ნაწილში მდებარეობს წმინდა კვირიკესა და ივლიტას სახელობის ტაძარი. მისი პირველი მეცნიერული პუბლიკაცია და ნასოფლარ დრანეთის იდენტიფიკაცია-ლოკალიზაცია ქვემო ქართლის ისტორიულ-არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (XX საუკუნის 40-50-იან წლები. ხელმძღვანელი ნ. ბერძენიშვილი) მოახდინა. 1701-1711 წლების აღწერაში ეს სოფელი მოხსენიებულია, როგორც „დრანეთი“, ხოლო 1721 წლისაში „დრიანეთი“. ვახუშტის გეოგრაფიაშიც ეს სოფელი „დრანეთის“ სახელს ატარებს. ეკლესიის სახელობა დაკარგული იყო და სამეცნიერო ლიტერატურაში ის იწოდებოდა, როგორც დრანეთის, ან ალექსეევკა-დრანეთის ეკლესია. არქეოლოგიურ სამუშაოებისას გაირკვა, რომ ტაძარი წმინდა კვირიკესა და ივლიტას სახელობაზეა აგებული. ეკლესიაზე ჩატარდა არქეოლოგიური და სარესტავრაციო-საპროექტო სამუშაოები (ხელმძღვანელი: ნინო ნოზაძე). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 301. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 15. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II ↑ ალექსეევკა-დრანეთის ეკლესია (წმინდა კვირიკესა და ივლიტას სახელობის ტაძარი) (X-XI სს). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-01-20. ციტირების თარიღი: 2013-02-05.
ამლევი

ამლევი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში, ორბეთის თემში. მდებარეობს მდინარე ალგეთის მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 1090 მ სიმაღლეზე. ქალაქ თეთრიწყაროდან დაშორებულია 16 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 8 ადამიანი. საძელისი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 399. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 16. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
არდისუბანი

არდისუბანი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში, ჯორჯიაშვილის თემში. მდებარეობს მდინარე ბოგვისხევის (მდინარე ალგეთის შენაკადი) ნაპირზე, ზღვის დონიდან 780 მ სიმაღლეზე. ქალაქ თეთრიწყაროდან დაშორებულია 19 კილომეტრით. სოფლის მიდამოებში შუა საუკუნეების მრავალი ძეგლია: სოფლის დასავლეთით ბორცვზე დგას ქვაჯვარი კაცის თავის გამოსახულებით. სოფლის ჩრდილოეთით, 1,5 კმ-ზე ნასოფლარია — ძველი ბოგვი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 138 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 559. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 17. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
არხოტი (თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტი)

არხოტი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში, შეხვეტილის თემში. მდებარეობს თრიალეთის ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ალგეთის ნაპირზე, ზღვის დონიდან 1230 მ სიმაღლეზე. ქალაქ თეთრიწყაროდან დაშორებულია 59 კილომეტრით. სოფელში პატარა ბორცვზე დგას ღვთისმშობლის ძველი ეკლესია, რომელიც XVIII–XIX საუკუნეებშია გადაკეთებული. ეკლესიის ირგვლივ დიდი სასაფლაოა. შუა სოფელში დგას სტელა, რომელზეც რელიეფურადაა გამოსახული ხელი და ორი ჯვარი. წარწერის მიხედვით იგი XIII საუკუნეს მიეკუთვნება. სოფლის მახლობლად, სამხრეთით 2 კმ-ზე, მთის ფერდობზე, ხშირ ტყეში დგას თლილი ქვით შემოსილი შუა საუკუნეთა დარბაზული ეკლესია, რომლის კედლებზე რამდენიმე მნიშვნელოვანი რელიეფური კომპოზიციაა. ინტერიერში შემონახულია ბრწყინვალედ მოჩუქურთმებული XIII საუკუნის კანკელი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 16 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 619. ციციშვილი ი., მატერიალური კულტურის ძეგლები ქვემო ქართლის ისტორიულ-არქეოლოგიური ექსპედიციის მასალების მიხედვით, «ძეგლის მეგობარი», 1980, № 54. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 18. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ვანათი (თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტი)

ვანათი, ყოფ. ვანეთი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში (ქვემო ქართლის მხარე), თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში (ორბეთის ადმინისტრაციული ერთეული). სოფელი მდებარეობს თრიალეთის ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ვერის (მტკვრის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 1100 მ სიმაღლეზე. ქალაქ თეთრიწყაროდან დაშორებულია 34 კილომეტრით. სოფელი პირველად იხსენიება დიმიტრი თავდადებულის 1289 წლის სიგელში, რომლითაც მეფეს სიონის ღვთისმშობლისთვის შეუწირავს „ვერის ჴევსა ვანანი სოფელი“. ვახუშტი ბატონიშვილი (XVIII ს.) ვერის ხევის დახასიათებისას გადმოგვცემს: „დიდგორის მთის კერძო არს უვენახო, უხილო ვანათამდე, მას ქუეით ვენახოვანი, ხილიანი, ტყიანი, ნადირიანი, ფრინველიანი. ვანათს ქუეით არს ციხე წვერისა“. ვანათი ასევე მოიხსენიება ვერის ხევის სოფლებს შორის იოანე ბატონიშვილის „ქართლ-კახეთის აღწერაში“. XIX-XX საუკუნეებში „ვანეთის“ სახელით იწოდებოდა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 8 ადამიანი. ვანათი // ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. ?. ქართლის ცხოვრების ტოპოარქეოლოგიური ლექსიკონი, გვ. 209, თბ., 2013 წელი. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ვაშლოვანი (თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტი)

ვაშლოვანი — სოფელი საქართველოში (შიდა ქართლის მხარე), თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში (ბორბალოს ადმინისტრაციული ერთეული). მდებარეობს თრიალეთის ქედის სამხრეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 820 მ სიმაღლეზე. ქალაქ თეთრიწყაროდან დაშორებულია 35 კილომეტრით. ვაშლოვანი წყაროებში იხსენიება XVI საუკუნიდან. სოფელში შემონახულია ორბელიანების სასახლის ნანგრევი და საცხოვრებელი კოშკი. წარწერის თანახმად, აუშენებია რუსეთის ჯარის გენერალს, თამაზ ორბელიანს 1811 წელს (მშენებელი გიორგი ოსტატი). სოფლის აღმოსავლეთ ნაწილში, ხევის პირას, დგას თლილი ქვით შემოსილი წინანაურის ღვთისმშობლის ერთნავიანი ეკლესია. იგი XI–XII საუკუნეებში უნდა იყოს აგებული და გვიანდელ ფეოდალურ ხანაში შეკეთებული. სოფლის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში XVII–XVIII საუკუნეების ღვთისმშობლის ეკლესიაა. მის მახლობლად, სამხრეთით, წმინდა მარინეს შუა საუკუნეების პატარა ეკლესიის ნანგრევებია. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 770 ადამიანი. ღვთისმშობლის ეკლესია ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 331. ვაშლოვანი // ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. ?. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
სართიჭალა

სართიჭალა — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის გარდაბნის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი (სოფლები: სართიჭალა, მუღანლო). მდებარეობს ივრის ზეგანზე, მდინარე ივრის მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 680 მ სიმაღლეზე. ქალაქ გარდაბნიდან დაშორებულია 45 კილომეტრით. ივრის რკინიგზის სადგურიდან 5 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 6009 ადამიანი. საქართველოს სოფლებს შორის სართიჭალა მოსახლეობის რაოდენობით ერთ-ერთი უდიდესია. არის ნავთობის საბადო. სოფელში არის საჯარო სკოლა, ნავთობის საბადო, ფუნქციონირებს საზოგადოებრივი ცენტრი. სართიჭალა აღნიშნულია ვახუშტისა და იოანე ბაგრატიონის შრომებში, ახალი ქართლის ცხოვრების მესამე ტექსტში, ფარსადან გორგიჯანიძის შრომაში, კახეთის ხალხის აღწერის დავთრებში და სხვაგან. ჩანს, XIX საუკუნეში სართიჭალის სახელით გახდა ცნობილი. სართიჭალა არასწორი ფორმაა და თავდაპირველი სახელი სათისჭალა ყოფილა. სათი იგივე გიშერია (შავი ქარვა). სათისჭალა ნიშნავს შავ ჭალას ცხადია აქ ძველი პერიოდიდან ცნობილი იქნებოდა ნავთობის საბადოები, რომლის მიხედვითაც უნდა შერქმეოდა აღნიშნული სახელი. მთავარი სტატია: გერმანული კოლონიები კავკასიაში. 1817-1818 წლებში გერმანელმა კოლონისტებმა სართიჭალის ტერიტორიაზე დააარსეს დასახლებები მარიენფელდი და პეტერსდორფი. სულ პეტერსდორფსა და მარიენფელდში 1836 წლისთვის 187 გერმანელი ცხოვრობდა. მარინფელდი პირველად გვხვდება 1825 წლის სტატისტიკურ აღწერასა და 1826 წლის რუკაზე. საბჭოთა წლებში ამ დასახლებას როზენფელდი უწოდეს და, უკვე, 1930 წლის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიულ დაყოფაში ამ სახელით არის აღნიშნული. 40-იანი წლებიდან სახელი გაუქმდა და ამ უბანზეც გავრცელდა სახელწოდება სართიჭალა. საქართველოს დიდი სოფლები ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 105. კ. ხარაძე, „კახეთის ისტორიული გეოგრაფია XVIII ს“, გვ.94, თბ., 2010 ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 150. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 90. ↑ ჭუმბურიძე ზ., „რა გქვია შენ?“, თბ., 1982, გვ. 535
ვიზიროვკა

ვიზიროვკა — სოფელი საქართველოში (ქვემო ქართლის მხარე), თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში (ირაგის ადმინისტრაციული ერთეული). მდებარეობს ბედენის ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე თორნისწყლის (ხრამის მარცხენა შენაკადი) ნაპირას, ზღვის დონიდან 1460 მ სიმაღლეზე. ქალაქ თეთრიწყაროდან დაშორებულია 18 კილომეტრით. სოფელი დაარსეს XIX საუკუნის II ნახევარში ოსმალეთის ტრაპიზონის პროვინციიდან გადმოსახლებულმა ბერძნებმა. 1990-იან წლებში ბერძნული მოსახლეობის ემიგრაციის გამო სოფელში მუდმივი მოსახლეობა აღარაა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 407. ვიზიროვკა // ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
მიკაელ კრონ-დელი

მიკაელ კრონ-დელი — დანიელი ფეხბურთელი, დანიის ეროვნული ნაკრებისა და საფეხბურთო კლუბ „ბრონდბიუს" წევრი. მონაწილეობა მიიღო ევრო 2012-ში. Brøndby IF profile დაარქივებული 2010-09-19 საიტზე Wayback Machine. Danish national team profile დაარქივებული 2021-04-17 საიტზე Wayback Machine. Official Danish Superliga stats Voetbal International profile Official Ajax profile დაარქივებული 2012-04-07 საიტზე Wayback Machine. Footballdatabase Profile
ჩეხეთის შვეიცარია

ჩეხეთის შვეიცარია (ჩეხ. České Švýcarsko), აგრეთვე ცნობილი როგორც ბოჰემიის შვეიცარია — პეიზაჟური რეგიონი ჩრდილო-დასავლეთ ჩეხეთში. მდებარეობს ელბის ქვიშაქვის მთებზე, ჩეხეთის მხარეს, ქალაქ დეჩინის ჩრდილოეთით, მდინარე ელბის ორივე ნაპირზე. აღმოსავლეთით იშლება ლუჟუჩკის მთებში და დასავლეთით ორეს მთებში. უმაღლესი წერტილია მთა დეჩინსკი-სნეჟნიკი ზღვის დონიდან 726 მეტრზე. 1972 წლიდან გააჩნია დაცული არეალის სტატუსი. 2000 წლის 1 იანვარს, ელბის მარჯვენა მხარეს მდებარე რეგიონს ეროვნული პარკის სტატუსი მიენიჭა და ჩეხეთის შვეიცარიის ეროვნული პარკი ეწოდა. პარკი გერმანიის ტერიტორიაზე მდებარე საქსონიის შვეიცარიის ეროვნული პარკის გაგრძელებას წარმოადგენს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჩეხეთის შვეიცარია Official website (ჩეხური) Photographs of the region დაარქივებული 2012-12-16 საიტზე Wayback Machine. Bohemian Switzerland დაარქივებული 2013-10-30 საიტზე Wayback Machine. Photos of Bohemian Switzerland Awarded "EDEN - European Destinations of Excellence" non traditional tourist destination 2009
კრკონოშეს ეროვნული პარკი

კრკონოშეს ეროვნული პარკი (ჩეხ. Krkonošský národní park) — ეროვნული პარკი ჩეხეთის რესპუბლიკაში, ლიბერეცისა და ჰრადეც-კრალოვეს მხარეებში. გადაშლილია ქვეყნის უმაღლეს მთათა სისტემაში, კრკონოშეს მთებში. პარკს ასევე მიენიჭა იუნესკოს ბიოსფერული ნაკრძალის სტატუსი. ესაზღვრება პოლონეთში მდებარე კარკონოსზეს ეროვნულ პარკს. პარკის უმაღლესი მწვერვალია სნეჟკა (თოვლიანი მთა; 1602 მ), რომელიც ამავე დროს ჩეხეთის უმაღლესი წერტილია. Rubín, Josef (2003). Národní parky a chráněné krajinné oblasti. Praha: Olympia. ISBN 80-7033-808-3.  Správa KRNAP. ციტირების თარიღი: 2007-03-14. ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2020-08-06 საიტზე Wayback Machine. Forests of Krkonoše National Park (youtube video)
ლატექსი

ლატექსი (ლათ. Latex – სითხე, წვენი) — პოლიმერული ხსნარი. ბუნებაში ხვდება როგორც სქელი სითხე, რომელსაც შეიცავს სხვადასხვა მცენარე, როგორიცაა ბრაზილიური ჰევეა, ბაბუაწვერა და სხვა. ყველაზე მეტი ლატექსი იწარმოება ტაილანდში (2,065,000 ტონა, 1998 წლის მონაცემებით). ლატექსი – უცხო სიტყვათა ლექსიკონი (ქართული ენა) ინფორმაცია ლატექსის მოპოვების შესახებ (ინგლისური)
წეროს ტბა

წეროს ტბა — ტბა საქართველოში, ბორჯომის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, დაბაძველის ლავურ პლატოზე, ზღვის დონიდან 1808 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 0,02 კმ², აუზის ფართობი 0,62 კმ², მაქსიმალური სიღრმე 6,6 მ. წყლის მოცულობა 90 ათ. მ³. ქვაბული წარმოქმნილია მექანიკური სუფოზიით. წყალი ღია ლურჯი ფერის, მტკნარი და სუფთაა. გაუდინარია. ტბაში თევზი არ არის. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 211. ↑ ლევან მარუაშვილი. საქართველოს ფიზიკური გეოგრაფია, თბილისი, ცოდნა, გვ. 309, თბ. 1964. ↑ Апхазава И. С. Озера Грузии. Тбилиси: Мецниереба, 1975. 181 с.
პოდიის ეროვნული პარკი

პოდიის ეროვნული პარკი (ჩეხ. Národní park Podyjí) — ეროვნული პარკი ჩეხეთში, სამხრეთ მორავიის მხარეში. იგი იცავს მდინარე დიეს ღრმა ხეობის თითქმის ბუნებრივ ტყეებს. წარმოდგენილია ცენტრალურ ევროპაში საუკეთესოდ შემორჩენილი ბიომი. უერთდება ავსტრიაში მდებარე თაიატალის პატარა ეროვნულ პარკს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: პოდიის ეროვნული პარკი Rubín, Josef (2003). Národní parky a chráněné krajinné oblasti. Praha: Olympia. ISBN 80-7033-808-3.  Správa NP Podyjí. ციტირების თარიღი: 2007-03-14.
შუმავის ეროვნული პარკი

შუმავის ეროვნული პარკი (ჩეხ. Národní park Šumava) — ეროვნული პარკი ჩეხეთში, პლზენისა და სამხრეთ ბოჰემიის მხარეების ტერიტორიაზე, გერმანიასთან და ავსტრიასთან საზღვრების გასწვრივ. იცავს მცირედ დასახლებულ ამავე სახელწოდების (შუმავა) მთათა სისტემას. შუმავის მთები დაფარულია ცენტრალური ევროპის ყველაზე ვრცელი ტყეებით, რომლის ბუნებრივი შემადგენლობა, შეიცვალა, თუმცა დღესაც სჭარბობს ნაძვი. ბევრ ადგილას, არამშობლიური ნაძვები ხელოვნურად იქნა გაშენებული. ისინი კარგად ვერ ეგუებიან ადგილობრივ მშრალ კლიმატს და სისტემის გარკვეული ელემენტების მიმართ მგრძნობელობას გამოხატავენ, მაგალითად ძლიერი ქარებისა და ქერქის ხოჭოსადმი. მრავალი ფართო პლატო ტორფის ჭაობებით, მყინვარული ტბებითა და პირველყოფილი ტყეების ნაშთებით ავსებს საცხოვრებელი არეალის მოზაიკას, თუმცა მოსახლეობა ძალიან არათანაბრადაა გადანაწილებული, რადგან მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ დომინანტი გერმანულენოვანი მოსახლეობა განდევნილ იქნა არეალი ფაქტობრივად გაუდაბნოვდა. 1970-იან წლებამდე აქ არსებობდა ფოცხვერების სტაბილური პოპულაცია. 1963 წლის 27 დეკემბერს, არეალი დაცულ ტერიტორიად გაფორმდა და ის მთის სისტემის უდიდეს ნაწილს მოიცავდა. 1991 წლის 20 მარტს, მისი ყველაზე ღირებული ნაწილი ეროვნულ პარკად გაფორმდა, დარჩენილი დაცული ტერიტორია კი მის ბუფერულ ზონად. Rubín, Josef (2003). Národní parky a chráněné krajinné oblasti. Praha: Olympia. ISBN 80-7033-808-3.  Správa NP a CHKO Šumava. ციტირების თარიღი: 2007-03-16. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: შუმავის ეროვნული პარკი
ბორშენი

ბორშენი (ჩეხ. Bořeň) — ფონოლიტური ბორცვი ჩეხეთში, ქალაქ ბილინიდან 2 კმ-ით სამხრეთით. შორიდან მას გაწოლილი ლომის ფორმა აქვს. მისი სტრუქტურა აშშ-ში, ვაიომინგში მდებარე დევილზ-ტაუერის მთის მსგავსია. ევროპაში არსებულ მსგავსი სახის სტრუქტურებს შორის ბორშენი უდიდესია. თვალშისაცემი ფორმების გამო, მისი დანახვა შესაძლებელია როგორც ქალაქ ბილინიდან, ისე სხვა მოშორებული ადგილებიდან. ასევე გამოედინება სამკურნალო მინერალური წყაროები. Climbing guide – Stanislav Emingr, Ladislav Vörös Virtual panorama from the top of the Bořeň დაარქივებული 2013-01-05 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links Bořeň page, official Czech Central Mountains Park site
მალა-პრავიჩიცკა-ბრანა

მალა-პრავიჩიცკა-ბრანა (ჩეხ. Malá Pravčická brána) — ქვიშაქვის ბუნებრივი თაღი ჩეხეთში. მდეებარეობს ჩეხეთის შვეიცარიის რეგიონში. სიმაღლე დაახლოებით 2,30 მეტრია, სიგანე 3,30 მ. სახელი ეწოდა ახლომდებარე, ევროპაში უდიდესი ქვიშაქვის ბუნებრივ თაღ პრავიჩიცკა-ბრანასგან. Roland H. Winkelhöfer: Durch Höhlen der Böhmischen Schweiz: Höhlenführer und Katasterdokumentation. Der Höhlenforscher, Dresden 1997, ISBN 3-00-002317-8