მ. სარჯიტო

მ. სარჯიტო ( ინდონ. M. Sardjito ( დ. 13 აგვისტო, 1889, პურვოდადი, მაგეტანი, აღმოსავლეთ იავა — 5 მაისი, 1970, იოგიაკარტა ) — ინდონეზიელი მედიკოსი-მეცნიერი, პროფესორი, გაჯაჰ მადას უნივერსიტეტის პირველი რექტორი. ინდონეზიის ეროვნული გმირი. 1907 წელს დაამთავრა ჰოლანდიური სკოლა ლუმაჯანგში, 1915 წელს — ბატავიის ადგილობრივთა სამედიცინო სკოლა (STOVIA). 1920-1922 წლებში. სწავლობდა ამსტერდამის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტზე. 1923 წელს ლეიდენის უნივერსიტეტში დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია. 1924 წელს სტაჟირება გაიარა ამერიკულ ჯონს ჰოპკინსის უნივერსიტეტში, ხოლო 1931-1932 წლებში — ბერლინის რაიხ-გესუნდჰეიტანტის ლაბორატორიაში. ექიმის კარიერა დაიწყო ბატავიანის საავადმყოფოში, შემდეგ 1920 წლამდე მუშაობდა ბანდუნგის პასტერის ინსტიტუტში. 1924-1929 წლებში. მუშაობდა ბატავიის ცენტრალურ ლაბორატორიაში. 1929 წელს ეკავა უმაღლესი სამედიცინო სკოლის დირექტორის მოადგილის თანამდებობა. 1930 წელს ხელმძღვანელობდა ლაბორატორიას მაკასარში, 1932-1945 წლებში — სემარანგში. 1932-1942 წლებში. იყო გაზეთ „სამედიცინო ამბების“ რედაქტორი. მ. სარაჯიტომ მონაწილეობა მიიღო თირკმელების კენჭების საწინააღმდეგო (Calcusol) და ქოლესტერინის შესამცირებელი (Calterol) პრეპარატების, აგრეთვე ტიფის, ქოლერის, დიზენტერიის, სტაფილოკოკის და სტრეპტოკოკის საწინააღმდეგო ვაქცინების შემუშავებაში. 1945 წლის შემდეგ გახდა პასტერის ინსტიტუტის დირექტორი, ამავე დროს, მონაწილეობდა წითელი ჯვრის ორგანიზაციის შექმნაში. სარაჯიტო იყო პირველი ეროვნული ინდონეზიური ორგანიზაციის " Budi Utomo " (მაღალი მიზანი) წევრი — 1925 წელს ხელმძღვანელობდა ორგანიზაციის ბატავანის ფილიალს. აქტიურად იყო ჩაბმული ბრძოლაში დამოუკიდებლობისთვის: ამარაგებდა პარტიზანებს მედიკამენტებით, ჯარისთვის შეიმუშავა ჯარისკაცების რაციონი სახელწოდებით "სარჯიტოს ორცხობილები." 1949-1961 წლებში. იყო გაჯაჰ მადას უნივერსიტეტის პირველი რექტორი, ხოლო 1964-1970 წლებში — ინდონეზიის ისლამური უნივერსიტეტის რექტორი. 1967 წელს იყო დროებითი სახალხო საკონსულტაციო კონგრესის, ხოლო 1968 წელს — ინდონეზიის უმაღლესი მრჩეველთა საბჭოს წევრი. მეცნიერი დამსახურებული მოღვაწეობისთვის დაჯილდოვდა არაერთი ორდენით და მედლით. მათ შორის იყო: მედალიპარტიზანის ორდენი (Bintang Gerilya); დამოუკიდებლობისთვის მებრძოლის მედალი (Satyalancana Perintis Kemerdekaan) (1961);მედალი მრავალწლიანი სამსახურისთვის (Satyalancana Karya Satya) (1961); მაჰაპუტრას ვარსკვლავის მესამე კლასის ორდენი (1973) და ღირსების მეორე ხარისხის ორდენი (Bintang Kehormatan). მ. სარჯიტოს სახელს ატარებს საავადმყოფო იოგიაკარტაში (Rumah Sakit Umum Pusat Dr. Sardjito); 2018 წლის 22-25 იანვარს გაჯაჰ მადას უნივერსიტეტში სარჯიტოსადმი მიძღვნილი ფოტოებისა და დოკუმენტების გამოფენა გაიმართა გაჯაჰ მადას უნივერსიტეტმა და ინდონეზიის ისლამური უნივერსიტეტმა 2018 წელს მთავრობას მიმართეს წინადადებით, რომ სარჯიტოსთვის მიენიჭებინათ ინდონეზიის ეროვნული გმირის წოდება. 2019 წელს მას ეს წოდება მიენიჭა. სარჯიტოს მამა — პედაგოგი. ↑ Mahfud MD: Sardjito Deems to be Named as National Hero დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-01-10. ციტირების თარიღი: 2023-12-10. ↑ Mengenang Prof. Dr. M. Sardjito, M.D., M.P.H. დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-01-10. ციტირების თარიღი: 2023-12-10. ↑ Prof. Sardjito berkontribusi dalam pembangunan politik-nasional დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-01-10. ციტირების თარიღი: 2023-12-10. ↑ Dylan Aprialdo Rachman. Mengenal Prof. Sardjito, Ilmuwan Pencipta Vaksin Typus hingga Biskuit // «Kompas», 27.2.2018 დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-01-10. ციტირების თარიღი: 2023-12-10. ↑ Getting to Know Prof. Sardjito Closer დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-01-10. ციტირების თარიღი: 2023-12-10. ↑ Dylan Aprialdo Rachman. UGM dan UII Ajukan Prof. Sardjito Jadi Pahlawan Nasional // «Kompas», 27.2.2018 დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-11-08. ციტირების თარიღი: 2023-12-10.