laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ვაჩნაძიანის ფალახოსროიანის ეკლესია

ვაჩნაძიანის ფალახოსროიანის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაჩნაძიანის ჩრდილო-დასავლეთით 1 კილომეტრზე, მღვრიეხევის მარჯვენა ნაპირზე, ტყეში. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესიის აგების შესახებ არსებობს თქმულება, რომლის მიხედვითაც ვაჩნაძიანელების ფალავანს, სახელად ხოსროს, სასტიკად დაუმარცხებია შემოსეული ლეკების ფალავანი და ამით სოფელი აწიოკებისაგან უხსნია. მადლიერ სოფელს თავისი ფალავნის ხოსროს პატივსაცემად ჭიდაობის ადგილისათვის, ფალახოსროიანი შეურქმევია და ეკლესია აუშენებია. ეკლესია დარბაზულია ნაგებია რიყის მსხვილი და საშუალო ზომის ქვითა და კირის დუღაბით ალაგ-ალაგ ფასადებზე და გარეთა კუთხეებში ლოდებია გამოყენებული. წყობა ირეგულარულია, ტლანქი. ძალიან დაზიანებული: მთლიანად ჩამონგრეულია კამარა, მონგრეულია კედლების ზედა ნაწილები, კედლების შემორჩენილი ნაწილები დარბაზულია. ეკლესია უაფსიდოა, დასავლეთიდან აქვს ერთადერთი შესასვლელი კარის გადახურვა და წირთხლების დიდი ნაწილი ჩამონგრეულია. კარის თავზე პატარა სწორკუთხა სარკმელია გაჭრილი მსგავსი სარკმელია აღმოსავლეთ კედელშიც საკურთხევლის სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებზე. მცირე ზომის თითო სწორკუთხა ნიშაა. საკურთხეველს ორივე კუთხე მომრგვალებული აქვს, საკურთხეველი გადახურული ყოფილა კონქით, რომლის ქუსლის წყობის მცირე ნაწილიღაა შემორჩენილი. გრძივი კედლების აღმოსავლეთ ნაწილში წყვილი პილასტრია, რომლებითაც საკურთხეველი დარბაზისგან იყო გამიჯნული. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 104.
ვაჩნაძიანის უსანეთის ეკლესია

ვაჩნაძიანის უსანეთის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაჩნაძიანის დასავლეთ განაპირას, სულაძეების კარ-მიდამოებში, განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია მსხვილი და საშუალო ზომის რიყის ქვითა და კირის დუღაბით. წყობა ირეგულარულია. ძლიერაა დაზიანებული: ჩამონგრეულია კამარა და კონქი, დანგრეულია გრძივი კედლების უმეტესი ნაწილი, გარეთა კუთხეები და ჩრდილოეთკედლის დასავლეთ ნახევარი საძირკვლამდე აღმოსავლეთ კედელი 2,5 მეტრ სიმაღლეზეღა დგას, დასავლეთისა კი — 3,5 მეტრ სიმაღლეზე. შემორჩენილი კედლები დარბაზულია. დასავლეთ კედელი გადახრილია დასავლეთისკენ, ინტერიერში ყრია ქვები და ამოსულია ხეები. შესასვლელი დასავლეთიდანაა. იგი გარედან გადახურულია ნახევარწრიული თაღით, ხოლო შიგნით ხის ძელით თარაზულად ყოფილა გადახურული. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, აფსიდში გაჭრილია ვიწრო მაღალი სწორკუთხა სარკმელი. მსგავსი სარკმელია დარბაზის დასავლეთ კედელშიც — კარის თავზე. ამავე კედლის კიდეებში თითო სწორკუთხა ნიშაა. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 104.
ვაჩნაძიანის საწნახელი

ვაჩნაძიანის საწნახელი — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაჩნაძიანის სამხრეთ-დასავლეთით 1 კილომეტრზე, ტყეში. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. საწნახელი გეგმით სწორკუთხაა. ნაგებია მსხვილი რიყის ქვითა და კირის ხსნარით. წყობა ტლანქი და დაზიანებულია. ამოვსებულია მიწით და შიგ მცენარეებია ამოსული, გარედან ხავსითაა დაფარული. ტკბილის გასასვლელი ხვრელი, რომელიც თაღარაში ჩადის, გრძივ კედელშია მოწყობილი. საწნახლის წინ სწორკუთხა აუზის კვალი შეინიშნება. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 103.
ვაჩნაძიანის მუზეუმი

ვაჩნაძიანის მუზეუმი — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაჩნაძიანის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, საჯარო სკოლის ეზოში. გაიხსნა 1966 წელს, ჯანდიერებისეულ სასახლეში. ამავე წელს მიენიჭა მუზეუმის დამაარსებლის, სოფლის ღვაწლმოსილი პედაგოგის — გიორგი მაისურაძის სახელი. შენობა ააგო თავად ლევან გიორგიძის ძე ჯანდიერმა 1888 წელს. სახლი ეზოს მხრიდან ერთსართულიანია. მთავარი ფასადის მხარეს ორსართულიანია. ნაგებია რიყის ქვისა და აგურის რიგების მონაცვლეობით. შენობის შესასვლელი სამხრეთიდანაა. I სართულზე ორი ოთახია, ერთ-ერთი უსარკმლოა და გამოყენებულია დამხმარე სათავსოდ. კარი აღმოსავლეთიდან აქვს, მეორე ოთახში შესასვლელი ჩრდილოეთიდანაა, აღმოსავლეთ და ჩრდილოეთ კედლებში თითო სარკმელია გაჭრილი, სამხრეთ-დასავლეთ კუთხეში კი ბუხარია. შენობის II სართულზე მთავარი ფასადის შუა ხის რიკულებიანი აივანია, რომელიც აგურის 5 სწორკუთხა ბურჯზეა დაყრდნობილი. აივნის გადახურვა ხის კოჭებზეა გამართული და 5 სწორკუთხა ხის სვეტს ეყრდნობა. აივნის წინ აგურის მოაჯირიანი ორმარშიანი კიბეა, რომელიც II სართულის განაპირა ოთახების შუა აივანზე გამოდის და დიდი კარ-სარკმლები აქვს. სარკმლების წინ თითო სწორკუთხა შეღრმავებაა, რომლებიც ყვითლადაა შეფერადებული. კედლები დასრულებულია აგურის მაღალი პარაპეტით. შენობა გადახურულია თუნუქის პირამიდული სახურავით. მუზეუმში 5000-ზე მეტი ექსპონატია დაცული. II სართულზე 5 საგამოფენო დარბაზი, 4 ოთახი და ერთი პატარა ტალანია. ყველაზე დიდი დარბაზი დათმობილი აქვს სოფლის ტერიტორიაზე მოპოვებულ არქეოლოგიურ ექსპონატებს. II დარბაზში გამოფენილია ნუმიზმატიკური და გლიპტიკური მასალა. III დარბაზში სოფლის ამსახველი ფოტოსურათებია, მათ შორის ილია ჭავჭავაძისა და აკაკი წერეთლის ვაჩნაძიანში სტუმრობის დროს გადაღებული ფოტოსურათები. IV დარბაზში დაცულია სასულიერო ლიტერატურა და სხვა ექსპონატები. მათ შორისაა მეფე ერეკლე II-ის, ანტონ კათალიკოსის და მდივან-მწიგნობრის, დიმიტრი თუმანიშვილის მიერ ხელმოწერილი სიგელი, რომლის მიხედვითაც მეფე ერეკლე II-ს გაქრისტიანებული ლეკისთვის უფლება მიუცია, ცოლად შეერთო სოფელ კალაურის მკვიდრი ბეითელმანი — ნაჰირელის ქალიშვილი. დარბაზში წარმოდგენილია სამეთუნეო ნაწარმიც. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 103-104.
ირაკლი ფირცხალავა

ირაკლი ფირცხალავა ან ირაკლი (რუს. Иракли Пирцхалава ან Иракли; დ. 13 სექტემბერი, 1977, მოსკოვი) — რუსეთში მოღვაწე ქართული წარმოშობის მომღერალია. თავისი კარიერის განმავლობაში, მან ძალები რამდენიმე ჟანრში მოსინჯა, თუმცა ამჟამად სიმღერები მისი რეპერტუარიდან პოპ სტილშია შესრულებული. გამოშვებული აქვს სამი სოლო ალბომი. ირაკლის დედა - ნანა ფირცხალავა ზრდიდა. ბავშვობაში მან 5 სკოლა გამოიცვალა და სწავლობდა სპორტულ სკოლა-ინტერნატში ფრანგული განხრით. ბავშვობიდანვე ირაკლი ფეხბურთელობაზე ოცნებობდა, მაგრამ დედის დაჟინებული სურვილით, 5 წლის ასაკში მუსიკალურ სკოლაში ჩაირიცხა. თუმცა, ბავშვობის ოცნებამ გაიმარჯვა და 13 წლის ასაკში მან მიატოვა მუსიკალური სასწავლებელი და 2 წელი საფეხბურთო კლუბ "ლოკომოტივში" ვარჯიშობდა. მოგვიანებით, ირაკლი მიხვდა, რომ წარმატებული საფეხბურთო კარიერის შესაქმნისთვის უკვე ძალიან დიდი იყო და იმის გააზრებით, რომ ის მუდმივად მეორე შემადგენლობაში ითამაშებდა, დატოვა საყვარელი კლუბი. ბავშვობაში, მუსიკალურ სკოლაში სწავლას უშედეგოდ არ ჩაუვლია. 16 წლის ასაკში ირაკლი პირველ სიმღერას წერს პროფესიონალურ ხმის ჩამწერ სტუდიაში. ამავე დროს, ის სერიოზულად ინტერესდება ჰიპ-ჰოპ მუსიკით. ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2007-09-29 საიტზე Wayback Machine.
კლეოპატრა სელენა

კლეოპატრა სელენა (ძვ. ბერძნ. Κλεοπάτρα Σελήνη; დაახ. ძვ. წ. 135/130 – 69) — სირიის მონარქი, როგორც კლეოპატრა II სელენა (ძვ წ. 82–69), პტოლემე VIII-სა (ეგვიპტის მეფე) და კლეოპატრა III-ს შვილი. დედამისის პოლიტიკურ თამაშებში კლეოპატა სელენა მის პაიკს წარმოადგენდა. ძვ. წ. 115 წელს, კლეოპატრა III-მ აიძულა თავის შვილი პტოლემე IX გაშორებოდა თავის ცოლს კლეოპატრა IV-ს (რომელიც ასევე მისი დაც იყო) და აერჩია კლეოპატრა სელენი, როგორც ეგვიპტის ახალი დედოფალი. დაძაბულობა მეფესა და დედამისს შორის თანდათან ისე გაძლიერდა, რომ მისი გაძევებით დასრულდა. სელენა შემდეგ სავარაუდოდ ახალ მეფეზე პტოლემე X-ზე დაქორწინდა, რომელიც ასევე მისი ძმა იყო. ძვ წ. 194/3 წელს, ეგვიპტელი მეფის პტოლემე V-ის სირიელ სელევკიდ დედოფალ კლეოპატრა I-ზე ქორწინების შემდეგ ამ ორ სამეფოს შორილ დინასტიური ქორწინებების პრაქტიკა ჩამოყალიბდა. ძვ. წ. 102 წელს კლეოპატრა III-მ თავის ძმისშვილ ანტიოქუს VIII-სთან ალიანსის ჩამოყალიბება გადაწყვიტა და კლეოპატრა სელენა პატარძლად გაუგზავნა. ძვ. წ. 96-ში მისი მკვლელობის შემდეგ კლეოპატრა სელენამ მის ძმაზე ანტიოქუს IX-ზე დაქორწინდა. კლეოპატრა სელენამ მეორე ქმარი დაკარგა ძვ. წ. 95-ში. კლეოპატრა სელენა საბოლოოდ დაქორწინდა ანტიქოს IX-ის შვილზ ანტიოქუს X-ზე და თავი თანა მმართველად გამოაცხადა. ისტორიულ წყაროებზე დაყრდნობით მიიჩნევა, რომ მისი ბოლო ქმარი ძვ. წ. 92 წელს გარდაიცვალა. Ager, Sheila L. (2005). „Familiarity Breeds: Incest and the Ptolemaic Dynasty“. The Journal of Hellenic Studies. The Society for the Promotion of Hellenic Studies. 125. ISSN 0075-4269.CS1-ის მხარდაჭერა: ref=harv (link) Appian [162] (1912). Appianʼs Roman History with an English translation by Horace White in Four Volumes. William Heinemann. OCLC 886392072.  Ashton, Sally-Ann (2003). The Last Queens of Egypt. Pearson Education. ISBN 978-0-582-77210-6.  Atkinson, Kenneth (2012). Queen Salome: Jerusalem's Warrior Monarch of the First Century B.C.E.. McFarland & Company. ISBN 978-0-786-49073-8.  Bellinger, Alfred R. (1949). „The End of the Seleucids“. Transactions of the Connecticut Academy of Arts and Sciences. Connecticut Academy of Arts and Sciences. 38. OCLC 4520682.CS1-ის მხარდაჭერა: ref=harv (link) ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კლეოპატრა სელენა An engraved gem One of Cleopatra Selene and Antiochus XIII's jugate coins
ტემი დაკუორტი

ლადა ტემი დაკუორტი (ინგლ. Ladda Tammy Duckworth, დ. 12 მარტი 1968, ბანგკოკი, ტაილანდი) — ამერიკელი სამხედრო მოსამსახურე და პოლიტიკოსი, აშშ-ის დემოკრატიული პარტიის წევრი, აშშ-ის არმიის გადამდგარი პოდპოლკოვნიკი, 2017 წლის 3 იანვრიდან ამერიკელი სენატორი ილინოისის შტატიდან. ტემი დაკუორტი დაიბადა 1968 წლის 12 მარტს ბანგკოკში, ტაილანდი. ყოფილი მეზღვაურის ფრენკ დაკუვორტისა (რომელმაც გაიკეთა დიპლომატის კარიერა) და ლამაი სომპორნპაირინის ოჯახში, ბავშვობიდან ფლობს ტაი ენას. 1985 წელს ჰონოლულუში დაასრულა პრეზიდენტ უილიამ მაკ-კინლის სახელობის სკოლა, 1989 წელს, მანოაში მდებარე ჰატრვარდის უნივერსიტეტის დასრულების შემდეგ მიიღო ბაკალავრის ხარისხი ხელოვნებაში. 1992 წელს კი მაგისტრის ხარისხს იღებს ჯორჯ ვაშინგტონის უნივერსიტეტის დასრულების შემდეგ. უნივერსიტეტის დასრულების შემდეგ გეგმავდა დიპლომატიური კარიერას, მაგრამ ჩაეწერა თადარიგის ოფიცერთა მომზადების კორპუსში, რათ უფრო მეტი გაეგო სამხედროების ცხოვრების შესახებ. 1992 წელს ჩაირიცხა რეზერვში, 1993 წელს შევიდა ფორტ-რაკერის ზაფხულის სკოლაში (ალაბამა). 2003 წელს ემზადებოდა დოქტორის ხარისხის მისაღებად, მაგრამ ჩაეწერა ილინოისის ეროვნულ გვარდიაში და გაგზავნეს ერაყის ომში. 2004 წლის 12 იანვარს ეკიპაჟ Sikorsky UH-60 Black Hawk-ის შემადგენლობაში იყო და მონაწილეობა მიიღო ფალუჯის ბრძოლაში. თვითმფრინავი ჩამოვარდა და დაკუორტმა მძიმე ტრავმის შედეგად დაკარგა ორივე ქვედა კიდური. 2004 წლის 3 დეკემბერს დააჯილდოეს იისფერი გულის მედლით, ასევე დააჯილდოეს საჰაერო მედლით და აშშ-ის არმიის მადლიერების მედლით. მთავარი როლი ითამაშა კომპანია Intrepid Foundation-ის ჩამოყალიბებაში, რომელიც შეიარაღებული ძალების ვეტერანებს დახმარებას უწევდა რეაბილიტაციაში. 2006 წელს ჰქონდა პოლიტიკური კარიერის დაწყების წარუმატებელი მცდელობა, ეცადა აშშ-ის წარმომადგენელთა პალატაში ადგილის დაკავებას. 2006-2009 წლებში იყო ილინოისის ვეტერანთა საქმეების განყოფილების დირექტორი. 2009-2011 წლებში მუშაობდა აშშ-ის ვეტერანთა საქმეების მინისტრის ასისტენტად. 2012 წელს გახდა დემოკრატიული პარტიის ეროვნული კონვენტის წევრი და აირჩიეს აშშ-ის წარმომადგენელთა პალატაში. მოვალეობის შესრულებას შეუდგა 2013 წლის 3 იანვარს. 2015 წელს მიიღო ფილოსოფიის დოქტორის ხარისხი მინეაპოლისის ფასიან ონლაინ-უნივერსიტეტში. 2016 წლის 8 ნოემბერს გაიმარჯვა სენატის არჩევნებში და დაამარცხა მოქმედი სენატორი მარკ კიორკი, რის შედეგადაც ილინოისიდან ორივე სენატორი დემოკრატიული პარტიის წევრი გახდა. 1993 წლიდან დაოჯახებულია ეროვნული გვარდიის მაიორზე ბრაიან ბაულსბიზე. 2014 წელს შეეძნათ პირველი შვილი აბიგაილ ო'კალანი ბაულსბი, ხოლო 2018 წელს მეორე შვილი მეილი. Тэмми Дакворт. Кинопоиск. ციტირების თარიღი: 2016-11-20. Tammy Duckworth Biography. Bio. ციტირების თარიღი: 2016-11-20. ↑ Terry Fredricson. (2012-11-08) "Yin dee duay" Congresswoman Tammy (updated with video). Bangkok Post. ციტირების თარიღი: 2016-11-20. ↑ Mike Riopell. (2014-11-14) The day Capt. Tammy Duckworth was shot down. Daily Herald. ციტირების თარიღი: 2016-11-20. ↑ Robin Cross, Rosalind Miles. Warrior Women: 3000 Years of Courage and Heroism. — Hachette UK, 2012. — ISBN 9780857380814 ↑ DUCKWORTH, Tammy, (1968 - ). Biograpical Directory. United States Congress. ციტირების თარიღი: 2016-11-20. ↑ Monica Davey. (2016-11-08) Tammy Duckworth Unseats Mark Kirk in Illinois Senate Race. Election 2016. The New York Times. ციტირების თარიღი: 2016-11-20.
ბარბარა კიაპინი

ბარბარა კიაპინი (დ. 2 ნოემბერი, 1974, პიაჩენცა, იტალია) — იტალიელი მოდელი, მსახიობი და ტელეწამყვანი. დაიბადა პიაჩენცაში, კიაპინი სწავლობდა ვიოლინოზე დაკვრას მშობლიური ქალაქის კონსერვატორიაში. 1993 წელს მან მოიგო სილამაზის კონკურსი „იტალიელი მის მსოფლიოსათვის“ და მიიღო მონაწილეობა „მის მსოფლიო 1993“-ზე და მიიღო ტიტული „მის ფოტოგენური“. ამავე წელს მან მიიღო მონაწილეობა შოუში „Buona Domenica“. იგი იყო აქტიური fotoromanzi-ში და მონაწილეობა მიიღო სამ სექს კალენდარში 2002, 2003 და 2004 წლებში. მან მიიღო მონაწილეობა საპნის ოპერაში „Un posto al sole“ და რეალითი შოუში „L'Isola dei Famosi“. იგი აქტიურად მონაწილეობს ფილმებსა და სერიალებში. ↑ 1.0 1.1 1.2 Gianfranco Gramola (4 July 2002). „Da regina dei fotoromanzi a star della tv“. Interviste Romane. ციტირების თარიღი: 14 April 2014. ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 Giorgia Camandona (12 November 2002). „Chi fa da sé...La Chiappini ci riprova“. Libero. ციტირების თარიღი: 14 April 2014. ↑ 3.0 3.1 3.2 3.3 Giorgio Dell'Arti, Massimo Parrini. Catalogo dei viventi. Marsilio, 2009. ISBN 978-88-317-9599-9.
რუსლანა პისანკა

რუსლანა იგორის ასული პისანკა (პისანკო) (უკრ. Руслана Ігорівна Писанка) (დ. 17 ნოემბერი, 1965, კიევი) — უკრაინელი მსახიობი და ტელეწამყვანი. ნამდვილი გვარი — პისანკო. რუსლანა იგორის ასული პისანკო დაიბადა 1965 წლის 17 ნოემბერს ქალაქ კიევში, კინოოპერატორ იგორ ნიკოლაევიჩ პისანკოს ოჯახში, რომელიც 1973 წელს ტარას შევჩენკოს პრიზის ლაურეატი გახდა დოკუმენტური ფილმის — „საბჭოთა უკრაინის“ გადაღების შემდეგ. 1995 წელს დაამთავრა კიევის კულტურის სახელმწიფო ინსტიტუტის სარეჟისორო განყოფილება სატელევიზიო რეჟისორის ხარისხით. ფილმ „ჯადოქარი მოსკალზე“ მუშაობისთვის მიენიჭა ალექსანდრე დოვჟენკოს სახელობის უკრაინის სახელმწიფო პრემია. რადმილა შოგოლოვასთან ერთად მონაწილეობა მიიღო სატელევიზიო პროექტში - „ქალთა კლუბი“. მიჰყავდა ამინდის პროგნოზი ტელეარხ ინტერზე ალექსეი დივეევ-ცერკოვნიმთნ ერთად. 2003 წლის ივნისიდან 2004 წლის აგვისტომდე ლევ ნოვოჟენოვთან ერთად იყო სატელევიზიო პროგრამა „რჩვების ქვეყნის“ წამყვანი რუსულ არხზე „НТВ“. 2006 წელს მონაწილეობა მიიღო უკრაინულ სატელევიზიო პროექტში „ცეკვავენ ვარსკვლავები“. 2007 წელს გახდა რუსეთის დამოუკიდებელი თეატრის მსახიობი. 2008 წელს, ვლადიმერ ზელენსკისთან ერთად, „ინტერის“ სატელევიზიო არხზე გადაიღო რეალითი შოუ „საოფისე რომანი“. 2010 წელს მონაწილეობა მიიღო სატელევიზიო პროექტში „ვარსკვლავი + ვარსკვლავი“ ტელეარზე „1 + 1“, სადაც დუეტში უკრაინელ ოპერისა და საესტრადო მომღერალ ვლადიმერ გრიშკოსთან ერთად ასრულებდა სიმღერებს. 2014 წელს მიიღო მონაწილეობა 1966 წელს სსრკ-ში გადაღებული ფილმის — კავკასიელი ტყვე ქალის ახალ ვერსიაში, სადაც ქალი ტაქსისტის როლი შეასრულა. 2017 წელს, იგორ ისაკოვთან ერთად ითამაშა დაქორწინებული წყვილის როლი „დატვირთული და ბედნიერის“ მეშვიდე სეზონში CTB-ზე. იმ დროისათვის დაიწყო გადაცემა „ამინდი რუსლანა პისანკასგან“ წაყვანა რადიო „რეტრო FM უკრაინა“-ში. მონაწილეოდა ფილმებში რუსეთში, უკრაინაში, ასევე პოლონეთსა და ნიდერლანდებში გადაღებულ ფილმებში. 2012 წლიდან დაქორწინდა ბიზნესმენ იგორ ისაკოვზე. რუსლანას გახმოვანებული აქვს ფილმები: მანქანები 2 2011 წელს, ჰოლი დელუქსი (უკრაინული დუბლირება) 2016 წელს და Ghostbusters, სადაც მსახიობი ები იეტსი გაახმოვანა. 2016 წელს წარსდგა პროგრამით სიცილის ლიგაზე. 2009 წელს რუსლანა პისანკას გამოშვებული აქვს 192 გვერდისგან შემდგარი კულინარიული წიგნი — „კულინარიული ცდუნებები კიეველი რუსისგან” (ISBN 978-5-17-053853-9, ISBN 978-5-271-21014-3) 7000 ეგზემპლარისგან შემდგარი ტირაჟით, ბეჭდვის ფორმატით — 60x90 / 8 (~ 220x290 მმ) წიგნი დაბეჭდა გამომცემლობამ — AST, Astrel, მაგარი ყდით. რუსლანა პისანკას მიღბული აქვს არაერთი ჯილდო, მათ შორის არის: ალექსანდრე დოვჟენკოს სახელობის უკრაინის სახელმწიფო პრემიია („ჯადოქარ მოსკალზე“ მუშობის შედეგად). წმინდა ვლადიმირის ორდენი. რუსლანა პისანკა დაარქივებული 2020-02-15 საიტზე Wayback Machine. რუსლანა პისანკა კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში https://www.csfd.cz/tvurce/398456-ruslana-pysanka/ https://7days.ru/stars/bio/ruslana-pisanka/#bio https://big.stb.ua/ru/2017/09/01/kto-uchastvuet-v-proekte-zvazheni-ta-shhaslivi-7-sezon/ დაარქივებული 2018-01-05 საიტზე Wayback Machine. https://www.kp.ru/daily/23099/22812/ http://bulvar.com.ua/gazeta/archive/s462-35_694/146.html დაარქივებული 2016-09-18 საიტზე Wayback Machine. https://iz.ru/news/278208 https://www.peoples.ru/art/cinema/actor/radmila_schegoleva/
ბალღოჯიანის სამაროვანი

ბალღოჟიანის სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი მდებარეობს ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბალღოჯიანის ცენტრალურ ნაწილში, ბოჭორიშვილების კარმიდამოში. თარიღდება ძვ.წ III-I საუკუნეებით. სამაროვნის ქვევრსამარხებში დადასატურდა სამტუნა დოქები და ბრინჯაოს სამაჯურები. ანდრონიკაშვილი კ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 361.
გავაზის პირველი კოშკი

გავაზის პირველი ოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს ყვარლის მუნიციპალიტეტში, გულოშვილის ეზოში. მიეკუთვნება გვიანელ შუა საუკუნეებს. კოშკი გეგმით სწორკუთხაა, შემორჩენილია სართულნახევრის სიმაღლეზე. შენობის პირველი სართულის კედლები ნაგებია მცირე ზომის რიყის ქვის ირეგულარული წყობით. კედლების ზედა ნაწილებიც რიყის ქვისაა, რომლებიც დაწყობილია, თარაზულ რიგებად. შესასვლელი პირველ სართულზეა. სამხრეთიდან სართულის დანარჩენი კედლები ყრუა. სართულშუა გადახურვა გამართული ყოფილა ხის ძელებზე. შემორჩენილია კოჭების საყრდენი ბუდეები. აბაშიძე მ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 361.
ახალსოფლის კვირაცხოვლის ეკლესია

ახალსოფლის კვირაცხოვლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს ყვარლის მუნიციპალიტეტის, სოფელი ახალსოფლის მახლობლად. თარიღდება XVIII საუკუნით. ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია აგურით. იგი დაზიანებულია: ჩამონგრეულია კამარა, მორღვეულია კედლების ზედა ნაწილი. შესასვლელი ორია - სამხრეთიდან და დასავლეთიდან. ეკლესია უაფსიდოა. აღმოსავლეთით დასრულებულია სწორი კედლით, რომლის შუაში სწორკუთხა სარკმელია გაჭრილი. მსგავსი, ერთმანეთის მიმართ სიმეტრიულად განლაგებული სარკმელები ჩრდილოეთ და სამხრეთ კედლებშიცაა. სარკმლებს აგურით გამოყვანილი თაღები შემოუყვება. საკურთხეველი დარბაზისგან გამოყოფილია მარტივი პილასტრების წყვილით, რომელთა გარდა, გრძივ კედლებზე, კიდევ ორ-ორი პილასტრია. ეკლესიას დასავლეთიდან მიშენებული ჰქონდა აგურით ნაშენი კარიბჭე, რომელსაც კამაროვანი გადახურვა ჰქონია. ეკლესიის შემორჩენილი კედლები გარედან სადაა, მოკლებულია მორთულობას. კედლები დანაწევრებულია ორსაფეხურიანი პილასტრებით და მათ შორის მოქცეული სწორკუთხა არეებით. გიორგობიანი კ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 358.
ახალსოფლის ღვთისმშობლის პირველი ეკლესია

ახალსოფლის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, დგას ყვარლის მუნიციპალიტეტში, ახალსოფლის განაპირას. განეკუთვნება VIII-IX საუკუნეებს. მოგვიანებით გადაუკეთებიათ. ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია რიყის ქვით და აგურით. აქვს სამი შესასვლელი - დასავლეთით, სამხრეთით და ჩრდილოეთით. მათგან ბოლო ორი ამოშენებულია. აღმოსავლეთით ნალისებრი აფსიდია, რომლის ღერძზე გაჭრილია ვიწრო, სწორკუთხა სარკმელი. თითო მსგავსი სარკმელი სამხრეთ და დასავლეთ კედლებშიცაა. აფსიდში, სარკმლის სამრეთით, ერთი სწორკუთხა ნიშაა. ეკლესიას სამხრეთით მთელ სიგრძეზე ეკვრის გეგმით სწორკუთხა, ნალისებრ-აფსიდიანი მინაშენი, რომელიც სამხრეთით მრგვალ სვეტზე დაყრდნობილი ორი ვიწრო თაღით იყო გახსნილი. მოგვიანებით სამხრეთი კედლის შუაში განიერი, სწორკუთხა შესასვლელი მოუწყვიათ. ერთი მსგავსი კარი დასავლეთ კედელშიცაა, რომლითაც მინაშენი მასზე დასავლეთიდან მიდგმულ სათავსს უკავშირდებოდა. მინაშენის ჩრდილოეთ კედელში გამოყვანილია ორ სწორკუთხა ბოძზე დაყრდნობილი სამი სხვადასხვა სიგანის თაღი. მათგან შუა თაღის გვერდები ეკლესიის შესასვლელის წირთხლებთან ერთ სიბრტყეშია. გიორგობიანი კ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 359.
გავაზის მეორე კოშკი

გავაზის მეორე კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, დგას ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ გავაზში, იმედიანთ უბანში. მიეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. კოშკი თავდაცვითია, გეგმით კვარდატი. ნაგებია რიყის ქვით კირის ხსნარზე. შემორჩენილია სამი სართულის სიმაღლეზე, ჩაქცეულია სართულშუა გადახურვები-შემორჩენილია კოჭების ბუდეები. პირველი სართული ამოვსებულია მიწით. მეორე სართულზე, ჩრდილოეთ კედლის შუაში, შესასვლელის კვალია. აღმოსავლეთ კედელში მოწყობილია გეგმით ნახევარწრიული ბუხარი, რომლის ორივე მხარეს ორმაგი სათოფურებია გაჭრილი. სართულის დანარჩენ კედლებში ორ-ორი სათოფურია. სათოფურები კოშკის დანარჩენ სართულებზეცაა. აბაშიძე მ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 362.
გრემის ყოჩისთავის ეკლესია

გრემის ყოჩისთავის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, დგას ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ გრემის სასაფლაოზე. დათარიღებულია შუა საუკუნეებით. ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია სხვადასხვა ზომის ნატეხი ქვით, კირის ხსნარზე. ახლა დაზიანებულია: ჩამოცლილია სახურავი, ჩამონგრეულია ლავგარდანი, დაბზარულია კედლები. შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარი თარაზულადაა გადახურული. აღმოსავლეთით ღრმა ნახევარწრიული აფსიდია, რომლის ღერძზე სწორკუთხა სარკმელია გაჭრილი, სარკმლის ჩრდილოეთით და სამხრეთით მოწყობილია თითო ოთკუთხა ნიშა. თითო ვიწრო სწორკუთხა სარკმელი სამხრეთ და დასავლეთ კედლებშიცაა. აღმოსავლეთ სარკმლის ქვემოთ, კედელზე, მიდგმულია ტრაპეზი. კონქის თაღი ნახევარწრიულია. დარბაზი გადახურულია ნახევარცილინდრული, ქარგილზე სხმული კამარით. კუპრეიშვილი ბ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 393.
ახალსოფლის მეორე სამაროვანი

ახალსოფლის მეორე სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი, მდებარეობს ყვარლის მუნიციპალიტეტში, ახალსოფლის მახლობლად, ვ. ლომიძის ვენახში. თარიღდება VI-VII საუკუნეებით. აღმოჩნდა მიწის დამუშავების დროს. გამოვლინდა ქვის ფილებით შედგენილი სამარხი ინვენტარით - ბრინჯაოს აბზინდა, ბალთა და მინის მძივები. რჩეულიშვილი გ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 359.
ახალსოფლის სამების ეკლესია

ახალსოფლის სამების ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს ყვარლის მუნიციპალიტეტში, ახალსოფელში, ყვარელ-ლაგოდეხის სამანქანო გზის პირას, 15 მეტრში. ეკლესია დარბაზულია, აღმოსავლეთით აქვს შვერილი, სწორკუთხა საკურთხეველი, რომელიც დარბაზისგან განიერი მხრებითაა გამოყოფილი. ნაგებია უხეშად დამუშავებული ქვით კირის ხსნარზე. დანგრეულია - კედლები, შემორჩენილია 0,5-1 მეტრ სიმაღლეზე. შესასვლელი სამხრეთიდან და დასავლეთიდან ჰქონია. საკურთხეველი დარბაზის იატაკის მიმართ ერთი საფეხურით მაღალია. კუპრეიშვილი ბ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 359.
შილდის ფაშაანის ეკლესია

შილდის ფაშაანის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, დგას ყვარლის მუნიციპალიტეტში სოფელ შილდიდან სამხრეთით, 10-12 კმ-ზე ნასოფლარ ფაშაანის ტერიტორიაზე. დათარიღებულია XVIII საუკუნით. ეკლესია დარბაზულია (10,2მX6,5მ), ნაგებია აგურით და რიყის ქვით. ახლა დაზიანებულია: აყრილია სახურავი, დასავლეთ კედლის შუაში მთელს სიმაღლეზე, გაბზარულია. ეკლესიას აქვს ორი შესასვლელი: დასავლეთით და ჩრდილოეთით. ორივე თარაზულადაა გადახურული, ხოლო შიგნიდან თაღოვანია. დასავლეთ კარი ჩრდილოეთ კართან შედარებით უფრო განიერია. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდაა, რომლის იატაკი საფეხურითაა შემაღლებული და შუაში ნახევარწრიული ამბიონი აქვს მოწყობილი. აფსიდის ღერძზე გაჭრილია ნახევარწრიული თაღოვანი სარკმელი. სარკმლის წინ კედლიდან ოდნავ მოშორებით, დგას ტრაპეზი გრძივ კედლებზე ორ-ორი მარტივი პილასტრია. მათზე კედლის თაღებია გადაყვანილი, პილასტრების აღმოსავლეთ აფსიდს დარბაზისგან გამოყოფს. პილასტრების გასწვრივ სადა კრონშტაინებია, რომლებსაც კამარის საბჯენი თაღები ეყრდნობა. შიგნით ეკლესია გადახურულია აგურით ნაწყობი, ნახევარცილინდრული კამარით. აგურისაა კონქიც. ეკლესიის ფასადები რიყის ქვის ირეგულარული წყობითაა ამოყვანილი. წყობაში ჩართულია ერთმანეთისგან თანაბარი მანძილებით დაშორებული აგურის თითორიგიანი შრეები. აღმოსავლეთ კედელზე მდებარეობს კედლეში შეღრმავებული ჯვარი. კედლები დასრულებულია აგურის საფეხუროვანი ლავგარდნით. დასავლეთ ფრონტონის წვერზე დადგმულია აგურით ნაგები ოთხწახნაგა, ოთხივე მხარეს თაღებით გახსნილი, პირამიდული სახურავით დასრულებული სამრეკლო. გიორგობიანი კ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 462.
ახალსოფლის კოპალეს წმინდა გიორგი

ახალსოფლის კოპალეს წმინდა გიორგი — არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს ყვარლის მუნიციპალიტეტის, სოფელი ახალსოფლის მახლობლად, კოპალად წოდებულ ადგილზე. თარიღდება გვიანი შუა საუკუნეებით. ნაგებობა გეგმით სწორკუთხაა, ნაგებია რიყის მოზრდილი ქვებით კირის ხსნარზე. ეკლესია უაფსიდოა, აღმოსავლეთით დასრულებულია სწორი კედლით, რომელშიც თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. სარკმლის ირგვლივ შემორჩენილია მოხატულობის ფრაგმენტები. დასავლეთ მხარე გახსნილია, სამხრეთით კი კარია, რომელიც გაურკვეველი დანიშნულების სათავსოში გადის. შენობას დასავლეთ მხრიდან ეკვრის მოზრდილი, ძლიერ დაზიანებული საწნახელი. კუპრეიშვილი ბ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 358.