laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
მულონდო (სამხრეთი ლანაო)

მულონდო (ოფიციალურად მულონდოს მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Mulondo; ტაგალ. Bayan ng Mulondo) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ლანაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 19 932 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 26 ბარანგაის. Mulondo Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-27 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Mulondo, Lanao del Sur : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 27 January 2019.
პაგაიავანი

პაგაიავანი (ოფიციალურად პაგაიავანის მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Pagayawan; ტაგალ. Bayan ng Pagayawan) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ლანაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 15 057 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 18 ბარანგაის. Pagayawan Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-27 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Pagayawan, Lanao del Sur : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: January 27, 2019.
ფამფარულა

ფამფარულა, კევის ბალახი (Scorzonera) — მცენარეთა გვარი რთულყვავილოვანთა ოჯახისა. მრავალწლოვანი, იშვიათად ორწლიანი ბალახები და ნახევრად ბუჩქებია. 170-მდე სახეობა ძირითდად გავრცელებულია შუა ევროპიდან და ხმელთაშუაზღვისპირეთიდან აღმოსავლეთ აზიამდე. კავკასიასა და შუა აზიაში 80-ზე მეტი სახეობა გვხვდება. საქართველოში — 10, მათგან 4 საქართველოს ენდემია. სახეობათა მეტი წილი მთის შუა სარტყელში, მშრალ ფერდობებსა და კირქვიანებზე იზრდება. ზოგიერთი სახეობა (ტაუ-საღიზი, ტეკე-საღიზი, საქართველოს სახეობებიდან ჯავახური ფამფარულა და სხვა) კაუჩუკს შეიცავს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 2016.
პიაგაპო

პიაგაპო (ოფიციალურად პიაგაპოს მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Piagapo; ტაგალ. Bayan ng Piagapo) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ლანაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 30 132 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 37 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: პიაგაპო Piagapo Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-27 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Piagapo, Lanao del Sur : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 27 January 2019
პიკონგი (სამხრეთი ლანაო)

პიკონგი (ოფიციალურად პიკონგის მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Picong; ტაგალ. Bayan ng Picong) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ლანაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 18 907 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 19 ბარანგაის. Picong Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index MMA Act No. 175 : An Act Changing the Name of the Municipality of Sultan Kumander to the Municipality of Picong Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-27 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Picong, Lanao del Sur : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 27 January 2019.
პოონა-ბაიაბაო

პოონა-ბაიაბაო (ოფიციალურად პოონა-ბაიაბაოს მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Poona Bayabao; ტაგალ. Bayan ng Poona Bayabao) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ლანაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 31 141 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 25 ბარანგაის. Poona Bayabao Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index Philippine Standard Geographic Code დაარქივებული 2008-11-19 საიტზე Wayback Machine. Philippine Census Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Poona Bayabao, Lanao del Sur : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 27 January 2019
პუალასი

პუალასი (ოფიციალურად პუალასის მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Pualas; ტაგალ. Bayan ng Pualas) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ლანაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 14 526 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 23 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: პუალასი Pualas Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-30 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Ganassi, Lanao del Sur : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 24 January 2019
მაცნე (ისტორიის სერია)

მაცნე — ისტორიის, არქეოლოგიის, ეთნოლოგიისა და ხელოვნების ისტორიის სერია, ან უბრალოდ ისტორიის სერია — საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის პერიოდული გამოცემა. გამოდის 1971 წლიდან. 2012 წლიდან წელიწადში გამოდის ჟურნალის ორი ნომერი. ნომრები ქვეყნდება ივნისში და დეკემბერში. ჟურნალში იბეჭდება გამოუქვეყნებელი სამეცნიერო კვლევები ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოლოგიის დარგებში. {{მაცნე (ისტორიის სერია)}} — თარგის გვერდი საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის ვებსაიტი
ნუკლიდი

ნუკლიდი (ლათ. nucleus — „ბირთვი“ და ძვ. ბერძნ. είδος — „სახე“) — ატომის ტიპები, რომელსაც ახასიათებს ბირთვების გარკვეული მასური რიცხვი, ატომური რიცხვი და ენერგეტიკული მდგომარეობა და აქვს სიცოცხლის ხანგრძლივობა საკმარისი დაკვირვებისთვის. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 485. ნუკლიდები — უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
კომიკოსი

  კომიკოსი ან კომედიანტი — ადამიანი, რომელიც ცდილობს აუდიტორიის გართობას მათი გაცინებით. ის შეიძლება იყენებდეს სიტყვიერ ხუმრობას, რეკვიზიტებს ან ანეკდოტურ სიტუაციებს. კომიკოსს, რომელიც უშუალოდ მიმართავს აუდიტორიას, სტენდ-აპ კომიკოსი ეწოდება. პირველი ცნობები კომიკოსების შესახებ ჩვენს წელთაღრიცხვამდე 425 წლითაა დათარიღებული, როდესაც არისტოფანემ, კომედიების ავტორმა და დრამატურგმა, დაწერა უძველესი კომედიური პიესები. მას შეუქმნია 40 კომედია, რომელთაგანაც თერთმეტია შემორჩენილი და დღემდე იდგმება თეატრებში. ინგლისელმა პოეტმა და დრამატურგმა უილიამ შექსპირმა მრავალი კომედია დაწერა. შექსპირის კომედიებს ახასიათებთ ბედნიერი დასასრული, რომელიც ჩვეულებრივ მოიცავს დაუქორწინებელ პერსონაჟებს შორის ქორწინებას. ამერიკული კომედია სათავეს იღებს 1840-იანი წლებიდან მინსტრული შოუების სამმოქმედებიანი ფორმატიდან. მინსტრელები ბაძავდნენ შავკანიან ადამიანებს, რის გამოც დიდი კრიტიკა დაიმსახურეს; ფრედერიკ დუგლასმა შოუ საჯაროდ დაგმო. მინსტრული წარმოდგენები 1896 წელს შეწყდა. ამერიკული სტენდ-აპი პირველად ვოდევილის თეატრში გამოჩნდა 1880-იან წლებში. ბრიტანული კომედია სათავეს იღებს 1850-იან წლებში, როცა ჩარლი ჩაპლინმა, სტენ ლორელმა და დენ ლენომ მუსიკალურ დარბაზებში დაიწყეს თეატრალური შესრულება. მათი მენტორი იყო კომიკოსი და თეატრის იმპრესარიო ფრედ კარნო, რომელმაც შექმნა კომედიის უხმო, დიალოგებს მოკლებული ფორმა. კომედია სულ უფრო პოპულარული ხდება ინტერნეტში. ცნობილი კომედიური პოდკასტების წამყვანები არიან კევინ სმიტი და ჯო როგანი. მსოფლიოს ყველაზე მაღალანაზღაურებადი კომიკოსი კევინ ჰარტია, რომელიც, 2016 წლის მონაცემებით, წელიწადში $87,5 მილიონს გამოიმუშავებს. იუმორი Სატირა შექსპირის პიესები ჯო როგანის ოფიციალური ვებ-გვერდი კევინ სმიტის ოფიციალური ვებ-გვერდი ↑ Aristophanes (1996). Lysistrata, გვ. ix. ISBN 9781854593252.  ↑ 1848 (Frederick Douglas). The North Star.  ↑ McCabe, John. "Comedy World of Stan Laurel". p. 143. London: Robson Books, 2005, First edition 1975 ↑ Forbes. The Highest-Paid Comedians 2016.
დიკ ვან დეიკი

რიჩარდ უეინ ვან დეიკი (ინგლ. Richard Wayne Van Dyke; დ. 13 დეკემბერი, 1925) — ამერიკელი მსახიობი, მომღერალი და კომიკოსი. მისი კარიერა კინოში, ტელევიზიასა და სცენაზე შვიდი ათეული წელი გაგრძელდა. ვან დეიკი 1961-1966 წლებში ხელმძღვანელობდა სატელევიზიო სიტკომს „დიკ ვან დეიკის შოუ“, რამაც მას დიდი პოპულარობა მოუტანა. რიჩარდმა მთავარი როლი შეასრულა 1964 წლის ფილმში „მერი პოპინსი“. ვან დეიკი არის მრავალი ჯილდოს მფლობელი, მათ შორის: ოქროს გლობუსის, ტონის, გრემის და ემის. იგი 2012 წელს შეიყვანეს ჰოლივუდის დიდების ხეივანში. დიკ ვან დეიკი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ↑ The Dick Van Dyke Show. ↑ Dick Van Dyke.
ჩვეულებრივი კულუმბურები

ჩვეულებრივი კულუმბურები (ლათ. Coccothraustes coccothraustes) — ფრინველი მთიულასებრთა ოჯახისა. საშუალო ზომის ფრინველია. მათი სხეულის სიგრძე 18 სმ აღწევს. გვხვდება შერეულ და ფოთლოვან ტყეებში, კორომებში, ბაღებში, პარკებსა და სხვა. იკვებება ალუბლისა და შოთხვის კენკრით, აგრეთვე ცირცელისა და ანწლის თესლითა და სხვ. აქვთ ღრმა ჯამისებრი ბუდე, რომელთა კედლები და ძირი ნაგებია ფხვიერი მასალით. დიამეტრი — 200-220 მმ. ჩვეულებრივი კულუმბურები ფართოდ არიან გავრცელებული ევროპაში, აღმოსავლეთ აზიასა და ჩრდილოეთ აფრიკაში. გვხვდება კავკასიაშიც (საქართველო, სომხეთი, აზერბაიჯანი). ჩვეულებრივი კულუმბურები – Coccothraustes coccothraustes[მკვდარი ბმული] (ინგლისური) ჩვეულებრივი კულუმბურები – Coccothraustes coccothraustes დაარქივებული 2012-11-07 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
ლაპლანდიური მეგზია

ლაპლანდიური მეგზია (ლათ. Calcarius lapponicus) — ფრინველი მეგზიასებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 15 სმ, წონა 25 გ. ფრთების შლილი 25-28 სმ აღწევს. ბინადრობს ტუნდრაში. გარეგნულად ლელიანის გრატას წააგავს. გავრცელებულია აზიაში, ევროპასა და ჩრდილოეთ ამერიკაში. იკვებება თელსითა და მწერებით. ფრენის დროს გამოსცემს მოკლე და მკივანა ხმებს. ლაპლანდიური მეგზია (ინგლისური)
პოსტმოდერნისტული არქიტექტურა

პოსტმოდერნისტული არქიტექტურა იყო საერთაშორისო სტილი, რომლის პირველი ნიმუშები უკვე 1950-იან წლებში გამოჩნდა, და რომელიც დღემდე აგრძელებს გავლენას თანამედროვე არქიტექტურაზე. პოსტმოდერნიზმი არქიტექტურაში ზოგადად ხასიათდება ორნამენტისა და წარსული ფორმების დაბრუნებით მოდერნიზმის საერთაშორისო სტილის ფორმალიზმის საპასუხოდ. ისევე, როგორც მრავალ კულტურულ მიმდინარეობაში, პოსტმოდერნიზმის ზოგიერთი ყველაზე მკაფიო და თვალსაჩინო იდეა არქიტექტურაშიც იჩენს თავს. მოდერნისტული მიმდინარეობის ფუნქციონალური და ფორმალიზებული ფორმები და სივრცეები შეცვალა საოცრად მრავალფეროვანმა ესთეტიკამ: სტილები ერთმანეთს ეჯახებიან, ფორმა საკუთრივ არსებობს, ხოლო ნაცნობი სტილების და სივრცეების ვიზუალიზაციის ახალი გზები კი სოკოებივით მრავლდება. მოდერნისტული არქიტექტურის კლასიკური ნიმუშებია ლივერის სახლი და სიგრამ ბილდინგი კომერციულ სივრცეში, და არქიტექტორი ფრენკ ლოიდ რაიტი ან ბაუჰაუზის მიმდინარეობა კერძო და საზოგადო სივრცეში. პოსტმოდერნისტული არქიტექტურის გარდამავალი ნიმუშებია პორტლანდის შენობა პორტლანდში, ორეგონი, და სონის შენობა ნიუ-იორკში, რომელიც ელემენტებსა და თვისებებს წარსულისგან სესხულობს, თუმცა ამასთან არქიტექტურას ამატებს ფერსა და სიმბოლიზმს. პოსტმოდერნისტული არქიტექტურისთვის შთაგონების უპირველესი ნიმუშია ლას-ვეგასის სტრიპი, აღწერილი 1972 წელს რობერტ ვენტურის წიგნში "Learning from Las Vegas" (ვსწავლობდ ლას-ვეგასისგან). პოსტმოდერნისტულ არქიტექტურას ასევე "ნეოეკლექტიკურსსაც" უწოდებენ, სადაც ფასადს თვისებრიობა და ორნამენტი უბრუნდება, რამაც აგრესიულად ორნამენტგაცლილი მოდერნისტული სტილები ჩაანაცვლა. ეს ეკლექტურობა ხშირად შერწყმულია არაორთოგონალური კუთხეებისა და უჩვეულო ზედაპირების გამოყენებასთან, რომლის ყველაზე თვალსაჩინო ნიმუშია შტუტგარგის სახელმწიფო გალერეა და პიაცა დ'იტალია ჩარლზ ვილარ მურის მიერ. შოტლანდიის პარლამენტის შენობასაც პოსტმოდერნისტულ ყაიდაზე შექმნილს უწოდებენ. მოდერნისტი არქიტექტორები პოსტმოდერნისტულ შენობებს ვულგარულსა და გადატვირთულს უწოდებენ. პოსტმოდერნისტი არქიტექტორები კი მოდერნისტულ სივრცეების უსულოსა და უნიათოებს უწოდებენ. შეფასებათა განსხვავება ამ მიმდინარეობათა მიზნების სხვადასხვაობითაა განპირობებული: მოდერნიზმს ფესვები მასალის მინიმალურ და დანიშნულებისათვის გამოყენებასა და ორნამენტის ზედმეტობაში აქვს, მაშინ როცა პოსტმოდერნიზმი ადრეული მოდერნისტების შემოღებული მკაცრი კანონების უარყოფაა და სიახლეს ეძებს მშენებლობის სხვადასხვა ტექნიკის, კუთხეებისა და სტილისტური თვისებების გამოყენებით. პოსტმოდერნისტული სტილის რამდენიმე ყველაზე გავლენიანი არქიტექტორები არიან: რიკარდო ბოფილი ჯონ ბურგი ტერი ფარელი მაიკლ გრეივზი იონ იორდე ფილიპ ჯონსონი რიკარდო ლეგორეტა ჩარლზ უილარდ მური უილიამ პერეირა სეზარ პელი ანტუან პრედოკი რობერტ შტერნი ჯეიმზ სტირლინგი რობერტ ვენტური პიტერ აიზენმანი ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: პოსტმოდერნისტული არქიტექტურა პოსტმოდერნიზმის შესახებ დაარქივებული 2008-08-20 საიტზე Wayback Machine. პოსტმოდერნისტული შენობების გალერეა დაარქივებული 2011-07-21 საიტზე Wayback Machine. Great Buildings Online დაარქივებული 2007-01-10 საიტზე Wayback Machine.
ზინაიდა ლობჟანიძე

ზინაიდა ლობჟანიძე (დ. 25 დეკემბერი, 1929, მოხისი) — ქართველი პოეტი, ჟურნალისტი, პედაგოგი. 1951 წელს დაამთავრა ქალაქ გორის ნიკოლოზ ბარათაშვილის სახელობის პედაგოგიური ინსტიტუტის საბუნებისმეტყველო ფაკულტეტი. ზინაიდა ლობჟანიძე დაბრუნდა სამცხე-ჯავახეთში და იქ გააგრძელა ცხოვრება. 1953 წლიდან მოყოლებული ცხოვრობდა აბასთუმანში. სხვადასხვა დროს მუშაობდა აბასთუმნის საშუალო სკლოლაში მასწავლებლად, დირექტორად კლასგარეშე და სკოლისგარეშე აღმზრდელობითი მუშაობის ორგანიზატორად. ასევე იყო ბავშვთა სანატორიუმ „ცისარტყელას“ საშუალო სკოლის მასწავლებელი და დირექტორი. ხანგრძლივი და ნაყოფიერი პედაგოგიური მოღვაწეობისათვის ზინაიდა ლობჟანიძეს 1982 წელს მიენიჭა რესპუბლიკის დამსახურებული მასწავლებლის წოდება. 1990 წელს დაენიშნა პერსონალური პენსია, ხოლო 2000 წელს საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებით იგი დაჯილდოვდა ღირსების ორდენით. ზინაია ლობჟანიძემ პირველად ბავშვობის პერიოდში დაიწყო ლექსების წერა. მისი პირველი ლექსები სკოლის კედლის გაზეთებში გამოჩნდა და გაზეთ „ნორჩი ლენინელში“ დაიბეჭდა. ჯერ სტუდენტობის და შემდეგ აბასტუმანში ცხოვრების პერიოდში ლექსებს, ფელეტონებსა და სხვადასხვა ჟანრის წერილებს აქვეყნებდა რაიონულ და რესპუბლიკურ ჟუნალ-გაზეთებში: „ქალთა გაზეთი“, „ნაკადული“, „საქართველოს ბუნება“, „ასავალ-დასავალი“, „ჯორჯიან თაიმსში“, „ლიტერატურულ მესხეთში“, „დილა“, „თბილისი“, „ლიტერატურული საქართველო“, „ნერგი“, „ასპინძა“ და ა.შ. მისი ოთხი ლექსი დაიბეჭდა ალმანახში - „სიტყვაი“. მისი ლექსი „გალაქტიონს“ გამოქვეყნდა გალაქტიონ ტაბიძის 90 წელთან დაკავშირებით გამოქვეყნებულ კრებულში „შენ უკვდავების ხარ ბინადარი.“ გამოსაცემად მომზადებული აქვს ლექსებისა და მოთხრობების კრებული. ზინაიდა ლობჟანიძე არის 500-ზე მეტი ლექსის, ათი მოთხრობისა და 1000-ზე მეტი სტატიის ავტორი. ზინაიდა ლობჟანიძის მრავალმხრივ საქმიანობაში უნდა აღინიშნოს რომ იგი ათწლეულების განმავლობაში იყო გაზეთ „სახალხო განათლების“ საკუთარი კორესპონდენტი. იყო საზოგადოება „ცოდნისა“ და „ზარზმის“ ლექტორი. ზინაიდა ლობჟანიძე იყო აგრეთვე მრავალგზის მონაწილე და გამარჯვებული კონკურსის- „კითხულობს მასწავლებელი.“ შესაბამისაც მიღებული აქვს პრიზები, დიპლომები და მრავალი სიგელები. ზინაიდა ლობჟანიძე წლების განმავლობაში აქტიურად მონაწილეობდა საქართველოს რადიოს მუშაობაში. მისი სტატიები და ლექსები გადაეცემოდა მედეა გეგეშიძის გადაცემაში „თანაგრძნობა“ და ილია კევლეშვილის „ათას ერთი წვრილმანი“ და ასეთ სხვადასხვა გადაცემებში მისი ნაწარმოებებიც ამით უფრო მეტ მკითხველს იზიდავდა. ამ ადამიანის წყალობით საზოგადოებრივ საქმიანობაში მნიშვნელოვანი არის მისი ინიციატივითა და თავჯდომარეობით აბასთუმანში რუსთაველის საზოგადოების დაფუძვნება. აღსანიშნავია ისიც რომ ქალბატონი ზინაიდა ლობჟანიძე 1950 წელს იყო მოწყობილი ალპინიადის მონაწილე. დაპყრობილი აქვს კავკასიონის ქედის ერთ-ერთი მწვერვალი ბრუტსაბძელი. იგი მწვერვალზე 100 ადამიანიდან №6 ავიდა და მიენიჭა „ალპინისტის პირველი საფეხური“. ყრუაშვილი ნ., განათლებისა და კულტურის კერები სამცხე-ჯავახეთში, ახალციხე 2019, გვ. 197-198
ელენე დიდიმამიშვილი

ელენე დიდიმამიშვილი (დ. 15 აპრილი, 1919, ახალციხე — გ. 23 მარტი, 1997) — ქართველი პოეტი, ლირიკოსი. დაიბადა ცნობილი განმანათლებლისა და საზოგადო მოღვაწის ზაქარია დიდიმამიშვილის ოჯახში. ელენე დიდიმამიშვილი წლების განმავლობაში ხელმძღვანელობდა სკოლის სიმებიან ორკესტრს, იყო კლასის ხელნაწერი ლიტერატურული ჟურნალის „განთიადის“ რედკოლეგიის წევრი. 1937 წლიდან, სკოლის დამთავრების შემდეგ მსახურობდა ქალაქის ბიბლიოთეკაში, ეწეოდა საზოგადოებრივ და პედაგოგიურ საქმიანობას, იყო დაწყებითი კლასების მასწავლებელი. 1938 წელს სწავლა დაიწყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტიში დამთავრების შემდეგ, კი პედაგოგიურ მოღვაწეობა გააგრძელა ახალციხეში მშობლიურ სკოლაში, სასოფლო-სამეურნეო და ეკონომიკურ ტექნიკუმებში, ასწავლიდა ქართულ ენასა და ლიტერატურას. სხვადასხვა დროს ახალციხეში მუშაობდა რაიონული გაზეთის რედაქციაში „წითელი დროშა“ პასუხისმგებელ მდივნად, რამდენიმე თვის განმავლობაში იყო ახალციხის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმის დირექტორი. მუშაობდა მესხეთის თეატრშიც მოკარნახედ, 1942-1946 წლებში აქტიურად მონაწილეობდა ქალაქის ლიტერატურულ-საზოგადოებრივ ცხოვრებაში. ატარებდა ლექციებს, ბეჭდავდა წერილებს თეატრის ცხოვრებაზე და სხვ.თბილისში საცხოვრებლად გადასვლის შემდეგ წლების განმავლობაში ხელმძღვანელობდა ნორჩ ლიტერატორთა წრეს, სადაც მისი დახმარებით პირველი ნაბიჯები გადადგეს: ვახუშტი კოტეტიშვილმა, გივი გაგეჩკორმა, თამაზ ნატროშვილმა, ცირა ქიტიშვილმა, გურამ გოგიაშვილმა და ა.შ. ელენე დიდიმამიშვილის მოღვაწეობაში მთავარი როლი პოეზიას ეჭირა. პირველი ლექსი ხუთი წლის ასაკში წარმოუთქვამს, 1946 წელს კი დაიწყო აქტიური პოეტური შემოქმედება. „თბილისში გაიშალა ფრთები ჩემმა პოეზიამ. ამაში კი წვლილი ჩემს დას მარგალიტა დიდიმამიშვილს მიუძღვის“ ამბობდა პოეტი. 1965 წლიდან იყო მწერალთა კავშირის წევრი იმ დროს უკვე სამი კრებულის ავტორი იყო „ვარძიის გაზაფხული“, „გვიხმობს კაშკაშა წაფხული“, „სიყვარულის კვალდაკვალ“. საბოლოოდ თავის სიცოცხლის განმავლობაში მან გამოსცა რვა კრებული, გარდაცვალების შემდგომ პერიოდში გამოიცა მეთორმეტე კრებული „გადასახედი“, რომელშიც შეტანილი არის პოეტის სიცოცხლის ბოლო პერიოდის შემოქმედება. იგი წერდა: „ჩემი პოეზია მხოლოდ ლირიკაა — სულერთია რა თემასაც არ უნდა ეხებოდეს იგი. საკმაოდდიდი ადგილი მაქვს დათმობილი სატრფიალო ლირიკაში, რომელიც მუდამ სადღაც იმედით სჭვივის, იმედი ჩემი თანდაყოლილი ნუგეშია. თუ შეიძლება ითქვას მთელი ჩემი ცხოვრება პოეზიაა, ურთულესი, უსასტიკესი და მაინც ქრისტესგან მონიჭებული მადლი ლირიკამ მაცოცხლა პოეზიაში, ლირიკამგამატარა ცხოვრების ეკლიანი ვრცელი აღმართები.“ პოეტის ლირიკული გმირი მესხეთი იყო. მან სწორედ მესხეთს მიუძღვნა თავისი ლექსების დიდი ნაწილი. მის ლექსებზე შექმნილია მუსიკა კომპოზიტორების მიერ: შოთა მილორავა, მერი დავითაშვილი, ნუნუ გაბუნია, სანდრო მირიანაშვილი, სულხან ნასიძე, ბიძინა კვერნაძე და ა.შ. ელენე დიდიმამიშვილს ეკუთვნის რევაზ გაბიჩვაძის ოპერა „ნანას“ ლიბრეტო. 1990 წელს აღინიშნა მისი დაბადებიდან 70 წლის იუბილე, 1996 წელს კი მშობლიურ ქალაქში აღინიშნა მისი პოეტური მოღვაწეობის 70 წელი. ელენე დიდიმამიშვილის 100 წლის იუბილესთან დაკავშირებით გამოსაცემად მომზადდა მისი რჩეული ლექსების კრებული: „სუნთქვა პოეტის.“ ყრუაშვილი ნ., განათლებისა და კულტურის კერები სამცხე-ჯავახეთში, ახალციხე 2019, გვ. 175-176
ფრედერიკ გარაჩინო

ფრედერიკ გარაჩინო (ინგლ. Frederick Guarracino; დ. 19 აგვისტო, 1819, კორფუ, — გ. 11 ნოემბერი, 1889, მალტა) — ბრიტანელი დიპლომატი. 1840-1846 წლებში იყო დიდი ბრიტანეთის ვიცე-კონსული იმჟამად ოსმალეთის შემადგენლობაში მყოფ ბათუმში (ამ თანამდებობაზე შეცვალა უილიამ რიჩარდ ჰოლმზმა). 1841 წელს ტყვია-წამლით ეხმარებოდა რუსეთის წინააღმდეგ აჯანყებულ გურულებს. შემდეგ მსახურობდა ვიცე-კონსულად სამსუნში (1846-1855), კონსულად სამსუნსა და სინოპში (1855-1859), მთავარ დრაგომანად უმაღლეს საკონსულო უწყებაში კონსტანტინეპოლში (1859-1860), კონსულად კრეტაზე (1860-1862), გენერალური კონსულის მოვალეობის შემსრულებლად კონსტანტინეპოლში (ხანგამოშვებით, 1861-1870). 1872 წელს პენსიაზე გავიდა. მისი დიპლომატიური მიმოწერა შეიცავს ინფორმაციას საქართველოში მონებით ვაჭრობის შესახებ; აღწერილი აქვს საკუთარი მოგზაურობა აჭარაში, შავშეთსა და არტაანში. ↑ BARAMIDZE, Irakli. THE FIRST BRITISH CONSULATE IN BATUMI DURING OTTOMAN RULE: REASONS FOR ESTABLISHMENT, PURPOSE AND STRATEGY (1840-1852). HISTORY, ARCHAEOLOGY, ETHNOLOGY, [S.l.], n. VIII, p. 41-52, dec. 2022. ISSN 2449-285X. ↑ The Foreign Office List and Diplomatic and Consular Year Book, 1882, – გვ. 107. ↑ Frederick Guarracino, 'Notes made on a Journey from Batoom by Adjarah, Shavshet, Ardanuch, Ardahan, Ghivleh, Penek, and Olti, to Erzeroom', Great Britain, Public Records Office/Foreign Office (PRO/FO) 526/2, 31 August 1841
უილიამ რიჩარდ ჰოლმზი

სერ უილიამ რიჩარდ ჰოლმზი (ინგლ. William Richard Holmes; დ. 1822 — გ. 1882) — ბრიტანელი დიპლომატი. 1841 წლიდან მუშაობდა დიდი ბრიტანეთის საკონსულოში ერზურუმში. 1846 წლის მარტიდან 1852 წლის ნოემბრამდე იყო ვიცე-კონსული იმჟამად ოსმალეთის შემადგენლობაში მყოფ ბათუმში (ამ თანამდებობაზე შეცვალა ფრედერიკ გარაჩინო). ასევე სხვადასხვა დროს მსახურობდა ვიცე-კონსულად სამსუნში (1846), კონსულად დიარბაქირში (1852-1854), მონასტირსა (1854-1860) და ბოსნიაში (1860-1877). მონაწილეობდა ჰერცეგოვინის კრიზისის მოსაგვარებლად შექმნილ ევროპულ კომისიაში (1861) და კონსტანტინეპოლის საერთაშორისო კონფერენციაში (1876-1877). 1877 წელს პენსიაზე გავიდა. ჰოლმზის ჩანაწერები შეიცავს ცნობებს ბათუმისა და მისი შემოგარენის სოციალური და პოლიტიკური ვითარების შესახებ XIX საუკუნის 40-50-იანი წლების მიჯნაზე. ↑ BARAMIDZE, Irakli. THE FIRST BRITISH CONSULATE IN BATUMI DURING OTTOMAN RULE: REASONS FOR ESTABLISHMENT, PURPOSE AND STRATEGY (1840-1852). HISTORY, ARCHAEOLOGY, ETHNOLOGY, [S.l.], n. VIII, p. 41-52, dec. 2022. ISSN 2449-285X. ↑ The Foreign Office List and Diplomatic and Consular Year Book, 1882, – გვ. 116-117. ↑ ოლეგ ჯიბაშვილი, ირაკლი ბარამიძე, ხათუნა დიასამიძე; „სოციალურ-პოლიტიკური ვითარება ბათუმსა და შემოგარენში XIX საუკუნის 40-50-იანი წლების მიჯნაზე (ბრიტანეთის ვიცე-კონსულის – ჰოლმსის ცნობების მიხედვით)“, კრ.: „ბათუმი - წარსული და თანამედროვეობა“ (საერთაშორისო სამეცნიერო კონფერენციის მასალები), ტ. XII, ISSN 1987-8745, ბათუმი, გამომც. „ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტი“, გვ. 24-34.
ჩვეულებრივი მეღორღია

ჩვეულებრივი მეღორღია (ლათ. Oenanthe oenanthe) — ფრინველი მემატლიასებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძე 14,5–15,5 სმ, წონა 22–28 გ აღწევს. ფრთების შლილი 26–32 სმ-ის ტოლია. გავრცელებულია ევროპაში, აზიასა და ჩრდილოეთ ამერიკაში. იკვებება მწერებით, ობობებით, ლოკოკინებითა და ჭიებით. შემოდგომაზე აგრეთვე იკვებება კენკრით. უპირატესობას ანიჭებს ღია და ქვიან ადგილებს. გამოსაზამთრებლად აფრიკის კონტინენტზე მიფრინავენ. მათი ბუდე ბრტყელია, დიამეტრით დაახლოებით 15 სმ. ჩვეულებრივი მეღორღია – Oenanthe oenanthe[მკვდარი ბმული] (ინგლისური) ჩვეულებრივი მეღორღია – Oenanthe oenanthe დაარქივებული 2021-10-25 საიტზე Wayback Machine. (რუსული) ↑ ჟორდანია რ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 636.