laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია

გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია — გაეროს უშიშროების საბჭოს თხუთმეტი წევრის მიერ მიღებული რეზოლუცია. გაეროს წესდებით, მიღებული რეზოლუცია არის: „მთავარი პასუხისმგებელი საერთაშორისო მშვიდობასა და უსაფრთხოებაზე“. გაეროს წესდება განსაზღვრავს (27-ე მუხლში), რომ რეზოლუციის პროექტი პროცედურულ საკითხებზე მიიღება, თუ ცხრა ან მეტი წევრი, საბჭოს თხუთმეტი წევრისგან, მხარს დაუჭერს რეზოლუციას, ასევე, თუ რომელიმე მუდმივი წევრისგან მას ვეტოს არ დაადებს. „პროცედურულ საკითხებზე“ რეზოლუციის პროექტი შეიძლება მიღებული იყოს საბჭოს ნებისმიერი ცხრა წევრის დადებითი ხმის საფუძველზე. გაეროს უშიშროების საბჭოს ხუთი მუდმივი წევრია: ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკა (რომელიც 1971 წელს ჩინეთის რესპუბლიკა ჩაანაცვლა), საფრანგეთი, რუსეთი (რომელიც 1991 წელს დაშლილი საბჭოთა კავშირი ჩაანაცვლა), გაერთიანებული სამეფო და ამერიკის შეერთებული შტატები. ტერმინი „რეზოლუცია“ არ არის განმარტებული გაეროს წესდების ტექსტში. იგი შეიცავს მრავალ ფორმულირებას, როგორიცაა „გადაწყვეტილება“ ან „რეკომენდაცია“, რაც გულისხმობს რეზოლუციებს, სადაც არ დაკონკრეტებულა გამოყენების მეთოდი. გაეროს წესდება მრავალმხრივი ხელშეკრულებაა. ეს არის საკონსტიტუციო დოკუმენტი, რომელიც ადგენს უფლებამოსილებასა და ფუნქციებს გეროს სხვადასხვა ორგანოებს შორის. წესდება უფლებას აძლევს უშიშროების საბჭოს, მიიღოს შესაბამისი ზომები წევრთა სახელით, ასევე მიიღოს გადაწყვეტილებები და რეკომენდაციები. წესდებაში არ არის აღნიშნული, არც სავალდებულო და არც არასავალდებულო რეზოლუციები. საერთაშორისო სასამართლოს 1949 წლის „რეპატრიაციის“ მოსაზრებაში მითითებულია, რომ გაეროს გააჩნია, როგორც გამოკვეთილი, ისევე ნაგულისხმევი ძალაუფლება. სასამართლომ, გაეროს წესდების 104 და 2 (5) სტატიაზე დაყრდნობით აღნიშნა, რომ წევრებმა დაუკმაყოფილეს ორგანიზაციას საჭირო იურიდიული უფლებამოსილებით, რომ იგი განახორციელოს თავისი ფუნქციები, ასევე წევრები შეთანხმდნენ, რომ გაუწევდნენ დახმარებას გაეროს, მის ნებისმიერ ქმედებაში, წესდების შესაბამისად. წესდების 25-ე მუხლში წერია, რომ „გაეროს წევრები ეთანხმებიან მიიღონ და განახორციელონ უშიშროების საბჭოს გადაწყვეტილებები, წინამდებარე წესდების შესაბამისად“. გაეროს საქმიანობის აღწერის ჟურნალში, რომელიც გაეროს სამართლებრივი გამოცემაა, წერია, რომ გაეროს საერთაშორისო ორგანიზაციის კონფერენციაზე, რომელიც შედგა 1945 წელს სან-ფრანცისკოში, მცდილობამ მოვალეობების შეზღუდვის, წესდების 25-ე მუხლის თანახმად, ვერ მოხერხდა. აღსანიშნავია, ისიც რომ, იმ დროს ეს ვალდებულებები გამომდინარეობდა, საბჭოს საწყისი მინიჭებული უფლებამოსილებებიდან, რომელიც 24-ე (1) მუხლში იყო მოცემული. გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები სრული ტექსტით მოძებნეთ რეზოლუცია გაეროს გენერალური ასამბლეის რეზოლუცია ↑ Current Members. ციტირების თარიღი: 2016-09-16 ↑ See ICJ Advisory Opinion, Reparation for Injuries Suffered in the Service of the United Nations [1] დაარქივებული 2017-06-11 საიტზე Wayback Machine. ↑ See page 5, The Repertory of Practice of United Nations Organs, Extracts Relating to Article 25 [2]
ლევანი (კახეთის მეფე)

ლევანი — კახეთის მეფე 1518/1520—1574 წლებში, გიორგი II-ის (ავგიორგის) ძე. 1513 წელს, როდესაც ქართლის მეფემ დავით X-მ კახეთი თავის ხელისუფლებას დაუმორჩილება, მცირეწლოვანი ლევანი მისმა მომხრე კახელმა თავადებმა ოჩანის ციხეში დამალეს. მათ ისარგებლეს 1518 წელს ქართლში შაჰ ისმაილ I-ის ლაშქრობით და ლევანი კახეთის მეფედ გამოაცხადეს. 1520 წელს ლევანმა დაამარცხა კახეთში შეჭრილი დავით X-ის ლაშქარი. ამის შემდეგ ქართლისა და კახეთის მეფეები დაზავდნენ და იცნეს კახეთის ქართლისაგან გამოყოფა. ლევანი სეფიანთა ირანის ვასალი იყო და მშვიდობიანობის შესანარჩუნებლად შაჰისადმი ერთგულების პოლიტიკას იცავდა. 1551 წელს ის დაეხმარა შაჰ-თამაზ I-ს შაქის დამორჩილებაში. ირანსა და ოსმალეთს შორის ამასიის ზავის დადების (1555) შემდეგ შაჰს არ აკმაყოფილებდა კახეთის შედარებით მსუბუქი ვასალური ვალდებულებები. ამით უკმაყოფილო ლევანი 50-60-იან წლებში შეეცადა რუსეთისაგან დახმარების მიღებას. 1563 წელს მან ელჩები გაგზავნა მოსკოვში ივანე IV-თან, რის შედეგადაც კახეთში ჩამოვიდა რუსთა რაზმი, რომელიც ლევანმა ციხე-სიმაგრეებში ჩააყენა. ოსმალეთისა და ირანის პროტესტმა აიძულა ლევანი ეს რაზმი მალე დაეთხოვა. ლევანის 56 წლიანი მმართველობის დროს კახეთში მტრის შემოსევები არ ყოფილა, ქვეყანა ეკონომიურად მოღონიერდა, დაწინაურდნენ ახალი ქალაქები — ბაზარი და გრემი. მასზე დიდ ხანს არცერთ ბაგრატიონს უმეფია. 1574 წელს ლევანი გარდაიცვალა და მის მემკვიდრეებს შორის ბრძოლა ატყდა ტახტის დაუფლებისათვის. გუჩუა ვ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 157-158. ↑ პირთა ანოტირებული ლექსიკონი, ტ. I, თბ., 1991, გვ. 320-321
გორის განძი

გორის განძი — XV საუკუნის ქართული მონეტების განძი. აღმოაჩინა მოქალაქე მ. ბიძნაშვილმა ქალაქ გორში 1935 წელს შემთხვევით, მიწის სამუშაოების დროს. განძი ჩაფლულია XV საუკუნის ბოლო მეოთხედში. გორის განძი შეიცავს 10 000 ცალ (6 კგ.) ბილონურ მონეტას, XV საუკუნის თურქული აყჩებისა შირვანული თანგების მინაბაძებსა და გაურკვეველი ანეპიგრაფიკულ მონეტებსაც. ერთ-ერთ მონეტაზე გაირკვა თარიღი (ჰიჯრის 886 ანუ 1481 წელი). გორის განძის წყალობით მეცნიერებისათვის ცნობილი გახდა ქართული ნუმიზმატიკური ძეგლების მანამდე უცნობი ნიმუშები — ქართველ მეფეთა და ცალკეულ ფეოდალთა, კერძდ ალექსანდრე I-ის, ვახტანგ IV-ის, გიორგი VIII-ის, ბაგრატ VI-ის, ყვარყვარესა (1451-1498 წწ.) და კონსტანტინე II-ის მიერ მოჭრილი მონეტები. მონეტების ნაწილი დაკარგულია. ნაწილი დაცულია საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში, გორის ისტორიულ-ეთნოგრაფიულ მუზეუმში და სანქტ-პეტერბურგის ერმიტაჟის ნუმიზმატიკურ ფონდში. დუნდუა გ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 113-114. დუნდუა გ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 36. დუნდუა გ., სამონეტო მიმოქცევის საკითხისათვის XV საუკუნის საქართველოში, თბ., 1964 კაპანაძე დ., XV საუკუნის ქართული ფულის გორის განძი, «საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის მოამბე», 1940, ტ. 10 B კაპანაძე დ., ქართული ნუმიზმატიკა, თბ., 1969
Lego City Undercover

Lego City Undercover — კომედიური ღია სამყაროს მოქმედებითი-სათავგადასავლო ვიდეო თამაში, რომელიც შექმნა კომპანია TT Fusion-მა Wii U-სათვის. თამაში გამოვიდა 2013 წლის 18 მარტს ჩრდილოეთ ამერიკაში, 2013 წლის 28 მარტს ავსტარალიასა და ევროპაში, ხოლო 2013 წლის 25 ივლისს — იაპონიაში. თამაშის პრიკველი გამოვიდა Nintendo 3DS-ზე. Lego City Undercover დაფუძნებულია LEGO City-ს ბრენდზე და პირველი თამაშია, რომელიც გამოსცა კომპანია Nintendo-მ და ასევე წარმოადგენს პირველ თამაშს, რომელიც გამოვიდა Wii U-ზე. 2016 წლის 22 ნოემბერს Warner Bros. Interactive Entertainment-მა დაანონსა იგი Microsoft Windows-სთვის, Nintendo Switch-სთვის PlayStation 4-სა და Xbox One-სთვის 2017 წლის პირველ/მეორე კვარტალში. თამაშის მოქმედება მიმდინარეობს LEGO City-ში. მოთამაშე აკონტროლებს პოლიციის ოფიცერს სახელად ჩეიზ მაკ-კეინს. მისი მისიაა დაიჭიროს ქურდები. მას შეუძლია ცურვა და მანქანების მართვა. მოთამაშე უნდა დაეხმაროს მას ამ გამოწვევების გადალახვაში. Lego City Undercover-მა დადებითი შეფასებები დაიმსახურა კრიტიკოსებისგან. საერთო განხილვების საიტ Metacritic-ზე ფლობს 100-დან 80 ქულას. მიმოხილველებმა ძირითადად შეაქეს თამაშის დიზაინი და იუმორი, თუმცა გააკრიტიკეს თამაშის ჩატვირთვების ხანგრძლივობისა და მრავალმოთამაშიანი რეჟიმის არ ქონის გამო. რაც შეეხება გაყიდვებს, პირველ თვეში დიდ ბრიტანეთში გაიყიდა თამაშის 100,000 ეგზემპლარი, ხოლო იაპონიაში პირველი კვირის განმავლობაში გაყიდვება 12,000 ასლს მიაღწია. ოფიციალური საიტი ↑ Conrad Zimmerman. (7 ივნისი, 2011) E3: LEGO City Stories announced for Wii U, 3DS. Destructoid.. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-06-10. ციტირების თარიღი: 10 ივნისი, 2011. ↑ Phillips, Tom. (22 ნოემბერი, 2016) Lego City Undercover is getting a Nintendo Switch port. Gamer Network. ციტირების თარიღი: 22 ნოემბერი, 2016. ↑ LEGO City Undercover for Wii U Reviews. Metacritic. CBS Interactive. ციტირების თარიღი: 11 აპრილი, 2013. ↑ Media Create/Famitsu Sales Week 30. Chart-Track (31 ივლისი, 2013). ციტირების თარიღი: 5 იანვარი, 2013.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 69

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 69 მიიღეს 1949 წლის 4 მარტს. გაეროში გაწევრიანების შესახებ ისრაელის განცხადების განხილვის შემდეგ უშიშროების საბჭომ დაადგინა, რომ ისრაელი არის მშვიდობიანი სახელმწიფო და დადებითი რეკომენდაცია მისცა გენერალურ ასამბლეას ისრაელის გაწევრიანების შესახებ. რეზოლუცია მიიღეს 9 ხმით. ეგვიპტე იყო წინააღმდეგი, ხოლო გაერთიანებულმა სამეფომ თავი შეიკავა. რეზოლუციის ტექსტი
გორის დრამატული თეატრი

გორის გიორგი ერისთავის სახელობის სახელმწიფო პროფესიული დრამატული თეატრი — ქართული დრამატული თეატრი ქალაქ გორში. დაარსდა 1845 წელს. გორში პირველი სცენისმოყვარეთა წარმოდგენა XIX საუკუნის 40-იან წლებში გაიმართა. შეიძლება ითქვას, რომ ეს იყო პირველი ცდები თეატრის ჩამოყალიბებისა. 1845 წლის 1 და 8 მაისს, 11 ივლისს და 7 აგვისტოს დაუდგამთ დიმიტრი მეღვინეთუხუცესიშვილის კომედია „გამოუცდელობა, ანუ დროებით განშორება სიყვარულისა“. 1874 წელს გორში იქმნება „სცენისმოყვარეთა წრე“. მათი პირველი წარმოდგენა („ძუნწი“) საზოგადო საკრებულოს პატარა დარბაზში გაიმართა. 1875 წელს დაიდგა გიორგი ერისთავის კომედია „უჩინმაჩინის ქუდი“ და ივანე ერისთავის მიერ გადმოკეთებული მოლიერის კომედია „ძალად ექიმი“. 1876 წელს „სცენისმოყავრულთა წრე“ იშლება და იქმნება „სცენის მოყვარულთა საზოგადოება“. გორის სასცენო ხელოვნებაში მრავალი ქალი მონაწილეობდა, მაშინ როდესაც სხვაგან და თბილისშიც ასეთ საქმიანობას ერიდებოდნენ. 1890-იან წლებში, გორში ყოველწლიურად 3-4 სპექტაკლი იმართებოდა. ამ პერიოდში გორელმა მაყურებელმა იხილა: ავქსენტი ცაგარელის „ბაიყუში“, რაფიელ ერისთავის „ჯერ დაიხოცნენ, მერე იქორწინეს“, გ. ერისთავის „ძუნწი“, „ხორველობა“, ვ. გუნიას „რაც არ მერგება, არ შემერგება“, ზურაბ ანტონოვის „ქოროღლი“, და ნატალია აზიანის „ინჯილერი ან დოხტური“. 1934 წლიდან გორის აღმასკომი შეუდგა სათეატრო შენობის აგებას, რადგან არსებული შენობა ქალაქის მოთხოვნილებებს აღარ აკმაყოფილებდა. მაყურებელი თეატრის შენობას ითხოვდა. 1939 წლის დასასრულს გორში უკვე მთავრდებოდა ახალი 500 ადგილიანი შენობა. შენობის პროექტი ეკუთვნოდა შალვა თავაძეს. თეატრის ახალი შენობა გაიხსნა 1939 წლის 21 დეკემბერს. ხოლო პირველი წარმოდგენა ახალ სცენაზე წარმოდგენილი იყო 1940 წლის 30 იანვარს — იოსებ გედევანიშვილის დრამა „გადასასვლელზე“. რეჟისორი პ. ფრანგიშვილი, მხატვარი — ა. ჟორდანია. 1947 წელს თეატრს გიორგი ერისთავის სახელი მიენიჭა. თეატრის რეპერტუარშია ქართველ და საზღვარგარეთელ დრამატურგთა პიესები. თეატრის წარმატებაში წვლილი მიუძღვის მსახიობებს: თ. აბაშიძეს, შალვა ხერხეულიძის, ეთერი მოციქულაშვილს, ნ. მაჭავარიანს, ს. კალანდარიშვილს და სხვებს, რეჟისორებს: ა. ალაზნისპირელს (თეატრის პირველი რეჟისორს),გ.აბრამიშვლს, პ. ფრანგიშვილს, ვასო ყუშიტაშვილს, ო. ალექსიშვილს. ლილი იოსელიანს, ი. კაკულიას, გ. ლაღიძეს, გ ლორთქიფანიძეს, ვ. მაღლაკელიძეს, ს. ვაჩნაძეს და სხვებს. დიდი სცენა 400 ადგილია, მცირე სცენა — 123 ადგილიანი, ხოლო ექსპერიმენტული სცენა — 80 ადგილიანია. 1930 წელს ხელმძღვანელი იყო რეჟისორი მიხეილ ხელხეულიძე. 1933-1934 წლებში — ხელმძღვანელი, რეჟისორი ალექსანდრე ალაზნისპირელი 1936-1937 წლებში —სამხატვრო ხელმძღვანელი გერონტი ხელაია 1937-1938 წლებში — რეჟისორი გ. გულიაშვილი 1948-1949 წლებში — მთავარი რეჟისორი ვასო ყუშიტაშვილი 1952-1968 და 1970-1975 წლებში — გიორგი აბრამიშვილი 1956-1957 წლებში — მთავარი რეჟისორი თეიმურაზ ლორთქიფანიძე 1984-1987 წლებში — იური კაკულია 1987-1992 წლებში — ილო მაცხონაშვილი 1992-1997 წლებში — ალექსი ჯაყელი 1999-2001 წლებში — გულსუნდა სიხარულიძე 2002-2003 წლებში — ზაზა წაქაძე 2004-2006 წლებში — რამაზ იოსელიანი 2013-2017 წლებში — სამხატვრო ხელმძღვანელი — სოსო ნემსაძე ბუხნიკაშვილი გ., გორის თეატრი, თბ., 1965; ბუხნიკაშვილი გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 227. ცუცქირიძე შ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 119. ლაშა ჩხარტიშვილის კვლევა „რამდენი წლისაა გორში თეატრი?!“.
ჰანიფა

ჰანიფა (აზერ. Hənifə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბელაქანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 5 571 კაცი. ჰანიფა GEOnet სახელების სერვერზე
ჰეთოვლარი

ჰეთოვლარი (აზერ. Hetovlar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბელაქანის რაიონში.
ისახლიგირმა

ისახლიგირმა (აზერ. İsaxlıgirmə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბელაქანის რაიონში. ისახლიგირმა GEOnet სახელების სერვერზე
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 906

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 906 მიიღეს ერთხმად 1994 წლის 25 მარტს, სადაც კიდევ ერთხელ დაადასტურეს წინა რეზოლუციები 849 (1993), 854 (1993), 858 (1993), 876 (1993), 881 (1993), 892 (1993), 896 (1994) და 901 (1994), საბჭომ სინანული გამოთქვა, რომ არ არსებობს კონფლიქტის პოლიტიკური მოგვარების შეთანხმება აფხაზეთსა და საქართველოს შორის, ასევე გააგრძელა მანდატი ვადა გაეროს დამკვირვებელთა მისია საქართველოში (UNOMIG), 1994 წლის 30 ივნისამდე. საბჭომ ხაზი გაუსვა, რომ საქართველოში არსებობს საგანგაშო მდგომარეობა, რომელიც შექმნილია აფხაზეთიდან დიდი რაოდენობით იძულებულად გადაადგილებულ პირთა გამო, ასევე აღიარა მათი შინ დაბრუნების უფლება. საბჭომ, კიდევ ერთხელ დაადასტურა საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობა და სუვერენიტეტი. საბჭომ, ორივე მხარე მოუწოდა განაახლონ პოლიტიკური მოლაპარაკებები აფხაზეთის პოლიტიკური სტატუსის და კონფლიქტის დარეგულირების შესახებ, რაც შეიძლება მალე, რომელიც მიცემულია საბჭოს წინა რეზოლუციებში. საბჭომ მოუწოდა საერთაშორისო თანამეგობრობას ხელი შეუწყოს საქართველოს, რომ ქვეყანამ გადალახოს კონფლიქტის შედეგები. მას შემდეგ, რაც საბჭომ გადაწყვიტა გაეგრძელებინა გაეროს დამკვირვებელთა მისიის მანდატი, საბჭომ მოუწოდა მხარეებს საქართველოში, რომ ისინი უზრუნველყონ გაეროს პერსონალის უსაფრთხოება და ხელი შეუწყონ თავისუფალი გადაადგილების შესაძლებლობას. გაეროს გენერალურმა მდივანმა, ბუტროს ბუტროს-გალიმ, შემდეგ სთხოვა მოახსენონ მოლაპარაკებების შესახებ. რეზოლუციის ტექსტი ↑ Two major accords signed – conflict and refugee issues in the former Soviet republic of Georgia. UN Chronicle (June 1994). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-08-25. ციტირების თარიღი: 2017-01-03.
ითითალა

ითითალა (აზერ. İtitala) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბელაქანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2 115 კაცი. ითითალა დააარსეს სოფელ ალიაბადის მცხოვრებლებმა 1860-1863 წლებში. ახლად შერჩეულ მიწაზე დასახლება დაიწყეს ინგილოებმა და „ითითალა“ დაარქვეს. უვარგისი მიწების გამო ზოგიერთი მოსახლე უკანვე დაბრუნდა ალიაბადში. სტა­ტისტიკური ცნობის მიხედვით, 1872 წელს ითითალაში მხო­ლოდ 36 კომლი იყო, 1886 წლის აღწერით — 68 (362 სული). 1980 წელს მითითებულია 1370 სული, ხოლო ბოლო დროის მონაცემებით ითვლიან 700 კომლს. ცხოვრობენ მაჰმადიანი ინგილოები, სუნიტები. სოფელში მცხოვრები საგვარეულოებიდან აღსანიშნავია: ზუბეილანები (ზუბეი­შვილი), თარავალანები (თარვალი­შვილი), კაწანები (კაწა­შვილი), მატონები (მატო­­ შვილი), ჯინდრიანები (ჯინდრი­­ შვილი), შაპანები (შაპა­შვილი) და სხვ. ალიაბადელების მიერ სხვა­დასხვა ადგილას დაარსებულ დასახლებებს შორის ითითალა ბელაქნის რაიონში ერთადერთია, რომელმაც დღემდე შეინარჩუნა ქართული ენა და ქართული სკოლა. ისტორიული ძეგლებიდან ყურადსაღებია თამარის ციხე — „ფერი ყალა“, რომელიც მდებარეობს ბელაქნის რაიონში, ლაგოდეხ–შაქის მთავარი გზიდან დაახლოებით 4–5 კმ-ის დაშორებით მდინარე ბელაქნის­წყლის ხეობაში. ბელაქნის ჩრდილოეთით, მაღალი მთის კალ­თაზე უძველესი ნაგებობის ნანგრევებია, რომელსაც „წერეთელ თახთს“ (წერეთლის ტახტი) ეძახიან. ასრათოვი (ომარაშვილი) ა., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. — გვ. 224. ადამია ი., „ქართული ხალხური ხუროთმოძღვრება (საინგილო)“, თბ., 1979; ბურჯაევი თ., „ინგილოდ წოდებულ ქართელთა ტრაგედია“, თბ., 2001; ჯანაშვილი მ., „საინგილო“, თბ., 1910 ითითალა GEOnet სახელების სერვერზე
ღვინა

ღვინა — საქართველოს აღმოსავლეთ ნაწილში, განსაკუთრებით ქ. თბილისის მიდამოებში, მშრალ ფერდობებსა და ბუჩქნარებში, მარტში ან აპრილში ხშირად შეხვდებით ერთ ბოლქვიან მცენარეს, რომელსაც ღვინას უწოდებენ. ასე ყვავილის შეფერილობის გამო ეძახიან. მისი ერთადერთი ყვავილი, რომელიც ღეროზე ზარივითაა დაკიდებული, ღვინისფერია, გარედან მცირეოდენი მტრედისფერიც დაჰკრავს. ყვავილი თუ მოვწყვიტეთ და გადავშალეთ, დავინახავთ, რომ გვირგვინის მსგავსი ყვავილსაფარი 6 ფოთლისგანაა შემდგარი. თითოეული მათგანი ძირთან (შიგნიდან) ჩაზნექილია. ეს ჩაზნექილი ადგილი სანექტრეა, რომელშიც ყვავილი ტკბილ წვენს ( ნექტარს) გამოყოფს. ღვინას ბოლქვი თეთრი ფერისაა, ორი სქელი ქერქლისგან შედგება. ბოლქვიდან ამოდის 10-30 სმ. სიმაღლის ღერო, რომელზედაც მორიგეობით განლაგებულია 2-5, მეტწილად კი 3 ან 4 ფოთოლი. ღვინას ქვედა ფოთოლი უფრო დიდი ზომისაა, მოყვანილობით ფართო - ლანცეტა ან ოვალური, ზედა ფოთლები უფრო ვიწროა. მთლიანი მცენარე სანთლისებრი ნაფიფქითაა მოფენილი, ნაფიფქი ადვილად სცილდება. დაყვავილების შემდეგ ღვინას ყვავილის ადგილზე უნვითარდება სამბუდიანი, მობრტყო თესლებით გავსებული ნაყოფი. ღვინა შროშანისებრთა ოჯახს განეკუთვნება, იგი ადვილად მრგვალდება. მასობრივად აყვავებული ღვინა მეტად ლამაზი სანახავია. „საქართველოს მცენარეთა სამყარო“, თბ., 2009
ქალაფალარი

ქალაფალარი (აზერ. Kalafalar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბელაქანის რაიონში. ქალაფალარი GEOnet სახელების სერვერზე
ქილსაბუგოვი

ქილსაბუგოვი (აზერ. Kilsəbuqov) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბელაქანის რაიონში. ქილსაბუგოვი GEOnet სახელების სერვერზე
ქორთალა

ქორთალა (აზერ. Kortala) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბელაქანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2 996 კაცი. ქორთალა GEOnet სახელების სერვერზე
მაჰამალარი

მაჰამალარი (აზერ. Mahamalar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბელაქანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 4 752 კაცი. მაჰამალარი GEOnet სახელების სერვერზე
მაზიმჩაი

მაზიმჩაი (აზერ. Mazımçay) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბელაქანის რაიონში. მაზიმჩაი GEOnet სახელების სერვერზე
მაზინგარიშანი

მაზინგარიშანი (აზერ. Mazımqarışan) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბელაქანის რაიონში. მაზინგარიშანი GEOnet სახელების სერვერზე
მაზიმიუსთიუ

მაზიმიუსთიუ (აზერ. Mazımüstü) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბელაქანის რაიონში.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 109

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 109 მიიღეს 1955 წლის 14 დეკემბერს. გაეროში გაწევრიანების შესახებ ალბანეთის, ავსტრიის, ბულგარეთის, კამბოჯის, ცეილონის, ფინეთის, უნგრეთის, ირლანდიის, იტალიის, იორდანიის, ლაოსის, ლიბიის, ნეპალის, პორტუგალიის, რუმინეთისა და ესპანეთის განცხადების განხილვის შემდეგ უშიშროების საბჭომ დადებითი რეკომენდაცია მისცა გენერალურ ასამბლეას ყველა ზემოთ აღნიშნული ქვეყნის გაწევრიანების შესახებ. რეზოლუცია მიიღეს 8 ხმით, ბელგიამ, ჩინეთის რესპუბლიკამ და აშშ-მა კენჭისყრაში მონაწილეობისაგან თავი შეიკავეს. რეზოლუციის ტექსტი
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 934

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 934 მიიღეს ერთხმად 1994 წლის 30 ივნისს, სადაც კიდევ ერთხელ დაადასტურეს წინა რეზოლუციები 849 (1993), 854 (1993), 858 (1993), 876 (1993), 881 (1993), 892 (1993), 896 (1994), 901 (1994) და 906 (1994), საბჭომ აღნიშნა მოლაპარაკების პროცესი აფხაზეთსა და საქართველოს შორის, ასევე გადაწყვიტა გაეგრძელებინა მანდატი გაეროს დამკვირვებელთა მისიის საქართველოში (UNOMIG), 1994 წლის 21 ივლისამდე. საბჭომ კმაყოფილებით აღნიშნა ის დახმარება, რომელსაც დსთ უწევს კონფლიქტის ზონაში, გაეროს დამკვირვებელთა მისიასთან კოორდინაციაში. გენერალურ მდივანს სთხოვეს მოეხსენებინა ანგარიში, დამკვირვებლების, მებრძოლი მხარეებისა და დსთ-ს შორის დისკუსიების თაობაზე. რეზოლუციის ტექსტი აფხაზეთის ომი გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები აფხაზეთის შესახებ ↑ Gray, Christine D. (2000). International law and the use of force. Oxford University Press, გვ. 226. ISBN 978-0-19-876528-8.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 112

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 112 მიიღეს 1956 წლის 10 აპრილს. გაეროში გაწევრიანების შესახებ სუდანის განცხადების განხილვის შემდეგ უშიშროების საბჭომ დადებითი რეკომენდაცია მისცა გენერალურ ასამბლეას სუდანის გაწევრიანების შესახებ. რეზოლუცია მიიღეს ერთხმად. რეზოლუციის ტექსტი
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 97

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 97 მიიღეს 1952 წლის 30 იანვარს. რეზოლუციით დაიშალა საკონვენციო შეიარაღებული ძალების კომისია. დეტალები ხმების რაოდენობის შესახებ არ არის მოცემული. რეზოლუციის ტექსტი
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 23

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 23 მიიღეს 1947 წლის 14 აპრილს. რეზოლუციით მხარი დაეჭირა რეზოლიცია 15-ს და გადაწყდა გაფართოებულიყო ადრე დანიშნული კომისია. რეზოლუცია მიიღეს 8 ხმით. საბჭოთა კავშირმა და პოლონეთმა თავი შეიკავა. რეზოლუციის ტექსტი
მალიქზადე

მალიქზადე (აზერ. Məlikzadə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბელაქანის რაიონში.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 26

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 26 მიიღეს 1947 წლის 4 ივნისს. საბჭომ განიხილა რა გაეროს გენერალური ასამბლეის რეზოლუცია 88, შეცვალა გაეროს საერთაშორისო სასამართლოს წევრთა არჩევის პროცედურები. რეზოლუცია მიიღეს 11 ხმით. რეზოლუციის ტექსტი
მეშაშამბული

მეშაშამბული (აზერ. Meşəşambul) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბელაქანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 3 438 კაცი. მეშაშამბული GEOnet სახელების სერვერზე
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 98

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 98 მიიღეს 1952 წლის 23 დეკემბერს. რეზოლუციამ ინდოეთისა და პაკისტანის მთავრობებს, გაეროს ამავე ქვეყნების წარმომადგენლების მფარველობის ქვეშ დაუყოვნებლივ მოლაპარაკებების წარმოება აიძულა, წარსულში ჩამოყალიბებული დემილიტარიზაციის პერიოდის დასასრულს, ცეცხლის შეწყვეტის ხაზის თითოეულ მხარეს დარჩენილი ჯარის გარკვეულ რაოდენობაზე შეთანხმების მიღწევის მიზნით. გაეროს წარმომადგენლების მონაცემებით, პაკისტანის მხარეს, ეს რიცხვი 3 000-სა და 6000-ს შორის იყო, ხოლო ინდოეთის მხარეს — 12 000-სა და 18 000-ს შორის. შემდეგ, რეზოლუციამ მადლობა გადაუხადა გაეროს წარმომადგენელს მისი ძალისხმევისთვის და ინდოეთისა და პაკისტანის მთავრობებს სთხოვა, რომ საბჭოსთვის არა უგვიანეს 30 დღეში ჩაებარებინათ ანგარიში. ამასთანავე, გაეროს წარმომადგენელს, ნებისმიერი პროგრესის შემთხვევაში, საბჭოს ინფორმირებისკენ მოუწოდა. რეზოლუცია მიიღეს 9 ხმით. საბჭოთა კავშირმა ხმის მიცემისგან თავი შეიკავა, ხოლო პაკისტანმა — მონაწილეობა არ მიიღო. რეზოლუციის ტექსტი
დუტა სხირტლაძე

დემეტრე (დუტა) სხირტლაძე (დაბადების გვარი ვალიცკი) (დ. 6 ივლისი, 1973, თელავი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი მსახიობი და შოუმენი. დემეტრე ვალიცკი დაიბადა 1973 წლის 6 ივლისს ქალაქ თელავში. 1994 წელს დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრისა და კინოს სახელმწიფო ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი. მოღვაწეობდა შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო დრამატული თეატრში და თეატრალურ სარდაფში. ამჟამად თამაშობს კოტე მარჯანიშვილის სახელობის სახელმწიფო დრამატულ თეატრში. 2010-2012 წლებში იყო თელავის თეატრის დირექტორი. მოგვიანებით არსებობდა ინფორმაცია, რომ იგი დაუპირისპირდა თეატრის და დაადანაშაულეს თანხების გაფლანგვაში. საბოლოოდ საქმე სასამართლოში გაგრძელდა. ფართო საზოგადოებამ ის ტელეკომპანია რუსთავი 2-ის გადაცემიდან „ვის უნდა 20 000“ გაიცნო. წლების განმავლობაში იყო რუსთავი 2-ის სხვადასხვა შოუების წამყვანი და ერთ-ერთი მთავარი სახე. 2012 წლიდან მოღვაწეობს ტელეკომპანია იმედზე სადაც რამდენიმე პროექტშია ჩართული. 2012: „... 37“ რეჟ. დემეტრე (დუტა) სხირტლაძე 2012: „... 37“ რეჟ. დემეტრე (დუტა) სხირტლაძე 2010: „რეზუს უარყოფითი“ რეჟ. ვალერიან (ვაკო) კირკიტაძე 1993 : „გარიგება“ (მეგობარი) რეჟ. ზაქარია (ზაზა) კოლელიშვილი 1999: „მარტოობის ორდენის კავალერი“ რეჟ. ალექსანდრე (ალეკო) ცაბაძე 2000: „ბალადა ჩვეულებრივ ადამიანზე“ რეჟ. ვანო თვაური 2001:„მატარებელი“ რეჟ. ლევან ბზვანელი 2003: „როცა ოთარი წავიდა...“ (ფრანგ. Depuis qu'Otar est parti...) (საფრანგეთი) (ნიკო) რეჟ. ჟულიეტ ბერტუჩელი 2003: „მგლების ხეობა“ (გერმ. Wolfsschlucht) (გერმანია) (ლიზას ძმა) 2004: „ერთი ლეღვი გზაზე“ რეჟ. ირაკლი მეტრეველი 2005: „უსუი“ რეჟ. მერაბ კოკოჩაშვილი 2005: „ქართული სასიყვარულო სიმღერა“ (გერმ. Georgisches Liebeslied) (გერმანია) (გიორგი) 2005: „ცხელი ძაღლი“ რეჟ. ზაზა ურუშაძე ( გიგა გაჩეჩილაძე ) 2006: „სტალინის ცოლი“ (რუს. Жена Сталина) (რუსეთი) (იოსებ სტალინი) რეჟ. ოლეგ მასარიგინი 2006: „კაცი საელჩოდან“ (ანზორი) რეჟ. დიმიტრი (დიტო) ცინცაძე 2008: „ბოკვერი ბუდრუ“ (ანიმაციური ფილმი) რეჟ. ზაურ შენგელია 2009: „ყველაფერი კარგად იქნება“ რეჟ. ავთანდილ ვარსიმაშვილი 2010: „ომი და ქორწილი“ რეჟ. ზაქარია (ზაზა) კოლელიშვილი 2010: „ოცნების ქალაქი“ (ირაკლი) რეჟ. დავით იმედაშვილი 2011: „გარიგება 2 (20 წლის შემდეგ)“ (კიმა) რეჟ. ზაქარია (ზაზა) კოლელიშვილი 2012: „სიყვარული აქცენტით“ რუს. Любовь с Акцентом (რუსეთი) (მზარეული ლეო) რეჟ. რევაზ (რეზო) გიგინეიშვილი 2012: „... 37“ რეჟ. დემეტრე (დუტა) სხირტლაძე 2012: „ქალაქის ღია ფანჯრებში“ რეჟ. თაზო ნარიმანიძე 2013: „ცელქი ბავშვები: ოპერაცია ახალი წელი “ (მამა) რეჟ. ზურა მენთეშაშვილი 2014: „ცელქი ბავშვები 2 ოპერაცია მონერიბუსი“ (მამა) რეჟ. ზურა მენთეშაშვილი 2022: „ბოსტანი კონფლიქტის ზონაში“ (რობიზონი) რეჟ. ბესო სოლომონაშვილი 2015: „პანიკის გარეშე“ (პაპუნა ჭელიძე) რეჟ. ლევან დაბრუნდაშვილი 2015: „მზარეულები“ (დუტა) რეჟ. ირაკლი გოცაძე 2016: „ვისი სული გსურს“ (თეატრის დირექტორი – მირზა) რეჟ. დავით იმედაშვილი დუტა სხირტლაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი დუტა სხირტლაძე [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია დუტა სხირტლაძე — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ ცნობილი „ჩამოსულები“, რომლებმაც დიდ წარმატებას მიაღწიეს, AMBEBI.GE