laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ჯონიის წმინდა გიორგის ეკლესია

ჯონიის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი იმერეთის მხარეში, ტყიბულის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჯონიაში. თარიღდება XI-XII საუკუნეებით. ეკლესია წარმოადგენს დარბაზულ ნაგებობას. დასავლეთით ტაძარს აქვს გვიანი პერიოდის მინაშენი, რომელიც ამჟამად ნახევრად დანგრეულია. ნაგებობას აქვს ორი შესასვლელი - სამხრეთითა და დასავლეთით, ორივე მათგანი გარედან სწორკუთხაა, შიგნიდან კი - თაღოვანი. დარბაზის კამარა ჩამონგრეულია, შემორჩენილია აფსიდის კონქი. კამარა ეყრდნობოდა პილასტრებზე გადაყვანილ თაღებს. საკურთხეველი გვიანი პერიოდის ხის კანკელითაა გამოყოფილი, რომელიც დაფარულია რუსული ტიპის მხატვრობით. ინტერიერი შელესილია. ეკლესიას ვიწრო, თაღოვანი სარკმლები აქვს, რომლებიც ინტერიერში ფართოვდება. ფასადები სადაა, ასრულებს მოურთველი და თაროსებრი ლავგარდანი. ტაძრის კედელზე გვხვდება ასომთავრული ლაპიდარული წარწერა. ეკლესია ნაგებია თლილი ქვით. არ არის შემორჩენილი ფრესკა. რესტავრაციამდე ეკლესია დაზიანებული იყო. დასავლეთით გამოსახულია ღვთისმშობელი მარიამი, ხოლო აღმოსავლეთით - უფლის გამოსახულებაა. კარებს ამკობს მთავარანგელოზთა გამოსახულება, კანკელის თავზე საიდუმლო სერობის სიუჟეტია წარმოდგენილი. ჯონიას წმინდა გიორგის ეკლესია დავით კაკაურიძე - ტყიბული და მისი შემოგარენი
ქვეშის ძველი კულტურის სახლი

ქვეშის ძველი კულტურის სახლი — არქიტექტურული ძეგლი გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვეშში. მოსახლეობის ცნობით, კულტურის სახლი 1951 წელს აიგო, ერთი წლის შემდეგ შენობას ახალი ნაწილი, „კანტორის“ მოცულობა მიუშენეს. ნაგებობა სტალინური პერიოდისათვის დამახასიათებელი არქიტექტურულ სტილშია გადაწყვეტილი. გეგმით ირეგულარული ფორმისაა. სამშენებლო მასალად გამოყენებულია ბეტონი, ქვიშაქვა, რუსული აგური, და რიყის ქვა. კედლების გარკვეული ნაწილი ოპუსმიქსტუს ტექნიკით — აგურისა და რიყის ქვის მონაცვლეობითაა აგებული, ხოლო ნაწილი — ქვიშაქვის რეგულარული წყობით. „კანტორის“ შენობის მთავარი ფასადი შვერილი ფორმისაა. მისი ორივე სართულის წინა მხარე ღია გალერეების სახითაა შემორჩენილი. შენობის ფასადები თაღოვანი სარკმლებითაა დანაწევრებული, რომელთაც მარტივად პროფილირებული საპირეები შემოუყვებათ. აღსანიშნავია, რომ როგორც ფასადების, ისე ინტერიერის კედლები პროფილირებული კარნიზებითაა დასრულებული. შენობას გარკვეულ მხატვრულ-არქიტექტურულ ღირებულებას სძენს: ოპუსმიქსტუს ტექნიკით აგებული კედლები, სადაც რიყის ქვა თევზიფხურა წყობითაა დალაგებული, პროფილირებული საპირეები და კარნიზები, ღია გალერეები და თაღოვანი სარკმლები. შენობა მოუვლელია, გაძარცვულია და ნაგვითაა სავსე. სახურავი ნაწილობრივ ჩანგრეულია, მაგრამ მზიდი კონსტრუქციული კედლები კარგ მდგომარეობაშია. როგორც ექსტერიერში, ასევე ინტერიერში ბზარები არ ფიქსირდება. ნაგებობის პირველი სართულის ძირას, საყოფაცხოვრებო ნაგვის გროვაში და ხშირ მცენარეულ საფარში შეინიშნება ორი ჩაღრმავებული ადგილი, დაახლ. 0,4 და 0,6 მ დიამეტრის მქონე ორმოები. ერთ (მცირე) მათგანში, თანამედროვე იატაკის (რეალურად, ნაგვის ფენა) დონიდან 30–35 სმ სიღრმეში მოჩანს მცირე ზომის ქვევრის მუცლის ფრაგმენტი. ქვევრს პირის გვირგვინი და ყელი მომტვრეული აქვს. კეცის მიხედვით კი მის წარმომავლობასა და თარიღზე საუბარი შეუძლებელია. აუცილებელია, არეალის იატაკის დონემდე გაწმენდა.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 39400
დამწვარი საყდარი

დამწვარი საყდარი — არქიტექტურული ძეგლი გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვეში. მდებარეობს სოფლის უკიდურეს ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. სამხრეთით ოდნავ დაფერდებულ, გაშლილ ადგილას. ადგილზე შეიმჩნევა გვიანი შუა საუკუნეებისთვის დამახასიათებელი, რიყის ქვითა და კირ-ხსნარით ნაგები მცირე ზომის ნაგებობის ჩრდილოეთი და სამხრეთი კედლების ნაშთები. ტერიტორია სანახევროდ დაფარულია თხილნარითა და საკმაოდ მაღალი ბალახით. აღსანიშნავია, რომ ზედაპირულად დაფიქსირდა ადამიანის თავის ქალის მცირე ფრაგმენტი და ლავიწის ძვალი. ზედაპირულად გამოვლინდა ასევე ზოგადად, შუა საუკუნეებით დათარიღებული საშუალო ზომის ჭურჭლის (ხელადა) ყურის ფრაგმენტი, სავარაუდოდ, დამღად განსაზღვრული ბურთულიანი რელიეფური ნაწიბურით. ტაძრიდან რამდენიმე ათეულ მეტრში, ადგილობრივმა მოსახლეობამ გვაჩვენა ფიქალის რამდენიმე მოზრდილი ქვა და, რაც ძალზედ საყურადღებოა, შირიმის ქვის ორი კვადრი - მართკუთხა (საპერანგე) და შესაძლოა, სარკმლის გვერდმორკალული ქვები.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 39399
ნაბაკევის ჯვარცმის ეკლესია

ნაბაკევის ჯვარცმის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ნაბაკევში, სამტრედიის მუნიციპალიტეტი. "ჯვარცმის" სახელობის ეკლესია წარმოადგენს მცირე ზომის დარბაზულ ნაგებობას. ეკლესიის სამშენებლო მასალაში სხვადასხვა ქრონოლოგიური ფენა განირჩევა. თავდაპირველად ნაგები იყო ბაცი ყვითელი და მოთეთრო ნაცრისფერი თლილი კვადრებით დუღაბზე. ქვების ზომის სხვადასხვაობის მიუხედავად წყობის რიგებში თარაზულობა იგრძნობა. რიგებს შორის დარჩენილი ადგილები შევსებულია მცირე ზომის თლილი ქვით. ასეთი წყობა შემორჩენილია აღმოსავლეთ, სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედელზე. ამავე კედლებზე მოპირკეთება ნაწილობრივ შეცვლილია აგურით და ფლეთილი ქვით. მცირე შიდა სივრცე აღმოსავლეთით დასრულებულია სწორკუთხა აბსიდით. მასში, ცენტრში გაჭრილია ორი სარკმელი ვერტიკალური მიმართულებით. ზედა, მაღალი არქიტრავულია, ქვედა მცირე, შეისრული თაღით გადახურული. ერთი სწორკუთხა სარკმელი მოთავსებულია დასავლეთ კედელში. მისი ფორმა შიგნიდან გარეთ ვიწროვდება. გრძივ კედლებსა და აბსიდაში ნიშებია გაკეთებული. შესასვლელი დატანებული აქვს დასავლეთიდან. ინტერიერის კედლები შელესილშებათქაშებულია და მოხატულია. იქ, სადაც ბათქაში ჩამოცვენილია განირჩევა მოხატულობის ორი ქრონოლოგიური ფენა. ზედა უფრო გვიანდელი ფენა მოხატულია ბიბლიური სიუჟეტებით და იმ პირთა გამოსახულებებით, რომლებიც იყვნენ ამ ეკლესიის ხელმეორედ აღმშენებელნი. ფერადოვან გამაში სჭარბობს შინდისფერი, მოყავისფრო, ლურჯი, ფონები - თეთრი მოხატული ტალღისებრი, წყვეტილი ხასიათის ორნამენტით. ადრინდელი პერიოდის მხატვრობა გამოირჩევა მინიატურული შესრულებით. შავი ფონი დაფარულია პეიზაჟებით, არქიტექტურული ნაგებობებით. მოხატულობა ფრიზულად მიუყვება კედლებს. სიუჟეტები გამოიყოფა რეგისტრების საშუალებით. ფასადები სადაა. დეკორატიული ელემენტებიდან აღსანიშნავია ვერძის თავის გორელიეფური გამოსახულება დასავლეთ ფასადზე. და სარკმლის მოჩარჩოება ლილვით. კარის პორტალის მორთულობა შერჩენილია მარჯვენა ქვედა კუთხეში, აქ გამოყენებულია შეწყვილებული სვეტნარის მოტივი დაღარული ლენტოვანი წნულით. სვეტნარი დასრულებულია მანჟეტებით. ამავე კედლის ჩრდილოეთ მხარეს წყობაში ჩატანებულია სარკმლის მორთულობის ორნამენტული დეტალი. ჩრდილოეთ ფასადის აღმოსავლეთ კუთხეში ჩასმულია ჩუქურთმიანი ქვის ფრაგმენტი. დასავლეთ ფასადს ნაწილობრივ ფარავს დაბალი სწორკუთხა მინაშენი, გარედან იგი უსახურია, ინტერიერის კედლებზე კი შემორჩენილია მინიატურული მხატვრობა.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 10273
ყარაბულაყი (შუშა)

ყარაბულაყი (აზერ. Qarabulaq)  — სოფელი აზერბაიჯანში, შუშის რაიონში, სოფელ ხალფალის ადმინისტრაციულ ერთეულში. 1992 წლიდან ოკუპირებულია სომხეთის შეიარაღებული ძალების მიერ. ↑ Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. (2019) İnzibati ərazi bölgüsü təsnifatı az. stat.gov.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-04-16. ციტირების თარიღი: 2020-04-16.
ახუთის მაცხოვრის ეკლესია

ახუთის მაცხოვრის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტის სოფელ ახუთში. მოზრდილი დარბაზული ეკლესია ნაგებია იდეალურად თლილი შირიმის მონაცრისფრო კვადრებით. წყობა თარაზულია. ეკლესიის ზედა ნაწილს მთლიანად სურო აქვს მოდებული. გეგმით სწორკუთხედს წარმოადგენს, აღმოსავლეთით შვერილი ნალისებრი აფსიდით, რომლის ცენტრში გაჭრილია გარეთ შევიწროებული არქიტრავული სარკმელი. აბსიდის სამხრეთ მხარეს ორი, ხოლო ჩრდილოეთით ერთი სწორკუთხა ნიშია მოწყობილი. კონქი შეისრულია. მას ეტყობა გვიანდელი გადაკეთების კვალი. სატრიუმფო თაღი აბსიდის მხრებს ეყრდნობა. გრძივი კედლები დაყოფილია მძლავრი პილასტრებით, რომლებიც დაგვირგვინებულია პროფილირებული კაპიტელებით. კაპიტელებს ცილინდრული კამარის საბჯენი თაღი ეყრდნობა. პილასტრებს ერთი მხრიდან წყვილი საფეხური ებჯინება, მეორე მხრიდან თაროები. თაროებიდან იშლება კედლის ნახევარწრიული თაღები, ხოლო საფეხურებიდან ოდნავ შეისრული. თაღების მიერ შექმნილი შეღრმავებებით ხაზგასმულია პროპორციათა მოხდენილობა. პილასტრები ორსაფეხურიან ბაზისებზე დგანან. დასავლეთით კამარის საბჯენი თაღი მცირე ზომის კრონშტეინებს ეყრდნობა. ეკლესიას შესასვლელი სამივე კედელში აქვს დატანებული, დასავლეთის თაღოვანია, სამხრეთის და ჩრდილოეთის კი შიგნით თაღოვანი, გარეთ არქიტრავულია. სამივე კარის თავზე მაღალი სწორკუთხა სარკმლებია გაჭრილი. ინტერიერში, კედლებზე შემორჩენილია ნალესობის ფრაგმენტები. სამხრეთ კედლის ერთ-ერთ პილასტრზე მოხატულობის უმნიშვნელო კვალია. ჩრდილოეთით მდებარე პილასტრზე ბოლნური ჯვრის რელიეფური გამოსახულებაა. ეკლესიის ფასადები სადაა. აღმოსავლეთიდან მას აქვს ორსაფეხურიანი, ხოლო დანარჩენ სამ მხარეს ერთსაფეხურიანი ცოკოლი. ეკლესიიდან ჩრდილოდასავლეთით 7-8 მეტრში მდებარეობს კრიპტა. ძეგლის გარშემო გალავნის ფრაგმენტებია.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 10334
ზურაბ კიკალეიშვილი

ზურაბ კიკალეიშვილი (დ. 25 ოქტომბერი, 1924 — გ. 1 ივნისი, 2005, თბილისი) — ქართველი ბალეტმაისტერი, ლიბრეტისტი, კინომსახიობი. სტალინური პრემიის ლაურეატი (1948, 1951). საქართველოს სახალხო არტისტი (1955). ზურაბ კიკალეიშვილი დაიბადა 1924 წლის 25 ოქტომბერს. სწავლობდა მოსკოვის დიდ თეატრთან არსებულ ქორეოგრაფიულ სასწავლებელში (ნ. ტარასოვას კლასი). 1942 წლიდან იყო ზ. ფალიაშვილის სახელობის თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის საბალეტო დასის წამყვანი სოლისტი, თბილისის ქორეოგრაფიული სასწავლებლის პედაგოგი. 1967-1968 წლებში იყო ტოკიოს „ტოკიო ბალეტ“-ის ბალეტმაისტერ-რეპეტიტორი, 1978-1979 წლებში — სტოკჰოლმის სამეფო ბალეტის თეატრში ბალეტმაისტერ-რეპეტიტორი, 1983-1984 წწ. — თურქეთში ბალეტმაისტერ-რეპეტიტორი. შესრულებული აქვს როლები: თავადი ზაალი, ჯარჯი (ა. ბალანჩივაძის „მთების გული“); დავრიში (გრ. კილაძის „სინათლე“); მამია, გორდა, სოკოლოვი (დ. თორაძის „გორდა“), იაგო (ა. მაჭავარიანი „ოტელო“), დემონი (ს. ცინცაძის „დემონი“); სოლისტი, მასხარა (ბ. კვერნაძის „ქორეოგრაფიული ნოველები“ და „სერაფიტა“). გლუკი-ნასიძის „ორფეოსი და ევრიდიკე"(1963), ბ. კვერნაძის „სერაფიტა“; ცეკვები ქართულ საოპერო სპექტაკლებში: ა. კერესელიძე „ბერუჩა“, ა. ანდრიაშვილი „ჩხიკვთა ქორწილი“, ა. შავერზაშვილი „მარინე“, ი. გოკიელი „წითელქუდა“, დ. თორაძე „ჩრდილოეთის პატარძალი“, მ. ბალანჩივაძე „დარეჯან-ცბიერი“, მუსიკალური კომედია: შ. მილორავა „ჩანჩურა“; კოპელიუსი (დელიბი „კოპელია“), ზიგფრიდი, დეზირე (ჩაიკოვსკის „გედების ტბა“, „მძინარე მზეთუნახავი“), კოლენი (ჰერტელის „ამაო სიფრთხილე“), ალბერტი (ადანის „ჟიზელი“), ვაცლავი (ასაფიევის „ბახჩისარაის შადრევანი“), სატირი (გუნო „ვალპურგის ღამე“), ჯოტო (ჩაიკოვსკის „ფრანჩესკა და რიმინი“). დადიოდა გასტროლებზე აშშ-ში, არგენტინაში, ავსტრიაში, პოლონეთში, უნგრეთში, საფრანგეთში (თბილისის საბალეტო დასთან ერთად); არის მსოფლიო სტუდენტური ფესტივალის (ბუდაპეშტი) II ხარისხის პრემიის მფლობელი (1949). ზურაბ კიკალეიშვილი შესანიშნავი ქორეოგრაფიც იყო. მან თავად დადგა რამდენიმე ბალეტი თბილისის ოპერის თეატრის სცენაზე: 1948 წელს – გლიერის „წითელი ყაყაჩო“, 1964 წელს – ბიძინა კვერნაძის „ქორეოგრაფიული ნოველები“. გადაღებულია კინოფილმებში. 1955 — „ქართული ბალეტის ოსტატები“ — დავრიში 1960 — „ოტელო (ფილმი-ბალეტი)“ — იაგო 1973 — „ვერის უბნის მელოდიები“ — ფოსტალიონი 1975 — „აურზაური სალხინეთში“ — რიჩარდი 1975 — „კავკასიური რომანსი“ — მამედა 1982 — „მიიღეთ გამოწვევა სენიორებო“ — მარკიზი ფორლიპოპოლი 1982 — „სიბრძნის კარავი“ 1946 — საქართველოს დამსახურებული არტისტი 1948 — სტალინური პრემია (დავრიშის როლისთვის გრ. კილაძის ბალეტ „სინათლეში“) 1958 — ლენინის ორდენი 1955 — საქართველოს სახალხო არტისტი 1951 — სტალინური პრემია (დ. თორაძის „გორდაში" წამყვანი პარტიისათვის) 1996 — ღირსების ორდენი (ქართული საბალეტო ხელოვნების განვითარებაში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისა და ნაყოფიერი თვალსაჩინო მოღვაწეობისათვის) შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ზურაბ კიკალეიშვილი“ ვიკისაწყობში. ზურაბ კიკალეიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ზურაბ კიკალეიშვილი [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია ზურაბ კიკალეიშვილი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ფოტოგალერეა ↑ ეროვნული ფილმოგრაფია
შუშულუ

შუშულუ (აზერ. Şuşulu) — სოფელი აზერბაიჯანში, შუშის რაიონში. 1992 წლიდან ოკუპირებულია სომხეთის შეიარაღებული ძალების მიერ. სოფელი შუშულუ მდებარეობს ყარაბაღის ქედზე. 1933 წლისთვის სოფლის სახელწოდებად აღნიშნული იყო „შუშულუ“, გარდა ამისა, მთიან ყარაბაღში არსებობდა დასახლება შუშუქენდიც. დიდი ალბათობით, ოიკონიმი შუშულუ შუშუქენდიდან გადმოსახლებული ოჯახების მიერ აშენებულ დასახლებას ეწოდა. შუშუქენდი ნიშნავს „ციცაბო სოფელს, სოფელს მწვერვალზე“. შუშულუ GEOnet სახელების სერვერზე ↑ Şuşulu // Azərbaycan toponimlərinin ensiklopedik lüğəti. II cild. დაარქივებული 2021-07-12 საიტზე Wayback Machine. Bakı: Şərq-Qərb. 2007. 304. ISBN 978-9952-34-156-0.
Abacab (სიმღერა)

„Abacab“ — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ ჯენესისის სიმღერა და სინგლი ალბომიდან Abacab. სიმღერის ავტორები არიან ტონი ბენქსი, ფილ კოლინზი და მაიკ რეზერფორდი. სინგლის b-მხარეს შეტანილია კიდევ ერთი სიმღერა ალბომიდან, „Another Record“. სიმღერა ბილბორდის ჩარტში 26-ე პოზიციამდე ავიდა და 40 საუკეთესო სიმღერის სიაში 6 თვის განმავლობაში იმყოფებოდა. ბრიტანეთის ჩარტში იგი მე-9 ადგილამდე ავიდა. Abacab - 4:12 Another Record - 3:58 ↑ Genesis USA chart history დაარქივებული 2015-10-05 საიტზე Wayback Machine. , Billboard > Artists > Genesis. Retrieved 23 May 2014. ↑ Genesis UK chart history, The Official Charts Company. Retrieved 18 May 2012.
ზამანფააზი

ზამანფააზი (აზერ. Zamanpəyəsi) — სოფელი აზერბაიჯანში, ზემო ყარაბაღის რეგიონში, შუშის რაიონში, სოფელ საფიხანლარის ადმინისტრაციულ თემში. 1992 წლიდან ოკუპირებულია სომხეთის შეიარაღებული ძალების მიერ. სოფელი ზამანფააზი მდებარეობს ყარაბაღის ქედზე. სოფელი ხალფალთა ტომის ოჯახებმა დააარსეს. ოიკონიმი შედგება კომპონენტებისგან: „Zaman“ (საკუთარი სახელი), „рəуə“ (საჯინიბო) და „(s)i“ (კუთვნილების სუფიქსი), და გვაწვდის ინფორმაციას, რომ იგი ადრე ეკუთვნოდა კაცს სახელად ზამანს ან სოფელ ზამანლის. ↑ Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. (2019) İnzibati ərazi bölgüsü təsnifatı az. stat.gov.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-04-16. ციტირების თარიღი: 2020-04-16. ↑ Zamanpəyəsi // Azərbaycan toponimlərinin ensiklopedik lüğəti. II cild. დაარქივებული 2021-07-12 საიტზე Wayback Machine. Bakı: Şərq-Qərb. 2007. 304. ISBN 978-9952-34-156-0.
გუბერნატორი-ხენეროსო

გუბერნატორი-ხენეროსო (ოფიციალურად გუბერნატორი-ხენეროსოს მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Governor Generoso; ტაგალ. Bayan ng Governor Generoso) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ დავაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 59 891 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 20 ბარანგაის. Governor Generoso Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index 2000 Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-04-25 საიტზე Wayback Machine. ↑ Executive Order No. 156, series of 1948 ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Governor Generoso: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 18 November 2019.
ლუპონი

ლუპონი (ოფიციალურად ლუპონის მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Lupon; ტაგალ. Bayan ng Lupon) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ დავაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 66 979 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 21 ბარანგაის. Lupon Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-04-25 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Lupon: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 18 November 2019.
ბაბილაშენის ნასახლარი

ბაბილაშენის ნასახლარი — არქიტექტურული ძეგლი ბოლნისის მუნიციპალიტეტის დაბა კაზრეთში, რომელიც ხეობის მფლობელთა ზურაბიშვილთა რეზიდენციას წარმოადგენდა ნასახლარი გაშლილია ჩრდილო-სამხრეთის ხაზზე ორ ტერასად: დასავლეთით, ზედა ტერასაზე საცხოვრებელი ნაგებობებია, ხოლო აღმოსავლეთით, ქვედა ტერასაზე ეკლესია დგას. საერო დანიშნულების ნაგებობები ექვსია, ერთი აგურისა და ნატეხი ქვითაა ნაგები, დანარჩენები კი - ნატეხი ქვით. ნაგებობებიდან ორი სასახლეა. ერთი სასახლე ორსართულიანი ყოფილა და მინიმუმ სამი დარბაზისგან შედგებოდა. დასავლეთით პირველი სართული შემჯდარი იყო მიწაში სადაც მარანი ან სატრაპეზო უნდა ყოფილიყო. კედლებში ჩართულია ოთხკუთხა ნიშები და ბუხრები. სენაკი ფართო თაღოვანი ღიობით აღმოსავლეთის დარბაზს უკავშირდებოდა. ამ დარბაზისგან მხოლოდ დასავლეთის კედელი სამხრეთისა და ჩრდილოეთის კედლების დასავლეთის კიდეები შემორჩა თაღოვანი თაღჩებით. ასევე არაფრის თქმა არ შეგვიძლია მეორე სართულის შესახებ, რომელზეც ასასვლელი კიბე სასახლეს ჩრდილოეთიდან ქონია მიდგმული. მეორე სასახლე ორსართულიანი სასახლის ჩრდილოეთით დგას. ის აგურითა და ქვითაა ნაგები და ანფილადურ ნაგებობას წარმოადგენს. სულ ოთხი ოთახია, რომელთა კედლებში აგურითვე გამოყვანილი სწორკუთხა ნიშები და ბუხრებია გაკეთებული. ოთახებს ქონიათ აგურის იატაკი. სასახლეთა გარდა ნასახლარში ოთხი ორსენაკიანი ნაგებობა დგას, რომლებიდანაც ერთი სასახლეებს შორისაა, დანარჩენი კი ორსართულიანი სასახლის სამხრეთით. ამ შემთხვევაშიც, ნაგებობები დასავლეთიდან მიწაშია შემჯდარი და კედლებში ნიშა-თახჩები და ბუხრებია დატანებული. ერთში შემორჩენილია ქვევრები, ხოლო მის დასავლეთით დიდი ზომის ჭაა ამოჭრილი. ეკლესია, რომელიც ღვთაების სახელობის ყოფილა, 1697 წელსაა აგებული რევაზ ზურაბიშვილისა და მისი მეუღლის მიერ. დარბაზულია, ნატეხი ქვით ნაგები დუღაბზე. შესასვლელი სამხრეთიდან და დასავლეთიდან აქვს. სარკმლებიდან ამჟამად მხოლოდ აღმოსავლეთის სარკმლის არსებობა დგინდება. ნახევარწრიული აფსიდა მხრითაა გამოყოფილი. აფსიდის კედლებში ორი სწორკუთხა ნიშია გაკეთებული. ასეთივე ნიშაა ჩრდილოეთ კედელში, მხართან. XIX საუკუნის ბოლოს ეკლესიის შესასვლელის არქიტრავზე ჯერ კიდევ ყოფილა მხედრული წარწერა, რომელიც ექვთიმე თაყაიშვილის მიხედვით, გვამცნობდა, რომ ტაძარი 1697 წელი აუგიათ რევაზ ზურაბიშვილსა და მის მეუღლე თამარ ფალავანდიშვილს:  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 39376
კატა

კატა (Felis) — მტაცებელი ძუძუმწოვრების გვარი კატისებრთა ოჯახისა. ტანად პატარა ცხოველებია. აქვთ ვერტიკალური გუგა, ჩამალული ბრჭყალები. გავრცელებული არიან მთელ მსოფლიოში, ავსტრალიისა და მადაგასკარის გარდა. კატა აერთიანებს 29 სახეობას, რომელთაგან საქართველოში გვხვდება 4. იკვებებიან წვრილი ხერხემლიანებით, ზოგჯერ თავს ესხმიან ირემსაც. ერთგვარ ზიანს აყენებენ სანადირო მეურნეობას და მესაქონლეობას. შინაური კატა ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 430.
აშაღი-ყუშჩულარი

აშაღი-ყუშჩულარი (აზერ. Aşağı Quşçular) — სოფელი აზერბაიჯანში, ხოჯალის რაიონში, ყუშჩულარის ადმინისტრაციულ თემში. 1992—2023 წლებში იყო ოკუპირებული სომხეთის შეირაღებული ძალების მიერ. ↑ Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. (2019) İnzibati ərazi bölgüsü təsnifatı az. stat.gov.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-04-16. ციტირების თარიღი: 2020-04-16.
მანაი (აღმოსავლეთი დავაო)

მანაი (ოფიციალურად მანაის მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Manay; ტაგალ. Bayan ng Manay) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ დავაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 39 572 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 17 ბარანგაის. Manay Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-04-25 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Climate: Manay. Climate-Data.org. ციტირების თარიღი: 27 October 2020.
სან-სიდრო (აღმოსავლეთი დავაო)

სან-ისიდრო (ოფიციალურად სან-ისიდროს მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa San Isidro; ტაგალ. Bayan ng San Isidro) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ დავაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 33 664 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 16 ბარანგაის. San Isidro Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-04-25 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ San Isidro: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 18 November 2019.
ტარაგონა (აღმოსავლეთი დავაო)

ტარაგონა (ოფიციალურად ტარაგონის მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Tarragona; ტაგალ. Bayan ng Tarragona) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ დავაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 26 996 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 10 ბარანგაის. Tarragona Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-04-25 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Climate: Tarragona. Climate-Data.org. ციტირების თარიღი: 27 October 2020.
ოფშკვითის ღვთისმშობლის ეკლესია

ოფშკვითის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი წყალტუბოს მუნიციპალიტეტის სოფელ ოფშკვითში. დარბაზული ეკლესია გეგმაში სწორკუთხაა, აღმოსავლეთიდან გაშლილი, ნახევარწრიული აფსიდით. მასში თაღოვანი სარკმლის ორსავე მხარეს თითო ნიშია მოთავსებული. საკურთხეველი დარბაზიდან გამოიყოფა განიერი მხრებით. მათზე გადაყვანილი სატრიუმფო თაღი, რომელიც სადა პროფილის იმპოსტებს ეყრდნობოდა. ამათგან განსაკუთრებულია ჩრდილოეთ მხარეს სატრიუმფო თაღის ქვედა ქვა და იმპოსტი. შიდა ტერიტორიის გადამხურავი კამარა შემაგრებული იყო ერთი საბრჯენი თაღით. გრძივ კედლებზე შემორჩენილია საბრჯენი თაღის ქვედა ქვები და კრონშტეინები. დასავლეთ კედლის თაღიც კრონშტეინებს ეყრდნობა. ეკლესია განათებულია აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლებში დატანებული თითო თაღოვანი ფორმის სარკმლით და გრძივ კედლებში მოთავსებული ორი წყვილი ფართო, თაღოვანი სარკმლებით. შესასვლელი სამივე კედელშია ჩაყოლებული. შიგნიდან მათ სარკმლების მაგივრად თაღოვანი, გარედან კი ფორმა აქვს. ნაგებობის ასაშენებლად გამოყენებულია შერეული მასალა. გვხვდება ფლეთილი ქვა და უხეშად დამუშავებული კვადრები. ძირითადად კედლებისთვის, ხოლო კვადრები კონსტრუქციული ნაწილებისა და კუთხეებისთვის. ეკლესიის კედლები გარედან და შიგნიდანაც დაფარული ყოფილა სქელი ნალესობით.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 9432
Misunderstanding

„Misunderstanding“ — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ ჯენესისის სინგლი ალბომიდან Duke. მიუხედავად იმისა, რომ იგი არ შედის სუიტაში, რომლის ნაწილებსაც შეადგნენენ Behind the Lines, Duchess, Guide Vocal, Turn It On Again, Duke's Travels, და Duke's End, Misunderstanding იქცა პოპულარულ სიმღერად. მას აქტიურად უშვებდნენ საკუთარ ეთერში ცნობილი სადგურებიც. Misunderstanding - 3:13 Open Door - 4:08 Misunderstanding საიტზე Discogs