laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ჰაჯილარი

კოორდინატები: 37°36′00″ ჩ. გ. 30°06′00″ ა. გ.﻿ / ﻿37.60000° ჩ. გ. 30.10000° ა. გ.﻿ / 37.60000; 30.10000 ჰაჯილარი ჰაჯილარი, კაჯლერი (თურქ. Hačilar, სომხ. Քաջլեռ) — ნეოლით-ენეოლითის ხანის მრავალფენიანი ნამოსახლარი სამხრეთ-დასავლეთ თურქეთში, ქალაქ ბურდურიდან დასავლეთით 25 კმ-ზე. 1957-60 წლებში გათხარა ბრიტანელთა ექსპედიციამ ჯეიმზ მელაარტის ხელმძღვანელობით. ქვედა ფენა (უკერამიკო ნეოლითი, ძვ. წ. VII ათასწლეულის პირველი ნახევარი) ყამირზე დაარსებული პატარა ნამოსახლარის შვიდი საამშენებლო ჰორიზონტისაგან შედგება, სადაც დადასტურეულია ქვის საძირკველზე ალიზით ნაგები ოთხკუთხა შენობები. იატაკი მოლესილი, წითელი საღებავით შეღებილი და ზოგჯერ მარტივი გეომეტრიული ორნამენტით იყო შემკული. ღია ეზოებში იდგა კერები, ღუმელები და თიხით ნალესი მარცვლეულის შესანახი სათავსები. აღმოჩენილია ქვის (მარმარილოს) ჭურჭლის ფრაგმენტები, ძვლის სადგისები, კაჟისა და შემოტანილი ობსიდიანის იარაღი, ძირითადად ნამგლის ჩასართები და ერთი გახეხილ-გაპრიალებული ცული. ნამოსახლარზე სამარხები არ გამოვლენილა, მაგრამ ზოგიერთი შენობის იატაკზე აღმოჩენილია ადამიანის თავის ქალები, რაც წინაპართა კულტზე მიუთითებს. ნაპოვნია თხის, ცხვრის, მსხვილი რქოსანი საქონელისა და ირმის ძვლები, მაგრამ მხოლოდ ძაღლი ჰყავდათ მოშინაურებული. ორმწკრივი კილიანი ქერის, ასლის, ოსპისა და ველური ცალმარცვალა ხორბლის ნაშთების აღმოჩენა მიწათმოქმედების არსებობაზე მიუთითებს. გარკვეული დროის შემდეგ (ძვ. წ. V ათასწლეულის შუა წლები) იმავე ადგილას არსებობდა გვიანდელი ნეოლითის ხანის დიდი ნამოსახლარი (IX-VI საამშენებლო ჰორიზონტები), რომელსაც მისდევს ადრინდელი ენეოლითური სოფლის ხუთი საამშენებლო ჰორიზონტი (V-I). ნეოლითურ ფენებში გამოვლენილია დიდი (10X6 მ) ოთხკუთხა შენობები, რომლებიც ალიზითაა ნაგები ქვის საძირკველზე. განვითარებული ჩანს ურწყავი მიწათმოქმედება. ნაპოვნია ასლის, ცალმარცვალა ხორბლის, უკილო ქერის, ბარდისა და ოსპის მარცვლები. თიხის ჭურჭელი მრავალრიცხოვანია. აღმოჩენილია აგრეთვე ზოომორფული სარიტუალო და ადამიანის თავის მოყვანილობის ჭურჭელი. მოხატული კერამიკა იშვიათად გვხვდება. განსაკუთრებით საყურადღებოა აქ (ძირითადად კი VI ჰორიზონტში) აღმოჩენილი თიხის ქანდაკებები, რომლებიც უპირატესად ქალს გამოსახავს. ადრინდელი ენეოლითური ხანის ყველა ფენა გამაგრებულ, ალიზის გალავანშემოვლებულ სოფლებს წარმოადგენს. ოთხკუთხა სახლები ალიზითა და ხითაა ნაგები. V-II ჰორიზონტებში მონოქრომულთან ერთად ფართოდ ვრცელდება წითელი საღებავით, ძირითადად გეომეტრიული სახეებით მოხატული კერამიკა. კაჟის, ობსიდიანისა და ძვლის ნაწარმი ყველა ფენაში ნეოლითური იერისაა, მაგრამ შედარებით იშვიათია. კაჟის ნამგლის ჩასართები რქის ბუდეშია ჩასმული. გვხვდება გახეხილ-გაპრიალებული ქვის ცული, ლახტისთავები და სხვ. ჩანს სპილენძის არსებობის კვალი. სამარხები მცირე რაოდენობითაა აღმოჩენილი ძირითადად ნაგებობათა შორის ფართობზე. ძვ. წ. VI-V ათასწლეულების მიჯნაზე ნამოსახლარზე ცხოვრება საბოლოოდ შეწყდა. ჩათალჰოიუქი დედაღვთაება ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 610. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჰაჯილარი საიტი ჰაჯილარზე(ინგლისური)
Nvidia

Nvidia Corporation (/ɪnˈvɪdiə/ in-VID-eeə) (უფრო მეტად ცნობილი, როგორც Nvidia, სტილიზებული როგორც NVIDIA, nVIDIA ან nvidia) — ტექნოლოგიების ამერიკული კომპანია, რომლის სათაო ოფისი მდებარეობს სანტა-კლარაში (კალიფორნია). იგი აწარმოებს გრაფიკის დამუშავების ერთეულებს (GPU) თამაშებისთვის, კრიპტოვალუტისთვის და პროფესიონალური ბაზრებისთვის, როგორიც არის SoC-ები მობილური კომპიუტერები და საავტომობილო ბაზარი. მისი ძირითადი პროდუქტია „GeForce“, Advanced Micro Devices-ის (AMD) „Radeon“-ის კონკურენტი. ვიდეო თამაშების ინდუსტრიაში Nvidia-მ პოზიციები გაამყარა Shield Portable-ის, Shield Tablet-ის და Shield Android TV-ის შექმნით. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „Nvidia“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი Nvidia.com - დრაივერების ჩამოსატვირთი საიტი ↑ Nvidia: The Way It's Meant To Be Played YouTube-ზე
ლაშჩის სახლი

ლაშჩის სახლი (რუს. Доходный дом Лащ) ასევე ლივუსის სახლი (რუს. Доходный дом Ливус) — XX საუკუნის ტიპური სავაჭრო, საშემოსავლო სახლი, რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი მქონე ნაგებობა, დონის როსტოვში, რუსეთის ფედერაცია. შენობა მდებარეობს პუშკინის ქუჩაზე, მაქსიმ გორკის სახელობის კულტურისა და დასვენების პარკის წინ. შენობა ააშენა ალექსანდრე ედმუნდის ძე ლაშჩმა XX საუკუნის დასაწყისში. შემოსავლების სახლის ყველაზე მდიდრულო ოთახების ფანჯრები გადის პუშკინის ქუჩაზე, ხოლო ნაკლებად ღირებულისა სახლის ეზოში. თანამედროვე ეპოქაში ეს არის მრავალბინიანი საცხოვრებელი სახლი. მისამართი: რუსეთის ფედერაცია, როსტოვის ოლქი დონის როსტოვი, პუშკინის ქუჩა № 75. სავაჭრო სახლის ფასადი მდებარეობს პუშკინის ქუჩის წითელ ხაზში. შენობას აქვს ოთხი სართული და მანსარდა. შენობის ფასადის გაფორმება შეიცავს გოთიკური არქიტექტურის ელემენტებს. ფასადზე გამოსახულია ორი ვერტიკალური თაღი, რომლითაც გაფორმებულია კოლონის კუთხეები. თაღები ბოლოვდება მაღალი შეისრული ფრონტონებით. შენობის ძირითადი შესასვლელის თავზე განთავსებულია მცირე დეკორაციული კოლონები და მცენარეული ორნამენტები. ფანჯრის თავები გაფორმებულია ციხესიმაგრის ქვით. მესამე და მეოთხე სართულებს შორის ფასადი გაფორმებულია მცენარეული ორნამენტებით გაფორმებული ქამრით. ლაშჩის სახლის მეხუთე სართული მანსარდაა, რომელიც გაფორმებულია სამი ყრუ ფანჯრით. ↑ Об объявлении недвижимых памятников истории и культуры города Ростова-на-Дону под охраной органов местного самоуправления. zakon.7law.info. ციტირების თარიღი: 2013-11-24.[მკვდარი ბმული] ↑ 2.0 2.1 Ростов-на-Дону (объекты культурного наследия регионального значения). Официальный портал Правительства Ростовской области. ციტირების თარიღი: 2013-09-23. ↑ 3.0 3.1 Волошинова Л. Ф. Пушкинская улица. — Ростов-на-Дону: «Донской издательский дом», 2000. — С. 29—32. — (Серия "Судьбы улиц, площадей, зодчих"). — ISBN 5-87688-250-X.
მილცინის სახლი

მილცინის სახლი (რუს. Доходный дом Мыльцына) — XIX საუკუნის სამოქალაქო არქიტექტურის ძეგლი და კულტურული მემკვიდრეობის ობიექტი, რომელიც მდებარეობს დონის როსტოვში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლის მისამართი: რუსეთის ფედერაცია, როსტოვის ოლქი, დონის როსტოვი, თავდაცვის ქუჩა 48/18. სახლი კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში შეიყვანეს მის მფლობელის თევდორე ივანეს ძე მილცინის სახელით. მილცინი დაკავებული იყო ხორბლის ვაჭრობით და საბანკო საქმით. 30 წლის განმავლობაში თევდორე მილცინი მუშაობდა ქალაქის საზოგადოებრივ ბანკში, სადაც დროის დიდი ხნის მანძილზე მუშაობდა დირექტორის თანამდებობაზე. ჰქონდა დონის როსტოვის საპატიო მოქალაქის წოდება და დაკავებული იყო ქველმოქმედებით. 1913 წელს გავრცელდა ინფორმაცია, რომ თევდორე მილცინი, როგორც ბანკიის დირექტორი ჩართული იყო დიდი რაოდენობის თანხის გაფლანგვაში. მისი სახლი - არქიტექტურის ძეგლი, აგებულია XIX საუკუნის დასასრულს. მილცინის სახლს ქალაქის ისტორიული ნაწილის ცენტრს უწოდებენ, რომელიც გავლენას ახდენს მიმდებარე შენობის ფორმირებაზე. შენობას ჰყავს ადგილობრივი კატეგორიის დაცვა. 2001 წლის 9 იანვრის № 2 დადგენილების მიხედვით დაადგინეს კულტურული მემკვიდრეობის ობიექტის ზონის საზღვრები. დონის როსტოვის მიწის ქონების დეპარტამენტმა 2010 წლის 12 მარტს მიიღო განკარგულება № 834, რომელიც ეხებოდა მილცინის შემოსავლების სახლის მუნიციპალიზაციას. სარდაფის რეკონსტრუქციის პერიოდში მილცინის სახლის საძირკველში აღმოაჩინეს მრავალსართულიანი სარდაფები, რომლებიც გაყვანილი იყო მიწაში. სავარაუდოდ იგი უნდა ყოფილიყო დონის როსტოვის მიწისქვეშა გაყვანილობების ნაწილი. შენობის არქიტექტურული სტილი ამახასიათებელია ცალკე მდგომი სახლებისათვის, რომლებიც შენდებოდა 1917 წლის რევოლუციამდე დონის როსტოვში. პირველ სართულზე განთავსებულია სავაჭრო სათავსოები, სახლი გაფორმებულია ნეოკლასიკური მიმართულების ეკლექტიკის ელემენტებით. მილცინის სახლი 2012წელს მილცინის სახლის ფასადი მეორე სართული სახლის კედელი სახლის ფასადი ↑ 1.0 1.1 Ростов-на-Дону. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-04-19. ციტირების თარიღი: 2017-11-08. ↑ 2.0 2.1 2.2 Доходный дом Ф. И. Мыльцына. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-04-19. ციტირების თარიღი: 2017-11-08. ↑ Известная кондитерская на месте забытого завода. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-04-19. ციტირების თარიღი: 2017-11-08. ↑ Постановление от 09 января 2001 года № 2. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-04-19. ციტირების თარიღი: 2017-11-08. ↑ 5.0 5.1 Вторая «ошибка» к ряду?…или планомерное уничтожение памятников? ↑ На «Парамонах» обнаружили шестой склад и вход в таинственное подземелье. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2022-04-10. ციტირების თარიღი: 2017-11-08.
კარლ გუსტავ იაკობ იაკობი

კარლ გუსტავ იაკობ იაკობი (დ. 10 დეკემბერი, 1804, პოტსდამი — გ. 18 თებერვალი, 1851, ბერლინი) — გერმანელი მათემატიკოსი, ბერლინის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი (1836), პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის საპატიო წევრი (1833). ელიფსურ ფუნქციათა თეორიის ერთ-ერთი შემქმნელი. გამოიკვლია თეტა-ფუნქციები და ზოგიერთი სხვა ტრანსცენდეტული ფუნქცია. მნიშვნელოვანი გამოკვლევები აქვს რიცხვთა თეორიაში, წრფივ ალგებრაში, ინტეგრალურ აღრიცხვაში, დიფერენციალურ განტოლებათა თეორიასა და ვარიაციათა აღრიცხვაში. შემოიღო ფუნქციონალური დეტერმინატები, გამოიკვლია ორთოგონალურ მრავალწევრთა ერთი კლასი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 39.
პივოვაროვოის სახლი

პივოვაროვოის სახლი (რუს. Доходный дом Пивоваровой) — კულტურული მემკვიდრეობის ობიექტი, რომელიც მდებარეობს დონის როსტოვში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. კულტურული მემკვიდრეობის ობიექტი საოლქო ინსპექციის № 191 ბრძანების თანახმად ისტორიისა და კულტურის ძეგლია 2004 წლის 29 დეკემბრიდან. თუ ვისი პატივისცემის ნიშნად მიიღო ნაგებობამ აღნიშნული სახელწოდება - უცნობია. სახლის მისამართი: რუსეთის ფედერაცია, როსტოვის ოლქი, დონის როსტოვი, შაუმიანის ქუჩა № 45/28. პივოვაროვოის შემოსავლების სახლი აგებულია XIX საუკუნის ბოლოსა და XX საუკუნის დასაწყისში ექიმ პეტრე პავლეს ძე ჩუბუხჩიევის მიერ. სახლი იყო მის პირად საკუთრებაში 1915 წლამდე. სახლში, რომელიც მისი საკუთრების მახლობლად მდებარეობდა განთავსებული იყო საექიმო კაბინეტი კანისა და ვენერიული დაავადებების სამკურნალოდ. ახლოსვე მდებარეობდა კიდევ ერთი დანტისტ რევიჩისა და როზოვსკო-სულიკოვის საექიმო კაბინეტი. აქვე ასევე მუშაობდა ტრაპიზონელი აბრამოვის კანტორა. რომელიც შემონახულია XXI საუკუნემდე. 2013 წელს ცნობილი გახდა, რომ უნდა მომხდარიყო შენობის ნაწილობრივი რეკონსტრუქცია ოფიციალური თანხმობის გარეშე, რაც კავშირში იყო ობიექტის სტატუსთან. შენობის პირველი სართული არენდით გადაეცა კაფეს. 2013 წლის აპრილში გავრცელდა ინფორმაცია, რომ შენობის საძირკველთან მიმდინარეობდა კანალიზაციის სარემონტო სამუშაოები, სადაც არ იყო დაცული არანაირი საკანონმდებლო ნორმები. მიმდინარე სამუშაოების შედეგად, ადგილობრივი მაცხოვრებლების სიტყვებით, შენობებში კედლებზე გაჩნდა ბზარები. როსტოვის ოლქის კულტურის სამინისტროს თანამშრომლებმა დააფიქსირეს სახელმწიფოს მიერ დაცული ობიექტის მთლიანობის დარღვევის ფაქტი. ↑ 1.0 1.1 Ремонт в кафе разрушает старинный дом?. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-02-28. ციტირების თარიღი: 2017-11-08. ↑ 2.0 2.1 О результатах проверки объекта культурного наследия — «Жилой дом Л. М. Пивоваровой, кон. XIX—XX вв.». დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-02-28. ციტირების თარიღი: 2017-11-08. ↑ В Ростове бизнесмена сдали полиции за подкоп. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-02-28. ციტირების თარიღი: 2017-11-08.
ხაჯაევის სახლი

ხაჯაევის სახლი (რუს. Дом Хаджаева) — რეგიონალური მნიშვნელობის ისტორიისა და კულტურის ობიექტი, რომელიც მდებარეობს დონის როსტოვში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლის მისამართი: რუსეთის ფედერაცია, როსტოვის ოლქი, დონის როსტოვი, სოციალისტური ქუჩა № 65. ხაჯაევის საცხოვრებელი სახლი აგებულია XX საუკუნის დასაწყისში მოდერნის სტილში. 1913 წელს შენობის მფლობელი გახდა გ. ნ. ხაჯაევი. ხაჯაევის საცხოვრებელი სახლი, რომელიც მდებარეობს როსტოვის ოლქის ქალაქ დონის როსტოვის სოციალისტურ ქუჩაზე, წარმოადგენს ორსართულიან აგურის ნაგებობას, რომელიც აგებულია მოდერნის სტილში. შენობას აქვს რუსული ასო П-ს ფორმა. შენობა ორი სართულია, სარდაფით და მრავალფერდიანი სახურავით. შელესილია, გაფორმებულია ორიგინალური ფასადის დეკორით. შენობის ფასადი არის ასიმეტრიული. ფასადის არქიტექტურული გაფორმება განისაზღვრება ტრადიციული თაბაშირისა და სტილიზებული დეკორირების კომბინაციით, ასევე გაფორმებულია კერამიკული ფილებით, რომელიც ჟანგმიწის ფერებშია გადაწყვეტილი. პირველი სართულის ფანჯრები გაფორმებულია П-ს სახის სანდრიკებით და ციხესიმაგრის ქვით. მეორე სართულის ფანჯრების სანდრიკები კი ოვალურია. მთავარი შესასვლელის თავზე აივანია. სართულებს შორის თეთრად შეღებილი ქამარია. ფასადის გაფორმებაში გამოყენებულია ფლორისა და ფაუნის მოტივები. ფრიზების გაფორმებაში გამოყენებულია ფოთლები და ყვავილები. შენობა არის XX საუკუნის დასაწყისის სამოქალაქო არქიტექტურის ძეგლი. Лобжанидзе В., Лаптев Г., Кустов В. Путешествия по старому Ростову. Часть II. Ростов-на-Дону, 2001 г. Весь Ростов и Нахичевань-на-Дону на 1913 год. Харьков. 1913. с. 221. Перечень объектов культурного наследия регионального значения г. Ростова-на-Дону Стиль модерн в Ростове Жилой дом Ходжаева დაარქივებული 2022-04-07 საიტზე Wayback Machine.
დასტა

დასტა — აღმოსავლური მუსიკალური საკრავების დამკვრელთა მცირე ანსამბლი. შედგება ორი ზურნისა ან ორი დუდუკისა და დოლისაგან. მელოდიას ასრულებს ერთი მეზურნე —„უსტა“ — ოსტატი, მეორე მეზურნე —„დამქაში“ — მელოდიას ბურდონული ბანით მიჰყვება კილოს ძირითად საფეხურებზე. მედოლე დახელოვნებული მომღერალიცაა. დასტის რეპერტუარი მრავალფეროვანია; ასრულებენ უმთავრესად საყოფაცხოვრებო, ლირიკულ-სატრფიალო, სალაღობო, საცეკვაო მუსიკას. დასტა საქართველოში აღმოსავლეთი ქვეყნებიდან შემოვიდა XVII საუკუნეში. იგი ყარაჩოხელებისა და თავადიშვილების დროსტარების განუყრელი თანმხლები იყო. დასტა თანდათანობით განვითარდა და გამდიდრდა ქართული რეპერტუარით. ანსამბლმა განსაკუთრებულ წარმატებას XX საუკუნის 30-იან წლებში მიაღწია, როდესაც ცნობილმა ხალხურმა მომღერალმა ანა ვარდიაშვილმა მას მესამე დუდუკი დაუმატა. ამიერიდან დასტამ იწყო სამხმიანი ქართული სიმღერების შესრულება და დიდი პიპულარობა მოიპოვა საქართველოშიც და მის საზღვრებს გარეთ. თბილისში განსაკუთრებული პოპულარობით სარგებლობდა ხაჩიკ ტალგაუკოვის და ქსოვრელების დასტები, ანსამბლი „სოინარი“. დასტის თანხლებით მღეროდნენ ანა ვარდიაშვილი და ნინო დადიანი. ჩხიკვაძე გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 396. ჩხიკვაძე გ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012.
მერი

მერი (ფრანგ. Maire — ზემდეგი ლათ. major — უფროსი, თუმცა ლათინურ ენაზე ეს არის magister, ანუ მთლიანობაში — magister burgi ან burgimagister) ან ქალაქის თავი — ადმინისტრაციის მეთაური, დასახლებული პუნქტის აღმასრულებელი ხელისუფლების მეთაური, უფრო მეტად ქალაქის, ზოგიერთ ქვეყნებში მცირე რეგიონისაც (მაგალითად, ლიეტუვაში მერი ხელმძღვანელობს რაიონულ თვითმმართველობებსაც). მერი შეიძლება იყოს დანიშნული ან არჩეული საჯარო მოხელე. თანამდებობის დასახელება წარმოშობილია ლათინური სიტყვისაგან ლათ. „major“, რაც ნიშნავს „იმას, რომელიც დიდია“ (თანამედროვე ლათინური — magister). ზურაბიშვილი, დ., გობრონიძე გ., სამოქალაქო განათლების ლექსიკონი, საიას იურიდ. განათლ. ხელშეწყობის ფონდი, თბ., 2011. ISBN 978-9941-0-3354-4. ვიქსიკონში განმარტებულია სიტყვა: მერი ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მერი Comparative database of European mayors
სამხრეთის კარის ეგვტერი

სამხრეთის კარის ეგვტერი (რუს. Часовня Южные врата) — არქიტექტურული ნაგებობა, რომელიც დაგეგმილია აშენდეს დონის როსტოვის სანაპიროს ქუჩაზე. პირველი ქვა ეგვტერის საძირკველში ჩადეს 2016 წელს ქალაქიში მიმდინარე ფესტივალის დროს. როსტოვის სანაპიროზე „სამხრეთის კარის“ ეგვტერის ასაშენებლად, საჭირო იყო შეეტანათ ცვლილება კონცესიურ შეთანხმებაში, რომელიც დაიდო 2013 წელს 32 წლის ვადით. ეგვტერი ააშენეს პავილიონის მაგივრად. ადრე კი ვარაუდობდნენ, რომ სანაპიროზე აშენდებოდა ხუთი კაფე და მოხდებოდა მოქმედი სამგზავრო ნავმისადგომის რეკონსტრუქცია, ხოლო ეკლესიის შესახვევისა და გაზეთის შესახვევს შორის უნდა განთავსებულიყო საგამოფენო პავილიონი, რომლის ფართობიც უნდა ყოფილიყო არანაკლებ 750 კვადრატული მეტრი. 2015 წლის ივნისში გავრცელდა ინფორმაცია, რომ როსტოვის სანაპროზე უნდა აშენებულიყო მემორიალური ეგვტერი, რომელსაც ეწოდებოდა „სამხრეთის კარი“. ეს უნდა ყოფილიყო საფეხმავლო ზონის რეკონსტრუქციის ბოლო ეტაპი, რომელიც მდებარეობდა ეკლესიის შესახვევიდან სანაპირომდე. 2015 წელს ცნობილი გახდა, რომ ეგვტერი უნდა აგებულიყო შეცვლილი სახით, შეიცვლებოდა მოსაპირკეთებელი მასალაც. პირველი ქვა ეგვტერის საძირკველში ჩადეს 2016 წლის ივლისში, მაშინ როდესაც ქალაქში იმართებოდა მდინარე დონის ფესტივალი. მშენებლობას ახორციელებდა „დონის ნავმისადგომი“ საკუთარი ფინანსური უზრუნველყოფით. 2016 წელს ეგვტერის წარდგენილ პროექტს დაეთანხმა რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია. დაგეგმილი ობიექტი არ უნდა ყოფილიყო ექვს მეტრზე მეტი სიგრძეში და ექვს მეტრზე მეტი სიგანეში, ხოლო სიმაღლე უნდა ყოფილიყო არაუმეტეს 14 მეტრისა. გასასვლელები ჩრდილო-სამხრეთით და დასავლეთ-აღმოსავლეთით უნდა ყოფილიყო გამჭოლი. სამხრეთის კარიბჭის ეგვტერის არქიტექტორი იყო ი. ი. დვორნიკოვი. ↑ 1.0 1.1 1.2 Часовня «Южные врата» на набережной появится вместо выставочного павильона. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-11-19. ციტირების თარიღი: 2017-11-09. ↑ Часовня «Южные врата России» появится на набережной Ростова, но в изменённом виде. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-11-03. ციტირების თარიღი: 2017-11-09. ↑ Часовня «Южные врата России» украсит набережную Ростова-на-Дону. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-08-22. ციტირების თარიღი: 2017-11-09.
ვაჟთა რეალური კერძო სასწავლებელი

ვაჟთა რეალური კერძო სასწავლებელი (რუს. Частное мужское реальное училище) — რეგიონული მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ობიექტი დონის როსტოვში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მისამართი:რუსეთის ფედერაცია, როსტოვის ოლქი, დონის როსტოვი, პირველი მაისის ქუჩა № 34. სარქის არუთინის ძე იაგუბიანცი, ვის სახელსაც ატარებდა კერძო სასწავლებელი, იყო გეოგრაფიისა და ხაზვის მასწავლებელი. 1908 წელს მისი ფინანსებით გაიხსნა პირველი ვაჟთა საშუალო სასწავლო დაწესებულება ქალაქში. გახსნა გაიმართა 1908 წლის 14 სექტემბერს. ცერემონიას ესწრებოდნენ პედაგოგები, მოქალაქეები და პოლკოვნიკი ზვორკინი, დონის როსტოვის ქალაქისთავი. სასწავლებლის შენობა განთავსებული იყო ქალაქის ერთ-ერთი ეკლესიის გვერდით. იმასთან დაკავშირებით, რომ არსებობდა საიჯარო გადასახადი, სკოლის მშობლებმა მოსთხოვეს ქალაქის ხელისუფლებას თხოვნით, გამოეყოთ სუბსიდია, რათა ის დახარჯულიყო სკოლის საჭიროებებიდან გამომდინარე. ამ შუამდგომლობის პასუხად გამოიყო ყოველწკლიურად 5 000 რუბლი. მაგრამ სუბსიდია არ იქნებოდა მუდმივი, რადგან ქალაქის მმართველთა გეგმებში შედიოდა ვაჟთა გიმნაზიის გახსნა, რის შემდეგაც იაგუბიანცის სასწავლებელი დაფინანსებას ვეღარ მიიღებდა. სარქის იაგუბიანცის კერძო სასწავლებელი თავდაპირველად სამკლასიანი იყო. 1912 წელს დაამატეს მეოთხე კლასი, რადგან სასწავლო დაწესებულებამ მიიღო რეალური სასწავლებლის სტატუსი. აქცენტი გააკეთეს უცხო ენების, ფიზიკის, ხაზვისა და ბუნებისმცოდნეობის სწავლებაზე. იაგუბიანცის სასწავლებლის დასრულების შემდეგ ახალგაზრდებს უფლება ჰქონდათ შესულიყვნენ უმაღლეს სამრეწველი, სავაჭრო და ტექნიკურ სასწავლო დაწესებულებებში. გიმნაზია გაიხსნა 1912 წელს და დაფინანსებაც შეწყდა. მოსწავლეებს პირველი კლასიდან მესამეს ჩათვლით უნდა გადაეხადათ 120 რუბლი, ხოლო მეოთხე კლასის მოსწავლეებს 150 რუბლი სწავლის ქირა. 1913 წელს მშობელთა კომიტეტმა გადაწყვიტა შეემცირებინათ სწავლის გადასახადი, რისთვისაც საჭირო იყო საკუთარი შენობა. იაგუბანცის ფინასები საკმარისი არ აღმოჩნდა საკუთარი შენობის ასაგებად. მოსწავლეთა მშობლებმა შეაგროვეს 1 500 რუბლი, თუმცა სახლის ასაშენებლად საჭირო იყო 10 000 რუბლი. ამიტომ მშენებლობის კომისიამ აიღო კრედიტი. 1913 წლის დასაწყისში ერთ-ერთმა მასწავლებელმა გამოაცხადა მოსწავლის დაკარგვა, ასეთი ფაქტები არ იყო იშვიათი სასწავლებელში. მან მოიწვია პედაგოგიური საბჭო, რომელმაც გამოავლინა დამნაშავე, მაგრამ არ გარიცხა იგი. კერძო სასწავლებლის მასწავლებლემა ამაში იაგუბიანცი დაადანაშაულეს და ამის შესახებ გაზეთში დაწერეს. მოსწავლეთა მშობლებმა უარყვეს აღნიშნული ფაქტი და დირექტორის მხარე დაიჭირეს. სასწავლებელმა გააგრძელა მუშაობა და მისი ახალი შენობა გაიხსნა 1913 წლის 10 ნოემბერს, რაც ბოლო სკანდალის გამო გაზეთებში არ გაშუქებულა. სკოლაში არ იყო საკმარისი პედაგოგები, ზოგიერთმა მოწვეულმა პედაგოგმა უარი თქვა მსგავს სამუშაოზე. გარკვეული დროის შემდეგ შენობაში მუშაობდა პოკროვსკის სახელობის № 8 საშუალო სკოლა, შემდეგ ზოგადსაგანმანათლებლო სკოლა № 2. 1980-იან წლებში სახლში განთავსებული იყო პროლეტარის რაიონის პიონერთა სახლი. XXI საუკუნეში შენობაში მუშაობს სკოლისგარეშე მუშაობის ცენტრი. ↑ Перечень объектов культурного наследия регионального значения (памятников истории, архитектуры, монументального искусства) ↑ 2.0 2.1 2.2 Частное училище с испорченной репутацией. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-09-01. ციტირების თარიღი: 2017-11-09.
ანა ჩოლოყაშვილი

ანა, შარმაზანის ასული ჩოლოყაშვილი (გ. 1716) — კახეთის დედოფალი, ერეკლე I-ის მეუღლე. მოხსენიებულია იმამყული-ხანის აკურის შეწირულობის განახლების 1708 წლის სიგელში. 1677 წელს დაქორწინდა ერეკლე I-ზე. 1678 წელს შეეძინა შვილი დავით (II, იმამ ყული–ხანი), 1687 წელს ელენე (ელენე-ბეგუმ), 1690 წელს თეიმურაზ (II). ანა ჩოლოყაშვილი
წერა-კითხვის საზოგადოების მოამბე

„წერა-კითხვის საზოგადოების მოამბე“ — ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ყოველთვიური ჟურნალი. გამოვიდა 1910 წელს. გამომცემელი — საზოგადოების გამგეობა. გამოიცა მხოლოდ I და II გაერთიანებული ნომერი (იანვარ-თებერვალი). დაიბეჭდა საზოგადოების მუშაობის წლიური ანგარიში, საზოგადოების სხდომებისა და კრებების ოლქები. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 304.
ჰავრილკი

ჰავრილკი (უკრ. Гаврилки) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის პოლტავის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 9 კაცს შეადგენდა. სოფლის ამინდი
ჰავრონცი

ჰავრონცი (უკრ. Гавронці) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის დიკანკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 69 კაცს შეადგენდა. სოფლის ამინდი
ჰაივკა (სემენივკის რაიონი)

ჰაივკა (უკრ. Гаївка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის სემენივკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 156 კაცს შეადგენდა. სოფლის ამინდი
ჰაივშჩინა

ჰაივშჩინა (უკრ. Гаївщина) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ლოხვიციის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 441 კაცს შეადგენდა. სოფლის ამინდი
ჰაიკი (ჩორნუხის რაიონი)

ჰაიკი (უკრ. Гайки) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ჩორნუხის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 3 კაცს შეადგენდა. სოფლის ამინდი
ჰაიმარივკა (კობელიაკის რაიონი)

ჰაიმარივკა (უკრ. Гаймарівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის კობელიაკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 35 კაცს შეადგენდა. სოფლის ამინდი
ჰაიოვე (კობელიაკის რაიონი)

ჰაიოვე (უკრ. Гайове) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის კობელიაკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 148 კაცს შეადგენდა. სოფლის ამინდი
ჰაიოვე (კოზელშჩინის რაიონი)

ჰაიოვე (უკრ. Гайове) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის კოზელშჩინის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 147 კაცს შეადგენდა. სოფლის ამინდი
ჰალაჰურივკა

ჰალაჰურივკა (უკრ. Галагурівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის კობელიაკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 13 კაცს შეადგენდა. სოფლის ამინდი
ჰალი-ჰორბატკი

ჰალი-ჰორბატკი (უკრ. Галі-Горбатки) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის კობელიაკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 96 კაცს შეადგენდა. სოფლის ამინდი
ჰალიიკა

ჰალიიკა (უკრ. Галійка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ზინკივის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 54 კაცს შეადგენდა. სოფლის ამინდი
ჰალუშჩინა-ჰრებლია

ჰალუშჩინა-ჰრებლია (უკრ. Галущина Гребля) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ნოვი-სანჟარის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 436 კაცს შეადგენდა. სოფლის ამინდი
ჰალიავე

ჰალიავე (უკრ. Галяве) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ჩორნუხის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 502 კაცს შეადგენდა. სოფლის ამინდი
ჰამალიივკა (ლოხვიციის რაიონი)

ჰამალიივკა (უკრ. Гамаліївка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ლოხვიციის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 388 კაცს შეადგენდა. სოფლის ამინდი
ჰანჟი (ნოვი-სანჟარის რაიონი)

ჰანჟი (უკრ. Ганжі) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ნოვი-სანჟარის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 42 კაცს შეადგენდა. სოფლის ამინდი
ჰანჟი (რეშეტილივკის რაიონი)

ჰანჟი (უკრ. Ганжі) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის რეშეტილივკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 89 კაცს შეადგენდა. სოფლის ამინდი
ჰანჟივკა

ჰანჟივკა (უკრ. Ганжівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის კობელიაკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 342 კაცს შეადგენდა. სოფლის ამინდი
ჰანივკა (ჰლობინეს რაიონი)

ჰანივკა (უკრ. Ганнівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ჰლობინეს რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 168 კაცს შეადგენდა. სოფლის ამინდი
ჰანივკა (კოზელშჩინის რაიონი)

ჰანივკა (უკრ. Ганнівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის კოზელშჩინის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 250 კაცს შეადგენდა. სოფლის ამინდი
ჰარბუზივკა (კობელიაკის რაიონი)

ჰარბუზივკა (უკრ. Гарбузівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის კობელიაკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 267 კაცს შეადგენდა. სოფლის ამინდი
ჰარკუშინცი

ჰარკუშინცი (უკრ. Гаркушинці) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის მირჰოროდის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 1402 კაცს შეადგენდა. სოფლის ამინდი Историческая информация о селе Гаркушинцы (რუსული)
ჰარნოკუტი

ჰარნოკუტი (უკრ. Гарнокут) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ველიკა-ბაჰაჩკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 31 კაცს შეადგენდა. სოფლის ამინდი
ჰასენკი

ჰასენკი (უკრ. Гасенки) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის მირჰოროდის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 480 კაცს შეადგენდა. სოფლის ამინდი