laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ლუისი და კლარკი: სუპერმენის ახალი თავგადასავლები

ლუისი და კლარკი: სუპერმენის ახალი თავგადასავლები (ინგლ. Lois & Clark: The New Adventures of Superman) — ფანტასტიკური ტელესერიალი სუპერმენის შესახებ. გადაღებულია 1993-1997 წლებში. შედგება 4 სეზონისგან (87 სერია). ჟურნალისტი კლარკ კენტი იწყებს მუშაობას გაზეთში Daily Planet, სადაც გაიცნობს ლუის ლეინს და ისინი ხდებიან კოლეგები. მილიარდერი ლექს ლუთორი ცდილობს სუპერმენის დამარცხების ხერხი იპოვოს. კლარკი შეიტყობს თავისი კროპტონული წარმოშობის შესახებ. ლექს ლუთორი და ლუის ლეინი აპირებენ დაქორწინებას, მაგრამ ქორწილის დღეს ცნობილი ხდება ლექსის დანაშაულების შესახებ და იგი იღუპება გაქცევის მცდელობისას. დინ კეინი - კლარკ კენტი/სუპერმენი ტერი ჰეტჩერი - ლუის ლეინი ლეინ სმითი - პერი უაიტი მაიკლ ლენდისი - ჯიმი ოლსენი (1 სეზონი) ჯასტინ უოლინი - ჯიმი ოლსენი(2-4 სეზონი) კეი კალლანი - მარტა კენტი ედი ჯონსი - ჯონათან კენტი ჯონ ში - ლექს ლუთორი ლეინ დეივისი - ტემპუსი 5 ნომინაცია ემის ჯილდოზე სუპერმენი „ლუისი და კლარკი: სუპერმენის ახალი თავგადასავლები“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „ლუისი და კლარკი: სუპერმენის ახალი თავგადასავლები“ საიტზე TV.com
მონტენეგროს ტურიზმი

მონტენეგრო არის პატარა ხმელთაშუაზღვისპირა ქვეყანა მდიდარი არქიტექტურული და კულტურული მემკვიდრეობით, მრავალფეროვანი კლიმატითა და ბუნებით. მონტენეგრო ცდილობს გახდეს ელიტური ტურიზმის ზონა. ის არის სწრაფად მზარდი ტურისტული დანიშნულების ადგილი. 2007 წელს ქვეყანას დაახლოებით მილიონ ტურისტი ეწვია, რამაც ქვეყანას დაახლოებით 480 მილიონი ევროს შემოსავალი მოუტანა (წინა წელთან შედარებით 39%–ით მეტი.). მიუხედავად მთავრობის მცდელობისა, მონტენეგროში ტურისტებისთვის ყველაზე დიდ პრობლემას მოუწესრიგებელი ინფრასტრუქტურა წარმოადგენს. ყველაზე ხშირად ეს არის მოძველებული გზები და პრობლემები წყლის და ელექტრო ენერგიის მიწოდებაზე. მონტენეგროს ადრიატიკის ზღვის სანაპირო ზოლი შეადგენს 295 კილომეტრს. საიდანაც 72 კილომეტრი არის პლაჟები. ამ ზოლში მრავლადაა შემორჩენილი ძველი ანტიკური ციხე ქალაქები. ჩრდილოეთი სანაპიროს მთავარი სანახაობები არის: ძველი ქალაქი ჰერცეგ-ნოვი; მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი, ძველი ქალაქი კოტორი; კოტორის ყურე, პატარა ანტიკური ქალაქ – პერასტით; პორტი მონტენეგრო - მაღალი კლასის იახტების ნავსადგომით ტივატში; ბუდვას ძველი ქალაქი. სვეტი-სტეფაი, პატარა სოფელი კუნძულზე რომელიც მდიდრულ სასტუმროდაა გადაკეთებული; ბუდვას მახლობლად მდებარე პატარა ქალაქი პეტროვაცი. სამხრეთი სანაპიროს რეგიონი ცნობილია მისი ქვიშის პლაჟებით, ღამის ცხოვრებით და ანტიკუტრი ციხე–ქალაქებით: ულცინის ძველი ქალაქი – კალაია ციკლოპური კედლებით და მონტენეგროს ყველაზე გრძელი პლაჟით; ძველი ქალაქი ბარი, "ცოცხალი მუზეუმით"; ადა-ბოჟანა, მონტენეგროს ყველაზე სამხრეთით მდებარე პლაჟი. სკადარის ნაკრძალი, მიგრაციული ფრინველების ევროპის ერთე-ერთი უდიდესი საბუდარი. ვალდანოსის ზეთისხილის კორომები. ჩრდილოეთი რეგიონი არის მონტენეგროს სამთო ტურიზმის ცენტრი. აქ არის სათხილამურო კურორტები. დურმიტორის მთათა მასივის დიდი ტერიტორია გამოცხადებულია ეროვნულ პარკად. ჩრდილოეთში მდებარე ტურისტული დანიშნულების ადგილებია: ძველი ქალაქი ჟაბლიაკი; ძველი ქალაქი კოლაშინი; მდინარე ტარას კანიონი; ბიოგრადის მთა. ცენტრალურ რეგიონი არის ყველაზე მჭიდროდ დასახლებული, იქ შედარებით ნაკლები ტურისტული დანიშნულების ადგილებია: ოსტროგის მონასტერი; დუკლას არქეოლოგიური ნარჩენები; ცეტინე, მონტენეგროს ისტორიული დედაქალაქი; ლოვჩენი, ეროვნული პარკი და პიოტრ II პეტროვიჩის მავზოლეუმი. Ministry of Tourism დაარქივებული 2014-08-20 საიტზე Wayback Machine. Montenegro, ტურისტული მეგზური ვიკივოიაჟზე Montenegro Daily Travel News and Directory მონტენეგროს ტურიზმი საიტზე Curlie www.montenegro.travel - The Official Tourism Website of Montenegro Visit Montenegro Portal Destination Travel Information for Montenegro's South Coast Region დაარქივებული 2020-07-12 საიტზე Wayback Machine. Montenegro Travel Guide Ulcinj Travel Guide დაარქივებული 2018-08-09 საიტზე Wayback Machine. Tivat City Guide დაარქივებული 2018-12-25 საიტზე Wayback Machine. Tivat Travel Guide დაარქივებული 2007-09-29 საიტზე Wayback Machine. Best Tivat Tourist Site დაარქივებული 2016-07-12 საიტზე Wayback Machine.
მონტენეგროელები

მონტენეგროელები — ერი მონტენეგროში. საერთო რაოდენობა დაახლოებით 620 000 ადამიანია. ლაპარაკობენ სერბულ - ხორვატიული ენის შტოკავურ დიალექტზე. მორწმუნეთა უმრავლესობა მართლმადიდებელი ქრისტიანია, არიან მუსლიმანებიც. კულტურასა და ყოფაში ბევრი საერთო აქვთ სერბებთან, თუმცა ბუნებრივი პირობებით იზოლირებამ, მრავალსაუკუნობრივმა ბრძოლებმა, გასამხედროებულმა ყოფამ, შეაფერხა მონტენეგროს სოციალურ-ეკონომიკური განვითარება და ხელი შეუწყო პატრიარქალურ-ტომობრივი წყობის შენარჩუნებას. ტრადიციული საქმიანობაა მესაქონლეობა და მიწათმოქმედება, ხელოსნობა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 101.
არასუ

არასუ (პორტ. Araçu) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ანაპოლისის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 802 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 25.53 კმ²-ზე. ფართობი 148 936 კმ²-ია. გოიასი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები გოიასის შტატში [დაარქივებული] Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2013-08-06 საიტზე Wayback Machine.
ბრაზაბრანტისი

ბრაზაბრანტისი (პორტ. Brazabrantes) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 761 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ანაპოლისის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 232 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 26.26 კმ²-ზე. ფართობი 123 072 კმ²-ია. გოიასი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები გოიასის შტატში [დაარქივებული] Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2013-08-06 საიტზე Wayback Machine.
კამპუ-ლიმპუ-დი-გოიასი

კამპუ-ლიმპუ-დი-გოიასი (პორტ. Campo Limpo de Goiás) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ანაპოლისის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 241 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 39.11 კმ²-ზე. ფართობი 159 557 კმ²-ია. გოიასი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები გოიასის შტატში [დაარქივებული] Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2013-08-06 საიტზე Wayback Machine.
კატურაი

კატურაი (პორტ. Caturaí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ანაპოლისის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 686 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 22.61 კმ²-ზე. ფართობი 207 264 კმ²-ია. გოიასი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები გოიასის შტატში [დაარქივებული] Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2013-08-06 საიტზე Wayback Machine.
დამოლანდია

დამოლანდია (პორტ. Damolândia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 819 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ანაპოლისის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 747 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 32.51 კმ²-ზე. ფართობი 84 495 კმ²-ია. გოიასი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები გოიასის შტატში [დაარქივებული] Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2013-08-06 საიტზე Wayback Machine.
ეიტორაი

ეიტორაი (პორტ. Heitoraí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 658 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ანაპოლისის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 571 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 15.55 კმ²-ზე. ფართობი 229 638 კმ²-ია. გოიასი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები გოიასის შტატში [დაარქივებული] Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2013-08-06 საიტზე Wayback Machine.
ინიუმასი

ინიუმასი (პორტ. Inhumas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 770 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ანაპოლისის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 48 246 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 78.68 კმ²-ზე. ფართობი 613 226 კმ²-ია. გოიასი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები გოიასის შტატში [დაარქივებული] Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2013-08-06 საიტზე Wayback Machine.
იტაბერაი

იტაბერაი (პორტ. Itaberaí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 701 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ანაპოლისის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 35 371 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 24.27 კმ²-ზე. ფართობი 1 457.280 კმ²-ია. გოიასი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები გოიასის შტატში [დაარქივებული] Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2013-08-06 საიტზე Wayback Machine.
იტაგუარი

იტაგუარი (პორტ. Itaguari) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 687 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ანაპოლისის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 513 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 30.78 კმ²-ზე. ფართობი 146 638 კმ²-ია. გოიასი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები გოიასის შტატში [დაარქივებული] Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2013-08-06 საიტზე Wayback Machine.
იტაგუარუ

იტაგუარუ (პორტ. Itaguaru) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 770 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ანაპოლისის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 437 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 22.68 კმ²-ზე. ფართობი 239 677 კმ²-ია. გოიასი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები გოიასის შტატში [დაარქივებული] Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2013-08-06 საიტზე Wayback Machine.
ცაცა ამირეჯიბი

ეკატერინე (ცაცა) გიორგის ასული ამირეჯიბი (დ. 6 მარტი[ ძვ. სტ. 22 თებერვალი] , 1889, სოფ. ხურვალეთი, ახლანდელი გორის მუნიციპალიტეტი — გ. 17 ნოემბერი, 1975, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი მსახიობი, საქართველოს სახალხო არტისტი (1950). სწავლა დაიწყო თბილისის ეპარქიულ სასწავლებელში. 1906 წლიდან მუშაობდა სახალხო თეატრში (ავჭალის აუდიტორია). 1911 წელს დაამთავრა მოსკოვის ს. ხალიუტინას თეატრალური სტუდია და შემდეგ 1943 წლამდე მსახიობად მუშაობდა საქართველოს სხვადასხვა თეატრებში. 1932 წლიდან სახკინმრეწვის (ახლანდელი კინოსტუდია „ქართული ფილმის“) მსახიობია. ამირეჯიბი ასრულებდა დრამატულ და ტრაგიკულ როლებს: ქეთევანი (რაფიელ ერისთავის „სამშობლო“), თამარი (კოტე მესხის „შოთა რუსთაველი“), ზეინაბი (ალექსანდრე სუმბათაშვილ-იუჟინის „ღალატი“), ქეთევანი (ალექსანდრე ყაზბეგის „ქეთევან წამებული“), ფატი (შალვა დადიანის „ნაპერწკლიდან“), კრუჩინინა (ალექსანდრე ოსტროვსკის „უდანაშაულო დამნაშავენი“), ლედი მაკბეტი (უილიამ შექსპირის „მაკბეტი“). როლები კინოში: კნეინა („ნახვამდის“, 1934), დედა („არშაულა“, 1935), მარიკა - ზურიკოს დედა („არსენა“, 1937), ალიმბეკის და (ფატიმა, (1958) და სხვა. ამასთან ერთად იგი მხატვრული კითხვის ერთ-ერთი პიონერი იყო საქართველოში. სამსახიობო კარიერის პარალელურად ცაცა ამირეჯიბი, მთელი ოცი წლის მანძილზე დაუცრომელად იღწვოდა რადიოშიც. ამასთანავე იგი წლების მანძილზე ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას, სხვადასხვა სტუდიებში ასწავლიდა მხატვრულ მეტყველებას. დაჯილდოვებული იყო მთავრობის ჯილდოებით და საპატიო სიგელებით. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. 1940 — საქართველოს დამსახურებული არტისტი 1950 — საქართველოს სახალხო არტისტი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 398. ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 44, თბ., 1994 ცაცა ამირეჯიბი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ცაცა ამირეჯიბი — ეროვნული ფილმოგრაფია ცაცა ამირეჯიბი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ საქართველოს საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს უწყებები 1940. N1-3. გვ. 27
იტაუსუ

იტაუსუ (პორტ. Itauçu) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 839 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ანაპოლისის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 575 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 22.34 კმ²-ზე. ფართობი 383 842 კმ²-ია. გოიასი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები გოიასის შტატში [დაარქივებული] Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2013-08-06 საიტზე Wayback Machine.
ჟარაგუა (გოიასი)

ჟარაგუა (პორტ. Jaraguá) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 666 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ანაპოლისის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 41 870 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 22.64 კმ²-ზე. ფართობი 1 849 კმ²-ია. გოიასი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები გოიასის შტატში [დაარქივებული] Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2013-08-06 საიტზე Wayback Machine.
ჟეზუსპოლისი

ჟეზუსპოლისი (პორტ. Jesúpolis) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 666 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ანაპოლისის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 300 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 18.78 კმ²-ზე. ფართობი 122 475 კმ²-ია. გოიასი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები გოიასის შტატში [დაარქივებული] Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2013-08-06 საიტზე Wayback Machine.
ნოვა-ვენეზა

ნოვა-ვენეზა (პორტ. Nova Veneza) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 806 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ანაპოლისის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 129 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 65.89 კმ²-ზე. ფართობი 123 377 კმ²-ია. გოიასი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები გოიასის შტატში [დაარქივებული] Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2013-08-06 საიტზე Wayback Machine.
ოურუ-ვერდი-დი-გოიასი

ოურუ-ვერდი-დი-გოიასი (პორტ. Ouro Verde de Goiás) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 806 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ანაპოლისის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 034 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 19.32 კმ²-ზე. ფართობი 208 759 კმ²-ია. გოიასი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები გოიასის შტატში [დაარქივებული] Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2013-08-06 საიტზე Wayback Machine.
პეტროლინა-დი-გოიასი

პეტროლინა-დი-გოიასი (პორტ. Petrolina de Goiás) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 720 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ანაპოლისის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 283 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 19.35 კმ²-ზე. ფართობი 531 300 კმ²-ია. გოიასი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები გოიასის შტატში [დაარქივებული] Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2013-08-06 საიტზე Wayback Machine.
სანტა-როზა-დი-გოიასი

სანტა-როზა-დი-გოიასი (პორტ. Santa Rosa de Goiás) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 837 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ანაპოლისის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 909 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 17.73 კმ²-ზე. ფართობი 164 097 კმ²-ია. გოიასი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები გოიასის შტატში [დაარქივებული] Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2013-08-06 საიტზე Wayback Machine.
სან-ფრანსისკუ-დი-გოიასი

სან-ფრანსისკუ-დი-გოიასი (პორტ. São Francisco de Goiás) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 747 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ანაპოლისის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 120 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 14.72 კმ²-ზე. ფართობი 415 791 კმ²-ია. გოიასი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები გოიასის შტატში [დაარქივებული] Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2013-08-06 საიტზე Wayback Machine.
ტაკუარალ-დი-გოიასი

ტაკუარალ-დი-გოიასი (პორტ. Taquaral de Goiás) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 769 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ანაპოლისის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 541 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 17.34 კმ²-ზე. ფართობი 204 218 კმ²-ია. გოიასი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები გოიასის შტატში [დაარქივებული] Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil დაარქივებული 2013-08-06 საიტზე Wayback Machine.
ინე მარი ერიკსენ სორეიდე

ინე მარი ერიკსენ სორეიდე (ნორვ. Ine Marie Eriksen Søreide; დ. 2 მაისი 1976) — ნორვეგიელი პოლიტიკოსი, რომელსაც 2013 წლიდან თავდაცვის მინისტრის თანამდებობა უკავია. ის არის ნორვეგიის კონსერვატიული პარტიის წევრი. 2005 წელს აირჩიეს სტორთინგის წევრად. ერიკსენ სორეიდე დაიბადა ლიორენსკბურგში. 1995 წელს დაამთავრა ტრომსოს უნივერსიტეტი, რის შემდეგაც შევიდა კონსერვატიულ პარტიაში და ჩერთო ადგილობრივ პოლიტიკაში. 2000 წელს გახდა კონსერვატიული პარტიის ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტის წევრი და ახალგაზრდა კონსერვანტების თავმჯდომარე. ერიკსენ სორეიდემ მუშაობა დაიწყო Metropol TV-ზე პროდუისერად. აგრეთვე ის აირჩიეს ოსლოს დეპუტატად სტორთინგში. სტორთინგის ბიოგრაფია
მონტენეგროს ქალაქების სია

ცხრილში მოცემულია ძირითადი ინფორმაცია მონტენეგროს ქალაქებზე. მონტენეგროს უდიდესი ქალაქები
გიორგი ანანიაშვილი

გიორგი დავითის ძე ანანიაშვილი (დ. 24 აპრილი [ ძვ. სტ. 11 აპრილი], 1910, თბილისი ― გ. 4 მარტი, 1978, იქვე) — ქართველი ენერგეტიკოსი, ტექნიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1960), საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1967). 1934 წელს დაამთავრა ს. კიროვის სახელობის ამიერკავკასიის ინდუსტრიული ინსტიტუტი. 1940–1941 წლებში იყო სოხუმჰესისა და ხრამჰესის დირექტორი, 1945–1947 წლებში საქართველოს კომუნალური მეურნეობის მინისტრი, 1948 წლიდან — სოფლის მეურნეობის ელექტრიფიკაციის საკავშირო სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის თბილისის ფილიალის დირექტორი, ხოლო 1956 წლიდან — საქართველოს სოფლის მეურნეობის მექანიკაციისა და ელექტროფიკაციის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე სამეცნიერო ნაწილში. 1963 წლიდან თბილისის პუშკინის სახელობის პედაგოგიური ინსტიტუტის ფიზიკის კათედრის პროფესორია. დაჯილდოებულია საპატიო ნიშნის ორდენითა და მედლებით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 427. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 143. გიორგი ანანიაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გიორგი ანანიაშვილი
ჩერნოგორიის სოციალისტური რესპუბლიკა

ჩერნოგორიის სოციალისტური რესპუბლიკა (სერბ.-ხორ. Socijalistička Republika Crna Gora, Социјалистичка Република Црна Гора) — იუგოსლავიის სოციალისტური ფედერაციული რესპუბლიკის შემადგენლობაში შემავალი 6 რესპუბლიკიდან ერთ-ერთი, ამჟამად ჩერნოგორია. 1963 წლამდე ეწოდებოდა ჩერნოგორიის სახალხო რესპუბლიკა, 1991 წლიდან ჩერნოგორიის რესპუბლიკა. საკანონმდებლო ორგანო იყო კრება, რომელიც შედგებოდა გაერთიანებული შრომის საბჭოს, საზოგადოებრივ-პოლიტიკური საბჭოსა და თემების საბჭოსაგან. ჩერნოგორიისა და სერბეთის სოციალისტური რესპუბლიკების დროშები ემთხვეოდა ერთმანეთს. ჩერნოგორია
აკაკი ანდრიაშვილი

აკაკი კირილეს ძე ანდრიაშვილი (დ. 4 ნოემბერი, 1904, სოფ. ძველი გავაზი (ახლანდელი ახალსოფელი, ყვარლის მუნიციპალიტეტი) — გ. 27 მაისი, 1992, თბილისი, დაკრძალულია ახალსოფელში) — ქართველი კომპოზიტორი, საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1953). 1933 წელს დაამთავრა თბილისის კონსერვატორია (პროფ. ს. ბარხუდარიანის საკომპოზიციო კლასი); ასპირანტურის დამთავრებსი შემდეგ (1937) იწყებს პედაგოგიურ მოღვაწეობას (1949-მდე), დაწერილი აქვს ორი სიმფონია (1933, 1937), საფორტეპიანო კონცერტი (1934), სიმფონიური პოემა „საბჭოთა ოსეთი“ (1942), კვარტეტი (1944), ოპერები: „კაკო ყაჩაღი“ (დაიდგა 1940), „ზვავი“ (დაიდგა 1960), „ნანა“ (1942), „ოთარაანთ ქვრივი“ (1951), „მეგობრობა“ (1954), „განდეგილი“ (1971) , კომიკური ოპერა „ლაშქარა“ (დაიდგა 1946), საბავშვო ოპერა „ჩხიკვთა ქორწილი“ (დაიდგა 1954), სიმღერები, მუსიკა თეატრისათვის და სხვა. ანდრიაშვილის ოპერებიდან განსაკუთრებული წარმატება ხვდა ჰეროიკულ ოპერა „კაკო ყაჩაღს“, რომლის მუსიკალური სტილი დაფუძნებულია აღმოსავლეთ საქართველოს ხალხურ სიმღერებზე. ანდრიაშვილი მონაწილეობდა ფოლკლორულ ექსპედიციებში. 1960 წელს მოაწყო ფოლკლორული ექსპედიცია აღმოსავლეთ საქართველოს რაიონებში, ჩაიწერა 150-ზე მეტი ქართული ხალხური სიმღერა, შეადგინა (ვ. მახარაძესთან ერთად) კრებული „ქართული ხალხური სიმღრები“ (1971). აღსანიშნავია ანდრიაშვილის სარედაქტორი მუშობაც. მას ეკუთვნის ზაქარია ფალიაშვილის ოპერა „ლატავრას“ ახალი რედაქცია (ვ. ფალიაშვილთან და მ. კვალიაშვილთან ერთად). დონაძე ლ., კომპოზიტორი ა. ანდრიაშვილის ოპერა „კაკო ყაჩაღი“, «საბჭოთა ხელოვნება», 1940, №10; მისივე, Очерки по истории грузинской советской музыки, ч. 1, Тб., 1975; ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 448. ჩხიკვაძე გ., ენციკლოპედია "საქართველო", ტ. 1, გვ. 149, თბ., 1997;
ნიკოლოზ ანდრიაძე

ნიკოლოზ იოსების ძე ანდრიაძე (დ. 17 ივლისი, 1889, ქუთაისი ― გ. 15 აგვისტო, 1949, თბილისი) — ქართველი ინფექციონისტი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1937), პროფესორი (1938). 1913 წელს დაამთავრა ოდესის უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1914–1917 წლებში მონაწილეობდა I მსოფლიო ომში. 1932–1941 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ინფექციურ სნეულებათა კათედრის გამგე. 1942 წლიდან მონაწილეობდა დიდ სამამულო ომში. დიდი ღვაწლი მიუძღვის საქართველოში ინფექციურ დაავადებათა წინააღმდეგ ბრძოლის, კერძოდ, ბავშვთა ინფექციურ სნეულებათა პროფილაქტიკის საქმეში. 1935 წელს ანდრიაძემ დააარსა წითელას საწინააღმდეგო შრატის დამამზადებელი სადგურები და ამცრელი პუნქტები თბილისში, ქუთაისში, სოხუმში, ფოთსა და ბათუმში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 448.
მონტენეგროს გერბი

მონტენეგროს გერბი (ჩერნ: Грб Црне Горе/Grb Crne Gore) — ოფიციალურად მიღებულ იქნა მონტენეგროს პარლამენტის მიერ 2004 წლის 12 ივლისს. ოფიციალური გერბის წოდებასთან ერთად იგი გამოსახულია მონტენეგროს დროშის ცენტრში, ასევე შეიარაღებული ძალების ემბლემაზე. გერბი კონსტიტუციურად სანქცირებულია კონსტიტუციის მიღებიდან, 2007 წლის ოქტომბრიდან. ჩერნოგორიის საეპისკოპოს გერბი, დანილო I-ის დროს (1696-1735) ჩერნოგორიის სამთავროს გერბი (1905-1910) ჩერნოგორიის სამეფოს გერბი (1910-1918/1922) ჩერნოგორიის ფედერალური სახელმწიფოს ემბლემა (1944-1946) ჩერნოგორიის სოციალისტური რესპუბლიკის ემბლემა (1946-1963) ჩერნოგორიის სოციალისტური რესპუბლიკის ემბლემა (1963-1974) ჩერნოგორიის სოციალისტური რესპუბლიკის ემბლემა (1974-1993) მონტენეგროს რესპუბლიკის გერბი (1993-2004) მონტენეგროს გერბი დაარქივებული 2016-07-18 საიტზე Wayback Machine. მონტენეგროს მთავრობა, ეროვნული გერბი დაარქივებული 2017-08-01 საიტზე Wayback Machine. მონტენეგროს ეროვნული გერბი და სახელის ისტორია