laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სარგვეშის განძი

სარგვეშის განძი — III საუკუნის განძი. ნაპოვნია შემთხვევით 1917 წელს სოფელ სარგვეშთან (ხარაგაულის მუნიციპალიტეტი). სარგვეშის განძი შეიცავს ვერცხლის ბარძიმს, ოქროს სხვადასხვა ფორმის 3 ბეჭედს, თვლებით ინკრუსტირებულ სამაჯურს, ოქროს ხატისუღელს და ვერცხლის კოვზს. განსაკუთრებით საინტერესოა ვერცხლის ბარძიმი, რომელზეც სასანიანთა დინასტიის მეფეთ მეფე ბაჰრამ (ვარაჰრან) II, მისი მეუღლე და ტახტის მემკვიდრეა გამოსახული. ბარძიმი ჩვენამდე მოღწეული სასანური ტორევტიკის ერთადერთი ნიმუშია, რომელზეც შაჰისა და მისი ოჯახის წევრების პორტრეტებია მოცემული. თარიღდება 283—293 წლებით. საქართველოში ბარძიმის მოხვედრას დიდი მნიშვნელობა აქვს ირანისა და საქართველოს პოლიტიკური და კულტურული ურთიერთობის დასადგენად. განძი დაცულია სიმონ ჯანაშიას სახელობის საქართველოს მუზეუმში. აფაქიძე ა., ქალაქები და საქალაქო ცხოვრება ძველ საქართველოში, წგნ. 1, თბ., 1963 Луконин Б. Г., Культура сасанидского Ирана, М., 1969; Мачабели К. Г., Несколько памятников сасанидской торевтики в Грузии, «მაცნე. ისტორიის, არქეოლოგიის, ეთნოგრაფიისა და ხელოვნების ისტორიის სერია», 1972, № 3; Цоцелия М. Б., Из истории взаимоотношений Картли с сасанидеким Ираном, Тб., 1975; Tschubinaschwili G., Der Fund von Sargweschi, «Известия Кавказского историко-археологического института», 1925, т. 3; წოწელია მ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 101.
რეჯო-ემილია

რეჯო-ემილია ან რეჯო-ნელ-ემილია (იტალ. Reggio nell'Emilia, ლათ. Regium Lepidi) — ქალაქი იტალიის რეგიონ ემილია-რომანიაში, რეჯო-ემილიას პროვინციაში. მოსახლეობის რაოდენობა — 168,885 კაცი (2008 წ.). მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 731.1 კაცი/კმ². ფართობი — 232 კმ². დუომო (საკათედრო ტაძარი) — აშებულია რომანული სტილით, ტაძრის ქვეშ აღმოჩენილი უძველესი რომაული მოზაიკა. ბაზილიკა მადონა-დელა-გიარა (1597—1619) — ერთ-ერთი მთავარი სიწმინდე რეჯო-ნელ-ემილიაში ბაზილიკა სან-პროსპერო — აშენებულია X საუკუნეში. შემდგომში გადაკეთდა რამდენიმეჯერ. თეატრი ვალი (1852-1857). ლუდოვიკო არიოსტოს სახლი. რენესანსის ეპოქის სასახლე პალაცო. მოსახლეობის დინამიკა: ბიდგოშჩი (პოლ. Bydgoszcz), პოლონეთი დიჟონი (ფრანგ. Dijon), საფრანგეთი ზადარი (ხორ. Zadar), ხორვატია კიშინიოვი (მოლდ. Chişinău), მოლდოვა კრაგუევაცი (სერბოხორ. Kragujevac, სერბ. Крагуjевац), სერბეთი კუტრო (იტალ. Cutro), იტალია ტოლუკა (ესპ. Toluca), მექსიკა ფორტ-უერთი (ინგლ. Fort Worth), აშშ ხერონა (ესპ. Gerona, კატ. Girona), ესპანეთი რიუ-ბრანკუ (პორტ. Rio Branco), ბრაზილია ტელეფონი: 0522 456111 ელექტრონული ფოსტა: comune.informa@municipio.re.it ოფიციალური საიტი : http://www.municipio.re.it/ ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: რეჯო-ნელ-ემილია ვებკამერა ქალაქის ერთ-ერთ მოედანზე ოფიციალური საიტი (იტალიური) სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი (იტალიური)
ფოჯა

ფოჯა (იტალ. Foggia) — ქალაქი იტალიის რეგიონ აპულიაში, ფოჯას პროვინციაში. მოსახლეობის რაოდენობა — 153,469 კაცი (2008 წ.). მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 302 კაცი/კმ². ფართობი — 508 კმ². მოსახლეობის დინამიკა: ტელეფონი: 0881 792111 ელექტრონული ფოსტა: redazione@comune.foggia.it ოფიციალური საიტი: http://www.comune.foggia.it/ ოფიციალური საიტი (იტალიური) სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი (იტალიური)
ორი სიცილიის სამეფო

ორი სიცილიის სამეფო (იტალ. Regno delle Due Sicilie) — სახელმწიფო სამხრეთ იტალიაში 1816—1861 წლებში, რომელიც შეიქმნა ნეაპოლისა და სიცილიის სამეფოების გაერთიანების შედეგად. დედაქალაქი — ნეაპოლი, მმართველი დინასტია — ბურბონები. რისორჯიმენტოს შედეგად შევიდა იტალიის შემადგენლობაში. იტალიის გაერთიანების შემდეგ XIX საუკუნის ბოლოს ყოფილი ორი სიცილიის სამეფოს ტერიტორია აგრძელებდა გარკვეული თვითმყოფადი ეკონომიკური, სოციალური, კულტურული და ენობრივი ასპექტების შენარჩუნებას. 1816-1848; 1849-1860 1848-49 1860-61 (იტალიური) Brigantino - Il portale del Sud (იტალიური) Casa Editoriale Il Giglio (იტალიური) La Voce di Megaride (იტალიური) Associazione culturale "Amici di Angelo Manna" (იტალიური) Fora! The e-journal of Nicola Zitara (ინგლისური) Regalis
ვაკის პარკი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ვაკის პარკი შეიძლება იყოს: ვაკის პარკი — პარკი თბილისში ვაკის პარკი — ქართული როკ-ჯგუფი
ჩოლაბური

ჩოლაბური — მდინარე დასავლეთ საქართველოში, ზესტაფონისა და თერჯოლის მუნიციპალიტეტებში, ყვირილის მარჯვენა შენაკადი. წარმოიქმნება მდინარეების ძუსისა და ბუჯის შეერთებით, ზღვის დონიდან 170 მ სიმაღლეზე. სიგრძე 22 კმ, აუზის ფართობი 565 კმ². საზრდოობს წვიმის, თოვლისა და მიწისქვეშა წყლით. გაზაფხულზე ახასიათებს წყალდიდობა, შემოდგომასა და ზაფხულში — წყალმოვარდნები, ზამთარში — წყალმცირობა. საშუალო წლიური ხარჯი შესართავთან 11,4 მ³/წმ. აფხაზავა ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 146. ↑ ვახუშტი ბატონიშვილი „აღწერა სამეფოსა საქართველოსა“ გვ. 153 — თბილისი, 1941
ძუსა

ძუსა — მდინარე დასავლეთ საქართველოში, ტყიბულის, თერჯოლისა და ზესტაფონის მუნიციპალიტეტებში, მდინარე ჩოლაბურის მარჯვენა შემდგენელი. სათავე აქვს რაჭის ქედის სამხრეთ კალთაზე. სიგრძე 25 კმ, აუზის ფართობი 111 კმ². საზრდოობს წვიმის, თოვლისა და მიწისქვეშა წყლით. წყალმცირობა იცის ზამთარში, წყალდიდობა გაზაფხულზე, წყალმოვარდნები — ზაფხულ-შემოდგომაზე. საშუალო წლიური ხარჯი შესართავთან 2,55 მ³/წმ. ერთვის მდინარე ბუჯას და წარმოქმნის ჩოლაბურს. ვახუშტი ბატონიშვილის შრომაში „აღწერა სამეფოჲსა საქართველოჲსა“ მოხსენიებულია მდინარე „ზუსა“, რომელმაც შემდგომში ფონეტიკური ცვლილება განიცადა. აგრეთვე, ნახსენებია „კანკიბე“ — ბოგირი მდინარე ზუსაზე. გიგინეიშვილი გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 282. ↑ უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი (ქ–ჰ) ↑ 2.0 2.1 ბაკურაძე დარეჯან, ვახუშტი ბატონიშვილთან დადასტურებული ტოპონიმები დღევანდელი მონაცემების მიხედვით // ქართველური მემკვიდრეობა, გამოცემა IV, გვ. 62, თბ., 2000. ↑ აფხაზავა ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 146.
ურალის ფედერალური ოკრუგი

ურალის ფედერალური ოკრუგი — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ფორმირება რუსეთის ურალის ნაწილში. შეიქმნა რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტის 2000 წლის 13 მაისის ბრძანებულებით. მოსახლეობა - 12,2 მლნ. ფართობი - 1.788 ათასი. მთავარი ქალაქია ეკატერინბურგი. რეგიონი მოიცავს ფედერაციის 6 სუბიექტს: ავტონომიური ოკრუგები: ხანტი-მანსის ავტონომიური ოკრუგი იამალ-ნენთა ავტონომიური ოკრუგი ოლქები: კურგანის ოლქი სვერდლოვსკის ოლქი ტიუმენის ოლქი ჩელიაბინსკის ოლქი
ნოდარ ანდღულაძე

ნოდარ დავითის ძე ანდღულაძე (დ. 13 დეკემბერი, 1927, თბილისი — გ. 30 იანვარი, 2013) — ქართველი მომღერალი (დრამატული ტენორი), საქართველოს სახალხო არტისტი (1965), დავით ანდღულაძის შვილი და მოწაფე. ფილოლოგიის მეცნიერებათა კანდიდატი (1954). 1950 წელს დაამთავრა თსუ ფილოლოგიის ფაკულტეტი, 1963 წელს — თბილისის ვ. სარაჯიშვილის სახელობის სახელმწიფო კონსერვატორია. 1956 წლიდან ზ. ფალიაშვილის სახელობის თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის სოლისტია. პარალელურად (1953-1959) — თსუ კავკასიური ენების კათედრის პედაგოგია. იკვლევდა იბერიულ-კავკასიური ენების შედარებითი გრამატიკის საკითხებს (ა. ჩიქობავას ხელმძღვანელობით). 1961-1962 წლებში სტაჟიორად მიავლინეს მილანის საოპერო თეატრ „ლა სკალაში“ (პედაგოგი ჯ. ბარა). ანდღულაძეს აქვს ძალზე ძლიერი, ლამაზი, ყველა რეგისტრში თანაბრად მჟღერი და გამომსახველი ხმა. მისი შესრულებისთვის დამახასიათებელია დახვეწილი მუსიკალური ფრაზირება, არტისტიზმი, სცენური ოსტატობა. პარტიები: აბესალომი, მალხაზი (ზ. ფალიაშვილის „აბესალომ და ეთერი“, „დაისი“), ტარიელი (მ. მშველიძის „ამბავი ტარიელისა“), მინდია, არზაყანი (ო. თაქთაქიშვილის „მინდია“, „მთვარის მოტაცება“), გერმანი (პ. ჩაიკოვსკის „პიკის ქალი“), რადამესი, მანრიკო, ჰერცოგი, ოტელო (ჯ. ვერდის „აიდა“, „ტრუბადური“, „რიგოლეტო“, „ოტელო“), ედგარი (გ. დონიცეტის "ლუჩია დი ლამეურმური"), კანიო (რ. ლეონკავალოს „კამბაზები“), ტურიდუ (პ. მასკანის „სოფლის პატიოსნება“), ლოენგრინი (ვ. რ. ვაგნერის „ლოენგრინი“), ჰეროდე (რ. შტრაუსის „სალომე“) და სხვა. ანდღულაძე კამერული მომღერალიცაა, დიდი ოსტატობით ასრულებდა ქართველ კომპოზიტორთა ნაწარმოებებს. გასტროლებს მართავდა საზღვარგარეთ (რუსეთი, პოლონეთი, ჩეხოსლოვაკია, ბულგარეთი, რუმინეთი, გერმანია, თურქეთი, იუგოსლავია და სხვა). 1983 წელს ქუთაისის საოპერო თეატრის სცენაზე დადგა დონიცეტის ოპერა „ლუჩია და ლამერმური“. ანდღულაძე 1968 წლიდან თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის პედაგოგია, 1981 წლიდან - პროფესორი, 1974 წლიდან — სოლო სიმღერის კათედრის გამგე. მისი მოწაფეები არიან: ნ. გამგებელი, თ. გუგუშვილი, გ. კარიაული, გ. ლომთაძე, მ. ნამორაძე, ნ. ნაჭყეპია, თ. ჩაჩავა, ა. ჭურღულია და სხვა. ანდღულაძე ავტორია მევნიერული გამოკვლევებისა ვოკალური ხელოვნების თეორიის, ისტორიისა და მეთოდიკის დარგში. ახალგაზრდობისა და სტუდენტთა VI საერთაშორისო ფესტივალის ლაურეატი (მოსკოვი, 1958). ზ. ფალიაშვილის სახელობის პრემია (1977). მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები. გარდაიცვალა 2013 წლის 30 იანვარს, 85 წლის ასაკში. 1965 — საქართველოს სახალხო არტისტი 1977 — ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის პრემია 1998 — ღირსების ორდენი ახმეტელი მ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 453. აფაქიძე ი., ნოდარ ანდღულაძე, თბ., 1987; ახმეტელი მ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 155. ოფიციალური საიტი. ნოდარ ანდღულაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ გარდაიცვალა მომღერალი და პედაგოგი, ნოდარ ანდღულაძე. „რადიო თავისუფლება“. 30.01.2013.
ანთარი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ანთარი შეიძლება აღნიშნავდეს: ანთარი — საქონლის მფარველი ქართული წარმართული ღვთაება ანთარი — ცხვირვიწრო მაიმუნების გვარი
გეოგრაფიული ციკლი

გეოგრაფიული ციკლი, ეროზიის ციკლი, გეომორფოლოგიური ციკლი — დედამიწის ზედაპირის ამ თუ იმ უბნის რელიეფის თანმიმდევრული ცვლილების იდეალიზებული მსვლელობა, რომელიც იწყება ტექტონიკური აზევების სტადიით მსოფლიო ოკეანის დონიდან და რომელიც გრძელდება ხანმოკლე დანაწევრებული მთიანი რელიეფის ჩამოყალიბებით. შემდეგ იწყება კომპლექსური დენუდაცია, რომელიც მიმდინარეობს ამა თუ იმ ეგზოგენური ფაქტორის გაბატონებული გავლენით; შედეგად მიმდინარეობს ხეობების გაფართოება, მათი ფსკერის გაბრტყელება და მდინარეთაშორისის კალთების გადამრეცება. ციკლი სრულდება რელიეფის დადაბლებითა და მოსწორებით და ეროზიის ბაზისის დონეზე საწყისთან ახლოს მდგომი პენეპლენის ჩამოყალიბებით. კლიმატური პირობებისა და დენუდაციის წამყვანი ფაქტორის გათვალისწინებით, განასხვავებენ წყლიან-ეროზიულ (ნორმალურ), არიდულ, მყინვარულ, ზღვიურ (სანაპირო) და კარსტულ ციკლებს. თითოეულ ციკლში გამოიყოფა რელიეფის „ახალგაზრდა“, „მომწიფებული“ და „ძველი“ სტადიები, რომლებიც გამოირჩევიან თავიანთი მორფოლოგიური თავისებურებებით. „ახალგაზრდა“ სტადიაში ტექტონიკური აზევებების შედეგად წარმოიქმნება მთიანი რელიეფი, რომელიც ინტენსიური ეროზიის შედეგად დანაწევრებულია ღრმა და ვიწრო ხეობებითა და მახვილ-თხემებიანი ქედებით; „მომწიფებულ“ სტადიაში ეროზიული და დენუდაციური პროცესების შედეგად ფართოვდება ხეობები, გამომუშავდება მათი ბრტყელი ფსკერი, ფორმირდება წყალგამყოფები და ფერდობები. „ძველ“ სტადიაში დენუდაცია რელიეფს აბრტყელებს პენეპლენამდე, რითაც სრულდება მოცემული ციკლი. გეოგრაფიული ციკლის საშუალო ხანგრძლივობაა ათეულობით მილიონი წელი. ეგზოგენური ფაქტორების ერთი და იგივე შეხამებით რელიეფის განვითარება დედამიწის ქერქის მოცემული მონაკვეთის გეოლოგიური აგებულების შესაბამისად, არათანაბარად მიმდინარეობს. დედამიქის ქერქის აზევების განმეორებითმა აქტივიზაციამ შესაძლოა დასაბამი მისცეს ახალ გეოგრაფიულ ციკლს. გეოლოგიისა და გეომორფოლოგიის მეცნიერებების განვითარების (განსაკუთრებით „ახალი გლობალური ტექტონიკის“ თეორიის) შემდეგ დადასტურდა მოდელის წინასწარი ხასიათი. სწავლება გეოგრაფიული ციკლის შესახებ შეიმუშავა ამერიკელმა გეოლოგმა და გეოგრაფმა უილიამ მორის დეივისმა, რომელმაც თეორია ჩამოაყალიბა 1884–1934 წლებში. უილიამ მორის დეივისის მიერ შემუშავებული თეორია, რომელიც ისტორიულ კონტექსტში მნიშვნელოვანია, დღეისათვის განიხილება როგორც პირველად მიახლოების ცდა. უილიამ მორის დეივისის შეხედულებამ გეოგრაფიულ ციკლთა შესახებ დიდი როლი ითამაშა გეომორფოლოგიის განვითარებაში. ↑ 1.0 1.1 Геоморфологический цикл | Большая российская энциклопедия. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-10-22. ციტირების თარიღი: 2021-05-14. ↑ ზოგადგეოგრაფიულ ტერმინთა ენციკლოპედიური ლექსიკონი. თბ., თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 2014, გვ. 68. ↑ გეომორფოლოგიური ლექსიკონი, თბილისი, „ნეკერი“, 1996, გვ. 78 ↑ William Morris Davis, Geographical Essays, Boston, Ginn and company, 1909 ↑ Geomorphic cycle | Encyclopedia Britannica
აღდგომის კუნძულის დროშა

აღდგომის კუნძულის დროშა (რაპან. you Reimiro Reva) — აღდგომის კუნძულის ადგილობრივების, ეთნიკურად რაპანუის ხალხის ემბლემა, რომელიც არაოფიციალურად მისი მუნიციპალური და პროვინციული სიმბოლოცაა. რაპანუის ენაზე რემირო (დროშის ადგილობრივი სახელწოდება) აღნიშნავს ტორომიროს ხისგან დამზადებულ ყელსაბამს, რასაც ტომობრიობისა და მმართველობის სიმბოლოდ იყენებდნენ ტომთა ბელადები ანუ არიკიები რელიგიური ცერემონიებისას. იგი შედგება ნახევარმთვარის ფორმის ფიგურისგან, რომელსაც კიდეებზე განცალკევებულად ამოკვეთილი აქვს ორი ადამიანის სახე, რომლებიც ერთმანეთს უყურებენ. დროშია ადრეული ვერსიები გამოიყენებოდა 1876 — 1888 წლებში. წითელი ფერის რემირო გამოსახულია თეთრ ფონზე, რაც მანას ძალაუფლების სიმბოლოა. ძველ დროშაზე გამოსახული ოთხი შავი ანთროპომორფული ფიგურა კი გამოხატავს მითოლოგიურ ფრინველ მანუტარას, რომელიც კუნძულის სანაპიროებზეა გავრცელებული. ამჟამინდელი დროშა მიღებულ იქნა 2006 წლის 9 მაისს. Flags of the World - Rapa Nui people (Chile) (ინგლისური) Flags of the World - Isla de Páscua prov. (Valparaíso region, Chile) (ინგლისური) ↑ https://www.fotw.info/flags/cl_rapa.html[მკვდარი ბმული]
ლუგანოს ტბა

ლუგანოს ტბა (იტალ. Lago di Lugano ან Ceresio) — მყინვარული ტბა სამხრეთ-აღმოსავლეთ შვეიცარიაში, იტალია-შვეიცარიის საზღვარზე. სახელი ეწოდა ქალაქ ლუგანოსგან, რომელიც კომოსა და ლაგო-მაჯორეს ტბებს შორის მდებარეობს. ახ. წ. 590 წელს, გრიგოლ ტურელმა მას კერეზიო უწოდა, სახელი, რომელიც როგორც მიაჩნიათ ლათინური სიტყვა cerasus-სგან მომდინარეობს და ალუბალს მიშნავს, რაც მიუთითებს ალუბლის ხეების სიუხვეზე, რომლებიც ერთ დროს უხვად ყოფილა გავრცელებული ტბის სანაპიროებზე. 804 წლის დოკუმენტში ტბა ლაკო-ლუნასკოს (Laco Luanasco) სახელით გამოჩნდა. ტბის ფართობი 48,7 კმ²-ია, საიდანაც 63% შვეიცარიის ტერიტორიაზე მდებარეობს, 37% კი იტალიის. საშუალო სიგანე დაახლოებით 1 კმ-ია, სიღრმე — 288 მ და ის ჩრდილოეთ ნაწილში ფიქსირდება. 1848 წელს მიდლესა და ბისონეს მუნიუციპალიტეტებს შორის აშენდა მიდლეს დამბა. ამ მონაკვეთში გადის ავტომაგისტრალი და გოტარდის რკინიგზა, რომლებიც ერთმანეთთან ლუგანოს და კიასოს აკავშირებს. დამბა ერთმანეთისგან ყოფს ჩრდილოეთისა და სამხრეთის აუზებს. ტბის სანაპიროებზე გადაჭიმულია ტურისტებში პოპულარული მთები — მონტე-ბრე (925 მ), მონტე-სან-სალვატორე (912 მ) და მონტე-ჯენეროზო (1 701 მ). ტბისგან სამხრეთით მდებარეობს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი მონტე-სან-ჯორჯიო. იტალიის ტბების სია შვეიცარიის ტბების სია Lake Lugano Navigation Company (იტალიური) -- Includes timetables Legambiente CIPAIS Commissione Internazionale per la Protezione delle Acque Italo-Svizzere დაარქივებული 2009-04-14 საიტზე Wayback Machine. (იტალიური) limnologic reports Convenzione del 2 dicembre 1992 fra la Svizzera e l’Italia per la disciplina della navigazione sul lago Maggiore e sul lago di Lugano (con R e all.) (იტალიური) (გერმანული) (ფრანგული) შეთანხმება ნავიგაციაზე Convenzione del 19 marzo 1986 tra la Confederazione Svizzera e la Repubblica Italiana per la pesca nelle acque italo-svizzere (იტალიური) (გერმანული) (ფრანგული) შეთანხმება თვზაობაზე Waterlevels at Ponte Tresa დაარქივებული 2008-06-05 საიტზე Wayback Machine. from the Federal Office for the Environment Waterlevels at Melide, Ferrera დაარქივებული 2009-10-04 საიტზე Wayback Machine. from the Federal Office for the Environment ↑ 1.0 1.1 Historic Dictionary of Switzerland - Lake Lugano. ციტირების თარიღი: 2008-11-23. (in Italian) ↑ Il Gommone: Itinerari - Il Lago dei Ciliegi. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2006-05-06. ციტირების თარიღი: 2008-11-22. (in Italian)
ჰაუეა

ჰაუეა (ინგლ. Lake Hawea) — ტბა ახალი ზელანდიის უდიდეს კუნძულ — სამხრეთ კუნძულზე. მდებარეობს ოტაგოს რეგიონში, ქალაქ დანიდინიდან ჩრდილო-დასავლეთით დაახლოებით 293 კილომეტრში. ვრცელდება ზღვის დონიდან 348 მ სიმაღლეზე. ფართობი 141 კმ², უდიდესი სიღრმე 392 მ. ტბის სახელწოდება წარმოსდგება მაორიდან, სავარაუდოდ ადგილობრივი ტომის სახელწოდებიდან, რომლის ზუსტი მნიშვნელობა დადგენილი არ არის. ჰესის ენერგიის გაუმჯობესებისათვის 1958 წელს ტბის დონე ხელოვნურად აწიეს 20 მეტრით. ტბა ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ გადაჭიმულია 35 კილომეტრზე, სიგანე 8 კილომეტრი. ხეობაში მოქცეული მყინვარული წარმოშობის ტბაა, რომლის ქვაბული გაჩენილია მყინვარული მოძრაობების შედეგად უკანასკნელი გამყინვარების დროს. ტბიდან გამოედინება ამავე სახელწოდების მდინარე. ტბაში ჩაედინება მდინარე ჰანტერი. ჰაუეას ტბიდან დასავლეთით 8 კილომეტრში მდებარეობს ტბა უანაკა. მინიმალური მანძილი ამ ორ ტბას შორის 1 კილომეტრია. დღეისათვის ჰაუეას ტბა ტურისტებისთვის პოპულარული ადგილია. ჰაუეას გააჩნია დიდი ჰიდროენერგეტიკული პოტენციალი. ევროპელთაგან ტბის პირველი აღმომჩენია ნათანიელ ჩალმერსი, რომელმაც ტბა 1853 წელს ინახულა. ჰაუეას ტბა – ინფორმაცია[მკვდარი ბმული] ჰაუეას ტბის რუკა დაარქივებული 2011-09-14 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 1.2 Lake Hawea. Encyclopædia Britannica. ციტირების თარიღი: 2010-04-03. ↑ Lake Hawea. An Encyclopaedia of New Zealand. ციტირების თარიღი: 2010-04-03.
ელეია

ელეია (ბერძ. Έλέα, ლათ. Velia) — ძველი ქალაქი იტალიის ისტორიული პროვინციის ლუკანიის დასავლეთ სანაპიროზე. ტირენიის ზღვის სანაპიროზე. პესტუმიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 25 კმ.-ში. 1998 წელს იუნესკომ პესტუმთან ერთად შეიყვანა მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. Cilento National Park website დაარქივებული 2007-08-24 საიტზე Wayback Machine.
ანთარი (გვარი)

ანთარი (Cercopithecus) — ცხვირვიწრო მაიმუნების გვარი ანთრისებრთა ოჯახისა. ცნობილია ასზე მეტი სახეობა. კიდურები და კუდი გრძელი აქვს, ლოყის უკანა პარკები — მცირე ზომისა. გავრცელებულია აფრიკაში, უმთავრესად ტროპიკებში. ცხოვრობს ჯუნგლებში. უმეტესად ხეებზე ბინადრობს. იკვებება მცენარეთა ნაყოფითა და ნორჩი ყლორტებით. საყურადღებოა თეთრწვერა დიანა (Cercopithecus diana), წითელმუცელა ანთარი (Cercopithecus erythrotis), ეთიოპიის ტყეების ბინადარი მწვანე ანთარი (Cercopithecus sabaeus) და სხვა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 456.
რავენის მართლმადიდებლური სანათლავი

რავენის მართლმადიდებლური სანათლავი (იტალ. Battistero Neoniano) — მართლმადიდებლური სანათლავი, მდებარეობს იტალიის ქალაქ რავენაში, ქალაქის ყველაზე ძველი ნაგებობა, რომელიც შემკულია ბიზანტიური მოზაიკით. 1996 წელს მავზოლეუმი რავენის სხვა ადრექრისტიანულ ღირსშესანიშნაობებთან ერთად შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში. The Mosaics of the Baptistry of Neon - Mosaic Art Source Battistero Neoniano
ომოდეოს ტბა

ომოდეო (იტალ. Lago Omodeo) — ხელოვნური ტბა იტალიაში, კუნძულ სარდინიის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. ტბა 1920-იან წლებში აშენდა. დამბა, რომელიც ინჟინერმა ანჯელო ომოდეომ დააპროექტა და გაიხსნა 1924 წელს. ამ დროისთვის ის ევროპაში უდიდესი წყალსაცავი იყო. ტბის სიგრძე 20 კმ-ია. 1997 წელს აშენდა ახალი დამბა, რომელიც მიეძღვნა შუა საუკუნეების სარდინიელ მოსამართლე ელეონორა არბორეელს. მისი სიგრძე 582 მეტრია, სიგანე კი 120 მ. იტალიის ტბების სია Il lago Omodeo sul sito SardegnaTurismo Il lago Omodeo su Sardegna DigitalLibrary დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. Consorzio di Bonifica dell'Oristanese - Informazioni sulla diga Eleonora d'Arborea Analisi delle acque del lago Omodeo dal database LIMNO, Banca dati dei laghi italiani დაარქივებული 2011-09-14 საიტზე Wayback Machine.
რავენის არიანული სანათლავი

რავენის არიანული სანათლავი (იტალ. Battistero degli Ariani) — არიანული სანათლავი, მდებარეობს იტალიის ქალაქ რავენაში, აგებულია V-VI საუკუნეების მიჯნაზე თეოდორიხ დიდის განკარგულებით, რომელიც იყო არიანელების მხარდამჭერი. 1996 წელს მავზოლეუმი რავენის სხვა ადრექრისტიანულ ღირსშესანიშნაობებთან ერთად შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში. Battistero degli Ariani დაარქივებული 2013-05-01 საიტზე Wayback Machine.
მამუკა გორგოძე

მამუკა გორგოძე (დ. 14 ივლისი, 1984, თბილისი) — საქართველოს ეროვნულ ნაკრებსა და ფრანგულ კლუბ მონპელიეში მოთამაშე ქართველი მორაგბე. მისი დებიუტი საქართველოს ნაკრების შემადგენლობაში შედგა 2003 წელს 18 წლის ასაკში. სულ ნაკრებში ნათამაშები აქვს 64 მატჩი. 2005 წლიდან 2015-მდე თამაშობდა საფრანგეთის ტოპ-14-ში მონპელიე ჰერო მონპელიეს შემადგენლობაში, ამჟამად თამაშობს ტოპ-14-ის კლუბ ტულონში. ↑ 1.0 1.1 მამუკა გორგოძე. ციტირების თარიღი: 6 ოქტომბერი 2011. ↑ 2.0 2.1 მამუკა გორგოძე. ციტირების თარიღი: 6 ოქტომბერი 2011.
უძრავი ნივთი

უძრავი ნივთი — მიწის ნაკვეთი მასში არსებული წიაღისეულით, მიწაზე აღმოცენებული მცენარეები, ასევე შენობა-ნაგებობანი, რომლებიც მყარად დგას მიწაზე. უძრავი ნივთის შესაძენად აუცილებელია გარიგების წერილობითი ფორმით დადება და შემძენზე ამ გარიგებით განსაზღვრული საკუთრების უფლების რეგისტრაცია საჯარო რეესტრში. უძრავ ნივთზე საკუთრების ან სხვა უფლების მისატოვებლად აუცილებელია უფლებამოსილი პირის განცხადება ამ უფლების მიტოვების შესახებ, და ამ განცხადების რეგისტრაცია საჯარო რეესტრში. განცხადება უნდა ჩაბარდეს რეესტრის სამსახურს. მხოლოდ ამის შემდეგ იძენს უფლების მიტოვების განცხადება სავალდებულო ძალას. გათვალიწინებულია უძრავ ნივთებზე საკუთრების შეძენა ხანდაზმულობითაც — თუ პირი საჯარო რეესტრში შეტანილია მიწის ნაკვეთის ან სხვა უძრავი ქონების მესაკუთრედ ისე, რომ არ შეუძენია საკუთრების უფლება მათზე, იგი მოიპოვებს ამ საკუთრების უფლებას, თუკი რეგისტრაცია არსებობდა თხუთმეტი წლის განმავლობაში და ამ ხნის მანძილზე პირი ფლობდა მათ, როგორც საკუთარს. საქართველოს სამოქალაქო კოდექსი ↑ საქართველოს სამოქალაქო კოდექსი, 149-ე მუხლი ↑ საქართველოს სამოქალაქო კოდექსი, 183-ე მუხლი ↑ საქართველოს სამოქალაქო კოდექსი, 184-ე მუხლი ↑ საქართველოს სამოქალაქო კოდექსი, 167-ე მუხლი
სანტ-აპოლინარე-ნუოვოს ეკლესია

სანტ-აპოლინარე-ნუოვოს ეკლესია (იტალ. Basilica di Sant'Apollinare Nuovo) — ადრექრისტიანული ბაზილიკური ეკლესია. მდებარეობს იტალიის ქალაქ რავენაში, აგებულია V-VI საუკუნეების მიჯნაზე ოსტგოთების მეფის თეოდორიხ დიდის განკარგულებით. ბაზილიკაში დაცულია მოზაიკის მრავალი შესანიშნავი ნიმუში, რომელთაგან ზოგიერთი თარიღდება ბაზილიკის მშენებლობის დასასრულით. 1996 წელს მავზოლეუმი რავენის სხვა ადრექრისტიანულ ღირსშესანიშნაობებთან ერთად შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში. Early Christian Monuments of Ravenna Adrian Fletcher's Paradoxplace Ravenna Pages დაარქივებული 2017-05-21 საიტზე Wayback Machine. 42 good images დაარქივებული 2012-03-11 საიტზე Wayback Machine.
ორტა (ტბა)

ორტა (იტალ. Lago d’Orta) — ტბა ჩრდილოეთ იტალიაში, ლაგო-მაჯორეს დასავლეთით. ამჟამინდელი სახელი ტბას XVI საუკუნიდან ეწოდება, მანამდე კი ლაგო-დი-სან-ჯულიოს (Lago di San Giulio) ეძახდნენ წმინდა იულიუს ორტელის (IV ს) პატივსაცემად, რომელიც რეგიონის მფარველად მიიჩნევა. ტბის პოეტური სახელია კუზიო. მისი სამხრეთი კიდე ტურინი-მილანის სარკინიგზო ხაზის სიახლოვეს მდებარეობს. ტბის პეიზაჟი ხასიათით იტალიურია, მასში მდებარე სან-ჯიულიოს კუნძულზე განლაგებულია რამდენიმე თვალწარმტაცი ნაგებობა, მისი სახელიც წმინდა იულიუს ორტელს იკავშირდება, რომელიც ამ კუნძულზე IV საუკუნეში ცხოვრობდა. ტბის გარშემო მდებარეობს პატარა ქალაქი ორტა-სან-ჯულიო, რომელიც გაშენებულია ნახევარკუნძულზე, ტბის აღმოსავლეთ სანაპიროზე. ჩრდილოეთ სანაპიროზე მდებარეობს კომუნა ომენია, აღმოსავლეთით — პეტენასკო, დასავლეთით კი პელა. სავარაუდოდ, ორტის ტბა წყლის უფრო დიდი მასის ნარჩენია, რომლიდანაც მდინარე ტოკე გამოედინებოდა სამხრეთის მიმართულებით. როდესაც მყინვარებმა უკან დაიხია, მათი ადგილი წყალმა დაიკავა. იტალიის ტბების სია LIMNO Banca dati dei laghi italiani: Orta დაარქივებული 2011-10-01 საიტზე Wayback Machine. Pictures, history and curiosities about lake of Orta დაარქივებული 2012-10-05 საიტზე Wayback Machine.
სანტ-აპოლინარე-ინ-კლასეს ეკლესია

სანტ-აპოლინარე-ინ-კლასეს ეკლესია (იტალ. basilica di Sant'Apollinare in Classe) — ადრებიზანტიური ხანის ბაზილიკური ეკლესია. მდებარეობს იტალიის ქალაქ რავენაში, კლასეს რაიონში. აგებულია VI საუკუნის მეორე მეოთხედში, რავენის პირველი ეპისკოპოსის აპოლინარ რავენელის საფლავზე. 1996 წელს მავზოლეუმი რავენის სხვა ადრექრისტიანულ ღირსშესანიშნაობებთან ერთად შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში. Early Christian Monuments of Ravenna photos დაარქივებული 2007-03-02 საიტზე Wayback Machine. Virtual tour დაარქივებული 2006-05-15 საიტზე Wayback Machine.
რავენის საარქიეპისკოპოსო კაპელა

რავენის საარქიეპისკოპოსო კაპელა (იტალ. Cappella Arcivescovile) — რავენის ეპისკოპოსის რეზიდენცია. აგებულია V-VI საუკუნეების მიჯნაზე თეოდორიხ დიდის (489-526) მმართველობისას, ეპისკოპოს პეტრე II-ის დროს. კაპელა ანდრია პირველწოდებულის სახელობისაა. 1996 წელს მავზოლეუმი რავენის სხვა ადრექრისტიანულ ღირსშესანიშნაობებთან ერთად შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში. Early Christian Monuments of Ravenna ICOMOS evaluation of the property
აპოლინარ რავენელი

აპოლინარ რავენელი (ბერძ. Απολλινάριος της Ραβένας; დ. ?, ანტიოქია — გ. 23 ივლისი, 75, რავენა) — I საუკუნის ქრისტიანი წმინდანი, რავენის ეპისკოპოსი. მართლმადიდებლები მოიხსენიებენ 5 აგვისტოს (ძველი სტილით 23 ივლისს), ხოლო კათოლიკეები ახალი სტილით 20 ივლისს. აპოლინარ რავენელი წარმოშობით ანტიოქიელი იყო. რავენის ეპისკოპოსად იგი პავლე მოციქულმა აკურთხა რომში, იმპერატორ კლავდიუსის (41-54) დროს. წმინდა აპოლინარი 28 წლის მანძილზე განაგებდა რავენის ეკლესიას და გარდაიცვალა ქრისტეს შობიდან დაახლოებით 75 წელს. მღვდელმოწამე აპოლინარი, რავენელი ეპისკოპოსი (+დაახლ. 75) – orthodoxy.ge St. Apollinaris (Catholic Encyclopedia) ↑ (not translated to mul) Evolución del Calendario Romano postconciliar (1969–2014) // Ephemerides Liturgicae: commentarium trimestre de re liturgica — 2015. — ტ. 129. — გვ. 443–444. — ISSN 0013-9505 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q87400473"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q99336879"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q15762550"></a>