laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
წმინდა პიტირიმი

წმინდა პიტირიმი – წმინდანი, მისი ხსენების დღე არის ძველი სტილით 19 აგვისტო, ახალი სტილით - 1 სექტემბერი. წმიდა პიტირიმმა, ველიკოპერმელმა ეპისკოპოსმა, მოწამეობრივად აღსრულებული მღვდელმთავრის, გერასიმეს (გ. 1441 წლის შემდგომ; ხს. 6 თებერვალს) შემდეგ ჩაიბარა ველოკომპერის საეპისკოპოსო კათედრა. მანამდე ნეტარი მამა არქიმანდრიტის ხარისხში წინამძღვრობდა ჩუდოვოს მონასტერს. მოგვიანებით მან შექმნა კანონი მოსკოველი მიტროპოლიტის, წმინდა ალექსისა (ხს. 25 თებერვალს) და შეკრიბა ცნობები მისი ცხოვრების შესახებ. წმიდა პიტირიმის მოციქულებრივი ღვაწლი მალე დაეტყო ეპარქიაში შემავალ წარმართთა ცხოვრებას და ნელ-ნელა, მათი ქრისტიანობაზე მოქცევის პარალელურად, სისხლისღვრამაც იკლო. წმიდანის ღვაწლით გაავებული ვოგულთა ტომის წარმართი მეთაური ასიკა, რომელიც თანდათან კარგავდა გავლენას ხალხზე, ერთხელ თავს დაესხა მღვდელმთავარს და სიცოცხლეს გამოასალმა. ორმოცი დღის განმავლობაში ესვენა წმიდა პიტირიმის გვამი პაპანაქება სიცხეში, მაგრამ ხრწნილება არ მიჰკარებია. იგი დაკრძალეს უსტ-ვიმის ხარების საკათედრო ტაძარში. „წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი III, თბილისი, 2001 წ. გვ. 194
სამოელ წინასწარმეტყველი

სამოელ წინასწარმეტყველი – ძველი აღთქმის წმინდანი, მისი ხსენების დღე არის ძველი სტილით 20 აგვისტო, ახალი სტილით - 2 სექტემბერი. ისრაელის მეთხუთმეტე და უკანასკნელი მსაჯული - ქრისტეს შობამდე 1046 წელზე მეტი ხნის წინ ცხოვრობდა. იგი ლევიტელთა ტომიდან იყო. მისი დედა - ანა დიდხანს იტანჯებოდა უშვილობის გამო. ბოლოს უფალმა შეისმინა თავისი მხევლის მხურვალე ვედრება და უბოძა ძე, რომელსაც სამოელი - „გამოთხოვილი“ დაარქვეს. როდესაც ყმაწვილს სამი წელი შეუსრულდა, მშობლებმა იგი სელომში წაიყვანეს და მღვდელმთავარ ელის მიაბარეს, რომელიც, იმავდროულად, ისრაელთა მსაჯულიც იყო. თორმეტი წლის ასაკში მას ზეგარდამო ეუწყა, რომ ღმერთი მღვდელმთავრის მთელი სახლეულობის დასჯას აპირებდა წინასწარმეტყველება ახდა, როდესაც რჩეული ერის სამკვიდრებელს შემოსეულმა ფილისტიმელებმა ოცდაათი ათასი ისრაელი, მათ შორის ელის ძეები - ოფნე და ფინეზი ერთ დღეს ამოხოცეს და ტაძრის კიდობანიც გაიტაცეს. ეს რომ შეიტყო, თავზარდაცემული ელი წაიქცა, ხერხემალი გადაიმტვრია და მოკვდა. ისრაელის დაცემით შეძრწუნებულ ფინეზის ცოლსაც მშობიარობისას აღმოხდა სული. ელის შემდეგ ისრაელის მსაჯული სამოელი გახდა. ორმოცი წელი მკაცრად და პირუთვნელად სჯიდა და წინამძღვრობდა იგი ისრაელებს, შემდეგ კი, მხცოვანებაში შესულმა, თავისი ძეები - იოველი და აბია დაადგინა მსაჯულებად. ვერ აღმოჩნდნენ შვილები მამის ღირსეული მემკვიდრეები. ანგარებას დამონებულები, ხშირად შემცოდეთა სასარგებლოდ წყვეტდნენ საქმეებს. ამის გამო ისრაელის უხუცესებმა სამოელს მოსთხოვეს, სხვა ხალხის მსგავსად მათთვისაც მეფე დაედგინა. ამაში წინასწარმეტყველმა განჭვრიტა საშინელი დაცემა ერისა, რომელსაც მანამდე თავად უფალი წინამძღვრობდა თავის რჩეულთა მეშვეობით. პირველი მეფე, რომელიც აკურთხა წინასწარმეტყველმა, იყო საული. ღვთის ურჩობაში მისი მხილების შემდეგ კი დავითს სცხო მირონი. საულისგან დევნილი დავითი ხშირად სწორედ სამოელთან პოულობდა ხოლმე თავშესაფარს. წმინდა წინასწარმეტყველი ღრმა მოხუცებულობაში გარდაიცვალა. მისი ცხოვრება ბიბლიაშია აღწერილი (1 მეფ; ზირ. 46.16-23). 406 წელს უფლის სათნომყოფლის უხრწნელი ნაწილები იუდეიდან კონსტანტინოპოლში გადაასვენეს. „წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი III, თბილისი, 2001 წ. გვ. 195–196
სევეროსი და მემნონი

წმინდა სევეროსი და მემნონი – წმინდანი, მისი ხსენების დღე არის ძველი სტილით 20 აგვისტო, ახალი სტილით - 2 სექტემბერი. წმიდა მოწამენი სევეროსი, მემნონი და მათთან ოცდაჩვიდმეტი მოწამე თრაკიის ფილიპოპოლში აღესრულნენ იმპერატორ დიოკლეტიანეს (284-305) დროს. ქრისტეს სარწმუნოების მხნე აღსარებისთვის წმიდა სევეროსი საშინლად აწამეს, ბოლოს კი თავი მოჰკვეთეს. როდესაც მმართველმა შეიტყო, რომ წმიდა სევეროსმა ასისთავი მემნონი ქრისტიანობაზე მოაქცია, ისიც სატანჯველად გადასცა. მასთან ერთად ეწამა კიდევ ოცდაჩვიდმეტი ქრისტიანი. ყველა მათგანს ხელ-ფეხი მოაჭრეს და გახურებულ ღუმელში შეყარეს (+304). „წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი III, თბილისი, 2001 წ. გვ. 196
წმინდა ლუკიუსი

წმინდა ლუკიუსი — წმინდანი მართლმადიდებლურ რელიგიაში. მისი ხსენების დღე არის ძველი სტილით 20 აგვისტო, ახალი სტილით — 2 სექტემბერი. წმიდა მოწამე ლუკიუსი, სენატორი, ქრისტეს აღსარებისთვის მახვილით აჩეხეს კუნძულ კრეტაზე 310 წელს. წმიდანთა ცხოვრება, ტომი III, თბილისი, 2001 წ. გვ. 196
წმინდა ილიოდორე და დოსე

წმინდა ილიოდორე და დოსე — წმინდანები. მათი ხსენების დღე არის ძველი სტილით 20 აგვისტო, ახალი სტილით — 2 სექტემბერი. წმინდა მოწამენი ილიოდორე და დოსე (ანუ დოსა) ქრისტესთვის ეწამნენ სპარსეთში მეფე შაპურ II-ის ზეობისას, 380 წელს. „წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი III, თბილისი, 2001 წ. გვ. 196
სარმეან კათოლიკოსი

სარმეან კათოლიკოსი — ქართველი წმინდანი, მისი ხსენების დღე არის ძველი სტილით 21 აგვისტო, ახალი სტილით - 3 სექტემბერი. კათოლიკოსი საქართველოს ეკლესიას მესაჭეობდა 767-779 წლებში. მისი მამამთავრობა საქართველოში არაბთა ბატონობას დაემთხვა. არაბები სასტიკად დევნიდნენ ქრისტიანებს, ავიწროებდნენ ღვთისმსახურებს, ყველგან მაჰმადიანობის დამკვიდრებას ცდილობდნენ, მაგრამ, მიუხედავად ამისა, სარმეან კათოლიკოსის მამათავრობის დროს თვით ამირას საბრძანებელ ქალაქ თბილისშიც კი მრავალი ეკლესია მოქმედებდა. სარმეანი მტკიცე დამცველი იყო მართლმადიდებლობისა, მაგრამ ერთხელ, ყველიერის ხუთშაბათს, შიომღვიმის მონასტერში სარმეანმა „გამოუძიებლივ“ აზიარა მასთან ძღვნით მისული უცნობები, რომლებიც თურმე იაკობიტთა მწვალებლობის მიმდევრები ყოფილან. „იმ ღამესვე ძილში ზეგარდამოეხილა სარმეანს ესრეთ წინდაუხედაობა და უღირსებით შეურაცხებულ ხარისხისა მისისა“, გამოღვიძებულმა კათოლიკოსმა შეკრიბა ეპისკოპოსები, აუწყა მომხდარი, მათ წინაშე დაწვა იაკობიტთა მორთმეული ძღვენი და „ცრემლით სტიროდა ცთომასა თვისსა“. ყოვლადმოწყალე ღმერთმა მალე აუწყა წმიდა სარმეანს მისი ასეთი შეცოდების შენდობა, მცხეთიდანაც მოვიდა ეპისკოპოსთა წერილი: ასეთი ღვთის შიშით, სიმდაბლით, სარწმუნოებითა და სიყვარულით შემკული მღვდელმთავარი სიბრძნით განაგებდა თავის სამწყსოს: შენდებოდა ეკლესია-მონასტრები, იქმნებოდა უძვირფასესი სასულიერო ხასიათის ლიტერატურა, ეკლესიის სწავლების სიწმიდის დაცვითა და ცოდვათა ტყვეობისაგან გამოხსნით თანდათან მზადდებოდა ხორციელი ტყვეობისაგან განთავისუფლების კონკრეტული ღონისძიებები. ქართლის კათოლიკოსთა ქრონოლოგიებში მისი კათოლიკოსობა 767 (ზოგი ვარაუდით 760) წლიდან 774 წლამდე გრძელდება. საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეთაურები „ქართველ წმიდანთა ცხოვრებანი“, თბილისი, 2004 წ. „წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი III, თბილისი, 2001 წ. გვ. 197–198
თადეოზი (სამოცდაათთაგანი)

წმინდა მოციქული თადეოზი – სამოცდაათ მოციქულითაგანი, მისი ხსენების დღე არის ძველი სტილით 21 აგვისტო, ახალი სტილით - 3 სექტემბერი. იგი ტომით ებრაელი იყო, იგი სირიის ქალაქ ედესაში დაიბადა. იერუსალიმში დღესასწაულზე ჩასულმა მოისმინა იოანე ნათლისმცემლის ქადაგება, მისი ხელით მიიღო სინანულის ნათლობა მდინარე იორდანეში და პალესტინაში დარჩა. შემდეგ ნეტარმა მაცხოვარი იხილა და მას დაემოწაფა. უფალმა იგი იმ სამოცდაათს შორის გამოარჩია, რომლებიც „წარავლინნა... ორ-ორი წინაშე მისსა ყოველსა ქალაქებსა და დაბნებსა, ვიდრეცა ეგულებოდა მას მისლვად“ (ლკ. 10,1). იესო ქრისტეს ზეცად ამაღლების შემდეგ თადეოზი ქადაგებდა სირიასა და მესოპოტამიაში. ჩავიდა ედესაშიც და ქრისტიანობაზე მოაქცია მთავარი ავგაროზი, ხალხი და ქურუმები. გადმოცემით, როდესაც წმიდანი პირველად შესულა ავგაროზის ოთახში, მისი სახიდან გამომკრთალი არაამქვეყნიური ნათლით გაოცებული მთავარი წინ მიგებებია და მიწამდე უცია თაყვანი. კარისკაცებს კი, რომელთათვისაც ეს ბრწყინვალება დაუნახავი დარჩა, ვერ გაუგიათ, რატომ მიაგო მათმა ხელისუფალმა ასეთი პატივი ღატაკ მწირს. თადეოზის ქადაგებას მრავალი სასწაული ახლდა თან (მათ შესახებ ავგაროზი წერდა სირიის მეფე ნერსეს). ნეტარმა მოციქულმა ედესაში ეკლესია დააფუძნა. ავგაროზს სურდა, იგი უხვად დაეჯილდოებინა, მაგრამ წმიდანმა საბოძვარზე უარი განაცხადა და სხვა ქალაქებს მიაშურა ქადაგებით. ბოლოს თადეოზი ფინიკიის ქალაქ ბირითში (ბეირუთში) ჩავიდა და მშვიდობით მიიცვალა ორმოცდაოთხი წლის ასაკში (ეს ცნობა ამოღებულია სლავური თვენიდან. სხვა წყაროების მოწმობით, წმიდა მამა ედესაში გარდაიცვალა, სომხური გადმოცემის მიხედვით კი - მრავალგვარი წამების შემდეგ მას პიტაზის ოლქში მახვილით მოჰკვეთეს თავი 50 წლის 21 დეკემბერს). „წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი III, თბილისი, 2001 წ. გვ. 198
წმინდა ვასა

წმინდა ვასა — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე (შვილებთან თეოგნისთან აღაპისა და პისტისთან ერთად) არის ძველი სტილით 21 აგვისტო, ახალი სტილით - 3 სექტემბერი. იგი წარმართი ქურუმის მეუღლე იყო და შვილებთან - თეოგნესთან, აღაპისთან და პისტთან ერთად მაკედონიის ედესაში ცხოვრობდა. იგი ქრისტიანული კეთილმსახურებით იყო აღზრდილი და ძეებსაც ქრისტეს სიყვარულს უნერგავდა. იმპერატორ გალერიუსის (305-311) დროს მეუღლემ ნეტარი ვასა შვილებთან ერთად მმართველთან დაასმინა. მაცხოვრის მსასოებლებმა მუქარის მიუხედავად უარი განაცხადეს კერპებისთვის მსხვერპლის შეწირვაზე. მაშინ დედის თვალწინ ვაჟების წამება დაიწყეს: უფროსი, თეოგნე დაკიდეს და რკინის ჩანგლებით ჯიჯგნეს. ყრმა აღაპი თავიდან მკერდამდე გაატყავეს. ბოლოს ნაბოლარას - პისტს მისდგნენ. დედა ამხნევებდა მათ და ქრისტესთვის სატანჯველების უდრტვინველად დათმენისკენ მოუწოდებდა. ბოლოს ყმაწვილებს თავები მოჰკვეთეს (ერთი გადმოცემით, ძმებმა მაკედონიის ქალაქ ედესაში აწამეს, სხვა ცნობით - თესალიის ლარისში). წმინდა ვასა საპყრობილეში გამოამწყვდიეს და აშიმშილეს, მაგრამ ანგელოზი ზეციური საკვებით ზრდიდა ნეტარს. შემდეგ მას მრავალგვარი სატანჯველები დაატეხეს თავს. ჯალათები ცდილობდნენ, ჯერ ცეცხლში დაეწვათ, შემდეგ - წყალში დაეხრჩოთ ქრისტეს ტარიგი, მხეცებსაც მიუგდეს დასაგლეჯად, მაგრამ სულიწმიდის მადლით დაცული დედა უვნებელი რჩებოდა. როდესაც უსჯულოებმა ვასა საპყრობილეში შეიყვანეს, მან ზევსის ქანდაკი ნამსხვრევებად აქცია. მაშინ წმიდანი ზღვაში მოისროლეს, მაგრამ მოულოდნელად ნავი მოცურდა და სამმა ნათელმოსილმა ჭაბუკმა ქრისტეს მხევალი ზედ აიყვანა (ღირსი ნიკოდიმოს მთაწმიდელი ფიქრობდა, რომ ეს ჭაბუკები ამსოფლიდან ვასაზე ადრე გასული მისი ძეები იყვნენ). რვა დღის შემდეგ ნეტარი დედა ნავიდან კუნძულ ალონზე ჩავიდა, კვიზიკის მახლობლად - პონტისპირეთში ან მარმარილოს ზღვაში. ადგილობრივმა მმართველმა მისგან კერპებისთვის მსხვერპლის შეწირვა მოითხოვა და, როდესაც პასუხად მტკიცე უარი მიიღო, არგნებით გვემა უფლის რჩეული, შემდეგ კი მისთვის თავის მოკვეთა ბრძანა. ცნობილია, რომ დაახლოებით 450 წელს ქალკედონში უკვე არსებობდა წმიდა მოწამე ვასას სახელობის ტაძარი. „წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი III, თბილისი, 2001 წ. გვ. 199
ევლალია ქალწული

ევლალია ქალწული – მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე (შვილებთან თეოგნისთან აღაპისა და პისტისთან ერთად) არის ძველი სტილით 22 აგვისტო, ახალი სტილით - 4 სექტემბერი. წმიდა მოწამე ევლალია დაიბადა ესპანეთში, ქალაქ ბარკიონის (დღევანდელი ბარსელონა) მახლობლად. მშობლებმა იგი ქრისტეს სარწმუნოებით და კეთილმსახურებით აღზარდეს. თოთხმეტი წლის ასაკიდან ქალწული მშობლიურ სახლში განმარტოებით ცხოვრობდა და თანატოლებთან ერთად ლოცვით, წმიდა წერილის კითხვითა და ხელსაქმით იყო დაკავებული. იმპერატორების, დიოკლეტიანესა და მაქსიმიანუსის (286-305) მიერ ქრისტიანთა დევნის დროს ქალაქ ბარკიონში მმართველი დაკიანე ჩავიდა მართლმორწმუნეების ამოსაჟლეტად. ეს რომ გაიგო, ევლალია ღამით ფარულად გავიდა სახლიდან და დილით უკვე ქალაქში იყო. გოგონამ გაჭირვებით გააღწია შეკრებილ ბრბოში და ამხილა მსაჯული, რომელიც ხალხს ჭეშმარიტი ღმერთის გმობას და ეშმაკებისთვის მსხვერპლის შეწირვას აიძულებდა. დაკიანემ ბრძანა, არგნებით დაუნდობლად ეგვემათ წმიდანი, მაგრამ იგი ახოვნად ითმენდა სატანჯველს, მსაჯულს კი უთხრა, უფალმა ტკივილის შეგრძნებისგან გამათავისუფლაო. მარტვილი ხეზე დაკიდეს, გაატყავეს და ცეცხლით დაუწყეს წამება. დაკიანემ ნიშნის მოგებით ჰკითხა ნეტარს: „სად არის შენი ღმერთი, რომელსაც ჰხადი?“ ევლალიამ უპასუხა: „უფალი ჩემს გვერდითაა, მაგრამ შენ შენი სიბილწის გამო მისი დანახვა არ შეგიძლია“. წმიდა მოწამის ლოცვისას: „აჰა, ესერა ღმერთი შემწე ჩემდა არს და უფალი შემწყნარებელ სულისა ჩემისა“ (ფს. 53.4), ცეცხლის ალი ჯალათებისკენ მიიქცა და ისინი მიწაზე დაენარცხნენ. ნეტარი ევლალია მხურვალედ ევედრებოდა უფალს, მიეღო მისი სული და ამ ლოცვაში აღესრულა კიდეც. შეკრებილმა ხალხმა ცხადად დაინახა, თუ როგორ მოსწყდა თეთრი მტრედი მის ბაგეებს და ზეცაში აიჭრა. მარტვილის მშობლები, რომლებმაც შვილი უკვე მიცვალებული იპოვეს, ტიროდნენ, მაგრამ ხარობდნენ კიდეც იმის გამო, რომ მათი ასული წმიდანთა დასს შეერთო. როცა ქრისტეს ტარიგის ცხედარს ხიდან ხსნიდნენ, ერთმა ქრისტიანმა, სახელად ფელიქსმა, მას სიხარულის ცრემლებით მიმართა: „ქალბატონო ევლალია, შენ ჩვენზე ადრე შეიქენი მოწამეობრივი გვირგვინის ღირსი!“ სამი დღის წინ გარდაცვლილმა ევლალიამ მისკენ გამოიხედა და გაიღიმა. ფელიქსი მალე თვითონაც წამებით აღესრულა ქრისტესთვის. „წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი III, თბილისი, 2001 წ. გვ. 201–202
წმინდა ფელიქსი

წმინდა ფელიქსი – მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 22 აგვისტო, ახალი სტილით - 4 სექტემბერი. იგი არის თანამედროვე ევლალია ქალწულისა. როდესაც ქრისტესთვის წამებულ ევლალიას ცხედარს ხიდან ხსნიდნენ ფელიქსმა, მას სიხარულის ცრემლებით მიმართა: „ქალბატონო ევლალია, შენ ჩვენზე ადრე შეიქენი მოწამეობრივი გვირგვინის ღირსი!“ სამი დღის წინ გარდაცვლილმა ევლალიამ მისკენ გამოიხედა და გაიღიმა. ფელიქსი მალე თვითონაც წამებით აღესრულა ქრისტესთვის. „წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი III, თბილისი, 2001 წ. გვ. 202
წმინდა ლუპე

წმინდა ლუპე – მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 23 აგვისტოს და 26 ოქტომბერს, ახალი სტილით - 5 სექტემბერს და 8 ნოემბერს. იგი III-IV საუკუნეთა მიჯნაზე ცხოვრობდა და წმიდა დიდმოწამე დიმიტრი თესალონიკელის (ხს. 8 ნოემბერს) ერთგული მსახური იყო. იგი დაესწრო თავისი ბატონის მოწამეობრივ აღსასრულს. დიდმოწამე დიმიტრის ბეჭდით, სისხლინი სამოსლითა და წმიდანის სახელით წმიდა ლუპე თესალონიკში მრავალ სასწაულს აღასრულებდა. ნეტარი ნებით ჩაბარდა უღმრთოებს და იმპერატორ გალერიუსის (305-311) ბრძანებით თავი მოჰკვეთეს (+306 წლის შემდეგ). „წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი III, თბილისი, 2001 წ. გვ. 202
ფარსის ოსტანი

ფარსის ოსტანი (სპარს. استان فارس) — ირანის 31 ოსტანიდან ერთ-ერთი. ესაზღვრება ირანის 6 ოსტანი: ქოხგილუე და ბოიერაჰმედი, ისპაჰანი, ქერმანი, იაზდი, ჰორმაზაგანი და ბუშირი. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი შირაზი. ფარსის ოსტანის მოსახლეობა შეადგენს 4,336,878 ადამიანს. ფარსის ოსტანში საკმაოდ ბევრი ენაა გავრცელებული. ყველაზე მეტად საუბრობენ: ლური, სპარსულ და ქაშქურ ენებზე, მოსახლეობის მნიშვნელოვანი ნაწილი საუბრობს ასევე ფარსის დიალექტზე. ეს პროვინცია ასევე ცნობილია როგორც „ფარსისტანი“. ფარსის ოსტანი იყოფა 23 შაჰრესტნად. აბადე არსენჯენი ბოვანტარი დარაბი ჯეხრომი კაზერუნი ლამერდი ლარი მამასანი მარვდეშთი მოჰრი ნეირიზი საადაშთეჰრი სარვესტანი საფაშეჰრი სეპიდანი ფასა ფირუზაბადი ხაჯიბადი მონჯი შირაზი ეგლიდი ეტახბენი Cultural Heritage Foundation of Fars Province დაარქივებული 2005-02-12 საიტზე Wayback Machine. ფარსის ოსტნის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2008-03-09 საიტზე Wayback Machine. Fars Chamber of Commerce დაარქივებული 2012-03-10 საიტზე Wayback Machine. Fars Regional Library of Science and Technology Fars Province Department of Planning and Management დაარქივებული 2009-12-16 საიტზე Wayback Machine. Shiraz Chamber of Commerce დაარქივებული 2005-09-03 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.00 1.01 1.02 1.03 1.04 1.05 1.06 1.07 1.08 1.09 1.10 1.11 1.12 1.13 1.14 1.15 1.16 1.17 1.18 1.19 1.20 1.21 1.22 1.23 1.24 1.25 1.26 1.27 1.28 نتایج سرشماری جمعیت به تفکیک تقسیمات کشوری سال 1395 ↑ جمعیت به تفکیک تقسیمات کشوری — 1965. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q25016236"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55678362"></a> ↑ جمعيت کشور برحسب جنس در نقاط شهری و روستایی به تفکیک استان (۱۳۹۰) — 1965. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q25016236"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55678362"></a> ↑ جمعیت برحسب جنس به تفکیک سن و استان در سال ۱۳۸۵ — 1965. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q25016236"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55678362"></a> ↑ https://www.britannica.com/place/Fars
გუბაზ II

გუბაზ II (გ. 554) — ეგრისის მეფე VI საუკუნის 40-50-იან წლებში. მისი მეფობის დროს დიდი ბრძოლა მიმდინარეობდა ირანსა და ბიზანტიას შორის (დიდი ომიანობა ეგრისში). ირანელების მიერ ქართლის დაკავებისა და მეფობის გაუქმების შემდეგ ბიზანტიელებმა ეგრისის გამაგრებისა და ირანელების შემოსევის თავიდან აცილების მიზნით, ქვეყანაში ჯარების შემოყვანა დაიწყეს, მაგრამ ბიზანტიელების თავხედობამ, მეფის საქმეებში ჩარევამ, ხალხის ყვლეფამ იმდენად განარისხა ეგრისელები, რომ 541 წელს გუბაზმა ელჩები გაუგზავნა ირანის შაჰს ხოსრო I ანუშირვანს, რათა იგი დახმარებოდა მას ბიზანტიელთა ძალმომრეობისაგან ქვეყნის დახსნაში. ხოსრომ სიხარულით მიიღო გუბაზის ელჩები და მალე, 542 წელს, დიდი ჯარით შეიჭრა ეგრისში. გუბაზმა დახმარება გაუწია ირანელებს და ბიზანტიელები დამარცხდნენ, მაგრამ ხოსროს ვერაგული გეგმა ჰქონდა გუბაზისა და ეგრისელების გასანადგურებლად. მას სურდა, რომ გუბაზი მოეკლა, ეგრისელები მშობლიური მიწა-წყლიდან აეყარა და იქ ირანელები და თავისი ერთგული ტომები ჩაესახლებინა. შაჰმა გუბაზის მოკვლა თავის მოხელეს, ფაბრიზს დაავალა, ხოლო ფაბრიზმა ეს გეგმა გაანდო ერთ წარჩინებულ ეგრისელს, ფარსანსს, რომელსაც დიდი ხნის მტრობა ჰქონდა გუბაზთან, მაგრამ ფარსანსმა დაივიწყა პირადი დამოკიდებულება მეფესთან და გუბაზს ყველაფერი აცნობა. ხოსროს ნამდვილი ზრახვები გამომჟღავნდა და გუბაზი ბიზანტიელების მხარეს გადავიდა. ომი ახალი სისასტიკით განახლდა. ეგრისელები მეფესთან ერთად გმირულად იბრძოდნენ სამშობლოსათვის, მაგრამ არც ბიზანტიელები აღმოჩნდნენ სანდონი. მათი უგულობისა და ღალატის წყალობით ირანელებმა რამდენიმეჯერ გაიმარჯვეს. ამ დამარცხებაში გუბაზი ბიზანტიელთა სარდლებს მარტინეს, ბესასა და რუსტიკეს სდებდა ბრალს. მათ კი ვითომ სათათბიროდ 554 წელს მდინარე ხობისწყალთან მიიწვიეს მეფე და ვერაგულად მოკლეს. ამ ამბავმა სასტიკად აღაშფოთა ეგრისელები. მათ კრება მოიწვიეს და ბიზანტიის იმპერატორს მოსთხოვეს დაესაჯა მკვლელები, წინააღმდეგ შემთხვევაში ირანის მხარეზე გადასვლით იმუქრებოდნენ. იმპერატორმა კარგად იცოდა თუ რა მოჰყვებოდა მისთვის ეგრისელების ირანელთა მხარეს გადასვლას, ამიტომ 555 წელს გუბაზის მკვლელები გაასამართლეს და სიკვდილით დასაჯეს. ამავე წელს გაამეფეს ბიზანტიაში მყოფი გუბაზის ძმა წათე. ლომოური ნ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 170. მ. ლორთქიფანიძე, რ. მეტრეველი „საქართველოს მეფეები“, 2007 წ.
ბრენდან ფრეიზერი

ბრენდან ჯეიმზ ფრეიზერი (ინგლ. Brendan James Fraser; დ. 3 დეკემბერი, 1968, ინდიანაპოლისი, ინდიანა, აშშ) — კანადელ-ამერიკელი მსახიობი, რომელიც ცნობილია ბლოკბასტერებში, კომედიებსა და დრამებში შესრულებული როლებით. მიღებული აქვს რამდენიმე ჯილდო, მათ შორის ოსკარი, კინომსახიობთა გილდიის ჯილდო, კრიტიკოსთა არჩევანის კინოჯილდო, არის ოქროს გლობუსისა და BAFTA-ს ნომინანტი. დაამთავრა კორნიშის ხელოვნების კოლეჯი 1990 წელს. მისი კინოდებიუტი შედგა ფილმში „საჰაერო ბრძოლა“ (1991). სახელი მოიხვეჭა 1992 წელს ფილმებში „გაყინული კალიფორნიელი“ და „სკოლის კავშირები“. უფრო მეტად გაითქვა სახელი ფილმში „ჯორჯი ჯუნგლებიდან“ (1997) და ვარსკვლავად იქცა „მუმიას“ ტრილოგიაში (1999–2008) შესრულებული რიკ ო’კონელის როლით. ამას გარდა, მონაწილეობა აქვს მიღებული ფილმებში: „ღმერთები და მონსტრები“ (1998), „აფეთქება წარსულიდან“ (1999), „წყნარი ამერიკელი“ (2002), „შეჯახება“ (2004), „სურვილით დაბრმავებული“ (2000) და „მოგზაურობა დედამიწის ცენტრში“ (2008). ჯანმრთელობის პრობლემების, პერსონალური დანაკარგებისა და მასზე განხორციელებული სექსუალური ძალადობის გამო 2000-იანი წლების ბოლოსა და 2010-იანების შუა პერიოდში კარიერული ვარდნა ჰქონდა. ტელევიზიაში ყოფნისას შეასრულა როლები ისტორიულ მინისერიალში „ტეხასის აჯანყება“ (2015), Showtime-ის დრამაში „საყვარლები“ (2016–2017), FX-ის სერიალში „ნდობა“ (2018) და HBO Max-DC Universe-ის სერიალში „საბედისწერო პატრული“ (2019–დღემდე). მისი კარიერული აღზევება მას შემდეგ დაიწყო, რაც მონაწილეობა მიიღო სტივენ სოდერბერგის ფილმში „მკვეთრი მოძრაობის გარეშე“ (2021) და დარენ არონოფსკის ფილმში „ვეშაპი“ (2022). შესრულებული როლით დრამაში „ვეშაპი“ მოიგო ოსკარი საუკეთესო მსახიობი კაცისთვის, კრიტიკოსთა არჩევანის კინოჯილდო საუკეთესო მსახიობი კაცისთვის და კინომსახიობთა გილდიის ჯილდო. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ბრენდან ფრეიზერი“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი ბრენდან ფრეიზერი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ბრენდან ფრეიზერი — AllMovie
Nintendo

Nintendo (ინგლ. Nintendo Co., Ltd.) — იაპონური ტრანსნაციონალური კორპორაცია, რომელიც დაარსდა 1889 წლის 23 სექტემბერს იაპონიის ქალაქ კიოტოში, ფუსაჯირო იამაუჩის მიერ, იმისათვის რომ გამოეცა ხელით ნაკეთი ჰანაფუდას კარტები. 1963 წლისთვის, კომპანიამ განახორციელა რამოდენიმეე პატარა ბიზნესი, როგორიცაა ტაქსის კომპანია და სიყვარულის სასტუმრო. საბოლოოდ, Nintendo ვიდეო თამაშების ინდუსრტიაზე გადაერთო და ჩამოყალიბდა ამ ინდუსტრიის ერთ-ერთი გავლენიან ცნობილ კომპანიად. დღესდღეობით ის შეფასებულია როგორც იაპონიის მესამე ძვირადღირებული კომპანია $85 მილიარდი შემოსავლით. ვიდეო თამაშების გარდა, Nintendo არის გუნდ Seattle Mariners-ის მთავარი მფლობელი, რომელიც ბეისბოლის მთავარ ლიგაში, სიეტლი, აშშ. Nintendo-ს Touch! Generations-ის საიტის მიხედვით, სახელი Nintendo ითარგმნება იაპონური ენიდან — "დატოვეთ იღბალი სამოთხისთვის". 2010 წლის 18 ოქტომბრის მონაცემებით, Nintendo-ს სულ გაყიდული აქვს 565 მილიონი მოწყობილობა და 3.4 მილიარდი პროგრამა. Nintendo ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2020-12-13 საიტზე Wayback Machine. Nintendo Software Development Support Group Nintendo Power Official Nintendo Magazine (UK) დაარქივებული 2014-10-14 საიტზე Wayback Machine. NinDB The History of Nintendo დაარქივებული 2009-10-13 საიტზე Wayback Machine. at Jap-Sai.com Nintendo in Depth Archive დაარქივებული 2009-10-09 საიტზე Wayback Machine. The Daily Telegraph-სგან Nintendo of America's Press Site დაარქივებული 2004-08-29 საიტზე Wayback Machine.
Entertainment Software Rating Board

Entertainment Software Rating Board (შემოკლებით ESRB) — საკუთარი თავის მარეგულირებელი ორგანიზაცია, რომელიც აფასებს რეკლამის დირექტივებს, ვიდეო თამაშებს და სხვა გასართობ პროგრამებს კანადასა და აშშ-ში. ESRB დაარსდა 1994 წელს Entertainment Software Association-ის მიერ (ოფიციალურად Interactive Digital Software Association). 2003 წლის მონაცემებით, მას შეფასებული ჰქონდა 350 სხვადასხვა გამომცემლების 8,000 თამაში. ოფიციალური საიტი
მერაბ მამულაშვილი

მერაბ მამულაშვილი (დ. 20 ივნისი, 1958) — ქართველი კომპოზიტორი. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია. პედაგოგები იყვნენ ნუკრი დავითაშვილი (ვიოლონჩელო, მუს.-კომედიის მთავარი დირიჟორი) და ვალოდია ღოღობერიძე (კონტრაბასი, თბილისის ოპერის კონცერტმეისტერი), რომელთაც მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანეს მომავალი მუსიკოსის ჩამოყალიბებაში. მერაბ მამულაშვილი — Tbilisi.gov.ge ინტერვიუ მერაბ მამულაშვილთან — Presa.ge
გუარამი

გუარამი, გვარამი — ქართლის პირველი ერისმთავარი (575–600) სასანიანთა იმპერიის ადმინისტრაციული მოხელის – მარზპანის (სპარს. ოლქის მმართველი) გამგებლობის შემდეგ და კლარჯეთის კურაპალატი (588–≈590). არსებობს მოსაზრება, რომ გუარამი უნდა იყოს VI საუკუნის 70-იან წლებში ირანის წინააღმდეგ აჯანყებული ქართლის მეთაური გურგენი. ჯუანშერის ცნობით, გუარამი იყო ვახტანგ გორგასლის შვილიშვილი დედის მხრიდან. მას ქართლის ერისთავების თხოვნით ბიზანტიის კეისარმა კურაპალატობა უბოძა და ქართლის მეფედ დანიშნა. „მოქცევაჲ ქართლისაჲს“ ცნობით, გუარამი ქართლის ერისთავებმა აირჩიეს ერისმთავრად. სუმბატ დავითის ძე გუარამს ქართველ ბაგრატიონთა მამამთავრად მიიჩნევს. წყაროების საერთო მოწმობით, გუარამმა საფუძველი ჩაუყარა მცხეთის ჯვრის ტაძარს. სუმბატ დავითის ძის ქრონიკაში მოცემულია გუარამის გენეალოგია, რომელიც უკავშირდება ისრაელის მეფე დავითს. ჯუანშერის ცნობით, გუარამი იყო ვახტანგ გორგასლის შვილიშვილი. სუმბატ დავითის ძე და ჯუანშერი ერთხმად აღიარებენ, ბიზანტიის კარზე გუარამის კურაპალიტად დანიშვნას. გუარამი ქართულ ისტორიოგრაფიაში პირველი კურაპალატია. სუმბატ დავითის ძე გუარამს თვლის ქართველ ბაგრატიონთა მამათავრად. წყაროების საერთო მოწმობით, გუარამმა საფუძველი ჩაუყარა მცხეთის ჯვრის ტაძარს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: გუარამი ბოგვერაძე ა., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 287. ზ. ალექსიძე, ქართლში ბაგრატიონთა დინასტიის პირველი გამოჩენა, კრებული ბაგრატიონები, თბილისი, 2003. მ. ბახტაძე, ერისთავობის ინსტიტუტი საქართველოში. თბილისი, 2003; ჯუანშერი, ქართლის ცხოვრება, ს. ყაუხჩიშვილის გამოცემა I. თბილისი, 1955. გვერდი 218-222; ვ. გოილაძე, VI საუკუნეში ქართლის ადგილობრივი სახელმწიფოებრიობის აღდგენის დათარიღებისათვის. მაცნე, ისტორიის სერია №1, 1979; ა. ბოგვერაძე, ქართლის ფეოდალური სახელმწიფოს აღდგენა, საქართველოს ისტორიის ნარკვევები, ტომი II, თბილისი, 1973; სუმბატ დავითის ძე, ქართლის ცხოვრება, ს. ყაუხჩიშვილის გამოცემა I. თბილისი, 1955. გვერდი 372-374; მოქცევაჲ ქართლისაჲ, ძველი ქართული აგოგრაფიული ლიტერატურის ძეგლები. ი. აბულაძის გამოცემა I, თბილისი, 1963; პროკოპი კესარიელი, გეორგიკა, ს. ყაუხჩიშვილის გამოცემა II. თბილისი, 1965; ყაუხჩიშვილი, ს., ბიზანტიელი მწერლების ცნობები საქართველოს შესახებ, ტ. III, ტფილისი: ტფილისის უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 1936. ↑ საქართველოს სამეფო სახლი, გენეალოგია ↑ ვახუშტის „საქართველოს ისტორია“; გვერდი: — დ —