laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
კუჰმოინენი

კუჰმოინენი (ფინ. Kuhmoinen; შვედ. Kuhmois) — მუნიციპალიტეტი ტამპერეს ქვერეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 2 101 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 936.68 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3.18 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა. Municipality of Kuhmoinen – Official website Isojärvi National Park ↑ http://www.stat.fi/meta/luokitukset/kunta/001-2012/luokitusavain_ks.html ↑ Kuntien ja kielisuhdeluokituksen 2024 välinen luokitusavain, Klassificeringsnyckeln mellan kommuner och språklig indelning år 2024, The correspondence table between municipalities and language distribution in 2024 — Statistics Finland, 2024. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q798557"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q125824619"></a> ↑ Population growth biggest in nearly 70 years — Statistics Finland. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q798557"></a> ↑ Svenska ortnamn i Finland fi. Research Institute for the Languages of Finland (25 October 2012). ციტირების თარიღი: 25 October 2012
ლემპიაიალია

ლემპიაიალია (ფინ. Lempäälä) — მუნიციპალიტეტი ტამპერეს ქვერეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 24 629 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 307.06 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 91.37 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა. Municipality of Lempäälä – Official site ↑ http://www.stat.fi/meta/luokitukset/kunta/001-2012/luokitusavain_ks.html ↑ Kuntien ja kielisuhdeluokituksen 2024 välinen luokitusavain, Klassificeringsnyckeln mellan kommuner och språklig indelning år 2024, The correspondence table between municipalities and language distribution in 2024 — Statistics Finland, 2024. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q798557"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q125824619"></a> ↑ Population growth biggest in nearly 70 years — Statistics Finland. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q798557"></a>
ისოიარვის ეროვნული პარკი

ისოიარვის ეროვნული პარკი (ფინ. Isojärven kansallispuisto) ― ეროვნული პარკი ფინეთში. დაარსდა 1982 წელს. ეროვნული პარკის ფართობი 19 კმ²-ია. პარკის ლანდშაფტი სიმაღლის მიხედვით იცვლება. დაფარულია სოსნოვსკის ფიჭვისა და ჩვეულებრივი ნაძვის ტყეებითა და ტორფის ჭაობებით. ტერიტორიაზე აღმოჩენილია უძველეს ადამიანთა სამოსახლოები და კულტივაციის დამადასტურებელი ნიშნები. ეროვნული პარკი ტერიტორიაზე მდებარეობს ისოიარვის ტბა. პარკს სახელი ტბის შესაბამისად ეწოდა. ფინეთის ეროვნული პარკების სია Outdoors.fi – Isojärvi National Park Outinthenature.com - Exploring Isojärvi National Park ↑ Käyntimäärät kansallispuistoittain 2009 Finnish. Metsähallitus. დაარქივებულია ორიგინალიდან — მარტი 8, 2012. ციტირების თარიღი: September 29, 2010.
არქიპელაგის ეროვნული პარკი

არქიპელაგის ეროვნული პარკი (ფინ. Saaristomeren kansallispuisto; შვედ. Skärgårdshavets nationalpark) ― ეროვნული პარკი სამხრეთ-დასავლეთ ფინეთში. დაარსდა 1983 წელს. პარკის ფართობი 500 კმ²-ია. დიდი ნაწილი 1 კმ²-ზე ნაკლები ფართობის კუნძულებზე მდებარეობს. საერთო ჯამში ეროვნული პარკი 2 000-მდე კუნძულს მოიცავს, ხოლო კოოპერატიული ტერიტორიის კუნძულების რაოდენობა 8 400-მდე იზრდება. დიდი კუნძულები მეტწილად მაცხოვრებლების მფლობელობაშია. არქიპელაგის ეროვნული პარკი იუნესკოს ბიოსფერული ნაკრძალების ნაწილია და PAN Parks-ის ფონდის სერთიფიკატი 2007 წელს მიიღო. პარკი არქიპელაგის ზღვის რეგიონის დიდ ნაწილს მოიცავს, ალანდის კუნძულების აღმოსავლეთით და მთავარი კუნძულების: კორპოს, ნაგუს, პარგასისა და კიმიტოიონის სამხრეთით. არქეიპელაგის ზღვის ბიოსფერული ნაკრძალი მოიცავს ეროვნული პარკის კოოპერატიულ ტერიტორიასა და აბოლანდის არქიპელაგის დარჩენილ კუნძულებს, სადამდეც მხოლოდ ნავითა და ბორნით შეიძლება მიღწევა. არქიპელაგის ეროვნული პარკის ერთ-ერთი მიზანი ბუნების ლანდშაფტთან ერთად არქიპელაგის კულტურული ლანდშაფტის, როგორიცაა ტრადიციული სასოფლო-სამეურნეო საქმიანობისთვის გამოყოფილი ტერიტორიები, დაცვაა. კოოპერატიული ტერიტორია ეროვნული პარკის მნიშვნელოვანი გაფართოებაა. ფინეთის ეროვნული პარკების სია Miettinen, Mika 1996: Saaristomeren kansallispuiston eteläosan ja eteläisen Selkämeren pesimälinnusto 1993. - Metsähallitus, Vantaa. ISBN 951-53-0865-8 (ფინურად) Mietinen, Mika; Stjernberg, Torsten & Högmander, Jouko 1997: Breeding bird fauna in the Southwestern Archipelago National Park and in its cooperative area in the beginning of the 1970s and 1990s. - Metsähallitus. Vantaa. ISBN 951-53-1236-1 (ფინურად) Archipelago National Park – Outdoors.fi Archipelago National Park – Nationalparks.fi ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: არქიპელაგის ეროვნული პარკი ↑ Archipelago National Park დაარქივებული July 16, 2014, საიტზე Wayback Machine. ↑ The National Park is regulated by these Finnish laws: Lag om Skärgårdshavets nationalpark (645/1982) and förordningen om Skärgårdshavets nationalpark (1123/1994) and the national park's rules and regulations ↑ Map of the cooperation area. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-01-30. ციტირების თარიღი: 2023-08-17.
ღმერთებს სწყურიათ

ღმერთებს სწყურიათ (ფრანგ. Les dieux ont soif) 一 ფრანგი მწერლის, ანატოლ ფრანსის 1912 წლის რომანი, რომლის მოქმედებაც 1793-1794 წლების პარიზში მიმდინარეობს და მჭიდროდაა გადაჯაჭვული საფრანგეთის რევოლუციასთან დაკავშირებულ მოვლენებთან. წიგნის სიუჟეტი მეთვრამეტე საუკუნის მეორე ნახევრის რევოლუციურ საფრნაგეთში მიმდინარეობს. მისი მთავარი გმირი, ევარის გამელინი, პროფესიით მხატვარია, რომელიც რადიკალ რევოლუციონერად იქცევა, მხარს უჭერს ტერორს, თუმცა, საბოლოოდ, თავადვე აღმოჩნდება ამ ტერორის მსხვერპლი. წიგნში მრავალი ისტორიული პერსონაა წარმოჩენილი, განსაკუთრებით 一 მაქსიმილიან რობესპიერი. გამელინის მხატვრის პროფესია სიმბოლურად აისახება თავად ნაწარმოების თემატიკაზეც. მისი მაგნუმ ოპუსი ელექტრასა და ორესტეს გამოსახულებაა, რომელთაგან ორივე თავად მხატვარს წააგავს. გამელინს, ისევე, როგორც ორესტეს, საკუთარი პრინციპების გამო, შეუძლია მოკლას საკუთარი ოჯახი. ხოლო პროტაგონისტის სიყვარულის ობიექტი, ელოდი, მოგვიანებით გაიგივებულია ელექტრასთან 一 ის საკუთარ შეყვარებულში, ერთდროულად, ძალაუფლებასა და მიმტევებლობას აფასებს, რითაც საფრანგეთს სიმბოლიზირებს. ნაწარმოების სათაური აღებულია კამილ დესმულენის სტატიიდან, ჟურნალ Le Vieux Cordelier-ის ბოლო ნომრიდან, სადაც ის იაკობინელებს აკრიტიკებდა. ეს მონაკვეთი, თავის მხრივ, მინიშნებაა აცტეკთა ახსნა-განმარტებაზე, ადამიანის მსხვერპლშეწირვის აუცილებლობასთან დაკავშირებით. ანატოლ ფრანსი საფრანგეთის რევოლუცია მაქსიმილიან რობესპიერი ↑ Shaw, Harry E. (1983). The forms of historical fiction: Sir Walter Scott and his successors. Cornell University Press, გვ. 105. ISBN 0801415926.  ↑ Carlyle, Thomas (1902). The French revolution: a history in three parts (III. The Guillotine). G.P. Putnam, გვ. 173.
პასკუალ დუარტეს ოჯახი

პასკუალ დუარტეს ოჯახი (ესპ. La familia de Pascual Duarte) 一 ესპანელი ნობელიანტი მწერლის, კამილო ხოსე სელას რიგით პირველი მოთხრობა, რომელიც, თავდაპირველად, 1942 წელს გამოქვეყნდა. ესპანურმა გაზეთმა El Mundo-მ ის გასული საუკუნის 100 საუკეთესო ესპანურენოვან ნაწარმოებს შორის გაამწესა. ნაწარმოებმა საფუძველო ჩაუყარა ე.წ. Tremendismo-ს მოძრაობას (ესპ. Tremendo-დან: „უზარმაზარი“), რომელთა ტექსტებიც, ძირითადად, ფოკუსირებულია პერსონაჟების მოპყრობაზე და გამოირჩევა ძალადობრივი სცენებით. მოთხრობა, ფაქტობრივად, ამ სტილში რიგით პირველ ნაწარმოებს წარმოადგენს, თუმცა, აგრეთვე, შეიცავს რეალიზმისთვის და ეგზისტენციალიზმისთვის დამახასიათებელ ელემენტებსაც: მისი გმირები საზოგადოებისგან გარიყულ მდგომარეობაში ცხოვრობენ და მათი ცხოვრება ტანჯვისა და ტკივილის გუბეშია ჩაძირული. აღნიშნული თემები დამახასითებელია ამ ნაწარმოების მთავარი, ეპონიმური გმირისთვისაც, რომელიც იმ დასკვნამდე მივიდა, რომ ძალადობა მისი პრობლემების გადაჭრის ერთადერთი გზაა. მიუხედავად იმისა, რომ მოთხრობას მრავალი მთხრობელი ჰყავს, მთავარი მათგანი მაინც პასკუალე დუარტეა, რომელიც ამბავს საკუთარი სოფლის დიალექტზე ჰყვება. გმირი წარმოშობით ესტრემადურადანაა, მოთხრობაში აღწერილია 1882-1937 წლების პერიოდი, როდესაც ესპანური სოციალური და პოლიტიკური სტრუქტურები უკიდურესი არასტაბილურობით გამოირჩეოდა. ესპანეთის ისტორიაში აღნიშნული პერიოდი ერთ-ერთ ყველაზე მღელვარე დროის მონაკვეთად მიიჩნევა. თუმცა თავად ავტორი არასდროს ყოფილა ღრმამორწმუნე, ღვთისმოსავი პიროვნება, ნაწარმოებში მაინც მრავალგან წავაწყდებით რელიგიურ ალუზიებს. კამილო ხოსე სელა The Family of Pascual Duarte, trans. by Anthony Kerrigan [1964], repr. Illinois: Dalkey Archive, 2004 Alan Hoyle, Cela: La familia de Pascual Duarte (Critical Guides to Spanish Texts, 60), London: Grant & Cutler, 1994 ↑ THE FAMILY OF PASCUAL DUARTE en (1 September 1964). ციტირების თარიღი: 2023-05-31 ↑ The Family of Pascual Duarte | novel by Cela | Britannica en. ციტირების თარიღი: 2023-05-31
მამაიაშვილი

საკუთარი სახელი მამაიაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: თომა მამაიაშვილი — ვეტერინარი ივანე მამაიაშვილი — გეოგრაფი ნიკოლოზ მამაიაშვილი — სოფლის მეურნეობის მუშაკი
აღმოსავლეთ ფინეთის ყურის ეროვნული პარკი

აღმოსავლეთ ფინეთის ყურის ეროვნული პარკი (ფინ. Itäisen Suomenlahden kansallispuisto; შვედ. Östra Finska vikens nationalpark) ― ეროვნული პარკი კიმენლააკსოს რეგიონში, ფინეთში. დაარსდა 1982 წელს. პარკის ფართობი 6.7 კმ²-ია. შედგება 1 კმ²-ზე ნაკლები ფართობის მქონე კუნძულებისგან. უმრავლესობა შიშველი კლდეებისგან შედგება. ზოგიერთ მათგანზე ტყეებიცაა, მეტწილად, ფიჭვის ხეები. ფინეთის ეროვნული პარკების სია Nationalparks.fi – Eastern Gulf of Finland National Park ↑ Käyntimäärät kansallispuistoittain 2009 Finnish. Metsähallitus. დაარქივებულია ორიგინალიდან — მარტი 8, 2012. ციტირების თარიღი: September 29, 2010.
კიროვი

კიროვი შეიძლება აღნიშნავდეს: სერგეი კიროვი — კომუნისტური პარტიისა და საბჭოთა სახელმწიფოს მოღვაწე კიროვი — სოფელი აზერბაიჯანში, სამუხის რაიონში კიროვი — ქალაქი რუსეთში კიროვის ოლქის ცენტრი კიროვი — ქალაქი რუსეთში კალუგის ოლქში კიროვი — ვანის მუნიციპალიტეტის სოფელ სალომინაოს ყოფილი სახელი კიროვი — სოფელი ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში კიროვი — ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბაღლების ყოფილი სახელი კიროვი — ტყიბულის მუნიციპალიტეტის სოფელ ლეყერეთის ყოფილი სახელი კიროვი — სოფელი ონის მუნიციპალიტეტში
ჰელვეტინიარვის ეროვნული პარკი

ჰელვეტინიარვის ეროვნული პარკი (ფინ. Helvetinjärven kansallispuisto, ითარგმნება როგორც ჯოჯოხეთის ტბის ეროვნული პარკი) ― ეროვნული პარკი პირკანმაის რეგიონში, ფინეთში. მდებარეობს რუოვესის მუნიციპალიტეტში. ეროვნული პარკის ფართობი 49.8 კმ²-ია. დაარსდა 1982 წელს. პარკი ფინეთის მთავარი სატყეო სამმართველოს დაქვემდებარებაშია. ფინეთის ეროვნული პარკების სია Helvetinjärvi National Park ↑ Helvetinjärvi National Park დაარქივებული 2007-03-07 საიტზე Wayback Machine. from Outdoors Finland დაარქივებული 2009-05-03 საიტზე Wayback Machine. . Retrieved April 2009.
ჰიიდენპორტის ეროვნული პარკი

ჰიიდენპორტის ეროვნული პარკი (ფინ. Hiidenportin kansallispuisto) ― ეროვნული პარკი სოტკამოს მუნიციპალიტეტში, კაინუუს რეგიონში, ფინეთში. ეროვნული პარკი 1982 წელს რეგიონის ველური ბუნების დასაცავად დაარსდა. პარკის ფართობი 45 კმ²-ია. ეროვნული პარკის ⅔ წიწვოვან ტყეს უკავია. ფინეთის ეროვნული პარკების სია Outdoors.fi – Hiidenportti National Park ↑ Käyntimäärät kansallispuistoittain 2009 Finnish. Metsähallitus. დაარქივებულია ორიგინალიდან — მარტი 8, 2012. ციტირების თარიღი: September 29, 2010.
არტაანის რაიონი

არტაანის რაიონი (თურქ. Ardahan Merkez < Merkez — „ცენტრალური“) — ცენტრალური რაიონი (ილჩე) ჩრდილო-აღმოსავლეთ თურქეთში, არტაანის პროვინციაში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი არტაანი. რაიონში ერთი მუნიციპალური ქალაქია: არტაანი არტაანის რაიონში 62 სოფელია: აჩიქიაზი (Açıkyazı) აღაჩლი (Ağaçlı) აღზიფექი (Ağzıpek) აქიაქა (Akyaka) ალაგიოზი (Alagöz) ალთაში (Altaş) არდიჩდერე (Ardıçdere) აშაღიქურთოღლუ (Aşağıkurtoğlu) ბაღდაშენი (Bağdaşen) ბალიქჩილარი (Balıkçılar) ბაირამოღლუ (Bayramoğlu) ბეშიქთაში (Beşiktaş) ბინბაშარი (Binbaşar) ბიუიუქსიუთლიუსე (Büyüksütlüce) ჩაღლაიქი (Çağlayık) ჩალაბაში (Çalabaş) ჩამლიჩათაქი (Çamlıçatak) ჩათალდერე (Çataldere) ჩათალქოპრუ (Çatalköprü) ჩეღილი (Çeğilli) ჩეთინსუ (Çetinsu) ჩიმენკაია (Çimenkaya) დაღცი (Dağcı) დაღევი (Dağevi) დედეღიული (Dedegül) დეღირმენლი (Değirmenli) დერინდერე (Derindere) ედეგიული (Edegül) გიოლგელი (Gölgeli) გიუზჩიმენი (Güzçimeni) გიუზელიურთი (Güzelyurt) ჰაციალი (Hacıali) ჰასქიოი (Hasköy) ჰიოჩვან ჰასქიოი (Höçvan Hasköy) ქართალფინარი (Kartalpınar) ქაზლიქოი (Kazlıköy) ქირაჩი (Kıraç) ქოჩაქიოი (Kocaköy) ქიოფრიუციუქი (Köprücük) ქიუჩიუქსიუთლუცე (Küçüksütlüce) ლეჰიმლი (Lehimli) მეშედიბი (Meşedibi) ნებიოღლუ (Nebioğlu) ოლჩექი (Ölçek) იომერაღა (Ömerağa) ორთაგეჩითი (Ortageçit) ოთბიჩენი (Otbiçen) ოვაფინარი (Ovapınar) სამანბეილი (Samanbeyli) სარიამაჩი (Sarıyamaç) სუგიოზე (Sugöze) სულაქიურთი (Sulakyurt) თაშლიდერე (Taşlıdere) თაზექიოი (Tazeköy) თეფელერი (Tepeler) თეფესოიუ (Tepesuyu) თუნჩოლუქი (Tunçoluk) უზუნოვა (Uzunova) იალნიზჩამი (Yalnızçam) იაილაციქი (Yaylacık) იოქუშდიბი (Yokuşdibi) იუქარიქურთოღლუ (Yukarıkurtoğlu) თურქეთის რეგიონები თურქეთის პროვინციები თურქეთის რაიონები Municipality of Ardahan ↑ İl Belediyesi, Turkey Civil Administration Departments Inventory. Retrieved 12 January 2023. ↑ Köy, Turkey Civil Administration Departments Inventory. Retrieved 15 January 2023.
აზერბაიჯანის საბინაო განვითარების სახელმწიფო სააგენტო

აზერბაიჯანის საბინაო განვითარების სახელმწიფო სააგენტო (აზერ. MIDA - Mənzil İnşaatı Dövlət Agentliyi) — ცენტრალური აღმასრულებელი ორგანო, რომელიც შექმნილია მრავალსართულიანი საცხოვრებელი კორპუსების მშენებლობისთვის გამოყოფილი თანხების ეფექტურად გამოყენებისა და დაბალი და საშუალო შემოსავლის მქონე მოქალაქეებისა და მოსახლეობის საცხოვრებლით უზრუნველსაყოფად. სააგენტო ასევე ახორციელებს სახელმწიფო პოლიტიკას - არეგულირებს ურბანული დაგეგმარებას, დიზაინსა და არქიტექტურას. სააგენტო შეიქმნა 2016 წლის 11 აპრილს. იგი ორმხრივ თანამშრომლობას ახორციელებს შესაბამის ორგანიზაციებთან გერმანიაში, სინგაპურში, თურქეთში, რუსეთში, ბრაზილიაში, მექსიკაში, მაროკოში. სააგენტო ასევე თანამშრომლობს ზოგიერთ საერთაშორისო ფინანსურ სააგენტოსთან და მსხვილ ფინანსურ კომპანიებთან. „იასამალის“ საცხოვრებელი კომპლექსი, სახელმწიფო საბინაო განვითარების სააგენტოს პირველი პროექტი, მდებარეობს ბაქოს იასამალის რაიონში. 2016 წლის 24 დეკემბერს კომპლექსის პირველ 9 სართულიან საცხოვრებელ კორპუსს და საშუალო სკოლის შენობას ჩაეყარა საფუძველი. ბინების გარდა, კომპლექსში ასევე შედის ორსართულიანი საბავშვო ბაღი, რომელიც გათვლილია 240 ბავშვზე და სამსართულიანი საშუალო სკოლა 960 მოსწავლეზე. ბინები სრულად გარემონტებული და აღჭურვილია სამზარეულოს ავეჯით. პირველი ეტაპის დასრულება და საცხოვრებელი კომპლექსის გახსნა 2018 წელს მოხდა. ჰოვსანის საცხოვრებელი კომპლექსი მდებარეობს ბაქოს აღმოსავლეთ ნაწილში, სურახანის რაიონის სოფელ ჰოვსანთან. კომპლექსის დასავლეთ ნაწილში არის 20 ჰექტარი ეკოლოგიურად სუფთა ტერიტორია, რომელიც შედგება ზეთისხილისა და ფიჭვის ხეებისგან. საცხოვრებელი კომპლექსის გახსნა 2020 წელს მოხდა. განჯის საცხოვრებელი კომპლექსის მშენებლობა 2020 წლის თებერვალში დაიწყო. კომპლექსი მოიცავს 18 მრავალბინიან კორპუსს. https://mida.gov.az/ - უწყების ოფიციალური ვებ-გვერდი ↑ Международное сотрудничество ↑ Ильхам Алиев принял участие в открытии жилого комплекса Государственного агентства жилищного строительства ↑ Говсанcкий Жилой Комплекс ↑ Ильхам Алиев принял участие в открытии жилого комплекса в Говсане
შედევრი

შედევრი (ინგლ. Masterpiece) 一 ამერიკელი პოპ-არტისტი მხატვრის, როი ლიხტენშტეინის 1962 წლის ნახატი, რომელიც, ხელოვანისთვის ტრადიციულად, ბენდეის წერტილების ტექნიკისა და ნარატიული კონტენტის ნაზავს წარმოადგენს. 2017 წელს ნახატი 165 მილიონ ამერიკულ დოლარად გაიყიდა. ლიხტენშტეინის ფონდის ვებსაიტის მიხედვით, შედევრი იყო მხატვრის პირველი გამოფენის ნაწილი, რომელიც გაიმართა ლოს-ანჯელესში, ფერუსის გალერეაში, 1963 წლის 1 აპრილიდან 27 აპრილამდე, მის სხვა ნაწარმოებებეთან ერთად, როგორებიცაა „გოგონა, რომელიც იხრჩობა“ და „მადამ სეზანის პორტრეტი“. სურათის წყაროს წარმოადგენდა ერთგვარი კომიქსების პანელი, სადაც გამოსახული იყო ურთიერთსაპირისპირო მდგომარეობაში მყოფი ორი სუბიექტი, რომლებიც ისხდნენ ავტომობილში. შედევრი განიხილება, როგორც ხუმრობა, რომელიც ასახავს ლიხტენშტეინის საკუთარ კარიერას. რეტროსპექტივაში, ეს ხუმრობა განიხილება "მახვილგონივრულად და, ამავდროულად, საშინლად წინასწარმეტყველურად", რადგან ის წარმოაჩენს მომავალ არეულობას, რომლის გადატანაც მხატვარს მოუწევს. ნახატში, ქერა ქალი ამბობს: „რატომ, ბრედ ძვირფასო, ეს ნახატი შედევრია! ჩემო, მალე მთელი ნიუ-იორკი დაჟინებით მოითხოვს შენს ნახატს!". ამით, ის გადმოსცემს იმ გრძნობას, რომელიც მას მის წინ მდებარე ნახატის დათვალიერებისას დაეუფლა, რომლის კუთხის მცირე ნაწილიც არის ასახული სურათზე. მდუმარე ბრედი თავის რეაქციას სახის გამომეტყველებით გადმოსცემს. The New York Times-ის კორსპონდენტის, რობერტა სმიტის თანახმად, შედევრი იყო ლიხტენშტეინის ერთ-ერთი ნამუშევართაგანი, რომელიც შეიქმნა ისე, რომ წარმოშვა "მკრთალი და არათანაბარი" ბენდეის წერტილები. პოპ-არტი როი ლიხტენშტეინი ყველაზე ძვირადღირებული ფერწერული ტილოები (1972) რედ. Coplans, John: Roy Lichtenstein. Praeger Publishers.  Lichtenstein Foundation website დაარქივებული 2016-03-09 საიტზე Wayback Machine. Masterpiece - Original Artist : Ted Galindo ↑ Chronology. Roy Lichtenstein Foundation. დაარქივებულია ორიგინალიდან — ივნისი 6, 2013. ციტირების თარიღი: June 9, 2013 ↑ Rahn, Katie. Lichtenstein FAQs, Part Two. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 10 აგვისტო 2016. ციტირების თარიღი: 28 September 2020 ↑ Gayford, Martin. (February 20, 2013) Roy Lichtenstein's Tate Retrospective. Bloomberg L.P.. ციტირების თარიღი: June 19, 2013 ↑ Lichtenstein: A Retrospective. Time Out (February 26, 2013). ციტირების თარიღი: June 19, 2013 ↑ https://www.theguardian.com/artanddesign/2013/feb/18/roy-lichtenstein-tate-modern-retrospective ↑ Smith, Roberta. (June 11, 2008) The Painter Who Adored Women. The New York Times. ციტირების თარიღი: June 19, 2013
ამერიკული კანის ბორასებრნი

ამერიკული კანის ბორასებრნი (ლათ. Cuterebrinae) — პარაზიტი მწერების ქვეოჯახი ბორასებრთა ოჯახისა. ეს ჯგუფი ისტორიულად განიხილებოდა, როგორც ოჯახი, მაგრამ თანამედროვე კლასიფიკაცია ქვეოჯახად მიიჩნევს და ბორების საერთო ოჯახში აერთიანებს. ცნობილია ორი გვარი, რომელთა წარმომადგენლები მატლობის სტადიას ძუძუმწოვრების კანში ატარებენ. გავრცელებული არიან დასავლეთ ნახევარსფეროში, სულ 80-მდე სახეობაა. Cuterebra-ს გვარის წარმომადგენლები დაკავშირებულები არიან კურდღლისნაირებთან და მღრღნელებთან. მეორე გვარი, Dermatobia კი პრიმატების, მ.შ. ადამიანის პარაზიტია. ↑ ბორები // ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 469. ↑ Pape, Thomas (აპრილი, 2001). „Phylogeny of Oestridae (Insecta: Diptera): Phylogeny of Oestridae“. Systematic Entomology (ინგლისური). 26 (2): 133–171. doi:10.1046/j.1365-3113.2001.00143.x. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date=-ში (დახმარება) ↑ Фарафонова Г. В. Оводы // Большая российская энциклопедия. т. 23. — М., 2013. — стр. 630.
ნორვეგიის ეროვნული პარკების სია

ნორვეგიაში 47 ეროვნული პარკი მდებარეობს, რომელთაგან 40 კონტინენტურ ნაწილში, ხოლო 7 სვალბარდზეა განლაგებული. ეროვნული პარკები განსაკუთრებული და მკაცრი ყურადღების ქვეშაა და თითქმის ყველა სახის მოტორიზებული ტრანსპორტი აკრძალულია. პარკების ტერიტორიაზე დაშვებულია ფეხით მოგზაურობა, თხილამურებით სრიალი და კემპინგი, თუმცა მნახველებს ბუნებაზე მოფრთხილება ევალებათ. გზები, თავშესაფრები და ეროვნული პარკის ცენტრები პარკების გარეთაა მოწყობილი. პარკები ნორვეგიის გარემოს დაცვის სააგენტოა და ადგილობრივი საგრაფოს გუბერნატორის დაქვემბდებარების ქვეშაა. იტრე-ვალერის ეროვნული პარკი საზღვაო პარკია. სვალბარდის სხვა პარკებიც მოიცავს საზღვაო ტერიტორიებს. უდიდესი პარკი სერ-შპიცბერგენის ეროვნული პარკია, რომლის ფართობიც 13 286 კმ²-ია, თუმცა ხმელეთს მხოლოდ 5 141 კმ² უკავია. უახლესი ეროვნული პარკი ლოფოტოდენის ეროვნული პარკია, რომელიც 2018 წელს დაარსდა. უდიდესი ეროვნული პარკი ნორვეგიის კონტინენტურ ნაწილში ჰარდანგერვიდის ეროვნული პარკია, რომლის ფართობიც 3 422 კმ²-ს შეადგენს. ყველაზე პატარა ეროვნული პარკი გუტულიის ეროვნული პარკია, რომლის ფართობიც 23 კმ²-ია. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ნორვეგიის ეროვნული პარკების სია Norwegian national parks Brouchures about National parks in Norway Pictures of all mainland national parks დაარქივებული 2021-06-05 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.00 1.01 1.02 1.03 1.04 1.05 1.06 1.07 1.08 1.09 1.10 1.11 1.12 1.13 1.14 1.15 1.16 1.17 1.18 1.19 1.20 1.21 1.22 1.23 1.24 Maps and information. Norwegian Directorate for Nature Management. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 26 სექტემბერი 2011. ციტირების თარიღი: 21 August 2011 ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 2.6 2.7 Protected Areas in Svalbard. Norwegian Directorate for Nature Management. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 27 სექტემბერი 2011. ციტირების თარიღი: 14 May 2010 ↑ Fulufjellet nasjonalpark er oppretta (Norwegian). Miljøverndepartementet. ციტირების თარიღი: 22 May 2012 ↑ Øvre Pasvik nasjonalpark no. Norwegian Directorate for Nature Management. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 29 მარტი 2012. ციტირების თარიღი: 24 August 2012
ბატალიონი პეჩერსკ

პეჩერსკ (უკრ. Батальйон «Печерськ») — უკრაინელი მოხალისეების ბატალიონი, რომელიც მონაწილეობდა დონბასის ომში. ბატალიონი პეჩერსკი შეიქმნა 2014 წლის ზაფხულში, დონბასის ომის დაწყების შემდეგ. ბატალიონის მეთაური იყო კაპიტანი იგორ პანოვი. მისი წასვლის შემდეგ მეთაური გახდა ოლეგ გოლტვიანსკი. ბატალიონი მოაწილებოდა ბრძოლებში ლუჰანსკის ოლქის ტერიტორიაზე 2014 წლის აგვისტოდან დეკემბრამდე. ამის შემდეგ ბატალიონი გადაიყვანეს კიევში და მეთაური გახდა კაპიტანი იგორ იამჩუკი. 2015 წლის იანვარში ბატალიონი გაუქმნდა და დაიშალა. ↑ В Новороссии нет батальона "Печерскъ" (2015). ↑ Активисты самообороны Печерска отправились в зону АТО (2014). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-11-24. ციტირების თარიღი: 2023-08-19. ↑ "Пусть президент Украины сам воюет с ватой!" На что обиделись националисты. ↑ Олег Голтвянский, он же "Кесарь Люботинский".
შოთა გაბელაია

შოთა გაბელაია (დ. 3 ივლისი, 1936, ფოთი, საქართველოს სსრ, სსრკ — გ. 19 ნოემბერი, 1979) — ქართველი მსახიობი. აფხაზეთის ასსრ-ის დამსახურებული არტისტი (1967). დაამთავრა სოხუმის მე-11 საშუალო სკოლა. 1962 წელს დაამთავრა თბილისის რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი. 1962-1968 წლებში სოხუმის თეატრის მსახიობი იყო. 1969 წლიდან სიცოცხლის ბოლომდე მოღვაწეობდა მარჯანიშვილის თეატრში. გადაღებულია 20 ფილმში. მათგან გამორჩეულია: ვალოდია ჯინჭარაძე („არაჩვეულებრივი გამოფენა“), არისტო („სამანიშვილის დედინაცვალი“), ქუჩაია („ყვარყვარე“), ბულია („გასეირნება თბილისში“) და სხვა. ნაყოფიერად მოღვაწეობდა ესტრადაზეც. მისმა სატირულმა პროგრამამ „მხიარულ ტალღაზე“ მთელი საქართველო მოიარა და მრავალი თაყვანისმცემელი შესძინა. 1968: „არაჩვეულებრივი გამოფენა“ — (ვალოდია ჯინჭარაძე) 1970: „ფეოლა — (მეორე მწვრთნელი) 1970: „ჩამავალი მზე“ 1971: „წუთისოფელი“ — (დეზერტირი) 1972: „ზღვის მგელი“ — (რეჟისორის ასისტენტი) 1973: „ციმბირელი პაპა“ — (ესტატე ღლონტი) 1973: „მშვენიერი კოსტუმი“ 1975: „არ დაიჯერო, რომ აღარა ვარ“ 1976: „გასეირნება თბილისში (ნამდვილი თბილისელი და სხვები)“ — (ბულია) 1977: „სამანიშვილის დედინაცვალი“ — (არისტო) 1977: „ესკულაპეს მოწაფე“ — (საჩინო) 1977: „ცენტრალური თავდამსხმელი ციდან“ — (მზარეული) 1977: „დაბრუნება“ 1978: „ყვარყვარე“ — (ქუჩაია) შოთა გაბელაია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი შოთა გაბელაია [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია შოთა გაბელაია — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ხორცის ბუზები

ხორცის ბუზები (ლათ. Calliphoridae) — ორფრთიანი მწერების ოჯახი. სხეულის სიგრძე 4–16 მმ-ია, დაფარულია გრძელი და მაგარი ჯაგრით, შეფერილია შავად, ლურჯად ან მწვანედ და დასდევს ლითონისებრი ბზინვარება. გავრცელებული არიან მთელ მსოფლიოში, ყველაზე დიდი მრავალფეროვნება ტროპიკულ ოლქებშია. ცნობილია 1000-ზე მეტი სახეობა. ზრდასრული ბუზების სამყოფელია ყვავილები, საჭმლის ნარჩენები, ნაკელი, ცხოველთა ლეში. ხორცის ბუზების ნაწილი ტიპური სინანთროპული (ადამიანის მეგზური) სახეობაა. დედლები დებენ კვერცხს ან მატლებს შობენ ცოცხლად. მატლები, ჩვეულებრივ, ვითარდებიან ცხოველთა ლპობად ნარჩენებზე, ექსკრემენტებზე. ზოგიერთი სახეობა წვიმის ჭიების, მოლუსკებისა და კალიების პარაზიტია. ხორცის ბუზებს შორისაა ისეთი სახეობები, რომელთა მატლები იწვევენ კანქვეშა და ჭრილობის მიაზებს — ძუძუმწოვრებში (გვარები Booponus, Lucilia და სხვ.), ბუდეში მჯდომ ბარტყებში (Protocalliphora, Tripocalliphora), ბაყაყებსა და გომბეშოებში (Bufolucilia bufonivora). ხორცის ბუზები არიან ნაწლავური ინფექციების, პოლიომიელიტის, ჰელმინთოზების გამომწვევთა გადამტანები. ხორცის ლურჯი ბუზი (Calliphora vomitoria) ლაბორატორიული კვლევების ობიექტია. ↑ Calliphoridae — ინგლისურ-ქართული ბიოლოგიური ლექსიკონი. ↑ Фарафонова Г. В. Каллифориды // Большая российская энциклопедия. т. 12. — М., 2008. — стр. 532.
მეზვრიშვილი

საკუთარი სახელი მეზვრიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან: მედეა მეზვრიშვილი — თანამდებობის პირი ნათია მეზვრიშვილი — იურისტი, პოლიტიკოსი
მენთეშაშვილი

საკუთარი სახელი მენთეშაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან: ზურაბ მენთეშაშვილი — ფეხბურთელი, მწვრთნელი თენგიზ მენთეშაშვილი — საბჭოთა პარტიული და პოლიტიკური მოხელე ივანე მენთეშაშვილი — ისტორიკოსი ირაკლი მენთეშაშვილი — ფსიქიატრი მიხეილ მენთეშაშვილი — ბიოლოგი, პოლიტიკოსი სტეფანე მენთეშაშვილი — ენათმეცნიერი