laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ოქთაი შირალიევი

ოქთაი ქაზიმ-ოღლუ შირალიევი (აზერ. Oqtay Kazım oğlu Şirəliyev; დ. 2 აგვისტო, 1950, ბაქო) — აზერბაიჯანელი სახელმწიფო მოღვაწე, აზერბაიჯანის ჯანდაცვის მინისტრი (2005 წლიდან); პროფესორი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი. ოქთაი შირალიევი დაიბადა 1950 წელს ბაქოში. დაამთავრა ნ. ნარიმანოვის სახელობის აზერბაიჯანის სამედიცინო ინსტიტუტი. ხელმძღვანელობდა რესპუბლიკის დიაგნოსტიკურ ცენტრს. პრეზიდენტ ილჰამ ალიევის განკარგულებით, 2005 წლის 20 დეკემბერს ჯანდაცვის მინისტრი ალი ინსანოვი გათავისუფლდა დაკავებული თანამდებობიდან და მის ნაცვლად დანიშნა ოქთაი შირალიევი. 2008 წლის აპრილში ი. ალიევმა დაამტკიცა იგი მეცნიერების სფეროში რეფორმების გატარების სახელმწიფო კომისიის ერთ-ერთ წევრად, რომელსაც ევალებოდა ექვსი თვის განმავლობაში მოემზადებინა და სახელმწიფოს მეთაურისთვის დასამტკიცებლად წარედგინა 2009-2015 წლებში მეცნიერების ეროვნული განვითარების სტრატეგია, ასევე სახელმწიფო პროგრამების პროქტი. იმავე წლის ნოემბერში შირალიევი შევიდა ევროპის საბჭოს წევრი ქვეყნების მინისტრთა შორის ბაქოში ჩასატარებელი კონფერენციის მომზადებისა და ჩატარების ორგკომიტეტის შემადგენლობაში, კონფერენციის თემა იყო „კულტურათშორისი დიალოგი — საფუძველი მდგრადი განვითარებისა და მსოფლიო ევროპასა და მის მეზობლად მდებარე რეგიონებში“. 2015 წლის აპრილში და 2019 წლის მაისში შირალიევი იყო ჰეიდარ ალიევის პრემიის კომისიის ერთ-ერთი წევრი (კომისიის თავმჯდომარე — ილჰამ ალიევი). ↑ 1.0 1.1 „Октай Ширалиев назначен министром здравоохранения“ (რუსული). trend.az. 20.10.2005. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-03-27. ციტირების თარიღი: 2020-09-11. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date=-ში (დახმარება) ↑ Сеймур Мамедов (10 апреля 2008). „В Азербайджане учреждена Госкомиссия по проведению реформ в сфере науки“ (რუსული). Day.Az. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date=-ში (დახმარება) ↑ Р.Д., И.А. (8.04.2015). „Президент Азербайджана утвердил Комиссию по Премии имени Гейдара Алиева“ (რუსული). 1news.az. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date=-ში (დახმარება) ↑ „Определен состав комиссии Премии Гейдара Алиева“ (რუსული). 1news.az. 13.05.2019. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date=-ში (დახმარება)
აფშერონის არქიპელაგი

აფშერონის არქიპელაგი (აზერ. Abşeron arxipelaqı) — აზერბაიჯანის შუა-აღმოსავლეთ სანაპიროზე განლაგებული კასპიის ზღვის მიმდებარე კუნძულთა ჯგუფი, რომლის შემადგენლობაში შედის: ბოიიუქ-თავა, ქიჩიქ-თავა, ჩილოვის კუნძული, ფირალაჰი, ყუ, თავაალთი, ქოლთიში, ყარაბათდაღი, დარდანელი და იალი. ყველა კუნძულის გარშემო სიღრმე შედარებით მცირეა. არქიპელაგის ყველა კუნძული ფაქტობრივად ვაკე-ნიადაგებია. კუნძულების უმრავლესობა უდაბნოს ან ნახევრადუდაბნოს წარმოადგენს, ძალიან იშვიათად წარმოქმნილი მცენარეულობით. ბევრ კუნძულებზე არის კასპიური სელაპების სადგომები. უმსხვილეს კუნძულებზე მოსახლეობის მიერ კულტივირებულია ნაყოფის მომტანი ხეები. ↑ Azərbaycan Milli Ensiklopediyası Bakı 2007 ↑ Апшеронский архипелаг. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-09-12.
ვაშლის ნამცხვარი

ვაშლის ნამცხვარი - ნამცხვარი, რომლის შიგთავსი ძირითადად ვაშლისგან შედგება. ხშირად იმკობა ათქვეფილი ნაღებით, ვანილის ნაყინით ან ყველით. უმეტესად ქერქით ყველა მხრიდან არის დაფარული, ან ზემოდან მხოლოდ ნაწილობრივ. შიგთავსისთვის გამოიყენება ახალი ან კონსერვირებული ვაშლის სხვადასხვა სახეობა, შაქარი, კარაქი, ლიმნის წვენი, დარიჩინი, სხვადასხვა თხილი. ზოგ ძველ რეცეპტში უპირატესობა ენიჭება მაშინ შაქარზე უფრო ხელმისაწვდომ თაფლს. უპირატესობა ენიჭებოდა ახალ ვაშლებს, გამომშრალ და კონსერვირებულ ვაშლს ახლის მიუწვდომელობისას იყენებდნენ. ვაშლის ნამცხვარი წარმოიშვა ინგლისში.[1] ვაშლის ნამცხვრის ყველაზე ძველი რეცეპტი დათარიღებულია 1381 წლით, ინგრედიენტების ჩამონათვალში შედის "კარგი ვაშლები, კარგი სუნელები, ლეღვი, ქიშმიში და მსხალი". თანამედროვესგან ის ძალიან განსხვავდებოდა, რადგან მზარეულებისთვის არ იყო ხელმისაწვდომი შაქარი და საფუარის ცომი. დღეს კერძი ყველაზე დიდი პოპულარობით სარგებლობს ინგლისურენოვან ქვეყნებში, სადაც ინგლისის გავლენის ქვეშ გავრცელდა. ფრანგული ვაშლია ნამცხცარი განსხვავდება ფორმით და კარამელიზირებული ვაშლების გამოყენებით. ასეთი ტიპის ნამცხვრებში შიგთავსს ხშირად სხვა ხილი და ბოსტნეულიც შეადგენს, მაგ, პამიდორი ან მსხალი ვაშლის ნამცხვრის პირველი ჰოლანდიური რეცეპტი შუა საუკუნეებში დაიწერა და საკმაოდ მარტივი იყო. ჰოლანდიური რეცეპტის მთავარი განსხვავება დამატებითი ინგრედიენტები - ლიმნის წვენი, დარიჩინი, ნუშის კარაქი, კრემი და ტექსტურაა, გემოში დიდი განსხვავება არ არის. მზადდება ცომით ან პურის ნამცეცებით, ამერიკაში ჰოლანდიური ვაშლის ნამცხვრის სახელით ცნობილია პურის ნამცეცებით და ასევე სუნელების დამატებით გაკეთებული ვარიაცია. იჭმევა ცივად ან ცხელად. ტრადიციული შვედური ვაშლის ნამცხვარი შეიცავს ვაშლის ნაჭრებს და წააგავს ტორტს, უფრო გავრცელებულია ორცხობილას მსგავსი ვარიანტი, რომელიც ცომის მაგივრად ხშირად პურის ნამცეცებისგან მზადდება. ჩვეულებრივად ემატება ვანილი, ვანილის ნაყინი ან დარიჩინი. ამერიკაში ვაშლის ნამცხვარი ერთ-ერთ ეროვნულ კერძად ითვლევბა. პირველად შტატებში ვაშლის ნამცხვარი ინგლისელებმა, შვედებმა და ჰოლანდიელებმა შემოიტანეს მე-17 და მე-18 საუკუნეებში. თუმცა, ვაშლის ევროპული სახეობების გავრცელებამდე კერძის პოპულარიზაცია შეუძლებელი იყო ადგილობრივი ვაშლის ნაყოფების პატარა ზომის და მჟავე გემოს გამო[2]. ამ პერიოდში მოსახლეობა ნამცხვრის შიგთავსისთვის ხილის მაგივრად ხორცს იყენებდა, ასეთ ნამცხვრებს "ხურჯინებს" ეძახდნენ [3]. მე-18 საუკუნის ისტორიკოსის ისრაელ აკრელუსის ჩანაწერებში ნახსენებია, რომ ვაშლის ნამცხვარს ამერიკაში მთელი წლის განმავლობაში აკეთებდენ - ზამთარშიც კი, როდესაც ახალი ვაშლების მაგივრად გამომშრალ ვაშლებს იყემებდნენ - და მას ხშირად სადილზე ბავშვები მიირთმევენ[4]. დღეს ვაშლის ნამცხვარი, მიუხედავად მისი ევროპული წარმოშობის, ტიპურ ამერიკულ კერძად ითვლება. ის გვხვდება რამდენიმე ამერიკულ ხალხურ ლექსში და გამონათქვამში როგორც ასოციაცია სამშობლოსთან, მაგ. "ვაშლის ნამცხვარივით ამერიკული" ("As American as apple pie").[5] გამოკითხვის შედეგად ამერიკელების 19% ვაშლის ნამცხცარს საუკეთესო ნამცხცრად მიიჩნევს. ქვეყნის დასაცლეთით და ასევე ინგლისის ჩრდილოეთით პოპულარულია ზემოდან ან ცალკე ჩედარის ან სხვა მწარე ყველის ნაჭრის დამატება [6] დაარქივებული 2012-04-18 საიტზე Wayback Machine. . ↑ Kat Eschner (12 May 2017). „Apple Pie Is Not All That American“. The Smithsonian. ციტირების თარიღი: 29 March 2019. ↑ Apple Pie.
როსტომ ნიჟარაძე

როსტომ ნიჟარაძე (გ. დაახლ. 1811) — იმერეთის სამეფოს პოლიტიკური მოღვაწე, სოლომონ II-ის ერთგული კარისკაცი. 1801 წელს ქილიფთართუხუცესად ჩანს, 1802 წელს — მოურავად. 1800-1803 წლებში ქუთაისში გამართული იმერეთის პირველი სტამბის ზედამხედველი (ასეა მოხსენიებული ნიჟარაძე 1800-1801 წლებში ქუთაისში დაბეჭდილ „ფსალმუნში“). დაძაბული ურთიერთობა ჰქონდა სახლთხუცეს ზურაბ წერეთელთან. სოლომონის დავალებით ლეჩხუმის საკითხზე მოლაპარაკებები ჰქონდა დადიანთან. 1801 წლის ზაფხულში სოლომონ მეფის დავალებით ნიჟარაძე საგანგებო მისიით იმყოფებოდა თბილისში და აცნობა ახალდამკვიდრებულ რუსულ მთავრობას, რომ იმერეთის მეფე მზად იყო იმპერიის ქვეშევრდომობაში შესულიყო იმ პირობით, თუ ქართლ-კახეთის ტახტზე იულონს ბატონიშვილს აიყვანდნენ. ნიჟარაძე ბოლომდე სოლომონის ერთგული დარჩა და 1810 წელს რუსეთის მიერ იმერეთის სამეფოს დაპყრობის შემდეგ ლტოლვილ მეფეს ოსმალეთში გაჰყვა. 1811 წელს სოლომონ II-ის დავალებით როსტომი დაუკავშირდა ოსმალეთში საფრანგეთის საელჩოს თანამშრომელ უტრეს და ჩააბარა მას წერილი ნაპოლეონისათვის გადასაცემად, რომლითაც რუსეთის ხელისუფლებისაგან დევნილი იმერეთის მეფე იმპერატორს დახმარებას სთხოვდა. იმავე წელს ნიჟარაძე „ჟამით“ დაავადდა ტრაპიზონში. სავარაუდოდ იქვე გარდაიცვალა. ნარკვევები ფეოდალური ხანის დასავლეთ საქართველოს სოციალურ-პოლიტიკური ისტორიიდან : (სათავადოები). II / ო.სოსელია ; რედაქტორი : ქ. ჩხატარაიშვილი. თბილისი : მეცნიერება , 1981. - გვ. 158-160.
ილია ხუციშვილი

ილია ხუციშვილი (დ. 1 მაისი, 1950, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი. 1972 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი (მაჟორიტარი). 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „მრეწველობა გადაარჩენს საქართველოს“. ილია ხუციშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ილია ხუციშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
იოსებ წილოსანი

იოსებ ლაზარეს ძე წილოსანი (დ. 1804, ლანჩხუთი, — გ. 1873, თბილისი) — ქართველი აღმოსავლეთმცოდნე, ყოფილი მამლუქი. ლანჩხუთელი გლეხის შვილი. 8 წლის ასაკში გაიტაცეს და ფოთში მონად გაყიდეს. გამაჰმადიანებული, ალი-ამედის სახელით მამლუქად იზრდებოდა ეგვიპტეში, მუჰამად-აღასთან. 1821 წელს ჩაირიცხა კაიროს სელიმ კასრანეს სამხედრო სკოლაში, 1826-1832 წლებში კი ეგვიპტის მთავრობის მივლინებით საინჟინრო საქმეს სწავლობდა პარიზში. მუჰამად-აღას გარდაცვალების შემდეგ ალი-ამედ ეფენდი ეგვიპტეში აღარ დაბრუნებულა, პეტერბურგის გზით საქართველოში ჩამოვიდა და აღიდგინა ქართული სახელი და გვარი. 1832 წლის ნოემბრიდან თბილისში, კავკასიის მთავარმმართებლის კანცელარიაში და კავკასიის სამხედრო ოლქის შტაბში აღმოსავლური ენების მთარგმნელად დაიწყო მუშაობა. ამ პოზიციაზე 40 წელი იმსახურა. მონაწილეობდა კავკასიის ომებში და ჰქონდა პოლკოვნიკის წოდება. ურთიერთობა ჰქონდა მარი ბროსესთან, პლატონ იოსელიანთან. გამოსცა რუსულ-ფრანგულ-თურქული სალაპარაკო ენის ლექსიკონი (1856) და აღმოსავლური ენების სახელმძღვანელო (1862). დაუწერია ასევე ვრცელი ფრანგულ-არაბული სასაუბრო, რომელიც არ გამოქვეყნებულა, ხოლო ხელნაწერი დაკარგულია. დაჯილდოებული იყო წმ. სტანისლავის II ხარისხის ორდენით (1858). მისი შვილი იყო სამხედრო ტოპოგრაფი და არქეოლოგი ნიკოლოზ წილოსანი. Новые разговоры на российском, французском, турецком и татарском языках с русским произношением двух последних, разделенные на 130 частей, для употребления юношеству и всем начинающим учиться восточным языкам, изданные исправляющим должность переводчика восточных языков при Генеральном штабе Отдельного Кавказского корпуса... майором И.Л. Цилоссани. - Тифлис. 1856. Самоучитель мусульманской азбуки, с переводом и произношением на русский язык, для употребления юношеству. И.Л. Циллиссани. Тифлис. 1862. იოსებ წილოსანის (ალიამედი-ეფენდის) საბიოგრაფიო მასალა : ამონაჭერი: „მასალები საქ. და კავკ. ისტორიისათვის“, 1946, ნაკვ. I. / ი. არჯევანიძე. – გვ. 23-95; Japaridze, Gocha. The Fate of Georgian Students in the First Egyptian Student Mission sent to France by Muhammad`Ali. — Daniel Crecelius and Muhammad Husam al-Din Isma`il (eds.), Abhath al-Mu'tamar alThalith li al-Dirasat al-`Uthmaniyya fi Misr, Cairo: Dar al-Afaq al-`Arabi, 2004, – გვ. 53-58. ↑ „Кавказъ“, №49. - 26 июня 1858. - გვ. 2.
თამაზ ხუხუნაშვილი

თამაზ ხუხუნაშვილი (დ. 23 აპრილი, 1959, თბილისი) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი, ფიზიკოსი. 1980 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ეროვნულ–დემოკრატიული პარტია“. თამაზ ხუხუნაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი თამაზ ხუხუნაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
ალექსანდრე ჯავახიშვილი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ალექსანდრე ჯავახიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს: ალექსანდრე ჯავახიშვილი — გეოგრაფი და ანთროპოლოგი ალექსანდრე ჯავახიშვილი — არქეოლოგი და ხელოვნებათმცოდნე ალექსანდრე ჯავახიშვილი — სამხედრო პირი
ლადიკო წილოსანი

ვლადიმერ (ლადიკო) წილოსანი (დ. უცნობია — გ. 18 აგვისტო, 1918, ლანჩხუთი) — ქართველი ოფიცერი, I მსოფლიო ომის (1914-1918) მონაწილე. რუსეთის იმპერიის არმიაში მსახურობდა 1910 წლიდან. I მსოფლიო ომის დროს იყო კავკასიის 1-ლი მსროლელი პოლკის რიგითი, შემდეგ ეფრეიტორი, ომის ბოლოს — პრაპორშჩიკი. იბრძოდა დასავლეთის, შემდეგ კავკასიის ფრონტზე. იყო ოთხგზის წმ. გიორგის ჯვრის კავალერი. 1918 წლის მარტში საქართველოში დაბრუნდა და სახალხო გვარდიის რიგებში ჩადგა. კავკასიის ფრონტის რღვევის დროს შეაგროვა მოხალისე მუშები, ჩავიდა ტრაპიზონში, საიდანაც უკვე გამოდიოდნენ ქართული კორპუსის ნაწილები და სახაზინო ქონებით დატვირთული მიტოვებული გემი ბათუმში ჩაიყვანა. ოსმალეთის მიერ ბათუმზე დაწყებული შეტევის დროს მონაწილეობდა ლანჩხუთის მოხალისეთა რაზმის შედგენაში, იბრძოდა ჩაქვის მიდამოებში. ბათუმის დაცემის შემდეგ დაინიშნა ქალაქის კომისრად ლანჩხუთში. მოკლეს ქუჩის უწესრიგობის დროს. გაზ. „ერთობა“, № 205. - 1918. С.Б.Патрикеев. Сводные списки кавалеров Георгиевского креста 1914–1922 гг. - I ст. №№ 1–42480, II ст. №№ 1–85030. М., 2015; III степень №№ 1–120000. М., 2015; IV степень №№ 300001–400000. М., 2013. ლადიკო წილოსანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ნოდარ ჯაიანი

ნოდარ ჯაიანი (დ. 10 მაისი, 1940, თბილისი — გ. 27 თებერვალი, 2015) — ქართველი თანამდებობის პირი, ინჟინერი. 1966 წელს დაამთავრა პენზის პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. ნოდარ ჯაიანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ნოდარ ჯაიანი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
დავით ჯაფარიძე

დავით ჯაფარიძე (დ. 3 თებერვალი, 1937, სოფელი კვირიკე, ქობულეთის რაიონი — გ. 3 თებერვალი, 2000) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1960 წელს დაამთავრა ბათუმის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს აღორძინება“. დავით ჯაფარიძე — ბიბლიოვიკი დავით ჯაფარიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
ნიკოლოზ წილოსანი

ნიკოლოზ (ნიკო) იოსების ძე წილოსანი (დ. 1847 — გ. 17 მარტი, 1893, თბილისი, დაკრძალულია ვერის სასაფლაოზე) — ქართველი სამხედრო ტოპოგრაფი, არქეოლოგი, რუსეთის იმპერიის არმიის პოლკოვნიკი. წარმომავლობით თბილისის გუბერნიის აზნაურთა ოჯახიდან. მამამისი იყო აღმოსავლური ენების სპეციალისტი და ყოფილი მამლუქი იოსებ წილოსანი. ნიკოლოზ წილოსანმა 1860 წელს დაიწყო სამსახური ტოპოგრაფთა ასეულში, ხოლო 1866 წელს მიიღო ტოპოგრაფის წოდება. მონაწილეობდა კავკასიის არმიის საბრძოლო მოქმედებებში. 1879 წელს დაინიშნა კავკასიის სამთო სამმართველოს აგეგმვითი სამუშაოების ინსპექტორის თანაშემწედ და ხაზვითი სამუშაოების ნაწილის გამგედ, შემდეგ — კავკასიის მხარის სამხედრო-სახალხო სამმართველოს აგეგმვითი სამუშაოების ინსპექტორად. იმავდროულად, ირიცხებოდა ყუბანის კაზაკთა ჯარში (პოლტავის ცხენოსანი პოლკის სოტნიკი, 1876 წლიდან — ყუბანის ცხენოსანი პოლკის ესაული), მოგვიანებით — არმიის კავალერიაში. 1880 წელს მიიღო პოდპოლკოვნიკის, 1883 წელს — პოლკოვნიკის წოდება. დაინტერესებული იყო კავკასიის სიძველეებით და არქეოლოგიით. აწარმოებდა გათხრებს აფხაზეთის ტერიტორიაზე, ბარდავის და დერბენდის მიდამოებში. მონაწილეობდა რუსეთის იმპერიის არქეოლოგთა V ყრილობაში, რომელიც 1881 წელს თბილისში გაიმართა. 1892 წელს იყო კუკიის მართლმადიდებლურ სასაფლაოზე წმინდა ნინოს ეკლესიის მშენებლობის სამზრუნველოს წევრი-ხაზინადარი. წილოსანი ასევე იყო ვერის წმ. იოანე ღვთისმეტყველის სახელობის საეკლესიო-სამრევლო სკოლის სამზრუნველოს თავმჯდომარე. გარდაიცვალა 1893 წელს. მიღებული ჰქონდა სახელმწიფო ჯილდოები, მ. შ., წმ. ვლადიმერის IV (1887) და წმ. სტანისლავის II (1890) ხარისხის ორდენები. ცოლად ჰყავდა ცნობილი ქველმოქმედის, გიორგი ქართველიშვილის ასული მელანია. მათი შვილი იოსებ წილოსანი — კიევის უნივერსიტეტის სტუდენტი — I მსოფლიო ომის დროს მოხალისედ ჩაირიცხა ქართულ ცხენოსან პოლკში და დაიღუპა გენ. ბარათოვის ლაშქრობის დროს სპარსეთში 1917 წლის 7 მარტს (დაკრძალეს დიდუბეში). Цилоссани Н.О. Дневник раскопок, веденных в Южном Дагестане. // Труды предварительных комитетов V Археологического съезда. — М., 1882, — С.461-473. Цилоссани Н.О. Исследования на предполагаемой местности древнего Бердаа. // Труды предварительных комитетов V Археологического съезда. — М., 1882, — С.495-498. Императорское Московское археологическое общество в первое пятидесятилетие его существования (1864-1914 гг.) / Под ред. П.С. Уваровой и И.Н. Бороздина. Т. 2. - Москва : скоропеч. А.А. Левенсон, 1915. - გვ. 396. ↑ გაზ. „ივერია“, №65. - 2 აპრილი, 1893. - გვ. 2. ↑ „Кавказъ“, №147. - 5 июня 1891. - გვ. 1. ↑ ჟურნ. „თეატრი და ცხოვრება“, №23. - 4 ივნისი, 1917. - გვ. 6.
შოთა ჯაფარიძე (პოლიტიკოსი)

შოთა ჯაფარიძე (დ. 15 დეკემბერი, 1924, ქობულეთი — გ. 12 ივნისი, 2006) — ქართველი ისტორიკოსი, პედაგოგი, პოლიტიკოსი. ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი (1953). ეწეოდა სამეცნიერო-პედაგოგიური საქმიანობას. მრავალი სამეცნიერო ნაშრომის, მონოგრაფიიის ავტორი. ღირსების ორდენის კავალერი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „სრულიად საქართველოს აღორძინების კავშირი“. უფლებამოსილება შეუწყდა ვადამდე, პირადი განცხადების საფუძველზე. შოთა ჯაფარიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) შოთა ჯაფარიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
გიორგი ჯაყელი

გიორგი ჯაყელი (დ. 8 იანვარი, 1963, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი, ჰუმანიტარი. დაამთავრა ლენინგრადის ხალხთა მეგობრობის ინსტიტუტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი “. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (თბილისის სამგორის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. გიორგი ჯაყელი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გიორგი ჯაყელი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
მაიკლ ბეი

მაიკლ ბეი (ინგლ. Michael Benjamin Bay დ.17 თებერვალი, 1965) — ამერიკელი რეჟისორი და პროდიუსერი. მაიკლ ბეი ლოს-ანჯელესში 1965 წელს დაიბადა. იგი მისმა არაბიოლოგიურმა მშობლებმა გაზარდეს, ჰარიეტმა, წიგნების მაღაზიის მფლობელმა და ასევე ბავშვთა ფსიქიატრმა და ჯიმმა, სერთიფიცირებულმა ბუღალტერმა (CPA). მაიკლის ფილმებისადმი ინტერესი უკავშირდება ბავშვობაში მომხდარ ინციდენტს. ბავშვობაში მან პეტარდები მიამაგრა სათამაშო მატარებელს, შემდეგ კი დედის 8 მილიმეტრიანი კამერით გადაიღო ეს ცეცხლოვანი კატასტროფა. მთავარი სტატია: მაიკლ ბეის ფილმოგრაფია. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „მაიკლ ბეი“ ვიკისაწყობში. მაიკლ ბეი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში მაიკლ ბეი — Rotten Tomatoes მაიკლ ბეი - Last.fm მაიკლ ბეი[მკვდარი ბმული] — AnyClip მაიკლ ბეი — AllMovie ↑ Breznican, Anthony (June 18, 2009). „'Transformers' blasts back: Another Michael Bay direct hit“. USA Today. Gannett Company. ციტირების თარიღი: July 3, 2010. ↑ 2.0 2.1 D'Alessandro, Anthony (March 7, 2018). „Michael Bay Lining Up ‘Robopocalypse’ & ‘6 Underground’ As Next Projects“. Deadline (ინგლისური). ციტირების თარიღი: June 11, 2018. ↑ Jr, Mike Fleming (May 22, 2018). „Netflix, Michael Bay, Ryan Reynolds & Skydance Set Action Franchise ‘Six Underground’“. Deadline (ინგლისური). ციტირების თარიღი: June 11, 2018.
ყუმუხური ენა

ყუმუხური ენა — ალთაურ ენათა ოჯახის, თურქულ ენათა ჯგუფის ყივჩაღური ქვეჯგუფის ენა. გავრცელებულია ძირითადად დაღესტნის ტერიტორიაზე, ასევე ჩეჩნეთისა და ჩრდილოეთ ოსეთის რესპუბლიკებში. აქვს სამი დიალექტი: კაითაკური, ბუინაკური და ხასავიურთული. 1938 წლიდან დამწერლობა ემყარება კირილიცას. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 663. Гаджиева Н. З. Кумыкский язык, კრ. Младописьменные языки народов СССР, М.-Л., 1959
ლუი ვივიენ დე სენ-მარტენი

ლუი ვივიენ დე სენ-მარტენი (ფრანგ. Louis Vivien de Saint-Martin; დ. 17 მაისი, 1802 — გ. 26 დეკემბერი, 1896) — ფრანგი გეოგრაფი. ავტორია ნაშრომისა „გეოგრაფიის ისტორია და გეოგრაფიული აღმოჩენები“ (1873) ატლასთან ერთად, სადაც მოცემულია გეოგრაფიული აღმოჩენებისა და უძველესი დროიდან მოყოლებული მოგზაურობების ისტორიის ფაქტობრივი შეჯამება. ეკუთვნის შრომები ჩრდილოეთ ამერიკის, მცირე აზიის, ძველი კავკასიის გეოგრაფიის შესახებ, 3-ტომიანი ნაშრომი ინდოეთის გეოგრაფიის შესახებ ანტიკური გეოგრაფების თხზულებებში და ისტორიული და თანამედროვე მსოფლიო გეოგრაფიის ატლასი. ხელს უწყობდა საფრანგეთში გეოგრაფიული ცოდნის გავრცელებას. 1863–75 წლებში გამოუშვა გეოგრაფიული წელიწდეული, რომელშიც ათავსებდა მოგზაურობებისა და გეოგრაფიული ლიტერატურის მიმოხილვას მოცემულ წელიწადზე. შეადგინა თავისი დროისათვის ძალიან მნიშვნელოვანი „მსოფლიო გეოგრაფიის ახალი ლექსიკონი“ (ტ. 1–7, 1877–95, დამატებითი ტომი — 1897). საფრანგეთის გეოგრაფიული საზოგადოების საპატიო პრეზიდენტი (1896). 1867 წლიდან პრუსიის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი. დაჯილდოებულია საპატიო ლეგიონის ორდენით. ↑ LIBRIS — 2018. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1798125"></a> ↑ Library of the World's Best Literature / C. D. Warner — 1897. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q952614"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19098835"></a> ↑ Czech National Authority Database <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q13550863"></a> ↑ Léonore database — ministère de la Culture. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2886420"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q384602"></a> ↑ Луи Вивьен де Сен-Мартен // Большая российская энциклопедия. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-07-30. ციტირების თარიღი: 2020-09-12. ↑ Louis Vivien de Saint-Martin // Mitglieder der Vorgängerakademien ↑ L'Année géographique in der Bibliothèque nationale de France
თენგიზ ჯგუშია

თენგიზ ჯგუშია (დ. 5 ივლისი, 1968, ზუგდიდი) — ქართველი პოლიტიკოსი. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მაკროეკონომიკის სპეციალობით. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ზუგდიდის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს აღორძინება“. თენგიზ ჯგუშია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ თენგიზ ჯგუშიას ქონებრივი დეკლარაცია[მკვდარი ბმული]
ინდრიკოთერიუმი

ინდრიკოთერიუმი (ლათ. Indricotherium), პარაცერათერიუმი (ლათ. Paraceratherium) — ამომწყდარი ძუძუმწოვრების გვარი. ფართოდ იყო გავრცელებული. ნამარხი ნაშთები აღმოჩენილია ყაზახეთში, მონღოლეთსა და ჩინეთში. ტანი შედარებით მოკლე იყო; ფეხები გრძელი, სწორი, სამთითა, ძლიერ განვითარებული შუა თითით; თავი პატარა, ურქო; კისერი გრძელი. დინგის ბოლოში იყო ზედა და ქვედა შუათა (სახეცვლილი საჭრელი კბილების) წყვილები. ძირითადი კბილები პრიმიტიული აგებულებისა იყო. ინდრიკოთერიუმები ხმელეთის ყველაზე მაღალი და მსხვილი ძუძუმწოვრები იყვნენ (სიმაღლეში 5 მეტრამდე). იკვებებოდნენ ხეებისა და ბუჩქების ფოთლებითა და ტოტებით. ამოწყდნენ ოლიგოცენის ბოლოს ან მიოცენის დასაწყისში. გამომდინარე იქიდან, რომ დასავლელი, საბჭოთა და ჩინელი სპეციალისტები იზოლირებულად ატარებდნენ კვლევით სამუშაოებს და ნაშრომებს, უმთავრესად, მშობლიურ ენებზე აქვეყნებდნენ, ინდრიკოთერიუმების ტაქსონომია საკმაოდ კომპლექსურია. თავის დროზე ცალ-ცალკე აღწერილ გვარებს — Baluchitherium, Indricotherium, Pristinotherium და Paraceratherium — დღეისათვის ერთი და იგივე გვარად განიხილავენ. დასავლურ სამეცნიერო პრაქტიკაში უფრო მეტად მიღებული ტერმინია პარაცერათერიუმი. ზოგიერთი სახეობა, მაგალითად, Paraceratherium prohorovi (ყაზახეთის გვიანი ოლიგოცენიდან), Indricotherium intermedium და Paraceratherium tienshanensis საკმაოდ არასრულფასოვნად მიიჩნევიან იმისათვის, რომ გადაწყვეტილიყო მათი ნათესაური კავშირი სხვა სახეობებთან, იგივე ეხება ბენარათერიუმს (დასავლურ პრაქტიკაში ჯერჯერობით მიიჩნევა საეჭვო ტაქსონად). ცნობილია ინდრიკოთერიუმის 4 სახეობა: 1989 წელს ინდრიკოთერიუმისებრთა ანალიზის საფუძველზე მიღებული კლადოგრამა, სადაც ნაჩვენებია ინდრიკოთერიუმის უახლოესი ნათესავები:   ინდრიკოთერიუმი ▲ ▲ ▲ ▲ ▲ ↑ Indricotherium — ინგლისურ-ქართული ბიოლოგიური ლექსიკონი. ↑ Индрикотерии // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 10 — М., 1972. ↑ Prothero, D. (2013). Rhinoceros Giants: The Palaeobiology of Indricotheres. Indiana: Indiana University Press, გვ. 17–34. ISBN 978-0-253-00819-0.  ↑ 4.0 4.1 Lucas, S. G.; Sobus, J. C. (1989), „The systematics of indricotheres“, Prothero, D. R.; Schoch, R. M., The Evolution of Perissodactyls, New York, New York & Oxford, England: Oxford University Press, pp. 358–378, ISBN 978-0-19-506039-3, OCLC 19268080, https://www.google.com/books?id=08YPAQAAMAAJ ↑ Yong-Xiang, L.; Yun-Xiang, Z.; Ji, L.; Zhi-Chao, L.; Kun, X. (2017). „New fossils of paraceratheres (Perissodactyla, Mammalia) from the Early Oligocene of the Lanzhou Basin, Gansu Province, China“. Vertebrata PalAsiatica. 55 (4): 367–381. doi:10.19615/j.cnki.1000-3118.170922. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 12 ოქტომბერი, 2017. ციტირების თარიღი: 11 ოქტომბერი, 2017. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |archive-date=-ში (დახმარება) ↑ Deng, T.; Lu, X.; Wang, S.; Flynn, L. J.; Sun, D.; He, W.; Chen, S. (2021). „An Oligocene giant rhino provides insights into Paraceratherium evolution“. Communications Biology. 4 (1): 639. doi:10.1038/s42003-021-02170-6. PMC 8211792. PMID 34140631.
კახა ჯიქია

კახა ჯიქია (დ. 12 იანვარი, 1963, ზუგდიდი) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1986 წელს დაამთავრა სარატოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ეროვნულ–დემოკრატიული პარტია“. კახა ჯიქია — ბიბლიოვიკი კახა ჯიქია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
აბდულ ჯიჯავაძე

აბდულ ჯიჯავაძე (დ. 20 იანვარი, 1927, სოფ. მახინჯაური — გ. 13 ოქტომბერი, 2022) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1955 წელს დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის ბათუმის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ისტორიის ფაკულტეტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს აღორძინება“. აბდულ ჯიჯავაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი აბდულ ჯიჯავაძე — ბიბლიოვიკი აბდულ ჯიჯავაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)