laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ლე სპექტატორ მილიტერი

„ლე სპექტატორ მილიტერ“ იყო ფრანგული სპეციალური სამხედრო ჟურნალი (ჟურნალის სრული სახელწოდება ფრანგულად იყო Le Spectateur militaire - Recueil de science, d’art et d’histoire militaires, რაც ქართულად შეიძლება ითარგმნოს როგორც სამხედრო დამკვირვებელი - სამხედრო მეცნიერების, ხელოვნებისა და ისტორია). ეს ჟურნალი იყო XIX საუკუნის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი გამოცემათაგანი, რომელიც გამოდიოდა 1826-დან 1914 წლამდე. „ლე სპექტატორ მილიტერი“ ნაპოლეონის მიერ წარმოებული „რევოლუციური ომების“ (იგივე „კოალიციური ომები“) დამთავრებისთანავე (1792-1815). იმ დროისთვის ფრანგულ საზოგადოებაში გაჩნდა მოთხოვნილება ახალი სადისკუსიო პლატფორმის შესაქმნელად, გაჩნდა საჭიროება ახლო წარსულში მიღებული გამოცდილების გადამუშავებისა და ქვეყნის მომავალთან დაკავშირებულ განსხვავებულ აზრთა წარმოდგენისა და ურთიერთგაზიარებისა. მანამდე გამომავალი თითქმის ყველა სამხედრო ჟურნალის გამოცემა შეჩერდა ნაპოლეონის წარმოებული ომების გამო. მსგავს სამხედრო გამოცემათა შეჩერების ერთ-ერთი მიზეზი ისიც იყო, რომ ჟურნალებისთვის მომუშავე ოფიცრები საბრძოლო ლაშქრობებში იყვნენ გაწვეული. პრუსიაში არსებობდა 1816-დან გამომავალი „მილიტერ-ვოხენბლატი“, ხოლო ავსტრია-უნგრეთში „ესტერრაიხიშე მილიტერიშე ცაიტშრიფტი“, რომელიც 1808 წლიდან გამოდიოდა. სამხედრო ჟურნალ ლე სპექტატორ მილიტერის გამოცემის განახლებით საფრანგეთში შეივსო ეს ომით გამოწვეული ხარვეზი. დაარსებიდან სულ მალე ეს გამოცემა იქცა ევროპის ერთ-ერთ ყველაზე მნიშვნელოვან სამხედრო ჟურნალად. ამის მიზეზი იყო არა მარტო ის ფაქტი, რომ ფრანგულ ენას იმხანად დღევანდელთან შედარებით კიდევ უფრო მყარი საერთაშორისო პოზიციები ჰქონდა, არამედ ისიც, რომ გამოქვეყნებული მასალების სერიოზულობის თვალსაზრისით იგი ყველაზე საყურადღებო პერიოდიკას წარმოადგენდა. სამხედრო მეცნიერების, ხელოვნებისა და ისტორიისადმი მიძღვნილი ჟურნალი პერიოდულად აქვეყნებდა სახელგანთქმული ფრანგი გენერლების მოსაზრებებს, რეცენზიებსა და ცნობებს იმ დროისთვის აქტუალურ სამხედრო მოვლენების შესახებ. ევროპის სამხედრო ჟურნალები ხშირად თარგმნიდნენ სხვადასხვა ენებზე „ლე სპექტატორ მილიტერში“ გამოქვეყნებულ მასალებს. ერთ-ერთ ასეთ გამოცემას მიეკუთვნებოდა მაგალითად ამ დროისთვის არანაკლებად ცნობილი სამხედრო ჟურნალი „ალგემაინე მილიტერცაიტუნგი“. „ლე სპექტატორ მილიტერის“ რედაქცია მდებარეობდა პარიზში, მაგრამ ჟურნალი სხვა ისეთ ქალაქებშიც გამოიცემოდა, როგორიცაა სტრასბურგი, მადრიდი, ტურინი, ნეაპოლი, ჰააგა, ლაიფციგი და სანქტ-პეტერბურგი. ყოველი თვის 15 რიცხვში ჟურნალის პარალელურად კრებულებად გამოსცემდნენ ყოველი ბოლო სამი გამოცემის თავმოყრილ მასალებს. საერთოდ ჟურნალი სერიებად გამოდიოდა. პირველი სერია მოიცავდა 1826-1850 წწ., მეორე სერია — 1851-დან 1865 წწ., მესამე — 1865-1878 წწ., მეოთხე სერია — 1878-1890 წწ., ხოლო მეხუთე სერია კი 1890-1914 წლებს მოიცავდა . პირველი მსოფლიო ომის დაწყებისთანავე ჟურნალ ფრანგულმა „სამხედრო დამკვირვებელმა“ დაასრულა თავისი მოღვაწეობა.
Sony Ericsson K510

K510 — მობილური ტელეფონი წარმოებული კომპანია სონი ერიქსონის მიერ. მას აქვს 262,144 ფერიანი TFT LCD ტიპის ეკრანი, 128x160 პიქსელი რეზოლუციით. 28 მეგაბაიტი შიდა მეხსიერებით და 1,3 მეგაპიქსელიანი კამერით. აქვს ასევე ბლუთუზი და ინფრაწითელი პორტი. K510i - 900/1800/1900 MHz K510c - 900/1800/1900 MHz გათვლილია ჩინეთისთვის K510a - 850/1800/1900 MHz გათვლილია ამერიკისთვის k510-ს აქვს 1,3 მეგაპიქსელიანი კამერა, რომელსაც შეუძლია გადაიღოს სამი სხვადასხვა რეზოლუციის სურათი: დიდი (1280*1024), საშუალო (640*480), და პატარა (160*120). კამერას აქვს ასევე გამოსახულების მოახლოების ფუნქცია, შეუძლია მოაახლოვოს 2x-ჯერ საშუალო ზომის სურათისთვის (640*480) და 4x-ჯერ პატარა (160*120) ზომის სურათისთვის. სხვა ეფექტები: შავ-თეთრი, ნეგატივი, ღამის ხედვა წამზომი, რომელიც საშუალებას იძლევა სურათის ავტომატურად გადაღებისა გარკვეული დროის შემდეგ. კამერას ასევე შეუძლია ვიდეოს გადაღება 3GP ფორმატში, 176*144 ან 128*96 გაფართოებით SMS MMS T9 text input იმეილი ხმის ჩამწერი LMS 3D Java games Media Player Music tones (MP3/AAC) Music DJTM Photo DJTM Video DJTM PlayNowTM Style-Up CoversTM Access NetFront Web Browser მოდემი RSS feeds ბლუთუზი ინფრაწითელი პორტი GPRS USB http://sonyericsson.com.ge დაარქივებული 2013-08-22 საიტზე Wayback Machine. სონი ერიქსონის ოფიციალური საიტი საქართველოში Sony Ericsson K510i[მკვდარი ბმული] http://www.myk510.lasyk.net/ დაარქივებული 2008-01-13 საიტზე Wayback Machine. - თამაშები და თემები
ჰენინგ ფონ ჰოლცენდორფი

ჰენინგ რუდოლფ ადოლფ კარლ ფონ ჰოლცენდორფი (გერმ. Henning Rudolf Adolf Karl von Holtzendorff; დ. 9 იანვარი, 1853, ბერლინი, გერმანია — გ. 7 ივნისი, 1919, პრენცლაუ, გერმანია) — გერმანელი სამხედრო მოღვაწე, გროსადმირალი, „ტოტალური წყალქვეშა ომის“ იდეის ფუძემდებელი. Dirk Steffen, "The Holtzendorff Memorandum of 22 December 1916 and Germany's Declaration of Unrestricted U-boat Warfare." Journal of Military History 68.1 (2004): 215-224. excerpt შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ჰენინგ ფონ ჰოლცენდორფი“ ვიკისაწყობში.
რედა-ვიდენბრიუკი

რედა-ვიდენბრიუკი — ქალაქი დასავლეთ გერმანიაში, ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიის მხარეში.
არჯუნი (ტანკი)

„არჯუნი“ - ინდური ძირითადი საბრძოლო ტანკი. შექმნილია 70 - 80-იან წლებში, შეიარაღებაში არსებული მოძველებული უცხოური ტანკების შესაცვლელად. ინდოეთის სრულიად დამოუკიდებელი წარმოება. ტანკი არჯუნი ეკუთვნის სხვადასხვა ქვეყნების ბოლო თაობის ტანკების კლასს. სერიული წარმოება დაიწყო 2006 წელს. ტანკის პირველი პარტია ინდოეთის შეიარაღებაში შევიდა 2007 წელს.
ოდა ნობუნაგა

ოდა ნობუნაგა (დ. 23 ივნისი, 1534 — გ. 21 ივნისი, 1582), იაპონელი მხედართმთავარი, ქვეყნის გამაერთიანებელთაგან (ოდა, ტოიოტომი ჰიდეიოსი, ტოკუგავა იეიასუ) პირველი. განაგებდა პატარა სამთავროს ოვარის პროვინციაში. 1558 წელს დაიწყო ბრძოლა მეზობელ ფეოდალურ მთავრებთან. 1573 წელს ჩამოაგდო ასიკაგას დინასტიის უკანასკნელი სიოგუნი. 1582 წელს გააერთიანა ქვეყნის თითქმის ერთი მესამედი. ებრძოდა ბუდისტურ სამღვდელოებას. 1570-იდან დაუნდობლად იბრძოდა იკოს სექტის წინააღმდეგ, რომელსაც ემხრობოდნენ მოსახლეობის ფართო მასები. ფეოდალური წესების განსამტკიცებლად დაიწყო მიწების კადასტრული აღწერა, მოსპო შიდა საგუშაგოები, შემოიღო ფულის ერთიანი ერთეული, გაჰყავდა გზები. მოკლა მისმა ერთ-ერთმა უახლოესმა თანამებრძოლმა აკეტი მიცუჰიდემ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 498.
კალომირა

კალომირა (ინგლ. Kalomira, ბერძ. Καλομοίρα; ნამდვილი სახელი Maria Kalomira Sarantis; დ. 31 იანვარი, 1985, ნიუ-იორკი) — ბერძნული წარმოშობის ამერიკელი მომღერალი. 2008 წლის ევროვიზიაზე მან, როგორც საბერძნეთის წარმომადგენელმა, მესამე ადგილი დაიკავა სიმღერით „Secret combination“. კალომირა ქართულად იღბლიანს ნიშნავს. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „კალომირა“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი
ალგემაინე მილიტერცაიტუნგი

"ალგემაინე მილიტერცაიტუნგი" (Allgemeine Militärzeitung, ქართულად – „საზოგადო სამხედრო გაზეთი“) — სპეციალური სამხედრო ჟურნალი, რომელიც გამოდიოდა 1826-დან 1902 წლებში. „ალგემაინე მილიტერცაიტუნგი“ დაარსდა 1826 წელს „ალგემაინე ცაიტუნგის“ ბაზაზე და გამოდიოდა როგორც ზერეგიონული გამოცემა გერმანულენოვან სივრცეში. ეს გაზეთი ვრცელდებოდა 39 სახელმწიფოში და „ესტერრაიხიშე მილიტერიშე ცაიტშრიფტთან“ და „მილიტერ-ვოხენბლატთან“ ერთად მაშინდელი ევროპის ერთ-ერთ გავლენიან გამოცემად ითვლებოდა. „ვოხენბლატი“ გამოიცემოდა ვენასა და ბერლინში. თუ „ვოხენბლატი“ ავსტრიისა და პრუსიის ინტერესებს ემსახურებოდა, „ალგემაინე მილიტერცაიტუნგი“ დარმშტადტში გამოდიოდა და დამოუკიდებელი გამოცემა იყო. ამ გაზეთის დამფუძნებლად მისი პირველი მთავარი რედაქტორი ითვლება ფრიდრიხ ვილჰელმ ციმერმანი (1789-1859), რომელიც რედაქციის დატოვებამდე ანონიმად რჩებოდა. Flöring, Karl: „Zur Geschichte der Allgemeinen Militärzeitung, 1826-1902“. წიგნში: Militärgeschichtliche Mitteilungen. ტომი 18, № 2, 1975, გვ. 11–31.
Sony Ericsson C905

Sony Ericsson C905 — ამავე სახელწოდების კორპორაციის უახლესი ტექნოლოგიებით აღჭურვილი C (Cybershot) კლასის მობილური ტელეფონი, რომელსაც სონი ერიქსონის 2008 წლის ფლაგმანად ასახელებენ. ხსენებული მოდელი დღის სინათლეს ამავე წლის ოქტომბრის თვეში იხილავს. ესაა არაკორეაში დამზადებული პირველი 8-მეგაპიქსელის მქონე კამერიანი მობილური ტელეფონი GPS-ის, A-GPS-ის და WiFi მხარდაჭერით. ესაა აგრეთვე სონი ერიქსონის მიერ გამოშვებული პირველი ტელეფონი DLNA გაზიარების ქსელის მხარდაჭერით. QVGA (240x320) 2.4" 18-ლიკმა ფერი LCD ეკრანი გაფართოებადი ეკრანი 8.1 მეგაპიქსელი CMOS (3264x2448, 7.99 ეფექტიანი მეგაპიქსელი) ავტოფოკუსის ლინზა ქსენონის მინათება, 3-LED ვიდეოსინათლე, ფოკუსის მხარდამჭერი ნათურა, ავტოპორტრეტული სარკე ფოტოს გამთანაბრებელი სახის პოვნის ავტოფოკუსი სამ ფოტომდე ავტობრუნი BestPic 16x ციფრული გადიდება ვიდეოჩაწერა(320x240) @30fps მთავარი კამერა/ჩაწერა/დათვალიერების ნავიგატორი ორმაგი ფუნქცია D-Pad ლინზის მექანიკური საფარი ფოტოალბომი ბლოგის ბმული GPS A-GPS-თან ერთად და ფოტო geotagging-ის მხარდაჭერით. WLAN 802.11ბ/გ, DLNA ტექნოლოგია NetFront 4.5 ვებ ბრაუზერი ავტობრუნით Microsoft Exchange ActiveSync Apple iSync-ის მხარდაჭერით Media player 3.0 მეგაბასით MP3/AAC რინგტონები FM რადიო RDS-სა და GraceNote Track ID სერვისთან ერთად PlayNow 5.0 სამი ფერი: „სპილენძისფერი ოქრო“, „ყინულფერი ვერცხლი“, „ღამის სიშავე“ 160MB შიდა მეხსიერება მოიცავს 2GB მეხსიერების ბარათს (M2), აგრეთვე, 8GB-მდე (თეორიულად შესაძლებელია 32GB-ც კი) ამ ტელეფონის გამოშვების თარიღად 2008 წლის 7 ოქტომბერს ვარაუდობენ; ხსენებული განცხადება Q4-ის ოფიციალურ ანონსშია მოყვანილი. Sony Ericsson press release დაარქივებული 2008-06-22 საიტზე Wayback Machine. Official C905 specifications დაარქივებული 2008-09-10 საიტზე Wayback Machine. Official C905 specifications for developers დაარქივებული 2009-01-05 საიტზე Wayback Machine. Press photos of C905 დაარქივებული 2008-09-15 საიტზე Wayback Machine. C905 Blog დაარქივებული 2009-05-03 საიტზე Wayback Machine.
ოიამა იკუო

ოიამა იკუო (იაპონ. 大山 郁夫; დ. 20 სექტემბერი, 1880, ვაკასანო, აკაჰოს მაზრა, ჰიოგის პრეფექტურა — გ. 30 ნოემბერი, 1955, ტოკიო) — იაპონიის საზოგადო მოღვაწე. 1905 დაამთავრა ვასედას (ტოკიო) უნივერსიტეტის პოლიტიკურ-ეკონომიკური ფაკულტეტი. 1906-იდან ვასედას უნივერსიტეტის მასწავლებელი, 1915-იდან პროფესორი. 1926—1928 მუშურ-გლეხური პარტიის, 1929—1931 ახალი მუშურ-გლეხური პარტიის თავმჯდომარე. 1932 ემიგრაციაში წავიდა აშშ-ში, სადაც სამეცნიერო მუშაობას ეწეოდა ჩრდილოეთ-დასავლეთ უნივერსიტეტში (ევანსტონი). 1947 დაბრუნდა იაპონიაში. დიდი როლი ითამაშა იაპონიაში მშვიდობის II ეროვნული კონგრესის მოწვევაში (1949 წლის აპრილი). 1950-იდან მშვიდობის დაცვის იაპონიის კომიტეტის თავმჯდომარე. 1951-იდან მშვიდობის მსოფლიო საბჭოს ბიუროს წევრი. ატომური და წყალბადის იარაღის აკრძალვისათვის I საერთაშორისო კონფერენციის ერთ-ერთი ორგანიზატორი (ჰიროსიმა, 1955 წლის აგვისტო). 1930—1932 და 1950—1955 იაპონიის პარლამენტის დეპუტატი. „ხალხთა შორის მშვიდობის განმტკიცებისათვის“ საერთაშორისო ლენინური პრემიის ლაურეატი (1951). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 506.
ექტორ რაულ კუპერი

ექტორ რაულ კუპერი (ესპ. Héctor Raúl Cúper; დ. 16 ნოემბერი, 1955, სანტა-ფეს პროვინცია, არგენტინა) — ყოფილი არგენტინელი ფეხბურთელი და მწვრთნელი. ამჟამად წვრთნის ეგვიპტის ნაკრებს. 2008-2009 წლებში წვრთნიდა საქართველოს ეროვნულ ნაკრებს. კუპერმა პროფესიონალური საფეხბურთო კარიერა 1976 წელს დაიწყო, კლუბ „ფერო კარილ ოსტეში“. ამ კლუბში მან თავისი კარიერი უმეტესი ნაწილი გაატარა. 1977 წელს იგი თამაშობდა კლუბ „ინდეპენდენტ რივედავიაში“, თუმცა მომავალ წელს კვლავ დაუბრუნდა თავის კლუბს. კუპერი ასევე თამაშობდა არგენტინის ეროვნულ ნაკრებში, თუმცა არ მიუღია მონაწილეობა მსოფლიოს ჩემპიონატში. 1988 წელს იგი გადავიდა კლუბ „ატლეტიკო ურაკანში“ სადაც 1992 წლამდე, კარიერის დასრულებამდე თამაშობდა. მოთამაშის კარიერის დასრულებიდან წელიწად ნახევრის შემდეგ კუპერმა თავისი სამწვრთნელო კარიერა დაიწყო ურაკანში. სამი წლის შემდეგ იგი გადავიდა კლუბ „ატლეტიკო ლანისში“, ორი წლის შემდეგ კი კუპერი უკვე ევროპაში აგრძელებს თავის კარიერას. 1997 წელს იგი მეთაურობდა კლუბ მალიორკას, რომელიც კოპა დელ რეის ფინალში გაიყვანა, თუმცა დამარცხდა ბარსელონასთან. მომავალ წელს კლუბმა უეფას თასების მფლობელთა თასის ტურნირზე ფინალში გასვლა მოახერხა თუმცა კვლავ დამარცხდა ლაციოსთან. იმავე წელს კლუბმა მოახერხა ბარსელონასთან რევანშის აღება და ეპანეთის სუპერთასი მოიგო. ამ წელს კლუბმა ეროვნულ ჩემპიონატში, თავის ისტორიაში საუკეთესო, მესამე ადგილი დაიკავა და ჩემპიონთა ლიგაზე გავიდა. 1999 წელს კუპერი ვალენსიაში გადავიდა. ეს კლუბი არც თუ ისე წარმატებული აღმოჩნდა მისთვის. იგი ზედიზედ ორჯერ დამარცხდა ჩემპიონთა ლიგის ფინალში 2000 წელს მადრიდის რეალის წინააღმდეგ, ანგარიშით 2-1, ხოლო 2001 წელს მიუნხენის ბაიერნის წინააღმდეგ პენალტების სერიაში. 2001 წლიდან კუპერი ინტერის მწვრთნელია. ჩემპიონთა ლიგაში მისი უიღბლობა ამ კლუბშიც გაგრძელდა. ამჯერად მან მილანთან წააგო ლიგის ნახევარფინალი. კუპერი ამ კლუბიდან 2003 წელს გამოუშვეს როდესაც გუნდა ეროვნულ ჩემპიონატში მერვე ადგილი დაიკავა. 2004/05 წლების სეზონში კუპერი მალიორკას ედგა სათავეში. 2006 წელს ეს კლუბიც დატოვა. 2007/08 წლების სეზონი რეალ ბეტისთან ერთად დაიწყო, თუმცა 2007 წლის, 2 დეკემბერს ამ გუნდიდანაც გაუშვეს. 2008 წლის 1 აგვისტოს კუპერი დაინიშნა საქართველოს ეროვნული ნაკრების მთავარ მწვრთნელად, 2009 წლის ნოემბერში იგი კონტრაქტის დასრულებამდე 2 თვით ადრე ამ თანამდებობიდან გადადგა. Foer, Franklin (2005). How Soccer Explains the World. New York: HarperCollins.  ISBN 0060731427 Witzig, Richard (2006). The Global Art of Soccer. New Orleans, LA: Cusiboy Publishing.  ISBN 0977668800 Goldblatt, David (2007). The Ball is Round: A Global History of Football. London: Riverhead Books.  ISBN 1594482969 შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ექტორ რაულ კუპერი“ ვიკისაწყობში. კუპერის საფეხბურთო კარიერა დაარქივებული 2011-05-31 საიტზე Wayback Machine.
ბრუკ შილდსი

ბრუკ შილდსი (ინგლ. Brooke Shields; დ. 31 მაისი, 1965, ნიუ-იორკი) — ამერიკელი სუპერმოდელი და მსახიობი. შილდსის, როგორც მოდელის, კარიერა ბავშვობაშივე, 1960-იან წლებში დაიწყო. მისი პირველი სამუშაო სერიალ „სპილოს ძვლის“ გადაღებებზე შედგა (რეჟისორი ფრანცისკო სკავულო). ბრუკი თავის საბავშვო კარიერას წარმატებით ჩაეჭიდა. 1980 წელს ბრუკი ყველაზე ახალგაზრდა ტოპ-მოდელად დასახელდა, რომელიც კი ოდესმე გადაუღიათ ვოგის გარეკანისთვის, ის მაშინ სულ რაღაც 14 წლის იყო. იმავე წელს მსახიობი უკვე კელვინ კლაინის ჯინსების ტელე და ბეჭდურ რეკლამაში გამოჩნდა. სარეკლამო ფრაზაში ბრუკი წარმოთქვამს ასეთ სიტყვებს: ”გინდათ იცოდეთ რა არის ჩემსა და ჩემს ჯინსებს შორის? არაფერი!”. 16 წლის ასაკში ლურჯთვალება ლამაზმანი მსოფლიოს ყველაზე ახალგაზრა და სახელგანთქმული მოდელი იყო, რომელიც ორმაგი - ბავშვური და პროვოკაციული მოდელის ცხოვრებით განაგრძობდა ცხოვრებას. თაიმის 1981 წლის 9 თებერვლის ნომერი იტყობინება, რომ ბრუკ შილდსის დღიური შემოსავალი 10 000$-ს აღემატება. 1983 წლის სექტემბერში შილდსი ფრანგული ვოგის გარეკანზეა, ოქტომბერ-ნოემბრის ნომერში კი ამერიკულ გამოცემაში, ხოლო წლის დამლევს, დეკემბრის თვეში უკვე იტალიური ჟურნალის გარეკანზე ხვდება. ↑ "Tortoise vs. Hare" Coming This Fall დაარქივებული 2016-08-26 საიტზე Wayback Machine. . March 6, 2008
ვანთა

ვანთა — სოფელი საქართველოში (კახეთის მხარე), თელავის მუნიციპალიტეტში (ვანთის ადმინისტრაციული ერთეული). ვანთა მდებარეობს გომბორის ქედის ჩრდილო-აღმოსავლეთით კალთის ძირას, მდინარე ვანთისხევის (ალაზნის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა ნაპირზე, ზღვის დონიდან 600 მ-ზე, თელავიდან 13 კმ-ში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 937 ადამიანი. ვანთა პირველად იხსენიება 1392 წელს ქართლ-კახეთ-მესხეთის საკათოლიკოსო მამულების სითარხნის გუჯარში კალაურისა და აკურის გვერდით. შემდეგ მოხსენიებულია 1712 წელს ონოფრე მაჭუტაძის მიერ დავითგარეჯისადმი შეწირულობის გუჯარში სოფელ აკურასთან ერთად. ვახუშტი ბატონიშვილს (XVIII ს.) ვანთა ვანათის სახელწოდებით აქვს მოხსენიებული. 1802 წელს ქართლ-კახეთის მაზრებად დაყოფის უწყების მიხედვით ვანთა საეკლესიო მფლობელობის ქართველებით დასახლებული სოფელი იყო. 1804 წლის თელავის მაზრის კამერალური აღწერიდან ჩანს, რომ ვანთა შერეული მფლობელობის საეკლესიო და საბატონო სოფელი იყო. აქ ყმები ჰყავდათ როგორც ეკლესიას (მცხეთის საპატრიარქო, დავითგარეჯის მონასტერი), ასევე თავად ჯანდიერებსაც. 1841-1917 წლებში ვანთა თელავის მაზრის წინანდლის საპოლიციო უბანს ეკუთვნოდა. 1888 წელს წინანდლის უბანი 21 სასოფლო თემად დაყვეს. ვანთამ ბუშატთან ერთად ვანთა-ბუშატის სასოფლო თემი შექმნა. 1930 წელს, მაზრების გაუქმების შემდეგ, ვანთა თელავის რაიონში შევიდა. ვანთის მახლობლად, მდინარე ვანთასხევის ფლატის პირას, გაშენებული იყო VIII-IX საუკუნეების ქართული ხუროთმოძღვრული კომპლექსი. ადგილობრივი მოსახლეობა მას ნაციხარს უწოდებს. კომპლექსიდან შემორჩენილია ფეოდალის დიდი სასახლის ნანგრევები და სხვადასხვა დანიშნულების ნაგებობათა ნაშთები. ვანთის სასახლე ადრინდელი ფეოდალური ხანის საერო ხუროთმოძღვრების მნიშვნელოვანი ძეგლია. სასახლის სამხრეთ-დასავლეთ კუთხიდან 15-20 ნაბიჯზე დგას სასახლისავე თანადროული, რიყის ქვით ნაგები პატარა ერთნავიანი ეკლესია, რომლის საკურთხევლის აფსიდი ნალისებრი ფორმისაა. აქვეა წყარო ამოშენებული წყალსატევით, მოშორებით კი აბანოს ნანგრევები. ეკლესია ნაწერი ვანთის იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია ვანთის სამაროვანი ვანთის სამარხი ვანთის სამების ეკლესია ვანთის საღანძილის ეკლესია ვანთის ქვაბების კომპლექსი ვანთის ღვთისმშობლის ეკლესია ვანთის წმინდა გიორგის ეკლესია ვანთა // ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 291. ზაქარაია პ., ცინცაძე ზ., ვანთა // ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. ?. ვანთა — საქართველოს ისტორიულ ძეგლთა ბიბლიოგრაფიული ლექსიკონი. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 27 ივლისი 2016. ↑ Кавказскій календарь на 1910 годъ, Тифлись, 1909, стр. 211. ↑ 2002 წლის აღწერის მონაცემები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2010-10-18.
ოიამა ივაო

ოიამა ივაო (დ. 10 ოქტომბერი 1842, საცუმის სამთავრო, ახლანდელი კაგოსიმის პრეფექტურა — გ. 10 დეკემბერი 1916, ფუკუოკის პრეფექტურა) — პრინცი (1905-იდან), იაპონიის სამხედრო და სახელმწიფო მოღვაწე, მარშალი (1898). ბურჟუაზიული რევოლუციის (1867–1868) შემდეგ მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა იაპონიის თანამედროვე ტიპის არმიის შექმნაში. 1871–1874 მიიღო სამხედრო განათლება საფრანგეთსა და შვეიცარიაში. 1877–1878 მონაწილეობდა სამურაების ამბოხების ჩახშობაში. 1887–1896 სამხედრო მინისტრი (ხანმოკლე ინტერვალებით). იაპონია-ჩინეთის ომში (1894–1895) სარდლობდა მე-2 არმიას, აიღო ლიუიშენი (პორტ-არტური). 1899–1904 გენშტაბის უფროსი, რუსეთ-იაპონიის ომის (1904–1905) დროს, 1904 ივნისიდან, სახმელეთო არმიების მთავარსარდალი მანჯურიაში, 1912-იდან გენრო და იმპერატორის ბეჭდის მცველი ლორდი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 506.
Tanque Argentino Mediano

TAM, Tanque Argentino Mediano — საშუალო ტანკი, პროექტირებულია არგენტინის არმიისათვის, დასავლეთ გერმანიის ფირმის „ტისენ ჰენშელის“ მიერ. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ მრავალი წლის მანძილზე არგენტინის მთავარი ტანკი იყო „შერმანი“. მაგრამ 1970 -x წლებში ამ ტანკების მუშა მდგომარეობაში მოყვანა ძლიერ გართულდა, რისთვისაც მიღებულ იქნა ახალ ტანკზე გადასვლის გადაწყვეტილება. მაშინ გამოსული ტანკების უმრავლესობა იწონიდა 40 ტონას და მათი გადაადგილება ქვეყნის სუსტ ხიდებზე დიდ საშიშროებას წარმაოდგენდა. ამიტომ გადაწყვეტილ იქნა ახალი ტანკის შექმნა, რომელიც დააკმაყოფილებდა არგენტინის არმიის ყველა მოთხოვნას. მალე ტანკის აწყობის კონტრაქტი დაიდო დასავლეთ გერმანულ ფირმასთან „ტისენ ჰეშნელთან“, რომელიც იმ დროს აწარმოებდა IFV(БМП) ტიპის შეჯავშნულ მანქანას „მარდერს“. TAM (Tank-Argentina-Middle, „არგენტინის საშუალო ტანკი“)-ის პირველი პროტოტიპი დამზადდა 1976 წელს, ხოლო კიდევ ორი შემდეგ წელს. ტანკი მიღებულ იქნა არგენტინის შეიარაღებულ ძალებში. ამ ტანკის ასაწყობი ქარხანა აშენდა ბუენოს აირესის მახლობლად. წარმოების მთლიანი დროის განმავლობაში შეიქმნა 200 ტანკი, მაგრამ არც ერთი მათგანი არ მონაწილეობდა ფოლკლენდის კამპანიაში. TAM -თან ერთიანი მოქმედებისათვის „ტისენ ჰონშელმა“ გამოუშვა IFV VCTR, რომელიც გამოვიდა 150 ეგზემპლარად, მანამ სანამ 1986 წელს ფინანსური კრიზისის გამო შეწყდებოდა მისი წარმოება. TAM ტანკის კორპუსი აღებულია IFV „მარდერის“ კორპუსიდან, რომელიც დღესდღეობით დასავლეთ გერმანიის შეიარაღებულ ძალებს 2000-ზე მეტი ჰყავს. ტანკის მძღოლი განთავსებულია კორპუსის წინა მარცხენა მხარეს. მის მარჯვნივ იმყოფება ძრავა და ტრანსმისია. ყოველ ჯავშანს აქვს დახრის დიდი კუთხე, რათა უზრუნველყოს მაქსიმალური დაცვა. თუმცა ჯავშანი ჩამოუვარდება ძირითადი საბრძოლო ტანკებს, ისეთებს როგორიცაა ლეოპარტ 1 და AMX-30. მთლიანად დადუღებული კოშკი იმყოფება ტანკის უკანა ნაწილზე, მასში იმყოფება სამი წევრი: მეთაური და არტილერისტი - მარჯვნივ, გამტენი - მარცხნივ. მთავარი შეიარაღებაა 105 მილიმეტრიანი ზარბაზანი, დენთის გაზის გასაცლელი ეჟექტორით. ზარბაზანს გააჩნია დამიზნების ვერტიკალური კუთხეები +18 გრადუსიდან −7 გრადუსამდე. ზარბაზანთა წყვილად დაყენებულია 7,62-მმ ტყვიამფრქვევი, ასეთივე ტყვიამფრქვევის დაყენება შესაძლებელია კოშკის სახურავზე საზენიტო დანადგარის ხარისხში. კოშკის ყოველ მხარეს შესაძლებელია დაყენდეს 4 კვამლსადენი ნაღმმტყორცნი. საბრძოლო მასალაა, 105 მილიმეტრიანი ზაბაზნიდან 50 გასროლა და 6000 ტყვია 7,62 მილიმეტრიანი ტყვიამფრქვევიდან. TAM/VCTP ბაზაზე 1988 - 1993 წლებში შეიქმნა ARV(БРЭМ) VCRT და 155 მილიმეტრიანი თვითმავალი ჰაუბიცი VCA 155. ტანკი TAM გამოიცადა პერუსა და პანამაში. Cicalesi, Juan Carlos; Rivas, Santiago TAM - The Argentine Tanque Argentino Mediano - History, Technology, Variants, International Specials (English, German). Germany: Tankograd Publishing. ციტირების თარიღი: 13 Mar 2015.
ნასტასია კინსკი

ნასტასია კინსკი (გერმ. Nastassja Kinski, ნამდვილი სახელი Nastassja Aglaia Nakszyński ნასტასია აგლაია ნაკშინსკი; დ. 24 იანვარი, 1961, ბერლინი) — გერმანელი მსახიობი. ოქროს გლობუსის პრემიის ლაურეატი 1981 წელს, ასევე ორჯერ ნომინირებული გერმანულ Deutscher Filmpreis-ზე (1975, 1983). ცნობილი გახდა რომან პოლანსკის ფილმში „ტესი“ გასახიერებული მთავარი როლით (1979). არის მსახიობ კლაუს კინსკის ქალიშვილი. ბერლინში დაბადებული ნასტასია გერმანიზებული პოლონერლი მსახიობის კლაუს კინსკის ქალიშვილია, რომელიც მას მსახიობ რუთ ბრიჯით ტოკისთან შეეძინა. მისი მშობლები 1968 წელს განქორწინდნენ. ნასტასია მამას ათი წლის შემდეგ იშვიათად ნახულობდა. ის და დედა ფინანსურ სიდუხჭირეს განიცდიდნენ, ამიტომ მიუნხენში კომუნაში მოუწიათ გარკვეული პერიოდი ცხოვრება. დედამისი საყვარელთან ცხოვრობდა და ვერ მუშაობდა, ამიტომ, დარჩენილი ნივთების გაყიდვით გაჰქონდათ თავი. ნასტასიას თქმით, ის მაღაზიებში წვრილ-წვრილად იპარავდა და ნივთები სახლში მოჰქონდა. მას ავტობუსებში უბილეთოდ მგზავრობისთვის ხშირად აჯარიმებდნენ, თუმცაღა ნასტასიას არც ჯარიმები გადაუხდია და არც სასამართლოში გამოცხადებულა. 1978 წელს ნასტასია აეროპორტში დააპატიმრეს, როდესაც ფილმ „შენადვე დარჩის“ გადაღებებიდან ბრუნდებოდა. მან ციხეში სამი თვე გაატარა. 15 წლის ასაკში მან რეჟისორ რომან პოლანსკისთან გააბა რომანი. 1976 წელს ნასტასია ფრანგული ჟურნალის ვოგისთვის გადაიღეს, რომლის მიწვეული რედაქტორიც იმხანად პოლანსკი იყო. ნასტასიას პირველი როლი ფილმ „ცრუ მოძრაობაში“ შედგა 1975 წელს (რეჟისორი ვიმ ვენდერსი). ამ ფილმში, რომელიც გოეთეს რომანის „ვილჰელმ მაისტერის გატაცების წლების“ მიხედვით იქნა გადაღებული, ნასტასია ნამდვილი გვარით — ნაკშინსკით წარდგა მაყურებლების წინაშე. ნასტასია ვანდერსის ცოლმა მსახიობმა ლიზა კრეიცერმა დისკოთეკაზე შენიშნა და მინიონში მუნჯი როლის განსახიერება შესთავაზა. თავისი პირველი როლისთვის მას გერმანული კინემატოგრაფის Deutscher Filmpreis მიერ დაწესებული ჯილდო ხვდა წილად, რომელიც ლიზა კრეისერთან, ჰანნა შიგულასთან და მარიანა ჰოპესთან გაიყო. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ნასტასია კინსკი Nastassja Kinski კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში Nastassja Kinski TCM-ის კინოფილმების მონაცემთა ბაზაში Nastassja Kinski — AllMovie
ჩუტყვავილა

ჩუტყვავილა — ბავშვთა ასაკის მწვავე ვირუსული დაავადება. ავადმყოფი ადამიანი ვირუსს გამოყოფს ხველის, ცემინების დროს და დაავადების დაწყებიდან 9-10 დღის განმავლობაში ინფექციის წყაროს წარმოადგენს. ვირუსი გარემოში უმალვე იღუპება, ამიტომ ავადმყოფის ნივთებით და მესამე პირით ინფექცია არ ვრცელდება. ჩუტყვავილას გადატანის შემდეგ ყალიბდება მყარი იმუნიტეტი და განმეორებითი დაავადების შემთხვევები არ გვხვდება. ფარული პერიოდი 13-14 დღეა. დაავადება იწყება ტემპერატურის მომატებით 37,5-38 გრადუსამდე, მადის დაქვეითებით, საერთო მოდუნებით. პირველ დღესვე კანზე ჩნდება კვანძოვანი გამონაყარი, რომელიც ძლიერ სწრაფად სითხით სავსე ბუშტუკებად იქცევა. შემდეგ სითხე შეიმღვრევა და ზოგჯერ ჩირქდება კიდეც. საბოლოოდ კი შრება და ქერქად გადაიქცევა. გამონაყარი ძირითადად პირსახიდან და გულმკერდიდან იწყება, შემდეგ თავის თმიან ნაწილებშიც ჩნდება. ყოველ ახალ გამონაყარზე ტემპერატურა მატულობს და ავადმყოფის მდგომარეობაც უარესდება. ჩუტყვავილა ძირითადად მსუბუქად მიმდინარეობს და 10-12 დღეში სრული განკურნებით მთავრდება. იშვიათად შეიძლება ჩუტყვავილამ მძიმე მიმდინარეობა მიიღოს. სხეულის ტემპერატურა 39 გრადუსამდე აღწევს, გამონაყარი უხვია, დაჩირქება ინტენსიური, ზოგჯერ გამონაყარის ელემენტებში სისხლიც ჩაიქცევა ხოლმე. იშვიათია გართულება ფილტვების, შუა ყურისა და ტვინის ანთებით. ჩუტყვავილას მსუბუქი ფორმა წამლებით მკურნალობას არ მოითხოვს, მაგრამ საჭიროა წოლითი რეჟიმი, კანის, ხელებისა და ფრჩხილების სისუფთავე, პირის ღრუს გამოვლება სოდიანი წყლით. გართულებული, მძიმე ფორმები საჭიროებს მკურნალობას საავადმყოფოს პირობებში. ავადმყოფი ბინის პირობებში გამოცალკევებული უნდა იყოს 9 დღის განმავლობაში. კონტაქტში მყოფი ბავშვები, რომელთაც წინათ არ მოუხდიათ ჩუტყვავილა, ინფეციის შესაძლო წყაროს წარმოადგენენ. ამიტომ ამ პერიოდში ისინი 21 დღის განმავლობაში არ დაიშვებიან დაწესებულებებში. ბოცვაძე ე., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 171. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჩუტყვავილა
ბრაზილია (მრავალმნიშვნელოვანი)

ბრაზილია — ქვეყანა სამხრეთ ამერიკაში ბრაზილია — ბრაზილიის დედაქალაქი