laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სან-ხუანი (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი სან-ხუანი შეიძლება აღნიშნავდეს: სან-ხუანი (კალიფორნიის მდინარე) – მდინარე სან-ხუანის პროვინცია (არგენტინა) – პროვინცია არგენტინაში სან-ხუანი (არგენტინა) – პროვინციის დედაქალაქი სან-ხუანი (არგენტინის მდინარე) – მდინარე სან-ხუანი (გვატემალის მდინარე) – მდინარე სან-ხუანი (ვენესუელის მდინარე) – მდინარე სან-ხუან-დე-ლა-კოსტა – კომუნა ჩილეში. სან-ხუან-დელ-სესარი – ქალაქი და მუნიციპალიტეტი სან-ხუან-დე-არამა – ქალაქი და მუნიციპალიტეტი სან-ხუან-რიოსეკო – ქალაქი და მუნიციპალიტეტი სან-ხუანი (კოლუმბიის მდინარე) – მდინარე სან-ხუანი (კუბის მდინარე) – მდინარე სან-ხუანის პროვინცია (დომინიკელთა რესპუბლიკა) – პროვინცია სან-ხუან-დე-ლა-მაგუანა – პროვინციის დედაქალაქი სან-ხუანი (ვერაკრუსი) – მდინარე სან-ხუანი (ტამაულიპასი) – მდინარე სან-ხუანი (ნიკარაგუის მდინარე) – მდინარე
ტრუმენის შოუ

ტრუმენის შოუ (ინგლ. The Truman Show) — რეჟისორ პიტერ უირის 1998 წლის დრამის და კომედიური ჟანრის ფილმი. მისი სცენარის ავტორია ენდრიუ ნიკოლი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ფილმი საუბარია ადამიანზე, რომელმაც არ იცის, რომ სამყარო მის ირგვლივ მხოლოდ და მხოლოდ გიგანტური კინოსტუდიაა და მეტი არაფერი. მის ყოველდღიურობას მილიონობით ადამიანი პირდაპირ ეთერში ადევნებს თვალს. ტრუმენს აეჭვებს მის მიერ აღქმული რეალობა და მიემგზავრება, რათა შეიცნოს სიმართლე საკუთარ ცხოვრებაზე. ჯიმ კერი — ტრუმენ ბერბანკი ლორა ლინი — მერილ ბერბანკი/ჰანა ჯილი ედ ჰარისი — კრისტოფი ნატაშა მაკელჰოუნი — ლორენი/სილვია ნოა ემერიხი — მარლონი პოლ ჯიამატი — სიმეონი ჰოლანდ ტეილორი — ანჟელა ბერბანკი ბრაიან დელეიტი — კირკ ბერბანკი პიტერ კრაუზე — ტრუმენის შეფი ოქროს გლობუსი საუკეთესო მსახიობი კაცი დრამაში: ჯიმ კერი საუკეთესო მსახიობი კაცი მეორეხარისხოვან როლში: ედ ჰარისი საუკეთესო ორიგინალური საუნდტრეკი: ფილიპ გლასი, ბუხარდ დალვიცი BAFTA საუკეთესო რეჟისორი: პიტერ უირი „ტრუმენის შოუ“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „ტრუმენის შოუ“ — Allmovie-ზე „ტრუმენის შოუ“ — Box Office Mojo-ზე „ტრუმენის შოუ“ — Rotten Tomatoes „ტრუმენის შოუ“ — Metacritic-ზე სცენარი
ტათჰაგატა

ტათჰაგატა (სანსკ; პალი: तथागत Tathāgata) არის ბუდა შაკიამუნის ერთ-ერთი სახელი: „ის, ვინც ასე მოვიდა“ (ჩინ: 如来) ან „ის, ვინც ასე წავიდა“. ისტორიულად, ამ ეპითეტს თავად გაუტამა იყენებდა თავთან მიმართებაში. შემდეგში მიიღო არჰატის მნიშვნელობა. ტათჰაგატაგარბჰა
გაიჩაანთუბნის წმინდა გიორგის ეკლესია

გაიჩაანთუბნის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ გაიჩაანთუბანში. სტილისტური ანალიზით თარიღდება XIX საუკუნით. ეკლესია დარბაზულია (ზომები მინაშენებიანად - 21 X 15 მ), ნაგებია ქვიშაქვის კარგად გათლილი მოგრძო კვადრებით. გადმოცემით, ეკლესია აუშენებიათ ბერძენ ოსტატებს. ეკლესიას ოთხი შესასვლელი აქვს - სამხრეთით, დასავლეთით და ორი ჩრდილოეთ კედლის განაპირა ნაწილებში (ორივე ამოშენებულია). სამხრეთის და დასავლეთის შესასვლელები შიგნიდან თაღოვანია, გარედან სწორკუთხოვანი. დასავლეთის შესასვლელს გარედან დეკორატიული თაღი აგვირგვინებს. აფსიდის ღერძზე დიდი ზომის თაღოვანი სარკმელია, გვერდებზე - თითო სწორკუთხა ღრმა ნიში. აფსიდი დარბაზისაგან გამოყოფილია მხრებით, რომლებზედაც დაბჯენილი იყო სატრიუმფო თაღი. დარბაზის გრძივ გლუვ კედლებს უშუალოდ ეყრდნობა კამარა. ეკლესიის სამხრეთ ფასადზე, შესასვლელის ზემოთ, კედლის მთელ სიგრძეზე კედლის სისქის შემცირებით შექმნილია საფეხური, რომელსაც ეყრდნობა სამხრეთის სწორკუთხა მინაშენის კამარა. მინაშენში, ეკლესიის შესასვლელის ღერძზე, განივი კედლებით გამოყოფილია განიერი სწორკუთხოვანი კარიბჭე, რომელიც წინიდან მთელ სიგანეზე იყო გახსნილი. კარიბჭე განივ კედლებში გაჭრილი თითო კარით უკავშირდებოდა მინაშენის დასავლეთ და აღმოსავლეთ სათავსებს. ეკლესიას ჩრდილოეთითაც აქვს სწორკუთხოვანი მინაშენი. ორივე მინაშენის აღმოსავლეთ კედელში თაღოვანი სარკმელია, ეკლესიის აფსიდის მხარეს კი, კედლის სისქეში დიდი თაღოვანი ნიში. ეკლესიას შემოვლებული აქვს გალავანი, რომელსაც შესასვლელი სამხრეთის კედლის აღმოსავლეთ ნაწილში აქვს. საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
გალისხევის ეკლესია

გალისხევის ეკლესია — ეკლესია შიდა ქართლში, მდინარე სკრის ხეობის მარცხენა მხარეს, ნასოფლარ გალისხევის თავში. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (7,5 X 5,15 მ), ნაგებია ფიქალი ქვით. არქიტრავით გადახურული შესასვლელი სამხრეთითაა. აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლებში თითო სარკმელია. დარბაზის სწორკუთხა აფსიდის კუთხეებში მომრგვალებულია. შენობას კამაროვანი გადახურვა აქვს. ეკლესიის გარშემო შემორჩენილია გალავნის ნანგრევები. საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
კაბერი

კაბერი – ნასოფლარი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ გოსტიბედან 1 კმ-ზე. ნასოფლარზე მოიპოვება განვითარებული ფეოდალური ხანისათვის დამახასიათებელი კერამიკის ფრაგმენტები. შემორჩენილია ამავე ხანის ნასახლარები და წმინდა გიორგის ეკლესია. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. — გვ. 417-418. საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
კაბერის მცირე ეკლესია

კაბერის მცირე ეკლესია – ეკლესია კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ გოსტიბესაკენ მიმავალ გზასა და მდინარე გოსტიბესწყალს შორის, ფერდობზე, გზიდან ასი მეტრის მანძილზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. შენობა დაზიანებულია: ჩანგრეულია კამარა და კონქის ნაწილი, სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლის ზედა ნაწილები, დარბაზი ამოვსებულია ნანგრევებით. ეკლესია დარბაზულია (5,3 X 3,1 მ), ნაგებია დიდი თლილი ქვებით. შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილშია. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია. გადახურვა სატრიუმფო თაღს და კედლებს ეყრდნობა. საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
სალომიის ლომისის საყდარი

სალომიის ლომისის საყდარი – ეკლესია კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ გოსტიბეს სამხრეთ-დასავლეთით, ნამოსახლარ გორაზე, სალომიასწყლის მარჯვენა მხარეს. თარიღდება განვითარებული ფეოდალური ხანით. ძლიერ დაზიანებულია, გადარჩენილია მხოლოდ აღმოსავლეთის ფასადი საკურთხევლით. ეკლესიის მახლობლად არის ნასოფლარი, რომელზედაც შემორჩენილია ბაზალტის ზეთსახდელები - გელაზები. გადმოცემით აქ ლომისობა იმართებოდა. საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
გოსტიბეს წმინდა სამების ეკლესია

გოსტიბეს წმინდა სამების ეკლესია – ეკლესია კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ გოსტიბეს სასაფლაოზე. სამშენებლო წარწერის მიხედვით თარიღდება X-XI საუკუნეებით. ეკლესია დარბაზულია (11,5 X 5,9 მ), ნაგებია დიდი ზომის ტლანქად დამუშავებული მომწვანო-მოყვითალო ქვის კვადრებით. დაზიანებულია: ჩანგრეულია კამაროვანი გადახურვა, ფასადებზე მოსაპირკეთებელი ქვები ბევრ ადგილას ამოვარდნილია, ლავგარდნის მხოლოდ ფრაგმენტია შემორჩენილი, დარღვეულია იატაკის დონე, დარბაზი ერთი მეტრის სიმაღლეზე ამოვსებულია ნანგრევებით. ეკლესიაში შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილშია. ჩრდილოეთ კედელში, საკურთხეველთან ახლოს გაჭრილი კარი ამოქოლილია. ნახევაწრიული აფსიდის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია. დარბაზის გრძივ კედლებზე ორსაფეხურიანი პილასტრებია, რომლის პირველ საფეხურს კედლის დეკორატიული თაღები ეყრდნობა. მეორე საფეხურს ეყრდნობა კამარის საბჯენი თაღი. იმპოსტებს აქაც და სატრიუმფო თაღთანაც თაროს ფორმა აქვთ, წაკვეთილი ქვედა ნაწილით. კედლები შელესილი ყოფილა. შელესილობის ქვეშ, დასავლეთ და სამხრეთ კედლებზე, ქვაზე წითელი საღებავით დახატული ჯვრები ჩანს. პილასტრებზე ამოკვეთილია წრეში მოქცეული სწორმკლავა ჯვარი. აღმოსავლეთ ფასადზე სარკმელს რელიეფური, ზემოთ გრეხილბოლოებიანი თავსართი აქვს. თავსართზე გამოსახულია პატარა ჯვარი. სარკმლის გარშემო კიდევ ოთხი ჯვარია, ხოლო მეხუთე მოთავსებულია მათგან მოშორებით, სარკმლის ზემოთ. ყველა ჯვარი, თაღის ჯვრისაგან განსხვავებით, ჩაღრმავებულ ფონზეა ამოკვეთილი. ზოგიერთი ჯვრის ბოლოები დამთავრებულია ღილაკებით, სამ ჯვარს შემოვლებული აქვს წრე. ფასადის შუა ნაწილში ერთრიგად ამოკვეთილია ექვსი ერთმანეთის მსგავსი ჯვარი. მეშვიდე ასეთივე ჯვარი მოთავსებულია ქვედა რიგში. ამ ფასადის ფრონტონში გამოსახულია წაგრძელებული ფორმის, მაღალი რელიეფით ამოკვეთილი კიდევ ერთი ჯვარი, რომელიც აღმოსავლეთ კედლის სარკმლის თავსართის ჯვართან ერთად თავდაპირველი მშენებლობის ხანას მიეკუთვნება, დანარჩენები კი გვიანდელია. დასავლეთ ფასადის ჩრდილოეთ კუთხეში ერთ-ერთ ჯვარზე ოთხსტრიქონიანი ასომთავრული წარწერაა. ეკლესიის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კუთხეში მიწაზე დევს მონოლითი (0,62 X 0,72 მ), რომელზეც გამოსახულია წრეში ჩასმული ჯვარი, ისეთივე, როგორიც აღმოსავლეთ და დასავლეთ ფასადებზეა. მის ზედა არეზე შემორჩენილია ნაწილობრივ დაზიანებული ოთხსტრიქონიანი ასომთავრული წარწერა, რომელშიც მოხსენიებულია მშენებელი „დავით გალატოზი“. მოგვიანებით ეკლესიისათვის სამხრეთიდან მიუშენებიათ სწორკუთხა სათავსი, რომლისაგანაც მხოლოდ კონტურია შემორჩენილი. საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
31 მარტი

31 მარტი — გრიგორიანული კალენდრის 90–ე დღე (ნაკიან წლებში - 91–ე დღე). წლის ბოლომდე დარჩენილია 275 დღე. 1889 : ეიფელის კოშკის ინაუგურაცია პარიზში. 1931 : მიწისძვრა ანადგურებს მანაგუას, ნიკარაგუა. 1949 : ნიუფაუნდლენდი გახდა კანადის კონფედერაციის წევრი. 1964 : დიქტატურა ბრაზილიაში იწყება, გენერალი კასტელო ბრანკოს მეთაურობით. 1967 : ჯიმი ჰენდრიქსი წვავს საკუთარ გიტარას პირველად ლონდონის ასტორიის თეატრში. რის შედეგადაც ის ხელზე მეორე ხარისხის დამწვრობისთვის ჰოსპიტალიზებულ იქნა. 1979 : ბრიტანეთის ბოლო ჯარისკაცი ტოვებს მალტის კუნძულებს. 1991 : საქართველოში გაიმართა საყოველთაო რეფერენდუმი საქართველოს დამოუკიდებლობის აღდგენის შესახებ. გამოკითხულთა 98%-მა დადებითად უპასუხა. 1999 : ბორის ელცინი გადადგა რუსეთის პრეზიდენტის პოსტიდან. 2004 : გუგლი აქვეყნებს Gmail-ს — პირველ ვებ-ფოსტას 1 გიგაბაიტიანი სათავსით. 1990 : ჰუმანიტარული კავშირი კათარზისი გაიხსნა 2017 : პარაგვაიში დემონსტრანტებმა კონგრესის შენობა ჩაიგდეს ხელში. 1499: პიუს IV — რომის პაპი (გ. 1565) 1519 : ანრი II (საფრანგეთი) — საფრანგეთის მეფე. 1596 : დეკარტი, რენე — ფრანგი ფილოსოფოსი, მათემატიკოსი და მეცნიერი 1732 : ჰაიდნი, იოზეფ — ავტრიელი კომპოზიტორი 1906 : ტომონაგა სინიტირო — იაპონელი ფიზიკოსი. 1939 : გამსახურდია, ზვიად — მეცნიერი-ფილოლოგი, მწერალი, საზოგადო და პოლიტიკური მოღვაწე, საქართველოს პირველი პრეზიდენტი (გ. 1993) 1547 : ფრანსუა I (საფრანგეთი) — საფრანგეთის მეფე 1850 : ჯუსტი, ჯუზეპე — იტალიელი პოეტი (დ.1809) 1855 : შარლოტა ბრონტე — ინგლისელი მწერალი. 1967 : მალინოვსკი, როდიონ — სსრკ-ის სამხედრო მოღვაწე (დ. 1898) 2021 : ანზორ ერქომაიშვილი — ქართველი მუსიკოსი (დ. 1940) მართლმადიდებელი ეკლესია აღნიშნავს შემდეგი წმინდანების ხსენების დღეს: კირილე I ტროფიმე და ევკარპი ანინე ხუცესი (მოიხსენიება ასევე 26 მარტს) აგრეთვე: *მალტა: თავისუფლების დღე (1979). სხვა თვეები:
ვაშინგტონი (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი ვაშინგტონი შეიძლება აღნიშნავდეს: ვაშინგტონი, ჯორჯ — აშშ-ის პრეზიდენტი ვაშინგტონი — ქალაქი აშშ-ში ვაშინგტონი — შტატი აშშ-ში
ვახტანგ ჩიქოვანი

ვახტანგ ვლადიმირის ძე ჩიქოვანი (დ. 2 აგვისტო, 1919, თბილისი — გ. 1 მარტი, 1944) — ქართველი ჯარისკაცი, საბჭოთა კავშირის გმირი, 861-ე პოლკის ქიმიური სამსახურის ხელმძღვანელი, უფროსი ლეიტენანტი. 21 წლის ასაკში დაიღუპა უკრაინაში, სოფელ ვოდიანიკის სიახლოვეს გერმანიის სამხედრო შენაერთებდთან ბრძოლისას. დაიბადა თბილისში, 1919 წლის 2 აგვისტოს. დაწყებითი განათლება მიიღო რკინიგზის I (დღეს 150-ე საჯარო) სკოლაში. დაასრულა თბილისის სახელწმიფო უნივერსიტეტის 3 კურსი. ჯარში 1941 წლიდან. 1942 წელს დაასრულა ქიმიური თავდაცვის სახელმწიფო აკადემია. ფრონტზე 1942 წლიდან. 861-ე პოლკის ქიმიური სამსახურის ხელმძღვანელი, უფროსი ლეიტენანტი ჩიქოვანი გამოირჩა 1943 წლის დეკემბრის — 1944 წლის თებერვლის ბრძოლებში. 1943 წლის დეკემბრის ბრძოლებში უფროსი ლეიტენანტი საკუთარი სურვილით ხელმძღვანელობდა ქვეითთა დანაყოფს და აიღო ქალაქ ჩერკასის (უკრაინა) პიონერთა სასახლის შენობა — გერმანელთა გამაგრებული პუნქტი. 1944 წლის თებერვალში მან შეცვალა პოლკის ხელმძღვანელი ლეიტენანტი უკოლოვი და ათი (10) კაცისგან შემდგარი ჯგუფით გადავიდა მდინარე როსის მეორე მხარეს, შევიდა გერმანელთა ზურგში და გამოიწვია მათ რიგებში გაურკვევლობა. ამავდროულად როტის ძირითადი ნაწილი გადავიდა მეორე მხარეს და შეუტია მოწინააღმდეგეს. ბრძოლის შედეგად გერმანელებმა დაკარგეს ჯარისკაცთა როტა, ტყვედ ჩაბარდა 60 ადამიანი. მტრის დევნისას როტამ გაათავისუფლა ორი დასახლებული პუნქტი. 1944 წლის 1 მარტს, 25 წლის ასაკში, ბრძოლაში დაიღუპა მტრის ნაღმისგან. სსრ კავშირის უმაღლესი საბჭოს 1944 წლის 13 სექტემბრის განკარგულებით გერმანელ ფაშისტებთან ბრძოლაში გამოჩენილი სიმამაცის, ვაჟკაცობისა და გმირობისთვის, უფროს ლეიტენანტ ვახტანგ ვლადიმირის ძე ჩიქოვანს მიენიჭა საბჭოთა კავშირის გმირის წოდება. დაჯილდოებულია ლენინის, წითელი დროშის, სამამულო ომის II ხარისხის, წითელი ვარსკვლავის ორდენებითა და მედლებით. დაკრძალულია ჩერკასის ოლქის სვენიგოროდის რაიონის სოფელ ვოდიანიკში. საფლავზე აღმართულია ობელისკი. სოფელ იაბლონევკას მიმდებარე ტერიტორიაზე, სადაც გაიმართა ბრძოლები, აღმართულია სტელა გმირის სურათით. ქალაქ ჩერკასის პიონერთა სასახლეზე აღმართული იყო მემორიალური დაფა. ქალაქ ჩერკასში და დასახლება სტებლევში გმირის სახელს ატარებენ ქუჩები. ვახტანგ ჩიქოვანის სახელს ატარებდა ასევე თბილისის რკინიგზის I სკოლის პიონერთა დანაყოფი. ავტორთა კოლექტივი. აკადემიკოს ნ. ბერძენიშვილის საერთო რედაქციით. მათ ასახელეს საბჭოთა სამშობლო (საბჭოთა კავშირის გმირები საქართველოდან). / საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემია. ივ. ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის ინსტიტუტი. გამომცემლობა ”საბჭოთა საქართველო” თბილისი - 1964 Цкитишвили К. В., Чинчилакашвили Т. Г. Герои Советского Союза из Грузии. Тб, 1981 ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 1.7 1.8 ვახტანგ ჩიქოვანი[მკვდარი ბმული], 150-ე საჯარო სკოლის ოფიციალური საიტი.
შამილ შეთეკაური

შამილ შეთეკაური (დ. 10 ივლისი, 1955, ხონე, დუშეთის მუნიციპალიტეტი — გ. 1 აგვისტო, 2018, გამარჯვება, გარდაბნის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი მეცნიერი, ბოტანიკოსი, მცენარეული მრავალფეროვნების სპეციალისტი, ეკოლოგისტი, ხმელთაშუა ზღვისა და კავკასიის ენდემური სახეობების სპეციალისტი. საქართველოს ბოტანიკური საზოგადოების წევრი (1980), ხმელთაშუა ზღვის ქვეყნების ფიტოტაქსონომიური საერთაშორისო საზოგადოების წევრი (OPTIMA) (2002), საერთაშორისო გეოგრაფიული კავშირის წევრი (IGU) (2002), ლონდონის ლინეს წევრი (SLF) (2007), ბუნების დაცვის მსოფლიო კავშირის კავკასიის რეგიონალური ექსპერტი (IUCN) (2008), კეცხოველის ბოტანიკის ინსტიტუტის სამეცნიერო საბჭოს წევრი (2008). 1955 წლის 10 ივლისს დაიბადა დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხონეში. 1973-1978 წლებში სწავლობდა სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის მებაღეობა-მევენახეობის ფაკულტეტზე. 1982-1986 წლებში სწავლობდა ბოტანიკის ინსტიტუტის ასპირანტურაში. 1987 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია. 1999 წელს დაიცვა დოქტორის დისერტაცია. 2006 წლიდან მუშაობს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის, ზუსტი და საბუნებისმეტყველო ფაკულტეტის ბიომრავალფეროვნების ასისტენტ პროფესორი. 2010 წლიდან თბილისის ბოტანიკური ბაღისა და ბოტანიკური ინსტიტუტის მცენარეთა სისტემატიკისა და გეოგრაფიის განყოფილების გამგე. 2015 წელს მისი სახელი მიენიჭა კავკასიის ენდემური ობობის სახეობას: Incestophantes shetekaurii (Linyphiidae),. ხანგრძლივი ავადობის შემდეგ გარდაიცვალა 2018 წლის 1 აგვისტოს, გარდაბნის მუნიციპალიტეტის სოფელ გამარჯვებაში. Ш.К. Шетекаури, Л.А. Цискараули. 2004. Cистематическая и географическая структура высокогорных лугов Большого Kавказа (в пределах Грузии). Кавк. геогр. журнал, Тбилиси, 4, с. 68-74. Ш.К. Шетекаури. 2004. Анализ высокогорной дендрофлоры Сванети, Рача-Лечхуми, Шига Картли (южные склоны Центрального Кавказа). Зам. сист. геогр. раст. Тбилиси, вып. 44-45, 165-171. Р.И. Гагнидзе, К.Р. Кимеридзе, Н.А. Маргалитадзе, Ш.К. Шетекаури, Д.К.Челидзе, Д.Г. Кикодзе. 2004. Стратегия охраны флороценотипов Кавказа. Зам. сист. геогр. раст. Тбилиси, вып. 44-45, 172-176. R. Gagnidze, Sh.Shetekauri, N.Margalitadze, A.Kikodze. 2006. Svaneti. Tbilisi, 53 p. Sh. Shetekauri, L. Tsiskarauli, T. Zangurashvili.2006. High mountain flora of Pirikitio Khevsureti and Tusheti(norteastern part of the Caucasus). Flora Mediterranea, vol. 16. p. 355-378 Ш. К. Шетекаури, Л. А. Цискеараули, Н. Г. Барнавели. 2007 Вотанико- географическое разнообразие дендрофлоры высокогорий Большого Кавказа. Кавказск. геогр. журн. 7, с.170-176 S. SeTekauri, m. pavliaSvili. 2009. მდინარე ქსნის ხეობის წყალშემკრები აუზის მდელოების ტაქსონომიურ-გეოგრაფიული სტრუქტურა და ფლორეცენოზური ეტიუდები. Sh. Shetekauri, Jakoby M. 2009. Mountain flowers & tree of Caucasia. Instambul. Bunebaprint, 320p. Sh. Shetekauri, Jakoby M. 2009. Gebirgsflora & Baume des Kaukasus. . Instambul. Bunebaprint, 315s. Th. Gregor, Lmeierott & Sh. Shetekauri, 2010. Fruhling im Lagodekhi-Urwald.Natur und Museum. Band 140, Heft 3 /4. Senkenberg Short biography ↑ World Spider Catalog (2015). Version 16. ბუნებრივი ისტორიის ბერნის მუზეუმი (23 April 2015). ციტირების თარიღი: 23 April 2015. ↑ Nentwig W, Blick T, Gloor D, Hänggi A, Kropf C (2015): Spiders of Europe. Version 04/2015 (23 April 2015). ციტირების თარიღი: 23 April 2015.
ტიბერიუს II (ბიზანტია)

ტიბერიუს II კონსტანტინე (დ. 520/535 — გ. 14 აგვისტო, 582) — ბიზანტიის იმპერატორი 578–582 წლებში. წარმოშობით იყო თრაკიელი. იმპერატორ იუსტინე II-ს პირადი დაცვის უფროსი და მეგობარი. იმპერიას ფაქტობრივად ერთპიროვნულად მართავდა 574 წლიდან, როდესაც ის იუსტინე II-მ იშვილა და თანამმართველად გამოაცხადა, ხოლო თვითონ ქვეყნის მართვას განერიდა. ტიბერიუსი არ ზრუნავდა პირად კეთილდღეობაზე. მას მთავრ მიზნად მიაჩნდა საყოველთაო კეთილდღეობა. ამისთვის ხაზინიდან სოლიდურ ხარჯებსაც არ ერიდებოდა. მისი კურსით უკმაყოფილო დედოფალმა სოფია-მ და მხედართმთავარმა იუსტინიანემ მისი ჩამოგდების მიზნით მოაწყვეს შეთქმულება, რომელიც გამჟღავნდა. თუმცა ტიბერიუსმა გამოიჩინა იმ დროისთვის გაუგონარი სულგრძელობა და შეთქმულები ცოცხალი დატოვა. მრავალი ბრძოლა გადახდა სპარსელებთან, სლავებთან და ავარებთან. მათ ებრძოდა გარდამავალი უპირატესობით. 582 წელს თავისი ასული შერთო მხედართმთავარ მავრიკიოსს და იგი გამოაცხადა მემკვიდრედ. ისტორიაში შევიდა როგორც ჭკვიანი და წინდახედული მმართველი. „ბიზანტიური ცივილიზაცია“, ვალერი ასათიანი, თბილისი, 2006 წელი. გვ. 481-482
მავრიკიოსი (ბიზანტია)

მავრიკიოსი (დ. 539 — გ. 27 ნოემბერი, 602) — ბიზანტიის იმპერატორი 582-602 წლებში. წარმოშობით იყო კაბადოკიელი. იმპერატორ ტიბერიუს II-ის სიძე. მუშაობდა კონსტანტინოპოლში ნოტარიუსად. 577 წელს დაინიშნა აღმოსავლეთის მაგისტროსად. წარმატებით აწარმოებდა ომს სპარსელებთან. 581 წელს დაქორწინდა იმპერატორ ტიბერიუს II-ის ქალიშვილზე კონსტანტინაზე და გამოცხადდა ტახტის მემკვიდრედ. 582 წელს ტიბერიუსის სიკვდილის შემდეგ გახდა იმპერატორი. მმართველობა მოუხდა ქვეყნისათვის მძიმე პოლიტიკურ და ეკონომიკურ პირობებში. 591 წელს ქვეყნიდან ერთ-ერთი მხედართმთავრის მიერ განდევნილ სპარსეთის უფლისწულ ხოსროს დაეხმარა ტახტის დაბრუნებაში. მასვე მიათხოვა უფროსი ქალიშვილი. რის შედეგადაც ორ სახელმწიფოს შორის დაიდო ხელსაყრელი ზავი და ქვეყნის აღმოსავლეთით მშვიდობამ დაისადგურა. რამაც მავრიკიოსს საშუალება მისცა მნიშვნელოვანი ძალები გადაესროლა ბალკანეთში და იტალიაში, სადაც ასევე წარმატებებს მიაღწია. მის დროს დაიწყო ქვეყნის დეცენტრალიზცია. შეიქმნა ნახევრადდამოუკიდებელი საეგზარქოსოები რავენაში (584) და კართაგენში (591). მავრიკიოსის ანდერძის მიხედვით (597) იმპერია მის ვაჟიშვილებს შორის უნდა დანაწილებულიყო. ცნობილია, რომ მას ჰყავდა 10 შვილი: 4 ქალიშვილი და 6 ვაჟიშვილი. მავრიკიოსი დაამხეს აჯანყებულმა ჯარისკაცებმა ფოკას მეთაურობით. ის შეიპყრეს და სიკვდილით დასაჯეს 602 წლის 27 ნოემბერს. მანამდე კი მის თვალწინ სიკვდილით დასაჯეს მისი ექვსივე ვაჟიშვილი. ხოლო დედოფალი და სამი ქალიშვილი მონასტერში გამოკეტეს. სიმამრის მკვლელობის გამო ხოსრო II-მ დაარღვია ზავი და ისევ დაუპირისპირდა ბიზანტიის იმპერიას. რამაც საბოლოოდ აღმოსავლეთის პროვინციების გაჩანგება გამოიწვია. მავრიკიოსმა იმპერიის ოფიციალურ ენად ლათინურის ნაცვლად გამოაცხადა ბერძნული ენა. მავრიკიოს მიაწერენ ასევე სამხედრო სახელმძღვანელოს „სტრატეგიკონის“ ავტორობას. ვალერი ასათიანი, „ბიზანტიური ცივილიზაცია“, თბილისი, 2006 წელი. გვ. 482; ბოგვერაძე ა., ადრეფეოდალური ქართული სახელმწიფოები VI–VIII სს-ში, წგ.:საქართველოს ისტორიის ნარკვევები, ტ. 2, თბ., 1973; ქართული დიპლომატიური ლექსიკონი, მთ. რედ. რ. მეტრეველი, ტ. 2, თბ., 1999.
ბარიტუს ეროვნული პარკი

ბარიტუს ეროვნული პარკი (ესპ. Parque Nacional Baritú) — ეროვნული პარკი არგენტინაში. მდებარეობს სანტა-ვიქტორიას დეპარტამენტში, სალტის პროვინციის ჩრდილოეთით, ჩრდილოეთ-დასავლეთ არგენტინაში. პარკი ესაზღვრება ბოლივიას (ტარიხის პროვინცია) და სწორედ ამ ქვეყნიდან უფრო ადვილი მისადგომია. მისი ფართობი შეადგენს 720 კმ² და ეს მხოლოდ ტროპიკული პარკია არგენტინაში. ეროვნული პარკი შეიქმნა 1974 წელს. ის შემოსაზღვრულია მთებით. კლიმატი ცხელი და ტენიანია. ნალექების რაოდენობა შეადგენს 900-1300 მმ. პარკის ფაუნა შედგება გადაშენების პირას მყოფი ისეთი სახეობებისაგან, როგორიცაა ლეოპარდი და ონზა. არგენტინის ეროვნული პარკების სია ეროვნული პარკის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2011-07-13 საიტზე Wayback Machine.
Embryo (პინკ ფლოიდის სიმღერა)

„Embryo“ (აგრეთვე ცნობილი როგორც The Embryo) — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ პინკ ფლოიდის სიმღერა. იგი სრულდებოდა ჯგუფის მიერ, 1970-1971 წლების კონცერტებზე, მაგრამ მის სტუდიურ ალბომებში არასოდეს შესულა. ერთადერთი ცნობილი სტუდიური ვერსია შეტანილია ჯგუფის კომპილაციურ Works და ლეიბლის Harvest Records მიერ 1970 წელს გამოცემულ კომპილაციაში Picnic – A Breath of Fresh Air. დეივიდ გილმორი: Embryo ჩავწერეთ 1968 ან 1969 წელს და არ დაგვიმთავრებია. რაღაც მიზეზის გამო ყველა შეეშვა. ჩაწერა არ დაგვიმთავრებია. EMI-მ ხმის მიქსისთვის ნორმან სმითი მიიწვია და ჩვენი თანხმობის გარეშე გამოსცეს. ეს არის ერთ-ერთი იმ მცირე რაოდენობის სიმღერებიდან, დაუსრულებელი რომ დარჩა. საკონცერტო შესრულებისას კომპოზიციას, როგორც წესი, იმპროვიზაციული ნაწილის მსვლელობისას ახლდა ბავშვების სიცილი და სხვადასხვა სტერეოეფექტი, რომელსაც რიკ რაიტის ინსტრუმენტები გამოსცდემდნენ. საკონცერტო შესრულება 25 წუთამდეც გრძელდებოდა. ↑ სტრონგი, მარტინ ჩ. (2004). The Great Rock Discography, მეშვიდე, ედინბურგი: Canongate Books, გვ. 1177. ISBN 1-84195-551-5.  ↑ მებეტი, ენდი (1995). The Complete Guide to the Music of Pink Floyd. ლონდონი: Omnibus Press. ISBN 0-7119-4301-X.
კალილეგუის ეროვნული პარკი

კალილეგუის ეროვნული პარკი (ესპ. Parque Nacional Calilegua) — ეროვნული პარკი არგენტინაში. მდებარეობს ხუხუის პროვინციის სამხრეთ-აღმოსავლეთში, ლედესმის დეპარტამენტში, კალილეგუის ბორცვების აღმოსავლეთ ფერდობებზე. პარკი შეიქმნა 1979 წელს. მისი საერთო ფართობი 295კმ²-ია და ქვეყნის ამ ნაწილში ის უდიდესი ეროვნული პარკია. არგენტინის ეროვნული პარკების სია ეროვნული პარკის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2007-06-06 საიტზე Wayback Machine.
ჩაკოს ეროვნული პარკი

ჩაკოს ეროვნული პარკი (ესპ. Parque Nacional Chaco) — ეროვნული პარკი არგენტინაში. მდებარეობს ჩაკოს პროვინციაში. პარკის ფართობი შედაგენს 150კმ². ის შეიქმნა 1954 წელს აღმოსავლეთ ჩაკოს დასაცავად, რომელიც წარმოადგენს თბილ დაბლობებს, ნალექების წლიური მაქსიმალური რაოდენობით 750-1300 მმ. არგენტინის ეროვნული პარკების სია ეროვნული პარკის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2011-09-02 საიტზე Wayback Machine.
Summer '68

„Summer '68“ — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ პინკ ფლოიდის სიმღერა. მისი ავტორია რიჩარდ რაიტი. სიმღერა შეტანილია ჯგუფის 1970 წლის სტუდიურ ალბომში Atom Heart Mother. ეს არის ალბომის ერთადერთი კომპოზიცია, რომელიც არასოდეს შესრულებულა კონცერტებზე. მის ტექსტში საუბარია ერთდღიან სიყვარულზე. სიმღერის სამუშაო სახელწოდება იყო „One Night Stand“. რაიტის თქმით, ლექსების წერა არც ისე სასიამოვნო საქმე იყო მისთვის, თუმცა ეს სიმღერა მის რეალურ გრძნობებზეა. სხვადასხვა წყაროში მითითებულია, რომ ეს მისი ერთადერთი სიმღერაა, რომელიც თავად მოსწონდა. სიმღერაში ჟღერს რაიტის საყვარელი თემა - პოპულარული ჯგუფის წევრს ერთდღიანი სიყვარულის განცდა აქვს. მოვლენებს, როგორც ცნობილია, ნამდვილად ჰქონდა ადგილი ჯგუფის 1968 წლის საზაფხულო ამერიკული ტურნეს დროს. რაიტი: გრუპი გოგონები ყველგან იყვნენ. მოდიოდნენ და გემსახურებოდნენ, გირეცხავდნენ, შენთან ეძინათ, მერე კი ჰონორეას გიტოვებდნენ. სიმღერაში ჟღერს ჩასაბერი ინსტრუმენტები. სხვადასხვა რესურსის მიხედვით, ეს შესაძლებელია იყოს სინთეზატორი, მაგრამ ამის უარყოფა ბევრი მიზეზით შეიძლება. 1990-იანების ერთ-ერთ ინტერვიუში რაიტი ახსენებს, რომ მისი პირველი სინთეზატორი იყო VCS3. ამ შემთხვევაში დასაშვებია, რომ სინამდვილეში გამოიყენებოდა Moog. მაგრამ ეს თეორიაც გაბათილდება - კლიფ ჯოუნსის წიგნის მიხედვით, შესაძლებელია ეს იყოს თავად ები-როუდის ადგილობრივი მინი-ორკესტრი. აგრეთვე ვარაუდობენ რომ ეს მელოტრონი იყო, რომლის ჟღერადობის პარამეტრები უბრალოდ შეცვალეს. მეორე ვოკალს სიმღერაში დევიდ გილმორი ასრულებს. სიმღერის დასაწყისში ჟღერს რაიტის ღიღინი (doo, doo...). ↑ სტრონგი, მარტინ ჩ. (2004). The Great Rock Discography, მეშვიდე, ედინბურგი: Canongate Books, გვ. 1177. ISBN 1-84195-551-5.  ↑ მებეტი, ენდი (1995). The Complete Guide to the Music of Pink Floyd. ლონდონი: Omnibus Press. ISBN 0-7119-4301-X.