laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ხერიკა

ხერიკა (ესპ. Jérica, კატ. Xèrica) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ალტო-პალანსიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 78,28 კმ². მოსახლეობა — 1559 კაცი (2020 წ.). კასტელიონის მუნიციპალიტეტები ხერიკიის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
მატეტი

მატეტი (ესპ. Matet, კატ. Matet) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ალტო-პალანსიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 14,89 კმ². მოსახლეობა — 83 კაცი (2020 წ.). კასტელიონის მუნიციპალიტეტები მატეტის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2020-07-23 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ნავახასი

ნავახასი (ესპ. Navajas, კატ. Navaixes) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ალტო-პალანსიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 7,89 კმ². მოსახლეობა — 720 კაცი (2020 წ.). კასტელიონის მუნიციპალიტეტები ნავახასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
პავიასი

პავიასი (ესპ. Pavías, კატ. Pavies) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ალტო-პალანსიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 14,41 კმ². მოსახლეობა — 68 კაცი (2020 წ.). კასტელიონის მუნიციპალიტეტები პავიასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
საკანიეტი

საკანიეტი (ესპ. Sacañet, კატ. Sacanyet) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ალტო-პალანსიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 30,5 კმ². მოსახლეობა — 62 კაცი (2020 წ.). კასტელიონის მუნიციპალიტეტები საკანიეტის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
პინა-დე-მონტალგრაო

პინა-დე-მონტალგრაო (ესპ. Pina de Montalgrao, კატ. Pina) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ალტო-პალანსიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 31,6 კმ². მოსახლეობა — 110 კაცი (2020 წ.). კასტელიონის მუნიციპალიტეტები პინა-დე-მონტალგრაოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
სეგორბე

სეგორბე (ესპ. Segorbe, კატ. Sogorb) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ალტო-პალანსიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 106,1 კმ². მოსახლეობა — 9097 კაცი (2020 წ.). კასტელიონის მუნიციპალიტეტები სეგორბის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
სონეხა

სონეხა (ესპ. Soneja, კატ. Soneixa) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ალტო-პალანსიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 29,1 კმ². მოსახლეობა — 1456 კაცი (2020 წ.). კასტელიონის მუნიციპალიტეტები სონეხის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
სოტ-დე-ფერერი

სოტ-დე-ფერერი (ესპ. Sot de Ferrer, კატ. Sot de Ferrer) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ალტო-პალანსიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 8,64 კმ². მოსახლეობა — 409 კაცი (2020 წ.). კასტელიონის მუნიციპალიტეტები სოტ-დე-ფერერის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ტერესა

ტერესა (ესპ. Teresa, კატ. Teresa) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ალტო-პალანსიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 19,89 კმ². მოსახლეობა — 247 კაცი (2020 წ.). კასტელიონის მუნიციპალიტეტები ტერესიის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ტორასი

ტორასი (ესპ. Torás, კატ. Toràs) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ალტო-პალანსიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 16,8 კმ². მოსახლეობა — 232 კაცი (2020 წ.). კასტელიონის მუნიციპალიტეტები ტორასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ელ-ტორო

ელ-ტორო (ესპ. El Toro, კატ. El Toro) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ალტო-პალანსიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 109,95 კმ². მოსახლეობა — 241 კაცი (2020 წ.). კასტელიონის მუნიციპალიტეტები ელ-ტოროს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ვალ-დე-ალმონასიდი

ვალ-დე-ალმონასიდი (ესპ. Vall de Almonacid, კატ. La Vall d'Almonesir) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ალტო-პალანსიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 21,12 კმ². მოსახლეობა — 263 კაცი (2020 წ.). კასტელიონის მუნიციპალიტეტები ვალ-დე-ალმონასიდის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ვივერი

ვივერი (ესპ. Viver, კატ. Viver) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ალტო-პალანსიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 49,9 კმ². მოსახლეობა — 1572 კაცი (2020 წ.). კასტელიონის მუნიციპალიტეტები ვივერის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2021-02-06 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ედუარ მენდი

ედუარ ოსოკ მენდი (დ. 1 მარტი, 1992) — სენეგალელი ფეხბურთელი. ამჟამად თამაშობს საფეხბურთო კლუბ „ჩელსისა“ და სენეგალის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებში. თამაშობს მეკარის პოზიციაზე. ჩელსი: (3) უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგა (1): 2020–21 უეფა-ს სუპერთასი (1): 2021 ფიფა-ს მსოფლიო საკლუბო ჩემპიონატი (1): 2022 ედუარ მენდი — Soccerway L’Équipe ედუარ მენდი — Transfermarkt
მარსელ ნიატ ნჯიფენჯი

მარსელ ნიატ ნჯიფენჯი (დ. 26 ოქტომბერი, 1934) — კამერუნელი პოლიტიკოსი. კამერუნის სახალხო დემოკრატიული მოძრაობის წევრი. 2013 წლის 12 ივნისიდან არის კამერუნის სენატის პრეზიდენტი. ჰყავს მეუღლე და ოთხი შვილი. ↑ Armand Essogo, "Marcel Niat Njifenji, Un homme d’expérience à la tête du Sénat", Cameroon Tribune, 13 June 2013 (ფრანგული).
კამერუნის სენატი

სენატი — კამერუნის თანამედროვე პარლამენტის ზედა პალატა და საკანონმდებლო ხელისუფლების ერთ-ერთი განშტოება. შედგება 100 წევრისგან, რომელთაგანაც 70 არჩევნების გზით ირჩევა, ხოლო 30 ინიშნება პრეზიდენტის მიერ. სენატის შემადგენლობა 5 წელიწადში ერთხელ ირჩევა. სენატი 1996 წელს შეიქმნა. 2013 წლიდან ორგანოს ხელმძღვანელობს მარსელ ნიატ ნჯიფენჯი. ოფიციალური საიტი
კლდის ნიუკა

კლდის ნიუკა (ლათ. Arum rupicola) — მრავალწლოვანი ტუბერიანი ბალახოვანი მცენარე ნიუკასებრთა ოჯახისა. აქვს მოგრძოშუბისებური ფოთლები, ფოთლის ყუნწზე გრძელი საყვავილე ღერო. ლანცეტისებური საბურველი, გარედან — იისფერი, მეწამული ან მოთეთრო-მოყვითალო. ყვითელი ნაყოფი. ყვავის და ნაყოფმსხმოიარობს აპრილ-ივნისში. გავრცელებულია თითქმის მთელ კავკასიაში, ხმელთაშუაზღვისპირეთსა და ახლო აღმოსავლეთში. საქართველოს ტერიტორიაზე ძირითადად აღმოსავლეთ ნაწილსა და აჭარაში გვხვდება. იზრდება ბუჩქნარებში, ტენიან და ქვიან ადგილებში. ↑ სუხიტაშვილი კახაბერ, საქართველოს ყვავილოვანი მცენარეები, თბ.: კავკასიის გარემოსდაცვითი არასამთავრობო ორგანიზაციების ქსელი, 2018. — გვ. 54.
ჩვეულებრივი სურო

ჩვეულებრივი სურო (ლათ. Hedera helix) — მცენარე არალიისებრთა ოჯახისა. მიწაზე გართხმული და მცოცავი ლიანა ბუჩქია. უნაყოფო ყლორტების ფოთლები სამკუთხა-კვერცხისებური ფორმისაა, 3–7-ნაკვთიანი. ნაკვთები-ისრისებურია, შეფერილობით — მუქი მწვანე, ზედა მხარეზე მოხატული ძარღვების შეფერილობის გამო ზოგჯერ მოთეთრო. სანაყოფე ყლორტების ფოთლები მთლიანი, კვერცხისებური ან რომბისებურია. ყვავილედი წარმოადგენს სწორადმდგომ ქოლგას. გვირგვინი მწვანე ფერისაა. ყვავის სექტემბერ-თებერვალში, ნაყოფმსხმოიარობს აპრილ-ივლისში. გავრცელებულია კავკასიაში, ცენტრალურ და სამხრეთ ევროპაში, მცირე აზიასა და ირანში. გვხვდება მთელ საქართველოში. იზრდება დაბლობიდან მთის შუა სარტყლამდე — ტყეებსა და ბუჩქნარებში. ↑ მაყაშვილი ა., ჩვეულებრივი სურო // ბოტანიკური ლექსიკონი, თბ.: „საბჭოთა საქართველო“, 1961. ↑ სუხიტაშვილი კახაბერ, საქართველოს ყვავილოვანი მცენარეები, თბ.: კავკასიის გარემოსდაცვითი არასამთავრობო ორგანიზაციების ქსელი, 2018. — გვ. 56.
ქართული ძირმწარა

ქართული ძირმწარა (ლათ. Aristolochia iberica) — მეტ-ნაკლებად დაკლაკნილი მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარე ძირმწარასებრთა ოჯახისა. ქვედა ფოთლები ქერცლოვანია, მისი მომდევნო ფოთლები მოკლეყუნწიანი და მცირე ზომისაა, ზედები კი — დიდი ზომისა და გრძელყუნწიანი. ფოთლის ქვედა მხარე მკრთალია, მოფენილია ბეწვებით; ზედა მხარე თითქმის შიშველია. მოყვანილობით ფართოკვერცხისებურია ან ფართოგულისებური, ძირში ღრმა ამონაკვეთით. აქვს იღლიური და მარტოული ყვავილები. ყვავილსაფრის გაფართოებული ნაწილი ცილინდრული ფორმისაა. ყვავილსაფრის მილი ძლიერაა მოხრილი. ყვავის და ნაყოფმსხმოიარობს აპრილ-მაისში. გავრცელებულია სამხრეთ კავკასიასა და მცირე აზიაში. გვხვდება კახეთსა და დასავლეთ საქართველოში. იზრდება მუხნარებში, რცხილნარებში, ჭალის ტყეებში, ბუჩქნარებში, ძირითადად — ქვედა სარტყელში. ↑ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 277. ↑ სუხიტაშვილი კახაბერ, საქართველოს ყვავილოვანი მცენარეები, თბ.: კავკასიის გარემოსდაცვითი არასამთავრობო ორგანიზაციების ქსელი, 2018. — გვ. 58.
ჰაინრიხ VII

ჰაინრიხ VII (დ. დაახლოებით 1275, ვალანსიენი — გ. 24 აგვისტო, 1313, ბუონკონვენტო) — გერმანიის მეფე 1312 წლიდან. ლუქსემბურგთა დინასტიის პირველი წარმომადგენელი. 1310 თავის შვილს იოანეს მოუპოვა ჩეხეთის სამეფო ტახტი. უშედეგოდ დამთავრდა მისი ექსპანსია იტალიაში (1310–1313). გიოშვილი ნ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 592.
ბერძნული ტაძარი

ბერძნული ტაძარი (ძვ. ბერძნ.: ὁ ναός, „საცხოვრებელი“) — ნაგებობები ანტიკურ საბერძნეთში, რომლებიც საკულტო ქანდაკებებისთვის იგებოდა, როგორც ბერძნული აკლდამის ნაწილი. თვით ეს ტაძრები საკულტო მნიშვნელობას არ ატარებდა, ვინაიდან მსხვერპლშეწირვა და რიტუალები შესაბამისი ღვთაებისათვის ტაძრის გარეთ ხდებოდა. ეს ტაძრები ხშირად ღვთაებებისთვის მიძღვნილი საჩუქრების შესანახი ადგილი იყო. ეს ტაძრები ბერძნული არქიტექტურის ყველაზე მნიშვნელოვანი და მეტად გავრცელებული შენობებია. სამხრეთ-დასავლეთ აზიისა და ჩრდილოეთ აფრიკის ელინისტურ სამეფოებში ამ დანიშნულებით აგებული ტაძრები ხშირად ადგილობრივ ტრადიციებს მისდევდა. მიუხედავად იმისა, რომ ბევრგან ბერძნული გავლენა აშკარაა, ეს ნაგებობები ჩვეულებრივ ბერძნულ ტაძრებად არ მიიჩნევა. ეს ეხება გრეკო-პართიულ და ბაქტრიულ ტაძრებს, ასევე პროლემეოსის ნიმუშებსაც, რომლებიც ეგვიპტურ ტრადიციას მისდევს. Gottfried Gruben: Die Tempel der Griechen. Hirmer, München 2001 (5. edn.), ISBN 3-7774-8460-1 Manfred Bietak (ed.): Archaische Griechische Tempel und Altägypten. Österreichische Akademie der Wissenschaften, Wien 2001, ISBN 3-7001-2937-8 Ralf Schenk: Der korinthische Tempel bis zum Ende des Prinzipats des Augustus. Internationale Archäologie Vol. 45, 1997, ISBN 978-3-89646-317-3
ლესოთოს სენატი

სენატი — ლესოთოს თანამედროვე პარლამენტის ზედა პალატა და საკანონმდებლო ხელისუფლების ერთ-ერთი განშტოება. შედგება 33 წევრისგან, სენატის შემადგენლობა 5 წელიწადში ერთხელ ირჩევა. სენატი 1965 წელს შეიქმნა. ოფიციალური საიტი
მუხლიოტისა

წმინდა მარიამ მონღოლის ეკლესია, ასევე მუხლიოტისა (ბერძნ.: Θεοτòκος Παναγιώτισσα, სიტყვასიტყვით „უწმინდესი ღვთისმშობელი“ ან Παναγία Μουχλιώτισσα; თურქული სახელი: Kanlı Kilise, ნიშნავს „სისხლის ეკლესიას“), აღმოსავლეთ მართლმადიდებლური ეკლესია სტამბოლში. ეს კონსტანტინოპოლის ერთადერთი ბიზანტიური ტაძარია, რომელიც მეჩეთად არასდროს გადაუკეთებიათ და ყოველთვის ბერძნულ მართლმადიდებლური ეკლესია იყო. ეკლესია, რომელიც ძირითადად დახურულია და მაღალი გალავნის უკან იმალება, სტამბოლის ფათიჰის უბანში მდებარეობს, ფენერის რაიონი. ტაძარი აგებულია კაფერ მეკტები სოკაკზე, ბორცვი, რომელიც ოქროს რქას გადაჰყურებს, ფანარის ბერძნული მართლმადიდებლური სასწავლებლის შორიახლოს.
ლევან ყოჩიაშვილი

ლევან ყოჩიაშვილი (დ. 26 თებერვალი, 1978) [წყარო არ არის მითითებული 1118 დღე] — ქართველი მსახიობი. განსაკუთრებული პოპულარობა მოუპოვა სერიალ „ჩემი ცოლის დაქალებში“ შესრულებულმა „დათო გოცირიძის“ როლმა. გადაღებულია ფილმებში: „ჭამა და სექსი“, „ჩემი ცოლის დაქალის ქორწილი“. ეროვნული ფილმოგრაფია
საქინა ხანუმის მეჩეთი

საქინა ხანუმის მეჩეთი (აზერ. Səkinəxanım məscidi) — XIX საუკუნის ისტორიულ-არქიტექტურული ძეგლი აზერბაიჯანის ქალაქ ყუბაში. საქინა ხანუმის მეჩეთი XIX საუკუნეს განეკუთვნება. მეჩეთის მშენებლობის ინიციატორი იყო საქინა ხანუმ ბაქიხანოვა. მოცემული მეჩეთის მშენებლობის მიზანი იყო თავისი მეუღლის, აზერბაიჯანელი მწერლისა და ისტორიკოსის აბასყული-აღა ბაქიხანოვის ხსოვნის უკვდავყოფა. მშენებლობა 1854 წელს დასრულდა. მეჩეთი შესრულებულია უნიკალურ არქიტექტურულ სტილში და რეგიონის ყველა სხვა მეჩეთებისაგან განსხვავდება. გეგმით აქვს დაწახნაგებული ცილინდრის ფორმა. აშენებულია წითელი აგურით. სიმაღლე 27 მეტრია. სახურავი და გუმბათი გადახურულია რკინის საფარით და სიმაღლით 4,5 მეტრს უტოლდება. გუმბათის წვერი დასრულებულია ელეგანტურად დამუშავებული შპილით. მეჩეთის ინტერიერი ძალიან დახვეწილია. შიგთავსი მოიცავს ერთ დიდ დარბაზს. მეჩეთის ცენტრალურ ნაწილში ოთხი საყრდენი სვეტია განლაგებული. ნაგებობაში მდებარეობს კაკლის ხის მასალისაგან დამზადებული რვასაფეხურიანი მინბარი. 1920 წელს აზერბაიჯანში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ ბოლშევიკების მიერ რელიგიასთან ბრძოლა დაიწყო. 30-იან წლებში, ისევე როგორც ბევრი სხვა რელიგიური დაწესებულებები, საქინა ხანუმის მეჩეთიც უფუნქციოდ დარჩა. ამ პერიოდში დაანგრიეს მეჩეთის კომპლექსში შემავალი მიმდებარე ნაგებობები და მედრესე, ხოლო თვითონ მეჩეთის შენობა გამოიყენებოდა როგორც ბეღელი. 1992 წელს, საბჭოთა კავშირის დაშლისა და აზერბაიჯანის დამოუკიდებლობის აღდგენის შემდეგ, ხელახლა აშენდა დანგრეული ნაგებობები და მედრესე, საქინა ხანუმის მეჩეთი კი გარემონტდა. 1994 წლიდან მედრესმა დაიწყო ფუნქციონირება. ↑ Газета Азербайджанские Известия. Правила Гудси. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-12-30. ციტირების თარიღი: 2021-05-06. ↑ Salamzade A. V. Архитектура Азербайдана XVI-XIX вв. Издательство Академии наук Азербайджанской ССР. Baku. 1964 ↑ Səkinə Xanım məscidi
ნატა ბერეჟიანი

ნატალია „ნატა“ ბერეჟიანი (დ. 22 სექტემბერი, 1983) — ქართველი კინოსა და თეატრის მსახიობი. 2004 წელს დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრისა და კინოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამსახიობო ფაკულტეტი. 2006 წლიდან კოტე მარჯანიშვილის სახელობის სახელმწიფო აკადემიური თეატრის მსახიობი. 2012 წლიდან მუსიკისა და დრამის სახელმწიფო თეატრის მსახიობია. მაწანწალა – ბ. ბრეხტი „სამგროშანი ოპერა „ – რეჟ. გ. ჟორდანია მეზობელი ქალი – მოლიერი „ძალად ექიმი“ – რეჟ. გიზო ჟორდანია კატა – „ფორთოხალი, ფლეიტა და ... „ – რეჟ. გ. ჟორდანია ლეოკადია – „ფერხული“ – რეჟ. ლ. წულაძე მარია ანტონოვნა – ნ. გოგოლი „რევიზორი“ – რეჟ. გ. ჟორდანია ლინ მილარი – „gotcha“ – რეჟ. დ. ბახტაძე დამლაგებელი – „მარტოობის დღესასწაული ანუ myspace“ – რეჟ. ა. სოლოღაშვილი ლომი – უ.შექსპირი „შუა ზაფხულის ღამის სიზმარი“ – რეჟ. დ. დოიაშვილი S – ე. შმიტი „ინტერმედია“ – რეჟ. ნ. ბურდული გრაფინია ალუბალი – ჯ. როდარი „ჩიპოლინო“ – რეჟ. მ. ჩართოლანი * დედა - ო.ქათამაძე, პ. ციკოლია „აიიქ“ - რეჟ. პ. ციკოლია დორინი - მოლიერი „ტარტიუფი“ რეჟ. დ. დოიაშვილი ბიოგრაფია მუსიკისა და დრამის თეატრის საიტზე დაარქივებული 2021-05-06 საიტზე Wayback Machine.
პირ-ჯალალის სამარხი

პირ-ჯალალის სამარხი (აზერ. Pir Cəlal türbəsi) — სამარხი აზერბაიჯანის ყუბის რაიონის სოფელ ყრიზში. აშენებულია XIX საუკუნეში. შეტანილია აზერბაიჯანის კულტურული და ისტორიული ძეგლების ნუსხაში. ↑ Усыпальница Пир-Джалала
შოთა ნოზაძე (დ. 1913)

შოთა ნოზაძე (დ. 18 მარტი, 1913 – გ. 10 ივლისი, 1994) — ქართველი მსახიობი. 1941 წელს დაამთავრა კინოსტუდიის კინოსამსახიობო სკოლა. 1933 წლიდან მუშობდა „სახკინმრეწვში“. 1952-1954 წლებში ტყიბულის და წყალტუბოს კულტურის სახლის დირექტორი და თეატრალური კოლექტივის სამხატვრო ხელმძღვანელი. 1955 წლიდან არის კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ რეჟისორის ასისტენტი, მეორე რეჟისორი და დუბლიაჟის რეჟისორი. გადაღებულია ფილმებში: „უკანასკნელი ჯვაროსნები“ (მგელია, 1933), „ფრთოსანი მღებავი“ (ნოდარი-მღებავი, 1936), „დაგვიანებული სასიძო“ (შოთა-კოლმეურნე, 1939), „მაგდანას ლურჯა“ (1955), „ბეღურების გადაფრენა“ (1980), „ძმა“ (მამა, 1981), „ფაქტები რეჟისორის ცხოვრებიდან“ (მეგობარი, 1988). შოთა ნოზაძე (დ. 1913) — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
სხვა შუადღე

„სხვა შუადღე“ — თოქ-შოუ, რომელიც ტელეკომპანია „რუსთავი 2“-ის ეთერში ყოველ სამუშაო დღეს 12:30-დან 14:00-მდე გადის ეთერში. გადაცემა მრავალფეროვანია და მასში განიხილავენ სხვადასხვა აქტუალურ და მნიშვნელოვან თემებს. გადაცემის ყოველდღიური წამყვანები არიან: თიკა ფაცაცია, გვანცა დარასელია და სოფიკო ნარჩემაშვილი. ორშაბათს წამყვანები საუბრობენ მწვავე და საინტერესო საზოგადოებრივ და სოციალურ საკითხებზე. ყოველ ორშაბათს მაყურებელს თომა ჩაგელიშვილი წარუდგენს რუბრიკას „სხვა ისტორია“. გარდა ამისა, კვირის დასაწყისში თანაწამყვან ქეთა გაბუნიასთან ერთად შინაური ცხოველების უფლებებზე და მათი მოვლის წესებზეა საუბარი. სამშაბათი დღე რუბრიკას „თეთრი ხალათი“ ეთმობა დრო. გადაცემის თანაწამყვანი „დავით ტატიშვილის სპორტული მედიცინისა და რეაბილიტაციის ცენტრს“ კლინიკური დირექტორი — თეა ადამია პროფესიონალ ექიმებთან ერთად ინფორმაციას სხვადასხვა დაავადების შესახებ აწვდის მაყურებელს. გადაცემის დასკვნით ნაწილში მთამსვლელი ნიკა ლებანიძე საქართველოს გამორჩეულ ადგილებს სტუმრობს. ოთხშაბათი დღის თანაწამყვანია თორნიკე გოგრიჭიანი, მთავარი თემა ფსიქოლოგთან ერთად იშლება. ხუთშაბათს ჯანსაღი ცხოვრების წესის, სილამაზის, სტილის და თავის მოვლის შესახებ, მაყურებელს რჩევებს ქრისტინე იმედაძე და არჩილ სოლოღაშვილი აძლევენ. პარასკევი კი გასტრონომიული დღეა „სხვა შუადღის“ სამზარეულოში. მერიკო გუბელაძის რეცეპტები და გასათვალისწინებელი რჩევები. სატელევიზიო გადაცემა „სხვა შუადღე“ 2011 წელს გავიდა პირველად ეთერში. თავდაპირველად ძირითადი წამყვანები იყვნენ ბაია დვალიშვილი, დიმა ობოლაძე, არჩილ სოლოღაშვილი და ლიკა ევგენიძე. წლების განმავლობაში თოქშოუმ ბევრჯერ განიცადა ცვლილება. სხვა შუადღე Facebook-ზე არხი Youtube-ზე
შილდის ეკლესია

ტერმინი შილდის ეკლესია შეიძლება აღნიშნავდეს: შილდის პირველი ეკლესია — ეკლესია ყვარლის მუნიციპალიტეტის, სოფელ შილდის ჩრდილო-დასავლეთით. შილდის მეორე ეკლესია — ეკლესია ყვარლის მუნიციპალიტეტის, სოფელ შილდის ჩრდილოეთით.
მაჰმუდის ციხე-სიმაგრე

მაჰმუდის ციხე-სიმაგრე (აზერ. Mahmud qalası) — მდებარეობს მასალის რაიონის სოფელ მახმუდავარში. ციხე-სიმაგრე ითვლება შუასაუკუნეების ძეგლად. ციხის ფართობს დაახლოებით 4-5 ჰექტარი შეადგენს, ხოლო მისი სიმაღლე — 6–7 მეტრია. სოფელ მახმუდავარის ტერიტორიაზე მდებარეობდა ქალაქური ტიპის შუასაუკუნოვანი ციხე-სიმაგრე. იგი ააშენა ფეოდალმა სახელად მაჰმუდმა, რომელიც გავლენიანი ადამიანი იყო. სოფლის, მდინარის და ციხე-სიმაგრის სახელები დღემდე მაჰმუდთან ასოცირდება, რაც ამყარებს ჩვენს შეხედულებას. პირველად ციხე-სიმაგრის შესახებ ბეჭვდით სივრცეში ინფორმაცია შეიტანა მკვლევარმა და ისტორიკოსმა აბდულრიზა ახმედოვმა 1965 წელს. მისი სიტყვებით, «მაჰმუდის ციხე, რომლის ნანგრევები დღესაც ჩანს, აშენებულია შუა საუკუნეებში. მისი საერთო ფართი მოიცავს 3-4 ჰექტარს და შედგება მიწისაგან გაკეთებული კედლებისა და ფრონტის გარშემო გაკეთებული თხრილისგან. თხრილის ზოგიერთი ნაწილის სიგანე 3-4 მეტრზე დიდია. სოფლის ძველი მაცხოვრებელთა სიტყვებით, ადრე ციხე-სიმაგრის კედლები ძალიან მაღალი იყო, და მის გარეთ მყოფთ არ შეეძლოთ ციხის შიგნით მდებარე სახლებისა და ხეების დანახვა. თავდასხმისაგან თავდასაცავად ციხის კედლები მათ გარშემო გაკეთებული სანგრებით იყო გარშემორტყმული. როგორც ციხე-სიმაგრის შიგნით, ისე მის გარეთ ნაპოვნია შუასაუკუნოვანი კერამიკული ნაკეთობების სხვადასხვა ნიმუშები, ეს იმაზე მიგვითითებს, რომ ციხე-სიმაგრე ქალაქის ნაწილი იყო და მის ცენტრში მდებარეობდა. სავარაუდოდ, ციხე მაჰმუდ-ხანს ეკუთვნოდა, რომელმაც ჩაუყარა საფუძველი ამ ყოველივეს. ის, რომ ქალაქში არის განსაკუთრებული სასაფლაო, უფრო მეტად ამყარებს ამ შეხედულებას. მოგვიანებით ქალაქი დაინგრა და გაპარტახდა, თუმც, მისი ნარჩენები მაინც შემორჩა. ციხე-სიმაგრის ტერიტორიაზე დიდი რაოდენობით აღმოჩენილია ფულის, იარაღის, სამკაულების, ინსტრუმენტებისა და კერამიკული ნაკეთობების ნიმუშები, ეს იმაზე მეტყველებს, რომ ეს მნიშვნელოვანი დასახლება ყოფილა. დღეს მაჰმუდის ციხის არსებობის არავითარი კვალი აღარ არსებობს. ციხე იქნა აღგვილი, მისი ნანგრევები დაარიგეს როგორც სამშენებლო მასალა სახლებისა და ეზოების ასაშენებლად. მაჰმუდის ციხესიმაგრის ტერიტორიის გადანაწილებამ და საყოფაცხოვრებო მიზნით გამოყენებაში გადაყვანამ კიდევ ერთი ისტორიული ძეგლის განადგურება გამოიწვია, რომელმაც ჩვენი ისტორიის გარკვეული პერიოდი გადაიარა. დღესაც კი სოფლის მაცხოვრებლები ციხის შიდა ტერიტორიას „გალას“ (Gala) უწოდებენ, ადამიანებს კი, რომლებიც აქ ცხოვრობენ - „Galavoj“ (ციხე-სიმაგრე). "Mənim Masallım" Bakı-1991, azərnəşr, səh. 50 Musarza Mirzəyev "Mahmudavar" - Bakı 1997, Sabah nəşriyyat, səh.12-13 Musarza Mirzəyev "Mənim Masallım" Bakı 1991, azərnəşr. səh.50 Musarza Mirzəyev "Mahmudavar" Bakı-1997, Sabah nəşriyyat, səh.13-14
სოფი ჰამიდის სამარხი

სოფი ჰამიდის სამარხი (აზერ. Sofi Həmid türbəsi) — ფირი (საკურთხეველი) ქალაქ ბაქოს სანგანჩანის რაიონის დასახლებაში, სოფელ მიაჯიკში მდებარეობს. ფირის გასწვრივ განლაგებულია აქლემის ქვის სკულპტურა, რომელიც აზერბაიჯანში შუა საუკუნეებიდან შემორჩენილ ერთადერთ მონუმენტურ სკულპტურად ითვლება. წარსულში სოფი ჰამიდის სამარხის შორიახლოს მდებარეობდა კიშლაკები, სადაც შიხლიარის მაცხოვრებლები იზამთრებდნენ. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა საბჭოს 2001 წლის 2 აგვისტოს დადგენილებით სამარხი სახელმწიფოს დაცვის ქვეშ გადავიდა, როგორც ეროვნული მნიშვნელობის არქიტექტურული ძეგლი (ინვ. № 107). «მეფის რუსეთის გეოგრაფიული საზოგადოების კავკასიის განყოფილების ჩანაწერების» 22-ე წიგნში მოყვანილია ლეგენდა სოფი ჰამიდზე, აღბეჭდილი კაბრისტანში. ლეგენდის მიხედვით, ერთხელ სეიდ ჰამიდი ნუხინის ოლქში ნავთობს ყიდდა და, ერთ-ერთ დასახლებაში მისულმა, დაიწყო ყვირილი «აი, ნეიუტ ალან! აი, ნეიუტ ალან!». ერთმა მეცნიერმა შეიხმა, რომელიც იმ სოფელში იყო, შეამჩნია, რომ მისი ყვირილის პასუხად ციდან ისმოდა პასუხი: «ლიაბბეიკ» (შენს სამსახურში ვარ, გისმენ). გაკვირვებული შეიხი მიუახლოვდა ნავთობის გამყიდველს და სთხოვა, აეხსნა როგორ ღებულობდა პასუხს ციდან. სოფი ჰამიდმა მას ნავთობის ჭურჭელი უჩვენა, რომელიც მხოლოდ ნახევრად იყო შევსებული ნავთით, ისე რომ მისი ვერტიკალურად დაჭერა იყო შესაძლებელი, და უთხრა: «თუ გავავსებ ბოლომდე, ის წაიქცევა. ისე რომ, შეიხო, გირჩევ თავის შეკავებისა და მარხვის გამოყენებით გააგრძელე ცხოვრება. გახსოვდეს, რომ ნახევრადმაძღარი ღმერთის მიერ ყოველთვის იქნება შესმენილი». ↑ Археологические и этнографические изыскания в Азербайджане, 1975 год: сборник статей. — Елм, 1978. — 110 с. ↑ 2.0 2.1 Ф. А. Деминский. 2. Некоторые сведения о Кабристанском полицейском участке Шемахинского уезда Бакинской губернии // Записки Кавказского отдела Императорского Русского географического общества / под ред. Е. Г. Вейденбаума. — Тифлис, 1903. — Т. XXII. — С. 47—48. ↑ Azərbaycan Respublikası Mədəniyyət Nazirliyi Mədəni İrsin Qorunması, İnkişafı və Bərpası üzrə Dövlət Xidməti. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-10-22. ციტირების თარიღი: 2021-05-06.