laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ელისი

ელისი ან ელია (ბერძ. Ήλις ან Ήλεία, Elis) — ნომი საბერძნეთში, დასავლეთ საბერძნეთის პერიფერიაში. ელისის ნომის ტერიტორიაზე მდებარეობს ქალაქი ოლიმპია, სადაც ტარდებოდა ოლიმპიური თამაშები. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი პირგოსი. ელისის ჩრდილოეთი წერტილი არის 38 ° 06'N, დასავლეთი 22 ° 12'E, სამხრეთი 37 ° 18'N, და აღმოსავლეთი 21 ° 54'E. ელისის ნომის ნაწილია ორი პატარა ნახევარკუნძული. ყველაზე გრძელი მდინარეა ალფეოსი. სხვა მდინარეები ერიმანთოსი, პინეიოსი და ნედა. ალფეოსი, პინეიოსი და ნედა ერთვის იონიის ზღვას ელისის ნომის ტერიტორიაზე. პერიფერიული ერთეულის აღმოსავლეთი ნაწილი ტყითა დაფარული, სამხრეთში ძირითადად ფიჭვით . მთათა სისტემა მოიცავს: მოვრი (400 მ), დივრი (დაახლოებით 1500 მ), მინთე (დაახლოებით 1100 მ), და სხვა. ნიადაგის დაახლოებით ერთი მესამედი ნაყოფიერია, დანარჩენი მთიანია და გამოუსადეგარია სოფლის მეურნეობის კულტურებისთვის.ჭაობები დაშრობილი იქნა სასოფლო სამეურნეო დანიშნულებისათვის, ჭაობების მხოლოდ 10 კმ ² შემონახული და არის დაცული. ელისის ნომში არის ხმელთაშუა ზღვის კლიმატი, ცხელი, მზიანი ზაფხულით. ტემპერატურა 40 °C-ზე მაღლა არ დაფიქსირებულა. მაღალმთიანი რაიონები ზამთარში თოვლითაა დაფარული. ელისი უფრო ტენიანი, ვიდრე აღმოსავლეთი პელოპონესი. პერიფერიული ერთეული აქაია იყოფა 7 მუნიციპალიტეტად. ანტიკურ დროში ელისი იყო დამოუკიდებელი სახელმწიფო, რომლის ცენტრი იყო ქალაქი ელისი და წმინდა ადგილი — ქალაქი ოლიმპია, სადაც ანტიკური ოლიმპიური თამაშები ტარდებოდა ძვ. წ. 776-დან 394 წლამდე. ძვ.წ. 146 წლიდან ელისი აქაიას პროვინციის ნაწილი იყო რომის იმპერიის ფარგლებში. რომის იმპერიის დაშლის შემდეგ ელისი გადავიდა ბიზანტიის იმპერიის მმართველობის ქვეშ. მეოთხე ჯვაროსნული ლაშქრობის შემდეგ, ჯვაროსნებმა დასავლეთ ევროპიდან შექმნეს აქაიას სამთავრო, რომელშიც შედიოდა ელისი. სამთავრო არსებობას აგრძელებდა 1204-წლიდან 1460 წლამდე, როდესაც ის დაიპყრო ოსმალეთის იმპერიამ. ოსმალეთის იმპერია მართავდა საბერძნეთის დიდ ნაწილს 1821 წლის საბერძნეთის რევოლუციამდე. მეორე მსოფლიო ომის დროს დიდი ზარალი მიადგა ელისს, დაზიანდა სახლები, ადამიანები დარჩნენ უსახლკაროდ, და ამის შემდეგ საბერძნეთის სამოქალაქო ომმა კიდევ უფრო დიდი ნგრევა და ეკონომიკური ვარდნა მოუტანა რეგიონს და მთლიან ქვეყანას. საბერძნეთის ნომები ოფიციალური საიტი
სენ-ლუი (სენეგალი)

სენ-ლუი ან ნდარი როგორც მას ვოლოფის ენაზე ეძახიან — სენეგალის სენ-ლუის რეგიონის დედაქალაქი. მდებარეობს სენეგალის ჩრდილო-დასავლეთში, მდინარე სენეგალის ოკეანესთან შესართავის სიახლოვეს, დედაქალაქ დაკარიდან 320 კმ-ით ჩრდილოეთით. 2005 წლის მონაცემებით მისი მოსახლეობა 176 000 ადამიანს შეადგენს. სენ-ლუი იყო საფრანგეთის კოლონია სენეგელის დედაქალაქი 1673 წლიდან ქვეყნის დამოუკიდებლობის მოპოვებამდე, 1960 წლამდე. 1920-1957 წლებში ის ასევე წარმოადგენდა მეზობელი მავრიტანიის კოლონიის დედაქალაქს. ძველი კოლონიური ქალაქის გული მდებარეობს ვიწრო კუნძულზე (2 კმ სიგრძე და 400 მ სიგანე) მდინარე სენეგალში, შესართავიდან 25 კმ-ის მოშორებით, მავრიტანიის საზღვრის სიახლოვეს. ამ ადგილიდან მდინარე ოკეანისგან გამოყოფილია ვიწრო ქვიშის ზოლით, ბარბარის ენით (Langue de Barbarie, სიგანე 300 მ), რომელიც ასევე ურბანიზებულია. სენ-ლუის მხოლოდ ორი სეზონი გააჩნია, წვიმიანი — ივნისიდან ოქტომბრამდე, ხასიათდება სიცხით, ტენიანობით და შტორმებით და მშრალი სეზონი ოქტომბრიდან მაისამდე, ხასიათდება ცივი ოკეანური ბრიზითა და მტვრიანი ქარებით. BBC-ის დოკუმენტური ფილმის თანახმად, 2011 წელს ის პლანეტის ყველაზე დატბორვად ქალაქად დასახელდა, რისი მიზიზიც წვიმიან სეზონში ინტენსიური ნალექებია. ქალაქი 1659 წელს ფრანგი ვაჭრების მიერ დაარსდა დაუსახლებელ კუნძულზე, რომელსაც ნდარს უწოდებდნენ. მას სენ-ლუი-დიუ-ფორტი უწოდეს საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ის პატივსაცემად. ის იყო პირველი პერმანენტული ფრანგული დასახლება სენეგალში. მდინარე სენეგალის გასწვრივ განლაგებულმა ფაბრიკებმა განაპირობა ვაჭრობის განვითარება. სენ-ლუი ხასიათდება კოლონიური არქიტექტურით გალაგის რეგულარული გეგმის გასწვრივ. მისი მდებარეობა კუნძულზე, მდინარე სენეგალის შესართავთან და რიგების სისტემა, ქალაქს განსხვავებულ წარმოსახვას და იდენტურობას სძენს, რის გამოც 2000 წლიდან კუნძული შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აფრიკაში Senegal's decaying city of charm saintlouisdusenegal.com: "Le portail touristique et culturel de Saint-Louis du Senegal Saint-Louis du Sénégal , Ville de l’élégance et du raffinement[მკვდარი ბმული]
გორე

ილ-დე-გორე (ფრანგ. Île de Gorée - კუნძული გორე) — ქალაქ დაკარის ერთ-ერთი კომუნა სენეგალში. მისი ფართობი 0.182 კმ²-ია. კუნძული მდებარეობს დაკარის ნავსადგურიდან 2 კმ-ის მოშორებით. 2005 წლის მონაცემებით მისი მოსახლეობა 1 056 ადამიანს შეადგენს, სიმჭიდროვე 5 802 ადამიანი კმ²-ზე, რაც დაკარის საშუალო სიმჭიდროვის ნახევარია. გორე ყველაზე პატარა და ამავე დროს ყველაზე ნაკლებ დასახლებული კომუნაა დაკარის 19 კონუნას შორის. გორე ცნობილი დესტინაციაა ატლანტიკური მონებით ვაჭრობით დაინტერესებულ ადამიანებს შორის. მაგრამ მონებით ვაჭრობის უფრო მნიშვნელოვანი ცენტრი სენეგალში მდებარეობდა ჩრდილოეთით, ქალაქ სენ-ლუისთან, გამბიის სამხრეთით, მთავარი მდინარეების ოკეანესთან შესართავთან. გორე პატარა კუნძლია. მისი სიგრძე 900 მეტრია, სიგანე 350 მ. იგი წარმოადგენდა პატარა პორტს და ევროპელთა დასასხლების არეალს სანაპიროს გასწვრივ. იმის გამო, რომ თითქმის მთლიანად მოკლებულია სასმელ წყალს, კუნძული დაუსახლებელი რჩებოდა ევროპელთა მოსვლამდე. პირველად აქ პორტუგალიელები მოვიდნენ (ახ. წ. 1450 წ.), რომლებმაც დააარსეს პატარა სამლოცველო, მიწას კი სასაფლაოდ იყენებდნენ. გორე ყველაზე მეტად ცნობილია იმით, რომ აქ მდებარეობდა მონათა სახლი (ფრანგ. Maison des esclaves), რომელიც 1780–1784 წლებში აფრო-ფრანგულმა მეტისთა ოჯახმა დააარსა. იგი კუნძულის ერთ-ერთი უძველესი სახლია. ამჟამად ის გამოიყენება ტურისტულ ღირსშესანიშნაობად, რათა აჩვენონ მონებით ვაჭრობის საშინელება. კუნძულის სხვა ღირსშესანიშნაობებს განეკუთვნება მუზეუმები, რომელთაგან ერთი ეძღვნება ქალებს, ერთი სენეგალის ისტორიას და ერთიც ზვას. ტურისტებს შორის ასევე ინტერესს იწვევს XVII საუკუნის გორეს პოლიციის სადგური, გორეს ციხესიმაგრე და პატარა პლაჟი. 1978 წლიდან კუნძული შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აფრიკაში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: გორე UNESCO დაარქივებული 2011-04-11 საიტზე Wayback Machine. Photos of Goree on Flickr Mairie de Gorée დაარქივებული 2006-12-15 საიტზე Wayback Machine. Archaeological Research on Gorée დაარქივებული 2017-07-24 საიტზე Wayback Machine. Gorée and the Slave Trade George W. Bush's visit
ჯუჯის ფრინველების ეროვნული პარკი

ჯუჯის ფრინველების ეროვნული პარკი (ფრანგ. Parc national des oiseaux du Djoudj) — ნაკრძალი სენეგალში, მდინარე სენეგალის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაპირზე, სენტ-ლუისის ჩრდილო-აღმოსავლეთით. მის ვეთლენდებში გავრცელებულია არაერთი სახეობა, ასევე ძალიან პოპულარულია გადამფრენ ფრინველებში, რომელთა უმრავლესობაც აქ საჰარის გადაკვეთამდე ჩერდება. სულ გავრცელებულია ფრინველთა 400-ზე მეტი სახეობა, მაგრამ ყველაზე ხშირად გვხვდება პელიკანი და ფლამინგო. ნაკლებ შესამჩნევია ევროპიდან მიგრირებული წყლის მგალობელი ჩიტები, რომელთათვისაც პარკი ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი გამოსაზამთრებელი ადგილია. პარკში ასევე წარმოდგენილია ველური ბუნების ფართო სპექტრი, რის გამოც ის შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აფრიკაში WCMC Natural Site Data Sheet დაარქივებული 2007-02-09 საიტზე Wayback Machine. Official UNESCO website entry Ministère de l’Environnement, de la Protection de la nature, des Bassins de rétention et des Lacs artificiels: Parcs et réserves დაარქივებული 2009-01-30 საიტზე Wayback Machine. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჯუჯის ფრინველების ეროვნული პარკი
კოსტას მენდილორი

კოსტას მენდილორი (ინგლ. Costas Mandylor; დ. 3 სექტემბერი 1965, მელბურნი, ავსტრალია) — ბერძენ-ავსტრალიელი კინომსახიობი. კინემატოგრაფში მენდილორის მეტად ცნობილი როლია კენი ტელესერიალიდან „პიკეტის ღობეები“ და დეტექტივი ჰოფმანი ფილმიდან „ხერხი“. კოსტას მენდილორი დაიბადა ავსტრალიის ქალაქ მელბურნში, ლუიზა და იანის თეოდოსოპოულოსების ოჯახში. მას გააჩნია ბერძნული ფესვები. მენდილორმა აიღო დედამისის ქალიშვილობის გვარი. გაიზარდა კილდასა და სამხრეთ მელბურნში. მენდილორს ჰყავს ძმა ლუის მენდილორი, რომელიც აგრეთვე მსახიობია. 1987 წელს საცხოვრებლად გადავიდა ამერიკის შერთებულ შტატებში, სადაც დაიწყო სამსახიობო კურსების შესწავლა. თავდაპირველად იგი ვერ პოულობდა სამუშაოს, შესაბამისად იძულებული იყო ნებისმიერ შემოთავაზებაზე დათანხმებულიყო. თავდაპირველად ყველაზე მნიშვნელოვანი როლი მიიღო ფილმში „სულის ტრიუმფი“, სადაც გვევლინება ებრაელის როლში. ლოს-ანჯელესში ყოფნისას შეხვდა რეჟისორ ოლივერ სტოუნს, რომელმაც მიცსა როლი ფილმში „დორზი“. 1991 წელს წამყვანი როლი შეასრულა ფილმში „განგსტერები“. მენდილორმა მონაწილეობა მიიღო ასევე ამერიკულ სატელევიზიო დრამაში „პიკეტის ღობეები“, რომელსაც ამერიკაში 4 წლის განმავლობაში უჩვენებდნენ. მენდილორმა ერთ-ერთი წამყვანი როლი შეასრულა ასევე რამდენიმე ნაწილისაგან შემდგარ ფილმში „ხერხი“, სადაც განასახიერა მარკ ჰოფმანის სახე. 1997 წელს კოსტას მენდილორი დაქორწინდა ტალისა სოტოზე, თუმცა 2000 წელს წყვილი ერთმანეთს გაშორდა. 1991 წელს მენდილორი ჟურნალ „People“-ში შეყვანილი იყო მსოფლიოს ლამაზი ადამიანების სიაში. კოსტას მენდილორი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ოფიციალური საიტი ↑ 1.0 1.1 Costas Mandylor Biography (1962–). FilmReference.com. ციტირების თარიღი: December 25, 2010. ↑ 2.0 2.1 N.F. Mendoza. (July 25, 1993) With An Eye On ... There's no fencing in Costas Mandylor as he picks his parts. Los Angeles Times. Tribune Company. ციტირების თარიღი: December 25, 2010. ↑ Miska, Brad. (October 25, 2007) Saw IV: Interview With Star Costas Mandylor. Bloody Disgusting. The Collective. ციტირების თარიღი: December 25, 2010. ↑ „Costas Mandylor. (The 50 Most Beautiful People in the World 1991)“. People. Time Inc. 36: 90. July 18, 1991. დაარქივებულია ორიგინალიდან — მარტი 4, 2016. ციტირების თარიღი: December 25, 2010.
საბერძნეთის ისტორია

მთავარი სტატია: პრეისტორიული საბერძნეთი. საბერძნეთი დასახლებული იყო უხსოვარ დროში. უძველესი 360 ათასი წლის წინანდელი ჰომო ერექტუსის ნარჩენები ნაპოვნია პეტრალონეს მღვიმეში. ასევე ნაპოვნია ნეანდერტალელის ნარჩენები, რომელიც ცხოვრობდა 40 ათასი წლის წინათ პელოპონესის ტერიტორიაზე. მთავარი სტატია: ეგეოსის ცივილიზაცია. მთავარი სტატია: მიკენის ცივილიზაცია. პირველი კულტურა საბერძნეთის ტერიტორიაზე, სადაც დომინირებს ძირითადად ბერძენი მოსახლეობა არის — მიკენის კულტურა,რომელიც თავის თავში აერთიანებს ადრეული ეგეოსის კულტურას. მიკენის ცივილიზაცია არსებობდა გვიან ბრინჯაოს ხანამდე, ძვ. წ. 2100 წლიდან აქაელების ეგეოსის რეგიონში მოსვლიდან ძვ. წ. 1100 წლამდე მიკენის ცივილიზაციის დაცემამდე. ამ ისტორიულმა ხანამ თავისი ასახვა ჰპოვა ჰომეროსის ეპიკურ პოემებში და ბერძნულ მითოლოგიაში. პროტო-ბერძნები ბალკანეთის ნახევარკუნძულზე დასახლდნენ სავარაუდოდ ძვ.წ მე -3 ათასწლეულის ბოლოს მე -2 ათასწლეულის დაწყებამდე. იონიელების მიგრაციის შედეგად ბალკანეთის ნახევარკუნძულზე ძვ. წ. 16 საუკუნეში წარმოიქმნა მიკენის ცივილიზაცია. წინა ბერძნული კულტურიდან ბერძნულში გადასვლა, როგორც ჩანს მოხდა თანდათანობით.
საბერძნეთის პოლიტიკა

საბერძნეთის პოლიტიკური წყობა წარმოადგენს საპარლამენტო წარმომადგენლობით დემოკრატიას, სადაც მთავრობის ხელმძღვანელი პრემიერ-მინისტრია. საკანონმდებლო ხელისუფლება მინიჭებული აქვთ როგორც მთავრობას, ასევე — პარლამენტს. დემოკრატიული სისიტემის აღდგენიდან მრავალპარტიულ სისტემაში ლიდერობენ ლიბერალ-კონსერვატიული ახალი დემოკრატია (ბერძ. Νέα Δημοκρατία) და სოციალ-დემოკრატიული სრულიად ბერძენთა სოციალური მოძრაობა (ბერძ. Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα). სასამართლო ხელისუფლება დამოუკიდებელია როგორც აღმასრულებელ ასევე საკანონმდებლო ხელისუფლებისგან. 1975 წლის კონსტიტუცია აღწერს საბერძნეთს "წარმომადგენლობით საპარლამენტო რესპუბლიკად" ის შეიცავს სამოქალაქო თავისუფლებების დაცვის გარანტიებს და ანაწილებს ხელისუფლებას პრემიერ-მინისტრსა და პარლამენტის მიერ არჩეულ პრეზიდენტს შორის. საბერძნეთის მთავრობის სტრუქტურა არის დასავლური დემოკრატიის შესაბამისი და წარმოადგენს ფრანგული და გერმანული მოდელების ნაზავს. პოლიტიკურ პროცესში მთავარ როლს პრემიერ-მინისტრი და კაბინეტი თამაშობენ, პრეზიდენტს ცერემონიულ ვალდებულებებთან ერთად აქვს გარკვეული აღმასრულებელი და საკანონმდებლო ფუნქციებიც. ხმის მიცემა არის სავალდებულო, თუმცა არა ძალდატანებითი. საბერძნეთის პოლიტიკის სპეციალისტების ჯგუფი არჩევნების ოფიციალური შედეგები დაარქივებული 2009-06-09 საიტზე Wayback Machine. ekloges.gr დაარქივებული 2003-12-22 საიტზე Wayback Machine. საბერძნეთის არჩევნები საბერძნეთის პრემიერ მინისტრის ოფიციალური საიტი საბერძნეთის პოლიტიკური ფორუმი საბერძნეთის და ევროზონის კრიზისი
მურთაზ დაუშვილი

მურთაზ 'ბუბა' დაუშვილი (დ. 1 მაისი, 1989, თბილისი) — ქართველი ფეხბურთელი, კვიპროსის საფეხბურთო კლუბ ლარნაკის „ანართოსისსა“ და საქართველოს ეროვნული ნაკრების საყრდენი ნახევარმცველი. დაუშვილი თბილისის „დინამოს“ აღზრდილია. პროფესიონალურ ფეხბურთში მისი დებიუტი შედგა 2005 წელს „ზესტაფონის“ შემადგენლობაში. „ზესტაფონთან“ ერთად შვიდი სეზონის მანძილზე ჩაატარა 128 მატჩი უმაღლეს ლიგაში. 2012 წლის იანვარში გადავიდა საფეხბურთო კლუბ „ლვოვში“, სადაც არც ერთი მატჩი არ ჩაუტარებია. ამავე წლის თებერვალში იჯარის წესით გადავიდა ლვოვის „კარპატში“. ივლისში „კარპატმა“ ტრანსფერი გამოისყიდა და მას შემდეგ დაუშვილი უკრაინული კლუბის ღირსებას იცავს. მისი დებიუტი ეროვნულ ნაკრებში შედგა 2008 წლის 19 ნოემბერს რუმინეთის წინააღმდეგ, დაუშვილმა შეუცვლელად ითამაშა. პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური) პროფილი კარპატის ოფიციალურ საიტზე დაარქივებული 2014-01-18 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) ↑ ინფორმაცია მატჩის შესახებ Soccerway-ზე, სრუმინეთი 2:01 საქართველო
ნიკოლოზ გელაშვილი

ნიკოლოზ გელაშვილი (დ. 5 აგვისტო, 1985, თელავი) — ქართველი ფეხბურთელი, საფეხბურთო კლუბ „დინამო თბილისისა“ და საქართველოს ეროვნული ნაკრების თავდამსხმელი. 2008-2009 და 2010-2011 წლების სეზონებში იყო საქართველოს უმაღლესი ლიგის საუკეთესო ბომბარდირი. დინამო თბილისი: საქართველოს ჩემპიონი (1): 2015/2016 საქართველოს თასის გამარჯვებული (1): 2015/2016 ზესტაფონი: საქართველოს ჩემპიონი (1): 2010/2011 საქართველოს სუპერთასის ფინალისტი (1): 2008/2009 ვიტ ჯორჯია: უმაღლესი ლიგა, მეორე ადგილი (2): 2005/2006, 2007/2008 ყარაბაღი: აზერბაიჯანის ჩემპიონი (1): 2013/2014 ფლამურტარი: ალბანეთის სუპერთასის ფინალისტი (1): 2014/2015 პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური) პროფილი დინამოს ოფიციალურ საიტზე (ქართული ენა) ↑ ნიკოლოზ გელაშვილი კარიერას "ბოხუმში" გააგრძელებს, „ზესტაფონის“ ოფიციალური საიტი, 30 იანვარი, 2012. ↑ ალბანური "ფლამურტარი" ნიკოლოზ გელაშვილის დამატებით ხარობს, საინფორმაციო სააგენტო „http://sportall.ge/“, 12 აგვისტო, 2014.
ირაკლი ძარია

ირაკლი ძარია (დ. 1 დეკემბერი, 1988, ფოთი) — ქართველი ფეხბურთელი, თამაშობდა ნახევარმცველის პოზიციაზე. არის საქართველოს ოთხგზის ჩემპიონი. 2023 წლის ივლისში ძარია ქობულეთის „შუქურას“ მწვრთნელის ასისტენტად დაინიშნა. უმაღლესი ლიგა ჩემპიონი (4): 2010/2011, 2012/2013, 2013/2014, 2014/2015 საქართველოს თასის გამარჯვებული (2): 2012/2013, 2013/2014 საქართველოს სუპერთასის გამარჯვებული (1): 2014/2015 საქართველოს სუპერთასის ფინალისტი (2): 2008/2009, 2013/2014 ალბანეთის თასი (1): 2019 ალბანეთის სუპერთასის ფინალისტი (1): 2019/2020 ალბანეთის სუპერლიგის მეორე ადგილი (2): 2017/2018, 2018/2019 მალტის სუპერთასი (1): 2019/2020 პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური) პროფილი დინამოს ოფიციალურ საიტზე (ქართული ენა) ↑ ირაკლი ძარიამ კარიერა დაასრულა და „შუქურას“ სამწვრთნელო შტაბს შეუერთდა. ციტირების თარიღი: 26 July 2023
ჯაბა დვალი

ჯაბა დვალი (დ. 8 თებერვალი, 1985, თბილისი) — ქართველი ფეხბურთელი, თავდამსხმელი. გამოდიოდა საქართველოს ეროვნული ნაკრების რიგებში. 2014 წელს იჯარით წესით იმყოფებოდა აღდამის „ყარაბაღში“ საფეხბურთო კლუბ თბილისის „დინამოდან“. უმაღლესი ლიგა ჩემპიონი (4): 2004/2005, 2010/2011, 2011/2012, 2012/2013 უმაღლესი ლიგა მეორე ადგილი (1): 2003/2004 მოლდოვის ნაციონალური დივიზიონი მეორე ადგილი (1): 2008/2009 საქართველოს თასის გამარჯვებული (2): 2003/2004, 2012/2013 საქართველოს თასის ფინალისტი (1): 2011/2012 მოლდოვის თასის ფინალისტი (1): 2008/2009 საქართველოს სუპერთასის გამარჯვებული (1): 2011/2012 საქართველოს სუპერთასის ფინალისტი (1): 2013/2014 პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური) ↑ ჯაბა დვალი - იჯარით ყარაბაღში, დინამოს ოფიციალური საიტი, 23 იანვარი, 2014.
შოთა გრიგალაშვილი

შოთა გრიგალაშვილი (დ. 21 ივნისი, 1986, თბილისი) — ქართველი ფეხბურთელი, ფამაგუსტას საფეხბურთო კლუბ „ნეა სალამისისა“ და საქართველოს ეროვნული ნაკრების ნახევარმცველი. უმაღლესი ლიგა ჩემპიონი (3): 2004/2005, 2010/2011, 2011/2012. საქართველოს თასის ფინალისტი (1): 2011/2012 საქართველოს სუპერთასის გამარჯვებული (2): 2005/2006, 2011/2012. პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური)
გიორგი ხიდეშელი

გიორგი ხიდეშელი (დ. 23 იანვარი, 1988, საქართველო) — ქართველი ფეხბურთელი, თბილისის „ლოკომოტივის“ მცველი. გამოდიოდა საქართველოს ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. კარიერა საფეხბურთო კლუბ „თბილისში“ დაიწყო. შემდეგ იყო „ზესტაფონი“, სადაც მისი კარიერა სწრაფი ტემპით ვითარდებოდა, მაგრამ ჩემპიონთა ლიგის მატჩში, მოლდოვურ „დაჩიასთან“ მიღებულმა მძიმე ტრავმამ ახალგაზრდა მცველს ძალიან ბევრი დრო დააკარგვინა. მუხლის ჯვარედინი მყესების ოპერაციას რამდენიმეთვიანი პაუზა მოჰყვა. ხიდეშელის მოედანზე დაბრუნება უიღბლო გამოდგა. თბილისი „დინამოსთან“ მატჩში იგი კვლავ დაშავდა და ამჯერად უკვე გვერდითი იოგები გაუხდა საოპერაციო. ამის გამო თითქმის მთელი 2012-2013 წლების სეზონი გაუცდა. 2013-2014 წლების სეზონის დასაწყისში თავისუფალი აგენტის სტატუსით ქუთაისის „ტორპედოში“ გადავიდა. ამავე სეზონის ზამთრის სატრანსფერო ფანჯრისას იგი თბილისის დინამომ შეიძინა, სადაც გიორგიმ შეძლო თავის ძირითად შემადგენლობაში დამკვიდრება. 2013-14 წლების სეზონის დასრულების შემდეგ, ევროტურნიტებზე „დინამოს“ ცუდი გამოსვლის შემდეგ გუნდი 12-მა ფეხბურთელმა დატოვა, მათ შორის იყო გიორგი ხიდეშელიც. 2014 წლის სექტემბრიდან „ზესტაფონს“ დაუბრუნდა. სეზონის მეორე ნახევარში გორის „დილაში“ გადავიდა, თუმცა ტრავმის გამო მხოლოდ 1 მატჩის ჩატარება შეძლო, ფოთის „კოლხეთის“ წინააღმდეგ, სადაც მეორე ტაიმში შეცვალეს. 2015 წლის ზაფხულის სატრანსფერო ფანჯრისას უმაღლეს ლიგაში ახალაღზევებულ თბილისის „ლოკომოტივს“ შეუერთდა. 21 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრებში ჩაატარა 15 მატჩი. ეროვნულ ნაკრებში პირველად გამოიძახეს 2005 წლის 8 ოქტომბერს, ყაზახეთის წინააღმდეგ, თუმცა მოედანზე არ გამოჩენილა, შემდეგ 2008 იყო მატჩები ჩრდილოეთი ირლანიისა და ლატვიის წინააღმდეგ, სადაც ერთ შემთხვევაში თამაში ძირითად შემადგენლობაში დაიწყო და შეცვალეს, ხოლო მეორეში შეცვლაზე შევიდა. 2013 წლის 15 ოქტომბერს ესპანეთის წინააღმდეგ ჩატარებულ მატჩში გიორგი ხიდეშელი 90 წუთის განმავლობაში მოედანზე იმყოფებოდა. საქართველოს ჩემპიონი (3): 2010/2011, 2011/2012, 2013/2014 საქართველოს თასის გამარჯვებული (2): 2007/2008, 2013/2014 საქართველოს თასის ფინალისტი (1): 2011/2012 საქართველოს სუპერთასის გამარჯვებული (2): 2011/2012, 2012/2013 საქართველოს სუპერთასის ფინალისტი (1): 2008/2009 პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური) პროფილი ლოკომოტივის ოფიციალურ საიტზე (ქართული ენა) ↑ გიორგი ხიდეშელი: საშინელი პერიოდი გამოვიარე, საინფორმაციო სააგენტო „http://sportall.ge/“[მკვდარი ბმული], 26 ოქტომბერი, 2012. ↑ გიორგი ხიდეშელი: „ტორპედოში“ თამაში ჩემთვის დიდი პატივია" [მკვდარი ბმული], „ტორპედოს“ ოფიციალური საიტი, 6 აგვისტო, 2013. ↑ გიორგი ხიდეშელი – ძალიან დიდი იმედებით ვუყურებ მომავალს, „დინამოს“ ოფიციალური საიტი, 9 იანვარი, 2014. ↑ გიორგი ხიდეშელი თავის ყოფილ კლუბ "ზესტაფონს" დაუბრუნდა[მკვდარი ბმული], საინფორმაციო სააგენტო „http://sportall.ge/“[მკვდარი ბმული], 1 სექტემბერი, 2014. ↑ ინფორმაცია მატჩის შესახებ Soccerway-ზე, საქართველო 0:0 ყაზახეთი ↑ ინფორმაცია მატჩის შესახებ Soccerway-ზე, ჩრდილოეთი ირლანდია 4-1 საქართველო ↑ ინფორმაცია მატჩის შესახებ Soccerway-ზე, საქართველო 1:3 ლატვია ↑ ინფორმაცია მატჩის შესახებ Soccerway-ზე, ესპანეთი 2:0 საქართველო
ნორ-პა-დე-კალე

ნორ-პა-დე-კალე (ფრანგ. Nord-Pas-de-Calais) — საფრანგეთის ყველაზე ჩრდილოეთი რეგიონი, მდებარეობს ბელგიის საზღვართან. შედგება 2 დეპარტამენტისაგან: ნორი და პა-დე-კალე. ფართობი - 12,4 ათასი კვ.კმ., მოსახლეობა - 3,9 მლნ. ქალაქები: ლილი, ვალანსიენი, არასი, კალე, ბულონი. ლილი არასი ბულონ-სიურ-მერი კალე კამბრე დუე დიუნკერკი ლანსი ლევენი Nord-Pas-de-Calais : between yesterday's resistance and today's hospitality დაარქივებული 2013-03-17 საიტზე Wayback Machine. - (ინგლისური) Regional Council of Nord-Pas-de-Calais (ფრანგული) Official website: Tourism in Nord-Pas-deCalais დაარქივებული 2015-07-21 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
საბერძნეთის პარლამენტი

საბერძნეთის პარლამენტი (ბერძ. Βουλή των Ελλήνων; იკითხება შემდეგნაირად: ვოული ტონ ელინონ) - საბერძნეთის პარლამენტი მდებარეობს პარლამენტის შენობაში (ძველი სამეფო სასახლე), სინტაგმას მოედანზე, ათენში. ის არის ერთპალატიანი საკანონმდებლო ორგანო 300 წევრით, რომლებიც არჩეული არიან 4 წლით. 1844-1863 და 1927-1935 წლებში პარლამენტი იყო ორპალატიანი, ზედა - საბერძნეთის სენატით და ქვედა პალატით. საბერძნეთის რევოლუციის დროს გაიმართა რამდენიმე სახალხო კრება, თუმცა პირველი პარლამენტი მხოლოდ 1843 წელს 3 სექტემბრის რევოლუციის შემდეგ ჩამოყალიბდა, როდესაც ოტოს (საბერძნეთის პირველი მეფე) კონსტიტუციის მიღება აიძულეს. 1911 წელს კონსტიტუციის გადახედვამ გამოიწვია მასში ადამიანის უფლებების გამტკიცება, საკანონმდებლო უფლებებბის გადანაწილება და პარლამენტის მოდერნიზაცია. შვიდწლიანი 1967-1974 სამხედრო დიქტატურის შემდეგ, 1974 წლის 8 დეკემბერს ჩატარდა რეფერენდუმი, რომელსაც ქვეყნის მმართველობის ფორმის უნდა განესაზღვრა. 69.18%-ით ბერძნებმა კონსტიტუციური მონარქიას საპარლამენტო რესპუბლიკა ამჯობინეს. პარლამენტის წევრებს სამართლებრივი დევნისგან იმუნიტეტი იცავს. ბულე ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: საბერძნეთის პარლამენტი საბერძნეთის პარლამენტის ოფიციალური საიტი საბერძნეთის პარლამენტის შენობის ისტორია დასავლეთ პორტიკო ღამის განათება კოორდინატები: 37°58′31″ ჩ. გ. 23°44′13″ ა. გ.﻿ / ﻿37.97528° ჩ. გ. 23.73694° ა. გ.﻿ / 37.97528; 23.73694 ↑ http://www.hellenicparliament.gr/en/Vouleftes/Ana-Koinovouleftiki-Omada/
იესე (ალიყული-ხანი)

იესე, ალიყული-ხანი (დ. დაახლოებით 1680/1681 — გ. 1727) — ქართლის მეფე 1714-1716 და 1724–1727 წლებში, ლევან ბატონიშვილის ძე, ვახტანგ VI-ის ძმა. 1705-1714 ირანში შაჰის სამსახურში იყო. ებრძოდა შაჰის წინააღმდეგ აჯანყებულ ავღანელებს ჯერ ბიძამისის - ქართლის მეფე გიორგი XI-ის, ხოლო შემდეგ ძმის - ქართლის მეფე ქაიხოსროს მეთაურობით. 1708 გიორგი XI-მ ქირმანის (ქალაქი და ისტორიული ოლქი ირანის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში) ნაიბად დაინიშნა, 1709 (გიორგი XI-ის დაღუპვის შემდეგ) შაჰმა ქირმანის ბეგლარბეგობა უბოძა. იესეს მუსლიმანური სახელი ალიყული-ხანი ეწოდა. 1711 დაინიშნა თოფჩიბაშად (არტილერიის უფროსი). 1714, როდესაც ვახტანგმა (შემდეგში ვახტანგ VI) უარი თქვა მაჰმადიანობის მიღებაზე, შაჰმა იესე ქართლის მეფედ დაამტკიცა. ქართლის ჯარით ეხმარებოდა კახეთის მეფე დავით II-ს (იმამყული-ხანს) ლეკების შემოსევათა მოგერიებაში. 1716, როდესაც ქართლის მეფობა ვახტანგმა მიიღო, იესე თელავს გაიხიზნა, მაგრამ შეიპყრეს და გადასცეს ბაქარს, რომელიც ქართლს განაგებდა. თბილისის სასახლეში პატიმრად ყოფნის დროს იესემ უარყო მაჰმადიანობა და ქრისტიანობას დაუბრუნდა. 1721 ვახტანგ VI-მ იესე გაათავისუფლა, დაუბრუნა წართმეული ქონება, უბოძა მუხრანი და მსაჯულთუხუცესობა (მდივანბეგობა). 1723, როდესაც შაჰ-თამაზ II-მ ქართლის მეფობა კახეთის მეფე კონსტანტინე II-ს (მაჰმადყული-ხანს) მისცა და მან თბილისი დაიკავა, იესე ვახტანგ VI-ის დავალებით ბაქართან ერთად მიეგება თბილისის ასაღებად მოსულ ოსმალთა ჯარს. ოსმალები თბილისში შევიდნენ, კონსტანტინე დააპატიმრეს და ქართლის გამგებლობა ბაქარს გადასცეს. ბაქარის ოსმალთაგან განდგომის შემდეგ, 1724, იესე შეურიგდა დამპყრობლებს, კვლავ გამაჰმადიანდა და მუსტაფა ეწოდა. თუმცა ოსმალებმა ქართლის გამგებლობა იესეს მისცეს, ფაქტობრივი მმართველი ოსმალთა ფაშა იყო. იესე მტერთან ერთად ებრძოდა ვახტანგ VI-სა და ბაქარს. იესეს ჰყავდა უამრავი ხარჭა და ორი ცოლი: პირველად მან ცოლად შეირთო მარიამ ყაფლანიშვილი-ორბელიანი (1692-1767, ხოლო მეორედ ელენე ბეგუმი (1687 – 27 აპრილი, 1750 ) მათგან მას ჰყავდა 11 შვილი: ალექსანდრე ბატონიშვილი (ისჰაკ ბეგი) (1705-1773), ხარჭისგან; ქართლის ნაიბი გიორგი ბატონიშვილი (ალაჰვერდი ბეგი) (1713–1762), მარიამისგან; ცოლად შეირთო თამარ ციციშვილი, რომლისგანაც ეყოლა ვაჟი დიმიტრი არჩილ ბატონიშვილი (აბდულა ბეგი) (1713–1762), ხარჭისგან დავით ბატონიშვილი (1716–1738), ელენესგან ნიკოლოზ ბატონიშვილი, ელენესგან იოანე ბატონიშვილი (გარდაიცვალა 1717), ელენესგან ხორეშან ბატონიშვილი (გარდაიცვალა 1754), ელენესგან ანასტასია ბატონიშვილი (გარდაიცვალა 1731), ელენესგან თეიმურაზ ბატონიშვილი (1720–1788), მოგვიანებით გახდა კათოლიკოს-პატრიარქი ანტონ I. ლევან ბატონიშვილი (ჰუსეინ ბეგი) (გარდაიცვალა 1758), ხარჭისგან სახელი უცნობია, ხარჭისგან გუჩუა ვ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 88.
ყაბალახი

ყაბალახი (თურქ. კაბალაკ - წოწოლა) - დასავლეთ საქართველოში მამაკაცის და ქალის თავსაბურავი. არსებობს ყაბალახის ორი სახეობა - გრძელ- და მოკლეტოტებიანი. მზადდება შალის, აბრეშუმის და სხვა სახის ქსოვილებისგან. ყაბალახის შეკვრის უამრავი ხერხი არსებობს, ხოლო არც ერთი მათგანი კანონიკურად არ ითვლება.
ინგლისის თასი 1871/1872

ინგლისის თასი 1871-72 — მსოფლიოს უძველესი საფეხბურთო ტურნირი. ცნობილია როგორც ინგლისის თასი. ტურნირი დაიწყო 1871 წლის 11 ნოემბერს და დამთავრდა 1872 წლის 16 მარტს, კენიგტონ ოვალის სტადიონზე, ლონდონში, სადაც „უონდერერსმა“ გაიმარჯვა „როიალ ენჯინირსთან“ ანგარიშით 1-0 და ინგლისი თასის პირველი მფლობელი გახდა. Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation.