laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
თბილისის სემინარია

თბილისის სემინარია, საღვთისმეტყველო-ფილოსოფიური სასწავლებელი. დაარსდა 1755 იანვარში თბილისში (ანჩისხატის ტაძრის ეზოში). თბილისის სემინარია სახელმწიფო ხარჯზე იყო. მის პირველ რექტორად დაინიშნა იმ დროისთვის განათლებული ფილოსოფოსი ფილიპე ყაითმაზაშვილი. ისწავლებოდა გრამატიკა, პიიტიკა, რიტორიკა, ლოგიკა, მეტაფიზიკა, ფსიქოლოგია, ფილოსოფია. სემინარიის მასწავლებელთა შორის იყო ანტონ კათალიკოსი, რომლის ორიგინალური თუ ნათარგმნი სახელმძღვანელოებით სწავლობდნენ კიდეც. თბილისის სემინარია არსებობდა 1795 წლის სექტემბრამდე - აღა-მაჰმად-ხანის შემოსევამდე. ქსე, ტ. 4, გვ. 614, თბ., 1979
თბილისის სომხური დრამატული თეატრი

თბილისის პეტროს ადამიანის სახელობის სომხური დრამატული თეატრი (ყოფილი შაუმიანის სახელობის) — სომხურენოვანი სახელმწიფო თეატრი თბილისში, ქეთევან წამებულის №8-ში; წარმოდგენები სომხურ ენაზე იმართება 1858 წლიდან. თეატრის მიმდინარე მმართველია არმენ ბაინდურიანი. აქ აღიზარდა გამოჩენილ მსახიობთა რამდენიმე თაობა. ახლანდელი თეატრი დაარსდა 1921 წელს. 1955 წელს მიენიჭა ს. შაუმიანის სახელი. სხვადასხვა წლებში აქ მოღვაწეობდნენ მსახიობები: ო. მაისურიანი, ო. გულაზიანი, ვ. ფაფაზიანი, ა. არმენიანი, გ. და მ. ბეროიანები, ბ. ნერსესიანი, ა. ლუსინიანი და სხვა; რეჟიზორები ა. ბურჯალიანი, ს. ქაფანაკიანი, ა. აბრამიანი, ფ. ბჟიკიანი. თეატრში თანამშრომლობდნენ ქართველი რეჟისორები გ. ჟურული, გ. ლორთქიფანიძე, ს. ჭელიძე, დ. ანთაძე, დ. ალექსიძე და სხვა. გოგოლაშვილი მ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 614-615.
ინტეგრირებული პროექტირების გარემო

ინტეგრირებული პროექტირების გარემო ან პროგრამის შემუშავების ინტეგრირებული გარემო (IDE) — პროგრამული აპლიკაცია, რომელიც უზრუნველყოფს პროგრამისტებს მრავალმხრივი დამხმარე საშუალებებით. IDE პროგრამისტებს როგორც კოდის წერის, აგრეთვე პროგრამის გაშვების პროცესსაც უადვილებს. ინტეგრირებული პროექტირების გარემოს შემადგენელი კომპონენტები: ტექსტური რედაქტორი; კომპილატორი ან/და ინტერპრეტატორი; ასამბლერის ავტომატიზაციის ინსტრუმენტები; გამმართველი; IDE-ების უმრავლესობა, როგორიცაა NetBeans და Eclipse, შეიცავენ კომპილატორს, ინტერპრეტატორს ან ორივეს ერთად, დანარჩენები, როგორიცაა SharpDevelop და Lazarus არ შეიცავენ არცერთს. ყველაზე გამოყენებადი IDE-ებია: Xcode, CLion, Atom, Eclipse, PyCharm, NetBeans, Visual Studio, CodeBlocks, IntelliJ, WebStorm და სხვა. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ინტეგრირებული პროექტირების გარემო“ ვიკისაწყობში. CodeWall დაარქივებული 2019-04-16 საიტზე Wayback Machine. TechDict
ისკო დასენი

ისკო დასენი (დ. 30 მარტი, 1958, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი და იურისტი. საქართველოს მე-9 და მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი. ისკო დასენი დაიბადა 1958 წლის 30 მარტს. 1976-1978 წლებში მოიხადა სავალდებულო სამხედრო სამსახური. 1979-1985 წლებში სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე. 1986-1990 წლებში იყო თბილისის კიროვის რაიონის პროკურატურის გამომძიებელი, 1990-1992 წლებში იკავებდა თბილისის კრწანისის რაიონის პროკურატურის გამომძიებელის თანამდებობას. 1992-1993 წლებში იყო ამავე რაიონის პროკურორის თანაშემწე. 1993-2004 წლებში იკავებდა საქართველოს გენერალური პროკურატურის საგამოძიებო ნაწილის განსაკუთრებით მნიშვნელოვან საქმეთა უფროსი გამომიებელის თანამდებობას. 2004-2010 წლებში იყო საქართველოს გენერალური პროკურატურის საგამოძიებო ნაწილის პროკურორი. 2010-2011 წლებში იკავებდა თბილისის ისანი-სამგორის რაიონული პროკურატურის პროკურორის თანამდებობას. 2012-2016 წლებში კი იყო მიკროსაფინანსო ორგანიზაცია „ლიდერ კრედიტის“ დირექტორთა საბჭოს თავმჯდომარის პოსტს. 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. პარლამენტარობამდე კი იყო საქართველოს ადვოკატთა ასოციაციის წევრი 2011-2016 წლებში. 2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. ისკო დასენი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ისკო დასენი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ ისკო დასენი. თანამდებობის პირის ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაცია. declaration.gov.ge (2019-12-27). ციტირების თარიღი: 5 ოქტომბერი, 2020.[მკვდარი ბმული] ↑ ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ საქართველოს პარლამენტის 2020 წლის 31 ოქტომბრის არჩევნები შეაჯამა. ცესკო (2020-12-03). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-12-15. ციტირების თარიღი: 19 დეკემბერი, 2020.
მახირ დარზიევი

მახირ დარზიევი (აზერ. Mahir Dərziyev; დ. 4 აგვისტო, 1957, ყაზახი, აზერბაიჯანის სსრ, სსრკ) — აზერბაიჯანელი წარმოშობის ქართველი პოლიტიკოსი, ისტორიკოსი და პედაგოგი. საქართველოს პარლამენტის ორი მოწვევის 2012 და 2016 წევრი. მახირ დარზიევი დაიბადა 1957 წლის 4 აგვისტოს, აზერბაიჯანის ქალაქ ყაზახში. უმაღლესი განათლება მიიღო ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტში. 1974-1975 წლებში იყო წყალმომარაგებისა და კანალიზაციის ტრესტის ზეინკალი. 1980-1981 წლებში იყო თბილისისა და რუსთავის გამწმენდი ნაგებობების ზეინკალი. 1982 წელს რუსთავის საშუალო სკოლის სამხედრო საქმის მასწავლებებელი. 1982-1992 წლებში ასწავლიდა ისტორიას მარნეულის ერთ-ერთ სკოლაში. 1991-2003 წლებში იყო განჯის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ლექტორი. 1998-2002 წლებში მარნეულის საკრებულოს წევრი. 2012 წლის საპარლამენტო არჩევნებში მარნეულის მაჟორიტარობის კანდიდატი იყო („ქართული ოცნება“), სადაც ხმათა 16,48% მიიღო (6864 ხმა) და მეორე ადგილი დაიკავა. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“. 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. მახირ დარზიევი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი მახირ დარზიევი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ შედეგები 2012
ლატა მანგეშკარი

ლატა მანგეშკარი (ჰინდი: लता मंगेशकर; დ. 28 სექტემბერი, 1929, ინდორი, მადჰია-პრადეში, ინდოეთი — გ. 6 თებერვალი, 2022, მუმბაი) — ინდოელი მომღერალი ქალი, რომელმაც თავის კარიერაში 20 ათასზე მეტი სიმღერა შეასრულა, რითაც გინესის რეკორდთა წიგნში შევიდა და, მიუხედავად პოპ-მუსიკაში მოღვაწეობისა, ერთადერთმა ინდოეთის კლასიკური შემოქმედებისთვის უზენაესი ჯილდო მიიღო. ლატა მანგეშკარმა სიმღერები შეასრულა თითქმის ყველა ფილმში, რომელიც საბჭოთა კავშირის პერიოდში ინდოეთიდან შემოვიდა. სამშობლოში იგი აღიარებულია, როგორც ერთადერთი და განუმეორებელი ვოკალისტი, ”მელოდიის დედოფალი”, ინდუიზმის მიმდევრებისთვის ლატა მანგეშკარი ხელოვნების ქალღმერთ სარასვატის განსახიერებაა. Bichu, Dr. Mandar (2011). Lata — Voice of the Golden Era. Popular Prakashan. ISBN 978-81-7991-625-4.  Bhimani, Harish (1995). In search of Lata Mangeshkar. Indus. ISBN 978-81-7223-170-5.  Bharatan, Raju (1995). Lata Mangeshkar: A Biography. UBS Publishers Distributors. ISBN 978-81-7476-023-4.  Kabir, Nasreen Munni (2009). Lata Mangeshkar: In Her Own Voice. Niyogi Books. ISBN 978-81-89738-41-9.  Lata, Mangeshkar (1995). რედ. Madhuvanti Sapre: In search of Lata Mangeshkar (mr). Harper Collins/Indus. ISBN 978-81-7223-170-5. . A collection of articles written by Lata Mangeshkar since 1952. Nerurkar, Vishwas. Lata Mangeshkar Gandhar Swaryatra (1945-1989) (hi). Mumbai: Vasanti P. Nerukar. . Bichhu, Mandar V. (1996). Gaaye Lata, Gaaye Lata (hi). Sharjah: Pallavi Prakashan. ISBN 978-81-7223-170-5. . A collection of articles written by Lata Mangeshkar since 1952. Verma, Sunanda (2018). Namaste, Lata Mangeshkar! Her voice touches at least a billion hearts. Singapore: The Indologist. ISBN 978-9814782111. . Bhawana Somaaya (2006). „Lata Mangeshkar“, რედ. Malvika Singh: Freeing the Spirit: The Iconic Women of Modern India. New York. ISBN 978-0-14-310082-9.
თბილისის ქალთა პირველი თანრიგის სასწავლებელი

თბილისის ქალთა პირველი თანრიგის სასწავლებელი, ქალთა პირველი ღია პედაგოგიური სასწავლებელი ამიერკავკასიაში (სასწავლებელი ოლღას სახელობისა იყო); დაარსდა 1865 წელს, იღებდნენ 8-18 წლის ასაკის გოგონებს, რომლებსაც საშინაო და დაწყებითი კლასების მასწავლებლად ამზადებდნენ. სწავლების კურსი 3-საფეხურიანი იყო: ელემენტარული I-II კლასი, ზოგადი განათლების III-IV კლასი, სპეციალურ-პედაგოგიური - V-VI კლასი. სწავლება ფასიანი იყო (წელიწადში 200 მანეთამდე), არასავალდებულო საგნების (გერმანული, ფრანგული, სომხური, აზერბაიჯანული ენები, ცეკვა, მუსიკა) შესწავლისათვის ქირას დამატებით იხდიდნენ. უკანასკნელი კლასის მოსწავლეები დაწყებით კლასებში გადიოდნენ პედაგოგიურ პრაქტიკას და საცდელი გაკვეთილების წარმატებით ჩატარებისა და გამოსაშვები გამოცდების ჩაბარების შემდეგ საშინაო მასწავლებლის წოდებას იღებდნენ. 1870 წელს სასწავლებელს დაემატა VII (დამატებითი) პედაგოგიური კლასი და გადაკეთდა ქალთა პირველ გიმნაზიად. 1873 წელს გიმნაზიასთან დაარსდა პროგიმნაზია. ამ სასწავლებელში პედაგოგიკის წლების მანძილზე ასწავლიდა ლ. ლოძალევსკი (კ. უშინსკის მოწაფე). კურსდამთავრებულები იღებდნენ საშუალო განათლებას, მაგრამ უნივერსიტეტში შესვლის უფლება არ ეძლეოდათ. გაგუა ვ., ქსე, ტ. 4, გვ. 615, თბ., 1979
გიოზბარახი

გიოზბარახი (აზერ. Gözbarax) — სოფელი აზერბაიჯანში, ზაქათალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,841 კაცი. '&Diacritics=DC გიოზბარახი GEOnet სახელების სერვერზე
ჰასანბინა

ჰასანბინა (აზერ. Həsənbinə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ზაქათალის რაიონში. ჰასანბინა GEOnet სახელების სერვერზე
ქებელობა

ქებელობა (აზერ. Kebeloba) — სოფელი აზერბაიჯანში, ზაქათალის რაიონში. ქებელობა GEOnet სახელების სერვერზე
ეშვაილერი

ეშვაილერი (გერმ. Eschweiler [ˈɛʃˌvaɪlɐ], ლათ. Ascvilare) — უძველესი ისტორიული ქალაქი ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიაში, გერმანია, ბელგიისა და ნიდერლანდების საზღვართან, 50 კმ-ში დასავლეთით კელნიდან. ↑ Alle politisch selbständigen Gemeinden mit ausgewählten Merkmalen am 31.12.2022 — DESTATIS, 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q122987347"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q764739"></a>
ქაფანაქჩი (ზაქათალა)

ქაფანაქჩი (აზერ. Kəpənəkçi) — სოფელი აზერბაიჯანში, ზაქათალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 965 კაცი. ქაფანაქჩი GEOnet სახელების სერვერზე
ქურდამირი (ზაქათალა)

ქურდამირი' (აზერ. Kürdəmir) — სოფელი აზერბაიჯანში, ზაქათალის რაიონში. ქურდამირი GEOnet სახელების სერვერზე
ყაზახი

ყაზახი (აზერ. Qazax) — ქალაქი დასავლეთ აზერბაიჯანში, ყაზახის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს მდინარე აღსთაფაზე, ზღვის დონიდან 323 მეტრის სიმაღლეზე, აღსტაფის რკინიგზის სადგურიდან სამხრეთ-დასავლეთით, 9 კმ-ის სიშორეზე. ქალაქის ფართობი შეადგენს 699 კმ². 2019 წლის 1 იანვრის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 28 000 კაცს. ქალაქი VIII საუკუნეში, არაბი მხედართმთავრის, მარვან იბნ მუჰამედის მიერ დაარსდა. არაბულ წყაროებში ქალაქი „ქესალ“-ის სახელითაა ნახსენები. 1909 წელს, დასახლებას ქალაქის სტატუსი მიენიჭა. 1918 წელს, გორის ამიერკავკასიის სამასწავლებლო სემინარიის ბაზაზე ქალაქში შეიქმნა ყაზახის სამასწავლებლო სემინარია, რომლის პირველი დირექტორი ფირიდუნ ბეი ქიოჩიარლი გახდა. 1930 წლიდან არის ყაზახის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. ქალაქში არსებობს ხალიჩისა და ბამბის დამუშავების ქარხნები, ასევე კვების მრეწველობის ქარხანა, სოფლის მეურნეობის ტექნიკუმი, სამედიცინო სასწავლებელი და სახალხო თეატრი. საბჭოთა დროიდან ქალაქი ხალიჩების დამზადების ცენტრად ითვლებოდა. XVIII საუკუნის ხალიჩა ყაზახიდან. სტამბოლის თურქული და ისლამური ხელოვნების მუზეუმი 2013 წლის მონაცემებით, ქალაქში ცხოვრობდა 21 000 ადამიანი, აქედან 10 200 მამაკაცი და 10 800 ქალი იყო. 2019 წლის 1 იანვრის მდგომარეობით, ქალაქის მოსახლეობამ 28 000 ადამიანი შეადგინა. ქალაქის ტერიტორიაზე განლაგებულია ისეთი არქიტექტურული ძეგლები, როგორიცაა იუხარი ესქიფარა (V-VIII საუკუნე), შიაქიარგალას ტაძარი (XV საუკუნე), დაირავიგალა, დივან გალას კოშკი (VI-VII საუკუნე), ჯუმა მეჩეთი (XIX საუკუნე), მართლმადიდებლური ეკლესია (1897-1905), ჰაჯი მაჰმუდ ეფენდის მავზოლეუმი (XIX საუკუნე). განსაკუთრებულ ყურადღებას იპყრობს დამჯილის და დაშსალაჰლის გამოქვაბულები, რომელიბიც მდებარეობს ავეის მთაზე. ჩატარებული არქეოლოგიური გათხრების შედეგად, გამოქვაბულებში აღმოაჩინეს პალეოლიტის, ნეოლიტისა და შუა საუკუნეების დროინდელი ნაკეთები. შემდგომში აღნიშნული ტერიტორია გადაკეთდა სახელმწიფო ისტორიულ-კულტურულ ნაკრძალად. ↑ 1.0 1.1 აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახელმწიფო სტატისტიკის კომიტეტი დაარქივებული 2016-03-09 საიტზე Wayback Machine. : ქალაქი ყაზახი ↑ „Газах - место, где соединяются горы и равнины“ (რუსული). ციტირების თარიღი: 2018-09-30. ↑ 3.0 3.1 {{{2}}} — სტატია დიდი საბჭოთა ენციკლოპედიიდან (რუსული) ↑ 4.0 4.1 Город Газах (Азербайджан). geogoroda.ru (2016-06-12). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-09-29. ციტირების თარიღი: 2018-09-30. ↑ აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახელმწიფო სტატისტიკის კომიტეტის 2013 წლის მონაცემები ↑ Город Газах. Культура. ↑ „Газах“. Города мира (რუსული). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-09-30. ციტირების თარიღი: 2018-09-30.
ქუზური

ქუზური (აზერ. Kusur) — სოფელი აზერბაიჯანში, ზაქათალის რაიონში. ქუზური GEOnet სახელების სერვერზე
ლაჰიჯი (ზაქათალა)

ლაჰიჯი (აზერ. Lahıc) — სოფელი აზერბაიჯანში, ზაქათალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,954 კაცი. ლაჰიჯი GEOnet სახელების სერვერზე
გამართვის პროცესი

გამართვის პროცესი (Debugging) — პროცესი, რომლის განმავლობაში ხდება აღმოჩენა და აღმოფხვრა პრობლემებისა, რომლებიც ხელს უშლის კომპიუტერული პროგრამების, ხელსაწყოებისა და მექანიზმების სწორად მუშაობას. გამმართველი TechDict
გამმართველი

გამმართველი (Debugger) — კომპიუტერული პროგრამა, რომელიც სხვა პროგრამების დასატესტად და გასამართად გამოიყენება. იგი დეფექტებსა და პრობლემებს ასწორებს. გამმართველი ინტეგრირებული პროექტირების გარემოს ერთ-ერთი შემადგენელი კომპონენტია. გამართვის პროცესი TechDict
თბილისის ქალთა უმაღლესი კურსები

თბილისის ქალთა უმაღლესი კურსები — უმაღლესი სასწავლებელი ოქტომბრის რევოლუციამდელ საქართველოში. გაიხსნა 1909 წელს ქალთა ერთი ჯგუფის კერძო ინიციატივით. კურსებზე 2 განყოფილება იყო: ისტორიულ-ფილოლოგიური და საბუნებისმეტყველო; სწავლების ვადა 3 წელი. 1912 წელს განყოფილებები ფაკულტეტებად გადაკეთდა, სწავლების ხანგრძლივობა ერთი წლით გადიდდა. 1916 წელს ჩამოყალიბდა სამედიცინო ფაკულტეტი. ისწავლებოდა 10 ენა (მ. შ. არც ქართული, არც სომხური და აზერბაიჯანული), ძველი ქართული ლიტერატურა ისწავლებოდა როგორც ფაკულტატიური საგანი სწავლების შინაარსი მოწყვეტილი იყო ამიერკავკასიის საზოგადოებრივ ცხოვრების საჭიროებას. თბილისის ქალთა უმაღლესი კურსებზე ყოველწლიურად 100-მდე მსმენელს იღებდნენ, სწავლების კურსს ამთავრებდა მხოლოდ 10-15. მსმენელითა დაბალი აკადემიური წარმატების მიზეზი იყო სასწავლო-აღმზრდელობითი მუშაობისა და საყოფაცხოვრებო პირობების მოუწესრიგებლობა. ქსე, ტ. 4, გვ. 615, თბ., 1979
ყაზახი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ყაზახი შეიძლება აღნიშნავდეს: ყაზახი — ქალაქი აზებაიჯანში. ყაზახი — მხარე ისტორიულ ქვემო ქართლში. აგრეთვე ყაზახის მაზრა — მაზრა რუსეთის იმპერიაში ყაზახის რაიონი — რაიონი აზებაიჯანში. ყაზახის სახანო — სახანო სპარსეთის იმპერიაში
თბილისის სათავადაზნაურო გიმნაზია

თბილისის ქართული გიმნაზია, სათავადაზნაურო გიმნაზია — 1878 თბილისში დაარსდა „ღარიბ მოწაფეთა შემწე ტფილისის გუბერნიის თავად-აზნაურთა საზოგადოება“, რომელმაც აირჩია გამგე კომიტეტი (თავმჯდომარე გ. ერისთავი, თავმჯდომარის ამხანაგი კონსტანტინე მამაცაშვილი, წევრები: ვ. თულაშვილი, ნიკოლოზ ცხვედაძე, იაკობ გოგებაშვილი, ლ. მაღალაშვილი, დ. ერისთავი და ნ. ქანანოვი). გამგე კომიტეტმა საზოგადოების წესდების საფუძველზე 1879 წელს გახსნა ვაჟთა პირველი ქართული სათავადაზნაურო დაწყებითი სკოლა; 1887/85 სასწავლო წელს სკოლაში გაიხსნა პირველი პროგიმნაზიული კლასები და 1890 წლიდან უკვე პროგიმნაზიად გადაკეთდა. 1896 წელს პროგიმნაზიას დაემატა გიმნაზიური კლასები და 1899/1900 სასწავლო წლიდან სასწავლებელი 8-კლასიანი გიმნაზია გახდა. სწავლება მიმდინარეობდა გიმნაზიის საერთო პროგრამით, რომელსაც ქართული ენის, საქართველოს გეოგრაფიისა და ისტორიის სწავლებაც დაემატა. 1900 წელს თბილისის ქართული გიმნაზიისთვის ახალი შენობის მშენებლობა დაიწყო ვაკეში. მშენებლობის კომისიაში შევიდნენ ნიკო ცხვედაძე (თავმჯდომარე), ექვთიმე თაყაიშვილი, კ. ყავრიშვილი და არქიტექტორი სიმონ კლდიაშვილი. კომისია ითვალისწინებდა ისეთი შენობის აგებას, რომელშიაც შემდგომ ქართული უნივერსიტეტი მოთავსდებოდა. 1902 წელს თბილისის ქართული გიმნაზიაში გაიხსნა სამხატვრო კლასი, 1903 - სამკითხველო დარბაზი. იმართბოდა ქართული და რუსული წარმოდგენები. 1904-1905 სასწავლო წელს გიმნაზიის მოწაფეებმა გამოსცეს კრებული „ღელვა“ (რედაქტორები: გ. ავალიანი, მ. ზანდუკელი, პ. დადვაძე). 1909/1910 სასწავლო წელს კი - ნაბეჭდი ჟურნალები „პირველი ნაბიჯი“, „მოწაფის ნაბიჯი“, „ჩანგი“. ამავე წელს გიმნაზიასთან შეიქმნა მშობელთა წრე (კომიტეტი), რომლის თავმჯდომარე იყო ვ. ბარნოვი. 1918 წლისთვის გიმნაზიის მოსწავლეთა კონტინენტის სოციალური შემადგენლობა ასეთი იყო: 201 თავად-აზნაური, 175 მოქალაქე, 93 მოხელის შვილი, 56 სასულიერო წოდებიდან, 392 გლეხი. თბილისის ქართული გიმნაზიის შენობაში იყო თბილისის ქალთა ქართული გიმნაზიაც, აგრეთვე საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოება, ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების მუზეუმი, ხოლო 1915 -1918 წლებში - სამხედრო ჰოსპიტალი. 1918 წელს თბილისის ქართული გიმნაზიის შენობა გადაეცა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტს; ამ წლიდან 1921-მდე თბილისის ქართული გიმნაზია ვაჟთა VII გიმნაზიის სახელწოდებით დღევანდელი რუსთაველის პროსპექტი № 34 სახლის შენობაში იყო. ბაქრაძე მ, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 615-616.
თბილისის ქვაბული

თბილისის ქვაბული — მტკვრის ხეობის მონაკვეთი მუხადგვერდის ვიწრობის ბოლოდან (ზემო ავჭალა) თელეთის ქედის ბოლომდე (ფონიჭალა). შემოსაზღვრულია: დასავლეთიდან და სამხრეთიდან თრიალეთის ქედის განშტოების — საწკეპელის, მსხალდიდის, მთაწმინდის, თაბორისა და თელეთის ფერდობებით; აღმოსავლეთიდან — ივრის ზეგნის ჩრდილოეთი ნაწილით; ჩრდილოეთიდან — საგურამოს ქედის კალთებით. სიგრძე 21 კმ, სიგანე 7 კმ. ქვაბულის ფსკერის დონე 350-450 მ ფარგლებში იცვლება. კალთები ზოგან 1500 მ აღწევს. აგებულია უმთავრესად ტერიგენული და ტუფოგენური ქანებით. სამხრეთ ნაწილში განვითარებულია შუა ეოცენის ვულკანოგენური წყება. მნიშვნელოვანი ფართობი უკავია მეოთხეულ (მდინარეულსა და ტბურ) ნალექებს. ქვაბულის ჩრდილოეთი ნაწილი ალუვიური ვაკეა, ცნობილია დიღმის ვაკის სახელწოდებით. უფრო სამხრეთით, მტკვრის ხეობაში კარგადა გამოხატული ტერასული საფეხურები, რომელზეც გაშენებულია ქალაქი თბილისი. ქალაქის აღმოსავლეთით, მდინარე მტკვრის პარალელურად, გაჭიმულია მტკვრის ძველი ხეობა, სადაც ადრე მცირე მლაშე ტბები იყო, ახლა კი, სამგორის სარწყავი სისტემის აგების შემდეგ, თბილისის ზღვაა. თბილისის ქვაბულში მტკვრის მარჯვნიდან ერთვის მდინარეები დიღმისწყალი, ვერე და წავკისისწყალი, მარცხნიდან — გლდანისხევი. ტბებიდან აღსანიშნავია ლისისა და კუს ტბები. თბილისის ქვაბული ოდესღაც ტყით იყო შემოსილი, რომელიც ამჟამად შემორჩენილია მხოლოდ მთის კალთების მაღალ, ძნელადმისადგომ ნაწილებში, ქვაბულის ფსკერი კულტურული მცენარეულობას უჭირავს, გავრცელებულია აგრეთვე ჯაგეკლიანი სტეპი. აქა-იქ ტუგაის ტყეებია. მარუაშვილი ლ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 616.
ლაგოდეხბინა

ლაგოდეხბინა (აზერ. Laqodexbinə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ზაქათალის რაიონში. ↑ Belediyye Informasiya Sistemi Azerbaijani. დაარქივებულია ორიგინალიდან — September 24, 2008.
ლევან რამიშვილი (მრავალმნიშვნელოვანი)

გრდემლი შეიძლება აღნიშნავდეს: ლევან რამიშვილი — ლიტერატურული პრემია „საბას“ ლაურეატი 2006 წელს; ლევან რამიშვილი — პუბლიცისტი, ფილოსოფოსი.
ადა მარშანია

ადა მარშანია (დ. 1 ივლისი, 1961, სოხუმი, საქართველოს სსრ) — ქართველი იურისტი და პოლიტიკური მოღვაწე. საქართველოს 4 მოწვევის (1992, 1995, 1999, 2016) პარლამენტის წევრი. ადა მარშანია დაიბადა 1961 წლის 1 ივლისს, სოხუმში. 1983 წელს დაამთავრა ჟდანოვის სახელობის ლენინის ორდენისა და შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი ლენინგრადის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1983–1986 წლებში იგი იყო უმაღლესი სასამართლოს სამოქალაქო საქმეების კოლეგიის კონსულტანტი. 1986–1996 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის სამართლისა და ეკონომიკის ინსტიტუტის მეცნიერ-თანამშრომელი. ადა მარშანია არის აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი 1995 წლიდან. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „11 ოქტომბერი“. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „აფხაზეთის დეპუტაცია“. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „დავით თარხან-მოურავი, ირმა ინაშვილი — საქართველოს პატრიოტთა ალიანსი, გაერთიანებული ოპოზიცია“. 2019 წლის 19 თებერვლიდან არის ადამიანის უფლებათა დაცვისა და სამოქალაქო ინტეგრაციის კომიტეტის წევრი. 2019 წლის 11 მარტიდან არის მე-9 მოწვევის პარლამენტის ფრაქციის „პატრიოტთა ალიანსი და სოციალ-დემოკრატები“ თავმჯდომარის მოადგილე. 2021 წლის 19 თებერვალს „პატრიოტთა ალიანსი“ დატოვა. იგი პარტიის ერთ-ერთი დამფუძნებელი იყო. ადა მარშანია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ადა მარშანია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ „ადა მარშანიამ „პატრიოტთა ალიანსი“ დატოვა“. imedinews.ge. ციტირების თარიღი: 19 თებერვალი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება)[მკვდარი ბმული]
დანიის კონსორტების სია

დანიის კონსორტების სიაში წარმოდგენილია იმ ადამიანების სია, რომლებიც დაქორწინებულნი იყვნენ დანიის მონარქებზე. მთელს ისტორიაში, დანიის ყველა კონსორტი ქალი იყო, გამონაკლისია მხოლოდ დედოფალ მარგრეტე II-ის ქმარი, პრინცი ანრი. აღსანიშნავია, რომ სვენ I-ისა და კნუდ დიდის ცოლები: სვიეტოსლავა პოლონელი და ემა ნორმანდიელი, დანიასთან ერთად ატარებდნენ ინგლისის დედოფალ კონსორტის წოდებას. კალმარის უნიის პერიოდში (1397-1523) დანიის კონსორტები ასევე ატარებდნენ ნორვეგიისა და შვედეთის დედოფლის წოდებასაც, თუმცა მისი დაშლის შემდეგ მათ მხოლოდ შვედეთის გვირგვინი დაკარგეს, ნორვეგიის დედოფლის წოდება კი მხოლოდ XIX საუკუნეში დათმეს. დანიის მონარქების სია შვედეთის კონსორტების სია ნორვეგიის კონსორტების სია Heiberg, Steffen (2004). Danske dronninger i tusind år. København: Gyldendal. ISBN 87-02029-46-4.
გელა მიქაძე

გელა მიქაძე (დ. 30 იანვარი, 1971, გორი) — ქართველი იურისტი, ეკონომისტი და პოლიტიკოსი. გელა მიქაძე დაიბადა 1971 წლის 30 იანვარს. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიური, იურიდიული და დასავლეთ ევროპის ენებისა და ინგლისური ენის ლიტერატურის ფაკულტეტები. 1993-2001 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საპატენტო-სალიცენზიო განყოფილების ინჟინერი. 2007 წელს დააფუძნა შპს „მიქაძე, გეგეჭკორი, თაქთაქიშვილი“. 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „დავით თარხან-მოურავი, ირმა ინაშვილი — საქართველოს პატრიოტთა ალიანსი, გაერთიანებული ოპოზიცია“. 2019 წლის 11 მარტიდან არის საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის ფრაქცია „პატრიოტთა ალიანსი და სოციალ-დემოკრატები“-ის მდივანი. იყო საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარის სათათბირო ორგანოს „ხაზინადართა საბჭო“ წევრი 2016-2018 წლებში. არის საქართველოს გოლფის ფედერაციის პრეზიდენტი. ფლობს ქართულ, ინგლისურ და რუსულ ენებს. 2021 წლის 5 იანვარს საქართველოს პარლამენტმა პატრიოტთა ალიანსის სიის სამი წევრის გელა მიქაძის, დავით ზილფიმიანისა და ფრიდონ ინჯიას სადეპუტატო უფლებამოსილება ცნო (მათ ადგილმონაცვლეობის პრინციპით ირმა ინაშვილის, გიორგი ლომიასა და გოჩა თევდორაძის ადგილები მას შემდეგ დაიკავეს, რაც მათ სადეპუტატო მანდატზე უარი თქვეს გაყალბებული არჩევნების მოტივით). შესვლასთან ერთად ისინი გაემიჯნენ „პატრიოტთა ალიანსს“ და გამოაცხადეს ახალი პარტიის „ევროპელი სოციალისტების“ შექმნა. გელა მიქაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გელა მიქაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ თანამდებობის პირის ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაცია: გელა მიქაძე. declaration.gov.ge (30 დეკემბერი, 2019). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 16.04.2021. ციტირების თარიღი: 16 მაისი, 2020. ↑ „პარლამენტმა პატრიოტთა ალიანსის სიის 3 წევრის სადეპუტატო უფლებამოსილება ცნო“. formulanews.ge. 2021-01-05. ციტირების თარიღი: 7 იანვარი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ „ავთანდილ ენუქიძე, გელა მიქაძე, ფრიდონ ინჯია და დავით ზილფიმიანი ახალ პარტიას აფუძნებენ“. 1tv.ge. 2021-01-05. ციტირების თარიღი: 7 იანვარი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება)