laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
უსინათლო არაბის სიმღერა

„უსინათლო არაბის სიმღერა“ (აზერ. Kor ərəbin mahnısı) — აზერბაიჯანელი კომპოზიტორ ფიქრეთ ამიროვის მიერ დაწერილი სიმღერა, რომელიც შეიქმნა ჰუსეინ ჯავიდის პიესისთვის „შეიხ სანანი“. იგი ბალადის სტილისტიკის არის. ტიპური ნიმუში. ↑ Ceyran Sabitoğlu. Fikrət Əmirovun mahnılarında söz ilə musiqinin qarışıqlı əlaqəsinin bəzi məqamları haqqında (აზერბაიჯანული)
ნახიჩევანის მუზეუმი ღია ცის ქვეშ

ნახიჩევანის მუზეუმი ღია ცის ქვეშ (აზერ. Naxçıvan Açıq Səma Altında Muzey) — ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის მუზეუმი ღია ცის ქვეშ აზერბაიჯანის ქალაქ ნახიჩევანში (ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკა). ნახიჩევანის მუზეუმი ღია ცის ქვეშ დაარსდა 2002 წელს ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის უზენაესი მეჯლისის თავმჯდომარის ვასიფ თალიბოვის განკარგულების საფუძველზე. მუზეუმი განლაგებულია 3 ჰა ფართობზე. მუზეუმის ტერიტორიაზე განლაგებულია მომინე ხათუნის მავზოლეუმი. მუზეუმის ძირითად ექსპონატებს წარმოადგენენ ბატკნების გამოსახულების მქონე ქვები. ამათ გარდა მუზეუმის ფონდებს ასევე მიეკუთვნება ქვის სხვადასხვა ფორმის ფიგურები, აკლდამები და კოლონები. ასევე მუზეუმის ტერიტორიაზე განლაგებულია გიამიგაიადან ჩამოტანილი წარწერებიანი საფლავის ქვები, რომლებიც მიეკუთვნებიან ბრინჯაოს ხანას. ↑ National Academy of Sciences of Azerbaijan. Nakhchivan Branch. The Encyclopaedia of Nakhchivan Monuments. Vasif Talibov. Nakhchivan. 2008
ყუბის გენოციდის მემორიალური კომპლექსი

ყუბის გენოციდის მემორიალური კომპლექსი (აზერ. Quba Soyqırımı Memorial Kompleksi) — მუზეუმი ყუბაში, აზერბაიჯანში. აშენდა 2009-2013 წლებში და ეძღვნება ბაქოში მარტის მოვლენების დროს დაღუპულთა ხსოვნას. კულტურისა და ტურიზმის სამინისტროს ეგიდით მემორიალური კომპლექსი ტურისტულ ადგილად გადაიქცა. მუზეუმის მშენებლობა დაიწყო 2009 წელს, 2007 წელს მასიური დაკრძალვის ადგილის აღმოჩენის გამო. 2013 წლის 18 სექტემბერს ყუბის მემორიალური კომპლექსი აზერბაიჯანის პრეზიდენტმა ილჰამ ალიევმა გახსნა. ↑ Губинский мемориальный комплекс геноцида ↑ Открытие Мемориального комплекса геноцида в Губе. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-09-29. ციტირების თარიღი: 2018-09-08.
ლაღიჩის ისტორიულ-ეთნოგრაფიული მუზეუმი

ლაღიჩის ისტორიულ-ეთნოგრაფიული მუზეუმი (აზერ. Lahıc tarix-diyarşunaslıq muzeyi) — დაარსდა 1985 წელს. განლაგებულია აზერბაიჯანის ისმაილის რაიონში. მუზეუმის მთავარი მცველი არის მაარიფ აღამეშედი ოღლი ალიევი. მუზეუმი გაიხსნა 1985 წელს. დასაწყისში იგი მიეკუთვნებოდა ისტორიულ-ეთნოგრაფიული ნაკრძალის შემადგენლობაში, ხოლო 1992 წლიდან დაიწყო დამოუკიდებლად ფუნქციონირება, როგორც დამოუკიდებელმა ობიექტმა. მუზეუმის ექსპოზიცია მოიცავს 1000 ექსპონატზე მეტს. თვითონ მუზეუმი განლაგებულია შენობაში, რომელიც ცნობილია ლაღიჩში „აღოლუს მეჩეთ“-ად, რომელიც აშენდა 1914 წელს.
პეგასი

პეგასი (ძვ. ბერძნ. Πήγασος) — ფრთოსანი ცხენი ძველბერძნულ მითოლოგიაში. გავრცელებული ვერსიით, მედუზა გორგონას სისხლიგან წარმოიშვა. მეორე ვერსიის თანახმად, იგი პოსეიდონისა და მედუზა ვაჟიშვილია. ხშირად გვხვდება სხვადასხვა ლეგენდებში, მაგალითად, ერთ-ერთი მითის თანახმად ბელეროფონი პეგასზე ამხედრდა და სწორედ ასე შეძლო მითური ქიმერას დამარცხება. გავრცელებული ლეგენდის მიხედვით ყველგან, სადაც ის ფეხს დაადგამდა წყარო ამოდიოდა, რომელიც პოეტებს შთააგონებდა. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: პეგასი პეგასი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური) პეგასი — ბროკჰაუზისა და ეფრონის ენციკლოპედიური ლექსიკონი ↑ Арат. Явления 216—224; Павсаний. Описание Эллады IX 31, 3
მკვდარი ზონა

მკვდარი ზონა შეიძლება ნიშნავდეს: მკვდარი ზონა (რომანი), სტივენ კინგის 1979 წლის რომანი მკვდარი ზონა (ფილმი), 1983 წლის ფილმი, ამ რომანის ეკრანიზაცია. მკვდარი ზონა (სერიალი), სატელევიზიო სერიალი, რომელიც 2002-2007 წლებში გამოდიოდა. ნაწილობრივ ეფუძნება კინგის რომანს.
ბათუმის ღვთისმშობლის ეკლესია

ბათუმის ღვთისმშობლის ეკლესია — ტაძარი ბათუმში, კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი. შენდებოდა 1898-1903 წელში. თავდაპირველად აშენდა გოთური აღორძინების დიზაინით, როგორც კათოლიკური ეკლესია. XIX საუკუნის მეცენატმა და მეწარმემ სტეფანე ზუბალაშვილმა მხატვრები და არქიტექტორები იტალიიდან მიიწვია და ეკლესია დედის ხსოვნას მიუძღვნა. მისი აგება ძმები ზუბალაშვილების დედის — ელისაბედის ოცნება ყოფილა. გარდაცვალების წინ დედას სტეფანესთვის სიტყვიერად უთხოვია ბათუმში „წმინდა ტაძრის აგება“ მისი სულის მოსახსენიებლად. მშენებლობის ღირებულებამ 250 ათას რუბლს მიაღწია. საბჭოთა პერიოდში ეკლესია დაიხურა და სხვადასხვა მიზნებისთვის გამოიყენეს. მათ შორის იყო მაღალი ძაბვის ლაბორატორია და არქივი. 1970 წელს ეკლესიის შენობა შეაკეთეს და 1980 წელს გადასცეს საქართველოს მართლმადიდებელ ეკლესიას. 1989 წლის 16 მაისს საქართველოს კათალიკოს-პატრიარქმა ილია II-მ ეკლესია აკურთხა, და დაახლოებით 5000 ადამიანი მონათლა. 2011 წლის 21 თებერვალს მიენიჭა კულტურის ძეგლის სტატუსი. ეკლესია მაღალ ფუნდამენტზე აღმართული, დასავლეთ-აღმოსავლეთ ღერძზე წაგრძელებული ხუთწახნაგა შვერილი აფსიდის მქონე სამნავიანი ბაზილიკაა. აღმოსავლეთით საკურთხევლის ორსავე მხარეს, მთავარი ნავისა და ტრანსეპტის კვეთაზე, ერთსართულიანი კვადრატული ოთახები - საკრისტიებია განთავსებული. დასავლეთი ფასადი ორი მაღალი სამრეკლო-კოშკით არის ფლანკირებული. ჭიჭინაძე, ზ., მღვთის-მშობლის კათოლიკეთა ეკლესია ბათუმში, ტფილისი, 1903. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბათუმის ღვთისმშობლის ეკლესია  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 7495 ↑ საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები საქართველოს კულტურისა და ძეგლთა დაცვის მინისტრის ბრძანება №3/31
გიორგი სინგელოსი

გიორგი სინგელოსი (ბერძ. Γεώργιος Σύγκελλος; გ. 810 წლის შემდეგ) — ბიზანტიელი საეკლესიო მოღვაწე და მწერალი. გიორგი სინგელოსი 786–806 წლებში პატრიარქ ტარასის მდივნის მოვალეობას ასრულებდა. შემდეგ განმარტოვდა მონასტერში, სადაც დაწერა თავისი „ქრონიკა“. თხზულებაში აღწერს მსოფლიო ისტორიას ადამიდან დიოკლეტიანეს კეისრობამდე და იყენებს „დაბადების“ ტექსტს, ასევე ალექსანდრიელი ქრონისტების პანდორესა და ანნიანეს თხზულებებს. სინგელოსის „ქრონიკა“ გააგრძელა თეოფანე ჟამთააღმწერელმა. გიორგი სინგელოსის თხზულებაში არის ცნობები საქართველოსა და ქართველებზე. მისი გადმოცემით, ნოემ იაფეტს სხვა ქვეყნებთან ერთად იბერია და კოლხეთის სამეფოც არგუნა. ნოეს შვილებს შორის ასახელებს თობელს, მოსოხს, თარსუსს – „საიდანაც არიან იბერიელები“. იაფეტისგან წარმოშობილ ტომებს მიაკუთვნებს კოლხებს, კორზენებს, ხალიბებს, მოსინიკებს. პომპეუსის ლაშქრობებს შორის ასახელებს გამარჯვებებს იბერებსა და კოლხებზე, პომპეუსის ტრიუმფში მონაწილე ტყვეებს შორის კი ჩამოთვლის ლაზთა მეფესა და იბერიელთა ოც მთავარს (არქონტს). თხზულებაში არის ცნობა 532-წლიანი მოქცევის შესახებ, რომელსაც ემყარება ძველი ქართული წელთაღრიცხვა. გიორგი სინგელოსი პირველია ჩვენამდე მოღწეულ ავტორთა შორის, რომელიც ამ წელთაღრიცხვას ხმარობს და ქრისტეს დაბადებას მეთერთმეტე მოქცევის 181-ე წლით ათარიღებს. მიწიშვილი ნ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 32.
ნოდარ გიოშვილი

ნოდარ ალექსის ძე გიოშვილი (დ. 21 მარტი, 1935, თბილისი) — ქართველი ფილოლოგი, ლექსიკოგრაფი, მთარგმნელი; საქართველოს კულტურის დამსახურებული მუშაკი (1987 წ.). დაამთავრა თბილისის უცხო ენათა პედაგოგიური ინსტიტუტი 1959 წელს. 1959-1965 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ცენტრალური სამეცნიერო ბიბლიოთეკის სწავლული მდივანი; 1965-1966 წლებში — ალექსანდრე ნათიშვილის სახელობის მორფოლოგიის ინსტიტუტის მეცნიერ-მუშაკი; 1966-1986 წლებში — ქართული საბჭოთა ენციკლოპედიის სიტყვანისა და ბიბლიოგრაფიის რედაქციის წამყვანი სამეცნიერო რედაქტორი და ბიბლიოგრაფიის ჯგუფის ხელმძღვანელი; 1986 წლიდან სამეცნიერო კონტროლის რედაქციის გამგე; 2002 წლიდან სამეცნიერო სალიტერატურო კონტროლის, სიტყვანისა და ბიბლიოგრაფიის რედაქციის გამგე. გიოშვილის პირველი გერმანული თარგმანები დაიბეჭდა 1956 წელს ბერლინში („აკაკის ნაკვესები“, გაზეთი «ტრიბიუნე»). გერმანულად თარგმნა აგრეთვე სულხან-საბას იგავ-არაკები, ქართულად – კ. რომელის „კავკასიის ხალხები“ (2011 წ.). მას ეკუთვნის ასევე „ქართული საბჭოთა ენციკლოპედიაში“ დაბეჭდილი მრავალი სტატია. გარდა ამისა, მონაწილეობდა სხვადასხვა ენციკლოპედიური ცნობარების, ლექსიკონების და მონოგრაფიების რედაქტირებაში. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 35.
გიშერი

გიშერი, სათი, გაგატი — წიაღისეული ნახშირის სახესხვაობა, შავი ფერის ქვა (მინერალოიდი); მქრქალია (საღ მონატეხზე – ელვარე). ახასიათებს სიბლანტე და ნიჟარისებრი მონატეხი; ადვილად ემორჩილება დამუშავებას. სისალე მინერალოგიური სკალით 3–3,5; სიმკვრივე დაახლ. 1300–1400 კგ/მ³. წარმოიქმნება მეზოზოური ან კაინოზოური ასაკის ზღვიურ შლამში მერქნის მეტამორფიზმის შედეგად. გვხვდება დანაგროვების ან ცალკეული ნატეხების სახით ქვიშაქვებში, მერგელებსა და სუსტად მეტამორფიზებულ ქვანახშირში ან მურა ნახშირში. გიშერს იყენებენ ძირითადად სამკაულების დასამზადებლად. საქართველოს ტერიტორიაზე გიშრის საბადოები განლაგებულია იურული ასაკის ნახშირიან წყებაში (გელათი, ძიროვანი; ტყიბულის მუნიციპალიტეტი). ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 38. გიშერი. ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი. 2011.
გლაზენაპის კოშკი

გლაზენაპის კოშკი, იგივე „გიორგისეული“ — საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის უძრავი ძეგლი; სამთო ასტრონომიული კოშკი, აგებული 1890-იან წლებში რუსეთის მეფისწულის, გიორგი ალექსანდრეს ძის და ასტრონომ სერგეი გლაზენაპის ინიციატივით აბასთუმნის ტერიტორიაზე (41°45′45″ ჩ. გ. 42°49′52″ ა. გ.﻿ / ﻿41.76250° ჩ. გ. 42.83111° ა. გ.﻿ / 41.76250; 42.83111). კოშკზე განთავსებული იყო მცირე ზომის ტელესკოპი (აბასთუმნის ასტროფიზიკური ობსერვატორიის წინამორბედი). აგებულია მთა ყანობილის კლდოვან ფერდზე. არის გეგმით წრიული ფორმის ქვის კოშკურა, რომელზეც დგას თუნუქის სახურავით გადახურული ხის აფიცრული ცილინდრი. ნაგებობის ძირი თლილი და დამუშავებული კვადრებით არის ნაშენი. კოშკი ღერძის ირგვლივ ბრუნავს, რაც ქვის ცოკოლსა და ხის ცილინდრს შორის დამაგრებული რკინის გორგოლაჭების მეშვეობით ხორციელდება. ↑ 1.0 1.1 გლაზენაპის კოშკი დაარქივებული 2020-04-12 საიტზე Wayback Machine. . კულტურული მემკვიდრეობის გის პორტალი. ნანახია 09.09.2018.
ზურნა

ზურნა — აღმოსავლეთის ქვეყნებში გავრცელებული ჩასაბერი საკრავი. საქართველოში ამზადებენ უმთავრესად გარგარის, აგრეთვე კაკლის ხისგან. ღეროზე ზედა მხრიდან ამოჭრილია 7-8 თვალი, ზურგის მხრიდან — ერთი. ბოლოგანიური ღეროს სიგრძე 280—300 მმ. ზურნის დიაპაზონია მცირე ოქტავის b-III ოქტავის C, ზოგჯერ შეიძლება IV ოქტავამდე გაზრდაც. მეზურნეების ანსამბლს (დასტა) შეადგენენ უსტაბაში (I მეზურნე), დამქაში (II მეზურნე) და მედოლე. ზურნა სახალხო დღესასწაულების — ქორწილის, ნიშნობის, ჭიდაობის, ყეენობის, ბერიკაობის — აუცილებელი კომპონენტი იყო. ხშირად იხსენიება XVII—XVIII საუკუნეების ქართულ ლიტერატურაში. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ზურნა გრიშაშვილი ი., თხზ. კრ. ხუთ ტომად, ტ. 3, თბ., 1963; Абдуллаева С., Народные музыкальные инструменты Азербайджана, Баку, 1972; ჩხიკვაძე გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 545. მ. შილაკაძე, „ქართული ხალხური საკრავები და საკრავიერი მუსიკა“, თბ., 1970
ზურნა (მრავალმნიშვნელოვანი)

ზურნა შეიძლება აღნიშნავდეს: ზურნა — მუსიკალური საკრავი ზურნა — ალმანახი და ჟურნალი
ზურნა (ალმანახი)

„ზურნა“ იყო: ქართული კარიკატურებიანი საოხუნჯო ალმანახი. გამოდიოდა თბილისში 1908 წელს. რედაქტორი — აკაკი წერეთელი, გამომცემელი — დ. აბდუშელი. გამოვიდა 3 რვაგვერდიანი ნაკვეთი უთარიღოდ. ყოველდღიური კარიკატურებიანი სატირულ-იუმორისტული ჟურნალი. გამოდიოდა თბილისში 1912 წელს. გამომცემელი — მ. ლელაშვილი. კარიკატურები ეკუთვნით ოსკარ შმერლინგსა და სატურნს. გამოვიდა 3 რვაგვერდიანი ნომერი. „ზურნის“ გაგრძელება იყო ჟურნალი „შურდული“. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 545.
შენების მოძრაობა

შენების მოძრაობა — პოლიტიკური მოძრაობა საქართველოში. დაარსდა 2017 წლის 16 ივნისს რესპულიკური პარტიიდან წამოსული პოლიტიკური ლიდერების მიერ. მოძრაობის ერთ-ერთი ლიდერია პარლამენტის ყოფილი თავმჯდომარე დავით უსუფაშვილი. დაარსებიდან ორ თვეში შენების მოძრაობამ 2017 წლის თვითმმართველობის არჩევნებში მიიღო მონაწილეობა. პირველ არჩევნებში მოძრაობამ 0,76% მიიღო და მერვე ადგილი დაიკავა. შენების მოძრაობის თბილისი მერობის კანდიდატი ყოფილი რესპუბლიკელი თენგიზ შერგელაშვილი იყო, რომელმაც ხმათა 0,25% მიიღო და მეცხრე ადგილზე გავიდა. 2018 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებზე დავით უსუფაშვილმა 2,36% მიიღო და მეხუთე ადგილი დაიკავა. არჩევნების მეორე ტურში „შენების მოძრაობამ“ მხარი არცერთ კანდიდატს არ დაუჭირა. პოლიტიკური პარტია გაუქმდა 2019 წლის 22 დეკემბერს და შეუერთდა პოლიტიკურ პარტია „ლელოს“. შენების მოძრაობა Facebook-ზე დავით უსუფაშვილმა შენების მოძრაობა დააარსა ↑ დავით უსუფაშვილმა შენების მოძრაობა დააარსა. on.ge (16 ივნისი, 2017). ციტირების თარიღი: 10 სექტემბერი, 2018. ↑ 2.0 2.1 შედეგები 2017. ცესკო. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-07. ციტირების თარიღი: 10 სექტემბერი, 2018. ↑ მამუკა კაციტაძე - მივიღეთ პოლიტიკური გადაწყვეტილება, პარტია „ახალი მემარჯვენეები” არსებობას წყვეტს
ნამიანჯუ

ნამიანჯუ (კორ. 남양주시?, 南陽州市?, Namyangju-si) — ქალაქი კიონგიდოს პროვინციაში, სამხრეთი კორეა.  ინგლისი კენტი - 1996-დან  მონღოლეთი ულან-ბატორი - 1998-დან  ჩინეთი ჩანჩჟოუ - 1999-დან  სამხრეთი კორეა კანჯინი - 1999-დან  სამხრეთი კორეა იონვოლი - 2000-დან ხე: ფიჭვი - პატიოსნებისა და ქალაქის მცხოვრებთა ტრადიციების სიმბოლო. ყვავილი: ფორციზია - სიკეთისა და იმედი სიმბოლო. ფრინველი: კოდალა - განასახიერებს ეკოლოგიასა და ბუნებაზე ზრუნვას. ქალაქის ფოტოები ღირსშესანიშნაობები დაარქივებული 2013-05-09 საიტზე Wayback Machine. ↑ https://kosis.kr/statHtml/statHtml.do?orgId=101&tblId=DT_1B040A3&checkFlag=N
რობერტ ქოჩარიანი

რობერტ ქოჩარიანი (სომხ. Ռոբերտ Քոչարյան; დ. 31 აგვისტო, 1954, სტეფანაკერტი, სომხეთი) — სომხეთის პრეზიდენტი 1998-2008 წლებში. მოძრაობა არწახის ერთ-ერთი ყოფილი ლიდერი, თავდაცვის სახელმწიფო კომიტეტის თავმჯდომარე, აგრეთვე მთიანი ყარაბაღის პირველი პრეზიდენტი. Official Presidential Site of Armenia დაარქივებული 2007-11-12 საიტზე Wayback Machine. Article at armeniapedia.org Robert Kocharyan დაარქივებული 2006-05-16 საიტზე Wayback Machine.
ოპერაცია ოქროს საწმისი

„ოქროს საწმისი“ — საბერძნეთის სამხედრო-საზღვაო ფლოტის მიერ აფხაზეთის ომის დროს განხორციელებული ოპერაცია ადგილობრივი ბერძნების კონფლიქტური ზონიდან ევაკუაციისთვის. 1993 წლის 15 აგვისტოს გემი სოხუმში ჩავიდა. მასზე ეკიპაჟის გარდა საბერძნეთის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის წარმომადგენლები, სპეციალური დანიშნულების ძალების 30 მებრძოლი და ექიმები იმყოფებოდნენ. ოპერაციას ხელმძღვანელობდა საბერძნეთის სამხედრო-საზღვაო ძალების კაპიტანი ვასილის დერტილისი. ოპერაციის შედეგად მოხდა 1015 ბერძენის ევაკუაცია. გავრცელებული ცნობით, ოპერაციის განხორციელებამდე აფხაზეთში საომარი მოქმედებებისას 200 ბერძენი დაიღუპა. ↑ ოპერაცია „ოქროს საწმისი“ – ნაკლებად ცნობილი ისტორიის ქრონიკა. ↑ The anniversary of Operation Golden Fleece to evacuate diaspora Greeks from war in Abkhazia. ↑ Anything Goes : Operation golden fleece by Antonia Patsidou.
ზღარბა

ზღარბა (Acantholimon), მცენარეების გვარი ტყვიაბალახასებრთა ოჯახისა. პატარ-პატარა ბალიშისებრი ბუჩქებია. აქვთ ეკლიანი ხაზურ-ლანცეტა ფოთლები და მარტოული ან ყვავილედებად შეკრებილი დიდი ვარდისფერი ან მეწამული ყვავილები. 150-მდე სახეობა გავრცელებულია ევრაზიის სამხრეთ ნაწილში. იზრდება მთის შუა და ზედა სარტყელში მშრალსა და ქვიან ფერდობებზე. ხინთიბიძე ლ., ქსე, ტ. 4, გვ. 547, თბ., 1979
ფრენკ დარაბონტი

ფრენკ არპად დარაბონტი (ინგლ. Frank Árpád Darabont; დ. 28 იანვარი, 1959) — უნგრული წარმოშობის ამერიკელი კინორეჟისორი, სცენარსტი და პროდიუსერი. ფრენკ დარაბონტი დაიბადა ქალაქ მონბელიარის ლტოლვილთა ბანაკში. იგი ჯერ კიდევ ბავშვი იყო, როდესაც ოჯახი გადასახლდა ჯერ ჩიკაგოში, ხოლო შემდეგ ლოს-ანჯელესში, კალიფორნიის შტატში. 1977 წელს დარაბონტმა დაამთავრა ჰოლივუდის საშუალო სკოლა. მისი პირველი ფილმი იყო სტივენ კინგის ნაწარმოების „ქალი პალატაში“ ადაპტაცია. ადრეულ ასაკში დაწერა სცენარი სხვადასხვა საშინელებათა ფილმებისთვის, მათ შორის: „საშინელება თელების ქუჩაზე 3“, „წვეთი“ და „ბუზი 2“. როგორც რეჟისორი ცნობილია სტივენ კინგის ნაწარმოებების ადაპტაციებით, ისეთების როგორებიცაა „გაქცევა შოუშენკიდან“, „მწვანე მილი“ და „ბურუსი“. დარაბონტი, აგრეთვე იყო AMC-ის ტელესერიალ „მოსიარულე მკვდრების“ პირველი სეზონის შემქმნელი და აღმასრულებელი პროდიუსერი, ისევე როგორც TNT-ის ნეო-ნუარული სერიალ „განგსტერების ქალაქის“ შემქმნელი. მიღებული აქვს ოსკარის სამი და ოქროს გლობუსის ერთი ნომინაცია. ფრენკ დარაბონტი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ფრენკ დარაბონტი — Rotten Tomatoes ფრენკ დარაბონტი ფილმების პროფილი Box Office Mojo-ზე ფრენკ დარაბონტი — Urban Dictionary ↑ 1.0 1.1 "Post Mortem with Mick Garris": Episode 1 -- Frank Darabont. ↑ Frank Darabont Interview დაარქივებული April 5, 2014, საიტზე Wayback Machine. ↑ Frank Darabont Talks The Walking Dead. DreadCentral. ↑ Darabont Looks Back to NOTLD for The Walking Dead. DreadCentral. ↑ Frank Darabont Returns To Television With ‘L.A. Noir’ On TNT. Screenrant.com.
ნაჯინი

ნაჯინი (라진구역, 羅津區域) — ქალაქი და ნავსადგური ჩრდილოეთ კორეაში, კორეის ნახევარკუნძულის ჩრდილო-აღმოსავლეთ სანაპიროზე, იაპონიის ზღვის გაუყინარ უბეში, ჰამგიონ-პუქტოს პროვინციაში. მოსახლეობა 50 ათასზე მეტი კაცს შეადგენს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 358.
ჰანამი

ჰანამი (კორ. 하남시?, 河南市?) — ქალაქი კიონგიდოს პოვინციაში, სამხრეთი კორეა. ზოგიერთი წყაროს თანახმად, აქ მდებარეობს ადრეფეოდალური კორეული სახელმწიფოს დედაქალაქი პექჩე. 2009 წელს მიღებულ იქნა გადაწყვეტილება, ჰანამი შეეერთებინათ მეზობელ ქალაქ სონამისთვის.  აშშ — ლიტლ-როკი  ჩინეთი — რუშანი ქალაქები კიონგიდოს პროვინციაში ↑ http://kosis.kr/eng/ ↑ ლიტლ-როკი, როგორც დაძმობილებული ქალაქი[მკვდარი ბმული] ↑ რუშანი, როგორც დაძმობილეული ქალაქი[მკვდარი ბმული]
ზღარბაბუზისებრნი

ზღარბაბუზისებრნი (Tachinidae) (ბერძნ. tachivos, იგივეა, რაც tachus — სწრაფი) — მწერების ოჯახი ორფრთიანების რიგისა. აერთიანებს 5 ათასამდე სახეობას, რომლებიც ფართოდ არიან გავრცელებული, განსაკუთრებით ტროპიკებში. ზღარბაბუზისებრთა სხეულის სიგრძე 2-იდან 20 მმ-მდეა. მათი მატლები პარაზიტობენ მწერებსა და სხვა უხერხემლოებზე. ზოგი სახეობა კვერცხმდებია, ზოგი — ცოცხლადმშობი. დედალი ზღარბაბუზისებრნი კვერცხებს დებს „პატრონის“, უმთავრესად მწერების მატლების სხეულზე, იშვიათად — მცენარეებზე. ზღარბაბუზისებრნით დიდი მნიშვნელობა აქვთ მავნე მწერებთან ბრძოლაში. მათი ბევრი სახეობა საგანგებოდ არის გადაყვანილი მრავალ ქვეყანაში ტყისა და სოფლის მეურნეობის მავნებლებთან (კოლორადოს ან იაპონური ხოჭო, არაფარდი აბრეშუმხვევია და სხვა) საბრძოლველად. ქსე, ტ. 4, გვ. 547, თბ., 1979
სიდჟესის კინოფესტივალი

სიდჟესის კინოფესტივალი (კატ. Festival Internacional de Cinema Fantàstic de Catalunya) — კატალონიური კინოფესტივალი და ფენტეზისა და საშინელებათა ფილმების ერთ-ერთი წამყვანი კინოფესტივალი მსოფლიოში. დაარსდა 1967 წელს. ფესტივალი როგორც წესი ტარდება ყოველი წლის ოქტომბერში, საკურორტო ქალაქ სიდჟესში, რომელიც მდებარეობს ბარსელონიდან 34 კილომეტრის მოშორებით. ოფიციალური საიტი
ზღარბთევზა

ზღარბთევზა (ლათ. Diodon hystrix) — თევზი შეზრდილყბიანების რიგისა. 60 სმ-მდე სიგრძის სხეული დაფარული აქვთ ბასრი, მასიური, მოძრავი ეკლებით. ზღარბთევზა ფართოდაა გავრცელებული ატლანტის, ინდური და წყნარი ოკეანეების ტროპიკულ და ზომიერ წყლებში. მტაცებლისაგან თავდასაცავად იბერება, ეკლები ებურძგნება და მუცლით ზემოთ ამოდის. ზღარბთევზას კბილები არ აქვს, მაგრამ გაშიშვლებული ყბის ძვლებით ადვიდალ აქუცმაცებს ნიჟარებს და მარჯნის პოლიპების ტოტებს. მისი ხორცი შხამიანია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 547.
მარცელი ნენცკი

მარცელი ვილჰელმის ძე ნენცკი (პოლ. Wilhelm Marceli Nencki; დ. 15 იანვარი, 1847, ბოჩკი, პოლონეთი — გ. 14 ოქტომბერი, 1901, პეტერბურგი) — პოლონელი ბიოქიმიკოსი და მიკრობიოლოგი. 1877-1890 წლებში ბერნის უნივერსიტეტის ფიზიოლოგიური ქიმიის პროფესორი. 1891 წლიდან განაგებდა პეტერბურგის ექსპერიმენტული მედიცინის ინსტიტუტის ქმიმიურ განყოფილებას. სწავლობდა ორგანიზმში შარდოვანას სინთეზს, მიუთითა ღვიძლის როლზე ამ პროცესში და შეიმუშავა (ივანე პავლოვთან ერთად) ძუძუმწოვრების ორგანიზმში შარდოვანას სინთეზურად წარმოქმნის ერთ-ერთი თეორია. იკვლევდა ჰემოგლობინის არაცილოვან ნაწილს, დაადგინა ჰემის ქიმიური სტრუქტურა. 1897-1901 წლებში ლ. მარხლევსიკსთან ერთად გამოავლინა ჰემოგლობინისა და ქლოროფილის ქიმიური ნათესაობა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 379. ↑ 1.0 1.1 Deutsche Nationalbibliothek Record #118738461 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ 2.0 2.1 Académie nationale de médecine <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107213173"></a>
ფილიპ კოტლერი

ფილიპ კოტლერი (დ. 27 მაისი 1931, ჩიკაგო) — S.C Johnson & Son-ის პროფესორია საერთაშორისო მარკეტინგში კელოგის მენეჯმენტის სკოლაში ჩრდილოდასავლეთის უნივერსიტეტთან. ის დასახელებულ იქნა ყველა დროის #4 მენეჯმენტის გურუდ ფაინენშალ ტაიმსის მიერ (ჯეკ უელშის, ბილ გეიტსის და პიტერ დრაკერის შემდეგ). ევროპის მენეჯმენტის ცენტრის მიერ ის ასევე გამოცხადდა, როგორც "მსოფლიოში ყველაზე მოწინავე ექსპერტი მარკეტინგის სტრატეგიული პრაქტიკის ქონაში". კოტლერი მიჩნეულია სოციალური მარკეტინგის ერთ-ერთ პიონერად. დოქ. კოტლერი ავტორია მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე ავტორიტეტული სასწავლო წიგნისა მარკეტინგის შესახებ: Marketing Management (მარკეტინგის მენეჯმენტი), რომელიც ამჟამად მე-12 გამოცემითაა. ის ასევე მრავალი სახელგანთქმული წიგნის ავტორი და თანაავტორია, როგორებიცაა: Kotler on Marketing, Lateral Marketing, Strategic Marketing for Non-Profits, Marketing from A to Z, The 10 Deathly Marketing Sins, Marketing Moves, Marketing Places, The Marketing of Nations, და Social Marketing. გარდა ამისა, დოქ. კოტლერმა ას სტატიაზე მეტი გამოაქვეყნა მოწინავე ჟურნალებში, მათ შორისაა, The Harvard Business Review, Sloan Management Review, Business Horizons, California Management Review, და The Journal of Marketing. მის ჯილდოებს შორისაა: წლის მარკეტინის გამორჩეული განმანათლებელი, ამერიკული მარკეტინგის ასოციაციის მიერ მინიჭებული ჯილდო; და წლის მარკეტერი Sales and Marketing Executives International (SMEI)-ის მიერ მინიჭებული ჯილდო. თავის საკონსულტაციო ფირმის, The Kotler Marketing Group (KMG) მეშვეობით, დოკ. კოტლერს მრავალი ძირითდი ამერიკული და უცხოური კომპანიებისთვის გაუწევია კონსულტირება მათ შორისაა - IBM, Michelin, Bank of America, General Electric, Honeywell, და Motorola - მარკეტინგული სტრატეგიის და დაგეგმარების, მარკეტინგული ორგანიზების და საერთაშორისო მარკეტინგის სფეროებში. ის მუდმივად მართავს სემინარებს მარკეტინგის მოწინავე კონცებციებზე და მათში მომხდარ ბოლო ცვლილებეზე ამერიკული, ევროპული და აზიური კომპანიებისა და ორგანიზაციებისთვის. ასევე მონაწილეობს KMG-ს კლიენტების პროექტებზე.
ზღვის ბალახი

ზღვის ბალახი, ზოსტერა (Zostera) — ზღვის მრავალწლოვან ბალახოვან მცენარეთა გვარი ზოსტერასებრთა ოჯახისა. მხოხავფესურიანი მცენარეა. გაბრტყელებული ღეროები და ვიწრო ხაზური ფოთლები აქვს. 10-მდე სახეობა გავრცელებულია სუბტროპუკულ, ზომიერ, სუბარქტიკულ და სუბანტრაქტიკულ ზღვებში. ზღვისპირა ზოლის სილიან და ლამიან ფსკერზე ხშირად ქმნიან ვრცელ შალდამებს. საქართველოში 1 სახეობა იზრდება. ზღვის ბალახის (ძირითადად Zosterra marina-ს) გამხმარ ფოთლებს იყენებენ ლეიბებისა და ავეჯის დასატენად, ზოგჯერ — სასუქად და საშენი მასალის დასამზადებლადაც. ქსე, ტ. 4, გვ. 548, თბ., 1979
ზღვის ბუშტები

ზღვის ბუშტები, ცისტოიდები (ლათ. Cystoidea), ამომწყდარი ზღვის ცხოველების კლასი კანეკლიანების ტიპისა. ცხოვრობდნენ ორდოვიკიდან (შესაძლოა კამრიულიდან) დევონამდე. მათი სხეული შედგებოდა ფიალისა და ღეროსაგან. ფიალა დასერილი იყო რთული აგებულების ფორებით, ხოლო ზემოდან მოფენილი ჰქონდა მცირერიცხოვანი დანამატები — ბრაქიოლები. კლასში 2 რიგის 40-მდე გვარია. ზღვის ბუშტები საინტერესოა ორდოვიკის სტრატიგრაფიაში კანეკლიანების ფილოგენეზის დასადგენად. ქსე, ტ. 4, გვ. 548, თბ., 1979
გლახაკები

გლახაკები — საზოგადოების ფენა ფეოდალურ საქართველოში. ფეოდალური ურთიერთობის ჩამოყალიბებასთან ერთად თავისუფალ მწარმოებელთა ფენა გლეხთა ან აზნაურთა რიგში გადადიოდა. თავისუფალი პირი, რომელმაც დაკარგა მიწა და იძულებული გახდა სხვისი მიწა დაემუშავებინა, პირად თავისუფლების დაკარგვის შიშით გამოეთიშა ფეოდალურ ურთიერთობას და მათხოვრობა დაიწყო. ბატონყმური ურთიერთობის განმტკიცებას თან სდევდა გლახაკების რაოდენობის ზრდაც. ბაგრატ I კურაპალატმა IX საუკუნის ბოლოს დააწესა ე. წ. გლახაკთა ნაწილი – საგანგებო თანხა გლახაკთა დასახმარებლად. XII-XIII საუკუნეებში იგი სახელმწიფო შემოსავლის ერთ მეათედს შეადგენდა. გარდა ამისა, გლახაკთა რჩენას ხმარდებოდა კერძო პირთა, მათ შორის მეფეთა, ქველმოქმედებით გაცემული თანხა. ცნობილია, რომ დავით IV აღმაშენებელმა საკუთარი სახსრებიდან მათთვის ოცდაოთხი ათასი დრაჰკანი გამოყო. გვიანდელ შუა საუკუნეებში დასუსტებული ცენტრალური ხელისუფლება გლახაკებზე ვეღარ ზრუნავდა. ბერძნიშვილი მ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 40. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 175. ბასილი ეზოსმოძღუარი, ცხოვრება მეფეთ-მეფისა თამარისი, წგ.: ქართლის ცხოვრება, ს. ყაუხჩიშვილის გამოც., ტ. 2, თბ., 1959; ისტორიანი და აზმანი შარავანდედთანი, იქვე; ცხოვრება მეფეთ-მეფისა დავითისი, იქვე, ტ. 1, თბ., 1955; გიორგი მერჩულე, ცხორებაჲ გრიგოლ ხანცთელისაჲ, წგ.: ძველი ქართული აგიოგრაფიული ლიტერატურის ძეგლები, წგ. 1, ილ. აბულაძის რედ., თბ., 1963. მეტრეველი რ., დეკლასირებული ელემენტები შუა საუკუნეების საქართველოში (V–XII სს.), თბ., 1976; ჯავახიშვილი ივ., ქართული სამართლის ისტორია, წგ. 2, ნაკვ. 2, თბ., 1984 (თხზ. თორმეტ ტომად, ტ. 7).