laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
მიხეილ თუმანიშვილი (ოფიცერი)

მიხეილ გრიგოლის ძე თუმანიშვილი (დ. 8 ნოემბერი, 1892, თბილისი, — გ. 21 თებერვალი, 1921, სოფ. სოღანლუღი) — ქართველი სამხედრო პირი, კაპიტანი. დაიბადა მცხეთის პოლიცმეისტერის, კაპიტან გრიგოლ დიმიტრის ძე თუმანიშვილის და მარიამ გაბრიელის ასულ ქორღანაშვილის ოჯახში. დაამთავრა პეტერბურგის საარტილერიო სასწავლებელი (1915). პორუჩიკის წოდებით მონაწილეობდა I მსოფლიო ომში (კავკასიის ფრონტი). 1918 წლიდან მსახურობდა საქართველოს რესპუბლიკის ჯარში. კაპიტნის წოდებით დაინიშნა სამხედრო სამინისტროს საარტილერიო სექციის უფროსის თანაშემწედ. 1921 წლის თებერვალში თბილისის მისადგომებთან საბჭოთა რუსეთის ჯარების წინააღმდეგ ბრძოლაში მეთაურობდა სოღანლუღის ფრონტზე განთავსებულ მე-2 საარმიო დივიზიონის მე-2 სამთო საარტილერიო ბატარეას. დაიღუპა ბრძოლის დროს. ომში დაღუპულ სხვა ქართველ სამხედროებთან ერთად დაკრძალეს სამხედრო ტაძრის ეზოში, ამჟამინდელი პარლამენტის შენობის წინ (ტაძრის დანგრევის შემდეგ საფლავი დაკარგულია). დაჯილდოებულია წმ. ვლადიმირის ორდენით და წმ. გიორგის ჯვრით. მიხეილ გრიგოლის ძე თუმანიშვილი, გაზ. «კოლხური კოშკი», თბ., 1995, #23 (28); ურუშაძე, ლ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. — გვ. 124.
უნგრული რაფსოდია №1

უნგრული რაფსოდია №1 დო♯ მინორში/მი მაჟორში — ფერენც ლისტის 19 უნგრული რაფსოდიიდან რიგით პირველი რაფსოდია, რომელიც მან თავის მეგობარს და ყოფილ მოსწავლეს, ედე სერდაჰეის მიუძღვნა. ლისტმა ნაწარმოებზე მუშაობა 1845 წელს კლაუსენბურგში დაიწყო, ხოლო გამოაქვეყნა 1851 წლის ნოემბერში. ეს ნაწარმოები, ისევე როგორც სხვა რაფსოდიების დიდი ნაწილი, შექმნილია „ჩარდაშის“ სტილით და გამოირჩევა ორი მონაკვეთით: „lassú“ (პირველი მონაკვეთი, შედარებით ნელი) და „friss“ (მეორე მონაკვეთი, შედარებით ჩქარი). ზოგიერთი ნაწილი, როგორიცაა შესავალი, ჰგავს ბეთჰოვენის 32-ე საფორტეპიანო სონატას. სხვა რაფსოდიების მსგავსად, ნაწარმოების მელოდიები შთაგონებულია ადრეული ნაშრომებით ისეთი კომპოზიტორებისა, როგორებიც არიან ფერენც ერკელი, გაშპარ ბერნატი (პირველ მონაკვეთში) და კაროლი ტერნი (მეორე მონაკვეთში). მიჩნეულია, რომ ამ ნაწარმოების შთაგონების წყარო ბოშა ლაცი პოჩი და მისი ანსამბლი იყვნენ. ამ რაფსოდიაში ლისტმა ფერენც ერკელის სამი სხვადასხვა მელოდია გამოიყენა. უნგრული რაფსოდია №1: ნოტები მუსიკალური ნოტების საერთაშორისო ბიბლიოთეკის პროექტის საიტზე (IMSLP) ↑ ჯეიმზ ჰეი ფულდი (2000). წიგნი სახელგანთქმული მუსიკის შესახებ: კლასიკური, ხალხური და ფოლკლორული. Courier Dover Publications, გვ. 281. ISBN 0-486-41475-2.
იური ქვაჩახია

იური ქვაჩახია (დ. 9 თებერვალი, 1949, სოფ. ოქუმი, ახლანდ. გალის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი ინჟინერი. 1979 წელს დაამთავრა ტაშკენტის რკინიგზის საინჟინრო ინსტიტუტის სამოქალაქო-სამრეწველო სამშენებლო ფაკულტეტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „ეროვნულ–დემოკრატიული პარტია“. იური ქვაჩახია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი იური ქვაჩახია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
ლევან ქიძინიძე

ლევან ქიძინიძე (დ. 19 იანვარი, 1955, სოფელი კობალთა, შუახევის რაიონი) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1983 წელს დაამთავრა ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელობის პედაგოგიური ინსტიტუტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი (შუახევის მაჟორიტარი). ლევან ქიძინიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ლევან ქიძინიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
გივი დარჩია

გივი ილიას ძე დარჩია (დ. 26 მარტი, 1926, ოზურგეთი, — გ. 17 მაისი, 1990, თბილისი) — ქართველი ინჟინერ-მშენებელი. პროფესორი (1976), საქართვ. მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1985). დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულეტეტი (1949). 1949–1950 წლებში მუშაობდა თბილისის საქალაქო საბჭოს საჰაერო თავდაცვის შტაბში, 1950–1952 წლებში — საპროექტო ინსტიტუტ „თბილქალაქპროექტში“ სექტორის უფროსად, 1952–1956 — მოსკოვის სამრეწველო ნაგებობათა ცენტრალურ კვლევით ინსტიტუტში, 1956–1962 — საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის სამშენებლო საქმის ინსტიტუტში უფროს მეცნიერ თანამშრომლად. 1958 წლიდან პედაგოგიკურ მოღვაწეობას ეწეოდა საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში. იქვე მისი ინიციატივით 1962 წლიდან ჩამოყალიბდა ამიერკავკასიაში პირველი თბოაირმომარაგებისა და ვენტილაციის კათედრა, რომელსაც თავადვე ხელმძღვანელობდა. დარჩიას კვლევის საგანი იყო საქართველოში გაზიფიკაციის, თბოფიკაციის, გათბობის, ვენტილაციისა და ჰაერის კონდიცირების სისტემათა დანერგვა და განვითარება. გათბობა და ვენტილაცია, ნაწ. 1–2, თბ., 1967–71; თბოაირმომარაგება და ვენტილაცია, თბ., 1977. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. გივი დარჩია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ზურაბ ქორიძე

ზურაბ ქორიძე (დ. 5 მაისი, 1942, თბილისი) — ქართველი ბიზნესმენი, ეკონომისტი, პოლიტიკოსი. 1970 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მრეწველობის დაგეგმვისა და ორგანიზაციის ფაკულტეტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. ზურაბ ქორიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ზურაბ ქორიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
დავით დარჩიაშვილი

დავით შანშეს ძე დარჩიაშვილი (დ. 16 დეკემბერი, 1960, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი, მეცნიერი, პოლიტიკოსი. ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი (2002). 1987 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი, 1990 წელს — ასპირანტურა. 2001 წელს — ჯორჯ მარშალის უსაფრთხოების კვლევის ცენტრი (გერმანია). 1990–1991 წლებში იყო ქართველ ტრადიციონალისტთა კავშირის წევრი და გაზეთ „ქართველი ერის“ (ტრადიციონალისტთა კავშირის ორგანო) რედაქტორი. 1991–2004 წლებში იყო თსუ-ის რუსეთის ისტორიის კათედრის მეცნიერ თანამშრომელი, საქართველოს პარლამენტის კვლევითი დეპარტამენტის ხელმძღვანელი, ფონდ „ღია საზოგადოება — საქართველოს“ აღმასრულებელი დირექტორი (2004–2008). არის სამხედრო-სამოქალაქო ურთიერთობების და უსაფრთხოების კვლევის ცენტრის (კავკასიური ინსტიტუტი) დირექტორი (1997 წლიდან), ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორი (2006 წლიდან). 2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით , საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა —გამარჯვებული საქართველოსთვის“. 2012-2016 წლებში — საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით , საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — „მეტი სარგებელი ხალხს“. ავტორი მონოგრაფიისა: „ჯარისკაცები, პოლიტიკოსები, მოქალაქენი“ (2000). 2011: ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენი ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. დავით დარჩიაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი დავით დარჩიაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ მიხეილ სააკაშვილმა დავით დარჩიაშვილი ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენით დააჯილდოვა
დარჯანია

საკუთარი სახელი დარჯანია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: დევიზ დარჯანია — ფეხბურთელი შალვა დარჯანია — ინჟინერ-მექანიზატორი
შალვა დარჯანია

შალვა ელიზბარის ძე დარჯანია (დ. 31 მაისი, 1928, ქუთაისი) — ქართველი ინჟინერ-მექანიზატორი. დაამთავრა საქართველოს სასოფლო–სამეურნეო ინსტიტუტის მექანიზაციის ფაკულტეტი (1957). 1976–1995 წლებში იყო სამთო მიწათმოქმედებისა და სუბტროპიკული კულტურების სამეცნიერო-კვლევითი და საკონსტრუქტორო-ტექნოლოგიური ინსტიტუტის ჩაის საკრეფი მანქანების განყოფილების უფროსი. 1995–2000 წლებში იყო საქართველოს სასოფლო–სამეურნეო მანქანათმშენებლობის სამეცნიერო-კვლევითი და საკონსტრუქტორო-ტექნოლოგიური ინსტიტუტის „საქაგრომანქანის“ პროექტის მთავარი კონსტრუქტორი. ჩაის საკრეფი მანქანის — „საქართველოს“ შექმნისათვის მიენიჭა ლენინური პრემია (1967, სხვებთან ერთად), დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (1999). ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 329.
ხსარ გასიევი

ხსარ იზმაილის ძე გასიევი (დ. 13 მაისი, 1929, ცხინვალი – გ. 2020, მოსკოვი) — ოსი მხატვარი. საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული მხატვარი (1980). მშობლები რეპრესირებულები იყვნენ (1938), მამამისი დახვრიტეს. 1950 წელს წარმატებით დაასრულა ცხინვალის სამხატვრო სასწავლებელი, ხელძღვანელი — მახარბეგ თუღანოვი. 1951 წლიდან სწავლობდა და 1957 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია; ხელმძღვანელები — ვასილი შუხაევი და აპოლონ ქუთათელაძე. ამავე წლიდან მონაწილეობდა სამხატვრო გამოფენებში. 1961 წლიდან იყო სსრკ-ის მხატვართა კავშირის წევრი. 1964 წელს ჩააბარა მოსკოვის სამხატვრო ინსტიტუტის ასპირანტურაში, თუმცა მეორე წელს თავი მიანება სწავლას. 1968 წელს ცხინვალში გამართა პირველი პერსონალური გამოფენა. მის შემოქმედებაში მეტყველ ფერწერულობასთან შერწყმულია გროტესკულ-მეტაფორული ელემენტები. მნიშვნელოვან ნამუშევართა შორისაა: „წყურვილი“ (1961), „შუადღე“ (1966), „ზღაპარი“ (1972), „დღესასწაული (1981)“, „მოსავლის ზეიმი“ (1984), „შემოდგომა“ (1988, ყველა მხატვრის კუთვნილება) და სხვ. 1980 — საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული მხატვარი 2009 — სამხრეთ ოსეთის სახალხო მხატვარი Выставка произведений Хсара Гассиева в Центральном доме художника ↑ 1.0 1.1 1.2 ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 564. ↑ 2.0 2.1 Гассиев Хсар Измаилович. novymuseum.ru. ციტირების თარიღი: 5 სექტემბერი, 2020.
დასავლეთ საქართველოს სამედიცინო ცენტრი

დასავლეთ საქართველოს სამედიცინო ცენტრი — მულტიპროფილური რეფერალური ტიპის ჰოსპიტალი ქალაქ ქუთაისში. დაარსდა 2005 წელს, როგორც აკად. ზ. ცხადაიას სახელობის დასავლეთ საქართველოს ინტერვენციული მედიცინის ეროვნული ცენტრი. 2013 წლიდან არის კომპანია „ევექსის ჰოსპიტლების“ ნაწილი და ქსელში შემავალი ყველაზე მსხვილი ჰოსპიტალი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. დასავლეთ საქართველოს სამედიცინო ცენტრი დაარქივებული 2021-03-06 საიტზე Wayback Machine.
დასაწყისი (გაზეთი)

„დასაწყისი“ — სოციალ-დემოკრატიული (მენშევიკური) მიმართულების ყოველდღიური პოლიტიკური და სალიტერატურო გაზეთი. გამოდიოდა თბილისში 1908 წელს. რედაქტორ-გამომცემელი იყო გ. მაჭავარიანი. გაზეთთან თანამშრომლობდნენ ა. ჩხენკელი, ს. ჭელიძე, რაჟდენ კალაძე (ფსევდონიმი „რაჟდენიძე“). წერილების ნაწილი გამოქვეყნებულია ფსევდონიმებით („ვალია“, „ბანკო“, „კნიაზი“, „ლომანსო“, „პარნასი“, „შეკბენილი“, „ფოთელი ბზიკი“, მუშა გლურჯიძე და სხვ.). გაზეთში ხშირად იბეჭდებოდა მშრომელთა ცხოვრების, მათი სოციალური და პოლიტიკური მოთხოვნების ამსახველი წერილები. დაიხურა თბილისის გენერალ-გუბერნატორის განკარგულებით. მის ნაცვლად 1908 წელს გამოვიდა გაზეთი „მერცხალი“. გაგოშიძე შ., ქართული ჟურნალისტიკის ისტორია, ნაკვ. 1, თბ., 2004; ნოზაძე ც., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. „დასაწყისი“. საქართველოს გაზეთები. საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა.
დასთანი

დასთანი (სპარს. داستان — ამბავი, მოთხრობა, რომანი) — სპარსული მწერლობისათვის დამახასიათებელი ჟანრი, რომელიც შემდგომ გავრცელდა აღმოსავლეთის ხალხთა ლიტერატურაში. დასთანი თავდაპირველად ცალკეულ ვრცელ საგმირო თუ რომანულ ეპიზოდებს, ზოგჯერ მთელ პოემებს, ფოლკლორულ ლეგენდებს ეწოდებოდა. მოგვიანებით მოხდა მისი დაკონკრეტება: ხალხური დასთანი გულისხმობს კლასიკური მწერლობის ნიმუშების ანონიმურ დამუშავებას და ხალხში გავრცელებას. დასთანის პირველი ნიმუშები (ძირითადად ვრცელი ისტორიულ-საფალავნო რომანები) ირანში გაჩნდა XI–XIII საუკუნეებში, რასაც ხელი შეუწყო საქალაქო ცხოვრების აღორძინებამ. ცნობილია სპარსული ხალხური დასთანების აზერბაიჯანული, უზბეკური, ტაჯიკური, ქურთული, ქართულენოვანი ვერსიები. გვახარია ა., სპარსული ხალხური პროზის ისტორიიდან (დასთანები), თბ., 1973; გვახარია ა., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012.
შგედი

შგედი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ხაიშის თემში (სოფლები: ბარჯაში, გაღმა ხაიში, ზედა ვედი, ზედა წვირმინდი, ზედა ხაიში, ზემო ვედი, თოთანი, ლალხორალი, ლახანი, ლუხი, მუხაშურა, ნაკი, ნალქორვალი, ნანყბული, სკორძეთი, ტობარი, ქედანი, ქვედა ვედი, ქვედა წვირმინდი, შგედი, ციცხვარი, ჭერი, ხაიში, ჯორკვალი). 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 31 ადამიანი. ↑ მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
თამაზ შავთვალაძე

თამაზ შავთვალაძე (დ. 3 მაისი, 1951, წითელწყარო (ამჟამინდელი დედოფლისწყარო)) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი. 1980 წელს დაამთავრა საქართველოს სახელმწიფო სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის ჰიდრომელიორაციის ფაკულტეტი, ხოლო 1992 წელს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიზნესის უმაღლესი სკოლა. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ეროვნულ–დემოკრატიული პარტია“. თამაზ შავთვალაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი თამაზ შავთვალაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
ივანე შათირიშვილი

ივანე (ნუკრი) შათირიშვილი (დ. 28 იანვარი, 1962, ბათუმი) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1983 წელს დაამთავრა თბილისის კვების მრეწველობის ტექნიკუმი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ეროვნულ-დემოკრატიული პარტია“. ივანე შათირიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ივანე შათირიშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
კიზირია

საკუთარი სახელი კიზირია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ალვიპ კიზირია — სამხედრო პირი, ემიგრანტი ანატოლი კიზირია — ინჟინერ-მექანიზატორი ანტონ კიზირია — ფილოლოგი ბენიტო კიზირია — გეოფიზიკოსი გივი კიზირია — ინჟინერი დოდონა კიზირია — ფილოლოგი ირაკლი კიზირია — ინჟინერი, სპორტსმენი (მორაგბე) ნანა კიზირია — ენათმეცნიერი
ფარიკაობა

ფარიკაობა — სპორტული ორთაბრძოლის სახეობა. ორთაბრძოლა ორ მოფარიკავეს შორის ნებისმიერ სახის იარაღით ხდება სპეციალურ ბილიკზე, სიგანით 1,5-2 მ და სიგრძით 14 მ, რომელიც ელექტროგამტარი მასალისგან არის დამზადებული. იგი იზოლირებულია ჩხვლეტისა და დარტყმის რეგისტრირებული აპარატისგან. ორთაბრძოლას მართავს არბიტრი. ჩხვლეტები და დარტყმები, რომლებსაც მოფარიკავეები ერთმანეთს აყენებენ, რეგისტრირდება ლამპებით ელექტრულ აპარატზე. ისინი ფიქსირდება ელექტრული სქემის მიხედვით, რომელიც მოფარიკავის იარაღისა და მისი ტანსაცმლის მეშვეობით გადადის გამტარი სისტემის აპარატისკენ. ფლორეტის, დაშნის და ხმლის სტანდარტიზაცია ჯერ კიდევ მე-19 საუკუნის ბოლოს მოხდა. ფარიკაობის დამწყებები ჯერ ფლორეტით იწყებენ, შესაბამისად სკოლის მოსწავლეები მინი-ფლორეტით, რომელიც ამ სპორტის სახეობის საფუძვლების სასწავლად საუკეთესოა. ფლორეტი ფრანგული სიტყვიდან „fleur“-დან მოდის და ყვავილს ნიშნავს. დაშნა დუელში გამოსაყენებელი ძირითადი იარაღი იყო. მას აქვს დიდი ზარი (ჩაჩი) 13,5 სმ დიამეტრის და ასევე გრძელი პირი. ფლორეტთან შედარებით (500 გრ.) დაშნას ჩხვლეტა 750 გრამს შეადგენს Evangelista, Nick (1996). The Art and Science of Fencing. Indianapolis: Masters Press. ISBN 1-57028-075-4. Evangelista, Nick (2000). The Inner Game of Fencing: Excellence in Form, Technique, Strategy, and Spirit. Chicago: Masters Press. ISBN 1-57028-230-7. United States Fencing Association (September 2010). United States Fencing Association Rules for Competition. Retrieved 3 October 2011. Amberger, Johann Christoph (1999). The Secret History of the Sword. Burbank: Multi-Media. ISBN 1-892515-04-0 British Fencing (September 2008). FIE Competition Rules (English) დაარქივებული 2009-02-05 საიტზე Wayback Machine. . Official document. Retrieved 16 December 2008. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ფარიკაობა Fencing საიტზე Curlie Fencing FAQ Links to videos of basic fencing moves
კვანჭახაძე

საკუთარი სახელი კვანჭახაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გივი კვანჭახაძე — ექიმი-ჰიგიენისტი ვასილ კვანჭახაძე (კვანჩეხაძე) — რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-მაიორი
ლევან შენგელია (პოლიტიკოსი)

ლევან შენგელია (დ. 13 ნოემბერი, 1963, თბილისი) — ქართველი ბიოლოგი. 1986 წელს დაამთავრა მოსკოვის ლომონოსოვის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიოლოგიის ფაკულტეტი, ხოლო 1991 წელს — ასპირანტურა. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ეროვნულ–დემოკრატიული პარტია“. ლევან შენგელია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ლევან შენგელია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
კრის უოლსტენჰოლმი

კრისტოფერ ტონი უოლსტენჰოლმი (დ. 2 დეკემბერი, 1978) — ინგლისელი მუსიკოსი, როკ-ჯგუფ Muse-ის ბასისტი და ბექ-ვოკალისტი. კრის უოლსტენჰოლმი ინგლისის ქალაქ როთერემში გაიზარდა შემდეგ კი დევონში, ტინმუთში გადავიდა. ერთ-ერთ პოსტ-პანკ ბენდში დრამზე უკრავდა. უოლსტენჰოლმი მეთიუ ბელამისა და დომინიკ ჰოვარდს სხვა ბენდთან ერთად შეხვდა, როდესაც ისინი ერთ შენობაში რეპეტიციას გადიოდნენ. ბელამიმ და ჰოვარდმა იგი დაიყოლიეს, რომ ბას-გიტარაზე დაეკრა და ერთად ახალი ჯგუფი შეექმნათ. თავდაპირველად ჯგუფს Rocket Baby Dolls ერქვა, 1994 წელს კი მას სახელი გადაერქვა და Muse ეწოდა. Muse-ის მუსიკოსები თავდაპირველად სხვადასხვა სკოლის მუსიკალურ ჯგუფში უკრავდნენ. გიტარისტი მეთიუ ბელამი დომინიკ ჰოვარდის ჯგუფის, Carnage Mayhem მომღერალი და სიმღერების ავტორი გახდა. შემდეგში მათ უოლსტენჰოლმი დაიყოლიეს, რომელმაც დასარტყამი საკრავების ნაცვლად ბას-გიტარაზე დაკვრა დაიწყო. უოლსტენჰოლმის ბას-ლაინები Muse-ის მრავალი სიმღერის ცენტრალური მოტივია. უოლსტენჰოლმის ოვერდრაივ ფაზ-ბას ტონები ბას-გიტარაის, ეფექტებისა და სინთეზატორების ნაზავია. ბელამიც და უოლსტენჰოლმი სინთეზატორებისა და ეფექტებისთვის სხვადასხვა სახის მოწყობილობას იყენებენ, მათ შორისდ Kork Kaoss pad-სა და Digitech Whammy-ის პედალს. უოლსტენჰოლმი ბას-გიტარაზე უკრავს მუსიკალურ ჯგუფ მორიარტის 2015 წლის სინგლში „Bones“. იგი მონაწილეობდა რიკ პარტიფის სოლო ალბომის Over and Out' ჩაწერაში, რომელიც რითმ-გიტარისტის გარდაცვალების შემდეგ, 2018 წელს გამოვიდა. MUSE: Bassist Chris Wolstenholme. Bass Musician Magazine, 8 January 2009 ↑ Discogs — 2000. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q504063"></a> ↑ Barrett, John. The 20 Most Underrated Bass Guitarists. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 12 ივლისი 2015. ციტირების თარიღი: 4 April 2016. ↑ Bass Players To Know: Chris Wolstenholme (24 June 2016). ↑ Buckley, Peter (17 November 2003). The Rough Guide to Rock. Rough Guides. ISBN 1843531054.  ↑ International who's who in popular music, Volume 4 p.37. Routledge, 2002 ↑ BassPlayer.com, Electric & Acoustic Bass Gear, Lessons, News, Video, Tabs and Chords -. „Too Much Is Never Enough: Muse’s Chris Wolstenholme Reinvents Art-Rock Bass For The 21st Century“ (ინგლისური). ციტირების თარიღი: 19 February 2018. ↑ Muse Gear Guide – Matt Bellamy's FX Pedals. Dolphin Music (1 October 2009). ციტირების თარიღი: 26 January 2014. ↑ Belton, Emily (27 January 2015). „Moriaty – Bones (Single Review) | Pure M Magazine“. Pure M Magazine (ინგლისური). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 6 აპრილი 2015. ციტირების თარიღი: 9 March 2018. ↑ Nerssessian, Joe. „Muse’s Chris Wolstenholme in his own words: a personal essay about Rick Parfitt – Independent.ie“. Independent.ie (ინგლისური). ციტირების თარიღი: 9 March 2018. ↑ Status Quo – The Official Site – Rick Parfitt. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 26 ნოემბერი 2020. ციტირების თარიღი: 9 March 2018
იავატა

იავატა (იაპონ. 八幡市) — ქალაქი იაპონიაში. მდებარეობს კიოტოს პრეფექტურის სამხრეთ ნაწილში. 2018 წლის აღწერით ქალაქში ცხოვრობს 71,584 ადამიანი. დაარსდა 1977 წლის 1 ნოემბერს. იავატაში არის სინტოისტური ტაძარი ივაშიმიძუ ჰაჩიმანგუ. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „იავატა“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი (იაპონური) [[#cite_ref-[https://www.pref.kyoto.jp/tokei/monthly/suikeijinkou/suikeitop.html_���s�{���v�l��]<span_class="wef_low_priority_links"></span><div_style="display:none"></div>_1-0|↑]] [https://www.pref.kyoto.jp/tokei/monthly/suikeijinkou/suikeitop.html ���s�{���v�l��]
ოთარ შენგელია

ოთარ შენგელია (დ. 28 მარტი, 1947 ან 7 აპრილი, 1947, სოფელი პატრიკეთი, წყალტუბოს რაიონი) — ქართველი თანამდებობის პირი, იურისტი. 1972 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი (წყალტუბოს მაჟორიტარი). ოთარ შენგელია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ოთარ შენგელია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (საქართველოს პარლამენტის მეოთხე მოწვევა)
ოთარ შენგელია (V მოწვევა)

ოთარ შენგელია (დ. 18 იანვარი, 1947) — ქართველი ექიმი. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 2004 წლის 5 თებერვლიდან 22 აპრილამდე იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი “. ოთარ შენგელია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ჩობანი

ჩობანი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, წვირმის თემი (სოფლები: ასკარტი, აცი, იელი, ჩობანი, წვირმი). 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 56 ადამიანი. ↑ მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016.
საყვარელიძე

საკუთარი სახელი საყვარელიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ავთანდილ საყვარელიძე — ინჟინერი, პოლიტიკოსი ავთანდილ საყვარელიძე — ბიზნესმენი, პოლიტიკოსი ამირან საყვარელიძე — ინჟინერი, პედაგოგი გიორგი საყვარელიძე — პედაგოგი დავით საყვარელიძე — რეჟისორი დავით საყვარელიძე — პოლიტიკოსი, იურისტი ევდემონ II (საყვარელიძე) — აფხაზეთის კათოლიკოს-პატრიარქი ელენე საყვარელიძე — მსახიობი ეფთვიმე I (საყვარელიძე) — აფხაზეთის კათოლიკოს-პატრიარქი ეფთვიმე II (საყვარელიძე) — აფხაზეთის კათოლიკოს-პატრიარქი თეიმურაზ საყვარელიძე — ისტორიკოსი, ხელოვნებათმცოდნე ივანე საყვარელიძე — მსახიობი ლევან საყვარელიძე — ეპიდემიოლოგი, ჯანდაცვის ორგანიზატორი ლუარსაბ საყვარელიძე — სამხედრო პირი მარინე საყვარელიძე — სამედიცინო ფსიქოლოგი მელქისედეკი (საყვარელიძე) — გელათის ეპისკოპოსი მერაბ საყვარელიძე — ექიმი, პოლიტიკოსი მიხეილ საყვარელიძე — პუბლიცისტი, პედაგოგი, მოყვარული მოჭადრაკე პავლე საყვარელიძე — რევოლუციური მოძრაობის მონაწილე, პოლიტიკოსი პავლე საყვარელიძე — რევოლუციური მოძრაობის მონაწილე, მწერალი რამაზ საყვარელიძე — პოლიტოლოგი, ფსიქოლოგი რევაზ საყვარელიძე — ექიმი, პოლიტიკოსი სიმონ საყვარელიძე — ჰისტოლოგი ტარიელ საყვარელიძე — მსახიობი ფრიდონ საყვარელიძე — პოლიტიკოსი, პუბლიცისტი
დასტური

დასტური — ჯვარ-ხატთა კულტის მსახური აღმოსავლეთ საქართველოს მთიანეთში, „ჯვართ ენაზე“ მუჯირი ეწოდებოდა. დასტურს ირჩევდა ჯვარი ქადაგის შთაგონებით, ზოგჯერ კი ირჩევდნენ კენჭისყრით ერთი ან ორი წლით. დასტურები იყვნენ ხუცესის ან ხევისბერის ხელქვეითები. დასტურს ევალებოდა ჯვრის ან ხატის სამეურნეო საქმეების გაძღოლა — მამულების დამუშავება-დათესვა, მოსავლის აღება-დაბინავება, სადღეობო ლუდის მოდუღება, დღეობის უზრუნველყოფა სარიტუალო ქადა-პურებით, ხევისბერისათვის დახმარება სამსხვერპლო საკლავის დაკვლაში და სხვ. დასტურად დგებოდნენ უნჯ ხატებში ერთი ან ორი (იშვიათად სამი) წლით საყმოს წევრი მამაკაცები. ზოგიერთ მთავარ სალოცავში მათ ქადაგი ასახელებდა, ზოგან კი რიგის მიხედვით დგებოდნენ. დასტური იცავდა სიწმინდეს — ერიდებოდა აკრძალული საკვების (ღორი, ქათამი) ჭამას, ახლად მოლოგინებული ქალების სამყოფსა და საქონლის სადგომში შესვლას, ცოლქმრულ ურთიერთობას და სხვ. ხატის მსახურთა იერარქიაში, ხევისბერის შემდეგ, იგი ძირითადი ფიგურა იყო, რომელიც უნჯ სალოცავს ქონებრივ საფუძველს უქმნიდა და უნარჩუნებდა. ოჩიაური თ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. კიკნაძე ზ., ქართული მითოლოგია, თბილისი: ბაკმი, 2007. — გვ. 68-69, ISBN 978-99940-27-10-1. ↑ სულხან-საბა ორბელიანის განმარტებით, მუჯირი ნიშნავს „ხვარბლის მნეს“.
დატერასება

დატერასება — ფერდობის ზედაპირის ხელოვნური შეცვლა სასოფლო-სამეურნეო და ტყის კულტურების უკეთ გამოსაყენებლად და ნიადაგის ეროზიის წინააღმდეგ საბრძოლველად. დატერასების დროს მთავარი ყურადღება ექცევა ტერასის სიგანეს, გვერდებს, ქანობსა და ტერასებს შორის ადგილს — ბერმას. დატერსაებისთვის იყენებენ ბულდოზერებსა და სხვა მიწასათხრელ მანქანებს, აგრეთვე სპეციალურ დამტერასებელ მანქანებს — ტერასორებს. არსებობს დატერასების რამდენიმე ტიპი: ბექობისებრ დატერასებას მაშინ მიმართავენ, როცა ფართობის ქანობი 0,12-ს არ აღემატება. ბუნებრივი ქანობის შეუცვლელად აკეთებენ 18–50 მ სიგანის ტერასებს, რომელთა ბოლოებში თხრილია, მასში გროვდება ზედაპირული ჩამონადენი წყალი და ჩადის წყალმიმღებში. ასეთი დატერასება ფართოდაა გავრცელებული საქართველოში, განსაკუთრებით პატარა მდინარეთა ხეობებში (მდ. ატენის ხეობა, გორის მუნიციპალიტეტი). საფეხურისებრი დატერასების დროს იცვლება ფართობის ქანობი. მას იყენებენ 0,12–0,25 ქანობიან ფერდობებზე ციტრუსების, ვენახისა და ხეხილის გასაშენებლად. საქართველოში საფეხურისებრ დატერასებას უძველესი დროიდან იყენებენ (მესხეთი). ტრანშეისებრ დატერასებას მიმართავენ ძლიერ დაქანებულ ფერდობებზე მრავალწლოვანი კულტურების გასაშენებლად. ტერასა-თხრილს აკეთებენ იმ ადგილებში, სადაც ხშირი კოკისპირული წვიმა იცის და ძლიერი ქანობის (0,3–1) ფერდობებზე მცირე სისქის ნიადაგებია. ცუცანაშვილი ო., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012.