laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
შატინი

შატინი (სომხ. Շատին) — სოფელი სომხეთში, ვაიოცძორის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 270 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 013 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 61 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 33.25 კმ²-ია. სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
სერსი

სერსი (სომხ. Սերս) — სოფელი სომხეთში, ვაიოცძორის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 050 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 230 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 8.1 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 28.49 კმ²-ია. სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
პეტრე ბახტურიძე

პეტრე ბესარიონის ძე ბახტურიძე (დ. 13 აგვისტო, 1900, ქუთაისი — გ. 17 ოქტომბერი, 1962, თბილისი) — ქართველი ჟურნალისტი, კრიტიკოსი და მთარგმნელი. დაამთავრა ქუთაისის ქართული გიმნაზია და 1919 წელს ჩაირიცხა ახლადდაარსებულ თბილისის უნივერსიტეტის ეკონომიკურ ფაკულტეტზე, რომელსაც მალევე თავი დაანება და მოგვიანებით დაამთავრა ქუთაისის პედინსტიტუტის ქართული ენისა და ლიტერატურის ფაკულტეტი. ინსტიტუტის დამთავრებისთანავე იწყებს პედაგოგიურ მოღვაწეობას და პარალელურად აქვეყნებს კრიტიკულ წერილებს, ეწევა მთარგმნელობით საქმიანობას. 1933 წელს ხელმძღვანელობდა საქართველოს მწერალთა კავშირის ქუთაისის განყოფილების ორგანოს გაზეთ „სიტყვა და საქმეს“, ხოლო 1934-1935 წლებში სათავეში ედგა მწერალთა კავშირის ქუთაისის განყოფილებას. მოგვიანებით გადმოვიდა თბილისში და 1944-1950 წლებში მუშაობდა გაზეთ „კომუნისტის“ ლიტერატურისა და ხელოვნების განყოფილების გამგედ. შემდეგ ხუთი წელი ჟურნალ „მნათობშია“, უკანასკნელ ხანს კი განაგებდა საქართველოს სახელმწიფო ფილარმონიის ლიტერატურულ ნაწილს. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. მის გვერდით პანთეონში დასაფლავებულია მისი მეუღლე — ელენე სიმონის ასული ახალაძე (დ. 1903, სოფელი კორნახი, ახლანდელი ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტი — გ. 12 მარტი, 1989, თბილისი). ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 79, თბ., 1994
ოლღა აგლაძე

ოლღა ნიკოლოზის ასული აგლაძე (ქალიშვილობის გვარია ბეჟანიშვილი) (დ. 1869 — გ. 31 იანვარი, 1952, თბილისი) — ქართველი მწერალი. საზოგადო მოღვაწე ილია აგლაძის მეუღლე. ახალგაზრდობიდანვე ჩაება ლიტერატურულ-საზოგადოებრივ საქმიანობაში. თანამშრომლობდა ილია ჭავჭავაძესთნ „ივერიაში“ და სხვა პერიოდულ გამოცემებში. მისი მოთხრობები და თარგმანები იბეჭდებოდა „ჯეჯილსა“ და „ნაკადულში“. 900-იან წლებში მისი თაოსნობით დაარსდა „ქართველ ქალთა საქველმოქმედო საზოგადოება“, რომელმაც მოაწყო ჭრა-კერვის სკოლა, საზოგადოება სისტემატურად ატარებდა ლიტერატურულ საღამოებს და თეატრალურ წარმოდგენებს. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 83, თბ., 1994
ფილიპე ბერიძე

ფილიპე ევსევის ძე ბერიძე (დ. 1932, სოფელი მერჯევი, ახლანდელი საჩხერის მუნიციპალიტეტი — გ. 2 სექტემბერი, 1970, თბილისი) — ქართველი ლიტერატურათმცოდნე, მთარგმნელი. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. მუშაობდა შ. რუსთაველის სახელობის ქართულილიტერატურის ისტორიის ინსტიტუტში, დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია. მისი მეცნიერული და შემოქმედებითი ინტერესები მოიცავდა ლიტერატურათმცოდნეობას, კრიტიკას ესთეტიკას, პოეტიკას, ნაყოფიერად მუშაობდა მხატვრულ თარგმნაში. ახალგაზრდა მეცნიერის შრომებისათვის ნიშანდობლივია კვლევის მაღალი კულტურა და ფართო ერუდიცია. ამის ჩინებული მაგალითია ავტორის წიგნი: „პოეზია უპირველეს ყოვლისა“. ფილიპე ბერიძის ათეულობით ნაშრომისა თუ სტატიას გვერდს უმშვენებს ალექსანდრე ბელოკის, ლესია უკრაინკას, ედგარ პოს, რობერტ ბერნსისა და სხვათა ქმნილებების შესანიშნავი ქართული თარგმანები. იგი აქტიურად თანამშრომლობდა ქართულ გამომცემლობებში, მისი რედაქტორობით გამოვიდა არაერთი საყურადღებო წიგნი. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 85, თბ., 1994
ვახტანგ ბეწუკელი

ვახტანგ პავლეს ძე ბეწუკელი (დ. 22 სექტემბერი, 1916, მაგრანეთი, ახლანდელი თიანეთის მუნიციპალიტეტი — გ. 20 ივნისი, 1971, თბილისი) — ქართველი პოეტი და მთარგმნელი. 1940 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი და შეუდგა პედაგოგიურ მოღვაწეობას ჯერ გურჯაანის, შემდეგ კი თიანეთის რაიონებში, ხოლო 1945 წლიდან გადმოდის თბილისში და ეწევა სამწერლობო საქმიანობას. თარგმნა სიჭაბუკიდან დაიწყო. გერმანულისა და ქართული საფუძვლიანად ცოდნამ საშუალება მისცა წარმატებით შეჭიდებოდა გოეთესა და შილერის შემოქმედებას. მან გააცნო ქართველ მკითხველს გერმანელი კლასიკოსების ნიმუშები: „გიორგ ფონ ბერლიხინგენი“, „იფიგენია თავრიდში“, „ეგმონტი“, „ტორკვატო ტასო“, „მოქალაქე გენერალი“, „მარიამ სტიუარტი“, „ფიესკოს შეთქმულება“, „ორლეანელი ქალწული“, „დონ კარლოსი“, აგრეთვე ლესინგის „ემილია გალოტი“, „ნათან ბრძენი“, ჰაინრიხ მანის „მეფე ანრი IV სიჭაბუკე“ და სხვა მრავალი. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 86, თბ., 1994 ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 420. ვახტანგ ბეწუკელი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
კალისტრატე ბობოხიძე

კალისტრატე (კალე) ფირანის ძე ბობოხიძე (დ. 16 აგვისტო, 1904, მათხოჯი, ახლანდელი ხონის მუნიციპალიტეტი — გ. 26 აპრილი, 1982, თბილისი) — ქართველი პოეტი. 1929 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. შემდეგ მუშაობდა ენისა და ლიტერატურის მასწავლებლად სხვადასხვა საგანმანათლებლო სასწავლებელში. სამწერლობო ასპარეზზე გამოვიდა 20-იან წლებში და იქიდან მოყოლებული იყო პროლეტარულ მეცნიერთა ასოციაციის ერთ-ერთი აქტიური წევრი. პოეტის ლექსები ხშირად ქვეყნდებოდა ქართულ პერიოდიკაში. მისი მრავალი ნაწარმოები თარგმინილია სსრკ ხალხთა მრავალ ენებზე, ბევრი თარგმანი დაიბეჭდა უცხოეთშიც. იგი ორმოცზე მეტი პოეტური კრებულის ავტორია, ამავე დროს ნაყოფიერად მუშაობდა მხატვრული თარგმანის დარგშიც. მან მშობლიურ ენაზე აამეტყველა ალექსანდრე პუშკინის, მიხეილ ლერმონტოვის, ტარას შევჩენკოს, ავეტიქ ისააკიანის, ვლადიმერ მაიაკოვსკის, ტიხონოვის, იან კუპალას, ბაჟანის შემოქმედების ნიმუშები, დიდი ღვაწლი დასდო რესპუბლიკაში საგამომცემლო საქმის განვითარებას. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 87, თბ., 1994 კალისტრატე ბობოხიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ბობოხიძე

საკუთარი სახელი ბობოხიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: აკაკი ბობოხიძე — პოლიტიკოსი იაკობ ბობოხიძე — კომპოზიტორი ილია ბობოხიძე — სპორტსმენი (თავისუფალი ჭიდაობა) იოანე ბობოხიძე — სასულიერო პირი კალისტრატე ბობოხიძე — პოეტი მანანა ბობოხიძე — მხატვარი მიხეილ ბობოხიძე — სპორტსმენი (ფეხბურთელი)
ალექსანდრე ბურთიკაშვილი

ალექსანდრე ნიკოლოზის ძე ბურთიკაშვილი (დ. 2 ოქტომბერი, 1893, თბილისი — გ. 18 ივნისი, 1965, იქვე) — ქართველი ჟურნალისტი, თეატრალური კრიტიკოსი. დაამთავრა თბილისის ქართული გიმნაზია და სწავლა განაგრძო მოსკოვის უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე. სტუდენტობის დროს მონაწილეობდა სცენისმოყვარეთა წარმოდგენებში. მოსკოვიდან დაბრუნებული მიიწვიეს რეჟისორად და მსახიობად მუშათა ცენტრალურ კლუბში, შემდეგ საგარეჯოს თეატრში, სადაც მან 9 წელი იღვაწა. თბილისში დაბრუნებული თანამშრომლობდა ქრთულ მსახიობებთან და ქმნიდა სენურ სახეებს. ალექსანდრე ბურთიკაშივილი იყო ქართული ხელოვნების მატიანე და კრიტიკოსიც. მას ეკუთვნის ნაშრომი ნატო გაბუნიაზე. მას მოჰყვა მონოგრაფიები: „შალვა დადიანი“, „ალექსანდრე იმედაშვილი“, „გიორგი არადელი - იშხნელი“, „ალ. ყაზბეგი სცენაზე“, „თეატრალური პორტრეტები“, „ცეკვის ჯადოქარი“(ვახტანგ ჭაბუკიანი), „რაინდი უშიშარი და გულმართალი“ (ვალერიან გუნია) და სხვა. სიცოცხლის უკანასკელ წლებში გამოაქვეყნა მოგონებები „დღენი ჩემი ცხოვრებისა“. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 91, თბ., 1994
ვარლამ ბურჯანაძე

ვარლამ ამირანის ძე ბურჯანაძე (დ. 23 იანვარი, 1873, სოფელი ობჩა, ახლანდელი ბაღდათის მუნიციპალიტეტი — გ. 17 ოქტომბერი, 1941, თბილისი) — ქართველი პედაგოგი და საზოგადო მოღვაწე. 1896 წელს წარმატებით დაამთავრა გორის საოსტატო სემინარია და მასწავლებლობდა საქართველოს მრავალ კუთხეში. შემდეგ ათი წელი მუშაობდა ქუთაისის დაწყებით სკოლაში. აქვე ლექციებს კითხულობდა სახალხო უნივერსიტეტში, იყო ქალაქის დრამატიული საზოგადოების წევრი, წლების მანძილზე ხელმძღვანელობდა მასწავლებელთა არალეგალური წრის ბიუროს, რისთვისაც იგი ადმინისტრაციული წესით გაასახლეს ქუთაისის გუბერნიიდან. 1911 წელს ქართველთა შორის წერაკითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების გადაწყვეტილებით დანიშნეს კავკავის ქართული სკოლის გამგედ, საიდანაც ორ წელიწად ნახევარში გააძევეს როგორც არასაიმედო პირი. ვარლამ ბურჯანაძე გადავიდა ბაქოში და მუშაობას იწყებს ნავთობის მრეწველთა ადგილობრივი ქართული სკოლის გამგედ. სადაც ასევე დაიმსახურა ადგილობრივ ხელისუფალთა რისხვა და აეკრძალა სკოლაში მუშაობა. 1914 წელს აირჩიეს ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელ საზოგადოებაში მდივნად, სადაც იმუშავა მის ლიკვიდაციამდე 1927 წლამდე. 1919–1921 წლებში რედაქტორობდა ჟურნალ „განათლებას“. მის კალამს ეკუთვნის 150-ზე მეტი მეთოდური ხასიათის წერილი და ნარკვევი. მანვე შექმნა „ქართული ენის ქრესტომათია ეროვნებათა უმცირესობის სკოლებისათვის“, ხოლო შიო არაგვისპირელთან და ივანე გომართელთან ერთად რუსულად შეადგინა ქართული ენის პრაქტიკული თვითმასწავლებელი. 1930 წელს იგი დააპატიმრეს როგორც პოლიტიკურად არასაიმედო მაგრამ სამი წლის შემდეგ გაანთავისუფლეს და განაგრძო პედაგოგიური მოღვაწეობა. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. მასთან პანთეონში დასაფლავებულია მისი მეუღლე — ეკატერინე იოსების ასული ბაქრაძე (დ. 24 ნოემბერი, 1885, თბილისი — გ. 17 თებერვალი, 1972, იქვე). ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 91, თბ., 1994
ბურჯანაძე

საკუთარი სახელი ბურჯანაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გია ბურჯანაძე — მსახიობი ეკატერინე ბურჯანაძე — პედაგოგი, მწერალი ემირ ბურჯანაძე — მხატვარი, დიზაინერი ვარლამ ბურჯანაძე — პედაგოგი, პუბლიცისტი თამარ ბურჯანაძე — პედაგოგი ნინო ბურჯანაძე — პოლიტიკოსი
იოსებ გაბაშვილი

იოსებ (სოსო) ილიას ძე გაბაშვილი (დ. 15 თებერვალი, 1908, ვლადიკავკაზი — გ. 20 იანვარი, 1973, თბილისი) — ქართველი გრაფიკოსი, ფერმწერი, თეატრის მხატვარი, საქართველოს სახალხო მხატვარი (1970), პროფესორი. სწავლობდა თბილისის სატავადაზნაური გიმნაზიაში, სადაც იაკობ ნიკოლაძის ხელმძღვანელობით ეუფლებოდა ხატვის ხელოვნებას. 1930 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია. აქ მისი პედაგოგები იყვნენ გიგო გაბაშვილი, ევგენი ლანსერე და იოსებ შარლემანი. თავისი ძირითადი სპეციალობის, ფერწერისა და გრაფიკის გარდა, წარმატებით მუშაობდა სცენოგრაფიაში, პლაკატისა და ილუსტრაციის ჟანრში. განსაკუთრებუთ დიდი წვლილი შეიტანა საბავშვო წიგნის გრაფიკაში. სისტემატურად მონაწილეობდა რესპუბლიკურ და საკავშირო გამოფენებზე. იოსებ გაბაშვილი წლების მანძილზე იყო თბილისის სამხატვრო აკადემიის ხატვისა და ფერწერის კათედრის პროფესორი. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 603-604. ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 93, თბ., 1994 ჯაფარიძე გ. „იოსებ გაბაშვილი“, თბილისი, 1963
მაგია მთვარის შუქზე

მაგია მთვარის შუქზე (ინგლ. Magic in the Moonlight) — ვუდი ალენის 2014 წლის რომანტიკული კომედია. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ინგლისელი სტენლი კროუფორდი ცნობილი ილუზიონისტია. მას მეგობარი პროვანსში ჩაიყვანს, რათა გამოააშკარავოს თაღლითი გოგონა, რომელიც საკუთარ თავს მედიუმად ასაღებს. სტენლის პრობლემები მაშინ ჩნდება, როცა მას გოგონას, სოფი ბეიკერის მიმართ გრძნობები უჩნდება და ვეღარ გარკვეულა წინააღმდეგობაში საკუთარ პროფესიასა და სიყვარულს შორის. კოლინ ფერთი — სტენლი კროუფორდი ემა სტოუნი — სოფი ბეიკერი მარშა გეი ჰარდენი — მისის ბეიკერი ჯეკი უივერი — გრეისი ოფიციალური საიტი „მაგია მთვარის შუქზე“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „მაგია მთვარის შუქზე“ — Box Office Mojo-ზე „მაგია მთვარის შუქზე“ — Rotten Tomatoes „მაგია მთვარის შუქზე“ — Metacritic-ზე
შეპსესკაფი

შეპსესკაფი (ასევე სებერხერესი, სევერკერისი) — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეოთხე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა ძველი სამეფოს პერიოდში. მისი აქტივობების ერთადერთი მემატიანე არის ტაძრის კომპლექსი მენკაურას პირამიდაში, ასევე მისი მასტაბა მასტაბეტ ელ-ფარაუნი (ფარაონის ქვის მერხი), რომელიც საკარაში მდებარეობს. ფარაონ შეპსესკაფის მმართველობასთან და მის ხანგრძლივობასთან დაკავშირებით არსებობს რამდენიმე ვერსია, ცხრილში მოცემულია სხვადასხვა ეგვიპტოლოგების მოსაზრებები შეპსესკაფის მმართველობის დასაწყისსა და დასასრულზე. შეპსესკაფი დაარქივებული 2016-08-18 საიტზე Wayback Machine. შეპსესკაფის მასტაბა ფარაონი შეპსესკაფი შეპსესკაფის განსასვენებელი ეგვიპტის ფარაონი შეპსესკაფი ძველი სამეფო, მეოთხე დინასტია, შეპსესკაფი მეფე შეპსესკაფი და მისი მისტიური სამარხი საკარაში
ახსირხვა

ახსირხვა — მთა საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გულრიფშის მუნიციპალიტეტში. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2734 მ. მდებარეობს აფხაზეთის ქედზე. აგებულია ბაიოსური ტუფ-პორფირიტებით. მთის სოჭნარ-წიფლნარ ტყეს 1800-1900 მ-ს ზემოთ სუბალპური მაღალბალახეულობა და ალპური მდელოები ცვლის. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 305. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 21.
აკომაიოს რაიონი

აკომაიოს რაიონი (ესპ. Distrito de Anguía) — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის აკომაიოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3221 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 380 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 38.08 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 141.27 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
აკოპიის რაიონი

აკოპიის რაიონი (ესპ. Distrito de Acopia) — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის აკომაიოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3713 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 557 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 27.88 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 91.72 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
აკოსის რაიონი

აკოსის რაიონი (ესპ. Distrito de Acos) — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის აკომაიოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3096 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 545 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 18.5 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 137.55 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
მოსოკ-ლიაქტის რაიონი

მოსოკ-ლიაქტის რაიონი (ესპ. Distrito de Mosoc Llacta) — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის აკომაიოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3810 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 864 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 42.74 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 43.61 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
პომაკანჩის რაიონი

პომაკანჩის რაიონი (ესპ. Distrito de Pomacanchi) — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის აკომაიოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3693 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 340 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 30.27 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 275.56 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
რონდოკანის რაიონი

რონდოკანის რაიონი (ესპ. Distrito de Rondocan) — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის აკომაიოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3359 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 918 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 16.19 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 180.22 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
სანგარარის რაიონი

სანგარარის რაიონი (ესპ. Distrito de Sangarará) — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის აკომაიოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3769 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 753 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 47.94 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 78.29 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ანკაუასის რაიონი

ანკაუასის რაიონი (ესპ. Distrito de Ancahuasi) — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის ანტის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 435 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 543 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 61 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 123.58 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ანტის რაიონი (ანტა)

ანტის რაიონი (ესპ. Distrito de Anta) — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის ანტის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 337 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17 259 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 85 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 202.58 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
1957

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 1957 1957 (ათას ცხრაას ორმოცდაჩვიდმეტი) წელი — გრიგორიანული კალენდრის არანაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა სამშაბათი. ეს წელი არის XX საუკუნის მე-6 დეკადის მე-7 წელი. მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 1957. 1 იანვარი : რამაზ შენგელია — ქართველი ფეხბურთელი (გ. 2012) 4 იანვარი : ვესნა ზმიიანაცი — მონტენეგროელი მუსიკოსი და მსახიობი. 9 იანვარი  : კარი ჰოტაკაინენი — ფინელი მწერალი, პოეტი და პროზაიკოსი. 11 იანვარი  : ზაზა კოლელიშვილი ― ქართველი მსახიობი 27 იანვარი : ნინო ქაჯაია — ქართველი მთარგმნელი. 1 თებერვალი  : ჯეკი შროფი — ინდოელი მსახიობი 9 თებერვალი  : ტერი მაკოლიფი — ამერიკელი პოლიტიკური მოღვაწე 1 მარტი  : ვალერი ვაშაკიძე — ქართველი ისტორიკოსი. 2 მარტი  : დავით იაკობაშვილი — ბიზნესმენი. 3 მარტი  : გრეგ კოტი — ამერიკელი მწერალი და ჟურნალისტი. 7 მარტი  : გოგი გვახარია — ქართველი ხელოვნებათმცოდნე 9 მარტი  : არამ მანუკიანი — სომეხი პოლიტიკოსი. 10 მარტი  : ოსამა ბინ ლადენი — ალ-კაიდას დამფუძნებელი (გ. 2011) 10 მარტი  : გრემ ბროუდი — ინგლისელი დრამერი 15 მარტი  : როლანდ კოპალიანი — ქართველი აგრონომიის მკვლევარი-სპეციალისტი 16 მარტი : მერაბ აბრამიშვილი — ქართველი მხატვარი. (გ. 2006) 16 მარტი : დავით ზურაბიშვილი — ქართველი ეკონომისტი, მწერალი და პოლიტიკოსი. 23 ივლისი : ვახტანგ ბლაგიძე — ქართველი სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა). 24 სექტემბერი : გიორგი მენაბდე — ქართველი მედიკი 9 ოქტომბერი : ვიტალი დარასელია — ქართველი და საბჭოთა ფეხბურთელი (გ. 1982) 10 დეკემბერი : მაიკლ კლარკ დუნკანი — ამერიკელი მსახიობი (გ. 2012) მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 1957. ფიზიკა : ქიმია : ფიზიოლოგია და მედიცინა : ლიტერატურა : მშვიდობა : ეკონომიკა :
ახტალა (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი ახტალა შეიძლება აღნიშნავდეს: ახტალა — კურორტი ქალაქ გურჯაანში ახტალა — ქალაქი სომხეთში ახტალა — მონასტერი ლორეს პროვინციაში
კაჩიმაიოს რაიონი

კაჩიმაიოს რაიონი (ესპ. Distrito de Cachimayo) — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის ანტის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 442 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 920 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 44 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 43.28 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ჩინჩაიპუხიოს რაიონი

ჩინჩაიპუხიოს რაიონი (ესპ. Distrito de Chinchaypujio) — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის ანტის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 105 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 521 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 14 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 390.58 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
უაროკონდოს რაიონი

უაროკონდოს რაიონი (ესპ. Distrito de Huarocondo) — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის ანტის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 331 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 617 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 25 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 228.62 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ლიმატამბოს რაიონი

ლიმატამბოს რაიონი (ესპ. Distrito de Limatambo) — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის ანტის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 554 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 615 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 17 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 512.92 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
მოლიეპატის რაიონი (ანტა)

მოლიეპატის რაიონი (ესპ. Distrito de Mollepata) — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის ანტის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 803 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 543 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 12 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 284.4 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
პუკურის რაიონი

პუკურის რაიონი (ესპ. Distrito de Pucyura) — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის ანტის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 351 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 912 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 100 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 37.75 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
სურიტეს რაიონი

სურიტეს რაიონი (ესპ. Distrito de Zurite) — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის ანტის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 391 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 975 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 76 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 52.33 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
ახტალა

ახტალა — ტალახით სამკურნალო კურორტი ქალაქ გურჯაანში. თბილისიდან 122 კმ, ზღვის დონიდან 412 მეტრი. ჰავა ზომიერი კონტინენტური: ზაფხული ცხელი, ზამთარი თბილი, ნალექების საშუალო წლიური რაოდენობა 700 მმ. კურორტის სამკურნალო ფაქტორის ფსევდოვულკანური ტალახი, რომელსაც იყენებენ აბაზანებისთვის, აპლიკაციებისა და ტამპონებისათვის. მას მოიხსენიებენ ვახუშტი ბატონიშვილი (XVIII ს.), ისტორიკოსი პ. იოსელიანი და ექიმი ა. მესხიშვილი (XIX ს.). ახტალის ტალახის სამკურნალო თვისებების საფუძვლიანი შესწავლა დაიწყო კურორტოლოგიისა და ფიზიოთერაპიის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში (დაარსდა 1928) დ. ჯავახიშვილის ხელმძღვანელობით. ახტალაში არის მოზრდილთა და ბავშვთა სანატორიუმი, პოლიკლინიკა, სააბაზანო (ტალახსამკურნალო). ჩვენებები: მოძრაობის ორგანოთა ქრონიკული დაავადებანი, პერიფერიული ნერვული სისტემისა და გინეკოლოგიური დაავადებანი. სეზონი აპრილ-დეკემბერში. ახტალა წარმოადგენდა ცალკე სოფელს, მოიპოვებოდა მადნეული. 1785 წლის 19 სექტემბერს ლეკებმა დაარბიეს სოფელი ახტალა და სოფლიდან გაზიდეს დიდი რაოდენობით ფული, ვერცხლისა და სპილენძის მარაგი.ერთი წლის შემდეგ, 1786 წლის აგვისტოდან ახტალაში განახლდა მადნეულის წარმოება. 1934 წლიდან საქართველოს ცაკ-ის დადგენილებით მოექცა ახალშექმნილი ქალაქ გურჯაანის შემადგენლობაში. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ახტალა ნოდია მ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 109. კიკნაძე ზ., ქართული მითოლოგია, თბილისი: ბაკმი, 2007. — გვ. 32-33, ISBN 978-99940-27-10-1. ↑ საქართველოს ისტორიის ნარკვევები ტ IV გვ. 702-704 — თბილისი, 1973 წ. ↑ მასალები საქართველოს ეკონომიკური ისტორიისთვის, წ. III N67 გვ. 8, 14
ნათხემი

ნათხემი — ადამიანისა და ხერხემლიანების თავის ტვინის ნაწილი მოგრძო ტვინსა და შუა ტვინს შორის. დიდ როლს თამაშობს უმთავრესად მოძრაობათა კოორდინაციაში, სხეულის წონასწორობის, პოზისა და ტონუსის დაცვაში. სწრაფად მოძრავ ცხოველებს განსაკუთრებით კარგად აქვთ განვითარებული. ადამიანის ნათხემი მდებარეობს დიდი ტვინის კეფის წილებს ქვეშ ხიდსა და მოგრძო ტვინის დორსალურად. მისი წონა 150 გ, განივი დიამეტრი 12 სმ-ს აღწევს. ნათხემში განარჩევენ ცენტრალურ ვიწრო წილს — ნათხემის ჭიას და გვერდით წილებს — ჰემისფეროებს. ნათხემის ყოველგვარი დაზიანება ვლინდება საერთო ნიშნებით, რასაც ნათხემის სინდრომი ეწოდება. ნათხემის სინდრომს ახასიათებს თავის ტკივილი, პირღებინება, თავბრუ, ბარბაცით სიარული და სხვა. დარღვეულია მოძრაობის კოორდინაცია (ასინერგია). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 299 — 300.
ავდიივკა

ავდიივკა, ავდეევკა (უკრ. Авдіївка) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს დონეცკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 12301 კაცს შეადგენდა. ↑ დონეცკის ოლქის სტატისტიკის მთავარი სამმართველო ↑ https://uk.wikipedia.org/wiki/Авдіївка
ბახმუტი

ბახმუტი (უკრ. Бахмут) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს დონეცკის ოლქში. 1924-2016 წლებში ქალაქს არტემივსკი ეწოდებოდა. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 77620 კაცს შეადგენდა. ↑ დონეცკის ოლქის სტატისტიკის მთავარი სამმართველო