laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ლეგახარე

ლეგახარე — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტში, მუხურის თემი (სოფლები: ლეგახარე, მუხური, ქოყო). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე ხობისწყლის მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 220 მ, ჩხოროწყუდან 11 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 588 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 154. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ლედარსალე

ლედარსალე — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტში, ნაფიჩხოვოს თემი (სოფლები: ლედარსალე, ნაფიჩხოვო, ხანწკი). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე ოჩხომურის ხეობაში. ზღვის დონიდან 230 მ, ჩხოროწყუდან 15 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 501 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 156. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ლესიჭინე

ლესიჭინე — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ლესიჭინე, მეორე ლესიჭინე, ოჩხომური). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე ხობისწყლის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 130 მ, ჩხოროწყუდან 8 კმ, სენაკიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 32 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2321 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 201. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ლექარჩე

ლექარჩე — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტში, ნაკიანის თემი (სოფლები: ლეახალე, ლექარჩე, ნაკიანი). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე. ზღვის დონიდან 220 მ, ჩხოროწყუდან 7 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 102 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 203. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ლეჯიქე

ლეჯიქე — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტში, ქვედა ჩხოროწყუს თემი (სოფლები: ლეჯიქე, ქვედა ჩხოროწყუ). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე ობჩის (ხობისწყლის აუზი) ხეობაში. ზღვის დონიდან 160 მ, ჩხოროწყუდან 7 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 174 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 209. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
მეორე ლესიჭინე

მეორე ლესიჭინე — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტში, ლესიჭინის თემი (სოფლები: (სოფლები: ლესიჭინე, მეორე ლესიჭინე, ოჩხომური). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე ხობისწყლის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 130 მ, ჩხოროწყუდან 9 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 501 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 581. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
მეორე ჭოღა

მეორე ჭოღა — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტში, ჭოღის თემი (სოფლები: ლექობალე, მეორე ჭოღა, პირველი ჭოღა). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე ჭოღის (ხობისწყლის აუზი) მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 220 მ, ჩხოროწყუდან 10 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 661 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 585. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
დიეზი

საკუთარი სახელი დიეზი შეიძლება აღნიშნავდეს: დიეზი — მუსიკალური ნიშანი დიეზი — ფრანგული თემი ლოთარინგიას რეგიონში
ეპიფანე

საკუთარი სახელი ეპიფანე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან: ეპიფანე ბერი — VIII-IX საუკუნეების ბიზანტიელი სასულიერო პირი, მწერალი ეპიფანე კათოლიკოსი — საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი XIII საუკუნის დასაწყისში ეპიფანე კვიპრელი — IV საუკუნის ქრისტიანი საეკლესიო მოღვაწე, მწერალი ეპიფანე ხანძთელი — IX საუკუნის ქართველი ბერი ეპიფანე (დუმენკო) — XXI საუკუნის უკრაინელი საეკლესიო მოღვაწე
ამრ მუსა

ამრ მუჰამედ მუსა (არაბ. عمرو محمد موسى; 3 ოქტომბერი 1936, კაირო ეგვიპტე) — ეგვიპტელი დიპლომატი. ეგვიპტის საგარეო საქმეთა მინისტრი 1991-2001 წწ. არაბული ქვეყნების ლიგის გენერალური მდივანი 2001-2011 წწ. 1957 წელს კაიროს უნივერსიტეტის დამთავრებისა და იურისტის ხარისხის მოპოვების შემდეგ დაიწყო დიპლომატიური კარიერა. 1958-1978 წწ. მუშაობდა შვეიცარიაში ეგვიპტის საელჩოში და გაეროს ეგვიპტის მისიაში. 1974-1977 წლებში იყო ეგვიპტის საგარეო საქმეთა მინისტრის მრჩეველი. 1977-1981 და 1983-1990 წწ. ეკავა ეგვიპტის საგარეო საქმეთა სამინისტროს საერთაშორისო ორგანიზაციების დეპარტამენტის ხელმძღვანელის თანამდებობა. 1991-2001 წწ. ეგვპტის საგარეო საქმეთა მინისტრია, ხოლო 2001-2011 წწ. სათავეში ედგა არაბული ქვეყნების ლიგას. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ამრ მუსა BBC profile Medea დაარქივებული 2011-04-24 საიტზე Wayback Machine.
მონტე-კარლო (2011 წლის ფილმი)

მონტე კარლო (ინგლ. Monte Carlo) — ამერიკული რომანტიკული კომედია. გადაღებები პარიზში, მონაკოსა და ბუდაპეშტში მიმდინარეობდა. დაიწყო 5 მაისს ბუდაპეშტში და 7 ივლისამდე გასტანა. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. სამი ახალგაზრდა ამერიკელი გოგონა (ლეიტონ მისტერი, კეტი კესიდი, სელენა გომეზი) აიხდენს ოცნებას და პარიზში სამოგზაუროდ მიფრინავს. მაგრამ მათი მოგზაურობა დიდ თავგადასავლად იქცევა. ისინი ერთ-ერთი სასტუმროს მისაღებში აღმოჩნდებიან, სადაც ერთ-ერთი მათგანი მდიდარი ბრიტანელის მემკვიდრეში აერევათ. სანამ გოგონებს მიეცემათ შანსი, გაამხილონ საკუთარი ვინაობა ისინი მშვენიერ დროს ატარებენ ლიმუზინებით სეირნობითა და პირადი თვითმფრინავებით მოგზაურობით. სელენა გომესი − გრეისი კეტი კესიდი − ემა ლეიტონ მისტერი − მეგი პიერ ბაულენგერი − ტეო კორი მონტითი − ოუვენი ლუკ ბრეისი − რაილი ენდი მაკდაუელი − გრეისის დედა ბრედ კალენი − რობერტი „Monte Carlo“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
დიდიმე ბრმა

დიდიმე ბრმა (ბერძ. Δίδυμος ο Τυφλός), იგივე დიდიმე ალექსანდრიელი (დ. დაახ. 312 – გ. 398 წლები) — ბერძენი ქრისტიანი მწერალი, ღვთისმეტყველი, ალექსანდრიული საღვთისმეტყველო სკოლის წარმომადგენელი. ორიგენეს სწავლების დამცველი, რომელსაც „მოციქულთა შემდეგ ეკლესიის უდიდეს მასწავლებელს“ უწოდებდა. დიდიმე ხუთი წლის ასაკში დაბრმავდა, მაგრამ წერა-კითხვა ისწავლა ხის მოცულობითი ასოების საშუალებით და მიიღო განათლება. დიდიმეს შრომები დაიკარგა ორიგენისტების დევნის პერიოდში, ჩვენამდე მხოლოდ ნაწყვეტებმა მოაღწიეს. 1941 წელს ქალაქ ტურში აღმოჩნდა პაპირუსი, რომელიც მოიცავდა დიდიმეს ლექციების ჩანაწერებს, კერძოდ, პასუხებს მსმენელთა კითხვებზე. ცნობილია მისი კომენტარები ბიბლიის ცალკეულ წიგნებზე – დაბადება, ეკლესიასტე, ფსალმუნნი, წიგნი იობისა. დიდიმე ასევე ავტორია დოგმატური ხასიათის თხზულებებისა: სამი წიგნი წმინდა სამებაზე, ტრაქტატი სულიწმინდაზე და ტრაქტატი მანიქეისტთა წინააღმდეგ. დიდიმე ალექსანდრიელის თხზულებები შესულია Patrologia Graeca-ს 39-ე ტომში. ალექსანდრიის კოპტური ეკლესიის მიერ დიდიმე ბრმა წმინდანად არის შერაცხილი. E. A. Livingstone, Oxford Dictionary of the Christian Church, Third edition revised, 2006, Oxford University Press, "Didymus the Blind". Bärbel Kramer: Didymus von Alexandrien. In: Theologische Realenzyklopädie 8 (1981), S. 741–746 Bart D. Ehrman: Didymus the Blind and the Text of the Gospels, Atlanta, Scholars Press, 1986. « The New Testament Canon of Didymus the Blind », Vigiliae Christianae, vol. 37, no 1 (mars 1983), p. 1-21 (ინგლისური) Richard A. Layton, Didymus the Blind and His Circle in Late-Antique Alexandria, Universoty of Illinois Press, 2004, (ISBN 978-0-252-02881-6)(ინგლისური) Didymus the Blind. სტატია Catholic Encyclopedia–ში Mercy Aiken. Didymus the Blind. Didymus the Blind. სტატია OrthodoxWiki–დან. Didymus der Blinde. In: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL) (გერმანული) ↑ Каллист Уэр, СМЕЕМ ЛИ МЫ НАДЕЯТЬСЯ НА СПАСЕНИЕ ВСЕХ? Ориген, св. Григорий Нисский и Исаак Сирин ↑ Малофеев Н.Н. Специальное образование в России и за рубежом: В 2-х частях. Часть 1: Западная Европа. - М.: Печатный двор, 1996. с. 182 [მკვდარი ბმული] ↑ Bärbel Kramer: Didymos der Blinde. Kommentar zum Ecclesiastes (Tura-Papyrus). Teil 4: Kommentar zu Ecclesiastes Kapitel 7-8,8, Köln 1972 ↑ Дидим Слепой, В. Д. Гладкий. Древний мир. Энциклопедический словарь. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-02-11. ციტირების თარიღი: 2011-02-05. ↑ Coptic Orthodox Church Centre. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-02-01. ციტირების თარიღი: 2011-02-05.
We See the Same Sun

We See The Same Sun — გერმანული ევროდენს-ჯგუფ Mr. President-ის მეორე სტუდიური ალბომი, გამოცემული 1996 წლის მაისში. ალბომში შეტანილია ჯგუფის რამდენიმე, ჰიტად ქცეული სინგლი, მათ შორის - Coco Jamboo, I Give You My Heart და Show Me The Way. დისკზე ასევე ჟღერს გერმანელ მომღერალ ნინო დე ანჯელოსთან ერთად ჩაწერილი Olympic Dreams. გამოცემის წელს ჯგუფმა მიიღო ტელეარხის Viva ჯილდო Comet, საუკეთესო საცეკვაო ჯგუფის კატეგორიაში. 12 თვის შემდეგ მან მიიღო კიდევ ერთი ჯილდო - Echo, საერთაშორისო წარმატებისათვის ალბომით We See The Same Sun. სინგლები ↑ backflash VIVA-Comet 1997 (German article) დაარქივებული 2010-03-28 საიტზე Wayback Machine. Echo Award Archive დაარქივებული 2011-06-13 საიტზე Wayback Machine. ↑ AUT, SWI, FIN, SWE, NLD chart positionsGER chart position დაარქივებული 2012-10-08 საიტზე Wayback Machine. HU chart position ↑ Platinum in Finland. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-06-25. ციტირების თარიღი: 2011-02-05. ↑ GER single chart positions დაარქივებული 2012-10-08 საიტზე Wayback Machine. AUT AUS DK FIN FRA IT NZ SWI NL BE SWE NO single chart positionsUK single chart positionsUS single chart positionsIRE single chart position
კესარიოს ნაზიანზელი

კესარიოს ნაზიანზელი (ბერძ. Καισάριος Ναζιανζηνός; დაახ. 331 — 368 წ. შემდგომ) — ქრისტიანი წმინდანი, მოიხსენიებენ მართლამიდედებელ ეკლესიაშიც (9 მარტს ძვ. სტ.) და კათოლიკურ ეკლესიაშიც. გრიგოლ ღვთისმეტყველის ძმა. კეარიოსი დაიბადა არიანზში, ნაზიანზის მახლობლად, კაპადოკიაში. მისი მშობლები იყვნენ ნაზიანზის ეპისკოპოსი გრიგოლი და მართალი ნონა. მიიღო სამედიცინო განათლება და მსახურობდა ექიმად იმპერატორ კონსტანციუს II-ს კარზე, შემდეგ კი კვესტორად ბითინიაში. 368 წელს სასწაულებრივად გადაურჩა სიკვდილს მიწისძვრის დროს, რის შემდეგაც გადაწყვიტა, ასკეტური ცხოვრებისთვის მიეყო ხელი. კესარიოსის თხზულებები გამოქვეყნებულია Patrologia Graeca–ს 38–ე ტომში. Catholic Encyclopedia, "St. Caesarius of Nazianzus" McGuckin, John A. St. Gregory of Nazianzus: An Intellectual Biography. Crestwood, NY: 2001, St. Vladimir's Seminar Press. ISBN 0-88141-222-8 Migne, J.P. (General Editor). Cursus Completus Patrologiae Graecae. 167 volumes. Paris: 1857-1866. Ekkart Sauser, "CÄSARIUS (Kaisarios) von Nazianz" in Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon vol. 16 (Herzberg, 1999. ISBN 3-88309-079-4) col. 251 (გერმანული) ↑ ღირსი მამა გრიგოლი ნაზიანზელი ↑ მართალი ნონა, დედა გრიგოლ ღვთისმეტყველისა
ბესარიონ ყავრიშვილი

ბესარიონ ივანეს ძე ყავრიშვილი (დ. 14 მარტი [ძვ. სტ. 2 მარტი], 1895, სოფელი მანგლისი, თბილისის მაზრა, — გ. 8 იანვარი 1943, თბილისი) — ქართველი გეოგრაფი. პროფესორი (1935), გეოგრაფიულ მეცნიერებათა დოქტორი (1940). 1917 წელს დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტის საბუნებისმეტყველო განყოფილება. 1918 წლიდან მუშაობა დაიწყო თბილისის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის გეოგრაფიულ კათედრაზე ასისტენტად, 1920 წლიდან თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ზოგადი გეოგრაფიის და ანთროპოლოგიის კათედრის ასისტენტი იყო, 1936 წლიდან კი — ჰიდროლოგიისა და კლიმატოლოგიის კათედრის გამგე. კითხულობდა ჰიდროლოგიის, ჰიდრომეტრიის, სსრკ-ისა და კაპიტალისტური ქვეყნების ფიზიკური გეოგრაფიის ლექციების კურსს. პედაგოგიურ მუშაობას ეწეოდა აგრეთვე ქუთაისისა და სოხუმის პედაგოგიურ ინსტიტუტებში. ბესარიონ ყავრიშვილი არის ჰიდროლოგიის ფუძემდებელი საქართველოში და საქართველოს გეოგრაფიული საზოგადოების ერთ-ერთი დამაარსებელი. მდინარეთა ჰიდროლოგიის კურსი, ტფილისი, 1932; საქართველოს ჰიდროლოგიური ისტორიის შესწავლისათვის, <საქ. სსრ გეოგრაფიული საზოგადოების შრომები> 1958; Физико-географическое описание бассейна реки Кция-Храм, 1931; Ландшафтно-гидрологические зоны Грузинской ССР, 1955. ლილუაშვილი, მ., საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918–1921) : ენციკლოპედია-ლექსიკონი, თბ.: უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2018. — გვ. 468. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 607. გაიპარაშვილი, ზ., ლილუაშვილი, მ. „ტფილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორთა საბჭოს სხდომები 1917-1926“, თბილისი, 2006 ბესარიონ ყავრიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
სომხეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები

სომხეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები (სომხ. Հայաստանի ֆուտբոլի ազգային հավաքական) — წარმოადგენს სომხეთს საერთაშორისო ტურნირებზე და შეხვედრებზე ფეხბურთში. ნაკრების კონტროლს და ხელმძღვანელობას ახორციელებს სომხეთის ფეხბურთის ფედერაცია. საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ სომხეთის ეროვნულმა გუნდმა პირველი მატჩი ითამაშა მოლდოვის ეროვნულ ნაკრებთან 1992 წლის 12 ოქტომბერს. ედუარდ მარკაროვი (1992-1994) სამველ დარბინიანი (1995-1996) ხორენ ჰოვჰანისიანი (1996-1997) სოურენ ბავსეღიანი (1998-1999) ვარუჟან სუკიასიანი (2000-2001) ანდრამიკ ანდანიანი (მ/შ) (2002) ოსკარ ლოპესი (2002) ანდრამიკ ანდანიანი (მ/შ) (2003) მიჰაი სტოიჩიტა (2003-2004) ბერნანდ კასონი (2004-2005) ჰენკ ვისმენი (2005-2006) იან პორტერფილდი (2006-2007) ვარდან მინასიანი (მ/შ) და ტომ ჯონსი (მ/შ) (2007) იან პოულსენი (2008-2009) ვარდან მინასიანი (2009-2014) ბერნარდ ჩალანდესი (2014-2015) სარგის ჰოვსეპიანი (მ/შ) (2015-) სომხეთის ფეხბურთის ფედერაციის საიტი
დელტაპლანი

დელტაპლანი (დელტაპლანერი) წარმოადგენს ჰაერზე მძიმე საფრენ აპარატს, რომელიც შესრულებულია უკუდო ისრისებური ფრთის სქემით. მისი მართვა ხდება პლანერის სიმძიმის ცენტრის მიმართ პილოტის მასის გადაადგილებით, ანუ დელტპლანი წარმოადგენს ბალანსურ პლანერს. დელტაპლანის პირველი სქემა ჯერ კიდევ ლეონარდო და ვინჩის მიერ იყო შექმნილი. ჰაერზე მძიმე პირველი საფრენი აპარატიც, რომლითაც ოტო ლილიენტალი გაფრინდა, ფაქტობრივად დელტაპლანს წარმოადგენდა. თანამედროვე დელტაპლანის შემქმნელია ფრენკ როგალო. როგალომ იგი შექმნა როგორც კოსმოსური აპარატების დედამიწაზე დასაშვები საშუალება (დელტაპლანის შექმნით საფრენი აპარატების ევოლუციის წრე შეიკრა და ალაბათ მომავლში უნდა გამოჩნდეს ახალ იდეებზე და ტექნოლიებზე დამყარებული საავიაციო ტექნიკა. მაგალითად, უკვე გაჩნდა ინფორმაცია ტურბოხრახნიან ძრავიანი ზებგერითი თვიმფრინავის შექმნის შესახებ). ნასამ კოსმოსური აპარატების დედამიწაზე დასაბრუნებლად პარაშუტის გამოყენება არჩია და დელტპალნი დავიწყებას მიეცა მე-20-ე საუკუნის 70-იან წლებამდე. ამ დროსითვის დაიწყეს დელტაპლანით ბუქსირებული ფრენები. თავიდან პილოტები ფრთის ლონჟერონებზე იყვნენ დაკიდებული და ასე მართავდენ აპარატს სიმძიმის ცენტრის გადაადგილებით. ავსტრალიაში კი ორი პრინციპულად ახალი ელემენტი დაამატეს დელტაპლანს — პილოტის საკიდი სისტემა და სამკუთხა სახელური მართვისთვის. ავსტრალიელბმა, ბილ ბენტმა და ბილ მოიესმა, 1969 წელს აშშ-ში ჩაატარეს საჩვენებელი ფრენები კატერის ბუქსირის გამოყენებით. ასე შეიქმნა ბალანსირებული და ბუქსირების მეთოდების შერწყმით დელტაპლანერი. 70-იანი წლების შუა ხანებიდან დელტაპლანერიზმი, როგორც ტექნიკური სპორტის სახეობა საბჭოთა კავშირშიც იწყებს განვითარებას. მის მასობრივად გავრცელებას დიდი ბიძგი მისცა 1976 წელს ჟურნალ „ტეხნიკა-მოლოდიოჟში“ გამოქვეყნებულმა მიხეილ ჰოხბერგის ორ გვერდიანმა სტატიამ. ამ სტატიაში მოცემული იყო დელტაპლანის პრინციპული სქემა, დეტალების ნახაზები და მისთვის საჭირო მასალების აღწერა. საქართველოშიც ფაქტობრივად ამ სტატიაზე დაყრდნობით დაიწყო პირველი დელტაპლანების შექმნა. საქართველოში პირველი დელტაპლანები 1977-78 წლებში შეიქმნა. 1978 წელს ჩამოყალიბდა დელტაკლუბი „მიმინო“, სადაც გაერთინდნდნ დელტაპლანის პირველი ენთუზისტები. ეს დელტაკლუბი თავიდან ჩამოყალიბდა თბილისის სპორტკომიტეტთან, ხოლო შემდეგ დოსააფმა აიღო ხელში მისი მეურვეობა.
ბორის დობრინინი

ბორის თედორეს ძე დობრინინი (რუს. Добрынин, Борис Федорович; დ. 26 მაისი [ძვ. სტ.14 მაისი], 1885, მინსკი — გ. 4 სექტემბერი, 1951, კიევი) — რუსი გეოგრაფი. გეოგრაფიულ მეცნიერებათა დოქტორი (1935). 1916 წლიდან მოსკოვის უნივერსიტეტის პრივატ-დოცენტი, 1931 წლიდან — პროფესორი. ბორის დობრინინი იყო სახელგანთქმული გეოგრაფი და მოგზაური, რომელმაც რუსეთში პირველმა აირჩია სამოღვაწეო ასპარეზად ფიზიკური ქვეყანათმცოდნეობის სპეციალობა. მისი ინიციატივით შეიქმნა საზღვარგარეთის ქვეყნების ფიზიკურ გეოგრაფიული კათედრა (1938-1941 წლებში ამ კათედრის გამგე). 1934-1939 წლებში სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის გეოგრაფიული ინსტიტუტის განყოფილების გამგე; 1942-1950 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის (თსუ) პროფესორი და ფიზიკური ქვეყანათმცოდნეობის კათედრის გამგე; 1950-1951 წლებში კიევის უნივერსიტეტის ფიზიკური გეოგრაფიის კათედრის გამგე. დობრინინმა იმოგზაურა დასავლეთ ევროპის ქვეყნებსა (1908-1911) და მექსიკაში (1925). ძირითადი საველე გამოკვლევები ჩაატარა ყირიმში, კავკასიასა და აღმოსავლეთ ევროპის ვაკის ზოგიერთ რაიონში. შეისწავლა კავკასიის შავი ზღვის სანაპიროს რელიეფის ფორმები და ამიერკავკასიის ლანდშაფტები; საფუძვლიანად გამოიკვლია კარპატები. მონაწილეობდა კავკასიის, ყირიმისა და რუსეთის ვაკის ფიზიკურ-გეოგრაფიული დარაიონებისა და გეომორფოლოგიური რუკების შედგენაში, რომლებიც გამოქვეყნებულია „მსოფლიოს დიდ საბჭოთა ატლასში“. თსუ-ში გამოზარდა ლანდშაფტმცოდნე სპეციალისტები და ხელი შეუწყო ამ დარგის განვითარებას საქართველოში. დობრინინი ავტორია ევროპისა და აზიის ფიზიკური გეოგრაფიის სახელმძღვანელოებისა, რომელთა ნაწილი ქართულადაც არის გადმოთარგმნილი. დობრინინის სახელი მიენიჭა ერთ-ერთ საბჭოთა ყინულმჭრელს. География Дагестанской С. С. Республики, Буйнакск, 1926; Геоморфологические и почвенные районы Юго-Восточной части Московской области, М., 1931 (совм. с И. З. Имщенецким); Физическая география СССР. Европейская часть и Кавказ, 2 изд., М., 1948; Физическая география Западной Европы, М., 1948. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 600. უკლება დ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 464. Лукашева Е. Н., Б. Ф. Добрынин, "Землеведение. Новая серия", 1957, т. 4(44); Отечественные физико-географы и путешественники, М., 1959. ↑ 1.0 1.1 Czech National Authority Database <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q13550863"></a>
აგათია სქოლასტიკოსი

აგათია სქოლასტიკოსი (ლათ. Agathias Scholasticus, ბერძ. Ἀγαθίας Σχολαστικός; დ. 536 — გ. 582) — ბიზანტიელი ისტორიკოსი და პოეტი. პროფესიით იურისტი. იურიდიული ცოდნა მიუღია ალექსანდრიასა და კონსტანტინოპოლში. აგათიას პოეტური მემკვიდრეობიდან საყურადღებოა „დაფნიაკა“ — ჰეგზამეტრით გამართული ეპიკური თხზულება და ეპიგრამების შვიდწიგნეული. საისტორიო თხზულებათაგან უმთავრესი ნაშრომია თხზულება „იუსტინიანეს მეფობისათვის“. ეს ხუთწიგნეული პროკოფი კესარიელის ისტორიის გაგრძელებაა. ხუთივე წიგნში ქრონოლოგიური თანამიმდევრობითაა გადმოცემული ბიზანტიის იმპერიის 552–558 წლების ისტორია. ხუთწიგნეული VI საუკუნის დასავლეთ საქართველოს — ლაზიკის ისტორიის (დიდი ომიანობა ეგრისში) უმნიშვნელოვანესი წყაროა. ამ ნაშრომშია დაცული ეგრისელი მჭერმეტყველების აიეტისა და ფარტაზის სიტყვები გუბაზ მეფის მკვლელობასთან დაკავშირებით. ყაუხჩიშვილი ს., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 51. უნივერსალური ენციკლოპედიური ცნობარი, ტ. 1, გვ. 295-296, თბ. 2007 წ. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 Roux P. d. Nouveau Dictionnaire des œuvres de tous les temps et tous les pays — 2 — Éditions Robert Laffont, 1994. — Vol. 1. — P. 22. — ISBN 978-2-221-06888-5 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q28924058"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2696397"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3372503"></a> ↑ 2.0 2.1 Library of the World's Best Literature / C. D. Warner — 1897. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q952614"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19098835"></a> ↑ 3.0 3.1 Liddell H., Scott R., Stuart-Jones H. A Greek-English Lexicon — OUP, 1819. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q217595"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q747540"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649971"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1607288"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q300426"></a>
აბიბოს დიაკონი

აბიბოს დიაკონი – წმინდა მოწამენი: კვირიაკე, ფავსტო ხუცესი, აბიბოს დიაკონი და მასთან 11 მოწამე. მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანნი, ხსენების დღე ახალი სტილით 19 სექტემბერი ძვ. სტ. (6 სექტემბერი). მოწამეები: კვირიაკე, ფავსტო ხუცესი, აბიბოს დიაკონი და მასთან თერთმეტი მოწამე იმპერატორ დეკიუსის (249-251) ზეობისას აღესრულენ ალექსანდრიაში. ქრისტიანთა დევნისას მათ არ უარყვეს ქრისტიანობა მმართველ ვალერიუსის წინაშე, რისთვისაც დაახლოებით 250 წელს თავი მოკვეთეს. მარტვილთა ცხედრები ქრისტიანებმა ალექსანდრიაში მიაბარეს მიწას. მართლმადიდებელი წმინდანები წმიდანთა ცხოვრება, ტომი III, თბილისი, 2001 წ.
კავთის ღვთისმშობლის ეკლესია (თვალადი)

კავთის ღვთისმშობლის ეკლესია – ეკლესია კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ თვალადში. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (10,5 X 4,9 მ), ნაგებია ნატეხი ქვითა და აგურით. შესასვლელი სამხრეთითაა. ღრმა ნახევარწრიული ფართო აფსიდის ღერძზე სარკმელია. ორი შედარებით მცირე ნიში ჩრდილოეთ კედლის ქვედა ნაწილშია. დარბაზის გრძივ კედლებში თითო სარკმელია. საკურთხევლის წინ აგურის კანკელი მდგარა (შემორჩენილია ფრაგმენტები). საკურთხევლის იატაკზე მოგებულია ბრტყელი აგური. ეკლესია XIX საუკუნეში შეულესავთ. ფასადების კედლები დასრულებულია აგურის სამი რიგისაგან შედგენილი ლავგარდნით. საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
კავთის წმინდა გიორგის ეკლესია (თვალადი)

კავთის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ თვალადის სიახლოვეს. თარიღდება XIX საუკუნით. ეკლესია დარბაზულია (15,6 X 7,2 მ), ნაგებია ნატეხი ქვითა და აგურით, გამოყენებულია თლილი ქვაც. შესასვლელი სამხრეთიდან და დასავლეთიდანაა. ღრმა ნახევარწრიულ აფსიდში სამი დიდი სარკმელია. ასეთივე წყვილი სარკმელია გრძივ კედლებში. აფსიდის კედლებში რამდენიმე სხვადასხვა ზომის ნიშია. დარბაზი გადახურულია ნახევარწრიული კამარით, რომელსაც ერთსაფეხურიანი პილასტრებზე გადაყვანილი ორი საბჯენი თაღი აქვს. დასავლეთ ფასადზე მიშენებულია აგურის კარიბჭე-სამრეკლო — თაღებგახსნილი, ორსართულიანი ნაგებობა, რომლის მეორე სართული (სამრეკლო) დანგრეულია. ქვედა, ნახევარწრიული კამარით გადახურული სართული ეკლესიაში შესასვლელია. საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
აბრაამ არვილელი

აბრაამ არვილელი – მღვდელმოწამე აბრაამი, არვილელი ეპისკოპოსი. მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე ახალი სტილით 17 თებერვალი ძვ. სტ. (4 თებერვალი). მღვდელმოწამე აბრაამი, არვილელი ეპისკოპოსი ეწამა სპარსეთში საპორ II-ის დროინდელ დევნულობისას. როდესაც წმინდანი შეიპყრეს და მოსთხოვეს, რომ მზისთვის ეცა თაყვანი, მან უპასუხა: „რა უგნურებაა, უარყო შემოქმედი და ქმნულს ეთაყვანო! განა მზე ღმერთმა არ შექმნა?!” აბრაამი სასტიკად გვემეს და აწამეს, ის კი მხურვალედ ლოცულობდა პირველმოწამის სიტყვებით: „უფალო, ნუ შეურაცხ ამათ ცოდვასა ამას, რამეთუ არა იციან, რას იქმან!” წმინდა მარტვილს მახვილით მოჰკვეთეს თავი. მართლმადიდებელი წმინდანები წმიდანთა ცხოვრება, ტომი I, თბილისი, 2001 წ.
მერენგე

მერენგე (ესპ. Merengue) — ცოცხალი, ხალისიანი მუსიკისა და ცეკვის ნაირსახეობა, რომელიც დასაბამს დომინიკელთა რესპუბლიკიდან იღებს. მერენგე ესპანურად ათქვეფილ კვერცხის ცილასა და შაქარს (ბეზე) ნიშნავს. უცნობია თუ რატომ დაერქვა იგი დომინიკელთა მუსიკის ამ ჟანრს. ამ სტილს თავდაპირველად საფუძველი 1920-იან წლებში ჩაუყარა ნიკო ლორამ, თუმცა მისი ქვეყნის ეროვნული ცეკვისა და მუსიკის მიმდინარეობად გახდომა 1930-იან წლებში ქვეყნის პრეზიდენტი რაფაელ რუხიოს მიერ პოპულარიზაციამ განაპირობა. ქვეყნის ფარგლებს გარეთ ცნობილი მერენგეს შემსრულებლები არიან მირიამ კრუსი და ლას ჩიკას დელ კანი, ხუან ლუის გერა, ვილფრედო ბარგასი, სერხიო ბარგასი, ჯონი ვენტურა, კინიტო მენდესი, და კონხუნტო კისკეია. ამჟამად დომინიკელთა რესპუბლიკაში ყველაზე პოპულარული შემსრულებლები არიან ხულიანი, ტონიო როსარიო, აგუაკატე და ამარფისი. A History Of Merengue - perico ripiao, merengue tipico, merengue de orchesta დაარქივებული 2011-11-13 საიტზე Wayback Machine. History of merengue, with music and video clips Tambora y Güira დაარქივებული 2007-04-02 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)(ესპანური)