იოლანდე ბიკმანი

იოლანდე ბიკმანი ( გერმ. Yolande Beekmann ), დაბ. Yolande Elsa Maria Unternahrer ( გერმ. Yolande Elsa Maria Unternahrer ; დ. 7 ნოემბერი, 1911, პარიზი — გ.13 სექტემბერი, 1944, დახაუს საკონცენტრაციო ბანაკი ) — შვეიცარიული წარმოშობის დიდი ბრიტანეთის დაზვერვის ოფიცერი. იოლანდე ბიკმანი დაიბადა პარიზში შვეიცარიელების ოჯახში. ბავშვობაში ლონდონში გადავიდა საცხოვრებლად. იგი თავისუფლად ფლობდა ინგლისურ, გერმანულ და ფრანგულ ენებს. მეორე მსოფლიო ომის დაწყების შემდეგ, იგი ჩაირიცხა ქალთა დამხმარე საჰაერო ძალებში რადიოოპერატორად და, ენების ცოდნის წყალობით, 1943 წლის 15 თებერვალს საფრანგეთში სამუშაოდ გადაიბირა სპეციალური ოპერაციების აღმასრულებელმა სამსახურმა. მისი თანამებრძოლები იყვნენ ნურ ინაიათ ხანი და ივან კორმო. 1943 წელს იგი ცოლად გაჰყვა ჰოლანდიის არმიის სერჟანტ იაპ ბიკმანს, მაგრამ ქორწილის შემდეგ იძულებული გახდა დაეტოვებინა მეუღლე და გაფრენილიყო საფრანგეთში. დაეშვა სამეფო საჰაერო ძალების 161-ე სპეციალური ესკადრილიის Lysander თვითმფრინავიდან 1943 წლის 17/18 სექტემბრის ღამეს. საფრანგეთში მუშაობდა კანადელი რადიოოპერატორის გუსტავ ბიელის ჯგუფში სენტ-კუენტში (აინის განყოფილება), ფსევდონიმით „მარიეტა.“ აგზავნიდა რადიო შეტყობინებებს ლონდონში, ეხმარებოდა მოკავშირეებს ნორმანდიის დესანტის ოპერაციისთვის მზადებაში. 1944 წლის 13 იანვარს , მულენ-ბრულეს კაფეში, იგი დააპატიმრა გესტაპომ გუსტავ ბიელესთან ერთად, ორივე ჩასვეს ციხეში, სადაც აწამეს. ბიელი მოგვიანებით სიკვდილით დასაჯეს. იოლანდე გადაიყვანეს ფრესნესის ციხეში, სადაც მას ყოველდღიურად სცემდნენ. 1944 წლის მაისში იგი გაგზავნეს კარლსრუეში, სადაც შეხვდა მედდა ჰედვიგ მიულერს, რომელმაც ომის შემდეგ დაწერა, რომ ბიკმენს ფიზიკურად სიარული არ შეეძლო და თითქმის არასდროს დგებოდა. იოლანდესთან ერთად მის მსაგს მდგომარეობაში აღმოჩნდნენ ელისე იოჰე (იეჰოვას მოწმე), ანი ჰაგენი (მოვაჭრე შავ ბაზარზე) და კლარა ფრანკი (ციხეში ჩააგდეს ძროხის დაკვლის გამო გერმანიის ხელისუფლების ნებართვის გარეშე). ბიკმანი საკუთარი სისხლით ტოვებდა შეტყობინებებს კედელზე ან საპირფარეშოს ქაღალდზე. 1944 წლის 11 სექტემბერს იგი გაგზავნეს დახაუს საკონცენტრაციო ბანაკში სხვა აგენტებთან: მადლენ დამერმანთან, ნურ ინაიატ ხანთან და ელიან პლუმენთან ერთად. ორი დღის შემდეგ ყველა დახვრიტეს: თითოეულ ტყვეს თავში ესროლეს. მათი ცხედრები დაწვეს. იოლანდ ბიკმანი სიკვდილის შემდეგ დაჯილდოვდა სამხედრო ჯვრით. დიდ ბრიტანეთში სარის საგრაფოში მის საპატივსაცემოდ დგას რანიმიდის ძეგლი, მისი სახელი ამშვენებს მემორიალურ დაფებს საფრანგეთის ქალაქ ვალენსაიში და დახაუში. უფრო მოგვიანებით ვესტმინსტერში, ლონდონში Lambeth Palace Road-ზე აიგო მემორიალი დიდი ბრიტანეთის სპეციალური ოპერაციების სამმართველოს აგენტების საპატივსაცემოდ. ჩვენ ჩამოვედით მთვარის შუქზე (2000), Verity, Hugh. მ. რ. დ. ფეხი: SOE. The Special Operations Executive 1940-1946, ლონდონი 1984 წ დევიდ სტაფორდი: საიდუმლო აგენტი. სპეციალური ოპერაციების აღმასრულებელი დირექტორის ნამდვილი ამბავი. BBC Worldwide 2000, ISBN 0-563-53734-5 Monika Siedentopf: Absprung über Feindesland. Agentinnen im Zweiten Weltkrieg. dtv 2006 ISBN 3-423-24582-4 მარკუს ბინი: ქალები, რომლებიც ცხოვრობდნენ საფრთხის გამო: სპეციალური ოპერაციების აღმასრულებელი აგენტები, 2003 წ. სარა ჰელმი: ცხოვრება საიდუმლოებაში: ვერა ატკინსი და SOE-ს დაკარგული აგენტები, 2006 წ. Biography of Yolande Beekman at Nigel Perrin's site ინგლ. Information on and photographs of Yolande Beekman on the Special Forces Roll of Honour ინგლ. ↑ Commonwealth War Graves Commission database <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q45482164"></a> ↑ "Churchill's Spy School". Internet Movie Database. 2010. Retrieved 8 September 2017. ↑ Kent, Stewart; Nicholas, Nick (2015). Agent Michael Trotobas and SOE in Northern France. Barnsley, South Yorkshire: Pen and Sword. p. Chapter 21, Kindle location 4464. ISBN 9781473851634.