laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ალბერტო ერერა ი ფრანჩი

ალბერტო ერერა ი ფრანჩი (ესპ. Alberto Herrera y Franchi; დ. 1 სექტემბერი, 1874, სან-ანტონიო, კუბა — გ. 18 მარტი, 1954, ჰავანა, კუბა) — კუბელი სამხედრო და პოლიტიკური მოღვაწე. კუბის პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი 1933 წლის 12-13 აგვისტოს. პრეზიდენტის მოვალეობას ასრულებდა სახელმწიფო გადატრიალების დროს ორი დღით, ხერარდო მაჩადოს ქვეყნიდან გაქცევის შემდეგ. კუბის პრეზიდენტი Argote-Freyre, Frank. Fulgencio Batista: Volume 1, From Revolutionary to Strongman. Rutgers University Press, Rutgers, New Jersey. ISBN 0-8135-3701-0. 2006. Chester, Edmund A. A Sergeant Named Batista. Holt. 1954. Otero, Juan Joaquin (1954). Libro De Cuba, Una Enciclopedia Ilustrada Que Abarca Las Artes, Las Letras, Las Ciencias, La Economia, La Politica, La Historia, La Docencia, Y ElProgreso General De La Nacion Cubana - Edicion Conmemorative del Cincuentenario de la Republica de Cuba, 1902-1952.
ვარადერო

ვარადერო (ესპ. Varadero) — საკურორტო მნიშვნელობის ქალაქი კუბაში, მატანსასის პროვინციაში. წარმოადგენს კარიბის ზღვის აუზის ერთ-ერთ უმსხვილეს საკურორტო ზონას. ქალაქს ეწოდება აგრეთვე პლაია-ასული, რაც ესპანურად „ცისფერ პლაჟს“ ნიშნავს. ვარადერო მდებარეობს იკაკოსის ნახევარკუნძულზე, კარდენასის ყურესა და ფლორიდის სრუტეს შორის. ქვეყნის დედაქალაქ ჰავანიდან მდებარეობს აღმოსავლეთით 140 კილომეტრში, ვია-ბლანკას გზატკეცილის აღმოსავლეთ დაბოლოებაზე. ნახევარკუნძულის უდიდესი სიგანე მხოლოდ 2,5 კილომეტრია, რომლის ჩრდილო-აღმოსავლეთ დაბოლოებაზე წარმოდგენილია ნაკრძალი და პირველყოფილი ტყეები პლაჟებთან ერთად. იკაკოსის პარკის ფართობია 3,12 კმ², შეიქმნა 1974 წელს. ნახევარკუნძულის დასავლეთ ნაწილში არის აეროპორტი. პირველად ვარადერო მოიხსენიება 1555 წელს. 1872 წლიდან მოქმედებს როგორც კურორტი. XX საუკუნის 30-იანი წლებიდან დაიწყო ქალაქის ინტენსიური განვითარება. სანაპირო თეთრი ფერის ქვიშის პლაჟია. 1870-იან წლებში პირველად მოინახულეს როგორც კურორტი, ხოლო 1915 წელს აშენდა პირველი სასტუმროები. კურორტს არაერთი ცნობილი ადამიანი სტუმრობდა, მათ შორის იყო მაგალითად ალ კაპონე. ფართობი 32 კმ². 2004 წლის აღწერის მონაცემებით ვარადეროში ცხოვრობდა 20,000 ადამიანი. კუბის მუნიციპალიტეტები კუბის ქალაქების სია ↑ Varadero. http://www.netssa.com/varadero.html ↑ Statoids. (July 2003)Municipios of Cuba. ციტირების თარიღი: 2007-10-07.
კაიმანერა

კაიმანერა (ესპ. Caimanera) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბის სამხრეთ-აღმოსავლეთ სანაპიროზე, გუანტანამოს პროვინციაში. წარმოადგენს სათევზაო დასახლებასა და ნავსადგურს, რომელიც გუანტანამოს უბის დასავლეთ ნაწილშია აგებული, აშშ-ის საზღვაო ფლოტის ბაზისგან ოდნავ ჩრდილოეთით და პროვინციულ დედაქალაქ გუანტანამოსგან სამხრეთით. გემებს ძირითდად შაქრის ლერწამი და ყავა გადააქვთ. ამ შორეული ქალაქის მცხოვრებლები უახლოესი მეზობლები არიან აშშ-ის სამხედრო ბანაკისა და ამჟამად საპატიმროსთვის, სადაც სასჯელს ავღანეთის ომში მებრძოლები იხდიან. მეთევზეთა და მარილის მომპოვებელთა საზოგადოება აქ XX საუკუნის დასაწყისში ყვაოდა, რაც ბაზის მშენებლობით იყო გამოწვეული. ის მაგნიტივით იზიდავდა მუშებსა და უბრალო მნახველებს, რომელთა შორისაც იყვნენ კუბის კუნძულებისა და უახლოესი ქვეყნების, მაგალითად იამაიკის მოსახლეობა. ქალაქს სახელი ეწოდა ალიგატორისგან (ნიდ. Kaaiman), რომლებიც ერთ დროს მანგროვან ლაბირინთებსა და უბის ზემო ნაწილში ბინადრობდნენ. ამჟამად მათი რიცხვი საგრძნობლად შემცირებულია. 2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 10 562 ადამიანს შეადგენდა. 366 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 28,9 ადამიანი კმ²-ზე. კუბის მუნიციპალიტეტები კუბის ქალაქების სია ↑ Atenas.cu. (2004)2004 Population trends, by Province and Municipality. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-09-27. ციტირების თარიღი: 2007-10-06. (ესპანური) ↑ Statoids. (July 2003)Municipios of Cuba. ციტირების თარიღი: 2007-10-06.
საქართველოს განათლების მუშაკი

„საქართველოს განათლების მუშაკი“ — საქართველოს განათლების მუშაკთა კავშირის ცენტრალური გამგეობის ყოველთვიური პროფესიულ-პედაგოგიური ჟურნალი. გამოდიოდა 1923–1929 წლებში თბილისში (1925 წლიდან 1928 წლამდე — 2 კვირაში ერთხელ). 1923–1924 წლებში გამოსცემდა განათლების მუშაკთა სახლი, 1925 წლიდან — განათლების მუშაკთა კავშირი. აშუქებდა სახალხო განათლებისა და პედაგოგიურ, აგრეთვე პოლიტიკურ და ეკონომიკურ საკითხებს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 173.
ელ-სალვადორი (კუბა)

ელ-სალვადორი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, გუანტანამოს პროვინციაში. მდებარეობს პროვინციულ დედაქალაქ გუანტანამოსგან ოდნავ ჩრდილოეთით. კლიმატი ტროპიკულია. რელიეფის 75% მთიანია. 2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 45 662 ადამიანს შეადგენდა. 637 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 71,7 ადამიანი კმ²-ზე. კუბის მუნიციპალიტეტები კუბის ქალაქების სია ↑ Atenas.cu. (2004)2004 Population trends, by Province and Municipality. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-09-27. ციტირების თარიღი: 2007-10-06. (ესპანური) ↑ Statoids. (July 2003)Municipios of Cuba. ციტირების თარიღი: 2007-10-06.
იმიასი

იმიასი (ესპ. Imías) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, გუანტანამოს პროვინციაში. მდებარეობს კუბის სამხრეთ სანაპიროზე. სამხრეთით ესაზღვრება გაბატონებული ქარების კოროდორი, ატლანტის ოკეანისა და კარიბის ზღვის ნაპირები. 2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 20 959 ადამიანს შეადგენდა. 524 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 40 ადამიანი კმ²-ზე. კუბის მუნიციპალიტეტები კუბის ქალაქების სია ↑ Atenas.cu. (2004)2004 Population trends, by Province and Municipality. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-09-27. ციტირების თარიღი: 2007-10-06. (ესპანური) ↑ Statoids. (July 2003)Municipios of Cuba. ციტირების თარიღი: 2007-10-06.
კარლოს ევია

კარლოს ევია ი რეიეს-გავილანი (ესპ. Carlos Hevia y Reyes-Gavilan; დ. 21 მარტი, 1900, ჰავანა, კუბა — გ. 2 აპრილი, 1964, ლანტანა, აშშ) — კუბელი პოლიტიკური მოღვაწე. კუბის პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი 3 დღით 1934 წლის 15-18 იანვარს. მას შემდეგ, რაც ფულხენსიო ბატისტამ დაამხო რამონ გრაუს ხელისუფლება. იგი შეცვალა მანუელ მარკეს სტერლინგმა. კუბის პრეზიდენტი Fulgencio Batista, From Revolutionary to Strongman (Rutgers University Press, 2006, ISBN 978-0-8135-3701-6) Otero, Juan Joaquin (1954). Libro De Cuba, Una Enciclopedia Ilustrada Que Abarca Las Artes, Las Letras, Las Ciencias, La Economia, La Politica, La Historia, La Docencia, Y ElProgreso General De La Nacion Cubana - Edicion Conmemorative del Cincuentenario de la Republica de Cuba, 1902-1952.
მაისი (კუბა)

მაისი (ესპ. Maisí) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, გუანტანამოს პროვინციაში. მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე მდებარეობს კუბის უკიდურესი აღმოსავლეთი წერტილი პუნტა-მაისი, რომელსაც კოლუმბამდელ ხანაში ადგილობრივი ტაინოს ხალხი ბაიტიკირის უწოდებდა. 2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 28 276 ადამიანს შეადგენდა. 525 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 53,9 ადამიანი კმ²-ზე. კუბის მუნიციპალიტეტები კუბის ქალაქების სია ↑ Atenas.cu. (2004)2004 Population trends, by Province and Municipality. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-09-27. ციტირების თარიღი: 2007-10-06. (ესპანური) ↑ Statoids. (July 2003)Municipios of Cuba. ციტირების თარიღი: 2007-10-06.
მანუელ-ტამესი

მანუელ-ტამესი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, გუანტანამოს პროვინციაში. მდებარეობს პროვინციის დედაქალაქ გუანტანამოდან 15 კმ-ით აღმოსავლეთით. მუნიციპალიტეტი 1964 წელს შეიქმნა და სახელი ეწოდა 1958 წლის კუბის რევოლუციის მებრძოლის, სიმონ მანუელ ტამეს გერას პატივსაცემად. 2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 14 200 ადამიანს შეადგენდა. 526 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 27 ადამიანი კმ²-ზე. კუბის მუნიციპალიტეტები კუბის ქალაქების სია ↑ Atenas.cu. (2004)2004 Population trends, by Province and Municipality. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-09-27. ციტირების თარიღი: 2007-10-06. (ესპანური) ↑ Statoids. (July 2003)Municipios of Cuba. ციტირების თარიღი: 2007-10-06.
ნისეტო-პერესი

ნისეტო-პერესი (ესპ. Niceto Pérez) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, გუანტანამოს პროვინციაში. მდებარეობს პროვინციის დედაქალაქ გუანტანამოდან 10 კმ-ით დასავლეთით. სამხრეთით გააჩნია მცირე გასასვლელი კარიბის ზღვასა და ატლანტის ოკეანეზე. აღმოსავლეთით ესაზღვრება სანტიაგო-დე-კუბის პროვინცია, ჩრდილოეთით — ელ-სალვადორი, ჩრდილო-დასავლეთით გუანტანამო და ჩრდილო-აღმოსავლეთით კაიმანერის მუნიციპალიტეტი. 2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 17 783 ადამიანს შეადგენდა. 640 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 27,8 ადამიანი კმ²-ზე. კუბის მუნიციპალიტეტები კუბის ქალაქების სია ↑ Atenas.cu. (2004)2004 Population trends, by Province and Municipality. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-09-27. ციტირების თარიღი: 2007-10-06. (ესპანური) ↑ Statoids. (July 2003)Municipios of Cuba. ციტირების თარიღი: 2007-10-06.
სან-ანტონიო-დელ-სური

სან-ანტონიო-დელ-სური (ესპ. San Antonio del Sur) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, გუანტანამოს პროვინციაში. მდებარეობს კუბის სამხრეთ სანაპიროზე, სამხრეთით ესაზღვრება გაბატონებული ქარების კორიდორი. ტერიტორიის 88% მთიანია, რაც ეკონომიკური საქმიანობების დიდ შესაძლებლობებს არ იძლევა. კლიმატი ცხელია, წელიწადის განმავლობაში არ განირჩევა სეზონები, გარდა პურიალის მთისა. 2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 26 509 ადამიანს შეადგენდა. 585 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 45,3 ადამიანი კმ²-ზე. კუბის მუნიციპალიტეტები კუბის ქალაქების სია ↑ Atenas.cu. (2004)2004 Population trends, by Province and Municipality. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-09-27. ციტირების თარიღი: 2007-10-06. (ესპანური) ↑ Statoids. (July 2003)Municipios of Cuba. ციტირების თარიღი: 2007-10-06.
ღორების ყურე

ღორების ყურე (ესპ. Bahía de Cochinos) — ყურე კუბის სამხრეთ სანაპიროზე, კარიბის ზღვაში. 1910 წლიდან მიეკუთვნება სანტა-კლარას პროვინციას, ხოლო 1976 წლიდან მატანსასის პროვინციის შემადგენლობაშია. ქმნის საპატის ნახევარკუნძულის აღმოსავლეთ განაპირა მხარეს. ხაგუეი-გრანდედან სამხრეთით მდებარეობს 30 კილომეტრში, სიენფუეგოსიდან დასავლეთით 70 კილომეტრში, ჰავანიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 150 კილომეტრში. ყურის დასავლეთ ნაწილში არის მარჯნის რიფები, რომელიც ესაზღვრება საპატის ჭაობებს. აღმოსავლეთ ნაწილში წარმოდგენილია მანგროვიანები და ჭაობების მძლავრი მასივები. ღორების ყურის ჩრდილოეთ ნაწილში მდებარეობს სოფელი ბუენა-ვენტურა. ყურის ესპანური სახელწოდება Bahía de Cochinos უკავშირდება არა ღორებს, არამედ (სავარაუდოდ) თევზის სახეობას — Orangeside triggerfish (ლათ. Balistes vetula, ესპ. Cochino). 1961 წელს აშშ-ის ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტოს დაფინანსებით საგანგებოდ გაწვრთნილ კუბელ ემიგრანტთა ჯგუფი ღორების ყურის გავლით გადასხდა კუნძულზე, რათა მოეხდინათ ახლად არჩეული პრემიერ-მინისტრის ფიდელ კასტროს გადაყენება. Rodriguez, Juan Carlos. 1999. Bay of Pigs and the CIA. Ocean Press. Melbourne. ISBN 1875284982 Wyden, Peter. 1979. Bay of Pigs - The Untold Story. Simon and Schuster. New York. ISBN 0671240064 ISBN 0224017543 ISBN 978-0671240066 ↑ Cochino — თევზები, რომლებიც ბინადრობენ ატლანტის ოკეანეში. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-09-19. ციტირების თარიღი: 2011-12-06. ↑ საბანა-კამაგუეის არქიპელაგი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-12-21. ციტირების თარიღი: 2011-12-06.
იატერასი

იატერასი (ესპ. Yateras) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, გუანტანამოს პროვინციაში. მუნიციპალური ცენტრი მდებარეობს ქალაქ პალენკეში. მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე მდებარეობს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლის — ალექსანდერ ჰუმბოლდტდის ეროვნული პარკის გარკვეული ნაწილი. მუნიციპალიტეტს ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება ოლგინის პროვინცია, აღმოსავლეთით — ბარაკოის მუნიციპალიტეტი, სამხრეთ-აღმოსავლეთით — სან-ანტონიო-დელ-სური, სამხრეთ-დასავლეთით — მანუელ-ტამესი, დასავლეთით კი გუანტანამოს უბე. 2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 20 358 ადამიანს შეადგენდა. 664 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 30,7 ადამიანი კმ²-ზე. კუბის მუნიციპალიტეტები კუბის ქალაქების სია ↑ Atenas.cu. (2004)2004 Population trends, by Province and Municipality. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-09-27. ციტირების თარიღი: 2007-10-06. (ესპანური) ↑ Statoids. (July 2003)Municipios of Cuba. ციტირების თარიღი: 2007-10-06.
მაისი (მრავალმნიშვნელოვანი)

სახელი მაისი შეიძლება აღნიშნავდეს: მაისი – გრიგორიანული კალენდრის მე-5 თვე მაისი – ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში მაისი — სსოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონი
წითელი ხიდი

წითელი ხიდი, გატეხილი ხიდი (აზერ. Qırmızı Körpü) — ხიდი მდინარე ხრამის ნაპირზე, თბილისის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, საქართველოსა და აზერბაიჯანის საზღვარზე. ხიდი ქართული ხუროთმოძღვრების მნიშვნელოვანი ძეგლია, აშენებულია ქართლის მეფის, როსტომის მიერ XVII საუკუნის შუა წლებში. ხიდი დღიდან აშენებისა არასოდეს არ დანგრეულა და არც ჩატეხილა, თუმცა მას მაინც შერჩა „გატეხილი ხიდის“ სახელი. ამის მიზეზი არის დღეს არსებული ხიდიდან იქვე 95 მეტრის მოშორებით მდინარე ხრამის ორივე ნაპირზე მდებარე ძველი, უფრო ადრინდელი ხიდის ნაშთები, რომლისაგან საყრდენი ბურჯებიღაა შემორჩენილი. X საუკუნის სომეხი ისტორიკოსის მოსე კალანკატუელის ცნობების მიხედვით, მის დროს აღნიშნული ხიდი უკვე დანგრეული იყო. X-XVII საუკუნეებში ამ ადგილებში ხიდი არ არსებობდა, რის გამოც ხალხის მეხსიერებაში დარჩა „გატეხილი ხიდის“ სახელი. თანამედროვე ხიდი წითელი აგურითაა ნაშენი, რის გამოც მას მეფის რუსეთის დროს „წითელი ხიდი“ შეარქვეს. ხიდის სიგრძე 175 მეტრია, სიგანე შუა წელში 4,3 მ., სიმაღლე კი 10 - 12 მეტრია. ხიდის ბურჯებში არის სხვადასხვა სახის სათავსოები, რომლებიც შესაძლოა გამოყენებული ყოფილიყო საბაჟოდ, სადარაჯოდ ან ქარავნების დასასვენებლად. ხიდზე გადიოდა თბილისიდან წინა აზიის ქვეყნებისაკენ მიმავალი საქარავნე გზა, საიდანაც შემდეგ აზიისა და ევროპის ქვეყნებში შეიძლებოდა გასვლა. ხიდს საქართველოს ეკონომიკური და პოლიტიკური მდგომარეობისათვის დიდი მნიშვნელობა ჰქონდა. ხიდის მიდამოებში ხშირი იყო სახვადასხვა ბრძოლები და შეტაკებები, რომლებსაც საქართველოსათვის დამცველობითი მნიშვნელობა ჰქონდა. 1795 წლის 7 სექტემბერს, აღა-მაჰმად-ხანის მრავალრიცხოვან არმიას აქ დაუპირისპირდა ერეკლე II–ის მებრძოლთა 200 კაციანი ჯგუფი, რომლებიც ხიდის დასაცავად იყვნენ დატოვებული. ხიდის დამცველებმა ვერ გაუძლეს მრავალათასიანი მტრის რაზმების შემოტევას და დიდი დანაკარგით უკან დაიხიეს. 1921 წლის თებერვალში, ამ მიდამოებში გაიმართა ბრძოლა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მებრძოლებსა და ბოლშევიკური, წითელი არმიის ნაწილებს შორის. ბოლშევიკების არმიის ცენტრალურმა დაჯგუფებამ, მიუხედავად ქართველთა წინაამღდეგობისა, წითელი ხიდი აიღო და თბილისს შეუტია. ხიდს თავისი ფუნქცია დღესაც შენახული აქვს. 2012 წლის, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 319. საქართველოს ისტორიის ნარკვევები, ტ.IV. თბ., 1973 წ. თეიმურაზ პეტრიაშვილი, კრწანისი, დოკუმენტური მოთხრობა, ჟურნალი "მნათობი", 2007 წ. N 3. გვ 58-79. იასე ცინცაძე, აღა-მაჰმად–ხანის თავდასხმა საქართველოზე, თბ., 1969 წ. თბილისის აღება აღა–მაჰმად–ხანისაგან 1795 წელს (მოთხრობა თვალით მნახველისა), ჟურნალი ივერია, თბ., 1885 წ.N 2. „ნ. კვეზერელი-კოპაძე, "ანტიკური ხანის ორი ხიდი საქართველოში"“, // ჟურ. ძეგლის მეგობარი, №. 27-28 თბილისი: საბჭოთა საქართველო, 1971 წელი. — გვ. 37-41 ↑ საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება № 811, 2012 წლის 13 სექტემბერი, ქ. თბილისი, კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლისათვის ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის განსაზღვრის შესახებ. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-08-01. ციტირების თარიღი: 2015-11-27. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: წითელი ხიდი
კოლონის სასაფლაო

კოლონის სასაფლაო, ქრისტეფორე კოლუმბის სახელობის სასაფლაო (ესპ. Cementerio de Cristóbal Colón) — სასაფლაო კუბის დედაქალაქ ჰავანაში. მდებარეობს ჰავანის ისტორიულ რეგიონ ვედადოში, ესპადის ძველი სასაფლაოს ტერიტორიაზე, ფართობი 57 ჰა. დაარსდა 1876 წელს. სასაფლაო ცნობილია საფლავის ქვების სკულპტურებით და ძეგლებით, რომელთა რიცხვი 500-ს აჭარბებს. 1898-1899 სასაფლაოზე განისვენებდა ამერიკელი მეზღვაურების ნეშტი, რომლებიც დაიღუპნენ კრეისერ მენის აფეთქების შედეგად. შემდეგ მათი ნეშტი გადასვენებულ იქნა არლინგტონის ეროვნულ სასაფლაოზე. ხოსე რაულ კაპაბლანკა (1888-1942) — მსოფლიო ჩემპიონი ჭადრაკში ხოსე მიგელ გომესი (1858-1921) — კუბის პრეზიდენტი ხოსე ლესამა ლიმა (1910-1976) — მწერალი, პოეტი დულსე მარია ლოინასი (1902-1997) — მწერალი, პოეტი კარლოს სესპედესი (1871-1939) — კუბის პრეზიდენტი ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კოლონის სასაფლაო სასაფლაოს პანორამული ფოტოები დაარქივებული 2006-09-13 საიტზე Wayback Machine. ↑ ესპანეთ-ამერიკის ომი
საქართველოს ეკონომისტი

„საქართველოს ეკონომისტი“ — ქართული ყოველთვიური პოლიტიკურ-ეკონომიკური ჟურნალი. გამოდიოდა 1925 წლიდან. 1974 წლიდან გამოდიოდა „ეკონომისტის“ სახელწოდებით. 1974 წლიდან საქართველოს კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის ჟურნალი. გამოდიოდა სხვადასხვა სახელწოდებით: „ეკონომისტი“ (1925-1926), „საქართველოს ეკონომისტი“ (1926–1931), „საქართველოს სოციალისტური მეურნეობა“ (1931–1941), „საქართველოს სახალხო მეურნეობა“ (1967–1973). 1941 წელს ჟურნალის გამოცემა შეწყდა, განახლდა 1958 წელს. სხვადასხვა დროს იყო საქართველოს სსრ უმაღლესი ეკონომიკური საბჭოსა და საქართველოს ცენტრალურ აღმასრულებელ კომიტეტთან არსებული მარქსიზმ-ლენინიზმის ინსტიტუტის, საქართველოს სსრ სახელმწიფო საგეგმო კომისიისა და მიწსახკომის, საქართველოს სსრ სახკომსაბჭოსთან არსებული სახელმწიფო საგეგმო კომისიის, საქართველოს სსრ მინისტრთა საბჭოს სახელმწიფო საგეგმო კომისიის, საქართველოს სსრ სახალხო მეურნეობის საბჭოსა და საქართველოს სსრ მეცნიერების აკადემიის ეკონომიკური ინსტიტუტის, საქართველოს სსრ მინისტრთა საბჭოს სახელმწიფო საგეგმო კომიტეტის ორგანო. ჟურნალს რედაქტორობდნენ: ს. ჩიხლაძე, ვ. ავაქოვი, ა. კვირიკაძე, რ. მელაძე, კ. თარგამაძე, პ. გუგუშვილი, ს. ინწკირველი, თ. გოქსაძე, ი. კრავცოვი (1976 წლიდან). ჟურნალის ფურცლებზე იბეჭდებოდა როგორც მარქსისტულ-ლენინური ეკონომიკური თეორიის, ისე სამეურნეო მშენებლობის, განსაკუთრებით საქართველოს სსრ სახალხო მეურნეობის წინაშე მდგარი აქტუალური საკითხები. შურღაია ო., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 173.
საქართველოს ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო სასწავლო-კვლევითი ინსტიტუტი

სსრკ სოფლის მეურნეობის სამინისტროს საქართველოს ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო სასწავლო-კვლევითი ინსტიტუტი — შეიქმნა საქართველოს ცენტრალური ზოოტექნიკური სადგურის (1927), საქართველოს ვეტერინარიის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის (1929) და საქართველოს ზოოვეტერინარული ინსტიტუტის (1932) ბაზაზე 1959 წელს. ამზადებდა ზოოინჟინრებსა და ვეტექიმებს. ინსტიტუტში ტარდებოდა სამეცნიერო-კვლევითი მუშაობა მეცხოველეობის, ვეტერინარიის და საკვებწარმოების დარგში.ინსტიტუტში იყო 5 ფაკულტეტი: ზოოსაინჟინრო, სავეტერინარო, დაუსწრებელი სწავლების, კვალიფიკაციია ამაღლებისა საზოგადოებრივი პროფესიათა. ფუნქციონირებდა 2 სამეცნიერო სექტორი: ზოოტექნიკისა და სავეტერინარო. აგრეთვე სახელშეკრულებო თემატიკის სამეცნიერო-კვლევითი სექტორი. მეცნიერების კანდიდატის სამეცნიერო ხარისხის მიმნიჭებელი საციალიზებული 2 სამეცნიერო საბჭო. ასპირანტურა, 24 კათედრა, 29 განყოფილება — ლაბორატორია, 4 კაბინერი, ბიბლიოთეკა (347 ათ-ზე მეტი წიგნადი ფონდი), 3 მუზეუმი, სპორტული კომპლექსი, გლდანის ექსპერიმენტული ბაზა. სამტრედიის, გულრიფშისა და წითელ წყაროს (ამჟამად დედოფლისწყარო) საყრდენი პუნქტები; ქიმიო-თერაპიული და ბიოლოგიური პრეპარატების ექსპერიმენტული ქარხანა. სასწავლო-ექსპერიმენტული მეურნეობა (1,5 ათ ჰა-მდე სახნავი ფართობი, 1250 მსხვილ რქოსანი საქონელი. მათ შორის 350 ფური, 7500 ცხვარი, 400 ღორი, 20 ათ. ფრთა ფრინველი). არსებობის მანძილზე ინსტიტუტმა მოამზადა 4501 ზოოინჟინერი, 3978 ვეტექიმი. ინსტიტუტი უშვებს „სამეცნიერო შრომებს“. 1983 წელს ინსტიტუტი დაჯილდოვდა „საპატიო ნიშნის“ ორდენით. 1999 წელს ეწოდა საქართველოს სახელმწიფო ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო აკადემია, 2003 წელს — საქართველოს სახელმწიფო ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო უნივერსიტეტი. 2011 წელს გარდაიქმნა საქართველოს აგრარულ უნივერსიტეტად. აგლაძე გ., კაპანაძე კ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 173-174.
საქართველოს თამბაქოს მრეწველობა

საქართველოს თამბაქოს მრეწველობა „საქთამბაქომრეწვი“ — რესპუბლიკის მრეწველობის სამინისტროს სამრეწველო გაერთიიანება, რომელშიც შედიოდა თამბაქოს საფერმენტაციო ქარხნები (5), თამბაქოს ფაბრიკები (4) და მარნეულის თამბაქოს დამზადების კანტორა. ქართული თამბაქო („აფხაზური“, „სამსუნი“ და „ტრაპეზუნდი“) თავისი საგემოვნო თვისებებითა და არომატულობით ცნობილი იყო არა მარტო სსრკ-ში, არამედ მის ფარგლებს გარეთ. მჭედლიშვილი შ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 174.
პაატა ცნობილაძე

პაატა ცნობილაძე (დ. 1967, თბილისი) — ქართველი იურისტი. 1983 წელს დაამთავრა 161-ე საშუალო სკოლა, 1989 წელს — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1989-1991 წლებში სწავლობდა ამავე უნივერსიტეტის ასპირანტურაში. მუშაობდა იურიდიული ფაკულტეტის სამართლის თეორიისა და კონსტიტუციური სამართლის კათედრის უფროს მასწავლებელად (1989-1994, იურიდიული ფაკულტეტის დეკანის მოადგილედ (1991-2004). 1994 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია, ხოლო 2004 წელს — სადოქტორო დისერტაცია. 1994-2004 წლებში — თსუ-ის სამართლის თეორიისა და კონსტიტუციური სამართლის კათედრის დოცენტი. იყო პრეზიდენტის სახელობის სტიპენდიატი. 1999 წელს აირჩიეს საქართველოს იურისტთა კავშირის თავმჯომარედ (2006 წლამდე), იმავე წელს — იურისტთა საერთაშორისო კავშირის თავმჯდომარის მოადგილედ (მოსკოვი), 2001 მსოფლიო იურისტთა ასოციაციის ეროვნულ პრეზიდენტად (ვაშინგტონი), 2009-2011 მსოფლიო იურისტთა ასოციაციის ვიცე-პრეზიდენტად, ხოლო 2011 წლიდან — ასოციაციის პირველ ვიცე-პრეზიდენტად. 2009 წლიდან დღემდე არის საქართველოს მუნიციპალური სამართლის ასოციაციის პრეზიდენტი, ევროპის სამართლის აკადემიის წევრი და ევროპის კავშირის ქვეყნების იურისტთა ასოციაციის ასოცირებული წევრი. პაატა ცნობილაძე არის იურიდიულ მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი, კონსტიტუციონალისტი, 48 სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი, მათ შორის, გამოცემული აქვს პირველი ქართული სახელმძღვანელო საქართველოს საკონსტიტუციო სამართალში, და კონსტიტუციური სამართლის ტერმინოლოგიის განმარტებითი ლექსიკონი. იყო ჟურნალი „სამართლის“ მთავარი რედაქტორი (1999-2006). 2001 წელს დაჯილდოვდა უკრაინის მთავრობისა და უკრაინის იურისტთა საერთაშორისო ფონდის ოქროს ჯვრის ორდენით — უკრაინის კონსტიტუციის შემუშავებაში მონაწილეობისათვის. 2010 წელს მიიღო მსოფლიო იურისტთა ასოციაციის ღირსების ოქროს ორდენი — კანონის უზენაესობის დამკვიდრებაში შეტანილი წვლილისათვის. ჰყავს მეუღლე და სამი შვილი. პაატა ცნობილაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი მსოფლიოს იურისტთა ასოციაცია (ინგლისური) პაატა ცნობილაძე, მსოფლიოს იურისტთა ასოციაცია[მკვდარი ბმული] (ინგლისური) პაატა ცნობილაძის ინტერვიუ, ქართული პრესის ელექტრონული არქივი[მკვდარი ბმული]
სანტა-კლარას პროვინცია

სანტა-კლარას პროვინცია (ესპ. Santa Clara; 1940 წლიდან ცნობილია როგორც ლას-ვილიასი) — ისტორიული პროვინცია კუბაში. ვრცელდება ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში. 1976 წელს დაიყო ვილია-კლარას, სიენფუეგოსისა და სანქტი-სპირიტუსის პროვინციებად. პროვინციის დედაქალაქი იყო ქალაქი სანტა-კლარა. Municipios de Las Villas (ესპანური) ↑ Fifth United Nations Conference on the Standardization of Geographical Names, Vol. II, published by the United Nations, New York, 1991.
ხაგუეი-გრანდე

ხაგუეი-გრანდე (ესპ. Jagüey Grande) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, მატანსასის პროვინციაში. მდებარეობს საპატის ნახევარკუნძულის აღმოსავლეთით, ღორების ყურის ჩრდილოეთით, ზღვის დონიდან 135 მ სიმაღლეზე. ფართობი 882 კმ². 2007 წლის აღწერის მონაცემებით მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 87,771 ადამიანი. მოსახლეობის საშუალო სიმჭიდროვე 65,5 ადამიანი კმ²-ზე. კუბის მუნიციპალიტეტები კუბის ქალაქების სია ↑ Statoids. (July 2003)Municipios of Cuba. ციტირების თარიღი: 2007-12-16. ↑ Atenas.cu. (2004)2004 Population trends, by Province and Municipality. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-09-27. ციტირების თარიღი: 2007-12-16. (ესპანური)
კაბაიგუანი

კაბაიგუანი (ესპ. Cabaiguán) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, სანქტი-სპირიტუსის პროვინციაში. მუნიციპალური ცენტრია კაბაიგუანი, რომელიც ამავე სახელობის რაიონში მდებარეობს. მუნიციპალიტეტი იყოფა 5 რაიონად: Cabaiguán, Neiva, Pedro Barba, Guayos და Santa Lucía. კაბაიგუანი დაარსდა 1894 წელს და როგორც მუნიციპალიტეტი ჩამოყალიბდა 1926 წელს. მუნიცილაპიტეტს აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ვილია-კლარას პროვინცია. 2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 67 224 ადამიანს შეადგენდა. 597 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 112.6 ადამიანი კმ²-ზე. კუბის მუნიციპალიტეტები კუბის ქალაქების სია ↑ 1.0 1.1 1.2 Guije.com. Cabaiguán. ციტირების თარიღი: 2007-10-07. (ესპანური) ↑ Atenas.cu. (2004)2004 Population trends, by Province and Municipality. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-09-27. ციტირების თარიღი: 2007-10-07. (ესპანური) ↑ Statoids. (July 2003)Municipios of Cuba. ციტირების თარიღი: 2007-10-07. Cabaiguán ენციკლოპედია ბრიტანიკა.
ფომენტო

ფომენტო (ესპ. Fomento) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, სანქტი-სპირიტუსის პროვინციაში. დაყოფილია 3 რაიონად: Fomento, Güinia de Miranda და Jíquimas. ფომენტო დაარსდა 1864 წელს და როგორც მუნიციპალიტეტი ჩამოყალიბდა 1933 წელს. მუნიცილაპიტეტს აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ვილია-კლარას პროვინცია. 2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 33 528 ადამიანს შეადგენდა. 471 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 71.2 ადამიანი კმ²-ზე. კუბის მუნიციპალიტეტები კუბის ქალაქების სია ↑ 1.0 1.1 1.2 Guije.com. Fomento. ციტირების თარიღი: 2007-10-07. (ესპანური) ↑ Atenas.cu. (2004)2004 Population trends, by Province and Municipality. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-09-27. ციტირების თარიღი: 2007-10-07. (ესპანური) ↑ Statoids. (July 2003)Municipios of Cuba. ციტირების თარიღი: 2007-10-07.