laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
20-იანები

20-იანი (ოციანი) წლები, ასევე ცნობილი, როგორც 20-იანები — გრიგორიანული კალენდრის ათწლეული, რომელიც დაიწყო 20 წლის 1 იანვარს და დასრულდა 29 წლის 31 დეკემბერს. მოვლენები სარჩევი: 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 სერვიუს სულპიციუს გალბა რომაელი პრეტორი გახდა. იმპერატორი ტიბერიუსი იძულებული გახდა რომის სენატში სახალხო სამსჯავრო მოეწყო, გერმანიკუსის მკვლელობის გამოსაძიებლად. იმის შიშით, რომ მას დამნაშავედ ცნობდნენ, გნეუს კალპურნიუს პისომ თავი მოიკლა. მარკუს ვალერიუს მესალა ბარბატუსი კონსული გახდა. ჩინეთის ქინის დინასტიის დიუანის ერის პირველი წელი. ედვის აჯანყება იულიუს ფლორუსისა და იულიუს საცროვირის მეთაურობით ჩააცხრო გაიუს სილიუსმა. იმპერატორი ტიბერიუსი მეოთხედ გახდა რომის კონსული. კალმებისა და ლითონის საწერი ხელსაწყოების დამზადება დაიწყეს რომში. იმპერატორი ტიბერიუსის მეცხრე წელიწადი. კონსულები არიან დეციუმს ჰატერიუს აგრიპა და გაიუს სულპიციუს გალბა. დრუსუს იულიუს კეისარი იღებს ტრიბუნიციურ ძალაუფლებას. რომაულმა კანონმა შეცვალა კელტური წესები გაულში. გვიანი ხანის დინასტიის დასაწყისი ჩინეთში. ბერძენი გეოგრაფი სტრაბონი აქვეყნებს „გეოგრაფია“-ს, ნაშრომი, რომელიც მოიცავდა რომაელთა და ბერძენთათვის ცნობილ მსოფლიოს იმპერატორი ავგუსტუსის პერიოდში. ეს ერთადერთი ამგვარი წიგნია, რომელმაც ჩვენამდე მოაღწია უძველესი დროიდან. იმპერატორი ტიბერიუსის ვაჟი იულიუს კეისარ დრუსუსი გარდაიცვალა. ამ მომენტიდან ტიბერიუსმა დაკარგა ინტერესი იმპერიის მიმართ და საკუთარ თავს ამქვეყნიურ სიამოვნებებს უთმობს. ლუციუს ელიუს სეიანუსი რომის სენატზე და ტიბერიუსზე გავლენას იძენს, დრუსუსის გარდაცვალების შემდეგ. გაიუს ასინიუს პოლიო და გაიუს ანტისტიუს ვეტუსი კონსულები გახდნენ. ლიუ სიუიანი, ხანის დინასტიის სამეფო ოჯახის შთამომავალი და სინის დინასტიის წინააღმდეგ აჯანყებულთა მეთაური, საკუთარ თავს იმპერატორად აცხადებს. ივლისი : 2-თვიანი ალყის შემდეგ ლიუ სიუს წინამძღოლობით აჯანყებულები ამარცხებენ ვან-მანის 450-ათასიან ლაშქარს კუნიანის ბრძოლაში, რითაც ჩინეთში ხანის დინასტია აღდგა. რომაელთა ომი ნუმიდიისა და მავრიტანიის წინააღმდეგ მათი ანექსიით სრულდება. სერვიუს კორნელიუს კეთეგუსი და ლუციუს ვისელიუს ვარო კონსულები გახდნენ. ქარმიდი ათენის არქონი გახდა. ფილონ ალექსანდრიელი აცხადებს, რომ ძველი აღთქმა ღმერთის მარადიული კანონია. მეფე იური კორეის ტახტის მფლობელი გახდა. კართაგენში მასინისას დინასტიის მმართველობა დასრულდა. იმპერატორმა ტიბერიუსმა მესენიასა და სპარტას შორის უთანხმოება გადაჭრა მთა ტაიგეტუსზე მიწის მესენიისთვის მინიჭებით. ლუციუს აერლიუს სეჯანუსის მცდელობა ცოლად შეერთო დრუსუს იულიუს კეისრის ქვრივი, წარუმატებლად დასრულდა. კოსუს კორნელიუს ლენტულუსი და მარკუს ასინიუს აგრიპა კონსულები გახდნენ. პომპონიუს მელამ კლიმატური ზონები სისტემის ფორმალიზება დაასრულა. ხანის დინასტია აღდგა ჩინეთში, ლიუ სიუს მიერ თავის იმპერატორად გამოცხადებით, რითაც ძიანვუს ერა დაიწყო. ლუოიანი აღმოსავლეთ ხანის დინასტიის დედაქალაქი გახდა. პილატე პონტოელი იუდეის პროკურატორად დაინიშნა. ფრიზები რომის წინააღმდეგ აჯანყდნენ. ონჯოს გარდაცვლაბის შემდეგ დარუ გახდა პეკჩეს მეფე. რომაელებმა სერდიკა (თანამედროვე სოფია) აიღეს. აგრიპინა უფროსი გაგზავნილ იქნა კუნძულ პანდატარიაზე.
10-იანები

10-იანი (ათიანი) წლები, ასევე ცნობილი, როგორც 10-იანები — გრიგორიანული კალენდრის ათწლეული, რომელიც დაიწყო 10 წლის 1 იანვარს და დასრულდა 19 წლის 31 დეკემბერს. მოვლენები სარჩევი: 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 ბერძნული დინასტია ბაქტრია ამოწყდა. პუბლიუს კორნელიუს დოლაბელა რომის კონსული გახდა. ილირია დაიყო პანონიად და დალმაციად. ქვემო გერმანია და რაინი გერმანიკუსმა შემოიმტკიცა. ავგუსტუსმა უკუაგდო ელბაზე დამცავი საზღვრის შექმნის გეგმა, რაინზე და დუნაიზე რომაული გამაგრებების გამტკიცების მიზნით. არტაბანუს II არსაკიდთა დინასტიიდან პართიის მმართველი ხდება. ინდოეთში, სატაკარნი ანდრას იმპერატორი ხდება (29 წლამდე). ანიუს რუფუსი იუდეის პრეფექტად დაინიშნა. ავგუსტუსი რაინის იქით გერმანიაში შეჭრის ბრძანებას იძლევა. გერმანიკუსი და გაიუს ფონტეიუს კაპიტო რომის კონსულები ხდებიან. კირინიუსი იუდეიდან ბრუნდება ტიბერიუსის საბჭოს წევრობისთვის. რომაელებმა სომხეთის არტახიდების დინასტია დაამხეს. სტრაბონი აქვეყნებს საკუთარ წარმოდგენას დედამიწის ფორმის შესახებ. ტიბერიუსი ტრიუმფულ სვლას აწყობს რომში გერმანელებზე გამარჯვების შემდეგ. ავგუსტუსი გარდაიცვალა და ღმერთად გამოცხადდა. ტიბერიუსმა შეცვალა მამინაცვალი ავგუსტუსი რომის იმპერატორის ტახტზე. რაინის ლეგიონები აჯანყდნენ ავგუსტუსის გარდაცვალების შემდეგ. გერმანიკუსმა და დრუსუსმა აჯანყება ჩაახშვეს. გერმანიკუსი გერმანიაში განლაგებული ჯარების მეთაურად დანიშნეს, რომელმაც ორწლიანი კამპანია დაიწყო. მოსახლეობის აღწერით დადგინდა, რომ რომის იმპერიაში 4.973.000 მოქალაქე ცხოვრობდა. ემონა (ამჟამად ლიუბლიანა) დააარსა ლეგიო XV აპოლინარისმა. ტევტობურგის ტყეში გერმანიკუსი არმინიუსს ებრძვის. ვალერიუს გრატუსი იუდეის პრეფექტად დაინიშნა. 50 000-იანი რომაული არმია გერმანიკუსის მეთაურობით იდისტავისოსთან გერმანელების მეთაურ არმინიუსს ამარცხებს და მის ცოლ თუსნელდას იპყრობს. პუბლიუს სილიუსმა, ილირიკუმის პროკონსულმა, დაამარცხა ჰისტრიაში შეჭრილი ნორიკელებისა და პანონიელების გაერთიანებული არმია. გერმანიკუსი აღმოსავლეთისკენ სამხედრო კამპანიას უძღვება. კაპადოკია რომის პროვინცია გახდა. გერმანიაში სამოქალაქო ომი იწყება. მიწისძვრამ ანატოლიაში ქალაქი სარდისი გაანადგურა. ტიბერიუსი და გერმანიკუსი რომის კონსულები არიან. გერმანელი მხედართმთავარი არმინიუსი მარკომანის სამეფოს ანადგურებს. ინდოეთში ინდო-პართიელები ტაქსილას იპყრობენ. მარობოდუუსი, მარკომანის მეფე, ჩამოაგდო ტახტიდან კატუალდამ. ამით ბოლო მოეღო რომაელთათვის გერმანელთა მხრიდან საშიშროებას მარკუს ავრელიუსის მმართველობამდე. რომაელებმა ისინი საკუთარ პროტექციაში აიყვანეს. გერმანიკუს იულიუს კეისარი, რომაელ ლეგიონერთა მეთაური აღმოსავლეთში, გარდაიცვალა მოწამვლით. სარეცელზე მან საკუთარ მოწამვლაში სირიის მმართველი, გნეუს კალპურნიუს პისო, დაადანაშაულა. იმპერატორმა ტიბერიუსმა რომიდან ეგვიპტელები განდევნა, ხოლო სიცილიიდან 4000-მდე ებრაელი. სენტში გერმანიკურ იულიუს კეისრის პატივსაცემად ტრიუმფული თაღი ააგეს. ვონონეს I პართიელი კილიკიაში გადაასახლეს და საშინაო პატიმრობა მიუსაჯეს. მან გაქცევა მოახერხა, თუმცა გადამდგარმა ვეტერანმა ლეგიონერმა დაიჭირა და მოკლა. ჩინური ქინის დინასტიის ტიენფენის ერის ბოლო წელი. პირველი საფრენი მანქანა შეიქმნა ჰანშუს მიხედვით.
ბრძოლა (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი ბრძოლა შეიძლება აღნიშნავდეს: ბრძოლა — შეიარაღებული შეტაკება ბრძოლა — ქართული გაზეთი ბრძოლა — ქართული გაზეთი ბრძოლა — ქართული გაზეთი
ბრძოლა (მარქსისტული)

„ბრძოლა“ — პირველი ქართული არალეგალური მარქსისტული გაზეთი, ქართველ სოციალ-დემოკრატების ორგანო. გამოდიოდა 1901 წლის სექტემბრიდან —1902 წლის დეკემბრამდე. გამოვიდა 4 ნომერი, №№ 1, 2, 3 დაიბეჭდა ბაქოს არალეგალურ სტამბა „ნინაში“, № 4 — რსდმპ თბილისის კომიტეტის სტამბაში. გაზეთის დაარსებაში აქტიური მონაწილეობა მიიღეს ლ. კეცხოველმა, ი. სტალინმა, ა. წულუკიძემ და სხვებმა . „ბრძოლა“ ლენინური „ისკრის“ პოზიციებზე იდგა, აშუქებდა რუსულ და ადგილობრივ სოციალ-დემოკრატთა ორგანიზაციების საქმიანობას, იბრძოდა „ლეგალური მარქსიზმის“, „ეკონომიზმის“, ამიერკავკასიის ნაციონალისტების წინააღმდეგ. „ ისკრამ“ (№ 13, 1901, 20 დეკემბერი) „ბრძოლის“ გამოსვლა აღნიშნა როგორც დიდმნიშვნელოვანი მოვლენა. 1903 წელს კავკასიის სოციალ-დემოკრატები ორგანიზაციების I ყრილობის გადაწყვეტილებით „ბრძოლა“ და გაზეთი „პროლეტარიატი“ ერთ ორგანოდ — „პროლეტარიატის ბრძოლად“ გაერთიანდა. ჟვანია გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 545.
ბრძოლა (ბოლშევიკური)

„ბრძოლა“ — ქართული არალეგალური ბოლშევიკური გაზეთი. გამოდიოდა „თბილისის ბოლშევიკების ლიტერატურული ბიუროს“ ხელმძღვანელობით 1908 წელს, ქართულ და რუსულ ენებზე (გამოვიდა 4 ნომერი). გაზეთში ქვეყნდებოდა წერილები მიმდინარე მომენტის, პარტიული ცხოვრების, პროფკავშირთა საქმიანობის, „ლიკვიდატორების“ წინააღმდეგ ბრძოლისა და სხვა საკითხების შესახებ. ჟვანია გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 545.
ბრძოლა რსდმპ (ბ)

„ბრძოლა“ — ქართული გაზეთი, რსდმპ (ბ) თბილისის კომიტეტის ლეგალური ყოველკვირეული ორგანო. გამოვიდა 1917 წლის ნოემბრიდან — რსდმპ (ბ) კავკასიის სამხარეო და თბილისის კომიტეტების ყოველდღიური ორგანო. რედაქტორები — მ. ცხაკაია და ფ. მახარაძე. გამომცემელი — რკინიგზის მუშა-ბოლშევიკების კომისია. „ბრძოლამ“ დიდი როლი შეასრულა საქართველოს და ამიერკავკასიის პარტიული ორგანიზაციების საქმიანობაში. მის ფურცლებზე გამოქვეყნდა რსდმპ (ბ) VII (აპრილი) კონფერენციის, VI ყრილობის და რსდმპ (ბ) კავკასიის კავშირის პირველი სამხარეო ყრილობის თითქმის ყველა მნიშვნელოვანი დოკუმენტი. გაზეთი სისტემატურად აშუქებდა მუშათა და გლეხთა რევოლუციური მოძრაობის საკითხებს, ბეჭდავდა მასალებს მუშათა გაფიცვებისა და დემონსტრაციების, ჯარისკაცთა მიტინგებისა შესახებ. 1918 წლის 9 თებერვალს ამიერკავკასიის კომისარიატმა გაზეთი აკრძალა. გაიცა თანამშრომელთა დაპატიმრების ორდერები, სტამბა, სადაც იბეჭდებოდა „ბრძოლა“ დაარბიეს და დახურეს. ჟვანია გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 545.
ბრძოლია თევზი

ბრძოლია თევზი (ლათ. Betta splendens) — ლაბირინთიანი თევზების ქვერიგის სახეობა. 8 სმ-მდე სიგრძის ლამაზი თევზია, განსაკუთრებით ლამაზია მამალი გამრავლების პერიოდში. გავრცელებულია სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის მტკნარ წყლებში. მამალი ბრძოლია თევზი მოჩხუბარია, სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის ქვეყნების მოსახლეობა მათ ორთაბრძოლასაც კი აწყობს ხოლმე. მამალი ბრძოლია თევზი ჰაერის ბუშტუკებისაგან (ქაფისაგან) წყლის ზედაპირზე აკეთებს ბუდეს, სადაც პირით გადააქვს დედლის მიერ ფსკერზე დაყრილი ქვირითი. ბრძოლია თევზი ადვილად მრავლდება აკვარიუმებში (t° — 25-30). გამოყვანილია მისი ფორმები: მარაოკუდა, წითელი, ლურჯი, მწვანე და სხვა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 545.
ბრჭყალებიანი მაიმუნები

ბრჭყალებიანი მაიმუნები (ლათ. Callitrichidae) — ამერიკული მაიმუნების ოჯახი. ყველა თითზე (ცერის გარდა) აქვთ ბრჭყალები (აქედანაა სახელწოდებაც). სხეულის სიგრძე 13-37 სმ, კუდისა — 15-42 სმ; იწონიან 70-1000 გ. ყურები და კუდი დაფარული აქვთ ხშირი ბალნით. სხვა პრიმატებისაგან განსხვავებით ყბების ორივე მხარეზე აქვთ 2-2 დიდი ძირითადი კბილი. ერთდროულად შობენ 3 ნაშიერს. თანამედროვე მაიმუნებს შორის ბრჭყალებიანი მაიმუნები ყველაზე პრიმიტიულებია. გავრცელებული არიან სამხრეთ ამერიკის ჩრდილოეთ ნაწილში, ცენტრალურ ამერიკაში. ოჯახში 7 გვარია და მოიცავს 45 სახეობას. Cebuella Callibella Callithrix Mico Leontopithecus Saguinus Callimico ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 545–546. ↑ Garbino, Guilherme S.T.; Martins-Junior, Antonio M.G. „Phenotypic evolution in marmoset and tamarin monkeys (Cebidae, Callitrichinae) and a revised genus-level classification“. Molecular Phylogenetics and Evolution. 118: 156–171. doi:10.1016/j.ympev.2017.10.002.
ბრჯენი

ბრჯენი, კრონშტეინი, კედელზე, სვეტზე და მისთანებზე მიმაგრებული და ჰორიზონტალური მიმართულებით გამოშვერილი დეტალი ან კონსტრუქცია. ბრჯენი შენობის ზოგიერთი ნაწილის (აივნის, კარნიზის), თაროების, მანქანათა ნაწილების, ამწეების, ჩარხებისა და სხვათა საყრდენია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 546.
ბუბა (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი ბუბა შეიძლება აღნიშნავდეს: ბუბა — მწვერვალი საქართველოში, ონის მუნიციპალიტეტში ბუბა — მყინვარი საქართველოში, ონის მუნიციპალიტეტში ბუბა — ნასოფლარი საქართველოში, ონის მუნიციპალიტეტში ბუბა კიკაბიძე — ქართველი კინომსახიობი, საესტრადო მომღერალი, სცენარისტი, კინორეჟისორი, სიმღერების ავტორი ბუბა კუდავა — ქართველი ისტორიკოსი რამაზ „ბუბა“ ხოტივარი — ქართველი კინორეჟისორი, კინოდრამატურგი, კინომსახიობი
ბუბა

ბუბა — მწვერვალი საქართველოსა და რუსეთის (ჩრდილოეთი ოსეთი) საზღვარზე, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარეში, ონის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს რაჭის კავკასიონის მთავარ წყალგამყოფ ქედზე, მამისონის უღელტეხილის ჩრდილო-დასავლეთით. სიმაღლე ზღვის დონიდან 4419 მ. აგებულია პალეოზოური კრისტალური ქანებით, უმთავრესად გრანიტოიდებით. აქვს კლდოვანი და მყინვარული რელიეფი. ბუბის სამხრეთ კალთაზეა მყინვარები: ბუბა, თბილისა და სხვა, საიდანაც სათავეს იღებს მდინარე ჭანჭახის მარჯვენა შენაკადის — ბუბისწყლის მრავალი შენაკადი. ბუბის ქვემო კალთები შემოსილია ალპური მდელოებით. ბუბის მთის კალთებზე შემორჩენილია შუა საუკუნეების ნასოფლარ ბუბის ნაშთები. ტერელაძე ა., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 488.
კრწანისისხევი

კრწანისისხევი (ტაბახმელისხევი, დუქნისხევი) — მდინარე თბილისის სამხრეთ ნაწილში, მტკვრის მარჯვენა შენაკადი. სათავეს იღებს თელეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 1025 მ-ის სიმაღლეზე, სოფელ ტაბახმელასთან. სიგრძე — 8,5 კმ. ჩაჭრილია შუაეოცენურ ვულკანოგენურ ქანებში და კრწანისის ვაკემდე კანიონისებრი ხეობა აქვს. მდინარე მოხსენიებულია ვახუშტი ბატონიშვილის ნაშრომში „აღწერა სამეფოსა საქართველოსა“. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 ენციკლოპედია „თბილისი“, თბ., 2002 წ., გვ. 615.
ბუბის მყინვარი

ბუბა — ხეობის რთული ტიპის სამხრეთ-დასავლეთური ექსპოზიციის მყინვარი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარეში, ონის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს რაჭის კავკასიონის მთავარ წყალგამყოფ ქედზე, მწვერვალ ბუბის სამხრეთ კალთაზე. ასაზრდოებს მდინარე ჭანჭახის მარჯვენა შენაკადს მდინარე ბუბისწყალს. მყინვარის სიგრძე 2,7 კმ, ფართობი 1,5 კმ². თოვლის ხაზის სიმაღლე ზღვის დონიდან 3350 მ-ია. მყინვარის ენის ბოლო 2765 მ-მდე ჩამოდის. იგი სამი ნაკადისაგან შედგება და ერთიანი განიერი ენით ხეობაში ზღვის დონიდან 3020 მეტრზე მთავრდება. შეცდომით მას თბილისას ეძახიან, რაც არასწორია. ყველა ადრეულ გამოცემებში და რაც მთავარია ადგილობრივი მოსახლეობა მას ბუბას უწოდებს. ვახუშტი ბაგრატიონის გეოგრაფიის ინსტიტუტის ეგიდით მყინვარზე წლების განმავლობაში ტარდებოდა სტაციონალური კვლევები, გლაციო-გეომორფოლოგიური და გლაციო-ჰიდრო-კლიმატური მიმართულებით. აღსანიშნავია ისიც, რომ ყოფილ საბჭოთა კავშირის ტერიტორიაზე მყინვარ ბუბაზე დაფიქსირებული იყო სტაციონალური დაკვირვების ყველაზე გრძელი რიგი — 1965 წლიდან (რუსეთში მხოლოდ 1967 წლიდან დაიწყეს), რომელსაც სწორედ გეოგრაფიის ინსტიტუტი ატარებდა. აღნიშნული კვლევები 1990-იან წლებში შეწყდა. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 39. ↑ კურდღელაიძე გ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 488. ↑ 3.0 3.1 ლევან ტიელიძე, საქართველოს მყინვარები. გამომცემლობა „კოლორი“, თბ., 2014
ვინეტარია-ლუი-ბუტიანუ

ვინეტარია-ლუი-ბუტიანუ (რუმ. Vânătarea lui Buteanu) — მწვერვალი რუმინეთში. ადმინისტრაციულად მოქცეულია არჯეშის ჟუდეცის ტერიტორიაზე. სიმაღლით რუმინეთის რიგით მეცხრე და ფეგერაშის მასივის რიგით მეხუთე მწვერვალი. მდებარეობს რუმინეთის ცენტრალურ ნაწილში, სამხრეთ კარპატებში, ფეგერაშის მასივზე. სიმაღლე 2507 მ. ვინეტარია-ლუი-ბუტიანუ (ინგლისური)
პრაჩინბურის პროვინცია

პრაჩინბურის პროვინცია (ტაი. ปราจีนบุรี) — ტაილანდის პროვინცია (ჩანგვათი). მეზობელი პროვინციებია (ჩრდილოეთიდან საათის ისრის მიმართულებით): ნაქონრატჩასიმა, საკეო, ჩაჩენგსაო და ნაქონ-ნაიოკი. პროვინცია იყოფა ორ ძირითად ნაწილად, პრაჩინბურის მდინარეს დაბალ ხეობად და მაღალი მიწების პლატოდ San Kamphaeng Range-ს მთებთან, რომელსაც სამხრეთით აგრძელებს Dong Phaya Yen-ის მთები. ამ რეგიონში ასევე არის ორი ეროვნული პარკი: Khao Yai და Tab larn. პრაჩინბურის პროვინცია დაყოფილია 7 რაიონად (ამფხე), რომლებიც, თავის მხრივ, შედგება 65 ქვეზონისგან (ტამბონ) და 658 სოფლისგან (მუბანი). დაკარგული ნომრები 4 და 5, ასევე 10-დან 12-მდე რაიონები შედიან საკეოს პროვინციის შემადგენლობაში. Prachinburi დაარქივებული 2015-08-10 საიტზე Wayback Machine. ტაილანდის ტურიზმის სააგენტო Khao Yai ეროვნული პარკი ↑ ศูนย์สารสนเทศเพื่อการบริหารและงานปกครอง. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ข้อมูลการปกครอง." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://www.dopa.go.th/padmic/jungwad76/jungwad76.htm დაარქივებული 2016-03-10 საიტზე Wayback Machine. [ม.ป.ป.]. สืบค้น 18 เมษายน 2553. ↑ Population of the Kingdom Thai (2014-12-31). ციტირების თარიღი: 19 Mar 2015.
რაიონგის პროვინცია

რაიონგის პროვინცია (ტაი. ระยอง) — ტაილანდის პროვინცია (ჩანგვათი). მეზობელი პროვინციებია (ჩრდილოეთიდან საათის ისრის მიმართულებით): ჩონბური და ჩანთაბური. სამხრეთით ესაზღვრება ტაილანდის ყურე. მეფე ტაქსინი (ტაილანდის) მოვიდა რაიონგში "აიუთაიას სამეფოს დაცემის შემდეგ. მისი მოკლე ყოფნის დროს რაიონგში ააშენა საზღვაო ფლოტი და შემდეგ გადავიდა ჩანთაბურიში, რომ შეიკრიბებინა სამხედრო ძალა ბურმელების წინააღმდეგ საბრძოლველად. რაიონგში არსებობს წმინდა ადგილი, სადაც ადგილობრივი მოსახლეობა პატივის მისაგებად მიდის მეფე ტაქსინისათვის. მიუხედავად იმისა, რომ ჩრდილოეთით პროვინცია არის მთიანი, პროვინცია ძირითადად შედგება დაბალი სანაპირო ვაკისგან. რამდენიმე კუნძული ტაილანდის ყურეში ეკუთვნის პროვინციას, მათ შორის ტურისტებისთვის პოპულარული კუნძულები: Ko Samet-ი, Koh Mun-ი და Ko Khud-ი. რაიონგის პროვინცია დაყოფილია 8 რაიონად (ამფხე), რომლებიც, თავის მხრივ, შედგება 58 ქვეზონისგან (ტამბონ) და 388 სოფლისგან (მუბანი). ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: რაიონგის პროვინცია ტაილანდის ტურიზმის სააგენტო დაარქივებული 2015-08-17 საიტზე Wayback Machine. Funky Fruit Festival დაარქივებული 2013-01-22 საიტზე Wayback Machine. რაიონგის ხილის ფესტივალი დაარქივებული 2016-03-20 საიტზე Wayback Machine. ↑ ศูนย์สารสนเทศเพื่อการบริหารและงานปกครอง. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ข้อมูลการปกครอง." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://www.dopa.go.th/padmic/jungwad76/jungwad76.htm [ม.ป.ป.]. สืบค้น 18 เมษายน 2553. ↑ กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2558." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://stat.bora.dopa.go.th/stat/pk/pk_57.pdf 2558. สืบค้น 1 มีนาคม 2558.
ჯანი ინფანტინო

ჯანი ინფანტინო (დ. 23 მარტი, 1970, ბრიგი, ვალეს კანტონი, შვეიცარია) — იტალიური წარმოშობის შვეიცარიელი საფეხბურთო ფუნქციონერი. ფიფას მეცხრე პრეზიდენტი 2016 წლის 26 თებერვლიდან. პროფესიით — იურისტი. დაიბადა შვეიცარიაში. 2000 წელს დაიწყო უეფა-ში მუშაობა. 2009 წლიდან არის უეფა-ს გენერალური მდივანი. 2016 წლის 26 თებერვალს აირჩიეს ფიფა-ს პრეზიდენტად. არის დაოჯახებული და ჰყავს 4 შვილი. აქვს იტალიის და შვეიცარიის მოქალაქეობა. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჯანი ინფანტინო ბიოგრაფია უეფა-ს საიტზე. ↑ 1.0 1.1 Gianni Infantino (8 იანვარი 2010). ციტირების თარიღი: 26 თებერვალი 2016
ჯონ კოლტრეინი

ჯონ უილიამ კოლტრეინი (ინგლ. John William Coltrane; დ. 23 სექტემბერი, 1926 — გ. 17 ივლისი, 1967) — ამერიკელი ჯაზის შემსრულებელი. ამერიკელი ლეგენდარული ჯაზ-საქსოფონისტი, კომპოზიტორი, ბენდის ლიდერი. XX საკუნის მეორე ნახევარში ერთ-ერთი ყველაზე გავლენიანი ფიგურა ჯაზის ისტორიაში, რომელმაც წარუშლელი და განუმეორებელი კვალი დატოვა ჯაზში. მოღვაწეობდა 1955-1960 წლებში როგორც საიდმენი, შემდეგ — როგორც ჯაზ ბენდის ლიდერი. გარდაიცვალა 1967 წელს, 40 წლის ასაკში. ოფიციალური საიტი ჯონ კოლტრეინი საიტზე Discogs ჯონ კოლტრეინი საიტზე Curlie ჯონ კოლტრეინი. Find a Grave. ციტირების თარიღი: March 31, 2008.
ივ ტანგი

რეიმონდ ჯორჯეს ივ ტანგი (Yves Tanguy; დ. 5 იანვარი, 1900 — გ. 15 იანვარი, 1955) — სიურეალისტი მხატვარი. დაიბადა პარიზში, საფრანგეთში. მისი ორივე მშობელი ბრეტონული წარმომავლობის იყვნენ. 1918 წელს ივ ტანგი შეუერთდა სავაჭრო ფლოტს მანამ, სანამ მას გაიწვევდნენ ჯარში, სადაც იგი მხარდაჭერას უცხადებდა ჟაკ პრევერს. მისი საჯარო მოღვაწეობის ბოლოს, 1922 წელს ივი დაბრუნდა პარიზში, სადაც იგი მუშაობდა შემთხვევით შემხვედრ სამუშაოებზე. სრულიად შემთხვევით ის გადაეყარა ჯორჯო დე კირიკოს ნამუშევარს და ისე იყო შთაბეჭდილებული, რომ მან გადაწყვიტა გამხდარიყო მხატვარი, მიუხედავად მისი არასათანადო განათლებისა. ტანგის ჰქონდა ჩვეულება, სრულიად ყოფილიყო ჩაფლული მხატვრობის ტალღაში, რომელზედაც ის მოქმედებდა. მისი მეგობრის, ჟაკ პრევერის მეშვეობით, დაახლოებით 1924 წელს იგი მოხვდა ანდრე ბრეტონის გარშემო მყოფი სიურეალისტი მხატვრების ჯგუფში. ტანგიმ მალევე შეძლო განევითარებინა საკუთარი უნიკალური მხატვრობის სტილი, რამაც მას 1927 წელს მისცა საშუალება პირველი გამოფენა ჩაეტარებინა პარიზში. ბრეტონმა კონტრაქტი დაუდო ტანგის, რათა მას 12 ნაწილი გაეკეთებინა წელიწადში, მაგრამ მისი შემოსავლების მიხედვით ტანგი უფრო ნაკლებს აკეთებდა და მან მხოლოდ 8ხელოვნების ნიმუში შექმნა ბრეტონისთვის. 1930-იანი წლების განმავლობაში, ტანგი ეწეოდა ბოჰემურ ცხოვრებას, რამაც მისი პირველი ქორწინება შეიწირა. 1928 წლიდან ტანგი მეთვალყურეობს მხატვარ კეი სეიჯს, რის შედეგადაც ტანგი მეორედ ქორწინდება. მეორე მსოფლიო ომის დაწყების შემდეგ სეიჯი მიმეგზავრება მშობლიურ ქალაქ ნიუ-იორკში და ტანგი, რომელიც ბრძოლისთვის გამოუდეგარი აღმოჩნდა, მასთან ერთად მიდის. მათ გადააკეთეს სოფლის ერთ-ერთი სახლი მხატვრების სახლად ვუდბერში, კონეკტიკუტის შტატში. 1948 წელს ტანგი გახდა აშშ-ის მოქალაქე. 1955 წელს ტაგიმ გადაიტანა ფატალური დარტყმა ვუდბერში. მის სხეულს გაუკეთეს კრემაცია და შენახული იყო სეიჯის სიკვდილამდე, 1963 წლამდე. მისი ფერფლი გაფანტა მისმა მეგობარმა პიერ მატისმა დოუარნენნეზის სანაპიროზე, მის საყვარელ ბრეტონეთში, ტანგის ორივე მეუღლის ფერფლთან ერთად. ტანგის სურათები ფლობენ უნიკალურ, ადვილად ამოსაცნობ სტილს, არწარდგენილი სიურეალიზმისა. დიდად შეზღუდული ფერების პალიტრაში მხოლოდ ხანდახან ფეთქდება კონტრასტული ფერადი მხარეები. DoddsNet : ივ ტანგის არქივი ივ ტანგის გამოფენების სია ივ ტანგი ვებმუზეუმში ტეიტის კოლექციის გვერდი დაარქივებული 2008-06-21 საიტზე Wayback Machine. მომას კოლექციის გვერდი
ბუბნოვი ვალეტი

„ბუბნოვი ვალეტი“ (რუს. Бубновый валет) — მოსკოველ ფერმწერთა გაერთიანება. სახელი ეწოდა 1910 წელს გამართული ამავე სახელწოდების გამოფენის მიხედვით. „ბუბნოვი ვალეტის“ მხატვრები პეტრე კონჩალოვსკი, ა. კუპრინი, ა. ლენტულოვი, ილიამაშკოვი, ვასილი როჟდესტვენსკი, რობერტ ფალკი და სხვები უარყოფდნენ აკადემიზმსა და XIX საუკუნის რეალიზმს, უპირისპირდებოდნენ აგრეთვე XX საუკუნის I ათწლეულის რუსული ხელოვნების მისტიკურ სიმბოლიზმს. ისინი მუშაობდნენ სეზანის შემოქმედების, ფოვიზმისა და კუბიზმის ფერწერულ-პლასტიკური მანერით. ამას გარდა მიმართავდნენ რუსულ ლუბოკსა და ხალხურ სათამაშოს გამომსახველობითს ხერხებს. პრაქტიკულად „ბუბნოვი ვალეტი“ რევოლუციის წინა ათწლეულის კრიზისის გამოძახილი იყო. მისი წევრები ამტკიცებდნენ ფერწერის „თვითმიზნურობას“ — ფორმებს ისინი ფერების საშუალებით აგებდნენ, მოცულობებს კი სიბრტყობრივად გადმოსცემდნენ, მათი ნამუშევრებისათვის დამახასიათებელია მოცულობის ხაზგასმული დეფორმაცია და ფაქტურის თითქმის ლუბოკური ფერადოვნება. 1912 წელს „ბუბნოვი ვალეტს“ გამოეყო ერთი ჯგუფი მხატვრებისა, რომლებიც პრიმიტივიზმის, კუბოფუტურიზმისა და აბსტრაქციონიზმისაკენ იხრებოდნენ (ვ. და დ. ბურლიუკები, ნ. გონაჩაროვა, მიხეილ ლარიონოვი, კაზიმირ მალევიჩი და სხვა). მათ მოაწყვეს გამოფენა „ვირის კუდის“ სახელწოდებით. 1916 წელს „ბუბნოვი ვალეტის“ გაერთიანება ფაქტობრივად დაიშალა (1917 წელს მოწყობილ გამოფენაში მის წამყვან მხატვრებს მონაწილეობა არ მიუღიათ). 1925 წელს „ბუბნოვი ვალეტის“ ყოფილ წევრთა ინიციატივით შეიქმნა გაერთიანება „მოსკოველი ფერმწერები“, რომელიც შემდეგ „მოსკოველ მხატვართა საზოგადოებად“ გარდაიქმნა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 548.
ბუგრები

ბუგრები (ლათ. Aphidodea), მცენარეთა პარაზიტი მწერების ქვერიგი ტოლფრთიანების რიგისა. სხეულის სიგრძე 0,3-იდან 7,5 მმ აღწევს; შეფერილობა ჩვეულებრივ შეხამებულია იმ მცენარის ფერთან, რომელზედაც ბუგრები პარაზიტობენ. ხშირად დაფარული არიან ცვილისებრი მტვრით ან ღინღლით. ბუგრებს ახასიათებს პართენოგენეზისა და სქესობრივი გამრავლების მონაცვლეობა. პარაზიტობს გარკვეულ მცენარეზე და მცენარის გარკვეულ ნაწილებზეც კი. ზოგი ბუგრი კულტურული მცენარის საშიში მავნებელია (ვაზის ფილოქსერა, კომბოსტოსა და ბურტყლა ბუგრები), ზოგი - მცენარეთა ვირუსული დაავადებების სახეობა, რომლებიც უმთავრესად ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ზომიერ სარტყელში არიან გავრცელებული. საქართველოში გავრცელებულია ბუგრების მრავალი სახეობა, ბუგრები ხშირად სიმბიოზურ დამოკიდებულებაშია ჭიანჭველებთან, რომლებსაც ბუგრების ტკბილი გამონადენი იზიდავს. ბუგრების მრავალი სახეობის უხვი გამონადენი მცენარეზე ქმნის ე. წ. ცვარტკბილს, რომელსაც ფუტკრები ღალის ნაკლებობის დროს იყენებენ. ზოგი ბუგრი სასარგებლოა - მათ მიერ მცენარეებზე (ფსტასა ან ბუსტუღზე) წარმოქმნილი გალებიდან იღებენ ძვირფას მღებავ და მთრიმლავ ნივთიერებებს. მავნე ბუგრებს ებრძვიან ქიმიური, აგროტექნიკური და ბიოლოგიური მეთოდებით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 549.