laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
აგილ ალიევი

აგილ ალირზა ალიევი (აზერ. Aqil Əlirza oğlu Əliyev; დ 10 დეკემბერი, 1926, ნახიჩევანი — გ. 7 მარტი, 2006, ბაქო) — საბჭოთა და აზერბაიჯანელი მეცნიერ-ეკონომისტი, აზერბაიჯანის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი; აზერბაიჯანის პრეზიდენტის, ჰეიდარ ალიევის უმცროსი ძმა. დაამთავრა აზერბაიჯანის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიული ფაკულტეტი 1951 წელს. თავიდან აზერბაიჯანის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის ისტორიის ინსტიტუტში სამეცნიერო მუშაკი იყო, შემდგომ აზერბიაჯანის პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში, ხოლო 1953 წლიდან აზერბაიჯანის სამედიცინო უნივერსიტეტში გააგრძელა მუშაობა. 1973 წელს სამედიცინო უნივერსიტეტის ეკონომიკისა და სამართლის საფუძვლების კათედრის გამგის თანამდებობა დაიკავა. მისი სამეცნიერო მოღვაწეობის ძირითადი მიმართულება იყო აზერბაიჯანის სოციალ-ეკონომიკური განვითარებაში რეფორმების როლი, ასევე მოსახლეობის ცხოვრების დონის ამაღლებისათვის საჭირო აქტუალური პრობლემების შესწავლა. აგილ ალიევი 130-მდე სამეცნიერო ნაშრომის ავტორია, რომელთაგანაც 16 საზღვარგარეთ არის გამოქვეყნებული. აგილ ალიევი იყო საერთაშორისო ეკო-ენერგეტიკული აკადემიის ნამდვილი წევრი. გარდაიცვალა ბაქოში 2006 წლის 7 მარტს . დასაფლავებულია ღვაწლმოსილ მოღვაწეთა ხეივანში. აზერბაიჯანის სსრ-ის მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1981) „აზერბაიჯანის დიდების ორდენი“ (2000) შრომის წითელი დროშის ორდენი ↑ Agil Alirza oglu Aliyev. AZERBAIJAN NATIONAL ACADEMY OF SCIENCES. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-06-09. ↑ Buried in the Honorary Cemetery. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-12-18. ციტირების თარიღი: 2009-07-03.
ჯალალ ალიევი

ჯალალ ალირზა ოღლი ალიევი (აზერ. Cəlal Əlirza oğlu Əliyev; დ. 30 ივნისი, 1928, ნახიჩევანი — გ. 31 იანვარი, 2016, ბაქო) — საბჭოთა აზერბაიჯანელი მეცნიერ-სელექციონერი და სახელმწიფო მოღვაწე; აზერბაიჯანის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსი და პრეზიდიუმის წევრი, აზერბაიჯანის მილი მეჯლისის დეპუტატი. აზერბაიჯანის მესამე პრეზიდენტის, ჰეიდარ ალიევის ძმა და აზერბაიჯანის მეოთხე პრეზიდენტის, ილჰამ ალიევის ბიძა. დაიბადა ნახიჩევანში მრავლშვილიან ოჯახში. მისი ძმა, ჰეიდარ ალიევი შემდგომში აზერბაიჯანის პრეზიდენტი გახდა, ხოლო დანარჩენი ორი ძმა — ჰასან ალიევი და აგილ ალიევი, ისვე როგორ თვითონ, გახდნენ აზერიბაიჯანის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსები. ჯალალ ალიევმა დაამთავრა ნახიჩევანის პედაგოგიური ინსტიტუტის საბუნებისმეტყველო ფაკულტეტი 1944 წელს, ხოლო 1951 წელს — აზერბაიანის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიოლოგიის ფაკულტეტი. 1976 წელს აირჩიეს აზერბაიჯანის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის წევრ-კორესპონდენტად, ხოლო 1980 წელს — ნამდვილ წევრად. სამჯერ (1995, 2000 და 2005) იყო არჩეული აზერბაიჯანის მილი მეჯლისის დეპუტატად. იყო რუსეთის სასოფლო-სამეურნეო აკადემიის მეცნიერაბათა, უკრაინის აგრარულ მეცნიერებათა აკადემიის წევრი უცხო ქვეყნიდან და ბელორუსის რესპუბლიკის აგრარულ მეცნიებათა აკადემიის, ასევე მცენარეთა მოლეკულური ბიოლოგიის საერთაშორისო საზოგადოების, მცენარეთა მკვლევარი ბიოლოგების ამერიკული საზოგადოების, ფოტოსინთეზის მკვლევართა საერთაშორისო საზოგადოების, იაპონიის მცენარეთა ფიზიოლოგის კვლევის საზოგადოებისა და უჯრედობრივი სტრესის საერთაშორისო საზოგადოების წევრი. აქტიურად იყო დაკავებული პოლიტიკური მოღვაწეობით. დაკრძალულია ღვაწლმოსილ მოღვაწეთა ხეივანში. 500 სამეცნიერო პუბლიკაციაზე მეტი ნაშრომის ავტორი, რომელთა რიცხვშია 20 მონოგრაფია და წიგნი, გამოქვეყნებული როგორც რესპუბლიკურ, ისე საერთაშორისო ბეჭვდით გამოცემებში. ამას გარდა, კიდევ 340 სამეცნიერო ნაშორმი იქნა გამოქვეყნებული საზღვარგარეთ. მისი სამეცნიერო საქმიანობა ფოტოსინთეზის პროდუქტულობის თეორიას, როგორც სოფლის მეურნეობის მცენარეული მოსავლის, ძირითადად ხორბლის, მოყვანის კვლევებს ეძღვნება. „მედალი „1941-1945 წლების დიდ სამამულო ომში გმირული შრომისათვის“ (1946 ) შრომის წითელი დროშის ორდენის (1978 და 1986) მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1982) აზერბაიჯანის დამოუკიდებლობის ორდენი“ (1998) „აზერბაიჯანი ღირსების ორდენი“ (2013) აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის საპატიო დიპლომი (2008) ჯალალ ალიევი რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის ოფიციალურ საიტზე. ↑ 1.0 1.1 Czech National Authority Database <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q13550863"></a> ↑ Philip Stephens, From east to west, Financial Times, October 28, 2005, Accessed Dec. 14, 2006. ↑ Скончался Джалал Алиев.. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-10. ციტირების თარიღი: 2020-10-15. ↑ Jalal Alirza oglu Aliyev. AZERBAIJAN NATIONAL ACADEMY OF SCIENCES. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-03.
ანა ჩირაძე

ანი ჩირაძე — ქართველი მსახიობი. პოპულარობა მოუპოვა სერიალ „ჩემი ცოლის დაქალებში“ შესრულებულმა „ჩიკას“ როლმა. 2019 წელს დაქროწინდა ქართველ შეფმზარეულ კონსტანტინე თედელურზე. 2009: „თბილისური Love Story“ (თიკა) ↑ ანი ჩირაძე და კონსტანტინე თედელური დაქორწინდნენ ეროვნული ფილმოგრაფია ანა ჩირაძე — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ბაჩო ქაჯაია

ბაჩო ქაჯაია — ქართველი მსახიობი. განსაკუთრებული პოპულარობა მოუტანა სერიალ „შუა ქალაქში“ შესრულებულმა „ლაშას“ როლმა. ამჟამად თამაშობს „ლევანის“ როლს სერიალ „დიდ ოჯახში“. დაქორწინებულია. ჰყავს სამი შვილი. 2007–2013: „შუა ქალაქში“ (ლაშა ტორონჯაძე) 2011: „ერთხელ შუა ქალაქში“ 2011: „სიყვარულის ბალადა“ „ერთხელ შუა ქალაქში“ (ლაშა ტორონჯაძე) 2014–2017: „10 წლის შემდეგ“ (ლაშა ტორონჯაძე) 2014: „ერთი ნაბიჯი“ ცხელი ძაღლი (გელა ხრამიაშვილი) 2015: „ცოლები და ქმრები“ 2020–2021 „დიდი ოჯახი“ (ლევანი) 2023: „ჩემი ცოლის დაქალები“ (დოდო მებუკე) ეროვნული ფილმოგრაფია
სალომე ჭულუხაძე

სალომე ჭულუხაძე (დ. 30 ნოემბერი, 1987) — ქართველი მსახიობი. განსაკუთრებული პოპულარობა მოუტანა სერიალ „შუა ქალაქში“ ნათამაშებმა „სალომეს“ როლმა. 2011 წელს ითამაშა ფილმში „ისპაჰან-ბათუმი“. არის „თავისუფალი თეატრის“ მსახიობი. 2007-2010: „შუა ქალაქში“ (სალომე) 2011: „ისპაჰან - ბათუმი“ „ერთხელ შუა ქალაქში“ (სალომე) „ჩემი ცოლის დაქალები“ „ხომ ხოცავენ ქანცგაწყვეტილ ცხენებს“ „ღმერთო, დაგვიფარე ჩვენ და ადამიანები“ „ვალსი ძილის წინ“ „რიჩარდ III“ „მექანიკური ფორთოხალი“ „სამანიშვილის დედინაცვალი” „უსულო საგნები” „ვიზიტი ფსიქოლოგთან” „მგზნებარე შეყვარებული” „თაფლობის თვე” „რვა მოსიყვარულე ქალი” „რომეო+ჯულიეტა=?…” „ტარტიუფი“ ეროვნული ფილმოგრაფია თავისუფალი თეატრის საიტზე[მკვდარი ბმული]
დიმა ტატიშვილი

დიმიტრი (დიმა) ტატიშვილი (დ. 8 ივნისი, 1967) — ქართველი მსახიობი. ჰყავს მეუღლე და ორი შვილი. გარდა სამსახიობო კარიერისა ქართულ ენაზე ახმოვანებდა სხვადასხვა უცხოურენოვან სერიალებს. 2006: „ატაგენუსი“ 2008: „რაც ყველაზე ძალიან გიყვარს“ 2009: „დამოუკიდებლობის 1005 დღე“ 2010: „გალობის რაინდები“ 2011: „ჭამა და სექსი“ 2012: „გოგონა გარეუბნიდან მედER“ 2012-2013: „შუა ქალაქში“ 2015: „ჩვენ გვერდით“ ეროვნული ფილმოგრაფია
იკვლივი

იკვლივი — მთა აღმოსავლეთ საქართველოში, კახეთის მხარეში, საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს საბადურის ქედის აღმოსავლეთ ნაწილში. სიმაღლე ზღვის დონიდან 1766 მ, აგებულია ნეოგენური ქვიშაქვებით, თიხებით, კონგლომერატებით, შემოსილია მეორეული სუბალპური მდელოებით. უთმელიძე მ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. — გვ. 227.
ნიკა არაბიძე

ნიკა არაბიძე — ქართველი კომიკოსი, მსახიობი და ტელეწამყვანი. ამჟამად მიჰყავს „ნიკა არაბიძის შოუ“ ფორმულა-ზე. გახმოვანებული აქვს სხვადასხვა ანიმაციური სერიალები, ესენია: „დარდუბალა 2“ და „ქერის უბანი“. 2010: „მაიტა ნასოსი“ 2012: „პოკერი სიყვარულის წესებით“ 2013: „მისტერ ძიძა“ ეროვნული ფილმოგრაფია
ილანგ-ილანგი

ილანგ-ილანგი, კანანგა (ლათ. Cananga odorata) — ტანმაღალი ხე ანონისებრთა ოჯახისა. გავრცელებულია ტროპიკულ აზიაში, წყნარი ოკეანის კუნძულებსა და ავსტრალიაში. კულტივირებულია ორივე ნახევარსფეროს ტროპიკებში. ყვავილებისგან ხდიან ეთეროვან ზეთს („მაკასარის ზეთი“) და პარფიუმერიაში იყენებენ; მერქანი იხმარება სამშენებლო მასალად და საკრავების დასამზადებლად. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 105.
ნუგზარ პარუნაშვილი

ნუგზარ პარუნაშვილი (დ. 2 აპრილი, 1948, სოფელი უდე, ადიგენის რაიონი) — ქართველი პოლიტიკოსი, ფილოლოგი. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ახალციხის მაჟორიტარი), საინიციატივო ჯგუფი. ნუგზარ პარუნაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ნუგზარ პარუნაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი[მკვდარი ბმული] ↑ ნუგზარ პარუნაშვილის ქონებრივი დეკლარაცია[მკვდარი ბმული]
იგორ პატარიძე

იგორ პატარიძე (დ. 5 ოქტომბერი, 1940, გორი) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი. 1967 წელს დაამთავრა შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები“. იგორ პატარიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი იგორ პატარიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ იგორ პატარიძე — ქონებრივი დეკლარაცია[მკვდარი ბმული]
ნანა პატარკაციშვილი

ნანა პატარკაციშვილი (დ. 30 ნოემბერი, 1963, თბილისი) — ქართველი ექიმი, პოლიტიკოსი. 1983 წელს დაამთავრა თბილისის II სამედიცინო სასწავლებლის პედიატრიის ფაკულტეტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ყვარლის მაჟორიტარი). ნანა პატარკაციშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ნანა პატარკაციშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ზაზა რევიშვილი

ზაზა რევიშვილი (დ. 28 ივლისი, 1964, თბილისი) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები“. ზაზა რევიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ზაზა რევიშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ ზაზა რევიშვილი — ქონებრივი დეკლარაცია. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-10-17. ციტირების თარიღი: 2020-10-15.
ალექსანდრ პიპერსკი

ალექსანდრ პიპერსკი (რუს. Алекса́ндр Че́дович Пипе́рски; დ. 9 ოქტომბერი, 1989, მოსკოვი) — რუსი ენათმეცნიერი ლინგვისტიკის პოპულარიზატორი. ფილოლოგიის მეცნიერებათა კანდიდატი, რუსეთის ეროვნული კვლევითი უნივერსიტეტის „ეკონომიკის უმაღლესი სკოლის“ ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის მეცნიერ-თანამაშრომელი და უფროსი მასწავლებელი. პრემია „პროსვეტიტელ“-ის 2017 წლის ლაურეატი ნომინაციაში „ჰუმანიტარული მეცნიერებები“. ალექსანდრ პიპერსკი არის პრემია „პროსვეტიტელ“-ის („განმანათლებელი“) ლაურეატი ნომინაციაში „ჰუმანიტარული მეცნიერებები“ (2017). სამეცნიერო-პოპულარული ლექციების ავტორი ენათმეცნიერებისა და ხელოვნური ენების სხვადასხვა თემებზე. 2017 წელს გამოვიდა „ენების კონსტრუირება, ესპერანტოდან დოთრაკის ენამდე“. ბაბუა — არკადი გალინსკი (რუს. Аркадий Романович Галинский), საბჭოთა და რუსი სპორტული ჟურნალისტი, კომენტატორი, ტელეწამყვანი, სპორტის ანალისტიკოსი. ბებია — ირინა გალინსკაია (შმარუკი) (რუს. Ирина Львовна Галинская), ცნობილი რუსი ლიტერატურათმცოდნე. დედა — ელენა გალინსკაია (რუს. Елена Аркадьевна Галинская), ფილოლოგი, მოსკოვის მ. ლომონოსოვის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიური ფაკულტეტის პროფესორი. მამა — ჩედა პიპერსკი (დ. სოფელ საკულში, სამხრეთ-ბანატის ოლქი, სერბია). Александр Пиперски. Конструирование языков. От эсперанто до дотракийского. (ენების კონსტრუირება. ესპერანტოდან დოთრაკიმდე) — М.: Альпина нон-фикшн, 2017. — გვერდი 223. — ISBN 9785916716351. Максим Кронгауз, Александр Пиперски, Антон Сомин. Сто языков. Вселенная слов и смыслов. (ასი ენა. სიტყვებისა და აზრების კოსმოსი) — М.: АСТ, 2018. — გვერდი 224. — ISBN 9785171046965. ალექსანდრ პიპერსკის საჯარო გამოსვლების სატელევიზიო ჩანაწერები თემების მიხედვით. „გერმანიკული ენებისა და გერმანიკული წარმოშობის ხალხთა კლასიფიკაცია“ „გერმანიკული ენები“ „სუსტი და ძლიერი ზმნები გერმანიკულ ენებში“ „გრიმის კანონი გერმანიკულ ენებში“ „ძველი ზემოგერმანული ენა“ „გოთური ენა“ „ძველინგლისური ენა“ „რუსენორსკი“ „რედუპლიკაცია რუსულ ენაში“ „სრულ- და უსრულასპექტიანი ზმნები“ „ესპერანტო“ „რიცხვითი სახელი ხელოვნურ ენებში“ „მანქანური თარგმანი, ეროტიკულ თარგმანთა კორპუსი და ფემინიტივები“ „რატომ იგონებენ ადამიანები ენებს?“ „როგორ ჩნდება ხალხთა სახელდებები?“ „რა ხდება რუსულ ენაში ამწუთას?“ „შეთანხმებები ენაში - Bed and breakfast, rock’n’roll, Stars and Stripes...“ „რას ნიშნავს სწორი მეტყველება და როგორ ჩნდება ენობრივი ნორმები“ „ლექსიკური შეთანხმება“ „ფრეკვენტულობა ენაში“ „ბგერათა შორის აზრობრივი განსხვავების, ფონემებისა და მინიმალური წყვილების მეთოდის შესახებ“ „ხელოვნური ენები: დაწყებული ესპერანტოთი ვიდრე ელფურ ენამდე“ „საზოგადოების სტრუქტურა და ენის სირთულე“ რუსეთის ეროვნული კვლევითი უნივერსიტეტის „ეკონომიკის უმაღლესი სკოლა“ დაარქივებული 2019-01-17 საიტზე Wayback Machine. ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის ოფიციალური გვერდი
აზერბაიჯანის ტექნოლოგიური უნივერსიტეტი

აზერბაიჯანის ტექნოლოგიური უნივერსიტეტი — სახელმწიფო საგანმანათლებლო დაწესებულება, რომელიც ამზადებს მანქანათმშენებლებს, დამამუშავებელ ინჟინრებს კვების, მსუბუქი და საფეიქრო მრეწველობის სფეროში. 1981 წელს, აზერბაიჯანის ტექნიკური უნივერსიტეტი კიროვობადსკის ფილიალის ბაზაზე, რესპუბლიკის მეთაურის ჰეიდარ ალიევის ინიციატივით, შეიქმნა აზერბაიჯანის ტექნოლოგიური ინსტიტუტი. 2000 წელს, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის განათლების სამინისტროს ბრძანებით, იგი აზერბაიჯანის ტექნოლოგიურ უნივერსიტეტად გადაკეთდა. უნივერსიტეტი გამოსცემდა გაზეთ „ტექნოლოგს“ 1983 წლიდან, ხოლო „სამეცნიერო ამბების ბიულეტენს“ 2004 წლიდან. ჰეიდარ ალიევის საქმიანობის შესასწავლად, ჰეიდარ ალიევის სკოლა ფუნქციონირებს უნივერსიტეტში. უნივერსიტეტს ასევე აქვს მუზეუმი, რომელიც ასახავს მის ისტორიას. აზერბაიჯანის ტექნოლოგიური უნივერსიტეტმა 2007 წელს მიიღო სერთიფიკატი და აკრედიტაცია აზერბაიჯანის რესპუბლიკის განათლების სამინისტროს კომისიის მიერ. ამჟამად უნივერსიტეტი მოიცავს 4 ფაკულტეტს და 19 დეპარტამენტს. ტრენინგი ხორციელდება 37 სპეციალობაში . უნივერსიტეტი ახორციელებს საერთაშორისო თანამშრომლობას უმაღლესი განათლების სფეროში აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კანონმდებლობისა და საერთაშორისო ხელშეკრულებების შესაბამისად, რომლის მხარეც არის აზერბაიჯანის რესპუბლიკა . უნივერსიტეტში სასწავლო პროცესი ორგანიზებულია ევროპული საკრედიტო სისტემის შესაბამისად. საკრედიტო სისტემის ორგანიზების წესს ამტკიცებს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტი. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის განათლების შესახებ კანონით გათვალისწინებული და მისი საქმიანობის სფეროების შესაბამისად, უნივერსიტეტს შეუძლია დაამყაროს პირდაპირი ურთიერთობა სამეცნიერო და საგანმანათლებლო დაწესებულებებთან, ორგანიზაციებთან, საერთაშორისო ორგანიზაციებთან და უცხო ქვეყნის ფონდებთან, დადოს ორმხრივი და მრავალმხრივი ხელშეკრულებები თანამშრომლობის შესახებ, შეუერთდეს სამთავრობო და არასამთავრობო ორგანიზაციებსა და თანამშრომლობის სხვა ფორმების განხორციელება. აზერბაიჯანის ტექნოლოგიურ უნივერსიტეტს აქვს უფლება განახორციელოს საერთაშორისო და ერთობლივი საგანმანათლებლო პროექტები, ჩაატაროს საერთაშორისო ერთობლივი სამეცნიერო და საგანმანათლებლო კონფერენციები, სიმპოზიუმები, სტუდენტთა და აკადემიური პერსონალის გაცვლა და ჩაატაროს მსგავსი საქმიანობა შესაბამისი მარეგულირებელი სამართლებრივი აქტებით დადგენილი ნორმების შესაბამისად. ტექნოლოგიურ უნივერსიტეტს შეუძლია შექმნას ფილიალები და წარმომადგენლობები, სამეცნიერო ცენტრები და ფონდები აზერბაიჯანის რესპუბლიკაში და ასევე მის ფარგლებს გარეთ, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მოქმედი მარეგულირებელი სამართლებრივი აქტების მოთხოვნების შესაბამისად, უნივერსიტეტის ხარისხის გასაუმჯობესებლად და საერთაშორისო ურთიერთობების გასაფართოებლად . Азербайджанский технологический университет. Официальный сайт ↑ Факультеты и кафедры университета. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-05-09. ციტირების თარიღი: 2011-05-06. ↑ 2.0 2.1 Azərbaycan Texnologiya Universiteti. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-10-27. ციტირების თარიღი: 2018-10-27.
ილარიონი (რუსეთი)

ილარიონი – რუსი საეკლესიო მოღვაწე და მწერალი. პირველი რუსი მიტროპოლიტი კიევში (1051 წლიდან; მანამდე მიტროპოლიტებად ბერძნები იყვნენ). ავტორია საეკლესიო-საზეიმო ქადაგებისა „სიტყვა კანონსა და მადლზე“ (დაახლოებით 1037-1050 წლები), რომლის მთავარ მიზანს შეადგენდა ქრისტიანული სარწმუნოების ქადაგება-იდეალიზაცია და რუსეთის სახელმწიფო პოლიტიკის და საეკლესიო დამოუკიდებლობის დაცვა ბიზანტიისაგან. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 105. Иларион Русин
კახაბერ რუსია

კახაბერ რუსია (დ. 3 მარტი, 1966, სენაკი) — ქართველი პოლიტიკოსი, სოფლის მეურნეობის მუშაკი. დაამთავრა საქართველოს სუბტროპიკული მეურნეობის ინსტიტუტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი (სენაკის მაჟორიტარი) საინიციატივო ჯგუფიდან. კახაბერ რუსია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი კახაბერ რუსია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ კახაბერ რუსია — ქონებრივი დეკლარაცია[მკვდარი ბმული]
ფრიდონ რუხაია

ფრიდონ რუხაია (დ. 7 იანვარი, 1958, მარტვილის რაიონი) — ქართველი თანამდებობის პირი, ინჟინერი, პოლიტიკოსი. დაამთავრა თბილისის პოლიტექნიკური ტექნიკუმის „სამრეწველო და სამოქალაქო მშენებლობის“ სპეციალობა მშენებელ-ტექნიკოსის კვალიფიკაციით. 1984 წელს — შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი, ვ. ი. ლენინის სახელობის საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის გეოლოგიური ფაკულტეტის „ნავთობისა და გაზის საბადოების დამუშავების ტექნიკა და კომპლექსური მექანიზაციის“ სპეციალობა სამთო ინჟინრის კვალიფიკაციით. 1986-1989 წლებში სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის მოსკოვის ნავთობისა და გაზის პრობლემების შემსწავლელი ინსტიტუტის სამეცნიერო ხარისხის მაძიებელი. 2004 წელს — საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებული ფინანსების სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტი. 2007 წელს დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი სამართალმცოდნეობის სპეციალობით (ბაკალავრის ხარისხი). 2019 წელს —კოლუმბიის უნივერსიტეტის (აშშ) საზოგადოების ენის პროგრამა. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი (მარტვილის მაჟორიტარი), საინიციატივო ჯგუფიდან. ფრიდონ რუხაია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ფრიდონ რუხაია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ილარიონ ქართველის ცხოვრება

„ილარიონ ქართველის ცხოვრება“ — IX საუკუნის ქართველი სასულიერო მოღვაწის ილარიონ ქართველის ცხოვრებისა და მოღვაწეობის ამსახველი ქართული ჰაგიოგრაფიული თხზულება. დღემდე მოღწეულია მისი ხუთი რედაქცია: ვრცელი ათონური (ხელნაწერი თარიღდება 1074), მეტაფრასული (ხელნაწერთა უმრავლესობა XVIII საუკუნით თარიღდება), მოკლე (XIII-XIV, XVIII სს.), ძველი სვინაქსარული (XII ს-დან) და გვიანდელი სვინაქსარული (XVIII ს-დან) რედაქციები. მათი წარმომავლობისა და ურთიერთმიმართების შესახებ ორი ვარაუდია გამოთქმული: 1. ვრცელი ათონური რედაქცია ექვთიმე მთაწმიდლის მიერ ბერძნულ ენაზე დაწერილი ხოტბა-ენკომიის თავისებურად გადმოკეთებას, ხოლო მეტაფრასული რედაქცია, რომლის ავტორად თეოფილე ხუცესმონაზონი არის მიჩნეული, ათონური რედაქციის გადამუშავებას უნდა წარმოადგენდეს (კ. კეკელიძე). მოკლე რედაქცია ამ ვარაუდის გამოთქმის დროს (1919-1920) არ ყოფილა გათვალისწინებული (ხელნაწერი აღმოჩნდა 1946). 2.„ილარიონ ქართველის ცხოვრება“ ქართულ ენაზე დაიწერა (ბ. კილანავა, მ. დოლაქიძე); მისი ვრცელი ათონური და მეტაფრასული რედაქციები ერთმანეთისაგან დამოუკიდებლად შეიქმნა, თუმცა წყარო — თხზულების მოკლე რედაქცია — საერთო აქვთ. იგივე რედაქცია უდევს საფუძვლად სვინაქსარულსა (ე. გაბიძაშვილი). ამ ვარაუდის თანახმად ექვთიმე მთაწმიდლისა და თეოფილე ხუცესმონაზონის ავტორობის საკითხი საბოლოოს გადაწყვეტილად ვერ ჩაითვლება. „ილარიონ ქართველის ცხოვრებაში“ აღწერილია ილარიონ ქართველის სამონასტრო მოღვაწეობა კახეთში, მისი მოგზაურობა პალესტინაში, რომში, კონსტანტინოპოლში, თესალონიკესა და ბითვინიის ოლიმპზე. თხზულება საყურადღებოა ქართული სამონასტრო კოლონიზაციის ისტორიის შესწავლის თვალსაზრისით. ეს ერთადერთი წყაროა, რომელიც გვაწვდის IX საუკუნეში ბითვინიის ოლომპზე ქართველთა მოღვაწეობისა და კონსტანტინოპოლის მახლობლად პრომანის (რომანის) ქართველთა მონასტრის დაარსების შესახებ. თხზულების მეტაფრასული რედაქცია გამოსცა მ. საბინინმა (1882). ვრცელი ათონური — მ. ჯანაშვილმა (1901), ძვ. სვინაქსარული — კ. კეკელიძემ (1919) და სხვა. რუსულად თარგმნეს ა. მურავიოვმა (1860) და მ. საბინინმა (1872), ლათინურად — პ. პეეტერსმა (1913). დოლაქიძე მ., ილარიონ ქართველის ცხოვრების ძველი რედაქციები, თბ., 1974; კეკელიძე კ., ეტიუდები ძველი ქართული ლიტერატურის ისტორიიდან, ტ. 4, თბ., 1987; კილანავა ბ., "აბოს წამების" ატრიპუციისათვის, «საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის მოამბე», 1973, ტ. 69, №1; დოლაქიძე მ., ქსე, ტ. 5, გვ. 106, თბ., 1980
სოფიო სებისკვერაძე

სოფიო სებისკვერაძე — ქართველი მსახიობი. 2004 წელს დაამთავრა თეატრალური ინსტიტუტი. მიღებული აქვს მონაწილეობა მრავალ სერიალსა თუ ფილმში, ითამაშა რამდენიმე როლი „კომედი შოუში“. ჰყავს 1 შვილი. მუშაობს ახმეტელის თეატრში. „დეტექტივები“ „სპამი“ „ერთხელ საქართველოში“ (ცაცა) 2011: „ჭამა და სექსი“ 2011: „მამაჩემის გერლფრენდი“ 2016: „ნიკა და ლიკა“ 2017: „ბერი“ 2018: „ორი ფსიქო“ 2019: „დაბლენდი“ ↑ სოფია სებისკვერაძე. intermedia.ge. ეროვნული ფილმოგრაფია სოფიო სებისკვერაძე — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ანდრეი კიბრიკი

ანდრეი კიბრიკი (რუს. Андре́й Алекса́ндрович Ки́брик დ. 18 ივნისი 1963, მოსკოვი) — რუსი ენათმეცნიერი, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (2003), რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის ენათმეცნიერების ინსტიტუტის დირექტორი (2017 წლის 20 ივნისიდან), მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტის პროფესორი. მამა — ალექსანდრ კიბრიკი რუს. Кибрик, Александр Евгеньевич ენათმეცნიერი დედა — ანტონინა კოვალი რუს. Коваль, Антонина Ивановна ენათმეცნიერი და — ნინა კიბრიკი რუს. Кибрик, Антонина Александровна მხატვარი მეუღლე — მირა ბერგელსონი რუს. Бергельсон, Мира Борисовна ენათმეცნიერი Кибрик А. А., Плунгян В. А. Функционализм (ფუნქციონალიზმი) // А. А. Кибрик, И. М. Кобозева, И. А. Секерина (რედ.). Фундаментальные направления современной американской лингвистики. Сборник обзоров. (თანამედროვე ამერიკული ლინგვისტიკის ფუნდამენტალური მიმართულებები. მიმოხილვების კრებული) — М.: Издательство МГУ, 1997. — გვერდები 276—339. Кибрик А. А., Подлесская В. И. (რედ.). Рассказы о сновидениях. Корпусное исследование устного русского дискурса. (მოთხრობები სიმზრების შესახებ. ზეპირმეტყველების რუსული დისკურსის კორპუსის კვლევა) — М.: Языки славянской культуры, 2009. — გვერდი 736. — 1000 ეგზემპლარი. — ISBN 978-5-9551-0303-7. ანდრეი კიბრიკის გამოსვლების სატელევიზიო ჩანაწერები თემების მიხედვით. "დისკურსი" "არადისკრეტულობა ენაში" "ენის ფუნქციონალისტური თეორია" "კოგნიტიური ლინგვისტიკა" "ენა როგორც კოგნიტიური სისტემა" "მულტიმოდალური ლინგვისტიკა" "ათაბასკური ენები" "ლინგვისტური კვლევები ალასკაზე" "მსოფლიოს ენები გლობალიზაციის ეპოქაში" "ენა ფართო პერსპექტივაში" "რუსეთის ენები" "სხვისი გონების ტირანია" გვერდი რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის ენათმეცნიერების ინსტიტუტის გვერდი პუბლიკაციები მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სისტემაში პუბლიკაციები საიტი „პოსტნაუკა“ „ინსტიტუტს ყოველთვის ახასიათებდა ლიბერალური დამოკიდებულება თანამშრომელთა მოღვაწეობის მიმართ“ (ინტერვიუ პროფესორ ანდრე კიბრიკთან) ↑ Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a>
ჩაჩავა

საკუთარი სახელი ჩაჩავა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ამირან ჩაჩავა — რენტგენოლოგ-რადიოლოგი ვაჟა ჩაჩავა — პიანისტი-კონცერტმაისტერი, პედაგოგი თენგიზ ჩაჩავა — მუსიკოსი, პოლიტიკოსი კონსტანტინე ჩაჩავა — მეან-გინეკოლოგი მალხაზ ჩაჩავა — სახელმწიფო თანამდებობის პირი, ინჟინერი მიხეილ ჩაჩავა — ქირურგი ნიკოლოზ ჩაჩავა — პოეტი
მატა ჰარი

მატა ჰარი (დ. 7 აგვისტო, 1876, ლეუვარდენი, ნიდერლანდები — გ. 15 ოქტომბერი, 1917, ვენსენი, პარიზთან) — მარგარიტა გერტრუდა ზელეს სცენური სახელი, ეროტიკული ცეკვების შემსრულებელი, კურტიზანი ქალი და პირველი მსოფლიო ომის ერთ-ერთი ყველაზე განთქმული ჯაშუში ქალი. 1931 წელს, რეჟისორმა ჯორჯ ფიცმორისმა გადაიღო ფილმი მატა ჰარის ცხოვრებაზე. მატა ჰარი (ფილმი) ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მატა ჰარი Multi-language (nl, fr, de, en) website on Mata Hari დაარქივებული 2013-06-13 საიტზე Wayback Machine. . Mata Hari: Dancer, Stripper, Spy დაარქივებული 2010-07-05 საიტზე Wayback Machine. - slideshow by Life magazine. "The Execution of Mata Hari, 1917," EyeWitness to History, www.eyewitnesstohistory.com (2005). Mata-Hari.com: Pictures and Photos of Mata Hari.
ნიკოლოზ სააკაშვილი

ნიკოლოზ სააკაშვილი (დ. 2 მარტი, 1946, სოფელი კუმისი, გარდაბნის რაიონი) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი. 1968 წელს დაამთავრა შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები “. ნიკოლოზ სააკაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ნიკოლოზ სააკაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ ნიკოლოზ სააკაშვილი — ქონებრივი დეკლარაცია. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-10-19. ციტირების თარიღი: 2020-10-16.
ნოდარ საბანიძე

ნოდარ საბანიძე (დ. 5 აგვისტო, 1956, სოფელი ლახამულა, მესტიის რაიონი) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი. 1981 წელს დაამთავრა შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი, ვ. ი. ლენინის სახელობის საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები “. ნოდარ საბანიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ნოდარ საბანიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ ნოდარ საბანიძე — ბიბლიოვიკი