laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ნაბაკევი (სამტრედიის მუნიციპალიტეტი)

ნაბაკევი — სოფელი სამტრედიის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: კვირიკე, ნინუაკუთხე, ჩხენიში, ხუნჯულაური). მდებარეობს იმერეთის დაბლობზე, მდინარე ცხენისწყლის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 35 მეტრი, სამტრედიიდან 5 კილომეტრი. სოფელში დგას XV საუკუნის ჯვარცმის ეკლესია. სოფელი შედიოდა მიქელაძეების სათავადოში. 1882 წელს ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების თაოსნობით გაიხსნა ორკლასიანი სასწავლებელი, რომელიც მოთავსებული იყო ერთსართულიანი ხის ექვსოთახიან შენობაში, ახლად გახსნილ სკოლაში მუშაობდა 5 მასწავლებელი. 1931 წლიდან მიენიჭა რევოლუციონერის, ვანო სტურუას სახელი. 1937 წლიდან დაწყებითი სკოლა გადაკეთდა 7 წლიან სკოლად. 1942 წლიდან 7 წლიანი სკოლა გადაკეთდა საშუალო სკოლად. 1948 წლიდან საშუალო სკოლა კვლავ გადაკეთდა 8 წლიან სკოლად, ხოლო 1952 წლიდან ისევ საშუალო სკოლად. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 423 ადამიანი. დვალაშვილი გ., გოგიშვილი მ., სამტრედიის მუნიციპალიტეტი, თბ., 2019, გვ., 55-58 ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ნაწილოფეთი

ნაწილოფეთი — სოფელი სამტრედიის მუნიციპალიტეტში (ოფეთის თემი), მდებარეობს იმერეთის სამხრეთ მთისწინეთში, მდინარე ხევისწყლის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 250 მეტრი, სამტრედიიდან 17 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 29 ადამიანი. დვალაშვილი გ., გოგიშვილი მ., სამტრედიის მუნიციპალიტეტი, თბ., 2019, გვ., 174-175 ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ნიგორზღვა

ნიგორზღვა — სოფელი სამტრედიის მუნიციპალიტეტში, საჯავახოს თემში. მდებარეობს იმერეთის სამხრეთ მთისწინეთში. ზღვის დონიდან 120 მეტრი, სამტრედიიდან 12 კილომეტრი. სოფელში დგას XVIII საუკუნის წმინდა გიორგის სახელობის ტაძარი. ფეოდალურ ხანაში სოფელი შედიოდა საჯავახოს მხარეში. 1958 წელს, ქუთაისის ნ. ბერძენიშვილის სახელობის ეთნოგრაფიული მუზეუმის მიერ, მოეწყო ექსპედიცია სოფელ ნიგორზღვაში, სადაც ბევრი უძველესი საყოფაცხოვრებიო ნივთი და საცხოვრებელი პალატი იქნა აღმოჩენილი. აქ მოპოვებული ნივთების ნაწილი ინახება ქუთაისის ნ. ბერძენიშვილის სახელობის ისტორიულ ეთნოგრაფიულ მუზეუმში. აღსანიშნავია დარანის გამოქვაბული, სადაც ნაპოვნია დამბაჩა და ხანჯალი. ეს ადგილი, სავარაუდოდ, თავშესაფარი ან სამალავი უნდა ყოფილიყო. აღნიშნული მონაცემების საფუძველზე დგინდება, რომ სოფელი ნიგორზღვა საკმაოდ ადრეული პერიოდიდან იყო დასახლებული. ნიგორზღვაში არსებობდა ე.წ. დარანის გამოქვაბულები, რომელთაც მინიჭებული ჰქონდა ადრეული შუა საუკუნეების ძეგლის სტატუსი და მიმდინარეობდა მათი ისტორიის შესწავლა. XX საუკუნის 90-იანი წლების განუკითხაობამ ეს ისტორიული ძეგლი შეიწირა. სოფელში გავრცელებული გვარებია: თარგამაძე, გაგუა, ქორიძე, ჩაჩუა, ჩხაიძე, ტონია, ზამთარაძე, შანიძე, კალოიანი, თევზაძე, არდიშვილი და სხვა. სოფელში დაიბადა გივი გაგუა და კონსტანტინე თარგამაძე. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 325 ადამიანი. დვალაშვილი გ., გოგიშვილი მ., სამტრედიის მუნიციპალიტეტი, თბ., 2019. — გვ. 127–132. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ ე. გვენეტაძე, გ. გაგუა „საჯავახოს მხარე“ „პარალელი“ N5, გვ. 217 — თბილისი, 2013 წ. ISSN 0235-8417 ↑ „ოჯახში რამდენი სულიც იყო იმდენი ქათამი ან ინდაური იკვლებოდა და იმდენივე ხაჭაპური ცხვებოდა“ — სამტრედიის სოფელი ნიგორზღვა რუბრიკაში „ჩემი სოფელი“. topnews.com.ge (2019-06-14). ციტირების თარიღი: 30 ნოემბერი, 2020.[მკვდარი ბმული] ↑ მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
ნინუაკუთხე

ნინუაკუთხე — სოფელი სამტრედიის მუნიციპალიტეტში, ნაბაკევის თემში, მდებარეობს იმერეთის დაბლობზე. ზღვის დონიდან 40 მეტრი, სამტრედიიდან 6 კილომეტრი. სოფელი შედიოდა მიქელაძეების სათავადოში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 664 ადამიანი. დვალაშვილი გ., გოგიშვილი მ., სამტრედიის მუნიციპალიტეტი, თბ., 2019, გვ., 63-65 ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
გვიმრალა

გვიმრალა — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის სამტრედიის მუნიციპალიტეტში (ეწერის თემი), მდებარეობს იმერეთის დაბლობზე. ზღვის დონიდან 30 მეტრზე, სამტრედიიდან დაშორებულია 6 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 275 ადამიანი. დვალაშვილი გ., გოგიშვილი მ., სამტრედიის მუნიციპალიტეტი, თბ., 2019, გვ., 87-89 ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ოჭოფა

ოჭოფა — სოფელი სამტრედიის მუნიციპალიტეტში (ეწერის თემი), მდებარეობს იმერეთის დაბლობზე. ზღვის დონიდან 30 მეტრი, სამტრედიიდან 6 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 69 ადამიანი. დვალაშვილი გ., გოგიშვილი მ., სამტრედიის მუნიციპალიტეტი, თბ., 2019, გვ., 91-92 ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
პატარა ეწერი

პატარა ეწერი — სოფელი სამტრედიის მუნიციპალიტეტში, ეწერის თემის ცენტრი (სოფლები: ახალსოფელი, გვიმრალა, კეჭინარი, ოჭოფა, ჯიქთუბანი). მდებარეობს იმერეთის დაბლობზე. ზღვის დონიდან 35 მეტრი, სამტრედიიდან 6 კილომეტრი. სოფელში მოქმედებს საბავშვო ბაღი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 303 ადამიანი. დვალაშვილი გ., გოგიშვილი მ., სამტრედიის მუნიციპალიტეტი, თბ., 2019, გვ., 82-85 ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
პატარა ოფეთი

პატარა ოფეთი — სოფელი სამტრედიის მუნიციპალიტეტში (ოფეთის თემი), მდებარეობს იმერეთის სამხრეთ მთისწინეთში, მდინარე ხევისწყლის ხეობაში. ზღვის დონიდან 240 მეტრი, სამტრედიიდან 16 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 139 ადამიანი. დვალაშვილი გ., გოგიშვილი მ., სამტრედიის მუნიციპალიტეტი, თბ., 2019, გვ., 172-174 ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
მოწამეთა (ტყიბულის მუნიციპალიტეტი)

მოწამეთა — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ტყიბულის მუნიციპალიტეტში (კურსების თემი). მდებარეობს იმერეთის ჩრდილოეთ მთისწინეთში. მდინარე წყალწითელის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 450 მეტრი, ტყიბულიდან 33 კილომეტრი. სოფლის მიდამოებშია მოწამეთას სამონასტრო ანსამბლი. სოფელში პერიოდულად იმართება სახალხო დღესასწაული მოწამეთობა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 187 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 156. მოწამეთას რუკა[მკვდარი ბმული] ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
მუხურა

მუხურა — სოფელი საქართველოში, ტყიბულის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს რაჭის ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ძუსის ზემოთში. ზღვის დონიდან 640 მეტრი, ტყიბულიდან 9 კილომეტრი. წყაროებში პირველად მოხსენიებულია XI საუკუნეში. სოფელში არის საჯარო სკოლა. სოფელში არის ჩანჩქერი, მოდის მინერალური წყლები. 1830-იან წლებში დიუბუა დე მონპერეს ცნობით მუხურა მხარეში ერთ-ერთი ყველაზე დიდი სოფელი იყო და აქ 200 კომლი სახლობდა. სოფელში დგას შუა საუკუნეების „ელდათის“ ეკლესია და ადრეული შუა საუკუნეების ციხე „შეუპოვარი“. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 232. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ კიდევ ერთი ახალი სკოლა ტყიბულის რაიონში შენდება. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-09-04. ციტირების თარიღი: 2011-08-16. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ნაბოსლევი

ნაბოსლევი — სოფელი საქართველოში, ტყიბულის მუნიციპალიტეტში (ორპირის თემში). მდებარეობს იმერეთის ჩრდილოეთ მთისწინეთში. მდინარე წყალწითელის ხეობაში. ზღვის დონიდან 370 მეტრი, ტყიბულიდან 23 კილომეტრი. წყაროებში პირველად მოხსენიებულია 1545 წელს. სოფელში გადის ტყიბული-ქუთაისის საავტომობილო გზა. რუსეთის იმპერიის პერიოდში შედიოდა კურსების სასოფლო საბჭოში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 412 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 281. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ ღლონტი თ., „ერობა საქართველოში“, ტფ.: „შრომა“, 1915. — გვ. 82. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ნაძვა

ნაძვა — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ტყიბულის მუნიციპალიტეტში, გურნის თემში. მდებარეობს იმერეთის ჩრდილოეთ მთისწინეთში. მდინარე ჭალის მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 560 მეტრი, ტყიბულიდან 30 კილომეტრი. წყაროებში პირველად მოხსენიებულია 1660 წელს. სოფელში გადის შიდასახელმწიფოებრივი მნიშვნელობის გზა ტყიბული-ქუთაისი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 20 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 342. ნაძვას რუკა ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ორპირი (ტყიბულის მუნიციპალიტეტი)

ორპირი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ტყიბულის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ზედა ჭყეპი, კოკა, ლაფეთი, მანდიკორი, ნაბოსლევი, ოხომირა, ქვედა ჭყეპი, შუყერი, ჯონია). მდებარეობს მდინარე წყალწითელას ნაპირებზე. ქუთაისი-ტყიბულის სარკინიგზო და საავტომობილო გზაზე. ზღვის დონიდან 300 მეტრი, ტყიბულიდან 22 კილომეტრი. 1926 წლისთვის ორპირის თემი შედგებოდა 21 სოფლისგან და მისი მოსახლეობა შეადგენდა 5173 ადამიანს, ხოლო ფართობი 115,2 კმ²-ს. სოფელში არის საექიმო პუნქტი, საბავშვო ბაღი, საჯარო სკოლა და თამარ მეფის სახელობის ეკლესია. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 936 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 584. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ ქუთაისის მაზრის ადმინისტრაციული რუკა[მკვდარი ბმული] საქართველოს ეროვნული არქივი ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ოხომირა

ოხომირა — სოფელი საქართველოში, ტყიბულის მუნიციპალიტეტში, ორპირის თემში. მდებარეობს მდინარე წყალწითელის ხეობაში. ზღვის დონიდან 400 მეტრი, ტყიბულიდან 25 კილომეტრი. სოფელი დასახლებული იყო ანტიკური ხანიდან. სოფლეთან ახლოს მდებარეობს ცუცხვათის ციხე. რუსეთის იმპერიის პერიოდში შედიოდა კურსების სასოფლო საბჭოში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 21 ადამიანი. სოფელში მოიპოვება ტეშენიტი. მოქმედებს ქვის დამამუშავებელი საწარმო. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 626. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ ღლონტი თ., „ერობა საქართველოში“, ტფ.: „შრომა“, 1915. — გვ. 82. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II ↑ GEODATA ბიზნეს პორტალი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-05. ციტირების თარიღი: 2011-07-04.
აშოტ კუხი

აშოტ კუხი, (გ. 918, ტბეთი) — ერისთავთერისთავი, ბაგრატიონთა კლარჯეთის შტოს წარმომადგენელი, გურგენ I კურაპალატის ძე. ტბეთის საკათედრო ტაძრის დამაარსებელი. მისი შეკვეთითაა დაწერილი ქართული ჰაგიოგრაფიული მწერლობის თვალსაჩინო ძეგლი სტეფანე მტბევარის "მიქელ გობრონის წამება". გრაფინია უვაროვას ექსპედიციის დროს შავშეთში, ტბეთის ეკლესიის აღწერისას შეეცადნენ გაეხსნათ აშოტ კუხის საფლავი. დრიძე შ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 69. თ. სახოკია, „მოგზაურობანი“, თბ., 1985, გვ. 177
ოჯოლა

ოჯოლა — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ტყიბულის მუნიციპალიტეტში (ჯვარისის თემში), მდებარეობს ჩრდილოეთ იმერეთის მთისწინეთში. მდინარე ღვაღვანის ხეობაში. ზღვის დონიდან 500 მეტრი, ტყიბულიდან 30 კილომეტრი. სოფელში არის საჯარო სკოლა. 1960 წელს სოფელში აღმოჩნდა ბრინჯაოს ნივთების განძი — ოჯოლის განძი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 140 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 627-628. ოჯოლის რუკა[მკვდარი ბმული] ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ სსიპ საგანმანათლებლო და სამეცნიერო ინფრასტრუქტურის განვითარების სააგენტო[მკვდარი ბმული] ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ნაქალაქევი

ნაქალაქევი — სოფელი სამხრეთ საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარის ასპინძის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი (სოფლები: თმოგვი, მირაშხანი, ფია). მდებარეობს მდინარე მტკვრის მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 1360 მეტრზე. ასპინძიდან დაშორებულია 24 კილომეტრით. სოფლის მიდამოებში იყო ძველი ქალაქი წუნდა. სოფელში არის ტეშენიტის საბადო. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 426 კაცი. სოფელი ბალნეოლოგიური კურორტია. სამკურნალო საშუალებაა: თბილი (33 °C) რადიოაქტიური წყაროების წყალი; იყენებენ აბაზანებისათვის. სამედიცინო ჩვენება: სამოძრაო ორგანოების, გულსისძარღვთა, ნერვული სისტემის, გინეკოლოგიური და კანის დაავადებანი. სეზონი მაისიდან ივნისამდე. კვარშის ეკლესია ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 334. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
ოთა (ასპინძის მუნიციპალიტეტი)

ოთა — სოფელი სამხრეთ საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარის ასპინძის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი. მდებარეობს ახალციხის ქვაბულის აღმოსავლეთ ნაწილში, მდინარე ოთის ნაპირას. ზღვის დონიდან 1400 მეტრზე, ასპინძიდან დაშორებულია 7 კილომეტრით. სოფელში დგას ოთის ციხე, მიდამოებში — შორეთის ხუროთმოძღვრული კომპლექსი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 324 კაცი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 505. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
ორგორა

ორგორა — სოფელი სამხრეთ საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარის ასპინძის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი (სოფელი: საყუდაბელი). მდებარეობს ერუშეთის მთიანეთის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე მტკვრის მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 1240 მეტრზე. ასპინძიდან დაშორებულია 9 კილომეტრით. სოფლის მახლობლად არის ბაზალტისა და ვულკანური წიდის საბადოები. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 117 კაცი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 565. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
პავლე I (პაპი)

პავლე I (ლათ. Paulus PP. I; დ. 700, რომი — გ. 28 ივნისი, 767, იქვე) — რომის პაპი 757–767 წლებში. რომის პაპ სტეფანე II-ის ძმა. შეიკედლა ბიზანტიელ ხატმებრძოლთა მიერ გამოძევებული ბერ-მონაზვნები. ითვლება რომის კათოლიკური ეკლესიის წმინდანად. ხსენების დღეა 28 ივნისი. Capmany y de Montpalau, Antonio de (1792) Compendio cronológico-histórico de los soberanos de Europa..., Ed. Blas Roman. p. 15. [1] ↑ ალექსანდრე პარადისისი, ბალთაზარ კოსა, თბ., 1992 წ., გვ. 298
პავლე II

პავლე II (ლათ. Paulus PP. II, ერისკაცობაში— პიეტრო ბარბო, იტალ. Pietro Barbo; დ. 23 თებერვალი, 1417, ვენეცია — გ. 26 ივლისი, 1471) — რომის პაპი 1464 წლის 30 აგვისტოდან 1471 წლის 26 ივლისამდე. პიეტრო ბარბომ 1440 წელს მიიღო კარდინალის წოდება. ებრძოდა საეკლესიო კრებას, პაპობაზე სუპრემაციის (ზემდგომობის) მომხრეებს. რომში პავლე II ებრძოდა ჰუმანისტებს. 1470 წელს დაადგინა საიუბილეო წლის ყოველ 25 წელიწადში ერთხელ აღნიშვნა. ალექსანდრე პარადისისი, ბალთაზარ კოსა, თბ., 1992 წ., გვ. 324-325
ქვიშხეთის აღდგომის ეკლესია

ქვიშხეთის აღდგომის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვიშხეთში, დგას სოფლის ცენტრში. თარიღდება XIX საუკუნით. ეკლესია დარბაზულია (11,6X8,65 მ), ნაგებია რუხი ქვიშაქვის კვადრებით. შესასვლელი სამხრეთით და დასავლეთითაა. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე გაჭრილი თაღოვანი სარკმლის გვერდებზე ნიშებია. სამხრეთის კედელში ორი სარკმლიდან ერთი მრგვალია. ჩრდილოეთისაში სამი თაღოვანი სარკმელია. დარბაზის ცილინდრული კამარის საბჯენი თაღი გრძივი კედლების კაპიტელიან პილასტრებს ეყრდნობა. სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებზე სამ-სამი კედლის დეკორატიული თაღია. დასავლეთის კედელში დატანებულია კიბე, რომელიც პატრონიკეზე ადის და კიდევ უფრო ზევით გრძელდება. სამხრეთ ფასადზე შესასვლელს შემოვლებული აქვს სამმაგლილვიანი ჩარჩო, რომლის გვერდით მკლავები ქმნის ჯვარს. ზედა ლილვს თავზე სწორკუთხედში ჩასმული ჯვარი ადგას. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 451.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 17623
Uprising (სიმღერა)

Uprising - ჯგუფ Muse-ის პირველი სინგლი, რომელიც შეტანილია მის 2009 წლის ალბომში The Resistance. სიმღერის ავტორია მეთიუ ბელამი. სიმღერა დისკზე გამოიცა 2009 წლის 7 სექტემბერს ციფრული ჩამოტვირთვა Uprising – 5:03 7" გრამფირფიტა (WEA458) Uprising – 5:03 Who Knows Who (მაიკ სკინერთან ერთად) – 3:24 კომპაქტ დისკი (WEA458CD) Uprising – 5:03 Uprising (Does It Offend You, Yeah? რემიქსი) – 4:00 muse.mu-დან ჩამოსატვირთი ვერსია Uprising (საკონცერტო) სინგლების დისკოგრაფია ჯგუფის ოფიციალურ საიტზე დაარქივებული 2012-09-20 საიტზე Wayback Machine.
არაგონის სამეფო

არაგონის სამეფო (ესპ. Reino de Aragón, კატ. Regne d'Aragó) — სახელმწიფო, რომელიც არსებობდა 1035-1516 წწ. თანამედროვე ესპანეთისა და საფრანგეთის ტერიტორიაზე. 1516 წელს გახდა ესპანეთის სამეფოს შემადგენელი ნაწილი. დედაქალაქი იყო სარაგოსა. მისი პირველი მეფე იყო რამირო I, ხოლო ბოლო ფერდინანდ II. არაგონის მონარქთა სია Agustín Ubieto Arteta, Cómo se formó Aragón დაარქივებული 2008-10-20 საიტზე Wayback Machine. [Mapas y fichas de Historia de Aragón]. Institución «Fernando el Católico», Atlas de Historia de Aragón. Esteban Sarasa Sánchez et al., Aragón: Historia y Cortes de un Reino
ხოაკინ სავალა

ხოაკინ სავალა სოლისი (დ. 30 ნოემბერი, 1835, მანაგუა, ნიკარაგუა — გ. 30 დეკემბერი, 1906, მანაგუა, ნიკარაგუა) — ნიკარაგუის მე-14 და 22-ე პრეზიდენტი. ხოაკინ სავალა იყო ნიკარაგუის კონსერვატული პარტიის წევრი. ხოაკინ სავალა ყველაზე მეტად ცნობილი გახდა იმით, რომ ცდილობდა ხელი შეეშალა ახალგაზრდა რუბენ დარიოსთვის, რომელიც შემდგომში გახდა ყველაზე ცნობილი ესპანურენოვანი პოეტი მსოფლიოში. წასულიყო ევროპაში განათლების მისაღებად სახელმწიფოს დაფინანსებით. 1882 წელს 15 წლის დარიო უკითხავდა თავის პოეზიას პრეზიდენტს, რომელიც საყვედურობდა: „ჩემო შვილო, თუ კი ახლა წერ შენი მშობლების რელიგიისა და სამშობლოს საწინააღმდეგოს, რა გამოვა შენგან, თუ წახვალ ევროპაში და ისწავლი უარესის კეთებას?“ ↑ Gobernantes de Nicaragua. Ministerio de Educación (9 December 2012). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 19 ივნისი 2009. ციტირების თარიღი: 30 მაისი 2021. ↑ (ესპანური) Humberto C. Garza, Biografía de Rubén Darío, los-poetas.com. Accessed online 7 March 2007. "Hijo mío, si asi escribes ahora contra la religión de tus padres y de tu patria, que será si te vas a Europa a aprender cosas peores?"
The Beatles in Mono

The Beatles in Mono — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Beatles-ის ალბომების ბოქ-სეტი, გამოცემული 2009 წლის 9 სექტემბერს. ის გამოვიდა პარალელურად მსგავსი კომპილაციისა The Beatles (The Original Studio Recordings). ჩანაწერები დამზადდა ორიგინალური ფირებიდან, რომლებიც კომპანიის EMI არქივებში ინახებოდა. კრებულში შეტანილია ჯგუფის ალბომების მონო ვერსიები. Please Please Me (1963) With the Beatles (1963) A Hard Day's Night (1964) Beatles for Sale (1964) Help! (1965) 1965 წლის სტერეო მიქსი Rubber Soul (1965) 1965 წლის სტერეო მიქსი Revolver (1966) Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band (1967) Magical Mystery Tour (1967) The Beatles (1968) Mono Masters (1962-1969) საგულისხმოა, რომ ალბომები Yellow Submarine, Abbey Road, და Let it be არ იქნა შეტანილი ამ კრებულში. უკანასკნელი ორი არასოდეს გამოცემულა მონო ვერსიების სახით. ბრიტანეთში გამოცემული The Beatles სინამდვილეში მონო იყო, მაგრამ არა აშშ-ს ვერსიაში. Yellow Submarine ასევე გამოვიდა მონო ვერსიის სახით, მაგრამ იგი იყო მხოლოდ სტერეო-მიქსისგან ხელოვნურად და არა ორიგინალური ფირებისგან დამზადებული მონო. The Beatles Collection The Beatles Box The Beatles: The Collection The Beatles Mono Collection The Beatles Box Set The Beatles (The Original Studio Recordings) გამოცემის პრეს-რელიზი დეტალები ↑ The Beatles in Mono AllMusic-ზე ↑ Hernandez, Raoul. (2 October 2009) Review: The Beatles, The Beatles in Mono. The Austin Chronicle. ციტირების თარიღი: 19 November 2014. ↑ Stubbs, David (October 2014). „The Beatles: The Beatles Mono Vinyl Box Set“. Classic Rock. p. 97. ↑ Petridis, Alexis (4 September 2009). „The Beatles: The Beatles in Mono – CD Review“. The Guardian. London. ↑ The Beatles: Stereo Box / In Mono | Album Reviews | Pitchfork ↑ Robinson, John (October 2014). „The Beatles – The Beatles in Mono“. Uncut. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 16 ოქტომბერი 2014. ციტირების თარიღი: 19 November 2014.
მამუკა ბარათაშვილი

მამუკა ავთანდილის ძე ბარათაშვილი — XVIII საუკუნის I ნახევრის ქართველი პოეტი. 1724 წელს რუსეთში გახიზნულ ვახტანგ VI-ს გაჰყვა ამალაში. ერთხანს ასტრახანში იყო. 1728 წელს რუსეთის მთავრობის მიერ შაჰ-თამაზთან წარგზავნილ დიპლომატიურ მისიაში მონაწილეობდა. 1730-იან წლებში ბარათაშვილი მოსკოვში იყო, სადაც 1731 წელს დაწერა პოეტური ტრაქტატი „ლექსის სწავლის წიგნი“ („ჭაშნიკი“). ეს თხზულება ქართული ლექსის შესწავლის პირველი ცდაა. ავტორი განიხილავს მხატვრული ნაწარმოების ფორმისა და შინაარსის ურთიერთობას, არკვევს ქართული ლექსის საზომებსა და აგებულებას. ბარათაშვილი ეხება პოეზიის დიდაქტიკურ ფუნქციასაც, განსაზღვრავს მის თემატიკას. მგოსნის ესთეტიკური შეხედულებანი პოეზიისუტილიტარისტული ხასიათის აღიარებითაა გაპირობებული. 1732 წელს ბარათაშვილმა ვახტანგ VI-ის ბრძანებით საგმირო-სათავგადასავლო თხზულების „რუსუდანიანის“ (XVII ს.) II თავი გალექსა, რომელსაც „ჯიმშედიანი“ ეწოდა. ბარათაშვილმა განავითარა ძველი ქართული საკარო პოეზიის ტრადიციები — 1734 დაწერა 63-სტროფიანი ოდა „ქება მეფისა ბაქარისა“. მის კალამს ეკუთვნის ვახტანგ VI-ისადმი მიძღვნილი სახოტბო ლექსი „იამბიკო“. 1736 წელს ქართველი თავადაზნაურობის დავალებით, ბარათაშვილი პეტერბურგში რუსეთის იმპერატორ ანას ეახლა და ვახტანგ VI-ის სამშობლოში დაბრუნება სთხოვა. ვახტანგ VI-ის გარდაცვალების (1737) შემდეგ ბარათაშვილი რუსეთის ქვეშევრდომი გახდა. ბარათაშვილი ქართული ემიგრანტული მწერლობის თვალსაჩინო წარმომადგენელი იყო. მისი შემოქმედება განმსჭვალულია ღრმა სევდით, რაც სამშობლოს უნუგეშო მდგომარეობითა და პოეტის ტრაგიკული ცხოვრებითაა გამოწვეული. აქვს სატრფიალო-სამიჯნურო ლექსებიც. მიქაძე გ., მამუკა ბარათაშვილი, თბ., 1958; ქართული ლიტერატურის ისტორია, ტ. 2, თბ., 1966; მიქაძე გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 199. მამუკა ბარათაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი მამუკა ბარათაშვილის შემოქმედება მამუკა ბარათაშვილის შემოქმედება მამუკა ბარათაშვილის შემოქმედება დაარქივებული 2007-09-28 საიტზე Wayback Machine.