laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ონნო ტუნჩი

ოჰანნეს ტუნჩბოასიანი (სომხ. Օհաննես Թունչբոյաջյան; დ. 20 სექტემბერი, 1948, ისტამბული, თურქეთი — გ. 14 იანვარი, 1996, არმათლუ, თურქეთი) ცნობილი როგორც ონნო ტუნჩი — სომეხი-თურქი კომპოზიტორი. უკრავდა ბას-გიტარაზე, კონტრაბასზე, ფორტეპიანოსა და სხვა საკრავებზე. იყო მომღერალი ანტო ტუნჩბოასიანის უფროსი ძმა. სომეხი წარმოშობის ონნო ტუნჩი დაიბადა 1948 წლის 20 სექტემბერს ისტამბულში, თურქეთში. მისი მუსიკისადმი ინტერესი გამოავლინა ჰარურ მანგანაზის საეკლესიო გუნდში მოხვედრისას (აღნიშნულ გუნდში 100 ბავშვი ირიცხებოდა). საშუალო სკოლის პირველ წელს, მას სკოლის დატოვება და ოჯახის დასახმარებლად მუშაობა მოუწია. ფინანსურად შეზღუდულ ოჯახში დაბადებულს, ტუნჩს არ შეეძლო მუსიკალური ინსტრუმენტის ქონა (მიუხედავად იმისა რომ ოჯახი მისით „). თუმცა შემდეგ, ტუნჩის მეგობარს დედამ გიტარა უყიდა; აღნიშნულა პიროვნებამ გიტადა თვით ტუჩსაც უყიდა. ონნო ტუნჩს შედგენილი აქვს 195 სიმღერა; იგი თურქეთის სახელით მრავალ ევროპის მუსიკალურ კონკურსში მონაწილეობდა. ძალიან ახლო თუქრ მეგობართან, სეზენ აკსუსთან ერთად ტუნჩმა მრავალი მუსიკა დაწერა და მათ მთელი თავისი კარიერის განმავლობაში წარმოადგენდა. საყოველთაოდ ცნობილი იყო, რომ მისმა გარდაცვალებამ სეზენ აკსუ დეპრესიაში ჩააგდო. მან თავისი ალბომი D herş Bahçeleri მიუძღვნა ონნოს (და მას შემდეგ თითქმის ყველა ალბომში მრავალი სიმღერა სწორედ მისთვის იყო მიძღვნილი). 1980-იან წლებში ურთიერთობა ჰქონდა მომღერალ-მუსიკის მწერალ სეზენ აკსუსთან; ეს ურთიერთობა იყო როგორც რომანტიკული, ასევე პროფესიონალი. როგორც წყვილი, შექმნეს ნამუშევრები, რომლებმაც ახალი ადგილი დაიკავეს თურქულ პოპ მუსიკაში, მაგალითად, Sen Ağlama (ნუ ტირი), Git (წადი), Sezen Aksu'88 და Sezen Aksu Söylüyor (მღერის სეზენ აკსუ). ონნოს უმცროსი ძმა არტო ტუნჩბოასიანი ძმასთან მუსიკალრად 25 წლის განმავლობაში მუშაობდა. არტო დიდად არის შთაგონებული მისი ძმისგან, რომელმაც მას უამრავი სიმღერა მიუძღვნა. ტუნჩმა ალა დინჯიანთან ერთად ჩარეწილი ალბომი "ონოო" (1996) სწორედ ძმას მიუძღვნა. ონნო ტუნჩი გარდაიცვალა 1996 წლის 14 იანვარს, საკუთარი თვითმფრინავით პილოტირების დროს: იგი ცუდ ამინდში თაზდაგში, არმათლუს სოფელ სემილიესთან ახლოს (იალოვაში) მდებარე მთას შეეჯახა; იგი ამ დროს ბურსადან სტამბულში მიემგზავრებოდა. ავარიაში გარდაიცვალა მისი მეგობარი ჰასან კანკიც. ონნო ტუნჩი დაკრძალულია შიშლის სომხურ კათოლიკურ სასაფლაოზე, სტამბულში. იგი დაქორწინებული იყო კანან ატესზე და ჰყავდა ორი ქალიშვილი, სელინი და აიდა. 2002 წელს ტუნჩის ავარიის ადგილსა და ქალაქ იალოვაში მისი ძეგლი დაიდგა. სომხური წარმოშობის კომპოზიტორის ძეგლი წლების განმავლობაში მრავალი ვანდალის სამიზნე ობიექტს წარმოადგენდა. ↑ Turkish municipality destroys monument of Armenian musician, composer, News.am, 2012 ↑ Monument to Armenian musician Onno Tunc destroyed in Turkey, 2012 ↑ Onno Tunç anıtını yıktık çünkü..., Sabah, 2012
სკანდალი (1944 წლის ფილმი)

სკანდალი (შვედ. Hets) — შვედური ფილმი, გადაღებული 1944 წელს ალფ შებერგის მიერ, ინგმარ ბერგმანის სცენარით. ფილმი სექსის, ვნებისა და მკვლელობის შესახებაა და ბერგმანის ფაქტობრივ სარეჟისორო დებიუტად ითვლება, მიუხედავად იმისა, რომ მისი მთავარი რეჟისორი ალფ შებერგი იყო. კინოფილმმა კანის ფესტივალის გრან პრი „ოქროს პალმის რტო“ მიიღო 1946 წელს საუკეთესო რეჟისურისთვის. „სკანდალი“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ლამანი (ლერიქი)

ლამანი (აზერ. Laman) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 470 კაცი. ლამანი GEOnet სახელების სერვერზე
ბეჰრუზ ქანგარლის მუზეუმი

ბეჰრუზ ქანგარლის მუზეუმი (აზერ. Bəhruz Kəngərli muzeyi) — აზერბაიჯანელი მხატვრისა და გრაფიკული არტისტის, ბეჰრუზ ქანგარლის მემორიალური მუზეუმი. ბეჰრუზ ქანგარლის მუზეუმი მდებარეობს ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ქალაქ ნახიჩევანის მახლობლად, ათათურქისა და იშთიგლალის ქუჩების კვეთაში. ბეჰრუზ ქანგარლის მუზეუმი 2001 წლის 22 მაისს ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის უზენაესი ასამბლეის თავმჯდომარის ბრძანებით, აზერბაიჯანის სახვითი ხელოვნების გამოჩენილი ფიგურის სახელის უკვდავსაყოფად აიგო. მუზეუმის გახსნის ცერემონია 2002 წლის 18 ივნისს გაიმართა. ცერემონიას აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტი, ჰეიდარ ალიევიც ესწრებოდა. მუზეუმს რეკონსტრუქცია ჩაუტარდა და ხელახლა 2013 წლის 24 ივნისს გაიხსნა. მუზეუმის შენობა ისტორულ-არქიტექტურული ძეგლია. იგი 1897 წელს აიგო და თავდაპირველად მასში ნახიჩევანის გოგონათა სკოლა იყო განთავსებული. შენობას საერთო ჯამში 560 მ² ფართობი უკავია და აღმოსავლური და დასავლური არქიტექტურის სინთეზითაა აგებული. შენობა ორსართულიანია: პირველ სართულზე 7 ოთახია, მეორეზე კი 5. ორივე სართულზე ოთახებში შესასვლა დერეფნიდან შეიძლება. მეორე სართულზე დასავლეთით გამავალი აივანია. კლიმატიდან გამომდინარე, შენობა მშრლაი ქვითაა აგებული, ფასადი კი შეღებილი ქვითაა დაფარული. კედლების სიგანე 90 სმ-ია. შენობაში შესასვლელი ჩრდილოეთის მხრიდანაა. მეოცე საუკუნეში შენობა საგანმანათლებლო დაწესებულებად გამოიყენებოდა: თავდაპირველად შენობაში პედაგოგიკური ტექნიკური სკოლა, შემდეგში კი ჰეირან ხანიმის სამედიცინო ტექნიკური სკოლა იყო განთავსებული. ნეჰრზ ქანგარლის ნამუშევრების უმრავლესობა მის სახლ-მუზეუმსა და აზერბაიჯანის ხელოვნების ეროვნულ მუზეუმშია დაცული, მათ შორის ქანგარლის ალბომი, „ნახიჩევანის მოგონებები“. 2012 წლის 13 აპრილს აზერბაიჯანის პრეზიდენტმა, ილჰამ ალიევმა ბეჰრუზ ქარგილის დაბადებიდან 120 წლისთავის იუბილის აღნიშვნის ბრძანებას მოაწერა ხელი. ბრძანების შესაბამისად, ნახიჩევანის უზენაესმა ასამბლეამ მოქმედებათა გეგმა შეიმუშავა. მოქმედებათა გეგმის შესაბამისად, აზერბაიჯანის ხელოვნების ეროვნულ მუზეუმში დაცული ხელოვანის 191 ნამუშევრის ასლი ბეჰრუზ ქარგილის მუზეუმში გადაიტანეს. დღეისთვის მუზეუმში 350-ზე მეტი კულტურული ნიმუშია დაცული და გამოფენილი. მათგან 58 ქანგარლის ორიგინალი ნამუშევარია, ხოლო 300 ფოტოასლი, მისი ოჯახის, ცხროვრებისა და შემოქმედების დოკუმენტი, საყოფაცხოვრებო ნივთი და სხვა ნიმუშია. ჯალილ მამედყულიზადეს სახლ-მუზეუმი (ნახიჩევანი) ↑ Bəhruz Kəngərli az. nrb.nakhchivan.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 24 თებერვალი 2018. ციტირების თარიღი: 24 February 2018. ↑ 2.0 2.1 Bəhruz Kəngərli Muzeyində tədbir keçirilib az. serqqapisi.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 20 ივნისი 2017. ციტირების თარიღი: 24 February 2018. ↑ Bəhruz Kəngərlinin 120 illik yubileyi haqqında დაარქივებული 2018-02-24 საიტზე Wayback Machine. (აზერბაიჯანული) Azərbaycan Respublikası Prezidentinin 13 aprel 2012-ci il tarixli, 2155 nömrəli Sərəncamı. e-qanun.az ↑ Bəhruz Kəngərli Muzeyinin binası istifadəyə verilmişdir az. serqqapisi.az. ციტირების თარიღი: 24 February 2018.[მკვდარი ბმული]
ანსუ ფატი

ანსუმანე ფატი ვიეირა (ესპ. Anssumane Fati Vieira; დ. 31 ოქტომბერი 2002, ბისაუ, გვინეა-ბისაუ) — ესპანელი და გვინეა-ბისაუელი ფეხბურთელი, მარცხენა გარემარბი. ფეხბურთის გულშემატკივრებში უფრო ცნობილია როგორც ანსუ ფატი. იცავს ესპანეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრებისა და საფეხბურთო კლუბ „ბრაიტონ ენდ ჰოუვ ალბიონის“ ღირსებას, იჯარით — „ბარსელონადან“. ფეხბურთის თამაში ბავშვთა საფეხბურთო გუნდის „ერერას“ (ესპ. Herrera) რიგებში დაიწყო. 2010–2012 წლებში „სევილიას“ საფეხბურთო აკადემიაში ვარჯიშობდა. 2012 წლიდან „ბარსელონას“ საფეხბურთო აკადემიაშია. ანსუ ფატიმ 2019 წლის 24 ივლისს თავისი პირველი პროფესიონალური კონტრაქტი გაააფორმა „ბარსელონასთან“. გუნდის ძირითად შემადგენლობაში პირველად იმავე წლის 25 აგვისტოს, ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის მეორე ტურის კალენდარულ მატჩში, „რეალ ბეტისის“ წინააღმდეგ გამოდის მოედანზე. პირველი შეხვედრა ესპანეთის 21 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრების შემადგენლობაში 2019 წლის 15 ოქტომბერს მონტენეგროს 21 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრების წინააღმდეგ ჩაატარა. განახლდა: 8 ნოემბერი, 2021 განახლდა: 15 ოქტომბერი, 2023 ↑ სანდრო მისირელი (19 სექტემბერი 2019). ანსუ ფატი ესპანეთის ნაკრებში — გვინეა-ბისაუ უდიდეს ტალანტს კარგავს // 16 წლის ანსუ ფატის ესპანეთის ნაკრებში ეპატიჟებიან // U17 ნაკრების მწვრთნელი დარწმუნებულია, რომ თინეიჯერი ესპანეთს აირჩევს // ციტატა: „ანსუ ფატი მეორე ყველაზე ახალგაზრდა ფეხბურთელია, რომელმაც ესპანეთის ჩემპიონატში „ბარსელონას“ მაისურით ითამაშა და ყველაზე ახალგაზრდაა მათ შორის, ვისაც „ბარსას“ ფორმით ლა ლიგაში გოლი გაუტანია. რაკი მან სამშაბათს დორტმუნდის „ბორუსიას“ წინააღმდეგაც ითამაშა, 16 წლისა და 351 დღის ასაკში გახდა ყველაზე ახალგაზრდა ბარსელონელი, რომელმაც ჩემპიონთა ლიგაში იასპარეზა.“ ↑ История Ансу Фати, футболиста, которого "благословил" Лионель Месси// Ансу Фати прибыл в Барселону в 2012 году, когда ему было 10 лет. Тогда "Барса" подписала его вместе с братом, которого зовут Браима, вырвав их из клубной структуры "Севильи". დაარქივებულია ორიგინალიდან. დაარქივების თარიღი: 5 ნოემბერი, 2019. წყარო: campeones.ua. წაკითხვის თარიღი: 5 ნოემბერი, 2019. ↑ Youngest Barça player in 78 years: Real Madrid offered Fati "better conditions"// Despite two goals by forward Antoine Griezmann, 16-year-old Ansu Fati (photo) made the headlines as well after Barcelona’s 5-2 victory against Real Betis on Sunday. The winger became the youngest Barça player in 78 years — a step he could have also taken at Real Madrid or Sevilla FC, as the father of the Guinea-Bissau-born youngster, Boris Fati, revealed. In Sevilla, the prospect once lived with his family. 27 აგვისტო, 2019. დაარქივებულია ორიგინალიდან. დაარქივების თარიღი: 5 ნოემბერი, 2019. წყარო: Transfermarkt. წაკითხვის თარიღი: 5 ნოემბერი, 2019. ↑ Montenegro 0–2 Spain// Montenegro-Spain UEFA European Under-21 Championship 2020/21 Qualifying round // Gradski Stadion Podgorica - Podgorica 15/10/2019. Qualifying round - Group 6. დაარქივებულია ორიგინალიდან. დაარქივების თარიღი: 5 ნოემბერი, 2019. წყარო: UEFA.com. წაკითხვის თარიღი: 5 ნოემბერი, 2019. ↑ Anssumane Fati. ციტირების თარიღი: 26 ოქტომბერი, 2020. ↑ ანსუ ფატი — National-Football-Teams.com
ოპერაცია კიევი

ოპერაცია კიევი — სამხედრო-ტაქტიკური ოპერაცია ჩატარებული პოლონეთის მიერ იუზეფ პილსუდსკის ხელმძღვანელობით ცენტრალური და აღმოსავლეთ უკრაინის ბოლშევიკებისთვის ჩამოსართმევად, რომელიც იმჟამად პოლიტიკურად გახლეჩილი იყო, როგორც საბჭოთა, ისე ადგილობრივი და უცხოური წარმომავლობის მოწინააღმდეგე ფრაქციებს შორის. ოპერაციის გაცხადებული მიზანი ფორმალურად დამოუკიდებელი უკრაინის შექმნა იყო, რომელიც პოლონეთის გავლენის ქვეშ იქნებოდა, თუმცა უკრაინის მოსახლეობის ნაწილი ამ იდეას ენთუზიაზმით არ ეკიდებოდა, ვინაიდან ესეც ახალ ოკუპაციად აღიქმებოდა. შესაბამისად უკრაინის მოსახლეობის ერთი ნაწილი პოლონელების მხარეს იბრძოდა, მეორე კი ბოლშევიკების. Мельтюхов М. И. Советско-польские войны. Военно-политическое противостояние 1918–1939 гг დაარქივებული 2008-03-17 საიტზე Wayback Machine. Kiev is in the Hands of the Polish Gentry! The Military writing of Leon Trotsky Volume 3: 1920 — The War with Poland Postal Telegram No. 2886-a The Military writing of Leon Trotsky Volume 3: 1920 — The War with Poland
მუსლიმ მაგომაევი (კომპოზიტორი)

მუსლიმ მაგომაევი (აზერ. Müslüm Maqomayev; დ. 18 სექტემბერი, 1885, გროზნო — გ. 28 ივლისი, 1937, ნალჩიკი) — აზერბაიჯანელი კომპოზიტორი და დირიჟორი. იგი არის იგივე სახელის მქონე შვილიშვილის, აზერბაიჯანელი ოპერის მომღერლის, მუსლიმ მგომაევის ბაბუა. მუსლიმ მაგომაევი დაიბადა 1885 წლის 18 სექტემბერს, გროზნოში, აბდულმუსლიმ მაგომაევის, მჭედლის ოჯახში; იმავე დღეს დაიბადა კიდევ ერთი ცნობილი აზერბაიჯანული კომპოზიტორი უზიეირ ჰაჯიბევი. 1900 წელს გორის პედაგოგიურ სემინარიაში (დღევანდელი საქართველო) ჩასვლამდე, გროზნოში მდებარე დაწყებით სკოლაში სწავლობდა. სემინარიაში მაგომაევს მუსიკისა და დირიჟორობისკენ ლტოლვის შეგრძნება დაეუფლა. მან აქ მომავალი კოლეგა, უზეირ ჰაჯიბევი გაიცნო. ამასთან, მაგომეევმა აღმოაჩინა, რომ მუსიკალური კარიერა ფინანსურად არ იყო მომგებიანი და გადაწყვიტა, ყურადღება სწავლაზე გაემახვილებინა. 1905 წელს მან მიიღო ტიფლისის მასწავლებელთა კოლეჯის მასწავლებლის სერტიფიკატი და დაინიშნა პედაგოგად სოფელ ბეკოვიჩში (ახლანდელი ყიზლიარი, ჩრდილოეთ ოსეთი – ალანია). 1906 წელს იგი ნებაყოფლობით სამუშაოდ ლანკარანში (დღევანდელი აზერბაიჯანი) გადავიდა. 1911 წელს მიიღო ლიცენზია, რომლის საშუალებითაც შეეძლო საშუალო სკოლაში მასწავლებლობა და ამიტომ იგი ბაქოს გარეუბანში, საბუნჩუში გადავიდა. 1916 წელს მაგომაევმა დაწერა თავისი პირველი ოპერა სახელწოდებით შაჰ ისმაიელი, რომელიც ემყარება ერთგვაროვან აზერბაიჯანულ ხალხურ ეპოსს. სხვა ადრეული აზერბაიჯანული ოპერებისგან განსხვავებით, შაჰ ისმაილი ნაკლებად იყო კონცენტრირებული ეთნიკურ მუსიკალურ კომპონენტზე და განასახიერებდა ევროპულ ოპერის სტილებს. მაგომაევის ძირითადი ნაშრომია ნარგიზი. 1935 წელს დაწერილი ეს წარმატებული პროპაგანდისტული ოპერა ასახავს აზერბაიჯანელ კომუნისტების მოკლევადიანობას აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის წინააღმდეგ ბრძოლაში. საერთო ჯამში, მაგომაევი იყო 15 მუსიკალური კომპოზიციის ავტორი (ძირითადად რაფსოდიები). 1927 წელს, ჰაჯიბევთან ერთად, მან გამოაქვეყნა აზერბაიჯანული ხალხური სიმღერების კრებული; წიგნი, სადაც 300 – ზე მეტი ხალხური მუსიკის ჩანაწერი იყო აღბეჭდილი. 1935 წელს მუსლუმ მაგომაევი აირჩიეს აზერბაიჯანის სსრ-ის დამსახურებული მოღვაწედ. 1905 წელს მაგომაევი დაქორწინდა ბეიდიგულ ჯამალ თერეგულოვაზე (რომლის უმცროსი და მალიეკა მოგვიანებით დაქორწინდა უზეირ ჰაჯიბევზე, რამაც ორი კოპოზიტორი ნათესავები გახადა); მათ 2 ვაჟი ჰყავდათ. მუსლიმ მაგომაევი გარდაიცვალა 1937 წელს, ტუბერკულოზით, ნალჩიკის მონახულებისას (ყაბარდო-ბალყარეთის რესპუბლიკა, რუსეთი); დაკრძალულია ბაქოში. ↑ IMSLP — 2006. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q523660"></a> ↑ Musicalics <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q63484499"></a> ↑ (რუსული) Магомаев Абдул Муслим Магометович დაარქივებული 2016-01-18 საიტზე Wayback Machine. — article from GSE ↑ 4.0 4.1 4.2 (რუსული) Muslim Magomayev by Uzeyir Hajibeyov. Bakinski Rabochi newspaper. 28 July 1938. Retrieved 1 January 2007 დაარქივებული October 11, 2007, საიტზე Wayback Machine. ↑ (რუსული) Childhood Motives by Muslim Magomayev (Magomayev's grandson). Magomaev.ru. Retrieved 1 January 2007
ჰუსეინგულუ სარაბსკი

ჰუსეინგულუ სარაბსკი (აზერ. Hüseynqulu Sarabski, დაბადებით ჰუსეინქული მალიკ ოღლუ რზაევი; დ. 20 მარტი, 1879, ბაქო, ახლანდელი აზერბაიჯანი — გ. 16 თებერვალი, 1945, იქვე) — აზერბაიჯანელი ოპერის მომღერალი (ტენორი), კომპოზიტორი, დრამატურგი, სცენის მსახიობი, თეატრის დირექტორი და მუსიკოსი (თარი). სარაბსკი 1879 წლის 20 მარტს ბაქოში (მაშინ რუსეთის იმპერიის ნაწილი, ამჟამად აზერბაიჯანის დედაქალაქი). ადრეულ ასაკში გაგზავნეს მულაჰში რათა ყურანი შეესწავლა. მან ვერ შეძლო ენის ბარიერის გადალახვა; სარაბსკიმ მშობლები დაარწმუნა, რომ შინ დაბრუნებულიყო. 1891 წელს, 12 წლის ასაკში მან პირველად უყურა თეატრალურ წარმოდგენას. ეს წარმოდგენა მოყვარულების მიერ იყო დადგმული. ახალგაზრდა ჰუსეინგულუმ ისიამოვნა სპექტაკლით და მოგვიანებით აირჩია ფსევდონიმი სარაბსკი, რომელიც მის პირველ შეხებას თეატრთან. თინეიჯერობის ასაკში იგი დარეგისტრირდა ღარიბთათვის განკუთვნილ რუსეთის რამის კურსებში, რომელსაც ჰაჯი ზეინალაბდინ თაღიევი აფინანსებდა. სარაბსკის პირველი როლი ირო რუსალი ნარიმან ნარიმოვის Dilin balasi-ში. მოგვიანებით იგი სხვადასხვა აზერბაიჯანელი და დასავლეთ ევროპელი ავტორების მიერ შექმნილ დრამატულ ნაწარმოებებში თამაშობდა. 1908 წელს მიენიჭა მთავარი როლი მაჯნუნი ჰაჯიბეევის ოპერა ლეილა და მაჯნუნში (რომელიც ასევე იყო პირველი აზერბაიჯანული და პირველი აღმოსავლური ოპერა ისტორიაში). მისი კარიერის შემდეგ 30 წელიწადში მან მაჯნუნის როლი დაახლოებით 400-ჯერ შეასრულა. 1914 წლიდან, დასმა რომელსაც სარაბსკი და დირიჟორი მუსლიმ მაგომაევი (შემდეგში უკვე კომპოზიტორი) ხელმღვანელობდნენ, წარმოდგენები გამართეს: ტიფლისში, განჯაში, ერევანში, ვლადიკავკაზში, თავრიზში რეშთისა და თეირანში; ადგილობრივი მაყურებლისთვის ისინი ლეილასა და მაჯნუნს და სხვა მრავალ ნაწარმოებებს აბსრულებდნენ. ბაქოში დაბრუნების შემდეგ წარმოდგენებს ყოველკვირა დგამდნენ. 1923–1926 წლებში მან დააარსა თეატრალური ჯგუფი შემახა და დრამატული თეატრი აღდამი. 1918 წლამდე სარაბსკიმ დაწერა სამი პიესა სახელწოდებით Jahalat (უგულებელყოფა), Akhtaran tapar (ის ვინც ეძებს იპოვის) და Na dograrsan gashina, o chixar gashigina (რა ხდება გარშემო, მოდის გარშემო); ეს პიესები დადგმული იყო როგორც სამოყვარულო, ასევე პროფესიონალურ დონეზე. 1936–1937 წლებში მან დაწერა წიგნი, სახელწოდებით Kohna Baki („ძველი ბაქო“), სადაც ისტორიულ და ეთნოგრაფიულ ინფორმაციასთან ერთად, წიგნში შესულია ქალაქის მდიდარი მუსიკალური ტრადიციების ისტორია. 1940-1942 წლებში სარაბსკის ასწავლიდა ოპერასა და „მუღამს“ აზერბაიჯანის სახელმწიფო კონსერვატორიაში. მისი ზოგიერთი სტუდენტი, როგორიცაა სარა გადიმოვა და შოვკატ ალაკბაროვა, გახდნენ გამოჩენილი აზერბაიჯანული მომღერლები. სარაბსკი გარდაიცვალა ყელის კიბოთი 1945 წელს; დაკრძალულია ბაქოში, ღირსების ხეივანში. ↑ (აზერბაიჯანული) Huseyngulu Sarabski by Rana Mammadova. Musiqi dunyasi ↑ (რუსული) Huseyngulu Sarabski დაარქივებული 2007-09-27 საიტზე Wayback Machine. . Axtar.az
სარგონ II

სარგონ II (აქადიურზე ܣܪܓܘܢ, Šarru-kinu ) — ასურეთის მეფე ძვ. წ. 722 -ძვ. წ. 705 წლებში. ტახტი ერგო სალმანასარ V-ისგან ძვ. წ. 722 წელს სახელმწიფო გადატრიალების შედეგად. გაურკვეველია ტიგლათფილესერ III-ის ძე იყო თუ უზურპატორი, რომელიც სამეფო ოჯახს არ ენათესავებოდა. საკუთარ ნაწერებში თავს ახალ კაცად აცხადებს და იშვიათად მიუთითებს მის წინამორბედებზე. თუმცა მან მიიღო სახელი შარუ-კინუ - „ნამდვილი მეფე“, სარგონ აქადელის მსგავსად, რომელმაც პირველი სემიტური იმპერია დააარსა რეგიონში 16 საუკუნით ადრე. სარგონი ამ სახელის ბიბლიური ფორმაა. ატარებდა აქტიურ საგარეო პოლიტიკას. ძვ. წ. 721 წელს დაიპყრო ისრაელის სამეფო, აყარა და ასურეთში გადაასახლა მისი მოსახლეობა. ძვ. წ. 717 წელს დაიმორჩილა ჩრდილოეთი სირია. ძვ. წ. 714 წელს წარმატებით დალაშქრა ურარტუ. ძვ. წ. 710 წელს ქურუმებისა და ადგილობრივი არისტოკრატიის დახმარებით შეძლო ქ. ბაბილონის აღება. აქ განმტკიცების მიზნით ბაბილონს, ნიფურსა და სიფარს დაუბრუნა წინანდელი პრივილეგიები და ავტონომია. ძვ. წ. 707 წელს რეზიდენცია გადაიტანა ახლანდელი ხორსაბადის ადგილას აგებულ ქალაქ დურ-შარუქინში. დაიღუპა ერთ-ერთ ბრძოლაში ძვ. წ. 705 წელს. მის დროს ფართოდ იყო გაცარებული სააღმშენებლო სამუშაოები. დურ-შარუქინში ააგეს მეფის ბრწყინვალე სასახლე, რომლის კედლები დაფარული იყო ბრძოლებისა და ნადირობის სცენებით. შარაშენიძე ჯ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 102.
აზერბაიჯანის სოფლის მეურნეობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი

აზერბაიჯანის სოფლის მეურნეობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი (აზერ. Azərbaycan Dövlət Aqrar Universiteti) — საჯარო უნივერსიტეტი, რომელიც მდებარეობს აზერბაიჯანის ქალაქ განჯაში. უნივერსიტეტში 5000-ზე მეტი სტუდენტი სწავლობს, ხოლო აკადემიური პერსონალის რაოდენობა 560 ადამიანს აღემატება. უნივერსიტეტში 8 სკოლა ფუნქციონირებს. აზერბაიჯანის სოფლის მეურნეობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სასწავლო ცენტრი არსებობს ყაზახის რაიონშიც, სადაც 500 სტუდენტი სწავლობს. პირველი უმაღლესი სკოლა, ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტი, 1919 წლის სექტემბერში დაარსდა, ხოლო მეორე უმაღლესი სკოლა - ბაქოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი - 1920 წლის 16 ნოემბერს. 18 დეკემბერს ინსტიტუტში 5 ფაკულტეტი, მათ შორის სოფლის მეურნეობის ფაკულტეტიც ჩამოყალიბდა, რასაც სოფლის მეურნეობის სპეციალისტთა მომზადება მოჰყვა. სოფლის მეურნეობის ფაკულტეტის პირველ დეკანად აგრონომი ნ.ა. ლებედევი დაინიშნა. 1921-1929 წლებში სოფლის მეურნეობის ფაკულტეტის დეკანი პროფესორი ვლადიმირ პავლოვი სმირნოვ-ლოგინოვი იყო. ინსტიტუტი ფართო სპეციალობის ინჟინრებს ამზადებდა სოფლის მეურნეობის, სამოქალაქო ინჟინერიის, ელექტრომექანიკურ, ეკონომიკისა და ნავთობმოპოვებით სფეროებში. 1929 წლის 15 მაისს აზერბაიჯანის ეროვნული კომისრის გადაწყვეტილებით ბაქოში აზერბაიჯნაის სოფლის მეურნეობის ინსტიტუტი დაარსდა, რომელმაც 1931 წელს განჯაში გადაინაცვლა. 1940 წელს ინსტიტუტის იუბილე აღინიშნა, რამაც დიდი გავლენა იქონია სოფლის მეურნეობის წარმოებისა და მეცნიერების შემდგომ განვითარება. სსრ კავშირის უმაღლესი საბჭოთა პრეზიდიუმის ბრძანებით, ინსტიტუტში დასაქმებულთა ჯგუფი მედლებითა და ორდენებით დაჯილდოვდა. 1995 წლის 16 მაისის სსრ კავშირის უმაღლესი საბჭოთა პრეზიდიუმის ბრძანებით აზერბაიჯანის სოფლის მეურნეობის ინსტიტუტი სოფლის მეურნეობის განვითარებაში შეტანილი წვლილისთვის საპატიო მედლით დაჯილდოვდა. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის 1991 წლის ივნისის ბრძანებით აზერბაიჯანის სოფლის მეურნეობის ინსტიტუტს აზერბაიჯანის სოფლის მეურნეობის აკადემია ეწოდა. აკადემიას სახელი მინისტრთა საბჭოს 2009 წლის 4 აპრილის მბრძანებით შეეცვალა და აზერბაიჯანის სოფლის მეურნეობის სახელმწიფო უნივერსიტეტად იწოდა. აზერბაიჯანის სოფლის მეურნეობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის შენობა 1897 წელს აიგო და ათათურქის ქუჩაზე, 276 ნომერში მდებარეობს. თავდაპირველად შენობაში ადგილობირივი მმართველობის ორგანო იყო განთავსებული. 1908 წელს შენობა განჯის გუბერნიის გუბერნატორის რეზიდენციად გადააკეთეს. აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის არსებობისას, დედაქალაქი განჯა იყო და ეს შენობა კვლავ ფუნქციონირებდა, შენობაში პარლამენტის შეხვედრები იმართებოდა. შენობის მახლობლად ძველი ისტორიულ-არქიტექტურული სტილით ნაგები შენობა მდებარეობს, რომელშიც აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის მუზეუმია განთავსებული. პრეზიდენტის ბრძანების შესაბამისად, საგანმანათლებლო დაწესებულება ქვეყნის უმაღლესი საგანმანათლებლო ინსტიტუტია. 2012 წელს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის განათლების მინისტრის საბჭომ უნივერსიტეტს აკრედიტაცია მიანიჭა. აზერბაიჯანის ტექნიკური უნივერსიტეტი აზერბაიჯანის სოფლის მეურნეობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ოფიციალური ვებ-საიტი ↑ http://adau.edu.az/az/page/universitetin-tarixi/ ↑ Azərbaycan Demokratik Respublikası Gəncə Təşkilatının yerləşdiyi bina Azerbaijani (17 May 2017). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 5 ნოემბერი 2019. ციტირების თარიღი: 5 ნოემბერი 2019.
აზერბაიჯანის მიგრაციული პოლიტიკა

აზერბაიჯანში მიგრაციის პოლიტიკას ახორციელებს მიგრაციის სახელმწიფო სამსახური. მიგრაციის კოდექსი, კანონი მოქალაქეობისა და ემიგრაციის შესახებ არის აზერბაიჯანში მიგრაციული პოლიტიკის საფუძველი. მიგრაციის დამოუკიდებელი სახელმწიფო სამსახური შეიქმნა 2007 წლის 19 მარტს, სწრაფი ტემპით მიგრაციის დასარეგულირებლად და ყოვლისმომცველი და ეფექტიანი მიგრაციის პოლიტიკის გასატარებლად. შრომითი მიგრაცია რეგულირდება „შრომითი მიგრაციის შესახებ“ შრომისა და აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მიგრაციის კოდექსით შრომითი მიგრაციის სტატუსის გამოყენებასთან, სამუშაოზე ნებართვის გაცემის გზით, აგრეთვე, სპეციალური ლიცენზიების (ნებართვის) გაცემით მოქალაქეების დასაქმების შუამდგომლობის მიზნით. აზერბაიჯანის უცხო ქვეყნებში.უცხო ქვეყნის მოქალაქეებისა და 18 წელს ზემოთ მოქალაქეობის არმქონე პირებისთვის შეიძლება მუშაობა აზერბაიჯანში, მუშაობის უფლების მიღების შემდეგ. იურიდიულმა პირებმა უნდა მიიღონ სპეციალური ნებართვა უცხოელთა დასაქმების მიზნით. შრომითი ხელშეკრულება ხელმოწერილი უნდა იყოს უცხოელებთან სამუშაოს შესრულების ნებართვის ვადის განმავლობაში. სამუშაო ხელშეკრულების გაფორმება დაუშვებელია სამუშაო ნებართვის გარეშე. პირებს, რომლებმაც მიიღეს ემიგრანტის სტატუსი, ან არიან წარმომადგენლობითი ოფისებისა და უცხოური იურიდიული პირების ხელმძღვანელები და აზერბაიჯანში სამეწარმეო საქმიანობით დაკავებული უცხო ქვეყნის მოქალაქეები, შეუძლიათ ნებართვის გარეშე მუშაობა. აზერბაიჯანი მონაწილეობს საერთაშორისო ხელშეკრულებებში შრომითი მიგრაციის რეგულირების შესახებ: შეთანხმება შრომითი მიგრაციის სფეროში თანამშრომლობისა და მიგრანტ მუშაკთა სოციალური დაცვის შესახებ, რომელიც მიღებულია დსთ-ს წევრი სახელმწიფოების მიერ, ძალაში შევიდა 1996 წელს. დსთ-ს კონვენცია მიგრანტ მუშაკთა სამართლებრივი სტატუსისა და მათი ოჯახების შესახებ, რომლებიც დსთ-ს მონაწილე სახელმწიფოებიდან ჩამოვიდნენ, 2010 წელს შევიდა ძალაში. ყველა იურიდიულად უნარის მქონე უცხოელი ან 18 წელს ზევით ასაკის მოქალაქე უფლებამოსილია განახორციელოს შრომითი საქმიანობა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ტერიტორიაზე იურიდიული პირების მეშვეობით, სამუშაო ნებართვის მიღების შემდეგ. სამუშაო ნებართვის შესახებ განაცხადების განხილვა უნდა მოხდეს არაუმეტეს 20 დღის განმავლობაში. ნებართვა გაიცემა 1 წლით ან უფრო მცირე პერიოდით, თუ სამუშაო ხელშეკრულება გაფორმებულია 1 წელზე ნაკლებ დროზე, ნებართვის ხანგრძლივობა შეიძლება გაგრძელდეს ყოველ ჯერზე მაქსიმუმ 1 წლით. ნებართვების ოფიციალური სახელმწიფო გადასახადია 3 თვემდე - 350 მანათი, 6 თვემდე არის 600 მანათი, ხოლო 1 წლამდე კი 1000 მანათი. საზღვარგარეთ მოღვაწე აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მოქალაქეები უნდა დარეგისტრირდნენ აზერბაიჯანის შესაბამის დიპლომატიურ წარმომადგენლობაში. აზერბაიჯანის სახელმწიფო მიგრაციის სამსახური ემიგრაცია აზერბაიჯანში Legislative database - Azerbaijan, migration დაარქივებული 2017-09-18 საიტზე Wayback Machine. http://migration.gov.az ↑ 1.0 1.1 Migration Profile of Azerbaijan. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-04-21. ციტირების თარიღი: 2018-06-27 ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 Migration Code of the Republic of Azerbaijan. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-08-14. ციტირების თარიღი: 2018-06-27