laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ივანე კვინიტაძე

ივანე სიმონის ძე კვინიტაძე (დ. 1 თებერვალი, 1825 — გ. 14 იანვარი, 1897, თბილისი) — რუსეთის არმიის პოლკოვნიკი (1877), კავკასიის ომისა და რუსეთ-ოსმალეთის 1877-78 წლების ომის აქტიური მონაწილე. დაიბადა თბილისის გუბერნიის აზნაურების ოჯახში. გიორგი კვინიტაძის მოგონებების წინასიტყვაობის ავტორის, თეიმურაზ ბაგრატიონ-მუხრანელის ცნობით, ივანეს მამა — სიმონ ჩიქოვანი იმერეთის აჯანყების შემდეგ ემიგრაციაში წავიდა, ივანე კი საქართველოში დარჩა და თავად ციციშვილების ოჯახში იზრდებოდა. 13 წლის ასაკში მან ახალი გვარი — კვინიტაძე მიიღო და რუსეთის სამხედრო სამსახურში ჩადგა. 1839 წელს ჩაირიცხა დაღესტნის მილიციაში და თავი გამოიჩინა შამილის სიმაგრის, ახულგოს იერიშში. მონაწილეობდა ღუნიბის აღებაში (1859). ფლობდა რამდენიმე ენას; ხშირად აგზავნიდნენ დაზვერვით დავალებებზე, მთიელებთან თარჯიმნის ფუნქციასთან ასრულებდა. გამოირჩეოდა დიდი ფიზიკური ძალითა და პირადი სიმამაცით. კავკასიაში მოგზაურობის დროს (1858-1859) თან ახლდა ფრანგ მწერალ ალექსანდრე დიუმას. მიიღო მაიორის (1864) და პოდპოლკოვნიკის (1869) წოდებები. 1873 წელს მონაწილეობდა ხივის ლაშქრობაში. ოსმალეთთან 1877-1878 წლების ომის დროს პოლკოვნიკის წოდებით მეთაურობდა დაღესტნის მე-2 არარეგულარულ ცხენოსან პოლკს. 1880 წლიდან აქტიურ სამხედრო მოღვაწეობას ჩამოშორდა; სიცოცხლის ბოლომდე ირიცხებოდა კავკასიის სამხედრო ოლქის ჯარებში. 1881 წლიდან მუდმივად ცხოვრობდა თბილისში, სადაც გარდაიცვალა 1897 წლის იანვარში. დაკრძალეს კუკიის წმინდა ნინოს ეკლესიის გალავანში. მიღებული ჰქონდა წმინდა გიორგის მე-4 ხარისხის ორდენი (1873), ასევე წმინდა ანას მე-3 და მე-4, წმინდა სტანისლავის მე-2 და მე-3, წმინდა ვლადიმირის მე-3 ხარისხის ორდენები და სხვა საბრძოლო ჯილდოები. დაქორწინებული იყო პელაგია სულაძეზე. ჰყავდა 4 შვილი — ქალიშვილები: ბარბარე (დ. 1864), ელენე (დ. 1866), სოფიო (დ. 1871) და ვაჟიშვილი გიორგი კვინიტაძე (დ. 1874), შემდგომში გენერალი. ↑ 1.0 1.1 Газета «Кавказъ». — № 16. — 18 января 1897 года. ↑ Квинитадзе Г. И. Мои воспоминания в годы независимости Грузии, 1917-1921 / Г. И. Квинитадзе. — Paris : YMCA-press, 1985. — Об авторе / Теймураз Багратион-Myхранский. ↑ Эсадзе, Б.С. Летопись Грузии. Юбилейный сборник к 300-летию Царствования Дома Романовых Державных Покровителей грузинского народа. 1613-1913. Вып. 1 [и единств.]. [Тифлис]: Издание кн. П.И. Туманова, [1913]. XVI, 368 с., 13 л. ил.; ил., карт. 29,5×21,5 см. — გვ. 244-245. ↑ გაზეთი „ცნობილის ფურცელი“. — № 88. — 18 იანვარი, 1897. — გვ. 2-3.. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-06-14. ციტირების თარიღი: 2020-06-14.
ედლაი სტივენსონი I

ედლაი იუინგ სტივენსონი I (ინგლ. Adlai Ewing Stevenson I; დ. 23 ოქტომბერი, 1835 — გ. 14 ივნისი, 1914) — ამერიკელი პოლიტიკოსი, აშშ-ის 23-ე ვიცე-პრეზიდენტი 1893–1897 წლებში. ედლაი სტივენსონი I — Find a Grave-ზე
ტენტენის თავგადასავლები

„ტენტენის თავგადასავლები“ (ფრანგ. „Les Aventures de Tintin“) — კომიქსების სერია, შექმნილი ბელგიელი მხატვარ ჟორჟ რემის (1907–1983) მიერ, რომელიც წერდა ფსევდონიმით „ერჟე“. სერია პირველად გამოქვეყნდა ბელგიურ საბავშვო ჟურნალ „Le Petit Vingtième“–ში, 1929 წლის 10 იანვარს. ტენტენის თავგადასავლების კომიქსების სერიამ დიდი პოპულარობა მოიპოვა ევროპაში. ეს წიგნები 50 ენაზეა თარგმნილი. აქამდე გაყიდულია მათი 200 მილიონი გამოცემა. მთლიანობაში, არსებობს კომიქსის 24 კანონიკური ტომი. ქართულმა გამომცემლობა „აგორამ“ 2009 წელს გამოსცა კომიქსების ერთ-ერთი ტომი, „ფარაონის სიგარები“. სიაში წარმოდგენილია 24 კანონიკური კომიქსი „ტენტენის“ სერიიდან, ინგლისურ ენაზე, ფრანგულად გამოცემის თარიღებით. ერთი სიუჟეტის ნაწილია შემდეგი ნომრები: „ფარაონის სიგარები“ და „ლურჯი ლოტოსი“ „მარტორქის საიდუმლო“ და „წითელი რეკჰემის განძი“ „შვიდი ბროლის ბურთი“ და „მზის ტაძარი“ „დანიშნულება — მთვარე“ და „მკვლევრები მთვარეზე“ გარდა ამ სერიისა, 1972 წელს გამოიცა ალბომი ერჟეს ზედამხედველობით, თუმცა არა მისი ავტორობით. იგი ეფუძნება ფილმს „ტენტენი და ზვიგენების ტბა“. ერჟეს დაწყებული ჰქონდა და შეწყვიტა მუშაობა კიდევ ერთ ალბომზე - „Le Thermozéro“ (1958). შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ტენტენის თავგადასავლები“ ვიკისაწყობში. ტენტენის ოფიციალური საიტი Tintinologist.org – ფანების საიტი, ვრცელი ინფორმაციით სერიის შესახებ ↑ ფარაონის სიგარები, ბიბლუსი ↑ ფარაონის სიგარების მიმოხილვა მოლი ბლუმის ბლოგში (ქართ.). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-14. ციტირების თარიღი: 2014-12-16.
იზერი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ტოპონიმი იზერი შეიძლება აღნიშნავდეს: იზერი — დეპარტამენტი საფრანგეთში იზერი — მდინარე საფრანგეთსა და ბელგიაში იზერი — მდინარე საფრანგეთში
იზერი (მდინარე)

იზერი (ფრანგ. Yser, ნიდერლ. IJzer) — მდინარე დასავლეთ ევროპაში. სათავე აქვს ჩრდილოეთ საფრანგეთში, მიედინება საფრანგეთში და ბელგიაში. ერთვის ჩრდილოეთის ზღვას ქალაქ ნივპორტთან. სიგრძე 78 კმ. აუზის ფართობი 1101 კმ². იზერის კოშკი GéoPortail დაარქივებული 2010-12-15 საიტზე Wayback Machine. (ფრანგული) The Yser at the Sandre database
ჯონ ბროდუს უოტსონი

ჯონ ბროდუს უოტსონი (დ. 9 იანვარი, 1878, გრინვილი, სამხრეთი კაროლინის შტატი — გ. 25 სექტემბერი, 1958, ნიუ-იორკი) — ამერიკელი ფსიქოლოგი, „ბიჰევიორიზმის“ ფუძემდებელი. ობიექტურ-ექსპერიმენტული მეთოდების გამოყენებით შეეცადა ფსიქოლოგია აეგო, როგორც ერთ-ერთი საბუნებისმეტყველო მეცნიერება. მთელი ფსიქოლოგიური მოქმედება გაგებული ჰქონდა, როგორც „სტიმულ-რეაქციის“ კავშირთა ერთიანობა. უოტსონის ფსიქოლოგიური კონცეფცია შექმნილია ცხოველთა კვლევის საფუძველზე. მისმა იდეებმა და მეთოდებმა დიდი გავლენა მოახდინეს ფსიქოლოგიის შემდგომ განვითარებაზე, მაგრამ ამ კონცეფციის მექანისტური შეზღუდულობა კრიტიკის ობიექტად იქცა. ბიჰევიორიზმი Psychology as the behaviorist views it (1913). Watson, John B., Psychological Review, 20, pp. 158–177. Conditioned emotional reactions (The Little Albert study, 1920). Watson, John B. & Rayner, Rosalie, Journal of Experimental Psychology, 3(1), pp. 1–14. John B. Watson. His Life in Words and Pictures დაარქივებული 2006-12-06 საიტზე Wayback Machine. It's All in the Upbringing The Long Dark Night of Behaviorism ↑ 1.0 1.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 2.0 2.1 Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ 3.0 3.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 4.0 4.1 ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ 5.0 5.1 Gran Enciclopèdia Catalana — Grup Enciclopèdia, 1968. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18696256"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2664168"></a> ↑ 6.0 6.1 Internet Philosophy Ontology project <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q6023365"></a> ↑ 7.0 7.1 Brozović D., Ladan T. Hrvatska enciklopedija — LZMK, 1999. — 9272 გვრ. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1264934"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q429032"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18446"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1789619"></a> ↑ 8.0 8.1 Педагоги и психологи мира — 2012. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126722605"></a> ↑ 9.0 9.1 9.2 Уотсон Джон Бродес // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ Find a Grave — 1996. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q63056"></a> ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #118629476 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a>
Casus belli

Casus belli (ლათ. casus belli - მიზეზი ომისთვის; სამხედრო ინციდენტი) - რომის სამართლის იურიდიული ტერმინი, რომელიც აღნიშნავს ომის დაწყების ფორმალურ მიზეზს. თანამედროვე მეცნიერებაში გამოიყენება როგორც casus foederis ანტონიმი. Casus belli-ს ერთ-ერთი საუკეთესი მაგალითი არის ერც ჰერცოგ ფრანც ფერდინანდის მკვლელობა სარაევოში. ავსტრო-უნგრეთის იმპერიამ გამოიყენა ეს მკვლელობა როგორც სერბეთისადმი ულტიმატუმის, ხოლო შემდგომ ომის გამოცხადების მიზეზი. Bynkershoek, Cornelius van (2007). A Treatise on the Law of War. Lawbook Exchange. ISBN 1584775661. Casus foederis
კიშინიოვი

კიშინიოვი (რუმ. Chișinău, IPA /ki.ʃi.'nəǔ/) — მოლდოვის დედაქალაქი და ქვეყნის ინდუსტრიული და კომერციუილი ცენტრი. მოლდოვის უდიდესი ქალაქი; ითვლება ევროპის ერთ-ერთ ყველაზე მწვანე ქალაქად. მდებარეობს ქვეყნის ცენტრში, მდინარე ბიკზე. ქალაქი ასევე ითვლება რუმინული მოსახლეობის ყველაზე დიდ ურბანულ კონცენტრაციად ბუქარესტის შემდეგ. www.chisinau.md – official site of Chișinău administration (რუმინული); Fest.md – Information about arts and entertainment in Chişinău: theatres, museums, galleries, concerts, restaurants, clubs and others (რუმინული), (ინგლისური), (რუსული); Chişinău City Guide დაარქივებული 2012-03-03 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური); Panoramas of Moldova and Chişinău (რუმინული), (ინგლისური), (რუსული); Panoramic view of Chisinau
სტენლი (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი სტენლი შეიძლება აღნიშნავდეს: სტენლი — ქალაქი ტასმანიაში; სტენლი — მცირე ქალაქი ვიქტორიის შტატში. სტენლი — ქალაქი ბრიტანეთის კოლუმბიაში; სტენლის მთა — მთა ბრიტანეთის კოლუმბიაში; სტენლი — სოფელი ნიუ-ბრანსუიკში; პორტ-სტენლი — გაერთიანება ონტარიოში. სტენლი — ფოლკლენდის კუნძულების დედაქალაქი. სტენლი — ქალაქი ჰონგ-კონგში. სტენლი — მთა აფრიკაში; სტენლი — ჩანჩქერი კონგოს დრ-ში. სტენლი — ალექსანდრიის ერთ-ერთი ცენტრალური უბანი. ოუენ-სტენლი — მთები. სტენლი — სოფელი ინგლისში; სტენლი — ქალაქი დარემის საგრაფოში; სტენლი — სოფელი დარემის საგრაფოში; სტენლი — სოფელი; კინგს-სტენლი — სოფელი გლოსტერშირში. სტენლი — სოფელი. სტენლი — ქალაქი აიდაჰოს შტატში; სტენლი — ქალაქი აიოვის შტატში; სტენლი — სოფელი ლუზინიანის შტატში; სტენლი — ქალაქი მინესოტის შტატში; სტენლი — ნიუ-მექსიკოს შტატში სტენლი — ქალაქი ჩრდილოეთ კაროლინის შტატში; სტენლი — ქალაქი ჩრდილოეთ დაკოტის შტატში; სტენლის ოლქი — ოლქი სამხრეთ დაკოტაში; სტენლი — ქალაქი ვირჯინიის შტატში; სტენლი — ქალაქი უისკონსინის შტატში; სტენლი — ქალაქი უისკონსინის შტატში, ბარონის ოლქში. სტენლი, უენდელ მერედით — ამერიკელი ვირუსოლოგი და პროფესორი, ნობელის პრემიის ლაურეატი; სტენლი, ჰენრი მორტონ — ჟურნალისტი, მოგზაური, აფრიკის მკვლევარი; სტენლი, პოლ — მუსიკოსი; სტენ ლი — ამერიკელი მწერალი, რედაქტორი და კომიქსების პერსონაჟთა შემქმნელი. სტენლი — ქლიავის ჯიში.
ტენდერი

ტენდერი — სამუშაოს, მომსახურების, საქონლის შესყიდვის ერთ-ერთი ფორმაა, რომლის საშუალებით ხორციელდება პოტენციურ მიმწოდებელთა მოწვევა წინადადებების წარსადგენად. შედეგად, ხორციელდება, წინასწარ განსაზღვრული წესების შესაბამისად, გამარჯვებულის გამოვლენა და მასთან ხელშეკრულების გაფორმება. როგორც წესი, ტენდერები ტარდება ღიად, რაც ნიშნავს იმას, რომ ნებისმიერ დაინტერესებულ პირს აქვს საშუალება, წარადგინოს სატენდერო წინადადება. უკანასკნელ პერიოდში მნიშვნელოვნად იმატა შესყიდვების ელექტრონული პლატფორმების გამოყენებამ როგორც სახელმწიფო, ასევე კერძო სექტორის მიერ. საქართველოში, სახელმწიფო ტენდერები წარიმართება ელექტრონული ფორმით 2010 წლის პირველი დეკემბრიდან. ამავდროულად, არსებობს კერძო პლატფორმები, რომელთა საშუალებით ტენდერის გამოცხადება შეუძლია ნებისმიერ დაინტერესებულ პირს. საქართველოს სახელმწიფო ერთიანი ელექტრონული სისტემა შესყიდვების ელექტრონული სისტემა ETenders.ge
ფასთა კოტირება

ფასთა კოტირება – გამარტივებული საშუალება საქონლის, მომსახურებისა და მცირე სახის სამუშაოს სახელმწიფო შესყიდვის, რომლის დროსაც განმსაზღვრელია ფასის კრიტერიუმი. ფასთა კოტირება შემსყიდველი ორგანიზაციის ხელმძღვანელის გადაწყვეტილებით შესაძლებელია გამოყენებულ იქნეს იმ საქონლის ან მომსახურების შესყიდვისათვის, რომლის სავარაუდო ღირებულება ნაკლებია 100.000 ლარზე, აგრეთვე იმ სამუშაოს შესყიდვისათვის, რომლის სავარაუდო ღირებულება ნაკლებია 200.000 ლარზე. (იხ. სახელმწიფო შესყიდვების შესახებ - საქართველოს კანონი).
ლუარა

ლუარა (ფრანგ. Loire, ბრეტ. Liger, ოქსიტ. Léger, ლათ. Liger) – საფრანგეთის ყველაზე გრძელი მდინარე, საერთო სიგრძით 1,013 კმ. სათავეს იღებს არდეშის დეპარტამენტში ჟერბე დე ჟონკის მთიდან, მიედინება ჩრდილოეთით ორლეანამდე, შემდეგ უხვევს დასავლეთით. ჩაედინება ატლანტის ოკეანეში ნანტთან ახლოს და ქმნის ესტუარს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: Loire River Tourist Office Board Loire Valley დაარქივებული 2011-12-27 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) ლუარა, დიდი საბჭოთა ენციკლოპედია
ერთ პირთან მოლაპარაკება

ერთ პირთან მოლაპარაკება (ეპმ) — სახელმწიფო შესყიდვის ერთ-ერთი საშუალებაა საქონლის, მომსახურებისა და სამუშაოს. ერთ პირთან მოლაპარაკების საშუალებით შესყიდვა შესაძლებელია გამოყენებულ იქნეს იმ საქონლის ან მომსახურების შესყიდვისათვის, რომლის სავარაუდო ღირებულება არ აღემატება 50.000 ლარს, აგრეთვე იმ სამუშაოს შესყიდვისათვის, რომლის სავარაუდო ღირებულება არ ღემატება 100.000 ლარს. არის კიდევ სხვა ძირითადი პირობები, რომელთა დროსაც ხორციელდება ერთ პირთან მოლაპარაკებით შესყიდვა.
ესტუარი

ესტუარი (ლათ. aestuarium — ზღვის მოქცევით წალეკილი ნაპირი) — მდინარის ერთტოტიანი ძაბრისებურად გაფართოებული შესართავი. წარმოიქმნება მაშინ, როდესაც მდინარის მოტანილი მყარი მასალა შესართავთან კი არ ილექება, არამედ ზღვის დინებას ან მიმოქცევას ზღვაში შეაქვს. შესართავი ესტუარის სახით გააჩნია მდინარეებს: გარონას, ლუარას, გვადალკვივირს, ტახოს, გვადიანას, დუეროს, ელბას, ტემზას, შენონს, სევერნს, სომას, ემსის (ევროპა); ანაბარს, პიასინას, ხატანგას, ნარბადას, იანძის (აზია); კონგოს, გამბიას (აფრიკა); კოლუმბიას, ჯეიმზს, წმინდა ლავრენტის მდინარეს (ჩრდილოეთი ამერიკა); პარანას, ესეკიბოს (სამხრეთი ამერიკა). მდინარეთა ესტუარი გვხვდება მსოფლიოს მრავალ ადგილას, განსაკუთრებით იქ, სადაც განვითარებულია ხმელეთის შეჭრილ-შემოჭრილი უბნები. ევროპაში უპირველეს ყოვლისა აღსანიშნავია მდინარე გარონას (შენაკად დორდონთან ერთად) ესტუარი, რომელიც ცნობილია ჟირონდის სახელწოდებით. მისი სიგრძე 75 კმ-ია, სიგანე კი (ქვემოთში) 10-15 კმ. მნიშვნელოვანია ასევე მდინარე ემსის ესტუარი (სიგრძე 20 კმ). ესტუართან ზღვა ძალიან ღრმაა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 240.
აა (მდინარე)

აა (ფრანგ. Aa) — მდინარე საფრანგეთში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში. სათავეს იღებს სოფელ ბურტთან ახლოს და ჩაედინება ჩრდილოეთის ზღვაში. მდინარე სათავეს იღებს პა-დე-კალეს დეპარტამენტის ბურტის მუნიციპალიტეტში, ლა-მანშის სანაპიროდან 25 კმ. აღმოსავლეთით, ზღვის დონიდან 120 მ. სიმაღლეზე. მდინარის გასწვრივ განლაგებულია შემდეგი დასახლებული პუნქტები: Arques, Blendecques, Esquerdes, Fauquembergues, Grand-Fort-Philippe, Gravelines, Lumbres, Saint-Omer, Watten, Wizernes. მდინარე მნიშვნელოვნად დაბინძურებულია მის წყლებში სამრეწველო ნარჩენების ჩადინების შედეგად. La Vallée de l'Aa dans le pays de l'Artois ↑ Bayer, Patricia, ed. (2000). „A“. Encyclopedia Americana. I A-Anjou (First ed.). Danbury, CT: Grolier Incorporated. p. 1. ISBN 0-7172-0133-3. ↑ Edwards-May, David (2010). Inland Waterways of France (8th edition). St Ives, UK: Imray, გვ. 26. ISBN 9781846230141.  ↑ карта Север Франции // Атлас мира / сост. и подгот. к печати ПКО «Картография» в 1982 г. ; отв. ред. С. И. Сергеева, В. М. Антонов. — Испр. в 1991 г. — М. : Госгеодезия СССР, 1991. — С. 97. ↑ Франция: Справочная карта / сост. и подгот. к печати ПКО «Картография» в 1986 г.; ст. ред. Л. Н. Колосова. — Испр. в 1987 г. — 6-е изд. — 1:1 750 000, 17,5 км в 1 см. — М.: ГУГК, 1988. ↑ Dubois, Claude, ed. (1960). "Aa" [Aa]. Grand Larousse Encyclopédique (in French). I: A-Baue (First ed.). Paris, France: Librairie Larousse. p. 3.
ადური

ადური (ფრანგ. Adour, ოქსიტ. Ador, ბასკ. Aturri) — მდინარე საფრანგეთის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. მიედინება ზემო პირენეების, ატლანტური პირენეების, ლანდის და ჟერის დეპარტამენტების ტერიტორიებზე. მდინარე სანაოსნოა ქალაქ სენ-სევერამდე, მაგრამ თავისი სატრანსპორტო არტერიის დანიშნულება დაკარგა. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ადური“ ვიკისაწყობში. Commission Européenne—Natura 2000: Cartographie du Barthes de l'Adour (ფრანგული)
სათევზიის მღვიმე

სათევზიის მღვიმე — კარსტული მღვიმე საქართველოში, ხონის მუნიციპალიტეტში, სოფელ გელავერის მიდამოებში. გამომუშავებულია ქვედაცარცულ კირქვებში. მღვიმის ჯამური სიგრძე დაახლოებით 300 მ-ია. სათევზიის მღვიმე მდიდარია სტალაქტიტებით, სტალაგმიტებითა და ფარდებით. ფსკერი მოფენილია ლოდნარით. წყალდიდობის დროს მღვიმიდან მძლავრი ნაკადი გამოედინება. ტინტილოზოვი ზ, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 658.
ნინოწმინდა (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი ნინოწმინდა შეიძლება აღნიშნავდეს: ნინოწმინდა — ქალაქი ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტში ნინოწმინდა — სოფელი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში ნინოწმინდა — ტაძარი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში
აგუ

აგუ (ფრანგ. Agout, ოქსიტ. Agot) — მდინარე საფრანგეთის სამხრეთში. მდინარის სათავე მდებარეობს ცენტრალური მასივის სამხრეთში, შემდეგ მიედინება ეროსა და ტარნის დეპარტამენტების ტერიტორიებზე და ერთვის მდინარე ტარნს მარცხნიდან.
ქორიძეები

ქორიძეები — გურული წარმოშობის ქართული გვარი. საქართველოში ცხოვრობს 2248 ქორიძე. გადმოცემის მიხედვით ქორიძეები უხსოვარი დროიდან დასახლებულან სოფელ გამოჩინებულში, საჯავახოს მხარეში. ქორიძეებმა ააგეს პატარა ეკლესია წმინდა გიორგის სახელობისა, რომელიც 1519 წლით თარიღდება. მღდვლებად და დიაკვნებად თვითონ დადგნენ და ეს თანამდებობა მემკვიდრეობით გადადიოდა მამიდან შვილზე, მრევლი კი მახლობელი სოფლები ჰყავდათ. ქორიძეებს სმოსახლო და საყანე ადგილები ნაკლებად ჰქონდათ,სიმინდიც აკლდათ და ლობიო-ღომიც. ნადირიც წინათ ბევრი იყო, მაგრამ თანდათან შემცირდა, ადამიანი კი გამრავლდა. იმ დროს ბატონი და მფლობელი ის ხდებოდა, ვისაც ძალა ჰქონდა, იარაღიც და საფარიც. რაც დააკლდებოდა და სხვაგან ეგულებოდა, იარაღით იძენდა, ართმევდა. ამ "წართმევიას" ფერხულში არც ქორიძეები ჩამორჩა. ასე, რომ წირვა-ლოცვის დროს რომელიმე ქორიძეს ხელში ჯვარი ან საცეცხლური ეჭირა "წართმევიას"დროს ხმალი. გამოჩინებულის ქვემო კალთების და ახლომახლო ბარის სოფლები-საჯავახო, ორპირი, საკალოიანო, სამტრედე (ახლანდელი სამტრედია) ყოველთვის დაცემის ქვეშ იყვნენ, რადგანაც სათესი მიწაც და მოსავალიც საკმაო ჰქონდათ. ამიტომ ეს სოფლები გამოჩინებულის ტყეს ქორების ბუდეს, ხოლო შიგ მცხოვრებლებს – ქორებს უწოდებდნენ. ბოლოს და ბოლოს გამოჩინებულის ფერდობებზე მდებარე მოსახლეობა ქორიძეებს შეუთანხმადა; მოსავლის აღების დროს მუდმივათ ეძლიათ სიმინდი, ლობიო, ღომი, ღვინო, ხოლო ქორებს "წართმევიაზე" ხელი აეღოთ. ეს იყო ძლიერის უფლებიდან გამომდინარე თავისებური ხარკი, რომელიც შემდეგ საადათო სამართალად გადაიქცა. ეს ხარკი ეკლესიაში სამღვრთო შესაწირავის სახით მიდიოდა. ახლა საჯავახომ, ორპირმა, საკალოიანომ და სხვა სოფლებმა გამოჩინებულის ხალხი ქორიძეებათ მონათლა, ხოლო ზემო ფერდობების, ქორების მიერ დამორჩილებულ მცხოვრებლებს – ქორიძეების "კაცებს", და არა ძეებს უწოდებდნენ, თითქოს ისინი მწვერვალის ყმები იყვნენ. ი. მაისურაძე, ქართული გვარ-სახელები, თბ. 1990 გვ.175 ქართული გვარები. ქორიძეები დაარქივებული 2021-01-21 საიტზე Wayback Machine. ↑ საინტერესო სტატისტიკა[მკვდარი ბმული] — სახელმწიფო სერვისების განვითარების სააგენტო
კატანა

კატანა (刀, かたな) — იაპონური ხმალი, დამახასიათებელი მოხრილი ცალმხრივი პირით და წრიული ან კვადრატული მცველით. გრძელი ორ ხელიანი ვადით. ის ტაჩიზე გვიან წარმოიშვა და ფეოდალურ იაპონიაში ძირითადად სამურაები იყენებდნენ. მურომაჩის პერიოდიდან ბევრი ძველი დიდი ტაჩი დაამოკლეს და კატანად გადააკეთეს. რიგითი მოქალაქისთვის კატანა ჩვეულებრივ მიუწვდომელი იყო თავისი სიძვირის გამო. კატანა ითვლება ცივი იარაღის წარმოების ხელოვნების პიკად. კატანის დამზადება რთული ტექნოლოგური პროცესია. იგი იჭედება სხვადასხვა სიმტკიცის ფოლადის ნაჭრებისაგან, რაც იწვევს მის საოცარ ელასტიურობას და ამავე დროს სიმტკიცეს. კატანის ტარების უფლება მხოლოდ პრივილეგირებულ პირებს ჰქონდათ (სიოგუნები, სამურაები), სწორედ ამის გამო უბრალო ხალხს არ შეეძლო თავი დაეცვა შეიარაღებული სამურაისაგან (რაც ხშირი იყო). შემდგომში წარმოიშვა სხვადასხვა საბრძოლო სკოლები. იაპონური ხმლები Perrin, Noel (1980). Giving Up the Gun: Japan's Reversion to the Sword, 1543–1879. Boston: David R. Godine, გვ. 140. ISBN 978-0-87773-184-9.  Robinson, H. Russell (1969). Japanese Arms and Armor. New York: Crown Publishers Inc..  Sinclaire, Clive (2001). Samurai: The Weapons and Spirit of the Japanese Warrior.  ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კატანა Nihonto message board forum Richard Stein's Japanese sword guide ↑ 日本刀鑑賞のポイント「日本刀の姿」 Nagoya Touken Museum Touken World
ტყაშმაფა

ტყაშმაფა ანუ ტყის მბრძანებელი (მეგრ. ტყაშმაფა, ტყაში-მაფა) — ქართულ მითოლოგიაში ტყის მეფე-ქალი, გარეულ ცხოველთა მბრძანებელი. მომხიბლავი და მაცდური, დალივით ვნებიანი. ხალხური წარმოდგენებით ტყაშმაფა ოქროსთმიანი (ზოგჯერ შავთმიანი) მშვენიერი ქალია, რომელიც ტყეში ცხოვრობს. მასზეა დამოკიდებული მონადირის იღბალი. ტყაშმაფა მონადირესთან საიდუმლო სასიყვარულო კავშირს ამყარებს; საიდუმლოს გაცემის შემთხვევაში იგი მის რჩეულს სიკვდილს მოუვლენს (ზოგჯერ ქვად აქცევს), ხოლო მის ოჯახს გააღატაკებს. ტყაშმაფას სიყვარულს ეძიებს ოჩოკოჩი, რომლის ძალადობის გამო ტყაში-მაფა კვდება (ან მონადირის ხელშეწყობით შველის თავს). ზოგი მკვლევარი ტყაშმაფას დალისთან და უსახელო „ტყის ქალის“ სახელთან აკავშირებს, რომელიც საქართველოს სხვადასხვა რაიონებში გავრცელებულ გადმოცემებსა და რიტუალურ სიმღერებში გვხვდება. პოპულარული აღწერით, ტყაშმაფას გრძელი თეთრი თმები აქვს, რომელიც შიშველ ტანს უფარავს და კოჭებამდე წვდება. როდესაც ტყაშმაფა იცინის რძესავით თეთრი კბილები უჩანს. ტყაშმაფა ტყეში ცხოვრობს და ღამეულ მგზავრებს თუ შეხვდება და გამოელაპარაკება. ტყაშმაფას პასუხი არ უნდა გასცე ხელებით უნდა ელაპარაკო, თორემ ჭკუაზე შეგშლის. კიკნაძე ზ., ქართული მითოლოგია, თბილისი: ბაკმი, 2007. — გვ. 185-187, ISBN 978-99940-27-10-1. გელოვანი ა., მითოლოგიური ლექსიკონი — გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“, თბ., 1983. ჯავახიშვილი ივ., თხზულებანი თოთხმეტ ტომად, ტ. 1, თბილისი, 1979 ცანავა ა., ქართული ზეპირსიტყვიერების საკითხები, თბილისი, 1970; ვირსალაძე ე., ქართული სამონადირო ეპოსი, თბილისი, 1964; სახოკია თ.., ეთნოგრაფიული ნაწერები, თბ., 1956; მაკალათია ს., სამეგრელოს ისტორია და ეთნოგრაფია, თბილისი, 1941; ↑ აკაკი გელოვანი, მითოლოგიური ლექსიკონი, გვ. 205
ოლიმპიკი მარსელი (საფეხბურთო კლუბი)

საფეხბურთო კლუბი მარსელი (ფრანგ. Olympique de Marseille) — საფრანგეთის საფეხბურთო კლუბი ქალაქ მარსელიდან, დაარსდა 1899 წელს. გამოდის საფრანგეთის უმაღლეს საფეხბურთო ჩემპიონატში. საფრანგეთის ჩემპიონატი: ჩემპიონი (9): 1936/37, 1947/48, 1970/71, 1971/72, 1988/89, 1989/90, 1990/91, 1991/92, 1992/1993 (ტიტული ჩამოერთვა), 2009/2010 ვიცე-ჩემპიონი (9): 1937/38, 1938/39, 1969/70, 1974/75, 1986/87, 1993/94, 1998/99, 2006/07, 2008/09 საფრანგეთის ჩემპიონატი (მეორე ლიგა): ჩემპიონი (1): 1995 ვიცე-ჩემპიონი (3): 1966, 1984, 1996 საფრანგეთის თასი: მფლობელი (10): 1924, 1926, 1927, 1935, 1938, 1943, 1969, 1972, 1976, 1989 ფინალისტი (8): 1934, 1940, 1954, 1986, 1987, 1991, 2006, 2007 საფრანგეთის სუპერთასი: მფლობელი (1): 1971 მონაწილე (2): 1969, 1972 უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგა: გამარჯვებული (1): 1992-93 ფინალისტი (1): 1990-91 უეფა-ს თასი: ფინალისტი (2): 1998-99, 2003-04 ინტერტოტოს თასი: მფლობელი (2): 2005, 2006 ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ოლიმპიკი მარსელი (საფეხბურთო კლუბი) OM.net ოფიციალური საიტი ოლიმპიკი მარსელი Twitter-ზე საფრანგეთის ლიგის ოფიციალურ ვებგვერდზე (ფრანგული) (ინგლისური) უეფა-ს ოფიციალურ ვებგვერდზე (ინგლისური)
ცელნამგალა ვეშაპი

ცელნამგალა ვეშაპი (ლათ. Orcinus orca) — წყლის ძუძუმწოვარი ცხოველი დელფინისებრთა ოჯახისა. გავრცელებულია მსოფლიოს ყველა ოკეანეში, დაწყებული ცივი არქტიკული და ანტარქტიკული რაიონებიდან დამთავრებული ტროპიკული ზღვებით. ზღვის ბინადართა შორის ერთ-ერთ ყველაზე უფრო აგრესიულ ცხოველად ითვლება. კონტრასტულად მოშავო-მოთეთრო ფერისაა. ნიშანდობლივია სქესობრივი დიმორფიზმი. აქვთ 13 სმ-მდე სიგრძის მასიური კბილები, მოკლე თავი, მობრტყელებულია ზემოთკენ. მამრის სხეულის სიგრძეა 9-10 მ, წონა 7,5 ტ; მდედრისა, შესაბამისად — 7 მ, 4 ტ. ადამიანის მიმართ განსაკუთრებულ აგრესიას არ ამჟღავნებს. ცელნამგალა ვეშაპი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური) ↑ ცელნამგალა ვეშაპი - ბიოლოგიური და სამედიცინო ტერმინები
ენი (მდინარე)

ენი (ფრანგ. Ain) — მდინარე საფრანგეთის აღმოსავლეთ ნაწილში. ენი არის მდინარე რონის მარჯვენა შენაკადებიდან ერთ-ერთი. ენი სათავეს იღებს 700 მეტრის სიმაღლეზე, იურის მთების სამხრეთ ნაწილში და ერთვის რონას ლიონიდან 40 კმ-ში.
ენა (მდინარე)

ენა (ფრანგ. Aisne) – მდინარე საფრანგეთში, უაზის მარცხენა შენაკადი. მდინარის სათავე მდებარეობს არგონის ტყეში საფრანგეთის ჩრდილო-აღმოსავლეთით სენტ-მენეუსთან. მთელი თავისი განფენილობის მანძილზე ენა კვეთს მიოზის, მარნის, არდენის, ენისა და უაზას დეპარტამენტებს და ერთვის მდინარე უაზას.
ბათუმის გერბი

ბათუმის გერბი — ბათუმის თვითმმართველი ქალაქის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასთან ერთად. მიღებულია ქალაქ ბათუმის საკრებულოს მიერ. გერბის ფარის ლაჟვარდოვან ველს კვეთს ვერცხლის სამი ყაბიწი (მარცხნიდან მარჯვნივ). გერბის ფარის ცენტრში მოთავსებულია მცირე ფარი, რომელიც გადაკვეთილია ტალღისებურ ორ ნაწილად. ფარის პირველ ნაწილში მეწამულ ველზე გამოსახულია სამი ოქროს მონეტა (ბეზანტი). მეორე ნაწილი წარმოადგენს ვერცხლის ველს. გერბის ფარის ზემოთ მოთავსებულია საქალაქო ოქროს გვირგვინი — სამკოშკიანი ქონგურებიანი გალავანი ნახევრად ღია ჭიშკრით. გერბის ფარს უკან ჯვარედინად მოთავსებულია ორი ოქროს ღუზა. გერბის ფარს გვერდებზე და ქვევით შემოყვება ვერცხლ-ლაჟვარდოვანი ბაფთა, რომლის ვერცხლის ველზე შავით ჩაწერილია დევიზი — „ბათუმი“. ბათუმის მუნიციპალიტეტის გერბი და დროშა[მკვდარი ბმული]