laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ვებ-ფერები

ვებ-ფერებს იყენებენ ვებგვერდების დიზაინისთვის. არსებობს ინტერნეტში ფერთა წარმოდგენის რამდენიმე საშუალება: ამ სახით #123ABC. ექვს-თექვსმეტედ ციფრთა სახით წარმოდგენა, რომელშიც თითოეული წყვილი პასუხობს საკუთარ ფერს, 12 — წითელი, 3А — მწვანე, ВС — ლურჯი. შესაძლებელია ასევე ფერთა წარმოდგენა მოკლე სახით #ABC, რომელსაც ინტერპრეტაცია გაუკეთდება როგორც #AABBCC კოდს. წარმოდგენა ძირითადი სიყვებით (ინგლ.), მაგ. green, red black. ბრაუზერის მიერ ფერის სახელის ამოცნობისთვის მხოლოდ ძირითადი (დაახ. 16) ფერის გამოყენება შეიძლება. წარმოდგენა rgb(*,*,*) სახით, სადაც «*» — ციფრებით 0-დან 255-მდე, რომელიც აღნიშნავს შესაბამისი ფერის რაოდენობას (წითელი, მწვანე, ლურჯი) მიღებულ ნაზავში. HTML 4.01 სპეციფიკაცია განსაზღვრავს 16 ფერთა სახელს, როგორც ქვემოთაა მითითებული (ცხრილი ანბანურადაა): ეს 16 ასევე მონიშნულია როგორც sRGB და ჩართულია HTML 3.0 სპეციფიკაციაში, ვინაიდან "ეს ფერები თავდაპირველად აირჩა როგორც სტანდარტული 16 ფერი რომელსაც უინდოუს VGA პალეტი უჭერს მხარს." ასევე უნდა აღინიშნოს, რომ ყველა ფერის კოდი დაწყებული #000000 - #FFFFFF-მდე (16,777,216 ფერი) ფუნქციონირებს. ვებ-ფერების სრული სია HTML RGB HEX Color Spectrum Chart დაარქივებული 2006-11-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ HTML 4.01 Specification section 6.5 "Colors" ↑ HTML 3.2 Specification "The BODY element"
კირენა

კირენა (ბერძ. Κυρήνη) — ანტიკური ბერძნული კოლონია თანამედროვე ლიბიის ტერიტორიაზე, ქალაქ შაჰატის ადგილას. იგი წარმოადგენდა რეგიონის ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს ბერძნულ ქალაქს სულ არსებული ხუთი ქალაქიდან. მისგან მომდინარეობს აღმოსავლეთ ლიბიის კლასიკური სახელწოდება კირენაიკა, რომელიც მას დღემდე შემორჩა. კირენა მდებარეობდა წყლით უზრუნველყოფილ ხეობაში, ჯებელ-ახდარის პლატოზე. ქალაქმა სახელი მიიღო ნაკადულ კირესგან, რომელსაც ბერძნები აპოლონს უძღვნიდნენ. კირენა იყო კირენაიკის რეგიონის ცენტრი, ამავე დროს სახელგანთქმული ფილოსიფიის სკოლით, რომელიც ძვ. წ. III საუკუნეშე სოკრატეს მოსწავლემ, არისტიპმა დააარსა. ზედმეტსახელად ქალაქს „აფრიკის ათენს" უწოდებდნენ. კირენა ძვ. წ. 630 წელს, როგორც დასახლება დააარსეს ბერძენმა კოლონისტებმა კუნძულ თჰერადან (თანამედროვე სანტორინი). მისი დაარსების დეტალები აღწერილი აქვს ჰეროდოტეს, თავის ისტორიის IV წიგნში. ის სწრაფად გახდა ანტიკური ლიბიის მთავარი ქალაქი და დაამყარა სავაჭრო ურთიერთობები ბერძნულ ქალაქებთან. განვითარების მწვერვალს ძვ. წ. V საუკუნეში მიაღწია, როდესაც მას საკუთარი მეფე ჰყავდა. ძვ. წ. 460 წელს ის რესპუბლიკა ხდება. ძვ. წ. 413 წელს, პელოპონესის ომების მიმდინარეობისას, კირენამ სპარტელებს ორი ტრირემა (ნავი) და საზღვაო პილოტი მიაწოდა. ალექსანდრე მაკედონელის სიკვდილის შემდეგ (ძვ. წ. 323), კირენის რესპუბლიკა პტოლემეების დინასტიას დაემორჩილა. ძვ. წ. 96 წელს კი ის რომის იმპერიის ტერიტორია გახდა, რომელიც ძვ. წ. 74 წელს ფორმალურად რომის ერთ-ერთ პროვინციად გაფორმდა. 1982 წლიდან, კირენას ნაქალაქარი შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ლიბიაში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია არაბულ ქვეყნებში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აფრიკაში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კირენა Cyrene project summary at Global Heritage Fund დაარქივებული 2010-12-09 საიტზე Wayback Machine. Explore Cyrene with Google Earth on Global Heritage Network დაარქივებული 2011-08-17 საიტზე Wayback Machine. Cyrene and the Cyrenaica დაარქივებული 2008-12-31 საიტზე Wayback Machine. University of Pennsylvania Museum excavations at Cyrene ↑ Temehu (Cyrene) ↑ Global Treasures: Cyrene ↑ Shahhat or (Cyrene) City by NestBird.info[მკვდარი ბმული] ↑ للغة العربية اضغط هنا http://cyreen630.maktoobblog.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-12-23. ციტირების თარიღი: 2011-06-29. ↑ Thucydides, The Peloponnesian War (The Landmark Thucydides edition, Robt. B. Strassler, editor), Touchstone, New York, 1998, sec.7.50
საბრათა

საბრათა (არაბ. صبراتة‎) — ანტიკური ქალაქი თანამედროვე ლიბიის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, აზ-ზავიის მუნიციპალიტეტში. ერთ დროს წარმოადგენდა ტრიპოლისის „სამი ქალაქიდან" ყველაზე დასავლეთით მდებარეს. განფენილია ხმელთაშუა ზღვის სანაპიროზე, ტრიპოლიდან 65 კმ-ით დასავლეთით. 1982 წელს, მისი ჩვენამდე მოღწეული არქეოლოგიური არეალი იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შეიტანა. საბრათის ნავსადგური სავარაუდოდ ძვ. წ. 500 წელს დაარსდა, როგორც ფინიკიელთა სავაჭრო პოსტი, რომელიც აფრიკის შიგა რეგიონებიდან გამომავალ პროდუქტების გადაზიდვას ემსახურებოდა. ფინიკიელებმა მას ბერბერული სახელი 'Sbrt'n' უწოდეს, რაც სავარაუდოს ხდის, რომ მათ მოსვლამდე და ახალი ქალაქის აშენებამდე, მის ადგილას ადგილობრივთა ქალაქო მდებარეობდა. საბრათა გახდა მოკლე ისტორიის მქონე ნუმიდიური მასინისას სამეფოს ნაწილი, სანამ ის ახ. წ. II-III საუკუნეებში რომის შემადგენლობაში შევიდოდა და ხელახლა აშენდებოდა. საბრათის სიახლოვეს მდებარე ქალაქ ლეპტის-მაგნაში დაიბადა იმპერატორი სეპტიმიუს სევერუსი, რომლის მმართველობისასაც, საბრათამ თავის მონუმენტურ პიკს მიაღწია. ქალაქი მძიმედ დაზიანდა IV საუკუნის მიწისძვრებისას, განსაკუთრებით 365 წელს. მოკრძალებული მასშტაბებით ის ბიზანტიელი მმართველების დროს აღდგა. არაბების მიერ მაღრიბის დაპყრობის 100 წლიან პერიოდში, სავაჭრო ნავსადგურებმა საბაფრადან სხვა ადგილებში გადაინაცვლა, რის შემდეგაც ის სოფლად იქცა. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ლიბიაში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია არაბულ ქვეყნებში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აფრიკაში UNESCO archaeological site of Sabratha Complete photo coverage of the archeological site "Sabratah, Libya" Sabratha, image from the BSR Library and Archive digital collections. Ward-Perkins photographic collection დაარქივებული 2011-07-22 საიტზე Wayback Machine. ↑ Septimus Severus page 2 ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: საბრათა
No Love

No Love — ემინემის სიმღერა ალბომიდან Recovery. იგი გამოიცა ალბომის მესამე სინგლის სახით, 2010 წლის 5 ოქტომბერს. სიმღერაში გამოყენებულია Haddaway-ს ცნობილი ჰიტ-სინგლის What Is Love ნაწყვეტი. ინფორმაცია საიტზე Discogs
ღადამესი

ღადამესი (არაბ. غدامس‎) — ოაზისის ქალაქი დასავლეთ ლიბიაში. მდებარეობს ტრიპოლიდან 549 კმ-ით სამხრეთ-დასავლეთით, ალჟირისა და ტუნისის საზღვართან. ოაზისის მოსახლეობა 7 000 ადამიანია და მას ძირითადად ბერბერები შეადგენენ. ქალაქის ძველი ნაწილი, რომელიც კედლითაა გარშემორტყმული, 1986 წლიდან შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში. ღადამესის შესახებ პირველი ჩანაწერები რომაული ეპოქით თარიღდება, როდესაც ეს დასახლება კიდამუსის სახელით იყო ცნობილი. ძვ. წ. I საუკუნეში, იმპერატორ ავგუსტუსის მმართველობისას, კიდამუსი რომაელმა პროკონსულმა ლუციუს კორნელიუს ბალბუსმა დაიპყრო. იმპერატორ სეპტიმიუს სევერუსის დროს აქ დროებითი გარნიზონი შეიქმნა და დაახლოებით 202 წელს წელს ქალაქს სავარაუდოდ იმპერატორი ეწვია. III საუკუნის რომის კრიზისის დროს, იმპერიამ ამ არეალიდან უკან დაიხია. VI საუკუნეში, ბიზანტიელი მისიონერების წყალობით, ქალაქის მოსახლეობა ქრისტიანობაზე მოექცა და შეიქმნა საეპისკოპოსო. VII საუკუნეში ქალაქი არაბებმა დაიპყრეს და მოსახლეობა სწრაფად გადაიყვანეს ისლამზე. ამის შემდეგ, ღადამესი მნიშვნელოვან როლს თამაშობდა და წარმოადგენდა ტრანს-საჰარული სავაჭრო გზის ბაზას XIX საუკუნემდე. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ლიბიაში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია არაბულ ქვეყნებში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აფრიკაში "Ghadamis, Libya", Falling Rain Genomics, Inc. ღადამესის მედინას ფოტოები ↑ Ghadames (Ghudamis), Cydamus: the Pearl of The Libyan Sahara: ↑ Birley, Anthony R. Septimius Severus: The African Emperor. London: Routledge. (2000) [1971]. pg 147.
ტადრარტ-აკაკუსი

ტადრარტ-აკაკუსი (არაბ. أكاكوس‎تدرارت) — მთაგრეხილი დასავლეთ ლიბიის ტერიტორიაზე, საჰარის უდაბნოში. მდებარეობს ლიბიის ქალაქი ღათის აღმოსავლეთით და გადაჭიმულია ჩრდილოეთის მიმართულებით, ალჟირის საზღვრიდან დაახლოებით 100 კმ-ში. ტადრარტი ადგილობრივების ენაზე „მთას“ ნიშნავს. ეს ტერიტორია საკმადო მდიდარია პრეისტორიული კლდის მხატვრობით. ტადრარტ-აკაკუსის მთებს ლანდშაფტის ფართო ცვალებდაობა ახასიათებს, დაწყებული სხვადასხვა ფერის ქვიშაქვის თაღებით, ხეობებით, იზოლირებული კლდეებით და დამთავრებული ღრმა ხეობებით (უადი). მიუხედავად იმისა, რომ ეს ნაწილი ერთ-ერთი ყველაზე მშრალია საჰარაში, მაინც შეინიშნება მცენარეულობა, მაგალითად სამედიცინო Calotropis procera. მთებში ასევე არსებობს რამდენიმე წყარო და ჭა. არეალი ცნობილია თავის კლდის მხატვრობით და ორნამენტებით, რომელთა მნიშვნელობის გამოც ის 1985 წლიდან შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში. ნახატები თარიღდება ძვ. წ. 12 000 - ახ. წ. 100 წლებით და ირეკლავე რეგიონის კულტურულ და ბუნებრივ ცვალებადობებს. ნახატებსა და ორნამენტებზე გამოსახულია ცხოველები, მათ შორის ჟირაფები, სპილოები, სირაქლემები და აქლემები, აგრეთვე ადამიანები და ცხენები. კაცები გამოსახულნი არიან სხვადასხვა ყოველდღიური საქმიანობის პროცესში, მაგალითად მუსიკის დაკვრისას ან ცეკვისას. ბოლო დროს, მიწისქვეშ ნავთობსაძიებო სამუშაოებმა კლდის მხატვრობა საფრთხეში ჩააგდო. ნავთობდეპოზიტების ადგილმდებარეობის დასადგენად, მიწისქვეშ გზავნიან სეისმურ ბიძგებს, რაც ტადრარტ-აკაკუსის მთებამდეც აღწევს და უნიკალურ ხელოვნების ნიმუშებს მნიშვნელოვან ზიანს აყენებს. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ლიბიაში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია არაბულ ქვეყნებში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აფრიკაში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ტადრარტ-აკაკუსი UNESCO Fact Sheet Italian-Libyan Archaeological Mission in the Acacus and Messak დაარქივებული 2006-10-07 საიტზე Wayback Machine. Natural Arches of the Akakus Plateau ↑ Kjeilen, Tore (2009) "Acacus Mountains: Total wilderness" დაარქივებული 2010-03-23 საიტზე Wayback Machine. LookLex Ltd. ↑ UNESCO Fact Sheet ↑ EWP. Jebel Acacus Map and Guide [map], 1st edition, 1:100,000, inset 1:400,000. Tourist and cave art information.. Cartography by EWP. (2006) ISBN 0906227-933. ↑ Acacus Rock Art Photo Gallery ↑ Bohannon, John (February 10, 2005). „In the Valley of Life, Oil is Death to the Art of a Lost Civilization“. The Guardian.
პედიმენტი

პედიმენტი (ინგლ. pediment — საფუძველი; < ლათ. pes, ნათ. ბრ. pedis — ფეხი, მთისძირი) — მთისპირა სუსტად დახრილი დენუდაციური ვაკე, რომელიც გამომუშავებულია მკვიდრ ქანებში და დაფარულია ფხვიერი ნალექების თხელი ფენით. პედიმენტი წარმოიქმნება უმთავრესად არიდული და ნახევრად არიდული ჰავის პირობებში წარეცხვის შედეგად ციცაბო ფერდობების პარალელული უკანდახევის დროს. იგი სუსტად არის დახრილი, ნაგებია მკვიდრი ქანებით, რომლებიც ზედაპირზე დაფარულია სუსტი სიმძლავრის მქონე ფხვიერი ფენების დანალექებით. დამახასიათებელია მთიან-ფიქლოვანი რელიეფისათვის. წარმოადგენს პოლიგენეტური ტიპის მთისპირა დახრილ ვაკეს, რომელსაც ხშირად საფეხურებისებრი პროფილი გააჩნია. პედიმენტის წარმოქმნისა და შემდგომ განვითარებას პედიმენტაცია ეწოდება. 1877 წელს ამერიკელი გეოლოგი გროვ კარლ ჯილბერტი დაკვირვებებს ატარებდა პედიმენტებზე ჰენრის მთებში (აშშ, იუტა). მან ისინი აღწერა როგორც ბორცვიან-დახრილი ვაკეები. შემდგომში ფერდობთა ფორმირებათა და მოსწორების ზედაპირთა წარმოქმნამ განაპირობა პედიმენტთან დაკავშირებით სხვადასხვა შეხედულებების წარმოშობა. ამ მიმართულებით მნიშვნელოვანი კვლევები ეკუთვნით ალბრეხტ პენკს, ვალტერ პენკს, უილიამ მორის დეივისს, ლესტერ ჩარლზ კინგს. პედიმენტი წარმოქმნის შესახებ სხვადასხვა შეხედულებები არსებობს. ზოგს მიაჩნია, რომ პედიმენტი მშრალი კლიმატის პირობებში ინტენსიური გამოფიტვის შედეგია, ზოგი კი მის წარმოქმნას მდინარეთა გვერდით ეროზიას უკავშირებს (რომლებიც მთებიდან ჩამოედინებიან); ზოგსაც კი მიაჩნია, რომ პედიმენტი აზიდული ვაკეა, რომელიც ზედაპირზე მოკლებულია ფხვიერ დანალექებს. პენეპლენი პედიმენტი — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული) პედიმენტი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური) ↑ 1.0 1.1 Криштофович А.Н. (ред.) Геологический словарь. Москва., 1955 год. 446 стр. ↑ გეომორფოლოფიური ლექსიკონი, გამომცემლობა ნეკერი, თბილისი, 1996. ↑ Easterbrook, Don J. (1999) Surface Processes and Landforms, New Jersey, Prentice Hall
ევრობასკეტი 2011 ჯგუფი D

ჯგუფი D — ევრობასკეტი 2011-ის მეოთხე ჯგუფი, სადაც მატჩები გაიმართა 2011 წლის 31 აგვისტოდან - 5 სექტემბრის ჩათვლით. ჯგუფის ყველა თამაში ჩატარდა შვიტურიო არენაზე ქალაქ კლაიპედაში, ლიეტუვა. ჯგუფში წარმოდგენილნი იყვნენ ბულგარეთის, საქართველოს, რუსეთის, უკრაინის, ბელგიის და სლოვენიის ნაკრებები. სამი საუკეთესო ნაკრები გადავიდა მეორე რაუნდში. ცხრილები და ანგარიშები დაარქივებული 2011-01-05 საიტზე Wayback Machine.
მალავის ტბის ეროვნული პარკი

მალავის ტბის ეროვნული პარკი — ეროვნული პარკი მალავიში. მდებარეობს მალავის ტბის სამხრეთ კიდესთან. ის ერთადერთი პარკია ამ ქვეყანაში, რომელიც თევზებისა და წყლის სხვა ბინადართა დასაცავად შეიქმნა. ეროვნული პარკი ხმელეთის გარკვეულ ნაწილსაც მოიცავს, რომელსაც ძირითადად ტბაში მდებარე კუნძულები შეადგენს, სადაც გავრცელებულია ცხოველები, მაგალითად პავიანები, ასევე 800 წლოვანი ბაობაბის ხე, რომლის ქვეშაც როგორც ამბობენ დეივიდ ლივინგსტონი ქადაგებდა ხოლმე და ესაუბრებოდა სხვა მისიონერებს. პარკის ტერიტორიაზე ასევე მდებარეობს ხუთი ადრეული მისიონერის საფლავი. პარკში არსებული თევზის მრავალი ენდემური სახეობა მნიშვნელოვანია ევოლუციის შესწავლისას. 1984 წლიდან, პარკი შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აფრიკაში UNESCO Lake Malawi National Park WCMC Natural Site Data Sheet დაარქივებული 1997-07-10 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links
ჩონგონის კლდის მხატვრობა

ჩონგონის კლდის მხატვრობა — კლდის მხატვრობის არეალი მალავის ცენტრალურ რეგიონში, დეზას რაიონში მდებარე ჩონგონის მთებში, ზღვის დონიდან 2 224 მეტრზე. ტერიტორია დაფარულია ფართო ტყეებით, რაც ამ რეგიონისთვის ტიპურია. 2006 წლიდან შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში. ნახატები შესრულებულია მონადირე-შემგროვებელი ჩევას ხალხის მიერ, რომელიც ამ არეალში ზედა პალეოლითის პერიოდში ცხოვრობდა. სულ წარმოდგენილია 127 ნახატი, რომლებიც 126.4 კმ² ფართობზეა გაშლილი და წარმოადგენს ცენტრალური აფრიკის კლდის მხატვრობის ყველაზე ფართო კოლექციას. მათს უმრავლესობაზე გამოსახულკია ცხოველები. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აფრიკაში Chongoni Rock Art Area
ვალე-დე-მე

ვალე-დე-მეს ბუნების ნაკრძალი (ფრანგ. Vallée de Mai - მაისის ხეობა) — ბუნების პარკი და იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი სეიშელის კუნძულებზე, კუნძულ პრასლინზე. 1966 წელს ის ოფიციალურად გაფორმდა როგორც ბუნების ნაკრძალი. მოიცავს კარგად შემონახულ პალმის ტყეებს, რომელიც ძირითადად შედგება ენდემური სეიშელის პალმისა (კოკო-დე-მერი) და ასევე სხვა 5 ენდემური პამლის ჯიშისგან. სეიშელის პალმას დედამიწაზე არსებულ მცენარეთა შორის ყველაზე დიდი თესლი აქვს; მისი ფოთლების სიგანე 6 მეტრია, ხოლო სიგრძე 14 მ. პარკი უნიკალურია თავისი ველური ბუნებით, რომელიც მოიცავს ისეთ უიშვიათეს სახეობას, როგორიცაა სეიშელის შავი თუთიყუში, ძუძუმწოვრებს, კიბოსნაირებს, ლოკოკინებს და რეპტილიებს. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აფრიკაში UNESCO Site WCMC Site Data Sheet დაარქივებული 2007-02-08 საიტზე Wayback Machine. Vallée de Mai Nature Reserve article
Belphegor

Belphegor — ბლეკენდ დეზ მეტალ ჯგუფი ზალცბურგიდან, ავსტრია. 1991 წელს ჯგუფი ჩამოყალიბდა სახელით Betrayer, მაგრამ 1993 წელს მათ სახელი გადაირქვეს და ერთ–ერთი დემონის, ბელფეგორის სახელი დაირქვეს. The Last Supper (1995) Blutsabbath (1997) Necrodaemon Terrorsathan (2000) Lucifer Incestus (2003) Goatreich - Fleshcult (2005) Pestapokalypse VI (2006) Bondage Goat Zombie (2008) Walpurgis Rites - Hexenwahn (2009) Blood Magick Necromance (2011) Conjuring the Dead (2014) Totenritual (2017) The Devils (2022) Kruzifixion (როგორც Betrayer) (1991) Unborn Blood (როგორც Betrayer) (1991–1992) Bloodbath in Paradise (1993) Obscure and Deep (1994) Infernal Live Orgasm (2002) "Vomit Upon the Cross" (2001) "Lucifer Incestus" (2004) "Bleeding Salvation" (2005) "Belphegor - Hell's Ambassador" (2006) "Bluhtsturm Erotika" (2006) "Bondage Goat Zombie" (2008) "Der Geistertreiber" (2009) "Impaled Upon The Tongue of Sathan" (2011)
ალდაბრა

ალდაბრა (ინგლ. Aldabra, ფრანგ. Aldabra) — მსოფლიოს მეორე უდიდესი მარჯნის ატოლი, მდებარეობს ინდოეთის ოკეანეში, ალდაბრის კუნძულების ჯგუფში, წარმოადგენს სეიშელის კუნძულების კუთვნილებას. დაუსახლებელი და ექსტრემალურად იზოლირებული ალდაბრა ადამიანთაგან ფაქტობრივად ხელშეუხებელია. შესვლა ამ უნიკალურ ბუნებრივ ნაკრძალში მკაცრად კონტროლდება. მას გააჩნია განსხხვავებული, კუნძულის ფაუნა, რომელიც მოიცავს ალდაბრის გიგანტურ კუებს. 1982 წლიდან ატოლი შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში, როგორც ბუნების უნიკალური ძეგლი. სიდიდით მეორე ატოლია მსოფლიოში კირიბატიში არსებულ შობის კუნძულის (ანუ კირიტიმატი) შემდეგ. მისი ზომების: 34 კმ სიგრძეში და 14,5 კმ სიგანეში, სიმაღლე 8 მეტრამდე ზღვის დონიდან. ლაგუნის ფართობია — 224 კმ². ატოლი შედგება შემდეგი ძირითადი კუნძულებისაგან: Isla Sur (Grand Terre, 116,1 კმ²). Isla Media (Malabar, 26,8 კმ²). Isla Oeste (Picard, 9,4 კმ²). Polymnie (4,75 კმ²). ალდაბრა პირველად 1511 წელს პორტუგალიელმა მეზღვაურებმა მოინახულეს. ის ბევრად ადრე იყო ცნობილი არაბებისთვის, რომლებისგანაც მან თავის სახელი მიიღო. XVIII საუკუნის შუა წლებში, კუნძულთა ჯგუფი საფრანგეთის რეიუნიონის კოლონიის შემადგენლობაში შევიდა, საიდანაც გიგანტური კუების დასაჭერად ექსპედიციები ეწყობოდა. 1810 წელს, მავრიკი, რეიუნიონი, სეიშელები და სხვა კუნძულები დიდი ბრიტანეთის მფლობელობაში შევიდა. შემდგომში რეიუნიონი კვლავ საფრანგეთს დაუბრუნდა, ალდაბრა კი სეიშელის სხვა კუნძულებთან ერთად მავრიკის შემადგენლობაში დარჩა. კუნძულის წინა მოსახლეობას სეიშელელი ემიგრანტები წარმოადგენდნენ. დიდი ხნის განმავლობაში სეიშელის კუნძულებს მეკობრეები განაგებდნენ. XIX საუკუნეში აქ მეზღვაურები ჩერდებოდნენ და კუებზე თავდასხმებს ახორციელებდნენ, რომლებსაც ისინი საკვებად იყენებდნენ. 1842 წელს, ორი გემი იუწყებოდა, რომ მათ 1200 კუ დაიჭირეს. 1900 წლისთვის ისინი გაქრობის პირას მივიდნენ და ხშირად ეკიპაჟს ერთი კუს საპოვნელად სამი დღე სჭირდებოდა. 1965 წლიდან ატოლი ბრიტანეთის ინდოეთის ოკეანის ტერიტორიებს მიეკუთვნებოდა, 1976 წელს კი ახლად დამოუკიდებლობამოპოვებული სეიშელის კუნძულების შემადგენლობაში შევიდა. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აფრიკაში Aldabra at the Ministry of Environment, Seychelles დაარქივებული 2009-01-07 საიტზე Wayback Machine. Aldabra at the Seychelles Islands Foundation დაარქივებული 2006-08-22 საიტზე Wayback Machine. Aldabra Marine Programme Aldabra Atoll at the UNESCO World Heritage Site "Expedition Aldabra" დაარქივებული 2007-02-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ Carpin, Sarah,(1998) Seychelles, Odyssey Guides, p.162, The Guidebook Company Limited, Retrieved on June 22, 2008
ბანკ-დ’არგენის ეროვნული პარკი

ბანკ-დ’არგენის ეროვნული პარკი (ფრანგ. Parc National du Banc d'Arguin) — ეროვნული პარკი დასავლეთ აფრიკაში, მავრიტანიის დასავლეთ სანაპიროზე. 1989 წლიდან შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში. წარმოადგენს გადამფრენი ფრინველების გამრავლების უმთავრეს ადგილს. მათი სახეობათა ფართო სპექტრი მოიცავს ფლამინგოებს, ქვიშის სალამურას (Limicola falcinellus), ვარხვისებრებს და ა. შ. მათი გამრავლების ძირითადი არეალი ქვიშის სანაპირო და ოკეანეში მდებარე რამდენიმე კუნძულია. მიმდებარე წყლები თევზით ერთ-ერთი უმდიდრესია მთელს დასავლეთ აფრიკაში. ბანკ-დ'არგენის ეროვნული პარკი ბუნებრივი ნაკრძალია, რომელიც შეიქმნა ბუნებრივი რესურსებისა და თევზის სარეწების დაცვის მიზნით, რასაც დიდი წვლილი შექავს მავრიტანიის ეკონომიკაში, ისევე როგორც მეცნიერებაში. ამავე დროს, წარმოადგენს რეკრეაციის მნიშვნელოვან ზონას. ვრცელ, სანაპირო ვეთლენდებს ყოველწლიურად თავს აფარებს 2 მილიონამდე წინტალასებრი ჩრდილოეთ ევროპიდან, გრენლანდიიდან და ციმბირიდან. რეგიონის რბილი კლიმატი და ადამიანებისგან დაუსახლეობლობა პარკს ამ სახეობებისთვის მოსფლიოში უმნიშვნელოვანეს არეალად აქცევს. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აფრიკაში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბანკ-დ’არგენის ეროვნული პარკი Official website of Banc d'Arguin Park დაარქივებული 2011-01-03 საიტზე Wayback Machine. Banc d'Arguin National Park UNESCO Site Banc d' Arguin - Google image search results Google Earth - Banc d'Arguin National Park - Bookmark & Site Borders დაარქივებული 2019-07-13 საიტზე Wayback Machine. Arguin: A Portuguese fort in Mauritania დაარქივებული 2010-12-25 საიტზე Wayback Machine.
უადანი

უადანი (არაბ. وادان‎) — პატარა ქალაქი ჩრდილო-დასავლეთ მავრიტანიაში, არდარის პლატოზე, ქალაქ შინგეტის ჩრდილო-აღმოსავლეთით. 1147 წელს ის ერთ-ერთმა ბერბერულმა ტომმა დააარსა და სულ მალე გახდა მნიშვნელოვანი საქარავნო და სავაჭრო ცენტრი. 1487 წელს ქალაქში დაარსდა პორტუგალიელთა სავაჭრი პოსტიმაგრამ XVI საუკუნიდან უადანი დასუსტდა. ქალაქის ძველი ნაწილი ნანგრევებშია გახვეული და დღემდე თითქმის ხელშეუხებელია. თანამედროვე პატარა დასახლება მხოლოდ მისი ჭიშკრის გარეთ მდებარეობს. 1996 წლიდან ძველი ქალაქი იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა საიშია შესული. ქალაქიდან 20 კმ-ით ჩრდილო-აღმოსავლეთით მდებარეობს რიშატის სტრუქტურა — თვალშისაცემი წრიული გეოლოგიური ფორმაცია უდაბნოს შუაგულში. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აფრიკაში OUADANE: The old caravan centre World Heritage Listing Trip Advisor contributor review of OUADANE
Apt. (ალბომი)

APT — ჩილელი მომღერალ ნიკოლის მეხუთე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 2006 წლის 19 ივლისს. დისკი გამოსცა ლეიბლმა Chika Entertainment Inc. პორტუგალური ვერსია აკუსტიკური ვერსია Nicole: Apt. Discogs-ზე.
საბერძნეთის გერბი

საბერძნეთის გერბი — საბერძნეთის სახელმწიფო სიმბოლო, შედგება ორი ძირითადი ელემენტისგან — ჰერალდიკური ლურჯი ფარი თეთრი ჯვარით (დროშის ფრაგმენტი), ხოლო ფარის გარშემო — დაფნის გვირგვინი. ფარი ჯვრით სიმბოლოა სამხედრო დიდების და ამასთანავე საბერძნეთში მთავარი რელიგიის — მართლმადიდებლობის. დაფნის გვირგვინი საბერძნეთის უძველესი ისტორიის სიმბოლოა, ასეთი გვირგვინით აჯილდოებდნენ უძველესი ოლიმპიური თამაშების გამარჯვებულებს. საბერძნეთის რეგიონული მთავრობის ბეჭედი (1822–1828). გამოსახულია ქალღმერთი ათენა და ქალაქ ათენის სიმბოლო - ბუ. აბერძნეთის რესპუბლიკის ბეჭედი (1828–1832). გამოსახულია მითური ფრინველი ფენიქსი და წელი "1821" - საბერძნეთის დამოუკიდებლობის წელი. საბერძნეთის სამეფოს გერბი (1833–1862). საბერძნეთის სამეფოს გერბი (1863–1924) საბერძნეთის სამეფოს გერბი (1936–1973). საბერძნეთის სამეფოს გერბი(1863–1924 და 1935–1973). საბერძნეთის დროშა საბერძნეთის სახელმწიფო სიმბოლოები საბერძნეთის სამეფოს გერბი 1863-1967 დაარქივებული 2011-07-21 საიტზე Wayback Machine. საბერძნეთის სამეფოს გერბი დაარქივებული 2007-10-07 საიტზე Wayback Machine.
შინგეტი

შინგეტი (არაბ. شنقيط) — ქალაქი და შუა საუკუნეების სავაჭრო ცენტრი ჩრდილოეთ მავრიტანიაში, ადრარის პლატოზე. ქალაქ ატარის აღმოსავლეთით. დაარსდა XIII საუკუნეში, როგორც რამდენიმე ტრანს-საჰარული სავაჭორ გზის ცენტრი. დღეისათვის ეს პაწაწინა ქალაქი უამრავ მნახველს იზიდავს, რომლებსაც აღაფრთოვანებთ მისი არქიტექტურა, ეგზოტიკური ხედები და უძველესი ბიბლიოთეკები. ქალაქი სერიოზულადაა დაზიანებული უდაბნოს შემოჭრით. ქვიშის მაღალი დიუნები მის დასავლეთ საზღვარს შემოხაზავს, რამდენიმე სახლი კი უდაბნოს შეჭრის გამო მიტოვებულ იქნა. ძველი ნაწილის ადგილობრივი საჰარული არქიტექტურა ხასიათდება წითელი ქვითა და ტალახის აგურის შენობებით, რომლებიც გამოირჩევიან პალმის ხისგან დამზადებული ბრტყელი სახურავებით. ძველი სახლების დიდ ნაწილს ხელით ნაკეთი კარი დამზადებულია უძველესი მასივის აკაციის ხისგან, რომელიც ამ ტერიტორიიდან დიდი ხანია გაქრა. ბევრ სახლს გააჩნია შიდა ეზო, რომლებიც ცენტრალური მეჩეთისკენ მიმავალი ვიწრო ქუჩების გასწვრივაა ჩამწკრივებული. 1996 წელს. ქალაქის ძველი ნაწილი იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შეიტანა. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აფრიკაში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: შინგეტი Shinqit Forum დაარქივებული 2006-12-06 საიტზე Wayback Machine.
ტიშიტი

ტიშიტი (არაბ. تيشيت‎) — ნაწილობრივ მიტოვებული, უძველესი გამაგრებული სოფელი ცენტრალურ მავრიტანიაში, ტაგანტის პლატოს ძირში. ცნობილია ადგილობრივი არქიტექტურით. წარმოების მთავარ დარგს ფინიკის პალმის მოშენება წარმოადგენს. ეს ტერიტორია ძვ. წ. 2000 წლისთვის დასახლებული იყო მიწათმოქმედებისა და მომთაბარეობის მიმდევარი გაერთიანებით. მაგრამ ძვ. წ. 500 წლისთვის, კლიმატის უფრო ცხელით შეცვლისა და სხვა ბუნებრივი პირობების გაუარესების გამო მიტოვებულ იქნა. მიმდებარე ტერიტორიებში აღმოჩენილია კლდის მხატვრობის ასობით ნიმუში, რომლებიც სხვადასხვა ცხოველსა და ნადირობის სცენას ასახავს. თანამედროვე დასახლება 1150 წელს დაარსდა. 1996 წლიდან ტიშიტი იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაშია შესული. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აფრიკაში "Time, Space, and Image Making: Rock Art from the Dhar Tichitt (Mauritania)"[მკვდარი ბმული] "Subsistence patterns of the Neolithic, Mauritania"[მკვდარი ბმული] TICHIT: The living ghost of yesterday's glory დაარქივებული 2007-10-30 საიტზე Wayback Machine.