laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სამართლიანობის ლიგა (ფილმი)

„სამართლიანობის ლიგა“ (ინგლ. Justice League) — 2017 წლის სუპერგმირული ფილმი, რომელიც ეფუძნება DC Comics-ის ამავე სახელწოდების სუპერგმირულ გუნდის ისტორიებს. ფილმის დისტრიბუტორია Warner Bros. Pictures. იგი არის რიგით მეხუთე DC-ის გაფართოებული სამყაროს ფილმების სერიაში. ფილმის რეჟისორია ზაკ სნაიდერი, ხოლო სცენარის ავტორები – კრის ტერიო და ჯოს უიდონი. იგი ეფუძნება ტერიოს და სნაიდერის მიერ შემუშავებულ ისტორიას. ფილმში მთავარ როლებს ასრულებენ ბენ აფლეკი, ჰენრი კევილი, ემი ადამსი, გალ გადოტი, ეზრა მილერი, ჯეისონ მომოა, რეი ფიშერი, ჯერემი აირონსი, დაიენ ლეინი, კონი ნილსი და ჯონათან კიმბლ სიმონსი. სიუჟეტის მიხედვით ბეტმენი და ქალი საოცრება ქმნიან სუპერგმირულ გუნდს, რომელშიც შედიან ფლეში, აკვამენი და კიბორგი. ისინი ერთად ებრძვიან სტეპენვულფს და მისი პარადემონების რაზმს. ფილმის გამოსვლის შესახებ ცნობილი გახდა 2014 წლის ოქტომბერში. სნაიდერი დაინიშნა რეჟისორად, ხოლო ტერიო – სცენარისტად. თავდაპირველად ნამუშევარი ცნობილი იყო, როგორც „სამართლიანობის ლიგა – ნაწილი 1“ და იგეგმებოდა მისი 2019 წელს გაგრძელების გამოშვებაც, თუმცა მეორე ფილმის წარმოება გადაიდო მას შემდეგ, რაც ადგილი დაეთმო ბეტმენის ფილმს აფლეკის მონაწილეობით. „სამართლიანობის ლიგის“ გადაღება დაიწყო 2016 წლის აპრილში და იმავე წლის ოქტომბერში დასრულდა. შემდეგ სნაიდერმა პროექტში ჩართო ჯოს უიდონი, რომელიც მუშაობდა დამატებითი სცენების სცენარზე. თავად სნაიდერმა პროექტი 2017 წლის მაისში დატოვა, მას შემდეგ, რაც ქალიშვილი დაეღუპა, ამიტომ დარჩენილი, ისევე, როგორც დამატებითი სცენების რეჟისორი უიდონი გახდა. „სამართლიანობის ლიგის“ პრემიერა შედგა 2017 წლის 26 ოქტომბერს პეკინში, ხოლო აშშ-ში გამოვიდა იმავე წლის 17 ნოემბერს 2D, 3D და IMAX ფორმატებში. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „სამართლიანობის ლიგა“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი „სამართლიანობის ლიგა“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „სამართლიანობის ლიგა“ — Box Office Mojo-ზე „სამართლიანობის ლიგა“ — Rotten Tomatoes „სამართლიანობის ლიგა“ — Metacritic-ზე ↑ Justice League [2-D]. British Board of Film Classification (7 ნოემბერი, 2017). ციტირების თარიღი: 9 ნოემბერი, 2017. ↑ ‘Justice League’: Warner Bros. CEO Reportedly Mandated a Runtime Under 2 Hours. Collider (6 ნოემბერი, 2017). ციტირების თარიღი: 9 ნოემბერი, 2017. ↑ Justice League (2017). Box Office Mojo. ციტირების თარიღი: 26 ნოემბერი, 2017.
ბუტირკა (ჯგუფი)

ბუტირკა (ქართ. Буты́рка) — რუსული მუსიკალური ჯგუფი, ჩამოყალიბებული 2001 წელს, ვორონეჟში, რომელიც მოღვაწეობს ბლატნაია პესნიას ჟანრში. მის შემადგენლობაში შედიან: ოლეგ სიმონოვი (კლავიშებიანი), ანდრეი ბიკოვი (ვოკალი), ალექსანდრე გოლოშაპოვი (ბას-გიტარა), ანდრეი ჟურავლიოვი (გიტარა) და იური აკიმოვი (დრამერი). ბუტირკა ითვლება რუსული შანსონის ერთ-ერთ პოპულარულ შემსრულებლად და აქტიურად ატარებს კონცერტებს როგორც რუსეთში, ასევე მის საზღვრებს გარეთ. დაარსდა 2001 წელს, ვორონოჟში, ალექსანდრე აბრამოვის მიერ, აგრეთვე ცნობილია სიმღერებით: „Запахло весной“, „Подружка с центра“, „Запах воска“, „Шарик“, „Не трогай осень“, „Икона“, „Отсижу за чужие грехи“, „За ростовскую братву“, „Тает снег“, „Аттестат“, „А для вас я никто“ და სხვა. 2013 წლის დეკემბერში ვოკალისტმა ვლადიმირ ჟდამიროვმა დატოვა ჯგუფი და შეუდგა სოლო კარიერას. მას შემდეგ ჯგუფის ყველა სიმღერას ასრულებდა ახალი ვოკალისტი მიხეილ ბორისოვი. 2014 წელს ჟდამიროვმა გამოსცა პირველი სოლო ალბომი За забором Весна. 2015 წელს ბორისოვმა დატოვა ჯგუფი, რის შემდეგაც ბუტირკას შეუერთდა სოლისტი ანდრეი ბუკოვი. 2002 — Первый альбом 2002 — Второй альбом 2004 — Весточка 2005 — Икона 2007 — Пятый альбом 2009 — Шестой альбом 2010 — Улица свободы 2010 — Хулиган 2014 — Вернусь домой 2015 — Свиданка 2017 — Новое и лучшее ოფიციალური საიტი რუსული შანსონი - ბუტირკა Шансон ТВ. ჯგუფი ბუტირკა დაარქივებული 2013-03-26 საიტზე Wayback Machine. «Бутырский вал» დაარქივებული 2014-07-14 საიტზე Wayback Machine. ინფორმაცია RollingStone.ru-ზე ↑ Бутырский вал. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-14. ციტირების თარიღი: 2017-10-25. ↑ რადიო შანსონი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-04-16. ციტირების თარიღი: 2017-10-25. ↑ ბუტირკას ბიოგრაფია ↑ შანსონის მუზეუმი ↑ ჯგუფის წევრების განახლება. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-10-26. ციტირების თარიღი: 2017-10-25.
ბალიან დე იბელინი

ბალიან დე იბელინი ან ბალიან II დე იბელინი (ფრანგ. Balian d'Ibelin; დ. 1142 — გ. 1193) — XII საუკუნის იერუსალიმის სამეფოს ჯვაროსანი დიდებული. ბალიანი იყო ბარისან დე იბელინის უმცროსი ვაჟი. მისი ძმები იყვნენ ჰუგო და ბალდუინი. De Expugnatione Terrae Sanctae per Saladinum, translated by James A. Brundage, in The Crusades: A Documentary Survey. Marquette University Press, 1962. William of Tyre, A History of Deeds Done Beyond the Sea. E. A. Babcock and A. C. Krey, trans. Columbia University Press, 1943. Chronique d'Ernoul et de Bernard le Trésorier, edited by M. L. de Mas Latrie. La Société de l'Histoire de France, 1871. La Continuation de Guillaume de Tyr (1184–1192), edited by Margaret Ruth Morgan. L'Académie des Inscriptions et Belles-Lettres, 1982. Ambroise, The History of the Holy War, translated by Marianne Ailes. Boydell Press, 2003. Chronicle of the Third Crusade, a Translation of Itinerarium Peregrinorum et Gesta Regis Ricardi, translated by Helen J. Nicholson. Ashgate, 1997. Peter W. Edbury , The Conquest of Jerusalem and the Third Crusade: Sources in Translation. Ashgate, 1996. Peter W. Edbury, John of Ibelin and the Kingdom of Jerusalem. Boydell Press, 1997. Amin Maalouf, The Crusades Through Arab Eyes. London, 1984. H. E. Mayer, "Carving Up Crusaders: The Early Ibelins and Ramlas", in Outremer: Studies in the history of the Crusading Kingdom of Jerusalem presented to Joshua Prawer. Yad Izhak Ben-Zvi Institute, 1982. Steven Runciman, A History of the Crusades, vol. II: The Kingdom of Jerusalem. Cambridge University Press, 1952. ↑ T. A. Archer and Charles Lethbridge Kingsford, The Crusades: The Story of the Latin Kingdom of Jerusalem, London & New-York, 1894). ↑ Joseph Delaville Le Roulx, Les Hospitaliers en Terre Sainte et Chypre. (1100-1310), Adamant Media Corporation, p. 98. ↑ 3.0 3.1 Foundation for Medieval Genealogy
VTech CreatiVision

Video Technology CreatiVision, უფრო მეტად ცნობილი როგორ VTech CreatiVision — კარტრიჯული მეორე თაობის სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლი და ჰიბრიდული კომპიუტერი, შემუშავებული კომპანია VTech-ის მიერ 1981 წელს და გამოცემული 1982 წელს. CreatiVision ვრცელდებოდა ევროპის ბევრ ქვეყანაში, სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკასა და ისრაელში Educat 2002-ის სახელწოდებით, ხოლო ავსტრალიაში — Dick Smith Wizzard. აგრეთვე ვრცელდებოდა სახელებით: FunVision Computer Video Games System, Hanimex Rameses და VZ 2000. კონსოლში განთავსებული იყო Rockwell 6502-ის ცენტრალური პროცესორი 2 მჰც ტაქტური სიხშირით, 1 კბ ოპერატიული მეხსიერება, 16 კბ ვიდეო RAM. გრაფიკულ ჩიპს შეეძლო 16 ფერის გამოსახვა ეკრანზე. მას გააჩნდა ორი ჩაშენებული ჯოისტიკი და მემბრანული კლავიატურა კონტროლერი (მსგავსი ColecoVision-სა და Atari 5200-ისა). VTech-მა კონსოლის წარმოება შეწყვიტა 1986. CreatiVEmu: CreatiVision Emulation Central VTech Creativision - კონსოლის ისტორია Wayback Machine-ზე VTech CreatiVision-ის ვიკი VTech CreatiVision საიტზე Classic Consoles Centre VTech CreatiVision ვიდეო თამაშების კონსოლების ბიბლიოთეკაში ↑ VTech CreatiVision, Video Game Console Library ↑ Vtech Creativision, 8Bit-Homecomputermuseum
რაფტოპულოს სასტუმრო

რაფტოპულოს სასტუმრო (რუს. Гостиница Рафтопуло) — კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონული მნიშვნელობის ობიექტი როსტოვის ოლქის ქალაქ ტაგანროგში. მდებარეობს ოქტომბრის ქუჩა № 35-ში. 1992 წლიდან მიეკუთვნება ქალაქის ისტორიული ძეგლების სიას. 1870-იან წლებში ვაჭარი ათანასე ანდრეის ძე ბელოვმა ააშენა სამსართულიანი შენობა ტაგანროგში ოქტომბრის ქუჩა № 35-ში. იგი მდებარეობდა ქალაქის რკინიგზის სადგურის მოპირდაპირე მხარეს. 1874 წელს მოხდა ამ შენობის გადაკეთება. თავდაპირველად, სახლის შენებლობის დასაწყისში, მიიჩნევდნენ, რომ აღნიშნული შენობა ექსპლუატაციაში შევიდოდა, როგორც საშემოსავლო სახლი, ტაგანროგში კურსკი-ხარკოვ-აზოვის რკინიგზის გაყვანასთან დაკავშირებით. სახლი ითვლებოდა ვაჭარ ათანასე ანდრეის ძე ბელოვის კუთვნილებად 1873 წლიდან 1880 წლამდე. 1890 წლიდან 1906 წლამდე სახლი შედიოდა გლეხ ევდოკიმა ნეკრასოვას და ბულგარეთის ქვეშევრდომის ნიკულოვას კუთვნილებაში. 1915 წელს სახლი უკვე ეკუთვნოდა ევდოკიმ ივანეს ძე ნეკრასოვს და ურიადნიკ სტეფანე ნიკიფორეს ძე დრონოვს. მომდევნო მფლობელის გვარი იყო რაფტოპულო, რომლის სახელითაც სახლი შევიდა ისტორიის ძეგლების სიაში. კულტურული მემკვიდრეობის ობიექტების სიაში აღნიშნული შენობა აღნიშნულია, როგორც ადგილი, რომელიც იყო წითელარმიელთა დასაყრდენი პუნქტი იანვრის აჯანყებების პერიოდში. XXI საუკუნეში შენობა გამოიყენება, როგორც საცხოვრებელი სახლი. ↑ 1.0 1.1 Объект культурного наследия. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-03-17. ციტირების თარიღი: 2017-10-25. ↑ Рафтопуло гостиница//Энциклопедия Таганрога, Ростов-на-Дону, Росиздат, 2003
ჯვაროსანი

ჯვაროსანი — შუა საუკუნეების ჯვაროსნული ლაშქრობების მონაწილე. „ჯვაროსანი“ — 1995 წლის რუსული ფილმი. „ჯვაროსანი“ — სამხედრო სპეცოპერაცია მეორე მსოფლიო ომის დროს. ანდრაშ II ჯვაროსანი — უნგრეთის მეფე. გასრონ IV ჯვაროსანი — ფრანგი არისტოკრატი, ბეარნის ვიკონტი. სიგურდ I ჯვაროსანი — ნორვეგიის მეფე.
ტაგანროგის კათოლიკური ეკლესია

ტაგანროგის კათოლიკური ეკლესია (რუს. Католический костел) — კათოლიკური რელიგიური ნაგებობა, რომელიც დაარსდა ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მდებარეობს ფრუნზეს ქუჩა № 58-ში. ტაგანროგში ვაჭრობის განვითარებასთან დაკავშირებით ბევრი ევროპელი გადმოსახლდა ტაგანროგში. 1860 წელს ქალაქის პორტში ერთი წლის განმავლობაში უცხოეთის 20 ქვეყნის დროშის ქვეშ მცურავი დაახლოებით 900 გემი იდგა. ამან გამოიწვია უცხოეთის საკონსულოების გახსნა. ტაგანროგში მათი რიცხვი 16 იყო. კერძოდ ქალაქში გახსნილი იყო ავსტრიის, ბელგიის, დიდი ბრიტანეთის, საბერძნეთის, ესპანეთისა და პარმის, მეკლენბურგ-შვერინის, ნეაპოლიტანიის, ნიდერლანდების, ოლდენბურგის, პორტუგალიის, პრუსიის, სარდინიის, ტოსკანის, ოსმალეთის, საფრანგეთისა და შვედეთის საკონსულოები. ქალაქში თავი მოიყარა სხვადასხვა აღმსარებლობის მოსახლეობამ, საჭიროებამ მოიტანა საკულტო ნაგებობების აშენება. ტაგანროგში მცხოვრებ კათოლიკეებს ადრე არ ჰქონიათ საკუთარი ეკლესია. კათოლიკეებმა ქალაქისთავის ბარონ ბ. კამპენჰაუზენის შუამდგომლობით იმპერატორ ალექსანდრე I-საგან მიიღეს თანხმობა რომაულ-კათოლიკური ეკლესიის აშენების შესახებ. ეკლესიის შენობის პროექტი შეიმუშავა ადგილობრივმა არქიტექტორმა როსინსკიმ. მშენებლობისათვის აგური და კირქვა შეიძინეს კამპენჰაუზენის აგურის ქარხანაში. 1807 წლის მაისში აკურთხეს ეკლესიის ასაშენებელი ადგილი. ეკლესიის მშენებლობა დაიწყო ვაჭარმა ი. ტამბალამ, ხოლო შიდა აღჭურვილობა შეიძინეს ადგილობრივი კათოლიკეების თანხებით. ეკლესია ემსახურებოდა 300-მდე კათოლიკეს, რომლებიც ტაგანროგში ცხოვრობდნენ. 1810 წლის ივნისში მშენებლობა დასრულდა, ეკლესია გადაეცა სამშენებლო კომიტეტს. ეკლესიის პირველი საეკლესიო მსახური სერაფიმ გოლფელდი გააგზავნეს ლიტვის პროვინციიდან. ღვთისმსახურება დაიწყო 1812 წელს. ეკლესიაში დაამონტაჟეს ორღანი. 1907 წელს აღნიშნეს ეკლესიის აშენების 100 წლისთავი. იუბილეზე მოიწვიეს ტირასპოლის ეპისკოპოსი 14 მღვდელთან და სამ ფრანცისკანელ ბერთან ერთად. კათოლიკური ეკლესია დაიხურა 1923 წელს და გადაეცა ადგილობრივ მეწამრეს სახელოსნოდ. ეკლესიის უკანასკნელი კათოლიკე წინამძღვარი იყო იულიუს ნარკევიჩი. საბჭოთა პერიოდში ეკლესია გადააკეთეს ბიბლიოთეკად, შემდეგ ეს გახდა მაქსიმ გორკის სახელობის ცენტრალური საბავშვო ბიბლიოთეკა. თავის დროზე ეკლესიის ფრონტონზე შესრულებული იყო ბარელიეფი წარწერით „£ r tuis bonis tibi offerrmus“. კათოლიკური ეკლესიის მრევლში ირიცხებოდა ანტონ ჩეხოვი (ალექსანდრე ჩეხოვის უკანონო შვილი, მწერალ ა. ჩეხოვის უფროსი ძმა), რომელიც 1913 წელს ქორწინდება ქრისტიანა ერასმუსზე. 1993 წელს ტაგანროგში აღორძინდა კათოლიკური სამრევლო, მაგრამ ისტორიული შენობა ფუნქციონირებდა როგორც ბიბლიოთეკა. კათოლიკურმა თემმა 1997 წელს მიიღო შენობა ალექსანდროვის ქუჩა № 135-ში, სააც ააშენეს კათოლიკური სამლოცველო. Филевский П. П. «История города Таганрога 1698—1898» — Таганрог: Сфинкс, 1996. Энциклопедия Таганрог. О. П. Гаврюшкин, В. И. Ратник Ст. Католический костел. Католическая церковь (костел) დაარქივებული 2016-11-09 საიტზე Wayback Machine. ↑ Сайт прихода
კარიბის ზღვის მეკობრეები: მკვდრის სკივრი

„კარიბის ზღვის მეკობრეები: მკვდრის სკივრი“ (ინგლ. Pirates of the Caribbean: Dead Man's Chest) — 2006 წლის ფენტეზის და სათავგადასავლო კომედიური ჟანრის ფილმი, რომელიც ეკუთვნის კარიბის ზღვის მეკობრეების ფილმების სერიას. იგი ეფუძნება უოლტ დისნეის ამავე სახელწოდების ატრაქციონებს. ფილმის რეჟისორია გორ ვერბინსკი, პროდიუსერი - ჯერი ბრუკჰაიმერი, ხოლო კომპოზიტორი – ჰანს ციმერი. ფილმში მთავარ როლებს ასრულებენ მსახიობები ჯონი დეპი, სტელან სკარშგორდი, ორლანდო ბლუმი, კირა ნაიტლი, კევინ მაკნელი, ჯონათან პრაისი და სხვები. კინოფილმის მსოფლიო შემოსავალმა დაახლოებით 1.066 მილიარდ აშშ დოლარი შეადგინა. ფილმში აღწერილია კაპიტანი ჯეკ ბეღურას თავგადასავლები. ის გამოვიდა 2006 წლის 24 ივლისს. ფილმის მიხედვით აგრეთვე გამოვიდა ვიდეო თამაში „Pirates of the Caribbean: Dead Man's Chest“. ოფიციალური საიტი „კარიბის ზღვის მეკობრეები: მკვდრის სკივრი“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „კარიბის ზღვის მეკობრეები: მკვდრის სკივრი“ — Box Office Mojo-ზე „ზღვის მეკობრეები: მკვდრის სკივრი/ კარიბის ზღვის მეკობრეები: მკვდრის სკივრი“ — Rotten Tomatoes ზღვის მეკობრეები: მკვდრის სკივრი „კარიბის ზღვის მეკობრეები: მკვდრის სკივრი“ — Metacritic-ზე კარიბის ზღვის მეკობრეები: მკვდრის სკივრი Production Notes ↑ Pirates of the Caribbean - Dead Man's Chest. British Board of Film Classification (June 23, 2006). დაარქივებულია ორიგინალიდან — March 6, 2016. ციტირების თარიღი: February 7, 2015. ↑ 2.0 2.1 Pirates of the Caribbean: Dead Man's Chest (2006). Box Office Mojo. დაარქივებულია ორიგინალიდან — April 24, 2013. ციტირების თარიღი: February 3, 2009.
კარიბის ზღვის მეკობრეები: მსოფლიოს დასასრული

„კარიბის ზღვის მეკობრეები: მსოფლიოს დასასრული“ (ინგლ. Pirates of the Caribbean: At World's End) — 2007 წლის ფენტეზის და სათავგადასავლო კომედიური ჟანრის ფილმი, რომელიც ეკუთვნის კარიბის ზღვის მეკობრეების ფილმების სერიას. გამოვიდა 2007 წლის 24 ივლისს. ფილმი ეფუძნება უოლტ დისნეის ამავე სახელწოდების ატრაქციონებს. მისი რეჟისორია გორ ვერბინსკი, ხოლო პროდიუსერი – ჯერი ბრუკჰაიმერი. ფილმში მთავარ როლებს თამაშობენ მსახიობები ჯონი დეპი, სტელან სკარშგორდი, ორლანდო ბლუმი, კირა ნაიტლი, კევინ მაკნელი, ჯონათან პრაისი და სხვები. მისმა მსოფლიო შემოსავალმა დაახლოებით 963.4 მილიონი აშშ დოლარი შეადგინა, ხოლო ბიუჯეტი იყო 300 მილიონი აშშ დოლარი. ფილმში აღწერილია კაპიტან ჯეკ ბეღურას თავგადასავლები, თუ როგორ დაუპირისპირდა დეივი ჯოუნსს. ოფიციალური საიტი „კარიბის ზღვის მეკობრეები: მსოფლიოს დასასრული“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „კარიბის ზღვის მეკობრეები: მსოფლიოს დასასრული“ — Box Office Mojo-ზე „კარიბის ზღვის მეკობრეები: მსოფლიოს დასასრული“ — Rotten Tomatoes „კარიბის ზღვის მეკობრეები: მსოფლიოს დასასრული“ — Metacritic-ზე ↑ Pirates of the Caribbean - At World's End. British Board of Film Classification (May 9, 2007). დაარქივებულია ორიგინალიდან — March 5, 2016. ციტირების თარიღი: February 7, 2015. ↑ 2.0 2.1 Pirates of the Caribbean: At World's End (2007). Box Office Mojo. დაარქივებულია ორიგინალიდან — February 11, 2009. ციტირების თარიღი: March 27, 2011.
No Filter (ტურნე)

No Filter — ინგლისური როკ-ჯგუფ როლინგ სტოუნზის საკონცერტო ტურნე. იგი გაიმართა ევროპაში, 2017 წლის 9 სექტემბრიდან იმავე წლის 25 ოქტომბრამდე. კონცერტებზე სრულდებოდა: Sympathy for the Devil It's Only Rock 'n' Roll (But I Like It) Tumbling Dice Just Your Fool Ride 'Em on Down Under My Thumb She's a Rainbow You Can't Always Get What You Want Paint It Black Miss You Happy Slipping Away Midnight Rambler Honky Tonk Women Street Fighting Man Start Me Up Brown Sugar (I Can't Get No) Satisfaction Gimme Shelter [Encore] Jumpin' Jack Flash [Encore] როლინგ სტოუნზის ოფიციალური საიტი ↑ Stones, The Rolling. Thank you Hamburg what an incredible opening night you gave us! #StonesNoFilterpic.twitter.com/UHNxHTdeuf. ციტირების თარიღი: 18 September 2017.
You're Gone

„You're Gone“ — ბრიტანული ნეო-პროგრესული როკ-ჯგუფ Marillion-ის სიმღერა და სინგლი 2004 წლის ალბომიდან Marbles. ჯგუფის თხოვნით, მსმენელებმა სინგლის სამივე ვერსია შეიძინეს მისი გამოსვლიდან პირველი კვირის განმავლობაში. შედეგად მან დაიკავა ბრიტანული სინგლების ჩარტების #7 ადგილი. წარმატების გამო Marillion სიმღერის შესასრულებლად მიიწვიეს გადაცემაში Top of the Pops. გამოვიდა სიმღერის მუსიკალური ვიდეოც. You're Gone (სინგლის მიქსი) - 4:04 Faith (საკონცერტო ჩანაწერი, ინგლისი, 14 მარტი 2003) - 4:00 When I Meet God (რემიქსი) - 4:44 You're Gone (სინგლის მიქსი) - 4:04 The Damage - 4:37 You're Gone (სინგლის მიქსი) - 4:05 You're Gone (ალბომის ვერსია) - 6:27 Quartz (რემიქსი) - 8:39 You're Gone (მუსიკალური ვიდეო) - 4:04 ↑ Marillion – You're Gone. Discogs. Retrieved 24 July 2012.
ფიფა-ს საუკეთესოთა საფეხბურთო დაჯილდოება

ფიფა-ს საუკეთესოთა საფეხბურთო დაჯილდოება (ინგლ. The Best FIFA Football Awards), ან უბრალოდ The Best — საფეხბურთო დაჯილდოება, რომელსაც წარმოადგენს მსოფლიო ფეხბურთის მმართველი ორგანო, ფიფა. ფიფა 1991 წლიდან ატარებდა საფეხბურთო დაჯილდოებას სახელწოდებით ფიფა-ს წლის ფეხბურთელი (ინგლ. FIFA World Player of the Year), რომელიც თავდაპირველად მხოლოდ ვაჟ ფეხბურთელებს გადაეცემოდა, ხოლო 2001 წლიდან ასევე აჯილდოებდნენ ფეხბურთელ ქალებსაც. 2010 წლიდან ფიფას წლის ვაჟი ფეხბურთელის დაჯილდოება და ფრანგული საფეხბურთო ჟურნალის France Football-ის თითქმის ანალოგიური ტიპის დაჯილდოება — ოქროს ბურთი (ფრანგ. Ballon D'or) გაერთიანდა ერთ საერთო დაჯილდოებად — ფიფა-ს ოქროს ბურთი. დაჯილდოების ფარგლებში ფიფა-მ მოაქცია უკვე არსებული ყოველწლიური ჯილდოები, როგორებიცაა წლის ქალი ფეხბურთელის დაჯილდოება, პუშკაშის ჯილდო წლის საუკეთესო გოლისთვის, ფეარ ფლეის ჯილდო სამართლიანი თამაშისთვის, FIFpro-ს მიერ დაარსებული წლის სიმბოლური ვაჟთა ნაკრების დაჯილდოება, ასევე დაარსდა წლის მწვრთნელის ჯილდოც როგორც ვაჟთა და ასევე ქალთა ფეხბურთისთვის. 2016 წლიდან France Football-ის და ფიფა-ს ერთობლივი დაჯილდოება შეწყდა, რის შემდეგაც ფიფა-მ დამოუკიდებელი დაჯილდოება დააარსა The Best სახელწოდებით, სადაც შენარჩუნდა ყველა მანამდე არსებული დაჯილდოების პრინციპი. პირველი დაჯილდოების ცერემონიალი გაიმართა 2017 წლის 7 იანვარს, ციურიხში, შვეიცარია. ფიფა-ს საუკეთესო ფეხბურთელი ვაჟი (The Best FIFA Men's Player) ფიფა-ს საუკეთესო ფეხბურთელი ქალი (The Best FIFA Women's Player) ფიფა-ს საუკეთესო ვაჟთა მწვრთნელი (The Best FIFA Men's Coach) ფიფა-ს საუკეთესო ქალთა მწვრთნელი (The Best FIFA Women's Coach) ფიფა-ს ჯილდო სამართლიანი თამაშისთვის (FIFA Fair Play Award) ფიფა-ს ჯილდო საუკეთესო ქომაგისთვის (FIFA Fan Award) ფიფა-ს პუშკაშის ჯილდო წლის საუკეთესო გოლისთვის (FIFA Puskás Award) FIFA FIFPro World11 ↑ The Best FIFA Football Awards. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-05-27. ციტირების თარიღი: 2017-10-25. ↑ Circular no. 1560 (pdf). FIFA.com (21 October 2016). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 25 ოქტომბერი 2016. ციტირების თარიღი: 24 October 2016.
გიორგი თუმანიშვილი (სამხედრო)

გიორგი იესეს ძე თუმანიშვილი (დ. 6 მარტი, 1839, ხელთუბანი — გ. 30 მაისი, 1901, ჟიტომირი, უკრაინა) — რუსეთის არმიის ინფანტერიის გენერალი (1901). განათლება მიიღო პირველ კადეტთა კორპუსში. სამხედრო სამსახურში იყო 1857 წლიდან, რუსეთ-ოსმალეთის ომის (1877–1878) დროს მეთაურობდა კავკასიის პირველ მესანგრეთა ბატალიონს. 1887 წელს მიენიჭა გენერალ-მაიორის წოდება. 1887–1889 მეთაურობდა სარკინიგზო ბრიგადას, 1889–1896 – მე-5 მესანგრეთა ბრიგადას, 1896–1897 – 32-ე ქვეით დივიზიას. 1896 წლიდან მიენიჭა გენერალ-ლეიტენანტის წოდება. დაჯილდოებულია წმ. ანას I, წმ. სტანისლავის I, წმ. ვლადიმირის, სხვადასხვა ხარისხისა და პრუსიის გვირგვინის III ხარისხის ორდენებით. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. — გვ. 119-120.
VTech Socrates

VTech Socrates — მესამე თაობის საგანმანათლებლო სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლი, გამოცემული 1988 წელს VTech-ის მიერ. კონსოლს სახელი დაერქვა ძველი ბერძენი ფილოსოფოსის, სოკრატეს პატივსაცემად. სისტემას თან ახლდა სტანდარტული უსადენო კლავიატურა, რომელიც უკავშირდებოდა ინფრაწითელი სხივით და ზედ სადენებით მიმაგრებული იყო ორი კონტროლერი, აგრეთვე მოჰყვებოდა უსადენო მაუსი. მასში განთავსებული იყო Zilog Z80A-ის ცენტრალური პროცესორი 3.57 მჰც ტაქტური სიხშირით და 32 კბ ოპერატიული მეხსიერება. კონსოლის ვიდეო თამაშების ბიბლიოთეკა მეტად მწირი იყო, გამოვიდა რამდენიმე თამაში, მათ შორის: „Facts 'N Fractions“, „State to State“, „Memory Mania“, „Around the World“, „Hodge-Podge“, “Game Wizard“ და „Amazing Mazes“. კონსოლის თავდაპირველი ფასი შეადგენდა 130 ამერიკულ დოლარს. საფრანგეთში ვრცელდებოდა Yeno Professeur Saitout-ის სახელწოდებით, ხოლო გერმანიაში დისტრიბუციას უწევდა კომპანია Yeno და ერქვა Prof. Weiss-Alles. გამოშვება დაგეგმილი იყო ესპანეთშიც, თუმცა არასდროს გამოცემულა. მასში ჩაშენებული იყო რამდენიმე ვიდეო თამაში, აგრეთვე მათემატიკური, მუსიკალური და სხვადასხვა სახის პროგრამები. სისტემა ასევე განსხვავდებოდა ხმის მახასიათებლებით, დამატებითი ხმის კარტრიჯის წყალობით, რომლის შეძენა შესაძლებელი იყო ცალკე, თუმცა ვერ გამოირჩეოდა გრაფიკული შესაძლებლობებით. VTech-მა სისტემის წარმოება შეწყვიტა 1990-იანების დასაწყისში. VTech CreatiVision V.Smile V.Flash VTech Socrates-ის თამაშები Internet Archive-ში VTech Socrates-ის ვიკი VTech Socrates Newspapers.com-ზე ↑ VTech Socrates, toys.wikia.com ↑ Console : Le Yeno Professeur Saitout. http://mo5.com (06-10-2007). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 27-09-2018. ციტირების თარიღი: 26 ოქტომბერი, 2017. ↑ Kujala, samuell. (23 aprili, 2009) Yeno Prof. Weiss-Alles. Flickr. ციტირების თარიღი: 26 ოქტომბერი, 2010.
პავლე ტაგანროგელის კელია

პავლე ტაგანროგელის კელია (რუს. Келья святого Павла Таганрогского) — წმინდან პავლე ტაგანროგელის სახლი ან კელია. მდებარეობს ქალაქ ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მისამართი ტურგენევის შესახვევი № 82. პავლე ტაგანროგელის კელია მდებარეობს ტაგანროგის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესის ახლოს და წარმოადგენს მომლოცველთა შორის პოპულარულ მოსალოც ადგილს ქვეყნის ყველა კუთხიდან. რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანმა, პავლე ტაგანროგელმა აღნიშნულ შენობაში უამრავი წელი გაატარა. წმინდანი დაიბადა ჩერნიგოვის გუბერნიაში 1792 წელს, აზნაურის ოჯახში. ზრდასრულ ასაკში, დიდი ხნის განმავლობაში მოგზაურობდა წმინდა ადგლებში. ამის შემდეგ მან გადაწყვიტა სამუდამოდ დასახლებულიყო ტაგანროგში. სახლს სადაც ცხოვრობდა პავლე ტაგანროგელი ჩვეუებრივ უწოდებენ „პავლე ტაგანროგელის კელიას“. სახლს არასოდეს ჩატარებია რემონტი და კედლები, ხატები, თიხის ჭურჭელი და ავეჯი წარმოადგენს იმ ეპოქის ისტორიულ მასალას, რომელშიც ცხოვრობდა წმინდანი პავლე ტაგანროგელი. კელიის ეზოში მდებარეობს ძველი ჭა, რომელიც ხალხური გადმოცემით, აკურთხა თავად იოანე კრონშტადტელმა (რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მღვდელი). ცნობილია, რომ პავლე ტაგანროგელი ზოგჯერ სტუმრობდა წმინდა ადგილებსა და წყაროებს, საიდანაც მოჰქონდა წმინდა წყალი და ასხავდა თავად ამ ჭაში. 1999 წლის 20 ივნისს რუსეთის მართლმადიდებელმა ეკლესიამ მოახდინა პავლე ტაგანროგელის კანონიზაცია. რელიქვიები, რომლებიც დაკავშირებული იყო წმინდანთან, კელიიდან გადაიტანეს ტაგანროგის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესიაში. Энциклопедия Таганрога / Гл. ред. В. И. Тимошенко. — 2-е изд., перераб. и доп. — Ростов н/Д: Ростиздат, 2003. — 510, [1] с. : ил., [4] л. ил., портр., карт. — 3000 экз. — ISBN 5-7509-0662-0. ↑ Описание Кельи Святого Блаженного Старца Павла Таганрогского | Православные паломничества. palomniki.su. ციტირების თარიღი: 2017-01-18. ↑ Митрополит Меркурий возглавил торжества в честь 15-летия со дня прославления св. Павла Таганрогского в лике местночтимых святых Ростовской епархии | таганрогское благочиние. www.pravtaganrog.ru. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-01-18. ციტირების თარიღი: 2017-01-18.