laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ნიკოლოზ შილო

ნიკოლოზ ალექსის ძე შილო (რუს. Шило, Николай Алексеевич; დ. 7 აპრილი [ ძვ. სტ. 25 მარტი] , 1913, პიატიგორსკი, — გ. 8 ივნისი, 2008, მოსკოვი) — რუსი გეოლოგი. სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1970). ლენინგრადის სამთო ინსტიტუტის დამთავრების შემდეგ (1937) მუშაობდა სსრკ ჩრდიოლეთ-აღმოსავლეთის სხვადასხვა გეოლოგიურ დაწესებულებებში. 1960 წელს გახდა სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის შორეული აღმოსავლეთის სამეცნიერო ცენტრის ჩრდილო-აღმოსავლეთის კომპლექსური სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის დირექტორი (ქალაქი მაგადანი). 1977 წლიდან დასახელებული ცენტრის პრეზიდიუმის თავმჯდომარე. ნიკოლოზ შილოს ძირითადი შრომები შეეხება სასარგებლო წიაღისეულის საბადოთა გეოლოგიის და გეოქიმიის საკითხებს. პერიგლაციალურ ზონებში მინერალთწარმოქმნის შესწავლის საფუძველზე გამოყო ლითოგენეზისის ახალი — პერიგლაციალური ტიპი. დაჯილდოებულია 3 ლენინის ორდენით, 2 შრომის წითელი დროშის ორდენით, საპატიო ნიშნის ორდენით, ოქტომბრის რევოლუციის ორდენითა და მედლებით. სსრკ-ის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი. Классификация россыпей Яно-Колымского золотоносного пояса, წგნ.: Геохимия, петрография и минералогия осадочных образований, М., 1963 Главнейшие черты золотого и золото-серебряного оруденения восточноазиатских вулканогенных поясов, წგნ.: Проблемы металлогении Советского Дальнего Востока, М., 1967. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 746. Н. А. Шило, წგნ.: Новые данные по геологии Северо-Востока СССР. К 60-летию академика Николая Алексеевича Шило, Магадан, 1973. ↑ Историческая энциклопедия Сибири / под ред. В. А. Ламин — Новосибирск: 2009. — ISBN 5-8402-0230-4 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q4253570"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q883"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q113559915"></a> ↑ Шило Николай Алексеевич // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a>
იავის ზღვა

იავის ზღვა (ინდონ. Laut Jawa) — ფართო კუნძულთშორისი ზღვა წყნარ ოკეანეში, ზონდის შელფზე. მისი ფართობია 320,000 კმ². როგორც ზღვა, ის ჩამოყალიბდა უკანასკნელი გამყინვარების პერიოდში. ზღვა გადაჭიმულია ინდონეზიის კუნძულებს — ბორნეოს (ჩრდილოეთით), იავის (სამხრეთით), სუმატრის (დასავლეთით) და სულავესს (აღმოსავლეთით) შორის. ჩრდილო-დასავლეთიდან, კარიმატის სრუტე აკავშირებს სამხრეთ ჩინეთის ზღვასთან. იავის ზღვაზე მნიშვნელოვან ეკონომიკურ საქმიანობას წარმოადგენს თევზჭერა. ამ ზღვაში, 3.000 სახეობის წყალქვეშა ბინადარია. სწორედ ამიტომ, შექმნილია რამდენიმე ეროვნული პარკი. ზღვის აკვატორია საკმაოდ ბევრ ტურისტს იზიდავს. 1942 წლის თებერვალ-მარტში, ამ ზღვაში მიმდინარეობდა სამხედრო შეტაკება, რომელიც ისტორიაში იავის ზღვის ბრძოლის სახელით შევიდა. ის მეორე მსოფლიო ომის ერთ-ერთი ყველაზე ხანგრძლივი საზღვაო ბრძოლა იყო. ნიდერლანდების, ბრიტანეთის, ავსტრალიის და აშშ-ის სამხედრო-საზღვაო ძალებმა წარმატებით მოიგერიეს იაპონიის შეტევა კუნძულ იავაზე. [1] დაარქივებული 2007-04-05 საიტზე Wayback Machine. ოკეანეებისა და ზღვების საზღვრები დაარქივებული 2011-02-02 საიტზე Wayback Machine.
ბერბუკის კოშკი

ბერბუკის კოშკი – კოშკი გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბერბუკის განაპირას, სამხრეთით. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. კოშკი ცილინდრულია (დიამეტრი 7,7 მ), სამსართულიანია, ნაგებია რიყის ქვითა და კვადრატული აგურით. დაზიანებულია: დანგრეულია პირველი სართულის სამხრეთ კედელი, მეორე სართულის კედლების ზედა და მესამე სართულის კედლების უმეტესი ნაწილი. კოშკში შესასვლელი მეორე სართულზეა, ჩრდილოეთით. პირველი სართულის აღმოსავლეთ კედელში კვადრატული აგურის თაღოვანი ბუხარია, ჩრდილო-აღმოსავლეთით - ორი ორმაგი თახჩიანი სათოფური. სამხრეთ კედელში დატანებულია მეორე სართულზე ასასვლელი კიბე. სართული შელესილია. მეორე სართულის ჩრდილოეთ კედელში, კარის ორივე მხარეს, თითო ორმაგი თახჩიანი სათოფურია. ასეთივე სათოფურები სამხრეთ და აღმოსავლეთ კედლებშიცაა. სართული შელესილი ყოფილა. შენობას შემოვლებული აქვს თევზიფხურად ნაწყობი ბრტყელი ქვის სარტყელი. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ.5, თბ., 1990 წ.
ბერშუეთის სამების ეკლესია

ბერშუეთის სამების ეკლესია — შუა საუკუნეების ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბერშუეთის ჩრდილოეთით 2 კილომეტრში. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (8,3 X 5,7 მ), ნაგებია რიყისა და ნატეხი ქვით. ეკლესიის არქიტრავით გადახურული კარი სამხრეთ კედელშია. აფსიდის თაღოვანი სარკმლის ორივე მხარეს თითო ოთხკუთხა ნიშია. დარბაზის გრძივ კედლებზე კაპიტელებიანი წყვილი პილასტრია. შენობის სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილზე მიშენებულია კარიბჭე. მის სამხრეთ კედელში კარია, დასავლეთისაში - თახჩა. ჩრდილოეთ და სამხრეთ ფასადებზე შემორჩენილია შირიმის ქვით ნაწყობი თაროსებრი ლავგარდანი. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ.5, თბ., 1990 წ.
ბერშუეთის მთავარანგელოზის ეკლესია

ბერშუეთის მთავარანგელოზის ეკლესია – ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბერშუეთის ცენტრში. თარიღდება XIX საუკუნით. ეკლესია დარბაზულია (17,6 X 13,2 მ), ნაგებია რიყის ქვით და კვადრატული აგურით. შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილშია. კარი ორივე მხრიდან გადახურულია არქიტრავით. ნახევარწრიული აფსიდის თაღოვანი სარკმლის ორივე მხარეს თითო ოთხკუთხა ნიშია. სამხრეთ და დასავლეთ კედელში თითო თაღოვანი სარკმელია. დარბაზის გრძივ კედლებზე თითო პილასტრია, რომლებსაც ემყარება კამარის საბჯენი თაღი. გარდა ამისა, კამარა ემყარება დასავლეთ კედლის მიმდებარე და აფსიდის მარტივპროფილიან იმპოსტებზე დაბჯენილ სატრიუმფო თაღებსაც. ფასადები და ინტერიერი შელესილია. ფასადებს შემოვლებული აქვს კვადრატული აგურით ნაწყობი თაროსებრი, დაკბილული ლავგარდანი. სახურავი ორფერდაა, გადახურულია ღარიანი კრამიტით. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ.5, თბ., 1990 წ.
ბერშუეთის კოშკი

ბერშუეთის კოშკი – კოშკი გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბერშუეთის ცენტრში. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. კოშკი ცილინდრულია (დიამეტრი 7,3 მ), სამსართულიანია, ნაგებია რიყის ქვით და კვადრატული აგურით. შენობა დაზიანებულია: ჩანგრეულია პირველი სართულის გადახურვა, მესამე სართულის კედლების უმეტესი ნაწილი; შემორჩენილია კარის მხოლოდ ქვედა მონაკვეთი. პირველი სართული შიგნიდან სწორკუთხაა. მის კედლებში ნიშებია, რომლებშიც გაჭრილია ერთმაგი და ორმაგი თახჩიანი სათოფურები. შემორჩენილი საძელე ფოსოების მიხედვით ირკვევა, რომ ამ სართულს ბრტყელი გადახურვა ჰქონია. სამხრეთ-აღმოსავლეთ კედლის დასავლეთ ნაწილში დატანებულია ზედა სართულზე ასასვლელი კიბე. მეორე სართული წრიულია. კარი სამხრეთ-დასავლეთით აქვს. კარის ორივე მხარეს თითო ორმაგი, ხოლო სამხრეთის კედელში ერთი ერთმაგი თახჩიანი სათოფურია. გადახურვა გუმბათოვანია (ნაწყობია კვადრატული აგურით). კოშკს შემოვლებული აქვს რიყის ბრტყელი ქვის თევზიფხურად ნაწყობი სარტყელი. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ.5, თბ., 1990 წ.
სამხრეთ ჩინეთის ზღვა

სამხრეთ ჩინეთის ზღვა — წყნარი ოკეანის განაპირა ზღვა, რომელიც გადაჭიმულია სინგაპურისა და მალაკის სრუტეებიდან ტაივანის სრუტემდე, ფართობი შეადგენს 3,500,000 კმ²-ს. ზღვა მდებარეობს: კონტინენტური ჩინეთისა და კუნძულ ტაივანის სამხრეთით. ფილიპინების დასავლეთით. მალაიზიისა და ბრუნეის სამხრეთ-დასავლეთით. ინდონეზიის ჩრდილოეთით. მალაკის ნახევარკუნძულის ჩრდილო-აღმოსავლეთით. ვიეტნამის აღმოსავლეთით. ზღვაში მდებარეობს ათასობით უწვრილესი კუნძული, რომლებიც არქიპელაგებად ჯგუფდებიან. ხშირად, ამ კუნძულების გამო, ნამდვილი შეჯიბრია გამართული სხვადასხვა ქვეყნებს შორის მათზე თავიანთი სუვერენიტეტის გასავრცელებლად. სამხრეთ ჩინეთის ზღვის სიახლეები სამხრეთ ჩინეთის ზღვა — Google Earth რესურსები ინტერნეტში სამხრეთ ჩინეთის ზღვით დაინტერესებულ პირთათვის
მალპიგის მილაკები

მალპიგის მილაკები — მწერების გამომყოფი სისტემაა, რომლებიც ერთი ბოლთი სხეულის ღრუს სითხეშია ჩაფლული. სითხიდან დაშლის პროდუქტები მილაკში ხვდება. მეორე ბოლოთი მილაკები ერთმანეთს უერთდება და მწერის სწორ ნაწლავში იხსნება. ნივთიერებათა ცვლის პროდუქტები და მოუნელებელი საკვები გამოიყოფა ერთად. ეს მხოლოდ იმიტომ ხდება ასე , რომ მალპიგის მილაკებს დამოუკიდებელი გამომტანი ხვრელი არ აქვს. "ბიოლოგია" სახელმძღვანელო მე-7 კლასელთათვის. თბილისი. 1998. გვ -168 - ავტორები: პროფ. გ.თუმანიშვილი, ბიომეცნ. დოქ. ი.ლაზრიშვილი, პროფ. ნ. მითაგვარია, დოც. ი .ქორქია, პროფ. გ. ღვალაძე, პროფ. ს .ცაგარელი.
მალაკის სრუტე

მალაკის სრუტე მდებარეობს მალაკის ნახევარკუნძულსა და ინდონეზიის კუნძულ სუმატრას შორის, სრუტე საკმაოდ ვიწროა, ხოლო მისი სიგრძე 805 კმ-ია. სახელი ეწოდა მალაკის სასულთნოდან გამომდინარე, რომლის შემადგენლობაშიც შედიოდა მიმდებარე არქიპელაგი 1414 - 1511 წლებში. ეკონომიკური და სტრატეგიული თვალსაზრისით, მალაკის სრუტე მსოფლიოს ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი საზღვაო გზაა. სრუტე წარმოადგენს უმნიშვნელოვანეს სანაოსნო გზას ინდოეთისა და წყნარ ოკეანეებს შორის. მსოფლიო ნავთობის ტრანზიტის მნიშვნელოვანი წერტილები BBC სრუტეების უსაფრთხოების გაზრდის შესახებ [1]
ტაივანის სრუტე

ტაივანის, იგივე ფორმოზის სრუტე მდებარეობს კუნძულ ტაივანსა და კონტინენტურ ჩინეთს შორის. სრუტე სამხრეთ ჩინეთის ზღვის ნაწილია და ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან აკავშირებს მას აღმოსავლეთ ჩინეთის ზღვასთან. სრუტის სიგანეა 180 კმ, ხოლო ყველაზე ვიწრო ადგილი 131 კმ. Japan Dips its Toe in the Taiwan Strait დაარქივებული 2020-01-14 საიტზე Wayback Machine. The Myth of the strategic location of the Taiwan Strait
პარაგვაი (მდინარე)

მდინარე პარაგვაი — სამხრეთ ამერიკის სამხრეთ-ცენტრალური ნაწილის უმთავრესი მდინარე. მისი შენაკადები გამოედინებიან ბრაზილიიდან, ბოლივიიდან, პარაგვაიდან და არგენტინიდან. სათავეს იღებს ბრაზილიის შტატ მატო-გროსოში, ხოლო შემდეგ, არგენტინაში ერთვის მდინარე პარანას. მისი სიგრძე სათავიდან პარანასთან შერწყმამდე 2 621 კმ-ია. აუზის ფართობი შეადგენს 365 592 კმ²-ს. National Geographic-ის სტატია [1] დაარქივებული 2010-09-01 საიტზე Wayback Machine.
ურუგვაი (მდინარე)

მდინარე ურუგვაი გაედინება სამხრეთ ამერიკის კონტინენტზე. მიედინება ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ და აყალიბებს ბრაზილიის, არგენტინისა და ურუგვაის საზღვრებს ერთმანეთთან მიმართებაში. არგენტინის პროვინცია მესოპოტამიას გამოყოფს ამ ორი ქვეყნისგან. სათავეს იღებს ბრაზილიაში მდინარეების - კანოტასის და პელოტასის შერთვის შედეგად. მდინარის სიგრძეა 1,600 კმ. ატლანტის ოკეანესთან შერთვამდე, მდინარე პარანასთან ერთად, წარმოქმნის რიო-დე-ლა-პლატის შესართავს. ურუგვაის მთავარი შენაკადია მდინარე რიო-ნეგრო. მდინარე დიდი ენერგეტიკული პოტენციალით გამოირჩევა და მასზე რამდენიმე ჰიდროელექტროსადგურია აგებული. ურუგვაის აუზის ფართობია 365,000 კმ². არგენტინის მდინარეების სია მდინარე ურუგვაი დაარქივებული 2012-10-17 საიტზე Wayback Machine. სასაზღვრო მდინარეებისა და ტბების მენეჯმენტი
რიო-ნეგრო (ურუგვაი)

რიო-ნეგრო — ყველაზე მნიშვნელოვანი მდინარე ურუგვაიში. სათავეს იღებს სამხრეთ ბრაზილიის მთიანეთში და მიემართება დასავლეთით, კვეთს ურუგვაის მთელს ტერიტორიას, ყოფს რა მას ორ - ჩრდილოეთ და სამხრეთ ნაწილებად, შემდეგ უერთდება მდინარე ურუგვაის. რიო-ნეგროს მთავარი შენაკადი და ურუგვაის მეორე უმნიშვნელოვანესი მდინერეა იი. მდინარეზე აგებულია დამბა, რომელიც წარმოქმნის მთელი სამხრეთ ამერიკის უდიდეს წყალსაცავს (ფართობი 10,000 კმ²) რიო-ნეგროს აუზის ფართობია 69,700 კმ². ურუგვაის წყლის რესურსები დაარქივებული 2011-07-21 საიტზე Wayback Machine. რიო-ნეგრო - ბრიტანიკა რიო-ნეგრო[მკვდარი ბმული]
Bad Boys Blue

Bad Boys Blue — სხვადასხვა ეროვნების მუსიკოსისგან შემდგარი პოპ-ჯგუფი. ჩამოყალიბდა კელნში (გერმანია), ტონი ჰენდრიკისა და კარინ ვან ჰაარენის მიერ. ჯგუფმა რამდენიმე შემადგენლობა შეიცვალა. მას ეკუთვნის ჰიტ-სიმღერები „You're a Woman“, „Pretty Young Girl“, „I Wanna Hear Your Heartbeat“ და „Come Back and Stay“. Hot Girls-Bad Boys (1985) Heartbeat (1986) Love Is No Crime (1987) My Blue World (1988) The Fifth (1989) Game Of Love (1990) House Of Silence (1991) Totally (1992) Kiss (1993) To Blue Horizons (1994) Bang! Bang! Bang! (1996) Back (1998) Continued (1999) Follow The Light (1999) Tonite (2000) Around The World (2003) Heart & Soul (2008) 25 (2010) 30 (2015) Tears Turning To Ice (2020) Bad Boys Best 1985-2005 (2005) Bad Boys Best Videos (2007) Live On TV (2012) Bad Boys Best (1990) Love Overload (1993) Bad Boys Best'98 (1998) Bad Boys Blue ↑ Balandina, Julia (Jan 24, 2007). „Bad Boys Blue, can’t get enough of you“. The Baltic Times. ციტირების თარიღი: 2009-10-09.
It Only Takes a Minute

It Only Takes a Minute — ჯგუფ Take That-ის მეოთხე სინგლი. იგი შეტანილია მის პირველ სტუდიურ ალბომში Take That & Party. სინგლი გამოვიდა 1992 წელს. ეს იყო ჯგუფის პირველი სიმღერა, რომელიც ბრიტანულ ათეულში მოხვდა. სიმღერის მუსიკალური კლიპი გადაღებულია კრივის რინგზე. ბრიტანული კომპაქტ დისკი (74321 10100 2) It Only Takes A Minute (7" ვერსია) - 3:50 I Can Make It - 4:12 Never Want To Let You Go - 4:28 It Only Takes A Minute (Deep Club Mix) - 5:43 ბრიტანული 7" ვინილი (74321 10100 7) It Only Takes A Minute (7" ვერსია) - 3:50 Satisfied - 4:32 ბრიტანული 7" ვინილი (შეზღუდული გამოცემა)(74321 10101 7) It Only Takes A Minute (7" ვერსია) - 3:50 It Only Takes A Minute (Royal Rave Mix) - 4:46 ბრიტანული 12" ვინილი (74321 10102 7) It Only Takes A Minute (Deep Club Mix) - 5:43 It Only Takes A Minute (Wright ვოკალური მიქსი) - 6:14 It Only Takes A Minute (Dem Drums) - 5:19 It Only Takes A Minute (Blondapella) - 2:16 It Only Takes A Minute (Love დაბ) - 7:11 ბრიტანული კასეტა (74321 10100 4) It Only Takes A Minute (7" ვერსია) - 3:50 Satisfied - 4:32 ევროპული კომპაქტ დისკი (74321 11100 5) It Only Takes A Minute (7" ვერსია) - 3:50 I Can Make It - 4:12 It Only Takes A Minute (რაიტის ვოკალური მიქსი) - 6:14 It Only Takes A Minute (Deep Club Mix) - 5:43 აშშ კომპაქტ დისკი (TAKE4) It Only Takes A Minute (7 ვერსია) - 3:50 It Only Takes A Minute (ახალი რემიქსი - რადიოს ვერსია) - 3:25 აშშ 7 ვინილი (TAKE14) It Only Takes A Minute (7" ვერსია) - 3:50 It Only Takes A Minute (ახალი რემიქსი - რადიოს ვერსია) - 3:25 აშშ 12 ვინილი (TAKE214) It Only Takes A Minute (კლუბური ვერსია) - 5:43 It Only Takes A Minute (დაბ ვერსია) - 6:14 It Only Takes A Minute (ახალი რემიქსი - რადიოს ვერსია) - 3:25 It Only Takes A Minute (Underground ვოკალური ვერსია) - 6:33 It Only Takes A Minute (Underground ინსტრუმენტული ვერსია) - 6:33 იაპონური 3 კომპაქტ დისკი (TAKEJAP4) It Only Takes A Minute (7 ვერსია) - 3:50 It Only Takes A Minute (Wright ვოკალური მიქსი) - 6:14
რენე ზელვეგერი

რენე კეთლინ ზელვეგერი (ინგლ. Renée Kathleen Zellweger, დ. 25 აპრილი 1969, ტეხასი, აშშ) — ამერიკელი კინომსახიობი. კინოაკადემიის ჯილდოს ოსკარის პრემიის ლაურეატი. 2007 წლიდან არის ჰოლივუდის ერთ-ერთი ყველაზე მაღალანაზღაურებადი მსახიობი. რენე კეთლინ ზელვეგერი დაიბადა 1969 წლის 25 აპრილს, ტეხასის შტატის პატარა ქალაქ კეტიში. მამამისი ემილ ერიხ ცელვეგერი იყო შვეიცარიელი იმიგრანტი, რომელიც მუშაობდა ნავთობგადასამუშავებელ ქარხანაში, ხოლო დედა ირენ ანდერსენი ნორვეგილი და საამიის წარმოშობისა პროფესიით მეანი ქალი იყო და ტეხასში ამღზრდელად მუშაობდა. რენეს ჰყავს უფროსი ძმა – დრიუ ზელვეგერი, რომელიც მარკეტინგის სფეროში მოღვაწეობს. და-ძმამ გერმანული გვარი ცელვეგერი ინგლისურენოვანი c [z-] ფორმით გადააკეთეს (<Zellweger, ზელვეგერი). ადრეულ წლებში რენე ზელვეგერი აქტიურად იღებდა მონაწილეობას სპორტის რამდენიმე სახეობაში, მათ შორის ფეხბურთში, კალათბურთში, ბეისბოლსა და ამერიკულ ფეხბურთში. ერთი პერიოდი ზელვეგერი მიმტანად მუშაობდა ტეხასის შტატის ქალაქ ოსტინში. რენე ზელვეგერმა ტეხასის უნივერსიტეტში დაამთავრა სამსახიობო კურსები და შემდეგ გაემგზავრა ჰოლივუდში, სადაც წარმატებებს მიაღწია. თუმცა შემდეგ ისევ მშობლიურ შტატში დაბრუნდა. ამის შემდეგ კინოსინჯებში მონაწილეობდა და საბოლოოდ მიიღო მეორეხარისხოვანი როლები კინოფილმებში. 1994 წელს მიიღო მთავარი როლი ფილმში „ტეხასური ხოცვა ბენზოხერხით 4: ახალი თაობა“, სადაც მასთან ერთად ითამაშა მეთიუ მაკ-კონეჰიმ. სწორედ ამ უკანასკნელმა მოუწოდა რენეს ჰოლივუდში წასულიყო და იქ მიეღწია კინოწარმატებებისთვის. 2005 წელს ცოლად გაჰყვა კენი ჩესნის, თუმცა რამდენიმე თვის შემდეგ მათი ქორწინებაში ყოფნა შეწყდა. რენე ზელვეგერი კინოკრიტიკოსებმა აღიარეს ფილმში „ჯერი მაგუაიერი“, სადაც მასთან ერთად ითამაშა ტომ კრუზმა. აღსანიშნავია ასევე ფილმები: „ბრიჯიტ ჯოუნსის დღიური“, „ჩიკაგო“ და სხვ. 2003 წელს გამოვიდა დიდბიუჯეტიანი ფილმი „ცივი მთა“, სადაც განასახიერა სოფლელი გოგონას როლი და საბოლოოდ ამ როლისთვის დაჯილდოვდა ოსკარის პრემიით. 2005 წელს რასელ კროუსთან ერთად ითამაშა ფილმში „ნოკდაუნი“; ხოლო რენე ზელვეგერის ერთ-ერთი ბოლო ნამუშევარია „საქმე 39“, საშინელებათა ფილმი, სადაც მასთან ერთად ითამაშა ჯოდელ ფერლანდმა. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: რენე ზელვეგერი რენე ზელვეგერი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში Charlie Rose დაარქივებული 2012-01-13 საიტზე Wayback Machine. in libraries (WorldCat catalog) დაარქივებული 2012-11-03 საიტზე Wayback Machine. Interview with Zellweger about her role in "Miss Potter" ↑ "Witherspoon Tops Rich List" დაარქივებული 2012-05-29 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links. San Francisco Chronicle. 2007-11-30. ↑ (german). Filmreporter.de (2006-05-09). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-03-04. ციტირების თარიღი: 2010-03-31. ↑ "Lone star"[მკვდარი ბმული]. Telegraph.co.uk. 2004-10-28. ↑ 4.0 4.1 Agelorius, Monica. "Bridget Jones's Diary LA junket" დაარქივებული 2009-02-12 საიტზე Wayback Machine. . scene-magazine.com 2001-03-17. ↑ 5.0 5.1 5.2 "Renee Zellweger Biography" დაარქივებული 2009-02-21 საიტზე Wayback Machine. . Tiscali.co.uk. 2008-02-06. ↑ "Renee Zellweger" დაარქივებული 2008-01-22 საიტზე Wayback Machine. . Yahoo! Movies. 2008-02-06.
ღურკანა

ღურკანა, გორბუშა (ლათ. Oncorhynchus gorbuscha) — თევზი ორაგულისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძე 50 სმ, მასა — 1,5 კგ აღწევს. ყველაზე დიდი ღურკანას სიგრძე 76 სმ, ხოლო წონა 6,8 კგ. გავრცელებულია წყნარ და ჩდილოეთ ყინულოვან ოკეანეებში, მდინარე საკრამენტოდან (აშშ) მდინარე მაკენზამდე (კანადა) და მდინარე ლენიდან (რუსეთი) კორეამდე. ბინადრობს ასევე კოლის ნახევარკუნძულთან. გამსვლელი თევზია. სატოფედ, ქვირითის დასაყრელად მდინარეებში შედის. ტოფობის წინ მამალს უდიდდება და უმრუდდება ყბა, რომელზედაც დიდი კბილები ეზრდება, ეცვლება შეფერილობა, უჩნდება კუზი. ღურკანა მნიშვნელოვანი სარეწაო თევზია. შედარებით ცივ წყლებში ბინადრობს, სადაც უპირატესობას ანიჭებს 5,6-იდან 14,6°С-მდე ტემპერატურას. 25,8°С ტემპერატურაზე თევზი იღუპება. აკლიმატიზებულია ბარენცისა და თეთრ ზღვებში. ღურკანას მსოფლიო ჭერის ძირითადი ადგილებია კამჩატკა, ალასკა, ოხოტის ზღვა. ღურკანას იყენებენ ნედლს, დამარილებულს, დაკონსერვებულს. მისი ხიზილალა ორაგულების ქვირითიდან მიღებულ ხიზილალებს შორის საუკეთესოა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 602.
ბანდის ზღვა

ბანდის ზღვა — ზღვა მოლუკის კუნძულებთან, წყნარი ოკეანის ნაწილი. მდებარეობს ინდონეზიის აკვატორიაში. წყნარი ოკეანისგან გამოყოფილია ასეულობით კუნძულისა და ჰალმაჰერისა და სერამის ზღვებით. აღმოსავლეთიდან დასავლეთისაკენ გადაჭიმულია 1000 კმ-ზე, ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ 500 კმ-ზე. ბანდის ზღვა შემოსაზღვრულია კუნძულებით: სულავესი, ბურუ, ამბონი, სერამი, არუს კუნძულები, ბარატ-დაის კუნძულები, ტინიმბარის კუნძულები, კაის კუნძულები და ტიმორი. ზღვის განაპირა რაიონები საკმაოდ სახიფათოა ნაოსნობისთვის, ვინაიდან აქ მდებარეობს უამრავი პატარა კლდოვანი კუნძული. ოკეანეებისა და ზღვების საზღვრები დაარქივებული 2011-02-02 საიტზე Wayback Machine.
ზემო გერმანია-რეტიის ლიმესი

ზემო გერმანია-რეტიის ლიმესი (გერმ. Obergermanisch-Raetischer Limes) – სასაზღვრო–საფორტიფიკაციო ნაგებობა, ლიმესი. მდებარეობს ევროპაში ყოფილი რომის იმპერიის პროვინციების ქვემო გერმანიის, ზემო გერმანიის და რეტიის ტერიტორიაზე. გადაჭიმული იყო რაინსა და დუნაის შორის. იწყება ქალაქ რაინბროლთან და მთავრდება მდინარე დუნაის ნაპირზე. ლიმესი აშენდა გერმანული ტომებისაგან თავის დასაცავად 83–260 წწ. 2005 წელს ლიმესი შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები გერმანიაში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში ლიმესი Interactive map of the Deutsche Limeskommission ზემო გერმანია-რეტიის ლიმესი დაარქივებული 2006-05-02 საიტზე Wayback Machine. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ზემო გერმანია-რეტიის ლიმესი
ანტონინეს კედელი

ანტონინეს კედელი (ინგლ. Antonine Wall, ლათ. Vallum Antonini) — საფორტიფიკაციო ნაგებობა, ლიმესი. იმპერატორ ანტონინუს პიუსის მმართველობის პერიოდში რომის იმპერიის მიერ ბრიტანეთის კუნძულის გასვწრივ შოტლანდიაში აგებული ქვისა და ტორფის 160 კილომეტრიანი გამაგრება. კედელი აიგო 142-144 წლებში. ანტონინეს კედლის ნარჩენები ანტონინეს კედლის ნარჩენები ადრიანეს კედელი http://www.antoninewall.org/ http://www.antonineway.co.uk დაარქივებული 2006-12-01 საიტზე Wayback Machine. http://www.historic-scotland.gov.uk/antoninewall http://www.falkirkonline.net/antoninewall დაარქივებული 2009-02-20 საიტზე Wayback Machine. http://www.kinneil.org.uk/attractions[მკვდარი ბმული] http://www.athenapub.com/antwall1.htm დაარქივებული 2012-02-14 საიტზე Wayback Machine. http://www.athenapub.com/britsite/hillfoot.htm დაარქივებული 2009-02-21 საიტზე Wayback Machine. http://www.theromangaskproject.org.uk/ დაარქივებული 2006-07-16 საიტზე Wayback Machine. https://www.roman-britain.co.uk/military/roman-frontier-systems/the-antonine-wall/ http://www.almac.co.uk/FalkirkTCM/Rome.htm დაარქივებული 2012-06-24 საიტზე Wayback Machine. The Antonine Wall and Barr Hill დაარქივებული 2014-04-21 საიტზე Wayback Machine. Richard Stillwell, ed. Princeton Encyclopedia of Classical Sites Museum news Information on the Antonine Wall - Clyde Waterfront Heritage დაარქივებული 2011-07-08 საიტზე Wayback Machine. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ანტონინეს კედელი
ძალისი (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი ძალისი შეიძლება აღნიშნავდეს: ძალისი – ანტიკური ხანის ქალაქი აღმოსავლეთ საქართველოში ძალისი – სოფელი მცხეთის მუნიციპალიტეტში
მინდანაოს ზღვა

მინდანაოს, იგივე ბოჰოლის ზღვა — მდებარეობს ფილიპინების კუნძულ მინდანაოსა და ვისაიასს შორის. გადაჭიმულია კუნძულ ბოჰოლის სამხრეთით და მინდანაოს ჩრდილოეთით. ზღვაში მდებარეობს ორი მნიშვნელოვანი კუნძული — სიქიჯორი და კამიგუინი. მაქსიმალური სიღრმეა 1975 მ. ზღვაზე მდებარე მნიშვნელოვანი ქალაქებია: ილიგანი, ბუტუანი, დუმაგუეტე, ოზამისი და ტაგბილარანი. მინდანაოს ზღვა ენციკლოპედია ბრიტანიკა (ინგლისური)
ფილიპინის ზღვა

ფილიპინის ზღვა — წყნარი ოკეანის ჩრდილოეთი ნაწილის დასავლეთით მდებარე განაპირა ზღვა, რომელიც გადაჭიმულია ფილიპინის კუნძულების აღმოსავლეთ და ჩრდილოეთ ნაწილებში. მისი ზედაპირის ფართობია 5 მლნ კმ². სამხრეთ-დასავლეთით ესაზღვრება ფილიპინის არქიპელაგი, აღმოსავლეთით მარიანას კუნძულები, სამხრეთ-აღმოსავლეთით კაროლინის კუნძულები, ჩრდილოეთით იაპონიის კუნძულები - ჰონსიუ, სიკოკუ, კიუსიუ, ჩრდილო-დასავლეთით რიუკიუს კუნძულები და ტაივანი უკიდურეს დასავლეთში. ფილიპინის ზღვას საკმაოდ კომპლექსური და განსხვავებული წყალქვეშა რელიეფი აქვს. ამ ზღვის ერთ-ერთი განმასხვავებელი ნიშანი კიდევ ისაა, რომ აქ მდებარეობს ზღვის ღრმა ღარი, რომელიც მოიცავს ფილიპინისა და მარიანას ღარებს. ეს უკანასკნელი პლანეტის უღრმესი წერტილია. 1944 წლის ივნისში, მეორე მსოფლიო ომის დროს, ამ ზღვაში მიმდინარეობდა საზღვაო შეტაკება იაპონიასა და აშშ-ს შორის, რომელსაც ფილიპინის ზღვის ბრძოლა უწოდეს. ფილიპინის ზღვა — ბრიტანიკა
სულუს ზღვა

სულუს ზღვა მდებარეობს ფილიპინების სამხრეთ-დასავლეთით. სამხრეთ ჩინეთის ზღვისგან გამოყოფილია კუნძულ პალავანით (ჩრდილო-დასავლეთით), ხოლო სულავესის ზღვისგან სულუს არქიპელაგით (სამხრეთ-აღმოსავლეთით). სამხრეთ-დასავლეთით ესაზღვრება კუნძული ბორნეო, ჩრდილო-აღმოსავლეთით კუნძული ვისაიასი. სულუს ზღვაში მდებარეობს უამრავი კუნძული, და იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი ტუბატაფას რიფის ეროვნულ საზღვაო პარკი. ოკეანეებისა და ზღვების საზღვრები დაარქივებული 2011-02-02 საიტზე Wayback Machine.
ძამის ციხე

ძამის ციხე, ორთუბნის ციხე — შუა საუკუნეების ციხესიმაგრე აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარეში, მდ. ძამის ხეობაში (ახლანდელი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფ. ორთუბნის ტერიტორიაზე). ამ ადგილას მდებარეობდა ისტორიული ქალაქი მძოვრეთი. ძამის ციხე ძამისხევის ადმინისტრაციული და პოლიტიკური ცენტრი იყო. კონტროლს უწევდა თრიალეთ-ზემო ქართლის ერთ-ერთ ძირითად გზას. X საუკუნეში ერთხანს აქ, ძამელ მთავარ ადარნასესთან, თავს აფარებდა დასავლეთ საქართველოს (აფხაზთა სამეფოს) სამეფო ტახტის პრეტენდენტი თეოდოსი (მეფობაში თეოდოს III). XIII საუკუნეში ძამის ციხეს ფლობდა ახალქალაქის (ჯავახეთის) ერისთავთერისთავი თორელი გამრეკელი კახას ძე. XIV საუკუნის დასაწყისში ძამის ციხე დაიკავა ოსების „ბაყათარმა“ (ბელადმა), მაგრამ სამცხის მთავარმა მონღოლების ხელშეწყობით გაათავისუფლა. XVII საუკუნის 40-იან წლებში ძამის ციხეში გამაგრდა ქართლის მეფის როსტომის წინააღმდეგ აჯანყებული ფეოდალი ნოდარ ციციშვილი. მეფემ ციხის აღება ვერ შეძლო. კლდეზე აღმართული ძამის ციხე რთული კონსტრუქციის მონუმენტური ნაგებობაა. აღმოსავლეთით აკრავს მაღალი, ტყიანი ქედი, სამხრეთით - ღრმა ხევი, დასავლეთით - ორთუბნის ვიწრო ხევი. ციხის სამშენებლო მასალად გამოყენებულია თლილი ქვა. შეინიშნება სამი სამშენებლო ფენა: ადრინდელი ფეოდალური ხანის, შუა ფეოდალური ხანისა და დაახლოებით XIV საუკუნის, როდესაც ძამის ხეობაში ფანასკერტელ-ციციშვილები გაბატონდნენ. ძამის ციხის აღმოსავლეთ ნაწილში ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესიაა. გვასალია ჯ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, გვ. 264, თბ., 1987 ზაქარაია პ., საქართველოს საერო ხუროთმოძღვრების ძეგლები, თბ., 1960 მაკალათია ს., ძამის ხეობა, თბ., 1961 საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990