laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
გარუა

გარუა (ფრანგ. Garoua) — ქალაქი კამერუნის ჩრდილოეთით. ჩრდილოეთის რეგიონის და ბენუეს დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2005 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს — 235 996 ადამიანს. ქალაქი ადამავის ემირატის პირველი მმართველის — მოდიბო ადამას ბრძანებით დაარსდა XIX საუკუნის მეორე ნახევარში. ქალაქი მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში, მდინარე ბენუეს მარჯვენა სანაპიროზე. ქალაქი მსხვილი სამდინარე პორტია. მდინარის საშუალებით გარუაში აწვდიან ნავთობს და სამშენებლო მასალებს, ხოლო ქალაქიდან მდინარის დინებით, ქვემოთ ნიგერიაში გააქვთ სოფლის მეურნეობის და მისი გადამუშავების შედეგად მიღებული პროდუქტები — ბამბა, არაქისი, ცხოველთა ტყავი. პორტის მნიშვნელობა ნაწილობრივ შეასუსტა რკინიგზამ, რომელმაც ქალაქი გარუა კამერუნის მსხვილ ქალაქთან და საზღვაო პორტთან — დუალასთან დააკავშირა. განვითარებულია მრეწველობის საფეიქრო დარგი: ბამბის გადამუშავება, ქსოვილების ქსოვა და შეღებვა. ქალაქში ფუნქციონირებს გარუას საერთაშორისო აეროპორტი. ↑ მოსახლეობის 2005 წლის აღწერა (geohive) ↑ მოსახლეობის 2005 წლის აღწერა (citypopulation) ↑ 3.0 3.1 3.2 3.3 3.4 Garoua. Britannica Online Encyclopedia. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-07-30. ციტირების თარიღი: 2011-05-08. ↑ Garoua Airport profile. Airport Safety Network. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-10-20. ციტირების თარიღი: 2011-05-08.
სტეფანე რაზინის ძეგლი

სტეფანე რაზინის ძეგლი (რუს. Памятник Степану Разину) — ძეგლი დონის როსტოვში. ძეგლი ეძღვნება სტეფანე რაზინს, დონელ კაზაკს, რომელიც ხელმძღვანელობდა 1670-1671 წლების გლეხთა აჯანყებას. გაიხსნა 1972 წელს სერგეი კონიონკოვის პროექტის მიხედვით. სტეფანე რაზინი არის XVII საუკუნის უდიდესი გლეხთა და კაზაკთა აჯანყების ხელმძღვანელი. იგი დაიბადა და გაიზარდა დონში. სწორედ აქედან ჩაუდგა სათავეში მეფის საწინააღმდეგო აჯანყებას. დონში არის უამრავი ისტორიული ადგილი, რომელიც დაკავშირებულია ლეგენდარულ დონელ ატამანთან. სოფელ სტაროჩერკასკაიაში დაცულია სახლი სადაც დაიბადა სტეფანე რაზინი. ნოვოჩერკასკის დონის კაზაკთა მუზეუმში დაცულია და გამოფენილია სტეფანე რაზინის სკულპტურა (ავტორი ე. ვუჩეტიჩი). წლების განმავლობაში ლეგენდარული ატამანის გარშემო უამრავი ლეგენდა და მითი შეიქმნა, რომელიც გამოიყენა არაერთმა კულტურის მოღვაწემ. ერთ-ერთი მათგანი იყო საბჭოთა კავშირის სახალხო მხატვარი სერგეი კონიონკოვი (რომელმაც ვერ იცოცხლა ძეგლის დადგმამდე, თუმცა მან შექმნა მისი ხის მოდელი) და არქიტექტორი ლ. ლობანი, რომელმაც მოახდინა ატამანისადმი მიძღვნილი ძეგლის პროექტის გადამუშავება. ძეგლის ყველა ქანდაკება ჩამოსხმულია ბეტონისაგან ადგილობრივ ქარხანაში. 1972 წლის 5 ივნისს, სანაპიროზე, საზღვაო სასწავლებლის მახლობლად აღმართეს სტეფანე რაზინისა და მისი ერთგული მეგობრების ძეგლი. ძეგლი შედგება შვიდი ქანდაკებისაგან. უმთავრესია სტეფანესა და სპარსეთის პრინცესის ქანდაკება. ასევე ძეგლი მოიცავს 5 ერთგულ მეგობარს, რომლებიც სხედან ნავზე. ძეგლის ფოტოები ↑ „Памятник Степану Разину, Ростов-на-Дону“. Изготовление памятников (რუსული). ციტირების თარიღი: 2017-01-08. ↑ 2.0 2.1 Елена Александровна Пугачёва, Алексей Сергеевич Злыгостев. Ergonomic-Data.com , E-Mail webmaster@historic.ru. История архитектуры Нижнего Дона и Приазовья (Кукушин В.С.). rostov-region.ru. ციტირების თარიღი: 2017-01-08. ↑ Памятник Степану Разину в Ростове-на-Дону | Памятники всего мира. foretime.ru. ციტირების თარიღი: 2017-01-08.
სარუსის ბრძოლა

სარუსის ბრძოლა — ბრძოლა აღმოსავლეთ რომის იმპერიასა და სასანიდებს შორის. გაიმართა 625 წლის აპრილში. ჰერაკლე, წარმატებული ბრძოლებისა და მანევრების შემდეგ წამოეწია კონსტანტინოპოლისკენ მიმავალ შაჰრბარაზს, რომელსაც გადაწყვეტილი ჰქონდა ალყის შემორტყმა, სადაც მას დუნაის ავარები დაეხმარებოდნენ. ბრძოლა დამთავრდა რომაელების (ბიზანტიელების) ნომინალური ამარჯვებით. სასანიდებმა კი გააგრძელეს გზა მცირე აზიის გავლით. James Howard-Johnston (2006). East Rome, Sasanian Persia And the End of Antiquity: Historiographical And Historical Studies. Ashgate Publishing. ISBN 0-86078-992-6
ბაფუსამი

ბაფუსამი (ფრანგ. Bafoussam) — ქალაქი კამერუნის სამხრეთ-დასავლეთში. დასავლეთის რეგიონის და მიფის დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2005 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს — 239 287 ადამიანს. ქალაქი რომის კათოლიკური ეკლესიის ბაფუსამის ეპარქიის ცენტრია. ქალაქი მდებარეობს კამერუნის სამხრეთ-დასავლეთში, ბამბუტოს მასივის მთებში, ქვეყნის მსხვილი ქალაქისა და პორტის — დუალის ჩრდილო-აღმოსავლეთით. ბაფუსამი ჯერ კიდევ ძველი დროიდან ადგილობრივი ბამილეკეს ხალხის სავაჭრო ცენტრია. მის ბაზრებზე იყიდება ქალაქის შემოგარენში მოყვანილი ყავა, ჩაი, თამბაქო, კაკალი ხეკოლა და ქინაქინის ხის (ლათ. Cínchona) ქერქი, რომლისგანაც შემდგომში ამზადებენ ქინაქინას. ქალაქის შემოგარენში განვითარებულია მეფრინველეობა და მეღორეობა. ქალაქში ასევე არსებობს მრეწველობის სამშენებლო და სატყეო დარგები. ფუნქციონირებს ბაფუსამის საერთაშორისო აეროპორტი. Bafoussam, ტურისტული მეგზური ვიკივოიაჟზე ↑ მოსახლეობის 2005 წლის აღწერა (geohive) ↑ მოსახლეობის 2005 წლის აღწერა (citypopulation) ↑ 3.0 3.1 Bafoussam. Britannica Online Encyclopedia. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-07-30. ციტირების თარიღი: 2011-05-09. ↑ Bafoussam Airport profile. Aviation Safety Network. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-10-24. ციტირების თარიღი: 2011-05-09.
დონის როსტოვის რკინიგზელთა კულტურის სასახლე

რკინიგზელთა კულტურის სასახლე (რუს. Дворец культуры железнодорожников) — დონის როსტოვის კულტურის სასახლე. 1924 წლის დასაწყისში ვლადიკავკაზის რკინიგზელთა პროფესიული კავშირი დონის როსტოვში გამოვიდა ინიციატივით აეშენებინათ შრომის სასახლე „პროლეტარიატის ბელადის“ ვლადიმერ ლენინის პატივისცემის ნიშნად (ასევე ეწოდება ლენინის სახელობის მუშათა სასახლე, რის გამოც შემოკლებით ზოგჯერ უწოდებენ „Лендворец-ს“). კულტურის სახლის მშენებლობისთვის ადგილი შემთხვევით არ შეურჩვიათ. სწორედ ამ ადგილზე 1905 წლის დეკემბერში სახალხი რაზმმა, რომელიც შედგებოდა ვლადიკავკაზის რკინიგზის მუშებისაგან, 13-დამ 20 დეკემბრამდე ალყაში მოაქცია სამეფო ძალები და კაზაკები. 1924 წლის 3 მაისს საფუძველი ჩაუყარეს რკინიგზელთა კულტურის სასახლიის მშენებლობას. მშენებლობა წარიმართა სწრაფი ტემპით და უკვე 1927 წლის 6 ნოემბერს მოხდა მისი საზეიმო გახსნა. პროექტის ავტორები იყვნენ არქიტექტორი მიხაილ კონდრატიევი და ლეონიდ ებერგი. პირველი დამთვარიელებლები სასახლემ მიიღო 1928 წელს. ამ მომენტიდან რკინიგზელთა ყველა მნიშვნელოვანი ღონისძიებები და საზეიმო საღამოები იმართებოდა სასახლის დარბაზებში. 1934 წელს რკინიგზელები სწორედ ამ სასახლეში შეხვდნენ მიხეილ შოლოხოვს. 1941 წელს შრომის სასახლეში ჩამოყალიბდა 339-ე როსტოვის მსროლელთა დივიზიის, 1135-ე მსროლელთა პოლკი. მეორე მსოფლიო ომის დროს სასახლე ნაწილობრივ დაინგრა. მისი აღდგენის პროექტი შეიმუშავა არქიტექტორმა ზოია პოჩენცოვა-ორლინსკაიამ. აღდგენითი სამუშაოები დასრულდა 1957 წელს. 1960 წელს გაიხსნა რკინიგზელთა მუზეუმი, ხოლო 1961 წელს ისტორიის, რელიგიისა და ათეიზმის მუზეუმი. ოფიციალური საიტი Дворец культуры железнодорожников в Ростове Перечень объектов культурного наследия регионального значения Информация о ДК на сайте вышестоящей организации დაარქივებული 2014-11-29 საიტზე Wayback Machine. Живой Ростов - Лендворец (Статья журналиста Веры Волошиновой) ↑ Лендворец[მკვდარი ბმული]
ბამენდა

ბამენდა (ასევე ცნობილია, როგორც აბაკვა და მანკონი) (ფრანგ. Bamenda) — ქალაქი კამერუნში, ჩრდილო-დასავლეთის რეგიონის და მეზამის დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2005 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს — 269 530 ადამიანს. ქალაქი მდებარეობს 366 კმ-ით ჩრდილო-დასავლეთით კამერუნის დედაქალაქ იაუნდედან და ცნობილია მისი გრილი კლიმატით, ბორცვიანი ადგილებით და მოხერხებული მდგომარეობით. როგორც სხვა ნებისმიერი რეგიონის ცენტრში, ბამენდაშიც გახსნილია ბევრი ბაზარი, ბანკი და ოფისი. მრეწველობის ძირითადი დარგია სასოფლო-სამეურნეო პროდუქციის გადამუშავება, პირველ რიგში ყავის. ბამენდაში მდებარეობს კულტურის რამდენიმე ობიექტი, როგორიცაა მანკონის სასახლე, ახლახან აშენებული მუზეუმით, ასევე ბალის სასახლე, რომლის ტერიტორიაზე არსებობს ძველი არქიტექტურული ნაგებობები. ↑ მოსახლეობის 2005 წლის აღწერა (geohive). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-05-11. ციტირების თარიღი: 2017-02-06. ↑ მოსახლეობის 2005 წლის აღწერა (citypopulation)
ძმები მარტინების სახლი

ძმები მარტინების სახლი (რუს. Дом братьев Мартын) ასევე ეწოდება წითელი სახლი (რუს. Красный домик) — ნაგებობა დონის როსტოვში. მდებარეობს ბალშაია-სადოვაიის და კრეპოსტნოვო-პერეულკის ქუჩების გადაკვეთაზე. სახლი აგებულია 1893 წელს არქიტექტორ ნ. სოკოლოვის პროექტის მიხედვით. შენობის პირველი მფლობელი იყო ბრიტანეთის ქვეშევრდომი ივანე მარტინი. ძმები მარტინების სახლს აქვს ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. ორსართულიანი წითელი აგურის შენობა აგებულია 1893 წელს როსტოველი არქიტექტორის ნიკოლაი სოკოლოვის პროექტის მიხედვით. სახლი აგებულია ფსევდოგოთიკური მიმდინარეობის, ეკლექტიკის სულისკვეთებით. აერთიანებს რუსულ და გერმანულ არქიტექტურულ სტილს. სახლის კუთხეში დგას წვეტიანი კოშკი. თავდაპირველად სახლის მფლობელი იყო ბრიტანეთის ქვეშევრდომი ივან მარტინი, ხოლო შემდეგ მისი ცოლი - პ. მარტინი. შემდეგ სახლი ეკუთვნოდათ მათ შვილებს - ვასილის, გიორგისა და ივანეს. მარტინების ოჯახს დონის როსტოვში ეკუთვნოდათ მექანიკური ქარხანა „ჯონ მარტინი და Кº“, რომელიც სახლის მახლობლად მდებარეობდა. 1910-იან წლებში გიორგი მარტინი იყო აშშ-ის კონსული. 1920-იან წლებში მოხდა ძმები მარტინების სახლის ნაციონალიზაცია. პირველ სართულზე განათავსეს სხვადასხვა დაწესებულებები, ხოლო მეორე სართულზე კომუნალური ბინები. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ შენობას ჩაუტარეს რესტავრაცია, რომლის შედეგადაც დაიკარგა სახურავზე არსებული ფანჯარა. 1980-1990-იან წლებში შენობაში განთავსებული იყო მხატვართა სახლი, იქვე მდებარეობდა სალონი-მაღაზია, გამოფენა-ვერნისაჟი და ანტიკვარიული ფარდული. 2007 წლიდან ნაგებობა მიხეილ შოლოხოვის სახელმწიფო მუზეუმ-ნაკრძალის ბალანსზეა, რის შემდეგაც დაიწყო მისი რესტავრაცია. იგეგმება, რომ სარემონტო სამუშაოების დასრულების შემდეგ ძმები მარტინების სახლში განთავსდეს მუზეუმის ფილიალი. ↑ 1.0 1.1 1.2 Донской Вавилон. Московский комсомолец (2013-08-07). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-10-29. ციტირების თარიღი: 2013-10-27. ↑ г.Ростов-на-Дону. Объекты культурного наследия (памятники истории и культуры) государственного (федерального) значения. Официальный портал Правительства Ростовской области. ციტირების თარიღი: 2013-10-27. ↑ Александр Харченко. (2013-08-13) Ремонт после реставрации?. dom.161.ru. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-11-09. ციტირების თარიღი: 2013-10-28. ↑ Кукушин B. C. Эклектика // История архитектуры Нижнего Дона и Приазовья. — Ростов-на-Дону: ГинГО, 1995. — 275 с. — ISBN 5-88616-027-2. ↑ 5.0 5.1 Вера Волошинова. «Красный домик» – будущий Ростовский филиал музея-заповедника М.А. Шолохова. werawolw.ru. ციტირების თარიღი: 2013-10-27. ↑ Продолжается реставрация Дома братьев Мартын. sholokhov.ru. ციტირების თარიღი: 2013-10-27.
მარუა

მარუა (ფრანგ. Maroua) — ქალაქი კამერუნის ჩრდილოეთში. უკიდურესი ჩრდილოეთის რეგიონის და დიამარეს დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2005 წლის აღწერის მონაცემების თანახმად ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს — 201 371 ადამიანს. ქალაქი მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში, მანდარის მთების ძირში. მარუა განლაგებულია მდინარე კალიაოს დინების გასწვრივ. მარუა ავტომაგისტრალების გადაკვეთაზე მდებარე მთავარი სავაჭრო ცენტრია. ქალაქის შემოგარენში ნაწარმოები სასოფლო-სამეურნეო პროდუქცია მიეწოდება გარუაში, ხოლო შემდეგ მდინარე ბენუეს საშუალებით კიდევ უფრო შორს — ნიგერიაში. განვითარებულია საფეიქრო მრეწველობა. ფუნქციონირებს სასოფლო-სამეურნეო სასწავლებელი. განვითარებულია ხელსაქმეობა — ქარგვა, ტყავის გამოყვანა, ლითონის და საიუველირო ნაკეთობების დამზადება, მექოთნეობა. ქალაქს ემსახურება მეზობელ პატარა ქალაქ სალაკში მდებარე მარუას საერთაშორისო აეროპორტი. მარუაში მუშაობს ეთნოგრაფიული მუზეუმი, რომლის ექსპოზიცია ეძღვნება ადგილობრივი მოსახლეობის კულტურას და ყოფაცხოვრებას. ქალაქში არსებობს მოქმედი პროტესტანტული ეკლესია და რამდენიმე მეჩეთი. მუშაობს ჰოსპიტალი და ვეტერინარული სადგური. ქალაქის ჩრდილოეთ შემოგარენში მდებარეობს ვაზას ეროვნული პარკი. ↑ მოსახლეობის 2005 წლის აღწერა (geohive) ↑ მოსახლეობის 2005 წლის აღწერა (citypopulation) ↑ 3.0 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 Maroua. Britannica Online Encyclopedia. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-07-30. ციტირების თარიღი: 2011-05-09. ↑ Maroua-Salam Airport profile. Aviation Safety Network. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-10-24. ციტირების თარიღი: 2011-05-09.
აფრანიუ

აფრანიუ (პორტ. Afrânio) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 522 მეტრზე. მიეკუთვნება სან-ფრანსისკუ-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პეტროლინის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17 586 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.8 კმ²-ზე. ფართობი 1 490 595 კმ²-ია. პერნამბუკუ ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
კაბრობო

კაბრობო (პორტ. Cabrobó) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 325 მეტრზე. მიეკუთვნება სან-ფრანსისკუ-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პეტროლინის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 30 873 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 18.62 კმ²-ზე. ფართობი 1 657 705 კმ²-ია. პერნამბუკუ ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
დორმენტისი

დორმენტისი (პორტ. Dormentes) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 492 მეტრზე. მიეკუთვნება სან-ფრანსისკუ-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პეტროლინის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 16 917 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11 კმ²-ზე. ფართობი 1 537 642 კმ²-ია. პერნამბუკუ ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
ლაგოა-გრანდი

ლაგოა-გრანდი (პორტ. Lagoa Grande) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 345 მეტრზე. მიეკუთვნება სან-ფრანსისკუ-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პეტროლინის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 22 760 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 12.31 კმ²-ზე. ფართობი 1 848 928 კმ²-ია. პერნამბუკუ ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
ოროკო

ოროკო (პორტ. Orocó) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 349 მეტრზე. მიეკუთვნება სან-ფრანსისკუ-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პეტროლინის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 180 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 23.76 კმ²-ზე. ფართობი 554 759 კმ²-ია. პერნამბუკუ ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
სანტა-მარია-და-ბოა-ვისტა

სანტა-მარია-და-ბოა-ვისტა (პორტ. Santa Maria da Boa Vista) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 361 მეტრზე. მიეკუთვნება სან-ფრანსისკუ-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პეტროლინის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 39 435 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 13.14 კმ²-ზე. ფართობი 3 001 179 კმ²-ია. პერნამბუკუ ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
ტერა-ნოვა (პერნამბუკუ)

ტერა-ნოვა (პორტ. Terra Nova) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 363 მეტრზე. მიეკუთვნება სან-ფრანსისკუ-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პეტროლინის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 278 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 31.33 კმ²-ზე. ფართობი 296 179 კმ²-ია. პერნამბუკუ ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
კომივოიაჟორი (ფილმი)

„კომივოიაჟორი“, ან „გამყიდველი“ (სპარს. فروشنده ფორუშანდე) — ირანელი რეჟისორის ასღარ ფარჰადის 2016 წლის ფილმი. ფილმი იყო ნაჩვენები 2016 წლის კანის კინოფესტივალზე, სადაც მსახიობმა შაჰაბ ჰოსეინიმ მიიღო პრიზი საუკეთესო მსახიობის ნომინაციაში, ხოლო ფარჰადიმ — პრიზი საუკეთესო სცენარისთვის. ფილმი ნომინირებულია 2016 წლის ოსკარის საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმის ჯილდოზე. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ახალგაზრდა წყვილი, ემადი და რანა თეირანში ცხოვრობენ. ისინი ერთად თამაშობენ თეატრში არტურ მილერის პიესას — „კომივოიაჟორის სიკვდილს“. ამავე დროს, ისინი გადადიან ახალ ბინაში, სადაც მანამდე ცხოვორბდა ქალი, რომელიც, დაკავებული იყო პროსტიტუციით. შაჰაბ ჰოსეინი — ემადი ტარანე ალიდუსტი — რანა ბაბაქ ქარიმი მინა სადატი ოფიციალური საიტი „„კომივოიაჟორი““ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „კომივოიაჟორი“ Cineuropa-ს გვერდზე „კომივოიაჟორი“ Instagram-ზე ↑ Latest Box Office Persian. Alef (6 January 2017). ციტირების თარიღი: 11 February 2017 ↑ Cannes Film Festival Adds Asghar Farhadi’s ‘The Salesman’ To Competition Lineup, Mel Gibson’s ‘Blood Father’ And More. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-12-20. ციტირების თარიღი: 2017-02-06. ↑ Ken Loach’s ‘I, Daniel Blake’ Takes Palme D’Or; Director Joins Double-Winners Club – Cannes.
ოსკარზე საქართველოს მიერ წარდგენილი ფილმების სია

საქართველომ ოსკარის დაჯილდოებაზე კატეგორიაში „ჯილდო საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმისთვის“ წარადგინა სულ 15 ფილმი. მათ შორის მხოლოდ ერთი ფილმი — „შეყვარებული კულინარის 1001 რეცეპტი“ (1996 წ.) იყო ნომინირებული ოსკარის ჯილდოზე. აღსანიშნავია, რომ საბჭოთა კავშირისგან დამოუკიდებლობის აღდგენამდე, ქართულმა კინოსტუდიამ ოსკარზე 2 ფილმი წარადგინა — გიორგი დანელიას „შემოდგომის მარათონი“ (1979 წელს), და თენგიზ აბულაძის „მონანიება“ (1987 წელს). ქართული კინო ქართული ფილმების სია ↑ „ქართული ფილმი `ოსკარის` მოსაპოვებლად იბრძოლებს“ (Georgian). რუსთავი 2. 2009-09-25. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-07-15. ციტირების თარიღი: 2009-10-31. ↑ „Georgia sends 'Street Days' to the Oscars“. Variety. 2010-10-05. ციტირების თარიღი: 2010-10-06. ↑ 9 Foreign Language Films Continue to Oscar Race. oscars.org. ციტირების თარიღი: 2011-01-19. ↑ 63 Countries Vie for 2011 Foreign Language Film Oscar. oscars.org. ციტირების თარიღი: 2011-10-14. ↑ Holdsworth, Nick (25 September 2012). „Georgia 'Smiling' for Oscar“. Variety. Reed Business Information. ციტირების თარიღი: 25 September 2012. ↑ Oscars: Georgia Nominates 'In Bloom' for Foreign Language Category. The Hollywood Reporter. ციტირების თარიღი: 2013-09-04. ↑ Oscars: Georgia Nominates 'Corn Island' in Foreign-Language Category. Hollywood Reporter. ციტირების თარიღი: 5 September 2014. ↑ 9 Foreign Language Films Advance in Oscar Race. AMPAS. ციტირების თარიღი: 19 December 2014. ↑ Holdsworth, Nick. (12 September 2015) Oscars: Georgia Nominates 'Moira' for Foreign-Language Category. The Hollywood Reporter. ციტირების თარიღი: 12 September 2015. ↑ Holdsworth, Nick. (9 August 2016) Oscars: Georgia Selects 'House of Others' for Foreign-Language Category. The Hollywood Reporter. ციტირების თარიღი: 9 August 2016. ↑ Holdsworth, Nick. (30 August 2017) Oscars: Georgia Selects 'Scary Mother' for Foreign-Language Category. The Hollywood Reporter. ციტირების თარიღი: 30 August 2017 ↑ Georgia announces its bid for 2019 Oscars. Vestnik Kavkaza (31 August 2018). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 31 აგვისტო 2018. ციტირების თარიღი: 31 August 2018 ↑ Georgia's contender film for Oscars will be Shindisi. 1TV. ციტირების თარიღი: 1 August 2019 ↑ Georgia selects Dea Kulumbegashvili's 'Beginning' for Oscar nomination. Trend News Agency (9 October 2020). ციტირების თარიღი: 9 October 2020
კონსტანტინოპოლის ალყა (674-678)

კონსტანტინოპოლის ალყა — არაბულ-ბიზანტიური ომების მთავარი ბრძოლა და არაბთა დაპყრობითი ლაშქრობების პირველი კულმინაცია. მიმდინარეობდა ბიზანტიის იმპერიასა და ომაიანთა სახალიფოს შორის 674-678 წლებში. არაბების ხალიფა მუავია I ტახტზე 661 წელს ავიდა და განაახლა ომი ბიზანტიასთან. მან მთავარ მიზნად დაისახა კონსტანტინოპოლის აღება. 672-673 წლებში არაბთა ფლოტმა შექმნა ბაზები მცირე აზიის სანაპიროს გასწვრივ და მალევე მოაქცია კონსტანტინოპოლი ბლოკადაში. არმია ქალაქ კირაკუსს გამოსაზამთრებლად იყენებდა და ყოველ გაზაფხულობით აახლებდა ალყას. საბოლოოდ ბიზანტიის იმპერატორმა კონსტანტინე IV-მ შეძლო არაბთა ფლოტის განადგურება ახლადგამოგონილი ბერძნული ცეცხლის მეშვეობით. არაბთა სახმელეთო არმიაც დამარცხდა მცირე აზიაში და ისინი იძულებული გახდნენ ალყა მოეხსნათ. ალყის შემდეგ ბიზანტიასა და არაბებს შორის დროებითი მშვიდობა დამყარდა. Brooks, E.W. (1898). "The Arabs in Asia Minor (641–750), from Arabic Sources". The Journal of Hellenic Studies. The Society for the Promotion of Hellenic Studies. XVIII: 182–208. Canard, Marius (1926). "Les expéditions des Arabes contre Constantinople dans l'histoire et dans la légende". Journal Asiatique (in French) (208): 61–121. ISSN 0021-762X.
აკაპნოუ

აკაპნოუ (ბერძ. Ακαπνού) — სოფელი კვიპროსში. მდებარეობს ლიმასოლის რაიონში. 2001 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 20 კაცი. ოფიციალური ვებგვერდი დაარქივებული 2016-11-07 საიტზე Wayback Machine. ↑ Ένωση Κοινοτήτων Επαρχίας Λεμεσού ↑ Κοινοτικό Συμβούλιο ↑ Akapnou — Postcode Query. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q47015403"></a>
აკროუნტა

აკროუნტა (ბერძ. Ακρούντα) — სოფელი კვიპროსში. მდებარეობს ლიმასოლის რაიონში. 2001 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 345 კაცი. ოფიციალური ვებგვერდი დაარქივებული 2016-11-07 საიტზე Wayback Machine. ↑ Ένωση Κοινοτήτων Επαρχίας Λεμεσού ↑ Akrounta — Postcode Query. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q47015403"></a>
მძევლები (ფილმი)

„მძევლები“ — ქართველ რეჟისორ რეზო გიგინეიშვილის 2017 წლის ფილმი, რომლის პრემიერა გაიმართა „ბერლინალის კინოფესტივალზე“. ფილმს საფუძვლად უდევს 1983 წელს ტუ-134-ის თვითმფრინავის გატაცების ისტორია, თუმცა იგი არ წარმოადგენს მოვლენის რეკონსტრუქციას. ფილმი რუსეთისა და საქართველოს ერთობლივ პროდუქტს წარმოადგენს. თინათინ დალაქიშვილი – ანა ირაკლი კვირიკაძე – ნიკა გიგა დათიაშვილი – კოკა გიორგი გრძელიძე – სანდრო გიორგი ტაბიძე – ოთო გიორგი ხურცილავა – ლაშა ვახტანგ ჩაჩანიძე – ირაკლი ეკატერინე კალატოზიშვილი – თამუნა ბექა ლემონჯავა – ზურიკო მერაბ ნინიძე – ლევანი, ნიკას მამა დარეჯან ხარშილაძე – ნინო, ნიკას დედა ნადეჟდა მიხალკოვა – სტიუარდესა მაია მარია შალაევა – სტიუარდესა ვერა ავთანდილ მახარაძე – შოთა, სანდროს მამა მიხეილ გომიაშვილი – თენგიზი, ზურიკოს მამა „მძევლები“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ 1.0 1.1 „მძევლები“ КиноПоиск-ზე ↑ 2.0 2.1 რუსთავი 2: "მძევლები" - მხატვრული ფილმი, რომელსაც საფუძვლად "თვითმფრინავის ბიჭების" ისტორია უდევს დაარქივებული 2016-11-22 საიტზე Wayback Machine. , 20 ნოემბერი, 2016 ↑ 3.0 3.1 Berlinale 2017 Panorama-ს პრეს-რელიზი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-02-02. ციტირების თარიღი: 2017-02-07.
ლუქსემბურგის კულტურა

ლუქსემბურგის კულტურა — აღნიშნავს ლუქსემბურგის კულტურულ ცხოვრებას და ტრადიციებს. მოქალაქეების უმეტესობა საუბრობს სამ ენაზე: ტრადიციულ გერმანიკულ ლუქსემბურგულზე, გერმანულზე და ფრანგულზე. ლუქსემბურგს აქვს მდიდარი კულტურული ისტორია, განსაკუთრებით: მუსიკაში, მხატვრობაში და ფოტოგრაფიაში. აქვს ბევრი: თეატრი, საკონცერტო დარბაზი, მუზეუმი და გალერეა. მსხვილი მუზეუმებია: ისტორიის და ხელოვნების ეროვნული მუზეუმი (MNHA) ბუნების ისტორიის ეროვნული მუზეუმი (NMHN) ქალაქ ლუქსემბურგის ისტორიის მუზეუმი თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმი (MUDAM) კაზინო ლუქსემბურგი ვილა ვაუბანი Luxembourg's official cultural portal Luxembourg American Cultural Society The Breweries of Luxembourg: beers, history, styles Food and Drink in Luxembourg Luxembourg Recipes