laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
წმინდა შუშანიკი

შუშანიკი (სომხ. Շուշանիկ, დ. დაახლ. 440 — გ. 475) — ქართლის პიტიახშის ვარსქენის მეუღლე (V საუკუნის II ნახევარი). შუშანიკი სომეხთა მხედართმთავრის ვარდან მამიკონიანის ასული და ქართლის პიტიახშის, ვარსქენის მეუღლე იყო. ვარსქენი ვახტანგ I გორგასლის ურჩი მოხელე იყო, რომელმაც ქართლში სპარსეთის სამეფოს გავლენის ზრდასთან ერთად სპარსელთა მხარი დაიჭირა. სპარსეთის სამეფო კართან ურთიერთობის გაუმჯობესების მიზნით ვარსქენ პიტიახში სპარსეთის მეფეს, პეროზს ეწვია, საკუთარი ნებით უარყო ქრისტიანობა, ცეცხლთაყვანისცემლობა მიიღო და მეფეს საკუთარი ცოლისა და შვილების მოქცევაც დაჰპირდა. სამშობლოში დაბრუნებულმა ვარსქენმა ვერ მოახერხა შუშანიკის გადმობირება, რომელმაც არ ისურვა ქრისტიანობის დატოვება, რისთვისაც ის მოწამეობრივად აღესრულა. VI საუკუნეში ქართველებმა შუშანიკის ნეშტი თბილისში გადმოასვენეს და მეტეხის ღვთისმშობლის ტაძარში დაკრძალეს. ქრისტიანობისა და სამშობლოს თავისუფლებისათვის წამებული შუშანიკი ქართულმა ეკლესიამ წმინდანად შერაცხა. შუშანიკის ღვაწლი და ცხოვრება აღწერა იაკობ ცურტაველმა (ხუცესმა). ქართულმა მართლმადიდებლურმა, სომხურ-გრიგორიანულმა და რუსულმა მართლმადიდებლურმა ეკლესიებმა წმინდანად შერაცხეს და ხსენების დღე 17 ოქტომბერი (ქართული და სომხური ეკლესია) და 10 სექტემბერი (რუსული ეკლესია) დააწესეს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 60. წმიდა დიდებული მოწამე შუშანიკი (+475)
შხეფის ციხე

შხეფის ციხე — შუა საუკუნეების ციხესიმაგრე დასავლეთ საქართველოში, სამეგრელოში, სენაკის მახლობლად. ძეგლზე ოთხი სამშენებლო ფენა გამოიყოფა, მათგან ყველაზე ადრეული მე-4 საუკუნის დასაწყისისაა. ყველაზე გვიანდელი კი მე-16-17 საუკუნეებს განეკუთვნება. ეტყობა შემდგომი პერიოდების გადაკეთებათა კვალი. გამოთქმულია მოსაზრება, რომ შხეფის ციხე არის იგივე ციხესიმაგრე ონოგურისი. შხეფის ციხეს ხშირად საპატიო პატიმართა საპყრობილედ იყენებდნენ. აქ 1590 ტყვეობაში გარდაიცვალა იმერეთის მეფე ლევანი. შხეფის ციხე XIX საუკუნის დასაწყისშიც მოქმედებდა. 1979 ჩატარდა არქეოლოგიური გათხრები. XVI საუკუნის შუამდე შედიოდა ჭილაძეების სათავადოში. ციხე გეგმაში მოგრძო ფორმისაა და გაშლილია აღმ-დას. ხაზზე; ციხე შედგება ორი ჭიშკრისაგან( გალავნის აღმოსავლეთ მონაკვეთზე), სამი კოშკისაგან (სახ-დას, ცენტრალური და სამხ-აღ.), მცირე დარბაზული ეკლესიისგან ( ციხის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კუთხეში, მიშენებულია ჩრდილო გალავანზე), რეზერვუარისგან და გალავნისგან. ციხეს გარს ერტყმის ხელოვნური თავდაცვითი თხრილი. ციხის მშენებლობაში გამოყენებულია კლდის ფლეთილი ქვა და კირის დუღაბი, კედლები აგებულია რიგების დაცვით. სამხ-დას და ცენტრალური კოშკები ოთხკუთხაა, მათგან უკანასკნელი წაკვეთილი პირამიდის მოყვანილობის ოთხ სართულიანი ნაგებობაა. შესასვლელი სამხ.მხარეს 4 მ-ის სიმაღლეზეა გაჭრილი. რაც შეეხება მესამე კოშკს, ის ჩართულია ციხის სამხ-აღმ კუთხეში,არის წრიული ფორმის, სამ სართულიანი. შესასვლელი აქვს მიწის დონეზე დას. მხრიდან. მეცნიერთა ვარაუდით ის საცხოვრებელ ნაგებობას წარმოადგენდა. ეკლესიის დარბაზი აფსიდიანად მოქცეულია გარე ოთხკუთხედში, შესასვლელი აქვს დას. მხრიდან, აფსიდა-აღმ. დაბოლოებაზე. 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია. ნ. ზაქარაია, ქართული ციხესიმაგრეები, კრებული „ფრესკა“, თბ. 1985 წ. ადამია ი., შხეფის ციხესიმაგრე, ძეგლის მეგობარი, 1979, N51. ზაქარაია პ., საქართველოს ძველი ქალაქები და ციხეები, თბ., 1973. ზაქარაია პ., ქართული ციხე-ქალაქები ციხესიმაგრეები ციხე-დარბაზები ციხე-გალავნები კოშკები, თბ., 2001. ზაქარაია პ., საქართველოს ძველი ციხესიმაგრეები, თბ., 1988. ბერაძე თ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 66.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 5154 dzeglebi.ge — შხეფის ციხე დაარქივებული 2016-03-07 საიტზე Wayback Machine. ↑ ე. გვენეტაძე, გ. გაგუა „საჯავახოს მხარე“ „პარალელი“ N5, გვ. 217 — თბილისი, 2013 წ. ISSN 0235-8417 ↑ საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება № 665, 2006 წლის 7 ნოემბერი, ქ. თბილისი, კულტურის ზოგიერთი უძრავი ძეგლისათვის ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის მინიჭების შესახებ. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-21. ციტირების თარიღი: 2020-02-22.
მირლანდ მანიგა

მირლანდ მანიგა (ფრანგ. Mirlande Manigat; დ. 3 ნოემბერი, 1940, მირაგოანი, ჰაიტი) — ჰაიტიელი პოლიტიკოსი, ქვეყნის ყოფილი პრეზიდენტის ლესლი მანიგას ცოლი. იგი იყო პრეზიდენტობის კანდიდატი ჰაიტის 2010 წლის 28 ნოემბრის საპრეზიდენტო არჩევნებში ეროვნულ-დემოკრატიული პროგრესისტების პარტიის რიგებიდან (RDNP). დროებითი საარჩევნო საბჭოს განცხადებით მირლანდ მანიგამ მიიღო ხმების 31 % და დაიკავა პირველი ადგილი, ხოლო მისმა უშუალო კონკურენტმა მმართველი პარტიის ლიდერმა ჟუდ სელესტინმა 22 %, მუსიკოსმა მიშელ მარტელიმ - 25 %. მანიგა და მარტელი არჩევნების მეორე ტურში ერთმანეთს 2011 წლის 16 იანვარს უნდა შებრძოლებოდნენ. 2011 წლის 20 მარტს გამართულ საპრეზიდენტო არჩევნების მეორე ტურში გაიმარჯვა მიშელ მარტელიმ და ქვეყნის მეთაურის თანამდებობა დაიკავა. მირლანდ მანიგას ბიოგრაფია მირლანდ მანიგას პროფილი facebook-ზე ინტერვიუ მირლანდ მანიგასთან Mirlande Manigat, Jude Célestin lead in Haiti's presidential race, poll says[მკვდარი ბმული] ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-05-20. ციტირების თარიღი: 2011-01-23. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-05-20. ციტირების თარიღი: 2011-01-23. ↑ Michel Martelly officially declared Haitian president
ელკის პროვინცია

ელკი (ესპ. Provincia de Elqui) — პროვინცია ჩილეში, შედის კოკიმბოს რეგიონის შემადგენლობაში. ადმინისტრაციული ცენტრი ქალაქი კოკიმბო. პროვინცია მოიცავს 6 კომუნას. სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 2019-01-06 საიტზე Wayback Machine. ↑ Territorial division of Chile
ლიმარის პროვინცია

ლიმარი (ესპ. Provincia de Limarí) — პროვინცია ჩილეში, შედის ატაკამის რეგიონის შემადგენლობაში. ადმინისტრაციული ცენტრი ქალაქი ოვალიე. პროვინცია მოიცავს 5 კომუნას. ოფიციალური საიტი სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ჩოაპის პროვინცია

ჩოაპა (ესპ. Provincia de Choapa) — პროვინცია ჩილეში, შედის ატაკამის რეგიონის შემადგენლობაში. ადმინისტრაციული ცენტრი ქალაქი ილიაპელი. პროვინცია მოიცავს 4 კომუნას. ოფიციალური საიტი სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
კაუტინის პროვინცია

კაუტინი (ესპ. Provincia de Cautín) — პროვინცია ჩილეში, შედის არაუკანიის რეგიონის შემადგენლობაში. ადმინისტრაციული ცენტრი ქალაქი ტემუკო. პროვინცია მოიცავს 21 კომუნას. აგრარული რევოლუცია კაუტინში ოფიციალური საიტი სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
მალიეკოს პროვინცია

მალიეკო (ესპ. Provincia de Malleco) — პროვინცია ჩილეში, შედის არაუკანიის რეგიონის შემადგენლობაში. ადმინისტრაციული ცენტრი ქალაქი ანგოლი. პროვინცია მოიცავს 11 კომუნას. ოფიციალური საიტი სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ვალდივიის პროვინცია

ვალდივია (ესპ. Provincia de Valdivia) — პროვინცია ჩილეში, შედის ლოს-რიოსის რეგიონის შემადგენლობაში. ადმინისტრაციული ცენტრი ქალაქი ვალდივია. პროვინცია მოიცავს 11 კომუნას. ოფიციალური საიტი სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
რანკოს პროვინცია

რანკო (ესპ. Provincia de Ranco) — პროვინცია ჩილეში, შედის ლოს-რიოსის რეგიონის შემადგენლობაში. ადმინისტრაციული ცენტრი ქალაქი ლა-უნიონი. პროვინცია მოიცავს 4 კომუნას. ოფიციალური საიტი სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
რანკო (მრავალმნიშვნელოვანი)

ტოპონიმი რანკო შეიძლება აღნიშნავდეს: რანკო – ტბა ჩილეში. რანკო – პროვინცია ჩილეში. ლაგო-რანკო – კომუნა და ქალაქი ჩილეში რანკო – კომუნა იტალიაში.
პაჩეკო

პაჩეკო (ესპ. Isla Pacheco) — კუნძული წყნარ ოკეანეში, ჩილეს სანაპიროსთან, დედოფალ ადელაიდას არქიპელაგში, ჩილეს მაგალიანესი და ჩილეს ანტარქტიკის რეგიონში. მისი ფართობია 151 კმ². ჩილეს კუნძულების სია
რამირესი (კუნძული)

რამირესი (ესპ. Isla Ramirez) — კუნძული წყნარ ოკეანეში, ჩილეს სანაპიროსთან, დედოფალ ადელაიდას არქიპელაგში, ჩილეს მაგალიანესი და ჩილეს ანტარქტიკის რეგიონში. ფართობი 163 კმ². ჩილეს კუნძულების სია რამირესი დაარქივებული 2013-05-01 საიტზე Wayback Machine. — გაეროს გარემოსდაცვითი პროგრამა
რენელის კუნძულები

რენელის კუნძულები (ესპ. Islas Rennell) — კუნძულები წყნარ ოკეანეში, ჩილეს სანაპიროსთან, მაგელანის სრუტის ჩრდილოეთით, დედოფალ ადელაიდას არქიპელაგში, ჩილეს მაგალიანესი და ჩილეს ანტარქტიკის რეგიონში. შედგება ორი კუნძულისგან, რომლებიც ერთმანეთისგან საკმაოდ ვიწრო არხით არის გამოყოფილი, რომლის მაქსიმალური სიგანეა 30 მეტრი. ყველაზე უფრო დიდი კუნძულია — სამხრეთ რენელის კუნძული, რომლის ფართობია 340 კმ² და სიმაღლე ზღვის დონიდან 1220 მეტრი, ხოლო ჩრდილოეთ რენელის კუნძულის ფართობი შეადგენს 303 კმ²-ს. ჩილეს კუნძულების სია ↑ Tracé et situation des îles Rennell sur OpenStreetMap ↑ Island Directory - South Rennell [304]. UN system-wide Earthwatch Web Site (28-07-1988). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 22-02-2020. ციტირების თარიღი: 28-05-2016. ↑ Island Directory - North Rennell [297]. UN system-wide Earthwatch Web Site (28-07-1988). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 22-02-2020. ციტირების თარიღი: 02-08-2016.
ტ (ასო)

ტ, ⴒ, Ⴒ, Ტ (ტარი) — ქართული ანბანის მეცხრამეტე ასო (ძველ ქართულში ოცდამეერთე იყო). შეესაბამება კბილისმიერ ყრუ მკვეთრ თანხმოვანს. ძველ ქართულ სათვალავში აღნიშნავდა რიცხვ სამასს (300). ტ-ს მოხაზულობა ასომთავრულში ხაზებისა და წრის კომბინაციაა, რომელიც კვადრატის ნახევარს იკავებს. ნუსხურში კუთხოვანი ფორმისაა და მარჯვნივ გადახრილი. მხედრულში ტ მომრგვალებული კონტურის მქონეა. ნუსხურსა და მხედრულში იგი ქვედა სამ ხაზში იწერება. Graphemica (ტ) Graphemica (ⴒ) Graphemica (Ⴒ) ↑ Georgian Extended ↑ UNESCO, World Braille Usage, Third Edition, Washington, D.C. p. 45
ლუი-ალექსანდრ ბერთიე

ლუი-ალექსანდრ ბერთიე (ფრანგ.: Louis Alexandre Berthier), ნოშატელის და ვალანჟენის ჰერცოგი და თავადი, ვაგრამის თავადი (დ. 20 ნოემბერი, 1753, ვერსალი, საფრანგეთი — გ. 1 ივნისი, 1815, ბამბერგი, გერმანია) — ფრანგი სამხედრო მოღვაწე, საფრანგეთის მარშალი. Bukhari, Emir Napoleon's Marshals Osprey Publishing, 1979, ISBN 0-85045-305-4. Chandler, David Napoleon's Marshals Macmillan Pub Co, 1987, ISBN 0-02-905930-5. Connelly, Owen, Blundering to Glory: Napoleon's Military Campaigns SR Books, 1999, ISBN 0-8420-2780-7. Elting, John R. Swords around a Throne: Napoleon's Grande Armée Weidenfeld & Nicholson, 1997, ISBN 0-02-909501-8. Alex. Berthier, Relation of the Battle of Marengo დაარქივებული 2018-02-17 საიტზე Wayback Machine. Spencer Napoleonica Collection დაარქივებული 2012-12-05 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links ↑ 1.0 1.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 2.0 2.1 Find a Grave — 1996. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q63056"></a> ↑ 3.0 3.1 ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ 4.0 4.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 5.0 5.1 Roglo — 1997. — 10000000 ეგზ. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q83365652"></a> ↑ 6.0 6.1 Pas L. v. Genealogics — 2003. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19847329"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19847326"></a> ↑ 7.0 7.1 Proleksis enciklopedija, Opća i nacionalna enciklopedija — 2009. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3407324"></a> ↑ 8.0 8.1 Brozović D., Ladan T. Hrvatska enciklopedija — LZMK, 1999. — 9272 გვრ. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1264934"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q429032"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18446"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1789619"></a> ↑ 9.0 9.1 Бертье Луи Александр // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ GeneaStar <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q98769076"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3100478"></a>
სამხრეთ რენელის კუნძული

სამხრეთ რენელის კუნძული — კუნძული წყნარ ოკეანეში, ჩილეს სანაპიროსთან, რენელის კუნძულების ჯგუფიდან, დედოფალ ადელაიდას არქიპელაგში, ჩილეს მაგალიანესი და ჩილეს ანტარქტიკის რეგიონში. მისი ფართობია 340 კმ². ჩილეს კუნძულების სია
ბენხამინი

ბენხამინი (ესპ. Isla Benjamin) — კუნძული წყნარ ოკეანეში, ჩილეს სანაპიროსთან. ჩონოსის არქიპელაგში, შედის ჩილეს აისენის რეგიონის შემადგენლობაში. მისი ფართობია 618 კვ.კმ. კოორდინატები: 45°07′00″S 74°16′00″W﻿ / ﻿45.1167° ს. გ. 74.2667° დ. გ.﻿ / -45.1167; -74.2667 ჩილეს კუნძულების სია
შუქრუთი

შუქრუთი — სოფელი ჭიათურის მუნიციპალიტეტში (პერევისას თემი). მდებარეობს ჭიათურის პლატოზე, მდინარე ყვირილის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 680 მეტრი, ჭიათურიდან 6 კილომეტრი. სოფელში მოიპოვება მანგანუმის მადანი. სოფლის ტერიტორიაზე კლდოვანი ეხი – თარო კლდე. სოფელში არის კვარციანი ქვიშის კარიერი. 1924 წელს სოფელ შუქრუთში დაიწყო ანტისაბჭოთა აჯანყება. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 559 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 59. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ ჯიქია ლ., 1924 წლის აჯანყება დასავლეთ საქართველოში, თბ.: უნივერსალი, 2012. — გვ. 135. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
კაჩაპოალის პროვინცია

კაჩაპოალი (ესპ. Provincia de Cachapoal) — პროვინცია ჩილეში, შედის ო’ჰიგინსის რეგიონის შემადგენლობაში. ადმინისტრაციული ცენტრი ქალაქი რანკაგუა. პროვინცია მოიცავს 17 კომუნას. ოფიციალური საიტი სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
G3 (ტურნე)

G3 — რეგულარული საკონცერტო ტურნე, ორგანიზებული გიტარისტ ჯო სატრიანის მიერ. იგი მოიცავს თვითონ მას ორი სხვა გიტარისტის თანხლებით. მისი დასაწყისიდან, 1996 წლიდან, G3 ტარდებოდა თითქმის ყოველ წელს და მასში მონაწილეობდნენ გიტარის ისეთი ოსტატები, როგორებიც არიან: სტივ ვაი (სატრიანის ყოფილი მოსწავლე), ერიკ ჯონსონი, კენი უეინ შეფარდი, ინგვი მალმსტინი, ჯონ პეტრუჩი, რობერტ ფრიპი, პოლ გილბერტი, ული ჯონ როთი, მიხაელ შენკერი, ადრიან ლეგი და მრავალი სხვა განსაკუთრებული სტუმარი, მათ შორის ტონი მაკალპინი, ჯონი ჰილანდი, სტივ ლუკათერი, სტივ მორსი, კრის დუართი, ენდი ტიმონსი, ნილ შონი, გარი ჰოი, ბრაიან მეი, ბილი გიბონსი, ჯონი ეი., ჯორჯ ლინჩი, პატრიკ რონდატი, ჰერმან ლი, ალეხანდრო სილვა და ერიკ სარდინასი. Dream Theater, Mr. Big, სკორპიონსი, ალკატრაზი და Racer X არიან ის ჯგუფები, რომელთა ერთზე მეტი წევრი გამოდიოდა G3-ის ტურნეებზე: ჯონ პეტრუჩი გიტარაზე და მაიკ პორტნოი დრამებზე (2001, 2002, 2005, 2006 და 2007), პოლ გილბერტი გიტარაზე (2001, 2002 და 2007) და ბილი შიჰანი ბას გიტარაზე (2001, 2002, 2003, 2004, 2005 და 2006), მიხაელ შენკერი და ულრიხ როთი ორივე გიტარაზე (1998) და პოლ გილბერტი და ბრიუს ბუიე ორივე გიტარაზე (2007). ალკატრაზი წარმოდგენილი იყო ასევე ორი წევრით: ინგვი მალმსტინი და სტივ ვაი. დევიდ ლი როთის ჯგუფს G3-ის ტურნეზე ჰყავდა ოთხი წევრი: სტივ ვაი, ბილი შიჰანი, მეტ ბისონეტი და გრეგ ბისონეტი. ჯონ პეტრუჩი, პოლ გილბერტი, ერიკ ჯონსონი და რობერტ ფრიპი არიან ის გიტარისტები (თუ არ ჩავთვლით ჯო სატრიანისა და სტივ ვაის), რომელთაც დაუკრეს G3-ის ტურნეზე რამდენიმეჯერ: ჯონ პეტრუჩი - ექვსჯერ; პოლ გილბერტი - სამჯერ; ერიკ ჯონსონი - სამჯერ; რობერტ ფრიპი - ორჯერ. 1996 (ჩრდილოეთი ამერიკა): ჯო სატრიანი, სტივ ვაი, ერიკ ჯონსონი 1997 (ჩრდილოეთი ამერიკა): ჯო სატრიანი, კენი უეინ შეფარდი, რობერტ ფრიპი 1997 (ევროპა): ჯო სატრიანი, სტივ ვაი, ადრიან ლეგი 1998 (ევროპა): ჯო სატრიანი, მიხაელ შენკერი, ულრიხ როთი, ბრაიან მეი (უემბლის სტადიონზე) 2000 (აზია) : ჯო სატრიანი, სტივ ვაი, ერიკ ჯონსონი 2001 (ჩრდილოეთი ამერიკა): ჯო სატრიანი, სტივ ვაი, ჯონ პეტრუჩი, სტივ მორსი (სტუმრის სტატუსით, 22 ივლისი, ორლანდო, ფლორიდა) 2003 (ჩრდილოეთი ამერიკა): ჯო სატრიანი, სტივ ვაი, ინგვი მალმსტინი 2004 (ევროპა/სამხრეთი ამერიკა): ჯო სატრიანი, სტივ ვაი, რობერტ ფრიპი, ალეხანდრო სილვა (ტურნემ სახელი შეიცვალა და G3-დან G4-ზე, მხოლოდ ჩილეში) 2005 (იაპონია): ჯო სატრიანი, სტივ ვაი, ჯონ პეტრუჩი, მარტი ფრიდმანი (თუმცა ავტორების ჩამონათვალში არ ჩანს) 2006 (სამხრეთი ამერიკა): ჯო სატრიანი, ჯონ პეტრუჩი, ერიკ ჯონსონი 2006 (ავსტრალია): ჯო სატრიანი, სტივ ვაი, ჯონ პეტრუჩი 2007 (ჩრდილოეთი ამერიკა): ჯო სატრიანი, ჯონ პეტრუჩი, პოლ გილბერტი 2008 (ინდონეზია) : ჯო სატრიანი, სლეში, ბრაიან მეი ოფიციალური საიტი G3 (ტურნე) საიტზე MySpace ↑ მარტი ფრიდმანის საიტი
სერგეი ლაზარევი

სერგეი ლაზარევი (რუს. Серге́й Вячесла́вович Ла́зарев; დ. 1 აპრილი, 1983, მოსკოვი, სსრკ) — რუსი მომღერალი, თეატრის, ტელევიზიის და გახმოვანების მსახიობი, ტელეწამყვანი, ჯგუფი „Smash!!“-ის ყოფილი წევრი. ევროვიზია 2016-ზე დაიკავა მესამე ადგილი უკრაინის და ავსტრალიის შემდეგ. ოფიციალური საიტი (რუსული) ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2008-04-18 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) გვერდი Facebook-ზე გვერდი Twitter-ში ↑ Eurovision — Scoreboard
ინგვი მალმსტინის დისკოგრაფია

შვედ გიტარისტს ინგვი მალმსტინს გიტარისადმი ინტერესი ჯერ კიდევ ბავშვობაში, შვიდი წლის ასაკში გაუჩნდა, როდესაც ტელევიზიით შეიტყო ჯიმი ჰენდრიქსის გარდაცვალების შესახებ. განიცდიდა რა კლასიკური მუსიკის ძლიერ გავლენას, იგი ცდილობდა შეეთავსებინა კლასიკა და მძიმე მეტალი, რაც მოახერხა კიდეც და საფუძველი ჩაუყარა მძიმე მეტალის ახალ ქვეჟანრს: ნეო-კლასიკურ მეტალს. თავიდან ბედი სცადა ჯგუფებში, სადაც მან შექმნა მისი შედევრები, თუმცა მას სრული თავისუფლება სჭირდებოდა, რისი მიღწევის გზაც სოლო-კარიერა იყო. 1984 წელს გამოუშვა სადებიუტო სოლო ალბომი Rising Force, რომელიც დღემდე ითვლება მის ერთ-ერთ საუკეთესო ნამუშევრად და ნეო-კლასიკური მეტალის კლასიკურ ნიმუშად. ქვემოთ წარმოდგენილია ინგვი მალმსტინის სრული დისკოგრაფია. Yngwie Malmsteen - REH Master Series (1991) Play Loud! The 1st Movement - The Basics (1995) Play Loud! The 2nd Movement - Arpeggios (1995) Play Loud! The 3rd Movement - Classical Styling (1995) Play Loud! Full-Shred (2000) Master Session: Yngwie Malmsteen (2005) Lick Library - Learn To Play... Yngwie Malmsteen (2008) Lick Library - Quick Licks: Neo-Classical Shred (2008) Far Beyond The Rising Sun, 2008, ლეიბლი: Rising Force The Millennium Collection: The Best of Yngwie Malmsteen, 2005 წ, ლეიბლი: Universal The Genesis, 2004, ლეიბლი: Canyon Instrumental Best, 2004, ლეიბლი: Pony Canyon ↑ ინგვი მალმსტინის ვიდეოები. Home.Comcast.net. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-03-27. ციტირების თარიღი: 2010-11-12.
გამოზიდვის კონუსი

გამოზიდვის კონუსი, გამოტანის კონუსი — დედამიწის ზედაპირის რელიეფის აკუმულაციური ფორმა, რომელიც გვხვდება მდინარეების, ხევებისა და მთის ნაკადულების შესართავებში. გარდა ამისა, გავრცელებულია სემიარიდულ გარემოშიც, სადაც მონაწილეობას ღებულობენ ისეთი მეორეხარისხოვანი პროცესები, როგორიცაა მაგ., გრავიტაციული დინებები. წარმოადგენს ნახევარკონუსისებრ ბუნებრივ ამაღლებას, რომელიც იქმნება მდინარეთა აკუმულაციის შედეგად. სახელდობრ: როდესაც მთის მდინარეს ან ნაკადულს მთისწინეთის დადაბლებულ ადგილებში გამოაქვს მყარი მასალა (ქვიშა, კენჭი, და სხვა) ხდება ამ მასალის აკუმულირება მთის ძირში და წარმოიქმნება სუსტად ამოზნექილი რელიეფი. დამახასიათებელია საშუალო ან პატარა მდინარეებისათვის, რომლებიც მთის ტერიტორიიდან იჭრებიან მთისწინეთის მოვაკებულ ადგილებში. გამოზიდვის კონუსისთვის ნიშანდობლივია ზრდა, ხოლო ქვემო მონაკვეთში გაგანიერება. მათი ზომები და მოხაზულობა დროთა განმავლობაში იცვლება. გვხვდება ისეთი გამოზიდვის კონუსები, რომლებიც ხასიათდებიან სუსტი შედგენილობის გრუნტით. ხშირად გამოირჩევა მოსავლიანობით; მასზე ზოგჯერ გაფანტულია დასახლებული პუნქტები. საქართველოში გამოზიდვის კონუსი ფართოდაა გავრცელებული. მეტად ცნობილი გამოზიდვის კონუსები გვხვდება კახეთის მხარეში. მაგალითად, გამოსაყოფია მდინარე დურუჯის გამოზიდვის კონუსი, რომლის ფართობია დაახლოებით 35 კმ². გამოზიდვის კონუსზე მდინარე დურუჯი იტოტება კიდეც. ზომები 10 X 6,5 კმ. ცნობილია ასევე მდინარე თურდოს გამოზიდვის კონუსი (ზომები 7,5 X 3,2 კმ). გამოზიდვის კონუსებს საქართველოს სხვა მდინარეებიც ქმნიან. წყალქვეშა გამოზიდვის კონუსები წარმოიქმნება ზღვებისა და ოკეანეების სანაპირო ზონებში მდინარეთა შესართავებთან, აგრეთვე წყალქვეშა კანიონების გარკვეულ უბნებზე მღვრიე ნაკადების მიერ გადატანილი მასალის დალექვის ხარჯზე. გამოზიდვის კონუსი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური) ↑ Sedimentology and climatic environment of alluvial fans in the... ↑ 2.0 2.1 გეომორფოლოგიური ლექსიკონი, თბილისი, „ნეკერი“, 1996, გვ. 36 ↑ Конус выноса // Большая российская энциклопедия. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-05-14. ციტირების თარიღი: 2021-05-14. ↑ მარუაშვილი ლ., საქართველოს ფიზიკური გეოგრაფია, თბ., 1964. გვ. 278
სენსიტიურობა

სენსიტიურობა ან მგრძნობიარობა (ლათ. sensus — „გრძნობა“, „შეგრძნება“) — ადამიანის ბუნების მახასიათებელი, მისი უნარი შეიგრძნოს, განასხვავოს და რეაგირება მოახდინოს გარე სტიმულებზე. რაოდენობრივად განასხვავებენ მომატებულ და დაქვეითებულ სენსიტიურობას.
ივანე სხირტლაძე

ივანე სხირტლაძე ხარებას ძე (დ. 22 ივნისი, 1894 — გ. 11 მარტი, 1948) — ქართველი ფსიქიატრი. ივანე სხირტლაძემ 1923 წელს დაამთავრა როსტოვის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტი. 1923-1924 წლებში მუშაობდა ქალაქ როსტოვის ფსიქიატრიულ კლინიკაში ალექსანდრე იუშჩენკოსთან. ხელმძღვანელობდა ნოვოჩერკასკის (1924-1926), სურამისა (1927-1928) და ქუთაისის (1928 წლიდან) ფსიქიატრიულ საავადმყოფოებს. მისი თაოსნობით ქუთაისში დაარსდა ფსიქო-ნერვოლოგიური დისპანსერი (1933) და ფსიქიატრიული კოლონია ბავშვთა განყოფილებით (1935). დიდი ღვაწლი მიუძღვის აგრეთვე ქუთაისის სამეანო-საფერშლო სკოლისა და ფსიქიატრიული დისპანსერის დაარსებაში. ივანე სხირტლაძე დასავლეთ საქართველოს ფსიქიატრიული დახმარების ქსელის ერთ-ერთი ფუძებდებელია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 631.
ნიკოლოზ სხირტლაძე

ნიკოლოზ ივანეს ძე სხირტლაძე (დ. 25 აგვისტო [ ძვ. სტ. 12 აგვისტო] , 1911, სოფელი მრავალძალი (მთისკალთა) ონის მუნიციპალიტეტი — გ. 2006, თბილისი) — ქართველი გეოლოგი. საქართველოს მეცნიერებათა აკადამიის წევრ-კორესპონდენტი (1974). საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1993). გეოლოგიურ-მინერალოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი (1960), პროფესორი (1961). საქართველოს სსრ მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1973). სკკპ წევრი 1947 წლიდან. 1936 წელს დაამთავრა თსუ და იქვე დაიწყო მუშაობა; 1960 წლიდან მინერალოგია-პეტროგრაფიის კათედრის გამგეა. 1941–1960 და 1978–1979 წლებში მუშაობდა აგრეთვე საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის ა. ჯანელიძის სახელობის გეოლოგიის ინსტიტუტში (1951-60 იყო ლითოლოგიის განყოფილების, ხოლო 1978-79 წლებში ვულკანოლოგიის განყოფილების გამგე). ნიკოლოზ სხირტლაძის მოღვაწეობის მთავარი სფეროა: პეტროლოგია, პალეოვულკანოლოგია, ლითოლოგია და მინერალოგია. განსაკუთრებით დიდია მისი ღვაწლი ვულკანოლოგიის დარგის განვითარებაში. მან მრავალრიცხოვანი შრომები უძღვნა ვულკანოლოგიის კარდინალურ საკითხებს. მისი ფუნდამენტური მონოგრაფია — „საქართველოს პალეოგენის შემდგომი ეფუზური ვულკანიზმი“, აქვს დიდი მნიშვნელობა არა მხოლოდ რეგიონული, არამედ ჩვენი პლანეტის აქტიური სარტყლების ვულკანიზმის ზოგადი სურათის თვალსაზრისითაც. ნიკოლოზ სხირტლაძის შრომებში გამოირკვა ზოგიერთი ვულკანური წყების ზუსტი თარიღები, რომელთა ასაკი დიდი ხნის განმავლობაში სადავო იყო. მან გამოიკვლია და პალეონტოლოგიურად დაათარიღა ძველი ზედაპალეოზოური და იურული ვულკანური პროდუქტები. დიდი წვლილი შეიტანა მინერალოგიის დარგში. მან შეისწავლა საქართველოში არსებული სხვადასხვა თიხების მინერალოგიური შედგენილობა, დაადგინა რომ ზოგი მათგანი ბენტონიტურია და პრაქტიკულად დიდად ღირებულია. მან პირველმა საქართველოში აღმოაჩინა იშვიათი მინერალი — პექტოლიტი. ფართოდ მუშაობდა ასევე ცეოლითების კვლევის საქმეში და შესაბამისად არაერთი საყურადღები ნაშრომი უძღვნა ამ საკითხს. ფუნდამენტური გამოკვლევები ჩაატარა ლითოლოგიის დარგში. წლების განმავლობაში იგი იკვლევდა ძირულის მასივის ლიასური ნალექების ლითოლოგიას, ხოლო შემდგომ, საქართველოს შუაიურული ნახშირიანი წყლების ლითოლოგიას. ფართოდ არის ცნობილი მისი სახელმძღვანელო „პეტროგრაფია-მინერალოგიის საფუძვლებით“ (1970,1984) ნიკოლოზ სხირტლაზე არის 170-ე მეტი ნაბეჭდი შრომის შრომის ავტორი. მათ შორის 9 მონოგრაფია და ერთი სახელმძღვანელო. დაჯილდოებულია მედლებით. დასავლეთ საქართველოს ტეშენიტური ფორმაცია. 1943; Постпалеогеновый эффузивый вулканизм Грузии, ТБ., 1958. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 631.
კოლჩაგუის პროვინცია

კოლჩაგუა (ესპ. Provincia de Colchagua) — პროვინცია ჩილეში, შედის ო’ჰიგინსის რეგიონის შემადგენლობაში. ადმინისტრაციული ცენტრი ქალაქი სან-ფერნანდო. პროვინცია მოიცავს 10 კომუნას. ოფიციალური საიტი სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
კარდენალ-კაროს პროვინცია

კარდენალ-კარო (ესპ. Provincia Cardenal Caro) — პროვინცია ჩილეში, შედის ო’ჰიგინსის რეგიონის შემადგენლობაში. ადმინისტრაციული ცენტრი ქალაქი პიჩილემუ. პროვინცია მოიცავს 6 კომუნას. ოფიციალური საიტი სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი