laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
მაჰარამ სეიდოვი

მაჰარამ სეიდოვი (აზერ. Məhərrəm Seyidov; დ. 7 სექტემბერი, 1952, ალიშარი, შარური, აზერბაიჯანის სსრ — გ. 19 იანვარი, 1990, ქარქი, აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანის შეიარაღებული ძალების სამხედრო მოსამსახურე, დაიღუპა ყარაბაღის ომში. დაიბადა 1952 წლის 7 სექტემბერს, შარურის რაიონის სოფელ ალიშარში. იქვე, 1969 წელს დაამთავრა ნ. ნარიმანოვის სახელობის საშუალო სკოლა. მოგვინაებით, დაამთავრა ბაქოს სპეციალიზებული მილიციის სკოლა. მილიციის კაპიტნი სეიდოვი მუშაობდა მთავარ ინსპექტორად, შარურის რაიონში. 1990 წელს, როგორც სხვა რაიონებს, სადარაქის რაიონსაც თავს დაესხნენ სომხეთის შეიარაღებული ძალები. 1990 წლის 18 იანვარს, სომხურმა ძალებმა შეუტიეს სოფელ ქარქს. დაწვეს სახლები და დაიწყეს უდანაშაულო მოსახლეობაზე ძალადობა. შარურის რაიონის შინაგან საქმეთა განყოფილებაში აღნიშნული ინფორმაციის მიღებისთანავე, პოლიციის თანამშრომლები მივიდნენ შემთხვევის ადგილზე. სისხლიანი ბრძოლის დროს, ორივე მხრიდან ბევრი დაღუპული და დაჭრილი იყო. 19 იანვარს, პოლიციის ერთ-ერთი კაპიტანი აზერი ალყაში აღმოჩნდა. მისი გადარჩენა თავისთავზე მაჰარამმა აიღო, ბრძოლით მივიდა პოლიციის კაპიტანთან, მაგრამ თვითონაც ალყაში მოექცა. კაპიტნის გადარჩენა მოხერხდა, თუმცა თვითონ მაჰარამი დაიღუპა. იყო დაოჯახებული, ჰყავს ოთხი შვილი. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის 1992 წლის 6 ივნისის, № 831 ბრძანებით, მაჰარამ სეიდოვს დაღუპვის შემდეგ მიენიჭა „აზერბაიჯანის ეროვნული გმირის“ წოდება. დასაფლავებულია შარურის რაიონის მოწამეთა ხეივანში. ქალაქ შარურში არსებობს მისი სახელობის ქუჩა, სადაც დადგმულია ბრინჯაოს ბიუსტი. იქვე მდებარე №2 საშუალო სკოლას მარაჰამ სეიდოვის სახელი მიენიჭა. ↑ 1.0 1.1 National Heroes. ციტირების თარიღი: 16 January 2019 ↑ Milli Qehreman Meherrem Seyidov[მკვდარი ბმული] ↑ "Naxçıvan Ensiklopediyası" - 2 cilddə, II cild, Naxçıvan, 2005, səh 249. დაარქივებული 2016-07-01 საიტზე Wayback Machine. ISBN 5-8066-1468-9
ნოფალ გულიევი

ნოფალ გულიევი (დ. 4 ოქტომბერი, 1963, ალი-ბაირამლი, აზერბაიჯანი — გ. 13 დეკემბერი, თოდანი, გორანბოის რაიონი, აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანის შეიარაღებული ძალების სამხედრო მოსამსახურე, დაიღუპა ყარაბაღის ომში. ნოფალ ზაჰიდ ოღლუ გულიევი დაიბადა 1963 წლის 4 ოქტომბერს ქალაქ ალი-ბაირამლიში. 1981 წელს დაამთავრა საშუალო სკოლა. 1982-1983 წლებში მსახურობდა ჯარში. სამხედრო სამსახურის შემდეგ, 1984 წლიდან 1990 წლამდე მუშაობდა ქალაქ ტიუმენში. 1990 წლის დეკემბრის თვეში აზერბაიჯანის ტერიტორიული მთლიანობის დაცვაში მონაწილეობისთვის შევიდა შსს-ის სპეციალიზებული დანიშნულების მილიციის ჯგუფში. ნოფალ გულიევმა მოკლე ხანში თავი აქტიურად გამოიჩინა ფიზულიში, გორანბოიში, მთიან ყარაბაღში სომხური შეიარაღებული ძალების წინააღმდეგ ბრძოლებში. ყოველ ბრძოლაში ირჩევდა ყველაზე ძნელ პოზიციას. გამოირჩეოდა სანიმუშო ყოფაქცევით. 1991 წლის 15 ივლისს სომხურმა შეიარაღებულმა ძალები დიდი ძალებითა და ტექნიკით თავს დაესხნენ სოფელ ტოდანს. საჭირო იყო მშვიდობიანი მოსახლეობის გაყვანა საბრძოლო ზონიდან. ნოფალ გულიევი სოფლიდან მშვიდობიანი მოსახლების გაყვანით და მათი უსაფრთხო ადგილზე წაყვანით იყო დაკავებული. დაღლილობის მიუხედავად, დახმარების საჭიროება არსებობდა, ამიტომ კვლავ უკან დაბრუნდა. იმ დროს, სომხურმა შეიარაღებულმა ძალებმა თავიანთი პოზიციები წინ წამოწიეს. ნოფალი სოფელში დარჩენილი დაუცველი ადამიანების გადასარჩენად აქტიურად ჩაერთო ბრძოლაში, სადაც დაიღუპა კიდეც. იყო დაოჯახებული. მას დარჩა ერთი ვაჟიშვილი. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის 1992 წლის 6 ივნისის № 831 ბრძანებულების საფუძველზე აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სუვერენობისა და ტერიტორიული მთლიანობის დაცვის, მშვიდობიანი მოსახლეობის უსაფრთხოების უზრუნველყოფის, გმირობისა და სიმამაცისთვის ნოფალ ზაჰიდ ოღლუ გულიევს მიენიჭა „აზერბაიჯანის ეროვნული გმირის“ წოდება. ქალაქ ალი-ბაირამლის № 9 საშუალო სკოლა, სადაც იგი სწავლობდა, მიენიჭა მისი სახელი, სკოლის ეზოში დადგმულია მისი ბიუსტი. ↑ 1.0 1.1 QULİYEV NOFƏL ZAHİD oğlu. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 10 ნოემბერი 2018. ციტირების თარიღი: 11 თებერვალი 2019. ↑ Azərbaycanın Milli Qəhrəmanları - QULİYEV NOFƏL ZAHİD oğlu (27 October 2015). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 7 სექტემბერი 2018. ციტირების თარიღი: 7 September 2018
ვალეჰ მუსლუმოვი

ვალეჰ ალიზაიდ ოღლუ მუსლუმოვი - აზერბაიჯანის შეიარაღებული ძალების სამხედრო მოსამსახურე, დაიღუპა ყარაბაღის ომში. ვალეჰ ალიზაიდ ოღლუ მუსლუმოვი დაიბადა 1968 წლის 2 სექტემბერს ლერიკის რაიონში. 1983 წელს დაამთავრა ლერიკის რაიონის საშუალო სკოლის მერვე კლასი და შემდეგ დაამთავრა ქალაქ სუმგაითის პროფესიული სკოლა № 17 დურგალის სპეციალობით. მუშაობდა სამშენებლო ტრესტის მობილურ მექანიზირებულ ჯგუფში. 1986 წელს გაწვეული იყო სამხედრო სამსახურში. 1988 წელს სამხედრო სამსახურიდან დათხოვნის. იყო დაუოჯახებელი. 1991 წლის აგვისტოში იწყებს სამსახურს შსს-ს სპეციალიზებული დანიშნულების მილიციის ჯგუფში. იღებს მონაწილეობას შუშაში, თოვუზში და გუბადლიში საომარ ბრძოლებში . 1992 წლის 14 აგვისტოს აქტიურად მონაწილეობდა სოფელ მარგუშევანში საომარ მოქმედებებში, დაჭრილი იყო არათანაბარ ბრძოლაში, დაკარგა ბევრი სისხლი და მისი სიცოცხლის გადარჩენა ვერ მოხერხდა. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის 1992 წლის 6 ივნისის № 831 ბრძანებულებით ვალეჰ ალიზაიდ ოღლუ მუსლუმოვს დაღუპვის შემდეგ მიენიჭა „აზერბაიჯანის ეროვნული გმირის“ წოდება. ის დაასაფლავეს ლერიკის რაიონში. ქალაქ ლერიკში საშუალო სკოლა № 2-ში, რომელიც ატარებს მის სახელს, სამახსოვროდ გახსნილია მუზეუმი. ↑ 1.0 1.1 National Heroes. ციტირების თარიღი: 10 January 2019 ↑ Əsgərov V. Azərbaycanın Milli Qəhrəmanları / Redaktor: Kamil İsmayılov. — Bakı: Respublika Xatirə Kitabı Redaksiyası, 2005. S. 116. ↑ Lerikdə Milli Qəhrəman Valeh Müslümovun xatirə muzeyinin açılışı olub. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-07-13. ციტირების თარიღი: 2019-02-15.
გრენადერის ხიდი

გრენადერის ხიდი (რუს. Гренадерский мост) — ტრამვაის, საფეხმავლო და საავტომობილო გასახსნელი ხიდი სანქტ-პეტერბურგში, მდინარე დიდ ნევკაზე. ერთმანეთთან აკავშირებს ვიბორგის მხარესა და სააფთიაქოს კუნძულს. ხიდის სიგრძეა 218,8 მეტრი, ხოლო სიგანე — 27 მეტრი. ხიდი ერთმანეთთან აკავშირებს ჩაპაევის ქუჩასა და კარპოვკის სანაპიროს გრენადერის ქუჩასათან. ხიდთან ახლოს მდებარეობს ბოტანიკური ბაღი. დინების ზემო მიმართულებთ მდებარეობს სამპსონიევსკის ხიდი, ხოლო ქვემო მიმართულებით — კანტემიროვის ხიდი. უახლოესი მეტროს სადგურია „ვიბორგსკაია“. თავისი სახელწოდება ხიდმა მიიღო 1904 წელს. გრენადერების პოლკის ყაზარმების მიხედვით, რომელიც ააშენეს 1803-1809 წლებში. პირველი მოცურავე ხიდი თანამედროვე გრენადერის ხიდის რაიონში ააგეს 1758 წელს. ეს იყო ქალაქში რიგით მეხუთე მცურავი ხიდი. 1806 წელს მცურავი ხიდი გადაიტანეს თანამედროვე სამპსონიევსკის ხიდის რაიონში, ხოლო ამ ნაწილში მოაწყვეს ბორანი. 1904 წელს ინჟინერმა ი. ს. ზიბერტმა მცირე სამპსონიევსკის პროსპექტის დასაწყისში ააგო ხის ხიდი. ხიდი იყო 12-მალიანი, ხოლო შუა მალა ორფრთიანი და გასახსნელი იყო, იხსნებოდა ხელით. 1951 წელს „Лендормостпроект“-ის ინჟინრის ვ. ვ. ბლაჟევიჩის პროექტის მიხედვით ხიდი გადააკეთეს 18-მალიანად, გასახსნელი მალა ერთფრთიანი გახადეს. 1971-1975 წლებში ინჟინერ ბ. ბ. ლევინისა და არქიტექტორების ლ. ა. ნოსკოვისა და პ. ა. არეშევის პროექტის მიხედვით, დინების ქვემო მიმართულებით 90 მეტრზე, კარპოვკის სანაპიროს დასაწყისში ააგეს ახალი გრენადერის ხიდი. 2008-2009 წლებში მიმდინარეობდა სამუშაოები ტრამვაის ხაზის კაპიტალური რემონტის გამო. Пунин А. Л. Повесть о ленинградских мостах. — Л.: Лениздат, 1971. — 192 с. Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Ленинграда. — 3-е изд., испр. и доп. — Л.: Лениздат, 1985. — С. 471—472. — 511 с. Бунин М. С. Мосты Ленинграда. Очерки истории и архитектуры мостов Петербурга — Петрограда — Ленинграда. — Л.: Стройиздат, 1986. — 280 с. Новиков Ю. В. Мосты и набережные Ленинграда / Сост. П. П. Степнов. — Л.: Лениздат, 1991. — 320 с. Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Санкт-Петербурга. — 4-е изд., перераб. — СПб.: Норинт, 1996. — С. 233, 334. — 359 с. — ISBN 5-7711-0002-1. Жуковский А. В районе Гренадерского моста // Строительство и архитектура Ленинграда. — Л., 1969. — № 12. — С. 8—9. Гренадерский мост //СПб ГБУ «Мостотрест» [https://web.archive.org/web/20171107060054/https://krti.gov.spb.ru/mosty-sankt-peterburga/grenaderskij-most/ დაარქივებული 2017-11-07 საიტზე Wayback Machine. Гренадерский мост] //Комитет по развитию транспортной инфраструктуры Санкт-Петербурга [მკვდარი ბმული] Гренадерский мост //Энциклопедия Санкт-Петербурга
მარატ ახმეტზიანოვი

მარატ რაფილავის ძე ახმეტზიანოვი (თათრ. Марат Рафаил улы Әхмәтҗанов [Marat Rafail uğlı Äxmätcanof] , რუს. Марат Рафаилович Ахметзянов  ; დ. 10 მარტი, 1983) — რუსი ფეხბურთელი. არ უთამაშია ეროვნულ ნაკრებში და არც მის ასაკობრივ გუნდებში. კარიერა დაიწყო ყაზანის „რუბინში“ და თითქმის მთელი კარიერა ამ გუნდში გაატარა. სტატისტიკა
კანტემიროვის ხიდი

კანტემიროვის ხიდი (რუს. Кантеми́ровский мост) — საფეხმავლო და საავტომობილო გასახსნელი ხიდი სანქტ-პეტერბურგში, მდინარე დიდ ნევკაზე. ერთმანეთთან აკავშირებს ვიბორგის მხარესა და სააფთიაქოს კუნძულს. ხიდის სიგრძეა 664 მეტრი, ხოლო სიგანე — 31 მეტრი. ხიდი ერთმანეთთან აკავშირებს კანტემიროვის ქუჩასა და ვიბორგის სანაპიროს მედიკოვის ქუჩასათან და სააფთიაქოს სანაპიროსთან. ხიდთან ახლოს მდებარეობს სანქტ-პეტერბურგის ტელე-ანძა. დინების ზემო მიმართულებთ მდებარეობს გრენადერის ხიდი, ხოლო ქვემო მიმართულებით — უშაკოვის ხიდი. უახლოესი მეტროს სადგურია „ლესნაია“. სახელი ეწოდა ამავე სახელწოდების ქუჩის მიხედვით, რომელმაც თავის მხრივ სახელი მიიღო გერმანელი ოკუპანტების მიერ 1942 წლის დეკემბერში რკინიგზის სადგურ კანტემიროვკის გათავისუფლების პატივისცემის ნიშნად. 1817-1821 წლებში ამ ადგილზე ააშენეს პლაშკოუტიანი ბორანი, რომელიც დიდი ხნის განმავლობაში ფუნქციონირებდა. ახალი ხიდის აგების აუცილებლობა დადგა ამ რაიონში შიდა სატრანსპორტო მაგისტრალის შექმნასთან დაკავშირებით. ახალი ხიდის მშენებლობა დაიწყო 1979 წელს და დასრულდა 1982 წელს. ხიდი დააპროექტა „Ленгипроинжпроект“-ის ინსტიტუტის ინჟინრებმა ბ. ნ. ბრუდნომ, ბ. ბ. ლევინმა და არქიტექტორმა ა. ვ. გოვორკოვსკიმ. ხიდი გაიხსნა 1982 წლის 15 დეკემბერს. ხიდი შედგება სამი სამდინარო მალისაგან, ორი მალა სანაპიროზე გადის და ორიც ესტაკადური ნაწილი. ხიდის სქემა ასეთია: 57+75+33,3+75+57 მ. სავალი ნაწილი ასფალტ-ბეტონითაა დაფარული. 2002 წელს დაამონტაჟეს მხატვრული განათება. Бунин М. С. Мосты Ленинграда. Очерки истории и архитектуры мостов Петербурга — Петрограда — Ленинграда. — Л.: Стройиздат, 1986. — 280 с. Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Санкт-Петербурга. — 4-е изд., перераб. — СПб.: Норинт, 1996. — С. 103. — 359 с. — ISBN 5-7711-0002-1. Городские имена сегодня и вчера: Петербургская топонимика / сост. С. В. Алексеева, А. Г. Владимирович, А. Д. Ерофеев и др. — 2-е изд., перераб. и доп. — СПб.: Лик, 1997. — С. 54. — 288 с. — (Три века Северной Пальмиры). — ISBN 5-86038-023-2. Новиков Ю. В. Мосты и набережные Ленинграда / Сост. П. П. Степнов. — Л.: Лениздат, 1991. — 320 с. Кантемировский мост //СПб ГБУ «Мостотрест» [https://web.archive.org/web/20210205163109/https://krti.gov.spb.ru/mosty-sankt-peterburga/kantemirovskij-most/ დაარქივებული 2021-02-05 საიტზე Wayback Machine. Кантемировский мост] //Комитет по развитию транспортной инфраструктуры Санкт-Петербурга [https://web.archive.org/web/20171107015649/http://encspb.ru/object/2804006101 დაარქივებული 2017-11-07 საიტზე Wayback Machine. Кантемировский мост] //Энциклопедия Санкт-Петербурга
ყანობის მთავარანგელოზთა ეკლესია

ყანობის მთავარანგელოზთა ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს სოფელ ყანობის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. გადმოცემით, აგებული უნდა იყოს XIX საუკუნის 60-იან წლებში, მღვდელ ითონიშვილის დაკვეთით. ეკლესია (11,5x6,4 მ) „თავისუფალი ჯვრის“ ტიპის თავისებური ვარიაციაა. ნაგებია თლილი ქვის კვადრატებით. მისი გრძივი ღერძი ბევრად აღემატება განივ ღერძს. შენობა ამჟამად სახეშეცვლილია (1920 წლიდან მას სხვადასხვა დანიშნულებით იყენებდნენ). მოსახლეობის გადმოცემით, იგი თავიდან მოხატული ყოფილა, მოგვიანებით შეუთეთრებიათ. მოუშლიათ (1930 წელს) სახურავზე დადგმული ხის პატარა ცრუ გუმბათი. ეკლესიაში შესასვლელი დასავლეთიდანაა. ნაგებობის ბირთვს ქმნის გეგმით კვადრატული გუმბათისებრი, კამარით გადახურული ნაწილი, რასაც აღმოსავლეთიდან და დასავლეთიდან ერთვის პოლასტერებითა და მათზე დაყრდნობილი საბჯენი თაღებით გამოყოფილი მკლავები. ორივე მკლავი სწორკუთხოვანია და ცილინდრული კამარითაა გადახურული. აღმოსავლეთის მკლავში საკურთხეველია, მისი ბაქანი შემოჭრილია ცენტრალურ ნაწილში, დარბაზის იატაკის მიმართ 0,8 მ-ით შემაღლებულია და კიდეებში თითო საფეხური აქვს მიშენებული. საკურთხევლის აღმოსავლეთ კედელში, ერთ დონეზე, გაჭრილია სამი თანაბარი სიგანის თაღოვანი სარკმელი. შუა სარკმელი დანარჩენებთან შედარებით ოდნავ მაღალია. სამ-სამი ასეთივე სარკმელია ეკლესიის ცენტრალური ნაწილის სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებში. ისინი კედლის ნახევარწრიული თაღის არეში არიან მოქცეული. თითო ვიწრო და მაღალი თაღოვანი სარკმელი აღმოსავლეთისა და დასავლეთის მკლავების გვერდის კედლებშიცაა. საკურთხევლის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კუთხეში გეგმით ნახევარწრიული თაღოვანი ნიშანია. ერთი მცირე ზომის სწორკუთხა ნიშია ჩრდილოეთ კედელშიც. „გუმბათის“ საბჯენი თაღები, რომლებიც ცენტრალური ნაწილის კუთხეებიდანაა ამოყვანილი, გადაკვეთის ადგილას ქმნიან კუთხეებმომრგვალებულ სწორკუთხა პლაფონს, რომლის ცენტრში ჭაღის ჩამოსაკიდებელი წრიული ღრმულია. ეკლესიის ფასადები შელესილი და მოთეთრებულია. მხოლოდ დასავლეთის ფასადია მოპირკეთებული. მოპირდაპირე ფასადები ფორმათა აგებულებითა და არქიტექტურული გაფორმებით ერთმანეთის მსგავსია. ცენტრალურ ნაწილს სამხრეთიდან და ჩრდილოეთიდან, თითქმის მთელ სიგანეზე ფრონტონით დასრულებული შვერილი აქვს. თითოეული ფასადის ღერძზე, ორი საფეხურით შეღრმავებული მაღალი თაღია, რომელთა არეში სარკმლები გამოდის. სარკმლებს ქვემოთ, ერთი საფეხურით შეღრმავებული სწორკუთხოვანი არეა. დასავლეთისაში მოწყობილია ეკლესიის სწორკუთხა შესასვლელი. დანარჩენ ფასადებზე თაღის ქვედა არე ყრუა. ეკლესიის აღმოსავლეთისა და დასავლეთის მკლავებს ორფერდა სახურავი აქვს, ცენტრალური ნაწილი კი გადახურულია ოთხფერდა სახურავით. მისი წვერი წაკვეთილია და მცირე კვადრატული ბაქანია შექმნილი. ეკლესიის კედლები დასრულებულია ორსაფეხურიანი ლავგარდნით, რომელსაც ოთხივე ფრონტონის ძირებთან ჰორიზონტალური შემონაკეცები აქვს. ეკლესიის დასავლეთის მკლავის სამხრეთით სარკმლის წინ დგას ქვით ნაგები კვადრატული სვეტი. სვეტსა და სარკმელს შორის, რელსზე დიდი ზარი კიდია. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 486.
ყანობის წმინდა გიორგის ხატი

ყანობის წმინდა გიორგის ხატი, კვირიკე — საკულტო ძეგლი, მდებარეობს მთავარანგელოზთა ეკლესიის სამხრეთ-აღმოსავლეთით. ნაგებია ბაზალტისა და ფიქლის ქვით. წყობა მშრალია. ნიში კუბური ფორმის მასიური ნაგებობაა, დგას ფიქლითა და რიყის ქვით ნაგებ პოსტამენტზე. ნიშის მთავარი ფასადი ჩრდილოეთ-დასავლეთითაა. ამავე კედელშია თახჩაც. ნიშს თავზე ადგას ქვის ჯვარი. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 486.
შევარდნის მაცხოვრის ეკლესია

შევარდნის მაცხოვრის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს სოფელ შევარდნის თავში, მთის ფერდობზე. თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით. ეკლესია დარბაზულია (4,3x3,9 მ), ნაგებია ფიქლის მოზრდილი ქვებით, შესასვლელი სამხრეთიდანაა. აღმოსავლეთ კედელში ორი ნიშია, ერთ-ერთში მცირე სარკმელია გაჭრილი. ერთი ნიში ჩრდილოეთ კედელშია. შიგნით ეკლესია გადახურულია ფიქლის თხელი ქვებით. გადახურვა ბრტყელია. შენობას გარედან თუნუქის ორფერდა სახურავი აქვს. ეკლესიის დასავლეთით, სამიოდე მეტრზე, ხელოვნურად შექმნილ ბაქანზე, დგას ბაზალტის მოზრდილი ქვებით ნაგები კუბური ფორმის სამრეკლო, რომელსაც სამი შესასვლელი ქონია — აღმოსავლეთიდან, სამხრეთიდან (ამოშენებულია სანახევროდ) და დასავლეთიდან (ამოქოლილია). ჩრდილოეთ კედელში, შიგნით, მოზრდილი ნიშია. სამრეკლოს ცენტრში დგას ხის სვეტი, მასზე გადადებულია ზარის ჩამოსაკიდებელი ძელი. კედლებზე ალაგ-ალაგ შემორჩენილია შელესილობის კვალი. სამრეკლო გადახურულია ოთხფერდა სახურავით. სახურავის წვერზე, ქვის ბალიშზე აღმართულია ქვისავე ჯვარი, რომელზეც რუსული წარწერის კვალი შეიმჩნევა. ეკლესიის ტერიტორია შემოსაზღვრულია დაბალი გალავნით. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 487.
პრატიბა პატილი

პრატიბა პატილი (მარათ. प्रतिभा पाटील; ქორწინების სახელი - Pratibha Devisingh Shekhavat प्रतिभा देविसिंह शेखावत; დ. 19 დეკემბერი, 1934 მაჰარაშტრა, ჯალგაონის რაიონი, ნადგაონი) — ინდოეთის პირველი ქალი-პრეზიდენტი. ის ასევე პირველი მაჰარაშტრელია ამ პოსტზე. ინდოეთის ეროვნული კონგრესის წევრი; გაერთიანებული პროგრესული ალიანსისა და ინდოეთის მემარცხენეთა კანდიდატი. გაიმარჯვა 2007 წლის 19 ივლისს ჩატარებულ საპრეზიდენტო არჩევნებში, სადაც დაამარცხა მისი უახლოესი მოპაექრე ბაირონ სინგ შეხავატი დაახ. 300 000 ხმით. პრეზიდენტად კურთხევა 25 ივლისს მოხდა. საშუალო განათლება ვიდიალიაში, ჯალგაონის რაიონში, მიიღო. მოგვიანებით სწავლას აგრძელებს ჯალგაონის კოლეჯში, სადაც ეუფლება პოლიტიკურ მეცნიერებებსა და ეკონომიკას, რომლის დამთავრების შემდეგ სწავლას აგრძელებს ბომბეის სახელმწიფო იურიდიულ ინსტიტუტში და იღებს ბაკალავრის ხარისხს იურისპრუდენციაში. 1967-1972 მაჰარაშტრის შტატის ჯანმრთელობის დაცვის მინისტრის მოადგილე. 1972-1974 მაჰარაშტრის შტატის სოციალური კეთილდღეობის მინისტრი. 1974-1975 მაჰარაშტრის შტატის ჯანმრთელობის დაცვის და სოციალური კეთილდღეობის მინისტრი. 1975-1976 მაჰარაშტრის შტატის კულტურის მინისტრი. 1977-1978 მაჰარაშტრის შტატის განათლების მინისტრი. 1979-1980 მაჰარაშტრის შტატის საკანონმდებლო ასამბლეის ოპოზიციური ფრაქციის ლიდერი. 1982-1983 მაჰარაშტრის შტატის ურბანული განვითარებისა და მშენებლობის მინისტრი. 1983-1985 მაჰარაშტრის შტატის სოციალური კეთილდღეობის მინისტრი. 1985-1988 ინდოეთის შტატების საბჭოს (რაჯია საბჰა) თავმჯდომარე. 1988-1991 რაჯია საბჰას დეპუტატი. 1991-1996 ინდოეთის სახალხო პალატის (ლოკ საბჰას) დეპუტატი. 1996-2004 ჩამოშორდა პოლიტიკურ ცხოვრებას. 2004-2007 რაჯასტანის შტატის გუბერნატორი. 2007-2012 ინდოეთის პრეზიდენტი. პრატიბა პატილი გათხოვილია. მისი მეუღლე მესამე ქორწინებიდან არის მუმბაის ინსტიტუტის ქიმიის პროფესორი დევესინგჰ რამსინგ შეხავათი. მათ ჰყავთ ორი შვილი: ქალიშვილი ჯიოტი რასორი და ვაჟიშვილი შრი რაჯენდრა სინგჰი. ქალი პრეზიდენტების სია შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „პრატიბა პატილი“ ვიკისაწყობში. პრატიბა პატილის ბიოგრაფია cidob.org-ზე დაარქივებული 2012-06-22 საიტზე Wayback Machine.
იახტენის ხიდი

იახტენის ხიდი (რუს. Яхтенный мост) — საფეხმავლო და საავტომობილო ხიდი სანქტ-პეტერბურგში, მდინარე დიდ ნევკაზე. ერთმანეთთან აკავშირებს პრიმორსკის რაიონის სამხრეთ სანაპიროსა და კრესტოვსკის კუნძულის ჩრდილოეთ სანაპიროს. ყველაზე გრძელი და ყველაზე მაღალი საფეხმავლო ხიდი სანქტ-პეტერბურგში. ხიდი არ იხსნება. მისი სიგრძეა 940 მეტრი, ხოლო სიგანე — 17 მეტრი. აქვს საფეხმავლო ტროტუარი, რომლის სიგანეა 2.25 მეტრი, ველოსიპედის გზა — 3,5 მეტრი სიგანის და ასევე 2 ხაზი საავტომობილო მოძრაობისათვის, განკუთვნილი მხოლოდ სპეციალური ტრანსპორტისათვის. ასევე აქვს ორი დასათვალიერებელი მოედანი ფინეთის ყურის მხარეს, ზომებით 9,2×3,25 მ. ხიდი არის სატრანსპორტო ინფრასტრუქტურის მთავარი ელემენტი, რომელიც აუცილებელი იყო 2017 წლის კონფედერაციის თასისა და 2018 წლის ფეხბურთის მსოფლიო ჩემპიონატის გასამართად. ამის გამო ხიდის დაპროექტება დაიწყო 2012 წელს. პირველ ეტაპზე პროექტირებას უნდა გადაეწყვიტა ნაოსნობის საკითხი, რადგან ამ მონაკვეთზე გადიოდნენ დიდი გემები და მცირე სასეირნო იახტები. ამისათვის საპროექტო ორგანიზაცია განიხილავდა 46 მეტრი სიგანის გასახსნელ მალას, ხოლო თავად ხიდის სიგრძე იქნებოდა 500 მეტრი და გაივლიდა წყლის დონიდან 15 მეტრზე, ხიდს ექნებოდა საფეხმავლო და ველოსიპედის ტრასები, ასევე ტრანსპორტის ერთი ზოლი სამსახურებრივი მანქანებისთვის. ქალაქის ბიუჯეტის თანხების არ ქონის გამო ხიდის გეგმა გადაამუშავეს. სხვადასხვა მიზეზით, მშენებლობისათვის ინვესტორის მოზიდვა შეუძლებელი გახდა. დაიწყო ახალი კონცეფციის შემუშავება — ვარაუდობდნენ, რომ ხიდი გახსნილი ყოფილიყო ავტოტრანსპორტისათვისაც, მაგრამ გასვლა ფასიანი ყოფილიყო, ფასი 300-500 რუბლი. ამის გამო დამპროექტებლებს მოუწიათ ხიდის პროექტის გადამუშავებამ, დაამატეს კიდევ ერთი სავალი ნაწილი. ქალაქის ხელისუფლებამ ახლაც ვერ შეძლო შეთანხმება ინვესტორებთან. იმის შიშით, რომ შეჯიბრი არ გადაეტანათ სხვა ქალაქში, სანქტ-პეტერბურგის ხუთმა უმსხვილესმა საგზაო კომპანიამ გადაწყვიტა საკუთარი სახსრებით აეშენებინათ ხიდი და შემდგომში საჩუქრად გადაეცა ქალაქისთვის. ამის შემდეგ 2016 წლის 25 თებერვალს დაიწყო ხიდის მშენებლობა. ამავე წლის 20 დეკემბერს დასრულდა ძირითადი სამშენებლო სამუშაოები, ხოლო შემდეგი დამხმარე სამუშაოები, როგორიცაა განათება, კეთილმოწყობა და სხვა დასრულდა 2017 წლის დეკემბერში. ხიდის ოფიციალური გახსნა მოხდა 2017 წლის 27 მაისს. Безручко И. Самый патриотичный мост // Дороги. Инновации в строительстве : журнал. — СПб.: ТехИнформ, 2016. — № 55. — С. 89—91. Алыбин В. Мост достижений // Дороги. Инновации в строительстве : журнал. — СПб.: ТехИнформ, 2017. — № 62. — С. 42—44. Горюнов А. Е., Семенов В. С., Солодовникова И. И. Яхтенный мост — самый высокий и самый протяжённый пешеходный мост Петербурга // Вестник. «Зодчий. 21 век» : журнал. — СПб.: Зодчий, 2017. — № 2 (63). — С. 49—51. — ISSN 2070-6774. Постановление Правительства Санкт-Петербурга от 29.03.2018 № 230 (PDF). Правительство Санкт-Петербурга (2018). Проверено 30 января 2019. Строительство моста с выходом на Крестовский остров в створе Яхтенной улицы. ЗАО «Институт «Стройпроект». დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-02-01. ციტირების თარიღი: 2019-01-31. Яхтенный пешеходный мост. Сitywalls.ru. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-02-01. ციტირების თარიღი: 2019-01-31.
ჯემი

ჯემი (ინგლ. jam) — ხილის სქელი მურაბა, რომელიც წარმოადგენს მთლიან მასას. არსებობს სხვადასხვა ხილის ჯემი. მაგ: ატმის, გარგარის, ქლიავის, საზამთროს და სხვა. ჯემის დასამზადებლად კენკრის სეზონი წლის საუკეთესო დროა. ის გამოიყენება კულინარიაში როგორც დამოუკიდებელი საჭმელი, ასევე ჯემის გამოყენებით ტკბილეულის მაგ: ბლინების, ტოსტების, კექსების და სხვადასხვა ნამცხვრების, ასევე ხილისგულიანი კანფეტების მოსამზადებლად. მურაბები და ჯემები ჯემები დაარქივებული 2020-02-10 საიტზე Wayback Machine. გასტრონომი. რეცეპტები.
ფრანკა პოტენტე

ფრენკა პოტენტე (გერმ. Franka Potente დ. 22 ივლისი, 1974, მიუნსტერი) — გერმანალი მსახიობი და მომღერალი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ფრანკა პოტენტე ფრანკა პოტენტე კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
ყვითელთავა ნარჩიტა

ყვითელთავა ნარჩიტა (ლათ. Regulus regulus) — ფრინველი ნარჩიტასებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 10 სმ-მდე, იწონის 5–6 გ-ს. შეფერილია მორუხო-ყვითლად; თხემი მამლებს ნარინჯისფერი, დედლებს კი ყვითელი გვერდებზე შავი ზოლებით აქვს. ბინადრობს ნაძვიან ან ფიჭვიან ტყეებში. ფართოდაა გავრცელებული ევრაზიის მრავალ რეგიონში, მათ შორის აზორისა და კანარის კუნძულებზე. საქართველოშიც მრავლად გვხვდება. თითქმის მრგვალ ბუდეს ხეების ზედა ტოტებზე იკეთებს, რომელშიც 5–10 კვერცხს დებს. ზამთარში მომთაბარეობს გუნდებად, ხშირად გვხვდება წივწივებთან ერთად. იკვებება მწერებით. ნარჩიტასებრნი — სტატია დიდი საბჭოთა ენციკლოპედიიდან (რუსული) ↑ 1.0 1.1 ჟორდანია რ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 323.
ტალალ ალ-ენეზი

თალალ ალ-ენეზი (არაბ. طلال العنزي; დ. 28 დეკემბერი, 1985) — ქუვეითელი ძიუდოისტი, რომელიც ასპარეზობდა ნახევრად-მძიმე წონაში. მან წარადგინა ქვეყანა 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებში პეკინში. სადაც იასპარეზა 100 კილოგრამ წონით კატეგორიაში. იგი დამარცხდა ყაზახ ასხატ ჟიტკეიევთან. თუმცა ყაზახმა დოპინგ ტესტი ვერ გაიარა, ამიტომ ენეზის ბრინჯაოს მოგების საშუალება მიეცა, იგი დამარცხდა რეპეშაჟში ბოსნიელ ამელ მეკიჩთან, რომელმაც იგი იპონით დაამარცხა, შეხვედრა გაგრძელდა 3 წუთსა და 34 წამს. პროფილი (Judoinside.com[მკვდარი ბმული] Men's Half Heavyweight (100kg/220 lbs) Repechage. NBC Olympics. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 21 აგვისტო 2012. ციტირების თარიღი: 1 January 2013.
ნაიიბ ბუკელე

ნაიიბ არმანდო ბუკელე ორტესი (ესპ. Nayib Armando Bukele Ortez, დ. 24 ივლისი 1981, სან-სალვადორი, სალვადორი) — სალვადორელი ბიზნესმენი და პოლიტიკოსი, 2019 წლის 1 ივნისიდან სალვადორის პრეზიდენტი. 2012–2015 წლებში იყო ნუევო-კუსკატლანი მერი; 2015 წლის 30 მაისიდან 2018 წლის 30 აპრილამდე — სან-სალვადორის მერი. მისი ამჟამინდელი პარტიის იდეოლოგია სოციალ-კონსერვატიზმი და ეკონომიკური ლიბერალიზმია. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ნაიიბ ბუკელე ბიოგრაფია (ესპანური). ↑ Feb 03, Thomson Reuters · Posted:; February 4, 2019 10:15 PM ET | Last Updated:. Anti-corruption campaigner set to become El Salvador's next president | CBC News.