laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ტრევორ ბარდეტი

ტრევორ ბარდეტი (ინგლ. Trevor Bardette; დ. 19 ნოემბერი, 1902 — გ. 28 ნოემბერი, 1977) — ამერიკელი კინო- და ტელემსახიობი. მრავალ სხვა როლთან ერთად მის ხანგრძლივ და ნაყოფიერ კარიერაში, ბარდეტი გამოჩნდა სუპერმენის თავგადასავლების რამდენიმე ეპიზოდში და ნიუმენ ჰეინს კლანტონის, ან მოხუცი კლენტონის როლში, ABC/Desilu ვესტერნის სერიალის 21-ე ეპიზოდში, Wyatt Earp-ის ცხოვრება და ლეგენდა. ბარდეტი დაიბადა ნეშვილში, ჰოვარდის ოლქში, სამხრეთ-დასავლეთ არკანზასში. ის თამაშობდა დრამატულ კლუბთან ორეგონის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, რომელიც 1925 წელს მექანიკის ინჟინერიის ხარისხით დაამთავრა. შემდეგ კი მეცნიერების მაგისტრის ხარისხი მიიღო ჩრდილო-დასავლეთის უნივერსიტეტში. ბარდეტმა კინოში მუშაობა 1936 წელს დაიწყო, მას შემდეგ რაც დაგეგმილი მექანიკური ინჟინერიის კარიერა მიატოვა. მან პირველად 1937 წლის ფილმში, „Borderland“, Hopalong Cassidy-ის „ძველი დასავლეთი“ ითამაშა. თავისი კარიერის განმავლობაში მან მონაწილეობა მიიღო 172-ზე მეტ ფილმსა და 72 სატელევიზიო გამოსვლაში. „სუპერმენის თავგადასავალში“ მან ითამაშა მთავარი ბოროტი პერსონაჟის როლი 1951 წლის შოუში „ადამიანის ბომბი“. 1954 წლის ეპიზოდში „დიდი კეისრის მოჩვენება“, ის კრიმინალური ბანდის წევრის როლში იყო, რომელიც ცდილობდა რედაქტორი პერი უაიტის გაგიჟებას. მან ითამაშა „უოლი“, უოლის ბენზინგასამართი სადგურის მფლობელი, „ენდი გრიფიტის შოუს“ „გომერ სახლის სტუმარი“ ეპიზოდში. ბარდეტმა 1953-1956 წლებში ანთოლოგიური სერიალის „The Ford Television Theatre“-ის ოთხ ეპიზოდში შეასრულა სხვადასხვა როლი. მან ექვსჯერ ითამაშა CBS-ის ორიგინალურ საოჯახო დრამაში, „Lassie“, და კლინტ უოლკერის ABC/Warner Brothers-ის ვესტერნ სერიალში „Cheyenne“. ბარდეტი სამჯერ გამოჩნდა ჯონ პეინის ვესტერნ სერიებში, „The Restless Gun“, ასევე „Wagon Train“ და „Have Gun – Will Travel“. ორჯერ გამოჩნდა სერიალებში: „Tales of Wells Fargo“, „Broken Arrow“, „Gunsmoke“, „Maverick“, „Laramie“ და „Trackdown“.  ბარდეტმა ითამაშა კაპიტანი უორნერი 1962 წლის ეპიზოდში „ღირსების საკითხი“, სინდიკატურ დასავლურ ანთოლოგიურ სერიალში, „Death Valley Days“. 1962 წლის ოქტომბერში მან ითამაშა ჯესი ჯონსონი „Bonanza“-ს ეპიზოდში, „გზის სადგური“, როგორც შეყვარებული ახალგაზრდა ქალის ბაბუა. 1965 წელს მან ითამაშა სტენლი კონკლინი CBS-ის დრამის „Slattery's People“ ეპიზოდში „Unborn“, რომელშიც მთავარ როლს რიჩარდ კრენა ასრულებს, როგორც შტატის კანონმდებელი. 1959-1961 წლებში, მას მიენიჭა არაკეთილსინდისიერი მოხუცი კლანტონის როლი ფილმში „უაიტ ერპის ცხოვრება და ლეგენდა“. ბარდეტი ასევე გამოჩნდა სხვადასხვა როლებში „Wyatt“ Earp-ის ხუთ ეპიზოდში 1956 და 1958 წლებში.  ბარდეტი ორჯერ სტუმრის როლში გამოჩნდა CBS-ის „პერი მეისონზე“. 1963 წელს მან განასახიერა მკვლელი გარეტ რიჩარდსი ფილმში „ორსახე შებრუნების საქმე“. ბარდეტმა თავისი ბოლო სატელევიზიო გამოჩენა გააკეთა 1968 წლის ეპიზოდში „მშვიდობით, დოლი“. იგი ბოლოჯერ გამოჩნდა ფილმში „მაკენას ოქრო“. 1977 წლის 28 ნოემბერს ბარდეტი გარდაიცვალა თავის რანჩოში, გრინვილში, არიზონა .  ტრევორ ბარდეტი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში Trevor Bardette Blockbuster: Trevor Bardette Movies ↑ (2017) Encyclopedia of American Film Serials.  ↑ Trevor Bardette. ციტირების თარიღი: September 12, 2012
ბალტია-შავი ზღვის ღერძი

ბალტია-შავი ზღვის ღერძი (ინგლ. Baltic-Black Sea Axis), ან ბალტია-შავი ზღვის კავშირის პროექტი — გეოპოლიტიკური პროექტი, რომელიც გამოხატულია ზოგიერთი პოლიტიკოსისა და საზოგადო მოღვაწეების მიერ, ძირითადად აღმოსავლეთ ევროპიდან, როგორც სახელმწიფოთა ერთ-ერთი შესაძლო ალიანსი მრავალპოლარულ სამყაროში. იგი ითვალისწინებს გეოპოლიტიკური გაერთიანების შექმნას „დასავლეთ სამყაროს“ (დასავლეთ ევროპისა და ჩრდილოეთ ამერიკის სახელმწიფოები) და „პოსტსაბჭოთა სივრცეს“ (განსაკუთრებით რუსეთს, მის მოკავშირეებსა და სხვა ტოტალიტარულ სახელმწიფოებს) შორის. ბალტია-შავი ზღვის ღერძის კონცეფციის სხვადასხვა ავტორი აერთიანებს არა მხოლოდ ბალტიისპირეთიდან შავ ზღვამდე ქვეყნებს, არამედ ამ ზღვების მოპირდაპირე სანაპიროებზე მდებარე სახელმწიფოებს: კავკასიას, ანატოლიას ან სკანდინავიურ ქვეყნებს. ამ ქვეყნებს შორის საერთაშორისო ორგანიზაციის შექმნის მცდელობები უკვე 100 წელზე მეტია განიხილება, მაგრამ ჯერჯერობით ასეთი ორგანიზაციები, თუ შეიქმნა, „ალიანსების“ ხასიათს არ ატარებენ. საქართველოს პრეზიდენტმა მიხეილ სააკაშვილმა 2005 წელს ლიეტუვაში ვიზიტისა და პრეზიდენტ ვალდას ადამკუსთან მოლაპარაკების შემდეგ განაცხადა, რომ „ბალტია-შავის ზღვის ღერძი რეალობა გახდა“. ↑ სააკაშვილი "ბალტია-შავის ზღვის ღერძზე“ საუბრობს ka (2005-04-11). ციტირების თარიღი: 2022-06-26. ოლექსეი გონჩარენკო. (2019-11-21) "ბალტია-შავი ზღვის კავშირი" და მეტი შეიარაღება: როგორ დაიცვას თავი აღმოსავლეთ ევროპამ ka. ციტირების თარიღი: 2022-06-26. Олексій Волович. (2016-05-30) Балто-Чорноморський Союз: перспективи реалізації (частина 1) uk. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-01-28. ციტირების თარიღი: 2020-08-18. Олексій Волович. (2016-05-31) Балто-Чорноморський Союз: перспективи реалізації (частина 2) uk. ციტირების თარიღი: 2022-06-26. Володимир Матвієнко, Балто-Чорноморський союз // Українська дипломатична енциклопедія / ред. кол.: Л. В. Губерський (голова) та ін., у 2 т., ტ. 1: А — Л., К.: Знання України. — გვ. 90. 760 გვ, ISBN 966-316-039-X. (უკრ.)
კაზრეთის ღვთისმშობლის ეკლესია

კაზარეთის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ბოლნისის მუნიციპალიტეტის დაბა კაზრეთში, აგებულია XVI-XVIII საუკუნეებში. ეკლესია უნდა იყოს გვიან შუა საუკუნეებში აღდგენილი. თავიდან ეკლესიის ასაგებად გამოუყენებიათ მეტ-ნაკლებად კუთხეებდამუშავებული კვადრები და წყობაც თითქმის ჰორიზონტალურია. შემდეგ უკვე ნატეხი ქვითაა კედლები ამოყვანილი. შესასვლელი ორი ქონია: სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედელში. სამხრეთის შესასვლელი ორივე მხრიდან ახლა სწორკუთხაა. კარის თავად გამოყენებულია გვიანი შუა საუკუნეების საფლავის ქვა, რომელზეც მებრძოლი მამაკაცია გამოსახული, თავთან სურით. ჩრდილოეთის კარი, რომელიც საკურთხევლის წინაა გაჭრილი და გარედან დიდი არქიტრავითაა დასრულებული, შიგნიდან კი სწორკუთხაა, მოგვიანებით ამოუშენებიათ. ბოლო აღდგენისას მის თავზე სარკმელია გაკეთებული. დღეისთვის ტაძარს ოთხი სარკმელი აქვს — ყველა კედელში თითო. სარკმლები თაღოვანია და შიგნით წირთხლებგაფართოებული. აფსიდა ნახევარწრიულია, მხრით გამოყოფილი დარბაზისგან. საკურთხევლის სარკმლის ორივე მხარეს თითო სწორკუთხა ნიშაა. დარბაზი არაა დანაწევრებული პილასტრებით. არ შემორჩა მხრის იმპოსტებიც. ფასადები სადაა, ერთადერთი გაფორმება ესაა აღმოსავლეთის სარკმლის წითელი ტუფის სადა საპირე და ამავე კედელში ჩასმული ადრე შუა საუკუნეების ბოლნური მედალიონის გამოსახულება. ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთ კუთხეში ჩადგმულია კიდევ სამი ბოლნურმედალიონიანი სტელის ბაზა, ორი წითელი ტუფით დამზადებული და ერთი სერი. ფასადის ძირში ბოლნურმედალიონიანი მწკრივის გამოსახულებით სტელის სვეტის ფრაგმენტი დევს. ტაძრის აღდგენისა, როგორც ჩანს, დასავლეთის მხარეს მიწის დონე უკვე აწეული იყო, რის გამოც, სამხრეთის კარის გასწვრივ ჩამოჭრილი მიწის მასის შემაკავებლად ქვის ჯებირი გაუკეთებიათ, რომელშიც ერთი საფლავის ქვის ფრაგმენტია თავდაყირა ჩადგმული მხედრული წარწერით.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 39371
თათარი (ჯაბრაილის რაიონი)

თათარი (აზერ. Tatar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ჯაბრაილის რაიონში. თათარი GEOnet სახელების სერვერზე
ტროკადერო

ტროკადერო – პარკი და სასახლე საფრანგეთის დედაქალაქ პარიზში, მდინარე სენას მარცხენა ნაპირზე, ეიფელის კოშკისა და მარსის ველის მოპირდაპირედ. 1878 წლამდე ამავე სახელს ატარებდა სასახლე, რომელიც 1937 წელს დაანგრიეს შაიოს სასახლის ასაშენებლად ადგილის გასათავისუფლებლად. ტროკადეროს გორაკი იგივე შაიოს გორაკია, რომელიც ძველი სოფელია. ↑ Palais de Chaillot. Chaillot museums.. Paris Digest (2018). ციტირების თარიღი: 2018-12-31
ბარუგო

ბარუგო (ოფიციალურად ბარუგოს მუნიციპალიტეტი;სებ. Lungsod sa Barugo; ტაგალ. Bayan ng Barugo) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ლეიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 34 497 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 37 ბარანგაის. ვიკიწყაროში? არის ტექსტი 1911 Encyclopædia Britannica-ს სტატიებიდან თემაზე: ბარუგო Official Website of the Municipality of Barugo Philippine Census Information Local Governance Performance Management System ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Barugo: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 9 February 2020
ბატო (ლეიტე)

ბატო (ოფიციალურად ბატოს მუნიციპალიტეტი;სებ. Lungsod sa Bato; ტაგალ. Bayan ng Bato) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ლეიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 38 505 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 32 ბარანგაის. Official Website of Bato Philippine Census Information Local Governance Performance Management System ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Bato: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 9 February 2020
ბურაუენი

ბურაუენი (ოფიციალურად ბურაუენის მუნიციპალიტეტი;სებ. Lungsod sa Burauen; ტაგალ. Bayan ng Burauen) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი ლეიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 52 511 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 77 ბარანგაის. Burauen, Leyte, ტურისტული მეგზური ვიკივოიაჟზე ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბურაუენი Philippine Census Information Local Governance Performance Management System ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Burauen: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 9 February 2020
კამანის მღვიმე

კამანის მღვიმე — არქეოლოგიური ძეგლი სოხუმში, ბრინჯაოს ხანის ძვ. წ. IV-II ათასწლეულებიდან ადრე ბრინჯაოს ხანის ძვ. წ. 3500-2500-მდე. ძეგლს თხრიდა აფხაზეთის სახელმწიფო მუზეუმის ექსპედიცია 1938-1940 წლებში. არქეოლოგიურისამუშაოები დაკავშირებული იყო კოდორის ხეობის სიძველეთა კველვასთან. კამანის მღვიმეში რამდენიმე კულტურული ფენა დაფიქსირდა. E ფენა შეიცავდა რიყის ქვის რამდენიმე ნივთს, კაჟის ანატკეცებს და ცხოველთა ძვლებს. კერამიკა ორი ტიპით იყო წარმოდგენილი: ერთი — ხელით ნაძერწი უხეში ქვიშა და დანაყილი კალციტის მინარევიანი ჭურჭლით, რომელთა ზედაპირი სავარცხლისებრი ნივთით იყო მოსწორებული, იშვიათად შეიმჩნევა ჭრილი ორნამენტიც, მეორე — მცირერიცხოვანი კერამიკის ჯგუფო, კარგად განლექილი თიხისგან ნაძერწი მურა-მოწითალო ზედაპირგაპრიალებული, ზედ წვეტიანი შევრონების გამოსახულებით.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 24488
კალუბიანი

კალუბიანი (ოფიციალურად კალუბიანის მუნიციპალიტეტი;სებ. Lungsod sa Calubian; ტაგალ. Bayan ng Calubian) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ლეიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 31 646 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 53 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კალუბიანი Official website of the Municipality of Calubian Local Governance Performance Management System ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Calubian: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 9 February 2020
კაპოოკანი

კაპოოკანი (ოფიციალურად კაპოოკანის მუნიციპალიტეტი;სებ. Lungsod sa Capoocan; ტაგალ. Bayan ng Capoocan) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ლეიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 33 721 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 21 ბარანგაის. Philippine Census Information Local Governance Performance Management System ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Capoocan: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 9 February 2020
კარიგარა

კარიგარა (ოფიციალურად კარიგარა მუნიციპალიტეტი;სებ. Lungsod sa Carigara; ტაგალ. Bayan ng Carigara) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი ლეიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 54 656 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 49 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კარიგარა Carigara, ტურისტული მეგზური ვიკივოიაჟზე Philippine Census Information Local Governance Performance Management System ↑ 1.00 1.01 1.02 1.03 1.04 1.05 1.06 1.07 1.08 1.09 1.10 1.11 1.12 1.13 1.14 1.15 1.16 1.17 1.18 1.19 1.20 1.21 1.22 1.23 1.24 1.25 1.26 1.27 1.28 1.29 1.30 1.31 1.32 1.33 1.34 1.35 1.36 1.37 1.38 1.39 1.40 1.41 1.42 1.43 1.44 1.45 1.46 1.47 1.48 https://psa.gov.ph/classification/psgc/?q=psgc/barangays/0803715000 ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Carigara: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 9 February 2020
დაგამი

დაგამი (ოფიციალურად დაგამის მუნიციპალიტეტი;სებ. Lungsod sa Dagami; ტაგალ. Bayan ng Dagami) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი ლეიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 36 178 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 65 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: დაგამი Philippine Census Information Local Governance Performance Management System ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Dagami: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 9 February 2020
დულაგი (ლეიტე)

დულაგი (ოფიციალურად დულაგის მუნიციპალიტეტი;სებ. Lungsod sa Dulag; ტაგალ. Bayan ng Dulag) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი ლეიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 48 992 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 45 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: დულაგი (ლეიტე) Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-30 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Dulag: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 9 February 2020
ილონგოსი

ილონგოსი (ოფიციალურად ილონგოსის მუნიციპალიტეტი;სებ. Lungsod sa Hilongos; ტაგალ. Bayan ng Hilongos) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი ლეიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 64 514 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 51 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ილონგოსი Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-30 საიტზე Wayback Machine. All about Hilongos[მკვდარი ბმული] ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Hilongos: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: February 9, 2020
ინდანგი

ინდანგი (ოფიციალურად ინდანგის მუნიციპალიტეტი;სებ. Lungsod sa Hindang; ტაგალ. Bayan ng Hindang) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი ლეიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 230 849 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 20 ბარანგაის. Hindang, ტურისტული მეგზური ვიკივოიაჟზე Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-30 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Hindang: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 9 February 2020
ისაბელი (ლეიტე)

ისაბელი (ოფიციალურად ისაბელის მუნიციპალიტეტი;სებ. Lungsod sa Isabel; ტაგალ. Bayan ng Isabel) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი ლეიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 46 781 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 24 ბარანგაის. Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-30 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Isabel: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 9 February 2020
ინოპაკანი

ინოპაკანი (ოფიციალურად ინოპაკანის მუნიციპალიტეტი;სებ. Lungsod sa Inopacan; ტაგალ. Bayan ng Inopacan) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ლეიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 21 389 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 20 ბარანგაის. Inopacan, ტურისტული მეგზური ვიკივოიაჟზე ოფიციალური საიტი Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-30 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Inopacan: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 9 February 2020
ხარო (ლეიტე)

ხარო (ოფიციალურად ხაროს მუნიციპალიტეტი;სებ. Lungsod sa Jaro; ტაგალ. Bayan ng Jaro) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი ლეიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 43 758 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 46 ბარანგაის. Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-30 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Jaro: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 9 February 2020
იმამი

იმამი (არაბ. إمام, წინმდგომი) — მუსლიმთა სულიერი წინამძღოლი-მოძღვარი, ან ისლამური სახელმწიფოს მეთაური, რომელსაც უპყრია საერო და სასულიერო ხელისუფლება, ან მეჩეთში მლოცველთა ხელმძღვანელი საერთო ლოცვის დროს. ისლამის სუნიზმის ტრადიციაში იმამი, როგორც წესი, ხელმძღვანელობას ლოცვას მეჩეთში და ნებისმიერ ადამიანს, რომელიც ფლობს ცოდნას ისლამის შესახებ, შეუძლია გახდეს იმამი. ტრადიცია მნიშვნელოვნად განსხვავდება შიიზმში, სადაც იმამი შეიძლება იყოს მხოლოდ მუჰამედის შთამომავალი. Corbin, Henry (1993). History of Islamic Philosophy (fr). London; Kegan Paul International in association with Islamic Publications for The Institute of Ismaili Studies. ISBN 0-7103-0416-1.  Encyclopædia Britannica Online by Encyclopædia Britannica, Inc. „Encyclopedia Iranica“. Encyclopædia Iranica. Center for Iranian Studies, Columbia University. March 1997. ISBN 1-56859-050-4. Martin, Richard C. (2004). „Imam“. Encyclopaedia of Islam and the Muslim World. 1: Encyclopedia of Islam and the Muslim World: A–L. MacMillan. ISBN 0-02-865604-0.
ალექსანდრე ტატიშვილი

ალექსანდრე ტატიშვილი (დ. 9 დეკემბერი, 1901, ხაშური — გ. 30 დეკემბერი, 1972, პარიზი) — ქართველი პედაგოგი. დაამთავრა ხაშურის გიმნაზია. უმაღლესი განათლების მისაღებად გაემგზავრა პეტროგრადში და ჩაირიცხა უნივერსიტეტში ფიზიკა–მათემატიკის ფაკულტეტზე. სწავლა ვერ დაამთავრა, რადგან ოქტომბრის რევოლუციამ მოუსწრო. საქართველოში დაბრუნების შემდეგ ასწავლიდა ხაშურის გიმნაზიაში. ალექსანდრე ტატიშვილი თავიდანვე ჩაება ეროვნულ მოძრაობაში. ჯერ კიდევ მოწაფეობის დროს იგი ირიცხებოდა სოციალისტ–ფედერალისტური პარტიის რიგებში, საქართველოს დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ კი გაწევრიანდა სოციალ–დემოკრატიულ პარტიაში და ჩაეწერა ეროვნული გვარდიის რიგებში. სამშობლოს დასაცავად ალექსანდრე ტატიშვილი აქტიურად მონაწილეობდა გვარდიის ყველა ოპერაციაში, ასრულებდა მნიშვნელოვან პარტიულ დავალებებს. გასაბჭოების შემდეგ იგი გარკვეული დროის მანძილზე დარჩა საქართველოში და აგრძელებდა პარტიულ საქმიანობას. 1928 წლიდან ალექსანდრე ტატიშვილი ემიგრაციაშია. ცხოვრობდა საფრანგეთში, მუშაობდა მძღოლად პარიზში და თავისუფალ დროს თანამშრომლობდა სოციალ–დემოკრატიული პარტიის საზღვარგარეთულ ბიუროში. გარკვეული დროით ასრულებდა ლევილის მამულის გამგეობის ხაზინადარის მოვალეობას. იყო სოციალ–დემოკრატიული პარტიის პარიზის ორგანიზაციის თავმჯდომარე. ალექსანდრე ტატიშვილი იყო ნოე ჟორდანიას მიერ დაარსებული გაზეთის — „ბრძოლის გზის”, ერთ–ერთი რედაქტორი. ამავე დროს, ისწავლა ხელით აწყობა და გაზეთის მბეჭდავიც გახდა. ხანდაზმულობაში პუბლიცისტური სტატიების წერაც დაიწყო ჟურნალ „კავკასიონში“. დაკრძალულია ლევილის ქართველთა სასაფლაოზე. ალექსანდრე ტატიშვილი, (1901–1972), კავკასიონი, 1972/73, N16–17, გვ. 122–123 ალექსანდრე ტატიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ფოლადაურის ეკლესია

ფოლადაურის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ბოლნისის მუნიციპალიტეტის სოფელ ფოლადაურში. აგებულია X-XV საუკუნეებში. ეკლესია დარბაზული ნაგებობაა. ნაგებია ნათალი ყვითელი და წითელი ტუფის კვადრებით. ინტერიერში უფრო წვრილი ზომის ნატეხი ქვა გამოუყენებიათ, ხოლო კონსტრუქციული დეტალები ნათალი ქვით გაუკეთებიათ. წყობის ჰორიზონტალობა შიგადაშიგ დარღვეულია, თუმცა ქვები კარგადაა ერთმანეთს მორგებული. ეკლესია ორსაფეხურიან ცოკოლზე დგას. კედლები დასრულებულია წრეთარგის ფორმის ლავგარდნით. დახურული ყოფილა ლორფინით, რომელიც აღდგენის შემდეგ შეცვლილია, თუნუქის სახურავით. საკურთხევლის სარკმლის ორივე მხარეს იატაკის დონიდან თითქმის სარკმლის შუაწელამდე აზიდული ნახევარწრიული, ზემოთკენ შევიწროვებული და კონქისებური თავით დასრულებული ნიშებია გაკეთებული. კონქი პროფილირებულ იმპოსტებზე გადაყვანილ ტრიუმფალურ თაღს ეყრდნობა. საკურთხევლის იატაკი ერთი საფეხურითაა ამაღლებული. დარბაზი წყვილი პილასტრითაა დანაწევრებული, რომლის პროფილირებულ კაპიტელებზე კამარის საბჯენი თაღია გადაყვანილი. ყველა თაღის საბჯენი იმპოსტი ერთნაირია. ტაძრის ფასადების მორთულობა წარმოდგენილია კარ-სარკმელთა მოჩარჩოებით. სარკმლებს შეწყვილებული ლილვების, სვეტებითა და კამარით შექმნილი მოჩარჩოება აქვს, რომლებიც გაფორმებულია ორნამენტული საპირითა და კაპიტელ-ბაზისებით. აღმოსავლეთის სარკმლის თაღზე დამატებით ჯვრის რელიეფური გამოსახულებაა ჩადგმული.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 39383
ტალავერის ეკლესია

ტალავერის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ბოლნისის მუნიციპალიტეტის სოფელ ტალავერში. აგებულია XVI-XVIII საუკუნეებში. ეკლესია დარბაზული ტიპისაა, ნაგებია ნატეხი ქვით დუღაბზე. წყობა არეულია. შესასვლელი ჩრდილოეთიდან აქვს. ნახევარწრიული აფსიდა მხრითაა გამოყოფილი. აფსიდაში ორი სწორკუთხა ნიშაა, რომლებიც სარკმლის აქეთ-იქითაა მოთავსებული. ტაძრის გარშემო საკმაოდ ფართო მანძილზე გვიანი შუა საუკუნეების სასაფლაოა.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 39388
ტალავერის მეჩეთი

ტალავერის მეჩეთი — არქიტექტურული ძეგლი ბოლნისის მუნიციპალიტეტის სოფელ ტალავერიში. აგებულია XIX საუკუნეში. მეჩეთი დგას შუა სოფელში. წარმოადგენს მართკუთხა ნაგებობას მეტ-ნაკლებად ნათალი ქვით ნაგებს სწორხაზოვანი წყობით. ჩრდილოეთის კედელში ჩაშენებულია შუა საუკუნეების ქართული არქიტექტურისთვის მახასიათებელი დეტალები. შესასვლელი ჩრდილოეთის მხრიდან აქვს. ყველა კედელში ორ-ორი თაღოვანი სარკმელი ჰქონია, რომლებიც აღდგენის დროს სწორკუთხედად გადაუკეთებიათ, ზოგიერთი კი ამოუშენებიათ. სამხრეთის კედლის შუაში ნახევარწრიული თაღოვანი ნიშა — მიჰრაბი. მის თავზე ჩადგმულია არაბულწარწერიანი ქვა. ჩრდილოეთის ფასადს მთელს სიგრძეზე გასდევს ღია გალერეა. მეჩეთი აღდგენის შემდეგ თუნუქის რვაწახნაგა სახურავითაა დასრულებული.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 39385
წავკისის ღვთისმშობლის ეკლესია

წავკისის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი მთაწმინდის რაიონის სოფელ წავკისში. აგებულია XVI-XVII საუკუნეებში. ძეგლი სასაფლაოზე მდებარეობს. იგი პატარა, ბაზი­ლი­კის ტიპის ეკლესიაა მაღალი სა­კურთ­ხევლით; კარი აქვს დასავ­ლე­თის მხარეზე. ეკლესია ნა­გებია ქვით, მშენებლობაში გამოყენებულია ქართული წი­თე­ლი აგური. კარებთან ორივე მხარეზე ჩასმული იყო „ხაჩქა­რე­ბი“, რომელთაგანაც მარცხენა, უფრო დიდი და ნაცრისფერია, ხოლო მარჯვენა, პატარა მიხაკისფერი. მეოცე საუკუნის ბოლოს ჩატარებული რესტავრაციის დროს წავკისის ეკლესიიდან ხაჩქარები ჩამოიხსნა და დღეისათვის შიგნით, ეკლესიაშია, დალაგებული. სამხრეთის კედელში დატანებულია პატარა ნაცრისფერი ქვა ხუთსტრიქონიანი მთავრული ასოებით შესრულებული სომხური წარწერით, რომელიც ქართულად ასე ითარგმნება: წარწერა გვიან არის ჩასმული და არაფერი აკავშირებს ტაძრის მშენებლობის დროსთან.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 26799