laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ვარიანის ღვთისმშობლის ეკლესია

ვარიანის ღვთისმშობლის ეკლესია – ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვარიანის ცენტრში. წარწერის თანახმად აგებულია 1835 წელს. ეკლესია დარბაზულია (13,9 X 7,5 მ), ნაგებია რიყის ქვითა და აგურით. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. ნახევარწრიულ აფსიდის ღერძზე შიგნიდან თაღოვანი, გარედან სწორკუთხა სარკმელია. სარკმლის მარცხენა მხარეს ორი სწორკუთხა საშუალო ზომის, ხოლო მარჯვენა მხარეს ერთი სწორკუთხა მაღალი ნიშია. შიგნიდან თაღოვანი, გარედან სწორკუთხა ორ-ორი სარკმელი სამხრეთ და დასავლეთ კედლებშიცაა. დარბაზის გრძივი კედლების აღმოსავლეთ მონაკვეთში მდებარე სარკმლების ქვემოთ თითო შეისრული ნიშია. ამ ნიშებსა და მხრებს შორის შელესილობით გამოყვანილია თითო ხატის ჩასასმელი. გრძივ კედლებზე პილასტრებია, რომლებსაც ეყრდნობა ნახევარწრიული კამარის საბჯენი თაღები. შენობის დასავლეთ მონაკვეთში გამართულია ხის პატრონიკე. პატრონიკეში ასასვლელი კიბე დატანებულია დასავლეთ კედელში. ეკლესია შიგნიდან და გარედან შელესილია. სამხრეთ ფასადზე თაღოვანი შესასვლელი ჩასმულია სწორკუთხა შეღრმავებაში და დასრულებულია სამსაფეხურიანი აგურის ფრიზით. შესასვლელის ზემოთ აგურის წყობით გამოყვანილია შეღრმავებული ჯვარი. ამ ჯვარსა და შესასვლელს შორის ქვიშაქვაზე ამოკვეთილია სამშენებლო წარწერა. ფასადებზე სარკმლები დასრულებულია ფრონტონებით. აღმოსავლეთ სარკმლის ფრონტონზე გამოსახულია ჯვარი. ეკლესიის სახურავზე, დასავლეთით დგას ოთხივე მხარეს თაღებით გახსნილი აგურის პატარა სამრეკლო, რომელსაც აგურის პირამიდული სახურავი აქვს. საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
ვარიანის ღვთისმშობლის ეკლესია (X-XI საუკუნეები)

ვარიანის ღვთისმშობლის ეკლესია – არქიტექტურული ძეგლი გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვარიანის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ადგილ ფუტუროებში, სასაფლაოზე. სავარაუდოდ თარიღდება X-XI საუკუნეებით. ეკლესია დარბაზულია (12,3 X 6,8 მ), ნაგებია დიდი ზომის რიყის ქვით, კონსტრუქციული ნაწილები მოყავისფრო შირიმის ქვისაა. ეკლესიას სამი შესასვლელი ჰქონდა. ჩრდილოეთ კედლის დასავლეთ ნაწილში ტიმპანით გადახურული თაღოვანი კარია. სამხრეთის და დასავლეთის შესასვლელების მხოლოდ წირთხლებია შემორჩენილი. ნალისებრი აფსიდის ღერძზე თაღოვანი სარკმლებია. მეორე სარკმელი სამხრეთ კედლის აღმოსავლეთ მონაკვეთშია. აფსიდის ორივე მხარეს, კედელში, დაახლოებით 2,5 მ სიმაღლეზე, აფსიდიანი სამკვეთლო და სადიაკვნეა, რაც ეკლესიის თავისებურებას წარმოადგენს. აფსიდებში ვიწრო თაღოვანი სარკმლებია. სადიაკვნეში სწორკუთხა ნიშია. დარბაზის ორსაფეხურიანი პილასტრების პირველ საფეხურზე კედლის თაღები გადადის. აღმოსავლეთ ფასადზე შემორჩენილია საკურთხევლის სარკმლის მარცხენა ორნამენტირებული საპირე და სადა სათაური ქვა, აგრეთვე მარცხენა მცირე სარკმლის რელიეფურ-თავსართიანი სათაური ქვა. საკურთხევლის სარკმლის მსგავსი ორნამენტირებული საპირეთი იყო მოჩარჩოებული სამხრეთის სარკმელიც, რომლისაგანაც ქვედა ნაწილებიღაა შემორჩენილი. ჩრდილოეთ კარის ტიმპანის ძლიერ დაზიანებული ასომთავრული წარწერა X-XI საუკუნეებს მიეკუთვნება. საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
Tales Along This Road

Tales Along This Road — ფინური ფოლკ-მეტალ ჯგუფ Korpiklaani-ს მესამე სტუდიური ალბომი. იგი გამოიცა 2006 წლის 21 აპრილს. ყველა სიმღერის ავტორი — იონე იარველა. იონე იარველა - ვოკალი, ელექტრო და აკუსტიკური გიტარა, მანდოლინა იაკო ლემეტი - ელექტრო და აკუსტიკური ვიოლინო, მანდოლინა, გუდასტვირი იუჰო კაუპინენი - აკორდეონი, ბექ ვოკალი, გიტარა იარკო ალტონენი - ბასი კალე სავიარვი - გიტარა, ბექ ვოკალი მატი იოჰანსონი - დასარტყმელი საკრავები, ბექ ვოკალი ვირვა ჰოლტიტონი - კანტელე, ვოკალი სამუელ დანი - ბექ ვოკალი Korpiklaani-ის ოფიციალური საიტი ↑ Allmusic review.
პილკომაიო (მდინარე)

პილკომაიო (ესპ. Río Pilcomayo) — მდინარე სამხრეთ ამერიკის ცენტრალურ ნაწილში, მდინარე პარაგვაის მარჯვენა, უგრძესი შენაკადი (1 100 მ). აუზის ფართობია 270 000 კმ². სათავეს იღებს ბოლივიაში, პოტოსის დეპარტამენტში. ბოლივიის დატოვების შემდეგ, მდინარეზე გადის სახელმწიფო საზღვარი პარაგვაისა და არგენტინას შორის. ამ მონაკვეთში, არგენტინის მხარეს მდებარეობს პილკომაიოს ეროვნული პარკი. პილკომაიოზე ასევე გადის ბოლივიისა და არგენტინის სახელმწიფო საზღვრის მცირე მონაკვეთი. მდინარის აუზში 1,5 მლნ ადამიანი ცხოვრობს, მათ შორის 1 მლნ ბოლივიაში, 300 000 არგენტინაში და 200 000 პარაგვაიში. არგენტინის მდინარეების სია ბოლივიის მდინარეების სია პარაგვაის მდინარეების სია მდინარე პოლკომაიო[მკვდარი ბმული] (ესპანური) პოლკომაიო[მკვდარი ბმული]
Napalm Records

Napalm Records — ავსტრიული ხმისჩამწერი ლეიბლი რომელიც ძირითადად ორიენტირებულია მძიმე მეტალსა და მძიმე როკზე. Napalm Records-ს აქვს საკუთარი გამომცემლობა სახელწოდებით Iron Avantgarde Publishing. Abigor Ahab Alestorm Arkona Battlelore Belphegor Beseech Brant Bjork Dargaard Darkwell Die Verbannten Kinder Evas Dominion III Draconian Edenbridge Elis Enthroned Fairyland Falkenbach Gigan Glittertind Grave Digger Heidenreich Heidevolk Hollenthon Ice Ages In Battle Intense Iron Fire Isole Jaldaboath Jungle Rot Kampfar Karma to Burn Korpiklaani Lacrimas Profundere Leaves' Eyes Lunatica Mehida Midnattsol Monster Magnet Mortemia Myriads Nightmare Power Quest Revolution Renaissance Saltatio Mortis Serenity Siebenbürgen Stream of Passion Stuck Mojo Summoning Svartsot The Sins of Thy Beloved Trail of Tears Tristania Týr Van Canto Vesania Vintersorg Visceral Evisceration Visions of Atlantis WeltenBrand ოფიციალური საიტი ↑ Napalm Records-ის ბიოგრაფია. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-09-28. ციტირების თარიღი: 2011-08-23.
როტვეილერი

როტვეილერი (გერმ. Rottweiler) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია გერმანიაში 1820-იან წლებში. როტვეილერი გამოიყვანეს გერმანიის ქალაქ როტვეილში XIX საუკუნეში. მათ ნადირობისას იყენებდნენ. როტვეილერი ძლიერი სხეულის და ყბების მქონე ძაღლია. იგი შეიძლება არაჩვეულებრივი დამცველი იყოს. დღეს ეს ლამაზი, ძლიერ შთამბეჭდავი ტახზე მონადირე ძაღლი მთელ მსოფლიოშია პოპულარული, როგორც კომპანიონი და მონადირე. როტვეილერის გაწვრთნა ადვილია მაგრამ ზოგჯერ გაღიზიანებას ავლენს. როტვეილერის ბეწვი უხეშია და მჭიდროდ ეკვრის სხეულს. უკანა ფეხები წინაზე გრძელია, მრგვალი კისერი დაკუნთულია. ძლიერ ყბებს კარგი კბილები ამშვენებს. როტვეილერი კარგად ეგუება ქალაქის პირობებში ცხოვრებას, კარგი მოდარაჯეა. სჭირდება ძლიერი ფიზიკური დატვირთვა. ბალანს განსაკუთრებული მოვლა არ სჭირდება. შეიძლება პრობლემები წარმოიქმნას სხვა ძაღლებთან ურთიერთობისას. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: როტვეილერი როტვეილერი (ინგლისური)
ლეონ I (ბიზანტია)

ლეონ I თრაკიელი (ფლავიუს ვალერიუს ლეო) (დ. 401 — გ. 18 იანვარი, 474) — აღმოსავლეთ რომის იმპერატორი 457–474 წლებში. გადმოცემით ახალგაზრდობაში ყასაბი იყო. შემდეგ გახდა მეომარი და მართავდა სილიმბრიას. მარკიანეს გარდაცვალების შემდგომ მხედართმთავრებმა ასპაროსმა და არდავურუსმა აქციეს იმპერატორად, რათა ფაქტობრივად თვითონ ემართათ იმპერია. რაც არ გამართლდა. 463 წელს მათ შორის მოხდა განხეთქილება. რაც საბოლოოდ ასპაროსის სიკვდილით დასჯით დამთავრდა. ლეონი გამოდგა უნარიანი მმართველი. თუმცა 468 წელს აფრიკული კამპანია ვანდალების წინააღმდეგ, მისი ცოლისძმის ბასილისკოსის დაუდევრობის გამო კატასტროფით დამთავრდა. დანაკარგები შეადგენდა დაახლოებით 100000 კაცს და 600 ხომალდს. ყოველივე ამის შემდეგ, მან თავისთან უხმო ისავრიელი ფედერატების წინამძღოლს ტარასიკოდისს და მას ზენონი დაარქვა, ცოლად კი თავისი ქალიშვილი არიადნე მიათხოვა. გარდაიცვალა ლეონი 474 წელს, როგორც ამბობენ — დიზენტერიისაგან. გარდაცვალების წინ მემკვიდრედ დაასახელა თავისი შვილიშვილი ლეონ II, ზენონის ვაჟი. ვ. ასათიანი, „ბიზანტიური ცივილიზაცია“, გვ. 479, თბ., 2006 შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ლეონ I (ბიზანტია)“ ვიკისაწყობში. Leo I დაარქივებული 2016-03-03 საიტზე Wayback Machine. -ის მართველობის ქრონოლოგია
ზემო ნიქოზის მთავარანგელოზის ეკლესია

ზემო ნიქოზის მთავარანგელოზის ეკლესია — ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო ნიქოზის ცენტრში. თარიღდება X საუკუნით. ეკლესიას 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია. ნაგებობა ჯვარგუმბათოვანია (8,5 X 5,3 მ), ნაგებია ნატეხი ქვით. შიგნიდან თაღოვანი, გარედან არქიტრავული შესასვლელები სამხრეთით, დასავლეთით და ჩრდილოეთითაა. სწორკუთხა დარბაზი შვერილი აფსიდით მთავრდება (აფსიდის შვერილი 1,7 მეტრი), აფსიდში ერთი სარკმელია, აფსიდის გვერდებზე — მომცრო უბეები, რომლებიც თავის მხრივ, სარკმლიანი აფსიდებით მთავრდება. ეკლესიის სამხრეთის, ჩრდილოეთისა და დასავლეთის მკლავები სწორკუთხაა. დასავლეთის მკლავი შედარებით გრძელია და გვერდებზე ოთხკუთხა უბეები აქვს. გუმბათი გრძივი კედლებიდან გამოწეულ პილონებს ეყრდნობა. აფრებზე ტრომპის მსგავსი ნიჟარისებრი თაღებია, ზემოთ — გუმბათის საყრდენი ლილვები. გუმბათის ყელში ოთხი სარკმელია. ეკლესიის სამივე შესასვლელის წინ მდგარა ღია თაღოვანი კარიბჭე. შემორჩენილია კარიბჭეების კრონშტეინები და მოჩუქურთმებულკაპიტელებიანი და ბაზისიანი ცილინდრული პილასტრები. შენობის ჩრდილოეთ ფასადზე, კარის მარცხნივ, გველეშაპთან მებრძოლი ცხენზე ამხედრებული წმინდა გიორგის რელიეფური გამოსახულებაა. გუმბათის ყელზე, ჩრდილოეთით, სამი ლომია გამოსახული. გამოსახულებები სქემატურია. ფასადებზე ზოგან ჩუქურთმიანი ქვებია ჩართული. გუმბათის ყელს გრეხილლილვებიანი უწყვეტი თაღი შემოუყვება. გუმბათის ლავგარდანი მოჩუქურთმებულია. ეკლესიის ლავგარდანი შედგება სხვადასხვა დროის ფრაგმენტებისაგან. შენობა გადახურულია ლორფინებით. ჩრდილოეთ ფასადზე არსებული ასომთავრული წარწერის თანახმად ეკლესია მიქაელ ეპისკოპოსს აუგია. დაზიანებული წარწერები სხვა ფასადებზე და გუმბათის ყელზეც არის. ეკლესიის ხედი ჩრდილო-დასავლეთიდან ეკლესიის ხედი სამხრეთ-დასავლეთიდან ასომთავრული წარწერა ჩრდილოეთ ფასადზე ასომთავრული წარწერა გუმბათის ყელის ჩრდილოეთ მხარეს ასომთავრული წარწერა გუმბათის ყელის დასავლეთ მხარეს ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ზემო ნიქოზის მთავარანგელოზის ეკლესია საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ. ↑ საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება № 665, 2006 წლის 7 ნოემბერი, ქ. თბილისი, კულტურის ზოგიერთი უძრავი ძეგლისათვის ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის მინიჭების შესახებ. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-07-01. ციტირების თარიღი: 2020-02-15.
კოლორადო (არგენტინა)

კოლორადო (ესპ. Río Colorado) — მდინარე სამხრეთ არგენტინაში. სათავეს იღებს ანდების აღმოსავლეთ კალთებზე და ჩაედინება ატლანტის ოკეანეში. სიგრძე 1000 კმ, აუზის ფართობი 350 000 კმ². კოლორადოზე გადის ადმინისტრაციული საზღვრები არგენტინის პროვინციებს - ნეუკენსა და მენდოსას, ასევე რიო-ნეგროსა და ლა-პამპას შორის. არგენტინის მდინარეების სია (ესპანური)[1][მკვდარი ბმული] (ესპანური) მენდოსის პროვინციის დეტალური რუკა დაარქივებული 2011-05-14 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური) ლა-პამპის პროვინციის დეტალური რუკა დაარქივებული 2011-05-14 საიტზე Wayback Machine.
ზეღდულეთის ღვთისმშობლის მცირე ეკლესია

ზეღდულეთის ღვთისმშობლის მცირე ეკლესია — ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზეღდულეთის ჩრდილოეთით. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (10,2 X 5,2 მ), ნაგებია რიყისა და ნატეხი ქვით. ძლიერ დაზიანებულია. აღმოსავლეთით გარედან შვერილი ხუთწახნაგოვანი, შიგნით ნახევარწრიული ღრმა აფსიდი აქვს. აფსიდის გარეთა წახნაგები და სარკმლები მოპირკეთებულია შირიმის ქვით. ეკლესიის დასავლეთ კედელში კარი და თაღოვანი სარკმელია. სამი ასეთივე სარკმელია აღმოსავლეთ კედელში, ორი სამხრეთისაში. დარბაზის გრძივი კედლები წყვილი ორსაფეხურიანი პილასტრით დაახლოებით სამ ტოლ ნაწილადაა გაყოფილი. გადახურვა კამაროვანი იყო. დასავლეთის ფასადზე, კართან, კირქვაზე ორი ვარდულია ამოჭრილი. ჩრდილოეთ კედლის აღმოსავლეთ კუთხეში, დაბლა, ქვაზე ასომთავრული წარწერაა, რომელიც არ იკითხება. საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
ზემო ხვითის წმინდა გიორგის ეკლესია

ზემო ხვითის წმინდა გიორგის ეკლესია ― ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო ხვითის განაპირას, აღმოსავლეთით. სავარაუდოდ თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (12,2 X 7,2 მ), ნაგებია ნატეხი ქვით. შენობის კუთხეები, კარის და სარკმლის საპირეები ტუფის ქვისაა. ეკლესიის სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილში ორივე მხრიდან არქიტრავით გადახურული კარია. ღრმა ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს თითო ოთხკუთხა ნიშია. ორი თაღოვანი სარკმელი სამხრეთ კედელშიცაა, ერთი დასავლეთისაში. გრძივ კედლებზე პილასტრებია, რომლებსაც ეყრდნობა ნახევარწრიული კამარის საბჯენი და სატრიუმფო თაღები. სახურავი ორფერდაა, გადახურულია ღარიანი კრამიტით. ეკლესიაზე დასავლეთით მიდგმულია კვადრატული აგურით ნაშენი ორიარუსიანი, ოთხ სვეტზე დაყრდნობილი სამრეკლო. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ზემო ხვითის წმინდა გიორგის ეკლესია საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
ზემო ხვითის სამების ეკლესია

ზემო ხვითის სამების ეკლესია ― ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო ხვითის განაპირას, ჩრდილო-დასავლეთით. სავარაუდოდ თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (6 X 4,5 მ), ნაგებია ნატეხი ქვით, შენობის კუთხეები, კარი, სარკმლის საპირეები და ლავგარდანი ტუფის ქვისაა. ეკლესიის სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილში ორივე მხრიდან არქიტრავით გადახურული კარია. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს თოთო ოთხკუთხა ნიშია. სამხრეთ და დასავლეთ კედლებში თითო თაღოვანი სარკმელია. დარბაზის გრძივ კედლებზე თითო პილასტრია, რომლებსაც ეყრდნობა ნახევარწრიული კამარის საბჯენი თაღი. სამხრეთ ფასადზე, კარის თავზე ამოკაწრულია ასომთავრული წარწერა (ძნელად იკითხება) ეკლესიას კვადრატული აგურით ნაწყობი სახურავი აქვს. სახურავის დასავლეთ ნაწილში მოგვიანებით დაუშენებიათ ოთხივე მხრიდან თაღებით გახსნილი სამრეკლო, რომელიც ასევე კვადრატული აგურითაა ნაგები. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ზემო ხვითის სამების ეკლესია საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
ზემო ქსოვრისის წმინდა გიორგის ეკლესია

ზემო ქსოვრისის წმინდა გიორგის ეკლესია – ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო ქსოვრისიდან ერთი კილომეტრის მოშორებით, ტყეში, სკრის ხეობისა და ნალიანის ხევის შესართავთან. დაუთარიღებელია. ეკლესია დარბაზულია (12,5 X 5,75 მ), ნაგებია დიდი ზომის ნატეხი ქვით. შესასვლელი სამხრეთითაა. დარბაზს აღმოსავლეთით ღრმა აფსიდი აქვს. აფსიდში ერთი სარკმელია. დარბაზის კამარის საბჯენი თაღი პილასტრებს ეყრდნობა. პილასტრების კაპიტელები კარგად არის დამუშავებული. შენობა შიგნით შელესილია. ეკლესიას დასავლეთით ეკვრის სათავსი, რომელშიც მოხვედრა ეკლესიის დასავლეთ კედელში გაჭრილი კამარით შეიძლება. სათავსის დასავლეთ კედელში ერთი სარკმელია. მოგვიანებით ეკლესიისათვის ჩრდილოეთიდან მოუშენებიათ სათავსი (დანგრეულია). ეკლესიის ჩრდილოეთ კედელში გაჭრილი ამ მონაშენისა და დარბაზის დამაკავშირებელი კარი ამოშენებულია. ეკლესიის გარშემო შემორჩენილია სხვადასხვა ნაგებობების და გალავნის ნანგრევები. საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
ზემო ქსოვრისის ღვთისმშობლის ეკლესია

ზემო ქსოვრისის ღვთისმშობლის ეკლესია – ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო ქსოვრისის თავში, საქორეთის მთის კალთაზე. დაუთარიღებელია. ეკლესია დარბაზულია (6,25 X 4,2 მ), ნაგებია ქვის დიდი ზომის კვადრებით. შესასვლელი სამხრეთითაა. აღმოსავლეთ კედელში ერთი სარკმელია, სამხრეთისაში - ორი. საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
ზემო სობისის ღვთისმშობლის ეკლესია

ზემო სობისის ღვთისმშობლის ეკლესია – ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო სობისის ცენტრში. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (9,5 X 5,2 მ), ნაგებია რიყის ქვითა და აგურით. შესასვლელი სამხრეთითაა. კარს გათლილი ქვის წირთხლები აქვს. აფსიდი ნახევარწრიულია. აღმოსავლეთითა და დასავლეთით თითო სარკმელია. დარბაზის გრძივ კედლებზე თითო პილასტრია, რომლებსაც ეყრდნობა ცილინდრული კამარის საბჯენი თაღი. აღმოსავლეთ ფასადზე გამოსახულია რელიეფური ჯვარი. აღმოსავლეთისა და სამხრეთის სარკმლებს ლილვებიანი საპირე აქვთ. შენობა შიგნიდან და გარედან შელესილია. ორფერდა სახურავი გადახურულია კრამიტით. საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
ზემო სობისის კვირაცხოვლის ეკლესია

ზემო სობისის კვირაცხოვლის ეკლესია – ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო სობისის ცენტრში. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (4,9 X 3,5 მ), ნაგებია რიყისა და ნატეხი ქვით. დასავლეთ კედელში არქიტრავით გადახურული კარი და თაღოვანი სარკმელია. აღმოსავლეთით და დასავლეთით თითო ასეთივე თაღოვანი სარკმელია. ნახევარწრიული აფსიდის სარკმლის ორივე მხარეს თითო ოთხკუთხა ნიშია. თითო ოთხკუთხა ნიშია. კამაროვანი გადახურვა გრძივ კედლებს და აფსიდის მარტივპოფილიან იმპოსტებზე დაყრდნობილ სატრიუმფო თაღს ეყრდნობა. ინტერიერი შელესილია. საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
ზეღდულეთის ღვთისმშობლის დიდი ეკლესია

ზეღდულეთის ღვთისმშობლის დიდი ეკლესია – ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზეღდულეთის ცენტრში, სასაფლაოზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (11,8 X 7,5 მ). დგას ნატეხი და რიყის ქვის განიერ ცოკოლზე. ნაგებია კვადრატული აგურისა და ნატეხი ქვიშაქვის მონაცვლეობით. ეკლესიას დაზიანებული აქვს სახურავი, ჩრდილოეთ კედლის ზედა ნაწილი და ცოკოლი. შიგნიდან სწორკუთხა, გარედან თაღოვანი შესასვლელი სამხრეთ და დასავლეთ (გაუქმებულია) კედლებშია. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე განიერი სწორკუთხა სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს განიერი თაღოვანი ნიშებია. აფსიდის ჩრდილოეთ კუთხესთან კიდევ ერთი მცირე ზომის თაღოვანი ნიშია. საკურთხევლის ბაქანი დარბაზის იატაკიდან ერთი საფეხურითაა ამაღლებული. გრძივი კედლები წყვილ-წყვილი ერთსაფეხურიანი პილასტრით სამ თანაბარ ნაწილად იყოფა. პილასტრების მარტივპროფილიან კაპიტელებზე დამყარებულია კამარის საბჯენი თაღები. სატრიუმფო და საბჯენი თაღები შეისრული ფორმისაა. ჩრდილოეთ კედელში აფსიდთან, ერთი სარკმელია. ორი შიგნიდან და გარედან თაღოვანი სარკმელი სამხრეთის კედლის განაპირა მონაკვეთშია. ინტერიერი შელესილია. იატაკი აგურისაა. ეკლესიის ფასადები დეკორირებულია შეღრმავებული სიბრტყეებით. აღმოსავლეთ და დასავლეთ ფასადების შუა, განიერი, სწორკუთხოვანი არე დასრულებულია ზემოთ აზიდული ვიწრო თაღოვანი მოხაზულობით. განაპირა, გაცილებით ვიწრო შეღრმავებებიც თაღოვანია. სამხრეთ და ჩრდილოეთ ფასადები დანაწევრებულია ოთხ-ოთხი სწორკუთხა შეღრმავებული სიბრტყით. დასავლეთ შესასვლელს ფასადის მხრიდან შემოვლებული აქვს აგურის ორმაგი, შეისრული ფორმის თაღი. კარის თავზე, კედლის სიბრტყეში შეღრმავებული, საფეხურებიანი ბაზისზე დაფუძნებული ჯვარია. შენობას შემოვლებული აქვს აგურის ხუთი რიგისაგან შედგენილი ლავგარდანი. სახურავი ორფერდაა. გადახურულია ბრტყელი კრამიტით. საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
სალადო (არგენტინა)

სალადო (ესპ. Río Salado მარილიანი მდინარე) — მდინარე არგენტინაში. მისი სიგრძეა 1,150 კმ. სათავეს იღებს ანდების აღმოსავლეთ კალთებზე, სალტას პროვინციაში და ერთვის მდინარე პარანას, სანტა-ფეს პროვინციაში. ერთადერთი მნიშვნელოვანი შენაკადია მდინარე ორკონესი. არგენტინის მდინარეების სია მდინარე სალადო სალადოს პოლიტიკური ისტორია დაარქივებული 2005-08-17 საიტზე Wayback Machine.
მენდოსა (მდინარე)

მენდოსა — მდინარე არგენტინაში, მენდოსის პროვინციაში. სათავეს იღბებს ანდებში, მწვერვალებს — აკონკაგუასა და ტუპანგატოს შორის. მდინარის ზემოწელი ზღვის დონიდან 2,600 მეტრზე მდებარეობს. ერთვის მდინარე სან-ხუანს, რომელიც თავის მხრივ დესაგუადეროს შენაკადია. მენდოსაზე აშენებულია წყალსაცავები და ჰიდროელექტროსადგური. სიგრძე 273 კმ. არგენტინის მდინარეების სია მენდოსის პროვინციის დეტალური რუკა დაარქივებული 2011-05-14 საიტზე Wayback Machine.
ლეონ II (ბიზანტია)

ლეონ II (ლათ: Flavius Leo Junior) (დ. 467— გ. 17 ნოემბერი, 474) — აღმოსავლეთ რომის იმპერატორი 474 წელს. ლეონ I-ის შვილიშვილი, ზენონის ვაჟი. ტახტზე ავიდა შვიდი წლის ასაკში. თანამმართველად ჰყავდა მამამისი ზენონი. გარდაიცვალა უცნობი ავადმყოფობით, 10 თვის შემდეგ. ისტორიკოსები არ გამორიცხავენ, რომ მოწამლული იყოს დედამისის არიადნეს მიერ. ვ. ასათიანი, „ბიზანტიური ცივილიზაცია“, გვ. 479, თბ., 2006 წელი.
ჩუბუტი (მდინარე)

ჩუბუტი (ესპ. Río Chubut) — მდინარე სამხრეთ არგენტინაში, პატაგონიის რეგიონში. სახელი მოდის ტეუელჩეს ხალხის სიტყვა chupat-დან, რაც გამჭვირვალეს ნიშნავს. ერთვის ატლანტის ოკეანეს. მდინარე მიედინება ჩუბუტის პროვინციაში, მისი სიგრძე 800 კმ-ია. საკმაოდ წყალმარჩხია, პოპულარულია თევზაობა. აშენებულია სამტურბინიანი ჰიდროელექტროსადგური. არგენტინის მდინარეების სია ჩუბიტის ხეობა
დესეადო (მდინარე)

დესეადო (ესპ. Río Deseado) — მდინარე არგენტინაში, სანტა-კრუსის პროვინციაში. სათავეს იღებს ანდებში, მყინვარის დნობის შედეგად და ჩაედინება ატლანტის ოკეანეში. სიგრძე – 615 კმ. მისი სამხრეთ-აღმოსავლეთ დინების წყლები გამოიყენება ირიგაციისთვის. არგენტინის მდინარეების სია [1] [2][მკვდარი ბმული]
სალადო (ბუენოს-აირესი)

სალადო — მდინარე არგენტინაში, ბუენოს-აირესის პროვინციის ჩრდილოეთ ნაწილში. ერთვის ატლანტის ოკეანეს, რიო-დე-ლა-პლატის ესტუარს, ბუენოს-აირესიდან 170 კმ-ით სამხრეთით. მდინარის სიგრძეა 640 კმ, აუზის ფართობი კი 170,000 კმ², რაც ბუენოს-აირესის პროვინციის ფართობის ნახევარია. ვინაიდან არგენტინაში არსებობს მეორე მნიშვნელოვანი მდინარეც სახელად სალადო, ამ მდინარეს ხშირად მოიხსენიებენ როგორც სალადო-დელ-სური. არგენტინის მდინარეების სია ფოტოები დაარქივებული 2012-01-20 საიტზე Wayback Machine. სალადოს აუზი დაარქივებული 2011-12-14 საიტზე Wayback Machine.
ლოლო ფერარი

ლოლო ფერარი (ფრანგ. Lolo Ferrari; დ. 9 თებერვალი 1963, კლერმონ-ფერანი — გ. 5 მარტი 2000, გრასი) — ფრანგი მოცეკვავე, პორნომსახიობი, მსახიობი, მომღერალი. იყო მსოფლიოში ყველაზე დიდი მკერდის მქონე ქალი, შეტანილია გინესის რეკორდის წიგნში. 2000 წლის 5 მარტს ლოლო ფერარი გარდაცვლილი აღმოაჩინეს საკუთარ სახლში ქალაქ გრასში. დაკავებული იყო მისი მეუღლე, მაგრამ საპყრობილეში სულ 13 თვე იმყოფებოდა, რის შემდეგაც ლოლო ფერარის მეუღლე გაათავისუფლეს. ↑ Les Gens Du Cinema ©. Lesgensducinema.com (2008-05-23). ციტირების თარიღი: 2010-03-19. ↑ Henley, Jon (2002-11-14). „Doing Lolo justice“. The Guardian. London. ციტირების თარიღი: 2008-05-02. ↑ Husband To Go On Trial For Murder Of Woman With World's Largest Breasts. www.shortnews.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-10-03. ციტირების თარიღი: 2008-05-02. ↑ Death of a Porn Star, The Dark Side of Porn სეზონი 1 ეპიზონი 4, Channel 4 documentary, 28 აპრილი 2005.
ჰაფიზი

ჰაფიზი (არაბ. حافظ „ზეპირად მოსაწავლე“, „მცვლელი“) — მუსლიმანი, რომელმაც იცის ყურანი ზეპირად. ზეპირი ტრადიცია დიდ როლს თამაშობდა ისლამური მემკვიდრეობის შენარჩუნებაში. ყურანის აიათები და ჰადისები მაჰმადის სიცოცხლისას სპეციალურად ისწავლებოდა და ზეპირად გადადიოდა თაობიდან თაობამდე. ისლამური მემკვიდრეობის მცვლელები ჰაფიზები იყვნენ. წერილობითთან ერთად ეხლაც საკმაოდ ძლიერია ჰაფიზების ტრადიცია. ისლამი ყურანი მაჰმადი А. Али-заде. ისლამური ენციკლოპედიური ლექსიკონი დაარქივებული 2010-01-29 საიტზე Wayback Machine. (რუსული)
არგენტინის ტბების სია

არგენტინის ტბების სია – აქ წარმოდგენილია არგენტინის ტბების სია. ალუმინეს ტბა ამუტუი-კიმეის ტბა ლაგო-არხენტინო ესპეხოს ტბა კორენტოსოს ტბა ეპულაფკენის ტბა ფუტალაფკენის ტბა გუტიერესის ტბა უეჩულაფკენის ტბა ლაკარის ტბა დიამანტეს ტბა მარ-ჩიკიტა მასკარდის ტბა ნაუელუაპის ტბა პუელოს ტბა კილენის ტბა ტრომენის ტბა ბუენოს-აირესი ვიედმა პუეირედონის ტბა არგენტინის ტბები დაარქივებული 2012-07-07 საიტზე Wayback Machine. პატაგონია:არგენტინის ტბების რაიონი ხ • გ • რ სამხრეთი ამერიკა
სან-ფერნანდო-დელ-ვალიე-დე-კატამარკა

სან-ფერნანდო-დელ-ვალიე-დე-კატამარკა (ესპ. San Fernando del Valle de Catamarca) – ქალაქი ჩრდილო-დასავლეთ არგენტინაში. კატამარკის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. ფართობი 399 კმ². მოსახლეობა 140.741 კაცი (2001), ქალაქი დაარსდა 1683 წლის 5 ივლისს. Sitio web de la Municipalidad de San Fernando del Valle de Catamarca დაარქივებული 2009-08-28 საიტზე Wayback Machine. Información de SFV Catamarca en la página del Ministerio del Interior დაარქივებული 2005-12-23 საიტზე Wayback Machine. Fiesta Nacional del Poncho - Nota Periodística დაარქივებული 2008-11-22 საიტზე Wayback Machine. Noticias de San Fernando del Valle de Catamarca Sitio web oficial de la Universidad Nacional de Catamarca
ხუსტო ხოსე დე ურკისა

ხუსტო ხოსე დე ურკისა (ესპ. Justo José de Urquiza y García; დ. 18 ოქტომბერი, 1801, ენტრე-რიოსი არგენტინა — გ. 11 აპრილი, 1870, ენტრე-რიოსი არგენტინა) — არგენტინელი გენერალი და პოლიტიკოსი. არგენტინის კონფედერაციის პრეზიდენტი 1854–1860 წლებში. ხუან მანუელ როსასის დიქტატურის დროს იყო ენტრე-რიოსის გუბერნატორი. არგენტინის პრეზიდენტების სია ენციკლოპედია ბრიტანიკა ხუსტო ხოსე დე ურკისას ბიოგრაფია