laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ჩაჩაპოიას კულტურა

ჩაჩაპოიასის კულტურა — კოლუმბამდელი ცივილიზაცია პერუში. გავრცელებული იყო თანამედროვე პერუს ამასონასის რეგიონში ახ. წ. 900—1470 წწ. აღნიშნული კულტურის მაცხოვრებლებმა შექმნეს მრავალი მონუმენტური ქვის ძეგლები: კუელაპი, გრან-პახატენი, ლაგუნა–დე–ლოს–კონდორესი და სხვ. პერუელი ისტორიკოსის ინკა გარსილასო დელა ვეგას ცნობით, ჩაჩაპოიას კულტურა დაიმორჩილა ინკების იმპერიამ ტუპაკ ინკა იუპანკის მმართველობისას, დაახლ. XV საუკუნის მეორე ნახევრში. Ethnography and Archaeology of Chachapoyas დაარქივებული 2009-03-06 საიტზე Wayback Machine. Archaeological conservation dilemmas in Chachapoyas დაარქივებული 2009-03-06 საიტზე Wayback Machine. Peru North map including Chachapoyas დაარქივებული 2015-03-22 საიტზე Wayback Machine. Incas in Chachapoyas Chachapoyas underground burial site discovered დაარქივებული 2008-12-08 საიტზე Wayback Machine. Photoreportage about Chachapoyas
ძვ. წ. 675

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 675 53 წლიანი მმართველობის შემდეგ მიდიის მეფე დეიოკე გარდაიცვალა. იგი მისმა ვაჟმა, ფრაორტმა შეცვალა, რომელმაც კიმერიელებთან ანტიასურული ალიანსი შეკრა. სპარსეთში ჩიშპიში გამეფდა. რომის მეფე ანკუს მარციუსი ხახამანიში - აქემენიდების დინასტიიდან პირველი მეფე
მანუელ მენენდესი

მანუელ მენენდესი (ესპ. Manuel Menéndez y Gorozabel) (დ. 1793, ლიმა, პერუ — გ. 2 მაისი, 1847, იქვე) — პერუელი სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე. სამჯერ 1841–1842, 1844 და 1844–1845 წლებში. ეკავა პერუს პრეზიდენტის თანამდებობა. Basadre, Jorge: Historia de la República del Perú. 1822 - 1933, Octava Edición, corregida y aumentada. Tomo 2. Editada por el Diario "La República" de Lima y la Universidad "Ricardo Palma". Impreso en Santiago de Chile, 1998. Chirinos Soto, Enrique: Historia de la República (1821-1930). Tomo I. Lima, AFA Editores Importadores S.A, 1985. Tauro del Pino, Alberto: Enciclopedia Ilustrada del Perú. Tercera Edición. Tomo 11. MEN-OJE. Lima, PEISA, 2001. ISBN 9972-40-160-9 Vargas Ugarte, Rubén: Historia General del Perú. Octavo y Noveno Tomo. Primera Edición. Editor Carlos Milla Batres. Lima, Perú, 1971. Varios autores: Historia del Perú. Lima, Lexus Editores, 2000. ISBN 9972-625-35-4
ანტონიო ვალენსია

ლუის ანტონიო ვალენსია მოსკერა (ესპ. Luis Antonio Valencia Mosquera; დ. 4 აგვისტო, 1985, ლაგო-აგრიო) — ეკვადორელი ვეტერანი ფეხბურთელი. კარიერის დიდი ნაწილი გაატარა ინგლისის პრემიერ ლიგის კლუბ „მანჩესტერ იუნაიტედში“. თამაშობდა ნახევარმცველის პოზიციაზე. ანტონიო ვალენსიამ კარიერა დაიწყო კლუბ „ელ ნასიონალში“. 2005 წელს გადავიდა ესპანურ „ვილიარეალში“, მაგრამ თითქმის მთელი 2005-2006 სეზონი იჯარით კლუბ „რეკრეატივოში“ გაატარა. შემდეგი სეზონის დასაწყისში არენდის მიხედვით ერთი სეზონი გადავიდა ინგლისურ კლუბ „უიგანში“. მისი დებიუტი შედგა 2006 წლის 19 აგვისტოს „ნიუკასლის“ წინააღმდეგ, ეს თამაში „უიგანმა“ 2-1 წააგო. ინგლისურ კლუბში პირველი გოლი გაიტანა 2006 წლის 21 ოქტომბერს „მანჩესტერ სიტის“ კარში. „უიგანმა“ იჯარა კიდევ ერთი სეზონით გაახანგრძლივა. 2008 წლის 18 იანვარს ანტონიო ვალენსია ოფიციალურად გადავიდა „უიგანში“ და კლუბთან სამ წელიწად ნახევრიანი კონტრაქტი გააფორმა. 2009 წლის 30 ივნისს ვალენსიამ ხელი მოაწერა ოთხწლიან კონტრაქტს მანჩესტერ იუნაიტედთან. ტრანსფერის ღირებულება უცნობია, მაგრამ ზოგიერთი წყაროს მიხედვით, ის შეადგენდა 16 მილიონს. ვალენსიას დებიუტი ნაკრებში შედგა 2005 წლის 27 მარტს, მსოფლიო ჩემპიონატის შესარჩევ მატჩში, პარაგვაის წინააღმდეგ. ეს თამაში ეკვადორმა 5-2 მოიგო, ვალენსიამ დუბლი შეასრულა. მან მონაწილეობა მიიღო მსოფლიო ჩემპიონატში, 2006 წელს. მისი შედეგების მიხედვით, ის ნომინირებული იყო „მსოფლიო ჩემპიონატის სიმბოლურ ნაკრებში“. ის ასევე ნომინირებული იყო მსოფლიო ჩემპიონატის ერთ-ერთ საუკეთესო ახალგაზრდა ფეხბურთელად, მაგრამ ეს პრიზი საბოლოოდ ლუკაშ პოდოლსკიმ მიიღო. ნაკრებში 2004 წლიდან ითამაშა 99 თამაში და გაიტანა 11 გოლი. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ანტონიო ვალენსია“ ვიკისაწყობში. ლუის ანტონიო ვალენსია — სტატისტიკა საიტზე Soccerbase.com (ინგლისური) ლუის ვალენსია — ფიფას ჩანაწერი[დაარქივებული] ანტონიო ვალენსიას პროფილი „მანჩესტერ იუნაიტედის“ საიტზე ↑ Squads for 2016/17 Premier League confirmed. PremierLeague.com. Premier League (1 სექტემბერი, 2016). ციტირების თარიღი: 13 თებერვალი, 2017. ↑ Antonio Valencia. wiganlatics.co.uk. Wigan Athletic FC. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-05-17. ციტირების თარიღი: 16 ივლისი, 2008. ↑ (2009) Sky Sports Football Yearbook 2009–2010. Headline, გვ. 556. ISBN 978-0-7553-1948-0.  ↑ Hugman, Barry J. (2009). The PFA Footballers' Who's Who 2009–10. Edinburgh: Mainstream Publishing, გვ. 418. ISBN 978-1-84596-474-0.
ბუსტროფედონი

ბუსტროფედონი (ბერძ. βουστροφηδόν) — წერის გარკვეული წესი, რომლის დროსაც ტექსტის წერის მიმართულება ცვალებადია ხაზების მიხედვით; პირველი ხაზი მარცხნიდან მარჯვნივ იწერება, მეორე – მარჯვნიდან მარცხნივ და ა. შ. ძვ. წ. მე–6 საუკუნის ბერძნული წარწერების გარდა, ბუსტროფედონის წესი გვხვდება ძველ ეტრუსკულ, ლათინურ დამწერლობებში და ასევე რუნებში. მიუხედავად იმისა, რომ უძველეს ქართულ წარწერებში წერის მიმართულება ყოველთვის მარცხნიდან მარჯვნივაა, პავლე ინგოროყვა მიიჩნევს, რომ ქართული დამწერლობაც თავდაპირველად ბუსტროფედონის წესით იწერებოდა. ამგვარი წესით შესრულებულ წარწერებში არა მარტო ტექსტის მიმართულება იყო ცვალებადი, არამედ ასოთა მოხაზულობაც. მარცხნიდან მარჯვნისაკენ დაწერილ სტრიქონში ასოებს პირი მარჯვნისაკენ ჰქონდათ შებრუნებული, ხოლო მარჯვნიდან მარხნისაკენ მიმართულებით პირიქით, მარცხნისაკენ. ბუსტროფედონის წესით შესრულებულ წარწერებში სწორედ ასოთა მოხაზულობის მიმართულება გვიჩვენებს, თუ როგორ იკითხება მოცემული სტრიქონი. ამგვარი წერის სტილის მთავარი უპირატესობა ისაა, რომ მისი წაკითხვისას კითხვა არ წყდება, რადგან შემდეგი სტრიქონის დასაწყისი ზუსტად წინა სტრიქონის დასასრულის ქვემოთაა მოხვედრილი. XIX საუკუნეში უილიამ მუნმა ბრმებისთვის სპეციალური, ე. წ. მუნის ანბანი შექმნა, რომელშიც ხაზიდან ხაზზე გადასვლის გასაადვილებლად ბუსტროფედონი გამოიყენა. კორფუს სახელმწიფო მუზეუმში (საბერძნეთი) ინახება სტელა, რომელიც ვერტიკალური ბუსტროფედონის სტილითაა შესრულებული. ეს სტელა ცნობილია არნიადასის სტელის სახელით. Herbert E. Brekle: Die Antiqualinie von ca. -1500 bis ca. +1500: Untersuchungen zur Morphogenese des westlichen Alphabets auf kognitivistischer Basis, Kap. 3.2 "Linearität, Schreibrichtung, Zeiligkeit", Nodus Publikationen, Münster 1994, ISBN 978-3-89323-259-8, S.31–46 ↑ Arno Koch: Die Kulturtechnik Lesen im Unterricht für Schüler mit geistiger Behinderung. Lesen lernen ohne Phonologische Bewusstheit? Dissertation, Giessen 2008, გვ. 28. ↑ Hans Joachim Störig: Abenteuer Sprache. Ein Streifzug durch die Sprachen der Erde. 2., überarbeitete Auflage.Langenscheidt, Berlin/München 1997, ISBN 3-581-66936-6, გვ. 117. ↑ Wolfgang Krause: Runen. de Gruyter, Berlin 1970, გვ. 12. ↑ პ. ინგოროყვა, „შოთა რუსთაველი“, „მნათობი“, 1966, № 3, გვ. 116
ლუის ხოსე დე ორბეგოსო

ლუის ხოსე დე ორბეგოსო (ესპ. Luis José de Orbegoso y Moncada Galindo) — (დ. 25 აგვისტო, 1795 , უამაჩუკო, პერუ — გ. 5 თებერვალი, 1847, ტრუხილიო, პერუ) — გრაფი დე ოლმოსი, პერუელი არისტოკრატი, სახელმწიფო და სამხედრო მოღვაწე. პერუს დროებითი პრეზიდენტი 1833–1836 წწ. მცირე ხნით ეკავა ჩრდილოეთი პერუს პრეზიდენტის თანამდებობაც. Basadre, Jorge: Historia de la República del Perú. 1822 - 1933, Octava Edición, corregida y aumentada. Tomo 2. Editada por el Diario "La República" de Lima y la Universidad "Ricardo Palma". Impreso en Santiago de Chile, 1998. Chirinos Soto, Enrique: Historia de la República (1821-1930). Tomo I. Lima, AFA Editores Importadores S.A, 1985. Tauro del Pino, Alberto: Enciclopedia Ilustrada del Perú. Tercera Edición. Tomo 11. MEN-OJE. Lima, PEISA, 2001. ISBN 9972-40-160-9 Vargas Ugarte, Rubén: Historia General del Perú. Octavo y Noveno Tomo. Primera Edición. Editor Carlos Milla Batres. Lima, Perú, 1971. Varios autores: Historia del Perú. Lima, Lexus Editores, 2000. ISBN 9972-625-35-4
დიმიტრი შაშკინი

დიმიტრი შაშკინი (დ. 8 აგვისტო, 1975, თბილისი) — საქართველოს თავდაცვის მინისტრი 2012 წლის 4 ივლისიდან – 2012 წლის 25 ოქტომბრამდე. 1992-1993 წლებში სწავლობდა არისტოტელეს სახელობის ქართულ-ბერძნულ უნივერსიტეტში საერთაშორისო სამართლის ფაკულტეტზე. 1992-93 წლებში მუშაობდა საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს შეიარაღების სამსახურში. 1993 წელს ჩაირიცხა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე, რომელიც წარჩინებით დაამთავრა 1998 წელს. 1997-98 წლებში მუშაობდა ამერიკის იურისტთა ასოციაციაში (ABA) დირექტორის თანაშემწედ. 1998 წლიდან მუშაობდა აშშ საერთაშორისო რესპუბლიკურ ინსტიტუტში (IRI), საქართველოს პროგრამის კოორდინატორად, 2008 წლიდან იყო IRI საქართველოს პროგრამის დირექტორი. 1998-2008 წლებში მონაწილეობას იღებდა სხვადასხვა დონის საარჩევნო კამპანიების კონსალტინგში და მენეჯმენტში ამერიკის შეერთებულ შტატებში, საქართველოში, უნგრეთში, ლატვიაში, რუსეთში, თურქეთში, სომხეთსა და აზერბაიჯანში. 2009 წლის 6 თებერვალს დაინიშნა საქართველოს სასჯელაღსრულების, პრობაციისა და იურიდიული დახმარების საკითხთა მინისტრად. 2009 წლის 8 დეკემბერს დაინიშნა საქართველოს განათლებისა და მეცნიერების მინისტრად დიმიტრი შაშკინი — საქართველოს განათლებისა და მეცნიერების სამინისტრო[მკვდარი ბმული]
პედრო პაბლო ბერმუდესი

პედრო პაბლო ბერმუდესი (ესპ. Pedro Pablo Bermúdez Ascarza; დ. 27 ივნისი 1793, ხუნინი, პერუ — გ. 30 მარტი 1852, ლიმა, პერუ) — პერუელი პოლიტიკური და სამხედრო მოღვაწე, გენერალი. მცირე ხნით 1834 წლის 4 იანვრიდან 24 აპრილამდე ასრულებდა პერუს პრეზიდენტის მოვალეობას. იგი სამხედრო გადატრიალების შედეგად მოვიდა ხელისუფლებაში და მოქმედი პრეზიდენტი ლუის ხოსე დე ორბეგოსო იძულებული გახადა გაქცეულიყო კოსტა-რიკაში. Basadre, Jorge: Historia de la República del Perú. 1822 - 1933, Octava Edición, corregida y aumentada. Tomo 2. Editada por el Diario "La República" de Lima y la Universidad "Ricardo Palma". Impreso en Santiago de Chile, 1998. Chirinos Soto, Enrique: Historia de la República (1821-1930). Tomo I. Lima, AFA Editores Importadores S.A, 1985. Tauro del Pino, Alberto: Enciclopedia Ilustrada del Perú. Tercera Edición. Tomo 11. MEN-OJE. Lima, PEISA, 2001. ISBN 9972-40-160-9 Vargas Ugarte, Rubén: Historia General del Perú. Octavo y Noveno Tomo. Primera Edición. Editor Carlos Milla Batres. Lima, Perú, 1971. Varios autores: Historia del Perú. Lima, Lexus Editores, 2000. ISBN 9972-625-35-4
ფილიპე სანტიაგო სალავერი

ფილიპე სანტიაგო სალავერი (ესპ. Felipe Santiago de Salaverry y del Solar; დ. 3 მაისი 1803, ლიმა, პერუ — გ. 19 თებერვალი 1836, არეკიპა, პერუ) — პერუელი პოლიტიკური და სამხედრო მოღვაწე, გენერალი. 1835 წლის 23 თებერვლიდან 1836 წლის 7 თებერვლამდე ასრულებდა პერუს პრეზიდენტის მოვალეობას. Basadre, Jorge: Historia de la República del Perú. 1822 - 1933, Octava Edición, corregida y aumentada. Tomo 2. Editada por el Diario "La República" de Lima y la Universidad "Ricardo Palma". Impreso en Santiago de Chile, 1998. Chirinos Soto, Enrique: Historia de la República (1821-1930). Tomo I. Lima, AFA Editores Importadores S.A, 1985. Tauro del Pino, Alberto: Enciclopedia Ilustrada del Perú. Tercera Edición. Tomo 11. MEN-OJE. Lima, PEISA, 2001. ISBN 9972-40-160-9
კავკასიელი ხალხები

კავკასია გამოირჩევა ეთნიკური სიჭრელით. კავკასიელი ხალხია: ქართველები ჩრდილოდასავლეთ კავკასიის ხალხები: აფხაზები აბაზები ადიღელები (ყაბარდოელებისა და ჩერქეზების ჩათვლით) უბიხები (თურქეთში გადასახლებულები) ჩრდილოაღმოსავლეთ კავკასიის ხალხები: ახვახელები აღულები დარგუელები ხუნძები დიდოელები ლეზგები რუთულელები თაბასარანელები უდიები წახები ლეკები ვაინახები ქისტები ჩეჩნები ინგუშები
ხუან კრისოსტომო ტორიკო გონსალესი

ხუან კრისოსტომო ტორიკო გონსალესი (ესპ. Juan Crisóstomo Torrico González) (დ. 21 იანვარი 1808, ლიმა, პერუ — გ. 27 მარტი 1875, პარიზი, საფრანგეთი) — პერუელი პოლიტიკური და სამხედრო მოღვაწე. 1842 წელს 16 აგვისტოდან 17 ოქტომბრამდე ასრულებდა პერუს პრეზიდენტის მოვალეობას. დამოუკიდებლობისათვის ომის პერიოდში მსახურობდა ხოსე სან-მარტინის არმიაში. იგი პრეზიდენტის პოსტიდან სახელმწიფო გადატრიალების შედეგად ჩამოაგდო ფრანსისკო ვიდალმა და გაიქცა ბოლივიაში, საიდანაც ებრძოდა ვიდალისა და ვივანკოს ხელისუფლებას. ტორიკო გონსალესი პერუში დაბრუნდა ვივანკოს ხელისუფლების დამხობის შემდეგ. რამონ კასტილიას ხელისუფლებაში ეკავა ეკონომიკისა და ფინანსთა მინისტრის პოსტები, ხოლო შემდეგ ხუან ანტონიო პესეტის მთავრობის დროს დაინიშნა პერუს ელჩად საფრანგეთში. გარდაიცვალა პარიზში 1875 წელს. Basadre, Jorge: Historia de la República del Perú. 1822 - 1933, Octava Edición, corregida y aumentada. Tomo 2. Editada por el Diario "La República" de Lima y la Universidad "Ricardo Palma". Impreso en Santiago de Chile, 1998. Chirinos Soto, Enrique: Historia de la República (1821-1930). Tomo I. Lima, AFA Editores Importadores S.A, 1985. Tauro del Pino, Alberto: Enciclopedia Ilustrada del Perú. Tercera Edición. Tomo 11. MEN-OJE. Lima, PEISA, 2001. ISBN 9972-40-160-9 Vargas Ugarte, Rubén: Historia General del Perú. Octavo y Noveno Tomo. Primera Edición. Editor Carlos Milla Batres. Lima, Perú, 1971. Varios autores: Historia del Perú. Lima, Lexus Editores, 2000. ISBN 9972-625-35-4
ფრანსისკო ვიდალი

ფრანსისკო ვიდალი (ესპ. Juan Francisco de Vidal) (დ. 2 აპრილი 1800, ლიმა, პერუ — გ. 2 სექტემბერი 1863, იქვე) — პერუელი პოლიტიკური და სამხედრო მოღვაწე.მიიღო აქტიური მონაწილეობა დამოუკიდებლობისათვის ომში. 1842–1843 წლებში ეკავა პერუს პრეზიდენტის თანამდებობა. Basadre, Jorge: Historia de la República del Perú. 1822 - 1933, Octava Edición, corregida y aumentada. Tomo 2. Editada por el Diario "La República" de Lima y la Universidad "Ricardo Palma". Impreso en Santiago de Chile, 1998. Chirinos Soto, Enrique: Historia de la República (1821-1930). Tomo I. Lima, AFA Editores Importadores S.A, 1985. Tauro del Pino, Alberto: Enciclopedia Ilustrada del Perú. Tercera Edición. Tomo 11. MEN-OJE. Lima, PEISA, 2001. ISBN 9972-40-160-9 Vargas Ugarte, Rubén: Historia General del Perú. Octavo y Noveno Tomo. Primera Edición. Editor Carlos Milla Batres. Lima, Perú, 1971. Varios autores: Historia del Perú. Lima, Lexus Editores, 2000. ISBN 9972-625-35-4
კალიაოს რეგიონი

კალიაო (ესპ. Callao) — რეგიონი პერუს დასავლეთით. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კალიაო. რეგიონი მოიცავს ერთ პროვინციას, რომელიც შესაბამისად 6 უბნად იყოფა. პროვინციას ესაზღვრება პერუს მხოლოდ 1 რეგიონი: ლიმა. კალიაო გაშენებულია წყნარი ოკეანის ნაპირებზე. რეგიონის ფართობია 146,98 კმ². 2005 წლის მონაცემებით მოსახლეობის რაოდენობა უდრის 810 568 ადამიანს, პროვინცია საშუალო სიმჭიდროვეს მიხედვით საკმაოდ მაღალ მაჩვენებელზეა და შეადგენს 5 514.8 ადამიანს კმ²-ზე. რეგიონში ყველაზე გავრცელებული ენაა ესპანური.
კიპუ

კიპუ (კეჩ. khipu) — ინკების ორიგინალური „კვანძოვანი დამწერლობა“. გავრცელებული იყო სამხრეთ ამერიკაში მდებარე პარაკასის, უარისა და ინკების კულტურაში. იგი წარმოადგენდა გრძელ ბაწარს, რომელზეც ჩამოკიდებული იყო სხვადასხვა ფერისა და ზომის ძაფები. ფერების შეხამება და კვანძების კომბინაცია, ბაწარზე ან თოკზე გამოიყენებოდა გადასახადების გასაანგარიშებლად, სხვადასხვა ისტორიული მოვლენის დასაფიქსირებლად, საკუთარი სახელიებისა და სხვადასხვა ფონეტიკური ელემენტების გადმოსაცემად. პერუს ერთ-ერთ ტაძარში აღმოაჩინეს უნიკალური კიპუ, რომელიც 6 კგ-ს იწონიდა. ინკების ისტორიის მცოდნე მეცნიერთა აზრით, ზოგიერთი კიპუს სიგრძე უტოლდებოდა მანძლის, მაგალითად ბათუმიდან ბაქომდე, ხოლო ინფორმაციის მოცულობით, შეეძლო მრავალტომიანი სტატისტიკური ცნობარი შეეცვალა. Manual of writing in quipus: Apendix. Constructive Logic in Quipus დაარქივებული 2010-06-30 საიტზე Wayback Machine. by Miguel Angel Calvo Rodriguez The Khipu Database Project at Harvard University დაარქივებული 2019-05-31 საიტზე Wayback Machine. (gallery, archives, references, researchers, etc.) Quipu: A Modern Mystery დაარქივებული 2012-02-05 საიტზე Wayback Machine. Speaking of Graphics: The Quipu and Statistical Graphics Untangling the Mystery of the Inca From Knots to Narratives Science: Inka Accounting Practices Open / Popular (Ad Hoc) Khipu Decipherment Project Open / Popular (Ad Hoc) Khipu Decipherment Project (now on FACEBOOK) History of Counting-PlainMath.Net დაარქივებული 2012-05-14 საიტზე Wayback Machine. High in the Andes, Keeping an Incan Mystery Alive (New York Times, August 16, 2010) The Khipu of San Cristobal de Rapaz დაარქივებული 2012-10-21 საიტზე Wayback Machine. ↑ http://www.nytimes.com/2016/01/03/world/americas/untangling-an-accounting-tool-and-an-ancient-incan-mystery.html Quipu New York Times
ხუსტო ფიგეროლა

ხუსტო ფიგეროლა (ესპ. Justo Figuerola de Estrada; დ. 18 ივნისი, 1771, ლამბაიეკე, პერუ — გ. 23 მაისი, 1854, ლიმა, პერუ) — პერუელი პოლიტიკური და სამეცნიერო მოღვაწე. ორჯერ 1843 და 1844 წწ. ეკავა პერუს პრეზიდენტის თანამდებობა. იგი სწავლობდა და შემდეგ მუშაობდა ლიმის სან–მარკოსის უნივერსიტეტში, ასწავლიდა ფილოსოფიასა და საღვთო სჯულს. იგი იყო ერთ–ერთი პირველი ვინც 1821 წელს ხელი მოაწერა პერუს დამოუკიდებლობის დეკლარაციას. 1823 წელს აირჩიეს პერუს კონგრესის დეპუტატად ქალაქ ტრუხილიოდან. ამავე წელს მცირე ხნით ხელმძღვანელობდა კონგრესს. ეკავა საგარეო საქმეთა მინისტრის თანამდებობაც. 1851 წელს მიატოვა პოლიტიკური კარიერა და გავიდა პენსიაზე. პერუს პრეზიდენტების სია Basadre, Jorge: Historia de la República del Perú. 1822 - 1933, Octava Edición, corregida y aumentada. Tomo 2. Editada por el Diario "La República" de Lima y la Universidad "Ricardo Palma". Impreso en Santiago de Chile, 1998. Chirinos Soto, Enrique: Historia de la República (1821-1930). Tomo I. Lima, AFA Editores Importadores S.A, 1985. Tauro del Pino, Alberto: Enciclopedia Ilustrada del Perú. Tercera Edición. Tomo 11. MEN-OJE. Lima, PEISA, 2001. ISBN 9972-40-160-9 Vargas Ugarte, Rubén: Historia General del Perú. Octavo y Noveno Tomo. Primera Edición. Editor Carlos Milla Batres. Lima, Perú, 1971. Varios autores: Historia del Perú. Lima, Lexus Editores, 2000. ISBN 9972-625-35-4
სულეიმან აბუ ლაილი

სულეიმან აბუ ლაილი („ღამის მამა“) (დ. 1694 — გ. 1762) — ერაყის მამლუქი გამგებელი, ქართველი. 12 წლის წაიყვანეს უცხოეთში და ერაყის გამგებელს, ჰასან-ფაშას მონად მიჰყიდეს. ნიჭისა და მამაცობისათვის ჰასან-ფაშამ იგი მონობიდან გაათავისუფლა და დააწინაურა. 1733 წელს მას მირმირანის (მთავარსარდლის) ტიტული უბოძეს და ქაჰიის (ფაშას მოადგილის) თანამდებობაზე დანიშნეს. 1747 ადანის გამგებლად გადაიყვანეს, იქიდან, ერთი წლის შემდეგ, ბასრის მუთასალიმად (გამგებლად) გაგზავნეს, ხოლო 1749 წელს ერაყის გამგებელი გახდა. სულეიმანის ზეობით იწყება ერაყში მამლუქთა გამგებლის ხანა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 600.
მანუელ იგნასიო დე ვივანკო

მანუელ იგნასიო დე ვივანკო (ესპ. Manuel Ignacio de Vivanco Iturralde) — (დ. 15 ივნისი, 1806, ვალპარაისო, ჩილე — გ. 16 სექტემბერი, 1873, ლიმა, პერუ) — პერუელი პოლიტიკური და სამხედრო მოღვაწე. 1843–1844 წწ. ეკავა პერუს პრეზიდენტის თანამდებობა. დაიბადა ჩილეს ქალაქ ვალპარაისოში პერუელთა ოჯახში. პრეზიდენტ აგუსტინ გამარას მეორე მმართველობის დროს ეკავა არეკიპას პრეფექტის თანამდებობა. პერუს პრეზიდენტების სია Basadre, Jorge: Historia de la República del Perú. 1822 - 1933, Octava Edición, corregida y aumentada. Tomo 2. Editada por el Diario "La República" de Lima y la Universidad "Ricardo Palma". Impreso en Santiago de Chile, 1998. Chirinos Soto, Enrique: Historia de la República (1821-1930). Tomo I. Lima, AFA Editores Importadores S.A, 1985. Tauro del Pino, Alberto: Enciclopedia Ilustrada del Perú. Tercera Edición. Tomo 11. MEN-OJE. Lima, PEISA, 2001. ISBN 9972-40-160-9 Vargas Ugarte, Rubén: Historia General del Perú. Octavo y Noveno Tomo. Primera Edición. Editor Carlos Milla Batres. Lima, Perú, 1971. Varios autores: Historia del Perú. Lima, Lexus Editores, 2000. ISBN 9972-625-35-4
დომინგო ნიეტო

დომინგო ნიეტო (ესპ. Domingo Nieto y Márquez; დ. 5 აგვისტო, 1803, ილო, პერუ — გ. 17 თებერვალი, 1844, ლიმა, პერუ) — პერუელი პოლიტიკური და სამხედრო მოღვაწე. პერუს დიდი მარშალი (1828). 1843–1844 წწ. ეკავა პერუს პრეზიდენტის თანამდებობა. პერუს პრეზიდენტების სია Basadre, Jorge: Historia de la República del Perú. 1822 - 1933, Octava Edición, corregida y aumentada. Tomo 2. Editada por el Diario "La República" de Lima y la Universidad "Ricardo Palma". Impreso en Santiago de Chile, 1998. Chirinos Soto, Enrique: Historia de la República (1821-1930). Tomo I. Lima, AFA Editores Importadores S.A, 1985. Tauro del Pino, Alberto: Enciclopedia Ilustrada del Perú. Tercera Edición. Tomo 11. MEN-OJE. Lima, PEISA, 2001. ISBN 9972-40-160-9 Vargas Ugarte, Rubén: Historia General del Perú. Octavo y Noveno Tomo. Primera Edición. Editor Carlos Milla Batres. Lima, Perú, 1971. Varios autores: Historia del Perú. Lima, Lexus Editores, 2000. ISBN 9972-625-35-4
სულეიმან ბუიუქი

სულეიმან ბუიუქი (დიდი) (დ.1722 — გ. 1802) — ბაღდადის ფაშა (1780-1802). ახალგაზრდა ოსმალეთში ტყვედ გაყიდეს. იგი ბაღდადში მიიყვანა და ერაყის გამგებელ სულეიმან აბუ ლაილს უფეშქაშა მარდინის ვოევოდამ მუჰამად ეფენდი ბეგმა. აბუ ლაილმა თავისი თანამედროვე მამლუქთაგან დაკომპლექტებულ რჩეულ სამხედრო რაზმში ჩარიცხა და დააწინაურა. 1765 ბასრის გამგებლად დანიშნეს. 1780 ერაყის ხელისუფლებას ჩაუდგა სათავეში და 22 წელს განაგებდა. მისი პოლიტიკის ძირითადი მიმართულება იყო ერაყის გაძლიერება, ირანელთა თავდასხმებისა და არაბ ტომთა გამუდმებული თარეშის აღკვეთა, ვაჭრობისა და სოფლის მეურნეობის წახალისება. იგი არის ქულეიმენების ქართული დინასტიის ფუძემდებელი ერაყში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 600.
აშშ-ის საპრეზიდენტო არჩევნები (2004)

2004 წლის აშშ-ის საპრეზიდენტო არჩევნები 2 ნოემბერს გაიმართა, სადაც მოქმედმა პრეზიდენტმა ჯორჯ ბუშმა დემოკრატი სენატორი ჯონ კერი დაამარცხა.
აშშ-ის საპრეზიდენტო არჩევნები (1904)

1904 წლის აშშ-ის საპრეზიდენტო არჩევნები 8 ნოემბერს გაიმართა, სადაც მოქმედმა პრეზიდენტმა თეოდორ რუზველტმა დემოკრატი ელტონ პარკერი დაამარცხა.
რამონ კასტილია

რამონ კასტილია (ესპ. Ramón Castilla y Marquesado) — (დ. 31 აგვისტო, 1797, ტარაპაკა, პერუ — გ. 2 მაისი, 1847, იქვე) — პერუელი პოლიტიკური მოღვაწე. მონაწილეობდა დამოუკიდებლობისათვის ომში. 1839 წელს აგუსტინ გამარას მთავრობაში მიიღო ფინანსთა და სამხედრო მინისტრის პოსტები. ოთხჯერ 1844, 1845–1851, 1855–1862 და 1863 წწ. ეკავა პერუს პრეზიდენტის თანამდებობა. Basadre, Jorge: Historia de la República del Perú. 1822 - 1933, Octava Edición, corregida y aumentada. Tomo 2. Editada por el Diario "La República" de Lima y la Universidad "Ricardo Palma". Impreso en Santiago de Chile, 1998. Chirinos Soto, Enrique: Historia de la República (1821-1930). Tomo I. Lima, AFA Editores Importadores S.A, 1985. Tauro del Pino, Alberto: Enciclopedia Ilustrada del Perú. Tercera Edición. Tomo 11. MEN-OJE. Lima, PEISA, 2001. ISBN 9972-40-160-9 Vargas Ugarte, Rubén: Historia General del Perú. Octavo y Noveno Tomo. Primera Edición. Editor Carlos Milla Batres. Lima, Perú, 1971. Varios autores: Historia del Perú. Lima, Lexus Editores, 2000. ISBN 9972-625-35-4
სულეიმან-ფაშა

სულეიმანი (ჯაყელი) (გ. 17 თებერვალი, 1791) — ახალციხის ფაშა 1767– 1769 და 1770– 1791 წლებში. 1768 წლის მარტიდან 1769 წლის ივნისამდე იმერეთის საქმეებსაც განაგებდა. 1769 წლის ივნისის ბოლოს სულეიმანი ფაშობიდან გადააყენეს. 1770 წელს ისევ დაინიშნა. აღადგინა ნორმალური ურთიერთობა იმერეთთან. ვერ ურიგდებოდა ერეკლე II-ის პრეტენზიებს სამცხე-საათაბაგოზე. 1783 წელს გეორგიევსკის ტრაქტატის დადების შემდეგ სათავეში ჩაუდგა კავკასიელ მაჰმადიანთა კოალიციურ ლაშქრობას საქართველოზე. ხელს უწყობდა ტყვეებით ვაჭრობას. 1783 წელს არზრუმის სერასკერობა მიენიჭა. თანახმა იყო შესულიყო რუსეთის შემადგენლობაში, თუ ფაშობას შეუნარჩუნებდნენ. ახალციხის ფაშების სია ლომსაძე შ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 600.