laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
გეორგ ათარბეგოვი

გეორგ ალექსანდრეს ძე ათარბეგოვი (სომხ. Գևորգ Ալեքսանդրի Աթարբեկյան; დ. 1892 — გ. 22 მარტი, 1925, თბილისი) — სომეხი საბჭოთა პარტიული მოღვაწე. 1918 წელს იყო სოხუმი საოლქო რევკომის წევრი და აფხაზეთის რევკომი თავმჯდომარის მოადგილე. 1918 წლის ოქტომბრიდან საგანგებო კომისიი წევრი. 1919 წლი 1 თებერვლიდან ბოლშევიკთა კასპიისპირეთი-კავკაიის ფრონტის რევკომის პოლიტგანყოფილების წევრი. 1920 წლიდან ბოლშევიკთა მე-9 არმიის განსაკუთრებული განყოფილების უფროსი, სრულიად რუსეთის საგანგებო კომისიის ყუბან-შავიზღვისპირეთის, შემდგომში კი ბაქოს ოლქის საგანგებო რწმუნებული. 1921 წლიდან სომხეთის ჩრდილოეთ რაიონების რევკომის თავმჯდომარე. ამიერკავკასიის ფოსტის და ტელეგრაფის სახალხო კომისარი. დაიღუპა 1925 წლის 22 მარტს ავიაკატასტროფაში. გაზ. „კომუნისტი“, №66, 24 მარტი, 1925 Атарбеков, Георгий Александрович Страна должна знать своихъ «героевъ». Атарбековъ. ↑ 1.0 1.1 1.2 სომხური საბჭოთა ენციკლოპედია / Վ. Համբարձումյան, Կ. Խուդավերդյան — Հայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, 1974. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q164396"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q124405912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q6429958"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2657718"></a>
ვასილი ხარლამოვი

ვასილი ხარლამოვი (რუს. Василий Акимович Харламов დ. 1875 — გ. 1957) — რუსი პოლიტიკოსი, რევოლუციონერი, ისტორიკოსი. 1906 წლიდან იყო კადეტთა პარტიის წევრი. იყო რუსეთის დამფუძნებელი კრების წევრი, დუმის ოთხივე მოწვევის დეპუტატი დონის კაზაკთა ჯარების ოლქიდან. თებერვლის რევოლუციის შემდეგ დროებითი მთავრობის მიერ დაინიშნა ამიერკავკასიის განსაკუთრებული კომიტეტის, ოზაკომის თავმჯდომარედ. ოქტომბრის გადატრიალების შემდეგ იყო დონის ჯარების მტავრობის ეკონომიკური საბჭოს თავმჯდომარე. 1918 წლიდან თანამშრომლობდა გენერალ ალექსეევისა და დენიკინის სამხრეთ რუსეთის მთავრობასთან. თეთრი მოძრაობის დამარცხების შემდეგ წავიდა ემიგრაციაში 1920 წელს. 3-й созыв Государственной Думы: портреты, биографии, автографы. — Санкт-Петербург: издание Н. Н. Ольшанскаго, 1910.
თაბრიზ ხალილბეილი

თაბრიზ ხალილ რზა-ოღლუ ხალილბეილი (აზერ. Təbriz Xəlil Rza oğlu Xəlilbəyli; დ. 12 თებერვალი, 1964, ბაქო, აზერბაიჯანი — გ. 31 იანვარი, 1992, ნახიჩევანლი, ხოჯალი, აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანის შეიარაღებული ძალების სამხედრო მოსამსახურე, დაიღუპა ყარაბაღის ომში. აზერბაიჯანელი პოეტი ხალილ რზას შვილი. თაბრიზ ხალილბეილი დაიბადა 1964 წლის 12 თებერვალს, ქალაქ ბაქოში. 1981 წელს დაამთავრა ქალაქ ბაქოს მ.მუშფიგის სახელობის №18 საშუალო სკოლა. 1982 წელს შევიდა აზერბაიჯანის ხელოვნების სახელმწიფო ინსტიტუტში. გააგრძელა განათლების მიღება და იმავე დროს მუშაობდა ჯ.ჯაბარლის სახელობის კონოსტუდია „აზერბაიჯან ფილმ“-ში. თაბრიზ ხალილბეილიმ 1991 წლის ბოლოს ომში ნებაყოფლობით წავიდა. სოფელ ხრომორდში და ნახჩივანიკში ომების დროს გმირულად იბრძოდა. ბრძოლებში გამორჩევის გამო დაჯილდოვდა შსს-ს „ბოზ გურდ“-ის ჯილდოთი. 1992 წლის 31 იანვარს იყო ტაბრიზ ხალილბეილის ბოლო ბრძოლა. ის დაიღუპა შუშის ალყის მოხსნისთვის ორგანიზებული ოპერაცია „დაშალთი“-ს დროს. იყო დაოჯახებული. მისგან დარჩა ორი ქალიშვილი. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის 1992 წლის 8 ოქტომბრის №264 ბრძანებით თაბრიზ ხალილბეილის დაღუპვის შემდეგ მიენიჭა „აზერბაიჯანის ეროვნული გმირის“ წოდება. დასაფლავებულია გმირთა ხეივანში ქალაქ ბაქოში. ქალაქ ბაქოში და სალიანის რაიონში ერთ-ერთ ქუჩას მიენიჭა მისი სახელი. მისი საცხოვრებელი სახლის წინ დამონტაჟებულია სამახსოვრო დაფა. ↑ 1.0 1.1 1.2 Xəlilbəyli Təbriz Xəlil Rza oğlu (15 October 2015). ციტირების თარიღი: 23 November 2018 ↑ Qəhrəmanlar ölmürlər: "Boz qurd" Təbriz Xəlilbəyli (15 October 2015). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 23 ნოემბერი 2018. ციტირების თარიღი: 23 November 2018 ↑ 24 years pass since Dashalty military operation (31 January 2014). ციტირების თარიღი: 23 November 2018 ↑ National Heroes. ციტირების თარიღი: 23 November 2018 ↑ Gəmilərin siyahısı Dövlət Gəmi Reyestri. ციტირების თარიღი: 23 November 2018 ↑ TABRIZ KHALILBEYLI. ციტირების თარიღი: 23 November 2018
სააფთიაქო ხიდი

სააფთიაქო ხიდი (რუს. Аптекарский мост) — საფეხმავლო და საავტომობილო ხიდი სანქტ-პეტერბურგში, მდინარე კარპოვკაზე, პეტროგრადის რაიონში. ერთმანეთთან აკავშირებს პეტროგრადისა და სააფთიაქოს კუნძულებს. ხიდის სიგრძეა 22,1 მეტრი, ხოლო სიგანე — 96 მეტრი. სიგანით მეორე ხიდია სანქტ-პეტერბურგში ლურჯი ხიდის შემდეგ. მდებარეობს მდინარის სათავესთან, გრენადერების ხიდთან ერთად ქმნის ხიდის წინა მოედანს. აკავშირებს სააფთიქოსა და პეტროგრადის სანაპიროებს, ჩაპაევის ქუჩასა და კარპოვკის სანაპიროს. ხიდთან ახლოს მდებარეობს ბოტანიკური ბაღი. დინების ქვემოთში მდებარეობს პეტროპავლოვსკის ხიდი. უახლოესი მეტროს სადგურია „ვიბორგსკაია“. ხიდის სახელწოდება ცნობილია 1798 წლიდან და მომდინარეობს სააფთიაქოს ბოსტნის მიხედვით, რომელიც ბოტანიკური ბაღის ადგილზე მდებარეობდა XVIII საუკუნეში. ხის ხიდი, რომელიც სააფთიაქოს ბოსტანს აკავშირებდა ქალაქთან, ამ ადგილზე არსებობდა 1737 წლიდან. იგი იყო სამმალიანი, ძელებზე აგებული და არაერთხელ მოხდა მისი გარემონტება. 1889 წელს გაამაგრეს ბურჯები და ხიდთან ახლოს მდებარე დამბა, გამოცვალეს ზეწრები. 1914 წელს მიმდინარეობდა კიდევ ერთი სარემონტო სამუშაოები. 1946 წელს შუა მალა გადახურეს მეტალის მალთაშორისი ნაგებობით. ხიდის ბურჯები კვლავ ხის დარჩა. ხიდის სიგრძემ შეადგინა 26,6 მეტრი, ხოლო სიგანე — 12,7 მეტრი. 1974-1975 წლებში გრენადერების ხიდის გადაკეთებასთან დაკავშირებით, ააგეს ერთმალიანი რკინა-ბეტონის ხიდი კომბინირებული სისტემით (ამის გამო ძველი სააფთიაქო ხიდის მოედანი გაფართოვდა თითქმის ორჯერ). პროექტის ავტორი იყო ინჟინერი ბ. ბ. ლევინი და არქიტექტორები ლ. ა. ნოსკოვი და პ. ა. არეშევი. ხიდი ერთმალიანია, აგებულია კომბინირებული სისტემით. მისი ბურჯები მასიური რკინა-ბეტონის ბლოკებისაა, მოპირკეთებულია გრანიტით. ხიდი განკუთვნილია ავტოტრანსპორტისთვის, ტრამვაისთვისა და ფეცხით მოსიარულეებისათვის. სავალი ნაწილიც და ტროტუარებიც ასფალტ-ბეტონისაა. ტროტუარები სავალი ნაწილისაგან გამოყოფილია გრანიტის ფილებით. Бунин М. С. Мосты Ленинграда. Очерки истории и архитектуры мостов Петербурга — Петрограда — Ленинграда. — Л.: Стройиздат, 1986. — 280 с. Новиков Ю. В. Мосты и набережные Ленинграда / Сост. П. П. Степнов. — Л.: Лениздат, 1991. — 320 с. Азбелев П. П. На углу Аптекарского острова, или Что бродит в голове, когда стоишь на Аптекарском мосту: (историко-краеведческие заметки). — СПб.: Лема, 2011. — 48 с. — ISBN 978-5-98709-437-2. Аптекарский мост //СПб ГБУ «Мостотрест»
სილინის ხიდი

სილინის ხიდი (რუს. Силин мост) — საფეხმავლო და საავტომობილო ხიდი სანქტ-პეტერბურგში, მდინარე კარპოვკაზე, პეტროგრადის რაიონში. ერთმანეთთან აკავშირებს პეტროგრადისა და სააფთიაქოს კუნძულებს. ხიდის სიგრძეა 36,88 მეტრი, ხოლო სიგანე — 25,58 მეტრი. მდებარეობს კამენოოსტროვსკის პროსპექტის დასაწყისში. დინების ზემო მიმართულებით მდებარეობს პეტროპავლოვსკის ხიდი, ხოლო ქვემო მიმართულებით — გესლეროვსკის ხიდი. უახლოესი მეტროს სადგურია „პეტროგრადსკაია“. 1798 წლიდან ხიდს ეწოდება სილინის ხიდი მიწის ნაკვეთის მფლობელის გვარის მიხედვით. 1934 წლის 9 ივლისს უწოდეს პიონერის ხიდი. სახელწოდება მოქმედებდა 1991 წლის 4 ოქტომბრამდე, რის შემდეგაც ხიდს დაუბრუნდა ისტორიული სახელწოდება. მცურავი ხიდი აქ ააგეს ჯერ კიდევ XVIII საუკუნის 60-იან წლებში ადრე აქ არსებული გადასაზიდის ადგილზე. 1776 წელს ააგეს მუდმივი ხის ხიდი. იგი არაერთხელ გაარემონტეს, მაგრამ კვლავ რჩებოდა, როგორც ხის ნაგებობა. 1876 წელს ხიდი გაამაგრეს კონკის გზის გაყვანასთან დაკავშირებით. 1902 წელს ქალაქის საბჭო განიხილავდა საკითხს ხის ხიდის რკინაბეტონით შეცვლის შესახებ, მაგრამ გადაწყვეტილება ვერ მიიღეს. ამჟამად მოქმედი რკინა-ბეტონის ხიდი ააგეს 1936 წელს ინჟნერ ა. დ. საპერშტეინისა და არქიტექტორ კ. მ. დმიტრიევის პროექტის მიხედვით. 1974 წელს მიმდინარეობდა ხიდის კაპიტალური რემონტი. Тумилович Е. В., Алтунин С. Е. Мосты и набережные Ленинграда. Альбом. — М.: Издательство Министерства Коммунального Хозяйства РСФСР, 1963. — 298 с. Пунин А. Л. Повесть о ленинградских мостах. — Л.: Лениздат, 1971. — 192 с. Бунин М. С. Мосты Ленинграда. Очерки истории и архитектуры мостов Петербурга — Петрограда — Ленинграда. — Л.: Стройиздат, 1986. — 280 с. Новиков Ю. В. Мосты и набережные Ленинграда / Сост. П. П. Степнов. — Л.: Лениздат, 1991. — 320 с. Силин мост //СПб ГБУ «Мостотрест»
შიოვგიარ აბდულაევი

შიოვგიარ ჯამილის ძე აბდულაევი (აზერ. Şövqiyar Cəmil oğlu Abdullayev; დ. 5 აპრილი, 1969, ნარიმანლი, ბასარგეჩარი, სომხეთის სსრ — გ. 27 აგვისტო, 1992, ჰეივალი, ქალბაჯარი, აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანის შეიარაღებული ძალების სამხედრო მოსამსახურე, აზერბაიჯანის ეროვნული გმირი, დაიღუპა ყარაბაღის ომში. შიოვგიარ აბდულაევი დაიბადა 1969 წლის 5 აპრილს, ძველი გოიჩის მხარეში, დღევანდელი ბასარგეჩარის რაიონის სოფელ ნარიმანლიში. 1986 წელს, დაამთავრა სოფელ ნარიმანლის საშუალო სკოლა წარჩინებით. ჩააბარა აზერბაიჯანის პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში. პირველი კურსის დამთავრების შემდეგ, გაიწვიეს სამხედრო სამსახურში. 1989 წელს დაასრულა სამხედრო სამსახური მონღოლეთში და დაბრუნდა ბაქოში. მამა — ჯამილ აბდულაევის. არის ტექნიკურ მეცნიერებათა კანდიდატის, მალიქ აბდულაევის ძმისშვილი. 1992 წელს, მთიანი ყარაბაღის ომის დაწყებისას ჩაირიცხა ჯარში. დაინიშნა აღდამში ორგანიზებულ ტანკთა ბრიგადის მეთაურად. მისმა სატანკო ბრიგადამ დისლოცირდა სოფელ აბდალ-გულაბლისთან. მონაწილეობა მიიღო მძიმე ბრძოლებში სოფელ პაპრავანდში, პირჯამალში, არანზამინში და სხვა სოფლებში. 1992 წლის 23 აგვისტოს, მისმა სატანკო ბრიგადამ სოფელ გულაბლის მიმდებარე სტრატეგიული სიმაღლის პოზიციიდან მოიხსნა და საეჭვოდ გაიგზავნა აღდარაში, სოფელ დრამბონის დაცვის მიზნით. უმოკლეს დროში, მისმა სატანკო ბრიგადამ სოფელ დრამბონში სომხურ-რუსული გაერთიანებული წინააღმდეგობა გატეხეს და სოფელი გაათავისუფლეს. სოფელ დრამბონის ბრძოლაში მარტო დარჩენილი შიოვგიარ აბდულაევის ტანკს რამდენჯერმე ცეცხლი გაუხსნეს. ჭრილობა მიიღო ორივე ფეხში, რის შემდეგაც ის მოათავსეს აღდამის სამხედრო ჰოსპიტალში. სრული გამოჯანმრთელებისთვის გარკვეული დრო იყო საჭირო, თუმცა, აბდულაევმა შემდგომი მკურნალობის ჩატარებაზე უარი განაცხადა და კვლავ დაბრუნდა ბრძოლის ველზე. 1992 წლის 27 აგვისტოს, მძიმე ბრძოლაში გადაარჩინა თავისი მებრძოლები ტყვეობას და თვითონ დაიღუპა. აზერბაიჯანის პრეზიდენტის 1993 წლის 5 თებერვლის №457 ბრძანებით, შიოვგიარ აბდულაევს დაღუპვის შემდეგ, მიენიჭა „აზერბაიჯანის ეროვნული გმირის“ წოდება. დაასაფლავეს ქალაქ ბაქოში, გმირთა ხეივანში, 1992 წლის 29 აგვისტოს. ↑ 1.0 1.1 National Heroes. ციტირების თარიღი: 27 November 2018 ↑ 2.0 2.1 Milli Qəhrəman Şövqiyar Abdullayevin xatirəsi ehtiramla yad edilib (24 November 2014). ციტირების თარიღი: 6 December 2018 ↑ 3.0 3.1 ABDULLAYEV ŞÖVQİYAR CƏMİL oğlu (9 September 2015). ციტირების თარიღი: 6 December 2018
შირლი ჩისჰოლმი

შირლი ანიტა ჩისჰოლმი (ინგლ. Shirley Chisholm; დ. 30 ნოემბერი, 1924 — გ. 1 იანვარი, 2005) — ამერიკელი პოლიტიკოსი, განმანათლებელი და მწერალი. 1968 წელს გახდა პირველი აფრო-ამერიკელი ქალი, რომელიც აირჩიეს აშშ-ის კონგრესში. ის 1969-1983 წლებში 7 ვადის განმავლობაში ნიუ-იორკის მე-12 საარჩევნო რაიონს წარმოადგენდა. 1972 წელს ჩისჰოლმი გახდა პირველი შავკანიანი საპრეზიდენტო კანდიდატი, რომელიც მთავარმა პარტიამ წამოაყენა და პირველი ქალი, რომელიც დემოკრატიული პარტიის საპრეზიდენტო ნომინაციისთვის იბრძოდა. 2005 წელს, მისი გარდაცვალების შემდეგ, მიენიჭა თავისუფლების საპრეზიდენტო მედალი. გარეგნობა C-SPAN-ზე video of Shirley Chisholm declaring presidential bid, January 25, 1972 YouTube-ზე Shirley Chisholm's Unbought and Unbossed book web site by editor Scot Simpson Shirley Chisholm's oral history video excerpts at The National Visionary Leadership Project Biography დაარქივებული 2016-02-03 საიტზე Wayback Machine. by Jone Johnson Lewis Shirley Chisholm at the National Women's History Museum Chisholm speech on the Equal Rights Amendment Shirley Chisholm Biography at Encyclopaedia Britannica Shirley Chisholm's 1972 Presidential Campaign Before Hillary Clinton, there was Shirley Chisholm, Rajini Vaidyanathan BBC News, Washington, 26 January 2016 Chisholm '72 – Unbought & Unbossed PBS American Documentary | POV დაარქივებული 2009-05-06 საიტზე Wayback Machine. documentary by Shola Lynch Chisholm '72 – Unbought & Unbossed Women Make Movies documentary by Shola Lynch Feature on Shirley Chisholm, with writing from Gloria Steinem and video clips from Chisholm '72 Unbought & Unbossed, by the International Museum of Women. ↑ PBS P.O.V. documentary. Chisholm '72: Unbought & Unbossed. ↑ 2.0 2.1 Freeman, Jo. (February 2005) Shirley Chisholm's 1972 Presidential Campaign. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-11-11. ↑ Phil Helsel - "Obama honoring Spielberg, Streisand and more with medal of freedom," NBC News, November 24, 2015. Retrieved 2015-11-25
ასტანი

ასტანი (სპარს. آستان) — სოფელი ირანში, რუდბარ-რურალის რაიონში, დამღანის ცენტრალურ ოლქში, სემნანის ოსტანში. 2006 წლის მონაცემებით სოფელი ცხოვრობს 305 ადამიანი (89 ოჯახი). 2006 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 305 ადამიანი. მოსახლეობის აღწერა ირანის ისლამურ რესპუბლიკაში 2006
ფიოდორ გადაევი

ფიოდორ გადაევი (რუს. Федор Николаевич Гадаев; დ. 9 ივლისი, 1858 — გ. 5 იანვარი, 1896, კისლოვოდსკი, რუსეთის იმპერია) — რუსი პროფესიონალი ფოტოგრაფი, მოღვაწეობდა კისლავოდსკსა და პიატიგორსკში. 1894 წლის ლიონის საერთაშორისო გამოფენაზე დაჯილდოვდა ვერცხლის მედლით. 1890 წლების ბოლოს უშვებდა სტერეოსკოპულ ფოტოებს „კავკასიის ხედები ფ. გადაევისა კისლავოდსკიდან“, (რუს. «Виды Кавказа Ф. Гадаева в Кисловодске»). 1904 წლის კავკასიის გზამკვლევი იუწყება, რომ კისლავოდსკში საუკეთესო ფოტოგრაფებად ითვლებიან ფიოდორ გადაევი და გრიგორი რაევი. გადაევის ფოტოშემოქმედება დაცულია ძირითადად პოსტსაბჭოთა ქვეყნებში და კერძო კოლექციებში. Чернопятов В.И. Некрополь неск-х мест Кавказа. М.,1913 ბიოგრაფია
გოჩა ბარნოვი

გოჩა ბარნოვი (დ. 18 მარტი, 1962, ხაშური) — ქართველი თეოლოგი, თეოლოგიის დოქტორი, პროფესორი, სულხან-საბა ორბელიანის სასწავლო უნივერსიტეტის თეოლოგიის ფაკულტეტის დეკანი. გოჩა ბარნოვი დაიბადა 1962 წლის 18 მარტს, ხაშურში. 1969-1979 წლებში სწავლობდა ხაშურის პირველ საჯარო სკოლაში. 1988 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური უნივერსიტეტი, ავტომატიკისა და გამოთვლითი ტექნიკის ფაკულტეტი. 1996-1998 წლეში სწავლობდა თბილისის სასულიერო აკადემიაში. 1998–2003 წლებში სწავლობდა ათენის კაპოდისტრიას სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის თეოლოგიურ ფაკულტეტზე, ხოლო 2003-2007 წლებში ათენის კაპოდისტრიას სახელობის ეროვნული უნივერსიტეტის თეოლოგიური ფაკულტეტის სამაგისტრო განყოფილებაზე, სამაგისტრო თემა: „კირილე ალექსანდრიელის ანთროპოლოგია იოანეს სახარების კომენტარების მიხედვით“. 2007–2015 წლებში სწავლობდა ათენის კაპოდისტრიას სახელობის ეროვნული უნივერსიტეტის თეოლოგიური ფაკულტეტის სადოქტორო განყოფილებაში, სადოქტორო თემა: „იპოლიტე რომაელის ესქატოლოგია“. 1988–1994 წლებში მუშაობდა თბილისის სამეცნიერო–კვლევითი ინსტიტუტ „ეგრისში“. 2012 წლიდან არის თბილისის სასულიერო სემინარიის და აკადემიის პედაგოგი დოგმატურ ღვთისმეტყველებასა და კანონიკურ სამართალში. 2018 წლიდან არის სულხან-საბა ორბელიანის სასწავლო უნივერსიტეტის თეოლოგიის ფაკულტეტის დეკანი. გოჩა ბარნოვი, „ღვთის ძის განკაცება წმინდა კირილე ალექსანდრიელის მიხედვით“, სტატია გამოქვეყნდა კვიპროსის მართლმადიდებელი ეკლესიის ტრიმითუნტის სამიტროპოლიტოს ჟურნალში „წმინდა სპირიდონი“–Γκότσα Μπαρνόβι, «Ἡ ἐνανθρώπηση τοῦ Υἱού τοῦ Θεοῦ κατά τὸν Ἅγιο Κύριλλο Ἀλεξανδρείας», ἐν Ἅγιος Σπυρίδων, τευ. Γ΄, έτος Α΄, 2013, σσ. 81-86. გოჩა ბარნოვი, „ღმერთის შემეცნება გრიგოლ ღვთისმეტყველის მეორე თეოლოგიურ სიტყვაში“, სტატია გამოქვეყნდა კვიპროსის მართლმადიდებელი ეკლესიის ტრიმითუნტის სამიტროპოლიტოს ჟურნალში „წმინდა სპირიდონი“–Γκότσα Μπαρνόβι, «Ἡ γνώση τοῦ Θεοῦ στόν Θεολογικόν Β΄ τοῦ Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου», ἐν Ἅγιος Σπυρίδων, τευ. Δ΄, έτος Β΄, 2014, σσ. 15-19. გოჩა ბარნოვი, „ნებელობა და განზრახულება“, სტატია გამოქვეყნდა ჟურნალში „გული გონიერი“, № 12, გვ. 69-94. გოჩა ბარნოვი, „თაბორის ნათელი“ (პირველი ნაწილი), სტატია გამოქვეყნდა ჟურნალში „გული გონიერი“, № 13, გვ. 79-97. გოჩა ბარნოვი, „სამი მღვდელმთავრის დღესასწაული“, სტატია გამოქვეყნდა კვიპროსის მართლმადიდებელი ეკლესიის ტრიმითუნტის სამიტროპოლიტოს ჟურნალში „წმინდა სპირიდონი“–Γκότσα Μπαρνόβι, «Ἡ ἑορτή τῶν τριῶν Ἱεραρχῶν», ἐν Ἅγιος Σπυρίδων, τευ. Δ΄, έτος Γ΄, 2015, σσ. 24-31. „შემეცნება და რწმენა“, იოანე ზიზიულასის, პერგამოს მიტროპოლიტის სტატიის თარგმანი, „გული გონიერი“, №6, გვ. 23–62. „ნიღბიდან პიროვნებამდე“, იოანე ზიზიულასის, პერგამოს მიტროპოლიტის სტატიის თარგმანი, „გული გონიერი“, №7, გვ. 25–67. „თეოლოგია და ენა“, სტილიანოს პაპადოპულოსის, ათენის უნივერსიტეტის პროფესორის წიგნის სრული თარგმანი, „გული გონიერი“, №8, გვ. 67–114; №9, გვ. 132–173; №10. გვ. 133–153; №11. გვ. 122–143. გოჩა ბარნოვი – წმინდა პავლე მოციქულის სახელობის მართლმადიდებლური ღვთისმეტყველების ცენტრი დაარქივებული 2020-10-20 საიტზე Wayback Machine. გოჩა ბარნოვი - ახალი საქართველოს უნივერსიტეტი[მკვდარი ბმული] ფაკულტეტის დეკანი: გოჩა ბარნოვი[მკვდარი ბმული]
სლობოდან ანტიჩი

სლობოდან ანტიჩი (სერბ. Слободан Антић; დ. 13 ნოემბერი, 1950) — სერბი ფეხბურთელი რომელიც თამაშობდა ნახევარმცველის პოზიციაზე. რადნიჩკი ნიში ბალკანეთის თასი : 1975 ↑ SLOBODAN ANTIC French. om1899.com. ციტირების თარიღი: 14 January 2018. ↑ Слободан Антић Serbian. kraljpetar.edu.rs. ციტირების თარიღი: 14 January 2018. სლობოდან ანტიჩი — WorldFootball.net
პეტროპავლოვსკის ხიდი

პეტროპავლოვსკის ხიდი (რუს. Петропавловский мост) — საფეხმავლო და საავტომობილო ხიდი სანქტ-პეტერბურგში, მდინარე კარპოვკაზე, პეტროგრადის რაიონში. ერთმანეთთან აკავშირებს პეტროგრადისა და სააფთიაქოს კუნძულებს. ხიდის სიგრძეა 19,9 მეტრი, ხოლო სიგანე — 24,3 მეტრი. ხიდი მდებარეობს დიდი პროსპექტის დასაწყისში. დინების ზემო მიმართულებით მდებარეობს სააფთიაქო ხიდი, ხოლო ქვემო მიმართულებით — სილინის ხიდი. უახლოესი მეტროს სადგურია „პეტროგრადსკაია“. ხიდს სახელი უწოდეს პეტროპავლოვსკის ქუჩის მიხედვით, რომელმაც თავის მხრივ სახელი მიიღო XIX საუკუნის 80-იან წლებში ახლოს მდებარე პეტროპავლოვსკის საავადმყოფოს მიხედვით (ამჟამად ფ. ფ. ერისმანის საავადმყოფო). პირველი ხის ხიდი ამ რაიონში ააგეს 1904 წელს. იგი იყო სამმალიანი, მისი სიგრძე შეადგენდა 27,7 მეტრს, ხოლო სიგანე — 11,9 მეტრს. ამჟამად მოქმედი ხიდი ააგეს სააფთიაქოს კუნძულზე სწრაფი ავტომაგისტრალის მშენებლობასთან დაკავშირებით. 1966-1967 წლებში „Ленгипроинжпроект“-ის ინჟინრების პ. პ. რაიაზანცევისა და არქიტექტორ ლ. ა. ნოსკოვის პროექტის მიხედვით ხის ხიდის ადგილზე ააგეს ერთმალიანი რკინა-ბეტონის ხიდი. ხიდი მოძრაობისათვის გაიხსნა 1966 წლის სექტემბერში. 1982 წელს, დიდ ნევკაზე კანტემიროვის ხიდის აშენების შემდეგ, პეტროპავლოვსკის ხიდი გახდა ჩქაროსნული ავტომაგისტრალის უმთავრესი ელემენტი, რომელიც აკავშირებდა პეტროგრადის, ვიბორგისა და კალინინის რაიონებს. ხიდი ერთმალიანია, მისი ბურჯები მასიური რკინაბეტონისგანაა აგებული და მოპირკეთებულია გრანიტით. ხიდის მოაჯირები თუჯისგანაა დამზადებული ხიდი განკუთვნილია ავტოტრანსპორტისთვის და ფეხით მოსიარულეებისათვის. სავალი ნაწილი ასფალტბეტონითაა დაფარული, ხოლო ტროტუარები ბეტონით. ტროტუარები სავალი ნაწილისაგან გამოყოფილია გრანიტის ფილებით. Городские имена сегодня и вчера: Петербургская топонимика / сост. С. В. Алексеева, А. Г. Владимирович, А. Д. Ерофеев и др. — 2-е изд., перераб. и доп. — СПб.: Лик, 1997. — С. 94. — 288 с. — (Три века Северной Пальмиры). — ISBN 5-86038-023-2. Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Санкт-Петербурга. — СПб.: Норинт, 2002. — 353 с. — ISBN 5-7711-0019-6. Петропавловский мост //СПб ГБУ «Мостотрест»
გესლეროვსკის ხიდი

გესლეროვსკის ხიდი (რუს. Геслеровский мост) — საფეხმავლო და საავტომობილო ხიდი სანქტ-პეტერბურგში, მდინარე კარპოვკაზე, პეტროგრადის რაიონში. ერთმანეთთან აკავშირებს პეტროგრადისა და სააფთიაქოს კუნძულებს. ხიდის სიგრძეა 22,2 მეტრი, ხოლო სიგანე — 27 მეტრი. ხიდი მდებარეობს ჩკალოვის პროსპექტის დასაწყისში. დინების ზემო მიმართულებით მდებარეობს სილინის ხიდი, ხოლო ქვემო მიმართულებით — კარპოვსკის ხიდი. უახლოესი მეტროს სადგურია „პეტროგრადსკაია“ (525 მეტრი). 1904 წლის 17 ივნისს მიენიჭა გესლეროვსკის ხიდის სახელი. სახელწოდება მომდინარეობს გესლეროვსკის შესახვევიდან (ამჟამად ჩკალოვის პროსპექტი), რომელმაც სახელი თავის მხრივ მიიღო პავლე I-ის გარდერობმეისტერის, გესლერის მიხედვით, რომელიც მიწებს ფლობდა პეტროგრადის კუნძულზე. პირველი გადასასვლელი მდინარე კარპოვკაზე ცნობილია 1887 წლიდან. ეს იყო ხის სამმალიანი ძელებიანი ხიდი. იგი არაერთხელ გაარემონტეს და გადააკეთეს. 1940 წლისათვის მას ჰქონდა სიგრძე 30,1 მეტრი, ხოლო სიგანე — 13,5 მეტრი. 1965 წელს „Ленгипроинжпроект“-ის ინჟინერ პ. პ. რიაზანცევისა და არქიტექტორ ლ. ა. ნოსკოვის პროექტის მიხედვით ხის ხიდი გადააკეთეს ერთმალიან რკინა-ბეტონის კონსტრუქციად. ხიდის მშენებლობას აწარმოებდა ტრესტი „ლენხიდმშენი“, მთავარ ინჟინერ კ. ვ. უჩაევისა და სამუშაოს მწარმოებელ ი. ე. ლივშიცის ხელმძღვანელობით. ხიდი ერთმალიანია, მისი ბურჯები რკინა-ბეტონისგანაა აგებული და მოპირკეთებულია გრანიტით, ხოლო მოაჯირები თუჯისგანაა დამზადებული. ხიდი განკუთვნილია ავტოტრანსპორტისთვის და ფეხით მოსიარულეებისათვის. სავალი ნაწილი ასფალტბეტონითაა დაფარული, ხოლო ტროტუარები ბეტონით. ტროტუარები სავალი ნაწილისაგან გამოყოფილია მაღალი გრანიტის ფილებით. Городские имена сегодня и вчера: Петербургская топонимика / сост. С. В. Алексеева, А. Г. Владимирович, А. Д. Ерофеев и др. — 2-е изд., перераб. и доп. — СПб.: Лик, 1997. — С. 94. — 288 с. — (Три века Северной Пальмиры). — ISBN 5-86038-023-2. Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Санкт-Петербурга. — СПб.: Норинт, 2002. — 353 с. — ISBN 5-7711-0019-6. Антонов Б. И. Мосты Санкт-Петербурга. — СПб: Глагол, 2002. — 192 с. — ISBN 5-89662-019-5. Геслеровский мост //СПб ГБУ «Мостотрест» Фотографии Геслеровского моста на сайте Петербург и окрестности Информация о мосте на сайте Санкт-Петербург. Всё о Петербурге
რიტა ჰეიუორთი

რიტა ჰეიუორთი (ინგლ. Rita Hayworth; ნამდვილი სახელი: მარგარიტა კარმენ დოლორეს კანსინო; დ. 17 ოქტომბერი, 1918, ბრუკლინი, ნიუ-იორკი — გ. 14 მაისი, 1987, ნიუ-იორკი, აშშ) — ესპანური და ანგლო-ირლანდიური წარმომავლობის ამერიკელი მსახიობი, რომელმაც პოპულარობა 1940-იან წლებში მოიპოვა, როგორც ეპოქის წამყვანმა სექს-სიმბოლომ. იმის მიუხედავად, რომ იმ პერიოდში ესპანური წარმომავლობის მსახიობების შესახებ აშშ-ში მცარი შეხედულება იყო ჩამოყალიბებული, ჰეიუორთი დღეს ფართოდაა აღიარებულ ჰოლივუდის „ოქროს ხანის“ ერთ-ერთ პირველ ესპანელ-ამერიკელ „სექსის ქალღმერთად“. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „რიტა ჰეიუორთი“ ვიკისაწყობში. რიტა ჰეიუორთი — ბროდვეის ინტერნეტ მონაცემთა ბაზაში (IBDb) (ინგლისური) რიტა ჰეიუორთი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში რიტა ჰეიუორთი TCM-ის კინოფილმების მონაცემთა ბაზაში
მიხაილ ბღაჟბა

მიხაილ ბღაჟბა (დ. 1915 — გ. 1993) — აფხაზი საბჭოთა სახელმწიფო და პარტიული მოღვაწე, პუბლიცისტი. 1945 წლიდან იყო სხვადასხვა სახელმწიფო და პარტიულ თანამდებობებზე. 1957 წლამდე იყო საქართველოს კომუნისტური პარტიის აფხაზეთის საოლქო კომიტეტის მდივანი, 1957-1958 წლებში აფხაზეთის ასსრ-ის მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარე, 1958-1965 წლებში საქართველოს კომუნისტური პარტიის აფხაზეთის საოლქო კომიტეტის პირველი მდივანი. Who’s Who in the USSR 1965-66. Edited by A. I. Lebed, Dr. H. E. Schulz and Dr. S. S. Taylor, The Scarecrow Press Inc., New York & London, 1966
კაჩაისკოე

კაჩაისკოე (ბელარ. Качайскае) — ტბა ბელარუსში, ბრესტის ოლქის განცევიჩის რაიონში. მდებარეობს 5 კმ-ით სამხრეთ-დასავლეთით ქალაქ განცევიჩიდან და 10 კმ-ით ჩრდილო-აღმოსავლეთით სოფელ ხოტინიჩიდან, კაჩაის ჭაობსა და იაზვინოს მიჯნას შორის. მიეკუთვნება მდინარე ცნის აუზს. ტბის ზედაპირის ფართობია 0,17 კმ², სიგრძე — 0,5 კმ, სიგანე — 0,45 კმ. მაქსიმალური სიღრმე — 2,3 მ, საშუალო — 1,44 მ. სანაპირო ხაზის სიგრძე — 1,51 კმ. წყლის მოცულობა — 0,24 მლნ მ³. ტბა მრგვალი ფორმისაა. სანაპირო ქვიშიანია, დაბალი, გავრცელებულია ბუჩქნარი და მეჩხერი ტყე. ტბის გავლით მიედინება მდინარე ვიდრანკა, რომელიც კაჩაისკოეს აერთებს გორნოეს ტბასთან. მცენარეულობით ზომიერადაა დაფარული. ტბაში გავრცელებულია ქორჭილა, ნაფოტა, კაპარჭინა, წერი, ლოქორია და სხვა თევზის სახეობები. Ліст карты N-35-113 დაარქივებული 2013-05-02 საიტზე Wayback Machine. Агульная характарыстыка азёр Брэсцкай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь»[მკვდარი ბმული] Морфаметрычныя параметры азёр Брэсцкай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» დაარქივებული 2017-11-18 საიტზე Wayback Machine.
თამელი

თამელი (ლათ. Sorbus torminalis) — ტანმაღალი (25 მ) ხე ან ბუჩქი ვარდისებრთა ოჯახისა. აქვს გრძელყუნწიანი მეტად ლამაზი ფოთლები და ფარისებრ ყვავილედში თავმოყრილი წვრილი თეთრი ყვავილები. ნაყოფი მურა ყვითელი ან წითელია, თეთრად დაწინწკლული, შემოდგომით თანდათანობით ლურჯდება; თავდაპირველად მაგარი და მწკლარტეა, ყინვის შემდეგ კი — წვნიანი და ტკბილი. გავრცელებულია შუა ევროპაში, ჩრდილოეთ აფრიკაში (ალჟირი), სირიაში, ირანსა და მცირე აზიაში. გვხვდება უკრაინის დასავლეთ ნაწილში, ყირიმსა და კავკასიაში. საქართველოში არც ისე იშვიათია; იზრდება მუხნარში, რცხილნარსა და წაბლნარში ერთეულ ხედ ან ჯგუფებად, მთაში ზღვის დონიდან 1700 მ-მდე გვხვდება. აქვს მაგარი და გამძლე მერქანი, რომელსაც სახარატო და საავეჯო წარმოებაში იყენებენ. კარგი თაფლოვანი და დეკორატიული მცენარეა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 583.
კეროლ ლომბარდი

კეროლ ლომბარდი (ინგლ. Carole Lombard, ნამდვილი სახელი ჯეინ ელის პიტერსი; დ. 6 ოქტომბერი, 1908, ფორტ-უეინი, ინდიანა — გ. 16 იანვარი, 1942, ლას-ვეგასი, ნევადა) — ამერიკელი მსახიობი, რომელიც ნომინირებული იყო ოსკარზე. აღსანიშნავია თავისი კომედიური ჟანრის როლებით 1930-იანი წლების კლასიკურ ფილმებში. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „კეროლ ლომბარდი“ ვიკისაწყობში. კეროლ ლომბარდი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში. კეროლ ლომბარდი — TCM Movie Database.