laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
პორტ-პირი

პორტ-პირი (ინგლ. Port Pirie) — ქალაქი ავსტრალიაში, სამხრეთ ავსტრალიის შტატში. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 13 819 ადამიანს. პორტ-პირი 224 კილომეტრითაა დაშორებული შტატის ადმინისტრაციულ ცენტრ ადელაიდას. დაარსდა 1845 წელს. გაშენებულია სპენსერის ყურის ნაპირებზე. ყველაზე ცხელი თვეებია იანვარი და თებერვალი, ყველაზე ცივი — ივლისი და აგვისტო. ნალექების საშუალო წლიური მაჩვენებელი შეადგენს 344,4 მმ-ს. Port Pirie, South Australia reference Port Pirie Regional Council დაარქივებული 2012-01-19 საიტზე Wayback Machine. ↑ მოსახლეობის აღწერა (2011 წელი). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-09-24. ციტირების თარიღი: 2015-02-22.
ფლინდერზი (მდინარე)

ფლინდერზი (ინგლ. Flinders River) — მდინარე ავსტრალიის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. წარმოადგენს ავსტრალიის შტატის კუინზლენდის უგრძეს მდინარეს. სიგრძე 1004 კმ, აუზის ფართობი 109 000 კმ². სათავე აქვს ბურის ქედზე, რომელიც დიდი წყალგამყოფი ქედის ნაწილს წარმოადგენს. მდინარე ფლინდერზი გაედინება ჯერ სამხრეთ-დასავლეთისაკენ, შემდეგ დასავლეთისაკენ უხვევს, რის შემდეგ შესართავამდე ჩრდილოეთ-დასავლურ მიმართულებას ექვემდებარება. ერთვის კარპენტარიის ყურეს. მთავარი შენაკადებია კლონკარი და კორელა. მდინარე ფლინდერსის შესახებ ↑ Longest Rivers. Geoscience Australia. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-01-07. ციტირების თარიღი: 12 აპრილი 2009. ↑ 2.0 2.1 Flood Warning System For The Flinders River. Bureau of Meteorology. ციტირების თარიღი: 3 July 2011.
ბოიგუ

ბოიგუ (ინგლ. Boigu Island) — ყველაზე ჩრდილოეთით მდებარე დასახლებული კუნძული კვინსლენდში, ავსტრალია. იგი არის ტორესის სრუტის კუნძულების ჯგუფის წევრი. პაპუა-ახალი გვინეა მხოლოდ 6 კმ-ითაა დაშორებული კუნძულიდან. ბოიგუ წარმოადგენს პატარა დაბლობ კუნძულს, რომელიც მდებარეობს ტორესის სრუტის ჩრდილოეთ ნაწილში. მანძილი ავსტრალიის კონტინენტური ნაწილიდან შეადგენს 150 კმ-ს. მისი ფართობია 72,2 კმ². სანაპირო ზოლის სიგრძე — 41,4 კმ. კუნძული ფორმირებულია ალუვიონური ნალექებისგან, რომლებიც სრუტეში მოხვდნენ ახალი გვინეის მდინარეებიდან და თანდათან შეეთვისნენ მარჯნის პლატფორმას. ბოიგუში ხდება ხშირი წყალდიდობები, არის დიდი რაოდენობით ჭაობები მანგროს ტყეებით. 1871 წლის 8 ივლისს კუნძულზე გადმოსხდნენ პირველი ქრისტიანი მისიონერები — ლონდონის მისიონერთა საზოგადოების წევრები, მიუხედავად ამისა ადგილობრივი მაცხოვრებლები მათ მტრულად შეხვდნენ. ბოიგუ — ავსტრალიის ყველაზე ჩრდილოეთი დასახლებული კუნძულია. 2006 წლის მონაცემებით, მასზე ცხოვრობდა 283 ადამიანი, რომლებიც ტრადიციულად იყოფიან ექვს კლანად. მათ შორის დიდი უმრავლესობა (258 ადამიანი) ავსტრალიის ძირძველი მოსახლეობის წარმომადგენელია (ტორესის სრუტის კუნძულელები და ავსტრალიელი აბორიგენები). ძირითადი სასაუბრო ენაა — კალა-ლაგავ-ია (ამ ენაზე საუბრობს 174 ადამიანი) და ტორესის სრუტის კრეოლური ენა (82 ადამიანი). სახლში ინგლისურ ენაზე საუბრობს კუნძულელთა მხოლოდ 6,4 %. ძირითადი რელიგიაა — ქრისტიანობა (ანგლიკანობა). კუნძულზე მოქმედებს აეროდრომი. ↑ Islands of Australia. UN SYSTEM-WIDE EARTHWATCH Web Site. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-03-29. ციტირების თარიღი: 29 იანვარი 2009. ↑ 2.0 2.1 Boigu Island. Torres Strait Regional Authority. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-03-29. ციტირების თარიღი: 29 იანვარი 2009. ↑ 3.0 3.1 Torres Strait Island communities A-C. The State of Queensland (State Library of Queensland). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-03-29. ციტირების თარიღი: 29 იანვარი 2009. ↑ 2006 Census QuickStats : Boigu Island (Boigu Island) (State Suburb). Australian Bureau of Statistics. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-03-29. ციტირების თარიღი: 29 იანვარი 2009.
ჰამილტონი (კუნძული)

ჰამილტონი (ინგლ. Hamilton Island) — კუნძული ავსტრალიის შტატ კვინსლენდში. კვინსლენდის სანაპიროდან დაშორებულია 12 კმ-ით. კუნძულის ფართობი შეადგენს დაახლოებით 5 კმ²-ს. ჰამილტონი არქიპელაგ უიტსანდის ყველაზე დიდი დასახლებული კუნძულია. 2006 წლის აღწერით, მისი მოსახლეობა შეადგენს 1347 კაცს. კუნძულის კლიმატი სუბტროპიკულია, რბილი ზამთრით და ავსტრალიაში ერთ-ერთი პოპულარული ადგილია წყალქვეშა ცურვის მოყვარულებს შორის.
930

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 930 930 (ცხრაას ოცდაათი) წელი — იულიუსის კალენდრის არანაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა პარასკევი. ეს წელი არის X საუკუნის მე-3 დეკადის მე-10 წელი. ნორვეგიის მეფე გახდა ეირიკ I. მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 930. მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 930.
ბათერსტის კუნძული (ავსტრალია)

ბათერსტი (ინგლ. Bathurst Island) — კუნძული ტიმორის ზღვის აღმოსავლეთში. ტივის კუნძულებიდან ერთ-ერთი (კუნძულ მელვინთან ერთად) ავსტრალიის ჩრდილოეთ ტერიტორიაში. კუნძულს სახელი დაერქვა ჰენრი ბათერსტის საპატივსაცემლოთ. კუნძულის მოსახლეობა შეადგენს 1640 კაცს. გეოგრაფიულად შედის ტივის კუნძულების შემადგენლობაში. მდებარეობს ქალაქ დარვინიდან ჩრდილოეთით დაახლოებით 80 კმ-ში და მისი ფართობია დაახლოებით 2600 კმ². ზაფხულში კუნძულზე ძალიან ცხელა: ტემპერატურა აღწევს 34 °C-ს. ზამთარში მაქსიმალური ტემპერატურაა 33 °C, მინიმალური — 16 °C. კუნძული ევროპელებმა აღმოაჩინეს მხოლოდ 1644 წელს, თუმცა მანამდე დიდი ხნით ადრე ის დასახლებული იყო ავსტრალიელი აბორიგენებით. კუნძულის პირველი ევროპელი აღმომჩენი გახდა ნიდერლანდელი მოგზაური აბელ ტასმანი. შემდგომში, 1818 წელს, კუნძული გამოიკვლია ფილიპ პარკერ კინგმა და ბატერსტის მესამე გრაფის ჰენრი ბატერსტის პატივსაცემად დაარქვა მისი სახელი. საკმაოდ დიდი დროის განმავლობაში კუნძული ევროპელების არანაირ ყურადღებას არ იპყრობდა. ცხოვრებამ კუნძულ ბათერსტზე განიცადა მნიშვნელოვანი ცვლილებები მას შემდეგ, როდესაც იქ გამოჩნდა კათოლიკე მისიონერი და ეპისკოპოსი ფრანცისკ ქსავიერ გზელი (ინგლ. Francis Xavier Gsell), დაბადებული ელზას-ლოტარინგიაში. 1910 წელს მან შეძლო სამხრეთ ავსტრალიის ადმინისტრაციის დაყოლიება გამოეყო მისთვის ნაკვეთი 10 ათასი აკრის ფართით კუნძულ ბათერსტზე, რომ იქ აბორიგენებისთვის დაეარსებინა ქრისტიანული მისია. მაგრამ ეს გაქრისტიანების პროცესი მიმდინარეობდა დიდი სიძნელეებით. 1942 წლის 19 თებერვალს კუნძული ბათერსტი დაბომბა იაპონიის ავიაციამ. 1978 წელს კუნძულის ფლობა ოფიციალურად გადაეცა ადგილობრივ ტივის აბორიგენებს. დღეისათვის ბათერსტი ტივის მიწის საბჭოს მმართველობაშია, რომელიც ასევე იძლევა კუნძულზე არამკვიდრი მოსახლეობის შესვლაზე თანხმობას. კუნძულის ყველაზე დიდი დასახლება, ნგუიუ (ინგლ. Nguiu), მდებარეობს მის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, რომლის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს დაახლოებით 1450 ადამიანს. კუნძული ბათერსტი ავსტრალიელი აბორიგენების რეზერვაციის ნაწილია. ტივის მიწის საბჭო დაარქივებული 2006-12-30 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) ტივის კუნძულების ხელოვნება (ინგლისური) ინფორმაცია კუნძულზე ენციკლოპედიაში ბრიტანიკა (ინგლისური) კუნძულის ისტორია (ინგლისური) კუნძულის ფოტოგრაფია დაარქივებული 2008-02-13 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
პორტ-ლინკოლნი

პორტ-ლინკოლნი (ინგლ. Port Lincoln) — ქალაქი ავსტრალიაში. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ ნაწილში, სამხრეთ ავსტრალიის შტატში. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 14 088 ადამიანს. ქალაქის ფართობი შეადგენს 24,9 კმ²-ს. პორტ-ლინკოლნი შტატის ადმინისტრაციულ ცენტრ ადელაიდიდან დაშორებულია 649 კილომეტრით. ქალაქი მდებარეობს ეირის ნახევარკუნძულზე, მის სიახლოესვე მდებარეობს კოფინ-ბეის ეროვნული პარკი. ქალაქი დაარსდა 1836 წელს. გაშენებულია ავსტრალიის დიდი ყურის სანაპიროზე. ქალაქის მერია პიტერ დეივისი. ყველაზე ცხელი თვეებია იანვარი და თებერვალი, ყველაზე ცივი — ივლისი და აგვისტო. City of Port Lincoln FallingRain Map - elevation = 1m (Red dots are railways) ↑ მოსახლეობის აღწერა (2011 წელი). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-09-24. ციტირების თარიღი: 2015-02-22.
ტაბაკინის მონასტერი

ტაბაკინის წმინდა გიორგის მონასტერი — არქიტექტურული ძეგლი, იმერეთის მხარის ზესტაფონის მუნიციპალიტეტის სოფელ ტაბაკინში. VII-VIII საუკუნეების ტაბაკინის წმინდა გიორგის სახელობის მამათა მონასტერი გამოირჩევა არქიტექტურით, XVI საუკუნის მოხატულობით და მდიდარი ისტორიით. მონასტერს, სადაც ერთ დროს 70 ბერი აღავლენდა წირვა-ლოცვას, ქვეყნის ისტორიაში დიდი წვლილი მიუძღვის. აქ გაატარა ბავშვობის გარკვეული პერიოდი XIX საუკუნის გამოჩენილმა მოღვაწემ, სოლომონ II-ის (იმერეთის მეფე) მოძღვარმა წმ. ილარიონ ქართველმა (ყანჩაველი) (დ. 1776 — გ. 1864). კომუნისტური ათეიზმის პერიოდში ტაძარი და მისი მოხატულობა დაზიანდა. XX საუკუნის ბოლოს, 1992 წელს ტაბაკინში აღდგა სამონასტრო ცხოვრება; აქ მოღვაწე ბერების შრომით სამონასტრო კომპლექსს თორმეტი მოციქულის სახელობის ტაძარი (2000 წ.), ხის სენაკები, სატრაპეზო და სხვა დამხამერე ნაგებობები შეემატა. იქვე გამოსაცემად მომზადდა მრავალი წიგნი. ამ მონასტერში დაბინავდა ბერი იაკობი (ჭოხონელიძე); მისი თაოსნობით, მრევლის შეწევნით აიგო სენაკები ბერებისათვის, მოხდა მონასტრის წყლითა და ელექტროენერგიით მომარაგება. საძმო თანდათან გაიზარდა, მამა იაკობს გვერდში ამოუდგნენ მღვდელ-მონაზვნები ვარაქიელი და მათე; ბოლო წლებში ისინი სხვა მონასტრებში გადაიყვანეს სამოღვაწეოდ. დღეს მონასტერში მოღვაწეობს წინამძღვარი იღუმენი იაკობი (ჭოხონელიძე), ბერი პავლე (მაჩიტაძე), მორჩილები: მამუკა კიკნაველიძე, გიორგი ბერაძე, ალექსანდრე ბუსკივაძე და ილია ფორჩხიძე. სამონასტრო კომპლექსში შედის VII-VIII საუკუნეების ორნავიანი ტაძარი, კრიპტითა და მინაშენით, რომელსაც XI საუკუნის, შემდგომ კი XVI საუკუნის აღდგენის კვალი ემჩნევა. XVI საუკუნის 20-იან წლებში დანგრეული მონასტერი განაახლა და ტაძარი მოახატვინა ქუთათელმა ეპისკოპოსმა გერასიმე ჩხეტიძემ. ეკლესიაში შემონახულია ქტიტორის — იმერეთის მეფე ბაგრატ III-ის (1510-1565) გამოსახულება; მასთან ახლოს დგას უფრო გვიანი პერიოდის სამრეკლო. 1980-1986 წლებში ტაძარი გადაიხურა და ჩაუტარდა რესტავრაცია. XX საუკუნის 90-იან წლებში აღდგა სამონასტრო ცხოვრება, აიგო ბერების საცხოვრებელი სახლი ეზოთი, ამ ეზოში 2000 წელს აიგო თორმეტი მოციქულის სახელობის ერთნავიანი ტაძარი და მოიხატა. 1992 წელს მონასტერთან დაარსდა კავკასიური ნაგაზის ძაღლსაშენი „ტაბაკინი“. ამ ხნიდან მოყოლებული, ძაღლსაშენში მიმდინარეობს ინტენსიური სელექციური მუშაობა. ძაღლსაშენ „ტაბაკინს“ კავშირები აქვს რუსეთის და საქართველოს ცნობილ ძაღლსაშენებთან. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 633. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ტაბაკინის მონასტერი ტაბაკინის წმინდა გიორგის მონასტერი დაარქივებული 2016-05-29 საიტზე Wayback Machine. მონასტერთან არსებული კავკასიური ნაგაზის ძაღლსაშენი "ტაბაკინი" დაარქივებული 2016-03-05 საიტზე Wayback Machine. უნიკალური ხალხური მხატვრობა ტაბაკინის წმ. გიორგის ეკლესიაში ტაბაკინი ↑ საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება № 665, 2006 წლის 7 ნოემბერი, ქ. თბილისი, კულტურის ზოგიერთი უძრავი ძეგლისათვის ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის მინიჭების შესახებ
ვიქტორ-ჰარბორი

ვიქტორ-ჰარბორი (ინგლ. Victor Harbor) — ქალაქი ავსტრალიაში. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ ნაწილში, სამხრეთ ავსტრალიის შტატში. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 13 841 ადამიანს. შტატის ადმინისტრაციულ ცენტრ ადელაიდიდან დაშორებულია 85 კილომეტრით. დაარსდა 1837 წელს. გაშენებულია ავსტრალიის დიდი ყურის სანაპიროზე. ყველაზე ცხელი თვეებია იანვარი და თებერვალი, ყველაზე ცივი — ივლისი და აგვისტო. ქალაქი ვიქტორ-ჰარბორი. Steamranger Tourist Railway South Australia Central Tourism South Australia ↑ მოსახლეობის აღწერა (2011 წელი). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-09-24. ციტირების თარიღი: 2015-02-22.
ბოჭორმა (თიანეთის მუნიციპალიტეტი)

ბოჭორმა — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის თიანეთის მუნიციპალიტეტში (ადმინისტრაციული ერთეული — დაბა სიონი). მდებარეობს გომბორის ქედის სამხრეთ-დასავლეთ კალთაზე, მდინარე ივრის მარცხენა ნაპირას, ზღვის დონიდან 1020 მეტრზე. თიანეთიდან დაშორებულია 49 კილომეტრით. თანამედროვე ბოჭორმიდან 2 კმ-ზე, ჩრდილო-აღმოსავლეთით, გომბორის ქედზე მდებარეობდა ისტორიული კახეთის ერთ-ერთი (ვახუშტის მიხედვით, უძველესი) ცენტრი ბოჭორმა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 105 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 496. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ Кавказскій календарь на 1912 годъ, Тифлись, 1911, стр. 136. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ბოდახევა

ბოდახევა — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის თიანეთის მუნიციპალიტეტში, არტნის თემში. მდინარე ივრის მარჯვენა ნაპირზე, ზღვის დონიდან 1360 მეტრზე. თიანეთიდან დაშორებულია 10 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 11 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 440. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ბოკონი

ბოკონი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის თიანეთის მუნიციპალიტეტში, ჩეკურაანთგორის თემში. მდებარეობს მდინარე ივრის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1260 მეტრზე. თიანეთიდან დაშორებულია 8 კილომეტრით. საბჭოთა პერიოდში შედიოდა თიანეთის სადაბო საბჭოში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 9 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 448. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
გრძელველები

გრძელველები — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის თიანეთის მუნიციპალიტეტში (ადმინისტრაციული ერთეული — დაბა სიონი). მდებარეობს გომბორის ქედის სამხრეთ-დასავლეთ კალთაზე, მდინარე ვაშლიანის (ივრის მარცხენა შენაკადი) მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 1090 მეტრზე. თიანეთიდან დაშორებულია 42 კილომეტრით. სოფლის განაპირას, შემორჩენილია ნასოფლარის ნაშთები, სამხრეთ-დასავლეთით დგას დარბაზული ეკლესია — ადგილის დედის ხატი. მიეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დაზიანებულია. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 7 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 284. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
უაიალა

უაიალა (ინგლ. Whyalla) — ქალაქი სამხრეთ ავსტრალიაში, სამხრეთ ავსტრალიის შტატში. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 22 088 ადამიანს. უაიალა შტატის ადმინისტრაციულ ცენტრ ადელაიდიდან დაშორებულია 395 კილომეტრით. მდებარეობს ეირის ნახევარკუნძულის აღმოსავლეთ ნაწილში. დაარსდა 1920 წელს. გაშენებულია სპენსერის ყურის ნაპირებზე. ყველაზე ცხელი თვეებია იანვარი და თებერვალი, ყველაზე ცივი — ივლისი და აგვისტო. ნალექების საშუალო წლიური მაჩვენებელი შეადგენს 265,6 მმ-ს. ტექსასი, აშშ ეჩჟოუ, ჩინეთი Whyalla City Council's tourist information site დაარქივებული 2005-01-21 საიტზე Wayback Machine. Whyalla's Weather for the last 72 hours ↑ მოსახლეობის აღწერა (2011 წელი). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-09-24. ციტირების თარიღი: 2015-02-22.
ბერნი (ავსტრალია)

ბერნი (ინგლ. Burnie) — ქალაქი ავსტრალიაში. მდებარეობს სამხრეთ ავსტრალიაში. ბერნი არის ტასმანიას შტატის დასახლებული პუნქტი. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 19 329 ადამიანს. შტატის ადმინისტრაციულ ცენტრ ჰობარტიდან დაშორებულია 296 კილომეტრით, ქალაქ დევონპორტიდან 47 კილომეტრით. ქალაქი მდებარეობს კუნძულ ტასმანიის ჩრდილოეთ მხარეში. დაარსდა 1827 წელს. გაშენებულია ბასის სრუტის ნაპირებზე. ყველაზე ცხელი თვეებია იანვარი და თებერვალი, ყველაზე ცივი ივლისი და აგვისტო. ატმოსფერული ნალექების ყოველწლიური რაოდენობა შეადგენს 956.2 მმ-ს. Burnie City Council Burnie Pioneer Village Museum დაარქივებული 2010-09-01 საიტზე Wayback Machine. ↑ მოსახლეობის აღწერა (2011 წელი). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-08-22. ციტირების თარიღი: 2015-02-20.
წმინდა ანასტასი

წმინდა ანასტასი — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 25 ოქტომბერი, ახალი სტილით — 7 ნოემბერი. წმინდა მოწამე ანასტასი იმპერატორ დიოკლეტიანეს (284-305) მიერ ქრისტიანების დევნისას თავისი ნებით ჩაბარდა მტარვალებს. სამსჯავროზე მან ახოვნად აღიარა ქრისტე ჭეშმარიტ ღმერთად, უღმერთოებმა უფლის რჩეულს თავი მოჰკვეთეს, შემდეგ კი მისი ცხედარი ზღვაში მოისროლეს. კეთილმსახურმა და მდიდარმა ქრისტიანმა ქალმა ასკალოპიამ მოიპოვა მარტვილის ნეშტი და პატივით დაკრძალა. წმინდანის უხრწნელ ნაწილებთან მრავალი სასწაული აღესრულა. „წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი IV, თბილისი, 2003 წ.
ნექტარიოს ათონელი

ნექტარიოს ათონელი — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 5 დეკემბერი, ახალი სტილით - 18 დეკემბერი. ღირსი ნექტარიოსი ბიტოლიაში, კოზმა და დამიანეს სავანეში მოღვაწე მამამ აღზარდა. ნეტარი წმინდა მთაზე აღიკვეცა ბერად, შემდეგ კი ღირს მამათა, ფილოთეოზ და დიონისე ათონელების მორჩილებაში იმყოფებოდა. წმინდა ნექტარიოსმა იობივით უდრტვინველად დაითმინა მძიმე ხორციელი სნეულებანი და 1500 წლის 5 დეკემბერს მშვიდობით შეჰვედრა სული უფალს. წმინდა მამის ოთხი წლის შემდეგ აღმოყვანებული უხრწნელი ნაწილები საოცარ კეთილსურნელებას აფრქვევდა. „წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი IV, თბილისი, 2003 წ.
ფილოთეოზ ათონელი

ფილოთეოზ ათონელი — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 5 დეკემბერი, ახალი სტილით — 18 დეკემბერი. ღირსი ფილოთეოზ ათონელი ელატიაში დაიბადა. თურქების შიშით მისი მშობლები მაკედონიაში, ქრისოპოლში გადასახლდნენ. მალე წმიდანის მამა გარდაიცვალა. ყრმა ფილოთეოზი ძმასთან ერთად თურქებმა შეიპყრეს და საპყრობილეში ჩააგდეს, საიდანაც თავად ღვთისმშობელმა გამოიხსნა სასწაულებრივად. ყოვლადწმიდა ქალწული ბავშვებს დედის სახით გამოეცხადა და ქალაქ ნეაპოლის (მცირე აზია) ღვთისმშობლის მიძინების სახელობის მონასტერში მიიყვანა. აქ ძმები ბერად აღიკვეცნენ. გავიდა წლები. ფილოთეოზის დედა, ევდოკია, რომელსაც მთელი ამ დროის მანძილზე არაფერი სმენოდა შვილების შესახებ, ღვთის საკვირველი განგებულებით, ნეაპოლშივე ჩავიდა და დედათა მონასტერში მონაზვნად შედგა. რამდენიმე ხნის შემდეგ იგი სხვა თანამოსაგრე დედებთან ერთად იმ სავანეში მოხვდა ტაძრის დღესასწაულზე, სადაც მისი ძეები მოღვაწეობდნენ, მათ მაშინვე იცნეს ერთმანეთი, გაკვირვებულმა და გახარებულმა დედამ შვილებს ჰკითხა, აქ როგორ აღმოჩნდითო. შვილებმა უპასუხეს: „ეს შენ უკეთ უწყი; განა თავად არ მოგვიყვანე აქ საპყრობილიდან გამოხსნის შემდეგ?!“ ევდოკია დარწმუნდა, რომ ღვთისმშობელმა მისი მხურვალე ლოცვები უპასუხოდ არ დატოვა. დედის გარდაცვალების შემდეგ ფილოთეოზმა ათონის წმიდა მთას მიაშურა, სადაც ჯერ დიონისეს მონასტრის ძმობაში შევიდა, შემდეგ კი სრული მდუმარებისთვის განმარტოვდა. გამუდმებული ლოცვითი ღვაწლით ღირსმა მამამ სულიერ სრულყოფილებას მიაღწია და განჭვრეტის მადლი მოიგო. ოთხმოცდაოთხი წლის ასაკში უფლის რჩეულმა მშვიდობით შეჰვედრა სული უფალს. სიკვდილის წინ წმიდანმა თავის მოწაფეებს სთხოვა, მისი ცხედარი არ დაეკრძალათ და უპატიოდ დაეგდოთ ტყეში, ფრინველებისა და მხეცების საჯიჯგნად. ძმებმა შეასრულეს მოძღვრის კურთხევა, მაგრამ მას შემდეგ, რაც უფალმა საკვირველი ნათებით განადიდა თავისი რჩეულის წმიდა ნეშტი, იგი პატივით გადააბრძანეს სავანეში. „წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი IV, თბილისი, 2003 წ.
ქრომატინი

ქრომატინი — ქრომოსომის ნივთიერება, დნმს, რნმს და ცილების კომპლექსი. ქრომატინი იმყოფება ეუკარიოტი უჯრედის ბირთვის შიგნით და შედის ნუკლეოტიდის შემადგენლობაში პრკარეოტში. სწორედ ქრომატინში ხდება გენეტიკური ინფორმაციის რეალიზაცია, დნმ-ს რეპლიკაცია და რეპარაცია. ჰეტეროქრომინი ცილა ↑ ი.ფ.ჟიმულოვი;Общая и молекулярная генетика; 2002 წელი; ნოვოსიბირსკიჯს უნივერსიტეტის გამომცემლობა; isbn=5761505096; ტირაჟი 2000
ათონელი ღირსმოწამეები

ათონელი ღირსმოწამეები — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანები, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 5 დეკემბერი, ახალი სტილით - 18 დეკემბერი. წმინდა კარიესელი ღირსმოწამენი მართლმადიდებლობის მოღალატე მიხეილ პალეოლოგის (1259-1282) მეფობაში აღესრულნენ კარიესის სავანეში, ათონის მთაზე ცეცხლითა და მახვილით შემოჭრილი პაპისტების ხელით. ლათინებმა გადაწვეს და დაანგრიეს პროტატი, ცოცხალი აღარავინ გადარჩენიათ. ღირსნი მამანი, რომელთაც გაბედულად ამხილეს კათოლიკების მწვალებლობა, პაპისტებმა საშინლად აწამეს, შემდეგ კი პროტატის წინ ჩამოახრჩვეს. კარიესის ირგვლივ, სენაკებში თავშეფარებული ბერები მომხდურებმა მახვილებით აჩეხეს. წმიდანთა ცხოვრება, ტომი IV, თბილისი, 2003 წ. მაჭარაშვილი გ., ლიონის უნია და საქართველო, თბ., 2007 [1]
იოსებ დავითაშვილი

იოსებ სიმონის ძე დავითაშვილი (დ. 1 (13) ივლისი, 1850, გარდატენი, ახლანდ. გორის მუნიციპალიტეტი – გ. 13 (25) მარტი, 1887, თელავი) — ქართველი პოეტი. დაიბადა ყმა გლეხის ოჯახში. მან ხანმოკლე შემოქმედებითი მოღვაწეობის განმავლობაში (1872-1887 წწ.) რამდენიმე ათეული ლექსი დაწერა. ლექსების პირველი კრებული „სტვირი“ 1880 წელს გამოაქვეყნა. მისი მოქალაქეობრივ-პატრიოტული ლირიკა „თერგდალეულთა“ ზეგავლენას განიცდიდა („წუთისოფელში ცხოვრება“, „ახალ მოლექსეს“, „მოხუცის სინანული“). პოეტის ზოგიერთი ლექსი სიმღერად იქცა („სამშობლო“; „მუშის სიმღერა“; „ბედის წყარო“ და სხვ.). ლექსების ცოცხალი სასაუბრო მეტყველება, გულწრფელობა და უშუალობა („მუშის სიმღერა“, „გლეხი და თავადი“, „ბედის წყარო“, „თუნდ ვკვდებოდე“) პოეტის შემოქმედებას ხალხურ პოეზიასთან აახლოებს. დავითაშვილს დიდად აფასებდნენ ილია და აკაკი. იოსებ დავითაშვილის პირადი არქივი დაცულია საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნულ ცენტრში. ზანდუკელი მ., ახალი ქართული ლიტერატურა, ტ. 3, თბ., 1955; კოტეტიშვილი ვ., რჩეული წერილები, წგ. 1 – ქართული ლიტერატურის ისტორია (XIX ს.), თბ., 1965; ჭავჭავაძე ი., თხზ. სრ. კრ. ათ ტომად, პ. ინგოროყვას რედ., ტ. 3, თბ., 1953; მინაშვილი ლ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 277. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „იოსებ დავითაშვილი“ ვიკისაწყობში. იოსებ დავითაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი იოსებ დავითაშვილის შემოქმედება ↑ Давиташвили Иосиф Симонович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a>
დევონპორტი

დევონპორტი (ინგლ. Devonport) — ქალაქი სამხრეთ ავსტრალიაში, მდებარეობს ტასმანიის შტატში, კუნძულ ტასმანიის ჩრდილოეთ მხარეში. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 24 615 ადამიანს. შტატის ადმინისტრაციულ ცენტრ ჰობარტიდან დაშორებულია 277 კილომეტრით, ქალაქ ბერნიდან 47 კილომეტრით. დევონპორტი დაარსდა 1823 წელს. გაშენებულია ბასის სრუტის სანაპიროზე. ქალაქიდან რამდენიმე კილომეტრში მდებარეობს დევონპორტის აეროპორტი, რომლის ტრასის სიგრძე შეადგენს 2 კილომეტრს, აქედან სრულდება რამდენიმე შიდა რეისი. ქალაქის ყველაზე ცხელი თვეებია იანვარი და თებერვალი, ყველაზე ცივი ივლისი და ივნისი. ნალექების ყოველწლიური რაოდენობა შეადგენს 778.3 მმ-ს. ქალაქ დევონპორტის აქვს ერთი დაძმობილებული ქალაქი. 1996 წელს დევონპორტს დაუძმობილდა იაპონიის ქალაქი მინამატა. მინამატა, იაპონია (1996) ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: დევონპორტი დევონპორტის რუკა დაარქივებული 2011-04-06 საიტზე Wayback Machine. , www.devonport.tas.gov.au დევონპორტის რუკა ტურისტებისთვის, www.tasmap.tas.gov.au ↑ მოსახლეობის აღწერა (2011 წელი)[მკვდარი ბმული]