laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ნიოტა უჰურა

ნიოტა უჰურა (ინგლ. Nyota Uhura) — „ვარსკვლავური გზის“ პერსონაჟი. ვარსკვლავური გზა: ორიგინალური სერიალის და სრულმეტრაჟიანი ფილმების ერთ-ერთი მთავარი გმირი. ნიოტა უჰურა დაიბადა 2233 წლის 19 იანვარს. ენტერპრაიზზე იგი დაინიშნა 2266 წელს ლეიტენანტის წოდებით. ამ ხომალდზე მსახურობდა მთელი ხუთწლიანი მისიის განმავლობაში და სევე მოგვიანებით კაპიტან დეკერისა და ადმირალ კირკის მეთაურობით. 2271 წელს უჰურამ მიიღო კომანდერის წოდება. ფილმში სპოკის ძიება უჰურა ეხმარება კირკს, ლეონარდ მაკ-კოის და ჰიკარუ სულუს ენტერპრაიზის გატაცებაში რათა იპოვინ სპოკი პლანეტა გენეზისზე. ამ მოვლენებისა და ენტერპრაიზის განადგურების შემდეგ უჰურა ეკიპაჟის დანარჩენ წევრებთან ერთად გადავიდა კლინგონურ ხომალდზე. ფილმში ვარსკვლავური გზა IV: გზა შინისაკენ ისინი ბრუნდებიან მეოცე საუკუნეში. უჰურა და პაველ ჩეხოვი იპარებიან ავიამზიდზე USS ენტერპრაიზი და იყენებენ ბირთვული რეაქტორის ნარჩენებს კლინგონური ხომალდის კვების წყაროს დასამუხტად. კირკი და სპოკი კი ამაშობაში შოულობენ ვეშაპებს, რპმლებიც სჭირდებათ 23-ე საუკუნეში წასაყვანად. მათი გმირული საქციელიდან გამომდინარე მათ პატიობენ დანაშაულს. კირკს აქვეითებენ კაპიტნობამდე და ნიშნავენ მეთაურად ხომალდზე USS Enterprise-A. უჰურაც უერთდება მის ეკიპაჟს 2293 წელს იგი გადავიდა ვარსკვლავური ფლოტის აკადემიაში. 2009 წლის ფილმში ვარსკვლავური გზა ნიოტა უჰურა წარმოჩენილია როგორც აკადემიის ახალგაზრდა კადეტი, თუმცა სიუჟეტის განვითარებასთან ერთად მას აწინაურებენ ოფიცრობამდე. თავიდან მას საკმაოდ ცივი ურთიერთობა აქვს კირკთან, თუმცა საბოლოოდ იგი აღიარებს მას ენტერპრაიზის კაპიტნად. შესამჩნევია რომანტიკური ურთიერთობის ნიშნები სპოკთან. მართალია უცნობია როდის დაიწყო ისინი, მაგრამ პირველი მინიშნება იყო როცა სპოკმა დანიშნა იგი ხომალდზე USS ფარაგუტი. უჰურამ მოითხოვა დანიშვნა ენტერპრაიზზე. 2009 წლის ფილმში უჰურას როლს ასრულებს ზოი სალდანა. 2012 წელს SFX Magazine-მ ჩაატარა გამოკითხვა სამეცნიერო ფანტასტიკის ყველაზე სექსუალური პერსონაჟების გამოსავლენად. უჰურამ სალდანას შესრულებით დაიკავა პირველი ადგილი. გვარი უჰურა წარმოდგება სიტყვიდან Uhuru, რაც სუაჰილზე თავისუფლებას ნიშნავს. უჰურას სახელი ორიგინალური სერიალში არასოდეს დასახელებულა, თუმცა არსებობდა როგორც მინიმუმ სამი არაოფიციალური ვარიანტი: ნიოტა, (უ)პენდა და სამარა. ყველაზე პოპულარული ვერსია იყო ნიოტა. იგი გვხვდება ორიგინალური სერიალის სცენარში. 2009 წლის ფილმმა ოფიციალურად დაადასტურა სახელი ნიოტა. ნიშელ ნიკოლსი ვარსკვლავური გზა: ორიგინალური სერიალი ვარსკვლავური გზა: ანიმაციური სერიალი ვარსკვლავური გზა: ფილმი ვარსკვლავური გზა II: ხანის რისხვა ვარსკვლავური გზა III: სპოკის ძიება ვარსკვლავური გზა IV: გზა შინისაკენ ვარსკვლავური გზა V: უკანასკნელი ზღვარი ვარსკვლავური გზა VI: აღმოუჩენელი ქვეყანა ვარსკვლავური გზა (2009) ვარსკვლავური გზა: ბნელში ზოი სალდანა ნიოტა უჰურა — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) startrek.com memory-alpha memory-beta ↑ http://www.startrek.com/database_article/uhura ↑ Mandel, Geoffrey (1980). USS Enterprise Officer's Manual. 201W 18th St. Apt 20A, New York, NY. 10011: Interstellar Associates, გვ. 27, გვ. 147.  ↑ Golder, Dave. (27 March 2012) Top 200 Sexiest Characters In Sci-Fi. SFX Magazine. ციტირების თარიღი: 28 March 2012.
ალჟირის ქალაქები

ალჟირის ქალაქები (არაბ. مدن الجزائر) — ალჟირის მსხვილი დასახლებული პუნქტების სია. ინტერნეტ-რესურსის World Gazeteer მიხედვით, ალჟირში 200 ისეთი ქალაქია, რომლებშიც 37 000-ზე მეტი კაცი ცხოვრობს. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ალჟირის ქალაქები“ ვიკისაწყობში. ↑ 1.0 1.1 Algeria:largest cities and towns and statistics of their population. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-06-24. ციტირების თარიღი: 2012-05-23.
სოციალისტ-რევოლუციონერი

„სოციალისტ-რევოლუციონერი“ — ქართული ყოველდღიური პოლიტიკური და ლიტერატურული გაზეთი. სოციალისტ-რევოლუციონერთა პარტიის ქუთაისის საგუბერნიო კომიტეტის ორგანო. გამოდიოდა ქუთაისში 1917–1918 წლებში. გამოიცა 102 ნომერი. გამომცემელი — სარედაქციო კოლეგია, რომელშიც შედიოდნენ ლ. შენგელია, ი. ნუცუბიძე, ი. გობეჩია. თანამშრომლობდნენ ვ. კაპანაძე, მ. ფაჩუაშვილი, ა. კაკაბაძე და სხვები. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 489.
პალეოამერიკანისტიკა

პალეოამერიკანისტიკა — სამეცნიერო დარგი, რომელიც დაკავებულია ამერიკის ორივე კონტინენტის კოლუბამდელი კულტურების აკადემიური შესწავლითა და კვლევით. პალეოამერიკანისტიკა არის ინტერდისციპლინარული დარგი, რომელიც მოიცავს როგორც არქეოლოგიურ, ასევე ფილოლოგიურ, ეთნოლოგიურ - ისტორიულ ასპექტში - კვლევით სფეროებს. პალეოამერიკანისტიკის მთავარი ინტერესის საგანს წარმოადგენს სამხრეთ, მესო და ჩრდილოეთ ამერიკის მაღალგანვითარებული კულტურების შესწავლა და კვლევა, მაგრამ ასევე პრეისტორიული ხალხებიც. უმნიშვნელოვანესი კვლევის სფეროა აცტეკების, ჩიჩიმეკების, უასტეკების, მაიას, მიშტეკების, ოლმეკების, პურეპეჩას, ტოლტეკების, ტოტონაკების და ინკების მაღალგანვითარებული კულტურების კვლევა. (გერმანული) პალეოამერიკანისტიკის განყოფილება. ბონის უნივერსიტეტი, გერმანია
სოციალისტ-ფედერალისტები

სოციალისტ-ფედერალისტები, საქართველოს სოციალისტ-ფედერალისტების სარევოლუციო პარტია — ქართული მემარცხენე ნაციონალისტური პარტია, რომელიც იყო პირველი პოლიტიკური პარტია საქართველოში. დაარსდა 1904 წელს, ჟენევაში. 1901 პოლიტიკურ ასპარეზზე გამოვიდა გაზეთ „ივერიისა“ და „ცნობის ფურცლის“ გარშემო შემოკრებილ ქართველ ინტელიგენტთა ჯგუფი (არჩილ ჯორჯაძე, გიორგი ლასხიშვილი, გიორგი დეკანოზიშვილი, ანდრია დეკანოზიშვილი, გრიგოლ რცხილაძე, სამსონ ფირცხალავა და სხვები) და დაიწყო მუშაობა პარტიის შესაქმნელად. აირჩიეს ხელმძღვანელი კომიტეტი. 1903 წელს პარიზში დაიწყეს გაზეთ „საქართველოს“ გამოცემა. 1904 წლის აპრილში გაზეთ „საქართველოს“ რედაქციამ იმ ქართველ ახალგაზრდების სხვადასხვა ჯგუფის მონაწილეობით, რომლებიც საზღვარგარეთ სწავლობდნენ, ჟენევაში მოიწვია კონფერენცია და დააარსა პარტია. სოციალისტ-ფედერალისტები ითხოვდნენ საქართველოს ავტონომიას ფედერალიზმის საფუძველზე მოწყობილი რუსეთის ფარგლებში. სოციალ-ფედერალისტების პირველ კონფერენციას დაესწრო ნოე ჟორდანია, მაგრამ დატოვა კონფერენცია მათ სამოქმედო პროგრამასთან უარყოფითი დამოკიდებულობის გამო. ჟორდანია მათ აკრიტიკებდა საქართველოსთვის ავტონომიის სტატუსის მოთხოვნის გამო და მათ საპირისპიროდ გამოაქვეყნა ბროშურა „ქართველი ნაციონალისტები“. 1904 წლიდან პარტიის ორგანო გახდა „ცნობის ფურცელი“. 1906 წლის ზაფულში პარტიას მემარჯვენე ფრთა გამოეყო. მოგვიანებით მის საფუძველზე ეროვნულ-დემოკრატიული პარტია დაარსდა. ამის შემდეგ პარტია უფრო სოციალიზმისკენ გადაიხარა. 1907 წელს ილია ჭავჭავაძის მკვლელობის შემდეგ სოციალ-ფედერალისტებმა ილიას „სულიერ მკვლელებად“ მოიხსენიეს ქართველი სოციალ-დემოკრატები. ამ ბრალდებას მძაფრი კრიტიკით უპასუხა ნოე ჟორდანიამ. პარტია მნიშვნელოვან როლს ასრულებდა საქართველოს დემოკრატიულ რესპუბლიკის პოლიტიკურ ცხოვრებაში. დამფუძნებელი კრების არჩევნებში სოციალისტ-ფედერალისტთა პარტიამ 33 754 ამომრჩევლის ხმა მიიღო და (მეორე მაჩვენებელი სოციალ-დემოკრატების შემდეგ) კრებაში რვა დეპუტატი გაიყვანა: გიორგი ლასხიშვილი, გრიგოლ რცხილაძე, შალვა ნუცუბიძე, სამსონ ფირცხალავა, შალვა ალექსი-მესხიშვილი, იოსებ ბარათაშვილი, იოსებ გედევანიშვილი, თევდორე ღლონტი. მოგვიანებით ამ შემადგენლობას დამატებითი არჩევნების შედეგად შეუერთდა სამსონ დადიანი. 1923 წლის 7 ნოემბერს პარტიის მეორე ყრილობაზე სოციალისტ-ფედერალისტთა პარტიამ, ბოლშევიკური ხელისუფლების ზეწოლის შედეგად, კომუნისტურ პარტიასთან გაერთიანების გადაწყვეტილება მიიღო, რაც თვითლიკვიდაციას ნიშნავდა. სოციალისტ-ფედერალისტების პარტიამ არსებობა შეწყვიტა. სოციალისტ-ფედერალისტთა პარტია — ბიბლიოვიკი სიდამონიძე უ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 495. ჯანელიძე ო., „ნარკვევები საქართველოს ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის ისტორიიდან“, თბილისი: „მეცნიერებება“, 2002, ISBN 99928-962-0-5. ↑ Bakhtadze, Mikhail; Vachnadze, Merab; Guruliwork, Vakhtang (2014) История Грузии (с древнейших времен до наших дней) (ru). Tbilisi: Izdatelʹstvo Intelekti, გვ. 91. ISBN 9789941446849. OCLC 891380302.  ↑ ბნელი ძალები: ნოე ჟორდანია პასუხობს ილიას სიკვდილთან სოც-დემოკრატების დაკავშირების ბრალდებას. სივილ ჯორჯია. ციტირების თარიღი: 2021-01-29.
ჰიკარუ სულუ

ჰიკარუ სულუ (ინგლ. Hikaru Sulu) — „ვარსკვლავური გზის“ პერსონაჟი. ვარსკვლავური გზა: ორიგინალური სერიალის და სრულმეტრაჟიანი ფილმების ერთ ერთი მთავარი გმირი. ჰიკარუ სულუ დაიბადა 2237 წელს სან-ფრანცისკოში. 2255 წელს სულუ შევიდა ვარსკვლავური ფლოტის აკადემიაში, სადაც გატაცებული იყო ფარიკაობით და სამჯერ გახდა ჩემპიონი. აკადემია დაამთავრა 2259 წელს. 2265 წელს ლეიტენანტი სულუ დაინიშნა ხომალდზე ენტერპრაიზი, ასტრონომიული სექციის ხელმძღვანელად. 2266 წელს დაინიშნა მესაჭედ, ასევე ასრულებდა ტაქტიკური ოფიცრის მოვალეობას. 2266 წელს სულუ ეკიპაჟის სხვა წევრებთან ერთად აღმოჩნდა ვირუს ფსი 2000-ს ზემოქმედების ქვეშ. იმავე წელს იმოგზაურა წარსულში, როცა ენტერპრაიზი შემთხვევით შეეძახა შავ ხვრელს. ხომალდი დააფიქსირა ამერიკკის საჰაერი ძალებმა. კაპიტანი კირკი და სულუ დაეშვნენ მიწაზე რათა ამოეღოთ ენტერპრაიზის სურათები. 2267 სულუ, ისევე როგორც დანარჩენი ეკიპაჟი ღმოჩნდა სპორების ზემოქმედების ქვეშ პლანეტაზე ომიკროს სეტი III და აპირებდა ენტერპრაიზის დატოვებას და -პლანეტაზე დარჩენას. საბოლოოდ იგი განიკურნა და დაუბრუნდა თავის მოვალეობებს. იმავე წელს იგი დაიჭრა აფეთქებისას რომელიც გამოწვეული იყო ტექნიკური გაუმართაობით. 2267 წელს ენტერპრაისზე დაინიშნა ახალგაზრდა ენსინი პაველ ჩეხოვი, რომელმაც მიიღო ტაქტიკური ოფიცრის მოვალეობები. ისინი მალე დამეგობრდნენ. ჯორჯ ტაკეი ვარსკვლავური გზა: ორიგინალური სერიალი ვარსკვლავური გზა: ანიმაციური სერიალი ვარსკვლავური გზა: ფილმი ვარსკვლავური გზა II: ხანის რისხვა ვარსკვლავური გზა III: სპოკის ძიება ვარსკვლავური გზა IV: გზა შინისაკენ ვარსკვლავური გზა V: უკანასკნელი ზღვარი ვარსკვლავური გზა VI: აღმოუჩენელი ქვეყანა ვარსკვლავური გზა (2009) ვარსკვლავური გზა: ბნელში ჯონ ჩო ჰიკარუ სულუ — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) startrek.com დაარქივებული 2010-06-28 საიტზე Wayback Machine. memory-alpha memory-beta ↑ http://www.startrek.com/database_article/sulu-hikaru ↑ Okuda, Michael and Denise Okuda (1996). Star Trek Chronology: The History of the Future. Pocket Books. ISBN 0-671-53610-9.
ანგოლის ქალაქები

ანგოლის ქალაქები (პორტ. Cidades em Angola) — ანგოლის დასახლებული პუნქტების სია. ცხრილში მოცემულია ანგოლის 10 დიდი ქალაქი. ინტერნეტ-რესურსის World Gazeteer მიხედვით, ანგოლაში 179 ისეთი ქალაქია, რომლებშიც 3000-ზე მეტი კაცი ცხოვრობს. ლუანდა კაბინდა უამბო ლუბანგო კუიტო მალანჟე ლობიტუ ბენგელა უიჟე ნამიბე ↑ 1.0 1.1 Angola:largest cities and towns and statistics of their population. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-08-26. ციტირების თარიღი: 2011-05-06.
სურხანდარიის ოლქი

სურხანდარიის ოლქი (ვილაეთი) (უზბეკ. Surxondaryo viloyati) — უზბეკეთის რესპუბლიკის ადმინისტრაციული ერთეული. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი თერმეზი. შეიქმნა 1941 წლის 6 მარტს. მდებარეობს უზბეკეთის უკიდურეს სამხრეთ ნაწილში. სამხრეთით მდინარე ამუდარიაზე გადის უზბეკეთ-ავღანეთის საზღვარი. ფართობი 20,8 ათასი კმ². მოსახლეობა 1020 ათასი მცხოვრები (1983), აქედან 19% ქალაქში ცხოვრობს. ოლქის ცენტრალური და სამხრეთი ნაწილი ვაკეა, რომელსაც გარს აკრავს ქედები (სიმაღლე 4643 მეტრამდე). მთავარი მდინარეებია სურხანდარია შენაკადებით და შერაბადი. აგებულია რამდენიმე წყალსაცავი და არხი. განვითარებულია კვების (ზეთის საექსტრაქციო, ხილბოსტნეულ-საკონსერვო, ღვინის, ლუდის ქარხნები, ხორცისა და რძის, საფქვავი კომბინატები), მსუბუქი (ბამბასაწმენდი ქარხნები, სამკერვალო, ხალიჩების და აბრეშუმის საქსოვი ფაბრიკები), საშენ მასალათა, ნავთობის და ქვანახშირის მრეწველობა. სოფლის მეურნეობის მთავარი დარგებია: მებამბეობა, მეაბრეშუმეობა, მებაღეობა, მევენახეობა, საძოვრული მეცხოველეობა. ქალაქ თერმეზში, მდინარე ამუდარიაზე გაშენებულია საერთაშორირისო მნიშვნელობის სამდინარო ნავსადგური. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 613.
პაველ ჩეხოვი

პაველ ჩეხოვი (რუს. Павел Чехов) — „ვარსკვლავური გზის“ პერსონაჟი. ვარსკვლავური გზა: ორიგინალური სერიალის და სრულმეტრაჟიანი ფილმების ერთ ერთი მთავარი გმირი. ვარსკვლავური გზის შემქმნელმა ჯინ როდენბერიმ ჩართო სერიალში რუსული წარმოშობის პერსონაჟი გამომდინარე საკუთარი წარმოდგენებიდან იდეალური მომავლი შესახებ. NBC არხის პრეს-რელიზში ნათქვამი იყო რომ ეს გაკეთდა გაზეთ პრავდას სტატიის საპასუხოდ, თუმცა სავარაუდოდ ეს განცხადება გაკეთდა რეკლამის მიზმით (თუმცა როდენბერიმ ნამდვილად მისწერა პრავდას რედაქტორს და შეატყობინა ახალი პერსონაჟის შესახებ). ჩეხოვი არ მონაწილეობს ანიმაციურ სერიალში. პაველ ჩეხოვი დაიბადა 2241წლის 19 სექტემბერს რუსეთში. 2267 წელს დაამთავრა ვარსკვლავური ფლოტის აკადემია. 2263 წლიდან მსახურობდა ხომალდზე USS ენტერპრაიზი. 2277 წელს ჩეხოვი გადავიდა ხომალდზე რელაიენტი, 2285 წელს მონაწილეობდა პროექტში „გენეზისი“. 2286 წელს დაბრუნდა ენტერპრაისზე. 2099 წლის ფილმში ვარსკვლავური გზა პაველ ჩეხოვის როლს ასრულებს ანტონ ელჩინი. იგი წარმოჩენილია როგორც 17 წლის ვუნდერკინდი, რომლის მათემატიკური უნარები არაერთხელ იხსნიან ენტერპრაიზს. მისი აქცენტი კი ქმნის კომიკურ სიტუაციებს. მაგალითად იგი იძულებილია ნელა წარნოთქვას ბრძანებები კომპიოუტერისთვის, რადგან კომპიუტერი ვერ არჩევს მის გამოთქმას. უილიამ კენიგმა შეარულა ჩეხოვის როლი შემდეგ თაობაში. ასევე ფილმში „ვარსკვლავური გზა: ღმერთები და ადამიანები“ (ინგლ. Star Trek: Of Gods and Men), რომელიც გამოვიდა ეკრანებზე 2007 წლის 22 დეკემბერს. უილიამ შატნერმა თავის რომანებში „ოდისეა“ და „სარკისებური სამყაროს ტრილოგია“ ახსენებს რომ ჩეხოვი სათავეში ჩაუდგა ვარსკვლავურ ფლოტს. უოლტერ კენიგი ვარსკვლავური გზა: ორიგინალური სერიალი ვარსკვლავური გზა: ფილმი ვარსკვლავური გზა II: ხანის რისხვა ვარსკვლავური გზა III: სპოკის ძიება ვარსკვლავური გზა IV: გზა შინისაკენ ვარსკვლავური გზა V: უკანასკნელი ზღვარი ვარსკვლავური გზა VI: აღმოუჩენელი ქვეყანა ვარსკვლავური გზა: თაობები ვარსკვლავური გზა (2009) ვარსკვლავური გზა: ბნელში ანტონ ელჩინი პაველ ჩეხოვი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) startrek.com დაარქივებული 2004-09-23 საიტზე Wayback Machine. memory-alpha memory-beta ↑ http://memory-beta.wikia.com/wiki/Pavel_Chekov ↑ Mandel, Geoffrey (1980). USS Enterprise Officer's Manual. 201W 18th St. Apt 20A, New York, NY. 10011: Interstellar Associates, გვ. 17, გვ. 147.
სუსამბარი

სუსამბარი (ლათ. Tanacetum balsamita — მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარე რთულყვავილოვანთა ოჯახისა. აქვს მთლიანი ფოთლები. პატარა კალათა ყვავილედები, რომლებშიც განაპირა ყვავილები თეთრია, შიგნითა კი ყვითელი, თავმოყრილია საერთო ფარისებრ ყვავილედში. იზრდება მეტწილად კავკასიაში, მცირე და წინა აზიაში. საქართველოში გვხვდება ქართლისა და სამცხე-ჯავახეთის ტენიან და დანაოჭებულ მდელოებზე, მთის ნაკადულების ნაპირებზე. სუსამბარი მოჰყავთ სანელებელ მცენარედ, ხშირად ველურდება. იყენებენ ჩრჩილს, რწყილისა და სხვა მწერების წინააღმდეგ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 613.
სუ-სენტ-მარი

სუ-სენტ-მარი — ქალაქი კანადაში, ონტარიოს პროვინციაში. მოსახლეობა 75 141 კაცი (2011). ნავსადგური მდინარე სენტ-მერისზე. ქალაქში განვითარებულია შავი მეტალურგიის, საკისრების, ლითონის კონსტრუქციების, სამთამადნო მოწყობილებების წარმოებები. ასევე ცელულოზა-ქაღალდისა და ხის დასამუშავებელი მრეწველობა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 613. ↑ "Sault Ste. Marie census profile"
კანილო

კანილო (კატ. Canillo) — ანდორის შვიდი ოლქიდან ერთ-ერთი. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. ადმინისტრაციული ცენტრი — კანილო. დასახლებული პუნქტები: კანილო, სოლდეუ, Bordes d’Envalira, ელ-ტარტერი, Sant Pere, Ransol, Els Plans, El Vilar, l’Armiana, l’Aldosa, El Forn, Prats, Meritxell, Molleres ანდორის ადმინისტრაციული დაყოფა ↑ art. 2.1 // https://www.consellgeneral.ad/fitxers/documents/constitucio/titol-i-de-la-sobirania-d2019andorra/view
ლა-მასანა

ლა-მასანა (კატ. La Massana) — ანდორის შვიდი ოლქიდან ერთ-ერთი. მდებარეობს ქვეყნის დასავლეთ ნაწილში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ლა-მასანა. დასახლებული პუნქტები: Pal, Arinsal, Erts, Sispony, Anyós, l’Aldosa, Escàs, Xixerella, El Pui, Puiol del Piu, Mas de Ribafeta, La Massana ანდორის ადმინისტრაციული დაყოფა ↑ art. 2.1 // https://www.consellgeneral.ad/fitxers/documents/constitucio/titol-i-de-la-sobirania-d2019andorra/view
ორდინო

ორდინო (კატ. Ordino) — ანდორის შვიდი ოლქიდან ერთ-ერთი. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ორდინო. დასახლებული პუნქტები: Ordino, Segudet, Sornas, Ansalonga, La Cortinada, Arans, Llorts, Les Salines, El Serrat, Arcalís ანდორის ადმინისტრაციული დაყოფა ↑ art. 2.1 // https://www.consellgeneral.ad/fitxers/documents/constitucio/titol-i-de-la-sobirania-d2019andorra/view
სანტ-ჟულია-დე-ლორია

სანტ-ჟულია-დე-ლორია (კატ. Sant Julià de Lória) — ანდორის შვიდი ოლქიდან ერთ-ერთი. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ ნაწილში. ადმინისტრაციული ცენტრი — სანტ-ჟულია-დე-ლორია. დასახლებული პუნქტები: Aixovall, Bissisarri, Fontaneda, Auvinyà, Aixirivall, Juberri, Nagol, Certers, Llumeneres ანდორის ადმინისტრაციული დაყოფა ↑ art. 2.1 // https://www.consellgeneral.ad/fitxers/documents/constitucio/titol-i-de-la-sobirania-d2019andorra/view
ენკამპი

ენკამპი (კატ. Encamp) — ანდორის შვიდი ოლქიდან ერთ-ერთი. მდებარეობს ქვეყნის აღმოსავლეთ ნაწილში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ენკამპი. დასახლებული პუნქტები: Encamp, le Tremat, la Mosquera, les Bons, Vila, პას-დე-ლა-კასა, Grau Roig ანდორის ადმინისტრაციული დაყოფა ↑ art. 2.1 // https://www.consellgeneral.ad/fitxers/documents/constitucio/titol-i-de-la-sobirania-d2019andorra/view
ესკალდეს-ენგორდანი

ესკალდეს-ენგორდანი (კატ. Escaldes-Engordany) — ანდორის შვიდი ოლქიდან ერთ-ერთი. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ესკალდეს-ენგორდანი. დასახლებული პუნქტები: ესკალდესი, ენგორდანი ანდორის ადმინისტრაციული დაყოფა ↑ art. 2.1 // https://www.consellgeneral.ad/fitxers/documents/constitucio/titol-i-de-la-sobirania-d2019andorra/view
ბენინის ქალაქები

ბენინის ქალაქების სია ანბანური განლაგებით. Benin: largest cities and towns and statistics of their population World Gazetteer (ინგლისური)(გერმანული)(ფრანგული)(ესპანური)
წიგნის საერთაშორისო სტანდარტული ნომერი

წიგნის საერთაშორისო სტანდარტული ნომერი (ინგლისური International Standard Book Number, ან შემოკლებით ISBN [აი-ეს-ბი-ენი] ) — მეორე რიცხობრივი სახელი წიგნების, დამოუკიდებელი პუბლიკაციების, მაგრამ აგრეთვე მულტიმედიის და პროგრამული უზრუნველყოფის (ე.წ. სოფტვერის) პროდუქტებისა.
თავაქალაშვილისეული ვეფხისტყაოსანი

ვეფხისტყაოსნის თავაქალაშვილისეული ნუსხა, ასევე ცნობილი თავაქარაშვილისეული ნუსხის სახელწოდებით — XVII საუკუნის ხელნაწერი ვეფხისტყაოსანი. ხელნაწერი შეიცავს ე. წ. „ვრცელ რედაქციას“. გადაწერილი და მოხატულია მამუკა თავაქალაშვილის მიერ 1646 წელს. მომგებელი — ლევან II დადიანი. საწერ მასალად გამოყენებულია ქაღალდი. ხელნაწერი შეიცავს 267 ფურცელს, რომელთა ზომებია 27X19 სანტიმეტრი. ნაწერია მხედრული დამწერლობით, შავი მელნით. სათაურები შესრულებულია სინგურით. ნუსხის მოხატულობა მიჩნეულია ქართული ეროვნული შემოქმედების ნიმუშად. ერთვის გადამწერისა და მომხატველის, მამუკა თავაქალაშვილის, ავტოპორტრეტი. თავაქალაშვილისეული ვეფხისტყაოსანი დღეს საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის H ფონდშია დაცული (H-599). ქართული ხელნაწერი წიგნი, V-XIX საუკუნეები, თბილისი, 2012, გვ. 100
ამირანდარეჯანიანი (H-384)

ამირანდარეჯანიანის ხელნაწერი H-384 დაცულია საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის H ფონდში. გადაწერილია XIX საუკუნეში, 1824 წელს, თბილისში, დავით თუმანოვის მიერ. საწერ მასალად გამოყენებულია ქაღალდი. ხელნაწერი შეიცავს 113 ფურცელს, რომელთა ზომებია 32,5X20 სანტიმეტრი. ნაწერია მხედრული დამწერლობით, აქვს თავკაზმულობა. თან ერთვის საჭურვლის ნუსხა 33 დასახელებით და ტაბულა საჭურვლის გამოსახულებებით. ახლავს აგრეთვე ილუსტრაციებიც განმარტებებითურთ. ქართული ხელნაწერი წიგნი, V-XIX საუკუნეები, თბილისი, 2012, გვ. 104
დავითიანი (S-1598)

დავით გურამიშვილის „დავითიანის“ ხელნაწერი S-1598 — ავტოგრაფული ხელნაწერი, გადაწერილი უკრაინაში თავად ავტორის მიერ. საწერ მასალად გამოყენებულია ქაღალდი. შეიცავს 155 ფურცელს, რომელთა ზომებია 32,5X19,5 სანტიმეტრი. ნაწერია მხედრული დამწერლობით, სათაურები და სტრიქონების დასაწყისები სინგურითაა შესრულებული. ტექსტს დართული აქვს დავით გურამიშვილის ავტროპორტრეტი, სარწყავისა და წისქვილის გეგმა. მის თავზე ჩაკრულია ახტირკის ღვთისმშობლის გრავიურა. დავითიანის ეს ხელნაწერი დღეს საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის S ფონდშია დაცული (S-1598). ქართული ხელნაწერი წიგნი, V-XIX საუკუნეები, თბილისი, 2012, გვ. 105
ბოტსვანის ქალაქები

ბოტსვანის ქალაქები (ინგლ. Cities in Botswana) — ბოტსვანის დასახლებული პუნქტების სია. ინტერნეტ-რესურსის World Gazeteer მიხედვით, ბოტსვანაში 200 ისეთი ქალაქია, რომლებშიც 1000-ზე მეტი კაცი ცხოვრობს. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ბოტსვანის ქალაქები“ ვიკისაწყობში. ↑ 1.0 1.1 Botswana: largest cities and towns and statistics of their population. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-05-31. ციტირების თარიღი: 2012-02-23.
სოხთის სამაროვანი

სოხთის სამაროვანი, სოხოს სამაროვანი — II-IV საუკუნეების არქეოლოგიური ძეგლი. მდებარეობს მდინარე ფაწის ხეობაში, ისტორიულ შიდა ქართლის მთიან ზოლში (ჯავის რაიონი, სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქი), შიდა ქართლიდან ერწოს უღელტეხილით რაჭაში გადასასვლელ გზაზე გათხარეს 1926 წელს (ვ. ფჩელინა). 1974, 1976-1977 წლებში (ა. სლანოვი). 1926 წელს მოპოვებული მასალა პირველად გამოაქვეყნა ბ. კაფტუნმა. გათხრილია 40-მდე სამარხი. სამაროვანი ერთფენიანია. მიცვალებულები ესვენენ ოვალურ ორმოებში, მარცხენა გვერდზე, მოკუნტული, თავით ჩრდილოეთისკენ. სამარხებში აღმოჩენილია კერამიკული ნაწარმი (წითელკეციანი, სხვადასხვა ფორმის დოქები, გამომწვარი ტოლჩები და სხვა), მინის ჭურჭელი, ბრინჯაოს ნივთები (ჭვირული ბალთები, რკალური, ორწილადი და ბუდეაბმული ორწილასი მშვილდსაკინძები, ცხოველების გამოსახულებიანი საკიდები, ზარაკები და სხვა), ცხენის ლაგმები, ტანსაცმელთან დაკავშირებული და სარიტუალო ნივთები. უმეტესობა ადგილობრივი ნაწარმია. იმპორტული ნივთებიდან აღსანიშნავია ფაცეტებიანი მინის ჭურჭელი, პიპოკამპის გამოსახულებიანი მომინანქრებული ფიბულა, გემები, მონეტები (ოქტავიანე ავგუსტუსის დენარები და პართული დრაქმები — ოროდე I-ის, ფრაატე IV-ის, გოტარზ I-ისა). აღმოჩენილი მასალა სოხთის მახლობლად ძველ სავაჭრო გზის არსებობაზე უნდა მიგვანიშნებდეს. სოხთის სამაროვანი გვიანდელი ანტიკური ხანის ტიპური ძეგლია და მიუთითებს იმ დროის იბერიის მთისა და ბარის სულიერი და მატერიალური კულტურის ერთგვაროვნებაზე. აფხაზავა ნ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 501.
ეთიოპიის ქალაქები

ეთიოპიის ქალაქები — ეთიოპიის დასახლებული პუნქტების სია. ინტერნეტ-რესურსის World Gazeteer მიხედვით, ეთიოპიაში 200 ისეთი ქალაქია, რომლებშიც 10 000-ზე მეტი კაცი ცხოვრობს. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ეთიოპიის ქალაქები“ ვიკისაწყობში. ↑ 1.0 1.1 Ethiopia: largest cities and towns and statistics of their population. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-06-27. ციტირების თარიღი: 2012-05-29.
ირმებზე მონადირე

ირმებზე მონადირე (ინგლ. The Deer Hunter) — 1978 წლის ბრიტანულ-ამერიკული ფილმი, სამხედრო დრამა. ფილმი ასახავს სამი რუსული წარმოშობის ამერიკელის ბრძოლას ვიეტნამის ომში. ის სამი პირობითი ნაწილისგან შედგება, რომელიც გადმოსცემენ ფილმის გმირების ისტორიას ომში წასვლამდე, ვიეტნამში და ვიეტნამიდან დაბრუნების შემდეგ. რობერტ დე ნირო — მაიკლ ვრონსკი კრისტოფერ უოკენი — ნიკანორ შევოტარევიჩი ჯონ სავაჯი — სტივენ პუშკოვი ჯონ კაზალე — სტენლი მერილ სტრიპი — ლინდა ამ ფილმმა 5 ოსკარი დაიმსახურა. მილოშ ფორმანი და მიკი რურკი მას ყველა დროის ერთ-ერთ საუკეთესო ფილმად მიიჩნევენ. ოსკარი საუკეთესო ფილმი საუკეთესო რეჟისორი: მაიკლ ჩიმინო საუკეთესო მსახიობი კაცი მეორეხარისხოვან როლში: კრისტოფერ უოკენი საუკეთესო მონტაჟი: პიტერ ცინერი საუკეთესო ხმა: რიჩარდ პორტმანი, უილიამ მაკკეი, აარონ როჩინი, დარინ ნაითი BAFTA საუკეთესო მონტაჟი: პიტერ ცინერი საუკეთესო ოპერატორი: ვილმოშ ჟიგმონდი ოქროს გლობუსი საუკეთესო რეჟისორი: მაიკლ ჩიმინო „ირმებზე მონადირე“ — TCM-ის მონაცემთა ბაზაში „ირმებზე მონადირე“ — Box Office Mojo-ზე „ირმებზე მონადირე“ — Rotten Tomatoes „ირმებზე მონადირე“ — Metacritic-ზე ირმებზე მონადირე Facebook-ზე ↑ "Top Ten Poll 2002 - Milos Forman". Sight & Sound. "5. The Deer Hunter (Cimino)". Retrieved 2010-10-06. ↑ Presentation of the film by Mickey Rourke. Video located on The Deer Hunter Blu-ray.
შესაბმელი ძაღლები

მარხილის ძაღლები — მუშა ძაღლები, რომლებსაც, მარხილში შებმულებს, თოვლსა თუ ყინულზე ტრანსპორტირებისას იყენებენ. მარხილის ძაღლები ყველა შინაურ ძაღლზე მეტად ჰგვანან თავიანთ წინაპარ რუხ მგელს. ადრე არქტიკის რეგიონში მოსახლეობა მათი საშუალებით ახორციელებდა მიმოსვლას, რაც სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი იყო. მარხილის ძაღლები ხშირად მუშაობენ საშინლად ცივ გარემოსა და რთულ ლანდშაფტში და, როგორც წესი, ხროვის ძლიერ ინსტინქტებსაც ინარჩნუბენ. მათი ჯგუფის აშკარა იერარქიული წყობა ძალზე ჰგავს მგლის ხროვის იერარქიას. მემარხილეც სწორედ ამ წესებს ითვალისწინებს ძაღლების სამართავად; წინ დგას მეთაური – ჯგუფის დომინანტი. ძაღლებს ასეთი ორგანიზება სჭირდებათ არა მხოლოდ შეთანხმებული მუშაობის, არამედ საერთო უსაფრთხოებისთვისაც. დანარჩენი ძაღლები ხროვის მეთაურს მიჰყვებიან და მისი გამოცდილების წყალობით თავიდან იცილებენ მოსალოდნელ განსაცდელსა და დაბრკოლებებს. დევიდ ალდერტონი, რაზე მეტყველებს ძაღლის ქცევა, ISBN 978-9941-19-652-2