laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
F-14

F-14 — ამერიკული გამანადგურებელ ბომდამშენი, რომელიც შეიქმნა Ту-16-ის საწინააღმდეგოთ გასული საუკუნის 60–იან წლებში საბჭოთა კავშირის სამხედრო–საჰაერო ფლოტის შეიარაღებაში შორი მოქმედების ფრთიანი რაკეტებით აღჭურვილი ბომბდამშენი–რაკეტმზიდი Ту-16–ები გამოჩნდნენ, აშშ–ის სამხედრო–საზღვაო ძალებს ახალი გზაგადამჭრელი დასჭირდა. ამერიკულმა ფლოტმა არქაული კონსტრუქციისა და ვიწრო სპეციალიზაციის გამო უარი თქვა F-6D-ზე, ასევე F-111-ზე, მისი ძალზე დიდი ზომის გამო, რაც ანგარში საკმაო რაოდენობის თვითმფრინავების განთავსების საშუალებას არ იძლეოდა. 1966 წელს ფირმა GRUMMAN-მა(ის ჯერ კიდევ არ იყო NORTHROP GRUMMAN-ის შემადგენლობაში) დაიწყო ზებგერითი გამანადგურებლის პროექტირება, რომელიც აღჭურვილი იქნებოდა შორსმსროლელი "ჰაერი–ჰაერი" კლასის რაკეტებით. ახალ თვითმფრინავს ცვლადი ისრისებული ფრთით, TOMCAT-ი უწოდეს–"გრუმანისთვის" ტრადიციული მანქანა "კატები" ადმირალ ტომ კონოლის სახელთან გააერთიანეს. "ბიძია ტომის კატამ" პირველი გაფრენა 1970 წლის 21 დეკემბერს შეასრულა, ორი ჭლის შემდეგ კი, 1972 წლის 31 დეკემბერს, ფლოტს პირველი სერიული გამანადგურებელი გადასცეს. სხვადასხვა მოდიფიკაციის F-14-ების სერიული წარმოება 1989 წლამდე გრძელდებოდა და სულ ფლოტმა 600–ზე მეტი ამ ტიპის მანქანა მიიღო. F-14–ს საუცხოო მახასიათებლები ჰქონდა – F-14A –ზე "დროებითი ვარიანტის" სახით დაყენებული TF30-414A ძრავები აშკარად სუსტი და არასაიმედო იყოიყო ტრადიუციული ზებგერითი მანქანისთვის, რამაც უამრავი კატასტროფა გამოიწვია, მაგრამ, როგორც ცნობილია არაფერია ისე როგორც დროებითი– თვითმფრინავი F-14A. F-110–ის ახალი ძრავებით სერიულ წარმოებაში "ტომკეტის" პირველი გაფრენიდან 17 წლის შემდეგ ჩაუშვეს, 1987 წელს. ყველაზე სრულყოფილი კატა F-14D FEET DEFENDER-ი გამოდგა. აზალი ძრავების გარდა, მას მოდერნიზებული ელექტრონიკა ჰქონდა, მაგრამ ძალზე ცოტა გაკეთდა– სულ 32 ცალი ახალი და კიდევ 18 ერთეული F-14A–დან გადაკეთებული იყო. მიუხედავად ნაკლოვანებებისა, მფრინავებს უყვარდათ F-14ფრენის სიშორისა და მზლავრი შეიარაღების გამო – რადარი AN\AWG-9 რაკეტა AIM-54 PHOENIX-ებთან ერთდროულად ოთხი სამიზნის დალაშქვრის საშუალებას იძლეოდა (F-14D-ექვსის) ას კილომეტრზე მეტი დისტანციიდან. 2005–06 წლებში F-14–ის ყველა მოდიფიკაცია მოიხსნა აშშ–ის სამხედრო–საზღვაო ძალების შეიარაღებიდან. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „Grumman F-14 Tomcat“ ვიკისაწყობში. F-14 U.S. Navy fact file (Archive) and F-14 U.S. Navy history page F-14 page on NASA Langley site Joe Baugher's Website on Grumman F-14 Tomcat F-14 Tomcat Reference Work, Home of M.A.T.S. A music video by F-14 pilot from VF-31 while tanking for the last time with a KC-135, titled "Boom Operator" YouTube-ზე, recorded 7 February 2006.
მარია ნაუმოვა

მარია ნაუმოვა (ლატვ. Marija Naumova; დ. 23 ივნისი 1973, ლატვია) — ლატვიელი მომღერალი, რომლის სასცენო სახელია Marie N. 2002 წელს მან ლატვია გამარჯვება მოუტანა ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე სიმღერით „I Wanna“. მარია აღმოაჩინა ცნობილმა ლატვიელმა მუსიკოსმა რაიმონდ პაულსმა 1994 წელს, ერთი წლის შემდეგ, რაც მან მონაწილეობა მიიღო ახალგაზრდა ტალანტების კონკურსში. მარიას არ გაუმარჯვია, მაგრამ მან საზოგადოების ყურადღება მიიპყრო. ნაუმოვას პირველი სოლო ალბომი, რომელიც მთლიანად რუსულენოვანი იყო, გაყიდვაში გამოვიდა 1999 წელს. მომდევნო წელს კი მარიამ პირველად მიიღო მონაწილეობა ევროვიზიის სიმღერის კონკურსის შესარჩევ ტურში, მაგრამ ვერ გაიმარჯვა — მეორე ადგილზე გავიდა. 2001 წელს მან კიდევ მიიღო მონაწილეობა ევროვიზიის ნაციონალურ ფინალში სიმღერით „Hey Boy Follow Me“, რომელმაც ყველაზე მეტი ხმა მიიღო მაყურებლებისაგან, მაგრამ ჟიურიმ ის არ აირჩია. ნაუმოვა იძულებული გახდა ერთი წელი დაეცადა, სანამ ის აირჩიეს ევროვიზიის სიმღერის კონკურს 2002-ზე ლატვიის წარმომადგენლად სიმღერით „I Wanna“, რომელიც მისივე დაწერილი იყო. ევროვიზიის სიმღერის კონკურს 2002-ზე მარიამ პირველი ადგილი დაიკავა და ლატვიას ევროვიზიაზე პირველი გამარჯვება მოუპოვა. 2002 წლის ნოემბერში ნაუმოვამ ორი ახალი ალბომი გამოუშვა: ინგლისური და ლატვიური. მარია ნაუმოვა იყო ევროვიზიის სიმღერის კონკურსის წამყვანი 2003 წელს რენარდ კაუპერსთან ერთად (ლატვიერი ჯგუპის Brainstorm-ის წევრი). დეკემბერში მარიას ბოლო ალბომი „On My Own“ გამოვიდა, რომელშიც შედიოდა სიმღერები ლატვიურ, ფრანგულ, ინგლისურ და პორტუგალიურ ენებზე. ოფიციალური საიტი ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #135310962 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a>
სიმონ მაყაშვილი

სიმონ მაყაშვილი (დ. 1752) — ქართველი დიპლომატი, თეიმურაზ II-ისა და ერეკლე II-ის ელჩი მოსკოვში ათანასე თბილელთან ერთად 1752-1754 წლებში. იგი იყო ძე ხასფოლად გურგენის ძე მაყაშვილის. სვიმონ მაყაშვილს ერეკლე II აძლევს სიგელს, რომელშიც ეუბნება: „...პაპა ჩვენს მეფეს ირაკლის პაპაშენი გურგენ ისპაჰანს თანახლებოდა და ხევისთაობა ებოძებინა და მეორედ რომ წაბრძანებულიყო მაშინაცა კიდევ თანახლებოდა და შეძლებისაებრ ერთგულად ემსახურა და იქ მიცვალებულიყო ჭეშმარიტის ჩვენის სარწმუნოებით და მამაშენი ხასფოლად ბიძაჩვენს მამადყულიხანს ბრძოლაში წინ მოკვდომოდა...“ სიმონ მაყაშვილი იყო გიორგი XII-ის ეშიკაღასბაში და გამზრდელი, ლალა, პლატონ იოსელიანი წერს „...წელსა მეოთხესა მიუჩინეს მას ლალად თავადი კახეთისა სიმონ მაყაშვილი...; სიმონ მაყაშვილი კახეთის სოფელ რუისპირის ციხის თავადი იყო და დღესაც მისი ჩამომავლები მის აშენებულ სახლში ცხოვრობენ“. ცინცაძე ი., ათანასე თბილელისა და სიმონ მაყაშვილის ელჩობა რუსეთში (1752-1754), «საისტორიო მოამბე», 1962, ტ. 6; ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 507.
უმაღლესი ლიგის პლეი-ოფები

უმაღლესი ლიგის ფლეი-ოფები არის საკვალიფიკაციო ეტაპი საქართველოს ფეხბურთში უმაღლეს ლიგაში ადგილის მოსაპოვებლად. ერთმანეთს უპირისპირდებიან უმაღლესი ლიგის ბოლოადგილოსნები და პირველი ლიგის პირველიადგილოსნები. პირველი რაუნდი ბოლნისის სიონმა უარი თქვა უმაღლეს ლიგაში მონაწილეობაზე. თსუ თბილისი ლიგაში გადავიდა დინამო-2 თბილისი ლიგაში გადავიდა და დაერქვა ნორჩი დინამოელი. მაორე რაუნდი არ გამართულა არ გამართულა წყარო: Soccerway. წესები კლასიფიკაციისათვის: 1.) ქულათა რაოდენობა; 2.) ურთიერთშეხვედრები; 3.) ბურთების სხვაობა; 4.) გატანილი ბურთები. ა = ადგილი; თ = ჩატარებული შეხვედრა; მ = მოგებული მატჩი; ფ = ფრე; წ = წაგებული მატჩი; გტ = გატანილ გოლთა რაოდენობა; გშ = გაშვებულ გოლთა რაოდენობა; სხ = გოლთა სხვაობა; ქ = ქულა; (ჩ) = ჩემპიონი; (დ) = დაქვეითებული; (კ) = კვალიფიცირებული; (კვ) = კვალიფიცირებული ტურნირის შესაბამის ფაზაში; (პლ) = პლეი-ოფის გამარჯვებული; (და) = დაწინაურებული შემდეგ რაუნდში.
ბრაიან ინო

ბრაინ პიტერ ჯორჯ ჟან ლე ბატისტ დე ლა სალე ინო (ინგლ. Brian Peter George St John le Baptiste de la Salle Eno; დ. 15 მაისი, 1948) — უფრო მეტად ცნობილი სასცენო სახელით ინო — ინგლისელი მუსიკოსი, კომპოზიტორი, პროდიუსერი, მუსიკალური თეოლოგი და ვოკალისტი, რომელმაც მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა ემბიენტური მუსიკის ჟანრის განვითარებაში. ინო სწავლობდა ხელოვნების სკოლაში და შთაგონებას მინიმალისტური ნახატებიდან იღებდა. 1970-იან წლებში ის უკრავდა სინთეზატორებზე ჯგუფში Roxy Music. 1974 წელს მან იმუშავა პროდიუსერად ჯენესისის ალბომზე The Lamb Lies Down on Broadway. 1980-იან წლებში ის გახდა ჯგუფის U2 სიმღერების პროდიუსერი. ამის გარდა, მისი თანამშომლობების სია საკმაოდ ვრცელია. გარდა ყველაფრისა, აქვს წარმატებული სოლო-კარიერაც, რაც გულისხმობს ექსპერიმენტული ალბომების ჩაწერას. 1994 წელს კორპორაცია Microsoft-ის დიზაინერებმა მარკ მალამადმა და ერიკ გავრილუკმა ბრაიან ინოს დაუკვეთეს Windows 95-ის პროექტისთვის მუსიკა. შედეგად შეიქმნა სამწამიანი საწყისი მუსიკა-ჰანგი Windows 95-ის ოპერაციული სისტემისთვის, ე. წ. Microsoft-ის ხმა (.wav). მთავარი სტატია: ბრაიან ინოს დისკოგრაფია. Here Come the Warm Jets (1974), Island Taking Tiger Mountain (1974), Island Another Green World (1975), Island Discreet Music (1975), Obscure Before and After Science (1977), Polydor Ambient 1: Music for Airports (1978), Polydor Music for Films (1978), Polydor Ambient 4: On Land (1982), EG Apollo: Atmospheres and Soundtracks (1983), E.G. More Music for Films (1983), E.G. Thursday Afternoon (1985), E.G. Nerve Net (1992), Opal The Shutov Assembly (1992), Warner Bros. Neroli (1993), All Saints The Drop (1997), Thirsty Ear Another Day on Earth (2005), Hannibal Small Craft on a Milk Sea (2010), Warp The Ship (2016), Warp Reflection (2017), Warp Extracts from Music for White Cube, London 1997 (1997), Opal Lightness: Music for the Marble Palace (1997), Opal I Dormienti (1999), Opal Kite Stories (1999), Opal Music for Civic Recovery Centre (2000), Opal Compact Forest Proposal (2001), Opal January 07003: Bell Studies for the Clock of the Long Now (2003), Opal Making Space (2010), Opal EnoWeb - არაოფიციალური გვერდი Eno's work in sound and light, past and present ბრაიან ინო საიტზე Discogs Brian Eno კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში Paul Morley interviews Eno in The Guardian, 17 January 2010 Interview with Brian Eno from The Guardian, 19 May 2006 Brian Eno: The Philosophy of Surrender interview November 2008
ჩარეტერს-ტაუერსი

ჩარეტერს-ტაუერსი (ინგლ. Charters Towers) — ქალაქი ავსტრალიაში. მდებარეობს ქვეყნის აღმოსავლეთ ნაწილში, კუინზლენდის შტატში. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 8234 ადამიანს. ჩარეტერს-ტაუერსი შტატის ადმინისტრაციულ ცენტრ ბრიზბენიდან დაშორებულია 1311 კილომეტრით, ქალაქ ტაუნსვილიდან 135 კილომეტრით. ქალაქი დაარსდა 1845 წელს. მისგან რამდენიმე კილომეტრში მდებარეობს ტასმანიის ზღვა. ჩარეტერს-ტაუერსი ზღვის დონიდან მდებარეობს 309,8 მეტრ სიმაღლეზე. ყველაზე ცხელი თვეებია იანვარი და თებერვალი, ყველაზე ცივი — ივლისი და აგვისტო. ნალექების ყოველწლიური რაოდენობა შეადგენს 659,5 მმ-ს. Charters Towers City Council website Citigold Corporation ↑ მოსახლეობის აღწერა (2011 წელი)
გლადსტონი

გლადსტონი (ინგლ. Gladstone) — ქალაქი ავსტრალიაში. მდებარეობს ქვეყნის აღმოსავლეთ ნაწილში, კუინზლენდის შტატში. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 32 073 ადამიანს. ფართობი — 147 კმ². შტატის ადმინისტრაციულ ცენტრ ბრისბენიდან დაშორებულია 532 კილომეტრით. დაარსდა 1853 წელს. გაშენებულია ტასმანიის ზღვის სანაპიროზე. ყველაზე ცხელი თვეებია იანვარი და თებერვალი, ყველაზე ცივი — ივლისი და აგვისტო. ატმოსფერული ნალექების ყოველწლიური რაოდენობა შეადგენს 880.0 მმ-ს. Gladstone Regional Council — (ინგლისური) Gladstone Ports Corporation (GPC) — (ინგლისური) Lake Awoonga Fishing Information — (ინგლისური) ↑ მოსახლეობის აღწერა (2011 წელი)[მკვდარი ბმული]
ონეზაშვილები

ონეზაშვილი — ქართული გვარი. გვარი ონეზაშვილი წარმოდგება სახელი ონესას ფუძიდან. შემდეგ ფუძისეული „ს“ შეიცვალა „ზ“-თი და ონეზაშვილად დაიწერა. სამოქალაქო რეესტრის 2010 წლის მონაცემებით, საქართველოში სულ 265 ონეზაშვილი ცხოვრობს. აქედან 85 კასპის რაიონში, ძირითადად კი, კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ სასირეთში, 50 გორის რაიონში, 109 თბილისში. რამდენიმე ოჯახი ცხოვრობს ასევე კახეთში. კახეთსა და გორის რაიონში ონეზაშვილები სავარაუდოდ კასპის რაიონიდან გადასახლდნენ. გორელი ონეზაშვილების ცნობით, მათი წინაპარი დასახლდა გორის რაიონის სოფელ ახალსოფელში, თუმცა არ იციან ეს ზუსტად როდის მოხდა და საიდან ჩავიდა.სავარაუდოდ ეს მე–19 საუკუნის მიწურულს, ან მე–20 საუკუნის დასაწყისში უნდა მომხდარიყო.რაც შეეხება კასპის რაიონის სოფელ სასირეთს,სადაც ონეზაშვილთა უმრავლესობა ცხოვრობს, შემორჩენილია ძველი საფლავის ქვა, რომელიც მე–19 საუკუნით თარიღდება და ზედ ონეზაშვილის გვარია ამოტვიფრული. ონეზაშვილები თბილისში სასირეთიდან და გორიდან არიან გადასახლებულები.რამდენიმე ათეული ონეზშვილი ცხოვრობს რუსეთის სხვადასხვა ქალაქშიც. ისინი იქ საბჭოთა პერიოდში გადასახლდნენ. საარქივო ჩანაწერებში გვარი ონეზაშვილი XVII საუკუნეში გვხვდება. სახელმწიფო არქივში ინახება ამავე საუკუნის თამასუქი, რომლის მიხედვით ერთ-ერთ ონეზაშვილს ეპისკოპოსისაგან ვალი ჰქონია აღებული. ქართული გვარების გავრცელების არეალი იუსტიციის სახლის მონაცემები დაარქივებული 2021-07-29 საიტზე Wayback Machine. ↑ საინტერესო სტატისტიკა[მკვდარი ბმული] — სახელმწიფო სერვისების განვითარების სააგენტო
რუსეთი ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე

რუსეთმა ევროვიზიის სიმღერის კონკურსში მონაწილეობა 13-ჯერ მიიღო. რუსეთის დებიუტი შედგა 1994 წელს, მას შემდეგ რაც რუსეთი გახდა ევროპის მაუწყებელთა გაერთიანების წევრი. 2000 და 2006 წლებში რუსეთი გავიდა მე-2 ადგილზე: ალსუ სიმღერით "Solo" და დიმა ბილანი სიმღერით "Never Let You Go". 2003 და 2007 წელს რუსეთმა მე-3 ადგილი დაიკავა ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე: ტატუ სიმღერით "Ne Ver', Ne Boysia" და Serebro სიმღერით "Song Number 1". რუსეთმა ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 2008 წელს მოიგო, როდესაც დიმა ბილანმა, რომელიც მეორედ იღებდა მონაწილეობას, გაიმარჯვა სიმღერით Believe. რუსეთმა მისცა ყველაზე მეტი ხმა... რუსეთს მისცეს ყველაზე მეტი ხმა.. ↑ Exclusive: The hosts of the 2009 Eurovision Song Contest!. Eurovision.tv. ციტირების თარიღი: 2009-05-07. Points to and from Russia eurovisioncovers.co.uk ქართულ ვიკიპედიაში არსებობს პორტალი „ევროვიზია“.
დედაბერი

დედაბერი — ქართულ მითოლოგიაში და ფოლკლორში მოხუცი ქალები. ქართულ ხალხურ სიტყვიერებაში ცნობილია კეთილი და ბოროტი დედაბრები. კეთილი დედაბერი კაცთა მოდგმის მოსარჩლეა, ექომაგება ზღაპრის დადებით გმირებს; ბოროტი კი ფიზიკურად მახინჯი, ავსული, კაციჭამია, ირეალური არსებაა. ცხოვრობს უმთავრესად ქვესკნელში, მიუვალ ტყეში; მას ახასიათებს მითური ნიშნები, განაგებს სტიქიურ მოვლენებს, არის ტყის ბინადართა პატრონ-მფარველი, აქვს ჯადოსნური, სასწაულმოქმედი საგნები. ზღაპრებში მას კუდიანს უწოდებენ (სამეგრელოში — მზაკვარს). ბოროტი დედაბრის ფუნქციაა დადებითი პერსონაჟისთვის წინააღმდეგობის შექმნა. ოქროშიძე თ., ქართული ფანტასტიკური ზღაპრის მხატვრული სახეები (დედაბერი), კრ.: ქართული ფოლკლორი. მასალები და გამოკვლევები, [ტ.] 1–2, თბ., 1964; ღლონტი ა., ქართული ხალხური ნოველა, თბ., 1963; ზანდუკელი ფ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012.
ტასმანიის ველური ბუნება

ტასმანიის ველური ბუნება — იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი სამხრეთ-დასავლეთ, დასავლეთსა და ცენტრალურ ტასმანიაში, ავსტრალია. ტასმანიაში არის სხვა რამდენიმე ზონა, რომელსაც შეიძლება ვუწოდოთ ველური ბუნება, ამიტომ აქ ასევე არის ორგანიზაცია, რომელიც ცნობილია სახელწოდებით ტასმანიის ველური ბუნების საზოგადოება. იგი მოიცავს ტასმანიის 20%-ს, 13,800 კმ²-ს. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ავსტრალიაში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში World heritage listing for Tasmanian Wilderness Tasmanian Parks & Wildlife Service site დაარქივებული 2008-10-07 საიტზე Wayback Machine. Position of World Heritage Area დაარქივებული 2007-09-07 საიტზე Wayback Machine. UNESCO site
დიდი ცისფერი მთების ტერიტორია

დიდი ცისფერი მთების ტერიტორია — მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი ახალი სამხრეთი უელსის ქალაქ ლურჯი მთების მახლობლად, ავსტრალიაში. ტერიტორიის ფართობია 10 300 კმ². აქ არის უსწორმასწორო პლატო, ფრიალო კლდეები, ღრმა, მიუდგომელი ხეობები, მდინარეები და ტბები. 2000 წლის 29 ნოემბერს, ტერიტორია შეიყვანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ავსტრალიაში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: დიდი ცისფერი მთების ტერიტორია Blue Mountains virtual video tour. დაარქივებული 2011-07-06 საიტზე Wayback Machine. Gundungurra Blue Mountains Aboriginal traditional owners. დაარქივებული 2012-03-06 საიტზე Wayback Machine. Nomination of the Greater Blue Mountains Area for inscription on the World Heritage List by the Government of Australia 1998 Greater Blue Mountains Area The Greater Blue Mountains Area, New South Wales, Australia დაარქივებული 2008-02-09 საიტზე Wayback Machine. Blue Mountains World Heritage Institute
ლეო X

ლეო X (ლათ. Leo Decimus, ერისკაცობაში ჯოვანი დი ლორენცო დე' მედიჩი , იტალ. Giovanni di Lorenzo de' Medici; დ. 11 დეკემბერი 1475, ფლორენცია, იტალია — გ. 1 დეკემბერი 1521, რომი) — რომის პაპი 1513-1521 წლებში. ლეო X იყო ლორენცო შესანიშნავის (მედიჩის) ვაჟიშვილი. იგი ებრძოდა მედიჩების მოწინააღმდეგეებს. იტალიური ომების დროს (1494-1559 წწ.) მონაწილეობდა სხვადასხვა კოალიციებში. ლეო X-ის მისწრაფებას გამდიდრებისა და თავის სამფლობელოების გაფართოებისაკენ მოჰყვა ნეპოტიზმის გაფურჩქვნა. ინდულგენციებით უსირცხვილო ვაჭრობამ ლეო X-ის დროს დააჩქარა რეფორმაციის დაწყება. 1516 წელს ლეო X-მ ბოლონიის კონკორდატი დადო საფრანგეთის მეფე ფრანსუა I-თან. 1520 წელს მან ბულით ეკლესიიდან განკვეთა მარტინ ლუთერი და რეფორმაციის ყველა მონაწილე. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 191. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ლეო X
კვიპროსის პრეზიდენტი

კვიპროსის პრეზიდენტი — კვიპროსის სახელმწიფოს და მთავრობის მეთაური, მოსახლეობა ირჩევს 5 წლის ვადით. თანამდებობა დაარსდა 1960 წელს, მას შემდეგ რაც კვიპროსის რესპუბლიკამ გაერთიანებული სამეფოსგან დამოუკიდებლობა გამოაცხადა. კვიპროსის ამჟამინდელი პრეზიდენტია ნიკოს ანასტასიადესი. ევროპის კავშირის წევრი სხვა ქვეყნებისგან განსხვავებით კვიპროსის პრეზიდენტი ფლობს მნიშვნელოვან ძალაუფლებას, ის ერთადერთია ძლიერი საპრეზიდენტო რესპუბლიკური მოდელის მმართველობით. კვიპროსის ისტორიის ქრონოლოგია კვიპროსის პრეზიდენტები დაარქივებული 2011-07-01 საიტზე Wayback Machine.
პლანეტა 51

პლანეტა 51 (ინგლ. Planet 51) — 2009 წლის ესპანური ანიმაციური ფილმი, რომელიც ვრცელდება აშშ კომპანიის TriStar Pictures მიერ. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. პლანეტა 51-ზე თვლიან, რომ გალაქტიკა ძალიან ვიწრო არის. მაგრამ მოულოდნელად ჩამოდის ადამიანი პლანეტა დედამიწიდან, რომელიც ყველას ჰგონია საზარელი დამპყრობელი - სინამდვილეში კი მისი ამოცანა მხოლოდ ამ პლანეტაზე ამერიკული დროშის დადგმაა. მხოლოდ ლემი, მოზარდი უცხოპლანეტელი, ენდობა მას. მილიტარული ძალები იპყრობენ ადამიანს, რომელსაც ჩაკ ბეიკერი ჰქვია. ისინი ცდილობენ დაადგინონ, თუ როგორი აგებულება აქვს მის ტვინს, ამიტომაც პროფესორი კრიპლის აპირებს მის გაკვეთას. მაგრამ ბეიკერთან დამეგობრებული უცხოპლანეტელები საშველად მოდიან. საბოლოოდ ბეიკერი მშვიდობით ბრუნდება დედამიწაზე. დუეინ ჯონსონი - კაპიტანი ჩაკ ბეიკერი ჯესიკა ბილი - ნირა, ლემის შეყვარებული ჯასტინ ლონგი - ლემი და რობოტი როვერი შონ უილიამ სკოტი - სკიფი გერი ოლდმენი - გენერალი გროული ჯონ კლისი - პროფესორი კრიპლი რაიან როზენფელდი - მარვი ოფიციალური საიტი
ალავერდის ეპარქია

ალავერდის ეპარქია — საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის ერთ-ერთი ეპარქია. მოიცავს თელავის და ახმეტის მუნიციპალიტეტებს. ალავერდის მონასტერი, რომელიც X საუკუნის კახეთის მთავრების ძირითადი სალოცავი იყო, XI საუკუნიდან ეპარქიის ცენტრად და კახეთის მეფეთა საძვალედ იქცა. ალავერდის ეპარქია კახეთის მეფეთა მძლავრი პოლიტიკური დასაყრდენი იყო. 1104 წელს, კახეთის შემოერთების შემდეგ, დავით აღმაშენებელმა ეპარქია სრულიად საქართველოს სამსახურში ჩააყენა. ალავერდის ეპარქიის საზღვრები იყო: ჩრდილოეთით და აღმოსავლეთით - კავკასიონის ქედი და მდინარე სტორი, სამხრეთ-აღმოსავლეთით მდინარე თურდო, დასავლეთით და სამხრეთ-დასავლეთით - კახეთისა და ცივგომბორის ქედები. მთიანეთიდან ალავერდის ეპარქიაში შედიოდა: თუშეთი. საყმო მამულთა უმეტესობა ალავერდის ტაძრის ირგვლივ მდებარეობდა, ნაწილი კი სხვადასხვა სოფლებში იყო გაფანტული. ალავერდის ეპარქიას ეკუთვნოდა: ძველი შუამთის ყოვლადწმინდის საწინამძღვრო ეკლესია. ორმეოცთა საყდარი ოჟიოში, ყოვლადწმინდის საყდარი ხორხელში, მთლიანად ან ნაწილობრივ - მერე, კაკაბეთი, ვარდისუბანი, არბუხი, ღანუხი, ჩიბინიანი, ალავერდული, ახატელი, იყალთო, აქყვერი, თიანეთი, კისისხევი, უტო, კონდოლი, წინანდალი, ველისციხე და სხვა სოფლები. ალავერდელი ეპისკოპოსები მონასტრის მამადაც (წინამძღვრადაც) ითვლებოდნენ, ამიტომ ატარებდნენ ამბის ზედწოდებას. XVI საუკუნიდან ალავერდელმა ეპისკოპოსებმა მიტროპოლიტის ტიტული მიიღეს. XV საუკუნის უკანასკნელ მეოთხედში კახეთის მეფე ალექსანდრე I-მა განაახლა მტრისაგან დარბეული ალავერდი და უხვად უბოძა ყმა-მამული. მალე ალავერდის ეპარქიამ პირველობა მოიპოვა მთელ კახეთში და მცხეთისაგან გამოყოფაც სცადა, მაგრამ მცხეთის კათალიკოსმა აღკვეთა ეს ცდა. 1616 ალავერდი და მისი მამულები დაარბია აბას I-მა. XVII საუკუნის შუა წლებში თურქმანთა მომთაბარე ტომებმა მისი ადგილ-მამულები საძოვრად გადააქციეს, შენობა კი ციხესიმაგრედ. 1659 აჯანყებულმა კახელებმა თურქმანები განდევნეს, მაგრამ მტრისაგან მიყენებული ზარალი იმდენად დიდი იყო, რომ XVII საუკუნის დასასრულამდე ეპარქია ვეღარ აღდგა. XVII-XVIII საუკუნეების მიჯნაზე ალავერდი ლეკებმა დაარბიეს. 1735 წლის 21 ოქტომბერს კი თამაზ-ხანმა ააოხრა. ალავერდისა და მცხეთის კათედრების გაერთიანებამ (XVIII საუკუნის 80-იან წლებში) ხელი შეუწყო ალავერდის ეპარქია სამეურნეო-ეკონომიკურ აღორძინებას. 1811 ალავერდის ეპარქიაში ირიცხებოდა 113 ეკლესია, ხოლო ყმა-გლეხთა რიცხვი 342 კომლს აღწევდა. პიროსი (ოქროპირიძე) (16 სექტემბერი, 1917 - 28 აპრილი, 1922) დავითი (კაჭახიძე) (1924) მელქისედეკი (ფხალაძე) (14 ოქტომბერი, 1925 - 17 ოქტომბერი, 1927) დავითი (მახარაძე) 1993 წლიდან საქართველოს ეპარქიები ლომინაძე ბ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 261.
აბო თბილელის ნიში

აბო თბილელის ნიში დგას მდინარე მტკვრის პირას, მეტეხის ტაძრის ძირში. ტაძრის ამჟამინდელი სახე აღდგენილია იმ ფოტოსურათების მიხედვით რომლებმაც ჩვენამდე მოაღწია. ეპისკოპოს კირიონ საძაგლიშვილის (1917-18 წ. კათალიკოს-პატრიარქი) ნაშრომში „წმ. მოწამე აბო ტფილელი“ ვკითხულობთ: წმინდა აბო თბილელის სახელობის ტაძარი
მაქსიმ მრვიცა

მაქსიმ მრვიცა (ხორ. Maksim Mrvica; დ. 3 მაისი, 1975) — ხორვატი პიანისტი. მრვიცამ ფორტეპიანოს გაკვეთილებზე სიარული 9 წლის ასაკში დაიწყო. სამი წლის შემდეგ მან გამართა პირველი კონცერტი, რომელზეც შეასრულა ჰაიდნის „საფორტეპიანო კონცერტი C მაჟორში“. 1991 წელს ომი დაიწყო, მაგრამ მაქსიმისთვის და მისი პედაგოგისთვის ამას ხელი არ შეუშლია. მიუხედავად საომარი მოქმედებებისა, მაქსიმი განაგრძობდა მეცადინეობას და 1993 წელს მან ზაგრებში გამართული კონკურსი მოიგო. მაქსიმმა სწავლა განაგრძო ზაგრების მუსიკალურ აკადემიაში. შემდეგ ერთი წელი გაატარა ლისტის აკადემიაში ბუდაპეშტში და ამ ერთი წლის განმავლობაში მან გაიმარჯვა ნიკოლაი რუბინშტაინის საერთაშორისო საფორტეპიანო კონკურსში. 2000 წელს საცხოვრებლად გადავიდა პარიზში, რათა ესწავლა იგორ ლაზკოსთან და მომდევნო წელს პენტუაზის საფორტეპიანო კონკურსზე პირველი ადგილი დაიკავა. როდესაც ის დაბრუნდა ხორვატიაში მედიის ყურადღების ცენტრში მოექცა. ის ხშირად ჩანდა ტელევიზიით, ასევე უამრავ ინტერვიუს აძლევდა. მალე მან გამოუშვა ალბომი Gestures, რომელიც გახდა ყველაზე სწრაფად გაყიდვადი კლასიკური მუსიკის ალბომი ხორვატიაში. მაქსიმ მრვიცას მეორე ალბომი The Piano Player, რომელშიც შედიოდა ჰენდელისა და შოპენის ნაწარმოებები, ძალიან წარმატებული გამოდგა, განსაკუთრებით აზიაში. სინგაპურში, მალაიზიაში, ინდონეზიასა და ჩინეთში მან ოქროს სტატუსი მოიპოვა, ტაივანსა და ხორვატიაში — პლატინისა, ჰონგ კონგში კი ორმაგი პლატინის. 1999 – Gestures (Lisinski Studios) 2003 – The Piano Player (EMI) 2004 – Variations Part I&II (EMI) 2005 – A New World (EMI) 2006 – Electrik (EMI) 2007 – Pure (MBO) 2008 – Pure II (MBO) 2008 – Greatest Maksim (EMI) 2010 – Appassionata (Universal) 2012 – The Movies (Universal) ალბომი Pure II არასოდეს გამოსულა გაყიდვაში კონტრაქტთან დაკავშირებული გაუგებრობის გამო. ოფიციალური საიტი MaksimWorld[მკვდარი ბმული] Maksim Mrvica Fansite დაარქივებული 2009-07-13 საიტზე Wayback Machine. Maksim free sheet music downloads დაარქივებული 2010-03-12 საიტზე Wayback Machine. Maksim sheet music book by Tonci Huljic დაარქივებული 2009-04-14 საიტზე Wayback Machine. Maksim Mrvica China Fans Club დაარქივებული 2009-05-29 საიტზე Wayback Machine. ↑ Maksim Mrvica hr. vecernji.hr. ციტირების თარიღი: 24 ივლისი, 2017. ↑ maksim.co.uk. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2004-02-13. ციტირების თარიღი: 2009-12-13.
კვიპროსის ადმინისტრაციული დაყოფა

კვიპროსის რესპუბლიკა იყოფა 6 რაიონად (ბერძ. επαρχίες, ეპარქია). ნიქოზია (Λευκωσία ლევქოზია, თურქ. ლევკოშა) — იყოფა ბერძნულ და თურქულ სექტორებად; კირენია (Κερύvεια, თურქ. გირნე) — მთლიანად თურქულ სექტორშია; ლარნაკა (Λάρνακα, თურქ. იშქელე) — ბერძნული სექტორი, მცირე ნაწილი თურქულ სექტორში; ლიმასოლი (Λεμεσός ლემესოსი) — ბერძნული სექტორი; პაფოსი (Πάφος, თურქ. ბაფი) — ბერძნული სექტორი; ფამაგუსტა (Αμμόχωστος ამოხოსტოსი, თურქ. გაზიმაგუშა (მაგუშა) — უდიდესი ნაწილი მდებარეობს თურქულ სექტორში, სამხრეთი ნაწილი ბერძნულ სექტორში. ბერძნული ნაწილი იყოფა 33 თემად (ბერძ. δήμος): აგია ნაპა (Αγια Ναπα) აგიოს ათანასიოსი (Αγιοσ Αθανασιοσ) აგიოს დომეტიოსი (Αγιοσ Δομετιοσ) აგლანძია (Αγλαντζια) ატინეუ (Αθηενου) აკანტუ (Ακανθου) ამოხოსტოსი (Αμμοχωστοσ) არადიპუ (Αραδιππου) გერმასოგია (Γερμασογεια) გეროსკიპუ (Γεροσκηπου) დერინია (Δερυνεια) ეგომი (Εγκωμη) იდალიონი (Ιδαλιον) კარავასი (Καραβασ) კატო პოლემიდია (Κατω Πολεμιδια) კირენია (Κερυνεια) კიტრეა (Κυθρεα) ლაკატამია (Λακαταμια) ლაპიტოსი (Λαπηθοσ) ლარნაკა (Λαρνακα) ლაცია (Λατσια) ლემესოსი (Λεμεσοσ) ლევკარა (Λευκαρα) ლევკონიკო (Λευκονοικο) ლევკოსია (Λευκωσια) ლისი (Λυση) მესა გიტონია (Μεσα Γειτονια) მორფუ (Μορφου) პარალიმნი (Παραλιμνι) პაფოსი (Παφοσ) პეგია (Πεγεια) პოლის ხრისოხუსი (Πολησ Χρυσοχουσ) სტროვოლოსი (Στροβολοσ) ჩრდილოეთი კვიპროსი იყოფა 5 რაიონად: ლევკოშა (ნიქოზია) მაგუშა (ფამაგუსტა) გირნე (კირენია) გიუზელ-იურთი (მორფუ) იშკელე (ტრიკომო) CityMayors article Cyprus on geo.webnabor.com დაარქივებული 2020-10-31 საიტზე Wayback Machine.
ახალი იუსტინიანესა და სრულიად კვიპროსის მთავარეპისკოპოსი

ახალი იუსტინიანესა და სრულიად კვიპროსის არქიეპისკოპოსი - (ბერძ. ῾Ο Μακαριώτατος ᾿Αρχιεπίσκοπος Νέας ᾿Ιουστινιανῆς καί πάσης Κύπρου) — კვიპროსის მართლმადიდებელი ეკლესიის მეთაურის ოფიციალური ტიტული. 431 წლიდან ავტოკეფალური არქიეპისკოპოსია. კვიპროსის მართლმადიდებელი ეკლესია — ერთ-ერთი უძველესია და მართლმადიდებელი ეკლესიის დიპტიქში ეკლესია იმყოფება მეათე ადგილზე ბულგარეთის და ელადის ეკლესიებს შორის. ამჟამად ეკლესიის არქიეპისკოპოსია ქრიზოსტომოს II. ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესიები და მათი მეთაურები