laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
მარკუს რაშფორდი

მარკუს რაშფორდი (ინგლ. Marcus Rashford; დ. 31 ოქტომბერი, 1997) — ინგლისელი პროფესიონალი ფეხბურთელი, რომელიც პრემიერ ლიგის კლუბ „მანჩესტერ იუნაიტედისა“ და ინგლისის ნაკრების თავდამსხმელად თამაშობს. ის არის „მანჩესტერ იუნაიტედის“ ფეხბურთელი შვიდი წლიდან. მან ორ-ორი გოლი გაიტანა პირველ გუნდში გამართულ ორივე სადებიუტო შეხვედრაში: უეფას ევროპის ლიგაზე 2016 წლის თებერვალში „მიდტიულანის“ წინააღმდეგ და სამი დღის შემდეგ „არსენალის“ წინააღმდეგ - პრემიერ ლიგაში. მან, ასევე, გაიტანა თავის პირველ მანჩესტერულ დერბიში, ინგლისის ლიგის თასის პირველ მატჩში და უეფას ჩემპიონთა ლიგის სადებიუტო შეხვედრაში. იუნაიტედთან ერთად, რაშფორდს ამ მომენტისთვის მოგებული აქვს ინგლისის ასოციაციის თასი, ინგლისის ლიგის თასი, ინგლისის სუპერთასი და უეფას ევროპის ლიგა. რაშფორდმა გოლის გატანა მოახერხა ინგლისის ეროვნულ ნაკრებში ჩატარებულ სადებიუტო მატჩში 2016 წლის მაისში და გახდა ყველაზე ახალგაზრდა ინგლისელი მოთამაშე, რომელმაც გოლის გატანა შეძლო თავის პირველ საერთაშორისო მატჩში. მან ითამაშა ევროპის 2016 წლის ჩემპიონატზე ითამაშა და იყო ტურნირის ყველაზე ახალგაზრდა ფეხბურთელი. მას, ასევე, მონაწილეობა აქვს მიღებული 2018 წლის მსოფლიო თასზე. მანჩესტერ იუნაიტედი ასოციაციის თასი: 2015-16 ლიგის თასი: 2016-17 ინგლისის საფეხბურთო სუპერთასი: 2016 ევროპის ლიგა: 2015-16 ინგლისი: ერთა ლიგა მესამე ადგილი: 2018-19 ↑ Squads for 2017/18 Premier League confirmed. Premier League (1 September 2017). ციტირების თარიღი: 15 December 2017. ↑ Marcus Rashford. AFS Enterprises. ციტირების თარიღი: 15 December 2017. ↑ Marcus Rashford profile. PremierLeague.com. ↑ McNulty, Phil (21 May 2016). „Crystal Palace 1–2 Manchester United“. BBC Sport. ციტირების თარიღი: 15 December 2017. ↑ McNulty, Phil (26 February 2017). „Manchester United 3–2 Southampton“. BBC Sport. ციტირების თარიღი: 15 December 2017. ↑ Bevan, Chris (7 August 2016). „Leicester City 1–2 Manchester United“. BBC Sport. ციტირების თარიღი: 18 September 2016. ↑ McNulty, Phil (24 May 2017). „Ajax 0–2 Manchester United“. BBC Sport. ციტირების თარიღი: 15 December 2017. ↑ McNulty, Phil (9 June 2019). „Switzerland 0–0 England“. BBC Sport. ციტირების თარიღი: 12 June 2019.
სეროპრევალენტობა

სეროპრევალენტობა — იმ პირთა რიცხვი მოსახლეობაში, რომელთა ტესტი სეროლოგიურ (სისხლის შრატი) ნიმუშებზე დაყრდნობით დადებითია კონკრეტულ დაავადებაზე. ხშირად წარმოდგენილია, როგორც გამოკვლეულ ნიმუშთა პროცენტულობა შემოწმებულთა მთლიანი პროცენტული მაჩვენებლიდან, ან გამოკვლეულთა წილი 100 000 პირზე. ვინაიდან, დაავადების დადებითი შემთხვევა ჩვეულებრივ ამ დაავადების საწინააღმდეგო ანტისხეულების არსებობას ემყარება (განსაკუთრებით ვირუსულ ინფექციებთან, როგორიცაა ჰერპესი, ადამიანის იმუნოდეფიციტის ვირუსის (აივ) ინფექცია და SARS-CoV-2), ეს რიცხვი არ არის მნიშვნელოვანი, თუ ანტისხეულების სპეციფიკა დაბალია. HIV Portland definition of seroprevalence
შალვა აბზიანიძე

შალვა აბზიანიძე (დ. 8 აგვისტო, 1952, თბილისი — გ. 31 აგვისტო, 2015) — ქართველი პოლიტიკოსი, ფილოსოფოსი. 1974 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოსოფიისა და ფსიქოლოგიის ფაკულტეტი. 1974 წლიდან თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ლაბორანტი, უფროსი ლაბორანტი, უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1981 წლიდან ამავე უნივერსიტეტის სოციალური ფსიქოლოგიის კათედრის დოცენტი, ფსიქოლოგიისა და განათლების მეცნიერებათა ფაკულტეტის პროფესორი და განახლებული ფსიქოლოგიის ფაკულტეტის ერთ-ერთი დამფუძნებელი; პარლამენტის წევრი გახდა საარჩევნო ბლოკ „მრგვალი მაგიდა – თავისუფალი საქართველოს“, მაჟორიტარი; N9 ნაძალადევის თემქის საარჩევნო ოლქი, ეკონომიკური რეფორმების კომისიის მდივანი. 1990-1991 წლებში საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭო, წევრი. ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი). შალვა აბზიანიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი შალვა აბზიანიძე — საქართველოს პარლამენტი
ვაჟა ადამია

ვაჟა ადამია (დ. 26 მაისი, 1950, თბილისი) — ქართველი ექიმი, პოლიტიკოსი 1968 წელს დაამთავრა თბილისის კბილის სატექნიკო სასწავლებელი და შემდეგ ქ. ჩიტას სამედიცინო ინსტიტუტი (რუსეთი). 1968-1988 წლებში მუშაობდა სპეციალობით სხვადასხვა სამედიცინო დაწესებულებებში: დუშეთის რაიონული საავადმყოფოს ექიმი, თბილისის №3 საბაზო სამედიცინო სასწავლებლის პედაგოგი, №10 სტომატოლოგიური პოლიკლინიკის ორთოპედიული განყოფილების გამგე, №2 სტომატოლოგიური პოლიკლინიკის ექიმი, ორთოპედი, ამიერკავკასიის რკინიგზის საავადმყოფოს ინპლანტაციისა და პროთეზირების განყოფილების სტომატოლოგი ქირურგი; 1990-1991 წლებში საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი მაჟორიტარი დეპუტატი ცხინვალის საარჩევნო ოლქიდან, თავდაცვის, ეროვნული უშიშროებისა და მართლწესრიგის კომისიის თავმჯდომარე; 1992-1995 წლებში საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი საკომპესანციო სიით, მართლწესრიგისა და კანონიერების დაცვის კომისიის თავმჯდომარე. ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი). ვაჟა ადამია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ვაჟა ადამია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევა) ვაჟა ადამია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (საქართველოს პარლამენტის მესამე მოწვევა)
ვიქტორ ლინდელეფი

ვიქტორ ლინდელეფი (შვედ. Victor Lindelöf; დ. 31 ოქტომბერი, 1994, ვესტეროსი, შვედეთი) — შვედი პროფესიონალი ფეხბურთელი, რომელიც მცველის პოზიციაზე თამაშობს ინგლისის პრემიერ ლიგის კლუბ „მანჩესტერ იუნაიტედსა“ და შვედეთის ეროვნულ ნაკრებში. ძირითადად არის ცენტრალური მცველი, თუმცა მას, ასევე, შეუძლია ითამაშოს მარჯვენა მცველად. ლინდელეფმა კარიერა დაიწყო შვედეთში „ვესტეროსში“, სადაც მისი დებიუტი შედგა 2010 წლის სექტემბერში. 2011 წლის დეკემბერში, იგი დათანხმდა პორტუგალიურ კლუბ „ბენფიკაში“ გადასვლას, სადაც თავდაპირველად უწევდა კლუბის ახალგაზრდულ და B დონეზე თამაში. პირველ გუნდში დებიუტის შემდეგ, 2013 წლის სექტემბერში, მან კლუბში განაგრძო B დონეზე ასპარეზობა. მან ბენფიკასთან ერთად პრემიერ ლიგის სამი ტიტული მოიპოვა. ლინდელეფი 2017 წლის ივლისში „მანჩესტერ იუნაიტედს“ შეუერთდა. ლინდელეფი წარმოადგენდა შვედეთს 17 წლამდე, 19 წლამდე, 21 წლამდე ასაკის და ეროვნული ნაკრების დონეზე. იგი იყო 21 წლამდე ასაკის გუნდის წევრი, რომელმაც მოიგო 2015 წლის უეფას ევროპის 21 წლამდელთა ჩემპიონატი. მისი საერთაშორისო დებიუტი ეროვნულ გუნდში 2016 წლის მარტში შედგა. ის თავის ქვეყანას წარმოადგენდა უეფას ევრო 2016-სა და 2018 წლის ფიფას მსოფლიო თასზე. სტატისტიკა განახლებულია 2020 წლის 8 მარტის მონაცემებით სტატისტიკა განახლებულია 2020 წლის მონაცემებით ვესტეროსი დივიზიონ 1: 2010 ბენფიკა პრიმეირა ლიგა: 2013-2014; 2015-2016; 2016-2017 პორტუგალიის თასი: 2013-2014; 2016-2017 პორტუგალიის ლიგის თასი: 2015-2016 პორტუგალიის სუპერთასი: 2016 შევდეთი 21 წლამდე ევროპის ჩემპიონატი: 2015 ↑ Squads for 2017/18 Premier League confirmed. Premier League (1 September 2017). ციტირების თარიღი: 9 September 2017 ↑ Victor Lindelöf profile. PremierLeague.com. ↑ Gholam, Simeon. (15 June 2017) Who is Victor Lindelof? Manchester United's new signing assessed. Sky Sports. ციტირების თარიღი: 25 June 2017.
ბერლინის ჰანს აისლერის სამუსიკო უმაღლესი სკოლა

ბერლინის ჰანს აისლერის სამუსიკო უმაღლესი სკოლა (გერმ. Staatliche Hochschule für Musik Hanns Eisler Berlin) დაარსებულ იქნა 1950 წელს და წარმოადგენს ევროპის წამყვან სამუსიკო უმაღლეს სკოლას მთელს სამუსიკო ხელოვნებაში. უმაღლესი სკოლა მდებარეობს ბერლინის ცენტრში და ატარებს ცნობილი გერმანელი კომპოზიტორისა და მუსიკის თეორეტიკოსის ჰანს აისლერის (გერმ. Hanns Eisler) სახელს. სამუსიკო უმაღლესი სკოლის მთავარი კორპუსი მდებარეობს ბერლინის ისტორიული ნაწილის შუაგულში - შარლოტენშტრასე 55-ში ბერლინის საკონცერტო სახლის (გერმ. Konzerthaus Berlin) მოპირდაპირე მხარეს ჟანდარმენმარქტზე (გერმ. Gendarmenmarkt). 2005 წელს ჩატარდა ფართო აღდგენითი სამუშაოები, როს შედეგადაც უმაღლესი სასწავლებელი გაფართოვდა და მას ახალი კორპუსი დაემატა შლოსპლატც 7-ში (გერმ. Schlossplatz) ნოიერ მარშტალის (გერმ. Neuer Marstall) შენობაში. სამუსიკო უმაღლესი სკოლის განკარგულებაშია სიმფონიური მუსიკის ორკესტრი, კამერული მუსიკის ორკესტრი, გუნდი, სასწავლო ორკესტრი, აისლერ ვინდის სიმფონიური სასულე ორკესტრი, და აგრეთვე „ექო ანსამბლი“. ბერლინის ჰანს აისლერის სამუსიკო უმაღლესი სკოლის ოფიციალური გვერდი ვებგვერდი კრიტიკული ორკესტრი – ინტერაქტიული დირიჟირების სახელოსნო დაარქივებული 2020-09-29 საიტზე Wayback Machine. ახალი მუსიკის ინსტიტუტ „კლანგცაითორთ“-ის ( ≈ ჟღერის დროის ადგილი) ვებგვერდი ბერლინის ჯაზის ინსტიტუტის ვებგვერდი ბერლინის კარლ ფილიპ ემანუელ ბახის სამუსიკო გიმნაზიის ვებგვერდი ↑ https://www.berlin.de/sen/wissenschaft/service/leistungsberichte/hfm_leistungsbericht_2022.pdf ↑ https://www.hrk.de/mitglieder/mitgliedshochschulen/kunst-und-musikhochschulen/ ↑ https://die-deutschen-musikhochschulen.de/mitglieder/berlin ↑ https://www.kavberlin.de/index.php?id=390
ალექსი არაბული

ალექსი არაბული (დ. 27 თებერვალი, 1948, გომბორი, ახლანდ. საგარეჯოს მუნიციპალიტეტი) — ქართველი თანამდებობის პირი, პედაგოგი, პოლიტიკოსი. 1972 წელს დაამთავრა თელავის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტი. 1973-2000 წლებში ეწეოდა პარტიულ, სამეურნეო, პედაგოგიურ საქმიანობას: 1973-1981 წლებში იყო ალკკ საგარეჯოს რაიკომის ინსტრუქტორი, პირველი მდივანი; 1982-1985 წლებში საგარეჯოს რაიონული გაზეთის რედაქტორის მოადგილე, 1986 წლიდან საგარეჯოს N55 პროფესიულ-ტექნიკური სასწავლებლის დირექტორი; საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს მაჟორიტარი დეპუტატი N11 საგარეჯოს საარჩევნო ოლქიდან; უზენაესი საბჭოს კულტურის, განათლებისა და მეცნიერების კომისიის წევრი. ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი). ალექსი არაბული — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ალექსი არაბული — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
ლევან ასათიანი (პოლიტიკოსი)

ლევან ასათიანი (დ. 9 მაისი, 1953, თბილისი) — ქართველი გეოგრაფი, დიპლომატი, მეცნიერი, პოლიტიკოსი. დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფიის ფაკულტეტი, საზღვარგარეთის ქვეყნების ეკონომიკური გეოგრაფიის სპეციალობით. 1975 წლიდან მუშაობდა საქართველოს სავაჭრო-სამრეწველო პალატის სხვადასხვა თანამდებობაზე, უცხოურ გამოფენებზე, ამავე პალატის განყოფილების ინსპექტორი; 1979 -1980 წლებში ირანის თბოელექტროსადგურ „რამინის“ მთარგმნელი; 1980 წლიდან საქართველოს უმაღლესი და საშუალო-სპეციალური განათლების სამინისტროს მეცნიერების სამმართველოს ინსპექტორი; საქართველოს რესპუბლიკის მეცნიერებათა აკადემიის ვახუშტის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტის მეცნიერ-თანამშრომელი; 1990 წლიდან თბილისის საქალაქო საბჭოს აღმასკომის შრომისა და სოციალურ საკითხთა სამმართველოს სპეციალისტი; საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი: საარჩევნო ბლოკი „მრგვალი მაგიდა-თავისუფალი საქართველო“, საგარეო ურთიერთობათა კომისიის წევრი, ეკონომიკური ურთიერთობების ქვეკომისიის თავმჯდომარე (1990-1991); ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი). 1992-2010 წლებში მუშაობდა საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროში სხვადასხვა თანამდებობებზე: 1994-1996 წლებში ირანის ისლამურ რესპუბლიკაში საქართველოს საელჩოს უფროსი მრჩეველი; 1996-1999 წლებში საგარეო საქმეთა სამინისტროს აზიის, აფრიკის, ავსტრალიისა და ოკეანეთის ქვეყნების დეპარტამენტის დირექტორი. 1999-2002 წლებში იყო ეუთო-ს მისიის დამკვირვებლი ხორვატიაში, 2002 წლიდან არის საქართველოს საგარეო სქმეთა სამინისტროს აღმოსავლეთის საქმეთა დეპარტამენტის დირექტორი. 2004-2009 წლებში საქარველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი ირანის ისლამურ რესპუბლიკაში. 2010 წლიდან საგარეო საქმეთა სამინისტროს აზიის, აფრიკის, ავსტრალიისა და ოკეანეთის ქვეყნების დეპარტამენტის დირექტორი. GIPA-ში კითხულობს „ახლო აღმოსავლეთის პოლიტიკის“ კურსს; ამავდროულად არის ლევან მიქელაძის ფონდის მკვლევარი, მიწვეული ლექტორი თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში და საქართველოს მთავრობის კანცელარიის კონსულტანტი. არის არაერთი კვლევის/პუბლიკაციის ავტორი ახლო აღმოსავლეთისა და ირანის პოლიტიკურ გეოგრაფიაში. ლევან ასათიანი (პოლიტიკოსი) — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ლევან ასათიანი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
ლაკლაკი

ლაკლაკი, თეთრი ყარყატი, ყარყატი (ლათ. Ciconia ciconia) — ფრინველი ყარყატისნაირთა რიგისა. მისი სხეულის სიგრძეა 100–115 სმ, ფრთების შლილი 155–165 სმ, მასა 4 კგ-მდე. სხეული შეფერილია მთლიანად თეთრად, შავი მომქნევი ბუმბულები მკვეთრადაა მისგან გამიჯნული. ზრდასრულს აქვს წითელი ნისკარტი და ფეხები, წლევანდულას — მონაცრისფრო-ვარდისფერი. შიშველი ადგილები თვალის გარშემო და ნიკაპზე შავია. კისერი გრძელი და მოქნილია, ნისკარტი სწორი და მახვილი, ფეხები გრძელი. დედალი მამალზე პატარაა. გავრცელებულია ევროპის ზომიერ და სამხრეთ ოლქებში, ჩრდილო-დასავლეთ აფრიკაში, წინა აზიაში და შუა აზიის ნაწილში. იზამთრებს აფრიკაში, სამხრეთ ერაყში, ირანსა და ინდოეთში. საქართველოში გვხვდება მიმოფრენისას, აგრეთვე მცირე რაოდენობით ბუდობს ქვეყნის მხოლოდ სამხრეთ ნაწილში — ჯავახეთში, კერძოდ ახალქალაქის და გომარეთის ვაკეზე, წალკის პლატოზე, სამსრის და ჯახახეთის ქედების ფერდობებზე. ბუდეები განლაგებულია ზღვის დონიდან 1250–2400 მ-ზე. ყოველწლიურად 50–70 წყვილია შემჩნეული. მიგრირებს საკმაოდ მაღალ სიმაღლეზე, ლივლივა ფრენით, უპირატესად ხმელეთის თავზე (სადაც კონვექციური ჰაერის უფრო ძლიერი ნაკადებია), თავს არიდებს წყლის დიდ სივრცეებს. ფრენის დროს კისერი და ფეხები გარეთ გამოწეულია. გაზაფხულზე გამოსცემს დამახასიათებელ ტკაცანის მსგავს ხმებს. უპირატესობას ანიჭებს ღია, ცალკეულხეებიან ლანდშაფტებს, ბინადრობს ტბებისა და მდინარეების წყალმარჩხ ადგილებში, ჭაობებში, ნესტიან მდელოებსა და მინდვრებში; ხშირად სახლობს ადამიანის საცხოვრებელთან ახლოს. იკვებება მცირე ზომის ამფიბიებით, ქვეწარმავლებით, უხერხემლოებით, თევზით, მღრღნელებით, ფრინველთა კვერცხებითა და ბარტყებით. ცხოვრობენ წყვილებად, მიმოფრენისას გუნდებად იკრიბებიან. მონოგამური ფრინველია, განსაკუთრებით კონსერვატიული კი ბუდობის ადგილის შერჩევისას. თუმცა, თუკი დედალი გამოზამთრების ადგილიდან დაბრუნებას დაიგვიანებს, მამალმა შეიძლება ახალი მეწყვილე მოიყვანოს ბუდობის ადგილზე, წინა მეწყვილის დაბრუნების შემთხვევაში კი სასტიკი ორთაბრძოლა იმართება დედლებს შორის. მასიურ (1 მეტრის სიმაღლისა და 1,5 მეტრის დიამეტრის) ბუდეს ტოტებისაგან აგებს ხის ვარჯზე, კლდის საფეხურებზე, სახლის სახურავებზე, სპეციალურად განთავსებულ თვლებსა და ბაქნებზე, ელექტროგადამცემი ხაზების ბოძებზე. აპრილში დებს 2–6 (ძირითადად 3–5) თეთრ კვერცხს; კრუხობს ორივე მშობელი. მოზარდი ყარყატი ხანჩალის ტბაზე, ჯავახეთი კვერცხი ↑ ჟორდანია რ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 631. ↑ 2.0 2.1 კუტუბიძე მ., ფრინველების ნომენკლატურული ტერმინოლოგია, თბ.: „მეცნიერება“, 1973. — გვ. 7, 164, 192. ↑ 3.0 3.1 3.2 3.3 გავაშელიშვილი ლ., ჯავახიშვილი ზ., დარჩიაშვილი გ., კოლხეთის ჭარბტენიან ტერიტორიათა ფრინველები, გვ. 30, თბ., 2006, ISBN 99940-857-7-8 ↑ ჯავახეთის დაცული ტერიტორიები. საქართველოს მთავრობა. ციტირების თარიღი: 28 იანვარი, 2021. ↑ 5.0 5.1 5.2 5.3 5.4 5.5 Иваницкий В. В. БЕЛЫЙ АИСТ // Большая российская энциклопедия. т. 3. — М., 2005. — стр. 270. ↑ 6.0 6.1 6.2 6.3 Бёме Р. Л., Жордания Р. Г., Кузнецов А. А. Птицы Грузии. — Тб.: «Сабчота Сакартвело», 1987. ↑ თეთრი ყარყატი, ლაკლაკი (Ciconia ciconia). Georgian Biodiversity Database. biodiversity-georgia.net. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-01-23. ციტირების თარიღი: 29 მაისი, 2020. ↑ Бёме Р. Л., Динец В. Л., Флинт В. Е., Черенков А. Е. Птицы. Энциклопедия природы России / Под общ. ред. В. Е. Флинта. — М.: ABF, 1996. С. 55. 432 с.
უკრაინის პრეზიდენტი

უკრაინის პრეზიდენტი — უკრაინის სახელმწიფო მეთაური. უკრაინის სსრ-ს პრეზიდენტის თანამდებობა შემოღებულ იქნა 1991 წელს, დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ მას ეწოდა უკრაინის პრეზიდენტი. პრეზიდენტი აირჩევა საყოველთაო, თანაბარუფლებიანი და პირდაპირი არჩევნების გზით 5 წლის ვადით. უკრაინის პრეზიდენტის ოფიციალური რეზიდენცია ცერემონიებისათვის არის მარიის სასახლე, ასევე საპრეზიდენტო რეზიდენცია არის სახლი ქიმერებით, რომელსაც იყენებენ ოფიციალური და დიპლომატიური ცერემონიებისთვის. 1. ლეონიდ კრავჩუკი 5 დეკემბერი, 1991– 19 ივლისი, 1994 2. ლეონიდ კუჩმა 19 ივლისი, 1994– 23 იანვარი, 2005 3. ვიქტორ იუშენკო 23 იანვარი, 2005– 25 თებერვალი, 2010 4. ვიქტორ იანუკოვიჩი 25 თებერვალი, 2010– 22 თებერვალი, 2014 მ/შ. ალექსანდრე ტურჩინოვი 23 თებერვალი, 2014– 7 ივნისი, 2014 5. პეტრო პოროშენკო 7 ივნისი, 2014– 20 მაისი, 2019 6. ვოლოდიმირ ზელენსკი 20 მაისი, 2019– მოქმედი ოფიციალური საიტი
ყარყატი

ყარყატი (ლათ. Ciconia) — ფრინველების გვარი ყარყატისნაირთა რიგისა. მოცავს შვიდ სახეობას, რომელთაგანაც ექვსი აფროევრაზიის კონტინენტზე ბინადრობს, და მხოლოდ ერთია ამერიკის მკვიდრი. ყარყატები არიან მოზრდილი ფრინველები, საშუალოდ 1 მეტრი სიმაღლის, ფრთის შლილი ხშირად 2 მეტრამდეა, აქვთ მაღალი ფეხები, გრძელი კისერი და ნისკარტი. ბუმბულის შეფერილობაში ფიგურირებს მხოლოდ ორი ფერი — თეთრი და შავი, რომელთა ინტენსივობაც სახეობებში განსხვავებულია, ნისკარტი და ფეხები წითლადაა შეფერილი. ბინადრობენ უფრო მეტად ნოტიო ადგილებში, წყალსატევებისპირა ლერწმებში, ჭაობებში, ასევე ველებზე, მდინარების ხეობებსა და ტყეებში. ბუდეს ტოტებისგან იკეთებენ ხეებზე, სახურავებზე, ლერწმებში, კლდეებში. ყარყატები ადამიანებს ძალიან ენდობიან და ახლოს მიდიან საცხოვრებელ სახლებთან. დებენ 4-5 თეთრი ფერის კვერცხს, ზომით დაახლოებით 8 სმ. მონოგამიურები არიან. ბუდობენ კოლონიებად ან წყვილებად. იკვებებიან სხვადასხვა ცხოველური საკვებით, ძირითად კვების რაციონს შეადგენენ თევზები, ბაყაყები, ხვლიკები, გველები, ლოკოკინები, ჭიები, მინდვრის თაგვები, მწერები. მიგრანტები ევროპაში თებერვალსა და მარტში ჩამოდიან, და ყოფილ ბუდეებს უბრუნდებიან. ყარყატებზე არ ნადირობენ, ზოგი სასარგებლოა მავნე მწერებსა და მღრღნელების განადგურების გამო. საქართველოში გავრცელებულია თეთრი ყარყატი, იგივე ლაკლაკი (ლათ. Ciconia ciconia) და შავი ყარყატი, იგივე იშხვარი (ლათ. Ciconia nigra), რომელიც შეტანილია საქართველოს „წითელ წიგნში“. ყარყატი// (1890—1907) ბროკჰაუზისა და ეფრონის ენციკლოპედიური ლექსიკონი, ტომი I. პეტერბურგი: Брокга́уз и Ефро́н, გვ. 241.  (რუსული) ↑ ჯავახეთის დაცული ტერიტორიები, საქართველოს მთავრობა
დავით არევაძე

დავით არევაძე (დ. 7 აგვისტო, 1942, თბილისი) — ქართველი გამომგონებელი, მეცნიერი, პოლიტიკოსი. 1963 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამთო-გეოლოგირი ფაკულტეტი. 1966-995 წლებში ეწეოდა სამეცნიერო საქმიანობას: საქართველოს გეოლოგიის სამმართველოს გეოლოგი, უფროსი გეოლოგი. 1971 წლიდან კავკასიის მინერალური ნედლეულის ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, ჯგუფის ხელმძღვანელი, ლაბორატორიის გამგე, განყოფილების გამგე. საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს დამოუკიდებელი მაჟორიტარი N48 ხარაგაულის საარჩევნო ოოლქიდან. 1990-1991 წლებში იყო მრეწველობის, ენერგეტიკის, მშენებლობის, ტრანსპორტისა და კავშირგამბულობის კომისიის წევრი. ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მრეწველობის მინისტრის მოადგილე. გეოლოგია-მინერალოგიის მეცნიერებათა დოქტორი. არის მრავალი სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი. დავით არევაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი დავით არევაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
ბიმურზა აფრასიძე

ბიმურზა აფრასიძე (დ. 14 ნოემბერი, 1951, სოფ. ეცერი, ახლანდ. მესტიის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი მეცნიერი, პოლიტიკოსი, ფილოსოფოსი. ფილოსოფიურ მეცნიერებათა დოქტორი. 1974 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოსოფია-ფსიქოლოგიის ფაკულტეტი. მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, საქართველოს ტექნიკურ უნივერსიტეტში, ქართულ-ბრიტანულ საერთაშორისო უნივერსიტეტში, ბიზნესის უმაღლეს სკოლაში დოცენტად, ასოცირებულ პროფესორად, კათედრის გამგედ. ეროვნული მოძრაობის აქტიური მონაწილე. საქართველოს უზენაესი საჭოს წევრი: საარჩევნო ბლოკი: „მრგვალი მაგიდა - თავისუფალი საქართველო“, ეროვნული ერთიანობის, ეროვნებათშორისი ურთიერთობების ქვეკომისიის თავმჯდომარე, იურიდიული კომისიის თავმჯდომარე, ჰუმანიტარულ და სოციალურ საკითხთა კომისიის წევრი, წარმომადგენელი კავკასიის საკითხებში. ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი). 50-მდე ნაშრომის ავტორი. ბიმურზა აფრასიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ბიმურზა აფრასიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
ალექსანდრე ახვლედიანი (პოლიტიკოსი)

ალექსანდრე ახვლედიანი (დ. 16 ივლისი, 1961, ცაგერი) — ქართველი ეკონომისტი, პოლიტიკოსი. 1982 წელს დაამთავრა საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის ეკონომიკის ფაკულტეტი. 1982-1990 წლებში მუშაობდა სახელმწიფო სტრუქტურებში სხვადასხვა თანამდებობებზე: 1982 წლიდან საქართველოს სოციალური უზრუნველყოფის სამინისტროს სტატისტიკის სახელმწიფო კომიტეტის ინსპექტორი, 1983 წლიდან თბილისის საზოგადოებრივი კვების სამმართველოს ბუხჰალტერი, 1989 წლიდან ქუთაისის საწარმოო გაერთიანება „ქუთაისავტოგზის“ საწარმოო - ტექნოლოგიური კომპლექტაციის მთავარი ბუხჰალტერი, ქუთაისის პრეფექტის პირველი მოადგილე. საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი: საარჩევნო ბლოკი „მრგვალი მაგიდა-თავისუფალი საქართველო“, მაჟორიტარი, ქუთაისის ბაკისუბნის საარჩევნო ოლქი, წმინდა ილია მართლის საზოგადოება, ეკონომიკური რეფორმების კომისიის მდივანი (1990-1991); ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი). ალექსანდრე ახვლედიანი (პოლიტიკოსი) — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ალექსანდრე ახვლედიანი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
ლევან ახმეტელი

ლევან ახმეტელი (დ. 9 თებერვალი, 1954, თბილისი) — ქართველი ეკონომისტი, ინჟინერი, პოლიტიკოსი. 1977 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამოქალაქო და სამრეწველო მშენებლობის ფაკულტეტი. 1985-1991 წლებში მუშაობდა ინჟინრად სამშენებლო სამმართველოში. საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი: საარჩევნო ბლოკი „მრგვალი მაგიდა-თავისუფალი საქართველო“, ქართველ ტრადიციონალისტთა კავშირი; მრეწველობის, ენერგეტიკის, მშენებლობის, ტრანსპორტისა და კავშირგამბულობის კომისიის წევრი (1990-1991); ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1990 წლის 9 აპრილი). ლევან ახმეტელი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ლევან ახმეტელი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
სტალინიზმისა და ნაციზმის მსხვერპლთა ხსოვნის ევროპული დღე

სტალინიზმისა და ნაციზმის მსხვერპლთა ხსოვნის ევროპული დღე, ასევე ცნობილია, როგორც შავი ბაფთის დღე — ტოტალიტარული რეჟიმების, სტალინიზმის, კომუნიზმის, ფაშიზმისა და ნაციზმის მსხვრპლთა ხსოვნის საერთაშორისო დღე. აღინიშნება 23 აგვისტოს, სწორედ იმ დღეს, როდესაც ნაცისტურმა გერმანიამ და საბჭოთა კავშირმა ხელი მოაწერეს ე. წ. „თავდაუსხმელობის პაქტს“ (მოლოტოვ-რიბენტროპის პაქტი) და მის საიდუმლო დამატებით მუხლებს, რომლის მიხედვითაც გერმანიამ და საბჭოთა კავშირმა ევროპა გავლენის სფეროებად გაიყვეს. სტალინიზმისა და ნაციზმის მსხვერპლთა ხსოვნის ევროპული დღის აღნიშვნის შესახებ ევროპის პრალამენტმა გადაწყვეტილება 2009 წლის 2 აპრილს მიიღო. ხსოვნის დღის შესახებ წინადადება წამოაყენეს ჯერ კიდევ 2008 წლის 3 ივნისს ვაცლავ ჰაველისა და ევროპის პარლამენტის სხვა წევრების მიერ ხელმოწერილ დეკლარაციაზე ევროპის ნებისა და კომუნიზმის შესახებ. 2008 წლის 23 სექტემბერს ევროპარლამენტის 409 წევრმა ხელი მოაწერა დეკლარაციას ხსოვნის დღის დაარსების შესახებ. 2009 წლის 2 აპრილს კი ევროპარლამენტმა კენჭისყრის გზით მიიღო კანონი ხსოვნის დღის აღნიშვნის შესახებ (533 მომხრე, 44 წინააღმდეგი, 33-მა თავი შეიკავა). ხსოვნის დღის მიზანია მასობრივი დეპორტაციისა და დევნის შედეგად დაღუპულთა ხსოვნის შენარჩუნება და ევროპაში დემოკრატიული ღირებულებების პოპულარიზაცია მშვიდობისა და სტაბილურობის განმტკიცების მიზნით. ↑ Black Ribbon Day: An International Day of Remembrance. Radio Free Europe/Radio Liberty (23 August 2013). ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 Declaration of the European Parliament on the proclamation of 23 August as European Day of Remembrance for Victims of Stalinism and Nazism. Europa.eu (23 September 2008). ციტირების თარიღი: 10 May 2011. ↑ European Parliament resolution of 2 April 2009 on European conscience and totalitarianism. Europa.eu (2 April 2009). ციტირების თარიღი: 10 May 2011. ↑ EU Calendar: Remembrance Day for Victims of Stalinism and Nazism. Europa.eu (23 August 2010). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 14 მაისი 2011. ციტირების თარიღი: 10 May 2011.
მერაბ ბალარჯიშვილი

მერაბ ბალარჯიშვილი (დ. 16 ოქტომბერი, 1947, თელავი — გ. 23 ოქტომბერი, 2008 ) — ქართველი პედაგოგი, პოლიტიკოსი, ჟურნალისტი. დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი. 1966 წლიდან იყო თელავის სამუსიკო სკოლის პედაგოგი. 1974-1985 წლებში საქართველოს რესპუბლიკის ტელევიზიისა და რადიომაუწყებლობის სახელმწიფო კომიტეტის რეჟისორის თანაშემწე, ასისტენტი, რედაქტორი, განყოფილების გამგე, მთავარი რედაქტორის მოადგილე, მთავარი რედაქტორი; 1985-1987 წლებში იყო საქართველოს კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის ინსტრუქტორი. 1988 წლიდან გაზეთ „ახალგაზრდა ივერიელის“ რედაქტორი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი მაჟორიტარი, N17 თელავის საარჩევნო ოლქი. ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი). მერაბ ბალარჯიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი მერაბ ბალარჯიშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი