laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ბაჯითის სამების ეკლესია

ბაჯითის სამების ეკლესია − ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი იმერეთის მხარეში, საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბაჯითში. ბაჯითის სამების ძველი ეკლესია ერთნავიანი მცირე ბაზილიკაა. აგებულია თლილი ქვისა და კირისგან. ძეგლზე გიორგი ბოჭორიძის მუშაობის დროს ტაძრის სიძველეები იყო: კარედი ხატიდან დარჩენილი შუა ნაწილი უკარებოდ ფიცარზე ნახატი ხატებით ხარებისა, შობისა და სხვ., რომლის ზომებიცაა 26 სმ X 19,5 სმ, და დაზიანებული, ნათლისმცემლის ხატი, რომელიც ფიცარზეა დახატული (ზომები: 11,25 სმ X 8,75 სმ), ხუცურად ნაწერი, ფურცელნაკლები კურთხევანი. ბაჯითის სამების ეკლესია X-XI სს.-ით თარიღდება. ეკლესიაზე არის ცხრასტრიქონიანი ლაპიდარული წარწერა, რომელიც ნუსხურითაა შესრულებული. სამხრეთის კარის მარჯვნივ წარწერა შემდეგნაირად იკითხება: [წ(წმიდა)ო სა]მებ- აო ... მედ- ...... მისე ...... სამ[ე] 5.ბ(ი)ს .. შუაი დიყ .. ესექ [ვაი] ან .. მ და კარის მარცხენა მხარეს წარწერა შემდეგნაირად იკითხება: წ(მიდა)ო სამებ- აო შ(ეიწყალ)ე გ(იორგ)ი ....უც(?) ეკ[ლ]ეს ...... აე დასავლეთის სარკმლის მარჯვნივ შემდეგი წარწერაა: ............ გჲ(ორ)გი ესე ქ- ვაი მ(ა)თ მა- (ი)კჲ და სარკმლის მარცხენა მხარეს წარწერა ასე გამოიყურება: ....ყოშ. მ. ... ეა. მ- ისი (ა)რს ქ(რისტ)ე, შ(ეიწყალ)ე გ(იორგ)ი. ამ წარწერის სამხრეთით კიდევ ერთი წარწერაა: ............ ............ ....მ...ლით ...ამას ეკლესიას 5. ... ირ ველს ავუ ... ძეგლის მე შა(ლ)ვამან დავ- დევ ქ(რისტ)ე, შ(ეიწყალ)ე. კიდევ ერთი წარწერა სამხრეთის კოზმიდზეა გაკეთებული: ............ .ე..ვანე და.... 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად, ბაჯითის სამების ეკლესიას ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია მიენიჭა. ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლების სია ბოჭორიძე, გ. (1995). იმერეთის ისტორიული ძეგლები. „მეცნიერება“, თბილისი. გვ, 216-218. ISBN 5-520-01575-9. საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება № 665 კულტურის ზოგიერთი უძრავი ძეგლისათვის ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის მინიჭების შესახებ დაარქივებული 2020-10-30 საიტზე Wayback Machine. , საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე, თბილისი, 07.11.2006. ↑ ამ სტრიქონზე ასოების ზედა ნაწილი მთლიანად წაჭრილია
ქორეთის მაცხოვრის ეკლესია

ქორეთის სამების ეკლესია — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი იმერეთის მხარეში, საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქორეთში. ქორეთის მაცხოვრის ეკლესია ერთნავიანი ბაზილიკაა (ზომები დაახლოებით 7,82 სმ X 4,27 სმ). ეკლესიას სამხრეთით კარიბჭე და მის აღმოსავლეთით სამწირველო აქვს მიშენებული, ხოლო დასავლეთით — ოთახი. ბაზილიკის დასავლეთით საქალებოა მიშენებული. აშენებულია თლილი ქვისა და კირისგან, გადახურულია კრამიტით. შიგნით საკურთხეველი ძირს ოთხკუთხაა, ხოლო 3,5 არშინის სიმაღლეზე კუთხეებში კედლიდან კედელზე კამარაა გადაყვანილი. კამარიდან ზევით კედელი მრგვალდება. ეკლესიას კარი სამხრეთითა და დასავლეთით აქვს, სარკმლები — აღმოსავლეთით, სამხრეთითა და დასავლეთით. დასავლეთითა და სამხრეთით სარკმლები ამოშენებულია, ხოლო კარნიზები ჩუქურთმებითაა შემკული. კარიბჭის თაღი ჯვრითა და სხვა სახეებით შემკული ქვებისგანაა გამოყვანილი. ეკლესიის სამხრეთისა და დასავლეთის შენობებში ჩუქურთმიანი ქვების ნატეხებია ჩაშენებული: კარიბჭეს კამარის მარჯვენა ნაწილში გარედან ქვის ნატეხი აქვს დატანებული, რომელიც ყურძნის მტევნებითაა შემკული. ასეთივე ნატეხი დატანებული აქვს ძირშიც. როგორც ჩანს, აღნიშნული ნაწილები კარიბჭის განახლების დროს გადატანილი კარიბჭის ნაწილებია. ქორეთის მაცხოვრის ეკლესია მოხატულია და საკურთხევლისა და შუა ეკლესიის მაღლით ნაწილში კარგადაა შემონახული, სხვა ადგილებში კი დაზიანებულია. საკურთხევლის კონქში მდიდრულად მორთულ ტახტზე მჯდომარე მაცხოვარია დახატული, რომელიც მარჯვენათი აკურთხებს, ხოლო მარცხენათი გაშლილი წიგნი უჭირავს მუხლზე. მაცხოვრის მარჯვნივ გამოსახულია მდგომარე ღვთისმშობელი ანგელოზით, მარცხნივ კი ნათლისმცემელი ასევე ანგელოზთან ერთად. შუა ეკლესიაში თარზე 8 ხატია, სამხრეთის კედელზე — 4, ჩრდილოეთისაზე — 4. კარგად შემონახულია ჩრდილოეთის კედლის მეორე რიგი, სადაც დახატული არიან ცხენზე მჯდომარე წმ. გიორგი (აღმოსავლეთ ნაწილში) და წმ. ესტატე (დასავლეთ ნაწილში). შუა პილასტრზე მაღლა 4 წმინდანია გამოსახული. დასავლეთის კედელზე მხოლოდ ჩრდილოეთის კედელთან ახლოს მხატვრობაა შემორჩენილი. 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად, მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია. ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლების სია ბოჭორიძე, გ. (1995). იმერეთის ისტორიული ძეგლები. „მეცნიერება“, თბილისი. გვ, 131-137. ISBN 5-520-01575-9. ↑ საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება № 665, 2006 წლის 7 ნოემბერი, ქ. თბილისი, კულტურის ზოგიერთი უძრავი ძეგლისათვის ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის მინიჭების შესახებ
ჩიხის ეკლესია

ჩიხის ღვთისმშობლის (წმ. ბარბარეს) ეკლესია — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი იმერეთის მხარეში, საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩიხაში. ეკლესია ერთნავიანი ბაზილიკაა და ტყით შემოსილ მცირე გორაკზე დგას, ოთხკუთხა კოშკის ნანგრევის გვერდით. მისი ზომებია (დაახლოებით) 5 X 4 არშინი. აგებულია ქვითკირისაგან. დასავლეთის კარი და კარნიზები (ნაწილობრივ) ძვირფასი ჩუქურთმებითაა შემკული. ეკლესიის დასავლეთის კარის თავზე მდებარე ძვირფასი ჭრილობიანი ჯვრითა და სახეებით შემკული ქვის ჯვრის გარშემო და ძირს მრგლოვანი ასომთავრული წარწერაა, რომლის პალეოგრაფიული ხასიათითა და ჯვრის გამოსახულების ხელოვნების მიხედვით თუ ვიმსჯელებთ, წარწერა X საუკუნეს მიეკუთვნება. ეკლესიაში შემორჩენილია ნუსხურად ნაწერი კურთხევანის ნაშთი. ადგილობრივი მცხოვრების, აბიათარ იაკობაშვილის თქმით, ძველად ეკლესია უფრო ჩრდილოეთით, კოშკისაკენ მდგარა, თუმცა მოგვიანებით აქ გადმოუტანიათ. ეკლესიაში არის ქვა, რომელშიც ნეკნის ძვალია გაქვავებული. ქვა დაახლოებით 10 გირვანქას იწონის და, ხალხის გადმოცემით, ნეკნის ძვალი წმ. ბარბარესია. ეკლესია XI-XII საუკუნეებშია აგებული. მის დასავლეთ შესასვლელის ტიმპანზე ორ ტრიქონად ასომთავრული წარწერებია ამოკვეთილი. ტიმპანი ნახევარწრიული ფორმის ქვის ფილაა, რომელიც ორ ნაწილადაა გაპობილი. მისი ზომებია: 65 X 36. ფილის ცენტრში, ზემოთ ტოლმკლავიანი ჯვრის რელიეფური გამოსახულებაა წარმოდგენილი. წარწერა ჯვრის გამოსახულების ორივე მხარესაა შესრულებული და განკვეთილობის ნიშნები არ ახლავს. პალეოგრაფიული ნიშნების მიხედვით, ეკლესია XII საუკუნით თარიღდება. 2006 წელს საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად, ჩიხის ღვთისმშობლის ეკლესიას ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია მიენიჭა. ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლების სია ბოჭორიძე, გ. (1995). იმერეთის ისტორიული ძეგლები. „მეცნიერება“, თბილისი. გვ, 241-243. ISBN 5-520-01575-9. სილოგავა, ვ. (1972). დასავლეთ საქართველოს ქართული ლაპიდარული წარწერების კრებული, X-XVIII სს.. კორნელი კეკელიძის ხელნაწერთა ინსტიტუტი. თბილისი. გვ, 133. „XII ს-ის ხუროთმოძღვრული ძეგლი სოფელ ჩიხაში“, // ჟურ. ძეგლის მეგობარი, №. 8 თბილისი: საბჭოთა საქართველო, 1966 წელი. — გვ. 69-78 საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება № 665 კულტურის ზოგიერთი უძრავი ძეგლისათვის ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის მინიჭების შესახებ დაარქივებული 2020-10-30 საიტზე Wayback Machine. , საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე, თბილისი, 07.11.2006.
აჩი ბერიძე

აჩი ბერიძე (დ. 7 დეკემბერი, 1987, ბათუმი) — ქართველი პოეტი. დაიბადა ქალაქ ბათუმში, 1987 წლის 7 დეკემბერს. 2009 წელს დაამთავრა ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკა-ინფორმატიკა–გამოთვლითი ტექნიკის და მათემატიკის ფაკულტეტი. 2007 წელს მუშაობა დაიწყო ქ. ბათუმის საკრებულოში, ქსელების ადმინისტრატორად. მისი ლექსები შესულია რამდენიმე ლექსების კრებულში: „ა,ბ,გ,დ“, „მეცხრე ტალღა“, „მერანი“. პერიოდულად იბეჭდება ჟურნალ-გაზეთებში. აჩი ბერიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ბერიძე აჩი[დაარქივებული] — ლიტერატურული კლუბის საიტი
ანზია ბერიძე

ანზია ბერიძე (დ. 3 თებერვალი, 1936) — ქართველი ექიმი. არის ნორმალური ფიზიოლოგიის სპეციალისტი, ჰემატოლოგ-ტრანსფუზიოლოგი. მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი. საქართველოს ჰემატოლოგიისა და ტრანსფუზიოლოგიის საზოგადოების წევრი. ანზია ბერიძე დაიბადა 1936 წლის 3 თებერვალს, ქალაქ თბილისში. 1961 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის პედიატრიული ფაკულტეტი. იგი 1961-1965 წლებში იყო თიანეთის რაიონის პედიატრი, 1965 წლიდან აკადემიკოს გრიგოლ მუხაძის სახელობის ჰემატოლოგიისა და ტრანსფუზიოლოგიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის უმცროსი და უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. დაწერილი აქვს 25 სამეცნიერო ნაშრომი, რომლებიც ეხება ინფუზურ-ტრანსფუზიული თერაპიის გავლენას ტრავმული შოკების დროს. თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია, გვ.38., თბ., 2000. ანზია ბერიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
იური ბერიშვილი

იური ბერიშვილი (დ. 18 ოქტომბერი, 1958, თბილისი) — ქართველი მხატვარი. დაიბადა 1958 წლის 18 ოქტომბერს, ქალაქ თბილისში. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის ფერწერის ფაკულტეტი. გამოფენებში მონაწილეობა დაიწყო 1982 წლიდან. პერსონალური გამოფენები: საქართველოს ეროვნული გალერეა (თბილისი, 1994), „აბსურდის ილუზია“ (N გალერეა, თბილისი, საქართველო, 1999); „Fecit“, გალერეა „TMS“ (თბილისი, საქართველო, 2000); კლუბი „ალი ბაბა და ყაჩაღები“ (თბილისი, საქართველო, 2001); „ემიგრაცია“ (აშშ-ის საელჩო საქართველოში, თბილისი, 2002); გალერეა „TMS“ (თბილისი, საქართველო, 2004); გალერეა „TMS“ (თბილისი, საქართველო, 2007); „ბაია გალერეა“ (თბილისი, საქართველო, 2008); გალერეა 9 (თბილისი, საქართველო, 2009). იური აგრეთვე მონაწილეობს ჯგუგურ გამოფენებში. მისი ნამუშევრები დაცულია: მსოფლიო ბანკის კოლექცია (ვაშინგტონი, აშშ); ნენსი და ნორტონ დოჯის ფონდი, ზიმერლის ხელოვნების მუზეუმი (ნიუ ჯერსი, აშშ); თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმი (თბილისი, საქართველო); საქართველოს ეროვნული მუზეუმი — ეროვნული გალერეა (თბილისი); ამერიკის შეერთებული შტატების საელჩო საქართველოში; ქორთიარდ მარიოტი (თბილისი, საქართველო). 1994 — პრიზი წლის საუკეთესო ნამუშევრისთვის 1996 — პრიზი წლის საუკეთესო ნამუშევრისთვის 1997 — პრიზი წლის საუკეთესო ნამუშევრისთვის ქართული ბიოგრაფიული ცნობარი, გვ. 47, თბ., 1998-1999. იური ბერიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
აკაკი ბერიშვილი

აკაკი ბერიშვილი (დ. 6 იანვარი, 1915, სოფ. ძეგლევი, ახლანდ. ონის მუნიციპალიტეტი — გ. 15 ნოემბერი, 1984) — ქართველი არქიტექტორი. არქიტექტურის მეცნიერებათა კანდიდატი (1952), დოცენტი (1954). საქართველოს დამსახურებული არქიტექტორი (1971). საბჭოთა კავშირისა (1953-დან) და საქართველოს არქიტექტორთა კავშირის წევრი. აკაკი ბერიშვილი დაიბადა ახლანდელი ონის მუნიციპალიტეტის სოფელ ძეგლევში. 1941 წელს დაამთავრა საქართველოს ინდუსტრიული ინსტიტუტი. პედაგოგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში, 1970-1972 წლებში იყო ფაკულტეტის დეკანი, 1970-1983 წლებში არქიტექტურული კონსტრუქციების კათედრის გამგე. იყო სამრეწველო ნაგებობათა არქიტექტურის ერთ-ერთი პირველი სპეციალისტი საქართველოში. გარდაიცვალა 1984 წლის 15 ნოემბერს, 69 წლის ასაკში. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 403. აკაკი ბერიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
თენგიზ აბუსერიძე

თენგიზ აბუსერიძე (დ. 8 ნოემბერი, 1945) — ქართველი ინჟინერი. თენგიზ აბუსერიძე დაიბადა 1945 წლის 8 ნოემბერს, ქალაქ სამტრედიაში. მან 1972 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი. სხვადასხვა დროს მუშაობდა საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს N2 სამშენებლო ტრესტში, გაერთიანება „თბილქალაქმშენის“ მიწისქვეშა სამუშაოების ტრესტში, ხორცისა და რძის მრეწველობის სამინისტროს სპეციალიზებულ სამშენებლო სამმართველოში, საქართველოს ფიზკულტურისა და სპორტის სახელმწიფო კომიტეტის სამშენებლო სამმართველოს მთავარ ინჟინრად, სამმართველოს უფროსად, სამშენებლო ტრესტის მმართველად, შპს „მერცხლის“ პრეზიდენტად, სამმართველოს უფროსად, ცეკავშირის სამშენებლო სამმართველოს უფროსად. მისი მონაწილეობით შესრულდა გარე ქსელებისა და კეთილმოწყობის სამუშაოები ქალაქ თბილისის გლდანის, ვაზისუბნისა და ვარკეთილის მიკრორაიონებში; აიგო წყალსადენი და გადასასვლელი ხიდი დუშეთის რაიონის სოფელ გიორგიწმინდაში, სინთეტიკური და მწვანესაფარიანი საფეხბურთო სტადიონები — თბილისში, ლესელიძესა და გრიგოლეთში; წყალსათხილამურო კომპლექს „მალთაყვას“ ელექტროტაბლო — ფოთში, „მერსედეს-ბენცის“ მაღაზია-სალონი — ქალაქ თბილისში. საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია, გვ.34., თბ., 2017. თენგიზ აბუსერიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
მანანა აბულაძე

მანანა აბულაძე (დ. 25 თებერვალი, 1946, სამტრედია) — ქართველი მეცნიერი და ექიმი. დაიბადა 1946 წლის 25 თებერვალს, ქალაქ სამტრედიაში. 1971 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1971-1972 წლებში იყო თბილისის პირველი კლინიკური საავადმყოფოს ენდოკრინოლოგიური განყოფილების ექიმი-ინტერნი; თბილისის სასწრაფო სამედიცინო დახმარების სადგურში მუშაობდა 1972-1973 წლებში; 1973 წლიდან აკადემიკოს კ. ჩაჩავას სახელობის პერინატალური მედიცინის და მეანობა-გინეკოლოგიის ინსტიტუტის მეცნიერ თანამშრომელია. აქვს 40 სამეცნიერო ნაშრომი, რომლებიც ეხება დედისა და ახალშობილის ჯანმრთელობის დაცვის საკითხებს. არის მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი, მეან-გინეკოლოგი. 1973 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „სასათბურე მეურნეობის მუშა ქალთა რეპროდუქტიული სისტემა და ფარისებური ჯირკვლის აქტივობა“. თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია, გვ. 11, თბ., 2000. მანანა აბულაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
რევაზ შამილიშვილი

რევაზ შამილიშვილი (დ. 25 ნოემბერი, 1946) — ქართველი პოლიტიკოსი, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის თავმჯდომარე 2003-2004 წლებში. ჰყავს მეუღლე და ერთი შვილი. რევაზ შამილიშვილი - დეკლარაცია[მკვდარი ბმული] რევაზ შამილიშვილი - დეკლარაცია[მკვდარი ბმული]
ბახმარო (წყალი)

ბახმარო — დაბალმინერალიზებული წყაროს წყალი. საბადო მდებარეობს ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნაბეღლავის მიდამოებში. „ბახმარო“ მიეკუთვნება დაბალმინერალიზებული წყლების ტიპს, მდიდარია ჟანგბადით და pH-ის იდეალური მაჩვენებელი აქვს: 7.5. დაშვებულია ბავშვთა კვებაში მშრალი ნარევების მოსამზადებლად გ. ნათაძის სახელობის სანიტარიის, ჰიგიენის და სამედიცინო ეკოლოგიის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის მიერ. გადმოცემის თანახმად, გურიის ხელუხლებელი ბუნების წიაღში ადგილობრივ მოსახლეობას ყურადღება მიუქცევია ერთ-ერთი წყაროსათვის, რომელსაც ხარები ეტანებოდნენ. 1905 წელს სოფელ ნაბეღლავში აღმოაჩინეს მინერალური წყლის საბადო, რომელსაც გააჩნდა უნიკალური სამკურნალო თვისებები და განსაკუთრებული გემო. 1958-90 წლებში ქარხანა შეზღუდულად აწარმოებდა „ნაბეღლავს“, ძირითადად ყაზახეთის ბაზრისთვის. 1998 წელს შვეიცარელ ინვესტორებთან ერთად არსებული ქარხნის ბაზაზე დაარსდა სს „წყალი მარგებელი“, რომელმაც განაახლა ნაბეღლავის ჩამოსხმა. მთლიანად მოხდა ქარხნის მოდერნიზება, კომპანია სწრაფად განვითარდა და გახდა ერთ-ერთი ლიდერი ქართული მინერალური წყლების ბაზარზე. 2002 წლიდან კი ქარხანამ ნაბეღლავთან ერთად დაიწყო წყაროს წყალი ბახმაროს ჩამოსხმაც. ბახმაროს წყაროს სათავე ქარხნიდან 1,5 კმ მოშორებით მდებარეობს და წყალი მილსადენით მიეწოდება ქარხანას, სადაც ფილტრაციის რამდენიმე ეტაპს გადის და ამავე დროს არ იცვლება მისი პირველადი ქიმიური შემადგენლობა. 2007 წლისთვის სს „წყალი მარგებელმა“ შეისყიდა 25-წლიანი ლიცენზია „ნაბეღლავისა“ და „ბახმაროს“ წყლების მოპოვებაზე. ამ ეტაპზე „ნაბეღლავი“ და ბახმარო 30-მდე მეტ ქვეყანაშია წარმოდგენილი. „წყალი მარგებლის“ ქარხანა „წყალი მარგებლის“ ძველი ქარხანა „ბახმაროს“ წარმოების პროცესი ოფიციალური საიტი
Pornhub

Pornhub — კერძო კანადური პორნოგრაფიული საიტი, შეიქმნა მონრეალში, მისი შემქმნელია მეტ კეზერი, საიტი გაეშვა 2007 წელს. საიტი ხელმისაწვდომია 11 ენაზე. საიტი არ არის დაბლოკილი რომელიმე ქვეყანაში, შესაბამისად ხელმისაწვდომია მსოფლიოს ყველა რეგიონისა თუ სახელმწიფოსათვის. საიტის შტაბ-ბინა განთავსებულია მონრეალში, კანადაში. 2018 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებზე პოლიტიკური პარტია გირჩის პრეზიდენტობის კანდიდატმა, ზურაბ ჯაფარიძემ პორნო-საიტზე საკუთარი საარჩევნო ბანერები განათავსა. მომხმარებლებს საიტზე ამ წარწერებით ორი ბანერი ხვდებოდა: „მეტი სექსი, მეტი თავისუფლება“ და „მე არ გპირდებით ზომის გაზრდას“. გირჩი საიტზე საკუთარი რეკლამის განთავსების მიზეზად მცირე ბიუჯეტის ეფექტურად ხარჯვას ასახელებს. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „Pornhub“ ვიკისაწყობში. rt.pornhub.com ოფიციალური საიტი ↑ Bartz, Michel. Pornhub_dev comments on [NSFW IAmA Former Lead Developer of Pornhub. AMAA. : IAmA]. reddit (14 September 2011). ციტირების თარიღი: 18 აგვისტო, 2014. ↑ Pornhub.com Traffic, Demographics and Competitors. Alexa Internet. ციტირების თარიღი: იანვარი, 2020. ↑ მეტი სექსი, მეტი თავისუფლება - ზურაბ ჯაფარიძის საარჩევნო კამპანია PornHub-ზე
სუბიექტური დადასტურება

სუბიექტური დადასტურება, ხანდახან მოხსენიებული როგორც პიროვნული დადასტურების ეფექტი — კოგნიტური მიკერძოება, რომლის მოქმედებითაც ადამიანი გარკვეულ დებულებას ან სხვა ტიპის ინფორმაციას იღებს როგორც სიმართლეს, თუ ამ ინფორმაციას აქვს რაიმე პიროვნული მნიშვნელობა ან ღირებულება მისთვის. სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, პიროვნება, რომლის აზრიც მოექცა სუბიექტური დადასტურების გავლენის ქვეშ, ერთმანეთთან დაუკავშირებელ ორ მოვლენას (მაგ., დამთხვევას) აღიქვამს, როგორც ერთმანეთთან დაკავშირებულს, რადგან მისი პირადი რწმენა მოითხოვს, რომ ისინი იყვნენ დაკავშირებულნი. სუბიექტური დადასტურება ასევე მჭიდროდ უკავშირდება ბარნუმის ეფექტს და ცივი წაკითხვის მნიშვნელოვანი ელემენტია. ის მიჩნეულია ბევრი პარანორმალური ფენომენის შეტყობინებების საფუძვლად. ბობ ქეროლის თანახმად, რეი ჰიმანი მიჩნეულია სუბიექტური დადასტურებისა და ცივი წაკითხვის მოწინავე ექსპერტად. ტერმინი „სუბიექტური დადასტურება“ პირველად გვხდება 1980 წლის წიგნში „ექსტრასენსის ფსიქოლოგია“ დაწერილი დევიდ ფ. მარკსისა და რიჩარდ კამანის მიერ. სკეპტიკოსის ლექსიკონის ჩანაწერი სუბიექტურ დადასტურებაზე ↑ Forer, B.R. (1949) "The Fallacy of Personal Validation: A classroom Demonstration of Gullibility," Journal of Abnormal Psychology, 44, 118-121. ↑ Flaws in Reasoning and Arguments: Subjective Validation. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-12-13. ციტირების თარიღი: 2007-12-13. ↑ Carrol, Bob. Hope in Small Doses. Skepticality. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-08-07. ციტირების თარიღი: 2012-08-17. ↑ Frazier, Kendrick (1986) Science Confronts the Paranormal. Prometheus Books, გვ. 101.
ლელა ქებურია

ლელა ქებურია (დ. 21 სექტემბერი, 1976, ზუგდიდი) — ქართველი პოლიტიკოსი და ფილოლოგი. დაიბადა 1976 წლის 21 სექტემბერს ქალაქ ზუგდიდში. 1997 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1998-2012 წლებში იყო ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელი ზუგდიდის №2 საჯარო სკოლაში. 2012 წელს იყო ზუგდიდის საგანმანათლებლო რესურს-ცენტრის უფროსის მოვალეობის შემსრულებელი. 2013 წლიდან — ზუგდიდის №2 საჯარო სკოლის უფროსი მასწავლებელი. 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა“. 2017 წლის 27 მაისს გახდა მოქალაქეთა პოლიტიკური გაერთიანება „ევროპული საქართველო – მოძრაობა თავისუფლებისთვის“ პოლიტიკური საბჭოს წევრი. იყო საქართველოს პარლამენტის განათლების, მეცნიერებისა და კულტურის კომიტეტის წევრი. ლელა ქებურია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ლელა ქებურია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
Dolby Theatre

Dolby Theatre (ადრე ცნობილი სახელწოდებით Dolby Theatre) — თეატრი ლოს-ანჯელესში, რომელიც გაიხსნა 2001 წლის 9 ნოემბერს. გახსნის დღიდან რეგულარულად მასპინძლობს ოსკარის დაჯილდოების ცერემონიას. თეატრის მშენებლობა 75 მილიონი აშშ დოლარით დააფინანსა კომპანია Eastman Kodak-მა, იმისათვის, რომ თეატრი ყოფილიყო მისი სახელობის. ამჟამინდელი სახელწოდება თეატრმა მიიღო 2012 წლის 1 მაისს. თეატრი იტევს 3400-მდე ადამიანს, ხოლო მისი სცენა ერთ-ერთი ყველაზე დიდია აშშ-ში. ოსკარის ცერემონიის ჩატარებამდე ერთი კვირით ადრე დარბაზს ქირაობს კინემატოგრაფიული ხელოვნებისა და მეცნიერების აკადემია, დანარჩენ დროს კი თეატრში იმართება სხვადასხვა კონცერტები, შოუები და დაჯილდოებები. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „Dolby Theatre“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი ↑ Profile. Kodak Theatre. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 16 აპრილი, 2012. ციტირების თარიღი: 2 მაისი, 2012. ↑ About the Dolby Theatre. Dolby Theatre. ციტირების თარიღი: 19 ივნისი, 2015. ↑ Kodak Theatre. Kodak Theatre. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 16 აპრილი, 2012. ციტირების თარიღი: 14 თებერვალი, 2012. ↑ „Oscars' home renamed Dolby Theatre“. CBS News. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2 მაისი, 2012. ციტირების თარიღი: 1 მაისი, 2012. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate= და |archivedate=-ში (დახმარება)
ცეცხლის ტაძარი

ცეცხლის ტაძარი, დიდი კვადრატი — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი კახეთის მხარეში, ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ შილდასთან. ნეკრესის ნაქალაქარის ტერიტორიის გარეთ, „ნაზვრევი გორის“ ქვეშ, გაშლილი ველის ცენტრში, რომელსაც მოსახლეობა „საკირეებს“ უწოდებს, ექსპედიციამ შეისწავლა ცეცხლის ტაძარი. ძეგლი საძირკვლის დონეზე იყო შემორჩენილი. ნაგებობაში გამოიყო ორი სამშენებლო ფენა. ზედა წარმოდგენილია ციხე-სასახლის სახით. ქვედა კი რთული გეგმარების ცეცხლის ტაძარია. ორივე ფენის ნაგებობების სამშენებლო მასალაა რიყის დიდრონი ქვები და ფლეთილი ლოდები კირხსნარზე. აგური გამოყენებულია მხოლოდ ზედა ფენის ნაგებობაში. ქვედა ფენის მწყობრიდან გამოსვლის შემდეგ მას დააშენეს ციხე-სასახლე ქვედა ფენის ნაგებობის არქიტექტურული სივრცე ვითარდება ანსამბლის ცენტრში არსებული ოთხკუთხა ნაგებობის ირგვლივ. მის ოთხივე კედელს ებჯინება აფსიდიანი ნაგებობები. ოთხკუთხა შენობა თითქმის კვადრატულია (9,5X8 მ). მის სამხრეთ-დასავლეთ კუთხეში შემორჩენილი იყო ბაქანი (2,8X1,6 მ). იატაკი მოგებულია აგურით. მთლიანად ანსამბლი კვადრატული გეგმისაა (50X50 მ.). განათხარი მასალა ცოტაა, ძირითადად თიხის ჭურჭლის ფრაგმენტები. მათგან გამოიყოფა წითელპრიალა ნატეხები, აგრეთვე მოთეთროდ გამომწვარი ყელწიბოიანი და ყურიანი დოქების ფრაგმენტები. არქეოლოგიური მასალა თარიღდება ახ. წ. პირველი საუკუნეებით, ვიდრე IV-V საუკუნეებამდე. ზედა ფენის შენობა, ციხე-სასახლე აგებული უნდა იყოს IV საუკუნის დასაწყისში. ის მტრის ხელითაა დანგრეული V საუკუნის ბოლოს. დანგრევა შეიძლება სპარსელთა შემოსევას უკავშირდებოდეს. რაც შეეხება ქვედა ფენის, ცეცხლის ტაძარს, ის უნდა აეგოთ ახ. წ. II საუკუნეში, ხოლო IV საუკუნის დასაწყისში ის ქრისტიანების მიერ ჩანს დანგრეული. მაზდეანური ტაძრის გათხრებისას გამოვლენილ მცირერიცხოვან არქეოლოგიურ მასალას შორის აღსანიშნავია თიხის ქილის ქვედა ნაწილი ფსკერზე სამფეხა სადგრის ნაშთით. ჭურჭელი გამოყენებული უნდა ყოფილიყო რომელიღაც რიტუალის შესასრულებლად. იმავე დანიშნულებისა ჩანს რკინის ორკაპი და ნალისებური მოყვანილობის ნივთი მოკაუჭებული ბოლოებით. არქიტექტურული კომპლექსის გათხრა 1997 წელს დაასრულა ს. ჯანაშიას სახელობის სახელმწიფო მუზეუმის კახეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ ლევან ჭილაშვილის ხელმძღვანელობით. მანვე მიუძღვნა მას პუბლიკაციები და ძეგლი „ცეცხლის ტაძრად“ განსაზღვრა. ცეცხლის ტაძარს 2017 წლის 13 სექტემბერს, საქართველოს მთავრობის დადგენილების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია. ↑ 1.0 1.1 გურამ ყიფიანი, ნეკრესის „დიდი კვადრატი“ ↑ 2.0 2.1 ქართლის ცხოვრების ტოპოარქეოლოგიური ლექსიკონი, თბ., 2013, გვ., 379-381 ↑ ჭილაშვილი ლ., ნეკრესის წარმართული სამლოცველოები, თბ., 2000, გვ., 73-75 ↑ საქართველოს მთავრობის დადგენილება № 426, 2017 წლის 13 სექტემბერი, ქ. თბილისი, ყვარლის მუნიციპალიტეტში, სოფელ შილდაში მდებარე კულტურული მემკვიდრეობის უძრავი ძეგლებისათვის – „ცეცხლის ტაძრისა“ და „ჭაბუკაურის სატაძრო კომპლექსისათვის“ ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის განსაზღვრის შესახებ. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-07-21. ციტირების თარიღი: 2019-07-21.
ჭაბუკაურის სატაძრო კომპლექსი

ჭაბუკაურის სატაძრო კომპლექსი — ქართული ქრისტიანული სატაძრო ხუროთმოძღვრებისა და ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი კახეთის მხარეში, ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ შილდასთან. ჭაბუკაურის სატაძრო კომპლექსის ბაზილიკა (სიგრძე-სიგანე: 31 მ X 15 მ; 5 წყვილი სვეტით დაყოფილია 3 ნავად) ერთ-ერთი უძველესი სამნავიანი ტაძარია საქართველოს ტერიტორიაზე, რომელიც ქართლის სამეფოში ქრისტიანობის სახელმწიფო რელიგიად გამოცხადების პირველივე პერიოდში აშენდა. ბაზილიკა დგას უფრო ძველ, წარმართული ტაძრის ნანგრევებზე. ჭაბუკაურის ბაზილიკა ერთ-ერთი ის ნაგებობაა, რომელიც აღმოსავლეთ ბიზანტიური არქიტექტურული ტრადიციების გათვალისწინებით არის აგებული. ბაზილიკის გვერდით აშენებულია სანათლავი, რაც ადასტურებს იმას, რომ საქართველოშიც, მსგავსად ბიზანტიის აღმოსავლური პროვინციებისა, ქრისტიანობის გავრცელების პირველ ეტაპზე ტაძრები იგებოდა ბიზანტიური არქიტექტურული ელემენტების გამოყენებით. ჭაბუკაურის ბაზილიკა ერთადერთია საქართველოში, რომელსაც ამ ეპოქის ძეგლებისგან განსხვავებით მართკუთხა საკურთხეველი აქვს. ტაძარი თავის დროზე გადახურული იყო ხის ძელებზე დაყრდნობილი კრამიტებით, რითაც ის გამორჩეულია ამავე პერიოდის ძეგლებისგან და ადასტურებს, რომ ტაძრები საქართველოში არა მხოლოდ ქვის კამაროვანი გადახურვით სრულდებოდა, არამედ ხის ორფერდა კონსტრუქციითაც. ჭაბუკაურის სატაძრო კომპლექსს, ცეცხლის ტაძართან ერთად 2017 წლის 13 სექტემბერს, საქართველოს მთავრობის დადგენილების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია. ↑ ქართული ქრისტიანული სატაძრო ხუროთმოძღვრების სათავეებთან (უძველესი ბაზილიკების არქეოლოგიური კვლევა ნაქალაქარ ნეკრესში). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-02-09. ციტირების თარიღი: 2021-01-18. ↑ საქართველოს კულტურული მემკვიდერეობის ნუსხას ორი ძეგლი შეემატა[მკვდარი ბმული] ↑ „ცეცხლის ტაძარს“ და „ჭაბუკაურის ბაზილიკას“ ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორია განესაზღვრა ↑ საქართველოს მთავრობის დადგენილება № 426, 2017 წლის 13 სექტემბერი, ქ. თბილისი, ყვარლის მუნიციპალიტეტში, სოფელ შილდაში მდებარე კულტურული მემკვიდრეობის უძრავი ძეგლებისათვის – „ცეცხლის ტაძრისა“ და „ჭაბუკაურის სატაძრო კომპლექსისათვის“ ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის განსაზღვრის შესახებ. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-07-21. ციტირების თარიღი: 2019-07-21.