laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ტანჰაიმი

ტანჰაიმი (გერმ. Tannheim) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, ტიუბინგენის ადმინისტრაციულ ოლქში, ბიბერახის რაიონში. თემის ფართობია 27,68 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 2 374 ადამიანს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ტანჰაიმი ოფიციალური საიტი ↑ Alle politisch selbständigen Gemeinden mit ausgewählten Merkmalen am 31.12.2022 — DESTATIS, 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q122987347"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q764739"></a>
როტ-ან-დერ-როტი

როტ-ან-დერ-როტი (გერმ. Rot an der Rot) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, ტიუბინგენის ადმინისტრაციულ ოლქში, ბიბერახის რაიონში. თემის ფართობია 63,46 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 4 405 ადამიანს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: როტ-ან-დერ-როტი ოფიციალური საიტი ↑ Alle politisch selbständigen Gemeinden mit ausgewählten Merkmalen am 31.12.2022 — DESTATIS, 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q122987347"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q764739"></a>
ბატონიშვილი

ბატონიშვილი — მეფის შვილი ფეოდალურ საქართველოში, ძირითადად იხმარებოდა უმაღლესი სიუზერენის, მეფის, აგრეთვე მთავრის შვილების აღსანიშნავად. სხვა მებატონეთა შვილები იწოდებოდნენ თავადიშვილებად, აზნაურიშვილებად, ერისთვისშვილებად და ა. შ. ტერმინი „ბატონიშვილის“ წარმოქმნამდე და შემდეგ მის პარალელურად იხმარებოდა ტერმინი უფლისწული. ფეოდალურ საქართველოში ბატონიშვილს გამოყოფილი ჰქონდა მამული, რომელიც საბატონიშვილოდ, საუფლისწულოდ იწოდებოდა. რუსეთთან საქართველოს შეერთების (1801) შემდეგ მათ რუსეთში მისცეს მამულები და ჯამაგირიც დაუნიშნეს. ამრიგად, მოისპო ქართული ფეოდალური საზოგადოების უმაღლესი ფენა ბატონიშვილებისა. XIX საუკუნეში ბატონიშვილებად იწოდებოდნენ საერთოდ ფეოდალების შვილები — თავადების და ზოგჯერ აზნაურებისაც კი. ხანთაძე შ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 229—230.
დიბრის ოლქი

დიბრის ოლქი (ალბ. Qarku i Dibrës) — ერთ-ერთი ალბანეთის 12 ოლქიდან. ფართობი შეადგენს 2 586 კმ²-ს, ხოლო მოსახლეობა, 2011 წლის აღწერის მიხედვით, 137 047 ადამიანს. ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი პეშკოპია. იყოფა სამ რაიონად. უკანასკნელი, 2011 წლის ეროვნული აღწერის მიხედვით, ოლქის მოსახლეობა შეადგენს 137 047 ადამიანს. ოლქში ცხოვრობენ შემდეგი ეთნიკური ჯგუფები: ალბანელები — 124 897 (91,13%) ბერძნები — 20 (0,01%) მაკედონელები — 19 (0,01%) ჩერნოგორიელები — 1 (0,00%) არუმინელები — 28 (0,02%) ბოშები — 92 (0,07%) ეგვიპტელები — 97 (0,07%) სხვა — 13 (0,01%) უპასუხოდ — 11 881 (8,67%) ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: დიბრის ოლქი Regional Council of Diber დაარქივებული 2013-05-20 საიტზე Wayback Machine. Levene, David (1 January 2013). „Albania's chestnut, cheese and pasta workers“. The Guardian. ↑ 1.0 1.1 2011 წლის აღწერის შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-03. ციტირების თარიღი: 2015-07-07.
საღორეთის ციხე

საღორეთის ციხე, კლდისთავის ციხე, ცივა-სროლა — საფორტიფიკაციო ნაგებობა მდინარე აჭარისწყლის მარჯვენა ნაპირზე, ქოხთვარის სერზე, სოფელ პირველი მაისის თავზე (ყოფილი სოფელი საღორეთი). ციხე აგებულია მაღალ კლდოვან ბორცვზე. მისასვლელი აქვს მხოლოდ ჩრდილო-აღმოსავლეთ მხრიდან. ციხეს უკავია 200 მ² ფართობი ტერიტორია. შემორჩენილია კოშკი, გალავნის კედლის ერთი ნაწილი და კოშკზე მინაშენი (ჩრდ) კედლის ნანგრევი. სამსართულიანი კოშკის ფართობია დაახ. 6 მ², სიმაღლე 2,5 მ, კედლის სისქე 1,5-2 მ. დასავლეთ ნაწილში შემორჩენილია სამი ფოსო (40х36 სმ, 25х15 სმ, 28х15 სმ). ფოსო მოპირდაპირე კედელზეც იქნებოდა მაგრამ ჩამოქცევის გამო არ შეინიშნება. ფოსოების არსებობა აქ სართულების არსებობაზე მიუთითებს (ორი სართული აშკარად შეიმჩნევა, სავარაუდოდ ჰქონდა მესამე სართულიც. კოშკი შიგნიდან მთლიანად ამოვსებულია მიწითა და ნანგრევი ქვებით. სათოფურები არ აქვს. კოშკი გალავანშია ჩაქსოვილი. გალავანს ოვალისებური ფორმა აქვს. შედარებით უკეთ შემონახულა გალავნის ჩრდილოეთი მხარე რომელიც კოშკზეა მიშენებული. მოღწეული გალავნის სიმაღლე 2,10 მ. ციხეზე ამ მხრიდან მიისვლებოდა და სავარაუდოდ კარებიც აქედან უნდა ჰქონოდა, ამას გალავანში გჭრილი საფეხურებიც ადასტურებს. ციხე ნაგებია თლილი ქვით კირის ხსნარზე, წყობა არეულია და უსწორმასწორო. აღსანიშნავია ის გარემოება რომ არც კოშკში და არც ციხეში სხვა რაიმე ხვრელი არ არსებობს. ამგვარი საბუთების გათვალისწინებით (უსწორმასწორო წყობა, სათოფურების არ არსებობა) საღორეთის ციხე XIV-XV საუკუნეებით შეიძლება დათარიღდეს. ი. სიხარულიძე, „აჭარის მატერიალური კულტურის ძეგლები“, თბ., 1962  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 11837 ↑ Бакрадзе Д., „Археологическое путешествие по Гурии и Адчаре“. СПб. ст. 46-47, 1878г.
ტიფენბახი

ტიფენბახი (გერმ. Tiefenbach) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, ტიუბინგენის ადმინისტრაციულ ოლქში, ბიბერახის რაიონში. თემის ფართობია 6,95 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 518 ადამიანს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ტიფენბახი ვიკიწყაროში არის სტატია: des Oberamts Riedlingen/Kapitel B 41 Tiefenbach ოფიციალური საიტი ↑ Alle politisch selbständigen Gemeinden mit ausgewählten Merkmalen am 31.12.2022 — DESTATIS, 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q122987347"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q764739"></a>
ბატრაქოზავრები

ბატრაქოზავრები (ლათ. Batrachosauria) — ამომწყდარი ამფიბიების ქვეკლასი. ბატრაქოზავრები გავრცელებული იყვნენ ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში კარბონულსა და პერმულ პერიოდებში. ყველაზე მაღალორგანიზებული ბატრაქოზავრები ე. წ. სეიმურიამორფები ქალას აგებულებითა და ზოგი სხვა ნიშნით აშკარად უახლოვდებიან ქვეწარმავლებს. ბატრაქოზავრებს, როგორც შუალედურ ფორმებს, არსებითი მნიშვნელობა აქვთ ხერხემლიანთა ევოლუციის შესწავლისათვის, ნამარხი ბატრაქოზავრები — ლანტანოზუხა და კოტლასია — ყოფილ სსრკ-ის ტერიტორიაზეა ნაპოვნი. ქსე, ტ. 2, გვ. 233, თბ., 1977.
ბალკანეთის ნახევარკუნძულის პრეისტორია

ბალკანეთის ნახევარკუნძულის პრეისტორიული პეტიოდი დაახლოებით 44 000 წლის წინ ზედა პალეოლითის ხანაში კრომანიონელის გამოჩენით იწყება და დაახლოებით ძვ. წ. VIII საუკუნეში ანტიკური ხანის საბერძნეთში პირველი წერილობით წყაროების გამოჩენით სრულდება. სამხრეთ-აღმოსავლეთი ევროპის პირველყოფილი ადამიანების ისტორია პირობითად იყოფა შედარებით მცირე პერიოდებად: ზედა პალეოლითი, ჰოლოცენი მეზოლითი, ნეოლითური რევოლუცია. პრეისტორია არ მოიცავს ეგეოსის კულტურას (ძვ. წ. 2800–1200). ილირია პირველყოფილი საზოგადოება ქვის ხანა თრაკიული ენა John Boardman, The Cambridge Ancient History, Part I: The Prehistory of the Balkans to 1000 BC, Cambridge University Press (1923), ISBN 0-521-22496-9. Douglass W. Bailey, Balkan prehistory, ISBN 0-415-21597-8 Alexandru Păunescu, Evoluţia istorică pe teritoriul României din paleolitic până la inceputul Neoliticului, SCIVA, 31, 1980, 4, p. 519-545. Periodization of Balkan Prehistory ~ 6200 - 1100 BC[მკვდარი ბმული] South East Europe pre-history summary to 700BC დაარქივებული 2010-08-04 საიტზე Wayback Machine. Balkan Prehistory: Exclusion, Incorporation and Identity by Douglass W. Bailey The Aegeo-Balkan Prehistory Project
თინათინ გურიელი

თინათინ გურიელი (გ. 1591) — კახეთის მეფე ლევანის მეუღლე, გურიის მთავარ მამია I გურიელის შვილი, კახეთის მეფე ალექსანდრე II და აღმოსავლეთ საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი ნიკოლოზ VIII-ის დედა. ააშენა ახალი შუამთა. დაბადა დასავლეთ საქართველოს ერთ-ერთი წარჩინებული გვარის, გურიელების ოჯახში. იყო გურიის მთავარ მამია I-ის ქალიშვილი. მისი ძმა როსტომ გურიელი მამიას მემკვიდრე და ასევე გურიის მთავარი იყო. 1520 წელს ლევანმა დაამარცხა კახეთში შეჭრილი დავით X-ის ლაშქარი და აღადგინა კახეთის სამეფო. ამაში მას დახმარება სთხოვა მამია I გურიელს, რომელსაც ასევე სთხოვა ქალიშვილის ხელი, რათა განემტკიცებინა ალიანსი. ლევანმა დაამარცხა დავით X მაღაროსთან ბრძოლაში, ხოლო მამია I შეიჭრა ქართლში. დავითმა, მამიამ და ლევანმა ზავი მუხრანში დადეს. მამიამ ქალიშვილი თინათინი ლევანს მიათხოვა. ვახუშტი ბატონიშვილის ცნობით, თინათინ გურიელს ნანახი ჰქონდა წინასწარმეტყველური სიზმარი, რომლის მიხედვით მას წაიყვანდა წარჩინებული ქმარი, გზად კი შინდის ხეს დაინახავდა, სადაც უნდა აეშენებინა ღვთისმშობლის სახელობის მონასტერი. კახეთში ჩასულმა თინათინმა ახალი შუამთის მონასტერი ააშენებინა, ჯვარი კი გრემში დაიწერა. ლევანი გარყვნილი ცხოვრების მოყვარული ადამიანი იყო, ამიტომ თინათინმა განქორწინება მოითხოვა და მიიღო კიდეც 1529 წელს. ის მის მიერვე აშენებულ ახალი შუამთის მონასტერში აღიკვეცა მონაზვნად, სადაც გარდაიცვალა 1591 წელს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: თინათინ გურიელი
ბაუერი (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი ბაუერი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ბაუერი, ბრუნო — გერმანელი ფილოსოფოსი ბაუერი, მარიამ — ქართველი ბალერინა ბაუერი, ოტო — ავსტრიელ სოციალ-დემოკრატთა ერთ-ერთი ლიდერი
შვენდი

შვენდი (გერმ. Schwendi) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, ტიუბინგენის ადმინისტრაციულ ოლქში, ბიბერახის რაიონში. თემის ფართობია 49,23 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 6 248 ადამიანს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: შვენდი ოფიციალური საიტი ↑ Alle politisch selbständigen Gemeinden mit ausgewählten Merkmalen am 31.12.2022 — DESTATIS, 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q122987347"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q764739"></a>
შემერჰოფენი

შემერჰოფენი (გერმ. Schemmerhofen) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, ტიუბინგენის ადმინისტრაციულ ოლქში, ბიბერახის რაიონში. თემის ფართობია 50,21 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 7 922 ადამიანს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: შემერჰოფენი ოფიციალური საიტი ↑ Alle politisch selbständigen Gemeinden mit ausgewählten Merkmalen am 31.12.2022 — DESTATIS, 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q122987347"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q764739"></a>
უტენვაილერი

უტენვაილერი (გერმ. Uttenweiler) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, ტიუბინგენის ადმინისტრაციულ ოლქში, ბიბერახის რაიონში. თემის ფართობია 49,78 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 3 476 ადამიანს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: უტენვაილერი ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2010-07-26 საიტზე Wayback Machine. ↑ Alle politisch selbständigen Gemeinden mit ausgewählten Merkmalen am 31.12.2022 — DESTATIS, 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q122987347"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q764739"></a>
უნლინგენი

უნლინგენი (გერმ. Unlingen) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, ტიუბინგენის ადმინისტრაციულ ოლქში, ბიბერახის რაიონში. თემის ფართობია 26,87 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 2 406 ადამიანს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: უნლინგენი ოფიციალური საიტი ↑ Alle politisch selbständigen Gemeinden mit ausgewählten Merkmalen am 31.12.2022 — DESTATIS, 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q122987347"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q764739"></a>
უმენდორფი

უმენდორფი (გერმ. Ummendorf) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, ტიუბინგენის ადმინისტრაციულ ოლქში, ბიბერახის რაიონში. თემის ფართობია 20,66 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 4 379 ადამიანს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: უმენდორფი ოფიციალური საიტი ↑ Alle politisch selbständigen Gemeinden mit ausgewählten Merkmalen am 31.12.2022 — DESTATIS, 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q122987347"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q764739"></a>
ბაუმგარტენი

საკუთარი სახელი ბაუმგარტენი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ბაუმგარტენი, ალექსანდრ გოტლიბ — გერმანელი ფილოსოფოსი ბაუმგარტენი, ართურ — გერმანელი იურისტი და საზოგადო მოღვაწე ასევე ბაუმგარტენი — წარსულში დამოუკიდებელი ქალაქი, ამჟამად კი ვენის ერთ-ერთი უბანი.
მარმარისი

მარმარისი (თურქ. Marmaris) — ქალაქი დასავლეთ თურქეთში, მუღლის პროვინციაში, მდებარეობს ხმელთაშუა ზღვის სანაპიროზე და არის ერთ-ერთი უდიდესი შემოსავლის წყარო თურქეთში ტურიზმის მიხედვით. მარმარისს აქვს ძალიან კარგი მდებარეობა, იგი არის ყველაზე მნიშვნელოვანი და დიდი ქალაქი საკუთარ პროვინციაში, ადმინისტრაციულ ცენტრ ქალაქ მუღლასა და ბოდრუმის შემდეგ. მარმარისი აღმოსავლეთით ესაზღვრება აგრეთვე მუღლის პროვინციის ქალაქებ ულასა და ქიოჩეგიზს. ხოლო დასავლეთით — ქალაქ დათჩას. ქალაქ მარმარისს აქვს მერია და ჰყავს მერი — მუჰამედ ალი აჯარი. 2010 წლის მონაცემებით მარმარისში ცხოვრობს 30,957 ადამიანი. ტურისტების მაქსიმალური რაოდენობა მარმარისში ტურისტული სეზონის დროს, აღწევს 400 000-ს. საუკუნეების წინ მარმარისი ცნობილი იყო როგორც "ფისკოს". (ბერძ. Φύσκος) ალექსანდრე მაკედონელმა, ფისკოს ალყა შემოარტყა მისი აღების მიზნით. ფისკოს ჰქონდა ერთი ციხესიმაგრე, რომლის აღებაც საკმაოდ რთული იყო და სწორედ მან შეუქმნა ალექსანდრეს ყველაზე დიდი პრობლემა. მაგრამ გარკვეული ხნის შემდეგ, ქალაქის მაცხოვრებლები მიხვდნენ, რომ მტერთან ბრძოლას აზრი არ ჰქონდა და დაწყვეს ყველაფერი, რაც კი ღირებული გააჩნდათ, რათა ისინი მტრის ხელში არ აღმოჩენილიყო. ხოლო ქალები და ბავშვები მთებში გაიხიზნენ. ეს კი იმას ნიშნავს, რომ მარმარისი ჩვენს წელთ აღრიცხვამდეც არსებობდა, ოღონდ სხვა სახელით იყო ცნობილი. საუკუნეების განმავლობაში მარმარისის ციხესიმაგრე ძალიან ცნობილი გახდა. ის საიმედო დასამალ ადგილად ითვლებოდა. თუ მტერი ძალიან ძლიერი და ბრწყინვალედ აღჭურვილი არ იქნებოდა, მაშინ მისი აღება თითქმის შეუძლებელი იყო. მარმარისი შემდგომში შევიდა ბიზანტიის იმპერიის შემადგენლობაში. XV საუკუნეში, ოსმალეთის სულთანმა და კონსტანტინოპოლის დამპყრობელმა, მეჰმედ II ფათიჰმა, ქალაქი დაიპყრო. მარმარისი და მისი სასახლე რამდენიმე საუკუნის განმავლობაში ოსმალეთის იმპერიას ემსახურებოდა, ხოლო ოსმალეთის დაშლის შემდგომ შევიდა თურქეთის რესპუბლიკაში. მუღლის პროვინცია თურქეთის ქალაქების სია ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2015-09-23 საიტზე Wayback Machine. (თურქული) ოფიციალური საიტი (ინგლისური)
რიშარ დიუტრიუელი

რიშარ ფილიპ დიუტრიუელი (ფრანგ. Richard Dutruel; დ. 24 დეკემბერი, 1972) — ყოფილი ფრანგი ფროფესიონალი ფეხბურთელი, მეკარე. დაიბადა საფრანგეთის ზემო სავოიის დეპარტამენტის ქალაქ თონონ-ლე-ბენში. კარიერის განმავლობაში თამაში მოუწია პარი სენ-ჟერმენში, კანში, სელტაში, ბარსელონაში, ალავესსა და სტრასბურში. კარიერა დაასრულა 2005 წელს 33 წლის ასაკში. 2000 წლის 4 ოქტომბერს რიშარ დიუტრიუელმა საფრანგეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების შემადგენლობაში თავის ერთადერთი მატჩი ჩაატარა კამერუნის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების წინააღმდეგ, რომელიც ანგარიშით 1–1 დასრულდა. რიშარ დიუტრიუელი (ინგლისური) რიშარ დიუტრიუელი დაარქივებული 2012-10-04 საიტზე Wayback Machine. (ფრანგული) რიშარ დიუტრიუელი (ფრანგული)
წეროტურფა

წეროტურფა (ლათ. Anthropoides virgo) — დიდტანიანი ფრინველი წეროსნაირთა რიგისა. გავრცელებულია სპორადულ ევროპაში, აზიასა და სამხრეთ-დასავლეთ აფრიკაში; ზამთრობს აფრიკაში, ინდოეთსა და ბირმაში. საქართველოში გვხვდება მიმოფრენისას. ბინადრობს ველ-მინდვრებზე, ნახევრად უდაბნოებში. იკვებება მცენარეული (კენკრა, თესლები) და ცხოველური (მოლუსკები, მწერები, ამფიბიები, ქვეწარმავლები) საკვებით. რ. ჟორდანია, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 310.
ვლორა

ვლორა (ალბ. Vlora) — საპორტო ქალაქი და მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ალბანეთში. წარმოადგენს ალბანეთის სიდიდით მეორე საპორტო ქალაქს, ამ მხრივ იგი მხოლოდ დურესს ჩამორჩება. 1912 წლის 28 ნოემბერს სწორედ ვლორაში გამოცხადდა ალბანეთის დამოუკიდებლობის დეკლარაცია. მოკლე დროის განმავლობაში იყო ალბანეთის დედაქალაქი. დაარსდა ძვ. წ. VI საუკუნეში როგორც ძველი ბერძნული კოლონია აულონი და თითქმის 26 საუკუნის განმავლობაში უწყვეტადაა დასახლებული. ვლორის პორტითა და უნივერსიტეტითურთ ვლორა სამხრეთ-დასავლეთი ალბანეთის უმნიშვნელოვანესი ეკონომიკური და კულტურული ქალაქია. თანამედროვე მუნიციპალიტეტი ჩამოყალიბდა 2015 წელს ადგილობრივი თვითმმართველობის რეფორმის შედეგად 5 ყოფილი მუნიციპალიტეტის გაერთიანებით. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ვლორა. 2011 წლის აღწერის მიხედვით, საერთო მოსახლეობა შეადგენს 104 827 ადამიანს 616,85 კმ²-ზე. ახალი მუნიციპალიტეტი ვრცელდება ნოვოსელეთან მდებარე მდინარე ვიოსას დელტადან ლოგარას უღელტეხილამდე, მოიცავს ქალაქ ორიკუმსაც. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ვლორა Vlora, ტურისტული მეგზური ვიკივოიაჟზე City of Vlora Visit Vlora Vlora Region Travel Overview დაარქივებული 2019-11-08 საიტზე Wayback Machine. ვლორას მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი (ალბანური) Aulona International Folk Festival დაარქივებული 2016-09-24 საიტზე Wayback Machine. GigaCatholic - Aulon (Albania), listing titular see incumbents Albania Open Paragliding Event დაარქივებული 2018-03-30 საიტზე Wayback Machine. ვლორას უნივერსიტეტის ოფიციალური საიტი Komuniteti Vlonjat დაარქივებული 2008-12-25 საიტზე Wayback Machine. (ალბანური) Vlorë travel guide დაარქივებული 2019-11-28 საიტზე Wayback Machine. ↑ Law nr. 115/2014. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-09-24. ციტირების თარიღი: 2015-07-07. ↑ Interactive map administrative territorial reform. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-01-12. ციტირების თარიღი: 2015-07-07.
ქოფრიულიუ ფაზილ აჰმედ-ფაშა

ქოფრიულიუ ფაზილ აჰმედ-ფაშა (თურქ. Köprülü Fazıl Ahmed Pasha; დ. 1635 — გ. 3 ნოემბერი, 1676) — ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირი 1661–1676 წლებში, სულთან მეჰმედ IV-ის დროს. ქოფრიულიუს გვარის კიდევ ერთი წარმომადგენელი. ის იყო წარმოშობით ალბანეთიდან. ქოფრიულიუს გვარი საკმაოდ გავრცელებული იყო ოსმალეთის იმპერიაში. იმპერიას ჰყავდა ამ გვარის 6 წარმომადგენელი დიდ ვეზირად. მისი წინამორბედი, ქოფრიულიუ მეჰმედ-ფაშა, იყო მისი მამა. სანამ დიდი ვეზირი გახდებოდა, იყო ერზურუმის სანჯაყის ბეგლარბეგი 1659–1660 წლებში და დამასკოს სანჯაყის ბეგლარბეგი 1660-1661 წლებში. იგი მეთაურობდა ოსმალეთის არმიას ავსტრია-ოსმალეთის 1663-1664 ომში. მან მოახერხა თითქმის ერთ თვიანი ალყის შემდეგ, ჩრდილოეთ ხორვატიაში მდებარე "ნოვი ზრინის" ციხის აღება. 1664 წლის 1 აგვისტოს ოსმალეთის არმიამ მისი მეთაურობით სასტიკად დაამარცხა ავსტრიის არმია სენტგოტჰარდის ბრძოლაში. სწორედ ამ ბრძოლაში გამარჯვების შემდეგ დაიდო ვაშვარის ზავი. ამ ზავსაც ხელი აჰმედ-ფაშამ მოაწერა. 1669 წელს 22 თვიანი ალყის შემდეგ ქალაქ ჰერაკლიონის აღებამ აჰმედ-ფაშა შეუდარებელ ავტორიტეტად აქცია ოსმალეთის იმპერიაში. 1672 წელს პოლონეთთან ოსმალებმა წამოიწყეს ომი, რომელსაც თავად მეჰმედ IV მეთაურობდა. ამ ომის ოსმალეთისთვის წარმატებულად დასრულებაში, აჰმედის დიდი წვლილია. 18 ოქტომბერს მან მოაწერა ხელი ბუჩაჩის ხელშეკრულებას. მაგრამ, პოლონელები არ იყვნენ კმაყოფილნი ზავის პირობებით, რამაც კიდევ 4 წლით გამოიწვია ომის გაგრძელება. ოსმალეთ-პოლონეთის ომი საბოლოოდ 1676 წლის 17 ოქტომბერს ჟურავნოს ხელშეკრულებით დასრულდა. აღნიშნულ ხელშეკრულებასაც აჰმედ-ფაშამ მოაწერა ხელი. ქოფრიულიუ ფაზილ აჰმედ-ფაშა გარდაიცვალა 1676 წლის 3 ნოემბერს, ჟურავნოს ხელშეკრულების დადებიდან რამდენიმე დღეში. მის შემდეგ დიდი ვეზირი გახდა ქარა მუსტაფა-ფაშა. Koprulu Fazil Ahmed-Pasa (ინგლისური) Köprülü Fazıl Ahmet Paşa (თურქული)
მერზიფონი

მერზიფონი (თურქ. Merzifon) — ქალაქი ჩრდილოეთ თურქეთში, ამასიის პროვინციაში. ადმინისტრაციულ ცენტრ, ქალაქ ამასიას შემდეგ, არის ყველაზე დიდი ქალაქი საკუთარ პროვინციაში. 2012 წლის მონაცემებით, ამ ქალაქში ცხოვრობს 54,709 ადამიანი. აქვს მერია და ჰყავს მერი — ალფ ქარგი. ქალაქ მერზიფონს აღმოსავლეთითა და დასავლეთით ესაზღვრება ამასიის პროვინციის ქალაქები. აღმოსავლეთით — სულუოვა, სამხრეთ-აღმოსავლეთით — ამასია და დასავლეთით — გუმუშჰაჯიკოი. ხოლო ჩრდილოეთით ესაზღვრება სამსუნის პროვინცია. ამასიის პროვინცია თურქეთის ქალაქების სია Merzifon municipality's official website (თურქული) Merzifonlu net (თურქული)
ფეხფარფლიანები

ფეხფარფლიანები (ლათ. Lophiiformes ან Pediculati) — ზღვის თევზების რიგი. აქვთ სახეცვლილი მკერდის ფარფლები, რომლებიც წრიულად მოძრაობენ და თევზს სუბსტრატზე ხოხვის საშუალებას აძლევენ. ზურგის ფარფლის პირველი სხივი ზედა ყბასთან არის მიახლოებული და გარდაქმნილია „ანკესად“, რომლის ბოლოზეც „მისატყუებელია“ მოთავსებული. ფეხფარფლიანები ძირითადად მტაცებლები არიან. რიგში 225 სახეობაა, რომლებიც გაერთიანებულია 3 ქვერიგში: Lophioidei — 1 ოჯახით, Antennarioidei — 3 ოჯახით და მეანკესეები (Ceratioidei) — 10 ოჯახით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 281. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ფეხფარფლიანები Tree of Life web project: Lophiiformes დაარქივებული 2021-05-20 საიტზე Wayback Machine.
ალექსანდრე ობოლაძე

ალექსანდრე (საშა) ობოლაძე (დ. 1884, სხვავა — გ. 10 თებერვალი, 1923, კვაჭალათი) — ქართველი რევოლუციონერი, და ტერორისტი, ბოლშევიკი. განათლება მიიღო ოზურგეთში, სადაც ის წაიყვანა ბიძამ, რომელიც ოზურგეთის საქალაქო სასწავლებელში ასწავლიდა. 1900 წელს ჩავიდა თბილისში სწავლის გასაგრძელებლად. 1901 წელს დაიწყო მუშაობა ასოთამწყობად. ასე მოხვდა რევოლუციურად განწყობილ ხალხში, მესტამბეთა წრეში. აქ გაიცნო და დაუკავშირდა გურულ რევოლუციონრებს: გაბრიელ და ვასო ურუშაძეებს და 1903 წლიდან ვანო ბოლქვაძეს. მოქმედებდა გურიაში, სადაც მისი თანამებრძოლები იყვნენ დათიკო შევარდნაძე, კიკია მამულაიშვილი, სამსონ მდინარაძე, თეოფილე მუხაშავრია. 1904 წლიდან ბაქოშია, სადაც 1905 წლის სექტემბერში გაასამართლეს მიხეილ ბრეგვაძესთან ერთად. იმავე წელს მონაწილეობდა ნასაკირალის ბრძოლაში. 1905-06 წლებში მონაწილეობდა სასოფლო-სამეურნეო ბანკის გაძარცვაში. 1906 წელს სათავეში ჩაუდგა სამეხდრო-ტერორისტულ ორგანიზაციას 1922 წელს დანიშნული იყო ოზურგეთის მაზრაში ანტისაბჭოთა გამოსვლების ჩასახშობად. 1923 წელს გურიაში, სოფელ კვაჭალათში ტერაქტის შედეგად მოკლა ფირალმა გოგია ღლონტმა. დაკრძალული იყო ალექსანდრეს ბაღში, თბილისში. ობოლაძის მკვლელობის შესახებ შეიქმნა ხალხური ლექსი გოგია ღლონტის მიერ საშა ობოლაძეზე ტერაქტის მოწყობის ისტორია ასახულია აკა მორჩილაძის მოთხრობაში „ცეცხლისმფრქვევლები“, რომლის მიხედვითაც გადაღებულია ანიმაციური ფილმი „გავარდნილები“. ე. გოგუაძე, „ხალხის ქომაგი გოგია ღლონტი“— თბილისი, 1991 წ. ↑ „ცნობის ფურცელი“ N2904 გვ. 2 — 1905 წ. ↑ ალექსანდრეს ბაღის ბოლშევიკური წარსული. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-04-26. ციტირების თარიღი: 2015-07-07.
ფიალა (მრავალმნიშვნელოვანი)

ფიალა შეიძლება აღნიშნავდეს: ფიალა — ჭურჭელი ფიალა — თანავარსკვლავედი
ფიალა

ფიალა — პირგაშლილი, დაბალი სასმისი. მცირე თასისმაგვარი ჭურჭელი. სულხან-საბა ორბელიანის განმარტებით, ღვინის სასმისი. მცხეთის ბიბლიაში ფიალა წყლის ჭურჭლადაა მოხსენიებული. მზითვის წიგნებში დასახელებულია ოქროს, ვერცხლის, ფაიფურისა და თიხის ფიალები. ეთნოგრაფიის სინამდვილეში ფიალა ერქვა სამინდე ხის ჭურჭელს. ქიზიყში, ქართლში — პატარა სასმისს. სოსელია ლ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 283.
ქარა მუსტაფა-ფაშა

ქარა მუსტაფა-ფაშა (თურქ. Merzifonlu Kara Mustafa Paşa; დ. 1634/1635, მერზიფონი — გ. 25 დეკემბერი, 1683, სტამბოლი) — ოსმალეთის იმპერიის სახელმწიფო მოღვაწე, დიდი ვეზირი 1676-1683 წლებში. ქარა მუსტაფა-ფაშა დაიბადა 1634 ან 1635 წელს ოსმალეთის ქალაქ მერზიფონში. 60-იან წლებში იგი აღმოჩნდა ოსმალეთის იმპერიის სამეფო კარზე. როდესაც ქარა მუსტაფა მოხვდა ოსმალეთის სამეფო კარზე, იგი დაუნათესავდა მაშინდელ დიდ ვეზირ ქოფრიულიუ ფაზილ აჰმედ-ფაშას. სწორედ მისი წყალობით გახდა ის 1666 წელს ოსმალეთის ფლოტის ადმირალი ანუ კაპუდან-ფაშა. 1676 წელს, აჰმედ-ფაშას გარდაცვალების შემდეგ, ოსმალეთის სულთანმა მეჰმედ IV-მ დიდ ვეზირად ქარა მუსტაფა-ფაშა დანიშნა. პირველი რამდენიმე წლის განმავლობაში მუსტაფა-ფაშა მშვიდად ასრულებდა თავის მისიებს. 1683 წელს, როდესაც სულთან მეჰმედმა ვენაში შეჭრა დაგეგმა, თავად იყო ჯარის მთავარსარდალი, თუმცა საკმაოდ დიდი პასუხისმგებლობა იყო ქარა მუსტაფა-ფაშას კისერზეც. ოსმალეთის არმია ამ ბრძოლაში სასტიკად დამარცხდა და ჰაბსბურგების სამფლობელოდან ისინი გამოდევნილ იქნნენ. მეჰმედ IV-მ დამარცხება დიდ ვეზირს დააბრალა და 1683 წლის 25 დეკემბერს, ბელგრადში, მისი ბრძანებით ქარა მუსტაფა-ფაშა სიკვდილით ტრადიციისამებრ დაისაჯა, როგორც ისჯებოდნენ წარუმატებული სახელმწიფო მოღვაწეები. სულთან მეჰმედმა, დიდ ვეზირად, მუსტაფა-ფაშას ნაცვლად, ბაიბურთლუ ქარა იბრაჰიმ-ფაშა დანიშნა. Goodwin, Jason - Lords of the Horizons (book) Wheatcroft, Andrew The Enemy at the Gate: Habsburgs, Ottomans and the Battle for Europe, Basic Books.
ჩრდილოეთი პემბა

ჩრდილოეთი პემბა (სუაჰ. Kaskazini Pemba, ინგლ. Pemba North) — ტანზანიის 30-დან და ზანზიბარის ნახევრადავტონომიის 5-დან ერთ-ერთი ოლქი. მდებარეობს ზანზიბარის არქიპელაგის კუნძულ პემბაზე. ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი ვეტე. მოსახლეობა — 211 732 ადამიანი (2012 წელი). ფართობი — 574 კმ². შედგება ორი რაიონისაგან: მიჩევენი (სუაჰ. Micheweni) — ჩრდილოეთი პემბის ჩრდილოეთი (103 816 ადამიანი, 2012 წელი), ვეტე (სუაჰ. Wete) — ჩრდილოეთი პემბის სამხრეთი (107 916 ადამიანი, 2012 წელი). ↑ 2012 National Bureau of Statistics, Ministry of Finance, United Republic of Tanzania, 2012. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-11-26. ციტირების თარიღი: 2015-07-07.
მეერსბურგი

მეერსბურგი (გერმ. Meersburg) — ქალაქი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, ტიუბინგენის ადმინისტრაციული ოლქის შემადგენლობაში, ბოდენზეეს რაიონში. ქალაქის ფართობია 12,08 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 5 627 ადამიანს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მეერსბურგი ქალაქის ოფიციალური საიტი ↑ Alle politisch selbständigen Gemeinden mit ausgewählten Merkmalen am 31.12.2022 — DESTATIS, 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q122987347"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q764739"></a> ↑ GeoNames — 2005. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q830106"></a>