laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
საყდართგორის ეკლესია და სამაროვანი

საყდართგორის ეკლესია და სამაროვანი — არქიტექტურული, არქეოლოგიური ძეგლი მდებარეობს თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო ნაქალაქარის განაპირას, სამხრეთით. განეკუთვნება განვითარებულ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია (7,5x5,1 მეტრი), ნაგებია სხვადასხვა ზომის რიყის ქვითა და დუღაბით. გარეთა კუთხეებში შირიმის კვადრებია გამოყენებული. ძლიერ დაზიანებულია. შემორჩენილია ეკლესიის აღმოსავლეთ კედელი აფსიდთან ერთად, დასავლეთ კედელი და სამხრეთ კედლის აღმოსავლეთ ნახევარი. შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილშია (შემორჩენილია კვალი). ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე გაჭრილია თაღოვანი სარკმელი. სარკმლის ორივე მხარეს თითო ფართო თაღოვანი ნიშია, რომელთა შიგნით მოწყობილია თითო პატარა ნიში. ეკლესია შიგნიდან შელესილია. აღმოსავლეთის ფასადის ზედა ნაწილში დატანებულ შირიმის სწორკუთხა ქვაზე ამოკვეთილია პატარა ჯვარი. ეკლესიას შემოვლებული აქვს რიყის ქვის გალავანი. ეკლესიის ეზოში შეიმჩნევა სამარხები. 1963 წელს, ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის ერწო-თიანეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვანელი რ. რამიშვილი) ნაწილობრივ გათხარა ერთი სამარხი. მიწის ზედაპირიდან 0,8 მეტრ სიღრმეზე აღმოჩნდა აღმოსავლეთიდან დასავლეთისკენ დამხობილი აკლდამა (შიდა სიგრძე - 2,45 მეტრი, სიგანე - 1,8 მეტრი). იგი გადახურული იყო ორფერდა კამარით, რომელიც ეყრდნობოდა გვერდით კედლებს. კედლები ამოყვანილი იყო კლდის ქვითა და რიყის ქვით (დუღაბზე). შესასვლელი ჰქონდა დასავლეთით, სადაც კლდის ფილები იდო. ჩონჩხის ძვლები არეული იყო ქვაღორღიან მიწაში. ინვენტარი არ აღმოჩნდა. ეკლესიის გარშემო ნასოფლარის ნაშთია. რამიშვილი რ., ჯორბენაძე ბ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 385.
ზეგარდის ხატი

ზეგარდის ხატი — საკულტო ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო ნაქალაქარის სამხრეთით, 0,7 კილომეტრზე. აგებულია XX საუკუნეში. ნაშენია ნატეხი ქვით. შელესილია კირის ხსნარით. გეგმით სწორკუთხა, საფეხურიან მასიურ პოსტამენტზე (3×1,25 მეტრი) დადგმულია შეისრულთაღიანი საზარე (სიმაღლე 2 მეტრი). პოსტამენტის ჩრდილო მხარეს, ერთიმეორის თავზე, განლაგებულია ორი სწორკუთხა ნიში. სალოცავზე დასავლეთიდან მიშენებულია ნატეხი ქვით ნაგები, გეგმით კვადრატული (2,1×2,1 მეტრი) ბეღელი (სიმაღლე 1,6 მეტრი), რომელსაც თუნუქის ორფერდა სახურავი აქვს. ბაქრაძე ზ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 385.
კოტიას წმინდა გიორგის ხატი

კოტიას წმინდა გიორგის ხატი — საკულტო ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ წიკვლიანთკარის ჩრდილოეთით. აგებულია XIX საუკუნეში, ნაელესიარზე შემორჩენილია კვალი. გეგმის კოშკურა 2,8 მეტრი სიმაღლის ნაგებობაა, ნაგებია ნატეხი ქვით, აქა-იქ გამოყენებულია კვადრატული აგურიც, მთლიანად შელესილია. ხატის ქვედა ნახევარი მასიურია, ზედა კი ოთხივე მხარეს კვადრატული ღიობებით გახსნილი ფანჩატურია. ქვედა ნაწილის დასავლეთ, სამხრეთ და ჩრდილოეთ წახნაგებში, მიწის დონეზე თითო სწორკუთხა ნიშია. ფანჩატურით ოთხივე კუთხეში კვადრატული ბუჯებია, რომლებსაც პირამიდული ფორმის გადახურვა ეყრდნობა. სახურავს წვერზე ლითონის ჯვარი ადგას. ბაქრაძე ზ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 422-423.
ჟალეთის ეკლესია

ჟალეთის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის დაბა სიონის ჩრდილოეთით, 6,5 კილომეტრზე, ნასოფლარ ჭიოტაანთკარის ზემოთ, ჟალეთის მთის თხემზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია ნატეხი ქვით. ძლიერ დაზიანებულია: მთლიანადაა ჩამოშლილი გადახურვა, დანგრეულია სამხრეთ კედელი, მონგრეულია განივი კედლების ზედა ნაწილები. შესასვლელი სამხრეთიდან ყოფილა. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე გაჭრილია სარკმელი, რომლის გადახურვა და წირთხილების უმეტესი ნაწილი მონგრეულია, სარკმლის მარჯვნივ შვისრულთაღიანი ნიშია, აფსიდი გადახურული იყო კონქით, რომლისგანაც ჩრდილოეთის მცირე ნაწილიღა შემორჩა. რამიშვილი რ.; ჯორბენაძე ბ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 411.
ადგილის დედის ხატი (თეთრახევა)

ადგილის დედის ხატი, სალოცავი — საკულტო ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ თეთრახევის სამხრეთ-დასავლეთით, მდინარე კავახევას მარჯვენა ნაპირზე, შემაღლებულ ადგილას. განეკუთვნება XlX საუკუნეს. ნაგებია ნატეხი ქვითა და კვადრატული აგურით. გეგმით ოთხკუთხა (1,5x1 მეტრი, დაახლოებით 0,5 მეტრი სიმაღლის პოსტამენტზე დაშენებულია ანალოგიური მოხაზულობის, მაგრამ გეგმით ოდნავ მომცრო ორქანობიანი სახურავით დასრულებული ნაწილი (სიმაღლე 1 მეტრი), რომლის აღმოსავლეთ წახნაგში შეისრულთაღოვანი ღრმა ნიშია მოწყობილი. ბაქრაძე ზ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 385.
ნადოკრის პირველი ეკლესია

ნადოკრის პირველი ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნადოკრაში, დგას სოფლის ცენტრში, განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია რიყის ქვით. თაღოვანი შესასვლელი გაჭრილია სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილში. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე გარეთკენ შევიწროვებული სწორკუთხა სარკმელია, რომლის სამხრეთით და ქვემოთ თითო ოთხკუთხა ნიშია. თითო სარკმელია დასავლეთ და ჩრდილოეთ კედლებში. დასავლეთ სარკმელი სწორკუთხაა, ჩრდილოეთისა თაღოვანი. კამარა შეისრული ფორმისაა. ნუცუბიძე ა., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 395.
სიონის სამაროვანი

სიონის სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის დაბა სიონის ბაზილიკის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, წყალგადამყვანის სათავესთან. დაფარულია კაშხლის მიწაყრილით. განეკუთვნებოდა IV-V საუკუნეს. 1963 წელს მცირე გათხრები ჩაატარა ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოლოგიის ინსტიტუტის სიონის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვანელი რ. რამიშვილი). სამაროვანზე გაითხარა შირიმის ქვით ნაგები რამდენიმე სამარხი, მათ შორის ერთი სამარხი, რომელიც ნაგები იყო ერთიმეორესთან ნარიმანდებით გადაბმული შირიმის ფილებით. სამარხში გამოვლინდა სხვადასხვა დროს დამარხული ორი მიცვალებული ჩონჩხი, ადრე დაკრძალული მიცვალებული ძვლები მიხვეტილი იყო გვერდით, მეორე - ქრისტიანული წესით იყო დაკრძალული, მის თავის ქალასთან აღმოჩნდა სარდინისა და მარჯნისთავებიანი ბრინჯაოსღეროიანი 3 საკინძი. სამარხეული მასალა ინახება არქეოლოგიის კვლევითი ცენტრის დუშეთის არქეოლოგიურ ბაზაში. რამიშვილი რ.; ჯორბენაძე ბ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 415.
თეთრახევის წმინდა გიორგის ხატი

თეთრახევის წმინდა გიორგის ხატი, სალოცავი — საკულტო ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ თეთრახევის დასავლეთით, შემაღლებულ ადგილას. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ხატი ოთხკუთხა პრიზმის ფორმის მასიური ნაგებობაა (2,5x0,97 მეტრი, სიმაღლე 1,7 მეტრი), დასავლეთ და სამხრეთ კედლებში თითო სწორკუთხა ნიშია. ხატს ფიქალის ორფერდა სახურავი აქვს. ბაქრაძე ზ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 385.
ნადოკრის ეკლესია

ტერმინი ნადოკრის ეკლესია შეიძლება აღნიშნავდეს: ნადოკრის პირველი ეკლესია — ეკლესია თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნადოკრაში. ნადოკრის მეორე ეკლესია — ეკლესია თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნადოკრაში.
ნადოკრის მეორე ეკლესია

ნადოკრის მეორე ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნადოკრაში, განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია რიყის ქვით. დაზიანებულია: ფასადებზე ამოცვენილია საპირე ქვების უმეტესი ნაწილი, ჩამოშლილია სახურავი საფარი. თაღოვანი შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილშია. სწორკუთხა საკურთხევლის აღმოსავლეთ კედლის შუაში სწორკუთხა სარკმელია გაჭრილი. ერთი მცირე ზომის სარკმელია დასავლეთითაც, მისი ფორმა კვადრატს უახლოვდება. ეკლესიის აღმოსავლეთ, ჩრდილოეთ და დასავლეთ კედლებში თითო მცირე ზომის სწორკუთხა ნიშია. შიგნით ეკლესია ცილინდრული კამარითაა გადახურული. დვალი თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 395.
წყაროთუბნის ნასოფლარი

წყაროთუბნის ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ წყაროთუბნის სამხრეთით, ბორცვზე. განეკუთვნება გვიან შუა საუკუნეებს. შემორჩენილია ათამდე ნასახლარი ბუდის კვალი. ბუდეები გეგმით სწორკუთხა მოხაზულობისაა (6x4 მეტრი; 5x3 მეტრი; 12x6 მეტრი და ა.შ). ნასახლარებზე გამოვლენილია გვიანი შუა საუკუნეების წითლად გამომწვარი უხეშკეციანი თიხის ჭურჭლის ფრაგმენტები. ნაკაიძე ნ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 423.
თოლენჯის ლომისის ეკლესია

თოლენჯის ლომისის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ თოლენჯის ჩრდილო-დასავლეთით, 4 კილომეტრზე, ტყეში. განეკუთვნება შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია (6,2x4,1 მეტრი), ნაგებია ქვიშაქვის გათლილი კვადრებით. ძლიერ დაზიანებულია, შემორჩენილია აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლების ნაწილი და სამხრეთ კედლის წყობის ოთხი რიგი. დასავლეთ კედელზე მიდგმული ყოფილა გეგმით ოთხკუთხა შენობა. ეკლესიას მინაშენი სამხრეთითაც ჰქონია. ჯინჯიხაშვილი გ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 386.
ნადოკრის კოშკი

ნადოკრის კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნადოკრაში, სასაფლაოზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. კოშკი გეგმით კვადრატულია, სამსართულიანი. შემორჩენილი სიმაღლე 8 მეტრს აღწევს. ნაგებია რიყის ქვით. I სართული მთლიანად ამოვსებულია კედლებიდან ჩამონაყარი ქვებითა და მიწით. II სართულის გადახურვა ჩაქცეულია. ჩრდილოეთ და სამხრეთ კედლებში შემორჩენილია სამ-სამი საძელე ბუდე. III სართულის ჩრდილოეთ კედელში პატარა კარია, რომლის ზედა ნაწილი მორღვეულია. დანარჩენი კედლები ყრუა. სართული გადახურულია სხმული კამარით. ნუცუბიძე ა., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 396.
თოლენჯის ლომისის ნიში

თოლენჯის ლომისის ნიში — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ თოლენჯის ჩრდილო-დასავლეთით, 2 კილომეტრზე, ტყეში. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. შენობა გეგმით ოთხკუთხაა (6,2x5,4 მეტრი). ნაგებია სხვადასხვა ზომის რიყისა და ნატეხი ქვის შერეული წყობით (ტლანქად). ძლიერ დაზიანებულია: მთლიანადაა დანგრეული სამხრეთ კედელი და აღმოსავლეთ კედლის ნახევარი; შემორჩენილია დასავლეთ და ჩრდილო კედლები (სიმაღლე 4,6 მეტრი), რომლებსაც სართულშუა კამაროვანი გადახურვის კვალი შემორჩა. დასავლეთ კედლის შუა ნაწილში ფართო თაღოვანი შესასვლელია (მოგვიანებით ამოუშენებიათ). შესასვლელის თაღი სუფთად გათლილი შირიმის ქვითაა ნაგები, ხოლო წირთხლები - ნატეხი ქვით. ნაგებობის სამხრეთ-დასავლეთ და ჩრდილო-დასავლეთ კუთხეები ნახევარწრიული მოხაზულობის თითო კონტრფორსითაა გამაგრებული. შენობას წრიული მოხაზულობის გალავანი ჰქონია შემორტყმული (შემორჩენილია ფრაგმენტულად). ეზოში ნანგრევებად ქცეული რამდენიმე ნაგებობის ნაშთია. ბაქრაძე ზ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 386.
თოლენჯის მარიამწმინდის ეკლესია

თოლენჯის მარიამწმინდის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ თოლენჯის ჩრდილოეთით, თოლენჯის ხევის მარჯვენა ნაპირზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია (6x4 მეტრი), ნაგები ყოფილა რიყისა და ნატეხი ქვით. შემორჩენილია მხოლოდ ჩრდილო კედლის (სიმაღლე 1,3 მეტრი) ნაწილი. ჯინჯიხაშვილი გ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 386.
ნადოკრის ღვთისმშობლის ეკლესია

ნადოკრის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნადოკრაში, განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია რიყისა და სხვადასხვა ზომის ნატეხი ქვით. სამხრეთიდან მოგვიანებით აგებული ორსართულიანი სამრეკლო ეკვრის. ძლიერ დაზიანებულია: ჩამოშლილია ეკლესიის კამაროვანი გადახურვისა და სამხრეთ კედლის მნიშვნელოვანი ნაწილი, მონგრეულია სამრეკლოს I სართულის გარეთ კუთხეების ზედა ნახევარი, ჩამონგრეულია ფანჩატურის გადახურვა. სწორკუთხა შესასვლელი ეკლესიას სამხრეთიდან აქვს, სამრეკლოს I სართულიდან. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე. გაჭრილია ფართო თაღოვანი სარკმელი, რომლის ორივე მხარეს თითო მცირე ზომის სწორკუთხა ნიშია, სარკმლის ქვემოთ ტრაპეზის ნაწილია შემორჩენილი. კონქის თაღი ნახევარწლიური ფორმისაა. შიგნით ეკლესია გადახურული ყოფილა ცილინდრული ფორმის კამარით, რომლსაც ჩრდილოეთის ქუსლი და სამხრეთის გვერდის ნაწილიღა შემორჩა. სამრეკლო გეგმით კვადრატულია და ეკლესიის სამხრეთის ფასადის დასავლეთ ნახევარზეა მიდგმული. I სართული, რომელიც მთლიანად ნატეხი ქვის ირეგულარული წყობითაა ნაგები, კარიბჭეა. ერთადერთი შეისრულთაღიანი შესასვლელი მას სამხრეთიდან აქვს. ჩრდილოე კედელში ფართო და მაღალი ნახევარწრიული თაღია, რომელიც ეკლესიის შესასვლელი გამოდის. სართულს წვერწაკვეთილი პირამიდის ფორმის სხმული კამარა აქვს. სამრეკლოს II სართული მთლიანად აგურით ნაგები რვაწახნაგოვანი ფანჩატურია. თითოეულ წახნაგში თითო ვიწრო და მაღალი თაღოვანი ღიობია. ყველა ღიობი თანაბარი სიმაღლისაა. სამრეკლოს ზედა ნაწილები მონგრეულია და მისი გადახურვის ფორმის დადგენა არ ხერხდება. დვალი თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 396.
თოლენჯის მონეტების განძი

თოლენჯის მონეტების განძი — არქეოლოგიური ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ თოლენჯში. განეკუთვნება 488-541 წლებს. სავარაუდოა, რომ ჩამარხვის დრო Xl საუკუნის შუა წლებია. 1923 წელს, თხრილის გაყვანის დროს, აღმოჩნდა თიხის ჭურჭელი ვერცხლის სასანური მონეტებით. განძის შემადგენლობა: პეროზ სასანელი (459-486 წლები) – 2 ცალი, ბალაში (484-488 წლები) – 2 ცალი, კავადი (488-531 წლები) – 60 ცალი, ჯამასპი (496-498 წლები) – 1 ცალი, ხოსრო l (531-579 წლები) – 6 ცალი. განძში შემავალი მონეტების ნომინალია დრაქმა. მონეტები ინახება ს. ჯანაშიას სახელობის საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში. ჯანაშია ი., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 386.
ომარაანის პირველი ეკლესია

ომარაანის პირველი ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ომარაანში, სოფლიდან 1 კილომეტრზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია ნატეხი ქვით. ძლიერ დაზიანებულია: შემორჩენილია მხოლოდ სამხრეთ კედელი და ნალისებრი აფსიდის ნაწილი. შესასვლელი სამხრეთ კედელშია გაჭრილი. ბერაძე ე., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 396.
თოლენჯის ნამოსახლარი გორა

თოლენჯის ნამოსახლარი გორა — არქეოლოგიური ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ თოლენჯის ჩრდილოეთით, 0,5 კილომეტრზე. თოლენჯის ხევის მარცხენა ნაპირზე, ჯავახისგორაზე. ზედაპირულად შეგროვდა გვიანდელი ბრინჯაოს - ადრინდელი რკინის ხანის, გვიანდელი ანტიკური ხანისა და ადრინდელი შუა საუკუნეების თიხის ჭურჭლის ნატეხები; ბაზალტის ქვის ხელსაფქვავის რამდენიმე ნატეხი; გადამწვარი ბათქაში. შეიმჩნევა რიყის ქვით ნაგები კედლების ნაშთები. ჯინჯიხაშვილი გ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 386.
ომარაანის მეორე ეკლესია

ომარაანის მეორე ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ომარაანში, სოფლის დასავლეთით, 1,5 კილომეტრზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია, ნაგებუა ნატეხი ქვის ირეგულარული წყობით. სახურავის საფარი და ლავგარდანი ჩამოშლილია, მონგრეულია ღიობების წირთხლები შენობის კამარას და განივ კედლებს ფართო ბზარი დაუყვება. ეკლესიას ორი შესასვლელი აქვს. ორივე კარი გარედან შეისრულთაღოვანია, შიგნით სწორკუთხა. ღრმა, ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე სწორკუთხა სარკმელია.სარკმლის ორივე მხარეს ორ - ორი ნიშია, სამხრეთის ორივე ნიში სწორკუთხაა, ჩრდილოეთის ნიშებიდან ერთი სწორკუთხაა, მეორე კი სამკუთხა თაღითაა დასრილებული. საკურთხევლის კონქის თაღი ნახევარწრიული ფორმისაა. ნახევარწრიულია კამარაც. ეკლესიას სამხრეთ კედლის აღმოსავლეთ ნაწილში და დასავლეთ კედლის ღერძზე თითო სწორკუთხა სარკმელია. ბაქრაძე ზ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 396.
თოლენჯის ღვთისმშობლის ეკლესია

თოლენჯის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ თოლენჯის ჩრდილოეთით, 0,5 კილომეტრზე, მთის წვერზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია (6,1x4,5 მეტრი). ნაგებია რიყისა და ნატეხი ქვით. ძლიერ დაზიანებულია. შემორჩენილია ნახევარწრიული აფსიდის სამხრეთ ნახევარი და დასავლეთ კედლის ნაწილი (სიმაღლე 1,8 მეტრი). აფსიდის შემორჩენილ ნაწილში სწორკუთხა ნიშია. ბაქრაძე ზ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 386.
ომარაანის ეკლესია

ტერმინი ომარაანის ეკლესია შეიძლება აღნიშნავდეს: ომარაანის პირველი ეკლესია — ეკლესია თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ომარაანში. ომარაანის მეორე ეკლესია — ეკლესია თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ომარაანში.
თოლენჯის წმინდა გიორგის ეკლესია

თოლენჯის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ თოლენჯის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, 400 მეტრზე, თოლენჯის ხევის მარჯვენა ნაპირზე, გორდის ფერდობზე. ამჟამად მთლიანად დანგრეულია. შემორჩენილია მხოლოდ საძირკვლის ნაშთი. ნაგები ყოფილა რიყისა და ნატეხი ქვით. ჯინჯიხაშვილი გ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 386.
ჩეჯუ (ქალაქი)

ჩეჯუ (კორ. 제주시?, 濟州市?) — განსაკუთრებული ავტონომიის მქონე, ჩეჯუს პროვინციის დედაქალაქი და ყველაზე დიდი ქალაქი კუნძულ ჩეჯუზე. წარმოადგენს სამხრეთ კორეის ერთ-ერთ უდიდეს ტურისტულ ცენტრს, რომელსაც ყოველწლიურად ოთხ მილიონზე მეტი ადამიანი სტუმრობს იაპონიიდან, ჩინეთიდან და კორეიდანაც. იგი ცნობილია სათამაშო ბიზნესით. ქალაქის ძველ ნაწილში მდებარეობს კუნძლის მთავარი ტაძარი — სამსონჰიოლი. იგი გარშემორტყმულია ფართო ეზოთი, რომლის ცენტრშიც მიზაში ჩაღრმავებაა. ლეგენდის თანახმად, სწორედ ამ ადგილას სამი ნახევარღმერთი — კო, ბუ და იანი ჩამოვიდნენ ზეციდან და კუნძული ისრის გასროლით გაიყვეს სამ ნაწილად. თითოეულმა მიიღო კუნძლის ის ნაწილი, სადაც მათი ისარი დაეშვა. ამის შემდეგ ზღვის წყლიდან გადმოვიდა სამი გოგო, რომლებსაც სამი გვარის წარმოშობას ჩაუყარეს საფუძველი. ყოველ წელიწადს, 10 აპრილს, 10 ოქტომბერსა და 10 დეკემბერს ამ სამი გვარის წარმომადგენლები იკრიბებიან, რათა მოიხსენიონ, თაყვანი სცენ წინაპრებსა და მათგან დალოცვა მიიღონ. ქალაქის საიტი ↑ https://www.economist.com/graphic-detail/2014/08/15/top-flights
ადგილის დედის ხატი (თრანი)

ადგილის დედის ხატი, ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ თრანის აღმოსავლეთით, 0,3 კილომეტრზე, ტყეში. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია (7,3x4,2 მეტრი). ნაგებია სწორხაზოვან რიგებად დაწყობილი თითქმის თანაბარი ზომის რიყის ქვით. ძლიერ დაზიანებულია: ჩამოშლილია კამაროვანი გადახურვა და კონქის უმეტესი ნაწილი; მონგრეულია გრძივი კედლების ზედა ნაწილები. შესასვლელი სამხრეთიდან და დასავლეთიდანაა. სამხრეთის შესასვლელისგან წირთხლების ქვედა ნახევარიღაა შემორჩენილი. დასავლეთის შესასვლელი გარედან შეისრულთაღოვანია, ხოლო შიგნით - ბრტყლადაა გადახურული. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია. აფსიდის ორივე კუთხეს თაროსებრი იმპოსტი აგვირგვინებს. შემორჩენილია კონქის თაღის ორივე ქუსლის წყობის რამდენიმე ქვა. დვალი თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 386.
ჭიაურის კოშკი

ჭიაურის კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჭიაურაში. განეკუთვნება გვიან შუა საუკუნეებს. ნაგები ყოფილა დიდი ზომის ნატეხი ქვით. თითქმის მთლიანად დანგრეულია. შემორჩენილია მხოლოდ სამხრეთი კედლის ნაწილი (სიმაღლე 7,6 მეტრი), რომელშიც ერთი სწორკუთხა სარკმელია გაჭრილი. ბაქრაძე ზ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 423.
ბრიტანეთის ინდოეთის ოკეანის ტერიტორია

ბრიტანეთის ინდოეთის ოკეანის ტერიტორია — გაერთიანებული სამეფოს მფლობელობაში შემავალი ტერიტორია, რომელიც ინდოეთის ოკეანეშია განლაგებული აფრიკასა და ინდონეზიას შორის. ტერიტორია ჩაგოსის არქიპელაგის ექვსი ატოლისგან შედგება და 1000 კუნძულამდე მოიცავს. კუნძულებს შორის უდიდესია დიეგო გარსია. გაერთიანებული სამეფო ბრიტანეთის ზღვისიქითა ტერიტორიები ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბრიტანეთის ინდოეთის ოკეანის ტერიტორია The Chagos Conservation Trust - A non-political charity whose aims are to promote conservation, scientific and historical research, and to advance education concerning the archipelago. Diego Garcia Online: Information for the Diego Garcia, BIOT population. დაარქივებული 2019-07-14 საიტზე Wayback Machine. UK Foreign Office- profile
ლევან ქარდავა

ლევან ქარდავა (დ. 7 მარტი, 1980, ქ. ჯვარი, წალენჯიხის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი. დაიბადა 1980 წლის 7 მარტს. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, სამართალმცოდნეობის სპეციალობებით, აგრეთვე კემბრიჯის უნივერსიტეტი, კონტინენტური სამართლის სპეციალობით. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (წალენჯიხის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — „მეტი სარგებელი ხალხს“. ლევან ქარდავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ლევან ქარდავა — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ომარ მეგრელიძე

ომარ მეგრელიძე (დ. 10 აგვისტო, 1962, სოფ. ტბეთი, შუახევის რაიონი) — ქართველი პოლიტიკოსი. დაიბადა 1962 წლის 10 აგვისტოს. დაამთავრა ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტი, ქართული ენისა და ლიტერატურის სპეციალობებით. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (შუახევის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — „მეტი სარგებელი ხალხს“. ომარ მეგრელიძე — ბიბლიოვიკი ომარ მეგრელიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ტარიელ ლონდარიძე

ტარიელ ლონდარიძე (დ. 20 ოქტომბერი, 1968, ასპინძა) — ქართველი პედაგოგი, პოლიტიკოსი, სამხედრო პირი. დაიბადა 1968 წლის 20 ოქტომბერს. დაამთავრა დონეცკის საინჟინრო და კავშირგაბმულობის უმაღლესი სამხედრო-პოლიტიკური სასწავლებელი, სამხედრო-პოლიტიკური სპეციალობებით. მოგვიანებით დაამთავრა თურქეთის შეიარაღებული ძალების ომის კოლეჯი. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ასპინძის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა - „მეტი სარგებელი ხალხს“. ტარიელ ლონდარიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ტარიელ ლონდარიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ნიკოლოზ ყიფშიძე

ნიკოლოზ ყიფშიძე (დ. 12 ოქტომბერი, 1952, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი, პოლიტიკოსი. დაიბადა 1952 წლის 12 ოქტომბერს. 1975 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — „მეტი სარგებელი ხალხს“. ნიკოლოზ ყიფშიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ნიკოლოზ ყიფშიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ვახტანგ ლემონჯავა

ვახტანგ ლემონჯავა (დ. 10 თებერვალი, 1962, სოფ. ლესიჭინე, ჩხოროწყუს რაიონი) — ქართველი ექიმი, პოლიტიკოსი. დაიბადა 1962 წლის 10 თებერვალს. 1986 დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტი, სამკურნალო საქმის სპეციალობებით და 1995 წელს — ასპირანტურა. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ჩხოროწყუს მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა —„მეტი სარგებელი ხალხს“ “. 2008: ღირსების ორდენი ვახტანგ ლემონჯავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ვახტანგ ლემონჯავა — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
გიორგი ხეჩინაშვილი

გიორგი ხეჩინაშვილი (დ. 17 ივნისი, 1952, ქუთაისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი, პოლიტიკოსი. დაიბადა 1952 წლის 17 ივნისს. 1975 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი სამკურნალო საქმის სპეციალობებით. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“. გიორგი ხეჩინაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გიორგი ხეჩინაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
გიორგი ფეიქრიშვილი

გიორგი ფეიქრიშვილი (დ. 1 იანვარი, 1958, სოფ. წავკისი, გარდაბნის რაიონი) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი. დაიბადა 1958 წლის 1 იანვარს. დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი, საავტომობილო გზებისა და აეროდრომების მშენებლობის სპეციალობებით. 2012 წლის საპარლამენტო არჩევნებში გარდაბნის მაჟორიტარობის კანდიდატი იყო („ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა“), სადაც ხმათა 57,26% მიიღო (21 109 ხმა) და პირველი ადგილი დაიკავა. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (გარდაბნის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — „მეტი სარგებელი ხალხს“ . გიორგი ფეიქრიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გიორგი ფეიქრიშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ შედეგები 2012
ზურაბ ჩილინგარაშვილი

ზურაბ ჩილინგარაშვილი (დ. 5 იანვარი, 1965, გორი) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი. დაიბადა 1965 წლის 5 იანვარს. დაამთავრა შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი, ვ. ი. ლენინის სახელობის საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი საავტომობილო ტრანსპორტის ინჟინერ-მექანიკოსის კვალიფიკაციით. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ადიგენის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — „მეტი სარგებელი ხალხს“. ზურაბ ჩილინგარაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ზურაბ ჩილინგარაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ ზურაბ ჩილინგარაშვილი — ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაცია[მკვდარი ბმული]