laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ზაიმო-ობრივის ფერისცვალების ეკლესია

ზაიმო-ობრივის ფერისცვალების ეკლესია (რუს. Церковь Спаса Преображения) — მართლმადიდებლური ეკლესია აზოვის რაიონის სოფელ ზაიმო-ობრივში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას. აგებულია 1910 წელს. ეკლესია არის რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი. ეკლესიის მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, აზოვის რაიონი, სოფელი ზაიმო-ობრივი. ფერისცვალების ეკლესია როსტოვის ოლქის აზოვის რაიონის სოფელ ზაიმო-ობრივში ააგეს 1910 წელს (სხვა მონაცემებით 1909 წელს) დონელი არქიტექტორის პ. სტუდენიკინის პროექტის მიხედვით. ეკლესია აგებული იყო ნეობიზანტიურ სტილში. მისი სიმაღლე იყო 35,5 მეტრი და 21 მეტრი სიგანე. ეკლესია თავისი მოქმედების პირველ წლებში მოითვლიდა 3 000-მდე მრევლს. საბჭოთა ხელისუფლების წლებში შენობა ნახევრად დაზარალდა, დაანგრიეს სამრეკლო, ხოლო ეკლესიის გადარჩენილ ნაწილში განათავსეს ხორბლის საცავი. 1989 წლიდან დაიწყო ეკლესიის აღდგენა. სამრეკლო ააშენეს თავიდან. ეკლესიის გარშემო დააგეს ტროტუარის ფილები. ეკლესიის კედლები თავიდან შელესეს, ააგეს სატრაპეზო. ეკლესიასთან გაიხსნა საკვირაო სკოლა. 1992 წლის 18 ნოემბრის № 301 ბრძანების მიხედვით ეკლესია აღიარეს რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლად. 2014 წლიდან მიმდინარეობს სარემონტო სამუშაოები ინტერიერის აღსადგენად. Сайт Свято-преображенского храма в селе Займо-Обрыв დაარქივებული 2017-02-18 საიტზე Wayback Machine. В храме Преображения Господня с. Займо-Обрыв состоялось собрание духовенства Азовского районного благочиния დაარქივებული 2017-02-18 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 Займо-Обрыв|Церковь Спаса Преображения. sobory.ru. ციტირების თარიღი: 2017-02-17. ↑ 2.0 2.1 Памятники истории и культуры (объекты культурного наследия) народов Российской Федерации. old.kulturnoe-nasledie.ru. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-02-18. ციტირების თარიღი: 2017-02-17. ↑ 3.0 3.1 3.2 3.3 3.4 О храме | Свято-преображенский храм | Свято-преображенский храм. svphram.ru. ციტირების თარიღი: 2017-02-17.
დალარის უღელტეხილი

დალარი — უღელტეხილი საქართველოსა და რუსეთის (ყარაჩაი-ჩერქეზეთი) საზღვარზე, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, მესტიის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს სვანეთის კავკასიონზე, მდინარეების დალარისა და უზუნკოლის სათავეებში. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3291 მ. აგებულია კრისტალური ქანებით. დამახასიათებელია ნივალური ლანდშაფტი. საცალფეხო ბილიკით აკავშირებს ზემო სვანეთს ყარაჩაი-ჩერქეზეთთან. ნემანიშვილი ს., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 299.
მერი პოპინსი

მერი პოპინსი (ინგლ. Mary Poppins) — რვა წიგნისგან შემდგარი საბავშვო წიგნების სერია, დაწერილი პამელა ტრევერსის მიერ, 1934—1988 წლებში. სერიის ორიგინალური ილუსტრატორია მერი შეპარდი. წიგნის მთავარი პერსონაჟია ინგლისელი გადია, მერი პოპინსი. იგი ყოველთვის ჩნდება ალუბლების ქუჩის 17 ნომერთან, როდესაც აღმოსავლეთის ქარი უბერავს და უვლის ბენქსების ოჯახის შვილებს. მისი სტუმრობისას ბავშვები ხვდებიან სხვადასხვა პერსონაჟს, თუმცა წიგნის ბოლოს მერი ყოველთვის მოულოდნელად ქრება. როგორც ტრევერსი აღნიშნავს წიგნის „მერი პოპინსი პარკში“ წინასიტყვაობაში, „უსასრულოდ შეუძლია მოსვლა და წასვლა“, 1964 წელს უოლტ დისნეის სტუდიებმა გადაიღეს წიგნის ნაწილობრივი ეკრანიზაცია, ჯულია ენდრიუსის და დიკ ვან დაიკი მონაწილეობით. გარდა სხვადასხვა მიუზიკლისა, ცნობილია საბჭოთა მხატვრული მუსიკალური ფილმი „მერი პოპინს, ნახვამდის“, გადაღებული ლეონიდ კვინიხიძის მიერ. 2018 წელს გამოვა ფილმი „მერი პოპინსი ბრუნდება“, მთავარ როლში ემილი ბლანტის მონაწილეობით. ↑ „Mary Poppins in the Park“, P. L. Travers, Librarything.com, http://www.librarything.com/work/83168. წაკითხვის თარიღი: 2 January 2015 ↑ Travers, Pamela Lyndon (2000), Mary Poppins in the park, Harcourt, Brace & World, p. xiii.
ჯონ უეტონი

ჯონ კენეთ უეტონი (ინგლ. John Kenneth Wetton; დ. 12 ივნისი, 1949 — გ. 31 იანვარი, 2017) — ინგლისელი მომღერალი, ბას-გიტარისტი და სიმღერების ავტორი. ცნობილი გახდა ჯგუფებით Mogul Thrash, Family, King Crimson, Roxy Music, Uriah Heep, და Wishbone Ash. King Crimson-ში წევრობის შემდეგ ჩამოაყალიბა ჯგუფი U.K., მოგვიანებით კი სუპერჯგუფ Asia-ს ლიდერი და სიმღერების ავტორი იყო. Asia-ს სადებიუტო ალბომი მსოფლიოს მასშტაბით გაიყიდა 8 მილიონი ასლის ოდენობით. სხვადასხვა პერიოდში უეტონს ჰქონდა წარმატებული სოლო კარიერა. იგი აგრეთვე იყო პოპულარულ ბას-გიტარისტი, რომელიც უკრავდა პროგრესული როკის ჟანრის ბევრ ჯგუფთან თუ შემსრულებელთან. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ჯონ უეტონი“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი ↑ 1.0 1.1 1.2 "My Own Time: The Authorized Biography of John Wetton", by Kim Dancha, 1997
Darkwing Duck

Darkwing Duck — კომპანიის Walt Disney Television Animation მიერ 1991-1992 წლებში გამოშვებული ანიმაციური ტელესერიალი. მისი მთავარი პერსონაჟია იხვი დრეიკი, აგრეთვე ცნობილი როგორც შავფრთა იხვი (ინგლ. Darkwing Duck). იგი სუპერგმირია, რომელიც სხვადასხვა ამბავში ეხვევა და ეხმარება ქალაქს. ოფიციალური საიტი „Darkwing Duck“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „Darkwing Duck“ საიტზე TV.com
შეიხ სადრ ალ-დინ მუსა

შეიხ სადრ ალ-დინ მუსა (სპარს. شیخ صدرالدین موسی; დ. 1305 — გ. 1391) — სეფევიეს ორდენის შეიხი 1334-1391 წლებში, შეიხ სეფი-ედ-დინისს ვაჟი, სეფიანთა გვარის წარმომადგენელი, ისმაილ I-ის წინაპარი. შეიხის ტიტული მიიღო 1334 წელს, მამის გარდაცვალების შემდეგ. მამამისი დერვიში იყო და შიიტურ სამყაროში წმინდა კაცად ითვლებოდა. 1340-იან წლებში სადრ ალ-დინ მუსამ აქტიურად დაიწყო სუფიზმის გავრცელება არდებილის ფარგლებს გარეთ. დიპლომატიური ურთიერთობა ჰქონდა თემურ ლენგთან. მისი თხოვნით ლენგმა გაათავისუფლა ერაყში დატყვევებული შიიტები, რომლებიც სადრ ალ-დინმა მალევე მოაქცია სუფიზმზე. გარდაიცვალა 1391 წელს, 86 წლის ასაკში, დაკრძალეს არდებილში. მის შემდეგ ორდენის შეიხი გახდა მისი ვაჟი, შეიხ ხოჯა ალი. სეფევიეს ორდენის შეიხების სია JONAYD Encyclopædia Iranica
დალაყორის ქედი

დალაყორის ქედი, დალახორა — ქედი საქართველოში, მესტიის მუნიციპალიტეტში. სვანეთის კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედის სამხრეთი შტოქედი, ლეხზირ-ჭალაათის მყინვარებს შორის. უმაღლესი მწვერვალი დალაყორა (3430 მ). აგებულია პალეოზოური გრანიტოიდებით. დალაყორის ქედის სამხრეთ ბოლოზე მთა-ტყის ლანდშაფტია, უფრო მაღლა — მთა-მდელოსა და გლაციალურ-ნივალური ლანდშაფტი. მარუაშვილი ლ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 299.
Underneath the Radar

Underneath the Radar — ბრიტანული ელექტრონული ჯგუფ Underworld-ის სადებიუტო ალბომი, გამოცემული 1988 წლის 16 თებერვალს. მას წარმატება ჰქონდა ავსტრალიაში და აშშ-ში (Billboard 200-ში #139 პოზიციით). სასათაურო სიმღერა გამოიცა სინგლის სახით და მოხვდა ავსტრალიური ჩარტის #5 და აშშ-ში #74 პოზიციებზე. ალბომი ჩაიწერა ერთი სესიის განმავლობაში. საკონცერტო გამოსვლებისას ჯგუფი ამ პერიოდში მასში შეტანილ ყველა სიმღერას ასრულებდა. ყველა სიმღერის ავტორები - კარლ ჰაიდი, რიკ სმითი და ალფი თომასი. Glory! Glory! – 5:42 Call Me No.1 – 5:05 Rubber Ball (Space Kitchen) – 3:38 Show Some Emotion – 4:24 Underneath the Radar – 6:05 Miracle Party – 1:26 I Need a Doctor – 4:51 Bright White Flame – 5:09 Pray – 5:43 The God Song – 6:01 ↑ Allmusic review ↑ http://www.starpulse.com/Music/Underworld/Discography/album/P14596/R20832/
პანიკის გარეშე (ტელესერიალი)

პანიკის გარეშე — ქართული კომედიური სერიალი, რომელიც ტელეკომპანია GDS-მა გადაიღო 2013 წელს. სერიალი არის მისტიკისა და კომედიის ნაზავი და მასში მონაწილეობენ ცნობილი ქართველი მსახიობები. დურმიშხან იშხნელი დიდი ხნის წინ გარდაიცვალა, თუმცა დაბრუნება მოუწია 21-ე საუკუნეში უკან, სადაც მისი შთამომავალი შვილიშვილი დუკა იშხნელი დახვდა. იგი მისივე ასაკის არის, თუმცა დუკა თანამედროვე, ოდნავ დეპრესიული მამაკაცია, რომელიც პრობლემების მოგვარებას თავის მოკვლით ცდილობს. პაპის გამოცოხლების შემდეგ ცხოვრება უფრო ურთულდება, მაგრამ ცდილობს პაპა ახალ ცხოვრებას მოარგოს და თან პირადი ცხოვრებაც შეიქმნას. მოქმედებაში დუკას მეგობრებიც ნუცა და ბალნოიც ერთვებიან. გიორგი გიორგანაშვილი - დუკა იშხნელი ტატო ჩახუნაშვილი - ბალნოი მარიამ ნადირაძე - ნუცა გოგა ბარბაქაძე - დურმიშხან იშხნელი გიორგი ცაავა - ბალნოის ტყუპისცალი თაზო ნარიმანიძე - ნარკომანი ნატო გაგნიძე - ფსიქოლოგი ზვიად დოლიძე - ადვოკატი თამარ ბუხნიაშვილი - დუკას დედა ზურა ალავერდაშვილი - დუკას მამინაცვალი ვაჟა ქორქაშვილი - გენერალი ლეონტი შიშოშვილი - რეკისტი ლევან ჩიქოვანი - რეკისტი 1 ირაკლი ქანთარია - რეკისტი 2 ქეთა შათირიშვილი - თინათინი სოფო ჩაგელიშვილი - ნესი პავლე ნოზაძე - თინათინის მამა ბაჩუკი დოლონაძე - ეშმაკი მაია ლომიძე - მოსამსახურე / გელას დედა თენგიზ პაპიძე - გელას მამა ზაალ კუპრაშილი - დაცვა 1 დათო ბეკოშვილი - დაცვა 2 გიორგი გოგინიშვილი - მძღოლი გიორგი გოგუაძე - მუშა GDSON პანიკის გარეშე პანიკის გარეშე Youtube
ისაყ I

ისაყ I ჯაყელი — ახალციხის ფაშა ოთხჯერ: 1701-1705, 1708-1716, 1718-1737 და 1744-1745 წლებში, იუსუფ II-ის ძე. მამა მცირეწლოვანს გარდაეცვალა და საფაშო ტახტი ბიძამ - სალიმმა - წაართვა. სალიმის გარდაცვალების შემდეგ (1701) ფაშობაზე პრეტენზია განაცხადა სალიმის შვილმა - ასლანმა. ბიძაშვილთან ბრძოლაში ისაყ I-მა რამდენიმეჯერ დაკარგა საფაშო ტახტი. დაახლოებით 1718-წლიდან, ძალაუფლების საბოლოოდ განმტკიცების შემდეგ, იგი აქტიურად მონაწილეობდა 1723-1724 წლებში ოსმალთა მიერ ამიერკავკასიის ქვეყნების, კერძოდ, ქართლის სამეფოს დაპრობაში. 1727, ქართლის მეფის იესეს გარდაცვალების შემდეგ, სულთანმა ისაყ I ქართლის მმართველად დაადგინა და კახეთის დაპყრობაც დაავალა. XVIII საუკუნის 30-იანი წლების პირველ ნახევარში ისაყ I-ს ემორჩილებოდა საკუთრივ საქართველო, ლორე, ყაზახ-შამშადილი, შაქი. ისაყ I დაპყრობილ მხარეებში ცდილობდა ოსმალური სოციალურ-პოლიტიკური სისტემის შემოღებას და მაჰმადიანობის გავრცელებას. მის დროს გახშირდა ლეკიანობა, ტყვეებით ვაჭრობა, გაუკაცრიელდა სოფლები და მხარეები. 1735 წელს, როდესაც ოსმალობა ყიზილბაშობამ შეცვალა, ისაყ I თბილისიდან ახალციხეში ჩავიდა და სამემკვიდრო ტახტზე დაჯდა. 1737 წელს ტახტი შვილს, იუსუფ III-ს დაუთმო. მისი გარდაცვალების შემდეგ კი 1744 წელს,ისაყ I მეოთხედ დაუბრუნდა თანამდებობას. გარდაიცვალა 1745 წელს. ახალციხის ფაშების სია ლომსაძე შ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 227. ლომსაძე შ., სამცხე-ჯავახეთი (XVIII ს. შუაწლებიდან XIX საუკუნის შუაწლებამდე), თბ., 1975
პარადოქსი (ეპიზოდების სია)

აქ წარმოდგენილია სერიალ "პარადოქსის" ეპიზოდების სია
რასვეტის კირილესა და მეთოდეს ეკლესია

რასვეტის კირილესა და მეთოდეს ეკლესია (რუს. Церковь Кирилла и Мефодия) — მართლმადიდებლური ეკლესია აქსაის რაიონის სოფელ რასვეტში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას. აგებულია 2012 წელს. ეკლესიის მისამართი: 346735, რუსეთი, როსტოვის ოლქი, აქსაის რაიონი, სოფელი რასვეტი, ექსპერიმენტალურის ქუჩა № 70. სოფელში სამრევლო საზოგადოება პირველად დარეგისტრირდა 1997 წელს. თავდაპირველად მრევლმა ადგილობრივი კულტურის სახლში ერთი ოთახი აიღო იჯარით, სადაც მხოლოდ ლოცულობდნენ. 1998 წლის 24 მაისს აქ პირველად აღევლინა საღვთო ლიტურგია. 2000 წლის 24 მარტს წმინდა კირილე და მეთოდეს ხსენების დღეს საძირკველი ჩაუყარეს სოფელში პირველ ეკლესიას. მშენებლობა დალოცა როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის მთავარეპისკოპოსმა პანტელეიმონმა. 2001 წლის 2 ივლისს დაიწყო ეკლესიის სამშენებლო სამუშაოები. გათხარეს ორმო და ჩაასხეს საძირკველი. 2003 წლის 21 მაისს მართლმადიდებელი თემი კულტურის სახლიდან გადავიდა ჯერ კიდევ დაუსრულებელ ეკლესიაში, სადაც ამავე წლის 24 მაისს აღევლინა პირველი ღვთისმსახურება. 2004 წლის 25 სექტემბერს ეკლესია აკურთხა მთავარეპისკოპომა პანტელეიმონმა, ამავე დღეს დააყენეს ეკლესიის მთავარი გუმბათი. 2005 წლის აპრილში დაიწყო განცალკევებით მდგარი სამრეკლოს მშენებლობა. 2007 წლის 2 ნოემბერს კირილესა და მეთოდეს ეკლესიას კვლავ ესტუმრა მთავარეპისკოპოსი პანტელეიმონი, რომელმაც აკურთა სამრეკლო. 2008 წლის 3 დეკემბერს სამრეკლოს სამუშაოები დასრულდა, დაადგეს გუმბათი. 2012 წლის 28 ოქტომბერს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის მიტროპოლიტმა მერკურიმ აკურთხა კირილესა და მეთოდეს სახელობის ეკლესია, რომელიც გახდა პირველი ეკლესია როსტოვის ოლქის ერიტორიაზე, რომელიც აკურთხეს კირილესა და მეთოდეს სახელზე. ეკლესიის წინამძღვარია მღვდელმონაზონი მიხეილ (კასარკინი). Сайт церкви Аксайское благочиние - храмы დაარქივებული 2017-09-25 საიტზე Wayback Machine. Аксайское благочиние - приходы Кирилло-Мефодиевский храм в поселке Рассвет отметил престольный праздник დაარქივებული 2017-03-15 საიტზე Wayback Machine. ↑ Рассвет. Церковь Кирилла и Мефодия. ↑ Кирилло-Мефодиевский храм посёлка Рассвет Аксайского района ↑ Храм равноапостольных Кирилла и Мефодия (Рассвет) ↑ 4.0 4.1 4.2 История прихода ↑ Протоиерей Касаркин Михаил Анатольевич. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-03-15. ციტირების თარიღი: 2017-04-05.
საბჭოების სასახლე

საბჭოების სასახლე (რუს. Дворец советов) — 1930-იანი წლების საბჭოთა ხელისუფლების განუხორციელებელი სამშენებლო პროექტი: გრანდიოზული ადმინისტრაციული შენობა, ყრილობებისა და დღესასწაულების აღნიშვნის ადგილი. სასახლე უნდა გამხდარიყო ე.წ. ახალი მოსკოვის ცენტრი. საბჭოების სასახლისთვის სპეციალურად გამოცხადებულ კონკურსზე წარმოდგენილ იქნა რამდენიმე პროექტი სხვადასხვა არქიტექტურულ სტილში, მათ შორის კონსტრუქტივისტულშიც, თუმცა კონკურსის ფინალურ ნაწილში გავიდა პროექტების უფრო კლასიკური სტალინისტური გადახრით. საბოლოო პროექტით 415 მ სასახლე მოსკოვში მსოფლიოს ყველაზე მაღალი შენობა უნდა გამხდარიყო. მას თავზე ლენინის გრანდიოზული ქანდაკება დაედგმებოდა. სასახლისთვის გამოიყო ადგილი ბორცვზე მდინარე მოსკოვთან, სადაც მაცხოვრის ტაძარი იდგა. ასევე განიხილებოდა მოედანი ვორობიოვკაზე, სადაც შემდგომში ლომონოსოვის უნივერსიტეტის მთავარი შენობა აიგო. 1920-იანი წლების ბოლოს მიუხედავად საზოგადოების გარკვეული ნაწილის დიდი წინააღმდეგობისა გადაწყვიტეს სასახლისთვის ადგილის გამოსათავისუფლებლად მაცხოვრის ტაძრის დანგრევა. 1931 წლის 5 დეკემბერს მაცხოვრის ტაძარი ააფეთქეს. ადგილის ნანგრევებისგან გაწმენდის შემდეგ მშენებლობისთვის მოსამზადებელი სამუშაოები მალევე წამოიწყეს. უპირველეს ყოვლისა გაითხარა და ჩაბეტონდა უზარმაზარი ქვაბული. მშენებლობა აქტიურად მიმდინარეობდა 1930-იანი წლების პირველ ნახევარში, თუმცა შემდგომში იგი შენელდა მოსკოვში სხვა მასშტაბური არქიტექტურული პროექტების წამოწყების, გეოლოგიური სიძნელეებისა (საძირკველში გამდინარე წყლების ჩადგომის) და მეორე მსოფლიო ომის დაწყების გამო. გავლენა ასევე იქონია სტალინის გადაწყვეტილებამ შეეწყვიტათ ცენტრალური ხელისუფლების ახალი სიმბოლოების შექმნა და შეენარჩუნებინათ ისეთი ტრადიციული ორიენტირები, როგორიც იყო მაგ. კრემლი. ომის შემდეგ სასახლის მშენებლობა პრაქტიკულად გაიყინა. ამ პერიოდში აღიმართა მოსკოვის მაღლივი შენობები, რომელთაც ზოგიერთი არქიტექტურული იდეეები სასახლის პროექტისგან ისესხეს. სასახლის მშენებლობაზე ფორმალურად უარი 1961 წელს განაცხადეს. ქვაბულში მოეწყო ღია აუზი "მოსკოვი"; 1935 წელს გახსნილ მეტროს სადგურს "საბჭოების სასახლე" 1961 წელს "კროპოტკინსკაია" დაარქვეს. 1990-იან წლებში საბჭოების სასახლის ფუნდამენტი გამოიყენეს მაცხოვრის ტაძრის აღდგენისას.
გრუშევსკაიის წმინდა ბარბარეს ეკლესია

გრუშევსკაიის წმინდა ბარბარეს ეკლესია (რუს. Церковь Святой Варвары) — მართლმადიდებლური ეკლესია აქსაის რაიონის სტანიცა გრუშევსკაიაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას. აგებულია 1884 წელს. წმინდა ბარბარეს სახელზე სტანიცა გრუშევსკაიაში პირველად ეკლესია ააშენეს ჯერ კიდევ 1781 წელს. აღნიშნული ეკლესია იყო ხის. მის მიმდებარედ ააგეს სამრეკლო. 1830 წელს იგი განაახლეს და გადაიტანეს ქვის საფუძველზე. მეორე სერიოზული რემონტი ეკლესიას ჩაუტარდა თითქმის 30 წლის შემდეგ 1859 წელს. 1876 წლის 1 აგვისტოს განახლებული ეკლესია დაიწვა გაურკვეველი მიზეზის გამო. მომდევნო 1877 წელს დამწვარი ეკლესიის ადგილზე ადგილობრივმა მოსახლეობამ ააგო სამლოცველო სახლი, ამასთანავე თხოვნით მიმართეს დონის მიტროპოლიტს ქვის ეკლესიის აშენების თაობაზე. ზუსტად როდის დაიწყო ქვის ეკლესის მშენებლობა, უცნობია. სავარაუდოდ ეკლესიის მშენებლობა უნდა გაგრძელებულიყო 5-6 წელი და დასრულდა 1884 წელს. 21 ოქტომბერს ეკლესია აკურთხა ანტონი მანოხინმა. საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების პირველ წლებში სოფლის მოსახლეობა ცდილობდა ეკლესიის დაცვას და მასში მიმდინარეობდა ღვთისმსახურება. მიუხედავად ამისა 1930-იან წლებში ეკლესია მაინც დახურეს, მაგრამ მცირე ხნით. 1943 წელს, გერმანული ოკუპაციის პერიოდში ეკლესია კვლავ გახსნეს. ამ პერიოდში ეკლესიის საკურთხევლის ნაწილი დაზიანდა დაბომბვებისაგან. 1975 წელს სოფლის მაცხოვრებლებმა ეკლესიას დაუბრუნეს ძველი სახე. ეკლესიას აქვს ორი ეკვდერი წმინდა ბარბარესა და წმინდა გიორგის სახელზე ნაკურთხი. 1980 წელს ეკლესია გაარემონტეს. ეკლესიასთან მოქმედებს საკვირაო სკოლა, მუშაობს საეკლესიო ბიბლიოთეკა. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 О храме | Варваринский храм ст. Грушевской Аксайского района. hram-varvari.cerkov.ru. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-12-24. ციტირების თარიღი: 2017-02-16. ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 Храм Святой Великомученицы Варвары. Ст.Грушевская. - По краю Донскому - Наши путешествия - Статьи, очерки, зарисовки - Ростовберег.ру. www.rostovbereg.ru. ციტირების თარიღი: 2017-02-16.
დალი

დალი შეიძლება აღნიშნავდეს: დალი — ქართული მითოლოგიური პერსონაჟი დალი — ისტორიული მხარე აფხაზეთში დალი, სალვადორ — ესპანელი ხელოვანი
ლენინის ფერისცვალების ეკლესია

ლენინის ფერისცვალების ეკლესია (რუს. Церковь Спаса Преображения) — მართლმადიდებლური ეკლესია აქსაის რაიონის ხუტორ ლენინაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას. აგებულია 2011-2013 წლებში. ეკლესიის მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, აქსაის რაიონი, ხუტორი ლენინა, მწვანე ქუჩა № 2-ა. 2011 წელს ხუტორ ლენინაში ააგეს სამლოცველო ღვთისმშობლის „მოულოდნელი სიხარულის“ ხატის სახელზე და ამავდროულად საფუძველი ჩაუყარეს ქვის ეკლესიის მშენებლობას. 2012 წლის ნოემბერში რეგისტრაცია გაიარა უფლის ფერისცვალების ეკლესიის მრევლმა. ამავე წლის დეკემბერში კი ჩაასხეს ბეტონის ფუნდამენტი. 2013 წელს სამლოცველოს და ეკლესიის სარეკონსტრუქციო სამუშაოები დასრულდა. ეკლესიას შერჩა ღვთისმშობლის „მოულოდნელი სიხარულის“ ხატის სახელი. ამ პერიოდში ააშენეს საკურთხეველი, დადგეს კანკელი, შეიძინეს აუცილებელი საეკლესიო ჭურჭელი და კეთილმოაწყვეს ეკლესიის კარ-მიდამო. 2013 წლის 1 ოქტომბერს ეკლესიამ მიიღო წმინდა ოდიკი რათა შეესრულებინათ საღვთო ლიტურგია. ამავე წლის ნოემბერში ააშენეს ეკლესიის დამხამრე სამეურნეო ნაგებობა. 2014 წელს ეკლესიის ახლოს ააშენეს სამრეკლო, გაგრძელდა მიმდებარე ტერიტორიის კეთილმოწყობის სამუშაოები. ეკლესიამ ასევე მიიღო საგანმანათლებლო საქმიანობის ლიცენზია, მრევლმა ჩამოაყალიბა საკვირაო სკოლა. ამჟამად მუშავდება პროექტი ახალი, უფლის ფერისცვალების ეკლესიის ასაშენებლად. ეკლესიის წინამძღვარია კონსტანტინ გომა. Сайт церкви Аксайское благочиние - храмы დაარქივებული 2017-09-25 საიტზე Wayback Machine. Аксайское благочиние - приходы Храм в честь иконы Божией Матери «Нечаянная радость» хутора Ленина отметил престольный праздник დაარქივებული 2017-03-17 საიტზე Wayback Machine. ↑ «Нечаянная радость» для хуторян. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-03-17. ციტირების თარიღი: 2017-04-05. ↑ 2.0 2.1 История прихода ↑ Иерей Гомма Константин Викторович. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-03-17. ციტირების თარიღი: 2017-04-05.
ჩანახბულაქი (გაბალა)

ჩანახბულაქი (აზერ. Çanaqbulaq) — სოფელი აზერბაიჯანში, გაბალის რაიონში. ჩანახბულაქი GEOnet სახელების სერვერზე
ჩარხანა (გაბალა)

ჩარხანა (აზერ. Çarxana) — სოფელი აზერბაიჯანში, გაბალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 754 კაცი. ჩარხანა GEOnet სახელების სერვერზე
ჩაილი (გაბალა)

ჩაილი (აზერ. Chayly) — სოფელი აზერბაიჯანში, გაბალის რაიონში. ჩაილი GEOnet სახელების სერვერზე
ჯიღათელი

ჯიღათელი (აზერ. Cığatelli) — სოფელი აზერბაიჯანში, გაბალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 560 კაცი. ჯიღათელი GEOnet სახელების სერვერზე
დანდიხი

დანდიხი (აზერ. Dandıx) — სოფელი აზერბაიჯანში, გაბალის რაიონში. დანდიხი GEOnet სახელების სერვერზე
დაშჯა

დაშჯა (აზერ. Daşca) — სოფელი აზერბაიჯანში, გაბალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 747 კაცი. დაშჯა GEOnet სახელების სერვერზე
დიზახლი

დიზახლი (აზერ. Dizaxlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, გაბალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 525 კაცი. დიზახლი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ http://www.azerpost.az/?options=content&id=188
ჯორლუ

ჯორლუ (აზერ. Corlu) — სოფელი აზერბაიჯანში, გაბალის რაიონში.
ჩუხურ-გაბალა

ჩუხურ-გაბალა (აზერ. Çuxur Qəbələ) — სოფელი აზერბაიჯანში, გაბალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 913 კაცი. ჩუხურ-გაბალა GEOnet სახელების სერვერზე ↑ http://www.azerpost.az/?options=content&id=188
ბაგაევსკაიის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია

ბაგაევსკაიის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია (რუს. Церковь Николая Чудотворца) — მართლმადიდებლური ეკლესია ბაგაევის რაიონის სტანიცა ბაგაევსკაიაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს შახტინის ეპარქიას. აგებულია 2008-200 წლებში. ეკლესიის მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, ბაგაევის რაიონი, სტანიცა ბაგაევსკაია. XVIII საუკუნის დასაწყისში სტანიცის ტერიტორიაზე დაარსდა ხის სამლოცველო, რომელიც შეცვალა ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელობის ასევე ხის ეკლესიამ. 1740 წლისათვის ეკლესია დაძველდა და 1744 წელს გადაიტანეს ახალ ადგილზე მდინარე დონიდან მოშორებით. ეკლესიის გადატანამ შეამცირა მისი ცხოვრება და 1747 წელს კაზაკებმა დაიწყეს ახალი, ასევე ხის ეკლესიის მშენებლობა. იგი არსებობდა 30 წელზე მეტ ხანს. 1782 წელს დაიწყეს რიგით მესამე ეკლესიის მშენებლობა, რომელიც აკურთხეს 1783 წლის 8 ოქტომბერს. 1805 წელს სტანიცა გადაიტანეს დონის ნაპირზე, ახალ ადგილზე კვლავ ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე აკურთხეს ეკლესია ამავე წლის 23 აპრილს. ამ ეკლესიის დაძველების შემდეგ მის ადგილზე ააგეს აგურის კაპელა. აგურის სამსაკურთხევლიანი ეკლესია ააგეს 1896 წელს სტანიცის ცენტრალურ მოედანზე. ეკლესია დაანგრიეს 1936-1939 წლებში. თანამედროვე ქვის ერთსაკურთხევლიანი ეკლესია აგებულია 2008-2009 წლებში და აკურთხეს ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე. ეკლესია მდებარეობს ბაგაევსკაიის სასაფლაოზე. წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია არის ერთსართულიანი ქვის შენობა. შენობის ძირითადი ნაწილია მრავალსარკმლიანი გუმბათი, რომელსაც ადგას რუსული მართლმადიდებლური ჯვარი. ეკლესიას სულ ოთხი გუმბათი აქვს, ოთხივეზე აღმართულია ასევე რუსული მართლმადიდებლური ჯვარი. ეკლესიის ტერიტორიაზე აგებულია სამსახურებივი შენობა. ღობე რკინისაა, რომელიც დამაგრებულია ქვის ბოძებზე. ცენტრალურ შესასვლილს ამშვენებს კოშკურა პატარა გუმბათით და ჯვრით. ეკლესიის წინამძღვარია მღვდელმონოზონი ალექსანდრე (მეშტანოვი). Багаевская. Церковь Николая Чудотворца. Багаевское благочиние. Все церкви и монастыри. Церковь Николая Чудотворца, острова и история ↑ ОЧЕРК ИСТОРИИ ОВД И КАЗАЧЬИХ СТАНИЦ. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-06-24. ციტირების თარიღი: 2017-04-06. ↑ 2.0 2.1 Краеведение - история станицы ↑ Церковь Николая Чудотворца (Багаевская) ↑ 4.0 4.1 Свято-Никольская церковь. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-03-17. ციტირების თარიღი: 2017-04-06. ↑ Александр Валентинович Маштанов, протоиерей. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-03-17. ციტირების თარიღი: 2017-04-06.
ოდიკი

ოდიკი, აგრეთვე ცნობილია, როგორც ანტიმინსი — ქრისტიანულ ღვთისმსახურებაში ერთ-ერთი უმთავრესი ნივთი. ქვესაფენელი წმინდა ტრაპეზზე. ოთხკუთხა ქსოვილი, რომლის შუაგულში გამოსახულია მაცხოვრის დასაფლავება, ხოლო კუთხეებში - ოთხი მახარებელი. ქვეშ წარწერა აქვს, რომელმა ეპისკოპოსმა როდის და რომელი ეკლესიისათვის აკურთხა იგი. ოდიკის შუაგულში, უკუღმა პირიდან გამოკერებულია რომელიმე მოწამის ნაწილი ნიშნად იმისა, რომ პირველი ქრისტიანები მოწამეთა საფლავებზე ასრულებდნენ ზიარებას და მოწამეთა სისხლითაა განმტკიცებული ეკლესია. ოდიკი შეხვეულია ილიტონში. ზოგიერთ შემთხვევაში ოდიკი ასრულებს წმინდა ტრაპეზის მაგივრობას. მასზე სრულდება ლიტურგია. Antimensium Coptic Antimensium
Eau de Gaga

Eau de Gaga — ამერიკელი პოპ-მომღერალ ლედი გაგას მეორე სუნამო, იგი გამოვიდა 2014 წლის სექტემბერში გაგას მიერ ჩამოყალიბებულ სუნამოების ლეიბლზე Haus Laboratories პარტნიორობით ფრანგულ კომპანიასთან Coty, Inc. სუნამო არის უნისექსი და განკუთნილია როგორც ქალებისთვის ასევე მამაკაცებისთვის. მისი იგრედიენტებია: ზედა ნოტი – თეთრი იები; გულის ნოტი – კირი (ლიმონი); ქვედა ნოტი – ტყავი; რომელიც ქმნის ტყისა და ყვავილების წმინდა სურნელოვან არომატს. სუნამოს კოლექცია მოიცავს ტანის ლოსიონს და გელს. სუნამოს სარეკლამო ფოტოები და ვიდეო რგოლი გადაიღო ამერიკელმა ფოტოგრაფმა სტივენ კლეინმა, ვიდეო რგოლში გამოყენებულია გაგას და ტონი ბენეტის სიმღერა I Can't Give You Anything but Love რომელიც შესულია მათ ერთობლივ ჯაზის სტანდარტების ალბომში Cheek to Cheek (2014). სუნამო 15 მლ/ 0.5 oz სუნამო 30 მლ/ 1.0 oz სუნამო 50 მლ/ 1.6 oz სუნამო 70 მლ/ 2.3 oz ტანის ლოსიონი 75 მლ/ 2.5 oz და 200 მლ/ 6.7 oz ტანის გელი 75 მლ/ 2.5 oz და 200 მლ/ 6.7 oz ოფიციალური საიტი Haus Laboratories Facebook-ზე Haus Laboratories Twitter-ზე Haus Laboratories Instagram-ზე
ჯოჯუხი

ჯოჯუხი (აზერ. Dzhodzhukh) — სოფელი აზერბაიჯანში, გაბალის რაიონში. ჯოჯუხი GEOnet სახელების სერვერზე