laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ქვემო ერკეთი

ქვემო ერკეთი — სოფელი საქართველოში, გურიის მხარის ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში, ერკეთის თემში (სოფლები: ზემო ერკეთი, ქვემო ერკეთი, ზემო ონჭიქეთი, ქვემო ონჭიქეთი, შუბანი). მდებარეობს მდინარე სუფსის მარცხნივ, ზღვის დონიდან 280 მ., ჩოხატაურიდან 4 კმ. საჯავახოს რკინიგზის სადგურიდან 22 კმ., ზემო ერკეთიდან 2 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 344 ადამიანი. მგალობლიშვილის კარ-მიდამო ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 514. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ზემო ერკეთი

ზემო ერკეთი — სოფელი საქართველოში, გურიის მხარის ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში, ერკეთის თემის ცენტრი (სოფლები: ზემო ერკეთი, ქვემო ერკეთი, ზემო ონჭიქეთი, ქვემო ონჭიქეთი, შუბანი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 360 მ. ჩოხატაურიდან 8 კმ., საჯავახოს რკინიგზის სადგურიდან 27 კმ. სოფელში დგას საჯარო სკოლა. მთავარი სტატია: ერკეთის ეკლესია. სოფელში მდებარეობს IX საუკუნის დარბაზული ტიპის ეკლესია. ეკლესიაში შემორჩენილი არის IX საუკუნის კარი და ფრესკები. ამჟამად მოქმედებს დედათა მონასტერი. სოფელში შემორჩენილია ციხის ნანგრევები. გადმოცემის თანახმად ციხე ზარზმიდან გადმოსული სამი ძმის აშენებული იყო. ძმებმა სოფელ ხევში დაამზადეს ასაშენებელი ქვები. 4 კილომეტრზე ხალხი იყო გადაჭიმული და ერთმანეთს ხელიდან ხელში აძლევდნენ ქვას. ბევრი კვდებოდა. პირველად ქვის პირველი ამღები მომკვდარა. ერთი ძმა დაბრუნდა ზარზმას, ზოგი ამბობდა ქობულეთში წავიდაო, მეორე ხევში წასულა, ელიე რომელსაც ერქვა. სწორედ იმ ელიეს ნაშიერია ახლანდელი ხევში მცხოვრები ელიეშვილები. დავითი დარჩენილა ერკეთში მგალობლად, სწორედ ამ მგალობლიშვილის შთამომავლების ეზოშია ამჟამად ციხის ნანგრევები. გადმოცემით, თამარ მეფე შესაძლოა ამ ციხეში იყოს დამარხული. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 216 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 507. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საგანმანათლებლო დაწესებულებების კატალოგი[მკვდარი ბმული] ↑ Кавказский календарь на 1910 год ↑ Кавказский календарь на 1912 год ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ზემო ონჭიქეთი

ზემო ონჭიქეთი — სოფელი საქართველოში, გურიის მხარის ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში, ერკეთის თემში (სოფლები: ზემო ერკეთი, ქვემო ერკეთი, ზემო ონჭიქეთი, ქვემო ონჭიქეთი, შუბანი). მდებარეობს მდინარე სუფსის ხეობაში, ზღვის დონიდან 480 მ., ჩოხატაურიდან 10 კმ., საჯავახოს რკინიგზის სადგურიდან 29 კმ, ზემო ერკეთიდან 2 კმ. სახელწოდება უნდა მომდინარეობდეს ოჭიკეთიდან ანუ: “საჭინკეთიდან”, ჭინკებით დასახლებული ადგილიდან. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 67 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 510. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ქვემო ონჭიქეთი

ქვემო ონჭიქეთი — სოფელი საქართველოში, გურიის მხარის ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში, ერკეთის თემში (სოფლები: ზემო ერკეთი, ქვემო ერკეთი, ზემო ონჭიქეთი, ქვემო ონჭიქეთი, შუბანი). მდებარეობს მდინარე სუფსის ხეობაში, ზღვის დონიდან 480 მ., ჩოხატაურიდან 8 კმ, საჯავახოდან 26 კმ., ზემო ერკეთიდან 2 კმ. სახელწოდება უნდა მომდინარეობდეს ოჭიკეთიდან ანუ: „საჭინკეთიდან”, ჭინკებით დასახლებული ადგილიდან. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეჩაიეობა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 61 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 515. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
გუთური

გუთური — სოფელი საქართველოში, გურიის მხარის ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში, ადმინისტრაციული ერთეულის ცენტრი (სოფელი გუთური). მდებარეობს მდინარე სუფსის მარცხენა ნაპირას, ზღვის დონიდან 140 მ., ჩოხატაურიდან 2 კმ., საჯავახოს რკინიგზის სადგურიდან 22 კმ. სოფელში არის საჯარო სკოლა. გუთური ორ უბნად იყოფა: ზემო გუთური და ქვემო გუთური. სოფელი დასახლებული იყო გვიანბრინჯაო-ადრერკინის ხანიდან, რაც დასტურდება სუფსა-ოსკოჯურის შუამდინარეთში აღმოჩენილი გუთურის განძებით. გუთური ერგეს ნაწილს წარმოადგენდა. გუთური კოლხთა ერთ-ერთ მნიშვნელოვან ნამოსახლარად მიიჩნევა. აქ დადასტურებულია გვიან ბრინჯაოსა და ადრე რკინის წარმოება. რუსეთის იმპერიის დროს შედიოდა ჯვარცხმის სასოფლო საზოგადოებაში. საბჭოთა პერიოდში შედიოდა ჩოხატაურის სადაბო საბჭოში, სოფელში მოქმედებდა ჩაის ფაბრიკა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 880 ადამიანი. სოფელში დაიბადნენ: ზებედე ჩხიკვიშვილი — ინჟინერ-გეოლოგი დავით ჩხიკვიშვილი — ისტორიკოსი ზაურ ბოლქვაძე — პოეტი ავთანდილ ჩხიკვიშვილი — მწერალი სიხარულიძე ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 297. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საგანმანათლებლო დაწესებულებების კატალოგი[მკვდარი ბმული] ↑ გაზეთი „კომუნიზმის განთიადი“ — 21 სექტემბერი, 1968 წ. ↑ Кавказский календарь на 1910 год ↑ Кавказский календарь на 1912 год ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ინტაბუეთი

ინტაბუეთი — სოფელი საქართველოში, გურიის მხარის ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში, ჯვარცხმის თემში (სოფლები: ვაზიანი, ინტაბუეთი, ჯვარცხმა). მდებარეობს მდინარე გუბაზეულის ხეობაში, ზღვის დონიდან 220 მ., ჩოხატაურიდან 4 კმ, საჯავახოდან 25 კმ., ჯვარცხმიდან 2 კმ. საბჭოთა პერიოდში სოფელში განვითარებული იყო მეჩაიეობა, მევენახეობა, მესიმინდეობა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 191 ადამიანი. სოფელში დაიბადა პლატონ წიქორიძე, საბჭოთა კავშირის გმირი, პოლკოვნიკი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 169. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ Кавказский календарь на 1910 год ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ალერგია

ალერგია (ბერძ. αλλεργία — რეაქცია უცხოზე) — განსაზღვრული ფაქტორების მიმართ ორგანიზმის ზემგრძნობელობა, იმუნური სისტემის რეაქცია უცხო ნივთიერებებზე. ალერგიული დაავადებები ორ ძირითადად ჯგუფად იყოფა: სასუნთქი სისტემის ალერგიული დაავადებები. მაგ. ბრონქული ასთმა, ალერგიული რინიტი და სხვა; კანის ალერგიული დაავადებები, მაგალითად სხვადასხვა ფორმის ალერგიული დერმატიტები და ურტიკარია (ჭინჭრის ციება). როგორ ვლინდება ალერგია იმის მიხედვით, თუ რომელ სისტემას, ორგანოსა თუ ქსოვილში განვითარდა ასეთი პროცესი, შეიძლება გამოვლინდეს: სისტემური რეაქცია (ანაფილაქსიური შოკი), რომლის კლინიკური გამოხატულებაა არტერიული წნევის მკვეთრი დაცემა, გულ-სისხლძარღვთა და სუნთქვის მწვავე უკმარისობა. ეს მდგომარეობა ძალზე საშიშია და დროული ჩარევის გარეშე ფატალური შედეგის დადგომის რისკიც მაღალია. ადგილობრივი რეაქციები, რომელიმე ორგანოსა და ქსოვილის დაზიანებით. შეიძლება გამოვლინდეს ცხვირის ან თვალების ლორწოვანი გარსის ანთებით – ალერგიული რინიტით და კონიუნქტივიტით.
შუბანი

საკუთარი სახელი შუბანი შეიძლება აღნიშნავდეს: შუბანი - სოფელი ბაღდათის მუნიციპალიტეტში შუბანი - სოფელი შუახევის მუნიციპალიტეტში შუბანი - სოფელი ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში
მოსკოვის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია (პუტინკი)

ღვთისმშობლის შობის ტაძარი პუტინკიში (რუს. Храм Рождества Богородицы в Путинках), მალაია დმიტროვკას 4-ში, მოსკოვი, ერთ-ერთი ყველაზე მორთული ეკლესიაა მოსკოვში და ბოლო მნიშვნელოვანი პირამიდისებრი ეკლესია რუსული არქიტექტურის ისტორიაში. ფრანგმა არქიტექტორმა იუჟინ ვიოლე-ლე-დუკმა მას აღტაცებით „რუსული გოტიკა” უწოდა. ეკლესია ექვსი პირამიდისებრი გუმბათისგან შედგება, რომლებიც უჩვეულო კომპოზიციას ქმნის. ის აუგიათ 1649 წელს მეფე ალექსი I-ის ბრძანებით იმ გზის თავთან, რომელიც მოსკოვიდან სამების მონასტერში მიდიოდა. მშენებლობა სამ წელიწადში დასრულდა. გადმოცემით მოსკოვიდან სამების ტაძრისკენ მიმავალი პატრიარქი ნიკონი იმდენად აღაშფოთა ამ ეკლესიის არამართლმადიდებლურმა ფორმამ, რომ მან სრულიად აკრძალა მას შემდეგ ტენტისებრი ეკლესიების მშენებლობა. საბჭოთა ხელისუფლებამ 1938 წელს ეკლესია დახურა, თუმცა 1957 წელს მისი აღდგენა დააფინანსა. საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ ეკლესია საპატრიარქოს გადაეცა. Храм в честь Рождества Пресвятой Богородицы в Путинках დაარქივებული 2007-09-29 საიტზე Wayback Machine. сайт Русское Православие Церковь Рождества Богородицы в Путинках сайт Храмы России Храмы Рождества Пресвятой Богородицы Колокольный звон в храме Рождества Богородицы в Путинках
ვაზიანი (ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტი)

ვაზიანი (ყოფილი ზემო ჯვარცმა, ზემო ჯვარცხმა) — სოფელი საქართველოში, გურიის მხარის ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში (ჯვარცხმის ადმინისტრაციული ერთეული). მდებარეობს მდინარე სუფსის მარცხნივ, ზღვის დონიდან 250 მ-ზე, ჩოხატაურიდან 5 კმ-ში, საჯავახოდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 24 კმ-ში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 257 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 268. ვაზიანი // ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. ?. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ვუდსტოკის ფესტივალი

ვუდსტოკი (Woodstock) — მუსიკალური ფესტივალი, რომელიც ჩატარდა ბეთელში, ნიუ-იორკის შტატში, ფერმერ მაქს იასგერის 600-აკრიან ფართობზე. ფესტივალი იქცა 1960-იანი წლების კონტრკულტურის სიმბოლოდ და ჰიპის ეპოქის ერთ-ერთ მნიშვნელოვან მოვლენად. სამი დღის განმავლობაში მსმენელების წინაშე წარდგა 32 ცნობილი მუსიკოსი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ვუდსტოკის ფესტივალი ვუდსტოკის მუზეუმი Woodstock: The Legendary Lineup დაარქივებული 2012-01-14 საიტზე Wayback Machine. – ჟურნალის Life magazine სლაიდშოუ Woodstock: LIFE's Best Photos დაარქივებული 2010-05-27 საიტზე Wayback Machine. – ჟურნალის Life magazine სლაიდშოუ
პირველადპირიანები

პირველადპირიანები (ლათ. Protostomia) — იმ ცხოველების საერთო სახელწოდება, რომელთა პირი წარმოქმნილია პირველადი პირიდან ანუ ბლასტოპორიდან, ანდა მისი წინა ნაწილიდან. პირველადპირიანებს ახასიათებს ექტოდერმული გარეგანი ჩონჩხი, მეზოდერმის წარმოქმნა ტელობლასტური ტიპით, ზიგოტის სპირალური დაყოფა (ხშირად შეცვლილი) და სხვა. პირველადპირიანები მოიცავს ყველა ბილატერალურ მრავალუჯრედიან ცხოველს კანეკლიანების, ქორდიანების, როგორც ჩანს, აგრეთვე ჯაგარყბიანებისა და მხარფეხიანების გარდა (შეადარეთ მეორეულპირიანები). ნათაძე ლ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 72.
პირველადსაფრიანები

პირველადსაფრიანები (Archichlamydeae) — ორლებნიან მცენარეთა ქვეკლასი. აერთიანებს ერთსაფრიანებს (უყვავილსაფრო ან მარტივყვავილსაფრიანი ყვავილებით) და ფურცლებგანცალკევებულებს (ორმაგი ყვავილსაფრით და თავისუფალი გვირგვინის ფურცლებით). პირველადსაფრიანების ქვეკლასი, როგორც ორლებნიანთა საწყისი ჯგუფი, 1892 წელს გამოყო გერმანელმა მეცნიერმა ადოლფ ენგლერმა. ამჟამად ეს თვალსაზრისი ფართოდ აღიარებული არ არის. ქსე, ტ. 8, გვ. 72, თბ., 1984
პირველადღრუიანი ჭიები

პირველადღრუიანი ჭიები (ლათ. Nemathelminthes ან Aschelminthes) — უხერხემლოთა ჯგუფი. მოიცავს შემდეგ ტაქსონებს: მუცელწამწამიანებს, კინორინქებს, ციბრუტელებს, ნემატოდებს, ბეწვურებს, აკანთოცეფალებს და, ალბათ, პრიაპულიდებსაც. აქვთ კუტიკულით დაფარული, დაუნაწევრებელი სხეული, თვალაკი, ყნოსვის ღრმულები, შეხების ორგანოები. კან-კუნთოვან პარკსა და ნაწლავს შორის არის სითხით ამოვსებული პირველადი ღრუ. ნაწლავი იწყება პირველად პირით, ბოლოვდება ანალური ხვრელით. სუნთქვისა და სისხლის მიმოქცევის ორგანოები არა აქვთ. ნერვული სისტემა შედგება ტვინისა და ნერვული სვეტებისაგან. ცალსქესიანი ცხოველებია. ფართოდ არიან გავრცელებული მთელ მსოფლიოში. ზოგი პარაზიტია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 72.
ეკატერინე I

ეკატერინე I (რუს. Екатерина I (მარტა სკავრონსკაია, ეკატერინე ალექსის ასული რომანოვა, 1684—1727 წწ.) — რუსეთის იმპერატრიცა 1721 წლიდან როგორც მოქმედი იმპერატორის მეუღლე, 1725 წლიდან მმართველი ხელმწიფე. პეტრე I-ის მეორე ცოლი, იმპერატრიცა ელისაბედ I-ის დედა. ყველაზე გავრცელებული ვერსიით, ეკატერინეს ნამდვილი სახელი — მარტა სამუილის ასული სკავრონსკაიაა, მოგვიანებით კი პეტრე პირველს მოუნათლავს ეკატერინე ალექსის ასულად. იგი ბალტიისპირელი (ლატვიელი) გლეხის ოჯახში დაბადებულა, ტყვედ ჩავარდნია რუს ჯარს და პეტრე I-ის საყვარელი გამხდარა. შემდეგ კი მისი მეუღლე და რუსეთის იმპერატრიცა. მის პატივსაცემად პეტრე დიდმა წმინდა ეკატერინეს ორდენიც კი დააწესა და ურალში ქალაქს ეკატერინბურგი დაარქვა. Massie, Robert K. Peter the Great. Random House; New Jersey, 1980. History of the Russian Empire Under Peter the Great (Vol. I 1759; Vol. II 1763). Five Empresses: Court Life in Eighteenth-Century Russia Praeger Publishers; Connecticut, 2004 Royal Babylon: The Alarming History of European Royalty Broadway; New York, 2001
წალენჯიხის ისტორიულ-ეთნოგრაფიული მუზეუმი

წალენჯიხის ისტორიულ-ეთნოგრაფიული მუზეუმი – მდებარეობს წალენჯიხის მუნიციპალიტეტში. მუზეუმში დაცულია შემთხვევითი არქეოლოგიური გათხრების შედეგად ნაპოვნი მასალა, რომელთა ქრონოლოგიური ჩარჩოები მოიცავს: პალეოლითის, ნეოლითის (ქვის ხელცულები, ნაჯახები, სატეხი ქვები), ადრეული, შუა და გვიანი ბრინჯაოს (კოლხური ცულები, თოხები, შუბისპირები) პერიოდს. მუზეუმში მრავლადაა წალენჯიხის მხარის XIX-XX სს-ის დასაწყისის ეთნოგრაფიული ყოფის ამსახველი მასალები (სამეურნეო და საბრძოლო იარაღები, თიხის, ხის, მინისა და სპილენძის საოჯახო ჭურჭელი და სხვა), რაიონის ცნობილ საზოგადო მოღვაწეთა ფოტო და დოკუმენტური მასალები. დაფუძნების თარიღი: 2001 წელი
კონსტანტინე გამსახურდიას სახლ-მუზეუმი

მწერალ-აკადემიკოს კონსტანტინე გამსახურდიას სახლ-მუზეუმი ― მუზეუმი აბაშის მუნიციპალიტეტში. სახლ–მუზეუმი ფუნქციონირებს 1987 წლიდან. აქ ინახება მწერლისეული ნივთები, ექსპონირებულია მწერლის ხელნაწერთა ფოტო-ასლები. ცხოვრებისა და შემოქმედების ამსახველი ფოტო-სურათები. სხვადასხვა დროს, სხვადასხვა ენაზე გამოცემული ნაწარმოებები. სახლ-მუზეუმის ეზოში განთავსებულია დამხმარე ნაგებობები. 2007 წლიდან სახლ-მუზეუმი კულტურის ცენტრის დაქვემდებარებაში იმყოფება. ყოველწლიურად, 15 მაისს, იმართება სახალხო დღესასწაული „კონსტანტინეობა“. კონსტანტინე გამსახურდიას სახლ-მუზეუმი ― საქართველოს მუზეუმები მუზეუმები, აბაშის მუნიციპალიტეტის გამგეობა დაარქივებული 2016-08-19 საიტზე Wayback Machine. ↑ კონსტანტინე გამსახურდიას სახლ-მუზეუმი. საქართველოს მუზეუმები. ციტირების თარიღი: 4 აპრილი, 2017.
ერნსტ ბირონი

ერნსტ იოჰან ბირონი, ფაქტიუროად ბირენი ან ბიურენი (ლატვ. Ernests Johans Bīrens, გერმ. Ernst Johann von Bühren; დ. 3 დეკემბერი, 1690 — გ. 28 დეკემბერი, 1772) — რუსეთის იმპერიის რეგენტი და კურლანდიის ჰერცოგი, ოსტზეელი არისტოკრატების ოჯახიდან. ბირონი თავისი გვარის გაფრანგულებული ვარიანტია, რომელიც ფრანგი ჰერცოგების გვარების მსგავსებით მიიღო. იგი იყო ფავორიტი დაქვრივებული იმპერატრიცის ანა იოანეს ასულისა, რომელსაც 1730 წელს გაჰყვა რუსეთში და გახდა მისი კარის ობერკამერჰერი. დიდი გავლენა ჰქონდა იმპერატორზე და ათი წლის განმავლობაში პრაქტიკულად მართავდა რუსეთს. ანა ივანეს ასულის დახმარებით 1737 წელს აირჩიეს კურლანდიის ჰერცოგად. საჰერცოგოს მართავდა პეტერბურგიდან. ანა ივანეს ასულის გარდაცვალეს შემდეგ (1740) მისივე ანდერძით გახდა მცირეწლოვან ივანე VI-ს რეგენტი. 1740 წლის 9 ნოემბრის სასახლის გადატრიალების დროს დააპატიმრეს და სიკვდილი მიუსაჯეს, რაც შემდეგ შეუცვალეს ციმბირში გადასახლებით. 1742 წელს იმპერატორმა ელისაბედმა იაროსლავლში გადაიყვანა. პეტრე III-მ პეტერბურგში დააბრუნა. ეკატერინე II-მ აღუდგინა კურლანდიის ჰერცოგობა. ბირონოვშჩინა ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 412.
Poles Apart

Poles Apart — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ პინკ ფლოიდის 1994 წლის სიმღერა ალბომიდან The Division Bell. მისი ავტორები არიან ნიკ ლერდ-კლოუესი (ჯგუფიდან The Dream Academy), დეივიდ გილმორი და გილმორის იმდროინდელი მეგობარი პოლი სემსონი, რომელიც მომავალში მისი მეუღლე გახდა. სიმღერის ტექსტი ეხება პინკ ფლოიდის ყოფილი წევრების, სიდ ბარეტისა და როჯერ უოტერსის პიროვნებებს. დეივიდ გილმორი: ამაზე უარყოფითად არ მიფიქრია. ეს არის ყველა მსგავს საკითხზე, კარგსა და ცუდზე. იქნებ, ეს არის ხელახლა გააზრებული კომბინაცია. მაგრამ სიმღერის სათაური და უკანასკნელი ფრაზა ამ ტექსტში შესაძლოა განვიხილოთ, როგორც ბარეტისა და უოტერსისადმი მიმართვა. სიმღერა სრულდებოდა ტურნეს The Division Bell კონცერტებზე. ერთ-ერთი სამოყვარულო ჩანაწერის ხილვა შესაძლებელია Pulse-ის დამატებით მასალებში „Bootlegging the Bootleggers“. დეივიდ გილმორი - გიტარა, ვოკალი რიჩარდ რაიტი - კლავიშებიანი საკრავები ნიკ მეისონი - დასარტყმელი საკრავები აგრეთვე ჯონ კერინი - პროგრამირება გაი პრეტი - ბას-გიტარა ↑ სტრონგი, მარტინ ჩ. (2004). The Great Rock Discography, მეშვიდე, ედინბურგი: Canongate Books, გვ. 1177. ISBN 1-84195-551-5.  ↑ მებეტი, ენდი (1995). The Complete Guide to the Music of Pink Floyd. ლონდონი: Omnibus Press. ISBN 0-7119-4301-X.  ↑ Interview, November 1994. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-06-29. ციტირების თარიღი: 2013-09-03.
A Great Day for Freedom

„A Great Day for Freedom“ — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ პინკ ფლოიდის სიმღერა 1994 წლის ალბომიდან The Division Bell. მიუხედავად იმისა, რომ სიმღერის ტექსტი ბერლინის კედლის მოვლენებს გვაგონებს, სინამდვილეში იგი ასახავს დეივიდ გილმორის ურთიერთობას როჯერ უოტერსთან, ჯგუფის ყოფილ ლიდერთან. ამასთან, დეივიდის თქმით, „სასიამოვნოა, რომ ხალხი განმარტავს მთლიანად ალბომს The Division Bell სხვადასხვა ვარიაციით“. 2014 წელს BBC-სთან ინტერვიუში დეივიდმა ხაზი გაუსვა იმ ფაქტს, რომ სიმღერა ძირითადად ბერლინის კედლის დანგრევის შემდგომ მოვლენებზეა და იმ ცვლილებებზე, რომლებიც მოიტანა ამ პრეცედენტმა. ეს ჯგუფის პირველი კომპოზიციაა „Atom Heart Mother“-ის შემდეგ, რომლის სახელწოდება აღებულია საგაზეთო სტატიიდან (The Disivion Bell-ის გაფორმებაში გამოყენებულია გაზეთის ფოტოსურათიც). DVD-ზე Live in Gdansk შესაძლებელია სპეციალური დოკუმენტური ფილმის ნახვა, სადაც დეივიდ გილმორი ამბობს, რომ ეს სიმღერა მიმოიხილავს არეულობას აღმოსავლეთ ევროპაში (განსაკუთრებით, პოლონეთსა და გერმანიაში). მისივე თქმით, სიმღერის ორიგინალური სახელწოდება იყო In Shades of Grey. სიმღერა სრულდებოდა პინკ ფლოიდის 1994 წლის ტურნეს დროს და დეივიდის 2001-2002 წლებს აკუსტიკურ კონცერტებზე, თანაავტორ, მაიკლ კემენთან ერთად. 2006 წელს იგი მხოლოდ ერთხელ დაუკრეს - დეივიდის კონცერტზე, გდანსკში, სიმბოლურად - ვინაიდან მისი ტექსტი ახლოს არის თავისუფლების და ორგანიზაცია „სოლიდარობის“ (Solidarność) იდეებთან - სწორედ ამ მოძრაობის იუბილეს აღსანიშნავი იყო გდანსკის კონცერტიც. დეივიდ გილმორი - გიტარა, ვოკალი რიჩარდ რაიტი - ფორტეპიანო ნიკ მეისონი - დასარტყმელი საკრავები, პერკუსია ჯონ კერინი - კლავიშები გაი პრეტი - ბას გიტარა მაიკლ კემენი - ორკესტრის არანჟირება ↑ სტრონგი, მარტინ ჩ. (2004). The Great Rock Discography, მეშვიდე, ედინბურგი: Canongate Books, გვ. 1177. ISBN 1-84195-551-5.  ↑ მებეტი, ენდი (1995). The Complete Guide to the Music of Pink Floyd. ლონდონი: Omnibus Press. ISBN 0-7119-4301-X.
მარტვილის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი

გივი ელიავას სახელობის მარტვილის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი — მუზეუმი მარტვილში, დაარსდა 1957 წელს. 1964 წელს მუზეუმში, ღია ცის ქვეშ გაიხსნა ეთნოგრაფიული გამოფენა, ხოლო 1973 წელს მუზეუმის ბაზაზე შეიქმნა ძველკოლხური ვაზის ჯიშების საცდელ-საკოლექციო ნაკვეთი. მუზეუმში 55 ათასამდე ექსპონატია. მუზეუმში ძირითადად დაცულია არქეოლოგიური მასალა, რომლის ქრონოლოგია მოიცავს ადრეული ქვისა და ბრინჯაოს ხანის პერიოდს (სამუშაო და საბრძოლო იარაღები, სარიტუალო ქვები, სხვადასხვა მასალისგან დამზადებული სამკაულები, ძვ. წ. VII-VI სს.-ის ბრინჯაოს ფიგურა ”მქადაგებელი”, ფიბულები სხვადასხვა გამოსახულებებით და სხვა). მუზეუმის ფონდში დაცულია მდიდარი ნუმიზმატიკური მასალა: ძვ. წ IV-II სს-ის ოქროს მონეტები, კოლხური თეთრი, X-XVIII სს-ის ვერცხლის მონეტების კოლექცია, XVIII-XIX სს-ის ხელნაწერები და სიგელ-გუჯრები და სხვ. აგრეთვე: XIX-XX სს-ის გამოცემებით დაკომპლექტებული ბიბლიოთეკა (5000 ეგზემპლარი), თანამედროვე ქართველ მხატვართა ფერწერული ნამუშევრები: ლადო გუდიაშვილის ”სამაია”, ელენე ახვლედიანის „ჩვენი სოფელი„, აგრეთვე მოსე თოიძის, რობერტ სტურუას, ს. მაისაშვილის, რ. ადამიას, ნამუშევრები, ირაკლი ოჩიაურის, ჯემალ ბჟალავას ქანდაკებები. გივი ელიავას სახელობის მარტვილის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი დაარქივებული 2020-11-19 საიტზე Wayback Machine.
პირველი დასი

პირველი დასი, XIX საუკუნის II ნახევრის საქართველოს განმათავისუფლებელი მოძრაობის პირველი, ჰუმანისტურ დემოკრატიული მიმდინარეობა, რომლის წარმომადგენლები რევოლუციურ-დემოკრატიული და უტოპიურ სოციალისტური იდეების პროპაგანდას ეწეოდნენ ჟურნალ-გაზეთებში („საქართველოს მოამბე“, „დროება“, „ივერია“ და სხვა). პირველდასელთაგან ზოგი საზოგადოებრივ ასპარიზზე გამოჩნდა უკვე 1861 წელს „ცისკრის“ ფურცლებზე. პირველდასელები მეორედასელ რადიკალ-დემოკრატებთან და ხალხოსნებთან ერთად შეადგენდნენ რევოლიცურ დემოკრატიულ ბანაკს, ოღონდ მათგან რამდენიმე განსხვავებული თვალსაზრისით უდგებოდნენ ეროვნულ-სოციალურ და საკაცობრიო პრობლემებს, იბრძოდნენ ყოველგვარი ჩაგვრის წინააღმდეგ. პირველი დასს მეთაურობდა ილია ჭავჭავაძე, რომელთანაც ახლო იდგნენ აკაკი წერეთელი, იაკობ გოგებაშვილი, უფრო გვიან — ალექსანდრე ყაზბეგი, ვაჟა-ფშაველა და სხვები. გაფრინდაშვილი მ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 72—73.
გვირგვინოსანი წერო

გვირგვინოსანი წერო (ლათ. Balearica pavonina) — ფრინველი წეროსნაირთა რიგისა. გავრცელებულია აფრიკაში საჰარის სამხრეთით. სხეული რუხი ფერისა აქვს, ფრთები — შავი, თეთრგარეული, თავზე მარაოს მსგავსად აქოჩრილი მოჩალისფრო-თეთრი გვირგვინი ადგას. ფეხები და ნისკარტი შავი აქვს. გვირგვინოსანი წერო მობინადრე ან ნახევრად მობინადრე ფრინველია. ბუდობის დროს წყვილებად ცხოვრობს. დებს 2 კვერცხს. იკვებება მცირე ზომის ამფიბიებით, ლოკოკონებით, მწერებით, ჭიებით, აგრეთვე მცენარეთა თესლით და მწვანე ნაწილებით. კარგად იტანს ტყვეობას. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 148.
ქართული ხალხური სიმღერის მუზეუმი (ხობი)

ძუკუ ლოლუას სახელობის ქართული ხალხური სიმღერის მუზეუმი მდებარეობს ხობის მუნიციპალიტეტში. მუზეუმი გაიხსნა 2007 წლის 1 ივნისს, აქ გამოფენილია მეგრული სიმღერის შემსრულებელ ოსტატთა ფოტო მასალები, დოკუმენტები, სიგელები, საფესტივალო გამოფენები, კომპაქტ დისკები. მუზეუმი დაფუძნებულია ``განათლების, კულტურისა და სულიერების საერთაშორისო საქველმოქმედო ფონდ-ხობი``-ს მიერ. პრეზიდენტი გოდერძი ბუკია.
ხეთის საბრძოლო დიდებისა და მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი

ხეთის საბრძოლო დიდებისა და მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი – მდებარეობს ხობის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხეთაში. მუზეუმი გაიხსნა 1985 წლის 19 მაიის, აქ გამოფენილია მასალები, რომლებიც ასახავენ ჩვენი ქვეყნის (კუთხის) ყოფაცხოვრებას უძველესი დროიდან დღემდე.
ხეთის ციხე

ხეთის ციხე მდებარეობს სოფელ ხამისკურში, სენაკი-ზუგდიდის საავტომობილო გზის მარცხენა მხარეს. მის შესახებ ისტორიული ცნობები ძალიან მწირია. ვახუშტი ბატონიშვილი სამეგრელოს მნიშვნელოვან ციხეთა შორის მასაც მოიხსენიებს. ჩიტაია გ., ფოთისა და ხობის ეპარქია ისტორიული ძეგლები, თბ., 2007 წ.
ჯეგეთის წმინდა გიორგის ეკლესია

წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია — ეკლესია ხობის მუნიციპალიტეტში, მდებარეობს ურთის მთის ყველაზე მაღალ მწვერვალზე. ტაძარი არქიტექტურულ კომპლექს წარმოადგენს, რომელიც შედგება სამლოცველოსაგან, სასახლისა და გალავნისაგან. ტაძარი ადრე მოხატული ყოფილა, აქ ხალხი განსაკუთრებულად აღნიშნავდა 23 აპრილს — გიორგობას.
ხიბულის ციხე

ხიბულის ციხე – მდებარეობს ხობის მუნიციპალიტეტში. ციხე არქიტექტურულ კომპლექს წარმოადგენს, რომელიც შედგება გალავნის, კოშკის, სასახლისა და სამლოცველოს ნაშთებისაგან. იგი გვიან შუა-საუკუნეებშია აგებული. 1616-1639 წლებში შედგენილ დოკუმენტში დასავლეთ საქართველოს კათალიკოსი მალაქია გურიელი ხიბულის ციხეს „ციხე-სალაროს“ უწოდებს. ჩიტაია გ., ფოთისა და ხობის ეპარქია ისტორიული ძეგლები, თბ., 2007 წ.
გვირგვინოსანი მტრედი

გვირგვინოსანი მტრედი (ლათ. Goura) — ფრინველების გვარი მტრედისებრთა ოჯახისა. სხეულის სიგრძე 80 სმ აღწევს. შეფერილობაში ჭარბობს მოლურჯო და ძოწისფერი. ცნობილია 3 სახეობა. გავრცელებულია ახალ გვინეასა და მის მახლობელ კუნძულებზე. ბინადრობს ტყეში მცირე გუნდებად. ბუდეს იკეთება ხეებზე. დებს ერთ კვერცხს. იკვებება ჩამოცვენილი ნაყოფითა და კენკრით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 148.