laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრი

საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრი — საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს ხელმძღვანელი. საქართველოს სახელმწიფო პირი, რომელიც პასუხისმგებელია საქართველოს ინტერესების დაცვასა და ხელშეწყობაზე საზღვარგარეთ. მინისტრი საქართველოს მინისტრთა კაბინეტის წევრია. ამჟამინდელი მინისტრი ილია დარჩიაშვილი საქართველოს პრემიერ-მინისტრმა ირაკლი ღარიბაშვილმა თანამდებობაზე დანიშნა 2022 წლის 4 აპრილს. საგარეო საქმეთა სახალხო კომისარი საგარეო საქმეთა მინისტრები ↑ https://www.transparency.ge/sites/default/files/labor-remuneration.pdf ↑ ირაკლი მენაღარიშვილი-საგარეო საქმეთა ყოფილი მინისტრი ka. Ministry of Foreign Affairs of Georgia. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2022-04-30. ციტირების თარიღი: 2022-04-30. ↑ David Zalkaliani-Minister of Foreign Affairs. Ministry of Foreign Affairs of Georgia. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2022-03-11. ციტირების თარიღი: 2022-03-11. ↑ Ilia Darchiashvili-Minister of Foreign Affairs. Ministry of Foreign Affairs of Georgia. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2022-04-30. ციტირების თარიღი: 2022-04-30.
ნუმენორის დაცემა

„ნუმენორის დაცემა და შუახმელეთის მეორე ეპოქის სხვა თხზულებები“ — 2022 წლის ფენტეზის ჟანრის ნაშრომი, რომელიც მოიცავს ჯონ რონალდ რუელ ტოლკინის მეორე ეპოქასთან დაკავშირებულ თხზულებებს. მისი რედაქტორია ბრაიან სიბლი. წიგნი შეიცავს ნუმენორის დაარსების, ისტორიისა და განადგურების ქრონიკებს, ძალაუფლების ბეჭდების შექმნის და საურონის წინააღმდეგ უკანასკნელი ალიანსის ჩამოყალიბების ამბავს, რითაც მეორე ეპოქა დასრულდა. ბრაიან სიბლიმ წიგნისთვის შეიმუშავა ახალი განმარტებები. გარეკანის და ილუსტრაციების ავტორია მხატვარი ალან ლი.. წიგნი გამოიცა 2022 წლის 15 ნოემბერს, რაც დაემთხვა მეორე ეპოქასთან დაკავშირებული სერიალ „ძალაუფლების ბეჭდების“ გამოსვლას. ↑ 1.0 1.1 1.2 New Tolkien book: The Fall of Númenor to be published. The Tolkien Society (22 June 2022). ციტირების თარიღი: 22 June 2022
კომში

კომში, ბია (ლათ. Cydonia) — მრავალწლოვანი მცენარის გვარი ვარდყვავილოვანთა ოჯახისა. არსებობს 1 სახეობა — ჩვეულებრივი კომში (ლათ. Cydonia oblonga). კომში ტანდაბალი ხე ან ბუჩქია, რომლის სიმაღლე 1,5-5 მ აღწევს. ნაყოფი ყვითელია, მსხლისებრი ან ვაშლისებრი ფორმა აქვს, შებუსული ან შეუბუსავია. რბილობი მოთეთროა, მორკბო-მომჟავო ან მჟავე, არომატული. შეიცავს (%-ობით): 7,22-15,06 შაქარს, 0,24-1,26 ორგანულ მჟავებს, 0,18-0,98 პექტინს და სხვა. ამზადებენ მურაბას, კომპოტს, ხილფაფასა და სხვა. კომში ველურად იზრდება კავკასიაში, შუა აზიასა და ირანში. კულტივირებულია თითქმის ყველგან. ამრავლებენ თესლით ან ვეგეტატიურად. საქართველო კომშის ერთ-ერთი სამშობლოა, აქ ადგილობრივი წარმოშობის 75 ჯიში არსებობს. საუკეთესო ჯიშებია ლაგოდეხის მსხვილნაყოფა, ქართული მჟავე, შილდური საგვიანო, საკომპოტე და სხვა. შარაშენიძე დ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 626.
იშირო ჰონდა

იშირო ჰონდა (იაპონ. 本多 猪四郎, დ. 7 მაისი, 1911 ― გ. 28 თებერვალი, 1993) ― იაპონელი კინორეჟისორი, რომელმაც თითქმის ხუთი ათწლეულის მანძილზე 46 სრულმეტრაჟიანი ფილმი გადაიღო. ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი იაპონელი კინორეჟისორი და კატასტროფების ჟანრის ფილმების ერთ-ერთი ფუძემდებელი, რომლის ფილმებმაც დიდი გავლენა იქონია კინოინდუსტრიაზე. ჰონდას დრამატული, საომარი, დოკუმენტური და კომედიური ფილმები აქვს გადაღებული, თუმცა ყველაზე მეტად ცნობილია სპეციალური ეფექტების რეჟისორ ეიძი ცუბურაიასთან ერთად კაიძუს ჟანრის შექმნითაა ცნობილი. ჰონდამ იაპონურ კინოინდუსტრიაში მოღვაწეობა 1934 წელს დაიწყო და სოტოჯი კიმურას მესამე ასისტენტად მუშაბდა. რეჟისორის ასისტენტად მუშაობის 15 წლიანი გამოცდილების შემდეგ, 1949 წელს ჰონდას სარეჟისორო დებიუტი შედგა დოკუმენტური ფილმით ისე-შიმა. მისმა პირველმა სრულმეტრაჟიანმა ფილმმა, „ლურჯი მარგალიტი“ (1952), იაპონიაში კრიტიკოსთან მოწონება დაიმსახურა, რამაც მას კიდევ სამი დრამატული ფილმის გადაღების შესაძლებლობა მისცა. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: იშირო ჰონდა ოფიციალური საიტი (in Japanese) Official English-language website (archived) Official website created to commemorate Honda's 100th birthday (in Japanese) Ishirô Honda კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში Ishirō Honda at Toho (in Japanese) Ishirō Honda at the National Film Archive of Japan (in Japanese) Ishirô Honda — Rotten Tomatoes ↑ Ryfle & Godziszewski 2017, p. xiv. sfn error: no target: CITEREFRyfleGodziszewski2017 (help) ↑ Ryfle, Steve. (October 24, 2019) Godzilla's Conscience: The Monstrous Humanism of Ishiro Honda en. ციტირების თარიღი: January 19, 2022 ↑ Ryfle & Godziszewski 2017, p. xv. sfn error: no target: CITEREFRyfleGodziszewski2017 (help) ↑ Ryfle & Godziszewski 2017, p. 13. sfn error: no target: CITEREFRyfleGodziszewski2017 (help)
ნუცას სკოლა

„ნუცას სკოლა” — 2000 წლის ქართული მხატვრული ფილმი, რომლის რეჟისორია მერაბ კოკოჩაშვილი. ნიკა, რომელიც ადრე დაქვრივდა, საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ წინაპართა სამემკვიდრეო მამულს დაიბრუნებს. იქ უნარშეზღუდული ბავშვებისთვის, ისეთებისთვის, როგორიც მისი ქალიშვილია, სკოლას მოაწყობს. სიყვარულსა და სიკეთეზე დაფუძნებული სკოლა მალე გასაოცარ შედეგს იძლევა, მაგრამ სოფელში ამ წამოწყებას ბევრი მოწინააღმდეგე გამოუჩნდება. გიორგი გეგეჭკორი (მამა) კახი კავსაძე (მღვდელი) ზაზა პაპუაშვილი (ნიკა) გოგოლა კალანდაძე მარინე ჭიჭინაძე ბექა ქავთარაძე (არსენა) თამარ სხირტლაძე (ნიკას დედა) დავით დვალიშვილი (კაკო) სოფიკო ჭიაურელი (მასწავლებელი) თამარ მამულაშვილი დავით ხახიძე ნინო კობერიძე (მაგდა) ვასილ ბახტაძე (პედრო) „ნუცას სკოლა“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია „ნუცას სკოლა“ — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ეიძი ცუბურაია

ეიძი ცუბურაია (იაპონ. 円谷 英二, დ. 7 ივლისი, 1901 ― გ. 25 იანვარი, 1970) ― იაპონელი სპეციალური ეფექტების რეჟისორი და კინემატოგრაფი. გოძილასა და ულტრამენის ფრენჩაიზების თანაშემქმნელი. კინოს ისტორიაში ერთ-ერთ ყველაზე მნიშვნელოვან და გავლენიან ფიგურად მიიჩნევა. ცუბურაია იაპონიაში სპეციალური ეფექტების ინდუსტრიის პიონერი იყო, კინოწარმოებაში არაერთი ტექნოლოგიური სიახლე შემოიტანა და „ტოკუსაცუს მამად“ მიიჩნევენ. ხუთი ათწლეულის განმავლობაში ცუბურაიამ 250-მდე ფილმზე იმუშავა. მუშაობდა ისეთ რეჟისორებთან, როგორებიც არიან: აკირა კუროსავა, იშირო ჰონდა და ჰიროში ინაგაკი. ოფიციალური საიტი (in Japanese) ეიძი ცუბურაია კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში Eiji Tsuburaya at Sukagawa City (in Japanese) Eiji Tsuburaya at Toho (in Japanese) Eiji Tsuburaya at Tsuburaya Productions Eiji Tsuburaya at Tsuburaya Station (in Japanese) Eiji Tsuburaya Museum (in Japanese) ↑ „《特撮の父》―その黎明から開花へ“ ["Father of Tokusatsu" – From Dawn to Bloom] (PDF). National Film Archive of Japan (Japanese). August 17, 2021. დაარქივებულია (PDF) ორიგინალიდან — April 3, 2023. ციტირების თარიღი: May 9, 2023.
აგილარ-დე-კამპოო

აგილარ-დე-კამპოო (ესპ. Aguilar de Campoo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების პალენსიის პროვინციის მონტანია-პალენტინის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 30,62 კმ². მოსახლეობა — 6749 კაცი (2020 წ.). პალენსიის მუნიციპალიტეტები აგილარ-დე-კამპოოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ბარუელო-დე-სანტულიანი

ბარუელო-დე-სანტულიანი (ესპ. Barruelo de Santullán) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების პალენსიის პროვინციის მონტანია-პალენტინის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 53 კმ². მოსახლეობა — 1174 კაცი (2020 წ.). პალენსიის მუნიციპალიტეტები ბარუელო-დე-სანტულიანის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ბერსოსილია

ბერსოსილია (ესპ. Berzosilla) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების პალენსიის პროვინციის მონტანია-პალენტინის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 19,61 კმ². მოსახლეობა — 42 კაცი (2020 წ.). პალენსიის მუნიციპალიტეტები ბერსოსილიის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ბრანიოსერა

ბრანიოსერა (ესპ. Brañosera) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების პალენსიის პროვინციის მონტანია-პალენტინის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 61,97 კმ². მოსახლეობა — 258 კაცი (2020 წ.). პალენსიის მუნიციპალიტეტები ბრანიოსერის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
კასტრეხონ-დე-ლა-პენია

კასტრეხონ-დე-ლა-პენია (ესპ. Castrejón de la Peña) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების პალენსიის პროვინციის მონტანია-პალენტინის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 106,40 კმ². მოსახლეობა — 344 კაცი (2020 წ.). პალენსიის მუნიციპალიტეტები კასტრეხონ-დე-ლა-პენიის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
სერვერა-დე-პისუერგა

სერვერა-დე-პისუერგა (ესპ. Cervera de Pisuerga) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების პალენსიის პროვინციის მონტანია-პალენტინის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 323,21 კმ². მოსახლეობა — 2277 კაცი (2020 წ.). პალენსიის მუნიციპალიტეტები სერვერა-დე-პისუერგის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
დეესა-დე-მონტეხო

დეესა-დე-მონტეხო (ესპ. Dehesa de Montejo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების პალენსიის პროვინციის მონტანია-პალენტინის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 43,78 კმ². მოსახლეობა — 127 კაცი (2020 წ.). პალენსიის მუნიციპალიტეტები დეესა-დე-მონტეხოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
გვარდო

გვარდო (ესპ. Guardo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების პალენსიის პროვინციის მონტანია-პალენტინის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 62,83 კმ². მოსახლეობა — 5872 კაცი (2020 წ.). პალენსიის მუნიციპალიტეტები გვარდოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ლა-პერნია

ლა-პერნია (ესპ. La Pernía) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების პალენსიის პროვინციის მონტანია-პალენტინის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 165,67 კმ². მოსახლეობა — 316 კაცი (2020 წ.). პალენსიის მუნიციპალიტეტები ლა-პერნიის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
პომარ-დე-ვალდივია

პომარ-დე-ვალდივია (ესპ. Pomar de Valdivia) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების პალენსიის პროვინციის მონტანია-პალენტინის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 80 კმ². მოსახლეობა — 467 კაცი (2020 წ.). პალენსიის მუნიციპალიტეტები პომარ-დე-ვალდივიის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ბითაძე

საკუთარი სახელი ბითაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გოგა ბითაძე — სპორტსმენი (კალათბურთი) ლიანა ბითაძე — ანთროპოლოგი, ბიოლოგი მაია ბითაძე — იურისტი, პოლიტიკოსი მიხეილ ბითაძე — მშენებელი ინჟინერი
შერეფ-ხან ბითლისი

შერეფ ალ-დინ (შერეფ-ხან) იბნ შამს ალ-დინ ბითლისი (სპარს. شرف‌الدین خان بن شمس‌الدین بن شرف بیگ بدلیسی) (დ. 25 თებერვალი, 1543, ქარაჰრუდი, ყუმის მახლობლად, — გ. დაახლ. 1603/1604, დაკრძალულია ბითლისში) — სპარსულენოვანი ქურთი ისტორიკოსი რუზაქის ტომისა. იზრდებოდა ირანში, შაჰ თამაზ I-ის კარზე. 1578 წელს ოსმალეთის სამსახურში გადავიდა, რისთვისაც სულთანმა, მურად III-მ ბითლისის მმართველობა და ხანის ტიტული უბოძა. ირანთან ომის დროს, 1578–1588 წლებში ქურთთა რაზმებით აქტიურად მონაწილეობდა ოსმალთა ლაშქრობებში სამხრეთ კავკასიაში, კერძოდ, საქართველოში. მას ეკუთვნის ორტომიანი ისტორიული თხზულება „დიდების წიგნი“ „შარაფნამე“, რომელშიც მოთხრობილია ქურთული მომთაბარე ტომებისა და დინასტიების ისტორია. მასში გადმოცემულია აგრეთვე ოსმალეთის, ირანის და სხვა მეზობელი ქვეყნების 1290–1596 წლებში მომხდარი ისტორიული მოვლენები. „შარაფნამე“ მრავალ ცნობას შეიცავს საქართველოს შესახებ, რომელთაგან ყველაზე ძველი X საუკუნეს ეხება. თხზულებაში აღწერილია საქართველოში მომხდარი XVI საუკუნის არაერთი მოვლენა, მათ შორის, ყიზილბაში სარდლის დივ-სულთან რუმლუს ლაშქრობა, შაჰ-თამაზ I-ის ლაშქრობები, მოთხრობილია მის მიერ თბილისის ციხის აღება, ვარძიის მონასტრის დარბევა-გაძარცვა და საქართველოდან 30 ათასი ტყვის წაყვანა 1554 წელს. საინტერესო ცნობებია თბილისის ციხისთავზე გულბათზე და მის ვაჟებზე, რომლებიც შემდეგ შაჰის ერთგულნი გახდნენ, აგრეთვე ირანის სამეფო კარზე მოღვაწე ქართველების, შაჰის ქართველი ცოლების, მათი შვილების შესახებ. ასევე ვრცლად არის მოთხრობილი თხზულებაში მუსტაფა ლალა-ფაშას ლაშქრობებთან დაკავშირებული ამბები, ქართლის მეფის სიმონ I-ის და სამცხის ათაბაგის მანუჩარის ბრძოლა. ტაბატაძე კ., შერეფ-ხან ბითლისის ცნობები საქართველოს შესახებ, «კავკასიურ-ახლოაღმოსავულრი კრებული», 1962, [ტ.] 2. ტაბატაძე კ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. ?. ვიკიწყაროში არის სტატია: შერეფ-ხან ბითლისი
კონდამიანი

კონდამიანი — ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი, კოზმასა და დამიანეს გამოქვაბული სამონასტრო კომპლექსი სოფ. კისისხევიდან (თელავის მუნიციპალიტეტი) დაახლოებით 6 კმ-ზე. მდინარე კისისხევის მარცხენა ნაპირის ფლატეზე შემორჩენილია VI-VII საუკუნეების სამეკლესიიანი ბაზილიკა. ნაგებობა მარტივია. სამივე ეკლესია ერთმანეთის მიყოლობით არის განლაგებული. ნაგებია რიყის ქვით. შენობის კუთხეები, სარკმლისა და კარის საპირეები, იმპოსტები და ზოგი თაღი მოყვითალო ფერის შირიმის ქვისაა. მაღალი და ფართო მთავარი ეკლესია დასრულებულია ნალისებრი აფსიდით, რომლის კუთხეებიც ასევე შირიმის ქვითაა ამოყვანილი. კამარა ჩამოქცეულია. ჩრდილოეთ ნავში გამოყოფილია სათავსი სამსხვერპლოსათვის. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 629.
ქეთევან ბირკაია

ქეთევან არჩილის ასული ბირკაია (დ. 2 მაისი, 1929, თბილისი) — ქართველი არქიტექტორი; საქართველოს დამსახურებული არქიტექტორი (1985), არქიტექტურის დოქტორი (1989). დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი (1954), იქვე ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას (1954–1958). 1954–1959 წლებში მუშაობდა „საქქალაქმშენსახპროექტში“, 1964 წლიდან — ტიპობრივი და ექსპერიმენტული დაპროექტების თბილისის ზონალურ სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში. მისი სამეცნიერო კვლევის ძირითადი მიმართულებაა კლიმატისა და საცხოვრებლის არქიტექტურის ურთიერთდამოკიდებულების პრობლემები–საცხოვრებლის რეგიონული არქიტექტურის თავისებურებები და ინდივიდუალიზაცია, საქართველოს და სამხრეთი კავკასიის სამშენებლო კლიმატური დარაიონების მეთოდიკა, ჰელიოარქიტექტურის შექმნის პერსპექტიული განვითარების მიზანშეწონილობა და ა. შ. К вопросу строительно-климатического зонирования территории СССР, М., 1974. Микроклимат и тепловая характеристика окружающей человека среды в больших городах Грузинской ССР, Тб., 1976. Архитектура домов повышенной этажности республик Закавказья, Тб., 1980. კინწურაშვილი ს., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 442.
ბიმურზელა

ბიმურზელა — ტრადიციული სვანური სანახაობა — ფერხული და მისი თანხმლები სიმღერა. ფერხულს შიგნით მოთამაშე, მოშაირე-მოცეკვავე ვაჟი სიმღერით მოუთხრობს ხალხს მესტიელი ბიმურზელას თავგადასავალს და მისი სიცოცხლის ტრაგიკულ დასასრულს; იგი თოფით მოკლა მის მიერ გატაცებული ქალის ქმარმა — მონადირე ბექამ. ყოველი სტროფის დამთავრების შემდეგ გუნდი (ფერხული) მოძახილს ამბობს. ამ მოძახილზე ვაჟი მოედნის ცენტრში „ცერულს“ ცეკვავს. სიმღერა საფერხულო წყობისაა, მასში დამწყები და სამხმიანი გუნდი ენაცვლება ერთმანეთს. სრულდება ტაშის თანხლებით. მუსიკალური ზომა 2/4. თათარაძე ა., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997.
ბიქურთა

ბიქურთა — სოფელი საქართველოში, ახმეტის მუნიციპალიტეტში (ადმინისტრაციული ერთეული თუშეთი), ზღვის დონიდან 2340 მ. სიმაღლეზე. 2014 წლის აღწერით მუდმივი მოსახლე არ არის. ამჟამად მისი ტერიტორია მოქცეულია თუშეთის დაცული ლანდშაფტის ტერიტორიაზე. კურდღელაძე გ., თუშეთი: მეურნეობა, ბუნება, ტოპონიმიკა. თბილისი: მეცნიერება, 1983. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997.
ნახევარვაგონი

ნახევარვაგონი — რკინიგზის მაღალბორტიანი ღია სატვირთო ვაგონი. იყენებენ მადნის, ნახშირის, ფლუსების, ხე-ტყის, კონტეინერების, ავტომანქანებისა და სხვათა გადასაზიდად. ზოგიერთი ყრუძირიანია, ზოგს კი ძროსა და ბორტებში გასაცლელი ლიუკები აქვს. თვითსაცლელ ნახევარვაგონს იმის მიხედვით, თუ როგორია მისი კონსტრუქცია, უწოდებენ ჰოპერს, დუმკარს ან ტრანსფერკარს. ნახევარვაგონი არის 4-, 6- და 8-ღერძიანი (ტვირთამწეობა შესაბამისად — 62, 95 და 126 ტონა). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 347.
ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტის სოფლების სია

ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტი შედის სამცხე-ჯავახეთის მხარის შემადგენლობაში. საქართველოს ადგილობრივი თვითმმართველობის კოდექსის მიხედვით მუნიციპალიტეტი არის თვითმმართველი ერთეული, რომელსაც აქვს ადმინისტრაციული საზღვრები და ადმინისტრაციული ცენტრი. მუნიციპალიტეტს გააჩნია არჩევითი წარმომადგენლობითი და აღმასრულებელი ორგანოები, რეგისტრირებული მოსახლეობა და აქვს საკუთარი ქონება, ბიუჯეტი, შემოსულობები. მუნიციპალიტეტი საჯარო სამართლის იურიდიული პირია. მუნიციპალიტეტს ხელმძღვანელობს მერი. მუნიციპალიტეტი მართვის ოპტიმიზაციისათვის დაყოფილია ადმინისტრაციულ ერთეულებად. ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტის შემადგენლობაში შედის 1 ქალაქი, 9 ტერიტორიული ორგანო და 31 სოფელი. ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტის სოფლები ერთიანდებიან განძანის, გონდრიოს, გორელოვკის, დიდი ხანჩალის, ეშტიის, სათხეს, ტამბოვკის, ფოკისა და ჯიგრაშენის ადმინისტრაციულ ერთეულებში. ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტის ფართობია 1 354 კმ² და 2014 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 24 491 კაცს, ხოლო სიმჭიდროვეა 18,1 კაცი. მუნიციპალიტეტის ცენტრია ქალაქი ნინოწმინდა. 2014 წლის აღწერის მიხედვით მუნიციპალიტეტის ყველაზე დიდი სოფელი მოსახლეობის მიხედვით არის განძანი (2 558 ადამიანი), ნინოწმინდიდან ყველაზე დიდი მანძილით დაშორებულია სოფელი ტამბოვკა (47 კმ.). ასფარა ახალი ხულგუმო განძანი გორელოვკა დიდი არაქალი დიდი გონდრიო დიდი ხანჩალი დილიფი ეფრემოვკა ეშტია ვლადიმიროვკა თორია კათნატუ მამწვარა ორლოვკა ოროჯოლარი პატარა არაქალი პატარა გონდრიო პატარა ხანჩალი პატარა ხორენია ჟდანოვი როდიონოვკა სათხე სამება საღამო სპასოვკა ტამბოვკა უჯმანა ფოკა ყაურმა ყულალისი ჯიგრაშენი ↑ საქართველოს ორგანული კანონი, ადგილობრივი თვითმმართველობის კოდექსი, მუხლი 2.2 ↑ საქართველოს ორგანული კანონი, ადგილობრივი თვითმმართველობის კოდექსი, მუხლი 4.4 ↑ 3.0 3.1 3.2 2014 წლის აღწერის ძირითადი შედეგები
კონდახი

„კონდახი“ — ქართული საოხუნჯო კარიკატურებიანი ალმანახი. გამოდიოდა 1913 წელს თბილისში. გამოიცა 2 ნომერი. კარიკატურები ეკუთვნით ოსკარ შმერლინგსა და როტერს. გამომცემელი — ა. ხუდავერდოვი. ქსე, ტ. 5, გვ. 629, თბ., 1980
ვაგონეტი

ვაგონეტი (ფრანგ. wagonnet) — ტვირთის მცირე მანძილზე გადასატანი ვიწროლიანდიანი რკინიგზის ღია ვაგონი. შედგება ძარის, შასის, წყვილთვლებისა და ავტოგადასაბმელისაგან. საერთო დანიშნულების საცალო ტვირთი გადააქვთ პლატმორმისებური ვაგონეტით, ფხვიერი — საგდებკედლებიანი, ხისტად ჩამაგრებული ან ძარასაყირაო ვაგონეტით და სხვა. ვაგონეტის ტვირთამწეობაა 1-5 ტონა, ზოგჯერ 8-10 ტონა და მეტი. ვაგონეტს იყენებენ შახტებში, კარიერებზე, მშენებლობაზე, შიგასაქარხნო ტრანსპორტად და სხვა. არის აგრეთვე სპეციალური დანიშნულების ვაგონეტები (წყლისა და საწვავის ცისტერნებიანი, ლიანდაგსაზომი დასხვა) და მაღაროს სამგზავრო ვაგონეტი, რომელიც 6-18 კაცს იტევს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 264.
ვაგონი

ვაგონი (ფრანგ. wagon < ინგლ. wagon — „ოთხთვალა“ < გერმ. wagen — „ურიკა“) — სამგზავრო ან სატვირთო სატრანსპორტო საშუალება, რომელიც მოძრაობს ლიანდაგზე. ვაგონის პროტოტიპია მცირე მოცულობის ოთხთვალა, რომელსაც სამთო საწარმოებში ხის რელსებზე ჯერ ხელით აგორებდნენ, ხოლო შემდეგ ცხენით ეწეოდნენ. ვაგონი პირველად ინგლისში, მერე კი გერმანიაში გაჩნდა. 1786 წელს ირლანდიელმა რ. ლ. ეჯუორთმა წამოაყენა წინადადება, რომ რამდენიმე ოთხთვალასაგან შეედგინათ მატარებელი. 1910 წელს ალთაიში პ. ფროლოვმა გაიყვანა პირველი რკინიგზა, რომლებზეც ვაგონებს ცხენები ეწეოდნენ. რუსეთში პირველი სხვადასხვა ტიპის სატვირთო და სამგზავრო ვაგონები დაამზადეს 1846 წელს, ხოლო პირველმა სამგზავრო ვაგონებმა მიმოსვლა დაიწყეს ცარსკოე-სელოს რკინიგზაზე, რომელიც 1837 წელს გაიხსნა, 1846-1851 წლებში რუსეთში აშენდა 239 სხვადასხვა ტიპის (ძირითადად 2-, 3- და 4-ღერძიანი) სამგზავრო ვაგონი. სამგზავრო ვაგონების ნორმალიზაცია დაიწყო 1896 წლიდან, მას შემდეგ, რაც აშენდა 18 მ სიგრძის 4-ღერძიანი ვაგონი. დანიშნულების მიხედვით ვაგონი არის სამგზავრო და სატვირთო, საერთო ქსელისა და სამრეწველო ტრანსპორტის; ფართო და ვიწროლიანდიანი. თანამედროვე ვაგონი არის არათვითმავალი და თვითმავალი (მოტორული ვაგონი, ელექტროფიცირებული რკინიგზის, ტრამვაის, მეტროპოლიტენის, დიზელ-მატარებლის და სხვა ვაგონები). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 264-265. მორჩილაძე რ., შარვაშიძე ა., გოგიშვილი დ., „ვაგონების ტექნიკური მომსახურება და მიმდინარე შეკეთება“, «სტუ», თბ., 2018
კონდიდი

კონდიდი — აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში ქობულეთის მუნიციპალიტეტის სოფლების ზედა კონდიდისა და ქვედა კონდიდის ძველი სახელწოდება. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 630.
მორტენ ჰარკეტი

მორტენ ჰარკეტი (დ. 14 სექტემბერი, 1959) … ნორვეგიელი მომღერალი და სიმღერების ავტორი, სინთპოპ/როკ ჯგუფ a-ha-ს წევრი და წამყვანი ვოკალისტი. 2023 წლისთვის მან a-ha-ს შემადგენლობაში ჩაწერა 11 სტუდიური ალბომი და 1985 წელს მოიპოვა საერთაშორისო წარმატება ჰიტით „Take On Me“. მორტენს აგრეთვე გამოცემული აქვს ექვსი სოლო ალბომი. 1982 წელს ჯგუფში გაერთიანებამდე იგი გამოდიოდა ოსლოს კლუბურ სცენებზე, Souldier Blue-ს შემადგენლობაში. მთავარი სტატია: A-ha-ს დისკოგრაფია. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „მორტენ ჰარკეტი“ ვიკისაწყობში. ფანების საიტი a-ha-ს ოფიციალური საიტი ↑ The Story So Far... Chapter 10. Official Community of A-ha. ციტირების თარიღი: 16 მარტი 2011 ↑ 2.0 2.1 Norwegian charts portal > Morten Harket. Hung Medien. ციტირების თარიღი: 27 აპრილი 2012 ↑ Austrian charts portal > Morten Harket. Hung Medien. ციტირების თარიღი: 27 აპრილი 2012 ↑ 6 Albums by Morten Harket de. Media Control Charts. ციტირების თარიღი: 1 ნოემბერი 2022 ↑ Dutch charts portal > Morten Harket. Hung Medien. ციტირების თარიღი: 27 აპრილი 2012 ↑ Swiss charts portal > Morten Harket. Hung Medien. ციტირების თარიღი: 27 აპრილი 2012 ↑ 7.0 7.1 Morten Harket. The Official Charts Company. ციტირების თარიღი: 13 აპრილი 2012 ↑ 8.0 8.1 Chart Log UK 1994–2010: H & Claire – Hysterix. ციტირების თარიღი: 13 აპრილი 2012 ↑ Album 'Out Of My Hands': So klingt Mortens 'Post-a-ha-Ära' de. ციტირების თარიღი: 5 ივლისი 2021 ↑ Lamden, Tim. (9 აპრილი 2014) New song by A-ha frontman Morten Harket inspired by Lib Dem candidate Maajid Nawaz en-UK. ციტირების თარიღი: 5 ივლისი 2021 ↑ German Charts > Singles > Morten Harket de. Media Control Charts. ციტირების თარიღი: 13 აპრილი 2012[მკვდარი ბმული]
ტომას ჰენრი ჰაქსლი

ტომას ჰენრი ჰაქსლი (ინგლ. Thomas Henry Huxley; დ. 4 მაისი, 1825, ილინგი, ლონდონის მახლობლად — გ. 29 ივნისი, 1895, ისტბორნი, სასექსი) — ინგლისელი ბუნებისმეტყველი, ჩარლზ დარვინის მეგობარი და მისი მოძღვრების პოპულარიზატორი. 1846–1850 წლებში მონაწილეობდა ექსპედიციაში ავსტრალიის აღმოსავლეთ სანაპიროსა და ახალ გვინეაზე; 1854-1895 წლებში იყო სამეფო სამთო სკოლის პროფესორი. 1871–1880 წლებში ლონდონის სამეფო საზოგადოების მდივანი. 1883–1885 წლებში — პრეზიდენტი. მისი გამოკვლევები ეხება პალეონტოლოგიის, ანთროპოლოგიის, ევოლუციური თეორიის, ზოოლოგიისა და შედარებითი ანატომიის საკითხებს. დაამტკიცა ნათესაური კავშირი მედუზებსა და პოლიპებს შორის (1849), განავითარა და დაამტკიცა დებულება ხერხემლიანი ცხოველების ქალას ერთიანი აგებულების შესახებ, დაამტკიცა ფრინველების წარმოშობა ქვეწარმვლებისაგან. ჰაქსლი ავითარებდა არასწორ შეხედულებას იმის შესახებ, რომ ორგანული სამყაროს ჯგუფების უმეტესობა არ განიცდის პროგრესს, მაგრამ ჩარლზ დარვინის წიგნის („სახეობათა წარმოშობა“, 1859) გამოსვლის შემდეგ, დამაჯერებლად ასაბუთებდა, რომ ადამიანი ცხოველური წარმოშობისაა. იგი მტკიცედ იცავდა დარვინიზმს კლერიკალების თავდასხმებისაგან. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 609.
კონექტიკუტი (მრავალმნიშვნელოვანი)

კონექტიკუტი შეიძლება აღნიშნავდეს: კონექტიკუტი — შტატი აშშ-ში; კონექტიკუტი — მდინარე აშშ-ში.