laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
აგიოს-იოანისი (ლიმასოლი)

აგიოს-იოანისი (ბერძ. Άγιος Ιωάννης) — სოფელი კვიპროსში. მდებარეობს ლიმასოლის რაიონში. 2001 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 396 კაცი. ოფიციალური ვებგვერდი დაარქივებული 2016-11-07 საიტზე Wayback Machine. ↑ Ένωση Κοινοτήτων Επαρχίας Λεμεσού ↑ Κοινοτικό Συμβούλιο ↑ Agios Ioannis Agrou — Postcode Query. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q47015403"></a>
აგიოს-კონსტანტინოსი (კვიპროსი)

აგიოს-კონსტანტინოსი (ბერძ. Άγιος Κωνσταντίνος) — სოფელი კვიპროსში. მდებარეობს ლიმასოლის რაიონში. 2001 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 164 კაცი. ოფიციალური ვებგვერდი დაარქივებული 2016-11-07 საიტზე Wayback Machine. ↑ Ένωση Κοινοτήτων Επαρχίας Λεμεσού ↑ Κοινοτικό Συμβούλιο ↑ Agios Konstantinos — Postcode Query. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q47015403"></a>
აგიოს-მამასი

აგიოს-მამასი (ბერძ. Άγιος Μάμας) — სოფელი კვიპროსში. მდებარეობს ლიმასოლის რაიონში. 2001 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 105 კაცი. ოფიციალური ვებგვერდი დაარქივებული 2016-11-07 საიტზე Wayback Machine. ↑ STATISTICAL CODES OF MUNICIPALITIES/COMMUNITIES AND QUARTERS OF CYPRUS, 2015 — CYSTAT. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q28863790"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55963047"></a> ↑ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΟΙ ΚΩΔΙΚΟΙ ΔΗΜΩΝ/ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΕΝΟΡΙΩΝ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, 2015 — Στατιστική Υπηρεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q28863790"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55963047"></a> ↑ Ένωση Κοινοτήτων Επαρχίας Λεμεσού ↑ Απογραφή πληθυσμού 2011 — 14 — Στατιστική Υπηρεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας, 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q12873865"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q28863790"></a> ↑ Census of population 2011 — 14 — CYSTAT, 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q12873865"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q28863790"></a> ↑ 6.0 6.1 6.2 Agios Mamas — Postcode Query. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q47015403"></a>
აგიოს-პავლოსი (ლიმასოლი)

აგიოს-პავლოსი (ბერძ. Άγιος Παύλος) — სოფელი კვიპროსში. მდებარეობს ლიმასოლის რაიონში. 2001 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 152 კაცი. ოფიციალური ვებგვერდი დაარქივებული 2016-11-07 საიტზე Wayback Machine. ↑ STATISTICAL CODES OF MUNICIPALITIES/COMMUNITIES AND QUARTERS OF CYPRUS, 2015 — CYSTAT. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q28863790"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55963047"></a> ↑ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΟΙ ΚΩΔΙΚΟΙ ΔΗΜΩΝ/ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΕΝΟΡΙΩΝ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, 2015 — Στατιστική Υπηρεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q28863790"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55963047"></a> ↑ Ένωση Κοινοτήτων Επαρχίας Λεμεσού ↑ Απογραφή πληθυσμού 2011 — 14 — Στατιστική Υπηρεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας, 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q12873865"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q28863790"></a> ↑ Census of population 2011 — 14 — CYSTAT, 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q12873865"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q28863790"></a> ↑ 6.0 6.1 6.2 Agios Pavlos — Postcode Query. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q47015403"></a>
აგიოს-თეოდოროსი (ლიმასოლი)

აგიოს-თეოდოროსი (ბერძ. Αγίος Θεοδώρος) — სოფელი კვიპროსში. მდებარეობს ლიმასოლის რაიონში. 2001 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 106 კაცი. ოფიციალური ვებგვერდი დაარქივებული 2016-11-07 საიტზე Wayback Machine. ↑ Κοινοτικο Συμβούλιο ↑ Union of Cyprus Communities - District of Limassol ↑ Ένωση Κοινοτήτων Κύπρου - Επαρχία Λεμεσού ↑ Agios Theodoros Agrou — Postcode Query. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q47015403"></a>
აგიოს-თერაფონი

აგიოს-თერაფონი (ბერძ. Άγιος Θεράπων) — სოფელი კვიპროსში. მდებარეობს ლიმასოლის რაიონში. 2001 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 152 კაცი. ოფიციალური ვებგვერდი დაარქივებული 2016-11-07 საიტზე Wayback Machine. ↑ Ένωση Κοινοτήτων Επαρχίας Λεμεσού ↑ Κοινοτικό Συμβούλιο ↑ Agios Therapon — Postcode Query. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q47015403"></a>
აგიოს-თომასი (კვიპროსი)

აგიოს-თომასი (ბერძ. Άγιος Θωμάς) — სოფელი კვიპროსში. მდებარეობს ლიმასოლის რაიონში. 2001 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 50 კაცი. ოფიციალური ვებგვერდი დაარქივებული 2016-11-07 საიტზე Wayback Machine. ↑ Ένωση Κοινοτήτων Επαρχίας Λεμεσού ↑ Agios Thomas — Postcode Query. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q47015403"></a>
აგიოს-ტიხონასი

აგიოს-ტიხონასი (ბერძ. Άγιος Τύχωνας) — სოფელი კვიპროსში. მდებარეობს ლიმასოლის რაიონში. 2001 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2115 კაცი. ოფიციალური ვებგვერდი დაარქივებული 2016-11-07 საიტზე Wayback Machine. ↑ Άγιος Τύχωνας ↑ STATISTICAL CODES OF MUNICIPALITIES/COMMUNITIES AND QUARTERS OF CYPRUS, 2015 — CYSTAT. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q28863790"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55963047"></a> ↑ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΟΙ ΚΩΔΙΚΟΙ ΔΗΜΩΝ/ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΕΝΟΡΙΩΝ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, 2015 — Στατιστική Υπηρεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q28863790"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55963047"></a> ↑ Ένωση Κοινοτήτων Επαρχίας Λεμεσού ↑ Απογραφή πληθυσμού 2011 — 14 — Στατιστική Υπηρεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας, 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q12873865"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q28863790"></a> ↑ Census of population 2011 — 14 — CYSTAT, 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q12873865"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q28863790"></a> ↑ 7.0 7.1 7.2 Agios Pavlos — Postcode Query. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q47015403"></a> ↑ Agios Pavlos — Postcode Query. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q47015403"></a>
სააბაზანო

სააბაზანო — საცხოვრებელი ბინის ან სახლის ნაწილი, ერთ-ერთი ოთახი, რომელშიც ბანაობა ან შხაპის მიღებაა შესაძლებელი. ნორმალურ შემთხვევაში სააბაზანოში განთავსებულია საშხაპე, დასაბანი ნიჟარა და აბაზანა. სააბაზანოს აქსესუარებია საპონი, შამპუნი და სხვა დასაბანად საჭირო ნივთები. ხანდახან სააბაზანოში შეიძლება იყოს უნიტაზიც, ამ შემთხვევაში სააბაზანო საპირფარეშოს ფუნქციასაც ასრულებს. არსებული სტანდარტების მიხედვით, სააბაზანოში გამოიყენება მხოლოდ IP44-ის სტანდარტის განათება. ასე აღინიშნება განათების უსაფრთხოება წყალთან, მტვერთან და ორთქლთან მიმართებაში. ხმელიძე თ., გურგენიძე დ., კლიმიაშვილი ლ., ხმელიძე კ., „სამშენებლო ენციკლოპედიური ლექსიკონი“, ტ. IV, თბილისი: „ტექნიკური უნივერსიტეტი“, 2019. — გვ. 15, ISBN 978-9941-28-496-0. ↑ Lighting research center - Bathroom lighting. Article from lighting research center at Rensselaer Polytechnic Institute (Troy, NY 12180 USA). Rensselaer Polytechnic Institute. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-09-07. ციტირების თარიღი: 2017-05-06.
აგრიდია

აგრიდია (ბერძ. Αγρίδια) — სოფელი კვიპროსში. მდებარეობს ლიმასოლის რაიონში. 2001 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 104 კაცი. ოფიციალური ვებგვერდი დაარქივებული 2016-11-07 საიტზე Wayback Machine. ↑ Κοινοτικό Συμβούλιο ↑ Ένωση Κοινοτήτων Επαρχίας Λεμεσού ↑ Agridia — Postcode Query. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q47015403"></a>
აგროსი (კვიპროსი)

აგროსი (ბერძ. Αγρός) — სოფელი კვიპროსში. მდებარეობს ლიმასოლის რაიონში. 2001 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 804 კაცი. ოფიციალური ვებგვერდი დაარქივებული 2016-11-07 საიტზე Wayback Machine. ↑ Κοινοτικό Συμβούλιο ↑ Ένωση Κοινοτήτων Επαρχίας Λεμεσού ↑ Agros — Postcode Query. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q47015403"></a>
ქანაქერის ღვთისმშობლის ეკლესია

ქანაქერის ღვთისმშობლის ეკლესია (სომხ. Քանաքեռի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի) — სომხური ეკლესია, რომელიც მდებარეობს სომხეთის დედაქალაქ ერევანში, ქანაქერ-ზეითუნის რაიონში. აშენდა XVII საუკუნეში. საბჭოთა კავშირის პერიოდში ეკლესია დაიკეტა, ფუნქციონირება მან 1990 წელს განაახლა. Քանաքեռի Սբ. Աստվածածին եկեղեցին Երևանի պաշտոնական կայքում
ნორკ-მარაშის ღვთისმშობლის ეკლესია

ნორკ-მარაშის ღვთისმშობლის ეკლესია (სომხ. Նորք Մարաշի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի) — სომხური ეკლესია, რომელიც მდებარეობს სომხეთის დედაქალაქ ერევანში, ქანაქერ-ზეითუნის რაიონში. აშენდა X საუკუნეში. საბჭოთა პერიოდს ეკლესია დაიკეტა, ხოლო სსრკ-ის დაშლის შემდეგ, 1995 წელს ფუნქციონირება განაახლა. Նորք-Մարաշ, Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի დაარქივებული 2016-12-06 საიტზე Wayback Machine.
გარდერობი

გარდერობი არის საცხოვრებელი ბინის ან სახლის ნაწილი, ოთახი ან კუთხე, რომელშიც მაცხოვრებლები და სტუმრები ტანსაცმელს ან ფეხსაცმელს დროებით ტოვებენ. გარდერობს ასევე უწოდებენ იმ ავეჯს (მაგ. კარადას), რომელიც ბინის ან სახლის შესასვლელთანაა მოთავსებული. გარდერობში, ნორმალურ შემთხვევაში, ტანსაცმლის ჩამოსაკიდის გარდა არის ქოლგისა და ქუდის დასადები და სარკე. იატაკზე დაფენილია სპეციალური ხალიჩა, რომელიც ქუჩიდან შემოტანილ ჭუჭყს იტოვებს და სხვა ოთახებში გავრცობას უშლის ხელს. ასევე საღონისძიებო დარბაზებისა და შენობების, საბავშვო ბაღების შესასვლელთან არის გარდერობი მოთავსებული.
ნააზარე-და-მატა

ნააზარე-და-მატა (პორტ. Nazaré da Mata) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 89 მეტრზე. მიეკუთვნება მატა-პერნამბუკანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მატა-სეტენტრიუნალ-პერნამბუკანის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 30 796 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 235.85 კმ²-ზე. ფართობი 130 572 კმ²-ია. პერნამბუკუ ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პაუდალიუ

პაუდალიუ (პორტ. Paudalho) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 69 მეტრზე. მიეკუთვნება მატა-პერნამბუკანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მატა-სეტენტრიუნალ-პერნამბუკანის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 51 357 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 185.06 კმ²-ზე. ფართობი 277 509 კმ²-ია. პერნამბუკუ ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
ტიმბაუბა

ტიმბაუბა (პორტ. Timbaúba) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 102 მეტრზე. მიეკუთვნება მატა-პერნამბუკანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მატა-სეტენტრიუნალ-პერნამბუკანის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 53 825 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 183.71 კმ²-ზე. ფართობი 292 985 კმ²-ია. პერნამბუკუ ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
ტრაკუნიაენი

ტრაკუნიაენი (პორტ. Tracunhaém) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 120 მეტრზე. მიეკუთვნება მატა-პერნამბუკანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მატა-სეტენტრიუნალ-პერნამბუკანის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 055 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 96.35 კმ²-ზე. ფართობი 135 497 კმ²-ია. პერნამბუკუ ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
ვისენსია

ვისენსია (პორტ. Vicência) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 119 მეტრზე. მიეკუთვნება მატა-პერნამბუკანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მატა-სეტენტრიუნალ-პერნამბუკანის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 30 732 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 134.78 კმ²-ზე. ფართობი 228 017 კმ²-ია. პერნამბუკუ ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
შან-დი-ალეგრია

შან-დი-ალეგრია (პორტ. Chã de Alegria) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 160 მეტრზე. მიეკუთვნება მატა-პერნამბუკანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვიტორია-დი-სანტუ-ანტანის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 404 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 255.5 კმ²-ზე. ფართობი 48 548 კმ²-ია. პერნამბუკუ ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
შან-გრანდი

შან-გრანდი (პორტ. Chã Grande) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 470 მეტრზე. მიეკუთვნება მატა-პერნამბუკანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვიტორია-დი-სანტუ-ანტანის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 137 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 237.33 კმ²-ზე. ფართობი 84 848 კმ²-ია. პერნამბუკუ ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
გლორია-დუ-გოიტა

გლორია-დუ-გოიტა (პორტ. Glória do Goitá) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 158 მეტრზე. მიეკუთვნება მატა-პერნამბუკანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვიტორია-დი-სანტუ-ანტანის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 29 019 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 125,17 კმ²-ზე. ფართობი 231 832 კმ²-ია. პერნამბუკუ ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პომბუსი

პომბუსი (პორტ. Pombos) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 208 მეტრზე. მიეკუთვნება მატა-პერნამბუკანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვიტორია-დი-სანტუ-ანტანის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 24 046 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 100.24 კმ²-ზე. ფართობი 239 876 კმ²-ია. პერნამბუკუ ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
ვიტორია-დი-სანტუ-ანტანი

ვიტორია-დი-სანტუ-ანტანი (პორტ. Vitória de Santo Antão) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 707 მეტრზე. მიეკუთვნება მატა-პერნამბუკანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვიტორია-დი-სანტუ-ანტანის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 129 974 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 386.89 კმ²-ზე. ფართობი 335 942 კმ²-ია. პერნამბუკუ ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
გოგიტა გოგატიშვილი

გოგიტა გოგატიშვილი (დ. 2 თებერვალი, 1990) — ქართველი ფეხბურთელი, მინსკის „დინამოს“ ნახევარმცველი. პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური)
დონის როსტოვის სურბ-ხაჩის ეკლესია

დონის როსტოვის სურბ-ხაჩის ეკლესია (სომხ. Սուրբ Խաչ, რუს. Церковь Святого Креста) — სომხური ეკლესია დონის როსტოვში. ერთ-ერთი გადარჩენილი შენობა, რომელშიც ადრე მოქმედებდა მონასტერი. აგებულია XVIII საუკუნის ბოლოს ყირიმიდან გადმოსახლებული სომხების მიერ ყირიმში არსებული ამავე სახელწოდების მონასტრის სახელზე. ეკლესია არის ერთ-ერთი უძველესი ნაგებობა, რომელიც შემორჩენილია როსტოვის ოლქის ტერიტორიაზე. ეკლესია გარშემორტყმულია დონის როსტოვის ვოროშილოვგრადის რაიონის საცხოვრებელი კვარტლებით. ეკლესია დგას მაღლობზე, რომელზეც ქვის კიბეებით ხდება ასვლა. ტაძარი აგებულია კლასიციზმის სტილში. შენობის მთავარი ელემენტია პორტიკი. ტაძარი გეგმით სწორკუთხაა, მცირე რიზალიტებით აღმოსავლეთით აფსიდის მხარეს. ეკლესიიდან მდინარე ტემერიკამდე ჩაუყვება ქვის კიბე. ეკლესიის მთავარი რელიქვიაა VI საუკუნის ხაჩქარი სურბ-ხაჩი, რომელიც გადმოცემის თანახმად მოტანილია სომხეთის ძველი დედაქალაქიდან, ანისიდან ყირიმში, ხოლო დონის როსტოვში მოხვდა XVIII საუკუნის ბოლოს, სადაც მოიტანეს ყირიმიდან გადმოსახლებულმა სომხებმა. ეკლესიის კედლებთან დაკრძალულნი არიან სომეხი მწერლები და პოეტები არუთიუნ ალამდარიანი, მიქაელ ნალბანდიანი და რაფაელ პატკანიანი. მონასტერი დაარსდა 1783 წელს, ხოლო ეკლესიის მშენებლობა დაიწყო 1786 წელს და გრძელდებოდა 6 წლის მანძილზე. 1792 წლის 27 ნოემბერს ეკლესია აკურთხეს. 1862 წელს დასავლეთი ფასადის ახლოს ააგეს სამრეკლო. ეკლესიიდან აღმოსავლეთით მდებარეობს ორსართულიანი მთავარეპისკოპოსის სახლი, სადაც 1791 წელს დაარსდა ზოგადსაგანმანათლებლო სკოლა, რომელიც მოგვიანებით გადაკეთდა სემინარიად, რომეთან ერთადაც არსებობდა პანსიონატი. სემინარიასთან ააშენეს ბიბლიოთეკა, რომელიც 1883 წელს გადაიტანეს დონის ნახიჭევანში. შენობაში ასევე განთავსებული იყო სამხრეთ რუსეთში პირველი სტამბა, რომელიც მოქმედებდა 1790-1796 წლებში. ამ ექვსი წლის განმავლობაში აღნიშნულ სტამბაში დაიბეჭდა 20 წიგნი. სამრეკლო და მთავარეპისკოპოსის სახლი განადგურდა XX საუკუნეში. რევოლუციამდე ეკლესიას ეკუთვნოდა 50 ჰა მიწის ნაკვეთი. მონასტერი მოქმედებდა 1931 წლამდე. 1931 წლიდან აიკრძალა ღვთისმსახურება და შენობა კოლექტივს გადაეცა, რომელსაც ხორბლის საწყობად იყენებდნენ. 1968-1972 წლებში ადგილობრივი მცხოვრების მარკ გრიგორიანის პროექტით მიმდინარეობდა აღდგენითი სამუშაოები. რესტავრაციის დასრულების შემდეგ შენობაში გაიხსნა რუსულ-სომხური მეგობრობის მუზეუმი, რომელიც მოითვლიდა 10 000 ექსპონატს. ეკლესიაში ღვთისმსახურება აღსდგა 2000 წელს. ეკლესიის პანორამა ქვის კიბე წყაროდან ეკლესიისაკენ წყარო ეკლესია რუსულ საფოსტო მარკაზე. პატკანიანისა და ნალბანდიანის საფლავები ↑ 1.0 1.1 Монастырь Сурб-Хач в Ростове-на-Дону возвращён Армянской Церкви. Патриархия.ru. ციტირების თარიღი: 2009-07-16. ↑ 2.0 2.1 В.П. Грудев, Ю.Н. Солнышкин, А.В. Тарасов, М.А. Честнов. Проект реставрации б. церкви монастыря Сурб Хач. — Ростов-на-Дону, 1988. ↑ Вячеслав Грантович Вартанян. Саркис Суренович Казаров. История Армянской апостольской церкви на Дону (XVIII-XX вв.). — Изд-во Таганрог. ин-та упр., 2008. — 120 с. ↑ Музей русско-армянской дружбы. Музей русско-армянской дружбы. Российская сеть культурного наследия. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-01. ციტირების თარიღი: 2009-07-16.
აბიკო

აბიკო (იაპონ. 我孫子市) — ქალაქი იაპონიაში. 2012 წლის აღწერით, მოსახლეობა შეადგენს 132 999 კაცს. Abiko City official website (იაპონური) Abiko City official website Yamashina Institute for Ornithology website
სურბ-ხაჩი (ხაჩქარი)

სურბ-ხაჩი (სომხ. Սուրբ խաչ) — VI საუკუნის სომხური ხაჩქარი. ინახებოდა ყირიმის სურბ-ხაჩის მონასტერში, შემდეგ ყირიმიდან გადასახლებულმა სომხებმა გადაიტანეს მდინარე დონის რაიონში. ამჟამად მდებარეობს დონის როსტოვის სურბ-ხაჩის ეკლესიაში. XI-XIII საუკუნეებში, სომხეთის სამეფოს დედაქალაქის ანისის დაცემის შემდეგ, თურქ-სელჩუკებისაგან და თათარ-მონღოლებისაგან დევნილებმა დატოვეს მშობლიური კუთხე და ქალაქი. დევნილთა უდიდესი ნაწილი გადასახლდა ყირიმში. ანისიდან წაღებული სურბ-ხაჩი დააბრძანეს სპეციალურად მის სახელზე აგებულ ტაძარში, რომელიც ააშენეს 1385 წელს ძველი ყირიმის გარეუბანში. ხუთი საუკუნის განმავლობაში ხაჩქარი ინახებოდა ყირიმის სურბ-ხაჩის ეკლესიაში. 1778 წელს დაიწყო ყირიმელი სომხების გადასახლება დონის რაიონში. გადასახლებისას სომხებმა თან გაიყოლეს უმნიშვნელოვანესი ისტორიული რელიქვიები და საეკლესიო ქონება, მათ შორის 800 ხაჩქარი, მათ შორის სურბ-ხაჩიც. თავიანთ ახალ დასახლებაში სომხებმა დაიწყეს სომხური ტაძრების აშენება. სომხური ხაჩქარები განათავსეს მათ ინტერიერში და ფასადებში. განსაკუთრებულ სიმბოლურ მნიშვნელობას ატარებდა სურბ-ხაჩი, რომლის სახელზეც აშენდა დონის როსტოვის სურბ-ხაჩის ეკლესია. 1924 წელს ეკლესია გაქურდეს. ქვა-ჯვარი გადაიტანეს დონის ნახიჭევანის გრიგორ განმანათლებლის ეკლესიაში, მაგრამ მას შემდეგ, რაც XX საუკუნის 30-იან წლებში ეს ეკლესიაც დახურეს, სურბ-ხაჩის ხაჩქარი გადაიტანეს სომხურ სასაფლაოზე მდებარე წმინდა კარაპეტის ეკლესიაში. მოგვიანებით ხაჩქარი რუსულ-სომხური მეგობრობის მუზეუმში გადაიტანეს, რომელიც მდებარეობდა დახურული სურბ-ხაჩის ეკლესიის შენობაში. 2007 წელს მონასტერი დაუბრუნდა სომხეთის სამოციქულო ეკლესიის წიაღს. დაგეგმილი იყო, რომ ხაჩქარი გადაეტანათ ახალ მუზეუმში, მაგრამ მრევლის თხოვნით ეკლესია დარჩა თავისი სახელწოდების ეკლესიაში, სადაც ინახება დღემდე. ↑ 1.0 1.1 Светлана Хачикян. Хачкар Сурб Хач вновь в Сурб Хаче. Нахичеванские вести. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-04. ციტირების თარიღი: 2013-09-15. ↑ Монастырь Сурб-Хач в Ростове-на-Дону возвращён Армянской Церкви. Патриархия.ru. ციტირების თარიღი: 2009-07-16.
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ლუქსემბურგში

იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში ლუქსემბურგის დიდი საჰერცოგოს 1 ძეგლია შესული (2014 წელს). იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში მსოფლიოს მასშტაბით 1052 ძეგლია შეტანილი, მათ შორის 0,1% ლუქსემბურგის ძეგლია. ის არის ერთადერთი ობიექტი სიაში კულტურული კრიტერიუმებით. ლუქსემბურგის დიდმა საჰერცოგომ მსოფლიოს კულტურული და ბუნებრივი მემკვიდრეობის დაცვის ხელშეკრულებაზე რატიფიცირება მოახდინა 1983 წლის 28 სექტემებრს. ერთადერთი ობიქტი, რომელიც მდებარეობს ლუქსემბურგის ტერიტორიაზე სიაში შეიყვანეს 1994 წელს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდროების კომიტეტის მეთვრამეტე სხდომაზე. ცხრილში შეტანილია ძეგლები, იუნესკოს მიერ მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის სიაში დამატების თარიღის მიხედვით. ლუქსემბურგი სავარაუდო სიაში არის მნიშვნელოვანი მემკვიდრეობა და ბუნებრივი ძეგლები, რომელთაც ქვეყანა მხედველობაში იღებს, როგორც მსოფლიო მემკვიდრეობის ნაწილს, შემდგომში მსოფლიოს მემკვიდრეობის ნუსხაში შესატანად. სავარაუდო სიის განხილვა ყოველთვის შესაძლებელია, მაგრამ სიაში შეტანამდე ძეგლი ხუთიდან ათ წლამდე პერიოდში განიხილება. ქალაქი და ვიანდენის ციხესიმაგრე, დიკირხი მსოფლიო მემკვიდრეობა ვიანდენის სასახლე იუნესკო ლუქსემბურგი Список объектов всемирного наследия ЮНЕСКО в Люксембурге (ინგლისური) Каталог ссылок Всемирному наследию в Люксембурге[მკვდარი ბმული] (ინგლისური) ↑ The States Parties - Luxembourg. unesco.org. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-18. ციტირების თარიღი: 6 декабря 2010. ↑ Glossary, UNESCO, http://whc.unesco.org/en/glossary/. წაკითხვის თარიღი: 2010-01-01 ↑ La ville et le château de Vianden fr. whc.unesco.org. ციტირების თარიღი: 4 November 2012.
დონის ნახიჩევანის გრიგორ განმანათლებლის ეკლესია

დონის ნახიჩევანის გრიგორ განმანათლებლის ეკლესია (რუს. Собор Григория Просветителя; სომხ. Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ տաճար) — უდიდესი სომხური ეკლესია დონის ნახიჩევანში (ამჟამად დონის როსტოვის პროლეტარის რაიონის შემადგენლობაშია). ააშენეს 1783-1807 წლებში რუსული კლასიციზმის სტილში, სავარაუდოდ ივან სტაროვის პროექტის მიხედვით. ტაძარი აგებული იყო წმინდა გრიგოლ განმანათლებლის სახელზე. 1930-იან წლებში ტაძარი დახურეს, ხოლო 1960-იან წლებში დაანგრიეს. ეკლესიის ადგილზე კი ააშენეს კულტურის სახლი. პირველი ხის ეკლესია წმინდა გრიგოლ განმანათლებლის სახელზე ააგეს დონის ნახიჩევანის ბაზრის რაიონში. საკათედრო ტაძრის საძირკვლის პირველი ქვა ჩადეს 1783 წელს. იგი მდებარეობდა ქალაქ დონის ნახიჩევანის ცენტრალურ მოედანზე. როსტოველი მხარეთმცოდნეების მიხედვით, ტაძრის პროექტი შეიმუშავა დონის ნახიჩევანის გენერალური გეგმის ერთ-ერთმა ავტორმა ივან სტაროვმა, რომელსაც აშენებული ჰქონდა ტავრიდული სასახლე სანქტ-პეტერბურგში. მისი მშენებლობა გაგრძელდა 24 წელი და მხოლოდ 1807 წელს მოხდა მისი კურთხევა. სამნავიანი ტაძარი აგებული იყო რუსული კლასიციზმის სტილში, მისი არქიტექტურა ეხმიანებოდა დონის როსტოვის სურბ-ხაჩის ეკლესიის არქიტექტურულ სტილს. ტაძარი ჯვრის გეგმისა იყო. ეკლესიის მთავარი ნაგებობა სრულდებოდა მასიური გუმბათით. ეკლესიას სამი შესასვლელი ჰქონდა. მთავარი შესასვლელის მხრიდან მშენებული იყო სამსართულიანი სამრეკლო საათით. ტაძრის ინტერიერი მორთული იყო ხაჩქარებით, რომლებიც სომეხმა გადმოსახლებულებმა გამოიყოლეს ყირიმიდან. გრიგორ განმანათლებლის ეკლესია იყო მოედნის მთავარი არქიტექტურული ღირსშესანიშნაობა. ეკლესიიდან იწყებოდა ქალაქის ქუჩების ნუმერაცია. მოედანს, სადაც მდებარეობდა ეკლესია, ეწოდა „ეკლესიის მოედანი“. 1894 წელს ეკლესიის მოედანზე, ეკლესიის წინ ააგეს ეკატერინე II-ს ძეგლი. 1930-იან წლებში ეკლესია დაიხურა ღვთისმსახურებისათვის. გუმბათი და სამრეკლო დაშალეს და შენობაში განათავსეს ბავშვთა ტექნიკური სადგური. ეკლესია კვლავ გაიხსნა 1942 წელს გერმანული ოკუპაციის დროს და მოქმედებდა 1950-იანი წლების ბოლომდე. 1960-იან წლების შუა წლებში ეკლესია დაანგრიეს და მის ადგილზე კულტურის ცენტრი ააშენეს. მთავარი სტატია: სურბ-ხაჩი (ხაჩქარი). გარკვეული პერიოდის განმავლობაში ეკლესიაში ინახებოდა VI საუკუნის სომხური ხაჩქარი სურბ-ხაჩი. ტაძრის დახურვის შემდეგ ხაჩქარი გადაიტანეს წმინდა კარაპეტის ეკლესიაში. ↑ 1.0 1.1 1.2 Кукушин B. C. Исчезнувшие навсегда // История архитектуры Нижнего Дона и Приазовья. — Ростов-на-Дону: ГинГО, 1995. — 275 с. — ISBN 5-88616-027-2. ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 Евгений Иванович Малаховский. Нахичеванские храмы. Донской временник. ციტირების თარიღი: 2013-08-25. ↑ 3.0 3.1 3.2 Любовь Феоктистовна Волошинова. Первый архитектор Нахичевани. Донской временник. ციტირების თარიღი: 2013-09-13. ↑ Светлана Хачикян. Хачкар Сурб Хач вновь в Сурб Хаче. Нахичеванские вести. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-04. ციტირების თარიღი: 2013-09-15.
ბენზილქლორიდი

ბენზილქლორიდი — ორგანული ნაერთი, მძაფრსუნიანი, უფერო სითხე, ქიმიური ფორმულით C6H5CH2Cl. მისი დუღილის ტემპერატურაა 179,3°C. წყალში არ იხსნება, ერევა სპირტს, ქლოროფორმს და სხვა ორგანულ გამხსნელებს. წყალთან გათბობისას თანდათანობით ჰიდროლიზდება და წარმოქმნის ბენზილის სპირტს. მრეწველობაში ბენზილქლორიდს ღებულობენ ქლორის გატარებით 90-100°C გაცხელებულ ტოლუოლში, რომელიც 1%PCl3-ს შეიცავს. ბენზილქლორიდს იყენებენ ბენზილის სპირტისა და ბენზილცელულოზის მისაღებად. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 305. CDC - NIOSH Pocket Guide for Chemical Hazards - Benzyl chloride ↑ pubchem.ncbi.nlm.nih.gov