laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ჯუდი გარლანდი

ჯუდი გარლანდი (ინგლ. Judy Garland; დაბადებით ფრანსის ეთელ გამი, ინგლ. Frances Ethel Gumm; დ. 10 ივნისი, 1922 — გ. 22 ივნისი, 1969) — ამერიკელი კინომსახიობი და მომღერალი, უკეთ ცნობილი დოროთი გეილის როლით კინოფილმში „ოზის ჯადოქარი“. დაიბადა მოხეტიალე მსახიობების ოჯახში. სცენაზე გამოსვლა ბავშვობიდან დაიწყო - სიმღერებს ტრიოში ასრულებდა საკუთარ დებთან ერთად. 13 წლის ასაკში პირველი გრძელვადიანი კონტრაქტი დადო კინოსტუდია მეტრო-გოლდუინ-მაიერთან. 19 წლის ასაკში ცოლად გაჰყვა დევიდ როუზს, თუმცა ოთხ წელიწადში დაშორდა. 1945 წელს რეჟისორ ვინსენტ მინელის გაჰყვა, ვისგანაც ეყოლა ქალიშვილი - ლაიზა მინელი, თუმცა 1951 წელს ეს ქორწინებაც დასრულდა. მესამედ გარლანდი 1952 წელს პროდიუსერ სინდი ლუფტს გაჰყვა ვისგანაც ქალ-ვაჟი შეეძინა. 1965 წელს კვლავ განქორწინდა. შემდეგ კიდევ ორჯერ იქორწინა - მარკ ჰერონზე (1965-66) და მიკი დინზე (1969). 1969 წლის 22 ივნისს მეუღლემ აბაზანაში მკვდარი იპოვა. გარდაცვალების მიზეზი ბარბიტურატებით დოზის შემთხვევითი გადაჭარბება იყო. დაკრძალულია ნიუ-იორკის ფერნკლიფის სასაფლაოზე. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჯუდი გარლანდი ჯუდი გარლანდი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ჯუდი გარლანდი — ბროდვეის ინტერნეტ მონაცემთა ბაზაში (IBDb) (ინგლისური) Judy Garland at TV Guide The Judy Room Celebrating the life and career of Judy Garland The Judy Garland Birthplace and Museum in Grand Rapids, MN The Judy Garland Club official international fan club Judy Garland: By Myself – American Masters special Judy Garland's Film "The Wizard of Oz" Film site on Judy and Oz Judy Garland at The Biography Channel
გორის მუნიციპალიტეტის მოსწავლე ახალგაზრდობის სასახლე

გორის მუნიციპალიტეტის მოსწავლე ახალგაზრდობის სასახლე — არასამეწარმეო, არაკომერციული იურიდიული პირი, ექვემდებარება გორის მუნიციპალიტეტს. დაარსდა 1938 წელს როგორც გორის კულტურის სახლის განყოფილება; თავდაპირველად ფუნქციონირებდა მხოლოდ მხატვრული წრეები. 1966 წლიდან პიონერთა სახლს გამოეყო შენობა ლენინის (ახლანდელი სამეფოს) ქუჩაზე; 1971 წლის 8 ოქტომბერს პიონერთა სახლს სასახლის სტატუსი მიენიჭა; გაფართოვდა წრეების ქსელი, დამყარდა კონტაქტები სსრკ-ის სხვა ქალაქების, აგრეთვე ჩეხეთის, პოლონეთის პიონერთა სასახლეებთან. 1990 წელს საქართველოში გაუქმდა ბავშვთა და მოზარდთა პოლიტიკური ორგანიზაციები, რის გამოც პიონერთა და მოსწავლეთა სასახლეს მოსწავლე ახალგაზრდობის სასახლე ეწოდა. 2010 წლის 1 იანვრისთვის სასახლე გორის მუნიციპალიტეტის დაქვემდებარებაშია. გორის მუნიციპალიტეტის მოსწავლე ახალგაზრდობის სასახლეში, რომელიც ემსახურება ოთხასზე მეტ ბავშვს, ფუნქციონირებს: ლიტერატურის, მხატვრული, საბუნებისმეტყველო და სხვა წრეები. მისი პრიორიტეტია საქართველოს კონფლიქტური რეგიონებიდან იძულებით გადაადგილებულ (დევნილ) ბავშვებთან მუშაობა. გორის მუნიციპალიტეტის მოსწავლე ახალგაზრდობის სასახლე თანამშრომლობს თბილისისა და ბათუმის მოსწავლე ახალგაზრდობის სასახლეებთან. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 117-118.
გორის 202-ე ქვეითი პოლკი

გორის 202-ე ქვეითი პოლკი — რუსეთის იმპერიის არმიის სამხედრო შენაერთი, რომელიც გორის სარეზერვო ქვეითი (კადრის) პოლკის ბაზაზე ჩამოყალიბდა. 1908 წლის 30 დეკემბერს გორის 259-ე სარეზერვო ქვეითი პოლკი გადაკეთდა გორის 259-ე ქვეით პოლკად. 1910 წელს შეუცვალეს ნუმერაცია და უწოდეს გორის 202-ე ქვეითი პოლკი. შედიოდა 51-ე ქვეითი დივიზიის (შტაბ-ბინა ქ. ქუთაისი) შემადგენლობაში. პირველი მსოფლიო ომის დროს მონაწილეობდა ბრძოლებში გალიციის, ლიეტუვისა და აღმოსავლეთ პრუსიის ტერიტორიებზე (1915). 1918 წელს პოლკი გაუქმდა. სხვადასხვა დროს პოლკში მსახურობდნენ კონსტანტინე ერისთავი (პოლკის მეთაური 1890-1896 წლებში), მიხეილ მაჭავარიანი (პოლკის მეთაური 1897-1899 წლებში), ილია ჯაიანი (პოლკის მეთაური 1907-1909 წლებში), ვასილ კარგარეთელი, მიხეილ ლევანდოვსკი, აბელ მაყაშვილი და სხვ. ჟორდანია ო., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 118. Хроника кавказских войск в 2-х частях, сост. А. Л. Гизетти, Тфл., 1896. 202-й пехотный Горийский полк — Портал «Памяти героев Великой войны 1914–1918 годов».
გორის სავიკარიო

გორის სავიკარიო (რუს. Горийское викариатство) — რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის ერთ-ერთი სავიკარიო 1811-1917 წლებში. შეიქმნა 1811 წელს საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის ავტოკეფალიის გაუქმების შემდეგ, 1812 წლის 30 იანვარს, რუსეთის სინოდის განკარგულებით. იგი შედიოდა მცხეთისა და ქართლის ეპარქიის შემადგენლობაში, რომელთა მმართველი საქართველოს ეგზარქოსი იყო. გორის ეპისკოპოსი საქართველოს ეგზარქოსის ვიკარ-ეპისკოპოსად ითვლებოდა. რუსეთის სინოდის გადაწყვეტილებით გორის ვიკარ-ეპისკოპოსად დაინიშნა დოსითეოსი (ფიცხელაური), რომელიც 1811-1814 წლებში პეტერბურგში იმყოფებოდა და საქართველოს საეგზარქოსოს გარდაქმნის პროექტზე მუშაობდა; რუსეთის სინოდის მითითებით დოსითეოსმა შეიმუშავა საქართველოს 121 საეკლესიო მოწყობის ახალი დებულება, რომელიც 1814 წლის 30 აგვისტოს რუსეთის იმპერატორმა დაამტკიცა. დოსითეოსს მთავარეპისკოპოსის წოდება მიენიჭა და დაინიშნა ახალდაარსებული „ოსეთის სასულიერო კომისიის“ ხელმძღვანელად. გორის ვიკარ-ეპისკოპოსები ძირითადად ცხოვრობდნენ თბილისში და ეგზარქოსს ეხმარებოდნენ ეპარქიის მართვაში. გორის სავიკარიოს ტერიტორიაზე არსებობდა გორის სასულიერო სასწავლებელი, რომლის კურსდამთავრებულები სწავლას თბილისის სასულიერო სემინარიაში აგრძელებდნენ. გორის ვიკარ-ეპისკოპოსები იყვნენ: დოსითეოსი (ფიცხელაური) (1812-1814); გერვასი (მაჭავარიანი) (1814-1817); სტეფანე (ჯორჯაძე) (1818-1839); ნიკიფორე (ჯორჯაძე) (1844-1851); იოანე (ავალიანი) (1852-1858); გაბრიელი (ქიქოძე) (1859-1860); გერმანე (პაპიტაშვილი) (1862-1869). ვაკანტური (1869 წლის 30 მაისიდან - 1898 წლის 20 მარტამდე); ალექსანდრე (ოქროპირიძე) (1881-1886); ლეონიდე (ოქრიპირიძე) (1898-1900); კირიონ (საძაგლიშვილი) (1900-1902); ბენიამინ (ბორნუკოვი) (1902-1905); ეფთვიმე (ელიაშვილი) (1905-1906); პეტრე (კონჭოშვილი) (1907-1909); ანტონი (გიორგაძე) (1912-1917). საქართველოს ეკლესიის ავტოკეფალიის გამოცხადების შემდეგ გორის სავიკარიო გაუქმდა. ბუბულაშვილი ე., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 118. Кирион (Садзагелов), Краткий очерк истории Грузинской Церкви и Экзархата за XIX ст., Тфл., 1901.
გორის სამუსიკო სასწავლებლის ქალთა კამერული გუნდი

გორის სამუსიკო სასწავლებლის ქალთა კამერული გუნდი — მუსიკალური კოლექტივი. დაარსდა 1970 წელს სასწავლებლის დირექტორის, ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწის ა. კაჭარავას თაოსნობით. გუნდის შემოქმედებითი სახე განსაზღვრა მისმა უცვლელმა სამხატვრო ხელმძღვანელმა და მთავარმა დირიჟორმა, საქართველოს სახელმწიფო არტისტმა შ. მოსიძემ. რეპერტუარშია მსოფლიო კლასიკური მუსიკა და ქართველ კომპოზიტორთა ნაწარმოებები. გუნდმა წარმატებით შემოიარა მსოფლიოს მრავალი ქვეყანა (გერმანია, ესპანეთი, ირლანდია, საფრანგეთი, უნგრეთი, ჩეხოსლოვაკია, მალტა, რუსეთი, სომხეთი და სხვ.). გუნდი 1989 წელს მიწვეული იყო პარიზში, ადამიანის უფლებათა დაცვის დეკლარაციის 200 წლისთავის აღსანიშნავ ზეიმზე, არის ახალგაზრდული საერთაშორისო საგუნდო ფედერაციის „ევროპაკანტატის“ წევრი (1989). უცხოელი სპეციალისტები გუნდს „მსოფლიოში ერთ-ერთ საუკეთესოდ“ მიიჩნევენ, ხოლო მის ხელმძღვანელს შ. მოსიძეს „ბგერის ჯადოქარს“ უწოდებენ. გუნდის საშემსრულებლო ხელოვნება გამოირჩევა ფართო დიაპაზონით, ხავერდოვანი დაბალი რეგისტრით, დინამიური ექსპრესიულობით, ჟღერადობის ორკესტრული ფერადოვნებით (გუნდის სოლისტია საქართველოს დამსახურებული არტისტი მ. აბულაძე). გუნდის არსებობამ განაპირობა 1985 წელს საგუნდო ზეიმის მოწყობა გორში, რასაც მოჰყვა საგუნდო მუსიკის გორის საერთაშორისო ფესტივალის დაარსება (1986, 1988, 1990, 1996), რომლის მონაწილენი იყვნენ საგუნდო კოლექტივები ევროპისა და აზიის ქვეყნებიდან (რუსეთი, საფრანგეთი, იაპონია, ესპანეთი და სხვ.). იაპონურმა ფირმა „სონიმ“ გამოუშვა გორის სამუსიკო სასწავლებლის ქალთა კამერული გუნდის ორი კომპაქტ-დისკი (1995-2003), რომელზეც ჩაწერილია ქართული მუსიკა. 1997 წელს საქართველოს ტელეფილმმა გადაიღო ფილმი „შალვა მოსიძე“. 2003 წლის ოქტომბერში გუნდმა ანსამბლ „რუსთავთან“ ერთად კონცერტი გამართა ლონდონის საგუნდო ფესტივალზე „როიალ-ჰოლში“. წურწუმია რ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 118. წურწუმია რ., გორის სამუსიკო სასწავლებლის გოგონათა გუნდი, «საბჭოთა ხელოვნება», 1974, #11.
გორის სარეზერვო ქვეითი (კადრის) პოლკი

გორის სარეზერვო ქვეითი (კადრის) პოლკი — ამიერკავკასიის მკვიდრი მოსახლეობის ახალწვეულთაგან დაკომპლექტებული სამხედრო შენაერთი, დაარსდა 1887 წლის 12 ივლისს. თავდაპირველად ეწოდებოდა კავკასიის I ადგილობრივი სარეზერვო (კადრის) რაზმი (დრუჟინა). 1889 წლის 20 სექტემბრიდან (სხვა მონაცემებით 1890 წლის 26 ივლისი) გადაკეთდა პოლკად. ჟორდანია ო., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 118. Хроника кавказских войск в 2-х частях, сост. А. Л. Гизетти, Тфл., 1896.
ნატრიუმის ბრომიდი

ნატრიუმის ბრომიდი — არაორგანული ქიმიური ნივთიერება ფორმულით NaBr. არის მაღალი დნობის ტემპერატურის მქონე თეთრი, კრისტალური მყარი ნივთიერება, რომელიც ჰგავს ნატრიუმის ქლორიდს. იგი წარმოადგენს ბრომიდის იონის წყაროს და აქვს მრავალი დანიშნულება. NaBr კრისტალიზდება იმავე კუბური ფორმით, როგორც NaCl, NaF და NaI. მარილის ანჰიდრიტი კრისტალიზდება 50,7 ° C- ზე ზემოთ. დიჰიდრატის მარილი (NaBr · 2H2O) კი კრისტალიზდება წყლის ხსნარის გარეთ 50,7 ° C-ზე ქვემოთ. NaBr იწარმოება ნატრიუმის ჰიდროქსიდზე წყალბადის ბრომიდის მოქმედებით. ნატრიუმის ბრომიდი შეიძლება გამოყენებულ იქნას ელემენტ ბრომის მისაღებად, ამისათვის ნატრიუმის ბრომიდის ხნსარში ატარებენ აირად ქლორს: 2 NaBr + Cl2 → Br2 + 2 NaCl NaBr-ს აქვს ძალიან დაბალი ტოქსიკურობა, მისი LD50, ვირთხებისთვის შეფასებულია როგორც 3.5 გ / კგ. ↑ 1.0 1.1 Pradyot, Patnaik (2003). Handbook of Inorganic Chemicals. The McGraw-Hill Companies, Inc.. ISBN 978-0-07-049439-8.  ↑ 2.0 2.1 Michael J. Dagani, Henry J. Barda, Theodore J. Benya, David C. Sanders "Bromine Compounds" in Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry Wiley-VCH, Weinheim, 2000. doi:10.1002/14356007.a04_405 ↑ Eagleson, Mary (translated by) (1994). Concise Encyclopedia Chemistry, Illustrated, revised, English language, Berlin [u.a.]: Walter De Gruyter, გვ. 996. ISBN 9783110114515.  ↑ Sodium bromide MSDS (PDF). Sciencelab.com, Inc. (2013-05-21). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-10-07. ციტირების თარიღი: 2014-06-11. Information about NaBr. Bromide Poisoning in Angola
გორიჯვრის წმინდა გიორგის ეკლესია

გორიჯვრის წმინდა გიორგის ეკლესია — შუა საუკუნეების ერთნავიანი ეკლესია, მდებარეობს გორის მახლობლად მტკვრის მარჯვენა სანაპიროს მაღალ გორაკზე. ნაგებია ქვით. აგების თარიღი უცნობია, მაგრამ კახეთის მეფის ალექსანდრე II-ის (1574– 1605) დროს იგი უკვე კარგადაა ცნობილი. ხალხური თქმულებით, თამარ მეფის აგებულია. ეკლესიის შესახებ ცნობებს გვაწვდიან მ. ბროსე, დ. ბაქრაძე, ე. თაყაიშვილი. პ. უვაროვას აზრით, როგორც ეკლესია, ისე მისი გალავანი უძველესი დროისაა. ვახუშტი ბატონიშვილის ცნობით, „... გორის პირისპირ არს ეკლესია წმიდის გიორგისა, მაღალს გორასა ზედა ნაშენი, სასწაულთმოქმედი. თავი წმიდის გიორგისა მდებარეობს ჯუარსა შინა, უწოდებენ გორიჯუარს“. ამ ეკლესიაში ინახებოდა კანკელის წინ დასადგმელი ჯვარი (ამჟამად საქართველოს ეროვნული მუზეუმის შ. ამირანაშვილის სახელობის ხელოვნების მუზეუმის მუდმივ ექსპოზიციაშია). ჯვარი ხისაა და შეჭედილია ვერცხლის ფირფიტებით, რომლებზეც გამოსახულია წმინდა გიორგის ცხოვრებისა და წამების სცენები. შუაში მოთავსებულია ჯვარცმა, იქვეა ღვთისმშობლისა და იოანეს გამოსახულებები. ჯვრის კონუსისებრი ქუდიც ვერცხლით არის შეჭედილი, მასზე წმინდანები არიან გამოსახული. ჯვრის კონუსური ქუდი გ. ჩუბინაშვილმა XIII ს-ით დაათარიღა, ხოლო თავად ჯვრის დათარიღების შესახებ გამოთქმულია ორი თვალსაზრისი. ერთი მოსაზრებით (თ. საყვარელიძე), ჯვარი მდიდრული დეკორისა და მისი მოჭედილობის მიხედვით XVI ს. მიეკუთვნება. ასევე მიაჩნდა გ. ჩუბინაშვილსაც. განსხვავებული მოსაზრებით (ვ. თუთბერიძე), ჯვრის წარწერიდან გამომდინარე, იგი XV საუკუნით შეიძლება დათარიღდეს. ხალხს სჯეროდა ეკლესიის სასწაულთმოქმედი ძალისა. ამიტომ იგი დიდძალ მლოცველს იზიდავდა. აქ ძველთაგანვე იმართება გორიჯვრობა — წმ. გიორგის სახელობის დღეობა. ეკლესიის მიდამოებში წყალი არ იყო. 1712 წელს ვახტანგ VI-ის მეუღლეს, ჩერქეზთ ბატონის ასულ რუსუდანს, იგი ბურეთის მთიდან გამოუყვანია. 1920 წლის მიწისძვრის დროს დანგრეული ეკლესია ამჟამად აღდგენილი (1988, არქიტ. გ. ციციშვილი) და მოქმედია. ტერიტორია კეთილმოწყობილია. „თუთბერიძე ვ., გვიანფეოდალური ხანის ქართული ჭედურობის ერთი ძეგლის შესახებ.“, // ჟურ. ძეგლის მეგობარი, №. 41 თბილისი: საბჭოთა საქართველო, 1976 წელი. — გვ. 61-64 საყვარელიძე თ., XIV–XIX საუკუნეების ქართული ოქრომჭედლობა, თბ., 1987; საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990.
ცეზიუმის ბრომიდი

ცეზიუმის ბრომიდი — ცეზიუმისა და ბრომის იონიური ნაერთი ქიმიური ფორმულით CsBr. არის თეთრი ან გამჭვირვალე მყარი, მაღალი დნობის ტემპერატურის მქონე (636 ° C), წყალში ადვილად ხსნადი ნივთიერება. ცეზიუმის ბრომიდის სინთეზი შესაძლებელია შემდეგი რეაქციების საშუალებით: ნეიტრალიზაცია: CsOH (ხს.) + HBr (ხს.) → CsBr (ხს.) + H2O (თხ.) Cs2(CO3) (ხს.) + 2 HBr (ხს.) → 2 CsBr (ხს.) + H2O (თხ.) + CO2 (აირ.) პირდაპირი სინთეზი: 2 Cs (მყ.) + Br2 (აირ.) → 2 CsBr (მყ.) მაღალი ღირებულების გამო, ეს რეაქცია არ გამოიყენება მისი სინთეზისთვის. ცეზიუმის ბრომიდი ზოგჯერ გამოიყენება ოპტიკაში. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 Haynes, p. 4.57 ↑ Caesium bromide. nlm.nih.gov
რუბიდიუმის ბრომიდი

რუბიდიუმის ბრომიდი — რუბიდიუმის და ბრომის ნაერთი ფორმულით RbBr. აქვს NaCl-ის კრისტალური სტრუქტურა, 685 პიქომეტრის კონსტანტით. რუბიდიუმის ბრომიდის სინთეზის რამდენიმე მეთოდი არსებობს. მათში შედის რუბიდიუმის ჰიდროქსიდის რეაქცია ბრომწყალბადმჟავასთან: RbOH + HBr → RbBr + H2O სხვა მეთოდი მდგომარეობს რუბიდიუმის კარბონატის ნეიტრალიზაციაში ბრომწყალბადმჟავით Rb2CO3 + 2HBr → 2RbBr + H2O + CO2 რუბიდიუმის მეტალი პირდაპირ გზით რეაგირებს ბრომთან, იქმნება RbBr-ი, მაგრამ ეს არ არის გონივრული წარმოების მეთოდი, ვინაიდან ლითონი რუბიდიუმი არსებითად უფრო ძვირია ვიდრე მისი კარბონატი ან ჰიდროქსიდი; უფრო მეტიც, რეაქცია მიმდინარეობს აფეთქბით. ↑ G. Chern; J. G. Skofronick; W. P. Brug; S. A. Safron (1989). „Surface phonon modes of the RbBr(001) crystal surface by inelastic He-atom scattering“. Phys. Rev. B. 39 (17): 12838–12844. doi:10.1103/PhysRevB.39.12838. WebElements. URL accessed March 1, 2006.
დიგოგირდის დიბრომიდი

დიგოგირდის დიბრომიდი — არაორგანული ნაერთი, ქიმიური ფორმულით S2Br2. ეს არის ყვითელ-ყავისფერი სითხე, რომელიც ჰაერთან შეხებისას იწვის. იგი მზადდება ელემენტების პირდაპირი რეაქციით, ხოლო მისი გაწმენდა ხდება ვაკუუმური დისტილაციით. ნაერთს არ აქვს განსაკუთრებული გამოყენება, გოგირდთან დაკავშირებული სხვა ნაერთისგან განსხვავებით. მოლეკულური სტრუქტურა იგივეა, რაც დიგოგირდის დიქლორიდში (S2Cl2). BrSSBr- ის კუთხეა 84 °, ხოლო Br-S-S კუთხე - 107 °. S-S მანძილი არის 1.980 Å, ca. 0.050 Å-ით უფრო მოკლეა ვიდრე S2Cl2-ის. ↑ F. Fehér (1963). „Dibromodisulfane“, რედ. G. Brauer: Handbook of Preparative Inorganic Chemistry, 2nd Ed.. Academic Press, გვ. 377-378.  ↑ Zysman-Colman, Eli; Harpp, David (2004). „Comparison of the Structural Properties of Compounds Containing the XSSX Moiety (X = H, Me, R, Cl, Br, F, OR)“. Journal of Sulfur Chemistry. 25: 291-316. doi:10.1080/17415990410001710163.
ბინგ კროსბი

ჰარი ლილის „ბინგ“ კროსბი (ინგლ. Harry Lillis „Bing“ Crosby; დ. 3 მაისი, 1903 — გ. 14 ოქტომბერი, 1977) — ამერიკელი მომღერალი და მსახიობი, რომლის კარიერა 1926 წლიდან მის გარდაცვალებამდე (1977) გრძელდებოდა. ერთ-ერთი პირველი მულტიმედია ვარსკვლავი, 1934–1954 წლებში, ბინგ კროსბი თითქმის კონკურენტგარეშე იყო რადიო რეიტინგებში, ფირფიტების გაყიდვებსა და კინოფილმების გაქირავებაში. ის მოიაზრება, როგორც ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული მუსიკალური შემსრულებელი ისტორიაში და ამჟამად ყველაზე მეტად ელექტრონულად ჩაწერილი ადამიანის ხმაა ისტორიაში. მასვე მიაწერენ ყველა მისი მიმდევარი მამაკაცი მომღერლის შთაგონების წყაროს. მათ შორის იყვნენ ფრენკ სინატრა, პერი კომო და დინ მარტინი. 1962 წელს კროსბი პირველი ადამიანი გახდა, რომელმაც გრემის ცხოვრების მიღწევების ჯილდო მიიღო. ოფიციალური საიტი
ბერილიუმის ბრომიდი

ბერილიუმის ბრომიდი — ქიმიური ნაერთი ფორმულით BeBr2. არის ძალიან ჰიგროსკოპული და კარგად იხსნება წყალში. ნაერთი არის პოლიმერი, ტეტრაედრული Be-ს ცენტრით. ბერილიუმის ბრომიდი მიიღება ლითონი ბერილიუმისა და ელემენტ ბრომისგან 500 °C-დან 700 °C-მდე ტემპერატურის პირობებში: Be + Br2 → BeBr2 ბერილიუმის ბრომიდი ასევე ფორმირდება, ბერილიუმის ოქსიდზე ბრომწყალბადმჟავის მოქმედებით. BeO + 2 HBr → BeBr2 + H2O ნაერთი ნელა ჰიდროლიზდება წყალში: BeBr2 + 2 H2O → 2 HBr + Be(OH)2 ბერილიუმის ნაერთები ტოქსიკურია, ჩასუნთქვისა და გადაყლაპვის შემთხვევაში. ↑ 1.0 1.1 Perry, Dale L.; Phillips, Sidney L., Handbook of Inorganic Compounds, CRC Press, pp. 61–62, ISBN 0-8493-8671-3, https://books.google.com/books?id=0fT4wfhF1AsC&pg=PA61&dq=%22beryllium+bromide%22+properties. წაკითხვის თარიღი: 2007-12-10 ↑ Crystal modifications of Beryllium dihalides BeCl2, BeBr2, and BeI2 Troyanov, S. I. Zhurnal Neorganicheskoi Khimii (2000), 45(10), 1619-1624.
მის მარპლი

მის მარპლი (ინგლ. Miss Marple) — აგატა კრისტის კრიმინალური მოთხრობებისა და რომანების გამოგონილი პერსონაჟი. ჯეინ მარპლი არის ხანში შესული ასაკოვანი გაუთხოვარი ქალატონი, რომელიც ცხოვრობს სოფელ სენტ მარი მედში და საკუთარ დროს უთმობს დეტექტივად მუშაობას. მის მარპლი არის აგატა კრისტის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი პერსონაჟი, რომლის არაერთი ეკრანიზაცია არსებობს. პირველად იგი გამოჩნდა მოკლე მოთხრობაში „სამშაბათის ღამის კლუბი“, რომელიც გამოქვეყნდა სამეფო ჟურნალში 1927 წლის დეკემბერში. ეს მოთხრობა მოგვიანბეით გახდა 1932 წელს გამოცემული ცამეტი პრობლემის პირველი თავი. ↑ Curran, John (2011). Agatha Christie: Murder in the Making. New York: Harper, გვ. 140. ISBN 978-0-06-206542-1.
კალციუმის ბრომიდი

კალციუმის ბრომიდი — ქიმიური ნაერთი ფორმულით CaBr2(H2O)x. ცალკეულ ნაერთებში შედის როგორც ანჰიდრიტი (x = 0), ჰექსჰიდრატი (x = 6), იშვიათად კი დიჰიდრატი (x = 2). ყველა მათგანი არის თეთრი ფხვნილები, რომლებიც წყალში იხსნებიან და ამ წყალხსნარებიდან კრისტალიზდება ჰექსჰიდრატი. მისი ჰიდრატები ძირითადად გამოიყენება ზოგიერთ საბურღ სითხეში. მისი მიღება ხდება, კალციუმის ოქსიდის ან კალციუმის კარბონატის რეაქციით ბრომწყალბადმჟავასთან. სხვაგვარად ლითონი კალციუმის რეაქციით ელემენტ ბრომთან. როდესაც ჰაერში ძლიერ გაცხელდება, კალციუმის ბრომიდი რეაგირებს ჟანგბადთან, კალციუმის ოქსიდისა და ბრომის წარმოიქმნით: 2 CaBr2 + O2 → 2 CaO + 2 Br2 იგი ძირითადად გამოიყენება წყალხსნარებში საბურღი სითხეებისთვის, მაგრამ ასევე იყენებენ ნევროზის სამკურნალო საშუალებებში, საკონსერვაციო მასალებში, ფოტოგრაფიასა და ხანძარსაწინააღმდეგო საშუალებებში. ↑ 1.0 1.1 1.2 Michael J. Dagani, Henry J. Barda, Theodore J. Benya, David C. Sanders “Bromine Compounds” Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry 2002, Wiley-VCH, Weinheim. doi:10.1002/14356007.a04_405 ↑ Chemical Land 21. ციტირების თარიღი: 25 December 2008. Calcium bromide at WebElements MSDS დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine.
სტრონციუმის ბრომიდი

სტრონციუმის ბრომიდი — ქიმიური ნივთიერება ფორმულით SrBr2. ოთახის ტემპერატურაზე არის თეთრი, უსუნო, კრისტალური ფხვნილი. სტრონციუმის ბრომიდი წვის დროს ალს ფერავს წითლად, ასევე აქვს გარკვეული ფარმაცევტული გამოყენებები. სტრონციუმის ბრომიდი მიიღება, სტრონციუმის ჰიდროქსიდზე ბრომწყალბადმჟავის მოქმედებით S r ( O H ) 2 + 2   H B r ⟶ S r B r 2 + 2   H 2 O {\displaystyle \mathrm {Sr(OH)_{2}+2\ HBr\longrightarrow SrBr_{2}+2\ H_{2}O} } ალტერნატიული მეთოდი მდგომარეობს სტრონციუმის კარბონატის გამოყენებაში, როგორც სტრონციუმის წყარო. S r C O 3 + 2   H B r ⟶ S r B r 2 + H 2 O + C O 2 ↑ {\displaystyle \mathrm {SrCO_{3}+2\ HBr\longrightarrow SrBr_{2}+H_{2}O+CO_{2}\uparrow } } ეს რეაქციები იძლევა SrBr2- ის ჰექსჰიდრატს, რომელიც იშლება დიჰიდრატად 89 ° C ტემპერატურაზე. 180 ° C ტემპერატურაზე კი მიიღება SrBr2-ის ანჰიდრიტი. ↑ R. L. Sass; et al. (1963). „The crystal structure of strontium bromide“. J. Phys. Chem. 67 (12): 2862. doi:10.1021/j100806a516. ↑ Dale L. Perry, Sidney L. Phillips: Handbook of Inorganic Compounds. CRC Press, 1995, ISBN 978-0-8493-8671-8, (სტრონციუმის ბრომიდი Google წიგნებში). http://www.webelements.com
ბარიუმის ბრომიდი

ბარიუმის ბრომიდი — ქიმიური ნაერთი ფორმულით BaBr2. ბარიუმის ქლორიდის მსგავსად, ის კარგად იხსნება წყალში და ტოქსიკურია წყალხსნარში. ბარიუმის ბრომიდი მიიღება ბარიუმის სულფიდზე ან ბარიუმის კარბონატზე, ბრომწყალბადმჟავას მოქმედებით (მიიღება ბარიუმის ბრომიდის ჰიდრატი). რეაქცია მიმდინარეობს მოკლე დროში. BaS + 2HBr → BaBr2 + H2S BaCO3 + 2HBr → BaBr2 + CO2 + H2O ბარიუმის ბრომიდი შეიძლება კრისტალიზირდეს ხსნარის გარეთ მისი დიჰიდრატის ფორმით, BaBr2·2H2O, რომელიც 120 ° C- მდე გაცხელებისთანავე გარდაიქმნება ანჰიდრიტად. ისტორიულად, ბარიუმის ბრომიდი გამოიყენებოდა რადიუმის გასაწმენდად მარი კიურის მიერ. რადიუმის ნალექები ძირითადად ბარიუმის ბრომიდის ხსნარში შეჰყავს, ნალექში რადიუმის და ბარიუმის შეფარდება უფრო მაღალი იქნება, ვიდრე ხსნარში. ბარიუმის ბრომიდი, წყალში ხსნად სხვა ბარიუმის მარილებთან ერთად, ტოქსიკურია და შეუძლია გამოიწვიოს მძიმე მოწამვლა. ↑ Patnaik, Pradyot (2003), Handbook of Inorganic Chemical Compounds, McGraw-Hill Professional, pp. 81–82, ISBN 978-0-07-049439-8, http://books.google.com/books?id=Xqj-TTzkvTEC&pg=RA1-PA81&dq=%22barium+bromide%22+subject:%22Chemistry,+Inorganic%22. წაკითხვის თარიღი: 2007-12-03 ↑ Sime, Ruth Lewin (1996), Lise Meitner: A Life in Physics, University of California Press, p. 233, ISBN 978-0-520-20860-5, http://books.google.com/books?id=uPzZQzx-mkcC&pg=PA233&dq=%22barium+bromide%22+radium. წაკითხვის თარიღი: 2007-12-03
სკანდიუმის ბრომიდი

სკანდიუმის ბრომიდი — ქიმიური ნივთიერება ფორმულით ScBr3. არის ტრიჰალიდი, ჰიგროსკოპული, წყალში ხსნადი ნაერთი. შედგება სკანდიუმისა და ბრომისგან. სკანდიუმის ბრომიდი მიიღება ლითონი-სკანდიუმის აირად ბრომში დაწვისას. 2   S c + 3   B r 2 ⟶ 2   S c B r 3 {\displaystyle \mathrm {2\ Sc+3\ Br_{2}\longrightarrow 2\ ScBr_{3}} } ასევე მიიღება სკანდიუმის ოქსიდზე და ბრომწყალბადმჟავის მოქმედებით.: S c 2 O 3 + 6   H B r + 9   H 2 O ⟶ 2   S c B r 3 ⋅ 6   H 2 O {\displaystyle \mathrm {Sc_{2}O_{3}+6\ HBr+9\ H_{2}O\longrightarrow 2\ ScBr_{3}\cdot 6\ H_{2}O} } სკანდიუმის ბრომიდი გამოიყენება მაგალითად Sc19Br28Z4-ის მისაღებად, ( სადაც Z=Mn, Fe, Os ან Ru). მსგავსი ნაერთები საინტერესოა მათი სტრუქტურისა და მაგნიტურობის გამო. ↑ http://www.webelements.com/scandium/chemistry.html ↑ Georg Brauer (Hrsg.), unter Mitarbeit von Marianne Baudler u. a.: Handbuch der Präparativen Anorganischen Chemie. 3., umgearbeitete Auflage. Band II, Ferdinand Enke, Stuttgart 1978, ISBN 3-432-87813-3, S. 1074–1077. ↑ https://www.scbt.com/scbt/product/scandium-iii-bromide-13465-59-3
ტრიჰალიდი

ტრიჰალოიდი — ქიმიაში არის ორგანოჰალოიდი, სადაც სამი ჰალოიდის ატომი, უკავშირდებიან ერთ ატომს ან ნაერთს. ტრიჰალიდის მაგალითია ქლოროფორმი. ტრიჰალომეთანები უმარტივესი ტრიჰალოიდები არიან, რადგან ნახშირბადს მხოლოდ ერთი წყალბადი უკავშირდება. 1,1,1-ტრიქლოროეთანი არის ეთანის ერთ-ერთი ტრიჰალიიდი. ↑ Definition of trihalide. merriam-webster.com. ციტირების თარიღი: 7 ივნისი, 2017. ↑ Trihalides: Boron-Halogen Compounds READ FEEDBACK VERSION HISTORY USAGE. boundless.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 4 ივნისი 2015. ციტირების თარიღი: 7 June 2017.
აბელიანის ეკლესია

აბელიანის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის სოფელ აბელიანში. ეკლესია აგებულია 1250-1259 წლების პერიოდში. ეკლესიაზე არსებული სამშენებლო წარწერა საშუალებას იძლევა ძეგლი დათარიღდეს 1250-1259 წლებში. მასში მოხსენიებულნი არიან „მეფენი ჩუენნი დავით (ნარინი) და დავით (ულუ), დედოფალი თამარ-ხათუნ და ძენი მათი გიორგი...“ ტექსტის ავტორია მანგლელი მთავარეპისკოპოსი არსენ მშვიდობაიძე. შენობის ინტერიერი მოპირკეთებულია კარგად თლილი დიაბაზის (ე. წ. ალგეთის ქვა) კვადრებით. კედლებს ეტყობა შელესვისა და ფრესკული ფერწერის კვალი. აღმოსავლეთის და დასავლეთის კედლებზე აქცენტს მხოლოდ სარკმლის მორთულობა ქმნის. კარნიზის პროფილი წრეთარგის, თაროსა და ლილვისაგან შედგება. ეკლესიის სახურავი ორკალთიანია. ეკლესიის სატრიუმფო თაღის ქვედა რეგისტრში საინტერესო დეკორატიული მოტივია გამოყენებული. არქიტრავის ქვის ორივე მხარეს მძლავრი კრონშტეინებია ორნამენტულად შემკული, რომელზედაც სავარაუდოდ სამხრეთის მინაშენის თაღები გადადიოდა. აღდგენილია 2006 წელს. აბელია (სოფელი)  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 8081
ხობისწყალი

ხობისწყალი, ხობი (მეგრ. ხობწყარი) — მდინარე დასავლეთ საქართველოში. სათავეს იღებს ეგრისის ქედზე, მიედინება კოლხეთის დაბლობზე, ერთვის შავ ზღვას. მდინარის სიგრძე 150 კმ-ია, აუზის ფართობი - 1340 კვ.კმ., წყლის საშუალო ხარჯი - 44 კუბ.მ/წმ (შესართავიდან 30 კმ-ზე), მაქსიმალური - 333 კუბ.მ/წმ. საზრდოობს ძირითადად წვიმის წყლებით, გამოიყენება სარწყავად. მისი მთავარი შენაკადია ჭანისწყალი (მარჯვნიდან). ხობისწყალზე დგას ქალაქები ხობი და ჩხოროწყუ. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში ხობის შესართავთან დროებით დისლოცირებული იყო შავი ზღვის ფლოტი. 2000-2005 წლებში ხობის შესართავთან, სოფელ ყულევის სიახლოვეს, აშენდა ნავთობტერმინალი ტანკერებისთვის. ხობისწყალზე შენდება ორი ჰიდროელექტროსადგური: ხობიჰესი 1 და ხობიჰესი 2. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ხობისწყალი“ ვიკისაწყობში. გიგინეიშვილი გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 492. ↑ ჩხოროწყუში ხობიჰესი 2-ის მშენებლობა დაიწყება