laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
არტიომკა (ძეგლი)

არტიომკა (რუს. Памятник «Артёмка») — სკულპტურული კომპოზიცია ტაგანროგში. შექმნილია 2010 წელს დავიდ ბეგალოვის მიერ, ივარ ვასილენკოს ლიტერატურული პერსონაჟის პატივსაცემად. მისამართი: ტაგანროგი, ჩეხოვის ქუჩა № 88. ფეხშიშველა, ქუდიანი ბიჭის, არტიომკას, ბრინჯაოს ქანდაკება დგას დაუმუშავებელ გრანიტის ქვაზე. მარჯვენა ხელში არტიომკას უჭირავს პატარა ზარდახშა, რომელიც აღწერილია ივან ვასილენკოს სადებიუტო ნაშრომში „მაგიური ზარდახშა“ (1937 წ.). ივან ვასილენკოს ლიტერატურული გმირის არტიომკას ძეგლი გაიხსნა ტაგანროგში 2010 წლის მაისში. იგი აღმართულია ი. ვასილენკოს სახლ-მუზეუმის შენობის წინ. ძეგლი გაიხსნა მწერლის 115 წლისთავთან დაკავშირებით. ხელოვნების ბავშვთა სკოლისა და ბლონსკის სახელობის მხატვართა საბავშვო სკოლის მოსწავლეებმა მოაწყვეს მწერლის ნამუშევრების გამოფენა და გამარჯვებულს წილად ხვდა ძეგლის გახსნის პატივი. 2010 წლის 13 სექტემბრის საღამოს უცნობმა ვანდალებმა ძეგლი კვარცხლბეკთან ერთად შემოატრიალეს და ძეგლს თავი გაუტეხეს. ბარბაროსებს აშკარად არ ამოძრავებდათ მატერიალური სარგებელი, მათ უბრალოდ თავში ურტყეს არტიომკას ქანდაკებას და დატოვეს შემობრუნებული ძეგლის მახლობლად. 2012 წლის 27 აგვისტოს ღამეს ბარბაროსებმა ძეგლი ჩამოაგდეს კვარცხლბეკიდან. უცნობი პირები აპირებდნენ ძეგლის მოპარვას, მაგრამ უცნობი მიზეზის გამო გადაიფიქრეს. ძეგლი პოლიციამ იპოვა ოფიციალური ადგილსამყოფელიდან მოშორებით, გარკვეულ მანძილზე. ↑ 1.0 1.1 1.2 Ларина Т. Артемка «прописался» в Таганроге დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. // Таганрог.su. — 2010. — 7 июня. ↑ Сазонова Е. Кто в ответе за Артёмку? // Таганрогская правда. — 2010. — 16 сент ↑ Собств. корр. В Таганроге вандалы разрушили скульптуру «Артемка» // Комсомольская правда. — 2010. — 18 сент. ↑ Васильев С. «Безголовые» оставили Артёмку без головы // Новая таганрогская газета. — 2010. — 18 сент. ↑ Васильев С. «Безголовые» оставили Артёмку без головы // Новая таганрогская газета. — 2010. — 18 сент. ↑ Сазонова Е. «Артёмка» ушёл, но обещал вернуться...[მკვდარი ბმული] // Таганрогская правда. — 2012. — 6 сент. ↑ Дикунова У. В Таганроге вандалы разрушили памятник Артемке დაარქივებული 2018-07-12 საიტზე Wayback Machine. // 161.ru. — 2012. — 10 сент.
ანტონ ჩეხოვის ძეგლი (ტაგანროგი)

ანტონ ჩეხოვის ძეგლი (რუს. Памятник Антона Чехова) — რუსი მწერლის ანტონ ჩეხოვის ძეგლი ტაგანროგში. ძეგლი აღმართეს 1960 წელს და მისი ავტორია მოქანდაკე იულიან რუკავიშნიკოვი. ძეგლი დგას წითელი მოედნის ჩეხოვის სახელობის სკვერში. ძეგლის ავტორია სსრკ-ის სამხატვრო აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი, რსფსრ-ის სახალხო არტისტი, ლენინური კომკავშირის პრემიის ლაურეატი — იულიან რუკავიშნიკოვი. კვარცხლბეკზე მუშაობდა არქიტექტორი გრიგორ ზახაროვი. ქანდაკების სიმაღლეა 3 მეტრი, ხოლო კვარცხლბეკისა - 3,5 მ. ფიგურა დამზადდა ლენინგრადის ქარხანაში „მონუმენტსკულპტურა“. გრანიტის ფილები კვარცხლბეკისათვის გამოაგზავნა მიტიშინის ქარხანამ. ანტონ ჩეხოვი გამოსახულია ახალგაზრდა ასაკში, იგი ზის ქვაზე წიგნით ხელში და გაჰყურებს იმ ქუჩას, რომელზეც დაიბადა. ანტონ ჩეხოვის ძეგლს რსფსრ მინისტრთა საბჭოს 1974 წლის 4 დეკემბრის № 624 გადაწყვეტილებით მიენიჭა რუსეთის ფედერაციის ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. ანტონ ჩეხოვის ძეგლის შექმნა ჯერ კიდევ მეფის რუსეთის პერიოდში დაიბადა, როდესაც 1904 წელს ტაგანროგელებმა შეაგროვეს ხელმოწერები და მიმართეს ქალაქის საკრებულოს დაედგათ ტავიანთი ცნობილი თანამემამულის ქანდაკება. ძეგლის დადგმის შესახებ გადაწყვეტილება მიიღეს 1910 წლის 18 ივნისს. შეიქმნა დაპროექტებისა და შემოწირულობების კომიტეტი. 1920 წლისათვის ძეგლისთვის საბჭოთა ხელისუფლებამ გამოყო 8822 რუბლი და 60 კაპიკი, მაგრამ 1930-იანი წლების შუა ხანებამდე ძეგლი არ აუგიათ. 1934 წელს, ანტონ ჩეხოვის გარდაცვალებიდან 30 წლისთავის აღსანიშნავად გამართულ ლიტერატურულ საღამოზე კვლავ გამოაცხადეს, რომ დაბადებიდან 75 წლის იუბილისათვის ძეგლი დაიდგმებოდა. 1935 წელს გადაწყდა ანტონ ჩეხოვსადმი მიძღვნილი ღონისძიებების ჩატარება, რომლის მიხედვითაც მაისის თვეში დაიგეგმა ჩეხოვის ძეგლის გახსნა. 31 მაისს საზეიმოდ მოხდა საფუძვლის ჩაყრა. პირველი აგური მის საფუძველში მწერლის დამ მ. ჩეხოვამ ჩადო. მაგრამ 30-იან წლებში ჯერ კიდევ არ დაუდგამთ ძეგლი. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში ჩეხოვის გარდაცვალების 40 წლისთავთან დაკავშირებით გადაწყდა მისი ძეგლის დადგმა მოსკოვსა და ტაგანროგში. 1944 წლის 15 ივლისს ტაგანროგის გათავისუფლების შემდეგ დაიდგა მწერლის ბრინჯაოს ბიუსტი. ეს იყო არქიტექტორ ვერა მოროზოვას ბიუსტის კოპიო, რომელიც დადგეს მწერლის სახლ-მუზეუმის წინ. ბიუსტი წითელ მოედანზე იდგა 1960 წლამდე. 1960 წელს კი დაიდგა იულიან რუკავიშნიკოვის ძეგლი. ძეგლის საზეიმო გახსნა მოხდა 1960 წლის 29 იანვარს. Памятник А.П.Чехову на сайте «Экскурсия по чеховским местам Таганрога» დაარქივებული 2008-05-09 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 Киричек М. С. Чехову памятник (Красная площадь) // Таганрог. Энциклопедия. — Таганрог: Антон, 2008. — С. 795. — ISBN 978-5-88040-064-5. ↑ 2.0 2.1 ЧЕХОВСКИЕ МЕСТА В ТАГАНРОГЕ. tgliamz.ru. ციტირების თარიღი: 2017-02-07. ↑ Киричек М. С. Музей под открытым небом. — Таганрог: ИП Стадников, 2010. — С. 47. — ISBN 978-5-9901455-3-5. ↑ Фоминых Н. К вопросу о памятнике Чехову // Вехи Таганрога. — 2004. — № 20.
ლაგოა-დუ-სიტიუ

ლაგოა-დუ-სიტიუ (პორტ. Lagoa do Sítio) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 455 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის ჩრდილო-ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვალენსა-დუ-პიაუის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 850 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 6.03 კმ²-ზე. ფართობი 804 698 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
ნოვუ-ორიენტი-დუ-პიაუი

ნოვუ-ორიენტი-დუ-პიაუი (პორტ. Novo Oriente do Piauí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 235 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის ჩრდილო-ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვალენსა-დუ-პიაუის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 498 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 12.37 კმ²-ზე. ფართობი 525 334 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პიმენტეირასი

პიმენტეირასი (პორტ. Pimenteiras) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 283 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის ჩრდილო-ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვალენსა-დუ-პიაუის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 733 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 2.57 კმ²-ზე. ფართობი 4 563 126 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პრატა-დუ-პიაუი

პრატა-დუ-პიაუი (პორტ. Prata do Piauí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 115 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის ჩრდილო-ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვალენსა-დუ-პიაუის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 085 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 15.54 კმ²-ზე. ფართობი 198 566 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
სანტა-კრუს-დუს-მილაგრისი

სანტა-კრუს-დუს-მილაგრისი (პორტ. Santa Cruz dos Milagres) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 160 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის ჩრდილო-ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვალენსა-დუ-პიაუის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 794 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3.87 კმ²-ზე. ფართობი 979 657 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
სან-ფელის-დუ-პიაუი

სან-ფელის-დუ-პიაუი (პორტ. São Félix do Piauí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 175 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის ჩრდილო-ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვალენსა-დუ-პიაუის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 069 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4.9 კმ²-ზე. ფართობი 626 657 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
სან-მიგელ-და-ბაიშა-გრანდი

სან-მიგელ-და-ბაიშა-გრანდი (პორტ. São Miguel da Baixa Grande) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 160 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის ჩრდილო-ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვალენსა-დუ-პიაუის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 110 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4.74 კმ²-ზე. ფართობი 445 599 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
ვალენსა-დუ-პიაუი

ვალენსა-დუ-პიაუი (პორტ. Valença do Piauí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 308 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის ჩრდილო-ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვალენსა-დუ-პიაუის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 326 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 15.23 კმ²-ზე. ფართობი 1 334 629 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
ვარეზა-გრანდი (პიაუი)

ვარეზა-გრანდი (პორტ. Várzea Grande) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 245 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის ჩრდილო-ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვალენსა-დუ-პიაუის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 336 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 18.29 კმ²-ზე. ფართობი 237 013 კმ²-ია. პიაუი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
ფოინიკარია

ფოინიკარია (ბერძ. Φοινικαριά) — სოფელი კვიპროსში. მდებარეობს ლიმასოლის რაიონში. 2001 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 243 კაცი. ოფიციალური ვებგვერდი დაარქივებული 2016-11-07 საიტზე Wayback Machine. ↑ Φοινικάρια: Γενική ενημέρωση ↑ STATISTICAL CODES OF MUNICIPALITIES/COMMUNITIES AND QUARTERS OF CYPRUS, 2015 — CYSTAT. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q28863790"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55963047"></a> ↑ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΟΙ ΚΩΔΙΚΟΙ ΔΗΜΩΝ/ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΕΝΟΡΙΩΝ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, 2015 — Στατιστική Υπηρεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q28863790"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55963047"></a> ↑ Ένωση Κοινοτήτων Επαρχίας Λεμεσού ↑ Απογραφή πληθυσμού 2011 — 14 — Στατιστική Υπηρεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας, 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q12873865"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q28863790"></a> ↑ Census of population 2011 — 14 — CYSTAT, 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q12873865"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q28863790"></a> ↑ 7.0 7.1 7.2 Foinikaria — Postcode Query. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q47015403"></a>
ალექსანდრე პუშკინის ძეგლი (ტაგანროგი)

ალექსანდრე პუშკინის ძეგლი (რუს. Памятник Александру Пушкину) — ცნობილი რუსი მწერლის ალექსანდრე პუშკინის ძეგლი ტაგანროგში. ძეგლი მდებარეობს ქალაქში ზღვს სანაპიროზე, რომელსაც ასევე პუშკინის სახელი ეწოდება. მწერლის ძეგლი აღმართეს 1986 წელს და მისი ავტორები არიან მოქანდაკე გიორგი ნეროდა და არქიტექტორი პეტრე ბონდარენკო. მასალა: ბრინჯაო მოქანდაკე: გიორგი ნეროდა (1895-1983 წწ.) არქიტექტორი: პეტრე ბონდარენკო (1941-2013 წწ.; „სპეცპროექტრესტავრაცია“). აღწერა: ძეგლი დგას მრგვალ კვარცხლბეკზე (რომელიც გადაადგილებამდე იყო მართკუთხედი). ალექსანდრე პუშკინი გამოსახულია ფეხზე მდგომი, რომელიც მარცხენა ხელის იდაყვით დაყრდნობილია პოსტამენტზე მდგარ სვეტზე, ამავე ხელზე გადაკიდებული აქვს ქურთუკი. ხოლო ოდნავ აწეულ მარჯვენა ხელში უჭირავს გრაგნილი. დიდი რუსი მწერლის ალექსანდრე პუშკინის ძეგლი დაიდგა როსტოვის ოლქში, კერძოდ ქალაქ ტაგანროგში 1820 წლის ივნისში მისი ვიზიტის უკვდავსაყოფად. თავდაპირველად დიდი მწერლისა და საზოგად მოღვაწის ძეგლი დადგეს სახით პუშკინის სახელობის სანაპიროსაკენ, მის ცენტრალურ ნაწილში ჩრდილო-დასავლეთით მდებარე ქვის კიბიდან 10-15 მეტრის მოშორებით. 2002 წელს პუშკინის სახელობის სანაპიროს სარემონტო სამუშაოებთან დაკავშირებით და ასევე ტაგანროგის 300 წლის იუბილესთან დაკავშირებული ძეგლის აღმართვის გამო, პუშკინის ძეგლი გადაიტანეს 150 მეტრის მოშორებით იახტ-კლუბის მიმართულებით. ძეგლს გადაადგილებამდე ჰქონდა ოთხკუთხედი კვარცხლბეკი, ხოლო გადაადგილების შემდეგ იგი წრიულ კვარცხლბეკზე დადგეს. ↑ 1.0 1.1 Киричек М. С. Памятник Пушкину на Пушкинской набережной // Таганрог. Энциклопедия. — Таганрог: Антон, 2008. — С. 542. — ISBN 978-5-88040-064-5. ↑ 2.0 2.1 Киричек М. С. Музей под открытым небом. — Таганрог: ИП Стадников, 2010. — С. 41. — ISBN 978-5-9901455-3-5.
ანდრეას კრიგერი

ანდრეას კრიგერი (გერმ. Andreas Krieger; დ. 20 ივლისი 1965, აღმოსავლეთი ბერლინი, გდრ) ცნობილი გახდა როგორც ჰაიდი კრიგერი (გერმ. Heidi Krieger) — გდრ-ის მძლეოსნობაში ბირთვის მკვრელ ქალთა გუნდის წევრი. ისევე როგორც გდრ-ის ბევრი სხვა სპორტსმენი კრიგერიც მოზარდობის პერიოდიდანვე იღებდა ანაბოლურ სტეროიდებს და კაცის ჰორმონებს, მწვრთნელის მითითებით. 1986 წელს ევროპის ჩემპიონატზე შტუტგარტში კრიგერმა მიიღო ოქროს მედალი ბირთვის კვრაში. მალევე მას დაეწყო ძლიერი ზურგის ტკივილები, რის გამოც იძულებული გახდა ვარჯიში შეეწყვიტა. გერმანიის გაერთიანების შემდეგ კრიგერმა სცადა დაბრუნებოდა დიდ სპორტს, მაგრამ არაფერი გამოუვიდა. მან თანდათანობით გააცნობიერა თავისი ტრანსსექსუალობა. 1997 წელს ჰაიდი კრიგერმა ოპერაციის საშუალებით შეიცვალა სქესი, რის შემდეგაც შეიცვალა საბუთები. კრიგერმა ჩვენება მისცა ცნობილი ტრენერების საქმეში, რომლებიც ჩართული იყვნენ დოპინგთან დაკავშირებულ დანაშაულში. პროცესზე მოპასუხეები იყვნენ 74 წლის მანფრედ ევალდი (Manfred Ewald, გდრ-ის სპორტულ-ტანვარჯიშის კავშირის პრეზიდენტი) და 66 წლის მანფრედ ჰიოპნერი (Manfred Hoeppner, გდრ-ის სპორტული სამედიცინო სამსახურის ვიცე-დირექტორი). კრიგერი თვლის, რომ ჰორმონალური პრეპარატების მიღებამ გამოიწვია მისი ტრანსსექსუალობა. 2000 წელს ევალდი და ჰიოპნერი ცნობილ იქნენ დამნაშავეებად 142 ათლეტისთვის, მათ შორის არასრულწლოვნებისთვის ზიანის მიყენებაში. ამჟამად კრიგერი ცხოვრობს მაგდებურგში, ფლობს ქალაქში მდებარე ერთადერთ სამხედრო ტანსაცმლისა და აღჭურვილობის მაღაზიას, დაქორწინებულია ყოფილ მოცურავე უთა კრაუსზე და ზრდის ქალიშვილს. დაწესებულია „ჰაიდი კრიგერის მედალი“ (გერმ. Heidi-Krieger-Medaille) სპორტში დოპინგის მიღების წინააღმდეგ ბრძოლაში მნიშვნელოვანი წვლილის შეტანისთვის. გვერდი ანდრეას კრიგერის შესახებ ინვალიდების ფაბრიკა // medinfo.ru მათ მოკლეს ჰაიდი New York Times, 26.01.2004 საოცარი გოგონები და სტეროიდები დაარქივებული 2013-10-19 საიტზე Wayback Machine.
Somewhere Else (ალბომი)

Somewhere Else (ქართ. სადღაც სხვაგან) — ბრიტანული ნეო-პროგრესული როკ-ჯგუფ Marillion-ის მეთოთხმეტე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა ბრიტანეთში 2007 წლის 9 აპრილს. წინა ალბომებისგან განსხვავებით, სარეკლამო კამპანიის პერიოდში იგი ჩვეულებრივად იყიდებოდა მაღაზიებში, თუმცა, მისი წინასწარ შეკვეთა კვლავ შესაძლებელი იყო. ალბომი არ იყიდებოდა ჯგუფის ოფიციალური საიტიდან. სპეციალური შემოთავაზება მოქმედებდა განსაკუთრებულად დაინტერესებული მსმენელისათვის - ყველა ვინც წინასწარ შეიძენდა ალბომს ხმისჩამწერი ფირმის Townsend Records საიტიდან, მიიღებდა დამატებით DVD დისკს სამი სიმღერით, რომელიც შესრულდა Marillion-ის მოყვარულთა კონვენციაზე, 2007 წელს. ჯგუფის მოყვარულები უკმაყოფილებას გამოთქვამდნენ იმის გამო, რომ ალბომის სპეციალური გამოცემა არ გამოსულა. თუმცა, 36 გვერდიანი ბუკლეტის მქონე ვერსია გამოიცა დამოუკიდებელ ლეიბლ Burning Shed-ის მიერ. ყველა სიმღერის ავტორები — სტივ ჰოგართი, სტივ როზერი, მარკ კელი, პიტ ტრევავასი, იენ მოსლი. The Other Half - 4:23 See It Like A Baby - 4:32 Thankyou Whoever You Are - 4:51 Most Toys - 2:47 Somewhere Else - 7:51 A Voice from the Past - 6:21 No Such Thing - 3:58 The Wound - 7:18 The Last Century for Man - 5:51 Faith - 4:11 2011 წლის 11 ივლისს ლეიბლმა Burning Shed ალბომი პირველად გამოსცა ორმაგი გრამფირფიტის (180 გრამი) სახით. მას ასევე ახლავს გამოუცემელი დიზაინი, შექმნილი კარლ გლოვერის მიერ, რომელიც ორიგინალური გარეკანის ავტორია. სიმღერების თანმიმდევრობა CD ვერსიისგან განსხვავდება და დამატებულია სამი საკონცერტო ჩანაწერი. მხარე 1 The Other Half See It Like A Baby Somewhere Else მხარე 2 Thank You Whoever You Are Most Toys Last Century For Man Faith მხარე 3 A Voice From The Past No Such Thing The Wound მხარე 4 The Other Half (საკონცერტო) Somewhere Else (საკონცერტო) Voice From The Past (საკონცერტო) სტივ ჰოგართი – ვოკალი მარკ კელი - კლავიშებიანი საკრავები იენ მოსლი - დასარტყმელი საკრავები სტივ როზერი - გიტარები პიტ ტრევავასი - ბას გიტარა ინფორმაცია ალბომზე დაარქივებული 2007-04-08 საიტზე Wayback Machine. ↑ Stephen Dalton Uncut, May 2007, Issue 120. ↑ [1] ↑ Kscope. ციტირების თარიღი: May 23, 2011. ↑ Vinyl. ციტირების თარიღი: May 23, 2011. ↑ „Dutchcharts.nl – Marillion – Somewhere Else“ (ჰოლანდიურად). Hung Medien. წაკითხვის თარიღი 19 March 2015. ↑ "Marillion – Somewhere Else". Lescharts.com. Hung Medien. წაკითხვის თარიღი 19 March 2015. ↑ "Longplay-Chartverfolgung at Musicline" (გერმანულად). Musicline.de. Media Control. წაკითხვის თარიღი 19 March 2015. ↑ "Marillion – Somewhere Else". Italiancharts.com. Hung Medien. წაკითხვის თარიღი 19 March 2015. ↑ "Marillion – Somewhere Else". Swisscharts.com. Hung Medien. წაკითხვის თარიღი 19 March 2015. ↑ "2007-04-21 საუკეთესო ბრიტანული ალბომების ოფიციალური არქივი | ოფიციალური ჩარტები". ბრიტანეთის ალბომების ჩარტი. ოფიციალური ჩარტების კომპანია. წაკითხვის თარიღი 19 March 2015.
სორამიმი

სორამიმი (იაპონ. 空耳) — სიმღერის ან სხვა ტექსტის ომოფონური თარგმანი, რომელიც არა ერთი ენის ფარგლებში, არამედ ორი ან მეტი ენის ფარგლებში შეიძლება გამოიხატოს. სორამიმი გულისხმობს სიმღერის ან სხვა ტექსტის ომოფონურ თარგმანს. უფრო კონკრეტულად, ისეთ შემთხვევებს, როდესაც სიტყვების ჟღერადობა ერთ ენაზე ჟღერადობით სხვა ენის სიტყვებს ჰგავს. შედეგად ვიღებთ აბსურდს ან ნათქვამის კომიკურ ინტერპრეტაციას. სორამიმის მაგალითად შეიძლება განვიხილოთ ფრაზა The Beatles-ის სიმღერიდან „I Want to Hold Your Hand“, რომელიც შესაძლოა ჟღერადობით, თუმცა განსხვავებული მნიშვნელობით, მივამსგავსოთ იაპონურ ფრაზას, რომელსაც უხეში მნიშვნელობა აქვს. „I Want To Hold Your Hand“ — იაპონურად ასე ჟღერს — „Aho na hōnyōhan“ (Idiotic public urination). ასევე ფრაზა „He Danced Really Wonderbar“ Boney M.-ის სიმღერიდან „Rasputin“ ჟღერადობით მიამსგავსეს ქართულ ფრაზას, რომელიც ასე ჟღერს: „ბიძაშვილი ბრუნდება“. ფრაზა „ach so schwer“ გერმანული როკ-ჯგუფის „რამშტაინის“ სიმღერიდან „Ohne dich“, ჟღერადობით მიამსგავსეს ქართულ ფრაზას, რომელიც ასე ჟღერს „ახ ეზოში“. ბუნებრივია ყველა განხილულ შემთხვევაში, შედეგი აბსურდული და კონტექსტურად შინაარს მოკლებულია, თუმცა ამავე დროს სახალისო და გასართობიც. მერი გიორგაძე, სიტყვათა თამაშის ფუნქცია, სემანტიკა, პრაგმატიკა და თარგმანი, თბ., 2014.
ანაგრამა

ანაგრამა (ბერძ. Αναγραμμα) — სიტყვა ან შესიტყვება, რომელიც წარმოიქმნება სხვა სიტყვის ან შესიტყვების ასოების გადაადგილებით; გამოიყენება გამოცანებში, თამაშებში. ასევე არის ლექსების შექმნის ხერხი, რომელშიც ლექსის საწყისი სიტყვის ცალკეული ფონემები მეორდება სხვა სიტყვებში. ანაგრამის მაგალითებია: მხალი – ხმალი, ტახი – ხატი, თავი – თივა და ა.შ. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 420. საგამომცემლო ლექსიკონი / დოხნაძე, ვახტანგ (ავტ.-შემდგ.), თბ.: საგამომც. საქმის სასწ. ცენტრი, 2006. მოხელის სამაგიდო ლექსიკონი / ურიდია, სამსონ (შემდგ.); გურგენიძე, ვაჟა (რედ.), თბ., 2004. მოხელის სამაგიდო ლექსიკონი / ავტ. კოლ.: ოვსიანიკოვა, ნუნუ (ხელმძღვ.); გურგენიძე, ვაჟა (რედ.), თბ., 2005. გიორგაძე, მერი., სიტყვათა თამაშის ფუნქცია, სემანტიკა, პრაგმატიკა და თარგმანი, თბ.: სახ. უნ-ტის გამ-ბა, 2014. — გვ. 23-26. 219 გვ. Bergerson, Howard William., Palindromes and Anagrams, New York: Dover Publications, 1973, ISBN 0-486-20664-5. Литературная энциклопедия терминов и понятий / Николюкин А.Н. (Гл. ред.), М.: НПК «Интелвак», 2001. — გვ. 30. 1600 გვ, ISBN 5-932640-26-X. უცხო სიტყვათა ლექსიკონი საბიბლიოთეკო ტერმინების განმარტებითი ლექსიკონი სამოქალაქო განათლების ლექსიკონი უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი Online Anagram Solver
მალაპროპიზმი

მალაპროპიზმი — სიტყვათა თამაშის სახეობა, რომლისთვისაც დამახასიათებელია სიტყვათა ჩანაცვლება მსგავსი ჟღერადობის სხვა სიტყვით, რის შედეგადაც ვიღებთ აბსურდულ ან კომიკურ სიტუაციას. მისი სინონიმია დოგბერიზმი. ტერმინი „მალაპროპიზმი“ და მისი ადრეული ვარიანტი მალაპროპ წარმოიშვა ირლანდიელი პოეტისა და დრამატურგის, რიჩარდ ბრინსლი შერიდანის პიესის მიხედვით „The Rivals“. კერძოდ, პერსონაჟის ქალბატონ მალაპროპის სახელთანაა დაკავშირებული. აღნიშნულ პერსონაჟს სურვილი აქვს მაღალ საზოგადოებაში დაიმკვიდროს თავი და ცდილობს გამოიყენოს მაღალფარდოვანი სიტყვები. ამის გამო, იგი ხშირად სხვა სიტყვის ნაცვლად, სრულიად სხვა სიტყვას იყენებს, რაც თავად მას სასაცილო მდგომარეობაში აგდებს, ნათქვამს კი აბსურდულ ან კომიკურ ეფექტს სძენს. მერი გიორგაძე, სიტყვათა თამაშის ფუნქცია, სემანტიკა, პრაგმატიკა და თარგმანი, თბ., 2014.
რაიმონ IV ტულუზელი

რაიმონ IV ტულუზელი (ფრანგ. Raymond IV de Toulouse), ასევე რაიმონ I ტრიპოლელი (ფრანგ. Raymond I de Tripoli) ან რაიმონ დე სენ-ჟილი (ფრანგ. Raymond de Saint-Gilles; დ. დაახლ. 1041 — გ. 22 ივლისი, 1105) — ფრანგი დიდგვაროვანი და პირველი ჯვაროსნული ლაშქრობის ერთ-ერთი ლიდერი. იგი იყო ტულუზუს გრაფი, ნარბონის ჰერცოგი, პროვანსის მარკიზი და სიცოცხლის ბოლო წლებში ტრიპოლის გრაფი. Oviedo, Bishop Pelayo (2000). "Chapter II:Chronicon Regum Legionensium". The World of El Cid: Chronicles of the Spanish Reconquest. Translated by Barton, Simon; Fletcher, Richard. Manchester University Press. ↑ Duncalf 1969, p. 272.
ლიპარიტ IV

ლიპარიტ IV ბაღვაში — კლდეკარის ერისთავი XI საუკუნის 30-60-იან წლებში, ლიპარიტ III-ის ძე. ბაგრატ IV-ის მცირეწლოვანების პერიოდში საქართველოს ფაქტობრივი გამგებელი იყო ქართლის ერისთავი ივანე აბაზასძესთან ერთად. 1028 ლიპარიტ IV-მ დაამარცხა ბიზანტიის კეისრის კონსტანტინეს მიერ საქართველოს ასაოხრებლად გამოგზავნილი ლაშქარი. შემდეგ კი ივანე აბაზასძესთან ერთად მეთაურობდა საქართველოს შეერთებულ ლაშქარს, რომელმაც მდინარე ეკლეცთან სძლია საქართველოს მეფის ყმობისაგან თავდახსნილი განძის ამირა ფადლონის ჯარს. 1032 ლიპარიტ IV-მ დაატყვევა თბილისის ამირა და ერთი ციხე წაართვა, მაგრამ მისი მოწინააღმდეგე დიდაზნაურების რჩევით მეფემ ტყვე გაათავისუფლა, იყმო და ამირადვე დაიტოვა. 1037-1038 ლიპარიტ IV-ის ჩაგონებით ბაგრატ IV-ის ლაშქარი კახთა მეფის ჯართან ერთად თბილისს შემოადგა. 2 წლის ალყის შემდეგ ბაგრატ IV ლიპარიტ IV-ის უკითხავად ამირას დაუზავდა. ამით განაწყენებული ლიპარიტ IV საბოლოოდ გაუორგულდა მეფეს, დაუკავშირდა ბიზანტიას, რომელმაც მალე იგი დამხმარე ლაშქრით, დიდძალი ფულითა და საქართველოს სამეფო ტახტის მაძიებელი დემეტრე გიორგის ძის თანხლებით ბაგრატ IV-ის წინააღმდეგ გამოგზავნა. ლიპარიტ IV-მ ალყა შემოარტყა სამეფო ციხე ატენს, მაგრამ შემდეგ საქმე გართულდა და იგი ბაგრატ IV-ს დაუზავდა. მეფემ ლიპარიტ IV-ს ქართლის ერისთავობა უბოძა, მაგრამ ლიპარიტ IV აგრესიული ბიზანტიის აგენტი იყო და ფარულად თუ აშკარად საქართველოს გაერთიანება-გაძლიერებას ებრძოდა. მან ერთ-ერთი ბრძოლის დროს გამოიხსნა ბაგრატ IV-სთან მძევლად მყოფი თავისი შვილი ივანე, შემდეგ სასირეთის ჭალაში ბრძოლისას მეფე დაამარცხა კიდეც. 1048 ლიპარიტ IV მონაწილეობდა თურქ-სელჩუკების წინააღმდეგ ბრძოლაში ბიზანტიის მხარეზე. თურქებმა სძლიეს ბიზანტიელებს, ლიპარიტ IV კი ტყვედ ჩავარდა. 1051 იგი გაათავისუფლეს ტყვეობიდან და საქართველოში დაბრუნდა. აქ ბიზანტიის მხარდაჭერით კვლავ მომძლავრდა. 1054 ბიზანტიის კეისრის მოთხოვნით ლიპარიტ IV მთელი სამხრეთ საქართველოს მთავარი გახდა. 1058 მეფის ერთგულმა მესხმა აზნაურებმა სულა კალმახის ერისთავის მეთაურობით შეიპყრეს ლიპარიტ IV და მიჰგვარეს მეფეს, რომელმაც ორგული ფეოდალი იძულებით ბერად შეაყენა. ამის შემდეგ ბერი ანტონი (ლიპარიტყოფილი) ბიზანტიაში გადაიხვეწა. მოღვაწეობდა შავ მთაზე, სადაც, სავარაუდოდ, დააარსა წმ. ბარლაამის ქართველთა მონასტერი და იყო მისივე წინამძღვარი 1060–1064 წლებში. მხარს უჭერდა ათონის მთაზე მოღვაწე გიორგი მთაწმინდელს, რის გამოც მისთვის აღაპი დაუწესებიათ. ლიპარიტ IV ლიტერატურულ მოღვაწეობას ეწეოდა. შემორჩენილია მისი ზოგიერთი თხზულება. „მატიანე ქართლისაჲ-ს“ ცნობით, ლიპარიტ IV გარდაიცვალა კონსტანტინოპოლში, საიდანაც საქართველოში ჩამოუსვენებიათ და კაცხში დაუკრძალავთ. მეტრეველი რ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 247.