laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
შაფჰაუზენის კანტონი

შაფჰაუზენი (გერმ. Schaffhausen) — კანტონი შვეიცარიაში. დედაქალაქი და მთავარი ქალაქია შაფჰაუზენი. შუა საუკუნეებში შაფჰაუზენი ქალაქი-სახელმწიფო იყო. ამ დროს მას ვილა-შაფჰაუზენი ერქვა. დოკუმენტურად დადასტურებულია, რომ 1045 წლიდან ის საკუთარ მონეტებს ჭრიდა. დაახლოებით 1049 წელს, გრაფმა ედერჰარდ ვონ ნელენბურგმა ბენედიქტური მონასტერი დააარსა, რომელმაც საზოგადოების შემდგომი განვითარება გამოიწვია. ამ საზოგადოებამ 1190 წელს დამოუკიდებლობა მოიპოვა. 1330 წელს ქალაქს ჰაბსბურგებმა არა მარტო ტერიტორია, არამედ დამოუკიდებლობაც წაართვეს. შემდეგ, 1415 წელს ფრიდრიხ IV ავსტრიელი კონსტანცის კრებაზე ანტიპაპ იოანე XXIII-ს მიემხრო, რის შემდეგაც იმპერატორმა სიგიზმუნდმა მისი დევნა დაიწყო. 1418 წელს შაფჰაუზენმა ჰაბსბურგებისგან დამოუკიდებლობა ფულით გამოისყიდა. 1454 წელს ქალაქი შვეიცარიის ექვსი კონფედერაციის მოკავშირე გახდა. ძველი შვეიცარიის კონფედერაციის სრული წევრი ის 1501 წელს გახდა. 1857 წელს გაიხსნა პირველი რკინიგზა. 1944 წელს შაფჰაუზენი აშშ-ის საჰაერო ძალების მიერ იბომბებოდა, რათა შვეიცარია გაენეიტრალებინათ. 1876 წელს მიიღეს კანტონის კონსტიტუცია, რომელიც 1895 წელს გადაიხედა. შაფჰაუზენი შვეიცარიის უკიდურეის ჩრდილოეთი კანტონია. მდებარეობს კონსტანცის ტბის დასავლეთით, ფართობი 298 კმ²-ს შეადგენს. მიწის უდიდესი ნაწილი სოფლის მეურნეობისათვის გამოსადეგია. ტერიტორიის დიდი ნაწილი თითქმის მთლიანად გერმანიითაა შემოსაზღვრული, რომელიც მას ჩრდილოეთიდან, აღმოსავლეთიდან და დასავლეთიდან აკრავს. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 76 356 ადამიანს შეადგენს და მათი უდიდესი ნაწილი გერმანულენოვანია; 50% პროტესტანტია, 24% კათოლიკე. შაფჰაუზენი მიეკუთვნება ციურიხის ეკონომიკურ რეგიონს და მისი ეკონომიკა კარგადაა ინტეგრირებული ამ უფრო მსხვილ რეგიონთან. აწარმოებენ თეთრ ღვონოს. მრეწველობის მთავარი მიმართულებებია მანქანის ნაწილებისა და მეტალის საქონლის წარმოება. ასევე აწარმოებენ საათებსა და იუვილერიას. მრეწველობის მცირე მიმართულებებს შორისაა ტექსტილი, ტყავი, მინა, ცემენტი, ქაღალდი და ქიმიკატები. ოფიციალური საიტი (გერმანული) Archives დაარქივებული 2008-09-17 საიტზე Wayback Machine. (გერმანული) 34 townships ოფიციალური სტატსიტიკა ↑ „Schaffhausen (city)“. Encyclopædia Britannica. 24. 1911. p. 312. ციტირების თარიღი: 2009-04-18. ↑ Federal Department of Statistics. (2004)Wohnbevölkerung nach Religion (Interactive Map). ციტირების თარიღი: 2009-01-15. ↑ Canton Schaffhausen website- Economic Promotion დაარქივებული 2010-07-17 საიტზე Wayback Machine. accessed 18 April 2009
ფილ ჯონსი

ფილიპ ენტონი ჯონსი (ინგლ. Philip Anthony Jones; დ. 21 თებერვალი, 1992) — ინგლისელი ფეხბურთელი, რომელიც თამაშობს ინგლისის ეროვნულ ნაკრებსა და პრემიერ ლიგის კლუბ „მანჩესტერ იუნაიტედში“ ცენტრალური მცველის პოზიციაზე. მანჩესტერში გადასვლამდე, 2009–2011 წლებში, ჯონსი ასპარეზობდა „ბლექბერნ როვერსში“. ჯონსის დებიუტი ეროვნულ ნაკრებში შედგა 2011 წლის 7 ოქტომბერს, მონტენეგროს ნაკრების წინააღმდეგ 2012 წლის ევროპის ჩემპიონატის საკვალიფიკაციო მატჩში. გარდა ევროპის ჩემპიონატისა, მიღებული აქვს მონაწილეობა 2014 წლის მსოფლიო ჩემპიონატში. მანჩესტერ იუნაიტედი პრემიერ ლიგა: 2012–13 ინგლისის ასოციაციის თასი: 2015–16 ინგლისის სუპერთასი: 2011, 2013 უეფა-ს ევროპის ლიგა: 2016–17 შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ფილ ჯონსი“ ვიკისაწყობში. „მანჩესტერ იუნაიტედის“ პროფილი ფილ ჯონსი — სტატისტიკა საიტზე Soccerbase.com (ინგლისური) ფილ ჯონსი დაარქივებული 2017-10-30 საიტზე Wayback Machine. — Football Association ↑ (2010) The PFA Footballers' Who's Who 2010–11. Edinburgh: Mainstream Publishing, გვ. 226. ISBN 978-1-84596-601-0.  ↑ P. Jones. Soccerway. Perform Group. ციტირების თარიღი: 14 დეკემბერი, 2017. ↑ 2014 FIFA World Cup Brazil: List of players: England (PDF). FIFA (14 ივლისი, 2014). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-04. ციტირების თარიღი: 14 დეკკემბერი, 2017. ↑ Winter, Henry (8 ოქტომბერი, 2011). „Capello praises United's Phil Jones“. The Daily Telegraph. London. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date=-ში (დახმარება) ↑ Phil Jones: Overview. Premier League. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-08-25. ციტირების თარიღი: 14 დეკემბერი, 2017. ↑ McNulty, Phil (21 May 2016). „Crystal Palace 1–2 Manchester United“. BBC Sport. ციტირების თარიღი: 12 აპრილი, 2017. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate=-ში (დახმარება) ↑ Bevan, Chris (7 აგვისტო, 2011). „Manchester City 2–3 Manchester United“. BBC Sport. ციტირების თარიღი: 14 დეკემბერი, 2017. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate= და |date=-ში (დახმარება) ↑ Rostance, Tom (11 აგვისტო, 2013). „Man Utd 2–0 Wigan“. BBC Sport. ციტირების თარიღი: 14 დეკემბერი, 2017. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate= და |date=-ში (დახმარება) ↑ McNulty, Phil (24 May 2017). „Ajax 0–2 Manchester United“. BBC Sport. ციტირების თარიღი: 14 დეკემბერი, 2017. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate=-ში (დახმარება)
ამირან ტოტიკაშვილი

ამირან მიხეილის ძე ტოტიკაშვილი (დ. 21 ივლისი, 1969, მარტყოფი, გარდაბნის რაიონი) — ქართველი და საბჭოთა ძიუდოისტი. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1990). 1988 წლის სეულის ოლიმპიური თამაშების ბრინჯაოს პრიზიორი 60 კგ. წონით კატეგორიაში. მსოფლიოს ჩემპიონი (1989), ევროპის 2-გზის ჩემპიონი (1988, 1989) და მესამე პრიზიორი (1990). საბჭოთა კავშირის 2-გზის ჩემპიონი (1988, 1989). მსოფლიოს ჩემპიონი სტუდენტთა შორის (1988). „კეთილი ნების თამაშების“ ჩემპიონი (1990). საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი: 1991 (მინსკი; 60კგ),საერთაშორისო ტურნირების ჩემპიონი: პოტსდამი (1989; 65კგ), პარიზი (1990; 65კგ), თბილისი (1990; 60კგ), ვარშავა (1992; 65კგ); საერთაშორისო ტურნირების ვიცე-ჩემპიონი: ბუდაპეშტი (1996; 65კგ), ვარშავა (1996; 65კგ). 1990 წლის დეკემბერში სპორტულმა ჟურნალისტებმა ამირან ტოტიკაშვილი საქართველოს მეექვსე საუკეთესო სპორტსმენად დაასახელეს. ამირან ტოტიკაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ამირან ტოტიკაშვილი — ბიოგრაფიული ლექსიკონი ამირან ტოტიკაშვილი — საქართველოს ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტი ამირან ტოტიკაშვილი — ქართული სპორტი ამირან ტოტიკაშვილი — მემატიანე ამირან ტოტიკაშვილი დაარქივებული 2022-01-19 საიტზე Wayback Machine. — agruni.edu.ge ამირან ტოტიკაშვილი — judoinside.com ↑ ბალახაძე, ვასილ. (28 მარტი, 2020) 1989 წელი: უმაგრესი მსოფლიოს ჩემპიონატი ქართველი ძიუდოისტებისათვის - ორი ოქრო, თითო ვერცხლი და ბრინჯაო!. lelo.ge. ციტირების თარიღი: 19 იანვარი, 2022 ↑ დავით გობეჯიშვილი — საქართველოს საუკეთესო სპორტსმენი // „ლელო“, 1 იანვარი, 1991, № 1 (10414), გვ. 1.
შვაბიური ომი

შვაბიური ომი (გერმ. Schweizerkrieg) — ჰაბსბურგებსა და შვეიცარიის კავშირს შორის 1499 წელს მომხდარი ბოლო დიდი შეიარაღებული კონფლიქტი. კონფლიქტი გრაუბიუნდენის კანტონში ვალ-მუსტარისა და უმბრაილის უღელტეხილის კონტროლისათვის დაიწყო. მალევე მხარეებმა კონფლიქტში ჩართეს ალიანსები: ჰაბსბურგების მხარეს იბრძოდა შვაბიის ლიგა, ხოლო სამი ლიგის მხარეს — მთელი შვეიცარიის კონფედერაცია (Eidgenossenschaft). მტრობა გრაუბიუნდენიდან გავრცელდა რაინის ხეობაში ბოდენის ტბამდე, ელზასამდე და ჰაბსბურგთა ყველაზე დასავლეთ სამფლობელოში, — წინა ავსტრიაშიც, — კი. ბრძოლების უმეტესობა იანვრიდან ივლისის თვემდე მოხდა, რომლებშიც უმეტესად შვეიცარიელებმა იმარჯვეს. შვეიცარიას ბურგუნდიულ ომებში საკმაოდ გამოცდილი ჯარი ჰყავდა, შვაბიურ ჯარში კი შეუთანხმებლობა იყო და გენერლები არ იბრძოდნენ საღვთო რომის იმპერიის ინტერესების გაძლიერებისათვის. გადამწყვეტ დორნახის ბრძოლაში შვეიცარიელებმა გაიმარჯვეს, რის შემდეგაც მაქსიმილიან I-მა 1499 წლის 22 სექტემბერს ბაზელში ხელი მოაწერა სამშვიდობო ხელშეკრულებას. ხელშეკრულების თანახმად, იმპერიამ აღიარა კონფედერაციის დამოუკიდებლობა, თუმცა ოფიციალურად, ის იმპერიის შემადგენლობაში 1648 წლის ვესტფალიის ზავამდე რჩებოდა. ბაზელის ხელშეკრულება კონფედერაციას ათავისუფლებდა იმპერიის გადასახადებისგან და ანიჭებდა დე-ფაქტო პოლიტიკურ დამოუკიდებლობას. Web exposition დაარქივებული 2005-04-05 საიტზე Wayback Machine. (გერმანული). Ganse, A.: Swabian War 1499. (ინგლისური). ↑ The main references used are Morard in general and Riezler for the detailed chronology in the section on the course of the war. ↑ Morard, N.: Die Eidgenossen auf der europäischen Bühne, pp. 316 – 326 in Schwabe & Co. (eds.): Geschichte der Schweiz und der Schweizer, Schwabe & Co. 1986/2004; ISBN 3-7965-2067-7. Comprehensive general overview and explanation of the larger context.
ხავიერ ერნანდესი

ხავიერ „ჩიჩარიტო“ ერნანდეს ბალკასარი (ესპ. Javier Hernández Balcázar; დ. 1 ივნისი, 1988) — მექსიკელი ფეხბურთელი, ლევერკუზენის „ბაიერისა“ და მექსიკის ეროვნული ნაკრების თავდამსხმელი. მისი კარიერა დაიწყო 2006 წელს, მექსიკურ კლუბ „გუადალახარაში“, სადაც იგი თამაშობდა მანამ, სანამ გახდებოდა პირველი მექსიკელი ფეხბურთელი, რომელიც მაჩესტერ იუნაიტედს შეუერთდა, 2010 წლის ივლისში. მანჩესტერში მცირე სათამაშო დროის გამო 2014-2015 წლების სეზონი იჯარით „მადრიდის რეალში“ გაატარა. 2015 წლის აგვისტოში ის ბუნდესლიგის კლუბ „ლევერკუზენში“ გადავიდა. ერნანდესის დებიუტი მექსიკის ნაკრებში 2009 წლის სექტემბერში კოლუმბიის წინააღმდეგ შედგა. მან ეროვნულ ნაკრებში ითამაშა ორ მსოფლიო ჩემპიონატზე. ის მექსიკის ნაკრებში გატანილი ბურთების რაოდენობით მეორე ადგილს იკავებს. ↑ Premier League clubs submit squad lists (PDF). PremierLeague.com. Premier League (2 February 2012). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 27 თებერვალი 2012. ციტირების თარიღი: 2 February 2012. ↑ Javier Hernandez – Quote, Unquote. ManUtd.com. Manchester United. ციტირების თარიღი: 27 April 2011.
დასარტყმელი საკრავები

დასარტყმელი საკრავები — მუსიკალური საკრავები, რომლებსაც ხელის, ჯოხის ან ბურთისებრი, თავზე ქეჩაგადაკრული ორი მსხვილი ხის მონაცვლეობით ან ერთდროულად დარტყმით აჟღერებენ. ამზადებენ ქვის, თიხის, ხის, ტყავის, ბრინჯაოს, სპილენძისა და ვერცხლისაგან. დასარტყმელი საკრავები ორგვარია: გარკვეული სიმაღლის ბგერის მქონე — ტიმპანები, ზარები, ქსილოფონი, ფლექსატონი, ტუბაფონი, ვიბრაფონი — და საკრავები, რომელთაც გარკვეული სიმაღლის ბგერა არ გააჩნიათ — დაფი, დაფდაფი, თეფშები, ტამტამი, გონგი, სამკუთხედი, კასტანეტები, მარიმბა, დიპლიპიტო, დაირა და დოლი. დასარტყმელი საკრავების უმეტესობა საანსამბლოა, იყენებენ სიმფონიურ ორკესტრებშიც. პარტიტურაში იწერება სპილენძის საკრავებსა და არფას შორის. საქართველოში ძველთაგანვე გავრცელებული იყო ბობღანი (დაფდაფი), დაირა (დაფი), დიპლიპიტო, დოლი, დუმბული, ლინი, სპილენძჭური, ტაბლაკი, ქოსი, წინწილა და სხვა. ამჟამად გავრცელებულია დაირა, დოლი, დიპლიპიტო. ამ საკრავებს უმეტესად ცეკვების სააკომპანემენტოდ იყენებენ. დასარტყმელ საკრავებს რიტმულ საკრავებსაც უწოდებენ; მათი მთავარი დანიშნულება მუსიკალური ნაწარმოების მეტრ-რიტმის გამახვილება, მისი ნაირსახეობით წარმოდგენაა. ჩხიკვაძე გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 394.
საქართველოს საფეხბურთო თასი 2012-2013

საქართველოს თასი 2012-2013 — საქართველოს თასის ოცდამესამე გათამაშება ფეხბურთში. გამარჯვებული გახდა თბილისის „დინამო“, რომელმაც ფინალში საჩხერის „ჩიხურა“ დაამარცხა, ანგარიშით 3–1. თასის გათამაშებაში მონაწილეობას იღებენ უმაღლესი ლიგისა და პირველი ლიგის კლუბები. ევროტურნირებში მონაწილე ოთხი გუნდი, „ზესტაფონი“, „დილა“, „მეტალურგი“ და „ტორპედო“, გათამაშებაში მერვედფინალური ეტაპიდან ჩაებმებიან. მეთექვსმეტედფინალური ეტაპის წილისყრა, მიხეილ მესხის სტადიონის მედია-ცენტრის საპრესკონფერენციო დარბაზში, 2012 წლის 21 აგვისტოს გაიმართა. მერვედფინალური ეტაპის წილისყრა 2012 წლის 26 დეკემბერს გაიმართა, მეოთხედფინალური ეტაპის — 2013 წლის 6 მარტს, ხოლო ნახევარფინალურისა — 2013 წლის 12 აპრილს. პირველი შეხვედრები გაიმართა 2012 წლის 29-30 აგვისტოს, საპასუხო – 17-18 სექტემბერს. პირველი შეხვედრები გაიმართა 2013 წლის 26 თებერვალს, საპასუხო – 2 მარტს. პირველი შეხვედრები გაიმართა 2013 წლის 13 მარტს, საპასუხო – 10 აპრილს. პირველი შეხვედრები გაიმართა 2013 წლის 23 აპრილს, საპასუხო – 8 მაისს. უმაღლესი ლიგა 2012-2013 SOCCERWAY. ↑ საქართველოს თასიც უკვე წილნაყარია[მკვდარი ბმული]. საქართველოს ფეხბურთის ფედერაცია. ↑ თასის კენჭისყრა. „მსოფლიო სპორტი“. 26.12.2012. ↑ საქართველოს თასის მეოთხედფინალისტები დაწყვილდნენ. „მსოფლიო სპორტი“. 6.03.2013. ↑ თასის ნახევარფინალში: მეტალურგი – დინამო, ჩიხურა – სიონი. „მსოფლიო სპორტი“. 12.04.2013.
წმინდა მიხეილის ოქროსგუმბათოვანი მონასტერი

კიევის წმინდა მიხეილის ოქროსგუმბათოვანი მონასტერი (უკრ.: Михайлівський золотоверхий монастир; რუს.: Михайловский златоверхий монастырь) — ტაძარი უკრაინაში. მდებარეობს კიევში, ქალაქის კომერციულ-სავაჭრო უბანში, პოდილის რაიონში. მონასტერი შედგება წმ. მიხეილის საკათედრო ტაძრის, წმ. იოანე ნათლისმცემელის რეფექტორის (1713), ეკონომიჩნა ბრამასა (ჭიშკარი, 1760) და მონასტრის სამრეკლო კოშკისგან (1716-19). მონასტერი დაფუძნდა 1108 წელს თავად სვიატოსლავ იზიასლავის ძის მიერ ყოფილი დმიტრიევსკის მონასტრის ადგილას. 1108-1113 წლებში აშენდა ოქროსგუმბათიანი ტაძარი, რომელიც განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი იყო კიევის, როგორც მიქაელ მთავარანგელოზის მფარველობაში აყვანილი ქალაქისთვის. XII საუკუნეში აქ კრძალავდნენ კიევის რუსეთის მმართველებს. Офіційний сайт Свято-Михайлівського Золотоверхого чоловічого монастиря Української Православної Церкви Київського Патріархату. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-11-27. ციტირების თარიღი: 2008-07-27. — официальный сайт монастыря. История монастыря на Сайте истории Киева.. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-10-23. ციტირების თარიღი: 2009-01-02. Страница колокольни собора на SkyscraperPage.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-11-27. ციტირების თარიღი: 2007-11-01. Путем Европы. Как восстанавливали Михайловский собор в Киеве. — интервью с автором проекта воссоздания собора, архитектором Ю. Лосицким.
შვიცის კანტონი

შვიცი (გერმ. Schwyz) — კანტონი ცენტრალურ შვეიცარიაში, ალპებს (სამხრეთით), ლუცერნისა (დასავლეთით) და ციურიხის (ჩრდილოეთით) ტბებს შორის. დედაქალაქ შვიცში გამოფენილია შვეიცარიის ფედერალური ქარტია. შვიცი შვეიცარიის ერთ-ერთი დამფუძნებელი კანტონია. შვეიცარიის კონფედერაციას 1291 წელს შეუერთდა. ტერიტორიის ფართობი 908,2 კმ²-ია, საიდანაც 41% სოფლის მეურნეობისათვის გამოსადეგია. მთავარი მდინარეებია ზილი და მუოტათალი. მოიცავს ლუცერნისა და ციურიხის ტბების ნაწილებს. ადმინისტრაციულად კანტონი ექვს რაიონად და 30 მუნიციპალიტეტად იყოფა. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 146 730 ადამიანს შეადგენს და მათი უდიდესი ნაწილი გერმანულენოვანია. კანტონი ძირითადად სოფლის მეურნეობასთანაა დაკავშირებული. მისდევენ მესაქონლეობას; აქ არის გამოყვანილი საქონლის შვიცური ჯიში. წარსულში დიდი მნიშვნელობა ჰქონდა საფეიქრო მრეწველობას, რომელიც დღეისათვის შეჩერებულია. რამდენიმე რეგიონში მნიშვნელოვანია ტურიზმის როლი. ოფიციალური საიტი (გერმანული) ↑ შვიცი და შვიცური ჯიში. უცხო სიტყვათა ლექსიკონი. საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა. ციტირების თარიღი: 25 ნოემბერი, 2020.
სევილია

სევილია (ესპ. Sevilla) — ქალაქი სამხრეთ ესპანეთში. ანდალუსიის ავტონომიური რეგიონისა და სევილიის პროვინციის დედაქალაქი. მდებარეობს მდინარე გვადალკვივირზე, ატლანტის ოკეანის სანაპიროდან 87 კილომეტრის დაშორებით. ანდალუსიის დაბლობის ცენტრში. ქალაქის მოსახლეობა 2006 წლის აღწერით შეადგენდა 704.414 ადამიანს. აგლომერაციის მოსახლეობა 2000 წლის მონაცემებით იყო 1.043.000, და ამგვარად ესპანეთის სიდიდით მეოთხე ქალაქია. სამხრეთ ესპანეთის ხელოვნების, კულტურისა და საფინანსო დედაქალაქია. სევილია (ძველად ჰისპალისი) იბერიული ტომების ტურდეტანების ცენტრი იყო. ძვ. წ. III საუკუნეში დაიპყრეს რომაელებმა. 712-1248 წლებში, არაბთა ბატონობის პერიოდში, სევილიაში დიდ აღმავლობას მიაღწია ხელოსნობამ. 1026 წლიდან სევილიის საამიროს ცენტრი ხდება. არაბთა ბატონობის დასრულების შემდეგ კასტილიისა და ლეონის სამეფოს შემადგენლობაში შევიდა. სიღნაღი, საქართველო (1999) ანჟე, საფრანგეთი, 2000 ბალერი, ფილიპინები ტარიხა, ბოლივია ბარსელონა, ესპანეთი ბუენოს-აირესი, არგენტინა კოლუმბუსი, აშშ გვადალახარა, მექსიკა (1977) ჰავანა, კუბა კანზას-სიტი, აშშ რაბატი, მაროკო ტიფარიტი, დასავლეთი საჰარა ხოშიმინი, ვიეტნამი (2009) კარაკასი, ვენესუელა (2012) ↑ http://www.sevilla.org/ayuntamiento/el-alcalde/biografia ↑ Noticias - Sevilla Y Barcelona Colaborarán Estrechamente Para Difundir Los Valores Del Fórum. Noticias.info. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2004-06-06. ციტირების თარიღი: 2011-04-10. ↑ 3.0 3.1 Hermanamientos con Latinoamérica დაარქივებული 2016-03-13 საიტზე Wayback Machine. (102,91 kB). [29-9-2008] ↑ Nos Visitó El Poder Popular De Ciudad De La Habana " Comité Local Pca-Sevilla. Pcasevilla.wordpress.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-06-30. ციტირების თარიღი: 2011-04-10. ↑ Seville, Spain « Kansas City Sister Cities. Kcsistercities.org. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-11-21. ციტირების თარიღი: 2012-03-12. ↑ Red de Hermanamientos entre Ciudades Marroquies y Andaluzas - Convenios y hermanamientas. An-mar.org (2006-05-01). ციტირების თარიღი: 2011-04-10.
ცუგის კანტონი

ცუგი (გერმ. Zug) — კანტონი შვეიცარიაში. მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში. დედაქალაქია ცუგი. მისი ფართობი 239 კმ²-ს შეადგენს, რა მხრივაც ის შვეიცარიის ერთ-ერთი ყველაზე პატარა კანტონია. არ იყოფა რაიონებად. კანტონის ადრეული ისტორია პრაქტიკულად მის დედაქალაქ ცუგთანაა დაკავშირებული. შვეიცარიის კონფედერაციის შემადგენლობაში 1352 წელს შევიდა. ცუგის კანტონის მიწების უდიდესი ნაწილი პროდუქტიულად მიიჩნევა. მდებარეობს ბორცვიან პლატოზე. ფართობის საკმაოდ დიდ ნაწილს იკავებს ცუგისა და აგერის ტბები. უმაღლესი წერტილი ზღვის დონიდან 1 205 მეტრითაა დაცილებული. 2011 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 113 597 ადამიანს შეადგენს და მათი უდიდესი ნაწილი გერმანულენოვანია; 62% კათოლიკეა, 18% პროტესტანტი. მრავალი კომპანიას კანტონის დედაქალაქ ცუგში მხოლოდ სათავო ოფისი აქვს განთავსებული, რაც იმითაა განპირობებული, რომ ქალაქში ერთ-ერთი ყველაზე დაბალი გადასახადებია მთელს შვეიცარიაში. განსაკუთრებული მნიშვნელობა აქვს ვაჭრობას. ეკონომიკურ არეალებში მრავლადაა საშუალო და მცირე ბიზნესი. ოფიციალური საიტი (გერმანული) ოფიციალური სტატსიტიკა Zug-Zuerich border photos Kanton Zug - All photographs index ↑ Federal Department of Statistics. (2004)Wohnbevölkerung nach Religion (Interactive Map). ციტირების თარიღი: 2009-01-15.
ციურიხის კანტონი

ციურიხი (გერმ. Zurich) — კანტონი შვეიცარიაში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. დედაქალაქია ციურიხი. ოფიციალური ენა გერმანულია, თუმცა ხალხი ადგილობრივ შვეიცარიულ გერმანულ დიალქეტზე საუბრობს. შვეიცარიის კონფედერაციას ციურიხის კანტონი 1351 წელს შეუერთდა. კანტონი ალპების ჩრდილოეთით მდებარეობს. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება შაფჰაუზენის კანტონი, დასავლეთით — აარგაუს, სამხრეთით — ცუგისა და შვიცის, აღმოსავლეთით კი თურგაუსა და სანქტ-გალენის კანტონები. მის ტერიტორიაზეა მოქცეული ციურიხის ტბის უდიდესი ნაწილი. კანტონის ფართობი 1 728,8 კმ²-ია, საიდანაც 43,4% სოფლის მეურნეობისათვის გამოსადეგია, 30,7% ტყიანია. ტერიტორიის უდიდეს ნაწილს შეადგენს წყალმარჩხ მდინარეთა ხეობები, რომლებიც რაინისკენ ეშვებიან. 2011 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 390 124 ადამიანს შეადგენს და მათი უდიდესი ნაწილი (83,4%) გერმანულენოვანია. კანტონის მიწების უდიდესი ნაწილი დამუშავებულია, თუმცა იგი მაინც არ მიიჩნევა სასოფლო-სამეურნეო მხარედ. ყველგანაა განვითარებული მანუფაქტურა. წარსულში მნიშვნელოვანი იყო აბრეშუმისა და ბამბის წარმოება, თუმცა დღეს მთავარი აქცენტი გადატანილია მანქანა-დანადგარებისა და ქაღალდის წარმოებაზე. ეკონომიკაში დიდი წვლილი შეაქვთ მცირე და საშუალო ზომის კომპანიებს. ქალაქი ციურიხი ერთ-ერთი უმთავრესი საბანკო-სადაზღვევო ცენტრია. კანტონის საბჭო 180 წევრისაგან შედგება, რომელთაც 4 წლიანი ვადით ირჩევენ. კანტონი 12 რაიონად და 171 მუნიციპალიტეტადაა დაყოფილი. ოფიციალური საიტი (გერმანული) ოფიციალური სტატსიტიკა Guide for shops in canton zurich[მკვდარი ბმული] Zürich Tourism დაარქივებული 2014-08-20 საიტზე Wayback Machine. Greater Zurich Area http://tages-anzeiger.ch/dyn/news/zuerich/620957.html ↑ Historische Lexikon der Schweiz, Dictionnaire historique de la Suisse, Dizionario storico della Svizzera — Bern: 1998. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q70"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q642074"></a> ↑ http://www.rr.zh.ch/internet/regierungsrat/de/home.html
პარკ-ელა

პარკ-ელა (რეტორომ. Ela Park) — ბუნების პარკი შვეიცარიაში, გრაუბიუნდენის კანტონში. შექმნილია რეგიონული ბიოტიპის დაცვისა და მისი მდგრადი გამოყენების მიზნით, რათა დაეხმაროს ამ პეიზაჟურ და კლუტურული აქტივებით მდიდარ არეალს. ფართობი 600 კმ²-ს შეადგენს. შვეიცარიის ერთადერთი ეროვნული პარკისგან განსხვავებით, რომელიც მხოლოდ ბუნებას იცავს, ელის ბუნების პარკი მოიცავს კულტივირებულ და დასახლებულ ტერიტორიას 21 მუნიციპალიტეტის გარშემო. პარკმა სახელი მიიღო მის ცენტრში მდებარე 3 338 მ სიმაღლის პიც-ელის მთისგან. პარკი ორგანიზებულია როგორც ადგილობრივი აქტივობების კერძო ასოციაცია; ფინანსდება ადგილობრივი მუნიციპალიტეტების, გრაუბიუნდენისა და ციურიხის კანტონებისგან, საკონსერვაციო ჯგუფ Pro Natura-სგან, ისევე როგორც შვეიცარიის ფედერალური მთავრობისგან. გარდა საგზაო ნიშნებისა, მნახველებს სხვა რამდენიმე ნიშანიც მიუთითებს, რომ ისინი პარკში შედიან. აქტივობები ძირითადად ფოკუსირდება ეკოლოგიურ, კულტურულ, ტურისტულ და ეკონომიკურ განვითარებასა და კოოპერაციაზე. პარკის სამართლებრივი აღიარება ემყარება შვეიცარიის კანონს ბუნების დაცვის შესახებ. (გერმანული) Parc Ela website „Nature park opens in eastern Switzerland“. Swissinfo. June 3, 2006. დაარქივებულია ორიგინალიდან — სექტემბერი 30, 2007. ციტირების თარიღი: აგვისტო 22, 2012.
პიც-ელა

პიც-ელა (Piz Ela) — მთა ალბულის ალპებში, შვეიცარიაში, გრაუბიუნდენის კანტონში; გადაჰყურებს ბერგიუნის მუნიციპალიტეტს. მდებარეობს პარკ-ელის ბუნებრივი პარკის ცენტრში. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3 339 მეტრია. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: პიც-ელა Piz Ela on Hikr
ლეტიცია კასტა

ლეტიცია კასტა (ფრანგ. Lætitia Casta; დ. 11 მაისი, 1978) — ფრანგი მსახიობი და მოდელი. ლეტიცია კასტა დაიბადა საფრანგეთის ქალაქ პონტ-ოდემეში. დედამისი ლაინ ბლინი წარმოშობით ნორმანდიელია, ხოლო მამამისი — დომინიკ კასტა კორსიკელი. ჰყავს უფროსი ძმა და უმცროსი და. ბავშვობა გაატარა ზემო ნორმანდიაში და კუნძულ კორსიკაზე. სამოდელო კარიერა კასტამ 15 წლის ასაკში დაიწყო, როდესაც იგი კორსიკაზე ერთ-ერთმა ფოტოგრაფმა შენიშნა. 1998-2000 წლებში იყო Victoria's Secret-ის „ანგელოზი“. სხვადასხვა დროს 100-მდე ჟურნალის გარეკანზე გამოჩნდა, მათ შორის იყო Elle, Vogue და სხვა. 2010 წლის 10 მარტს კასტამ გახსნა Louis Vuitton-ს ფეშენ-შოუ, ხოლო 2010 წლის 27 სექტემბერს დახურა რობერტო კავალის ფეშენ-შოუს პრეზენტაცია ქალაქ მილანში. კინოში პირველი როლი მიიღო 1999 წელს, სადაც განასახიერა „ფალბალას“ როლი ფილმში „ასტერიქსი და ობელიქსი კეისრის წინააღმდეგ“. 2001 წელს ითამაშა რაულ რუისის ფილმში „ძლიერი სულები“. 2008 წელს ფილმში „ჰენსბური“ განასახასიერა ბრიჟიტ ბარდოს სახე, რისთვისაც კინოკარიერაში პირველად წარადგინეს სეზარის ნომინაციაზე. კასტა 2012 წელს იყო ვენეციის 69-ე საერთაშორისო კინოფესტივალის ჟიურის წევრი. 2001 წლის 19 ოქტომბერს სტეფან სედნაუისგან შვილი შეეძინა. ამჟამად კასტა დანიშნულია იტალიელ მსახიობზე სტეფანო აკორსიზე. წყვილს 2 შვილი ჰყავს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ლეტიცია კასტა ოფიციალური საიტი (ფრანგული) ოფიციალური facebook ლეტიცია კასტა კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ლეტიცია კასტა (ინგლისური)
ცუგის ტბა

ცუგის ტბა (გერმ. Zugersee) — ტბა ცენტრალურ შვეიცარიაში, ალპების ჩრდილოეთ მთისწინეთში, ცუგის, შვიცისა და ლუცერნის კანტონების ტერიტორიაზე. მოქცეუილია ძველმყინვარულ ქვაბულში, ზღვის დონიდან 413 მ სიმაღლეზე. ფართობი 38 კმ², მაქსიმალური სიღრმე 197 მ. ჩრდილოეთი ნაპირები დაბალია, სამხრეთ-დასავლეთი მონაკვეთი — ამაღლებული, სადაც იჭრება რიგის მთის ფერდობები. სანაპიროს სიახლოვეს გადის 3 რკინიგზის ხაზი. მდიდარია თევზით, მათ შორის მოიპოვება კალმახის ენდემური ფორმა. ნაპირებზე გაშენებულია ქალაქი ცუგი. არის კურორტები, განვითარებულია ტურიზმი. სანაოსნოა. 1852 წელს ტბაზე პირველად გაუშვეს გემი. ტბაზე გაედინება მდინარე ლორცე. შვეიცარიის ტბების სია შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ცუგის ტბა“ ვიკისაწყობში. ცუგის ტბა — სტატია დიდი საბჭოთა ენციკლოპედიიდან (რუსული)
ცენტრალური შვეიცარია

ცენტრალური შვეიცარია (გერმ. Zentralschweiz) — ალპების მთისწინეთში მდებარე რეგიონი — ქვეყნის გეოგრაფიული ცენტრი და ისტორიული ტერიტორია. მის ფარგლებში მოქცეულია შვეიცარიის 6 კანტონი: ური, შვიცი, ობვალდენი, ნიდვალდენი, ლუცერნი და ცუგი. ცენტრალური შვეიცარია ვრცელდება ალპების ჩრდილოეთით. ცენტრი ქალაქი ლუცერნი. წარმოადგენს შვეიცარიის ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს რეგიონს. შვეიცარია ↑ Total area and land area, by NUTS 2 regions - km2 ↑ Total average population, by NUTS 2 regions - (1 000 inhabitants)
ალბულის ალპები

ალბულის ალპები (გერმ. Albula-Alpen) — ქედი ალპებში, აღმოსავლეთ შვეიცარიაში. მიეკუთვნება ცენტრალურ-აღმოსავლეთ ალპებს. მაქსიმალური სიმაღლე 3418 მ (პიც-კეში). სახელი ეწოდა მდინარე ალბულისგან. დასავლეთის მხრიდან, ობერჰალბშტაინის ალპებისგან გამოყოფილია სეპტიმერის უღელტეხილითა და მდინარე იულიას ხეობით; ჩრდილო-დასავლეთიდან, პლესურის ალპებისგან — მდინარე ლანდვასერის ხეობით; ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან, სილვრეტის ალპებისგან — ფლიუელის უღელტეხილით; ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან, ბერნინის ალპებისგან კი მალოიის უღელტეხილითა და მდინარე ინის ხეობით. ალბულის ალპებიდან მოედინება მდინარეები: ალბულა, იულია, ლანდვასერი და ინი. Webcams, bergruf.de Alpenvereinseinteilung der Ostalpen