laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სან-კრისტობალის კანტონი

სან-კრისტობალის კანტონი (ესპ. Cantón San Cristóbal) — კანტონი ეკვადორში, გალაპაგოსის პროვინციაში, გალაპაგოსის კუნძულების არქიპელაგში. მის შემადგენლობაშია ხუთი კუნძული: ესპანოლა, ფლორიანა, გენოვესა, სან-კრისტობალი და სანტა-ფე. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი პუერტო-ბაკერისო-მორენო. მოსახლეობაა 8300 ადამიანი (2022). Population and area of San Cristóbal
გიორგი აკოლაშვილი

გიორგი აკოლაშვილი (დ. 1929, ველისციხე — გ. 1992) — ქართველი დირიჟორი, მომღერალი. მღეროდა ფირუზ მახათელაშვილის ხელმძღვანელობით არსებულ თელავის სიმღერისა და ცეკვის რაიონულ ანსამბლში 1946-1947 წლებში. ამავე წლებში მან საჯარო კონცერტზე უხელმძღვანელა თელავის პედინსტიტუტის მომღერალთა გუნდს, რაც განაპირობა მისი შემდგომი მუსიკალური მოღვაწეობა. 1948 წელს სწავლა დაიწყო თბილისის ცენტრალურ მუსიკალურ სკოლა ინტერნატში, ჯერ ვოკალურ განყოფილებაზე სადაც მისი პედაგოგი იყო სანდრო ინაშვილი, ხოლო შემდეგ, საგუნდო სადირიჟორო განყოფილებაზე პედაგოგ გიორგი ხახანაშვილთან. 1949-1955 წლებში სწავლის პარალელურად მუშაობდა მსახიობ-მომღერლად სახელმწიფო კაპელაში. რკინიგზის მეათე საშუალო სკოლაში ხელმძღვანელობდა გუნდს, ასევე აგრძელებდა სხვადასხვა სასკოლო გუნდებში მუშაობას, რის შედეგადაც 43-ე საშუალო სკოლის გუნდმა და სიმფონიურმა ორკესტრმა ოპერის თეატრში გამართულ რესპუბლიკურ ფესტივალზე პირველობა მოიპოვა. 1955 წლიდან მუშაობდა დირიჟორობის პედაგოგად კულტსაგანმანათლებლო სასწავლებელში. მცხეთის რაიონის სიმღერისა და ცეკვის ანსამბლს ხელმძღვანელობდა, რომელიც დიდი წარმატებით გამოვიდა მეცხრე რესპუბლიკურ ოლიმპიადაზე, ასევე გამოიყვანეს სპორტის სასახლეში საბჭოთა საქართველოს 40 წლის აღსანიშნავ ზეიმზე. 1965 წელს სიმღერის დღესასწაულზე წარმატებით უხელმძღვანელა თბილისის კიროვის რაიონის მომღერალთა ნაკრებ გუნდს. ანდრი ალანია, „ხალხური სიმღერის მოამაგენი“, 2007, თბილისი, გვ. 42 გიორგი აკოლაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ 1.0 1.1 1.2 http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00010360/ ბიოგრაფია
გეოგრაფიული კოორდინატები

გეოგრაფიული კოორდინატები — გრძედი და განედი, განსაზღვრავს წერტილის (პუნქტის) მდებარეობას დედამიწის ზედაპირზე. განედი — კუთხე, პლანეტის ცენტრიდან მოცემულ წერტილამდე გავლებულ ხაზსა და ეკვატორის სიბრტყეს შორის, რომელიც ითვლება 0-დან 90°-მდე ეკვატორის ორივე მხარეს. გეოგრაფიული განედი, რომელიც ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში მდებარეობს (ჩრდილოეთის განედი) დადებითად ითვლება, სამხრეთ ნახევარსფეროში კი — უარყოფითად. გრძედი — კუთხე, მოცემულ წერტილში გამავალი მერიდიანის სიბრტყესა და საწყისი ნულოვანი მერიდიანის სიბრტყეს შორის, საიდანაც იწყება გრძედის ათვლა. 1884 წლიდან ნულოვან მერიდიანად ითვლება ის, რომელიც გადის ქალაქ გრინვიჩში მდებარე ძველ ობსერვატორიაზე, და ამიტომ მას გრინვიჩის მერიდიანს უწოდებენ. გრძედი 0-დან 180°-მდე ნულოვანი მერიდიანიდან აღმოსავლეთით უწოდებენ აღმოსავლეთისას, ხოლო დასავლეთით — დასავლეთისას. აღმოსავლეთის გრძედს დადებითს უწოდებენ, დასავლეთისას კი — უარყოფითს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 72.
გილგილჩაის სიმაგრეები

გილგილჩაის სიმაგრეები (აზერ. Gilgilçay səddi) — ადრეულ შუა საუკუნეებში აზერბაიჯანში აგებული ყველაზე დიდი თავდაცვითი კედელი. გილგილჩაის (შაბრანის) კედლის მთლიანი სიგრძე, რომელიც მდებარეობს მდინარე გილგილჩაის სამხრეთ ნაპირზე, დაახლოებით 50 კმ იყო. გილგილჩაის ციხესიმაგრეები, როგორც კასპიის ზღვის თავდაცვითი სტრუქტურების ნაწილი, შემოთავაზებულია აზერბაიჯანში იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში დასამატებლად. ჩირაგალას კედელი, რომელიც გილგილჩაის კედლის ნაწილია, აზერბაიჯანის მთიან ციხეებს შორის ყველაზე მონუმენტურია. ჩირაგგალა, რომელიც V საუკუნის რელიქვიად ითვლება, იყო გილგილჩაის კედლის მთავარი საყრდენი წერტილი თავისი აქტიური პოზიციით და მყარი აგებულებით. ↑ The Caspian Shore Defensive Constructions
აინალი-კავაკის კონვენცია

აინალი-კავაკის კონვენცია ან 1779 წლის კონსტანტინოპოლის კონვენცია — შეთანხმება, რომელიც 1779 წლის 10 (21) მარტს რუსეთის იმპერიისა და ოსმალეთის იმპერიის წარმომადგენლების მიერ აინალი კავაკის სასულთნო სასახლეში ბოსფორის სრუტის სანაპიროზე დაიდო. ეძღვნება ძირითადად ყირიმის პრობლემას. 1774 წლის ქუჩუკ-კაინარჯის ზავი სუსტი აღმოჩნდა. ოსმალეთის იმპერია, ხელშეკრულების პირობებს ეყრდნობოდა, ცდილობდა სხვადასხვა საშუალებებით გაეცნობიერებინა თავისი ინტერესები ყირიმთან მიმართებაში. თავის მხრივ რუსეთის იმპერიამ, ასევე ხელშეკრულებაზე დაყრდნობით, საბოლოოდ განდევნა ოსმალეთის იმპერია ყირიმიდან. რუსეთის იმპერიასა და ოსმალეთის იმპერიას შორის მეტოქეობა გამძაფრდა. რუსეთ-თურქეთის ახალი ფართომასშტაბიანი ომის ალბათობა სულ უფრო რეალური ხდებოდა. ოსმალეთის იმპერიის სერიოზული შიდა სირთულეებით რუსეთის იმპერია ისარგებლა. რუსულმა დიპლომატიამ საფრანგეთის სამეფოსა და სტამბოლში ელჩის აქტიური დახმარებით, ოსმალეთის იმპერიასთან მოლაპარაკებები წარმატებით დაასრულა. კონვენციის პირობები საკითხთა ფართო სპექტრს მოიცავდა: ოსმალეთის იმპერიამ რუსულ სავაჭრო გემებს ნება დართო შავი ზღვის სრუტეებით (ბოსფორი და დარდანელი) ესარგებლა და იმდენი ტონის ტვირთი გაეტარებინა, რამდენის ინგლისური და ფრანგული ფლოტებისთვის იყო დასაშვები. კუჩუკ-კაინარჯის ხელშეკრულებით ნაკისრი ვალდებულებების განხორციელება დაეკისრა, რაც მოიაზრებდა ოსმალეთის იმპერიას ხელი არ შეეშლა ქრისტიანული რიტუალების შესრულებაში მოლდოვასა და ვლახეთის სამთავროში. ასევე სტამბოლში რუსეთის ელჩს უფლება მიეცა ამ ტერიტორიებზე თანამორწმუნეებისთვის შუამავლის უფლების მინიჭება. ოსმალეთის იმპერიამ პირობა დადო, რომ გაათავისუფლებდა ზაპოროჟიეს კაზაკებს, რომლებიც ზაპოროჟიეს სიჩის (1775) განადგურების შემდეგ ოსმალეთის იმპერიაში გადავიდნებ, თუმცა ეკატერინე II-ის მიერ გამოცხადებული ამნისტიით სარგებლობა სურდათ და გადაესახლებინათ ისინი, ვინც ამნისტიაზე უარს აცხადებდა. რუსეთის იმპერიამ ყირიმის ხანი დაარწმუნა, ნებაყოფლობით დაეტოვებინა მიწები დნესტრს, სამხრეთ ბუგს, პოლონეთის საზღვარსა და შავ ზღვას შორის, გარდა იმ დასახლებებისა, რომლებიც ქმნიდნენ ოჩაკოვსკის ოლქს. ოსმალეთის იმპერიამ რუსეთის იმპერიის პროტეჟე შაჰინ გირეი ყირიმის ხანად აღიარა და პირობა დადო, რომ არ მოითხოვდა ყირიმელი ხანების სამოქალაქო და პოლიტიკურ ძალაუფლებას „სულიერი კავშირისა და გავლენის“ საბაბით. რუსეთის იმპერია საპასუხოდ დათანხმდა, რომ ყირიმის ხანები არჩევის შემდეგ თავიანთ წარმომადგენლებს გაგზავნიდნენ სტამბოლში. ორივე მხარეს სამი თვის განმავლობაში უნდა გაეყვანა ჯარები ყირიმისა და ტამანის ნახევარკუნძულებიდან, ხოლო ყუბანიდან - სამი თვისა და 20 დღის შემდეგ. აინალი-კავაკის კონვენციამ რყევი მშვიდობა იმპერიებს შორის განაახლა. თუმცა, ოსმალეთის იმპერიამ ყირიმში პოზიციების განმტკიცება გადაწყვიტა. ოსმალეთის იმპერიის ქმედებები რუსეთმა ქუჩუკ-კაინარჯის ზავის და აინალა-კავაქის კონვენციის პირობების დარღვევად შეაფასა და  ეკატერინე II-მ 1783 წლის 8 (19) აპრილის ბრძანებულებით ყირიმი რუსეთის იმპერიას შეუერთა. АЙНАЛЫ-КАВАКСКАЯ КОНВЕНЦИЯ: УСЛОВИЯ, УЧАСТНИКИ И ИТОГИ AYNALI KAVAK TENKİHNAMESİ АЙНАЛИ-КАВАКСЬКА КОНВЕНЦІЯ 1779
ძირბოლქვა ქამა

ძირბოლქვა ქამა (ლათ. Agaricus abruptibulbus) — მოთეთრო ფერის სოკო, თითის დაჭერისას უჩნდება ყვითელი ლაქები, ქუდის დიამეტრი 8-14 სმ. თავიდან კვრცხისებრია, ხოლო შემდეგ — ბრტყელი, ცენტრში ოდნავ ამობურცულია. მისი ტექსტურა ხორცოვანი, აბრეშუმისებრ-ბოჭკოვანი ზედაპირითაა დაფარული, კიდე — შეკეცილი, შემდეგ — გაშლილი, ზოგჯერ — ტალღოვანი. ძირბოლქვა ქამას ფეხი თეთრი ფერისაა, ქუდისკენ მოვარდისფერო ელფერით, ცილინდრული, ძირისკენ მოღუნული და ბოლქვივით გამსხვილებული ტექსტურით, რომლის სიმაღლე 10-12 x 1-2 სმ. საყელო ზემოდან თეთრი ფერისაა, ქვედა მხრიდან მოყვითალო, განიერი, თხელი, დაშვებული, ვოლვის გარეშე. ფირფიტები ხშირი, ფეხთან თავისუფალი, მონაცრისფერო ფერის, შემდეგ — მურა-წაბლისფერი. მისი სპორები განიეროვალურია, გლუვი, ორი ფლუეროსცენტრული წვეთით 6-8 x 4-5 მკმ, ანაბეჭდი კი ყავისფერია. მისი რბილობი მოთეთროა, ახასიათებს ნუშის სუნი, გადატეხისას ფეხი ოდნავ უვარდისფერდება. იზრდება ზაფხულიდან გვიან შემოდგომამადე ნიადაგზე, წიწვოვან და ფოთლოვან ტყეებში, განსაკუთრებით კი ფიჭვნარში. გავრცელებულია ევროპაში, აზიაში და ჩრდილოეთ ამერიკაში. საჭმელად ვარგისია. ძირბოლქვა ქამა შეიძლება აგვერიოს შხამაში (Amanito phalloides), რომელიც მომაკვდინებლად შხამიანია. ძირბოლქვა ქამასაგან განსხვავებით, შხამას ნუშის სუნი არ ახასიათებს, მისი ფირფიტები ყოველთვის თეთრია და ფეხის ძირში აქვს ვოლვა. ძირბოლქვა ქამა ასევე შეიძლება აგვერიოს შხამიან ქამაშიც (Agaricus xanthodermus), რომელიც ხასიათდება ფენოლის მძაფრი სუნით და ფეხის ძირში გადატეხისას სწრაფად ყვითლდება. ჯორჯაძე ი., საქართველოს სოკოები, საველე გზამკვლევი, CENN-ის გამომცემლობა, თბ., 2024, გვ. 132-133, ISBN 978-9941-8-4547-5
ალმათის დეკლარაცია (1991)

ალმათის დეკლარაცია —  დამოუკიდებელ სახელმწიფოთა თანამეგობრობის (დსთ) დამფუძნებელი დეკლარაციები და პრინციპები. 1991 წლის 21 დეკემბერს პრეზიდენტების შეხვედრაზე ალმათიში მეგობრობის სახლში ხელი მოეწერა. რუსეთის, უკრაინისა და ბელარუსის ლიდერები 1991 წლის 8 დეკემბერს შეთანხმდნენ ბელოვეჟის შეთანხმებაზე, რითაც საბჭოთა კავშირის დაშლა და დსთ-ს შექმნა გამოცხადდა. 1991 წლის 21 დეკემბერს სომხეთი, აზერბაიჯანი, ბელორუსია, ყაზახეთი, ყირგიზეთი, მოლდოვა, რუსეთი, ტაჯიკეთი, თურქმენეთი, უკრაინა და უზბეკეთი შეთანხმდნენ ალმათის დეკლარაციაზე, რითაც ოფიციალურად დსთ შეიქმნა. საქართველო იყო ერთადერთი ყოფილი რესპუბლიკა, რომელიც არ მონაწილეობდა, ხოლო ლიტვამ, ლატვიამ და ესტონეთმა უარი განაცხადეს. ოქმები შედგებოდა დეკლარაციის, სამი შეთანხმებისა და ცალკეული დანართებისგან. დეკლარაციის ხელმომწერებმა წინასწარ მიიღეს საბჭოთა პრეზიდენტის მიხეილ გორბაჩოვის გადადგომა. გორბაჩოვი თანამდებობიდან გადადგა 25 დეკემბერს. 1991 წლის 30 დეკემბერს დამოუკიდებელ სახელმწიფოთა თანამეგობრობის წევრებს შორის დაიდო დროებითი შეთანხმება სახელმწიფოთა და მთავრობათა მეთაურთა საბჭოების წევრობისა და ქცევის შესახებ. ↑ 1.0 1.1 "Интерфакс": "Советского Союза больше нет!" ↑ АЛМА-АТИНСКАЯ ДЕКЛАРАЦИЯ
ბუკობის ბრძოლა

ბუკობას ბრძოლა (ინგლ. Battle of Bukoba) — ანტანტის ძალების პირველი გამარჯვება გერმანიის აღმოსავლეთ აფრიკაში, რომელიც ტანგისა და იასინის დამანგრეველი ბრძოლების შემდეგ მოხდა. ბრიტანეთის მიზანი ბუკობაში გერმანული უკაბელო რადიოსადგურის განადგურება იყო. ოპერაციას დარბევის სახე უნდა ჰქონოდა. დარბევა 1915 წლის 21 ივნისს კისუმუდან, ბრიტანეთის აღმოსავლეთ აფრიკაში დაიწყო. თავდასხმისთვის არჩეულ ჯარებს შორის იყვნენ ჩრდილოეთ ლანკაშირის პოლკის ჯარისკაცები და სამეფო ფუზილერები, რომლებიც ცნობილია 25-ე სასაზღვრო ბატალიონის სახელით. ეს უჩვეულო დანაყოფი პოლკოვნიკმა დანიელ პატრიკ დრისკოლმა ბურების მეორე ომის დროს შექმნა, როგორც არარეგულარული ძალა, რომელიც ძალას ძირითადად მოხალისეებისგან იღებდა. ქალაქში ბრძოლები ორი დღე გაგრძელდა. 23 ივნისს, დაახლოებით 12:00 საათზე, გერმანელებმა უკანდახევა დაიწყეს და ბუკობას დასავლეთით მდებარე ბორცვებზე დაიხიეს. ქალაქში ბრიტანელები შევიდნენ. ჯგუფის ავსტრალიელი წევრი, ლეიტენანტი ვილბურ დარტნელი, ქალაქის მერიის თავზე ავიდა და გერმანიის იმპერიული ბანერი მოიხსნა, როგორც გამარჯვების სიმბოლური ჟესტი. ფორტ ბუკობა და უსადენო რადიოსადგური განადგურდა. ბრიტანელებმა თოფები და 32000 ტყვია საბრძოლო ნადავლი აიღეს. მესაზღვრეებს ქალაქის გაძარცვისთვის ნება დართეს, რაც დარბევაში გადაიზარდა და ისტორიაში შევიდა, როგორც „ბუკობას დარბევა“. ბრიტანეთის უმაღლესმა სარდლობამ დიდი გამარჯვება გამოაცხადა და ძარცვის ფაქტი გადაფარა. ბუკობა ბრიტანელებმა მიატოვეს. 24 ივნისს ფონ შტუმერი თავის ხალხთან ერთად დაბრუნდა და ბუკობა მთლიანად განადგურებული დახვდა. ადგილობრივ ხელმძღვანელს, სახელად ნტალს, ბრალი დასდეს ნგრევასა და ძარცვაში და საჯაროდ ჩამოახრჩვეს ფოსტის შენობის წინ.
ისაბელას კანტონი

ისაბელას კანტონი (ესპ. Cantón Isabela) — კანტონი ეკვადორში, გალაპაგოსის პროვინციაში. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი პუერტო-ვილიამილი. მოიცავს ისაბელას, დარვინის, ფერნადინასა და ვოლფის კუნძულებს, ასევე რამდენიმე მცირე კუნძულს. ისაბელა უდიდესი კუნძულია გალაპაგოსის არქიპელაგში, ცნობილია თავისი სანაპიროებითა და ფლორა-ფაუნის მრავალფეროვნებით. კანტონის ფართობია 5367 კმ². მოსახლეობა 1780 ადამიანია (2010 წლის მონაცემებით). ისაბელა ერთ-ერთი ყველაზე მცირედ დასახლებული კანტონია ეკვადორში. ↑ Censo de Población y Vivienda, Galápagos 2006 დაარქივებული 2009-09-19 საიტზე Wayback Machine. . Instituto Nacional de Estadistica y Censos (INEC).
პიონერ 0

„პიონერ 0“ (ინგლ. Pioneer 0, Thor-Able 1) — ამერიკული კოსმოსური პროგამა „პიონერის“ კოსმოსური ზონდი. კოსმოსში გაშვებულ იქნა 1958 წლის 17 აგვისტოს, სელენოცენტრულ ორბიტაზე გასასვლელად. ზონდი აღჭურვილი იყო სატელევიზიო კამერით, მაგნიტომეტრით და მიკრომეტეორიტის სენსორით. მოწყობილობის გაშვება წარუმატებლად დასრულდა: ფრენის მეორე წუთზე (73.6 წმ) აფეთქდა რაკეტა-მატარებლის „თორ-ეიბლის“ პირველი საფეხური. წესით მას „პიონერი“ ან „პიონერ 1“ უნდა დარქმეოდა, მაგრამ ავარიის გამო მას სახელი არასდროს არ მინიჭებია. კოსმოსის ათვისებაში პირველი მცდელობა (თუმც წარუმატებელი), დედამიწიდან გაეშვათ კოსმოსური აპარატი. 1958 წლის 27 მარტს, აშშ-ს თავდაცვის დეპარტამენტმა გამოაცხადა წლის ბოლოს მთვარეზე ოთხი-ხუთი მთვარის ზონდის გაშვების თაობაზე. რაკეტა-მატარებელი იყო იყო თორის შუალედური რადიუსის ბალისტიკური რაკეტის (IRBM) სამსაფეხურიანი ვარიანტი. მთელ პროექტში ჩართული იყო 3000 ადამიანი 52 სამეცნიერო და სამრეწველო ონგანიზაციებიდან, რომელთაგან ყველა 6-ის გარდა სამხრეთ კალიფორნიაში იყო განთავსებული. ჩანაფიქრის მიხედვით, ეიბლი 1-ის საშუალებით ზონდს უნდა მიეღწია მთვარის სიახლოვეს და გაშვებიდან 2.6 დღის შემდეგ, ამოქმედებული მყარი საწვავის TX-8-6 ძრავით ზონდი სელენოცენტრულ ორბიტაზე უნდა გაეყვანა. ორბიტალური სიმაღლე უნდა ყოფილიყო 29 ათასი კმ, ოპტიმალური სიცოცხლის ხანგრძლივობა — დაახლოებით ორი კვირა. 1958 წლის 17 აგვისტოს 12:18:00 GMT დროით, აშშ-ის კანავერის კონცხის კოსმოდრომ LC17A-დან სტარტი აიღო რაკეტა-მატარებელმა „თორ-ეიბლი 1“-მა. მისია წარუმატებელი აღმოჩნდა. რაკეტა-მატარებლის ფრენის ხანგრძლივობამ პირველი საფეხურის აფეთქების გამო 73.6 წმ შეადგინა, ხოლო ფრენის სიმაღლემ — 15.2 კმ. ზონდიდან ტელემეტრული მონაცემები უწყვეტად გადმოიცემოდა 123 წამის განმავლობაში, სანამ ის ატლანტის ოკეანეში დაეცა. შემდგომმა გამოძიებამ დაასკვნა, რომ ავარია, ტურბონასოსის რედუქტორის გაუმართაობით იყო გამოწვეული. Pioneer 0, 1, 2. НАСА. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-04-05. ციტირების თარიღი: 2013-04-01.. Siddiqi, Asif A. (2018) Beyond Earth: A Chronicle of Deep Space Exploration, 1958–2016, second, The NASA history series, Washington, DC: NASA History Program Office. SP2018-4041. ISBN 978-1-62683-042-4.
ელენე ერისთავი

ელენე შალვას ასული ერისთავი (დ. 9 სექტემბერი, 1897, თბილისი, — გ. 27 იანვარი, 1990, იქვე) — პირველი ქართველი სელექციონერი ქალი. დაიბადა ქსნის ერისთავთა საგვარეულოს წარმომადგენელთა ოჯახში. პაპამისი იყო ლიტერატორი რევაზ ერისთავი. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სასოფლო-სამეურნეო ფაკულტეტი (1923). 1932–1936 წლებში იყო სკრის მეხილეობის საცდელი სადგურის ხეხილოვანი კულტურების სელექციის განყოფილების გამგე, 1938–1956 წლებში — დირექტორის მოადგილე სამეცნიერო ნაწილში. 1941–1947 წლებში საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის მეხილეობის კათედრაზე ეწეოდა სამეცნიერო-პედაგოგიურ მოღვაწეობას. 1956–1973 წლებში ხელმძღვანელობდა მებაღეობის, მევენახეობისა და მეღვინეობის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის ხეხილოვანი კულტურების სელექციისა და ჯიშთმცოდნეობის განყოფილებას. ერისთავის თაოსნობით ჰიბრიდიზაციისა და ინტროდუქციის შედეგად მიღებული, შესწავლილი და წარმოებაში დანერგილია თესლოვანი, კურკოვანი და კენკროვანი კულტურების მაღალხარისხოვანი ჯიშები, გამდიდრებულია საქართველოს ხეხილოვანი კულტურების ასორტიმენტი. ხომიზურაშვილი ნ., ერისთავი ე., საქართველოს ხილი, ტ. 1–2, თბ., 1939–41. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 59. ჩიქოვანი ი., ქსნის ერისთავები, თბ., 2010. — გვ. 13.
სამერის 500 დღე

სამერის 500 დღე (ინგლ. 500 Days of Summer) — 2009 წლის ამერიკული კომედიურ-დრამატული ფილმი. ფილმის რეჟისორია მარკ უები, პროდიუსერი მარკ უოტერსი. ფილმი დისტრიბუციისთვის აირჩია Fox Searchlight Pictures-მა და პრემიერა შედგა Sundance Film-ის 25-ე კინოფესტივალზე. მოიპოვა კრიტიკოსების მოწონება და გამოიმუშავა 60 მილიონ დოლარზე მეტი მსოფლიო მასშტაბით, რაც ბევრად აღემატება მის 7,5-მილიონიან ბიუჯეტს. ბევრმა კრიტიკოსმა შეაქო ფილმი, როგორც 2009 წლის ერთ-ერთი საუკეთესო და შეადარა სხვა ცნობილ ფილმებს, როგორიცაა Annie Hall (1977) და High Fidelity (2000). ფილმმა მიიღო საუკეთესო ორიგინალური სცენარის და საუკეთესო სცენარის ჯილდოები მე-14 Satellite Awards-სა და 25-ე Independent Spirit Awards-ზე შესაბამისად, ასევე ორი ნომინაცია ოქროს გლობუსის 67-ე დაჯილდოებაზე: საუკეთესო ფილმი-მიუზიკლი ან კომედია და საუკეთესო მსახიობი მამაკაცი – მიუზიკლი ან კომედია (გორდონ-ლევიტი). ჯოზეფ გორდონ-ლევიტი — ტომ ჰანსენი ზოუი დეშანელი — სამერ ფინი ჯეფრი არენდი — მაკ-კენზი ქლოი გრეის მორეცი — რეიჩელ ჰანსენი მეთიუ გრეი გუბლერი — პოლი კლარკ გრეგი — ვენსი კი უილიამზი — ტომი ეიბრაჰამი პატრიშა ბელჩერი — მილი რეიჩელ ბოსტონი — ელისონი მეილ ფლენეგანი — როდა ივეტ ნიკოლ ბრაუნი — ვენსის ახალი მდივანი რიჩარდ მაკგონაგლი — მთხრობელი ოქროს გლობუსი საუკეთესო ფილმი — კომედია ან მიუზიკლი მსახიობის საუკეთესო შესრულება ფილმში — ჯოზეფ გორდონ-ლევიტი „500 Days of Summer“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „500 Days of Summer“ — Allmovie-ზე „500 Days of Summer“ — Rotten Tomatoes
Raging Stallion Studios

Raging Stallion Studios — უფროსებისთვის განკუთვნილი დამოუკიდებელი ფილმების სტუდია, რომელიც მდებარეობს სან-ფრანცისკოში. მსოფლიოში გეი პორნოგრაფიის ერთ-ერთი უდიდესი მწარმოებელი. დაარსდა 1998 წელს კრის უორდისა და ჯ. დ. სლეიტერის მიერ, მოგვიანებით თანამფლობელი მაიკლ ბრენდონი გახდა. 2005 წელს Raging Stallion-მა 22 ფილმი გამოუშვა. 2009-ში ის შეერწყა AEBN/NakedSword.com-ს. მოგვიანებით, 2010 წელს AEBN-მა Falcon Studios შეიძინა. Raging Stallion Studios-მა თავისი ზოგიერთი ფილმისთვის შთაგონება პოპ-კულტურიდან მიიღო. 2018 წელს სტუდიამ დაიწყო ბეარბექ ფილმების წარმოება. ასევე გაჩნდა კითხვები მსახიობების ჯანმრთელობის რისკებთან და იმ გზავნილთან დაკავშირებით, რაც დაუცველი სექსის ჩვენებას ახლავს თან. 2010 XBIZ Award – წლის გეი ფილმი (Focus/Refocus) 2011 XBIZ Award – წლის გეი ფილმი (Brutal) CzechBoys ↑ Raging Stallion en. ციტირების თარიღი: 2020-06-29 ↑ Raging Stallion Creates Youthful Offenders Line (2006-01-23). ციტირების თარიღი: 2024-06-12 ↑ AVN, Benji Featherstone. AEBN/NakedSword Merges with Raging Stallion, Pistol Media AVN. ციტირების თარიღი: 2020-09-09 ↑ [1] დაარქივებული March 11, 2012, საიტზე Wayback Machine. ↑ Raging Stallion's Cockwork pays tribute to classic film (March 21, 2012). ციტირების თარიღი: 2020-06-29 ↑ Street, Mikelle (2020-03-10). „This Is Why Raging Stallion's Latest Film Has a MAGA Hat“. Out (ინგლისური). ციტირების თარიღი: 2020-06-29. ↑ Networks, Hornet. (2018-03-09) Raging Stallion's Move to Bareback Sex Marks a Huge Shift in Today's Gay Porn en. ციტირების თარიღი: 2020-06-29 ↑ Raging Stallion Studios is The Latest Porn Studio to Go Bareback en-US (2018-03-10). ციტირების თარიღი: 2020-06-29 ↑ 9.0 9.1 XBIZ Award Winners, February 2011 ოფიციალური საიტი
ზინა ერისთავი

ზინა ალექსანდრეს ასული ერისთავი (დ. 17 ოქტომბერი, 1930, თბილისი, — გ. 16 მარტი, 2002, იქვე) — ქართველი გინეკოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1969), პროფესორი (1984). დაამთავრა მოსკოვის I სამედიცინო ინსტიტუტი (1952). 1958–1962 წლებში იყო ი. ჟორდანიას სახელობის ქალის ფიზიოლ. და პათოლოგიის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერი მუშაკი, 1962-1971 წლებში — საქართველოს ჯანმრთელობის დაცვის სამინისტროს მეანობა-გინეკოლოგიის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერი მუშაკი, 1971-1975 წლებში — იქვე პირველი სამეანო განყოფილების გამგე. 1975-1977 წლებში კონსულტანტად იყო მივლინებული ალჟირის ბელფორის ჰოსპიტლის საუნივერსიტეტო კლინიკაში. 1978-1981 წლებში ხელმძღვანელობდა პერინატალური მედიცინის, მეანობისა და გინეკოლოგიის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის სამეანო განყოფილებას, აქვე, 1981-1984 წლებში, იყო ქირურგიული განყოფილების უფროსი მეცნიერი მუშაკი. 1984 წლიდან იყო თბილისის ექიმთა დახელოვნების ინსტიტუტის მეანობა-გინეკოლოგიის კათედრის პროფესორი. დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (1998). ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 60. ზინა ერისთავი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
მიკი რუნი

მიკი რუნი (ნამდვილი სახელი — ჯოზეფ იულ უმცროსი; დ. 23 სექტემბერი, 1920 — გ. 6 აპრილი, 2014) — ამერიკელი მსახიობი. თითქმის 90-წლიან კარიერაში ის 300-ზე მეტ ფილმში გადაიღეს. იყო მუნჯი კინოს ეპოქის ერთ-ერთი ბოლო ვარსკვლავი. 1939-დან 1941 წლამდე ერთ-ერთი ყველაზე მაღალანაზღაურებად მსახიობს წარმოადგენდა. კარიერის მწვერვალზე რუნიმ შეასრულა ენდი ჰარდის როლი 1930–40-იანი წლების 16 ფილმისგან შემდგარ სერიაში, რომელიც განასახიერებდა შეერთებულ შტატებში გაბატონებულ შეხედულებას თავიანთ თავზე. კარიერის პიკზე 15-დან 25 წლამდე ასაკში ის გადაიღეს 43 ფილმში, იყო Metro-Goldwyn-Mayer-ის ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული მსახიობი. თავისი მრავალმხრივი შემსრულებლურობით გვიან კარიერაში სახასიათო მსახიობი გახდა. ლორენს ოლივიემ ერთხელ თქვა, რომ „რუნი საუკეთესოა, რაც კი ოდესმე ყოფილა“. კლარენს ბრაუნმა, რომელმაც რუნი გადაიღო მსახიობის ორ ყველაზე ადრეული დრამატულ როლში (ფილმები „ეროვნული ხავერდი“ და „ადამიანურ კომედია“), თქვა, რომ ვისთანაც კი მას ოდესმე უმუშავია, რუნი „ყველაზე ახლოს იყო გენიასთან“. მსახიობს მიღებული აქვს 1982 წლის ოქროს გლობუსი და ემის ჯილდო სატელევიზიო ფილმ „ბილში“ შესრულებული როლისთვის. ამავე წელს მიენიჭა აკადემიის საპატიო პრემია. ↑ Mickey Rooney, an enduring star (April 7, 2014). ციტირების თარიღი: September 3, 2019 ↑ Gary Baum and Scott Feinberg. (October 21, 2015) Tears and Terror: The Disturbing Final Years of Mickey Rooney. The Hollywood Reporter. ციტირების თარიღი: October 22, 2015 ↑ Gary Baum and Scott Feinberg. (October 21, 2015) Tears and Terror: The Disturbing Final Years of Mickey Rooney. The Hollywood Reporter. ციტირების თარიღი: October 22, 2015 ↑ Iconic Actor Mickey Rooney Dies At 93 (April 7, 2014). ციტირების თარიღი: September 3, 2019 ↑ https://en.wikipedia.org/wiki/Academy_Honorary_Award
ჩაირქიოი (ბოლუს რაიონი)

ჩაირქიოი (თურქ. Çayırköy) — სოფელი თურქეთში, ბოლუს პროვინციაში, ბოლუს რაიონში. სოფელს ამავე სახელწოდება 1928 წლიდან ერქვა. სოფელი ქალაქის ცენტრიდან 4 კმ-ით არის დაშორებული. https://tr.wikipedia.org/wiki/%C3%87ay%C4%B1rk%C3%B6y,_Bolu#cite_note-YER-4 ↑ https://www.nisanyanmap.com/?yer=7127 ↑ http://www.yerelnet.org.tr/koyler/koy.php?koyid=239330 ↑ 3.00 3.01 3.02 3.03 3.04 3.05 3.06 3.07 3.08 3.09 3.10 3.11 3.12 3.13 3.14 3.15 https://www.nufusune.com/6581-bolu-merkez-cayirkoy-koy-nufusu ↑ 4.0 4.1 4.2 http://www.yerelnet.org.tr/koyler/koy.php?koyid=239330
ლოხის კანტონი

ლოხის კანტონი (ესპ. Cantón Loja) — კანტონი ეკვადორში, ლოხის პროვინციიის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ლოხა, რომელიც, ამავდროულად, პროვინციის დედაქალაქსაც წარმოადგენს. ასევე აქ მდებარეობს სოფელი ვილკაბამბა, ეგრეთ წოდებული „დღეგრძელობის ველი“. 2022 წლის მონაცემებით, კანტონის მოსახლეობა 250 028 ადამიანია. ↑ Citypopulation.de Population and area of Loja Canton
მზია ერისთავი

მზია ალექსანდრეს ასული ერისთავი (დ. 20 ივლისი, 1906, ქუთაისი, — გ. 3 მარტი, 1983, თბილისი) — ქართველი პედაგოგ-მეთოდისტი, ბავშვთა და მოზარდთა სამხარეთმცოდნეო ტურიზმისა და ალპინიზმის ფუძემდებელი საქართველოში. ფიზკულტურისა და სპორტის დამსახურებული მუშაკი (1961). დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სოციალურ-ეკონომიკური ფაკულტეტის იურიდიული განყოფილება (1929). მუშაობდა სხვადასხვა გამომცემლობაში, ეწეოდა მთარგმნელობით მუშაობას. 1941 წელს საქართველოს პიონერთა და მოსწავლეთა რესპუბლიკურ სასახლეში დააარსა ტურიზმისა და ალპინიზმის კაბინეტი. 1952-1974 წლებში ხელმძღვანელობდა მის მიერვე ჩამოყალიბებულ ბავშვთა ცენტრალური საექსკურსიო-ტურისტული სადგურს. ერისთავის თაოსნობით საქართველოს სხვადასხვა ქალაქში დაარსდა ბავშვთა ტურისტული ბაზები, გაიშალა ფენოლოგიური მუშაობა საქართველოს 130 სკოლაში. ერისთავი ავტორია რ. რასპეს „ბარონ მიუნჰაუზენის თავგადასავალისა“ და საბავშვო ზღაპრების თარგმანებისა (ფრანგულიდან), რამდენიმე ფუძემდებლური მეთოდური ინსტრუქციისა. მოგონებანი დეიდა მზიაზე. კრებული, თბ., 1999. დეიდა მზია. კრებული, თბ., 2010. უთმელიძე მ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 61.
მიხეილ ერისთავი (გეოლოგი)

მიხეილ სიმონის ძე ერისთავი (დ. 15 თებერვალი, 1910, ჩოხატაური, — გ. 7 სექტემბერი, 1962, სოფ. შროშა, ახლანდ. ზესტაფონის მუნიციპალიტეტი, დაკრძალულია თბილისში) — ქართველი გეოლოგი. გეოლოგიურ-მინერალოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი (1950), პროფესორი (1962). გურიის ერისთავთა (შარვაშიძე-ერისთავები) შთამომავალი. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი (1936). 1940 წლიდან მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის გეოლოგიის ინსტიტუტში. 1942-1944 წლებში საბჭოთა არმიის რიგებში მონაწილეობდა II მსოფლიო ომში. 1960 წლიდან იყო გეოლოგიის ინსტიტუტის მეზოზოური ნალექების სტრატიგრაფიისა და პალეონტოლოგიური განყოფილების გამგე. იკვლევდა საქართველოს, შემდეგ კი მთელი კავკასიის, ყირიმისა და კარპატების ქვედაცარცული ნალექების სტრატიგრაფიასა და პალეონტოლოგიას, აგრეთვე ტექტონიკურ საკითხებს. Грузинская глыба и смежные области в нижнемеловое время, «გეოლოგიური ინსტიტუტის შრომები». გეოლოგიური სერია, 1952, ტ. 6(11). Нижнемеловая фауна Грузии, Тб., 1955. Сопоставление нижнемеловых отложений Грузии и Крыма, М., 1957. Нижний мел Кавказа и Крыма, Тб., 1960. Подразделение нижнего мела Альпийской зоны, Тб., 1962. ჯავრიშვილი ვ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 61.