laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
პედრო გუალ ესკანდონი

პედრო გუალ ესკანდონი (ესპ. Pedro Gual Escandón; დ. 17 იანვარი, 1783, კარაკასი, ვენესუელა — გ. 6 მაისი, 1862, გუაიაკილი, ეკვადორი) — ვენესუელელი პოლიტიკური მოღვაწე. ვენესუელის სამგზის პრეზიდენტი. ვენესუელის საგარეო საქმეთა მინისტრი 1821–1825 წლებში. ვენესუელისა და დიდი კოლუმბიის საგარეო პოლიტიკის ფუძემდებელი. Pedro Gual Gran Logia Unida de Venezuela დაარქივებული 2012-02-16 საიტზე Wayback Machine. Biography of the Foreign Affairs Ministry დაარქივებული 2008-12-16 საიტზე Wayback Machine.
ძვ. წ. 491

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 491 რომის კონსულები: მ. მინუციუს აუგურინუს II, აულუს სემპრონიუს ატრატინუს II
ხულიან კასტრო

ხულიან კასტრო კონტრერასი (ესპ. Julián Castro Contreras; დ. 1810, პეტარე, მირანდა, ვენესუელა — გ. 12 ივნისი, 1875, ვალენსია, ვენესუელა) — ვენესუელელი პოლიტიკური და სამხედრო მოღვაწე. ვენესუელის პრეზიდენტი 1858–1859 წლებში. 1858 წლის მარტში მან დაიწყო პრეზიდენტ პედრო გუალ ესკანდონის საწინააღმდეგო გამოსვლები და აიძულა იგი 15 მარტს თანამდებობა დაეტოვებინა. ხულიან კასტრო პრეზიდენტი გახდა 18 მარტს. მისი პრეზიდენტობა მშფოთვარე იყო, 1859 წლის 20 იანვარს დაიწყო ფედერალური ომი, ეზეკიელ სამორასა და ხუან კრისოსტომო ფალკონს შორის. 1859 წლის 2 აგვისტოს სამხედრო პირებმა დააპატიმრეს და ციხეში ჩასვეს. 1860 წელს გაათავისუფლეს და კასტრო ვენესუელიდან წავიდა. 1870 წელს დაბრუნდა ვენესუელაში ანტონიო გუსმან ბლანკოს წინააღმდეგ მოწყობილი აპრილის რევოლუციის დროს და გარდაცვალებამდე დარჩა არმიაში. Straka, Tomás (2007), Julián Castro, Biblioteca Biográfica Venezolana, ISBN 980-395-106-8 ხულიან კასტრო დაარქივებული 2005-11-20 საიტზე Wayback Machine.
ტრუხილიო (ვენესუელა)

ტრუხილიო (ესპ. Trujillo) — ქალაქი ჩრდილო-დასავლეთ ვენესუელაში, ტრუხილიოს შტატის ადმინისტრაციული ცენტრი. მოსახლეობა დაახლოებით 40 000 კაცი. მდებარეობს მარაკაიბოს ტბის აღმოსავლეთით, ანდების მთისწინეთში, ზღვის დონიდან 834 მ სიმაღლეზე. ტრუხილიოს საფუძველი ჩაუყარა კონკისტადორმა დიეგო გარსია დე პარედესმა 1557 წლის 9 ოქტომბერს. 1678 წელს ფრანგმა მეკობრემ მიშელ დე გრამონტმა ექვსი გემითა და 700 შეიარაღებული მებრძოლით ტრუხილიოზე იერიში მიიტანა. ტრუხილიო ტრადიციების დამცველი ქალაქია. ვენესუელის ქალაქების სია ტრუხილიო — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)
ანსოატეგი

ანსოატეგი (ესპ. Estado Anzoátegui) — ვენესუელის 23 შტატიდან სიდიდით მეექვსე. შტატის დედაქალაქია ბარსელონა, ფართობი 43 300 კმ²-ია, მოსახლეობა შეადგენს 1 477 900 ადამიანს (2007 წლის აღწერით), ხოლო სიმჭიდროვე – 34,13 ად/კმ². სახელი ანსოატეგი ეწოდა, დიდი გმირის, ხოსე ანტონიო ანსოატეგის (1789-1819) პატივსაცემად. ქალაქი ბარსელონა, რომელიც ახლა შტატის დედაქალაქი და ინდუსტრიული ცენტრია, დაარსდა 1677 წელს. თავიდან ანსოატეგის შტატი შედიოდა კუმანის პროვინციაში, რომელიც Captaincy General of Venezuela შემადგენლობაში იყო სხვა პროვინციებთან (გუაიანა, მარაკაიბო, კარაკასი, მარგარიტა და ტრინიდადი) ერთად. 1810 წელს გამოეყო კუმანის პროვინციას. დღევანდელი სახით მხოლოდ 1909 წელს მოხდა პოლიტიკური განლაგების ჩამოყალიბება. ანსოატეგი მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთით. მას აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება მონაგასის და სუკრეს შტატები, სამხრეთიდან — ბოლივარის, დასავლეთიდან — გუარიკოს, ჩრდილო-დასავლეთიდან — მირანდის შტატი, ხოლო ჩრდილოეთიდან — კარიბის ზღვა. 2007 წლის მოსახლეობის აღწერის მონაცემების მიხედვით, ანსოატეგის შტატის მოსახლეობა 1 477 900 შეადგენს. ანსოატეგის შტატის ეკონომიკის ძირითადი რესურსია ნავთობი. იგი გაერთიანებულია ლათინურ ამერიკაში არსებულ ერთ-ერთ უმსხვილეს ნავთობპროდუქტების მწარმოებელ კომპანიაში — „Complejo Petroquímico de Jose“. შტატში ასევე განვითარებულია ტურიზმი და თევზაობა. ანსოატეგის შტატი მოიცავს 21 მუნიციპალიტეტს, ესენია: ვენესუელის შტატები შტატის ოფიციალური საიტი ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ანსოატეგი ↑ 1.00 1.01 1.02 1.03 1.04 1.05 1.06 1.07 1.08 1.09 1.10 1.11 1.12 1.13 1.14 1.15 1.16 1.17 1.18 1.19 1.20 OpenStreetMap — 2004. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q936"></a>
ძვ. წ. 490

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 490 რომის კონსულები: კვინტუს სულპიციუს ცამერინუს კორნუტუსი, სპუბლიუს ლარციუს ფლავიუსი (რუფუსი) II საბერძნეთში მარათონის ბრძოლის შემდეგ, სადაც ბერძნებმა სპარსელები დაამარცხეს, ფიდიპიდემ გაირბინა მარათონიდან ათენამდე 41 კმ გამარჯვების ამბის მოსატანად და მოკვდა, მისი უკანასკნელი სიტყვები იყო: „გიხაროდეთ, გავიმარჯვეთ!“.
დურღენა

დურღენა — სოფელი დასავლეთ საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ხობის მუნიციპალიტეტში (ქვემო ქვალონის ადმინისტრაციული ერთეული). მდებარეობს ოდიშის დაბლობზე, მდინარე რიონის მარჯვენა სანაპიროზე, ზღვის დონიდან 10 მეტრზე. ხობიდან დაშორებულია 12 კილომეტრით, ქვალონიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) — 1 კმ-ით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 700 ადამიანი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 514. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ 2.0 2.1 საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
იტალიური ვიკიპედია

იტალიური ვიკიპედია (იტალ. Wikipedia in italiano) — ვიკიპედიის განყოფილება იტალიურ ენაზე. შეიქმნა 2001 წლის 11 ივნისს. 2011 წლის 4 ოქტომბერს იტალიურმა ვიკიპედიამ კანონპროექტის „DDL intercettazioni“ პროტესტის ნიშნად შეწყვიტა მოქმედება. მაშინვე ენციკლოპედიის ყველა გვერდი დაიხურა. კანონპროექტი, რომელიც განიხილებოდა იტალიის პარლამენტში, ითვალისწინებს ინტერნეტ-რესურსებში არსებული ნებისმიერი ინფორმაციის აუცილებელ შესწორებასა და ამოღებას, რომელსაც განმცხადებელი მისი რეპუტაციისთვის საზიანოდ მიიჩნევს. ამასთანავე საჭირო არ იქნება სასამართლო გადაწყვეტილება ან სამართალდამცავი ორგანოების ფორმალური მოთხოვნები. ამ კანონპროექტს პროტესტი გამოუცხადა იტალიურმა ვიკიპედიამ, რომლის ადმინისტრატორებმა „დაფარეს“ ენციკლოპედიაში არსებული ყველა ინფორმაცია. ფონდ ვიკიმედიამ იმავე დღეს იტალიურ ვიკიპედიას მხარდაჭერა გამოუცხადა. საერთო ჯამში, პეტიცია ნანახია დაახლოებით რვა მილიონჯერ. 2011 წლის 6 ოქტომბერს ვიკიპედიის იტალიური განყოფილება გაიხსნა, რომელიც გარკვეული დროის განმავლობაში აჩვენებდა მთავარ ბანერს, სადაც ახსნილი იყო საარჩევნო მოყვანილობა. 2018 წლის 3 ივლისს იტალიური ვიკიპედია გაიფიცა და ორი დღით დაიხურა ევროპარლამენტის მიერ მიღებული მოსალოდნელი „საავტორო უფლებებზე ერთიან ციფრულ ბაზარზე დირექტივების“ პროტესტის ნიშნად. ლოგოტიპი გახდა შავი ფერის, ხოლო განყოფილების მომხმარებლებს შეეზღუდათ რაიმე სტატიისა თუ განხილვის გვერდის ნახვის შესაძლებლობა და გადადიოდნენ იმ გვერდზე, სადაც იყო განცხადების ტექსტი, რომელიც მხარს უჭერდა პროტესტს გამკაცრებული კოპირაიტული შეზღუდვების შესახებ ინტერნეტში და უხმობდა სხვებს აქციაში ჩართვისაკენ. 4 ივლისს გაფიცვას შეუერთდა ესპანური, ესტონური, ლატვიური და პოლონური ვიკიპედია, ხოლო ვიკიპედიის რამდენიმე განყოფილებამ აჩვენა საინფორმაციო ბანერი. საინფორმაციო შეტყობინება აქციის შესახებ ხელმისაწვდომი იყო 14 ენაზე. 5 ივლისს ცნობილი გახდა, რომ ევროპარლამენტმა გადადო კანონპროექტის განხილვა 2018 წლის სექტემბრის სესიამდე. იტალიურმა ვიკიპედიამ პროტესტის ნიშნად მუშაობა შეწყვიტა დაარქივებული 2012-01-29 საიტზე Wayback Machine. იტალიურმა ვიკიპედიამ მუშაობა შეწყვიტა ↑ Official announcement (English version); permanent link: http://it.wikipedia.org/w/index.php?title=Wikipedia:Comunicato_4_ottobre_2011&oldid=43934170. ↑ Camera dei Deputati: disegno di legge N. 1415-B Italian. Camera dei Deputati. ↑ Wikimedia blog » Blog Archive » Regarding recent events on Italian Wikipedia. Blog.wikimedia.org. ციტირების თარიღი: 2011-10-05. ↑ Wikipedia article traffic statistics. Stats.grok.se. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-10-05. ციტირების თარიღი: 2011-10-05.() ↑ Italy Wikipedia shuts down in protest at EU copyright law — BBC News ↑ ვიკიპედიამ გაიმარჯვა: ევროპარლამენტმა გადადო კანონპროექტი საავტორო უფლებების შესახებ // ИА REGNUM, 5 ივლისი 2018, 13:44. ვიკიპედია შეიცავს განყოფილებას იტალიურ ენაზე Wikipedia italiana
ძვ. წ. 489

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 489 რომის კონსულები: ც. იულიუს იულუსი, პუბლიუს პინარიუს მამერტინუს რუფუსი
ველის თეორია

ველის თეორია — კურტ ლევინი აქტივობის პროცესს ორი ფაქტორით ახასიათებს: 1შიდა დაძაბულობოს სისტემა და 2 ფსიქოლოგიური გარემო. ამასთან ხაზს უსვამს, რომ ეს ორი ფაქტორი, მხოლოდ ურთიერთზემოქმედების შედეგად იწვევს ქცევას. ისინი ქცევის დეტერმინაციის პროცესში გარკვეულ ერთიანობას ქმნიან, რასაც ლევინი ფსიქოლოგიურ ველს ან ინდივიდის სასიცოცხლო სივრცეს უწოდებს. ყველგან, სადაც ხორციელდება ქცევა, უნდა იყოს დინამიკური, მოტივაციური ფაქტორი, რომელიც ქცევის აღმძვრელია. ადამიანის ორგანიზმში თუ ფსიქიკაში არსებული, წონასწორობის დარღვევით გამოწვეული დაძაბულობის განცდა, ყოველგვარი აქტივობის განხორციელების მიზეზია და წონასწორობის აღდგენის ტენდენიას შეიცავს. დაძაბულობის განცდა ორი სახის მოთხოვნილებაში ვლინდება: 1 ბუნებრივი მოთხოვნილება- მდგრადი, თანდაყოლილი ხასიათისაა( კვების, დეფეკაციის, სუნთქვის...) 2 ქვაზი-მოთხოვნილება- ცხოვრებისეული გადაწყვეტილებებისა და განზრახვის გავლენით იქმნება. ქცევის განხორციელებაზე, მოთხოვნილებებთან ერთად, დიდ გავლენას ახდენს გარემო, რომელშიც მოიაზრება გარემოს ობიექტები, არა ობიექტური მნიშვნელობით, არამედ იმის გათვალისწინებით, თუ რა გავლენას ახდენენ ისინი სუბიექტის ფსიქოლოგიურ მდგომარეობაზე. ვალენტობა განსაზღვრავს, მოთხოვნილებით აღძრული ქცევის მიმართულებას. გარემოს ობიექტებს აქვთ „გამომწვევი ხასიათი“_გვიბიძგებენ მოქმედებისკენ. ან გვიზიდავენ_დადებითი ვალენტობა (ნამცხვარი გვიბიძგებს მისი შეჭმისკენ) , ან მოშორების ტენდენციას ქმნიან_უარყოფითი ვალენტობა( ავი ძაღლი სხვა მიმართულებით, ძაღლისგან შორს, წასვლისკენ გვიბიძგებს). ცვალებადია გარემოს ობიექტების ინტენსიობაც, სუსტი მიზიდულობიდან ბრძანებით ხასიათამდე. პირველადი გამომწვევი ხასიათის გარემოს ობიეტები მოთხოვნილებას უშუალოდ აკმაყოფილებენ. მოთხოვნილებასთან გარკვეულ მიმართებაში მყოფი საგნები კი ნაწარმოები გამომწვევი ხასიათისაა. კურტ ლევინი ერთმანეთისგან მიჯნავს ველისმიერ_არადაუფლებულ და ნებელობით_დაუფლებულ ქცევას. ველისმიერი ქცევისას, კავშირი გამომწვევი ხასიათის ობიექტსა და მოთხოვნილებას შორის აშკარაა (საჭმელი_ შიმშილი), ასევე შესაძლოა ასეთი კავშირი აშკარად არ ჩანდეს და შემთხვევით განისაზღვროს( მოხტუნავე ბურთი გვიბიძგებს დარტყმისკენ_ველისმიერი ქცევა, მაგრამ თავის შეკავების შემთხვევაში_ თუ არ დავარტყამთ ბურთს, განვახორციელებთ დაუფლებულ_ნებელობით ქცევას. იმედაძე ირაკლი- ფსიქოლოგიის ისტორია თბ 2008წ უზნაძე დიმიტრი- განწყობის ფსიქოლოგია (მეოთხე გამოცემა)
სამყრელო

სამყრელო, ჰარირა, ციხებუნა — ქართული ხალხური ცეკვა. ხაზოვანი აგებულების სართულიანი ფერხული. გავრცელებული ყოფილა მესხეთ-ჯავახეთში. სრულდებოდა საგმირო სიმღერების თანხლებით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 43.
ვენესუელის დემოგრაფია

ვენესუელის დემოგრაფია — ვენესუელის მოსახლეობისა და მათი მდგომარეობის მომოხილვა. დემოგრაფიული საკითხები მოიცავს: საბაზო განათლებას, ჯანმრთელობას და მოსახლეობის რაოდენობირივ სტატისტიკას მათი რასობრივი და რელიგიური მიკუთვნების გათვალისწიბებით. 2011 წლის ივლისის მიხედვით 27 635 743 მაცხოვრებელი. მთლიანი მოსახლეობისთვის: 73,93 წელი მამაკაცებისთვის: 70,84 წელი ქალებისთვის: 77,17 წელი 1,508% (2009 წლის მიხედვით). 18,71 დაბადება 1 000 ადამიანზე (2006 წლის მიხედვით). 4,92 სიკვდილი 1 000 ადამიანზე (2006 წლის მიხედვით). 2,42 ბავშვი 1 ქალზე (2011 წლის მიხედვით). 21,54 სიკვდილი 1 000 ცოცხლად დაბადებულზე (2006 წლის მიხედვით). ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტოს World Factbook-ის მიხედვით ემიგრაციის მაჩვენებელი 2006 წლის მიხედვით არის ნული. ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტოს World Factbook-ის მიხედვით ვენესუელის ძირითადი მოსახლეობის წინაპრები შეადგენენ ევროპელებს, აფრიკელებს და მკვიდრ მოსახლეობას. ↑ 1.0 1.1 Venezuela დაარქივებული 2015-11-24 საიტზე Wayback Machine. World Fact Book. CIA Acosta, Maruja. "Urbanizacion y clases sociales en Venezuela." Revista Interamericana de Planificacion Bogota , 7, No. 26, June 1973, 22-44.
ლაციო

ლაციო (იტალ. Lazio; ლათ. Latium) — რეგიონი ცენტრალური იტალიის დასავლეთ ნაწილში. იგი წარმოადგენს ძველი ლათინების განსახლების არეალს ძვ.წ. X ს-დან. რომაელები ცხოვრობდნენ ძვ.წ. IV ს-დან. დაახლოებით 5,7 მლნ მცხოვრებითა და 170 მლრდ მშპ-ით, ლაციო ქვეყნის მესამე ყველაზე დასახლებული და მეორე ყველაზე მდიდარი რეგიონია. იგი მოიცავს რომს, იტალიის დედაქალაქსა და უმსხვილეს ქალაქს. ლაციოს ფართობი 17 236 კმ²-ია და ესაზღვრება ქვეყნის სხვა რეგიონები: ტოსკანა, უმბრია და მარკე — ჩრდილოეთით, აბრუცი და მოლიზე — აღმოსავლეთით, კამპანია — სამხრეთით, ხოლო დასავლეთით კი ტირენიის ზღვა. რეგიონის რელიეფი ძირითადად დაბლობი და გორაკ-ბორცვიანია, პატარა მთიანი არეალებით აღმოსავლეთ და სამხრეთ რაიონებში. ლაციოს სანაპირო ზოლი ძირითადას ქვიშიანი პლაჟებისგან შედგება. სამხრეთ სანაპიროს გასწვრივ მდებარეობს პონციანის კუნძულები, რომლებიც ადმინისტრაციულად ლაციოს შემადგენლობაში შედის. ჩრდილოეთით, სანაპირო ზოლს მიღმა, გადაჭიმულია მარემას სანაპირო ვაკე, რომელიც კომუნა ჩივიტავეკიასთან ტოლფის მტებით (616 მ) წყდება. რეგიონის ცენტრალური ნაწილი უჭირავს რომის კამპანას (იტალ. campagna romana) — 2 100 კმ² ფართობის ვრცელ ალუვიურ ვაკეს, რომელიც გარს ერტყმის დედაქალაქ რომს. სამხრეთის რაიონები ხასიათდება აგრო-პონტინოს ვაკეებით, რომლებიც ერთ დროს ჭაობიანი და მალარიის გავრცელების არეალი იყო, რომელიც საუკუნეთა განმავლობაში წყალს გამოსტაცეს. ლაციოს რეგიონი ადმინისტრაციულად 5 პროვინციად იყოფა: იტალიის ადმინისტრაციული დაყოფა ოფიციალური საიტი (იტალიური) რეგიონის ოფიციალური ტურისტული საიტი დაარქივებული 2018-09-05 საიტზე Wayback Machine. Sito ufficiale del Consiglio Regionale del Lazio Parchi del Lazio
ძვ. წ. 488

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 488 რომის კონსულები: სპუბლიუს ნაუტიუს სპ.?ფ. რუტილუსი, სპუბლიუს (სექს.?) ფურიუსი (მედულინუსი ან ფურსუსი?)
კურტ ლევინი

კურტ ლევინი (დ. 9 სექტემბერი, 1890 — გ. 12 თებერვალი, 1947) — გერმანული წარმოშობის ფსიქოლოგი, რომელმაც დიდი გავლენა მოახდინა ამერიკულ სოციალურ ფსიქოლოგიაზე. ფართო ინტერესების მქონე ფსიქოლოგის მოსაზრებებმა, მრავალ ჰიპოთეზას ჩაუყარა საფუძველი. ის კარგად იცნობდა ფიზიკას, მათემატიკას, ბიოლოგიას. დაინტერესებული იყო ზოგადმეცნიერული, მეთოდოლოგიური საკითხებით. კურტ ლევინი დაიბადა 1890 წლის 9 სექტემბერს, პრუსიაში ქალაქ მოგილნოში, ებრაელთა ოჯახში. სწავლობდა მიუნჰენის, ფრაიბურგისა და ბერლინის უნივერსიტეტებში. პირველი მსოფლიო ომის დაწყებისთანავე გაიწვიეს ჯარში, სადაც ოთხი წელი იმსახურა. იყო მძიმედ დაჭრილი, დაიმსახურა არაერთი საბრძოლო ჯილდო. ომის მერე გერმანიაში დაბრუნებული, აქტიურად ჩაერთო პედაგოგიურ და კვლევით საქმიანობაში, ბერლინის უნივერსიტეტში. 1933 წლის აგვისტოში, გერმანიაში ფაშისტური წყობილების დამყარების გამო იძულებული გახდა აშშ-ში გადასახლებულიყო სადაც ჯერ სტენფორდის და შემდეგ კორნელის უნივერსიტეტებში მოღვაწეობდა. 1945 წელს დააარსა და სათავეში ჩაუდგა ჯგუფური დინამიკის კვლევით ცენტრს მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიურ ინსტიტუტში. კურტ ლევინი 1947 წლის 12 თებერვალს, 56 წლის ასაკში, აშშ-ში, გარდაიცვალა. განზრახვა, ნებელობა და მოთხოვნილება (1926), პიროვნების დინამიკური თეორია (1935), ტოპოლოგიური ფსიქოლოგიის პრინციპები (1936) ველის თეორია იმედაძე ი., ფსიქოლოგიის ისტორია, თბ. 2008 The Kurt Lewin Center for Psychological Research დაარქივებული 2007-09-27 საიტზე Wayback Machine. at Kazimierz Wielki University International Conference on "Kurt Lewin: Contribution to Contemporary Psychology" დაარქივებული 2006-05-12 საიტზე Wayback Machine. Kurt Lewin: groups, experiential learning and action research Kurt Lewin Foundation (an NGO - promoting tolerance) Kurt Lewin Institute ↑ 1.0 1.1 1.2 Deutsche Nationalbibliothek Record #118572431 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ 2.0 2.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 3.0 3.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 4.0 4.1 ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ 5.0 5.1 Internet Philosophy Ontology project <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q6023365"></a> ↑ Brozović D., Ladan T. Hrvatska enciklopedija — LZMK, 1999. — 9272 გვრ. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1264934"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q429032"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18446"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1789619"></a> ↑ 7.0 7.1 Педагоги и психологи мира — 2012. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126722605"></a> ↑ Mathematics Genealogy Project — 1997. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q829984"></a>
ძვ. წ. 770

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 770 ოსორკონ III — ეგვიპტის XXIII დინასტიის ფარაონი.
ძვ. წ. 487

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 487 რომის კონსულები: ტიტუს სიცინიუსი (საბინუსი), გაიუს აკილიუსი (ტუსკუსი) კლეომენე I — სპარტის მეფე
ინგლისური ვიკიპედია

ინგლისური ვიკიპედია (ინგლ. English Wikipedia) — ვიკიპედიის განყოფილება ინგლისურ ენაზე. შეიქმნა 2001 წელს 15 იანვარს. 2009 წლისთვის აღწევდა 3 მილიონ სტატიას, 2013 წლის დასაწყისისთვის კი 4 მილიონს გადააჭარბა (ახლა 6891502). სტატიების რაოდენობის მიხედვით ინგლისური ვიკიპედია არის და იყო ყველაზე მდიდარი; მას მოსდევს გერმანული ვიკიპედია, თუმცა სტატიათა რაოდენობა თითქმის სამჯერ ნაკლებია. 2011 წლის ოქტომბრის მონაცემებით, ვიკიპედიის ყველა ენის მასშტაბით თითქმის ყოველი მეხუთე სტატია ინგლისურს ეკუთვნის. არსებობს ვიკიპედიის კიდევ ერთი განყოფილება Simple English Wikipedia, რომელიც მიზნად ისახავს იქონიოს სტატიები გამარტივებული ინგლისურით. ინგლისური ვიკიპედია ინგლისური ვიკიპედია მობილურისთვის ვიკიპედია შეიცავს განყოფილებას ინგლისურ ენაზე English Wikipedia
ძვ. წ. 486

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 486 რომის კონსულები: სპურიუს კასიუს ვეცელინუს III, პროკულუს ვერგინიუს ტრიკოსტუს რუტილუსი
ზურაბ ჭუმბურიძე

ზურაბ გალაქტიონის ძე ჭუმბურიძე (დ. 6 ივლისი, 1926, სოფ. ქვედა სიმონეთი, თერჯოლის მუნიციპალიტეტი, საქართველოს სსრ, სსრკ — გ. 12 თებერვალი, 2022) — ქართველი ფილოლოგი, კრიტიკოსი, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1969), პროფესორი (1970), გელათის მეცნიერებათა აკადამიის აკადემიკოსი (1995). 1949 წელს დაამთავრა თსუ-ის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1985 წლიდან შოთა რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტის ტექსტოლოგიის განყოფილების ხელმძღვანელი. პირველი წიგნი „ქართული სალიტერატურო ენისა და სტილის საკითხები“ 1956 წელს გამოაქვეყნა. ძირითადი ნაშრომებია: „სალიტერატურო ენა და მწერლობა“ (1962), „რა გქვია შენ?“ (1966, 1971, 1982), „ლიტერატურული წერილები“ (1975), „მადლი დედაენისა“ (1982), „ქართული ხელნაწერების კვალდაკვალ“ (1983), „მყოფადი ქართველურ ენებში“ (1986). გარდაიცვალა 2022 წლის 12 თებერვალს 95 წლის ასაკში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 408. ზურაბ ჭუმბურიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00001570/
ზემო ქვალონი

ზემო ქვალონი (ყოფ. ქვალონი) — სოფელი დასავლეთ საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ხობის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: საალანიო-საფაჩულიო, სახოჭოლავო). მდებარეობს ოდიშის დაბლობზე. ზღვის დონიდან 16 მეტრზე. ხობიდან დაშორებულია 7 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 145 ადამიანი. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ 2.0 2.1 საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ჭიხუ

ჭიხუ — სოფელი დასავლეთ საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ხობის მუნიციპალიტეტში, ბულიწყუს თემში (სოფლები: ბულიწყუ, საკვიკვინიო, ჭიხუ). მდებარეობს ოდიშის დაბლობზე. ზღვის დონიდან 26 მეტრზე. ხობიდან დაშორებულია 1,5 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 299 ადამიანი. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ 2.0 2.1 საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ნიკოლოზ ხერასკოვი

ნიკოლოზ პავლეს ძე ხერასკოვი (რუს. Херасков, Николай Павлович; დ 15 ოქტომბერი [ძვ. სტ. 2 ოქტომბერი], 1906, ვლადიმირი, — გ. 11 სექტემბერი, 1965, მოსკოვი) — რუსი გეოლოგი. გეოლოგია-მინერალოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1965). 1930 წელს დაამთავრა მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. 1930–1934 წლებში მუშაობდა ნიადაგთმცონდეობის ინსტიტუტში, 1934–1941 წლებში საერთაშორისო მინერალოგიურ ნედლეულთა ინსტიტუტში, 1941–1945 წლებში ბაშკირეთის გეოლოგიურ სამმართველოში. 1945 წლიდან სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის გეოლოგიური ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი. მისი ძირითადი შრომები მიეძღვნა ტექტონიკისა და სასარგებლო წიაღისეულის წარმოქმნის კანონზომიერებების საკითხებს. ნიკოლოზ ხერასკოვი არის გეოლოგიური ფორმაციების მოძღვრების ერთ-ერთი ფუძემდებელი. ავტორია ცნობილი ნაშრომისა „ევრაზიის ტექტონიკა“. მონაწილეობა მიიღო ევრაზიის 1: 5 000 000 მასშტაბიანი ტექტონიკური რუკების შედგენის საქმეში. სსრკ სახელმწიფო პრემია (1969). Некоторые общие закономерности в строении и развитии структуры земной коры, М., 1963: Тектоника и формации. Избр. труды, М., 1967. ნიკოლოზ ხერასკოვი — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული) Н. П. Херасков, «Бюл. Моск. общества испытателей природы. Отдел, геологии», 1966, т. 41, № 1. ↑ Czech National Authority Database <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q13550863"></a>
ჯაპშაქარი

ჯაპშაქარი — სოფელი დასავლეთ საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ხობის მუნიციპალიტეტში, საჯიჯაოს თემში (სოფლები: გაღმა საჯიჯაო, ზენი, ზუბი, ჯაპშაქარი). მდებარეობს ოდიშის დაბლობზე. ზღვის დონიდან 55 მეტრზე. ხობიდან დაშორებულია 13 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 650 ადამიანი. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ 2.0 2.1 საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ძვ. წ. 485

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 485 რომის კონსულები: სერვიუს კორნელიუს მალუგინენსისი (კოსუსი), კვინტუს ფაბიუს კ.ფ. ვიბულანუსი სიკვდილით დასაჯეს რომის სამგზის კონსული სპურიუს კასიუს ვისცელინუსი.
ლოს-ტეკესი

ლოს-ტეკესი (ესპ. Los Teques) — ქალაქი ვენესეულის ჩრდილოეთ ნაწილში. მირანდას შტატის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს ვენესუელის დედაქალაქ კარაკასიდან სამხრეთ-დასავლეთით, ზღვის დონიდან 1169 მ სიმაღლეზე. 2001 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 140,617 კაცს. დაარსდა 1777 წელს და სახელი ეწოდა ადგილობრივი ინდიელების პატივსაცემად, სადაც დაბადებული იყო მათი წინამძღოლი გუაიკაიპურო, რომელიც განთქმული იყო ესპანელი კონკისტადორების წინააღმდეგ ბრძოლაში. ესპანელები აქ ახლომდებარე მთებში ოქროს ეძებდნენ. შემდეგ წლებში ქალაქი გახდა საცხოვრებელი ადგილი და კარაკასის საკურორტო მხარე. ჰაერის ტემპერატურა ქალაქში იცვლება 18°C-დან 26°C-მდე. ლოს-ტეკესში მუშავდება სასოფლო სამეურნეო ნედლეული. განვითარებულია ტექსტილის მრეწველობა. 1927 წლის 13 თებერვალს ქალაქ პეტარედან მირანდას შტატის დედაქალაქი ლოს-ტეკესში გადმოიტანეს. 2006 წლის 3 ნოემბერს ქვეყნის პრეზიდენტმა უგო ჩავესმა ქალაქში გახსნა მეტროპოლიტენი, რომელიც დაუკავშირდა კარაკასის მეტროს. ვენესუელის ქალაქების სია ლოს-ტეკესი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)
ვენესუელელები

ვენესუელელები — მრავალეთნიკური ერი, რომელიც ცხოვრობს სამხრეთ ამერიკაში, ვენესუელის ტერიტორიაზე. ვენესუელელების უმეტესობა არის კათოლიკე და საუბრობს ესპანურად. ისინი წარმოადგენენ ევროპელების, აფრიკელებისა და ინდიელების ნარევს. მთავარი სტატია: ვენესუელის დემოგრაფია. 2006 წელს დაახლოებით 28 მილიონი ადამიანით ვენესუელა წარმოადგენს მოსახლეობის რაოდენობით მეექვსე ქვეყანას ლათინურ ამერიკაში, ბრაზილიის, მექსიკის, არგენტინის, კოლუმბიისა და პერუს შემდეგ. მოსახლეობის 90%-ზე მეტი ცხოვრობს ურბანულ ტერიტორიებზე, რაც მსოფლიოში საშუალო მაჩვევნებელზე ბევრით მეტია. წიგნიერების მაჩვენებელი შეადგენს 98%-ს რაც ასევე დიდია მსოფლიო მასშტაბით, ხოლო მოსახლეობის ზრდის კოეფიციენტი მსოფლიო საშუალო მაჩვენებელზე ოდნავ დიდია. მოსახლეობის უმეტესი ნაწილი შეადგენს ახალგაზრდობას, 30% არის 14 წლამდე და მხოლოდ 4% არის 65 წელს გადაცილებული. ↑ Detailed Tables – American FactFinder ↑ ¿ Cuántos venezolanos hay en Canadá y en Québec? ↑ Venezuela დაარქივებული 2009-05-13 საიტზე Wayback Machine. , The World Factbook, U.S. Central Intelligence Agency, updated 12 December 2006.
ძვ. წ. 484

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 484 რომის კონსულები: ლუციუს ამილიუს მამ.ფ. მამერცინუსი (მამერკუსი), გაიუს (კაესო?) ფაბიუს კ.ფ. ვიბულანუსი