laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ხოფერია

საკუთარი სახელი ხოფერია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ალექსანდრე ხოფერია — მომღერალი, თბილისის კონსერვატორიის რექტორი გრიგოლ ხოფერია — პუბლიცისტ გრიგოლ მუშიშვილის ნამდვილი სახელი და გვარი ეკა ხოფერია — ჟურნალისტი რუსუდან ხოფერია — სპორტსმენი (ბატუტზე ხტომა) ხათუნა ხოფერია — პოლიტიკოსი
გრიგოლ მუშიშვილი

გრიგოლ (გიორგი) ანდრიას ძე მუშიშვილი (ნამდვილი გვარი — ხოფერია) (დ. 1899 — გ. 3 იანვარი, 1938) — ქართველი ჟურნალისტი, კრიტიკოსი. 1918 წლიდან იყო საქართველოს სოციალისტ-ფედერალისტების სარევოლუციო პარტიის წევრი, თანამშრომლობდა გაზეთ „სახალხო საქმეში“, იკვლევდა საქართველოში სოციალიზმის ისტორიას. საქართველოს იძულებითი გასაბჭოების (1921) შემდეგ გახდა ახალგაზრდა მემარცხენე სოციალისტ-ფედერალისტთა ორგანიზაციის ერთ-ერთი ლიდერი, მხარდაჭერა გამოუცხადა საბჭოთა მთავრობას, 1924 წლიდან იყო კომუნისტური პარტიის წევრი. სხვადასხვა დროს იყო ჟურნალ „რემედასის“ და გაზეთ „კომუნისტის“ რედაქტორი. აქვეყნებდა პუბლიცისტურ და კრიტიკულ წერილებს, რომელშიც ქართულ ლიტერატურის ნიმუშებს „პროლეტარული მწერლობის“ პოზიციიდან განიხილავდა (მათ შორის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილია 1933 წელს გამოქვეყნებული „გველის პერანგოსანი“, რომელიც გრიგოლ რობაქიძის წინააღმდეგ იყო მიმართული). 1937 წელს დააპატიმრეს კონტრრევოლუციური მოღვაწეობის ბრალდებით და იმავე წლის 28 დეკემბერს მიუსაჯეს სასჯელის უმაღლესი ზომა, პირადი ქონების კონფისკაციით. 1938 წლის 3 იანვარს დახვრიტეს. გრიგოლ მუშიშვილი — საქართველოს პირველი რესპუბლიკის (1918-1921) პროსოპოგრაფიული ბაზა (ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ლინგვისტურ კვლევათა ინსტიტუტი) გრ. მუშიშვილი. ფსევდონიმების ლექსიკონი (საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა). მუშიშვილი გიორგი ანდრიას ძე. სტალინური სიები საქართველოდან [ელექტრონული მონაცემთა ბაზა].
ნოე ისლამში

ნოე, ასევე ცნობილი როგორც ნუჰი (არაბ. نُوْحٌ რომანიზებული: Nūḥ) — ღმერთის წინასწარმეტყველი და მაცნე ისლამში. ის არის ერთ-ერთი ულუ ალ-აზმის წინასწარმეტყველთაგანი. ნოეს მისია იყო გაეფრთხილებინა თავისი ხალხი, რომელიც გარყვნილებასა და სიძვაში იყო ჩაძირული. ღმერთმა ნოეს დააკისრა ექადა ხალხისთვის, მოუწოდებდა მათ დაეტოვებინათ კერპთაყვანისმცემლობა, პატიოსანი და სუფთა ცხოვრებით ეცათ თაყვანი ერთადერთი ღმერთისთვის. მიუხედავად იმისა, რომ ის გულმოდგინებით ქადაგებდა ღვთის ცნებას, მისმა ხალხმა უარი თქვა გამოსწორებაზე, რამაც გამოიწვია კიდობნის აგება და დიდი წარღვნა. ისლამურ ტრადიციაში სადავოა, დიდი წარღვნა გლობალური მოვლენა იყო თუ ადგილობრივი. როგორც ერთ-ერთი პირველი მაცნე: 4:163, 6:84, 11:25, 26:107, 29:14, 37:75, 57:26, 71:1–2, 71:5 ნოეს ქადაგებები: 4:163, 7:59, 7:61–64, 10:71–72, 11:25–26, 11:28–31, 11:42, 23:23, 26:105–106, 26 :108, 26:110, 71:1–3, 71:8–20 ნოეს გამოწვევები: 7:60–61, 10:71, 11:27, 11:32, 14:9, 23:24–26, 25:37, 26:105, 26:111–113, 26:116– 118, 38:12, 40:5, 50:12, 53:52, 54:9–10, 66:10, 71:6–7, 71:21–24, 71:26–27 „მადლიერი“ ნოე: 17:3 ნოეს ნატვრათა ასრულება: 21:76–77, 26:119, 37:75, 54:11–12 ღმერთმა გაანადგურა ნოეს ხალხი: 7:64, 9:70, 10:73, 11:37, 11:43–44, 11:89, 23:27, 25:37, 26:120, 29:14, 37:82 , 40:31, 51:46, 53:52, 54:11–12, 71:25 ნოეს გადაარჩენა კიდობანზე: 7:64, 10:73, 11:37–38, 11:40–44, 11:48, 23:27–29, 26:119, 29:15, 37:76, 54:13–15, 69:11 „უეჭველად, ჩვენ შენ შთაგაგონეთ, როგორც ნუჰს შთავაგონეთ და შუამავლთ მის შემდგომ, და (როგორც) ჩვენ შთავაგონეთ იბრაჰიმს და ისმაილს, ისჰაყს , იაღყუბს და შტოებს, ღისას, ეიუბს, იუნუსს, ჰარუნს და სულეიმანს და მივეცით ზებური (ფსალმუნი) დავუდს “ (4:163) „და ჩვენ ვაჩუქეთ მას ისჰაყი და იაღყუბი და სწორ გზაზე დავადგინეთ ყველა, წინათ ჭეშმარიტ გზაზე დავადგინეთ ნუჰი და მისი შთამომავლები: დავუდი და სულეიმანი და ეიუბი და იუსუფი და მუსა და ჰარუნი. და ასეთნაირად მივაგებთ სიკეთისმქმნელთ!“ (6:84) „და ვფიცავ! ჩვენ წარვგზავნეთ ნუჰი თავის ხალხთან: „უეჭველად, მე ვარ ცხადი შემგონებელი თქვენთვის.“ (11:25) „უეჭველად, მე თქვენთვის წარმოგზავნილი სანდო შუამავალი ვარ.“ (26:107) „და ვფიცავ, ჩვენ წარგვზავნეთ ნუჰი თავის ხალხთან, და დაჰყო მათთან ათასი წელი ორმოცდაათის გამოკლებით. და შეიპყრო ისინი ცუნამმა, რამეთუ უსამართლონი იყვნენ!“ (29:14) „და ვფიცავ! ჩვენ წარვგზავნეთ ნუჰი და იბრაჰიმი და ჩვენ დავუდგინეთ მათ შთამომავლობას შუამავლობა და წიგნი. ამრიგად, მათგან ნაწილი ჭეშმარიტ გზას ადგას, ხოლო უმრავლესობა მეამბოხე ცოდვილია.“ (57:26) „უეჭველად, ჩვენ წარვგზავნეთ ნუჰი თავის ხალხთან, რომ: „შეაგონე შენი ხალხი ვიდრე მიეწევა მათ სასჯელი მწარე“! (71:1) „უთხრა: „ჰეი, ხალხო ჩემო! უეჭველად , მე ვარ ცხადი შემგონებელი თქვენთვის.““ (71:2) „თქვა: ღმერთო ჩემო! უეჭველად, მე მოვუწოდებდი ჩემს ხალხს დღე და ღამე“ (71:5) ↑ NÛH - TDV İslâm Ansiklopedisi ↑ Lalljee, compiled by Yousuf N. (1981). Know your Islam (3rd ed.). New York: Taknike Tarsile Quran. გვ. 73. ISBN 9780940368026 ↑ Stephen J. Vicchio (2008), Biblical Figures in the Islamic Faith, Wipf and Stock Publishers, გვ. 94, ISBN 978-1-556-35304-8 ↑ ყურანი 4:163 ↑ ყურანი 6:84 ↑ ყურანი 11:25 ↑ ყურანი 26:107 ↑ ყურანი 29:14 ↑ ყურანი 57:26 ↑ ყურანი 71:1 ↑ ყურანი 71:2 ↑ ყურანი 71:5
Hero (ფილ კოლინზის სიმღერა)

Hero — ინგლისელი მომღერალ და სიმღერების ავტორ ფილ კოლინზისა და დევიდ კროსბის ერთობლივი სინგლი. იგი შეტანილია კროსბის მესამე სტუდიურ ალბომში Thousand Roads. სიმღერაში კოლინზი ასრულებს დამატებით ვოკალს და უკრავს დასარტყამ ინსტრუმენტებზე.
იობი ისლამში

იობი (არაბ. أيوب; რომანიზებული: Ayūb) — წინასწარმეტყველი ისლამში, რომელიც მოხსენიებულია ყურანში. იობის ისტორია ისლამში ბიბლიური ისტორიის პარალელურია, თუმცა მთავარი აქცენტი კეთდება იმაზე, რომ იობს რწმენა არ შერყევია. ყურანის ტექსტში არ არის ნახსენები იობის მეგობრებთან საუბარი, მაგრამ მუსულმანურ ლიტერატურაში ნათქვამია, რომ მას ჰყავდა ძმები, რომლებიც კაცთან მისი ტანჯვის მიზეზზე კამათობდნენ. „უეჭველად, ჩვენ შენ შთაგაგონეთ, როგორც ნუჰს შთავაგონეთ და შუამავლთ მის შემდგომ, და (როგორც) ჩვენ შთავაგონეთ იბრაჰიმს და ისმაილს, ისჰაყს, იაღყუბს და შტოებს, ღისას, ეიუბს, იუნუსს, ჰარუნს და სულეიმანს და მივეცით ზებური დავუდს“ (4:163) „და ეიუბი, აკი მოუხმო თავის უფალს: „უეჭველად, მე მეწია უბედურება და შენ ხარ ყოვლად მოწყალე მოწყალეთა შორის!“ (21:83( ↑ ყურანი 4:163 ↑ ყურანი 21:83
ბულბულის სახლ-მუზეუმი (შუშა)

ბულბულის სახლ-მუზეუმი შუშაში (აზერ. Bülbülün ev-muzeyi) — ბაქოში ბულბულის მემორიალური მუზეუმის ფილიალი, რომელიც მდებარეობს ქალაქ შუშაში. აზერბაიჯანელი მომღერლის ბულბულის სახლი 1788 წელს აშენდა. ტიპოლოგიურად შენობა ასახავს ყარაბაღის საცხოვრებელი კორპუსების ისტორიულ თავისებურებებს. 1982 წლის 31 აგვისტოს შუშას სახალხო დეპუტატთა საქალაქო საბჭოს აღმასკომმა მიიღო გადაწყვეტილება შენობის სახლ-მუზეუმად გადაქცევის შესახებ. 1982-1983 წლებში შენობა გარემონტდა, შეიქმნა სამუზეუმო ექსპოზიცია, ტერიტორიაზე აშენდა ადმინისტრაციული შენობა. ექსპოზიცია მოიცავდა ბავშვთა და საოჯახო ფოტოებს, პირად ნივთებს, სპექტაკლების პლაკატებს (1925–1926), ასევე მომღერლის შემოქმედებით, კვლევით, სასწავლო და სოციალურ საქმიანობას. სახლ-მუზეუმმა საქმიანობა შეწყვიტა 1992 წლის მაისში, როდესაც ქალაქი სომხეთის შეიარაღებული ძალების კონტროლის ქვეშ მოექცა. იმ პერიოდში შენობა ნაწილობრივ განადგურდა, ექსპონატების ბედი უცნობია. სახლის ეზოში არსებული ბიუსტი დაზიანდა. მუზეუმის აღდგენითი სამუშაოები 2021 წელს დაიწყო. გამაგრდა ყველა მზიდი კედლის საძირკველი. სახლ-მუზეუმის ბაღის ნაკვეთი პირვანდელი იერსახის შენარჩუნებით აღდგა. ფასადზე მომღერლის ბრინჯაოს პორტრეტი რეკონსტრუირებულია. გაკეთდა მომღერლის ახალი ბიუსტიც, რომელიც ეზოში დამონტაჟდა; ხოლო ძველი ბიუსტი, რომელიც ვანდალიზმის შედეგად დაზიანდა, დარჩა თავდაპირველ ადგილას ხელუხლებლად. 2021 წლის 29 აგვისტოს მუზეუმი ხელახლა გაიხსნა. გახსნის ცერემონიას ესწრებოდნენ აზერბაიჯანის პრეზიდენტი ილჰამ ალიევი, პირველი ლედი მეჰრიბან ალიევა, ასევე ბულბულის ვაჟი, აზერბაიჯანის ელჩი რუსეთში, აზერბაიჯანის სახალხო არტისტი ფოლად ბულბულოღლუ. ↑ 1905.az. (19.11.2014) Bülbülün ev muzeyinin Şuşa filialı az. Vüqar Tofiqli. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-09-21. ციტირების თარიღი: 2018-07-13. ↑ Şuşada Bülbülün ev-muzeyinin bərpadan sonra açılışı olub az.. AZƏRTAC (29.08.2021). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 02.03.2023. ↑ President.az. (29.08.2021) İlham Əliyev və birinci xanım Mehriban Əliyeva Bülbülün ev-muzeyinin açılışında iştirak ediblər az. Youtube.com. ციტირების თარიღი: 2022-09-01.
ჯულფალარის მეჩეთი

ჯულფალარის მეჩეთი (აზერ. Culfalar məscidi) — მეჩეთი ჰაჯიბეკოვის ქუჩაზე ჯულფალარის კვარტალში (მეჰელე) ქალაქ შუშაში. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტის 2001 წლის 2 აგვისტოს ბრძანებით ჯულფალარის მეჩეთი გადაეცა სახელმწიფო დაცვის ქვეშ, როგორც ადგილობრივი მნიშვნელობის ისტორიისა და კულტურის არქიტექტურული ძეგლი. ↑ https://kataloq.gomap.az. ციტირების თარიღი: 2020-08-24 ↑ Culfalar məscidi. ციტირების თარიღი: 2020-08-24
სამკურნალო მცენარეების მუზეუმი (შუშა)

შუშას სამკურნალო მცენარეების მუზეუმი (აზერ. Şuşa Dərman Bitkiləri Muzeyi) — აფთიაქი-მუზეუმი, რომელიც მდებარეობს ქალაქ შუშაში, აზერბაიჯანში. ეს მუზეუმი, რომელიც ეძღვნებოდა სამკურნალო მცენარეებს. დაიხურა 1992 წლის მაისში სომხური ოკუპაციის გამო. სამკურნალო მცენარეების მუზეუმი გაიხსნა 1984 წლის 29 ივლისს ქალაქ შუშაში ვაგიფის პოეზიის ფესტივალის დროს. მუზეუმის დირექტორი იყო ამირშაჰ მამედოვი. მუზეუმში 50-ზე მეტი სამკურნალო მცენარე იყო გამოფენილი: გვირილა, ფარსმანდუკი, ბაღის ტუხტი, მრავალძარღვა, ნემსიწვერა, შვიტა, ავშანი, ჭინჭარი, მატიტელა, ასფურცელა, დარიჩინი და ურცი. მუზეუმში არსებული ყველა სამკურნალო მცენარე იზრდებოდა შუშას მდელოებზე, მთებსა და ფერდობებზე. შენობის ნაწილი ეთმობოდა ძველ მედიცინაში გამოყენებულ ინსტრუმენტებს. ერთ კუთხეში ექიმების სამედიცინო ნაშრომების ექსპოზიცია იყო, რომლებიც ხალხური მეთოდებით კურნავდნენ პაციენტებს. მუზეუმის ფარგლებში ფუნქციონირებდა აფთიაქი. ↑ Bir daha “Qarabağ muzeyləri” haqqında azərbaycanca (22 aprel 2015). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 23 sentyabr 2022. ციტირების თარიღი: 23 sentyabr 2022. ↑ 2.0 2.1 2.2 Şuşa muzeyləri - Yaddaş azərbaycanca (25 may 2021). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 23 sentyabr 2022. ციტირების თარიღი: 23 sentyabr 2022.
ქვის ხელოვნების მუზეუმი (შუშა)

შუშას ქვის ხელოვნების მუზეუმი (აზერ. Şuşa Daş Sənətkarlığı Muzeyi) მდებარეობს აზერბაიჯანში, ქალაქ შუშაში. ქვის ხელოსნობისადმი მიძღვნილმა ამ მუზეუმმა თავისი საქმიანობა 1992 წლის მაისში შეწყვიტა სომხური ოკუპაციის გამო. შუშას ქვის ხელოსნობის მუზეუმი დაარსდა 1983 წელს შუშას სახელმწიფო ისტორიულ-არქიტექტურული ნაკრძალის დეპარტამენტის თანამშრომლებისა და ქალაქის საზოგადოების ერთობლივი პროექტით. მუზეუმი ფუნქციონირებდა ღია ცის ქვეშ. ეს მუზეუმი იყო ქვის ხელოსნობისადმი მიძღვნილი პირველი მუზეუმი აზერბაიჯანში. მუზეუმში გამოიფინა სხვადასხვა პერიოდის 150-მდე წერილობითი და ეპიგრაფიკული ნამუშევარი ყარაბაღელი არქიტექტორების, მხატვრების, კალიგრაფებისა და სხვა ხელოვანის მიერ, როგორებიცაა უსტა განბარ ყარაბაღი, მაშადი ხასპოლადი, კაბლა აკბარი, მამედიარი.</ref name="qəzet"> ↑ Şuşa muzeyləri - Yaddaş azərbaycanca (25 may 2021). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 23 sentyabr 2022. ციტირების თარიღი: 23 sentyabr 2022.
დაგვის ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია

დაგვის ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლის მიძინების სახელობის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ქობულეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ დაგვაში. აგებულია XX საუკუნეში. სოფელ დაგვას ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლის მიძინების სახელობის გუმბათიანი ეკლესია, იგივე "მარიამის ეკლესია", სასაფლაოს ტერიტორიაზე, შემაღლებული ბორცვის თავზე დგას. მე-20 საუკუნის დასაწყისში აგებული ტაძარი ბერძნული თემის ატიურობას უკავშირდება. ჩაწერილი ჯვრის ტიპის გეგმარების ტაძარი დაპროექტებულია ბიზანტიური საეკლესიო არქიტექტურის გავლენით. ეკლესია ცხოველხატულად ეწერება გარემოში. სამაფსიდიანი და გუმბათაღდგენილი ტაძარი ნაგებია მოშავო-მონაცრისფრო ფლეთილი ქვით. ეკლესია განახლებულია და მთლიანად მოხატულია მისი ინტერიერი. ეკლესია ფუნქციონირებს. მისი ეზო კეთილმოწყობილი და მოვლილია. საბჭოთა პერიოდში, 1930-იან წლებში, ნაგებობა ნაწილობრივ დაანგრიეს - გუმბათი და კამარები ჩამონგრეული იყო . 1990-1992 წლებში, ნიკოლოზ ცაცანიდისა და ხრისტო პაპანდოპულოს თაოსნობით იგი აღდგა. ამ პერიოდშივე მიაშენეს სამრეკლო. ეკლესიაში იოანე ნათლისმცემლისა და მიქაელ მთავარანგელოზის ხატები ინახებოდა, რომლებიც დაიკარგა საბჭოთა პერიოდში, თუმცა 1992 წელს ქსენია პაპანდოპულომ ეკლესიას გადასცა ეს ხატები. ტაძრის. ქვა მოშავო-მონაცრისფროა. წყობა კი სწორხაზოვანია. ეკლესია გეგმით სწორკუთხედს წარმოადგენს. აღმოსავლეთით სამი შვერილი, ღრმა აბსიდით. პასტოფორიუმებია მთავარი აბსიდის ორივე მხარეს. გვერდითა აბსიდებში თაღოვანი ნიშებია გაჭრილი. საკურთხეველი პასტოფორიუმებს უკავშირდება თაღოვანი გასასვლელებით. სამივე აბსიდში თაღოვანი სარკმლებია გაჭრილი. კონქები ფლეთილი ქვის რადიალური რიგებით არის ამოყვანილი. საკურთხევლის წინ არის ორსაფეხურიანი სოლეა. სატრიუმფო თაღი კი წახნაგოვან სვეტებს ეყრდნობა. იატაკზე მრგვალი სვეტების ბაზისები იყო შემორჩენილი იყო, რომლებსაც ცენტრალური სივრცე ეყრდნობოდა. დასავლეთ და სამხრეთ კედლებზე თაღების საყრდენი კრონშტეინები არის შემორჩენილი. ეკლესიის გრძივ კედლებზე სარკმლები სიმეტრიულადაა განლაგებული. სამხრეთიდან და დასავლეთიდანაა ქვის სამსაფეხურიანი შესასვლელები. გარედან არქიტრავული, შიგნიდან - თაღოვანი. მაღალი, თაღოვანი სარკმელია დასავლეთ შესასვლელის თავზე. ორივე კარი რკინისაა და შეღებილია.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 11767
ხოჭოლავა

საკუთარი სახელი ხოჭოლავა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: დავით ხოჭოლავა — ქართველი ფეხბურთელი ივანე ხოჭოლავა — ქართველი მეცნიერი კვების მრეწველობის დარგში მუხრან ხოჭოლავა — ქართველი პოლიტიკოსი
ხუბუა

საკუთარი სახელი ხუბუა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გიორგი ხუბუა — ქართველი სამართალმცოდნე მაკარ ხუბუა — ქართველი ფილოლოგი, ირანისტი
ხუბულავა

საკუთარი სახელი ხუბულავა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ნინო ხუბულავა — ერთ-ერთი პირველი ქართველი მფრინავი ქალი პოლიკარპე ხუბულავა — ქართველი ლოტბარი, მომღერალი
ხულორდავა

საკუთარი სახელი ხულორდავა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: დურმიშხან ხულორდავა — ქართველი მსახიობი თამარ ხულორდავა — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი
ზედა აჭყვის წმინდა პეტრესა და პავლეს სახელობის დარბაზული ეკლესია

ზედა აჭყვის წმინდა პეტრესა და პავლეს სახელობის დარბაზული ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ქობულეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზედა აჭყვაში. სოფელ ზედა აჭყვაში მდებარე დარბაზული ეკლესია მე-19 საუკუნის მეორე ნახევარში ან მე-20 საუკუნის დასაწყისში არის აგებული, რაც ისტორიულად მუსულმანურ აჭარაში 1870-იანი წლებიდან მოყოლებული ქრისტიანი ბერძნების ჩამოსახლებას უკავშირდება. მოშავო-მონაცრისფრო ფლეთილი ქვით ნაგები ეკლესია საბჭოთა პერიოდში 1981 წლის სააღირცხვო ბარათის მიხედვით, გაუქმებული ჩანს, ის სანახევროდ დანგრეულია. ტაძრის აღდგენა და გადახურვა უნდა მომხდარიყო 1990-2000-იანი წლების დასაწყისში. ეკლესიის ახლანდელი იერსახე სწორედ ამ პერიოდს უკავშირდება. ეკლესია დგას მოსწორებულ რელიეფზე, სასაფლაოს ტერიტორიაზე. ეკლესიას საბურავი თუნუქის აქვს, რომელმაც ჩაანაცვლა 1981 წლის აღწერიდან ცნობილი, შიფერის საბურავი. ტაძარი აღმოსავლეთ-დასავლეთ გრძივ ღერძზე გაშლილი და ორი შესასვლელი აქვს. სამხრეთ და დასავლეთ ფასადების სიმეტრიის ღერძზე გაჭრილია თითო არქიტრაული გადახურვის კარი. კარებებს თავზე მოთავსებულია სადად დამუშავებული თაღოვანი ტიმპანი. მხატვრულად გამოყოფილია სამხრეთ კარის ტიმპანი, რომლის თავზეც წმინდა პეტრესა და პავლეს რელიეფური გამოსახულებაა მოცემული. წმინდანების რელიეფური გამოსახულება განმარტებულია ბერძნული წარწერით. საფასადო კომპოზიციის დანაწევრებაში მონაწილეობს მცირერიცხოვანი სარკმლის ღიობებიც, როგორიცაა ერთი სწორკუთხა სარკმელი აღმოსავლეთ ფასადზე, ჩრდილოეთ ფასადის სიმეტრიულად გაჭრილი სამი თაღოვანი სარკმელი და სამხრეთ ფასადის ორი თაღოვანი სარკმელი, რომლებიც შესასვლელ კარს ფლანკირებენ. ეკლესიის აღდგენა-განახლების დროს უნდა მომხდარიყო, სარკმლების რაოდენობა და კონფიგურაცია, ასევე მდებარეობის განსაზღვრა, ერთაფსიდიანი დარბაზული ეკლესიის რომელიმე ახლო ნიმუშის მიხედვით, რადგან 1981 წლის სააღირცხვო ბარათში აღნიშნულია, რომ ტაძრის კედლები სარკმლის პირებამდე იყო მორღვეული და ამდენად, გაურკვევლი იყო მათი ჭრილების ზუსტი ადგილმდებარეობა და რაოდენობა. ტაძრის ეზოში დგას სამრეკლო, როგორც ჩანს, ტაძრის აღდგენის პერიოდში აშენებული. სამრეკლო იმავე ფლეთილი ქვითა ნაგები, რითაც ეკლესია. ეკლესიის საფასადო კომპოზიციის არქიტექტურულ-მხატვრული თავლსაზრისით ღირებულ ელემენტად შეიძლება მოიაზრებოდეს მონაცრისფრო ფლეთილი ქვის თეთრნაკერებიანი წყობა და სამხრეთ ფასადზე მოთავსებული ქვის ფილაზე ამოკვეთილი წმინდანების რელიეფური გამოსახულება. ზედა აჭყვას წმინდა პეტრესა და პავლეს სახელობის მომცრო დარბაზული ტაძარი აჭარაში დაცულ იმ მცირერიცხოვან საეკლესიო ნაგებობათა რიცხვს მიეკუთვნება, რომელნიც დრო-ჟამის მსვლელობას გადაურჩნენ და აჭარაში ქრისტიანული მრწამსის მატარებელი ბერძნული თემის დამსახურებითა და გავლენით შეიქმნეს კულტურული იდენტობა; სოფელ ზედა აჭყვას დარბაზული ეკლესია აჭარის ხუროთმოძღვრული მემკვიდრეობის აუცილებელი ნაწილია, რომლის დაცვა და შენარჩუნება მეტად მნიშვნელოვანია.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 11726
ხურცია

საკუთარი სახელი ხურცია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ზურაბ ხურცია — უკრაინელი აქტივისტი ნოკო ხურცია — ქართველი მომღერალი, ლოტბარი
ჯაბუა

საკუთარი სახელი ჯაბუა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გიორგი ჯაბუა — ინჟინერი, პედაგოგი გურანდა ჯაბუა — პოლიტიკოსი, დიპლომატი მაია ჯაბუა — საესტრადო მომღერალი მამია ჯაბუა — ინჟინერი სლავა ჯაბუა — სამხედრო მფრინავი
მანდაეთის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია

მანდაეთის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ჭიათურის მუნიციპალიტეტის სოფელ მანდაეთში. აგებულია XIX საუკუნის ბოლოს, XX საუკუნის დასაწყისში. მანდაეთის წმინდა გიორგის ეკლესია სამნავიანი ბაზილიკის ტიპისაა. აგებულია როგორც გათლილი დამუშავებული კვადრებისგან, ასევე კლდის ფლეთილი ქვით. ორქანობიანია გადახურვა, ტაძარი თუნუქითაა გადახურული. ეკლესიაში შესასვლელი კარი დატანილია სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედელში. დღეისათვის გაუქმებულია დასავლეთის კედელში დატანილი კარი, ამ კარით შევდივართ დასავლეთის კედელზე მიშენებულ კელიის მსგავს, მცირე ზომის ნაგებობაში. ნათდება ეკლესიის შიდა სივრცე ჩრდილოეთ და სამხრეთ კედელზე დატანილი ორ-ორი ხოლო დასავლეთ და აღმოსავლეთ კედელზე დატანილი თითო-თითო სარკმლისგან. ეკლესია შელესილი ყოფილა გარედან, შელესილობა შემორჩენილია აღმოსავლეთ და სამხრეთ კედელზე. სამხრეთი კარის თავზე კედელში ჩადგმულია მხედრულით შესრულებული ტექსტი, სადაც ეკლესიის აღმშენებელი ოსტატია მოხსენიებული. როგორც ჩრდილოეთ ასევე სამხრეთი კარის ტიმპანზე გამოსახულია რელიეფური ჯვარი. ხოლო დასავლეთი კარის ტიმპანზე რელიეფური ჯვრის გამოსახულების გარდა ბერძნული წარწერაა. ეკლესიის კედლები შიგნიდან მთლიანად თეთრადაა შეღებილი. შიდა სივრცე ორ-ორი წყვილი სვეტით 3 ნავად იყოფა. იატაკი მოგებულია ქვის გათლილი ფილებით.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 16866
Both Sides of the Story

„Both Sides of the Story“ — ინგლისელი მომღერალ და სიმღერების ავტორ ფილ კოლინზის სინგლი ალბომიდან Both Sides. სიმღერა მოხვდა ბრიტანული სინგლების ჩარტის #7 პოზიციაზე. ეს იყო კოლინზის პირველი სინგლი „Thru These Walls“-ის დროიდან, რომელიც ამერიკულ 100-ეულში მოხვდა (#25 პოზიცია). სიმღერის ტექსტი[დაარქივებული] საიტზე MetroLyrics ↑ http://www.nytimes.com/1993/11/14/arts/recordings-view-two-romantics-explore-old-wounds-to-the-heart.html
ჯეჯელავა

საკუთარი სახელი ჯეჯელავა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ალექსანდრე ჯეჯელავა — მეცნიერი საინფორმაციო ტექნოლოგიების დარგში გაიოზ ჯეჯელავა — ფეხბურთელი ივანე ჯეჯელავა — ბოლშევიკი პოლიტიკოსი
ჯობავა

საკუთარი სახელი ჯობავა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ბაადურ ჯობავა — ქართველი მოჭადრაკე ნოდარ ჯობავა — ქართველი ინჟინერი
ჯოლოგუა

საკუთარი სახელი ჯოლოგუა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ვლადიმერ ჯოლოგუა — ქართველი პოლიტიკოსი, ჟურნალისტი თამაზ ჯოლოგუა — ქართველი ფილოლოგი მარიამ ჯოლოგუა — ქართველი კინომსახიობი
ზულ-ყერნეინი

ზულ ალ-ყერნეინი, (არაბ. ذُو ٱلْقَرْنَيْن [Ḏū l-Qarnayn]) — ფიგურა, რომელიც ჩნდება ყურანის მე-18 სურის, ალ-ქეჰფის 83-101 აიებში, როგორც ის, ვინც მიემგზავრება აღმოსავლეთისა და დასავლეთისკენ, აღმართავს ბარიერს გარკვეულ ხალხსა და იაჯუჯსა და მაჯუჯს შორის. ყურანი მოგვითხრობს, თუ როგორ იქნება სამყაროს აღსასრულის ნიშანი გოგისა და მაგოგის (იაჯუჯისა და მაჯუჯის) ბარიერის მიღმა გათავისუფლება. ზოგიერთი ისტორიკოსის აზრით, ზულ ალ-ყერნეინის ისტორია სათავეს იღებს შუა აღმოსავლეთში ალექსანდრე მაკედონელის ლეგენდებიდან, კერძოდ, ნეშანას ლეგენდადან. ↑ Netton 2006, p. 72. sfn error: no target: CITEREFNetton2006 (help) ↑ Van Bladel, Kevin (2008). „The Alexander Legend in the Qur'an 18:83-102“, The Qurʼān in Its Historical Context. Routledge.
ჰაინრიხ და იულიუს ჰარტები

ძმები ჰაინრიხ (დ. 30 დეკემბერი, 1855, ვეზელი — გ. 11 ივნისი, 1906, ტეკლენბურგი) და იულიუს (დ. 9 აპრილი, 1859, მიუნსტერი — გ. 7 ივლისი, 1930, ბერლინი) ჰარტები — გერმანელი მწერლები, კრიტიკოსები და ჟურნალისტები. ერთად გამოსცემდნენ ლიტერატურულ-კრიტიკულ ჟურნალებს, კრიტიკულ წერილებს; უფროს თაობას ბრალად სდებდნენ ეპიგონობას, ზერელობას და მოუწოდებდნენ ღრმად ეროვნული შინაარსის ნაწარმოებების შექმნისაკენ. ჰაინრიხ ჰარტის მნიშვნელოვანი ნაწარმოებებია ეპოსი "კაცობრიობის სიმღერა" (ტ. 1-4, 1887–1906), იულიუს ჰარტისა - ლირიკული ლექსების კრებულები, ნოველები, დრამატული თხზულებები. ძმების კრიტიკულმა მოღვაწეობამ მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა გერმანულ ნატურალიზმის ესთეტიკის ჩამოყალიბებაში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 605.
იური იაკოვლევი

იური იაკოვლევი (რუს. Ю́рий Васи́льевич Я́ковлев; დ. 25 აპრილი, 1928, მოსკოვი — 30 ნოემბერი, 2013, იქვე) — საბჭოთა და რუსი თეატრისა და კინოს მსახიობი, სსრკ სახალხო არტისტი (1976). იური იაკოვლევი ერთ-ერთი პოპულარული საბჭოთა მსახიობია, რომელმაც 150 როლი შეასრულა თეატრსა და კინოში. იგი ოსტატი იყო როგორც კომედიური, ასევე დრამატული ჟანრის. ევგენი ვახტანგოვის სახელობის თეატრის წამყვანი მსახიობი იყო თეატრის აღზევების პერიოდში. 1961 — რსფსრ დამსახურებული არტისტი 1968 — რსფსრ სახალხო არტისტი 1970 — სტანისლავსკის სახელობის სახელმწიფო პრემია 1976 — სსრკ სახალხო არტისტი 1978 — შრომის წითელი დროშის ორდენი 1979 — სსრკ-ის სახელმწიფო პრემია 1988 — ლენინის ორდენი იური იაკოვლევი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
იესო ისლამში

ისლამში იესო (არაბ. عِيسَى ٱبْنُ مَرْيَمَ, რომანიზებული: ʿĪsā ibn Maryam; ისა, მარიამის ძე) — ღმერთის უკანასკნელი წინასწარმეტყველი, მესია და მაცნე, რომელიც წარმოგზავნილი იქნა ისრაელის შვილთა ხელმძღვანელად, წიგნით სახელად „ინჯილი“. ყურანში იესო (ისა) აღწერილია, როგორც მესია (ალ-მასიჰი), რომელიც სასწაულებრივად დაიბადა ქალწულისგან, თავისი მოწაფეების თანხლებით ახდენდა სასწაულებს, უარყვეს ებრაელმა რელიგიურმა პირებმა. ყურანის მიხედვით იესო ჯვარს არ უცვამთ და არც მკვდრეთით აღმდგარა, ის სასწაულებრივად გადაარჩინა ღმერთმა და ზეცად აამაღლა. ყურანი ცალსახად და არაერთხელ უარყოფს იმ აზრს, რომ იესო მოკლეს ან თუნდაც ჯვარს აცვეს. IslamHouse ↑ ყურანი 4:157
აბუსერიძე

საკუთარი სახელი აბუსერიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: თენგიზ აბუსერიძე — ქართველი ინჟინერი ირაკლი აბუსერიძე — ქართველი მორაგბე, პოლიტიკოსი აბუსერისძე — შუა საუკუნეების საქართველოს დიდ ფეოდალთა საგვარეულო
ანთიძე

საკუთარი სახელი ანთიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: მაკა ანთიძე — ქართველი ჟურნალისტი ნიკოლოზ ანთიძე — ქართველი იურისტი
ართმელაძე

საკუთარი სახელი ართმელაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: დავით ართმელაძე — ქართველი სამხედრო მოღვაწე, გენერალი ილია ართმელაძე — ქართველი საბჭოთა სამეურნეო და სახელმწიფო მოხელე სიმონ ართმელაძე — ქართველი ფერმწერი ტიტე ართმელაძე — ქართველი სამხედრო პირი, მწერალი, პუბლიცისტი
აროშიძე

საკუთარი სახელი აროშიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან: იური აროშიძე — წყალბურთელი ლევან აროშიძე — მოჭადრაკე
იდრისი (წინასწარმეტყველი)

იდრისი (არაბ. إدريس ['იდრის]) — ყურანში მოხსენიებული წინასწარმეტყველი. მუსლიმთა რწმენით, იდრისი სეთის შემდგომ მესამე წინასწარმეტყველი იყო. ის ყურანში მოხსენიებიული მეორე წინასწარმეტყველია. ისლამური ტრადიციები მას ბიბლიურ ენოქად თვლიან, ამავდროულად შუა საუკუნეების პერიოდის ბევრი სწავლული და მეცნიერი თვლიდა, რომ იდრისი და ჰერმეს ტრისმეგსტი ერთი და იგივე ადამიანი არიან. იდრისი ყურანში აღწერილია როგორც „მომთმენი“ და „ჭეშმარიტი შუამავალი“. ყურანის თქმით ის „მაღალ ადგილას იქნა ამაღლებული“. სწორედ ამ და სხვა პარალელების გამო, იდრისს მეტწილად ბიბლიურ ენოქად თვლიან, რომელიც ყურანში ადამსა და ნუჰს შორის იხსენიება. ↑ Kīsāʾī, Qiṣaṣ, i, 81-5 ↑ İDRÎS - TDV İslâm Ansiklopedisi en. ციტირების თარიღი: 2020-08-11 ↑ Erder, Yoram, “Idrīs”, in: Encyclopaedia of the Qurʾān, General Editor: Jane Dammen McAuliffe, Georgetown University, Washington DC. ↑ P. S. Alexander, "Jewish tradition in early Islam: The case of Enoch/Idrīs," in G. R. Hawting, J. A. Mojaddedi and A. Samely (eds.), Studies in Islamic and Middle Eastern texts and traditions in memory of Norman Calder ( jss Supp. 12), Oxford 2000, 11-29 ↑ W.F. Albright, Review of Th. Boylan, The hermes of Egypt, in Journal of the Palestine Oriental Society 2 (1922), 190-8 ↑ H. T. Halman, "Idris," in Holy People of the World: A Cross-Cultural Encyclopedia (ABC-CLIO, 2004), p. 388 ↑ ყურანი 19:56-57; ყურანი 21:85-86 ↑ ყურანი 19:56-57 ↑ Encyclopedia of Islam, "Idris", Juan Eduardo Campo, Infobase Publishing, 2009, pg. 344 ↑ Encyclopedia of Islam, Juan Eduardo Campo, Infobase Publishing, 2009, pg. 559 ↑ Encyclopedia of Islam, Juan Eduardo Campo, Infobase Publishing, 2009, pg. 344: (His translation made him) "Islamic tradition places him sometime between Adam and Noah."