laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ვერბუნკოში

ვერბუნკოში (უნგრ. Verbunkos; სხვა ვარიანტებია: ინგლ. erbounko, Verbunko, Verbunkas, Werbunkos, Werbunkosch, Verbunkoche) — ზოგჯერ ცნობილია, უბრალოდ, როგორც "hongroise" ან "ungarischer Tanz", არის მე-18 საუკუნის უნგრული ცეკვის და მუსიკის ჟანრი. სახელი მოდის გერმანული სიტყვა "Werbung"-იდან, არსებითი სახელი მოდის ზმნა "Werbung"-იდან, რაც კერძოდ "გადაბირება"-ს ნიშნავს; verbunkos-გადაბირება. ეს მუსიკა და ცეკვა სრულდებოდა სამხედრო გაწვევის მიერ ორგანიზებულ პრეს-ბანდების დროს, რაც იყო ხშირი მოვლენა იმ პერიოდში, როდესაც ჰაბსბურგის იმპერატორები, რომლებიც ასევე უნგრეთის მეფეებიც იყვნენ, ხშირად ომის ვითარებაში ცხოვრობდნენ. მუსიკის ხასიათი გამომდინარეობს სამხედრო მარშის ტემპით. მიუხედავად მისი სახელისა, მელოდია წარმოშობილია უნგრეთის ხალხური და პოპულარული მუსიკიდან და ზოგჯერ მიეწერება ბოშებს, რადგან ბოშების დამახასიათებელი სტილის მუსიკა თამაშობს. მე-19 საუკუნის მეორე ნახევარში ვერბუნკოში გამოჩნდა ოპერაში. Slovácko Verbuňk, Recruit Dances UNESCO website (Accessed 8 April 2012) Bellman, Jonathan. 2001. "Verbunkos". The New Grove Dictionary of Music and Musicians, second edition, edited by Stanley Sadie and John Tyrrell London: Macmillan Publishers. Head, Matthew. 2005. "Haydn's Exoticisms: 'Difference' and the Enlightenment". In The Cambridge Companion to Haydn, edited by Caryl Leslie Clark, 77–94. Cambridge Companions to Music. Cambridge and New York: Cambridge University Press. ISBN 9780521833479 (cloth) ISBN 9780521541077 (pbk). Loya, Shay. 2011. Liszt's Transcultural Modernism and the Hungarian-Gypsy Tradition. Eastman Studies in Music 87. Rochester: University Rochester Press. ISBN 9781580463232. Sisa, Stephen. 1990. The Spirit of Hungary: A Panorama of Hungarian History and Culture, second edition. A Wintario Project. Morristown, N.J.: Vista Books. ISBN 0962842206. Chapter 41 "Hungarian Music დაარქივებული 2016-03-11 საიტზე Wayback Machine. " (pp. 299–306) at Corvinus Library – Hungarian History (Accessed 17 September 2012).
სახელის დარქმევის სერბული ტრადიციები

სახელის დარქმევის სერბული ტრადიციები — სტატია ეძღვნება ეთნიკური სერბების სახელების დარქმევის კულტურას. სერბული სახელები იწერება დასავლური ტიპის რიგითობით, როდესაც გვარი საკუთარი სახელის შემდეგ მოდის. აღმოსავლური წყობა, როდესაც ჯერ გვარი იწერება ხოლო შემდეგ სახელი, შეიძლება გამოიყენებოდეს სიებში ან ოფიციალურ დოკუმენტაციაში სადაც გვარი მთავრული ასოებით იწერება. როგორც უმეტეს ევროპულ კულტურაში ბავშვს სახელს ურჩევენ მშობლები ან ნათლია. დაწერისას ან წარმოთქმისას ჯერ მოდის სახელი და შემდეგ გვარი. სერბული სახელების უმეტესობას სლავური ფესვები აქვს. სახელები, რომლებიც არ არის სლავური წარმოშობის უმეტესად დაკავშირებულია ქრისტიანულ წმინდანებთან. ასეთი სახელები ძირითადად არის ებრაული ან ბერძნული. სერბეთიში ისეთი გერმანული სახელები როგორიცაა: იგორი, ოლივერი და ოლგა რუსეთის გავლენით შევიდა. სერბული გვარების დაახლოებით ორი მესამედი სრულდება სუფიქს - იჩი-თ (ić). ić არის სლავური კნინობითი სუფიქსი და გამოიყენებოდა საგვარეულო სახელის შესაქმნელად. მაგალითისთვის: პეტროვიჩი აღნიშნავს პეტარის პატარა ბიჭს. სერბული გვარების უმეტესობა გადაეცემათ მამის ხაზით. სხვა ხშირად გამოყენებული სუფიქსებია: ივი (ov), ევი (ev), ინი (in) და სკი (ski), რომლებიც სლავური ენების ნათესაობითი ბრუნვის სუფიქსებია. შეიძლება ასევე გვხვდებოდეს ორი სუფიქსის გაერთიანება ყველაზე ხშირად ეს არის ოვიჩი (ović). ქორწინების დროს ქალი უმეტესად ქმრის გვარზე გადადის, მან შეიძლება ასევე შეინარჩუნოს საკუთარი და ორი გვარი ატაროს. დემეტროს ხომატენოსმა (ოჰრიდის მთავარეპისკოპოსი, 1216-1236 წ.) აღწერა ბიზანტიაში მცხოვრები სამხრეთი სლავების სახელების დარქმევის კულტურა. XI-XII საუკუნეებში ბიზანტიაში გვარის ტარება უფრო სტაბილური და საზოგადო გახდა, თუმცა სამხრეთი სლავები ინარჩუნებდნენ მხოლოდ პირადი სახელის და მამის სახელის ტარების ტრადიციას. ამ პერიოდისთვის ცნობილია მხოლოდ ორი გვარის შესახებ, ბოგდანოპულოსი და სერბოპულოსი. ორივე შემთხვევაში სერბული სახელი X საუკუნის, პელოპონესური წარმოშობის ბერძნული სუფიქს - ოპულოსით (όπουλος). XIX საუკუნებდე სერბეთში გავრცელებული იყო სახელთან და გვართან ერთად მამის სახელის ტარებაც. Milica Grković (1977). Rečnik ličnih imena kod Srba. Vuk Karadžić.  Radojica Jovičević (1985). Lična imena u staroslovenskom ǰeziku. Filološki fakultet Beogradskog Univerziteta.  Katarina Stojanović (2007). Srpska imena: narodna i hrišćanska. Gramatik. ISBN 978-86-84421-51-9.  ↑ http://www.politika.rs/rubrike/Drustvo/U-Srbiji-najvise-Jovanovica-Petrovica-i-Nikolica.lt.html ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-03-12. ციტირების თარიღი: 2016-03-26.
აგტელეკის მღვიმეები და სლოვაკური კარსტი

აგტელეკის მღვიმეები და სლოვაკური კარსტი (ინგლ. Caves of Aggtelek Karst and Slovak Karst) — ევროპის ერთ-ერთი უდიდესი კარსტული მღვიმე, შედგება 712 გამოქვაბულებიდან და გავრცელებულია 55.800 ჰა (138,000 აკრი) საერთო ფართობზე, უნგრეთის და სლოვაკეთის საზღვრის გასწვრივ. უნგრეთში აგტელეკს (სიგრძე 15 კმ) ბარადლას უწოდებენ, სლოვაკეთში — დომიცას (სიგრძე 7 კმ). ბარადლა დიდი ხანია ცნობილია, დომიცა 1926 წელს აღმოაჩინეს. აგტელიკში ბევრი ტბა, მდინარე, სტალაგტიტებიანი და სტალაგმიტებიანი მიწისქვეშა დარბაზია. მღვიმე მოწყობილია ტურისტების მისაღებად. 1952 წელს აგტელიკის ახლოს სპეოლოგებმა აღმოაჩინეს დიდი კარსტული მღვიმე, რომელსაც „მშვიდობის მღვიმე“ უწოდეს. აგტელეკის მღვიმეები და სლოვაკური კარსტი შეიცავს: აგტელეკის ეროვნული პარკი და დომიცას კომპლექსს. გომბასეკის მღვიმეს. სილიკომანგანუმის ყინულის გამოქვაბულს. დობშინსკის ყინულის გამოქვაბულს. ოჰტინსკას არაგონული მღვიმეს. იასოვსკას მღვიმეს. აგტელეკის ეროვნული პარკის და დომიცას კომპლექსი არის 21 კმ სირძის, რომლის დაახლოებით ერთი მეოთხედი მდებარეობს სლოვაკეთში და დანარჩენი უნგრეთში. პირველად წერილობით ნახსენებია აგტელეკის ეროვნული პარკის გამოქვაბული 1549 წელს, ხოლო 1920 წლიდან ის ემსახურება ტურისტებს. იან მაიკო აგტელეკის ეროვნული პარკის გამოქვაბული (კომპლექსის სლოვაკეთის ნაწილი) აღმოაჩინა 1926 წელს და ტურისტებისთვის გაიხსნა საჯაროდ 1932 წელს. გომბასეკის მღვიმე აღმოჩენილ იქნა 1951 წელს 530 მ თავისი 1,525 მ-დან, საჯაროდ გაიხსნა 1955 წელს. მღვიმე ასევე ექსპერიმენტულად გამოიყენება "სპელეოთერაპიისთვი"ს, როგორც სანატორიუმი, რომელიც ორიენტირებულია სასუნთქი გზების დაავადებების განკურნებისთვის, მუდმივი ტემპერატურა 9°C (48°F), მაღალი ტენიანობა 98% ხელსაყრელი მიკროკლიმატურისთვის. გეომორფოლოგიურად ეს არის ერთ-ერთი ყველაზე ახალგაზრდა, მაგრამ მაინც ასევე ერთ-ერთი ყველაზე შთამბეჭდავი გამოქვაბული, სლოვაკეთმა მისცა მას მეტსახელი "ზღაპარი გამოქვაბულში". დობშინსკის ყინულის გამოქვაბული იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიას დაემატა მხოლოდ 2000 წელს. მღვიმე აღმოჩენილ იქნა 1870 წელს ეუგენ რუფინის მიერ, შემოსასვლელი ცნობილი იყო დიდი ხნით ადრე. საზოგადოებისთვის ღია გახდა აღმოჩენიდან ერთი წლის შემდეგ 1887 წელს, ასევე იგი გახდა პირველი ელექტრონულად განათებულ გამოქვაბული ევროპაში. ბარადლის მღვიმე ოჰტინსკის არაგონული მღვიმე გომბასეკის მღვიმე დობშინსკის ყინულის გამოქვაბული ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 75. Caves of Aggtelek Karst and Slovak Karst UNESCO World Heritage Centre
სერბეთის ფეხბურთის ასოციაცია

სერბეთის ფეხბურთის ასოციაცია (სერბ. Фудбалски савез Србије (ФСС) / Fudbalski savez Srbije (FSS)) სერბეთის ფეხბურთის მმართველი ორგანიზაცია. დაარსდა ბელგრადში. ორგანიზებას უწევს სერბეთის ეროვნულს ნაკრებს, საფეხბურთო სუპერლიგას და უფრო დაბალი დონის ჩემპიონატებს. სფა იყო იუგოსლავიის ფეხბურთის ასოციაციის წევრი, რომელიც დაარსდა 1919 წელს, ზაგრებში. 2003-2006 წლებში იყო სერბეთის და ჩერნოგორიის ფეხბურთის ასოციაციის წევრი. სერბეთის ფეხბურთის ასოციაცია ჩამოყალიბდა 2006 წელს, მას შემდეგ, რაც სერბეთი და ჩერნოგორია გაიყვნენ დამოუკიდებელ სახელმწიფოებად. სერბეთის ეროვნული ნაკრების პირველი მწვრთნელი იყო ესპანელი ხავიერ კლემენტე. მილიან მილიანიჩი (1992 – მარტი, 2001) დრაგან სტოიკოვიჩი (მარტი, 2001 – ივნისი, 2005) ტომისლავ კარაჯიჩი (ივნისი, 2005 – ივლისი, 2006) ზვეზდან ტერზიჩი (ივლისი 2006 – მარტი, 2008) ტომისლავ კარაჯიჩი (მარტი, 2008 – ივლისი, 2008) (შემცვლელი) ტომისლავ კარაჯიჩი (ივლისი, 2008 – დღემდე)
კანადა (ენა)

კანადა, იგივე კანარა, მიეკუთვნება დრავიდულ ენებს. ოფიციალური ენის სტატუსი აქვს ინდოეთის კარნატაკის შტატში. მოლაპარაკეთა რაოდენობა: >30 მლნ ენის კოდი: kn სახელწოდება: kn - Kannada; en - Kannara, Kannada; eo - Kanara, Kanada დამწერლობა: კანარა მისი დამწერლობა ბრაჰმიდან მომდინარეობს. უძველესი წერილობითი ძეგლები დათარიღებულია V ს-ით, ლიტერატურული ტრადიცია კი IX-X სს-ში ჩამოყალიბდა. ოფიციალური ენა: ინდოეთი - სხვა 15 ენასთან ერთად. კარნატაკა გავრცელების არეალი: კანადაზე მოლაპარაკეთა ცალკეული ანკლავებია მაჰარაშტრის, ტამილნადუს და ანდჰრა-პრადეშის შტატებში. ფრაზები და სიტყვები გამარჯობა - Namaskaara; Hege iddi ra კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება - Banni გმადლობთ - Vandane კი / არა - Haudu / Beda; Illa გეთაყვა - Dayavittu ნახვამდის - Hogi barthene რიცხვები 1 - ondu, 2 - erDu, 3 - muuru, 4 - naaku, 5 - aydu, 6 - aaru, 7 - eeLu, 8 - eNTu, 9 - ombattu, 10 - hattu Masica, Colin P. [1991] (1991). The Indo-Aryan Languages. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-29944-2.  Thapar, Romila [2003] (2003). The Penguin History of Early India. New Delhi: Penguin Books. ISBN 978-0-14-302989-2.  George M. Moraes (1931), The Kadamba Kula, A History of Ancient and Medieval Karnataka, Asian Educational Services, New Delhi, Madras, 1990 ISBN 81-206-0595-0 Varadpande, Manohar Laxman [1987] (1987). History of Indian Theatre. Abhinav Publications. ISBN 978-81-7017-221-5.  კანადა (ენა) საიტზე Curlie Kannada language at Encyclopædia Britannica „Halmidi village finally on the road to recognition, Muralidhara Khajane“. The Hindu. Chennai, India. 3 November 2003. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 24 ნოემბერი 2003. ციტირების თარიღი: 25 November 2006. „Declare Kannada a classical language, Staff reporter“. The Hindu. Chennai, India. 27 May 2005. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 5 იანვარი 2007. ციტირების თარიღი: 25 November 2006. The place of Kannada and Tamil in Indias National Culture. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 15 April 2007. ციტირების თარიღი: 25 November 2006. History of the Kannada Literature (by Jyotsna Kamat). ციტირების თარიღი: 25 November 2006.
When Dream and Day Unite

When Dream and Day Unite — ამერიკული პროგ მეტალ ბენდის Dream Theater-ის სადებიუტო სტუდიური ალბომი. ეს უკანასკნელი ალბომია, რომელშიც ვოკალისტი ჩარლი დომინიჩია — შემდეგ ალბომებში ჩარლი ჯეიმზ ლაბრიმ ჩაანაცვლა. ალბომი გამოიცა 1989 წლის 6 მარტს, ლეიბლ Mechanic-ზე. ყველა სიმღერის მუსიკის ავტორი — Dream Theater, გარდა მითითებულისა. ↑ ტეილორი, რობერტ. Dream Theater - When Dream and Day Unite review. AllMusic. All Media Network. ციტირების თარიღი: 2017-01-25. ↑ პოპოვი, მარტინ (1 November 2005) The Collector's Guide to Heavy Metal: Volume 2: The Eighties. Burlington, Ontario, Canada: Collector's Guide Publishing, გვ. 102. ISBN 978-1894959315.  ↑ http://www.dreamtheater.net/
აიკის ალუმინის ქარხნის ავარია

აიკის ალუმინის ქარხნის ავარია (უნგრ. Ajkai vörösiszap-katasztrófa) — ეკოლოგიური კატასტროფა, რომელიც მოხდა 2010 წლის 4 ოქტომბერს უნგრეთში, ქალაქ აიკის ალუმინის ქარხანაში, ბუდაპეშტიდან 160 კილომეტრში. აფეთქებამ დაანგრია კაშხალი და დაიღვარა ატომური ნარჩენი, წითელი ტალახი, რომლის საერთო რაოდენობა იყო 1,1 მლნ მ³. აფეთქების შედეგად დაიტბორა უნგრეთის სამი მედიეს ტერიტორია (ვესპრემი, ვაში და დიორ-მოშონ-შოპრონი). უბედურების ზონაში უნგრეთის მთავრობბამ საგანგებო მდგომარეობა გამოაცხადა. 5 ნოემბრის მონაცემებით დაღუპული იყო 10 ადამიანი. დაზარალებულთა საერთო რიცხვმა 140-ს გადააჭარბა. Photos of the aftermath taken December 27, 2010[მკვდარი ბმული] Ajka alumina plant accident. Photos with the damage (Russian) დაარქივებული 2010-11-13 საიტზე Wayback Machine. "Redsludge" tragedy – Official Website of the Hungarian Government Official site of MAL Magyar Alumínium დაარქივებული 2010-10-07 საიტზე Wayback Machine. (უნგრული) ↑ „Тема: Химическая авария в Венгрии“. Вести.ру. 6 октября 2010. ციტირების თარიღი: 2010-10-07. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date=-ში (დახმარება) ↑ Умер десятый пострадавший при разливе шлама в Венгрии ↑ Власти Венгрии опасаются повторного разлива ядохимикатов — Аргументы и Факты
იან პოპლუჰარი

იან პოპლუჰარი (ჩეხ. Ján Popluhár; დ. 12 სექტემბერი, 1935, ჰანდლოვა, ჩეხოსლოვაკია — გ. 6 მარტი, 2011, იქვე.) — სლოვაკი ფეხბურთელი, პოციზიით მცველი. კარიერის დიდი ნაწილი გაატარა ბრატისლავის „სლოვანში“, ასევე იყო ჩეხოსლოვაკიის ეროვნული ნაკრების წევრი. მონაწილეობა მიიღო მსოფლიოს ორ, 1958 და 1962 წლების ჩემპიონატებზე. სლოვანი ბრატისლავა ჩეხოსლოვაკიის თასის გამარჯვებული (3): 1962, 1963, 1968 ჩეხოსლოვაკია მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 1962: ვერცხლის მედალი მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 1958: ჯგუფური ეტაპი ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1960: ბრინჯაოს მედალი ჩეხოსლოვაკიის წლის ფეხბურთელი (1): 1965 სლოვაკეთის მე-20 საუკუნის საუკეთესო ფეხბურთელი UEFA.com – Slovakia's Golden Player – Popluhár: The people's choice (ინგლისური) პროფილი National-football-teams.com-ზე (ინგლისური)
სერბეთის საფეხბურთო სუპერლიგა

სერბეთის საფეხბურთო სუპერლიგა (სერბ. Суперлига Србије) — პროფესიონალური საფეხბურთო ლიგა სერბული კლუბებისთვის. წარმოადგენს სერბეთის უმაღლეს საფეხბურთო ლიგას. ჩემპიონატი დაარსდა 2006 წელს და მასში მონაწილეობას იღებს 16 გუნდი. სუპერლიგის ისტორიაში ყველაზე წარმატებული კლუბია ბელგრადის „პარტიზანი“, რომელმაც 8-ჯერ მოიგო ტურნირი. მოქმედი ჩემპიონია ბელგრადის „ცრვენა ზვეზდა“. სერბეთის საფეხბურთო კლუბები 1992 წლამდე იუგოსლავიის ჩემპიონატში იღებდნენ მონაწილეობას, სადაც იუგოსლავიის საუკეთესო გუნდები გამოდიოდნენ. 1991 წელს სლოვენიის და ხორვატიის კლუბებმა დატოვეს ჩემპიონატი და ჩამოაყალიბეს საკუთარი ლიგის სისტემა, 1992 წელს იგივე გაიმეორეს ბოსნია და ჰერცეგოვინამ და მაკედონიამ. 1992 წლიდან 2006 წლამდე, სერბეთის და მონტენეგროს კლუბები და მონაწილეობას იღებდნენ სერბეთის და მონტენეგროს ჩემპიონატში. 2006 წელს მონტენეგრომ დამოუკიდებლობა გამოაცხადა და საკუთარი ლიგის სისტემა შეიმუშავა. ამავე წლიდან ჩამოყალიბდა სერბეთის ჩემპიონატი და დაერქვა სერბეთის სუპერლიგა. მაყურებელთა ტევადობით, სამი ყველაზე დიდი სტადიონი არის ბელგრადში – რაიკო მიტიჩის, პარტიზანის და ომლადინსკი. რაიკო მიტიჩის სტადიონი პარტიზანის სტადიონი ჩაირი განახლდა: 10 აპრილი, 2016 განახლდა: 9 ივნისი, 2015 ოფიციალური საიტი (სერბული) სერბეთის საფეხბურთო სუპერლიგა Facebook-ზე სერბეთის საფეხბურთო სუპერლიგა Twitter-ზე Yugoslavia/Serbia (and Montenegro) - List of Champions
ნაჯათ ვალო-ბელქასემი

ნაჯათ ვალო-ბელქასემი (ფრანგ. Najat Vallaud-Belkacem; დ. 4 ოქტომბერი, 1977, ბნი-შიკერი, მაროკო) — მაროკოული წარმოშობის ფრანგი პოლიტიკოსი. დაიბადა 1977 წლის 4 ოქტომბერს მაროკოს პატარა სოფელ ბნი-შიკერში. იგი მეორე შვილი იყო შვიდშვილიან ოჯახში. აქვს ესპანური და ალჟირული ფესვები. იგი ბნი-შიკერში 1982 წლამდე ცხოვრობდა, სანამ ოჯახთან ერთად საფრანგეთში საცხოვრებლად გადავიდოდა. 2002 წელს დაამთავრა პარიზის პოლიტიკურ მეცნიერებათა ინსტიტუტი. აქ გაიცნო ბორის ვალო, რომელთანაც 2005 წელს შემქნა ოჯახი. 2002 წელს ბელკასემი სოციალისტური პარტიის წევრი გახდა. 2007 წელს მუშაობდა სეგოლენ რუაიალის მდივნად მისი საპრეზიდენტო კამპანიის პერიოდში. 2012 წელს პრეზიდენტმა ფრანსუა ოლანდმა ის ქალთა უფლებების მინისტრად და მთავრობის სპიკერად აირჩია. 2014 წელს კი გახდა საფრანგეთის განათლების მინისტრი, პირველი ქალი აღნიშნულ თანამდებობაზე. Vallaud-Belkacem attaquée sur sa double nationalité დაარქივებული 2017-07-26 საიტზე Wayback Machine. (ფრანგული) Объявлен новый состав правительства Франции
პოლი გენოვა

პოლი პლამენოვა გენოვა (ბულგ. Поли Пламенова Генова; დ. 10 თებერვალი 1987, სოფია, ბულგარეთი) — ბულგარელი მომღერალი, რომელიც წარმოადგინა თავისი ქვეყანა ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 2011-ზე გერმანიაში. გენოვამ შეასრულა თავისი სიმღერა „Na inat“ (ჯინაზე) მეორე ნახევარფინალზე. იგი ასევე წარმოადგენს ბულგარეთს მეორედ ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 2016-ზე სტოკჰოლმში, შვედეთი, სიმღერით „If Love Was a Crime“. პოლიმ დაამთავრა ბულგარეთის „ლუბომირ პიპკოვი“-ს ეროვნული მუსიკალური სკოლა, კლარნეტის მიმართულებით. ახლა იგი არის მესამე სასწავლო წლის კურსზე, კინორეჟისორის მიმართულებით. მიუხედავად ამისა, მან განაგრძობს მომღერლის კარიერას და ჩართულია რამდენიმე პროექტში. გენოვა UNICEF-ის საქველმოქმედო პროექტის „The Magnificent Six“-ის მონაწილეა. 2005 და 2006 წლებში მან მონაწილეობა მიიღო ევროვიზიის სიმღერის კონკურსის ეროვნული შერჩევის ტურის წევრად „Melody“ ტრიოში. 2011 წელს იგი წარადგინა ბულგარეთი ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 2011-ზე, თავისი სიმღერით „Na inat“, მაგრამ ვერ გადავიდა ფინალში. მისი სადებიუტო ალბომი გამოიცა იმავე წელს. პოლი იყო მოსამართლედ „The X Factor“-ის ბულგარული ვერსიის პირველ სერიებში. 2015 წლის 21 ოქტომბერს გამოცხადდა, რომ პოლი უმასპინძლებდა საბავშვო ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 2015-ს. 2016 წლის 19 თებერვალს, გამოცხადდა, რომ პოლი წარმოადგენს ბულგარეთს კიდევ ერთხელ ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 2016-ზე. ↑ Busa, Alexandru. (24 February 2011) Poli Genova to represent Bulgaria in Düsseldorf. ESCToday. ციტირების თარიღი: 24 February 2011. ↑ Brey, Marco. (19 February 2016) Bulgaria: Poli Genova returns to Eurovision. European Broadcasting Union. ციტირების თარიღი: 19 February 2016. ↑ Fisher, Luke. (2015-10-21) Meet your host... Poli Genova!. European Broadcasting Union. ციტირების თარიღი: 2015-10-21. ↑ Brey, Marco. (19 February 2016) Bulgaria: Poli Genova returns to Eurovision. European Broadcasting Union. ციტირების თარიღი: 19 February 2016.
ბელარუსის კულტურა

ბელარუსის კულტურა — ბელარუსის კულტურა საუკუნეების მანძილზე მრავალი ფაქტორის გავლენით იქმნებოდა. ძირითადი ფაქქტორები იყო: ფიზიკური გარემო, ბელორუსების ეთნიკური წარმომავლობა (სლავური და პირეთის ტომების შერწყმის პროცესი), ადრეული პაგანიზმი, მართლმადიდებლური ქრისტიანობა. ბელორუსის კულტურაზე ადრეული გავლენაა მაგდებურგის უფლებები, რომელიც მუნიციპალიტეტებს თვითმართველობას ანიჭებდა და გერმანული ქალაქების კანონზე იყო დაფუძნებული. ეს უფლება მეფეების მიერ გადაეცემოდათ XIV-XV საუკუნეების ისეთ ქალაქებს როგორებიცაა: ბრესტი, გროდნო, სლიცკი და მინსკი. 1517-19 წლებში ფრანცისკ სკორინამ (1490-1552) ბიბლია თარგმნა ძველ ბელარუსულად. პროტესტანტული რეფორმაციამ მოახდინა გავლენა ბელორუსულ კულტურაზე, XIV-XVII საუკუნეებში განიხილებოდა რეფორმატული იდეები, ქვეყანაში სტამბები და სკოლების რაოდენობა გაიზარდა. XVIII-XVIII საუკუნეებში ბელარუსი თავადაზნაურობა მოქცეული იყო რუსული დაპოლონური კულტურის გავლენის ქვეშ, ხოლო ბელარუსული კულტურა არსებობას განაგრძობდა გლეხობაში, ფოლკლორის, ტრადიციული ტანისამოსის და ეთნიკური ჩვეულებების საშუალებით. ბელარუსული ლიტერატურის განვითარება და ეროვნული გრძნობების გამოღვიძება უკავშირდება იანკა კუპალას (1882–1942) და იაკუბ კოლასის (1882–1956) ნაშრომებს. ამ პოეტების ლექსები მიიჩნევა თანამედროვე ბელარუსული პოეზიის კლასიკად. ბელარუსს აქვს ოთხი მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი, მათ შორის ორს ის ინაწილებს მეზობელ ქვეყნებთან: მირის ციხესიმაგრე, ნესვიჟის ციხესიმაგრე, ბელოვეჟის ტევრი (ინაწილებს პოლონეთთან) და სტრუვეს გეოდეზიური რკალი (ინაწილებს ცხრა ქვეყანასთან ერთად). Contemporary Belarusian Art and Painting დაარქივებული 2019-07-21 საიტზე Wayback Machine. National Art Museum of the Republic of Belarus Performance biennial International დაარქივებული 2016-03-03 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 Jan Zaprudnik and Helen Fedor. "Culture." A Country Study: Belarus. Federal Research Division, Library of Congress; Helen Fedor, ed. Research completed June 1995. This article incorporates text from this source, which is in the public domain.[1]
ალბანეთის მეცნიერებათა აკადემია

ალბანეთის მეცნიერებათა აკადემია (ალბ. Akademia e Shkencave e Shqipërisë) — ალბანეთის მთავარი სამეცნიერო დაწესებულება. დაარსდა 1972 წელს. აკადემია მოიცავს გამოჩენილ მეცნიერებს და აკადემიკოსებს, რომლებიც ჩართულნი არიან კვლევით ცენტრებსა და სხვა აკადემიურ დაწესებულებებში, როგორც ალბანეთში, ისე მის ფარგლებს გარეთ. 2010 წლის მონაცემებით, აკადემიას ჰყავს 28 წევრი, 11 დაკავშირებული და 26 საპატიო წევრი. აკადემია შედგება ორი ნაწილისგან: სოციალური მეცნიერებების და ალბანოლოგიის განყოფილება; ბუნებრივი და ტექნიკური მეცნიერებების განყოფილება. იგი ასევე მოიცავს შემდეგ ერთეულებს: ტექნოლოგიური და ინოვაციური განვითარების პროექტები; საგარეო და საზოგადოებასთან ურთიერთობის ფილიალი; ბიბლიოთეკა; გამომცემლობა. ალბანეთის მეცნიერებათა აკადემიას აქვს ქვეყნის მასშტაბით უმსხვილესი ბიბლიოთეკა. 1975 წლისთვის, იგი მხოლოდ 10 000 წიგნს მოიცავდა, ხოლო 1986 წელს, ბიბლიოთეკაში არსებულ წიგნთა ტომების რაოდენობამ 8 120 000 შეადგინა. 2008 წელს, ოთხი კვლევითი ინსტიტუტი (ლინგვისტიკის და ლიტერატურის, ისტორიის, არქეოლოგიის და ფოლკლორული კულტურის) გაერთიანდა და ჩამოყალიბდა ალბანოლოგიური სწავლების ცენტრი. Michael Schmidt-Neke: Akademie der Wissenschaften – Reformbedarf oder politisch motivierte Zerschlagung. In: Deutsch-Albanische Freundschaftsgesellschaft (Hrsg.): Albanische Hefte. 35. Jahrgang, Nr. 1, 2006, ISSN 0930-1437, S. 9–15. ოფიციალური საიტი ↑ https://web.archive.org/web/20240125131018/http://www.unionacademique.org/en/members ↑ https://allea.org/members ↑ https://web.archive.org/web/20221208195542/https://www.interacademies.org/network/member-academies ↑ https://web.archive.org/web/20221009095816/https://council.science/members/online-directory/ ↑ The World of Learning 2004 By Michael Salzman, Europa Publications ISBN 1-85743-182-0 Page 42 ([1]) ↑ The World of Learning 2004 By Michael Salzman, Europa Publications ISBN 1-85743-182-0 Page 42 ([2]) ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-05-31. ციტირების თარიღი: 2016-03-28. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-05-31. ციტირების თარიღი: 2016-03-28. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-02-16. ციტირების თარიღი: 2016-03-28. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-02-16. ციტირების თარიღი: 2016-03-28. ↑ Marenglen Verli (2014-12-28), Histori për botimin e historisë, Gazeta Shqiptare, pp. 16, OCLC 777718670
ტალინის ებრაული სკოლა

ტალინის ებრაული სკოლა (ესტ. Tallinna Juudi Kool) — ერთადერთი ებრაული სკოლა ესტონეთში. მდებარეობს ტალინის ცენტრში. დაარსდა 1924 წლის 3 თებერვალს, როგორც გიმნაზია. სკოლის გვერდით მდებარეობს ტალინის სინაგოგა. ტალინის ებრაული გიმნაზია დაარსდა 1924 წელს. 1924 წლის 3 თებერვალს, მისი გახსნიას ცერემონიალს ესწრებოდა ესტონეთის პირველი პრეზიდენტი — კონსტანტინ პიატსი, ესტონეთის განათლების მინისტრი და ტალინის მერი. მეორე მსოფლიო ომის დაწყების შემდეგ, 1940 წლის 21 სექტემბერს, ნაცისტურმა ხელისუფლებამ გიმნაზიის დახურვა ოფიციალურად გამოაცხადა. ომის მიმდინარეობის პერიოდში და მის შემდეგაც, გიმნაზიის ადგილას საზღვაო არმიის ცენტრი არსებობდა. 1990 წლის 1 სექტემბერს, ტალინის ებრაული გიმნაზია მეორედ გაიხსნა, 350 მოსწავლით და სკოლად გადაკეთდა. ამჟამად, ტალინის ებრაულ სკოლაში 30 მასწავლებელი მოღვაწეობს და ამასთან დამატებით, ებრაული ენის მასწავლებელი, რომელიც მიწვეულია ისრაელიდან. ყოველწლიურად, სკოლაში ხორციელდება სარემონტო სამუშაოები, მაგრამ იმის გამო, რომ სკოლის შენობა ძალიან ძველია, მთავარი კონსტრუქციის პრობლემები ბევრია. სახელმწიფოს არ შეუძლია სკოლისთვის ფულის გამოყოფა, რადგანაც იგი ესტონეთის ებრაული საზოგადოების კერძო საკუთრებას წარმოადგენს. ტალინის ებრაულ სკოლაში ისწავლება სამი დამატებითი საგანი: ებრაული ენა, ებრაელების ისტორია და ებრაული ტრადიციები. სწავლის დაწყება — 08:45; გაკვეთილის ხანგრძლივობა — 45 წუთი; სასწავლო დღეების რაოდენობა — 175 დღე წლის განმავლობაში; სკოლაში არსებობს მოსწავლეთა თვითმმართველობა; არსებობს გახანგრძლივებული სწავლის ჯგუფი; სწავლების ენა — რუსული. 1924-1940 — სამუელ გურინი; 1990-1993 — ავივია გლუხოვსკაია; 1993 - 21 ივნისი, 2009 — მიხაილ ბეილინსონი; სექტემბერი, 2009 - ნოემბერი, 2009 — სამუელ გოლომბი; 2010-დღემდე — იგორ ლირისმანი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ტალინის ებრაული სკოლა სკოლის ვებ-გვერდი Архив Эстонских Евреев დაარქივებული 2008-12-22 საიტზე Wayback Machine. ↑ Avaleht. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-01-24. ციტირების თარიღი: 2016-03-28. ↑ Estonia. The Virtual Jewish History Tour. The American-Israeli Cooperative Enterprise. ციტირების თარიღი: 12 April 2011. ↑ The Jewish Community in Estonia. About Estonia. Estonia.eu. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 20 ივლისი 2011. ციტირების თარიღი: 12 April 2011.