laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ხალხის პარტია

ხალხის პარტია — მემარცხენე-ცენტრისტული პოლიტიკური გაერთიანება საქართველოში. „ხალხის პარტია“ დაფუძნდა 2006 წლის 12 მარტს საინიციატივო ჯგუფის საფუძველზე. საინიციატივო ჯგუფის წევრები იყვნენ ასმათ მურადაშვილი, გიორგი ოძელი, კახაბერ ფირუაშვილი, დავით კვაჭაძე, ჯუმბერ თავართქილაძე, როინ ხიჯაკაძე და აკაკი ფანჩულიძე. საინიციატივო ჯგუფმა 2007 წლის 9 ივნისს პარტიის ყრილობა გაიმართა, ყრილობამ აირჩია უმაღლესი ორგანო პოლიტიკური საბჭო. პოლიტიკურმა საბჭომ კი პარტიის თავმჯდომარე და აღმასრულებელი მდივანი აირჩია. თავმჯდომარედ კობა დავითაშვილი აირჩიეს, ხოლო აღმასრულებელ მდივნად ასმათ მურადაშვილი. პოლიტსაბჭოს წევრები იყვნენ გიორგი ოძელი, აკაკი ფანჩულიძე, კახაბერ ფირუაშვილი, როინ ხიჯაკაძე, ჯუმბერ თავართქილაძე, თეირან ნონიაშვილი, დავით ბიწაძე და დავით კვაჭაძე. „ხალხის პარტია“ გაერთიანებულ ოპოზიციურ პარტიებთან ერთად აქტიურად იღებდა არჩევნებში მონაწილეობას, რის შემდეგაც 2008 წლის საპარლამენტო არჩევნების შემდეგ კვალიფიციური პარტია გახდა. პარტიამ გამოუშვა საკუთარი გაზეთი „ხალხის პარტია“, რომელიც საქართველოს მასშტაბით ვრცელდებოდა. 2008 წელს საპარლამენტო არჩევნების ზუგდიდი რაიონის მაჟორიტარობის კანდიდატი კობა დავითაშვილი გახდა. 2009 წელს „ხალხის პარტია“ აქტიურად მონაწილეობდა საკნების აქციაზე. 2010 წლის ადგილობრივ არჩევნებში ეროვნული საბჭოს სახელით, სამი პარტია გაერთიანდა: „ხალხის პარტია“, „საქართველოს კონსერვატიული პარტია“ და „მოძრაობა სამართლიანი საქართველოსთვის“. 2010 წლის ადგილობრივ არჩევნებში თბილისი საკრებულოს წევრი „ხალხის პარტიის“ თავმჯდომარე კობა დავითაშვილი გახდა. 2011 წელს კი „ხალხის პარტიის“ პოლიტიკურმა საბჭომ ერთხმად გადაწყვიტა, რომ პარტიის თავმჯდომარეს კობა დავითაშვილს „ქართული ოცნების“ საარჩევნო სიით ეყარა კენჭი, რის შემდეგაც 2012 წლის საპარლამენტო არჩევნებზე კობა დავითაშვილი საქართველოს პარლამენტის წევრი გახდა. ამის შემდეგ თბილისის საკრებულოში კობა დავითაშვილის ადგილმონაცვლე გახდა პოლიტიკური საბჭოს წევრი კახაბერ ფირუაშვილი, რომელიც საკრებულოში გარემოს დაცვის კომისიას ხელმძღვანელობდა. 2013 წელს კობა დავითაშვილმა დატოვა საპარლამენტო უმრავლესობა და კენჭი იყარა პრეზიდენტობაზე და ხმის 1,2% აიღო, რის შემდეგაც დავითაშვილმა, როგორც პოლიტიკური ასპარეზი ასევე 2014 წელის აპრილში „ხალხის პარტიის“ თავმჯდომარის პოზიციაც დატოვა. 2015 წლის 27 ივნისს „ხალხის პარტიამ“ თავმჯდომარედ აირჩია ალექსანდრე შალამბერიძე, რომელიც 2015 წლის 1 ივლისს მოულოდნელად გარდაიცვალა, რის შემდეგაც პარტიამ შეწყვიტა აქტიურობა, თუმცა რეგისტრირებული დარჩა. 2017 წლის 21 იანვარს „ხალხის პარტიამ“ ჩაატარა რიგგარეშე ყრილობა და პარტიის თავმჯდომარედ არჩეულ იქნა ალექსანდრე კობაიძე. ხალხის პარტია Facebook-ზე პარტიის პროფილი დაარქივებული 2020-09-28 საიტზე Wayback Machine. სამოქალაქო კულტურის საერთაშორისო ცენტრის რესურსზე ivote.ge
მანანა კობახიძე

მანანა კობახიძე (დ. 3 თებერვალი, 1968, თბილისი) — ქართველი თანამდებობის პირი, ისტორიკოსი, იურისტი, პოლიტიკოსი. საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარის პირველი მოადგილე 2012-2016 წლებში. ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველოს თავმჯდომარე. 1985-1990 წლებში სწავლობდა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში ისტორიის ფაკულტეტზე, ხოლო 1998-2003 წლებში თბილისის იურიდიულ ინსტიტუტში. 1990-1991 წლებში მუშაობდა საქართველოს ტელე-რადიო დეპარტამენტში კორესპონდენტად, 1991-2001 წლებში იყო თბილისის 54-ე საჯარო სკოლის პედაგოგი. 1995-1996 წლებში მუშაობდა სპეციალისტად თბილისის მერიის განათლების სამმართველოს პედაგოგიურ ინოვაციათა ცენტრში. 2004-2009 წლებში იყო საზოგადოებრივი ორგანიზაციის „კონსტიტუციის 42-ე მუხლი“ გამგეობის თავმჯდომარე, მოგვიანებით კი აღმასრულებელი დირექტორი. მანანა კობახიძე არის ორგანიზაციის „საქართველოს ადვოკატები დამოუკიდებელი პროფესიისთვის“ დამფუძნებელი, გამგეობის წევრი და საქართველოს ადვოკატთა ასოციაციის წევრი. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (საჩხერის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“. საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარის პირველი მოადგილე 2012-2016 წლებში. 2016-2017 წლებში — საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. 2017 წლიდან საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს წევრი. მანანა კობახიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი მანანა კობახიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
უაიომინგი

უაიომინგი, ვაიომინგი (Wyoming, Wy) — შტატი აშშ-ში, მდებარეობს მთიან რეგიონში. სახელი ინდიელთა ენაზე „დიდ პრერიას“ ან „დიდ დაბლობს“ ნიშნავს. 1803 – გადაეცა აშშ-ს ლუიზიანასთან ერთად. 1834 – შეიქმნა პირველი დასახლება ფორტ ლარამი. 1890-დან აშშ-ს შტატია. ფართობი – 252 ათასი. მოსახლეობა – 496 ათასი (თეთრი 92,2 %, აფროამერიკელი 0,7 %, ინდიელი 2 %, ლათინოამერიკელი 5,2 %). ქალაქის მოსახლეობა - 62,7 %. ქალაქები – შაიენი (დედაქალაქი), 54 ათასი, კასპერი, 49 ათასი, ლარამი, 27 ათასი.
ჯენიფერ კარპენტერი

ჯენიფერ ლინ კარპენტერი (ინგლ. Jennifer Carpenter; დ. 7 დეკემბერი, 1979, ლუისვილი, აშშ) — ამერიკელი მსახიობი. ყველაზე მეტად ცნობილია დებრა მორგანის როლით ტელესერიალში „დექსტერი“ (2009). დაიბადა ქალაქ ლუისვილში კეთრინ და რობერტ კარპენტერის ოჯახში. სწავლობდა წმინდა რაფაელ მთავარანგელოზისა და შემდგომ საღმრთო სულის აკადემიაში. ემზადებოდა უოლდენის თეატრის კონსერვატორიის პროგრამასა და მოგვიანებით ნიუ-იორკის ჯულიარდის სკოლაში. 2002 წელს მიიღო მონაწილეობა ბროდვეის თეატრის მიერ დადგმულ პიესაში „მძიმე განსაცდელი“, სადაც თამაში მოუწია ლიამ ნისონთან და ლორა ლინისთან. პირველად კრიტიკოსთა ყურადღება მიიპყრო შესრულებული როლით ფილმში „ეშმაკის განდევნა ემილი როუზისგან“. 2007 წლიდან ურთიერთობაში იმყოფებოდა მაიკლ ჰოლთან. 2008 წელს წყვილი დაქორწინდა, 2011 წელს განქორწინდნენ. 2006 წელს ნომინირებული იყო სატურნის ჯილდოზე ფილმში შესრულებული როლისთვის „ეშმაკის განდევნა ემილი როუზისგან“. ტელესერიალ „დექსტერში“ შესრულებული როლისთვის მიენიჭა სატურნის ჯილდო (2009). ჯენიფერ კარპენტერი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ჯენიფერ კარპენტერი დაარქივებული 2013-02-25 საიტზე Wayback Machine. (ფრანგული) ↑ ჯენიფერ კარპენტერის ბიოგრაფია ↑ უოლდენის თეატრი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-05-21. ციტირების თარიღი: 2013-02-26. ↑ Alumni News. 2010 წლის მარტი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-01-05. ციტირების თარიღი: 2013-02-26. ↑ What’s Up, Jennifer Carpenter? The Gruesome Playground Injuries Star on Not Having a Backup Plan ↑ 5.0 5.1 ჯენიფერ კარპენტერი – კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა
ფრიდრიხ III (სრი)

ფრიდრიხ მშვიდობიანი (დ. 21 სექტემბერი, 1415 — გ. 19 აგვისტო, 1493) — 1424 წლიდან ავსტრიის ჰერცოგი, როგორც ფრიდრიხ V, 1440 წლიდან გერმანიის მეფე, როგორც ფრიდრიხ IV, და 1452 წლიდან საღვთო რომის იმპერატორი, როგორც ფრიდრიხ III. 1452 წელს, 37 წლის ასაკში ის დაქორწინდა პორტუგალიის მეფე დუარტე I-ის 18 წლის ქალიშვილზე, ელეანორაზე, რომლის მზითევიც გამოადგა შემდგომში მას, რომ შეემცირებინა ვალები და განემტკიცებინა ძალაუფლება. 77 წლის ასაკში, ლინცში, ფეხის ამპუტირების შედეგად ძლიერი სისხლდენის გამო ფრიდრიხი გარდაიცვალა. 1493 წელს, ათწლიანი თანამმართველობის შემდეგ, ფრიდრიხი შეცვალა მისმა შვილმა, მაქსიმილიან I-მა. ფრიდრიხი იყო უკანასკნელი იმპერატორი, რომელიც რომში იქნა ნაკურთხი. ამასთან ერთად, ეწინააღმდეგებოდა საღვთო რომის იმპერიის გარდაქმნით პროცესებს და გააფრთებით ცდილობდა თავიდან აერიდებინა კურფიურსტთა მიერ სხვა კანდიდატურის გამეფება. ფრიდრიხ III
Freak Out!

Freak Out! — ამერიკულ ჯგუფ The Mothers of Invention-ის სადებიუტო ალბომი. გამოიცა 1966 წლის 27 ივნისს. ითვლება როკ-მუსიკის ერთ-ერთ პირველ კონცეპტუალურ ალბომად. წარმოადგენს ჯგუფის ლიდერ ფრენკ ზაპას მიერ ამერიკული პოპ-კულტურის სატირულ გადმოცემას. ყველა სიმღერის ავტორი — ფრენკ ზაპა, გარდა მითითებულისა. ↑ Huey, Steve. Review: Freak Out!. Allmusic. ციტირების თარიღი: 13 ივნისი 2009. ↑ Thelen, Christopher. Review: Freak Out!. Daily Vault. ციტირების თარიღი: 13 ივნისი 2009. ↑ Johnson, Pete (1966-07-10). „Popular Record: Pass Aspirin, Please“. Los Angeles Times. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-11-05. ციტირების თარიღი: 20 ნოემბერი 2009. ↑ „Review: Freak Out!“. Q (აგვისტო 1995): 150–151. ↑ Walls, Richard C.. Review: Freak Out!. Yahoo! Music. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-01-01. ციტირების თარიღი: 23 აპრილი 2012.
გოგბერაშვილები

გოგბერაშვილი — ქართული გვარი. გვარის ფუძეა საკუთარი სახელი გოგიბერი. ანალოგიურად ნაწარმოები გვარებია გოგიბერაშვილი, გოგობერიშვილი გოგიბერიძე. მოსე გოგბერაშვილი 1843 წლის აღწერაში მოიხსენიება სოფელ თონეთში. საქართველოში 873 გოგბერაშვილი ცხოვრობს. 468 კაცი და 405 ქალი. თერჯოლაში 289, ზესტაფონში 219 თბილისში 134, ქუთაისში 104, ჭიათურაში 17, რუსთავში 7, წყალტუბოში 5, ბაღდათში 3 საჩხერეში 1, გოგბერაშვილი დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. იუსტიციის სახლის მონაცემები დაარქივებული 2013-03-02 საიტზე Wayback Machine.
ჩადუნელები

ჩადუნელი — ქართული გვარი. ერთი ვერსიით, გვარი ჩადუნელი მომდინარეობდეს სამოსახლო პუნქტის სახელიდან ჩადუნა, თუმცა, ამას ეწინააღმდეგება ამავე ძირის მქონე გვარის, ჩადუნაშვილის არსებობა, რომელიც ჩადუნის საკუთარ სახელად გულისხმობს. საქართველოში 3335 ჩადუნელი ცხოვრობს, 1618 კაცი და 1717 ქალი. ბორჯომში 827, თბილისში – 738. ხაშურში 636. იუსტიციის სახლის მონაცემები დაარქივებული 2013-03-02 საიტზე Wayback Machine. ჩადუნელი დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine.
საფრანგეთ-ვიეტნამის მეორე ომი

საფრანგეთ-ვიეტნამის მეორე ომი, — საფრანგეთის ბრძოლა ვიეტნამის დაპყრობისათვის. მიმდინარეობდა 1883-1884 წლებში. ამ ომით დამთავრდა ფრანგების მიერ ვიეტნამის დაპყრობა. 1883 წლის 19 აგვისტოს ფრანგულმა საექსპედიციო კორპუსმა დაიპყრო მდინარე ჰონგჰის (წითელი) დელტაში მდებარე ქალაქი ჰაიზიონგი. შემდგომ ფრანგებმა დაიკავეს მდინარე ჰიუეს შესართავში მდებარე თუენანის ფორტები, რომლებიც დედაქალაქის ავანპოსტებს წარმოადგენდნენ. ფრანგებს თითქმის ერთი წელი დასჭირდათ, რომ ჩრდილოეთ ვიეტნამის შუა რაიონისა და მდინარე ჰონგჰის დელტის ძირითად ცენტრებს დაპატრონებოდნენ. 1884 წლის 6 ივნისს ვიეტნამის სამეფო კარმა დადო საზავო ხელშეკრულება (ჰიუეს ზავი), რომლის თანახმად, ვიეტნამი ცნობდა საფრანგეთის პროტექტორატს, რაც არსებითად მთელი ვიეტნამის საფრანგეთის კოლონიად გადაქცევას ნიშნავდა. საფრანგეთ-ვიეტნამის პირველი ომი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 154.
მაქსიმილიან I (სრი)

მაქსიმილიან I (დ. 22 მარტი, 1459 — გ. 12 იანვარი, 1519) — იმპერატორ ფრიდრიხ III-ის შვილი, 1486 წლიდან რომაელთა (კათოლიკეთა; გერმანიის) მეფე, 1493 წლიდან კი — საღვთო რომის იმპერატორი. თუმცა ის არასოდეს უკურთხებია პაპს, რადგანაც იმ პერიოდში რომისკენ გამგზავრება ძალიან სახიფათო იყო. 1483 წლიდან, მამის სიცოცხლის ბოლო ათი წლის განმავლობაში ის მასთან ერთად მართავდა იმპერიას. მაქსიმილიანმა მოახერხა გავლენის გავრცელება ჰაბსბურგთა საგვარეულოზე ომით და ქორწინებით 1477 წელს, როდესაც იქორწინა მარია ბურგუნდიელზე, ბურგუნდიის საჰერცოგოს მემკვიდრეზე. თუმცა დაკარგა ავსტრიის ტერიტორია დღევანდელ შვეიცარიასთან. მისი შვილის, ფილიპ ლამაზის (ფილიპ I კასტილიელი) მომავალ დედოფალ, ხუანა კასტილიელზე ქორწინების შემდეგ, მაქსიმილიანმა მოახერხა ესპანეთში ჰაბსბურგთა დინასტიის სათავეში ჩაყენება. ამან კი საშუალება მისცა მის შვილიშვილს, კარლ V-ს დაპატრონებოდა როგორც კასტილიის, ასევე არაგონიის ტახტს და გახდა ესპანეთის პირველი კანონიერი მეფე. ფილიპის გარდაცვალების შემდეგ კი კარლი გახდა საღვთო რომის იმპერიის მემკვიდრეც, ხოლო 1519 წელს, უკვე მაქსიმილიანის გარდაცვალების შემდეგ, ერთდროულად როგორც ესპანეთის, ასევე საღვთო რომის იმპერიის მმართველად იქცა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 500. Austria Family Tree AEIOU Encyclopedia | Maximilian I დაარქივებული 2009-03-10 საიტზე Wayback Machine.
ASP.NET

ASP.NET — კომპანია Microsoftს მიერ შექმნილი ტექნოლოგია, რომელიც გამოიყენება ვებ-საიტების, ვებ-აპლიკაციების და ვებ-სერვისების შესაქმნელად. პირველი ვერსია გამოვიდა 2002 წელს .NET Framework 1.0 ვერსიასთან ერთად. მან ფაქტობრივად ჩაანაცვლა Microsoft-ის Active Server Pages (ASP) ტექნოლოგია. ASP.NET შექმნილია Common Language Runtime (CLR) ტექნოლოგიის მხარდაჭერით, რაც საშუალებას იძლება გამოყენებულ იქნას ნებისმიერი პროგრამირების ენა, რომელიც თავსებადია .NET-თან. ოფიციალური საიტი (ინგლისური)
მამუკა ქალუნდაური

მამუკა ქალუნდაური — ქართული ფოლკლორის პერსონაჟი, ხევსური სახალხო გმირი გოგოჭურების გვარისა, სოფელ გიორგიწმინდიდან. ცხოვრობდა XVII საუკუნის დასაწყისში. ებრძოდა მთაში გაბატონების მსურველ ერისთავებსა და მოთარეშე მეზობელ ტომებს. ხევსური სახალხო გმირი, ზურაბ არაგვის ერისთავის წინააღმდეგ ხევსურთა ბრძოლის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი. ქალუნდაურს ზურაბის ჯარი დაუმარცხებია გუდანთან ბრძოლაში და ამ გამარჯვების აღსანიშნავად ბეგენთ-გორაზე სამანი დაუდგამს. იქ გამვლელი მხედრები პატივისცემის ნიშნად ჩამოქვეითდებიან ხოლმე. ლეგენდის მიხედვით ქალანდაური განისვენებს ამავე გორაზე, დიდი ლოდის ქვეშ, რომელიც ხევსურთა ერთ-ერთ წმინდა ადგილად იყო მიჩნეული. ქალუნდაურის გმირობაზე შექმნილია ხალხური სიმღერები და თქმულებები. გოგოჭური, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 450. კიკნაძე ზ., ქართული მითოლოგია, თბილისი: ბაკმი, 2007. — გვ. 150, ISBN 978-99940-27-10-1. გოგოჭური დ., ხევსურული საგმირო პოეზია და გმირები, თბ., 1977; შანიძე ა., ქართული ხალხური პოეზია, ტ. 1 — ხევსურული, თბ., 1931; ხიზანაშცილი (ურბნელი) ნ., ეთნოგრაფიული ნაწერრები, თბ., 1940 (მასალები საქართველოს ეთნოგრაფიისათვის, 2)
ლითონების ელექტროქიმიური აქტივობის რიგი

ლითონთა აქტივობის ელექტროქიმიური მწკრივი (დაძაბულობის რიგი, სტანდარტული ელექტროდული პოტენციალების რიგი) ეწოდება — ქიმიური აქტიურობის მიხედვით დალაგებულ მეტალთა მწკრივს. სადაც ლითონები თანმიმდევრობით დალაგებულია სტანდარტული ელექტროდული პოტენციალის ზრდის მიხედვით φ0, პასუხობს ლითონის Men+: Men+ + nē → Me კათიონის აღდგენის ნახევარრეაქციას დაძაბულების რიგი ახასიათებს ლითონების შედარებით აქტივობას წყლის ხსნარებში ჟანგვა-აღდგენით რეაქციებში. ლითონების ქიმიური აქტივობის მიხედვით თანმიმდევრობითი ადგილმდებარეობის შესახებ ზოგადად უკვე ცნობილი იყო ალქიმიკოსებისათვის. ლითონების ურთიერთ გამოძევების პროცესებს ხსნარებიდან და ზედაპირული დალექვა (მაგალითად, ვერცხლისა და სპილენძის გამოძევება რკინით თავიანთი მარილების ხსანრებიდან) განიხილებოდა როგორც ელემენტების ტრანსმუტაციის გამოვლინება. მოგვიანებითი ალქიმიკოსები მჭიდროდ მივიდნენ ხსნარებში ლითონების ურთიერთგამოძევების ქიმიური მხარის გაგებასთან. ანგელუს სალა ნამუშევარში «Anatomia Vitrioli» (1613) მივიდა დასკვნამდე, რომ ქიმიური რეაქციის პროდუქტები შედგებიან იგივე «კომპონენტებისაგან», რომლებისგანაც შედგებოდა თავდაპირველი ნივთიერებები. შედეგად რობერტ ბოილმა წამოაყენა ჰიპოთეზა მიზეზებზე, რომლითაც ხსნარიდან ერთი ლითონი აძევებს მეორეს კორპუსკულარული წარმოდგენების საფუძველზე. 1793 წელს ალესანდრო ვოლტამ, გალვანური ელემენტის კონსტრუირებისას, დაადგინა ცნობილი ლითონების შედარებითი აქტივობა: Zn, Pb, Sn, Fe, Cu, Ag, Au. გალვანური ელემენტის «ძალა» ხდებოდა უფრო მეტი, რაც უფრო ერთმანეთისგან შორს იდგნენ ამ რიგში («ძაბვის მწკრივი»). მაგრამ ვოლტა ამ მწკრივს არ უკავშირებდა ლითონების ქიმიურ თვისებებს. Petr Vanýsek, Electrochemical Series // Handbook of Chemistry and Physics: 81th Edition, CRC Press LLC, 2000, ISBN 978-0849304811. ლითონების ელექტროქიმიური აქტივობა xumuk.ru-ზე ↑ რაბინოვიჩი ვ. ლ. ალქიმია როგორც შუასაუკუნეების კულტურუკი ფენომენი — მ.: მეცნიერება, 1979 ↑ Пути познания / Головнер В.Н. Взгляд на мир глазами химика[მკვდარი ბმული] Корольков Д.В. Основы неорганической химии. — М.:Просвещение, 1982. — 271 с.
თსუ-95

თსუ-95 — კარსტული მღვიმე საქართველოში, ჭიათურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ითხვისის უკიდურეს ჩრდილოეთ ნაწილში. მდებარეობს მდინარე ყვირილის მარცხენა ფერდობზე, ზღვის დონიდან 495 მეტრზე. გამომუშავებულია ზედაცარცულ კირქვებში. მისასვლელი გზა მდინარე ყვირილას ხეობიდან არის როგორც საფეხმავლო ბილიკი, აგრეთვე საჰაერო საკიდი საბაგირო გზა. მღვიმე აღმოჩენილ და შესწავლილ იქნა თსუ-ის დაარსების 95 წელთან დაკავშირებით თსუ-ის ზუსტი და საბუნებისმეტყველო მეცნიერებათა ფაკულტეტის გეოგრაფიის დეპარტამენტის ასისტენტ პროფესორ გიორგი დვალაშვილის და თსუ-ის ვახუშტი ბაგრატიონის გეოგრაფიის ინსტიტუტის მიერ. მღვიმის წინა ნაწილი (შესასვლელის სიმაღლე 0,5 მ, სიგანე 3 მ) 8 მეტრი სიგრძის დაბალი დერეფნითაა წარმოდგენილი, რომელიც ძალზე ვიწრო და დაბალი ხვრელით უკავშირდება მღვიმის მეორე, უფრო ვრცელ დარბაზს (სიგანე 11 მ, სიმაღლე 11 მ). ჰაერის ტემეპერატურა მუდმივად +13.5 – +14 °C-ია. მღვიმეში რამდენიმე სართული გამოიყოფა. მღვიმის აბსოლუტური სიმაღლე 495 მეტრი, ხოლო მდინარის შეფარდებითი სიმაღლე – 122 მეტრია. ქიმიური ნალექებიდან გვხვდება კალციტის ქერქგადაკრული უბნები; მექანიკურიდან ნგრევის და გამოფიტვის ადგილობრივი პრუდუქტები, სტალაქტიტები და სტალაგმიტები. მღვიმის წინა ნაწილი დინამიურია, ბოლო – სტატიური. დროებითი ღვარების შემოსვლას პერიოდული ხასიათი აქვს. მღვიმეში ბინადრობენ ღამურები და სხვადასხვა სახის მწერები. მომავალში, მღვიმეში აუცილებელია შემდგომი კომპლექსური კლვევების ჩატარება. მღვიმის ათვისება შესაძლებელია როგორც ტურისტული მიზნებისათვის, აგრეთვე სასწავლო-საგანმანათლებლო მიზნითაც. მღვიმეში შესაძლებელია ჩატარდეს საველე ლექციები სტუდენტებისა და მოსწავლეებისათვის. აგრეთვე აუცილებელია უსაფრთხოების ღონისძიებების გატარება მღვიმის დასაცავად, რათა არ მოხდეს ნაღვენთი ფორმების (სტალაქტიტების, სტალაგმიტების, სტალაგნატების) ადამიანის მიერ მექანიკური დაზიანება. ახალაღმოჩენილ მღვიმეს „თსუ 95“ ეწოდა მღვიმე „თსუ 95“-ის ფოტოგამოფენა
სოციალ-დემოკრატიული ფურცელი

სოციალ-დემოკრატიული ფურცელი — ქართული ყოველდღიური გაზეთი. რსდმპ ქუთაისის ორგანიზაციის ორგანო; გამოდიოდა ქუთაისში 1905—1906 წლებში. გამოიცა 14 ნომერი. I ნომერი გამოვიდა „გაფიცვის“ სახელწოდებით. რედაქტორი —გ. ლორთქიფანიძე, თანამშრომლობდნენ ი. გომართელი, ა. კოხრეიძე, ი. ბახტაძე და სხვები. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 486.
სანქტ-პეტერბურგის დროშა

სანქტ-პეტერბურგის დროშა — რუსეთის ფედერაციული სუბიექტის სანქტ-პეტერბურგის ოფიციალური სიმბოლო, აღნიშნავს მის კონსტიტუციურ და სამართლებრივ სტატუსს, წარმოადგენს სანქტ-პეტერბურგის კულტურულ ღირებულებასა და მისი მოსახლეობის ერთიანობას. დაამტკიცეს 1992 წლის 8 ივნისსს, შესაბამისი გადაწყვეტილების მიღებიდან 10 თვის შემდეგ, დამტკიცებულია რუსეთის სახელმწიფო ჰერალდიკის სარეგისტრაციო სამსახურის მიერ, სარეგისტრაციო ნომრით — 49. სანქტ-პეტერბურგის დროშა მართკუთხა ფორმისა და წითელი ფერისაა. ცენტრში მდებარეობს ორი ღუზა — საზღვაო და სამდინარო, რომლებიც ჯვარედინად არიან გამოსახულნი, მათ ზემოდან კი არის ოქროს სკიპტრა, რომლის თავსაც ორთავიანი არწივი ამშვენებს. დროში პროპორციული ზომაა — 2:3. 2003 წლის 13 მაისს მიღებული კანონის № 165-23 „სანქტ-პეტერბურგის ოფიციალური სიმბოლოს დეტალური აღწერისა და გამოყენების შესახებ“ მიხედვით დამტკიცდა დროშის პროპორციული ზომა 2:3, ნებისმიერი ცვლილება ამ დროშასთან დაკავშირებით, ქალაქის წესდების მე-6 პუნქტში შეტანილი ცვლილების მიხედვით განხორციელდება. სანქტ-პეტერბურგის დროშა ↑ ლენინგრადის საქალაქო საბჭოს სახალხო დეპუტატების 06.09.1991 № 270 გადაწყვეტილება „სანქტ-პეტერბურგის ოფიციალური სიმბოლოების შემოღებისა და მისთვის ისტორიული სახელის დაბრუნების შესახებ“
ნაჩო (ფეხბურთელი)

ხოსე იგნასიო ფერნანდეს იგლესიასი (ესპ. José Ignacio Fernández Iglesias; დ. 18 იანვარი 1990, მადრიდი, ესპანეთი), ცნობილი, როგორც ნაჩო (ესპ. Nacho) — ესპანელი ფეხბურთელი, მადრიდის „რეალის“ მცველი. 2007 წელს, ესპანეთის 17 წლანდელთა ნაკრებთან ერთად გახდა ევროპის ჩემპიონი. ნაჩო არის „რეალის“ აღზრდილი, ის „სამეფო კლუბში“ 11 წლის ასაკში მივიდა. მისი დებიუტი სარეზერვო გუნდში 2008/2009 წლის სეზონში მოხდა. 2011 წლის 23 აპრილს კი შედგა მისი დებიუტი პირველ გუნდში, „ვალენსიის“ წინააღმდეგ შეხვედრაში, „სამეფო კლუბმა“ ამ შეხვედრაში 3:6 იმარჯვა, ნაჩომ მთლიანი შეხვედრა ჩაატარა. მეორე შეხვედარ მან ერთ კვირაში „სარაგოსას“ წინააღმდეგ ჩაატარა. 2011 წელს კლუბთან ერთად გაემგზავრა ჩრდილოამერიკულ ტურნეზე და ჩაატარა შეხვედრები „ლოს-ანჯელეს გალაქსის“, „გვადალახარის“ და „ფილადელფიის“ წინააღმდეგ. 2 სექტემბერს ის ოფიციალურად გახდა პირვერლი გუნდის ფეხბურთელი. მან 27 ნომერი აიღო. 2007 წელს ნაჩომ ესპანეთის 17 წლამდელთა ნაკრებთან ერთად მოიგო ევროპის ჩემპიონატი, მომდევნო წელს კი მსოფლიო ჩემპიონი გახდა. მას ჰყავს ძმა, ალეხანდრო (ალექსი), რომელიც აგრეთვე ფეხბურთელია და „კადისის“ ღირსებას იცავს. რეალ მადრიდი: (18) ესპანეთის ლა ლიგა (2): 2016–17, 2019–20 ესპანეთის თასი (1): 2013–14 ესპანეთის სუპერთასი (4): 2012, 2017, 2020, 2022 უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგა (4): 2013–14, 2015–16, 2016–17, 2017–18 უეფა-ს სუპერთასი (3): 2014, 2016, 2017 ფიფა-ს მსოფლიო საკლუბო ჩემპიონატი (4): 2014, 2016, 2017, 2018 პროფილი რეალ მადრიდის ოფიციალურ საიტზე (ინგლისური) პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური) ნაჩო — ფიფას ჩანაწერი[დაარქივებული] ↑ http://espnfc.com/gamecast?id=301882&cc=5739 ↑ http://espnfc.com/gamecast?id=302162&cc=5739
დიეგო ლოპესი

დიეგო ლოპეს როდრიგესი (ესპ. Diego López Rodríguez; დ. 3 ნოემბერი, 1981; პარადელა, ლუგო, გალისია, ესპანეთი) — ესპანელი ფეხბურთელი, საფეხბურთო კლუბ „ესპანიოლის“ მეკარე. ლოპესი არის „მადრიდის რეალის“ აკადემიის აღზრდილი. მცირე სათამაშო დროის გამო ის გადაბარგდა „ვილიარეალში“, სადაც 2007-2012 წლებში თამაშობდა. 2012 წლის 22 მაისს, გააფორმა კონტრაქტი „სევილიასთან“. 2013 წლის 26 იანვარს კი დაბრუნდა თავის მშობლიურ კლუბში, „რეალში“, რადგან კასილიასმა ხელზე მძიმე დაზიანება მიიღო. დიეგომ 25 ნომერი აიღო. ამჟამად იგი ირიცხება მილანის შემადგენლობაში, 1 ნომრიანი მაისურით. დიეგო ლოპესი ნაკრებში 2009 წელს გამოიძახეს, კონფედერაციის თასზე სათამაშოდ, თუმცა მას არც ერთ შეხვედრაში მონაწილეობა არ მიუღია. ერთადერთი შეხვედრა ნაკრებში, მან, მაკედონიის ეროვნული ნაკრების წინააღმდეგ გამართა სკოპიეში (2-3). მეორე ტაიმის შუაში ის პეპე რეინას ნაცვლად შევიდა მოედანზე და გოლი არ გაუშვია. რეალ მადრიდი ესპანეთის ჩემპიონი: 2006/07 ესპანეთის თასის გამარჯვებული: 2013/14, ფინალისტი: 2012/13 ჩემპიონთა ლიგის გამარჯვებული: 2013/14 ესპანეთი კონფედერაციის თასი: მე-3 ადგილი, 2009 ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის თვის ფეხბურთელი: ნოემბერი, 2016 პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური) ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-08-26. ციტირების თარიღი: 2013-02-24. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-10-25. ციტირების თარიღი: 2013-02-24. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-05. ციტირების თარიღი: 2013-02-24.
კრისტოფ ვალცი

კრისტოფ ვალცი (გერმ. Christoph Waltz; 4 ოქტომბერი, 1956) — ავსტრო-გერმანელი კინომსახიობი. ცნობილია კვენტინ ტარანტინოს ფილმებში „უსახელო ნაბიჭვრები“ და „ჯანგო გათავისუფლებული“ შესრულებული როლებით. ამ როლებისთვს ვალცმა მიიღო რამდენიმე ჯილდო, მათ შორის ოსკარი კაცის მეორეხარისხოვანი როლის საუკეთესო შესრულებისთვის. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „კრისტოფ ვალცი“ ვიკისაწყობში. კრისტოფ ვალცი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ფანების ოფიციალური საიტი
ოქროს გლობუსი საუკეთესო მსახიობი კაცისთვის მეორეხარისხოვან როლში

ოქროს გლობუსი საუკეთესო მსახიობი კაცისთვის მეორეხარისხოვან როლში — ოქროს გლობუსის დაჯილდოების ერთ-ერთი ნომინაცია. გაიცემა 1943 წლიდან. "†" აღნიშნავს ოსკარის მოგებას "‡" აღნიშნავს ოსკარის ნომინაციას goldenglobes.org დაარქივებული 2015-08-01 საიტზე Wayback Machine.
Standing on the Shoulder of Giants

Standing on the Shoulder of Giants — ინგლისური როკ-ჯგუფ Oasis-ის მეოთხე სტუდიური ალბომი. იგი გამოიცა 2000 წლის 28 თებერვალს. იგი წარმოადგენს ბრიტანეთის ჩარტების ისტორიაში რიგით მე-16 ყველაზე გაყიდვად ალბომს. მინიჭებული აქვს ორმაგი პლატინის სტატუსი და აშშ-ში გაყიდულია 208.000 ასლის ოდენობით. მიუხედავად იმისა, რომ იგი არის ჯგუფის რიგით მეოთხე #1 ალბომი ბრიტანეთში, ამჟამად ის Oasis-ის ყველაზე ნაკლებად გაყიდვადი დისკია. 1999 წელს, რომელიც ამ ალბომის გამოცემას წინ უსწრებდა, ალან მაკ-გიმ დახურა ლეიბლმა Creation Records და Oasis დატოვა ორმა წევრმა - პოლ ართურსმა და პოლ მაკ-გიგენმა. კოლექტივს შეუერთდა ახალი პროდიუსერი მარკ სტენტი, რომელიც ოუენ მორისს ჩაენაცვლა. ალბომი წარმოადგენს თანამედროვე ფსიქოდელიური როკის მაგალითს, რომელშიც გამოიყენება დასარტყმელი საკრავების ციკლები, ელექტრონული სიტარი, მელოტრონი, სინთეზატორები და უკუღმა აჟღერებული გიტარების ხმები, რაც შედეგად უფრო ელექტრონული და ფსიქოდელიური როკის ელემენტების მქონე ალბომად აქცია. სიმღერებში „Go Let It Out“, ინდური მუსიკის გავლენით დაწერილ „Who Feels Love?“-სა და და პროგრესულ „Gas Panic!“-ში შეიმჩნევა ცვლილება ჯგუფის ადრეული სტილისგან. „Fuckin' in the Bushes“ ითვლება ჯგუფის სიმღერად, რომელშიც Oasis ყველაზე ახლოს მიუახლოვდა მძიმე როკის ჟანრს. ყველა სიმღერის ავტორი — ნოელ გალაგერი, გარდა მითითებულისა. ↑ Standing on the Shoulder of Giants AllMusic-ზე ↑ Browne, David. (3 March 2000) Standing on the Shoulder of Giants Review | Music Reviews and News. EW.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 13 ოქტომბერი 2012. ციტირების თარიღი: 27 January 2013. ↑ NME Album Reviews - Standing On The Shoulder Of Giants. Nme.Com (24 February 2000). ციტირების თარიღი: 27 January 2013. ↑ CG: Oasis. Robert Christgau. ციტირების თარიღი: 27 January 2013. ↑ Kot, Greg. (16 March 2000) Standing on the Shoulder of Giants | Album Reviews. Rolling Stone. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 8 ივნისი 2010. ციტირების თარიღი: 27 January 2013. ↑ Standing on the Shoulder of Giants certification დაარქივებული 2007-10-30 საიტზე Wayback Machine. . British Phonographic Industry. Accessed on 25 January 2009. ↑ Downey, Ryan J. "Oasis Set Up U.S. Tour Whether Liam Likes It Or Not" დაარქივებული 2008-12-26 საიტზე Wayback Machine. . mtvnews.com. 16 May 2002. ↑ Trust, Gary. "Ask Billboard: "English Beat". billboard.com. 23 January 2009. ↑ Oasis - Standing On The Shoulder Of Giants CD Album. Cduniverse.com (2000-02-29). ციტირების თარიღი: 2012-01-07. ↑ „Oasis (オアシス) - Standing On The Shoulder Of Giants“. hmv.co.jp (Japanese). ციტირების თარიღი: 13 February 2012.