laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
პაგალუნგანი

პაგალუნგანი (ოფიციალურად პაგალუნგანის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Pagalungan) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ მაგინდანაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 46 277 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 12 ბარანგაის. Pagalungan Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Pagalungan, Maguindanao : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: January 19, 2019.
პანდაგი (სამხრეთი მაგინდანაო)

პანდაგი (ოფიციალურად პანდაგის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Pandag) ― მუნიციპალიტეტი სამხრეთ მაგინდანაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 26 356 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 8 ბარანგაის. Pandag Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index MMA Act No. 203 : An Act Creating Municipality of Pandag in the Province of Maguindanao დაარქივებული 2014-02-26 საიტზე Wayback Machine. Newly created provinces, municipalities, barangays, converted city Accessed on March 9, 2006. Philippine Census Information Local Governance Performance Management System[მკვდარი ბმული] ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Pandag, Maguindanao : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 19 January 2019.
კესონი (ავიაცია)

კესონი — ავიაციაში ღრუ კოლოფისებრი გრძივძელი, რომელიც იტანს თვითმფრინავის ფრთაზე მოქმედ ღუნვისა და გრეხის ძალებს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 477.
რაჯა-ბუაიანი

რაჯა-ბუაიანი (ოფიციალურად რაჯა-ბუაინის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Rajah Buayan) ― მუნიციპალიტეტი სამხრეთ მაგინდანაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 27 832 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 11 ბარანგაის. Rajah Buayan Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Rajah Buayan, Maguindanao : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: January 19, 2019.
შარიფ-აგვაკი

შარიფ-აგვაკი (ოფიციალურად შარიფ-აგვაკის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Shariff Aguak) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ მაგინდანაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 33 982 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 13 ბარანგაის. Shariff Aguak Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index MMA Act No. 45 : An Act changing the Name of the Municipality of Maganoy in the Province of Maguindanao into Municipality of Shariff Aguak დაარქივებული 2016-03-03 საიტზე Wayback Machine. 2000 Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Shariff Aguak, Maguindanao : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: January 19, 2019.
შარიფ-საიდონა-მუსტაფა

შარიფ-საიდონა-მუსტაფა (ოფიციალურად შარიფ-საიდონა-მუსტაფას მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Shariff Saydona Mustapha) ― მუნიციპალიტეტი სამხრეთ მაგინდანაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 25 080 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 16 ბარანგაის. Shariff Saydona Mustapha Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index MMA Act No. 225 : An Act Creating the Municipality of Shariff Saidona Mustapha in the Province of Maguindanao 2007 Census Population Figures for Maguindanao COMELEC - Plebiscite results for 3 new Maguindanao towns COMELEC Resolution No. 8169 ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Shariff Saydona Mustapha, Maguindanao : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 19 January 2019.
თაღიევის ვილა

ჰაჯი ზეინალაბდინ თაღიევის ვილა (აზერ. Hacı Zeynalabdin Tağıyevin villası) — ჰაჯი ზეინალაბდინ თაღიევის საზაფხულო რეზიდენცია და აგარაკი. მეცენატმა ცხოვრების ბოლო წლები აქ გაატარა. შენობის არქიტექტორია იოსებ გოსლავსკი . თაღიევის ორსართულიანი ვილა აშენდა 1893-1895 წლებში ბაქოს მარდაქანის დასახლებაში. მოიცავდა ხუთ ჰექტარ ფართობს. სახლის კარები ლითონის იყო, რომელიც შეკაზმული იყო ალმასის ფორმის გისოსებით ქვის ჩარჩოში. კარიბჭის ზედა ნაწილს ამშვენებდა ქვის ჩუქურთმები აღმოსავლური არქიტექტურის ელემენტებით და ქვისგან დამზადებული შვიდი ლომის თავით. ეზოში თავლა იყო. ორი სართული 50 ოთახისგან შედგებოდა. აზერბაიჯანში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ აგარაკის ნაციონალიზაცია მოხდა. მეორე მსოფლიო ომის დროს შენობაში სამხედრო ჰოსპიტალი განთავსდა. 1955 წლიდან შენობაში ტუბერკულოზით დაავადებულთა რეაბილიტაციის სანატორიუმი ფუნქციონირებდა. 1996 წელს, აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ჰეიდარ ალიევის დავალებით თაღიევის მემკვიდრეს საფია აბდულაევა-თაღიევას შენობის ტერიტორიის ნაწილი მის სრულ მფლობელობაში დაბრუნდა. ქვის ღობე ვილას ორ ნაწილად ჰყოფს - სანატორიუმსა და თაღიევის მემკვიდრეთა აგარაკს. ამჟამად აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ილჰამ ალიევის ბრძანებით შენობა გამოცხადებულია არქიტექტურულ ძეგლად. ჰაჯი ზეინალაბდინ თაღიევი ზეინალაბდინ თაღიევის სასახლე Azərbaycan Tarixi Şəcərə Cəmiyyətinin Xəbərləri ↑ Памяти Гаджи Зейналабдина Тагиева ↑ Тагиев Гаджи Зейналабдин Таги оглы (1823 - 1924) ↑ Bakı şəhərinin tarixi ↑ Dünya əhəmiyyətli daşınmaz tarix və mədəniyyət abidələrinin S İ Y A H I S I (Memarlıq abidələri)
გრიგოლ კონიაშვილი

გრიგოლ ალექსანდრეს ძე კონიაშვილი (დ. 1850, თბილისი, — გ. 1912 წლის შემდეგ, თბილისი) — ქართველი სამხედრო პირი, რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-მაიორი (1910). გენერალ ალექსანდრე კონიაშვილის მამა. სამხედრო სამსახურში ირიცხებოდა 1869 წლიდან. მსახურობდა კავკასიის სამხედრო ოლქში, ყუბის 155-ე ქვეით პოლკში. მონაწილეობდა რუსეთ-ოსმალეთის 1877-1878 წლების ომში. 1910 წელს დაითხოვეს ჯარიდან გენერალ-მაიორის წოდების მინიჭებით. დოლიძე ლ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 5, თბ., 2024.
მუხთაროვის სასახლე

მუხთაროვის სასახლე (აზერ. Muxtarovun evi) — შენობა ბაქოში, მურთუზა მუხთაროვის ქუჩაზე. სასახლე 1911-1912 წლებში აშენდა მენავთობე მილიონერი ქველმოქმედის მურთუზა მუხთაროვის დაკვეთით. შენობის არქიტექტორია იოზეფ პლოშკო. მუხტაროვს მეუღლესთან ერთად ევროპაში მოგზაურობისას ძალიან მოეწონა ვენეციის არქიტექტურა. მოგზაურობის შემდეგ მან გადაწყვიტა ბაქოში ვენეციური სტილის სასახლის აშენება საყვარელი მეუღლისთვის. სასახლის დიზაინი ეკუთვნის არქიტექტორ იოზეფ პლოშკოს, რომელმაც ასევე დააპროექტა ისმაილიეს შენობა, ფრანგული გოტიკის სულისკვეთებით. საბჭოთა ხელისუფლების პირველ წლებში სასახლეში მდებარეობდა ალი ბაირამოვის ქალთა კლუბი. დღეს ის ქორწინების სახლივით („ბედნიერების სასახლე“) ფუნქციონირებს. . დღეს სასახლე ბაქოს ერთ-ერთი ყველაზე ღირსშესანიშნავი არქიტექტურული ნაგებობაა. შენობის აშენების პერიოდში სასახლის ზედა ნაწილში რაინდის სკულპტურის დამონტაჟებისას მოხდა ტრაგედია. სამშენებლო კომპანია „ძმები კასუმოვების“ ერთ-ერთი მფლობელს - იმრან კასუმოვს, ფეხი დაუცდა და შენობიდან გადმოვარდა. ის 35 წლის ასაკში გარდაიცვალა. შენობის მშენებლობა დასრულდა 1912 წელს. ერთ დღეს მურთუზა მუხთაროვმა თავისი მეუღლე ლიზა ტუგანოვა შენობის წინ სასეირნოდ მიიყვანა. ქალმა, რომელმაც გაოცების გამო არ იცოდა რა ეთქვა, შენობის კარებთან მისული მსახურები დაინახა და როცა გაიგო, რომ სასახლე აჩუქეს, მის სიხარულს საზღვარი არ ჰქონდა. ბაქოელი მილიონერი ამ სასახლეში მეუღლესთან ერთად 1920 წლამდე ცხოვრობდა. აზერბაიჯანში საბჭოთა რეჟიმის დამყარების შემდეგ სასახლე ბოლშევიკებს გადაეცათ. მუხთაროვმა დაინახა, რომ სამი რუსი ოფიცერი შეიჭრა მის სახლში, ვერ მოითმინა ეს დამცირება და ჯერ ისინი დახვრიტა, შემდეგ კი ბოლო ტყვიით თავი მოიკლა. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტის 2001 წლის 2 აგვისტოს #132 გადაწყვეტილებით შენობა შეტანილია „ეროვნული მნიშვნელობის უძრავი ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა ნუსხაში“. სასახლეში აღდგენითი სამუშაოები 2007-2012 წლებში ჩატარდა. აღდგენითი სამუშაოები აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტისა და აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ახალგაზრდობისა და სპორტის სამინისტროს ბრძანებით კომპანია „Creacon Construction“-მ ჩაატარა. 2012 წლის 5 ივლისს სასახლის გახსნის ცერემონია გაიმართა, რომელსაც აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტი ილჰამ ალიევი დაესწრო და გაეცნო შესრულებულ სამუშაოებს. მურთუზა მუხთაროვი ↑ Murtuza Muxtarovun evi (indiki Səadət Sarayı), 1924. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2023-03-17. ციტირების თარიღი: 2023-03-17. ↑ "Səadət” sarayının binası (M. Muxtarovun evi) ↑ Ölkə əhəmiyyətli daşınmaz tarix və mədəniyyət abidələrinin Siyahısı- Memarlıq abidələri - №149. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2022-08-12. ციტირების თარიღი: 2023-03-17. ↑ Murtuza Muxtarovun evi yenə «Səadət Sarayı» olacaq ↑ Bakının mərkəzində “Səadət Sarayı” adı ilə tanınan qədim binada aparılan əsaslı təmir-bərpa işləri yekunlaşmaq üzrədir ↑ İlham Əliyev Səadət sarayının əsaslı təmirdən sonra açılışında iştirak etmişdir
ვლადიმერ კონიაშვილი

ვლადიმერ გრიგოლის ძე კონიაშვილი, კონიევი (დ. 22 იანვარი, 1868, — გ. 12 დეკემბერი, 1914) — ქართველი სამხედრო პირი, რუსეთის იმპერიის არმიის პოდპოლკოვნიკი. დაამთავრა თბილისის იუნკერთა ქვეითი სასწავლებელი (1890). მსახურობდა კავკასიის მე-5 სარეზერვო ქვეით კადრირებულ ბატალიონში, შემდეგ თენგის 77-ე ქვეით პოლკში (დისლოკაციის ადგილი — ქ. ახალციხე). მონაწილეობდა I მსოფლიო ომში. კაპიტანმა კონიაშვილმა თავი გამოიჩინა ოლთისთან ბრძოლაში 1914 წლის 8 დეკემბერს. ამავე შეტაკებაში მიღებული ჭრილობებისგან გარდაიცვალა ყარსის ციხესიმაგრის სამხედრო ჰოსპიტალში. სიკვდილის შემდეგ მიენიჭა პოდპოლკოვნიკის წოდება და დაჯილდოვდა წმ. გიორგის IV ხარისხის ორდენით (1916). „სახალხო ფურცელი (სურათებიანი დამატება)“. – 1915. – №31-8 (ამონარიდი ციფრული ბიბლიოთეკა „ივერიელიდან“) Кониев Владимир Григорьевич. «Офицеры русской императорской армии» Кониев Владимир – Орден Св. Великомученика и Победоносца Георгия IV-й степени. «Памяти героев Великой войны 1914–1918».
ივანე კონიაშვილი

ივანე გრიგოლის ძე კონიაშვილი (დ. 27 სექტემბერი, 1889, თბილისი, — გ. 26 ოქტომბერი, 1938, იქვე) — ქართველი კურორტოლოგი და ფიზიოთერაპევტი, სამეცნიერო კურორტოლოგიის ერთ-ერთი ფუძემდებელი საქართველოში. დაამთავრა სანქტ-პეტერბურგის სამხედრო-სამედიცინო აკადემია (1913). I მსოფლიო ომის (1914-1918) დროს სამხედრო ექიმად იყო არმიაში. 1919 წლიდან მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტის თერაპიის კათედრაზე. 1924–1925 და 1929–1930 წლებში ეცნობოდა საკურორტო-სამკურნეო საკითხებს გერმანიის, იტალიის, საფრანგეთისა და ჩეხოსლოვაკიის კურორტებზე. 1926–1930 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის, 1930–1936 წლებში — თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ფიზიოთერაპიისა და კურორტოლოგიის კათედრის გამგე, პროფესორი (1935), იმავდროულად (1928–1938) — თბილისის კურორტოლოგიისა და ფიზიოთერაპიის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის დირექტორი. 1935–1938 წლებში ასევე განაგებდა თბილისის ექიმთა დახელოვნების ინსტიტუტის კურორტოლოგიისა და ფიზიოთერაპიის კათედრას. კონიაშვილმა საქართველოში პირველმა დანერგა კურორტოლოგიური კვლევის ბიოქიმიური მეთოდები. სხვა საკითხთა შორის ასევე იკვლევდა ბორჯომის წყლის გავლენას ორგანიზმის ჟანგვა-აღდგენით პროცესებზე. იყო საქართველოს ანტირევმატული კომიტეტის ორგანიზატორი და პირველი თავმჯდომარე. 1938 წელს დააპატიმრეს პოლონეთის სასარგებლოდ ჯაშუშობის ცრუ ბრალდებით. იმავე წელს დახვრიტეს. რეაბილიტირებულია სიკვდილის შემდეგ. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 5, თბ., 2024. ენციკლოპედია „თბილისი“, თბ., 2002. — გვ. 608, ISBN 99928-20-32-2.
ოლგა კონიაშვილი

ოლგა გიორგის ასული კონიაშვილი (დ. 1911, მაჰაჩყალა, ახლანდ. დაღესტნის რესპუბლიკა, რუსეთის ფედერაცია, — გ. 1994) — ქართველი მხატვარი. დაიბადა საზოგადო მოღვაწის გიორგი კონიაშვილის და ელისაბედ ფლორენსკაიას ოჯახში. სწავლობდა თბილისის სამხატვრო აკადემიასა და თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ხელოვნების ფაკულტეტზე. 1930-იან წლებში მუშაობდა თბილისის პიონერთა და მოსწავლეთა სასახლეში ბავშვთა სპექტაკლების გამფორმებლად, ასევე აფორმებდა დეკორაციებს თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის სპექტაკლებისთვის. 1969 წლიდან მუშაობდა საქართველოს მუზეუმში, ეთნოგრაფიის ისტორიის განყოფილებაში. ამ პერიოდში შექმნა ეთნოგრაფიული ჩანახატების ალბომები, რომლებიც ასახავდა ქართული ყოფისა და კულტურის ამსახველ ნივთებს, სამოსს, ჭურჭლის ელემენტებს, არქეოლოგიური ექსპედიციების დროს გამოვლენილ ექსპონატებს. დაინტერესებული იყო ალპინიზმით, ორჯერ მონაწილეობდა მყინვარწვერის დალაშქვრაში. კალანდია გ., მხატვარი, რომელმაც ეპოქას გაუსწრო. ჟურნალი „ისტორიანი“, 2019, №102. ოლგა კონიაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
თემთა პალატა (მრავალმნიშვნელოვანი)

ტერმინით თემთა პალატა შეიძლება აღნიშნული იყოს: გაერთიანებული სამეფოს თემთა პალატა კანადის თემთა პალატა ირლანდიის თემთა პალატა (გაუქმდა 1801 წ.) სამხ. ირლანდიის თემთა პალატა (1921–1922 წ.წ.) ჩრდ. ირლანდიის თემთა პალატა (1921–1972 წ.წ.)
მიხეილ კონიაშვილი

მიხეილ გრიგოლის ძე კონიაშვილი (დ. 1876, თბილისი, — გ. 26 აპრილი, 1960, იქვე) — ქართველი მათემატიკოსი და პედაგოგი, მათემატიკის სწავლების მეთოდიკის ფუძემდებელი საქართველოში. დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულეტეტი (1900). 1900-იან წლებში მათემატიკის მასწავლებლად მუშაობდა შუშაში, სტავროპოლსა და თბილისში. 1909 წელს მონაწილეობდა კავკასიაში პირველი უმაღლესი სასწავლებლის — თბილისის ქალთა უმაღლესი კურსების შექმნაში. აქვე დაინიშნა ფიზიკისა და მათემატიკის კათედრის გამგედ. 1918 წლიდან იყო თბილისის ქალთა I გიმნაზიის დირექტორი. 1921 წელს აირჩიეს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორთა საბჭოს წევრად. მრავალი წელი ასწავლიდა ელემენტარულ მათემატიკას, დიფერენციალურ და ინტეგრალურ აღრიცხვას, ასევე მათემატიკის სწავლების მეთოდებს. 1938 წლიდან იგი შეთავსებით მუშაობდა საქართველოს განათლების სამინისტროს პედაგოგიურ მეცნიერებათა სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში. მისი ძმა იყო საზოგადო მოღვაწე გიორგი კონიაშვილი. ალიბეგაშვილი თ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 5, თბ., 2024. მიხეილ კონიაშვილი — საქართველოს პირველი რესპუბლიკის (1918-1921) პროსოპოგრაფიული ბაზა (ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ლინგვისტურ კვლევათა ინსტიტუტი)
ოქუაშვილი

საკუთარი სახელი ოქუაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან: არაქელა ოქუაშვილი — ბოლშევიკი რევოლუციონერი ზაზა ოქუაშვილი — ბიზნესმენი, პოლიტიკოსი
სამხრეთი უპი (მაგინდანაო)

სამხრეთი უპი (ოფიციალურად სამხრეთ უპის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng South Upi) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ მაგინდანაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 43 197 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 11 ბარანგაის. South Upi Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ South Upi, Maguindanao : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 19 January 2019.
სულთან-სა-ბარონგისი

სულთან-სა-ბარონგისი (ოფიციალურად სულთან-სა-ბარონგისის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Sultan sa Barongis) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ მაგინდანაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 24 476 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 12 ბარანგაის. Sultan sa Barongis Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Sultan sa Barongis, Maguindanao : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: January 19, 2019.
ტალიტაი

ტალიტაი (ოფიციალურად ტალიტაის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Talitay) ― მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ მაგინდანაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 17 463 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 9 ბარანგაის. MMA Act No. 52 : An Act creating the Municipality of Talitay in the Province of Maguindanao MMA Act No. 228 : An Act changing the Name of Municipality of Talitay in the Province of Maguindanao to Municipality of Talitay Sultan Sumagka Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index 2000 Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Talitay, Maguindanao : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 19 January 2019
ტალაიანი

ტალაიანი (ოფიციალურად ტალაიანის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Talayan) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ მაგინდანაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 34 156ƒ ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 15 ბარანგაის. Talayan Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index 2000 Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Talayan, Maguindanao: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 19 January 2019.
თემთა პალატა (გაერთიანებული სამეფო)

თემთა პალატა (ინგლ. The House of Commons) — გაერთიანებული სამეფოს პარლამენტის ქვედა პალატა. პარლამენტი ასევე შედგება მონარქის და ლორდთა პალატისაგან. თემთა პალატა არის დემოკრატიულად არჩევითი ორგანო, რომლის წევრი არის 646 პარლამენტარი. წევრების არჩევა ხდება first past the post სისტემით და ასრულებენ მოვალეობას პალატის დათხოვნამდე (მაქსიმუმ ხუთი წელი). პრემიერ-მინისტრი და უმრავლესი მინისტრები არიან თემთა პალატის წევრები. პარლამენტის ორივე პალატა განთავსებულია ვესტმინსტერის სასახლეში. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: თემთა პალატა
მათიკაშვილი

საკუთარი სახელი მათიკაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან: დავითი მათიკაშვილი — იურისტი, პოლიტიკოსი ნიკოლოზ მათიკაშვილი — სამხედრო პირი, საზოგადო მოღვაწე შალვა მათიკაშვილი — ბოლშევიკი პოლიტიკოსი
კვალიაშვილი

საკუთარი სახელი კვალიაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან: ალექსანდრე კვალიაშვილი — რენტგენოლოგი დიმიტრი კვალიაშვილი — სამხედრო პირი ეკა კვალიაშვილი — საესტრადო მომღერალი ვაჟა კვალიაშვილი — მეხილე-მევენახე, სელექციონერი იური კვალიაშვილი — რენტგენოლოგი მარიკა კვალიაშვილი — კომპოზიტორი, პედაგოგი მიხეილ კვალიაშვილი — სამხედრო პირი მიხეილ კვალიაშვილი — საოპერო რეჟისორი
არონიშიძე

საკუთარი სახელი არონიშიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან: არტემ არონიშიძე — ქართველი სამხედრო პირი, ემიგრანტი იეჟი არონიშიძე — ქართული წარმოშობის პოლონელი ინჟინერი, საზოგადო მოღვაწე
რატიშვილი

საკუთარი სახელი რატიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან: გაბრიელ რატიშვილი — მწერალი დავით რატიშვილი — სამხედრო მოღვაწე, გენერალი ივანე რატიშვილი (რატიევი) — რუსეთის არმიის პოლკოვნიკი ზურაბ რატიშვილი — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი ნიკოლოზ რატიშვილი (რატიევი) — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი
მათე (საკუთარი სახელი)

მათე — საკუთარი სახელი. წარმოიშვა ძველი ებრაულიდან. ნიშნავს „ღვთის კაცს“, „ღვთის ძღვენს“, „ღვთის ნიჭს“. ფართოდ გავრცელებული ბიბლიური სახელია, ერქვა ერთ-ერთ მახარობელს, ქრისტეს მოციქულს, მათე მახარობელს. მნიშვნელობის მხრივ მას შეიძლება შევადაროთ ებრაული „ნათან“, ბერძნული „თევდორე“ და „დოროთე“, სლავური „ბოგდან“. მათე-საგან ნაწარმოებია გვარები: მათეშვილი, მათეიშვილი, მათიაშვილი, მათიკაშვილი. სახელმწიფო სერვისების განვითარების სააგენტოს მონაცემებით, საქართველოს ტერიტორიაზე ამ სახელის 12584 მატარებელი ცხოვრობს. ვაჟის სახელები (მ.) ქართული გენეალოგია წმიდანთა სახელები, მათი ხსენების დღეები და სახელთა მნიშვნელობის განმარტება ↑ სახელმწიფო სერვისების განვითარების სააგენტო. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2023-01-29. ციტირების თარიღი: 2023-03-19.
გაბრიელ რატიშვილი

გაბრიელ ბეჟანის ძე რატიშვილი (დ. 3 ივლისი, 1770 — გ. დაახლ. 1825) — ქართველი მწერალი. დაიბადა ლამისყანელი თავადის ოჯახში. მამამისისთვის მამულები დავით ბატონიშვილს ჩამოურთმევია და იოანე ბატონიშვილისთვის გადაუცია. ამის შემდეგ რატიშვილების ბედი იოანე ბატონიშვილს დაუკავშირდა. გაბრიელ რატიშვილმა თავი გამოიჩინა ნიახურის ბრძოლაში ომარ-ხან ავარიელის წინააღმდეგ 1800 წელს. 1801 წელს პეტერბურგში გაჰყვა იოანე ბატონიშვილს, როგორც მისი ადიუტანტი. საქართველოში დაბრუნების შემდეგ დღიურების სახით დაწერილ ლექსნარევ პროზაულ თხზულებაში „მცირედი რაიმე მოთხრობა როსიისა“ აღწერა რუსეთში მოგზაურობა. ავტორი დაწვრილებით გადმოსცემს ბატონიშვილების საქართველოდან გადასახლებას, იმდროინდელი რუსეთის საზოგადოებრივ-კულტურულ ცხოვრებას, ალექსანდრე I-ის კორონაციას, ეხება მოსკოვისა და პეტერბურგის არქიტექტურულ ძეგლებს, თეატრებს, მოხსენიებული ჰყავს ქართული წარმოშობის მსახიობი სილა სანდუნოვი და ა. შ. მოსკოვში შეხვედრია ბიძამისს, რუსეთში გადასახლებული რატიშვილების წარმომადგენელს, გენერალ-ლეიტენანტ ნიკოლოზ რატიევს. რატიშვილი ავტორია აგრეთვე ლირიკული ლექსებისა. რუსეთის მთავრობისგან მინიჭებული ჰქონდა კოლეგიის ასესორის ჩინი (1802). „მცირედი რაიმე მოთხრობა როსიისა“, კრებული: „ქართველი მწერლები რუსეთის შესახებ“, შემდგენელი ვ. შადური, თბ., 1962, გვ. 156-301. გაბრიელ რატიშვილის "მცირედი რაიმე მოთხრობა როსიისა" : [იოანე ბატონიშვილის მხლებლის გაბრიელ ბეჟანის-ძე რატიშვილის ნაწარმოები] / ტრ. რუხაძე // ლიტერატურული ძიებანი / ქართული ლიტერატურის ისტორიის ინსტიტუტი. - თბილისი, 1944. - ტ.2. - გვ.287-305. მიქაძე გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 308. "სევდით პყრობილი" მწერალი გაბრიელ რატიშვილი : [XVIII-XIX სს. მოღვაწე პოეტი, პროზაიკოსი და მოგზაურ-მემუარისტი] / დარეჯან მენაბდე // მწიგნობარი. - თბილისი, 1996. - N95-96. - გვ.106-122 გაბრიელ რატიშვილი : [მწერლისა და მოგზაურის (1770-1825 წწ.) მოკლე ბიოგრაფიული მონაცემები] // ომეგა. - თბილისი, 2001. - N6. - გვ.69. გაბრიელ რატიშვილი - საქართველოს ტრაგედიის მემატიანე / დარეჯან მენაბდე // ლიტერატურული ძიებანი. - , 2005. - NXXVI. - გვ.200-207.
ჩემი ძმა

ტერმინი ჩემი ძმა შეიძლება აღნიშნავდეს: ჩემი ძმა — 1983 წლის თურქული ფილმი ჩემი ძმა — 2016 წლის თურქული ფილმი ჩემი ძმა — 2017 წლის თურქული ფილმი
ჩემი ძმა (2016 წლის ფილმი)

ჩემი ძმა (თურქ. Kardeşim Benim) — რეჟისორ მერთ ბაიკალის 2016 წლის თურქული ფილმი. ფილმში მთავარ როლებს ასრულებენ ბურაქ ოზჩივითი, მურათ ბოზი და ასლი ენვერი. ბურაქ ოზჩივითი და მურათ ბოზი ფილმში ძმების როლს თამაშობენ. ფილმის პრემიერა 15 იანვარს გაიმართა Kanyon Shopping Center-ში. მწარმოებელი კომპანიებია TAFF Pictures და BRK'S Production. ჰაქანი 30 წლის ცნობილი მომღერალია, რომელსაც მშვიდი ხასიათი აქვს და ალტერნატიულ მუსიკას ქმნის. მის ძმას, ოზანს ჰაქანის საპირისპირო ხასიათი აქვს. ოზანი ასევე ცნობილი პოპ-ვარსკვლავია. ერთმანეთზე განაწყენებული ორი ძმა ცალ-ცალკე მიდიან ავადმყოფი მამის მოსანახულებლად. თუმცა ანდერძი, რომელიც გაჩნდა მათი მამის გარდაცვალების შემდეგ, შეცვლის ძმებს შორის ურთიერთობას. ბურაქ ოზჩივითი — ჰაქანი მურათ ბოზი — ოზანი ასლი ენვერი — ზეინეფ უისალი აჰმეთ გიულჰანი — ერქან ბაბა ფერდი სანჯარი — ტატო ბურაქ სათიბოლი — ბაქალი გოზდე მუთლუერი — აიშე ნაზან ქესალი — აიშეს დედა გოქთუღ იაშარი — აზიზი ჩემი ძმა 2 „ჩემი ძმა (2016 წლის ფილმი)“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ Person Profile // კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა — 1990. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q37312"></a> ↑ "KARDEŞİM BENİM" FİLMİNİN GALASI YAPILDI. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 31 Ocak 2016. ციტირების თარიღი: 14 Ocak 2016.