laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
იამაჩლი (შავშეთის რაიონი)

იამაჩლი (თურქ. Yamaçlı) — სოფელი შავშეთის რაიონში, ართვინის პროვინცია, თურქეთი. მდებარეობს ართვინიდან 78 კილომეტრში. 2021 წლის მონაცემებით სოფელში 79 ადამიანი ცხოვრობს. სოფლის ისტორიული, ძველი ქართული სახელია მოროხოზი. ↑ Yamaçlı Köyü (თურქული). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 19 Ağustos 2016. ციტირების თარიღი: 4 Haziran 2014. ↑ Artvin Şavşat Akdamla Köy Nüfusu (თურქული). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 21 Ekim 2017. ციტირების თარიღი: 6 Şubat 2022. ↑ Taner Artvinli, Yusufeli Külliyâtı, İstanbul, 2013, 2 cilt, I. cilt, s. 315, ISBN 9786058624818.
თეფექოი (შავშეთის რაიონი)

თეფექოი (თურქ. Tepeköy) — სოფელი შავშეთის რაიონში, ართვინის პროვინცია, თურქეთი. მდებარეობს ართვინიდან 82 კილომეტრში, ხოლო რაიონის ცენტრ შავშეთიდან 17 კილომეტრში. 2021 წლის მონაცემებით სოფელში 462 ადამიანი ცხოვრობს. სოფლის ისტორიული, ძველი ქართული სახელია ახალდაბა. ↑ Tepeköy Köyü (თურქული). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 19 Ağustos 2016. ციტირების თარიღი: 28 Nisan 2020. ↑ Tepeköy Köyü (თურქული). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 21 Ekim 2017. ციტირების თარიღი: 6 Şubat 2022. ↑ Taner Artvinli, Yusufeli Külliyâtı, İstanbul, 2013, 2 cilt, I. cilt, s. 315, ISBN 9786058624818.
უზუმლუ (შავშეთის რაიონი)

უზუმლუ (თურქ. Üzümlü) — სოფელი შავშეთის რაიონში, ართვინის პროვინცია, თურქეთი. მდებარეობს ართვინიდან 85 კილომეტრში, ხოლო რაიონის ცენტრ შავშეთიდან 20 კილომეტრში. 2021 წლის მონაცემებით სოფელში 105 ადამიანი ცხოვრობს. სოფლის ისტორიული, ძველი ქართული სახელია მუხობანი. ↑ Üzümlü Köyü (თურქული). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 19 Ağustos 2016. ციტირების თარიღი: 28 Nisan 2020. ↑ Artvin Şavşat Üzümlü Köy Nüfusu (თურქული). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 21 Ekim 2017. ციტირების თარიღი: 6 Şubat 2022. ↑ Taner Artvinli, Yusufeli Külliyâtı, İstanbul, 2013, 2 cilt, I. cilt, s. 315, ISBN 9786058624818.
ველიქოი (შავშეთის რაიონი)

ველიქოი (თურქ. Veliköy) — სოფელი შავშეთის რაიონში, ართვინის პროვინცია, თურქეთი. მდებარეობს ართვინიდან 83 კილომეტრში, ხოლო რაიონის ცენტრ შავშეთიდან 18 კილომეტრში. 2021 წლის მონაცემებით სოფელში 229 ადამიანი ცხოვრობს. სოფლის ისტორიული, ძველი ქართული სახელია მერია. ↑ Veliköy-Bucak Merkezi Köyü (თურქული). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 19 Ağustos 2016. ციტირების თარიღი: 28 Nisan 2020. ↑ Artvin Şavşat Velikoy Köy Nüfusu (თურქული). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 21 Ekim 2017. ციტირების თარიღი: 6 Şubat 2022. ↑ Taner Artvinli, Yusufeli Külliyâtı, İstanbul, 2013, 2 cilt, I. cilt, s. 315, ISBN 9786058624818.
იეშილჯე (შავშეთის რაიონი)

იეშილჯე (თურქ. Yeşilce) — სოფელი შავშეთის რაიონში, ართვინის პროვინცია, თურქეთი. მდებარეობს ართვინიდან 106 კილომეტრში, ხოლო რაიონის ცენტრ შავშეთიდან 50 კილომეტრში. 2021 წლის მონაცემებით სოფელში 79 ადამიანი ცხოვრობს. სოფლის ისტორიული, ძველი ქართული სახელია მანატბა/ტბა. ↑ Yeşilce Köyü (თურქული). დაარქივებულია [hhttp://www.yerelnet.org.tr/koyler/koy.php?koyid=236963 ორიგინალიდან] — 2016-08-19. ციტირების თარიღი: 4 Haziran 2014. ↑ Artvin Şavşat Akdamla Köy Nüfusu (თურქული). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 21 Ekim 2017. ციტირების თარიღი: 6 Şubat 2022. ↑ Taner Artvinli, Yusufeli Külliyâtı, İstanbul, 2013, 2 cilt, I. cilt, s. 315, ISBN 9786058624818.
იავუზქოი (შავშეთის რაიონი)

იავუზქოი (თურქ. Yavuzköy) — სოფელი შავშეთის რაიონში, ართვინის პროვინცია, თურქეთი. მდებარეობს ართვინიდან 71 კილომეტრში, ხოლო რაიონის ცენტრ შავშეთიდან 4 კილომეტრში. 2020 წლის მონაცემებით სოფელში 439 ადამიანი ცხოვრობს. სოფლის ისტორიული, ძველი ქართული სახელია მამანელისი. ↑ Yavuzköy Köyü (თურქული). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 19 Ağustos 2016. ციტირების თარიღი: 28 Nisan 2020. ↑ Artvin Şavşat Yavuzköy Köy Nüfusu (თურქული). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 21 Ekim 2017. ციტირების თარიღი: 6 Şubat 2022. ↑ Taner Artvinli, Yusufeli Külliyâtı, İstanbul, 2013, 2 cilt, I. cilt, s. 315, ISBN 9786058624818.
მიხაილოვის სასახლე

მიხაილოვის სასახლე (რუს.: Михайловский замок), აგრეთვე ცნობილი როგორც საინჟინრო სასახლე (რუს.: Инженерный замок) — ყოფილი სამეფო რეზიდენცია სანქტ-პეტერბურგის ისტორიულ ცენტრში, რუსეთი. წმინდა მიხეილისთვის მიძღვნილი სასახლე იმპერატორი პავლე I-ისთვის ააგეს არქიტექტორებმა ვინჩენცო ბრენამ და ვასილი ბაჟენოვმა 1797-1801 წლებში. სასახლე ყოველი მხრიდან სხვადასხვაგვარად გამოიყურება, ვინაიდან არქიტექტორებმა თითოეულ ფასადში განსხვავებული არქიტექტურული სტილი გამოიყენეს - ფრანგული კლასიციზმი, იტალიური რენესანსი და გოტიკა. Pamyatniki architektury Leningrada : Architectural monuments of Leningrad : Glavnoe architekturno-planirovocnoe upravlenie ispolnitelnogo komiteta Leningradskogo gorodskogo Soveta deputatov trudjascichsja, Gosudarstvennaja inspekciya po ochrane pamyatnikov, ed. A.N. Petrov, 4th ed., Leningrad : Stroyizdat, 1976. Nordisk familjebok, Stockholm : Nordisk familjeboks förlags aktiebolag, 2 ed. 1904. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მიხაილოვის სასახლე მიხაილოვის სასახლის სურათები დაარქივებული 2007-03-10 საიტზე Wayback Machine.
იაღლი (შავშეთის რაიონი)

იაღლი (თურქ. Yağlı) — სოფელი შავშეთის რაიონში, ართვინის პროვინცია, თურქეთი. მდებარეობს ართვინიდან 100 კილომეტრში, ხოლო რაიონის ცენტრ შავშეთიდან 35 კილომეტრში. 2021 წლის მონაცემებით სოფელში 74 ადამიანი ცხოვრობს. სოფლის ისტორიული, ძველი ქართული სახელია ზაქიეთი. ↑ Yağlı Köyü (თურქული). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 19 Ağustos 2016. ციტირების თარიღი: 28 Nisan 2020. ↑ Yagli, Turkey Page (თურქული). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 21 Ekim 2017. ციტირების თარიღი: 6 Şubat 2022. ↑ Taner Artvinli, Yusufeli Külliyâtı, İstanbul, 2013, 2 cilt, I. cilt, s. 315, ISBN 9786058624818.
იაშარქოი (შავშეთის რაიონი)

იაშარქოი (თურქ. Yaşarköy) — სოფელი შავშეთის რაიონში, ართვინის პროვინცია, თურქეთი. მდებარეობს ართვინიდან 73 კილომეტრში, ხოლო რაიონის ცენტრ შავშეთიდან 8 კილომეტრში. 2021 წლის მონაცემებით სოფელში 63 ადამიანი ცხოვრობს. სოფლის ისტორიული, ძველი ქართული სახელია დაბაკეთილი. ↑ Yaşarköy Köyü (თურქული). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 19 Ağustos 2016. ციტირების თარიღი: 4 Haziran 204. ↑ Artvin Şavşat Akdamla Köy Nüfusu (თურქული). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 31 Mayıs 2022. ციტირების თარიღი: 6 Şubat 2022. ↑ Taner Artvinli, Yusufeli Külliyâtı, İstanbul, 2013, 2 cilt, I. cilt, s. 315, ISBN 9786058624818.
იუქარიქოიუნლუ

იუქარიქოიუნლუ (თურქ. Yukarıkoyunlu) — სოფელი შავშეთის რაიონში, ართვინის პროვინცია, თურქეთი. მდებარეობს ართვინიდან 89 კილომეტრში, ხოლო რაიონის ცენტრ შავშეთიდან 24 კილომეტრში. 2021 წლის მონაცემებით სოფელში 136 ადამიანი ცხოვრობს. სოფლის ისტორიული სახელია სულესი. ↑ Yukarıkoyunlu Köyü (თურქული). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 19 Ağustos 2016. ციტირების თარიღი: 28 Nisan 2020. ↑ Artvin Şavşat Yukarıkoyunlu Köy Nüfusu (თურქული). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 21 Ekim 2017. ციტირების თარიღი: 6 Şubat 2022. ↑ Taner Artvinli, Yusufeli Külliyâtı, İstanbul, 2013, 2 cilt, I. cilt, s. 315, ISBN 9786058624818.
იონჯალი (შავშეთის რაიონი)

იონჯალი (თურქ. Yoncalı) — სოფელი შავშეთის რაიონში, ართვინის პროვინცია, თურქეთი. მდებარეობს ართვინიდან 95 კილომეტრში, ხოლო რაიონის ცენტრ შავშეთიდან 30 კილომეტრში. 2021 წლის მონაცემებით სოფელში 233 ადამიანი ცხოვრობს. სოფლის ისტორიული, ძველი ქართული სახელია ციხია. ↑ Yoncalı Köyü (თურქული). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 19 Ağustos 2016. ციტირების თარიღი: 28 Nisan 2020. ↑ Artvin Şavşat Yoncalı Köy Nüfusu (თურქული). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 21 Ekim 2017. ციტირების თარიღი: 6 Şubat 2022. ↑ Taner Artvinli, Yusufeli Külliyâtı, İstanbul, 2013, 2 cilt, I. cilt, s. 315, ISBN 9786058624818.
კირილე ვეკუა

კირილე მოსეს ძე ვეკუა (დ. 4 მაისი, 1891, სოფ. ახუთი, ახლანდ. ჩხოროწყუს რაიონი, — გ. 28 ივნისი, 1968, ბერლინი) — ქართველი ქიმიკოსი. ქუთაისის კლასიკური გიმნაზიის დამთავრების (1915) შემდეგ სწავლა გააგრძელა ხარკოვის უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტზე. ხარკოვის უნივერსიტეტში სწავლისას რევოლუციურ სტუდენტობას მიემხრო, იყო სოციალ-დემოკრატი. ოქტომბრის გადატრიალების (1917) შემდეგ დაბრუნდა სამშობლოში. 1918-1921 წლებში იყო სამეგრელოს ერთ-ერთი რაიონის მიწის რეფორმის კომისიის ხელმძღვანელი. საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ დააპატიმრეს და 1922 წელს ქვეყნიდან გააძევეს. ემიგრაციაში დაამთავრა გეტინგენის უნივერსიტეტის ქიმიის ფაკულტეტი, 1931 წელს მიიღო ფილოსოფიის დოქტორის სამეცნიერო ხარისხი ქიმიის დარგში. 1935-1952 წლებში მუშაობდა ბერლინის უმაღლეს ტექნიკურ სასწავლებელში, სადაც მისი ხელმძღვანელობით გაიხსნა საღებრების ლაბორატორია. სიცოცხლის ბოლო წლებში ნაყოფიერ პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა. მისი ხელმძღვანელობით შესრულდა რამდენიმე ათეული სადიპლომო და სადოქტორო ნაშრომი. აქტიურად მონაწილეობდა ქართული ეროვნული ემიგრაციის პოლიტიკურ და საზოგადოებრივ ცხოვრებაში. 1967 წელს საქართველოში იმყოფებოდა. გარდაიცვალა ბერლინში 1968 წელს. მისი არქივი 1989 წელს ჩამოიტანა გურამ შარაძემ და გადასცა ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრს. შარაძე გ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 238. შარაძე გ., უცხოეთის ცის ქვეშ, ტ. 3, თბ., 1993. — გვ. 290–303. კირილე ვეკუა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ქაბაჯა (მურღულის რაიონი)

ქაბაჯა (თურქ. Kabaca) — სოფელი მურღულის რაიონში, ართვინის პროვინცია, თურქეთი. მდებარეობს რაიონის ცენტრ მურღულიდან 13 კილომეტრში. 2021 წლის მონაცემებით სოფელში 73 ადამიანი ცხოვრობს. სოფლის ისტორიული, ძველი ქართული სახელია კაპარჭეთი. ↑ Kabaca Köyü (თურქული). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 19 Ağustos 2016. ციტირების თარიღი: 28 Nisan 2020. ↑ Artvin Murgul Kabaca Köy Nüfusu (თურქული). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 21 Ekim 2017. ციტირების თარიღი: 6 Şubat 2022. ↑ Taner Artvinli, Yusufeli Külliyâtı, İstanbul, 2013, 2 cilt, I. cilt, s. 315, ISBN 9786058624818.
ქიურე (მურღულის რაიონი)

ქიურე (თურქ. Küre) — სოფელი მურღულის რაიონში, ართვინის პროვინცია, თურქეთი. მდებარეობს რაიონის ცენტრ მურღულიდან 4 კილომეტრში. 2021 წლის მონაცემებით სოფელში 102 ადამიანი ცხოვრობს. ↑ Artvin Murgul Küre Köy Nüfusu (თურქული). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 21 Ekim 2017. ციტირების თარიღი: 6 Şubat 2022.
ქორუჯულარი (მურღულის რაიონი)

ქორუჯულარი (თურქ. Korucular) — სოფელი მურღულის რაიონში, ართვინის პროვინცია, თურქეთი. მდებარეობს რაიონის ცენტრ მურღულიდან 11 კილომეტრში. 2021 წლის მონაცემებით სოფელში 118 ადამიანი ცხოვრობს. სოფლის ისტორიული, ძველი ქართული სახელია კევლი. ↑ Korucular Köyü (თურქული). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 19 Ağustos 2016. ციტირების თარიღი: 28 Nisan 2020. ↑ Artvin Murgul Korucular Köy Nüfusu (თურქული). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 21 Ekim 2017. ციტირების თარიღი: 6 Şubat 2022. ↑ Taner Artvinli, Yusufeli Külliyâtı, İstanbul, 2013, 2 cilt, I. cilt, s. 315, ISBN 9786058624818.
ვაციწვერა (მრავალმნიშვნელოვანი)

ვაციწვერა შეიძლება აღნიშნავდეს: ვაციწვერა — მარცვლოვანთა ოჯახის ბალახოვან მცენარეთა გვარი; ვაციწვერა — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში გურიიდან.
ზურაბ კომახიძე

ზურაბ კომახიძე (დ. 3 თებერვალი, 1926, აჭყვისთავი — გ. 23 დეკემბერი, 2008) — ქართველი გეოგრაფი, მეცნიერი, პედაგოგი. 1936-1942 წლებში სწავლობდა ბათუმის პედაგოგიურ ტექნიკუმში, საიდანაც სწავლა გააგრძელა ხულოს პედაგოგიურ სასწავლებელში, რომელიც დაამთავრა 1943 წელს. 1945 წელს დაამთავრა ბათუმის ორწლიანი სამასწავლებლო ინსტიტუტის საბუნებისმეტყველო-გეოგრაფიის ფაკულტეტი. 1948 წლიდან სწავლა გააგრძელა თბილისის სახელმწიფო უნივერსტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტზე მეორე კურსიდან, რომელიც დაამთავრა 1952 წელს ეკონომიკური გეოგრაფიის სპეციალობით. მუშაობდა სოფელ დღვანის რვაწლიანი სკოლის დირექტორად და გეოგრაფიის მასწავლებლად. 1952-1955 წლებში მუშაობდა სოფელ ჩაისუბნის საშუალო სკოლის დირექტორის მოადგილედ და გეოგრაფიის მასწავლებლად. 1954-1956 წლებში სოფელ აჭყვისთვის საშუალო სკოლის დირექტორად. 1956-1960 წლებში ამავე სოფლის კოლმეურნეობის თავმჯდომარედ. 1960-1965 წლებში ბათუმის საქალაქო კომიტეტის ინსტრუქტორად. 1965-1982 წლებში პირველი, მეთოთხმეტე და მეთექვსმეტე საშუალო სკოლების დირექტორად და გეოგრაფიის მასწავლებლად. 1982-1992 წლებში მუშაობდა ბათუმის განათლების განყოფილების გამგედ. 1992 წლიდან მუშაობდა გონიოს კოოპერაციული ინსტიტუტის ქიმიის ფაკულტეტის დეკანად, ასპირანტურისა და დოქტორანტურის განყოფილების გამგედ. 1994 წლიდან ამავე ინსტიტუტის პრორექტორი იყო. შემდეგ მუშაობდა აჭარის განათლებისა და კულტურის მუშაკთა მუზეუმის დირექტორად. გამოქვეყნებული აქვს რიგი სამეცნიერო ნაშრომები ეკონომიკურ საკითხებზე, მათ შორის 2 ბროშურა. სხვადასხვა დროს არჩეული იყო ქობულეთის რაიონისა და ბათუმის რაიონული და საქალაქო კომიტეტის წევრად. 1998 წელს არჩეულ იქნა ბათუმის საკრებულოს დეპუტატად. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები. 1972 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ჭარის სუბტროპიკული მეურნეობის აგრარულ-ინდუსტრიული კომპლექსი.“ სახალხო განათლების ამაგდარი : პედაგოგ შ. გუნიას ცხოვრება და საქმიანობა (ავტორი). - ბათუმი, საბჭ. აჭარა, 1983. გვ. 37 ქართველი მოგზაურები, გეოგრაფები, ბუნების მკვლევარნი: ენციკლოპედიური ცნობარი. თბ., 2003 გვ. 160 ზურაბ კომახიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
საბანკეტო სახლი

საბანკეტო სახლი — უაითჰოლის სასახლის ერთადერთი დღემდე მოღწეული ნაწილი, რომელიც მდებარეობს ლონდონში, ტრაფალგარის მოედნის უაითჰოლის კუთხეში. ეს არის ინგლისში სადარბაზო სახლის დღემდე შემორჩენილი ყველაზე გრანდიოზული და შემდგომში ნორმად ქცეული ნიმუში. როგორც უაითჰოლის სასახლის ნაწილი იგი 1619 წელს ინიგო ჯოუნზმა დააპროექტა და 1622 წელს აშენდა ჯონ ვების თანაშემწეობით. 1649 წელს მეფე ჩარლზ I ამ შენობის წინ აღმართულ ხარაჩოზე დასაჯეს სიკვდილით. შენობაში ერთი ორსართულიანი ორმაგი კუბის ზომის დარბაზია, რომელიც სერ პიტერ პოლ რუბენსის ტილოებითაა მორთული, რომლებიც 1635 წელს ჩარლზ I-ის შეკვეთით შექმნა მხატვარმა ჭერის პანელების შესავსებად. საბანკეტო სახლმა დახვეწილი იტალიური რენესანსის სტილი შემოიტანა იაკობის ხანის ინგლისში, სადაც ფლამანდრიული მანიერიზმი ჭარბობდა. სახურავი თითქმის ბრტყელია, ხოლო მის ბოლოებს ბალუსტრადა ამშვენებს. ქუჩის მხარის ფასადზე ერთმანეთზე დადგმული კორინთული და იონიური ორდერის სვეტების ყველა ელემენტია გამოყენებული, რაც ერთობლივად ჰარმოინულ კომპლექსს ქმნის. საბანკეტო სახლი სავარაუდოდ უაიტჰოლის ახალი სასახლის ნაწილი უნდა გამხდარიყო, თუმცა მომდევნო წლების სამოქალაქო ომმა ეს გეგმა ჩაშალა. 1685 წელს საბანკეტო სახლი პირველი შენობა გახდა ინგლისში, სადაც ფანჯრებში კრონის მინა გამოიყენეს. მოგვიანებით, როდესაც ძველი უაითჰოლის სასახლე ხანძარმა გაანადგურა, საბანკეტოს სახლის იზოლირებულმა მდებარეობამ ის ცეცხლისგან იხსნა.
აო დაი

აო დაი (ვიეტ. Áo dài) — მოდერნიზებული ვიეტნამური ეროვნული სამოსი, რომელიც შედგება გრძელი გაყოფილი ტუნიკისგან, რომელსაც აბრეშუმის შარვლის ზემოდან ატარებენ. ის შეიძლება იყოს ფორმალური სამოსი როგორც მამაკაცებისთვის, ასევე ქალებისთვის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: აო დაი History of the Vietnamese Long Dress The Evolution of the Ao Dai Through Many Eras, Gia Long Alumni Association of Seattle, 2000 Vietnam: Mini-Skirts & Ao-Dais. A video that shows what the women of Saigon wore in 1968
მიუნსტერის ზავი

მიუნსტერის ზავი, ასევე მიუნსტერის მშვიდობა — სამშვიდობო ხელშეკრულება გაერთიანებულ ნიდერლანდებსა და ესპანეთს შორის, დადებული 1648 წელს. ეს იყო მნიშვნელოვანი გარიგება ჰოლანდიის რესპუბლიკისთვის და ერთ-ერთი გადამწყვეტი მომენტი ჰოლანდიის ისტორიაში. ამ ხელშეკრულებით გაერთიანებული ნიდერლანდები საბოლოოდ გახდა დამოუკიდებელი საღვთო რომის იმპერიისგან. ეს ხელშეკრულება იყო ვესტფალიის სამშვიდობო ხელშეკრულების ნაწილი, რომელმაც დაასრულა ოცდაათწლიანი და ოთხმოცწლიანი ომები. Boer, H. W. J. de, H. Bruch en H. Krol (red.) Adriaan Pauw (1585–1653); staatsman en ambachtsheer. Heemstede, VOHB, 1985 Manzano Baena, Laura, "Negotiating Sovereignty: the Peace Treaty of Münster, 1648", History of Political Thought, Volume 28, Number 4, 2007, pp. 617–641. Poelhekke, J. J. De vrede van Munster. 's-Gravenhage, Martinus Nijhoff, 1948.
აქსუ (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი აქსუ შეიძლება აღნიშნავდეს: აქსუ — უღელტეხილი კავკასიონის მთავარ ქედზე, საქართველოსა და რუსეთის საზღვარზე, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში და ყაბარდო-ბალყარეთში; აქსუ — მდინარე ყირგიზეთსა და ჩინეთში; აქსუ — ქალაქი აქსუს ოლქში, სინძიანგში, ჩინეთში.
გოგიას ეკლესია

გოგიას ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის სოფელ ენაგეთში. ეკლესია დგას სოფლის ჩრდილოეთით, პირდაპირი ხაზით 2 კილომეტრზე. ადგილობრივი მოსახლეობა ამ ადგილს „დახვრეტილებს“ ეძახის იქვე არსებული კლდეში ნაკვეთი გამოქვაბულების გამო. ეკლესია ტყეში დგას. დარბაზულია, ნაგებია ნატეხი ქვით დუღაბზე (10.7X8.2 მეტრი). წყობა არეულია. ტაძრის დასავლეთი ნაწილი თითქმის ზეძირკვლის დონეზეა დანგრეული. 0.8 მეტრი სიგანის შესასვლელი სამხრეთი კედლის დასავლეთ ნაწილშია გაჭრილი. სარკმლებიდან ამჟამად მხოლოდ აღმოსავლეთისაა შემორჩენილი, რომელიც შიგნიდანაც და გარედანაც სწორკუთხაა. გაშლილი ნახევარწრის ფორმის აფსიდა 30 სანტიმეტრის სიგანის მხრითაა გამოყოფილი დარბაზისგან. საკურთხეველში, სარკმლის ორივე მხარეს თითო სწორკუთხა ნიშია გაკეთებული. საკურთხეველი სფერული კონქით სრულდება. ნაოსში გრძივი კედლები დაუნაწევრებელია. საკმაოდ განიერი ეკლესიის კამარის ჩამოქცევის ერთ-ერთი მიზეზიც სავარაუდოდ ეს უნდა ყოფილიყო. ტაძრის სამხრეთის კედლის აღმოსავლეთ კიდეში შერჩენილია მარტივად ნათალი ქვის ლავგარდანი.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 45674
ნიდერლანდების რევოლუცია

ნიდერლანდების ბურჟუაზიული რევოლუცია (ნიდერლ. Tachtigjarige Oorlog — «ოთხმოცწლიანი ომი») — ომი ნიდერლანდების მიწებსა და ესპანეთის მეფეს შორის, რომელიც 1568-1648 წლებში მიმდინარეობდა. რევოლუციის შედეგად საღვთო რომის იმპერიამ შვიდი გაერთიანებული პროვინციის დამოუკიდებლობა ცნო. ოლქებმა, რომლებსაც დღეს ბელგია და ლუქსემბურგი ეწოდება (იმ ჩვიდმეტთაგანი, რომლებიც ჰაბსბურგების განკარგვაში დარჩა), სამხრეთ ნიდერლანდების სახელი მიიღეს. შეიქმნა ჰოლანდიის რესპუბლიკა. 1555 წელს აუგსბურგის ზავის შემდეგ კარლ V-ის ვაჟმა ფილიპე II-მ მიიღო ნიდერლანდები, ესპანეთი თავისი კოლონიებით და ნეაპოლიტანია (სამხრეთ იტალია). მას სურდა გამხდარიყო ევროპის უძლიერესი მეფე, ამიტომ უაღრესად გაურთულდა ურთიერთობა ინგლისთან, საფრანგეთთან და ოსმალეთთან. საფრანგეთთან და ოსმალეთთან გამართული ომები, ცალკეულ გამარჯვებათა მიუხედავად, უშედეგოდ დამთავრდა. ინგლისთან დაპირისპირებამ კი ესპანეთი კატასტროფის პირამდე მიიყვანა. ფილიპე II იყო კათოლიკობისა და აბსოლუტიზმის (თვითმპყრობელობის) თავგამოდებული დამცველი. ამის გამო მას უდიდესი სირთულეები შეექმნა საშინაო პოლიტიკაში, უპირველეს ყოვლისა ნიდერლანდებთან ურთიერთობაში. Gelderen, M. van (2002), The Political Thought of the Dutch Revolt 1555–1590, Cambridge University Press, ISBN 0-521-89163-9 Glete, J. (2002),War and the State in Early Modern Europe. Spain, the Dutch Republic and Sweden as Fiscal-Military States, 1500–1660, Routledge, ISBN 0-415-22645-7 Jonathan Israel (1989), Dutch Primacy in World Trade, 1585–1740, Clarendon Press, ISBN 0-19-821139-2 Israel, Jonathan (1990), Empires and Entrepôts: The Dutch, the Spanish Monarchy, and the Jews, 1585–1713, Continuum International Publishing Group, ISBN 1-85285-022-1 Israel, Jonathan (1995), The Dutch Republic: Its Rise, Greatness, and Fall 1477–1806, Clarendon Press, Oxford, ISBN 0-19-873072-1 Koenigsberger, H.G. (2001), Monarchies, States Generals and Parliaments: The Netherlands in the Fifteenth and Sixteenth Centuries, Cambridge University Press, ISBN 928-0-521-04437-0 Parker, G. (2004) The Army of Flanders and the Spanish Road 1567–1659. Second edition. Cambridge University Press, ISBN 978-0-521-54392-7 paperback Tracy, J.D. (2008), The Founding of the Dutch Republic: War, Finance, and Politics in Holland 1572–1588, Oxford University Press, ISBN 978-0-19-920911-8 ↑ Clodfelter, M Warfare and Armed Conflicts: A Statistical Encyclopedia of Casualty and Other Figures, 1492–2015, 4th ed, გვ. 17.
ფართოფოთლოვანი ტყე

ფართოფოთლოვანი ტყე — ტყე, რომელიც წარმოქმნილია ფართო ფოთლის მქონე ჯიშებით (მუხა, ცაცხვი, წიფელი, იფანი, ნეკერჩხალი, ჭადარი, კაკალი, თელა და სხვ.). გავრცელებული არიან ევროპაში (მ.შ. კავკასიაში), აზიაში (შორეულ აღმოსავლეთში, ჩრდილოეთ ჩინეთში), ჩრდილოეთ ამერიკაში (ძირითადად აღმოსავლეთ ნაწილში). ვაკეებზე წარმოქმნის ზონას, რომელსაც ჩრდილოეთიდან აკრავს წიწვოვანი ტყეები და ველები, სამხრეთიდან — ხმელთაშუაზღვიური ან სუბტროპიკული მცენარეულობა. მთის კალთებზე სიმაღლებრივ სარტყელს ქმნის. ფართოფოთლოვანი ტყე იზრდება ზომიერად ნოტიო კლიმატში, სადაც წლის მანძილზე შედარებით თანაბრადაა გადანაწილებული ნალექების ოდენობა და არ არის ტემპერატურის მკვეთრი მერყეობა; ვერ იტანს კონტინენტურ კლიმატს (ამიტომ, მაგალითად ციმბირში არ იზრდება). ნიადაგები დიდად ნაყოფიერია, მუქი რუხი ან მურა. მრავალი ფართოფოთლოვანი სახეობა ძლიერი ედიფიკატორია და თავისი ფარდის ქვეშ წარმოქმნის სპეციფიკური ეკოლოგიურ რეჟიმს, რომელიც ქვეტყის მცენარეებისა (თხილი, ჩვეულებრივი და თათრული ნეკერჩხალი, შოთხვი, ჭანჭყატი) და ბალახოვანი საფარისათვის (ნემორალური ბალახები: ცისთვალა, მარიამსხალა, ხარისჩლიქა, ორფერი და სხვ.; ასევე გაზაფხულის ეფემეროიდები: ბუჩქისძირა, ფრინტა, ჩიტისთავა და სხვ.) განსაზღვრავს სეზონური ფაზების ცვლას. უწინ ფართოფოთლოვანი ტყე დომბის საცხოვრისი იყო; დღეს აქ გვხვდება კეთილშობილი ირემი, იზუბრი, უაპიტი, შველი, დათვი, მგელი, მელა, ფოცხვერი, ყარყუმი, სინდიოფალა, კვერნა. მიწისზედა იარუსზე ცხოვრობენ თაგვისებრი მღრღნელები, ნიადაგში — თხუნელები. მდიდარია ორნითოფაუნა, რომელთა შორის ბევრია მწერიჭამია ფრინველი (მემატლია, შაშვი, წივწივა, ასპუჭაკა და სხვ.). ფართოფოთლოვანი ტყეების სამეურნეო გამოყენების გამო შემცირდა მათი გავრცელება, შეიცვალა სახეობრივი შემადგენლობა და სტრუქტურა. ↑ 1.0 1.1 Рысин Л. П. Широколиственные леса // Большая российская энциклопедия. т. 35. — М., 2017. — стр. 41.
C-კვარკი

c-კვარკი, მოჯადოებული კვარკი (ინგლ. Charm quark < Charm — „მოჯადოებული“; აღნიშვნა: c) — ფუნდამენტური ელემენტარული ნაწილაკი, კვარკი. შედის ფერმიონების მეორე თაობის ჯგუფში, აქვს მუხტი +(2/3)e. როგორც ყველა კვარკი, ის მონაწილეობს ოთხივე სახის ურთიერთქმედებაში: ძლიერში, სუსტში, ელექტრომაგნიტურსა, გრავიტაციულში. ცოდნის ამჟამინდელ დონეზე, c-კვარკი არის უსტრუქტურო ნაწილაკი, ანუ ფუნდამენტური, ისევე როგორც სხვა კვარკები და ლეპტონები. c-კვარკის არსებობა (უკვე ცნობილი u, d და s-ის შემდეგ) იწინასწარმეტყველეს 1970 წელს შელდონ გლაშოუმ, იოანის ილიოპულოსმა და ლუჩიანო მაიანმა. ის პირველად აღმოაჩინეს 1974 წელს J/ψ ნაწილაკის აღმოჩენის შედეგად SLAC-ში ჯგუფის მიერ, რომელსაც ხელმძღვანელობდა ბარტონ რიხტერი და BNL-ში ჯგუფის მიერ სამუელ ჩაო ჩუნგ ტინგის ხელმძღვანელობით. BNL ჯგუფმა დაარქვა ახალ ნაწილაკს J, SLAC ჯგუფმა შესთავაზა სახელი ψ. ნაწილაკების სახელზე ხანმოკლე კამათის შემდეგ მიიღეს კომპრომისული ვარიანტი — J/ψ. ეს ეგრეთ წოდებული ფარული მოჯადოებული ნაწილაკი (charmonium) შედგება მოჯადოებული კვარკისა და ანტიკვარკისგან. ↑ Glashow S. L., Iliopoulos J., Maiani L. Weak Interactions with Lepton-Hadron Symmetry (англ.) // Phys. Rev. D. — 1970. — Vol. 2, no. 7. — P. 1285—1292. — doi:10.1103/PhysRevD.2.1285. — Bibcode: 1970PhRvD...2.1285G ↑ Augustin J.-E. et al. Discovery of a Narrow Resonance in e+e− Annihilation (англ.) // Phys. Rev. Lett.. — 1974. — Vol. 33, no. 23. — P. 1406—1408. — doi:10.1103/PhysRevLett.33.1406. — Bibcode: 1974PhRvL..33.1406A ↑ Aubert J. J. et al. Experimental Observation of a Heavy Particle J (англ.) // Phys. Rev. Lett.. — 1974. — Vol. 33, no. 23. — P. 1404—1406. — doi:10.1103/PhysRevLett.33.1404. — Bibcode: 1974PhRvL..33.1404A
კონტრაქტების სახლი

კონტრაქტების სახლი (უკრ.: Контрактовий будинок) სავაჭრო სახლია კიევის პოდილის უბანში, უკრაინა. ქალაქის მმართველობა კონტრაქტებს ამ შენობაში აწერდა ხელს, რის გამოც მას ეს სახელი შერჩა. შენობა კონტრაკტოვას მოედანზე მდებარეობს, რომელიც პოდილის მთავარი სავაჭრო ცენტრი იყო ერთ დროს. შენობა კლასიკური არქიტექტურის ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს ნიმუშად ითვლება ქალაქში. 1811 წელს დიდმა ხანძარმა პოდილის ნაწილი გაანადგურა. ამ უბანში პირველი კონტრაქტების სახლიც დაიწვა. მისი შემცვლელი ნაგებობა 1815-17 წლებში აიგო კლასიკურ სტილში ინგლისელი არქიტექტორი ვ. გესტის პროექტით, რომელსაც არქიტექტორი ალექსანდრე მალენსკი ხელმძღვანელობდა. კონტრაქტის სახლი ერთი მთლიანი ანსამბლის ნაწილი უნდა გამხდარიყო, რომელიც მოიცავდა საფოსტო დაწესებულებას, მაგისტრატის რეზიდენციას და ამ შენობას. თუმცა საბოლოოდ მხოლოდ ეს სახლი აშენდა. შენობის ფრონტალური და დასავლეთის ფასადები დორიული სვეტებითაა მორთული, აღმოსავლური კი - იონიურით, რომელიც პორტიკოზეა აღმართული. ფრონტალურ ფასადს სამკუთხა ფრონტონი ამშვენებს. შენობას ორი სართული აქვს. მეორე სართული საკონცერტო დარბაზის ფუნქციას ასრულებს და კოლონადის მწკრივი აქვს დატანებული. შენობის ინტერიერს განსაკუთრებული დეკორაციები არ აქვს, გარდა ზედა სართულის ოთახებისა, რომლებიც მელენსკის მითითებით მორთეს. თუმცა შენობის აგების დღიდან მისი ინტერიერის გეგმა უკვე შეცვლილია. სახელწოდების მიუხედავად ეს შენობა ხშირად გამოიყენებოდა საზეიმო დღესასწაულებებისა და კონცერტებისთვის. თავის დროზე აქ მრავალი განთქმული პიროვნება მოსულა, მათ შორის ალექსანდრე პუშკინი, ნიკოლაი გოგოლი, ონორე დე ბალზაკი, ტარას შევჩენკო, ადამ მიცკევიჩი და დენის დავიდოვი.