laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ალბერტ აინშტაინის ჯილდო

ალბერტ აინშტაინის ჯილდო (ინგლ. Albert Einstein Award; ზოგჯერ შეცდომით ეძახიან ალბერტ აინშტაინის მედალს, რადგან თავიდან მას თან ახლდა ოქროს მედალიც) — ჯილდო თეორიულ ფიზიკაში, რომელიც პერიოდულად გაიცემოდა 1951 წლიდან 1979 წლამდე, რომელიც დაარსდა საბუნებისმეტყველო მეცნიერებებში მაღალი მიღწევების აღიარებისთვის. იგი დაწესდა ლუის და როზა შტრაუსების მემორიალური ფონდის მიერ ალბერტ აინშტაინის 70 წლის დაბადების დღის პატივსაცემად. პირველად გაიცა 1951 წელს და, გარდა აინშტაინის ოქროს მედლისა (შექმნილი მოქანდაკე გილროი რობერტსის მიერ) ის ასევე მოიცავდა 15000 დოლარის საპრიზო თანხას, რომელიც მოგვიანებით შემცირდა 5000 დოლარამდე. გამარჯვებულს არჩევდა დაწინაურებული კვლევების ინსტიტუტის მიერ შერჩეული კომისია (რომელთაგან პირველში შედიოდნენ ალბერტ აინშტაინი, რობერტ ოპენჰაიმერი, ჯონ ფონ ნოიმანი და ჰერმან ვაილი.) ლუის შტრაუსი ადრე იყო ინსტიტუტის ერთ-ერთი რწმუნებული. ეს ჯილდო არ უნდა აგვერიოს ცნობილი ფიზიკოსის სახელობის ბევრ სხვა ჯილდოში, როგორიცაა ალბერტ აინშტაინის მსოფლიო მეცნიერების ჯილდო, რომელსაც ანიჭებს მსოფლიო კულტურის საბჭო (1984 წლიდან), ალბერტ აინშტაინის მედალი, რომელსაც ანიჭებს ალბერტ აინშტაინის საზოგადოება (1979 წლიდან), ჰანს ალბერტ აინშტაინის პრემია, მისი შვილის სახელით და მინიჭებული ამერიკული სამოქალაქო ინჟინრების საზოგადოების მიერ (1988 წლიდან). იგი დაარსდა მათზე ბევრად ადრე, სანამ აინშტაინი ჯერ კიდევ ცოცხალი იყო და მოწინავე კვლევების ინსტიტუტის პროფესორი იყო. The New York Times-მა მას უწოდა „მისი ტიპის ყველაზე მაღალი ჯილდო შეერთებულ შტატებში“. ზოგი მას მიიჩნევდა„ნობელის პრემიის პრესტიჟულ ექვივალენტად". ინფორმაცია ალბერტ აინშტაინის ჯილდოს შესახებ ებრაულ-ამერიკული დიდების დარბაზიდან კურტ გოდელის მედლით დაჯილდოვების შესახებ ინფორმაცია და ფოტოები გაღრმავებული კვლევების ინსტიტუტის ვებსაიტზე, ბოლო წვდომა 2020-04-18. ↑ Wheeler Honored, Princeton Alumni Weekly, Volume 65, June 8, 1965. ↑ Biography of J. Schwinger from University of St Andrews, MacTutor History of Mathematics Archive (Last accessed Dec. 17, 2006). ↑ 3.0 3.1 The Month at Caltech, April 1954 issue, p. 20 (Last accessed on September 4, 2007). ↑ (1962) The Americana Annual 1962, An Encyclopedia of the Events of 1961. Americana Corporation.  ↑ (1968) Astronautics and Aeronautics, 1967. Scientific and Technical Information Branch, NASA.  ↑ (2006) Kurt Godel: The Album.  ↑ Details about the Hans Albert Einstein Award, from the ASCE website (Last accessed on September 11, 2007). ↑ New Scientist magazine, EBSCO Publishing, vol. 77, p. 272, 1978. ↑ (2002) Stephen Hawking: A Life in Science.
ლითიუმის ჰიდრიდი

ლითიუმის ჰიდრიდი ( LiH {\displaystyle {\ce {LiH}}} ) — არაორგანული ნაერთი; ვიზუალურად წარმოადგენს უფერულ კრისტალებს, სიმკვრივე — 0.78 გ/სმ3, tდნ — 688.7 °C, tდუღ — 900–1000 °C. ლითიუმის ჰიდრიდი მდგრადია სხვა ტუტე და ტუტე მიწათა ლითონთა ჰიდრიდებთან შედარებით. წყალთან მძაფრად რეაგირებს. ლითიუმის ჰიდრიდისგან სწრაფად და მარტივად ღებულობენ წყალბადს. ლითიუმის ჰიდრიდს იყენებენ მრავალი ლითონის ჰიდრიდების მისაღებად, აგრეთვე ორგანულ სინთეზში — ძლიერ აღმდგენად. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 228.
წუთისოფელი

წუთისოფელი (ფრანგ. Une Vie) 一 ფრანგი ავტორის, გი დე მოპასანის რიგით პირველი რომანი, რომელიც, თავდაპირველად, 1883 წელს, გაზეთ Gil Blas-ში გამოჩნდა, ერთი წლის შემდეგ კი ცალკე სახით გამოიცა. რომანი წარმოადგენს მეცხრამეტე საუკუნის ქალის მდგომარეობის პანორამულ გამოხატულებას, რომელიც ახალგაზრდა არისტოკრატი მანდილოსნის, ჟანას ცხოვრების მიმდინარეობის ფონზე ვლინდება. ცნობილმა რუსმა მწერალმა, ლევ ტოლსტოიმ წიგნს უწოდა „შესანიშნავი ნაწარმოები, არა მხოლოდ მოპასანის შემოქმედებაში, არამედ, თითქმის, მთელ ფრანგულენოვან ლიტერატურაში, ჰიუგოს საბრალონის შემდეგ“. რომანი აღწერს პერსონაჟ ჟანას ცხოვრებას, მისი ახალგაზრდობიდან სიბერემდე განვლილ პერიოდს. ჟანა, ბარონ სიმონ-ჟაკ ლე პერტუისისა და მისი მეუღლის, ადელაიდის ერთადერთი ქალიშვილი იყო, რომელიც ჩვიდმეტ წლამდე, მშობლების ჩარევით, სასულიერო კოლეჯში იზრდებოდა, ჩვიდმეტი წლის ასაკში ტოვებს რუანის მონასტერს და მშობლებთან ერთად ნორმანდიის სანაპიროზე მდებარე სასახლეში სახლდება. ის ქორწინდება ჟულიენ დე ლამარზე, თუმცა მათი ურთიერთობა ჩიხში შედის მას შემდეგ, რაც ჟულიენი ჟანას მოახლე როზალიასთან ღალატობს. ჟანა კი, საკუთარ ბედნიერებას, მხოლოდ საკუთარი ერთადერთი შვილის, პულეს აღზრდაში პოულობს. ნაწარმოები ეკრანებზე ორჯერ ადაპტირდა: პირველად, 1958 წელს, ალექსანდრე ასტრუკის მიერ, და 2016 წელს, სტეფან ბრიზეს მიერ. გი დე მოპასანი ლამაზი მეგობარი ↑ The Works of Guy de Maupassant. ციტირების თარიღი: 2 August 2015
მარშანია

საკუთარი სახელი მარშანია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ადა მარშანია — აფხაზური წარმოშობის ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი ვიქტორ მარშანია — ქართველი ინჟინერი ლორიკ მარშანია — აფხაზური წარმოშობის ქართველი პოლიტიკოსი და საზოგადო მოღვაწე ტატაშ მარშანია — აფხაზი პოლიტიკოსი მარშანიები
სულავა

საკუთარი სახელი სულავა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ალექსანდრე სულავა — კრიტიკოსი გიორგი სულავა — სპორტსმენი (თავისუფალი ჭიდაობა) ნათია სულავა — სახელმწიფო თანამდებობის პირი ნესტან სულავა — ლიტერატურათმცოდნე
სხილაძე

საკუთარი სახელი სხილაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გოჩა სხილაძე — პოეტი, თეოლოგი თამარ სხილაძე — ინჟინერი, მეცნიერი
ტაბატაძე

საკუთარი სახელი ტაბატაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ალექსანდრე ტაბატაძე — მწერალი ალექსანდრე ტაბატაძე — პოლიტიკოსი, შინაგან საქმეთა სამინისტროს მოხელე დემურ ტაბატაძე — ინჟინერი, პედაგოგი ვაჟა ტაბატაძე — ფეხბურთელი ზურაბ ტაბატაძე — ინჟინერი თორნიკე ტაბატაძე — სპორტსმენი (ძალოსნობა) იეგუდიელი (ტაბატაძე) — საეკლესიო პირი იოანა (ტაბატაძე) — სასულიერო პირი კონდრატე ტაბატაძე — ინჟინერ-გეოდეზისტი კონსტანტინე ტაბატაძე — ინჟინერი ნანა ტაბატაძე — ონკომამოლოგი ნიკა ტაბატაძე — ჟურნალისტი ნინო ტაბატაძე — ენდოკრინოლოგი შავლეგო ტაბატაძე — სამხედრო პირი, სახელმწიფო მოხელე
ტალახაძე

საკუთარი სახელი ტალახაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გიორგი ტალახაძე — ინჟინერი, პოლიტიკოსი ვახტანგ ტალახაძე — ინჟინერი, პოლიტიკოსი ილარიონ ტალახაძე — ბოლშევიკი სახელმწიფო მოხელე ლაშა ტალახაძე — სპორტსმენი (ძალოსნობა)
მელქონ მაკარიანი

მელქონ მაკარიანი (დ. 19 დეკემბერი, 1986) — ახალქალაქის მუნიციპალიტეტის მერი 2021 წლის 27 ოქტომბრიდან. დაიბადა 1986 წლის 19 დეკემბერს, სოფელ ბარალეთში. 2013 წელს „ქართული ოცნების“ შტაბის ახალგაზრდული მოძრაობის თემის უფროსი. 2014-2021 წლებში ახალქალაქის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს წევრი. ახალქალაქის მუნიციპალიტეტის მერი 2021 წლის 27 ოქტომბრიდან. ფლობს ქართულ, სომხურ და რუსულ ენებს. 2021 წლის თვითმმართველობის არჩევნებზე „ქართული ოცნებს“ სახელით იყრიდა კენჭს ახალქალაქის მუნიციპალიტეტის მერობის კანდიდატად. მაკარიანმა პირველ ტურში ხმათა 82% (14 471 ხმა) მიიღო და გამარჯვება პირველ ტურში მოახერხა. ახალქალაქის მუნიციპალიტეტის მერია ↑ 44 მუნიციპალიტეტის არჩეული მერი უფლებამოსილების შესრულებას შეუდგა – ქართული ოცნება. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2023-04-29. ციტირების თარიღი: 2023-05-03. ↑ არჩევნების შედეგები. ციტირების თარიღი: 2021-10-18.
ვახტანგ მაისურაძე

ვახტანგ მაისურაძე (დ. 29 ივლისი, 1975) — ქართველი პოლიტიკოსი. კასპის მუნიციპალიტეტის მერი 2020 წლიდან. დაიბადა 1975 წლის 29 ივლისს. 1992-1997 წლებში სწავლობდა გორის სახელმწიფო ეკონომიკურ ინსტიტუტში, საბუღალტრო აღრიცხვის, კონტროლი და სამეურნეო საქმიანობის ანალიზის სპეციალობით. 1997-2000 წლებში სწავლობდა საქართველოს ბიზნესის ორგანიზაციისა და ტექნოლოგიური ინსტიტუტის სამართალმცოდნეობის ფაკულტეტზე. 2006 წელს შიდა ქართლის გუბერნატორის აპარატის საფინანსო ეკონომიკური სამსახურის უფროსი. 2006-2007 წლებში კასპის მუნიციპალიტეტის გამგებელი. 2012-2013 წლებში შპს „ნიუ კონტრაქშენის“ საწყობის მენეჯერი. 2013 წელს სახელმწიფო აუდიტის სამსახურის შიდა აუდიტის დეპარტამენტის უფროსის მოადგილე. [[2013]-2014 წლებში სახელმწიფო აუდიტის სამსახურის ადმინისტრაციის უფროსის მოადგილე. 2014-2020 წლებში სახელმწიფო აუდიტის სამსახური საფინანსო და ლოჯისტიკის დეპარტამენტის უფროსის მოადგილე. 2020 წლიდან კასპის მუნიციპალიტეტის მერი. 2021 წლის თვითმმართველობის არჩევნებზე „ქართული ოცნებს“ სახელით მეორე ვადით იყრიდა კენჭს კასპის მუნიციპალიტეტის მერობის კანდიდატად. მაისურაძემ პირველ ტურში ხმათა 52,13% (10 144 ხმა) მიიღო და გამარჯვება პირველ ტურში მოახერხა. კასპის მუნიციპალიტეტის მერია ↑ არჩევნების შედეგები. ციტირების თარიღი: 2021-10-18. ↑ 44 მუნიციპალიტეტის არჩეული მერი უფლებამოსილების შესრულებას შეუდგა – ქართული ოცნება. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2023-04-29. ციტირების თარიღი: 2023-05-04.
თეიმურ გულიევი

თეიმურ იმანყული ოღლუ გულიევი (აზერ. Teymur İmanqulu oğlu Quliev; დ. 25 ნოემბერი, 1888, ჯებრაილის მაზრა — გ.18 ნოემბერი, 1965, ბაქო, აზერბაიჯანის სსრ) — საბჭოთა სახელმწიფო და პარტიული მოხელე. იყო სსრკ-ს შსსკ-ს სპეციალური სამეულის (ტროიკის) წევრი. თეიმურ გულიევი დაიბადა 1888 წელს სოფელ ჯაბრაილში, გლეხის ოჯახში. 1909 წელს დაამთავრა სკოლა. სკოლის დამთავრების შემდეგ ჩავიდა საქართველოში და ჩააბარო გორის საოსტატო სემინარიაში. გულიევი, რომელმაც 1914 წელს წარმატებით დაამთავრა გორის საოსტატო სემინარია, დაბრუნდა სოფელში ახალგაზრდა მასწავლებლად და 1918 წლის შუა პერიოდამდე მუშაობდა მასწავლებლად სოფლის ორკლასიან სკოლაში. 1920-1921 წლებში თეიმურ გულიევი მუშაობდა ჯაბრაილის რევოლუციური კომიტეტის თავმჯდომარედ, შემდეგ ღარიბთა კომიტეტის თავმჯდომარედ და ბავშვთა სახლის დირექტორად. 1921-1934 წლებში მუშაობდა აზერბაიჯანის საგანგებო კომისიის ორგანოებში. 1921 წელს გულიევი ჯებრაილის მაზრის საგანგებო კომიტეტის დავალებით იყო აზერბაიჯანის საგანგებო კომისიის კომისრის თანაშემწე და ანტისაბჭოთა ძალების წინააღმდეგ ბრძოლის პოლიტიკური ბიუროს უფროსი. ამ დროს ის აქტიურ მონაწილეობას იღებდა იმ ჯგუფების განადგურებაში, რომლებიც ეწინააღმდეგებოდნენ მთავრობას. 1923-1929 წლებში მუშაობდა ბაქოში აზერბაიჯანის სახელმწიფო პოლიტიკურ დეპარტამენტში საიდუმლო განყოფილებისა და სპეციალური განყოფილების უფროსად. 1934-1937 წლებში გულიევი იყო აზერბაიჯანის სსრ უზენაესი სასამართლოს სპეციალური კოლეგიის თავმჯდომარე, აზერბაიჯანის სსრ უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარე. 1937-1954 წლებში თეიმურ გულიევი მუშაობდა რესპუბლიკის ერთ-ერთ უმაღლეს თანამდებობაზე - აზერბაიჯანის სსრ სახალხო კომისართა საბჭოს (შემდგომში მინისტრთა საბჭოს) თავმჯდომარედ. 1954-1965 წლებში გულიევი იყო ქალაქ განჯას დაქვემდებარებული ერთ-ერთი სახელმწიფო მეურნეობის დირექტორი. თეიმურ გულიევი გარდაიცვალა 1965 წლის 18 ნოემბერს ბაქოში. Azərbaycanın baş nazirinin oğlu niyə güllələndi? - 2 milyon pul, 430 ev və ölüm gəzintisi... СТАЛИНСКИЙ ПЛАН ПО УНИЧТОЖЕНИЮ НАРОДА: Подготовка и реализация приказа НКВД № 00447 «Об операции по репрессированию бывших кулаков, уголовников и других антисоветских элементов» Документ:Составы троек в 1937−1938 годах
ასტარა-რეშთ-ყაზვინის რკინიგზა

ასტარა-რეშთ-ყაზვინის რკინიგზა — მშენებარე სატრანსპორტო დერეფანი, რომელიც დააკავშირებს რუსეთის, აზერბაიჯანისა და ირანის რკინიგზას. პროექტი ჩრდილოეთ-სამხრეთის საერთაშორისო სატრანსპორტო დერეფნის ფარგლებში ხორციელდება, რომლის მიზანია რუსეთის, აზერბაიჯანის, ირანის და ინდოეთის სატრანსპორტო და საინფორმაციო მაგისტრალების ინტეგრირება. რკინიგზის მშენებლობის შესახებ ხელშეკრულება სამმა მხარემ 2005 წელს მოაწერა. ის ითვალისწინებს სარკინიგზო სეგმენტების მშენებლობას ირანში დაახლოებით 350 კილომეტრის სიგრძით და აზერბაიჯანში ასტარასა და აზერბაიჯან-ირანის საზღვარს შორის 8,5 კილომეტრის სიგრძით. პროექტი ასევე ითვალისწინებს აზერბაიჯანში არსებული რკინიგზის რეკონსტრუქციას. პროექტის ღირებულება 2 მილიარდ აშშ დოლარს შეადგენს. რკინიგზის მშენებლობა 2006 წელს დაიწყო. ასტარა-რეშთ-ყაზვინის სარკინიგზო პროექტი ითვალისწინებს ირანის ტერიტორიაზე ახალი სარკინიგზო ხაზის მშენებლობას, რომელიც დააკავშირებს აზერბაიჯანულ ასტარას ირანულ ქალაქებთან ასტარასთან, რეშთთან და ყაზვინთან. 2009 წელს ირანულმა მხარემ დაიწყო რკინიგზის მონაკვეთის მშენებლობა რეშთსა და ყაზვინს შორის. რკინიგზის მასშტაბით აშენდა 22 გვირაბი და 15 ხიდი, რომელთა საერთო სიგრძე, შესაბამისად, 25 და 8 კილომეტრია. 2018 წლის 22 ნოემბერს ყაზვინ-რეშთის რკინიგზაზე პირველი საცდელი მატარებელი ამოქმედდა. ამ 164 კილომეტრიანი მონაკვეთის გახსნის მთავარი ცერემონია 2019 წლის 6 მარტს შედგა. ასტარა - რეშთის მონაკვეთის სიგრძეა 165 კმ. პირველმსა საცდელმა სატვირთო მატარებელმა რუსეთიდან ირანულ ასტარაში 2018 წლის 8 თებერვალს მიაღწია. 2018 წლის მარტის ბოლოს ასტარა (აზერბაიჯანი) - ასტარა (ირანი) მონაკვეთის ექსპლუატაციაში შესვლისთანავე, რკინიგზის ირანის მონაკვეთი, ასტარას სადგურთან და ახლად აშენებულ სატვირთო ტერმინალთან ერთად, იჯარით გადაეცა აზერბაიჯანს 25 წლიანი ვადით. 11 თვის განმავლობაში ამ რკინიგზით 270 ათას ტონაზე მეტი ტვირთის ტრანსპორტირება განხორციელდა. აზერბაიჯანმა ირანს 500 მილიონი დოლარის შეღავათიანი სესხი გამოუყო ასტარა-რეშთის მონაკვეთის მშენებლობისთვის. ფილიალის მშენებლობის დასასრულებლად რუსეთი 2030 წლისთვის 1,5 მილიარდი დოლარის გამოყოფას გეგმავს. 2023 წელს მიღწეული იქნა შეთანხმება რეშთ-ასტარას რკინიგზის მშენებლობაზე. მონაკვეთის მშენებლობა 3 წელიწადში იგეგმება. Строительство железной дороги Решт-Астара и региональные интересы Ж/д проект Решт – Астара работает на формирование евроазиатского коридора «Север-Юг»[მკვდარი ბმული] ↑ Железная дорога Решт — Астара изменит политику России ↑ Сотрудничество Ирана и России в строительстве маршрута Решт – Астара ↑ 3.0 3.1 Россия собралась дать Ирану денег на строительство железной дороги ↑ КАЗВИН-РЕШТ-АСТАРА ИЛИ ИРАН-АРМЕНИЯ? ↑ Представитель минтранса ИРИ рассказал о преимуществах проекта «Север-Юг» для Азербайджана и Ирана ↑ Строительство ж/д Решт-Астара активизирует транспортный коридор "Север-Юг" - Рустам Гасеми ↑ Тестовый поезд пущен из Азербайджана в Иран по железной дороге ↑ Азербайджан инвестирует $60 млн в железнодорожную станцию в Иране ↑ Азербайджан увеличит пропускную способность грузового терминала в Астаре ↑ Джавид Гурбанов: Экономические связи между Азербайджаном и Ираном еще больше укрепятся ↑ Qazvin- Rasth railway opens today ↑ Иран и Россия достигли соглашения по железной дороге Рашт-Астара
ტვილდიანი

საკუთარი სახელი ტვილდიანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: არჩილ ტვილდიანი — ფეხბურთელი დავით ტვილდიანი — ექიმი ლაშა ტვილდიანი — სპორტსმენი (ძიუდო)
ტოგონიძე

საკუთარი სახელი ტოგონიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გუგული ტოგონიძე — მწერალი, ფსიქოლოგი ეკატერინე ტოგონიძე — მწერალი, ჟურნალისტი მზია ტოგონიძე — პედაგოგი
ტორონჯაძე

საკუთარი სახელი ტორონჯაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: თეიმურაზ ტორონჯაძე — მათემატიკოსი მამუკა ტორონჯაძე — ფეხბურთელი
ტყაბლაძე

საკუთარი სახელი ტყაბლაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გრიგოლ ტყაბლაძე — თეატრისა და კინოს მსახიობი კონსტანტინე ტყაბლაძე — საბჭოთა კავშირის გმირი
ტყავაძე

საკუთარი სახელი ტყავაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გიორგი ტყავაძე — სპორტული მენეჯერი კონსტანტინე ტყავაძე — პუბლიცისტი, პოლიტიკოსი
აბესალომ ლორია

აბესალომ ლორია (დ. 22 აპრილი, 1922, თბილისი — გ. 27 იანვარი, 2001) — ქართველი მსახიობი, საქართველოს დამსახურებული არტისტი (1985). დაიბადა 1922 წლის 22 აპრილს თბილისში. 1952 წელს დაამთავრა თბილისის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო-საინჟინრო ფაკულტეტი. სტუდენტობის პერიოდში აქტიურად მონაწილეობდა სამხასიობო საქმიანობაში, იყო ინსტიტუტთან არსებული პოპულარული ჯაზ-ორკესტრის წამყვანი კონფერანსიე და საკონცერტო პროგრამების ავტორი და მონაწილე. 1955 წლიდან მოღვაწეობა დაიწყო კინოსტუდია „ქართულ ფილმში“. 1985 — საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი სამამულო ომის II ხარისხის ორდენი აბესალომ ლორია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი აბესალომ ლორია — ეროვნული ფილმოგრაფია აბესალომ ლორია — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ საქართველოს საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს უწყებები 1985. № 7. გვ. 19.
მექსიკის ეროვნული პარკების სია

მექსიკაში 67 ფედერალური დაცული ეროვნული ტერიტორიაა, რომლებიც ეროვნულ პარკებად იწოდება (ესპ. Parques Nacionales). ეროვნული პარკები დაცული ბუნებრივი ტერიტორიების ეროვნული კომისიის მეთვალყურეობის ქვეშაა, რომელიც გარემოსა და ბუნებრივი რესურსების ფედერალური სამდივნოს ერთ-ერთი შტოა. საერთო ჯამში, ეროვნულ პარკებს მექსიკის 23 შტატისა და მეხიკოს დამოუკიდებელ რაიონში 1 432 034 ჰექტარ ფართობს იკავებენ, რაც ქვეყნის საერთო ფართობის 0.73%-ია. CONANP listing of parks (Spanish) Guia Roji: Por las carreteras de México, 2006 ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მექსიკის ეროვნული პარკების სია CONANP website The Secretariat of Environment and Natural Resources Mexico Parks at Planeta.com ↑ National Commission of Protected Natural Areas დაარქივებული 2011-08-26 საიტზე Wayback Machine. , retrieved 6 February 2012
აზერბაიჯანის მეტალურგია

აზერბაიჯანის მეტალურგიული წარმოება მაღალ დონეზეა მიჩნეული ალუნიტის, პოლიმეტალური მადნებისა და რკინის საბადოების არსებობის გამო. აზერბაიჯანის მეტალურგიის მრეწველობა მოიცავს როგორც შავი, ისე ფერად დარგებს. აზერბაიჯანის შავი მეტალურგია მოიცავს რკინისა და ფოლადის დნობას, რკინის მადნის მოპოვებას და გადამუშავებას. ქალაქები ბაქო, სუმგაითი და დაშქასანი მეტალურგიის ძირითადი ცენტრებია. დაშქესანში რკინის საბადოების გარდა ფუნქციონირებს მადნის გამწმენდი ქარხანა, რომელიც ფუნქციონირებს 1954 წლიდან. სუმგაიტის მილების მოძრავი ქარხანა აწარმოებს მილებს და ნაგლინს. ნაგლინი პროდუქციის წარმოების მოცულობა წელიწადში 700 ათასი ტონაა, მილების კი 540 ათასი ტონა წელიწადში. ქვეყანაში არის ლითონის გადამამუშავებელი საწარმოები. ყაზახის რაიონის სოფელ დაშ სალაჰლიში მოპოვებული ბენტონიტი და თიხა გამოიყენება ფოლადის დნობაში. ფერადი მეტალურგია ყველაზე განვითარებულია განჯა-ყაზახისა და ნახიჩევანის რაიონებში, ასევე აფშერონის ნახევარკუნძულზე. ფერადი ლითონების დამუშავება სუმგაითისა და განჯის ალუმინის ქარხანაში მიმდინარეობს. ქვეყანაში ასევე ფუნქციონირებს ბაქოსა და განჯას ფერადი ლითონების გადამამუშავებელი ქარხნები, სუმგაითის ალუმინის ქარხანა. დაშქესანში ზალის საბადოს წყალობით განჯის ქარხანა აწარმოებს გოგირდმჟავას, ალუმინის ოქსიდს და კალიუმიან სასუქებს. სუმგაითში ასევე იწარმოება ალუმინის ოქსიდი. 2015 წლის თებერვალში აზერბაიჯანში დაარსდა კომპანია AzerGold, რომელიც ეწევა ძვირფასი და ფერადი ლითონების კვლევას, ძიებას, მოპოვებას, გადამუშავებასა და რეალიზაციას. Промышленность ↑ Черная металлургия Азербайджана ↑ AzerGold
მიხეილ ჩიკოიძე

მიხეილ ჩიკოიძე (დ. მეჯვრისხევი, 1851 — გ. კურგანი, ტობოლსკის გუბერნია, 1897) — ქართველი რევოლუციონერ-ხალხოსანი. მიხეილ ნიკოლოზის ძე ჩიკოიძე 1851 წელს დაიბადა გორის მაზრის სოფელ მეჯვრისხევში, ხელმოკლე აზნაურის ოჯახში. ჯერ სწავლობდა კავკასიის პირველ მესანგრეთა ბატალიონის სამხედრო სკოლაში, ხოლო 1869 წელს შევიდა თბილისის მიწათმომწყობთა სასწავლებელში, რომელიც დაამთავრა 1872 წელს. სწავლის პერიოდში მონაწილეობდა თბილისის გიმნაზიის მოსწავლეთა რევოლუციურ წრეში. 1872 წელს ჩაირიცხა პეტერბურგის საარტილერიო სასწავლებელში, რომელიც ერთი წლის შემდეგ მიატოვა და სწავლის გასაგრძელებლად ივანე ჯაბადართან ერთად საზღვარგარეთ გაემგზავრა. ცხოვრობდა საფრანგეთსა და შვეიცარიაში. შვეიცარიაში იგი დაუახლოვდა საზოგადოება „უღელის“ ხალხოსნურ ფრთას. რუსეთში დაბრუნების შემდეგ ის აქტიურად მონაწილეობდაა „სრულიად რუსეთის სოციალ-რევოლუციური ორგანიზაციის“ საქმიანობაში. ცნობილი იყო მეტსახელით „თევდორე“. კავშირი ჰქონდა ქართველ ხალხოსნებთან. ეხმარებოდა მათ რჩევა-დარიგებით, ამარაგებდა საჭირო ლიტერატურით და სხვა. 1874-1875 წლებში იმოგზაურა კავკასიაში, გაზეთ „ვპერიოდის“ აგენტი რანგში. დააპატიმრეს მოსკოვში 1875 წლის 4 აპრილს. ბრალად დასდეს კანონის საწინააღმდეგო საზოგადოების შედგენა არსებული წესწყობილების დამხობის მიზნით. სხვა ამხანაგებთან ერთდ ისიც გაასამართლეს „50-ის პროცესზე“. 1877 წლის 14 მარტის განჩინებით მიესაჯა სამუდამო გადასახლება ციმბირში. გაგზავნეს ირკუტსკის ოლქის ქალაქ |კირენსკში, საიდანაც 1881 წელს გაიქცა მოსკოვში და შეუერთდა ორგანიზაცია „ნაროდნაია ვოლიას“. 1882 წლის აპრილში კვლავ დააპატიმრეს და უკანვე გააგზავნეს. გადასახლებიდან გამოქცევისთვის მიესაჯა 3 წლით საკატორღო მუშაობა, ხოლო შემდეგ 10 წლით ციმბირში გადასახლება. საკატორღო ვადის დამთავრების შემდეგ, 1886 წლის მარტში ხელისუფლების განკარგულებით იაკუტიის ოლქში დასახლდა. აქ მან ხელი მიჰყო სოფლის მეურნეობას და ადგილობრივ მოსახლეობასაც ეხმარებოდა კულტურული მიწათმოქმედების განვითარების საქმეში. 1897 წელს გადაიყვანეს კურგანში, სადაც გარდაიცვალა ჭლექით. ფერაძე ვ., რუსეთ-საქართველოს ურთიერთობის ისტორიის ნარკვევები (X-XXI სს ). – თბ., 2008. – გვ. 177. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 118. შველიძე ზ., ამიერკავკასიელები "სრულიად რუსეთის სოციალ-რევოლუციურ ორგანიზაციაში" (1874-1876 წწ.). – თბ., 1974. – გვ. 114-119. მიხეილ ჩიკოიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ http://www.nplg.gov.ge/emigrants/ka/00000891/
ბერნა გოზბაში

ბერნა გოზბაში (დ. 30 ივნისი, 1974 ) - თურქი ბიზნესმენი და სპორტსმენი. ის იყო პირველი ქალი პრეზიდენტი საფეხბურთო კლუბ კაისერისპორში, რომელიც თამაშობს თურქეთის მამაკაცთა უმაღლეს ლიგაში. 1974 - ბერნა გოზბაში დაიბადა გელიბოლუში, , ჩანაქკალეს პროვინცია. მამა იყო წვრილმანი მოხელე და დედა სკოლის მასწავლებელი. მან მიიღო განათლება ბიზნესის ადმინისტრირებაში ინგლისურ ენაზე იზმირის დოკუზ ეილიულის უნივერსიტეტში და დაამთავრა 1996 წელს ჰყავს ორი ქალიშვილი. გოზბაშმა დაიწყო თავისი პროფესიული კარიერა, როგორც ექსპორტის მენეჯერმა თუთიის ლითონის მრეწველობაში „Çinkır“, კაისერი. 2001 წელს მან დააარსა თავისი პირველი ბიზნესი, BRN Consulting and Foreign Trade Ltd., მას შემდეგ რაც შეისწავლა საერთაშორისო ფინანსები, მეტა ტრეიდი, ფიუჩერსები და ოფციები ლონდონის ლითონის ბირჟაზე . 2001-დან 2006 წლამდე იგი დაეხმარა ბევრ მცირე და საშუალო საწარმოს საექსპორტო ბიზნესში ახლო აღმოსავლეთში, აღმოსავლეთ აფრიკასა და დასავლეთ აფრიკაში . 2006 წელს მან დააარსა კომპანია BRN Bed, რომელიც აწარმოებდა ლეიბებსა და საწოლებს . მან თავისი პროდუქცია გაიტანა 60-ზე მეტ ქვეყანაში ხუთ კონტინენტზე და იხსენიებდნენ, მას როგორც მისაბაძ მაგალითს ახალგაზრდა მეწარმეებისთვის . 2011 წელს გოზბაში დასახელდა ათეულში „ყველაზე წარმატებულ მეწარმეთაგან“ ევროპული ბიზნეს ჯილდოს მიერ და მიიღო Ruban d'Honneur . მისი კომპანია 2012 წელს შევიდა სიაში, როგორც 25 „ყველაზე სწრაფად მზარდი კომპანია“ . სია შეადგინა თურქეთის პალატებისა და სასაქონლო ბირჟების კავშირმა (TOBB) და ჰარვარდის უნივერსიტეტის „მთელი მსოფლიოს ქსელმა - თურქეთში“. ის არის კაისერის სამრეწველო პალატის პირველი ქალი წევრი. ახალგაზრდობაში გოზბაში აქტიური კალათბურთელი იყო. იგი მიიღეს კაისერისპორის დირექტორთა საბჭოში, შემდეგ კი გახდა ვიცე-თავმჯდომარე. ეროლ ბედირი, კაისერისპორის კლუბის პრეზიდენტი , რომელიც თამაშობს თურქეთის უმაღლესი დონის მამაკაცთა ლიგის სუპერლიგაში, თანამდებობიდან გადადგა 2019 წლის 6 ოქტომბერს, საპატიო კლუბის პრეზიდენტის მეჰმედ ოჟასეკის მოთხოვნის შემდეგ. კლუბის საბჭოში სამი წლის მუშაობის შემდეგ, გოზბაში აირჩიეს საფეხბურთო კლუბის პრეზიდენტად ადგილობრივი პოლიტიკური ლიდერების, მთავრობის ყოფილი მინისტრების, არასამთავრობო ორგანიზაციების ლიდერებისა და თურქეთის პალატებისა და სასაქონლო ბირჟების კავშირის პრეზიდენტის მ. რიფათ ჰისარჯიკლიოღლუს მხარდაჭერით. გოზბაშიმ მის პრეზიდენტობაზე კომენტარი გააკეთა და თქვა, რომ „სკამს არ შესთავაზებდნენ, გუნდი რომ არ ყოფილიყო ლიგის ცხრილის ბოლოში“. მან გამოთქვა სურვილი, გააუმჯობესებდა კლუბის მდგომარეობას 2019-2020 წლების სუპერ ლიგის სეზონში გადაწყვეტილებების ადრიანად მიღების გზით. 2019 წელს პრეზიდენტ ეროლ ბედირის გადადგომის შემდეგ, იგი აირჩიეს პრეზიდენტად საგანგებო გენერალურ ასამბლეაზე და გახდა საფეხბურთო კლუბის პირველი ქალი პრეზიდენტი სუპერ ლიგის ისტორიაში. იგი ხელახლა აირჩიეს ამ პოსტზე 2021 წელს. გოზბაში არის თურქეთის მამაკაცთა საფეხბურთო კლუბის პირველი ქალი პრეზიდენტი, რომელიც თამაშობს ქვეყნის უმაღლესი დონის ლიგაში. ↑ Berna Gözbaşı başkan seçildi!. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2022-01-29. ციტირების თარიღი: 2023-05-05. ↑ Kayserispor'da Berna Gözbaşı, yeniden başkanlığa seçildi. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2022-01-29. ციტირების თარიღი: 2023-05-05.
სამხრეთ ქვემო კალიფორნიის მუნიციპალიტეტები

სამხრეთი ქვემო კალიფორნია მექსიკის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში მდებარეობს და 5 მუნიციპალიტეტეს მოიცავს. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, სამხრეთი ქვემო კალიფორნია მეორე ყველაზე ნაკლებად დასახლებული შტატია მექსიკაში (798 447 ადამიანი) და მე-11 ადგილზეა ფართობის მიხედვით (74 745.12 კმ²). სამხრეთ ქვემო კალიფორნიის უდიდესი მუნიციპალიტეტები მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით ლოს-კაბოსი (1) ლა-პასი (2) კომოდუს მუნიციპალიტეტი (3) ↑ 1.0 1.1 Censo de Población y Vivienda 2020 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: 2021-01-27 ↑ Unidad de Microrregiones Cédulas de Información Municipal (SCIM) es. Secretaría de Desarrollo Social. დაარქივებულია ორიგინალიდან — თებერვალი 26, 2013. ციტირების თარიღი: November 18, 2017