laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ვებ-სერვისი

ვებ–სერვისი, ვებ–მომსახურება (ინგლ. – web service) — ვებ–მისამართით იდენტიფიცირებული პროგრამული სისტემა სტანდარტული ინტერფეისით. ვებ–სერვისები ზემოქმედებენ ერთმანეთზე. გამოყენებისას ვებ–სერვისებს უწოდებენ მომსახურებას ინტერნეტში. ამ თვალსაზრისით, ტერმინი საჭიროებს დაზუსტებას, საუბარი მიდის ძიებაზე, ვებ–ფოსტაზე, დოკუმენტების შენახვაზე, ფაილებზე თუ სხვ. ასეთი სერვისებით სარგებლობა შესაძლებელია კომპიუტერის, ბრაუზერის ან ინტერნეტთან წვდომის ადგილისაგან დამოუკიდებლად. როგორც ფოტოზეა გამოსახული, ვებ–სერვისის ფარგლებში შეიძლება გამოვყოთ სამი ერთმანეთზე მოქმედი ინსტანცია. შემკვეთი (service requestor); შემსრულებელი (service provider); კატალოგი (service broker). როდესაც სერვისი შეიქმნება შემსრულებელი არეგისტრირებს მას კატალოგში, სადაც უკვე მისი პოვნა შეუძლიათ პოტენციურ შემკვეთებს. შემკვეთი მოძებნის რა კატალოგში შესაბამის სერვისს, ახდენს WSDL–სპეციფიკაციის იმპორტირებას და მის შესაბამისად ქმნის პროგრამულ უზრუნველყოფას. WSDL აღწერს კითხვა–პასუხის ფორმატს, რომელსაც ერთმანეთს უცვლიან შემკვეთი და შემსრულებელი მუშაობის პროცესში. ურთიერთზემოქმედების უზრუნველყოფისათვის გამოიყენება სხვადასხვა სტანდარტები. „XML“ – გაფართოებული ენის ნიშნები, რომლის დანიშნულებაა ენის სტრუქტურული მონაცემების შენახვა–გადაცემა. „SOAP“ – შეტყობინებათა გაცვლის პროტოკოლი XML მონაცემთა ბაზაზე. „WSDL“ – ვებ–სერვისების გარე ინტერფეისების აღწერის ენა XML მონაცემთა ბაზაზე. „UDDI“ – ამოცნობის, აღწერისა და ინტეგრაციის უნივერსალური ინტერფეისი (Universal Discovery, Description and Integration). პოსტი ბანი ჩათი ინტერნეტ-ფორუმი ჰოსტინგი დომენი სერვერი ვებ–სერვისების არქივი ვებ–სერვისის არქიტექტურა სად მოვძებნოთ ვერ–სერვისი ვებზე? დაარქივებული 2009-12-17 საიტზე Wayback Machine.
კარლ II (ავსტრიის ერცჰერცოგი)

კარლ II (გერმ. Karl II. Franz von Innerösterreich; დ. 3 ივნისი, 1540, ვენა — გ. 10 ივლისი, 1590, გრაცი) — შუა ავსტრიის ერცჰერცოგი 1564–1590 წლებში, შტირიელი ჰაბსბურგების წარმომადგენელი (შტირია იყო შუა ავსტრიის საჰერცოგოს ცენტრი), საღვთო რომის იმპერატორ ფერდინანდ I-ისა და მისი ცოლის, ანა იაგელონის ვაჟი. თავდაპირველად ჰერცოგი პროტესტანტებს ლმობიერად ექცეოდა. 1572 წელს კარლ II-მ დააკანონა რწმენის თავისუფლება და გრაცი გახდა პროტესტანული მოძრაობის ცენტრი შუა ავსტრიაში. თუმცა 1573 წელს მან იეზუიტები მოიწვია, რომლებმაც 1586 წელს დააარსეს გრაცის კათოლიკური უნივერსიტეტი. კარლ II-ის შვილმა და მემკვიდრემ, ფერდინანდ II-მ გააგრძელა პროტესტანტებთან ბრძოლა და გააძევა პროტესტანტიზმის მქადაგებლები შტირიიდან. 1571 წელს ის დაქორწინდა თავის დისშვილზე, ალბრეხტ V-ის და ანა ავსტრიელის ქალიშვილზე, მარია ანა ბავარიელზე. მათ ჰყავდათ 15 შვილი: ფერდინანდი (1572) ანა (1573–1598) — პოლონეთის მეფე სიგიზმუნდ III-ის ცოლი. მარია კრისტინა (1574—1621) — ჟიგმონდ ბატორის პირველი ცოლი. კატარინა რენეტა (1576—1595) ელიზაბეთი (1577—1586) ფერდინანდ II (1578—1637) — საღვთო რომის იმპერატორი კარლი (1579—1580) გრეგორია მაქსიმილიანა (1581—1597) ელეონორა (1582—1620) — მონაზონი მაქსიმილიან ერნესტ ავსტრიელი (1583—1616) — ერცჰერცოგი მარგარეტი (1584—1611) — ესპანეთის მეფე ფილიპე III-ის ცოლი. ლეოპოლდ V (1586—1632) — ავსტრიის ერცჰერცოგი. კონსტანცია (1588—1631) — პოლონეთის მეფე სიგიზმუნდ III-ის მეორე ცოლი. მარია მაგდალინა (1589—1631) — კოზიმო II მედიჩის ცოლი. კარლ ავსტრიელი (1590—1624) — ეპისკოპოსი. Doran, Susan (1996). Monarchy and Matrimony: The Courtships of Elizabeth I. Routledge.
მილოშ კრასიჩი

მილოშ კრასიჩი (სერბ. Miloš Krasić) (დ. 1 ნოემბერი, 1984, მიტროვიცა, იუგოსლავია) — სერბი ფეხბურთელი, რომელიც თამაშობს თურქულ ფენერბახჩეში და სერბეთის ეროვნულ ნაკრებში. მილოში თამაშობს ფლანგელი შემტევი ნახევარმცველის პოზიციაზე. რუსეთის პრემიერ ლიგა (2): 2005, 2006 რუსეთის თასი (4): 2005, 2006, 2008, 2009 რუსეთის სუპერთასი (4): 2004, 2006, 2007, 2009 უეფას თასი (1): 2005 სერია A (1): 2011–12 თურქეთის თასი (1): 2012–13 სერბეთის წლის საუკეთესო ფეხბურთელი (1): 2009 რუსეთის პრემიერ ლიგის 33 საუკეთესო ფეხბურთელები (4): 2006, 2007, 2008, 2009
ლეოპოლდო გალტიერი

ლეოპოლდო ფორტუნატო გალტიერ კასტელი (ესპ.: Leopoldo Fortunato Galtieri Castelli) (დ. 15 ივლისი, 1926, კაზეროსი (ბუენოს-აირესი) — გ. 12 იანვარი, 2003, ბუენოს-აირესი) — არგენტინელი სახელმწიფო მოღვაწე. 1976–1983 წლებში არგენტინის სამხედრო ხელისუფლების წევრი. 1981–1982 წლებში არგენტინის პრეზიდენტი. გალტიერი 1982 წელს ფოლკლენდის კუნძულებზე არგენტინის არმიის თავდასხმის ერთ-ერთი მთავარი ინიციატორი იყო, რომელსაც შედეგად მოჰყვა ომი დიდ ბრიტანეთსა და არგენტინას შორის. ეს ომი ცნობილია "ფოკლენდის ომის" სახელით. 2002 წლის 11 ივლისს გალტიერი დააპატიმრეს. მას ბრალად ედებოდა არგენტინაში სამხედრო ხუნტის პერიოდში 10.000-დან 30.000-მდე ადამიანის უგზო-უკვლოდ დაკარგვაში მონაწილეობის მიღება. (ინგლისური) ლეოპოლდო გალტიერი (ინგლისური) ლეოპოლდო ფორტუნატო გალტიერი
ჯილიან ანდერსონი

ჯილიან ანდერსონი (ინგლ. Gillian Anderson; დ. 9 აგვისტო, 1968, ჩიკაგო) — ამერიკელ-ბრიტანელი მსახიობი. კარიერა დაიწყო თეატრში. ცნობილია დანა სკალის, გამოძიების ფედერალური ბიუროს საგანგებო აგენტის როლით, ტელესერიალ „საიდუმლო მასალებში“. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ჯილიან ანდერსონი“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი ჯილიან ანდერსონი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ჯილიან ანდერსონი — AllMovie ჯილიან ანდერსონი Twitter-ზე ჯილიან ანდერსონი Facebook-ზე
ანა ავსტრიელი (1573-1598)

ანა ავსტრიელი (გერმ. Anna von Österreich, პოლ. Anna Habsburżanka, შვედ. Anna av Österrike; დ. 16 აგვისტო, 1573, გრაცი — გ. 10 თებერვალი, 1598, ვარშავა) — ავსტრიის ერცჰერცოგინია ჰაბსბურგების გვარიდან. პოლონეთის მეფის და ლიტვის დიდი მთავრის, სიგიზმუნდ III-ის პირველი ცოლი. ანა იყო ერჰერცოგ კარლ II-ის და მისი ცოლის, მარია ანას ქალიშვილი. 1592 წლის 31 მაისს ანა დაქორწინდა პოლონეთის და მოგვიანებით შვედეთის მეფე სიგიზმუნდ III ვაზე. სიგიზმუნდი იყო შვედეთის მეფე ჯოჰან III-ის და მისი პირველი ცოლის კატარინა იაგელონის ერთადერთი ვაჟი. ანა ავსტიელი იყო ღრმად მორწმუნე კათოლიკე. ანა გარდაიცვალა ბოლო შვილზე მშობიარობის გართულების შედეგად. ის დაკრძალულია კრაკოვის წმინდა სტანისლავისა და ბაცლავის ტაძარში. მის სარკოფაგზე არსებული წარწერის თანახმად ის დაბადებულია 1567 წელს ანუ მისი მშობლების ქორწინდებიდან 4 წლის შემდეგ. მისი გარდაცვლების შემდეგ სიგიზმუნდ III დაქორწინდა ანას დაზე, კონსტანცია ავსტრიელზე. ანა მარია (1593—1600) კატარინა (1594) ვლადისლავ IV (1595—1648) — პოლონეთის მეფე და რუსეთის ცარი. კატარინა (1596—1597) კრისტოფერი (1598) ანა ავსტრიელის წინაპრები Wilhelm Binder: Allgemeine Realencyclopädie oder Conversationslexicon für das katholische Deutschland, Band 12, S. 965 Constantin von Wurzbach: Habsburg, Anna von Oesterreich (Königin von Polen). Nr. 27. В: Biographisches Lexikon des Kaiserthums Oesterreich. Band 6. Verlag L. C. Zamarski, Wien 1856—1891, S. 151 ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ანა ავსტრიელი (1573-1598)
კარლ იოზეფ ავსტრიელი

კარლ იოზეფ ავსტრიელი (გერმ. Karl Joseph von Österreich; დ. 7 აგვისტო, 1649, ვენა — გ. 27 იანვარი, 1664, ლინცი) — ავსტრიის ერცჰერცოგი. ოლომოუცის და პასაუს ეპისკოპოსი და ვროცლავის არქიეპისკოპოსი. ტევტონთა ორდენის 47-ე დიდი მაგისტრი. კარლ იოზეფ ავსტრიელი იყო საღვთო რომის იმპერატორ ფერდინანდ III-ის და ავსტრიის ერცჰერგონიის, მარია ლეოპოლდინე ავსტრიელის ვაჟი. ჯერ კიდევ 13 წლის ასაკში ის გახდა ოლომოუცის და პასაუს ეპისკოპოსი. 1662 წელს კარლის ბიძის, ლეოპოლდ ვილჰელმ ავსტრიელის გარდაცვალების შემდეგ მას მემკვიდრეობით დარჩა ხელოვნების ნიმუშების დიდი კოლექცია. ამის შემდეგ ის გახდა ტევტონთა ორდენის დიდი მაგისტრი, ხოლო 1663 წლის 23 თებერვალსს გახდა ვროცლავის არქიეპისკოპოსი, კარლ III-ის სახელით. კარლმა თავისი ღირსება რომის პაპ ალექსანდრე VII-სგან მიიღო. კარლის ახალგაზრდული ასაკის გამო (ის გარდაიცვალა 15 წლის), მან ვერ შეძლო ბოლმდე შეესრულებინა თავისი მოვალეობა. როგორც მისი მშობლები, ისიც დაკრძალულია ჰაბსბურგების საგვარეულო სასაფლაოზე, ვენის კაპუცინერკირხეში. Gigi Beutler: Die Kaisergruft. Modulverlag, Wien 1993, ISBN 3-900507-06-6. Karl Kastner: Breslauer Bischöfe. Ostdeutsche Verlagsanstalt, Breslau 1929. Sabine Weiss: Zur Herrschaft geboren. Kindheit und Jugend im Hause Habsburg von Kaiser Maximilian bis Kronprinz Rudolf. Tyrolia-Verlag, Innsbruck u. a. 2008, ISBN 978-3-7022-2972-6. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კარლ იოზეფ ავსტრიელი კარლ ავსტრიელის პორტრეტი
ჩემი ცოლის დაქალები

„ჩემი ცოლის დაქალები“ — ქართული სატირულ-იუმორისტული ჟანრის ტელესერიალი მეგობრების ჯგუფზე, რომლებიც თბილისში ცხოვრობენ. სერიალი დადგმულია ფორმულა კრეატივის მიერ. 2011 წლიდან 2019 წლამდე გადიოდა „რუსთავი 2-ის“ ეთერში. 2019 წლის ოქტომბრიდან სერიალი გადის — ტელეარხ ფორმულაზე. სერიალი აღწერს ერთმანეთისგან განსხვავებული ბავშვობის მეგობრების, ქარაფშუტა კატოს, დიასახლისი ნინასა და ფემინისტი თინას ცხოვრებას, რომელთაც მესამე და მეხუთე სეზონებში შეუერთდებიან ახალი დაქალები - ნატაშკა და ანკა. სერიალი ეხება საზოგადოებისთვის აქტუალურ და თანამედროვე სოციალურ პრობლემებს. 2012 წელს გამოვიდა შუალედური, სრულმეტრაჟიანი ფილმი „ჩემი ცოლის დაქალის ქორწილი“. 2014 წელს აგრეთვე გამოვიდა კიდევ ერთი სრულმეტრაჟიანი ფილმი, „ჩემი ცოლის დაქალი კინოში“. 2022 წელს სერიალი მე-18 სეზონით დამთავრდა. როგორც განაცხადეს, მე-18 სეზონი, ფინალური სეზონი იყო, თუმცა, 2023 წლის 7 ივლისს სერიალის მე-19 სეზონი დაიწყო. ოფიციალური საიტი „ჩემი ცოლის დაქალები“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ჩემი ცოლის დაქალები Facebook-ზე ↑ ჩცდ ეთერში 25 ოქტომბრიდან ბრუნდება. on.ge (30 სექტემბერი, 2019). ციტირების თარიღი: 15 ივლისი, 2020. ↑ ბურდული, ნიკა (8 ივნისი, 2023). „„ჩემი ცოლის დაქალები“ ეთერში 7 ივლისს დაბრუნდება“. netgazeti.ge. ციტირების თარიღი: 16 ივნისი, 2023. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება)
ახალი ტალღა 2014

ახალი ტალღა 2014 — ახალგაზრდა შემსრულებელთა მე-13 საერთაშორისო კონკურსი, რომელიც მიმდინარეობს 2014 წლის 22 ივლისიდან 27 ივლისის ჩათვლით, ძინტარში, იურმალა. იგორ კრუტოი — ჟიურის თავმჯდომარე, რუსეთისა და უკრაინის სახალხო არტისტი, კომპოზიტორი, მუსიკალური პროდიუსერი, მომღერალი, ტელეპროდიუსერი იგორ ნიკოლაევი - მომღერალი, პოეტი, კომპოზიტორი, პროდიუსერი ლაიმა ვაიკულე - მომღერალი, მსახიობი ლეონიდ აგუტინი - რუსეთის დამსახურებული არტისტი, კომპოზიტორი, პოეტი, მომღერალი, არანჟირების ოსტატი ვალერი მელაძე - რუსეთის დამსახურებული არტისტი, მომღერალი, ტელეწამყვანი, პროდიუსერი კონსტანტინ მელაძე - რუსეთის დამსახურებული არტისტი, მომღერალი, პროდიუსერი ფილიპ კირკოროვი - რუსეთისა და უკრაინის სახალხო და დამსახურებული არტისტი, მომღერალი, актёр, მუსიკალური პროდიუსერი, კომპოზიტორი ოფიციალური საიტი ↑ Конкурсанты «Новой волны 2014». newwavestars.eu. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-19. ციტირების თარიღი: 2014-07-17. ↑ 2.0 2.1 2.2 Состоялась жеребьевка «Новой волны 2014». rus.tvnet.lv. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-24. ციტირების თარიღი: 2014-07-17.
ერთი წვეთი ლიმონი

ერთი წვეთი ლიმონი — ფარნა-ბექა ჩილაშვილის 2014 წლის პუბლიცისტური წერილების კრებული. კრებული „ერთი წვეთი ლიმონი“ გამოიცა 2014 წელს, თბილისში, გამომცემლობა „არტანუჯის“ მიერ. წიგნში შესული წერილები 2003—2009 წლებშია დაწერილი სხვადასხვა პერიოდული გამოცემისათვის. პუბლიცისტური წერილები თურქული ენიდან თარგმნეს: ციცო კაიკაცაშვილმა, ნანა ჯანაშიამ, ზურაბ ბატიაშვილმა (დარუჯანაშვილმა), ქეთევან გორგაძემ, ელისაბედ ბჟალავამ, ნანა კაჭარავამ, გელა გუნიავამ. „ერთი წვეთი ლიმონი“, ერთი მხრივ, საქართველოდან დანახული თურქეთში მცხოვრები ქართველების ეთნიკური თვითშეფასება, ქართული ენა და ყოფაა, მეორე მხრივ, თურქეთიდან შეფასებული ქართული რეალობა. მესაუბრე შაშორთი ქალი რამდენი ქართველია მსოფლიოში? ფარული ენა ბედი ქართლისა ჭილოფი რას ნიშნავს თურქეთელი?! საქართველოს ახალი დროშა და ახალი სული რა საჭიროა კრიტიკა? კრიტიკის სიმძიმე სად მდებარეობს GEORGIA და როდის გახდნენ მეზობლები ეთიკა და ოდესა?! ოსები საქართველოში რატომაა ასე ძნელი სიტყვა „ქართველის“ ხმარება? აჭარა და აბაშიძე თურქეთში მცხოვრები ქართველებისთვის მშობლიურ ენაზე სატელევიზიო გადაცემების არარსებობის პრობლემა ემიგრანტი კარტოფილი, სიმინდი, იზაბელა და ჯანყი ეს დალოცვილი ბათუმლები! სამი მაჭახელი... სიბრძნე სიცრუისა და კავკასია თურქულ პრესაში ჩვენს ფრინველებს სიცხე უყვარდათ ორი ტროა: ცხენისა და სკივრების ამბავი ისტორიის ხელახლა დაწერა... რას არგებს? რა განსხვავებაა ფორმებს შორის ყივჩაყები და „უკანასკნელი ყივჩაყები“ ცრემლიანი გზა ერთი წვეთი ლიმონი რის მიღწევას ცდილობს გაზეთი „რადიკალი“? კავკასიის რუქები როგორც პოლიტიკური ბრძოლის იარაღი რუსმა უფროსმა ძმებმა დამოუკიდებლობა გასცეს?! კმარა, ამდენი კავკასიონსაც გადაუვლის! გადაფარავს! ეს რომელი „აგოსია“? გზაგასაყარი: კავკასიის ჭეშმარიტი შვილები და მოსკოვის ერთგული ბავშვები სამი ენის აშუღი საიათნოვა ხის სახლი რომ არ გვქონოდა, ჩვენი ბავშვობა ბავშვობა არ იქნებოდა გადმოსახლებულები: ემინი და საფირე, ქუჩუქ აღა და ნეფისე... სოფელი, რომელიც შორსაა ჩემგან და მეც შორს ვარ მისგან ერთი წვეთი ლიმონი] ერთი წვეთი ლიმონი - უნივერსიტეტის საიტზე[მკვდარი ბმული] ↑ ერთი წვეთი ლიმონი - ჩილაშვილი
სტანკო ტოდოროვი

სტანკო ტოდოროვი (ბულგ. Станко Тодоров; დ. 10 დეკემბერი, 1920 — გ. 17 დეკემბერი, 1996) — ბულგარელი პოლიტიკური და სახელმწიფო მოღვაწე. სოციალისტური პარტიის წევრი. 10 წლის განმავლობაში ეკავა ბულგარეთის პრემიერ-მინისტრის თანამდებობა (1971—1981 წლებში). ბულგარეთის პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი (1990). სტანკო ტოდოროვი[მკვდარი ბმული] Ташев, Ташо. Министрите на България 1879-1999. София, АИ „Проф. Марин Дринов“ / Изд. на МО, 1999. ISBN 978-954-430-603-8 / ISBN 978-954-509-191-9.
ნიკოლაი ტოდოროვი

ნიკოლაი ტოდოროვი (ბულგ. Николай Тодоров; დ. 21 ივნისი, 1921, ვარნა, ბულგარეთი — გ. 28 აგვისტო, 2003, სოფია, ბულგარეთი) — ბულგარელი პოლიტიკური და სახელმწიფო მოღვაწე, აკადემიკოსი, ისტორიკოსი-ბალკანისტი, დიპლომატი. ბულგარეთის პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი (1990). ბულგარეთში ითვლება ბალკანისტიკის დამფუძნებლად. არის 400 ნაშრომის ავტორი. მისი მონოგრაფიები თარგმნილია მსოფლიოს სხვადახხვა ქვეყნის ენაზე. ПОЧИНА ПРЕДСЕДАТЕЛЯТ НА ВЕЛИКОТО НАРОДНО СЪБРАНИЕ АКАДЕМИК НИКОЛАЙ ТОДОРОВ დაარქივებული 2014-07-31 საიტზე Wayback Machine.
ანგლო-ამერიკა

ანგლო-ამერიკა — ყველაზე ხშირად აღნიშნავს ამერიკის იმ რეგიონს, სადაც ძირითადი სალაპარაკო ენა ინგლისურია, სადაც ბრიტანულმა კულტურამ და ბრიტანეთის იმპერიამ მნიშვნელოვანი ისტორიული, ეთნიკური, ლინგვისტური და კულტურული გავლენა მოახდინა. ანგლო-ამერიკა განსხვავდება ლათინური ამერიკისგან, სადაც გაბატონებულია რომანული ენები. ტერმინი „ანგლო-ამერიკა“ ხშირად ძირითადად აშშ-სა და კანადას აღნიშნავს — ჩრდილოეთ ამერიკის ორ ყველაზე ხალხმრავალ ინგლისურენოვან სახელმწიფოს. სხვა არეალები მოიცავს ანგლოფონურ კარიბებს, რომელთა შორისაცაა ბრიტანეთის ვესტ-ინდოეთი, ბელიზი, ბერმუდის კუნძულები, ასევე გაიანაც. მნიშვნელოვანი ტერიტორია, სადაც ინგლისურენოვანი უმრავლესობა არ არის, მაგრამ პოლიტიკური, კულტურული, ეკონომიკური, გეოგრაფიული და ისტორიული მიზეზების გამო ხშირად ანგლო-ამერიკას მიაკუთვნებენ, არის კანადის ფრანკოფონული პროვინცია კვებეკი. ასეთივე ვითარებაა ესპანურენოვანი პუერტო-რიკოს შემთხვევაში, რადგან ის შეერთებული შტატების ტერიტორიაა. América Anglosajona, Icarito დაარქივებული 2007-10-24 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 "Anglo-America", vol. 1, Micropædia, Encyclopædia Britannica, 15th ed., Chicago: Encyclopædia Britannica, Inc., 1990. ISBN 0-85229-511-1. ↑ "North America" The Columbia Encyclopedia დაარქივებული 2007-02-06 საიტზე Wayback Machine. , 6th ed. 2001-5. New York: Columbia University Press. ↑ 2005–2009 Population and Housing Narrative Profile for Puerto Rico. U.S. Census Narrative Profile. U.S. Census (2005–2009). დაარქივებულია ორიგინალიდან — ოქტომბერი 8, 2011. ციტირების თარიღი: May 19, 2011. ↑ CIA world factbook 2010
ბამიანის პროვინცია

ბამიანი (დარი (ენა) بامیان Bāmiyān, პუშტუ باميان‎) — პროვინცია ავღანეთში. განლაგებულია ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში. დასავლეთით მას ესაზღვრება ღურის პროვინცია, ჩრდილო–დასავლეთით — სარიპულის პროვინცია, ჩრდილოეთით — სამანგანის პროვინცია, ჩრდილო–აღმოსავლეთით — ბაღლანის პროვინცია, აღმოსავლეთით — ფარვანის პროვინცია, სამხრეთ–აღმოსავლეთით — მაიდან-ვარდაკის პროვინცია, სამხრეთით — დაიკუნდის პროვინცია და ღაზნის პროვინცია. ბამიანის პროვინციის ძირითადი მოასახლეობა ჰაზარელებია. იგი დაყოფილია შვიდ რაიონად. ესენია: ბამიანი ვარასი კაჰმარდი პანჯაბი საიგანი შიბარი იაკაულანგი დასახლებული ქალაქები წარმოადგენს პატარა და უმნიშვნელო პროვინციულ ქალაქებს. ესენია: დაროში დოდარი კაგორი ლაჰკი პაინ-ბაჟი რავი-სანგი პროვინციის ძირითად ღირსშესანიშნაობას წარმოადგენს ბამიანის ბუდას ქანდაკებები, რომელიც მოწმობს, რომ ისლამის გავრცელებამდე ეს მხარე ბუდიზმის ცენტრს წარმოადგენდა. პროვინციაში მდებარეობს ქვეყნის პირველი ეროვნული პარკი — ბანდე–ამირი, რომელიც ცნობილია ჰინდი ყუშის მთიანეთის კლდეებზე განლაგებული თავისი ფირუზის ტბებით. აქვე მდებარეობს მეორე მნიშვნელოვანი ეროვნული პარკი აჯარ ვალი. ბამიანი. ავღანეთი ბამიანის განვითარება დაარქივებული 2018-12-31 საიტზე Wayback Machine. ავღანეთის საინფორმაციო სამსახური. ბამიანი ტურიზმი ბამიანში დაარქივებული 2012-03-06 საიტზე Wayback Machine. ბუდას გიგანტური ქანდაკებები ბამიანი. ენციკლოპედია „ირანიკაში“ სად ოცნებობენ ავღანეთში
ჟელიუ ჟელევი

ჟელიუ ჟელევი (ბულგ. Желю Желев; დ. 3 მარტი, 1935 — გ. 30 იანვარი, 2015, სოფია, ბულგარეთი) — ბულგარელი ფილოსოფოსი და პოლიტიკოსი. ბულგარეთის პირველი დემოკრატიულად არჩეული პრეზიდენტი (1990-1997 წწ.) დაიბადა 1935 წლის 3 მარტს შუმენის ოლქის სოფელ ვესელინოვოში. საშუალო განათლება მიიღო შუმენის მეორე ვაჟთა გიმნაზიაში. 1958 წელს დაამთავრა სოფიის უნივერსიტეტი ფილოსოფიის სპეციალობით. 1990 წელს აირჩიეს ბულგარეთის პრეზიდენტად. Zhelyu Zhelev - The dissident president დაარქივებული 2011-05-11 საიტზე Wayback Machine. at the Sofia Echo, by Ivan Vatahov, Apr 17 2003 (retrieved January 27, 2010)
პეტარ სტოიანოვი

პეტარ სტოიანოვი (ბულგ. Петър Стоянов; დ. 25 მაისი, 1952) — ბულგარელი პოლიტიკოსი. ბულგარეთის პრეზიდენტი (1997-2002 წწ.) დაიბადა 1952 წლის 25 მაისს პლოვდივში. 1976 წელს დაამთავრა სოფიის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. მუშაობდა ადვოკატად პლოვდივში. 1992 წელს ფილიპ დიმიტროვის კაბინეტში დაიკავა იუსტიციის მინისტრის მოადგილის თანამდებობა. 1994 წელს აირჩიეს ბულგარეთის პარლამენტის წევრად. ამავე წელს გახდა ტურიზმის, ახალგაზრდობისა და სპორტის მინისტრი. 1996 წლის 2 ნოემბერს 59,73 %-ით მოიგო ბულგარეთის საპრეზიდენტო არჩევნები. თანამდებობა დაიკავა 1997 წლის 22 იანვარს. 2001 წელს მეორედ შეეცადა თანამდებობის დაკავებას, მაგრამ მეორე ტურში დამარცხდა გეორგი პარვანოვთან. 2004 წელს ეუთოს საგანგებო დავალებათა ელჩად დაინიშნა დნესტრისპირეთის კონფლიქტის საკითხებში. 2005 წლიდან კვლავ პარლამენტის დეპუტატია. მშობლიური ბულგარულის გარდა თავისუფლად ფლობს რუსულს, ინგლისურსა და გერმანულს. პრეზიდენტის პერსონალური ვებ-საიტი
ბერგიუზარ ქორელი

ბერგიუზარ ქორელი (დ. 27 აგვისტო, 1982, სტამბოლი, თურქეთი) — თურქი მსახიობი. ბერგიუზარ ქორელი მსახიობების, ჰული დარჯანისა და თანჯუ ქორელის ოჯახში დაიბადა. ჰყავს უფროსი და, რომელიც აშშ-ში ცხოვრობს. მამამისი 2005 წელს გარდაიცვალა კიბოთი. ბავშვობის წლები თურქეთის ქალაქ ულუსუში გაატარა. პროფესიონალურად თამაშობდა ხელბურთს. საშუალო განათლება კოლეჯში მიიღო, რის შემდეგაც მინარ სინარის სახელმწიფო უნივერსიტეტში თეატრალურ ფაკულტეტზე მოეწყო. პროფესიული უნარები სიუზან ბასტონთან დახვეწა, რომელიც ნიკოლ კიდმანისა და ტომ ჰენქსის პედაგოგი იყო. პირველად ტელეეკრანზე 1998 წელს გამოჩნდა. მისი დებიუტი შედგა სერიალში „დამსხვრეული ცხოვრება“. შემდეგ იყო ფილმი „მგლის ბილიკი: ერაყი“, რომლის გადაღების დროს ექიმებმა შეატყობინეს, რომ კიბოთი დაავადებული მამის მკურნალობა უშედეგო იყო. ბერგიუზარმა თავდაპირველად როლზე უარი განაცხადა, თუმცა მოგვიანებით გადაღებებს დაუბრუნდა. სერიალში „1001 ღამე“ შეჰრაზადის როლის შესრულებისთვის 2013 წელს გადაეცა ჯილდო „ოქროს პეპელა“. ბერგიუზარ ქორელს ჰყავს მეუღლე, ჰალიტ ერგენჩი და შვილი ალი ერგენჩი. ვიკიციტატაში არის გვერდი თემაზე: ბერგიუზარ ქორელი ბერგიუზარ ქორელი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
მუსტაფა IV

მუსტაფა IV (ოსმ. مصطفى رابع‎ — Mustafâ-i râbi‘ , თურქ. Dördüncü Mustafa; დ. 8 სექტემბერი, 1779 — გ. 16 ნოემბერი, 1808) — ოსმალეთის იმპერიის სულთანი. მუსტაფა IV იყო აბდულჰამიდ I-ის ვაჟი. ის ტახტზე ავიდა იანიჩართა აჯანყების შედეგად, რომლებმაც ტახტიდან ჩამოაგდეს სელიმ III მისი რეფორმის გამო. აჯანყებულთა ლიდერი მუსტაფა-ფაშა ქაბაქჯი დაინიშნა დიდ ვეზირად. ახალი ჯარები დაითხოვეს და რეფორმის მომხრეები სიკვიდილით დასაჯეს. მუსტაფა IV-ის მმართველობის დროს რუსეთთან ომი გრძელდებოდა. ოსმალეთის ფლოტი განადგურდა ათონის ბრძოლის დროს, როდესაც ცდილბდნენ დარდანელის სრუტის ბლოკადის გარღვევას. 1807 წლის აგვისტოში დაიდო ზავი, რომლის დროსაც რუსეთის არმია აგრძელებდა დუნაის სამთავროს ოკუპაციას. 1808 წლის ზაფხულში რუშეთის გუბერნატორმა, მუსტაფა-ფაშა ბაირაქთარმა თავისი ერთგული ჯარით შევიდა კონსტანტინოპოლში ტახტზე სელიმ III-ის აღდგენის მიზნით. მუსტაფა IV-ის მომხრეებმა ვერ შეძლეს მისთვის სერიოზული წინააღმდეგობის გაწევა. სასახლის აღების დროს მუსტაფა IV-მ ბრძანება გასცა მოეკლათ მისი ბიძაშვილი და ყოფილი სულთანი, სელიმ III და უმცროსი ძმა მაჰმუდ II, მაგრამ მკვლელებმა ამ უკანასკნელის პოვნა ვერ შეძლეს. სასახლის აღების შემდეგ მუსტაფა-ფაშამ დააპატიმრა მუსტაფა IV და ტახტზე აიყვანეს უფლისწული მაჰმუდი. 1808 წლის ნოემბერში დაიწყო იანიჩარების მორიგი აჯანყება რომლის მონაწილენიც ცდილობდნენ კვლავ აეყვანათ მუსტაფა ტახტზე. აჯანყების დროს ყოფილი სულთანი მუსტაფა მაჰმუდ II-ის ბრძანებით სიკვდილით დასაჯეს. ოსმალეთის სულთნების სია ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მუსტაფა IV http://www.osmanli700.gen.tr/english/engindex.html http://www.theottomans.org/english/index.asp
მაიმუნების პლანეტა (რომანი)

მაიმუნების პლანეტა (ფრანგ. La Planète des singes) — 1963 წლის სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის ფრანგული რომანი, რომლის ავტორია პიერ ბული. მან გავლენა იქონია მაიმუნების პლანეტის ფრენჩაიზის შექმნაზე. რომანში აღწერილია სამი ადამიანის მოგზაურობა პლანეტაზე, რომელზეც დომინირებადი არსებები არიან დიდი მაიმუნები, ხოლო ადამიანები დაბალ რასას წარმოადგენენ. ↑ David L. Ulin. (July 14, 2014) The transformation of 'Planet of the Apes,' from book to movie legend. Los Angeles Times. ციტირების თარიღი: July 15, 2014.
გეორგი პარვანოვი

გეორგი პარვანოვი (ბულგ. Георги Първанов; დ. 28 ივნისი, 1957) — ბულგარელი პოლიტიკოსი. ბულგარეთის პრეზიდენტი (2002-2012 წწ.) 1981 წელს დაამთავრა სოფიის უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი. ამავე წლიდან კომუნისტური პარტიის წევრია. 1988 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია ისტორიაში. 1994 და 1997 წლებში აირჩიეს ბულგარეთის პარლამენტის წევრად. 2001 წელს აირჩიეს ქვეყნის მეთაურად. 2006 წელს მეორე ვადით აირჩიეს პრეზიდენტად. გეორგი პარვანოვი ბულგარეთის პრეზიდენტის ოფიციალურ საიტზე დაარქივებული 2007-01-06 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
ავერსი

ავერსი (ფრანგ. avers, ლათ. adversus) — მონეტის ან მედლის წინა მხარე, შუბლი. ავერსზე, როგორც წესი, თავსდება გამოსახულება საკანონმდებლო ფუნქციით, უმეტეს შემთხვევაში სახელმწიფოს გერბი; სამეცნიერო წრეებში არ არსებობს ერთიანი აზრი მონეტის ავერსის განსაზღვრის შესახებ; მონეტების თანამედროვე კატალოგებში მიღებულია ავერსის განსზღვრა შემდეგი ნიშნებით: სახელმწიფოს გერბი, ემბლემა; თუ მონეტის ორივე მხარეს გამოსახულია გერბი, ავერსად მიიჩნევა მხარე პრივილეგირებული სახელმწიფოს გერბის გამოსახულებით, მაგ., პორტუგალიის კოლონიების მონეტების ავერსზე – პორტუგალიის, რევერსზე კი კოლონიის გერბი იყო გამოსახული; სახელმწიფოს მეთაურის ან სამონეტო რეგალიის რომელიმე სხვა მფლობელის პორტრეტი; ლეგენდა, სადაც მითითებულია ქვეყანა, ტერიტორია; ლეგენდა, სადაც მოხსენიებულია სამონეტო რეგალიის მფლობელის სახელი. სხვა შემთხვევებში მეცნიერები სუბიექტურად წყვეტენ ან უარს ამბობენ ავერსის განსაზღვრაზე. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ავერსი ნუმიზმატისა და ბონისტის განმარტებითი ლექსიკონი.
დიმიტრი მაჩხანელი

დიმიტრი მაჩხანელი (ნამდვილი გვარი ნადირაძე) (დ. 11 იანვარი, 1861, ქვემო მაჩხაანი, სიღნაღის რაიონი ― გ. 16 ნოემბერი, 1903, იქვე) ― ქართველი მწერალი, პუბლიცისტი. იყო მოსკოვის უნივერსიტეტის თავისუფალი მსმენელი. ლექსების პირველი კრებული „ახალი სიზმარი“ 1880 გამოსცა, მეორე — „სიყვარულის კონა“ — 1881. მაჩხანელის მოთხრობები, პიესები, პუბლიცისტური წერილები იბეჭდებოდა ქართულ პრესაში („ივერია“, „მოამბე“, „აკაკის კრებული“, „ჯეჯილი“ და სხვ.). 1887 ცალკე წიგნად გამოქვეყნდა მაჩხანელის „ძმური სიტყვა“, რომელიც პუბლიცისტური ფელეტონების სახით იბეჭდებოდა „ივერიაში“. მაჩხანელი განიცდიდა ხალხოსნების გავლენას. ძირითადი ფსევდონიმის გარდა წერდა „თერგდალეულის“, „მთადიდელის“, „ლახვარიძის“ ფსევდონიმით. მაჩხანელის ზოგიერთი ლექსი („ჩემ საყვარელ სამშობლოს“, „ვედრება“, „ტურფავ მოდი, ნუ ხარ მტრულად“) სიმღერად იქცა (მუსიკა ნიკოლოზ სულხანიშვილისა). 1895 წელს დიმიტრი ნადირაძემ სოფელ მაჩხაანში გახსნა „დეპო“, რათა გლეხობა გადაერჩინა ჩარჩ-ვაჭრების დაუნდობელი ექსპლუატაციისაგან, ამავე წელს მისი თაოსნობით გაიხსნა სასოფლო ბაზარი (რომელიც შემდეგ ბოდბისხევსი გადაიტანეს) და ქალთა სკოლა, რომელსაც მან საკუთარი დიდი შენობა. 1895 წელსვე სოფელ მაჩხაანში დიმიტრიმ გახსნა სამეურნეო სასწავლებელი; მისივე ხელმძღვანელობით სოფელში აშენდა თეატრი და მისივე დახმარებით იმართებოდა წარმოდგენები (საქართველოს პროვინციებში ეს პირველი სახალხო თეატრი იყო). [წყარო არ არის მითითებული 857 დღე] ხაჩიაშვილი ქ., დიმიტრი მაჩხანელი, «მნათობი», 1972, № 5; ალანია ნ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 510.