laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატი 2007

რაგბის მეექვსე მსოფლიო ჩემპიონატი ჩატარდა საფრანგეთში 2007 წლის 7-20 ოქტომბერს. ტურნირის ორგანიზების უფლება საფრანგეთს მიენიჭა 2003 წლის აპრილში რაგბის საერთაშორისო კავშირის სხდომაზე. საფრანგეთის განაცხადმა ინგლისის განაცხადს გაუსწრო საბჭოს წევრების კენჭისრყაში (18 - 3-ის წინააღმდეგ). ისევე, როგორც ევროპაში ადრე ჩატარებულ ჩემპიონატებში, მატჩების ნაწილი მასპინძელი ქვეყნის ფარგლებს გარეთ ჩატარდა, ამ შემთხვევაში შოტლანდიასა და უელსში. საათები მოცემულია საფრანგეთის დროით (UTC+2) მთავარი სტატია: რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატი 2007 ფინალი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატი 2007 France2007 2007 წლის რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატის ოფიციალური საიტი. ITV Rugby World Cup - ოფიციალური ტელეტრანსლაციის საიტი ჩემპიონატისთვის. IRB.com რაგბის საერთაშორისო კავშირის ოფიციალური საიტი. პლანეტა რაგბი დაარქივებული 2005-11-01 საიტზე Wayback Machine. - სიახლეები
ეტიენ მორის ფალკონე

ეტიენ მორის ფალკონე (ფრანგ. Étienne Maurice Falconet; 1716 - 1791), აღიარებული პირველი რანგის ფრანგული როკოკოს სტილის მოქანდაკე, რომელსაც მადამ დე პომპადური პატრონობდა. დაიბადა ხელმოკლე ოჯახში პარიზში. თავდაპირველად შეგირდად ჰყავდა აყვანილი ხელოსანს, თუმცა ზოგიერთმა მისმა თიხის ფიგურამ, რომელთაც ის თავისუფალ დროს ქმნიდა, მალე მოქანდაკე ჟან-ბატისტ ლემოინის ყურადღება მიიპყრო, რომელმაც ის თავის მოსწავლედ აიყვანა. მისი ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული სკულპტურა იყო კროტონის მიო, რომელმაც მას ბოზ-არტის აკადემიის წევრობის საშვი მისცა 1754 წელს. საზოგადოებაში ცნობილი გახდა 1755-57 წლის სალონებში გამოფენილი მისი ამურისა და ნიმფას ქანდაკებით, რომელიც ამჟამად ლუვრშია.
წივწივაძე

საკუთარი სახელი წივწივაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: დალი წივწივაძე — სოციალისტური შრომის გმირი თამაზ წივწივაძე — ლიტერატურის კრიტიკოსი თენგიზ წივწივაძე — ქიმიკოსი ილია წივწივაძე — ბოლშევიკი რევოლუციონერი ნია წივწივაძე — მოდელი
გლუკოზა

გლუკოზა (ბერძ. γλυκύς — „ტკბილი“, „ყურძნის შაქარი“) — ორგანული ნივთიერება ქიმიური ფორმულით C6H12O6. არის ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული მონოსაქარიდი ჰექსოზების ჯგუფიდან. გვხვდება ხილისა და კენკრის მრავალი სახეობის წვენში, მათ შორის, ყურძნისაშიც. სწორედ ამ უკანასკნელიდან მომდინარეობს შაქრის ამ სახეობის სახელწოდება. გლუკოზა ექვსატომიანი შაქარია (ჰექსოზა). იგი ცოცხალი უჯრედის ენერგიის უმნიშვნელოვანესი წყაროა. გლუკოზა ასევე გვხვდება თაფლში დიდი რაოდენობით. გლუკოზა მედიცინაში ფართოდ გამოიყენება სხვადასხვა დაავადების სამკურნალოდ. ↑ გლუკოზა - ბიოლოგიური და სამედიცინო ტერმინები და ცნებები ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: გლუკოზა
ნანა ყეინიშვილი

ნანა ყეინიშვილი (დ. 19 ოქტომბერი, 1962, ახმეტა) — ქართველი პოლიტიკოსი, სოფლის მეურნეობის მუშაკი. საქართველოს მერვე მოწვევის პარლამენტის წევრი. დაიბადა 1962 წლის 19 ოქტომბერს ახმეტაში. 1986 წელს დაამთავრა შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტი, მეხილეობის, მებოსტნეობისა და მევენახეობეობის სპეციალობით. 1987-1990 წლებში სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის სამოქალაქო თავდაცვის კათედრის ლაბორანტი. 1987-1988 წლებში საქართველოს სახელმწიფო სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის ასპირანტი. 1993-2001 წლებში შპს „მურომეცის“ დირექტორი. 2001-2012 წლებში საქართველოს წითელი ჯვრის საზოგადოების პრეზიდენტი. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“. 2023 წლის 11 სექტემბერს ყეინიშვილი საქართველოს არლამენტმა ხმათა უმრავლესობით, 84 ხმით, ეროვნული ბანკის საბჭოში არსებულ ვაკანტურ ადგილზე წევრად აირჩია. ნანა ყეინიშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ნანა ყეინიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ პარლამენტმა ეროვნული ბანკის საბჭოში ვაკანტურ ადგილებზე ნანა ყეინიშვილი და თეიმურაზ ხომერიკი აირჩია
სარდიონ ნადარაია

სარდიონ ნადარაია (დ. 1903 – გ. 1982) — ქართველი საბჭოთა პოლკოვნიკი. იყო ლავრენტი ბერიას პირადი დაცვის ხელმძღვანელი. 1955 წელს გასამართლებული იქნა და მიესაჯა 10 წლით გადასახლება. მოხდა მისი ქონების კონფისკაცია. საბჭოთა ტერორი, გვ. 13 — თბილისი, „პალიტრა L“, 2015. ↑ Сардион Надарая: чем отметился начальник охраны Берии ru. Русская семерка (3 დეკემბერი, 2017). ციტირების თარიღი: 25 იანვარი, 2024
გიორგი როინიშვილი

გიორგი (გია) როინიშვილი (დ. 22 ოქტომბერი, 1964, სამტრედია) — ქართველი მსახიობი, პოლიტიკოსი. დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტი. 2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. გიორგი როინიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გიორგი როინიშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
Camponotus berthoudi

Camponotus berthoudi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან. ↑ Zipcodezoo. ციტირების თარიღი: 2010-05-17.
Camponotus billoeyi

Camponotus billoeyi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან. ↑ Zipcodezoo. ციტირების თარიღი: 2010-05-17.
კალეპარკი

კალეპარკი (თურქ. Kalepark), თავდაპირველად ცნობილი, როგორც ლეონკასტრონი (ლათ. Leonkastron), მოგვიანებით გიუზელჰისარი (თურქ. Güzelhisar, „ლამაზი ციხე“) — შუა საუკუნეების ციხე-სიმაგრე თურქეთში, ქ. ტრაპიზონის აღმოსავლეთ ნაწილში. ციხის აგება უკავშირდება გენუელ ვაჭრებს, რომლებიც შავი ზღვისპირეთში აქტიური სავაჭრო საქმიანობით იყვნენ დაკავებული და ტრაპიზონის იმპერატორებთან მიღწეული ხელშეკრულებით უფლება მიიღეს იმპერიის დედაქალაქში ციხე აეგოთ, რათა ტრაპიზონიდან მომავალი სავაჭრო გზები დაეცვათ. ციხე კლდოვან მასივზე აიგო და გადაჰყურებდა ქალაქში მდებარე ორივე ნავსადგურს. მოგვიანებით ტრაპიზონის იმპერატორებსა და გენუელებს შორის ციხეზე კონტროლი მრავალჯერ გამხდარა მათ შორის კონფლიქტის მიზეზი. ციხე დაზიანდა პირველი მსოფლიო ომის მიმდინარეობისას, როდესაც რუსეთის იმპერიის საზღვაო ძალებმა, ოსმალეთის იმპერიის წინააღმდეგ ბრძოლისას, ის ერთ-ერთ სამიზნედ აქციეს. კალეპარკის გამოსახულება ჟიულ ვერნის „შეუპოვარი კერაბანი“-ში. კალეპარკი ლონდონის ილუსტრირებულ ახალ ამბებში, 1895 წელი. კალეპარკის ნანგრევები, ევგენი ფლანდინის ნახატი. „ტრაპიზონში გენუელთა საწყობის მშენებლობა“ (ლეონკასტრონი). ლუკა კამბიაზოს ფრესკული ნამუშევარი პალაცო ლერკარი-პაროდიში, გენუა, 1571 წელი. Bryer, Anthony; Winfield, David. The Byzantine monuments and topography of the Pontos. Scholarly Publishing Office, University of Michigan, გვ. 197-198. ISBN 978-1-59740-317-7.  ↑ Trabzon soul(Tr) დაარქივებული 2011-10-16 საიტზე Wayback Machine. ↑ Ganita(Tr) დაარქივებული 2011-10-04 საიტზე Wayback Machine. Towers of Trabzon (გალერეა)
ავთანდილ სტურუა

ავთანდილ სტურუა (დ. 15 ნოემბერი, 1967, დაბა კულაში, სამტრედიის რაიონი) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი. დაამთავრა ქუთაისის ნიკო მუსხელიშვილის სახელობის პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. 1991 წელს იყო სამტრედიის რაიონიის პრეფექტურასთან არსებული სამხედრო სექტორის მრჩეველი. 1991-2006 წლებში სამტრედიის საკრებულოს (სპიკერი) მდივანი. 1998-1999 წლებში სამტრედიის რაიონის ნაბაკევის თემის საკრებულოს გამგებელი. 2003-2004 წლებში იყო სამტრედიის მუნიციპალიტეტის გამგებელი. 2005-2006 წლებში საქართველოს გაერთიანებული ენერგოსადისტრიბუციო კომპანიის აბაშის მომსახურების ცენტრის მენეჯერი. 2006-2008 წლებში – სამტრედიის საკრებულოს მუნიციპალიტეტის გამგებელი. 2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი (სამტრედიის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. ავთანდილ სტურუა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ავთანდილ სტურუა — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ბრუნო ტრავენი

ბრუნო ტრავენი (დ. უცნობია — გ. 26 მარტი, 1969, აკაპულკო) — მწერალი. მისი ზუსტი სახელი და გვარი უცნობია, ცნობილია მხოლოდ ფსევდონიმით. ზოგჯერ ტორსვანადაც იხსენიებენ. დაიბადა 1882 და 1890 წლებს შორის. მისი ნაწარმოებები თავდაპირველად გერმანულად ქვეყნდებოდა. არსებობს მოსაზრება, რომ ის იყო XX საუკუნის დასაწყისში გერმანიაში მოღვაწე მსახიობი და რეჟისორი რეტ მარუტი, რომელიც მონაწილეობდა ბავარიის რევოლუციაში. ნაციზმს გაექცა მექსიკაში და წერდა რომანებსა და მოთხრობებს. მისი ყველაზე ცნობილი რომანია „სიერა-მადრეს განძი“ (1927), რომლის მიხედვით გადაღებულია ამავე სახელწოდების ფილმი. სხვა ნაწარმოებებია აღსანიშნავია „მკვდართა ხომალდი“ (1926), „ბამბის მკრეფავები“ (1926), „ხიდი ჯუნგლებში“ (1929), „ფორანი“ (1931), „მთავრობა“ (1931), „ლაშქრობა კაობას ქვეყანაში“ (1933), „ჩამოხრჩობილთა ჯანყი“ (1936), „გენერალი ჯუნგლებიდან გამოდის“ (1940). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 30.
თრიალეთი (ტელეკომპანია)

თრიალეთი — შიდა ქართლის ტელეკომპანია, რომელმაც მაუწყებლობა 1990 წლის ივნისში დაიწყო. „თრიალეთს“ აქვს დღეში ხუთი საინფორმაციო გამოშვება პირდაპირ ეთერში, აქვს არაერთი თოქ-შოუ, საყმაწვილო, საბავშვო, რელიგიური და შემეცნებითი სახის გადაცემები. დაარსების შემდეგ მას არასოდეს შეუწყვეტია მაუწყებლობა და დროთა განმავლობაში იმაღლებდა მატერიალურ- ტექნიკურ შესაძლებლობებს. ტელეკომპანიას წინსვლაში ხელს სხვადასხვა პროექტში გამარჯვება უწყობდა. არხის გადაცემათა უმრავლესობა გადის პირდაპირ ეთერში, არის სატელეფონო ზარები, ინტერაქტიული გამოკითხვის აპარატურა და ზოგიერთ პროგრამაში არის მორბენალი სტრიქონის სახით გასული მოკლე ტექსტური შეტყობინებები, რომელსაც მაყურებელი გზავნის და ღიად აფიქსირებს საკუთარ შეხედულებებს. ტელეკომპანიამ განვითარება ნელ-ნელა დაიწყო და დღესდღეობით, საერთაშორისო სტანდარტებით აღჭურვილი ერთ-ერთი ტელეკომპანიაა საქართველოში, რომელსაც რეგიონის მოსახლეობის 88 პროცენტი უყურებს. საქართველოს დამოუკიდებელ ტელევიზიებს შორის, ტელერადიო კომპანია „თრიალეთი“ ერთ-ერთი პირველი დაარსდა. „თრიალეთი“ ეთერში გადის გორის ტელეანძიდან და გადაცემებს იღებს მთელი შიდა ქართლი. არხის მაუწყებლობა გორის, ქარელის, ხაშურის, კასპის, ცხინვალის რაიონებს მოიცავს და მთლიანად, დაახლოებით 450 ათასი ადამიანი უყურებს. თავდაპირველად ტელევიზია სულ ერთი ვიდეო კამერით, სამონტაჟო აპარატით იყო აღჭურვილი და დაახლოებით ხუთი თანამშრომელი იყო დასაქმებული. მაუწყებლობა ჯერ მხოლოდ ქარელის რაიონზე ვრცელდებოდა, შემდეგ კი მთელი რეგიონი მოიცვა. 2010 წლიდან „თრიალეთი“-ს გადაცემები ინტერნეტის საშუალებითაც ვრცელდება. არხს აქვს საინფორმაციო პროგრამა „ანარეკლი“, რომელიც ტელეკომპანიის არსებობის მანძილზე შეუფერხებლად გადის პირდაპირ ეთერში. მიუხედავად დიდი სირთულეებისა და წინააღმდეგობისა საინფორმაციომ ობიექტურობა შეინარჩუნა მაშინაც კი, როცა მართალი სიტყვის თქმა რისკთან იყო დაკავშირებული, დამოუკიდებელ ტელევიზიას ებრძოდნენ ღიად და მასზე არაერთი ზეწოლის ფაქტიც იყო, როგორც რევოლუციამდელ ისე პოსტრევოლუციურ საქართველოში. მთავარი სტატია: თრიალეთი (რადიოსადგური). გარდა ტელევიზიისა, 2004 წლიდან რეგიონის მასშტაბით მაუწყებლობა დაიწყო რადიო „თრიალეთმა“, სიხშირეზე FM 104.9. რადიო „თრიალეთმა“ თანამშრომლობის ხელშეკრულება გააფორმა რადიო „თავისუფლებასთან“. 2010 წლის გაზაფხულიდან რადიო „თრიალეთი“-ს მოსმენა ინტერნეტის საშუალებითაც არის შესაძლებელი. მთავარი სტატია: თრიალეთი (გაზეთი). 2001 წლიდან ყოველკვირეული პერიოდულობით გამოდის გაზეთი „თრიალეთი“, რომელიც არა მხოლოდ რეგიონის, არამედ ქვეყნის მასშტაბით ვრცელდება და ობიექტურად ასახავს რეგიონში მიმდინარე მოვლენებს. ოფიციალური საიტი
ტრავესტი

ტრავესტი — სცენური ამპლუა, საწინააღმდეგო სქესის მიერ სასცენო როლის შესრულება. თეატრსა და ოპერაში მსახიობი ქალი, რომელიც ასრულებს მამაკაცის როლს, ან ისეთ როლს, რომელშიც ქალი მამაკაცის ტანსაცმელში ჩაცმული გამოდის. ტრავესტის როლების ცნობილი ქართველი შემსრულებელი იყო გოგუცა კუპრაშვილი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 30.
სერგეი ტრეტიაკოვი

სერგეი ტრეტიაკოვი (დ. 8 ივნისი, 1892, გულდიგა — გ. 9 აგვისტო, 1939) — ლატვიაში დაბადებული რუსი დრამატურგი და მწერალი, ფუტურისტი. დაამთავრა რიგის გიმნაზია და მოსკოვის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი 1915 წელს. 1913 წელს დაიწყო ლიტერატურული მოღვაწეობა. იყო რუსეთის სამოქალაქო ომის მონაწილე 1918-1920 წლებში. განიცადა ვლადიმერ მაიაკოვსკის ზეგავლენა. 1919 წელს ვლადივოსტოკში გამოქვეყნდა მისი ლექსების პირველი კრებული. თანამშრომლობდა შორეული აღმოსავლეთის სხვადასხვა გაზეთების რედაქციებთან. 1922 წლიდან მოსკოვში რედაქტორობდა ჟურნალებს „ნოვი ლეფ“ და „ლიტერატურა მირავოი რევოლუციი“, მუშაობდა მიერხოლდთან, რომელმაც დადგა მისი პიესა „იღრიალე ჩინეთო“. პროლეტკულტის თეატრში სერგეი ეიზენშტეინმა დადგა მისი პიესები: „ზოგჯერ ბრძენიც მოტყუვდება“, „გესმის მოსკოვო?“ და „აირწინაღები“. 1924-1925 წლებში კითხულობდა რუსული ლიტერატურის კურსს პეკინის უნივერსიტეტში. 1927 წელს მიიწვიეს საქართველოს „სახკინმრეწვში“ ლიტერატურული განყოფილების კონსულტანტად. მისი სცენარით გადაღებულია ფილმები: „ელისო“ (ნიკოლოზ შენგელაია, 1926), „ჯიმ შვანთე“ (მიხელ კალატოზიშვილი, 1930) და „ხაბარდა“ (მიხეილ ჭიაურელი, 1931). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 46. ქართული კინო, 1896-2011. გვ. 168-169; თბილისი, 2011 სერგეი ტრეტიაკოვი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ვლადიმერ ტრიანდაფილოვი

ვლადიმერ ტრიანდაფილოვი (დ. 14 მარტი, 1894, ყარსის ოლქი — გ. 12 ივლისი, 1931) — საბჭოთა სამხედრო მოღვაწე და თეორეტიკოსი. იყო პირველი მსოფლიო ომისა და რუსეთის სამოქალაქო ომის მონაწილე. 1918 წელს შეუერთდა წითელ არმიას. 1923 წელს დაამთავრა წითელი არმიის სამხედრო აკადემია. 1923-1931 წლებში მუშაობდა ამავე აკადემიაში. იყო საბჭოთა არმიის გენშტაბის უფროსი. დაიღუპა საავიაციო კატასტროფის დროს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 46.
ბა ნდაუ

ბა ნდაუ (ფრანგ. Bah N'Daw; დ. 23 აგვისტო, 1950, სანი, საფრანგეთის სუდანი) — მალელი პოლიტიკური და საზოგადო მოღვაწე. მალის დროებითი პრეზიდენტი 2020 წლის 25 სექტემბრიდან 2021 წლის 26 მაისამდე. ბაკალავრიატის დასრულების შემდეგ საკუთარი სურვილით 1973 წლის 1 ივნისს წავიდა სამხედრო სამსახურში. შემდეგ ეწვია საბჭოთა კავშირს და გაიარა მფრინავის კურსები. 1976 წლის მარტში მუშაობა დაიწყო მალის სამხედრო-საჰაერო ძალებში. გარკვეული პერიოდი ეკავა მალის პრეზიდენტის მუსა ტრაორეს ადიუტანტის თანამდებობა. 1994 წელს საფრანგეთში დაასრულა თავდაცვის კოლეჯი. 2014-2015 წლებში მუსა მარას თავრობაში თავდაცვის მინისტრია. 2020 წლის 18 აგვისტოს მალიში განხორციელებული სამხედრო გადატრიალების შემდეგ ხალხის გადარჩენის ეროვნულმა კომიტეტმა 18 თვით ხელისუფლება გადასცა ბა ნდაუს. 25 სექტემბერს შეუდგა პრეზიდენტის მოვალეობის შესრულებას (ვიცე-პრეზიდენტად დანიშნეს ასიმი გოიტა). 2020 წლის 27 სექტემბერს მალის დროებით პრემიერ-მინისტრად დანიშნა მოქტარ უანი. ↑ 1.0 1.1 https://www.lepoint.fr/afrique/mali-bah-n-daw-va-presider-la-transition-21-09-2020-2392893_3826.php ↑ https://www.bbc.com/afrique/region-54238658 ↑ https://www.maliweb.net/armee/armee-gestion-affaires-publiques-mali-1968-2017-2-presidents-3-chefs-gouvernement-35-ministres-3-assimiles-2697692.html ↑ http://bamada.net/mali-qui-est-colonel-major-bah-ndaw-president-de-la-transition ↑ Lassaad Ben Ahmed. (2020-09-22) Mali : qui est Bah N’Daw ?. AA. ციტირების თარიღი: 2020-09-29. ↑ Mali : Bah N'Daw va présider la transition. Le Point (2020-09-21). ციტირების თარიღი: 2020-09-29. ↑ Florence Morice. (2020-09-26) Mali: le président de la transition, Bah N'Daw, a prêté serment. RFI. ციტირების თარიღი: 2020-09-29. ↑ Moctar Ouane, un diplomate de carrière pour conduire le gouvernement de transition au Mali. Le Monde (2020-09-28). ციტირების თარიღი: 2020-09-29.
დარეჯან ჩხეტიანი

დარეჯან ჩხეტიანი (დ. 3 იანვარი, 1965, გულრიფში) — ქართველი პოლიტიკოსი, ექიმი. 1976 წელს დაამთავრა თბილისის 2-ე მედსასწავლებელი, ხოლო 1984 წელს ივანე სეჩენოვის სახელობის მოსკოვის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 2012 წლის საპარლამენტო არჩევნებში ბოლნისის მაჟორიტარობის კანდიდატი იყო („ქართული ოცნება“), სადაც ხმათა 28,87% მიიღო (7734 ხმა) და მეორე ადგილი დაიკავა. 2013-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“. დარეჯან ჩხეტიანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი დარეჯან ჩხეტიანი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ შედეგები 2012
ავთანდილ ბერიძე

ავთანდილ ბერიძე (დ. 11 იანვარი, 1955, ბათუმი, საქართველო — გ. 12 ნოემბერი, 2020) — ქართველი პოლიტიკოსი, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარე, 2012 წლის 28 ოქტომბრიდან 2016 წლის 28 ნოემბრამდე. ავთანდილ ბერიძე დაიბადა 1955 წლის 11 აინვარს ქალაქ ბათუმში. სწავლობდა მოსკოვის კვების მრეწველობის საკავშირო ინსტიტუტში, სოფლის მეურნეობის პროდუქტების დამზადების ეკონომიკისა და ორგანიზაციის (სპეციალობა – ეკონომისტი) დაუსწრებელ ფაკულტეტზე. 1971–1974 წლებში მუშაობდა ხელვაჩაურის რაიონის სოფელ ახალშენის კოლმეურნეობაში რიგითი წევრის რანგში, ხოლო 1974–1978 წლებში მოსკოვის ოლქის ქ. ზვენიგოროდის 46-ე პროფტექნიკურ სასწავლებელში – ლაბორანტად; 1979–1982 წლებში მუშაობდა აჭარის საკონსერვო მრეწველობის კომბინატში – ნორმადარად, პროფკავშირის კომიტეტის თავმჯდომარედ; 1982–2012 წლებში ხელმძღვანელობდა სოფლის მეურნეობის გადამამუშავებელი, კვებისა და მსუბუქი მრეწველობის მუშაკთა პროფკავშირსა და ხელვაჩაურის რაიონულ პროფგაერთიანებას. საქართველოში ეროვნული მოძრაობის დაწყებისთანავე აქტიურად იყო ჩართული საქართველოს დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლაში; 1991–1996 წლებში იყო აჭარის უზენაესი საბჭოს წევრი, ორჯერ ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს წევრი; 2012 წლიდან კოალიცია „ქართული ოცნების“ ბათუმის საარჩევნო შტაბს ხელმძღვანელობდა, იყო „ქართული ოცნება – დემოკრატიული საქართველოს“ ერთ-ერთი დამფუძნებელი, ხოლო 2012–2016 წლებში აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარე; 2012–2016 წლებში — „აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის კონსტიტუციაში ცვლილებების შეტანის შესახებ“ აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის კონსტიტუციური კანონის პროექტის საჯარო განხილვის საორგანიზაციო კომისიის თავმჯდომარე; 2017–2018 წლებში ხელმძღვანელობდა აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის აპარატის უმაღლეს საბჭოსთან ურთიერთობის დეპარტამენტს, გარდაცვალებამდე კი აჭარის გარემოს დაცვისა და ბუნებრივი რესურსების სამმართველოს უფროსის მოადგილე იყო. ეროვნული მოძრაობის დროს აქტიურად თანამშრომლობდა სხვადასხვა პერიოდულ თუ ე. წ. არაფორმალურ გამოცემასთან, ჟურნალ-გაზეთებთან; საქართველოს დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლის წლებში თანამოაზრეებთან ერთად გამოსცემდა გაზეთ „მაჭახელას“. იყო საქართველოს ჩოხოსანთა საზოგადოების აჭარა-ლაზეთის სადროშოს ერთ-ერთი დამფუძნებელი და აქტიური წევრი. გარდაიცვალა 2020 წლის 12 ნოემბერს. ავთანდილ ბერიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ ავთანდილ ბერიძის ქონებრივი დეკლარაცია[მკვდარი ბმული] ↑ „აჭარის უმაღლესი საბჭოს ყოფილი თავმჯდომარე ავთანდილ ბერიძე გარდაიცვალა“. www.ambebi.ge. 12 ნოემბერი, 2020. ციტირების თარიღი: 28 მაისი, 2023. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება)
კურდღლისცოცხა

კურდღლისცოცხა (ლათ. Genista) — მცენარეთა გვარი პარკოსანთა ოჯახისა. ბუჩქები და ბუჩქაბალახებია, 70-ზე მეტი სახეობაა გავრცელებული ხმელთაშუაზღვისპირეთში, კავკასიაში 20-მდე სახეობაა, საქართველოში 9, მათ შორის ექვსი საქართველოს, ხოლო ორი კავკასიის ენდემია. იზრდებიან მთის ქვედა სარტყლიდან ალპურ სარტყლამდე, მშრალ, კლდოვან და ქვიან ფერდობებზე. ძველად ფოთლებიდან, ყვავილებიდან და ღეროებიდან იღებდნენ ყვითელ საღებავს. საღებავი კურდღლისცოცხა (Genista tinctoria) შეიცავს ალკალოიდ ანგარინს, აგრეთვე ციტიზინს, რომლის ხნსარიც გამოიყენება სუნთქვის ტიმულატორად. საქართველოში აფხაზეთის კურდლისცოცხა შეტანილია წითელ ნუსხაში. მიქელაძე, ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 80.
უღურ შაჰინი

უღურ შაჰინი (წარმოთქმა: u.ˈuɾ ʃɑ.ˈhin; დაბადებული 1965) — თურქული წარმოშობის გერმანელი იმუნოლოგი და ექიმი. ის არის მაინცის უნივერსიტეტის ონკოლოგიის პროფესორი და ბიოტექნიკური კომპანია „BioNTech“ თანადამფუძნებელი (საკუთარ მეუღლე, ოზლემ თურეჯისთან ერთად) და აღმასრულებელი დირექტორი. ჰყავს მეუღლე და ერთი შვილი. ↑ The Husband-and-Wife Team Behind the Leading Vaccine to Solve Covid-19 en. ციტირების თარიღი: 2020-11-11 ↑ Covid vaccine: First 'milestone' vaccine offers 90% protection (November 9, 2020). ↑ Leadership. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-11-09. ციტირების თარიღი: 2020-11-13. ↑ Ugur Sahin (0000-0003-0363-1564). ↑ Vardi, Nathan. Ugur Sahin Becomes A Billionaire On Hopes For Technology Behind COVID-19 Vaccine.
ანა ჭაბაშვილი

ანა ჭაბაშვილი (დ. 20 დეკემბერი, 1950, თბილისი) — ქართველი ფილოლოგი. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. სხვადასხვა დროს მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის კორნელი კეკელიძის სახელობის ხელნაწერთა ინსტიტუტში, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის არნოლდ ჩიქობავას სახელობის ენათმეცნიერების ინსტიტუტში. 2000 წლიდან არის გამომცემლობა „დიოგენეს“ მთავარი რედაქტორი. ანა ჭაბაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
კურე

კურე — ქალაქი იაპონიაში, ჰიროსიმის პრეფექტურაში, ნავსადგური კუნძულ ჰონსიუზე, იაპონიის შიგა ზღვის ნაპირზე. კურე არის იაპონიის გემთმშენებლობის მთავარი ცენტრი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 80. ↑ 広島県の人口移動（広島県人口移動統計調査）最新 | 広島県
კურეიკა

კურეიკა (ლიუმა, ნუმა) — მდინარე რუსეთში, კრასნოიარსკის მხარეში, მდინარე ენისეის მარჯვენა შენაკადი. სიგრძე 888 კმ., აუზის ფართობი 44,7 ათასი კმ². სათავე აქვს პუტორანის პლატოს სამხრეთ ფერდობზე. მიედინება შუა ციმბირის ზეგანის ჩრდილოეთით, ღრმა ხეობაში. საზრდოობს თოვლის წყლით. წყლის საშუალო ხაჯი შესართავთან 664 მ³/წმ. იყინება შუა ოქტომბერში, ყინულძვრაა მაისის ბოლოს. სანაოსნოა შესართავიდან 130 კმ-ზე. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 80.
ალფრედ კურელა

ალფრედ კურელა (დ. 2 მაისი, 1895 ოდერის ბჟეგი — გ. 12 ივნისი, 1975, ბერლინი) — გერმანელი ავტორი. 1928 წლიდან ცხოვრობდა საქართველოს სსრ-ში. სამი წელი ცხოვრობდა სოფელ ფსხუში. 1934-1954 წლებში ცხოვრობდა საბჭოთა კავშირში. გერმანულ ენაზე თარგმნა ვაჟა-ფშაველას პოემები, სიმონ ჩიქოვანის, ირაკლი აბაშიძის, იოსებ ნონეშვილის ლექსები, დაწერა წინასიტყვაობა „დიდოსტატის მარჯვენის“ გერმანული გამოცემისთვის. 1956 წელს გამოსცა დასურათებული ალბომი „მშვენიერი კავკასია“. მისი ცხოვრების ერთ ეპიზოდს ასახავს გურამ რჩეულიშვილის მოთხრობა „სიკვდილი მთაში“. რევიშვილი, შ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 80. ალფრედ კურელა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
წულუკიძე

საკუთარი სახელი წულუკიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ალექსანდრე წულუკიძე — რევოლუციონერი ალექსანდრე წულუკიძე — ქირურგი ანტონ წულუკიძე — მუსიკათმცოდნე ბერი წულუკიძე — იმერეთის სამეფოს სამხედრო-პოლიტიკური მოღვაწე ბორის წულუკიძე — საბჭოთა კავშირის გმირი გერმანე (წულუკიძე) — სასულიერო მოღვაწე, აფხაზეთის კათალიკოს-პატრიარქი გიორგი წულუკიძე — სამხედრო მოღვაწე გრიგოლ წულუკიძე — მეცნიერი სამთო დარგში გრიგოლ წულუკიძე — გეოლოგი დავით წულუკიძე — პედაგოგი, პოლიტიკოსი ვანო წულუკიძე — კრიტიკოსი, მთარგმნელი ვარდენ წულუკიძე — სამხედრო მოღვაწე ვლადიმერ წულუკიძე — სამხედრო პირი თამარ წულუკიძე — მსახიობი ილია წულუკიძე — იურისტი, სახელმწიფო მოხელე იუნუს წულუკიძე — პოლიტიკოსი ლევან წულუკიძე — საბჭოთა პარტიული და სამეურნეო მოხელე მეგი წულუკიძე — მსახიობი მიხეილ წულუკიძე — პუბლიცისტი, საზოგადო მოღვაწე, პოლიტიკური ემიგრანტი ნესტორ წულუკიძე — სამხედრო მოღვაწე პაატა წულუკიძე — იმერეთის სამეფოს პოლიტიკური მოღვაწე პარმენ წულუკიძე — ბოლშევიკი პოლიტიკოსი და სახელმწიფო მოხელე პეტრე წულუკიძე — მეცნიერი ბეტონისა და რკინაბეტონის დარგში რევაზ წულუკიძე — ბალეტის მოცეკვავე, ქორეოგრაფი სეხნია წულუკიძე — იმერეთის სამეფოს პოლიტიკური მოღვაწე ფრიდონ წულუკიძე — სამხედრო მოღვაწე წულუკიძეები — ფეოდალური საგვარეულო იმერეთის სამეფოში წულუკიძე — ქალაქ ხონის სახელწოდება საბჭოთა პერიოდში
ინდაუ

ინდაუ (ლათ. Eruca) — მცენარეთა გვარი კომბოსტოსებრთა ოჯახისა. ერთწლოვანი, იშვიათად მრავალწლოვანი ბალახია. აქვს მოყვითალო ან მოთეთრო ყვავილები. 5-6 სახეობა გავრცელებულია სამხრეთ ევროპაში, კავკასიაში, დასავლეთ ციმბირში, ჩრდილოეთ და აღმოსავლეთ აფრიკაში. საქართველოში (ქართლსა და ჯავახეთში) გვხვდება როგორც სარეველა მთის შუა სარტყლამდე. ზოგჯერ კულტივირებულია ზეთოვან მცენარედ მცირე აზიაში, ეთიოპიასა და ინდოეთში. ფოთლებს ხმარობენ სალათად და საკაზმად, თესლს კი მდოგვის სუროგატად. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 133.
პურანები

პურანა (სანსკრ. पुराण, „გარდასულ ჟამთა მოთხრობა“) — ძვ. ინდურ ტექსტთა ორი დიდი კრებული, "დიდი პურანა" (18) და "მცირე პურანა", რომელშიც მოთხრობილია მითურ გმირთა და მეფეთა, ღმერთთა (დევთა), განსაკუთრებით კი ვიშნუს ორი დიდი გამოცხადების — რამას და კრიშნას ამბავი. ტექსტების დიდი ლიტერატურული გადამუშავება ახალი წელთაღრიცხვის საწყისს ემთხვევა. მთლიანად პურანა დიდი კანონიკური წიგნია ვიშნუიზმის, ინდუიზმის და შივაიზმისა, თავისებური კოსმოგონიის შემცველი. დგას რამაიანას და მაჰაბჰარატას გვერდით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. VIII, გვ. 231, თბ., 1984 წელი. აკაკი გელოვანი, მითოლოგიური ლექსიკონი — გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“, თბ., 1983. Thurston Edgar. Castes and Tribes of Southern India (Vols I-V). Cosmo Publication, Delhi. Contents of 18 Puranas and a list of Upapuranas (lesser Puranas) დაარქივებული 2012-07-17 საიტზე Wayback Machine. Extensive synopsis of several Maha Puranas დაარქივებული 2006-12-08 საიტზე Wayback Machine. Synopsis of Puranas at Urday.com დაარქივებული 2006-05-12 საიტზე Wayback Machine. Agni Purana - A synopsis