laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ჰიჩჰაიკერის გზამკვლევი გალაქტიკაში

ჰიჩჰაიკერის გზამკვლევი გალაქტიკაში (ინგლ. The Hitchhiker's Guide to the Galaxy) — იუმორისტული სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის წიგნების სერია, რომელიც დაგლას ადამსმა შექმნა. თავდაპირველად, 1978 წელს, ის რადიოპრესა იყო და BBC Radio 4-ის ეთერში გადიოდა, შემდეგ კი სხვა ფორმატებშიც გადავიდა, როგორებიცაა სასცენო წარმოდგენები, ნოველები, იუმორისტული წიგნები, ტელესერიალი, ვიდეოთამაში და ფილმი. „ჰიჩჰაიკერის გზამკვლევი გალაქტიკაში“ 2005 წლისთვის 30 ენაზე იყო ნათარგმნი. 2017 წელს BBC Radio 4-მა დააანონსა 40 წლისთავის აღნიშვნა დირკ მეგსთან ერთად, რომელიც ერთ-ერთი პროდიუსერი იყო. პირველი წიგნის გამოსვლიდან 30 წლის შემდეგ, 2009 წელს, ადამსის ხუთწიგნიან სერიას ოუენ კოლფერმა შემატა მეექვსე წიგნი „კიდევ ერთი რამ...“ (ინგლ. And Another Thing...). არტურ დენტი ფორდ პრეფექტი ზაფოდ ბიბლბროქსი ტრილიანი მარვინი სლარტიბარტფასტი „The Hitchhiker's Guide to the Galaxy (TV series)“ (Cult). UK: The BBC. დამოწმება journal საჭიროებს |journal=-ს (დახმარება) (includes information, links and downloads). „2004–2005 series“ (Radio 4). UK: The BBC. დამოწმება journal საჭიროებს |journal=-ს (დახმარება). „Movies: The Hitchhikers' Guide to the Galaxy“ (official site). Go. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 28 მაისი 2004. დამოწმება journal საჭიროებს |journal=-ს (დახმარება). „The Hitchhiker's Guide to the Galaxy (2005 movie)“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „The Hitch Hikers Guide to the Galaxy (1981 TV series)“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) Guide.. The Hitchhikers' Guide to the Galaxy. Encyclopedia of Television. Museum.TV. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2005-11-10. ციტირების თარიღი: 2019-03-03.. „Screen Online | The Hitchhikers' Guide to the Galaxy TV series“. British Film Institute. დამოწმება journal საჭიროებს |journal=-ს (დახმარება). „Graphic novels: H2G2“. DC Comics. დამოწმება journal საჭიროებს |journal=-ს (დახმარება). ↑ Simpson, M. J. (2005). The Pocket Essential Hitchhiker's Guide, Second, Pocket Essentials, გვ. 120. ISBN 978-1-904048-46-6.  ↑ „The Ultimate Reference Guide to British Popular Culture“. Oxford Royale. 23 November 2016. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 24 ნოემბერი 2016. ციტირების თარიღი: 3 მარტი 2019. ↑ "The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy to land back on Radio 4". BBC mediacentre, 13 December 2017. ↑ „New Hitchhiker's author announced“. BBC / bbc.co.uk. 16 September 2008. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 21 September 2008. ციტირების თარიღი: 17 September 2008.
კამალაშილა

კამალაშილა — ინდოელი ბუდისტი ფილოსოფოსი, წინასწარმეტყველი ტიბეტში, VIII სს, შანტარაკშიტას მემკვიდრე. კლასიკური ინდური მაჰაიანას თვალსაჩინო წარმომადგენლის, შანტარქშიტას მოძღვრებისა და თარგმანების შემდეგ ნათელი გახდა, რომ მის სწავლებებს — აჩარია-ბოდჰისატვას შესახებ და ჩინურ (და ზოგიერთ კორეულ) ჰეშანს შორის არსებობს სერიოზული და ზოგჯერ, შეურიგებელი წინააღმდეგობაც. კამალაშილას, როგორც შანტარაკშიტას მემკვიდრეს და ასევე, ჩინელ ბერებს ჰყავდა მრავალრიცხოვანი მიმდევარი ტიბეტური არისტოკრატიიდან — სასახლის დიდებულთა და სამეფო ოჯახის წევრთა შორის. აქედან გამომდინარე, საჭირო გახდა იმის გაგება, თუ ბუდიზმის რომელი ვერსიაა ჭეშმარიტი და უფრო თანმიმდევრული ბუდას სწავლებებთან. ეს საკითხი მოაგვარეს ტრადიციულ ინდური მეთოდის დისპუტის ორგანიზებით. დისპუტზე ინდურ მხარეს წარმოადგენდა თავად კამალაშილა, ხოლო ჩინურს - ჰეშანი (აღნიშნული ტიტული ამ შემთხვევაში ტიბეტურ წყაროებში აღიქმება, როგორც სახელი) მაჰაიანა. დისპუტი (დისკუსია) შედგა სამიეს მონასტერში. მისი ზუსტი თარიღი უცნობია, სავარაუდოდ ასახელებენ 790 წელს. ტრადიციული ტიბეტური წყაროების მიხედვით, დისკუსია დასრულდა კამალაშილას სრული ტრიუმფით. მოწინააღმდეგე მხარემ დამარცხებას ვერ გაუძლო და ბევრმა მათგანმა თვითმკვლელობაც კი სცადა. ამ მოვლენის შემდეგ. მეფემ აკრძალა ჩინური ბუდიზმის ქადაგება და საბოლოოდ, ტიბეტი გადაიქცა კლასიკური ინდური ბუდიზმის მაგალითად. კამალაშილა. მედიტაციის ეტაპები. ონლაინ-ტექსტი ტიბეტური ბუდისტოლოგია კამალაშილა. ბჰავანაკრამა Hanson-Barber, A. W. (1985), "'No-Thought' in Pao-T'ang Ch'an and Early Ati-Yoga", Journal of the International Association of Buddhist Studies, 8 (2): 61–73 Tucci, G. and Heissig, W. (1970). Die Religionen Tibets und der Mongolei. Stuttgart. Yamaguchi, Zuihō (1997), The Core Elements of Indian Buddhism Introduced into Tibet'. In: Jamie Hubbard and Paul L. Swanson (ed.), Pruning the Bodhi Tree: The Storm over Critical Buddhism, Honolulu: University of Hawai'i Press, ISBN 978-0-8248-1949-1
ამირან ამირანაშვილი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ამირან ამირანაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს: ამირან ამირანაშვილი — ქართველი მსახიობი. ამირან ამირანაშვილი — ქართველი რეჟისორი.
ამირან ამირანაშვილი (II)

ამირან ამირანაშვილი (დ. 10 დეკემბერი, 1954) — ქართველი რეჟისორი. 1973 წელს დაამთავრა თბილისის უცხო ენათა პედაგოგიური ინსტიტუტის გერმანული ენისა და ლიტერატურის ფაკულტეტი, სწავლის პერიოდში ხელმძღვანელობდა ინსტიტუტის სტუდენტურ თეატრს. რეჟისორია 70-ზე მუსიკალური და სარეკლამო ვიდეო კლიპების. როგორც მსახიობი კინოში მონაწილეობს 1980 წლიდან. ამირან ამირანაშვილი (II) დაარქივებული 2016-04-19 საიტზე Wayback Machine.
საადმირალოს ხიდი (კოლპინო)

საადმირალოს ხიდი (რუს. Адмиралтейский мост) — საფეხმავლო და საავტომობილო ხიდი სანქტ-პეტერბურგის კოლპინის რაიონის ადმინისტრაციულ ცენტრ კოლპინოში, საბჭოეთის არხზე. ხიდის სიგრძეა - 50,4 მეტრი, სიგანე - 20 მ. საადმირალოს ხიდი მდებარეობს საადმირალოს ქუჩისა და თავისუფლების ბულვარის გადაკვეთაზე. ხიდთან ახლოს მდებარეობს კოლპინოს საქალაქო ბაღი. დინების ქვემოთში მდებარეობს ამაღლების ხიდი. 1850-იანი წლებიდან მოყოლებული 1880-იან წლებამდე, ეწოდებოდა ჰოსპიტალის ხიდი, მის სიხალოვეს მდებარე ჰოსპიტალის გამო. 1882 წელს, მას შემდეგ, რაც ახლოს მდებარე ჩუხონის ქუჩას უწოდეს საადმირალოს ქუჩა, ხიდმაც შესაბამისი სახელი მიიღო. საბჭოთა პერიოდში ხიდს ოფიციალური სახელი არ ჰქონია. ხიდმა თანამედროვე სახელი მიიღო 2012 წლის 3 ივლისს ვოლოდარის ქუჩის ძველი სახელწოდების მიხედვით (ქუჩის სახელწოდება აღსდგა 2017 წელს). 1809 წელს არქიტექტორ დ. მაკლის დაკვირვების ქვეშ არხის სათავესთან ააგეს ხის ხიდი ბეტონის სამაგრებით. 1865 წელს კი გადააკეთეს ინჟინერ პავლოვის მეთვალყურეობით. 1928 წელს მორიგი რემონტი წარიმართა არტელ „Промтехстрой“-ის მიერ. 1950-ია წლებში ხიდი გადააკეთეს ხუთმალიან მეტალის ხიდად. მოქმედი რკინა-ბეტონის ხიდი ააგეს 1972 წლის ივლისიდან 1973 წლის ნოემბრამდე ინჟინერ ვ. ე. ედუარდოვის პროექტის მიხედვით. მშენებლობას ხელმძღვანელობდა ტრესტი „Ленмостострой“. Сизёнов Е. П. Колпинские мосты. — СПб.: Серебряный век, 2016. — 140 с. Адмиралтейский мост //СПб ГБУ «Мостотрест»
კითერა

კითერა (ბერძ. Κύθηρα) — კუნძული ხმელთაშუა ზღვაში, პელოპონესის ნახევარკუნძულიდან სამხრეთ ნაპირთან. ეკუთვნის საბერძნეთს ფართობი 281 კვადრატული კილომეტრი. სიმაღლე 507 მეტრამდე. ნაპირები ციცაბოა. გავრცელებულია ბუჩქოვანი მცენარეულობა. განვითარებულია სუბტროპიკული მიწათმოქმედება და თევზჭერა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 512.
კალეიდოსკოპი

კალეიდოსკოპი (ბერძ. καλός — ლამაზი, εἶδος — სახე და σκοπέω — ვუყურებ, ვაკვირდები) — 1. მილი, რომლის შიგნით (სიგრძის გასწვრივ) განლაგებულია სამი სარკული ფირფიტა ერთმანეთისადმი 60°-იანი კუთხით. მილის ერთი ბოლო დახურულია მქრქალი მინით, რომელზეც დაყრილია სხვადასხვა ფერის მინის ნამსხვრევები (ისინი მილის დანარჩენი სივრცისაგან გამოყოფილია გამჭვირვალე მინით), მეორე ბოლო კი - მრგვალხვრელიანია და სახურავი აქვს. კალეიდოსკოპი გამოიგონა ინგლისელმა ფიზიკოსმა დეივიდ ბრიუსტერმა 1817 წელს. 2. გადატანითი მნიშვნელობით — მოვლენის, შთაბეჭდილებების, სახეებისა და სხვა სწრაფი ცვლილება. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 330.
ალექსი კალედინი

ალექსი მაქსიმეს ძე კალედინი (დ. 24 ნოემბერი [ძვ. სტ. 12 ნოემბერი], 1861, სტანიცა უსტ-ხოპიორსკაია, ახლანდელი ვოლგოგრადის ოლქი — გ. 11 თებერვალი [ძვ. სტ. 29 იანვარი], 1918, ნოვოჩერკასკი) — დონის კაზაკთა კონტრრევოლუციის მეთაური 1917–1918 წლებში, კავალერიის გენერალი (1917). თავადაზნაურთა წრიდან იყო. 1889 დაამთავრა გენშტაბის აკადემია. პირველი მსოფლიო ომის დროს სარდლობდა მე-12 საარმიო კორპუსს, შემდეგ სამხრეთ-დასავლეთი ფრონტის მე-8 არმიას. 1917 წლის 30 [17] ივნისს აირჩიეს დონის ჯარის ატამანად, სათავეში ჩაუდგა კონტრრევოლუციური ჯარის მთავრობას. კალედინელობა ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 330.
კალიკრატე

კალიკრატე (ბერძ. Καλλικράτης) — ძველი ბერძენი არქიტექტორი. ცხოვრობდა ძველი წელთაღრიცხვა|წელთაღრიცხვის V საუკუნეში. მუშაობდა ათენში მონაწილეობდა ათენის ეგრეთ წოდებულ გრძელი კედლების შექმნაში ( ძვ. წ. 457–445 წლებში) და აკროპოლისის კედლების აღმოსავლეთ ნაწილის გამაგრებაში. მისი აგებულია პართენონი (ძვ. წ. 447–438 წლებში, იქტინესთან ერთად) და ნიკე აპტეროსის პატარა იონიური ტაძარი (დამთავრდა ძვ. წ. 420 წელს) აკროპოლისზე. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 333.
გეორგ იელინეკი

გეორგ იელინეკი (გერმ. Jellinek; დ. 16 ივნისი, 1851, ლაიფციგში — გ. 12 იანვარი, 1911 ჰაიდელბერგში) — გერმანელი მეცნიერ-იურისტი. ვენის (1883-დან), ბაზელის (1889) და ჰაიდელბერგის (1891-დან) უნივერსიტეტების პროფესორი. იურიდიული პოზიტივიზმის წარმომადგენელი. იკვლევდა სახელმწიფო და საერთაშორისო სამართლის ძირითად საკითხებს. ერთმანეთს უპირისპირებდა საზოგადოებრივ მოვლენათა „სოციალურ“ და „სამართლებრივ“ შესწავლას. იურისპრუდენციის მთავარ ამოცანად მიაჩნდა პრაქტიკული საქმიანობისათვის მნიშვნელოვანი სამართლებრივი ნორმების ფორმალურ-დოგმატური ანალიზი. წამოაყენა ბურჟუაზიურ-ლიბერალური კონცეფცია, რაც ითვალისწინებდა სახელმწიფოს თვითშეზღუდვას მის მიერვე გამოცემული ნორმებით. სახელმწიფოს თვითშეზღუდვის იდეას დიდი მნიშვნელობა ჰქონდა გერმანული მონარქიული წყობილების პირობებში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 81. ↑ 1.0 1.1 Deutsche Nationalbibliothek Record #118711989 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ 2.0 2.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 3.0 3.1 ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ 4.0 4.1 Proleksis enciklopedija, Opća i nacionalna enciklopedija — 2009. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3407324"></a> ↑ 5.0 5.1 Brozović D., Ladan T. Hrvatska enciklopedija — LZMK, 1999. — 9272 გვრ. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1264934"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q429032"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18446"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1789619"></a> ↑ 6.0 6.1 6.2 6.3 www.accademiadellescienze.it <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107212659"></a> ↑ 7.0 7.1 Еллинек Георг // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a>
ანკერ იერგენსენი

ანკერ იერგენსენი (დ. 13 ივლისი, 1922 — გ. 20 მარტი, 2016 ) — დანიის პრემიერ-მინისტრი 1972-1973 და 1975 თებერვლიდან. 1962 წელს აირჩიეს არაკვალიფიციური მუშების პროფკავშირის მდივნად. 1964-1968 წლებში ამ პროფკავშირის ორგანოს გაზეთის „დაგბლადეტის“ ("Dagbladet") რედაქტორია. 1968-1972 არაკვალიფიციური მუშების პროფკავშირის თავმჯდომარე. 1971 წლიდან დანიის პროფკავშირთა ცენტრალური გაერთიანების აღმასრულებელი კომიტეტის წევრი. 1964 წლიდან ფოლკეტინგის დეპუტატი დანიის სამხრეთ-დასავლეთ პარტიიდან. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 85.
კალიფორნიის ველი

კალიფორნიის ველი — გაშლილი ხეობა აშშ–ის სამხრეთ–დასავლეთ ნაწილში, კალიფორნიის შტატში. აღმოსავლეთით ესაზღვრება სიერა–ნევადის ქედი, დასავლეთით — სანაპირო ქედები. მდებარეობს 20—160 მ სიმაღლეზე. სიგრძე 800 კმ, სიგანე 80 კმ–მდე. კალიფორნიის ველი ცარცული და კაინოზური დანალექი ქანებით ამოვსებული ტექტონიკური ღრმულია. ზედაპირი სუსტად ტალღოვანი ვაკეა. ჰავა სუბტროპიკული, კონტინენტურია, ხმელთაშუა ზღვის ტიპისა. ნალექები ჩრდილოეთით 1000 მმ, სამხრეთით 150 მმ წელიწადში. მთავარი მდინარეებია საკრამენტო ჩრდილოეთით და სანხოაკინი სამხრეთით. კალიფორნიის ველის ჩრდილოეთ ნაწილში გავრცელებულია სუბტროპიკული სტეპი, სამხრეთით ნახევარუდაბნოა. მისდევენ სარწყავ მიწათმოქმედებას, მებაღეობას, მევენახეობას, სამხრეთით მესაქონლეობას. არის ნავთობის საბადოები. კალიფორნიის ველზეა ქალაქებიებ საკრამენტო, სტოქტონი, ფრესნო. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 337.
კალევიპოეგი

„კალევიპოეგი“ — ესტონური ეროვნული ეპოსი. შეიქმნა დევგმირ კალევიპოეგის შესახებ გავრცელებული უძველესი თქმულებების საფუძველზე. თქმულებების შეგროვება წამოიწყო მწერალმა ფ. ფელმანმა, თვით ეპოსი კი ერთიან სიუჟეტურ ქარგაზე ააგო და ესტონელი ხალხის სიმღერის სალექსო საზომით გააწყო მწერალმა ფ. კრეიცვალდმა (გამოქვეყნდა 1857–1861 წლებში). „კალევიპოეგის“ ბოლო ეპიზოდები მოიცავს XIII საუკუნის დასაწყისის ამბებს, როცა ესტონეთში ჯვაროსნები შემოიჭრნენ. „კალევიპოეგმა“ მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა ესტონური ეროვნების ლიტერატურის ჩამოყალიბებაში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 330.
კალიუმიანი სასუქი

კალიუმიანი სასუქი — მინერალური ნივთიერება რასაც იყენებენ ნიადაგის გასანოყიერებლად. კალიუმის სასუქის ძირითადი წყაროა კალიუმის მარილების ბუნებრივი საბადოები. ყოფილ სსრკ-ში კალიუმის წარმოება დაიწყო 1929 წლიდან — ჩრდილოეთ ურალში (სოლოკამსკი, ბერეზნიკი) კალიუმის საბადოების აღმოჩენის (1925) შემდეგ. კალიუმის სასუქი ორგვარია: კალიუმის ნედლი მარილები რასაც იღებენ ბუნებრივი კალიუმის მარილების — სილვინიტის, კაინტის და სხვა გადამუშავებით და სხვა. (დახარისხებით, დაფხვნით, დაფქვით) და კონცენტრილებული კალციუმ ქლორიდი, კალიუმ სულფატი 30%-იანი და 40%-იანი კალიუმის მარილები (კალიუმის, ქლორიდისა და წმინდად დაფხვნილი ბუნებრივი კაინიტის ამ სილვინიტის ნარევი), აგრეთვე პოტაში, კალიუმმაგნეზია, ნაცარი და სხვ. კალიუმიანი სასუქებს ჩვეულებრივ ფოსფორიან ან აზოტიან და ფოსფორიან სასუქებთან ერთად იყენებენ ამით კალიუმი ღარიბ ნიადაგებზე მოსავლიანობა მნიშვნელოვნად იზრდება. მცენარისათვის კალიუმიანი სასუქის საჭიროება უფრო მეტად შეიმჩნევა ტყის რუხ-ყავიფერ, გაეწრებულ ნიადაგებს გამოტუტვილ შავმიწებზე, ტენიანის სუბტროპიკების წითელ მიწებზე, მეტადრე, როცა ჩაისა და ციტრუსების პლანტაციებზე ხანგრძლივად ანოყიერებენ მხოლოდ აზოტ-ფოსფორით. შედარები დიდი რაოდენობითაა საჭირო კალიუმი კარტოფილის, ბოსტნეულის, შაქრის ჭარხლის, ძირხვენების, თამბაქოსა და სხვ. გასანოყიერებლად უკეთეს შედეგს იძლევა კალიუმმაგნეზია, აგრეთვე კალიუმის სულფატი, კალიუმის გვარჯილა. კალიუმიანი სასუქების დოზა დამოკიდებულია ნიადაგულ პირობებზე, მცენარის თავისებურებაზე, სასუქის ფორმაზე და მერყეობს 45 კილოგრამიდან 150 კილოგრამამდე ჰექტარზე. კალიუმიანი სასუქით განოყიერებისას იზრდება მოსავლიანობა (საშუალო ც/ჰა-ზე): შაქრის ჭარხლისა 35–40-ით კარტოფილისა, 20–33-ით, საშემოდგომო მარცვლეულის 3–5-ით, საგაზაფხულო მარცვლეულისა 2–3-ით, თივისა (ნათესი ბალახის) 20–33-ით, ბუნებრივი მდელოს თივისა 8–18-ით და სხვ. კალციუმიანი სასუქების შემდგომქმედება გრძელდება 3–4 წელი. საქართველოს ნიადაგები კალიუმით უფრო მდიდარია ვიდრე აზოტით და ფოსფორით. საქართველოს სს რესპუბლიკური ზონალური აგრო ქიმიური ლაბორატორიების მონაცემებით, კალიუმით საშუალო და ძლიერ მდიდარ ნიადაგები შადგენენ სასოფლო-სამეურნეო სავარგულების მთელი ფართბის 43,4%, მაგრამ როცა ნიადაგს სისტემატურად მხოლოდ აზოტ-ფოსფორით ანოყიერებენ, დროთა განმავლობაში ნიადაგში ადვილადმოძრავი კალიუმის რაოდეონბა კლებულობს და საჭირო ხდება კალიუმიანი სასუქების დამატება. ამის შესახებ სათანადო ინფორმაციას იძლევა აგროქიმიური კარტოგრამა რომლის საფუძველზე ადგენენ ნიადაგის კალიუმით (ასევე ფოსფორით) განოყიერების დოზას. მაგალითად, თუ ნიადაგში გაცვლით კალიუმის შემცველობა 100 გრამზე 6–8 მილიგრამს უდრის, მაშინ ჩაის პლანტაცია აზოტ-ფოსფორთან ერთად კალიუმიანი სასუქითაც უნდა განოყიერდეს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 336–337.
ზაალ უდუმაშვილი

ზაალ (ზალიკო) უდუმაშვილი (დ. 27 თებერვალი, 1971, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი ჟურნალისტი და პოლიტიკოსი. საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრი. ზაალ უდუმაშვილი დაიბადა 1971 წლის 27 თებერვალის, ქალაქ თბილისში. 1989–1994 წლებში სწავლობდა თბილისის ზოოვეტერინალურ ინსტიტუტში, ზოოინჟინერის ფაკულტეტზე. 1992–1998 წლებში იყო ტელეკომპანია „მეორე არხის“ წამყვანი, 1998–2001 წლებში ტელეკომპანია „იბერიას“ საინფორმაციო გამოშვების წამყვანი, 2001–2003 წლებში „პირველი არხის“ ალიონის და მოამბის წამყვანი, 2003–2017 წლებში სამაუწყებლო კომპანია „რუსთავი 2“-ის საინფორაციო გამოშვება „კურიერის“ წამყვანი და ამავე კომპანიის გენერალური დირექტორის პირველი მოადგილე. 2017–2022 წლებში პოლიტიკაში იყო. იყო ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის წევრი. ზაალ უდუმაშვილი იყო 2017 წლის თბილისის მერობის კანდიდატი, სადაც მესამე ადგილი დაიკავა. 2020–2022 წლებში იყო საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გაერთიანებული ოპოზიცია „ძალა ერთობაშია“. ზაალ უდუმაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ზაალ უდუმაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ ზაალ უდუმაშვილი // ბიოგრაფიული ცნობები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-12-16. ციტირების თარიღი: 2018-12-25. ↑ ცესკოს წინასწარი შედეგებით, თბილისის მერის არჩევნებში კახა კალაძემ გაიმარჯვა ↑ ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ საქართველოს პარლამენტის 2020 წლის 31 ოქტომბრის არჩევნები შეაჯამა. ცესკო (2020-12-03). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-12-15. ციტირების თარიღი: 19 დეკემბერი, 2020.
აზერბაიჯანის ეროვნული კინოს დღე

აზერბაიჯანის ეროვნული კინოს დღე (აზერ. Azərbaycanın Milli Kino Günü) — კინემატოგრაფთა პროფესიული დღესასწაული, რომელიც ყოველწლიურად 2 აგვისტოს აზერბაიჯანის რესპუბლიკაში აღინიშნება. ეროვნული კინოს დღე დაარსდა 2000 წლის 18 დეკემბერს აზერბაიჯანის ეროვნული ლიდერის ჰეიდარ ალიევის ბრძანებით. საბჭოთა მმართველობის დროს აზერბაიჯანის სსრ აღნიშნავდა კინოს დღეს მთელს საბჭოთა კავშირთან ერთად 27 აგვისტოს. 1976 წელს, ეროვნული კინოს 60 წლის იუბილე პირველად აღინიშნა აზერბაიჯანის საბჭოთა სოციალისტურ რესპუბლიკაში. ეს თარიღი დაკავშირებული იყო 1916 წელს რუსეთის იმპერიაში შექმნილი მხატვრული ფილმის „ნავთობისა და მილიონების სამეფოში“ ეკრანებზე გამოსვლით. 1996 წელს, აზერბაიჯანის კინემატოგრაფისტთა კავშირის წევრმა, კინემატოგრაფმა აიდინ ქიაზიმზადემ მოიყვანა ფაქტები, რომლებიც მოწმობენ, რომ 1898 წლის 8 იანვარს ბაქოში ნაჩვენები იქნა ფრანგული ფილმები - „ცოცხალი ფოტო-სურათები“. 21 ივნისს ფილმები „სეირნობა ქალაქის ბაღში“, „რკინიგზის სადგურზე მატარებლის ჩამოსვლა“, „კავკასიისა და მერკურის საზოგადოების საქმიანობა“, „პორტიდან გამგზავრება“ ნაჩვენები იყო ცირკის თეატრში. ეს ფილმები გადაიღო ფრანგი წარმოშობის ბაქოელმა ფოტოგრაფმა ალექსანდრე მიშონმა. 2 აგვისტოს, მან სამი საავტორო კინოქრონიკა და ერთი დოკუმენტური ფილმიდან აჩვენა: „ხანძარი ბიბი-ჰეიბათზე“, „ბალახანის ველის ნავთობის შადრევანი“, „კავკასიური ცეკვა“ და „გამოგიჭირე“. ზოგიერთი ეს ჩანაწერები პარიზის არქივიდან აზერბაიჯანს გადაეცა და ამჟამად ინახება აზერბაიჯანის სახელმწიფო კინოფონდში. 1998 წელს ბაქოში „ფესტივალების ფესტივალი“ გაიმართა, რომელიც აზერბაიჯანის კინემატოგრაფსს მიეძღვნა. „აზერბაიჯანის ეროვნული კინოს დღე“ არ არის არასამუშაო დღე. აზერბაიჯანის დღესასწაულები აზერბაიჯანის კინემატოგრაფი 2 августа - День национального кино Азербайджана ↑ 1.0 1.1 1.2 2 августа - День национального кино Азербайджана - azertag.az ↑ 2 avqust Milli Kino günüdür - (აზერბაიჯანული)
ტვერის ხიდი (კოლპინო)

ტვერის ხიდი (რუს. Тверской мост) — საფეხმავლო და საავტომობილო ხიდი სანქტ-პეტერბურგის კოლპინოს რაიონის ადმინისტრაციულ ცენტრ კოლპინოში, კომკავშირის არხზე. ხიდის სიგრძეა - 32,3 მეტრი, სიგანე - 18 მ. ხიდი ერთმანეთთან აკავშირებს ბანკის შესახვევსა და ტვერის ქუჩას. დინების ზემოთ მდებარეობს დუმსკის ხიდი, ქვემოთ კი - ხარლამოვის ხიდი. საბჭოთა პერიოდში ხიდს არ ჰქონდა ოფიციალური სახელწოდება, მოქმედებდა არაოფიციალური სახელი ბანკის ხიდი, რომელიც მიიღო ბანკიოს შესახვევის მიხედვით. ხიდმა თანამედროვე სახელწოდება მიიღო 2012 წლის 20 ივლისს ახლოს მდებარე ტვერის ქუჩის მიხედვით. 1898 წელს ამჟამინდელი ტვერის ქუჩის ცოტა ზემოთ ააგეს ხის საფეხმავლო ხიდი. მისი მშენებლობის თანხები შეაგროვეს შემოწირულობებით. ხიდი მოქმედებდა 1920-იან წლებამდე, 1934 წელს კი იგი აღადგინეს. 1951 წლის რუკაზე კი ხიდი საერთოდ არაა მონიშნული, როგორც ვარაუდობენ ხიდი ალბათ მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში დაინგრა და ჯერ კიდევ არ იყო აღდგენილი. ამჟამად მოქმედი რკინა-ბეტონის ხიდი ააგეს 1969 წელს ინჟინერ ა. დ. გუტცაიტის („Ленгипроинжпроект“-ის ინსტიტუტის ინჟინერი) პროექტის მიხედვით. მშენებლობას აწარმოებდა „ლენხიდმშენის“ ტრესტი (მთავარი ინჟინერი ო. ა. როზოვი). ხიდის საზეიმო გახსნა გაიმართა 1969 წლის 6 ნოემბერს. ეს იყო ქალაქის პირველი რკინა-ბეტონის ხიდი. ხიდი ერთმალიანია, რკინა-ბატონისაა. ხიდის სავალი ნაწილი მოასფალტებულია და შედგება ორი სავალი ზოლისაგან. მოაჯირები თუჯისგანაა დამზადებული. Сизёнов Е. П. Колпинские мосты. — СПб.: Серебряный век, 2016. — 140 с. Тверской мост //СПб ГБУ «Мостотрест»
ისლამური განვითარების ბანკი

ისლამური განვითარების ბანკი (არაბ. البنك الإسلامي للتنمية; ინგლ. Islamic Development Bank) — საერთაშორისო საფინანსო ორგანიზაცია, რომელიც საუდის არაბეთში, ქალაქ ჯიდაში მდებარეობს. ისლამური განვითარების ბანკი დაფუძნდა 1973 წლის 18 დეკემბერს ორგანიზაცია ისლამური კონფერენციის მონაწილე ქვეყნების ფინანსთა მინისტრების პირველი კონფერენციის დროს. მისი საქმიანობა დაიწყო 1975 წლის 20 ოქტომბერს. ბანკის კაპიტალი შეიქმნა დამფუძნებელი ქვეყნების წარმომადგენლების მიერ, რომელთაგან ძირითადი შემდეგი ქვეყნებია: საუდის არაბეთი, სუდანი, ქუვეითი, ლიბია, თურქეთი, არაბთა გაერთიანებული საამიროები, ირანი, ეგვიპტე, ინდონეზია, პაკისტანი. ისლამური განვითარების ბანკს აქვს გაეროს გენერალური ასამბლეის დამკვირვებლის სტატუსი. ამჟამად დაფუძნებულია ისლამური განვითარების ბანკის ჯგუფი, რომელიც მოიცავს შემდეგ ორგანიზაციებს: ისლამური კორპორაცია კერძო სექტორის განვითარებისათვის (ICD) ისლამური კორპორაცია საინვესტიციო და საექსპორტო კრედიტის დაზღვევაზე (ICIEC) ისლამური კვლევებისა და სწავლების ინსტიტუტი (IRTI) საერთაშორისო ისლამური სავაჭრო ფინანსების კორპორაცია (ITFC) ისლამური განვითარების ბანკის ჯგუფის ფუნქციებია წევრ ქვეყნებში ეკონომიკური და სოციალური განვითარების პროექტების დაფინანსება. ბანკი მოქმედებს შარიათის კანონებისა და პრინციპების საფუძველზე. ბანკის ვალუტა არის ისლამური დინარი. ოფიციალური ენა არაბულია, თუმცა ინგლისური და ფრანგული ენებიც გამოიყენება. 2013 წლის 22 მაისს IDB-ს საწესდებო კაპიტალმა 150 მილიარდი დოლარი შეადგინა, რათა მუსლიმებს, ორგანიზაციის წევრ და არაწევრ ქვეყნებში, უკეთ მოემსახურონ. ამჟამად 57 სახელმწიფო ბანკის წევრია. ბანკში წევრობის ძირითადი მოთხოვნაა მონაწილეობა ისლამური თანამშრომლობის ორგანიზაციაში, ბანკის კაპიტალში წევრობის საფასურის გადახდა და ბანკის დირექტორთა საბჭოს მიერ მიღებული წესების, პროცედურებისა და პირობების დაცვა. ბანკის ყველაზე მსხვილი წილის მფლობელია საუდის არაბეთი (26.57%), ასევე ალჟირი (10.66%), ირანი (9.32%), ეგვიპტე (9.22%), თურქეთი (8.41%), არაბთა გაერთიანებული საამიროები (7.54%), ქუვეითი (7.11%), პაკისტანი (3.31%), ლიბია  (3.31%), ინდონეზია (2.93%). ისლამური განვითარების ბანკის ოფიციალური საიტი Islamic Development Bank (IDB) - a Financial Institution with Meaningful Impact ↑ UN Secretary General Praises IDB Group's Role in Supporting Member Countries’ Plans and Programs. ციტირების თარიღი: 4 February 2016. ↑ Matthew Epstein. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-12-19. ციტირების თარიღი: 2018-12-25. ↑ Islamic Development Bank