laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
საბჭოთა ოკუპაციის მუზეუმი

საბჭოთა ოკუპაციის მუზეუმი — საქართველოს ეროვნული მუზეუმის შემადგენლობაში შემავალი ერთ-ერთი მუზეუმი, რომელიც დაარსდა 2006 წლის 26 მაისს, თბილისში. მუზეუმი დაფუძნდა საქართველოს პრეზიდენტის მიხეილ სააკაშვილის და პარლამენტის წევრის ნიკოლოზ რურუას ინიციატივით. მუზეუმში დაცულია დამოუკიდებელი საქართველოს ბოლშევიკური რუსეთის მიერ ოკუპაცია-ანექსიისა (1921 წლის თებერვალი-მარტი) და ანტისაოკუპაციო, ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის (1921-1990) ისტორიის ამსახველი მნიშვნელოვანი დოკუმენტური და ფოტომასალა, აგრეთვე, აღნიშნული მოძრაობის თვალსაჩინო მოღვაწეთა მემორიალური ნივთები და მათ მოღვაწეობასთან დაკავშირებული მასალა. ამასთან, მნიშვნელოვანია 1920-იან-1940-იანი წლების "წითელი ტერორის" დროს დახვრეტილ და გადასახლებულ მამულიშვილთა სიები, ქართული ეკლესიის და სასულიერო მოღვაწეთა სასტიკი დევნის შესახებ დოკუმენტური მასალა და ა.შ. აღსანიშნავია იმ ვაგონებიდან ერთ-ერთი, რომლებშიც 1924 წელს შორაპანში დახვრიტეს აღნიშნული წლის აგვისტოს ეროვნული აჯანყების მონაწილენი. მუზეუმის დარბაზში წარმოდგენილია, აგრეთვე, ინსტალაციები და ციხის 6 კარი. მუზეუმის დიზაინის ავტორები არიან ხათუნა ოჩიაური, გიორგი ჯაოშვილი, ირაკლი ზაუტაშვილი და დავით ცხადაძე. ამჟამად ექსპოზიცია მოიცავს 3000-ზე მეტ ექსპონატს. ექსპოზიცია აღჭურვილია 8 მონიტორით, რომლებიც პერიოდების მიხედვით გადმოსცემს ანტისაოკუპაციო მოძრაობასთან დაკავშირებულ დოკუმენტურ კადრებს. გარდა ამისა, მუზეუმში დაცულია სხვა დიდძალი მასალა, რომლის საფუძველზეც იქმნება მუზეუმის საარქივო ფონდი. მუზეუმში წარმოდგენილი საარქივო და ფოტო მასალა მოპოვებულ იქნა საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს საარქივო სამსახურის ყოფ. "უშიშროების კომიტეტის" (სუკ-ის) საარქივო ფონდიდან, ყოფ. "პარტარქივიდან", საქართველოს ეროვნული არქივის ახალი და უახლესი ისტორიისა და საისტორიო სახელმწიფო არქივებიდან, კინო-ფოტო-ფონო დოკუმენტების სახელმწიფო არქივიდან, საქართველოს პარლამენტის ილია ჭავჭავაძის სახელობის ეროვნული ბიბლიოთეკის საარქივო ფონდიდან, ეროვნული არქივის სხვა ფონდებიდან და არაერთი კერძო არქივიდან. ეროვნულ-განმათავისუფლებელ მოძრაობასთან და ამ მოძრაობის მოღვაწეებთან დაკავშირებული დოკუმენტების, ფოტოებისა და მემორიალური ნივთების მოძიება პერმანენტულ ხასიათს ატარებს. ცალკე აღნიშვნის ღირსია მუზეუმში შემუშავებული საგანმანათლებლო პროგრამა, რომელიც ეძღვნება საქართველოს ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის ცალკეულ მნიშვნელოვან მოვლენებს და ქვეყნის სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობისთვის მებრძოლ გმირებს. მუზეუმის ეგიდით დაგეგმილია თემატური კრებულების გამოცემა. 2007 წელს მუზეუმმა ქართულ და ინგლისურ ენებზე გამოსცა აშშ-ის კონგრესის მიერ 1954 წელს მომზადებული სპეციალური ანგარიში "კომუნისტური გადატრიალება და საქართველოს ოკუპაცია". მუზეუმის ეგიდით ტარდება თემატური სამეცნიერო სესიები. მუზეუმი აქტიურად თანამშრომლობს ხელნაწერთა ეროვნულ ცენტრთან, ტელეკომპანია "საქართველო"–სთან და სხვა ორგანიზაციებთან. მუზეუმთან შექმნილია საქართველოს ეროვნულ–განმათავისუფლებელი მოძრაობის ისტორიის არქივი, რომლის შევსება–სრულყოფას აქვს პერმანენტული ხასიათი. 2006–2008 წლებში მუზეუმს განაგებდა დავით ცხადაძე. საქართველოს ეროვნული მუზეუმი საბჭოთა ოკუპაციის მუზეუმი * The Museum of the Soviet Occupation - Facebook The Wall Street Journal about the Museum of the Soviet Occupation in Tbilisi
ტროფიმე ხუნდაძე

ტროფიმე ირაკლის ძე ხუნდაძე (დ. 24 ივლისი, 1889, სოფ. კალაგონი — გ. 16 ნოემბერი, 1971, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი, პედაგოგი, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი (1948), პროფესორი (1950), მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1961). 1909 წელს დაამთავრა ქუთაისის ქართული გიმნაზია და შევიდა მოსკოვის უნივერსიტეტის ისტორია-ფილოლოგიის ფაკულტეტზე. 1912 წელს რევოლუციურ მოძრაობაში მონაწილეობისთვის უნივერსიტეტიდან გარიცხეს. 1915 წელს დაამთავრა ხარკოვის უნივერსიტეტი და დაბრუნდა ქუთაისში. 1919 წელს გადავიდა თბილისში და დაიწყო პედაგოგიური მუშაობა გიმნაზიაში, შემდეგ ჰუმანიტარულ ტექნიკუმში. 1930 წლიდან მუშაობდა უმაღლეს სკოლაში. 1945-157 წლებში მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ისტორიის ინსტიტუტში. მისი კვლევის საგანი იყო XIX საუკუნის ბოლოსა და XX საუკუნის დასაწყისის საზოგადოების აზროვნების და სახელმწიფო განათლების ისტორია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 515-516.
გიორგი ნახუცრიშვილი

გიორგი (გუგა) დავითის ძე ნახუცრიშვილი (დ. 20 მაისი, 1902, თბილისი — გ. 1992, იქვე) — ქართველი პროზაიკოსი და დრამატურგი. საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1955). დაიბადა მწერალ დავით ნახუცრიშვილის ოჯახში. მშობლების და მათი გარემოცვის წყალობით, ადრევე ეზიარა ლიტერატურას — ნახუცრიშვილების ოჯახს ხშირად სტუმრობდნენ იმ დროის გამოჩენილი მწერლები და ხელოვანები. კვირაობით მამას ხშირად დაჰყავდა „ლიტერატურულ დილაზე“. 1928 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სოციალ-ეკონომიკური ფაკულტეტი. წერა 20-იანი წლებიდან დაიწყო — მისი მოთხრობა „თაგუნას თავგადასავალი“ გამოქვეყნდა საბავშვო ჟურნალ „ნაკადულში“. 1933 წელს წიგნად გამოიცა მისი მოთხრობა „მამამ გამომგზავნა“, ხოლო 1939 წელს დეტექტიური ჟანრის რომანი „მგელკაცა“. შემდგომში მწერალი ძირითადად, დრამატურგიის ჟანრში მოღვაწეობდა, რითიც ფართოდ გაითქვა სახელი. მისი პიესები იდგმებოდა არა მხოლოდ საქართველოში, არამედ მის საზღვრებს გარეთაც: იმდროინდელი სსრკ-ს რესპუბლიკებში, გდრ-ში, ბელგიაში, ფინეთსა და ჩეხოსლოვაკიაში. პირველი პიესა-ზღაპარი „ნაცარქექია“, რომლის წერა ჯერ კიდევ დავით ნახუცრიშვილმა დაიწყო და გიორგი ნახუცრიშვილმა დაასრულა, 1936 წელს დაიდგა. ყველაზე დიდი წარმატება მწერალს პიესა „ჭინჭრაქამ“ მოუტანა, რომელიც 1963 წელს, რუსთაველის თეატრში დადგა რეჟისორმა მიხეილ თუმანიშვილმა. გიორგი ნახუცრიშვილი მუშაობდა ცნობილი ლიტერატურული ნაწარმოებების ინსცენირებებზეც. მისი ნაწარმოებები თარგმნილია უცხოურ ენებზე. დაჯილდოებულია „საპატიო ნიშნის“ ორდენით. გარდაიცვალა 1992 წელს. თაგუნას თავგადასავალი (მოთხრობა) მამამ გამომგზავნა (მოთხრობა) (1933) სილვა ვასილიევი (1934) მგელკაცა (რომანი) (1934) ნაცარქექია (1936) კომბლე (1939) აჩაკუნე (1940) ბელადის სიჭაბუკე წიწამური (1956) ფიროსმანი (1960) ჭინჭრაქა (1962) შაითან ხიხო (1964) ალ. პუშკინი, „კაპიტნის ქალიშვილი“; ალ. ყაზბეგი, „ციცია“; ი. ჭავჭავაძე, „გლახის ნაამბობი“; მ. ჯავახიშვილი, „არსენა მარაბდელი“; ვ. ჰიუგო, „კაცი, რომელიც იცინის“; ე. ლ. ვოინიჩი, „კრაზანა“. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 354. გიორგი ნახუცრიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ბარის წმინდა ნიკოლოზის ბაზილიკა

ბარის წმინდა ნიკოლოზის ბაზილიკა (იტალ. Basilica di San Nicola) — კათოლიკური ბაზილიკა იტალიის ქალაქ ბარიში. აგებულია სპეციალურად ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ნეშტის დასასვენებლად, რომელიც 1087 წელს გადმოასვენეს ქალაქ მირიდან (ამჟამად თურქეთი). 1087 წლის 22 მაისს, როდესაც წმინდა ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ცხედარი გადაასვენეს ქალაქ ბარიში, ჰერცოგი როჯერ I ბორსა და არქიეპისკოპოსი ურსონი იმყოფებოდნენ რომში, პაპ ვიქტორ III-ის კორონაციაზე. ცხედარი დროებით შესანახად გადასცეს ბენედიქტელთა მონასტერში მოღვაწე აბატ ილიას. დაბრუნებისთანავე არქიეპისკოპოსი შეეცადა სიწმინდის ხელში ჩაგდებას, რამაც არეულობა გამოიწვია. აბატმა შეძლო ურსონის დარწმუნება, რომ უარი ეთქვა განზრახვაზე და მიიღო წინადადება აეშენებინა ტაძარი ცხედრის დასასვენებლად. ტაძრის მშენებლობის ადგილად შეარჩიეს ქალაქის ცენტრალური ნაწილი. მიწა ჰერცოგმა როჯერმა საჩუქრად გადასცა ეკლესიას. 1089 წლის 1 ოქტომბერს ეკლესია აკურთხა პაპმა ურბან II-მ. წმინდანის ცხედარი ტაძრის ნეკროპოლისში დაასვენეს. აშენებიდან ძალიან მალე ბაზილიკა მნიშვნელოვანი ისტორიული ამბების შემსწრე გახდა: 1095 წელს პეტრე ამიენელმა სწორედ აქ იქადაგა, რასაც მოჰყვა პირველი ჯვაროსნული ლაშქრობა. 1098 წელს ბაზილიკაში გაიმართა საეკლესიო კრება ურბან II-ის ხელმძღვანელობით, სადაც განიხილავდნენ დასავლეთ და აღმოსავლეთ ეკლესიების გაერთიანების საკითხებს, რომელიც წარუმატებლად დასრულდა. მშენებლობა გაგრძელდა 1105 წლამდე. 1156 წელს ვილჰელმ I-ის მიერ ქალაქის დაპყრობის დროს ბაზილიკა დაზიანდა და აღადგინეს 1160 წელს. იმპერატორ ფრიდრიხ II შტაუფენის დროს კარის ეკლესია იყო, ხოლო ანჟუელთა დინასტიის პერიოდში — სასახლის ეკლესია. 1799 წლის 9 აპრილს ბაზილიკა საფრანგეთის ჯარმა გაძარცვა. მნიშვნელოვანი სარესტავრაციიო სამუშაოები ჩაუტარდა 1928-1956 წლებში. 1951 წელს პაპმა პიუს XII-მ იგი დომინიკანელთა ორდენს გადასცა. 1969 წლიდან მართლმადიდებლებს მიეცათ ბაზილიკის საძირკველში მსახურების უფლება. ბარი (სტატია მართლმადიდებლურ ენციკლოპედიაში) ბარის წმინდა ნიკოლოზის ბაზილიკა და მისი ისტორიული და მხატვრული საგანძური წმინდა ნიკოლოზის ბაზილიკის საგანძურის გამოფენა ბარიში
თავის ტვინის ხიდი

თავის ტვინის ხიდი (ლათ. Pons) — ტვინის ღეროს უბანი, რომელიც ერთმანეთთან ზურგისა და თავის ტვინის სხვადასხვა ნაწილს აკავშირებს. მდებარეობს ტვინის ზემოთ, ნათხემისა და მეოთხე პარკუჭის ქვემოთ. მას აქვს მარკუთხა ფორმა, რომელიც მკვეთრად არის გამოყოფილი შუა და მოგრძო ტვინისგან. არის ნერვული ბოჭკოების ერთობლიობა. იგი ერთმანეთთან მოგრძო ტვინსა და ნათხემს აკავშირებს. მასში, ასევე იწყება ან სრულდება ოთხი კრანიალური ნერვი, რომლებიც სენსორულ ინფორმაციასა და მოტორულ იმპულსებს გადასცემენ სახის რეგიონსა და ტვინს. სტრუქტურის სახელწოდებაც, სწორედ ამ დამაკავშირებელი ფუნქციის გამო ეწოდა. თავის ტვინის ხიდის ადგილმდებარეობა და ტოპოგრაფია ხიდის ღერძული მონაკვეთი უკანა და შუა ტვინი; პოსტეროალტერული ხედი თავის ტვინის საშუალო საგიტალური განყოფილება ხიდისა და ტვინის სისტემის ბირთვი გერიგი, რ. და ზიმბარდო, ფ. ფსიქოლოგია და ცხოვრება, გვ. 73, თბ,. 2009 წელი. გაგოშიძე, თ. ანატომია, ნაწილი I, თავის ტვინის აგებულება, საკითხავი მასალა. თავის ტვინის ხიდი ტვინი თავის ტვინი ზურგის ტვინი
დომინგოს და გია

დომინგოს ანტონიო და გია (პორტ. Domingos Antônio da Guia; დ. 19 ნოემბერი, 1912, რიო-დე-ჟანეირო, ბრაზილია — გ. 18 მაისი, 2000, იქვე) — ბრაზილიელი ფეხბურთელი, ცენტრალური მცველი. საყოველთაოდ აღიარებულია ბრაზილიის ყველა დროის ერთ-ერთ უდიდეს მცველად. 1999 წელს Placar-ის ვერსიით XX საუკუნის 100 საუკეთესო ფეხბურთელს შორის მე-40 ადგილზე დასახელდა. 1931–1946 წლებში ბრაზილიის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში 25 მატჩი ითამაშა. დომინგოს და გიამ 1938 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის 4 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა. ნასიონალი ურუგვაის ჩემპიონატი: 1933 ვასკო და გამა კარიოკას ჩემპიონატი: 1934 ბოკა ხუნიორსი არგენტინის პრიმერა დივიზიონი: 1935 ფლამენგო კარიოკას ჩემპიონატი: 1939, 1942, 1943 ბრაზილია მსოფლიო ჩემპიონატი მესამე ადგილი: 1938 Brasil · Resultados Históricos Campeonatos Estaduais (State Championships) ↑ Placar's 100 Craques do Século · In November 1999, Placar (Brazil) published a list of the best 100 players of all time, ranked from 1 to 100 · 23 დეკემბერი, 2015. Karel Stokkermans for the Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. წაკითხვის თარიღი: 19 იანვარი 2020. ↑ Domingos Da Guia in the World Cups · Information about Domingos Da Guia and his performace in the FIFA Soccer World Cup. Profile with general and detailed stats and data that include National Team, total games, goals and cards and full list of matches played. Player Profile for Domingos Da Guia in the Soccer World Cups. Domingos Da Guia · Born Date: November 19, 1912; National Team: Brazil; Position: Defender; Jersey Number: – · წყარო: The Soccer World Cups.com. წაკითხვის თარიღი: 22 იანვარი, 2020.
ახალგაზრდა ივერიელი

„ახალგაზრდა ივერიელი“ — ქართულენოვანი გაზეთი. გამოდიოდა 1990-2008 წლებში თბილისში, კვირაში სამჯერ გამოდიოდა. „ახალგაზრდა ივერიელის“ წინამორბედი გაზეთებია: „ახალგაზრდა კომუნისტი“, „მესამე ინტერნაციონალი“ (1917), „ ახალგაზრდა კომუნისტი“ (ქუთაისი), „სპარტაკი“ (1922-1925). ახალგაზრდა ივერიელი ↑ ახალგაზრდა ივერიელი 20, III, 1990, N31
ბრიტანი ენდრიუსი

ბრიტანი ენდრიუსი (ინგლ. Brittany Andrews; დ. 13 აგვისტო, 1973, მილუოკი, აშშ) — ამერიკელი სტრიპტიზიორი, პორნომსახიბი და DJ. პორნოგრაფიული კარიერა დაიწყო 1995 წელს და დაასრულა 2016 წელს. 2008 წელს შეყვანილი იქნა AVN-ის დიდების დარბაზში. 1995-2016 წლებში მონაწილეობა მიიღო 380 ფილმში. Flashpoint (1999) Barefoot Confidential 1 Topless Room Service (2002) Strapon Chicks: Dom N Dommer (2002) I Dream of Jenna (2003) Strap-On Sissy School (2006) Strap Attack 4 (2006) Cheating Housewives 4 (2007) MILF Cruiser 14 (2008) Sex and the City – The XXX Parody (2010) A Big Tit Christmas 2 (2011) Soccer Moms (2012) Doctor Adventures 16 (2013) MILFs Like It Big 17 (2014) Milfs Suck 2 (2015) This Can't Be Deadpool XXXx (2015) და სხვ. ოფიციალური საიტი ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბრიტანი ენდრიუსი ბრიტანი ენდრიუსი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
თბილისის 51-ე საჯარო სკოლა

თბილისის 51-ე საჯარო სკოლა (სრული სახელწოდება — გალაკტიონ ტაბიძის სახელობის ქალაქ თბილისის №51 საჯარო სკოლა) — ქალაქ თბილისის ზოგადსაგანმანათლებლო დაწესებულება. 51–ე სკოლის Facebook–ის გვერდი პროფილი Catalog.edu.ge–ზე[მკვდარი ბმული] ↑ 51-ე საჯარო სკოლა
ნეირომედიატორი

ნეირომედიატორი — ბიოქიმიური მესენჯერი. გამოიყოფიან ნეირონებიდან, გაივლიან სინაფსს, შემდგომ კი აღწევენ მეორე ნეირონამდე და იწვევს მის სტიმულაციას, რითაც უზრუნველყოფს ნერვული იმპულსების გავრცელებას ნერვულ სისტემაში. ტვინში ნეირომედიატორის ფუნქციას 100-ზე მეტი სხვადასხვა ქიმიური ნივთიერება ასრულებს, რომლებიც დაკავშირებულნი არიან რამდენიმე რეცეპტორთან, ისინი ნერვული სისტემის სხვადასხვა ნაწილში ფუნქციონირებენ. ნეირონები, რომლებიც ერთი ტიპის ნეირომედიატორისადმი არიან მგრძნობიარენი, ჯგუფდებიან და ტვინის ერთი ნაწილიდან მეორისკენ მიმავალ გზას ქმნიან. უამრავ ნეირომედიატორს შორის არის რამდენიმე, რომლებიც განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია ნერვული სისტემის წარმატებული ფუნქციონირებისთვის. დოფამინი მონოამინების კლასში მთავარი ნეირომედიატორია. მას კოტექოლამინების კლასში ათავსებენ, ეპინეფრინის და ნორეპრინეფინის ქიმიური სტრუქტურის მსგავსების გამო. დოფამინი ჩართულია ისეთი პათოლოგიის განვითარებაში, როგორიცაა შიზოფრენია და ადიქციური აშლილობები. დოფამინის ზოგად ეფექტზე მისი სხვადასხვა ნაკადის მოძრაობა მიგვანიშნებს, თავის ტვინის სპეციფიკურ უბნებში. მას შემდეგ, რაც ესა თუ ის ნაკადი ჩართულია, სხვა ნეირომედიატორები ახერხებენ ემოციების ან ქცევის შეკავებას ან, პირიქით, მათი აღმოცენების ინიციირებას. იგი გვხვდება როგორც პერიფერიულ ნერვულ სისტემაში, აგრეთვე ცენტრალურშიც. აცეტილქოლინის სეკრეტორული ნეირონების დაზიანება, ალცჰაიმერის დროს, პაციენტში მეხსიერების დარღვევას იწვევს. ის, ასევე, ამგზნებად მოქმედებს ნერვკუნთოვან შეერთებაში, სადაც კუნთების შეკუმშვას იწვევს. არსებობს ბოტულინის ტოქსინი, რომელსაც აცეტილქოლინის სინაფსური მოქმედების შეცვლა შეუძლია. ეს ტოქსინი ხშირად შეინიშნება არასწორად კონსერვირებულ საკვებში, იგი ადამიანს წამლავს, საბოლოოდ კი აფერხებს აცეტილქოლინის გამოთავისუფლებას სასუნთქ სისტემაში. ნეირომედიატორის სახეობა. ნეირონები რომლებიც სეროტონინს გამოიმუშავებს, ტვინის ღეროშია მოთავსებული. სეროტონინი მნიშვნელოვნად მოქმედებს ადამიანის ქცევაზე, განსაკუთრებით კი ინფორმაციის გადამუშავების გზებზე. იგი არეგულირებს ქცევას, აზროვნების პროცესს, გუნება-განწყობას და სხვა. სეროტონინის დეფიციტი უშუალოდ არ იწვევს პრობლემურ ქცევას. გარდა ამისა, სეროტოტინს შესაძლოა ჰქონდეს ოდნავ განსხვავებული მოქმედება, იმისდა მიხედვით თუ რა ტიპის რეცეპტორთან არის ასოცირებული. თავის ტვინში ყველაზე გავრცელებული შემაკავებელი ნეირომედიატორია. ის ტვინის სინაფსების დაახლოებით ერთ მესამედში მესენჯერის ფუნქციას ასრულებს. მისი მგრძნობიარე ნეირონები ისეთ ტვინის უბნებში მდებარეობს, როგორიცაა, მაგალითად თალამუსი, ჰიპოთალამუსი და კეფის წილი. ის დიდ როლს ასრულებს ფსიქოპათოლოგიის ზოგიერთ ფორმაში. ფილიპ ზიმბარდო, ფსიქოლოგია და ცხოვრება, მე-16 გამოცემა, თბ., 2009. ნეირომედიატორები ნეირომედიატორი — ბიოლოგიური და სამედიცინო ტერმინები და ცნებები
იგორ აკინფეევი

იგორ ვლადიმერის ძე აკინფეევი (რუს. Игорь Владимирович Акинфеев; დ. 8 აპრილი, 1986, ვიდნოე, რუსეთის სფსრ, სსრკ) — რუსი ფეხბურთელი, საფეხბურთო კლუბ „მოსკოვის ცსკა-ს“ ფეხბურთელი. არის გუნდის კაპიტანი. წლების მანძილზე თამაშობდა რუსეთის ნაკრებში. მთელი კარიერის მანძილზე იგი თამაშობს მოსკოვის „ცსკაში“, კარიერის მანძილზე ითამაშა 500-ზე მეტი მატჩი. აკინფეევი არის ლევ იაშინის კლუბის წევრი და აქვს ყველაზე მეტი მშრალად შენახული კარი რუს მეკარეთა შორის. მოპოვებული აქვს მრავალი ინდივიდუალური ჯილდო. ცსკა მოსკოვი რუსეთის პრემიერ ლიგა (6): 2003, 2005, 2006, 2012–13, 2013–14, 2015–16 რუსეთის საფეხბურთო თასი (6): 2004–05, 2005–06, 2007–08, 2008–09, 2010–11, 2012–13 რუსეთის საფეხბურთო სუპერთასი (7): 2004, 2006, 2007, 2009, 2013, 2014, 2018 უეფა-ს თასი (1): 2004–05 ცსკა-ს ოფიციალური ვებ-გვერდი იგორ აკინფეევის არაოფიციალური ვებ-გვერდი
ვარაზისხევის ქუჩა

ვარაზისხევის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ვაკისა და მთაწმინდის რაიონების საზღვარზე (ვაკე, ვერე); გმირთა მოედნიდან ილია ჭავჭავაძის გამზირამდე. წარმოიქმნა 1957 წელს ვარაზისხევის ქვედა ნაწილის ამოვსების (1948 წლიდან) შედეგად. 1884 წლის გეგმაზე ეს ხევი ვარდისხევის სახელითაა დატანილი. XX საუკუნის დასაწყისში ახლანდელ პეტრე მელიქიშვილის ქუჩასა და ილია ჭავჭავაძის გამზირს ხევზე გადებული ხიდი აკავშირებდა. აქ გადიოდა წყნეთისკენ მიმავალი გზა. ამ მოკირწყლულ განივ ქუჩას, რომლის სიგრძეა 500 მეტრამდე, ხოლო სიგანე 30 მეტრია, აქვს მნიშვნელოვანი ფუნქცია — აკავშირებს ვაკესა და საბურთალოს. ქუჩას ცალ მხარეს, მთელ სიგრძეზე, გასდევს უნივერსიტეტის მთავარი კორპუსის ბაღი (დენდროპარკი), რომელსაც კიბით უკავშირდება, ასევე ზოოპარკი, ხოლო მეორე მხარეს — ფიქრის გორაზე გაშენებული სახლები. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 72, ISBN 978-99928-20-35-3.
BlackArch Linux

BlackArch Linux — Arch Linux-ზე დაფუძნებული ღია წყაროს მქონე ლინუქსის დისტრიბუტივი, რომელიც შექმნილია კიბერუსაფრთხოებისა და პენეტრაციული ტესტირებებისათვის. გამოცემას გააჩნია 2600-ზემეტი ჰაკერული ხელსაწყო, რომელიც შესაძლებელია დაყენებული იქნას ინდივიდუალურად, ისევე როგორც ერთიანად. ყველა ინსტალაცია, რომელიც ხდება Arch Linux-ზე, აგრეთვე მუშაობს BlackArch-ზეც. BlackArch Linux-ს სრულყოფილი ინსტალაციის შემდეგ აქვს მსგავსება ორ სხვა ოპერაციულ სისტემასთან, კერძოდ კი Parrot OS-თან და Kali Linux-თან. ერთადერთი მნიშვნელოვანი განსხვავება ისაა მათ შორის, რომ BlackArch-ს არ გააჩნია სამუშაო მაგიდის მხარდაჭერა, თუმცა მასზე ინსტალირდება არაერთი ფანჯრების მენეჯერი, რომლის გასააქტიურებლადაც მცირე კონფიგურირებაა საჭირო. ამასთანავე, ისევე, როგორც Kali Linux-ს და Parrot OS-ს, BlackArch-საც გააჩნია CD/DVD ISO იმიჯი. ოპერაციული სისტემა BlackArch Linux ამჟამად ფლობს 2605 სხვადასხვა ხელსაწყოს, მათ შორისაა: Aircrack-ng Armitage Burp suite Cisco Global Exploiter Ettercap John the Ripper Kismet Maltego Metasploit Nmap OWASP ZAP Social engineering Sqlmap Wireshark Hydra Reverse Engineering Binwalk Foremost Volatility Kali Linux Parrot OS ოფიციალური საიტი ↑ https://distrowatch.com/index-mobile.php?newsid=10927 ↑ https://distrowatch.com/table.php?distribution=blackarch ↑ https://blackarch.org/tools
ვანდა ნარა

ვანდა ნარა (დ. 10 დეკემბერი, 1986, ბუენოს-აირესი, არგენტინა) — არგენტინელი მოდელი, ტელე-წამყვანი, მსახიობი და საფეხბურთო აგენტი. 2014 წლიდან ქორწინებაშია თავის კლიენტ, ფეხბურთელ მაურო იკარდისთან. 2008-2013 წლებში ქორწინებაში იყო მაქსი ლოპესთან, რომელთანაც 3 შვილი შეეძინა. 2014 წლის იგი გათხოვდა ლოპესის თანაგუნდელ მაურო იკარდიზე, რომელთანაც ორი შვილი შეეძინა. მას ჰყავს და, ზაირა ნარა, რომელიც არის მოდელი და ტელე-წამყვანი. მისი დებიუტი შედგა 2005 წელს. ვანდა ნარა — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ვიდნოე

ვიდნოე (რუს. Видное) — ქალაქი რუსეთში, მოსკოვის ოლქის ცენტრალურ ნაწილში, ლენინის საქალაქო ოკრუგის ადმინისტრაციული ცენტრი (2019-დან). 71 482 მცხოვრები (2019). მდებარეობს მდინარე ბიტცაზე. ქალაქში არის რკინიგზის სადგური რასტორგუევო. თანამედროვე ქალაქის საფუძველი გახდა მუშათა დასახლება მოსკოვის კოქს-აირის ქარხანასთან (მშენებლობა დაიწყო 1949 წელს, სახელი მიიღო 1902 წლიდან ცნობილი სააგარაკო დასახლება ვიდნოესგან). 1960–1962 წლებში ულიანოვის რაიონის ცენტრი იყო, 1965 წლიდან იყო მოსკოვის ოლქის ლენინის რაიონის ცენტრი. 1965 წელს ვიდნოეს შემადგენლობაში შევიდა სააგარაკო დასახლება რასტორგუევო (დაარსდა 1909–1910 წლებში, დღევანდელი ვიდნოე-2) და მუშათა დასახლებამ ქალაქის სტატუსი მიიღო. 2019 წლიდან ლენინის საქალაქო ოკრუგის ადმინისტრაციული ცენტრია. ვიდნოეში შემონახულია: წმინდა ეკატერინეს მამათა მონასტერი (დაარსდა 1658 წელ ცარ ალექსი მიხეილის ძის ბრძანებით, დაიხურა 1918 წელს, 1931–1991 წლებში იყო გაერთიანებული სახელმწიფო პოლიტიკური სამმართველოს ობიექტი, აღდგა 1992 წელს, დღეს მოქმედია), ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის მიძინების ტაძარი (აშენებულია 1705 და 1716 წლებს შორის პეტრე აპრასკინის ბრძანებით ყოფილ ბატონის მამულ ტაბოლოვოში). მუშაობს საწარმოები: „მოსკოქს“, „გიფსობეტონ“, ქარხანა „მოსმეკ“ (ალუმინის კონსტრუქციები); განვითარებულია მინერალური სასუქების წარმოება. ვიდნოესთან ახლოს მდებარეობს მუზეუმ-ნაკრძალი გორკი-ლენინსკიე და ყოფილი თავადის სახლი სუხანოვო, რომელიც ვოლკონსკების საგვარეულოს ეკუთვნოდა. Видное // Большая российская энциклопедия. т. 5. — М., 2006. — стр. 266. ↑ 1.0 1.1 Численность населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2019 года დაარქივებული 2019-07-16 საიტზე Wayback Machine. . Дата обращения 31 июля 2019. ↑ ელერდაშვილი ა., ვიდნოე // უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი : [3 ტომად], 1-ლი გამოც., თბ.: ფანტაზია, 2006. ↑ Закон Московской области от 19 июля 2019 года № 172/2019-ОЗ «Об организации местного самоуправления на территории Ленинского муниципального района». ↑ Закон Московской области от 11 октября 2019 года № 190/2019-ОЗ «Об отнесении города Видное Ленинского района Московской области к категории города областного подчинения Московской области, упразднении Ленинского района Московской области и внесении изменений в Закон Московской области „Об административно-территориальном устройстве Московской области“».
კეხურა (მრავალმნიშვნელოვანი)

კეხურა შეიძლება აღნიშნავდეს: კეხურა — ძველი ქართული ვაშლის ჯიში კეხურა — მდინარე ქურთის მუნიციპალიტეტში
ზაირა ნარა

ზაირა ნარა (დ. 15 აგვისტო, 1988, ბუენოს-აირესი, არგენტინა) — არგენტინელი მოდელი, ტელე-წამყვანი და მსახიობი. მისი და ვანდა ნარა, ასევე არის მოდელი და მსახიობი. იგი იყო „Herbal Essences“-ის, „McDonald's“-ის, „La Serenísima“-ს, „Gillette“-ის, „Pantene“-ისა და „Falabella“-ს მოდელი. 2011 წლის 9 მარტს, ორწლიანი სასიყვარულო ურთიერთობის შემდეგ დიეგო ფორლანმა Twitter-ზე დაწერა, რომ ის და ზაირა გეგმავდნენ დაქორწინებას, მაგრამ მოულოდნელად ივნისში ისინი ერთმანეთს დაშორდნენ. 2011-2014 წლებში ზაირას რომანი ჰქონდა ჩოგბურთელ ხუან მონაკოსთან. 2015 წლიდან იგი არის იაკობ ვან პლესენთან ერთად, 2015 წლის ოქტომბერში იგი დაორსულდა, ხოლო 2016 წლის 6 აპრილს შეეძინა შვილი მალაიკა ვან პლესენი. იაკობთან ჰყავს 2 შვილი. მისი და არის მოდელი ვანდა ნარა. 2006 — Música total 2008 — El último vuelo del día 2009 — Animérica 2009-2010 — Justo a tiempo 2010 — Justo a tiempo España 2010 — Bailando 2010 2010 — La Cocina del Show 2011 — Bailando 2011 2012 — Tendencia 2013 — Todos Contentos y bastante locos 2014-2015 — Tu Mejor Sábado 2015 — Tu Mejor Domingo 2016-2017 — Morfi Cafe 2017-2018 — Morfi, todos a la mesa 2008 — El Libro de la Selva 2013-2014 — Los locos Grimaldi ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ზაირა ნარა ზაირა ნარა — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ლალი ესპოსიტო

მარიანა „ლალი“ ესპოსიტო (დ. 10 ოქტომბერი, 1991, ბუენოს-აირესი, არგენტინა) — არგენტინელი მომღერალი, მსახიობი, მოდელი, მოცეკვავე და კომპოზიტორი. მას ჰყავს ერთი ძმა და ერთი და, ესენი არიან: პატრისიო და ანა ლაურა ესპოსიტოები. იგი დაიბადა ბუენოს-აირესის უბან პარკე პატრისიოში სადაც გაიზარდა და დაამთავრა სკოლა. მისი როგორც მუსიკოსისა და მსახიობის დებიუტი შედგა 2003 წელს. 2006-2010 წლებში დანიშნული იყო პეტერ ლანცანიზე. იგი მოხვდა 25 ყველაზე სექსუალურ არგენტინელ ქალს შორის. მონაწილეობა მიღებული აქვს უამრავ ფილმსა თუ სერიალში. იგი ნომინირებული იქნა 110 ჯილდოზე, რომელგანაც 36 მოიგო. მარიანა „ლალი“ ესპოსიტოს ოფიციალური საიტი ლალი ესპოსიტო — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ cinenacional.com — 2001. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3610461"></a>
რუსუდან მდივანი

რუსუდან (რუსი) მდივანი, ასევე ცნობილია, როგორც ისაბელ მდივანი (დ. 7 ივლისი, 1905, თბილისი — გ. 16 დეკემბერი, 1938, საფრანგეთი) — ქართველი მხატვარი და მოქანდაკე. დაიბადა 1905 წლის 7 ივლისს თბილისში. იყო ქართველი გენერლის ზაქარია მდივნისა და ელისაბედ სობოლევსკაიას ქალიშვილი. მისი ძმები ალექსი, სერგი და დავითი, ცნობილები იყვნენ „მექორწინე მდივნების“ სახელით. 1925 წლიდან იყო ხოსე მარია სერტის მოსწავლე და 1928 წელს მასზე გათხოვდა. 1938 წელს გარდაიცვალა ტუბერკულოზის შედეგად. მდივანი (ოჯახი) გ. კალანდია „ამბები ხელოვნების სასახლიდან“, იმედის დილა - 21 აპრილი, 2019 წელი ↑ Misia and the Muses: The Memoirs of Misia Sert, стр. 147 ↑ Коко Шанель. Жизнь, рассказанная ей самой ↑ José María Sert, su vida y su obra (1947) ↑ Chanel: An Intimate Life