laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
გორგონეიონი

გორგონეიონი, გორგონისი (ძვ. ბერძნ. Γοργόνειον — „გორგონას კუთვნილება“) — ნიღაბი მედუზა გორგონის გამოსახულებით. ანტიკურ პერიოდში წარმოადგენდა ავი თვალისაგან დასაცავ სიმბოლოს, მოგვიანებით მხოლოდ დეკორატიული ფუნქცია დარჩა. იგი გამოისახებოდა ბრინჯაოს კრატერებზე, მოხატულ ლარნაკებზე, არქიტექტურულ ტერაკოტასა და ფრონტონის სკულპტურულ შემკულობაზე. მეტად პოპულარული იყო ჯერ კიდევ არქაული ხანის საბერძნეთში. ძვ. წ. VII საუკუნის დასასრულისათვის უკვე შემუშავდა მისი იკონოგრაფიული ტიპი. მას გამოსახავდნენ მრგვალი სახით, დიდი, გამობურცული თვალებით, მოცინარი პირითა და დაკრეჭილი კბილებით (ზოგჯერ სპილოს ეშვის მსგავსი). გორგონს ენა გარეთ აქვს გამოყოფილი, დიდი ცხვირი კი – დაბრტყელებული. შუბლზე კულულები გველების სახით არის გამოსახული, მედუზა ხშირად წვეროსანია. ძვ. წ. V საუკუნისათვის გორგონის ახალი ტიპი გაჩნდა, რომლის მიხედვითაც იგი უკვე ლამაზი ქალია. გორგონეიონი ხშირადაა დატანილი ატიკურ მოხატულ ლარნაკებზე, როგორც ფარის ემბლემა. დაახლ. ძვ. წ. 530 შემდეგ გორგონეიონი ხშირად გვხვდება ათენას ეგიდაზე, ატიკურ წითელფიგურულ ლარნაკებსა და ქანდაკებებზე. საქართველოს ტერიტორიაზე გორგონეიონით შემკული ანტეფიქსები აღმოჩენილია ვანის ნაქალაქარზე ძვ. წ. IV საუკუნის პირველი ნახევრის ფენაში, აგრეთვე 1963 წელს ნიჩბისში აღმოჩენილ ბრინჯაოს სურებზე, რომლებზეც ე. წ. „პათეტიკური ტიპის“ გორგონაა გამოსახული, ხოლო თვითონ სურები იტალიკური წარმოების საუკეთესო ნიმუშებს განეკუთვნება. ისინი ავგუსტუსის ხანით, არა უგვიანეს ახ. წ. I საუკუნის პირველი მეოთხედით თარიღდება. ლორთქიფანიძე ო., ანტიკური სამყარო და ქართლის სამეფო (იბერია), თბ., 1968. ახვლედიანი დ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 104.
მონტეფელტრო (დინასტია)

მონტეფელტრო (იტალ. Montefeltro, ლათ. Montis feretri) იყო იტალიური არისტოკრატული დინასტია, რომელიც ფლობდა მამულებს მარკესა და რომანიის რეგიონებში. XIII საუკუნეში დინასტია ფლობდა ქალაქ ურბინოს. XI საუკუნე ოდანტონიო I და მონტეფელტრო დაახ. 1150-1184: ანტონიო I და მონტეფელტრო 1184-1202: მონტეფელტრანო I და მონტეფელტრო 1202-1242: ბონკონტე I და მონტეფელტრო 1234-1242: ბონკონტე I და მონტეფელტრო 1242-1255: მონტეფელტრანო II და მონტეფელტრო 1255-1285: გვიდო I და მონტეფელტრო 1285-1304: პაპის კონტროლის ქვეშ 1296-1322: ფედერიკო I და მონტეფელტრო 1322-1360: გვიდო II, გალასო და ნოლფო მონტეფელტროები 1322-1324: პაპის კონტროლის ქვეშ 1360-1363: ფედერიკო II და მონტეფელტრო 1363-1404: ანტონიო II და მონტეფელტრო 1369-1375: პაპის კონტროლის ქვეშ 1404-1443: გვიდანტონიო და მონტეფელტრო 1443-1444: ოდანტონიო II და მონტეფელტრო 1444-1482: ფედერიკო III და მონტეფელტრო 1482-1508: გვიდობალდო და მონტეფელტრო
ქალი საოცრება (2017 წლის ფილმი)

„ქალი საოცრება“ (ინგლ. Wonder Woman) — 2017 წლის ამერიკული სუპერგმირული ფილმი. მასში მოთხრობილია კომპანია DC Comics-ის კომიქსების პერსონაჟის, ქალი საოცრების ისტორია. ფილმი ეკუთვნის DC-ის გაფართოებული სამყაროს (DCEU) ფილმების სერიას. მისი რეჟისორია პეტი ჯენკინზი, ხოლო მთავარი გმირის, ქალი საოცრების როლს ასრულებს მსახიობი გალ გადოტი. ფილმის ვიზუალური ეფექტების ზედამხედველად მუშაობდა ბილ უესტენჰოფერი. ფილმი 2017 წლის 2 ივნისს გამოვიდა, 2D, 3D და IMAX 3D ფორმატებში. ისტორია ვითარდება პირველი მსოფლიო ომის პერიოდში, როდესაც ამაზონების დედოფლის ასული დიანა / ქალი საოცრება (ზევსის შვილი) უპირისპირდება ასევე ზევსის შვილ ომის ღმერთ არესს, რომელმაც მსოფლიო ომი დაიწყო. 2020 წლის 25 დეკემბერს გამოვიდა ფილმის მეორე ნაწილი, „ქალი საოცრება 1984“. ოფიციალური საიტი ოფიციალური ტრეილერი – Warner Bros. Pictures „ქალი საოცრება“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „ქალი საოცრება“ — TCM-ის მონაცემთა ბაზაში "'Wonder Woman' Director Patty Jenkins Talks Gal Gadot, Sequel Hopes". Forbes, 28 ივნისი, 2017. (Forbes-ის ინტერვიუ პეტი ჯენკინზთან). ↑ Davis, Edward. (November 3, 2016) Exclusive: Stream Track From Rupert Gregson-Williams' 'Hacksaw Ridge' Score, Composer Talks 'Wonder Woman,' Mel Gibson, More. დაარქივებულია ორიგინალიდან — November 4, 2016. ციტირების თარიღი: November 3, 2016. ↑ Wonder Woman. Consumer Protection BC, Canada (May 5, 2017). დაარქივებულია ორიგინალიდან — August 19, 2017. ციტირების თარიღი: May 6, 2017. ↑ Wonder Woman. British Board of Film Classification. დაარქივებულია ორიგინალიდან — June 25, 2017. ციტირების თარიღი: May 25, 2017. ↑ 4.0 4.1 Wonder Woman (2017). Box Office Mojo. დაარქივებულია ორიგინალიდან — July 25, 2017. ციტირების თარიღი: October 19, 2017.
ენოტისმსგავსი ძაღლი

ენოტისმსგავსი ძაღლი (ლათ. Nyctereutes procyonoides) — ძუძუმწოვარი ცხოველი ძაღლისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 65-80 სმ. გავრცელებულია იაპონიაში, ჩინეთში, კორეაში, უსურიისა და ამურის მხარეებში. ძვირფასი ბეწვის გამო აკლიმატიზებული იყო საქართველოში (ახმეტის, თიანეთის მუნიციპალიტეტებში, შიდა ქართლში, აფხაზეთში), მაგრამ ვინაიდან სახალხო მეურნეობას მნიშვნელოვან ზიანს აყენებს, მასზე ნადირობა შეუზღუდველია. მძუნაობს ადრე გაზაფხულზე. მაკეობა გრძელდება 63 დღე. ყრის 6-8 თვალაუხელელ და უსუსურ ლეკვს. მისი ძირითადი საკვებია მცირე ზომის ძუძუმწოვრები (მღრღნელები, კურდღლები და ა.შ.), მიწის ზედაპირზე მობუდარი ფრინველები, თევზები, ლოკოკინები, კიბოები. ზოგჯერ ჭამენ ბაყაყებს, ხვლიკებს, მწერებს, ხილი, ბოსტნეული, კენკრა. იკვებება მძორითაც. მისი საკვები განსხვავებულია როგორც სეზონურად, ისე ტერიტორიის მიხედვით. ზაფხულში მის საკვებს ამფიბიები, მოლუსკები და მწერები შეადგენენ. შემოდგომაზე — მღრღნელები და თევზი. ენოტისებრი ძაღლი ზაფხულში იკვებება ცხოველური საკვებით, შემოდგომაზე კი მცენარეულით. ↑ ჯანაშვილი ა., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 160. ↑ აფთარი, გიურზა და სხვები… / რედ. ირაკლი მაჭარაშვილი, თბ.: „სი-ჯი-ეს“-კალამუს გრაფიკის სტუდია, 2002. — 158 გვ.
აბულფაზ ყარაევი

აბულფაზ მურსალის ძე ყარაევი (აზერ. Əbülfəs Mürsəl oğlu Qarayev; დ. 13 ნოემბერი, 1956, ბაქო, აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანელი საზოგადო მოღვაწე და პოლიტიკოსი. 2006 წლიდან აზერბაიჯანის კულტურისა და ტურიზმის მინისტრი. აბულფაზ ყარაევი დაიბადა 1956 წლის 13 ნოემბერს ბაქოში, ქირურგ მურსალ ყარაევის ოჯახში. მამამისი იყო ექიმ აბულფაზ ყარაევის ვაჟი და კომპოზიტორ ყარა ყარაევის ძმა. 1978 წელს დაამთავრა უცხო ენათა ინსტიტუტი და იმავე წელს დაიწყო მასწავლებლობა საათლის რაიონის ერთ-ერთ საშუალო სკოლაში. 1978–1980 წლებში იგი მსახურობდა საბჭოთა კავშირის შეიარაღებულ ძალებში. 1989-1992 წლებში სწავლობდა რუსეთის საზოგადოებრივ მეცნიერებათა აკადემიის ასპირანტურაში. 1992 წლიდან, ერთი წლის განმავლობაში, იკავებდა ბაქოს პოლიტოლოგიის ინსტიტუტის მთავარი მასწავლებლის თანამდებობას. 1993 წელს გახდა შპს „Improteks“-ის (ბაქო) კომერციული დირექტორი. 1994 წელს დაინიშნა ახალგაზრდობისა და სპორტის მინისტრად. 1997 წლიდან 2006 წლამდე იკავებდა აზერბაიჯანის ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტის პირველი ვიცე-პრემიერის, ხოლო 2001–2006 წლებში ქვეყნის კულტურისა და ტურიზმის მინისტრის თანამდებობას. 2006 წლის 30 იანვარს დაინიშნა აზერბაიჯანის კულტურისა და ტურიზმის მინისტრად. ბიოგრაფია დაარქივებული 2015-04-02 საიტზე Wayback Machine.
ჰეიდარ ასადოვი

ჰეიდარ ასადოვი (აზერ. Heydər Əsədov; დ. 24 ოქტომბერი, 1959) — აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სოფლის მეურნეობის მინისტრი, „სამშობლოსადმი დამსახურებისათვის“ მე-2 ხარისხის ორდენოსანი. 1978 წელს ჰეიდარ ასადოვმა დაამთავრა ბაქოს დადაშ ბუნიათზადეს სახელობის საჭოთა ვაჭრობის ტექნიკუმის ბუღალტრული აღრიცხვის ფაკულტეტი. 1978 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია მოსკოვის მ. ლომონოსოვის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტში საკანდიდატო დისერტაცია და მიიღო ეკონომიკის მეცნიერებათა კანდიდატის ხარისხი. 1992-1995 წლებში გახდა თურქეთის რესპუბლიკის მარმარის უნივერსიტეტის დოქტორანტი. 1978-1984 წლებში მუშაობდა ბუღალტრად, მთავარ ბუღალტრად სხვადასხვა სახელმწიფო დაწესებულებაში, ასევე უფროს ინსპექტორად. 1983-1992 წლებში მუშაობდა აზერბაიჯანის სახელმწიფო ეკონომიკურ ინსტიტუტში უფროს ლექტორად (დღეს აზერბაიჯანული სახელმწიფო ეკონომიკური უნივერსიტეტი). 1995 წელს იგი აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის განკარგულებით დაინიშნა ფინანსთა მინისტრის მოადგილედ. 1996-2007 წლებში იგი იკავებდა მთავარი სახელმწიფო ხაზინის გენერალური დირექტორის თანამდებობას. 2007 წლის 17 აპრილიდან აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ეროვნული კრების გადაწყვეტილებით იგი დაინიშნა საბუღალტრო პალატის თავმჯდომარედ. 2013 წლის 22 ოქტომბრის აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის განკარგულების საფუძველზე დაინიშნა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სოფლის მეურნეობის მინისტრის თანამდებობაზე. იგი არის 3 მონოგრაფიისა და 30 მეცნიერული კვლევის ავტორი. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის 2011 წლის № 1809 ბრძანებულებით ჰეიდარ ასადოვი აზერბაიჯანის საბუღალტრო პალატის 10 წლისთავის აღსანიშნავად დაჯილდოვებულ იქნა „სამშობლოსადმი დამსახურებისათვის“ მე-2 ხარისხის ორდენით. ↑ Приказ Президента Азербайджанской Республики о новом составе Кабинета Министров Азербайджанской Республикиen.president.az
ფუზულის ძეგლი

ფუზულის ძეგლი (აზერ. Füzulinin heykəli) — XVI საუკუნის გამოჩენილი პოეტის — ფუზულის ძეგლი, განლაგებულია ბაქოში, მისი სახელობის მოედანზე, აზერბაიჯანის აკადემიური დრამის თეატრის შენობის წინ. ძეგლის გაიხსნა 1962 წელს. ძეგლის სკულპტორები არიან — აზერბაიჯანის სახალხო მხატვრები ტოკაი მამედოვი და ომარ ელდაროვი. ფუზულის ბრინჯაოს ძეგლი აღმართულია გრანიტის კვარცხლბეკზე. ნაცრისფერი გრანიტი მორთულია პოემა „ლეილა და მეჯნუნის“ თემის ამსახავი გორელიეფებით. ძეგლის შექმნისთვის სკულპტორები - ტოკაი მამედოვი და ომარ ელდაროვი სსრკ-ის სამხატვრო აკადემიის ვერცხლის მედლით დაჯილდოვდნენ. ↑ Р. М. Эфендизаде., Архитектура Советского Азербайджана, М.: Стройиздат, 1986. — გვ. 316. 119 გვ. ↑ Мамедов Токай Габиб оглы // 225 лет Академии художеств СССР : каталог выставки. — Изобразительное искусство, 1985. — С. 296. ↑ Эльдаров Омар Гасанович // 225 лет Академии художеств СССР : каталог выставки. — Изобразительное искусство, 1985. — С. 564.
ენტერობიუსი

ენტერობიუსი, ადამიანის მახვილა (ლათ. Enterobius vermicularis) — მრგვალი ჭია Oxyurata-ს ქვერიგისა. დედალი ენტერობიუსის სიგრძეა 9-12 მმ, მამლისა — 2-5 მმ. დედალს სხეულის ბოლო წაწვეტებული აქვს, მამალს — ბლაგვი და ძლიერ მოხრილი. ენტერობიუსი პარაზიტობს ადამიანის მსხვილ და წვრილ ნაწლავში. დედალი ენტერობიუსი ნაწლავის უკანა ხვრელთან დებს 12000-მდე კვერცხს. ხელებიდან, ფრჩილებიდან, თეთრეულიდან და ტანსაცმლიდან ჭიის კვერცხი შეიძლება ადამიანის პირის ღრუში მოხვდეს და დაახნებოვნოს. ენტერობიუსით დაავადებულ ადამიანს აწუხებს ქავილი, უძილობა, მეხსირებისა და შრომის უნარის დაქვეითება, ნერვული სისტემის მოშლა. ენტერობიოზი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 160.
თბილისის აზერბაიჯანული სახელმწიფო დრამატული თეატრი

ჰეიდარ ალიევის სახელობის თბილისის აზერბაიჯანული სახელმწიფო დრამატული თეატრი (აზერ. Tiflis Azərbaycan Teatrı) — აზერბაიჯანული დრამატული თეატრი თბილისში, გორგასალის ქ. №1-ში. თეატრს საფუძვლები ჩაეყარა 1909 წელს ქარავან-სარაის შენობაში, რომელიც ეკუთვნოდა თბილისელ ვაჭარს ხაჯი-ხაშიმს, არაპროფესიონალი მსახიობების ჯგუფის მიერ ჟ. ბ. მოლიერის პიესის „ექიმი შეუცვლელად“ მიხედვით დადგმით, ადაპტირებული თურქულ ენაზე და რეჟისორ მირზაჰან კულიევის სარეჟისორო დადგმით, რომელმაც ამ დადგმაში ასევე შეასრულა მთავარი როლი (ექიმის/მკურნალის). ხაჯი - ხაშიმ მარდანოვი — აზერბაიჯანის სსრ რესპუბლიკის სახალხო არტისტის მუსტაფა მარდანოვის მამა, რომელმაც, სპექტაკლის წარმოუდგენელი წარმატების შემდეგ აჩუქა ზემოაღნიშნული შენობა თურქულ-დრამატულ თეატრს. მირზაჰან კულიევი / კული-ზადე/ - მეფის მმართველობის დროს თბილისელი მუსულმან-შიითების სატრაურო და რელიგიური პროცესიების ორგანიზატორი, შემდგომ ამ თეატრის ერთ-ერთი ფუძემდებელი - საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი. 1922 წლიდან თეატრმა მიიღო სახელმწიფო თეატრის სტატუსი და ოფიციალურად მას ეწოდა თბილისის სახელმწიფო აზერბაიჯანული დრამის თეატრი. თეატრში შეიქმნა ორი დასი. ერთი მირ-სეიფედინ ქირმანშაჰლის და მეორე, მირზა- ხან კულიევის ხელმძღვანელობით. თეატრი იქცა თავისებური სამჭედლო როგორც საბჭოთა კავშირის, ასევე საზღვარგარეთის აღმოსავლეთის მსახიობებისათვის. ამ თეატრის კედლებში აღიზარდნენ და მიიღეს გამოცდილება მსახიობების მთელმა პლეადებმა: იბრაჰიმ ისფაჰანლიმ, ალექპერ სეიფიმ, ალი ყურბანოვმა, მირზა ალი აბასოვმა, აშრაფ იუზბაშევმა, მოჰსუნ სანანიმ, ისმაილ ჰაგიმ, ულვი რაჯაბმა, ალი-აქბერ შახსაბახლიმ, პამფილია ტანაილიდიმ და მრავალმა სხვამ. თეატრმა, თავისი თავდაუზოგავი უამრავი საქველმოქმედო საქმიანობებში მოღვაწეობით, რომელთა რიცხვში ასევე იყო ვოლგისპირეთის მშიერი მოსახლეობის დახმარებაც, თავი გამოიჩინა. დიდი სამამულო ომის დროს თბილისის სახელმწიფო აზერბაიჯანული თეატრის მსახიობები უამრავჯერ მიემგზავრებოდნენ ფრონტის ხაზზე და იქ მართავდნენ წარმოდგენებს ჯარისკაცების წინაშე. თეატრი დაიხურა 1947 წელს და ხელახლა გაიხსნა 1998 წელს. პოსტ საბჭოთა პერიოდში ორი სამხრეთ კავკასიის დამოუკიდებელი მეზობელი ქვეყნის აზერბაიჯანისა და საქართველოს მთავრობების დახმარებით აღდგენილ იქნა თბილისის ჰეიდარ ალიევის სახელობის აზერბაიჯანული თეატრი. 2004 წელს მას სახელმწიფო თეატრის სტატუსი მიენიჭა. აზერბაიჯანული დრამატული თეატრის ამ დრომდე არსებული შენობა ავარიულ მდგომარეობაშია, რის გამოც აუცილებელი გახდა ახლის აშენება. თეატრის ახალი შენობა საელჩოს გვერდით, ვახტანგ გორგასლის 25 ნომერში მდებარე მიწის ნაკვეთზე აშენდება. საძირკვლის ჩაყრის ცერემონიაში მონაწილეობა მიიღეს საქართველოსა და აზერბაიჯანის პრემიერ-მინისტრებმა. ↑ ჰეიდარ ალიევის სახელობის თბილისის აზერბაიჯანული სახელმწიფო დრამატული თეატრი ↑ საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება ↑ თბილისში აზერბაიჯანული თეატრის მშენებლობა დაიწყო
ჰასან ჰასანოვი

ჰასან ჰასანოვი (აზერ. Həsən Əziz oğlu Həsənov, ჰასან აზიზ ოღლი (ძე) ჰასანოვი; დ. 20 ოქტომბერი, 1940, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — აზერბაიჯანელი საბჭოთა პარტიული და სახელმწიფო მოღვაწე, დიპლომატი. 1963 წლიდან საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრი. თბილისის საპატიო მოქალაქე (2022). ჰასან ჰასანოვი დაიბადა 1940 წლის 20 ოქტომბერს თბილისში, მუშის ოჯახში. სწავლობდა თბილისის № 43 საშუალო სკოლაში. 1962 წელს, აზერბაიჯანის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის დამთავრების შემდეგ მუშაობდა კომკავშირის ხაზით ბაქოში. 1967-1969 წლებში იყო აზერბაიჯანის კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის ინსტრუქტორი. 1969-1971 წლებში იყო კომკავშირის ცენტრალური კომიტეტის პასუხისმგებელი ორგანიზატორი. 1981 წელს ჰასანოვმა დაამთავრა ბაქოს უმაღლესი პარტიული სკოლა. იმავე წელს გახდა აზერბაიჯანის კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის მდივანი, ხოლო 1990 წელს — აზერბაიჯანის სსრ რესპუბლიკის მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარე. არის ავტორი წიგნისა „ნარიმან ნარიმანოვის ეროვნულ-სახელმწიფოებრივი შეხედულებები და მოღვაწეობა“ და პიესის „წერილები ბრიუსელიდან“. ბიოგრაფია ↑ ქოქოშვილი, დათო (2 ოქტომბერი, 2022). „საპატიო თბილისელის ჯილდო 20 ადამიანს გადაეცა“. netgazeti.ge. ციტირების თარიღი: 3 ოქტომბერი, 2022. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება) ↑ ГАСАНОВ Гасан- БД "Лабиринт"
წყნარი დონის კაზაკების ძეგლი

წყნარი დონის კაზაკების ძეგლი (რუს. Памятник казакам Тихого Дона) — სკულპტურული კომპოზიცია, რომელიც მდებარეობს მილეროვო-ვიოშენსკაიას გზატკეცილის 120-ე კილომეტრზე, ხუტორ კრუჟილინსკის მახლობლად. მოქანდაკე ნ. მოჟაევის, ე. მოჟაევასა და ნ. შჩერბაკოვის მიერ შექმნილი ფიგურა არის დონელი კაზაკის კრებითი სახე. ძეგლი მოსჩანს შორიდან, რადგან მისი სიმაღლე ყორღანთან ერთად შეადგენს 14 მეტრს, ძეგლი დგას ორი გზის გადაკვეთაზე. როსტოვის ოლქის კულტურის მინისტრის გადაწყვეტილების საფუძველზე 2015 წლის 16 ნოემბრიდან იგი შედის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. ძეგლი წარმოადგენს დონელი კაზაკის ექვსმეტრიან, რვატონიან ცხენოსნის გამოსახულებას, რომელიც დამზადებულია ბრინჯაოსაგან და დგას რვამეტრიან მიწაყრილ ყორღანზე. კაზაკი გამოსახულია სამხედრო ფორმაში ქუდით. მთელი სკულპტურული კომპოზიცია დგას დაბალ ბეტონის კვარცხლბეკზე. ყორღანის ძირში მდებარეობს ქვა, რომელზეც წარწერაა: „წყნარი დონის კაზაკებს“, საერთო სახლახო ძეგლს ზოგჯერ ადგილობრივი მოსახლეობა უწოდებს მიხეილ შოლოხოვის რომან-ეპოპეის წყნარი დონის მთავარი გმირის, გრიგორი მელეხოვის ძეგლს. სკულპტურული კომპოზიციის პროექტი შეიმუშავეს 1956 წელს ოქტომბრის რევოლუციის მე-40-ე წლისთავთან დაკავშირებული გამოფენის მზადების პერიოდში. ქანდაკების 70 სმ-ის სიმაღლის მაკეტმა თავდაპირველად მიიღო სახელწოდება „Трубач“, მოგვიანებით ეწოდა - „Орлёнок“, ხოლო მოგვიანებით - „В донских степях“, მხოლოდ 1995 წელს, უკვე გახსნის შემდეგ, მას ეწოდა თანამედროვე სახელი. ქანდაკების მაკეტი წარმოადგინეს მოსკოვში და ბრიუსელში, მიენიჭა ლენინური კომკავშირის პრემია. იგი შეიძინა უკრაინის სსრ-ის კულტურის სამინისტრომ და მასზე მუშაობა მიმდინარეობდა ხარკოვის სამხატვრო მუზეუმში. 1982 წელს ნ. მოჟაევმა თაბაშირის მაკეტი აჩუქა მიხეილ შოლოხოვს. ამჟამად აღნიშნული მაკეტი შედის მიხეილ შოლოხოვის სახელმწიფო მუზეუმ-ნაკრძალის ექსპონატების შემადგენლობაში. ქანდაკებით დაინტერესდა სკკპ-ის როსტოვის საოლქო კომიტეტის პირველი მდივანი ივან ბონდარენკო, მან შესთავაზა ჩამოესხათ ძეგლი და დაედგათ დონის როსტოვის ჩრდილოეთის გასასვლელში. ქანდაკების შექმნა გადაწყდა ლუგანსკში, სამხატვრო კომბინატში. ბრინჯაოში ჩამოასხეს 1991 წელს ლენინგრადის ექსპერიმენტალურ ქარხანა „მონუმენტსკულპტურაში“. ძეგლი დაამონტაჟა კიევის სამხატვრო სახელოსნოს ბრიგადამ. გახსნის ცერემონია გაიმართა 1994 წლის მაისში. ↑ Описание Скульптурная композиция «Казакам Тихого Дона». Rutraveller. ციტირების თარიღი: 2017-03-03.[მკვდარი ბმული] ↑ Объекты культурного наследия. Официальный портал Правительства Ростовской области. ციტირების თარიღი: 2017-03-04. ↑ Памятники литературным героям. Государственный музей-заповедник М. А. Шолохова. ციტირების თარიღი: 2017-03-03. ↑ Памятник «Казакам Тихого Дона». Государственный музей-заповедник М. А. Шолохова. ციტირების თარიღი: 2017-03-03.
ენტო...

ენტო... (ბერძნ. entos — შიგნით) — რთული სიტყვის შემადგენელი ნაწილი; აღნიშნავს შინაგანს. მაგ. ენტოდერმა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 160.
Find a Grave

Find a Grave (ქართ. მონახე საფლავი) — ამერიკული საიტი და უმსხვილესი მონაცემთა ბაზა სასაფლაოებისა და ცნობილი ადამიანების საფლავების შესახებ. დაარსდა 1995 წელს ჯიმ ტიპტონის მიერ. მოაგვიანებით მან დაამატა ონლაინ ფორუმი. 1998 წელს Find A Grave იქცა კომერციულ ორგანიზაციად. საიტი სწრაფი ტემპით ვითარდებოდა და 2017 წლის ოქტომბრის მონაცემით მოიცავდა 165 მილიონ ჩანაწერს და 75 მილიონ ფოტოს. ინდივიდუალური გვერდები კონკრეტულ პიროვნებაზე მოიცავს ბიოგრაფიას, მონაცემებს დაკრძალვის ადგილის, სასაფლაოს დასახელების, საფლავის ნომრის შესახებ, ასევე თავად პიროვნების და საფლავის ფოტოებს. Colker, David, Web site answers grave concerns about stars, Los Angeles Times, 26 August 1997 Johnstone, Nick, Why I love … findagrave.com, The Guardian, 14 July 2004 Knight-Ridder/Tribune News Service, Web site attracts millions of grave-seekers, The Orlando Sentinel, 12 July 2001 Knight-Ridder/Tribune News Service, Find VIPs (and others) who R.I.P. through online cemetery, The Philadelphia Inquirer, 1 August 2005 შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „Find a Grave“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი Find A Grave-ის საზოგადოება (ონლაინ ფორუმი) ↑ Findagrave.com Site Info. Alexa Internet. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-12-25. ციტირების თარიღი: 2018-04-01. ↑ Find A Grave member: Jim Tipton. Ancestry.com (2007). ციტირების თარიღი: მაისი, 11, 2012. ↑ Maynard, Meleah (16 თებერვალი, 2000). „Grave Matters: Minnesota's dead are only a click away“. City Pages. Minneapolis and Saint Paul, Minnesota: Star Tribune Media Company LLC. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-09-28. ციტირების თარიღი: 8 სექტემბერი, 2012. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate= და |date=-ში (დახმარება) ↑ Ancestry.com Acquires Find A Grave. Ancestry.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-10-07. ციტირების თარიღი: 1 ოქტომბერი, 2013. ↑ Find A Grave. Ancestry.com. ციტირების თარიღი: 2016-09-12. ↑ Find A Grave FAQ. findagrave.com
თვითმკვლელთა რაზმი (ფილმი)

„თვითმკვლელთა რაზმი“ (ინგლ. Suicide Squad) — 2016 წლის ამერიკული სუპერგმირული ფილმი. იგი ეფუძნება DC Comics-ის ამავე სახელწოდების კომიქსს, სუპერბოროტმოქმედთა გაერთიანების შესახებ. ფილმი ეკუთვნის DC-ის გაფართოებული სამყაროს (DCEU) ფილმების სერიას. მისი რეჟისორია დევიდ ეიერი. მთავარ როლებს ფილმში ასრულებენ: უილ სმითი, ჯერედ ლეტო, მარგო რობი, იუელ კინამანი, ვაიოლა დეივისი, ჯაი კორტნი, ჯეი ერნანდესი, ადევალე აკინუოიე-აგბაჯე, აიკ ბარინჰოლცი, სკოტ ისტვუდი და კარა დელევინი. ფილმი 2016 წლის 5 აგვისტოს გამოვიდა, 2D, 3D და IMAX 3D ფორმატებში. მისი ბიუჯეტი იყო 175 მილიონი აშშ დოლარი, ხოლო შემოსავალმა მიაღწია 745.6 მილიონ აშშ დოლარს. ცნობილია, რომ გამოვა ფილმის მეორე ნაწილი, „თვითმკვლელთა რაზმი 2“. ოფიციალური საიტი „თვითმკვლელთა რაზმი“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „თვითმკვლელთა რაზმი“ — Box Office Mojo-ზე „თვითმკვლელთა რაზმი (ფილმი)“ — Rotten Tomatoes „თვითმკვლელთა რაზმი (ფილმი)“ — Metacritic-ზე ↑ „Suicide Squad (2016)“. British Board of Film Classification. July 26, 2016. დაარქივებულია ორიგინალიდან — ივლისი 28, 2016. ციტირების თარიღი: July 28, 2016. ↑ Rottenberg, Josh. (August 1, 2016) The pressures behind 'Suicide Squad,' the DC Comics movie that Warner Bros. needs to work, and work big. Los Angeles Times. ციტირების თარიღი: August 1, 2016. ↑ Suicide Squad (2016). Box Office Mojo. ციტირების თარიღი: November 9, 2016.
გვიდობალდო და მონტეფელტრო

გვიდობალდო და მონტეფელტრო (იტალ. Guidobaldo da Montefeltro) (დ. 1472, გუბიო, იტალია — გ. 11 აპრილი , 1508, ფოსომბრონე, იტალია) — ურბინოს ჰერცოგის ფედერიკო III და მონტეფელტროსა და მისი მეუღლის ბატისტა სფორცას ვაჟი და ურბინოს მე-4 ჰერცოგი 1482 წლიდან. 1489 წელს გვიდობალდომ იქორწინა ელიზაბეტა გონძაგაზე (1471–1526), მანტუის ჰერცოგის ფედერიკო I-ის ასულზე. ის და მისი მეუღლე ხელგაშლილ ცხოვრებას ეწოდნენ და რენესანსის ეპოქის დიდებულთა ცხოვრების კლასიკურ მაგალითს წარმოადგენდნენ. 1497 წელს ჩეზარე ბორჯამ გვიდობალდო თავისი მამულებიდან განდევნა, 1502 წელს კი საერთოდ ჩამოართვა კიდეც მემკვიდრეობით მიღებული მიწები. მომდევნო 1503 წელს ჩეზარეს მამის, პაპ ალექსანდრე VI-ის სიკვდილის და ბორჯების დამხობის შემდეგ გვიდობალდომ შეძლო უკან დაებრუნებინა თავისი საჰერცოგო. მას მემკვიდრე არ შეძენია. ამიტომ თავისი დის, ჯოვანას ვაჟი ფრანჩესკო მარია I დელა როვერე იშვილა და ამით ურბინო დელა როვერეს დინასტიის ხელში გადავიდა, ვიდრე ის XVII საუკუნეში პაპის ოლქს არ შეურთდა. Bernardino Baldi: Vita e fatti di Guidobaldo I. da Montefeltro, duca d'Urbino; o.O. 1821.
მირიარხი

მირიარხი (იტალ. Miriarca) — ბიზანტიური ტიტული პიროვნებისა, რომელიც ცნობილია მხოლოდ იმპერატორ კონსტანტინე X დუკას ჯარების მხედართმთავრობით 1060 და 1061 წელს იტალიის კატეპანატში. მირიარხს შეიძლება ჰქონოდა ტიტული, merarches (დანაყოფის მეთაური). გვიან 1060 წელს, მირიარხი ხელმძღვანელობდა დიდ არმიას ტარანტოს, ბრინდიზის, ორიის და ოტრანტოს დასაპყრობად რათა ნორმანთა გამარჯვებების წინააღმდეგ ემოქმედათ. მან ყველაზე შორს მიაღწია მელფის კედლებს, მაგრამ ალყა რობერტ გრისკარმა გაარღვია, სიცილიელ მუსლიმთა დამარცხებიდან მალევე. მირიარხი მარულმა ჩაანაცვლა1061, როდესაც გრისკარმა აპულიას მიაღწია. Gay, Jules. L'Italie méridionale et l'empire Byzantin: Livre II. Burt Franklin: New York, 1904.
Philips Videopac+ G7400

Philips Videopac + G7400 — მესამე თაობის სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლი, რომელიც შეიმუშავა და გამოსცა კომპანია Philips-მა შეუზღუდული რაოდენობით ევროპაში, 1983 წელს. დაანოსდა 1983 წელს Consumer Electronics Show-ზე. მისი გამოშვება დაგეგმილი იყო ამერიკაში Odyssey³ Command Center-ის სახელწოდებით, თუმცა არასდროს გამოცემულა. G7400 არის Philips Videopac G7000-ის მემკვიდრე — ამერიკაში ცნობილი როგორც Magnavox Odyssey². კონსოლი უკუთავსებადი იყო G7000-თან და შეეძლო ამ უკანასკნელის თამაშების გაშვება, თუმცა წინამორბედისგან განსხვავებით, რომელსაც გააჩნდა მემბრანული ტიპის კლავიატურა, მასში ჩაშენებული იყო მექანიკური კლავიატურა. ის გამოიყენებდა Intel-ის 8048 ცენტრალურ პროცესორს 1.79 მჰც სიხშირით და 6 კბ ოპერატიულ მეხსიერებას. მთავარი სტატია: Videopac-ის თამაშების სია. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „Philips Videopac+ G7400“ ვიკისაწყობში. Philips Videopac-ის და Magnavox Odyssey2-ის ფორუმი Videopac + G7400 დაარქივებული 2017-06-08 საიტზე Wayback Machine. Retro Gaming Console-ზე Magnavox Odyssey2 \ Philips Videopac — ვიდეო თამაშების კონსოლების ბიბლიოთეკა ↑ (8 ოქტომბერი, 2013) The Video Game Theory Reader. Routledge, გვ. 312–. ISBN 978-1-135-20519-5.  ↑ (November 1983) L'Europeo (Italian). Editoriale Domus, გვ. 282–. „Il tutto, tradotto dal computerese, significa che invece di programmi si tratterà di una nuova consolle per far girare i programmi stessi, più precisamente il Philips G7400 Il vecchio Philips Videopac aveva il difetto di essere il videogioco con la ...“
მარული

მარული (ბერძ. Μαρούλης) — იტალიის კატეპანი 1061-1062 წლებში. ის იყო პირველი ჩანაწერებში მოხსენებული კატეპანი არგირუსი გაქრობის შემდეგ (1057). 1061 წელს გაემგზავრა ბარიში კონსტანტინე X დუკას დავალებით. იგი უკანასკნელი ბიზანტიელი იმპერატორი იყო, რომელიც ცდილობდა ბიზანტიისთვის დაებრუნებინა იტალია, მაგრამ მალევე იძულებული გახდა თავდაცვაზე გადასულიყო. მარული შეცვალა სირიანუსმა. Gay, Jules. L'Italie méridionale et l'empire Byzantin: Livre II. Burt Franklin: New York, 1904.