laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
აზერბაიჯანის სამთო მრეწველობა

აზერბაიჯანის სამთო მრეწველობა — ქვეყნის ეკონომიკის ერთ-ერთი განშტოებაა. აზერბაიჯანის ძირითადი ბუნებრივი რესურსებია ბუნებრივი აირი, ნავთობი, ფერადი ლითონები, ბოქსიტი და რკინის მადანი. საბადო და არალითონური მინერალები კონცენტრირებულია მცირე და დიდი კავკასიონის მთებში, წიაღისეული საწვავი კონცენტრირებულია დაბლობ ადგილებში და სამხრეთ კასპიის აუზში. 2010 წელს აზერბაიჯანში არაერთი მინერალი და ლითონი მოიპოვეს. ქვეყანაში ნავთობის წარმოება და ექსპორტი ხორციელდება. 1991 წლიდან ოფშორული რესურსები ვითარდება. 2010 წლის მთავარი პროექტები იყო შაჰ-დენიზის გაზის კონდენსატის საბადო და აზერი-ჩირაგ-გუნეშლის ოფშორული ნავთობის პლატფორმა. 2013 წელს ინდუსტრიამ 33,7 მილიარდი მანეთის ღირებულების პროდუქცია გამოუშვა, მთლიანი წარმოების 74% სამთო მრეწველობაზე მოდიოდა. მრეწველობის ძირითად კაპიტალში ინვესტიციების 66.2% სამთო მრეწველობის სექტორში იყო. 2014 წელს სპილენძის მადნის წარმოება 135%-ით გაიზარდა, კირის წარმოება 88%-ით. 2023 წლის 28 დეკემბერს განჯაში ამოქმედდა სამოქალაქო დანიშნულების სამრეწველო ასაფეთქებელი ნივთიერებების წარმოების ქარხანა AzerBlast, AzerGold-ის შვილობილი კომპანია. ქარხანამ სრულ რეჟიმში მუშაობა 2024 წლის 29 ივლისს დაიწყო. ქარხნის ფართობი 15 ჰექტარია. ქარხნის საწყისი სიმძლავრე იქნება 14 ათასი ტონა ასაფეთქებელი ნივთიერება წელიწადში. წიაღისეული საწვავის წყაროები აზერბაიჯანში წარმოდგენილია ნავთობით, გაზით, ნავთობის ფიქალით და ტორფით. ნავთობის ინდუსტრია მნიშვნელოვან როლს ასრულებს ეკონომიკაში. ნავთობი მოიპოვება როგორც კონტინენტური, ასევე ოფშორული საბადოებიდან. აზერბაიჯანი ასევე აწარმოებს ნახშირწყალბადის გაზებს. აზერი-ჩირაგ-გუნეშლის საბადოზე წარმოებული ნავთობის ნაწილი ბაქოს ნავთობგადამამუშავებელ ქარხანაში მუშავდება. ქარხანა დღეში დაახლოებით 400 მილიარდ ბარელ ნავთობს აწარმოებს. ↑ MINERALS ↑ Azerbaijan: Mining, Minerals and Fuel Resources ↑ В Азербайджане приступил к деятельности первый завод по производству промышленных взрывчатых веществ
ჩხირი

ჩხირი — ხის წვრილი ტოტის ჩამონატეხი ან ჩამონასხეპი. თუმცა შეიძლება აგრეთვე აღნიშნავდეს: საწრუპი ჩხირი — მილის მსგავსი ნივთი კოქტეილის და სხვა სასმელების ჭიქიდან ამოსაწრუპად; საქსოვი ჩხირი — საქსოვი იარაღი, ფოლადის სწორი მავთული ან ხისგან გათლილი წვრილი ჯოხი; ჩინური ჩხირები — ხის წვრილი ჯოხები, რომლებსაც საჭმლის ასაღებად (ჩანგლის და კოვზის ნაცვლად) იყენებენ აღმოსავლეთ აზიაში; ჩხირი — ხერხემლიანთა თვალის ბადურის ფოტორეცეპტორი, რომელიც უზრუნველყოფს ბინდში ხედვას; ჩხირები, ანუ ბაცილები — ჩხირის ფორმის ბაქტერიების ჯგუფი.
ნიკო უილიამსი

ნიკოლას „ნიკო“ უილიამს არტუერი (დ. 12 ივლისი, 2002) — ესპანელი ფეხბურთელი, გარემარბი, თამაშობს ბილბაოს „ატლეტიკისა“ და ესპანეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების რიგებში. 2013 წელს შეუერთდა ბილბაოს „ატლეტიკის“ აკადემიას საიდანაც ჯერ სარეზერვო, შემდეგ კი ძირითადი გუნდის წევრი გახდა რითაც თავისი ძმის, ინიაკი უილიამსის თანაგუნდელი გახდა. აღიარება მოიპოვა თავისი სისწრაფისა და დრიბლინგის წყალობით, უილიამსი 2022 წლიდან ესპანეთის საფეხბურთო ნაკრების წევრია, მიღებული აქვს მონაწილეობა 2022 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატსა და 2024 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატზე. 2024 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატზე დასახელდა ფინალის საუკეთესო ფეხბურთელად. ატლეტიკ ბილბაო კოპა დელ რეი: 2023–24 ესპანეთი ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი: 2024 ნიკო უილიამსი ბილბაოს „ატლეტიკის“ ოფიციალურ საიტზე ↑ Under the microscope:What makes Nico Williams a key asset of Athletic Bilbao დაარქივებული 19 July 2023 საიტზე Wayback Machine. , Ajai Subrahamian, La Liga Analysis, 23 December 2022 ↑ UEFA.com. Spain 2–1 England | UEFA EURO 2024 Final en. ციტირების თარიღი: 2024-07-14
გიორგი ჭიჭინაძე

გიორგი (გოგი) ჭიჭინაძე (დ. 1 აპრილი, 1941, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი გეოლოგი. გეოლოგია-მინერალოგიის მეცნიერებათა კანდიდატი (1982). აკადემიური დოქტორი (2007). 1963 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი ინჟინერ-გეოლოგის სპეციალობით. 1964-1976წწ მუშაობდა საქართველოს სსრ გეოლოგიის სამმართველოში: 1964-1966წწ თემატური პარტიის უფროსი ტექნიკური გეოლოგის, 1966-1969წწ თემატური პარტიის ტექნიკური გეოლოგის, 1969-1971წწ მეტალებზე კომპლექსური თემატური პარტიის გეოლოგის, 1971-1973წწ ჯერ ადანგეს კომპლექსური გეოლოგიური პარტიის, ხოლო 1973-1976წწ საკენის გეოლოგიური ძებნითი პარტიის უფროსი გეოლოგის თანამდებობებზე. 1976 წლიდან გიორგი ჭიჭინაძე ეწევა სამეცნიერო საქმიანობას საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ალ. ჯანელიძის სახ. გეოლოგიის ინსტიტუტში. 1976-1981წწ ის გახლავთ პეტროგრაფიის განყოფილების უმცროსი მეცნიერი თანამშრომელი, ხოლო 1981-1984წწ უფროსი მეცნიერი თანამშრომელი. 1984 წლიდან ის სამეცნიერო მოღვაწეობას აგრძელებს ალ. თვალჭრელიძის სახ. კავკასიის მინერალური ნედლეულის ინსტიტუტში. 1984-1989წწ რეგიონალური გეოლოგიის განყოფილების თემატური პარტიის უფროსად, 1989-1996წწ ჯერ რეგიონალური გეოლოგიის განყოფილების, ხოლო 1996-2007წწ მყარი წიაღისეულის განყოფილების წამყვან მეცნიერ-თანამშრომლად. 2007 წლიდან გიორგი ჭიჭნაძე ბრუნდება ალ. ჯანელიძის სახელობის გეოლოგიის ინსტიტუტში და 2007-2017წწ გახლავთ მინერალოგიის, პეტროლოგიის, ლითოლოგიისა და ვულკანოლოგიის განყოფილების უფროსი მეცნიერი თანამშრომელი, ხოლო 2017წ-დან ამავე განყოფილების მთავარი მეცნიერი თანამშრომელი. 2012-2023 წწ. გიორგი ჭიჭინაძე იყო ივ. ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ალ. ჯანელიძის სახ. გეოლოგიის ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე. საქართველოს მინერალოგიური საზოგადოების წევრი ალექსანდრე ჯანელიძის სახელობის პრემია (1992) U–Pb LA-ICP-MS geochronology of polygenetic zircons from Beshta and Kamenistaya intrusions (the Greater Caucasus), 2022. Metamorphism of the Dizi Series Rocks (the Greater Caucasus): Petrography, Mineralogy and Evolution of Metamorphic Assemblages, 2021. U–Pb LA–ICP–MS dating of zoned zircons from the Greater Caucasus pre-Alpine crystalline basement: Evidence for Cadomian to Late Variscan evolution 2020. Genetic Typification of Zircons from Infrastructure of the Elbrus Subterrane (Caucasus), 2007. გიორგი ჭიჭინაძე — პეტროლოგიის, მინერალოგიის, გეოქიმიისა და ლითოლოგიის განყოფილება
სტაფილოკოკური ინფექცია

სტაფილოკოკური ინფექცია — ინფექციურ დაავადებათა ჯგუფი, რომელსაც იწვევს სტაფილოკოკების სხვადასხვა სახეობა, რომელთაგან ყველაზე მეტ პათოგენურობას ავლენს ოქროსფერი სტაფილოკოკი (Staphylococcus aureus). დაინფიცირება შესაძლებელია ავადმყოფებთან და სტაფილოკოკური ინფექციის მატარებლებთან კონტაქტით, საყოფაცხოვრებო ნივთების მეშვეობით, ჰაერწვეთოვანი და საკვებისმიერი გზებით. სტაფილოკოკური ინფექციისთვის დამახასიათებელია კლინიკური გამოვლინებების მრავალფეროვნება - ადგილობრივი ანთებითი პროცესებიდან დაწყებული (ე.წ. კეროვანი ინფექცია) სეფსისით დამთავრებული. კეროვან ინფექციებს შორის ჭარბობს კანისა და ლორწოვანი გარსების დაზიანებები, როგორც ზედაპირული (ფოლიკულიტი, ფურუნკული და სხვ.), ასევე ღრმა (ჰიდრადენიტი, ფლეგმონა, აბსცესი). სტაფილოკოკებს შეუძლიათ დააზიანონ სასუნთქი და შარდ-სასქესო გზები, კუჭ-ნაწლავის ტრაქტი (საკვებისმიერი ტოქსიკოინფექციები და სხვ.), გული (მიოკარდიტი, ენდოკარდიტი) და სხვ. სტაფილოკოკური ინფექცია არის ქრონიკული ინტოქსიკაციისა და სხეულის ტემპერატურის ხანგრძლივი ზომიერი მომატების, ე.წ. სუბფებრილიტეტის მიზეზი. სტაფილოკოკის სხვა სახეობები (ეპიდერმული და საპროფიტული), რომლებიც ადამიანის ნორმალური მიკროფლორის წარმომადგენლები არიან, იმუნიტეტის დასუსტების შემთხვევაში შესაძლოა პათოგენურები გახდნენ. მკურნალობა დამოკიდებულია სტაფილოკოკური ინფექციის კლინიკურ გამოვლინებებზე (ანტიბიოტიკები, სპეციფიკური იმუნოპრეპარატები, ჰემოსორბცია, პლაზმაფერეზი; ქირურგიული მკურნალობა და ანთების კერის დრენირება სტაფილოკოკური ინფექციის ლოკალიზებული ფორმების დროს და სხვ.). სტაფილოკოკოზი ↑ Богомолов Б. П. Стафилококковая инфекция // Большая российская энциклопедия. т. 31. — М., 2016. — стр. 205.
სტაფილოკოკოზი

სტაფილოკოკოზი — ყველა სახეობის ფრინველისა და ბოცვრის ინფექციური დაავადებები, რომლებსაც იწვევენ სტაფილოკოკები. რეგისტრირებულია ყველგან, სიკვდილიანობა ფრინველებში 90%-ს აღწევს, ბოცვრებში 50–70%-ია. სტაფილოკოკოზის სიმპტომებია: ფრინველებში — ართრიტები, ბურსიტები, ვეზიკულარული დერმატიტი, ფაღარათი, კვერცხდების შეწყვეტა; ბოცვრებში — სეფსისი, აბსცესები, მასტიტი. მკურნალობა ძირითადად სიმპტომურია. პროფილაქტიკა და ბრძოლის მეთოდები: ვეტერინარულ-სანიტარული წესების დაცვა სისტემური დათვალიერებით, დაავადებული ცხოველების იზოლაციით და შენობებისა და ინვენტარის დაუყოვნებელი დეზინფექციით. სტაფილოკოკური ინფექცია ↑ Стафилококкоз // Большая российская энциклопедия. т. 31. — М., 2016. — стр. 205.
ალექსანდრე მასლიაკოვი

ალექსანდრე ვასილის ძე მასლიაკოვი (რუს. Алекса́ндр Васи́льевич Масляко́в; დ. 24 ნოემბერი, 1941, სვერდლოვსკი, სსრკ — გ. 8 სექტემბერი, 2024, მოსკოვი, რუსეთი) — საბჭოთა და რუსი ტელეწამყვანი. რუსეთის ფედერაციის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1994). „მამულის წინაშე დამსახურებისთვის“ ორდენის სრული კავალერი. ალექსანდრე მასლიაკოვი წლების განმავლობაში იყო სხვადასხვა სატელევიზიო გადაცემების წამყვანი: „მხიარულთა და საზრიანთა კლუბი“, „აბა, გოგონებო!“, „აბა, ბიჭებო!“, „ვირაჟი“, „მხიარული ახალგაზრდები“, „მე-12 სართული“ და სხვა. რამდენიმე წელი იყო სოჭის საერთაშორისო მუსიკალური ფესტივალის მუდმივი წამყვანი, ასევე მიჰყავდა გადაცემა „წლის სიმღერა“ (1976-1979 და 1981 წლებში). გარდაიცვალა მოსკოვში, 2024 წლის 8 სექტემბერს. დაკრძალულია ნოვოდევიჩის სასაფლაოზე (ნაკვეთი №11). 1994 — რუსეთის ფედერაციის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე 1994 — პრემია „ოვაცია“ 1997 — მაჰაჩყალის საპატიო მოქალაქე 1999 — ყირიმის ავტონომიური რესპუბლიკის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე 2006 — „მამულის წინაშე დამსახურებისთვის“ IV ხარისხის ორდენი 2011 — „მამულის წინაშე დამსახურებისთვის“ III ხარისხის ორდენი 2015 — ალექსანდრე ნეველის ორდენი 2016 — სოჭის საპატიო მოქალაქე 2016 — „მამულის წინაშე დამსახურებისთვის“ II ხარისხის ორდენი 2021 — „მამულის წინაშე დამსახურებისთვის“ I ხარისხის ორდენი 1997 — მაჰაჩყალის საპატიო მოქალაქე შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ალექსანდრე მასლიაკოვი“ ვიკისაწყობში. ალექსანდრე მასლიაკოვი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ Скончался Александр Васильевич Масляков.. КВН (2024-09-08). ციტირების თარიღი: 2024-09-08 ↑ Умер Александр Масляков (2024-09-08). ციტირების თარიღი: 2024-09-08 ↑ Кочесоков, Эльдар. Как выглядит могила Александра Маслякова: фото с Новодевичьего кладбища в Москве | STARHIT. ციტირების თარიღი: 2024-09-12
ლაიშურა

ლაიშურა, მდინარე საქართველოში, ბაღდათის მუნიციპალიტეტში, ხანისწყლის მარჯვენა შენაკადი. სათავე აქვს მესხეთის ქედის კალთაზე, 2220 მ სიმაღლეზე. სიგრძე 23 კმ, აუზის ფართობი 117 კმ². საზრდოობს წვიმის, თოვლისა და მიწისქვეშა წყლით. წყალდიდობა იცის გაზაფხულზე, წყალმცირობა - ზაფხულსა და ზამთარში. წყალმოვარდნები - შემოდგომაზე. საშუალო წლიური ხარჯი 3,13 მ³/წმ. აფხაზავა ი., ქსე, ტ. 6, გვ. 111, თბ., 1983
ელ-ალტარი

ელ-ალტარი (ესპ. El Altar; აგრეთვე ცნობილი, როგორც კაპაკ-ურკუ) — ჩამქრალი ვულკანი ეკვადორში. მდებარეობს სანგაის ეროვნული პარკის დასავლეთ ნაწილში, კიტოს სამხრეთით 170 კმ-ში. უმაღლესი წერტილი ზღვის დონიდან 5319 მეტრს აღწევს. ელ-ალტარი შედგება პლიოცენ-პლეისტოცენის ხანის დიდი ზომის სტრატოვულკანისა და მისგან დასავლეთით მდებარე კალდერისაგან. ინკების ლეგენდები იუწყება, რომ ელ-ალტარის მწვერვალი შვიდწლიანი აქტივობის შემდეგ ჩამოინგრა, დაახლოებით 1460 წელს, მაგრამ გეოლოგების აზრით ვულკანის კალდერა ბევრად ძველია. ცენტრალური აუზი მოიცავს კრატერულ ტბას, რომელიც ზღვის დონიდან 4200 მეტრ სიმაღლეზეა. იგი ცნობილია როგორც კოლანესის ლაგუნა (Laguna Collanes) ან ამარილას ლაგუნა (Laguna Amarilla). ცენტრალური აუზი 9 მწვერვალითაა გარშემორტყმული. ↑ 1.0 1.1 "Ecuador: 15 Mountain Summits with Prominence of 1,500 meters or greater" Peaklist.org. Retrieved 2013-03-01. ↑ Neate, Jill. Mountaineering in the Andes: A Sourcebook for Climbers. Royal Geographical Society, 1994, p.26. ↑ Kichwa Yachakukkunapa Shimiyuk Kamu (Ministry of Education, Ecuador) (Kichwa-Spanish dictionary), 2009 ↑ Miñaca Rea Silvia Patricia, Vallejo Lara Vicente Orlando, Diseño de paquetes turísticos para el Nevado Los Altares por el sector Inguisay, Universidad de Chimborazo, 2010 (in Spanish) ↑ The New International Encyclopaedia Volume 1 ed Frank Moore Colby, Talcott Williams 1918 Page 618 "The northern group, mainly comprised in Ecuador, is the most imposing collection of active and extinct volcanoes on earth. ... The Altar, a truncated mountain, 17,736 feet in height, is said to have once been the highest in the region"
ამფიპოლისი

ამფიპოლისი (ძვ. ბერძნ. Ἀμφίπολις) — ძველი ბერძნული ქალაქი მდინარე სტრიმონზე მაკედონიაში (თანამედროვე საბერძნეთი). დაარსდა ძვ. წ. 437 წელს. აკონტროლებდა გემთმშენებლობისთვის საჭირო ხე-ტყითა და ოქროთი მდიდარ რაიონს და ეგეოსის ზღვის ჩრდილოეთ სანაპიროზე გამავალ გზას. ძვ. წ. 424 წელს პელოპონესის ომის დროს დაიპყრო სპარტელმა მხედართმთავარმა ბრასიდასმა, რომელიც აქვე დაიღუპა ბრძოლაში და პატივით დაკრძალეს. ავტონომიურობა შეინარჩუნა მაკედონიის მეფე ფილიპე II-ის მიერ ძვ. წ. 357 წელს დაპყრობამდე. იყო ალექსანდრე მაკედონელის ლაშქრობის საზღვაო ბაზა. რომაულ პერიოდში აქ გადიოდა უმნიშვნელოვანესი ეგნატიუსის გზა, რომელიც აკავშირებდა ეგეოსისა და ადრიატიკის სანაპიროებს. არსებობა შეწყვიტა სლავების მიერ საბერძნეთის ტერიტორიების დაპყრობის დროს ახ. წ. VII–VIII საუკუნეებში. ამფიპოლისის სპორადული კვლევები მიმდინარეობდა XIX საუკუნიდან. 1912–1913 წლების ბალკანეთის ომის დროს აღმოაჩინეს ლომის უზარმაზარი ქანდაკება (ეკუთვნოდა საფლავს, რომელსაც მიაწერენ ლაომედონს, ალექსანდრე მაკედონელის მხედართმთავარს); შემდგომში იპოვეს მისი კვარცხლბეკი და 1936 წელს ძეგლი აღდგენეს პირვანდელი სახით. შემორჩენილია ქალაქის კედლების, კლიოს ტაძრის, 50 მეტრზე მეტი სიგრძის პორტიკის ნაშთები, რომლის ადგილზეც აღმოჩნდა ადრებიზანტიური ეკლესიების ნაშთებიც. არის წარწერები, მოზაიკები და სხვა. ძვ. წ. V საუკუნიდან რომაულ ხანამდე პერიოდის ნეკროპოლისი. გამოირჩევა ელინისტური პერიოდის აღმოჩენები (სარკოფაგები, მოხატულობა, ოქროს სამკაულები და სხვა). ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ამფიპოლისი ამფიპოლისი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური) ↑ ბერძნული და რომაული საკუთარი სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2023. — გვ. 34. ↑ 2.0 2.1 Абрамов А. П. Амфипол // Большая российская энциклопедия. т. 1. — М., 2005. — стр. 643.
კურსების წმინდა გიორგის ეკლესია

კურსების წმინდა გიორგის ეკლესია —არქიტექტურული ძეგლი ტყიბულის მუნიციპალიტეტში, სოფელ კურსებში. კურსების ქაშვეთის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია მდებარეობს ქვედა კურსების სასაფლაოს ტერიტორიაზე. იგი წარმოადგენს მოზრდილი ზომის დარბაზულ ეკლესიას, ხუთწახნაგა შვერილი აფსიდით. დასავლეთიდან ორ სვეტზე დაყრდნობილი სამსართულიანი სამრეკლო-კარიბჭით, რომელიც 8 სვეტზე დაყრდნობილი რვაწახნაგა ფანჩატურით ბოლოვდება. ეკლესია ნაგებია მოყვითალო ფერის კარგად გათლილი ეკლარის ქვით. ეკლესია დგას ორსაფეხურიან დაბალ ცოკოლზე. ინტერიერი ნათდება სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებში დატანებული ორ-ორი სწორკუთხა ღიობითა და ასევე აღმოსავლეთ შვერილ აფსიდაზე არსებული შედარებით მოზრდილი ზომის სამი თაღოვანი ღიობით. სამხრეთის და ჩრდილოეთის სარკმლები სწორკუთხა მოჩარჩოებაშია ჩასმული, რომელსაც ტალღური რელიეფური ორნამენტი შემოუყვება, ხოლო თავზე სამკუთხა ფრონტონი ადგას. რაც შეეხება აღმოსავლეთ ფასადის სარკმლებს მათ ხუთზოლად შემოვლებული რელიეფური მოჩარჩოება აქვთ. შვერილი აფსიდის ხუთივე წახნაგს დეკორატიული თაღედი გადაუყვება, რომლებიც ორწყვილ ლილვს ეყრდნობიან. სამხრეთ და ჩრდილოეთ ფასადის ცენტრში ეკლესიაში შესასვლელი კარის სწორკუთხა ღიობებია გაჭრილი. ორივე კარის მოჩარჩოება დეკორატიულ ელემენტებს შეიცავს, ჩრდილოეთის კარის თავზე ცრუ ლუნეტია გამოყვანილი რომლის თავზეც კარნიზის ქვეშ კარგად ნათალი რელიეფურ ზედაპირიანი სწორკუთხა ფილაა ჩასმული, რომელზეც წმინდა გიორგის ცხენზე ამხედრებული გამოსახულებაა მხედრული წარწერით, სადაც ეკლესიის შემომწირველი მოიხსენიება და თარიღიცაა მითითებული: 1853 წელი, 20 სექტემბერი. რაც შეეხება სამხრეთის კარის მოჩარჩოებას აქ ვხვდებით ორ პილასტრზე დაყრდნობილ სამკუთხა ფრონტონს, რომლის ქედზეც სამ სადგამიან სწორკუთხედში ჯვრის რელიეფური გამოსახულებაა, რომელიც მცენარეული ორნამენტებით არის შემკობილი. სამრეკლოს პირველი სართული როგორც უკვე ვახსენეთ ორ სვეტსა და ეკლესიის დასავლეთ კედელს ეყრდნობა. მეორე სართულს სამხრეთ და ჩრდილოეთ ფასადზე თითო მცირე ზომის ოთხკუთხა სარკმლები აქვს დატანებული. მეორე სართული გაფორმებულია სამკუთხა ფრონტონებისა და ჯვრის რელიეფური გამოსახულებით. ხოლო მესამე სართულზე რვაწახნაგა ფანჩატურის სვეტებს შორის ჭვირული მოაჯირებია ქვისგან ამოყვანილი. სამრეკლო კარიბჭის გავლის შემდეგ ეკლესიის დასავლეთ კედელზე ტაძარში შესასვლელი ცენტრალური კარის სწორკუთხა ღიობია დატანებული, რომლის თავზეც ასევე ნახევარწრიული ფორმის ცრუ ლუნეტია გამოსახული.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 42658
გუადალუპე-ეტლა

გუადალუპე-ეტლა (ესპ. Municipio de Guadalupe Etla) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ეტლის რაიონში, ცენტრალური ხეობის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 2 929 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 20.4%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 4.3 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 681.2 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს მაისს შევიდა. ოახაკის მუნიციპალიტეტები ↑ Censo de Población y Vivienda 2020 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: February 26, 2021 ↑ Censo de Población y Vivienda 2010 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: January 27, 2021 ↑ México en cifras - Medio Ambiente - Nayarit es. INEGI (January 2016). ციტირების თარიღი: February 12, 2021 ↑ (1996) Estado de Oaxaca División Territorial de 1810 a 1995. (es). Mexico: INEGI. ISBN 970-13-1507-3.
ნასარენო-ეტლა

ნასარენო-ეტლა (ესპ. Municipio de Nazareno Etla) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ეტლის რაიონში, ცენტრალური ხეობის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 4 293 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 10.6%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 4.3 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 998.4 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა. ოახაკის მუნიციპალიტეტები ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/oax/territorio/div_municipal.aspx ↑ Censo de Población y Vivienda 2020 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: February 26, 2021 ↑ Censo de Población y Vivienda 2010 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: January 27, 2021 ↑ México en cifras - Medio Ambiente - Nayarit es. INEGI (January 2016). ციტირების თარიღი: February 12, 2021 ↑ (1996) Estado de Oaxaca División Territorial de 1810 a 1995. (es). Mexico: INEGI. ISBN 970-13-1507-3.
მაგდალენა-აპასკო

მაგდალენა-აპასკო (ესპ. Municipio de Magdalena Apasco) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ეტლის რაიონში, ცენტრალური ხეობის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 7 888 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 4.9%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 27 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 292.1 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1826 წლის 15 მარტს შევიდა. ოახაკის მუნიციპალიტეტები ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/oax/territorio/div_municipal.aspx ↑ Censo de Población y Vivienda 2020 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: February 26, 2021 ↑ Censo de Población y Vivienda 2010 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: January 27, 2021 ↑ México en cifras - Medio Ambiente - Nayarit es. INEGI (January 2016). ციტირების თარიღი: February 12, 2021 ↑ (1996) Estado de Oaxaca División Territorial de 1810 a 1995. (es). Mexico: INEGI. ISBN 970-13-1507-3.
რეიეს-ეტლა

რეიეს-ეტლა (ესპ. Municipio de Reyes Etla) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ეტლის რაიონში, ცენტრალური ხეობის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 4 370 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 22.5%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 12 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 364.2 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა. ოახაკის მუნიციპალიტეტები ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/oax/territorio/div_municipal.aspx ↑ Censo de Población y Vivienda 2020 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: February 26, 2021 ↑ Censo de Población y Vivienda 2010 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: January 27, 2021 ↑ México en cifras - Medio Ambiente - Nayarit es. INEGI (January 2016). ციტირების თარიღი: February 12, 2021 ↑ (1996) Estado de Oaxaca División Territorial de 1810 a 1995. (es). Mexico: INEGI. ISBN 970-13-1507-3.
სან-აგუსტინ-ეტლა

სან-აგუსტინ-ეტლა (ესპ. Municipio de San Agustín Etla) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ეტლის რაიონში, ცენტრალური ხეობის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 4 168 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 7.1%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 55.1 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 75.6 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა. ოახაკის მუნიციპალიტეტები ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/oax/territorio/div_municipal.aspx ↑ Censo de Población y Vivienda 2020 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: February 26, 2021 ↑ Censo de Población y Vivienda 2010 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: January 27, 2021 ↑ México en cifras - Medio Ambiente - Nayarit es. INEGI (January 2016). ციტირების თარიღი: February 12, 2021 ↑ (1996) Estado de Oaxaca División Territorial de 1810 a 1995. (es). Mexico: INEGI. ISBN 970-13-1507-3.
სან-ანდრეს-საუტლა

სან-ანდრეს-საუტლა (ესპ. Municipio de San Andrés Zautla) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ეტლის რაიონში, ცენტრალური ხეობის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 5 326 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 20.9%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 69.4 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 76.7 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა. ოახაკის მუნიციპალიტეტები ↑ http://www.cuentame.inegi.org.mx/monografias/informacion/oax/territorio/div_municipal.aspx ↑ Censo de Población y Vivienda 2020 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: February 26, 2021 ↑ Censo de Población y Vivienda 2010 - SCITEL es. INEGI. ციტირების თარიღი: January 27, 2021 ↑ México en cifras - Medio Ambiente - Nayarit es. INEGI (January 2016). ციტირების თარიღი: February 12, 2021 ↑ (1996) Estado de Oaxaca División Territorial de 1810 a 1995. (es). Mexico: INEGI. ISBN 970-13-1507-3.
მიშელ ბარნიე

მიშელ ჟან ბარნიე (ფრანგ. Michel Jean Barnier; დ. 9 იანვარი, 1951, ლა-ტრონში, იზერის დეპარტ.) — ფრანგი პოლიტიკოსი, საფრანგეთის პრემიერ-მინისტრი 2024 წლის 5 სექტემბერიდან. დაამთავრა პარიზის კომერციის უმაღლესი სკოლა (1972). 1970-იანი წლების დასაწყისიდან იყო სახელმწიფო სამსახურში. სხვადასხვა დროს იყო ე. წ. გოლისტური მიმართულების პოლიტიკური ორგანიზაციების („დემოკრატების კავშირი რესპუბლიკისთვის“, „კრება რესპუბლიკისთვის“, „სახალხო მოძრაობის კავშირი“, „რესპუბლიკელები“) წევრი. 1978-1993 წლებში არჩეული იყო საფრანგეთის ეროვნული კრების წევრად სავოიის დეპარტამენტიდან. 1994-1995 წლებში იყო საფრანგეთის გარემოს დაცვის მინისტრი, 1995-1997 წლებში — ევროპული საქმეების მინისტრი-დელეგატი, 2004-2005 წლებში — საგარეო საქმეთა მინისტრი, 2007-2009 წლებში — სოფლის მეურნეობისა და თევზის მრეწველობის მინისტრი. ბარნიეს ასევე მუშაობდა შიდა ბაზრისა და მომსახურების ევროპულ კომისრად 2010-2014 წლებში, ევროპის სახალხო პარტიის ვიცე-პრეზიდენტად 2010-2015 წლებში, იყო ევროკავშირის დელეგაციის ხელმძღვანელი ევროკავშირიდან დიდი ბრიტანეთის გასვლასთან დაკავშირებულ მოლაპარაკებებში 2016-2021 წლებში. 2024 წლის სექტემბერში, საფრანგეთის რიგგარეშე საპარლამენტო არჩევნების შემდეგ, პრეზიდენტმა ემანუელ მაკრონმა ბარნიე საფრანგეთის პრემიერ-მინისტრად დანიშნა. ბარნიე ცნობილია, როგორც პრო-ევროპული მიმართულების, ნეოლიბერალური ეკონომიკური შეხედულებების მქონე კონსერვატორი პოლიტიკოსი. Gozzi, Laura (5 September 2024). "Michel Barnier's journey from Mr Brexit to French PM". BBC News. ↑ Sycomore / Assemblée nationale <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193582"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q15271528"></a> ↑ ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ Roglo — 1997. — 10000000 ეგზ. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q83365652"></a> ↑ Munzinger Personen <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107343683"></a> ↑ 5.0 5.1 5.2 Bibliothèque nationale de France Record #12039409f // BnF catalogue général — Paris: BnF. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q90"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q15222191"></a> ↑ Média P. Isabelle Altmayer-Barnier ↑ https://doc.rero.ch/record/71331/files/1992-02-24.pdf ↑ https://www.impo.com.uy/bases/resoluciones/939-1997