laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ლონგირი

ლონგირი, ლონგიირი ან ლონგიირბიუენი (ნორვ. Longyearbyen) — ნორვეგიიის პროვინცია სვალბარდის ანუ შპიცბერგენის უმსხვილესი დაბა და დასახლებული პუნქტი. ლონგიირბიუენი მსოფლიოში ყველაზე ჩრდილოეთით მდებარე დასახლებაა ათასზე მეტი მცხოვრებით. დაბასთან ახლოს მსოფლიოში ყველაზე ჩრდილოეთით მდებარე აეროპორტია განლაგებული რეგულარული რეისებით. აქვეა სვალბორდის საერთაშორისო უნივერსიტეტი (თავის მხრივ, ყველაზე ჩრდილოეთით მდებარე უნივერსიტეტი. ქალაქი 1906 წელს ამერიკელმა მეწარმე-ინჟინერმა ჯონ მონრო ლონგიირმა (1850-1922) დააარსა. მან ამ ადგილას ნახშირის საბადო გახსნა. 1916 წელს დასახლება ნორვეგიულ კომპანია Store Norske-ს მიჰყიდეს. მეორე მსოფლიო ომის დაწყებისას, ნორვეგიის ოკუპაციის დროს, დასახლების (იმხანად) 765 მკვიდრმა დიდ ბრიტანეთს მიაშურა ევაკუაციისთვის. დაბაც და ბევრი მაღაროც 1943 წლის 8 სექტემბერს გერმანული ლინკორის შარნჰორსტიდან და ნაღმმზიდებიდან გახორციელებული დაცხრილვების შედეგად განადგურდა, თუმცა, ომის დასრულებისთანავე, მალევე აღადგინეს. 1970-იანი წლების შუახანებიდან ნორვეგიის მთავრობამ დაბაში სოციალური ცხოვრების ნორმალიზაციისა და ინფრასტრუქტურის განვითარების კურსი აიღო. 1990-იანი წლებისთვის ნახშირმოპოვება თითქმის გაჩერდა. დღეისათვის ერთადერთი მაღარო მოქმედებს, ისიც მხოლოდ დაბის ელექტროენერგიით მოსამარაგებლად. იმავე წლებში იწყება ტურიზმის მნიშვნელოვანი განვითარება და სამეცნიერო-კვლევითი საქმიანობა. ლონგიირი კუნძულ დასავლეთ შპიცბერგენზე მდებარეობს, ადვენტ-ფიორდის ნაპირზე სანაპირო ზოლში. ორივე ნაპირზე ზამთრობით აშრობადი მდინარეები ჩამოუდის. კლიმატი დაბაში არქტიკულია, ლონგიირის უმეტეს ნაწილში ტემპერატურა ნულს ქვემოთ ეცემა. ჰაერის საშუალო წლიური ტემპერატურა −6 °C-ია, იანვრის საშუალო ტემპერატურა −14,6 °C, ივლისისა — 6,5 °C. ოდესმე დაფიქსირებული ყველაზე მაღალი ტემპერატურა 1979 წლის ივლისში 21,3 °C-ია, ყველაზე დაბალი ტემპერატურა კი 1986 წლის მარტში -46,3 °C დაიჭირა. ნალექების საშუალო წლიური დონე 210 მმ შეადგენს. პოლარული ღამე ოთხ თვემდე გრძელდება, ოქტომბრის დასასრულიდან თებერვლის შუა რიცხვებამდე. პოლარული დღე კი აპრილის შუა რიცხვებიდან 15 აგვისტომდე. 1990-იანების დასაწყისამდე დაბის თითქმის ყველა მკვიდრის ცხოვრება ნახშირის მოპოვებაზე იყო კონცენტრირებული; ამ დარგში დღესდღეობითაც ბევრია დაკავებული, მაგრამ, ნახშირის მოპოვება უკვე მხოლოდ სვეაგრუვში წარმოებს. მართალია კუნძულზე ნახშირის მოპოვებას არასდროს მოუტანია დიდი მოგება, მაგრამ, ნორვეგიის მთავრობა ყველაფერს აკეთებდა და აკეთებს იმისათვის, რომ ლონგიირში მოსახლეობა შეინარჩუნოს. გაზეთები ლონგიირში ყოველკვირეული ადგილობრივი გაზეთი „Svalbardposten“ გამოდის, რომელიც 1948 წლის ნოემბერში დაარსდა. 2004 წელს გაზეთს 3271 ხელმომწერი ჰყავდა, რაც შპიცბერგენის საერთო მოსახლეობას აღემატება კიდეც. ↑ Longyearbyen Climate Guide, Svalbard. Weather2Travel. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-09-02.
ოდიშის ვაკე

ოდიშის ვაკე, ოდიშის პლატო — ნახევრად ვაკე, სამეგრელოს შუა ნაწილი ეგრისის ქედის ძირიდან კოლხეთის დაბლობის ჩრდილოეთ კიდემდე. სამხრეთიდან შემოზღუდულია ურთა-ბიისა და უნაგირის სერების შემადგენელი, ნაწილობრივ კირქვული, ბრაქიანტიკლინური, გორაკ-ბორცვებით. სიმაღლე 150-450 მ. დანაწევრებულია მდინარეთა ხშირი ქსელით. დაუნაწევრებელი უბნები ცოტაა და დაკავშირებულია წყალგამყოფებთან და ხეობათა ფართო მონაკვეთებთან. ჰავა ნესტიანი სუბტროპიკულია. ვაკეზე ჭარბობს კულტურული ლანდშაფტი. არის ფოთლოვანი ტყე-ბუჩქნარი. მოიცავს კოლხეთის დაბლობის ლანდშაფტური ოლქის ცენტრალურ, ყველაზე დაბალ ნაწილს, რომელიც თავისი დასავლეთი გვერდით შავ ზღვაზეა მიკრული. იგი ხასიათდება მეოთხეული ასაკისა და თანამედროვე მდინარეული ტრიურ-ჭაობური, სანაპირო-ზღვიური ნალექებით აგებული ბრტყელი ზედაპირის მქონე რელიეფით, ნესტიანი სუბტროპიკული ჰავით, მჭიდრო ჰიდროგრაფიული ქსელით, ჭარბტენიანი ნიადაგებით, მეზოფილური და ჰიდროფილური მცენარეულობის განვითარებით. ზედაპირი, განსაკუთრებით მის ზღვისპირა ნაწილში გამოირჩევა ინტენსიური დაჭაობებით. აბსოლუტური ნიშნულები 20-22 მ-ს არ აღემატება. იგი დაქსელილია ტრანზიტული (ენგური, ხობი, რიონი, ტეხური, აბაშა) და ადგილობრივი (თიქორი, ჭურია, ცია, ცივი, ფიჩორი და სხვა) მდინარეების კალაპოტებით. ნაშალი მასალის ჭარბი აკუმულაციის შედეგად ამ მდინარეთა კალაპოტები ზოგ ადგილზე შედარებით მაღლაა აწეული მათთან მიმდებარე ჭალების ზედაპირიდან. ვაკე-დაბლობის დასავლეთ ნაწილში და მდინარე რიონის მარჯვენა მხარის გასწვრივ ზოგიერთი მდინარის კალაპოტი (ჯუმი, ხობი, ცია, ცივი, ტეხური, აბაშა, ფიჩორი და სხვა) სხვადასხვა ინტენსივობით არის დაკლაკნილი და მეანდრების განვითარებით გამოირჩევა. არის ტბები. ზოგიერთი მათგანის ქვაბული ზღვის ყოფილ უბეს წარმოადგენს და მცირე სიღრმეებით გამოირჩევა (პალიასტომი, ფართო წყალი, მალთაყვა, ხარკალუ), ზოგი კი მდინარეთა მიერ მიტოვებული მეანდრებშია ჩამდგარი. ასეთ ტბებს ადგილობრივი მოსახლეობა „ნარიონალებს“ უწოდებს. მცენარეულობა რამდენიმე ტიპად იყოფა. ზღვის სანაპირო ხაზის გასწვრივ გაჭიმული ქვიშიანი დიუნების შედარებით მშრალ, კარგად, გამთბარ და დამლაშებულ ზედაპირზე, სადაც ძირითად მდელოს კორდიან-ქვიშიანი ნიადაგებია განვითარებული, გვხვდება მეტად თავისებური, გლორისტული შემადგენლობით კოლხეთის დაბლობის სხვა მცენარეულობისაგან მკვეთრად განსხვავებული დაჯგუფებები. ისი წარმოდგენილნი არიან ლიტოტალური ფსამოფიტების (რძიანა, ლურჯი ნარი და სხვა), ბოლქვიანების (ზღვის შროშანი და სხვა), კოლხური ისლის, იმერული მაწაქის, გლერტას, მრავალწლიანი ქსეროფიტული ბუჩქნარების (მაყვალი, კუნელი, ქაცვი) მცენარეული დაჯგუფებებით. ადამიანის სამეურნეო ზემოქმედების შედეგად ამ დაჯგუფებების ბუნებრივი სტრუქტურა დიუნების ზოლის მნიშვნელოვან ნაწილზე ძლიერ დეგრადირებულია და ალაგ-ალაგ ხელოვნური ტყეებით არის შეცვლილი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ოდიშის ვაკე მარუაშვილი ლ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 502. სამეგრელო – მურმან არდია, ჭიჭიკო ჯანელიძე, თბილისი – ზუგდიდი, 1999 წ.
ნორვეგიის ეროვნული თეატრი

ნორვეგიის ეროვნული თეატრი (ნორვ. Nationaltheatret) — ოსლოში მდებარე ნორვეგიის ერთ-ერთი უდიდესი და ყველაზე ცნობილი დრამატული ხელოვნების წარმოდგენის ადგილი. თეატრმა პირველი წარმოდგენა მაყურებელს 1899 წლის სეტქემბერში შესთავაზა,. თუმცა, დასაბამი ჯერ კიდევ ქრისტიანიას თეატრიდან აქვს, რომელიც 1829 წელს დაარსდა. იმხანად სამი ოფიციალური ღია წარმოდგენა იმართებოდა სექტემბრის დამდეგს: ლუდვიგ ჰოლბერგის რჩეული პიესები, ჰენრიკ იბსენის „ხალხის მტერი“ და მესამე დღეს სიგურდ იორსალფარის ბიორნსტერნ ბიორნსონი. თეატრი თავდაპირველად დაფუძნდა როგორც კერძო ინსტიტუცია და 1929 წლამდე, სანამ ნორვეგიის მთავრობა დაიწყებდა ცოტაოდენი დახმარების გაწევას, რამდენიმეჯერ სერიოზული ფინანსური სიძნელეების პირისპირ აღმოჩნდა. თეატრს არაერთი გამოჩენილი ნორვეგიელი სდგომია სათავეში, მაგრამ, 1911 წელს ვილჰელმ კრაგის გამოჩენამ, ეროვნული თეატრის „ოქროს ხანას“ მისცა დასაბამი. თეატრს ხშირად იბსენის ნამუშევრების ბინადაც მიიჩნევენ, რადგან მისი პიესების უდიდესი ნაწილი აქვეა დადგმული. აღსანიშნავია აგრეთვე ბავშვების უსაყვარლესი პიესა „გამგზავრება საშობაო ვარსკვლავთან“, რომელიც თეატრის ფინანსურმა დირექტორმა სვერ ბრანდტმა 1924 წელს დადგა პირველად. თეატრს ოთხი დიდი დარბაზი აქვს: მთავარი დარბაზი „Hovedscenen“, ამფითეატრი „Amfiscenen“, ფერწერული ტილოების დარბაზი „Malingsalen“ და ტორშოვის თეატრი „Torshovteatret“ ოსლოს ტორშოვის უბანში. მიმდინარე დირექტორია ჰანე ტიომტა (2009-დღმდე). თეატრის მთავარი შენობა განთავსებულია სამეფო სასახლესა და პარლამენტის შენობას შორის. დიზაინერი ჰენრიკ ბული. Martin Kolberg: Nationaltheatret i Oslo. - In: Manfred Brauneck / Gérard Schneilin (Hrsg.), Theaterlexikon. Begriffe und Epochen, Bühnen und Ensembles. Rowohlts Enzyklopädie, Reinbek bei Hamburg 1992 (3., vollständig überarbeitete und erweiterte Neuausgabe) ISBN 3-499-55465-8. Lise Lyche: Norges teaterhistorie. Tell, Asker 1991, ISBN 82-7522-006-8. Nils Johan Ringdal: Nationaltheatrets historie 1899–1999. Gyldendal, Oslo 2000, ISBN 82-05-26482-1. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ნორვეგიის ეროვნული თეატრი“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი (ნორვეგიული) ↑ Большая советская энциклопедия. Гл. ред. А. М. Прохоров, 3-е изд. Т. 18. Никко — Отолиты. 1974. 632 стр., илл.; 30 л. илл. и карт. 1 карта-вкл.
ოვისტები

ოვისტები (ლათ. ovum — კვერცხი) — XVII-XVIII საუკუნეების ბიოლოგები, რომელთაც მიაჩნდათ, რომ მდედრობით სასქესო უჯრედში — კვერცხში — წინასწარაა ჩასახული მიკროსკოპული ზრდასრული ორგანიზმი (შეადარეთ ანიმალკულისტები). ორგანიზმის განვითარება ოვისტებს დაჰყავდათ უბრალო ზრდის პროცესამდე (პრეფორმიზმი). ოვისტებს ეკუთვნოდნენ მარჩელო მალპიგი, შარლ ბონე, ი. გალერი და სხვები. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 503.
ვიგელანდის სკულპტურათა პარკი

ვიგელანდის სკულპტურათა პარკი ნორვეგიაში ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი პარკი, რომელიც 1907-1942 წლებში სკულპტორმა გუსტავ ვიგერლანდმა შექმნა ოსლოში, თუმცა, პარკის გახსნას ვერ მოესწრო. პარკი 30 ჰექტარზეა გაშლილი და ვიგერლნადის 227 სკულპტურას მოიცავს, რომლებიც, მეტწილად, კაცობრიობის ბედ-იღბლის თემებზეა შექმნილი. პარკის მთავარი თემა "ადამიანის მდგომარეობაა". ქანდაკებების დიდი ნაწილი ადამიანებს გამოხატავს სხვადასხვა მოქმედების დროს, მაგ: სირბილი, ვარჯიში, ცეკვა და ა.შ. რკინისა და გრანიტისგან გამოჭედილი ჭიშკარი პარკის უმთავრესი შესასვლელია. კარიბჭე ხუთი ჭიშკრისგან შედგება, აქედან ორი მცირე ზომისა ფეხით მოსიარულეთათვის, ორი მოზრდილი კარი სპილენძით არის გაფორმებული და საკონტროლო-გამშვები პუნქტის ფუნცია აქვს და ორივე ფლუგერებითაა მორთული. მთავარი კარიბჭე ნორვეგიის ბანკის დაფინანსებით 1926 წელს დააყენეს. პარკის ქანდაკებებიდან 58 ხიდის გასწვრივ არის განლაგებული. ხიდი 100 მეტრია სიგრძით და 15 მეტრი სიგანით და შადრევნიდან მთავარ კარიბჭემდე მიდის. ყველა სკულპტურა ბრინჯაოთია მოპირკეთებული და პარკის ძირითადფ ჩანაფიქრს: "ადამიანის ტემპერამენტს" შეესაბამება. მნახველს აქ შეუძლია სახელგანთქმული ქანდაკი Sinnataggen და "გაბრაზებული ბიჭუნა" ნახოს. 1940 წელს ხიდი პირველი ნაწილი იყო პარკისა, რომელიც დამთვალიერებლებისთვის გაიხსნა. ხიდის ბოლოს საბავშვო მოედანია - რვა ბრინჯაოს ქანდაკება, რომლებიც ბავშვებს გამოსახავს თამაშის დროს. თავდაპირველი პროექტის მიხედვით, ბრინჯაოში ჩამოსხმული სამოცი ბრინჯაოსივე რელიეფით მოკაზმული შადრევანი პარლამენტის შენობის წინ უნდა მდგარიყო. შადრევნის ნაგებობაზე ჩონჩხები და ბავშვებია გამოსახული, რაც სიკვდილის შემდეგ ახალი სიცოცხლის ჩასახვას უსვამს ხაზს. პლატო მონოლითი - ქვის პლატფორმაა, რომელიც საფეხურებიოთ არის გარშემორტყმული და პარკის ცენტრალური ფიგურის აზრს ატარებს. მონოლითი "ცხოვრების მორევს" გამოხატავს. მონოლითზე ასასვლელი 8 ჭიშკრით არის, რომლებიც რკინითაა კვეთილი. კარები 1933 და 1937 წლებში დააპროექტეს, ხოლო 1943 წელს, ვიგელანდის გარდაცვალებიდან მოკლე ხანში, დაამონტაჟეს. პარკის 850 მეტრი გრძივი კორდინატების დასარულ 1930 წელს ამოკვეთილი მზის საათია აღმართული და ბოლოს "ცხოვრების ბორბალი", რომელიც ხელით არის გაკეთებული 1933-34 წლებში. ბორბალი გვირგვინს გვახსენებს, რომელიც თავიანთ ჰარმონიაში უსასრულოდ ბედნიერ ოთხ ადამიანს და ბავშვს გამოსახავს. მარადიულობის ეს სიმბოლო პარკის ძირითად იდეას ესიტყვება: "ადამიანის მოგზაურობა აკვნიდან დაკრძალვამდე".
რვაფეხა (ბონდიანა)

რვაფეხა (ინგლ. Octopussy) (1983) — მეცამეტე ფილმი ჯეიმზ ბონდის შესახებ და რიგით მეექვსე ფილმი ამ სერიალიდან, რომელშიც მონაწილეობა მიიღო როჯერ მურმა. ფილმის სახელწოდება მომდინარეობს იენ ფლემინგის მოთხრობიდან „რვაფეხა“. ამასთან, ფილმის სიუჟეტი ორიგინალურია და ისტორია მოთხრობილია ბონდის მთავარი ქალის, რვაფეხას მიერ. ფილმში ბონდი იკვლევს რუსეთიდან ძვირფასეულობებისა და რელიკვიების გატაცების საქმეს. ამ გამოძიებისას, იგი ავღანელ პრინცის, კამალ ხანს და მის პარტნიორ რვაფეხას მიაკვლევს. აღმოჩნდება, რომ მზად არის ევროპის სრული განიარაღების გეგმა. რვაფეხა გამოვიდა იმავე წელს, რაც არაოფიციალური სერია აღარასოდეს თქვა არასოდეს. მთავარი სტატია: რვაფეხა (საუნდტრეკი). „რვაფეხა“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „რვაფეხა“ — Allmovie-ზე „რვაფეხა“ — Rotten Tomatoes „რვაფეხა“ — Box Office Mojo-ზე
ოვოსკოპი

ოვოსკოპი (ლათ. ovum - კვერცხი და skopeo - ვუყურებ, ვათვალიერებ), ხელსაწყო, რომელსაც იყენებენ კვერცხის ხარისხის დასადგენად და ინკუბაციის პროცესში კვერცხში ჩანასახის განვითარების კონტროლისათვის. ოვოსკოპი კვერცხის ფორმის ბუდეა, რომლის შიგნით მოთავსებულია სინათლის წყარო - ელექტრონათურა. ოპერატორს კვერცხი მიაქვს ოვოსკოპის ნახვრეტთან, ხოლო სინათლის ნაკადი მას გაჭვირავს და უზრუნველყოფს კვერცხის ხარისხიან დათვალიერებას. ქსე, ტ. 7, გვ. 503, თბ., 1984
ჰარალდ III

ჰარალდ III სიგურდოსონი იგივე ჰარალდ მკაცრი (ნორვ. Harald Hardråde, დ. 1015 — გ. 25 სექტემბერი, 1066) — ნორვეგიის მეფე. დაიღუპა ინგლისის ტახტისთვის ბრძოლაში. ჰარალდის დაღუპვით დასრულდა სკანდინავიელ დამპყრობთა სამსაუკუნოვანი შეიარღებული ექსპანსია ბრიტანეთზე; ამით დასრულდა ვიკინგთა ეპოქაც. Правление Ярослава I. Война с Византией. // «Всемирная история» Все монархи мира დაარქივებული 2008-03-25 საიტზე Wayback Machine.
სპეცრაზმი (ტელესერიალი)

სპეცრაზმი (ინგლ. The Unit) — ამერიკული ტელესერიალი, რომლის პრემიერა 2000 წელს შედგა, ტელეარხ CBS-ზე. სერიალი ეხება სპეცრაზმის "დელტა"–ს დავალებებს. სერიალში მოქმედება ხდება "ფორტ გრიფიტში". სპეცრაზმის წევრები არიან: ჯონას ბლეინი, ბობ ბრაუნი, მაკ გრეგჰარტი. მათი უფროსი კი არის ტომ რაიანი. ყოველ სერიაში ჯონასი ბობი და მაკი საზღვარგარეთ მიდიან, რადგან დაიცვან ამერიკის შეერთებული შტატების უსაფრთხოება. სერიალი არ განეკუთვნება ე.წ. soup opera–ს. სერიალს აქვს მეორე მხარე. ყველა ზემოთ ჩამოთვლილ სპეცრაზმელს ჰყავს ცოლი. სერიალში არის აღწერილი მათი ცოლების ცხოვრება. ამან გაზარდა სერიალის რეიტინგი, რადგან იგი იზიდავს როგორც მამაკაცების ასევე ქალბატონების ყურადღებას. სპეცრაზმი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში „The Unit“ საიტზე TV.com
ოვსადი

ოვსადი (ლათ. Saxicola) — ფრინველთა გვარი ბეღურასნაირთა რიგისა. პატარ-პატარა ფრინველებია (სხეულის სიგრძე 12,5-20 სმ, მასა 13-16 გ). საქართველოში გვხვდება ორი სახეობა: მინდვრის ოვსადი (Saxicola ruberta) და შავთავა ოვსადი (Saxicola torquata), რომლებიც მოფრინავენ მარტ-აპრილში, ხოლო მიფრინავენ სექტემბერში. ბუდობენ მიწაზე, ბუდეს იკეთებენ ქვებში, ბუჩქებში, ნიადაგის კოლბოხებში. დებენ 3-7 კვერცხს, კრუხობა გრძელდება 13 დღე-ღამე. ჟორდანია რ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 503.
მულენ რუჟი

მულენ რუჟი (ფრანგ. Moulin Rouge „წითელი წისქვილი“; ასევე გვხვდება როგორც მულენ-რუჟი, მულინ რუჟი) — პარიზის კლასიკური კაბარე, აშენებულია 1889 წელს. მდებარეობს პარიზის მე-18 ოლქში, კლიშის ხეივანზე, "წითელი ფარანების" რაიონში, მოედან პიგალის გვერდით. მეტრო: მე–2 ხაზი, სადგური Blanche 1889 წლის 5 ოქტომბერს, ჟოსეფ ოლერმა და მისმა კომპანიონმა შარლ ზიდერმა პარიზის ცენტრში, ბლანშის მოედანზე, კაბარე გახსნეს, რაც დააკავშირეს მსოფლიო ექსპოზიციისა და ეიფელის კოშკის გახსნას. მულენ რუჟში იკრიბებოდნენ როგორც საშუალო ფენის წარმომადგენლები, ისე არისტოკრატები, ხელოვანები (პიკასო, უაილდი), სამეფო ოჯახის წარმომადგენლებ, მაგალითად უელსის პრინცი. ყველაზე მეტად კი ხალხს ცეკვა კანკანი იზიდავდა. ცნობილ კაბარეზე გადაღებულია უამრავი ფილმი, მათ შორის: მულენ რუჟი (1928) მულენ რუჟი (1934) მულენ რუჟი (1939) მულენ რუჟი (1944) მულენ რუჟი (1952) მულენ რუჟი (2001) გარდა ამისა, მულენ რუჟის შესახებ დაწერილია ბევრი სიმღერა და მუსიკა. მათ შორის ერთ–ერთი ყველაზე ცნობილია 'საუნდტრეკი' ფილმისთვის „მულენ რუჟი!“, რომელსაც კრისტინა აგილერა, პინკი, ლილ კიმი და მია ასრულებენ. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მულენ რუჟი Moulin Rouge Paris — ოფიციალური საიტი
Acutiramus

Acutiramus — ნამარხი გვარი ევრიპტერიდების რიგისა. არსებობდნენ ლუდლოუდან - ადრეულ დევონამდე. დიდი ზომის ცხოველები იყვნენ. სიგრძით 2 მეტრს აღწევდნენ, მარწუხი 5 სანტიმეტრისა გააჩნდათ. Pterygotus Pterygotidae http://eurypterids.net/Pterygotids2.html დაარქივებული 2008-07-23 საიტზე Wayback Machine. Acutiramus. Eurypterids.net დაარქივებული 2008-07-23 საიტზე Wayback Machine. Acutiramus. BioLib პტერიგოტუსის მარწუხის ნაშთი (Acutiramus) დაარქივებული 2006-09-14 საიტზე Wayback Machine. Acutiramus. Palaeos დაარქივებული 2007-10-29 საიტზე Wayback Machine. გიგანტური ზღვის მორიელის ნაშთი (Acutiramus)
ედიტ კელერ-ჰერმანი

ედიტ კელერ-ჰერმანი (გერმ. Edith Keller-Herrmann; დ.17 ნოემბერი, 1921, დრეზდენი — გ. 12 მაისი, 2010, ინგოლშტადტი) — გერმანელი მოჭადრაკე. საერთაშორისო დიდოსტატი (1978). გერმანიის (1942, 1947, 1951, 1952 და 1953) და გდრ-ს (1950, 1952, 1956,1957 და 1960) ჩემპიონატების გამარჯვებული. 1950-იან წლებში წარმატებით გამოდიოდა მსოფლიოს ჩემპიონატებში ქალთა შორის: 1949/50 — ტურნირი მსოფლიოს პირველობაზე ჭადრაკში ქალთა შორის — V-VII 1952 — პრედენდენტთა ტურნირი — IV-VI 1955 — პრედენდენტთა ტურნირი — III 1959 — პრედენდენტთა ტურნირი — IV-V სათვეში ედგა გდრ-ს ნაკრებს პირველ სამ საჭადრაკო ოლიმპიადაზე, სადაც პირველ დაფაზე დაიკავა I (1957 — 10,5 ქულა 14-დან) და II (1963-11,5 ქულა 14-დან) ადგილები. წარმატებით თამაშობდა სხვადასხვა საერთაშორისო ტურნირებში: 1954/55 ჰასტნგსი — I (მამაკაცთა ბ ტურინირი) 1957 ვენა — I 1960 ბუდაპეშტი — IV 1967 ჰალე — I. ედიტ კელერ-ჰერმანი — ფიდეს ჩანაწერი (ინგლისური) ედიტ კელერ-ჰერმანი — თამაშების არქივი Chessgames.com-ზე (ინგლისური) ↑ Gaige, Jeremy (1987), Chess Personalia, A Biobibliography, McFarland, p. 208, ISBN 0-7864-2353-6 ↑ Notice of Edith Keller-Herrmann's death გერმანული. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-06-09. ციტირების თარიღი: 2019-09-03.
რობერტ გეი

რობერტ გეი (დ. 16 მარტი 1945, კაბაკუმა, კოტ-დ’ივუარი — გ. 19 სექტემბერი, 2002, აბიჯანი, კოტ-დ’ივუარი) — კოტ-დ’ივუარის სამხედრო ხელმძღვანელი, სახელმწიფოს მეთაური 1999 წლის 24 დეკემბრიდან 2000 წლის 26 ოქტომბრამდე. რობერტ გეი დაიბადა სოფელ კაბაკუმაში, მენის დეპარტამენტის დასავლეთ ნაწილში. ეკუთვნის იაკუბას ტომს. იგი პროფესიით სამხედროა, განათლება მიიღო უაგადუგუს და სენ-სირის (საფრანგეთი) სამხედრო სკოლაში. იყო პრეზიდენტ ფელიქს უფუე-ბუანის მხურვალე მხარდამჭერი. მისი გარდაცვალების შემდეგ კი საკმაოდ დაშორდა პრეზიდენტ ჰენრი კონან ბედის. მან უარი თქვა 1995 წლის ოქტომბერში საკუთარი არმიის მობილიზებაზე, რათა დაერეგულირებინა პოლიტიკური ბრძოლა პრეზიდენტ ბედისა და ოპოზიციის ლიდერ ალასან უატარას შორის, რის გამოც 1997 წელს გააძევეს არმიიდან. 1999 წელს შობის ღამეს, 24 დეკემბერს ჰენრი კონან ბედის ხელისუფლება დამხობილ იქნა სამხედრო გაატრიალების შედეგად, რომელსაც ხელმძღვანელობდა რობერტ გეი. 2000 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში რობერტ გეი დამარცხდა სახალხო ფრონტის ლიდერ ლორან გბაგბოსთან (მიიღო ხმების 32,7%), მაგრამ მან უარი თქვა არჩევნების რეზულტატის ცნობაზე და პასუხად მიიღო ქუჩის აქციების დიდი ტალღა. გეი იძულებული გახდა გაქცეულიყო ლიბერიაში. რობერტ გეი მოკლეს 2002 წლის 19 სექტემბერს, ქალაქ აბიჯანის კოკოდის რაიონში, რამდენიმე საათში, რაც დაიწყო კოტ-დ’ივუარის სამოქალაქო ომი. მისი მკვლელობის გარემოება დღემდე ბურუსითაა მოფენილი. მასთან ერთად მოკლეს მისი მეუღლე, ოჯახის რამდენიმე წევრი და შინაგან საქმეთა მინისტრი ემილ ბოგა დუდუ. რობერტ გეის ცხედარი დაკრძალვამდე, 2006 წლის 18 აგვისტომდე, გარდაცვალებიდან 4 წლის მანძილზე ინახებოდა აბიჯანის საცხედრეში. რობერტ გეის ბიოგრაფია
წითელი ფარნების კვარტალი

წითელი ფარნების კვარტალი — ქალაქის ის რაიონი, სადაც განვითარებულია პროსტიტუცია ან სხვადასხვა სახეობების სექს-ინდუსტრია. სათაური წარმოიშვა წითელი ფარნებისგან, რომლებიც საროსკიპოში დგას. Reeperbahn ჰამბურგში ამსტერდამის ცენტრში ლანგშტრასე, ციურიხი პიგალი პარიზში პატპონგი ბანგკოკში King’s Cross (ლონდონი) Kings Cross (სიდნეი) ↑ Langstrasse. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-06-01. ციტირების თარიღი: 2014-01-02. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: წითელი ფარანების კვარტალი ამსტერდამში
ბეერ-შევა

ბეერ-შევა (ივრ. שֶׁבַע‎ בְּאֵר არაბ. السبع‎ بئر ) — ქალაქი ისრაელის სამხრეთში, ნეგევის უდაბნოში. მას ასევე მოიხსენიებენ როგორც ნეგევის დედაქალაქს. ბეერ-შევა ქვეყანაში სიდიდით მეშვიდე ქალაქია და წარმოადგენს ისრაელის სამხრეთ რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრს. ბეერ-შევა ჯერ კიდევ ბიბლიაშია მოხსენიებული, თუმცა ბიბლიური ეპოქის შემდეგ, როგორც ქალაქი იგი კვლავ მხოლოდ XIX საუკუნეში აღორძინდა. ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2012-02-13 საიტზე Wayback Machine. .
არიელი (ქალაქი)

არიელი (ივრ. אֲרִיאֵל‎ არაბ. اريئيل‎) — ებრაული დასახლება მდინარე იორდანეს დასავლეთ ნაპირზე, ისტორიულ სამარიაში. არიელი დაარსდა 1978 წელს. მისი მოსახლეობა 2007 წლისთვის იყო 16 600, აქედან 7 000 შეადგენენ 1990 წლის შემდეგ რეპატრირებული ებრაელები. არიელი ექვსდღიანი ომის შედეგად იორდანიისთვის წართმეულ მიწებზე სიდიდით მეხუთე ქალაქია. 1998 წელს არიელს ქალაქის სტატუსი მიენიჭა. ივრითზე არიელი ნიშნავს ღვთის ლომს, რაც ებრაელებისთვის სიმამაცისა და, ასევე, ბიბლიური იუდას (პატრიარქ იაკობის მეოთხე ვაჟი) ჩამომავალთა სიმბოლოა. ბიბლიის თანახმად, არიელი იერუსალიმის და იერუსალიმის ტაძრის ერთ-ერთი ეპითეტიცაა. 1978 წელს ებრაელთა ჯგუფს უნდა ეპოვა სტრატეგიულად მნიშვნელოვანი ადგილი სამარიის მთიანეთში, რომელიც თელ-ავივისკენ მიმვალ გზას აკონტროლებს და დაეცვათ იგი იორდანიის შესაძლო თავდასხმისგან. 1978 წლის გაზაფხულზე რამდენიმე კაცი დაბანაკდა ამ ადგილას, ხოლო იმავე წლის აგვისტოს აქ საცხოვრებლად უკვე 40 ოჯახი გადმოვიდა. თავდაპირველად, პირველმოსახლეებს ელემენტარული საცხოვრებელი პირობებიც კი არ ჰქონდათ, დასახლების დაარსებისთვის მათ მძიმე გამოცდის გავლა მოუწიათ. წყალი მხოლოდ დროდადრო მიეწოდებოდათ ცისტერნებით, ელექტროენერგიას კი გენერატორებით გამოიმუშავებდნენ. კარვების ნაცვლად აშენდა დროებითი საცხოვრებლები და სკოლა. პირველი სასწავლო წელი 1978 წლის 1 სექტემბერს დაიწყო. თანდათან მოსახლეობამ იმატა. დასახლებაში ორთოდოქსი ებრაელებიც გადმოსახლდნენ და აშენდა 14 სინაგოგა. დღესდღეობით, ქალაქში უკვე რამდენიმე სავაჭრო ცენტრია, ორი ინდუსტრიული ზონა, ბიბლიოთეკა და სპორტკლუბი. არიელი თელ-ავივიდან დაახლოებით 40 კმ აღმოსავლეთით, მდინარე იორდანედან 40 კმ დასავლეთით და იერუსალიმიდან 60 კმ ჩრდილო-დასავლეთით მდებარეობს. თელ-ავივთან დაკავშირებულია ტრანს-სამარიული გზატკეცილით. არიელში არის არიელის სამარიის ცენტრალური უნივერსიტეტი, რომელიც 1982 წელს დაარსდა, როგორც კოლეჯი. დღესდღეობით აქ 9 500 სტუდენტი სწავლობს, მათ შორის როგორც ებრაელები, ასევე - არაბებიც . 2005 წელს კოლეჯი უნივერსიტეტად გადაკეთდა. ჰერედია, კოსტა-რიკა მობილი, ალაბამა, აშშ არიელი დაარქივებული 2007-12-27 საიტზე Wayback Machine. ინგლისურად იუდეის და სამარიის კოლეჯი დაარქივებული 2008-05-30 საიტზე Wayback Machine.
ჰენრიკ ვერგელანი

ჰენრიკ არნოლდ ვერგელანი (ნორვ Henrik Arnold Wergeland, დ. 17 ივნისი, 1808, კრისტიანსი — გ. 12 ივლისი, 1845, ქრისტიანია (ოსლო)) — ერთ-ერთი ყველაზე სახელგანთქმული ნორვეგიელი მწერალი-პუბლიცისტი. სათავეში ედგა ნორვეგიის კულტურული დამოუკიდებლობისთვის მებრძოლ რადიკალურ ნაციონალურ პარტიას. ვერგელანს უდიდესი წვლილი მიუძღვის მასების განათლების საკითხში: აწყობდა სახალხო ბიბლიოთეკებს, უშვებდა პოპულარულ ბროშურებს და გამოსცემდა გაზეთებს — «Statsborgeren» 1835—1837 და «For Arbeidsklassen» 1840—1845. ყოველივე ამას ვერგელანისთვის ხელი არ შეუშლია შვედეთის მეფისგან პენსია მიეღო და სახელმწიფო არქივარიუსი გამხდარიყო. ამის გამო ყველა თანამოაზრემ მიატოვა, თუმცა, ვერგელანს სასოწარკვეთილებისთვის არ ეცალა და თავი ლიტერატურულ მოღვაწეობას მიუძღვნა. ვერგელანის საუკეთესო ნაწარმოებები მისი ავადმყოფობის დროს შეიქმნა. მძიმე სენმა იგი რამდენიმე წლით საწოლს მიაჯაჭვა. ვერგელანი ცნობილი გახდა დღის თემებზე შექმნილი ფარსებით: «Ah» («აჰ!») 1827, «Irreparabile Tempus» და სხვ., რომლებიც Siful Sifadda-ს ფსევდონიმით გამოუშვა. 1830 წელს მისი "რესპუბლიკელის ბიბლია" გამოვიდა (თანამედროვეთა გამოთქმით) - ლირიკული დრამა «Skabelsen, Mennesket og Messias» (სამყარო, ადამიანი და მესია). ამ ნაწარმოებს ველჰავნის მწვავე კრიტიკა მოჰყვა. ამ ორი ადამიანის ბრძოლა ნორვეგიული ლიტერატურის მომავალ განვითარებას განაპირობებდა. ვერგელანმა გავლენა იქონია ბიორნსონისა და იბსენის შემოქმედებაზე. მის პატივსაცემად მერკურიზე კრატერს ეწოდა სახელი ვერგელანი. Barnemordersken, 1825; Campbellerne, 1838; Venetianerne. ლირიკული დრამები: Jöden, 1842 Jödinden, 1844, სადაც ვერგელანი ებრაელთა თანაბარუფლებიანობას ღაღადებს; Der Engelske Lods, 1844; თხზ. კრებ. 9 ტტ., 1852—1857; რჩეული. თხზ. 9 ტტ., 1882—1884; Samlede skrifter, Utgit at H. Jaegers, D. A. Sein, I, Digte, B. 1—3; II, Digterwerker. I, 1918—1920; ვერგელანი 2—6; IV, Avhandlinger, Oplysningskrifter, 1—6, 1920—1928. Lassen, Henrik Wergeland og hans Samtid, 2-е изд., 1877; Vullum E., Henrik Wergeland i Digt og Liv, 1881; 1908; Skavlan, Henrik Wergeland, 1892; Koht, Henrik Wergeland, 1907; Gröndahl J., Henrik Wergeland, the Norwegian poet, 1919; Laache R., Henrik Wergeland, og h. Strid Med Prokurator Praem, B. I, 1828—1831, Oslo, 1927.
ჩრდილოეთი რაიონი (ისრაელი)

ჩრდილოეთი რაიონი (ივრ. מחוז הצפון მეჰოზ ჰაცაფონი) — ისრაელის ექვსი რაიონიდან ერთ-ერთი. ჩრდილოეთის რაიონის ფართობია 4,478 კმ2, წყლის ჩათვლით კი 4,638 კმ2. რაიონის უდიდესი ქალაქი და ადმინისტრაციული ცენტრი არის ნაზარეთი. 1981 წლიდან ჩრდილოეთ რაიონში შედის გოლანის მთებიც, მიუხედავად იმისა, რომ გაერო მას არ სცნობს ისრაელის ნაწილად. ისრაელის სტატისტიკის ცენტრალური დეპარტამენტიც ცნობების თანახმად: ეთნიკური დაყოფა: არაბები: 622,400 (52.5%) ებრაელები: 523,400 (44.2%) სხვა: 39,600 (3.3%) რელიგიური დაყოფა: იუდაიზმი: 523,400 (44.2%) მუსლიმები: 443,800 (37.4%) დრუზები: 93,000 (7.8%) ქრისტიანები: 87,500 (7.4%) დაუდგენელი: 35,400 (3%) ჩრდილოეთის რაიონი ერთადერთია, სადაც უმრავლესობას არაბები შეადგენენ. აფულა აკო ბეთ-შეანი ქარმიელი კირიათ-შმონა მაალოთ-თარშიხა მიგდალ ჰაემეკი ნაჰარია ნაზარეთი ნაზარეთ ილითი ცფათი სახნინი შაღური შფარამი თამრა ტიბერია იოკნეამი ↑ ისრაელის სტატისტიკის ცენტრალური დეპარტამენტი, [1] დაარქივებული 2007-06-14 საიტზე Wayback Machine. [2] დაარქივებული 2011-02-06 საიტზე Wayback Machine. (ივრითი, ინგლისური) კოორდინატები: 32°50′ ჩ. გ. 35°20′ ა. გ.﻿ / ﻿32.833° ჩ. გ. 35.333° ა. გ.﻿ / 32.833; 35.333
კოტ-დ’ივუარის პრეზიდენტი

კოტ-დ’ივუარის პრეზიდენტი — კოტ-დ’ივუარის სხელმწიფოს მეთაური. თანამდებობა დაარსდა 1960 წლის 3 ნოემბერს. კოტ-დ’ივუარის პრეზიდენტების სია
ოთა

ოთა შეიძლება აღნიშნავდეს: ოთა – მდინარე საქართველოში ოთა – სოფელი ასპინძის მუნიციპალიტეტში