laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ჰუსეინ რაჰმი გურფინარი

ჰუსეინ რაჰმი გურფინარი (დ. 17 აგვისტო, 1864, სტამბოლი — გ. 8 მარტი, 1944, იქვე) — თურქი მწერალი. დაიბადა სულთნის კარის მოხელის ოჯახში. შეისწავლა ფრანგული ენა. მუშაობდა წვრილი მოხელის თანამდებობაზე. 1908 წელს, ბურჟუაზიული რევოლუციის შემდეგ, მწერლობით ირჩენდა თავს. მისი თხზულებების პერსონაჟები სტამბოლის მკვიდრნი არიან. მწერალი ე. წ. „პატარა კაცის“ გულის მესაიდუმლეა. ილაშქრებს სოციალური უსამართლობის წინააღმდეგ, დასცინის თურქეთის მაღალი საზოგადოების გალომანიას. ავტორია რომანებისა „შიკი“ (1889), „ხასა“ (1900), „მოკვეთილი თავი“ (1942), „გიჟი ვარ“ (1944), მოთხრობების კრებულებისა და პიესებისა. მისი ნაწარმოებების სტილი მსუბუქია, შეიცავს სტამბოლის სალაპარაკო ენის ელემენტებს. გოცირიძე ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 698. ↑ 1.0 1.1 Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ 2.0 2.1 ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a>
ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტი

ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტი, ცაკი (რუს. Центральный исполнительный комитет, ЦИК) — სახელმწიფო ხელისუფლების უმაღლესი ორგანო საბჭოთა რუსეთსა და სსრკ-ში 1917-1938 წლებში. ასრულებდა საკანონმდებლო, განმკარგულებელ, აღმასრულებელ და საკონტროლო ფუნქციებს, მოქმედებდა საბჭოების ყრილობათა შუა პერიოდში. მოკავშირე და ავტონომიური რესპუბლიკის ცაკებს ირჩევდნენ შესაბამისი შესაბამისი რესპუბლიკების საბჭოების ყრილობებზე. ცაკი აძლევდა საერთო მიმართულებას მთავრობისა და საბჭოთა ხელისუფლების ყველა ორგანოს საქმიანობას, მეთვალყურეობდა კონსტიტუციის დაცვას, ქმნიდა მთავრობას, გამოსცემდა დეკრეტებს და სხვა. სსრ კავშირის ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტი (სსრკ ცაკი) — კავშირის საბჭოსა და ეროვნებათა საბჭოსაგან შედგებოდა. სრულიად რუსეთის ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტი სრულიად საქართველოს ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტი (საქ. ცაკი) აფხაზეთის ასს რესპუბლიკის ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტი — ბოლო, VII მოწვევის VI სესია ცაკის პრეზიდიუმმა მოიწვია 1938 წლის 28 თებერვალს. აჭარის ასს რესპუბლიკის ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტი სამხრეთ-ოსეთის ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტი — 1938 წლის 4-5 აგვისტოს ჩატარდა ცაკის VII სესია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 197. ↑ გაზ. „საბჭოთა აფხაზეთი“, №45 (143), 24 თებერვალი, 1938
ალექსანდრე გაბაშვილი

ალექსანდრე გიორგის ძე გაბაშვილი (დ. 22 იანვარი, 1875, თბილისი — გ. 27 იანვარი, 1937, თბილისი) — ქართველი სამხედრო პირი, გენერალ-მაიორი (1917). 1902 წელს დაამთავრა გენერალური შტაბის აკადემია. 1904–1905 წლებში მონაწილეობდა რუსეთ–იაპონიის ომში; 1906–1913 წლებში მსახურობდა ირკუტსკის და თურქესტანის სამხედრო ოლქებში; 1914–1918 წლებში მონაწილეობდა I მსოფლიო ომში. 1918 წლიდან დაინიშნა მე–11 წითელი არმიის შტაბში. 1920 წლიდან იყო აზერბაიჯანის სსრ-ის სამხრეთ საზღვრის სახალხო კომისარიატის სამხედრო ნაწილის უფროსი. მას დავალებული ჰქონდა აზერბაიჯანის წითელი არმიის ჩამოყალიბება. 1921 წლის მარტში დაინიშნა საქართველოს სსრ-ის სამხედრო-საზღვაო კომისარიატში შტაბის და სამხედრო ნაწილის უფროსად. 1923–1928 წლებში იყო ამიერკავკასიის საგანგებო კომისიის ჯარების შტაბში ხელმძღვანელ თანამდებობებზე. 1928 წელს თადარიგში გავიდა. ეწეოდა სამხედრო–პედაგოგიურ მოღვაწეობას. რეპრესირებულია. სიკვდილის შემდეგ რეაბილიტირებულია. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 516. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 602. ალექსანდრე გაბაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
დავით გაბაშვილი

დავით გაბაშვილი (დ. 6 სექტემბერი, 1914, თბილისი — გ. 9 მარტი, 1995, თბილისი) — ქართველი გრაფიკოსი, ფერმწერი, მოქანდაკე, საქართველოს სსრ-ის სახალხო მხატვარი (1985). 1939 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია 1939 წელს. იყო თბილისის სამხატვრო აკადემიის პედაგოგი, გრაფიკოსი, ფერმწერი, პროფესორი (1967). მისი ძირითადი ნამუშევრებია: ფერწერა – „ქალის პორტრეტი“ (1941), „ქალიშვილის პორტრეტი"(1949), "ნატურმორტი ქოთნით"(1950), „სვანი ბიჭი"(1951), "თამარ მეფე"(1956). ქანდაკება–დავით კაკაბაძის(1967), იოსებ გაბაშვილის(1970), გიორგი ჩუბინაშვილის(1980) სკულპტურული პორტრეტები(საქართველოს სურათების გალერეა). 1950–1970 წლებში მოღვაწეობდა წიგნის გრაფიკის დარგში. გაფორმებული აქვს ვახტანგ ბერიძის „სამცხის ხუროთმოძღვრება"(1955), "თბილისის ხუროთმოძღვრება"(1960–1963), „ძველი ქართველი ოსტატები" (1967), „ძველი ქართული ხუროთმოძღვრება"(1974), ნიკოლოზ ბარათაშვილის (1956), ილია ჭავჭავაძის(1950), ალექსანდრე ყაზბეგის(1942) ნაწარმოებთა ილუსტრაციები და სხვ. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 516. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 603. დავით გაბაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ანხი

ანხი ან სიცოცხლის გასაღები — ძველეგვიპტური იეროგლიფი. წააგავდა ჯვარს რომელსაც ზედა შტოს მაგივრად წრე ჰქონდა. ანხი იყო სიცოცხლისა და ღვთაებების სიმბოლო. უწოდებდნენ ნილოსის გასაღებს. უფრო ფართო გაგებით ითვლება სიცოცხლის სიმბოლოდ. Fischer, Henry G. (1973). "An Eleventh Dynasty Couple Holding the Sign of Life". Zeitschrift für Ägyptische Sprache und Altertumskunde. 99 (2): 16–28. doi:10.1524/zaes.1973.99.2.16. S2CID 195039128.
სვირის გორა

სვირის გორა — არქეოლოგიური ძეგლი ახალციხის მუნიციპალიტეტის სოფელ სვირში. ბუნებრივი წარმოშობის ამ გორის სამხრეთ და სამხრეთ-აღმოსავლეთ ფერდზე შეინიშნება ქვის სწორკუთხა ნაგებობების ნაშთები და მძლავრი ნაცროვანი ფენები, რაც ცხადყოფს აქ ნასახლარის არსებობას. აკრეფილი ფრაგმენტული კერამიკული მასალა ტიპური მტკვარ-არაქსული ნაწარმია შავი ან წითელპრიალა ნატეხები ღია ფერის სარჩულზე. ქვის იარაღებისაგან შემდგარი მასალა წარმოდგენილია კაჟის ისრისა და შუბის პირებით, კაჟის ორმხრივრეტუშირებული ნამგლის პირებით და ქვის ცულის ფრაგმენტით.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 20057
ირაკლი გელენავა

ირაკლი გელენავა (დ. 4 ივლისი, 1973, გალი — გ. 19 თებერვალი, 2022) — ქართველი ისტორიკოსი, მეცნიერი, პედაგოგი და პუბლიცისტი. 1998 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სოხუმის ფილიალიალი, ისტორია-იურიდიული ფაკულტეტი, ისტორიის სპეციალობით, მაგისტრის ხარისხით; 2004 წელს ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიისა და ეთნოლოგიის ინსტიტუტი დოქტორის ხარისხით; საგანმანათლებლო სფეროს ტრენერის მოსამზადებელი კურსი (2007-2008). 1990-1991 წლებში მუშაობდა ქ. გალის მრავალდარგოვან პროფ-ტექნიკურ სასწავლებელში შრომის მასწავლებლად; 1998-2005 წლებში სამეცნიერო-შემოქმედებით გაერთიანება „ცხუმის“ სწავლულ მდივნად; 2005-2006 წლებში იყო წმინდა გრიგოლ ფერაძის სახელობის თბილისის უნივერსიტეტის დოცენტი; 2005-2006 წწ. თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სოხუმის ფილიალის პედაგოგიკისა და ფსიქოლოგიის კათედრის ასოცირებულ პროფესორად; 2005–2020 წლებში მუშაობდა აფხაზეთის ა/რ განათლებისა და კულტურის სამინისტროში სხვადასხვა თანამდებობაზე. 2000-2021 წლებში საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის პროფესორი. 2015 : გიორგი შერვაშიძის სახელობის სახელმწიფო პრემია კულტურული მემკვიდრეობა აფხაზეთში, თბ., 2020 ISBN 9789941831232 კულტურული მემკვიდრეობა - საფრთხეები და გამოწვევები, თბ., 2019 ISBN 9789941258930 VIII-X საუკუნეების გუმბათოვანი ხუროთმოძღვრება აფხაზეთში, თბ., 2018 ISBN 9789941259548 ქართული პერიოდული პრესის მასალები 1900-1921 წწ. : (აფხაზეთი - რელიგია, განათლება, კულტურა), თბ., 2014 ISBN 9789941108464 რუსიფიკატორული პოლიტიკა და ეთნოლიგვისტური ვითარება აფხაზეთში XIX-XXI ს.ს., თბ., 2011 ISBN 9789941173301 აფხაზეთის კულტურული ცხოვრების ისტორიიდან (1917-1921 წწ.), თბ., 2003 ISBN 9994020374 ირაკლი გელენავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ 1.0 1.1 http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00017556
ფრიდონ თოდუა

ფრიდონ თოდუა (დ. 9 იანვარი, 1944, ზუგდიდი, საქართველოს სსრ — გ. 7 ოქტომბერი, 2017) — ქართველი ექიმი, თანამდებობის პირი, მეცნიერი, პოლიტიკოსი. დაიბადა 1944 წელს ზუგდიდში. 1968 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1968-1991 წლებში მუშაობდა ალექსანდრე ვიშნევსკის სახელობის ქირურგიის ინსტიტუტში რიგითი ექიმიდან წამყვანი განყოფილების ხელმძღვანელამდე. 1991 წელს თბილისში დააარსა კლინიკო-დიაგნოსტიკური ცენტრი, რომელსაც შემდგომში კლინიკური მედიცინის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის სტატუსი მიენიჭა და 2017 წლამდე იყო მისი უცვლელი დირექტორი. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1984), პროფესორი (1989), საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (2001). 1995-2017 წლებში იყო „საქართველოს რადიოლოგთა ასოციაციის“ და „ტელემედიცინის ასოციაციის“ პრეზიდენტი, საქართველოს სამედიცინო აკადემიის აკადემიკოსი. 1998-2017 წლებში — ჟურნალ „საქართველოს რადიოლოგიის მაცნე“ მთავარი რედაქტორი, საქართველოს ჯანმრთელობის სამინისტროს რეზიდენტურის პროგრამდირექტორი სპეციალობაში „რადიოლოგია“, სახელმწიფო სამედიცინო აკადემიის და ივ.ჯავახიშვილის სახ. სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამედიცინო რადიოლოგიის კათედრების გამგე. 2001 წლიდან საქართველოს ჯანმრთელობის დაცვის სამინისტროს მთავარი რადიოლოგია. 2005 წელს არჩეულია საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ვიცე-პერზიდენტად და საზოგადოებრივი ტელევიზიის სამეურვეო საბჭოს წევრად. 2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ზუგდიდის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა“. ფრიდონ თოდუა ევროპის, ამერიკისა და რიგი საერთაშორისო რადიოლოგიური და ქირურგიული ასოციაციების წევრია. ასევე, საქართველოს სწავლულ ექსპერტთა საბჭოს, მეცნიერებისა და ტექნიკის დარგში სახელმწიფო პრემიების მიმნიჭებელი კომიტეტის, სახელმწიფო სამედიცინო აკადემიის პროფესორთა საბჭოს, ჯანმრთელობის სამინისტროს მრჩეველთა საბჭოს, სამედიცინო ეთიკის და სხვა მრავალი საბჭოსა და კომისიის წევრი. არის რამდენიმე ქართული და უცხოური სამეცნიერო ჟურნალის სარედაქციო კოლეგიის წევრი. 500-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომის, 8 მონოგრაფიის და 15 გამოგონების ავტორი. 200-ზე მეტი საერთაშორისო სამეცნიერო ფორუმის მონაწილე. 15 სადოქტორო და 44 საკანდიდატო დისერტაციის სამეცნიერო ხელმძღვანელი. არის საბჭოთა კავშირის (1988) და საქართველოს (1996) სახელმწიფო პრემიების ლაურეატი მეცნიერების დარგში. დაჯილდოებულია მრავალი ორდენითა და მედლით. არის თბილისის საპატიო მოქალაქე. ფრიდონ თოდუა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ფრიდონ თოდუა — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ფორმენტერა

ფორმენტერა (ესპ. Formentera) — პიტიუსის არქიპელაგის ერთ-ერთი კუნძული ხმელთაშუა ზღვაში. მიეკუთვნება ესპანეთს. კუნძული წარმოადგენს ბალეარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების ნაწილს. კუნძულზე მდებარეობს ერთი მუნიციპალიტეტი, რომელსაც ასევე ფორმენტერა ეწოდება. მოსალეობა 11 904 ადამიანი (2020 წ.). ადგილობრივების სასაუბრო და ოფიციალური ენაა კატალონიური, ასევე ოფიციალური ენის სტატუსი აქვს ესპანურს. საქალაქო საბჭოს საიტი
ოსკარ მინგესა

ოსკარ მინგესა გარსია (ესპ. Óscar Mingueza; დ. 13 მაისი, 1999) — ესპანელი ფეხბურთელი. ესპანეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრებისა და ესპანეთის ლა ლიგის „სელტას“ ფეხბურთელი, თამაშობს ცენტრალური და მარჯვენა მცველის პოზიციაზე. ბარსელონა:(1) ესპანეთის თასი (1): 2020–21 ოსკარ მინგესა — Soccerway ↑ Squad List: Men's Olympic Football Tournament Tokyo 2020: Spain (ESP). FIFA (22 July 2021). ციტირების თარიღი: 28 August 2021
ალამედა-დე-ლა-საგრა

ალამედა-დე-ლა-საგრა (ესპ. Alameda de la Sagra) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის ლა-საგრის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 33 კმ². მოსახლეობა — 3734 კაცი (2020 წ.). ტოლედოს მუნიციპალიტეტები ალამედა-დე-ლა-საგრის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ალდეანუევა-დე-ბარბაროია

ალდეანუევა-დე-ბარბაროია (ესპ. Альдеануэва-де-Барбарроя) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის ლა-ხარის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 92 კმ². მოსახლეობა — 501 კაცი (2020 წ.). ტოლედოს მუნიციპალიტეტები ალდეანუევა-დე-ბარბაროიის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ალკოლეა-დე-ტახო

ალკოლეა-დე-ტახო (ესპ. Alcolea de Tajo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის ლა-კამპანა-დე-ოლოპესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 64 კმ². მოსახლეობა — 807 კაცი (2020 წ.). ტოლედოს მუნიციპალიტეტები ალკოლეა-დე-ტახოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2021-09-24 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ნიკოლოზ ჯანაშია

ნიკოლოზ (ლაშა) სიმონის ძე ჯანაშია (დ. 18 ნოემბერი, 1931, თბილისი — გ. 7 სექტემბერი, 1982, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი-წყაროთმცოდნე, არმენოლოგი და საზოგადო მოღვაწე, ისტორიის მეცნიერებათა კანდიდატი (1962), დოცენტი (1970). აკადემიკოს სიმონ ჯანაშიას შვილი. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის (თსუ) ისტორიის ფაკულტეტი (1954) და ივ. ჯავახიშვილის სახ. ისტორიისა და ეთნოლოგიის ინსტიტუტის ასპირანტურა (1957). 1957-1970 წლებში მოღვაწეობდა ამავე ინსტიტუტის ძველი ისტორიის განყოფილებაში. 1970-1982 წლებში იყო კ. კეკელიძის სახ. ხელნაწერთა ინსტიტუტის (ამჟამად საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრი) დირექტორის მოადგილე სამეცნიერო დარგში. კითხულობდა ლექციებს თსუ-ის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტზე. არჩეული იყო საქართველოს საისტორიო საზოგადოების სწავლულ მდივნად, ხელნაწერთა ინსტიტუტის სამეცნიერო საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილედ, გ. წერეთლის სახ. აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტის სამეცნიერო საბჭოს წევრად, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის პრეზიდიუმის საქართველოს ისტორიის წყაროების კომისიის წევრად და მთავარი სარედაქციო კოლეგიის თავმჯდომარის მოადგილედ, ჟურნალ „ცისკრის“ სარედაქციო კოლეგიის წევრად, საქართველოს კულტურის ძეგლთა დაცვის სამმართველოს სამეცნიერო საბჭოს წევრად. მის სახელს უკავშირდება საქართველოში კალისტრატე და ნინო სალიების ბიბლიოთეკის ჩამოტანა და ხელნაწერთა ინსტიტუტში კ. სალიას სახელობის კაბინეტის დაარსება. ნ. ჯანაშიას სამეცნიერო მემკვიდრეობა (50-ზე მეტი სამეცნიერო სტატია და 3 მონოგრაფია) ეძღვნება საქართველოს ისტორიის წყაროთმცოდნეობის, საქართველოს ისტორიის სომხური წყაროების შესწავლის, ძველი ქართული საისტორიო მწერლობის ისტორიის მნიშვნელოვან პრობლემებს. აღსანიშნავია „შუშანიკის წამებისადმი“ მიძღვნილი ისტორიულ-წყაროთმცოდნეობითი ხასიათის მონოგრაფია (1980). ამავე საკითხებზე ჰქონდა მომზადებული სადოქტორო დისერტაცია, რომლის დაცვა არ დასცალდა. იყო „საქართველოს ისტორიის ნარკვევების“ რვატომეულის მე-2 ტომის თანაავტორი. დაკრძალულია თბილისში, საბურთალოს საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში. „ლაზარე ფარპეცის ცნობები საქართველოს შესახებ“ (მონოგრაფია), თბ., 1962; დაარქივებული 2017-03-18 საიტზე Wayback Machine. „ქართლი IV-V საუკუნეებში“, წგნ.: საქართველოს ისტორიის ნარკვევები, ტ. 2, თბ., 1973; „მრავალთავი“, X, თბ., 1983, გვ. 300-302 „ისტორიულ-წყაროთმცოდნეობითი ნარკვევები“, თბ., 1986; დაარქივებული 2017-03-18 საიტზე Wayback Machine. „შუშანიკის წამება“, თბ., 1988. დაარქივებული 2017-03-18 საიტზე Wayback Machine. ჟორდანია ო., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 537.
ალკანიისო

ალკანიისო (ესპ. Alcañizo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის ლა-კამპანა-დე-ოლოპესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 14 კმ². მოსახლეობა — 274 კაცი (2020 წ.). ტოლედოს მუნიციპალიტეტები ალკანიისოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ალმონასიდ-დე-ტოლედო

ალმონასიდ-დე-ტოლედო (ესპ. Almonacid de Toledo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის მონტეს-დე-ტოლედოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 96 კმ². მოსახლეობა — 810 კაცი (2020 წ.). ტოლედოს მუნიციპალიტეტები ალმონასიდ-დე-ტოლედოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ალმოროქსი

ალმოროქსი (ესპ. Almorox) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის ტორიხოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 65 კმ². მოსახლეობა — 2170 კაცი (2020 წ.). ტოლედოს მუნიციპალიტეტები ალმოროქსის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ანიოვერ-დე-ტახო

ანიოვერ-დე-ტახო (ესპ. Añover de Tajo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის ლა-საგრის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 40 კმ². მოსახლეობა — 5176 კაცი (2020 წ.). ტოლედოს მუნიციპალიტეტები ანიოვერ-დე-ტახოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
არსიკოლიარი

არსიკოლიარი (ესპ. Arcicóllar) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის ტორიხოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 31 კმ². მოსახლეობა — 908 კაცი (2020 წ.). ტოლედოს მუნიციპალიტეტები არსიკოლიარის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ბარგასი

ბარგასი (ესპ. Bargas) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის ლა-საგრის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 90 კმ². მოსახლეობა — 10 535 კაცი (2020 წ.). ტოლედოს მუნიციპალიტეტები ბარგასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ბელვის-დე-ლა-ხარა

ბელვის-დე-ლა-ხარა (ესპ. Belvís de la Jara) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის ლა-ხარის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 114 კმ². მოსახლეობა — 1535 კაცი (2020 წ.). ტოლედოს მუნიციპალიტეტები ბელვის-დე-ლა-ხარის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ბოროქსი

ბოროქსი (ესპ. Borox) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის ლა-საგრის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 60 კმ². მოსახლეობა — 3958 კაცი (2020 წ.). ტოლედოს მუნიციპალიტეტები ბოროქსის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ბურგილიოს-დე-ტოლედო

ბურგილიოს-დე-ტოლედო (ესპ. Burguillos de Toledo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის მონტეს-დე-ტოლედოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 28 კმ². მოსახლეობა — 3288 კაცი (2020 წ.). ტოლედოს მუნიციპალიტეტები ბურგილიოს-დე-ტოლედოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
კაბანიას-დე-ლა-საგრა

კაბანიას-დე-ლა-საგრა (ესპ. Cabañas de la Sagra) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის ლა-საგრის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 16 კმ². მოსახლეობა — 1857 კაცი (2020 წ.). ტოლედოს მუნიციპალიტეტები კაბანიას-დე-ლა-საგრის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
კაბანიას-დე-ეპესი

კაბანიას-დე-ეპესი (ესპ. Cabañas de Yepes) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის მესა-დე-ოკანიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 18 კმ². მოსახლეობა — 260 კაცი (2020 წ.). ტოლედოს მუნიციპალიტეტები კაბანიას-დე-ეპესის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
კაბესამესადა

კაბესამესადა (ესპ. Cabezamesada) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის მანჩა-ალტა-დე-ტოლედოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 60 კმ². მოსახლეობა — 343 კაცი (2020 წ.). ტოლედოს მუნიციპალიტეტები კაბესამესადის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
კალერა-ი-ჩოსასი

კალერა-ი-ჩოსასი (ესპ. Calera y Chozas) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის ლა-კამპანა-დე-ოლოპესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 280 კმ². მოსახლეობა — 4608 კაცი (2020 წ.). ტოლედოს მუნიციპალიტეტები კალერა-ი-ჩოსასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a> ↑ Orusco E. D. Imagen y memoria: Fondos del archivo fotográfico del Instituto Nacional de Colonización 1939-1973 — Ministerio de Agricultura, Alimentación y Medio Ambiente, 2013. — ISBN 978-84-491-1261-4 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q93224573"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27703638"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q102063566"></a>
კალერუელა

კალერუელა (ესპ. Caleruela) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის ლა-კამპანა-დე-ოლოპესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 9 კმ². მოსახლეობა — 209 კაცი (2020 წ.). ტოლედოს მუნიციპალიტეტები კალერუელის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2021-09-25 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ლესბოსის ღვინო

ლესბოსის ღვინო — ეგეოსის ზღვაში ბერძნული კუნძული ლესბოსიდან არის. კუნძულს ღვინის წარმოების ხანგრძლივი ისტორია აქვს, რომელიც ძვ. წ. VII საუკუნით თარიღდება, როდესაც ის ჰომეროსმა პირველად მოიხსენია საკუთარ ნაწარმოებში. ამ პერიოდში ეს კუნძული ბერძნულ ბაზარზე ღვინის გასაღებაში კუნძულ ხიოსს ეჯიბრებოდა. აპოკრიფულ წერილებში ნახსენების პოეტი საფოს ერთ-ერთი ძმა, როგორც ვაჭარი, რომელიც ლესბოსის ღვინოს ყიდდა ეგვიპტეში ბერძნულ დასახლება ნაუკრატისში. ყველაზე გავრცელებული ლესბოსური ღვინო ცნობილი იყო სახელით პრამნიული. ლესბოსური ღვინის პოპულარობა რომის პერიოდშიც გაგრძელდა და მას დიდად აფასებდნენ ეგეოსის სხვა ღვინოებთან ერთად ხიოსიდან, თასოსიდან და კოსიდან. ↑ J. Robinson (ed) "The Oxford Companion to Wine" (Third Edition). Oxford University Press, 2006, ISBN 0-19-860990-6, p. 5.
კამარენა

კამარენა (ესპ. Camarena) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის ტორიხოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 66 კმ². მოსახლეობა — 4235 კაცი (2020 წ.). ტოლედოს მუნიციპალიტეტები კამარენის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
კამარენილია

კამარენილია (ესპ. Camarenilla) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის ტორიხოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 24 კმ². მოსახლეობა — 577 კაცი (2020 წ.). ტოლედოს მუნიციპალიტეტები კამარენილიის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
კარანკე

კარანკე (ესპ. Carranque) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის ლა-საგრის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 25 კმ². მოსახლეობა — 4953 კაცი (2020 წ.). ტოლედოს მუნიციპალიტეტები კარანკეს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
კასარუბიოს-დელ-მონტე

კასარუბიოს-დელ-მონტე (ესპ. Casarrubios del Monte) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის ლა-საგრის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 96 კმ². მოსახლეობა — 5995 კაცი (2020 წ.). ტოლედოს მუნიციპალიტეტები კასარუბიოს-დელ-მონტეს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>