laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
რიუკან-ნუტოდენი

რიუკან-ნუტოდენის სამრეწველო მემკვიდრეობის ძეგლი — მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი ტელემარკის საგრაფოში, ნორვეგია. შეიქმნა მდინარე ედალსვატნეთის გარშემო არსებული სამრეწველო ლანდშაფტის დაცვის მიზნით. ლანდშაფტი მდებარეობს ნორვეგიული კომპანიის — „Norsk Hydro“-ს მიერ აშენებულ ქარხანასთან, ატმოსფერული აზოტისგან სასუქის წარმოსაქმნელად. კომპლექსი ასევე მოიცავს ჰიდროელექტრულ ჰესებს, სატრანსპორტო სისტემებს (მათ შორის, რკინიგზას), გადამცემ ხაზებს, ქარხნებს, დასაქმებული პერსონალის საცხოვრებელს და სოციალურ ინსტიტუტებს ნუტოდენსა და რიუკანში. 2009 წლის 19 ივნისს, იგი ოდა-ტისადელის სამრეწველო მემკვიდრეობის ძეგლთან ერთად დროებით შეიტანეს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში, ხოლო 2015 წლის 5 ივლისს, 39-ე სესიაზე, რიუკან-ნუტოდენი ii და iv კრიტერიუმების მიხედვით მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შევიდა. 1900-იან წლებში, ნორვეგიამ სწრაფი განვითარება განიცადა იაფი ჰიდროელექტროენერგიის ხელმისაწვდომით. კრისტიან ბირკელანდმა განავითარა ჰაერიდან აზოტის მოპოვების მეთოდი, რომელიც 1907 წელს, თავდაპირველი მცდელობის შემდეგ არსებულ ტექნოლოგიებს შორის საუკეთესო აღმოჩნდა. აზოტი სასუქის დასამზადებლად იყო საჭირო. განახლებადი ენერგიისა და ალუმინის კომპანია „Norsk Hydro“ 1905 წელს დაარსდა, რის შემდეგაც, აღმოსავლეთ ტელემარკში ინდუსტრიის განვითარება დაიწყო. სასუქის დასამზადებლად, საჭირო იყო ქარხნების, ელექტროსადგურების, დასაქმებული პერსონალის ინფრასტრუქტურის და ექსპორტის წარმოებისთვის საჭირო აღჭურვილობების აშენება. მშენებლობის დასაწყისში, 1907 წელს, მათ ელექტროენერგიას აწვდიდა მსოფლიოში სიდიდით მეორე და ამავდროულად ევროპის უდიდესი სველგფოსის ჰიდროელექტროსადგური, რომელიც კვლავ ფუნქციონირებს. შემდგომ, ორი სხვა სადგური აშენდა: ვემორკი — აშენდა რიუკანში არსებულ ჩანჩქერთან ახლოს. 1911 წელს, იგი მსოფლიოს მასშტაბით უდიდესი ელექტროსადგური იყო. სადგურის თავდაპირველი კონსტრუქცია დაინგრა, მაგრამ ამჟამად იგი მოქმედია; საჰეიმის ჰიდროელექტროსადგური — ამოქმედდა 1915 წელს, რიუკანში. შენობა შემორჩენილია, მაგრამ სადგური არ ფუნქციონირებს. ↑ Rjukan–Notodden Industrial Heritage Site. UNESCO (5 July 2015). ციტირების თარიღი: 5 July 2015. ↑ Hydro's origins have become a World Heritage Site. Norsk Hydro (5 July 2015). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 19 ივლისი 2015. ციტირების თარიღი: 6 July 2015.
ტიმირიაზევსკაია (მოსკოვის მონორელსი)

ტიმირიაზევსკაია (რუს. Тимирязевская) — მოსკოვის მონორელსის სადგური. მდებარეობს მოსკოვის მონორელსის ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. განეკუთვნება მოსკოვის მეტროპოლიტენის სისტემას. სადგური გაიხსნა 2004 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
მილაშენკოვის ქუჩა (მოსკოვის მონორელსი)

მილაშენკოვის ქუჩა (რუს. Улица Милашенкова) — მოსკოვის მონორელსის სადგური. მდებარეობს მოსკოვის მონორელსის ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. განეკუთვნება მოსკოვის მეტროპოლიტენის სისტემას. სადგური გაიხსნა 2004 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ტელეცენტრი (მოსკოვის მონორელსი)

ტელეცენტრი (რუს. Телецентр) — მოსკოვის მონორელსის სადგური. მდებარეობს მოსკოვის მონორელსის ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. განეკუთვნება მოსკოვის მეტროპოლიტენის სისტემას. სადგური გაიხსნა 2004 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
აკადემიკოს კოროლიოვის ქუჩა (მოსკოვის მონორელსი)

აკადემიკოს კოროლიოვის ქუჩა (რუს. Улица Академика Королёва) — მოსკოვის მონორელსის სადგური. მდებარეობს მოსკოვის მონორელსის ხაზზე და შედგება 2 გვერდითი ბაქნისაგან. განეკუთვნება მოსკოვის მეტროპოლიტენის სისტემას. სადგური გაიხსნა 2004 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ვისტავოჩნი-ცენტრი (მოსკოვის მონორელსი)

ვისტავოჩნი-ცენტრი (რუს. Выставочный центр) — მოსკოვის მონორელსის სადგური. მდებარეობს მოსკოვის მონორელსის ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. განეკუთვნება მოსკოვის მეტროპოლიტენის სისტემას. სადგური გაიხსნა 2004 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
სერგეი ეიზენშტეინის ქუჩა (მოსკოვის მონორელსი)

სერგეი ეიზენშტეინის ქუჩა (რუს. Улица Сергея Эйзенштейна) — მოსკოვის მონორელსის სადგური. მდებარეობს მოსკოვის მონორელსის ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. განეკუთვნება მოსკოვის მეტროპოლიტენის სისტემას. სადგური გაიხსნა 2004 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ისლანდიის მყინვარები

ისლანდიის მყინვარები მოიცავენ დაახლოებით 11 400 კმ²-ს (ქვეყნის საერთო ფართობის 11,1 %) და არსებით გავლენას ახდენენ კუნძულის ლანდშაფტურ მდგომარეობაზე. ისლანდიაში მყინვარებს ეწოდებათ „იეკუდლი“ (ისლ. jökull). მრავალი მყინვარი ვულკანზეა განლაგებული. ასე, ვულკანები გრიმსვეტნი და ბარდარბუნგა ვრცელდებიან დიდი მყინვარის — ვატნაიეკუდლის ქვეშ. გრიმსვეტნის კალდერის ფართობია 100 კმ², ხოლო ბარდარბუნგისა — 60 კმ². გეოთერმული აქტივობის გამო მყინვარების ქვეშ მდნარი წყლები გროვდება, რომლებიც მყინვარული ტბების უეცარ წყალმოვარდნას იწვევს, რომლებსაც იეკულჰლეიპი (ისლ. jökullhlaup) ეწოდებათ. იეკულჰლეიპების ალბათობა არსებითად იზრდება, როდესაც იწყება ვულკანური აქტივობა მყინვარის ქვეშ. ყინულქვეშა წყლების აფეთქებამ (სწრაფი ორთქლწარმოქმნა), თავის მხრივ, შეიძლება უბიძგოს ხელი ვულკანურ აქტივობას. ისლანდიის ეროვნული ტოპოგრაფიული აგეგმვა დაარქივებული 2004-11-03 საიტზე National and University Library of IcelandCategory:Webarchive template other archives Original source of area figures დაარქივებული 2007-05-02 საიტზე National and University Library of IcelandCategory:Webarchive template other archives elevations of some glaciers დაარქივებული 2009-11-14 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 ??. Raunvis.hi.is. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-11-08. ციტირების თარიღი: 2013-10-01. ↑ Temporal Variability of Ice Flow on Hofsjokull, Iceland, Observed by ERS SAR Interferometry. Earth.esa.int. ციტირების თარიღი: 2013-10-01. ↑ SP-572 - 2004 Envisat & ERS Symposium (PDF). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-05-23. ციტირების თარიღი: 2010-04-03.
მენესო

მენესო შეიძლება აღნიშნავდეს: მენესო (ჭართლის თემი) — სოფელი დუშეთის მუნიციპალიტეტში, ჭართლის თემში მენესო (ჟინვალის თემი) — სოფელი დუშეთის მუნიციპალიტეტში, ჟინვალის სადაბო თემში
ლაუნგიეკუდლი

ლაუნგიეკუდლი (ისლ. Langjökull — „გრძელი მყინვარი“) — ყინულქუდი ისლანდიაში. ვატნაიეკუდლის შემდეგ სიდიდით ისლანდიის მეორე მყინვარია. ფართობი 953 კმ², სიგრძე ~ 50 კმ. მდებარეობს ისლანდიის პლატოს დასავლეთ ნაწილში, ჰეიკადალურის ხეობის ჩრდილოეთით. ლაუნგიეკუდლის ყინულების ქვეშ მოქცეულია ორი ვულკანური სისტემა: დასავლური და აღმოსავლური. დასავლური სისტემა იმყოფება ვულკან პრესტაჰნუკურის რაიონში, აღმოსავლური — ტოფადალურის რაიონში. უკანასკნელი შედის ჰვარაველირის მაღალტემპერატურული გეოთერმული მონაკვეთის ფარგლებში კიელურის ტრასაზე. მყინვარს ჰკვეთს აგრეთვე იარლჰეტურის სერი, რომელიც კარგად მოჩანს ჰაუკადალურის ხეობიდან. შედარებით ადვილად მყინვართან მისვლა შესაძლებელია კალდიდალურის ხეობიდან და აგრეთვე კიელურის ტრასიდან, რომელიც გადებულია მყინვარებს ლაუნგიეკუდლსა და ჰოფსიეკუდლს შორის. ისლანდიის მყინვარები ლაუნგიეკუდლი
ჰოფსიეკუდლი

ჰოფსიეკუდლი (ისლ. Hofsjökull — „ტაძრის მყინვარი“) — მყინვარი ისლანდიაში. ფართობი 923 კმ², მოცულობა 208 კმ³. მყინვარის უმაღლესი წერტილი განლაგებულია ზღვის დონიდან 1765 მ სიმაღლეზე. ვატნაიეკუდლისა და ლაუნგიეკუდლის შემდეგ ფართობით კუნძულზე მესამე მყინვარია, გარდა ამისა, წარმოადგენს ისლანდიის უდიდეს აქტიურ ვულკანს. მდებარეობს კუნძულის ცენტრალურ ნაწილში, ისლანდიის პლატოს დასავლეთ ნაწილსა და კედლინგარფედლის ქედის ჩრდილო-აღმოსავლეთით. მყინვარული გუმბათი სწორი ოვალური ფორმისაა, რომლის დიამეტრია თითქმის 40 კმ და ფარავს ფარისებრი ტიპის ვულკანს, რომელიც განლაგებულია ისლანდიის რიფტული ზონის პირაპირ; აქვს კალდერა, რომლის ზომებია დაახლოებით 7 x 11 კმ, აგრეთვე გააჩნია რიგი სხვა ვულკანური გამოსავლები. ფუმაროლური აქტივობა კონცენტრირებულია კომპლექსის შუა ნაწილში და ყველაზე უფრო ძლიერია კუნძულზე. მყინვარიდან სათავეს ღებულობენ მდინარეები: თიოურსაუ, ბლანდა, ჰვიტაუ. ისლანდიის მყინვარები ↑ Temporal Variability of Ice Flow on Hofsjökull, Iceland, observed by ERS SAR Interferometry. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-02. ციტირების თარიღი: 2012-04-02. ↑ National Land Survey of Iceland — Geographical information. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-02. ციტირების თარიღი: 2012-04-02. ↑ Hofsjökull Summary. Global Volcanism Program. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-02. ციტირების თარიღი: 2012-04-02.
ნეპალის დროშა

ნეპალის ეროვნული დროშა (ნეპ. नेपालको झण्डा) — მსოფლიოში ერთადერთი არა-ოთხკუთხედი ეროვნული დროშა. დროშას აქვს გამარტივებული კომბინაცია ორი ერთ ვიმპელიანი ვექსილოლოგიური ემბლემიდან. მისი ჟოლოსფერი წითელი არის შქერის ფერის, რომელიც ქვეყნის ეროვნული ყვავილია. წითელი ასევე ომში გამარჯვების ნიშანია. დროშის საზღვრის ლურჯი ფერი - მშვიდობისაა. 1962 წლამდე, დროშაზე გამოსახული იყო მზე და ნახევარმთვარე, რომელსაც ჰქონდა ადამიანის სახე. ისინი ამოღებულია მოდერნიზებული დროშიდან. დროშა იქნა მიღებული, ახალი კონსტიტუციური მთავრობის დადგენილებით, 1962 წლის 16 დეკემბერს. დროშა იყენებს ორიგინალური დიზაინის ძირითად დიზაინს, რომელიც უკვე გამოიყენებოდა 2,000 წლის განმავლობაში. ↑ Constitution of the Kingdom of Nepal, Article 5, Schedule 1 Schedule 1 (Relating to Article 5)
ნეპალის გერბი

ნეპალის გერბი (ნეპ. नेपालको निशान छाप) — ნეპალის ეროვნული სიმბოლო. შეიცვალა ნეპალის სამოქალაქო ომის შერიგების პერიოდის შემდეგ. 2008 წლის 28 მაისს, დაინერგა ახალი ემბლემა, სოციალისტური ჰერალდიკის სტილში. იგი შეიცავს ნეპალის დროშას, ევერესტს, მწვანე მთებს, რომელიც ახასიათებს ნეპალის მთიან რეგიონებს და ყვითელი ფერი, რომელიც ახასიათებს სიმბოლურად ტერაის ნაყოფიერ რეგიონებს, ხოლო კაცის და ქალის ხელები, გენდერული თანასწორობის სიმბოლოა და შქერი (ქვეყნის ეროვნული ყვავილი). მასზე არის ნეპალის რუკის ფორმის თეთრი სილუეტი. ნეპალის სამეფოს გერბი (1935). ნეპალის სამეფოს გერბი (1935-1946). ნეპალის სამეფოს გერბი (1946). ნეპალის სამეფოს გერბი (1962-2008). ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ნეპალის გერბი ინფო indianest.com დაარქივებული 2006-03-17 საიტზე Wayback Machine. ნეპალის დროშა ↑ People's Daily Online - Nepal to change new coat of arms
ნეპალის გეოგრაფია

ნეპალი სამხრეთ აზიაში მდებარეობს. ქვეყნის ტერიტორია მთიანია. ჩრდილო-დასავლეთიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთისკენ გადაჭიმულია ერთმანეთისგან ხეობებითა და ქვაბულებით გამოყოფილი მთების ორი ზოლი. ჩრდილოეთის ზოლს ქმნის ჰიმალაის ცენტრალური ნაწილის სამხრეთი კალთები. ნეპალის ჩრდილო და აღმოსავლეთ საზღვართან აღმართულია ჯომოლუნგმა (8 848 მ) და კანჩენჯანგა (8 585 მ). მეწინავე ქედები შედარებით დაბალია (მაჰაბჰარატი, სიმაღლე 2 959 მ-მდე). მთათაშუეთი ბორცვიანი და დაბალმთიანია. სამხრეთით მდებარეობს ინდ-განგის ვაკის ჩრდილოეთი კიდე. ნეპალში სასარგებლო წიაღისეულიდან მოიპოვება: ქვანახშირი რკინა სპილენძი ჟანგმიწა ტალკი ქარსი გვარჯილა და სხვა. ნეპალში უმთავრესად სუბეკვატორული მუსონური ჰავაა. მკვეთრადაა გამოხატული სიმაღლებრივი სარტყულობა. სამხრეთში იანვრის საშუალო ტემპერატურაა 15°C, მთათაშუა ქვაბულებში 0 — 10°C. 4 000 მეტრზე მაღლა წლის უმეტეს დროს უარყოფითი ტემპერატურაა. სამხრეთში ივლისის საშუალო ტემპერატურა 30°C-მდეა, მთათაშუა ქვაბულებში 20°C-მდე, 4,5 — 5 ათას მ-ზე 10°C-მდე ეცემა. სამხრეთ მთისძირსა და მთის კალთებზე ნალექები 2 000 მმ-ზე მეტია წელიწადში, ქვაბულებში — 1 500 მმ-ზე ნაკლები. ნეპალის მდინარეები (კარნალი, განდაკი, კოსი, ბაგმატი) განეკუთვნება განგის აუზს. ქვეყანაში დიდი ტბები არ არის. ჰიმალაის ძირში და მთისწინეთის სამხრეთ კალთებზე ალუვიურ და მთის ყვითელმიწა ნიადაგებზე მარადმწვანე და ფოთოლმცვივანი ფართოფოთლოვანი ტყეებია; 3 000 მ-ზე მაღლა — წიწვოვანი ტყეები, 4 000 მ-ზე მაღლა მთა-მდელოს ნიადაგებზე ბუჩქნარი, სუბალპური და ალპური მდელოებია. ჯუნგლებში ბინადრობს სპილო, ვეფხვი, ჯიქი, მარტორქა, გარეული ღორი, მაიმუნები, ფრინველებიდან - თუთიყუში, ფარშევანგი; მთაში — ჰიმალაის დათვი, ირბისი, ნიამორი და სხვა. ნეპალში რამდენიმე ეროვნული ნაკრძალია. სტატიიდან „ნეპალი“, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 387. Atlas of Nepal დაარქივებული 2012-01-11 საიტზე Wayback Machine. Nepal Encyclopedia Geopolitical category დაარქივებული 2009-02-14 საიტზე Wayback Machine. Brief and Concise Geography of Nepal
რამ ბარან იადავი

რამ ბარან იადავი (ნეპ. रामवरण यादव; დ. 4 თებერვალი, 1948, დჰანუსა, ნეპალი) — ნეპალელი პოლიტიკოსი და ფიზიკოსი. პოლიტიკური პარტიის ნეპალის კონგრესის გენერალური მდივანი, ნეპალის პირველი პრეზიდენტი 2008-2015 წლებში. რამ ბარან იადავი დაიბადა 1948 წელს ნეპალში. დაასრულა კალკუტის უნივერსიტეტის მედიცინის ფაკულტეტი. ორჯერ (1991 და 1999) ეკავა ნეპალის ჯანმრთელობის დაცვის მინისტრის თანამდებობა. 1999 წელს აირჩიეს წარმომადგენელთა პალატაში ნეპალის კონგრესის პარტიული სიით. ნეპალი რესპუბლიკად გამოცხადდა 2008 წლის 28 მაისს, 19 ივლისს ნეპალის პარლამენტში კენჭისყრის დროს იადავის დააკლდა 4 ხმა. ორი დღის შემდეგ მას მხარი დაუჭირა 308 დეპუტატმა 590-დან. მისი გამარჯვება განაპირობა მაოისტთა პარტიის მხარდაჭერამ. ქვრივია. მეუღლე გარდაეცვალა 1983 წელს, ჰყავს ორი ბიჭი და ერთი გოგო. ↑ „Physician to become Nepal's first president“. International Herald Tribune. 2008-07-22. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-11-22. ციტირების თარიღი: 2008-07-22. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-03-24. ციტირების თარიღი: 2016-06-04. ↑ aung bakyu. (1999-06-09) N980412. Myanmargeneva.org. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-03-15. ციტირების თარიღი: 2010-08-09. ↑ Front Pagers May 31st, 1999 / Jestha 17, 2056 Awake Weekly Chronicle (Nepal). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2006-06-19. ციტირების თარიღი: 2016-06-04. ↑ Election Commission of Nepal. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2006-10-12. ციტირების თარიღი: 2016-06-04. ↑ No Nepali president candidate wins simple majority_English_Xinhua. Big5.xinhuanet.com (2008-07-19). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-06-13. ციტირების თარიღი: 2010-08-09. ↑ Nepalnews.com, news from Nepal as it happens. Nepalnews.com. ციტირების თარიღი: 2010-08-09.[მკვდარი ბმული]
ბიდარა

ბიდარა (ბაიდარა) — მდინარე ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში, თერგის მარჯვენა შენაკადი. საქართველოს სამხედრო გზა ჯვრის გადასასვლელიდან ჩრდილოეთისკენ ბიდარის ხეობას მიუყვება. ბიდარა სათავეში ვაკეზე მიედინება და კარგად გამოხატულ მეანდრებს ქმნის. ↑ უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი ↑ ელისაბედ ავალიანი, „მცხეთა-მთიანეთის რეგიონის რელიეფი და გეოდინამიკური პროცესები“, გვ.50 ↑ ო. დუდაური, ნ. ფოფორაძე, „სტუდენტთა საველე-გეოლოგიური პრაქტიკის მეგზური: თბილისი-საქართველოს სამხედრო გზა-ყაზბეგის მუნიციპალიტეტი“, 2012, გვ. 26
მირდალსიეკუდლი

მირდალსიეკუდლი (ისლ. Mýrdalsjökull) — ყინულქუდი ისლანდიის სამხრეთით. სიგრძე ~ 30 კმ. მდებარეობს ქალაქ რეიკიავიკიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 180 კმ-ში და მყინვარ ეიაფიალაიეკულიდან აღმოსავლეთით 20 კმ-ში. უმაღლესი წერტილის სიმაღლე აღწევს ზღვის დონიდან 1510 მ-ს. 1980 წლისათვის მყინვარის ფართობი შეადგენდა დაახლოებით 595 კმ²-ს. მყინვარის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილის ქვეშ მდებარეობს მოქმედი ვულკანი კატლა, რომლის კალდერის დიამეტრია 10 კმ. ყველაზე ახლომდებარე დასახლებული პუნქტია ვიკი, რომელიც წარმოადგენს ისლანდიის უკიდურეს სამხრეთით მდებარე სოფელსა და ქვეყნის ყველაზე ნოტიო ადგილს. ისლანდიის მყინვარები ↑ GLACIER Mýrdalsjökull — Risk type: glacier flood (contain both lakes and water pocket) ↑ The Reykjavík Grapevine: Watch Your Back
დიდგორი მედევაკი

დიდგორი მედევაკი (DIDGORI MedEvac) — სამედიცინო-საევაკუაციო ჯავშანმანქანა, რომელიც განკუთვნილია დაჭრილი ჯარისკაცების უშუალოდ საბრძოლო მოქმედებების ზონიდან უსაფრთო ტერიტორიაზე გადასაყვანად და ტრანსპორტირების დროს პირველადი სამედიცინო დახმარების უზრუნველსაყოფად. შეიქმნა 2015 წელს საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს დაქვემდებარებაში მყოფი სახელმწიფო სამხედრო სამეცნიერო-ტექნიკური ცენტრ „დელტას“ მიერ, რომელსაც ექვემდებარება ექვსი სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი და თბილისის საავიაციო ქარხანა. მანქანის უკანა ნაკვეთურში განთავსებულია ოთხი ერთეული საკაცე და სპეციალური სამედიცინო აღჭურვილობა, გააჩნია მაღალი გამავლობა: მძლავრი V8 ორმაგი ტურბო ძრავის სიმძლავრე-წონის მაღალი კოეფიციენტი. სამედიცინო-საევაკუაციო ჯავშანმანქანას საშუალებას აძლევს განავითაროს 120 კმ/საათში სიჩქარე ნებისმიერი რელიეფისა და კლიმატის პირობებში. ჯავშანმანქანას გააჩნია მაღალი დონის EN1063 B7+ სტანდარტის შესაბამისი ჯავშანდაცვა, რაც 2-ფენიანი ჯავშნით მიიღწევა. ჯავშანფილები უზრუნველყოფს ახლო მანძილიდან ნასროლი 7,62 მმ კალიბრის ჯავშანგამტანი ტყვიების და საარტილერიო ჭურვების ნამსხვრევების შეკავებას. კორპუსის სტრუქტურაში გამოყენებული ჯავშანფილები ისეთი კუთხით არის განლაგებული, რომ მაქსიმალურად უზრუნველყოფილი იყოს ეფექტური დაცვა კინეტიკური და ნაღმის დარტყმის ძალის საფრთხისგან. მანქანის ძირი დამზადებულია ჯავშანფოლადის ფენისგან — ხოლო დაცვის დონე გაძლიერებულია დამატებითი ჯავშანპანელებით, რომლებიც დაზიანების შემდეგ მარტივად შეიძლება შეიცვალოს. 2014 წლის 14 აგვისტოს საქართველომ წარადგინა მედევაკის პროტოტიპი ჯავშანტრანსპიორტიორების ტენდერზე, რომელსაც მასპინძლობდა საუდის არაბეთის თავდაცვის სამინისტრო. გამოცდები ძირითადად არაბეთის უდაბნოებში ჩატარდა, თუმცა მათი ტესტირება დასახლებულ პუნქტებსაც მოიცავდა და ითვალისწინებდა მოძრაობას სხვადასხვა აბსოლუტურ სიმაღლეზე — მთებში, სხვადასხვა რელიეფსა და ამინდის პირობებში, მაქსიმალური დატვირთვისას მაქსიმალურ სიჩქარეზე. ტესტირების დასასრულს მთლიანად დატვირთული ევაკუაცია წარმოადგენდა, რომელიც მაქსიმალურ სიჩქარეზე სრულდებოდა. მედევაკმა წარმატებულად დაასრულა თითოეული ტესტი ძალიან კარგი შედეგით და მიაღწია ფინალამდე ამერიკული US Lenco BearCat-თან ერთად, მას შემდეგ, რაც შეჯიბრში მონაწილე 4 მანქანა დაამრაცხა. მიუხედავად იმისა, რომ დიდგორმა მის ოპონენტზე უკეთესი შედეგი აჩვენა თითოეულ ასპექტში, გამარჯვებული მხოლოდ 2016 წლის იანვარში გამოაცხადეს. ეს ტენდერი მნიშვნელოვანი გამოცდა იყო მედეკავის შესაძლებლობის გამოსაჩენად, განსაკუთრებით ექსტრემალურ პირობებში. დიდგორი 1 — ჯავშანტრანსპორტიორი, 2+7 ეკიპაჟი, 356 ცხენის ძალიანი ძრავა, მაქსიმალური სიჩქარე 120 კმ/სთ. დიდგორი 2 — ჯავშანტრანსპორტიორი, 3+6 ეკიპაჟი, 356 ცხენის ძალიანი ძრავა, მაქსიმალური სიჩქარე 120 კმ/სთ. დიდგორი 2 — ინტეგრირებული ქსელების მანქანა დიდგორი 3 — ჯავშანტრანსპორტიორი, 148 ცხენის ძალიანი ძრავა, 8+1 ეკიპაჟი, 6x6 წამყვანი თვლები. დიდგორი მედევაკი — სამედიცინო-საევაკუაციო ჯავშანმანქანა  საქართველო - რაოდენობა უცნობია  საუდის არაბეთი - 100 ცალი დიდგორი მედევაკი, „დელტას“ ოფიციალური ვებ-გვერდი. ↑ http://agenda.ge/en/news/2016/227 ↑ https://razm.info/ru/7879 ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-07-16. ციტირების თარიღი: 2019-03-12.
კილი

კილი (გერმ. Kiel) — ქალაქი ჩრდილოეთ გერმანიაში, ბალტიისა და ჩრდილოეთის ზღვების ნაპირებზე. შლეზვიგ-ჰოლშტაინის მხარის დედაქალაქი. სადღეისოდ კილი მნიშვნელოვანი პორტია. მისი ეკონომიკა მჭიდროდაა ზღვასთან დაკავშირებული. კილში არის გერმანიის უმნიშვნელოვანესი გემთსაშენი ფირმის HDW Howaldtswerke Deutsche Werft ცენტრალური ოფისი. დაარსდა 1233-1242 წლებში. 1242 წელს მიიღო საქალაქო თვითმმართველობა. 1283 წლიდან კი ჰანზის შემადგენლობაში შევიდა. 1918 წელს მოხდა კილის აჯანყება.
ნეპალის ჰიმნი

საიაუნ თჰუნგა ფჰოოლ კა (ნეპ. सयौं थुँगा फूलका; "დამზადებულია ასობით ყვავილისგან") — ნეპალის ეროვნული ჰიმნი. ოფიციალურად გამოცხადდა, როგორც ნეპალის ჰიმნი 2007 წლის 3 აგვისტოს, რომლის ცერემონია გაიმართა ეროვნული დაგეგმვის კომისიის საკონფერენციო დარბაზში, სინგხა დურბარის სასახლეში, დროებითი საპარლამენტო სპიკერის სუბაშ ჩანდრა ნემვანგის მიერ. წინა ჰიმნი, რასტრია გაანი, მიღებულ იქნა 1962 წელს. ეროვნული ჰიმნის სიმღერა დაწერეს პოეტებმა პრადეეპ კუმარ რაიმ და ბიაკულ მაილამ. მუსიკა შეადგინა ამბერ გურუნგმა. ნეპალის ეროვნული ჰიმნი უბრალოდ ფორმულირდება, რომელიც აქებს ნეპალის სუვერენიტეტს, ერთიანობას, გამბედაობას, სიამაყეს, სილამაზეს, პროგრესს, მშვიდობას, კულტურულ და ბიოლოგიურ მრავალფეროვნებას და პატივისცემას. ↑ Nepalnews.com Mercantile Communications Pvt. Ltd. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-03-08. ციტირების თარიღი: 2016-06-03. ↑ eKantipur.com - Nepal's No.1 News Portal. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-09-27. ციტირების თარიღი: 2016-06-03. ↑ officially declared as the new Nepal national anthem on August 3, 2007
The Elder Scrolls IV: Shivering Isles

The Elder Scrolls IV: Shivering Isles — ვიდეო თამაშ „The Elder Scrolls IV: Oblivion“-ის ოფიციალური დამატება. დაანონსდა 2007 წლის 18 იანვარს. შექმნა Bethesda Game Studios-მა და გამოსცა Bethesda Softworks-მა 2K Games-სთან თანამშრომლობით Xbox Live Marketplace-ის მეშვეობით. გამოვიდა შემდეგ პლატფორმებზე: Xbox 360, (16 ოქტომბერი, 2007) Windows (26 მარტი, 2007) , PlayStation 3 (8 დეკემბერი, 2007). თამაშის სიუჟეტი მიმდინრეობს ამავე სახელწოდების კუნძულებზე, რომლებსაც მართავს დაედრას სიგიჟის პრინცი შეოგორატი. მოთამაშე ხდება შეოგორატის პროტეჟე და ისინი ერთობლივი ძალებით ცდილობენ დაედრული წესრიგის ღმერთის ჯიგალაგის დამარცხებას კუნძულების ნგრევისგან გადასარჩენად. თამაშში შესაძლებელი არის ძირითადი ქვესტის გადადება განუსაზღვრელი ვადით, რათა მოთამაშემ იმოგზაუროს და გამოიკვლიოს ახალი სამყარო. The Shivering Isles დადებითად იქნა მიღებული კრიტიკოსებისგან. საერთო განხილვების საიტებზე GameRankings-სა და Metacritic-ზე ფლობს 86.32% და 86/100. ასევე მიიღო უმრავი ჯილდო სხვადასხვა გამომცემლებისგან, მათ შორის „საუკეთესო RPG“, „საუკეთესო დამატება“, „საუკეთესო გამოტვირთვადი კონტენტი“, „რედაქტორთა რჩეული“ და ა.შ. UESP Wiki: Shivering Isles The Elder Scrolls IV: Shivering Isles საიტზე Curlie ↑ The Elder Scrolls IV: Shivering Isles Release Summary. GameSpot. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-09-29. ციტირების თარიღი: 2007-09-02. ↑ Bethesda Softworks Announces The Elder Scrolls IV: Shivering Isles — Official Expansion for Oblivion. Bethesda Softworks (2006-01-18). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-12-31. ციტირების თარიღი: 2007-09-02. ↑ The Elder Scrolls IV: Shivering Isles for PC. GameRankings. ციტირების თარიღი: 2009-07-14. ↑ Elder Scrolls IV: Shivering Isles, The (Xbox360: 2007): Reviews. Metacritic.com (2007-03-26). ციტირების თარიღი: 2009-07-14. ↑ Elder Scrolls IV: Shivering Isles, The (pc: 2007): Reviews. Metacritic.com (2007-03-27). ციტირების თარიღი: 2009-07-14. ↑ The Elder Scrolls IV: Shivering Isles for Xbox 360. GameRankings. ციტირების თარიღი: 2009-07-14. ↑ www.gameindustry.com. www.gameindustry.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-02-28. ციტირების თარიღი: 2009-08-08. ↑ 2007 Game of the Year Awards - Voodoo Extreme. Ve3d.ign.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-02-12. ციტირების თარიღი: 2009-08-08. ↑ G4 - X-Play - Gphoria 2008. G4tv.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-08-29. ციტირების თარიღი: 2009-08-08. ↑ The Elder Scrolls IV: Shivering Isles Review (Xbox 360). Reviews.teamxbox.com (2007-03-29). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-06-26. ციტირების თარიღი: 2009-08-08.
კიევის სამთავრო

კიევის სამთავრო (ძვლ. სლვ. Киевское кънѧжьство, რუს. Киевское княжество, უკრ. Київське князівство) — აღმოსავლელი სლავების შუასაუკუნოვანი სამთავრო, რომელიც უკრაინის ცენტრალურ ნაწილში, კიევის მიადამოებში მდებარეობდა. სამთავრო შეიქმნა XII საუკუნეში კიევის რუსეთის ფრაგმენტაციის შედეგად. ამ პროცესის შედეგად კიევის მმართველების ტერიტორია მნიშვნელოვნად შეიკვეცა და ქალაქის ირგვლივ არსებული მიწებით შეიზღუდა. პოლიტიკური ერთეულის სახით XIV საუკუნის მეორე ნახევრამდე იარსება. Christian, David. A History of Russia, Mongolia and Central Asia. Blackwell, 1999. Fennell, John, The Crisis of Medieval Russia, 1200–1304. (Longman History of Russia, general editor Harold Shukman.) Longman, London, 1983. ISBN 0-582-48150-3 Martin, Janet, Medieval Russia 980–1584. Cambridge University Press, Cambridge, 1993. ISBN 0-521-36832-4 Magocsi, Paul R. (2010) A History of Ukraine: The Land and Its Peoples. Toronto: University of Toronto Press. ISBN 978-1442610217.  Obolensky, Dimitri (1974). The Byzantine Commonwealth: Eastern Europe, 500-1453. London: Cardinal.
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ნეპალში

2015 წლის მონაცემებით ნეპალში იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის 4 ძეგლია, რაც ძეგლების საერთო რაოდენობის (1007) 0,4 %-ია. ორი ობიექტი სიაში შეტანილია კულტურული კრიტერიუმებით, ორი კი ბუნებრივი კრიტერიუმებით, ორივე მათგანი ბუნების ფენომენადაა აღიარებული (კრიერიუმი vii). გარდა ამისა, 2015 წლის მონაცემებით იუნესკოს საცდელ სიაში კანდიდატად წარდგენილია 15 ძეგლი. ნეპალმა იუნესკოს მსოფლიო კულტურული და ბუნებრივი მემკვიდრეობის ძეგლების დაცვის კონვენციის რატიფიცირება მოახდინა 1978 წლის 20 ივნისს. ნეპალის ტერიტორიიდან პირველი ორი მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი სიაში გაწევრიანდა 1979 წელს მე-3 სესიაზე. ცხრილში შეტანილია ძეგლები, იუნესკოს მიერ მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის სიაში დამატების თარიღის მიხედვით. კატმანდუს ხეობა საგარმატხის ეროვნული პარკი ჩიტვანის ეროვნული პარკი ლუმბინი Nepal. UNESCO World Heritage Centre. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-09-27. ციტირების თარიღი: 2016-06-04. ↑ ნეპალის ძეგლები იუნესკოს საცდელ სიაში ↑ The States Parties - Nepal. unesco.org. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-09-27. ციტირების თარიღი: 12 июня 2012.
აქემენიანთა იმპერიის ოლქები

ჰეროდოტემ აქემენიდური იმპერია 20 ძირითად ოლქად დაყო და დანომრა ისინი. ქვემოთ ჩამოთვლილია თითოეული მათგანის მიერ ყოველწლიურად გადახდილი ხარკის ოდენობა, ეთნიკური შემადგენლობა, ან/და რეგიონები (სატრაპიები) რომლებსაც ისინი მოიცავდნენ. აქემენიანთა იმპერია ირანის ისტორია