laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
აიდინი

აიდინი (ბერძ. Αϊδίνιο) — ქალაქი თურქეთის დასავლეთ ნაწილში, აიდინის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. ქალაქი მდებარეობს უძველეს ლიდიის სამეფოს ტერიტორიაზე. აიდინი მდებარეობს მდინარე დიდი მენდერესის ველის ცენტრში - მცირე აზიის დასავლეთი ნაწილის მნიშვნელოვანი მდინარე. აიდინი დამეგობრებულია შემდეგ ქალაქებთან: ბუგულმა, თათარსტანი, რუსეთი ჰავრი, საფრანგეთი მონტრო-ფო-იონა, საფრანგეთი მანჩესტერი, გაერთიანებული სამეფო Ed. Ralf Roth - Günter Dinhobl (2008). Across the Borders: Financing the World's Railways in the Nineteenth and Twentieth Centuries, ISBN 978-0-7546-6029-3. Ashgate Publishing.  Blue Guide, Turkey, The Aegean and Mediterranean Coasts (ISBN 030304892), pp. 353–54. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: აიდინი Aydın Nazilli Newspaper "Aydin", 1874- . Bilingual Greek and Turkish (arabic script) დაარქივებული 2013-11-01 საიტზე Wayback Machine. . Aydin, 1875 დაარქივებული 2013-11-01 საიტზე Wayback Machine.
Mute Records

Mute Records — დამოუკიდებელი ხმისჩამწერი ლეიბლი, დაარსებული დენიელ მილერის მიერ 1978 წელს. 2002 წელს შეისყიდა ბრიტანულმა კომპანია EMI-მ. Mute Records-თან თანამშრომლობდნენ ჯგუფები Wire, Depeche Mode, Erasure და სხვა. მიუხედავად იმისა, რომ ლეიბლი არასოდეს არ ყოფილა ისეთივე ცნობილი, როგორც Factory Records და Rough Trade Records, მან ბევრად გაუსწრო თავის კონკურენტებს ალბომების გაყიდვების მხრივ.საჭიროებს წყაროს მითითებას - თარიღი არ არის მითითებული! გამოიყენებთ {{subst:ფაქტიჩა}} ! ოფიციალური საიტი Mute Germany-ის საიტი Mute UK — არხი YouTube-ზე Mute USA — არხი YouTube-ზე ↑ "BBC News 13 მაისი, 2002 - EMI buys Moby’s label". Retrieved 7 ნოემბერი, 2010.
ირაკლი აბუსერიძე

ირაკლი აბუსერიძე (დ. 25 ნოემბერი, 1977) — ქართველი მორაგბე, ჰავბეკი. საქართველოს ნაკრების 15 გზის კაპიტანი. ღვინისფერი კეპი (85) მფლობელი. ერთა თასის 12 გათამაშების მონაწილე და 5-გზის ჩემპიონი. მსოფლიო თასის 3-გზის მონაწილე (2003 ავსტრალია, 2007 საფრანგეთი, 2011 ახალი ზელანდია). 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი (თბილისის ვაზისუბნის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. ირაკლი აბუსერიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ირაკლი აბუსერიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) Irakli Abuseridze Statistics
ოტრაღოდუ

ოტრაღოდუ, ობირუ — ძველი ქართული ხალხური (ლაზური) ცეკვა. ორმწკრივად აგებული ვაჟთა საფერხულო წყობა, რომელსაც ახლავს ლექსების იმპროვიზაცია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 605.
ოტრევი

ოტრევი — ერედვის მუნიციპალიტეტის სოფლების ზემო ოტრევისა და ქვემო ოტრევის ძველი სახელწოდება. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 605.
ოფეთი

ოფეთი — სამტრედიის მუნიციპალიტეტის სოფლების დიდი ოფეთის, პატარა ოფეთის და ნაწილოფეთის ძველი სახელწოდება. სოფელი ოფეთი შედიოდა საჯავახოს მხარეში. ოფეთში იდგა წმინდა მთავარანგელოზთა ეკლესია. ოფეთს ეკუთვნოდა ასევე სოფლები ძველი ოფეთი და მთავარანგელოზი. ოფეთის ადმინისტრაციული ერთეული ამჟამად მოიცავს სოფლებს: დიდი ოფეთი, პატარა ოფეთი, ნაწილოფეთი, თხილაგანი, მტერჩვეული, წიაღუბანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 606. ↑ ე. გვენეტაძე, გ. გაგუა „საჯავახოს მხარე“ „პარალელი“ N5, გვ. 217 — თბილისი, 2013 წ. ISSN 0235-8417
ოფთალმო...

ოფთალმო... (ბერძ. ophtalmos — თვალი) — რთული სიტყვის ნაწილი, მიუთითებს თვალთან და თვალის დაავადებებთან კავშირზე. მაგ., ოფთალმოლოგია, ოფთალმოსკოპია და სხვა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 606.
მონოკლი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ტერმინით მონოკლი შეიძლება აღნიშნული იყოს: მონოკლი - ოპტიკა მონოკლი - ფოტოობიექტივი
ოფი

ოფი (ლათ. Populus nigra) — ფოთოლმცვივანი ხე ტირიფისებრთა ოჯახისა. მისი სიმაღლე 30 მ, დიამეტრი 4 მ აღწევს. გვხვდება ევრაზიაში, უმთავრესად ზომიერ სარტყელში. კავკასიაში, შუა აზიაში, სამხრეთ ციმბირში (ენისეიმდე). საქართველოში საკმაოდ გავრცელებული მცენარეა. იზრდება მდინარეთა გაყოლებაზე, ხევებსა და ტყის პირებზე, მთის ქვედა და შუა სარტყელში, ზღვის დონიდან 1400 მ-დე. კარგად ხარობს ტენიან ნიადაგზე. სწრაფმზარდია, იყენებენ ქალაქების გასამწვანებლად. რბილი და მსუბუქი მერქანი აქვს. მისგან აკეთებენ კოვზებს, ფინჯნებსა და სხვა ნივთებს. კვირტი შეიცავს ეთერზეთებს, ვაშლის მჟავას, სალიცინს და სხვა ნივთიერებებს, ქერქი — მთრიმლავ ნივთიერებებს. კვირტისაგან დამზადებულ ნაყენს და მალამოს ხალხურ მედიცინაში ხმარობენ. აშენებენ ქარსაფარ ზოლებში, ჭალებში. ხინთიბიძე ლ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 607.
ოფოფა

ოფოფა (ლათ. Scandix) — მცენარეთა გვარი ქოლგოსანთა ოჯახისა. ერთწლოვანი ბალახებია. 20-მდე სახეობა გავრცელებულია ძირითადად ხმელთაშუაზღვისპირეთში. საქართველოში ოფოფას გვარის მხოლოდ 2 სახეობა იზრდება: Scandix iberica (ამიერკავკასია-ანატოლიის სახეობა) და Scandix pectenveneris, რომელიც ფართო არეალით ხასიათდება (ხმელთაშუაზღვისპირეთის რეგიონის უძველესი სახეობაა). ოფოფა იზრდება მშრალ ფერდობებზე, ზოგჯერ რუდერალურ ადგილებზეც. ხინთიბიძე ლ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 608.
Siemens AX72

Siemens AX72 გამოუშვა Siemens AG-მ 2005 წლის ნოემბერში. ის იწონის 76 გრამს და სიგრძეში არის 105.6 მმ , სიგანეში 46.8 მმ , ხოლო სისქეში 17.5 მმ. მისი ბატარეს ლოდინის რეჟიმში 220 სთ ძლებს, ხოლო საუბრის რეჟიმში 5 სთ. სიხშირის დიაპაზონი : GSM 900 / 1800 / 1900 კავშირი : 2G გამოშვების თარიღი : 2005 წლის ნოემბერი ანტენა : შინაგანი მასა : 76 გ ზომები : 105.6 x 46.8 x 17.5 მმ ფერი : შავი დისპლეის ტიპი : CSTN, 65536 ფერი დისპლეის ზომები : 128 x 128 პიქსელი ნავიგაციის კლავიშის ტიპი : ჯოისტიკი , ოთხ მხრიანი სწრაფი გამოძახების ღილაკები : ცხრა , მარცხენა ზემოთა ღილაკი და 2-9-მდე ციფრები ცარიელი მეხსიერების ზომა : 1.32 მბ მულტიმედიური მეხსიერების ზომა : 1 მბ სისტემის მეხსიერების ზომა : 800 კბ Card Slot-ი : არა ნომრები მობილურში : 500 მელოდიის ტიპი : პოლიფონია პოლიფონიის ტიპი : 32 ხმიანი ვიბროზარი : კი ინტერფეისები : COM პორტი და USB ინტერნეტი : WAP 1.2.1 , GPRS მოდემი : არის კომპიუტერთან სინქრონიზაცია : არის SMS : არის EMS : არის MMS : არის SMS-ის დამატებითი ფუნქციები : სიტყვების შეყვანა ლექსიკონით, ტექსტის აღება შაბლონიდან, SMS-ის გაგზავნა რამდენიმე ადრესატთან. ნომრების ადგილი ტელეფონში : 500 სწრაფი დარეკვის (Speed Dial) ღილაკები : 8 (2-9) ორგანაიზერი : კალკულატორი , კალენდარი , მაღვიძარა , დამგეგმავი , ხმის ჩამწერი , ხმით ბრძანებები , ტაიმერი , წამმზომი , ვალუტის გადამყვანი , ხმამაღლა მოლაპარაკე კამერა : მიმაგრებადი Java : არის თამაშები : არის სურათის ფაილების გაფართოებები : JPG , JPEG , GIF , BMP , PNG ხმის ფაილების გაფართოებები : WAV , AMR , MID მეხსიერების ზომა : 1.32 მბ ბატარეის ტიპი : Li-lon ბატარეის ზომა : 600 mAh ბატარეის მუშაობა ლოდინის რეჟიმში : 220 სთ ბატარეის მუშაობა ლაპარაკის რეჟიმში : 5 სთ Siemens AX75 Siemens A65 Siemens A75 Siemens A62 Siemens M55 Siemens AX72-ის ტესტის ვიდეო Youtube-ზე Seimens AX72[მკვდარი ბმული] Mymobile.ge-ზე
ოფრეთის ციხე

ოფრეთის ციხე — შუა საუკუნეების ციხესიმაგრე სომხეთში, საქართველოს ისტორიულ მხარე ქვემო ქართლში, შულავერის ხეობის ზემო წელზე, მდინარის მარჯვენა ნაპირზე, სოფელ ოფრეთის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, სოფელ ჯილიზას აღმოსავლეთით. წყაროებში პირველად მოხსენიებულია X საუკუნეში. ოფრეთის ციხე მდებარეობდა 4 ხეობის გზასაყარზე, რომელიც მგლისკარის უღელტეხილით ტაშირში, გადადიოდა. მატიანის ცნობით, V საუკუნეში ქართლის პიტიახშ ვარსქენს ოფრეთის ციხეში ჰყავდა დაპატიმრებული თავისი მეუღლე შუშანიკი. ოფრეთის ციხე ადრინდელი ფეოდალური ხანის ნაგებობაა, რომელიც შემოზღუდულია ფართო კედლებით, დაყოლებული აქვს მრგვალი კოშკები. ზღუდის შიგნით სხვადასხვა ნაგებობათა ნაშთებია, აქვეა მცირე ეკლესია ნალისებური აფსიდით. ციხე ნაგებია საშუალო ზომის კვადრებით. ეს არის დიდი ფეოდალის ტიპური რეზიდენცია. აქვეა ნასოფლარი. ამჟამად ციხე სომხეთის საზღვრებშია. ბერძენიშვილი დ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 608. ბერძენიშვილი დ., ციხეთა შესწავლის ზოგიერთი საკითხი „ძეგლის მეგობარი“, 1968, № 14  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 8136 ↑ ისტორიულ-ეთნოგრაფიული ძიებანი, ტ. XVII, თბილისი: ისტორიისა და ეთნოლოგიის ინსტიტუტი, 2015. — გვ. 11.
ოქონა (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი ოქონა შეიძლება აღნიშნავდეს: ოქონა — ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფლების ძველი სახელწოდება ოქონა — სოფელი თერჯოლის მუნიციპალიტეტში ოქონა — ტაძარი ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტში ოქონა — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში სამეგრელოდან.
ოქონა

ოქონა — ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფლების ზემო ოქონისა და ქვემო ოქონის ძველი სახელწოდება. 1930 წლამდე სოფელი შედიოდა გორის მაზრაში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 609.
ოქროთვალასებრნი

ოქროთვალასებრნი (ლათ. Chrysopidae), მწერების ოჯახი ბადეფრთიანთა რიგისა. მათი სიგრძეა 1 სმ. აქვთ გრძრელი, ნაზი, ბადისებრ დაძარღვული ფრთები და ოქროსფერი თვალები. ფრთების შლილი 4 სმ-მდეა. იკვებებიან მწერებით - ხეხილის, ჩაის, ციტრუსებისა და სხვა კულტურების მავნებლებით. საქართველოში რეგისტრირებულია 13 სახეობა, რომელთაგან ჩვეულებრივია Chrysopa perla, Chrysopa carnea, Chriysopa septempunctata. ქსე, ტ. 7, გვ. 610, თბ., 1984
ოქროკუდა

ოქროკუდა (ლათ. Euproctis chrysorrhoea) — პეპელა ტალღურების ოჯახისა. ხეხილისა და ტყის ფოთლოვანი ჯიშების საშიში მავნებელია. პეპლის ფრთების შლილი 35 მმ აღწევს. ოქროკუდა თეთრია, წინა ფრთებზე ბოლოში ოთხი პატარა შავი წერტილი აქვს. დედალი ოქროკუდას მუცელი ოქროსფერი ბეწვების კონით ბოლოვდება (აქედან სახელწოდება). მატლი მონაცრისფრო შავია, მეჭეჭებზე აქვს ოქროსფერი ბეწვები. იკვებება ფოთლებით. მავნებლის მასობრივი გამრავლებისას მცენარე უფოთლოდ რჩება. ოქროკუდა ყველგანაა გავრცელებული; საქართველოში უმეტესად ქართლში, მესხეთსა და იმერეთში — ფოთლოვანი ტყის მერქნიან სახეობებზე, ასევე სასოფლო-სამეურნეო ნაკვეთებში — ხეხილზე. მკვებავი მცენარეებია: მუხა, წიფელი, კუნელი, ცაცხვი, არყი, რცხილა, კოწახური, ასკილი; ხეხილიდან — ვაშლი, მსხალი, ალუჩა, ქლიავი, ატამი და სხვა. სულ აზიანებს მერქნიანი მცენარეების 100-ზე მეტ სახეობას. ახასიათებს ერთწლიანი გენერაცია. ოქროკუდა ზამთრობს მატლის სახით საზამთრო ბუდეში, II ასაკის მატლის ფაზაში. გაზაფხულზე მცენარის კვირტების გაშლისას მატლები გამოდიან აბლაბუდებიდან. დაჭუპრება ხდება ივნისში სათითაოდ ან ჯგუფურად, აბლაბუდისებრ პარკებში ფოთლებს შორის და ღეროზე, მასობრივი გამრავლებისას — ხეების ქვეშ ბალახზე. ჭუპრის ფაზა გრძელდება 15–20 დღეს. პეპლები ფრენენ ივლის-აგვისტოში. მდედრი პეპელა ფოთლის ქვედა მხარეს დებს კვერცხებს ჯგუფურად, თითოეულში 200–500 ცალის რაოდენობით. 15–20 დღის შემდეგ (უმეტესად ივლისის მეორე ნახევარში) კვერცხებიდან გამოჩეკილი მატლები 20–23 °C ტემპერატურაზე განვითარებას ამთავრებენ 30–45 დღეში. მატლები კვების პროცესში ფოთლებს ახვევენ აბლაბუდაში და წარმოიქმნება მკვრივი ნაცრისფერი ბუდე, რომელშიც ზამთრობს 200-დან 2000-მდე ცალი მატლი ერთად. წელიწადში ერთ თაობას იძლევა. ბრძოლის ღონისძიებები: ბუდეების შეგროვება და დაწვა, მატლის გამოჩეკის პერიოდში პესტიციდების (კონტაქტური მოქმედების) გამოყენება, 16 °C-ის ზევით კარგად მოქმედებს ენტობაქტერინი-3 და დენდრობაცილინი. ♀ ♂ მუხლუხი ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 ალექსიძე გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 610. ↑ 2.0 2.1 2.2 მანდარია ნ., დიდმანიძე ე., იმერეთში გავრცელებულ ქერცლფრთიანების ზეოჯახ აბრეშუმქსოვებისებრთა (LEPIDOPTERA, BOMBYCIDOIDEA) მავნე სახეობები // აკაკი წერეთლის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მოამბე, №2, 2013. — გვ. 160–161.
ყემულთა

ყემულთა — სოფელი საქართველოში, ჯავის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მდინარეების ქეშელთისა და ფაწის (დიდი ლიახვის აუზი) შესართავთან, ცხინვალი–ონის საავტომობილო გზაზე. ზღვის დონიდან 1600 მეტრი, ჯავიდან 12 კილომეტრი. 1921 წელს ყემულთის თემის 20 სოფელი მიეკუთვნა სამხრეთ ოსეთის რევკომს. 1922-90 წლებში შედიოდა ჯავის რაიონის შემადგენლობაში და იყო სასოფლო საბჭოს ცენტრი (სოფლები: აბანო, თლია, ნაზიგინა, სარიტათა, სოხთა, ქვემო მაჩხარა, ქოთანთო, ყემულთა, შიბოითა, ხიხათა). ამჟამად ოკუპირებულია რუსეთის მიერ. ყემულთის კოშკი ყემულთის ნაეკლესიარი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 634. ↑ საქართველოს სატელეფონო კოდები — „სილქნეტი“ ↑ საქართველოს საფოსტო ინდექსები — „საქართველოს ფოსტა“ ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 188. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 113.
შიბოითა

შიბოითა — სოფელი საქართველოში, ჯავის მუნიციპალიტეტში (ყემულთის თემი). მდებარეობს მდინარეების ჯეჯორისა და ქეშელთის წყალგამყოფი ქედის სამხრეთ კალთაზე. მდინარე მაჩხადონის (დიდი ლიახვის სისტემა) მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 1800 მეტრი, ჯავიდან 28 კილომეტრი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 742. ↑ საქართველოს სატელეფონო კოდები — „სილქნეტი“ ↑ საქართველოს საფოსტო ინდექსები — „საქართველოს ფოსტა“ ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 194. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 116.
შიხანთური

შიხანთური — სოფელი საქართველოში, ჯავის მუნიციპალიტეტში (მსხლების თემი). მდებარეობს მდინარეფაწის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1480 მეტრი, ჯავიდან 7 კილომეტრი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 10. ↑ საქართველოს სატელეფონო კოდები — „სილქნეტი“ ↑ საქართველოს საფოსტო ინდექსები — „საქართველოს ფოსტა“ ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 194. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 117.
შუა როკა

შუა როკა — სოფელი საქართველოში, ჯავის მუნიციპალიტეტში (როკის თემი). მდებარეობს მაღრან-დვალეთის კავკასიონის მთავარი ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე დიდი ლიახვის ნაპირას. ზღვის დონიდან 1650 მეტრი, ჯავიდან 35 კილომეტრი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 51. ↑ საქართველოს სატელეფონო კოდები — „სილქნეტი“ ↑ საქართველოს საფოსტო ინდექსები — „საქართველოს ფოსტა“ ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 196. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 117.
შუა სბა

შუა სბა — სოფელი საქართველოში, ჯავის მუნიციპალიტეტში (როკის თემი). მდებარეობს მაღრან-დვალეთის კავკასიონის მთავარი ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე სბის ხეობაში. ზღვის დონიდან 1740 მეტრი, ჯავიდან 44 კილომეტრი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 52. ↑ საქართველოს სატელეფონო კოდები — „სილქნეტი“ ↑ საქართველოს საფოსტო ინდექსები — „საქართველოს ფოსტა“ ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 196. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 118.
შუშითა

შუშითა — სოფელი საქართველოში, ჯავის მუნიციპალიტეტში (ხვწის თემი). მდებარეობს მდინარე ლიახვის ნაპირზე. ზღვის დონიდან 1180 მეტრი, ჯავიდან 5 კილომეტრი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 61. ↑ საქართველოს სატელეფონო კოდები — „სილქნეტი“ ↑ საქართველოს საფოსტო ინდექსები — „საქართველოს ფოსტა“ ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 197.
შუა ერმანი

შუა როკა — სოფელი საქართველოში, ჯავის მუნიციპალიტეტში (ედესის თემი), მდებარეობს მაღრან-დვალეთის კავკასიონის მთავარი ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ერმანისწყლის (დიდი ლიახვის სისტემა) ხეობაში. ზღვის დონიდან 2220 მეტრი, ჯავიდან 47 კილომეტრი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 49. ↑ საქართველოს სატელეფონო კოდები — „სილქნეტი“ ↑ საქართველოს საფოსტო ინდექსები — „საქართველოს ფოსტა“ ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 195. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 117.
ყოლა

ყოლა — სოფელი საქართველოში, ჯავის მუნიციპალიტეტში (ქეშელთის თემი), მდებარეობს მდინარეების ჯეჯორისა და ქეშელთის წყალგამყოფი ქედის სამხრეთ კალთაზე. მდინარე ქეშელთის (დიდი ლიახვის სისტემა) მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 1800 მეტრი, ჯავიდან 20 კილომეტრი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 658. ↑ საქართველოს სატელეფონო კოდები — „სილქნეტი“ ↑ საქართველოს საფოსტო ინდექსები — „საქართველოს ფოსტა“ ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 189. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 114.
ხოძი

ხოძი — სოფელი საქართველოში, ჯავის მუნიციპალიტეტში (ედისის თემი), მდებარეობს ხარულის ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე დიდი ლიახვის ხეობაში, ზღვის დონიდან 2000 მეტრი, ჯავიდან 45 კილომეტრი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 505. ↑ საქართველოს სატელეფონო კოდები — „სილქნეტი“ ↑ საქართველოს საფოსტო ინდექსები — „საქართველოს ფოსტა“ ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 230. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 138.
ნოიშვანშტაინის სასახლე

ნოიშვანშტაინის სასახლე (გერმ. Schloss Neuschwanstein) მდებარეობს გერმანიაში, ბავარიაში, შვანგაუს მახლობლად. სასახლე ბავარიის შეშლილი მეფის ლუდვიგ II-ის ფანტაზიის ნაყოფია. არქიტექტურული თვალსაზრისით იგი XIX საუკუნის რომანტიკული ჰისტორიზმის და ეკლექტიზმის მწვერვალს წარმოადგენს, რის გამოც მას „ზღაპრულ სასახლესაც“ უწოდებენ. ნოიშვანშტაინის სასახლე ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული ტურისტული ადგილია გერმანიაში. სასახლის ადგილზე თავდაპირველად არსებობდა 2 ციხესიმაგრე: წინა და უკანა ჰოენშვანგაუ, რომლებიც ლუდვიგ II-ის მეფობის დროისათვის მხოლოდ ნანგრევების სახით იყო შემორჩენილი. ეს ნანგრევები სასახლის შენების დასაწყისისათვის მთლიანად იქნა აღებული. დღევანდელი ჰოენშვანგაუს სასახლის ადგილზე არსებობდა ციხესიმაგრე „შვანშტაინი“. ამ ორი ადგილის სახელები არეულ იქნა XIX საუკუნის დასაწყისში. როგორც 1868 წლის 15 მაისს რიხარდ ვაგნერისადმი მიწერილი წერილიდან ირკვევა, ლუდვიგ II-ს ჩაფიქრებული ჰქონდა სასახლე აეშენებინა გერმანული რაინდული ციხესიმაგრეების სტილში. ნიმუშად მას ვარტბურგის ციხესიმაგრე მიაჩნდა, რომლითაც ის მოიხიბლა 1867 წელს აიზენახში მოგზაუდობის დროს. მას სურდა გერმანული შუა საუკუნეების სტილის, ესპანური მავრული და ვაგნერის თქმულების ზღაპრული სასახლეების ელემენტების ერთმანეთში შერწყმა. რაც მოახერხეს კიდეც არქიტექტორებმა ედუარდ რიდელმა და კრისტიან იანკმა. სასახლის საძირკველში პირველი ქვა დაიდო 1869 წლის 5 სექტემბერს. 1884 წლისთვის იქ უკვე ცხოვრება შეიძლებოდა, თუმცა ჯერ კიდევ ლუდვიგ II-სიკვდილის დროს 1886 წელს სასახლე არ იყო ბოლომდე დასრულებული. ლუდვიგმა აქ მხოლოდ 172 დღე იცხოვრა. ნოიშვანშტაინის სასახლის მშენებლობა მისი სიკვდილის შემდეგ სრულად არ დასრულებულა, რაზეც მეტყველებს სამეფო ტახტის არარსებობა სატახტო დარბაზში. მეორე მსოფლიო ომის მიწურულში აქ ინახებოდა გერმანიის რაიხსბანკის ოქროს მარაგი, რომელიც ომის ბოლო დღეებში უცნობ ადგილზე გადაიტანეს. გადმოცემის თანახმად იქვე ახლო მდებარე ალატის ტბაში ჩაძირეს, თუმცა ამ ოქროს ვერ მიაკვლიეს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ნოიშვანშტაინის სასახლე ოფიციალური საიტი. Neuschwanstein Castle on Bavarian Palace Department website. Floor Plan All floors. Webcam დაარქივებული 2011-04-30 საიტზე Wayback Machine. . Many 360° panoramas, with locations on three floor plans Several 360º panoramas დაარქივებული 2010-07-30 საიტზე Wayback Machine. A visitors perspective of Neuschwanstein Castle დაარქივებული 2010-07-30 საიტზე Wayback Machine.
ბუენოს-აირესის მეტროპოლიტენი

ბუენოს-აირესის მეტროპოლიტენი — არგენტინის დედაქალაქ ბუენოს-აირესის მიწისქვეშა ტრანსპორტის სისტემა. პირველი მეტროსადგურის გახსნა 1913 წელს მოხდა, რაც თავის მხრივ პირველი იყო არა მხოლოდ არგენტინაში, არამედ მთელს სამხრეთ ნახევარსფეროში. მეტროს პირველი განვითარება 20-იანი წლებიდან დაიწყო და მეორე მსოფლიო ომამდე გასტანა, ამის შემდეგ მეტროს განვითარება წყდება და მხოლოდ 1990-იან წლებშიღა განახლდება გაფართოებითი სამუშაოები, როდესაც 4 ხაზი ემატება. ბუენოს-აირესის მეტროპოლიტენი ქვეყანაში ერთად-ერთი მეტროსისტემაა, მიუხედავად ამისა, ქალაქ კარდობას მეტროს პროექტი უკვე დამუშავებულია და მომავალში არგენტინას მეორე მეტროპოლიტენი შეემატება. პირველი ხაზი 1913 წლის 1 დეკემბერს გაიხსნა - რაც თავის მხრივ პირველია არა მხოლოდ სამხრეთ ამერიკაში, არამედ, მთელს ესპანურად მოლაპარაკე სამხრეთ ნახევარსფეროში. პირველი ოციოდე წლის განმავლობაში მეტროსისტემა დიდი სისწრაფით ვითარდებოდა, მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ კი მეტროს განვითარება თითქმის შეწყდა. თავდაპირველად მეტროს ხაზებს სხვადასხვა კომპანია ფლობდა; მეტროს სრული ნაციონალიზება 1930-იანების ბოლოსღა მოხდა ბუენოს-აირესის სატრანსპორტო კორპორაციის მიერ, რომელიც 1952 წელს ბუენოს-აირესის გენერალურ ადმინისტრაციად გადაკეთდა. 1963 წელს ადმინისტრაცია კომპანია Subterráneos de Buenos Aires მფლობელობაში გადავიდა, ხოლო 1994 წელს კომპანია Metrovías S.A-მ მოახდინა მეტროს საკუთრებაში მოქცევა. თანამედროვე მეტროპოლიტენი ექვს ხაზს მოიცავს, რომელთაც A" "B", "C", "D" "E" და "H" ეწოდება. ხაზები სქემაზე სხვადასხვა ფერით არის მოცემული. ხაზების საერთო სიგრძეა 52 კმ. ქალაქს მსუბუქი მეტროს ერთი ხაზიც ემსახურება E2. დღიური მგზავრთა ნაკადი 1.3 მლნ ადამიანია. უქმეებზე მეტროპოლიტენს ხშირად მატარებლების რაოდენობა არც კი ყოფნის. მეტროს გაფართოებაზე მუშაობა უკვე მიმდინარეობს და 2011 წლისთვის ხაზების საერთო სიგრძე 97 კმ-ს მიაღწევს. მგზავრობის ღირებულება 0.31 აშშ დოლარის ექვივალენტია, რაც უფრო იაფია, ვიდრე საქალაქო ავტობუსის ბილეთი. მეტროში გამოიყენება ბარათები, სადაც თანხაა დარიცხული. მეტრო მუშაობს 5:00-დან 22:45-მდე, და ყოველ 3-6 მოძრაობს. მეტროპოლიტენების სია http://www.metrovias.com.ar/ Subterráneos de Buenos Aires (ესპანურად) მეტროპოლიტენი საიტზე UrbanRail.Net[მკვდარი ბმული] საუკეთესო არაოფიციალური საიტი, ესპანურად Subte de Buenos Aires დაარქივებული 2010-10-27 საიტზე Wayback Machine.
პაისი დიდი

ღირსი პაისი დიდი — V საუკუნეში მოღვაწე წმინდანად წოდებული ქრისტიანი განდეგილი. დაიბადა ეგვიპტეში, მდიდარი და კეთილმსახური ქრისტიანების ოჯახში. წმინდანის მამა ადრე გარდაიცვალა, დედამ კი ანგელოზის შეგონებით უმცროსი შვილი - პაისი ღვთისმსახურებს მიაბარა აღსაზრდელად. პაისიმ სიყრმეშივე შეიყვარა მონაზვნური ცხოვრება და, როდესაც წამოიზარდა, ეგვიპტის ერთ-ერთ სკიტს მიაშურა. აქ ნეტარმა სრულიად მოიკვეთა საკუთარი ნება და ყველაფერში მოძღვარს, წმინდა პამვას (ხს. 18 ივლისს) ემორჩილებოდა. მოსაგრე გულმოდგინედ კითხულობდა წმინდა წერილს, მოუკლებლად ლოცულობდა, მკაცრად მარხულობდა, თავდაპირველად იგი კვირაში ერთხელ იღებდა საზრდელს, შემდეგ - ორ კვირაში ერთხელ, ზოგჯერ კი, წმიდა ზიარების მიღების შემდეგ, მთელი სამოცდაათი დღის მანძილზე რჩებოდა უსმელ-უჭმელი. პაისი წმინდა პამვას სიკვდილამდე ამ სავანეში ცხოვრობდა, შემდეგ კი, ღვთის ნებით, ნიტრიის უდაბნოს სიღრმეში შევიდა და საკუთარი ხელით გამოკვეთილ მღვიმეში დაეყუდა. აქ ნეტარი მამა საოცარი ჩვენების ხილვის ღირსი შეიქმნა: თავად უფალმა იესო ქრისტემ განუცხადა, რომ მისი ღვაწლის მეოხებით მთელი უდაბნო სულიერ მოღვაწეთა სამკვიდრებლებით მოიფინებოდა. პაისი გაკადნიერდა ეკითხა, როგორ შეძლებენო ისინი არსებობას ამ უსიცოცხლო გარემოში. უფალმა მიუგო: „თუ ჩემს მცნებებს დაიცავენ, მე თვითონ მივაწვდი მათ ყველაფერ აუცილებელს და ბოროტის საცთურთა მახესაც განვარიდებ!“ თანდათან წმიდა მამის ირგვლივ მისი ხელმძღვანელობით მოღვაწეობის მსურველები შემოიკრიბნენ და მონასტრებიც დაარსდა. წმიდა მამას სული დაუმძიმა მდუმარების აღთქმის დარღვევამ და უფრო შორეულ მღვიმეში გადასახლდა. დაუცხრომელი მოღვაწეობისათვის წმიდანს სულიერ სნეულებათა კურნების ნიჭი მიემადლა: ერთხელ, მისი კურთხევით ეგვიპტეში ხელსაქმის გასაყიდად წასულ ბერს გზად ერთი ებრაელი დაემგზავრა. იგი გულმართალ მონაზონს ჩასჩიჩინებდა, ქრისტე მაცხოვარი არ არის მესია, სხვა, ჭეშმარიტ მხსნელს უნდა მოველოდეთო. ბოლოს მოწესემ დაეჭვებით თქვა: „შესაძლოა მართალიცაა, რასაც ლაპარაკობ“, მაგრამ თავისი სიტყვებისთვის დიდი მნიშვნელობა არ მიუნიჭებია. სავანეში დაბრუნებულ ბერს წმიდა პაისიმ მწუხარებით მიმართა: „ჩემი მოწაფე ქრისტიანი იყო, შენ კი ქრისტიანი აღარა ხარ - ნათლისღების მადლი განგეშორა“. მონაზონი სინანულში ჩავარდა და მწარედ აცრემლებულმა შენდობა ითხოვა. მხოლოდ მაშინ დადგა წმიდა მამა ლოცვად და უფლისგან სულიერი შვილისათვის ცოდვის ახსნა გამოითხოვა. ღირსი პაისი საოცარი თავმდაბლობით გამოირჩეოდა. იგი ცდილობდა, შეძლებისდაგვარად დაეფარა თავისი ღვაწლი. ძმების შეკითხვაზე, რომელი სათნოებააო ყველაზე აღმატებული, წმინდანი პასუხობდა: „ის, რომელიც ფარულად აღესრულება და რომლის შესახებაც არავინ უწყის“. ღირსი პაისი V საუკუნეში მიიცვალა ღრმა მოხუცებულობაში. ბერებმა იგი პატივით მიაბარეს მიწას. რამდენიმე ხნის შემდეგ წმიდა ისიდორე პელუსიოტელმა (ხს. 4 თებერვალს) ნეტარი მამის უხრწნელი ნაწილები თავის მონასტერში გადაასვენა და მისი სულიერი მეგობრის, ღირსი პავლე მეუდაბნოეს ნეშტის გვერდით დააბრძანა. წმინდანის ხსენების დღეა 19 (2.07) ივნისი. წმიდანთა ცხოვრება, ტომი II, თბილისი, 2001 წ.