პეტრე პირველის სახლ-მუზეუმი

პეტრე I-ის სახლი (რუს. Домик Петра I) - პირველი შენობა პეტერბურგში, მეფე პეტრე I- ის სახლი 1703 წლიდან 1708 წლამდე პერიოდში. ეს პატარა ხის სახლი 60 მ² ფართობით ააშენეს ჯარისკაცებმა -დურგლებმა ტროიცკაიას მოედნის მახლობლად სულ რაღაც სამ დღეში - 1703 წლის 24 მაისიდან (4 ივნისი) 26 მაისამდე (6 ივნისი). ხოლო 27 მაისს (7 ივნისი) გაიმართა ზეიმი მიწების ანექსიისა და ახალი ქალაქის დაარსებასთან დაკავშირებით. 1930 წელს სახლში გაიხსნა მუზეუმი, სადაც წარმოდგენილია იმ ეპოქის არტეფაქტები და თვით პეტრეს ავთენტური ნივთები. სახლის მშენებლობის ადგილი შეირჩა პეტრესა და პავლეს ციხის უკანა ნაწილში ისე, რომ ფანჯრებიდან სტრატეგიულად მნიშვნელოვანი ობიექტები ჩანდეს - წყლის სივრცეები, მიმდებარე ტერიტორია და ციხე -სიმაგრეები. სახლი აშენდა ფიჭვის მორებისგან, რუსული ქოხის წესით. ტილო მას ორ ნაწილად ყოფს. ამ მახასიათებლის გარდა, ასევე ორნამენტული ლითონის ფირფიტებით გაფორმებული კარები - მე -17 საუკუნის რუსული არქიტექტურის თანდაყოლილი მახასიათებლები - სახლში ყველაფერი ახსენებს მეფის ვნებას ჰოლანდიური არქიტექტურისადმი. ასე რომ, პეტრემ, რომელსაც სურდა სახლს ქვის სტრუქტურა გამოეჩინა, უბრძანა მორების მოჭრა და შეღებვა წითელი აგურის ფერად. მისი სურვილი იყო, ასევე, უჩვეულოდ დიდი ფანჯრები. სახლში არ იყო ღუმელები და ბუხრები, რაც აუცილებელი არ იყო, რადგან პეტრე მასში ცხოვრობდა მხოლოდ თბილ სეზონზე. სახურავი მორთული იყო მოჩუქურთმებული ხის ნაღმტყორცნით, ხოლო ქედის კიდეების გასწვრივ დამონტაჟდა "ბომბები ცეცხლის ალით". ეს დაკარგული ელემენტები მიუთითებდა იმაზე, რომ მეფე იყო ამავე დროს პრეობრაჟენსკის პოლკის ბომბდამშენების საპატიო კომპანიის მეთაური. 1720 -იანი წლების დოკუმენტებში შენობას ეწოდებოდა ან "ძველი წითელი სასახლე, რომელიც რომან ვილიმოვიჩ ბრიუსის ეზოს მახლობლად გროვშია", ან უბრალოდ "წითელი სასახლე". ზაფხულისა და ზამთრის სასახლეების აგების შემდეგ პეტრე აღარ ცხოვრობდა ამ სახლში. იგი მიტოვებული დარჩა 1731 წლამდე, როდესაც მის გარშემო დაიდგა ქვის გალერეა. თუმცა, ის არაეფექტური აღმოჩნდა, რაც განსაკუთრებული ძალით აჩვენა 1777 წლის 10 სექტემბრის (21) წყალდიდობამ. შემდეგ ეკატერინე II- მ ბრძანა "სახლი შემოეღობათ ქვის საფარით მყარ საძირკველზე, გადახურული რკინის სახურავით", რომელიც გაკეთდა 1784 წელს. 1844 წელს "საქმე" მთლიანად დაიშალა და შეიცვალა ახლით, არქიტექტორ კუზმინის პროექტის მიხედვით - თექვსმეტი სვეტიდან თაღებით თაბაშირის გარეშე. ამ ფორმით, სახლი დღემდე შემორჩა. მე -19 საუკუნის მეორე ნახევარში ბაღი დაიგო ნევას მხარეს. 1852 წელს იგი გარშემორტყმული იყო თუჯის ბადით. ჯერ კიდევ ადრეულ პერიოდში, მათ დაგეგმეს ბაღი უშუალოდ შენობის მიმდებარედ და გარს შემოარტყეს მეტალის გისოსები, რომელიც დღემდე შემორჩა. 1875 წელს პეტრე I- ის ბრინჯაოს ბიუსტი სახლის წინ მოქანდაკე პარმენ ზაბელომ მოქანდაკე ჟილეტის მოდელის მიხედვით დაამონტაჟა. სახლი შემორჩენილია თითქმის პირვანდელი სახით. მცირე ცვლილებები ოქტომბრის რევოლუციამდე პერიოდში, როდესაც სახლი სამლოცველოდ გამოიყენებოდა, აღმოიფხვრა შემდგომი რესტავრაციის დროს. მუზეუმი 1938 წელს სახლს მიენიჭა ისტორიული და მემორიალური მუზეუმის სტატუსი. დიდი სამამულო ომის დროს პეტრე I- ის სახლი დაიხურა. მისი ფანჯრები და კარები დაფარული იყო პლაივუდის ფურცლებით, შეკერილი ფიცრებით და, რამდენადაც ეს შესაძლებელი იყო, დაფარული ნაცრისფერი ზეთის საღებავით. მუზეუმის შენარჩუნებას აკვირდებოდნენ დამსწრეები. უკვე 1944 წლის სექტემბერში, სახლი იყო პირველი ლენინგრადის ყველა მუზეუმს შორის, რომელიც გაიხსნა ვიზიტორებისთვის. ომის შემდგომ წლებში ჩატარდა სარესტავრაციო სამუშაოები. განხორციელდა ძირითადი რემონტი, რომლის დროსაც აგურის კედლები გაიწმინდა, კარი და ფანჯრის ღობები მოჭიქული იყო, შიგნით კედლები და ჭერი შეღებილი, სასადილო ოთახის მარმარილოს იატაკი, დაგებული სამლოცველოს არსებობის წლებში, შეიცვალა ხით. თავად სახლის კედლები და ჭერი დაფარული იყო ახალი ტილოთი. 1958 წელს გათბობა დამონტაჟდა, რამაც შესაძლებელი გახადა მუზეუმის მონახულება მთელი წლის განმავლობაში. მეცნიერული რესტავრაცია ჩატარდა 1971-1975 წლებში. მუზეუმის ექსპოზიცია ორი ნაწილისგან შედგება: სახლი და გამოფენა. კაბინეტში, სასადილო ოთახში და საძინებელში არის წარმოდგენილი ავთენტური ნივთები, რომლებიც ეკუთვნოდა პეტრე I- ს, ასევე მე -18 საუკუნის დასაწყისის საყოფაცხოვრებო ნივთები, მასალები 1700-1721 წლების ჩრდილოეთის ომის მოვლენების შესახებ, წმ. პეტერბურგი, ასევე მასალები თავად ძეგლის მშენებლობისა და აღდგენის შესახებ. გრანიტის სანაპიროზე არის დაღმართი ნევაზე, ორივე მხარეს არის მითოლოგიური ლომის მსგავსი არსებების ფიგურები, მოტანილი 1907 წელს მანჯურიის ქალაქ გირინიდან. მარჯვნივ შესასვლელში არის ბრინჯაოს დაფა, რომელიც მიუთითებს მეფის სიმაღლეზე - 2 მეტრი 4 სანტიმეტრი. Зязева Л. К. Домик Петра I: Путеводитель по музею. — Л.: Лениздат, 1983. — 59 с. Четверикова Н.В. Домик Петра I в Петербурге // Памятники культуры. Новые открытия : Ежегодник. — М.: Наука, 1995. — С. 454—461. Кузнецова О.Н., Сементовская А.К., Штейман Ш.И. Летний сад, Летний дворец, Домик Петра I. — Л.: Лениздат, 1965. — С. 88—94. — 96 с. А. Н. Петров, Е. А. Борисова, А. П. Науменко и др.; Гл. ред. Г. Н. Булдаков  4-е изд. /. Памятники архитектуры Ленинграда. — Л.: Стройиздат, Ленинградское отделение, 1976. — С. 218. — 574 с. Дома и домики Петра I / А. Мурре, Н. Саар, М. Сморжевских-Смирнова. — СПб., 2015. ISBN 978-5-905011-13-9 Домик Петра I Виртуальный тур по Домику Петра I Исторический календарь на 30 мая — 6 июня დაარქივებული 2012-02-11 საიტზე Wayback Machine. . ↑ Домик Петра I (материал из книги В. Нестерова «Знаешь ли ты свой город?») დაარქივებული 2013-04-20 საიტზე Wayback Machine. Дата обращения: 7 июля 2017. Архивировано 20 апреля 2013 года. ↑ Домик Петра Великого Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.