laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
საქართველოს მორაგბეთა ეროვნული შვიდკაცა ნაკრები

საქართველოს მორაგბეთა ეროვნული შვიდკაცა ნაკრები — რაგბის ეროვნული ნაკრები რომელიც წარმოადგენს საქართველოს შვიდკაცა რაგბიში. 1988 წელს თბილისში, ვაკის სტადიონზე, გაიმართა შვიდკაცა რაგბის პირველი ტურნირი. 2001 წელს საქართველოს შვიდკაცა ნაკრებმა მსოფლიოს ჩემპიონატის ფინალში იასპარეზა და 24 გუნდში X ადგილი დაიკავა, ხოლო 2005 წლის 18-20 მარტს, მსოფლიო ჩემპიონატში, ჰონკონგში, მსოფლიოს 24-მა საუკეთესო ნაკრებებს შორის საქართველოს ნაკრებმა რუსეთის ნაკრებთან ერთად მე-11, მე-12 ადგილი დაიკავა. ჩემპიონატი ფიჯის ნაკრების გამარჯვებით დასრულდა. საქართველოს რაგბის კავშირი (Georgia Rugby Union ) (ქარ. ინგლ.) ონლაინ მაღაზია(ქართული ატრიბუტიკით) - Geo Rugby Shop დაარქივებული 2018-08-08 საიტზე Wayback Machine.
ყოჩები (სარაგბო კლუბი)

„ყოჩები“ — საქართველოს უმაღლესი ლიგის სარაგბო კლუბი. სარაგბო კლუბი „ყოჩები“, პირველი და უძველესი ქართული გუნდი 1959 წლის 15 ოქტომბერს დაარსდა. წარმოშობით სომეხმა, მარსელში აღზრდილმა ჟაკ ასპეკიანმა, სახელმწიფო პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში პირველი ვარჯიში სწორედ ამ დღეს ჩაატარა სარაგბო კლუბ „გეპეიში“ , რომელიც, თავის მხრივ, „ყოჩების“ წინამორბედია. 1961 წლიდან თბილისის პირველობას ჩაეყარა საფუძველი და პირველი სამი გათამაშება სპის (საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის) გამარჯვებით დასრულდა, 1966-ში „ყოჩებმა“ მესამე ადგილი დაიკავა. 1978 წლიდან საქართველოს თასის გათამაშება დაიწყო, სადაც საკავშირო ჩემპიონატში მონაწილე ქართული კლუბებიც იღებდნენ მონაწილეობას და პირველ სამ ჯერზე (1978, 1979 და 1980 წლებში) თასი სპიმ მოიპოვა. საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ, პირველად ჩატარებულ (1990 წელს) საქართველოს ჩემპიონატში გუნდი შეცვლილი სახელით (საქართველოს ტექნიკური უნივერისტეტი) გამოვიდა, უფრო მოგვიანებით კლუბს „სტუ-ყოჩები“, ბოლოს კი „ყოჩები“ ეწოდა. ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2014-12-17 საიტზე Wayback Machine. ↑ რუსული ენის გავლენით, ასე ეძახდნენ საბჭოეთში საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტს
ლელო (სარაგბო კლუბი)

ლელო — საქართველოს უმაღლესი ლიგის სარაგბო კლუბი. 1985 წელს ბათუ კევლიშვილის თაოსნობით მესამე მასივში საფუძველი ჩაეყარა რაგბის სპეციალიზებული სკოლის მშენებლობას, რომელიც დასრულდა 1989 წელს. ამავე პერიოდში, სკოლის ბაზაზე ჩამოყალიბდა რაგბის კლუბი ლელო. ამჟამად სკოლაში ექვსი ასაკობრივი ჯგუფია. კლუბის დაქვემდებარებაში არსებული მოედნის გარდა, დიდი დიღმის ტერიტორიაზე კლუბის ხელმძღვანელობამ ბათუ კევლიშვილის თაოსნობით წამოიწყო სპორტული კომპლექსის მშენებლობა. უმაღლესი ლიგის მოთამაშეთა შემადგენლობა 2019/20 წლების ჩემპიონატში ასე გამოყურება: ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2015-04-28 საიტზე Wayback Machine.
პეკინის მეტროპოლიტენი

პეკინის მეტროპოლიტენი (ჩინ.: 北京地铁, 北京地鐵) — პეკინის სატრანსპორტო სისტემა; ჩინეთი. მოქმედებს 1969 წლიდან (პირველია ქვეყანაში). დღეისათვის 123 სადგური მუშაობს 8 ხაზზე, საერთო ჯამში კი 16 ხაზია დაგეგმილი. პეკინის მეტროს აშენების წინადადება 1953 წელს გაჟღერდა ქალაქდაგეგმარების კომიტეტიდან და საბჭოთა კავშირელ ექსპერტთა მხრიდან. კორეის ომის დასასრულ ჩინეთის ლიდერებმა საშინაო საქმეების აღდგენისკენ აიღეს კურსი. ხელისუფლებას სურდა პეკინის სატრანსპორტო ინფრასტრუქტურის აქტივობა გაეზარდა, თუმცა, მეტროს არსებობა როგორც სამოქალაქო თავდაცვის საუკეთესო საშუალებისა, ასევე ჯეროვნად იქნა შეფასებული. კარგად იქნა შესწავლილი მოსკოვის მეტრო, როგორც თავდაცვისა და სამხედროთა გადაყვანის სისტემა ქალაქთან ბრძოლის დროს და პეკინის მეტროს მშენებლობაც ანალოგიური მიზნებით დაიგეგმა. ჩინეთში ექსპერტების ნაკლებობის გამო მეტროს აშენების საბჭოური და აღმოსავლეთ გერმანული მოდელი გამოიყენეს. 1953-60 წლებში ათასობით ჩინელი სტუდენტი გაიგზავნა საბჭოთა კავშირში მეტროს მშენებლობის შესასწავლად. 1954 წელს საბჭოთა სპეციალისტები მიიწვიეს პეკინში მეტროს დასაგეგმად. ადრეული გეგმით პეკინის მეტრო 7 ხაზისა და 114 სადგურისგან უნდა შემდგარიყო 174 კმ სიგრძის მარშრუტზე. თუმცა, საბჭოთა კავშირსა და ჩინეთს შორის გაუარაესებულმა ურთიერთობამ მეტროს აშენების პროცესი შეაფერხა. 1961 წელს საბჭოთა სპეციალისტებმა ჩინეთიდან გასვლა დაიწყეს, 1963 წელს კი საერთოდ უკან იქნენ გაწვეულნი. მეტროს მშენებლობის დოკუმენტს ხელი საბოლოოდ მაო ძედუნის მიერ 1965 წელს მოეწერა. მეტროპოლიტენის გახსნა 1969 წელს მოხდა. დამატებითი სარეკონსტრუქციო სამუშაოების შესრულებას კიდევ ორი წელიწადი დასჭირდა საბოლოოდ ექსპლუატაციაში 1971 წელს შევიდა. ერთი მგზავრობა, მანძილის მიუხედავად, ღირს 2 იუანი, გარდა აეროპორტში მიმავალი ხაზისა, სადაც მგზავრობის ღირებულება 25 იუანია. გადახდა ვარდისფერი ბილეთებით ან მაგნიტური ბარათებით წარმოებს, რომელთა შევსებაც ხდება და ბარათების გამოყენება შესაძლებელია მიწისზედა ტრანსპორტშიც (როგორც თბილისის მეტროსა და მიწისზედა ტრანსპორტში). არსებობს ერთთვიანი სამგზავრო ბარათებიც. უფროსს უფლება აქვს 120 სმ-მდე სიმაღლის ბავშვი გაატაროს უფასოდ . მეტროპოლიტენი მუშაობს დილის 5 საათიდან 22:45-მდე. მეტროპოლიტენების სია პეკინის მეტროპოლიტენი საიტზე urbanrail.net დაარქივებული 2008-07-13 საიტზე Wayback Machine.
მონრეალის მეტროპოლიტენი

მონრეალის მეტროპოლიტენი — საქალაქო ტრანსპორტის სისტემა მონრეალში. ტორონტოს მეტროპოლიტენის შემდეგ კანადაში მეორეა დატვირთულობის მიხედვით. 2006 წლისთვის მონრეალის მეტროპოლიტენს თავისი გახსნის დღიდან 6 მლრდ ადამიანი ჰყავდა გადაყვანილი, რაც თითქმის ტოლია დედამიწის მოსახლეობისა. მონრეალის მეტროპოლიტენი მსოფლიოში პირველია და იმ მცირეოდენ მეტროპოლიტენთა რიცხვშია, სადაც სალტეებიანი მატარებლები გამოიყენება. მეტრო 1966 წელს შევიდა ექსპლუატაციაში. მშენებლობა 1962 წლის მაისში დაიწყო; 1967 წლის ზაფხულში მეტროს უკვე უნდა ემუშავა. 1967 წელს მონრეალში მსოფლიო გამოფენა — ექსპო-67 უნდა გამართულიყო, ამიტომაც, ქალაქს მეტროპოლიტენი ესაჭიროებოდა. თავდაპირველ ვარიანტში სულ 3 ხაზი უნდა გაეყვანათ. 1976 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების ჩატარებასთან დაკავშირებით კი მწვანე ხაზის დაგრძელების აუცილებლობა შეიქნა და სწორედ ჩრდილოეთით წავიდა განვითარება, სადაც ამჟამად ოლიპიური სტადიონი და ოლიმპიური სოფელია. ამის შემდგომ, 1978-1982 წლებში ნარინჯისფერი ხაზი რამდენიმეჯერ დააგრძელეს ორივე მიმართულებით. ცისფერი ხაზის სადგურები 1986-1988 წლებში გაიხსნა, თუმცა, მათი დაპროექტება 10 წლით ადრე იყო მომხდარი. მონრელის მეტროში 5 ხაზი მუშაობს, თითოეულს თავისი ფერი, მარშრუტის ნომერი და საბოლოო სადგურები აქვს. ყველაზე დატვირთული ხაზი 2-ეა - რუკაზე ნარინჯისფერი, ყველაზე წყნარადმავალი ხაზი კი 5-ე ხაზია - რუკაზე ლურჯი. 4-ე ხაზი - რუკაზე ყვითელი - ყველაზე მოკლეა: სულ 3 სადგურით. ეს ხაზი 1967 წლის მსოფლიო ბაზრობისთვის სპეციალურად იქნა აშენებული, რომელიც წმინდა ელენეს კუნძულზე გადის. 2007 წლის 28 აპრილს მეორე ხაზზე დამატებით 3 სადგური გაიხსნა, ამდენად, ხაზი დასავლეთით დაგრძელდა კუნძულ ლავალამდე. მეტროპოლიტენების სია მონრეალის სატრანსპორტო საზოგადოება (STM) მონრეალი მეტროთი Montreal Metro Google Maps mashup დაარქივებული 2007-03-29 საიტზე Wayback Machine. Agence métropolitaine de transport დაარქივებული 2005-03-08 საიტზე Wayback Machine. — Information on extension to Laval Marc Dufour's site — კულისებს მიღმა ინფორმაცია ფრანგულად CBC ციფრული არქივები - მიწისქვეშ ჩასვლა: ტორონტოს მიწისქვეშა და მონრეალის მეტრო CBC Television Archives Talking about how hard it can be to open doors in Metro Stations. მონრეალის მეტროს ხმები yototo-ს მიხედვით Voir un schéma détaillé d'un Bogie დაარქივებული 2009-03-24 საიტზე Wayback Machine. Exterior and interior station photos, in black and white only. დაარქივებული 2008-01-25 საიტზე Wayback Machine. Metro Bits - Photo gallery featuring art and architecture of various stations in Montreal Le prolongement de la ligne 4 du métro dans Longueuil
ჰაინც გუდერიანი

ჰაინც ვილჰელმ გუდერიანი (გერმ. Heinz Wilhelm Guderian) (დ. 17 ივნისი 1888, კულმი, პოლონეთი — გ. 14 მაისი 1954, შვანგაუ, ბავარია) — გერმანელი სამხედრო მოღვაწე, „ვერმახტის“ სატანკო ჯარების გენერალ-პოლკოვნიკი და მცირე ხნით სახმელეთო ჯარების გენშტაბის შეფი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჰაინც გუდერიანი ჰაინც გუდერიანი საიტზე Achtung Panzer! ჰაინც გუდერიანი. Find a Grave-ზე.
საჭადრაკო ოლიმპიადა 1927

18- 29 ივლისი1927 ლონდონი. საჭადრაკო სამყარო დიდი მოუთმენლობით ელოდა პირველ ოლიმპიადას. ლონდონში ორგანიზატორებმა მოჭადრაკეთა მოზიდვის მიზნით გამოაცხადეს რომ ტურნირში ყველას ჰქონდა, როგორც პროფესიონალებს, ასევე მოყვარულებს. ამან მონაწილეობისაკენ გზა გაუხსნა ისეთ ცნობილ მოჭადრაკეებს, როგორებიც იყვნენ რიჰარდ რეტი, იეჰუდა გრიუნფელდი, გეზა მაროცი, ზიგბერტ ტარაში, ბორა კოსტიჩი, ჟაკ (იაკობ) მიზესი და მრავალი სხვა. პირველ ოლიმპიადაში 16 გუნდი მონაწილეობდა, თუმცა შეიძლებოდა მეტი ყოფილიყო. ორგანიზატორებმა ტურნირში აღარ დაუშვეს გუნდები, რომლებმაც დაგვიანებით შემოიტანეს განაცხადები. მათ შორის იყვნენ აშშ-ს და პოლონეთის გუნდები. ასპრეზობა ინგლისი პარლამენტის შენობაში, „ვესმინსტერ სენტრალ ჰოლში“ გაიმართა. რთული იყო რეგლამენტი. სამი ტური ორ დღეში. გადადებული პარტიების დამთვრება ნსაჯთ კოლეგიის მიერ დანიშნულ დღეებში ხდებოდა. თვითონ პარტიის რეგლამენტი საათნახევარი 30 სვლაზე და შემდგომ ნახევარი საათი ყოველ 10 სვლაზე. როგორც მაშინდელი საჭადრაკო მიმომხილველები აღნიშნავდნენ სწორედ ამ ნახევარ საათში ხდებოდა „დიდი საჭდრაკო ტრაგედიები“. ტურნირის ფავორიტებად უნგრელები, ავსტრიელები, გერმანელები და იუგოსლავიელები ითვლებოდნენ. ავსტრიელებმა და გერმანელებმა თავიანთი ფავორიტობა ვერ გაამართლეს. იუგოსლავიელებმა პირველივე ტურში სრული ფიასკო განიცადეს უნგრელებთან შეხვედრაში და შემდეგ წელში ვეღრ გასწორდნენ. სამაგიეროდ სრულიად მოულოდნელად მშვენივრად იასპარეზეს დანიელებმა. მათ მეექვსე ტურში უნგრელებსაც კი მოუგეს. ბოლო ტურის წინ დანიელები დაეწივნენ უნგრელებს, მაგრამ ბოლო ტურში დანიელებმა, რომლებიც სათადარიგო მოთამაშის გარეშე თამაშობდნენ, ვერ შეძლეს ჰოლანდიელების დამარცხება, უნგრელებმა კი დიდი ანგარიშით დაამარცხეს ესპანელები და პირველი ოლიმპიური ჩემპიონები გახდნენ. დანიელები მეორენი იყვნენ, მესამეზე მასპინძლები, ინგლისელები, გავიდნენ. დაფებზე გამარჯვებულნი არ გამოვლენილა, ვინაიდან მოჭადრაკეები თავისი სურვილით იცვლიდნენ დაფებს. მხოლოდ გერმანელები თამაშობდნენ ზუსტად დადგენილი დაფების მიხედვით. სხვა გუნდებიდან კი მხოლოდ მაროცი (უნგრეთი), მაქს ეივე (ნიდერლანდები) და გრაუ (არგენტინა) თამაშობდნენ მუდმივად პირველ დაფაზე. ამიტომ ინდივიდუალურად საუკეთესონი გამოარჩიეს ჩატარებულ პარტიებში დაგროვილი ქულების მიხედვით. მონაწილეობდა 16 ქვეყნის ნაკრები. ტურნირი ჩატარდა წრიული სისტემით. 1  უნგრეთი - 40 2  დანია - 38,5 3  ინგლისი - 36,5 4  ნიდერლანდები - 35 5  ჩეხოსლოვაკია - 34,5 6  ავსტრია - 34 7  გერმანია - 34 8  შვეიცარია - 32 9  იუგოსლავია - 30 10  იტალია - 28,5 11  შვედეთი - 28 12  არგენტინა - 27 13  საფრანგეთი - 24,5 14  ბელგია - 21,5 15  ფინეთი - 21,5 16  ესპანეთი - 14,5  უნგრეთი გეზა მაროცი 9 (+6=6-0), გეზა ნადი 9,5 (8=3-3), არპად ვაიდა 7,5 (+5=5-3), კორნელ გავაში 5,5 (+4=3-1), ანდრე შტეინერი 8,5 (+6=5-2).  დანია ორლე ჰერმან კრაუზე 7 (+4=6-5), ჰოლგერ ნორმან-ჰანსენი 12 (+11=2-2), ერიკ ანდერსენი 10 {+8=4-3), კარლ რუბენ 9,5 (+7=5-3)  ინგლისი ჰენრი ერნსტ ატკინსი 7 (+3=8-1), ფრედერიკ ეიტსი 8 (+7=2-5), ჯორჯ ალან ტომასი 12 (+9=6-0), რეჯინალდ მიჩელი 6 (+4=4-5), ედმუნდ სპენსერი 3,5 (+2=3-1). Ю. Авербах, Б. Туров Шахматные олимпиады. Москва. изд. ,,ФиС’’ 1974 Шахматы. Энциклопедический словарь. Москва. изд. ,,Советская Энциклопедия’’ 1990 Шахматная Энциклопедия. Москва. 2004. Ханамирян Г. Всемирные шахматные Олимпиады. 1927-2006. Ереван: 2006 შედეგები
ტორონტოს მეტროპოლიტენი

ტორონტოს მეტროპოლიტენი — მეტროპოლიტენის სისტემა ტორონტოში. პირველი კანადური მეტროპოლიტენი, რომელიც ექსპლუატაციაში 1954 წელს გადაეცა. 2007 წლის მდგომარეობით, შედგება 61,9 კმ ოთხი ხაზისა და 69 მეტროსადგურისგან. ერთ-ერთი ხაზი მქსუბუქ მეტროს განეკუთვნება, შედგება 6 სადგურისგან 6,4 კმ სიგრძეზე. კანადის ერთ-ერთი უმსხვილესი სამრეწველო ქალაქის ტორონტოს სატრანსპორტო ქსელს შემდეგი თავისებურებები ახასიათებს: ხაზები ძირითადად ღრმად და ნაკლებღრმად გაყვანილ გვირაბებში გადის. სადგურების უმეტესობა ტიპური სქემის მიხედვით არის ნაგები: სადგურების არქიტექტურაში მოცულობით-დაგეგმარებითი გადაწყვეტაა ჩადებული, რაც ერთობ ეკონომიურია. ამასთან, სადგურები გათვლილია მაქსიმალური მგავრგამტარობისათვის მინიმალური სამშენებლო დანაკარგებით, თუმცა, მგზავრებისთვის აუცილებელ კომფორტულ ნორმებს ყველა სადგური პასუხობს. პირველი მეტროს ხაზი ტორონტოში 1954 წელს გავიდა და 7.4 კმ მანძილზე იონგ სთრითის გავლით ეგლინთონ ევენიუ ევენიუ და სამხრეთით მდებარე ფრონთ სთრითი დააკავშირა ერთმანეთთან. 1963 წელს მეტროს გაფართოება დაიწყო ქალაქის ჩრდილოეთით. ორშაბათიდან შაბათის ჩათვლით მეტრო მუშაობს 6:00-დან 1:30-მდე, კვირაობით მეტროპოლიტენი 9:00 იხსნება. დღესასწაულებზე მუშაობის დრო იცვლება. მეტროპოლიტენების სია ტორონტოს მეტროპოლიტენი საიტზე urbanrail.net ტორონტოს ტრანსპორტი (რუსული)
ოსაკის მეტროპოლიტენი

ოსაკის მეტროპოლიტენი (იაპონ. 大阪市営地下鉄) — ოსაკის მუნიციპალური მიწისქვეშა ტრანსპორტი; იაპონია. მეტროსისტემა ოსაკა-კობე-კიოტოს რეგიონთან არის დაკავშირებული და 1108 რეგიონული სადგურიდან 125 მეტროსადგურით არის წარმოდგენილი. მეტროსისტემას ოსაკის მუნიციპალური ტრანსპორტის ბიურო მართვას. ოსაკის მეტროპოლიტენი 1933 წელს გაიხსნა. მეტროპოლიტენების სია ↑ Including ესაკას სადგური ↑ Owned by OTS Cosmosquare Station შორის და ოსაკაკოს სადგური ↑ Including Osakakō Station ↑ Between Osakakō Station და Nagata Station ↑ Including ნაგატას სადგური ↑ Including Tenjimbashisuji Rokuchōme Station ↑ Between Awaji Station and Kawaramachi Station ↑ Including Awaji Station ↑ Owned by OTS between Cosmosquare Station და Trade Center-mae Station ↑ Including Trade Center-mae Station ↑ მაეს სადგურსა და სუმინოეკოენის სადგურს შორის
ფრანგული ენა (DELF - DALF)

DELF-ისა DALF-ის პროგრამები წარმოადგენს ფრანგული ენის შემსწავლელთა სასერთიფიკაციო პროგრამებს. ამ პროგრამათა გავლის შემდეგ, რომელიც გამოცდით სრულდება, შესაძლებელია იმის დადგენა, თუ სწავლების რომელ საფეხურზე რა წარმატებას მიაღწია ენის შემსწავლელმა. პროგრამები მეცნიერულადაა დამუშავებული და სტანდარტიზირებული. პროგრამა 6 სრულიად დამოუკიდებელი ერთეულისაგან შედგება და შეესაბამება ევროკავშირის სარეფერენციო ჩარჩოს ენათა ფოლიოს. DELF არის Diplôme d' Études en langue française-ის, ხოლო DALF-ი კი Diplôme approfondi de langue française-ის აბრევიაციაა. მსოფლიოს მასშტაბით 154 ქვეყანაში, მათ შორის საფრანგეთშიც, არსებობს 900 აკრედიტებული საგამოცდო ცენტრი, რომელთა გაცემულ დიპლომებზე დასმულია საფრანგეთის ეროვნული განათლების სამინისტროს (Ministère de l'Éducation Nationale-ის) ბეჭედი. ფრანგებს, რომელთათვისაც ფრანგული ენა მშობლიურია, არ ევალებათ ამ გამოცდაში მონაწილეობის მიღება, ხოლო საფრანგეთის იმ მოქალაქეებს, რომელთაც არ გააჩნიათ ფრანგული ენის საჭირო კომპეტენციები, შეუძლიათ თხოვნით მიმართონ DELF-DALF-ის კომისიას გამოცდაზე დაშვების საგანგებო უფლების თაობაზე. აღსანიშნავია ისიც, რომ ამ გამოცდაში საფრანგეთის ფრანგულენოვან მოქალაქესაც შეუძლია მონაწილეობის მიღება, ანუ კანონმდებლობა არც ამ კატეგორიას გამორიცხავს. გამოცდის ჩაბარების მსურველს ჩაჭრის შემთხვევაში შეუძლია ხელახლა სცადოს ბედი და მცდელობათა რაოდენობა არაა შეზღუდული. ჩაბარებული გამოცდა იმ შემთხვევაში შეიძლება განმეორდეს, თუ კანდიდატი წინასწარ წერილობით იტყვის უარს მანამდე მიღებულ დიპლომზე. გამოსაცდელი პირის ეს უარი უკვე არსებულ დიპლომზე საბოლოოა და გადაწყვეტილების მოგვიანებით შეცვლის შემთხვევაში არ დაექვემდებარება უკუხმობას. ცალკეული ნაციონალური ჟიურის გადაწყვეტილებები ასევე არ ექვემდებარება ხელახალ გადახედვას, ან უკუხმობას. დელფი 4 ნაწილისაგან შედგება: A1 არის ელემენტარული დონე და ამიტომაც ენის შესწავლის დამწყებთათვისაა განკუთვნილი. A1 დონის დიპლომის მფლობელს შეუძლია მის გარშემო მყოფთა შესახებ საუბარი. გამოცდა შედგება შემდეგი ნაწილებისაგან: აუდირება: გამოსაცელი პირი მოისმენს მოკლე სიტუაციას (ხანგრძლივობით 3 წუთი), რომლის ბოლოს მან კითხვებზე უნდა შეძლო პასუხის გაცემა. აქ გაირკვევა თუ რამდენად კარგად შესძლო გამოსაცდელმა პირმა მოსმენილი სიტუაციის გაგება. კითხვა: ამ შემთხვევაშიც 3-დან 5 დოკუმენტამდე შეირჩევა, რომედზედ გამოსაცდელ პირს პაუხების გაცემა მოუწევს. წერა: გამოსაცდელი პირ შეავსებს ფორმულარს. გამოცდის ამ ნაწილში გასარკვევია, თუ რამდენად კარგად შეუძლია გამოსაცდელ პირს მარტივი ტექსტების (მაგ.; მისალოცი ბარათების მისთ.) წერა. საუბარი: გამოსაცდელი პირი გაივლის გასაუბრებას გამომცდელებთან. სიმულირებული დაალოგი. გამოცდის კოლექტიური ნაწილი გრძელდება დაახლოებით 30 წუთი, რომელსაც ემატება გამოცდის 80-წუთიანი ზეპირი ნაწილი. ცალ-ცალკე 10 წუთი არის მოსამზადებელი დრო, ხოლო 5-7 წუთი გრძელდება გამოცდა. გამოცდის ყოველ ნაწილში სულ მცირე 5 ქულა მაინც უნდა დააგროვოს გამოცდელმა პირმა. ყოველ ნაწილში შეიძლება მიღწეული იქნეს 25-25 პუნქტი. გამოცდა ჩაბარებულად ითვლება თუ მთლიანად 100-დან 50 ქულა მაინც დააგროვა გამოსაცდელმა პირმა. უცხოური ენების ფლობის საერთო ევროპული კომპეტენციები (ფრანგული) Centre internationale d'études pédagogiques (ფრანგული) DELF DALF Suisse (ფრანგული) CIEP-ის შეფასებათა ეკვივალენტობის შემოწმება დაარქივებული 2009-02-28 საიტზე Wayback Machine.
ბაკეტჰედი

ბაკეტჰედი (ინგლ. Buckethead) (ნამდვილი სახელი: ბრაიან პატრიკ ქეროლი) — ამერიკელი კომპოზიტორი და მულტიინსტრუმენტალისტი. იგი ცნობილია ელექტრო გიტარის ვირტუოზული ფლობით. ბაკეტჰედი ითვლება მსოფლიოში ერთ-ერთ საუკეთესო გიტარისტად. მისი მუსიკალური კარიერა ძალიან პროდუქტიულია, მას გამოშვებული აქვს 25 სტუდიური ალბომი, სამი მუსიკალური ვიდეო და ერთი მინი ალბომი (EP). მან აგრეთვე იმუშავა სხვადასხვა მუსიკოსებთან და ჩაწერა 78 სიმღერა. გარდა ამისა მან დაწერა საუნდტრეკები ისეთი ცნობილი ფილმებისთვის, როგორებიცაა: ნინძა ბევერლი ჰილსიდან, ხერხი 2, ქუჩის მებრძოლი და სასიკვდილო ბრძოლა. სპეც. მოდელის Gibson Les Paul Steinberger GS (იგივე "Kaiser’s Gift") ESP MV ESP MII Gibson Chet Atkins Ibanez X-Series Flying V Takamine Acoustic Yamaha AES920 Gibson 1959 Les Paul Custom Gibson 1969 SG Gibson SST Gibson Les Paul Custom სპეც. მოდელის Jackson Y2KV სპეც. მოდელის Jackson KV2 Jackson Doubleneck Fender Telecaster Heartfield Talon Digitech Whammy II Alesis MidiVerb II BOSS NS-2 Noise Suppressor BOSS RC-20 Loop Station BOSS OS-2 Overdrive/Distortion Roland SE-50 multi-effector Zoom multi-effects Electro-Harmonix Micro Synthesizer Snarling Dogs Mold Spore Wah Pedal Roger Mayer Octavia DOD Electronics FX-25B envelope filter AnalogMan Bicomprossor MXR EVH Phase 90 MXR Phase 100 Line 6 FM4 Filter Effects Pedal Peavey Renown Peavey 5150 Marshall 1960 Slant 4x12 cabinet Mesa Boogie Triple Rectifier Diezel Herbert მთავარი სტატია: ბაკეტჰედის დისკოგრაფია. სტუდიური ალბომები სპეციალური გამოცემები ბაკეტჰედის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2011-02-23 საიტზე Wayback Machine. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბაკეტჰედი
თურგუთ ოზალი

თურგუთ ოზალი (თურქ. Halil Turgut Özal, 13 ოქტომბერი 1927, მალათია, თურქეთი — 17 აპრილი 1993, ანკარა, თურქეთი) — თურქეთის სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე, თურქეთის მერვე პრეზიდენტი (1989–1993 წწ.). დაიბადა 1927 წელს ქალაქ მალათიაში, თურგუთის მამა იყო ბანკის თანამშრომელი, დედა ჰაფიზა – მუშაობდა დაწყებითი კლასების მასწავლებლად. 1950 წელს დაამთავრა სტამბოლის ტექნიკური უნივერსიტეტი ინჟინერის სპეციალობით. 1950–1952 წწ. მუშაობდა აშშ–ში. სამხედრო სამსახურის დამთავრების შემდეგ კითხულობდა ლექციებს ახლო აღმოსავლეთის ტექნიკურ უნივერსიტეტში. 1980 წელს გახდა პრემიერ ბიულენტ ულუსუს მრჩეველი ეკონომიკურ საკითხებში. 1980 წლის 20 მაისს დააარსა "პარტია სამშობლო". 1983 წლის საპარლამენტო არჩევნებში მიიღო 211 ადგილი 400–დან და გახდა თურქეთის 45–ე პრემიერ–მინისტრი. 1987 წლის საპარლამენტო არჩევნებში მიიღო 292 მანდატი და კვლავ დაიკავა პრემიერის თანამდებობა. 1988 წლის 18 ივნისს სპორტულ დარბაზ 'ათათურქში" "პარტია სამშობლოს" ყრილობაზე პრემიერ ოზალს ორჯერ ესროლა და ხელში დაჭრა კარტალ დემირაგმა. მას მიუსაჯეს სიკვდილით დასჯა, რომელიც 20–წლიანი პატიმრობით შეეცვალა. მოგვიანებით კი პრეზიდენტმა ოზალმა დემირაგი შეიწყალა და ციხიდან გამოუშვა. 1989 წელს ორტურიანი საპრეზიდენტო არჩევნების შემდეგ 9 ნოემბერს დაიკავა თურქეთის პრეზიდენტის თანამდებობა. გარდაიცვალა 1993 წლის 17 აპრილს ინფარქტის შედეგად. თურგუთ ოზალი
საჭადრაკო ოლიმპიადა 1928

21 ივლისი - 5 აგვისტო 1928 ჰააგა, ნიდერლანდები ერთი წლის შემდეგ ნიდერლანდების ქალაქ ჰააგაში 17 ქვეყნის ნაკრები შეიკრიბა. მონაწილეთა შორის გამოჩნდნენ ამერიკელები და პოლონელები. ამით ფავორიტთა რიგები გაიზარდა. სწორედ მათ უნდა გაეწიათ მეტოქეობა უნგრელებისათვის, რომელთაც ამ ოლიმპიადზე გეზა მაროცი აკლდათ და საერთოდაც სათადარიგო მოთამაშის გარეშე თამაშობდნენ. უნდა გაეწიათ, მაგრამ ვერ გაუწიეს. უნგრელებმა ამჯერად უფრო დამაჯერებლად მოიგეს ოლიმპიადა და მთელი 4,5 ქულით გაუსწრეს ამერიკელთა გუნდს. აშშს გუნდში ბრწყინვალედ ითამაშა 23 წლის ისააკ კეჟდენმა, რომელმაც 12 პარტია მოიგო 15-დან. ამერიკელთა კეჟდენს სათანადოდ ვერ აუბეს მხარი თანაგუნდელებმა. თუ უნგრელები მატჩების უმრავლესობას სამი ქულით იგებდნენ, ამერიკელები ან 2,5 ქულით იგებდნენ ანაც სულაც ფრედ ამთავრებდნენ მატჩს. იგივე გრაფიკით თამაშობდნენ პოლონელებიც. სწორედ ამან განაპირობა უნგრელთა უპირატესობა. დაფებზე გამარჯვებულნი ისევ ვერ გამოვლინდნენ და საუკეთესონი ჩატარებული პარტიების და მოგროვილი ქულების მიხედვით გამოვლინდა. ოლიმპიადის დღეებში გაიმართა ფიდეს მორიგი კონგრესი, რომლეზედაც უნდა გადაწყვეტილიყო მოჭადრაკეთა შორის პროფესინალიზმის საკითხი. ამ დისკრიმინაციული კანონის წინააღმდეგ ხმა მისცა ყველა დელეგაციამ და ერთხელ და სამუდამოდ გადაწყდა, რომ მოჭადრაკეთა შორის არავითარი დაყოფა პროფესიონალებად და მოყვარულებად აღარ იარსებებდა. მონაწილეობდა 17 ქვეყნის ნაკრები. ტურნირი ჩატარდა წრიული სისტემით. 1  უნგრეთი - 404 2  აშშ - 39,5 3  პოლონეთი - 37 4  ავსტრია - 36,5 5  დანია - 34 6  ჩეხოსლოვაკია - 34 7  შვეიცარია - 34 8  არგენტინა - 33,5 9  ნიდერლანდები - 31,5 10  გერმანია - 31,5 11  ბელგია - 31 12  საფრანგეთი - 31 13  შვედეთი - 31 14  ლატვია- 30 15  იტალია - 26,5 16  რუმინეთი - 25,5 17  ესპანეთი - 13,5  უნგრეთი გეზა ნადი 11,5 (9=5-2), ანდრე შტეინერი 11,5 (+10=3-3), არპად ვაიდა 10,5 (+6=9-1), კორნელ გავაში 10,5 (+6=9-1),  აშშ ისააკ კეჟდენი 13 (+12=2-1), ჰერმან სტეინერი 10,5 (+6=9-1), სამუელ ფაქტორი 6,5 (+4=5-2), ერინგ ტოლფსენი 6,5 (+4=5-4), მილტონ ჰანაუერი 3 (+1=4-4)  პოლონეთი კაზიმეჟ მაკარჩუკი 8 (+5=6-5), პაულინ ფრიდმანი 6,5 (+6=1-5), თეოდორ რეგეძინსკი 10 (+8=4-1), მიაჩესლავ ჰვოინიკი 6 (+4=4-3), აბრამ ბლასი 6,5 (+4=5-3). Ю. Авербах, Б. Туров Шахматные олимпиады. Москва. изд. ,,ФиС’’ 1974 Шахматы. Энциклопедический словарь. Москва. изд. ,,Советская Энциклопедия’’ 1990 Шахматная Энциклопедия. Москва. 2004. Ханамирян Г. Всемирные шахматные Олимпиады. 1927-2006. Ереван: 2006 შედეგები
კორდობა (ესპანეთი)

კორდობა (ესპ. Córdoba) — ქალაქი სამხრეთ ესპანეთში, ანდალუსიაში, მდინარე გვადალკვივირის ნაპირზე. კორდობის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. კორდობა ცნობილია ფინიკიელთა კოლონიზაციის დროიდან. სტრაბონისა და პტოლემეს ცნობით, იგი იყო ტურდეტანების ტომის ცენტრი. II პუნიკური ომის (ძვ. წ. 218–201) დროს დაიპყრეს რომაელებმა. ავგუსტუსის დროს ბეტიკის პროვინციის მთავარი ქალაქი იყო. სხვადასხვა დროს დაიპყრეს ვანდალებმა, ბიზანტიამ, ვესტგუთებმა, ხოლო 711 წელს – არაბებმა. 756 წლიდან იყო კორდოვის საამიროს, ხოლო 929 წლიდან კორდოვის სახალიფოს დედაქალაქი. X საუკუნეში კორდოვა იქცა განათლებისა და მეცნიერების ერთ-ერთ მთავარ ცენტრად. კორდოვის სახალიფოს დაშლის (1031 წელი) შემდეგ კორდოვა მხოლოდ 1070 წლამდე (დაიმორჩილა სევილიის ამირამ) ინარჩუნებდა დამოუკიდებლობას. რეკონკისტის დროს კასტილიის მეფეთა ხელში გადავიდა (1236 წ.). ქალაქის ცენტრს შენარჩუნებული აქვს ძველი არქიტექტურული დაგეგმარება. განაშენიანებულია მავრიტანული ეპოქის დროინდელი დაბალი ერთსართულიანი სახლებით, რომელთაც ყრუ ფასადები და გამწვანებული შიდა ეზოები (პატიო) აქვთ. ხუროთმოძღვრული ძეგლებიდან აღსანიშნავია: რომაული ხანის ხიდი. არაბული კოშკი კალაორა. ტაძარი (758 წ. 1236 წლამდე მეჩეთი). სან-ნიკოლასის ეკლესია (XIII-XVI სს.). სინაგოგა (1315 წ.). რატუშა (1594–1631 წწ.). XVIII საუკუნის რენესანსული სასახლეები, მოედნები. კორდოვაში არის ნატიფი ხელოვნების მუზეუმი და არქეოლოგიური მუზეუმი. კორდოვის გზამკვლევი (რუსულ ენაზე) დაარქივებული 2009-02-23 საიტზე Wayback Machine. კორდოვა ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>