laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სამიზდატი

სამიზდატი (რუს. самиздат < «самсебяиздат» — „თვითგამომცემლობა“, „არაოფიციალური გამომცემლობა“) — დისიდენტური საქმიანობის მთავარი ფორმა საბჭოთა ბლოკში; აქტივისტები კუსტარულად აწარმოებდნენ აკრძალული პუბლიკაციების რეპროდუქციას, რომლებიც შემდეგ მკითხველებს შორის ხელიდან ხელში გადადიოდა, რაც წინააღმდეგობის მოძრაობისთვის პლატფორმის შექმნას უწყობდა ხელს 1980-იან წლებში. ამგვარი პრაქტიკა უკიდურესად საშიში იყო, ვინაიდან გამოაშკარავების შემთხვევაში უმკაცრესად ისჯებოდა. (2013) Samizdat, Tamizdat, and Beyond: Transnational Media During and After Socialism, Studies in contemporary European history. New York: Berghahn Books. ISBN 978-0-85745-585-7.  Feldbrugge, F. J. M. (1975). Samizdat and Political Dissent in the Soviet Union. Leyden: A.W. Sijthoff. ISBN 978-90-286-0175-8.  Alexeyeva, Ludmilla (1987). Soviet Dissent: Contemporary Movements for National, Religious, and Human Rights, Carol Pearce, John Glad (trans.), Middletown, Conn.: Wesleyan University Press. ISBN 978-0-8195-6176-3.  1970 წლის დეკემბრის KGB-ს რეპორტი დაარქივებული 2006-09-01 საიტზე Wayback Machine. და კონტრ ღონისძიებები დაარქივებული 2006-09-01 საიტზე Wayback Machine. (საბჭოთა არქივებიდან დაარქივებული 2011-04-25 საიტზე Wayback Machine. ) Alexander Bolonkin – საბჭოთა პოლი-პატიმარის მოგონებები სამიზდატის ანთოლოგია დაარქივებული 2010-12-10 საიტზე Wayback Machine.
კრისტიან დიაკონესკუ

კრისტიან დიაკონესკუ (Cristian Diaconescu; დ. 2 ივლისი, 1959) — რუმინელი იურისტი და პოლიტიკოსი. სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრი, ის რუმინეთის სენატშია 2004 წლიდან; 2008 წლამდე წარმოადგენდა კონსტანცას, ხოლო მას შემდეგ — ბუქარესტს. ადრიან ნასტასეს კაბინეტში ის იუსტიციის მინისტრი იყო 2004 წლის მარტიდან დეკემბრამდე; ემილ ბოკის კაბინეტში კი ის საგარეო საქმეთა მინისტრია 2008 წლიდან. (რუმინული) Official site დაარქივებული 2017-09-28 საიტზე Wayback Machine. (რუმინული) Parliamentary profile დაარქივებული 2010-06-19 საიტზე Wayback Machine.
პლასიბო (ჯგუფი)

პლასიბო (ინგლ. Placebo) — ინგლისური ალტერნატიული როკ-ჯგუფი, ჩამოყალიბებული ლონდონში 1994 წელს, ვოკალისტ და გიტარისტ ბრაიან მოლკოს და გიტარისტ-ბასისტ სტეფან ოლსდალის მიერ. ჯგუფს მოგვიანებით შეუერთდა დრამერი რობერტ შულცბერგი, რომელიც 1996 წელს სტივ ჰიუიტის მაგივრად მივიდა. ჰიუიტი 2007 წელს ჯგუფიდან გაუშვეს და სტივენ ფორესტით ჩანააცვლეს. უკანასკნელი ჯგუფიდან 2015 წელს წავიდა. პლასიბო ცნობილია ორსქესიანი იმიჯით და მუსიკალური შინაარსით. დღემდე მას გამოცემული აქვს შვიდი სტუდიური ალბომი. ყოველი მათგანი მოხვედრილა გაერთიანებული სამეფოს საუკეთესო ოცეულებში და მსოფლიო მასშტაბით გაყიდულა 11 მილიონზე მეტი ასლით. მთავარი სტატია: პლასიბოს დისკოგრაფია. Placebo (1996) Without You I'm Nothing (1998) Black Market Music (2000) Sleeping with Ghosts (2003) Meds (2006) Battle for the Sun (2009) Loud Like Love (2013) Never Let Me Go (2022) შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „პლასიბო“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი Placebo საიტზე MySpace ↑ Leonelli, Andrea. Placebo to distribute back catalogue through Kobalt Label Services. rockol.com. ↑ Dunlop Manufacturing :: Artists :: Placebo. Dunlop. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 23 თებერვალი 2017. ციტირების თარიღი: 5 July 2013.
ჟოლო

ჟოლო (ლათ. Rubus idaeus) — მცენარე ვარდისებრთა ოჯახისა. ფოთოლმცვივანი ბუჩქბალახია, მისი სიმაღლეს 1-3 მ აღწევს. მიწისქვეშა ნაწილი მრავალწლოვანი ფესურაა, მიწისზედა — ერთ- და ორწლოვანი მწვანე, წითელი ან იისფერი ყლორტია, რომელიც დაფარულია სხვადასხვა სიდიდისა და ფორმის ქაცვებით. ფოთოლი სამყურა ან ფრთისებრ რთულია, ყვავილი — ორსქესიანი, თეთრი, ნაყოფი — კენკრა, ფერად ყვითელი, წითელი ან მუქი მეწამული. მრავლდება თესლით (ახალი ჯიშის მისაღებად) და ვეგეტატიურად. ცნობილია ჟოლოს 120-ზე მეტი სახეობა. ფართოდაა გავრცელებული ყველგან. იყენებენ საჭმელად — ნედლად და გადამუშავებულს. მედიცინაში გამხმარი ნაყოფის ნახარში ოფლმდენი საშუალებაა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 255.
ტომას სევერი

ტომას სევერი (ინგლ. Thomas Savery, დაბადებით შილსტოუნი; დ. 1650 — გ. 1715) — ინგლისელი მექანიკოსი, გამომგონებელი. პირველი თბური (ორთქლის) ძრავის ერთ-ერთი შემქნელი. დაიბადა შილსტონში მოდბერისთან, დევონშირი. ხშირად სევერის სამხედრო ინჟინრად მოიხსენიებენ, თუმცა ეს მცდარია. მის წიგნში "მაღაროელის მეგობარი" ის ხელს აწერს, როგორც "Captain Savery". სავარაუდოდ ის კორნუოლის მაღაროში ზედამხედველი უნდა ყოფილიყო, სადაც მიღებული იყო ამ რანგის ადამიანთა "კაპიტნად" წოდება. სევერიმ პირველმა გამოიყენა ორთქლის ენერგია ტექნიკაში. 1698 წელს მიიღო ინგლისის პატენტი ორთქლის კამერულ შემწოვ-დამქშენ მოწყობილობაზე, რომელსაც მცირე სიმძლავრე ჰქონდა და წყალი მნიშვნელოვან სიმაღლეზე ვერ აჰქონდა.
ლიუდმილა ზიკინა

ლიუდმილა გიორგის ასული ზიკინა (დ. 10 ივნისი, 1929, მოსკოვი — გ. 1 ივლისი, 2009, იქვე) — რუსი, საბჭოთა მომღერალი, რუსული ხალხური სიმღერების შემსრულებელი, სსრკ სახალხო არტისტი (1973), სოციალისტური შრომის გმირი (1987), ანსამბლ „როსიას“ დამფუძნებელი და ხელმძღვანელი. 1942 წლიდან მონაწილეობს ხალხურ თვითმოქმედებაში. 1947 წლიდან მ. პიატნიცკის სახელობის რუსული ხალხური გუნდის, 1951 წლიდან საკავშირო რადიოს რუსული სიმღერის გუნდის, ხოლო 1960 წლიდან მოსკონცერტის სოლისტია. 1969 წელს დაამთავრა მოსკოვის მ. იპოვიტოვ-ივანოვის სახელობის მუსიკალური სასწავლებელი (ე. გედევანოვას კლასი). ზიკინა რუსული და საბჭოთა სიმღერების ერთ-ერთი საუკეთესო შემსრულებელია. მას მდიდარი ტემბრის ძლიერი ხმა აქვს. აღსანიშნავია მის მიერ შესრულებული სიმღერები: დოლუხანიანის „რიაზანელი მადონები“, პონომარენკოს „ორენბურგული თავშალი“, ფრადკინის „მიედინება ვოლგა“ და სხვა. გასტროლები გამართა მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში. ლენინური პრემია (1970), დაჯილდოებულია ლენინის ორდენით, „საპატიო ნიშნის“ ორდენითა და მედლებით. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ლიუდმილა ზიკინა ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 520.
პაკისტანის პრეზიდენტი

პაკისტანის პრეზიდენტი — პაკისტანის სახელმწიფოს მეთაური, საარჩევნო კოლეგია ირჩევს 5 წლის ვადით. პაკისტანის მთავრობის ოფიციალური საიტი პაკისტანის პრეზიდენტის ოფიციალური საიტი
ჩხოუში (ოდიშის თემი)

ჩხოუში — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში. ოდიშის თემი. მდებარეობს ოდიშის დაბლობზე, მდინარე ჩხოუშის მარცხენა სანაპიროზე, ზღვის დონიდან 40 მეტრზე. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1064 ადამიანი. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ 2.0 2.1 საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II ↑ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 179.
ჩხორია

ჩხორია (ყოფ. ბეჟაშ-ღალი) — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი (სოფლები: ჩხორია, ზედა ეწერი, ტყაია). მდებარეობს ოდიშის დაბლობზე, ზუგდიდ–ჯვრის საავტომობილო გზაზე. ზღვის დონიდან 200 მეტრი. ზუგდიდიდან 14 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 968 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 178. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ფრინველთა მიმოფრენა

ფრინველთა მიმოფრენა — ფრინველთა პოპულაციების ან მათი ნაწილის პერიოდული (ყოველწლიური), მეტ-ნაკლებად შორეული ადგილგადანაცვლება ბუდობის ადგილიდან ზამთრობის ადგილისაკენ, რომლის დროსაც ფრინველთა ნაწილი მაინც უკან ბრუნდება. ფრინველთა მიმოფრენა საშუალებას აძლევს ფრინველს გამრავლდეს თაობათა მანძილზე შეგუებულ საბუდარ ტერიტორიაზე, რომელიც სხვა სეზონებში (ჰავის სეზონური ცვლილებების გამო) საცხოვრებლად გამოუყენებელია. ფრინველთა მიმოფრენა მემკვიდრულად განმტკიცებული თვისებაა, რომელიც წარმოიქმნა სახეობის განსახლებისას ახალი ტერიტორიაზე ან საბუდარ ტერიტორიაზე საარსებო პირობების შეცვლის შედეგად. ამის გამო პოპულაციის ერთი ნაწილი შეიძლება იყოს გადამფრენი, მეორე კი — მობინადრე. ფრინველთა მიმოფრენის სიშორე დამოკიდებულია მათი ცხოვრების ნირზე, ეკოლოგიაზე: ფრინველები, რომლებიც მარცვლოვნებით იკვებებიან, უფრო ახლოს მიფრინავენ; რომლებიც მწერებს ჭამენ — უფრო სამხრეთით, წყალმცურავნი კი — გაუყინავი წყალსატევეებისაკენ და ა.შ. ყველაზე შორს — ანტარქტიკაში მიფრინავენ არქტიკაში მობუდარი პოლარული თევზიყლაპიები. ზოგიერთი ფრინველის დედლები მამლებზე უფრო სამხრეთით ზამთრობენ. მეტეოროლოგიურმა პირობებმა და კვების ფაქტორმა შეიძლება დააჩქაროს ან გაახანგრძლივოს ფრინველთა მიმოფრენა, რასაც თან ახლავს ფრინველებში ცხიმის დაგროვება, განსაკუთრებული ბიოლოგიური რიტმების რიტმების გაჩენა, გუნდური მოძრაობა და სხვა. გაზაფხულზე ფრინველთა მიმოფრენის დაწყების სიგნალია დღის გახანგრძლივება. ფრინველთა მიმოფრენის მიმართულება განპირობებულია ხელსაყრელი ზამთრობის ადგილებისაკენ ლტოლვით. ჩვეულებრივ ფრინველთა მიმოფრენა ყოველდღე არ ხდება: 1—2 დღე-ღამის განმავლობაში ფრენას ენაცვლება 5—10 დღე-ღამის შესვენება, რადგანაც ამ დროს ფრინველებს ჩვეულებრივზე 12—14-ჯერ უფრო მეტი ენერგია ეხარჯებათ. ფრინველთა მიმოფრენა ხდება დღისითაც და ღამითაც, პატარ-პატარა ჯგუფები კი ფრენენ მხოლოდ დღისით ან მხოლოდ ღამით. დღის მიმოფრენა იწყება გამთენიისას და გრძელდება 5 სთ-მდე. ღამისა კი იწყება მზის ჩასვლის შემდეგ და გრძელდება მთელი ღამე. ფრინველთა მიმოფრენის სიმაღლე მერყეობს რამდენიმე ასეული მეტრიდან რამდენიმე კილმეტრამდე. ფრინველთა უმრავლესობა ფრენს გუნდებად: ერთრიგად, მწკრივად ან სოლისებურად და სხვა, უფრო რთულ ჯგუფებად. გუნდური ფრენა სასარგებლოა ორიენტაციისათვის, მოძრაობის სინქრონულობისათვის, ამარტივებს აეროდინამიკურ პირობებს, ამცირებს მტაცებლების მიერ მიყენებულ ზარალს. ფრინველთა მიმოფრენის სიჩქარე მერყეობს დღე-ღამეში 30—50 კმ-იდან 200—300 კმ-მდე, ჩვეულებრივ 1—2 თვეს გრძელდება, უფრო ხანგრძლივია შემოდგომაზე. ფრინველთა მიმოფრენის საჭირო მიმართულების განსაზღვრა თანდაყოლილი ნიშან-თვისებაა. ზოგი ორიენტირებას ახდენს მზის, მთვარის, ვარსკვლავების მიხედვით, ზოგი (გამოცდილი) — ლანდშაფტის თავისებურებების დამახსოვრებით. ზოგიც — გეომაგნიტური ველის მიხედვით. საქართველოს მიმომფრენი ფრინველები, ჩვეულებრივ, აფრიკაში ზამთრობენ ან უფრო სამხრეთით ნომადობენ. ჟორდანია რ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 403-404.
თავწყარო

თავწყარო (ყოფ. ცლუნკაანი) — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, კახეთის მხარის დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტში, ოზაანის თემში. მდებარეობს გომბორის ქედის სამხრეთ-აღმოსავლეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 840 მეტრზე. დედოფლისწყაროდან დაშორებულია 20 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 80 ადამიანი. სოფლის ტერიტორიაზე მდებარეობს არაერთი არქიტექტურული და არქეოლოგიური ძეგლი: თავსწყაროს ორსაყდარები — არქიტექტურული ძეგლი; ტახტიფერდას ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს ფოსტა — 1805. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q12869041"></a> ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 78. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 123. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II ↑ საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ., 2013. — გვ. 294.
ჯუმი (ზუგდიდის მუნიციპალიტეტი)

ჯუმი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში, ახალსოფლის თემი (სოფლები: ახალსოფელი, ოფაჩხაფუ, უჩაშონა, ჯუმა). მდებარეობს ოდიშის დაბლობზე, მდინარე ჯუმის მარჯვენა სანაპიროზე, ზღვის დონიდან 70 მეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1200 ადამიანი. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ფიროსმანი (დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტი)

ფიროსმანი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, კახეთის მხარის დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი. მდებარეობს მდინარე ალაზნის მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 280 მეტრზე. დედოფლისწყაროდან დაშორებულია 48 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 569 ადამიანი. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს ფოსტა — 1805. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q12869041"></a> ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 169. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ცაიში

ცაიში — სოფელი, ბალნეოლოგიური კურორტი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი (სოფლები: ცაიში, ცაცხვი, ჩხოუში). სოფელში არის რკინიგზის სადგური სენაკი-ზუგდიდის ხაზზე. IX საუკუნიდან წარმოადგენდა საეპისკოპოსო კათედრას. სოფელში დგას XIII-XIV საუკუნეების ეკლესია, ასევე XVII საუკუნის ეკლესია „ჯეგეთა“. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1526 ადამიანი. მდებარეობს ოდიშის დაბლობზე, მდინარე ჯუმის სანაპირო, ზღვის დონიდან 50 მეტრი. ცაიშის რელიეფი მრავალფეროვანია. აქ გვხვდება მაღლობები, დაბლობები, ზეგანი, ვაკე და მთები. ცაიში შავმიწანიადაგიან რაიონებს ეკუთვნის, რითაც უხვმოსავლიანობით გამოირჩევა. არის მეწყერული ადგილებიც. არის ასევე კირქვიანი ნიადაგი. ცაიშის მიდამოებში ჰავა ნოტიო სუბტროპიკულია, რბილი, უთოვლო ზამთრით და თბილი, ნოტიო ზაფხულით. ზაფხულის საშუალო ტემპერატურა 20 °C-ია. ყველაზე თბილი თვის (ივლისის) ტემპერატურა 30 °C-ია. ნალექების წლიური რაოდენობა 1400-3000 მმ-ის ფარგლებში მერყეობს. ცაიშის ფლორა და ფაუნა მრავალფეროვანია. აქ გვხვდება 400–600 წლის ხემცენარეები. ასეთია ხემცენარე ძელქვა, რომელიც მხოლოდ იაპონიასა და საქართველოშია შემორჩენილი. სოფელში არის ძელქვის კორომი. ასევე ცაიშის ღვთისშობლის ეკლესიის ეზოში გვხვდება უზარმაზარი ცაცხვის ხე, ვარაუდით არის 600 წლის. იონა მეუნარგიას სახლ-მუზეუმის ეზოში არის მაგნოლია 100 წლის. ხარობს იშვიათი ჯიშის ყურძენი-იზაბელა. (ეს მცენარე ვახუშტი ბატონიშვილს მიჰქონდა აფხაზეთში, მაგრამ როცა შეამჩნია, რომ მცენარე გზაში კვდებოდა, ცაიშში დატოვა. სწორედ ამ მოვლენას შეიძლება მივაკუთნოთ იზაბელას გავრცელება სამეგრელოში). ასევე ხარობს კოლხური ბზა, ლუფა, ტუნგო, ევკალიპტი, დაფნა, ურთხელი. ცაიშის ტყეში ცხოვრობს: მგელი, ტურა, მაჩვი, ნუტრია. ფრინველებიდან – ბეღურა, ყვავი, შაშვი. ცაიშის საკათედრო ტაძარი ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ჯიხაშკარი

ჯიხაშკარი (ზოგან ჯიხასკარი) — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ფალაზონი, ჯიხაშკარი). მდებარეობს ოდიშის დაბლობზე, მდინარე ჭანისწყლის მარჯვენა სანაპიროზე, ზღვის დონიდან 150 მეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1327 ადამიანი. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ ამონაწერი მუნიციპალიტეტების რეესტრიდან ↑ ქსე, ტ. 11, გვ. 569, თბ., 1987 ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ცაცხვი (ზუგდიდის მუნიციპალიტეტი)

ცაცხვი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში, ცაიშის თემი (სოფლები: ცაიში, ცაცხვი, ჩხოუში). ოდიშის დაბლობზე, მდინარე ჯუმის მარცხენა სანაპირო, ზღვის დონიდან 40 მეტრი. სოფელში არის რკინიგზის სადგური სენაკი-ზუგდიდის ხაზზე. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 843 ადამიანი. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ჭკადუაში

ჭკადუაში — სოფელი და კურორტი საქართველოში, ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი. მდებარეობს ოდიშის დაბლობზე, მდინარე ჩხოუშის ნაპირას, ზღვის დონიდან 340 მეტრი, ზუგდიდიდან 18 კმ. ჭკადუაშს ესაზღვრება დასავლეთით ზედა ეწერი და ჩხორია, ჩრდილოეთით და აღმოსავლეთით წალენჯიხის მუნიციპალიტეტი და სამხრეთით კორცხელი. ჭკადუაში ისტორიულ წყაროებში მოიხსენიება XVIII საუკუნიდან. ერთ-ერთი ვერსიით, სოფლის სახელწოდება წარმოიშვა სიტყვა „ჭკადუ-სგან“, რაც მეგრულად ნიშნავს მჭედელს. შეიძლება ვივარაუდოთ, რომ ადგილი ჭკადუ (მჭედელი) ხალხით ყოფილა დასახლებული და სოფელმა მიიღო სახელწოდება - ჭკადუაში. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეჩაიეობა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1470 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 403. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ჟოშხა

ჟოშხა — ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის სოფლების ზემო ჟოშხისა და ქვემო ჟოშხის ძველი სახელწოდება. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 257.
ჯიხაიში

ჯიხაიში — სამტრედიის მუნიციპალიტეტის სოფლის დიდი ჯიხაიშისა და ხონის მუნიციპალიტეტის სოფლების პატარა ჯიხაიშისა და გოჩაჯიხაიშის ძველი სახელწოდება. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 569.
ჯუმი

ჯუმი — მდინარე ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში, ენგურის მარცხენა შენაკადი, სათავე აქვს ეგრისის ქედის სამხრეთ მთისწინეთში, ზღვის დონიდან 310 მ–ზე, სიგრძე 61 კმ, აუზის ფართობი 379 კმ², საზრდოობს წვიმის, თოვლისა და მიწისქვეშა წყლით. მთელი წლის განმავლობაში იცის წყალმოვარდნები, წყალმცირობა — ზაფხულში. საშუალო წლიური ხარჯი შესართავთან 11,6 მ³/წმ. აფხაზავა ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 579.
ჟუნჟრუკი

ჟუნჟრუკი (ლათ. Stellaria) — მცენარეთა გვარი მიხაკისებრთა ოჯახისა. მრავალწლოვანი, იშვიათად ერთ- ან ორწლოვანი ბალახებია. ხაზურ-ლანცეტა ან კვერცხისებური ფოთლები და თეთრი ყვავილები აქვთ. 120-მდე სახეობა გავრცელებულია მთელ დედამიწაზე. საქართველოში იზრდება 9 სახეობა. მათგან ტყის ჟუნჟრუკი (ლათ. Stellaria holostea) და ლათ. Stellaria media მთელ საქართველოში გვხვდება. პირველი იზრდება ტყის შუა და ზედა სარტყლის ბუჩქნარებსა და მდელოებზე; მეორე მინდვრისა და ბოსტნის სარეველაა, გვხვდება ღორღიან ფერდობებზეც, ტყის პირებზე, დანაგვიანებულ ადგილებში. ლათ. Stellaria graminea მხოლოდ აფხაზეთსა და აჭარაში იზრდება, შხამიანია ცხენისათვის. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 259.
ჟურგია

ჟურგია, ჟვირგვა — მთის მასივი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის გულრიფშის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს აფხაზეთის ქედის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, მდინარე ჩხალთისა და მისი მარჯვენა შენაკადის ზიმის წყალგამყოფი. ყველაზე მაღალი წერტილი ზღვის დონიდან 2400 მეტრია. აგებულია შუაიურული პორფირიტებით, მათი ტუფებითა და ტუფ-ბრექჩიებით. კალთები ციცაბოა, შემოსილია შერეული ფართოფოთლოვანი ტყით (ნაწილობრივ მუქწიწვიანებით), თხემი ნაზრელიეფიანია და დაფარულია სუბალპური და ალპური ბალახეულით. დ. უკლება, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 259.
ჟღელე

ჟღელე — ხეობა ისტორიულ დვალეთში (ამჟამად ჩრდილოეთ ოსეთის შემადგენლობაში). ჟღელის ხეობაში მიედინება მდინარე მამისონისწყალი. აქაა მცირე ხევები, საიდანაც საქართველოში — რაჭასა და ქართლში გადადის. 1711 წელს, დვალეთში ლაშქრობის დროს, მეფე ვახტანგ VI-მ ჟღელე გადაიარა. ვახუშტი ბაგრატიონი (XVIII საუკუნე) ჟღელეს ახასიათებს როგორც მნიშვნელოვნად დასახლებულ ხეობას. გვასალია ჯ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 262.
რაბინი

რაბინი (ძვ. ებრ. რაბი „ჩემი მოძღვარი“) — ებრაული თემის სულიერი მოძღვარი, აღჭურვილი რელიგიის, სასამართლო და აღმზრდელობითი ფუნქციებით, იუდაისტური რელიგიის კულტის მსახური. ებრაული კანონით, რაბინი შეიძლება იყოს ის, ვინც სათანადოდ არის დაუფლებული ღვთისმეტყველებას და მორწმუნეა. რაბინატის ინსტიტუტი ევროპული წარმოშობისაა, კერძოდ, მის სამშობლოდ ესპანეთი ითვლება. რაბინი საპატიო თანამდებობაა. თავდაპირველად რაბინები გასამრჯელოს არ იღებდნენ, მხოლოდ მას შემდეგ, რაც ებრაელთა რბევა, ჯვაროსნული ლაშქრობები დაიწყო და მათი ეკონომიური მდგომარეობა გაუარესდა, რაბინებს ჯამაგირი დაუნიშნეს. რაბინი არის თემში პირველი პირი და თემის წარმომადგენელი ხელისუფლების წინაშე. სინაგოგა ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 285. Rabbi, Rabbinate, article in the Encyclopaedia Judaica, 2nd ed., vol. 17, pp. 11–19, Keter Publishing, 2007. Aaron Kirchenbaum, Mara de-Atra: A Brief Sketch, Tradition, Vol. 27, No. 4, 1993, pp. 35–40
ფრინველმდივანი

ფრინველმდივანი (ლათ. Sagittarius serpentarius) — ფრინველი ქორისნაირთა რიგისა. მისი სხეულის სიმაღლე 1 მ აღწევს. გავრცელებულია აფრიკის ველისა და ტყე-ველის რაიონებში. ბუდობს ხეებსა და მაღალ ბუჩქებზე 2—6 მ სიმაღლეზე და უფრო მაღლა. დებს 2—3 კვერცხს, რომელთა ინკუბაცია 6—7 კვირას გრძელდება. იკვებება მწერებით (ტერმიტები, კალიები), ქვეწარმავლებით, მღრღნელებით; შხამიან გველს ფეხებით კლავს და ამ დროს თავს ფრთებით იცავს, იშვიათად თავს ესხმის სასარგებლო ფრინველსაც (გნოლი). იცავენ ყველგან როგორც იშვიათ ფორმას. ჟორდანია რ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 404. ↑ ფრინველმდივანი (TSN 175692). ინტეგრაციული ტაქსონომიის საინფორმაციო სისტემა.
ყაზახეთის პრეზიდენტი

ყაზახეთის პრეზიდენტი — ყაზახეთის სახელმწიფოს მეთაური და შეიარაღებული ძალების მთავარსარდალი. თანამდებობა დაარსდა 1990 წლის 24 აპრილს. პრეზიდენტს მოსახლეობა ირჩევს 7 წლის ვადით. ყაზახეთის ისტორიის ქრონოლოგია ყაზახეთის პრეზიდენტები დაარქივებული 2011-08-06 საიტზე Wayback Machine.
ყირგიზეთის პრეზიდენტი

ყირგიზეთის პრეზიდენტი — ყირგიზეთის სახელმწიფოს მეთაური, მოსახლეობა ირჩევს 6 წლის ვადით. ერთი და იგივე პიროვნება არ შეიძლება აირჩიონ ორჯერ. პრეზიდენტად შეიძება აირჩიონ ყირგიზეთის მოქალაქე არანაკლებ 35 წლისა და არაუმეტეს 70 წლის ასაკისა, უნდა ფლობდეს სახელმწიფო ენას და უნდა ცხოვრობდეს ქვეყანაში მინიმუმ 15 წელი. კონსტიტუციის მიხედვით პრეზიდენტი მნიშვნელოვან ფუნქციებს ფლობს: ნიშნავს პრემიერ-მინისტრს და მთავრობის სხვა წევრებს. წარადგენს პარლამენტში უზენაესი სასამართლოს წევრებს. ხელმძღვანელობს საგარეო პოლიტიკას. წარადგენს და ხელს აწერს კანონებს. ნიშნავს არჩევნებს და გამოსცემს ბრძანებულებებს. არის შეიარაღებული ძალების მთავარსარდალი ოფიციალური ვებგვერდი დაარქივებული 2005-02-04 საიტზე Wayback Machine. ყირგიზეთის ისტორიის ქრონოლოგია ყირგიზეთის პრეზიდენტები
გნოლქათამა

გნოლქათამა (ლათ. Falcipennis falcipennis) — ფრინველი ქათმისნაირთა რიგისა. წონა 600 გრამს აღწევს. შეფერილობის ძირითადი ტონებია მურა, შავი და თეთრი. გარეგნულად როჭოს ჰგავს, მამალს მომქნევი ფრთების ბოლოები შევიწროებული აქვს. გავრცელებულია იმიერბაიკალეთში, იაკუტიის სამხრეთ რაიონებში, ოხოტის ზღვის სანაპიროზე, უსურიის მხარეში, კუნძულ სახალინზე. ცხოვრობს წიწვიანსა და შერეულ ტყეებში. ბუდეს იკეთებს მიწაზე, ხის ძირში. მაის-ივნისში დებს 8 კვერცხს. იკვებება კენკრით, ფოთლებით, ყლორტებით, ზამთარში — წიწვებით. გვხვდება ყველგან მცირე რაოდენობით და აქვს ადგილობრივი სანადირო მნიშვნელობა. ჟორდანია რ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 193.
უინძორი

უინძორი (ინგლ. Windsor) შეიძლება იყოს: უინძორი (ბერქშირი) — ქალაქი ინგლისში უინძორი (ახალი სამხრეთი უელსი) — ქალაქი სამხრეთ ავსტრალიაში უინძორები — სამეფო დინასტია გაერთიანებულ სამეფოში უინძორი (ონტარიო) — ქალაქი ონტარიოში უინძორი (კვებეკი) — ქალაქი კვებეკში უინძორი (ახალი შოტლანდია) — ქალაქი ახალ შოტლანდიაში