laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
კონელიანო

კონელიანო (იტალ. Conegliano) — კომუნა იტალიაში, ვენეტოს ადმინისტრაციულ რეგიონ ტრევიზოს პროვინციაში.  ბრაზილია გარიბალდი  რუსეთი როსოში ალესანდრო დელ პიერო — ფეხბურთელი, მსოფლიოს 2006 წლის ჩემპიონი მარკო დონადელი — ფეხბურთელი ჩიმა და კონელიანო — მხატვარი ქალაქის ოფიციალური საიტი (იტალიური)
თბილისის დროშა

თბილისის დროშა — თბილისის თვითმმართველი ქალაქის სახელმწიფო ტერიტორიული სიმბოლო გერბთან ერთად. ავტორი — ემირ ბურჯანაძე. ქალაქ თბილისის დროშა სწორკუთხა ფორმისაა — თეთრ ფერზე მკვეთრი, ურთიერთგადამკვეთი, ფართო, მუქი ცისფერი და შედარებით ვიწრო ოქროსფერი ზოლებით. გადაკვეთის ადგილი აქცენტირებულია ქალაქ თბილისის გერბის გრაფიკული გამოსახულებით მუქ წითელ ფონზე, რომლის ირგვლივ შვიდი ოქროსფერი შვიდქიმიანი ვარსკვლავია განლაგებული. ზოლთა ამგვარი ურთიერთდამოკიდებულება სიმბოლურია. თბილისის დროშა ოთხფეროვანია: თეთრი, მუქი ცისფერი, ოქროსფერი და მუქი წითელი, ხოლო შესრულებისთვის იგულისხმება სამი ფერი თეთრ ფონზე. 2024 წელს თბილისის მუნიციპალიტეტის მერიამ გამოაცხადა კონკურსი ახალი სახელმწიფო მნიშვნელობის სიმბოლოების (გერბი და დროშა) ნიმუშების შერჩევის მიზნით. თბილისის სიმბოლიკა — თბილისის მერიის ოფიციალური საიტი ↑ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო მნიშვნელობის სიმბოლოების (გერბი და დროშა) ნიმუშების შერჩევის მიზნით, ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის მერია აცხადებს კონკურსს. — ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის მერია, 27 თებერვალი 2024.
თბილისის გერბი

თბილისის გერბი — თბილისის თვითმმართველი ქალაქის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასთან ერთად. მიღებულია ქ. თბილისის საკრებულოს 2005 წლის 8 ივნისის 15-1 გადაწყვეტილების საფუძველზე. ქალაქ თბილისის გერბი, როგორც ქართული ფარი, მრგვალი ფორმის, დამწერლობით შექმნილი კომპოზიციაა. ასომთავრული „თან“ ასონიშნის გრაფირებით აგებული ხოხბისა და მიმინოს განზოგადებული მხატვრული ფორმა და ასოთა თანმიმდევრობა ერთ მთლიან სიმბოლოდ აღიქმება და გამოხატავს დედაქალაქის ლეგენდის არსს. გერბის ზემო ნახევარსფეროს კიდეზე განლაგებულია შვიდი შვიდქიმიანი ვარსკვლავი. ძირითად გამოსახულებას ეხვევა მუხის რტო — მარადიულობისა და ძლიერების სიმბოლო, რომლის ძირშიც იქმნება ჯვრისებური ტიხარი, სადაც ასომთავრულად (მრგვლოვანი) და ნუსხა-ხუცურად ჩაწერილია „თბილისი“. გერბის ღერძულ დაბოლოებას წარმოადგენს წყლის თემა. თბილისის გერბი დედაქალაქის ლეგენდაზე აღმოცენებული ჰერალდიკური ნიშანია. 2024 წელს თბილისის მუნიციპალიტეტის მერიამ გამოაცხადა კონკურსი ახალი სახელმწიფო მნიშვნელობის სიმბოლოების (გერბი და დროშა) ნიმუშების შერჩევის მიზნით. თბილისის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2011-01-06 საიტზე Wayback Machine. ↑ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო მნიშვნელობის სიმბოლოების (გერბი და დროშა) ნიმუშების შერჩევის მიზნით, ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის მერია აცხადებს კონკურსს. — ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის მერია, 27 თებერვალი 2024.
მუცო

მუცო — სოფელი დუშეთის მუნიციპალიტეტში, მდინარე არდოტის წყლის (არღუნის მარჯვენა შენაკადი) ხეობაში, ხევსურეთის შემოსასვლელის ისტორიული დარაჯი და დამცველი. ზღვის დონიდან 1880 მ, დუშეთიდან 121 კმ. სოფელში, რომელიც თითქმის გაუკაცრიელდა საუკუნეზე მეტი ხანია, შუა საუკუნეების გამაგრებული, საყოფაცხოვრებო დანიშნულების დაახლოებით 40-მდე სახლია განლაგებული ვერტიკალურ ტერასებზე მუცო-არდოტის ხეობის თავზე. ამჟამად ოთხი საბრძოლო დანიშნულების ციხე-კოშკი და რამდენიმე საცხოვრებლის ნანგრევია შემორჩენილი მუცოში. მათ შორის, ლეგენდარული თორღვას ციხე და კოშკი. მუცო, ძირითადად, ორ ნაწილად იყოფა: ზემოთ უფრო ძველი შეთეკაურთ უბანია და მეორე შედარებით ახალი — დაიაურთ უბანი. მისადგომად რთულ სოფელში შენარჩუნებულია ორიგინალური არქიტექტურა. ტურისტებისა და მთამსვლელების საყვარელი ადგილი — მუცო, საქართველოს ყველაზე სავალალო მდგომარეობაში მყოფ ისტორიულ ძეგლთა სიაშია. ლეგენდის თანახმად, სოფლის მკვიდრნი მთავარანგელოზის ბროლისკალოს ხატზე ლოცულობდნენ. მუცოელები განთქმული მეომრები და მონადირეები იყვნენ და საუკუნეების განმავლობაში ხატისთვის მოძღვნილ საგანძურს იცავდნენ. გადმოცემის მიხედვით, საგანძური დღესაც მუცოს ახლოს, მაღალ მთებშია დაცული და რჩეულის მოლოდინშია. 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია. მუცოში, ძირითადად, ორი გვარი სახლობდა: შეთეკაურები და დაიაურები. ცანგალას ფოტო ცანგალას ფოტო მუცო მუცო 2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 15 ადამიანი. თორღვაის კოშკი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 228. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება № 665, 2006 წლის 7 ნოემბერი, ქ. თბილისი, კულტურის ზოგიერთი უძრავი ძეგლისათვის ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის მინიჭების შესახებ ↑ სერგი მაკალათია, „ხევსურეთი“ (მეორე გამოცემა), თბილისი, ნაკადული, 1984 წ., გვ. 16. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
სამძიმარი

სამძიმარი — ქართულ მითოლოგიაში ქაჯეთიდან მოტაცებული ქალი-ქაჯი. სამძიმარის მოტაცება ხახმატის გიორგის სახელს უკავშირდება. ამ წარმოდგენაში, ისევე, როგორც სამძიმარის შემდგომი ნათლობის სიუჟეტში აისახა წმინდა გიორგის მიერ წარმართი მეფის მოქცევის გავრცელებული მოტივი. სამძიმარი შეიძლება უბრალო მოკვდავს ძილში გამოეცხადოს. ზოგჯერ მოკვდავი ქალის სახეს იღებს და მამაკაცს თავს აყვარებს, შემდეგ კი პატარძლად შედის ოჯახში და დოვლათი და იღბალი შეაქვს. როდესაც გაირკვევა, რომ იგი მოკვდავი ქალი არ არის, სამძიმარი ტოვებს სახლს. კიკნაძე ზ., ქართული მითოლოგია, თბილისი: ბაკმი, 2007. — გვ. 168-169, ISBN 978-99940-27-10-1.
არღუნი (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი არღუნი შეიძლება აღნიშნავდეს: არღუნი — მდინარე ჩრდილოეთ კავკასიაში არღუნი — ქალაქი რუსეთში არღუნი — სოფელი დუშეთის მუნიციპალიტეტში
IGoogle

iGoogle (ოფიციალურად Google Personalized Homepage (ქართ. Google-ის განსახიერებული მთავარი გვერდი) და Google IG) - Google-ის სერვისი, AJAX-ზე დაფუძნებული მთავარი გვერდით ან პერსონალურ ვებ პორტალით (ძირითადად როგორიცაა Netvibes, Pageflakes, My Yahoo!). Google-მა ოფიციალურად აამუშავა სერვისი 2005 წლის მაისში. იგი საშუალებას იძლევა, რომ მთავარ გვერდზე მომხმარებლებმა დაამატონ Google Gadgets-ები (მსგავსადდ როგორიცაა Google Desktop-ზე). 2007 წლის 30 აპრილს, Google-მა შეუცვალა "Google Personalized Homepage"-ს სახელი და დაარქვა "iGoogle" . 2007 წლის 17 ოქტომბრის მონაცამებით, Google-ს გქონდა სერვისის 42 ენიანი ვერსია და 70 ქვეყნის დომენი. დაარქივებული ოფიციალური ვებ გვერდი ↑ Mills, Elinor (2007-05-01). „Welcome to iGoogle“. ZDNet Australia. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-02-14. ციტირების თარიღი: 2009-09-28. ციტატა: „The search giant is renaming and adding new features to Google Personalized Home Page [...] iGoogle, as it will be called in a few hours, was the fastest growing product at the company last year [...]“ ↑ Gray, Jessica. (10/18/2007) iGoogle in 42 languages. ციტირების თარიღი: 2008-03-19. ↑ Google Web Search Help Center. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-03-12. ციტირების თარიღი: 2007-06-17.
Lost For Words (სიმღერა)

„Lost For Words“ — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ პინკ ფლოიდის სიმღერა ალბომიდან The Division Bell. სიმღერა აშშ-ის რადიოსთვის პრომო-სინგლის სახით გამოიცა, ალბომის გამოცემამდე ერთი კვირით ადრე. კანადის ჩარტში სიმღერამ #53 პოზიციამდე მიაღწია. სიმღერა იწყება ჯაჭვის და კარიბჭის ხმებით. მესამე სტროფის შემდეგ გაისმის ფრაგმენტი კრივის მოედნიდან. ალბომის ბუკლეტზე, ტექსტის გვერდით მოთავსებულია მოკრივის ხელთათმანების სურათი. იგივე სურათი გამოყენებულია პრომო-სინგლზე. ეს კომპოზიცია, ჯგუფის მოყვარულების აზრით, შეიცავს რამდენიმე მინიშნებას ჯგუფის წარსულზე, მათ შორის - როჯერ უოტერსის პიროვნებაზე. ტექსტში დეივიდ გილმორი ახსენებს, რომ იგი თავის მტრებს მეგობრობის ხელს უწვდის, „მაგრამ ისინი მკვახედ ისტუმრებენ“. სიმღერა დროდადრო სრულდებოდა ჯგუფის 1994 წლის ტურნეს მსვლელობისას. ↑ Lost For Words (CD, Single, Promo). Pink Floyd Discography. Discogs. ციტირების თარიღი: 31 May 2013. ↑ Library and Archives Canada: Top Singles - Volume 61, No. 1, February 06 1995, February 6, 1995, http://www.collectionscanada.gc.ca/rpm/028020-119.01-e.php?&file_num=nlc008388.7992&type=2&interval=50&PHPSESSID=ukm78p1803hbd8srul24c9f4v4. წაკითხვის თარიღი: 12 July 2014
Blogger (სერვისი)

Blogger - ბლოგის შესაქმნელი სისტემა. იგი შექმნა 1999 წლის 23 აგვისტოს პირა ლებსმა, რომელიც 2003 წელს იყიდა Google-მა. სერვისი განთავსებულია www.blogger.com-ზე, ხოლო ბლოგები Google-ის სუბდომენზე, blogspot.com-ზე. 2008 წლის ოქტომბერში, თურქეთმა დროებით დაბლოკა Blogger თავის ქვეყანაში. სერვისზე ბლოგების რაოდენობა შეზღუდული არაა. თითოეული გვერდის ზომის ლიმიტი 1MB-ს შეადგენს. სურათის მაქსიმალური ზომა 250 KB-ია. გუნდის წევრების (რომლებიც წერენ სტატიებს) მაქსიმალური რაოდენობა 100 მომხმარებელია. ოფიციალური საიტი. Blogger დაარქივებული 2014-01-08 საიტზე Wayback Machine. Open Directory Project-ზე.
ფორდ მუსტანგი

ფორდ მუსტანგი (ინგლ. Ford Mustang) — პოპულარული ამერიკული ავტომანქანა. თავდაპირველი დიზაინი ფალკონის ბაზაზე შეიქმნა და პირველი მუსტანგის სერია — თეთრი კაბრიოლეტი შავი ინტერიერით ფორდის ამწყობი საამქორდან 1964 წლის 9 მარტს გამოვიდა დიარბორნში, მიჩიგანი. ფორდმა საზოგადოებას ეს მოდელი ნიუ-იორკის მსოფლიო ავტო-გამოფენაზე 1964 წლის 17 აპრილს, ხოლო 19 აპრილს კი სამივე ამერიკული სატელევიზიო არხით გააცნო. ეს იყო ავტოინდუსტრიის ისტორიაში ყველაზე წარმატებული პროდუქციის წამოწყება, რომელმაც ფორდის დილერებს ამერიკის მთელ კონტინეტზე შეკვეთებისგან გასაქანი არ მისცა. ორიგინალმა მუსტანგმა ინდუსტრიაში მრავალ იმიტაციას მისცა დასაბამი. მოდელის არსებობის ადრეულ წლებში ის სპორტულობის, ფასისა და წარმადობის ერთ-ერთ საუკეთესო შეხამებად ითვლებოდა. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ფორდ მუსტანგი ოფიციალური საიტი Ford Mustang საიტზე Curlie American Classic: Ford Mustang დაარქივებული 2010-04-17 საიტზე Wayback Machine. – slideshow by Life magazine
DoubleClick

DoubleClick — კომპანია, რომელიც ქმნის ინტერნეტ რეკლამებს. მისი კლიენტები არიან სააგენტოები, მარკეტიორები და გამომცემლები, რომლებიც იზიდავენ ისეთ მყიდველებს, როგორებიც არიან: Microsoft, General Motors, Coca-Cola, Motorola, L'Oréal, Palm, Inc., Visa, Nike, Carlsberg და სხვა. GMP Performics
არტემი (სამოცდაათთაგანი)

მოციქული არტემი (ბერძ. Ἀρτεμᾶς) - ქრისტეს მოციქული, ქალაქ ლუსტრის (ლიკაონია) ეპისკოპოსი, მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 30 ოქტომბერი, ახალი სტილით - 12 ნოემბერი. ქრისტეს სამოცდაათი მოციქული წმიდანთა ცხოვრება, ტომი IV, თბილისი, 2003 წ.
არქიფო (სამოცდაათთაგანი)

მოციქული არქიფო (ბერძ. Άρχιππος) - ქრისტეს მოციქული, მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 22 ნოემბერი, ახალი სტილით - 5 დეკემბერი. წმინდანი პავლე მოციქულის მოწაფე იყო. წმინდა მოციქული არქიფო, ფილიმონი და ფილიმონის მეუღლე აპფია მოწამეობრივად აღესრულნენ იმპერატორ ნერონის (54-68) მიერ ქრისტიანთა დევნისას. წარმართული დღესასწაულის დროს ქრისტიანულ ტაძარში, სადაც ღვთისმსახურება აღესრულებოდა, გააფთრებული ბრბო შეცვივდა. ყველანი დაფრთხნენ და დაიფანტნენ, დარჩნენ მხოლოდ: ფილიმონი, არქიფო და აპფია. უღმერთოებმა შეიპყრეს ისინი. გამხეცებული წარმართების მიერ სასტიკად ნაგვემმა და დანებით დასერილმა არქიფომ სამსჯავრომდე ვერ მიაღწია - გზაშივე გარდაიცვალა, წმინდა ფილიმონი და აპფია კი მმართველის ბრძანებით ქვებით ჩაქოლეს. ქრისტეს სამოცდაათი მოციქული წმიდანთა ცხოვრება, ტომი IV, თბილისი, 2003 წ.
ასინკრიტე (სამოცდაათთაგანი)

მოციქული ასინკრიტე - ქრისტეს მოციქული, გირკანიის ეპისკოპოსი, ქადაგებდა მცირე აზიაში, მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 8 აპრილი, ახალი სტილით - 21 აპრილი. ქრისტეს სამოცდაათი მოციქული წმიდანთა ცხოვრება, ტომი II, თბილისი, 2001 წ.
დართლო

დართლო — დაცარიელებული სოფელი საქართველოში, ახმეტის მუნიციპალიტეტში (ადმინისტრაციული ერთეული თუშეთი). მდებარეობს ისტორიულ-გეოგრაფიულ მხარე თუშეთში, პირიქითი ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე დიდხევის (პირიქითი ალაზნის მარცხენა შენაკადი) მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 2000 მეტრზე. ახმეტიდან დაშორებულია 102 კილომეტრით. მიმოსვლა შესაძლებელია როგორც სამანქანო, ისე საჰაერო გზით. საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის საყოველთაო აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობდა 9 ადამიანი, ეროვნებით ქართველები. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში მუდმივი მოსახლეობა არაა. 2000-იან წლებიდან სოფელში გაიხსნა სასტუმროები ტურისტებისათვის. სოფელში შემონახულია შუა საუკუნეების კოშკები. გარეგნულად ისინი ბევრად არ განსხვავდება თუშეთის სხვა სიმაგრეებისაგან, მათაც აქვთ სარკმლების ნაცვლად ვიწრო სამზერები, სათოფურები. ერთ-ერთი კოშკის ფასადში ჩაყოლებულია სამი, განსხვავებული ფერის მოზრდილი ქვა. ისინი ერთ ჰორიზონტალურ ზოლს ქმნიან ისე, რომ შუა ქვა კედლის ღერძს ემთხვევა, დანარჩენი ორი ნაპირებზეა. ქვებზე გამოსახულია წრეებში ჩასმული კვადრები, ზოგს გარშემო სხივები აქვს შემოყოლებული. დართლოში სხვა ნაგებობებზეც არის მსგავსი გამოსახულებანი. წრე არის გამოსახული სოფლის განაპირას მდებარე აკლდამის დასავლეთ კედელზეც, როგორც ჩანს, მიცვალებულთა მზის სიმბოლოდ. ეს გამოსახულებანი ასტრალურ შინაარსს ატარებს და ქართველთა უძველეს რწმენა-წარმოდგენებთანაა დაკავშირებული. სოფლის ტერიტორიაზე არაერთი არქიტექტურული თუ არქეოლოგიური ძეგლი მდებარეობს, მათ შორისაა: დართლოს აკლდამები, იახსრის ხატი, იდოიძეების საცხოვრებელი კომპლექსი, დართლოს კოშკი, დართლოს სამაროვანი, დართლოს საქვაბე, დართლოს ციხე-სახლები, დართლოს საბჭეო, მარიამწმინდის სალოცავი, მაღალოელის სალოცავი. სოფლის სამხრეთით დგას XIX საუკუნის დარბაზული ეკლესია. დართლოს ტერიტორიაზე არსებულ შენობებზე შემორჩენილია 18-მდე პეტროგლიფი, რომელთა მოძიება და ნახვა შესაძლებელია, სოფლის ცენტრში დამონტაჟებული საინფორმაციო დაფის საშუალებით. დართლო, 1892. ადოლფ დირის ფოტო. 1913 წ. დართლოს საბჭეო - ტრადიციული სასამართლო მაღალოელის სალოცავი მარიამწმინდის სალოცავი პიქტოგრამები დართლოდან საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2004; სურგულაძე ი., მთა-თუშეთის ციხე-ნაგებობათა ორნამენტები, «ძეგლის მეგობარი», 1966, №7; ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 385.; ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016. ↑ 2.0 2.1 საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05. ↑ გოტფრიდ მერცბახერის წიგნიდან „კავკასიის მაღალი რეგიონებიდან“, გამოცემული 1901.
აქაიკი (სამოცდაათთაგანი)

მოციქული ასინკრიტე - ქრისტეს მოციქული. მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 4 იანვარი, ახალი სტილით - 17 იანვარი. მოიხსენიებს კათოლიკური ეკლესიაც 15 ივნისს. ქრისტეს სამოცდაათი მოციქული წმიდანთა ცხოვრება, ტომი I, თბილისი, 2001 წ.
გაიოზი (სამოცდაათთაგანი)

მოციქული გაიოზი — ქრისტეს მოციქული, ეფესოს ეპისკოპოსი მოციქულ ტიმოთეს შემდგომ, მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 5 ნოემბერი, ახალი სტილით — 18 ნოემბერი. ქრისტეს სამოცდაათი მოციქული წმიდანთა ცხოვრება, ტომი IV, თბილისი, 2003 წ.
უფლებათა ბილი 1689

უფლებათა ბილი 1689 (ინგლ. Bill of Rights 1689) — დიდ ბრიტანეთში პარლამენტის 1689 წლის კონსტიტუციური აქტი, რომელმაც განამტკიცა მსხვილი ბურჟუაზიისა და მიწათმფლობელი არისტოკრატიის ნაწილის გამარჯვება აბსოლუტიზმზე და მონარქიაზე . პარლამენტის თანხმობის გარეშე მეფეს უფლება არ ჰქონდა ამიტომ პარლამენტის ლიდერი ლედი მარიასთან სიყვარულით დაკავდა და ასე მიიღო უფლება , შეეჩერებინა კანონის მოქმედება და აღსრულება, აეკრიფა გადასახადი ტახტის საჭიროებისათვის და ა.შ. უფლებათა ბილმა გამოაცხადა პეტიციის უფლება, საპარლამენტო დებატებისა და პარლამენტის არჩევნების თავისუფლება; საფუძველი ჩაუყარა ინგლისის კონსტიტუციურ მონარქიას. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: უფლებათა ბილი 1689 ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 190.
ფასკუნჯი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ფასკუნჯი შეიძლება აღნიშნავდეს: ფასკუნჯი — ფრინველი ფასკუნჯი — ქართული ყოველკვირეული გაზეთი ფასკუნჯი — ქართული ზღაპრის პერსონაჟი
ფასკუნჯი (გაზეთი)

„ფასკუნჯი“ — ქართული ყოველკვირეული ლიტერატურულ-მხატვრული გაზეთი ეროვნულ-პატრიოტული მიმართულებისა. გამოდიოდა თბილისში 1908-1909 წლებში (1908 წელს გამოიცა 8 ნომერი, 1909 წელს – 17), 1910 წელს №1 გამოვიდა ჟურნალის სახით. რედაქტორ-გამომცემელი – გ. ტატიშვილი. აშუქებდა ლიტერატურის, ხელოვნების, მუსიკისა და თეატრის საკითხებს. დაბეჭდილია ილია ჭავჭავაძის, სოფრომ მგალობლიშვილის, დუტუ მეგრელის, სანდრო შანშიაშვილის, ნინო ნაკაშიძის, განდეგილის (დომინიკა ერისთავის), შიო მღვიმელის ნაწარმოებები; კიტა აბაშიძის ზაქარია ფალიაშვილისა და სხვათა სტატიები; ფრიდრიხ შილერის, ალფრედ დე მიუსეს, ედგარ ალან პოს, ემილ ვერჰარნის, მორის მეტერლინკის, საადის, მიხეილ ლერმონტოვისა და კონსტანტინე ბალმონტის ნაწარმოებთა თარგმანები. ი. ლორთქიფანიძე, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 238.
ალექსანდრე ფირცხალაიშვილი

ალექსანდრე ფირცხალაიშვილი (დ. 1888, ოზურგეთი — გ. 23 მარტი, 1965, თბილისი) — ქართველი საბჭოთა ისტორიკოსი, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი (1942), პროფესორი (1945). საქართველოს სსრ-ის მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1961). 1915 წელს დაამთავრა კიევის უნივერსიტეტის ისტორიულ-ფილოლოგიური ფაკულტეტი. 1912 წელს უნივერსიტეტში სწავლის დროს კვალიფიკაციის ასამღლებლად მიავლინეს გერმანიაში, ჰაიდელბერგის უნივერსიტეტში. საქართველოში დაბრუნების შემდეგ ფირცხალაიშვილი ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას. 1929 წელს მიიწვიეს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, სადაც მუშაობდა გარდაცვალებამდე. კითხულობდა ლექციების კურსს სსრკ-ის ხალხთა ისტორიაში. იკვლევდა XIX საუკუნის საქართველოს ისტორიას, აგრეთვე საქართველო-რუსეთის ურთიერთობას. აქვს ნაშრომები სკოლაში ისტორიის სწავლების შესახებ. უ. სიდამონიძე, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 332.
მიქაძეები (კალიგრაფების ოჯახი)

მიქაძეები — XVI-XVIII საუკუნეების ქართველ კალიგრაფთა საგვარეულო. სამეგრელოს თავადების მიქაძეების შტო. იყვნენ სასულიერო სამსახურში, ეწეოდნენ ლიტერატურულ მოღვაწეობას. გაბრიელს (გ.1687) გადაუწერია გულანი (ხელნაწერთა ინსტიტუტი, A-910), განსაკუთრებით ცნობილი იყვნენ გაბრიელის შვილები: ნიკოლაოზ სიონის დეკანოზი ამბროსი ნეკრესელი სტატია „მიქაძეები“, ქსე, ტ. 7, გვ. 26, თბ., 1984
სუამი

დემოკრატიისა და ეკონომიკური განვითარების ორგანიზაცია (სუამი) — სახელმწიფოთაშორისი ორგანიზაცია, რომელიც შეიქმნა 1997 წლის ოქტომბერში ყოფილი საბჭოთა კავშირის რამდენიმე რესპუბლიკის მიერ — საქართველო, უკრაინა, აზერბაიჯანი და მოლდოვა (1999 წლიდან 2005 წლის ჩათვლით მასში აგრეთვე შედიოდა უზბეკეთი). ორგანიზაციის სახელი მასში გაერთიანებულ სახელმწიფოთა სახელებისგან შემდგარი აკრონიმია. უზბეკეთის გასვლამდე მას ეწოდებოდა სუუამის ქვეყნები. თანამშრომლობა საქართველოს, უკრაინას, აზერბაიჯანსა და მოლდოვას შორის სუამის ფარგლებში დაიწყო საკონსულტაციო ფორუმით, რომელიც 1997 წლის 10 ოქტომბერს შედგა სტრასბურგში. 1999 წლის აპრილში ორგანიზაციას უზბეკეთიც შეუერთდა და მას სუუამი დაერქვა. 2001 წლის 6-7 ივნისს გამართულ იალტის სამიტზე მოხდა სუუამის ქარტიის ხელმოწერა, რაც ორგანიზაციის ფორმალურად შექმნის თარიღად ითვლება. 2002 წელს უზბეკეთმა გამოაცხადა, რომ ორგანიზაციიდან გამოსვლას გეგმავდა და მას შემდეგ სუამის სამიტებსა და შეხვედრებს იგნორირებას უწევდა. მომდევნო წლებში ორგანიზაცია სტაგნაციას განიცდის: 2004 წლის იალტის შეხვედრას ხუთი წევრიდან მხოლოდ ორი ესწრებოდა. თუმცა ბოლოდროინდელმა ფერადმა რევოლუციებმა საქართველოსა და უკრაინაში და მოლდოვაში პრო-დასავლური და ანტი-რუსული მმართველი პარტიის გაძლიერებამ სუამის წევრებს შორის თანამშრომლობა და კოორდინაცია უფრო აქტუალური გახადა, რამაც ბევრი ანალიტიკოსის აზრით შესაძლებელია სუამის მნიშვნელობის გაზრდას შეუწყოს ხელი. სუამის ბოლო სამიტი კიშინიოვში, მოლდოვა, შედგა 2005 წლის 22 აპრილს. უზბეკეთის პრეზიდენტი ისლამ კარიმოვი და ასევე მოწვეული პოლონეთის პრეზიდენტი შეხვედრაზე არ გამოჩენილან. თუმცა დამკვირვებლების როლში იყვნენ რუმინეთის პრეზიდენტი ტრაიან ბესესკუ და ლიეტუვის პრეზიდენტი ვალდას ადამკუსი, აშშ-ის სახელმწიფო დეპარტამენტის ევრაზიის სპეციალური წარმომადგენლის სტივენ მანისა და ეუთოს გენერალური მდივნის იან კუბისის თანდასწრებით. რუსეთის ელჩმა კიშინიოვში უკმაყოფილება გამოთქვა რუსეთის წარმომადგენლის არმოწვევის გამო. 2005 წლის 5 მაისს უზბეკეთმა საბოლოოდ ოფიციალურად განაცხადა ორგანიზაციიდან გასვლის შესახებ, რის შემდეგაც მას ისევ სუამი ჰქვია. ყოველწლიური შეხვედრა იმართება იალტაში სუამის წევრ ქვეყნებს შორის. ეს ითვლება ორგანიზაციის უმაღლეს ორგანოდ. ორგანიზაციის აღმასრულებელი ორგანო არის სუამის ქვეყნების საგარეო სამინისტროთა საბჭო. სამუშაო ორგანოა ეროვნულ კოორდინატორთა კომიტეტი, რომელიც შედგება სუამის ყოველი წევრის თითო კოორდინატორისგან. სუამის საინფორმაციო ოფისი კიევშია. სულ რვა სამუშაო ჯგუფია, თემატური საკითხების მიხედვით: ენერგო-საინჟინრო; სატრანსპორტო; სავაჭრო-ეკონომიკური; საინფორმაციო საშუალებები და ტელეკომუნიკაციები; კულტურა; მეცნიერება და განათლება; ტურიზმი; ანტი-ტერორიზმი, ორგანიზებული კრიმინალისა და ნარკობიზნესის წინააღმდეგ ბრძოლა. ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2009-02-27 საიტზე Wayback Machine. სუამის გვერდი აზერბაიჯანის საგარეო საქმეთა სამინისტროს საიტზე დაარქივებული 2006-03-31 საიტზე Wayback Machine.
დავით ოძელაშვილი

დავით ოძელაშვილი, „ოძელა“ (დ. 30 ივნისი, 1974, თბილისი ― გ. 20 სექტემბერი, 2002, ვენა, ავსტრია) — ქართველი მუსიკოსი (ფლეიტისტი). დაამთავრა 62-ე საშუალო სკოლა; 21-ე მუსიკალური სასწავლებელი; მე-5 მუსიკალური ტექნიკუმი; თბილისის კონსერვატორია; მოცარტის აკადემია. 1999 წლიდან ოძელა იყო ჯაზ-კვარტეტის „თბილისი“ წევრი (ფლეიტა) ოთარ მაღრაძესთან (ფორტეპიანო), ოთარ საგანელიძესთან (კონტრაბასი) და ვალერი ფაილოძესთან (დასარტყმელი საკრავები). დათოს თანამშრომლობა ოთარ მაღრაძესთან დაიწყო 1998 წლიდან ალმბომზე მუშაობის დროს სადაც მათ ერთად ორი კომპოზიცია ჩაწერეს - „თათრის მოედანი“ და „გურული ჩანახატები“. ჯგუფში ვალერი ფაილოძის შემოერთებამდე ოძელა ტრიოში მონაწილეობს ზაარბრიუკენის 1000 წლისთავისადმი მიძღვნილ მუსიკალურ ფესტივალში, სადაც სპეციალური მედლით დაჯილდოვდნენ წარმატებული შესრულებისთვის. შემდგომში დათო ჯაზ-კვარტეტთან ერთად გამოდის საერთაშორისო ჯაზ-ფესტივალზე ნანტში 2000 წლის სექტემბერში და თბილისში იმავე წელს გამართულ ჯეოსელის ჯაზ-ფესტივალში. გარდაიცვალა 2002 წლის 20 სექტემბერს ვენაში. ოძელა ავსტრიაში საქართველოს კულტურის დღეებში მონაწილეობდა. დარჩა მეუღლე - ლალი და ორი პატარა შვილი: ანანო და ლაზარე. ჯაზ-კვარტეტი „თბილისი“
ბერთოლდი (ბადენი)

მარკგრაფი ბერთოლდ ფრიდრიხ ვილჰელმ ერნსტ აუგუსტ ჰაინრიხ კარლ ფონ ბადენი ( გერმ. Berthold Friedrich Wilhelm Ernst August Heinrich Karl Markgraf von Baden) (დ.24 თებერვალი 1906, კარლსრუე — გ. 27 ოქტომბერი 1963, შპაიხინგენი) — ბადენის საგვარეულოს მეთაური. ბერთოლდი იყო მაქსიმილან ფონ ბადენისა და მისი მეუღლის მარია-ლუიზე ფონ ჰანოვერ-ქამბერლენდის ერთადერთი ვაჟი. 1931 წლის 17 აგვისტოს მან იქორწინა ბერძენ პრინცესა თეოდორაზე, რომელთანაც შეეძინა შვილები: მარგარეტე (* 14 ივლისი 1932) მაქსიმილიანი (* 3 ივლისი 1933 ლუდვიგი (* 16 მარტი 1937)
ნუბია

ნუბია — რეგიონი აფრიკაში, ნილოსის სანაპიროზე, თანამედროვე ეგვიპტისა და სუდანის ტერიტორიაზე. მოიცავს მიწებს ნილოსის პირველი ჭორომიდან (ასუანი, ეგვიპტე) მეექვსე ჭორომამდე (ქარიმა, სუდანი). რეგიონის თანამედროვე სახელწოდება, სავარაუდოდ, უნდა მომდინარეობდეს ძველი ეგვიპტური სიტყვიდან – „nb.w“ (ასევე nab ̆w; nub – კოპტ. ოქრო). პოსტ-კლასიკურ ეპოქაში რეგიონში არსებობდა რამდენიმე ნუბიური სამეფო (მაკურიის სამეფო, ნობატია, ალვას სამეფო), რომელთაგანაც ბოლო 1504 წელს დაეცა. ამის შემდეგ ნუბია ეგვიპტემ და სენარის სასულთნომ გაიყვეს, რამაც ნუბიელების არაბიზაცია გამოიწვია. ნუბია ხელახლა XIX საუკუნეში, ოსმალური ეგვიპტის შემადგენლობაში გაერთიანდა და შემდგომ 1899–1956 წლებში ანგლო-ეგვიპტური სუდანის ფარგლებში. Adam, William Y. (1977): Nubia: Corridor to Africa, London. "Black Pharaohs", National Geographic, Feb 2008 Bulliet et al. (2001): Nubia, The Earth and Its Peoples, pp. 70–71, Houghton Mifflin Company, Boston. Emberling, Geoff (2011): Nubia: Ancient Kingdoms of Africa. New York: Institute for the Study of the Ancient World. Fisher, Marjorie, et al. (2012): Ancient Nubia: African Kingdoms on the Nile. The American University in Cairo Press. Hassan, Yusuf Fadl (1973): The Arabs and the Sudan, Khartoum. Jennings, Anne (1995) The Nubians of West Aswan: Village Women in the Midst of Change, Lynne Reinner Publishers. Thelwall, Robin (1978): "Lexicostatistical relations between Nubian, Daju and Dinka", Études nubiennes: colloque de Chantilly, 2–6 juillet 1975, 265–286. Thelwall, Robin (1982) 'Linguistic Aspects of Greater Nubian History', in Ehret, C. & Posnansky, M. (eds.) The Archeological and Linguistic Reconstruction of African History დაარქივებული 2005-04-03 საიტზე Wayback Machine. . Berkeley/Los Angeles, 39–56. Török, László (1997): The Kingdom of Kush: Handbook of the Napatan-Meroitic Civilization. Brill Academic Publishers. Valbelle, Dominique, and Bonnet, Charles (2006): The Nubian Pharaohs. New York: The American University in Cairo Press. African Kingdoms Ancient Sudan Website დაარქივებული 2019-05-14 საიტზე Wayback Machine. Racism and the Rediscovery of Ancient Nubia Medieval Sai Project "Journey to Ethiopia, Eastern Sudan, and Nigritia"