laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ნიკოლოზ დანელია (ჰიდროტექნიკოსი)

ნიკოლოზ თედორეს ძე დანელია (დ. 15 სექტემბერი, 1905, სოფ. ლეხაინდრავო, ახლანდ. მარტვილის მუნიციპალიტეტი — გ. 27 სექტემბერი, 1977, თბილისი) — ქართველი ჰიდროტექნიკოსი. ტექნიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1959), პროფესორი (1960), საქართველოს მეცნიერებისა და ტექნიკის დამსახურებული მოღვაწე (1967). 1931 წელს დაამთავრა ამიერკავკასიის საინჟინრო-მელიორაციული ინსტიტუტი თბილისში და იქვე დაიწყო მუშაობა. 1932-1948 წლებში მუშაობდა რუსეთში: მოსკოვის ჰიდროტექნიკისა და მელიორაციის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში უფროს მეცნიერ თანამშრომლად (1932-1938), შემდეგ ნორილსკის სამთო მეტალურგიის კომბინატში (1938–1945). 1945–1948 წლებში იყო ბულაჩაურის წყალსადენის სისტემის მშენებლობის მთავარი ინჟინერი. 1948–1961 წლებში ხელმძღვანელობდა საქართველოს ჰიდროტექნიკისა და მელიორაციის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის ჰიდროტექნიკის ლაბორატორიას. 1962–1976 წლებში იყო საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ჰიდრავლიკურ და ჰიდროტექნიკურ ნაგებობათა კათედრის გამგე, 1976 წლიდან გარდაცვალებამდე — ამავე ინსტიტუტის ჰიდრავლიკის და ჰიდროელექტროსადგურების მშენებლობის კათედრის გამგე. მისი შრომები უმთავრესად ეხება წყალმიმღებ ნაგებობათა მშენებლობის საკითხებს. საქართველოში სარწყავი სისტემების მშენებლობის ინდუსტრიალიზაციისათვის სპეციალისტთა ჯგუფთან ერთად მიენიჭა საქართველოს სახელმწიფო პრემია (1971). ჰიდრავლიკა (სახელმძღვანელო), თბ., 1972; Водозаборные сооружения на реках с обильными донными наносами, М., 1964; Новые водозаборные сооружения и водохранилища на горных и предгорных участках рек, М., 1975 (თანაავტ.). ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 310. ნიკოლოზ დანელია (ჰიდროტექნიკოსი) — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
რევაზ დანელია

რევაზ ვალერიანის ძე დანელია (დ. 5 მაისი, 1947, სოფ. ლეხაინდრავო, ახლანდ. მარტვილის მუნიციპალიტეტი — გ. 3 მარტი, 2008, თბილისი) — ქართველი მათემატიკოსი. ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი (1999), პროფესორი (2001). თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის (თსუ) მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტის დამთავრების შემდეგ (1968) მუშაობდა თსუ-ის ი. ვეკუას სახელობის მათემატიკის ინსტიტუტში მეცნიერ თანამშრომლად, შემდეგ საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის მათემატიკის კათედრაზე (1971–1996). 1981–1984 მივლინებული იყო მოსკოვის უნივერსიტეტში დრეკადობის თეორიის კათედრაზე. 1996 წლიდან პედაგოგიური საქმიანობა გააგრძელა საქართველოს აგრარულ უნივერსიტეტში (უმაღლესი მათემატიკის და თეორიული მექანიკის კათედრის გამგე). დანელის ნაშრომები ძირითადად ეხება ჰიდროტექნიკას, კერძოდ, მელიორაციას. მან დაადგინა სამელიორაციო ჰიდროკვანძების კაშხლის ზედაპირზე მიწისძვრით წარმოქმნილი ჰიდროდინამიკური წნევები, წყალსაცავის ფსკერზე გრუნტში გავრცელებული სეისმური ტალღის გათვალისწინებით. დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (1999). ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 310. რევაზ დანელია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
დანიბეგაშვილი

საკუთარი სახელი დანიბეგაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ალექსანდრე დანიბეგაშვილი — რუსეთის არმიის გენერალ–ლეიტენანტი რაფიელ დანიბეგაშვილი — მოგზაური, მწერალი
ალექსანდრე დანიბეგაშვილი

ალექსანდრე იაკობის ძე დანიბეგაშვილი (დანიბეგოვი) (დ. 1820-იანი წლები — გ. 1890-იანი წლები) — ქართველი აზნაური, რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-ლეიტენანტი (1882). სამხედრო სამსახურში იყო 1841 წლიდან. ირიცხებოდა კავკასიის არმიაში. 1862 წელს მიენიჭა პოლკოვნიკის, 1871 წელს — გენერალ-მაიორის წოდება. 1874–1878 წლებში იყო თერგის კაზაკთა ჯარის მე-2 სამხედრო განყოფილების ატამანი. კაზაკთა ჯარის სხვადასხვა ბრიგადის მეთაური. მონაწილეობდა ყირიმისა (1853–1856) და რუსეთ-თურქეთის ომებში (1877–1878). დაჯილდოებულია წმ. გიორგის, წმ. ანას, წმ. ვლადიმირის სხვადასხვა ხარისხის ორდენებით, ოქროს ხმლით „მამაცობისათვის“. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 311.
თუშეთ-ხევსურეთის კავკასიონი

თუშეთ-ხევსურეთის კავკასიონი — საქართველოს კავკასიონის მონაკვეთი, მდებარეობს კავკასიონის ჩრდილოეთ კალთაზე და მოიცავს მდინარეების ანდის ყოისუს (თუშეთის ალაზნისა და პირიქითი ალაზნის), არღუნისა, ასისა და არხოტისწყლის ზემო დინებათა აუზებს. სამხრეთი საზღვარი გასდევს მთავარი ქედის თხემს მწვერვალი შავკლდის და უღელტეხილი არხოტისთავისღელეს შორის. დასავლეთი — კიდეგანის ქედს, აღმოსავლეთი - შავგალავნის ქედსა და საბაკუნისხევისა და ვესტმოვაკისხევის (ანდის ყოისუს მარჯვენა შენაკადები) წყალგამგამყოფს, ჩრდილოეთი - პირიქითი ქედის თხემს მწვერვალი დიკლოსმთიდან მწვერვალ თებულოსმთამდე, შემდეგ კვეთს მდინარე არღუნის ხეობას და ადის ხევსურეთის ქედზე მწვერვალ თბილწყალმაღლის ჩრდილოეთით, აქედან კი კვეთს ასის ხეობას და აიმართება კიდეგანის ქედზე. თუშეთ-ხევსურეთის კავკასიონი აგებულია ქვედა- და შუაიურული ასაკის თიხაფიქლოვანი წყენებით, რომელიც აჩენს ძლიერ შეკუმშულ, ზოგან დიაბაზებით გარღვეულ, ნაოჭების სისტემის, გვხვდება აგრეთვე მორენული და ალუვიური ნაფენები. ძირითადი ოროგრაფიული ერთეულებია: მთავარი წყალგამყოფი ქედი (მწვერვალები არხოტი - 3172 მ, დიდი ბორბალო - 3294 მ, ბულანჩოსწვერი - 3256 მ და სხვა), რომლის უღელტეხილები ზღვის დონიდან 3000 მ-ზე დაბლა მდებარეობს (არხოტი - 2935 მ, აბანო - 2950 მ და სხვა); მარად თოვლიან-მყინვარებიანი კიდეგანის, ხევსურეთისა და პირიქითის ქედები მრავალი განშტოებებით; თუშეთის ქვებული და მდინარეთა ხეობები (ასის, არღუნის, ანდაქის). თუშეთ-ხევსურეთის კავკასიონის მთა-ხეობათა რელიეფის მორფოლოგიური ხასიათი ჩამოყალიბებულია ეროზიის მოქმედებით, თხემურ ზოლში შექმნილია რელიეფის გლაციალური ფორმები. თუშეთ-ხევსურეთის კავკასიონი მდებარეობს ზომიერ ნოტიო ჰავის ოლქში და ახასიათებს ჰავის სიმაღლებრივი ზონალურობა. დაწყებული ცივზამთრიანი და ხანგრძლივ გრილზაფხულიანი ჰავიდან (დაბალ მთებში) დამთავრებული მაღალმთის მუდმივთოვლიან-მყინვარებიანი ჰავით (ქედების თხემებზე). იანვრის საშუალო ტემპერატურა - 5-დან - 10 °C-მდეა, ივლისი 12-16 °C. წელიწადში 600-დან 1500 მმ-მდე ნალექი მოდის. ხეობებსა და ქვაბულებში ჰავა შედარებით მშრალი, კონტინენტურია. თუშეთ-ხევსურეთის კავკასიონის მდინარეები ასა, არხოტისწყალი, არღუნი, ანდაქი, პირიქითი ალაზანი და თუშეთის ალაზანი მრავალრიცხოვანი შენაკადებით კასპიის ზღვის აუზს მიეკუთვნება და საზრდოობს წვიმის, თოვლის, მყინვარული და მიწისქვეშა წყლებით. წყალდიდობა იცის გაზაფხულსა და ზაფხულის დასაწყისში, წყალმცირობა - ზამთარში. თავისებურია თუშეთ-ხევსურეთის კავკასიონის ნიადაგ-მცენარეულობა; ქვედა ზონაში მცირე და საშუალო სისქის ყომრალ და ღია ყომრალ ნიადაგებზე, ზღვის დონიდან 2300-2500 მ-მდე, გავრცელებულია არყნარ-ფიჭვნარი და ფიჭვნარი. 2500-2700 მ ზემოთ მთის მდელოს კორდიან და კორდიან-ტორფიან ნიადაგებზე - სუბალპური მდელოები და ბუჩქნარები, ხოლო უფრო ზემოთ, 3300-3500 მ-მდე, მთის მდელოს მცირე სისქის კორდიან ნიადაგებზე ალპური მდელოებია. თუშეთ-ხევსურეთის კავკასიონზე 3 ტიპის ლანდშაფტია: მთა-ხეობათა რელიეფის ყომრალ და ღია ყომრალ ნიადაგებზე განვითარებული ფიჭვნარი და არყნარ-ფიჭვნარი ტყის ლანდშაფტი; მთა-ხეობათა რელიეფის მთის მდელოს კორდიან და კორდიან-ტორფიან ნიადაგებზე განვითარებული მთა-მდელოს ლანდშაფტი (სუბალპური და ალპური ქვეტიპებით) და გლოციალურ-ნოვალური ლანდშაფტი (მაღალი ქედების თხემებზე). უკლება დ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. — გვ. 139–140.
არღუნი (მდინარე)

არღუნი (ჩეჩ. Чӏаьнтий-Орг) — მდინარე საქართველოში და ჩეჩნეთში, მდინარე სუნჯის მარჯვენა შენაკადი. სიგრძე 148 კმ, აუზის ფართობი 3,4 ათასი კმ². იწყება საქართველოში, პირიქითა ხევსურეთში, კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, დათვისჯვრის უღელტეხილის მახლობლად. ზემო დინებაში არღუნი მთის სწრაფი მდინარეა, შუაწელში არღუნის ხეობა განიერდება, ქვემო დინებაში ვაკეზე გამოდის. საზრდოობს თოვლის, წვიმისა და მიწისქვეშა წყლით, აგრეთვე მარადიული თოვლისა და მყინვარების წყლით. წყალდიდობა გაზაფხულზე იცის, წყალმცირობა – ზამთარში. მთავარი შენაკადებია ანდაქი (საქართველოს ფარგლებში) და შაროარღუნი. აფხაზავა ი., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 217. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „არღუნი“ ვიკისაწყობში. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 17.
ველოცირაპტორი

ველოცირაპტორი (ლათ. Velociraptor) — მცირე ზომის მტაცებელი დინოზავრების გვარი დრომეოზავრიდების ოჯახისა. გავრცელებული იყვნენ ცენტრალურ და აღმოსავლეთ აზიაში გვიან ცარცულ პერიოდში, 99–65 ან 75–71 მილიონი წლის წინ. ახლოს ენათესავებიან ჩრდილოამერიკულ Deinonychus-ის გვარს, ამიტომაც ერთ ოჯახში არიან გაერთიანებულები. ჰქონდათ უჩვეულოდ გრძელი ნამგლისებრი ბრჭყალები, კუდზე — მყესების გაძვალებული გამაგრებები, რაც საშუალებას აძლევდა მსხვერპლისათვის ერთი ფეხით დარტყმის მიყენების ან გაფატვრის დროს ბალანსი შეენარჩუნებინათ. ზომით Deinonychus-ზე პატარები იყვნენ, სიგრძეში 1,8 მეტრს აღწევდნენ, მასა კი 45 კგ-ს არ აღემატებოდა. ველოცირაპტორი, როგორც ჩანს, იყო სწრაფი და მოქნილი მტაცებელი; ნადირობდა მცირე ზომის ბალახისმჭამელებზე. გვარში ორი სახეობაა: Velociraptor mongoliensis და Velociraptor osmolskae. ↑ velociraptor — ინგლისურ-ქართული ბიოლოგიური ლექსიკონი. ↑ 2.0 2.1 Velociraptor. Encyclopædia Britannica. britannica.com (16.03.2020). ციტირების თარიღი: 14 აგვისტო, 2020. ↑ Godefroit, Pascal; Currie, Philip J.; Li, Hong; Shang, Chang Yong; Dong, Zhi-ming (2008). „A new species of Velociraptor (Dinosauria: Dromaeosauridae) from the Upper Cretaceous of northern China“. Journal of Vertebrate Paleontology. 28 (2): 432–438. doi:10.1671/0272-4634(2008)28[432:ANSOVD]2.0.CO;2.
რუსული გრძელბანჯგვლიანი მწევარი

რუსული გრძელბანჯგვლიანი მწევარი (რუს. Русская псовая борзая) — ძაღლის რუსული ჯიში, მიეკუთვნება მწევრების ჯგუფს. გამოყვანილია დაახლოებით XI–XII საუკუნეში. ჯიშისა და მისი გამოყენებით ნადირობის აღწერა XVII საუკუნეში ჩნდება. XIX საუკუნეში შეაჯვარეს დასავლეთევროპულ, აზიურ და ყირიმულ მწევრებთან. პირველი სტანდარტი შემუშავებულია 1888 წელს, დღეს მოქმედი მიღებულია 2006 წელს. თანამედროვე რუსული გრძელბანჯგვლიანი მწევარი ელეგანტური ძაღლია, აქვს ხმელი და მაგარი კონსტიტუცია; სიმაღლე მინდაოში 68–86 სმ-ს აღწევს. თავი გრძელი, ვიწრო და ხმელია (ყურები მაღლაა დასმული და მიბრუნებულია უკან); მკერდი არაფართო; წელი ამოზნექილი; კუდი გრძელია, ჩამოშვებული ბეწვით. ბეწვი ტალღოვანი ან კულულაა, კორპუსზე — გრძელი, ფეხებზე — მოკლე. შეფერილობა მრავალნაირია, ყავისფრისა და ცისფრის გამოკლებით. რუსეთის გარდა, ასევე აშენებენ ევროპასა და აშშ-ში. იყენებენ სანადიროდ, სპორტულ რბენებში, როგორც ძაღლ-კომპანიონს. ↑ გუნიავა ლ., სააკაძე გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 89. ↑ Бедель В. В. Русская псовая борзая // Большая российская энциклопедия. т. 29. — М., 2015. — стр. 58.
გლუვი ბაღლინჯოები

გლუვი ბაღლინჯოები, მენიჩბესებრნი (Notonectidae) — წყლის ბაღლინჯოების ოჯახი. ტანი წაგრძელებულია, ზურგის მხარე ამოზნექილი, მუცლისა — ბრტყელი, სიგრძე 12–18 მმ. უკანა ფეხები საცურაოა, ბოლოში ნიჩაბის მსგავსადაა გაბრტყელებული, ბეწვიანია. ხორთუმი ძლიერი და მჩხვლეტი. ცნობილია 200-მდე სახეობა. გავრცელებული არიან ძალიან ფართოდ, უპირატესად ტროპიკებში. ბინადრობენ მდგარ ან სუსტად გამდინარე მტკნარ და მარილიან წყალსატევებში. კარგად ცურავენ, ზურგით ქვევით; შეუძლიათ წყლის ზედაპირიდან ჰაერში აფრენა. მტაცებლები არიან, იკვებებიან წყლის წვრილი ცხოველებით. თავს ესხმიან ლიფსიტებს, თავკომბალებს, მცირე ზომის მწერებს. კვერცხებს დებენ წყლის მცენარეულობის ქსოვილში. ევროპაში ჩვეულია Notonecta-ის გვარის წარმომადგენლები (სიგრძეში 16 მმ-მდე); ზოგიერთი ზიანს აყენებს თევზმეურნეობას (მენიჩბე [N. glauca], N. lutea). ხორთუმით ჩხვლეტით შეუძლიათ დაავადებათა გადატანა, ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 Тишечкин Д. Ю., Савицкий В. Ю. ГЛАДЫШИ // Большая российская энциклопедия. т. 7. — М., 2007. — стр. 211. ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 Гладыши // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 6 — М., 1971.
გლუვი ხოჭოები

გლუვი ხოჭოები (ლათ. Phalacridae) — ხოჭოების ოჯახი ნაირმჭამელი ხოჭოების ქვერიგისა. სხეული ოვალური ან მრგვალი, სარკისებრი, გლუვი და მბრწყინავია, ზემოდან ამოზნექილი, ქვემოდან ბრტყელი, სიგრძეში 1–4 მმ. შეფერილობა შავი ან მურაა, ფრთების ზედა მიდამო ზოგჯერ ღია ლაქებით. აერთიანებს 500–600 სახეობას. გავრცელებული არიან ყველა კონტინენტზე (ანტარქტიდის გარდა). გვხვდებიან ყვავილებში, იკვებებიან ყვავილის მტვრით. მატლები ვითარდებიან რთულყვავილოვანთა ყვავილედებში — ყვავილის ნასკვებში, თესლებში, ჟანგა სოკოებით დაზიანებულ მარცვლოვანთა თავთავებში. ↑ Тишечкин Д. Ю., Савицкий В. Ю. ГЛАДЫШИ // Большая российская энциклопедия. т. 7. — М., 2007. — стр. 211. ↑ Гладыши // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 6 — М., 1971.
ნაირმჭამელი ხოჭოები

ნაირმჭამელი ხოჭოები (ლათ. Polyphaga) — ხოჭოების ქვერიგი. ხორცისმჭამელი ხოჭოებისაგან (Adephaga) განსხვავდებიან უკანა ფეხების პატარა მენჯებით (კოქსებით), რომლებიც არ ფარავენ მუცლის პირველ სეგმენტს, და ქვედა ყბების (2 წყვილი საცეცების) დაუნაწევრებელი გარეთა ტოტებით. კვება და ბინადრობის არეალი მრავალფეროვანია. აერთიანებს 150-მდე ოჯახს. ნაირმჭამელებს მიეკუთვნება ხოჭოების აბსოლუტური უპირატესობა (დაახლ. 90%). მოიცავს შემდეგ ინფრარიგებს: Bostrichiformia — მ.შ. ავეჯის რკილი (Anobium punctatum) და ტყავიჭამიასებრნი (Dermestidae); Cucujiformia — მ.შ. ჭიამაიასებრნი, ხარაბუზასებრნი, ცხვირგრძელა ხოჭოები (Curculionoidea), ჭრელასებრნი, ფოთლიჭამიასებრნი; Elateriformia — მ.შ. ტკაცუნა ხოჭოები, ციცინათელები; Scarabaeiformia — მ.შ. ფირფიტულვაშა ხოჭოსებრნი, რქიანასებრნი, ფუნაგორიები; Staphyliniformia — მ.შ. მოკლეზედაფრთიანი ხოჭოები, წყლის ხოჭოები (Hydrophilidae). ↑ РАЗНОЯДНЫЕ ЖУКИ // Большая российская энциклопедия. т. 28. — М., 2015. — стр. 174.
თუში

თუში, ჭურის ურემი — დიდი ქვევრების გადასატანი დაბალი ურემი, რომელსაც აჩაჩა ურმისაგან განსხვავებით ბორბლების მაგიერ ღერძზე ხის საგორავები ჰქონდა დამაგრებული. შემონახული იყო ზემო იმერეთის ერთ-ერთ მიკრორაიონში (საჩხერის მუნიციპალიტეტი). თუშს, როგორც შერეული ტიპის სპეციალური საზიდ საშუალებას, იყენებდნენ ზემო იმერეთის ხალხურ კერამიკულ ცენტრებში (შროშა, ბეღლევი, ბოსლევი) დიდი საღვინე ქვევრების გადასაზიდად მეღვინეობის რაიონებში. გეგეშიძე მ., ქართული ხალხური ტრანსპორტი, ტ. 1, თბ., 1956; ჩაჩაშვილი გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 29.
საქართველოს რესპუბლიკა (გაზეთი)

„საქართველოს რესპუბლიკა“ — ქართულენოვანი გაზეთი, 1918-1921 წლებში. გაზეთის გამოცემა აღდგენილია 1990 წლიდან და გამოდის ყოველდღიურად კვირის გარდა. თავდაპირველად გაზეთი გამოდიოდა 1918 წლის 25 ივლისიდან 1921 წლის 23 თებერვლამდე და წარმოადგენდა საქართველოს მთავრობის მოამბეს. 1990 წლის 6 დეკემბრიდან გაზეთმა აღადგინა ფუნქციონირება და წარმოადგენდა საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს ორგანოს. გამომცემლები: შპს „ახალი საუკუნე — გაზეთ „საქართველოს რესპუბლიკის“ გამომცემელი“ და შპს „თანადგომა -1- გაზეთ „საქართველოს რესპუბლიკის“ გამომცემელი“. იბეჭდება სტამბა „კოლორში“. მთავარი რედაქტორი სპარტაკ ქობულია, პასუხისმგებელი რედაქტორები: გურამ გოგიაშვილი და ალეკო ასლანიშვილი, პასუხისმგებელი მდივანი მამუკა ვაშაკიძე. საქართველოს რესპუბლიკა — ციფრული ბიბლიოთეკა „ივერიელი“ საქართველოს რესპუბლიკა — საქართველოს გაზეთები ↑ 1.0 1.1 საქართველოს რესპუბლიკა. მთავრობის მოამბე. თბილისი, 1918-1921. ყოველდღიური გაზეთი. მთავრობის გამოცემა. რედაქტორები: გრ. მაჭავარიანი, შემდეგ - პ. დ. საყვარელიძე. ↑ „საქართველოს რესპუბლიკა“ ავტორის მიხედვით · საყვარელიძე, პ. ↑ პავლე დავითის ძე საყვარელიძე / 1919 წლის 27 აპრილამდე იყო გაზეთ „საქართველოს რესპუბლიკის“ რედაქტორი. ↑ პავლე დავითის ძე საყვარელიძე / პავლე საყვარელიძე 1919 წლამდე გაზეთ „საქართველოს რესპუბლიკას“ რედაქტორობდა. ↑ საქართველოს რესპუბლიკა N2 / 26 ივლისი, 1918. ↑ „საქართველოს რესპუბლიკა“ ავტორის მიხედვით · მაჭავარიანი, გრიგოლ ↑ საქართველოს რესპუბლიკა N281 / 10 დეკემბერი, 1920. ↑ საქართველოს რესპუბლიკა N41 / 23 თებერვალი, 1921. ↑ „საქართველოს რესპუბლიკა“ ავტორის მიხედვით · ფაჩუაშვილი, მამუკა ↑ საქართველოს რესპუბლიკა N1 / 6 დეკემბერი, 1990. ↑ საქართველოს რესპუბლიკა N20 / 30 დეკემბერი, 1990. ↑ საქართველოს რესპუბლიკა N1 (21) / 1 იანვარი, 1991. ↑ საქართველოს რესპუბლიკა N131 (151) / 5 ივლისი, 1991. ↑ საქართველოს რესპუბლიკა N195 (215) / 8 ოქტომბერი, 1991. ↑ „საქართველოს რესპუბლიკა“ ავტორის მიხედვით · აბაიშვილი, მარიკა ↑ საქართველოს რესპუბლიკა N214-215 (235) / 2 ნოემბერი, 1991. ↑ საქართველოს რესპუბლიკა N20-21 (294) / 4 თებერვალი, 1992. ↑ საქართველოს რესპუბლიკა N206-207 (486) / 9 ოქტომბერი, 1992. ↑ არმაზ სანებლიძე ↑ საქართველოს რესპუბლიკა N136 (4515) / 26 მაისი, 2003. ↑ საქართველოს რესპუბლიკა N229 (4958) / 2 ოქტომბერი, 2004. ↑ საქართველოს რესპუბლიკა N141-142 (9067-9068) / 20 ოქტომბერი, 2020.
წყლის მორიელები

წყლის მორიელები (ლათ. Nepidae) — ბაღლინჯოების ოჯახი. აქვთ წაგრძელებული, ჯოხისებრი ან ოვალური სხეული, სიგრძით 15–50 მმ, ბოლოში სასუნთქი მილაკით. წინა ფეხები სატაცია. ცნობილია 2 ქვეოჯახსა და 14 გვარში გაერთიანებული დაახლ. 250 სახეობა. ფართოდ არიან გავრცელებულები, უპირატესად ტროპიკებში — ინდო-მალაის, ეთიოპიისა და ნეოტროპიკის ოლქებში. მთელ პალეარქტიკაში გვხვდება გვარები Nepa და Ranatra. ჩვეულებრივ ზღვის მორიელს (Nepa cinerea) ბრტყელი ფართო სხეული და წვრილი სასუნთქი მილაკი აქვს; Ranatra-ის გვარის სახეობებს — გრძელი და ცილინდრული. ბინადრობენ მცენარეულობით მდიდარ მდგარ ან სუსტად გამდინარე მტკნარ წყალსატევებში. გადაადგილდებიან ფსკერზე ან წყალმცენარეებზე, ცუდად ცურავენ. თავს ესხმიან მცირე ზომის წყლის ცხოველებს, მ.შ. თევზის ლიფსიტებს. ზიანის მიყენება შეუძლიათ სატბორე მეთევზეობისათვის. ↑ P. Chen; N. Nieser; J.Z. Ho (2004). „Review of Chinese Ranatrinae (Hemiptera: Nepidae), with descriptions of four new species of Ranatra Fabricius“. Tijdschrift voor Entomologie. 147 (1): 81–102. doi:10.1163/22119434-900000142. ↑ Тишечкин Д. Ю. ВОДЯНЫЕ СКОРПИОНЫ // Большая российская энциклопедия. т. 5. — М., 2006. — стр. 515. ↑ Водяные скорпионы // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 5 — М., 1971.
სახოკია

საკუთარი სახელი სახოკია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: თედო სახოკია — ქართველი მწერალი, მთარგმნელი, ეთნოგრაფი და ლექსიკოგრაფი მაია სახოკია — ქართველი ირანისტი მიხეილ სახოკია — ქართველი ბოტანიკოსი ნათელა სახოკია — ქართველი ინჟინერი
ბოკუჩავა

საკუთარი სახელი ბოკუჩავა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გივი ბოკუჩავა — ქართველი მანქანათმშენებელი თამარ ბოკუჩავა — ქართველი თეატრმცოდნე თინათინ ბოკუჩავა — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი ზვიად ბოკუჩავა — ქართველი ექიმი, პოლიტიკოსი მანანა ბოკუჩავა — ქართველი ექიმი, ფსიქიატრი მიხეილ ბოკუჩავა — ქართველი ბიოქიმიკოსი ნანა ბოკუჩავა — ქართველი ქიმიკოსი
ფსიქოს სახლი

ფსიქოს სახლი (ინგლ. Psycho House; ზოგჯერ მოიხსენიება, როგორც ფსიქოს სახლი: ფსიქო III) — ამერიკელი მწერლის რობერტ ბლოხის 1990 წლის რომანი, თავისივე 1959 წლის „ფსიქო“-სა და 1982 წლის „ფსიქო II“-ის გაგრძელება. რომანი დაკავშირებული არ არის 1986 წლის ფილმთან „ფსიქო III“ ან 1990 წლის „ფსიქო IV: დასაწყისთან“. მიუხედავად ამისა, ის შესაძლოა შთაგონებული იყოს ტელეფილმით „ბეიტსის მოტელი“. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ნორმან ბეიტსის გარდაცვალებიდან ათი წლის შემდეგ, ადგილობრივი მეწარმე ფეირველში მდებარე ბეიტსის მოტელს ტურისტულ ატრაქციონად გადააკეთებს. ემი ჰაინსი ბეიტსის შესახებ წიგნის დასაწერად მიემგზავრება, რა დროსაც იდუმალებით მოცული მკვლელობები იწყება. ჰაინსი საზოგადოების წინააღმდეგობის პირისპირაა, როცა მკვლელობების გამოსაძიებლად ჯგუფის შეკრებას ცდილობს. „ფსიქოს სახლს“ ბლოხის პირველი წიგნის „ფსიქოს“ მსგავსი კრიტიკული აღიარება არ მოუპოვებია. ფსიქოს სახლისა და ბეიტსის მოტელის თაიმლაინი ↑ რობერტ ბლოხი - ფსიქოს სახლი (ფსიქო #3). goodreads.com. ციტირების თარიღი: 2014-09-08. ↑ ჯეი/მეტრო. რობერტ ბლოხი - ფსიქოს სახლი. midnitemedia.blogspot.ru (31 აგვისტო, 2011 წ.). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-12-13. ციტირების თარიღი: 15 იანვარი, 2016 წ..
ბრმა ბაღლინჯოები

ბრმა ბაღლინჯოები (ლათ. Miridae) — ბაღლინჯოების ოჯახი. სახეობებში სხეულის ფორმა თითქმის მთლიანად მრგვლიდან ძლიერ წაგრძელებულამდე იცვლება, სიგრძეში 2–11 მმ-ია, ფერად — ჩალისფერ-ყვითელი, მწვანე, მოწითალო-ჟანგისფერი ან შავი. ზოგჯერ ტანზე ნახატები აქვთ: ღია ფონზე მუქი ზოლები და წერტილები ან შავ ფონზე ყვითლები და მოთეთროები. საფარველი რბილია. ულვაშები თავთან შედარებით მნიშვნელოვნად გრძელია. ხორთუმი 4-სახსრიანია. ჩვეულებრივ აქვთ ფრთები. დედალს კარგად აქვს განვითარებული კვერცხსადები. უბრალო თვალაკები თითქმის არ აქვთ (აქედან სახელწოდება). ცნობილია 10000-მდე სახეობა. გავრცელებულები არიან ყველგან. ცხოვრობენ ბალახოვან მცენარეებსა და ხეებზე. უმრავლესობა მცენარეჭამიაა, არის მტაცებელი სახეობები და სახეობები შერეული რაციონით. კვერცხს დებენ მცენარის ქსოვილში. დიდი ნაწილი იზამთრებს კვერცხის სტადიაში. ზოგიერთი სახეობა (იონჯის ბაღლინჯო, ჭარხლის ბაღლინჯო და სხვ.) ზიანს აყენებს კულტურულ მცენარეებს. ↑ Тишечкин Д. Ю. СЛЕПНЯКИ // Большая российская энциклопедия. т. 30. — М., 2015. — стр. 403. ↑ Слепняки // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 23 — М., 1976.
რურუა (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი რურუა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ანდრო რურუა — ინჟინერი გიორგი რურუა — ბიზნესმენი ვახტანგ რურუა — მხატვარი ილია რურუა — მწერალი ნიკოლოზ რურუა — იურისტი, პოლიტიკოსი ნუგზარ რურუა — ინჟინერი, პედაგოგი ოთარ რურუა — პოეტი პარმენ რურუა — პოეტი რომან რურუა — სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა)
ფილ სელუეი

ფილიპ „ფილ“ ჯეიმზ სელუეი (Philip "Phil" James Selway; დ. 23 მაისი, 1967, ებინგდონი, ოქსფორდშირი, ინგლისი) — ბრიტანული როკ ჯგუფი Radiohead-ის დრამერი. მთავარი სტატია: Radiohead. Radiohead-ის პოპულარობამდე სელუეი ლივერპულის პოლიტექნიკურ უნივერსიტეტში სწვალობდა (დღეს ეს უნივერსიტეტი ცნობილია როგორც “ლივერპულის ჯონ მურზის სახელობის უნივერსიტეტი”). ის ბევრ საგასტროლო მუსიკოსთან თანამშრომლობდა; ამავე პერიოდში ინგლისურის მასწავლებლადაც დაიწყო მუშაობა. 90-იანი წლების დასაწყსიში კი მან Radiohead-ს (მაშინ ცნობილი როგორც “On a Friday”) საწყისი შემადგენლობა დატოვა და ირლანდიაში გაემგზავრა, თუმცა ჯგუფში მალევე დაბრუნდა. დოლზე დაკვრის გარდა ფილი შიგადაშიგ ბეკ-ვოკალსაც ასრულებს, რაც ყველაზე შესამჩნევად სიმღერაში “There There” ჩანს. მისი საოცრად ზუსტი სინქრონულობა და მრავალფეროვანი სტილის დოლის პარტიები უზრუნველყოფს ზუსტი და გასაგები ხმის გამოცემას Radiohead-ის ცოცხალი შესრულებით ჩატარებული კონცერტებისას. ტომ იორკისა და ჯონი გრინვუდისგან განსხვავებით, ფილ სელუეი აქტიურად არ არის ჩართული ჯგუფის გარეთ მოქმედ პროექტებში. თუმცა ის ხელოვნების სხვადასხვა დარგის წარმომაგდენლებთან ერთად მუშაობს. 1991 წლიდან მოყოლებული სელუეი “სამარიტან მოხალისეთა ჯგუფში” ირიცხება, რომელთა მიზანი ბრიტანეთსა და ირლანდიაში სუიციდის წინააღმდეგ პროპაგანდაა. ფილმა ჯგუფ Dive Dive-ისთან დოლის პარტია შეასრულა (2005 წლის მარტი) და გამოჩნდა მხატვრულ ფილმში „ჰარი პოტერი და ცეცხლოვანი თასი“, განასახიერა რა მუსიკალური ჯგუფის The Weird Sisters ერთ-ერთი წევრი, Radiohead-ის სოლო-გიტარისტ ჯონი გრინვუდთან და ჯგუფის Pulp სოლისტ ჯერვის კოკერთან ერთად. ასევე თავისი წვლილი შეიტანა ნილ ფინის საკონცერტო ალბომში Seven Worlds Collide. ახლო წარსულში შოტლანდიელმა პროდიუსერმა ჯონ მაკკიუსაკმა გაზეთთან The Scotsman მიცემულ ინტერვიუში განაცხადა, რომ ის სელუეისთან ალბომის ჩაწერას აპირებს 2007 წელს. ფილსა და მის ცოლს, ქეითს (ინგლ. Cait), სამი ვაჟი ჰყავთ: ლეო, ჯემი და პატრიკი (რომლებსაც, შესაბამისად მიეძღვნათ ალბომები Kid A, Amnesiac და Hail to the Thief). 2006 წლის მაისში Radiohead-ს ამსტერდამის ტურნეს დროს ფილ სელუეის დედა დაეღუპა. ჯგუფმა კონცერტი გადადო და, შემდეგ აგვისტოში, იმავე ქალაქში დაბრუნდა გამოტოვებული კონცერტის ჩასატარებლად. Familial (2010) Running Blind EP (2011) Weatherhouse (2014) PhilipSelway.com
ჩრდილოეთ ოსეთის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა

ჩრდილოეთ ოსეთის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა, ჩრდილოეთ ოსეთის ასსრ (რუს. Северо-Осетинская Автономная Советская Социалистическая Республика, Северо-Осетинская АССР; ოს. Цагат Иристоны Автономон Советон Социалистон Республика, Цагат Иристоны АССР; 1936-1993 წლებში) — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული რსფსრ-ის შემადგენლობაში. მდებარეობდა კავკასიონის ჩრდილოეთ კალთაზე. ფართობი 8 ათასი კმ². მოსახლეობა 612 ათასი კაცი (1985). დედაქალაქი — ორჯონიკიძე. 1924 წლის 7 ივლისს შეიქმნა, როგორც ავტონომიური ოლქი. 1936 წლის 5 დეკემბერს გარდაიქმნა ასსრ-დ. 1993 წლის 9 ნოემბერს ჩრდილოეთ ოსეთის ასსრ, რეფორმირების გზით გარდაიქმნა „ჩრდილოეთ ოსეთის რესპუბლიკად“, ხოლო 1995 წელს მიენიჭა სახელწოდება — „ჩრდილოეთ ოსეთის რესპუბლიკა - ალანია“. 1978 წლის 30 მაისის კონსტიტუცია მიღებულ იქნა ჩრდილოეთ ოსეთის ასსრ-ის IX მოწვევის უმაღლესი საბჭოს რიგგარეშე VIII სესიაზე. სახელმწიფო ხელისუფლების უმაღლესი ორგანო იყო, ერთპალატიანი უმაღლესი საბჭო, რომელიც ირჩევდა თავის მუდმივმოქმედ ორგანოს — ჩრდილოეთ ოსეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმს. უმაღლეს საბჭოს მოსახლეობა ირჩევდა 5 წლის ვადით. სახელმწიფო ხელისუფლების უმაღლესი აღმასრულებელი და განმკარგულებელი ორგანო იყო მინისტრთა საბჭო (მთავრობა), რომელსაც ქმნიდა ჩრდილოეთ ოსეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭო. სახელმწიფო ხელისუფლების ადგილობრივი ორგანოები იყო სარაიონო, საქალაქო, ქალაქის რაიონების, სადაბო და სასოფლო პუნქტების სახალხო დეპუტატთა საბჭოები, რომლებსაც მოსახლეობა ირჩევდა ორნახევარი წლის ვადით. სსრკ-ის უმაღლესი საბჭოს ეროვნებათა საბჭოში ჩრდილოეთ ოსეთის ასსრ წარმოდგენილი იყო 11 დეპუტატით. ავტონომიურ რესპუბლიკაში იყო 8 რაიონი, 6 ქალაქი და 7 დაბა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 161-163. ↑ http://demoscope.ru/weekly/ssp/rus89_reg1.php ↑ 24 года назад СОАССР была преобразована в РСО.[მკვდარი ბმული]
სოვეტსკაია ოსეტია

სოვეტსკაია ოსეტია (რუს. Советская Осетия) — გაზეთ „საბჭოთა ოსეთის“ რუსულენოვანი გამოცემა. წარმოადგენდა საქართველოს კპ სამხრეთ ოსეთის საოლქო კომიტეტისა და სახალხო დეპუტატთა საოლქო საბჭოს ორგანოს. გამოდიოდა ცხინვალში 1957-1991 წლებში. Советская Осетия