laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სიმეტიერ დე შიენსი

სიმეტიერ დე შიენსი, აგრეთვე ცნობილი როგორც ძაღლების სასაფლაო (ფრანგ. Le Cimetière des Chiens „ძაღლების სასაფლაო“) — ცხოველების სასაფლაო, რომელიც საფრანგეთში, პარიზიდან ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, სენას მარცხენა სანაპიროზე, კლიში-ლა-გარენისა და ანიერ-სიურ-სენის გარეუბნებს შორის მდებარეობს. „ძაღლების სასაფლაო“ გაიხსნა 1899 წელს. ეს სახლის ცხოველებისათვის მსოფლიოში მეორე ოფიციალური სასაფლაოა 1896 წელს აშშ-ის ქალაქ ჰარტსდეილში (ნიუ-იორკის შტატი) გახსნილი სასაფლაოს შემდეგ. 1845 წელს ექიმ ეტიენ პარიზეს (ფრანგ. Étienne Pariset) მიერ ორგანიზებულ იქნა „ცხოველთა დაცვის საზოგადოება“ (ფრანგ. S.P.A., La Société protectrice des animaux). S.P.A.-მ გამოსცა მიწერილობა, რომლის თანახმადაც პარიზში მკვდარი ცხოველების გვამები 48 საათის განმავლობაში დამუშავების მიზნით უნდა მიეწოდებინათ ფიტულების დამამზადებლებთან. პრაქტიკაში კი ცხოველთა გვამებს ყრიდნენ სანაგვეებზე და სენაში. 1898 წლის 21 ივნისს შემოიღეს კანონი, რომელიც მიზნად ისახავდა ამ პრობლემის გადაჭრის უზრუნველყოფას: იგი კრძალავს მკვდარი ცხოველების სხეულების უბრალო გადაყრას და ითვალისწინებს, რომ ცხოველების დამარხვა შეიძლება საფლავებში, რომლებიც განლაგებულია უახლოესი საცხოვრებლისაგან არა ნაკლებ 100 მეტრის მანძილზე, არა ნაკლებ 1 მეტრის მიწის ფენის ქვეშ. ცხოველთა ინტერესების დაცვის მიზნით, პარიზის ადვოკატმა ჟორჟ არმუამ (ფრანგ. Georges Harmois) და მსახიობმა, ჟურნალისტმა და შემდგომში სენატორმა მარგერიტ დიურანმა (ფრანგ. Marguerite Durand) 1899 წლის 2 მაისს შექმნეს საზოგადოება „ანონიმური ფრანგული სასაფლაო ძაღლებისათვის“ (ფრანგ. Société Française Anonyme du Cimetière pour chiens), რომელმაც 1899 წლის 15 ივნისს ბარონ ბოსმოლესაგან (ფრანგ. baron de Bosmolet) შეიძინა მისთვის კუთვნილი ცარიელი ავაზაკური კუნძულის (კუნძული რავაჟიორი (ფრანგ. Ravageurs)) ნახევარი, კერძოდ კი კლიშის ხიდის (ფრანგ. Сlichy) იქით მყოფი კუნძულის ნაწილი (კლიშის ხიდი აერთიანებს გარეუბნებს კლიში-ლა-გარენს და ანიერ-სიურ-სენს). ლეგენდის თანახმად, სენას სანაპიროებზე განლაგებული ეს კუნძული XIX საუკუნეში ასრულებდა თავშესაფრის როლს ავაზაკებისათვის. თავისი არსით, ეს უფრო მეტად ჰგავდა სხვადასხვაგვარი ნაგავის, ლითონისა და სხვა ხარახურის დიდ სანაგვეს. მიიღო რა დაპირებები იმის შესახებ, რომ „1898 წლის 21 ივნისის კანონი ცხოველთა დასაფლავების შესახებ“ იქნებოდა დაცული, პარიზის პრეფექტი წინააღმდეგი არ იყო კუნძულზე სასაფლაოს შექმნისა.
ბერნარდო ო’ჰიგინსი

ბერნარდო ო’ჰიგინს რიკელმე (დ. 20 აგვისტო, 1776, ჩილიანი, ჩილე — გ. 24 ოქტომბერი, 1842, ლიმა, პერუ) — ჩილეს სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე. ამერიკის ესპანურ კოლონიებში დამოუკიდებლობისათვის ომის (1810–1826 წწ.) ერთ–ერთი ხელმძღვანელი. ჩილეს გენერალ კაპიტნისა (1788–1796) და პერუს ვიცე–მეფის (1796–1801) ა. ო’ჰიგინსის შვილი. განათლება მიიღო პერუში, ესპანეთში, დიდ ბრიტანეთში. ჩილეში დაბრუნდა 1802 წელს და ჩაერთო ქვეყნის განმათავისუფლებელ ბრძოლაში. იყო ქალაქ ჩილიანის გუბერნატორი, ეროვნული კონგრესის დეპუტატი (1811). შედიოდა სამთავრობო ხუნტაში (1811–1814). 1813–1814 წწ. ჩილეს მთავრობის მეთაური. 1818 წელს ხელი მოაწერა ჩილეს დამოუკიდებლობის დეკლარაციას და გაატარა სახელმწიფო რეფორმები. რეაქციული კონსერვატიული წრეების ზეწოლის შედეგად იძულებული იყო გადამდგარიყო (1823 წ.). ემიგრაციაში იყო პერუში, სადაც სიღარიბეში გარდაიცვალა. Web Blog of Respetable Lodge Bernardo O'Higgins # 392 - Of Free and Acepted Masones of the Argentina, Argentine Freemasonery Sepúlveda, Alfredo: Bernardo O'Higgins: The Rebel Son of a Viceroy ბერნარდო ო'ჰიგინსის საიტი დაარქივებული 2012-12-27 საიტზე Wayback Machine.
დანიელ არაპ მოი

დანიელ არაპ მოი (ინგლ. Daniel arap Moi) (დ. 2 სექტემბერი, 1924 — გ. 4 თებერვალი, 2020) — კენიის სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე. განათლება მიიღო მასწავლებელთა ადგილობრივ კოლეჯში. 1957 წელს ჩაება პოლიტიკურ მოღვაწეობაში, აირჩიეს საკანონმდებლო საბჭოში. 1960 წელს კენიის აფრიკელთა დემოკრატიული კავშირის პარტიის ერთ-ერთი დამაარსებელი და თავმჯდომარე. 1961–1962 . განათლების მინისტრი, 1962–1964. ადგილობრივი თვითმმართველობის მინისტრი. 1964 წელს კენიის აფრიკელთა დემოკრატიული კავშირის პარტიის დაშლის შემდეგ, შეუერთდა კენიის აფრიკელთა ეროვნულ კავშირს. 1967 წლის იანვრიდან – 1978 წლის ოქტომბრამდე კენიის რესპუბლიკის ვიცე–პრეზიდენტი. 1978 წლის ოქტომბრიდან 2002 წლის დეკემბრამდე პრეზიდენტი. 1978 წლიდან აირჩიეს მმართველი პარტიის კანუს თავმჯდომარედ. გარდაიცვალა 2020 წლის 4 თებერვალს ნაირობის ჰოსპიტალში, 95 წლის ასაკში. Moi Africa Institute დაარქივებული 2007-12-13 საიტზე Wayback Machine. State House Kenya დაარქივებული 2014-07-05 საიტზე Wayback Machine. Profile of Daniel Toroitich arap Moi ↑ „Daniel Toroitich arap Moi, Who Ruled Kenya for Decades, Dies at 95“. The New York Times. 4 February 2020. ↑ PRESIDENTIAL PROCLAMATION - With Respect To - THE DEATH OF H.E. DANIEL TOROITICH arap MOI, C.G.H.. State House (Kenya) (4 February 2020).
Shut Up and Let Me Go

„Shut Up and Let Me Go“ — ბრიტანული დუეტ The Ting Tings-ის მესამე სინგლი სადებიუტო სტუდიური ალბომიდან We Started Nothing. იგი არის ჯგუფის პირველი სინგლი, რომელიც Billboard Hot 100-ის ჩარტში მოხდა. ↑ "Big Week For Tings in US" დაარქივებული 8 December 2008 საიტზე Wayback Machine. . TheTingTings.com. 29 April 2008. Retrieved 1 June 2008.
Great DJ

„Great DJ“ — მესამე სინგლი ბრიტანული დუეტისა The Ting Tings, მათი სადებიუტო სტუდიური ალბომიდან We Started Nothing. Great DJ — Discogs musicbrainz Great DJ — MusicBrainz ↑ Praxis Media. Radio1 Rodos Greece ::: USA Forthcoming Singles ::: Charts, DJ Promos, Dance, Lyrics, Free Mp3 Samples Downloads. Radio1.gr. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-06-15. ციტირების თარიღი: 2012-02-19. ↑ "Australian-charts.com – The Ting Tings – Great DJ". ARIA Top 50 Singles. წაკითხვის თარიღი: 27 ოქოტმბერი, 2014. ↑ "Ultratop.be – The Ting Tings – Great DJ" (ჰოლანდიურად). Ultratop 50. წაკითხვის თარიღი: 27 ოქოტმბერი, 2014. ↑ "Chart Track: Week 19, 2008". Irish Singles Chart. წაკითხვის თარიღი: 27 ოქოტმბერი, 2014. ↑ Tutti i successi del 2008 Italian. Hit Parade Italia. ციტირების თარიღი: 27 ოქოტმბერი, 2014. ↑ "მაისი, 2008/ Archive Chart: 31 მაისი, 2008" ბრიტანეთის სინგლების ჩარტი. წაკითხვის თარიღი: 27 ოქოტმბერი, 2014. ↑ "The Ting Tings – Chart history" Billboard Hot Dance Club Songs - The Ting Tings. წაკითხვის თარიღი: 27 ოქოტმბერი, 2014.
საჭადრაკო ოლიმპიადა 1937

31 ივლისი - 14 აგვისტო 1937 სტოკჰოლმი, შვედეთი წინა ოლიმპიადაზე წარმატებით შეგულიანებულმა შვედებმა ოლიმპიადა თავისთან მიიწვიეს და ფიდესაგან დასტურიც მიიღს. მოჭადრაკეებს სათამაშოდ ,,გრანდ ოტელ როიალი’’ გამოუყვეს, თუმცა რეგლამენტი კვლავ უმძიმესი იყო. ძლიერი გუნდი ჩამოიყვანეს ამერიკელებმა (სამუელ რეშევსკი, როიბნ ფაინი, ისააკ კეჟდენი, ფრენკ ჯეიმზ მარშალი და ალბერტ გოროვიცი). საკმაოდ ძლიერი იყო პოლონეთის გუნდი (საველი ტარტაკოვერი, მიგელ ნაიდორფი, პაულინ ფრიდმანი). ნიდერლანდელებს მსოფლიოს ჩემპიონი, მაქს ეივე თავკაცობდა, ესტონელებს - პაულ კერესი, ჩეხებს - სალო ფლორი, უნგრელებს - ანდრე ლილიენტალი და ლასლო საბო. ძლიერი მოჭდრაკეები ჰყავდათ სხვა გუნდებსაც. ამერიკელებმა ტურნირი ზედიზედ ოთხი გამარჯვებით დაიწყეს, თუმცა ექვსი ტურის შემდეგ მაინც სამ-ნახევარი ქულით ჩამორჩებოდნენ პოლონელებს. მომდევნო ოთხ ტურში პოლონელებმა 10 ქულა აიღეს. ამდენივე მოაგროვეს ამერიკელებმაც (ოღონდ სამ ტურში, მეშვიდე ტურში ისინი ისვენებდნენ). გადამწყვეტი გამოდგა მეთერთმეტე ტურის მატჩი ლიდერთა შორის. რეშევსკიმ, კეჟდენმა და გოროვიცმა გაიმარჯვეს, ფაინი და ნაიდორფი ყაიმზე შეთნხმდნენ და ამერიკელებმა დიდი ანგარიშით, 3.5-0.5, გაიმარჯვეს. ამის შემდეგ ამერიკელებს ლიდერობა აღარ დაუთმიათ და პრაქტიკულად უკვე მეთექვსმეტე ტურის შემდეგ გაინაღეს ჩემპიონობა. პოლონელები, ამერიკელებთან დიდი ანგარიშით დამარცხების შემდეგ, კარგა ხანს გონს ვერ მოვიდნენ და საბოლოოდ წინ უნგრელებიც გაუშვეს. კარგად გამოვიდნენ ესტონელები, რომელთათვისაც ეს მხოლოდ მეორე ოლიმპიადა იყო. ცალკეული მოჭდრაკეებიდან (ჩემპიონი გუნდის წევრების გარდა) აღსანიშნავია პაულ კერესის, სალო ფლორის, ანდრე ლილიენტალის და ლასლო საბოს კარგი თამაში. ამერიკელი ვეტერანისათის, მარშალისათვის ეს მეხუთე და უკანასკნელი ოლიმპიადა იყო. ვეტერანმა ტურნირი დაუმარცხებლად განვლო და მეოთხედ მოიგო ოლიმპიური ოქროს მედალი. მონაწილეობდა 19 ქვეყნის ნაკრები. ტურნირი ჩატარდა წრიული სისტემით. 1  აშშ - 54,5 2  უნგრეთი - 48,5 3  პოლონეთი - 47 4  არგენტინა - 47 5  ჩეხოსლოვაკია - 45 6  ნიდერლანდები - 44 7  ესტონეთი - 41,5 8  ლიეტუვა - 41,5 9  იუგოსლავია - 40 10  შვედეთი - 38,5 11  ლატვია - 37,5 12  ფინეთი - 34 13  ინგლისი - 34 14  იტალია - 26,5 15  დანია - 25,5 16  ისლანდია - 23 17  ბელგია - 22,5 18  ნორვეგია - 19,5 19  შოტლანდია - 14  აშშ სამუელ რეშევსკი 9,5 (+6=7-3), როიბნ ფაინი 11,5 (+9=5-1), ისააკ კეჟდენი 14 (+13=2-1), ფრენკ ჯეიმზ მარშალი 6,5 (+3=7-0), ალბერტ ისრაელ გოროვიცი 13 (+11=4-0)  უნგრეთი ანდრე ლილიენტალი 12 (+9=6-2), ლასლო საბო 12,5 (+9=7-2), ანდრე შტეინერი 14,5 (+12=5-1), კორნელ გავაში 8,5 (+6=5-4), არპად ვაიდა 1 (+0=2-2)  პოლონეთი საველი ტარტაკოვერი 6 (+1=10-2), მიგელ ნაიდორფი 9,5 (+6=7-3), პაულინ ფრიდმანი 11,5 (+9=5-2), ისააკ აპელი 9 (+7=4-3), თეოდორ რეგეძინსკი 11 (+10=2-1) Ю. Авербах, Б. Туров Шахматные олимпиады. Москва. изд. ,,ФиС’’ 1974 Шахматы. Энциклопедический словарь. Москва. изд. ,,Советская Энциклопедия’’ 1990 Шахматная Энциклопедия. Москва. 2004. Ханамирян Г. Всемирные шахматные Олимпиады. 1927-2006. Ереван: 2006 შედეგები
ბუტე (არგონავტი)

ბუტე — ათენელი, არგონავტი, ტელეონტის ძე. როდესაც უკუქცეული არგონავტები სირინოზების კუნძულს მიუახლოვდნენ, სიმღერით მოხიბლულმა ბუტემ ზღვაში გადახტომა მოასწრო, მაგრამ აფროდიტემ ის დახრჩობას გადაარჩინა, იტალიაში ჩაიყვანა და ლილიბეის კონცხზე დასვა, მისი სილამაზით მოიხიბლა და შეიყვარა კიდეც. ამ სიყვარულის ნაყოფი იყო გმირი ერიქსი. როგორც აფროდიტეს შვილს, პოეტები მას ენეასის ძმას ეძახდნენ, თუმცა ენეასი ქალღმერთს ანქიზესგან ჰყავდა. ზოგი მხოლოდ სიცილიის მეფედ თვლის. უფრო სარწმუნოა, რომ სიცილიელი ბუტე – იგივე ათენელი არგონავტია, იქაური ბერძნების მიერ თავისებურად წარმოდგენილი. აკაკი გელოვანი, მითოლოგიური ლექსიკონი, გვ. 108, „საბჭოთა საქართველო“, თბ., 1983
ერთაწმინდის ტაძარი

ერთაწმინდა — წმინდა ევსტათის (ესტატეს) სახელობის XIII საუკუნის პირველი ნახევრის ჯვარგუმბათოვანი ტაძარი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ ერთაწმინდის ცენტრში. დღევანდელი სახელწოდება „ესტატე წმინდის“ შეცვლილი ფორმაა. ეკლესიას 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია. თლილი ქვით ნაგები დიდი ეკლესიის გუმბათი ორ თავისუფლად მდგარ ბურჯსა და ბემის კუთხეებს ეყრდნობა. საკურთხევლის ორივე მხარეს ორ სართულად განლაგებული კუთხის ოთახებია. ტაძარს აქვს მხატვრობაც, მაგრამ იგი განსაკუთრებით ფასადებით გამოირჩევა. მას ოთხივე მხარეს დიდი მოჩუქურთმებული ჯვარი ამშვენებს. ისინი მკლავების ფრონტონებიდან იწყება. განსაკუთრებით დასამახსოვრებელია აღმოსავლეთის ფასადი, ხსენებული ჯვრით, ღრმა, მდიდრულად მორთული ნიშებით და დიდი თუ მცირე სარკმლის საპირეებით. საგრძნობლად გვიანდელია ტაძრის გუმბათი, რომელიც რამდენადმე ამოვარდნილია პროპორციებიდან. მდიდრულად არის მორთული ეკლესიის პორტალები, რომლებიც მას სამი მხრიდან აქვს. ტაძრის გუმბათი დასავლეთით ეყრდნობა ორ თავისუფალ სვეტს, აღმოსავლეთით კი საკურთხევლის ბემის კედელთან შერწყმულ ბურჯებს. გუმბათქვეშა კვადრატიდან გუმბათის ყელზე გადასვლა ხდება აფრების საშუალებით. ტაძრის მკლავის კედლებზე შემორჩენილია მოხატულობა, რომელიც ასახავს წმ. ესტატეს ცხოვრების სცენებს. შემორჩენილი ფრესკული საქტიტორო წარწერის მიხედვით, მოხატულობა შესრულებულია 1654 წელს იერუსალიმის „ჯვრის მამის“ მელეტიოსის მიერ იორამ სააკაძის მატერიალური მხარდაჭერით. ერთაწმინდის ტაძარი სტილისტიკით იმეორებს XII–XIII საუკუნეების ძეგლებს იკორთას, ფიტარეთს, ბეთანიას, ქვათახევს, წუღრუღაშენს და სხვებს. ეკლესია რამდენჯერმეა შეკეთებული და გადაკეთებული. XIX ს. II ნახევარში ტაძარი კაპიტალურად შეაკეთეს. 1951 წელს ძეგლის სარესტავრაციო სამუშაოები ჩაატარა სპეციალურმა სამეცნიერო-სარესტავრაციო საწარმო-სახელოსნომ — აღდგენილ იქნა გუმბათი. გალავანი განვითარებულ შუა საუკუნეებს მიეკუთვნება. ნაგებია ძირითადად ბრტყელი ნატეხი ქვით. დატანებული ჰქონდა 7 კოშკი. სამხრეთი კედლის გასწვრივ სამეურნეო და სამონასტრო შენობების ნაშთია. ორსართულიანი სამრეკლო საფუძვლიანადაა გადაკეთებული. XVII საუკუნის დასაწყისიდან ტაძარი სააკაძეების და მათი შთამომავლების — თარხნიშვილების — საძვალე იყო. ეკლესიაში დღემდეა დაცული მათი საფლავის ქვები. გადმოცემის მიხედვით, ერთ-ერთი მათგანი გიორგი სააკაძის ირანში დაღუპული შვილის — პაატას — საფლავის ქვაა. ეკლესიის დღეობა — ერთაწმინდობა — აღინიშნება ძვ. სტ. 20 სექტემბერს. საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ. გვასალია ჯ., გომელაური ი., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. ?. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ერთაწმინდის ტაძარი ერთაწმინდა ერთაწმინდა ↑ საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება № 665, 2006 წლის 7 ნოემბერი, ქ. თბილისი, კულტურის ზოგიერთი უძრავი ძეგლისათვის ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის მინიჭების შესახებ. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-07-01. ციტირების თარიღი: 2020-02-14. ↑ მამასახლისი ი., ერთაწმინდის ტაძრის მოხატულობის თარიღი და მისი ქტიტორები, „რელიგია“, № 1, 2014. – გვ. 31-40.
ბუტე (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი ბუტე შეიძლება აღნიშნავდეს: ბუტე — ტელეონტის ძე, არგონავტი. ბუტე — ბორეასის ვაჟი. ბუტე — პანდიონის ვაჟი.
ოშკის ბიბლია

ოშკის ბიბლია, ათონის ბიბლია — ქართული ხელნაწერი, რომელიც ძველი აღთქმის წიგნებს შეიცავს. გადაწერილია 978 წელს სამხრეთ საქართველოში, ოშკის ლავრაში, იოანე თორნიკ-ყოფილის დაკვეთით ათონის ქართველთა მონასტრისათვის. ნაწერია ეტრატზე, ნუსხური ხელით, დეკორისა და ილუსტრაციების გარეშე. ხელნაწერი თავდაპირველად სამ ტომად ყოფილა აკინძული. მასში შედიოდა წიგნები: დაბადებისაჲ, გამოსვლათაჲ, ლევიტელთაჲ, რიცხუთაჲ, მეორე სჯულისაჲ, ისუ ნავესი, რუთისი, იობისი (I ტ.); მფეთაჲ (I — IV წგნ.), იგავნი სოლომონისნი, ეკლესიასტე, ქებათა-ქებაჲ, სიბრძნე სოლომონისი, ისუ ზირაქისი და 12 მცირე წინასწარმეტყველთა წიგნები (II ტ.), დიდ წინასწარმეტყველთა წიგნები (ესაიასი, იერემიასი, ივდითისი და ტობისი (III ტ.). ხელნაწერში არ ყოფილა შეტანილი ფსალმუნი, ნეშტთა და მაკაბელთა წიგნები. ხელნაწერის სამივე ტომი შეიცავდა 1300-მდე ფურცელს. ამჟამად აკლია თითქმის 300 ფურცელი (აკლია უმთავრესად I ტომის ფურცლები; IV, V, VI წიგნები მთლიანად დაკარგულია). XI საუკუნის შემდეგ ხელნაწერი ხელახლა აუკინძავთ, შეუერთებიათ I ტომის დარჩენილი ნაწილი და II ტომი. ოშკის ბიბლია მუდმივად ათონზე იყო დაცული. XIX საუკუნის შუა წლებში იგი ცოტა ხნით საქართველოში ჩამოიტანეს და მისგან რამდენიმე პირი გადაწერეს (ეს პირები გამოიყენეს ძველი აღთქმის ტექსტის გამოსაცემად 1884 წელს). ამჟამად არსებობს მთლიანი ხელნაწერის ფოტოპირი, რომელიც 1913 წელს გაკეთდა რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიისათვის. ტექსტის ნაწილი გამოცემულია ცალკე (აკაკი შანიძე) ან სხვა, უფრო გვიანდელ ხელნაწერებათან ერთად (რობერტ ბლეიკი, ც. ქურციკიძე, თ. ცქიტიშვილი). ჩვენამდე მოღწეულია ბიბლიის მთლიან ხელნაწერთაგან ოშკის ბიბლია უძველესია, მაგრამ ბიბლიის ტექსტები (როგორც ძველი, ისე ახალი აღთქმისა) უფრო ადრეც არსებობდა ქართულ ენაზე; ამას მოწმობს ხანმეტი ფრაგმენტები, რომლებიც V—VII საუკუნეებს განეკუთვნება. ხანმეტი ტექსტები ზოგჯერ სულ სხვა რედაქციის ტექსტს გამოავლენენ, ვიდრე ოშკის ბიბლია; ამ უკანასკნელში შემავალი წიგნების მეტი წილი აგრეთვე შეიცავს ძველ თარგმნებს, რომლებიც უკვე შესწორებულია და რედაქტირებული. ოშკის ბიბლიას განსაკუთრებული მნიშვნელობა აქვს ქართულ მწერლობისა და ენის ისტორიის შესასწავლად. ოშკის ბიბლია დღესაც ათონის მთის წიგნსაცავის ქართულ კოლექციაში ინახება. Geomanuscript.Ge, ოშკის ბიბლია Blake R. P. The Athos#Codex of the Georgian Old Testament, «Harvard Theological Review», 1929, v. 22, № 1; შანიძე მ., ქსე, ტ. 7, გვ. 620, თბ., 1984
Fragile (სიმღერა)

„Fragile“ — ინგლისელი მომღერალ და მუსიკოს სტინგის სიმღერა ალბომიდან Nothing Like the Sun, რომელიც გამოიცა სინგლის სახით, 1988 წელს. ეს არის მუსიკოსის ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული სიმღერა, რომელიც დღემდე სრულდება როგორ მის კონცერტებზე, ასევე სხვა მუსიკოსების მიერ. იგი ესპანურ და პორტუგალიურ ენებზე შეტანილია EP-ზე Nada como el sol. სიმღერა არის მიძღვნა ბენ ლინდერისადმი, რომელიც იყო ამერიკელი ინჟინერი, მოკლული Contras-ის დაჯგუფების მიერ 1987 წელს, ნიკარაგუაში, სადაც ბენი ჰიდროელექტრო სადგურის პროექტზე მუშაობდა. სიმღერის განსხვავებული ვერსია შეტანილია ალბომში და ვიდეოში ...All This Time. 7" (აშშ) - AM-1211 Fragile - 3:54 Fragilidad (ესპანურად) - 3:52 12" (ევროპა) - 390307-1 Fragile - 3:54 Up From The Skies - 10:06 Someone To Watch Over Me - 4:32 CD, პრომო საფრანგეთი Frágil - 3:50 Mariposa Libre - 4:54 ინფორმაცია საიტზე Discogs ↑ Sting singles. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-09-24. ციტირების თარიღი: 2014-12-27.
2С19 Мста-С

2S19 Msta (რუსულად Мста) — 152 მმ-იანი თვითმავალი საარტილერიო დანადგარი, რომელიც შეიქმნა საბჭოთა კავშირში (რუსეთი). შეიარაღებაში მიიღეს 1989 წელს. შასად გამოყენებულია T-80, ხოლო ძრავად კი T-72 750 ცხძლ. V-12 ტიპის ძრავი არსებობს მისი ნატოს კალიბრის მქონე მოდიფიკაცია 2S30 Iset, რომელსაც 155 მმ ქვემეხი აქვს, რომელიც განკუთვნილია ექსპორტისთვის რუსეთის მიერ. 2С19 «Мста-С» შეიქმნა მოძველებული ჰაუბიცის 2С3 «Акация»-ის ჩასანაცვლებლად. 1980-იანი წლების დასაწყისში ГРАУ-მ დაავალა ურალის ქარხანას (УЗТрМ) შეემუშავებინა ახალი 152.4 მმ-იანი თვითმავალი ჰაუბიცა იმ დროისთვის არმიაში შემავალი T-72-ის და T-80-ის შასიზე და აგრეგატებზე. მთავარი კონსტრუქტორი გახდა იური ვასილის ძე ტომაშოვი. დანადგარი გამიზნულია გაანდაგუროს საარტილერიო და ნაღმსატყორცნი ბატარეები, ტანკები და სხვა ჯავშანტექნიკა, ტანკსაწინააღმდეგო საშუალებები, ქვეითები, ჰაერსაწინააღმდეგო და რაკეტსაწინააღმდეგო სისტემები, სამართავი ცენტრები, საფორტიფიკაციო ნაგებობები და ასევე დარტყმა მიაყენოს მოწინააღმდეგეს ღრმა ზურგში. მას შეუძლია გახსნას ცეცხლი ღია და დახურული პოზიციებიდან. ბელორუსია - 13 ინდოეთი უკრაინა - 40 2С19 ეთიოპია - 10 2С19 საქართველო - 1 2С19 შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „2С19 Мста-С“ ვიკისაწყობში. http://www.army-technology.com/projects/mstas/ http://www.fas.org/man/dod-101/sys/land/row/2s19.htm
მვაი კიბაკი

მვაი კიბაკი (ინგლ. Mwai Kibaki; დ. 15 ნოემბერი, 1931, გატუიაინი, კენია — გ. 21 აპრილი, 2022) — კენიის პოლიტიკური მოღვაწე, კენიის პრეზიდენტი 2002 წლის 30 დეკემბრიდან 2013 წლის 9 აპრილამდე. 1978–1988 – კენიის ვიცე–პრეზიდენტი. 1978–1981 – ფინანსთა მინისტრი. 1982–1988 – შინაგან საქმეთა მინისტრი. 1988–1991 – ჯანდაცვის მინისტრი. 2007 წლის დეკემბრის საპრეზიდენტო არჩევნების შემდეგ ქვეყანაში პოლიტიკური კრიზისი დაიწყო, რომლის დარეგულირებაშიც დიდი როლი ითამაშეს აფრიკის კავშირის ხელმძღვანელმა ტანზანიის პრეზიდენტმა ჯაკაია კიკვეტემ და გაეროს ყოფილმა გენერალურმა მდივანმა კოფი ანანმა, შეიქმნა კოალიციური მთავრობა ოპოზიციონერ რაილა ოდინგას ხელმძღვანელობით. მვაი კიბაკი გარდაიცვალა 2022 წლის 21 აპრილს 90 წლის ასაკში. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მვაი კიბაკი Mwai Kibaki official website დაარქივებული 2007-11-18 საიტზე Wayback Machine. Profile of His Excellency Hon. Mwai Kibaki დაარქივებული 2014-04-28 საიტზე Wayback Machine. Profile of President Mwai Kibaki დაარქივებული 2009-06-11 საიტზე Wayback Machine. Review of Mwai Kibaki: Economist for Kenya by Ng'ang'a Mbugua დაარქივებული 2006-05-20 საიტზე Wayback Machine. ↑ Kenya: Mwai Kibaki, former president, is dead en-US (2022-04-22). ციტირების თარიღი: 2022-04-22 ↑ Mwangi, Denis. (22 April 2022) Ex-President Mwai Kibaki dies, Uhuru announces. Pulselive Kenya. ციტირების თარიღი: 22 April 2022
ორდუს პროვინცია

ორდუს პროვინცია (თურქ. Ordu ili) — პროვინცია (ილი) ჩრდილო-აღმოსავლეთ თურქეთში, შავი ზღვის რეგიონში. ადმინისტრაციული ცენტრი – ქალაქი ორდუ. მოიცავს 19 რაიონს. პროვინციას ჩრდილოეთით ესაზღვრება შავი ზღვა აღმოსავლეთით გირესუნის პროვინცია, სამხრეთით – თოქათისა და სივასის, ხოლო დასავლეთით სამსუნის პროვინციები. მოსახლეობა 890 ათ. ადამიანი (2007), უდიდესი ქალაქებია: ორდუ (112 ათ. ადამიანი, 2000), უნიე. პროვინციაში ცხოვრობენ ქართველი მუსლიმანების ეროვნული უმცირესობა (ჩვენებურები). თურქეთის რეგიონები თურქეთის პროვინციები თურქეთის რაიონები Province of ORDU ↑ Population of provinces by years - 2000-2018 — Turkish Statistical Institute. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1375058"></a> ↑ Turkish Statistical Institute — 1926. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1375058"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55720486"></a>
კვარტბლოკი

კვარტბლოკი (ლათ. quartus, ოთხიანი + ბლოკი) — ფილატელისტურ საკოლექციო ერთეული, რომელიც წარმოადგენს ოთხი ერთნაირიმარკის ორ რიგად და ორ მწკირვად (2×2) განლაგებული გადაბმას. კვარტბლოკი შეიძლება განვიხილოთ, როგორც ბლოკი ველების გარეშე ან როგორც ფურცლის ნაწილი. კვარტბლოკი შეიძლება დეფისით იყოს დაწერილი — კვარტ-ბლოკი. კვარტბლოკისა და მისი ანალოგებისათვის დამახასიათებელია კიდეებზე სტამბიდან შეძენილი ნიშნები (საბეჭდი ფირფიტის ნომრების ან სეიების აღმნიშვნელი ციფრები, ასოები და ა.შ.). ასეთ გადაბმებს ინგლისურ ენაზე (ინგლ. plate block) ანუ სტამბის ბლოკი ეწოდებათ. მარკების განლაგების მიხედვით კვარტბლოკი შეიძლება იყოს: კუთხის, ბლოკი ამოღებულია ფურცლის კუთხიდან და ორი მხრიდან აქვს ფურცლის კიდეები შერჩენილი (იხ. სურათი). აქედან გამომდინარე, ერთი ფურცლიდან შესაძლებელია გამოვიდეს 4 კვარტბლოკი. კიდიანი, ბლოკის მხოლოდ ერთ მხარეზე ფურცლის კიდე შერჩენილი. უკიდო, ბლოკს არც ერთ მხარეზე არ აქვს ფურცლის კიდე. კვარტბლოკის ანალოგებია: სამმარკა ბლოკი — 3 მარკიანო ბლოკი (ერთ რიგად განლაგებული მარკებით); ექვსმარკა ბლოკი — 6 მარკიანი ფურცელი (2×3 მარკების განლაგებით); რვამარკა ბლოკი — 8 მარკიანი ფურცელი (4×4 მარკების განლაგებით); ცხრამარკა ბლოკი — 9 მარკიანი ფურცელი (3×3 მარკების განლაგებით); ათმარკა ბლოკი — 10 მარკიანი ფურცელი (2×5 მარკების განლაგებით) და ა.შ. კვარტბლოკი გავრცელებული ფილატელისტური ფორმაა. ფილატელისტები მას განიხილავენ, როგორც ცალკე ფილატელისტურ ერთეულს. ერთი ფურცლისაგან მიღებული კვარტბლოკები შეიძლება განსხვავებულად საინტერესო იყოს კოლექციონერისათვის, მაგალითად, ფურცლის კიდეზე შეიძლება განთავსებული იყოს ფილიგრანი, საფოსტო, ტექნიკური ან ტიპოგრაფიული წარწერა ან რაიმე აღნიშვნა ფილატელისტების ინტერესი კვარტბლოკისადმი განპირობებულია შემდეგით: კვარტბლოკი ყველაზე მცირე ზომის ფურცელია კარგად ჩანს დაკბილვის ან პერფორაციის თავისებურება მარკის ნამდვილობის დადასტურების პრაქტიკულად 100%-იანი გარანტია არსებობს გაყალბების დროს დაკბილვის და პერფორაციის სიზუსტე დაცული არ არის) ექსპერტიზისათვის მნიშვნელოვან მახასიათებლებს შეიცავს, რაც მნიშვნელოვანია იშვიათი და ძირფასი მარკების შესწავლისას. „ვარდისფერი მერკურის“ იშვიათი კვარტბლოკის შესახებ ნაამბობია ჩეხოსლოვაკიელი მწერლის ფ. ლანგერის (1888—1965) ამავე სახელწოდების წიგნში.. ბლოკი ფურცელი გადაბმა „ტერმინოლოგია“ დაარქივებული 2008-12-19 საიტზე Wayback Machine. ფილატელისტური ლექსიკონი „საფოსტო მარკების ფორმები“ „დიდი ფილატელისტური ლექსიკონი“, 1988. გვ. 320 ISBN 5-256-00175-2. ↑ «Большой филателистический словарь», с полем (1988). ↑ Лангер Ф. Розовый Меркурий. О чём рассказали марки. 1969. с.224 Кварт-блок розовых Меркуриев
გირესუნის პროვინცია

გირესუნის პროვინცია (თურქ. Giresun ili) — პროვინცია (ილი) ჩრდილო-აღმოსავლეთ თურქეთში, შავი ზღვის რეგიონში. ადმინისტრაციული ცენტრი – ქალაქი გირესუნი. მოიცავს 16 რაიონს. პროვინციას ჩრდილოეთით ესაზღვრება შავი ზღვა, აღმოსავლეთით გუმუშჰანე და ტრაპიზონი, სამხრეთით – ერზინჯანისა, ხოლო დასავლეთით ორდუს და სივასის პროვინციები. მოსახლეობა 523 ათ. ადამიანი (2007), უდიდესი ქალაქებია: გირესუნი (83 ათ. ადამიანი, 2000), ბულანჯაქი. თურქეთის რეგიონები თურქეთის პროვინციები თურქეთის რაიონები Province of GIRESUN ↑ Population of provinces by years - 2000-2018 — Turkish Statistical Institute. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1375058"></a> ↑ Turkish Statistical Institute — 1926. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1375058"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55720486"></a>
ტრაპიზონის პროვინცია

ტრაპიზონის პროვინცია (თურქ. Trabzon ili) – პროვინცია (ილი) ჩრდილო-აღმოსავლეთ თურქეთში, შავი ზღვის რეგიონში. ადმინისტრაციული ცენტრი – ქალაქი ტრაბზონი. მოიცავს 18 რაიონს. ტრაპიზონის პროვინცია მოქცეულია ჩრდილოეთით შავ ზღვასა (114 კილომეტრიანი სანაპირო) და სამხრეთით ჭანეთის ქედს შორის. პროვინციას აღმოსავლეთით ესაზღვრება რიზე, სამხრეთით – გუმუშჰანესა და ბაიბურთის პროვინციები, ხოლო დასავლეთით გირესუნის პროვინცია. პროვინციის ფართობია 4685 კმ² მისი 22.4 % დაბლობია, ხოლო 77.6 % გორაკ-ბორცვიანი. პროვინციაში მიედინება მდინარეები დერიმენდერე, იანბოლუ, შურმენე, ფოლი, იიდერე, კოჰა, ბალთაჯი, სოლაკლი, კარადერე. პროვინციაში არის ტბები: უზუნგოლი, ჩაკირგოლი, სერა გოლუ. მოსახლეობა 763 714 ადამიანი (2010): ცხოვრობენ თურქები, ლაზები, პონტოელი ბერძნები. უდიდესი ქალაქებია: ტრაბზონი (215 ათ. ადამიანი, 2000), ქემალიე. პროვინციის მოსახლეობა, გარდა ურბანულისა, ძლიერ ტრადიციულია, რაც გულისხმობს გენდერული როლების ტრადიციულ განაწილებას, სოციალურ კონსერვატიზმს, სტუმარმასპინძლობის ძლიერ ტრადიციას, შრომისმოყვარეობას, ძლიერ ოჯახურ და ნათესაურ კავშირებს. შავი ზღვის რეგიონის მოსახლეობა ასევე ცნობილია მახვილგონიერებითა და იუმორის გრძნობით. ტრაპიზონის პროვინციის მთავარი ღირსშესანიშნაობები არის სუმელას მონასტერი და უზუნგელის ტბა. სუმელას მონასტერი მდებარეობს ქალაქ ტრაპიზონიდან სამხრეთით, 50 კილომეტრზე. ის აგებულია სალ კლდეზე ხედით მწვანე ტყისკენ. თურქეთის რეგიონები თურქეთის პროვინციები თურქეთის რაიონები Province of TRABZON ↑ Population of provinces by years - 2000-2018 — Turkish Statistical Institute. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1375058"></a>