laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
რადიკალური ლიბერალური პარტია (პარაგვაი)

რადიკალური ლიბერალური პარტია (ესპ. Partido Liberal Radical, PLR) — პოლიტიკური პარტია პარაგვაიში. ის იყო ალფრედო სტრესნერის რეჟიმის დროს ყველაზე დიდი ოპოზიციური პარტია, თუმცა მისი ჩამოგდების შემდეგ მალევე გაქრა. პარტია 1963 წელს ლიბერალური პარტიის გაყოფის შედეგად ჩამოყალიბდა. ეს მოხდა მას შემდეგ რაც ლიბერალური პარტიის ერთი ნაწილი დაბრუნდა პარაგვაიში და გახდა რეჟიმის "ოფიციალური" ოპოზიცია. დანარჩენმა ნაწილმა სახელი შეიცვალა და გახდა რადიკალური ლიბერალური პარტია. 1967 წელს "PLR"-ის წევრები ასევე დაბრუნდნენ პარაგვაიში 1967 წლის საკონსტიტუციო საბჭოს არჩევნებში მონაწილეობის მისაღებად. მათ მოახერხეს 120 ადგილიდან 29-ის მოგება, რითიც გახდნენ უდიდესი ოპოზიციური პარტია. 1968 წლის არჩევნებში მათ მოიგეს სენატის 30 ადგილიდან 9 და დეპუტატთა პალატის 60 ადგილიდან 16. 1973 წლის არჩევნებში მათ სენატში ერთი ადგილი დაკარგეს, თუმცა დეპუტატთა პალატაში 16-ვე შეინარჩუნეს. 1977 წლის საკონსტიტუციო საბჭოს არჩევნებში პარტიას არ მიუღია მონაწილეობა და მას შემდეგ რაც საკონსტიტუციო ცვლილებებით სტრესნერიმ მიიღო უფლება განუსაზღვრელი ძალაუფლება პარტია მისმა უმეტესმა წევრმა დატოვა და ჩამოაყალიბა ჭეშმარიტად რადიკალური ლიბერალური პარტია. პარტიამ 1978 წლის არჩევნებში შეძლო დეპუტატთა პალატაში მისი 16 ადგილის შენარჩუნება, თუმცა 1983 წლის არჩევნებში მათი რაოდენობა 13-მდე შემცირდა. 1988 წლის არჩევნებში მათ ისევ 13 ადგილი მოიგეს. სტრესნერის ჩმოგდების შემდგომ პარტიამ მხარდამჭერთა უდიდესი ნაწილი დაკარგა. 1989 წლის არჩევნებში პარტიის ხმები 7.2%-დან 1.3%-დე დაეცა და მხოლოდ ერთი ადგილი მიიღო. მას შემდგომ არჩევნებში აღარ მიუღია მონაწილეობა. ↑ Nohlen, D (2005) Elections in the Americas: A data handbook, Volume II, p415 ISBN 978-0-19-928358-3 ↑ 2.0 2.1 Nohhlen, p416 ↑ Nohlen, p428
პალატინის ბორცვი

პალატინის ბორცვი (ლათ. Palatium) ცენტრალურია რომის შვიდ ბორცვს შორის და ასევე ქალაქის ყველაზე ძველი ნაწილი. მისი სიმაღლე 70 მეტრია და ერთი მხრიდან დაჰყურებს რომის ფორუმს, ხოლო მეორე მხრიდან კი ცირკუს მაქსიმუსს. Stierlin, Henri, Imperium Romanum, Köln: Benedikt Taschen Verlag GmbH, 1996. — გვ. 41-44, ISBN 3-8228-8729-3. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: პალატინის ბორცვი Samuel Ball Platner, A Topographical Dictionary of Ancient Rome: Palatine Hill The Palatine Hill: Two Millennia of Landscaping
ეთიოპიის დემოგრაფია

ეთიოპია, მოსახლეობის რაოდენობით, ერთ–ერთი ყველაზე დიდი ქვეყანაა მსოფლოში. ეთიოპია ასევე გამოირჩევა ეთნიკური სიჭრელით. ამ ქვეყანაში 80 ეთნიკური ჯგუფი სახლობს. აქ ძირითად ეთნოსებს წარმოადგენენ: ორომო, ამჰარა, ტიგრაი და სომალელები. ეს ქვეყანა მრავალფეროვანია რელიგიური თვალსაზრისითაც. მოსახლეობის უმრავლესობას სუნიტები და ეთიოპელი მართლმადიდებლები შეადგენენ. მუსლიმები დაბლობებში ცხოვრობენ, ხოლო ქრისტიანები მთიანეთში. ეთიოპიაში ასევე მცირე რაოდენობით არსებობენ ტრადიციული რწმენის მიმდევრებიც. ამჰარული ეთიოპიის ოფიციალური ენაა, თუმცა ასევე გავრცელებულია ტიგრინია და ორომოს ენა. შობადობა: 42/1000 კაცზე სიკვდილიანობა 11/1000 კაცზე მატება: 3,2 % სიცოცხლის საშუალო ხანგრძლივობა: 56.2 წელი ორომო – 34.5% ამჰარა– 26.9% სომალელები – 6.2% ტიგრაი 6.1% სიდამა – 4.% სხვა – 22,3% ეთიოპიელი მართლმადიდებლები – 43,5 %, პროტესტანტები – 18,6 %, სუნიტები – 33,9 %, ტრადიციული რელიგიის მიმდევრები – 2,6 %, სხვები 1,3 %. ამჰარა – 32,7% ორომო – 31,6 % ტიგრინია 6,1 % სომალური – 6 % გურაგეს ენა –3,5 % სიდამას ენა – 3,5% სხვა – 16,6 %. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ეთიოპიის დემოგრაფია ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-02-23. ციტირების თარიღი: 2012-05-28. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-01-06. ციტირების თარიღი: 2012-05-28. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-06-04. ციტირების თარიღი: 2012-05-28.
მარტინ ვალდზეემიულერი

მარტინ ვალდზეემიულერი (გერმ. Martin Waldseemüller, აგრეთვე Waltzemüller; (დ. დაახლ. 1470, ვოლფენვაილერი, ახლანდ. შალშტადტი, ბადენ-ვიურტემბერგი, — გ. 16 მარტი, 1520, სენტ-დიე, ლოთარინგია) — გერმანელი კარტოგრაფი. ცნობილია ასევე ლათინიზებული გვარ-სახელით — ჰილაკომილუსი (ლათ. Hylacomilus). 1507 წელს ვალდზეემიულერმა მათიას რინგმანთან ერთად გამოსცა ნაშრომი „კოსმოგრაფიის შესავალი“ («Cosmographiae Introductio»). ავტორებმა წამოაყენეს წინადადება, ახლად აღმოჩენილი კონტინენტისათვის, ამერიგო ვესპუჩის სახელის მიხედვით, ეწოდებინათ „ამერიკა“. ვ-მა ტერმინი „ამერიკა“ პირველმა დაიტანა რუკაზე 1507 წელს. ვალდზეემიულერს ეკუთვნის ასევე პირველი ნაბეჭდი გლობუსი და ევროპის პირველი ნაბეჭდი კედლის რუკა. ვალდზეემიულერმა მნიშვნელოვანი ზეგავლენა მოახდინა შემდგომდროინდელ ევროპულ კარტოგრაფიაზე. ვალდზეემიულერის 1516 წლით დათარიღებულ მსოფლიოს მეორე რუკაზე (Carta marina) საინტერესო მასალაა წარმოდგენილი საქართველოს შესახებ. შავ და კასპიის ზღვებს შორის დატანილი მცირე ჯვრები ქვეყნების ქრისტიანობაზე უნდა მიანიშნებდეს. საქართველოდ მოაზრებული ტერიტორია რუკაზე აზოვის და კასპიის ზღვების ზედა კიდეებამდე მიდის. Colchidis (კოლხიდა) ამ შემთხვევაში უნდა აღნიშნავდეს სამეგრელოს, Iberia (იბერია) აქ, სავარაუდოდ, არის იმერეთის სამეფო, Georgia (გეორგია) ალბათ — აღმოსავლეთ საქართველოს სამეფოები. აქვეა ქალაქი თბილისი (Triphelis), რომლის აღსანიშნავად მოცემულია ეკლესიის ან ქალაქის გამოსახულება. იქვე გამოხატულია მონარქი გვირგვინით, სამეფო ტანსაცმლით და კვერთხით. თბილისის სამხრეთით დატანილი ტბა, რომელიც აღმოსავლეთ საქართველოს სამეფოშია, წესით სევანი უნდა იყოს, თუმცა ავტორი შესაძლოა სევანის ტბას ვანის ტბასთან აიგივებდეს. ამ ტბიდან დასავლეთით გამოედინება ევფრატი, აღმოსავლეთით კი — მტკვრისა და არაქსის ერთგვარი მთლიანობა, რომელიც შემდეგ კასპიის ზღვაში ჩადის. ტბის სამხრეთით მდებარე მთებზე მოჩანს პატარა ზომის ნოეს კიდობანი. თვარაძე ა., საქართველო და კავკასია ევროპულ წყაროებში (XII –XVI საუკუნეთა ისტორიოგრაფიული და კარტოგრაფიული მასალის საფუძველზე), თბ., 2004. თვარაძე ა., ვალდზეემიულერი // ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. ?. Hessler, John W., The naming of America: Martin Waldseemüller's 1507 world map and the Cosmographiae introductio, Giles, 2008.
ოლიმპი (მარსი)

ოლიმპის მთა (ლათ. Olympus Mons) — ჩამქრალი ვულკანი მარსზე, რომელიც მზის სისტემაში ყველაზე მაღალი პლანეტაზე მდებარე მთაა. სახელი შერქმეულია ბერძნულ მითებში მოხსენიებული ოლიმპოს მთის მიხედვით, სადაც ცხოვრობდნენ ოლიმპოს ღმერთები. კოსმოსური ხომალდების გაფრენამდე (რომლებმაც დაადასტურეს, რომ ოლიმპი მთაა) ეს მთა ასტრონომებისთვის ცნობილი იყო როგორც Nix Olympica („ოლიმპის თოვლი“). საფუძვლიდან ოლიმპის სიმაღლეა 21,2 კმ, რაც 2,6-ჯერ აჭარბებს დედამიწის ყველაზე მაღალი ვულკანის მაუნა-კეას სიმაღლეს (საფუძვლიდან მისი სიმაღლეა 10,2 კმ). ოლიმპი გაშლილია 540 კმ. დიამეტრის ფართობზე და აქვს 7 კმ.-მდე სიმაღლის ციცაბო ფერდობები. მათი წარმოშობის მიზეზი ჯერჯერობით არაა მკაფიოდ განსაზღვრული, თუმცა ბევრ მეცნიერს მიაჩნია, რომ ეს შეიძლება გამოწვეული ყოფილიყო ოდესღაც მარსზე არსებული ოკეანის მიერ ფერდობების ჩამორეცხვით. ოლიმპის ვულკანური კალდერის სიგრძეა 85 კმ, ხოლო სიგანე — 60 კმ. კალდერის სიღრმე კი ექვსი გადაფარული ვულკანური კრატერის წყალობით აღწევს 3 კმ-ს. შედარებისათვის, დედამიწაზე ყველაზე დიდი ვულკანის, ჰავაის შტატში არსებული მაუნა-ლოას კრატერის დიამეტრი შეადგენს 6,5 კმ-ს. ატმოსფერული წნევა ოლიმპის მწვერვალზე შეადგენს 2 %-ს მარსის ზედაპირის საშუალო დონესთან შეფარდებით (შედარებისთვის, წნევა ევერესტის მწვერვალზე შეადგენს 25 %-ს ზღვის დონესთან შეფარდებით). ოლიმპი იკავებს იმხელა ფართობს, რომ მისი მთლიანი დანახვა შეუძლებელია პლანეტის ზედაპირიდან. შესაბამისად, რომ დავდგეთ ვულკანის უმაღლეს მწვერვალზე, მისი ფერდობები გასცდება ჰორიზონტს. ოლომპი ჩამქრალი ვულკანია, რომელიც წარმოიქმნა ამოფრქვეული ლავის ნაკადებისგან. ვინაიდან ვულკანის სიგანე 3-ჯერ აღემატება მის სიმაღლეს, სავარაუდოა, რომ ამოფრქვევა გრძელდებოდა დიდი ხნის მანძილზე. აპარატ „მარს-ექსპრესის“ ფოტოსურათების ანალიზმა ცხადყო, რომ ოლიმპის ფერდობზე არსებული ყველაზე გვიანდელი ლავის ასაკია დაახლოებით 2 მილიონი წელი. ამიტომაც, არაა გამორიცხული, რომ ვულკანი კვლავ ამოქმედდეს. ოლიმპის გიგანტური ზომა მიანიშნებს იმაზე, რომ მარსს დედამიწისგან განსხვავებით შესაძლოა არ გააჩნდეს ტექტონიკური ფილები. ვინაიდან არ ხდება ფილების მოძრაობა, ვულკანი შეიძლება არსებობდეს ძალიან დიდი ხნის მანძილზე. ოლიმპი მდებარეობს ფარსიდის პროვინციაში, სადაც არსებობენ სხვა გიგანტური ვულკანებიც: არსიას, ფარშევანგის და ასკრიის მთები, თუმცა ყველა მათგანი სიდიდეში ჩამოუვარდება ოლიმპს. Astronomy Picture of the Day 26 May 2004 Western Flank of Olympus Mons and Aureole დაარქივებული 2006-02-15 საიტზე Wayback Machine. Volcanism on Mars დაარქივებული 2004-06-03 საიტზე Wayback Machine. [1] დაარქივებული 2012-10-21 საიტზე Wayback Machine. [2] დაარქივებული 2012-10-21 საიტზე Wayback Machine. Olympus Mons from Google Mars
სომხეთის დემოკრატიული რესპუბლიკა

სომხეთის დემოკრატიული რესპუბლიკა — პირველი რესპუბლიკა სომხეთის ტერიტორიაზე, რომელიც შეიქმნა 1918 წლის 28 მაისს რუსეთის იმპერიის დაშლის შედეგად. ამ რესპუბლიკამ 2 წელიწადი იარსება. შემდგომში კი იგი დაიპყრო საბჭოთა რუსეთმა. მას დასავლეთით ესაზღვრებოდა ოსმალეთი, სამხრეთით ირანი, აღმოსავლეთით აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკა, ხოლო ჩრდილოეთით საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა. მოსახლეობა 3 მილიონი, ფართობი (ოფიციალურად) — 80 000 კმ². ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ, რათა კავკასიას დაეცვა თავი რუსეთის და თურქეთის აგრესიისგან, გამოაცხადა დამოუკიდებლობა და შეიქმნა ამიერკავკასიის დემოკრატიული ფედერაციული რესპუბლიკა, რომელშიც შედიოდა საქართველო, აზერბაიჯანი და სომხეთი. მაგრამ განსხვავებული ორიენტაციის გამო (საქართველო ემხრობოდა გერმანიას, სომხეთი ინგლისს, ხოლო აზერბაიჯანი თურქეთს) ამიერკავკასია დაიშალა და 1918 წლის 28 მაისს სომხეთმა დამოუკიდებლობა გამოაცხადა. სომხეთმა რამდენიმე წარუმატებელი ომი გადაიტანა მეზობლებთან. კერძოდ: სომხეთ-საქართველოს ომი, სომხეთ-ოსმალეთის ომი და სომხეთ-აზერბაიჯანის ომი. 1920 წლის მაისში რსფსრ-მ მოაწყო ბოლშევიკური აჯანყებები სომხეთში. სომხეთის მთავრობამ 14 მაისს ჩააქრო აჯანყება ყარსში, 18 მაისს –– სარაყამიშში, 19 მაისს –- ბაიაზეთში და 22- მაისს ყაზახის რაიონში. 21 მაისს წითელმ არმიამ დაიწყო სომხეთზე შეტევა და დაიკავა ყაზახი, მაგრამ სომხებმა აქ დაამარცხეს მტერი. შემდეგ აზერბაიჯანელებთან ერთად წითელმა არმიამ შეუტია ზანგეზურის მიმართულებით. 5 ივლისს მათ დაიკავეს გერუსი; სომხებმა დაიწყეს კონტრშეტევა ჰდროს ხელმძღვანელობით, მაგრამ ამასთანავე მალე დაიწყო ოსმალეთის თავდასხმა სომხეთზე, სომხეთი იძულე- ბული გახდა შეეჩერებინა ბრძოლა მე-11 არმიის წინააღმდეგ. მალე სომხეთი დამაცხდა ოსმალეთის ფრონტზეც. Leaders of Democratic Republic of Armenia დაარქივებული 2010-07-01 საიტზე Wayback Machine. Республика Армении (Первая Республика) в Энциклопедии Геноцид.ру Эдуард Оганесян. Век борьбы. Мюнхен-Москва, 1991 დაარქივებული 2008-10-06 საიტზე Wayback Machine.
პარაგვაული რეალი

პარაგვაული რეალი (ესპ. Real paraguayo) — პარაგვაის ვალუტა 1856 წლამდე. საწყის ეტაპზე, ბრუნვაში იყო ესპანეთის კოლონიური რეალი. 1813 წლიდან მას მოჰყვა არგენტინული რეალი. 1845 წლიდან, პარაგვაიმ საკუთარი რეალების გამოცემა დაიწყო. თექვსმეტი ვერცხლის რეალი ერთ ოქროს ესკუდოს უდრიდა. 1856 წელს გამოიცა პარაგვაული პესო, რომელიც 8 რეალს უდრიდა. 1870 წლამდე, სანამ პარაგვაი ათწილად სისტემაზე გადავიდოდა, რეალი ბრუნვას განაგრძობდა, როგორც პესოს დანაყოფი. Krause, Chester L. and Clifford Mishler (1991). Standard Catalog of World Coins: 1801–1991 (18th ed. ed.). Krause Publications. ISBN 0873411501.
პარაგვაული პესო

პარაგვაული პესო (ესპ. Peso paraguayo) — პარაგვაის ვალუტა 1856—1944 წლებში. მან ჩაანაცვლა რეალი; ამ დროისთვის 8 რეალი 1 პესოს უდრიდა. 1870 წლამდე, პესო 8 რეალად იყოფოდა. ამის შემდეგ, პარაგვაი ათწილად სისტემაზე გადავიდა და 1 პესო 100 სენტისიმოს შეიცავდა. 1874 წელს, ამ სახელი სენტისიმო სენტავომ ჩაანაცვლა. 1944 წელს, პესო ჩანაცვლებულ იქნა გუარანით. Banknotes of Paraguay დაარქივებული 2011-07-25 საიტზე Wayback Machine. Coins 1 Coins 2
პარაგვაული გუარანი

პარაგვაული გუარანი (ესპ. Guaraní paraguayo) — პარაგვაის ეროვნული ვალუტა. გუარანი 100 სენტიმოდ იყოფოდა, მაგრამ ინფლაციის გამო, სენტიმო აღარ გამოიყენება. კანონი გუარანის შექმნის შესახებ 1943 წლის 5 ოქტომბერს მიიღეს, რომელმაც პესო ჩაანაცვლა კურსით 1 გუარანი = 100 პესოს. გუარანი პირველად 1944 წელს გამოიცა. 1960—1985 წლებში რეგულირებული იყო აშშ დოლარით 126 PYG უდრიდა 1 USD-ს. ამჟამად, გუარანი ამერიკის კონტინენტზე ყველაზე დაბალი ღირებულების ვალუტაა. 2011 წელს, პარაგვაის ცენტრალურმა ბანკმა შეიმუშავა გეგმა, რომლის მიხედვითაც გუარანს ჩაანაცვლებს ნუევო-გუარანი (PYN) კურსით 1000:1. პარაგვაის ცენტრალური ბანკი. presentación del nuevo billete de guaraníes 20.000.-. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-03-15. ციტირების თარიღი: 2007-02-09. Paraguayan guaraní banknotes დაარქივებული 2012-04-26 საიტზე Wayback Machine. ↑ new guaraní. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-12-29. ციტირების თარიღი: 2012-05-28. ↑ Proyecto Reconversion Monetaria დაარქივებული 2010-10-11 საიტზე Wayback Machine. (pdf) published 2010.
გუარანი

სახელი გუარანი შესაძლოა აღნიშნავდეს: გუარანი — ადგილობრივი ხალხი სამხრეთ ამერიკაში (ბრაზილია, არგენტინა, პარაგვაი და ბოლივია) გუარანი ან პარაგვაული გუარანი — პარაგვაის ოფიციალური ენა გუარანი — ენათა ჯგუფი, რომელიც მოიცავს გუარანის, ტუპი-გუარანის ქვეჯგუფიდან. გუარანი — პარაგვაის ეროვნული ვალუტა
აჟარის მუნიციპალიტეტი

აჟარის (ზემო აფხაზეთის) მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ადმინისტრაციული ცენტრი — სოფელი ცენტრალური აჟარა. მდებარეობს კოდორის ხეობაში. 2008 წლამდე აჟარის მუნიციპალიტეტი იყო საქართველოს მთავრობის მიერ კონტროლირებადი ერთადერთი ტერიტორია აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის ფარგლებში. 2000-იან წლებში ამ ტერიტორიის აღსანიშნად გაჩნდა ტერმინი ზემო აფხაზეთი. 2006 წელს შეიქმნა აჟარის (ზემო აფხაზეთის) მუნიციპალიტეტი. მისი მოსახლეობა შეადგენდა დაახლოებით 1500 ადამიანს. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ.მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაცია დროებით განთავსებულია თბილისში. მუნიციპალიტეტში შემდეგი ტერიტორიული ერთეულებია: ომარიშარა-გვანდრა — გვანდრა, ომარიშარა გენწვიში-ხუტია — მარცხენა გენწვიში, მარჯვენა გენწვიში, ტვიბრაშერი, ხუტია. აჟარა — ბრამბა, ზემო აჟარა, ნაჰარი, ქვემო აჟარა, ცენტრალური აჟარა, ხეცქვარა. ჩხალთა — აძგარა, ბუჩუყური, ბუძუგური, ზემო ზიმა, მარცხენა პტიში, მარჯვენა პტიში, ქვაფჩარა, ქვემო ზიმა, შაფათკვარა, ჩხალთა. საკენი — საკენი. ოფიციალური საიტი ↑ ზოგადი ინფორმაცია. აჟარის (ზემო აფხაზეთის) მუნიციპალიტეტი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2024-02-15. ციტირების თარიღი: 15 თებერვალი, 2024 ↑ საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე — საქართველოს კანონი ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ
ბუენა ვისტას სოციალური კლუბი

ბუენა ვისტას სოციალური კლუბი — მუსიკალური კლუბი კუბის დედაქალაქ ჰავანაში, რომელმაც პოპულარობის პიკს 1940-იან წლებში მიაღწია. 1990-იან წლებში რაი კუდერის ინიციატივით გამოვიდა ამავე სახელწოდების კინოფილმი მუსიკოსებზე, რომლებიც ამ კლუბში ასრულენდენ და მათ მუშაობაზე 1997 წლის ერთობლივ ალბომზე. კინოფილმსაც და ალბომს არნახული პოპულარობა ჰქონდა აშშ-სა და ევროპაში, რამაც კუბური მუსიკის პოპულარიზაციას შეუწყო ხელი. პირველ ალბომს შემდგომში იმავე სახელწოდებით რამდენიმე სხვა დისკიც მოჰყვა. კლუბის წევრები იყვნენ: ხუან დე მარკოს გოზალესი იბრაჰიმ ფერერი რუბენ გონზალესი კომპაი სეგუნდო რაი კუდერი პიო ლეივა მანუელ „პუნტილიტა“ ლიცეა ორლანდო „კაჩაიტო“ მირაბალი ელიადეს ოჩოა ომარა პორტუონდო ბარბარიტო ტორესი ამადიტო ვალდესი ხოაკიმ კუდერი ნიკ გოლდი კლუბი ტროპიკანა ბუენა ვისტას სოც. კლუბის საიტი PBS-ზე
საბჭოთა კავშირის საუკეთესო ფეხბურთელი

„საბჭოთა კავშირის საუკეთესო ფეხბურთელი“ — ყოველწლიური საფეხბურთო პრიზი საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატში 1964-1991 წლებში. გასცემდა ჟურნალ „Футбол“-ის რედაქცია. პრიზის დაარსების იდეა მას შემდეგ გაჩნდა, რაც საბჭოთა მეკარე ლევ იაშინმა 1963 წელს ოქროს ბურთი მიიღო. მონაცემები rsssf-ზე.
გუარანის ენები

გუარანის ენები — ენათა ერთ-ერთი ჯგუფი ტუპი-გუარანის ენათა ოჯახიდან. ამ ოჯახიდან ყველაზე ცნობილია გუარანი — პარაგვაის ოფიციალური ენა. გუარანის ენებს მიეკუთვნება: გუარანის დიალექტთა ჯაჭვი: დასავლეთბოლივიური გუარანი, აღმოსავლეთბოლივიური გუარანი, პარაგვაული გუარანი, ავა გუარანი, მბია გუარანი. კაივა აჩე შეტა Paraguay: Spreading the Guaraní Language Through Blogging
პარაგვაელები იტალიაში

პარაგვაელების არსებობა იტალიაში სათავეს 1980-იანი წლებიდან იღებს. 2010 წლის მონაცემებით, იტალიაში 1 502 მუდმივი იმიგრანტი ცხოვრობს პარაგვაიდან. 2006 წელს მათი რიცხვი 837 იყო. პარაგვაელთა ყველაზე დიდი რაოდენობა განაწილებულია სამ ქალაქში: რომში, ვერონასა და ფინალე-ლიგურეში. იტალიელებმა პარაგვაის განვითარებაში მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანეს. სამთა ალიანსის ომში, რომელშიც პარაგვაის წინააღმდეგ ერთობლივად იბრძოდნენ არგენტინა, ბრაზილია და ურუგვაი, პარაგვაის პრეზიდენტ ფრანსისკო სოლანო ლოპესის მხარდასაჭერად მოხალისედ მრავალი იტალიელი წავიდა. ამ დროს პარაგვაიში სულ 9 000 ევროპელი ემიგრირდა, სადაც დაახლოებით მესამედი იტალიელები იყვნენ ძირითადად ლომბარდიიდან და ჩრდილოეთ იტალიის სხვა პროვინციებიდან. 1980-იან წლებში, იმიგრანტთა შვილიშვილებმა ისტორიულ სამშობლოში დაბრუნება დაიწყეს. ↑ „Comuni Italiani“. Comuni. 11 January 2012. ციტირების თარიღი: 9 February 2012. (იტალიური)
ჭეშმარიტად რადიკალური ლიბერალური პარტია

ჭეშმარიტად რადიკალური ლიბერალური პარტია (ესპ. Partido Liberal Radical Auténtico - PLRA) — ლიბერალური პარტია პარაგვაიში. პარტია არის ლიბერალური ინტერნაციონალის (ლიბერალური პარტიების საერთაშორისო ფედერაცია) დამკვირვებელი წევრი. 2003 წლის საკანონმდებლო არჩევნებში პარტიამ მიიღო ხმათა 25.7 %, პარაგვაის დეპუტატთა პალატის 80 ადგილიდან 21 და სენატის 45 ადგილიდან 12. მისმა პრეზიდენტობის კანდიდატმა ხულიო ცეზარ ფრანკომ ხმათა 24.0 % მოაგროვა. ლიბერალები, როგორც მათ უწოდებენ, არიან დომინანტ კლორადოს პარტიის მთავარი ოპოზიციური ძალა. ლიბერალები 1989 წლიდან, ალფრედო სტრესნერის რეჟიმის დასრულების შემდეგ გაძლიერდნენ. ის არის ლიბერალუი პარტიის მემკვიდრე. 2008 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში, ფერნანდო ლუგოსა და სხვა მემარცხენე პარტიებთან ერთად ალიანსში, პარტიამ პირველად 61 წლის განმავლობაში შეძლო კოლორადოს პარტიის დამარცხება. ↑ Liberal Radical Authentic Party, Liberal International, www.liberal-international.org. Retrieved on 17 November 2011.
მარგინალი

მარგინალი (ლათ. არე, კიდე ზღვარი. პირველადი მნიშვნელობით წიგნის კიდე) — წიგნის ადგილი, სადაც არ წერია ძირითადი ტექსტი და გამოიყენებოდა მინაწერების გასაკეთებლად. ამ სიტყვით აღინიშნება ის ადამიანები და ჯგუფები, რომლებიც „საზოგადოების“ მიღმა. ანუ როდესაც ვამბობთ მარგინალ ადამიანს ნიშნავს საზოგადოებიდან გარიყულ ადამიანს
მიხეილ ოძელი

მიხეილ ოძელი — ქართველი კომპოზიტორი, საქართველოს კომპოზიტორთა კავშირის წევრი. მიხეილ (მიკა) ოძელი დაიბადა 1945 წლის 9 აპრილს, დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის საკომპოზიტორო ფაკულტეტი პროფ. ალექსანდრე მაჭავარიანის კლასით. სტუდენტობისა და შემდგომ პერიოდშიც კომპოზიტორი ცდილობდა მუსიკის ყველა ჟანრში ეცადა თავისი ძალები. ცნობილია მისი ვოკალური ციკლი "ილია ჭავჭავაძის ოთხი ლექსი", მიუზიკლი ”უგუნურთა ხომალდი” და სხვადასხვა საორკესტრო ნაწარმოებები. მიხეილ ოძელი მრავალი სპექტაკლის მუსიკის ავტორია. პოპულარულია ასევე მისი საესტრადო სიმღერებიც. 1982 წელს მ. ოძელმა შექმნა სიმებიანი კვარტეტი, რომელიც მიუძღვნა მამის ხსოვნას. 1984 წელს თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრში გაიმართა მის მიერ გერშვინის ოპერა "პორგი და ბესზე" შექმნილი საბალეტო ვერსიის პრემიერა. იგი დღემდე აქტიურ შემოქმედებით და საზოგადოებრივ მოღვაწეობას ეწევა.
ჩანეს ხალხი

ჩანე ან ისოკენიო — ადგილობრივთა ეთნიკური ჯგუფი, რომელთა ტრადიციული საცხოვრებელი ადგილია გრან-ჩაკოსა და ანდებს შორის მოქცეული ვაკეები და ხეობები, ჩრდილოეთ არგენტინასა და სამხრეთ ბოლივიაში. ჩანეს ხალხმა, არავაკების ჯგუფებთან ერთად, დაახლოებით 2 500 წლის წინ გაიანა დატოვა. იგი ჩამოყალიბდა როგორც მიწათმოქმედი კულტურა, ააშენეს მჭიდროდ დასახლებული სოფლები, მოაშენეს მარცვლეული, მიწის თხილი და ბამბა. ისინი ასევე ცნობილნი არიან თავიანთ კერამიკითა და გრაფიკებით, რომლებიც ძირითადად აღმოჩენილია ქალაქ სანტა-კრუს-დე-ლა-სიერის, ელ-ფუერტეს გარშემო არსებულ პამპასებში, ასევე პორტაჩუელოში, კოტოკაში, ელ-პარიში, მატარალსა და ვარნესში. ამავე დროს, ეს ხალხი ამზადებდა ხის ნიღბებსა და ტანსაცმელს. ჩანეს უძველესი რელიგიური ძეგლი ელ-ფუერტე-დე-სამაიპატა იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაშია შესული. ჩანე საკმაოდ მშვიდობიანი კულტურა იყო და ვაჭრობდა კეჩუაზე მოლაპარაკე ინკებთან და არავაკზე მოსაუბრე სხვა ეთნიკურ ჯგუფებთან. ჩანემ და ინკებმა ზავიც კი დადეს გუარანის ტომების წინააღმდეგ ძალების გაერთიანების თაობაზე, რომლებიც სამხრეთიდან უტევდნენ; მათ ინკები ჩირიგუანოს ეძახდნენ. ჩანეს მშობლიურ მიწას ხშირად თავს ესხმოდნენ გუარანები და ესპანურ დაპყრობამდე, მათ დაამარცხეს ორივე — ჩანეცა და ინკებიც და დაიპყრეს ის ვაკეები და ხეობები, რომლებიც დღეს ბოლივიის სანტა-კრუსის დეპარტამენტის შემადგენლობაში შედის. ზოგიერთი ჩანე გუარანის მონად ჩაუვარდა, ზოგიერთი კი სამხრეთ-აღმოსავლეთით ნაკლებ ნაყოფიერ მიწებზე გადასახლდა. ჩანეს ბევრი ქალი გუარანებმა ცოლებად წაიყვანეს, შესაბამისად, დაიწყო ასიმილაციის პროცესიც. შემდეგში, კოლონიურ პერიოდსა და არგენტინისა და ბოლივიის დამოუკიდებლობის შემდგომ, გუარანებიცა და გუარანზე მოსაუბრე ჩანებიც ევროპელებში აითქვიფნენ. ↑ "Chané." Ethnologue. (retrieved 16 May 2011) ↑ Tras la Huella de los Chané, El Deber, June 1, 2003 ↑ 3.0 3.1 "El Fuerte de Samaipata." დაარქივებული 2011-05-14 საიტზე Wayback Machine. World Heritage Site. (retrieved 16 May 2011)
სტუდენტურ-ახალგაზრდული სათათბირო

სტუდენტურ-ახალგაზრდული სათათბირო — საზოგადოებრივი გაერთიანება, რომელიც ემსახურება ახალგაზრდობისა და სტუდენტების პრობლემების მოგვარებას მათი უფლებების დაცვის, ცოდნის მიღებისა და გაღრმავების, ინფორმაციული ვაკუუმის შევსების, ინტელექტუალური, შემოქმედებითი, კულტურული და სპორტული შესაძლებლობების პრაქტიკული ხელშეწყობის გზით. საზოგადოებრივი კავშირი „სტუდენტურ გაერთიანებათა სათათბირო“ ჩამოყალიბდა როგორც არარეგისტრირებული კავშირი 2001 წლის შემოდგომაზე. ორგანიზაციის დამფუძნებლებია: ანასეულის ბუნებათსარგებლობის ინსტიტუტის სტუდენტური კავშირი, ოზურგეთის ბიზნესის ინსტიტუტის სტუდენტური კავშირი, ოზურგეთის სამედიცინო სასწავლებლის სტუდენტური თვითმმართველობა და ოზურგეთის ინდუსტრიულ-პედაგოგიური კოლეჯის სტუდენტთა გაერთიანება. ორგანიზაციამ ოფიციალური რეგისტრაცია გაიარა 2002 წლის 30 მაისს, ოზურგეთის რაიონულ სასამართლოში (რეგისტრაციის ნომერი 44/9-91). 2004 წლის ნოემბრიდან ახალი სახელით — „სტუდენტურ-ახალგაზრდული სათათბირო“. ორგანიზაცია არის: აღმოსავლეთის პარტნიორობის სამოქალაქო საზოგადოების ფორუმის* საქართველოს ეროვნული პლატფორმის წევრი; განვითარების საერთაშორისო ალიანსის - IDA; საქართველოს ახალგაზრდული ორგანიზაციების ფორუმის* თანადამფუძნებელი; საქართველოს ახალგაზრდული ორგანიზაციების ნაციონალური საბჭოს* ასოცირებული წევრი; ევროპის ახალგაზრდული ქსელის - "EURO-NET" ასოცირებული წევრი; საერთაშორისო ახალგაზრდული ორგანიზაციის უფლებათა დაცვის ახალგაზრდული მოძრაობა წევრ-კორესპონდენტი; ევროპის ქსელის ნაციონალიზმის, რაზისმის, ფაშიზმის წინააღმდეგ და მიგრანტებისა და ლტოლვილების მხარდაჭერისათვის - "UNITED" წევრი; ევროპული ახალგაზრდული კამპანია მრავალფეროვნების, ადამიანის უფლებებისა და მონაწილეობისათვის: ყველა განხვავებული - ყველა თანასწორი* საქართველოს სამუშაო ჯგუფის; საქართველოს საზოგადოებრივი ორგანიზაციების ეთიკის კოდექსზე* ხელმომწერი. დღესდღეობით ორგანიზაცია მუშაობს შემდეგი პროგრამული მიმართულებით: ახალგაზრდობის ინტეგრაციისა და საზოგადოებრივ ცხოვრებაში აქტიური მონაწილეობის ხელშეწყობაში; მოხალისეობის პოპულარიზაციის და განვითარების ხელშეწყობაში; დემოკრატრიული მმართველობის/თვითმმართველობის დამკვიდრებისა და განვითარების ხელშეწყობაში. ორგანიზაცია არის ახალგაზრდული კავშირის „ევროკლუბის“ დამფუძნებელი და გურიის ინტელექტ კლუბის „რა? სად? როდის?“ თანადამფუძნებელი. წევრთა საერთო კრება — უმაღლესი ხელმძღვანელი ორგანოა. იმართება სულ მცირე წელიწადში ერთჯერ, დეკემბრის თვეში. გამგეობა — ხელმძღვანელი ორგანოა წევრთა საერთო კრებებს შორის. გამგეობის კრება იმართება ყოველი თვის პირველ ორშაბათ დღეს. Official Website SYC Official Youtube Channel SYC Official FB Channel
ენსეტის ხალხი

ენსეტი — ადგილობრივი ხალხი, რომელიც სახლობს გრან-ჩაკოს რეგიონში, დასავლეთ პარაგვაიში. მათი რაოდენობა დაახლოებით 17 000-ია. თავდაპირველად ისინი მონადირეობა-შემგროვებლობას მისდევდნენ, დღეს კი მრავალი მათგანი საარსებო წყაროს იმ რანჩოებში მუშებად მუშაობით ეძებს, რომლებიც ტყეში, მათ ბუნებრივად აგებულ საცხოვრებლების გარშემო მდებარეობს. მიუხედავად ამისა, ენსეტები დღემდე დაუსრულებელ კონფლიქტში არიან მთავრობასა და რანჩოების მფლობელებთან, რომლებსაც დასახლებების გასაშენებლად ტყის გაჩეხვა სურთ. ამჟამად, მხოლოდ ძალიან მცირე რაოდენობის ენსეტებს აქვთ შენარჩუნებული თავიანთ ტრადიციული ცხოვრების წესი, მაშინ, როდესაც მათი უმრაველსობა მისიონერული ორგანიზაციების მიერ დასპონსორებულ პატარა დასახლებებში ცხოვრობს. დღემდე ცოცხალია ენესტური ენაც. Enxet - Survival International Enxet | IndigenousNews.org დაარქივებული 2012-03-29 საიტზე Wayback Machine.