laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ბელოსელსკი-ბელოზერსკის სასახლე

ბელოსელსკი-ბელოზერსკის სასახლე (რუს. Дворец Белосельских-Белозерских) — ნეო-ბაროკოს სტილის სასახლე სანქტ-პეტერბურგში, ნევის პროსპექტისა და მდ. ფონტანკას გადაკვეთასთან. 1750-იან წლებში აგებული სასახლე სარკისებრი ანარეკლია ბართოლომეო რასტრელის სტროგანოვის სასახლის და მის მოპირდაპირედ დგას ნევსკიზე. სასახლე საკუთარ საწყისს გრაფინია ბელოსელსკაია-ბელოზერსკაიას მე-18 საუკუნის სახლიდან იღებს. 1799 წელს მან დაიქირავა არქიტექტორი ფიოდორ დემერცევი შენობის ნეოკლასიკურ სტილში რეკონსტრუქციისთვის. მისი ვაჟის გარდაცვალების შემდეგ სასახლე მემკვიდრეობით ერგო მის ცოლს, რომელმაც შემდეგ გრაფ ვიქტორ კოჩუბეი უმცროსზე იქორწინა. გადმოცემის თანახმად კოჩუბეის სურდა მისი მეუღლის სასახლე ქუჩის მოპირდაპირედ მდგარი რასტრელისეული სტროგანოვის სასახლის მოპაექრე ყოფილოყო და ამგვარად დაიქირავა ანდრეას შტაკენშნაიდერი და დავიდ იენსენი მისი ასლის შესაქმენლად. 1847-48 წელს ჩატარებული მნიშვნელოვანი რეკონსტრუქციის შედეგად სასახლემა ბრწყინვალე როკოკო იერი მიიღო. შენობის ბრწყინვალებით მოხიბლულმა კნიაზმა სერგეი ალექსანდროვიჩმა 1883 წელს ის საკუთარი რეზიდენციისთვის შეისყიდა. 1905 წელს სერგეის მკვლელობის შემდეგ მისმა ქვრივმა ელიზავეტამ სასახლე საჩუქრად მის ძმისწულს დმიტრი პავლოვიჩს გადასცა. ამ უკანასკნელმა რუსეთის რევოლუციის პერიოდში სასახლე სასწრაფოდ გაყიდა, ორი წლის შემდეგ კი ახალმა მთავრობამ მისი ნაციონალიზაცია მოახდინა და 1991 წლმადე აქ ადგილობრივი საბჭო იყო განლაგებული, რის შემდეგაც ის მუნიციპალური კულტურულ ცენტრად გადაკეთდა. სასახლის როკოკო ინტერიერი მეორე მსოფლიო ომისგან დანგრევას გადაურჩა. 1954 წელს სასახლე ადრინდელ მდგომარეობაში აღდგა და ამჟამად აქ კამერული ორკესტრის კონცერტები იმართება მცირე აუდიენციებისთვის. ინფორმაცია სასახლის შესახებ სანქტ-პეტერბურგის სამთავრობო საიტზე (რუსულად). დაარქივებული 2006-07-13 საიტზე Wayback Machine.
ზენონი (ბიზანტია)

ზენონი (დ. დაახლ. 435 — გ. 9 იანვარი, 491) — ბიზანტიის იმპერატორი 474—475 და 476—491 წლებში. იყო ისავრიელი მხედართმთავარი, რომელიც იმპერატორმა ლეონ I-მა დაიახლოვა, დაარქვა სახელად ზენონი და მიათხოვა თავისი ქალიშვილი არიადნე. რომაული საზომით ის იყო ბარბაროსი, რაც იწვევდა უკმაყოფილებას ხალხში. ამით ისარგებლა ლეონ I-ის მიერ აფრიკული კატასტროფისათვის შერისხულმა ბასილისკოსმა. რომელიც იყო იმავე ლეონის ცოლისძმა და არიადნეს ბიძა და აუჯანყდა ზენონს, რომელიც იძულებული გახდა გაქცეულიყო კონსტანტინოპოლიდან, თუმცა ხელს გააყოლა ხაზინაც. ბასილისკოსმა ვერ მოიპოვა პოპულარობა ხალხში და ზენონმა ინტრიგების საშუალებით, უბრძოლველად 20 თვის შემდეგ დაიბრუნა ტახტი. ხოლო თავის მოქიშპეებზე სასტიკად იძია შური. თავისი მმართველობის პერიოდში ზენონს მოუხდა კიდევ რამდენიმე, მის წინააღმდეგ მიმართული, აჯანყების ჩახშობა. ყველაზე სახიფათო მათ შორის იყო 479 წელს დასავლეთ რომის იმპერატორ ანტემიუსის ვაჟის მარკიანეს აჯანყება. მარკიანე, ამავე დროს, იყო ბიზანტიის იმპერატორ მარკიანეს შვილიშვილი. რომელიც, ასევე, დაამარცხა და გადაასახლა კილიკიაში. ზენონის მმართველობას დაემთხვა დასავლეთ რომის იმპერიის საბოლოო დაცემა. თუმცა, თვითონ ბევრი იღვაწა აღმოსავლეთის იმპერიის სტაბილურობისათვის. გადმოცემის მიხედვით ეპილეფსიის შეტევის შედეგად უგონოდ მყოფი იმპერატორი მისი ცოლის არიადნეს ბრძანებით გამოაცხადეს გარდაცვლილად და ცოცხლად დამარხეს. ვ. ასათიანი, „ბიზანტიური ცივილიზაცია“, გვ. 479, თბ., 2006 წელი.
ბასილისკოსი (ბიზანტია)

ბასილისკოსი (ლათ.: Flavius Basiliscus, უცნ.- ზამთარი 476 / 477) — აღმოსავლეთ რომის იმპერატორი 475-476 წლებში. ლეონ I-ის ცოლისძმა. ტახტზე ავიდა იმპერატორ ზენონის ტახტიდან ჩამოგდების შემდეგ. ტახტზე ასვლაში სავარაუდოდ ეხმარებოდა საკუთარი და, იმპერატორ ლეონ I-ის ქვრივი, ვერინა. ბასილისკოსი მმართველობამ დასაწყისშივე გამოიწვია ხალხის უკმაყოფილება. რამდენადაც ზენონმა, გაქცევისას, მოახერხა იმპერიის ხაზინის წაღება. ბასილისკოსი იძულებული გახდა გაეზარდა გადასახადები. ამას დაერთო უკმაყოფილება საკუთრი დის ვერინას მხრიდან. როგორც ამბობენ, იმის შიშით, რომ ტახტში არ შეცილებოდა, სიკვდილით დასაჯა მისი საყვარელი. ხალხის უკმაყოფილება გაამძაფრა, აგრეთვე, იმან, რომ ბასილისკოსმა გამოსცა ედიქტი რითაც გაუქმებულად გამოაცხადა 451 წლის ქალკედონის მე-4 საეკლესიო კრების გადაწყვეტილებები და უფლებებში აღადგინა მონოფიზიტი მღვდელთმთავრები. ყოველივე ამის შედეგად, მმართველობის 20 თვის შემდეგ, ინტრიგებისა და შეთქმულების, ხარჯზე, ჩამოგდებული იქნა ტახტიდან ზენონის მიერ. ოჯახთან ერთად გადაასახლეს და გამოკეტეს კაპადოკიის ერთ-ერთ ციხესიმაგრეში, სადაც დაიხოცნენ შიმშილისაგან. მისი მმართველობის დროს, 476 წელს, კონსტანტინოპოლის საჯარო ბიბლიოთეკაში (დაარსებული იყო იმპერატორ იულიანე განდგომილის მიერ) გაჩენილმა ხანძარმა იმსხვერპლა 120000-მდე ხელნაწერი. ვ. ასათიანი, „ბიზანტიური ცივილიზაცია“, თბ., 2006 წელი. გვ. 479
Iron Maiden-ის შემადგენლობები

ჯგუფი Iron Maiden 1975 წელს შეიქმნა და მას შემდეგ ჯგუფში უამრავი მუსიკოსი მოვიდა და წავიდა. ერთადერთი, ვინც ბენდში უცვლელია, არის ჯგუფის დამაარსებელი სტივ ჰარისი. ის არის სიმღერების (როგორც მუსიკის, ასევე ტაქსტის) უდიდესი ნაწილის ავტორი და ჯგუფში ბას-გიტარაზე უკრავს. ქვემოთ მოცემულ დიაგრამაზე გამოსახულია ბენდის შემადგენლობები სხვადასხვა დროს. (ინგლისური) ჯგუფის ოფიციალური საიტი Iron Maiden-ის შემადგენლობები Facebook-ზე Iron Maiden Commentary დაარქივებული 2006-02-09 საიტზე Wayback Machine.
ზერტის ღვთისმშობლის ეკლესია

ზერტის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზერტის ცენტრში. თარიღდება XIX საუკუნით. ეკლესია სამნავიანი ბაზილიკაა (16,7 X 9,5 მ), ნაგებია აგურითა და ნატეხი ქვიშაქვით. სარკმლებისა და შესასვლელების წირთხლები ღვინისფერი პორფირიტისაა. თითო თაღოვანი შესასვლელი სამხრეთით და დასავლეთითაა. დასავლეთის კარი ამოქოლილია. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე განიერი თაღოვანი სარკმელია, რომლის ქვემოთ მოგვიანებით გაუჭრიათ კარი. აფსიდის იატაკი ოთხი საფეხურითაა ამოღებული. აფსიდის გვერდებზე მცირე ორსართულიანი სწორკუთხა სამკვეთლო და სადიაკვნეა. აფსიდი სამკვეთლოს ჩრდილო-აღმოსავლეთ კუთხეში გაჭრილი კარით უკავშირდება. სამკვეთლოს და სადიაკვნეს აღმოსავლეთ კედელში მცირე თაღოვანი სარკმლებია. ორივე სათავსი დასავლეთით გახსნილი თაღებით უკავშირდება გვერდის ნავებს. სათავსების პირველი სართულები გადახურულია კამარით. სადიაკვნეს პირველი სართული მეორეს უკავშირდება სარკმელთან, კედელში დატანებული ხვრელით. სამკვეთლოს სართულები ერთმანეთს გარედან უკავშირდებიან. მეორე სართულზე დასავლეთ კედლის ზედა ნაწილში სწორკუთხა პატარა ღიობია. ეკლესიის შუა ნავი გვერდის ნავებისაგან გამოყოფილია წყვილი განიერი ნახევარწრიული ორთაღედით. თაღები შუაში ოთხკუთხა ბურჯებს ეყრდნობა, ხოლო ბურჯებიდან გადასული თაღები - აფსიდსა და ეკლესიის დასავლეთ კედელს. შუა ნავის კამარა უერთდება კონქს. ეკლესიაში ხუთი განიერი თაღოვანი სარკმელია, ორ-ორი - სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებში, ერთი - დასავლეთ კედლის ზედა ნაწილში. ბურჯების დასავლეთ მხარეს, ჩრდილოეთ და სამხრეთ კედლების აღმოსავლეთ ნაწილში მდებარე სარკმლების ძირში წყვილი თაღოვანი ნიშია. ინტერიერი შელესილია. აღმოსავლეთ ფასადზე სარკმლის თავზე, ჩასმულია მცირე ზომის ჯვარი. აღმოსავლეთ და დასავლეთ ფასადების ფრონტონები ამაღლებულია აგურის წყობით. ეკლესიას შემოვლებული აქვს აგურის სამი რიგისაგან შედგენილი ლავგარდანი. გადახურულია თუნუქით. ტაძარი აღდგენილია 1990-1991 წლებში. ამჟამად მოქმედია. საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
ზერტის წმინდა გიორგის ეკლესია (1839)

ზერტის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზერტის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, სასაფლაოზე. აგებულია 1839 წელს. ეკლესია დარბაზულია (11 X 7 მ), ნაგებია რიყის ქვით. გამოყენებულია აგური, ნატეხი და შირიმის ქვაც. შიგნიდან სწორკუთხა, გარედან თაღოვანი შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთითაა. ოდნავ ბრტყელი ნალისებრი აფსიდის ღერძზე სწორკუთხა სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს მოზრდილი ნახევარწრიული ნიშებია. ნიშები გადახურულია კონქით. საკურთხევლის იატაკი დარბაზის იატაკიდან ერთი საფეხურითაა ამაღლებული. დარბაზის გრძივ კედლებზე წყვილი ერთსაფეხურიანი პილასტრებია, რომელთა იმპოსტებზე გადაყვანილია კამარის საბჯენი თაღი. სამხრეთისა და ჩრდილოეთის კედლებში შიგნიდან სწორკუთხა, გარედან თაღოვანი სარკმლებია, დასავლეთის კედელში კი ორივე მხრიდან თაღოვანი. ამ სარკმლის წირთხლი აგურისა და შირიმის ქვის მონაცვლეობითაა ნაგები. კედლები შიგნიდან შელესილია. სამხრეთ ფასადზე, შესასვლელის თავზე, აგურის წყობით გამოყვანილია განედლებული ჯვარი, რომლის ზედა მკლავი წაგრძელებულია. ჯვარსა და შესასვლელის თაღს შორის სწორკუთხა ნიშია. ნიშში ჩასმულია წარწერიანი ფილა: შენობას შემოვლებული აქვს აგურის სამი რიგისაგან შედგენილი ლავგარდანი. სახურავი ორფერდაა, გადახურულია ღარიანი კრამიტით. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 71.
ზერტის წმინდა გიორგის ეკლესია

ზერტის წმინდა გიორგის ეკლესია – ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზერტის ცენტრში. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (11,4 X 7,3 მ). ნაგებია რიყის ქვით. ნაოთხალებიანი შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილშია. ნაოთხალები განიერია. ნალისებრი აფსიდი დარბაზისაგან გამოყოფილია მცირე შვერილი მხრებით, რომლებიც ეყრდნობა სატრიუმფო თაღს. აფსიდის ღერძზე შიგნიდან თაღოვანი, გარედან სწორკუთხა სარკმელია (გაუქმებულია). აფსიდის სამხრეთ კედელში სწორკუთხა ნიშია. ჩრდილოეთ კედელზე მიდგმულია ქვის ტუმბო. ეკლესიის გრძივი კედლები წყვილი ორსაფეხურიანი პილასტრით ორ თანაბარ ნაწილად იყოფა. დასავლეთის კედელზეც კუთხის ორსაფეხურიანი პილასტრებია. შუა პილასტრების მარტივ იმპოსტზე გადაყვანილია კამარის საბჯენი თაღი. ეკლესიის დასავლეთ და სამხრეთ კედლებში თითო სარკმელია. დასავლეთის სარკმელი შიგნიდან ამოშენებულია და შელესილია, გარეთ დარჩენილია მცირე ოთხკუთხა ნიში. სამხრეთისა გვიანდელი უნდა იყოს. იგი ორივე მხრიდან ამოშენებულია აგურით. აღმოსავლეთ ფასადზე, სარკმლის ზევით, მოზრდილი სწორკუთხა ნიშია. ეკლესიას თარაზულად შემოვლებული აქვს აგურის სამი რიგისაგან შედგენილი ლავგარდანი. XVIII საუკუნეში ეკლესია გადააკეთეს საბრძოლო კოშკად, რის გამოც მისი კედლები ერთი მეტრით გააგანიერეს და თავზე ბანიანი საბრძოლო კოშკი დააშენეს. ნაგებობის კუთხეები მომრგვალებულია. კოშკის ზედა ნაწილები ჩამონგრეულია. მოგვიანებით ეკლესია აღადგინეს. ორფერდა სახურავის მოსაწყობად აამაღლეს განივი ფასადების ფრონტონები. საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
ლესტერ ტაიგერსი

ლესტერ ტაიგერსი (ინგლ. Leicester Tigers) — ინგლისური სარაგბო კლუბი, რომელიც თამაშობს პრემიერშიპში. მას თერთმეტჯერ აქვს მოგებული პრემიერშიპი, ორჯერ კი ჰეინიკენის თასი. ლესტერ ტაიგერსი იმ ოთხ გუნდს შორისაა, რომლებიც არასოდეს გავარდნილან ინგლისის უმაღლესი დივიზიონიდან. მისი უდიდესი კონკურენტები და მეტოქეები არიან: ბასი, ლონდონის ბზიკები და ნორსამპტონ სეინტსი. ლესტერ ტაიგერსი დაარსდა 1880 წელს. დაარსებისას გაერთიანდა რამდენიმე პატარა გუნდი: ლესტერის საზოგადოება, ლესტერი მოყვარულები, ლესტერი ალერტსი. ხუთი თვე არ იყო გასული, როდესაც ამ გუნდს „ვეფხვები“ უწოდეს. ტაიგერსი ინგლისის ნაკრების საბაზისო გუნდად ითვლება. მაგალითად, 2019 წლის მსოფლიო თასზე ნაკრებში 8 „ვეფხვი“ (ტაიგერსის მოთამაშე) იყო მიწვეული, მათგან ხუთმა საფინალო მატჩშიც მიიღო მონაწილეობა: მანუ ტუილაგი (ძირათადი, 80 წუთი), ჯონი მეი (ძირითადი, 69 წ.), ჯორჯ ფორდი (ძირითადი, 49 წ.), ბენ იანგსი (ძირათადი, 75წ.), დენ კოული (მარქაფა, 2 წუთიდან). ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ლესტერ ტაიგერსი ოფიციალური საიტი ფანების საიტი დაარქივებული 2021-05-08 საიტზე Wayback Machine. სიახლეები Leicester Tigers Podcasts დაარქივებული 2006-06-28 საიტზე Wayback Machine. Welford Road Stadium Information & Gallery Guinness Premiership Page დაარქივებული 2009-02-28 საიტზე Wayback Machine. ↑ https://www.englandrugby.com/news/article/england-men-announce-squad-for-rugby-world-cup[მკვდარი ბმული] ↑ https://en.wikipedia.org/wiki/2019_Rugby_World_Cup_Final
სპილოს კუნძული

სპილოს კუნძული (ინგლ. Elephant Island) — ყინულით დაფარული მთიანი კუნძული ანტარქტიდის სანაპიროსთან. ის სამხრეთის ოკეანეში, სამხრეთ-შეტლანდის კუნძულების ჯგუფიდან ყველაზე მოშორებით მდებარეობს. მას სახელი ადრეულმა მკვლევარებმა უწოდეს, ამ კუნძულზე მობინადრე ზღვის სპილოების გამო. ის სამხრეთ გეორგიადან 1253 კილომეტრში, სამხრეთ-დასავლეთით მდებარეობს, 935 კილომეტრში, სამხრეთით ფოლკლენდის კუნძულებიდან და 885 კილომეტრში სამხრეთ-აღმოსავლეთით ჰორნის კონცხიდან. კუნძული წარმოადგენს სადავო ტერიტორიას არგენტინას, ჩილესა და ბრიტანეთს შორის. კუნძულის ფართობია 558 კმ², ხოლო სიმაღლე, პარდოს ქედზე, ზღვის დონიდან მაქსიმალური სიმაღლეს, 853 მეტრს აღწევს. კუნძულის მნიშვნელოვან ობიექტებს წარმოადგენენ: იელჩოს კონცხი, ვალენტინის კონცხი და სათვალთვალო კონცხი, რომლებიც მის უკიდურეს ჩრდილოეთ, აღმოსავლეთ და სამხრეთ წერტილებს წარმოადგენენ. ასევე ვილდის წერტილი, წყალში შეჭრილი ხმელეთის პატარა ნაწილი კუნძულის ჩრდილოეთ სანაპიროზე. სიმტკიცის მყინვარი არის კუნძულის მთავარი მყინვარი. კუნძული აღმოჩენილი იქნა 1820 წლის თებერვლის დასაწყისში ედვარდ ბრანსფილდის მოგზაურობის დროს. ზღვის სპილოს კუნძულს (ინგლ. Sea Elephant Island) სახელი პირველად უწოდა ინგლისელმა ვეშაპდამჭერმა რობერტ ფაილდსმა (ინგლ. Robert Fildes) კუნძულის სანაპიროზე შემჩნეული ამ ცხოველების სიმრავლის გამო. 1821 წლის 29 იანვარს კუნძულის კარტოგრაფია ჩაატარა ფადეი ბელინსგაუზენის ექსპედიციამ და მას ადმირალ სემიონ მორდვინოვის პატივსაცემად უწოდა მისი სახელი. კუნძული ყველაზე უფრო ცნობილი გახდა შეკლტონის 1914-1917 წლების ტრანსანტარქტიკული საიმპერიო ექსპედიციის დამთავრების შემდეგ, როდესაც 1916 წლის 14 აპრილს იქ გადავიდა უედელის ზღვაში ავარიაგანცდილ გემ «ენდიურანსის» ჯგუფის 28 წევრი. 17 აპრილს ექსპედიციის წევრებმა უაილდის კონცხზე (სახელი დარქმეულია ერნესტ შეკლტონის მოადგილის — ფრენკ უაილდის პატივსაცემად) დააფუძნეს ბანაკი, სადაც მისი ხელმძღვანელობით გამოიზამთრეს 1916 წლის 30 აგვისტომდე, სანამ შეკლტონმა არ მოახდინა მათი ევაკუაცია პუნტა-არენასში. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სპილოს კუნძული Antarctica. Sydney: Reader's Digest, 1985. Child, Jack. Antarctica and South American Geopolitics: Frozen Lebensraum. New York: Praeger Publishers, 1988. Mericq, Luis. Antarctica: Chile's Claim. Washington: National Defense University, 1987. Pinochet de la Barra, Oscar. La Antarctica Chilena. Santiago: Editorial Andrés Bello, 1976. Stewart, Andrew, Antarctica: An Encyclopedia. London: McFarland and Co., 1990 (2 volumes). "Elephant Island - An Antarctic Expedition" by Author Chris Furse, published by Anthony Nelson Ltd, 7 St. John's Hill Shrewsbury SY1 1JE Salop England, ISBN 0-904614-02-6 ↑ William James Mills, Exploring polar frontiers: a historical encyclopedia, ABC-CLIO, Inc, 2003. — P. 208, 844 p, ISBN 1-57607-422-6.
თედოწმინდის წმინდა თევდორეს ეკლესია

თედოწმინდის წმინდა თევდორეს ეკლესია – ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ თედოწმინდის დასავლეთით, სასაფლაოზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (8,2 X 5 მ), ნაგებია რიყის ქვითა და აგურით, კუთხეებში გამოყენებულია ქვიშაქვაც. ძლიერ დაზიანებულია: გადაწოლილია სამხრეთ კედლის დიდი ნაწილი, აღმოსავლეთ კედლის ზედა ნაწილი, კამარა და კონქი, დაზიანებულია ჩრდილოეთ კედელიც. ჩრდილო-დასავლეთ და ჩრდილო-აღმოსავლეთ კედლების კუთხეებში გამჭოლი ბზარებია. შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილშია. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია, რომლის ქვემოთ, კედელთან, ქვით ნაგები სატრაპეზოა. აფსიდში, ორივე მხარეს განიერი და ღრმა ნიშებია. სარკმელსა და ჩრდილოეთ ნიშს შორის მცირე თახჩაა. დარბაზის კამარა ეყრდნობა სატრიუმფო თაღს და გრძივი დასავლეთ კედლის საბჯენ თაღებს. თაღები დაფუძნებულია მარტივ თარო-იმპოსტებზე. დასავლეთის კედელში ერთი შეისრულთაღიანი სარკმელია, ჩრდილოეთ კედლის აღმოსავლეთ ნაწილში - დიდი ზომის, შეისრულთაღიანი ნიში. ეკლესია გარედან შელესილი იყო. აღმოსავლეთ ფასადზე, სარკმლის ზემოთ, შემორჩენილია აგურის საფეხუროვანი რიგის მცირე ფრაგმენტები. შენობას შემოვლებული აქვს აგურის ოთხი რიგისაგან შემდგარი ლავგარდანი. სახურავი ღარიანი კრამიტისა იყო. საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
თორტიზის ღვთისმშობლის ეკლესია

თორტიზის ღვთისმშობლის ეკლესია – ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ თორტიზის განაპირას, სამხრეთ-დასავლეთით. თარიღდება XIX საუკუნით. ეკლესია დარბაზულია (14 X 7,8 მ), ნაგებია რიყის ქვით და კვადრატული აგურით. სამხრეთით და დასავლეთით არქიტრავით გადახურული შესასვლელები და თაღოვანი სარკმლებია. ნახევარწრიული აფსიდის თაღოვანი სარკმლის ორივე მხარეს თითო ოთხკუთხა ნიშია. დარბაზის გრძივ კედლებზე თითო წყვილი პილასტრია. კამაროვანი გადახურვა ეყრდნობა შუა საბჯენ, დასავლეთის კედლის მიმდებარე და აფსიდის მარტივპროფილიან იმპოსტებზე დაყრდნობილ თაღებს. სახურავი ღარიანი კრამიტითაა გადახურული. ფასადებს კვადრატული აგურის დაკბილული ორსაფეხურიანი ლავგარდანი აქვს. საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
არგენტინის მიწისძვრა (2011)

2011 წლის მიწისძვრა არგენტინაში მოხდა 1 იანვარს, დილის შვიდ საათზე (06:56:59 AM). სტიქიის ეპიცენტრი იყო პროვინცია სანტიაგო-დელ-ესტერო(26°45′29″S 63°06′11″W﻿ / ﻿26.758° ს. გ. 63.103° დ. გ.﻿ / -26.758; -63.103). მიწისძვრის სიძლიერე 7.0 ბალი იყო. ↑ არგენტინის მიწისძვრა დაარქივებული 2011-04-21 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
თორტიზის წმინდა გიორგის ეკლესია

თორტიზის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ თორტიზის ჩრდილოეთით ერთი კილომეტრის მანძილზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (9,5 X 5,3 მ), ნაგებია რიყის ქვითა და ქვიშაქვით. შენობის კუთხეებში, კარისა და სარკმლების წირთხლებზე გამოყენებულია კვადრატული აგურიც. სამხრეთის კედელში არქიტრავით გადახურული კარი და თაღოვანი სარკმელია. თითო ასეთივე სარკმელი აღმოსავლეთისა და დასავლეთის კედლებშიცაა. ნახევარწრიული აფსიდის სარკმლის ორივე მხარეს თითო ოთხკუთხა ნიშია. კამაროვანი გადახურვა - დარბაზის შუა საბჯენ, დასავლეთ კედლის მიმდებარე და აფსიდის ორსაფეხურიან იმპოსტებზე დაყრდნობილ თაღებს ემყარება. დასავლეთ ფასადზე აგურის წყობით გამოსახულია ჯვარი. შენობას აგურისავე თაროსებრი ლავგარდანი აქვს. სახურავი კვადრატული აგურისაა: დასავლეთით ეკლესიას აგურის ოთხსვეტიანი სამრეკლო ადგას. საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
კარალეთის ღვთისმშობლის ეკლესია

კარალეთის ღვთისმშობლის ეკლესია – ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ კარალეთის განაპირას, ჩრდილოეთით სასაფლაოზე. თარიღდება ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (7,9 X 5,3 მ), ნაგებია რიყის ქვით. დაზიანებულია შენობის კედლები, თლილი ქვის ლავგარდანი და კრამიტის სახურავი. შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილშია. ნახევარწიული აფსიდის ღერძზე ვიწრო სწორკუთხოვანი, ხოლო დასავლეთ კედელში შედარებით განიერი სარკმელია. საკურთხევლის წინ, ზემოთკენ გაგანიერებული სატრაპეზო ქვა დგას. აფსიდის მხრებიდან წინ გამოწეული, შეკიდული სატრიუმფო თაღი კედლის იმპოსტებს ეყრდნობა, ცილინდრული კამარა - გრძივ კედლებს. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 74.
სოლიდუსი

სოლიდუსი (ლათ:Solidus - მყარი, მტკიცე, მასიური) — რომაული ოქროს მონეტა. მისი წონა შეადგენდა 4,5 გრ. სუფთა ოქროს. მისი მოჭრა უკავშირდება რომის იმპერატორ კონსტანტინე დიდს. მოიჭრა 309 წელს. თავდაპირველად მიმოიქცეოდა იმპერიის დასავლეთ ნაწილში, 324 წლიდან გავრცელდა მთელს იმპერიაში. მან შეცვალა ძველი რომაული მონეტა აურეუსი, რომელიც მიმოქცევაში იყო თითქმის 500 წელი. სოლიდუსის ბერძნული დასახელებაა ”ნომიზმა”, ევროპაში მას უფრო იცნობდნენ ”ბეზანტი”-ს სახელით. ის ხანგრძლივი დროის განმავლობაში წარმოადგენდა რომის იმპერიის, ხოლო შემდგომში ბიზანტიის, ძირითად მონეტას და ფულად-საანგარიშსწორებო ერთეულს. მიმოქცევაში იყო ასევე ოქროს მონეტები 1/2 სოლიდუსის (”სემისისი”) და 1/3 სოლიდუსის (”ტრემისისი”) ღირებულებით. სოლიდუსი პოპულარული იყო მთელს მაშინდელ მსოფლიოში. ეს გამოწვეული იყო ბიზანტიის ბიუჯეტის სიმყარით. ”ბიზანტიის ბიუჯეტს, რომლის პრეცედენტიც დღემდე არ არსებობს, მხოლოდ წმინდა ოქროს ზოდებით ითვლიდნენ”. სოლიდუსი წარმოადგენდა მაშინდელი ევროპის მატერიალური, მოძრავი, სიმდიდრის უდიდეს ნაწილს. თავისი მნიშვნელობით და მსყდველუნარიანობაით, გაცილებით აღემატებოდა დღევანდელი მნიშვნელობით აშშ დოლარს. ”ისტორიკოსები აღნიშნავენ ბეზანტის მაღალ მსყიდველუნარიანობას ბენიამინ ტუდელელისა და ვენეციელი ვაჭრების ჩანაწერების მიხედვით”. სოლიდუსი (ნუმიზმა) მიმოქცევაში იყო იმპერატორ ალექსი I კომნენოსის მიერ განხორციელებულ რეფორმამდე (1092), როდესაც მიმოქცევაში შემოვიდა პერპერა. ვ.ასათიანი, ბიზანტიური ცივილიზაცია, თბ., 2006, გვ.100-108 ↑ ვ.ასათიანი, ბიზანტიური ცივილიზაცია, თბილისი,2006, გვ.100 ↑ ვ.ასათიანი, ბიზანტიური ცივილიზაცია, თბილისი,2006, გვ.104
Spirit They're Gone, Spirit They've Vanished

Spirit They're Gone, Spirit They've Vanished — ჯგუფ Animal Collective-ის სადებიუტო ალბომი, გამოცემული 2000 წელს სახელით Avey Tare და Panda Bear. ალბომი გამოიცა CD დისკის სახით ჯგუფის საკუთარ ლებლზე Animal (ამჟამად Paw Tracks). ალბომი გამოვიდა მცირე ტირაჟით. 2003 წელს ის ხელახლა გამოიცა ორმაგი დისკის სახით Danse Manatee-სთან ერთად FatCat Records-ზე. ყველა სიმღერა დაწერა Avey Tare-მა (დევიდ პორტნერი) 1997-1999 წლებში, Penny Dreadfuls-ის გარდა, რომელიც მან 16 წლის ასაკში დაწერა. პორტნერმა და Panda Bear-მა (ნოა ლენოქსი) აკუსტიკური გიტარა და დასარტყმელი საკრავები ჩაწერეს პორტნერის საძინებელში, 1999 წლის ზაფხულში, პიანინო კი მისი მშობლების სასტუმრო ოთახში. ბასისთვის გამოიყენეს ძველი სინთეზატორი Roland SH-2, რომელიც ბრაიან ვეიტცის (Geologist) ძმამ იპოვა. ლენოქსი ცდილობდა დასარტყამებზე დაკვრის მანერა მიემსგავსებინა ალბომებისთვის Ocean Rain და Forever Changes. პორტნერი მას ბითბოქსის საშუალებით უჩვენებდა, როგორი რითმი უნდოდა. გარეკანის ილუსტრაცია იპოვა Avey Tare-მა და იფიქრა, რომ ის მოუხდებოდა ალბომს. თავდაპირველად ალბომი უნდა გამოსულიყო მხოლოდ Avey Tare-ის სახელით, მაგრამ ის ისე მოიხიბლა Panda Bear-ის დაკრულით, რომ გარეკანზე პანდას სახელიც დაამატა. თავდაპირველ გამოცემას მოჰყვებოდა ბუკლეტი ამ ისტორიით: Avey Tare - აკუსტიკური გიტარა, პიანინო, ვოკალი, სინთეზატორი Panda Bear - პერკუსია ↑ https://www.allmusic.com/album/r508052 ↑ Pitchfork review ↑ 11/13/05 ↑ [1] ↑ Collected Animals დაარქივებული 2011-07-20 საიტზე Wayback Machine. Post by Dave Portner under the user name wheeter, August 3rd, 2006
კარბის წმინდა სამების ეკლესია

კარბის წმინდა სამების ეკლესია — ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ კარბის განაპირას, სამხრეთით. თარიღდება XVI-XVII საუკუნეებით. ეკლესია დარბაზულია (8 X 11 მ). ფასადები შემოსილია წითელი ტუფის თლილი კვადრებით, აქა-იქ ჩართულია უფრო მუქი, მოყავისფრო კვადრები და რამდენიმე თეთრი ფერის ძალზე პატარა, თავისი ზომით სხვებთან შეუსაბამო, თუმცა ფერით ინტენსიური ქვა. ჩრდილოეთის ფასადის ქვები ნაკლებადაა დამუშავებული. ეკლესიაში შესასვლელი სამხრეთიდანაა - სადა ტიმპანიანი, თაღოვანი კარი მის დასავლეთ ნაწილში, უშუალოდ პილასტრის გვერდითაა გაჭრილი. ტაძრის შიდა სივრცე სამი თაღოვანი სარკმლით ნათდება: მათგან ერთი საკურთხევლის აფსიდშია, ორი - სამხრეთი კედლის ზედა მონაკვეთზე. აფსიდი საკმაოდ ღრმაა. მაღალი დარბაზის გრძივი კედლები წყვილი პილასტრით გამოყოფილია ორ ნაწილად. ეკლესიის შიდა კედლები მოგვიანებით შეულესავთ. აღმოსავლეთის ფასადზე, სარკმლის თავსართის ზემოთ, წრეში ჩასმულ ჯვარს ირგვლივ შემოვლებული აქვს გრეხილი. სამხრეთის ფასადზე, მარცხენა სარკმლის თავზე, ამოკვეთილია ჯვარი. დასავლეთით, მაღლა ქვაზე კტიტორის რელიეფური გამოსახულებაა. რელიეფის ზემოთ - ასომთავრული წარწერაა. რელიეფიც და წარწერაც გამოფიტულია და ცუდად იკითხება. შენობას მარტივპროფილიანი ლავგარდანი აქვს. სახურავი ორფერდაა, გადახურულია თუნუქით (თავდაპირველად ჰქონია კრამიტის სახურავი). XX საუკუნის დასაწყისში, 1911 წელს ტაძრისათვის გალავანი მიუშენებიათ. ამჟამად მისგან მხოლოდ ნაშთებიღა შემორჩა. გალავნის განახლებაზე მოგვითხრობს ნაცრისფერი ტუფის ქვაზე შესრულებული მხედრული წარწერიდან, რომელიც ტაძრის გარეთ, მის კართან დაუდვიათ: სავარაუდოდ, ამავე პერიოდში ეკლესიის დასავლეთ კეხზე დაუდგამთ ოთხსვეტიანი სამრეკლო. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 75.
კარბის ღვთისმშობლის ეკლესია

კარბის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ კარბის ცენტრში. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (8,3 X 4,8 მ), ნაგებია რიყის ქვითა და აგურით. შემორჩენილია თითქმის პირვანდელი სახით. შესასვლელი სამხრეთითაა. სწორკუთხა საკურთხეველში, შუაში, ერთი სარკმელია, სამხრეთ-აღმოსავლეთით - მცირე ზომის სწორკუთხა, ხოლო ჩრდილოეთით უფრო დიდი თაღოვანი ნიშია. აღმოსავლეთ კედელთან კუთხეში, ტრომპისმაგვარი კონსტრუქციაა. დარბაზი გადახურულია ცილინდრული კამარით. აღმოსავლეთ ფასადზე, სარკმლის თავზე, ნალისებრი დეკორატიული თაღია, რომელსაც ქვის რელიეფური ჯვარი ადგას. სახურავი კრამიტისაა, ორფერდა. სახურავზე, დასავლეთით, აგურის მცირე ოთხსვეტიანი სამრეკლო ადგას. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 75.
კარბის წმინდა მარინეს ეკლესია

კარბის წმინდა მარინეს ეკლესია – ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ კარბის განაპირას, სამხრეთით, მდინარე პატარა ლიახვის მარცხენა ნაპირზე. თარიღდება XVIII-XIX საუკუნეების მიჯნით. ეკლესია დარბაზულია(6,7 X 4,6 მ), ნაგებია რიყის ქვით. შესასვლელი აქვს სამხრეთით და დასავლეთით. სწორკუთხა აფსიდში ერთი სარკმელი და ორი სწორკუთხა ნიშია. საკურთხევლის სარკმლის ქვეშ ოთხკუთხა სატრაპეზო ქვა დგას. დარბაზი გადახურულია შეისრული კამარით. ასეთივე ფორმისაა აფსიდის კონქიც. სახურავი ორფერდაა და კრამიტითაა გადახურული. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 75.
ტრემისისი

ტრემისისი (ლათ: Tremissis) — მცირე ზომის რომაული ოქროს მონეტა. შეადგენს სოლიდუსის 1/3-ს. მისი წონა იყო 1.55 გრ. სუფთა ოქრო. ტრემისისის მოჭრა გრძელდებოდა რომის იმპერიის მემკვიდრეების მიერ, როგორც ბიზანტიაში, ისე ანგლო-საქსონურ ბრიტანეთში. ტაქსფრიგოლდი ჰონორიუსის ტრემისისი ტრემისისი დიქშნერი.კომზე