laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ნახირი

ნახირი — მსხვილი რქოსანი საქონლის ჯოგი. დანიშნულების მიხედვით ნახირი შეიძლება იყოს საძოვრული სუქების, სარძევე, საიალაღე, შერეული და სხვა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 352.
ნახშირი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ნახშირი შეიძლება აღნიშნავდეს: ნახშირი – წიაღისეული ნახშირი – სახატავი მასალა
ფონოლოგია

ფონოლოგია არის სტრუქტურული ენათმეცნიერების საფუძველზე წარმოქმნილი სამეცნიერო დისციპლინა, რომელიც შეისწავლის ენაში არსებულ ბგერათა მნიშვნელობის განმასხვავებელ ფუნქციას. თუ ფონეტიკა მეტყველებაში ფონემათა რეალიზაციითაა დაკავებული, ფონოლოგია ცდილობს აღმოაჩინოს, აღწეროს და განსაზღვროს ენის ფონემები, მათ შორის დისტინქტიურ (განმასხვავებელ) ფონეტიკურ კრიტერიუმებზე დაყრდნობით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 364.
ასია

ასია — დიაოხის მეფე ძვ. წ. IX საუკუნის შუა წლებში. ასიას შესახებ ცნობილია, რომ ძვ. წ. 844 წელს იგი ეახლა ვანის ტბის მიდამოებში მდგარ ასურეთის მეფე სალმანასარ III-ს, მორჩილება განუცხადა და ამის ნიშნად ძღვენი (ცხენები) მიართვა. ამით თავის ქვეყანა ასურელთა მიერ აოხრებისგან იხსნა. იხსენიება სალმანასარის წარწერაში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 630. გ. მელიქიშვილი, სამხრეთ-დასავლეთ საქართველოს მოსახლეობის უძველესი გაერთიანებები, საქართველოს ისტორიის ნარკვევები, ტ. I, თბ., 1970 მარიამ ლორთქიფანიძე, როინ მეტრეველი (2007). საქართველოს მეფეები. საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა, წიგნსაცავის განყოფილება, K 281.358/3, თბილისი: გამომცემლობა „ნეკერი“, გვ. 7. ISBN 99928-58-36-2.
ეგმონტის უვერტურა (ბეთჰოვენი)

ეგმონტის უვერტურა - იოჰან ვოლფგანგ გოეთეს ტრაგედია "ეგმონტზე" დაფუძნებული მუსიკაა, დაწერილი ლუდვიგ ვან ბეთჰოვენის მიერ (ოპ. 84). ის დასრულებული იყო მეხუთე სიმფონიის დაწერიდან 2 წლის შემდეგ. ტრაგედიამ ბეთჰოვენის ყურადღება მიიპყრო თავისი გმირული სიუჟეტით. თვით გოეთეს მოეწონა ბეთჰოვენის ეს ნაწარმოები და თქვა, რომ მის აზრს ბოლომდე ჩასწვდა.
Dies Irae

Dies Irae (ლათ. განკითხვის დღე) — ერთ-ერთი ნაწილი XIII საუკუნის განთქმული ლათინური ჰიმნიდან, დაწერილი ტომას ცელანოს მიერ. კლასიკურ ეპოქაში გამოიყენება რეკვიემში. განთქმულია ჯუზეპე ვერდის და ვოლფგანგ ამადეუს მოცარტის დიეს ირე. Dies iræ! dies illa Solvet sæclum in favilla Teste David cum Sibylla! Quantus tremor est futurus, quando judex est venturus, cuncta stricte discussurus! Tuba mirum spargens sonum per sepulchra regionum, coget omnes ante thronum. Mors stupebit et natura, cum resurget creatura, judicanti responsura. Liber scriptus proferetur, in quo totum continetur, unde mundus judicetur. Judex ergo cum sedebit, quidquid latet apparebit: nil inultum remanebit. Quid sum miser tunc dicturus? Quem patronum rogaturus, cum vix justus sit securus? Rex tremendæ majestatis, qui salvandos salvas gratis, salva me, fons pietatis. Recordare, Jesu pie, quod sum causa tuæ viæ: ne me perdas illa die. Quærens me, sedisti lassus: redemisti Crucem passus: tantus labor non sit cassus. Juste judex ultionis, donum fac remissionis ante diem rationis. Ingemisco, tamquam reus: culpa rubet vultus meus: supplicanti parce, Deus. Qui Mariam absolvisti, et latronem exaudisti, mihi quoque spem dedisti. Preces meæ non sunt dignæ: sed tu bonus fac benigne, ne perenni cremer igne. Inter oves locum præsta, et ab hædis me sequestra, statuens in parte dextra. Confutatis maledictis, flammis acribus addictis: voca me cum benedictis. Oro supplex et acclinis, cor contritum quasi cinis: gere curam mei finis. Lacrimosa dies illa, qua resurget ex favilla judicandus homo reus. Huic ergo parce, Deus: Pie Jesu Domine, dona eis requiem. Amen. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „Dies Irae“ ვიკისაწყობში. "Dies Iræ"
აფსირტე

აფსირტე, აბსირტ (აბსარ) (ბერძ. Ἄψυρτος) — ძველი კოლხეთის მეფის, აიეტის ძე. თანამედროვე აფხაზთა წინაპრების, აფშილების ლეგენდარული ეთნარქი. აბსარ აბხაზების სახელი, ვინაითგან თვით აბხაზნი თავის თავს უწოდებენ აბს, თავიანთ ქვეყანას — აბსნ. ქართველთა მატიანით იგინი (აბხაზნი) არიან აბსარნი, აფშილნი. ეს სახელებიც უდრიან ბერძენთა მწერლების აპსაროს-ს, აბსილ-ს, აფსილ-ს. ალბათ აბსირეთი ანუ აბსარეთი ბერძენთა ლეგენდამ აბსირტ-ად გადააკეთა. მისი სახელი ეწოდებოდა პონტოს კუნძულს აბსარს (ქართლის ცხოვრება, როგორც იყო ნათქვამი, აფხაზებს უწოდებს აფსარ, აბშილი. თავის თავს იგინი უწოდებენ აბსუა, თავის ქვეყანას – აბსნ). ზოგიერთი მითის მიხედვით, აფსირტე არგონავტების ლაშქრობის დროს ჯერ კიდევ ძუძუს წოვდა. სხვა ვერსიით ისიც არგოში ჩაჯდა, მედეამ თან წაიყვანა (აპოლოდ. 19, 23), გემზე ნაწილ-ნაწილ დაკეპა, ზღვაში გადაყარა და ვიდრე მდევარი აიეტი წმინდა ნაწილებს კრეფდა, არგონავტები დაწინაურდნენ. უფრო ცნობილი თქმულებით, რაც არგონავტიკაშია ფიქსირებული, აფსირტე მდევარ კოლხთა ფლოტს სარდლობს, მედეამ ვითომ მოსალაპარაკებლად მიიტყუა ტაძარში, სადაც ჩასაფრებულმა იასონმა მახვილით მოკლა (აპოლოდ. 1,9, 23-24). ასევე მისი სახელობისაა ქალაქი აფსირტი გმირის დაღუპვის ადგილას. კორპ. კეისარი. A Dictionary of Shakespeare's Classical Mythology დაარქივებული 2019-11-16 საიტზე Wayback Machine. , Absyrtus. ↑ ეთნარქი. საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა: უცხო სიტყვათა ლექსიკონი. ↑ მ. გ. ჯანაშვილი „საქართველოს ისტორია უძველეს დროითგან 985 წლ. ქრ. შ.“: სკვითია. ტომი I, გვერდები: 13 და 14. ↑ მ. გ. ჯანაშვილი „საქართველოს ისტორია უძველეს დროითგან 985 წლ. ქრ. შ.“: ბ. ღმერთ-კაცნი. თ. აბსირტ, აჲეთის ძე. ტომი I, გვერდი: 95. ↑ მოსე ჯანაშვილი „ქართველთა მატიანე“: „ქართლის ცხოვრების“ ლეგენდები, საქართველოს ისტორიის დასაწყისი. I — 1. საქართველოს დამაარსებელნი (მამასახლისნი). გვერდი 116. საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა, თბილისი, 1903. ↑ მ. გ. ჯანაშვილი „საქართველოს ისტორია უძველეს დროითგან 985 წლ. ქრ. შ.“, IV. ბერძენთა გადმოცემა: ფაზიანიდების საგვარეულო შტო (გენეალოგია) ბერძენთა გადმოცემით. ტომი I, გვერდი: 12.
UNIX-ის მსგავსი ოპერაციული სისტემა

UNIX-ის მსგავსი ოპერაციული სისტემა — სისტემა, რომელიც UNIX-ის მსგავსად მოქმედებს, მიუხედავად იმისა რომ არ არის აუცილებლად მისი ან დადასტურებული Single UNIX specification-ს მიერ. ამ ტერმინით ასევე აღნიშნავენ ღია კოდის მქონე ოპერაციულ სისტემებს, რომლებიც Bell-ის ლაბორატიის UNIX-ს ბაძავენ. იუნიქსი BSD ლინუქსი Posix System V Unix-like Definition. The Linux Information Project (LINFO) UNIX history a history time line graph of most UNIX and Unix-like systems by Éric Lévénez
ელიოზ მცხეთელი

ელიოზ მცხეთელი — მცხეთის ებრაული თემის წარმომადგენელი ახ. წ. I საუკუნის I ნახევარში, რომლის სახელს ქართული ისტორიული წყაროები იესო ქრისტეს კვართის მცხეთაში ჩამობრძანებას უკავშირებს. ელიოზი დედის მხრიდან მღვდელთმთავრის შთამომავალი ყოფილა. ახ. წ. 30 წელს იესოს გასამართლებაზე იერუსალიმში მცხეთის ებრაული თემის ოთხი წარმომადგენელი — ელიოზი, ლონგინოზ კანისელი (ლეონტი მროველის მიხედვით — კარსნელი), თალენაკ და მიხაელი — იყო მივლენილი. ელიოზმა და ლონგინოზმა სასამართლოს ვერ ჩაუსწრეს, თუმცა პირადად დაესწრენ ჯვარცმას. ჯვარცმის შემდეგ „განიყვეს სამოსელი“ იესოსი და კვართი წილად ხვდა ელიოზს. მცხეთაში ჩამოტანისთანავე ელიოზმა შეიტყო, რომ დედამისი იესოს სიკვდილით დასჯით გამოწვეულ მწუხარებას გადაჰყვა. „მოქცევაჲ ქართლისაჲს" გადმოცემით, ელიოზ მცხეთელს შეეგება თავისი და სიდონია, უფლის კვართი გულში ჩაიკრა და სული განუტევა. ელიოზმა თავისი და კვართთან ერთად დაკრძალა იქ, სადაც შემდეგ სვეტიცხოველი აღიმართა. თევზაძე, ზ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 646.
იოდმანგანი

იოდმანგანი — იბერიის მეფე ქსეფარნუგის ეზოსმოძღვარი. მოხსენიებულია არმაზის ბილინგვაში (II ს.), საიდანაც ირკვევა, რომ იგი იყო ძე აგრიფასი, ხოლო მისი ცოლი იყო მშვენიერი სერაფიტი. სხვა ინფორმაცია იოდმანგანის შესახებ ისტორიულ წყაროებს არ შემოუნახავს. არმაზის ბილინგვა სერაფიტას საფლავის ქვა და „არმაზული დამწერლობა“[მკვდარი ბმული] ↑ სერაფიტას საფლავის ქვა და „არმაზული დამწერლობა“. doctrina.ge (4 მარტი, 2007). ციტირების თარიღი: 8 აგვისტო, 2018.[მკვდარი ბმული]
აძვისთავი

აძვისთავი — სოფელი საქართველოში, ერედვის მუნიციპალიტეტში, არცევის თემში. მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკეზე. მდინარე აძურის (მდინარე მეჯუდის მარჯვენა შენაკადი) მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 880 მეტრი. ცხინვალიდან 20 კილომეტრი, გორიდან — 30 კილომეტრი. 1991 წლამდე შედიოდა ცხინვალის რაიონში, ხოლო 2007 წლამდე შედიოდა გორის მუნიციპალიტეტში. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ, ხოლო სოფელს დე ფაქტო აკონტროლებს სეპარატისტული სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკა, რომლის ტერიტორიაზე სოფელს მიანიჭეს ოსური სახელწოდება (ოს. Адзысæр). 1989 წლის აღწერით სოფელში ფიქსირდებოდა 149 მცხოვრები. ხუროთმოძღვრული ძეგლებიდან აღსანიშნავია: აძვისთავის წმინდა გიორგის ეკლესია, აძვისთავის ზურგიანი კოშკი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 75. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 270. ↑ http://ugosstat.ru/wp-content/uploads/2017/06/Itogi-perepisi-RYUO.pdf ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 19. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 25. ↑ საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე — საქართველოს კანონი ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ
აძვი

აძვი — სოფელი საქართველოში, გორის მუნიციპალიტეტში, ახალუბნის თემში. მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკეზე. მდინარე აძურის (მდინარე მეჯუდის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა ნაპირზე, ტირიფონის ვაკეზე. ზღვის დონიდან 840 მეტრი. გორიდან 22 კილომეტრი. სოფლის განაპირას 1743 წლის 21 ივნისს მოხდა ბრძოლა აჯანყებულ ქართველებსა და ყიზილბაშებს შორის. ყიზილბაშებს სარდლობდნენ აჯი-ხანი და ალი-ხან ავჯანი. აჯანყებულებს სათავეში ედგა გივი ამილახვარი. ქართველ აჯანყებულებს მრავალრიცხვოვან ჯართან მოუწიათ შებრძოლება, მაგრამ ბრძოლა მათი გამარჯვებით დამთავრდა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 353 ადამიანი. აძვის სამების ეკლესია აძვის წმინდა გიორგის ეკლესია ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 75. კახაძე კ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 46. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი, 2016. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 19. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II ↑ Adzvi climate. climate-data.org. ციტირების თარიღი: 15 ოქტომბერი, 2020.
ბნავისი

ბნავისი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში (ატენის თემი). მდებარეობს მდინარე ათრევზე (მდინარე ტანის მარცხენა შენაკადი). ზღვის დონიდან 790 მეტრი. გორიდან 16 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 212 ადამიანი. ბნავისის ეკლესია ბნავისის ნასახლარი და ქვაყუთი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 434. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
გარდატენი

გარდატენი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში, (ატენის თემი). მდებარეობს თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ მთისწინეთში, მდინარე ვერის (მდინარე ტანის შენაკადი) შესართავთან, ზღვის დონიდან 700 მეტრ სიმაღლეზე. გორიდან დაშორებულია 6 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 643 ადამიანი. გარდატენის მწვანე საყდარი გარდატენის ღვთისმშობლის ეკლესია გარდატენის წმინდა ნინოს ეკლესია დანახვისის წმინდა გიორგის ეკლესია ვერეს ღვთისმშობლის ეკლესია ორსაყდრის ღვთისმშობლის ეკლესია ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 698. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ახალუბანი (გორის მუნიციპალიტეტი)

ახალუბანი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: აძვი, ახრისი, მუმლაანთკარი, ქვემო არცევი, ქვეში, ციცაგიანთკარი, ჯარიაშენი). მდებარეობს ტირიფონის ვაკეზე. მდინარე მეჯუდის მარჯვენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 800 მეტრი. გორიდან 18 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 435 ადამიანი. ახალი ჯვრის ეკლესია ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 96. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 20. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II ↑ Akhalubani climate. climate-data.org. ციტირების თარიღი: 15 ოქტომბერი, 2020.
ახრისი

ახრისი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში, ახალუბნის თემი. მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკეზე. მდინარე მეჯუდის მარჯვენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 755 მეტრი. გორიდან 15 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 638 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 108. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 21. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II ↑ Akhrisi climate. climate-data.org. ციტირების თარიღი: 16 ოქტომბერი, 2020.
ახშნისველები

ახშნისველები — სოფელი საქართველოში, ახმეტის მუნიციპალიტეტში ქისტაურის თემში, ალაზნის ვაკეზე, მდინარე ღურულაზე (ალაზნის მარჯვენა შენაკადი). ზღვის დონიდან 580 მეტრ სიმაღლეზე, ახმეტიდან 8 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 227 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 110. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 21. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
ახალშენი (ახმეტის მუნიციპალიტეტი)

ახალშენი — სოფელი საქართველოში, ახმეტის მუნიციპალიტეტში (ქისტაურის თემი), მდებარეობს მდინარე ხაჭირისხევის (ალაზნის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 560 მეტრი, ახმეტიდან 6 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 337 ადამიანი. სახელწოდება ახალშენი სოფელს X-XI საუკუნეში უნდა შერქმეოდა, როდესაც საქართველოში მრავალი ახალი დასახლება გაჩნდა. ისტორიულ წყაროებში ახალშენი XVI საუკუნიდან მოიხსენიება, როგორც სვეტიცხოვლის კუთვნილი სოფელი. XVI საუკუნის I ნახევარში კახთა მეფე ალექსანდრე II-მ სვეტიცხოველს განუახლა სოფელზე მფლობელობა. XVII საუკუნეში სოფლის ყმა-მამულზე წილი დაიდო სამეფო კარმა და სხვადასხვა საერო და სასულიერო ფეოდალმა. XVIII საუკუნის I მეოთხედისათვის ახალშენის ყმა-მამულის უდიდესი ნაწილი სახასო საკუთრება იყო, ხოლო სვეტიცხოველს შვიდი ყმა-გლეხი და ორი ბოგანოღა შერჩა. სოფლისთვის ბრძოლა სამეფო სახლსა და კათალიკოსს შორის მთელი XVIII საუკუნის განმავლობაში გრძელდებოდა. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 289. კახაძე კ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 63. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 20. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
ახალდაბა (ახმეტის მუნიციპალიტეტი)

ახალდაბა — სოფელი საქართველოში, ახმეტის მუნიციპალიტეტში ზემო ხოდაშნის თემში, ალაზნის ვაკეზე, მდინარე ხოდაშნისხევზე (ალაზნის მარჯვენა შენაკადი). ზღვის დონიდან 760 მეტრ სიმაღლეზე, ახმეტიდან 20 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 11 ადამიანი. 1948 წელს სოფელში ღვთაების ეკლესიის მახლობლად, შემთხვევით აღმოჩნდა ძვ. წ. I ს—ახ. წ. I საუკუნის დასაწყისის მდიდრული სამარხი. 1948-1949 წლებში გაითხარა იმავე ხანის ღარიბული სამაროვანი. ახალდაბის მდიდრული სამარხის მასალა (კამეათი შემკული ოქროს მედალიონი, ასეთივე მედალიონიდან ამოვარდნილი კამეა, ოქროს საკიდი, ოქროს მძივ-მილაკები, პართიის მეფის ოროდე I ძვ. წ. 57—37 წლების ვერცხლის მონეტა, ვერცხლის თასის, ბრინჯაოს სურისა და თიხის ჭურჭლის ნატეხები) დაცულია საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში. ახალდაბის სამაროვნის ოქროს ნივთების ნაწილი არმაზისხევის პიტიახშთა სამარხებში აღმოჩენილი ოქროს სამკაულების მსგავსია. ახალდაბის მდიდრული სამარხეული კომპლექსი მიჩნეულია ადგილობრივი ხევისთავის კუთვნილებად. ახალდაბის ეკლესია ახალდაბის წმინდა გიორგის ეკლესია ბზასაყდარი ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 280. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 26 ივლისი, 2016. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 20. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ბუღაანი

ბუღაანი — სოფელი ახმეტის მუნიციპალიტეტში (ახმეტის თემი), მდებარეობს გომბორის ქედის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე ორვილის (ალაზნის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 1060 მეტრი, ახმეტიდან 12 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 6 ადამიანი. ბუღაანის კოშკი ბუღაანის ღვთისმშობლის ეკლესია ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 407. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 26 ივლისი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ბაყილოვანი

ბაყილოვანი — სოფელი საქართველოში, ახმეტის მუნიციპალიტეტში (საკობიანოს თემი), მდებარეობს პანკისის ხეობაში, მდინარე ალაზნის მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 600 მეტრი, ახმეტიდან 10 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 71 ადამიანი. ბაყილოვანის ეკლესია ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 248. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
აწყური (ახმეტის მუნიციპალიტეტი)

აწყური — სოფელი საქართველოში, ახმეტის მუნიციპალიტეტში ზემო ხოდაშნის თემში. მდებარეობს მდინარე ბერხევის (ალაზნის მარჯვენა შენაკადი) ნაპირებზე. ზღვის დონიდან 580 მეტრი, ახმეტიდან 16 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 554 ადამიანი. ა-წყურ-ი ა- არის პრეფიქსი, ხოლო წყურ - ფუძე დაკავშირებულია წყალთან. ამოსავალია წყ - ძირი. ეს ძირი გვხვდება წყალთან დაკავშირებულ ისეთ ქართველურ სიტყვებში, როგორებიცაა: წყალი, წყარო, წყარ-, წყუ-, წყორ-. იგივე წყ ძირი გვაქვს სიტყვებში: ნე-რ-წყ-ვ-ი, რ-წყ-ევ-ა. შესაბამისად, აწყური ნიშნავს წყლიან ადგილს, წყლის ადგილს. აწყურის ეკლესია აწყურის კვირაცხოვლის ეკლესია აწყურის ღვთისმშობლის ეკლესია აწყურის წამებულის ეკლესია აწყურის წმინდა ელიას ეკლესიები აწყურის წმინდა თევდორეს ეკლესია თეთრი გიორგის ეკლესია მეზვრიშვილების კოშკი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 77. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 26 ივლისი, 2016. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 19. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05. ↑ მერაბ ბერიძე, რამდენიმე ქართული ანთროპონიმისა და ტოპონიმის ეტიმოლოგიის საკითხი, ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის რეცენზირებადი ელექტრონული ბილინგვური სამეცნიერო ჟურნალი "სპეკალი", №4
ბირკიანი

ბირკიანი — სოფელი საქართველოში, ახმეტის მუნიციპალიტეტში ჯოყოლოს თემში, პანკისის ხეობაში, მდინარე ალაზნის მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 800 მეტრი, ახმეტიდან 23 კილომეტრი. სოფელში აღმოჩენილია XVII საუკუნის ვერცხლის მონეტების ბირკიანის განძი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 564 ადამიანი. ბირკიანის ღვთისმშობლის ეკლესია ბირკიანის ციხე ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 407. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
პომერანიის სავოევოდო

პომერანიის სავოევოდო (პოლ. Województwo Pomorskie) — სავოევოდო პოლონეთის ჩრდილოეთში, ისტორიული პომერანიის რეგიონის აღმოსავლეთ ნაწილში. აქვს გასასვლელი ბალტიის ზღვაზე. სავოევოდოს ცენტრია ქალაქი გდანსკი. გდანსკი გდინია სოპოტი
ხიდისთავი (გორის მუნიციპალიტეტი)

ხიდისთავი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში. სათავო სოფელი. მდებარეობს მდინარე მტკვრის მარჯვენა მხარეს. მდინარე ტანის ნაპირებზე. ზღვის დონიდან 580 მეტრი, გორიდან 3 კილომეტრი. 1921-1930 წლებში იყო გორის მაზრის ხიდისთავის რაიონის ცენტრი. 1905 წლის აპრილის დამდეგს ხიდისთავის გლეხობის მღელვარება გამოიწვია სოფელში კაზაკების ასეულის ჩაყენებამ. აჯანყებულებმა სოფელში დაკეტეს ყველა სავაჭრო, გარეკეს თავადების შინამოსამსახურეები, მოითხოვეს სოფლიდან კაზაკების გაყვანა. გლეხების დასამორჩილებლად სოფელში გორის მაზრის პოლიციამ ახალი, მაშველი ძალა ჩაიყვანა. საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს 1951 წლის 3 ოქტომბრის დადგენილებით, გაერთიანდნენ ხიდისთავის სასოფლო საბჭოს სოფლები — ზემო ხიდისთავი (იხ. ოხერა) და ქვემო ხიდისთავი. მისი მოსახლეობა 3539 ადამიანს შეადგენს, ხოლო კომლთა რიცხვი 2000-მდეა. ხიდისთავის უბნებია: „ჩინეთის უბანი“, „ჭალა“, „ქვაშავი“, „ოხერა“ და „აზნეთი“ სადაც იყო პროფ. სასწავლებელი. საბჭოთა პერიოდში მოქმედებდა ხიდისთავის კოლმეურნეობა. ძირითადი მიმართულებები იყო მევენახეობა, მებოსტნეობა და მემინდვრეობა. იყო შამპანური ღვინისა და აგურის ქარხნები, სამკერვალო ფაბრიკა. სოფლიდან აღმოსავლეთით 2,5 კმ-ში (უბ. „ლომურა“) მდებარეობს სააგურე თიხის საბადო. თიხა გამოიყენება M-„75“ მარკის აგურისათვის. ადგილობრივი წარმოშობისაა ხიდისთაური ატმები. ხიდისთავში დაიბადნენ: სოსო ალიმბარაშვილი — ისტორიკოსი, პედაგოგი; დიმიტრი მეღვინეთხუცესიშვილი — ისტორიკოსი, დრამატურგი, საქართველოში არქეოლოგიის ერთ-ერთი ფუძემდებელი; დავით ერისთავი — მწერალი; დავით კარიჭაშვილი — ისტორიკოსი, მწერალი, რუსთველოლოგი; დავით ონიაშვილი — პოლიტიკური მოღვაწე, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მიწათმოქმედების მინისტრი. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ 2.0 2.1 ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 480. ↑ ვანიშვილი შ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990. — გვ. 125. ↑ საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს უწყებები, №6 (39), გვ. 5, თბ., 1951 წ. ISSN 0203-2023 ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II ↑ ბუნებრივი რესურსები. shidakartli.gov.ge. ციტირების თარიღი: 22 სექტემბერი, 2020.
დავით კეზერაშვილი

დავით კეზერაშვილი (დ. 22 სექტემბერი, 1978, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი. საქართველოს თავდაცვის მინისტრი 2006 წლის 11 ნოემბრიდან 2008 წლის 5 დეკემბრამდე. დაიბადა თბილისში. 1992 წელს ბებიასთან ერთად ისრაელში, ხოლონში გადასახლდა. წლინახევრის შემდეგ ისევ საქართველოში დაბრუნდა. 1999 წელს დაასრულა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საერთაშორისო სამართლის ფაკულტეტი. ფლობს ინგლისურ, რუსულ, იტალიურ და ებრაულ ენებს. იუსტიციის სამინისტროში მუშაობის პერიოდში მიხეილ სააკაშვილის თანაშემწე გახდა. შემდეგ ფინანსთა სამინისტროში მუშაობდა, სადაც ერთი პერიოდი ფინანსური პოლიციის განყოფილების უფროსი იყო. 2006 წლის 11 ნოემბერს საქართველოს თავდაცვის მინისტრის პოსტზე შეცვალა ირაკლი ოქრუაშვილი. ეს თანამდებობიდა დატოვა 2008 წლის 5 დეკემბერს. ჰყავს მეუღლე სოფიო ჩიქოვანი. 2019 წლის 5 სექტემბრიდან 2024 წლამდე ტელეკომპანია „ფორმულას“ საკონტროლო პაკეტის მფლობელი. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „დავით კეზერაშვილი“ ვიკისაწყობში. ინტერვიუ კეზერაშვილთან ↑ კეზერაშვილი TV “ფორმულას” წილის საკონტროლო პაკეტის მფლობელი გახდა — Netgazeti