laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
საქართველოს გაწევრიანება ევროკავშირში

საქართველომ ევროკავშირში გაწევრიანებაზე განაცხადი გააკეთა 2022 წლის 3 მარტს მოლდოვასთან ერთად და უკრაინის განაცხადიდან ორი დღის შემდეგ. ამ კანდიდატურას მხარი 2022 წლის 2 მარტს გამართულ პრესკონფერენციაზე საქართველოს პრეზიდენტმა სალომე ზურაბიშვილმა და პრემიერ-მინისტრმა ირაკლი ღარიბაშვილმა დაუჭირეს. 2022 წლის 17 ივნისს ევროკომისიამ უარი თქვა საქართველოს კანდიდატურის სტატუსზე რეკომენდაციაზე და განაცხადა, რომ საქართველო კანდიდატის სტატუსს მხოლოდ გარკვეული პირობების დაკმაყოფილების შემდეგ მიიღებდა. მთავარი სტატია: რუსეთის შეჭრა უკრაინაში (2022). უკრაინის პრეზიდენტის ვოლოდიმირ ზელენსკის 2022 წლის 28 თებერვალს ევროკავშირში გაწევრიანების შესახებ მიმართვის შემდეგ უკრაინაში რუსეთის შეჭრის დაწყებიდან 4 დღის შემდეგ, პარტია „ქართული ოცნების“ თავმჯდომარემ ირაკლი კობახიძემ პრესკონფერენციაზე ასევე განაცხადა, რომ ბრიუსელმა სასწრაფოდ უნდა განიხილოს ეს კანდიდატურა. უფრო მეტიც, განცხადებაში ნათქვამია, რომ საქართველო უკვე გადაურჩა 2008 წლის რუსეთის შეჭრას, რამაც ორი სეპარატისტული ტერიტორიის დაკარგვა გამოიწვია. საქართველოს მთავრობამ ადრე აცხადებდა, რომ ევროკავშირში გაწევრიანებაზე განაცხადს 2024 წელს გააკეთებდა. 2022 წლის 17 ივნისს ევროკომისიამ უარი თქვა საქართველოს კანდიდატურის სტატუსზე რეკომენდაციაზე და განაცხადა, რომ საქართველო კანდიდატის სტატუსს მხოლოდ გარკვეული პირობების დაკმაყოფილების შემდეგ მიიღებდა. 2023 წლის 14 დეკემბერს, ევროპულმა საბჭომ საქართველოს ევროკავშირის წევრობის კანდიდატი ქვეყნის სტატუსი მიანიჭა. 2023 წლის 8 ნოემბერს, ევროკომისიამ რეკომენდაციით მიმართა ევროპულ საბჭოს, საქართველოს ევროკავშირის კანდიდატი ქვეყნის სტატუსი მიენიჭოს. მთავარი სტატია: საქართველო-ევროპის კავშირის ურთიერთობები. ალბანეთის გაწევრიანება ევროკავშირში ბოსნია და ჰერცეგოვინის გაწევრიანება ევროკავშირში სერბეთის გაწევრიანება ევროკავშირში კოსოვოს გაწევრიანება ევროკავშირში მოლდოვის გაწევრიანება ევროკავშირში ჩრდილოეთ მაკედონიის გაწევრიანება ევროკავშირში თურქეთის გაწევრიანება ევროკავშირში უკრაინის გაწევრიანება ევროკავშირში მონტენეგროს გაწევრიანება ევროკავშირში ↑ Єврокомісія: Молдові рекомендуємо статус кандидата в ЄС, Грузії – поки що відмовляємо uk. ციტირების თარიღი: 2022-06-17. ↑ 2.0 2.1 Guerre en Ukraine. La Géorgie va déposer une demande d’adhésion à l’Union Européenne. fr (02-03-2022). ციტირების თარიღი: 02-03-2022.. ↑ Єврокомісія: Молдові рекомендуємо статус кандидата в ЄС, Грузії – поки що відмовляємо uk. ციტირების თარიღი: 2022-06-17. ↑ საქართველო ევროკავშირის წევრობის კანდიდატი ქვეყანა გახდა 1tv.ge ↑ ევროკომისია რეკომენდაციით მიმართავს ევროპულ საბჭოს, საქართველოს ევროკავშირის კანდიდატი ქვეყნის სტატუსი მიენიჭოს 1tv.ge ↑ ურსულა ფონ დერ ლაიენი - საქართველომ უნდა მიიღოს კანდიდატის სტატუსი, გილოცავთ 1tv.ge
უორდროპი

საკუთარი სახელი უორდროპი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: მარჯორი უორდროპი — ბრიტანელი სწავლული და მთარგმნელი ოლივერ უორდროპი — ბრიტანელი დიპლომატი და მთარგმნელი
ჩელიუსკინის კონცხი

ჩელიუსკინის კონცხი ჩელიუსკინის კონცხი (რუს. Челюскин) — კონტინენტური ევრაზიის უკიდურესი ჩრდილოეთი წერტილი (ჩ.გ. 77°43´ ა.გ. 104°18′) და ტაიმირის ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთი კიდე. 1742 წლის მაისში კონცხს მიაღწია სემიონ ჩელიუსკინმა. მიმდებარე ტერიტორია აგებულია კამბრიულისწინა ქანებით. ვილკიცკის სრუტე, რომელიც კონცხს ჩრდილოეთის მიწისგან გამოჰყოფს, წელიწადში სულ ორი-სამი თვეა სანაოსნოდ ღია. ↑ Челюскин // Большая российская энциклопедия. т. 34. — М., 2017. — стр. 433. ↑ Cape Chelyuskin. Encyclopedia Britannica (29 იანვარი, 2015). ციტირების თარიღი: 13 ივნისი, 2022 ↑ Погода и Климат. pogoda.ru.net. ციტირების თარიღი: 17 ნოემბერი, 2012 ↑ Cape Celjuskin/Fedo Climate Normals 1961-1990. National Oceanic and Atmospheric Administration. ციტირების თარიღი: 18 იანვარი, 2012.
სოსნოვსკის ფიჭვი

სოსნოვსკის ფიჭვი, კავკასიური ფიჭვი, ჩვეულებრივი ფიჭვი (ლათ. Pinus sylvestris) ― მცენარე ფიჭვისებრთა ოჯახისა. 20–35 მ სიმაღლის ხეა, 1 მ-მდე დიამეტრის. ვარჯი პირამიდისებურია ან მომრგვალო, ქერქი ღეროს ქვედა ნაწილში მუქი მურა ფერისაა, ზემოთ — მოწითალო ყვითელი. წიწვები ლეგა მწვანე ფერისაა, მდედრობითი გირჩები კვერცხისებურია, მარტოული ან 2–4, მონაცისფრო ან მოყვითალო მურა ფერის. ყვ. IV–V, ნაყ. IX–X. იზრდება დაბლობიდან დაწყებული ტყის ზედა საზღვრამდე, უმთავრესად კი — მთის შუა და ზედა სარტყლებში, ციცაბო ქვიან და კლდოვან ფერდობებზე. გავრცელებულია თითქმის მთელ საქართველოში. გავრცელების საერთო არეალი მოიცავს კავკასიას, ყირიმსა და მცირე აზიას. გომბორის ქედის სამხრეთ კალთაზე წარმოდგენილი ფიჭვნარები უნიკალურია იქ მიმდინარე ფორმათწარმოქმნის პროცესების გამო და ამიტომ, ეს კორომები დაცულია მარიამჯვრის სახელმწიფო ნაკრძალში. სუხიტაშვილი კ., საქართველოს მცენარეები, თბ., 2022, გვ. 12. ISBN 978-9941-8-3259-8
სემიონ ჩელიუსკინი

სემიონ ივანეს ძე ჩელიუსკინი (დ. დაახლ. 1707 — გ. ნოემბერი, 1764) — პოლარეთის რუსი მკვლევარი, მე-3 რანგის კაპიტანი (1756). აზნაური. 1714 წლიდან სწავლობდა მოსკოვის მათემატიკურ და სანავიგაციო მეცნიერებათა სკოლაში. 1726 წლიდან ქვეშტურმანად მსახურობდა ბალტიის ფლოტში, 1733 წელს გადაიყვანეს შტურმანად და გაამწესეს კამჩატკის მეორე (ჩრდილოეთის დიდ) ექსპედიციაში, სადაც დაჰყო 1743 წლამდე. მუშაობდა ვასილი პრონჩიშჩევის რაზმებში, შემდეგ ხარიტონ ლაპტევთან. 1741 წლის გაზაფხულზე ხმელეთით განვლო გზა მდინარე ხატანგიდან მდინარე პიასინამდე, აღწერა ტაიმირის ნახევარკუნძულის ჩრდილო-დასავლეთი სანაპირო მიდენდორფის ყურემდე, პიასინისა და ენისეის შესართავები. 1741–1742 წლების ზამთარში იმოგზაურა ტურუხანსკიდან ხატანგის შესართავამდე, აღწერა ტაიმირის ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთი სანაპირო ფადეის კონცხიდან დასავლეთით მდინარე ტაიმირის შესართავამდე, ამასთან აღმოაჩინა აზიის ჩრდილოეთი დაბოლოება, რომელსაც რუსმა მოგზაურმა ალექსანდრე მიდენდორფმა 1843 წელს ჩელიუსკინის კონცხი უწოდა. 1743 წელს დაბრუნდა სანქტ-ბეტერბურგში, მსახურობდა ბალტიის ფლოტის სხვადასხვა თანამდებობაზე. 1756 წელს სამსახურიდან გადადგა. ↑ 1.0 1.1 Челюскин Семён Иванович // Большая российская энциклопедия. т. 34. — М., 2017. — стр. 433. ↑ ჩელიუსკინი სემიონ ივანეს ძე // ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 95.
მრავალნაყოფა ღვია

მრავალნაყოფა ღვია (ლათ. Juniperus polycarpos) — ხე, რომლის ღერო 6-12მ სიმაღლისა, ვარჯი ხშირია, პირამიდის ფორმის ან ცილინდრული. ქერქი მოწითალო რუხია, წიწვები ღია მწვანე ფერისა, პატარა ზომის, მჭიდროდაა ყლორტებზე კრამიტისებურად განლაგებული, მოყვანილობით კვერცხის ან რომბის ფორმისაა. ზურგის მხარე ფისოვანი ჯირკვლებით ხასიათდება. მამრობითი გირჩები კვერცხისებურია, მდედრობითი - სფეროსებური. იზრდება მშრალ, ქვიან ფერდობებზე. სემიარიდული ეკოსისტემების ნათელი ტყეების შემადგენელი ნაწილია. საქართველოში გავრცელებულია, ძირითადად, კახეთში. გავრცელების საერთო არეალი მოიცავს კავკასიას, მცირე აზიას, ირანს. შესულია საქართველოს წითელ ნუსხაში, როგორც მოწყვლადი სახეობა. სუხიტაშვილი კ., საქართველოს მცენარეები, თბ., 2022, გვ. 16. ISBN 978-9941-8-3259-8
საქართველოს სადაზვერვო სამსახური

საქართველოს სადაზვერვო სამსახური (სსს) — საქართველოს ეროვნული სადაზვერვო სააგენტო, რომლის შტაბ-ბინა თბილისშია. სამსახურის ამჟამინდელი უფროსია ირაკლი ბერაია, რომელიც 2024 წელს დაინიშნა პოსტზე. სსს პირდაპირ ექვემდებარება საქართველოს პრემიერ-მინისტრს. ის პასუხისმგებელია ეროვნული უსაფრთხოების სადაზვერვო შეფასებისა და კონტრდაზვერვის მოვალეობების შესრულებაზე საზღვარგარეთ. 1991 წელს საბჭოთა კავშირისგან დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ, საქართველომ შექმნა საკუთარი საინფორმაციო–სადაზვერვო სამსახური, საბჭოთა ეპოქის სახელმწიფო უსაფრთხოების კომიტეტის ბაზაზე. ქართული კგბ გამოირჩეოდა იმით, რომ იგი ითვლებოდა სუკ-ის რეგიონალურ საბჭოთა შტოებს შორის ერთ-ერთ ყველაზე ეფექტურად, ალექსი ინაურის და გივი გუმბარიძის მეთაურობით თავისი არსებობის უმეტესი ნაწილი. 1993 წლიდან 1997 წლამდე საინფორმაციო–სადაზვერვო სამსახური ფუნქციონირებდა სახელმწიფო უსაფრთხოების სამინისტროსთან არსებული საგარეო დაზვერვის მთავარ გამყოფილებად (საგარეო დაზვერვის მთავარი სამმართველო). 1997 წლის 19 სექტემბერს სააგენტო გადაკეთდა დამოუკიდებელ სახელმწიფო დაზვერვის დეპარტამენტად, აჭარის და აფხაზეთის ორი რეგიონული განყოფილებით. 2004 წლიდან 2005 წლამდე, სახელმწიფო უშიშროების სამინისტროს დაქვემდებარებაში მყოფი უწყება კვლავ დამოუკიდებელი გახდა, როგორც საგარეო დაზვერვის სპეციალური სამსახური (საგარეო დაზვერვის სპეციალური სამსახური) 2005 წლის 24 იანვარს. ამჟამინდელი სახელწოდება - საქართველოს სადაზვერვო სამსახური - მიღებულ იქნა საქართველოს პარლამენტში 2010 წლის 27 აპრილს მიღებული ახალი დაზვერვის კანონმდებლობის შესაბამისად. სსს შედგება ხუთი ძირითადი ქვედანაყოფისგან. ესენია: ანალიტიკური განყოფილება ინფორმაციის განყოფილება უსაფრთხოების განყოფილება ადმინისტრაციული განყოფილება სასწავლო ცენტრი ავთანდილ იოსელიანი (1997 წლის სექტემბერი – 2004 წლის თებერვალი) ვალერი ჩხეიძე (2004 წლის თებერვალი–ივნისი) ბათუ ქუთელია (2004 წლის ივნისი-ოქტომბერი) ანა ჟვანია (2004 წლის ოქტომბერი – 2008 წლის თებერვალი) გელა ბეჟუაშვილი (2008 წლის თებერვალი – 2013 დეკემბერი) დავით სუჯაშვილი (2013 წლის დეკემბერი – 2019 წლის სექტემბერი) ლევან იზორია (სექტემბერი 2019 – 2020) შალვა ლომიძე (2020 წლის თებერვალი – 3 აპრილი, 2024) ირაკლი ბერაია (5 აპრილი, 2024 – დღემდე) ↑ 1.0 1.1 Our mission. Georgian Intelligence Service. Retrieved on April 24, 2011 ↑ Cherkashin, Victor & Feifer, Gregory (2005), Spy Handler: Memoir of a KGB Officer, p. 125. Basic Books, ISBN 0-465-00968-9. ↑ КГБ Грузинской ССР. shieldandsword.mozohin.ru. ციტირების თარიღი: 2019-06-02 ↑ Structure. Georgian Intelligence Service. Retrieved on April 24, 2011 ↑ Head of Service. Georgian Intelligence Service. Retrieved on April 24, 2011 ↑ „დაზვერვის სამსახურის უფროსი, შალვა ლომიძე სამსახურიდან გაათავისუფლეს“. On.ge. 4 აპრილი, 2024. ციტირების თარიღი: 5 აპრილი, 2024. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება) ↑ „საქართველოს დაზვერვის სამსახურის უფროსად ირაკლი ბერაია დაინიშნა“. www.interpressnews.ge. 5 აპრილი, 2024. ციტირების თარიღი: 5 აპრილი, 2024. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება)
ბუდოსნები

ბუდოსნები (ლათ. Psychidae) — ქერცლფრთიანების ოჯახი. ფრთები შავი, რუხი, ყავისფერი ან მოყვითალოა, ზოგჯერ ნახევრად გამჭვირვალე, შლილი 8–60 მმ-ია; მოხატულობა, თუკი აქვთ, არაგამოკვეთილია. ხორთუმი განვითარებული არ არის. მამლებს ფრთები აქვთ, დედლები, ჩვეულებრივ, უფრთონი არიან და ხშირად კიდურებიც არ აქვთ. ცნობილია არანაკლებ 800 სახეობა. მუხლუხები პოლიფაგები არიან, ვითარდებიან სხვადასხვა ბალახოვან მცენარეზე (იშვიათად ლიქენებზე), ცხოვრობენ მცენარეული ფრანგმენტების ან ქვიშის მარცვლების (უმდაბლესი წარმომადგენლები) აბრეშუმით შეკრულ შალითაში, მასშივე ჭუპრდებიან. მამლები აქტიურად ეძებენ დედლებს; ეს უკანასკნელნი, როგორც წესი, არ ტოვებენ შალითას, აქ ხდება განაყოფიერება, კვერცხების დადება და პირველი ასაკის მუხლუხების განვითარება. Phalacropterix graslinella Ptilocephala plumifera ♂ Oiketicus kirbyi-ის ბუდე Pachythelia villosella-ის ბუდე ↑ გოგინაშვილი ნ., დიდმანიძე ე., კერესელიძე მ. და სხვ., მოკლე ენტომოლოგიური ორენოვანი ნომენკლატურული ლექსიკონი : ლათინურ-ქართული, ქართულ-ლათინური, თბ.: „უნივერსალი“, 2012. — გვ. 101. ↑ Девяткин А. Л. Мешочницы // Большая российская энциклопедия. т. 20. — М., 2012. — стр. 200.
დინარა ალიევა

დინარა ფუადის ასული ალიევა (აზერ. Dinarə Əliyeva; დ. 17 დეკემებრი, 1980 წ. ბაქო, აზერბაიჯანის სსრ) — აზერბაიჯანისა და რუსეთის საოპერო მომღერალი (სოპრანო), რუსეთის სახელმწიფო აკადემიური დიდი თეატრის სოლისტი, აზერბაიჯანის სახალხო არტისტი (2018). დაიბადა 1980 წლის 17 დეკემებრს ბაქოში (აზერბაიჯანი). დაამთავრა მუსიკალური სასწავლებელი ფორტეპიანოს განხრით. 2004 წელს დაამთვარა ბაქოს მუსიკალური აკადემია. 2002 – 2005 წლებში იყო აზერბაიჯანის ოპერისა და ბალეტის თეატრის სოლისტი, სადაც ლეონორის (ვერდის „ტრუბადური“), მიმის (პუჩინის „ბოჰემა“), ვიოლეტას (ვერდის „ტრავიატა“), ნედიდის (ლეონკავალოს „პიაცა“) პარტიები შესარულა. 2009 წლიდან რუსეთის დიდი თეატრის სოლისტია, სადაც დებიუტი ჰქონდა ლიუს პარტიით პუჩინის „ტურანდოტში“. მოსკოვის დიდ თეატრში მომღერლის რეპერტუარში წარმოდგენილია შემდეგი პარტიები: როზალინდა (შტრაუსის „მფრინავი ჰოლანდიელი“), - პრემიერა; მიმი (პუჩინის „ბოჰემა“), მართა (რიმსკი-კორსაკოვის „მეფის საცოლე“), მიქაელა (ბიზეს „კარმენი“), ვიოლეტა (ვერდის „ტრავიატა“), იოლანტა (ჩაიკოვსკის „იოლანტა“), ელიზავეტა ვალუა (ვერდის „დონ-კარლოსი“), ამელია ( ვერდის „მასკარადი“); მთავარი პარტიის (დვორჟაკის „ქალთევზა“) - პირველი შემსრულებელია დიდ თეატრში. ↑ Dinara Əliyeva Moskvada konsertdə çıxış edəcək ↑ President.Az. (27.05.2018) Azərbaycan Respublikasının mədəniyyət xadimlərinə fəxri adların verilməsi haqqında Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Sərəncamı az. President.az. ციტირების თარიღი: 2018-05-27.
აჰმედ-ბეკ ბადალბეილი

აჰმედ-ბეკ ბაშირ ოღლუ ბადალბეილი (აზერ. Əhmədbəy Bəşiroğlu Bədəlbəyli) (ფსევდონიმი: აჰმედ აღდამელი - აზერ. Əhməd Ağdamski) — აზერბაიჯანელი საოპერო მომღერალი (ლირიული ტენორი), თეატრისა და კინოს მსახიობი. ბადალბეკ ბადალბეილის ძმა, კომპოზიტორ აფრასიაბა ბადალბეილისა და რეჟისორ სამში ბადალბეილის ბიძა. აზერბაიჯანის სსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე. აჰმედ-ბეკ ბადარბეილი 1884 წლის 5 იანვარს ქალაქ შუშაში დაიბადა. ბავშვობიდან თეატრის მოყვარულთა წრეებსა და სახალხო დადგმებში მონაწილეობდა. მსახიობის სასცენო საქმიანობა 1910 წლიდან საქველომოქმედო საზოგადოება „ნიჯათის“ თეატრალურ ჯგუფში გამოსვლით იწყება. თავიდან ქალთა როლებს ასრულებდა. მოგვიანებით მამაკაცების როლების შესრულებაც დაიწყო. პარალელურად პედაგოგიურ საქმიანობას ეწეოდა. ქალთა როლების შესრულების გამო ხშირად იდევნებოდა. აჰმედ-ბეკ ბადალბეილიმ გვარი და საცხოვრებელი ადგილი გამოიცვალა. რამდენიმე წელი მირის სახელს ატარებდა. 1920-იანი წლების დასაწყისში ყარაბაღში დაბრუნდა, სადაც 1923 წელს ქალაქ აღდამში თეატრალური ჯგუფი ჩამოაყალიბა. 1934 წელს აღდაშში გადავიდა. 1943 წელს აჰმედ აღდამელს „აზერბაიჯანის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწის“ წოდება მიენიჭა. გარდაიცვალა 1954 წლის 1 აპრილს. ↑ 1.0 1.1 Əhməd Ağdamski დაარქივებული 2012-12-31 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links (აზერბაიჯანული)
რიო-ვიეხო-სან-კამილიოს ეროვნული პარკი

რიო-ვიეხო-სან-კამილიოს ეროვნული პარკი (ესპ. Parque nacional Río Viejo-San Camilo) ― დაცული ტერიტორია აპურეს შტატში, ვენესუელაში, კოლუმბიის მახლობლად. პარკი დაახლოებით 80 000 ჰექტარს მოიცავს. ეროვნული პარკის სტატუსი 1993 წლის 1-ელ ივლისს დაარსდა. ვენესუელის ეროვნული პარკების სია მოჩიმის ეროვნული პარკი ↑ Parque nacional Río Viejo-San Camilo. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2022-05-28. ციტირების თარიღი: 2022-06-16. ↑ Weidmann, K. (2003-01-01). Parques nacionales de Venezuela (es). Oscar Todtmann. ISBN 9789806028722.  ↑ Memoria Del Seminario Sobre: "la Problematica Fronteriza Y Lineamientos Para la Elaboracion Del Plan Agro-socio-economico Del Eje Fronterizo El Pinal-el Nula Ciudad Sucre-la Victoria- Guasdualito". (es). IICA Biblioteca Venezuela.  ↑ (1995-01-01) Guía ecoturística de Venezuela (es). Miro Popić Editor C.A..
სანტოს-ლუსარდოს ეროვნული პარკი

სანტოს-ლუსარდოს ეროვნული პარკი (ესპ. Parque nacional Santos Luzard, ასევე ცნობილი როგორც სინარუკო-კაპანაპაროს ეროვნული პარკი) ― დაცული ტერიტორია აპურეს შტატში, ვენესუელაში, კოლუმბიის საზღვრის მახლობლად. მდებარეობს მდინარეების: კაპანაპაროსა და სინარუკოს შორის, ორინოკოსთან შესართავთან. შედის პედრო-კამეხოსა და აჩაგვასის მუნიციპალიტეტების იურისდიქციის ქვეშ. ვენესუელის ეროვნული პარკების სია ↑ Parque nacional Santos Luzardo ↑ Freire, Germán Nicolás; Tillett, Aimé (2007-01-01) Salud indígena en Venezuela (es). GEA. ISBN 9789802260492.  ↑ Hoyt, Erich (2012-10-02). Marine Protected Areas for Whales, Dolphins and Porpoises: A World Handbook for Cetacean Habitat Conservation and Planning (en). Routledge. ISBN 9781136538308.  ↑ Thorbjarnarson, John B.; Messel, Harry; King, F. Wayne; Ross, James Perran (1992-01-01) Crocodiles: An Action Plan for Their Conservation (en). IUCN. ISBN 9782831700601.
ბულანი (სორსოგონი)

ბულანი (ოფიციალურად ბულანის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Bulan) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი სორსოგონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 105 190 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 63 ბარანგაის. Bulan Profile at PhilAtlas.com Philippine Census Information Local Governance Performance Management System LGU Profile of Bulan,Sorsogon ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Bulan, Sorsogon : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 29 December 2018.
ბულუსანი

ბულუსანი (ოფიციალურად ბულუსანის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Bulusan) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სორსოგონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 23 932 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 24 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბულუსანი Bulusan Profile at PhilAtlas.com Philippine Census Information Local Governance Performance Management System ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Bulusan, Sorsogon : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 29 December 2018.
კასიგურანი (სორსოგონი)

კასიგურანი (ოფიციალურად კასიგურანის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Casiguran) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სორსოგონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 35 602 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 25 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კასიგურანი (სორსოგონი) Casiguran Profile at PhilAtlas.com Philippine Census Information Local Governance Performance Management System ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Casiguran, Sorsogon : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 29 December 2018.
კასტილია (სორსოგონი)

კასტილია (ოფიციალურად კასტილიის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Castilla) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი სორსოგონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 60 635 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 34 ბარანგაის. Castilla Profile at PhilAtlas.com Philippine Census Information Local Governance Performance Management System ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Castilla, Sorsogon : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 29 December 2018.
დონსოლი

დონსოლი (ოფიციალურად დონსოლის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Donsol) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი სორსოგონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 50 281 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 51 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: დონსოლი Donsol, ტურისტული მეგზური ვიკივოიაჟზე Donsol Profile at PhilAtlas.com Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. LGU Profile of Donsol, Sorsogon WWF's Community-Based Ecotourism and Coastal Resources Management Project in Donsol, Sorsogon ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Donsol, Sorsogon : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 29 December 2018
გუბატი

გუბატი (ოფიციალურად გუბატის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Gubat) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი სორსოგონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 60 294 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 42 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: გუბატი Gubat Profile at PhilAtlas.com Municipality of Gubat official government website Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Gubat, Sorsogon : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 29 December 2018
იროსინი

იროსინი (ოფიციალურად იროსინის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Irosin) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი სორსოგონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 59 267 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 28 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: იროსინი ოფიციალური საიტი Irosin Profile at PhilAtlas.com Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. Veritas College of Irosin დაარქივებული 2021-02-05 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Irosin, Sorsogon : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 29 December 2018
ხუბანი (სორსოგონი)

ხუბანი (ოფიციალურად ხუბანის მუნიციპალიტეტი; ტაგალ. Bayan ng Juban) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სორსოგონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 35 297 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 25 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ხუბანი (სორსოგონი) Juban Profile at PhilAtlas.com Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Juban, Sorsogon : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 29 December 2018
ლექცინუმი

ლექცინუმი (ლათ. Leccinum) — ბაზიდიუმიანი სოკოების გვარი ბოლეტუსისებრთა ოჯახისა. ფართოდაა გავცრცელებული ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ზომიერ სარტყლებში. გვარში ერთიანდება 75-მდე სახეობა, რომელთა უმეტესობა საკვებად ვარგისია. ქუდი — მსხვილი, ნახევარსფეროსებრი ან გაშლილი; გლუვი, ქეჩისებრი ან ხავერდოვანი, მქრქალი. ჰიმენოფორი — მილისებრი, თავისუფალი ან ამოღრუნტული, ადვილად სცილდება ქუდს. მილები მოთეთრო, მონაცრისფრო ან მოყვითალო, 1,5 სმ სიგრძის, წვრილი მომრგვალებული ფორებით, ასაკთან ერთად მუქდება.. ფეხი — ცილინდრული ან ძირისკენ ოდნავ შესქელებული, ქერცლოვანი ან ბოჭკოვანი. რბილობი — თეთრი, გაჭრისას იღებს წითელ, მუქი-ლურჯ ან შავ ფერს. კულინარიული დამუშავების შემდეგ შავდება სპორების ფხვნილი — მოყვითალო მუქ-ყავისფრამდე. ლექცინუმის გვარის ყველა წარმომადგენელი მიკორიზას ქმნის წიწვიან და ფოთლოვან ხეებთან. ფართოდაა გავრცელებული ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ზომიერ სარტყლებში. არასრული ჩამონათვალი: Leccinum albellum Leccinum atrostipitatum Leccinum aurantiacum Leccinum boreale Leccinum crocipodium Leccinum cyaneobasileucum Leccinum discolor Leccinum duriusculum Leccinum griseum Leccinum holopus Leccinum insigne Leccinum intusrubens Leccinum lepidum Leccinum manzanitae Leccinum piceinum Leccinum ponderosum Leccinum pseudoscabrum Leccinum quercinum Leccinum rhodoporosum Leccinum roseofractum Leccinum scabrum Leccinum variicolor Leccinum versipelle Leccinum violaceotinctum Leccinum vulpinum Leccinum aurantiacum Leccinum cyaneobasileucum Leccinum duriusculum Leccinum holopus Leccinum leucopodium Leccinum piceinum Leccinum scabrum Leccinum variicolor Leccinum versipelle Leccinum vulpinum Обабок (Leccinum) // Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред. А. М. Прохоров. — 3-е изд. — М. : Советская энциклопедия, 1969—1978. Обабок (Leccinum) // Большая российская энциклопедия : [в 35 т.] / гл. ред. Ю. С. Осипов. — М. : Большая российская энциклопедия, 2004—2017. Обабок (Leccinum) // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907. Гарибова Л. В., Сидорова И. И. Грибы. Энциклопедия природы России. — М.: ABF, 1997, 2006. — ISBN 5-306-00350-8 Янсен П. Всё о грибах — СПб.: Кристалл, 2006. — ISBN 5-306-00350-8 ლექცინუმი (ინგლისური) საიტზე ბიოტექნოლოგიური ინფორმაციის ეროვნული ცენტრი (NCBI). Kuo, M.. (მაისი, 2007) Leccinum. MushroomExpert.com. ციტირების თარიღი: 2011-04-04. ↑ Kirk PM, Cannon PF, Minter DW, Stalpers JA (2008). Dictionary of the Fungi (10th ed.). Wallingford: CABI. p. 364. ISBN 978-0-85199-826-8.