laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
პერესეჩინა

პერესეჩინა (რუმ. Peresecina) — სოფელი მოლდოვაში, ორჰეის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 189 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 430 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა ორჰეის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ვილჰელმ ონეზორგე

ვილჰელმ ონეზორგე (გერმ. Karl Wilhelm Ohnesorge; 8 ივნისი, 1872, გრეფენჰაინიჰენი, გერმანიის იმპერია — 1 თებერვალი, 1962, მიუნხენი, ბავარია, გდრ) — მესამე რაიხის პოლიტიკური მოღვაწე. პაულ ფონ ელც-რიუბენახის დათხოვნის შემდეგ 1937 წლის 2 თებერვალს დაიკავა მესამე რაიხის ფოსტის მინისტრის პოსტი. ასევე იყო ნაციონალ-სოციალისტური მექანიზირებული კორპუსის ობერგრუპენფიურერი. გარდაიცვალა 1962 წლის 1 თებერვალს, მიუნხენში. კონსტანტინ ზალესკი — ვინ ვინ იყო მესამე რაიხში. 2002, 900 გვ. — ISBN 5-271-05091-2. ბიოგრაფია „ქრონოსზე“ (რუსული) Wilhelm Ohnesorge — ForumAxisHistory (ინგლისური) Ohnesorge, Wilhelm — Deutsche Biographie (გერმანული)
ბოუქდუზი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ბოუქდუზი შეიძლება აღნიშნავდეს: ბოუქდუზი — სოფელი აზერბაიჯანში, ბაბექის რაიონში ბოუქდუზი — სოფელი აზერბაიჯანში, კანგარლის რაიონში ბოუქდუზი — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარის რაიონში
ბოუქდუზი (ბაბექი)

ბოუქდუზი (აზერ. Böyükdüz) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ბაბექის რაიონში. 2004 წლის 19 მარტიდან იგი კანგარლის რაიონის შემადგენლობაშია. ↑ "Naxçıvan Muxtar Respublikasında Kəngərli rayonunun yaradılması haqqında" Azərbaycan Respublikasının 19 mart 2004-cü il tarixli 608-IIQ nömrəli Qanunu
ბოუქდუზი (კანგარლი)

ბოუქდუზი (აზერ. Böyükdüz) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, კანგარლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 424 კაცი. ბოუქდუზი GEOnet სახელების სერვერზე
ვალტერ დარე

რიხარდ ვალტერ ოსკარ დარე (გერმ. Richard Walther Darré; 14 ივლისი, 1895, ბუენოს-აირესი, არგენტინა — 5 სექტემბერი, 1953, მიუნხენი, ბავარია, გფრ) — მესამე რაიხის პოლიტიკური მოღვაწე. მესამე რაიხის სასურსათო მინისტრი 1933-1942 წლებში. 1934 წლის 9 ნოემბრიდან იყო შუცშტაფელის ობერგრუპენფიურერი და შუცშტაფელის დასახლების და რასობრივი სამართველოს უფროსი. Robert M. W. Kempner, Carl Haensel: Das Urteil im Wilhelmstraßen-Prozess. Schwäbisch Gmünd 1950 (გერმანული) Anna Bramwell: Blood and Soil. Walther Darre and Hitler’s Green Party. The Kensal Press 1985 (ინგლისური) Хайнц Хёне. Чёрный орден СС. История охранных отрядов. — М.: ОЛМА-ПРЕСС, 2003. — 542 с. — 6000 экз. — ISBN 5-224-03843-X. (რუსული) Залесский К. А. СС. Охранные отряды НСДАП. — М.: Эксмо, 2005. — 672 с. — 5000 экз. — ISBN 5-699-09780-5. (რუსული) Reischle H. Reichsbauernführer Darre der Kämpfer um Blut u. Boden. Berlin, 1933. (გერმანული) ბიოგრაფია „ქრონოსზე“ დარეს აგრარული პოლიტიკა
ჩალხანქალა (მრავალმნიშვნელოვანი)

ჩალხანქალა შეიძლება აღნიშნავდეს: ჩალხანქალა — სოფელი აზერბაიჯანში ჩალხანქალა — სოფელი აზერბაიჯანში ჩალხანქალა
ჩალხანქალა (ბაბექი)

ჩალხანქალა (აზერ. Çalxanqala) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ბაბექის რაიონში.
ბერნჰარდ რუსტი

ბერნჰარდ რუსტი (გერმ. Bernhard Rust; 30 სექტემბერი, 1883, ჰანოვერი, გერმანიის იმპერია — 8 მაისი, 1945, ბერენდი, ოლდენბურგი, ნაცისტური გერმანია) — მესამე რაიხის პარტიული და სახელმწიფო მოღვაწე. 1933 წლის 22 აპრილიდან არის პრუსიის მეცნიერების, განათლების და აღზრდის მინისტრი. 1934 წლის 1 აპრილიდან იყო ნაცისტური გერმანიის მეცნიერების, აღზრდის და სახალხო განათლების იმპერიული მინისტრი და ნაციონალ-სოციალისტური სასწავლო ინსტიტუტების ხელმძღვანელი. 1936 წლის 9 ნოემბერს გახდა SA-ის ობეგრუპენფიურერი. 1928 წლის 1 ოქტომბრიდან 1940 წლის ნოემბრამდე იყო სამხრეთ ჰანოვერ-ბრაუნშვეიგის გაულაიტერი. გარდაიცვალა 1945 წლის 8 მაისს ბერნჰარდ რუსტი რაიხსტაგის წევრების ბაზაში (გერმანული) მოკლე ბიოგრაფია (გერმანული) www.peoples.ru/state/party/bernhard_rust/ (რუსული) hrono.info/biograf/bio_r/rust_b.html (რუსული) www.statemaster.com/encyclopedia/Bernhard-Rust დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) Вольфганг Бенц, Герман Грамль и Германн Вайсс (Wolfgang Benz, Hermann Graml und Hermann Weiß): «Энциклопедия национал-социализма» (de:Enzyklopädie des Nationalsozialismus), Штутгарт, 1997. Вольфганг Кайм (Wolfgang Keim): «Образование при нацистской диктатуре» (Erziehung unter der Nazi-Diktatur). В 2-х томах, Дармштадт 1997. Рольф Эйлерс (Rolf Eilers): «Национал-социалистическая политика в области школы» (Die nationalsozialistische Schulpolitik), Кёльн 1963. Эрих Штокхорст (Erich Stockhorst): «Пять тысяч руководителей — Кто был кем в Третьем рейхе» (5000 Köpfe — Wer war was im Dritten Reich). Киль, 2000, ISBN 3-88741-116-1. Залесский К.А. Вожди и военачальники Третьего рейха: Биографический энциклопедический словарь.. — М.: «Вече», 2000. — С. 352-353. — 576 [16 илл.] с. — ISBN 5-7838-0550-5. Залесский К.А. Кто был кто в Третьем рейхе: Биографический энциклопедический словарь. — М.: ООО «Издательство АСТ»: ООО «Издательство Астрель»., 2004. — С. 585—586. — 942 [2] с. — ISBN 5-17-015753-3 (ООО «Издательство АСТ»); ISBN 5-271-05091-2 (ООО «Издательство Астрель»). Залесский К. НСДАП. Власть в Третьем рейхе. — М.: Эксмо, 2005. — С. 477—478. — 672 с. — ISBN 5-699-09780-5.
ჩალხანქალა (კანგარლი)

ჩალხანქალა (აზერ. Çalxanqala) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, კანგარლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2 149 კაცი. ჩალხანქალა GEOnet სახელების სერვერზე ↑ სომხური საბჭოთა ენციკლოპედია / Վ. Համբարձումյան, Կ. Խուդավերդյան — Հայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, 1974. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q164396"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q124405912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q6429958"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2657718"></a>
ყაბილი

ყაბილი (აზერ. Qabıllı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, კანგარლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 079 კაცი. ყაბილი GEOnet სახელების სერვერზე
ყარაბაღლარი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ყარაბაღლარი შეიძლება აღნიშნავდეს: ყარაბაღლარი — სოფელი აზერბაიჯანში, გოქჩაის რაიონში ყარაბაღლარი — სოფელი აზერბაიჯანში, კანგარლის რაიონში ყარაბაღლარი — სოფელი აზერბაიჯანში, სამუხის რაიონში ყარაბაღლარი — სოფელი აზერბაიჯანში, შამქორის რაიონში
ფრიც ტოდტი

ფრიც ტოდტი (გერმ. Fritz Todt; დ. 4 სექტემბერი, 1891, პფორხცაიმი, გერმანიის იმპერია — გ. 8 თებერვალი, 1942, რასტენბურგი, მესამე რაიხი) — გერმანელი სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე. შედიოდა ჰიტლერის კაბინეტში. 1940-1942 წლებში იკავებდა შეიარაღების და საბრძოლო არსენალის რაიხსმინისტრის პოსტს. იყო SA-ის ობერგრუპენ ფიურერი და ლუფტვაფეს გენერალ მაიორი. გარდაიცვალა 1942 წლის 8 თებერვალს ბიოგრაფია (რუსული) ჯილდოები დაარქივებული 2016-03-07 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
გიორგი ლოლუა

გიორგი ლოლუა (დ. 19 ივნისი, 1919, სოფ. ზემო ქვალონი, ახლანდ. ხობის მუნიციპალიტეტი — გ. 21 დეკემბერი, 1990) — ქართველი ინჟინერი და პოეტი. გიორგი ლოლუა 1919 წლის 19 ივნისს დაიბადა სამეგრელოში, სოფელ ზემო ქვალონში, ალექსანდრე ლოლუასა და მინადორა ფანცულაიას ოჯახში. 1920 წელს მამა გარდაეცვალა და დედამ გაზარდა. 1936 წელს დაამთავრა თბილისის N1 სკოლა, 1941 წელს კი — საქართველოს ინდუსტრიული ინსტიტუტის ენერგეტიკული ფაკულტეტი ინჟინერ–ელექტრიკოსის სპეციალობით. II მსოფლიო ომში 1941 წელს გიორგი ლოლუა მოხალისედ წავიდა, იბრძოდა ლენინგრადის ფრონტზე, მალე ტყვედ ჩავარდა. ტყვეობიდან ემიგრანტმა ქათველებმა იხსნეს და ქართულ ბატალიონში ჩაწერეს. 1944 წელს ნაწილი, რომელშიც გიორგი ლოლუა ირიცხებოდა, გერმანელებმა ჩრდილოეთ იტალიაში გადაიყვანეს, თუმცა ბრძოლებში მონაწილეობა არ მიუღია, ომის შემდეგ საბჭოთა მხარემ ყოფილი ტყვეებისა და ლეგიონერების გადაცემა მოითხოვა. ინტერნირებულებს საფრანგეთის, გერმანიის, ავსტრიისა და იტალიის საოკუპაციო ბანაკებში უყრიდნენ თავს, იქიდან კი ისინი ხშირად პირდაპირ ციმბირში ხვდებოდნენ. გიორგი ლოლუა იტალიაში დარჩა და მიუხედავად დიდი ეკონომიკური სიდუხჭირისა მილანელ ქალიშვილზე დაქორწინდა, რომელთანაც ომის წლებში ჰქონდა მიმოწერა. 1947 წელს საბჭოთა კავშირის მხარის მოთხოვნით საფრანგეთისა და იტალიის სოციალუსტურმა მთავრობებმა „კოლაბორაციონიზმის“ ბრალდებით დააპატიმრეს გერმანიის მხარეს მებრძოლი ქართველები. 1950 წელს იტალიაში კუნძულა ლიპარის ბანაკში ტყვედ იყო და შველას ითხოვდა 11 ქართველი, რომელთა შორისაც იყო გიორგი ლოლუა. 1951 საერთაშორისო ორგანიზაციის შუამდგომლობით და მიუნხენის კოლონიის თავმჯდომარის ალექსანდრე კორძიას აქტიურობით ქართველი ტყვეები გაანთავისუფლეს და ნეაპოლთან სატრანზიტო ბანაკ ბანიოლაში გადაიყვანეს, საიდანაც ემიგრანტებმა გამოიხსნეს, ერთხანს პარიზში ჩაიყვანეს და შემდეგ ამერიკაში გადაგზავნეს. გიორგი ლულუა კანადაში, ქალაქ ჰამილტონში დასახლდა და 33 წლის მანძილზე უდიდეს მეტალურგიულ ქარანაში ერთ-ერთი საამქროს მთავარ ინჟინრად მუშაობდა, სადიანაც დიდი პატივითა და ჯილდოებით გააცილეს პენსიაზე. ლექსების წერა გიორგი ლოლუამ საქართველოში დაიწყო. მისი ლექსების ხელნაწერი კრებული 1940 წლით თარიღდება. 1941–1942 წლებში მისი რამდენიმე ლექსი გაზეთებში „კომუნისტსა“ და „თბილისში“ დაიბეჭდა. ასევე რამდენიმე ლექსი ომის წლებში ემიგრანტულ გაზეთებში „ქართველი ერი“ და „საქართველო“ დაიბეჭდა. ომის შემდეგ კი ერთი ლექსი გამოქვეყნდა ჟურნალ „ბედი ქართლისაში“. „მამულში“ გამოქვეყნებულმა მისმა ორმა ლექსმა გრიგოლ რობაქიძის ყურადღება და მაღალი შეფასება დაიმსახურა. 1939–1990 წლებში დაწერილი ლექსების ხელნაწერი კრებული გიორგი ლოლუამ გურამ შარაძეს გამოუგზავნა. გიორგი ლოლუამ თავის ერთი ლექსი ინგლისურად თარგმნა და ადგილობრივ გაზეთში გამოაქვეყნა. წერდა მოთხრობებსაც, თუმცა მათი ერთ წიგნად გამოცემა ვერ მოასწრო. უკვე უკურნებელი სენით დაავადებული გიორგი ლოლუა მეუღლეს, რომელმაც ქართული არ იცოდა, სთხოვდა, მასთან ქართულად ელაპარაკა. 1990 წლის 21 დეკემბერს გიოგი ლოლუა გარდაიცვალა. გიორგი ლოლუას სამი შვილი — სანდრო, ლეილა და სანდრა კანადაში ცხოვრობენ. რუსუდან დაუშვილი, ქართული ემიგრაცია ამერიკაში, თბ., 2014. რუსუდან დაუშვილი, გრიგოლ კალანდაძე, რუსუდან კობახიძე, გოჩა ჯაფარიძე, თემურ ტარტარაშვილი, ქართველები უცხოეთში, თბ., 2012. გიორგი ლოლუა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ონისე გოგილაშვილი

ონისე გოგილაშვილი (დ. 29 იანვარი, 1959) — ქართველი მეწარმე. დაიბადა 1959 წლის 29 იანვარს ქიზიყში, სოფელ ზემო მაჩხაანში. 1981 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური უნივერსიტეტი. იმავე წელს ჩააბარა პეტერბურგის საინჟინრო–სამშენებლო აკადემიის ასპირანტურაში, რომელიც დაამთავრა 1984 წელს. არის მაღალი ძაბვის ანძების ახალი კონსტრუქციის შესახებ გამოგონებისა და სათანადო ახალი თეორიის ავტორი. 1997 წლიდან მიემგზავრება საფრანგეთში. საქართველოში, დაბა წნორის სიახლოვეს, ტიბაანის მიკროზონაში გაშენებული აქვს რქაწითელის, საფერავისა და იტალიური ჯიშის ვაზი, რომელიც ყოველწლიურად დაახლოებით 3,5 ტ. მოსავალს იძლევა. ღვინო იწურება საკუთარ მარანში და ინახება ქვევრებში. რეალიზაცია შეადგენს დაახლოებით 600–700 ლიტრს წელიწადში. იტალიური ტექნოლოგიით დამზადებული ღვინო ჩამოსხმული აქვს ბოთლებში ეტიკეტით „მოსაწვევი“, რომელიც დიდ მოწონებას იმსახურებს. ონისემ, ასევე, დააარსა მუდმივმოქმედი საგამოფენო დარბაზი Expo Nice, სადაც გამოფენილია საქართველოს ისტორიის, ეთნოგრაფიის, ემიგრაციის და ა.შ. ფოტო–ილუსტრაციები. ონისე გოგილაშვილი
გირჩი

გირჩი შეიძლება აღნიშნავდეს: გირჩი — იგივეა, რაც გირჩა; ახალი პოლიტიკური ცენტრი - გირჩი — პოლიტიკური პარტია საქართველოში; გირჩი — მეტი თავისუფლება — პოლიტიკური პარტია საქართველოში.
რუსეთის სამოქალაქო ომი

რუსეთის სამოქალაქო ომი (რუს. Гражданская война в России; 1917-1923) — შეიარაღებული კონფლიქტი, რომელშიც ერთმანეთს ებრძოდნენ რუსეთის სხვადასხვა ეთნიკური, პოლიტიკური და სოციალური ჯგუფები. სამოქალაქო ომი გამოწვეული იყო რუსეთში დაყწებული რევოლუციური კრიზისით, რომელმაც საბოლოოდ გამოიწვია სახელმწიფო დუმის წარმოქმნა, მონარქიის დაცემა, სოციალური და პოლიტიკური კრიზისი, ამ ყველაფრის აპოგეი კი გახდა მსხვილი დაპირისპირება ბოლშევიკურ და ანტი-ბოლშევიკურ ძალებს შორის. სამოქალაქო ომმა ბოლო მოუღო რუსეთის იმპერიას (დამოუკიდებელნი გახდნენ: ფინეთი, პოლონეთი (მიუხედავად ამისა, მეორე მსოფლიო ომში მათ მაინც მოუწიათ სსრკ-ს წინააღმდეგ ბრძოლა), დროებითი დამოუკიდებლობა მოიპოვეს ლიტვამ, ლატვიამ, ესტონეთმა (სამივე სახელმწიფოს ანექსია მოხდა 1940 წელს), საქართველომ (ოკუპირებული იქნა 1921 წელს, აზერბაიჯანმა და სომხეთმა (მათი ანექსია 1920 წელს მოხდა), ომის შედეგად წარმოიქმნა სსრკ და ბოლო მოეღო რომანოვების დინასტიას. სამოქალაქო ომის საბოლოოდ 1923 წელს დასრულდა. დამარცხებული თეთრი მოძრაობის ზოგი ლიდერი გარდაიცვალა, ზოგი კი რუსეთიდან გაიქცა. Russian Revolution and Civil War archive at libcom.org/library დაარქივებული 2014-09-07 საიტზე Wayback Machine. "BBC History of the Russian Revolution" (3 თებერვალი, 2007) "Russian Civil War"  "Russian Civil War 1918–1920" დაარქივებული 2005-12-21 საიტზე Wayback Machine. "Civil War of 1917 – 1922 at Encyclopedia of Russian History (3 თებერვალი, 2007) "Russian Civil War Polities" Vladimir N. Brovkin. Behind the Front Lines of the Civil War: Political Parties and Social Movements in Russia, 1918–1922. Princeton University Press, 1994. ISBN 0-691-03278-5 (ინგლისური) David Bullock. The Russian Civil War 1918–22. Osprey Publishing, 2008. ISBN 978-1-84603-271-4 (ინგლისური) T.N. Dupuy. The Encyclopedia of Military History (many editions) Harper & Row Publishers. (ინგლისური) Peter Kenez. Civil War in South Russia, 1918: The First Year of the Volunteer Army, Berkeley, University of California Press, 1971. (ინგლისური) Peter Kenez. Civil War in South Russia, 1919–1920: The Defeat of the Whites, Berkeley, University of California Press, 1977. (ინგლისური) W. Bruce Lincoln. Red Victory. (ინგლისური) Evan Mawdsley. The Russian Civil War. New York: Pegasus Books, 2007. (ინგლისური) George Stewart. The White Armies of Russia: A Chronicle of Counter-Revolution and Allied Intervention. (ინგლისური) David R. Stone. "The Russian Civil War, 1917–1921," in The Military History of the Soviet Union. Geoffrey Swain. The Origins of the Russian Civil War. (ინგლისური) ↑ Данилин А. Б., Евсеева Е. Н., Карпенко С. В. Гражданская война в России (1917—1922) // Новый исторический вестник : Журнал. — М.: Издательство Ипполитова, 2000. — № 1. — ISSN2072-9286.
ყარაბაღლარი (კანგარლი)

ყარაბაღლარი (აზერ. Qarabağlar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, კანგარლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 5 833 კაცი. ყარაბაღლარი GEOnet სახელების სერვერზე
ვირჯილიო კორბო

ვირჯილიო კორბო (იტალ. Virgilio Canio Corbo; დ. 8 ივლისი, 1918, ავილიანო, იტალია — გ. 6 დეკემბერი, 1991, კაპერნაუმი, ისრაელი) — იტალიელი ფრანცისკანელი ღვთისმსახური და არქეოლოგიის პროფესორი იერუსალიმის Studium Biblicum Franciscanum-ში. ვირჯილიო კორბო დაიბადა 1918 წლის 8 ივლისს იტალიის პოტენცის პროვინციის ქალაქ ავილიანოში. პალესტინაში ჯერ კიდევ ახალგაზრდა ჩამოვიდა. 1988 წელს მას წმინდა მიწაზე ყოფნის 50 წელი შეუსრულდა. რომში უმაღლესი განათლება მიიღო სპეციალობით ქრისტიანული აღმოსავლეთმცოდნეობა, რის შემდეგადაც მრავალი წელი ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას ფრანცისკანულ სემინარიაში და იერუსალიმის ფრანცისკალურ ბიბლიურ სკოლაში. კორბოს ბიოგრაფიაში მნიშვნელოვანი ადგილი უკავია წმინდა მიწაზე მრავალი ადგილის არქეოლოგიური გათხრები: მეცხვარეთა სადგომი ბეთლემთან (1946-1954), ამაღლების ადგილი ზეთისხილის მთაზე (1959), „იროდიუმი“, იროდი დიდის სასახლე და მავზოლეუმი (1962-1967), იოანე ნათლისმცემლის თავისკვეთის ადგილი, მკვდარი ზღვის პირას მდებარე იროდი მეფის სასახლე (1967-1981), ბიზანტიური ბაზილიკა და მონასტერი ნებოს მთაზე იორდანიაში. ბირ ელ-ყუტის ქართული მონასტრის ფრაგმენტები და წარწერები, ბიზანტიური ბაზილიკა და მონასტერი ნებოს მთაზე იორდანიაში, ქრისტეს საფლავის ეკლესია, ძველი ქალაქი მაგდალინა. ვირჯილიო კორბოს სახელი განსაკუთრებით დაუკავშირდა ორ წმინდა ადგილს წმინდა მიწაზე: უფლის საფლავი და იესოს ქალაქი. კაპერნაუმში კორბომ დაჰყო უკანასკნელი 23 წელი თავის განუყრელ ფრანცისკანელ მეგობართან სტანისლაო ლოფრედთან ერთად. მათ ერთად გათხარეს სოფელი და სინაგოგა. ქრისტეს პერიოდის სინაგოგის კვალი მიკვლეული იქნა დიდი სინაგოგის საძირკველში. ასევე რაც ყველაზე მთავარია აღმოჩენილ იქნა წმინდა პეტრეს სახლი, სადაც ცხოვრობდა ქრისტე როგორც ოჯახის წევრი. აღნიშნული სახლი იყო პირველი და ყველაზე დიდი თაყვანისცემის ადგილი ადგილობრივი ებრაელი ქრისტიანებისათვის. ვირჯილიო კორბო გარდაიცვალა 1991 წლის 6 დეკემბერს, მძმე ავადმყოფობის დადგენიდან ხუთი თვის თავზე. Di Canio, Paolo; Marcotti, Gabriele, Paolo Di Canio : The Autobiography, 2000, Collins Willow Piinera, Virgilio; Pinera, Virgilio, La Isla en Peso by Virgilio Pinera (2000, Paperback), 2000, TusQuets VIRGILIO; HORACIO, Obras Completas de Virgilio y Horacio, 1960, Aguilar S.A. de Ediciones, Madrid VIRGILIO) STROCCHI DIONIGI, Le georgiche di Virgilio, volgarizzate. VIRGILIO, L'Eneide di Virgilio volgarizzata da Annibal Caro, Milano s.d., Casa Editrice Bietti Expósito, Virgilio, Antología de Virgilio y Homero Expósito. Virgilio Expósito Cancionística-Melódico Piñera, Virgilio) Jambrina, Jesús, Virgilio Piñera: Poesía, Nación y Diferencias 100 ANNI FA NASCEVA IL GRANDE ARCHEOLOGO PADRE VIRGILIO CORBO ხურცილავა, ბ. ვირჯილიო კორბო და საქართველო ↑ Br Virgilio Canio Corbo
ჰანს კერლი

ჰანს კერლი (გერმ. Hans Kehrl; 8 სექტემბერი, 1900, ბრანდენბურგი, გერმანიის იმპერია – 26 აპრილი, 1984, გრაფენაუ, გფრ) — გერმანელი სახელმწიფო მოღვაწე და პოლიტიკოსი. შუცშტაფელის ბრიგადფიურერი და სამხედრო ეკონომიკის ფიურერი. ასევე იყო კერძო მეწარმე. გარდაიცვალა 1984 წლის 26 აპრილს კონსტანტინ ზალესკი. ნსდაპ. ძალაუფლება მესამე რაიხში. 2005. ISBN — 5-699-09780-5. ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #11872147X // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a>
შაჰთახთი

შაჰთახთი (აზერ. Şahtaxtı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, კანგარლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 3,092 კაცი. შაჰთახთი GEOnet სახელების სერვერზე
ჰერმან მუსი

ჰერმან მუსი (გერმ. Hermann Muhs; დ. 16 მაისი, 1894, ჯუნდე, გერმანიის იმპერია — გ. 13 აპრილი, 1962, გეტინგენი, გფრ) — გერმანელი პოლიტიკოსი. იყო ნაცისტური გერმანიის სახელმწიფო მდივანი და ეკლესიის საქმეთა მინისტრი. გარდაიცვალა 1962 წლის 13 აპრილს. Conway, John S. (1968). The Nazi Persecution of the Churches, 1933–1945. Basic Books Inc. ISBN 978-0465049-07-3. Miller, Michael D.; Schulz, Andreas (2017). Gauleiter: The Regional Leaders of the Nazi Party and Their Deputies, 1925-1945. II (Georg Joel - Dr. Bernhard Rust). R. James Bender Publishing. ISBN 978-1-932970-32-6. Zentner, Christian; Bedürftig, Friedemann (1997). The Encyclopedia of the Third Reich. Da Capo Press. ISBN 0-306-80793-9. ჰერმან მუსი გერმანიის ეროვნული ბიბლიოთეკის კატალოგში ↑ Klingsöhr H. Heimatthok 1933 // Allgemeiner Harz-Berg-Kalender für das Jahr 1934 — Clausthal-Zellerfeld: Druck u. Verlag: Piepersche Buchdruckerei, 1933. — ტ. 1934. — გვ. 36–39. — 88 გვრ. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q41170841"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q88648739"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q504590"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36680839"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q42614695"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36502461"></a>
კარლ ჰერმან ფრანკი

კარლ ჰერმან ფრანკი (გერმ. Karl Hermann Frank; დ. 24 იანვარი, 1898, კარლსბადი, ბოჰემია, ავსტრია-უნგრეთის იმპერია — გ. 22 მაისი, 1946, პრაღა, მესამე ჩეხოსლოვაკიური რესპუბლიკა) — სუდეტის ნაცისტური პარტიის ცნობილი წევრი. ბოჰემიის და მორავიის საოკუპაციო რეჟიმის ერთ-ერთი მმართველი. შუცშტაფელის ობერგრუპენფიურერი, შუცშტაფელის ჯარის და პოლიციის გენერალი. Батлер Р. Гестапо: история тайной полиции Гитлера / თარგმნა ინგლისურიდან: ვ.ფეოკლისტოვამ — ISBN 5-699-15081-1. ბიოგრაფია ქრონოსზე
ოტო მაისნერი

ოტო მაისნერი (გერმ. Otto Lebrecht Eduard Meissner; დ. 13 მარტი, 1880, ბიშვილერი, ელზასი, გერმანიის იმპერია — გ. 27 მაისი, 1953, მიუნხენი, გფრ) — გერმანელი პოლიტიკოსი. ვაიმარის რესპუბლიკის დროს ორივე პრეზიდენტის ახლო გარემოცვაში შედიოდა. მესამე რაიხის დროს ხელმძღვანელობდა ფიურერის საპრეზიდენტო კანცელარიით. ↑ Biographisches Handbuch des deutschen auswärtigen Dienstes: 1871-1945 — Pa: Ferdinand Schöningh, 2000. — ტ. 3. — S. 216–218. — ISBN 3-506-71840-1 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1114258"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q122946790"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2971"></a> ↑ http://www.ordens.presidencia.pt/?idc=154
ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონი

ქალბაჯარ-ლაჩინის (ეკონომიკური) რეგიონი (აზერ. Kəlbəcər-Laçın iqtisadi rayonu) — აზერბაიჯანის ეკონომიკური რეგიონებიდან ერთ-ერთი. რეგიონში შედის: ქალბაჯარის, ლაჩინის, გუბადლის და ზანგილანის რაიონი. 1993-2020 წლებში, რეგიონი მთლიანად ოკუპირებული იყო და იმყოფებოდა არაღიარებულ მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის კონტროლის ქვეშ. ფართობი — 6420 კმ²-ია, რაც მთლიანი აზერბაიჯანის ტერიტორიის 7,5% შეადგენს. მოსახლეობა (მათ შორის, დევნილებით, იძულებით გადაადგილებული პირებით) შეადგენს 244,0 ათას კაცს (2015 წლის მონაცემებით). ფაქტობრივად, რეგიონის ოკუპირებულ ტერიტორიებზე ცხოვრობონ მარტო სომხები. რეგიონში მოიპოვება: ოქრო, ვერცხლისწყალი, ხრომიტი, მარმარილოთი მოპირკეთებისთვის სამშენებლო ქვა, პირიტი. 1988 წლის მონაცემებით, მრეწველობა წარმოდგენილია ადგილობრივი ნედლეულის დამუშავებით. რეგიონში განვითარებულია ხალიჩების ქსოვა. 1988 წლის მონაცემებით, რეგიონის სოფლის მეურნეობის დარგებია: მეცხოველეობა, მეფუტკრეობა, თამბაქოს მოყვანა, მევენახეობა, ხეხილის და მარცვლეულის მოყვანა. დასვენებისა და მკურნალობისთვის არსებობს ბუნებრივი ბალნეოლოგიური რესურსები და მინერალური წყლები. აზერბაიჯანის ეკონომიკური რუკა დაარქივებული 2015-06-28 საიტზე Wayback Machine. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახელმწიფო პროგრამა რეგიონების სოციალურ-ეკონომიკური განვითარების (2004-2008 წწ). დაარქივებული 2016-10-13 საიტზე Wayback Machine. აზერბაიჯანის რეგიონები ↑ 1.15 Territories, number and density of population by economic and administrative regions of the Republic of Azerbaijan ↑ Население Нагорно-Карабахской Республики ↑ Этнический состав населения НКР по переписи 2005 года
ჰანს ლამერსი

ჰანს ლამერსი (გერმ. Hans Heinrich Lammers; დ. 27 მაისი, 1879, ლიუბლინეცი, ზემო სილეზია — გ. 4 იანვარი, 1962, დიუსელდორფი, გფრ) — გერმანელი პოლიტიკოსი. მესამე რაიხში იკავებდა იმპერიული კანცელარიის ხელმძღვანელის პოსტს (1933–1937), იყო რაიხსმინისტრი პორტფელის გარეშე (1937–1944) და შუცშტაფელის ობერგრუპენფიურერი. ბიოგრაფია „ქრონოსზე“ (რუსული)
მარია ამალია ავსტრიელი (1780-1798)

მარია ამალია ავსტრიელი (გერმ.: Maria Amalia von Österreich) (* 15 ოქტომბერი 1780, ფლორენცია; † 25 დეკემბერი 1798, ვენა) - იყო ჰაბსბურგ-ლოთარინგიის დინასტიის წარმომადგენელი და ავსტრიის ერცჰერცოგინია. მშობლები: მამა: ლეოპოლდ II - იმპერატორი. დედა: მარია ლუდოვიკა - ესპანეთის ინფანტა. და-ძმები: მარია თერეზია - საქსონიის დედოფალი. ფრანც II - იმპერატორი. ფერდინანდ III - ტოსკანას დიდი ჰერცოგი. მარია ანა კარლ ლუდვიგ იოჰანი - ტეშენის ჰერცოგი. ლეოპოლდ ალექსანდერი. ალბრეხტი მაქსიმილიანი. იოზეფი - უნგრეთის პალატინი. კლემენტინე - ორივე სიცილის დედოფალი. ანტონ ვიქტორი - ტევტონთა ორდენის დიდი მაგისტრი. რაინერი. იოჰანი. ლუდვიგ იოზეფი. რუდოლფი - ოლმიუცის ფიურსტ-არქიეპისკოპოსი და კარდინალი. მარია ამალია დასაფლავებულია ვენაში, იმპერატორთა საძვალეში (ფერდინანდის საძვალე).
მთიანი შირვანის რეგიონი

მთიანი შირვანის (ეკონომიკური) რეგიონი (აზერ. Dağlıq Şirvan iqtisadi rayonu) — აზერბაიჯანის ეკონომიკური რაიონებიდან ერთ-ერთი. რეგიონში შედის შემდეგი რაიონები: აღსუს, ისმაილის, გობუსტანის და შემახის. ფართობი — 6130 კმ²-ია, რაც მთლიანი აზერბაიჯანის ტერიტორიის 7% შეადგენს. მოსახლეობა — 304,0 ათასი კაცი (2015 წლის მონაცემებით). რეგიონში მოიპოვება: ნავთობი, ბუნებრივი აირი, ნავთობის ფიქალი. მთიანი შირვანი არ არის მდიდარი მინერალებით. ძირითადად, აქ არსებობს: ქვა, ხრეში, ქვიშა, კირქვა და სხვა სამშენებლო მასალები. დიდი მნიშვნელობა აქვს მშენებლობისთვის თიხის დეპოზიტები, რომელიც არსებობს შემახის, აღსუს და ისმაილის რაიონებში. რეგიონის მრეწველობა, რომელიც შედგება მსუბუქი და კვების მრეწველობისგან, არსებობს სოფლის მეურნეობის პროდუქციის დამუშავების საფუძველზე. მსუბუქი მრეწველობა წარმოდგენილია მეღვინეობით, მეხილეობით, ხალიჩების ქსოვით და სამკერვალო საწარმოებით. არსებობს ყველის წარმოების ქარხნები, საკონსერვო ქარხნები, კონტეინერების წარმოების საწარმოები. გარდა ამისა, ფუნქციონირებს ხის გადამამუშავებელი, სამშენებლო მასალების დასამზადებელი, სასოფლო ტექნიკის შესაკეთი საწარმოები. სოფლის მეურნეობის ძირითადი სფეროებია: მევენახეობა, მეღვინეობა, მეცხოველეობა და მარცვლეულის მოყვანა. მთიან რაიონებში მოყვანილია კარტოფილი, ხოლო ვაკეებზე — ბამბა. რეგიონში განვითარებულია: მეფუტკრეობა, მეაბრეშუმეობა, მებაღეობა, ასევე გაშენებულია ბოსტნეული და ხილი. განვითარებულია მეცხვარეობა და მესაქონლეობა. მტკნარი წყლის მარაგის ნაკლებობა წარმოადგენს რეგიონის მთავარ პრობლემას. რეგიონის ტერიტორიაზე გადის რკინიგზის ხაზი ბაქო-თბილისი. რკინიგზის გარდა, რეგიონის ტერიტორიაზე გადის სარესპუბლიკო მნიშვნელობის ავტომაგისტრალები. აზერბაიჯანის ეკონომიკური რუკა დაარქივებული 2015-06-28 საიტზე Wayback Machine. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახელმწიფო პროგრამა რეგიონების სოციალურ-ეკონომიკური განვითარების (2004-2008 წწ). დაარქივებული 2016-10-13 საიტზე Wayback Machine. აზერბაიჯანის რეგიონები ↑ 1.15 Territories, number and density of population by economic and administrative regions of the Republic of Azerbaijan