laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ჯეტ ლი

ჯეტ ლი (ნამდ. სახელი: ლი ლიანძი ჩინ.: 李連杰/李连杰 Li Lianjie; დ. 26 აპრილი, 1963, პეკინი) — ჩინელი მსახიობი, პროდიუსერი და უშუს ჩემპიონი. ჯეტ ლი შვიდი წლის ასაკიდან დაინტერესდა უძველესი ჩინური ორთაბრძოლების ხელოვნებით და ცნობილ უშუს მწვრთნელთან ვუ ბინთან ვარჯიშის დაწყებიდან სამი წლის შემდეგ, მან პირველად მოიგო უშუს ნაციონალური ჩემპიონატი პეკინის უშუს გუნდთან ერთად. 1981 წელს ის მიიწვიეს ფილმის „შაოლინის ტაძრის“ გადაღებებზე, რამაც მას დიდი პოპულარობა მოუტანა მთელი ქვეყნის მასშტაბით და ერთ-ერთი ყველაზე მოთხოვნადი მსახიობი გახდა ჩინურ კინობაზარზე. განსაკუთრებული და საერთაშორისო ყურადღების ცენტრში კი ჩინეთის ეროვნული გმირის ვონ ფეი-ხუნის როლის შესრულების შემდეგ მოექცა, ფილმში „ერთხელ ჩინეთში“, რომლის შვიდი ნაწილიც გადაიღეს 1991-1997 წლებში და აქედან ჯეტ ლიმ პირველ სამ ფილმში მიიღო მონაწილეობა და შემდეგ ფინანსური შეუთანხმებლობის გამო სხვა მსახიობით შეცვალეს, თუმცა ჯეტ ლის გარეშე ფილმის მეოთხე და მეხუთე ნაწილი კინოგაქირავებაში ჩავარდა და პროდიუსერები იძულებული გახდნენ ფილმის მეექვსე და როგორც შემდეგ აღმოჩნდა უკანასკნელ ნაწილში როლზე დაებრუნებინათ. 1998 წელს ჯეტ ლიმ პირველად ითამაშა ჰოლივუდის ფილმში: მას მთავარი უარყოფითი გმირის როლი ანდეს ფილმში „სასიკვდილო იარაღი 4“, სადაც მას პარტნიორობას ჰოლივუდის ვარსკვლავები: მელ გიბსონი, დენი გლოვერი, რენე რუსო და კრის როკი უწევდნენ. მალე ჰოლივუდში ჯეტ ლიმ მთავარი როლიც მიიღო ფილმში „რომეო უნდა მოკვდეს“, რის შემდეგაც უამრავი მთავარი თუ მეორე ხარისხოვანი როლი შეასრულა ჰოლივუდურ თუ არაჰოლივუდურ ფილმებში, მათ შორის აღსანიშნავია ფილმები: „შეუტოკებელნი“ (2010) სილვესტერ სტალონესთან ერთად, „დაკარგული სამეფო“ (2008) ჯეკი ჩანთან ერთად და „მუმია: დრაკონთა იმპერატორის აკლდამა“ (2008). ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჯეტ ლი ოფიციალური საიტი ჯეტ ლი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
ცინდაოს უბის ხიდი

ცინდაოს უბის ხიდი (ჩინ.: 膠州灣大橋) — მსოფლიოში ყველაზე გრძელი საზღვაო ხიდი, რომელიც ააგეს ჩინეთში. ეს ხიდი აკავშირებს ქალაქ ცინდაოს კუნძულ ხუანდაოსთან. მისი სიგრძე 41,58 კილომეტრია, ხოლო სიგანე 34 მეტრი. ხიდზე არის რვა სამოძრაო ზოლი და ასევე პარკირების ადგილები. მისი მშენებლობა ოთხი წელი მიმდინარეობდა. "Qingdao bridge sets world record". China Economic Net. დაარქივებული 2018-06-29 საიტზე Wayback Machine. "China builds world's longest bridge". The Daily Telegraph. "World's longest cross-sea bridge opens in east China". Xinhua.
ძვ. წ. 204

| ძვ. წ. 209 | ძვ. წ. 208 | ძვ. წ. 207 | ძვ. წ. 206 | ძვ. წ. 205 | ძვ.წ. 204 | ძვ. წ. 203 | ძვ. წ. 202 | ძვ. წ. 201 |ძვ. წ. 200 | ძვ. წ. 199 რომის კონსულები: მ. კორნელიუსი მ. ცეტეგუსის ძე, პ. სემპრონიუსი პ. ტუდიტანუსის ძე
ყაბახი

ყაბახი — ძველი ქართული ცხენოსნური თამაში. ანძაზე (ყაბახზე) შემოდებული ნიშნის (უმთავრესად თასის) ისრით ჩამოგდება. მშვილდოსანი მხედრები მწკრივდებიან სასტარტო ხაზთან. მსაჯის ნიშანზე ერთ-ერთი მხედარი ჭენებით უახლოვდება ანძას, რომელზეც შემოდებულია სანიშნო საგანი. ანძასთან სასურველ მანძილზე მიახლოვებისას მხედარი ისარს გაისვრის მიზნის მიმართულებით, შემდეგ გადაკვეთს ფინიშის ხაზს და ჩერდება. მას შემდეგ, რაც შეჯიბრის მონაწილენი დაამთავრებენ პირველ ცდას, მათ ეძლევათ მეორე ცდის უფლება; ამჯერად უკვე ფინიშის ხაზი სტარტის ხაზად იქცევა. შეჯიბრების შედეგები ვლინდება იმის მიხედვით, თუ რამდენჯერ შეძლებენ მხედრები სამიზნის გადმოგდებას და რამდენ დროს დახარჯავენ ამისათვის. ყაბახი ტარდება მინდორზე, რომლის სიგრძეა 75-100 და სიგანე – 20-30 მეტრი. მოედნის ცენტრში იდგმება 6 მეტრის სიმაღლის ანძა, ხოლო ანძაზე – 30 სანტიმეტრის სიმაღლის თასი. მოედნის თავსა და ბოლოში გავლებულია სტარტისა და ფინიშის ხაზები. მხედრისათვის აუცილებელია მშვილდ-ისარი. ძველად ყაბახი დიდი ინტერესით ტარდებოდა. ძველ თბილისში ყაბახისათვის სპეციალური მოედანიც კი ყოფილა მოწყობილი. ↑ საბავშვო ენციკლოპედია. ტომი VII, გვ.555 - თბილისი, „ნაკადული“, 1968.
ძვ. წ. 197

| ძვ. წ. 202 | ძვ. წ. 201 | ძვ. წ. 200 |ძვ. წ. 199 | ძვ. წ. 198 | ძვ.წ. 197 | ძვ. წ. 196 | ძვ. წ. 195 | ძვ. წ. 194 | ძვ. წ. 193 |ძვ. წ. 192 რომაელებმა მაკედონელები კინოსკეთალიასთან ბრძოლაში დაამარცხეს.
ძვ. წ. 190

| ძვ. წ. 195 | ძვ. წ. 194 | ძვ. წ. 193 |ძვ. წ. 192 | ძვ. წ. 191 | ძვ.წ. 190 | ძვ. წ. 189 | ძვ. წ. 188 | ძვ. წ. 187 | ძვ. წ. 186 |ძვ. წ. 185 რომაელებმა სელევკიდები დაამარცხეს მაგნეზიასთან ბრძოლაში. ჰიპარქუსი - ბერძენი ასტრონომი, მათემატიკოსი და გეოგრაფი. (გ. ძვ. წ. 120) კორნელია სციპიონის აფრიკელი - სციპიონ აფრიკელისა და ემილია პაულას მეორე ქალიშვილი. რომაული საზოგადოების მიერ განიხილება, როგორც სათნო რომაელი ქალის სრულყოფილი მაგალითი. (გ. ძვ. წ. 100) აპოლონიუს პერგელი - ბერძენი მათემატიკოსი, ალექსანდრიის სკოლის გეომეტრიისა და ასტრონომიის მასწავლებელი. თანამედროვეთათვის ცნობილი, როგორც ,,დიდი ბერძენი გეომეტრი", ვისი ტრაქტატიც - ,,კონუსები (Conics)" - ანტიკური სამყაროს სამცნიერო ნამუშევრების ერთ-ერთი ბრწყინვალე მაგალითია. (დ. ძვ. წ. 262)
ქარიშხალი აირინი (2011)

ქარიშხალი აირინი (ინგლ. Hurricane Irene) — ტროპიკული ციკლონი, დაიწყო 2011 წლის აგვისტოს ბოლოს. ქარიშხალმა გადაუარა კარიბის ზღვის აუზის ქვეყნებსა და აშშ-ის აღმოსავლეთ სანაპიროს. 27 აგვისტოს აშშ-ში, ნიუ-ჯერსის შტატში, ქარიშხლის გამო დაახლოებით მილიონ ოჯახს მოუწია საცხოვრებელი სახლის მიტოვება. 273 ადამიანი დარჩა ელექტროობის გარეშე, 3 ადამიანი დაიღუპა ჩრდილოეთი კაროლინაში ქარიშხლის მიზეზით, ვირჯინიაში დაიღუპა 1 ბავშვი. ჯამში ქარიშხალმა იმსხვერპლა — 42 ადამიანის სიცოცხლე. The NHC’s advisory archive for Hurricane Irene ინგლ. NASA's storm data on Hurricane Irene დაარქივებული 2011-09-17 საიტზე Wayback Machine. ინგლ. ↑ Two missing after walking in hurricane | The News Journal | delawareonline.com[მკვდარი ბმული] ↑ Moore, Oliver. (2011-08-29) One person missing as remnants of Irene hit Eastern Canada. The Globe and Mail. The Globe and Mail Inc. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-08-29. ციტირების თარიღი: 2011-08-29.
ძვ. წ. 188

| ძვ. წ. 193 | ძვ. წ. 192 | ძვ. წ. 191 |ძვ. წ. 190 | ძვ. წ. 189 | ძვ.წ. 188 | ძვ. წ. 187 | ძვ. წ. 186 | ძვ. წ. 185 | ძვ. წ. 184 |ძვ. წ. 183 სელევკიდების მეფემ ანტიოქე III-მ რომაელებთან ზავს მოაწერა ხელი.
ნგორონგორო

ნგორონგოროს დაცული ტერიტორია (NCA) — დაცული არეალი და 1979 წლიდან იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი ტანზანიაში, ქალაქ არუშადან 180 კმ-ით დასავლეთით, კრატერის მაღლობზე. ტერიტორია იმართება ტანზანიის მთავრობის ორგანოს — ნგორონგოროს დაცული ტერიტორიის სააგენტოს მიერ. მისი საზღვრები მიუყვება ნგორონგოროს რაიონის საზღვრებს. დაცული ტერიტორიის ფარგლებში მდებარეობს ფართო ვულკანური კალდერა — ნგორონგოროს კრატერი. როგორც ოლდუვაის ხეობაში ნაპოვნი ნამარხი ძვლები ადასტურებს, არეალი ჯერ კიდევ 3 მილიონი წლის ცინ დასახლებული ყოფილა სხვადასხვა სახეობის ჰომინიდებით. რამდენიმე ათასი წლის წინ მონადირეობა-შემგროვებლობა აქ მეცხოველეობამ ჩაანაცვლა. 2 000 წლის წინ აქ მბულუს ხალხი მოვიდა, რომლებსაც 1700 წლის წინ დატუგას ხალხი შეუერთდა. 1800-იაან წლებში ორივე ჯგუფი არეალიდან მასაის ხალხმა განდევნა. ლერაის ტყის ჩრდილო-დასავლეთში მდებარე ლეღვის ხეების მასივი წმინდაა მასაისა და დატუგას ხალხებისთვის. ზოგიერთი მათგანი შესაძლოა იზრდება ლიდერ დატოგას საფლავზე, რომელიც დაახლოებით 1840 წელს მასაის ხალხთან ბრძოლაში დაიღუპა. 1892 წლამდე არცერთ ევროპელს კრატერზე ფეხი არ დაედგა, სანამ აქ მოვიდოდა დოქტორი ოსკარ ბაუმანი. პირველი მსოფლიო ომის დაწყებამდე, კრატერში ფერმერულ მეურნეობას მისდევდა ორი გერმანელი ძმა, რომლებმაც ის გერმანიის აღმოსავლეთ აფრიკის ადმინისტრაციის დამყარების შემდეგ დატოვეს. ნგორონგოროს არეალი თავდაპირველად სერენგეტის ეროვნული პარკის ნაწილი იყო, როდესაც ის 1951 წელს ბრიტანელებმა შექმნეს. 1959 წლამდე მასაის ხალხი ახლადშექმნილ პარკში ცხოვრებას და მიწის დამუშავებას განაგრძობდა, რის გამოც პარკის მმართველობასთან კონფლიქტი წარმოიშვა. ყველაფერი კი იმით დასრულდა, რომ ბრიტანელებმა მასაი ახლად შექმნილი ნგორონგოროს დაცული ტერიტორიიდან გაასახლეს. არეალი სერენგეტის ეკოსისტემის შემადგენელი ნაწილია. ჩრდილო-დასავლეთით მას აგრძელებს სერენგეტის ეროვნული პარკი. სამხრეთით და დასავლეთით ვულკანური მაღლობებია, რომელიც მოიცავს ნგორონგოროს ცნობილ კრატერსა და ნაკლებად ცნობილ ემპაკაის. სამხრეთი და აღმოსავლეთი საზღვრები მიახლოებით ემთხვევა აღმოსავლეთ აფრიკის რღვევის ხაზის ფერსოს, რომელიც ამავე დროს ხელს უშლის ცხოველთა მიგრაციას ამ მიმართულებებით. კრატერში ბინადრობს 25 000 მსხვილი ცხოველი, ერთ-ერთი ყველაზე მჭიდრო კონცენტრაცია აფრიკაში. მათ შორისაა შავი მარტორქა, რომლებიც 1964-1966 წლებში 108 ერთეულს შეადგენდნენ, 1995 წლისთვის კი ადგილობრივი მოსახლეობის მიერ 11-14-მდე იქნა შემცირებული, ასევე ჰიპოპოტამი, რომელიც საკმაოდ უჩვეულოა ამ არეალისთვის. ასევე გავრცელებულია გნუ (7 000 ერთეული 1994 წლისთვის), ზებრა (4 000), კანა და გაზელი (3 000). მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აფრიკაში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ნგორონგორო UNEP-WCMC World Heritage Site Datasheet დაარქივებული 2008-11-15 საიტზე Wayback Machine. UNESCO World Heritage Site Datasheet Article about the Ngorongoro Crater დაარქივებული 2013-04-23 საიტზე Wayback Machine. ↑ Mbulu ↑ Northern Tanzania with Kilimanjaro and Zanzibar by Phillip Briggs 2006 page 197, 198 ISBN 1-84162-146-3 ↑ Robert M. Poole. Heartbreak on the Serengeti. National Geographic. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-06-29. ციტირების თარიღი: 2008-02-21.
ლიბიელები

ლიბიელები — ერი, ლიბიის ძირითადი მოსახლეობა. რაოდენობა დაახლოებით 6 355 მლნ (2010). ლაპარაკობენ არაბულ ენაზე. მორწმუნენი სუნიტური მიმართულების ისლამს აღიარებენ. ლიბიელები ჩამოყალიბდნენ არაბი ტომებისა (რომლებიც ამ ტერიტორიაზე VII-XI საუკუნეებში შემოიჭრნენ) და ადგილობრივი ბერბერების შერევის შედეგად, რომლებმაც შეითვისეს არაბთა ენა, რელიგია და ჩვევები. ზღვისპირა ზოლის ლიბიელები მისდევენ მიწათმოქმედებას (ზეთისხილი, ციტრუსები, ფინიკის პალმა), სამხრეთ და ცენტრალურ რაიონებში მცხოვრებნი — მომთაბარე და ნახევრად მომთაბარე მესაქონლეობას. ლიბიაში სულ მოსახლეობის რვა აღწერა ჩატარდა. პირველი მათგანი 1931 წელს, ბოლო კი 2006 წელს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 221. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ლიბიელები ↑ B.R. Mitchell. International historical statistics: Africa, Asia & Oceania 1750-2000. ↑ United nations. Demographic Yearbooks 1948-2008
ხებეი

ხებეი (ჩინ.: 河北; ფინინი Héběi) — პროვინცია ჩრდილოეთ ჩინეთში. ადმინისტრაციული ცენტრი და უდიდესი ქალაქია — შიძიაჭუანგი. მოსახლეობა — 71,854,202 ადამიანი (მე-6 ადგილი პროვინციებს შორის, 2010 წლის მონაცემებით.) ხებეის პროვინციის ფართობი შეადგენს 187 700 კმ². ხებეის პროვინცია ადმინისტრაციულად იყოფა 11 მუნიციპალიტეტად: ჩინეთის ადმინისტრაციული დაყოფა ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ხებეი ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2003-07-25 საიტზე Wayback Machine.
ძვ. წ. 171

| ძვ. წ. 176 | ძვ. წ. 175 | ძვ. წ. 174 |ძვ. წ. 173 | ძვ. წ. 172 | ძვ.წ. 171 | ძვ. წ. 170 | ძვ. წ. 169 | ძვ. წ. 168 | ძვ. წ. 167 |ძვ. წ. 166 მაკედონიასთან რომაელებმა მესამე ომი დაიწყეს.
ლინგის არქიპელაგი

ლინგის არქიპელაგი — კუნძულთა ჯგუფი სამხრეთ ჩინეთის ზღვაში, კუნძულ სუმატრასა და მალაკის ნახევარკუნძულს შორის. ეკუთვნის ინდონეზიას. საერთო ფართობი 2 178 კმ კვ-ია. დიდი კუნძულებია სინკეპი (828 კმ) და ლინგა (826 კმ). მაქსიმალური სიმაღლე ზღვის დონიდან 1 163 მ-მდე. შემოსილია ეკვატორული ტყით. კუნძულ სინკეპზე არის კალის საბადო. მისდევენ თევზჭერას, ექსპორტზე გააქვთ ჩაი, კოპრი. Singkep Community Website დაარქივებული 2021-01-20 საიტზე Wayback Machine. Descriptions of all the major Riau Islands დაარქივებული 2012-06-01 საიტზე Wayback Machine. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 243.
შანსი

შანსი (ჩინ.: 山西; ფინინი Shānxī) — პროვინცია ჩრდილოეთ ჩინეთში. ადმინისტრაციული ცენტრი და უდიდესი ქალაქია — ტაიიუანი. მოსახლეობა — 35,712,111 ადამიანი (მე-18 ადგილი პროვინციებს შორის, 2010 წლის მონაცემებით.) შანსის პროვინციის ფართობი შეადგენს 156 800კმ². მდებარეობს მდინარე ხუანხეს აუზში. ტერიტორიის დიდი ნაწილი უჭირავს შანსის პლატოს, რომელიც არის ლიოსური პლატოს აღმოსავლეთ ნაწილი, და ტაიხანშანის მთების აღმოსავლეთ კალთებს. ჰავა ზომიერი და მუსონურია. დასავლეთ და ჩრდილოეთ ნაწილში უმეტესად ნახევრადუდაბნოს მცენარეულობაა, აღმოსავლეთ ნაწილში შერეული და ფართოფოთლოვანი ტყეები. ძვ. წ. VII-V საუკუნეებში შანსის ტერიტორია შედიოდა ძინის სამეფოში.ძვ. წ. V-III საუკუნეებში ეკუთვნოდა ჯაოს სამეფოს. IV-VI საუკუნეებში შედიოდა ჩრდილოეთ ვეის სამეფოში, VII-IX საუკუნეებში შედიოდა ხედუნის ოლქში, X-XII საუკუნეებში იყო კიდანთა ლიაოს სამეფოს შემადგენლობაში. XII-XIII საუკუნეებში იყო ჯურჯენთა ძინის სახელმწიფოს შემადგენლობაში. შანსი ეწოდა XIV საუკუნეში. პროვინცია შეიქმნა XVII საუკუნის შუა წლებში. 137-1945 წლებში ოკუპირებული იყო იაპონიის მიერ. შანსის პროვინცია ადმინისტრაციულად იყოფა 11 მუნიციპალიტეტად: ჩინეთის ადმინისტრაციული დაყოფა ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 683. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: შანსი ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2006-06-10 საიტზე Wayback Machine.
ბალეარის კუნძულები

ბალეარის კუნძულები (კატ. Illes Balears, ესპ. Islas Baleares) — ესპანეთის ავტონომიური გაერთიანება და პროვინცია 1983 წლიდან. შედგება 4 დიდი და რამდენიმე მცირე კუნძულისაგან (ფართობი კვ.კმ): მალიორკა (3.500), მენორკა (680), ივისა (572) და ფორმენტერა (115). ტურიზმი აქ ეკონომიკის საფუძველია. კუნძულებს ყოველწლიურად 4-5 მლნ უცხოელი სტუმრობს, ძირითადად ბრიტანელები, გერმანელები, სკანდინავიელები. ფართობი - 5 ათასი. მოსახლეობა – 700 ათასი. ადმინისტრაციული ცენტრი - პალმა-დე-მალიორკა. ენები – ესპანური, კატალონიური. უძველეს დროში კართაგენელთა კოლონია იყო, შემდეგ რომაელების, არაბების. 1229-1235 – მალიორკა და ივისა არაგონმა დაიპყრო. 1287 – მინორკა დაიმორჩილა ალფონს III-მ და არაბები განდევნა. 1708 – მინორკა ინგლისელებმა დაიკავეს. 1756 – კუნძულები ფრანგებმა (ჰერცოგი რიშელიე) დაიკავეს. ლეგენდის თანახმად სწორედ ამ დროს შეიქმნა მაიონეზი, სოუსი პორტ-მაოს აღების დღეს შეიქმნა და სპეციალურ სოუსს მაონეზი უწოდეს. 1936-1939 – მალიორკა და ივისა ფრანკისტებს ემორჩილებოდა, მინორკა – რესპუბლიკელებს. სერა-დე-ტრამუნტანა. მთის ქედი მალიორკაზე. პორტ-დე-სოლერი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ბალეარის კუნძულები ივისა მალიორკა მენორკა
სარკის წმინდა გიორგის მონასტერი

სარყის (სარკის) წმინდა გიორგის მონასტერი — მამათა მონასტერი ქარელის მუნიციპალიტეტში, შიდა ქართლის მხარეში, საქართველოში, ქარელიდან სამხრეთით 6 კმ-ში, მთაზე. წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია აგებულია XVII საუკუნეში. 1997 წელს, მონასტერი აღადგინეს. წმინდა გიორგის სახელობის ახალი ეკლესია დაშენებულია ჯვრისებრი გეგმის ძველ ეკლესიის საძირკველზე. იგი ჯვარ-გუმბათოვანი, თავისუფალი ჯვრის ტიპის ნაგებობაა (12,6X9 მ). ნაშენია აგურით. შესასვლელი სამხრეთით და დასავლეთითაა. აღმოსავლეთისა და დასავლეთის მკლავები წაგრძელებულია. ბემით გამოყოფილ ნახევარწრიულ აფსიდში მოსაზღვრე სათავსებში გასასვლელია გაჭრილი. მკლავებში თითო სარკმელია, გუმბათის ყელში — რვა. გუმბათქვეშა კვადრატი შეისრულ თაღებს ეყრდნობა. კვადრატიდან გუმბათის ყელის წრეზე გადასვლა აფრებით ხდება. ეკლესიის ფასადები დასრულებულია თაროსებრი ლავგარდანით. დაბალი გუმბათის ყელი გარედან რვაკუთხაა და შემკულია დეკორატიული ნახევარწრიული თაღედით. ეკლესია გადახურულია თუნუქის სახურავით. მოხატულობა ახალია. სარკის მამათა მონასტერი ურბნისის და რუისისა ეპარქიის დაქვემდებარებაშია. მონასტერში დაბრძანებულია და ინახება წმ. გიორგის უძველესი და სასწაულმოქმედი ხატი. აღსანიშნავია, რომ ეკლესია არაერთხელ გაუძარცვავთ, ბოლოს 2009 წელს გაძარცვეს. ეკლესიას ერთი ლეგენდა უკავშირდება სოფელ საღოლაშენთან არსებულ „დედოფლის მინდორი“ და „დასასრულად“ წოდებული ადგილი, რაც წმინდა, შენახულ ადგილს ნიშნავს. აქ გლეხკაცი არც ხნავდა და არც საქონელს უშვებდა. ამ მდელოს, დაცვისა და შეუხებლობის ნიშნად ხნულის შემოვლებით სარყავდნენ. ერთ-ერთი სარყვის დროს დაღლილ გუთნის დედას ჩასძინებია და საკვირველი ჩვენება უხილავს, გამოცხადებაში. გამოღვიძებულს არავისთვის უთქვამს, მხოლოდ ნიშანს ელოდა ღვთისაგან მითითებულს, რომელსაც ხვნა უნდა შეეფერხებინა, მართლაც, სარყვის უღლეული შედგა და ადგილიდან აღარ იძვროდა, მეხრეს ხარების გასაფიცხებლად შოლტი გადაუკრავს, გუთნის შემაფერხებელ მცენარეთა ფესვების ლანძღვით, მაშინათვე გულწასული მეხრე მიწაზე დაენარცხა და სული განუტევა. ხნულის გათხრისას დიდმოწამე გიორგის ქვაში ნაკვეთი ხატი გამოჩნდა, დღესაც აქ „დასარყულ“ მინდორზე წმ. გიორგის ბარელიეფში ნაკვეთი, ქვის ხატი დევს, რომლის შესახებაც ეუწყა გუთნის დედას სიზმრულ ჩვენებაში: ამოებრძანებინა, გაუხედნავ ხარებზე დაედგა და ღვთის ნებისათვის მიენდო, სადაც ხარები დაღლილნი დაწვებოდნენ იქ აეგოთ სარყეს მოპოვებული დიდმოწამე გიორგის სახელობის ეკლესია. ურემზე დაბრძანებული ხატით გაუხედნავმა უღლეულმა თრიალეთის ქედს მიაშურეს. სარკის ეკლესიისაკენ მიმავალი გზის შუა წელზე საჯვარედ წოდებული შესასვენებელი ადგილია. აქ შეჩერებულან ხარები, შეუსვენიათ და გზა განუგრძიათ. დღეს აქ მორწმუნენი ჩერდებიან, რომ ძალა მოკრებილნი კვლავ შეუდგნენ ეკლესიისაკენ მიმავალ გზას. ბოლოს ხარები არაქათგამოცლილნი დაწოლილან. იმ ადგილას სამი მონაზონი შეკრებილა, რომელთაც ღვთის შემწეობით აუგიათ სარყის წმ. გიორგის ეკლესია და მონასტერი დაუარსებიათ. კიკნაძე, ზ., ქართული მითოლოგია, თბილისი: ბაკმი, 2007. — გვ. 172, ISBN 978-99940-27-10-1. სარყის (სარკის) წმიდა გიორგის ეკლესია
ანატოლი ბოისა

ანატოლი ბოისა (დ. 9 სექტემბერი, 1983, რუსთავი, საქართველო) — ქართველი პროფესიონალი კალათბურთელი. პოზიცია: მცირე ფორვარდი. დაიბადა: 1983 წელს. სიმაღლე: 192 სმ. / 1 მ. 92 სმ. წონა: 93 კგ. ეროვნება: ქართველი. საქართველოს ეროვნული საკალათბურთო ნაკრები eurobasket2011.com დაარქივებული 2011-09-27 საიტზე Wayback Machine.
თორნიკე შენგელია

თორნიკე შენგელია (დ. 5 ოქტომბერი, 1991, თბილისი, საქართველო) — ქართველი კალათბურთელი. საქართველოს ნაკრების კაპიტანი. თამაშობს ვირტუს ბოლონიაში. 2012 წლის 28 ივნისს, თორნიკე არჩეულ იქნა 54 ნომრად ფილადელფია სიქსერსის მიერ. შემდეგ ფილადელფია სიქსერსმა იგი გაცვალა ბრუკლინ ნეტსის სხვა კალათბურთელში. 18 ივლისს შენგელიამ ხელი მოაწერა კონტრაქტს ბრუკლინ ნეტსთან. 2014 წლის 21 ივნისს შეუერთდა „ბასკონიას“ რომელთან ერთადაც ესპანეთის ჩემპიონობა მოიპოვა (2020), თორნიკე ერთხელ მოხვდა ევროლიგის წლის გუნდში (ძირითადში), ერთხელ მოხვდა ესპანეთის უმაღლესი ლიგის წლის გუნდში (ძირითადში). 2018 წელს შენგელიამ გუნდთან 4 წლიან კონტრაქტს მოაწერა ხელი. 2018 წელს დაიკავა მეორე ადგილის ესპანეთის ლიგის MVP-ის სტატუსისათვის ბრძოლაში. 2020 წლის 9 ივლისს გადავიდა რუსულ მოსკოვის „ცსკა“-ში, რასაც მოჰყვა კრიტიკა საზოგადოების მხრიდან, საქართველოს პრეზიდენტმა სალომე ზურაბიშვილმა სოციალურ ქსელში დაწერა: საქართველოს ეროვნული საკალათბურთო ნაკრები eurobasket2011.com დაარქივებული 2013-02-08 საიტზე Wayback Machine. NBA.com Profile — თორნიკე შენგელია დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. კარიერის სტატისტიკა Basketball-reference.com-ზე დაარქივებული 2014-08-09 საიტზე Wayback Machine.
ძვ. წ. 201

| ძვ. წ. 206 | ძვ. წ. 205 | ძვ. წ. 204 | ძვ. წ. 203 |ძვ. წ. 202 | ძვ.წ. 201 | ძვ. წ. 200 | ძვ. წ. 199 | ძვ. წ. 198 |ძვ. წ. 197 | ძვ. წ. 196 რომის კონსულები: გნ. კორნელიუსი ლ. ლენტულუსის ძე, პ. ელიუსი კ. პეტუსუს ძე გნეუს ნევიუსი - რომაელი პოეტი და დრამატურგი.
ქვემო ტუნგუსკა

ქვემო ტუნგუსკა (რუს. Нижняя Тунгуска) — მდინარე კრასნოიარსკის მხარესა და ირკუტსკის ოლქში. მდინარე ენისეის მარჯვენა შენაკადი. სიგრძე 2989 კმ, აუზის ფართობი 473 ათ. კმ². სათავე აქვს შუა ციმბირის ზეგნის სამხრეთ ნაწილში, ანგარის ჭიუხის აღმოსავლეთით. ზემოთში მიედინება განიერ ხეობაში, ქვემოთში ლავების გადაკვეთის ადგილებში ქმნის ჭორომებს. ქვემო ტუნგუსკა უმთავრესად საზრდოობს თოვლის წყლით. მის კვებაში მონაწილეობას იღებს ასევე ზაფხულის წვიმები. წყალდიდობა იცის მაის-ივნის-ივლისში. წყლის საშუალო ხარჯი შესართავთან 3680 მ³/წმ. მინიმალური დაფიქსირდა 1967 წელს და შეადგინა 2861 მ³/წმ-ს. მდინარეზე მაქსიმალური წყლის ხარჯი დაფიქსირდა 1974 წელს — 4690 მ³/წმ. ზამთრის პერიოდში მცირეწყლიანია, რადგან მისი აუზი გავრცელებულია მრავალწლოვანი მზრალობის რაიონში. ამ უბნებში ქვემო ტუნგუსკა მოკლებულია გრუნტის წყლებს. იყინება ოქტომბერ-ნოემბერში, ყინულძვრაა მაისში. წყალდიდობის დროს სანაოსნოა დაბა ტურამდე. ქვემო ტუნგუსკის აუზში არის ტუნგუსკის ქვანახშირის აუზი. ქვემო ტუნგუსკა — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული) ქვემო ტუნგუსკა — გეოგრაფიული სახელწოდებების ლექსიკონში[მკვდარი ბმული] მდინარე ქვემო ტუნგუსკა ↑ ქვემო ტუნგუსკა, იანდექსი: თანამედროვე გეოგრაფიული სახელწოდებების ლექსიკონი
ლაშა ფარღალავა

ლაშა ფარღალავა (დ. 7 თებერვალი, 1987, რუსთავი, საქართველო) — ქართველი კალათბურთელი. პოზიცია: მცველი. დაიბადა: 1987 წელს. სიმაღლე: 190 სმ. / 1 მ. 90 სმ. წონა: 90 კგ. ეროვნება: ქართველი. საქართველოს ეროვნული საკალათბურთო ნაკრები eurobasket2011.com დაარქივებული 2013-02-08 საიტზე Wayback Machine.
ტუნგუსკა (მრავალმნიშვნელოვანი)

ტუნგუსკა შეიძლება აღნიშნავდეს : ტუნგუსკის მეტეორიტი — ბუნებრივი მოვლენა პოდკამენაია-ტუნგუსკა — მდინარე რუსეთში, ენისეის შენაკადი ქვემო ტუნგუსკა — მდინარე რუსეთში, ენისეის შენაკადი ტუნგუსკა — მდინარე რუსეთში, ანგარის შენაკადი ტუნგუსკა — ინგლისური ჯგუფის Peach-ის ალბომი
ჟალგირის არენა

ჟალგირის არენა — მრავალფუნქციური არენა ქალაქ კაუნასში, ლიეტუვა. მდებარეობს მდინარე ნემანის ნაპირზე. სიდიდის მიხედვით ის უდიდესია მთელს ბალტიისპირეთში. ჟალგირის არენაზე გაიმართება ევრობასკეტი 2011-ის პლეი-ოფის ყველა და აგრეთვე ფინალური მატჩიც. ოფიციალური საიტი
სიმენს არენა

სიმენს არენა — სიდიდით მეორე არენა ლიეტუვაში. მდებარეობს დედაქალაქ ვილნიუსში. წარმოადგენს მრავალფუნქციურ სპორტულ არენას, რომელიც მასპინძლობს კალათბურთისა და ჰოკეის მატჩებს და აგრეთვე კონცერტებს. სიმენს არენაზე გაიმართება ევრობასკეტი 2011-ის მეორე რაუნდის ყველა მატჩი. ოფიციალური საიტი
ძვ. წ. 147

| ძვ. წ. 152 | ძვ. წ. 151 | ძვ. წ. 150 | ძვ. წ. 149 |ძვ. წ. 148 | ძვ.წ. 147 |ძვ. წ. 146 | ძვ. წ. 145 | ძვ. წ. 144 | ძვ. წ. 143 | ძვ. წ. 142 მესამე პუნიკური ომი დაიწყო.
განსუ

განსუ (ჩინ.: 甘肃; ფინინი Gānsù) — პროვინცია ჩრდილო-აღმოსავლეთ ჩინეთში. ადმინისტრაციული ცენტრი და უდიდესი ქალაქია — ლანჯოუ. მოსახლეობა — 25,575,254 ადამიანი (22-ე ადგილი პროვინციებს შორის, 2010 წლის მონაცემებით.) განსუს პროვინციის ფართობი შეადგენს 454,000 კმ². განსუს პროვინცია ადმინისტრაციულად იყოფა 14 მუნიციპალიტეტად: ჩინეთის ადმინისტრაციული დაყოფა ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: განსუ ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2016-10-15 საიტზე Wayback Machine.
ცინხაი

ცინხაი (ჩინ.: 青海; ფინინი Qīnghǎi) — პროვინცია ჩრდილო-აღმოსავლეთ ჩინეთში. ადმინისტრაციული ცენტრი და უდიდესი ქალაქია — სინინი. მოსახლეობა — 5,626,722 ადამიანი (30-ე ადგილი პროვინციებს შორის, 2010 წლის მონაცემებით.) ცინხაის პროვინციის ფართობი შეადგენს 721,000 კმ². ცინხაის პროვინცია ადმინისტრაციულად იყოფა 8 მუნიციპალიტეტად: ჩინეთის ადმინისტრაციული დაყოფა ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ცინხაი ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2012-10-01 საიტზე Wayback Machine.
შენსი

შენსი (ჩინ.: 陕西; ფინინი Shǎnxī) — პროვინცია ჩრდილო-აღმოსავლეთ ჩინეთში. ადმინისტრაციული ცენტრი და უდიდესი ქალაქია — სიანი. მოსახლეობა — 37,327,378 ადამიანი (მე-16 ადგილი პროვინციებს შორის, 2010 წლის მონაცემებით.) შენსის პროვინციის ფართობი შეადგენს 205,800 კმ². შენსის პროვინცია ადმინისტრაციულად იყოფა 10 მუნიციპალიტეტად: ჩინეთის ადმინისტრაციული დაყოფა ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: შენსი ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2018-12-29 საიტზე Wayback Machine.
ძვ. წ. 123

| ძვ. წ. 128 | ძვ. წ. 127 | ძვ. წ. 126 |ძვ. წ. 125 | ძვ. წ. 124 | ძვ.წ. 123 | ძვ. წ. 122 | ძვ. წ. 121 | ძვ. წ. 120 | ძვ. წ. 119 |ძვ. წ. 118 გაიუს გრაკხუსი სახალხო ტრიბუნად აირჩიეს.
ფლექსია

ფლექსია, ანუ სიტყვათცვლილება, მიმოხვრა (ლათინურად flectere -ხრა: მოხრა, მიხრა) ენათმეცნიერებაში სიტყვისათვის აფიქსის დართვა, ან სხვა მორფოლოგიური საშუალების (მაგ., ფუძის ფლექსიის) გამოყენება იმ მიზნით, რომ გამოხატონ სიტყვათა ურთიერთობა შესიტყვებაში. ფლექსიის ყველაზე გავრცელებული მაგალითებია უღვლილება და ბრუნება. უღვლილება - ზმნათა ცვლა პირის (გრამატიკული კლასის) მიხედვით. ბრუნება - სახელთა ცვლა ბრუნვის მიხედვით. ქსე. ტომი 9. სამეურვეო ტიხტიხი. თბილისი: ქართული საბჭოთა ენციკლოპედიის გამომცემლობა, 1985.
ძვ. წ. 111

| ძვ. წ. 116 | ძვ. წ. 115 | ძვ. წ. 114 |ძვ. წ. 113 | ძვ. წ. 112 | ძვ.წ. 111 | ძვ. წ. 110 | ძვ. წ. 109 | ძვ. წ. 108 | ძვ. წ. 107 |ძვ. წ. 106 პონტოს მეფე გახდა მითრიდატე VI