laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
კორჩა (ლუდი)

„კორჩა“ — ლუდის მწარმოებელი ალბანური კომპანია, აგრეთვე ბრენდის სახელწოდება. ლუდსახარში დაარსდა 1928 წელს ქალაქ კორჩაში იტალიელი და ალბანელი ინვესტორების მიერ. მეორე მსოფლიო ომის დასრულების შემდგომ 1946 წლის იანვარში საწარმო ალბანეთის სახელმწიფოს საკუთრება გახდა. ქალაქ კორჩაში ყოველწლიური ლუდის ფესტივალი ტარდება აგვისტოს თვეში. Официальный сайт (ალბ.) Чем город Корча привлекает любителей пива? დაარქივებული 2016-04-19 საიტზე Wayback Machine. ↑ Корча ↑ Достопримечательности Албании. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-08-09. ციტირების თარიღი: 2017-03-31.
ჩაილი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ჩაილი შეიძლება აღნიშნავდეს: ჩაილი —სოფელი აზერბაიჯანში, ბილიასუვარის რაიონში ჩაილი — სოფელი აზერბაიჯანში, გოიგოლის რაიონში ჩაილი— სოფელი აზერბაიჯანში, გაბალის რაიონში ჩაილი— სოფელი აზერბაიჯანში, ტერტერის რაიონში ჩაილი — სოფელი აზერბაიჯანში, შამქორის რაიონში ჩაილი— სოფელი აზერბაიჯანში, ყაზახის რაიონში ჩაილი— სოფელი აზერბაიჯანში, ჰაჯიგაბულის რაიონი
ანდრია დადიანი

ანდრია დავითის ძე დადიანი (დ. 1850, ზუგდიდი — გ. 1910, კიევი) — ქართველი მოჭადრაკე და ჭადრაკის მეცენატი. ეკატერინე ჭავჭავაძისა და სამეგრელოს მთავრის დავით დადიანის შვილი. 1873 წელს დაამთავრა ჰაიდელბურგის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1874 წლიდან მსახურობდა რუსეთის არმიაში. ჰქონდა გენერალ-ლეიტენანტის ჩინი. თამაშობდა ცნობილ მოჭადრაკეებთან (ს. როზენტალი, ს. დიუბუა, ი. შუმოვი, ი. კოლიში და სხვა) პარიზში, რომში, კიევში, თბილისში. 1881—1882 წლებში მონაწილეობა მიიღო პეტერბურგის საჭადრაკო კლუბის მიერ გამართულ მოყვარულთა 2 ტურნირში და I ადგილები დაიკავა დაუმარცხებლად. 1899 წელს მიიწვიეს სრულიად რუსეთის I ტურნირში, მაგრამ მონაწილეობა არ მიუღია. 1903—1904 წლებში მონტე-კარლოს საერთაშორისო ტურნირების პრეზიდენტი იყო. თანამშრომლობდა იმ დროის უცხოურ და რუსულ საჭადრაკო ჟურნალებში. აწესებდა პრიზებს ლამაზი პარტოებისათვის. ინგლისურმა საჭადრაკო ჟურნალმა „ჩეს მანთლიმ“ („The Chess Monthly“) 1892 წლის ივნის-ივლისის ნომერი მთლიანად დადიანის შემოქმედებას მიუძღვნა. 1903 წელს შიფერსი, ე. შიფერსის წინასიტყვაობით კიევში ფრანგულ ენაზე გამოიცა დადიანის 100 პარტიის დაბოლოება („Fins de Partie du Prince Dadian de Mingr.elie“). ანდრია დადიანი გიორგაძე თ., თამაშობს ანდრია დადიანი, თბ., 1972; გიორგაძე თ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 329.
მე წვიმად მოვალ

„მე წვიმად მოვალ“ — 1986 წლის ქართული ანიმაციური ფილმი, რომელიც გადაღებულია რეჟისორ გოგი კასრაძის მიერ. შექმნილია დოდო თოფურიას სცენარის მიხედვით. დამდგმელი მხატვარი, — ირინა ბარანოვა, კინოოპერატორი ვიოლეტა ქაროსანიძე, — კომპოზიტორი ალექსანდრე ბასილაია. ფილმის სიუჟეტი მუსიკალურ ფონზეა აგებული. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ანიმაციური ფილმი „მე წვიმად მოვალ“ — მოგვითხრობს თოვლის გუნდასა და პატარა გოგონას მეგობრულ ურთიერთობაზე. ღრუბელს მოწყვეტილი თოვლის გუნდა სრულიად მარტო აღმოჩნდება მთებში. იგი თავს მარტოდ გრძნობს და ცდილობს ვინმეს ეთამაშოს. ის მთის წვერზე შენიშნავს ფრინველს, მაგრამ როგორც კი უახლოვდება მას ის იმთავითვე წყდება ადგილს. დამწუხრებული თოვლის გუნდა ლოლუას მოწყვიტავს და ლოლუებზე დაიწყებს დაკვრას. მას სიმღერით აჰყვება პატარა გოგონა. ამ ჯადოსნური ხმით მოხიბლული თოვლის გუნდა მთიდან მიწაზე ჩამოგორდება გოგონასთან. ისინი დამეგობრდებიან; ცეკვავენ, თამაშობენ, მღერიან. მზის გამოსვლასთან ერთად თოვლის გუნდა დნობას დაიწყებს. გოგონა თოვლის მოსატანად გაიქცევა, მაგრამ ამასობაში თოვლის გუნდა დადნება. დამწუხრებული გოგონა შინ დაბრუნდება და ფანჯარაში დაიწყებს ცქერას. შემდეგ წვიმა წამოვა და გოგონა მიხვდება, რომ ეს წვიმა მისი მეგობარი — წვიმად გადაქცეული დამდნარი თოვლის გუნდაა. მე წვიმად მოვალ kinopoisk.ru-ზე მე წვიმად მოვალ youtube-ზე
ბრეგვაძე

საკუთარი სახელი ბრეგვაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ბაჩანა ბრეგვაძე — ფილოსოფოსი, მთარგმნელი, მწერალი ბახვა ბრეგვაძე — მსახიობი, ტელე- და რადიოწამყვანი ბორის ბრეგვაძე — ბალეტის მსახიობი გულნარა ბრეგვაძე — ექიმი, ინფექციონისტი ლეონტი ბრეგვაძე — საბჭოთა არმიის პოლკოვნიკი ლონგინოზ ბრეგვაძე — სპორტსმენი (ძალოსნობა) მზია ბრეგვაძე — პარაზიტოლოგი ნანი ბრეგვაძე — საესტრადო მომღერალი ჯაბა ბრეგვაძე — სპორტსმენი (მორაგბე) ჯუმბერ ბრეგვაძე — ქირურგი
მუღანი (მრავალმნიშვნელოვანი)

მუღანი შეიძლება აღნიშნავდეს: მუღანი — სოფელი აზერბაიჯანში, ბილიასუვარის რაიონში მუღანი — სოფელი აზერბაიჯანში, ჯალილაბადის რაიონში მუღანი — სოფელი აზერბაიჯანში, ჰაჯიგაბულის რაიონში
ნარიმანქენდი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ნარიმანქენდი შეიძლება აღნიშნავდეს: ნარიმანქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, ბილიასუვარი რაიონში ნარიმანქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში ნარიმანქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, გობუსტანის რაიონში ნარიმანქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, საბირაბადის რაიონში
ნასიმი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ნასიმი შეიძლება აღნიშნავდეს: ნასიმი — XIV—XV საუკუნეების გამოჩენილი პოეტი ნასიმი — სოფელი აზერბაიჯანში, ბილიასუვარის რაიონში ნასიმი — სოფელი აზერბაიჯანში, საბირაბადის რაიონში
სამადაბადი (მრავალმნიშვნელოვანი)

სამადაბადი შეიძლება აღნიშნავდეს: სამადაბადი — სოფელი აზერბაიჯანში, ბილიასუვარის რაიონში სამადაბადი — სოფელი აზერბაიჯანში, გორანბოის რაიონში სამადაბადი — სოფელი აზერბაიჯანში, ევლახის რაიონში
კაცია I დადიანი

კაცია I დადიანი (გ. 1710) — ოდიშის მთავარი 1704-1710 წლებში. 1704 წელს მამამ გიორგი IV-მ, დადიანის ტიტული მიანიჭა, თუმცა სამთავროს ფაქტობრივი გამგებელი თვითონ იყო. რამდენიმე წლის შემდეგ კაცია I დადიანმა მამა ოდიშიდან გააძევა და სამთავროს მართვას შეუდგა, მაგრამ მალე გარდაიცვალა. სოსელია ო., ნარკვევები ფეოდალური ხანის დასავლეთ საქართველოს სოციალურ-პოლიტიკური ისტორიიდან (სათავადოები), ტ. 1, თბ., 1973; ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 444.
კაზანსკაიის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი

კაზანსკაიის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი (რუს. Историко-краеведческий музей) — მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი ვერხნედონის რაიონის სტანიცა კაზანსკაიაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მუზეუმი დაარსდა 2007 წელს, მდებარეობს მდინარე დონის ნაპირზე. მუზეუმის მისამართი: 347210, როსტოვის ოლქი, ვერხნედონის რაიონი, სტანიცა კაზანსკაია, პიონერის ქუჩა № 1. ვერხნოდონის რაიონის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი დაარსდა 2007 წელს. მუზეუმის ჩამოყალიბების მიზანი იყო როსტოვის ოლქის ვერხნოდონის რაიონის ტრადიციებისა და ადათ-წესების გადარჩენისა და შენახვის აუცილებლობა. მისი მუშაობის პერიოდში მუზეუმი გახდა ახალგაზრდების პატრიოტული აღზრდის ცენტრი. მუზეუმის ფონდში დაცულია 1 600 ექსპონატი, მათ შორის 1 087 შედის ძირითად ფონდში. მუზეუმის ექსპოზიცია „კაზაკების ოთახის“ ექსპონატებს შორისაა: იარაღი, ტანსაცმელი, ძველი ავეჯი, აკვანი, საკერავი მანქანა, სართავი ჯარა, ჭურჭელი, სტანიცის, ხუტორისა და მათი მაცხოვრებლების ძველი ფოტოები. ექსპოზიციაში „ფუნდუკი“ წარმოდგენილია კაზაკთა საგუშაგოს ფრაგმენტები - კოშკურები, ბასტიონები და საგანგაშო კოშკები, კერია, ცხენსაბმელი და ჭა. გამოფენაზე წარმოდგენილია ქვის ნივთები დოლაბები, როდინები, კალოს ქვები, ვარცლები. სამეურნეო საგნებიდან მუზეუმში წარმოდგენილია უამრავი შრომის იარაღი, საცხოვრებელი სახლები და ინსტრუმენტები, რომელსაც წლების განმავლობაში გამოიყენებდნენ დონელი კაზაკები. არქეოლოგიის დარბაზში შესაძლებელია სხვადასხვა ეპოქის ძეგლების ხილვა, ქვის ხანიდან შუა საუკუნეებამდე. მათ შორისაა პირველყოფილი ადამიანის შრომის იარაღები, სამკაულები, კერამკული ჭურჭელი, ცხენების აღჭურვილობა. ყველაფერი აღმოჩენილია თანამედროვე ვერხნედონის რაიონის ტერიტორიაზე. დარბაზში „დიდი სამამულო ომი“ წარმოდგენილია დიდი სამამულო ომის მონაწილეთა ფოტოები, ომიდან გამოგზავნილი წერილები, პირადი ნივთები, სამხედრო ნადავლი. 2013 წელს გაიხსნა ექსპოზიცია „კავშირი დროსა და თაობებს შორის“. ექსპოზიცია აღწერს რაიონის მოსახლეობის ცხოვრებას XX საუკუნის 50-70-იან წლებში, საბჭოთა ხელისუფლების პერიოდში. აქ წარმოდგენილია საბჭოთა პერიოდის ნივთები, ფოტოები, პლაკატები, ამ პერიოდში გამოშვებული ავეჯი, ტანსაცმელი, საბავშვო სათამაშოები, წიგნები, მხატვრული ფაიფური და სხვ. მუზეუმის შენობასთან ახლოს მდებარეობს ძველი კაზაკების ციხესიმაგრე სათვალთვალო კოშკით. Историко-краеведческий музей Верхнедонского района[მკვდარი ბმული] Историко-краеведческий музей 7 достопримечательностей Верхнедонского района დაარქივებული 2017-01-04 საიტზე Wayback Machine. ↑ Фильм о музее
ხირმანდალი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ხირმანდალი შეიძლება აღნიშნავდეს: ხირმანდალი — სოფელი აზერბაიჯანში, ბილიასუვარის რაიონში ხირმანდალი — სოფელი აზერბაიჯანში, მასალის რაიონში
კონსტანტინე დადიანი

კონსტანტინე ლევანის ძე დადიანი (დ. 18 ოქტომბერი, 1819, ზუგდიდი ― გ. 1889), რუსეთის არმიის გენერალ-ლეიტენანტი (1878). 1839 წელს პეტერბურგის პაჟთა კორპუსი. 1842-1853 წლებში მონაწილეობდა კავკასიის ომებში, უმეტესად ჩაჩნეთში. ყირიმის ომის (1853-1856) დროს, 1854 წელს კავკასიის ფრონტზე ოსმალთა წინააღმდეგ მებრძოლ სამეგრელოს მილიციას მეთაურობდა. სოფ. კოკთან ბრძოლაში მოიგერია ოსმალთა კორპუსის შეტევა. ყარსის აღების შემდეგ დადიანი თავისი მილიციით გურიის რაზმის შემადგენლობაში შევიდა და წარმატებით იბრძოდა ოსმალთა წინააღმდეგ. 1858 წლიდან იყო ალექსანდრე II-ის ფლიგელ-ადიუტანტი. 1866 წლიდან გენერალ-მაიორი რუსეთ-ოსმალეთის ომის (1877-1878) დროს მოქმედ არმიაში იყო კავკასიაში შავი ზღვის სანაპიროზე. ამ ომის შემდეგ მალე სამხედრო სამსახურიდან გადადგა. მეუნარგია ი., სამეგრელოს სამთავროს უკანასკნელი პერიოდი და დავით დადიანი, თბ., 1939 ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 329-330.
ზაჰმათაბადი (მრავალმნიშვნელოვანი)

გრდემლი შეიძლება აღნიშნავდეს: ზაჰმათაბადი — სოფელი აზერბაიჯანში, ბილიასუვარის რაიონში ზაჰმათაბადი — სოფელი აზერბაიჯანში, ჯალილაბადის რაიონში
მონიკა კრიემადი

მონიკა კრიემადი (ალბ. Monika Kryemadhi; დ. 9 აპრილი 1974, ტირანა, ალბანეთი) — ალბანელი პოლიტიკოსი, ალბანეთის პარლამენტის წევრი და წამყვანი „სოციალისტური მოძრაობა ინტეგრაციისთვის“ პარტიის წევრი. დაიბადა 1974 წლის 9 აპრილს ალბანეთის დედაქალაქ ტირანაში. სწავლობდა „დორა დ'ისტრიას“ სახელობის უმაღლეს სკოლაში და „პეტრო ნინი ლუარასის“ სახელობის საშუალო სკოლაში. 1992 წელს, მოიგო სწავლის უფლება ფაკულტეტინის მეცნიერებათა ბიოქიმიის ფილიალში. 1999 წელს, კვლევა ჩაატარა ჯორჯ მარშალის სახელობის ცენტრში, გარმიშ-პარტენკირხენში (გერმანია), რეგიონული უსაფრთხოების პოლიტიკაზე. 2000-2002 წლებში, ნებრასკის უნივერსიტეტთან თანამშრომლობით, სწავლობდა მაგისტრატურის საფეხურზე ბიზნესის ადმინისტრირების განხრით, ტირანის უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტზე. ასევე მუშაობდა ასპირანტურაზე. მისი პოლიტიკური ცხოვრება 1991 წელს დაიწყო, როდესაც იგი „FRESSH“-ის ერთ-ერთი დამფუძნებელი გახდა. 1992 წლის იანვარში, კრიემადი აირჩიეს პრეზდიუმის წევრად და მოგვიანებით, იმავე წლის მაისში აირჩიეს „FRESSH“-ის I და II ყრილობის გენერალურ მდივანად. იგი, 2002 წლის აპრილამდე მუშაობდა „FRESSH“-ის პრეზიდენტად. 1995 წლიდან 2000 წლამდე, იგი საერთაშორისო სოციალისტ ახალგაზრდათა „IUSY“ ვიცე-პრეზიდენტად აირჩიეს. 1991 წლის დეკემბრიდან 2004 წლის სექტემბრამდე, მონიკა სოციალისტური პარტიის წევრი იყო. იმავე დროს, ის ასევე ალბანეთის პარლამენტის წევრიც იყო, 2001-2005 წლებში, აგრეთვე ორჯერ ტირანის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს წევრადაც აირჩიეს, სადაც იგი ევროსაბჭოში ადგილობრივი ხელისუფლების დელეგაციის მდივნად აირჩიეს. 2004 წლის სექტემბერში, იგი პარტია „სოციალისტური მოძრაობა ინტეგრაციისთვის“ ერთ-ერთი დამფუძნებელი გახდა. მონიკა დღეს ამავე პარტიის ტირანის ფილიალის გენერალური მდივანი და პარტიის წევრია. დაოჯახებულია პარლამენტის თავმჯდომარესთან და ჰყავს სამი შვილი: ბორა, ბესარი და ერა მეტაჟი. http://studimepolitike.com/2013/01/14/monika-kryemadhi-fressh-92-2003-partia-tjeter-socialiste/ დაარქივებული 2013-01-16 საიტზე Wayback Machine. http://www.gazetarepublika.al/?p=39726[მკვდარი ბმული] http://www.balkanweb.com/intervista/2688/rrefimi-i-monika-kryemadhi-ja-marredhenia-e-metes-me-ps-116631.html[მკვდარი ბმული] https://www.youtube.com/watch?v=D2rkViXzBzQ ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-10-19. ციტირების თარიღი: 2017-03-31. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-01-16. ციტირების თარიღი: 2017-03-31.
დადიაში

დადიაში — მთა საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთისა და რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარეებში, ლენტეხისა და მესტიის მუნიციპალიტეტების ადმინისტრაციულ საზღვარზე. მდებარეობს სვანეთის ქედზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3540 მ. აგებულია ლიასური თიხაფიქლებითა და ქვიშაქვებით. მთაზე არის მცირე ზომის მყინვარი. კალთები ძლიერ დანაწევრებული და გაშიშვლებულია. დადიაშზე შემორჩენილია რელიეფის ძველი მყინვარული ფორმები. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 331.
ეგორლიკსკაიის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი

ეგორლიკსკაიის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი (რუს. Егорлыкский историко-краеведческий музей) — მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი ეგორლიკის რაიონის სტანიცა ეგორლიკსკაიაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მუზეუმი დაარსდა 1967 წელს. მუზეუმის მისამართი: 347660 , როსტოვის ოლქი, ეგორლიკის რაიონი, სტანიცა ეგორლიკსკაია, გრიციკის ქუჩა № 119. 1967 წლის 1 სექტემბერ სახალხო დეპუტატთა აღმასკომმა სტანიცა ეგორლიკსკაიაში შექმნა შრომისა და საბრძოლო დიდების მუზეუმი. . მუზეუმში მოაგროვეს ექსპონატები, რომელიც დაკავშირებული იყო რაიონთან და მისი მოსახლეობის ისტორიასთან. მუზეუმი განათავსეს რაიონული კულტურის სახლში. კულტურის სახლში მუზეუმს ეკავა სამი ოთახი და ჰქონდა ცალკე შესასვლელიწლების განმავლობაში რამდენიმეჯერ შეიცვალა მუზეუმის საორგანიზაციო-სამართლებრივი ფორმა. 2007 წლის 23 მარტიდან მუზეუმი გარდაიქმნა, როგორც კულტურის მუნიციპალური განყოფილება „ეგორლიკსკაიის შრომისა და საბრძოლო დიდების რაიონული მუზეუმი“. 2011 წლის 3 ნოემბრიდან კი გარდაიქმნა როგორც ეგორლიკის რაიონის მუნიციპალური საბიუჯეტო კულტურის განყოფილება „ეგორლიკსკაიის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი“. მუზეუმის მიზანია რაიონის მოსახლეობის სულიერი საჭიროებების დაკმაყოფილება. ეგორლიკსკაიის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმის მუშაობის ძირითად ფუნქციას წარმოადგენს სამუზეუმო ფონდების დაცვა და შევსება. კულტურული და ადგილობრივი ტრადიციების დაცვა. ეგორლიკსკაიის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობით მუზეუმში იმართება გამოფემები, ექსკურსიები, კითხულობენ ლექციებს, იმართება საუბრები ეგორლიკის რაიონის კულტურის შესახებ. მუზეუმის ექსპოზიციებში წარმოდგენილია რაიონის მცხოვრებთა, მეორე მსოფლიო ომის მონაწილეთა ფოტოები, ამავე პერიოდის იარაღი, უძველესი ჭურჭელი, ხატები, სამოვრები, სურათები, საბჭოთა სიმბოლიკა და სხვა მრავალი ექსპონატი. 2013წლიდან ეგორლიკსკაიის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმის დირექტორია დიმიტრი სანინი. Егорлыкский историко-краеведческий музей დაარქივებული 2022-04-11 საიტზე Wayback Machine. Историко-краеведческий музей
ზავეტინის რაიონის ისტორიის მუზეუმი

ზავეტინის რაიონის ისტორიის მუზეუმი (რუს. Музей истории Заветинского района) — ისტორიის მუზეუმი ზავეტინის რაიონის სოფელ ზავეტნოეში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მუზეუმი დაარსდა 2003 წელს. მუზეუმის მისამართი: 347430, როსტოვის ოლქი, ზავეტინის რაიონი, სოფელი ზავეტნოე, ლომონოსოვის ქუჩა № 28. ზავეტინის რაიონის მუნიციპალური საბიუჯეტო კულტურის განყოფილება „ზავეტინის რაიონის ისტორიის მუზეუმი “ მდებარეობს როსტოვის ოლქის სოფელ ზავეტნოეში. მუნიციპალური მუზეუმი დაარსდა 2003 წლის 5 აგვისტოს. მუზეუმში ინახება რაიონისა და მისი მოსახლეობის ისტორიის მასალები, ისტორიული მტკიცებულება და საკოლექციო იარაღი, XVII-XX საუკუნეების საგნები. მუზეუმში მიმდინარეობს აქტიური სამეცნიერო და საძიებო სამუშაოები, რომელშიც ჩართულია დაახლოებით 200 მოსწავლე. მათი მოღვაწეობის შედეგად ყოველწლიურად იმართება სამეცნიერო კონფერენციები. ამჟამად ზავეტინის რაიონის ისტორიის მუზეუმის ძირითადი ფონდი მოიცავს 3 240 ექსპონატს, ხოლო მისი სამეცნიერო-დამხმარე ფონდი შეიცავს 560 ექსპონატს. მუზეუმის თანამშრომლები მართავენ ექსკურსიებს ადგილობრივი მოსახლეობის, სკოლის მოსწავლეებისა და ტურისტებისათვის. მუზეუმს გააჩნია რამდენიმე საგამოფენო დარბაზი: ისტორიისა და ბუზნების დარბაზი; მხარეთმცოდნეობის დარბაზი; არქეოლოგიის დარბაზი; საბრძოლო დიდების დარბაზი, სადაც ინახება ომის წლების საარქივო დოკუმენტები და ექსონატები. საბრძოლო დიდების დარბაზში შესაძლებელია ზავეტინის რაიონის წარმომადგენლების ფოტოების ხილვა, რომლებმაც ფოტოები გადაირეს სამამულო ომის დროს. აქვე ვიზიტორი იხილავს ფრონტიდან გაგზავნილ წერილებს, გერმანული ოკუპაციის პერიოდში ზავეტინის რაიონში მოქმედი პარტიზანული დანაყოფის „მრისხანე დონისა“ და იატაკქვეშა ახალგაზრდულ-კომკავშირუი ორგანიზაციის „ლენინელის“ წევრების მოგონებებს. ასევე საინტერესოა დიდი სამამულო ომის პერიოდის ექსპონატები: ჯარისკაცის ქუდები, ჩაფხუტები, მათარები, ხელნაკეთი ფინჯნები, სანთებელა, პორტსიგარი იოსებ სტალინის გამოსახულებით და სხვ. მხარეთმცოდნეობის დარბაზში წარმოდგენილია რაიონის მოსახლეობის საყოფაცხოვრებო საგნები. მათ შორის: თეფშები, სამოვრები, ძველი რადიომიმღებები, მექანიური პატეფონი, გრამფირფიტა და სხვ. მუზეუმში მიმდინარეობს გამოფენები: „ომის ექო“, რომელიც ეძღვნება მეორე მსოფლიო ომში საბჭოთა კავშირის გამარჯვებას, ასევე გამოფენილია ადგილობრივი მხატვრების ნახატები, იმართება აქცია ღამე მუზეუმში და სხვა ღონისძიებები. МБУК «Музей истории Заветинского района»[მკვდარი ბმული] Музей истории Заветинского района დაარქივებული 2017-02-20 საიტზე Wayback Machine. Экскурсия для пожилых людей в музей истории Заветинского района [მკვდარი ბმული]
ზიმოვნიკის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი

ზიმოვნიკის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი (რუს. Зимовниковский краеведческий музей) — მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი ზიმოვნიკის რაიონის სოფელ ზიმოვნიკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მუზეუმი დაარსდა 2003 წელს. მუზეუმის მისამართი: 347460, როსტოვის ოლქი, ზიმოვნიკის რაიონი, სოფელი ზიმოვნიკი, ტრეტიაკოვის ქუჩა № 105-ბ. ზიმოვნიკის რაიონის კულტურისა და ხელოვნების განყოფილების ინიციატივითა და რაიონის ადმინისტრაციის მხარდაჭერით 2000 წელს ზიმოვნიკის რაიონის სოფელ ზიმოვნიკში დაარსდა ზიმოვნიკის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი. მუზეუმს გადასცეს სოფლის ცენტრში 1943 წელს აშენებული შენობა. ადრე ამ შენობაში განთავსებული იყო საბავშვო ბიბლიოთეკა და კლუბი. მუზეუმის პირველი ექსპოზიცია შეიქმნა ბუნებისა და ისტორიის ექსპონატებით. მუზეუმის პირველი დირექტორი იყო ი. შკურდალოვა. მუზეუმის დაარსებაში დიდი წვლილი შეიტანა ი. სოროკინმა. სხვადასხვა დროს მუზეუმის დირექტორები იყვნენ: ი. ელისეენკო, ე. კოჟემიაჩენკო, მ. მოისეენკო. ამჟამად მუზეუმს ხელმძღვანელობს ი. კაზანცევა. თავდაპირველად სამუზეუმო ფონდში შევიდა რაიონის სასკოლო მუზეუმების ექსპონატები და სამხედრო ოთახის კოლექცია. მუზეუმის ფონდების შევსებაში თავისი წვლილი შეჰქონდათ სოფლის მოსახლეობას, რომლებიც მუზეუმს ჩუქნიდნენ ისტორიულ ნივთებს. მუზეუმის პირველი ექსპოზიცია იყო ზიმოვნიკის რაიონის სამხედრო ისტორიის შესახებ. ზიმოვნიკის რაიონის ადმინისტრაციის ეკოლოგიის სამმართველოს ფონდის დახმარებით მუზეუმში შეიქმნა ექსპოზიცია „მდინარე სალის აუზის ფლორა და ფაუნა“. ექსპოზიციაში წარმოდენილი იყო მცენარეების ჰერბარიუმი, ცხოველების, ამფიბიების, რეპტილიების, თბილსისხლიანი ცხოველების ფიტულები და მწერების კოლექცია. მხარის ძველი ისტორიის ექსპოზიციაში წარმოდგენილია არქეოლოგიური გათხრების მასალები. 2012 წელს მუზეუმი გადავიდა ეროვნული კულტურის ცენტრის შენობაში. სადაც განთავსდა მეორე სართულზე. წლების მუშაობის შედეგად მუზეუმში შეაგროვეს 5 700 ექსპონატი, რომლის შემადგენლობაშიც შედიოდა არქეოლოგიური, პალეონტოლოგიური, ნუმიზმატიკური კოლექციები, ხელოვნების ნამუშევრები. მუზეუმის მნიშვნელოვანი ექპონატია მეცხვარეობის კოლექცია. „საბჭოთა მერინოსი“. მუზეუმის ყველაზე მსუბუქი ექსპონატია ოქროს ურდოს ხანის ჯანიბეკის მონეტა (XIV საუკუნე), რომლის წონაც სულ გრამია. მუზეუმში არის საგამოფენო დარბაზი, სადაც მიდინარეობს მუზეუმის ფონდებში დაცული ექსპონატების გამოფენა. სწორედ აქ გაიმართა მოქნდაკე ე. დერდიაშჩენკოს, მხატვრების ი. პადალკას, ა. ლოპანსკის, ვ. მოროზოვის პერსონალური გამოფენები. მუზეუმი თანამშრომლობს როსტოვის ოლქის სხვა მუზეუმებთან. ზიმოვნიკის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმის კოლექცია გამოფენილი იყო ქალაქ ზერნოგრადისა და სტანიცა ჟუკოვსკაიის მუზეუმებში. თავის მხრივ მუზეუმში გამოფენილი იყო დონის როსტოვის, ვოლგოგრადის, ვოლგოდონის, ციმლიანსკისა და სემიკარაკორსკის მუზეუმების ექსპონატები. Зимовниковский краеведческий музей დაარქივებული 2022-04-08 საიტზე Wayback Machine. МУК «Зимовниковский краеведческий музей» დაარქივებული 2016-12-13 საიტზე Wayback Machine.
Infinite (მრავალმნიშვნელოვანი)

Infinite შეიძლება აღნიშნავდეს: ჯგუფები Infinite — სამხრეთ კორეული ბოიბენდი. ალბომები Infinite — ამერიკელი რეპერ ემინემის ალბომი Infinite — ინგლისური როკ-ჯგუფ Deep Purple-ის 2017 წლის სტუდიური ალბომი.
ბორმჟავა

ბორმჟავა, ორთობორმჟავა — სუსტი სამფუძიანი არაორგანული მჟავა ქიმიური ფორმულით H 3 BO 3 {\displaystyle {\ce {H3BO3}}} . უფერო, ქერცლის მსგავსი კრისტალებია, იხსნება ცხელ წყალში, სპირტში და სხვა ორგანულ ნივთიერებებში. გახურებისას კარგავს წყალს და მიიღება ჯერ მეტაბორმჟავა HBO 2 {\displaystyle {\ce {HBO2}}} , შემდეგ კი ბორის ანჰიდრიდი — B 2 O 3 {\displaystyle {\ce {B2O3}}} . ბორმჟავას ურთიერთქმედებით სპირტებთან კონცენტრირებული გოგირდმჟავას თანაობისას მიიღება ბორის ეთერები. ბორმჟავას ეთერები მწვანე ალით იწვის, რასაც ბორის თვისებით რეაქციად იყენებენ. ბორმჟავას იყენებენ აგრეთვე სამინანქრო ნაკეთობათა წარმოებაში. ლაბორატორიულ პრაქტიკაში მისგან ამზადებენ ბუფერულ სისტემებს. მედიცინაში ბორმჟავას ანტისეპტიკურ საშუალებად ხმარობენ. მის წყალხსნარს იყენებენ პირის ღრუსა და ხახაში გამოსავლებად, თვალების ამოსაბანად; ბორმჟავას შემცველ მალამოებს, პასტებს, მოსაფრქვევ ფხვნილს და ბორის სპირტს — კანის ზოგიერთი დაავადების დროს, ყურში ჩასაწვეთებლად. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 473. Jolly, W. L. (1991). Modern Inorganic Chemistry, 2nd, New York: McGraw-Hill. ISBN 0-07-112651-1.  (ინგლისური) (2006) Goodman & Gilman's The Pharmacological Basis of Therapeutics. New York: McGraw Hill.  (ინგლისური) Cordia JA, Bal EA, Mak WA and Wils ERJ (2003), Determination of some physico-chemical properties of Optibor EP. Rijswijk, The Netherlands: TNO Prins Maurits Laboratory, report PML 2002-C42rr, GLP, Unpublished, confidential data provided by Bor ax Europe Limited (ინგლისური) შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ბორმჟავა“ ვიკისაწყობში. Boric Acid Technical Fact Sheet - National Pesticide Information Center (ინგლისური) Boric Acid General Fact Sheet - National Pesticide Information Center (ინგლისური) International Chemical Safety Card 0991 (ინგლისური) US EPA Pesticide Reregistration Eligibility Decision (ინგლისური) National Pollutant Inventory - Boron and compounds (ინგლისური) European Chemicals Agency (ECHA)"New Public Consultation on Eight Potential Substances of Very High Concern" - includes Boric Acid. Closes 22 April 2010 (ინგლისური) ChemSub Online: Boric acid (ინგლისური)
დავაკრანი

დავაკრანი — მთა საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარის ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტისა და ქვემო ქართლის მხარის დმანისის მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციულ საზღვარზე. მდებარეობს ჯავახეთის ქედზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2820 მ. აგებულია ვულკანური ანდეზიტ-ბაზალტური ლავებით. დავაკრანს აქვს დამრეცი კალთები და გუმბათისებრი ფორმა. შემოსილია ალპური და სუბალპური მდელოებით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 331.
ალმალი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ალმალი შეიძლება აღნიშნავდეს: ალმალი — სოფელი აზერბაიჯანში, დაშქესანის რაიონში. ალმალი — სოფელი აზერბაიჯანში, დაშქესანის რაიონში. ალმალი — სოფელი აზერბაიჯანში, კახის რაიონში. ალმალი — სოფელი აზერბაიჯანში, ხოჯალის რაიონში. ალმალი — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იშიმბაის რაიონში. ალმალი — ქალაქი ტაჯიკეთში.
მარტინოვკის კარპენკოს სახელობის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი

მარტინოვკის კარპენკოს სახელობის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი (რუს. Мартыновский краеведческий музей имени Карпенко) — მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი მარტინოვკის რაიონის სოფელ მარტინოვკაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მუზეუმი დაარსდა 1967 წელს. მუზეუმის მისამართი: 346660, როსტოვის ოლქი, მარტინოვკის რაიონი, სოფელი მარტინოვკა, ლენინის ქუჩა № 46. მარტინოვკის რაიონის ვ. კარპენკოს სახელობის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი შეიქმნა სოფელ მარტინოვკის დიდი სამამულო ომის ვეტერანების ინიციატივით. გახსნის ოფიციალურ თარიღად ითვლება 1967 წლის 7 ნოემბერი. მუზეუმი დიდი ხნის განმავლობაში ფუნქციონირებდა რაიონული კულტურის სახლში. 1992 წელს უცნობმა პირებმა გაძარცვეს მუზეუმი, რის შედეგადაც დაიკარგა უნიკალური ექსპონატები. 1999 წელს მუზეუმს გადაეცა ცენტრალური რაიონული ბიბლიოთეკის შენობა. ამ პერიოდისათვის მუზეუმის ძირითადი ფონდი მოითვლიდა 1 924 ერთეულ ექსპონატს. ისინი იყოფოდნენ შემდეგ სახეობად: ხელნაწერები (16 ერთეული), გამოყენებითი ხელოვნების ნიმუშები (20 ერთეული), ნუმიზმატიკის მასალები (50 ერთეული), არქეოლოგიის ნიმუშები (3 ერთეული), ეთნოგრაფიისა და ყოფაცხოვრების საგნები (120 ერთეული), ფოტოგრაფია (1 300 ერთეული), დოკუმენტები (414 ერთეული). 2004 წელს მუზეუმი გადავიდა ძველ მისამართზე. 2005 წელს მწერალ ვლადიმირ კარპენკოს გარდაცვალებს შემდეგ, რომელიც დაბადებული იყო სოფელ მარტინოვკაში, მარტინოვკის რაიონის მოსახლეობის უდიდესი ნაწილის თხოვნით, რაიონის დეპუტატთა საბჭოს გადაწყვეტილებით მუზეუმს მიანიჭეს მისი სახელი. 2008 წლის ნოემბერში მარტინოვკის რაიონის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი გადაკეთდა საბიუჯეტო მუნიციპალურ განყოფილებად “მარტინოვკის კარპენკოს სახელობის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი“. ამჟამად მუზეუმის ძირითად ფონდში 3 333 ერთეულია დაცული. სამეცნიერო ფონდი მოიცავს 1 439 ერთეულ ექსპონატს. კოლექსციის უდიდესი ნაწილი შეგროვილია ადგილობრივი მოსახლეობის წყალობით. Мартыновский краеведческий музей имени Карпенко[მკვდარი ბმული] Мартыновский районный краеведческий музей им. В. В. Карпенко დაარქივებული 2017-05-08 საიტზე Wayback Machine.