laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ფიქრი იშიქი

ფიქრი იშიქი (თურქ. Fikri Işık; დ. 13 სექტემბერი 1965, ბაბაჯანი, შირანი, გუმუშჰანე, თურქეთი) — თურქი მასწავლებელი, ბიზნესმენი, ადვოკატი და თურქეთის ყოფილი ვიცე-პრემიერ მინისტრი. ფიქრი დაიბადა 1965 წლის 13 სექტემბერს გუმუშჰანეს პროვინციის შირანის რაიონის სოფელ ბაბაჯანში, თევფიქ და მეჯბურე იშიქის ოჯახში. დაწყებითი განათლება ჰერექე სიუმერის სკოლაში, ხოლო საშუალო განათლება იზმითის იმამ ჰათიფის კოლეჯში მიიღო. 1989 წელს დაამთავრა ახლო აღმოსავლეთის ტექნიკური უნივერსიტეტის მეცნიერებათა ფაკულტეტის მათემატიკის დეპარტამენტი, მათემატიკის მასწავლებლის პროფესიით. მუშაობდა ინგლისური ენისა და მათემატიკის მასწავლებლად იზმითისა და სტამბოლის სკოლებში, ასევე მუშაობდა კვების მრეწველობის მენეჯერად. იშიქი დაოჯახებულია და ჰყავს 4 შვილი, იცის ინგლისური და არაბული ენა. 1999 წლის ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნებში მიიღო მონაწილეობა, მაგრამ ვერ გაიმარჯვა. 2001 წლის 20 ოქტომბერს სგპ-ს ქოჯაელის ადგილობრივ ორგანიზაციაში დაიწყო მუშაობა. 2007 წლის საპარლამენტო არჩევნებში გაიმარჯვა და ქოჯაელის პროვინციის დეპუტატი გახდა. 2007-2013 წლებში სგპ-ს ცენტრალური ორგანიზაციის რეგიონალურ კოორდინაციაში მუშაობდა, ამავე დროს 2011 წლის საპარლამენტო არჩევნებში გაიმარჯვა და კვლავ გახდა პარლამენტის წევრი ქოჯაელის პროვინციიდან. 2013 წლის 31 იანვარს თურქეთის პარლამენტის ეროვნული განათლების, კულტურის, სპორტისა და ახალგაზრდობის კომისიის თავმჯდომარე გახდა. 2013 წლის 25 დეკემბერს თურქეთის მეცნიერების, მრეწველობის და ტექნოლოგიების მინისტრი, ხოლო 2016 წლის 24 მაისიდან თურქეთის თავდაცვის მინისტრია. ↑ https://www.tbmm.gov.tr/develop/owa/milletvekillerimiz_sd.bilgi?p_donem=26&p_sicil=6534 ↑ http://www.haberturk.com/gundem/haber/1244051-mili-savunma-bakani-fikri-isik-kimdir ↑ http://www.radikal.com.tr/politika/iste-yeni-bakanlarin-ozgecmisi-1168069/ ↑ Belde Belediyesi. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-10-03. ციტირების თარიღი: 2016-07-29. ↑ http://secim.haberler.com/2011/kocaeli-secim-sonuclari/ ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-11-05. ციტირების თარიღი: 2016-07-29. ↑ ERDOĞAN YENİ BAKANLARI AÇIKLADI. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-09-25. ციტირების თარიღი: 2015-09-25. ↑ http://www.hurriyet.com.tr/uc-bakan-istifa-etti-25438044 ↑ http://www.ntv.com.tr/turkiye/yeni-kabine-belli-oldu-65-hukumet-bakanlar-kurulu-listesi,QioafwQo9EKJ5btIhFaL7w
ვინეტორი

ვინეტორი (რუმ. Vînători) — სოფელი მოლდოვაში, ნისპორენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 205 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 127 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა ნისპორენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ვერზერეშტი

ვერზერეშტი (რუმ. Vărzăreşti) — სოფელი მოლდოვაში, ნისპორენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 220 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 916 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა ნისპორენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
გროზეშტი

გროზეშტი (რუმ. Grozeşti) — სოფელი მოლდოვაში, ნისპორენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 42 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 171 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა ნისპორენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
გეურენი (ნისპორენის რაიონი)

გეურენი (რუმ. Găureni) — სოფელი მოლდოვაში, ნისპორენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 206 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 728 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა ნისპორენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
დროჟდიენი

დროჟდიენი (რუმ. Drojdieni) — სოფელი მოლდოვაში, ნისპორენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 76 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 482 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა ნისპორენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ზბეროაია

ზბეროაია (რუმ. Zberoaia) — სოფელი მოლდოვაში, ნისპორენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 47 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 866 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა ნისპორენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ისეიკანი

ისეიკანი (რუმ. Isăicani) — სოფელი მოლდოვაში, ნისპორენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 87 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 794 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა ნისპორენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
კილიშოაია

კილიშოაია (რუმ. Chilişoaia) — სოფელი მოლდოვაში, ნისპორენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 75 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 165 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა ნისპორენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
კრისტეშტი

კრისტეშტი (რუმ. Cristeşti) — სოფელი მოლდოვაში, ნისპორენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 165 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 208 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა ნისპორენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
გაიალი

გაიალი (ლათ. Bos frontalis) — ძროხისებრთა ოჯახის შინაური ცხოველი. ადრე გაურის მოშინაურებულ ფორმად ითვლებოდა. თანამედროვე კვლევების მიხედვით, დამოუკიდებელი სახეობაა ჩვეულებრივი ძროხის (Bos) გვარში. გაურისაგან განსხვავდება რქების ფორმით და მასზე პატარაა. აქვს ფართო შუბლი და მსხვილი, კონუსური რქები. გაიალი იგებს ერთ ხბოს. აქვს მაღალი ცხიმიანობის რძე და გემრიელი ხორცი. ინდოეთში მოშენებულია როგორც წმინდა, ისე მსხვილი რქოსანი საქონელთან შეჯვარებით მიღებული ჰიბრიდების სახით. ↑ Guolong, M.; Hong, C.; Shiping, L.; Hongyu, C.; Dejun, J.; Rongqing, G.; Chunfang, C.; Yonghong, L. (2007). „Phylogenetic Relationships and Status Quo of Colonies for Gayal Based on Analysis of Cytochrome b Gene Partial Sequences“. Journal of Genetics and Genomics. 34 (5): 413–419. doi:10.1016/S1673-8527(07)60045-9. PMID 17560527. ↑ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 629.
გიულიუსტანი (მრავალმნიშვნელოვანი)

გიულიუსტანი შეიძლება აღნიშნავდეს: გიულიუსტანი — სოფელი აზერბაიჯანში, გორანბოის რაიონში გიულიუსტანი — სოფელი აზერბაიჯანში, ჯულფას რაიონში
გიულიუსტანი (ჯულფა)

გიულიუსტანი (აზერ. Gülüstan) (1999 წლამდე ჯუღა) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ჯულფის რაიონში. მოსახლეობა შეადგენს — 482 (2005 წლის მონაცემებით) კაცს. ნახიჩევანის ენციკლოპედია მე-2 გამოცემა, ნახიჩევანი 2005 დაარქივებული 2014-12-15 საიტზე Wayback Machine. , გვ. 214
უმით დიუნდარი

უმით დიუნდარი (თურქ. Ümit Dündar; დ. 1955, მანისა, თურქეთი) — თურქი ჯარისკაცი და თურქეთის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის უფროსის მოადგილე 2016 წლის 28 ივლისიდან 2018 წლის 10 ივლისამდე. 2016 წლის 15-16 ივლისს, თურქეთის სახელმწიფო გადატრიალების მცდელობის დროს, გენერალური შტაბის უფროსის მოვალეობის შემსრულებლის რანგში დიდი როლი ითამაშა ამბოხის ჩახშობაში. დაოჯახებულია და ჰყავს ორი შვილი, ასევე იცის ინგლისური ენა. 1975 წელს ლეიტენანტის წოდებით სამხედრო აკადემია, ხოლო ამავე წელს სამხედრო-საინჟინრო აკადემია უფროსი ლეიტენანტის წოდებით დაამთავრა. 1983 წლამდე მსახურობდა სახმელეთო ჯარების სხვადასხვა რაზმის მეთაურად. 1985 წელს დააწინაურეს შტაბის ოფიცრამდე. შტაბის ოფიცრის რანგში მუშაობდა: მე-4 მექანიზებული ქვეითი დივიზიის სარდლობის ბრიგადის შტაბში და ლოგისტიკის ნაწილში, გენერალური შტაბის გენერალური სამდივნოს უფროსად, სტრატეგიისა და სამხედრო დაგეგმვის დეპარტამენტში, 41-ე მექანიზირებული ქვეითი ბრიგადის მეთაურად, ლონდონში ატეშედ. 2001 წელს დააწინაურეს ბრიგადის გენერალის წოდებამდე. ამ რანგში მსახურობდა თავდაცვის სამინისტროსა და ნატოს ინფრასტრუქტურის და მშენებლობის დეპარტამენტში. 2005 წელს დააწინაურეს გენერალ-მაიორის წოდებამდე. ამ რანგში საბრძოლო საინჟინრო სკოლის და სასწავლო ცენტრის მეთაური გახდა, ასევე გენერალური შტაბის სამხედრო-საინჟინრო დეპარტამენტის უფროსის მოვალეობაც შეასრულა. 2009 წელს გენერალ-ლეიტენანტის წოდებამდე დაწინაურდა და დაევალა 5 არმიის მეთაურობა. 2011 წელს დაინიშნა თავდაცვის სამინისტროს სამდივნოს თავმჯდომარედ. 2013 წელს დააწინაურეს გენერლის წოდებამდე და დაევალა მე-3 არმიის მეთაურობა. 2015 წელს დაინიშნა 1 არმიის მეთაურობა. 2016 წელს თურქეთის სახელმწიფო გადატრიალების მცდელობის დროს, დროებით დაევალა გენერალური შტაბის უფროსის მოვალეობის შემსრულება. 2016 წლის 28 ივლისის უმაღლესი სამხედრო საბჭოს სხდომაზე გადაწყდა უმით დიუნდარის გენერალური შტაბის უფროსის მოადგილეთ დანიშვნა. ↑ 1. Ordu Komutanı Orgeneral Ümit Dündar darbeyi nasıl bozdu? ↑ Genelkurmay Başkanlığı'na vekaleten atama ↑ Orgeneral Dündar'dan açıklama ↑ YAŞ kararları belli oldu ↑ 2016 YAŞ toplantısında alınan kararlar açıklandı
კირნა

კირნა (აზერ. Kırna) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ჯულფის რაიონში. მოსახლეობა შეადგენს — 1 744კაცს. კირნა GEOnet სახელების სერვერზე
ლაქეთაღი

ლაქეთაღი (აზერ. Ləkətağ) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ჯულფის რაიონში. მოსახლეობა შეადგენს — 428 კაცს. ლაქეთაღი GEOnet სახელების სერვერზე
ყაზანჩი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ყაზანჩი შეიძლება აღნიშნავდეს: ყაზანჩი — სოფელი აზერბაიჯანში ყაზანჩი — სოფელი აზერბაიჯანში ყაზანჩი — სოფელი აზერბაიჯანში ყაზანჩი — სოფელი აზერბაიჯანში
კირნეშტი

კირნეშტი (რუმ. Cîrneşti) — სოფელი მოლდოვაში, ნისპორენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 95 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 608 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა ნისპორენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
კელიმენეშტი

კელიმენეშტი (რუმ. Călimăneşti) — სოფელი მოლდოვაში, ნისპორენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 49 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 021 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა ნისპორენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ლუმინიცა

ლუმინიცა (რუმ. Luminiţa) — სოფელი მოლდოვაში, ნისპორენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 131 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 285 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა ნისპორენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
მარინიჩი (ნისპორენის რაიონი)

მარინიჩი (რუმ. Marinici) — სოფელი მოლდოვაში, ნისპორენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 60 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 295 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა ნისპორენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
მილეშტი

მილეშტი (რუმ. Mileşti) — სოფელი მოლდოვაში, ნისპორენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 223 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 044 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა ნისპორენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
მირზოაია

მირზოაია (რუმ. Mîrzoaia) — სოფელი მოლდოვაში, ნისპორენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 137 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 86 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა ნისპორენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ოდაია

ოდაია (რუმ. Odaia) — სოფელი მოლდოვაში, ნისპორენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 144 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 186 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა ნისპორენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები ↑ Ladaniuc V., Țopa T. G. Localitățile Republicii Moldova: itinerar documentar-publicistic ilustrat. Volumul 9: N-O — Chișinău: Draghiștea, 2009. — გვ. 399. — 638 გვრ. — ISBN 978-9975-9700-3-7 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q7851338"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q21197"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q113169336"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55605984"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q113257173"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q113169239"></a>
ოდობეშტი

ოდობეშტი (რუმ. Odobeşti) — სოფელი მოლდოვაში, ნისპორენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 87 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 88 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა ნისპორენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
პერუჩენი

პერუჩენი (რუმ. Păruceni) — სოფელი მოლდოვაში, ნისპორენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 136 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 552 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა ნისპორენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები ↑ Belâi L. Păruceni, r-nul Nisporeni // Localitățile Republicii Moldova: itinerar documentar-publicistic ilustrat. Volumul 10: P — Chișinău: Draghiștea, 2012. — გვ. 206. — 802 გვრ. — ISBN 978-9975-4210-4-1 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q113257854"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q113169239"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q113169336"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q21197"></a>
სელიშტე (ნისპორენის რაიონი)

სელიშტე (რუმ. Selişte) — სოფელი მოლდოვაში, ნისპორენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 118 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 836 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა ნისპორენის რაიონი მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ყიზილჯა (მრავალმნიშვნელოვანი)

ყიზილჯა შეიძლება აღნიშნავდეს: ყიზილჯა — სოფელი აზერბაიჯანში, გოიგოლის რაიონში ყიზილჯა — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში ყიზილჯა — სოფელი აზერბაიჯანში, ჯულფის რაიონში
ყიზილჯა (ჯულფა)

ყიზილჯა (აზერ. Qızılca) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ჯულფის რაიონში. მოსახლეობა შეადგენს — 435 კაცს. ყიზილჯა GEOnet სახელების სერვერზე
ჯულფის რაიონი

ჯულფის რაიონი (აზერ. Culfa rayonu) — რაიონი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ჯულფა. რაიონს ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება სომხეთი და სამხრეთიდან ირანი. ჯულფის რაიონი მდებარეობს ქალაქ ნახიჩევანიდან აღმოსავლეთით. რაიონის უმაღლესი წერტილია — მთა დამირლიდაღი (3368 მ). ზაფხულში რაიონის კლიმატი ცხელი და მშრალია, მაგრამ ზამთარი ცივია. იანვრის საშუალო ტემპერატურაა -10-დან -3 °C-მდე, ივლისი +19 და + 28 °C. წლიური ნალექი 200-600 მმ. მდინარეები ალინჯა, გადარა და არაქსი (ირანის საზღვრის გასწვრივ) მიედინება რაიონის ტერიტორიაზე. ↑ http://www.azerbaijan.az/_Districts/_districts_r.html ↑ The State Statistical Committee of the Republic of Azerbaijan
შურუდი

შურუდი (აზერ. Şurud) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ჯულფის რაიონში. მოსახლეობა შეადგენს — 174 კაცს. შურუდი GEOnet სახელების სერვერზე
თეივაზი

თეივაზი (აზერ. Teyvaz) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ჯულფის რაიონში. მოსახლეობა შეადგენს — 341 კაცს. თეივაზი GEOnet სახელების სერვერზე
კაპსიური კულტურა

კაპსიური კულტურა — ძვ. წ. IX—V ათასწლეულის ხმელთაშუაზღვისპირული მეზოლითური არქეოლოგიური კულტურა (მაღრიბული კულტურა). სახელი ეწოდა ტუნისის ქ. გაფსას (კაპსას) სიახლოვეს მდებარე სადგურის მიხედვით. კულტურა პირველად აღმოჩნდა ტუნისში. ის ცვლის ორანულ კულტყრას. ძირითადი საქმიანობაა ნადორიბა და სემგროვებლობა (სადგურის სიახლოვეს აღმოჩენილია ლოკოკინას ნიჟარები) კაპსიელებმა პირველებმა დაიწყეს მშვილდ-ისრის გამოყენება ჩრდილოეთ ევროპელებისაგან განსხვავებით. ნაპოვნია სირაქლემას კვერცხის ორნამენტული ჭურჭლი. ამ კულტურის მატარებლებმა დატოვეს ჩრდილოეთ აფრიკასა და აღმოსავლეთ ესპანეთში კლდის წარწერები. ქვის იარაღი, ძირითადად, კაჟის. იარაღზე გამოყვანილია გეომეტრიული ფორმები. გვიანპალეოლითური და მეზოლიური არტეფაქტების ხასიათი და გაფორმება, მახასიათებლები მიუთითებს როგორც გეოგრაფიული პირობების მსგავსებაზე, ასევე, ამ კულტურების მატარებელი ხალხების მჭიდრო კავშირებზე. კაპსიელები მიეკუთვნებიან ევროპეიდული რასის ხმელთაშუაზღვისპირულ განშტოებას. ინგლისელი მეცნიერები თვლიან, რომ კაპსიელები მიეკუთვნებიან თანამედროვე ჰომო საპიენსის ტიპს და ორ რასად იყოფიან: პროტო-ხმელთაშუაზღვისპირული მეხტოიდები დიდი საბჭოთა ენციკლოპედია კაპსიური კულტურა
ხრიდოლი

ხრიდოლი — ქართული საბრძოლო ხელოვნების ერთ-ერთ სახეობა. ხრიდოლი, როგორც საბრძოლო ხელოვნება ძველ საქართველოში არ არსებობდა. იოსებ გრიშაშვილის გადმოცემით ხრიდოლი იყო, შერკინების წესი, ერთგვარი დუელი, სადაც გამომწვევი თავს იყენებდა დაჩაგრულ მდგომარეობაში და ცალი ხელით ებრძოდა ორი ხელით მოქმედ მეტოქეს. ხრიდოლში გამომწვევი დამარცხების შემთხვევაშიც კი არ არღვევდა ხრიდოლის წესებს და დაპირისპირების დასრულებამდე ცალხელგაკრული ერკინებოდა მოწინააღმდეგეს. ხრიდოლი ერთგვარი ოსტატობის გამოვლინება იყო. ერთი ვერსიით ცალი ხელით მებრძოლი საქართველოს განასახიერებდა, რომელსაც მუდამ თავის უპირატეს მტერთან უწევდა ბრძოლა. იოსებ გრიშაშვილის „ქალაქურ ლექსიკონში“ ვკითხულობთ: 1997 წელს, ქართული საბრძოლო სისტემის აღდგენისას, ქართული საბრძოლო ხელოვნების ფედერაცია ხრიდოლის ერთ-ერთმა ჯგუფმა („იბერიელი მგლები“), „ხრიდოლი“ გამოიყენა ქართული საბრძოლო სისტემის კრებით სახელწოდებად. ამ სახელის ქვეშ გაერთიანდა ქართული საბრძოლო ხელოვნების ოთხი უძველესი სახეობა: ჭიდაობა, რკენა, კრივი და ფარიკაობა. საბრძოლო ხელოვნების აღდგენისას, მთავარი საფუძველი გახდა ქართული ჭიდაობა. ქართული ჭიდაობისა და მოძიებული ეთნოგრაფიული მასალების საფუძველზე, თავდაპირველად აღდგა ქართული ჭიდაობის უძველესი სახეობა „რკენა“. „რკენაში“ ქართული ჭიდაობისგან შეტევა ხორციელდება ქვედა კიდურებზეც. „რკენაში“ აგრეთვე დასაშვებია მტკივნეული და მახრჩობელა ილეთები. შერკინება გრძელდება ჩოქბჯენშიც. იმის გამო რომ ყველაზე მეტი ლიტერატურული და ეთნოგრაფიული მასალა, ჭდაობის ამ სახეობაზე, ხევსურეთის შესახებ არსებულ წყაროებში აღმოჩნდა, „რკენის“ მეორე სახელწოდებად, ხრიდოლის ფედერაციაში, ხევსურული ჭიდაობა იხმარება. „რკენის“ შემდეგ, მის საფუძველზე, აღდგა ქართული კრივი. „რკენას“ დაემატა დარტყმითი ტექნიკა ხელით და ფეხით. „რკენაში“ და კრივში ილეთების 90% ქართულია, მაგრამ ხრიდოლის ფედერაციამ აღნიშნულ სახეობებში შემოიტანა, საბრძოლო ხელოვნების საერთაშორისო სახეობებში არსებული ილეთები, რომლებიც არ ეწინააღმდეგება „რკენაში“ და კრივში არსებულ საასპარეზო წესებს. ხრიდოლის საბრძოლო სისტემაში, მეოთხე სახეობად შეიტანეს ხევსურული ფარიკაობა. თანამედროვე სპორტულ ხრიდოლში, ძველი საბრძოლო სახეობიდან ამოიღეს ის ილეთები, რომელთა შესრულება მეტოქის სიცოცხლისათვის საფრთხის შემცველია (კისრისა და კიდურების მეყსეული მოტეხვა, სხეულის დაუცველ ადგილებში შეტევა). ქართული საბრძოლო ხელოვნების ეროვნული ფედერაცია - ხრიდოლი. www.yell.ge. ციტირების თარიღი: 29 ივლისი 2016. ხრიდოლი – ქართული ბრძოლის ხელოვნება. www.ambioni.ge (27.05.2010). ციტირების თარიღი: 29 ივლისი 2016. ხრიდოლის ფედერაცია. საქართველოს სპორტისა და ახალგაზრდობის საქმეთა სამინისტრო (10 თებერვალი, 2010). ციტირების თარიღი: 29 ივლისი 2016. ↑ ხრიდოლი. საქართველოს სპორტისა და ახალგაზრდობის საქმეთა სამინისტრო (26 ივლისი 2006). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-05-01. ციტირების თარიღი: 29 ივლისი 2016.
ხანაგაჰი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ხანაგა შეიძლება აღნიშნავდეს: ხანაგაჰი — სოფელი აზერბაიჯანში, ისმაილის რაიონი ხანაგაჰი — სოფელი აზერბაიჯანში, ლერიქის რაიონი ხანაგაჰი — სოფელი აზერბაიჯანში, ყუბის რაიონი ხანაგაჰი — სოფელი აზერბაიჯანში, ხიზის რაიონი ხანაგაჰი — სოფელი აზერბაიჯანში, ჯალილაბადის რაიონი ხანაგაჰი — სოფელი აზერბაიჯანში, ჯულფის რაიონი
ჰიმერის ბრძოლა

ჰიმერის ბრძოლა — ბრძოლა ბერძნებს (სირაკუზას და აგრიგენტის კავშირი) და კართაგენელებს შორის სიცილიაზე კონტროლისათვის ძვ. წ. 480 წელს. კართაგენის არმია განადგურებული იქნა, ხოლო კართაგენის კოლონიებმა ბერძნებს დიდძალი გამოსასყიდი გადაუხადეს. ზოგიერთი ისტორიკოსის აზრით, ჰიმერის ბრძოლა იყო ბერძენ-სპარსელთა ომებისათვის მეორე ფრონტის გახსნის მცდელობა. ამ ბრძოლის შემდეგ სიცილიაზე აყვავდა ბერძნული ენა და კულტურა. კართაგენი დაკმაყოფილდა მიზანმიმართულად აფრიკაში ტერიტორიული ექსპანსიით და ამჯერად, 70 წლით მიატოვა სიცილია. ჰიმერის ბრძოლაზე გვაიმბობს ჰეროდოტე, ასევე, დიოდორე სიცილიელი, თუმცა უნდა აღინიშნოს, რომ ორივე მათგანი განსხვავებული სახით წარმოგვიდგენს მას. ჰიმერა
ისმაილიზმი

ისმაილიტები — VIII საუკუნეში არაბთა ხალიფატის ტერიტორიაზე აღმოცენებული მუსლიმანურ-შიიტური სექტის მიმდევრები. სახელწოდება მიიღეს შიიტების მეექვსე იმამის, ჯაფარ სადიკის უფროსი ვაჟის, ისმაილის სახელის მიხედვით. „ისმაილიტების სექტა“ ჯერ კიდევ VIII საუკუნეში წარმოიშვა და მჭიდროდ იყო დაკავშირებული მაზდაქურ-ხურამიტულ მოძრაობებთან. ისმაილიზმი (არაბ. الإسماعيلية — al-Ismā‘īliyya, სპარს. اسماعیلیان — Esmâ‘īliyân) — როგორც მოძღვრება „ასასინთა სიკვდილის ორდენის“ უმთავრესი იდეოლოგიური იარაღი გახდა. VIII საუკუნის მეორე ნახევარში შიიტები დაიყვნენ სექტებად: ზეიდიტები, იმამიტები (ზომიერი შიიტები), რომელნიც მეშვიდე იმამად (სულიერი მოძღვარი) სცნობდნენ ხალიფა ალის შთამომავალ მუსა ყაზიმს და ისმაილიტები, რომელნიც იმამად სცნობდნენ მის ძმა-ისმაილს. IX საუკუნის მეორე ნახევარში ჩამოყალიბდა ისმაილიტების ძლიერი და საიდუმლო ორგანიზაცია, რომლის გავლენა გავრცელდა მთელს მახლობელ აღმოსავლეთში, ცენტრალურ აზიაში, ჩრდილოეთ აფრიკასა და სხვაგანაც. ისმაილიტობა წარმოიშვა საზოგადოებრივი კლასების დაბალ ფენებში, ხელოსნობა და გლეხობაში. არაბთა სახალიფოს სხვადასხვა რეგიონებში ისმაილიტები გადასხვაფერდნენ და მრავალნაირ რელიგიურ მოძღვრებად ჩამოყალიბდნენ. ერთ-ერთი მათგანი იყო კარამიტების სახალხო-რელიგიური მოძრაობა, რომელიც შემდეგ ცალკე სექტად გადაიქცა. IX საუკუნიდან ისმაილიტებმა თავისებურად შეითვისეს ნეოპლატონისტური ფილოსოფია და ქრისტიანული გნოსტიციზმი, რომელთა გავლენით საბოლოოდ გაფორმდა მათი მოძღვრება. ისინი მკვეთრად გაემიჯნენ მართლმადიდებლურ სუნიზმს და ზომიერ შიიტებს. ისტორიკოს დავით კაციტაძის ნაშრომში — „ირანის ისტორია III-XVIII საუკუნეები“ ისმაილიტების დოქტრინა ამგვარად არის წარმოდგენილი. „ისმაილიტების მოძღვრების თანახმად, ღმერთმა-აბსოლუტმა თავის თავიდან გამოჰყო შემოქმედებითი სუბსტანცია — „მსოფლიო გონება“, რომელმაც შექმნა იდეების სამყარო და თავის მხრივ გამოჰყო უმდაბლესი სუბსტანცია — „მსოფლიო სული“, რომელმაც შექმნა მატერია, პლანეტები და მიწა. ისმაილიტები ყურანს ალეგორიულად განმარტავდნენ და უარყოფდნენ ისლამის ზნეჩვეულებების უმეტეს ნაწილს. ისმაილიტები ასწავლიდნენ, რომ დროის გარკვეული ციკლის შემდეგ მოციქული აღდგება ხალხში. „მსოფლიო გონების“ გამომხატველად ითვლება ნატიკი (მოლაპარაკე) ანუ წინასწარმეტყველი, ხოლო „მსოფლიო სულის“ გამომხატველად მისი თანაშემწე, კომენტატორი მისი მოძღვრებისა — ასისი (ბაზისი, საფუძველი). ნატიკი ექვსი იყო: ადამი, ნოე, აბრაამი, მოსე, იესო ქრისტე და მუჰამედი. მეშვიდე უნდა გამოჩნდეს განკითხვის დღეს. ყოველ ნატიკს ჰყავდა თანაშემწე: მოსეს — აარონი, იესო ქრისტეს — პეტრე მოციქული, მუჰამედს — ალი. ისმაილიტების სექტა პირველად შვიდი, შემდეგ კი ცხრა საფეხურისაგან შედგებოდა. უმაღლეს საფეხურს მხოლოდ სექტის ზოგიერთი წევრი აღწევდა. მათ უნდა ბრმად დამორჩილებოდნენ, როგორც იარაღი სექტის უფრო დაბალ საფეხურზე მდგარი წევრები. ისმაილიტების სექტა შეკრული იყო რკინისებური დისციპლინით“. ასასინები კაციტაძე, დავით (2009). ირანის ისტორია III-XVIII საუკუნეები. თბ.: ჰოროსი XXI.  სამოქალაქო განათლების ლექსიკონი ოფიციალური საიტი ისმაილიტები დაარქივებული 2019-05-26 საიტზე Wayback Machine.
GEOnet სახელების სერვერი

GEOnet სახელების სერვერი (ინგლ. GEOnet Names Server) — სახელთა ბაზა, რომელიც შეიცავს გეოგრაფიული დასახლებების სახელს აშშ-ს გარეთ. იგი ინახავს გეოგრაფიული ადგილების ოფიციალურ სახელებს, რომელიც დაადგინა აშშ-ს გეოგრაფიული სახელების საბჭომ. GNS მონაცემების გამოყენება არ შემოიფარგლება ლიცენზიებით და საავტორო უფლებებით. GEOnet Names Server დაარქივებული 2008-03-09 საიტზე Wayback Machine. GeoNet Designations: Codes and Definitions დაარქივებული 2007-02-09 საიტზე Wayback Machine.
გაიოზ რექტორის სტამბა

გაიოზ რექტორის სტამბა, ქართული სტამბა, რომელიც გაიოზ რექტორის ინიციატივით დაარსდა მოზდოკში 1796 წელს. სტამბა გაუმართავს სასტამბო საქმის ცნობილ ოსტატს რ. ზუბაშვილს. 1797 წელს სტამბაში დაიბეჭდა ქართული ანბანი (ასომთავრული, ხუცური და მხედრული შრიფტით), რომელსაც ახლავს „ლოცვანი“ და „მოკლე საქრისტიანო სწავლა“ (ტირაჟი 600ც.). 1796-1800 წლებში ამავე სტამბაში დაიბეჭდა გაიოზ რექტორის ქართული „ღრამმატიკა“ (ტირაჟი 30 ც-ზე მეტი) და 1801 „განწესება შინაგანისა საქართველოჲსა მართვისა“. სტამბამ იარსება 1803 წლამდე. დარჩია მ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 631.