laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ნიგაზეული

ნიგაზეული — სოფელი შუახევის მუნიციპალიტეტში, ზამლეთის თემში. მდებარეობს მესხეთის ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე აჭარისწყლის მარჯვნივ, ზღვის დონიდან 800 მ, დაბა შუახევიდან 13 კმ. შემორჩენილია შუა საუკუნეების ციხესიმაგრის ნანგრევები. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 706 კაცი. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეთამბაქოეობა, მეცხოველეობა, მევენახეობა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 408. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-06-08. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ზამლეთი

ზამლეთი — სოფელი შუახევის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ზამლეთი, ბუთურაული, მომწვარი, მჭედლური, ნენია, ნიგაზეული, ფოთელაური, ფურტიო). მდებარეობს ღორექეთის ქედის სამხრეთით, მდინარე აჭარისწყლის მარჯვნივ, ზღვის დონიდან 800 მ, დაბა შუახევიდან 8 კმ. სოფელში დგას „სხალთის ხიდი“. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 115 კაცი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 305. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-06-08. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ბუთურაული

ბუთურაული — სოფელი საქართველოში, შუახევის მუნიციპალიტეტში, ზამლეთის თემში. მდებარეობს მდინარე აჭარისწყლის მარცხნენა მხარეს. ზღვის დონიდან 800 მეტრზე. შუახევიდან დაშორებულია 14 კილომეტრით. სოფელში დგას შუა საუკუნეების ხიდი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 403 კაცი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 490. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ Кавказскій календарь на 1912 годъ, Тифлись, 1911, стр. 136. ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-06-08. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ფოთელაური

ფოთელაური — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის შუახევის მუნიციპალიტეტში, ზამლეთის თემში. მდებარეობს მდინარე აჭარისწყლის მარცხნივ, ზღვის დონიდან 570 მ, დაბა შუახევიდან 1 კმ. სოფელში დგას შუა საუკუნეების ხიდი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 88 კაცი. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-06-08. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2016-06-08.
დარჩიძეები (შუახევის მუნიციპალიტეტი)

დარჩიძეები — სოფელი, შუახევის მუნიციპალიტეტში (შუბანის ადმინისტრაციული ერთეული). მდებარეობს არსიანის ქედის განშტოებაზე, მდინარე ჩირუხისწყლის (აჭარისწყლის მარცხენა შენაკადი) მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 1580 მ-ზე. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 276 კაცი. სოფლის სახელწოდება მოდის მკვიდრი მოსახლეობის გვარ-სახელისაგან (დარჩი, დაჩი). სოფელში შემორჩენილია შუა საუკუნეების ნამოსახლარი (გოგლაურის უბანი) და გვიანდელი შუა საუკუნეების დაზიანებული ციხე (მთისუბნის ციხე). დარჩიძეების ციხე სიხარულიძე ი., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 329. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-06-11. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
შუბანი (ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტი)

შუბანი — სოფელი საქართველოში, გურიის მხარის ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში, ერკეთის თემში (სოფლები: ზემო ერკეთი, ქვემო ერკეთი, ზემო ონჭიქეთი, ქვემო ონჭიქეთი, შუბანი). მდებარეობს მდინარე სუფსის ხეობაში, ზღვის დონიდან 380 მ, ჩოხატაურიდან 7 კმ., საჯავახოდან 27 კმ., ზემო ერკეთიდან 1 კმ. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეჩაიეობა და მეცხოველეობა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 129 ადამიანი. მთავარი სტატია: შუბანის წმინდა გიორგის ეკლესია. სოფელში დგას XIX საუკუნის დარბაზული ეკლესია. აშენებულია 1893-96 წლებში. ნაგებია თლილი ქვით, მსხვილი ქვა გამოყენებულია მხოლოდ კუთხეებში და გამოყოფილია ოდნავ შვერილი პროფილით. ოთხწახნაგოვანი კედლები დასრულებულია ერთი მთლიანი აბსიდით. ეკლესიის დასავლეთით იდგა სამრეკლოს ნანგრევები. ტაძარში დაცულია წმინდა გიორგის რელიეფური გამოსახულება, რელიეფის ორივე მხარეს არის მხედრული წარწერა. ეკლესია რეკონსტრუირებულია. მინიჭებული აქვს კულტურის ძეგლის სტატუსი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 54. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ Кавказский календарь на 1910 год ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II ↑  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 10825
Sea of Light (ალბომი)

Sea of Light — ბრიტანული როკ-ჯგუფ Uriah Heep-ის მეცხრამეტე სტუდიური ალბომი, გამოცემული 1995 წელს. მისი გარეკანის ავტორია როჯერ დინი. ↑ Allmusic review. ↑ Popoff, Martin (1 აგვისტო 2007) The Collector's Guide to Heavy Metal: Volume 3: The Nineties. ბერლინგტონი, ონტარიო, კანადა: Collector's Guide Publishing, გვ. 471. ISBN 978-1-894959-62-9.  ↑ „Reviews: Uriah Heep - Sea of Light“. Rock Hard (გერმანულად) (96). 26 April 1995. ციტირების თარიღი: 18 თებერვალი 2019.
ყინჩაური

ყინჩაური — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ხულოს მუნიციპალიტეტში, სხალთის თემის ცენტრი. მდებარეობს მდინარე სხალთის ნაპირებზე, ზღვის დონიდან 800 მ. სოფელში დგას XIII საუკუნის სხალთის ეკლესია, შუა საუკუნეების ხიდი და განვითარებული შუა საუკუნეების ნაგებობა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 281 ადამიანი. ყინჩაურის მდებარეობა ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ზედა თხილვანა

ზედა თხილვანა — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ხულოს მუნიციპალიტეტში, თხილვანის თემის ცენტრი. მდებარეობს არსიანის ქედის დასავლეთით, მდინარე ხიხანისწყლის (სხალთის მარჯვენა შენაკადი) ნაპირებზე, ზღვის დონიდან 1440 მ. სოფელში დგას შუა საუკუნეების ხიხანის ციხე. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 293 ადამიანი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 332. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ბაკო

ბაკო — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ხულოს მუნიციპალიტეტში, თხილვანის თემში. მდებარეობს არსიანის ქედის დასავლეთით, მდინარე ხირხატისწყლის მარცხნივ, სხალთის სათავესთან, ზღვის დონიდან 1380 მ. სოფელში დგას შუა საუკუნეების თამარის ციხე. პირველად მოხსენიებულია ბასილი ზარზმელისა და ტბელი აბუსერისძის თხზულებებში. ეს უკანასკნელი აღნიშნავს ბაკოელთა განსაკუთრებულ ღვაწლს ხიხანის წმინდა გიორგის ახალი ეკლესიის აგებაში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 258 ადამიანი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 338. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ვერნები

ვერნები — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ხულოს მუნიციპალიტეტში (ფუშრუკაულის ადმინისტრაციული ერთეული). მდებარეობს სხალთის ქედის (არსიანის ქედის დასავლეთი განშტოება) ჩრდილოეთ კალთაზე, მდინარე სხალთის მარცხნენა მხარეს, ზღვის დონიდან 1100 მ-ზე, ხულოდან 37 კმ-ის დაშორებით. ვერნები აჭარის ერთ-ერთი უძველესი სოფელია სხალთის ხეობაში. აქ გავრცელებული ლეგენდის მიხედვით, სოფელს წარსულში „ტბიყელი“ („ტბის ყელი") ერქვა; ის სოფლის ზემოთ, მთაში მდებარე ტბის წყალს წაულეკავს და იქაურობას „ვერნები“ (ე. ი. გავერანებული) შერქმევია. სოფლის შუაში შემორჩენილია შემორჩენილია შუა საუკუნეების ეკლესიის ნანგრევები. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 253 ადამიანი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 251. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ თანდილავა ზ., ლეგენდა სოფელ ვერნებზე, საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის „მაცნე“, ენისა და ლიტერატურის სერია, 1978, №2. — გვ. 58-67. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
თაგო

თაგო — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ხულოს მუნიციპალიტეტში, ვაშლოვანის თემში. მდებარეობს მდინარე აჭარისწყლის მარცხნივ, ზღვის დონიდან 1000 მ. ხულოდან 7 კმ. სოფელი საბაგირო გზით უკავშირდება დაბა ხულოს. სოფლის ტერიტორიაზე მიკვლეულია რკინის ზოდები. ვარაუდობენ, რომ აქ რკინის მეტალურგიის ერთ-ერთი კერა იყო. საბჭოთა პერიოდში შედიოდა ოქტომბრის სასოფლო საბჭოში, განვითარებული იყო მეთამბაქოეობა. 1985 წელს გაიხსნა თაგო-ხულოს საბაგირო გზა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 294 ადამიანი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 419. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 559. თაგო – სოფელი საბაგირო გზაზე ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
მეკეიძეები (ხულოს მუნიციპალიტეტი)

მეკეიძეები — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ხულოს მუნიციპალიტეტში, ღორჯომის თემში. მდებარეობს მდინარეებს: ღორჯომისწყალსა და აგარას შორის, ზღვის დონიდან 1200 მ. სოფელში არის მინერალური წყაროები. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 119 ადამიანი. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
აგარა (ხულოს მუნიციპალიტეტი)

აგარა — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ხულოს მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფელი აგარა). მდებარეობს მდინარე საყევარას მარცხნივ, ზღვის დონიდან 1280 მ., ხულოდან 13 კმ. სოფელში არის შუა საუკუნეების ეკლესია „ნასაყდრალი“. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 497 ადამიანი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 41. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 14. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
საციხური (ხულოს მუნიციპალიტეტი)

საციხური — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ხულოს მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: საციხური, გელაური, ნამონასტრევი, პანტნარი). მდებარეობს არსიანის ქედის დასავლეთით, მდინარე ნაფლატისწყლის ნაპირებზე, ზღვის დონიდან 1120 მ, ხულოდან 11 კმ., აგარადან 3 კმ. საბჭოთა პერიოდში შედიოდა აგარის თემში. განვითარებული იყო მიწათმოქმედება და მეცხოველეობა. სოფელში არის მინერალური წყლები. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 346 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 214-215. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ნამონასტრევი

ნამონასტრევი შეიძლება აღნიშნავდეს: ნამონასტრევი - სოფელი ქედის მუნიციპალიტეტში ნამონასტრევი - სოფელი ხულოს მუნიციპალიტეტში
ევროპის ჩემპიონთა თასი ფრენბურთში

1958 წელს რუმინთის ფრენბურთის ფედერაციამ წინადადებით მიმართა ფრენბურთის საერთაშორისო ფედერაციას ჩაეტარებინათ ევროპის ჩემპიონათა თასი ფრენბურთში. ფედეარციამ წინადადება მიიღო და 1960 წლიდან ვაჟებისათვის და 1961 წლიდან ქალებისათვის დაიწყო ამ ტურნირების ჩატარება. ტურნირის ფორმულა მრავალჯერ შეიცვალა. თავდაპირველად თამაშობდნენ ოლიმპიური სისტემით და ორი ფინალური მატჩით. 1972 - 1988 წლებში ფინალური მატჩები შეცვალა ოთხთა ფინალმა. ამჟამად ტურნირს ევროპის ჩემპიონთ ლიგა ეწოდება და მასში მონაწილეობს 24 (ქალებში - 20) გუნდი. ძლიერ საფრენბურთო ქვეყნებს (რუსეთი, იტალია, პოლონეთი, საფრანგეთი, საბერძნეთი) შეუძლიათ 2-3 გუნდის გამოყვანა. დანარჩენ გუნდებს არჩევს ევროპის ფრენბურთის კონფედერაცია. შენიშვნა: ფინალური მატჩების ჩატარების ადგილი არ წერია როცა გუნდები ერთმანეთს ხვდებოდნენ ორჯერ, შინ და გარეთ. 1965, 1968 და 1971 წლებში საჭირო შეიქმნა მესამე მატჩის ჩატარება ნეიტრალურ ქალაქში შენიშვნა: ფინალური მატჩების ჩატარების ადგილი არ წერია როცა გუნდები ერთმანეთს ხვდებოდნენ ორჯერ, შინ და გარეთ. სპორტის ენციკლოპედია. თბილისი. 2006 Волеибол. Справочник. Москва. изд. „ФиС“ 1984 Official homepage Sports123 დაარქივებული 2014-01-17 საიტზე Wayback Machine. შედეგების არქივი
ადოლფო დიასი

ადოლფო დიასი (ესპ. Adolfo Díaz, დ. 15 ივლისი, 1875, ალახუელა, კოსტა-რიკა — გ. 29 იანვარი, 1964, სან ხოსე, კოსტა-რიკა) — ნიკარაგუის 31-ე და 41-ე პრეზიდენტი. 1911 წლის 9 მაისიდან 1917 წლის 1 იანვრამდე. მეორე ვადით-1926 წლის 14 ნოემბრიდან 1928 წლის 1929 წლის 1 იანვრამდე. დაიბადა 1875 წელს კოსტა-რიკაში, ნიკარაგუელი მშობლების ოჯახში. იგი მუშაობდა ლა ლუს ი ლოს ანხელესის სამაღარო კომპანიაში. ეს იყო დელავერში დარეგისტრირებული კომპანია, რომელიც აღმოსავლეთ ნიკარაგუაში ფლობდა ოქროს საბადოებს. ამის შემდეგ იგი აჯანყდა ლიბერალი პრეზიდენტის ხოსე სანტოს სელაიას წინააღმდეგ, რომელიც მოლაპარაკებებს მართავდა იაპონიასა და გერმანიასთან ნიკარაგუის არხის გაყვანის თაობაზე. ამის გამო ამერიკა გადამტერებული იყო მის ადმინისტრაციაზე. 1911 წელს დიასი გახდა ნიკარაგუის პრეზიდენტი. დიასს ლიბერალების აჯანყების ჩახშობაში დაეხმარა ამერიკის სამხედროები, რომლებიც ქვეყანაში დარჩნენ მომდევნო ორი ათეული წლის განმავლობაში. 1914 წელს მან მოაწერა ხელი ბრაიან-ჩამოროს ხელშეკრულებას. რომლის ძალითაც ამერიკამ მიიღო უფლება აეშენებინა საკონტინენტთაშორისო არხი ნიკარაგუაში. მას შემდეგ, რაც დიასმა პრეზიდენტობის ვადა დაასრულა იგი ამერიკაში ცხოვრობდა. 1926 წელს იგი ჩავიდა ნიკარაგუაში და გაპრეზიდენტდა ემილიანო ჩამოროს სახელმწიფო გადატრიალების შემდეგ (აშშ-ის სამხედროების გაწვევის შემდეგ). დიასის პრეზიდენტობის მეორე ვადაში ლიბერალებმა მოაწყვეს აჯანყება. ლიბერალების ჯარები სადაც იყო აიღებდნენ მანაგუას, რომ მათ ამერიკის ჩარევით ხელი მოაწერეს ესპინო ნეგროს შეთანხმებას. ლიბერალმა მეთაურმა აუგუსტო სანდინომ უარყო შეთანხმების პირობები და შეუტია ამერიკის სამხედროებს, რომლებიც რჩებოდნენ ნიკარაგუაში დიასის მთავრობის მხარდასაჭერად და შეთანხმების პირობების შესასრულებლად. 1928 წელს არჩევნების შემდეგ პრეზიდენტი გახდა ლიბერალი ხოსე მარია მონკადა. ამის შემდეგ დიასმა უფლება მოიპოვა ნიკარაგუის ოქროს რამდენიმე საბადოზე, რომლებიც დაინგრნენ სანდინოს ჯარების მიერ. იგი წარუმატებლად შეეცადა აღედგინა საბადოებზე მუშაობა ლა ლუსის კომპანიის სასარგებლოდ. 1936 წელს ხელისუფლება ხელში აიღო ანასტასიო სომოსა გარსიამ და დიასი საცხოვრებლად წავიდა ამერიკაში. იგი ათწელიწადზე მეტ ხანს ცხოვრობდა აშშ-ში, ამის შემდეგ ჩავიდა კოსტა-რიკაში 1964 წელს, სადაც გარდაიცვალა. Adolfo Díaz papers, Tulane University/Latin American Library დაარქივებული 2007-03-04 საიტზე Wayback Machine.
ხოსე მარია მონკადა

ხოსე მარია მონკადა ტაპია (ესპ. José María Moncada; დ. 8 დეკემბერი, 1870, მასატეპე — გ. 23 თებერვალი, 1945, მანაგუა) — ნიკარაგუელი სამხედრო, პოლიტიკოსი და ნიკარაგუის 42-ე პრეზიდენტი 1929 წლის 1 იანვრიდან - 1933 წლის 1 იანვრამდე. მონკადა იყო ლიბერალური პარტიის წევრი. 1910 წელს ხოსე სანტოს სელაიამ დატოვა პრეზიდენტის პოსტი. მონკადა აგრძელებდა კონსერვატორების წინააღმდეგ ბრძოლას, რის გამოც იგი იძულებული გახდა კოსტა-რიკაში გადასულიყო. ლიბერალმა გეენერალმა იქაც ვერ მოისვენა და აწყობდა გეგმებს, როგორ დაბრუნებულიყვნენ ლიბერალები ნიკარაგუის მთავრობაში. მას შემდეგ, რაც ადოლფო დიასი ხელმეორედ აირჩიეს ნიკარაგუის პრეზიდენტად 1926 წელს, ლიბერალები აჯანყდნენ კონსერვატორი პრეზიდენტის წინააღმდეგ. მონკადა იყო ერთ-ერთი წინამძღოლი ლიბერალების აჯანყებისა სანდინოსა და საკასასთან ერთად. გენერალი მონკადა მანაგუას მიადგა და მას შემდეგ რაც მექსიკისგან მიიღო დახმარება მზად იყო აერო დედაქალაქი, რომ არა ამერიკის ჩარევა. ლიბერალები აიძულა დასთანხმებოდნენ ცეცხლის შეწყვეტას. დიასის მთავრობა შემდეგ არჩვენებამდე დარჩა მთავრობაში. საკასამ და მონკადამ პირობები მიიღეს, სანდინო კი ბრძოლას განაგრძობდა. მონკადა პრეზიდენტად აირჩიეს 1929 წელს. მონკადა და გაანი (1912)- საზოგადოებრივი მსოფლიო მონკადა (1913)- სამართლიანობა! მიმართვა აღმასრულებელ ძალაუფლებას და შეერთებული შტატების სენატი. ნიუ-იორკი მონკადა და გაანი (1911) - იმპერიალიზმი და მონროს დოქტრინა (მათი გავლენა ცენტრალურ ამერიკაში) მონკადა და გაანი (1911)- აშშ-ს საზოგადოებრივი და პოლიტიკური გავლენა ცენტრალურ ამერიკაში. ნიუ-იორკი. Encyclopaedia Britannica online - José María Moncada (president of Nicaragua) (Spanish) Biografia de José María Moncada
ნიკარაო

ნიკარაო — XVI საუკუნის ინდიელების ბელადი და/ან ინდიელებით დასახლებული დედაქალაქი, რომელიც ეკუთვნოდა ნიკარაგუაში მცხოვრებ ენდოგენურ მოსახლეობას. XVI საუკუნეში, როდესაც ცენტრალურ ამერიკაში მოვიდნენ ესპანელები, ხილ გონსალეს დავილამ აღმოაჩინა პირველად ეს ადგილი. სწორედ მანვე განაზოგადა ეს ადგილი მთელს ნიკარაგუაზე. სიტყვების ნიკარაოსა და ესპანური აგუას შეერთებით. agua ნიშნავს წყალს ესპანურ ენაზე და მასში იგულისხმება ორი დიდი ტბა ტბა მანაგუა და ტბა ნიკარაგუა. კარლოს ალბერტო ამპიე ლორია: თევზების პრინცესის ლეგენდა დაარქივებული 2015-12-10 საიტზე Wayback Machine.
კასტორი (ვარსკვლავი)

კასტორი (α Gem / α მარჩბივი) — სიკაშკაშით მეორე ვარსკვლავი მარჩბივის თანავარსკვლავედში, ერთ-ერთი ყველაზე კაშკაშა ვარსკვლავი ცაზე. ბაიერის მიერ კი იყო აღნიშნული როგორც «α», უფრო კაშკაშა ამ თანავარსკვლავედში პოლუქსია, აქვს უფრო ნაკლები ეკლიპტიკური კოორდინატი და ამიტომაც ბაიერის მიერ აღინიშნა როგორც β მარჩბივი. კასტორის ორმაგი ვარსკვლავი შემჩნეული კიდევ 1678 წელს იყო. კუთხური მანძილი კომპონენტებს შორის (რომელთა ბზინვა 1,96m (კასტორ А) და 2,91m (კასტორ B)) 4″ შეადგენს, და ბრუნვის პერიოდი 350 წელს უტოლდება. ყოველი კომპონენტი სპექტრალურ-ორმაგი ვარსკვლავია. იყო გამოკვლეული რომ დაბალი ნათების ცვალებადი ვარსკვლავი რომლის 9 ვარსკვლავურ სიდიდეს უტოლდება მარჩბივის YY ფიზიკურად დაკავშირებულია კასტორთან. იგი 73″ (1010 ასტრონომიული ერთეული) კუთხის მანძილით დაშორებულია ოთხი კომპინენტისგან, და მინიჭებულია აქვს კასტორ C აღნიშვნა. კასტორ C ბრუნავს მასთა ცენტრის გარშემო არა ნაკლებ ათობით ათას წელში და იგი სპექტრალურ-ორმაგი ვარსკვლავია. ასე რომ კასტორი — ექვსი კომპონენტისგან შემდგარი ვარსკვლავია. კასტორი — პირველი ორმაგი გარსკვლავია, როლმლის ორბიტალური აშკარა მოძრაობა ჯერ კიდევ 1804 წელს უილიამ გერშელმა აღმოაჩინა. კასტორის სახელი ეწოდა ძველბერძნული მითოლოგიური ტყუპების დიოსკურების სახელით, მათი დედა ლამაზმანი ლედა ხოლო კასტორის მამა ტინდარეი იყო. სხვა სარსკვლავთა გამოკვლევისას, რომლებიც ასაკით და დახასიათებით კასტორს ჰგვანან, აგრეთვე მოძრაობაშიც წააგვანან, ასტრონომებმა შეადგინეს კასტორის მოძრავ ვარსკვლავთა ჯგუფი. ეს მცირე ჯგუფი 16 ვარსკვლავისგან შედგება. ზიგელი ფრიდრიხი. ვარსკვლავიანი ზეცის საგანძური. — М: მეცნიერება, 1986. (რუს) Castor 6. SolStation. ციტირების თარიღი: 2 января 2007.
ანტინაწილაკი

ანტინაწილაკი — შესაბამისი ელექტრონული ნაწილაკის, ე. წ. „ორეულის“, იდენტური მასისა და სხვა ფიზიკური სიდიდის მქონე, მაგრამ ურთიერთქმედების ზოგიერთი მახასიათებლის (მაგ. ელექტრული მუხტი, მაგნიტური მომენტი) ნიშნით განსხვავებული ელემენტარული ნაწილაკი, რომლის მიმართ ეს „ორეული“ თავის მხრით „ანტინაწილაკს“ წარმოადგენენ. ყველა ცნობილ ელემენტარულ ნაწილაკს, გარდა ფოტონისა და ნეიტრალური პი ( π 0 {\displaystyle \pi ^{0}} ) და ეტა ( η 0 {\displaystyle \eta ^{0}} ) მეზონებისა აქვს შესაბამისი ანტინაწილაკი. ნაწილაკისა და ანტინაწილაკის მაგალითებია: ელექტრონი ( e − {\displaystyle e^{-}} ) — პოზიტრონი ( e + {\displaystyle e^{+}} ); პროტონი ( p {\displaystyle p} ) — ანტიპროტონი ( p ¯ {\displaystyle {\bar {p}}} ); ნეიტრონი ( n {\displaystyle n} ) — ანტინეიტრონი ( n ¯ {\displaystyle {\bar {n}}} ); ნეიტრინო ( ν {\displaystyle \nu } ) — ანტინეიტრინო ( ν ¯ {\displaystyle {\bar {\nu }}} ); ლამბდანულ-ჰიპერონი ( Λ 0 {\displaystyle \Lambda ^{0}} ) — ანტილამბდანულ-ჰიპერონი ( Λ ¯ 0 {\displaystyle {\bar {\Lambda }}^{0}} ). ნაწილაკ-ანტინაწილაკთა წყვილისათვის დამახასიათებელია ანიჰილაცია. თვით ნაწილაკისა და ანტინაწილაკის ცნება პირობითია. შეიძლება პოზიტრონს და ანტიპროტონს ეწოდოს ნაწილაკები, ხოლო ელექტრონს და პროტონს — ანტინაწილაკები. მაგრამ ვინაიდან სამყაროს ჩვენ მიერ დამზერილ ნაწილში ნივთიერების ატომები შეიცავს სწორედ პროტონებსა და ელექტრონებს, ამიტომ ელემენტარული ნაწილაკების ფიზიკური ჩასახვისას XX საუკუნის 20-იან წლებიდან „ნაწილაკები“ ეწოდა ელექტრონსა და პროტონს. 1930 წელს პირველი ანტინაწილაკის — პოზიტრონის — არსებობა იწინასწარმეტყველა ინგლისელმა ფიზიკოსმა პ. დირაკმა, ხოლო 1932 წელს კოსმოსურ სხივებში ექსპერიმენტულად აღმოაჩინა ამერიკელმა ფიზიკოსმა კ. ანდერსონმა. 1936 წელს ასევე კოსმოსურ სხივებში იქნა აღმოჩენილი კიდევ ერთი ნაწილა-ანტინაწილაკის წყვილი: დადებითი და უარყოფითი მიუონი ( μ + {\displaystyle \mu ^{+}} და μ − {\displaystyle \mu ^{-}} ). 1947 წელს დადგინდა, რომ კოსმოსური სხივების მიუონები წარმოიქმნება შედარებით მძიმე ნაწილაკების — პი-მეზონების ( π + {\displaystyle \pi ^{+}} და π − {\displaystyle \pi ^{-}} ) დაშლის შედეგად. 1955 წელს აღმოჩენილ იქნა აგრეთვე ანტიპროტონებიც. ჯერჯერობით აღმოჩენილი არ არის მხოლოდ ანტიომეგა-ნაწილაკი [თვით ომეგა ნაწილაკი ( Ω {\displaystyle \Omega } ) აღმოჩენილია 1965 წელს] და შემდგომში აღმოჩენილი რეზონანსული ნაწილაკების შესაბამისი ზოგიერთი ანტინაწილაკი. ანტინაწილაკებისაგან შესაძლებელია აიგოს ანტინივთიერება ზუსტად ისევე, როგორც ნაწილაკებისაგან — ნივთიერება. ნაწილაკ-ანტინაწილაკის წყვილის წარმოქმნა ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 490.
Sonic Origami

Sonic Origami — ბრიტანული როკ-ჯგუფ Uriah Heep-ის მეოცე სტუდიური ალბომი, გამოცემული 1998 წლის სექტემბერში. Between Two Worlds (ბოქსი/ლენზონი) 6:29 I Hear Voices (ბოლდერი) 3:55 Perfect Little Heart (ბოქსი/ლენზონი) 5:17 Heartless Land (ბოქსი/ფ. ლენზონი/მეთიუ ლენზონი) 4:44 Only the Young (ბოლდერი) 4:43 In the Moment (ბოქსი/ლენზონი) 6:23 Question (ბოქსი/ლენზონი) 5:26 Change (ბოქსი/ლენზონი) 6:02 Shelter from the Rain (ბოლდერი) 6:10 Everything in Life (ბოქსი/ლენზონი/ბოლდერი/კერსლეიკი) 3:15 Across the Miles (ჯ. პეტერიკი/ფ. სალივანი) 5:13 Feels Like (ბოქსი/ლენზონი) 4:37 The Golden Palace (ბოქსი/ლენზონი) 8:29 Sweet Pretender (ბოლდერი) 4:50 Allmusic review ↑ Huey, Steve. Uriah Heep - Sonic Origami review. AllMusic. All Media Network. ციტირების თარიღი: 19 თებერვალი 2019. ↑ „Reviews: Uriah Heep - Sonic Origami“. Rock Hard (German) (138). 28 ოქტომბერი, 1998. ციტირების თარიღი: 19 თებერვალი 2019. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date=-ში (დახმარება)
ელ-ბლუფი

ელ-ბლუფი (ესპ. El Bluff) — ზღვისპირა ქალაქი და პორტი ნიკარაგუაში, კარიბის ზღვის სანაპიროზე. იგი მდებარეობს ქალაქ ბლუეფილდსის ახლოს, ბლუფილდზის ყურეში, ელ-ბლუფის ნახევარკუნძულზე. თანდათანობითი ეროზიის გამო ნახევარკუნძული კუნძულად იქცევა. ქალაქი 1,29 კმ²-ზე არის გადაჭიმული. იგი იღებს შეზღუდული რაოდენობით გემის ტვირთს და აქვს მთავარი ნავსადგური. ელ-ბლუფი თევზმჭერი ქალაქია. ↑ Instituto Nacional de Información de Desarrollo, Censo 2005.. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-08-19. ციტირების თარიღი: 2017-10-26.