ქალაქის კოლორიტი

ქალაქის კოლორიტი — ადამიანი, რომელიც ასოციალურ, მარგინალურ ცხოვრებას ეწევა. ხშირად ახასიათებთ სხვადასხვა სახის ფსიქიკური გადახრები, ან ფიზიკური ნაკლი (ინვალიდობა). „ქალაქის კოლორიტი“ შეიძლება იყოს, როგორც მუდმივი საცხოვრებელი ადგილის არმქონე პიროვნება, ასევე – უბრალოდ ის პიროვნება, რომელიც გამოირჩევა ექსცენტრული ქცევით, უჩვეულო ფიზიკური გარეგნობით, ან ჩაცმის მანერით. ტერმინი „ქალაქის“, „სოფლის“ ან „ადგილობრივი“ ნიშნავს, რომ ასეთი პიროვნებები არ მოგზაურობენ, არამედ ცხოვრობენ ერთ გარკვეულ დასახლებულ პუნქტში – ქალაქში, რაიონში, სოფელში და სხვა. მათი ხასიათის წყალობით ისინი საკმაოდ პოპულარულები არიან ამა თუ იმ ადგილას და წარმოადგენენ ამ ადგილის ღირსშესანიშნაობას, ატარებენ სხვადასხვა მეტსახელებს, რომლებიც მიუთითებენ მათ ფიზიკურ ნაკლზე ან განმასხვავებელ ნიშნებზე. ქალაქის კოლორიტები, როგორც წესი, საკმაოდ მშვიდობისმოყვარე და უწყინარი ხალხია, ეწევიან მათხოვრობას ხალხმრავალ ადგილებში: ეკლესიებთან, სადგურებზე, ბაზრებზე და სხვადასხვა კვების დაწესებულებებთან. აგროვებენ შუშის ტარას, ჯართის ნაჭრებს და ასრულებენ მსუბუქ სამუშაოებს. ხშირად „ქალაქის კოლორიტს“ უწოდებენ პიროვნებას, რომლის შეხედულებებიც, ამა თუ იმ პრობლემაზე, კარდინალურად განსხვავდება საზოგადოებაში არსებულისგან. საკუთარი აზრის განმტკიცებაში მსგავსი პიროვნებები ავლენენ სიჯიუტეს, ყურადღებას არ აქცევენ საზოგადოებრივი აზრს და ქცევის დაწესებულ ნორმებს. არც თუ იშვიათად, მსგავსი პიროვნებების მიერ გამოთქმულმა შეხედულებებმა და აზრებმა შეიძლება გამოიწვიოს გარკვეული გარღვევა საქმიანობის ამა თუ იმ სფეროში (იხ. გენიალურობა). სოლისტი (2008) პეტია ცათა სასუფევლის გზაზე (2009) „ქალაქის გიჟი“ (Городская сумасшедшая) — მაშა რასპუტინას სიმღერის და სადებიუტო ალბომის დასახელება. „ქალაქის კოლორიტი“, „ქალაქის გიჟი“ ინტერნეტში შეიძლება ეწოდოს იმ ადამიანს, რომელიც სისტემატურად სტუმრობს რომელიმე ფორუმს ან სოციალურ ქსელს და თავს არაადეკვატური გამონათქვამებისა და ქცევის ნებას აძლევს. მაგალითად ყოველთვის უარყოფითად ან პირიქით, დადებითად ექსპრესიულად გამოდის სხვადასხვა საკითხზე და ავლენს მკვეთრ შეხედულებებსა, ხშირად – ექსტრემისტული ხასიათისას (ფლუდი, ტროლინგი). Lennet Kann (1844–1916) Humsera -minu (* 1947) Molly Luft (1944-2010) Emil Riemer (1875–1965) Madame de Meuron (1882–1980) შენე ნაცი (Schöner Naci) (1897–1967) Harfen-Agnes (1866–1939) Rechen-August (1882–1928) Heini Holtenbeen (1835–1909) Mudder Cordes (1815–1905) Hein Mück (1895–1967) Hobusch (1819-1866) Pinsl (1927–2009) Hugo Sperber (1885–1938) Waluliso (1914–1996) Wilde Wanda (1947–2004) Harry von de Gass (1942–2005) Hermann Götting (1939–2004) Augusto Macedo (1902–1997) სტენლი ოუენ გრინი Hemshof-Friedel (1914–1979) Karl Valentin (1882-1948) ჯოშუა აბრაჰამ ნორტონი Helmut Leiendecker (* 1952) Krättenweber († 1920) Max Daetwyler (1886–1976) ოლეგ მიტასოვი Zitronenjette (1841–1916) პლეხანოველი მარინა ↑ სიმღერის სრული ტექსტი შეგიძლიათ ნახოთ აქ Рассказы о городских сумасшедших. Фольклор и постфольклор: структура, типология, семиотика Лев Лурье. История Санкт-Петербурга: Городские сумасшедшие. დაარქივებული 2008-10-07 საიტზე Wayback Machine. Culebras, A., 1997: The village idiot. European Journal of Neurology 4, 535–536. Dürener Originale. aufgezeichnet von der KG "Dürener Originale" 1995 e.V., Verlag Schloemer Partner, 2009. Gerhard Flügge: Serie Berliner Originale in der Rubrik „Berliner ABC“, „Berliner Zeitung“, 1971 Bruno Lerho, Öcher Orrejenaale. Helios-Verlag, 2003. ISBN 3-933608-66-X (Öcher = Aachener) Heinrich K Schmitz, Wolfgang Winkelsen: Originale aus dem Wupper-Tal, Born, Wuppertal 1993, ISBN 3-87093-064-0 Günter K. P. Starke: Mensch, sei helle. Braunschweiger Originale, wer sie waren, und wie sie lebten …, Braunschweig 1987