ისკანდერ მეჯიდ ოღლი ჰამიდოვი

ისკანდერ მეჯიდ ოღლი ჰამიდოვი ( აზერ. İsgəndər Məcid oğlu Həmidov ; დ. 10 აპრილი, 1948, ბაგლიპაი, ქალბაჯარის რაიონი — გ. 26 თებერვალი, 2020, ბაქო) — აზერბაიჯანელი სახელმწიფო მოღვაწე და პოლიტიკოსი, შინაგან საქმეთა მინისტრი აბულფაზ ელჩიბეის მთავრობაში ( 1992 — 1993 ), ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის თავმჯდომარე, მილიციის გენერალ-ლეიტენანტი. ყარაბაღის ომის მონაწილე. ისკანდერ ჰამიდოვი დაიბადა 1948 წლის 10 აპრილს კალბაჯარის რაიონის სოფელ ბაგლიპაიში, შინაგან საქმეთა სახალხო კომისარიატი მუშაკის ოჯახში. 1965 წლიდან ცხოვრობდა ბაქოში. განათლებით — იურისტი. 1980-იან წლებში იყო ბაქოს საბუნჩის ოლქის შინაგან საქმეთა დეპარტამენტის სოციალისტური ქონების ქურდობასთან ბრძოლის განყოფილების უფროსი. აზერბაიჯანის პარლამენტის წევრი 1990 წლიდან 1995 წლამდე. 1991 წელს გახდა აზერბაიჯანის სახალხო ფრონტის წევრი. 1992 წლის მაისიდან 1993 წლის აპრილამდე ისკანდერ ჰამიდოვი იკავებდა აზერბაიჯანის შინაგან საქმეთა მინისტრის პოსტს. ოქტომბერში მან სცადა სიავუშ მუსტაფაევის დანიშვნა ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის შინაგან საქმეთა მინისტრად, მაგრამ რესპუბლიკის პარლამენტმა უარი თქვა მისი კანდიდატურის დამტკიცებაზე, რაზეც ჰამიდოვმა განაცხადა: "თუ ნახიჩევანის პარლამენტი წინააღმდეგობას გაუწევს მინისტრის მოსაზრებებსა და ქმედებებს , მინისტრი მას 15 წუთში დაშლის “ და „შინაგან საქმეთა სამინისტრო გაუსწორდება ყველას, ვისი საქმიანობაც ეწინააღმდეგება ეროვნულ ინტერესებს“ . მან ასევე განაცხადა: „ნახიჩევანში დავამყარებ აუცილებელ წესრიგს და საჭიროების შემთხვევაში ალიევს ტვინს ამოვუღებ“ . 1995 წლის მარტში ქვეყანაში მოხდა შეიარაღებული შეტაკებები OPON-ის მებრძოლებსა და სამთავრობო ძალებს შორის. 1995 წლის 17 მარტს ისკანდერ ჰამიდოვი დააპატიმრეს (დაკავება დაემთხვა ბაქოში ოპონისტების გამოსვლების ჩახშობას), ხოლო 31 მარტს აიკრძალა "ბოზ გურდის" პარტია , რომელსაც ეროვნული უშიშროების მინისტრი ნამიგ აბასოვი ბრალს დებდა მარტის მოვლენებთან კავშირში.. ყოფილ შინაგან საქმეთა მინისტრს ბრალი ედებოდა 400 000 აშშ დოლარის სახელმწიფო სახსრების გაფლანგვაში, ასევე პოლიციის განყოფილებიდან 701 კრიმინალის გაქცევასა და სამსახურებრივი უფლებამოსილების გადამეტებაში. მის წინააღმდეგ აღიძრა საქმე No20732 მუხ. 165 — ხულიგნობა. 88.1 — დიდი ოდენობით თანხების მიტაცება. 255 — აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სისხლის სამართლის კოდექსის სამსახურებრივი მდგომარეობის ბოროტად გამოყენება. სასამართლომ, რომელიც შედგა იმავე წლის 7-დან 15 სექტემბრამდე, ჰამიდოვს მიუსაჯა 14 წლით თავისუფლების აღკვეთა მკაცრი რეჟიმის კოლონიაში ქონების ჩამორთმევით სახელმწიფო სახსრების გაფლანგვისა და სამსახურებრივი უფლებამოსილების ბოროტად გამოყენებისთვის. ისკანდერ ჰამიდოვი თავდაპირველად იმყოფებოდა ეროვნული უშიშროების სამინისტროს წინასწარი დაკავების იზოლატორში, შემდეგ კი მე-9 სპეციალურ კოლონიაში გადაიყვანეს. ქალაქ ბაქოს სურახანის რაიონული სასამართლოს 1997 წლის 16 ოქტომბრის გადაწყვეტილებით, ისკანდერ ჰამიდოვი 3 წლით გადაიყვანეს გობუსტანის ციხეში „დაკავების ადგილებში რეჟიმის დარღვევისთვის“ . 2000 წლის ოქტომბერში იგი კვლავ მოათავსეს No9 კოლონიაში, მაგრამ 2001 წლის 8 თებერვალს კვლავ გადაიყვანეს გობუსტანის ციხეში ორი წლით . Amnesty International და ევროპის საბჭო მას პოლიტიკურ პატიმრად მიიჩნევდნენ. 9 წლიანი პატიმრობის შემდეგ პრეზიდენტის 2003 წლის 30 დეკემბრის შეწყალების ბრძანებულებით გაათავისუფლეს. განახორციელა ჰაჯი მექაში. 2008 წლის აპრილში ისკანდერ ჰამიდოვი აზერბაიჯანის ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის თავმჯდომარის თანამდებობიდან გადადგა. თავისი პოლიტიკური კარიერის შესახებ ყოფილმა შინაგან საქმეთა მინისტრმა განაცხადა: პოლიტიკაში მოვედი ორი მიზნით. ჯერ ერთი, ქვეყნის დამოუკიდებლობაში გარკვეული როლი მაინც შევიტანო. ჩვენ, როგორც ერმა, ამას მივაღწიეთ. მეორე მიზანი იყო აზერბაიჯანის ტერიტორიული მთლიანობის აღდგენა. ამისთვის მზად ვარ ვიბრძოლო სანამ საჭირო იქნება. ისკანდერ მეჯიდ ოღლის ძმა სარდარ ჰამიდოვი, ტერტერის რეგიონის აღმასრულებელი ხელისუფლების ყოფილი ხელმძღვანელი, ასევე ნასამართლევი იყო. ↑ „İsgəndər Həmidov həyatının ən ağır günündən danışdı“ (აზერბაიჯანული). Etaist.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-12-23. ციტირების თარიღი: 2018-12-23. ↑ „ГАМИДОВ Искендер - БД "Лабиринт"“ (რუსული). База данных "Лабиринт. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2022-01-17. ციტირების თარიღი: 2009-12-14. ↑ 3.0 3.1 3.2 HUMAN RIGHTS CENTER OF AZERBAIJAN (December 28, 1996). „The Case of Iskander Hamidov“ (ინგლისური). eurasianet.org. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2006-09-02. ↑ Игорь Щёголев (1992-10-27). „Народный фронт Азербайджана попытался овладеть Нахичеванью“. «Коммерсантъ». დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-09-22. ციტირების თარიღი: 2017-06-07. ↑ 5.0 5.1 5.2 Cases of alleged political prisoners in Armenia and Azerbaijan. Сайт Совета Европы. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-04. ციტირების თარიღი: 2009-12-15. ↑ 6.0 6.1 „Списки лиц, преследуемых по политическим мотивам“ (кг). Мемориал. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-08-31. ციტირების თარიღი: 2009-12-14. ↑ Fariz Ismailzade (January 14, 2004). „Iskandar Hamidov is free. What is next for him?“ (ინგლისური). Central Asia and Caucasus Analyst. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-09-26. ციტირების თარიღი: 2006-09-16. ↑ Amnesty International. "Political prisoners in Azerbaijan and Armenia", 20 January 2002 ↑ Amnesty International. "Concerns in Europe and Central Asia", July–December 2003