laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
შარლიზ თერონი

შარლიზ თერონი (ინგლ. Charlize Theron, [ʃɑrˈliːs ˈθɛrən], აფრიკაანსი [ʃɑrˈliːs ˈtrɔn]; დ. 7 აგვისტო 1975, ბენონი, სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკა) — სამხრეთ აფრიკელი წარმოშობის ამერიკელი მოდელი და მსახიობი. თერონი დაიბადა ბენონში, ტრანსვაალის პროვინციაში, სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში, და ერთადერთი ბავშვი იყო გერდა ჯეიკობ ალეტისა და ჩარლზ თერონის ოჯახში. დედის მხრიდან თერონი გერმანული წარმოშობისაა, ხოლო მამის მხრიდან — ფრანგული და ნიდერლანდური ფესვები აქვს. თერონის მშობლები ფერმას და გზების მშენებლობის ფირმას ფლობდნენ, რომელსაც გერდა თერონი მართავდა. 1991 წლის 21 ივნისს მისმა დედამ, გერდამ, მამამისი ცელსასროლი იარაღით მოკლა. ჩარლზი, რომელიც ალკოჰოლიკი იყო, გერდას თავს დაესხა და მასა და შარლიზს მოკვლით ემუქრებოდა. გასროლა თავდაცვად შეფასდა და გერდა არ დასჯილა. ამ დროს შარლიზი 15 წლის იყო. თერონი 1990-იანი წლების ბოლოს გახდა ცნობილი როლებით ისეთ ფილმებში, როგერებიცაა „ორი დღე ხეობაში“, „მძლავრი ჯო იანგი“, „ეშმაკის ადვოკატი“ და „მეღვინეების წესები“. თერონის მიერ განსახიერებულმა სერიული მკვლელის ეილინ უორნოსის როლმა ფილმში „მონსტრი“ (2003) კრიტიკოსების და კინომოყვარულების მოწონება და არაერთი ჯილდო დაიმსახურა, მათ შორის „ოქროს გლობუსი“, „ვერცხლის დათვი“, „ოსკარი“ ქალის როლის საუკეთესოდ შესრულებისთვის და სხვა. თერონი აფრიკაში დაბადებულთაგან პირველი მსახიობი გახდა, რომელმაც ოსკარი მოიპოვა. 2005 წელს შარლიზი კვლავ წარადგინეს ოსკარის ნომინაციაზე ქალის როლის საუკეთესოდ შესრულებისათვის ფილმში „ჩრდილოეთის ქვეყანა“ (2005). ჰოლივუდის ბულვარზე გახსნილია შარლიზ თერონის სახელობის ვარსკვლავი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: შარლიზ თერონი ოფიციალური საიტი შარლიზ თერონი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ↑ Karsten, Chris (2009). Charlize: Life's One Helluva Ride. Human & Rousseau, გვ. 18.  ↑ Karsten, Chris (2009). Charlize: Life's One Helluva Ride. Human & Rousseau, გვ. 16.  ↑ განაცხადა „Inside the Actors Studio“-სთან ინტერვიუში, 2004 წელს. ↑ Charlize Theron. BiographyChannel.co.uk. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-12-08.
გეოგრაფიული პოლუსები

გეოგრაფიული პოლუსები (ჩრდილოეთი და სამხრეთი) — დედამიწის ბრუნვის წარმოსახვითი ღერძის მიერ დედამიწის ზედაპირის გადაკვეთის მათემატიკური წერტილები. გეოგრაფიულ პოლუსებში თავს იყრის ყველა მერიდიანი. იქ არ არის გეოგრაფიული გრძედი, ჩვეულებრივი ჰორიზონტის მხარეები, დღე-ღამის მონაცვლეობა, რადგან თითქმის ნახევარი წლის განმავლობაში მზე არ ჩადის და არ ამოდის. გეოგრაფიული პოლუსები უმოძრაოდ არ არიან დედამიწის ზედაპირის მიმართ, ისინი ნელა გადადგილდებიან დღეღამური ბრუნვის მიმართულებით და შემოხაზავენ სპირალისებურ მრუდს. ჩრდილოეთ პოლუსი ყინულით დაფარულ ჩრდილოეთ ყინულოვან ოკეანეზეა. მას პირველად მიაღწია ამერიკელმა მკვლევარმა რობერტ პირიმ (1909 წლის 6 აპრილი). სამხრეთ პოლუსი ანტარქტიდაზეა, წყნარი ოკეანის სანაპიროს მახლობლად. მას პირველმა მიაღწია ნორვეგიელმა მკვლევარმა რუალ ამუნდსენმა (1911 წლის 14 დეკემბერი). დედამიწის პოლუსების მოძრაობა ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 72. გეოგრაფიული პოლუსები – დიდი საბჭოთა ენციკლოპედია (რუსული)
გრაბენი

გრაბენი — დედამიწის ქერქის დაძირული უბანი, რომელიც მომიჯნავე, შედარებით აზევებული მონაკვეთებისაგან განცალკევებულია ნასხლეტებითა და იშვიათად, შესხლეტვებით. როგორც წესი გრაბენს ართულებს მსხვილი თაღისებური აზევება. წარმოიქმნება დედამიწის ქერქის ბლოკის აქტიური დაძირვისა და მომიჯნავე უბნის აზევების შედეგად. გეგმაში ჩვეულებრივ აქვს წაგრძელებული მოხაზულობა. მისი სიგრძე რამდენიმე ასეული კმ-ია, ხოლო სიგანე მრავალი ათეული კმ. ნასხლეტით გამოყოფილი გრაბენი წარმოიქმნება აქტიური დაძირვის შედეგად, ხოლო მსხვილი ჰორსტი ართულებს შესხლეტვებით შემოზღუდულ გრაბენს. მსხვილ გრაბენს რიფტი ეწოდება. ახალგაზრდა მსხვილი გრაბენი დედამიწის ზედაპირის რელიეფში გამოხატულია ღრმულებისა და მდინარეთა ხეობების სახით. პირვანდელი განსაზღვრებით იგი განიხილებოდა როგორც სუბპარალელურ ნასხლეტებს შორის დაძირული დედამიწის ქერქის წაგრძელებული ბლოკი, მოგვიანებით, ასეთი ცნება უფრო ფართოდ გაიშალა: ნაწევებით შემოზღუდულ გრაბენს ნაწევისპირა გრაბენი, ხოლო ციცაბო შესხლეტვებიანს რამპული გრაბენი ეწოდა. ამასთან, გრაბენი მთლიანობაში განისაზღვრება უპირველესად, რიფტულ ზონებში, ანტიკლინების თაღზე განვითარებული ჰორიზონტული გაჭიმვის სტრუქტურა, რომელშიც ცენტრალური ბლოკი დაწეულია. აგლეჯილი საფარველის, გადაწეული ბლოკების უკანა მხარესა და აგრეთვე ოროგენების თაღზე წარმოიქმება ოროგენის ღერძული ზონის გრაბენი. თანამედროვე რიფტოგენეზის არეალში ტროგისებრი გრაბენი რიტმულად ენაცვლება ჰორსტებს, რითაც განაპირობებს აუზებისა და ქედების სტრუქტურას. ჰორსტები და გრაბენები ხშირად ერთმანეთის მიყოლებით ფართოდაა გავრცელებული დედამიწაზე. სიდიდით მნიშვნელოვანია აღმოსავლეთ აფრიკის რიფტული სისტემა, რომელმაც განვითარება მიოცენის დასაწყისში, 22–25 მლნ. წლის წინ დაიწყო. აღსანიშნავია აგრეთვე ბაიკალის რიფტული ზონა, რომლის ცენტრალურ ნაწილში ჩამდგარია მსოფლიოს უღრმესი ტბა ბაიკალი (1642 მ). გეგმაში არსებული ხაზობრივი როფი, რომელიც ერთი მხრიდან ნასხლეტით, ხოლო მეორე მხრიდან ფლექსურის ფუძითაა შემოზღუდული ნახევრად გრაბენის სახელწოდებით არის ცნობილი. გრაბენი გავრცელებულია დედამიწის მიღმაც. მარსზე, ვენერასა და მთვარეზე გვხვდება ეგრეთ წოდებული „ვიწრო გრაბენები“, რომელთა ტიპური სიგანეა 2–5 კმ, ხოლო სიგრძე ასეული და ათასეული კმ. „გრაბენი“ გერმანული ენიდან ნასესხები სიტყვაა, რომელიც ნიშნავს „ღრმულს“, „თხრილს“. ტერმინი პირველად გეოლოგიურ კონტექსტში გამოიყენა ავსტრიელმა გეოლოგმა ედუარდ ზიუსმა 1883 წელს. ↑ Michael Allaby (ed.), Dictionary of Geology and Earth Sciences. Fourth Edition, Oxford University Press, 2013 ↑ Encyclopedia of Geomorphology. Edited by A.S. Goudie. Volume 1, A–I. 2004. ↑ 3.0 3.1 Всероссийский научно-исследовательский геологический институт ↑ Ebinger, Cynthia (April 2005). "Continental break-up: The East African perspective". Astronomy and Geophysics. 46 (2): 2.16–2.21. ↑ Lake Baikal - A Touchstone for Global Change and Rift Studies United States Geological Survey ↑ M.R. Leeder & R.L. Gawthorpe. Sedimentary models for extensional tilt-block/half-graben basins ↑ Golombek, M. P., Structural analysis of lunar graben and the shallow crustalstructure of the Moon, J. Geophys. Res., 84, 4657 – 4666, 1979 ↑ Joachim Henning Illies. Mechanism of Graben Formation. Elsevier Scientific Publishing Company, 1981
ალაზნის ველის ნამოსახლარები

ალაზნის ველის ნამოსახლარები — ბრინჯაოსა და რკინის ხანის ნამოსახლარი გორები. მათი უმეტესობა (ალავერდი I, II და სხვა) შუა ბრინჯაოს ხანაში მიუტოვებიათ, შესაძლებელია, ურწყავი მიწათმოქმედების კრიზისის გამო. გვიანდელი ბრინჯაოს ხანაში სარწყავ მიწათმოქმედებაზე გადასვლის შემდეგ ალაზნის ველის ნამოსახლარები ხელმეორედაა ათვისებული. მდინარე ალაზნის ქვემო დინების მარჯვენა ნაპირას არის გორების ჯგუფი („ტყის ბოლოს გორა“, „რუსის გორა“, „ვასილგორა“, „ასანურგორა“, „ძველი ანაგის გორა“ და სხვა), სადაც ადამიანი უწყვეტლივ ცხოვრობდა ადრინდელი ბრინჯაოს ხანიდან რკინის ხანამდე, რაც შესაძლებელი გახადა ხელოვნურ რწყვაზე დაფუძნებულმა მიწათმოქმედებამ. ასეთივეა ახმეტის ჩრდილოეთით მთის ფერდობზე ილტოს არქეოლოგიური ძეგლები. ფიცხელაური კ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 263.
ბინარული ოფციონი

ბინარული ოფციონი, საბირჟო — საინვესტიციო ფინანსების დარგში წარმოადგენს ორობითი ვარიანტის არჩევანის, მარტივი ოფციონის სახეობას. მისი საშუალებით შესაძლებელია მოგების მარტივად მიღება ან პირიქით, — სავაჭრო პოზიციის მოგების გარეშე დახურვა. ბინარული ოფციონებით ვაჭრობისადმი მსოფლიოს დაინტერესება, 2008 წლის ივლისიდან იღებს სათავეს. ამ საბირჟო-სავაჭრო პროდუქტის პოპულარობას საინფორმაციო-ციფრული და სატელეკომუნიკაციო, ინტერნეტული ტექნოლოგიების პროგრესმა ძლიერ შეუწყო ხელი. ბინარული ოფციონები, დღეს ელექტრონული ფორმით — ინტერნეტით ივაჭრება. მისდამი ინტერესს ასევე აძლიერებს ვაჭრობის დასაწყებად აუცილებელი, მიკრო საინვესტიციო ფონდი, რომელიც არ არის მოცულობითი. ბაზარზე შესვლისთვის საკმარისია, თუნდაც 100 აშშ დოლარის ეკვივალენტი მოცულობის თანხა. მეორე მხრივ, მიუხედავად მოთხოვნილი საწყისი სავაჭრო ფონდის სიმცირისა, ბინარული ოფციონებით განხორციელებული სავაჭრო ოპერაციები, ამ საქმიანობის მცოდნე ადამიანებს აძლევს მაღალი მოგების, და თანაც ძალზე მცირე დროის ეპიზოდში მიღების შესაძლებლობას. ბინარული ოფციონები ერთგვარად, წარმოებული ფინანსური ინსტრუმენტების ჯგუფს მიეკუთვნება. ბინარული ოფციონების მოქმედების ხანგრძლივობა შეიძლება შეადგენდეს 10 წუთს, 1 საათს, 1 დღეს, 1 თვეს ან მეტ პერიოდს. ბინარული ოფციონებით მუშაობისას, მაგალითისთვის, — შესაძლებელია საწყისი დეპოზიტის 70% და თუნდაც 500% ან მეტი მოგების გამომუშავება. ბინარული ოფციონის სიცოცხლის ხანგრძლივობა წინასწარ არის განსაზღვრული ინფორმაციის მომწოდებლის მხრიდან და მას რესპირაციის პერიოდი ეწოდება. ხშირ შემთხვევაში ოფციონის რესპირაციის პერიოდი ეფუძნება მსოფლიოს ბაზრების მომრიგებლის და ტრანსმიტერი რომელიმე გლობალური ცანტრი — ორგანიზაციის მონაცემებს, მაგ., Reuters. პოზიციის დახურვის და ანგარიშსწორების მიხედვით ბინარული ოფციონები იყოფა ორ კლასად: ნაღდი ფული ან არაფერი (cash-or-nothing), თუ გარიგება სრულდება ფულადი ანგარიშსწორებით; „შემოსავალი ან არაფერი“ (asset-or-nothing), თუ გარიგება სრულდება საბაზისო აქტივის ფორმით ანგარიშსწორების გზით. ბინარული ოფციონი საბირჟო — საინვესტიციო დარგში ძალზე მოთხოვნადი სავაჭრო პროდუქტია. მისდამი წარმოუდგენლად მზარდი ინტერესი, — მცირე, საშუალო და ასევე მსხვილ ინვესტორთა მხრიდან, 2008 წლის ივლისის თვიდან იღებს სათავეს. ამას ხელს უწყობს ჩიკაგოს ბირჟის /CBOE/ მიერ, ბინარული ოფციონების საბირჟო ვაჭრობის პროდუქტთა ჩამონათვალში შეტანა. ამ პერიოდამდე, ბინარული ოფციონებით ვაჭრობას, ბაზრის მხოლოდ კორპორაციული ორგანიზაციები და მსხვილი საინვესტიციო ფონდები აწარმოებდნენ. ბინარული ოფციონი — ინვესტორის ენციკლოპედია (ინგლისური)
ექსტრუზია

ექსტრუზია (< ლათ. extrudo – ვაძევებ) — დედამიწის ზედაპირზე ბლანტი ლავის ამონთხევის შედეგად წარმოქმნილი მაგმური სხეული. ექსტრუზია ეწოდება აგრეთვე ბლანტი ლავის მქონე ვულკანების ამონთხევის ტიპს. ამონთხეული ბლანტი ლავა გუმბათივით გროვდება ვულკანის ყელზე, საიდანაც დრო და დრო ძლიერი აფეთქების დროს გამოიყოფა აირები. მათთვის დამახასიათებელია ერთფეროვანი ლავური აგებულება; მძლავი შლეიფის ძირში უხეში ნატეხების არსებობა; ლავის მსხვილი პორფირული სტრუქტურა და სხვ. ვულკანური გუმბათი ექსტრუზია – ენციკლოპედია ბრიტანიკა (ინგლისური) ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 256.
ლიტორალი

ლიტორალი, ლიტორალური ზონა (ლათ. litoralis — ნაპირისა) — ზღვის ფსკერის ზონა, რომელიც მიქცევისა და მოქცევის შედეგად დღე-ღამეში ორჯერ იფარება წყლით და შიშვლდება. ფსკერის დახრისა და მიქცევ-მოქცევის ამპლიტუდის მიხედვით ლიტორალი შეიძლება რამდენიმე მეტრიდან მრავალ კილომეტრამდე სიგანისა იყოს. ზოგი მკვლევარი ლიტორალს უწოდებს ზღვის ფსკერს 200 მ (მცენარეთა გავრცელების ზონა), ზოგი კი 40-50 მ (ტალღების მოქმედების ქვედა საზღვარი) სიღრმემდე. ლიტორალი განლაგებულია წყლის დონეებს შორის ყველაზე დაბალ მიქცევასა და ყველაზე მაღალ მოქცევაში. ვერტიკალის მიხედვით იყოფა სამ ნაწილად: ქვედა, — რომელიც განლაგებულია სიღრმეების ნულსა და კვადრატურული მიქცევის დონეს შორის, შუა, — კვადრატურული მიქცევისა და მოქცევის დონეებს შორის, და ზედა, — კვადრატურული და სიზიგიური მოქცევის დონეებს შორის. ლიტორალის მაღლა განლაგებულია სუპრალიტორალი, ქვევით — სუბლიტორალი. მოქცევის სიმაღლისა და ფსკერის დახრილობის გათვალისწინებით ლიტორალის სიგანე შეიძლება მერყეობდეს ასეული მეტრიდან რამდენიმე კმ-მდე. გამოყოფენ ზომიერად დაცულ, ღია ზღვის, ღია ოკეანური სანაპიროების, ლაგუნებისა და ესტუარების ლიტორალებს. გრუნტის ხასიათის მიხედვით განასხვავებენ: ლამიან, ქვიშიან, ქვიან და კლდოვან ლიტორალებს. ლიტორალური ზონისთვის დამახასიათებელია სინათლის სიუხვე, წყლის მაღალი მოძრაობა, წყლის ტემპერატურისა და მარილიანობის მკვეთრი რყევები. ლიტორალური ზონის ცოცხალი ორგანიზმები შეგუებული არიან პირობების ცვალებადობას. ქვედა ნაწილში ისინი წყლიდან მოკლე დროით შიშვლდებიან ერთხელ მოქცევის ციკლის დროს, შუაში — წყლით იფარებიან და მისგან შიშვლდებიან ორჯერ ყოველი ციკლის დროს, ზედაში — მოკლე დროით წყლით იფარებიან ერთხელ ციკლის განმავლობაში. ლიტორალის ფლორა ძირითადად შედგება ფუკუსისაგან, ფსკერის დიატომური წყალმცენარეებისაგან და სხვა. უდიდეს განვითარებას აღწევს ზომიერ სარტყელში, ტროპიკებში ხშირად მანგროთია წარმოდგენილი. ლიტორალის ფაუნის შემადგენლობაში შედის მრავალი უხერხემლო — ღრუბლები, ხავსელები, ნაწლავღრუიანები, ჭიაყელები, კიბოსნაირნი, მოლუსკები, კანეკლიანები; თევზები. ლიტორალური ფაუნა მეტად მრავალფეროვანი და მდიდარია ტროპიკებში; ეკვატორის მიმართულებით პოლუსისაკენ იგი ღარიბდება. ზოგჯერ ლიტორალს განიხილავენ როგორც ქარისმიერი ტალღების ზემოქმედების სანაპირო ზონას, ხოლო ტბებში როგორც უმაღლესი წყლის მცენარეულობის აღმოცენების ზონას. ლიტორალიდან ძველთაგან მოიპოვებენ და მოჰყავთ საჭმელი ზღვის ორგანიზმები. ტერმინი „ლიტორალი“ შემოიღეს ედვარდ ფორბზმა და სილვანუს ჩარლზ თორპ ჰენლიმ 1853 წელს. ლიტორალის ფაუნა ლიტორალის ფლორა ლიტორალური ნალექი ↑ ლიტორალი // დიდი საბჭოთა ენციკლოპედია (რუსული) ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 ლიტორალი // დიდი რუსული ენციკლოპედია დაარქივებული 2021-01-23 საიტზე Wayback Machine. (რუსული)
აკურეირი

აკურეირი — ქალაქი და სათემო ისლანდიის ჩრდილოეთ ნაწილში; ისლანდიაში სიდიდით მეორე ქალაქია რეიკიავიკის შემდეგ. 2009 წლის აღწერის თანახმად, ქალაქის მოსახლეობა 17.563 კაცს შეადგენს. მას ასევე ისლანდიის „ჩრდილოეთ დედაქალაქსაც“ უწოდებენ (ისლან. Höfuðstaður Norðurlands). ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: აკურეირი Samherji Fishing Company The website of RES - The School for Renewable Energy Science University of Akureyri SCA Shire of Klakavirki ↑ https://www.akureyri.is/en/administration/about-akureyri/mayor ↑ https://www.samband.is/sveitarfelogin/nordurland-eystra/akureyrarbaer/
ვოკლუზი

ვოკლუზი (ფრანგ. Vaucluse) — კარსტული წყარო, ე. წ. სიფონ-წყარო, რომელსაც გააჩნია დიდი დებიტი და უწყვეტი ჩამონადენი წყალმცირობის პერიოდში. პირველად აიღწერა საფრანგეთის დეპარტამენტ ვოკლუზში, სადაც მდებარეობს მსოფლიოში ყველაზე ღრმა წყარო, რომლის სიღრმე 255 მ აღწევს. ვოკლუზები საქართველოშიც არის გავრცელებული. ვულკანურ მხარეებში, სადაც დიდი გავრცელება აქვთ მკვრივი ან დაბზარული ლავებისა და ფხვიერი ქანების მორიგეობით შედგენილ წყებებს, ჰიდროგეოლოგიური პირობები რამდენადმე მოგვაგონებენ კარსტულ მხარეებს, აქ ფართოდ არის განვითარებული მძლავრი დებიტის მქონე წყაროები — ლავური ვოკლუზები. ზოგ შემთხვევაში ამგვარი წყაროების დებიტი აღემატება 1 კუბურ მეტრს წამში. განსაკუთრებით მდიდარია ლავური ვოკლუზებით სამხრეთ საქართველოს მთიანეთი, კერძოდ, ჯავახეთის, წალკის, გომარეთის, დმანისისა და სხვ. პლატოები. აღსანიშნავია მძლავრი ვოკლუზური მდინარე რეჩხი, რომელიც სათავეს კარსტული ვოკლუზებში იღებს. პონორი მარუაშვილი ლ., საქართველოს ფიზიკური გეოგრაფია, თბ., 1964.
თედო ნინიძე

თედო (თევდორე) ნინიძე (დ. 2 იანვარი, 1950, ასკანა, მახარაძის რაიონი) — ქართველი იურისტი, საქართველოს იუსტიციის მინისტრი 1993–1998 წლებში. დაიბადა გიორგი ნინიძის ოჯახში. მისი პაპა, თედორე ნინიძე იყო უფროსი ძმა ქართველი პოლიტიკოსი კირილე ნინიძისა. 1966 წელს ვერცხლის მედალზე დაამთავრა ასკანის საშუალო სკოლა და ჩაირიცხა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე, რომელიც 1971 წელს დაამთავრა. 1971–1975 წლებში სწავლობდა ჯერ საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ეკონომიკისა და სამართლის ინსტიტუტის, შემდეგ კი სსრ კავშირის მეცნიერებათა აკადემიის სახელმწიფოსა და სამართლის ინსტიტუტის ასპირანტურაში, სადაც 1975 წელს სამოქალაქო სამართალში დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია. 1971–1975 წლებში მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ეკონომიკისა და სამართლის ინსტიტუტში ჯერ უმცროს, შემდეგ უფროს მეცნიერ-თანამშრომლად. პარალელურად სწავლობდა თბილისის ილია ჭავჭავაძის სახელობის უცხო ენების პედაგოგიურ ინსტიტუტში გერმანული ენისა და ლიტერატურის ფაკულტეტზე. 1978–1984 წლებში მუშაობდა საქართველოს კომპარტიის ცენტრალურ კომიტეტში ადმინისტრაციულ ორგანოთა განყოფილების ინსტრუქტორის თანამდებობაზე. 1984–1988 წლებში იყო საქართველოს სსრ იუსტიციის მინისტრის მოადგილე. 1988 წელს საქართველოს იურისტთა კავშირმა აირჩია ჟურნალ „სამართლის“ მთავარ რედაქტორად, სადაც იმუშავა 1992 წლამდე. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს ერთიანი კომუნისტური პარტიიდან“, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი). 1991–1992 წლებში აირჩიეს სახელმწიფო საბჭოში იურიდიული კომისიის თავმჯდომარედ. 1992–1993 წლებში იყო საქართველოს გენერალურ პროკურორი. 1993–1995 წლებში იყო საქართველოს საკონსტიტუციო კომისიის წევრი და მონაწილეობას იღებდა საქართველოს მოქმედი კონსტიტუციის შემუშავებაში. 1993–1998 წლებში იყო საქართველოს იუსტიციის მინისტრი, ხოლო 1998–2003 წლებში კი საქართველოს იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს წევრი. 2003 წლიდან მუშაობს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე, არის სრული პროფესორი თედო ნინიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი საქართველოს იუსტიციის უმაღლესი საბჭო თედო ნინიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი ↑ საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი ↑ 2.0 2.1 http://hcoj.gov.ge/?l=&i=646 ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-03-13. ციტირების თარიღი: 2011-06-09. ↑ თედო ნინიძე — 1993–1998. საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-03-13. ციტირების თარიღი: 17 ივნისი, 2020.
მიხეილ ასტანგოვი

მიხეილ თედორეს ძე ასტანგოვი (რუს. Михаи́л Фёдорович Аста́нгов) (ნამდვილი გვარი რუჟნიკოვი); დ. 3 ნოემბერი [ძვ. სტ. 21 ოქტომბერი], 1900, ვარშავა — გ. 20 აპრილი, 1965, მოსკოვი) — რუსი მსახიობი. სსრკ სახალხო არტისტი (1955). სტალინური პრემიის სამგზის ლაურეატი (1948, 1950, 1951).. სასცენო მოღვაწეობა დაიწყო 1920 შალიაპინის სახელობის სტუდიაში. 1925–1927 და 1930–1941 მოსკოვის რევოლუციური თეატრის, 1943–1945 მოსსაბჭოს სახელობის თეატრის მსახიობია. 1945-იდან მოღვაწეობდა ვახტანგოვის სახელობის თეატრში. გამოირჩეოდა მაღალი აქტიორული კულტურით, დახვეწილი ოსტატობით, ძლიერი ტრაგიკული ტემპერამენტით, ღრმა ინტელექტუალობით. მსახიობის ეს თვისებები განსაკუთრებით მკაფიოდ გამოვლინდა როლებში: გრიგორი გაი (პოგოდინის „ჩემი მეგობარი“, 1932), სირანო დე ბერჟერაკი (როსტანის „სირანო დე ბერჟერაკი“, 1945), მათიას კლაუზენი (ჰაუპტმანის „მზის ჩასვლის წინ“, 1955), ჰამლეტი (შექსპირის „ჰამლეტი“, 1957) და სხვა. ასტანოვი გარდასახვის დიდი ოსტატი იყო და წარმატებით ასრულებდა სახასიათო გროტესკულ როლებსაც (კერენსკი, კორნეიჩუკის „სიმართლე“, 1937; ჰიტლერი, კინოფილმი „სტალინგრადის ბრძოლა“, და სხვ.). სახელმწიფო პრემიების ლაურეატი (1948, 1950, 1951). დაჯილდოებულია ორი ორდენით. გუგუშვილი ე., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 642. მიხეილ ასტანგოვი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ასტანგოვის გახსენება ↑ Русский драматический театр: Энциклопедия / Под общ. ред. М. И. Андреева, Н. Э. Звенигородской, А. В. Мартыновой и др. — М.: Большая Российская энциклопедия, 2001. — 568 с.: ил. ISBN 5-85270-167-X ↑ Большая Российская энциклопедия: В 30 т. / Председатель науч.-ред. совета Ю. С. Осипов. Отв. ред С. Л. Кравец. Т. 2. Анкилоз — Банка. — М.: Большая Российская энциклопедия, 2005. — 766 с.: ил.: карт.
ოტო II წითური

ოტო II (გერმ. Otto II.; დ. 955 — გ. 7 დეკემბერი, 983, რომი) — აღმოსავლეთ ფრანკთა სამეფოს (961–983) და იტალიის მეფე (967–983) მეფე, საღვთო რომის იმპერიის იმპერატორი 973–983 წლებში. ოტო I დიდის და ადელაიდა ბურგუნდიელის ვაჟი. განამტკიცებდა იმპერიის საეპისკოპოსო სისტემას და ცენტრალურ ხელისუფლებას. 978 წელს ჩაახშო ბავარიის ჰერცოგის ჰაინრიხ II-ის აჯანყება, რომელსაც ბოჰემიისა და პოლონეთის საჰერცოგოები უჭერდნენ მხარს. 980 წელს საფრანგეთს დაათმობინა ლოთარინგია. 981 წელს შეიჭრა სამხრეთ იტალიაში, მაგრამ არაბებთან ბრძოლაში (982) სასტიკად დამარცხდა კროტონთან (კალაბრია). დაკრძალულია ვატიკანის წმინდა პეტრეს ტაძარში. 972 წელს იქოწინა თეოფანუზე, ბიზანტიის იმპერატორის იოანე ციმისხის ძმისშვილზე, რომელთანაც შეეძინა: სოფია, 1002 წლიდან განდერსჰაიმის და 1011 წლიდან ესენის აბატესა (975 — გ. 27 იანვარი 1039). ადელაიდა, 999 წლიდან ქუედლინბურგის, 1014 წლიდან გერნროდეს, ფროზეს და ვრედენის, 1039 წლიდან განდერსჰაიმის აბატესა (977 — გ. 14 იანვარი 1043) მატილდე, ლოთარინგიის პფალცგრაფის ერენფრიდის მეუღლე (978 — გ. 20 ნოემბერი 1025, ეში) სახელით უცნობი ასული (979 — გ. სექტემბერი 980). ოტო III, იმპერატორი, (980, კეტილი, ნიმვეგენი — გ. 24 იანვარი 1002, პატერნო, იტალია) ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 604. Reuter, Timothy, The New Cambridge Medieval History, Vol. III: c. 900-c. 1024, Cambridge University Press, 2000 Canduci, Alexander (2010), Triumph & Tragedy: The Rise and Fall of Rome's Immortal Emperors, Pier 9, ISBN 978-1-74196-598-8 Duckett, Eleanor (1968). Death and Life in the Tenth Century. Ann Arbor: University of Michigan Press. Comyn, Robert. History of the Western Empire, from its Restoration by Charlemagne to the Accession of Charles V, Vol. I. 1851 Sismondi, J. C. L. History of the Italian Republics in the Middle Ages. 1906 ოტო II-ს საფლავი წმინდა პეტრეს ტაძარში
ჯაბიტა

ტოპონიმი ჯაბიტა შეიძლება აღნიშნავდეს: ჯაბიტა – სოფელი გორის მუნიციპალიტეტში ჯაბიტა – სოფელი ჯავის მუნიციპალიტეტში
ჰაბნარფიორდური

ჰაბნარფორდიური (ისლ. Hafnarfjörður) — საპორტო ქალაქი ისლანდიის სამხრეთ დასავლეთის სანაპიროზე, 10 კმ სამხრეთით რეიკიავიკისგან. მოსახლეობით მესამე ქალაქი და თემა ისლანდიაში (რეიკიავიკისა და კუპავოგურის შემდეგ). ჰაბნარფორდიურის ტურისტული ღირსშესანიშნაობებისგან ერთ-ერთი — ვიკინგების სოფელია. საფეხბურთო კლუბი „ჰაბნარფორდიური“ — ისლანდიის ხუთგზის ჩემპიონია. ისლანდიის ქალაქების სია ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჰაბნარფიორდური Hafnarfjörður - Picture Gallery from www.islandsmyndir.is Pictures from the event in 2009 დაარქივებული 2012-03-06 საიტზე Wayback Machine. Photos Google Maps Site of the local municipality.
ოტო III

ოტო III (გერმ. Otto III.; დ. ივლისი, 980, კეტილი, ნიმვეგენი — გ. 23 იანვარი, 1002, პატერნო, იტალია) — აღმოსავლეთ ფრანკთა სამეფოს მეფე 983–1002 წლებში, საღვთო რომის იმპერიის იმპერატორი 996-1002 წლებში. ოტო II-ის შვილი. ოტო III ძირითადად იბრძოდა იტალიაში; ცდილობდა თეოკრატიული მსოფლიო იმპერიის შექმნის უტოპიური გეგმის განხორციელებას. 1001 წელს რომის აჯანყებული მოქალაქეების რისხვას გაექცა და მალე გარდაიცვალა. დაკრძალულია აახენის ტაძარში. იგი იყო ოტო II და მისი მეუღლე თეოფანუს შვილი. ოტო III დაუქორწინებული და უშვილო გარდაიცვალა. ვერსია, რომლის მიხედვით იმპერატორი კონრად II ოტოს და ადელჰაიდ ფონ მეცის უკანონო შვილი იყო ნაკლებად სარწმუნოა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 604. Reuter, Timothy, The New Cambridge Medieval History, Vol. III: c. 900-c. 1024, Cambridge University Press, 2000 Canduci, Alexander (2010), Triumph & Tragedy: The Rise and Fall of Rome's Immortal Emperors, Pier 9, ISBN 978-1-74196-598-8 Duckett, Eleanor (1968). Death and Life in the Tenth Century. Ann Arbor: University of Michigan Press. Bryce, James, The Holy Roman Empire. 1913 Comyn, Robert. History of the Western Empire, from its Restoration by Charlemagne to the Accession of Charles V, Vol. I. 1851 Althoff, Gerd, Otto III, Penn State Press, 2002 ISBN 0-271-02232-9
ჰაინრიხ II (სრი)

ჰაინრიხ II „წმინდანი“ (გერმ.: Heinrich II. „der Heilige“) (დ. 6 მაისი, 973 ან 978, ჰილდესჰაიმი — გ. 13 ივლისი, 1024, გიოტინგენ-გრონე) — აღმოსავლეთ ფრანკთა სამეფოს (რეგნუმ ტეუტონიკორუმ) მეფე 1002 წლიდან და საღვთო რომის იმპერიის იმპერატორი 1014-1024 წლებში. საფლავი: ბამბერგის კათედრალი, ბამბერგი, გერმანია. ჰაინრიხ II, ბავარიის ჰერცოგი და მისი მეუღლე გიზელა, ბურგუნდიის მეფის კონრად III-ის ასული. ზაფხული 1000 — კუნიგუნდე, ლუქსემბურგის გრაფის ზიგფრიდ I-ის ასული. დ. დაახ. 975 — გ. 3 მარტი 1033, კაუფუნგენი. საფლავი: ბამბერგის კათედრალი, ბამბერგი. ჰაინრიხ II-ეს და კუნიგუნგეს შვილები არ შეძენიათ. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჰაინრიხ II (სრი) Catholic Encyclopedia: Henry II Charter given by Emperor Henry Henry II at Patron Saints Index
კონრად II (სრი)

კონრად II (გერმ.: Konrad II.) (დ. 12 ივლისი, 990 — გ. 4 ივნისი, 1039, უტრეხტი) — 1024 წლიდან გერმანელთა მეფე, 1026 წლიდან იტალიის მეფე, 1027 წლიდან საღვთო რომის იმპერიის იმპერატორი და 1033 წლიდან ბურგუნდიის მეფე. იგი იყო სალიური დინასტიის პირველი იმპერატორი . საფლავი: შპაიერის კათედრალი, შპაიერი, გერმანია. ჰაინრიხ ფონ შპაიერი და მისი მეუღლე ადელჰაიდ ფომ მეცი. 1016 - გიზელა, შვაბიის ჰერცოგის ჰერმან II-ის ასული. დ. დაახ. 989 – გ. 15 თებერვალი, 1045, გოსლარი. საფლავი: შპაიერის კათედრალი. ჰაინრიხ III, იმპერატორი. დ. 28 ოქტომბერი, 1017 - გ. 5 ოქტომბერი, 1056, ბოდფელდი. საფლავი: შპაიერის კათედრალი. ბეატრიქსი დ. ???. გ. ოქტომბერი 1036. მათილდე დ. ???. გ. იანვარი 1034. საფლავი: ვორმსი. Halliday, Andrew (1826). Annals of the House of Hannover. London. at Google Books Herwig Wolfram, Conrad II 990-1039: Emperor of Three Kingdoms (University Park, Pennsylvania State University Press, 2006).
თიანეთის მუნიციპალიტეტის დროშა

თიანეთის მუნიციპალიტეტის დროშა — თიანეთის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო გერბთან ერთად. მიღებულია თიანეთის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს 2010 წლის 15 სექტემბრის №63 დადგენილებით. დროშა ვერტიკალურად არის გაყოფილი მეწამულ და მწვანე ველებად. დროშის ცენტრში მოთავსებულია ოქროს ჯვარი, რომლის მკლავები ბოლოში ფართოვდება, ხოლო მკლავებს შორის ცხრასხივიანი მზის სიმბოლოა გამოსახული. დროშის პროპორციაა 2:3. თიანეთის მუნიციპალიტეტის გერბი და დროშა
ლინეამენტი

ლინეამენტი (ლათ. lineamentum — ხაზი, კონტური) — რელიეფისა და ლანდშაფტის სწორხაზოვანი ელემენტები, რომლებიც, ჩვეულებრივ, დაკავშირებულია დედამიწის ქერქის ნაპრალებსა და რღვევებთან. ლინეამენტებია : კონტინენტის სწორხაზოვანი ნაპირი, სწორხაზოვანი ხეობა, სრუტე, ვულკანთა მწკრივი და სხვ. ლინეამენტური ანალიზი ერთ-ერთ ყველაზე ეფექტურ მეთოდს წარმოადგენს ტერიტორიის სიღრმული აგებულების შესასწავლად. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 244.