laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სარმანიშვილისკარი

სარმანიშვილისკარი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ხაშურის მუნიციპალიტეტში (ქვიშხეთის თემი), მდინარე მტკვრის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 720 მეტრი, ხაშურიდან 17 კმ. სოფელში 2014 წლის მონაცემებით ცხოვრობს 113 ადამიანი. სოფელში რამდენიმე ნაეკლესიარია. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 113 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 108. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
სარტყელა

სარტყელა — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ხაშურის მუნიციპალიტეტში (ხალების თემი). თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 880 მეტრი, ხაშურიდან 17 კმ. სოფელში 2014 წლის მონაცემებით ცხოვრობს 1 ადამიანი. ვახუშტი და იოანე ბატონიშვილები სარტყელას არ იცნობენ, არც სხვა ისტორიულ და ეკონომიკური ხასიათის დოკუმენტებში გვხვდება. შედიოდა ისტორიულ საციციანოში. 1886 წლის აღწერით, აქ 7 კომლი მოსახლეა (36 კაცი და 36 ქალი, სულ 72 კაცი). მოსახლეობა, ეროვნული შემადგენლობის თვალსაზრისით, მთლიანად ქართულია და გადმოსულები არიან დასავლეთ საქართველოდან. 1925 წელს სარტყელაში არის 22 კომლი. ამ დროს აქ სახლობენ გვარები: გოგალაძე (4) გელაშვილი (1), ტაბატაძე (8) და გობოზაშვილი (9). ლაცაბიძე თ., ხაშურის მუნიციპალიტეტის ისტორია ტოპონიმებში, გაზ., „ხაშურის მოამბე“, № 23, 10 ივნისი, 2019, გვ., 4 ↑ მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
ტაშისკარი

ტაშისკარი — ისტორიული სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ხაშურის მუნიციპალიტეტში (ქვიშხეთის თემი), ლიხის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე მტკვრის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 720 მეტრი, ხაშურიდან 10 კმ. სოფელში დგას ჩიკორის ეკლესია და ტაუსას ეკლესია. 1609 წელს სოფლის მიდამოებში მოხდა ტაშისკარის ბრძოლა. ქართველთა ლაშქარმა გიორგი სააკაძის სარდლობით გაანადგურა ოსმალთა და ყირიმელ თათართა ლაშქარი. ტაშისკარი ფეოდალურ ხანაში შედიოდა ქართლის აბაშიძეების სათავადოში. აბაშიძეებს ტაშისკარში მოწყობილი ჰქონდათ საბაჟო, რომელშიც გაივლიდა ოსმალეთის იმპერიასთან სავაჭო გზით მიმავალი ან მომავალი საქონელი. საბაჟოსთან აგებული იყო კოშკი. ბაჟს განსაზღვრავდნენ ქართლის მეფე და აბაშიძეები. XVIII საუკუნბის შუა წლებში აბაშიძეებმა ტაშისკარის საბაჟოს გამგებლობა ბეჟან ნახუცრიშვილს ჩააბარეს. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 360 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 609. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ Ethnic composition of Georgia 2014 ↑ სოსელია ო., ტაშის კარის ბაჟის ნუსხა // მასალები საქართველოსა და კავკასიის ისტორიისათვის, ტ. XXIX, თბილისი: საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის გამომცემლობა, 1951. — გვ. 57-59. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ტეზერი

ტეზერი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ხაშურის მუნიციპალიტეტში (ქვიშხეთის თემი), ლიხის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 800 მეტრი, ხაშურიდან 7 კილომეტრი. სოფელში 2014 წლის მონაცემებით ცხოვრობს 620 ადამიანი. სოფლის სასაფლაოზე დგას ხახუტის ღვთისმშობლის ეკლესია. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 620 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 682. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ Ethnic composition of Georgia 2014 ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ტიტვინისწყარო

ტიტვინისწყარო — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ხაშურის მუნიციპალიტეტში (წაღვლის თემი), შიდა ქართლის ვაკეზე. ზღვის დონიდან 900 მეტრი, ხაშურიდან 32 კილომეტრი. სოფელში 2014 წლის მონაცემებით ცხოვრობს 15 ადამიანი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 15 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 727. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ნაკვადა

ნაკვადა (ინგლ. Naquahdah) ფიქციური ზემძიმე ლითონია, რომელიც ფართოდ გამოიყენება ვარსკვლავთკარიბჭის ფიქციურ სამყაროში. მისი სახელი უკავშირდება ეგვიპტურ სოფელს ნაყადა (არაბ. نقادة). პირველად იგი ნახსენებია საკუთრივ ფილმში „ვარსკვლავთკარიბჭე“ ( 1994 წელი, აშშ), სადაც მის შესახებ ნათქვამია კვარციტისებრი მინერალი. ცნობილია ნაკვადის სულ მცირე სამი სახეობა: თხევადი ნაკვადა, საიარაღე ნაკვადა და ნაკვადრიუმი (ნაკვადის მძიმე არამდგრადი იზოტოპი). ბუნებრივი ნაკვადა მორუხოდ ბზინავს, ხოლო თხევადი კი — ფოსფორისებრ მწვანეა. ნაკვადის განსაკუთრებული თვისებაა ენერგიის შთანთქმის, დაგროვებისა და გამოსხივების უნიკალური უნარი, რაც მას უნიკალურ აკუმულატორად ხდის. მისი სულ მცირე რაოდენობაც კი ურთიერთქმედებს ენერგიის სხვა წყაროებთან. ამასთანავე ნაკვადა ზეგამტარია. ნაკვადის მიერ ენერგიის შთანთქმის უნარი შეზღუდულია, თუ მას ვაიძულებთ ენერგიის დამატებით შთანთქმას, იგი გაჯერდება და ფეთქდება. ნაკვადა გამოიყენება ენერგიამომთხოვნ ტექნოლოგიებში; ვინაიდან ჰიპერხვრელის გასახსნელად ვარსკვლავთკარიბჭეს სჭირდება ენერგიის ძალიან დიდი რაოდენობის მიწოდება, ამიტომ ვარსკვლავთკარიბჭე თითქმის მთლიანად ნაკვადისაგან შედგება. ნაკვადა ძველების ტექნოლოგიის საფუძველია. მათ მიერ ირმის ნახტომის მიტოვების შემდეგ, მათი მრავალი ტექნოლოგიური მიღწევა გოა'ულდებმა მიითვისეს და, შესაბამისად, ნაკვადა გოა'ულდური ტექნოლოგიის საფუძვლადაც იქცა.
დიამეტრი

დიამეტრი — სწორი ხაზის მონაკვეთი; ეწოდება წრეწირზე მდებარე ორი წერტილის შემაერთებელ მონაკვეთს, რომელიც წრეწირის ცენტრზე გაივლის. დიამეტრი რადიუსის ორზე ნამრავლის ტოლია: d = 2 r {\displaystyle d=2r} ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 502. დიამეტრი - უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
ვასილ ბალანჩივაძე

ვასილ ანტონის ძე ბალანჩივაძე (დ. 24 აპრილი [ ძვ. სტ. 12 აპრილი], 1867, სოფელი ბანოჯა, ახლანდელი წყალტუბოს მუნიციპალიტეტი — გ. 18 მაისი, 1951, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი მსახიობი. საქართველოს სახალხო არტისტი (1950). მელიტონ ბალანჩივაძის ძმა. სცენაზე პირველად გამოვიდა 1887 წელს თბილისში ვასო აბაშიძის ხელმძღვანელობით. 1887–1890 სწავლობდა პეტერბურგის სამხატვრო აკადემიაში. 1890–1891 იყო თბილისის ქართული თეატრის, 1891–1894 — ქუთაისის თეატრის მსახიობი (1921-იდან ხელმძღვანელი), 1924–1929 — თბილისის სანკულტურის თეატრის მთავარი რეჟისორი და მსახიობი, 1929–1935 — თბილისის ცეკავშირის მოძრავი და პერიფერიის თეატრების მსახიობი. გამოირჩეოდა სცენურობით, გარდასახვის ნიჭით, შესანიშნავი ხმით. უპირატესად ასრულებდა სახასიათო და კომედიურ როლებს: ბობჩინსკი ( ნიკოლოზ გოგოლის „რევიზორი“), ბესო ( ალექსანდრე სუმბათაშვილ-იუჟინის „ღალატი“), ბენ აკიბა (კარლ გუცკოვის „ურიელ ა კოსტა“), ოტია ჯოლია ( ვალერიან გუნიას „და-ძმა”), იაგო (უილიამ შექსპირის „ოტელო“), გელა (აკაკი წერეთლის „პატარა კახი“ ); მისი შემოქმედების გვირგვინი იყო ფილიპე ბარბაქაძე და დარისპან ქარსიძე ( დავით კლდიაშვილის „ირინეს ბედნიერება“ და „დარისპანის გასაჭირი“), 1935–1942 „სახკინმრეწვის“ მსახიობი იყო. გადაღებულია ფილმებში: „დაკარგული სამოთხე“ (ბაბუა ანტონი), „ქალი გაღმიდან“ (ოსმანი ), „ქალიშვილი ხიდობნიდან“ (სარდიონი) და სხვა. ბალანჩივაძე ქართული ესტრადის მსახიობი, ერთდროულად საესტრადო-იუმორისტული სცენების („იმერული სცენები“) ავტორიც იყო და შემსრულებელიც. მასვე ეკუთვნის პიესები: „1905“, „გლეხი ივლიანე გობეჩია“, „აჭარელი ქალი ფატიმა“,„მზის სხივები“, „დაუდევრობის მსხვერპლი“ და სხვა. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები. 1928: „ჯანყი გურიაში“ რეჟ. ალექსანდრე წუწუნავა 1933: „უკანასკნელი ჯვაროსნები“ (ქისტი) რეჟ. სიკო დოლიძე 1937: „დაკარგული სამოთხე“ (ბაბუა ანტონი) რეჟ. დავით რონდელი 1940: „კოლხეთის ჩირაღდნები“ რეჟ. დავით რონდელი 1940: „ქალი გაღმიდან“ (ოსმანი) რეჟ. ლეონარდ (ლეო) ესაკია 1940: „ქალიშვილი ხიდობნიდან“ (სარდიონი) რეჟ. დიომიდე ანთაძე 1941: „სადარაჯო ჯიხური“ რეჟისორები დიომიდე ანთაძე, ალექსანდრე ჯალიაშვილი 1943: „გიორგი სააკაძე“ (გლეხი) რეჟ. მიხეილ ჭიაურელი 1945: „ჭირვეული მეზობლები“ რეჟ. შოთა მანაგაძე 1948: „ქეთო და კოტე“ რეჟისორები ვახტანგ ტაბლიაშვილი, შალვა გედევანიშვილი ლაშხია ნ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 165-166. ცუცქირიძე შ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 343.
Apple-ის სლოგანების სია

ქვემოთ მოცემულია სლოგანების სია, რომელსაც კომპანია ეპლი იყენებდა სხვადასხვა დროს, 1970-იანი წლებიდან დაწყებული დღემდე. ამჟამად, ეპლის ყველაზე პოპულარული "სლოგანებია": 'Get a Mac' ან უბრალოდ თავად ეპლის ლოგო. "Byte into an Apple" (გვიანი 1970-იანები) "Soon there will be 2 kinds of people. Those who use computers, and those who use Apples." (ადრეული 1980-იანები) "The computer for the rest of us." (1984) "The Power to Be Your Best" (1990) "Think different." (1990-იანები) "It just works" (2006) "Apple introduces the first low cost microcomputer system with a video terminal and 8K bytes of RAM on a single PC card!" "Introducing Apple II" "Original Apple II" "What every educator should know about desktop computers." "The home computer that's ready to work, play and grow with you." "We're looking for the most original use of an Apple since Adam" მომხმარებლებს შორის კონკურსის პრომოუტირებისთვის "A is for Apple" "How to buy a Personal Computer" "Welcome IBM. Seriously." "What's the 'e' stand for?" რეკლამა Apple IIe-სთვის "What kind of man owns his own computer?" "It takes minutes of practice to make Macintosh do this." "Introducing Macintosh. What makes it tick. And talk." - ტექნიკურად ორიენტირებული რეკლამა Macintosh 128k-ის ჭრილის ნახატით "Of the 235 million people in America, only a fraction can use a computer... Introducing Macintosh. For the rest of us." - Newsweek-ში[1] გამოქვეყნებული 20 გვერდიანი ბროშურის სახელწოდება "iThink, therefore iMac." (1998) რენე დეკარტის ცნობილ ფრაზაზე, "I think, therefore I am" დაფუძნებით (Cogito ergo sum). "The iMac to Go." (1999) გამოიყენებოდა iBook-ის წარდგენის მარკეტირებისთვის. "Where did the computer go?" (2004) გამოიყენებოდა ახალი iMac G5-ის წარდგენის მარკეტირებისთვის. "From the creators of iPod." (2004) გამოიყენებოდა iMac G5-ის წარდგენის მარკეტირებისთვის. "The most affordable Mac ever." (2005) გამოიყენებოდა მაკ მინის წარდგენის მარკეტირებისთვის. "Now showing. The new iMac G5" (2005) გამოიყენებოდა ახალი, 2005 წლის ოქტომბერში გამოშვებული, iMac G5-ის მარკეტირებისთვის. "Small is Beautiful" (2006) გამოიყენებოდა ახალი Intel მაკ მინის წარმოდგენისას. "The new, all-in-one iMac" შეცვალა წინა. "You can't be too thin, Or too powerful." (2007) 2007-ის აგვისტოში გამოშვებული ახალი iMac-ის მარკეტირებისას გამოყენებული სლოგანი. [2] დაარქივებული 2007-10-16 საიტზე Wayback Machine. "A little Mini. A lot of Leopard"(2007) Mac OS X Leopard-იანი მაკ მინის პრომოუტირებისთვის. "The ultimate all-in-one. Now shipping with Leopard" (2007) Mac OS X Leopard-ით წარმოდგენილი iMac-ის სარეკლამოდ. "More Power. Thinly disguised." ადრეულ 2008-ში, iMac-ის გადახალისების მარკეტირებისთვის. "Beauty. Brains. And now more brawn." ადრეულ 2008-ში, iMac-ის გადახალისების მარკეტირებისთვის.
მერტენ დე კეიზერი

მერტენ დე კეიზერი (Merten de Keyser, დაბადებით Martin Lempereur, ? - ანტვერპენი, 1536) — XVI საუკუნის ფრანგი მბეჭდავი და გამომცემელი. მუშაობდა ძირითადად ანტვერპენში და გამოსცა ბიბლიის პირველი სრული წიგნები ფრანგულ და ინგლისურ ენებზე, ასევე ინგლისელ პროტესტან ავტორთა მრავალი ნაშრომი. ცხოვრებისეული ცნობები კეიზერზე მწირია. ცოლად შეირთო ფრანსუაზ ლა რუჟი, პარიზელი სტამბის მბეჭდავი გიიომ ლე რუჟის ქალიშვილი, რომლის სტამბაც 1517 წელს მემკვიდრეობით მიიღო. პარიზში 1525 წელს ბიბლიის თარგმანებზე აკრძალვის შემოღების შემდეგ ანტვერპენში გადავიდა. ანტვერპენის გამოცემებში ის საკუთარ სახელს გამოცემის ენის მიხედვით ცვლიდან (იყენებდა Martinus Caesar-ს ლათინურ ტომებში, Merten de Keyser ჰოლანდიურ წიგნებში, და Martyne Emperowr-ს ინგლისურ წიგნებში ). გარდაიცვალა ანტვერპენში 1536 წელს.
ანტიკითერას მექანიზმი

ანტიკითერას მექანიზმი (ბერძ. Mηχανισμός των Αντικυθήρων) — მექანიკური მოწყობილობა, ნაპოვნია 1900 წელს, ბერძნული კუნძული ანტიკითერას სიახლოვეს ჩაძირულ უძველეს ხომალდზე. თარიღდება დაახ. ძვ. წ. 100-150 წლით. ამჟამად ინახება ათენის ეროვნულ არქეოლოგიურ მუზეუმში. მექანიზმს დიდი რაოდენობით ბრინჯაოს ხრახნიანი თვალი ჰქონდა ხის კორპუსში, რომელზეც აღბეჭდილი იყო ციფერბლატები ისრებით. რეკონსტრუქციის შედეგად დადგინდა, რომ ის გამოიყენებოდა ციური სხეულების მოძრაობის ტრაექტორიის გამოსათვლელად. მსგავსი სირთულის სხვა მოწყობილობები ელინისტურ კულტურაში დღემდე უცნობია. მასში გამოიყენება დიფერენციალური გადამცემი, რომელიც, როგორც ადრე თვლიდნენ, XVI საუკუნეში იყო გამოგონილი. მინიატურიზაციის დონითა და სირთულით მას მხოლოდ XVIII საუკუნის საათები შეედრება. მექანიზმის ზომები დაახლოებით 33x18x10 სმ უნდა ყოფილიყო. ასტროლაბი Lin, Jian-Liang; Yan, Hong-Sen (2016) Decoding the Mechanisms of Antikythera Astronomical Device. Berlin [u.a.]: Springer. ISBN 9783662484456.  Allen, M. (2016). The Inscriptions of the Antikythera Mechanism, Almagest 7.1. Turnhout: Brepols Publishers.  Marchant (6 November 2008). Decoding the Heavens: Solving the Mystery of the World's First Computer. William Heinemann Ltd.. ISBN 978-0-434-01835-2.  ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ანტიკითერას მექანიზმი 3D model simulation at The Antikythera Mechanism Research Project დაარქივებული 2012-10-05 საიტზე Wayback Machine. The Antikythera Mechanism Research Project. Videos. ციტირების თარიღი: 24 July 2017. The Antikythera Mechanism Exhibitions დაარქივებული 2012-04-23 საიტზე Wayback Machine. by National Hellenic Research Foundation. Antikythera Mechanism at Wolfram Demonstrations Project. YAAS - Een 3D interactive virtual reality simulator in VRML დაარქივებული 2020-04-07 საიტზე Wayback Machine. Virtual Reconstruction of the Antikythera Mechanism (by M. Wright & M. Vicentini). Heritage Key (25 August 2009).
რევაზ ბალანჩივაძე

რევაზ გედევანის ძე ბალანჩივაძე (დ. 7 ნოემბერი, 1938, ქუთაისი) — ქართველი ფილოსოფოსი და ანთროპოლოგი. ფილოსოფიის მეცნიერებათა დოქტორი (1982), პროფესორი (1987). 1960 წელს დაამთავრა ქუთაისის პედაგოგიური ინსტიტუტის ისტორიულ-ფილოლოგიური ფაკულტეტი. საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის დ. უზნაძის სახელობის ფსიქოლოგიის ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ თანამშრომელი (1961-1962), საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ფილოსოფიის ინსტიტუტის მეცნიერებათა თანამშრომელი (1962-1976). საქართველოს კომუნისტური პარტიის ცენტრალურ კომიტეტთან არსებული პარტიის ისტორიის ინსტიტუტის მეცნიერული კომუნიზმის განყოფილების გამგე (1976-1982), გაზეთ „ახალგაზრდა კომუნისტის“ რედაქტორი (1982-1984), საქართველოს კპ ცკ-ის თანამშრომელი (1984-1986), საქართველოს რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო თეატრის და კინოხელოვნების ინსტიტუტის ფილოსოფიის კათედრის გამგე (1986-იდან). მოღვაწეობის ძირითადი სფეროები: ფილოსოფია, ანთროპოლოგია, ეთიკა, კულტუროლოგია. რევაზ ბალანჩივაძე. საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ზემო აძვისი

ზემო აძვისი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ხაშურის მუნიციპალიტეტში (ალის თემი), მდინარე ჭერათხევის (სურამულას მარცხენა შენაკადი) ხეობაში. ზღვის დონიდან 700 მეტრი, ხაშურიდან 19 კილომეტრი. სოფელში 2006 წლის 1 იანვრის მონაცემებით ცხოვრობს 44 კომლი, სულ 112 ადამიანი. სოფლის განაპირას შემორჩენილია სამების ეკლესიის ნანგრევები. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 123 ადამიანი. 2014 წელს კი ფიქსირდება კლება, სოფელში ცხოვრობს 88 კაცი, საიდანაც 43 მამაკაცია, ხოლო 45 ქალი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 343. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ 2002 წლის მოსახლეობის აღწერის მონაცემები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-07-02. ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-07-02. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ზემო ოსიაური

ზემო ოსიაური — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ხაშურის მუნიციპალიტეტში, შიდა ქართლის ვაკეზე, მდინარე სურამულას (მტკვრის მარცხენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს. ოსიაურის თემის ცენტრი (სოფლები: ახალსოფელი, ზემო ოსიაური, ქვემო ოსიაური). ზღვის დონიდან 680 მეტრი, ხაშურიდან 4 კილომეტრი. სოფელში 2006 წლის 1 იანვრის მონაცემებით ცხოვრობს 425 კომლი, სულ 1376 ადამიანი. სოფელში დგას ზემო ოსიაურის ზღუდერის წმინდა გიორგის ეკლესია. ქართულ ისტორიულ წყაროებსა და დოკუმენტებში XVI საუკუნის 80-იანი წლებიდან გვხვდება. ხალხში გავრცელებული თქმულების მიხედვით, სოფელს ოსები დასხმიან და „აურევიათ“ (აუკლიათ). მართალია „ამრევ“ ოსებს ბევრი ვერაფერი დაუკლიათ, მოსახლეობა ღირსეულად დახვედრია და გაღმა, მდინარე მტკვრის მარჯვენა მხარეს გაურეკიათ მომხვდურები, მაგრამ სოფელს სახელად - ოსიაური, ოსებისგან არეული, შერჩენია. პროფ. ალ. ღლონტს მიაჩნია, რომ ოსიაურის ადრინდელი სახელწოდება ზღუდელია (თუმცა ეს მოსაზრება უარყოფილია სხვა მეცნიერების მიერ). ეს მოსაზრება ეყრდნობა იმ გარემოებას, რომ აქ არის სალოცავი, რომელიც ცნობილია ზღუდერის წმ. გიორგის ეკლესიის სახელით, სოფელში იცის სახალხო დღესასწაული ზღუდრობა. პირველი დოკუმენტი, რომელშიც ოსიაური მოიხსენიება, არის გიორგი ბატონიშვილის შეწირულობის სიგელი იტრიის ეკლესიისადმი. 1584 წელს, დოროთეოზის თხოვნით იტრიის ეკლესიას გიორგი ბატონიშვილმა - სიმონ მეფის შვილმა შესწირა ოსიაურს მალიძე შოშიტაი მისითა შვილითა და მამულითა. აქვე, ოსიაურში იტრიის ეკლესიას სწირავს გიორგი ბატონიშვილი ვენახს ნატბევში, აგრეთვე სამ ხოდაბუნს. ამავე წლის დოროთეოზ კათალიკოსის იტრიის ეკლესიისადმი შეწირულობის სიგელიდან ირკვევა, რომ დოროთეოზს ჯერ კიდევ XVI საუკუნის 20-იან წლებში გიორგი IX-გან შეუძენია ოსიაურში ხოდაბუნები, ხოლო იტრიის ეკელსიის აშენების შემდეგ ეს ხოდაბუნები მისთვის შეუწირავს. აქვეა დაფიქსირებული გიორგი ბატონიშვილის მიერ ოსიაურში იტრიის ეკლესიისადმი შენაწირიც: ოსიაურის მსგავსი სახელწოდების სოფელი გვხვდება ახმეტის მუნიციპალიტეტში, მდ. ოსიაურიხევის (ალაზნის აუზი) ნაპირზე. გუდაუთის მუნიციპალიტეტში არის სოფელი ოსიაარხუ. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1354 ადამიანი. 2014 წელს კი ფიქსირდება კლება, სოფელში ცხოვრობს 1059 კაცი, საიდანაც 522 მამაკაცია, ხოლო 537 ქალი. ქვემო ოსიაური ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 348-349. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ ოსიაურის ტერიტორიული ორგანო ↑ 2002 წლის მოსახლეობის აღწერის მონაცემები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2013-01-12. ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2013-01-12. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ალექსანდრე ბაკურაძე

ალექსანდრე ნიკოლოზის ძე ბაკურაძე (დ. 28 ნოემბერი [ძვ. სტ. 11 დეკემბერი], 1905, სოფელი რეხა, ახლანდელი წალკის მუნიციპალიტეტი ― გ. 4 მაისი, 1987, თბილისი) — ქართველი ფიზიოლიგი. საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1955), მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1946), პროფესორი (1948), საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1961), ივანე ბერიტაშვილის ნეიროფიზიოლოგიის სკოლის წარმომადგენელი. 1930 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი, 1934 მუშაობდა ლენინგრადში, აკადემიკოს ივანე პავლოვისა და ეფიმ ლონდონის ლაბორატორიაში. 1945-იდან გარდაცვალებამდე განაგებდა თბილისის სამედიცინო ინსტიტუტის ფიზიოლოგიის კათედრას, 1966-იდან გარდაცვალებამდე საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ფიზიოლოგიის ინსტიტუტის პრიმატების ქცევის შემსწვლელი ლაბორატორიის გამგე იყო, 1969-1975 — ამავე ინსტიტუტის დირექტორი,1952-1956 — საქართველოს ფიზიოლოგთა სამეცნიერო საზოგადოების თავმჯდომარის მოადგილე. დაამუშავა საჭმლის მომნელებელი სისტემის ფუნქციების შესწავლის მეთოდები, შეისწავლა ამ სისტემის ნერვული სარეგულაციო მექანიზმები. შეადგინა (ივანე ბერიტაშვილთან ერთად) სახელმძღვანელო „ადამიანისა და ცხოველთა ფიზიოლოგიის პრაქტიკაში“ (1966). 1966 მიენიჭა ივანე თარხნიშვილის პრემია ნაშრომისათვის „კვების ცენტრის ფუნქციური მდგომარეობის ცვლილებები შიმშილისა და მაძღრობის დროს“ (1965, რუსულ ენაზე). მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები. ა. ქორელი, ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 338. ალექსანდრე ბაკურაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
Viva la Vida

Viva la Vida (ესპ. გაუმარჯოს სიცოცხლეს) — ინგლისური ალტერნატიული ჯგუფის Coldplay მეორე სინგლი ალბომიდან Viva la Vida or Death and All His Friends. ის გამოშვებული იქნა 2008 წლის 7 მაისს iTunes-ის მეშვეობით, როგორც ალბომის პრომო სინგლი. სიმღერის ოფიციალური მუსიკალური ვიდეოს რეჟისორია ჰაიპ უილიამსი. ვიდეო გამოჩნდა 1 აგვისტოს, ჯგუფის ოფიციალურ საიტზე. მასში ჯგუფის წევრები წარმოდგენილები არიან სხვადასხვა ფერებში, ალბომის Viva la Vida or Death and All His Friends გარეკანის ფონზე. სიმღერის მეორე ვიდეოს რეჟისორია ანტონ კორბეინი. ეს ვიდეო გადაღებულია ნიდერლანდებში და გამოვიდა იგივე პერიოდში, რაც პირველი. იგი, თავის მხრივ, არის კორბეინის მიერ ჯგუფ Depeche Mode-ისთვის გადაღებული ვიდეოს "Enjoy the Silence" პაროდია. ამ ვერსიაში კრისი, ისევე როგორც დეივ გეენი, ჩაცმულია როგორც მეფე და მოგზაურობს სხვადასხვა ადგილას. ინფორმაცია საიტზე Discogs
ბრილი (ხაშურის მუნიციპალიტეტი)

ბრილი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ხაშურის მუნიციპალიტეტში (ალის თემი), ლიხის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე ბურნეულის (ჭერათხევის მარჯვენა შენაკადი) სათავეში. ზღვის დონიდან 750 მეტრი, ხაშურიდან 24 კილომეტრი. სოფელში 2006 წლის 1 იანვრის მონაცემებით ცხოვრობს 156 კომლი, სულ 468 ადამიანი. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში 475 ადამიანი. 2014 წელს კი ფიქსირდება კლება, სოფელში ცხოვრობს 313 კაცი, საიდანაც 158 მამაკაცია, ხოლო 155 ქალი. სოფელ ბრილში ნაპოვნია X საუკუნის ქართული ოქრომჭედლობის ნიმუში „ბრილის ჯვარი“, რომელიც საქართველოს ეროვნულ მუზეუმში ინახება. სოფელი მდიდარია არქიტექტურული ძეგლებით: ეკლესია ბერისა, სომხების საყდარი, ქვაბთაკერის წმინდა ნინოს ეკლესია, წმინდა გიორგის ეკლესია, ღვთისმშობლის ეკლესია და ფერისცვალების ეკლესია. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 481. ს. მაკალათია, ფრონის ხეობა, თბ., 1963 წ. გვ. 76 ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ 2002 წლის მოსახლეობის აღწერის მონაცემები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2013-01-12. ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2013-01-12. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
მიქთათ ჯიხაშვილი

მიქთათ ჯიხაშვილი (დ. 9 დეკემბერი, 1929. ბათუმი, აჭარის ასსრ, საქართველოს სსრ — გ. 12 სექტემბერი, 1998. საქართველო) — ქართველი ინჟინერი. დაიბადა 1929 წლის 9 დეკემბერს, ქალაქ ბათუმში. 1948 წელს დაამთავრა თბილისის სამშენებლო ტექნიკუმში. 1953-56 წლებში სწავლობდა მოსკოვის საგზაო ინსტიტუტში. 1959 წელს დაინიშნა ქ. ბათუმის რაიონის საგზაო საექსპლუატაციო ნაწილის უფროსად, შემდეგ ხულოს საგზაო საექსპლუატაციო ნაწილის უფროსად. ამის შემდეგ კი დაინიშნა საგზაო-სარემონტო-სამშენებლო სამმართველოს უფროსად. 1972-75 წლებში სწავლობდა ბათუმის მარქსიზმ-ლენინიზმის ინსტიტუტში. 1965 წლიდან პარტიის წევრი. დაჯილდოებულია აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის საპატიო სიგელით (1979 წელი), საქართველოს რესპუბლიკის "გზის საპატიო მუშაკის" წოდებით. 1981 წელს მიიღო აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის დამსახურებული ინჟინრის საპატიო წოდება. მიქთათ ჯიხაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ბალენდუხტი

ბალენდუხტი (გ. 455) — ქართლის დედოფალი, ვახტანგ I გორგასალის პირველი ცოლი. ბალენდუხტი ირანის შაჰის (სავარაუდებელია იეზდიგერდ II-ის, 439-457) ან ჰორმიზდ III-ის, 457-459 ასული იყო) ჯუანშერის ცნობით, ბალენდუხტისგან შეეძინა ვახტანგს დაჩი უჯარმელი და მისი ტყუპისცალი და, თვით ბალენდუხტი კი მშობიარობას გადაჰყვა. გოილაძე ვ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 344.
პეკინის ეროვნული სტადიონი

პეკინის ეროვნული სტადიონი (ტრად. ჩინ.: 北京國家體育場; გამარტ. ჩინ.: 北京国家体育场; პინ.: Běijīng Guójiā Tǐyùchǎng), მეტსახელად „ჩიტის ბუდე“ — პეკინის ოლიმპიურ ქალაქში 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშებისთვის აგებული სტადიონი. სტადიონზე გაიმართება ოლიმპიური თამაშების გახსნისა და დახურვის მთავარი ცერემონიები, ასევე ის უმასპინძლებს თამაშებს მის მოედანსა და სარბენ ბილიკებზე. აგებულია პრიცკერის პრემიის ლაურეატი არქიტექტორები ჰერცოგი და დე მერონის პროექტით. მშენებლობა 2008 წლის მარტში დასრულდა. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „პეკინის ეროვნული სტადიონი“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი