laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ჰალავარი (ოღუზი)

ჰალავარი (აზერ. Hallavar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ოღუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 92 კაცი. ↑ Belediyye Informasiya Sistemi Azerbaijani. დაარქივებულია ორიგინალიდან — September 24, 2008.
ქაზმალარი (ოღუზი)

ქაზმალარი (ინგლ. Kazmalar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ოღუზის რაიონში. ქაზმალარი GEOnet სახელების სერვერზე
ქარიმლი (ოღუზი)

ქარიმლი (აზერ. Kərimli) — სოფელი აზერბაიჯანში, ოღუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 3473 კაცი. ქარიმლი GEOnet სახელების სერვერზე ↑ http://www.azerpost.az/?options=content&id=188
ქოზლუბუჯაქი

ქოზლუბუჯაქი (აზერ. Kozlubudzhak) — სოფელი აზერბაიჯანში, ოღუზის რაიონში. ქოზლუბუჯაქი GEOnet სახელების სერვერზე
მალიხი

მალიხი (ინგლ. Malykh) — სოფელი აზერბაიჯანში, ოღუზის რაიონში. მალიხი GEOnet სახელების სერვერზე
მარია დე მედეიროსი

მარია ესტევეს დე მედეიროს ვიქტორინო დე ალმეიდა (პორტ. Maria Esteves de Medeiros Victorino de Almeida; დ. 19 აგვისტო, 1965, ლისაბონი, პორტუგალია) — ცნობილი, როგორც მარია დე მედეიროსი — პორტუგალიელი მსახიობი, რეჟისორი და მომღერალი. მონაწილეობს ევროპულ და ამერიკულ ფილმებში. მარია დე მედეიროსი ლისაბონში, პორტუგალიაში დაიბადა. მამამისი, ანტონიო ვიქტორინო დე ალმეიდა პიანისტი და კომპოზიტორი იყო. მედეიროსმა თავისი პირველი როლი 15 წლის ასაკში შეასრულა. 18 წლისა საფრანგეთში გადავიდა და სწავლა დრამატული ხელოვნების სახელმწიფო აკადემიაში დაიწყო. მედეიროსს შეუძლია ლაპარაკი ფრანგულ ენაზე და მონაწილეობა მიუღია სხვადასხვა ფრანგულ პროდუქციებში. ასევე მუშაობს გერმანულენოვან, ესპანურენოვან და იტალიურენოვან ნამუშევრებში. მედეიროსი პირველი პორტუგალიელი ქალია, ვინც იუნესკოს პროექტის, „ხელოვანები მშვიდობისთვის“ ბენეფიციარი გახდა. 1981 შედგა მისი სასცენო დებიუტი, ფილმში „Silvestre“. 15 წლის ასაკიდან მან ათეულობით ფილმში მიიღო მონაწილეობა. მათ შორის არის მის კარიერაში ყველაზე მნიშვნელოვანი ფილმები: ამერიკული ბიოგრაფიული ფილმი „ჰენრი და ჯუნი“ (1990), რეჟ. ფილიპ კაუფმანი, სადაც იგი ანაის ნინს, ცნობილ მწერალს თამაშობს. 1990 წელს შეასრულა მარიას როლი კენ მაკმალენის ფილმში, რომელიც 1871 წელს საფრანგეთში მიმდინარე მოვლენებს, პარიზის კომუნის შექმნას ეხება. 1994 წელს მედეიროსი გამოჩნდა კვენტინ ტარანტინოს ფილმში, „მაკულატურა“, სადაც ის ფაბიენის, ბაჩ კულიჯის (ბრიუს უილისი) შეყვარებულის როლს ასრულებს. 2000 წელს მედეიროსმა გადაიღო ფილმი, სახელწოდებით „აპრილის კაპიტნები“, რომელიც 1974 წლის მიხაკების რევოლუციას ეხება. მედეიროსი ფილმში თავადაც თამაშობს მცირე როლს. ფილმის პრემიერა 2000 წელს კანის კინოფესტივალზე შედგა. 2007 წელს მედეიროსმა გამოუშვა ალბომი, სახელწოდებით „A Little More Blue“, სადაც იგი ბრაზილიელი მუსიკოსების, მათ შორის, ჩიკო ბარქუს, კაეტანო ველიოსოს, ივან ლინსის და დოლორეს დურანის სიმღერებს ასრულებს. მღერის პორტუგალიურად, ფრანგულად (ჩიკო ბარქუ - „Joana Francesa“) და ინგლისურად (კაეტანო ველიოსო - „A Little More Blue“). მისი მეორე ალბომი, „Penínsulas & Continentes“ 2010 წლის 23 თებერვალს გამოვიდა. როგორც რეჟისორი Sévérine C. (1987) Fragmento II (1988) A Morte do Príncipe (1991) April Captains (2000) Mathilde au matin (2004) Je t'aime moi non plus (2004) Repare Bem (2012) A Little More Blue (2007) Penínsulas & Continentes (2010) Pássaros Eternos (2013) The Piano's Playing the Devil's Tune (2016) — ფიბი კილდირთან და The Shift-თან ერთად მედეიროსი IMDB-ზე მედეიროსი Rotten Tomatoes-ზე მედეიროსის დისკოგრაფია ↑ http://www.unesco.org/new/en/goodwill-ambassadors/artists-for-peace/maria-de-medeiros/ ↑ http://www.unesco.org/new/en/goodwill-ambassadors/artists-for-peace/maria-de-medeiros/ ↑ https://www.quedeletras.com/cd-album/maria-de-medeiros/peninsulas--continentes/10220.html
ნინო (ფილმი)

ნინო — ლეო ესაკიას 1959 წლის ქართული მხატვრული ფილმი. მისი პრემიერა გაიმართა თბილისში, 1959 წლის 5 სექტემბერს. დადგმულია კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ მიერ. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ექიმი ნინო დიდ დროს უთმობს სამსახურს და ზრდის თავის ოთხ შვილს. მისი მეუღლე პროფესორ-გინეკოლოგი არჩილი — ქალაქის ერთ-ერთი საუკეთესო სპეციალისტია და კარგი მეოჯახე. მას შემდეგ, რაც არჩილი ოჯახს მიატოვებს და მომღერალ ეთერთან გადასახლდება, ნინოს მარტოს უწევს შვილების აღზრდა. შიშობს, რომელიმე მათგანი გზას არ ასცდეს. ეთერის უსაქმური ვაჟი კუკა არჩილს მომგებიან ობლიგაციას მოპარავს. არჩილი თავის შვილს, ნოდარს დაადანაშაულებს. ნოდარის სიმართლეში ეჭვი ნინოსაც შეეპარება. შეურაცხყოფილი ბავშვი სახლიდან გაიქცევა. დაძაბულობას თავად არჩილი განმუხტავს. იგი აღიარებს, რომ ობლიგაცია კუკას მოუპარავს. ცოლ-შვილს პატიებას თხოვს და ოჯახს დაუბრუნდება. „ნინო“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „ნინო (ფილმი)“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია ↑ Нино // ru.kinorium.com
ზელიმხან ხანგოშვილი

ზელიმხან (თორნიკე) ხანგოშვილი (დ. 15 აგვისტო, 1979 — გ. 23 აგვისტო, 2019) ჩეჩნი წარმოშობის ქართველი ჯარისკაცი, რუსეთ-ჩეჩნეთის ომის მონაწილეა. დაიბადა 1979 წელს პანკისის ხეობის სოფელ დუისში. სკოლის დამთავრების შემდეგ გასული საუკუნის 90-იანი წლების ბოლოს სამუშაოდ წავიდა ჩეჩნეთში, მისი უფროსი ძმის, ზურაბ ხანგოშვილის რეზიდენციაში. ზელიმხან ხანგოშვილი შეუერთდა 2001 წ. რუსეთის წინააღმდეგ ჩეჩნეთის დამოუკიდებლობის მოძრაობას და მონაწილეობა მიიღო ჩეჩნეთის მეორე ომში. იყო ასლან მასხადოვის ახლო ამხანაგი და ერთ–ერთი საველე მეთაური. 2004 წ. ივნისში ნაზრან–ინგუშეთში იგი მონაწილეობდა რუსული არმიის ბაზაზე შეტევაში, რა დროსაც დაიღუპა 60-ზე მეტი რუსი ჯარისკაცი, რის გამოც რუსეთის ფედერაციამ მასზე ძებნა გამოაცხადა. ჩეჩნეთის ომის დასრულების შემდეგ საქართველოში დაბრუნდა და ქართულ არმიას შეუერთდა. 2008 წლის რუსეთის საქართველოზე თავდასხმის დროს მეთაურობდა სპეციალურ ანტიტერორისტულ სამხედრო დანაყოფს, მაგრამ არცერთ ბრძოლაში არ მიუღია მონაწილეობა,. 2015 წლის 28 მაისს, თბილისში, ზელიმხან ხანგოშვილი თავდასხმის შედეგად დაჭრეს. თავდასხმას ის რუსულ სპეცსამსახურებს უკავშირებდა. ხანგოშვილი საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროსგან სპეციალური დაცვის გამოყოფას ითხოვდა, რაზედაც უარი ეთქვა. მოგვიანებით მან საქართველო დატოვა და უცხოეთში წავიდა საცხოვრებლად. 2016 წ. ის მეუღლესთან და ოთხ შვილთან ერთაად დატოვეს თავშესაფრისთვის გერმანიაშიგადადის და ბერლინში სახლდება. 2019 წ. 23 აგვისტოს, დაახლოებით შუადღისას, ხანგოშვილმა დატოვა მეჩეთი რა დროსაც ის, სახლისკენ მიმავალი რუსმა აგენტმა მოკლა. მკვლელობა მოხდა ბერლინის პარკში, მკვლელმა (რუსეთის მოქალაქე სახელად "ვადიმ კრასიკოვ") გამოიყენა პისტოლეტი ხმის დამთრგუნველი საშუალებით და ზურგში ორჯერ გასროლა. დაკრძალეს მშობლიურ დუისში, 29 აგვისტოს. ↑ რუსეთის სპეცსამსახურები ­თვალს არც აქ აშორებდნენ - ვინ იყო ზელიმხან ხანგოშვილი და რატომ დაჰყვებოდნენ ფეხდაფეხ მკვლელები?. კვირის პალიტრა. ციტირების თარიღი: 15 დეკემბერი, 2020. ↑ ᲒᲔᲠᲛᲐᲜᲘᲐᲨᲘ ᲞᲐᲜᲙᲘᲡᲔᲚᲘ ᲖᲔᲚᲘᲛᲮᲐᲜ ᲮᲐᲜᲒᲝᲨᲕᲘᲚᲘ ᲛᲝᲙᲚᲔᲡ. პანკისის სათემო რადიო. ციტირების თარიღი: 15 დეკემბერი, 2020. ↑ ხმაური გერმანიაში, დუმილი საქართველოში. რადიო თავისუფლება. ციტირების თარიღი: 15 დეკემბერი, 2020.
შიბლიანის წმინდა თევდორეს ეკლესია

შიბლიანის წმინდა თევდორეს ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ შიბლიანის ჩრდილოეთით, 2 კილომეტრზე. თარიღდება XVIII საუკუნის II ნახევრით. ეკლესია დარბაზულია (10×6,2 მ). კედლები ძირითადად ნაგებია თანაბარი ზომის, რიყის ქვით. კონსტრუქციული ნაწილები (კამარა, კონქი, საბჯენი თაღები) და არქიტექტურული ელემენტები კვადრატული აგურითაა ნაწყობი. ეკლესიას ორი შესასვლელი აქვს: სამხრეთიდან და დასავლეთიდან. ორივე კარი შეისრულთაღოვანია. თვით თაღი მოქცეულია აგურის წყობის შეღრმავებით გამოყვანილ, ოთხკუთხა არეში, რომელსაც აგვირგვინებს აგურისავე, სამსაფეხურიანი ფრიზი. მისი ქვედა და ზედა საფეხურები კუთხით გამოშვერილი აგურების თითო რიგისგან შედგება, შუა საფეხური კი ჩვეულებრივად დაწყობილი აგურების ერთი რიგით. დასავლეთ შესასვლელი შიგნიდანაც თაღოვანია, სამხრეთისა — სწორკუთხა. აღმოსავლეთით აფსიდია, რომელიც დარბაზისგან მარტივი პილასტრების წყვილით და მათზე გადაყვანილი თაღითაა გამიჯნული. აფსიდი გეგმით ოდნავ დეფორმირებული ნახევარწრეა. მის გვერდებში სამი მცირე ზომის ოთხკუთხა ნიშია (ორი ჩრდილოეთითაა — სხვადასხვა დონეზე, ერთი — სამხრეთით), ღერძზე კი — თაღოვანი სარკმელი. აფსიდის შუაში დგას ოთხწახნაგა ტრაპეზი. დარბაზის გრძივი კედლები და კამარა, პილასტრების ორი წყვილითა და მათზე დაყრდნობილი, ოდნავ შეისრული საბჯენი თაღებით, სამ თანაბარ ნაწილად იყოფა. პილასტრები დასავლეთ კუთხეებშიცაა. მათ შესაბამისი კედლის მიმდებარე თაღი ეყრდნობა. თაღების ქუსლებთან აგურით გამოყვანილი, ორსაფეხურიანი იმპოსტებია. საკურთხევლის სარკმლის გარდა, შიდა სივრცეს კიდევ სამი თაღოვანი სარკმელი აშუქებს. მათგან ერთი დასავლეთ კედელშია — კარის ასწვრივ, ორი — ჩრდილო კედელში. ყველა სარკმელს (აღმოსავლეთ სარკმლის გარდა) თითქმის თარაზული რაფა აქვს. მოგვიანებით ეკლესია შეუკეთებიათ: ჩრდილო მხრიდან, კედლის ბოლოში, მიუშენებიათ ნახევარწრიული კონტრფორსი; დაახლოებით 70 სანტიმეტრით აუმაღლებიათ გრძივი კედლები, რამაც სახურავის ფერდების დახრილობა, თავდაპირველთან შედარებით, რამდენამდე შეამცირა. 2008-2009 წლებში, ადგილობრივ მოსახლეობას ეკლესია თვითნებურად გაურემონტებია. რემონტის დროს ეკლესიის შიგნითა კედლები (კამარის ქუსლის დონემდე) ცემენტისა და ქვიშის სქელი ნარევით შეულესავთ და შეუთეთრებიათ. შელესილი და შეთეთრებულია გარეთა კედლებიც. კედლების ზედაპირი, როგორც შიგნით, ისე გარეთ, უსწორმასწოროა, ხორკლიანი. გარედან შელესილობის გარეშე მხოლოდ შესასვლელების თავზე არსებული, შეღრმავებული არეებია დატოვებული. ეკლესიის სახურავი დაბურულია თუნუქით. დვალი თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-III, თბ., 2019. — გვ. 344.
შოთა ჯავახიშვილი

შოთა ჯავახიშვილი (დ. 1 იანვარი, 1929 — გ. 25 თებერვალი, 2001) — ქართველი გეოგრაფი და პედაგოგი. გეოგრაფიულ მეცნიერებათა დოქტორი (1994), პროფესორი (1990). შოთა ჯავახიშვილმა დაამთავრა დუშეთის პედაგოგიური ტექნიკუმი 1943 წელს; თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი გეოგრაფ-ჰიდრო-კლიმატოლოგის სპეციალობით 1951 წელს. 1943–46 წლებში მუშაობდა სოფლების არბუეთისა და ჯავახიანთკარის დაწყებითი სკოლის გამგე-მასწავლებლად; 1951–52 წლებში საქართველოს ჰიდრომეტეოროლოგიური სამმართველოს სამსახურში; 1952–57 წლებში თბილისის ავიომეტეოროლოგიურ სადგურში უფროს ინჟინერ-სინოპტიკოსად; 1957–69 წლებში ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტში; 1969 წლიდან თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მეტეოროლოგიის, კლიმატოლოგიის და ოკეანოლოგიის კათედრაზე. საკანდიდატო დისერტაცია დაიცვა 1960 წელს თემაზე: „შიგნით კახეთის კლიმატი“. მის საკანდიდატო ნაშრომში დეტალურადაა მოცემული საკვლევი მხარის მრავალფეროვანი კლიმატის დახასიათება და მისი საწარმოო მნიშვნელობა. სადოქტორო დისერტაცია დაიცვა 1994 წელს თემაზე: „ატმოსფერული ნალექები საქართველოს ტერიტორიაზე“. იგი მუშაობდა მეტეოროლოგიის, კლიმატოლოგიის, ჰავის ატმოსფეროს დაცვის, ეკოლოგიის, ჰავის ცვლილებების საკითხებზე. ნაშრომებში გაშუქებულია საქართველოს ჰავის თავისებურებები. გამოქვეყნებული აქვს 160-ზე მეტი სამეცნიერო და სამეცნიერო-პოპულარული ნაშრომი, რომელთაგან 18 მონოგრაფია, სახელმძღვანელო და ბროშურაა. აღსანიშნავია მისი მოღვაწეობა ქართულ ენაზე დამხმარე სახელმძღვანელოების შექმნის საქმეში. გამოცემული აქვს 6 სასწავლო რუკა, მონაწილეობდა საქართველოს ატლასის (1964) და საქართველოს სასკოლო გეოგრაფიული ატლასის (1992) შედგენაში. მიღებული აქვს საქართველოს სახელმწიფო პრემია. კლიმატოლოგია : ლექციების კურსი (ავტორი) // ნაწ. 2. თბილისი, თბ., 1993; კლიმატოლოგია : ლექციების კურსი (ავტორი) // ნაწ. 1. თბილისი, თბ., 1992; პრაქტიკული სამუშაოები მეტეოროლოგია-კლიმატოლოგიაში. თბილისი, თბ., 1987; კლიმატოლოგიური ტერმინების სამენოვანი ლექსიკონი (შემდგენელი). თბ., 1977; საქართველოს ჰავა (თანაავტორი). თბ., განათლება, 1971; მეტეოროლოგიური დაკვირვება სკოლაში. თბ., ცოდნა, 1961. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 ქართველი მოგზაურები, გეოგრაფები, ბუნების მკვლევარნი: ენციკლოპედიური ცნობარი. თბ., 2003. ↑ საქართველოს მეცნიერებისა და ტექნიკის დარგის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები 1993-2004 წწ. თბ., 2012.
ერთაწმინდა (ფილმი)

ერთაწმინდა — რეჟისორ ზურაბ თუთბერიძის ფილმი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ერთი ოჯახის მაგალითი, ავტორი ცდილობს მოგვითხროს საქართველოში არსებული სიტუაცია და გვთავაზობს მორალური კრიზისიდან თავისებურ გამოსავალს. ჟანრი ლოლაშვილი თათული დოლიძე გიორგი დოლიძე ნანული სარაჯიშვილი ერთაწმინდა — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „ერთაწმინდა (ფილმი)“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია
მოლალი (ოღუზი)

მოლალი (აზერ. Mollalı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ოღუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 613 კაცი. მოლალი GEOnet სახელების სერვერზე
მუხასი

მუხასი (აზერ. Muxas) — სოფელი აზერბაიჯანში, ოღუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1219 კაცი. მუხასი GEOnet სახელების სერვერზე
მეჰდი მამედოვი

მეჰდი ასადულა-ოღლუ მამედოვი (აზერ. Mehdi Əsədulla oğlu Məmmədov; 1918, შუშა — 1985, ბაქო) — საბჭოთა, აზერბაიჯანელი მსახიობი, თეატრალური რეჟისორი, პედაგოგი, პუბლიცისტი. სსრკ სახალხო არტისტი (1974). მეჰდი მამედოვი დაიბადა ქალაქ შუშაში 1918 წლის 22 მაისს. 1936 წელს დაამთავრა ბაქოს თეატრალური ტექნიკუმის სამსახიობო განყოფილება (ამჟამად — აზერბაიჯანული კულტურისა და ხელოვნების სახელმწიფო უნივერსიტეტი). 1941 წელს დაამთავრა გიტის-ის სარეჟისორო ფაკულტეტი (ნ. მ. გორჩაკოვის კლასი). 1941-1945 წლებში — ჯ. ჯაბარლის სახელობის კიროვაბადის დრამატული თეატრის რეჟისორი და სამხატვრო ხელმძღვანელი, 1945—1956 წლებში — რეჟისორი, 1960‒1963 წლებში — მთავარი რეჟისორი მ. აზიზბეკოვის სახელობის აზერბაიჯანული დრამატული თეატრისა, 1956—1960 წლებში — მ. ახუნდოვის სახელობის აზერბაიჯანის ოპერისა და ბალეტის თეატრის მთავარი რეჟისორი, 1978—1982 წლებში — ს. ვურგუნის სახელობის აზერბაიჯანის რუსული დრამატული თეატრის რეჟისორი. 1946 წლიდან მ. ა. ალიევის სახელობის აზერბაიჯანის თეატრალურ ინსტიტუტში ასწავლიდა (ამჟამად — კულტურისა და ხელოვნების სახელმწიფო უნივერსიტეტი) (1960 წლიდან — პროფესორი, სარეჟისორო კათედრის გამგე), 1963‒1970 წლებში — ბაქოს უნივერსიტეტში. 1971—1976 წლებში — აზერბაიჯანის თეატრალური საზოგადოების თავმჯდომარე (ამჟამად თეატრალურ მოღვაწეთა კავშირი). მთელი რიგი შრომების ავტორი ხელოვნების თეორიაში და ესთეტიკაში, თარგმანები. გარდაიცვალა ბაქოში 1985 წლის 28 იანვარში. დასაფლავებულია საპატიო ხეივანში. ↑ M.Ə.Məmmədova SSRİ xalq artisti fəxri adı verilməsi haqqında SSRİ Ali Soveti Rəyasət Heyətinin 7 avqust 1974-cü il tarixli Fərmanı — anl.az ↑ თეატრალური ენციკლოპედია
ფადარი (ოღუზი)

ფადარი (აზერ. Padar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ოღუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2484 კაცი. ფადარი GEOnet სახელების სერვერზე
იასუო ფუკუდა

იასუო ფუკუდა (იაპ. 福田 康夫) (დ. 16 ივნისი, 1936) — ლიბერალურ-დემოკრატიული პარტიის ლიდერი და იაპონიის პრემიერ-მინისტრი 2007-2008 წლებში. იგი არის ფუკუდა ტაკეოს შვილი, ვინც იყო იაპონიის პრემიერ-მინისტრი 1976–1978 წლებში. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: იასუო ფუკუდა იაპონიის პრემიერ მინისტრი
ყარაბალდირი (ოღუზი)

ყარაბალდირი (აზერ. Qarabaldır) — სოფელი აზერბაიჯანში, ოღუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 575 კაცი. ყარაბალდირი GEOnet სახელების სერვერზე
ეიმოს იტონი

ეიმოს იტონი (ინგლ. Amos Eaton; დ. 17 მაისი, 1776, ჩათემი — გ. 10 მაისი, 1842, ტროი) — ამერიკელი ბოტანიკოსი, ზოოლოგი, ქიმიკოსი, გეოლოგი, მინერალოგი და ადვოკატი. მისი საავტორო ბოტანიკურ-მიკოლოგიური შემოკლებაა Eaton. დაიაბადა 1776 წლის 17 მაისს ჩათემში, ნიუ-იორკის შტატში.. 1799 წელს დაამთავრა უილიამსის კოლეჯი. შემდგომში მუშაობდა ადვოკატად. მოგვიანებით უარი თქვა ადვოკატობაზე, რათა მეტი დრო დაეთმო ბუნებისმეტყველებისათვის. იტონმა დააწესა ლექციების პოპულარული კურსი ბოტანიკაში. შეადგინა სახელმძღვანელო ქიმიაში, ზოოლოგიასა და გეოლოგიაში. შეიმუშავა სწავლების მისეული თეორია და მეთოდები. 1825 წელს სტივენ ფონ რენსელერთან ერთად დააარსა რენსელერის პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. გარდაიცვალა 1842 წლის 10 მაისს ქალაქ ტროიში, ნიუ-იორკის შტატში. დაკრძალულია იქვე. A Botanical Dictionary and Manual of Botany for the Northern States. 1817. Manual of Botany for North America. 1836. North American Botany. 1840. ეიმოს იტონი დაარქივებული 2005-05-14 საიტზე Wayback Machine. — Lib.rpi.edu (ინგლისური) ეიმოს იტონი — გერმანიის ეროვნული ბიბლიოთეკის კატალოგი (გერმანული) ეიმოს იტონი Eaton (დაარქივებული) (ინგლისური) ↑ 1.0 1.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ Find a Grave — 1996. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q63056"></a> ↑ Mathematics Genealogy Project — 1997. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q829984"></a> ↑ geni.com — 2006. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2621214"></a> ↑ 5.0 5.1 5.2 5.3 5.4 5.5 5.6 Amos Eaton. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2005-05-14. ციტირების თარიღი: 2020-12-15. ↑ 6.0 6.1 DNB, Katalog der Deutschen Nationalbibliothek: Amos Eaton ↑ 7.0 7.1 7.2 7.3 Amos Eaton. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-07-16. ციტირების თარიღი: 2020-12-15. ↑ Eaton, International Plant Names Index ↑ Ricketts, Palmer C. (1914). History of Rensselaer Polytechnic Institute: 1824-1914. New York: J. Wiley & Sons. ციტირების თარიღი: 27 თებერვალი, 2014.
მეგი გრეისი

მარგარეტ გრეის დენიგი (ინგლ. Margaret Grace Denig; დაიბადა 21 სექტემბერს, 1983 წელს, უორტინგტონი, ოჰაიო , აშშ) - ამერიკელი მსახიობი და მოდელი. იგი ცნობილია თავისი როლებით სატელევიზიო სერიალებში დაკარგულები (2004–2006; 2010), Taken (2008–2014),The Twilight Saga (2011–2012) და გეშინოდეთ მოსიარულე მკვდრების გრეისმა მოიპოვა ახალგაზრდა შემსრულებლის დაჯილდოების ნომინაციაში 2002 წელს ფილმისთვის მკვლელობა გრინვიჩში . 2004 წელს იგი შეანონ რუტერფორდის როლში შეირჩა სატელევიზიო სერიალში დაკარგულები , რომელშიც ის იყო პირველი ორი სეზონის მთავარი მონაწილე, მან მოიგო კინომსახიობთა გილდიის ჯილდო. სერიალიდან წასვლის შემდეგ, გრეისს სურდა უფრო გამორჩეული მუშაობა ფილმში. იგი გამოჩნდა 'Jane Austen Book Club -ში (2007), Taken 2 -ში (2012) და Taken 3 -ში(2014). მან ითამაშა მთავარი როლი Malice in Wonderland -ში. გრეისი ასევე გამოჩნდა დაკარგულებში ორი ეპიზოდი, მათ შორის სერიალის ფინალში . 2013 წელს ის გამოჩნდა კალიფორნიზაციის მეექვსე სეზონში . ის 2018 წელს შეუერთდა სერიალს გეშინოდეთ მოსიარულე მკვდრების. მეგი დაიბადა 1983 წლის 21 სექტემბერს, უორტინგტონში (ოჰაიო). ის დადიოდა უორტინგტონის ქრისტიანულ სკოლაში საბავშვო ბაღიდან მეცხრე კლასის ჩათვლით შემდეგ თომას უორტინგტონის საშუალო სკოლაში ,  სადაც მან დაიწყო მსახიობობა სასკოლო სპექტაკლებსა და თეატრში. ლოს-ანჯელესში გადასვლის შემდეგ მან მიიღო თავისი პირველი როლი რეიჩელის ოთახში , 2001 წელს განთავსებულ ვიდეო სერიალში თინეიჯერი გოგონას საძინებლის საქმეების შესახებ .  მისი შემდეგი როლი იყო 2002 წლის სატელევიზიო სერიალში " სეპტულეტები" , რომელიც გაუქმდა პირველი ეპიზოდის გასვლამდე.  მისი მთავარი როლი იყო 2002 წლის სატელევიზიო ფილმში " მკვლელობა გრინვიჩში" , რომელიც გადაღებულია 15 წლის მართა მოქსლის მკვლელობის ნამდვილი ამბის შესახებ . იგი ნომინირებული იყო აახალგაზრდა შემსრულებლის ჯილდო მოქსლის საუკეთესო სატელევიზიო ფილმში.  მან ითამაშა მცირე როლებში სატელევიზიო სერიალებში CSI: Miami , The Lyon's Den , Miracles , Like Family , Cold Case and Law & Order. 2004 წელს ის დაამტკიცეს სერიალში დაკარგულები, იგი ნომინირებული იყო 2005 წელს Teen Choice Award -ზე სერიალში შესრულებული როლისთვის. სხვადასხვა ცნობით, 2005 წლის მაისში, გავრცელდა გავრცელდა ინფორმაცია რომ ის ითავაშებდა X-Men-ში, როლი საბოლოოდ გადაეცა ელიოტ პეიჯს . გრეისის შემდეგი როლი იყო 2007 წლის ფილმში Suburban Girl , სარა მიშელ გელარის და ალეკ ბოლდუინის გვერდით. 2007 წელს მან ითამაშა 'Jane Austen Book Club-ში  მან ითამაშა 2008 წელს თრილერ ფილმში Taken Liam Neeson-სთან ერთად , რომელიც იმ მამაკაც მსახიობთა სიის სათავეში იყო, რომელთანაც გრეისს სურდა ემუშავა. 2010 წელს გრეისმა ითამაშა დრამაში საფრენი გაკვეთილები . 2012 წლის დეკემბერში გამოცხადდა, რომ გრეისი ბროდვეის დებიუტს აპირებდა პიკნიკში . 2018 წელს იგი შეუერთდა სერიალს გეშინოდეთ მოსიარულე მკვდრების მეგი გრეისი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ↑ maggie_gracel. web.archive.org. (24 დეკემბერი, 2020) ↑ RELATED STORIES. usatoday30.usatoday.com. (24 დეკემბერი, 2020) ↑ Maggie Grace quits 'X-Men 3'. www.digitalspy.com. (24 დეკემბერი, 2020) ↑ Exclusive: The New Kitty Pryde. www.ign.com. (24 დეკემბერი, 2020) ↑ New Films acquires Flying Lessons, Saving Grace B Jones. www.screendaily.com. (24 დეკემბერი, 2020)
ჯუზეპე დე სანტისი

ჯუზეპე დე სანტისი (იტალ. Giuseppe De Santis; დ. 11 თებერვალი, 1917 — გ. 16 მაისი, 1997) — იტალიელი კინორეჟისორი, სცენარისტი და კინოკრიტიკოსი. ნეორეალიზმის ერთ-ერთი წამომწყები და ლიდერი. მისი ძმა პასკუალინო დე სანტისი იყო კინოოპერატორი, ხოლო მეუღლე ჯორდანა მილეტიჩი მსახიობი და ბალეტის ყოფილი მოცეკვავე. ჯუზეპე დე სანტისი დაიბადა 1917 წლის 11 თებერვალს, ქალაქ ფონდიში. რომის უნივერსიტეტში სწავლობდა ფილოსოფიას, სამართალსა და ჟურნალისტიკას. სწავლობდა „Centro Spe­ri­men­ta­le“-ის უმაღლეს კინოსკოლაში. მეორე მსოფლიო ომის დროს ასისტენტად მუშაობდა ლუკინო ვისკონტისთან, რობერტო როსელინისთან და სხვებთან. იბეჭდებოდა ჟურნალ „Cinema“-ში. წინააღმდეგობის მოძრაობის მონაწილე. იყო იტალიის კომუნისტური პარტიის წევრი. 1945 წელს ლუკინო ვისკონტისთან და მარიო სერანდრეისთან ერთად დადგა ფაშისტური გერმანიისგან იტალიის განთავისუფლების შესახებ დოკუმენტური ფილმი „დიდების დღეები“. პირველი სარეჟისორო ნამუშევარი გახდა ფილმი „ტრაგიკული ნადირობა“ (1947), რომელმაც ვენეციის კინოფესტივალზე მოიგო ვერცხლის ბაბთა. ფილმები „მწარე ბრინჯი“ (1949) და „არ არის სიმშვიდე ზეთის ხილისხეებქვეშ“ (1950) განასახიერებენ ნეორეალიზმის იდეურ და მხატვრულ პროგრამას. დე სანტისის გმირები არიან სოციალური ქვედა ფენების წარმომადგენლები, დაჩაგრულები, რომლებსაც შენარჩუნებული აქვთ ღირსება და ბრძოლის ენერგია. დე სანტისი ძირითადად მუშაობდა არაპროფესიონალ შემსრულებლებთან, აღწევდა უკიდურეს უტყუარობასა და სოციალურ დამაჯერებლობას. ჯუზეპე დე სანტისის შემოქმედების მწვერვალია ფილმი „რომი, 11 საათი“ (1952), რომელიც გახდა ნეორეალისტური კინოწარმოების ერთ-ერთი საუკეთესო მაგალითი. ხელისუფლებამ ფილმი რეჟისორ-კომუნისტის რადიკალური და უკომპრომისო პოზიციის გამო აკრძალა და შესაბამისად არ ყოფილა წარდგენილი კანის კინოფესტივალზე. 1964 წელს გადაიღო სსრკ-იტალიის ერთობლივი ფილმი „ისინი აღმოსავლეთისაკენ მიდიოდნენ“ (1964), სადაც ერთ-ერთ როლს ასრულებს ქართველი მსახიობი ოთარ კობერიძე. ჯუზეპე დე სანტისი თითქმის ყველა თავისი ფილმის სცენარის ავტორიცაა. 1995 წელს ვენეციის კინოფესტივალზე მსოფლიო კინემატოგრაფში შეტანილი წვლილისთვის მიიღო ოქროს ლომი. ტრაგიკული ნადირობა (1947) მწარე ბრინჯი (1949) არ არის სიმშვიდე ზეთის ხილისხეებქვეშ (1950) რომი, 11 საათი (1952) მიეცით ქმარი ანა ძაკეოს (1953) სიყვარულის დღეები (1954) ადამიანები და მგლები (1957) სიკვდილამდე დანიშნული (1957) წლისოდენა გზა (1958) მარტოხელა ბინა (1960) ისინი აღმოსავლეთისაკენ მიდიოდნენ (1964) ფასეული სპეციალისტი უზრუნველყოფილი მომავლით (1972) ↑ Fa­rassino A. G. De Santis. Mil., 1978 ↑ Giuseppe De Santis, un’eccellenza emarginata dal sistema produttivo. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-01-17. ციტირების თარიღი: 2020-12-15. ↑ 3.0 3.1 Джузеппе Де Сантис // Большая российская энциклопедия. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-10-30. ციტირების თარიღი: 2020-12-15. ↑ Italiani brava gente (Attack and Retreat) ↑ Giuseppe De Santis // Internet Movie Database
სტივენ ჰარპერი

სტივენ ჯოზეფ ჰარპერი (ინგლ. Stephen Joseph Harper) (დ. 30 აპრილი 1959, ტორონტო) — კანადის პრემიერ-მინისტრი 2006 წლის 6 თებერვლიდან. კანადის კონსერვატიული პარტიის ლიდერი.
ჰანკოს ნახევარკუნძული

ჰანკოს ნახევარკუნძული — ნახევარკუნძული ფინეთის სამხრეთ ნაწილში. 1714 წელს ჰანკოს ნახევარკუნძულზე მოხდა განგუტის ბრძოლა. 1809-1917 წლებში შედიოდა რუსეთის იმპერიაში. 1917 წლის დეკემბრიდან შედიოდა ფინეთის შემადგენლობაში. ზამთრის ომის შემდეგ, 1940 წელს 30 წლიანი იჯარით გადაეცა სსრკ-ს. საბჭოთა კავშირმა ნახევარკუნძულზე შექმნა სამხედრო-საზღვაო ბაზა. ბაზა დიდი სამამულო ომის დასაწყისში 5 თვე იგერიებდა მოწინააღმდეგის შეტევებს. საბჭოთა არმიის მიერ ტალინიდან უკანდახევის შემდეგ ჰანკოს ნახევარკუნძული ევაკუირებულ იქნა. 1947 წელს საბჭოთა კავშირმა ნახევარკუნძული დაუბრუნა ფინეთს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 600. Ханко // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 28 — М., 1978.