laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სათამაშო (ფილმი)

სათამაშო (ფრანგ. Le Jouet) - 1976 წელს გამოსული ფრანგული კინოკომედია, გადაღებული რეჟისორ ფრანსის ვებერის მიერ. მთავარ როლში პიერ რიშარი ფილმის მთავარი გმირი ჟურნალისტი ფრანსუა პერენია (პიერ რიშარი). 15 თვიანი უმუშევრობის შემდეგ გაზეთ «France Hebdo»-ში დასაქმდება, რომლის მმართველი პიერ ლამბარ-კოშეა. იგი ნამდვილი დიქტატორია, პატივმოყვარეა და არ სცემს პატივს თანამშრომლებს. ერთს სამსახურიდან იმიტომ გააგდებს რომ ოფლიანი ხელი აქვს. პირველ დავალებაზე ფრანსუა, რეპორტაჟის გასაკეთებლად თავისი უფროსის სათამაშოების მაღაზიაში წავა. ამ დროს მაღაზიაში ლამბარ-კოშეს შვილი ერიკი შევა, დაბადების დღის საჩუქრის საყიდლად და ფრანსუას აირჩევს. მაღაზიის შეშინებული თანამშრომლები ფრანსუას თხოვენ რომ სათამაშოს როლი ითამაშოს, თუ არადა მისი მფლობელი სამსახურიდან გაუშვებს. პერენი ბანკის ვალების გამო, იძულებულია დათანხმდეს თავხედი ბავშვის კაპრიზებს. ფრანსუას ერიკი მამამისის მდიდრულ სახლში წაიყვანს. პიერი ბოდიშს მოუხდის თანამშრომელს, პრემიას გამოუწერს და სახლში გაუშვებს, მაგრამ ერიკი დაიჩემებს, ჩემი საჩუქარია და აქ დარჩებაო. პიერს ბავშვი ყოფილი ცოლისგან ერთი კვირით ყავს გამოშვებული და სურს რომ ყველა პირობა შეუსრულოს, რის გამოც ფრანსუას შესაბამისი ანაზრაურებით დარჩენას სთხოვს. ერიკს თავისი თავხედური თამაშებით გაწამებული ჰყავს სახლის მოსამსახურეები. მალე ფრანსუასაც გამოიყვანს წყობიდან და ისიც ოთახში ჩაკეტავს. ხმაურზე გაბრაზებული მამამისი გამოვა და მიზეზს იკითხავს, ერიკი კი გადაარჩენს, ვთამაშობთო. ფრანსუა თანდათან ეჩვევა სიტუაციას და ბავშვს დაუმეგობრდება, რის გამოც მამამისს დიდ პატივში ჰყავს. პიერის მეორე ცოლი კრისტინი, იმავე საღამოს ხალხთან დაამცირებს ფრანსუას, რის გამოც ყველაფერი ყელში ამოუვა და უფროსის სახლს დატოვებს. სახლში მისულს ცოლი შეაქებს, ნუ გეშინია ყველაფერს გავუმკლავდებითო. რამდენიმე საათში გაზეთის მთავარი რედაქტორი ბლენაკი თხოვს, დაბრუნდეს ერიკთან და გააგრძელოს თამაში. ფრანსუა დაბრუნდება და გააგრძელებს ბავშვთან ერთად თამაშს. მათ ბევრის უფლებებს აძლებს პიერი და ორივეც სარგებლოს. ისინი ყველგან როგორც უნდათ ისე იქცევიან და ფრანსუა კრისტიანს წინა საღამოს შერცხვენისთვის აუზში ჩააგდებს. მოიმატებს ლამბალ-კოშეთი უკმაყოფილო ჟურნალისტების რიცხვი. ფრანსუა და ერიკი გადაწყვეტენ გამოუშვან გაზეთი „სათამაშო“, სადაც პიერის შავ-ბნელ საქმეებს გამოაშკარავებენ და «France Hebdo»-ს ყველა თანამშრომლის სურათს დაბეჭდავენ, როგორც მისი სათამაშოები. უფროსს არ მოეწონება მათი საქციელი და ფრანსუას გაესაუბრება. მის მოსყიდვას გადაწყვეტს, ეტყვის რომ ასეთ თამაშს დაანებოს თავი და კარგ თანამდებობაზე დანიშნავს. ერიკიც თანდათან გამოსწორდება, აღარაა ისეთი თავხედი. ფრანსუა არ მიიღებს უფროსის წინადადებას, თავისი გაზეთის გამოცემას გააგრძელებს და «France Hebdo»-ს თანამშრომლებს დაურიგებს. ლამბარ-კოშე გადაწყვეტს ბავშვს წაიყვანოს პირველ ცოლთან, თუმც ერიკი არ გაჩერდება, ავტომობილიდან გადმოხტება და პერენს ჩაეხუტება. პიერ რიშარი 1982 წელს წელს ამერიკელმა რეჟისორმა რიჩარდ დონერმა გადაიღო ფილმის რემეიკი იგივე სახელწოდებით, რომელიც იმ წელს 20 საუკეთესო ფილმს შორის მოხვდა. „სათამაშო“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „სათამაშო“ — Rotten Tomatoes
ინგლისის საფეხბურთო ლიგა 1

ინგლისის საფეხბურთო ლიგა 1 (შემოკლებით ლიგა ერთი, ან სპონსორიდან გამომდინარე Sky Bet ლიგა ერთი ) - მეორე საფეხბურთო დივიზიონი ინგლისის საფეხბურთო ლიგაში და პოზციით მესამე დონის ჩემპიონატი ინგლისის საფეხბურთო ლიგების სისტემაში. ლიგა ერთი დაარსდა 2004–2005 წლების სეზონში და ის არის მანამდე არსებული მეორე დივიზიონის მემკვიდრე. პრემიერლიგის შექმნამდე იგივე პოზიცია ჰქონდა საფეხბურთო ლიგის მესამე დივიზიონს. დღეისთვის ლიგა ერთის ყველაზე დიდხნიანი წევრები არიან პიტერბორო და ჯილინგემი, ორივე კლუბი ლიგას შეუერთდა 2012–13 სეზონში. ამჟამად ლიგა ერთში ირიცხება პრემიერლიგაში ნამყოფი რვა კლუბი, ესენია: სუინდონ თაუნი (1993–94), იფსუიჩ თაუნი (2000–02), ჩარლტონ ატლეტიკი (1995–2007), პორტსმუთი (2003–10), ბლეკპული (2010–11), უიგან ატლეტიკი (2005–13), სანდერლენდი (2007–17) და ჰალ სიტი (2016–17). ლიგა ერთი შედგება 24 კლუბისთან. სეზონის განმავლობაში ყველა მათგან ერთმანეთთან ატარებს ორ მატჩს (ერთი სახლში, ერთი გასვლაზე). გამარჯვების ქულაა 3, ფრის 1 და წაგების 0. სეზონის ბოლოს ტურნირის საბოლოო ცხრილი დგინდება შემდეგი კრიტერიუმებით: დაგროვებული ქულები, ბურთების სხვაობა, გატანილი გოლები, შედეგების დაჯგუფება ორ ან მეტ კლუბს შორის (რანჟირება ხდება პირველი სამი კრიტერიუმის მიხედვით) და საბოლოო პლეი-ოფის მატჩები. ყოველი სეზონის ბოლოს ორი საუკეთესო გუნდი და პლეი-ოფის გამარჯვებული, რომელიც იმართება მესამედან მეექვსე ადგილებს შორის არსებულ კლუბებს შორის, გადადის ერთით მაღალ ინგლისის საფეხბურთო ლიგის ჩემპიონშიპში, ხოლო მათ ადგილს იკავებს ჩემპიონშიპიდან გავარდნილები. ანალოგიურად, ლიგა ერთის ბოლო ოთხი ადგილზე გასულები ვარდებიან ლიგა ორში, ხოლო ლიგა ორის პირველი სამი ადგილოსანი და პლეი-ოფის გამარჯვებული გადმოდის ლიგა ერთში. აკრინგტონ სტენლი უიმბლდონი ბლეკპული ბრისტოლ როვერსი ბარტონ ალბიონი ჩარლტონ ატლეტიკი ქრიუ ალექსანდრა დონკასტერ როვერსი ფლიტვუდ თაუნი ჯილინგემი ჰალ სიტი იფსუიჩ თაუნი ლინკოლნ სიტი მილტონ კეინს დონსი ნორთჰემპტონ თაუნი ოქსფორდ იუნაიტედი პიტერბორო პლიმუტ არგაილი პორტსმუთი როჩდეილი შრიუსბერი  თაუნი სანდერლენდი სვინდონ თაუნი უიგან ატლეტიკი 2020–21 სეზონის ლიგა ერთის კლუბების სია. a ლიგა დაატოვებინეს 2019 წელს ფინანსური დარღვევების გამო. b მხოლოდ 35 თამაშში. სეზონი გაუქმდა კორონავირუსის გამო ↑ What year did the Premier League start & which teams have played in it over the years?. Sam France. Goal (29 April 2020). ციტირების თარიღი: 27 August 2020 ↑ Football Ground Guide. Football Ground Guide. ციტირების თარიღი: 30 November 2016 ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ინგლისის საფეხბურთო ლიგა 1 EFL League One official site EFL League One clubs' locations England League One – Predictions, Tips, Statistics
ნატალია ორლოვსკაია

ნატალია კონსტანტინეს ასული ორლოვსკაია (დ. 29 მარტი, 1920, თბილისი — გ. 11 მაისი, 2014) — ფილოლოგი, მთარგმნელი და პედაგოგი. ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1966), თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორი. საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე. ნატალია ორლოვსკაიამ დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ინგლისური ენისა და ლიტერატურის ფაკულტეტი; იმავე უნივერსიტეტის ასპირანტურა; თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის ფორტეპიანოს კლასი. 1945 წლიდან მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, დასავლეთ ევროპის ენისა და ლიტერატურის ფაკულტეტზე. კითხულობდა ლექციების კურსს „საზღვარგარეთის ლიტერატურის ისტორია“, „XVIII-XIX საუკუნეების ინგლისური ლიტერატურის ისტორია“. მუდმივად მონაწილეობდა სამეცნიერო კონფერენციებში: მოსკოვი, ლენინგრადი, ოდესა, კიევი, მინსკი. საკანდიდატო დისერტაცია დაიცვა 1946 წელს თემაზე „თეკერეის შემოქმედება“, ხოლო სადოქტორო დისერტაცია 1966 წელს თემაზე: „საქართველო XVII-XVIII საუკუნეების დასავლური ლიტერატურის ისტორიაში“. მრავალი სამეცნიერო სტატიისა და მონოგრაფიის ავტორი. ფლობდა ინგლისურ და ფრანგულ ენებს. ღირსების ორდენის კავალერი. ქალაქ თბილისში, სულხან-საბას ქუჩის 6 ნომერში გახსნილია ნატალია ორლოვსკაიას მემორიალური დაფა. Очерки по вопросам литературных связей, Тбилиси, 2013; Аполлинер и пути развития французской поэзии, Тбилиси, 1989; Вопросы литературных связей Грузии с Западом. Тбилиси, 1986; Грузия в литературах Западной Европы ХVII-ХVIII веков, Тбилиси, 1965. ნატალია ორლოვსკაია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
მანჰეტენის პროექტი

მანჰეტენის პროექტი (ინგლ. Manhattan Project) — ამერიკელი, ინგლისელი, გერმანელი და კანადელი მეცნიერების ჯგუფის სახელწოდება, რომელთა ხელმძღვანელობით 1942 წლის სექტემბერში ბირთვული იარაღი შემუშავდა. პროექტის ჩარჩოებში შეიქმნა სამი ატომური ყუმბარა: პლუტონის „ტრინიტი“ (აფეთქდა პირველ გამოცდაზე), ურანის „ბიჭუნა“ (ჩამოაგდეს ჰიროსიმაზე 1945 წლის 6 აგვისტოს) და პლუტონის „მსუქანა“ (ჩამოაგდეს ნაგასაკიში 1945 წლის 9 აგვისტოს). პროექტს უძღვებოდა ამერიკელი ფიზიკოსი რობერტ ოპენჰაიმერი და გენერალი ლესლი გროუვზი. Alsos Digital Library for Nuclear Issues. Washington and Lee University. დაარქივებულია Project ორიგინალიდან — 2 დეკემბერი 2012. ციტირების თარიღი: 10 August 2011. The Atomic Bomb and the End of World War II, A Collection of Primary Sources. George Washington University. ციტირების თარიღი: 27 July 2011. Atomic Heritage Foundation. Atomic Heritage Foundation. ციტირების თარიღი: 27 July 2011. History Center: Los Alamos National Laboratory. Los Alamos National Laboratory. ციტირების თარიღი: 27 July 2011. History of Oak Ridge National Laboratory. Oak Ridge National Laboratory. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 1 თებერვალი 2013. ციტირების თარიღი: 27 July 2011.
ააცის ეკლესია

ააცის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკის გუდაუთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ააცში. აგებულია ღვთისმშობლის მიძინების სახელზე 1845 წელს აფხაზეთის მთავრის ძმის, თავად ალექსანდრე შარვაშიძის მიერ. ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ეკლესიის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია. ააცის ეკლესია ↑ გამახარია ჯ., აფხაზეთი და მართლმადიდებლობა, თბ., 2005, გვ. 928
ალექსეი ექიმიანი

ალექსეი ექიმიანი (სომხ. Ալեքսեյ Հեքիմյան; რუს. Алексей Гургенович Экимян) ასევე ჰექიმიანი (დ. 10 აპრილი, 1927, ბაქო — გ. 24 აპრილი, 1982, მოსკოვი) — სომეხი-რუსი კომპოზიტორი, ავტორი მრავალი პოპულარული სიმღერის. ექიმიანი ასევე საბჭოთა მილიციის გენერალი იყო და მოსკოვის რეგიონის კრიმინალური გამოძიების განყოფილებას ხელმძღვანელობდა. ის ითვლება ერთადერთ პოპულარულ კომპოზიტორად მსოფლიოში, რომელიც შინაგან საქმეთა განყოფილებას ხელმძღვანელობდა ამავე დროს. ექიმიანი დაჯილდოებულია სომხეთის სსრ-ის სახალხო არტისტის წოდებით. ალექსეი ექიმიანი რუსული ესტრადის წითელი წიგნის პროექტის საიტზე (ბიოგრაფია, სიმღერების ჩანაწერები) ბიოგრაფია
ნოტრ-დამ-დიუ-ო

ნოტრ-დამ-დიუ-ო, ჰოტის ღვთისმშობლის ეკლესია (ფრანგ. Notre Dame du Haut, სიტყვასიტყვით "ღვთისმშობელი მაღლობებზე", კოორდ. 47°42′14 N°6′37) — სალოცავი, აშენებული 1950-55 წლებში ფრანგულ სოფელში რონშანი (Ronchamp), ბელფორთან, არქიტექტორი ლე კორბუზიეს მიერ. ტაძარი მხატვრული თვალსაზრისით XX საუკუნის ყველაზე მნიშვნელოვანი საკულტო შენობა გახდა. მისი მშენებლობის ინიციატივა ეკუთვნის ღვთისმსახურ პიერ-ალენ კუტურიეს, რომელიც უწინ თანამედროვე ხელოვნების ორი უდიდეს წარმომადგენელთან - მატისთან და შაგალთან - მუშაობდა. ათეისტ ლე კორბუზიეს თავდაპირველად იდეა მომხიბვლელი არ ეჩვენა, თუმცა რონშანის მონახულებამ მას პროექტის დაწყება გადააწყვეტინა იმ პირობით, რომ კათოლიკური ეკლესია მას სრულ შემოქმედებით თავისუფლებას მისცემდა. რონშანის სამრეკლო იდეალურად ერწყმის ადგილობრივ რთულ ლანდშაფტს. მრუდი სიბრტყის სახურავი ნიჟარის ფორმისაა, რომელიც ლე კორბუზიემ ლონგ-აილენდის პლაჟზე იპოვა. ნიჟარის ფორმაში თავშესაფრისა და თავდაცულობის განსახიერების დანახვით ლე კორბუზიემ იქვე პლაჟზე რამდენიმე "სკულპტურა" შექმნა, რომლებიც სამრეკლოს პროტოტიპი გახდა. კოშკები ტაძრის გვერდებზე მსგავსია ესკიზების, რომლებიც ლე კორბუზიემ 1911 წელს სტუდენტური მოგზაურობისას შექმნა ადრიანეს ვილაზე. ტაძრის სამხრეთი კედელი გაჭრილია არარეგულარულად განლაგებული ვიტრაჟიანი ხვრელებით, რომელთა მეშვეობით ინტერიერში სინათლე შედის. ტაძრის ღია სივრცე ქვის საკურთხევლითა და ღვთისმშობლის ქანდაკებით რომანულ ეპოქამდელი ჩრდილოევროპის ტაძრებისთვის დამახასიათებელი მინიმალიზმს ქმნის. დიდი რაოდენობით მლოცველთა შეკრებისას დიდ დღესასწაულებზე ლოცვები გარეთ ტარდება სპეციალურად მოწყობილ საკურთხეველზე. თავდაპირველად შენობის არასტანდარტულმა იერმა ადგილობრივ მცხოვრებთა მკაცრი პროტესტი გამოიწვია, თუმცა ამჟამად ტაძრის მოსანახულებლად ჩამოსული ტურისტები არემარის ძირითადი შემოსავლის წყარო გახდა. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ნოტრ-დამ-დიუ-ო Stoller, Ezra. The Chapel at Ronchamp. Princeton Architectural Press, 1999. Official website of Ronchamp სამრეკლო რონშანში დაარქივებული 2009-02-13 საიტზე Wayback Machine.
ადრიანეს ვილა

ვილა-ადრიანა (იტალ. Villa Adriana) — რომაული არქეოლოგიური კომპლექსი იტალიაში, ლაციოს რეგიონის ქალაქ ტივოლიში. ვილა ქალაქ ტიბურში (თანამედროვე ტივოლი) რომის იმპერატორმა ადრიანემ ახ. წ. II საუკუნის მესამე დეკადაში ააშენა, როგორც რომის გარეთ მდებარე რეზიდენცია. ადრიანეს არ მოსწონდა რომში, პალატინის ბორცვზე მდებარე სასახლე, რაც აღნიშნული ვილის მშენებლობის დაწყების მიზეზი გახდა. მისი მეფობის ბოლო წლებში, იგი რომის იმპერიის მართვას სწორედ ამ ვილიდან ახორციელებდა. აქედან გამომდინარე, ამ პერიოდში იგი სამეფო კარის საცხოვრებელსაც წარმოადგენდა. რომთან, რომელიც აქედან 18 მილში მდებარობდა, შენარჩუნებული იყო საფოსტო კავშირი. ადრიანეს შემდეგ, ვილას მისი სხვადასხვა მემკვიდრეები იყენებდნენ. რომის იმპერიის დაკნინების შემდეგ, ვილა გამოუყენებელი გახდა და თანდათან ნანგრევებად იქცა. XVI საუკუნეში, კარდინალმა იპოლიტო II დ’ესტემ ვილა-ადრიანადან მარმარილოს სტატუეტები შორიახლოს მდებარე საკუთარ ვილა-დ’ესტეში გადაიტანა. 1999 წლიდან, ვილა-ადრიანა შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში და მის სიახლოვეს მდებარე ვილა-დ'ესტესა და ქალაქ ტივოლისთან ერთად, მნიშვნელოვან ტურისტულ ღირსშესანიშნაობას წარმოადგენს. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ადრიანეს ვილა Virtual Tour on Lazio's cultural site დაარქივებული 2011-11-14 საიტზე Wayback Machine. Tivoli - Hadrian's Villa Hadrian's Villa near Tivoli, Rome Ancient Places TV: HD Video of Hadrian's Villa at Tivoli, Rome დაარქივებული 2011-04-26 საიტზე Wayback Machine. Great Buildings: Hadrian's Villa
გიდელი

გიდელი — წნელისა და ტკეჩისაგან მოწნული უყურო, მოგრძო, პირგანიერი და ძირწაწვეტილი ჭურჭელი, რომელსაც ხეზე ჩამოსაკიდად კავი აქვს გამობმული. იხმარება მაღლარის ყურძნის და ხილის კრებისას ხილის ჩასაყრელად, ხიდან ჩამოსაშვებად და გადასატანად. ქიზიყში „გიდელა“ ეწოდება პურეულის ნამჯის საზიდ უყურო მრგვალ კალათას. ფრუიძე ლ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 153.
ზეიმი (ფილმი)

ზეიმი — რეჟისორ ირაკლი შავლიაშვილის 1989 წლის ფილმი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ფილმის ცენტრშია მამა-შვილის კონფლიქტი. შვილს სურს გაყიდოს საჩუქარი და ამერიკაში წავიდეს. მამა არ თანხმდება. რეალურიდ არ მიაჩნია შვილის ოცნება, მაგრამ ყოველ ოცნებას აქვს მიზიდულობის ძალა და ბოლოს მამაც ხვდება შვილის გავლენის სფეროში. ნუგზარ ლორთქიფანიძე ზურაბ ლორთქიფანიძე ხათუნა იოსელიანი მიხეილ მაღალაშვილი ჯიმი ლომიძე ალექსანდრე იოსელიანი ვლადიმერ ნამგალაშვილი „ზეიმი“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია ზეიმი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ზვავთა მხარეში

ზვავთა მხარეში — რეჟისორ სიკო დოლიძის 1931 წლის ფილმი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. წითელარმიელი გოგოთური მოუწოდებს სოფლელებს, შეუერთდნენ სასოფლო-სამეურნეო კომუნას. მთიელი ბობოლები გააფთრებულ წინააღმდეგობას უწევენ სოფლად კომუნის ჩამოყალიბების ორგანიზატორებს, მაგრამ საქმე ისე შეტრიალდება, რომ ჩამოწოლილი ზვავი უფსკრულში ჩაიტანს შეკრებილ კულაკებს. ამრიგად, სტიქიური ძალების ხელშეწყობით დაძლეულია უკანასკნელი დაბრკოლება, რომელიც ხელს უშლიდა მშრომელების გაერთიანებას კომუნაში. ა. ბეზირგანიშვილი (ბექირი–ხევისბერი) ა. მაისურაძე (გოგოთური) ოლღა კეჟერაძე (გოგოთურის და) ზაალ ტერიშვილი (დათვია) ილია მამფორია (დასტური–წმინდა ქალის დარაჯი) სიკო დოლიძემ ცნობილ ქართველ ეთნოგრაფ ნიკო მაკალათიასთან ერთად მოიარა ზემო ფშავი და მონიშნა გადასაღები ადგილები. გადაღებები კარგად მიდიოდა, მაგრამ ზვავის გადაღებისას გადამღები ჯგუფის წევრები დაიღუპნენ. სასწაულებრივად გადარჩნენ მსახიობები გიორგი ბეზირგანიშვილი, ფილიმონ ყაჭეიშვილი და ვალიკო ჭიჭინაძე. ირაკლი მახარაძე, „დიადი მუნჯი“ — ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა, თბილისი, 2014 ISBN 978-9941-23-104-9 ზვავთა მხარეში — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ზენტროპა

Zentropa (ზენტროპა) ან Zentropa Entertainment (ზენტროპა ენთერთეინმენთი) — დანიური კინოკომპანია, რომელიც 1992 წელს დააარსეს რეჟისორმა ლარს ფონ ტრიერმა და პროდიუსერმა პიტერ ალბაკ იენსენმა. სახელი ეწოდა 1991 წლის ფილმში „ევროპა“ არსებული მატარებლების კომპანიის მიხედვით, რომელითაც დაიწყო ფონ ტრიერისა და იენსენის თანამშრომლობა. ზენტროპამ აწარმოა 70-ზე მეტი მხატვრული ფილმი და გახდა სკანდინავიის უდიდესი კინომწარმოებელი კომპანია. იგი არაერთ შვილობილ კომპანიას ფლობს ევროპის მასშტაბით. კომპანია ყველაზე მეტად ცნობილია მიმართულება დოგმა 95-ის შექმნით, რასაც მოჰყვა ისეთი აღიარებული ფილმები, როგორიცაა „იდიოტები“ (1998), „ზეიმი“ (1998) და „მიფუნეს უკანასკნელი სიმღერა“ (1999). ↑ (31 August 2012) Historical Dictionary of Scandinavian Cinema. Scarecrow Press, გვ. 417–. ISBN 978-0-8108-5524-3.  ↑ Angus Finney (10 October 2014). The International Film Business: A Market Guide Beyond Hollywood. Routledge, გვ. 106–107. ISBN 978-1-136-29503-4.  ↑ Palgrave Connect (Online Service) (11 December 2013). Behind the Screen: Inside European Production Cultures. Palgrave Macmillan. ISBN 978-1-137-28218-7.
ზვარაკი (ფილმი)

ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. სისხლის აღების სასტიკი ტრადიციის ფესვები შორეულ წარსულიდან მოდის და მრავალი დიდი და მცირე ერისა თუ ტომის ცნობიერებისათვის დღემდე გადაულახავ დილემად გვევლინება. სამხრეთის პატარა, მყუდრო ქალაქის ცხოვრების ფონზე განვითარებული მოვლენები შესაძლოა დღეს და ხვალეც ისევე განმეორდეს, როგორც შესაძლოა ისინი ათასი წლის წინ მომხდარიყო. ლევან აბაშიძე თამარ სხირტლაძე ირაკლი ხიზანიშვილი ვალერიან გვენცაძე ამირან ფხაკაძე დალი ჩიტალაძე მერაბ ჩიქოვანი ვანო მიქიაშვილი თეიმურაზ თავაძე ოთარ ქანთარია ↑ ეროვნული ფილმოგრაფია ზვარაკი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ზვიგენის კბილი (ფილმი)

„ზვიგენის კბილი“ — შალვა გედევანიშვილის 1959 წლის ფილმი. გადაღებულია ოთარ ჩიჯავაძის ამავე სახელწოდების მოთხრობის მიხედვით. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ღარიბი ძმები, ალი და ჰუსეინი ღრუბლის მომპოვებელთა ხიფათით სავსე, მძიმე შრომით არჩენენ ოჯახს. ერთხელ, ღია ზღვაში გასულთ, ზვიგენი დაესხათ თავს. მასთან ბრძოლაში დაღუპული უფროსი ძმის ნაცვლად ამიერიდან უმცროსს უხდება ოჯახის მძიმე ტვირთის ზიდვა, მაგრამ მას სწამს, რომ როცა დავაჟკაცდება, დუხჭირ ცხოვრებას თავს დააღწევს. საბრი ჩოლოევი (ალი) რეზო მჭედლიშვილი (მუქფი) გოგი თვალავაძე (ბარეკი) გიორგი შავგულიძე (აბდელკადერი) კირა ანდრონიკაშვილი (ალის დედა) ზურაბ (კუკური) ლაფერაძე (ომარი) ალექსანდრე კუპრაშვილი (ლარბი) არსენ აბრამიშვილი (ჰუსეინი) ილია ნაბატოვი (რენარი) ვახტანგ ბაბუნაშვილი ერასტი ბილანიშვილი მ. ლეზგიშვილი თემურ ჩაჩავა მაკა ცქიტიშვილი თ. გერსამია ბ. რიშკოვი ა. ჯორბენაძე ზვიგენის კბილი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „ზვიგენის კბილი“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია
Godspeed You! Black Emperor

Godspeed You! Black Emperor (ქართ. ღმერთი გწყალობდეთ! შავო იმპერატორო) — კანადური ექსპერიმენტული მუსიკალური გაერთიანებაა, რომელიც ჩამოყალიბდა მონრეალში, კვებეკში 1994 წელს. იგი ასევე მოიხსენიება, აბრევიატურით GYBE ან GY!BE. ჯგუფი ცნობილია თავისი სიმღერით „East Hastings“ 1997 წლის ალბომიდან „F♯ A♯ ∞“, რომელიც შესწორებული ვერსიით გამოიყენეს ფილმში „28 დღის შემდეგ“, თუმცა იგი არ შედის ფილმის საუნდტრეკში, რადგან სიმღერის უფლებები ვერ მიიღეს. ჯგუფი 1994 წელს ჩამოყალიბდა მონრეალში, კვებეკში, ეფრიმ მენუკის (გიტარა), მაიკ მოიას (გიტარა) და მაურო პეზენტეს (ბასი) მიერ. სახელი მიიღო რეჟისორ მიცუო იანაგიმაჩის 1976 წლის იაპონური შავ-თეთრი დოკუმენტური ფილმისგან „God Speed You! Black Emperor, რომელშიც მოვლენები ვითრდება იაპონელი ბაიკერების დაჯგუფება „შავი იმპერატორების“ ირგვლივ. მთავარი სტატია: Godspeed You! Black Emperor-ის დისკოგრაფია. სტუდიური ალბომები F♯ A♯ ∞ (1997) Lift Your Skinny Fists Like Antennas to Heaven (2000) Yanqui U.X.O. (2002) 'Allelujah! Don't Bend! Ascend! (2012) Asunder, Sweet and Other Distress (2015) Luciferian Towers (2017) G_d’s Pee AT STATE’S END! (2021) No Title as of 13 February 2024 28,340 Dead (2024) ეფრიმ მენუკი მაურო პეზენტე დეივიდ ბრაიანტი მაიკ მოია სოფი ტრუდო ↑ Staff. Space rock. ციტირების თარიღი: 28 July 2019 ↑ Godspeed You! Black Emperor AllMusic-ზე ↑ Danny Boyle's Greatest Hits: From 'Trainspotting' to the 2012 Olympics Opening Ceremony. Rolling Stone (April 4, 2013). დაარქივებულია ორიგინალიდან — ნოემბერი 19, 2017. ციტირების თარიღი: დეკემბერი 29, 2020. ↑ Empire, Kitty (November 10, 2002). „Get used to the limelight“. Guardian.co.uk. London: Guardian News and Media Limited. ციტირების თარიღი: 15 თებერვალი, 2009. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ 5.0 5.1 David Keenan. (1998)Interview in The Wire. ↑ Colin Larkin. The Encyclopedia of Popular Music. Omnibus Press; 27 May 2011. ISBN 978-0-85712-595-8. p. 1439. ↑ "A Completely Biased Ranking of the 60 Best Canadian Indie Rock Songs of the 00s Part II". Vice, Cam Lindsay April 10, 2017,
ალექსანდრე დადიშქელიანი

ალექსანდრე (ბექირბი) ციოყის ძე დედიშქელიანი (დ. 1828, სოფელი ფარი, ახლანდელი მესტიის მუნიციპალიტეტი — გ. 1887, ეკატერინოსლავის გუბერნიის მელიტოპოლის მაზრა, რუსეთი) — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი (1874), ტოპოგრაფი, გეოგრაფი. ციოყ დადიშქელიანის ძე. დაამთავრა პეტერბურგის თავადაზნაურთა სამხედრო სასწავლებელი და მიიღო ნიჟეგოროდის დრაგუნთა პოლკში ოფიცრის ჩინი. 1843 წელს დადიშქელიანი ხანგრძლივი შვებულებით სვანეთში დაბრუნდა და უფროს ძმასთან — კონსტანტინესთან ერთად ჩუბეხევის სამფლობელოს განაგებდა. 1857 წელს კონსტანტინემ მოკლა ქუთაისის გენერალ-გუბერნატორი ალექსანდრე გაგარინი, ამის გამო ალექსანდრე დადიშქელიანი ირკუტსკში გადაასახლეს. თავდაპირველად იგი ბაიკალის კაზაკთა ცხენოსან ლეგიონში მსახურობდა, შემდეგ აღმოსავლეთ ციმბირის გენერალ-გუბერნატორის ნიკოლოზ მურავიოვ-ამურსკის ადიუტანტი იყო. გადასახლებაში ყოფნის დროს ეწეოდა მეცნიერულ მუშაობას. 1880-1884 წლებში იყო კორეაში. მას ეკუთვნის ამურის მხარის გეოგრაფიული აღწერა და კორეის გეოგრაფიული-პოლიტიკური მიმოხილვა. დადიშქელიანი მეცნიერულმა გამოკვლევებმა მაღალი შეფასება მიიღო და დაიმსახურა მთავრობის ჯილდოები: წმინდა ანას, წმინდა სტანისლავისა და წმინდა ვლადიმირის სხვადასხვა ხარისხის ორდენები. გასვიანი გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 331. გასვიანი გ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 257. ავალიანი გ., რუსი და ქართველი ხალხების საბრძოლო თანამეგობრობის ისტორიიდან, თბ., 1967; ზარდალიშვილი გ., გამოჩენილი ქართველი გეოგრაფები და მოგზაურები, თბ., 1966; Гогитидзе М., Военная элита Кавказа, I, Тб., 2007.
დავით გივიშვილი

დავით გივიშვილი (დ. 3 ნოემბერი, 1850, თბილისი, — გ. 1 ივნისი, 1916, იქვე) — ქართველი პოეტი, ძველი თბილისის ქალაქური პოეზიის წარმომადგენელი. XIX საუკუნის 70-იანი წლების ბოლოს სისტემატურად ბეჭდავდა ლექსებს გაზეთ „დროებაში“. გამოცემული აქვს 37 საშუალო და და მცირე ზომის კრებული. მისი შემოქმედებისათვის ნიშანდობლივია ჰედონისტურ-ბოჰემური განწყობილება, ძმობა-ვაჟკაცობის კულტის აპოლოგია, სატრფიალო და სოციალური თემატიკა. მის ბევრ ლექსზე სიმღერები შეიქმნა და დიდი პოპულარობით სარგებლობდა ხალხში. ვიკიწყაროში არის სტატია: დავით გივიშვილი შაყულაშვილი გ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 616-617.
Euronews

Euronews (ქართ. ევრონიუსი) — ევროპული ყოველდღიური, 24-საათიანი საინფორმაციო სატელევიზიო არხების იმპორტიორი კომპანია, რომელიც აერთიანებს მსოფლიო მოვლენების ვიდეოქრონიკებსა და აუდიოკომენტარებს ცამეტ ენაზე. ტელეკომპანიის შტაბ-ბინა მდებარეობს საფრანგეთის ქალაქ ლიონში. არხის სატელევიზიო მაუწყებლობა 1993 წლის 1 იანვარს, ხუთ ევროპულ ენაზე დაიწყო: ინგლისურად, ფრანგულად, ესპანურად, გერმანულად და იტალიურად. დაფუძნების პერიოდში Euronews ერთადერთი არხი იყო, რომელიც ერთდროულად რამდენიმე ენაზე მაუწყებლობდა. Euronews-ის საკაბელო და სატელიტურმა მაუწყებლობამ 2009 წელს 150 ქვეყანაში 294 მილიონზე მეტი ოჯახი მოიცვა (ევროპა, აფრიკა, აზია, ავსტრალია, ჩრდილოეთ ამერიკა, სამხრეთ ამერიკა და ახლო აღმოსავლეთი) 2019 წელს, „ევრონიუსმა“ და ქართულმა სატელეკომუნიკაციო კომპანია სილქნეტმა ხელი მოაწერეს ურთიერთშეთანხმების მემორანდუმს საქართველოში „ევრონიუს საქართველოს“ დაფუძნების თაობაზე. „ევრონიუს საქართველომ“ მაუწყებლობა ოფიციალურად 2020 წლის აგვისტოში დაიწყო. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: Euronews Euronews-ის ოფიციალური საიტი "ევრონიუს საქართველოს" საიტი ↑ „ევრონიუსი“ საქართველოს ტელესივრცეში მაუწყებლობას იწყებს. ↑ „ევრონიუს საქართველომ“ მაუწყებლობა დაიწყო.
გიორგი დადიშქელიანი

გიორგი (ჯანსუღ) თენგიზის (ნიკოლოზის) ძე დადიშქელიანი (დ. 23 აგვისტო, 1858, მესტია, — გ. 1921) — რუსეთის არმიის გენერალ–მაიორი (1917). ეცერ-ცხუმარის მფლობელ დადიშქელიანთა შთამომავალი (ჯანსუღ დადიშქელიანის შვილიშვილი). დაამთავრა თბილისის კლასიკური გიმნაზია და იუნკერთა სასწავლებელი. 1876 წლიდან მსახურობდა ერევნის ლაიბგვარდიის გრენადერთა პოლკში. მონაწილეობდა რუსეთ-ოსმალეთის ომში (1877-1878). 1885 წლიდან ქუთაისის გუბერნიის სამხედრო-ადმინისტრაციულ უწყებებში მუშაობდა. 1893-1899 წლებში იყო ოზურგეთის, ზუგდიდის, რაჭის და ქუთაისის მაზრების უფროსი. სხვადასხვა დროს მონაწილეობდა გლეხთა გამოსვლების ჩახშობაში, ყაჩაღური ბანდების დევნაში. 1906 წელს დაინიშნა ქუთაისის ვიცე-გუბერნატორად, ამავე წელს გადაიყვანეს ყარსის ოლქის გუბერნატორად. 1908 წლიდან დაღესტნის სამხედრო გუბერნატორის თანაშემწე იყო. 1912-1915 წლებში სამხედრო სამსახურთან ერთად ბაქოს ოკრუგის საპატიო სამოქალაქო მოსამართლის მოვალეობასაც ასრულებდა. 1915 წლის ივნისიდან 1917 წლის იანვრამდე მუშაობდა დაღესტნის სამხედრო გუბერნატორად. მისი ორივე ვაჟი I მსოფლიო ომის ფრონტზე დაიღუპა. 1917 წლის ოქტომბერში ჯანმრთელობის მდგომარეობის გამო პენსიაზე გავიდა და თბილისში დასახლდა. დაჯილდოებული იყო წმ. ვლადიმირის, წმ. ანას, წმ. სტანისლავის სხვადასხვა ხარისხის ორდენებითა და საფრანგეთის საპატიო ლეგიონის ორდენის კომანდორის ჯვრით. ბოროზდინი კ., სამეგრელო და სვანეთი. 1884-1861, ტფ., 1934 გაბლიანი ე., ძველი და ახალი სვანეთი, ტფ., 1925 გასვიანი გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 331. გასვიანი გ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 257.