laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
საქართველოს 19 წლამდე კალათბურთელთა ნაკრები

საქართველოს 19 წლამდე კალათბურთელთა ნაკრები წარმოადგენს საქართველოს მსოფლიოს საკალთბურთო ახალგაზრდულ ჩემპიონატებში, რომელსაც მართავს საქართველოს კალათბურთის ეროვნული ფედერაცია. იგი ქვეყანას წარმოადგენს 18 და 19-წლამდელთა საერთაშორისო საკალათბურთო ჩემპიონატებში იგი უკანასკნელად გამოჩნდა ფიბას 2016 წლის ევროპის 18-წლამდელთა ჩემპიონატის B დივიზიონში. საქართველოს ეროვნული საკალათბურთო ნაკრები საქართველოს 17 წლამდე კალათბურთელთა ნაკრები Georgia Basketball Records დაარქივებული 2017-02-02 საიტზე Wayback Machine. — FIBA Archive ↑ Profile | Georgia დაარქივებული 2017-07-31 საიტზე Wayback Machine. , Fiba.com. Retrieved 24 Jan 2016.
საქართველოს ქალთა ეროვნული საკალათბურთო ნაკრები

საქართველოს ქალთა ეროვნული საკალათბურთო ნაკრები წარმოადგენს საქართველოს საერთაშორისო საკალათბურთო ჩემპიონატებში. მას მართავს საქართველოს კალათბურთის ეროვნული ფედერაცია. გუნდმა რანდენჯერმე სცადა ქალთა ევრობასკეტზე მოხვედრა, თუმცა უშედეგოდ. საქართველოს ქალთა ეროვნული 19-წლამდელთა საკალათბურთო ნაკრები საქართველოს ქალთა ეროვნული 17-წლამდელთა საკალათბურთო ნაკრები საქართველოს კალათბურთის ეროვნული ფედერაციის საიტი (ქართული ენა) Georgia Basketball Records დაარქივებული 2017-02-02 საიტზე Wayback Machine. — FIBA Archive ↑ Profile | Georgia დაარქივებული 2017-07-31 საიტზე Wayback Machine. , Fiba.com. Retrieved 24 იანვარი, 2016.
საქართველოს ქალთა ეროვნული ფრენბურთის ნაკრები

საქართველოს ქალთა ეროვნული ფრენბურთის ნაკრები — გუნდი რომელიც წარმოადგენს საქართველოს საერთაშორისო ქალთა ფრენბურთის ჩემპიონატებსა და მეგობრულ თამაშებში. FIVB profile
რატი იონათამიშვილი

რატი იონათამიშვილი (დ. 9 ივნისი, 1979, თბილისი) — ქართველი ფილოლოგი და პოლიტიკოსი. დაიბადა 1979 წლის 9 ივნისს. 2002 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 2002-2003 წლებში იყო გამომცემლობა „სანის“ ლიტმუშაკი. 2004 წელს იყო ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მოწვეული ლექტორი. 2005-2014 წლებში — კოალიცია „დამოუკიდებელი ცხოვრებისათვის“ პოლიტიკური პროექტების დირექტორი. 2008-2011 წლებში იყო ინკლუზიური განათლების პროექტის პიარ მენეჯერი. 2014-2015 წლებში იყო თბილისის მერის მრჩეველი, შშმ პირთა საბჭოს აღმასრულებელი მდივანი. 2015-2016 წლებში — თბილისის საკრებულოს წევრი. 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. 2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. რატი იონათამიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი რატი იონათამიშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ საქართველოს პარლამენტის 2020 წლის 31 ოქტომბრის არჩევნები შეაჯამა. ცესკო (2020-12-03). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-12-15. ციტირების თარიღი: 19 დეკემბერი, 2020.
გიორგი თოთლაძე

გიორგი თოთლაძე (დ. 10 თებერვალი, 1983, ქარელი) — ქართველი იურისტი და პოლიტიკოსი. საქართველოს პარლამენტის წევრი 2016 წლიდან 2020 წლამდე. დაიბადა 1983 წლის 10 თებერვალს. დაამთავრა გორის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. 2008-2009 წლებში იყო ქარელის ტერიტორიული ორგანოს რწმუნებული. 2009-2010 წლებში იყო ქარელის მუნიციპალიტეტის გამგებლის მოადგილე. 2013-2015 წლებში — „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველოს“ ქარელის საოლქო ორგანიზაციის თავმჯდომარე. 2014-2015 წლებში შიდა ქართლის გუბერნატორის პირველი მოადგილე. 2016 წლიდან „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველოს“ გორის საოლქო ორგანიზაციის თავმჯდომარე. 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ქარელის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. მაჟორიტარულ არჩევნებში ხმათა 52,29% მიიღო (12 331 ხმა). გიორგი თოთლაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გიორგი თოთლაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ შედეგები 2016
სატოში ტომიი

სატოში ტომიი (Satoshi Tomiie (富家哲) — იაპონელი ჰაუზ-მუსიკის პროდიუსერი და დიჯეი. დაწერილი აქვს მუსიკა მრავალი საუნდტრეკისთვის, მათ შორის ანიმატრიქსის საუნდტრეკი. ადრეული ასაკიდან მშობლების წაქეზებით პიანინოზე დაიწყო დაკვრა და სკოლის პერიოდში რამდენიმე ბენდის წევრი იყო, სადაც ძირითადად ჯაზით იყო გატაცებული. მოგვიანებით ჰიპ-ჰოპითა და დიჯეობით დაინტერესდა. პროფესიულად ამ საქმიანობით დაკავდა იაპონური კოსმეტიკური კომპანიის შეკვეთის შესრულებისას, სადაც მას ფრენკი ნაკლზ-ის შოუსთვის ტრეკის მომზადება დაევალა. ხელმძღვანელმა მასში პოტენციალი დაინახა და შედეგად შეიქმნა ამჟამად უკვე ჰაუზის კლასიკა "Tears". წარმატებით წაქეზებულმა დიჯეიმ ნიუ-იორკში გადაინაცვლა, თუმცა აღმოაჩინა, რომ მიუხედავად დიდი წარმატებისა იაპონიაში, კონკურენცია აშშ-ში გაცილებით მძაფრი იყო. მიუხედავად ამისა, ის ჯგუფს Def Mix შეუერთდა და მალე მსოფლიოს ერთ-ერთ წამყვანი დიჯეი გახდა ხშირი ტურებით წამყვან საერთაშორისო კლუბებში. 2000 წელს ტომიიმ შექმნა მისი პირველი დისკი სონისთვის "Full Lick", რომელსაც განსაკუთრებული წარმატება ინგლისში ხვდა. ტომის ერთ-ერთ ყველაზე გახმაურებულ და წარმატებულ პროექტებად ითვლება დიჯეი მიქსები "Nubreed 006 on Boxed". ის ფლობს ჰაუზ მუსიკის ჩამწერ ლეიბლს "Saw Recordings". ოფიციალური საიტი
გიორგი კოპაძე

გიორგი კოპაძე (დ. 28 თებერვალი, 1960, ახალციხე) — ქართველი იურისტი და პოლიტიკოსი. დაიბადა 1960 წლის 28 თებერვალს. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1981-1985 წლებში იყო ახალციხის სასოფლო-სამეურნეო ტექნიკუმის სანერგე მეურნეობის აგრონომი. 1991-1995 წლებში იყო ახალციხის საკრებულოს გამგეობის თავმჯდომარე. 1996-1999 წლებში — ახალციხის ტელეკომპანია „მე-9 არხის“ დირექტორი. 2014-2016 წლებში ახალციხის მუნიციპალიტეტის მერი. 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ახალციხისა და ადიგენის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. გიორგი კოპაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გიორგი კოპაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
სამართლიანობისთვის

სამართლიანობისთვის — პოლიტიკური პარტია საქართველოში, რომელიც 2019 წლის 20 ივნისს დაფუძნდა. პარტიის ლიდერია ეკა ბესელია. „ქართული ოცნებიდან“ ეკა ბესელიას წამოსვლის შემდეგ, 2019 წლის 27 მაისს დაანონსდა პარტიის დაარსების შესახებ. 2019 წლის 20 ივნისს გაიმართა პარტიის პირველი ყრილობა, სადაც აირჩნენ: პოლიტსაბჭოს წევრები გედევან ფოფხაძე — პარტიის გენერალური მდივანი და პოლიტსაბჭოს წევრი ზვიად კვაჭანტირაძე — პოლიტსაბჭოს წევრი და პოლიტიკური მდივანი ჯავარი უგრეხელიძე — ექიმი ჯუმბერ თავართქილაძე იასე ზაუტაშვილი — ეკონომისტი ვარლამ ხათრიძე — ადვოკატი თემურ მურვანიძე — „საქართველოს გზის“ ლიდერი სარევიზიო კომისიის წევრები დევი ხვედელიანი — პროფესორი, იურისტი მირიან ნიკოლაძე — იურისტი ცირა გუნჯუა — ექიმი კოტე ჩაჩავა — საერთაშორისი ურთიერთობის სპეციალისტი მოგვიანებით პარტია დატოვეს გედევან ფოფხაძემ და ზვიად კვაჭანტირაძემ. ისინი „ჩვენი საქართველო — სოლიდარობის ალიანსს“ შეუერთდნენ. პარტიის გვერდი Facebook-ზე ↑ „ეკა ბესელიამ პარტია „სამართლიანობისთვის“ დააფუძნა“. on.ge. 2019-06-20. ციტირების თარიღი: 24 ნოემბერი, 2020. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ ჩიჩუა, ნინო (2020-06-08). „ბესელიას თქმით, კვაჭანტირაძე და ფოფხაძე იურიდიულად ჯერ მისი პარტიიდან არ გასულან“. netgazeti.ge. ციტირების თარიღი: 24 ნოემბერი, 2020. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |accessdate=-ში (დახმარება)
Ministry of Sound

Ministry of Sound (MoS) — ღამის კლუბების ქსელი. პირველი კლუბი გაიხსნა 1991 წლის 21 სექტემბერს, საუტუარკში, სამხრეთ ლონდონში. რამდენიმე კვირის „მალული“ კლაბინგის შემდეგ 1992 წელს ოფიციალურად გახსნილ „MoS“-ში უკვე ტევა არ იყო ძირითადად აქ მოსულთა მიერ გავრცელებული ხმების მეშვეობით. ეს იყო ბრიტანეთში ჰაუზ მუსიკისა და სუპერკლუბების განვითარების ერთ-ერთი მთავარი ადგილი ადრეულ 1990-იან წლებში. MoS თავდაპირველად ლონდონის იმდროინდელ სხვა ღამის კლუბებისგან განცალკევდა და ადგილი კლუბების უბნიდან საკმაოდ შორს, არაალკოჰოლურ ბარში და საყოველთაოდ ქებული ხმის სისტემით შეარჩია. ყოველ პარასკევს და შაბათს დიჯეები აქ ცოცხლად ასრულებენ თავიანდ ბოლო მიქსებს. კლუბში ორი ვრცელი საცეკვაო დარბაზია, ასევე სონი პლეისტეიშენის ოთახი და აბსოლუტ ჩილ ბარი. კლუბი დააარსეს ჯეიმზ პალუმბომ (ყოფილი დავჯდომარე და მიმდინარე აღმასრულებელი დირექტორი), ჰამფრი უოტერჰაუზმა და დიჯეი ჯასტინ ბერკმანმა. დაარსების შემდეგ MoS ბრენდი გაფართოვდა და რამდენიმე სფეროს მოიცავს (მათ შორის ხმის ჩამწერ სტუდიასაც). ბრენდისგან მიღებულმა მოგებამ პალუმბო ბრიტანეთის უმდიდრეს ხალხთა სიაში მოახვედრა (136 მილიონი გირვანქა სტერლინგი). შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „Ministry of Sound“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი ↑ James Palumbo I’m going to fight for my right to party. Evening Standard (2013-11-14). ციტირების თარიღი: 2014-02-20.
ვასილი მოლოკოვის ქუჩა

ვასილი მოლოკოვის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ნაძალადევის რაიონში (ნაძალადევი). იწყება ჯავის II შესახვევიდან. წარმოიქმნა XX საუკუნის 30-იან წლებში. 40-იან წლებამდე ჯავის III ქუჩა ერქვა, შემდეგ ვასილი მოლოკოვის სახელი ეწოდა. აქვს ერთი გასასვლელი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 122, ISBN 978-99928-20-35-3.
მტკვრის ქუჩა

მტკვრის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მთაწმინდის რაიონში (ორბელიანთუბანი); გიორგი ათონელის ქუჩიდან ზვიად გამსახურდიას სანაპირომდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის 30-იან წლებში. ის მტკვრისკენ მიმავალი ერთ-ერთი გზა იყო და სახელიც მას უკავშირდება. ამ ქუჩით თულუხჩები მტკვრიდან ეზიდებოდნენ სასმელ წყალს მოსახლეობისათვის. თბილისის 1876 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც მცირე წყალსაზიდი ქუჩა, 1900 წლის გეგმაზე — როგორც მტკვრის ქუჩა. შემონახულია XIX საუკუნის დასასრულის საცხოვრებელი სახლები. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 123, ISBN 978-99928-20-35-3.
ლეო დავითაშვილის ქუჩა

ლეო დავითაშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს სამგორის რაიონში (აეროპორტის დასახლება); უსახელო ქუჩიდან იაკობ ხვედელიანის ქუჩამდე. აეროპორტის დასახლების II ქუჩას ლეო დავითაშვილის სახელი ეწოდა 1981 წელს. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 58, ISBN 978-99928-20-35-3.
ნოე ხომერიკის ქუჩა

ნოე ხომერიკის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ისნის რაიონში (საბარგოს დასახლება); ჯორჯ ბუშის ქუჩიდან ყვარლის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 30-იან წლებში. ადრე საბარგოს ქუჩა (საბარგოს დასახლების I ქუჩა) ერქვა, 70-იან წლებში ვლადიმერ მიქელაძის სახელი ეწოდა. 2018 წლის 25 მაისს ნოე ხომერიკის ქუჩა დაერქვა. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 122, ISBN 978-99928-20-35-3. ↑ ქ. თბილისში, ისნის რაიონში, ვლადიმერ მიქელაძის ქუჩისთვის სახელმწიფო მოღვაწის ნოე ხომერიკის სახელის მინიჭების შესახებ. საკანონმდებლო მაცნე (25 მაისი, 2018). ციტირების თარიღი: 25 დეკემბერი, 2019.
მუკუზნის გასასვლელი

მუკუზნის გასასვლელი — ქუჩა თბილისში, ისნის რაიონში (ავლაბარი). მდებარეობს მუკუზნის შესახვევიდან მაჭრის შესახვევამდე. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 123, ISBN 978-99928-20-35-3.
ვლადიმერ ვეკუას ქუჩა

ვლადიმერ (ვოვა) ვეკუას ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს მთაწმინდის რაიონში (ორბელიანთუბანი); ნიკოლოზ ბარათაშვილის ქუჩიდან გიორგი ათონელის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. ადრე რუსის ქუჩა ერქვა. შეტანილია თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში. ვლადიმერ ვეკუას სახელი ეწოდა 1991 წელს. ქუჩაზე დგას „პირიმზის“ შენობა (1971, არქიტექტორი თომა ფოცხიშვილი). შემონახულია XIX საუკუნის II ნახევრისა და XX საუკუნის დასაწყისის საცხოვრებელი სახლები. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 77, ISBN 978-99928-20-35-3.
ივისა

ივისა (კატალ. Eivissa; ესპ. Ibiza [iβíθa]; აგრეთვე ცნობილი როგორც იბიცა) — ბალეარის კუნძულების არქიპელაგის ერთ-ერთი კუნძული ხმელთაშუა ზღვაში. საერთაშორისო კურორტი. განსაკუთრებით ცნობილია მრავალრიცხოვანი კლუბებით სხვადასხვა მიმართულების ელექტრონული მუსიკის შესრულებით. საკულტო ადგილი ელექტრონული მუსიკი მოყვარული ახალგაზრდობისთვის მთელ მსოფლიოში გოასა და ბერლინის "Love Parade"-ის მსგავსად. მოსახლეობა - 111 107 მცხოვრები (2005); ფართობი 571,04 კმ². ადმინისტრაციული ცენტრი ქ. ივისა. ბალეარის კუნძულები მენორკა მალიორკა Consell Insular d'Eivissa (ადგილობრივი მთავრობა) "Official tourism portal of Ibiza" – Consell Insular d'Eivissa "Ibiza and the Historic Town of Eivissa"
კარლო მორეტის ქუჩა

კარლო მორეტის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს გლდანის რაიონში (გლდანის მასივი); იპოლიტე ვართგავასა და სამამულო ომის გმირების ქუჩებს შორის. ადრე იური გაგარინის ქუჩა ერქვა. 1981 წლიდან კარლო მორეტის სახელი ჰქვია. აქვს ორი შესახვევი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 122, ISBN 978-99928-20-35-3.
ადამ მიცკევიჩის ქუჩა

ადამ მიცკევიჩის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, საბურთალოს რაიონში (საბურთალო); პეკინის გამზირიდან ტანძიის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 40-იან წლებში. 50-იან წლებში ადამ მიცკევიჩის სახელი ეწოდა. აქვს 1 შესახვევი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 122, ISBN 978-99928-20-35-3.
მუკუზნის შესახვევი

მუკუზნის შესახვევი — ქუჩა თბილისში, ისნის რაიონში (ავლაბარი); ქეთევან დედოფლის გამზირიდან მდინარე მტკვრამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. შეტანილია თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში. აქვს 1 გასასვლელი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 123, ISBN 978-99928-20-35-3.
თეოფანე დავითაიას ქუჩა

თეოფანე დავითაიას ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ისნის რაიონში; (ვაზისუბანი); I–II და III–IV მიკრორაიონებს შორის. წარმოიქმნა XX საუკუნის 70–80-იან წლებში. ქუჩას თეოფანე დავითაიას სახელი ეწოდა 1983 წელს. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 55, ISBN 978-99928-20-35-3.
ეფრემ მცირის ქუჩა

ეფრემ მცირის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, კრწანისის რაიონში (ორთაჭალა); ნიკოლოზ (კარლო) ჩხეიძის (ყოფილი მირ ვეზიროვის) ქუჩიდან დეკაბრისტების მოედნამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც დილიჯანის შესახვევი, თბილისის ქუჩების 1940 წლის ცნობარში — როგორც დილიჯანის ქუჩა. 1960 წელს ქუჩას ეფრემ მცირის სახელი დაერქვა. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 67, ISBN 978-99928-20-35-3.
რაფიელ ერისთავის ქუჩა

რაფიელ ერისთავის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ვაკის რაიონში (ვაკე); ილია ჭავჭავაძის გამზირიდან მრგვალ ბაღამდე (ყოფილ ვაკის სკვერამდე). წარმოიქმნა XX საუკუნის 20-იან წლებში და რაფიელის ქუჩა უწოდეს, 40-იან წლებში რაფიელ ერისთავის სახელი დაერქვა. ქუჩაზე განთავსებულია გაეროს სახლი საქართველოში. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 66, ISBN 978-99928-20-35-3.
ევროპის მოედანი

ევროპის მოედანი — მოედანი თბილისში, ისნის რაიონში (რიყე); მეტეხისა და ღვინის აღმართებს, ნოე ჟორდანიას სანაპიროსა და მეტეხის ხიდს შორის. რიყის სამხრეთ ნაწილში წარმოქმნილ მოედანს ევროპის მოედანი ეწოდა 2005 წელს. მოედანზე დგას დავით სარაჯიშვილის ძეგლი (მოქანდაკე თენგიზ კიკალიშვილი). ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 65, ISBN 978-99928-20-35-3.
იროდიონ ევდოშვილის ქუჩა

იროდიონ ევდოშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, დიდუბის რაიონში (დიდუბე); რკინიგზიდან დავით ყიფიანის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. 1890 წლიდან ალექსანდრე დონდუკოვ-კორსაკოვის სახელი ერქვა. შეტანილია თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში. 1923 წელს იროდიონ ევდოშვილის სახელი ეწოდა. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 65, ISBN 978-99928-20-35-3.
ვაშლოვანის ქუჩა

ვაშლოვანის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მთაწმინდის რაიონში (ვერე); მერაბ კოსტავას ქუჩიდან გიორგი ახვლედიანის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის ბოლოს. თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში შეტანილია ვასილი სლეპტოვის სახელით. ვაშლოვანის ქუჩა 1923 წელს დაერქვა. შემონახულია XX საუკუნის დასაწყისის საცხოვრებელი სახლი №6, სადაც 2003 წელს გაიხსნა ექვთიმე თაყაიშვილის სამლოცველო ბინა-მუზეუმი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 73, ISBN 978-99928-20-35-3.
შოთა მიქატაძის ქუჩა (ნაძალადევი)

შოთა მიქატაძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ნაძალადევის რაიონში (ნაძალადევი); ცოტნე დადიანის ქუჩიდან ავთანდილ მანაგაძის ქუჩამდე, წარმოიქმნა XX საუკუნის 20-იან წლებში. 1958 წლამდე ყორღნის, შემდეგ ნიკოლოზ კიკნაძის სახელი ერქვა. 1995 წელს შოთა მიქატაძის სახელი ეწოდა. აქვს 1 შესახვევი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 122, ISBN 978-99928-20-35-3.
ია ეკალაძის ქუჩა

ია ეკალაძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მთაწმინდის რაიონში (ვერე); მერაბ კოსტავას ქუჩიდან გიორგი ახვლედიანის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. ჯერ ოლღას შესახვევი იყო, შეტანილია თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში. 1923 წელს ლენინის შესახვევი დაერქვა, 60-იან წლებში ია ეკალაძის სახელი ეწოდა. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 65, ISBN 978-99928-20-35-3.
ნიკოლოზ მუსხელიშვილის ქუჩა

ნიკოლოზ (ნიკო) მუსხელიშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ისნის რაიონში (ვაზისუბანი); დავით კვაჭანტირაძის ქუჩიდან თეოფანე დავითაიას ქუჩამდე. ვაზისუბნის დასახლებაში გამავალ ცენტრალურ უსახელო ქუჩას ნიკოლოზ მუსხელიშვილის სახელი ეწოდა 1982 წელს. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 123, ISBN 978-99928-20-35-3.
ელდარის ქუჩა

ელდარის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, სამგორის რაიონში (ვარკეთილი); კახეთის გზატკეცილიდან კალოუბნის ქუჩამდე. ყოფილ „ე“ ქუჩას ელდარის ქუჩა დაერქვა XX საუკუნის 70-იან წლებში. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 65, ISBN 978-99928-20-35-3.
ზაქარია ვეშაპურის ქუჩა

ზაქარია ვეშაპურის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ჩუღურეთის რაიონში (ახალი კუკია). დასაწყისი ცოტნე დადიანის ქუჩიდან. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. ადრე დაპროექტებული II ქუჩა ერქვა. თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც ყუბანის ქუჩა, 1923 წლიდან — ნატალია ლელაშვილის, 1938 წლიდან გიორგი ლელაშვილის სახელი ერქვა. 1995 წელს ზაქარია ვეშაპურის სახელი ეწოდა. აქვს 1 გასასვლელი, 1 შესახვევი და 1 ჩიხი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 77, ISBN 978-99928-20-35-3.
ანასტასია ერისთავ-ხოშტარიას ქუჩა

ანასტასია ერისთავ-ხოშტარიას ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მთაწმინდის რაიონში (ვარდისუბანი). დასაწყისი ძმები კაკაბაძეების ქუჩიდან. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. ადრე გრიგოლ არწრუნის სახელი ერქვა (შეტანილია თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში), 1922-იდან — ტასო (ანასტასია) აბაშიძის, 30-იანი წლებიდან — ანასტასია ხოშტარია-ერისთავის. 50-იან წლებში ანასტასია ერისთავ-ხოშტარიას სახელი დაერქვა. აქვს ერთი ჩიხი (1903 წლის სიაში — ყარსის შესახვევი). ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 67, ISBN 978-99928-20-35-3.
ერეკლე II-ის ქუჩა

ერეკლე II-ის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, კრწანისის რაიონში (ზემო უბანი); ერეკლე II-ის მოედნიდან სიონის ქუჩამდე. ადრინდელი სიონის ქუჩის მონაკვეთი. 1900 წელს ერეკლე II-ის პატივსაცემად დაერქვა ირაკლის ქუჩა. ასეა დატანილი თბილისის 1902 და 1934 წლების გეგმებზე. 1948 წელს ერეკლე II-ის ქუჩა ეწოდა. იგი ქალაქის ერთ-ერთი უძველესი ქუჩაა. XVII-XVIII საუკუნეებში ქუჩის დასაწყისში განლაგებული იყო სავაჭრო რიგები — რასტაბაზარი. 1795 წელს, აღა-მაჰმად-ხანის შემოსევის დროს, შენობათა დიდი ნაწილი განადგურდა. XIX საუკუნეში ხელმეორედ განაშენიანდა. ქუჩაზე შემორჩენილ ნაგებობათა შორის აღსანიშნავია სახლი №11, რომელიც 1896 წელს არქიტექტორმა ალექსანდრე ოზეროვმა დავით სარაჯიშვილისთვის ააშენა, სადაც გამოყენებულია ქართული ხუროთმოძღვრული მოტივები. აგურით ნაგები სახლის მეორე სართულის შუა ნაწილი მთლიანად უჭირავს ხის აივანს, მას საკმაოდ ლამაზი ჩუქურთმა ამშვენებს. სახლი №21 კი გამოირჩევა რკინის აჟურული აივნით. მოპირდაპირე მხარეს, ერეკლე II-ის ქუჩასა და ერეკლე II-ის შესახვევს შორის იყო ქარვასლა, რომელშიც შემდეგ კომუნალური ბინები განათავსეს. შემონახულია XIX საუკუნის მეორე ნახევრის საცხოვრებელი სახლები. აქვს ერთი შესახვევი და ორი ჩიხი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 66, ISBN 978-99928-20-35-3.
დავით გარეჯელის ქუჩა

დავით გარეჯელის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ნაძალადევის რაიონში (ღრმაღელე); მუხრანის ქუჩიდან თიანეთის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 40-იან წლებში. 44–47-ე ქუჩებს 50-იან წლებში ივანე ჩერნიახოვსკის სახელი დაერქვა, 1990 წელს — დავით გარეჯელის. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 58, ISBN 978-99928-20-35-3.
სალამანკა

სალამანკა (ესპ. Salamanca) — ქალაქი დასავლეთ ესპანეთში, სალამანკის პროვინციის დედაქალაქი, რომელიც ავტონომიურ რეგიონს კასტილია და ლეონი ეკუთვნის.
ლესია უკრაინკას ქუჩა

ლესია უკრაინკას ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მთაწმინდის რაიონში (მთაწმინდა); შოთა რუსთაველის გამზირიდან ზურაბ ჟვანიას ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. თბილისის 1867 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც გიმნაზიის შესახვევი (სახელწოდება უკავშირდება თბილისის კლასიკურ გიმნაზიას), 1923 წელს მაქსიმ გორკის სახელი დაერქვა, შემდეგ — სახ-კომსაბჭოს ქუჩა (ასეა დატანილი თბილისის 1934 წლის გეგმაზე). 50-იანი წლებიდან ლესია უკრაინკას სახელი ჰქვია. ლესია უკრაინკა თბილისში პირველად 1903 წელს ჩამოვიდა და ამ ქუჩის მახლობლად ცხოვრობდა. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 105, ISBN 978-99928-20-35-3.
ექიმის გასასვლელი

ექიმის გასასვლელი — ქუჩა თბილისში, ისნის რაიონში (ნავთლუღი); დასაწყისი სოლომონ დოდაშვილის ქუჩიდან უშანგი (შმაგი) სოფრომაძის I შესახვევამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. შეტანილია თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში. ადრე აგრეთვე მოიცავდა მონაკვეთს ნავთლუღის ქუჩიდან სოლომონ დოდაშვილის ქუჩამდე. 2017 წელს ამ მონაკვეთს და ჰოსპიტლის ქუჩას ვლადიმერ ლობჟანიძის სახელი ეწოდა. ↑ ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 67, ISBN 978-99928-20-35-3. ↑ ქ.თბილისში, ისნის რაიონში, ჰოსპიტალის ქუჩისთვის და საექიმოს ქუჩის გასასვლელის მონაკვეთისთვის პოლიციის ლეიტენანტის ვლადიმერ ლობჟანიძის ქუჩის სახელის მინიჭების შესახებ. საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე (10 ოქტომბერი, 2017). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2023-12-28. ციტირების თარიღი: 28 დეკემბერი, 2023
ელიას მთა

ელიას მთა — მთა საქართველოში, თბილისში, ისნის რაიონში (ავლაბარი). აქ დგას წმინდა სამების საკათედრო ტაძარი ასევე ივერიის ღვთისმშობლის და წმინდა ილია თეზბიტელის (წინასწარმეტყველის) ეკლესიები. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 65, ISBN 978-99928-20-35-3.
ილო მოსაშვილის ქუჩა

ილო მოსაშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ვაკის რაიონში (ვაკე). ნიკო ბერძენიშვილის ქუჩიდან არჩილ მიშველაძის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 50-იან წლებში. 1954 წლამდე საპროექტოს III ქუჩა ერქვა. შემდეგ ილო მოსაშვილის სახელი ეწოდა. ქუჩაზეა სააქციო საზოგადოება „საქართველოს წყალპროექტი“. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 122, ISBN 978-99928-20-35-3.
ველისციხის ქუჩა

ველისციხის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ნაძალადევის რაიონში (ზღვისუბანი), 67-ე ქუჩიდან ჩარგლის ქუჩამდე. ადრე თემქის დასახლების 58-ე ქუჩა ერქვა. 1968 წელს ველისციხის ქუჩა ეწოდა. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 77, ISBN 978-99928-20-35-3.
დიდიმ მირცხულავას ქუჩა

დიდიმ მირცხულავას ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ვაკის რაიონში (ვაკე); ილია ჭავჭავაძის გამზირიდან ირაკლი აბაშიძის ქუჩამდე. ყოფილი ზაქარია ფალიაშვილის II შესახვევი. დიდიმ მირცხულავას სახელი 2001 წელს ეწოდა. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 122, ISBN 978-99928-20-35-3.
დაისის გასასვლელი

დაისის გასასვლელი — ქუჩა თბილისში. მდებარეობდა ნაძალადევის რაიონში (ღრმაღელე); დაისისა და კნოლევის ქუჩებს შორის (ამჟამად აღარ არსებობს, ჩაიკარგა ახალ განაშენიანებაში). ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 58, ISBN 978-99928-20-35-3.
ნატო ვაჩნაძის და ნიკოლოზ შენგელაიას ქუჩა

ნატო ვაჩნაძის და ნიკოლოზ შენგელაიას ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მთაწმინდის რაიონში (გარეთუბანი); ლადო გუდიაშვილის ქუჩიდან რევაზ თაბუკაშვილის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის დასაწყისში. ქუჩა შედგება ორი მონაკვეთისაგან. ერთ მონაკვეთს ერქვა გრაფის ქუჩა (შეტანილია 1841 წელს შედგენილ თბილისის შედგენილ ქუჩების სიაში), მეორეს — ნიკოლოზის შესახვევი. 1827 წელს გენერალმა ივანე პასკევიჩმა ერევნის აღებისათვის გრაფის წოდება მიიღო და ქუჩის სახელიც აქედან მომდინარეობს, ნიკოლოზის შესახვევის სახელწოდებით კი — იქვე მდებარე ყოფილი ნიკოლოზის მოედნიდან. გაერთიანებულ ქუჩას 1922 წელს მუზეუმის ქუჩა დაერქვა, 1953 წელს კი ნატო ვაჩნაძის სახელი ეწოდა. 2015 წელს სახელი კვლავ შეეცვალა და ნატო ვაჩნაძის და ნიკოლოზ შენგელაიას ქუჩა დაერქვა. შემონახულია XIX საუკუნის II ნახევრის საცხოვრებელი სახლები. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 73, ISBN 978-99928-20-35-3. ↑ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს განკარგულება №226. საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე (23 ივნისი, 2015). ციტირების თარიღი: 16 მარტი, 2023
გიორგი ერისთავის ქუჩა

გიორგი ერისთავის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში (ახალი კუკია); გიორგი ჩიტაიას ქუჩიდან რკინიგზამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც ერისთავის ქუჩა. 1923 წლიდან გიორგი ერისთავის სახელი ჰქვია. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 66, ISBN 978-99928-20-35-3.