laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
გელა დუმბაძე

გელა დუმბაძე (დ. 13 ივნისი, 1965, თბილისი, საქართველო) — ქართველი დიპლომატი. საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი უკრაინაში 2017 წლის 15 ივნისიდან. სახელმწიფო მინისტრი დიასპორის საკითხებში 2014-2016 წლებში. მინიჭებული აქვს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩის დიპლომატიური რანგი. დაიბადა 1965 წლის 13 ივნისს თბილისში. სწავლობდა თბილისის 55-ე საშუალო სკოლაში, 1989 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, ფილოლოგიის ფაკულტეტი (წარჩინების დიპლომით), 1999-2001 წლებში სწავლობდა საქართველოს დიპლომატიურ აკადემიაში. 1987-1989 წლებში იყო ძეგლთა დაცვის ახალგაზრდული გაერთიანების დამფუძნებელი და მისი თავმჯდომარე. 1989 წელს დააარსა საბავშვო ესთეტიკურ-საგანმანათლებლო სასწავლებელი იყო მისი დირექტორი დაარსებიდან 1996 წლამდე. 1998-1999 წლებში მუშაობდა საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს, ინფორმაციისა და საზოგადოებასთან ურთიერთობის დეპარტამენტში, პირველ მდივნად, ხოლო 1999-2000 წლებში პრესცენტრის ხელმძღვანელი იყო. 2000-2001 წლებში გადაიყვანეს საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს, საგარეო პოლიტიკური ინფორმაციისა და საზოგადოებასთან ურთიერთობის დეპარტამენტის დირექტორის მოადგილედ. 2001-2005 წლებში აზერბაიჯანში საქართველოს საელჩოს მრჩეველი იყო. 2005-2007 წლებში იყო საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს, კულტურული მემკვიდრეობისა და დიასპორასთან ურთიერთობის სამმართველოს უფროსი, ხოლო 2007-2009 წლებში — რუსეთში საქართველოს საელჩოს მრჩეველი. 2009-2013 წლებში უკრაინაში საქართველოს საელჩოს უფროსი მრჩეველი. 2013-2014 წლებში ასრულებდა ელჩის მოვალეობას უზბეკეთსა და ტაჯიკეთში. 2014 წლის 2 ივნისიდან 22 ივლისამდე დიასპორის საკითხებში საქართველოს სახელმწიფო მინისტრის მოადგილე იყო, ხოლო 2014 წლის 26 ივლისიდან დაინიშნა დიასპორის საკითხებში საქართველოს სახელმწიფო მინისტრად. 2014-2016 წლებში თავმჯდომარეობდა საქართველოს პირველი დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობის მიერ საფრანგეთში შეძენილი ლევილის მამულის საქართველოსთვის გადმოცემის კომისიას. 2016 წლის 23 სექტემბერს მის მიერ ხელი მოეწერა ლევილის მამულის საქართველოსათვის დაბრუნების აქტს. 2016 წელს ლევილის მამულის საქართველოსთვის გადმოცემაში შეტანილი წვლილისა და უნივერსიტეტის პროფესორებისა და სტუდენტებისათვის სამეცნიერო საქმიანობის ხელშეწყობისთვისთვის დაჯილდოვდა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის მედლით. 2017 წლის 15 ივნისიდან არის უკრაინაში საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი და სუამში საქართველოს მუდმივი წარმომადგენელი. ავტორი ნოველების კრებულებისა: „ყვითელი ტროლეიბუსი“, „მე მორბენალი“ და „მიყვარს ვაშლი“. ჰყავს მეუღლე და ქალიშვილი. ფლობს რუსულ და ინგლისურ ენებს. ბიოგრაფია დიასპორის საკითხებში საქართველოს სახელმწიფო მინისტრის აპარატის ოფიციალურ საიტზე. ყვითელი ტროლეიბუსი, დუმბაძე გელა დაარქივებული 2016-10-12 საიტზე Wayback Machine. . bu.org.ge მე – მორბენალი, დუმბაძე გელა[მკვდარი ბმული]. bu.org.ge ↑ გელა დუმბაძისათვის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის მედლის მინიჭების შესახებ[მკვდარი ბმული]. tsu.ge ↑ საქართველოს პრეზიდენტი ახლადდანიშნულ ელჩებს შეხვდა[მკვდარი ბმული]. საქართველოს პრეზიდენტის ოფიციალური ვებგვერდი
დიასპორის საკითხებში საქართველოს სახელმწიფო მინისტრის აპარატი

დიაპორის საკითხებში საქართველოს სახელმწიფო მინისტრის აპარატი შეიქმნა 2008 წლის 24 იანვარს, რომლის ხელმძღვანელი (მინისტრი) მთავრობის წევრი იყო. ანგარიშვალდებული იყო მთავრობის წინაშე და ასრულებს მისსავე ან პრემიერ-მინისტრის მიერ დაკისრებულ ამოცანებს. მისი მიზანი იყო საქართველოს ფარგლებს გარეთ მცხოვრებ თანამემამულეებთან ურთიერთობის გაღრმავება, საქართველოს სახელმწიფოსა და ქართულ დიასპორას შორის ურთიერთობის ხელშეწყობა და ქართული დიასპორული ორგანიზაციების საქმიანობის მხარდაჭერა. 2016 წელს აპარატი გაუქმდა, ხოლო მისი ფუნქციების შესრულება საგარეო საქმეთა სამინისტრომ დაიწყო. იულონ გაგოშიძე — 2008 წლის 31 იანვარი — 2009 წლის 21 დეკემბერი მირზა (პაპუნა) დავითაია — 2009 წლის 21 დეკემბერი — 2012 წლის 10 ოქტომბერი კონსტანტინე სურგულაძე — 2012 წლის 25 ოქტომბერი — 2014 წლის 21 ივლისი გელა დუმბაძე — 2014 წლის 22 ივლისი — 2016 ოფიციალური საიტი
რუსენი

ტოპონიმი რუსენი შეიძლება აღნიშნავდეს: რუსენი — სოფელი მოლდოვაში, ანენი-ნოის რაიონი რუსენი — სოფელი მოლდოვაში, ედინეცის რაიონი
ალექსეევკა (ედინეცის რაიონი)

ალექსეევკა (რუმ. Alexeevca) — სოფელი მოლდოვაში, ედინეცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 187 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 731 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ალექსენდრენი (ედინეცის რაიონი)

ალექსენდრენი (რუმ. Alexăndreni) — სოფელი მოლდოვაში, ედინეცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 183 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 328 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ბლეშტენი

ბლეშტენი (რუმ. Bleşteni) — სოფელი მოლდოვაში, ედინეცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 187 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 998 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
სან-პაულუს შტატი

სან-პაულუს შტატი (პორტ. São Paulo, SP) — შტატი ბრაზილიის სამხრეთ-აღმოსავლეთში. ფართობი – 249 ათასი კმ². მოსახლეობა – 39,3 მლნ. ქალაქები (ათ.) – სან-პაულუ (10 058, აგლ. 16 583), გუარულიუსი (1097), კამპინასი (993), სან-ბერნარდუ-დუ-კამპუ (714). მსოფლიოს ერთ-ერთი უდიდესი საქალაქო აგლომერაცია და სამრეწველო რაიონია. ყოველწლიურად 500-600 ათასით იზრდება. სან-პაულუს შტატის ფართობი დაახლოებით ემთხვევა გაერთიანებული სამეფოს ფართობს. ↑ Censo 2010: população do Brasil é de 190.732.694 pessoas
ბაკურიანი (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი ბაკურიანი შეიძლება აღნიშნავდეს: ბაკურიანი — ტაოს ერისთავთერისთავი ბაკურიანი — დაბა ბორჯომის რაიონში
ბრინზენი (ედინეცის რაიონი)

ბრინზენი (რუმ. Brînzeni) — სოფელი მოლდოვაში, ედინეცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 166 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 538 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ბრეტუშენი-ნოი

ბრეტუშენი-ნოი (რუმ. Brătuşenii Noi) — სოფელი მოლდოვაში, ედინეცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 181 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 609 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ბრეტუშენი

ბრეტუშენი (რუმ. Brătuşeni) — სოფელი მოლდოვაში, ედინეცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 175 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 823 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ბუზდუჯენი

ბუზდუჯენი (რუმ. Buzdugeni) — სოფელი მოლდოვაში, ედინეცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 203 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 389 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ბურლენეშტი

ბურლენეშტი (რუმ. Burlăneşti) — სოფელი მოლდოვაში, ედინეცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 159 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 407 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ბედრაჯი-ვეკი

ბედრაჯი-ვეკი (რუმ. Bădragii Vechi) — სოფელი მოლდოვაში, ედინეცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 113 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 750 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ბედრაჯი-ნოი

ბედრაჯი-ნოი (რუმ. Bădragii Noi) — სოფელი მოლდოვაში, ედინეცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 108 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 234 ადამიანს შეადგენდა. მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები ↑ Ladaniuc V., Țopa T. G. Localitățile Republicii Moldova: itinerar documentar-publicistic ilustrat. Volumul 1: A-Bez — Chișinău: Draghiștea, 1999. — გვ. 301. — 470 გვრ. — ISBN 9975-78-030-X <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q7851338"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q21197"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q113169336"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q113169239"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q113255890"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55605984"></a>
შალვა ამონაშვილი

შალვა ამონაშვილი (დ. 8 მარტი, 1931, თბილისი) — ქართველი პედაგოგი და ფსიქოლოგი. თბილისის საპატიო მოქალაქე (2022). 1955 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტი; 1958 წელს იაკობ გოგებაშვილის სახელობის პედაგოგიური მეცნიერების ინსტიტუტის ასპირანტურა. 1960 წლიდან ამავე ინსტიტუტში მუშაობდა ლაბორანტად, უმცროს მეცნიერ თანამშრომლად, სწავლულ მდივნად, ლაბორატორიის გამგედ, დირექტორის მოადგილედ სამეცნიერო ნაწილში, დირექტორად. 1987–1990 წლებში მუშაობდა ექსპერიმენტალურ სამეცნიერო საწარმოო პედაგოგიური გაერთიანების გენერალურ დირექტორად; 1964 წელს პროფესორ ბ. ხაჭაპურიძესთან და დოცენტ გ. ფოფხაძესთან ერთად ჩამოაყალიბა ექსპერიმენტული დიდაქტიკის ლაბორატორია; ხელმძღვანელობდა მასობრივ ექსპერიმენტებს დაწყებითი განათლების პრობლემებზე საქართველოს რამდენიმე რაიონში. ყოფილ სსრკ რესპუბლიკებში აღიარებული იყო როგორც ერთ–ერთი პედაგოგ–ნოვატორი. გარდაქმნის მთავარი პირი : სკოლის პრობლემები (ავტორი). — თბილისი, 1989. — 97გვ. გამარჯობათ, ბავშვებო! : მასწავლებელთა დასახმარებლად (ავტორი). — ცხინვალი, ირისთონი, 1989. — 235გვ. გამარჯობათ ბავშვებო! : დამხმ. სახელმძღვ. მასწავლებელთათვის (ავტორი). — სოხუმი, ალაშარა, 1988. — 229გვ. მუშაობა პიონერულ ორგანიზაციებში (ავტორი). — თბილისი, განათლება, 1967. — 62გვ. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 37. შალვა ამონაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ ქოქოშვილი, დათო (2 ოქტომბერი, 2022). „საპატიო თბილისელის ჯილდო 20 ადამიანს გადაეცა“. netgazeti.ge. ციტირების თარიღი: 3 ოქტომბერი, 2022. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება)
ლეილა გორდელაძე

ლეილა კონსტანტინეს ასული გორდელაძე (დ. 15 აპრილი, 1927, თბილისი — გ. 19 მარტი, 2004, იქვე) — ქართველი რეჟისორი და ფსიქოლოგი. საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1977) 1950 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფსიქოლოგია–ფილოსოფიის ფაკულტეტი; 1959 წელს საკავშირო კინემატოგრაფიის სახელმწიფო ინსტიტუტის სარეჟისორო კურსები (მოსკოვი). 1952–1956 წლებში მუშაობდა ლენინგრადის ექსპერიმენტული მედიცინის ინსტიტუტში მეცნიერ მუშაკად; 1959 წლიდან იყო კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ რეჟისორი; ავტორია რამდენიმე სამეცნიერო ნაშრომისა; დამდგმელი რეჟისორია ქართული მხტვრული ფილმებისა: „ლევანა“ (1960), „მოიტაცეს თამარ ქალი“ (1971), „ბათა ქექია“ (1978), „აქედანა და შენამდე“ (1984), „ჩემი ბოშები“ (1987); სიცოცხლის ბოლო წლებში დაწერა წიგნი თავისი ცხოვრების შეასხებ – „დიდი და პატარა ამბები“; ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 108. ლეილა გორდელაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ლეილა გორდელაძე [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია ლეილა გორდელაძე — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
ეპისტოლური ლიტერატურა

ეპისტოლური ლიტერატურა (ბერძნ. epistole - მიმართვა) იხმარება სამი მნიშვნელობით: 1. სხვადასხვა გვარისა და ჟანრის ნაწარმოები, რომლებიც შედგება წერილებისაგან (ეპისტოლეებისაგან). ეპისტოლური ლიტერატურის მხატვრული ნაწარმოების ავტორი კორესპონდენტთა მიწერ-მოწერაში არ ჩანს, რაც უშუალობის, დოკუმენტურობის ეფექტს ქმნის და ტექსტს დამაჯერებლობას მატებს. ეპისტოლური ლიტერატურა, როგორც მხატვრული ლიტერატურის ჟანრი, წარმოიქმნა და გავრცელდა ძველ ბერძნულ და განსაკუთრებით რომაულ, იქიდან კი ევროპულ ლიტერატურაში. ცნობილია ციცერონის, ჰორაციუსის, სენეკას, ერაზმ როტერდამელის, მეფე ივანე მრისხანეს, მონტესკიეს, კარამზინის ეპისტოლური ნაწარმოებები. წერილებისგან შემდგარი რომანები: გოეთეს ახალგაზრდა ვერთერის ვნებანი, პუშკინის რომანი წერილებში, დოსტოევსკის საბრალო ადამიანები, ლაკლოს სახიფათო კავშირები და ა.შ. 2. მწერლების მეცნიერებისა და ცნობილ საზოგადო მოღვაწეების წერილები. ცნობილია მარქსის, ენგელსის, ნიკოლოზ ბარათაშვილის, ილია ჭავჭავაძის, აკაკი წერეთლის წერილები. 3. ჟურნალისტური ლიტერატურული ნაწარმოების ფორმა. ხშირია დიდი მწერლის ან მეცნიერის ე.წ. ღია წერილები. ლ. სულხანიშვილი, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 169.
ირაკლი იმედაძე

ირაკლი იმედაძე (დ. 2 იანვარი, 1952, თბილისი) — ქართველი ფსიქოლოგი. 1973 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. 1977-1981 წლებში იყო დიმიტრი უზნაძის სახელობის ფსიქოლოგიის ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი; 1981-1985 წლებში ამავე ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი; 1985-1989 წლებში განწყობის ფსიქოლოგიის ლაბორატორიის გამგე; 1989-1990 წლებში ზოგადი ფსიქოლოგიის განყოფილების გამგე; 1990-2006 წლებში ფსიქოლოგიის ისტორიის ლაბორატორიის გამგე; 2006 წლიდან არის დიმიტრი უზნაძის ფსიქოლოგიის ინსტიტუტის დირექტორი და ილია ჭავჭავაძის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სრული პროფესორი; 1990-1995 წლებში საქართველოს განათლების სამინისტროსთან არსებული გამოყენებითი ფსიქოლოგიის ცენტრის წამყვანი მეცნიერ თანამშრომელი; 1978-2006 წლებში სულხან-საბა ორბელიანის სახელობის პედაგოგიური უნივერსიტეტის, ილია ჭავჭავაძის სახელობის ენისა და კულტურის სახელმწიფო უნივერსიტეტისა და სოხუმის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მიწვეული ლექტორი. არის ასამდე სამეცნიერო პუბლიკაციისა და წიგნის ავტორი. 2005 წელს მიენიჭა დიმიტრი უზნაძის სახელობის სახელმწიფო პრემია. ფსიქოლოგიის ისტორია - History of psychology (ავტორი). - თბილისი, მწიგნობარი, 2008. - 665გვ.. - ISBN 978-9941-9019-8-0 XX საუკუნის ფსიქოლოგიის ძირითადი მიმდინარეობები (ავტორი). - თბილისი, ენა და კულტურა, 2004. - 374გვ. . - ISBN 99940-23-43-8 ირაკლი იმედაძე — ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ნათელა იმედაძე

ნათელა იმედაძე (2 ივნისი, 1929, თბილისი — 23 მაისი 2024) — ქართველი ფსიქოლოგი. 1952 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. სულხან-საბა ორბელიანის სახელობის თბილისის სახელმწიფო პედაგოგიური უნივერსიტეტის ფსიქოლოგიის კათედრის გამგე. 1957-1973 წლებში მუშაობდა საქართველოს აკადემიის დიმიტრი უზნაძის სახელობის ფსიქოლოგიის ინსტიტუტში მეცნიერ–თანამშრომლად. ფსიქოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი. სადისერტაციო თემა – მეორე ენის დაუფლების ფსიქოლოგიური გამოკვლევა, დაიცვა 1978 წელს. პროფესიული უნარები:როგორ მოვემზადოთ პედაგოგთა [2011 წლის] სასერტიფიკაციო გამოცდებისათვის (თანაავტორი). - თბილისი, 2010. - 164გვ.. - ISBN 978-9941-0-3070-3 სტრესი და სწავლა უმცროს სასკოლო ასაკში (რედაქტორი). - ბათუმი, შოთა რუსთაველის სახელმწ. უნ-ტი, 2009. - 169გვ.. - ISBN 978-9941-409-49-3 ფსიქოლოგიური გამოკვლევები - Психологические исследования : კრებული (თანაავტორი). - ბათუმი, შოთა რუსთაველის სახელმწ. უნ-ტი, 2006. - 247გვ.. - ISBN 99940-25-69-4 ბავშვთა აგრესია (რედაქტორი). - თბილისი, საარი, 2006. - 232გვ.. - ISBN 99940-0-959-1 ემოციური აღზრდის ფსიქოლოგიური საფუძვლები (ავტორი). - თბილისი, ცოდნა, 1973. - 32გვ. გრიგოლ კოსტავა (ავტორი). - თბილისი, ხელოვნება, 1972. - 57გვ. ნათელა იმედაძე — ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ლევან მალაზონია

ლევან მალაზონია (დ. 1932, თბილისი) — ქართველი დრამატურგი, პროზაიკოსი და ფსიქოლოგი. 1956 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. მისი პიესები დაიდგა მარჯანიშვილის თეატრში — „მგზავრები“ — 1981 წელს, „რეფორმატორი“ — 1984 წელს, გორის, ცხინვალისა და ოზურგეთის თეატრებში — თეთრი ტბა — 1979 წელს, არის კინოფილმ „ლაზარეს თავგადასავალი“-ს სცენარის ავტორი — 1972 წ. ლევან მალაზონია — ბიოგრაფიული ლექსიკონი
კოლომბოს ოლქი

კოლომბოს ოლქი (სინჰალ. කොළඹ දිස්ත්‍රික්කය, ტამილ. கொழும்பு மாவட்டம்) — შრი-ლანკის 25 ოლქიდან ერთ-ერთი. შედის დასავლეთი პროვინციის შემადგენლობაში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი კოლომბო. კოლომბოს ოლქი მდებარეობს შრი-ლანკის სამხრეთ-დასავლეთით და მისი ფართობია 699 კმ². ადმინისტრაციულად დაყოფილია 13 დივიზიონად. 2012 წლის მდგომარეობით, ოლქის მოსახლეობა შეადგენს 2 309 809 ადამიანს, რის მიხედვითაც, შრი-ლანკის ოლქებს შორის პირველ ადგილზეა. იგი, ასევე, არის ქვეყნის ყველაზე მჭიდროდ დასახლებული ოლქი. შრი-ლანკის ადმინისტრაციული დაყოფა ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კოლომბოს ოლქი Colombo District Secretariat ↑ Area of Sri Lanka by province and district. Statistical Abstract 2011. Department of Census & Statistics, Sri Lanka. ↑ Grama Niladhari Divisions. Colombo District Secretariat. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-12-12. ციტირების თარიღი: 2015-04-09. ↑ A2 : Population by ethnic group according to districts, 2012. Census of Population & Housing, 2011. Department of Census & Statistics, Sri Lanka. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-04-28. ციტირების თარიღი: 2015-04-09. ↑ A3 : Population by religion according to districts, 2012. Census of Population & Housing, 2011. Department of Census & Statistics, Sri Lanka. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-01-07. ციტირების თარიღი: 2015-04-09. ↑ Population by religion and district, Census 1981, 2001. Statistical Abstract 2011. Department of Census & Statistics, Sri Lanka.
ჰაივორონის რაიონი

ჰაივორონის რაიონი (უკრ. Гайворонський район) — რაიონი უკრაინაში, კიროვოჰრადის ოლქში. მისი ფართობია 695 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 38 405 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 63 კაცს კმ²-ზე. ჰაივორონის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ჰაივორონი. უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა უკრაინის რაიონები ↑ უკრაინის სახელმწიფო სტატისტიკის სამსახური. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-01. ციტირების თარიღი: 2015-04-09.
გამპაჰის ოლქი

გამპაჰის ოლქი (სინჰალ. ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කය, ტამილ. கம்பகா மாவட்டம்) — შრი-ლანკის 25 ოლქიდან ერთ-ერთი. შედის დასავლეთი პროვინციის შემადგენლობაში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი გამპაჰა. ოლქი შეიქმნა 1978 წლის სექტემბერში კოლომბოს ოლქის ჩრდილოეთ ტერიტორიაზე. ოლქის ფართობია 1 387 კმ². ადმინისტრაციულად დაყოფილია 13 დივიზიონად. 2012 წლის მდგომარეობით, ოლქის მოსახლეობა შეადგენს 2 294 641 ადამიანს. მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას შეადგენენ სინჰალელები. შრი-ლანკის ადმინისტრაციული დაყოფა ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: გამპაჰის ოლქი Batticaloa District Secretariat ↑ Overview. Gampaha District Secretariat. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-01-01. ციტირების თარიღი: 2015-04-09. ↑ Area of Sri Lanka by province and district. Statistical Abstract 2011. Department of Census & Statistics, Sri Lanka. ↑ Grama Niladhari Divisions. Gampaha District Secretariat. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-12-12. ციტირების თარიღი: 2015-04-09. ↑ A2 : Population by ethnic group according to districts, 2012. Census of Population & Housing, 2011. Department of Census & Statistics, Sri Lanka. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-04-28. ციტირების თარიღი: 2015-04-09. ↑ A3 : Population by religion according to districts, 2012. Census of Population & Housing, 2011. Department of Census & Statistics, Sri Lanka. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-01-07. ციტირების თარიღი: 2015-04-09. ↑ Population by religion and district, Census 1981, 2001. Statistical Abstract 2011. Department of Census & Statistics, Sri Lanka. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-11-13. ციტირების თარიღი: 2015-04-09.
პამფლეტი

პამფლეტი (ინგლ. pamphlet < pamphilius - XII საუკუნის პოპულარული კომედიის Pamphilius seu de amore-ს გმირის სახელი) — პოლემიკურ-აგრესიული ტონის სატირული თხზულება, ძირითადად პუბლიცისტური ხასიათისა. მიმართულია საზოგადოების გარკვეული წრის, ცალკეული პირთა ან ამა თუ იმ პოლიტიკური მოვლენის (ზოგჯერ თვით სახელმწიფოს) წინააღმდეგ. პამფლეტი თავისი ხასიათით მწვავე, შემტევითი, შეურაცხმყოფელი ბუნებისაა. მასში ფაქტობრივი მასალა შეზღუდულადაა წარმოდგენილი, სიმძიმის ცენტრი გადატანილია მოწინააღმდეგის მიმართ მკითხველის გაღიზიანებაზე. ცნობილია ანტიკური ხანიდან, კლასიკური სახე მიიღოდა ფართოდ გავრცელდა აღორძინების ეპოქაში. (ერაზმ როტერდამელი, ბლეზ პასკალი და სხვები). ამ ჟანრს მხატვრულ-სატირულ თხზულებებსაც მიაკუთვნებენ (სვიფტის „პამფლეტები“, მისივე „გულივერის მოგზაურობა“, მიხეილ ბულგაკოვის „მეწამული კუნძული“ და სხვა). ქართულ მწერლობაში პამფლეტური ხასიათისაა გრიგოლ ორბელიანი პასუხი შვილთა, ილია ჭავჭავაძის პასუხის პასუხი.
დარეჯან რამიშვილი

დარეჯან რამიშვილი (დ. 1907, ქუთაისი — გ. 1992) — ქართველი ფსიქოლოგი. 1927 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. წლების მანძილზე იყო ფსიქოლოგიის ინსტიტუტის მეტყველების კვლევის ლაბორატორიის ხელმძღვანელი; 1987–1989 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფსიქოლოგიის ფაკულტეტზე კითხულობდა ლექციების კურსს აზროვნებისა და მეტყველების ფსიქოლოგიაში. სხვადასხვა დროს კითხულობდა ლექციებს ფართო საზოგადოებისთვის პუშკინის სახელობის პედაგოგიურ, მეცნიერებათა აკადემიის ეკონიმიკისა და ისტორიის ინსტიტუტებში. 1992 წლამდე მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის დიმიტრი უზნაძის სახელობის ფსიქოლოგიის ინსტიტუტში. საკანდიდატო დისერტაცია დაიცვა 1939 წელს, ხოლო სადოქტორო 1956 წელს, სადოქტორო დისერტაციის თემა — „მეტყველების სახეთა განსხვავებული ფორმების შესახებ“. ენობრივი პროცესის ფსიქოლოგიური მექანიზმი და შემეცნების თეორია (ავტორი). - თბილისი, მეცნიერება, 1980. - 170გვ. აზროვნების პროცესის გენეზისისა და სპეციფიკის საკითხისათვის (ავტორი). - თბილისი, მეცნიერება, 1968. - 151გვ. მეტყველების განსხვავებულ სახეთა ფსიქოლოგია ბუნებისათვის (ავტორი). - თბილისი, საქ. სსრ მეცნ. აკად. გამ-ბა, 1963. - 378გვ. დარეჯან რამიშვილი — ბიოგრაფიული ლექსიკონი
მარინე საყვარელიძე

მარინე საყვარელიძე (დ. 26 ივნისი, 1926, თბილისი — გ. 2013) — ქართველი ექიმი და ფსიქოლოგი. ფსიქოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი. 1949 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 1957 წლიდან მუშაობდა დიმიტრი უზნაძის სახელობის ფსიქოლოგიის ინსტიტუტის სამედიცინო ფსიქოლოგიის განყოფილებაში, ჯერ უმცროს მეცნიერ თანამშრომლად, შემდეგ უფროს მეცნიერ თანამშრომლად. 1973-1989 წლებში იყო ამავე განყოფილების გამგე; 1969-1985 წლებში ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფსიქოლოგიის კათედრაზე კითხულობდა პათოლოგიური ფსიქოლოგიის კურს; 1989-2001 წლებში ფსიქოლოგიის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ კონსულტანტი; 1996-2001 წლებში ფსიქოლოგიის ინსტიტუტთან არსებული სამედიცინო ფსიქოლოგიის ინსტიტუტში კითხულობდა პათოლოგიური ფსიქოლოგიის კურსს. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „თავის ტვინის შუბლის წილების დაზიანების ფსიქოპათოლოგიისათვის“, დაიცვა 1953 წელს; სადოქტორო დისერტაციის თემა — „შიზოფრენიული აზროვნების პათოფსიქოლოგიისათვის“, დაიცვა 1974 წელს. მარინე საყვარელიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
რამაზ საყვარელიძე

რამაზ საყვარელიძე (დ. 18 თებერვალი, 1950, თბილისი) — ქართველი პოლიტოლოგი და ფსიქოლოგი. 1973 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოსოფიისა და ფსიქოლოგიის ფაკულტეტი. 1990–1996 წლებში იყო განათლების სამინისტროსთან არსებული გამოყენებითი ფსიქოლოგიის ცენტრის ხელმძღვანელი. 1992–1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ქარტია – 91“. 1993–1995 წლებში სახელმწიფო მეთაურის საინფორმაციო პოლიტიკის ბიუროს ხელმძღვანელი, პრეს-მდივანი. 1995–1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. 2005-2006 წლებში იყო ფსიქოთერაპიისა და ფსიქოსომატური მედიცინის ფაკულტეტის დეკანი. 1980–2006 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის ზოგადი და კლასიკური ფსიქოლოგიის კათედრის ხელმძღვანელი; 2008 წლიდან არის დიმიტრი უზნაძის სახელობის ფსიქოლოგიის ინსტიტუტის მეცნიერ თანამშრომელი. არის 40-მდე სამეცნიერო სტატიისა და მრავალი პუბლიცისტური წერილის ავტორი. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „სემანტიკური ინტერფერენციის ფსიქოლოგიური მექანიზმის საკითხისათვის“, დაიცვა 1979 წელს. რამაზ საყვარელიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი რამაზ საყვარელიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (საქართველოს პარლამენტის მესამე მოწვევა) რამაზ საყვარელიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (საქართველოს პარლამენტის მეოთხე მოწვევა)
გუგული ტოგონიძე

გუგული ტოგონიძე (დ. 26 თებერვალი, 1936, თბილისი) — ქართველი მწერალი და ფსიქოლოგი. 1959 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოსოფიის ფაკულტეტი (სპეციალობა ფსიქოლოგი). აქვს დაწერილი ლიტერატურული ზღაპრები, მოთხრობები. მიღებული აქვს შიო მღვიმელის სახელობის პრემია. ვარდისფერი ზღაპრები (ავტორი). - თბილისი, ნაკადული, 1996. - 352გვ. ბრეცი-კუკნეს და ფოთოლა კაბას ზღაპრები (ავტორი). - თბილისი, ნაკადული, 1990. - 268გვ. ვარდისფერი ჭინკა : მოთხრობები (ავტორი). - თბილისი, ნაკადული, 1985. - 155გვ. ლაშა მიდის სკოლაში : მოთხრობები უმცრ. სასკ. ასაკის ბავშვებისათვის (ავტორი). - თბილისი, ნაკადული, 1982. - 134გვ. წვიმის კაცუნები : მოთხრობები უმცრ. სასკოლო ასაკის ბავშვთათვის (ავტორი). - თბილისი, ნაკადული, 1979. - 100გვ. თეონა : მოთხრობა უმცრ. სასკ. ასაკის ბავშვთათვის (ავტორი). - თბილისი, ნაკადული, 1978. - 135გვ. რა უხაროდა გოგონას : მოთხრობები. უმცრ. სასკოლო ასაკის ბავშვთათვის (ავტორი). - თბილისი, ნაკადული, 1975. - 98გვ. გუგული ტოგონიძე — ბიოგრაფიული ლექსიკონი
კალუტარის ოლქი

კალუტარის ოლქი (სინჰალ. කඵතර දිස්ත්‍රික්කය, ტამილ. களுத்துறை மாவட்டம்) — შრი-ლანკის 25 ოლქიდან ერთ-ერთი. შედის დასავლეთი პროვინციის შემადგენლობაში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი კალუტარა. კალუტარის ოლქი მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. მისი ფართობია 1 598 კმ². ადმინისტრაციულად დაყოფილია 14 დივიზიონად. 2012 წლის მდგომარეობით, ოლქის მოსახლეობა შეადგენს 1 217 260. მოსახლეობის უმრავლესობას შეადგენენ სინჰალელები. შრი-ლანკის ადმინისტრაციული დაყოფა ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კალუტარის ოლქი Kalutara District Secretariat ↑ Area of Sri Lanka by province and district. Statistical Abstract 2011. Department of Census & Statistics, Sri Lanka. ↑ Grama Niladhari Divisions. Kalutara District Secretariat. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-12-12. ციტირების თარიღი: 2015-04-09. ↑ A2 : Population by ethnic group according to districts, 2012. Census of Population & Housing, 2011. Department of Census & Statistics, Sri Lanka. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-04-28. ციტირების თარიღი: 2015-04-09. ↑ A3 : Population by religion according to districts, 2012. Census of Population & Housing, 2011. Department of Census & Statistics, Sri Lanka. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-01-07. ციტირების თარიღი: 2015-04-09. ↑ Population by religion and district, Census 1981, 2001. Statistical Abstract 2011. Department of Census & Statistics, Sri Lanka.