laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ელ-აღეილა

ელ-აღეილა (არაბ. العقيلة) — სანაპირო ქალაქი ლიბიაში, სიდრის ყურესთან, კირენაიკის რეგიონის დასავლეთ ნაწილში. 1988 წელს მიეკუთვნა აჯდაბიის რაიონს, 1995-2001 წლებში რაიონის სახელი უცნობია, 2001 წელს კი კვლავ აჯდაბიას შეუერთდა. 2007 წელს, გადავიდა უფრო ფართო, ელ-ვახატის რაიონში. ელ-აღეილა უფრო უკეთ ცნობილია მის ტერიტორიაზე მიდმინარე ბრძოლებით მეორე მსოფლიო ომის დროს, ჩრდილოეთ აფრიკის კამპანიისას. ქალაქი გაშენებულია რომაელთა თავდაცვით ქალაქ ანაბუკისისა და მის ბერძნულ წინამორბედ აუტომალის ადგილზე. იტალიური ოკუპაციის დროს ელ-აღეილა ბედუინთა საკონცენტრაციო ბანაკი იყო, სადაც სიცოცხლეს ათასობით ბედუინი გამოასალმეს. ლიბიის სამოქალაქო ომის დროს, მარტის დასაწყისში ქალაქი კადაფის მოწინააღმდეგე ძალებმა აიღეს, თუმცა ამავე თვის შუა რიცხვებში იგი კვლავ დაიბრუნეს კადაფის მომხრეებმა. მარტის ბოლოს კვლავ ეროვნულმა გარდამავალმა საბჭომ აიღო. ლიბიის ქალაქების სია Satellite map at Maplandia.com Search for Al `Uqaylah in the MSN Encarta atlas[მკვდარი ბმული] ↑ "الشعبيات بالجماهيرية" ("Districts of Libya") Website of the General People's Committee of Libya, from WebArchive dated 30 August 2006 ↑ Goodchild, R. G. (1951) "Boreum of Cyrenaica" The Journal of Roman Studies 41(1/2): pp. 11-16, p. 11 ↑ The site of Automala was found on a small promontory opposite the island of Bu Sceefa, a few kilometers west of el-Agheila. p. 16 of Goodchild, R. G. (1951) "Boreum of Cyrenaica" The Journal of Roman Studies 41(1/2): pp. 11-16 ↑ Ham, Anthony (2002). East of Tripoli - Medinat Sultan to Ajdabiyya: Al-'Aghela. London: Lonely Planet, გვ. 154. ISBN 0864426992.
დავით III (მრავალმნიშვნელოვანი)

დავით III შეიძლება იყოს: დავით III კურაპალატი — ბაგრატიონთა ტაოს შტოს წარმომადგენელი, ტაოს მეფე (გ. 1001) დავით III (კათოლიკოს-პატრიარქი) — საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი დაახლ. 1435/36–1438/39 წლებში დავით IV (კათოლიკოსი) (ზოგ წყაროში მოხსენიებული როგორც დავით III) — საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი 1439 და 1447–1459 წლებში
დუკები

დუკები — ბიზანტიის იმპერატორთა დინასტია, მცირეაზიელი პროვინციული არისტოკრატიის შთამომავალნი. მართავდნენ 1059-1067 და 1071-1078 წლებში. დუკები წყაროებში IX საუკუნიდან იხსენიებიან. X საუკუნის დამდეგს იმპერატორის წინააღმდეგ გამოვიდნენ, მაგრამ დამარცხდნენ. X საუკუნის დასასრულს მხარი დაუჭირეს აჯანყებულ ბარდა სკლიაროსს. დუკებს დიდი მამულები ჰქონდათ აგრეთვე ბალკანეთის ნახევარკუნძულზე, ენათესავებოდნენ სკლიაროსთა, კომნენოსთა, ანგელოსთა ფეოდალურ საგვარეულოებს. 1059-1067 წლებში ტახტზე იყო კონსტანტინე X დუკა, ხოლო 1071-1078 წლებში მისი ვაჟი მიხეილ VII, რომელსაც ცოლად ჰყავდა საქართველოს მეფე ბაგრატ IV-ის ასული მართა - დედოფალი მარიამი. დუკებს ძალაუფლება წაართვა ნიკიფორე III ბოტანიატემ, 1081 წელს დუკებმა მხარი დაუჭირეს ალექსი I კომნენოსს. მიხეილ VII-ის ვაჟი კონსტანტინე 1081-1094 წლებში ალექსი I-ის თანამმართველი იყო. დუკები დედაქალაქის უმაღლესი არისტოკრატიის ინტერესებს გამოხატავდნენ, მათი მმართველობა ბიზანტიის დაცემის ხანა იყო (შინაააშლილობა, აჯანყებები, სელჩუკთა შემოსევები). XIII საუკუნეში ანგელოს-დუკების გვარი ეპირის დესპოტატის ტახტს ფლობდა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 650.
10 მაისი

10 მაისი — გრიგორიანული კალენდრის 130-ე დღე (ნაკიან წლებში - 131-ე დღე). წლის ბოლომდე დარჩენილია 235 დღე. 1810 : სოლომონ II თბილისიდან ახალციხეში გაიქცა. 1857 : დაიწყო ინდოელთა აჯანყება ბრიტანეთის წინააღმდეგ. 1871 : ხელი მოეწერა ფრანკფურტის ზავს საფრანგეთ-პრუსიის 1870-71 წლების ომში. 1893 : სავაჭრო დანიშნულებისთვის 1883 წლის ტარიფის აქტის ფარგლებში, აშშ-ის უზენაესმა სასამართლომ პომიდორს ხილის ნაცვლად ბოსტნეული კულტურების სტატუსი მიანიჭა. 1940 : უინსტონ ჩერჩილი გახდა დიდი ბრიტანეთის პრემიერ-მინისტრი. 1981 : საფრანგეთის პრეზიდენტად არჩეულ იქნა ფრანსუა მიტერანი. 1993 : მიმოქცევაში გაუშვეს ყირგიზეთის ეროვნული ვალუტა სომი. 2009 : საარტილერიო სროლებმა შრი-ლანკის დემილიტარიზებულ ზონაში სულ მცირე 378 სამოქალაქო პირი იმსხვერპლა. 2010 : ეკონომიკური თანამშრომლობისა და განვითარების ორგანიზაციამ წევრებად მიიწვია ესტონეთი, ისრაელი და სლოვენია. 100-ზე მეტი ადამიანი დაიღუპა და კიდევ 350 დაშავდა ერაყში მომხდარი აფეთქებების სერიის შემდეგ. 2011 : „Microsoft“-მა ინტერნეტ-სატელეფონო მომსახურების „Skype“-ის $8.5 მილიარდად შესყიდვის შესახებ განაცხადა. 2014 : ავსტრიელმა მომღერალმა კონჩიტა ვურსტმა სიმღერით „Rise Like a Phoenix“ ევროვიზია 2014-ზე გაიმარჯვა. 1760 : რუჟე დე ლილი — ფრანგი პოეტი და კომპოზიტორი, „მარსელიეზას“ ავტორი. 1788 : ფრენელი, ოგიუსტენ ჟან — ფრანგი ფიზიკოსი. 1840 : ჰაჯი დიმიტრი — ბულგარელი ხალხის ეროვნულ-განმათავისუფლებელი ბრძოლის მონაწილე. 1848 : ლიპტონი, თომას — შოტლანდიელი ბარონეტი. 1882 : ასათიანი, მიხეილ მიხეილის ძე — ქართველი ფსიქიატრი. 1899 : ასტერი, ფრედ — ამერიკელი მომღერალი და მოცეკვავე. 1923 : ალიევი, ჰეიდარ — აზერბაიჯანის სახელმწიფო მოღვაწე. 1931 : სკოლა, ეტორე — იტალიელი კინორეჟისორი. 1938 : ვლადი, მარინა — ფრანგი მსახიობი. 1521 : ბრანტი, სებასტიან — მწერალი. 1770 : ლუი ნიკოლა დავუ — საფრანგეთის მარშალი. 1774 : ლუი XV (საფრანგეთი) — საფრანგეთის მეფე. 1945 : გლიუკსი, რიხარდ — გერმანელი სამხედრო მოღვაწე. 1952 : დავით კაკაბაძე — ქართველი მხატვარი. მართლმადიდებელი ეკლესია აღნიშნავს შემდეგი წმინდანების ხსენების დღეს: სვიმეონი – უფლის ძმა ევლოგი უცხოთშემწყნარებელი აგრეთვე: რუმინეთი - დამოუკიდებლობის დღე (1877). მექსიკა - დედის დღე. ნიკარაგუა - დედის დღე. სხვა თვეები
ელ-აბრაკის საერთაშორისო აეროპორტი

ელ-აბრაკის საერთაშორისო აეროპორტი ან ელ-ბაიდის საერთაშორისო აეროპორტი (არაბ. مطار الأبرق الدولي) — აეროპორტი ლიბიაში, ქალაქ ელ-ბაიდაში. Libyan Airlines — ტრიპოლი, ტუნისი Afriqiyah Airways — აბდულ-აზიზი Buraq Air — ტრიპოლი ↑ [1] ↑ Minister of Communications and Transport დაარქივებული 2012-09-17 საიტზე Wayback Machine. Press Solidarity ↑ Starting his first trip to the pilgrims of Al Abraq International Airport Press Irassa
ალესანდრო მატრი

ალესანდრო მატრი (იტალ. Alessandro Matri; დ. 19 აგვისტო, 1984, სანტ'ანჯელო-ლოდიჯანო, იტალია) — იტალიელი ფეხბურთელი, რომელიც ამჟამად თამაშობს იტალიის სერია A-ს კლუბ „სასუელოში“. ალესანდრო მატრიმ დაიწყო თავისი კარიერა ფანტულა 1874-ში, საიდანაც 1996 წელს მილანში გადავიდა. 6 წელი მან მილანის პრიმავერაში გაატარა, 2003 წელს კი მას დებიუტი ჰქონდა მილანის მთავარ გუნდში პიაჩენცას წინააღმდეგ. ამის შემდეგ იგი 2 წელი ისევ მილანის პრიმავერას ფეხბურთელი იყო. შემდეგ იგი იჯარით პრატოში, ლუმეცანეში და რიმინიში იყო გადასული. 2007 წელს მატრი ოფიციალურად კალიარის ფეხბურთელი გახდა, სარდინიელებს მისი ტრანსფერი 2.3 მილიონი ევრო დაუჯდათ. დებიუტი მას ნაპოლის წინააღმდეგ ჰქონდა, ხოლო 1-ლი გოლი კი მან პარმას გაუტანა და მოაგებინა თავის გუნდს. მთლიან ჯამში კი იმ სეზონში 6 გოლის გატანა შეძლო 34 მატჩში. დიდ წილად მატრი შეცვლებზე შემოდიოდა, რადგან კალიარის მწვრთნელი უფრო რობერტ აკვაფრესკას და ჯედას ენდობოდა. 2008/09 სეზონში მატრიმ მთლიანობაში 31 თამაში ჩაატარა, თუმცა ძირითადიდან მხოლოდ 11-ჯერ დაიწყო. 2009/10 სეზონში აკვაფრესკა წავიდან გუნდიდან და ესეც მატრის ბრწყინვალე "სარდინიული" კარიერის დასაწყისი და დასასრული იყო, მან 13 გოლის გატანა შეძლო იმ სეზონში, ამას 7 გოლი მან ზედიზედ გაიატანა, რაც ლუიჯი რივას რეკორდი გაიმეორა და რაც მთავარია გუნდის საუკეთესო ფეხბურთელი გახდა. 2011 წელს, ზამთრის სატრანსფერო პერიოდში მატრი იჯარით იუვენტუსში გადავიდა 2.5 მილიონ ევროდ და მან თავი მოაწონა ტურინულ კლუბს, რადგან სეზონის ბოლოს იგი უკვე ოფიციალურად გახდა იუვენტუსის ფეხბურთელი. მისი ტრანსფერი კი ბებერ სინიორას 15.5 მილიონი ევრო დაუჯდა და დაიწყო მისი არც თუ ისე სახარბიელო კარიერა. 2011 წელს მატრი პირველად იქნა ნაკრებში გამოძახებული გერმანიის წინააღმდეგ. 1-ლი გოლი ნაკრებში კი მან უკრაინას გაუტანა ამხანაგურ მატჩში. იუვენტუსი სერია A (3): 2011-12, 2012-13, 2014-15 იტალიის სუპერთასი (2): 2012, 2013 იტალიის თასი: 2014-15 სტატისტიკა soccerway-ზე football.it-ის პროფილი
Men of Israel

Men of Israel — კინოსტუდია Lucas Entertainment-ის 2009 წლის გეი პორნოგრაფიული ფილმი. ფილმის რეჟისორია მაიკლ ლუკასი. ფილმის გადაღებები მიმდინარეობდა ისრაელში და მასში მონაწილე მსახიობების უმეტესობა ებრაელი იყო. თავად ფილმის რეჟისორიც საბჭოთა კავშირში დაბადებული ებრაელია. ოფიციალური საიტი
Business & Pleasure

Business & Pleasure — კინოსტუდია Lucas Entertainment-ის 2012 წლის გეი პორნოგრაფიული ფილმი. მისი რეჟისორია მაიკლ ლუკასი. ფილმში მოქმედებები მიმდინარეობს ბიზნეს კორპორაციაში, სადაც სხვადასხვა სიტუაციები ვითარდება. ოფიციალური საიტი
ლიბიის დროშა

ლიბიის რესპუბლიკის დროშა — ლიბიის ერთ–ერთი სახელმწიფო სიმბოლო (გერბთან და ჰიმნთან ერთად). დროშის ცენტრალურ შავ ზოლში განთავსებულია თეთრი ნახევარმთვარე და ხუთქიმიანი ვარსკვლავი. ასევე შეიცავს წითელ (დროშის ზემოთა ნაწილი) და მწვანე (დროშის ქვემოთა ნაწილი) ზოლებს. 2011 წლის თებერვალში კადაფის წინააღმდეგ მომხდარი აჯანყების მონაწილეებმა ყოფილი მონარქიის დროშის გამოყენება დაიწყეს, რომელიც მოგვიანებით ეროვნული გარდამავალი საბჭოს ოფიციალური დროშა გახდა. 2011 წლის აგვისტოს ბოლოსთვის ლიბიაში განთავსებულმა საელჩოების უმრავლესობამ გარდამავალი ეროვნული საბჭოს დროშა აღმართეს, მათ შორის გაეროს უშიშროების საბჭოს მუდმივმა წევრებმა აშშმ, დიდმა ბრიტანეთმა, რუსეთმა, საფრანგეთმა და ჩინეთმა ეს ორგანო ლიბიის კანონიერ ხელისუფლებად აღიარეს. დასავლეთ ლიბიაში ტრიპოლიტანიის რესპუბლიკის არსებობის დროს სახელმწიფო დროშად გამოიყენებოდა ცისფერი ფერის ნაჭერი, რომლის ცენტრში გამოსახული იყო მწვანე პალმა და თეთრი ვარსკვლავი. თანამედროვე ლიბიის პირველი დროშა მიღებული იქნა 1951 წელს, როდესაცქვეყანამ იტალიისგან დამოუკიდებლობა მოიპოვა. დროშა წარმოადგენდა მართკუთხა ნაჭერს, რომელიც შედგებოდა სამი ჰორიზონტალური ზოლისგან: ზემოთა - წითელი, შუა - შავი და ქვედა მწვანე ფერისგან. შავი ზოლის ცენტრში, რომლის სიგანე ორჯერ მეტი იყო ზედა და ქვედა ზოლებზე გამოსახული იყო თეთრი ნახევარმთვარე და ხუთქიმიანი ვარსკვლავი. ლიბიის 2011 წლის რევოლუციის შემდეგ ეს დროშა ისევ აღადგინეს და დღემდე წარმოადგენს ლიბიის რესპუბლიკის სახელმწიფო სიმბოლოს. 1969 წლის ლიბიის რევოლუციის შედეგად არსებული დროშა შეიცვალა პან-არაბულ დროშაზე, რომელიც შედგებოდა სამი ერთნაირი ზომის ჰორიზონტალურად განლაგებული ფერისგან: წითელი-თეთრი-შავი. 1972 წლის 1 იანვარს ლიბია შეუერთდა არაბული რესპუბლიკების ფედერაციას, კანონის თანახმად შეიცვალა დროშაც. ფედერაციის დროშა ლიბიის 1969 წელს მიღებული დროშისგან განსხვავდებოდა პროპორციებით და ასევე თეთრ ზოლზე განთავსებული ოქროს შევარდნით, რომელსაც ბრჭყალებში ეპყრა ლენტი, რომელზეც რესპუბლიკის სახელი არაბულად ეწერა . 1977 წლის 8 მარტს ლიბია ფედერაციის შემადგენლობიდან გამოვიდა; ქვეყნის ოფიციალური სახელი შეიცვალა „ლიბიის დიდი სახალხო არაბთა სოციალისტური ჯამაჰირიათი“. 1977 წლის 11 ნოემბერს ლიბიის დროშა შეცვლილი იქნა ერთფეროვან მწვანე დროშაზე. ოსმალეთის იმპერია (1911 - მდე) იტალიის ლიბია (1911 — 1943) ლიბიის სამეფო (1951 - 1969) ლიბიის არაბთა რესპუბლიკა (1969 - 1971) არაბული რესპუბლიკების ფედერაცია (1972 - 1977) ლიბიის დიდი სახალხო არაბთა სოციალისტური ჯამაჰირია(1977 - 2011) ტრიპოლიტანიის რესპუბლიკა, 1918—1923 ტრიპოლიტანიის ვილაიეთი, 1864—1911 კირენაიკა, 1949—1951 ფეცანი საფრანგეთის ოკუპაციის დროს, 1943—1951 ლიბიის გერბი ლიბიის ჰიმნი ↑ რუსეთმა ლიბიის გარდამავალი ეროვნული საბჭო ცნო — DELFI
შვეიცარიის საელჩო თბილისში (რუსეთის ინტერესების სექცია)

კოორდინატები: 41°42′38″ ჩ. გ. 44°44′33″ ა. გ.﻿ / ﻿41.710750° ჩ. გ. 44.742694° ა. გ.﻿ / 41.710750; 44.742694 შვეიცარიის საელჩოსთან არსებული რუსეთის ფედერაციის ინტერესების სექცია — რუსეთის დიპლომატიური მისია საქართველოში, რომელიც მდებარეობს ჭავჭავაძის გამზირზე, თბილისში. 2008 წლის აგვისტოს რუსეთ-საქართველოს ომის გამო, საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს 2008 წლის 29 აგვისტოს გადაწყვეტილებით რუსეთთან დიპლომატიური ურთიერთობები შეწყდა. რუსეთის ფედერაციის საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი საქართველოში ვიაჩესლავ კოვალენკო მოსკოვში 2008 წლის 30 სექტემბერს ჩავიდა. 2009 წლის 5 მარტს შვეიცარიის საელჩოსთან საქართველოში და შვეიცარიის საელჩოსთან რუსეთში ოფიციალურად გაიხსნა რუსეთის ფედერაციის ინტერესების სექცია და საქართველოს ინტერესების სექცია შესაბამისად. შვეიცარიის საელჩო წარმოადგენს რუსეთის ფედერაციის ინტერესების სექციას საქართველოში. სექციის უფროსი: ანდრეი ვასილის ძე სმაგა (რუს. Андрей Васильевич Смага) მისამართი: თბილისი, 0162, ჭავჭავძის გამზირი, 51 ტელეფონი: +995(32) 291-24-06, 291-26-45 ფაქსი: +995(32) 291-27-38 განყოფილების გამგე: ევგენი ალექსეის ძე შულცევი (რუს. Евгений Алексеевич Шульцев) მისამართი: თბილისი, 0162, ჭავჭავაძის გამზირი, 51 ტელეფონი: +995(32) 291-27-82 (მორ.), 291-23-10 ფაქსი: +995(32) 291-30-85 რუსეთ-საქართველოს ომი (2008) რუსეთ-საქართველოს ურთიერთობები Georgia breaks relations with Russia (ინგლისური) ურთიერთობები საქართველოსა და შვეიცარიის კონფედერაციას შორის დაარქივებული 2013-03-30 საიტზე Wayback Machine. ↑ საქართველო რუსეთთან დიპლომატიურ ურთიერთობებს წყვეტს. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-05. ციტირების თარიღი: 2012-11-09. ↑ Секция интересов в Тбилиси (при Посольстве Швейцарии)(რუსული)
ჯალუ

ჯალუ (არაბ. جالو‎) — ქალაქი ჩრდილო-აღმოსავლეთ ლიბიაში, ელ-ვახატის რაიონში, ჯალუს ოაზისში. 2001-2007 წლებში მიეკუთვნებოდა აჯდაბიის რაიონს. 1983-1987 წლებში იყო ჯალუს რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. ქალაქი გაშენებულია ლიბიის უდაბნოში მდებარე ოაზისში, სიდრის ყურიდან 250 კმ-ის მოშორებით. მისგან 30 კმ-ით ჩრდილო-აღმოსავლეთით მდებარეობს ავჯილის ოაზისი. რეგიონის მთავარი ეკონომიკური საქმიანობაა სოფლის მეურნეობა და ნავთობის სექტორში მომუშავე კომპანიებში საქმიანობა. მოყავთ ფინიკის პალმა, პომიდორი და ხორბლეული. ლიბიის სამოქალაქო ომის დროს ჯალუ კირენაიკის უდაბნოს კამპანიის ობიექტი იყო. ლიბიის ქალაქების სია Satellite map at Maplandia.com Search for Jalu in the MSN Encarta atlas[მკვდარი ბმული] ↑ World Gazetteer
ან-ნოფალია

ან-ნოფალია (არაბ. النوفلية‎) — ქალაქი ლიბიაში, სირთის რაიონში. მდებარეობს ყოფილ ბინ-ჯავადის რაიონში, ქალაქ ბინ-ჯავადიდან 20 კმ-ით დასავლეთითა და უვაიჯიდან 15 კმ-ით სამხრეთ-აღმოსავლეთით. მეორე მსოფლიო ომის დროს, 1942 წლის ბოლოს, ნოფალიაში მოხდა შემაჯამებელი შეტაკება ერვინ რომელის ძალები უკუიქცნენ. ამ დროისათვის, დასახლებაში იდგა მცირე ციხე, რამდენიმე იტალიური შენობა, მაღაზიები, მეჩეთი და სკოლა. ლიბიის ქალაქების სია ↑ 1.0 1.1 Clifford, Alexander G (2005). The Conquest of North Africa 1940 to 1943. Kessinger Publishing, გვ. 353. ISBN 978-1-4191-2656-7.
მარსა-ელ-ბურეიკა

მარსა-ელ-ბურეიკა (არაბ. مرسى البريقة) — ინდუსტრიული და საგანმანათლებლო დაწესებულებების რამდენიმე პატარა ქალაქის კომპლექსი ლიბიაში, სიდრის ყურესთან, ხმელთაშუა ზღვის ყველაზე სამხრეთ წერტილთან. მდებარეობს ყოფილ აჯდაბიის რაიონში, რომელიც 2007 წელს ელ-ვახატის რაიონს შეერწყა. ქალაქი ლიბიის მეორე უმსხვილესი ჰიდრო-კარბონული კომპლექსის ცენტრია. ლიბიის სამოქალაქო ომის დროს, ქალაქი სწრაფად გადავიდა ოპოზიციის ხელში. 2 მარტს სამთავრობო ძალები მის აღებას შეეცადნენ, თუმცა წარუმატებლად. უკვე 13 მარტს, მათი შეტევა წარმატებული აღმოჩნდა. აჯანყებულებმა ქალაქი მხოლოდ 26 მარტს დაიბრუნეს. აპრილში აჯანყებულები ქალაქის მიდამოებიდან კვლავ განდევნეს, წარმოქიმნა რამდენიმეთვიანი ჩიხი. 2011 წლის 11 აგვისტოს, აჯანყებულებმა დასახლების აღმოსავლეთ ნაწილი აიღეს. ლიბიის ქალაქების სია Description of Port Facilities დაარქივებული 2010-12-24 საიტზე Wayback Machine. Marsā al-Burayqah at Encyclopædia Britannica online ↑ Paul Schemm, Associated Press. (26 February 2011) At Libya's Brega oil facility, employees are few and production has been slashed. 1310news.com. ციტირების თარიღი: 2011-07-17. ↑ „Hundreds flee Libya as Obama orders sanctions“. This Just In. Cable News Network. February 25, 2011. დაარქივებულია ორიგინალიდან — თებერვალი 28, 2011. ციტირების თარიღი: March 2, 2011. ციტატა: „Protesters took control of the eastern Libyan city of Brega and its oil terminal Friday, according to an official who works at the communications department for the Port of Brega.“ ↑ „Rebels fight off Gaddafi attack“. BBC News. March 2, 2011. ციტირების თარიღი: March 2, 2011. ↑ Pfeiffer, Tom (March 2, 2011). „Rebels retake Libya town, may seek foreign role“. Reuters UK. Reuters. დაარქივებულია ორიგინალიდან — მარტი 5, 2011. ციტირების თარიღი: March 2, 2011. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-08-07. ციტირების თარიღი: 2012-11-09. ↑ p://news.sky.com/skynews/Home/World-News/Video-Libyan-Rebels-Retake-Brega-And-Ajdabiyah-After-Gaddafi-Forces-Flee-Amid-Coalition-Airstrikes/Article/201103415960556?lpos=World_News_Top_Stories_Header_3&lid=ARTICLE_15960556_Video%3A_Libyan_Rebels_Retake_Brega_And_Ajdabiyah_After_Gaddafi_Forces_Flee_Amid_Coalition_Airstrikes_ ↑ Libyan rebels capture eastern part of Brega -spokesman. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-09-26. ციტირების თარიღი: 2012-11-09.
დაიანა როსი

დაიანა ერნესტინ როსი (ინგლ. Diana Ernestine Earle Ross; დ. 26 მარტი, 1944, დეტროიტი) — ამერიკელი მომღერალი და მსახიობი. დაიანა მრავალშვილიან ოჯახში დაიბადა. მან საკმაოდ ადრეულ ასაკში გამოამჟღავნა თავისი მუსიკალური შესაძლებლობები. მთავარი სტატია: დაიანა როსის დისკოგრაფია. 1964: T.A.M.I. Show (The Supremes-თან) 1965: Beach Ball (The Supremes-თან) 1972: ლედი მღერის ბლუზს 1975: წითელი ხე 1978: ვიზი 1994: სიბნელიდან 1999: ორმაგი პლატინა 2002: The Making and Meaning of We Are Family (დოკუმენტური) 2010: Met With Sandra Ellison and Tamia Holmes როსი, დაიანა (ოქტომბერი 1993). მერცხლის საიდუმლოებები. Random House. ISBN 0-679-42874-7.  როსი, დაიანა; როზანა შელნატი (რედ.) (December 2002). დაიანა როსი: დაბრუნება. ნიუ-იორკი: Universe. ISBN 0-7893-0797-9.  ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: დაიანა როსი ოფიციალური საიტი დაიანა როსი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ↑ Smith J. C. Notable Black American Women <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q105958972"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q47455946"></a> ↑ BlackPast.org — 2004. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q30049687"></a> ↑ Southern E. Biographical Dictionary of Afro-American and African Musicians — Greenwood Publishing Group, 1982. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q51333926"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3116159"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5349457"></a>
სელუქი

სელუქი (არაბ. سلوق‎) — ქალაქი ჩრდილო-აღმოსავლეთ ლიბიაში, კირენაიკის რეგიონის ბენღაზის რაიონში. მდებარეობს ქალაქ ბენღაზიდან 53 კმ-ით სამხრეთ-აღმოსავლეთით. ლიბიის იტალიური ოკუპაციის დროს, როდესაც შექმნილი იყო კოლონია იტალიის ჩრდილოეთ აფრიკა, სელუქში მდებარეობდა საკონცენტრაციო ბანაკი, რომელიც აღმოსავლეთ ლიბიაში მცხოვრები მომთაბარე ტომებისათვის იყო განკუთვნილი. 1931 წელს, აქ ჩამოახრჩვეს ლიბიური წინააღმდეგობის ლიდერი ომარ მუხთარი. ლიბიის ქალაქების სია Photograph of mosque in Suluq, 2006, from Flickr MSN Map[მკვდარი ბმული] ↑ Wolfram Alpha
უმ-ელ-რიზამი

უმ-ელ-რიზამი (არაბ. أم الرزم‎) — ქალაქი აღმოსავლეთ ლიბიაში. მდებარეობს ქალაქ დარნიდან 48 კმ-ით სამხრეთით და ტობრუკიდან 45 კმ-ით დასავლეთით. დაყოფილია რამდენიმე კვარტალად. მოსახლეობა 12 000 ადამიანს შეადგენს. ლიბიის ქალაქების სია ↑ Amraja M. el Khajkhaj, "Noumou al Mudon as Sagheera fi Libia", Dar as Saqia, Benghazi-2008, p. 119.
ქამინისი

ქამინისი (არაბ. قمينس‎) — პატარა ქალაქი ჩრდილო-აღმოსავლეთ ლიბიაში, კირენაიკის რეგიონში, სიდრის ყურესთან. მდებარეობს ბენღაზიდან 50 კმ-ით სამხრეთით და სელუქიდან 23 კმ-ით დასავლეთით. ახ. წ. 642 წელს, მუსლიმთა მიერ დაპყრობამდე ქალაქი ჩამინოსის სახელით იყო ცნობილი. ლიბიის ქალაქების სია ↑ Amraja M. el Khajkhaj, "Noumou al Mudon as Sagheera fi Libia", Dar as Saqia, Benghazi-2008, p.119. ↑ Libyan Planning Ministry, “Al Atlas al Watani lil Jamahiriya…”, Tripoli, 1978, p.18.
Eloy

Eloy — გერმანული პროგრესული როკ-ჯგუფი, რომლის სტილი მოიცავს სიმფონიურ და სპეის როკს. აქედან უკანასკნელი უფრო გამოკვეთილია ჯგუფის ადრეულ ალბომებზე. მიუხედავად წარმოშობისა და პერიოდისა, ჯგუფს არ თვლიან კრაუტროკის ჟანრის კოლექტივად, ვინაიდან მათი ჟღერადობა უფრო ახლოს არის ჯგუფებთან პინკ ფლოიდი, კინგ კრიმსონი და Yes. Eloy (1971) Inside (1973) Floating (1974) Power and the Passion (1975) Dawn (1976) Ocean (1977) Silent Cries and Mighty Echoes (1979) Colours (1980) Planets (1981) Time to Turn (1982) Performance (1983) Metromania (1984) Code Name: Wild Geese (1984) (საუნდტრეკი) Ra (1988) Destination (1992) The Tides Return Forever (1994) Ocean 2: The Answer (1998) Visionary (2009) The Vision, the Sword and the Pyre – Part I (2017) The Vision, the Sword and the Pyre – Part II (2019) Echoes from the Past (2023) ოფიციალური საიტი Eloy საიტზე www.progweed.net დაარქივებული 2012-02-06 საიტზე Wayback Machine. Eloy-ს ბიოგრაფია (გერმანულად) - http://www.germanrock.de/e/eloy Eloy-ს გვერდი საიტზე Gnosis2000.net Eloy საიტზე Bigbangmag.com დაარქივებული 2011-07-07 საიტზე Wayback Machine. (ფრანგულად) Eloy საიტზე Progarchives
ანტონიო კანდრევა

ანტონიო კანდრევა (იტალ. Antonio Candreva; დ. 28 თებერვალი, 1987, რომი, იტალია) — იტალიელი ფეხბურთელი. სერია A-ს საფეხბურთო კლუბ „სალერნიტანას“ მარჯვენა ნახევარმცველი და მარჯვენა გარემარბი. ანტონიომ თავისი საფეხბურთო კარიერა „ლოდიჯიანში“ დაიწყო, საიდანაც მერე სერია ც-ს კლუბ „ტერნანაში“ გადავიდა. აქ მხოლოდ 2 თამაშის ჩატარება მოახერხა, თუმცა სხვა კლუბები უკვე ინტერესდებოდნენ მითი. ზაფხულს 2007 წელს კანდრე „უდინეზეში“ გადავიდა, სადაც უმეტესწილად პრიმავერას გუნდში იყო და მხოლოდ 3 მატჩის ჩატარება მოუწია დიდ გუნდში. 2008-2009 სეზონის დაწყებამდე „უდინეზემ“ იგი იჯარით „ლივორნოში“ გაუშვა. ტოსკანურ კლუბში პირველ სეზონში ძალზედ კარგი შთაბეჭდილება დატოვა, ასევე მიდი დიდი დამსახურებით „ლივორნო“ სერია A-ში დაბრუნდა, რის გამოც კლუბმა კიდევ ერთი სეზონით დაიტოვა კანდრევა. 2010 წლის იანვარს „იუვენტუსმა“ ანტონიო 6 თვით არედნით წაიყვანა, გამოსყიდვის უფლებით 6,5 მილიონ ევროდ, თუმცა მისი დებიუტი ტურინში აშკარად ვერ შედგა. სეზონის ბოლოს კი იგი უკვე „პარმაში“ წავიდა იჯარით, სადაც ისევ თავი გამოიჩინა, თუმცა „პარმამ“ ვერ გამოისყიდა და იგი ისევ „უდინეზეს“ დაუბრუნდა. 2011-2012 წლის სეზონის დაწყებამდე კი იგი ისევ იჯარით „ჩეზენაში“ გადავიდა, სადაც ასევე კარგად ასპარეზობდა. იანვრის სატრანსფერო ბაზრის ბოლო დღეს კი „ლაციომ“ და „ჩეზენამ“ ბარტერი განახორციელეს, კანდრევა „ლაციოს“ ფეხბურთელი გახდა, სიმონე დელ ნერო კი „ჩეზენაში“ გაუშვეს. „ლაციოში“ პირველი გოლი მან „ნაპოლის“ კარში გაიტანა და კურვა ნორდის ტრიბუნასთან აღნიშნა, რის გამოც დიდი მოწონება დაიმსახურა „ლაციოს“ ფანებისგან. ანტონიომ ძალიან კარგი შთაბეჭდილება დატოვა „ლაციოში“ და ზაფხულში რომაულმა კლუბმა იგი გამოისყიდა „უდინეზესგან“. 2012-2013 სეზონიც კარგად დაიწყო კანდრესთვის, მან „პალერმოს“ უბრწყინვალესი გოლი გაუტანა, „ლაციომ“ კი 3:0 მოიგო ის შეხვედრა. შემდეგ იყო „მილანთან“ თამაში, სადაც ანალოგიურად ულამაზესი გოლი გაიტანა და ერთ-ერთი საუკეთესო ფეხბურთელი იყო. ერთი სიტყვით კანდრევამ „ლაციოში“ გადასვლით ბევრი მოიგო, რაც მთავარია მისი კარგი თამაში არც ჩეზარე პრანდელის გამოეპარა და იგი ნაკრებში გამოიძახა. იტალიის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში პირველად 2009 წლის 14 ნოემბერს ამხანაგურ მატჩში ნიდერლანდების წინააღმდეგ ითამაშა. მაისში 2010-ის მსოფლიო ჩემპიონატის პრე-კომპანიაზე ანტონიო 30-კაციან სიაში იყო, თუმცა მთავარ ტურნირზე მაინც ვერ მოხვდა. ლაციოში კარგი თამაშის წყალობით 2012 წელს პრანდელიმ იგი ნაკრებს დაუბრუნა, რის გამოც ანტონიომ არაერთხელ აღნიშნა, რომ მან ლაციოში თავისი თავი იპოვა და ფეხბურთის ძველი გემო დაიბრუნა. სადებიუტო გოლი ნაკრებში კი ევროპის ჩემპიონატის შესარჩევ ეტაპზე ხორვატიას გაუტანა. ლაციო იტალიის თასი: 2012–13 იტალია U21 ტულონის ტურნირი: 2008 სერია A-ს თვის საუკეთესო გოლის ავტორი: ოქტომბერი 2021 ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ანტონიო კანდრევა სტატისტიკა FIGC-ზე ფიფა-ს სტატისტიკა ↑ ITALIA-OLANDA 0-0 // gazzetta.it ↑ Antonio Candreva Wins October's Goal of the Month Presented by Crypto.com
დრეზდენის ბრძოლა

დრეზდენის ბრძოლა (გერმ. Völkerschlacht bei Leipzig) — ნაპოლეონის ომების ერთ-ერთი ბრძოლა, რომელშიც ერთმანეთს დაუპირისპირდნენ საფრანგეთი და მეექვსე კოალიცია, რომლის შემადგენლობაში შედიოდნენ რუსეთის, ავსტრიისა და პრუსიის მოკავშირე არმიები. გაიმართა 1813 წლის 26-27 აგვისტოს. ბოჰემიის არმიამ (ფელდმარშალი კარლ შვარცენბერგი) აგვისტოს ბოლოს ნაპოლეონის მთავარი ძალების ზურგში სამხრეთიდან შეუტია დრეზდენს. 26 აგვისტოს მოკავშირეთა 70-ათასიანმა ავანგარდამ შეავიწროვა გუვიონ სენ-სირის კოპუსი, რომელიც დრეზდენს იცავდა. საშველად მოსულმა ნაპოლეონის მთავარმა ძალებმა მოკავშირეთა წინსვლა შეაჩერა, ხოლო 27 აგვისტოს დაარტყა მოკავშირეთა მარცხენა ფრთას და უკუაგდო იგი. შვარცენბერგმა უკან დახევა დაიწყო, მას იფარავდა გენერალ ა. ოსტერმან-ტოლსტოის არიერგარდი, რომელმაც 29-30 აგვისტოს კულმთან დაამარცხა დადევნებული ფრანგები. დრეზდენის ბრძოლა ნაპოლეონის უკანასკნელი გამარჯვება იყო 1813 წლის კამპანიაში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 635.