laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
დობროპილია

დობროპილია (უკრ. Добропілля) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს დონეცკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 31196 კაცს შეადგენდა. ↑ დონეცკის ოლქის სტატისტიკის მთავარი სამმართველო
დოკუჩაევსკი

დოკუჩაევსკი (უკრ. Докучаєвськ) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს დონეცკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 23733 კაცს შეადგენდა. ↑ დონეცკის ოლქის სტატისტიკის მთავარი სამმართველო
დრუჟკივკა

დრუჟკივკა (უკრ. Дружківка) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს დონეცკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 64557 კაცს შეადგენდა. დრუჟკივკაში 1945 წლიდან მოქმედებს ტრამვაის სისტემა (დრუჟკივკის ტრამვაი), რომელიც მოიცავს 3 მარშრუტს. ↑ დონეცკის ოლქის სტატისტიკის მთავარი სამმართველო
მირნოჰრადი

მირნოჰრადი (უკრ. Мирноград; 2016 წლამდე - დიმიტროვი უკრ. Димитров) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს დონეცკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 49646 კაცს შეადგენდა. ↑ დონეცკის ოლქის სტატისტიკის მთავარი სამმართველო
ტორეცკი

ტორეცკი (უკრ. Торецьк; 2016 წლამდე — ძერჟინსკი უკრ. Дзержинськ) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს დონეცკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 34750 კაცს შეადგენდა. ↑ დონეცკის ოლქის სტატისტიკის მთავარი სამმართველო
ჰორლივკა

ჰორლივკა, გორლოვკა (უკრ. Горлівка) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს დონეცკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 254416 კაცს შეადგენდა. ქალაქი 1779 წელს დაარსდა, ამჟამინდელი სახელი კი 1869 წელს მიიღო პიოტრ გორლოვის პატივსაცემად. რუსეთის 1905 წლის რევოლუციის დროს ქალაქში საბრძოლო მოქმედებები მიმდინარეობდა. საბჭოთა პერიოდში, 1930-იან წლებში ქალაქი საგრძნობლად გაიზარდა. მეორე მსოფლიო ომის ბოლოს, გერმანელებმა უკან დახევისას ჰორლივკის შენობები გადაწვეს. ომის დასასრულისათვის ქალაქის მოსახლეობა 400,000 კაცს ითვლიდა. 2014 წლიდან ქალაქში მიმდინარეობს ბრძოლები უკრაინელებსა და პრორუსს სეპარატისტებს შორის (იხილეთ ომი აღმოსავლეთ უკრაინაში). Gorlovka Portal დაარქივებული 2004-11-28 საიტზე Wayback Machine. Gorlovka Vedi დაარქივებული 2008-02-11 საიტზე Wayback Machine. Video of Gorlovka დაარქივებული 2012-03-12 საიტზე Wayback Machine. Yellow Pages of Horlivka დაარქივებული 2018-03-14 საიტზე Wayback Machine. Things to do in Horlivka დაარქივებული 2016-02-23 საიტზე Wayback Machine. ↑ დონეცკის ოლქის სტატისტიკის მთავარი სამმართველო ↑ Town twinning Information about town twinning. Barnsley Metropolitan Borough Council (November 12, 2012). ციტირების თარიღი: July 14, 2013
ხარციზკი

ხარციზკი (უკრ. Харцизьк) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს დონეცკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 58641 კაცს შეადგენდა. ↑ დონეცკის ოლქის სტატისტიკის მთავარი სამმართველო
ხრესტივკა

ხრესტივკა (უკრ. Хрестівка; 2016 წლამდე - კიროვსკე უკრ. Кіровське) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს დონეცკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 28149 კაცს შეადგენდა. ↑ დონეცკის ოლქის სტატისტიკის მთავარი სამმართველო
კოსტიანტინივკა

კოსტიანტინივკა (უკრ. Костянтинівка) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს დონეცკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 75896 კაცს შეადგენდა. ↑ დონეცკის ოლქის სტატისტიკის მთავარი სამმართველო
პოკროვსკი

პოკროვსკი (უკრ. Покровськ; 2016 წლამდე - კრასნოარმიისკი უკრ. Красноармі́йськ) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს დონეცკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 76857 კაცს შეადგენდა. ↑ დონეცკის ოლქის სტატისტიკის მთავარი სამმართველო
ლიმანი (ქალაქი)

ლიმანი (უკრ. Лиман; 2016 წლამდე - კრასნი-ლიმანი უკრ. Красний Лиман) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს დონეცკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 22409 კაცს შეადგენდა. ↑ დონეცკის ოლქის სტატისტიკის მთავარი სამმართველო
ნოვოჰროდივკა

ნოვოჰროდივკა (უკრ. Новогродівка) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს დონეცკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 15512 კაცს შეადგენდა. ↑ დონეცკის ოლქის სტატისტიკის მთავარი სამმართველო
შახტარსკი

შახტარსკი (უკრ. Шахтарськ) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს დონეცკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 50468 კაცს შეადგენდა. ↑ დონეცკის ოლქის სტატისტიკის მთავარი სამმართველო
სლოვიანსკი (ქალაქი)

სლოვიანსკი, სლავიანსკი (უკრ. Слов'янськ) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს დონეცკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 116694 კაცს შეადგენდა. ↑ http://www.slavrada.gov.ua/?view=council.golova ↑ დონეცკის ოლქის სტატისტიკის მთავარი სამმართველო
სნიჟნე

სნიჟნე (უკრ. Сніжне) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს დონეცკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 48003 კაცს შეადგენდა. ↑ დონეცკის ოლქის სტატისტიკის მთავარი სამმართველო
ჩისტიაკოვე

ჩისტიაკოვე (უკრ. Чистякове; 2016 წლამდე - ტორეზი უკრ. Торез) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს დონეცკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 56993 კაცს შეადგენდა. ↑ დონეცკის ოლქის სტატისტიკის მთავარი სამმართველო
ვუჰლედარი

ვუჰლედარი (უკრ. Вугледар) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს დონეცკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 15293 კაცს შეადგენდა. ↑ Вугледар // Енциклопедія сучасної України — Інститут енциклопедичних досліджень НАН України, 2006. — ISBN 966-02-2075-8 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q60557909"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q4201869"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q4532152"></a> ↑ დონეცკის ოლქის სტატისტიკის მთავარი სამმართველო
იასინუვატა

იასინუვატა (უკრ. Ясинувата) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს დონეცკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 35701 კაცს შეადგენდა. ↑ დონეცკის ოლქის სტატისტიკის მთავარი სამმართველო
ენაკიევე

ენაკიევე (უკრ. Єнáкієве) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს დონეცკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 81054 კაცს შეადგენდა. ↑ დონეცკის ოლქის სტატისტიკის მთავარი სამმართველო ↑ https://uk.wikipedia.org/wiki/Єнакієве ↑ 3.0 3.1 http://korrdon.info/events/71493-v-dnr-vveli-rossiyskie-pochtovye-indeksy.html
ჟდანივკა

ჟდანივკა, ჟდანოვკა (უკრ. Жданівка) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს დონეცკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 12301 კაცს შეადგენდა. 2001 წლის მონაცემებით: ეთნოსი: უკრაინელები — 48,3%; რუსები — 47,4%; ბელარუსები — 1,4%. ენა: რუსული ენა — 88,5%; უკრაინული ენა — 10.94%; სომხური ენა — 0.35%; ბელარუსული ენა — 0.29%. ↑ დონეცკის ოლქის სტატისტიკის მთავარი სამმართველო ↑ http://www.ukrcensus.gov.ua/
ქლუხორის ტბა

ქლუხორის ტბა (რუს. Клухорское озеро) — კარული ტბა რუსეთში, ყარაჩაი-ჩერქეზეთში. მდებარეობს დასავლეთ კავკასიონზე, ზღვის დონიდან 2676 მ სიმაღლეზე, ქლუხორის უღელტეხილის ჩრდილოეთით. ზედაპირის ფართობი 0.17 კმ². დასავლეთიდან აღმოსავლეთისაკენ გადაჭიმულია 670 მ-ზე, ხოლო ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ 400 მ-ზე. საშუალო სიღრმე 10.8 მ, მაქსიმალური სიღრმე 30 მ. დამახასიათებელია მაღალი და ციცაბო ნაპირები. ფსკერი უსწორმასწოროა. წყალი მომწვანო ფერისაა. გამდინარეა. ტბის დასავლეთი ნაპირიდან სათავეს იღებს მდინარე ჩრდილოეთი ქლუხორი. ზაფხულის ბოლოს წყლის ზედაპირის ტემპერატურა 10 °C-მდეა, სიღრმეში 4–5 °C. სექტემბრის ბოლოდან იყინება. ყინულძვრა ივლისშია. ცოცხალ ორგანიზმებს მოკლებულია. ბევრია შეტივტივებული ნაწილაკი. ქლუხორის ტბა მსხლისებრი მოყვანილობისაა. მისი ჩრდილო და დასავლეთი კალთები ძლიერ მაღალია და ციცაბო, სადაც გვხვდება გამკვრივებული თოვლი, რომელიც ტბისკენ ეშვება და თითქმის ეხება ტბის ზედაპირს. აგრეთვე მაღალია დასავლეთი კალთაც, მაგრამ იგი უშუალოდ ტბას არ აწყდება. ტბის გარშემო არსებული ტერიტორია მყინვარებითა და მუდმივი თოვლითაა დაფარული, რომელთაგან მრავალრიცხოვანი ჩანჩქერები და ნაკადები გამოედინება. ქლუხორის ტბის სამხრეთ-აღმოსავლეთით მდებარეობს უბისმაგვარი პატარა ტბა, რომელიც ქლუხორის ტბიდან მოგლუვებული წყალქვეშა მაღლობითაა გამოყოფილი. ეს პატარა ტბა-უბე, რომლის ფართობი 0.03 კმ²-ია, უფრო თხელია, რომლის ფსკერი კარგად ჩანს. ქლუხორის ტბის სამხრეთ-დასავლეთი ნაპირი შედარებით დაბალია, ტბის გარშემო ლანდშაფტი კლდეებით, ქედებით, ნაზვავებით, მყინვარებითა და მუდმივი თოვლითაა წარმოდგენილი. ქლუხორის ტბასთან აღმართულია საბჭოთა ჯარისკაცების ძეგლები და ობელისკები, რომლებიც მეორე მსოფლიო ომში ქლუხორის უღელტეხილის დამცველებად გვევლინებოდნენ. ტბა მოქცეულია თებერდის ეროვნული პარკის ტერიტორიაზე. ტურისტული ობიექტია. ↑ Гвоздецкий Н. А., Спиридонов А. И., В сборнике: Рельеф и ландшафты, М., 1977. ↑ 2.0 2.1 Новое в жизни, науке, технике: Серия Наука о Земле, 1970 ↑ 3.0 3.1 Побежденные вершины. Ежегодник советского альпинизма. 1952 ↑ Известия Русского географического общества, Том 137. 2005 ↑ 5.0 5.1 5.2 ვახუშტის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტის შრომები, ტ. IV, 1950 ↑ Большая Советская Энциклопедия: Второе издание, т. 42, г. 1956 ↑ Тебердинский национальный парк | Карачаево-Черкесия
პროკოპის პავლოპულოსი

პროკოპის პავლოპულოსი (ბერძ. Προκόπης Παυλόπουλος, დ. 10 ივლისი 1950) — ბერძენი პოლიტიკოსი, საბერძნეთის პრეზიდენტი 2015-2020 წლებში. დაიბადა 1950 წლის 10 ივლისს. განათლებით იურისტია, სწავლობდა პარიზში, სორბონის უნივერსიტეტში. 1977 წელს მიიღო დოქტორის ხარისხი. 1974 წელს დაინიშა საბეძნეთის პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებლის მიხაილ სტასინოპულოსის მდივნად. 2004-2007 წლებში იყო შინაგან საქმეთა, სახელმწიფო ადმინისტრაციისა და დეცენტრალიზაციის მინისტრი, 2007-2009 წლებში კი - შინაგან საქმეთა მინისტრი. 2015 წლის 18 თებერვალს აირჩიეს საბერძნეთის პრეზიდენტად. დაოჯახებულია ჰყავს სამი შვილი. Terms of office of Prokopis Pavlopoulos
ახუნი (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი ახუნი შეიძლება აღნიშნავდეს: ახუნი — მთა საქართველოში; ახუნი — მთა რუსეთში; ახუნი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბუზდიაკის რაიონში.
მიხეილ ისაკაძე

მიხეილ ისაკაძე (დ. 1896, მუხლი, ამბროლაურის მუნიციპალიტეტი, — გ. 1970) — ქართველი სამართალმცოდნე, საქართველოს უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარე (1937-1938). მიხეილ მელიტონის ძე ისაკაძე დაიბადა 1896 წელს ამბროლაურის რაიონის სოფელ მუხლში, ღარიბი გლეხის ოჯახში. დაამთავრა ადგილობრივი დაწყებითი სკოლა და შეუდგა შრომით საქმიანობას. 1918-1919 წლებში მსახურობდა არმიაში. 1921-1922 წლებში სწავლობდა მოსკოვში, შინაგან საქმეთა სახალხო კომისარიატის მიერ მოწყობილ კურსებზე. მისი დამთავრების შემდეგ მუშაობდა სხვადასხვა თანამდებობაზე. უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარე იყო 1937-1938 წლებში. გარდაიცვალა 1970 წელს. უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარეები
აკაკი ჯავახია

აკაკი ჯავახია (დ. 1901, ნოქალაქევი, სენაკის მუნიციპალიტეტი, — გ. 1972) — ქართველი სამართალმცოდნე, საქართველოს უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარე (1938-1949). აკაკი ფარნაოზის ძე ჯავახია დაიბადა სენაკის რაიონის სოფელ ნოქალაქევში, 1901 წელს. 1914 წელს დაამთავრა სოფლის ორკლასიანი სასწავლებელი, შემდეგ კი სწავლა გააგრძელა თბილისის ცენტრალურ პარტიულ სკოლაში. 1942 წელს დაამთავრა საკავშირო იურიდიული ინსტიტუტის თბილისის ფილიალი. 1926-1933 წლებში მუშაობდა მოსამართლედ საქართველოს სხვადასხვა რაიონში, 1934-1937 წლებში უზენაესი სასამართლოს წევრია, ხოლო 1937 წლიდან 1938 წლამდე - საქართველოს სსრ იუსტიციის სახალხო კომისრის მოადგილე. 1938 წელს აირჩიეს უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარედ. ამ თანამდებობაზე იმუშავა 1949 წლამდე. გარდაიცვალა 1972 წელს. უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარეები
მიხეილ ლომიძე

მიხეილ ლომიძე (დ. 1899, ლიჩი, საჩხერის მუნიციპალიტეტი, — გ. 1977) — ქართველი სამართალმცოდნე, საქართველოს უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარე (1949-1951 და 1957-1959), იუსტიციის მინისტრი (1955-1957). საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს III-IV მოწვევის დეპუტატი. მიხეილ ყარამანის ძე ლომიძე დაიბადა 1899 წელს საჩხერის რაიონის სოფელ ლიჩში, ღარიბი გლეხის ოჯახში. 1911 წელს დაამთავრა სოფლის დაწყებითი სკოლა, შემდეგ — ჭიათურის საშუალო სკოლა და დაიწყო შრომითი საქმიანობა - მუშაობდა დაწყებითი სკოლის პედაგოგად. 1919 წელს დაამთავრა ქუთაისის პედაგოგიური კურსები და მიიღო სახალხო მასწავლებლის წოდება. 1920-1921 წლებში მსახურობდა არმიაში, შემდეგ სხვადასხვა პარტიულ სამუშაოზეა. 1938-1941 წლებში უზენაესი სასამართლოს წევრია. 1941-1942 წლებში — ამიერკავკასიის სამხედრო ტრიბუნალის თავმჯდომარე. 1942-1949 წლებში მუშაობდა სამხედრო პროკურორად. ორჯერ, სხვადასხვა დროს, აირჩიეს უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარედ: 1949-1951 წლებში და 1957-1959 წლებში. 1952-1953 წლებში მუშაობდა საქართველოს რესპუბლიკის პროკურორად, 1953 წლიდან იუსტიციის მინისტრის მოადგილეა, ხოლო 1955 წლიდან - იუსტიციის მინისტრი. გარდაიცვალა 1977 წელს. უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარეები მიხეილ ლომიძის ბიოგრაფია (III მოწვევა) მიხეილ ლომიძის ბიოგრაფია (IV მოწვევა)
ბორის ფურცხვანიძე

ბორის ფურცხვანიძე (დ. 1901, ქუთაისი, — გ. 1984) — ქართველი სამართალმცოდნე, საქართველოს უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარე (1952-1954). ბორის ზაქარიას ძე ფურცხვანიძე დაიბადა 1901 წელს ქუთაისში. დაწყებითი განათლების მიღების შემდეგ, 1923 წელს, შევიდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე, რომელიც დაამთავრა 1927 წელს. მუშაობდა სხვადასხვა თანამდებობაზე. 1944 წლიდან რესპუბლიკის პროკურატურის ორგანოებშია. 1947 წელს დაინიშნა რესპუბლიკის პროკურორის პირველ მოადგილედ. 1952 წელს აირჩიეს უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარედ. ამ თანამდებობაზე იმუშავა 1954 წლამდე პარალელურად მოღვაწეობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე, მუშაობდა ჯერ დოცენტის, შემდეგ პროფესორის თანამდებობაზე, განაგებდა სისხლის სამართლის კათედრას, იყო იურიდიულ მეცნიერებათა დოქტორი. გამოქვეყნებული აქვს მრავალი სამეცნიერო ნაშრომი, მონოგრაფიები. გარდაიცვალა 1984 წელს. უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარეები
ისიდორე დოლიძე

ისიდორე დოლიძე (დ. 5 აპრილი [ძვ. სტ. 23 მარტი ], 1915, ხვარბეთი, ოზურგეთის მაზრა, — გ. 17 ივლისი, 1982) — ქართველი იურისტი, სამართლის ისტორიკოსი, საქართველოს უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარე (1954–1957), სამართლის დოქტორი (1957), პროფესორი (1958), საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1960), საქართველოს სსრ მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1965) ისიდორე სამსონის ძე დოლიძე დაიბადა 1915 წელს ოზურგეთის მაზრის სოფელ ხვარბეთში, ღარიბი გლეხის ოჯახში. 1930 წელს დაამთავრა სოფელ მერიის არასრული საშუალო სკოლა და სწავლა განაგრძო ბათუმის საამშენებლო ტექნიკუმი. 1933 წელს, ტექნიკუმის დამთავრების შემდეგ, როგორც წარჩინებით კურსდამთავრებულს, რეკომენდაცია მისცეს სახელმწიფო უნივერსიტეტში სწავლის გასაგრძელებლად. 1936 წლამდე სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე. 1936 წელს სწავლა გააგრძელა მოსკოვში, იურიდიულ ინსტიტუტში, შემდეგ გადავიდა სვერდლოვსკის იურიდიულ ინსტიტუტში, რომელიც 1938 წელს დაამთავრა. იმავე პერიოდში ჩაირიცხა მოსკოვის იურიდიულ მეცნიერებათა საკავშირო ინსტიტუტის ასპირანტურაში. 1940 წლიდან ლექციებს კითხულობდა თსუ-ში, იურიდიულ ფაკულტეტზე. 1941 წელს დაამთავრა ასპირანტურის კურსი, დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია და მიენიჭა იურიდიულ მეცნირებათა კანდიდატის სამეცნიერო ხარისხი. ლექციებს კითხულობდა სახელმწიფო და სამართლის ისტორიაში საკავშირო სამართლის აკადემიაში. 1942 წლიდან 1947 წლამდე იმყოფებოდა პარტიულ პროპაგანდისტულ სამუშაოზე. 1946-1947 წლებში იყო საბჭოთა საელჩოს თანამშრომელი ლონდონში. 1947 წლის მაისიდან 1948 წლის ბოლომდე დოლიძე მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტის დეკანად და საბჭოთა სახელმწიფო სამართლის კათედრის გამგედ. 1949 წლის იანვარს დაინიშნა საქართველოს სსრ მინისტრთა საბჭოსთან არსებული ხელოვნების საქმეთა სამმართველოს უფროსად. 1954–1957 წლებში იყო საქართველოს სსრ უმაღლესი სასამართლოს თავმჯდომარე. 1957-1960 წლებში იყო საქართველოს კომუნისტური პარტიის ცკ-ს მდივანი. 1960-1966 წლებში იყო საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის ვიცე-პრეზიდენტი. 1967 წლიდან ხელმძღვანელობდა ეკონომიკის და სამართლის ინსტიტუტის ქართული სამართლის ისტორიის განყოფილების გამგედ. დოლიძის შესწავლის სფერო იყო ქართული სამართლის ისტორია და სამართლის ზოგადი ისტორია. მის ნაშრომებში გამოკვლეულია ქართული სამართლის ინსტიტუტების ისტორიის და წყაროთმცოდნეობის საკითხები. გამოქვეყნებული აქვს რამდენიმე მეცნიერულ-პოპულარული ხასიათის შრომა და სტატია. დაჯილდოებულია შრომის წითელი დროშის ორდენით და ორი მედლით. ადრინდელი ფეოდალური სამართლის ძეგლები, 1950 ძველი ქართული სამართალი, 1953 გიორგი ბრწყინვალის სამართალი, 1957 საქართველოს ჩვეულებითი სჯული, 1960 ძველი აღმოსავლეთის სამართალი, 1960 ქართული სამართლის ძეგლები, ტ. 1-6, 1963-1977 ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 610. ისიდორე დოლიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარეები ისიდორე დოლიძის ბიოგრაფია (III მოწვევა) ისიდორე დოლიძის ბიოგრაფია (IV მოწვევა)
თარათუმბი

თარათუმბი (სომხ. Թառաթումբ) — სოფელი სომხეთში, ვაიოცძორის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 640 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 643 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 57 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 11.32 კმ²-ია. სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
ვარდაჰოვიტი

ვარდაჰოვიტი (სომხ. Վարդահովիտ) — სოფელი სომხეთში, ვაიოცძორის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 050 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 235 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 6.7 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 35.13 კმ²-ია. სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
ახუნი

ახუნი — მთა საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ქართლის ქედის დასავლეთ განშტოებაზე, მდინარე ფშავის არაგვის შენაკადის — შარახევის სათავესთან. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2267 მ. კალთები შემოსილია ფოთლოვანი ტყით, ზემოთ სუბალპური მდელოა. მთის აღმოსავლეთით ამავე სახელწოდების უღელტეხილზე გადადის ბილიკი ფშავიდან (ჩარგლულის ხეობიდან) ივრის ხეობაში. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 307. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 21.
ვერნაშენი

ვერნაშენი (სომხ. Վերնաշեն) — სოფელი სომხეთში, ვაიოცძორის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 450 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 312 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 24 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 53.82 კმ²-ია. სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
ეღეგისი

ეღეგისი (სომხ. Եղեգիս) — სოფელი სომხეთში, ვაიოცძორის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 580 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 505 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 36 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 14.04 კმ²-ია. სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
ელფინი

ელფინი (სომხ. Ելփին) — სოფელი სომხეთში, ვაიოცძორის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 450 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 394 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 30 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 46.4 კმ²-ია. სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
ზარითაფი

ზარითაფი (სომხ. Զառիթափ) — სოფელი სომხეთში, ვაიოცძორის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 570 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 537 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 21 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 74.39 კმ²-ია. სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
ზედეა

ზედეა (სომხ. Զեդեա) — სოფელი სომხეთში, ვაიოცძორის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 650 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 207 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 7.6 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 27.18 კმ²-ია. სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
დიდი ახუნი

დიდი ახუნი (რუს. Большой Ахун) — მთა დასავლეთ კავკასიონზე, ქალაქ სოჭის მახლობლად, კრასნოდარის მხარეში. სიმაღლე 663 მ. თხემზე აღმართულია 30 მ-იანი გადმოსახედი კოშკი, საიდანაც ზღვის სანაპიროს ხედი იშლება. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 110.
სახლში (ფილმი)

სახლში (ფრანგ. Dans la maison) — ფრანსუა ოზონის 2012 წლის ფილმი. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ჟერმენ ლიტერატურის პედაგოგია ფრანგულ ლიცეუმში. ის მე-8 კლასს ასწავლის. მას არ მოსწონს საკუთარი მოსწავლეები. აღმერთებს მხოლოდ ერთ ბიჭს, კლოდ გარსიას, რომელიც ბოლო მერხზე ზის და ძლიერ განსხვავდება სხვებისგან. კლოდს უყვარს სხვის ცხოვრებაში ჩარევა და თვალთვალი. ის წერს მოთხრობას თავისი კლასელის ოჯახზე და ამისთვის სისტემატურად აკვირდება მათ. ფაბრის ლუკინი — ჟერმენი ერნსტ უმჰაუერი — კლოდ გარსია კრისტინ სკოტ ტომასი — ჟანა ემანუელ სენიე — ესთერი დენის მენოშე — რაფა ოფიციალური საიტი „სახლში “ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „სახლში“ — Rotten Tomatoes
ტიფი

ტიფი (ბერძ. typhos — კვამლი, ბურუსი, ცნობიერების დაბინდვა) — ინფექციური გადამდები დაავადება, რომელსაც ახასიათებს ძლიერი ცხელება და ცნობიერების მოშლა. ამ ტერმინს იყენებენ მთელი რიგი მწვავე ინფექციების აღსანიშნავად, რომლებსაც აქვთ ზოგიერთი მსგავსი გამოვლინება, მაგრამ განსხვავებული ეტიოლოგია. ასეთებია: მუცლის ტიფი პარატიფი პარტახტიანი ტიფი შებრუნებითი ტიფი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 730. ტიფი — MedGeo.Net
აჯა

აჯა, ჰაჯა (არაბ. ჰაჯათ) — ძველ საქართველოში ხელისუფლისადმი მიმართული თხოვნა-ვედრება სამართლის ან რაიმე წყალობის მისაღებად. სამართლის მთხოვნელის აჯას ანუ საჩივარს (გვიანდელი არზა) განიხილავდა სათანადო ხელისუფალი ან სასამართლო დაწესებულება (ერთ დროს სააჯარო კარი). აჯის შედეგად წყალობის მიღება საგანგებო მინიშნებით აისახებოდა საბუთში (მაგ.: „... მამულის წიგნსა გვეაჯენბით, ვისმინეთ აჯა და მოხსენება თქუენი... შეგიწყალეთ და გიბოძეთ...“). წყალობის სიგელის იმ ნაწილს, სადაც თხოვნის მოკლე შინაარსი იყო გადმოცემული, ჰაჯა-მოხსენება ეწოდებოდა. ფუტკარაძე ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 111.
ცხელება Q

ცხელება Q — Q რიკეტსიოზი, ავსტრალიური დაავადება, შუააზიური ცხელება, მწვავე ინფექციური დაავადება, რომელსაც ახასიათებს ცხელება და ფილტვების დაზიანება. იწვევს ბერნეტის რიკეტსია, რომელიც ბერნეტმა აღმოაჩინა 1937 წელს. ბუნებაში გამომწვევის მატარებლები არიან ჩანთოსნები, მღრღნელები, ძაღლები და სხვა. გადამტანია ტკიპის მრავალი სახეობა. ცხელება Q ცხოველებიდან ადამიანზე გადადის ინფიცირებული რძით ან სხვა პროდუქტებით, აგრეთვე დასნებოვნებულ მატყლზე, ბეწვეულზე, ჩალაზე მუშაობისას წარმოქმნილი მტვრის საშუალებით. ინკუბაციური პერიოდი 2 — 5 დღე გრძელდება. იწყება მწვავედ, ტემპერატურის მომატებით, შემცივნებით. აღსანიშნავია თავის და კუნთების ტკივილი, უძილობა, ფილტვების ანთება. მე-12 მე-15 დღეს იწყება გამოჯანმრთელება; შესაძლებელია დაავადების რეციდივები. პროფილაქტიკა: ავადმყოფ ცხოველთა გამოვლენა, ჰიგიენის დაცვა, ვაქცინაცია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 249.
ლახასი (მრავალმნიშვნელოვანი)

სახელი ლახასი შეიძლება აღნიშნავდეს: ლახასი — ქალაქი კუბაში ლახასი — რაიონი პერუში
აჯამეთის არხი

აჯამეთის არხი — სარწყავი სისტემა ზესტაფონისა და ბაღდათის მუნიციპალიტეტებში. არხი იწყება სოფელ ქვედა საქარასთან, მდინარე ყვირილის მარჯვენა ნაპირზე და მის პარალელურად მიემართება. სოფელ ახალ სვირთან აკვედუკით ყვირილის მარცხენა მხარეზე გადადის და მთავრდება ვარციხესთან, მდინარე ხანისწყალთან. სიგრძე 30 კმ. არხში წყლის საშუალო ხარჯი 3 მ³/წმ. საექსპლუატაციოდ გადაეცა 1950 წელს. რწყავს 3,5 ათ. ჰა ფართობს. აფხაზავა ი., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 308.
ჰორადისი

ჰორადისი (სომხ. Հորադիս) — სოფელი სომხეთში, ვაიოცძორის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 150 მეტრზე. 1970 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 55 ადამიანს შეადგენდა. მიეკუთვნება ზარითაფის თემს. სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
მოზროვი

მოზროვი (სომხ. Մոզրով) — სოფელი სომხეთში, ვაიოცძორის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 000 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 235 ადამიანს შეადგენდა. მიეკუთვნება გნიშიკის თემს. სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
ანდაუაილილიასის რაიონი

ანდაუაილილიასის რაიონი (ესპ. Distrito de Andahuaylillas) — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის კისპიკანჩის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 122 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 399 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 64 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 84.6 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
კამანტის რაიონი

კამანტის რაიონი (ესპ. Distrito de Camanti) — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის კისპიკანჩის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 643 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 700 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 0.54 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 3.174 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
კარუაიოს რაიონი

კარუაიოს რაიონი (ესპ. Distrito de Ccarhuayo) — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის კისპიკანჩის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 122 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 399 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 64 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 84.6 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
კატკის რაიონი

კატკის რაიონი (ესპ. Distrito de Ccatca) — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის კისპიკანჩის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 675 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 841 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 45 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 307.72 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.
კუსიპატის რაიონი

კუსიპატის რაიონი (ესპ. Distrito de Cusipata) — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის კისპიკანჩის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 310 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 444 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 18 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 248.03 კმ²-ია. პერუს რაიონები 2007 წლის აღწერის მონაცემები დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine. პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი დაარქივებული 1997-04-12 საიტზე Wayback Machine.