laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ხორვატიის კულტურა

ხორვატიის კულტურას აქვ ხანგრძლივი ისტორია. ხორვატები ბალკანეთის ნახევარკუნძულზე თოთხმეტ საუკუნეზე მეტია ცხოვრობენ, რასაც ადასტურებს მნიშვნელოვანი არქეოლოგიური ძეგლები. მისი გეოგრაფიული მდგომარეობის გამო, ხორვატია წარმოადგენს ოთხი კულტურის შერწყმის ადგილს. ის იყო როგორც დასავლეთ რომის და ბიზანტიის იმპერიების ასევე ცენტრალური ევროპის და ხმელთაშუა ზღვის რეგიონის კულტურების შეხვედრის ადგილი. ეროვნული კულტურის ისტორიაში ყველაზე მნიშვნელოვანი მომენტი იყო ილირიული მოძრაობა. XIX საუკუნეში მოხდა ხორვატული ენის ემანსიპაცია და მნიშვნელოვანი განვითარება კურტურის და ხელოვნების ყველა მიმართულებაში. ხორვატები თავს ჰალსტუხის წინაპრის კრავატის შემქმნელებად მიიჩნევენ. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ხორვატიის კულტურა Croatian Cultural Center of Greater Los Angeles დაარქივებული 2011-07-25 საიტზე Wayback Machine. Croatian Cultural Heritage - digital collection of Croatian cultural heritage ↑ Culture and History. Croatian National Tourist Board. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 16 ოქტომბერი 2011. ციტირების თარიღი: 7 October 2011.
პეტარ ჟეკოვი

პეტარ ჟეკოვი (დ. 10 ოქტომბერი, 1944, კრიჟოვნიკი) — ბულგარელი ფეხბურთელი და მწვრთნელი. 1968 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების ვერცხლის პრიზიორი. ჟეკოვმა კარიერა დაიწყო საფეხბურთო კლუბ „დიმიტროვგრადში“. თავიდან მცველის პოზიციაზე თამაშობდა, მაგრამ მწვრთნელმა, ჰრისტო ჰაჯიევმა პოზიცია შეუცვალა და თავდამსხმელის პოზიციაზე ათამაშა. მოგვიანებით სოფიას გადავიდა სტარა-ზაგორას „ბეროეში“, რომლის შემადგენლობაში ორჯერ გახდა ბულგარეთის ჩემპიონატის ბომბარდირი. 1968-1975 წლებში თამაშობდა სოფიას „ცსკა“-ში და შეძლო 144 გოლის გატანა. იგი გახდა კლუბის საუკეთესო ბომბარდირი ისტორიაში. 1969 წელს შეძლო ევროპის ოქროს ბუცის მოგება, ასევე 2-ჯერ გავიდა მესამე ადგილზე. ბულგარეთის ლიგა: 6 1968–69, 1970–71, 1971–72, 1972–73, 1974–75 ბულგარეთის თასი: 4 1969, 1972, 1973, 1974 ევროპის ოქროს ბუცი (1): 1969 ბულგარეთის ჩემპიონატის ბომბარდირი(6) : 1967, 1968, 1969, 1970, 1972, 1973 ↑ Петър Жеков започва като защитник в Димитровград. topsport.bg. ციტირების თარიღი: 2013-10-15. ↑ Да продадеш "Златната обувка" Bulgarian. temasport.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-08-16. ციტირების თარიღი: 2011-07-16.
ევგენი კონოპლიანკა

ევგენი ოლეგის ძე კონოპლიანკა (დ. 29 სექტემბერი, 1989, კიროვოგრადი, უსსრ) — უკრაინელი ფეხბურთელი, რომელიც გამოდის „სევილიასა“ და უკრაინის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. თამაშობს ნახევარდაცვის ფლანგზე. მისი პროფესიონალური კარიერა დაიწყო დნეპროპეტროვსკის „დნიპროში“ 2007 წელს. დროთა განმავლობაში ის გუნდის ლიდერად ჩამოყალიბდა და 2015 წელს უეფა-ს ევროპის ლიგის ფინალში მიიღო მონაწილეობა, სადაც მის მომავალ კლუბთან („სევილია“) დამარცხდა, ანგარიშით 3-2. 2015 წლის ივლისში ევგენი კონოპლიანკას „დნიპროსთან“ კონტრაქტი დაუსრულდა და ესპანურ გუნდში უფასოდ გადავიდა. კონოპლიანკა 17 წლის ასაკში დნეპროპეტროვსკის „დნიპროს“ ასაკობრივ გუნდში გადავიდა. 2006 წლის ზამთარში კი „დნიპროს“ მეორე გუნდში დააწინაურეს, სადაც თავდაპირველად ხელფასი 300 დოლარი ჰქონდა. კონოპლიანკას დებიუტი პირველ გუნდში შედა 2007 წლის 26 აგვისტოს უჟგოროდის „ზაკარპატიას“ წინააღმდეგ (0-0). მან 83-ე წუთზე ჯაბა კანკავა შეცვალა. პირველი გოლი კი 2010 წლის 28 თებერვალს გაიტანა ლუგანსკის „ზორიას“ კარში (2-2). ევგენი კონოპლიანკა თანდათან „დნიპროს“ წამყვან ფეხბურთელად ჩამოყალიბდა და გრანდების ყურადღება მიიპყრო. 2014 წლის იანვარში მისი „ლივერპულში“ გადასვლა 16 მილიონი გირვანქა სტერლინგის სანაცვლოდ თითქმის გადაწყვეტილი იყო, თუმცა შეთანხმება ბოლო მომენტში გაუქმდა. 2014-2015 წლების სეზონი წარმატებული გამოდგა უკრაინული კლუბისთვის, რაშიც მთავარი როლი ევგენი კონოპლიანკამ შეასრულა. „დნიპრომ“ უკრაინის პრემიერ ლიგაში ასპარეზობა მე-3 ადგილზე დაასრულა, ხოლო უეფა-ს ევროპის ლიგაზე ფინალში გასვლა მოახერხა. 2015 წლის ივლისში ევგენი კონოპლიანკამ ესპანურ „სევილიასთან“ 4-წლიანი კონტრაქტი გააფორმა. გამოსასყიდი თანხა 40 მილიონ ევროს შეადგენს. უკრაინელი ფეხბურთელის დებიუტი შედგა 11 აგვისტოს უეფა-ს სუპერთასის შეხვედრაში „ბარსელონას“ წინააღმდეგ. ის 68-ე წუთზე ხოსე ანტონიო რეიესის ნაცვლად შევიდა მოედანზე და 13 წუთის შემდეგ გოლი გაიტანა, რომელმაც ანგარიში 4-4 გახადა („ბარსელონამ“ დამატებით დროში 5-4 გაიმარჯვა). უკრაინის პრემიერ ლიგა: მეორე ადგილი (1): 2013-2014 უეფა-ს ევროპის ლიგა: მეორე ადგილი (1): 2014-2015 უეფა-ს სუპერთასი: მეორე ადგილი (1): 2015-2016 წლის საუკეთესო უკრაინელი ფეხბურთელი (3): 2010, 2012, 2013 (ანდრეი იარმოლენკოსთან ერთად) უეფა-ს ევროპის ლიგის წლის გუნდი (1): 2-14-2015 პროფილი Transfermarkt-ზე პროფილი Soccerway-ზე პროფილი უეფა-ს ოფიციალურ საიტზე
დონეცკის ეროვნული უნივერსიტეტი

დონეცკის ეროვნული უნივერსიტეტი (უკრ. Донецький національний університет, ინგლ. Donetsk National University) — უმაღლესი სასწავლებელი უკრაინის ქალაქ ვინიცაში. დაარსდა 1937 წლის 15 ივლისს ქ. დონეცკში. თავდაპირველად არსებობდა დონეცკის პედაგოგიური ინსტიტუტი, რომელიც 1965 წელს გახდა დონეცკის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, ხოლო 2000 წელს ჩამოყალიბდა სასწავლებელი ამჟამინდელი სახელწოდებით - დონეცკის ეროვნული უნივერსიტეტი. 2014 წელს აღმოსავლეთ უკრაინაში დაწყებული შეიარაღებული დაპირისპირების გამო სასწავლებელი იძულებული გახდა დონეცკიდან ვინიცაში გადასულიყო. უნივერსიტეტის გამოჩენილი კურსდამთავრებულები არიან: ივან ძიუბა (აკადემიკოსი, უკრაინის კულტურის ყოფილი მინისტრი), გრიგორ ნემირია (პოლიტიკოსი, უკრაინის ყოფილი ვიცე-პრემიერი) და ვასილ სტუსი (პოეტი, საბჭოთა დისიდენტი). ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2016-04-19 საიტზე Wayback Machine. ↑ Directory of Open Access Journals — 2003. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1227538"></a> ↑ https://eua.eu/about/member-directory.html
ფსიტაკოზავრები

ფსიტაკოზავრები (ლათ. Psittacosaurus) — ნამარხი ქვეწარმავლების გვარი ფრინველმენჯა დინოზავრების რიგისა. მცირე ზომის (1— 1,5 მ სიგრძის) ცხოველები იყვნენ. დადიოდნენ უკანა კიდურებით. იკვებებოდნენ მცენარეებით. ქალას ფორმით და ყბების ნისკარტისებური აგებულებით რქოსან დინოზავრებს, ხოლო კბილებით ანკილოზავრებს ჰგავდნენ. ფსიტაკოზავრების ხუთთითიანი უკანა კიდურები წინა — ოთხთითიანზე ბევრად დიდი იყო; თათები სუსტად ჰქონდათ განვითარებული. ყველა თითი ბრტყელი, ჩლიქოსებური ფალანგით ბოლოვდებოდა. მჭედლიძე გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 410.
მოლდოვის დამოუკიდებლობის დღე

დამოუკიდებლობის დღე (რუმ. Ziua Independenței) — ეროვნული დღესასწაული მოლდოვაში, რომელიც აღინიშნება ყოველ წლის 27 აგვისტოს. 1991 წლის 27 აგვისტოს მოლდოვის რესპუბლიკის პარლამენტმა მიიღო დამოუკიდებლობის დეკლარაცია, რაც გულისხმობდა საბჭოთა კავშირის შემადგენლობიდან მოლდოვის გამოსვლას. ის უქმე დღედ არის გამოცხადებული. aglobalworld.com დაარქივებული 2016-04-02 საიტზე Wayback Machine. ინგ. mold.su რუს.
გაგიდა (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი გაგიდა შეიძლება აღნიშნავდეს: გაგიდა — მდინარე აფხაზეთში გაგიდა — სოფელი გალის მუნიციპალიტეტში გაგიდა — ტბა აფხაზეთში
კიევის პოლიტექნიკური ინსტიტუტი

უკრაინის ეროვნული ტექნიკური უნივერსიტეტი „კიევის იგორ სიკორსკის სახელობის პოლიტექნიკური ინსტიტუტი“ (უკრ. Націона́льний техні́чний університе́т Украї́ни «Ки́ївський політехні́чний інститу́т і́мені І́горя Сіко́рського») — უმაღლესი სასწავლებელი კიევში, რომელიც არის უკრაინაში ყველაზე დიდი უნივერსიტეტი. იგი შედგება 18 ფაკულტეტის, 7 საგანმანათლებლო და სამეცნიერო დაწესებულებების (მათ შორის ერთი სამხედრო), 15 კვლევითი ინსტიტუტისა და ცენტრისგან. ამჟამად ინსიტიტუტში არის 375 პროფესორი და დაახლოებით 36 ათასი სტუდენტი. ინსტიტუტი დაფუძნდა 1898 წლის 31 აგვისტოს. თავდაპირველად არსებობდა სწავლის ოთხი მიმართულება: მექანიკური, ქიმიური, სასოფლო-სამეურნეო და საინჟინრო. პირველ წელს კიევის პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში 360 სტუდენტი ჩაირიცხა, ხოლო პირველი რექტორი იყო ვიქტორ კირპიჩოვი. უმაღლესი სასწავლებლის დაარსებაში მონაწილეობას იღებდნენ გამოჩენილი რუსი მეცნიერები: ნიკოლაი ჟუკოვსკი, კლიმენტ ტემერაზევი და დიმიტრი მენდელეევი. ოფიციალური საიტი ↑ https://web.archive.org/web/20160916052802/http://old.mon.gov.ua/ua/about-ministry/normative/6067- ↑ https://web.archive.org/web/20231020113811/https://orcid.org/members
გაგიდა

გაგიდა — მდინარე საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის გალის მუნიციპალიტეტში. მიედინება სამურზაყანოს დაბლობზე. წარმოიქმნება მდინარეების ხუმუშქურისა და კირის შეერთებით. სიგრძე 6,3 კმ, აუზის ფართობი 270 კმ². ერთვის შავ ზღვას სოფელ გაგიდასთან. საზრდოობს წვიმის წყლით. მთავარი შენაკადებია ოჯოგორა (მარჯვნივ) და ოკვინორე (მარცხნივ). ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 41. ↑ ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 526.
ბონ-რეპუზუ

ბონ-რეპუზუ (პორტ. Bom Repouso) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1371 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პოზუ-ალეგრის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 457 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 45.5 კმ²-ზე. ფართობი 229 845 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
ბორდა-და-მატა

ბორდა-და-მატა (პორტ. Borda da Mata) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 803 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პოზუ-ალეგრის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17 118 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 56.85 კმ²-ზე. ფართობი 301 108 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
ბუენუ-ბრანდანი

ბუენუ-ბრანდანი (პორტ. Bueno Brandão) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1204 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პოზუ-ალეგრის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 892 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 30.58 კმ²-ზე. ფართობი 356 150 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
კამანდუკაია

კამანდუკაია (პორტ. Camanducaia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1015 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პოზუ-ალეგრის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 21 080 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 39.89 კმ²-ზე. ფართობი 528 476 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
კამბუი (მინას-ჟერაისი)

კამბუი (პორტ. Cambuí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 860 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პოზუ-ალეგრის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 26 488 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 108.31 კმ²-ზე. ფართობი 244 567 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
კონგონიალი

კონგონიალი (პორტ. Congonhal) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 862 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პოზუ-ალეგრის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 468 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 51.03 კმ²-ზე. ფართობი 205 125 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
კორეგუ-დუ-ბინ-ჟეზუსი

კორეგუ-დუ-ბინ-ჟეზუსი (პორტ. Córrego do Bom Jesus) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პოზუ-ალეგრის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 730 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 30.17 კმ²-ზე. ფართობი 123 651 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
ესპირიტუ-სანტუ-დუ-დორადუ

ესპირიტუ-სანტუ-დუ-დორადუ (პორტ. Espírito Santo do Dourado) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პოზუ-ალეგრის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 429 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 16.78 კმ²-ზე. ფართობი 263 879 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
ესტივა

ესტივა (პორტ. Estiva) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პოზუ-ალეგრის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 845 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 44.47 კმ²-ზე. ფართობი 243 872 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
ესტრემა

ესტრემა (პორტ. Extrema) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 973 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პოზუ-ალეგრის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 28 599 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 116.93 კმ²-ზე. ფართობი 244 575 კმ²-ია. მინას-ჟერაისი ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
ვიდეო თამაშების ჟურნალისტიკა

ვიდეო თამაშების ჟურნალისტიკა — წარმოადგენს ჟურნალისტიკის ერთ-ერთ ფორმას, რომელიც მოიცავს ვიდეო თამაშების განხილვასა და ანალიზს, როგორც წესი, იგი ემსახურება ახალი თამაშების გამოვლენას, წინასწარ განხილვასა და მიმოხილვას. ბოლო პერიოდში შეიმჩნევა ახალი ონლაინ სათამაშო ვებსაიტებისა და ბლოგების სწრაფი ზრდა. პირველი სათამშო ჟურნალი, რომელიც დღესაც აქტიურად არის ჩართული ამ სფეროში არის Play Meter magazine. პირველი სმომხმარებლო ჟურნალი ორიენტირებული ვიდეო თამაშებზე იყო 1981 წელს დაარსებული ბრიტანული ჟურნალი სახელწოდებით Computer and Video Gaming. ორი კვირის შემდეგ დაარსდა პირველი ამერიკული ჟურნალი Electronic Games Magazine. პირველი რეგულარული ვებ-ჟურნალი იყო Game Zero Magazine (რომელიც გაეშვა 1994 წელს)ან Intelligent Gamer Online. დღესდღეობით ონლაინ სათამაშო ჟურნალებსა და ვებსაიტებს გააჩნიათ უპირატესობა ბეჭდვით ჟურნალებთან შედარებით, მაგალითად, ახალი ინფორმაცია სიახლესთან დაკავშირებით შესაძლებელია ონლაინში განთავსდეს სწრაფად. Ten Unmissable Examples of New Games Journalism ↑ http://groups.google.com/group/rec.games.video.misc/browse_frm/thread/fdae6a5c7e6ffa4a
ხორვატული სამზარეულო

ხორვატული სამზარეულო არაერთგვაროვანი და რეგიონისთვის დამახასიათებელია. ხორვატიის ყველა რეგიონს აქვს მისთვის დამახასიათებელი კულინარიული ტრადიციები. მისი ფესვები ანტიკური ხანიდან მოდის. საკვები პროდუქტებისა და მათი მომზადების ფორმების შერჩევაში სხვაობა განსაკუთრებით ჩანს მატერიკის და ზღვისპირა რეგიონებს შორის. მატერიკული სამზარეულო ხასიათდება ადრეული სლავური ტრადიციებით და შედარებით ახალი მეზობელი კულტურების გავლენით. მისთვის დამახასიათებელია ღორის ქონის გამოყენება და ისეთი სუნელების გამოყენება როგორიცაა: შავი პილპილი, წიწაკა, ნიორი. ზღვის რეგიონის სამზარეულო განიცდის როგორც ბერძნულ და რომაულ ასევე მოგვიანებით ხმელთაშუა ზღვის სამზარეულოს (განსაკუთრებით იტალიური) გავლენას. აქ გამოიყენება ზეითუნის ზეთი და შემდეგი სუნელები: როზმარინი, პიტნა, დაფნა, შაშკვლავი, მაიორანი, დარიჩინი, მიხაკი, ჯავზი, ლიმონი, ფორთოხალი. გლეხური კულინარიული ტრადიციები ეფუძნება ისეთ ძირითად საკვებ პროდუქტებს როგორიცაა: მარცვლეული კულტურები, ბოსტნეული კულტურები, რძის პროდუქტები, ხორცი და თევზი. ხორვატული სამზარეულო შეიძლება დაიყოს შემდეგი ისტორიული რეგიონების მიხედვით: ისტრია, დალმაცია, დუბროვნიკი, ლიკა, გორსკი-კოტარი, ხორვატიის ზაგორიე, მეჯიმურსკა, პოდრავინა და სლავონია. კერძების უმეტესობა გავრცელებულია მთელი ქვეყნის მასშტაბით და ატარებს რეგიონებისთვის დამახასიათებელ თვისსებებს. მლინჩი შტრუკლი ჟგანჩი "Hrvatska za stolom - mirisi i okusi Hrvatske", Ivanka Biluš et al., Zagreb:Alfa, Koprivnica: Podravka, 1996, 192 p., illustrated in color, (Biblioteka Anima Croatarum, 2) ISBN 953-168-104-X "Hrvatska vina" (Croatian wines), Fazinić Nevenko, Milat Vinko, illustrated, 159 p., 1994, ISBN 953-173-061-X "Nova hrvatska kuhinja" (New Croatian cuisine), Davor Butković, Ana Ugarković, Profil international, Zagreb, 2005, 272 p., ISBN 953-12-0164-1 ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: Croatian cuisine CroatianFood - iOS & Android mobile application დაარქივებული 2017-10-12 საიტზე Wayback Machine. Croatian Food blog - Blog about Croatian cuisine დაარქივებული 2013-12-04 საიტზე Wayback Machine. Taste Of Croatia დაარქივებული 2016-04-22 საიტზე Wayback Machine. Dalmatian Cooking დაარქივებული 2014-05-28 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links Manjada - Istrian Food and Wine დაარქივებული 2019-03-27 საიტზე Wayback Machine. Croatian cuisine Croatian Wine Roads დაარქივებული 2013-09-05 საიტზე Wayback Machine.
ფსიქო...

ფსიქო... (ბერძნ. psyche — სული) — რთული სიტყვის შემადგენელი ნაწილი; მიუთითებს ფსიქიკასთან კავშირზე. მაგ., ფსიქოლოგია, ფსიქოთერაპია. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 411.
ფსიქროფიტები

ფსიქროფიტები (ბერძ. psychros — ცივი და ბერძ. phyton მცენარე) — მცენარეები (ბუჩქები, ნახევრად ბუჩქები, მრავალწლოვანი მცენარეები და სხვა), რომლებიც იზრდებიან ტენიან და ცივ ნიადაგზე. უმდაბლესი მცენარეებიდან ფსიქროფიტებს განეკუთვნება ზოგიერთი წყალმცენარე (თოვლის და ყინულის) და ლიქენი (კლდის და სხვა). ფსიქროფიტებს შორის გვხვდება გართხმული, აგრეთვე ხვიარა და ბალიშა მცენარეებიც. ფსიქროფიტები შეგუებული არიან ხანგრძლივ ზამთარს, მოკლე სავეგეტაციო პერიოდს, ჰაერისა და ნიადაგის დაბალ ტემპერატურას და სხვა. ძირითადად ვეგეტატიურად მრავლდებიან. ფსიქროფიტებია დრიადი, ქონდარა ფიჭვი და სხვა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 415-416.
გაგიდის ტბა

გაგიდის ტბა — ტბა საქართველოში, გალის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს შავი ზღვის ნაპირზე. ტბის სარკის ფართობია 0,03 კმ², აუზის ფართობი 3,2 კმ², მაქსიმალური სიღრმე 2 მ. საზრდოობს წვიმის წყლით. ერთვის სამი პატარა ნაკადი. ნაპირები ლელქაშიანია. მდიდარია თევზით (კობრი, ლოქო და სხვა). ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 41. ↑ ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 526.
არტურ რასიზადე

არტურ თაჰირ ოღლუ რასიზადე (აზერ. Artur Tahir oğlu Rasizadə; დ. 26 თებერვალი 1935, განჯა, აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანელი პოლიტიკოსი და სახელმწიფო მოღვაწე, აზერბაიჯანის პრემიერ-მინისტრი (1996-2003 და 2003-2018 წლებში). არტურ რასიზადე დაიბადა 1935 წლის 26 თებერვალს ქალაქ კიროვაბადში (დღევანდელი განჯა), მასწავლებლის ოჯახში. მამა — თაჰირ რასიზადე, 1942 წელს მეორე მსოფლიო ომის დროს დაიღუპა. 1952 წელს, არტურ რასიზადემ დაამთავრა ლენქორანის მე-4 საშუალო სკოლა, ხოლო 1957 — აზიზბეკოვის სახელობის აზერბაიჯანის ინდუსტრიული ინსტიტუტი, რის შემდეგ დაიწყო მუშაობა ინჟინრად აზერბაიჯანის ნავთობის მანქანათმშენებლობისინსტიტუტში. 1973 წელს, რასიზადე გახდა ამავე ინსტიტუტის სამეცნიერო სამუშაოების დირექტორის მოადგილე. 1977 წელს, რასიზადე დაინიშნა აზერბაიჯანის მანქანათმშენებლობის ინსტიტუტის დირექტორად. 1978 წლიდან 1981 წლამდე მუშაობდა აზერბაიჯანის სსრ-ს სახელმწიფო საგეგმო კომიტეტში. 1986-1992 წლებში იყო აზერბაიჯანის სსრ-ს მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარის პირველი მოადგილე, პასუხისმგებელი იყო ენერგეტიკის, მანქანათმშენებლობის და ნავთობქიმიური მრეწველობის საკითხებში. 1996 წლის მაისში დაინიშნა აზერბაიჯანის პრემიერ-მინისტრის მოადგილედ. 1996 წლის 20 ივლისს გახდა აზერბაიჯანის პრემიერ-მინისტრის მოვალეობების შემსრულებელი, ფუად გულიევის ნაცვლად, ხოლო იმავე წლის 26 ნოემბერს გახდა პრემიერ-მინისტრი. 2003 წლის 4 აგვისტოს, ჯანმრთელობის მდგომარეობის გამო გადადგა, შედეგად თავისი პოსტი დაუთმო ილჰამ ალიევს. რასიზადე მეორედ პრემიერ-მინისტრი გახდა 2003 წლის 4 ნოემბერს. ↑ 1.0 1.1 „РАСИЗАДЕ Артур - БД "Лабиринт"“. База данных "Лабиринт. ↑ 2.0 2.1 „Президент Азербайджана подписал распоряжение о назначении Артура Расизаде премьер-министром“. АМИ «Новости-Азербайджан». 29/ 10/ 2008. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date=-ში (დახმარება)
დავით ბებუთოვი

დავით იოსების ძე ბებუთოვი (ბებუთაშვილი) (დ. 1793, თბილისი – გ. 1867, ვარშავა) ― გენერალ-ლეიტენანტი. 1811 წელს ხერსონის პოლკში ჩაირიცხა იუნკრად. 1814 წელს მონაწილეობდა რუსეთის არმიის საზღვარგარეთის ლაშქრობაში. 1829 წლიდან კავკასიაში მსახურობდა. 1832 წელს მონაწილეობა მიიღო ჩაჩნეთის სამხედრო ექსპედიციაში. 1834 წელს ფელდ-მარშალ თ. პასკევიჩის ხელქვეით მყოფი კავკასიის პოლკების ნაკრებთან ერთად პოლონეთში გაემგზავრა. 1838 წელს პოლკოვნიკობა მიიღო. 1853-1856 წლებში მონაწილეობდა ყირიმის ომში. შემდეგ პოლონეთში მსახურობდა. აქვე მიიღო გენერალ-მაიორის, შემდეგ გენერალ-ლეიტენანტის წოდება. სიცოცხლის ბოლო წლებში ქ. ვარშავის სამხედრო კომენდანტი იყო. ქსე, ტ. 2, გვ. 262, თბ., 1977
გაგრიფში

გაგრიფში — მდინარე საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის გაგრის მუნიციპალიტეტში. იწყება არაბიკის მასივის სამხრეთ ნაწილში, ზღვის დონიდან 1725 მ სიმაღლეზე. ერთვის შავ ზღვას ქალაქ გაგრის ჩრდილო-დასავლეთით. სიგრძე 9,5 კმ. საზრდოობს ძირითადად წვიმისა და მიწისქვეშა წყლებით. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 41. ↑ ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 530.
სალარიევო (მოსკოვის მეტრო)

სალარიევო (რუს. Саларьево) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სოკოლნიჩესკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2016 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
რუმიანცევო (მოსკოვის მეტრო)

რუმიანცევო (რუს. Румянцево) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სოკოლნიჩესკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2016 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ტროპარიოვო (მოსკოვის მეტრო)

ტროპარიოვო (რუს. Тропарёво) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სოკოლნიჩესკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2014 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
იუგო-ზაპადნაია (მოსკოვის მეტრო)

იუგო-ზაპადნაია (რუს. Юго-Западная) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სოკოლნიჩესკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1963 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ვერნადსკის პროსპექტი (მოსკოვის მეტრო, სოკოლნიჩესკაია)

ვერნადსკის პროსპექტი (რუს. Проспект Вернадского) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სოკოლნიჩესკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1963 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
უნივერსიტეტი (მოსკოვის მეტრო)

უნივერსიტეტი (რუს. Университет) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სოკოლნიჩესკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1959 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ვორობიოვი-გორი (მოსკოვის მეტრო)

ვორობიოვი-გორი (რუს. Воробьёвы горы) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სოკოლნიჩესკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1959 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
სპორტივნაია (მოსკოვის მეტრო)

სპორტივნაია (რუს. Спортивная) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სოკოლნიჩესკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1957 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ფრუნზენსკაია (მოსკოვის მეტრო)

ფრუნზენსკაია (რუს. Фрунзенская) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სოკოლნიჩესკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1957 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
პარკ-კულტური (მოსკოვის მეტრო, სოკოლნიჩესკაია)

პარკ-კულტური (რუს. Парк культуры) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სოკოლნიჩესკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1935 წელს. მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი დაარქივებული 2020-10-03 საიტზე Wayback Machine.
ვასილ ბებუთოვი

ვასილ იოსების ძე ბებუთოვი (ბებუთაშვილი) (დ. 1789 ან 1791, თბილისი ― გ. 1858, იქვე) — ინფანტერიის გენერალი. იოსებ ბებუთაშვილის ვაჟი. აღიზარდა პეტერბურგის I კადეტთა კორპუსში. 1809-1811 წლებში მსახურობდა საქართველოს მთავარმართებელთან. მონაწილეობდა 1812 სამამულო ომში. 1817 წელს თან ახლდა ა. ერმოლოვს სპარსეთში ელჩობისას. 1825 წელს იმერეთის მმართველად დანიშნეს. 1828 გენერალ ი. პასკევიჩთან ერთად მონაწილეობდა ახალციხის აღებაში, რის შემდეგ ახალციხის მმართველად დაინიშნა. 1843 წელს გენერალ-ლეიტენანტის ჩინით სარდლობდა დაღესტნის ჯარებს. 1847-1853 წლებში ამიერკავკასიის მხარის მთავარი სამმართველოს უფროსი და თავმჯდომარე იყო. 1853-1856 წლებში მონაწილეობდა ყირიმის ომში. მისი მეთაურობით რუსეთის ჯარებმა ბრწყინვალე გამარჯვებები მოიპოვეს ოსმალებზე ბაშკადიკლარის (1853 წლის 19 ნოემბერი) და ქურუქ-დარის (1854 წლის 24 ივლისი) ბრძოლებში. 1857 წელს ბებუთოვი სამსახურიდან გადადგა. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ვასილ ბებუთოვი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 262.