laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ხაშმის წმინდა გიორგის ეკლესია

ხაშმის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ ხაშმში. ეკელსია თარიღდება XIX საუკუნის II ნახევრით. 1930-იანი წებიდან 1970-იან წლებამდე, ეკლესია სოფლის კოლმეურნეობის საჭიროებისათვის გამოიყენებოდა და მნიშვნელოვანი გადაკეთებების განიცადა. შიგნით ეკლესია ორ სართულად გაყვეს რის გამოც აღმოსავლეთ კედელში, საკურთხევლის სარკმლის თაღის დონეზე, ორი მოზრდილი, სწორკუთხა სარკმელი გაჭრეს. 1970-იანი წლებიდან 1990-იანი წლების მეორე ნახევრამდე ეკლესია მიტოვებული იყო და ძლიერ დაზიანდა. 1990-იანი წლების მეორე ნახევარში, ინსტიტუტმა ,,საქრესტავრაციამ’’, ეკლესიას ჩაუტარა სარესტავრაციო სამუშაოები, მოეწყო რკინა-ბეტონის კამარა და კონქი, ლავგარდნითურთ აღდგა კედლების ზედა, მონგრეული ნაწილები, ამშენდა მოგვიანებით გაჭრილი სარკმელები და ღიობები. ეკლესიის ირგვლივ დაიგო ქვის ფილები. კეთილმოეწყო ეკლესიის ეზო. ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია სხვადასხვა ზომის, ტლანქად დამუშავებული ქვიშაქვის ქვით. გარეთა კუთხეები, კარ-სარკმლები და მორთულობის ელემენტები იგივე ჯიშის, ოღონდ წესიერი ფორმის, სუფთად გათლილი ქვითაა გამოყვანილი. შესასვლელების გადასახურად გამოყენებულია საფლავის ქვები. გარდა ამისა საფლავის ქვები კედლების საპირე წყობაშცაა ჩატანებული. ყველა ქვა პირით ქვასადის მხარესაა მოქცეული. მათზე გაკეთებული წარწერების მიხედვით ირკვევა, რომ ყველაზე ადრინდელი ქვა საფლავზე 1830 წელსაა დადებული. ესეიგი ეკლესია 1830 წლის შემდგომაა აგებული შიგნით კედლების წყობაშც იგივე მასალაა გამოყენებული. შესასვლელი ორია: სამხრეთიდან და დავლეთიდან. გარედან ორივე კარი სწორკუთხაა, შიგნით კი ნახევარწრიული თაღითაა გადახურული. ორივე თაღის დიდი ნაწილი ნაწყობია კვადრატული აგურით. დარბაზის გრძივი კედლები თანაბრადაა გადანაწევრებული მცირედ შეღრმავებული, სამ-სამი ნახევარწრიულთაღოვანი, ბრტყელი ნიშით, რომლებიც ერთმანეთისგან პილასტრებით არის გამიჯნული. პილასტრები სუფთად ნათალი ქვითაა ნაწყობი. შიგნით ეკლესია როგორც ჩანს გადახურული იყო ხის კამარით. ეკლესიის ფასადები, მცირე დეტალების გამოკლებით, უცვლელად ინახავს პირვანდელ სახეს. შენობა მიუხედავად იმისა რომ მისი ნაწილი მიწაშია ჩაძირული თავისი ზომებითა და ხასიათით მაინც შთამბეშჭდავია. ფასადების დამუშავება მარტივია ხოლო მორთულობა ძუნწი. ეკლესია დგას ერთსაფეხურიან, ნათალი ქვით ნაგებ ცოკოლზე. კედლები დასრულებულია აგურის ორსაფეხურიანი ლავგარდნით. შენობა მოთუთიავებული თუნუქითაა დაბრული. ეკლესიის ეზოში, ზღუდის სამხრეთ კედლის გაყოლებით საფლავის ქვებია დაწყობილი. დვალი თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-III, თბ., 2019. — გვ. 382-383.
ხაშმის წმინდა მარინეს ეკლესია

ხაშმის წმინდა მარინეს ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი სგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ ხაშმში, სოფლის ჩრდილოეთით, დაახლოებით 2 კილომეტრზე, სამების ეკლესიისკენ მიმავალი გზის მარჯვენა მხარეს, გორაკზე, გზიდან სამასიოდე მეტრზე, ლაჯიბაურად წოდებულ ადგილზე. ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია მოზრდილი ზომის, სრულიად დაუმუშავებელი, ქვიშაქვის ნატეხი ქვითა და კირის ხსნარით. წყობაში ალაგ-ალაგ რიყის ქვაცაა ჩატანებული. კედლების საპირე ქვები შერჩევის გარეშეა ჩატანებული. კედლების საპირე ქვები შერჩევის გარეშეა ჩაწყობილი, ქვებს შორის დარჩენილი არეები კი დუღაბითაა ამოვსებული. ძეგლი ძლიერაა დაზიანებული. შემორჩენილია: ჩრდილოეთ კედელი, დასავლეთ კედლის ჩრდილოეთ ნახევარი და აფსიდის ორივე გვერდი. კედლების სიმაღლე დაახლოებით 3 მეტრია. აფსიდი ნახევარწრიული მოხაზულობისაა. აფსიდის ორივე გვერდში, იატაკიდან დაახლოებით 0,5 მეტრ სიმაღლეზე თითო მაღალი, ნახევარწრიულთაღოვანი ნიშაა. ორივე ნიშის თაღის ქუსლის დონეზე, თხელი ქვის თაროა მოწყობილი, რაც ძეგლს ერთგვარ თავისებურობას ანიჭებს. შესასვლელი ეკლესიას სამხრეთიდან ჰქონია. აფსიდის შემორჩენილ კედლებს სარკმლის კვალი აღარ ეტყობა. დვალი თ. კუპრეიშვილი ბ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-III, თბ., 2019. — გვ. 383-384.
არიში (მრავალმნიშვნელოვანი)

არიში შეიძლება აღნიშნავდეს: არიში — სტრატეგიული პუნქტი ძველ ჰერეთში. არიში — სოფელი აზერბაიჯანში, ფუზულის რაიონში
ხინჭების ამაღლების ეკლესია

ხინჭების ამაღლების ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ ხინჭებში, 1 კილომეტრზე, სოფელ ხინჭებსა და კოჭბაანს შორის, ბზიან გორად წოდებულ ადგილზე. ეკლესია გეგმის აღნაგობით იშვიათია. ხუროთმოძღვრული დამუშავების მხრივ იგი გარდამავალ ხანას უკავშირდება. ეკლესია გუმბათოვანია, გარედან ჯვრისსახა ტრიქონის ტიპისაა, შიგნით სამი აფსიდია, აღმოსავლეთით, სამხრეთით და ჩრდილოეთით. გარედან სამივე მკლავი სწორკუთხაა. ეკლესია ნაშენია სხვადასხვა ზომის ნატეხი ქვითა და კირის დუღაბით. გარეთა კედლების წყობაში გამოყენებულია საკმაოდ დიდი არაწესიერი ფორმის ლოდები. ძეგლი ამჟამად ნანგრევადაა ქცეული. ეკლესიის ნაწილებიდან ყველაზე დიდ სიმაღლეზე აღმოსავლეთ მკლავი დგას. ეკლესიის შემორჩენილი ნაწილები შიგნით და გარეთ მიწითა დაფარული. ჰქონდა თუ არა ეკლესიას აფსიდი დასავლეთითაც, გათხრა-გასუფთავების გარეშე, არ დგინდება. ძეგლს სპეციალური თავისებურობა გააჩნია: გუმბათი აქ ეყრდნობოდა არა კედლებს, არამედ ოთხ მრგვალ წვეტს, რომლებიც მკლავების გადაკვეთის კუთხეებშია გამოყვანილი. სვეტები განცალკევებით კი არ დგას, არამედ კედლებთან არის შეზრდილი. შესასვლელი ამჟამად მხოლოდ სამხრეთ აფსიდის ღერძზე ჩანს. სარკმელიც ერთია საკურთხეველში იგი ვიწროა, და თითქმის პარალელური წირთხლები აქვს. ეკლესია საქართველოს საეკლესიო არქიტექტურის ძეგლთან ყველაზე ახლოს ისტორიულ პროვინცია ოლთისში მდებარე ბახჩალო-ყიშლას ეკლესიასთან დგას. დვალი თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-III, თბ., 2019. — გვ. 384-385.
შიბლიანის ციხე

შიბლიანის ციხე — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ შიბლიანის ჩრდილოეთით, 3 კილომეტრზე. განეკუთვნება შუა საუკუნეებს. ციხე ნაგები ყოფილა რიყისა და ნატეხი ქვით. მთლიანად დანგრეულია, მისი გეგმაც კი არ იკითხება. დვალი თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-III, თბ., 2019. — გვ. 344.
მირდატი

მირდატი – ქართლის (იბერიის) მეფე. ორმეფობის მეექვსე წყვილის წარმომადგენელი (იხ. ორმეფობა). მისი თანამეფე „მოქცევაჲ ქართლისაჲ“-ს მიხედვით (ლეონტი მროველთან ეს წყვილი საერთოდ არ არსებობს) იყო როკ. და მეფობდა იმიერ როკ და ამიერ -- მირდატ. და ამისა ზე მოაკლდა არმაზი სამეუფოჲ და მცხეთას ოდენ იყო მეფობაჲ. როკი და მირდატი ↑ ლორთქიფანიძე მ., მეტრეველი რ., საქართველოს მეფეები, თბ.: „ნეკერი“, 2007. — გვ. 22, ISBN 99928-58-36-2. ↑ მოქცევაჲ ქართლისაჲ, შატბერდისეული ვერსია: [თავი ა~], იზ~. გვ. 2.
წყაროსთავის ნამოსახლარი

წყაროსთავის ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ წყაროსთავში, მრავალწელისხევის (ჯანგირის) მარცხენა სანაპიროზე, პატარა ტერასაზე. განეკუთვნება ახ. წ. l ათასწლეულის l ნახევარს. 1997 წელს, ძეგლზე მცირე, საველე სამუშაოები ჩაატარა კახეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვანელი კ. ფიცხელაური). გაიწმინდა მშრალი წყობით ნაგები შენობის ორივე კედელი (სიმაღლე 1 მეტრი). შენობას დასავლეთიდან მიდგმული ჰქონდა ორი პატარა სათავსი. მოპოვებულ, კერამიკულ მასალაში ჭარბობს მოყვითალო ფერის კერამიკა. ვარაზაშვილი ვ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-III, თბ., 2019. — გვ. 345.
ოთარ ჭუმბურიძე

ოთარ ჭუმბურიძე (დ. 12 ივნისი, 1938) — ქართველი რეჟისორი და ოპერატორი. ოთარ ჭუმბურიძე დაიბადა 1938 წლის 12 ივნისს. დაამთავრა კინემატოგრაფიის საკავშირო სახელმწიფო ინსტიტუტის (ვგიკ-ის) საოპერატორო ფაკულტეტი 1972 წელს და ლენინგრადის თეატრის, მუსიკისა და კინოს სახელმწიფო ინსტიტუტი ტელე-კინო რეჟისურის სპეციალობით 1992 წელს. 1956 წლიდან მუშაობდა ქრონიკალურ-დოკუმენტური და სამეცნიერო-პოპულარული ფილმების სტუდიაში (ქდსპფ) ოპერატორის ასისტენტად და ოპერატორად. 1970-იან წლებში, როგორც დამდგმელმა ოპერატორმა გადაიღო რამდენიმე მოკლე და სრულმეტრაჟიანი მხატვრული ფილმი. „მონადირე“ (ალექსანდრე ჟღენტი, 1969) „ცოტნე დადიანი“ (ალექსანდრე ჟღენტი, 1972) „საჰაერო ხიდი“ (დ. რონდელი, 19074) „ამბავი აფხაზი ჭაბუკისა“ (იგორ ამასიისკისთან ერთად. რეჟისორი ალექსანდრე ჟღენტი, 1977) „შესვენება“ (ბ. სულაძე, 1978). 1983 წლიდან მუშაობს ქდსპფ სტუდია „მემატიანეში“. ოპერატორი ფილმებისა: „მშვიდად რომ ვიყოთ“ (1983) „ილია ჭავჭავაძის გმირები“ (1983) „სადარაჯოზე“ (ჟ. მიქელაძე, 1985) „ვაზის გადასარჩენად“(1988) და სხვ. მარინა კერესელიძე. ქართული კინო 1896-2011. ენციკლოპედიური ლექსიკონი. თბილისი, 2011 წელი, გვ. 218. ISBN: 9789941033704 ოთარ ჭუმბურიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი imdb - ამბავი აფხაზი ბიჭისა ოთარ ჭუმბურიძე კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
სერჟინიო დესტი

სერჟინიო ჯანი დესტი (ინგლ. Sergiño Gianni Dest; დ. 3 ნოემბერი, 2000, ალმერე, ნიდერლანდები) — ამერიკელი ფეხბურთელი. ესპანეთის ლა ლიგის „ბარსელონისა“ და აშშ-ის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების მოთამაშე. თამაშობს მარჯვენა მცველის პოზიციაზე. დაიბადა ნიდერლანდებში, ნიდერლანდელი დედისა და ამერიკელი მამის ოჯახში. აიაქსი: (1) ნიდერლანდების სუპერთასი (1): 2019 ბარსელონა: (1) ესპანეთის თასი (1): 2020–21 Soccerway
უჯარმის კვირაცხოვლის ეკლესია

უჯარმის კვირაცხოვლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ უჯარმის განაპირას, თავმოსწორებულ ბორცვზე. ძეგლი სხვადასხვა პერიოტის თითქმის თანაბარი ზომის, ორი დარბაზული ეკლესიისაგან შედეგება, რომელბიც ერთმანეთზე გრძივი კედლებითაა მიყრდნობილი. მათგან სამხრეთით მდებარე, შედარებით უფრო ადრინდელი და სავარაუდოდ, შუა საუკუნეებით თარიღდება. სამხრეთით მდგარი ეკლესიის ქვეშ კამაროვანი სათავსია მოწყობილი, რომლის კედლების მაწილი მიწის ზემოთაა. ამის გამო, ეკლესიის იატაკი მიწის დონიდან დაახლოებით 1 მეტრის სიმაღლეზეა. შესასვლელის წინ, როგროც ჩანს, ხის კიბე იყო მოწყობილი. ორივე შენობა ქვიშაქვის სრულიად დამუშავებული ნატეხი ქვითა და კირის დუღაბითაა ნაგები. გარეთა კუთხეები ამოყვანილია ოდნავ მოზრდილი ქვებით. ჩრდილოეთით მდგარ ეკელსიაში, არქიტექტურული ელემენტების წყობაში, ქვიშაქვასთან ერთად, კვადრატული აგურიცაა გამოყენებული. ორივე ეკლესიის ფასადები გასწორებულია წმინდა დუღაბით, რომელიც ქვებს შორის არსებულ არეეს ავსებს და წვრილი ქვების ზედაპირის მნიშვნელოვან ნაწილს ფარავს. სამხრეთით მდგარ ეკლესიაში შესასვლელი სამხრეთიდანაა. აღმოსავლეთით ოდნავ ნალისებრი აფსიდაა, რომლის ღერძზე ვიწრო, გარეთკენ შევიწროვებული სარკმელია გაჭრილი. სარკმელი შიგნიდან ბრტყელი თაღითაა გადახურული, გარედან კი ოთხკუთხაა. სარკმლის რაფა ღარისებრია. სარკმლის ქვემოთ, კედელზე, ოთხწახნაგა წახნაგა ტრაპეზია მიდგმული. აფსიდი კონქითაა გადახურული, ხოლო დარბაზი კამარით, რომელშიც კრამიტის ნატეხები და რიყის ქვაცაა შერეული. დარბაზის გრძივ კედლებს, მცირე სიმაღლის, უსწორმასწორო ხარისხი გაუყვება. დასავლეთ კედლთან დაახლოებით 40 სანტიმეტრის დიამეტრის მქონე ხვრელია, რომლის მეშვეობითაც ეკლესიის ქვემოთ მოწყობილ წყალსაცავში ვხვდებით. ჩრდილოეთით მდგარ ეკლესიაში შესასვლელი დასავლეთიდან აქვს, რომელიც ღერძიდან ოდნავ სამხრეთითაა გადაადგილებული. კარი გარედან აგურით ნაწყობი, ნახევარწრიული თაღითაა გადახურული. შიგნიდან კი ფიცრით. აფსიდა ოდნავ გაბრტყელებული ნახევარწრიული ფორმისაა. აფსიდაში გაჭრილია ოთხკუთხა, ბრტყლად გადახურული სარკმელი, რომელიც გერეთკენ მკვეთრად ვიწროვდება და თითქმის თარაზული ძირი აქვს. აფისდას გვერდებში, სხვადასხვა ზომის, თითო ოთხკუთხა ნიშია, რომელთა შორის ჩრდილოეთისა თითქმის ოთხჯერ უფრო დიდია. აფსიდაში, სარკმლის ქვემოთ, მოზრდილი ტრაპეზი დგას. დარბაზის სამივე კედელი ყრუა. სამივე კედელს დაახლოებით 30 სანტიმეტრის სიმაღლის ხარისხი გაუყვება. აფსიდი ტლანქად სხმული, უსწორმასწორო კონქითაა გადახურული. უსწორმასწორო ზედაპირი აქვთ კედლებსაც. კონქის თაღი კვერცხისებრი ფორმისაა. მსგავსი ფორმისაა კამარაც. იგი ნატეხი, თხელი ქვებითაა გამოყვანილი და შელესილია. იატაკი თითქმის მთლიანად თანამედროვე აგურითაა მოგებული. ასევე გამოყენებულია ბაზალტის ფილები. გარედან ორივე ეკლესიის კედლები სადაა და მოკლებულია დეკორატიულ სამკაულს. ჩრდილოეთით მდგარი ეკლესიის საკურთხევლის სარკმლის ღიობის გვერდები სხვადასხვა სიგრძის მქონე აგურითაა ნაწყობი. 1990-იანი წლების მეორე ნახევარში, ადგილობრივმა მოსახლეობამ ეკლესია თვითნებურად განაახლა, რის გამოც ეკლესიამ დაკარგა საყურადღებო დეტალები. ეკლესიის მიმდებარე ტერიტორიაზე საფლავის ქვებია. ეკლესიის აღმოსავლეთით ოციოდე მეტრზე გალავნის ნაშთია. გალავნის გარეთ ათიოდე მეტრზე შეიმჩნევა კედლის კვალი. დვალი თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-III, თბ., 2019. — გვ. 326-328.
უჯარმის პირველი ნაგებობა

უჯარმის პირველი ნაგებობა — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ უჯარმის ციხე-დარბაზის დასავლეთით, ასიოდე მეტრზე თბილისი-თელავის საავტომობილო გზის მარცხენა მხარეს. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. შენობა თითქმის მთლიანად დანგრეულია. შემორჩენილი ნაშთბის მიხედვით, შენობის გეგმარებასა და დანიშნულების გარკვევა გათხრა-გასუფთავების გარეშე - არ ხერხდება. ნაგებობა გეგმით ოთხკუთხაა და სამხრეთიდან-ჩრდილოეთის მიმართულებითაა წაგრძლეებული (ზომები გარედან: სიგრძე 7,8 მეტრი, სიგანე - 4,3 მეტრი). შემორჩენილია: დასავლეთ და ჩრდილოეთ კედლები (მთელ სიგრძეზე), აღმოსავლეთ კედლის ჩრდილოეთ ბოლო და სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნახევარი (შემორჩენილი კედლების მაქსიმალური სიმაღლე - 1,5 მეტრი). საშენ მასალად წვრილი, ნატეხი ქვა და კირის დუღაბია გამოყენებული. წყობა არაწესიერია. სამხრეთ კედლის (სისქე - 1,6 მეტრი, დანარჩენი კედლების სიგრძე - 0,65 მეტრი) შემორჩენილი ნაწილის წინა მხარე კვადრატული აგურითაა (22X22X5/6 სანტომეტრზე) გამოყვანილი და რკალისებრადაა შეზნექილი. დვალი თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-III, თბ., 2019. — გვ. 328.
გოჩა ლორთქიფანიძე

გოჩა ლორთქიფანიძე (დ. 3 თებერვალი, 1964, ფოთი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი იურისტი, თანამდებობის პირი. საქართველოს იუსტიციის მინისტრი და ვიცე-პრემიერი 2020 წლის 24 დეკემბრიდან 2021 წლის 31 მარტამდე. დაიბადა 1964 წლის 3 თებერვალს, ფოთში. 1995 წელს დაამთავრა ესექსის უნივერსიტეტის სამაგისტრო პროგრამა. 2004 წელს დაამთავრა ჰარვარდის სამართლის სკოლა. 2011 წლიდან არის ფორდამის სამართლის სკოლის დოქტორანტი. 1991-2005 წლებში მუშაობდა საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროში სხვადასხვა თანამდებობებზე მრავალმხრივი დიპლომატიის სფეროში - იყო საერთაშორისო ორგანიზაციების განყოფილების თანამშრომელი, გაეროს სამმართველოს უფროსის მოადგილე, საგარეო საქმეთა მინისტრის მრჩეველი, საგანგებო დავალებათა ელჩი და კონფლიტების საკითხებზე მიზნობრივი ჯგუფის ხელმძღვანელი. 1999-2003 წლებში მუშაობდა გაეროსთან საქართველოს მუდმივი წარმომადგენლობის მრჩევლად, შემდეგ კი უფროს მრჩევლად. დიპლომატიურ უწყებაში საქმიანობის პერიოდში დაკავებული იყო, საგარეო პოლიტიკის სტრატეგიული ანალიზითა და დაგეგმარებით, აფხაზეთში და ცხინვალის რეგიონში კონფლიქტის მოგვარების სამართლებრივი, პოლიტიკური, ჰუმანიტარული და ეკონომიკური ასპექტებით, საერთაშორისო სამართლებრივი და ადამიანის უფლებების პრობლემატიკით, გაეროსთან და სხვა (ეუთო, ევროპის საბჭო, ჩრდილოატლანტიკური ალიანსი, ევროკავშირი) საერთაშორისო ორგანიზაციებთან და ინსტიტუტებთან ურთიერთობების საკითხებით. 2005 წელს დაინიშნა საქართველოს პრემიერ-მინისტრის მრჩევლად საგარეო ურთიერთობებისა და საერთაშორისო სამართლის საკითხებში. იგი ხელმძღვანელობდა პრემიერ-მინისტრის საგარეო ურთიერთობების სამსახურს, მუშაობდა სამართლის უზენაესობის, საერთაშორისო სამართლისა და ადამიანის უფლებების საკითხებზე, შიდა კონფლიქტების პრობლემატიკაზე, ასევე ევროკავშირთან და ჩრდილოატლანტიკურ ალიანსთან საქართველოს ინტეგრაციის საკითხებზე. 2007 წელს გახდა ფულბრაიტის სტიპენდიატი და საქმიანობა ნიუ-იორკში, აკადემიურ სფეროში გააგრძელა. 2007-2010 წლებში იყო კოლუმბიის უნივერსიტეტის მოწვეული მკვლევარი, 2010-2013 წლებში ამავე უნივერსიტეტის ადიუნქტ-პროფესორი. 2013-2020 წლებში იყო საქართველოს იუსტიციის მინისტრის მოადგილე. 2020 წლიდან არის საქართველოს იუსტიციის მინისტრი. 2020 წლის დეკემბერში არჩეულ იქნა ჰააგის სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს მოსამართლედ. გოჩა ლორთქიფანიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გოჩა ლორთქიფანიძე[დაარქივებული] — საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს საიტი გოჩა ლორთქიფანიძე[დაარქივებული] — საქართველოს მთავრობის საიტი
დურგლიაანთ საყდარი

დურგლიაანთ საყდარი — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ უჯარმის დასავლეთით, დაახლოებით 1,2 კილომეტრზე. კურორტ უჯარმასთან ახლოს (დასავლეთით ორასიოდე მეტრზე). განეკუთვნება გვიან შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია (6,6x5,4 მეტრი). ნაგებია სხვადასხვა ზომის (ძირითადად თხელი), ნატეხი ქვით და კირის ხსნარით. წყობაში (მეტწილად ინტერიერში), აქა-იქ, ლოდებიცაა ჩატანებული. კედლებში ალაგ-ალაგ, როგორც გარედან ისე შიგნიდანაც. თხელი, ირიბად დაწყობილი ქვებით შედგენილი, მოკლე ზოლებია გამოყვანილი. რომლებიც რაიმე მხატრულ ამოცანას არ ემსახურება. ეყობა ქაოსურია, ტლანქი. ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია: ჩამოშლილია სახურავის საფარი და კედლების ზედა ნაწილები. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. კარი გარედან თაღოვანია, შიგნით თარაზულად ყოფილა გადახურული (შემორჩენილია კვალი). ეკლესიის დარბაზი იმდენად მოკლეა, რომ გეგმით თითქმის კვადრატულია (სიგრძე - 2,9 მეტრი. სიგანე - 3,4 მეტრი). აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომლის შუაში მაღალი, განიერი, ნახევარწრიულთაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. სარკმლის თაღი, თითქმის მთლიანად, კონქის ფარგლებშია მოქცეული. სარმელი გარეთკენ ოდნავ ვიწროვდება და მკვეთრადდახრილი ძირი აქვს. ერთი თაღოვანი სარკმელი დასავლეთ კედელშიცაა. ეს უკანასკნელი კედლის ღერძიდან ოდნავ სამხრეთითაა გადაადგილებული აფსიდში. სარკმლის ორივე მხარეს, თითო დაბალი, ოთხკუთხა ნიშაა. აფსიდის ნიშაა. აფსიდის იატაკი დარბაზის იატაკის მიმართ დაახლოებით 15 სანტიმეტრითაა შემაღლებული. შუაში მას მოწყობილი ჰქონდა ამბრიონი (შემორჩენილია ნაშთი), რომელიც აფსიდის მხრების ხაზიდან დაახლოებით 1 მეტრითაა წინ წამოწეული. შიგნით ეკლესის გადახურულია თხელი, მოგრძო, ნატეხი ქვებით გამოყვანილი კამარით რომელიც ოდნავ დეფორმირებული ნახევარწრის ფორმისაა. მსგავსი ფორმისაა კონქის თაღიც. ეკლესიის შემორჩენილი კედლები გარედან სადაა. დვალი თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-III, თბ., 2019. — გვ. 322.
კახელების ეკლესია

კახელების ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ უჯარმის ციხე-დარბაზის ჩრდილო-დასავლეთით, დაახლოებით 0,5 კილომეტრზე. თბილისი-თელავის საავტომობილო გზის მარცხენა მხარეს - ტყიანი მთის აღმოსავლეთ კალთაზე. სავარაუდოდ, თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით. ეკლესია დარბაზული ტიპისაა (6,25X4,65 მეტრზე), ნახევარწრიული აფსიდით აღმოსავლეთით და ერთადერთი შესასვლელით სამხრეთიდან. ეკლესიას ჩრდილოეთიდან ეკვრის თანადროული, სწორკუთხა გეგმის (გარეთა ზომები: სიგრძე - 3,8 მეტრი, სიგანე - 3, 1 მეტრი), ნაგებობა, რომელსაც ეკელსიას აფსიდის ჩრდილოეთ გვერდში გაჭრილი გასასვლელით უკავშირდება. ეკლესიისა და ნაგებობის კედლები ერთმანეთს წყობით არ უკავშირდება. ეკლესიაც და მინაშენიც ერთგვარი საშენი მასალით - სხვადასხვა ზომის ნატეხი ქვით და კირის დუღაბითაა ნაგები. წყობაში, ალაგ-ალაგ, ჩატანებულია, საკმაოდ მოზრდილი ქვები, რომლებიც ფეხზეა დაყენებული და ზედაპირით ფასადის მხარეს არის მოქცეული. წყობა ირეგულარულია. ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია: მთლიანდაა ჩამონგრეული ეკლესიის გადახურვა, დანაგრეულია აფისიდის და გრძივი კედლების ზედა ნაწილები, მონგრეულია სამხრეთ კედლის დასავლეთ ბოლო, დასავლეთ კედელი შვეული მდგომარეობიდან დაძრულია და გადახრილია. ინტერიერი, დაახლოებით 1 მეტრ სიმაღლეზე, ამოვსებულია ჩამონაშალი ქვებითა და მიწით; მინაშენიდან მხოლოდ სამხრეთ კედელიღა დგას (სიმაღლე - 1,2 მეტრი). დანრჩენი კედლების მნიშვნელოვანი ნაწილი კი, თითქმის მიწის პირამდეა დანგრეული. ეკლესიის შესასვლელიდან მხოლოდ აღმოსავლეთ წირთხლის ნაწილიღაა შემორჩენილი. დარბაზი გეგმით თითქმის კვადრატულია (სიგრძე - 2,9 მეტრი, სიგანე - 3,1 მეტრი). აფსიდის ღერძზე სარკმელია გაჭრილი, რომელსაც ზედა ნაწილი ჩამოშლილი აქვს. აფსიდის ღერძზე სარკმელია გაჭრილი, რომელსაც ზედა ნაწილი ჩამოშლილი აქვს. აფსიდის სამხრეთ გვერდში მცირე ზომის კვადრატული ნიშაა, მის ზემოთ კი - ოთკუთხა, სათოფურის მსგავსი ღიობი. მინაშენში გასასვლელი ვიწროა (სიგრძე - 1,50. სიგანე - 0,55 მეტრი). გადახურვა მას ჩამოშლილი აქვს. ჩრდილოეთ კედლის დასავლეთ ნახევარში მცირე ზომის, კვადრატული ნიშაა. დასავლეთ კედლის შუაში კი - მცირე ზომის, ოთხკუთხა სარკმელი. მინაშენი, როგორც ჩანს, სამკვეთლოდ გამოიყენებოდა. იგი ეკლესიის ჩრდილოეთ კედლის აღმოსავლეთ ბოლოზეა მიდგმული ისე, რომ მისი დიდი ნაწილი ეკლესიის აღმოსავლეთ კედლის ხაზზს გარეთაა გასული (დაახლოებით 2 მეტრით). მინაშენბის შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ კიდეშია მოწყობილი. კარის აღმოსავლეთ წირთხლი მოგვიანებითაა განახლებული. მის წყობაში აგურის რამდნეიმენატეხია ჩართული. აღმოსავლეთ კედლის შუაში სარკმლის ძირის ნაშთია, სამხრეთ კედლზე კი მოხატულობის ფრაგმენტი. ეკლესიის სამხერეთ-აღმოსავლეთით, ასიოდე მეტრზე, ნაგებობების კვალია, რომლის მიმდებარე ტერიტორიაზე ზედაპირულად აიკრიფა აგურის ნატეხები და წყალსადენის კერამიკული მილების ფრაგმენტები. დვალი თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-III, თბ., 2019. — გვ. 326.
ემილი რატაკოვსკი

ემილი ო'ჰარა რატაკოვსკი (დ. 7 ივნისი, 1991, ლონდონი) — მოდელი და მსახიობი. დაიბადა ლონდონში და გაიზარდა სან-დიეგოში. პირველად გამოჩნდა 2012 წელს, ეროტიული ჟურნალი „treats!“-ის მარტის თვის გარეკანზე. ამის შემდეგ იგი გამოჩნდა ორ მუსიკალურ კლიპში, რობინ ტიკის „Blurred Lines“-სა და „Maroon 5“-ის „Love Somebody“-ში. მისი კარიერა დაიწყო 2004 წელს. რატაკოვსკი 2014 და 2015 წლებში ზედიზედ ორჯერ გამოჩნდა „Sports Illustrated swimsuit issues“-ში. მისი დებიუტი პოდიუმზე შედგა მარკ ჯეიკობსის ჩვენებაზე, 2015 წლის ნიუ-იორკის ფეშენ-ვიკზე. ამის შემდეგ პარიზის ფეშენ-ვიკზე გამოვიდა Miu Miu-სთვის და მილანის ფეშენ-ვიკზე ბოტეგა ვენეტას კოლექციის ჩვენებაზე, Dolce & Gabbana-სა და Versace-სათვის. რატაკოვსკი გამოჩნდა „Buick Super Bowl commercial“-ის „Super Bowl 50“-ის ფარგლებში (2016), და ამის შემდეგ ის გახდა არაერთი ბრენდის სპიკერი, ისეთების როგორიცაა DKNY, The Frye Company, Kerastase, Paco Rabanne, და DL1961. რატაკოვსკიმ სამსახიობო კარიერა ბავშვობაში, ქალაქ სან-დიეგოში დაიწყო, მანამდე სანამ ის მიიღებდა როლს „Nickelodeon“-ის სერიალში „iCarly“ (2009–2010). მისი დებიუტი მხატვრულ ფილმში შედგა 2014 წელს ბენ აფლეკის ფილმში „Gone Girl“. მან შეასრულა ენდი ფიცჯერალდის როლი. მისი სხვა როლებიდან გამოსარჩევია ფილმები „Entourage“ (2015), „We Are Your Friends“ (2015), „I Feel Pretty“ (2018) და „Welcome Home“ (2018), მან აგრეთვე ითამაშა მინისერიალში „The Spoils Before Dying“ (2015) და ანთოლოგიურ სერიალში „Easy“ (2016). რატაკოვსკი აქტიურად ადვოკატირებს ქალთა ჯანმრთელობის საკითხებს და არის „Planned Parenthood“-ის სპიკერი. იგი თავის თავს ახასიათებს როგორც ფემინისტს, მან მიიღო კრიტიკა და მხარდაჭერა სექსუალურ გამოხატვაზე თავისი მოსაზრების გამო. 2020 წლის ოქტომბერში რატაკოვსკიმ „Vogue“-ის გარეკანზე გამოჩენისას დაადუსტურა რომ არის ფეხმძიმედ და ელოდება პირველ შვილს. ემილი ო'ჰარა რატაკოვსკი დაიბადა 1991 წლის 7 ივნისს, ვესტმინსტერში, ლონდონში. რატაკოვსკი თავის დედას აღწერს როგორც „ფემინისტს და ინტელექტუალს“. ემილი არის ინგლისური, ირლანდიური, პოლონური, გერმანული და ებრაული წარმოშობის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ემილი რატაკოვსკი ოფიციალური საიტი Emily Ratajkowski კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ემილი რატაკოვსკი Instagram-ზე ემილი რატაკოვსკი Fashion Model Directory-ზე ემილი რატაკოვსკი — Models.com ↑ Emily Ratajkowski on Pregnancy and Why She Doesn't Want to Reveal the Gender of Her Baby. Vogue. Condé Nast (October 26, 2020). ↑ Emily Ratajkowski strips down for swimwear campaign. FOX News (July 22, 2016). ციტირების თარიღი: May 13, 2018 ↑ Horan, Niamh (July 14, 2013). „Stunning star of controversial music video reveals Irish roots“. Irish Independent. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-08-21. ციტირების თარიღი: February 18, 2014.
დორდლარი (ფუზულის რაიონი)

დორდლარი (აზერ. Dördlər) — სოფელი აზერბაიჯანში, ფუზულის რაიონში. ↑ Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. (2019) İnzibati ərazi bölgüsü təsnifatı az. stat.gov.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-04-16. ციტირების თარიღი: 2020-04-16.
როსტისლავი (გონტი)

უნეტარესი როსტისლავი (ერისკაცობაში — ონდრეი გონტი; დ. 25 იანვარი, 1978, სნინა, ჩეხოსლოვაკია) — ჩეხეთისა და სლოვაკეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მეთაური 2013 წლის 9 დეკემბრიდან. დაიბადა 1978 წლის 25 იანვარს სნინაში, სლოვაკეთში (იმჟამინდელი ჩეხოსლოვაკია). სკოლა დაამთავრა 1996 წელს. 2002 წელს დაამთავრა პრეშევოს უნივერსიტეტის მართლმადიდებლური საღვთისმეტყველო ფაკულტეტი. 2002 წელს სწავლობდა არისტოტელეს სახელობის თესალონიკის უნივერსიტეტში. 2012 წლის ოქტომბერში აღყვანილ იქნა იღუმენის ხარისხში. 2012 წლის 18 ნოემბერს ხელდასხმულ იქნა პრეშევოს კათედრის ეპისკოპოსად. 2013 წლის 9 დეკემბერს არჩეულ იქნა ჩეხეთის მიწებისა და სლოვაკეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსაყდრედ. 2014 წლის 11 იანვრიდან ეკლესიის წინამძღოლია. ↑ „Местоблюстителем Митрополичьего престола Православной Церкви Чешских земель и Словакии избран архиепископ Прешовский и Словацкий Ростислав“. Патриархия.ru. 2013-12-10. ციტირების თარიღი: 22 დეკემბერი, 2020. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ „Избран Предстоятель Православной Церкви Чешских земель и Словакии“. Патриархия.ru. 2014-01-11. ციტირების თარიღი: 22 დეკემბერი, 2020. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება)
განათლებისა და კულტურის მულტიფუნქციური ცენტრი

განათლებისა და კულტურის მულტიფუნქციური ცენტრი — სამოქალაქო ორგანიზაცია საქართველოში, რომელიც 2020 წელს საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკის პარტნიორობით დაარსდა. ცენტრის მიზანია საქართველოს საბიბლიოთეკო, სამუზეუმო და, კულტურულ-საგანმანათლებლო მიმართულებით მუშაობა, პუპულარიზაცია, ამ სფეროში არსებული პრობლემების მოგვარება. იმედი ცენტრის შესახებ რადიო იმედი ცენტრის შესახებ ოფიციალური facebook გვერდი ჟურნალი „საქართველოს ბიბლიოთეკა“ ცენტრის შესახებ ↑ ეროვნული ბიბლიოთეკის პარტნიორობით, განათლებისა და კულტურის მულტიფუნქციური ცენტრი დაფუძნდა. 14 ივლისი, 2020. ციტირების თარიღი: 18 დეკემბერი, 2020 ↑ ეროვნული ბიბლიოთეკის პარტნიორობით განათლებისა და კულტურის მულტიფუნქციური ცენტრი შეიქმნა. 14 ივლისი, 2020. ციტირების თარიღი: 18 დეკემბერი, 2020