laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სლივენის ოლქი

სლივენი (ბულგ. Област Сливен) — ოლქი ცენტრაულ ბულგარეთში. ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრი და უდიდესი ქალაქია სლივენი. სლივენის ესაზღვრება ბულგარული ექვსი ოლქი, ეს ტერიტორია იყოფა სამ თემად: კოტელი, ნოვა-ზაგორა და ტვირდიცა. ოლქიდან 288 კილომეტრში მდებარეობს ქვეყნის დედაქალაქი სოფია, 108 კილომეტრში მდებარეობს ქალაქი ბურგასი, ხოლო 108 კილომეტრში ვარნა. 2001 წლის აღწერის შედეგად, ოლქში ცხოვრობს 218 474 ადამიანი. აქედან 163 188 ადამიანი არის ბულგარელი, 22 971 თურქი, ხოლო 26 777 ადამიანი რომას ეთნიკური ჯგუფის წარმომადგენელი. Photos of Sliven დაარქივებული 2008-05-01 საიტზე Wayback Machine. Photo Reportages from Sliven დაარქივებული 2009-09-16 საიტზე Wayback Machine.
თბილისის ცენტრალური სადგური

კოორდინატები: 41°43′15″N 44°47′58″E﻿ / ﻿41.720953° ჩ. გ. 44.799339° ა. გ.﻿ / 41.720953; 44.799339 თბილისის ცენტრალური სადგური ან თბილისი ცენტრალი — თბილისის ცენტრალური სარკინიგზო სადგური, რომელსაც სავაჭრო ცენტრი ემიჯნება. პირველი ცენტრალური სადგური თბილისში 1872 წელს აშენდა, საიდანაც მატარებლები შავი ზღვის პორტის – ფოთის, მიმართულებით მოძრაობდნენ. 1940 წელს ნაგებობა დაანგრიეს და მის ადგილზე ააშენეს ახალი, სტალინისტური არქიტექტურის სტილში. 1980-იან წლებში ნაგებობა კვლავ დაინგრა და აშენდა ახალი, ამჯერად ბრუტალისტური არქიტექტურის სტილში. 1992 წელს არქიტექტორებმა ბაირამაშვილმა, ყავლაშვილმა, გ. შავდიამ და ჯიბლაძემ თავიანთი ნამუშევრისათვის სახელმწიფო ჯილდო მიიღეს. 2010 წელს სადგური გარდაიქმნა და არის როგორც სარკინიგზო, ასევე სავაჭრო ცენტრი. თბილისის რკინიგზის სადგური, ალექსანდრე როინაშვილი, 1870-იანები საქართველოს რკინიგზა სავაჭრო ცენტრის საიტი.
სმოლიანის ოლქი

სმოლიანი (ბულგ. Област Смолян) — ოლქი სამხრეთ ბულგარეთში. ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი სმოლიანი, ოლქის ჩრდილო-დასავლეთით მდებარეობს ქვეყნის დედაქალაქი სოფია. სმოლიანის ფართობი შეადგენს 3193 კმ². სმოლიანის ოლქს ესაზღვრება: დასავლეთით ბლაგოევგრადი; ჩრდილო-დასავლეთით პაზარჯიკი; ჩრდილოეთით პლოვდივი; აღმოსავლეთით კირჯალი; სამხრეთით საბერძნეთი. სმოლიანის ოლქი იყოფა 10 თემად: ბანიტე (5337 მცხოვრები). ბორინო (3834 მცხოვრები). დევინი (13 599 მცხოვრები). დოსპატი (9634 მცხოვრები). მადანი (13661 მცხოვრები). ნედელინო (7677 მცხოვრები). რუდოზემი (10 533 მცხოვრები). სმოლიანი (44 233 მცხოვრები). ჩეპელარე (8260 მცხოვრები). ზლატოგრადი (13 275 მცხოვრები). ოფიციალური საიტი ↑ Област Смолян\\bg.guide-bulgaria.com
სოფიის ოლქი

სოფია (ბულგ. Софийска област) — ოლქი დასავლეთ ბულგარეთში. სოფიის ოლქს სამი მხრიდან საზღვრავს ქალაქ სოფია, თუმცა ის უშუალოდ ოლქის შემადგენლობაში არ შედის. ოლქის ტერიტორიის ფართობი შეადგენს 7 059 კმ², აქ ცხოვრობს 254,996 ადამიანი. სოფიის ოლქში გაბატონებული მდგომარეობა აქვს, მთიან რელიეფს. ჩრდილოეთიდან სამხრეთით ვრცელდება ბალკანეთის მთები, სამხრეთით მდებარეობს რილას მთიანი სისტემა, ოლქის უმაღლესი წერტილია მთა მუსალა, ეს მთა მდებარეობს უკიდურეს სამხრეთ ტერიტორიაზე სოფიისა და ბლაგოევგრადის ოლქის ადმინისტრაციულ საზღვარზე. აქ აგრეთვე მდებარეობს სხვა შედარებით დაბალი სიმაღლის მთები და ვაკეები. მთიან ადგილებში განვითარებულია ტურიზმი, აქ მრავლადაა სათხილამურო კურორტები, მათგან ყველაზე ცნობილია ბორევეცი, ეს კურორტი მდებარეობს ქალაქ სმაკოვოს სამხრეთით. სოფიის ტერიტორიაზე განსაკუთრებით მრეწველობაა განვითარტებულია. სოფიის ოლქს ესაზღვრება ჩრდილოეთით: მონტანას და ვრაჩანის ოლქები; ჩრდილო-დასავლეთით: ლოვეჩის ოლქი; აღმოსავლეთით: პლოვდივის ოლქი; სამხრეთ-აღმოსავლეთით პაზარჯიკის ოლქი; სამხრეთით: ბლაგოევგრადის ოლქი; სამხრეთ-დასავლეთით კიუსტენდილის ოლქი; დასავლეთით: პერნიკის ოლქი და ქალაქი სოფია; ჩრდილო-დასავლეთით სერბეთი. სოფიის ოლქი (област) იყოფა 22 თემად. აქ მოცემულ სიაში ნაჩვენებია თემების ქართული და კირილიცური სახელწოდებები, მნიშვნელოვანი ქალაქები და სოფლები და აგრეთვე 2009 წლის აღწერის შედეგად თემების მოსახლეობა. ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2018-09-29 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 (ბულგარული) Population Chart as of 15 March 2009 from Directorate General: Civil Registration and Administrative Services
სტარა-ზაგორის ოლქი

სტარა-ზაგორა (ბულგ. Област Стара Загора) — ოლქი ცენტრალურ ბულგარეთში. ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სტარა-ზაგორა. 2008 წლის 16 ივნისის მონაცემებით აქ ცხოვრობს 371 917 კაცი. ეს ტერიტორია უძველესი დროიდანვე იყო მსოფლიოს იმპერიების რიგითი გუბერნია. სტარა ზაგორას ოლქის ფართობი შეადგენს — 5151 კმ². სტარა-ზაგორის ოლქი იყოფა 11 თემად. ბრატია-დასკალოვი ჩირპანი გილიბოვო გურკოვო კაზანლიკი მიგლიჟი ნიკოლაევო ოპანი პაველ-ბანია რადნევო სტარა-ზაგორა Областная администрация Старозагорской области Карта области[მკვდარი ბმული] Портал Старозагорской области
ტირგოვიშტეს ოლქი

ტირგოვიშტეს ოლქი (ბულგ. Област Търговище) — ოლქი ჩრდილო-აღმოსავლეთ ბულგარეთში. ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრი და უდიდესი ქალაქია ტირგოვიშტე, სხვა მნიშვნელოვანი ქალქებია: ანტონოვო, ომურტაგი, ოპაკი და პოპოვო. მდებარეობს ბორცვიან ადგილას, ნაწილობრივ სტარა-პლანინის მთისწინეთში, ფართობი 2,7 ათასი კმ2. 1975 წლის მონაცემებით ცხოვრობდა 176 ათასი ადამიანი, 2011 წლის მონაცემებით 120 ათასი. ოლქში განვითარებულია მრეწველობა და სოფლის მეურნეობა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 724. администрация области
ვარნის ოლქი

ვარნა (ბულგ. Област Варна) — ოლქი აღმოსავლეთ ბულგარეთში. ოლქის ავტონომიური კოდია — B. ვარნას აღმოსავლეთით მდებარეობს შავი ზღვა, ესაზღვრება ბურგასის, დობრიჩის და შუმენის ოლქები. ვარნას ოლქის ტერიტორიის ფართობი შეადგენს 3820 კმ², აქ ცხოვრობს 495 056 ადამიანი (მთელი მოსახლეობის 6,1 %). მოსახლეობის ეთნიკური სტრუკტურა: ბულგარელები — 85,3 %, თურქები — 8,1 %, ბოშები — 3,3 %. ოლქის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2007-02-06 საიტზე Wayback Machine.
ველიკო-ტარნოვოს ოლქი

ველიკო-ტარნოვო (ბულგ. Област Велико Търново) — ოლქი ჩრდილოეთ ბულგარეთში. ოლქის ტერიტორიის ფართობი შეადგენს 4661 კმ², აქ ცხოვრობს 291 121 ადამიანი. ველიკო-ტარნოვოს ოლქი (област) იყოფა 10 თემად. აქ მოცემულ სიაში ნაჩვენებია თემების ქართული და კირილიცური სახელწოდებები, მნიშვნელოვანი ქალაქები და სოფლები და აგრეთვე 2009 წლის აღწერის შედეგად თემების მოსახლეობა. ოფიციალური საიტი Veliko Tarnovo დაარქივებული 2011-03-24 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 (ბულგარული) Population Chart as of 15 March 2009 from Directorate General: Civil Registration and Administrative Services
ვიდინის ოლქი

ვიდინი (ბულგ. Област Видин) — ოლქი ჩრდილო-დასავლეთ ბულგარეთში. ოლქს ესაზღვრება სერბეთი და რუმინეთი. ვიდინის ტერიტორიის ფართობი შეადგენს 3033 კმ², აქ ცხოვრობს 121 465 ადამიანი. ვიდინის ოლქი იყოფა 11 თემად: ბელოგრადჩიკი ბოინიცა ბრეგოვო გრამადა დიმოვო ვიდინი კულა მაკრეში ნოვო-სელო რუჟინცი ჩუპრენე Официален сайт на Областната администрация, Видин
ვრაცის ოლქი

ვრაცის ოლქი (ბულგ. Област Враца) — ოლქი ჩრდილოეთ ბულგარეთში. ჩრდილოეთით მდინარე დუნაიზე გადის ბულგარეთ-რუმინეთის ოფიციალური საზღვარი. ვრაცის ოლქის ფართობი შეადგენს 3 619,7 კმ², აქ ცხოვრობს 223 358 ადამიანი. ვრაცის ოლქი იყოფა 10 თემად: ბოროვანი ბიალა-სლატინა ხაირედინი კოზლოდუი კრივოდოლი მეზდრა მიზია ორიახოვო რომანი ვრაცა Област Враца დაარქივებული 2009-01-23 საიტზე Wayback Machine.
იამბოლის ოლქი

იამბოლი — ოლქი სამხრეთ ბულგარეთში. აქ გადის ბულგარეთ-თურქეთის ოფიციალური საზღვარი. ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი იამბოლი. იამბლის ოლქის ტერიტორიის ფართობი შეადგენს 3336 კმ², 2001 წლის აღწერის შედეგად აქ ცხოვრობს 151,726 ადამიანი. იამბოლის ოლქი იყოფა ხუთ თემად: ბოლიაროვო ელხოვო იამბოლი სტრალჯა ტუნჯა администрация Ямболской области
ვიქტორ ჯორბენაძე

ვიქტორ (ბუცა) ჯორბენაძე (დ. 28 ივლისი, 1924, თბილისი — გ. 1999, იქვე) — ქართველი არქიტექტორი, საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არქიტექტორი 1947 წელს დაამთავრა შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი არქიტექტურის სპეციალობით. მუშაობდა „თბილქალაქპროექტში“. 1980-იან წლებში მუშაობდა როგორც დამოუკიდებელი არქიტექტორი. ძირითადი ნამუშევრები: სასაფლაო კომპლექსი და პანთეონი საქართველოს საზოგადო მოღვაწეებისთვის მუხათგვერდში, რიტუალების სასახლე ბოჭორმის ქუჩაზე (1985, არქიტექტორ ვაჟა ორბელაძესთან ერთად), სასტუმრო „ხიბლი“ კ. გამსახურდიას პროსპექტზე (1985), პროფკავშირების საერთო საცხოვრებელი ვაკე-საბურთალოს რაიონში (1986), ილია ჭავჭავაძის მუზეუმი ყვარელში (1979, არქიტექტორ ქეთა კობახიძესთან ერთად), სასტუმრო ონში და სხვა. მნიშვნელოვანი ნამუშევარია თბილისის ქორწინების სახლი. აქვს სამეცნიერო გამოკვლევა ჯვრის პროპორციებზე. არის მრავალი კონკურსის მონაწილე და გამარჯვებული. მისი ინიციატივით და სახსრებით ჩამოყალიბდა მუზეუმი „ქალაქური ინტერიერის მუზეუმი XIX საუკუნისა“ ყოფილ რუისის ქუჩაზე, რომელსაც ახლა ვიქტორ ჯორბენაძის ქუჩა ჰქვია. ვიქტორ ჯორბენაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ MAK <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q105192847"></a> ↑ Gross, Rolf (June 2001). „In Memory of Victor Djorbenadze“. Georgica. Den Hague (6).
გაერთიანებული სამეფოს ადმინისტრაციული დაყოფა

გაერთიანებული სამეფოს სახელმწიფო მდებარეობს კონტინენტური ევროპიდან ჩრდილო-დასავლეთით, ქვეყანა შედგება: ინგლისისგან, შოტლანდიისგან, უელსისგან და ჩრდილოეთი ირლანდიისგან. ამ ტერიტორიებს გააჩნია თავისი ადმინსიტრაციული ტერიტორიული მოწყობა, და საზღვრები მეზობელ ტერიტორიებთა. დიდი ბრიტანეთის ოთხი ადმინისტრაციუოი ერთეულის ადმინისტრაციული დაყოფა: ინგლისი (39 საგრაფო, 6 მიტროპოლიტის საგრაფო და დიდი ლონდონი), უელსი (9 საგრაფო, 3 ქალაქი და 10 საქალაქო-საგრაფო), შოტლანდია (32 ოლქი), ჩრდილოეთი ირლანდია (26 რაიონი.)
იოდლი (სიმღერა)

იოდლი (გერმ. Jodeln) — სხვადასხვა ხალხის კულტურაში უსიტყვო სიმღერის მანერა, რომელსაც ახასიათებს ხმოვანი რეგისტრების სწრაფი ცვლა. ტიროლში მიღებული ამ ჟანრის საკუთარი სახელწოდებაა იოდლი (იოდლერი, იოდლინგი), მაგრამ მას ასე მხოლოდ იმიტომ ეწოდება, რომ თავისი ჟღერადობით ახდენს სიმღერის სტილისტიკის იმიტაციას. ალპების მოსახლეობა სხვა სახელწოდებებს იყენებს, მაგალითად — Hodaro, Iohodraeho, Holadaittijo და სხვებს. ასეთი ვოკალური ტექნიკა არსებობს მსოფლიოს სხვა ქვეყნებშიც. შვეიცარიულ ხალხურ მუსიკაში ამ სტილის გამოჩენის პირველი მაგალითები, ისევ და ისევ ალპების მოსახლეობაში შეიმჩნეოდა, უფრო — მწყემსებში, რომლებიც მთების მწვერვალებზე ყოფნისას ერთმანეთში იყენებდნენ ასეთ გადაძახილებს. მსგავსი სტილისტიკა შეიმჩნევა სპარსულ და აზერბაიჯანულ ხალხურ მუსიკაშიც. საქართველოში ამის ცნობილი მაგალითია კრიმანჭული. ცენტრალურ აფრიკაში ასევე ხშირად ჟღერს მსგავსი მრავალხმიანი სიმღერები. იოდლის ტექნიკა გვხვდება ამერიკულ ხალხურ მუსიკაშიც. რუსეთის ჩრდილო-დასავლეთით (ლენინგრადის, ნოვგოროდისა და ფსკოვის ოლქი) მწყემსები მსგავს ტექნიკას ტყეში გადაადგილდებისას იყენებენ. იოდლი უფრო ხშირად გვხვდება, როგორც სიმღერის მისამღერი. Hal Cannon (2010) Who Were The Cowboys Behind 'Cowboy Songs'? NPR (National Public Radio)
ქორწინების სახლი

ქორწინების სახლი – არის ნაგებობა თბილისში, აგებული არქიტექტორ ვიქტორ ჯორბენაძის მიერ. აშენდა 1984 წელს, როგორც საქორწინო ეკლესია. 2001 წელს ის ბადრი პატარკაციშვილმა შეიძინა, საკუთარი რეზიდენციისათვის.
ბოსნია და ჰერცეგოვინის ადმინისტრაციული დაყოფა

ბოსნია და ჰერცეგოვინა — იყოფა სამ პოლიტიკურ-ეთნიკურ ერთეულად: სერბიული რესპუბლიკა, ბოსნია და ჰერცეგოვინის ფედერაცია, საერთაშორისო ზედმხედველობის ქვეშ იმყოფება ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთით მდებარე ბრჩკოს ოლქი . იყოფა 10 კანტონად (ბოსნ. kantoni). უნა-სანი პოსავა ტუზლა ზენიცა-დობოი ბოსნია-პოდრინი ცენტრალური ბოსნია ჰერცეგოვინა-ნერეტვანი დასავლეთი ჰერცეგოვინა სარაევო კანტონი 10 კანტონები აგრეთვე ყოფიან 79 მუნიციპალიტეტად (ბოსნ. općine). სერბული რესპუბლიკა ბოსნია და ჰერცეგოვინის ფედერაციისაგან განსხვავებით იყოფა 6 რეგიონად (სერბ. регије). პრიედორი (ადრე შედიოდა ბანია-ლუკის რეგიონში) ბანია-ლუკა, მის შემადგენლობაშია 2 სუბრეგიონი მრკონიჩ-გრადის სუბრეგიონი და გრადიშკის სუბრეგიონი დობოი ბიელინა, მის შემადგენლობაშია ზვორნიკის სუბრეგიონი ისტოჩნო-სარაევო (აღმოსავლეთი სარაევო), მის შემადგენლობაშია ფოჩის სუბრეგიონი ტრებინე რეგიონები აგრეთვე იყოფიან 57 თემად (სერბ. општина). ქალაქი ბრჩკო, მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, ეს ტერიტორია თვითმართვადი პოლიტიკური ერთეულია. იგი ერთდროულად ეკუთვნის ფედერაციის ორივე სუბიექტს და იმყოფება საერთაშორისო ზედმხედველობის ქვეშ. ↑ Территориальный план Республики Сербской до 2015. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-06-10. ციტირების თარიღი: 17. 12. 2010. ↑ Просторни план Републике Српске
თბილისის სპორტის სასახლე

გივი კარტოზიას სახელობის თბილისის სპორტის სასახლე — სპორტული დარბაზი საქართველოს დედაქალაქ თბილისში. დარბაზი დიდი დასწრებადობით მასპინძლობს საკალათბურთო, სახელბურთო, საჩოგბურთო, ძიუდოს, კრივის შეხვედრებს. 1957 წელს დაწყებული მშენებლობა დასრულდა 1961 წელს. შენობა გაიხსნა იმავე წელს. მშენებლობას ხელმძღვანელობდნენ არქიტექტორები ვლადიმერ ალექსი-მესხიშვილი, იური კასრაძე, თემო ჯაფარიძე და კონსტრუქტორი დავით ქაჯაია. შენობა თავიდანვე გამოიყენებოდა საკალათბურთო შეხვედრებისათვის, მასპინძლობდა თბილისის „დინამოს“ საშინაო შეხვედრებს. საკალათბურთო კლუბი „დინამო თბილისი“.</ref> 2007 წელს არენა აღადგინეს და გაიხსნა იმავე წლის 22 აგვისტოს. ეს რეკონსტრუქციის პირველი ფაზა იყო. შემდეგ შეკეთებულ იქნა ნაგებობის სახურავი და დასაჯდომი ადგილები. დარბაზის სრული რეკონსტრუქცია 5 მილიონი ამერიკული დოლარი დაჯდა. ↑ http://msy.gov.ge/index.php?lang_id=GEO&sec_id=254&info_id=1182 ↑ აღდგენილი სპორტის სასახლე დაარქივებული 2011-07-25 საიტზე Wayback Machine. , 22 აგვისტო, 2007 ↑ The Georgian times, Mayor inspects Tbilisi Sport Palace after reconstruction ↑ სპორტის სასახლის რეკონსტრუქცია. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-10-20. ციტირების თარიღი: 2010-05-09.
ცენტრალური სტადიონი (თბილისი)

ლავრენტი ბერიას სახელობის დინამოს სტადიონი, ასევე ცენტრალური სტადიონი — ისტორიული საფეხბურთო სტადიონი თბილისში, პირველი სპორტული ნაგებობა საქართველოში, მდებარეობდა დღევანდელი ბორის პაიჭაძის ეროვნული სტადიონის ადგილას. მასპინძლობდა საფეხბურთო კლუბ თბილისის „დინამოს“ საშინაო შეხვედრებს. ცენტრალური სტადიონი 1932-1935 წლებში დაპროექტდა და აშენდა არქიტექტორ არჩილ ქურდიანის მიერ. ცენტრალური სტადიონი, როგორც არქიტექტურული ნაგებობა, მიჩნეულია ქართული ხუროთმოძღვრების ერთ-ერთ ნიმუშად. თავდაპირველი სტადიონი იტევდა 23.000 მაყურებელს. 1956 წელს ტევადობის გაზრდის მიზნით სტადიონს დაემატა ლითონის კონსტრუქციები, რამაც მაყურებელთა მაქსიმალური რაოდენობა 35.000-მდე გაზარდა. ეს რეკონსტრუქციაც არჩილ ქურდიანის მიერ განხორციელდა. 1960-70-იან წლებში არჩილ ქურდიანის, გია ქურდიანისა და კონსტრუქტორ შალვა გაზაშვილის მიერ შედგენილ იქნა დინამოს სტადიონის ახალი რეკონსტრუქციის პროექტი, რომელიც მთავარი არქიტექტორის, გია ქურდიანის თაოსნობით განხორციელდა. ამ პროექტით ცენტრალური სტადიონის არქიტექტურულად მდიდარი ნაგებობა დაანგრიეს და მის ნაცვლად ააგეს უფრო დიდი, დღეს ბორის პაიჭაძის ეროვნული სტადიონის სახელით ცნობილი დინამოს სტადიონი, რომელიც 1976 წელს საზეიმოდ გაიხსნა. ბორის პაიჭაძის ეროვნული სტადიონი ↑ 1.0 1.1 1.2 ბურუსი. დინამოს სტადიონის ისტორია ↑ სტადიონი, დინამო თბილისი, საფეხბურთო კლუბის ოფიციალური საიტი
ძვლოვანი სისტემა

ნებისმიერი მოდელის შექმნისას კონსტრუქტორი უპირველესად მის კარკასს აგებს, რომელსაც მთელი კონსტრუქცია ეყრდნობა და მხოლოდ ამის შემდეგ ამატებს მას სხვადასხვა ნაწილს. კარკასზეა დამოკიდებული მოდელის სიმტკიცე. ჩვენი ორგანიზმის ასეთ საყრდენს ძვლოვანი ჩონჩხი წარმოადგენს. ძვალი ერთი შეხედვით ცოცხალ ქსოვილს არ ჰგავს. ის თითქოს ქვასავით მაგარი და გამომშრალია. მაგრამ ესმხოლოდ ერთი შეხედვითაა ასე. ძვალი შემაერთებელი ქსოვილია, რომლის მყარ უჯრედშორის ნივთიერებაში გაფანტული და თითქოს მასში გამომწყვდეული უჯრედები მუდმივად იკვებება, სუნთქავს, იზრდება და მრავლდება. ძვლოვანი ქსოვილის აგებულება კარგად ჩანს ილუცტრაციაზე წარმოდგენილ ბარძაყის ძვლის მაგალითზე . ძვალს გარედან ძვალსაზრდელა ფარავს. მის ქვეშ ძვლის მკვრივი ფენაა,რომლის ქვემოთ, ძვლის სიღრმეში, ღრუბლისებრი, ფოროვანი ქსოვილია. ძვალი მრავალრიცხოვანი არხებითაა დაქსელილი, რომელშიც სისხლძარღვები გადის ძვლის უჯრედებს სისხლით საკვები და ჟანგბადი მიეწოდება. ღრუბლისებრი ქსოვილი სისხლმბადი ქსოვი; ლითაა ამოვსებული,რომელსაც ძვლის წითელ ტვინს უწოდებენ. მასში სისხლის უჯრედები წარმოიქმნება. ბარძაყის ძვლის შუა ნაწილი ღრუიანია, ამიტომ მას ლულოვან ძვალს უწოდებენ. სიღრუეში ცხიმოვანი ქსოვილი-ძვლის ყვითელი ტვინია. ძვლის უჯრედშორისი მყარი ნივთიერება კალციუმის ფოსფატითა და აპატიტით არის შექმნილი, რომელიც მას სიმტკიცეს ანიჭებს, თუმცა ძვალი ამ მარილების კრისტალებივით მყიფე არ არის.
სერა-და-კაპივარის ეროვნული პარკი

სერა-და-კაპივარა (პორტ. Parque Nacional Serra da Capivara) — ეროვნული პარკი ბრაზილიაში, ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. პარკის ტერიტორიაზე უამრავი პრეისტორიული ნახატია. პარკის შექმნის მიზანი სწორედ ამ ნახატების და სხვა პრეისტორიული არტეფაქტების დაცვა იყო. იგი გადაჭიმულია 1291,4 კვადრატულ კილომეტრზე. 1991 წელს, იუნესკომ პარკი მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ბრაზილიაში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ამერიკაში Brazilian Ministry of External Relations information about park დაარქივებული 2007-03-10 საიტზე Wayback Machine. Photos of Serra da Capivara by Maria-Brazil
გოიასი (გოიასი)

გოიასი (პორტ. Goiás) — პატარა ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში. ქალაქის საერთო ფართობი 3. 108 კვადრატული კილომეტრია, ხოლო მოსახლეობა 24. 072 ადამიანს შეადგენს (2007). ქალაქში შემონახულია კოლონიური არქიტექტურის არაერთი ნიმუში, რის გამოც 2001 წელს ის იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ბრაზილიაში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ამერიკაში Site da Cidade de Goiás Goiás, Património da Humanidade დაარქივებული 2005-12-01 საიტზე Wayback Machine. Informações sobre da Cidade de Goiás დაარქივებული 2012-02-13 საიტზე Wayback Machine. Cidade de Goiás დაარქივებული 2007-09-27 საიტზე Wayback Machine. City Brasil-Goiás დაარქივებული 2006-01-18 საიტზე Wayback Machine. Fogareu Procession Prefeitura Municipal da cidade de Goiás
დიამანტინა (მინას-ჟერაისი)

დიამანტინა (პორტ. Diamantina) — ქალაქი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში. მისი ფართობი შეადგენს 3. 870 კმ. კვ-ს, ხოლო მოსახლეობა 44. 746 ადამიანს (2006). არიალ-დო-ტიხუკო, როგორც ქალაქს თავდაპირველად ეძახდნენ, აშენდა ჯერ კიდევ კოლონიურ ეპოქაში, მე-18 საუკუნის დასაწყისში. მე-18 მე-19 საუკუნეებში ქალაქი ალმასის მაღაროების ცენტრი იყო, სწორედ აქედან მომდინარეობს მისი დღევანდელი სახელი. საკმაოდ კარგად შემონახული ბრაზილიური ბაროკოს სტილის არქიტექტურის გამო, 1999 წელს იუნესკომ ქალაქი მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ბრაზილიაში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ამერიკაში Official homepage albumfest დაარქივებული 2008-12-20 საიტზე Wayback Machine.
სან-ლუისი (მარანიანი)

სან-ლუისი (პორტ. São Luís) — ქალაქი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატის დედაქალაქი. ქალაქი მდებარეობს კუნძულ სან-ლუისზე, ატლანტის ოკეანეში. ეს კუნძული წარმოქმნილია რამდენიმე მდინარის ოკენესთან შერთვის შედეგად, მათ შორისაა მდინარეები: პინდარე, მეარიმი, იტაპეკურუ. ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 986,826 ადამიანს (2008). გააჩნია მეტროპოლიტენი (სიდიდით მე-16 ბრაზილიაში). სან-ლუისი ბრაზილიის შტატების დედაქალაქებს შორის ერთადერთია, რომელიც ფრანგებმა დააარსეს და ასევე ერთ-ერთია იმ სამ დედაქალაქს შორის, რომლებიც კუნძულებზე მდებარეობს. ქალაქს გააჩნია ორი პორტი, რომლებიდანაც ხორციელდება ბრაზილიური რკინის მადნის ძირითადი ნაწილის ექსპორტი. ინდუსტრიის ძირითად დარგებს წარმოადგენს მეტალურგია, ალკოჰოლური სასმელების წარმოება და ლოჯისტიკა. აქვეა მარანიანის ფედერალური უნივერსიტეტი. 1997 წელს, ქალაქის ისტორიული ცენტრი, კოლონიური არქიტექტურის გამო იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ბრაზილიაში მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ამერიკაში Official city site Flickr photos from Sao Luis[მკვდარი ბმული] Aerial pictures from the City of Sao Luis made with powered paraglider
Some Kind of Monster (სიმღერა)

„Some Kind of Monster“ — ამერიკული მძიმე მეტალ ჯგუფ მეტალიკის 2004 წლის 13 ივლისს გამოსული მეოთხე სინგლი ალბომიდან St. Anger, ლეიბლზე Elektra Records. ერთ თვეში სინგლს იმავე სახელწოდების EP მოჰყვა. ამ EP-ის სპეციალური გამოცემებს ასევე მოსდევდა Some Kind of Monster-ის პერანგი (ტენისურა). B-გვერდზე განთავსებული საკონცერტო ვერსიები აღებულია წინა სინგლიდან: The Unnamed Feeling. Some Kind of Monster ნომინირებული იყო გრემის ჯოლდოზე მძიმე როკის საუკეთესო შესრულებისათვის 2005 წელს, მაგრამ დათმო ეს ჯილდო ჯგუფ Velvet Revolver-ის სიმღერასთან Slither. ერთ წელში, 2005 წლის 25 იანვარს, გამოვიდა დოკუმენტური ფილმი Some Kind of Monster. სახელწოდება Some Kind of Monster ჯეიმზ ჰეტფილდის მოფიქრებულია. ეს სახელწოდება ასევე შესანიშნავად ერგებოდა დოკუმენტურ ფილმს Some Kind of Monster, რომელიც ასახავს ალბომზე St. Anger მუშაობას და იმ ალიაქოთს, რაც თან ახლდა მას. ქვემოთ წარმოდგენილია სიმღერები, რომლებიც შესულია Some Kind of Monster EP-ში. ჯეიმზ ჰეტფილდი — წამყვანი ვოკალი, რტმური გიტარა კირკ ჰემეტი — წამყვანი გიტარა, დამატებითი ვოკალი რობერტ ტრუჰილო — ბას-გიტარა, დამატებითი ვოკალი ლარს ულრიხი — დასარტყმელი საკრავები ბობ როკი — მუსიკალური პროდიუსერი, ბას-გიტარა და დამატებითი ვოკალი სიმღერაში Some Kind of Monster სტუდიური პერსონალი პროდიუსერები: ბობ როკი, მეტალიკა ინჟინრები: მაიკ გილისი, ბობ როკი მიქსი: მაიკ გილისი, ბობ როკი მასტერინგი: ტედ ჯენსენი, ჯორჯ მარინო, ვლადო მელერი რემიქსირება: ბობ როკი, რანდი სტაუბი ციფრული ინჟინერი: მაიკ გილისი ასისტენტები: მაიკ გილისი, ერიკ ჰელმკამპი დიზაინი: კეთლინ ფილპოტი ილუსტრაციები: მეტ მაჰურინი ↑ SOME KIND OF MONSTER. Metallica (2004). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-07-14. ციტირების თარიღი: 2013-04-18. ↑ სტივენ თომას ერლეუაინი. Some Kind of Monster - review. Allmusic. ციტირების თარიღი: 2013-04-18. ↑ Some Kind of Monster (Movie). Metallica. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-01-22. ციტირების თარიღი: 2013-01-25.
ანხელი

ანხელი — ყველაზე მაღალი ჩანჩქერი მსოფლიოში. მდებარეობს სამხრეთ ამერიკაში, ვენესუელაში, ბოლივარის შტატში, იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში მყოფი კანაიმის ეროვნული პარკის ტერიტორიაზე, გადმოედინება აუიან-ტეპუის მთიდან. მისი ვარდნის სიმაღლეა 979 მეტრი. ანხელი იკვებება მდინარე კერეპის წყლით, რომელიც ერწყმის მდინარე კარაოს შენაკადს, მდინარე ჩურუნს. თავის მხრივ, ეს ყველა მდინარე ორინოკოს აუზს მიკეუთვნება. ჩანჩქერი აღმოაჩინა ჯეიმზ ეინჯელიმ 1936 წელს, სწორედ ამიტომ ჩანჩქერი, ეინჯელის (ინგლ. Angel) სახელს ატარებს. Angel Falls, ტურისტული მეგზური ვიკივოიაჟზე Angel Falls at the World Waterfall Database დაარქივებული 2018-03-13 საიტზე Wayback Machine.
I Want to Hold Your Hand

I Want to Hold Your Hand — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Beatles-ის სიმღერა, დაწერილი ჯონ ლენონისა და პოლ მაკ-კარტნის მიერ. იგი ჩაწერილია 1963 წლის ოქტომბერში. ეს იყო ჯგუფის პირველი სიმღერა, ჩაწერილი რამდენიმე ფირიან ტექნიკაზე. სიმღერის შექმნისას ლენონსა და მაკ-კარტნიზე რომელიმე კონკრეტულ ფაქტს გავლენა არ ჰქონია. მენეჯერ ბრაიან ეპსტაინის დავალებით მათ უბრალოდ დაწერეს სიმღერა, რომელიც უნდა გამოეცათ აშშ-ში. ეს იყო ჯგუფის პირველი #1 ჰიტ-სინგლი ბილბორდის ცხელი ასეულის ჩარტში, რითაც დაიწყო აშშ-ში ე.წ. „ბრიტანული შემოჭრის“ პერიოდი. გამოცემამდე აშშ ტერიტორიაზე წინასწარ უკვე მიღებული იქნა 1 მილიონი შეკვეთა ამ ჩანაწერზე.2004 წელს ამ სიმღერას-ს მიენიჭა #16 პოზიცია Rolling Stone-ის „ყველა დროის 500 საუკეთესო სიმღერის“ ჩარტში. ალან უ. პოლაკის შენიშვნები - „I Want to Hold Your Hand“ სიმღერის ტექსტი[დაარქივებული] საიტზე MetroLyrics ↑ Rolling Stone 2004. sfn error: no target: CITEREFRolling_Stone2004 (help)
ემილიანო საპატა

ემილიანო საპატა სალასარი (ესპ. Emiliano Zapata Salazar, დ. 8 აგვისტო, 1879 — გ. 10 აპრილი, 1919) — წამყვანი ფიგურა მექსიკის რევოლუციაში დიქტატორ პორფირიო დიასის წინააღმდეგ, რომელიც 1910 წელს გაჩაღდა. მექსიკაში მას ერთ-ერთ მნიშვნელოვან ეროვნულ გმირად მიიჩნევენ. ემილიანო საპატას სახელით ქალაქები, ქუჩები და უბნები ჩვეულებრივი მოვლენაა ქვეყნის მასშტაბით და ის, დროდადრო, მექსიკის ბანკნოტებზეც გამოისახება ხოლმე. ეროვნული განთავისუფლების საპატისტური არმია
კალაქუენდი

კალაქუენდი (Calaquendi, მხოლობითში - Calaquende) - ნათელი ელფები, პერსონაჟები ჯ. რ. რ. ტოლკინის ნაწარმოებიდან, რომლებმაც იხილეს ვალინორის ორი ხე. მათ შორის ასევე არიან ვანიარები, ნოლდორები და ტელერი, რომლებმაც გადალახეს ბელეგაერი, ასევე მეფე თინგოლი და მისი ხალხი. კალაქუენდის ასევე უწოდებენ ამანიარს (თუმცა თინგოლი მათ რიცხვში უკვე არ შედის), ანუ ’ამანიდან მოსულებს’.