laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
იმირი

იმირი — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, შულავერის თემში. მდებარეობს მარნეულის ვაკეზე, მდინარე ხრამის მარჯვენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 350 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 10 კილომეტრით. სოფელ იმირის სამხრეთ-დასავლეთით აღმოჩენილია ადრინდელი სამიწათმოქმედო კულტურის გორანამოსახლარი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1235 ადამიანი. იმირის გორა ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 116. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ზემო სარალი

ზემო სარალი — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, შულავერის თემში. მდებარეობს მარნეულის ვაკეზე, მდინარე დებედის (ხრამის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 405 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 22 კილომეტრით, შულავრიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 5 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 883 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 510. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ახალი მამუდლო

ახალი მამუდლო — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, შულავერის თემში. მდებარეობს მარნეულის ვაკეზე, მდინარე დებედის მარცხენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 340 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 12 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 554 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 91. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 20. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ამირანი (გაზეთი)

„ამირანი“ — ქართული ყოველდღიური პოლიტიკური-ლეტერატურული გაზეთი. ქართველ სოციალურ-ფედერალისტების ცენტრალური ორგანო. გამოდიოდა 1908 წელს (მარტიდან ნოემბრამდე) თბილისში გაზეთ „ისრის“ ნაცვლად. თანამშრომლობდნენ ა. ჯორჯაძე, კ. აბაშიძე, ი. ნაკაშიძე, ვ. ბარნოვი, დუდუ მეგრელი, ვ. შალიკაშვილი, ა. ფურცელაძე და სხვა. რედაქტორ-გამომცემელი - ქ. ქავთარაძე. გამოვიდა სულ 197 ნომერი. დაიხურა თბილისის გენერალ-გუბერნატორის განკარგულებით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 397.
თაზაქენდი (ალგეთის თემი)

თაზაქენდი — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, ალგეთის თემში. მდებარეობს მარნეულის ვაკეზე, მდინარე ალგეთის ნაპირას. ზღვის დონიდან 310 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 10 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2076 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 571. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
თაზაქენდი (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი თაზაქენდი შეიძლება აღნიშნავდეს: თაზაქენდი — სოფელი საქართველოში, გარდაბნის მუნიციპალიტეტში. თაზაქენდი — სოფელი საქართველოში, მარნეულის მუნიციპალიტეტში. თაზაქენდი — სოფელი საქართველოში, მარნეულის მუნიციპალიტეტში. თაზაქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, აღდამის რაიონში. თაზაქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, აღჯაბადის რაიონში. თაზაქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, ბეილაგანის რაიონში. თაზაქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, ბილიასუვარის რაიონში. თაზაქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, ბილიასუვარის რაიონში. თაზაქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, დაშქესანის რაიონში. თაზაქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონში. თაზაქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, ისმაილის რაიონში. თაზაქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, ჯალილაბადის რაიონში. თაზაქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, ხიზის რაიონში. თაზაქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. თაზაქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რაიონში. თაზაქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, მასალის რაიონში. თაზაქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, კანგარლის რაიონში. თაზაქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შარურის რაიონში. თაზაქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შარურის რაიონში. თაზაქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, სალიანის რაიონში. თაზაქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, შამქორის რაიონში. თაზაქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, ტერტერის რაიონში. თაზაქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, იარდიმლის რაიონში. თაზაქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, ზარდაბის რაიონში.
თაზაქენდი (სადახლოს თემი)

თაზაქენდი — სოფელი საქართველოში, მარნეულის მუნიციპალიტეტში, სადახლოს თემში. მდებარეობს მდინარე დებედის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 480 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 40 კილომეტრით, სადახლოდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 9 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 478 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 571. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ზემო ყულარი

ზემო ყულარი — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, ყულარის თემში. მდებარეობს მარნეულის ვაკეზე, მდინარე ხრამის (მტკვრის მარჯვენა შენაკადი) მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 330 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 20 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1141 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 511. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
კირიხლო

კირიხლო — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, ყულარის თემში. მდებარეობს მარნეულის ვაკეზე. ზღვის დონიდან 325 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 24 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1114 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 531. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
დაშთაფა

დაშთაფა, დაშტაფა — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, ყულარის ადმინისტრაციულ ერთეულში. მდებარეობს მარნეულის ვაკეზე. ზღვის დონიდან 350 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 16 კილომეტრით, შულავრიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) — 1 კილომეტრით. მოსახლეობა — 1 092 მცხოვრები (2014). 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1092 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 409. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
დიდი ბეგლიარი

დიდი ბეგლიარი (ყოფ. დიდი ბეგლარი) — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში (ადმინისტრაციული ერთეული წერეთელი). მდებარეობს მარნეულის ვაკეზე, მდინარე ხრამის (მტკვრის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 360 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 7 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 356 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 509. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
დიდი მუღანლო

დიდი მუღანლო — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში (ადმინისტრაციული ერთეული ქუთლიარი). მდებარეობს მარნეულის ვაკეზე, მდინარე ხრამის (მტკვრის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 310 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 18 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1 286 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 526. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. ?. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
მოლაოღლი

მოლაოღლი — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, სადახლოს თემში. მდებარეობს ლოქის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 560 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 30 კილომეტრით, სადახლოდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 5 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1091 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 70. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
პატარა ბეგლიარი

პატარა ბეგლიარი (ყოფ. პატარა ბეგლარი) — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში (ადმინისტრაციული ერთეული წერეთელი). მდებარეობს მარნეულის ვაკეზე, მდინარე ხრამის (მტკვრის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 360 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 9 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 320 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 707. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ნორგიუღი

ნორგიუღი (ყოფილი მირზოევკა) — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, წერეთლის თემში. მდებარეობს მარნეულის ვაკეზე. ზღვის დონიდან 370 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 5 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 436 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 470. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 128. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ლაბირინთის ობობა

ლაბირინთის ობობა (ლათ. Agelena labyrinthica) — ფეხსახსრიან ცხოველთა სახეობა ძაბრიანი ობობების ოჯახიდან. პატარა ზომისაა, სხეულის სიგრძეა 18 მმ. ლაბირინთის ობობა ფართოდ არის გავრცელებული ევროპაში. მუცელი მოშავო აქვთ, თეთრ ნიშნებს შორის ცენტრში გასდევს მკრთალი ხაზი. ლაბირინთის ობობა აბლაბუდას გამოიმუშავებს ფოთლებსა და ბოძებს შორის ზურგიდან უკან დახევით. ამას მოჰყვება გვირაბების ლაბირინთი (აქედან წარმოსდგება სახელწოდებაც). ლაბირინთის ობობა რეგისტრირებულია საქართველოშიც, კერძოდ, კი მანგლისში, სადაც იგი იპოვა ქართველმა არაქნოლოგმა თამარ მხეიძემ 1961 წელს. ლაბირინთის ობობა დახასიათება ↑ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 261.
სალა-ი-გომესი

სალა-ი-გომესი (ესპ. Isla Salas y Gómez) — ჩილეს კუთვნილი პატარა, დაუსახლებელი კუნძული წყნარ ოკეანეში. წარმოადგენს პოლინეზიური სამკუთხედის ყველაზე აღმოსავლეთით მდებარე წერტილს. ადმინისტრაციულად, ის აღდგომის კუნძულის პროვინციის შემადგენლობაში შედის, რომელიც თავის მხრივ ვალპარაისოს რეგიონს მიეკუთვნება. კუნძულის შემომსაზღვრელი წყლები წარმოადგენს საზღვაო დაცულ ტერიტორიას, რომელსაც სალა-ი-გომესის წყლის პარკს უწოდებენ (ესპ. Parque Marino Sala y Gómez). პარკის ფართობი 150 000 კმ²-ია. სალა-ი-გომესი კონტინენტური ჩილედან 3 210 კმ-ით დასავლეთით მდებარეობს, ჩილეს დესვენტურადასის კუნძულებიდან 2 490 კმ-ით დასავლეთით, აღდგომის კუნძულიდან კი 390 კმ-ით ჩრდილო აღმოსავლეთით. შედგება ორი კლდისგან, რომელთაგან უფრო პატარის ფართობი მხოლოდ 4 ჰა-ია, დიდის კი 11 ჰა. ისინი ერთმანეთთან შეერთებულია ვიწრო ყელით, რომლის სიგანეც საშულალოდ 30 მეტრია. კუნძულის საერთო ფართობი 15 ჰა-ია (0.15 კმ²), სიგრძე კი ჩრდილო-დასავლეთიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთის მიმართულებით 770 კმ. უმაღლესი წერტილის სიმაღლე ზღვის დონიდან 30 მეტრია, რომელიც ზღვის სანაპიროდან 30 მეტრის დაშორებით 10 მ სიმაღლის კლიფზე მდებარეობს. კუნძული გადარეცხილია მარილიანი წყლით, სანაპირო ხაზი კი გამოირჩევა მიქცევა-მოქცევის შედეგად დარჩემილი აურაცხელი ტბორით. სანაპირო ხაზი ძირითადად კლიფებისგან შედგება, რის გამოც კუნძულზე გადასვლა ყველაზე მშვიდ ამინდშიც კი საკმაოდ რთულია. კუნძულზე არაა მტკნარი წყლის მუდმივი წყარო, მაგრამ არსებობს აღმოსავლეთ კლდის დეპრესიაში ჩამდგარი არამუდმივი წვიმის წყლის ტბორი, რომელიც ხშირად 75 მ დიამეტრისაა. ეს ფაქტორი უმნიშვნელოვანეს როლს თამაშობს ზღვის ფრინველთა ფართო პოპულაციების არსებობაში. 1994 წელს, ჩილეს საზღვაო ფლოტმა კუნძულზე დაამონტაჟა ავტომატური სასიგნალო შუქურა და ცუნამის განგაშის სისტემა. ამავე წელს კუნძული ბუნების ნაკრძალად გამოცხადდა. ჩილეს კუნძულების სია National Monuments დაარქივებული 2007-10-06 საიტზე Wayback Machine. , Chilean government. document with sketch map დაარქივებული 2008-04-10 საიტზე Wayback Machine. http://www.rapanui.co.cl/numero8/syg.htm დაარქივებული 2005-08-29 საიტზე Wayback Machine. http://www.gunthar.com/archive/easter_island_95/ei_web_site/islands.html დაარქივებული 2005-03-30 საიტზე Wayback Machine. http://www.ecole-navale.fr/fr/irenav/cv/poupin/publis/Checklist_Easter_Poupin.pdf დაარქივებული 2005-10-14 საიტზე Wayback Machine. Adalbert von Chamisso's Salas y Gomez at Gutenberg (in German) Parque Marino Sala y Gómez დაარქივებული 2010-10-16 საიტზე Wayback Machine.
რანო-რარაკუ

რანო-რარაკუ — ვულკანური კრატერი აღდგომის კუნძულზე, ჩამქრალ ვულკან ტერევაკას დაბალ მთისწინეთში. ჩამოყალიბებულია ვულკანური ფერფლისა და ტუფის შერწყმით. 500 წლის მანძილზე, XVIII საუკუნის ადრეულ წლებამდე, წარმოადგენდა სამტეხლოს, რომლის ქვებისგანაცაა გამოკვეთილი კუნძულის მთავარი ღირსშესანიშნაობა, მონოლითური ქანდაკებები (მოაი). კრატერის მიდამოებში დარჩენილია 397 ქანდაკება. რანო-რარაკუ რაპა-ნუის ეროვნული პარკის მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლია. მისი სახელი ასევე ეწოდება პარკის შვიდი სექციიდან ერთ-ერთს. კრატერის ნაპირები მაღალი და სტეპურია, გარდა ჩრდილოეთი და ჩრდილო-დასავლეთ მხარისა, სადაც ბევრად უფრო დაბალია და ოდნავ ამოზნექილი. ინტერიერი მოიცავს კუნძულის სამი კრატერული მტკნარი ტბიდან ერთ-ერთს, რომლის სანაპიროებზეც ტოტორას ლერწმები იზრდება. ეს მცენარე, რომელიც ერთ დროს იმის მტკიცებულებად მიიჩნეოდა, რომ კუნძულს კონტაქტები ჰქონდა სამხრეთ ამერიკის კონტინენტთან (რადგან ის ასევე უხვად იზრდება ანდებში), დამტკიცდა რომ კუნძულზე უკვე ბოლო 30 000 წელია რაც იზრდება. რაპანუის ხალხი მას სახლებისა და თავშესაფრების გადასახურად იყენებდა. რანო-რარაკუს სამტეხლოს დაუსრულებელი ქანდაკებები გამორჩეულია როგორც რაოდენობით, ისე ზოგიერთი მათგანის მიუდგომელი მდებარეობით კრატერის კედლებს მიღმა სიმაღლეზე და მათი ზომებით — მათ შორის უდიდესის სიმაღლე 21,6 მეტრია, თითქმის ორჯერ მეტი ვიდრე ნებისმიერი დასრულებული მოაი, მისი წონა კი 270 ტონას შეადგენს. როგორც ჩანს, ზოგიერთი ქანდაკება დაუსრულებელი დაუტოვებიათ იმის გამო, რომ კლდე, რომლისგანაც კვეთდნენ საკმაოდ მტკიცეა. სამტეხლოს გარეთ, მიმდებარე არეალში განლაგებულია გარკვეული რაოდენობის ქანდაკებები, რომელთაგან ზოგიერთი მხრებით მიწაშია ჩაფლული, რადგან ისინი სამტეხლოშივე დაზიანდნენ. ისინი იმითაცაა განსხვავებული, რომ ამოკვეთილი არ აქვთ თვალები, არ ახურავთ პუკაო (ქუდი) და ისინი წაქცეულები არ არიან კუნძულის სამოქალაქო ომის დროს. ტერევაკა რაპა-ნუის ეროვნული პარკი აღდგომის კუნძული P.E. Baker (1968) "Preliminary Account of Recent Geological Investigations on Easter Island." Geological Magazine 104 (2): 116-122 J.R. Flenley, S.M. King, J.T. Teller, M.E. Prentice, J. Jackson and C. Chew (1991). "The Late Quaternary Vegetational and Climatic History of Easter Island." Journal of Quaternary Science 6:85-115. Jo Anne Van Tilburg (1994). "Easter Island Archaeology, Ecology and Culture." London and Washington, D.C. British Museum Press and Smithsonian Institution Press ISBN 0-7141-2504-0 http://www.sscnet.ucla.edu/ioa/eisp/ Alfred Metraux [1] დაარქივებული 2008-04-06 საიტზე Wayback Machine. Katherine Routledge. 1919. The Mystery of Easter Island. The story of an expedition. London.
ანაკენა

ანაკენა — თეთრი მარჯნის ქვიშიანი პლაჟი წყნარ ოკეანეში მდებარე ჩილეს კუთვნილ აღდგომის კუნძულზე, რაპა-ნუის ეროვნულ პარკში. ანაკენაზე მდებარეობს ორი აჰუ (პლატფორმა) რომელთაგან ერთზე მხოლოდ ერთი ქანდაკებაა (მოაი) აღმართული, მეორეზე კი ექვსი. ანაკენა უჩვეულოა აღდგომის კუნძულისათვის, რადგან ის ერთ-ერთია კუნძულზე სულ არსებული ორი პლაჟიდან, განსხვავებით არსებული კლდოვანი სანაპირო ზოლისგან. კუნძულის ზეპირი გადმოცემის თანახმად, სწორედ ანაკენას მოადგა ჰოტუ მატუა — პოლინეზიელი მმართველი, რომელიც ორი კანოეთი მოვიდა და კუნძულზე პირველი დასახლება დააარსა. მოგვიანებით ის საცერემონიო ადგილი გახდა, სადაც ადგილობრივები რონგორონგოზე დაწერილ დაფებს კითხულობდნენ. ანაკენა ცნობილია ადამიანი-ფრინველის კულტით, რაგდან როდესაც ახალი ადამიანი-ფრინველი დასავლეთის კლანებიდან იყო, მისი დღესასწაულები აქ იმართებოდა. თანამედროვე არქეოლოგიური გათხრების შედეგად აღმოჩენილია ნივთები, რომლებიც ამტკიცებს, რომ ანაკენა ახ. წ. 1200 წელზე ადრე ყოფილა დასახლებული. ლინგვისტური და სხვა კვლევები მიუთითებს, რომ პირველი დასახლებები კუნძულზე ახ. წ. 300 - 1200 წლებში ჩაისახა. ანაკენაზე რამდენიმე არქეოლოგიური გათხრა ჩატარდა, მათ შორის იყო კეტრინ რუტლეჯის 1914 წელს, უილიამ მულოისა და თურ ჰეიერდალის 1950-იან წლებში. ორივე მათგანისას აღდგენილ იქნა აჰუები. ანაკენა გადაღებულია კევინ რეინოლდსის ფილმ რაპანუის ერთ-ერთ ეპიზოდში, სადაც თამაშობენ ჯეისონ სკოტ ლი, ესაი მორალესი, სანდრინ ჰოლტი და სხვ. ფილმის პროდიუსერია კევინ კოსტნერი. Rapa Nui at IMDb PBS Nova: Anakena
ძაბრასოკო

ძაბრასოკო (ლათ. Craterellus cornucopioides) — ქუდიანი სოკო. აქვს ძაფრისებრი ნაყოფ-სხეული, რომელიც ძირისკენ თანდათან წვრილდება და მთლიანად ფუყეა, გარედან კი გლუვი ან ოდნავ ნაოჭიანია, მონაცისფრო-მოლურჯო, შიგნით მურა-ნაცრისფერი, თითქმის შავი. სხეულის სიგრძე 5-10 სმ, დიამეტრი 3-5 სმ. ფეხები ძალზე მოკლე აქვს (სისქე 0,8 სმ). იზრდება შერეულ ან ფოთლოვან ტყეში ზაფხულ-შემოდგომით. გვხვდება ვარდნილი მუხისა და წიფლის ფოთლებზე, თიხოვან და კირქვის ნიადაგზე. ჩვეულებრივ ერთმანეთზე მჭიდროდ გადაბმული ჯგუფებით გვხვდება. უპირატესობას ანიჭებს ღია, ნათელ ადგილებს. ძაბრასოკო გავრცელებულია ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში ზომიერი სარტყლიდან ტროპიკებამდე. გავრცელების არეალია: ევროპა, აზია და ჩრდილოეთი ამერიკა. საჭმელად იხმარება ახალი, მოხრაკული (არცთუ ისე მაღალი ღირსების საჭმელი სოკოა). Mushroom-collecting.com: Craterellus cornucopioides MykoWeb California Fungi: Craterellus cornucopioides დაარქივებული 2009-10-03 საიტზე Wayback Machine. Craterellus cornucopioides Healing-Mushrooms.net, March 2008. ნახუცრიშვილი ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 261. ↑ ძაბრასოკო/Craterellus cornucopioides. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-09-26. ↑ Edible Wild Mushrooms of North America: A Field-to-Kitchen Guide. Craterellus cornucopioides. ↑ Pilz D, Norvell L, Danell E, Molina R. (2002). Ecology and management of commercially harvested chanterelle mushrooms. United States Department of Agriculture. 90 pp.
მოაი (წყალქვეშა მთა)

მოაი (ესპ. Moai) — წყალქვეშა ვულკანი, რომელიც ვრცელდება აღდგომის კუნძულის წყალქვეშა მთათა ჯაჭვსა თუ სალა-ი-გომესის ქედიდან დასავლური მიმართულებით. მოაი მდებარეობს პუკაოდან აღმოსავლეთით და აღდგომის კუნძულიდან დასავლეთით. ოკეანის ფსკერიდან ამოწეულია დაახლოებით 2500 მ სიმაღლეზე. კუნძულს ვერ ქმნის. მოაი ზღვის ზედაპირამდე რამდენიმე ასეული მეტრით არის დაშორებული. მოაის წყალქვეშა ვულკანი გეოლოგიური თვალსაზრისით ახალგაზრდა წარმონაქმნია, რომელიც განვითარდა უკანასკნელი ასი ათასი წლის განმავლობაში, ნასკას ფილის გავლით აღდგომის ცხელ წერტილზე. მოაის წყალქვეშა მთას სახელი ეწოდა მიმდებარე აღდგომის კუნძულზე მდებარე მოაის ქანდაკებების პატივსაცემად. აღდგომის კუნძული სალა-ი-გომესი ↑ Haase, Karsten M.; Peter Stoffers and C. Dieter Garbe-Schönberg (October 1997). „The Petrogenetic Evolution of Lavas from Easter Island and Neighbouring Seamounts, Near-ridge Hotspot Volcanoes in the SE Pacific“. Journal of Petrology. 38 (06): 785–813. doi:10.1093/petrology/38.6.785. ციტირების თარიღი: 2010-03-16.
ბურების ომები

ბურების ომები (აფრ. Vryheidsoorlog; თარგმანში: თავისუფლების ომები) ეწოდება ბრიტანეთის იმპერიასა და ბურების ორ დამოუკიდებელ სახელმწიფოებს (ტრანსვაალის რესპუბლიკა და ორანჟის თავისუფალი სახელმწიფო) შორის წარმოებულ ორ ომს: ბურების პირველი ომი და ბურების მეორე ომი. მთავარი სტატია: ბურების პირველი ომი. ბურების პირველი ომი (1880 წ. –1881 წ.) იყო ბრიტანეთის მმართველობის წინააღმდეგ ტრანსვაალის რესპუბლიკაში დაწყებული ბური ფერმერების აჯანყება, რომლითაც მათ თავიანთი დამოუკიდებლობა აღადგინეს. მთავარი სტატია: ბურების მეორე ომი. ბურების მეორე ომი (1899 წ. –1902 წ.) იყო ხანგრძლივი ომი ბრიტანეთის ძალებსა და ბურებს შორის, რომლის მიზანიც ბურების რესპუბლიკების ბრიტანეთის კოლონიალურ მმართველობაში დაბრუნება იყო. ამ კოლონიებმა შემდგომში შექმნეს სამხრეთ აფრიკის კავშირი. Beck, Roger B. (2000). The History of South Africa. Westport, CT: Greenwood. ISBN 031330730X. Davenport, T. R. H., and Christopher Saunders (2000). South Africa: A Modern History, 5th ed. Palgrave Macmillan. ISBN 0312233760. ართურ კონან დოილი (1902). The Great Boer War. Toronto: George N. Morang & Company. Jackson, Tabitha (1999). The Boer War. Basingstoke, U.K.: Channel 4 Books/Macmillan. ISBN 075221702X. Pakenham, Thomas (1979). The Boer War. New York: Random House. ISBN 0394427424. სოლომონ პლააკი (1990). Mafeking Diary: A Black Man’s View of a White Man's War. Ohio University Press. ISBN 0821409441. Riall, Nicholas (2000) "Boer War: The Letters, Diaries and Photographs of Malcolm Riall from the War in South Africa.", ISBN 1-85753-266-X. van Hartesveldt, Fred R. (2000). The Boer War. Greenwood Press. ISBN 0313306273. Woods, Frederick (1972). Young Winston's Wars; The Original Despatches of Winston S. Churchill War Correspondent, 1897-1900. New York: The Viking Press, Inc. ISBN 9780670795154 (Published in 1973). Library of Congress catalog card number: 72-90478. ბურების ომების წყაროები დაარქივებული 2011-09-29 საიტზე Wayback Machine.
FN F2000

FN F2000 — ბელგიური კომპანიის FN Herstal-ის მიერ შექმნილი, 5.56x45მმ ნატოს ვაზნებზე გათვლილი, მოიერიშე შაშხანა. მისი სადებიუტო ჩვენება შედგა 2001 წლის მარტში, არაბთა გაერთიანებული საამიროების დედაქალაქ აბუ-დაბიში. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: FN F2000 ოფიციალური საიტი ოფიციალური საიტი (აშშ) FN FS2000 Owner's Manual დაარქივებული 2011-06-26 საიტზე Wayback Machine. FN FS2000 Standard (American Rifleman article) დაარქივებული 2010-05-27 საიტზე Wayback Machine. FN Herstal Fire Control System ↑ FN F2000 Rifles. FNH USA (2010). დაარქივებულია ორიგინალიდან — აგვისტო 15, 2010. ციტირების თარიღი: July 18, 2010.