laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ბრენდა სტრონგი

ბრენდა სტრონგი (ინგლ. Brenda Strong; დ. 25 მარტი, 1960, პორტლენდი, ორეგონი, აშშ) — ამერიკელი მსახიობი. სახელი გაითქვა სერიალში „სასოწარკვეთილი დიასახლისები“ შესრულებული მერი ელის იანგისა და სერიალ „დალასში“ შესრულებული ენ ივინგის როლებით. სტრონგი ორჯერ იყო ნომინირებული ემის ჯილდოზე. ბრენდა სტრონგი დაიბადა 1960 წლის 25 მარტს პორტლენდში, ორეგონის შტატში. იგი არის ჯეკ და ჯეინ სტრონგების (ქალიშვილობის გვარია უეთერფორდი) შვილი. იგი ბრიჯთაუნში იზრდებოდა, სადაც 1978 წელს დაამთავრა სენდის საშუალო სკოლა. ამის შემდეგ იგი არიზონაში გადასახლდა და სწავლა არიზონის სახელმწიფო უნივერსიტეტში განაგრძო მუსიკალური მიმართულებით. 1980 წელს ბრენდა სტრონგი „მის არიზონა“ გახდა. ბრენდა სტრონგის სამსახიობო დებიუტი სერიალში St. Elsewhere-ში შესრულებული ნადინა აურორას ეპიზოდური როლით. ამის შემდეგ მას კიდევ რამდენიმე პატარა როლის შესრულება მოუხდა, 1988 წელს კი ფილმში „ვარკსვლავური გზა: შემდეგი თაობა“ დაამტკიცეს რაშელას როლზე. 1992 წელს ფილმში „მესამე მამინაცვალი“ დაამტკიცეს ლორენ სატლიფის როლზე. 1993 წელს სერიალში „ახალგაზრდა ინდიანა ჯონსის ქრონიკები“ შეასრულა ბეატრის კოფმენის როლი. 2000-2002 წლებში სერიალში „მეშვიდე სამოთხე“ თამაშობდა მისის კარმენ მაკულის როლს. 2004 წელს სერიალში „სასოწარკვეთილი დიასახლისები“ დაამტკიცეს ერთ-ერთ მთავარ, მერი ელის იანგის როლზე. სერიალში მისი პერსონაჟი პირველივე სერიაში იკლავს თავს, რასაც მოჰყვება სერიალის მთელი სიუჟეტის განვითარება, რის გამოც ბრენდაა სერიალის მთხრობელი და ამასთან, მერი ელისის როლში იშვიათად, მაგრამ მთელი სერიალის განმავლობაში მაინც ჩანდა ხოლმე. იგი ამ სერიალში თამაშობდა ისეთ ვარსკვლავებთან ერთად, როგოებიც არიან: ფელისიტი ჰაფმენი, ევა ლონგორია, ნიკოლეტ შერიდანი, მარშა კროსი, ტერი ჰატჩერი და ა.შ. სერიალის გადაღებები 2012 წელს დასრულდა. მერი ელისის როლისათვის იგი ორჯერ წარადგინეს ემის ჯილდოზე. 2012 წელს სერიალში „დალასი“ დაამტკიცეს მთავარ, ენ ივინგის როლზე. იგი ამ სერიალში 2014 წლამდე, თითქმის ყველა სერიაში მონაწილეობდა და გადაიღეს სულ 40 ეპიზოდში. 2015 წელს სენატორ ჰეილი უინტერსის ეპიზოდური როლი შეასრულა სერიალში „ძვლები“. 2016-2019 წლებში სერიალში „სუპერგოგონა“ თამაშობდა ლილიან ლუთორის როლს. 2018 წელს სერიალში „13 მიზეზი რატომ“ დაამტკიცეს ნორა უოლკერის როლზე, რომლის გადაღებებიც დღემდე გრძელდება. ბრენდა სტრონგი იოგისა და ფერტილურობის ექსპერტია, რის გამოც იგი UCLA-ს „სხეულისა და გონების ინსტიტუტში“ ინსტრუქტორად მუშაობს. 1989 წლის ივლისში იგი ცოლად გაჰყვა ტომ ჰენრის, რომელთანაც ერთი ვაჟი გაუჩნდა, ზაკერი ჰენრის სახით. წყვილი 2011 წლის 14 იანვარს განქორწინდა. 2015 წლის მაისში იგი მეორედ დაქორწინდა მსახიობ ჯონ ფარმანეშ-ბოკაზე. ↑ "Brenda Strong". Television Academy. Retrieved October 2, 2019. ↑ "Brenda Strong". IMDb. Retrieved October 2, 2019. ↑ "Brenda Strong". TV Guide. Retrieved February 13, 2017. ↑ 4.0 4.1 http://www.tvguide.com/celebrities/brenda-strong/bio/142657 ↑ Petski, Denise (August 10, 2017). "'13 Reasons Why': Jake Weber, Brenda Strong, Meredith Monroe & RJ Brown Join Season 2 Cast". Retrieved March 15, 2018. ↑ Brenda's Bio, yoga4fertility.com ↑ Desperate Housewives' Brenda Strong Files for Divorce, Us Weekly, January 15, 2011. By Us Weekly Staff ↑ "Brenda Strong Marries John Farmanesh-Bocca, Honeymoons in Mexico—See the Pic!". E! Online. June 1, 2015. Retrieved September 8, 2015.
პაატა იმნაძე

პაატა იმნაძე (დ. 11 თებერვალი, 1953, თბილისი) — ქართველი მიკრობიოლოგი და ეპიდემიოლოგი, პროფესორი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი, დაავადებათა კონტროლისა და საზოგადოებრივი ჯანმრთელობის ეროვნული ცენტრის გენერალური დირექტორის მოადგილე მეცნიერების დარგში, ლუგარის კვლევითი ცენტრის ხელმძღვანელი, ღირსების ორდენის კავალერი (2003) და ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის საპატიო მედლის ლაურეატი (2002). დაიბადა 1953 წლის 11 თებერვალს თბილისში. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის პედიატრიის ფაკულტეტი 1976 წელს. 1979-1991 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის მიკრობიოლოგიის და იმუნოლოგიის კათედრის ასისტენტი; 1991-1994 წლებში დოცენტი; 1989-1992 წლებში ეპიდემიოლოგიის და ჰიგიენის სამეცნიერო ცენტრის დირექტორის მოადგილე. 1983 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია თემაზე — „ახალშობილთა და ჩვილ ბავშვთა ნაწლავის მიკროფლორა და იმუნური სტატუსი“. 2003-2006 წლებში იყო ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის ტროპიკულ დაავადებათა კვლევის საკოორდინაციო საბჭოს წევრი. 2004-2011 წლებში ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის ევროპის რეგიონის იმუნიზაციის ექსპერტთა კომიტეტის წევრი. 1992-2010 წლებში მუშაობდა დაავადებათა კონტროლის ეროვნული ცენტრის გენერალურ დირექტორად; 2010-2013 წლებში — სამეცნიერო საბჭოს ხელმძღვანელად; 2013 წლიდან კი გენერალური დირექტორის მოადგილეა. 1997 წელს იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საზოგადოებრივი ჯანდაცვის კათედრის დოცენტი; 1997–1998 წლებში მერილენდის უნივერსიტეტის მეცნიერ მუშაკი; 2005 წლიდან არის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საზოგადოებრივი ჯანდაცვის და ეპიდემიოლოგიის დეპარტამენტის ხელმძღვანელი, სრული პროფესორი. პაატა იმნაძეს არის ღირსების ორდენის კავალერი (2003), ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის საპატიო მედლისა (2002) და ივანე ჯავახიშვილის სახელობის პრემიის ლაურეატი (2014). თბილისობასთან დაკავშირებით, 2020 წლის 3 ოქტომბერს, COVID-19-ის პანდემიასთან მებრძოლ რვა ექიმთან ერთად თბილისის საპატიო მოქალაქის წოდება მიენიჭა. ავტორია 105 სამეცნიერო ნაშრომისა და მიკრობიოლოგიის ორი სახელმძვანელოსი. (2000) ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში. თბილისი: ქართული ბიოგრაფიული ცენტრი, გვ. 130. ISBN 99928-52-29-1.  პაატა იმნაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი პაატა იმნაძე დაარქივებული 2020-06-14 საიტზე Wayback Machine. — ჯავახიშვილის უნივერსიტეტის საიტი პაატა იმნაძის პროფილი დაარქივებული 2020-06-14 საიტზე Wayback Machine. — დაავადებათა კონტროლის ცენტრი პაატა იმნაძე — ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაცია ↑ პაატა იმნაძე. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-06-14. ციტირების თარიღი: 07 მარტი, 2019. ↑ პაატა იმნაძე. თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-06-14. ციტირების თარიღი: 07 მარტი, 2019. ↑ CURRICULUM VITAE — პაატა იმნაძე. tsu.ge. ციტირების თარიღი: 07 მარტი, 2019. ↑ COVID-19-თან მებრძოლ ექიმებს თბილისის საპატიო მოქალაქის წოდება მიენიჭათ. netgazeti.ge (2020-20-03). ციტირების თარიღი: 4 ოქტომბერი, 2020.
+44 (ჯგუფი)

+44, იგივე Plus-44 ან Plus Forty Four — ამერიკული როკ-ჯგუფი, რომელიც ჯგუფ Blink-182-ის დაშლის შემდეგ, ყოფილმა წევრებმა, მარკ ჰოპუსმა (ბას გიტარა და ვოკალი) და ტრევის ბარკერმა (დრამი და კლავიშებიანი საკრავები) ჩამოაყალიბეს. ჯგუფში ასევე არიან კრეიგ ფერბოუ (გიტარა და ბექ ვოკალი), რომელიც პარალელურად Mercy Killers-ის წევრიცაა და შეინ გალაგერი (მთავარი გიტარა), რომელიც უკრავდა Nervous Return-ში. სტუდიური ალბომები When Your Heart Stops Beating (2006) სინგლები Lycanthrope (2006) When Your Heart Stops Beating (2006) Baby Come On (2007) 155 (2007)
ალ-ისტახრი

აბუ ისჰაკ ალ-ფარისი ალ-ისტახრი (آبو إسحاق إبراهيم بن محمد الفارسي الإصطخري) (დ. დაახლ. 850 — გ. 934) — არაბი მოგზაური და გეოგრაფი. ალ-ისტახრის ბიოგრაფია თითქმის არაა ცნობილი. ნისბის (წარმომავლობის სახელი) მიხედვით უნდა ყოფილიყო ესტაქრიდან (ფარსის პროვინცია, ახლანდელი ირანის ისლამური რესპუბლიკა). თავის თხზუ­ლე­ბაში „წიგნი გზებისა და სახელმწიფოების შე­სა­ხებ“ („ქითაბ ალ-მასალიქ ვა ლ-მამალიქ“) ავტორი მიმოიხილავს მუსლიმურ ქვეყნებს დასავლეთ ინდოეთიდან მაროკოსა და ესპანეთამდე. მოკლედ არის აღწერილი თბილისიც, რომელიც მაშინ მუსლიმ ემირთა მმართველობის ქვეშ იმყოფებოდა. თბილისი აღნიშნულია ალ-ისტახრი მიერ შედგენილ რუკაზეც. იგი წერს: „ტფილისი დარუბანდზე ნაკლებია და ორი კედელი აქვს თიხის. სიმდიდრით სავსე ადგილია, ხილ-ბოსტნეულისა და ნათესების უხვად მქონებელი; მრავალი საქონელი და თაფლი ­მტკვრით გააქვთ იქიდან. აქვს თბილი წყლე­ბი მსგავ­სად ტიბერიისა, უცე­ცხლოდ ცხელი. მთელ არანში ბარდავზე, დარუბანდსა და ტფილისზე უფრო დიდი ქალაქი არ არსებობს“. ისთახრი, ­ჰოდუდ ალ-ალემი, ჰამდალლაჰ ­ყაზვი­ნი, თარგმ. შენიშვნებითა და სა­ძიებლი­თურთ ვლ. ფუთურიძისა, თბ., 1937 Караулов Н. А., Сведения арабских географов IX–X веков, «Сборник материалов для описания местностей и племен Кавказа», вып. 29, Тфл., 1901 ჯაფარიძე, გოჩა, ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. Bolshakov, O. G. (1998). „EṢṬAḴRĪ, ABŪ ESḤĀQ EBRĀHĪM“. Encyclopaedia Iranica, Vol. VIII, Fasc. 6. pp. 646–647.CS1-ის მხარდაჭერა: ref=harv (link)
საბუის ნათლისმცემლის ეკლესია

ტერმინი საბუის ნათლისმცემლის ეკლესია შეიძლება აღნიშნავდეს: საბუის ნათლისმცემლის პირველი ეკლესია — ეკლესია ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ საბუეში. საბუის ნათლისმცემლის მეორე ეკლესია — ეკლესია ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ საბუეში.
პრასადამი

პრასადამი, პრასადი (სანსკ. प्रसादम prasādam „წყალობა“) — ცნება ინდუიზმში, „განწმენდილი“ საკვები, რომელსაც ღვთაებათა რიტუალურ მსახურებაში (იხ. ბჰაკტი) ერთ-ერთი ცენტრალური მნიშვნელობა უკავია. ბრაჰმანის ხელით რიტუალური და მრავალი ჰიგიენური წესის გათვალისწინებით მომზადებული ვეგეტარიანული კერძები საკურთხეველზე ღვთაების გამოსახულების წინ თავსდება, ქურუმის მიერ ზანზალაკების რეკვის ქვეშ კერძები ცოტა ხანში განიწმინდება (ითვლება, რომ ღვთაებები ამ შენაწირს მიირთმევენ), შემდეგ კი კულტის მსახურნი და მათი თანაშემწენი ღვთაების მიერ ამგვარად „ნაჭამი“ და „ნაწყალობები“ პრასადამით ანუ ღვთის საჭმლის ნარჩენებით მსახურებაზე შეკრებილ მორწმუნეებს აპურებენ. ითვლება, რომ 7 წლის განმავლობაში საკვებად მხოლოდ პრასადამის მიღებისას, ადამიანის არა მხოლოდ სხეული, არამედ სულიც განიწმინდება. პრასადამი აიურვედას უძველესი ვეგეტარიანული რეცეპტებით მზადდება, რომლებიც ცილის, ცხიმისა და ნახშირწყლების შეთავსებისას ინდური (ვედური) მედიცინის მიღწევებს ითვალისწინებს. ბჰაგავადგიტას მიხედვით, ის, ვინც პრასადამის გარდა სხვა საკვებს იღებს, იგი „ცოდვით საზრდოობს“ (ბჰაგავადგიტა 3.13).
ალ-კალკაშანდი

შიჰაბ-ად-დინ აბულ-აბბას აჰმად იბნ ალი ალ-კალკაშანდი (არაბ. شهاب الدين أبو العباس أحمد بن علي بن أحمد بن عبد الله الفزاري القلقشندي; დ. 1355 — გ. 1418) — არაბი ავტორი, ენციკლოპედისტი, ეგვიპტის მამლუქთა სასულთნოს ადმინისტრაციული მოხელე. ალ-კალკაშანდის ძირითადი თხზულება მისი 14-ტომიანი კაპიტალური ნაშრომი „ბრმის განთიადი წე­რის ხელოვნებაში“ („სუბჰ ალ-ა'შა ფი სინა'ათ ალ-ინშა“), რომელიც 1412 წელს დაასრულა (სრული სახით დაიბეჭდა 1913–20 წლებში კაიროში). თხზულება 10 ნაწილად (მაკალა) იყოფა. მეორე ნაწილში (ტომი III–IV) მოცემულია მასალა სა­ქარ­თვე­ლოს ისტორიისა და გეოგრაფიის შესახებ; ოლქებისა და ქალაქების, სავაჭრო გზებისა და სხვათა აღწერა. ნაშრომში არის ცნობები საქართველო-ეგვიპტის, ასევე სა­ქართველოს მეფისა და ირანის ილხანების ურ­თი­ერ­თო­ბის ისტორიისათვის. ალ-კალკაშანდის თხრობა ეყრდნობა ელომარის (გ. 1348) ნაშრომს. ალ-კალკაშანდის წყაროს ცნობით, მონღოლთა ყაენის დიდ ვეზირ ჩობანს იმდენი დახმარება გაუწე­ვია გიორგი V ბრწყინ­ვალისათვის, რომ ქართველი მეფე მას თავისი ძალის საყრდენად და განსაცდელთა გამაქარწყლებ­ლად თვლიდა. ცნობები საქართველოს შე­სა­ხებ ამოკრიბა და რუსულად თარგმნა ვლადიმერ ტიზენჰაუზენმა, ხოლო ეგვიპტის სულთნის კარზე შემუშავებული ­ქართველი მეფეებისადმი მიმართვის წესის არაბული ტექსტი შეტანილია გიორგი წერეთლის არაბულ ქრესტომათიაში; მისი ქარ­თული თარგმანი დაბეჭდეს ივანე ჯავახიშვილმა, ავთანდილ მენთეშაშვილმა და სხვ. Заметка Элькалькашанди о грузинах / [В. Тизенгаузен]. - [Санкт-Петербург] : тип. Имп. Акад. наук, [1887]. - 9 с. ; 27см.. - Авт. указан в конце текста. - Без тит. л. и обл.. - Отт. из "Зап. Вост. отд. Рус. археол. общ." 1887, т. 1, вып. 3, с. 208-216 არაბული ქრესტომათია. - თბ. : სტალინის სახ. თბილისის სახელმწ. უნ-ტის გამ-ბა და სტ., 1949. - 16,108გვ. ; 22სმ. - თავფურც. და წინასიტყვაობები ქართულ-რუსულ ენებზე, ტექსტი არაბულ ენაზე. საქართველოს და ეგვიპტის ისტორიის ურთიერთობიდან / ა. მენთეშაშვილი // დროშა. - თბილისი, 1958. - N9. - გვ.18-19. მასალები საქართველო-ეგვიპტის ურთიერთობის ისტორიისათვის / ბ. სილაგაძე // ქართული წყაროთმცოდნეობა / ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტი. - თბილისი, 1968. - ტ.2. - გვ.87-104 ჯავახი­შვი­ლი ივ., თხზულებანი თორმეტ ტომად, ტ. 3, თბ., 1982 ჯაფარიძე, გოჩა, ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018.
ჭიკაანის კოშკი

ტერმინი ჭიკაანის კოშკი შეიძლება აღნიშნავდეს: ჭიკაანის პირველი კოშკი — კოშკი ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჭიკაანში ჭიკაანის მეორე კოშკი — კოშკი ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჭიკაანში ჭიკაანის მესამე კოშკი — კოშკი ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჭიკაანში
პარამაჰამსა

პარამაჰამსა (სანსკ. परमहंस paramahaṃsa „უმაღლესი გედი“) — ცნება ინდუიზმში, უმაღლესი რანგის ბერის ტიტული. გედს ინდურ მითოლოგიაში განსაკუთრებული მნიშვნელობა აქვს. მარცვალი हं (ham) სანსკრიტზე ნიშნავს ”ცრუს, მოჩვენებითს”, ხოლო स (sa) — "ნაღდს, ჭეშმარიტს". გედს ერთიმეორეში შერეული წყლისა და რძის განცალკევების უნარი მიეწერება. პარამაჰამსა ისეთი წმინდანის მეტაფორული ტიტულია, რომელმაც ღვთაებრივი ბრაჰმანი შეიცნო და იგი ამქვეყნიური ცრუ ბუნებისგან — მაიასგან განასხვავა.
ფრიდონ სიხარულიძე

ფრიდონ მოსეს ძე სიხარულიძე (დ. 9 სექტემბერი, 1937, სოფელი გოგოლესუბანი, ჩოხატაურის რაიონი — გ. 15 ოქტომბერი, 2010, თბილისი) — ქართველი ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი. 1956-1961 წლებში სწავლობდა ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტში; 1963-1965 წლებში იყო ივანე ჯავახიშვილის თბილისის სახელობის უნივერსიტეტში ისტორიის არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ისტორიის ასპირანტი; ისტორიის მეცნიერებათა კანდიდატი (1969); ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი (1990); პროფესორი (1993). 1972 წელს მუშაობდა საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში; 1972-1986 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ხალხთა მეგობრობის მუზეუმის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი; 1987-2000 წლებში ეროვნულ ურთიერთობათა კვლევის ცენტრის მეცნიერ-თანამშრომელი; 2000-2006 წლებში პოლიტოლოგიის წამყვანი მეცნიერ-თანამშრომელი. ფრიდონ სიხარულიძე მრავალი წლის განმავლობაში მუშაობდა რუსეთის არქივებში, მათ შორის საბჭოთა კავშირის სხვადასხვა არქივებში და ეძებდა ქართველთა კვალს. მისი მონაწილეობით გაითხარა დონის მონასტერის ქართული საფლავები. გამოქვეყნებული აქვს 73 სამეცნიერო ნაშრომი და არაერთი წიგნი. სიხარულიძე ფ., მოსკოვის ქართული კულტურის ცენტრის ისტორიიდან. - თბ., 1989. - 166 გვ ვახუშტი ბაგრატიონი (...-1758) : ბიობიბლიოგრაფია / საქ. სსრ მეცნ. აკად., ცენტრ. სამეცნ. ბიბ-კა ; [შემდგ. ფ. სიხარულიძე ; რედ. ნ. გურგენიძე ; წინასიტყვ. ავტ. ფრიდონ სიხარულიძე]. - თბ. : მეცნიერება, 1990. - 128გვ სიხარულიძე ფ., მოსკოვის ქართული ახალშენის ისტორიიდან / [რედ.: გ. ციციშვილი] ; საქ. მეცნ. აკად., ერთაშორის ურთიერთ. კვლევის ცენტრი. - თბ. : მეცნიერება, 1991. - 310გვ. აკადემიკოს ფრიდონ სიხარულიძის გარდაცვალების გამო. (1937-2010). სიხარულიძე, ფრიდონ (ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი) ნეკროლოგი. // საქართველოს რესპუბლიკა. თბილისი, 2010. 14 ოქტომბერი, N192 (6558), 11 გვ.
ანა ევერსი

ანა ევერსი (დ. 14 მარტი, 1993, ფრაიბურგი, გერმანია) — გერმანელი მოდელი. 2015 წელს მოდის ინდუსტრიამ იგი წლის მოდელად აირჩია. მან სამოდელო კარიერა კოლუმბიაში, სამხრეთ კაროლინაში დაიწყო, სადაც გაცვლითი პროგრამით, სასწავლებლად იმყოფებოდა. იგი დიზაინერმა, ალექსანდრე ვანგმა აღმოაჩინ. 2015 წლეს იგი მოხვდა პირელის კალენდარში. არის ჟურნალი „Vogue“-ის სახე. მოდელი თანამშრომლობს ისეთ სააგენტოებთან: „Elite Model Management“, „Women Management“, „Storm Management“, „UNIQUE DENMARK“, „ENZIO.M Management“, „Modellink“ და „Model Management“. მონაწილეობა მიღებული აქვს 100-ზე მეტ ედიტორიალში. იგი მუშაობდა 60 დიზაინერთან, მათ შორისაა: ბალენსიაგა, Balmain, კელვინ კლინი, Chanel, Dior, Donna Karan, Fendi, Lanvin, Louis Vuitton, მარკ ჯეკობსი, Prada, რალფ ლორენი, Versace და სხვ. Models.com-ზე Fashion Model Directory-ზე espersona.com-ზე[მკვდარი ბმული]
კაია გერბერი

კაია გერბერი (დ. 3 სექტემბერი, 2001, ლოს-ანჯელესი, კალიფორნია, აშშ) — ამერიკელი მოდელი და მსახიობი. არის სინდი კროუფორდისა და რანდე გერბერის შვილი. კარიერა დაიწყო 2014 წელს და მალევე იქცა მსოფლიოს ერთ-ერთ ყველაზე მოთხოვნად მოდელად. მამამისი იყო ებრაული წარმოშობის. მისი დედა არის გერმანული, ინგლისური, ფრანგული და ებრაული წარმოშობის. კაიას უფროსი ძმა, პრესლი გერბერი აგრეთვე არის მოდელი. მისი სამსახიობო დებიუტი შედგა 2016 წელს, 15 წლის ასაკში, ფილმში „Sister Cities“. 2019 წელს მიიღო მონაწილეობა ფილმში „Burnout“. კაია გერბერი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) Models.com-ზე კაია გერბერი Instagram-ზე
იდიოტოკრატია

იდოტოკრატია — ავთანდილ ვარსიმაშვილის 2008 წელს გადაღებული კომედიური ფილმი. მთავარ როლს ასრულებს ნიკო გომელაური. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. სახელმწიფო დეზინფექციის მინისტრი სასტუმროში თავის საყვარელს ხვდება. სასტუმროს ოთახში წყვილი გვამს აღმოაჩენს - ეს საყვარლის ქმრის მიერ დაქირავებული დეტექტივია. მინისტრმა როგორმე უნდა თავიდან უნდა მოიშოროს გვამი თავიდან და ამისთვის საშველად ის თავის მოადგილეს იძახებს. ნიკო გომელაური — გოგა, დეზინფექციის მინისტრი სანდრო მარგალიტაშვილი — გრიშა, მინისტრის მოადგილე ცისია მეტრეველი — შორენა, მინისტრის საყვარელი კახა მიქიაშვილი — გოგა, შორენას მეუღლე ჯაბა კილაძე — ტარიელი, სასტუმროს თანამშრომელი ლარისა რეშეტკო — რუსი ჟურნალისტი სტანისლავ ნათენაძე — სასტუმროს დირექტორი თამუნა ნიკოლაძე — სასტუმროს დამლაგებელი, ელენე ვახტანგ კიკაბიძე — თამაშობს თავის თავს ქეთა ლორთქიფანიძე — მინისტრის ცოლი მამუკა მუმლაძე თამარ ბუხნიკაშვილი თიკო კორძაძე – კლეოპატრა თამუნა ნიკოლაძე მიხეილ არჯევანიძე დიმა მერაბიშვილი გიორგი ვარსიმაშვილი გოგა ბარბაქაძე ოთარ კოვზირიძე ამირან ქაჩიბაია გიორგი ჯიქია მიხეილ ამბროსოვი ვანო ქურასბედიანი მერაბ სანოძე კახა გოგიძე მამუკა ლორია ეკა აბშილავა თათია თათარაშვილი მაშო მელქაძე ანატოლი ჰაიდე დიმიტრი სპორშიევი „იდიოტოკრატია“ [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია „იდიოტოკრატია“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
წიწინაური

წიწინაური (ლათ. Polygala) — მცენარეთა გვარი წიწინაურისებრთა ოჯახისა. მრავალწლოვანი, იშვიათად ერთწლოვანი ბალახები და ნახევრად ბუჩქებია. აქვთ მორიგეობით განლაგებული ფოთლები, ყვავილები — არასწორი, სხედან მტევანში. 600-მდე სახეობა გავრცელებულია მთელ დედამიწაზე. საქართველოში გვხვდება 19, მათ შორის 4 — კავკასიის (P. Sosnowskyi, P. mariamae, P. transcaucasica, P. caucasica), 2 კი (P. albovii, P, Imakaschwilii) — საქართველოს ენდემია. ამ გვარის ზოგიერთი სახეობა (მაგ., P. senega) სამკურნალოა, იხმარება გველის ნაკბენის საწინააღმდეგოდ, ოფლ- და შარდმდენ საშუალებად; წვრილფოთოლა (P. tenuifolia) და ციმბირული წიწინაურის (P. sibirica) ფესვები შეიცავენ საპონიმებს, რომელთაგან დამზადებული ნახარში ამოსახველებელ საშუალებად გამოიყენება. ხინთიბიძე ლ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 335. ↑ მაყაშვილი ა., წიწინაური // ბოტანიკური ლექსიკონი, თბ.: „საბჭოთა საქართველო“, 1961. ↑ milkwort — ინგლისურ-ქართული ბიოლოგიური ლექსიკონი. ↑ Истод // Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред. А. М. Прохоров. — 3-е изд. т. 10. — М. : Советская энциклопедия, 1972.
არკადი გოცირიძე

არკადი ფილიპეს ძე გოცირიძე (დ. 23 ნოემბერი, 1890, სოფ. წესი, ახლანდ. ამბროლაურის მუნიციპალიტეტი, — გ. 24 თებერვალი, 1954, თბილისი) — ქართველი ფსიქიატრი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1941), პროფესორი (1941), საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1946). დაამთავრა კიევის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტი 1915 წელს. 1931-1936 წლებში იყო თბილისის ფუნქციურ ნერვულ დაავადებათა ინსტიტუტის დირექტორი, 1934-1954 წლებში — თბილისის სამედიცინო ინსტიტუტის ფსიქიატრიის კათედრის გამგე. აქვს შრომები ბავშვთა ფსიქიატრიის, ნევროზების, ფუნქციური ნერვული დაავადებების შესახებ. მისი სახელი აქვს მინიჭებული თბილისის ფსიქონერვოლოგიურ დისპანსერს. ბავშვის თამაში (ავტორი). - ტფილისი, სახელგამის სამეცნიერო სექტ. გა-მა და მე-2 სტ., 1936. - 34გვ. ბავშვის განვითარება : ძირითადი მოვლენები და კონცეპციები (ავტორი). - ტფილისი, სახელგამის სამეცნიერო სექტორი, 1935. - 62გვ. ფსიქოგენია და იატროგენია ნერვიულ და ფსევდოორგანიულ დაავადებებში (ავტორი). - ტფილისი, 1929. - 34გვ. ექვსი წლის ისტერიული ფსიქოზი, მუტიზმით და კონტრაქტურებით-განკურნებული ფსიქო-თერაპიის საშუალებით (ავტორი). - ტფილისი, 1926. - 15გვ. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 129. არკადი გოცირიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
გედი (მრავალმნიშვნელოვანი)

სიტყვას გედი რამდენიმე მნიშვნელობა აქვს: გედი - ფრინველი სხვა მნიშვნელობები: გედი - თანავარსკვლავედი Swans - მუსიკალური ჯგუფი ნიუ-იორკში გედი - 1925 წელს გადაღებული მუნჯი ფილმი გედების ტბა გედის სიმღერა
ხორაკერტის ეკლესია

ხორაკერტის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საქართველოში, მარნეულის მუნიციპალიტეტში, საქართველო-სომხეთის საზღვრის მიმდებარედ. ჯვარგუმბათოვანი ტაძარი (14,60X9,95 მ), კუპელჰალეს გეგმარებითი კომპოზიციის გადამუშავებით მიღებული ჩაწერილი ჯვრის ტიპის ეკლესიაა. აქ სწორკუთხედში ჩასმულ – დასავლეთ-აღმოსავლეთის ღერძზე დაგრძელებულ ჯვრის სახის ცენტრალურ სივრცეს კუთხეებში არსებული აფსიდიანი, იზოლირებული სამლოცველოები - ხორანები აქვს დამატებული. ეკლესიის ორი კარი სამხრეთ და დასავლეთ კედლებშია გაჭრილი. ეს უკანასკნელი მაღალია. ყოველ მკლავში თითო დიდი სარკმელია. საკურთხევლის ნახევარწრიულ აფსიდს ვრცელი ბემა აკრავს და პროფილირებული შემაღლებული არდაბაგი აქვს. გუმბათქვეშა კვადარტის კუთხეები სამ-სამი მრგვალი ნახევარსვეტითაა გაფორმებული. მათ ნახევარწრიული მოხაზულობის თაღები ეყრდნობა. კვადრატიდან წრეზე გარდამავალი კონსტრუქცია აფრაა. გუმბათის ყელის საფუძველზე მდგარ, ერთმანეთთან მჭიდროდ განლაგებულ ოცდათექვსმეტწახნაგა სვეტს გუმბათის ათწახნაგა ყელი და კამარა ებჯინება. სვეტებს შორის ღიობები ინტერიერს უხვად ანათებს. გუმბათის ნახევარსფეროს მზიდი კონსტრუქცია ექვსი ურთიერთგადამკვეთი თაღი-ნერვიურითაა გადაყვანილი, რითაც კამარაში ექვსქიმა ვარსკვლავი ისახება. ეკლესიას დასავლეთით მოზრდილი (13,10X13,10 მ) გავითი აქვს მიშენებული. კედლებზე ოთხი მსხვილი ნახევარსვეტებია დარჩენილი. გავითის კედლებზე და დასავლეთ კარის წაისრული ფორმის ტიმპანში ვრცელი სომხური წარწერებია განთავსებული. გუმბათის ყელზე რელიეფური ფილებია ჩასმული. მათ შორის აღსანიშნავია ქართულწარწერიანი მომწვანო ფერის რელიეფური ქვა, რომელის ყელის სამხრეთ-დასავლეთ წახნაგზეა ჩასმული. ეკლესიის ირგვლივ გალავნის, სატრაპეზოს და სხვა ნაგებობათა ნაშთებია დარჩენილი.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 8103
წნისის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია

წნისის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საქართველოში, ახალციხის მუნიციპალიტეტში, სოფელ წნისში. აგებულია 2009 წელს. ეკლესია ერთნავიან ნაგებობატა ტიპს მიეკუთვნება (5,52X10,98 მ.). აფსიდი გარედან სწორკუთხედშია ჩაწერილი და ერთი შესასვლელია დასავლეთიდან. აღმოსავლეთისა და დასავლეთის კედლებში თითო სარკმელია გაჭრილი. ცილინდრული კამარა პილასტრების ორ წყვილს და ორ საბჯენ თაღს ეყრდნობა. საკურთხეველი დარბაზისაგან გამოყოფილია სამთაღიანი კანკელით, რომლის აღსავლის კარი დანარჩენ ორ-ორ კარზე მაღალია, მის გვერდებზე სახატე ბრტყელი ნიშებია. საკურთხევლის იატაკი ამაღლებულია ერთი საფეხურიტ. ეკლესია შიგნიდან მთლიანად შელესილია. აზიდული პროპორციების აფსიდები შემოსილია აგურით. თაროსებრი კარნიზი გამოყვანილია აგურის სამნაშვერიანი წყობით. აღმოსავლეთის ფასადზე, საკურთხევლის სარკმლის ზემოთ, სწორკუთხა ეკლარის ქვაზე გამოკვეთილი აყვავებული ჯვარია ჩასმული. ტაძრის ორქანობიანი სახურავი შემოსილია კრამიტით. მარსაგიშვილი გ., „წნისის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია“, // „ახალციხისა და ტაო-კლარჯეთის ეპარქია“, (რედ. ვალერი ასათიანი), თბ. 2013, გვ. 531
1004

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 1004 1004 (ათას ოთხი) წელი — იულიუსის კალენდრის ნაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა შაბათი. ეს წელი არის XI საუკუნის 1-ლი დეკადის მე-4 წელი. სამანიდების დინასტიის დასასრული ბუხარაში ნავარის მეფე გახდა სანჩო III მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 1004. მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 1004. საქართველო საქართველოს სამეფო : ბაგრატ III - საქართველოს მეფე (978-1014) კახეთის სამთავრო : დავითი - კახეთის ქორეპისკოპოსი (976-1010) ტაოს სამთავრო : გურგენი - ტაოს მთავარი (994-1008) თბილისის საამირო : ალი იბნ ჯაფარი - თბილისის ამირა (981-1011) საქართველოს ეკლესია : სვიმონ III - საქართველოს კათოლიკოს-მთავარეპისკოპოსი (1001-1012) სამხრეთი კავკასია ანისის სამეფო : გაგიკ I - ანისის (შირაკის) მეფე (989-1020) ვასპურაკანის სამეფო : სენექერიმი - ვასპურაკანის მეფე (983-1022) ვანანდის სამეფო : აბას II - ვანანდის (ყარსის) მეფე (984-1029) სიუნიკის სამეფო : ვასაკი - სიუნიკის მეფე (998-1019) სამხრეთ-დასავლეთი აზია ბიზანტიის იმპერია : ბასილი II ბულგართმმუსვრელი- ბიზანტიის იმპერატორი (975-1025) ღაზნევიდების სახელმწიფო : მაჰმუდ ღაზნევი - სულთანი (998-1030) ბაღდადის სახალიფო : ალ-ქადირი - ბაღდადის ხალიფა (991-1031) აღმოსავლეთი ევროპა კიევის რუსეთი : ვლადიმირ დიდი – დიდი მთავარი (980-1015) დასავლეთი ევროპა საღვთო რომის იმპერია : ჰაინრიხ I - იმპერატორი (1002-1024) საფრანგეთი : რობერტ II - საფრანგეთის მეფე (996-1031) ინგლისი : ეტელრედ II - ინგლისის მეფე (978-1013), (1014-1016) წმინდა საყდარი : იოანე XVII - რომის პაპი (1003)
ტაპუტაპუატეა

ტაპუტაპუატეა — საფრანგეთის პოლინეზიის კომუნა, საფრანგეთის ზღვისიქითა ტერიტორია წყნარ ოკეანეში. ტაპუტაპუატეის კომუნა მდებარეობს კუნძულ რაიატეაზე, საზოგადოების კუნძულების ლეიტარდის ადმინისტრაციულ ქვედანაყოფში. 2017 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 4 792 ადამიანს. 2017 წელს ტაპუტაპუატეა თავის წმინდა ადგილ მარაესთან ერთად შეიყვანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. ტაპუტაპუატეა შედგება შემდეგი ასოცირებული კომუნებისაგან: ავერა ოპოა პუოჰენი კომუნის ადმინისტრაციული ცენტრია ავერა. კომუნას სახელი ეწოდა მარაეს დიდი კომპლექსის მიხედვით, რომელიც წარსულში აღმოსავლეთ პოლინეზიის რელიგიური ცენტრი იყო. ტაპუტაპუატეის მარაეს არქეოლოგიური ძეგლი დღესაც არის კუნძულ რაიატეის ყველაზე ცნობილი ღირსშესანიშნაობა. ↑ Répartition de la population en Polynésie française en 2017 დაარქივებული 2021-11-21 საიტზე Wayback Machine. , Institut de la statistique de la Polynésie française ↑ Taputapuātea. UNESCO. ციტირების თარიღი: 18 July 2017.