laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
სობატი

სობატი (ინგლ. Sobat, არაბ. النيل الاصفر, მეორენაირად ბაჰრ-ელ-ასფარი) — მდინარე სამხრეთ სუდანში, თეთრი ნილოსის მარჯვენა შენაკადია (მასში ჩაედინება ქალაქ მალაკალის ახლოს). სობატის მდინარე იქმნება ბაროსა და პიბორის შეერთების ადგილას სამხრეთ სუდანისა და ეთიოპიის საზღვარზე. მიედინება ჩრდილო-დასავლეთისკენ მთიანი ადგილებისა და სავანების გავლით. უერთდება თეთრ ნილოსს ქალაქ მალაკალიდან სამხრეთ-დასავლეთით. მდინარის სიგრძე შეადგენს 306 კმ-ს (ყველაზე გრძელ შენაკადთან ერთად — დაახლოებით 730 კმ). აუზის ფართობია — 250 ათასი კმ². წყლის მაქსიმალური ხარჯია ნოემბერში, საშუალო ხარჯი — 412 მ³/წმ. ზაფხულის წვიმების პერიოდში გემების ცურვა შესაძლებელია ქალაქ ნასირიდან. ნილოსი ცისფერი ნილოსი ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სობატი [1] დაარქივებული 2011-07-05 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 1.2 The river Nile. mwri.gov.eg. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-12-03. ციტირების თარიღი: 2014-09-04.
დუშეთის ამილახვრიანთკარის ეკლესია

დუშეთის ამილახვრიანთკარის ეკლესია — ეკლესია დუშეთის დასავლეთ ნაწილში, ამილახვრიანთკარის ტერიტორიაზე. განეკუთვნება XVIII საუკუნეს. ძეგლი დაზიანებულია: ჩამოშლილია კრამიტის საბურავი, გრძივი კედლების ზედა ნაწილები და კამარის დასავლეთ ნაწილი. ეკლესია დარბაზულია (9,4 X 5,8 მ), ნაგებია რიყის ქვით და კვადრატული აგურით. სწორკუთხა შესასვლელი დასავლეთიდანაა, რომელსაც გადახურვის მნიშვნელოვანი ნაწილი ჩამოშლილი აქვს. აღმოსავლეთით აფსიდის ღერძზე მაღალი, ფართო თაღოვანი სარკმელია. მის გვერდებზე თითო, გეგმით ნახევარწრიული თაღოვანი ნიშია. აბსიდის ბოლოებთან და დარბაზის გრძივი კედლების შუა ნაწილში თითო მარტივი პილასტრია, რომლებსაც ნახევარწრიული საბჯენი თაღები ეყრდნობა. პილასტრების აღმოსავლეთ წყვილაბსიდს დარბაზისგან გამოყოფს კამარა, კონქი და საბჯენი თაღები აგურითაა ნაშენი. სამხრეთ, დასავლეთ და ჩრდილოეთ კედლებში თითო ფართო თაღოვანი სარკმელია. ფასადები სადაა. საფასადო სიბრტყე სხვადასხვა ზომის რიყის ქვითაა გამოყვანილი, რომელშიც თანაბარი მანძილით დაცილებული აგურის თითორიგიანი შრეებია ჩართული. აღმოსავლეთის ფასადზე სარკმლის ზემოთ აგურის წყობის შეღრმავებით გამოსახულია საფეხუროვან პოსტამენტზე დადგმული ჯვარი. კედლები დასრულებული ყოფილა აგურის საფეხურიანი ლავგარდნით, რომელიც ჩვეულებრივად და კუთხურად ნაწყობი აგურის რიგების მონაცვლეობისგან შედგებოდა. ეკლესიის დასავლეთ კედელზე შემორჩენილია სამრეკლოს კვადრატული საფუძველი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: დუშეთის ამილახვრიანთკარის ეკლესია დვალი თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 187-188.
დუშეთის კობიანთკარის ეკლესია

დუშეთის კობიანთკარის ეკლესია — ეკლესია დუშეთის სამხრეთ-დასავლეთით, ფერდობზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ძეგლი აღდგენილია: დასავლეთ კედელი მთელ სიმაღლეზე იყო გარღვეული, ჩამოშლილი იყო კრამიტის საბურავი, ფასადებზე აქა-იქ ამოცვენილი იყო საპირე ქვები, აღმოსავლეთ და სამხრეთ კედლების მნიშვნელოვანი ნაწილი მიწით იყო დაფარული. ეკლესია დარბაზულია (9,1 X 5,7 მ), ნაგებია აგურით და რიყის ქვით. შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარი თაღოვანია. გრძივი კედლების შუაში თითო ერთსაფეხურიანი პილასტრია, რომლებზეც კამარის ნახევარწრიული საბჯენი თაღია გადაყვანილი. ნახევარწრიულ აფსიდაში და დარბაზის სამივე კედელში თითო თაღოვანი სარკმელია. აბსიდის სარკმლის ორივე მხარეს თაღოვანი ნიშებია. ასეთივე ნიშებია აბსიდის მხრებთან, დარბაზის სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებში. ფასადები სადაა. დასავლეთის ფასადზე შესასვლელი სწორკუთხა შეღრმავებაშია ჩასმული. კარის ზემოთ კვადრატული ფორმის ღრმა ნიშია, რომელსაც საფეხურებად დამუშავებული გადახურვა აქვს. შესასვლელის ორივე მხარეს გამოყვანილია შეღრმავებული ჯვრები. დვალი თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 188.
დუშეთის წმინდა გიორგის ეკლესია

დუშეთის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია დუშეთში, მდებარეობს სააკაძის ქუჩაზე. განეკუთვნება IX-X საუკუნეებს. გვიანდელ შუა საუკუნეებში გადაკეთებულია. 1981-1982 წლებში ჩატარდა სარემონტო-სარესტავრაციო სამუშაოები. აღდგა ფასადების ჩამონგრეული ნაწილები და ლავგარდანი, გაიხსნა სამხრეთის სარკმელი, თავდაპირველი სახე დაუბრუნდა დასავლეთის სარკმელს და სხვა. ეკლესია გადაიხურა კრამიტით. ეკლესია დარბაზულია (9,15 X 6,45 მ), ნაგებია ქვიშაქვით. შესასვლელი დასავლეთიდან და სამხრეთიდანაა. ორივე კარი შიგნით თაღიანია, გარედან გადახურულია არქიტრავით. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდაა. აფსიდაში ვიწრო თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. ასეთივე სარკმლები იყო დასავლეთით და სამხრეთით. მოგვიანებით დასავლეთის სარკმელი გაუფართოვებიათ და არსებული სარკმლის სათაურით გადაუხურავთ, ხოლო წირთხლები აგურით ამოუყვანიათ. სამხრეთის სარკმელი ამოუშენებიათ და შიგნიდან შეულესავთ. აფსიდის სარკმლის სამხრეთით ღრმა სწორკუთხა ნიშია. გრძივ კედლებზე შემორჩენილია ძველი კამარის შეკიდული საბჯენი თაღის კაპიტელები. ფასადები სადაა. გვიანი შეკეთების კვალი ოთხივე ფასადს მკაფიოდ ემჩნევა. სამხრეთის კარის არქიტრავის ქვის შუა არეში მარტივი ჯვრის გამოსახულებაა. სამხრეთის სარკმლის ღიობი ზემოთკენ შევიწროებულია და დასრულებულია ერთ ქვაში ამოკვეთილი ნალისებრი ფორმის თაღით. კედლები დასრულებული ყოფილა თაროსებრი ლავგარდნით, რომლის ნაწილები მხოლოდ აღმოსავლეთის და დასავლეთის ფასადებს შემორჩა. ეკლესიის საკურთხეველში შემორჩენილია გვიანდელი შუა საუკუნეების მხატვრობის ორი ფენა. თავდაპირველი ფენიდან მხოლოდ ეკლესიის მამის ტანსაცმლის ფრაგმენტია შემორჩენილი სარკმლის ჩრდილოეთით. ნახატი შესრულებულია მოყვითალო ტონის ნალესობაზე. მოგვიანებით ეკლესია ხელახლა შეულესავთ და მოუხატავთ. ამ ფენის მხატვრობა დარბაზის კედლებზე აღარ გაირჩევა. საკურთხეველში რამდენიმე წმინდანის გამოსახულებაა. ქვემოთ, მოხატულობის მესამე რეგისტრში (საკურთხეველში სულ სამი რეგისტრია), სარკმლის ჩრდილოეთით და სამხრეთით ჩანს ეკლესიის მამათა რიგი. სარკმლის სამხრეთით კარგად არის გამოხატული წმინდანის სახე. ზემოთ, აბსიდის თაღზე, გამოსახულია ექვსფრდედი. მხატვრობის შესრულების მანერა სქემატურია და მშრალია, კონტურები მეტწილად შავია. მხატვრობის კოლორიტი აგებულია მუქი მოწითალო-ყავისფერი, შავი, ყავისფერი და მღვრიე ყვითელი ფერების შეხამებაზე. გიორგობიანი კ., დევდარიანი ფ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 194-195.
ქოჩაკაანთკარის ეკლესია

ქოჩაკაანთკარის ეკლესია — ეკლესია სოფელ დავათის ჩრდილო-დასავლეთით, ერთ კილომეტრზე. განეკუთვნება განვითარებულ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია (5,4 X4,3მ), ნაგებია რიყის ქვით. ეკლესიის კამარა და კონქი ჩანგრეულია. შემორჩენილია მხოლოდ სამხრეთ და დასავლეთ კედლები. დანგრეულია ნახევარწრიული აფსიდიც, რომელიც უშუალოდ ერთვის გრძივ კედლებს. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. კარის ზღუდარი ჩამოვარდნილია. სამხრეთ და დასავლეთ კედლებში თითო პატარა სარკმელია გაჭრილი. სამხრეთ სარკმლის ქვეშ სწორკუთხა ნიშია. ინტერიერში შემორჩენილია შელესილობის ფრაგმენტები. გადახურვის ბრტყელი და ღარიანი კრამიტები ჩამოცვენილია. წერეთელი კ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 242.
დავითურნის ლომისის ხატი

დავითურნის ლომისის ხატი — სალოცავი სოფელ დავითურნის ჩრდილოეთით, 500 მეტრზე, მთის თხემზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ძეგლი გეგმით სწორკუთხაა (4,9X4,4მ), ნაგებია ნატეხი ქვით. ძლიერ დაზიანებულია: დანგრეულია სამხრეთ კედელი და დასავლეთ კედლის სამხრეთ ნაწილი. შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ კიდეშია. აღმოსავლეთით სწორკუთხა საკურთხეველია, მისი კუთხეები იატაკის დონეზე ოდნავ მომრგვალებულია. კედლების სიმაღლის ზრდასთან ერთად მომრგვალებული ზედაპირი თანდათან იზრდება და კონქის ნახევარწრიულ საფუძველს ქმნის. საკურთხეველში გაჭრილი სარკმლის წირთხლები და გადახურვა მთლიანად მორღვეულია. საკურთხევლის ჩრდილოეთ კედელში სწორკუთხა ნიშია. ბაგრატიონი გ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 187-188.
ზაქათკარის წმინდა გიორგის ეკლესია

ზაქათკარის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია სოფელ ზაქათკარის განაპირას, სასაფლაოზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია (6,8 X 3,1 მ), უაფსიდო, ნაგებია მოზრდილი ზომის ნატეხი ქვის ირეგულარული წყობით. შეიცავს ერთმანეთისგან მოკლე ქრონოლოგიური ინტერვალით დაშორებულ ორ სამშენებლო ფენას. აღმოსავლეთის ნახევარი ადრინდელია, დასავლეთისა - გვიანდელი. შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ კიდეშია, მოგვიანებით მიშენებულ ნაწილში. თავდაპირველ ნაწილსაც შესასვლელი (ამოშენებულია) სამხრეთიდან ჰქონია. ეკლესიის ვიწრო და გრძელი დარბაზი აღმოსავლეთით სწორი კედლით არის დასრულებული. მასში სწორკუთხა სარკმელი და ერთი მცირე ზომის ნიშია. სარკმელი ზემოთკენ ოდნავ ვიწროვდება და საფეხურებიანი ძირი აქვს. სარკმლის ქვემოთ, კედელზე, ნატეხი ქვით ნაშენი ტრაპეზია მიდგმული. მეორე ტრაპეზი ჩრდილო-აღმოსავლეთ კუთხეშია. დარბაზის სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლების თავდაპირველ ნაწილში ორ-ორი სწორკუთხა ნიშია. დასავლეთ კედელში სწორკუთხა სარკმელია გაჭრილი. ეკლესია შიგნით გადახურულია ცილინდრული კამარით. ფასადებში სადაა, აქა-იქ შემორჩენილია ბათქაშის ფრაგმენტები. აღმოსავლეთის ფასადზე სარკმლის ღიობი ვერტიკალურად დადგმული ქვით თხელი ფილით გაყოფილია ორ თანაბარ ნაწილად. კედლები თაროსებრი ლავგარდნით არის დასრულებული, რომელსაც ფრონტონის ძირებთან ჰორიზონტალური შემონაკეცები აქვს. დასავლეთ ფრონტონის წვერზე დადგმულია ტლანქად ნაკვეთი და ძლიერ დაზიანებული ქვის ცხენის ფიგურა. ფიქლის საბურავის მხოლოდ ფრაგმენტებია შემორჩენილი. ბაგრატიონი გ., მაცაბერიძე ბ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 249.
ზემო ამირნის კვირიას ეკლესია

ზემო ამირნის კვირიას ეკლესია — მდებარეობს სოფელ ზემო ამირნის განაპირას, აღმოსავლეთ ფერდობზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია, უაფსიდო (4,1X2,7მ), ნაგებია წვრილი ნატეხი ქვით. ორივე მხრიდან ბრტყლად გადახურული შესასვლელი დასავლეთიდან არის. აღმოსავლეთ კედელში ეკლესიის ერთადერთი სწორკუთხა სარკმელია, მას საფეხურებიანი ძირია ქვს. სარკმლის ქვემოთ კედელზე ტრაპეზის ქვაა მიდგმული. სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში სწორკუთხა ნიშია. შიგნით ეკლესია გადახურულია ტლანქად ნაწყობი კამარით, რომელსაც განივკვეთში ბრტყელი თაღის ფორმა აქვს. სამხრეთის ფასადი (მთლიანად) და განივი ფასადების მნიშვნელოვანი ნაწილი ფერდობიდან ჩამოზვავებული მიწითაა დაფარული. ეკლესია გადახურულია კრამიტით. დვალი თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 249.
ზემო კოდისწყაროს წმინდა ბარბარეს ეკლესია

ზემო კოდისწყაროს წმინდა ბარბარეს ეკლესია — ეკლესია სოფელ ზემო კოდისწყაროში. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია (7,9 X 5 მ), ნაგებია რიყის ქვით, გარეთა კუთხეები - სუფთად დამუშავებული შირიმის სწორკუთხა ქვებით. ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია: ჩამოშლილია კამარა, კონქი და განივი კედლების დიდი ნაწილი, თითქმის მთლიანადაა დანგრეული ჩრდილოეთ კედელი. გვიანდელ სამხრეთ მინაშენისგან მხოლოდ დასავლეთ კედლის მცირე ნაწილი შემორჩა. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. კარს გადახურვა ჩამონგრეული აქვს. აღმოსავლეთით, ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე, თაღოვანი სარკმელია, რომლის ღიობი გარედან შირიმის ქვით არის გამოყვანილი და ერთ ქვაში გამოკვეთილი თაღი ხურავს. აფსიდის სამხრეთ გვერდში მცირე ზომის სწორკუთხა ნიშია. დვალი თ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 251.
ზემო მლეთის ღვთისმშობლის ეკლესია

ზემო მლეთის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია დგას სოფელ ზემო მლეთის ჩრდილოეთით 300 მეტრზე, ძველ სასაფლაოზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია (7,2 X 5,3 მ), ნაგებია ნატეხი ქვით, ტლანქად. ძეგლი დაზიანებულია: ამოცვენილია საპირე ქვები, ჩამოშლილია ფიქლის საბურავი. შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილშია. კარი ორივე მხრიდან ბრტყლად არის გადახურული. საკურთხეველი სწორკუთხაა. მის აღმოსავლეთ კედელში ერთი სწორკუთხა სარკმელია. მის ქვემოთ ტრაპეზის ქვა დგას. საკურთხევლის ჩრდილოეთ და სამხრეთ კედლებში თითო სწორკუთხა ნიშია. საკურთხეველი დარბაზისგან გამოყოფილია კედლით, რომელშიც ორი თაღოვანი კარია გაჭრილი. კედლის სამხრეთ ნაწილში, დარბაზის მხარეს, ერთი ნიშია, ხოლო დარბაზის დასავლეთ კედელში - ერთი სწორკუთხა სარკმელი. გიორგობიანი კ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 253.
ნო (ტბა)

ნოს ტბა (ინგლ. Lake No) — ტბა სამხრეთ სუდანში. ის მდებარეობს სუდის ჭაობიიანი რაიონების ჩრდილოეთით ბაჰრ-ელ-ჯებელის და ბაჰრ-ელ-ღაზალის მდინარეებთან ერთად. ეს ტბა წარმოადგენს ადგილს, სადაც მდინარე ბაჰრ-ელ-ჯებელი ხდება თეთრი ნილოსი. ნოს ტბა მდებარეობს დაახლოებით 1156 კმ-ით დინების ქვემოთ უგანდის ალბერტის ტბიდან, რომელიც ყველაზე დიდი ტბაა თეთრი ნილოსის ხეობაში ნოს ტბამდე. ეს რაიონი ითვლება იმ ტერიტორიის ცენტრად, რომელშიც ცხოვრობს ნუერის ხალხი. ↑ The Potential of the Nile River Basin, And The Economic Development of Sudan by Marcia Merry Baker, The American Almanac, 1997 ↑ The Nuer of Sudan and Ethiopia by Orville Boyd Jenkins, March 1997 (hosted by strategyleader.org)
სესტერცი

სესტერცი (ლათ.. sestertius) — ორი ასისა და ერთი სემის (ასის ½) ღირებულების ძველრომაული ვერცხლის მონეტა (ავგუსტუსის პერიოდიდან). მისი ღირებულება მის სახელწოდებაშია დაფიქსირებული. სიტყვასიტყვით ის აღნიშნავს ”მესამე ნახევარს” (ლათ. semis + tertius), ე.ი. ორი ასსა და მესამე ნახევარი. მონეტის ნომინალი აღინიშნებოდა ასე „IIS“ („HS“ ან „IIS“), სადაც II — 2 ასსა-ს გამომხატველი რომაული ციფრია, S — სემის (ნახევარს) აღნიშნავდა. ერთ-ერთი ვერსიის თანახმად, ეს მნიშვნელობა იქცა დოლარის ნიშნის პროტოტიპად. ასი (მონეტა) სესტერცის შესახებ ამერიკის ნუმიზმატური საზოგადოება[მკვდარი ბმული] ანტიკური ნუმიზმატიკა და ისტორია დაარქივებული 2015-10-22 საიტზე Wayback Machine. ძველრომაული მონეტები
მკვდრების დასი (ტიფლისი)

მკვდრების დასი — სერიალის ტიფლისი პირველი ეპიზოდი, რომელიც ეთერში გავიდა 2014 წლის 24 ოქტომბერს. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. პირველ სერიაში ავტორები გვაცნობენ დანაშაულის ძირითად ფაქტებს, ისტორიის ძირითად მონაწილე გმირებსა და სოციალურ ფენებს. XIX საუკუნის ტიფლისის `გაცოცხლებული სურათები”, რამდენიმე შრისგან შედგება. ეს არის `ამბავი პერიფერიიდან”, სადაც, ძირითადად, ტყეში გავარდნილი ყაჩაღების შესახებ მოგვითხრობენ, ინტელიგენცია, რომელიც იყოფა ორ შრედ: პატრიოტები და დამნაშავეები, გამოძიების პროცესი, რომელშიც ორი მეძებარი და ჟურნალისტია ჩართული. XIX საუკუნის მეორე ნახევრის საქართველოს ცხოვრების ყოფითი დეტალები, დაძაბული სოციალურ-პოლიტიკური ფონი, სიუჟეტში არსებული მოტივები ამბის გაშლის მრავალფეროვან შესაძლებლობას იძლევა. გამოცანა, ტრაგედია, ინტრიგა, ბუნდოვანება, მოვლენებში მონაწილე პირების მრავალფეროვნება, საზოგადოების ფართე სპექტრი, რაც ფაქტობრივად, იმდროინდელი საქართველოს სრულიად ახლებურ სახეს ქმნის. გამოსახულება, აშკარად სცილდება ტრადიციული სერიალებისთვის დამახასიათებელ ესთეტიკას, იგრძნობა ეპოქის ერთიანი სტილი: ევროპული და კავკასიური. ავტორები ამ ნიშნებით ხაზს უსვავენ ქართული კულტურის თავისებურებას და განსაკუთრებით, თბილისის კოლორიტს. The Troupe of the Dead — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) მკვდრების დასი
ცხელ კვალზე (ტიფლისი)

ცხელ კვალზე — სერიალის ტიფლისი მეორე ეპიზოდი, რომელიც ეთერში გავიდა 2014 წლის 30 ოქტომბერს. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. “ტიფლისის” პირველ სერიაში გამოკვეთილი რამდენიმე სიუჟეტური ხაზი მეორეში ნელ-ნელა ვითარდება, ცოცხლდება. წინა პლანზე გამოდის არა მხოლოდ სოციალურ-პოლიტიკური პროცესები, არამედ მორალურ-ზნეობრივი პრობლემებიც. ბატონ-ყმობის პერიოდი, უსამართლობითა და ქაოსით მართული საზოგადოება, სადაც ნებისმიერი დანაშაული პანიკურ შიშსა და დაუცველობის სინდრომს იწვევს _ სწორედ ეს არის ტიფლისის რეალური სახე. ორ კლანს შორის ძალაუფლების გადანაწილების რთული პროცესი ავტორებისთვის არა ერთი ინტრიგის განვითარების შესაძლებლობას იძლევა. ორბელიანების და ამილახვრების კლანები სრულიად განსხვავებული ორიენტირებით ხელმძღვანელობენ. სერიალის ავტორები ორბელიანის ოჯახის ჩვენებისას აქცენტს აკეთებენ XIX საუკუნის საქართველოში არსებულ პროგრესულ შეხედულებებზე, დასავლური ღირებულებების დამკვიდრების და საზოგადოებაში მათი პოპულარიზაციის მცდელობებზე. ორბელიანებისგან განსხვავებით ამილახვართა კლანი არ აპირებს მათთვის ტრადიციული ცხოვრების სტილის შეცვლას. ბატონ-ყმობისთვის დამახასიათებელი ადამიანებით ვაჭრობის, პროსტიტუციის ხელშეწყობის, კორუფციის გავრცობის დათმობას. ამილახვრები ტერორითა და ძალადობით ინარჩუნებენ ძალაუფლებას და მართავენ ქალაქს. სწორედ ამ ორი განსხვავებული ცხოვრების სტილისა და მსოფლმხედველობის გამო ტიფლისი საშიშ ქალაქად ქცეულა. მეორე სერიაში ავტორები ცდილობენ თუნდაც სქემატურად მაგრამ მაინც გაგვაცნონ თითოეული გმირის ცალკეული ხასიათი, განსაკუთრებულ აქცენტს ყაჩაღად გავარდნილთა ისტორიაზე აკეთებენ. საკუთარი ოჯახის, ღირსების დაცვის გრძნობა მათ აიძულებთ უარი თქვან ცხოვრების ნორმალურ პირობებზე, ამ გარემოში მათთვის თავისუფლება ღირსებასთან იგივდება. ამ პერიოდის ტიფლისის ხელისუფლების პოზიციის გამომხატველი ხდება პოლიცია. მათი უმოქმედობა, კორუფცია, მექრთამეობა საზოგადოებაში დაუცველობის სინდრომს უფრო აძლიერებს. სწორედ ეს უბიძგებს ცალკეულ ადამიანს თვითონ იპოვოს სამართალი. სერიალში მნიშვნელოვანი ხდება საზოგადოებისთვის ისეთ ღირებულებებზე აპელირება, როგორიცაა თავისუფლება, ღირსება. , პიროვნული პასუხისმგებლობის გრძნობა. ვფიქრობ, მათი დეტექტიურ-კრიმინალური დრამის ჟანრის ნაწარმოებით მიწოდება, მაყურებელს, განსაკუთრებით მცირე ასაკის მაყურებელს, საშუალებას მისცემს უფრო მსუბუქად ჩაერთოს თხრობაში და დაფიქრდეს ამ ღირებულებების რაობისა და რეალურ გარემოში საჭიროების შესახებ. In Hot Pursuit — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ცხელ კვალზე
ვიკიწიგნები

ვიკიწიგნები — „ვიკიმედიის“ ერთ-ერთი პროექტი. ამ პროექტის ფარგლებში ხდება თავისუფალი სახელმძღვანელოების და სხვა სასწავლო მასალების გამოქვეყნება. ვიკიწიგნებში გამოქვეყნებული მასალები ექვემდებარება GPL ლიცენზიას. ვიკიწიგნები, ისევე როგორც მედიავიკის სხვა პროექტები ეყრდნობა ვიკიტექნოლოგიას, ანუ ნებისმიერს შეუძლია მისი რედაქტირება. ვიკიწიგნებში გამოქვეყნებული სახელმძღვანელოების წაკითხვა, ასლი, ამობეჭდვა და რედაქტირება ნებისმიერს შეუძლია. ქართული ვიკიწიგნების პროექტი დაიწყო 2006 წლის 19 დეკემბერს. თავიდანვე მასში განთავსდა გერმანული გრამატრიკის კონსპექტი. დაიწყო ასევე მუშაობა კულინარული წიგნის შექმნაზე. ძალიან სწრაფად კი ვიკიწიგნებში დაიწერა პირველი სრულფასოვანი წიგნი 3D Studio Max, რომლის ავტორის გახდათ მომხმარებელი:Gnome. დღეს დამუშავების პროცესშია 5 წიგნი. ქართული ვიკიწიგნების მთავარი გვერდი ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ვიკიწიგნები
მიწისქვეშა სტამბა (ტიფლისი)

მიწისქვეშა სტამბა — სერიალის ტიფლისი მესამე ეპიზოდი, რომელიც ეთერში გავიდა 2014 წლის 6 დეკემბერს. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. “ტიფლისის” ავტორები ცდილობენ დაანგრიონ საზოგადოების სტერეოტიპული დამოკიდებულება ძველი ქალაქის ცხოვრების მიმართ. აქ არ არიან ყარაჩოღელები, კინტოები, ბაზრის მოვაჭრეები და ხელოსნები, თავისი ჟივილ-ხივილითა და ხმამაღალი შეძახილებით, როგორც მიხეილ ჭიაურელის ცნობილ ფილმში “რაც გინახავს ვეღარ ნახავ”. ეს ევროპული ყაიდის ძველი ქალაქია, სადაც იტალიური ოპერა, თეატრი, სალონური ტიპის წვეულებები, საროსკიპოები მოსახლეობის ძირითად გასართობ, თავშეყრის ადგილად ქცეულა. სწორედ აქ ხდება დანაშაულების მთელი კასკადი და ეს უფრო მეტად იპყრობს ყურადღებას. დეტექტიური სიუჟეტური ხაზის გვერდით უფრო მკვეთრად იკვეთება ამ გარემოში ადამიანის პიროვნული არჩევანის საკითხი. აქამდე თითქოს და მიღებული ადამიანებით ვაჭრობისადმი გაჩენილი ნეგატიური დამოკიდებულება, ღია პროტესტი, მისგან გათავისუფლების სურვილი უკვე მეტყველებს ახალი საზოგადეობის ტიპის ჩამოყალიბების მცდელობაზე. ორბელიანები ცდილობენ პრესის გააქტიურებით შეცვალონ გარემო, გაავრცელონ პროგრესული იდეები. სერიალში წინა პლანზე გამოდის რიგი პრობლემები. მაგალითად ოჯახური ძალადობის და ქალთა ემანსიპაციის თემა, ეს უკანასკნელი თითქოსდა უჩვეულოდ პროგრესულად ჟღერს XIX საუკუნის თავადაზნაურთა შეკრებაზე, შეიძლება ითქვას უფრო თანამედროვე შეფერილობით გაიჟღერებს, რაც ძველი და ახალი დამოკიდებულებების შედარების საშუალებას იძლევა. ამ საკითხის ამგვარად აქცენტირება საშუალებას გვაძლევს უფრო ახლობელი გახდეს XIX საუკუნის ტიფლისი თანამედროვე მაყურებლისთვის. დანაშაულის კვლევის პროცესში ფილმის ერთ-ერთი მთავარი პერსონაჟები გამომძიებლები კიტა და სისო თვითონვე ხედავენ პოლიციის უუნარობასა და პრობლემებზე თვალის დახუჭვის ტენდენციას. ,,ქრთამი ჯოჯოხეთს ანათებს” და პოლიციაც თავისუფლად უშვებს მკვლელებს ქალაქში. სწორედ ეს მომენტი აიძულებს მათ თანაუგრძნონ ყაჩაღებს. თავისუფლება მისცენ ქმედებაში. “ტიფლისის” ვიზუალური ესთეტტიფლისი: მე–3 სერიაიკა არ იკეტება დღეს ქართული სერიალებისთვის დამახასიათებელ ესტეტიკაში, არ შემოიფარგლება მხოლოდ პავილიონებში მოქმედების განვითარებით, არამედ აქტიურად იყენებს ბუნებრივ ნატურას რითაც ის უფრო მეტად ჩამოჰგავს კინოს. ჩაბნელებული ინტერიერები იდუმალის შეგრძნებას ამწვავებს და ახალი ისტორიის ნახვის სურვილს უღვიძებს მაყურებელს. The Underground Press — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) მიწისქვეშა სტამბა
ხარვერძი

ხარვერძი (ლათ. Ovibos moschatus) — წყვილჩლიქოსანი ცხოველი ძროხისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 180 - 245 სმ, მასა 200 - 300 კგ. აქვს დიდი თავი, მოკლე ფეხები, შავ-მურა გრძელი ბეწვი; რქები ფუძესთან მსხვილია, აქვს ორივე სქესს. გავრცელებულია გრენლანდიაში და კანადის არქტიკული არქიპელაგის კუნძულებზე. ცხოვრობს 20 - 30 სულისაგან შემდგარ ჯოგებად. იკვებება ლიქენებით, ხავსებით, ბალახეულით. რძე შეიცავს 11 % ცხიმს, 5,3 % ცილას და 3,6 % რძის შაქარს. მაკეობა გრძელდება 9 თვეს. შობს 1 ნაშიერს. შეყვანილია ზოგიერთ არქტიკულ კუნძულებზე (შპიცბერგენი, ნუნივაკი, ნელსონი) და ალასკაზე. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 437. Robert G. White Large Animal Research Station at the University of Alaska (ინგლისური)
ათალოსის სტოა

ათალოსის სტოა — სტოას ერთ-ერთი ყველაზე ბრწყინვალე ნიმუში ათენის აგორაში. იგი ააგო პერგამონის მეფე ათალოს II-მ, რომელიც ძვ. წ. 159-138 წლებში მეფობდა. ელინისტური ხანისთვის დამახასიათებელი ნიშნით სტოა გაცილებით ორნამენტული და ვრცელი იყო ვიდრე ძველი ათენის ადრეული შენობები. სტოას ზომებია 115x20 მეტრზე და ნაგებია მარმარილოთა და კირქვით. თავისი დროის სხვა შენობებისგან გამოირჩევა იმით, რომ დორიული წყობა გამოყენებული იყო პირველი (მიწის) სართულისთვის იონიური ქვედა შიდა კოლონადით, მაშინ როდესაც იმ დროის შენობებში ძირითადად ერთი ორდერი გამოიყენებოდა. ყველ სართულს ჰქონდა ორი ბაქანი და ოცდაერთი ოთახი დასავლეთის კედლის გასწვრივ. ორივე სართულის ოთახები განათებული იყო კარისა და მცირე ფანჯრების ღიობებით უკანა კედელზე. მეორე სართულზე ამავალი კიბეები მდებარეობდა სტოას ორივე ბოლოში. ზედა სართულის შიდა ორდერი ახალი პერგამენისა იყო, რაც დამახასიათებელი იყო იმ პერიოდისთვის. სტოა საჩუქარი იყო ქალაქ ათენისთვის, მადლობის ნიშნად იმ განათლებისთვის რომელიც პერგამონმა იქ მიიღო. ამის დასტურად ნაგებობას აქვს ქვაში ნაკვეთი სტელა წარწერით "აგებულია ათალოს II-ის მიერ, პერგამონის მმართველი ძვ. წ. 159-138 წლებში". სტელას აქტიურად იყენებდნენ სანამ მას 267 წელს ჰერული დაანგრევდა. ნანგრევები ქალაქის დამცავი კედლის ნაწილი გახდა, რისი წყალობითაც ის თანამედროვე პერიოდშიც ადვილი შესამჩნევი იყო. 1940-იან წლებში ათალოსის სტოას სრული რეკონსტრუქცია ჩაუტარდა და მუზეუმად გადაკეთდა, რომელსაც ძველი აგორას მუზეუმი ჰქვია. (ინგლისური) J. J. Coulton, The Architectural Development of the Greek Stoa, Oxford University Press, Oxford, 1976 ; (გერმანული) H. Lauter, Die Architektur des Hellenismus, Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt, 1986, p. 113‑132 (ISBN 3-534-09401-8). ხ • გ • რ ათენის ღირსშესანიშნაობები აკადემია · აკროპოლისი · ძველი აგორა · ჰადრიანეს თაღი · აეროპაგი · ლისიკრატეს მონუმენტი · ჰელენისტური პარლამენტი · კერამეიკონი · ლიკაბეტის გორა · მონასტირაკი · ათენის უნივერსიტეტი · არქეოლოგიური მუზეუმი · ეროვნული ბაღები · საბერძნეთის ეროვნული ბიბლიოთეკა · ეროვნული თეატრი · ახალი აკროპოლისის მუზეუმი · ჰეროდე ატიკუსის თეატრი · ძველი პარლამენტი · ოლიმპიური კომპლექსი · პანათინაიკოს სტადიონი · ფილოპაპოსი · პლაკა · პნიქსი · პრეზიდენტის სასახლე · ათალოსის სტოა · ჰეფესტოს ტაძარი · ზევსის ტაძარი · დიონისეს თეატრი · ქარების კოშკი · ზაპეიონი
პეპელა კარები

პეპელა კარები — ავტომობილის კარები, რომელიც იღება ვერტიკალურად ზევით და გვერდით ფიქსირებულ ანჯამაზე. კარი იხსნება მაკრატელა კარების მსგავსად, თუმცა იგი მისგან განსხვავებით მკაცრად მაღლა ვერტიკალურად იღება და ოდნავ გვერდზე გადის, რაც იძლევა მანქანაში უფრო მარტივად მოხვედრის საშუალებას მეტი სივრცის და გამო. პეპელა კარები უმრავლეს შემთხვევებში გამოყენებულია ფეშენებელურ და ძვირადღირებულ მანქანებზე. BMW i8 Roadster ფერარი ენცო პორშე 911 GT1 ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: პეპელა კარები ↑ FAQ - Exotic Door Tutorial დაარქივებული 2014-09-29 საიტზე Wayback Machine. Deftracing.com
საფარმურატ ნიაზოვი

საფარმურატ ნიაზოვი, თურქმენბაში (Saparmyrat Ataýewiç Nyýazow (Türkmenbaşy); დ. 19 თებერვალი, 1940, აშხაბადი — გ. 21 დეკემბერი, 2006, იქვე) — თურქმენეთის პრეზიდენტი 1991–2006 წლებში. Theroux, Paul. "The Golden Man: Saparmurat Niyazov's Reign of Insanity". The New Yorker, 28 May 2007, pp. 54–65. Saparmyrat Niyazow reading a poem Numerous articles
ტივაზი

ტივაზი (ᛏ) — ძველი გერმანული ანბანის მეჩვიდმეტე რუნა. ნიშნავს ღმერთ ტურს. The Elder Futhark // Arild Hauge's Runic site (ინგლისური) ბმულები პროფესიონალურ რესურსებზე რუნების შესახებ // runic-dictionary.nottingham.ac.uk (ინგლისური) საიტი, რომელიც ეძღვნება სკანდინავიურ-ისლანდიურ კულტურასა და ისტორიას // norse.ulver.com (რუსული) ↑ The Elder Futhark // Arild Hauge’s Runic site (ინგლისური)
მარტინ ედეგორი

მარტინ ედეგორი (ნორვ. Martin Ødegaard; დ. 17 დეკემბერი, 1998) — ნორვეგიელი ფეხბურთელი. თამაშობს ლონდონის „არსენალსა“ და ნორვეგიის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებში. 2014 წლის 13 ოქტომბერს გახდა ყველაზე ახალგაზრდა ფეხბურთელი, რომელსაც მონაწილეობა მიუღია უეფა-ს ეგიდით გამართულ ოფიციალურ შეხვედრაში. ევროპის სპორტული მედიის წლის გუნდის წევრი: 2022–23 შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „მარტინ ედეგორი“ ვიკისაწყობში. პროფილი „არსენალის“ საიტზე პროფილი realmadrid.com-ზე ↑ ESM Team of the 2022-23 Season // World Soccer