ბენგალური სამზარეულო

ბენგალური სამზარეულო ( ბენგ. বাঙালি খাবার) - კულინარიული სტილი, რომელიც წარმოიშვა ბენგალის რეგიონში, ინდოეთის ნახევარკუნძულის აღმოსავლეთ ნაწილში, რომელიც დაყოფილია ბანგლადეშსა და ინდოეთის დასავლეთ ბენგალის, ტრიპურასა და ასამის ბარაკის ხეობებს შორის. აქ აქცენტი გაკეთებულია თევზზე, ბოსტნეულზე და ოსპზე, რომელსაც ძირითადი ბრინჯთან ერთად მიირთმევენ. ბენგალური სამზარეულო ცნობილია როგორც არომატის მრავალფეროვანი გამოყენებით, ასევე საკონდიტრო ნაწარმისა და დესერტების გავრცელებით. მას აქვს ერთადერთი ტრადიციულად განვითარებული სამზარეულო ინდოეთის ნახევარკუნძულის სამზარეულოდან განსხვავებით, რომელიც სტრუქტურული ანალოგია ფრანგული სამზარეულოსა, თანამედროვე სერვისითა და à la russe სტილით. ინდუისტური პატრიარქალური ტრადიციით ქვრივებს არ აქვთ უფლება ჭამონ ისეთი საკვები, რომელიც არ იქნება კლასიფიცირებული როგორც „მწარე“, რაც ექსპერიმენტსა და ინოვაციებს საჭიროებს. მიუხედავად იმისა, რომ ბენგალური კასტების უმეტესობა ხორცსა და თევზს ჭამდა, ეს ქვრივებს ეკრძალებოდათ. ქვრივებს ასევე არ შეეძლოთ "გასაცხელებელი" საკვების გამოყენება, რომლებშიც გამოიყენებოდა ხახვი და ნიორი, მაგრამ საბოლოოდ კოჭა დაუშვეს. ამ სტილმა ძირითადი ადგილი იპოვა ზოგადად ბენგალურ კერებში. ვეგეტარიანული, ასევე არა ვეგეტერიანული ძვირადღირებული სანელებლები, როგორიცაა ზაფრანა, დარიჩინი ან მიხაკი ძალიან იშვიათად გამოიყენებოდა. კაკალი, მშრალი ხილი, რძე და რძის პროდუქტები (როგორიცაა ნაღები, ერბო ან ხაჭო) ანალოგიურად მწირად გამოიყენებოდა. ამ ეკონომიკურმა და სოციალურმა შეზღუდვებმა გავლენა მოახდინა ბენგალელ ქვრივებზე. მათ შექმნეს ახალი კვება, რომელშიც მხოლოდ ბოსტნეული და იაფი სანელებლები გამოიყენებოდა. ადდა (ბენგ. আড্ডা ) სამუშაო დღის განმავლობაში საკვების საშუალებით სოციალიზაციის ტრადიციული ბენგალური საშუალებაა. კვების დროს შემდგარი ადდა როგორც წესი ერთიანდება, mishti ან Sweetmeats, ჩაისთან და ყავასთან ერთად. . ადდამ მზის სუქი პირველად იხილა კოლონიური ეპოქის დროს, როდესაც კლანის წევრები შეხვდნენ ერთმანეთს და ისაუბრეს სხვადასხვა თემებზე: ”ამ მომენტში შეიძლება განიხილოთ ჩარლზისა და კამილას ქორწინება, შემდეგ მომენტში თქვენ გადახვალთ კრიკეტის უახლესი სერიის განხილვაზე ინდოეთსა და პაკისტანს შორის, შემდეგ კი თაგორის იდეების გაზიარებაზე.” მეზბანი (ადგილობრივად ცნობილი როგორც მეჯჯანი) არის ბანგლადეშში, ჩიტაგონგის რეგიონის ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული სოციალური ფესტივალი. სიტყვა "Mezban" სპარსულად ნიშნავს მასპინძელს და "Mezbani" ნიშნავს დღესასწაულის მოწყობას და სტუმრების მასპინძლობას. ისტორიულად Mezbani არის ტრადიციული რეგიონალური დღესასწაული, სადაც მიწვეული ხალხი იკვებება თეთრი ბრინჯითა და ხორცით. მეზბანი ტარდება ისეთ შემთხვევებში, როგორიცაა სიკვდილთან დაკავშირებით მიძღვნილი წლისთავი, საკუთარი წარმატებებისა, ახალი ბიზნესის დაწყების, ახალ სახლში შესვლის, ოჯახში ნანატრი ბავშვის დაბადების, ქორწინებისა და წინადაცვეთის დროს. გოგონების ყურის გახვრეტა და ახალშობილის დასახელებაც მნიშვნელოვანი ცხოვრებისეული მომენტებია. მეზბანის ცერემონიალის მოწვევა ზოგადად ღიაა ყველასათვის. მოსაწვევი ბარათები იბეჭდება და სტუმრებს შორის ნაწილდება მხოლოდ ქალაქებში. ჩვეულებრივ, მეზბანის საკვების მოხმარება ხდება დილიდან შუადღემდე. ბენგალური საახალწლო მენიუ ტიპური ბენგალური კვება ბენგალური არა ვეგეტარიანული თალი ბენგალური საჭმლის ლამაზი განლაგება ბენგალური ვეგეტარიანული თალი კოლკატას სამზარეულო- სამგზავრო სამკუთხედი ↑ Nair, Rukmini. Are we what we eat?. ციტირების თარიღი: 28 November 2011. ↑ Banerji, Chitrita. „What Bengali Widows Cannot Eat“. ციტირების თარიღი: 28 November 2011. დამოწმება journal საჭიროებს |journal=-ს (დახმარება) ↑ Chakravarti, Sudeep. A brief history of Adda—the Bengali fine art of discussion en. ციტირების თარიღი: 2020-02-17 ↑ Fayeka Zabeen Siddiqua. „Majestic Mezban“.