laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
გიურზა (კერძი)

გიურზა (აზერ. Gürzə) — აზერბაიჯანული კერძი, რომელიც ძალიან წააგავს დუშპარას. გიურზა, ისევე, როგორც დუშპარა, წარმოადგენს პელმენებს ხორცის ფარშით, მაგრამ დუშპარასგან განსხვავდება თავისი ლამაზი ფორმით წააგავს დაწნულ ბაწარს ან ნაწნავს. გიურზას აკეთებენ ხელით და ამასთან ერთად იგი ყოველთვის განსხვავებულია თავისი უნიკალური ფორით. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „გიურზა (კერძი)“ ვიკისაწყობში.
ბოზბაში

ბოზბაში (აზერ. bozbaş — „რუხი თავი“) — კავკასიაში ფართოდ გავრცელებული კერძი ცხვრის ხორცის ნადუღის საფუძველზე. სხვა სახის წვნიანებისგან განსხვავდება თურქული ბარდით, წაბლით (უკანასკნელი შესაძლებელია ჩაენაცვლოს კარტოფილით). ასევე ბოზბაშის დამზადების დროს უკვე მოხარშულ ცხვრის ხორცს ბრაწავენ. დანამატი კი შესაძლებელია იყოს სხვადასხვა სახის ბოსტნეული კულტურებისგან. ეს დამოკიდებულია წლის პერიოდზე და კუთხეზე, რომელშიც კეთდება ბოზბაში. ხახვთან ერთად ბოზბაშს შესაძლებელია ჩაემატოს სტაფილო, თალგამი ან ბოლოკი, ბულგარული წიწაკა, ყაბაყი, ვაშლი, ქლიავი, ტყემალი ან ალუჩა, პომიდორი, ლობიო, ბადრიჯანი და ჩირიც. სურნელებად შეიძლება გამოყენებული იყოს, პიტნა, ნიახური, ზაფრანა. აზერბაიჯანში არსებობს ბოზბაშის ისეთი ნაირსახეობა, როგორიცაა ქიუფთა — ბოზბაში და ფარჩა-ბოზბაში, რომელიც მზადდება დიდი ზომის ბატკნის ხორცისგან. ასევე აზერბაიჯანულ სამზარეულოში — არის ბალიქ-ბოზბაში, რომელშიც ცხვრის ხორცის ნაცვლად თევზისგან მზადდება. ბოზბაში
აიდა იმანგულიევა

აიდა ნასირ ყიზი იმანგულიევა (აზერ. Aida Nəsir qızı İmanquliyeva; დ. 10 ოქტომბერი, 1939, ბაქო, აზერბაიჯანი — გ. 19 სექტემბერი, 1992, ბაქო) — საბჭოთა და აზერბაიჯანელი არაბისტი, ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი (1989), პროფესორი. დაიბადა ინტელიგენტურ ოჯახში. მამა — ნასირ იმანგულიევი ჟურნალისტი, პედაგოგი, მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე, იყო აზერბაიჯანის პრესის ერთ-ერთი დამფუძნებელი, დიდი ხნის განმავლობაში მუშაობდა გაზეთ „ბაქის“ და „ბაქოს“ რედაქტორად. 1957 წელს დაამთავრა ბაქოს № 132 საშუალო სკოლა ოქროს მედალზე. 1957 წელს იგი ჩაირიცხა ს.მ. კიროვის სახელობის აზერბაიჯანის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. 1962 წელს დაამთავრა არაბული ფილოლოგიის ფაკულტეტი და გახდა იმავე უნივერსიტეტის ასპირანტი „აღმოსავლეთის ხალხებისა და ლიტერატურის“ კათედრაზე. შემდგომ სწავლობდა „აზიის ხალხების“ ინსტიტუტში. 1966 წელს, საკანდიდატოს დისერტაციის დაცვის შემდეგ აიდა იმანგულიევამ დაიწყო მუშაობა აზერბაიჯანის მეცნიერებათა აკადემიის აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტში: უმცროს მეცნიერ მუშაკად (1966), უფროს მეცნიერ მუშაკად (1973), არაბული ფილოლოგიის განყოფილების გამგედ (1976), დირექტორის მოადგილედ მეცნიერულ დარგში (1988). 1991 წლიდან სიცოცხლის ბოლომდე მუშაობდა აზერბაიჯანის მეცნიერებათა აკადემიის აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტის დირექტორად. 1989 წელს, წარმატებით დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია თბილისში, გახდა პირველი ქალი - დოქტორი აღმოსავლეტმცოდნეობის დარგში. მალევე მიენიჭა პროფესორის წოდება ამ დარგში. არის სამი მონოგრაფიის ავტორი („მიხეილ ნუაიმე და კალმის ასოციაცია“, მ., 1975; „ ჯებრან ჯალილ ჯებრანი“, ბაქო, 1975 ; „ ახალი არაბული ლიტერატურის კორიფეები“, ბაქო, 1991 ), აღმოსავლეთის ლიტერატურაზე 70-ზე მეტი სტატიისა და მეცნიერული სტატიების რედაქტორი. აზერბაიჯანის მეცნიერებათა აკადემიასთან არსებული არმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტის „აფრიკისა და აზიის ქვეყნების ლიტერატურის“ დაცვის კავშირის წევრი, თავმჯდომარის მოადგილე. წარმოადგენდა აზერბაიჯანს აღმოსავლეთმცოდნეობაში ახლო და შორეულ საზღვარგარეთში (მოსკოვი, კიევი, პოლტავა, სანქტ-პეტერბურგი, გალე და ა.შ.). იყო მწერალთა კავშირისა და აღმოსავლეთის კვლევის საკავშირო საკოორდინატორო საზოგადოების საბჭოს წევრი. მრავალი წლების განმავლობაში ეწოდა პედაგოგიურ საქმიანობას, ასუ.-ში კითხულობდა ლექციებს არაბულ ფილოლოგიაზე. ცნობილი მეცნიერ-არაბისტის აიდა იმანგულიევას სახელის უკვდავსაყოფად ბაქოს უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტის ერთ-ერთ სტუდენტს მიენიჭა მისი სახელობის პრემია. ↑ „Аида Имангулиева-выдающийся учёный-востоковед“. ↑ „Aida İmanquliyeva“. Adam.Az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-04. ↑ „Профессор Аида Имангулиева открыла новую страницу в изучении современной арабской литературы - Наргиз Пашаева“. trend.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-01-15. ↑ „Аида Имангулиева – 70“. Kaspiy.[მკვდარი ბმული] ↑ „Aida İmanquliyeva(1939-1992)“. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-07-02. ↑ „Аида Имангулиева занимает почётное место в нашей национальной истории как первая женщина учёный-востоковед в Азербайджане“. day.az.
ზარიფა ალიევა

ზარიფა აზიზ კიზი ალიევა (აზერ. Zərifə Əziz qızı Əliyeva; დ. 8 აპრილი, 1923, სოფელი შაჰთაჰთი, ილიჩოვის რაიონი, ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკა, აზერბაიჯანის სსრ, სსრკ — გ. 15 აპრილი, 1985, მოსკოვი, სსრკ) — საბჭოთა ექიმ-ოფთალმოლოგი, აზერბაიჯანის სსრ-ის მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი, პროფესორი.52 თოთხმეტი მონოგრაფიის და ასობით სამეცნიერო სტატიის, თორმეტი რაციონალიზატორული წინადადების ავტორი. აზიზ ალიევის ქალიშვილი — აზერბაიჯანის სსრ ჯანდაცვის სახალხო კომისარის, შემდგომ დაღესტნის სსრ ობკომის პირველი მდივანი. აზერბაიჯანის მესამე პრეზიდენტის ჰეიდარ ალიევის მეუღლე და მეოთხე პრეზიდენტის ილჰამ ალიევის დედა. 1953 წელს ცოლად გაჰყვა ჰეიდარ ალიევს. 1955 წლის 12 ოქტომბერს მათ გაუჩნდათ ქალიშვილი სევილი, 1964 წლის 24 დეკემბერს — შვილი ილჰამი. ისინი სარგებლობდნენ დიდი ავტორიტეტით როგორც აზერბაიჯანის სსრ-ში, ასევე საბჭოთა კავშირშიც. დაამუშავა და შემოიტანა რამდენიმე ახალი მეთოდი თვალების დაავადების მკურნალობაში. ზარიფა ალიევამ უმეტესი დრო გაატარა ექიმების კვალიფიკაციის ამაღლებაში აზერბაიჯანის სახელმწიფო ინსტიტუტში. 1982 წლიდან ცხოვრობდა მოსკოვში ოჯახთან ერთად. 1985 წელს გარდაიცვალა კიბოთი. დაკრძალულია მოსკოვში, ნოვოდევიჩევის სასაფლაოზე, 1994 წელს ნეშთი გადმოასვენეს ბაქოში და დაკრძალეს საპატიო დაკრძალვის ხეივანში. ზარიფა ალიევას ბიუსტი ირპენში, უკრაინა აზერბაიჯანის საფოსტო მარკა, 2008 წელი ბარელიეფი სახლის კედელზე ბაქოში, სადაც ცხოვრობდა ზარიფა ალიევა ზარიფა ალიევას ბიოგრაფია
შაჰ ისმაილის ორდენი

შაჰ ისმაილის ორდენი (აზერ. „Şah İsmayıl“ ordeni) — აზერბაიჯანის უმაღლესი სამხედრო ორდენი. დაწესებულია აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ჰეიდარ ალიევის მიერ 1993 წლის 6 დეკემბერს. ორდენით ჯილდოვდებიან აზერბაიჯანის შეიარაღებული ძალების უფროსი ოფიცრები, შეიარაღებული ძალებისა და შენაერთების მეთაურები. ორდენით „შაჰ ისმაილით“ აჯილდოვებენ: აზერბაიჯანის რესპუბლიკის შეიარაღებული ძალების გაძლიერებისათვის; აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ტერიტორიული მთლიანობის უზრუნველჰყოფისათვის; გამოჩენილი მხედრული მოღვაწეობისათვის; რესპუბლიკაში საგანგებო ვითარებების ლიკვიდაციის გამო. ორდენი „შაჰ ისმაილი“
ოქროს ვარსკვლავი (აზერბაიჯანი)

მედალი „ოქროს ვარსკვლავი“ — აზერბაიჯანის ეროვნული გმირის მედალი, განსაკუთრებულად განსხვავებული ნიშანია. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის უმაღლესი ხარისხის წარჩინებაა. დაწესებულია აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ელჩიბეის მიერ 1992 წლის 25 მარტს № 201 ბრძანებულების საფუძველზე. პირველად ამ მედლით დაჯილდოვებულ იქნა 23 ადამიანი 1992 წელს. ეს ჯილდო ენიჭება აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სუვერენიტეტის დაცვაში პირადი და მხედრული მამაცობისათვის, მშვიდობიანი მოსახლეობის უსაფრთხოების უზრუნველყოფისათვის. მედალი „ოქროს ვარსკვლავი“ აზერბაიჯანის მედლები და ორდენები
ფილირა

ფილირა (ძვ. ბერძნ. Φιλύρα) — ბერძნულ მითოლოგიაში — ოკეანიდი, ოკეანის ასული, კრონოსის მეორე ცოლი და კენტავრ ქირონის დედა. მისი შვილი (კენტავრი ქირონი) თავის ძმებთან ერთად (ჰესტია, დემეტრე, ჰერა, ჰადესი, პოსეიდონი) კნოსოსმა გეას წინასწარმეტყველების გამო, რომლის მიხედვითაც, კრონოსს თავისი რომელიმე შვილი დაამხობდა („შენც შენი შვილი დაგამხობსო“) ახალშობილი გადაყლაპა, მან ასე თავისი ბატონობა უზრუნველეყო. თუმცა კრონოსის პირველმა ცოლმა რეამ თავისი ერთ-ერთი შვილი ზევსი გადამალა იდას მთაგრეხილზე, დიქტეს გამოქვაბულში, სადაც თხა ამალთეა კვებავდა, კურეტები იცავდნენ და ნიმფები უვლიდნენ. მერე ზევსმა ტიტანომაქია ატეხა. დაამხო კრონოსი და გეას შემწეობით თუ მეტისის დახმარებით აიძულა ჩაყლაპული შვილები უკანვე ამოენთხია. ფილირა – Theoi Greek Mythology ↑ Аполлоний Родосский. Аргонавтика II 1231; Каллимах. Гимны I 36; Гигин. Мифы 138 ↑ Псевдо-Аполлодор. Мифологическая библиотека I 2, 4; Гесиод. Перечень женщин, фр. 89 Цыбенко (POxy 2509); Пиндар. Пифийские песни IV 103, 115; Вакхилид. Дифирамбы XXVII 34
ენტონი გორმლი

ენტონი მარკ დევიდ გორმლი (ინგლ. Antony Mark David Gormley OBE; დ. 30 აგვისტო, 1950) — ინგლისელი მოქანდაკე. მის საუკეთესო ნამუშევართა შორის არის „Angel of the North“ („ჩრდილოეთის ანგელოზი“) გეიტსჰედში (1998) და „Another Place“ („სხვა ადგილი“) კროსბი ბიჩზე ლივერპულთან. შვიდი შვილიდან ყველაზე უმცროსი გორმლი შეძლებულ ოჯახში გაიზარდა ჰამპსტედში, ინგლისი. სწავლობდა ამლფორზ კოლეჯში, იორკშირში. 1968–1971 წლებში სწავლობდა ტრინიტი კოლეჯში, კემბრიჯი, სანამ ინდოეთში და შრი-ლანკაში წავიდოდა ბუდიზმის შესასწავლად (1971–1974). 1974 წლიდან ლონდონის რამდენიმე კოლეჯში სწავლობდა, და საბოლოოდ ხარისხს სლეიდის ხელოვნების სკოლაში (ლონდონის უნივერსიტეტის კოლეჯი) იღებს, სკულპტურის განხრით 1979 წელს. მის ნამუშევრებში ძირითადი სუბიექტი ადამიანის სხეულია, რომელთა უმრავლესობაში ის საკუთარ სხეულს იყენებს, როგორც ბაზას ლითონის ჭედვაში. თავად გორმსი მის ნამუშევრებს ახასიათებს როგორც „ადგილის მატერიალიზაციის მცდელობა სხვა კუთხით იქ სადაც ჩვენ ვცხოვრობთ“. გორმლის მიღებული აქვს ტერნერის პრემია (ინგლ. The Turner Prize) 1994 წელს სკულპტურისთვის — „Field“ („ველი“). 2006 წლის სიდნეის ბიენალეზე წარმოდგენილი იყო გომლის „Asian Field“ („აზიური ველი“), ინსტალაცია, რომელიც შედგებოდა 180.000 მცირე ზომის თიხის ფიგურისგან, რომელიც 350 ჩინელმა სოფლის მცხოვრებმა გამოძერწა 5 დღეში წითელი თიხის 100 ქვისგან. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ენტონი გორმლი“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი Antony Gormley on Artcyclopedia Antony Gormley audio: The artist considers his art and his research into the Wellcome collections ↑ 1.0 1.1 RKDartists <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17299517"></a> ↑ SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ Kuiper K. Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ Discogs — 2000. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q504063"></a> ↑ The Fine Art Archive — 2003. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q10855166"></a> ↑ Benezit Dictionary of Artists — OUP, 2006. — ISBN 978-0-19-977378-7 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q217595"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q24255573"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1547776"></a> ↑ Gormley, Antony // Grove Art Online / J. Turner — [Oxford, England], Houndmills, Basingstoke, England, New York: OUP, 2017. — doi:10.1093/GAO/9781884446054.ARTICLE.T093999 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q217595"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q56691875"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q103980394"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q810196"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q21431157"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1547776"></a> ↑ Munzinger Personen <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107343683"></a> ↑ Union List of Artist Names <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q110250907"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2494649"></a> ↑ 10.0 10.1 https://www.antonygormley.com/biography
ფოლოსი

ფოლოსი – (ბერძნ.) კენტავროსი (კენტავრი). ფოლოსის მამა იყო მეღვინეობის მფარველი ღმერთის, დიონისეს რჩეული სილენოსი. იყო სილენოსისა და მელიათაგან ერთ-ერთი ნიმფას ვაჟი (მელიები იყვნენ ის ნიმფები, რომლებიც ურანოსის სისხლის წვეთებისგან იშვნენ). კეთილი, სამართლიანი და ბრძენი კენტავროსი იყო ფოლოსი. მან კენტავრებს აჩუქა დიონისეს ვაზის პირველი მტევნით მოწეული ნექტარი, რომლის სურნელება ათრობდა მაღალ მწვერვალებსაც კი. როდესაც ჰერაკლე ერიმანთოსის ტახზე ნადირობდა, ფოლოსმა გულთბილად მიიპატიჟა იგი თავის მღვიმეში, სუფრა გაშალა და თავი ახადა ღვინით სავსე ჩაფს. უმალ მოეფინა ღვინის სუნი მთებსა და ველებს. კენტავრებმაც შეიგრძნეს იგი და განრისხდნენ ფოლოსზე, რომელმაც მათ გარეშე ჩამოასხა ღვთაებრივი სასმელი. ლოდებით, კომბლებითა და ნაჯახებით შეიარაღებულმა კენტავრებმა ფოლოსის მღვიმისკენ ისწრაფეს. მათ წინ უშიშრად აღიმართა ჰერაკლე და ნაწილი იქვე ამოხოცა. ჰერაკლემ ყველა ამოხოცა. ფოლოსმა შემთხვევით მოიხვედრა ჰერაკლეს მოწამლული ისარი ფეხზე. იარა საბედისწერო იყო და გმირმაც დიდი პატივით მიაბარა კეთილი მასპინძელი მიწას. გარდაცვალების შემდეგ ფოლოსი ცად აღაზევეს ღმერთებმა და მშვილდოსნის თანავარსკვლავედად გარდასახეს. ფოლოსი
სილენოსი

სილენოსი – (ბერძნ.) დემონი. ჰერმესისა (ან პანის) და ერთ-ერთი ნიმფას ვაჟი. დიონისეს აღმზრდელი. თავდაპირველად მრავალი სილენოსი არსებობდა. მათ მცირე აზიის იონიელები და ფრიგიელები წყაროთა და მდინარეთა უძველეს ღვთაებებად მიიჩნევდნენ და ცხენ-კაცებად წარმოიდგენდნენ. საბერძნეთში ეს სილენოსები (სილენები) დიონისეს ამალას შეუერთდნენ და ადამიანებს დაემსგავსნენ. ზოგჯერ მათ ცხენის კუდებითაც წარმოსახავდნენ. საბოლოოდ ისე მოხდა, რომ სილენებმა დაკარგეს თავდაპირველი სახე და ერთიანად მიემსგავსნენ სატირებს. დარჩა ერთადერთი სილენოსი, რომელსაც დიონისეს აღმზრდელად თვლიდნენ. ეს იყო კეთილი მოხუცი, რომელიც მუდამ მთვრალი დაბარბაცებდა. იცოდნენ სატირებმა, რომ მას ღვინო უყვარდა და არასოდეს აკლებდნენ ამ ღვთაებრივ სასმელს. როდესაც სილენოსს სადმე ხის ძირას ჩაეძინებოდა, რაც ძალიან ხშირად ხდებოდა, მის გარშემო თავს მოიყრიდნენ ხოლმე მშვენიერი ნიმფები და ყვავილების გირლიანდებით ბოჭავდნენ. მოხუცი მათზე არ ბრაზობდა. პირიქით, გამოფხიზლებული უამბობდა საოცარ ამბებს. ხოლო ნიმფები სულგანაბულნი უსმენდნენ მანამ, ვიდრე მიმწუხრი მთის ფერდობებს ეფინებოდა. ბრძენი ღვთაება იყო სილენოსი. მან დიდებულად იცოდა წარსულიცა და აწმყოც. ამასთანავე საოცარი სიმახვილით ჭვრეტდა მომავალს. თავისი მხიარული და გულგახსნილი ბუნების გამო მას ხშირად უხმობდნენ წვეულებებზე და სიყვარულით მასპინძლობდნენ. მართალია, იგი მიამიტად გამოიყურებოდა, მაგრამ მახვილი და ცოცხალი გონება ჰქონდა და ამის გამო ხშირად იწვევდნენ ოლიმპოსზეც, სადაც ღმერთებს თავშესაქცევი ამბებით, ოხუნჯობებითა და თავისი მხიარული ფილოსოფიით ახალისებდა. სილენოსის ატრიბუტები იყო ღვინის გუდა, თასი, გვირგვინი და ვირი, რომლითაც მოგზაურობდა. ანტიკური ხანიდან ჩვენამდე სილენოსის მრავალი გამოსახულება შემორჩა. ყველაზე ცნობილი მათ შორის არის სკულპტურული ჯგუფი „მთვრალი სილენოსი ჩვილი დიონისეთი“, რომელიც ლუვრში ინახება. სილენოსი – (ბერძნ.) დემონი. ჰერმესისა (ან პანის) და ერთ-ერთი ნიმფას ვაჟი. დიონისეს აღმზრდელი.
მელეაგროსი

მელეაგროსი (ძვ. ბერძნ. Μελέαγρος) — ეტოლიურ თქმულებათა გმირი. კალიდონის მეფის, ოინევსისა და ალთეას ვაჟი. არგონავტების ლაშქრობისა და კალიდონის ნადირობის მონაწილე. ძველი მითოსის თანახმად, მომლოგინე ალთეას მოირები გამოეცხადნენ და ახალშობილის მომავალი ამცნეს. კლოთომ კეთილშობილება უმისნა, ლაქესისმა – ძლიერება და სიმედგრე, ატროპოსმა კი უცნაური რამ განაცხადა: ახალშობილი იმ წამს მოკვდება, როგორც კი კერიაში მუგუზალი დაიწვებაო. უმალ წამოდგა ალთეა ლოგინიდან, გამოიტაცა მუგუზალი აბრიალებული ცეცხლიდან, ჩააქრო, ზარდახშაში ჩადო და გადამალა. ასე გადარჩა მელეაგროსი, წამოიზარდა და სახელოვანი მონადირეც დადგა. მელეაგროსის გარდაცვალების მითოსი კალიდონის ნადირობას უკავშირდება.როდესაც მეფე ოინევსმა საბერძნეთის სახელოვანი გმირები მძვინვარე ტახზე სანადიროდ მიიწვია, დააწესა ჯილდო: ნანადირევის თავი და ტყავი მას ერგებოდა, ვინც სასიკვდილოდ დაჭრიდა ნადირს. მონადირეთა შორის იყო არკადიელი მონადირე, მშვენიერი ატალანტე, რომელიც მელეაგროსს შეჰყვარებოდა. სწორედ მისი ისარი მოხვდა პირველად ტახს ყურის ძირას. უფრო გავეშდა ნადირი და მონადირეებს დაერია. მელეაგროსმა იმარჯვა, მისმა ოროლმა საბოლოოდ განგმირა ტახი. ჯილდოც მას უძღვნეს, თუმცა კეთილშობილმა ჭაბუკმა მშვენიერ ატალანტეს დაუთმო იგი. საპატიო იყო ეს ჯილდო, დიდების სახელს იხვეჭდა მისი მფლობელიც და მთელი მოდგმა. მელეაგროსის ბიძები (დედის ძმები) ეცნენ ატალანტეს და ნადავლი ხელიდან გამოგლიჯეს. რისხვამ შეიპყრო ჭაბუკი და გამძვინვარებულს მოულოდნელად შემოაკვდა თავისი ბიძები. ეს ამბავი რომ ამცნეს ალთეას, საკუთარი შვილი დაწყევლა. გადამალული ზარდახშიდან მუგუზალი ამოიღო და კერიის ცეცხლს შეუკეთა. მუგუზალი დაიფერფლა და მელეაგროსმაც დალია სული. როდესაც მიხვდა ალთეა, თუ რა ჩაიდინა, თავი მოიკლა. თავი მოიკლა გმირის ცოლმაც, ხოლო დები, მელეაგრიდები, გაუთავებლად მოთქვამდნენ და დასტიროდნენ თავის ძვირფას ძმას. ბოლოს ისინი შეიწყალა არტემისმა და ციცრებად გარდასახა. მელეაგროსის მითი ანტიკური ხანის ხელოვანთა საყვარელი სიუჟეტი იყო. მელეაგროსი
იფიგენია

იფიგენია – (ბერძნ.) აგამემნონისა და კლიტემნესტრას ასული (სხვა ვერსიით, თესევსისა და ელენეს ასული, რომელიც აღზარდა კლიტემნესტრამ). როდესაც ბერძენთა ლაშქარი ტროასკენ მიემართებოდა, აგამემნონმა მოკლა არტემისის ირემი. განრისხებული ქალღმერთი ავლისში შეკრებილ ბერძნებს გამგზავრების ნებას არ რთავდა, აგამემნონმა თავისი ქალიშვილის, იფიგენიას მსხვერპლად შეწირვა აღუთქვა ღვთაებას (არსებობს განსხვავებული ვერსიაც, თითქოს ეს აღთქმა აგამემნონს იფიგენიას დაბადებამდე დაედო და არ შეესრულებინა). მეფემ თავისი ასული ავლისში იხმო სახელოვან აქილევსზედაქორწინების საბაბით. გახარებული იფიგენია დედასთან ერთად ეწვია ზღვისპირა ქალაქს, მაგრამ გაცუდდა მისი სიხარული. საქორწინო ზეიმის ნაცვლად მისთვის სამსხვერპლო კოცონს ამზადებდნენ აქაველები. როდესაც იფიგენიას ამცნეს სიმართლე, არ შემდრკალა. ის დამორჩილდა საერთო ნებას. მაგრამ არტემისმა შეიბრალა ქალწული და აბრიალებულ კოცონზე იგი ირმით შეცვალა. იფიგენიას კი ტავრისში მდებარე თავისი ტაძრის ქურუმობა უბოძა. ეს ადგილი მცირეაზიის სანაპიროზე მდებარეობდა და იქური ადათის თანახმად, იფიგენიას მოვალეობა იყო ტაძრის მიწად აღმოჩენილი ყოველი უცხოელის მსხვერპლად შეწირვა არტემისის საკურთხეველთან. ერთხელაც, ტავრისს მოადგნენ იფიგენიას ძმა ორესტესი და მისი მეგობარი პილადესი. მათ ორაკულის ბრძანებისამებრ ატიკაში უნდა ჩაეტანათ არტემის ტავრისელის გამოსახულება. აქ მათ იგივე ბედი ელოდათ, რაც სხვა უცხოელთ, მაგრამ იფიგენიამ იცნო ძმა, რომელმაც იგი ღვთაების ქანდაკებითურთ თან წაიყვანა საბერძნეთში. იფიგენიას კულტი მჭიდროდ არის დაკავშირებული არტემისთან. ამ ღვთაებას ზოგჯერ არტემის-იფიგენიასაც უწოდებდნენ. გვიანი მითები გვამცნობენ, რომ არტემისმა იფიგენიას უკვდავება მიანიჭა და კუნძულ ლევკასზე დაასახლა, სადაც იგი ბოლოს და ბოლოს დაქორწინდა აქილევსზე, თუმცა სახელი შეიცვალა. აქ მას ორსილოქეა შეერქვა. ბერძნული მითოსის სისტემატიზატორის, ჰესიოდეს თანახმად კი იფიგენია გარდაცვალების შემდეგ აღსდგა ჰეკატეს სახით. როგორც ჩანს, იფიგენია იყო ადგილობრივი ღვთაება, რომელსაც აიგივებდნენ არტემისთან ან ჰეკატესთან. ჰომეროსთან იფიგენიას სახელია იფიანასა. იფიგენიას მითოსზეა აგებული ევრიპიდეს ტრაგედიები „იფიგენია ავლისში“ და „იფიგენია ტავრისში“. არც რომაულ ლიტერატურას დაუტოვებია იგი უყურადღებოდ (ლუკრეციუსი, ოვიდიუსი) და არც მომდევნო ეპოქების სიტყვაკაზმულ მწერლობასა (გოეთე, ჰაუპტმანი) თუ ფერწერას (კაულბახი, ტიეპოლო, სეროვი და სხვა).იფიგენია – (ბერძნ.) აგამემნონისა და კლიტემნესტრას ასული (სხვა ვერსიით, თესევსისა და ელენეს ასული, რომელიც აღზარდა კლიტემნესტრამ). http://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/იფიგენია
პილადესი

პილადესი – (ბერძნ.) ფოკისის მეფისწული, ორესტესის მეგობარი. როდესაც კლიტემნესტრამ სიცოცხლეს გამოასალმა თავისი მეუღლე აგამემნონი, უმამოდ დარჩენილი მცირეწლოვანი ორესტესი, რომელსაც საფრთხე ემუქრებოდა (იგი ხომ მიკენის ტახტის მემკვიდრე იყო), ფოკისის მეფეს გაუგზავნეს. იქ ორესტესი მეფისწულ პილადესთან ერთად იზრდებოდა. როდესაც შურისძიების დრო დადგა და ორესტესი მიკენში დაბრუნდა, მას თან ახლდა პილადესი. ორესტესთან ერთად გაემგზავრა იგი ტავრისშიც, რათა იქიდან იფიგენიაჩამოეყვანა. ბოლოს პილადესმა ორესტესის და, ელექტრა შეირთო ცოლად. პილადესი ერთგული მეგობრის სიმბოლოდ დარჩა ლიტერატურაში. ბროკჰაუზისა და ეფრონის ენციკლოპედიური ლექსიკონი Treccani
ლაპითები

ლაპითები – (ბერძნ.) თესალიაში მცხოვრებ გიგანტთა ტომი. ლაპითები თავიანთ წინაპრად მდინარის ღვთაება პენეოსს მიიჩნევდნენ. ამ პენეოსს ჰყავდა მშვენიერი ქალიშვილი, რომელსაც აპოლონისგან შეეძინა ძე, ლაპითოსი, ხოლო ლაპითოსმა საფუძველი დაუდო მებრძოლი, მაგრამ ველური ზნის ხალხთა წარმოქმნას. ლაპითები ხშირად ეომებოდნენ მეზობლად მოსახლე მათსავით ველურ კენტავრებს. უკანასკნელი შეტაკება მათ შორის პეირითოესა და ჰიპოდამეას ქორწილზე მოხდა. პირითოოსი ლაპითთა მეფის ვაჟი იყო და როდესაც ცოლად შეირთო მშვენიერი ჰიპოდამეა, დიდებული ქორწილიც გადაიხადა. ლაპითებმა ქორწილზე მეზობლად მცხოვრები კენტავრებიც მოიპატიჟეს და ოლიმპიელი ღმერთებიც. სასახლეში ტევა არ იყო და ამიტომ ზოგი სტუმარი მღვიმეში გაშლილ სუფრას შემოუსხდა. მათ შორის იყვნენ ლაპითებიც და კენტავრებიც. ამ უკანასკნელთ ღვინო არასოდეს ეგემათ და მათრობელა სასმელი ისე მოეკიდათ, რომ როცა მღვიმეში სადღეგრძელებლად შემოყვანილ პატარძალს თვალი ჰკიდეს, ხელიც წაატანეს. ეს ვერ მოითმინეს ლაპითებმა და ამის გამო დიდი ბრძოლა გაიმართა. დამარცხდნენ კენტავრები და იმ არემარედან გადაიხვეწნენ. მაგრამ მალე ძალა მოიკრიბეს, თავს დაესხნენ ლაპითებს და მათი დიდი ნაწილი ერთიანად ამოჟუჟეს. გადარჩენილებმა მთას შეაფარეს თავი, მაგრამ აქაც არ დაედგომებოდათ და ბოლოს მალეას კონცხზე გადაიხვეწნენ. ლაპითთა და კენტავრთა ბრძოლას ხშირად გამოსახავდნენ ანტიკური ხანის მოქანდაკენი და ფერმწერნი. http://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/ლაპითები
Call of Duty: Modern Warfare 2

Call of Duty: Modern Warfare 2 — პირველი პირის შუტერი ვიდეო თამაში, შექმნილი Infinity Ward-ის და გამოცემული Activision-ის მიერ. მსოფლიოს მასშტაბით გამოვიდა 2009 წლის 10 ნოემბერს, Microsoft Windows, PlayStation 3-სა და Xbox 360-ის პლატფორმებისთვის. 2014 წლის 20 მაისს, კომპანია Aspyr-მა შეიმუშავა OS X-ის ვერსია. ეს არის რიგით მეექვსე ნაწილი „Call of Duty“-ის ვიდეო თამაშების სერიიდან და „Call of Duty 4: Modern Warfare“-ის სიუჟეტის პირდაპირი გაგრძელება. „Modern Warfare 2“ გამოიცა „Call of Duty“-ის სერიის ორ სხვა თამაშთან, „Call of Duty: Modern Warfare: Mobilized“ (Nintendo DS) და „Call of Duty: Modern Warfare: Reflex“-თან (Wii) ერთად. სიუჟეტი მიმდინარეობს სპეციალური დანიშნულების რაზმის გარშემო, რომელსაც მეთაურობს კაპიტანი ჯონ „სოუპ“ მაკტავიში Infinity Ward (2009). Call of Duty: Modern Warfare 2 instruction manual. Activision.  Marcus, Phillip; Sea Snipers (2009) Call of Duty: Modern Warfare 2 Signature Series Strategy Guide. BradyGames. ISBN 9780744011647.  ოფიციალური საიტი „Call of Duty: Modern Warfare 2“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) Call of Duty: Modern Warfare 2 Trailer (June 22, 2009).
ჯეფ ბეზოსი

ჯეფ პრესტონ ბეზოსი (ინგლ. Jeffrey Preston Bezos /ˈbeɪzoʊs/; დ. 12 იანვარი, 1964) — ამერიკელი მეწარმე, გამომგონებელი და ფილანტროპი, რომელიც ყველაზე მეტად ცნობილია, როგორც კომპანია Amazon-ის დამაარსებელი, თავმჯდომარე და აღმასრულებელი დირექტორი. დაიბადა ალბუკერკეში, ნიუ-მექსიკოში, ხოლო გაიზარდა ჰიუსტონში, ტეხასში. დაამთავრა პრინსტონის უნივერსიტეტი 1986 წელს, სადაც დაეუფლა ელექტროტექნიკასა და ინფორმატიკას. 1994 წელს, სიეტლში დააარსა კომპანია Amazon, რომელიც თავდაპირველად დაკავებული იყო წიგნების გაყიდვებით, ხოლო მოგვიანებით მოიცვა სხვადასხვა პროდუქტები და სერვისები, მათ შორის ვიდეო და აუდიო სტრიმინგი. ბეზოსი შეუდგა თავისი ბიზნესის გაფართოებას, მას შემდეგ რაც დააფუძნა აეროკოსმოსური კომპანია Blue Origin 2000 წელს. კომპანიამ დაიწყო სატესტო ფრენები 2015 წელს, 2018 წლისთვის გეგმავს ადამიანის სუბორბიტალურ ტურისტულ ფრენებს. 2013 წელს, 250 მილიონი აშშ დოლარად შეიძინა გაზეთი „The Washington Post“. ის ასევე ფლობს სხვადასხვა ბიზნესს, რომელსაც მართავს Bezos Expeditions. 2017 წლის 27 ივლისს ბეზოსი გახდა მსოფლიოს ყველაზე მდიდარი ადამიანი, რომლის შემოსავალმა 90 მილიარდი დოლარი შეადგინა. იმავე წლის 24 ნოემბერს შემოსავალი 100 მილიარდ დოლარამდე გაიზარდა, ხოლო 2018 წლის 6 მარტს ჟურნალ „Forbes“-ის მიერ ოფიციალურად დასახელდა მსოფლიოს უმდიდრეს ადამიანად 112 მილიარდი დოლარით. 2018 წლის 17 მარტის მონაცემით მისი შემოსავალი 129 მილიარდს შეადგენდა. იმავე წლის ივლისში მისმა შემოსავალმა 150 მილიარდს გადააჭარბა. 2021 წლის ნოემბრის თვეში მისმა შემოსავალმა 214 მილიარდ დოლარს მიაღწია. Robinson, Tom (2010). Jeff Bezos: Amazon.com Architect. ABDO Publishing. ISBN 9781604537598.  ვიკიციტატაში არის გვერდი თემაზე: ჯეფ ბეზოსი შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ჯეფ ბეზოსი“ ვიკისაწყობში. ჯეფ ბეზოსი Bloomberg L.P.-ზე გარეგნობა C-SPAN-ზე ჯეფ ბეზოსი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში ჯეფ ბეზოსი ბიბლიოთეკის WorldCat კატალოგში Bezos Expeditions დაარქივებული 2021-06-24 საიტზე Wayback Machine. ↑ Jeff Bezos and MacKenzie Bezos have finalized their divorce Business Insider| Retrieved April 4, 2019. ↑ Boyle, Alan. (9 დეკემბერი, 2011) Blue Origin Revealed. MSNBC. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 23 დეკემბერი, 2009. ↑ Boyle, Alan. (8 მარტი, 2016) Jeff Bezos lifts curtain on Blue Origin rocket factory, lays out grand plan for space travel that spans hundreds of years. ციტირების თარიღი: 11 მარტი, 2016. ↑ Farhi, Paul. (6 აგვისტო, 2013) Washington Post to be sold to Jeff Bezos. ციტირების თარიღი: 5 აგვსიტო, 2013. ↑ America produced the largest number of billionaires in the world.. ციტირების თარიღი: 6 მარტი, 2018. ↑ Jeff Bezos. ციტირების თარიღი: 6 მარტი, 2018. ↑ This Is The Richest Person In The World (2019). ციტირების თარიღი: 19 მარტი, 2019. ↑ Bloomberg Billionaire Index - Jeff Bezos - Bloomberg.com. ↑ Jeff Bezos.
ხეითი

ტოპონიმი ხეითი შეიძლება აღნიშნავდეს: ხეითი — სოფელი ონის მუნიციპალიტეტში ხეითი — სოფელი ქურთის მუნიციპალიტეტში
კატარის დროშა

კატარის დროშა — კატარის ოფიციალური სიმბოლო გერბთან და ჰიმნთან ერთად. მიღებულია 1971 წლის 9 ივლისს. დროშის სიგრძისა და სიგანის შეფარდებაა 11:28. კატარის დროშა ძალიან წააგავს მეზობელი ბაჰრეინის დროშას. თუმცა მათ შორის განსხვავება კბილანების რაოდენობასა და ფერშია. ბორდოსფერის ნაცვლად მასზე გამოყენებულია წითელი ფერი. კატარის დროშა ერთადერთია მსოფლიოში, რომლის სიგანე ორჯერ მეტია სიმაღლეზე. კატარის დროშა 1916-1936 კატარის დროშა 1936-1949 კატარის დროშა 1949-1971 კატარის დროშა დაარქივებული 2011-07-15 საიტზე Wayback Machine.