laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ჩეხური ფოუსეკი

ჩეხური ფოუსეკი (ჩეხ. Český fousek) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია ჩეხეთში XIX საუკუნეში. გამორიცხული არ არის, რომ ჯერ კიდევ XV საუკუნეში ჩეხური ფოუსეკის წინაპრები ეხმარებოდნენ მონადირეებს ფრინველის მოძებნაში. XX საუკუნეში ეს ჯიში განაახლეს გერმანულ უხეშბალნიან და მოკლებალნიან მეძებრებთან შეჯვარებით. საზრიანი, კეთილი ჩეხური ფოუსეკი ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული ძაღლია ბოჰემიაში. ის კარგი მონადირე, კომპანიონი და ბავშვების რჩეულია. ამ ჯიშის ზოგიერთი წარმომადგენელი ძალიან ჯიუტია და პატრონის მხრიდან სიმკაცრე სჭირდება. მიუხედავად იმისა, რომ ფოუსეკი სოფლად ცხოვრებასაა მიჩვეული, რეგულარული ფიზიკური დატვირთვს შემთხვევაში მას ქალაქის ბინაშიც შეუძლია ცხოვრება. ჩეხური ფოუსეკი სამშობლოს ფარგლებს გარეთ დიდ აღიარებას იმსახურებს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჩეხური ფოუსეკი ჩეხური ფოუსეკი (ინგლისური)
იტალიური ბრაკი

იტალიური ბრაკი (იტალ. Bracco italiano) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია იტალიაში XVIII საუკუნეში. ამ თავისებური ძაღლის სამშობლო იტალიური პროვინციები პიემონტი და ლომბარდიაა. ზოგი ფიქრობს, რომ იტალიური ბრაკი სუჯენოსა და ძველი აზიური მასტიფის ნაჯვარია, ზოგიც - რომ წმინდა ჰუბერტის ძაღლის შთამომავალია. აღორძინების ხანაში ძალიან "მოდურმა", ენერგიულმა, თუმცა ოდნავ ჯიუტმა იტალიურმა ბრაკმა, შემდგომში თანდათან დაკარგა პოპულარობა. ცოტა ხნის წინ მას კვლავ მიაციეს ყურადღება - ჯერ იტალიელებმა, შემდეგ კი ევროპის სხვა ქვეყნებმა. დღესდღეობით ეს ძლიერი, პროპორციული აღნაგობის მქონე ძაღლი ყველა ევროპული გამოფენის მონაწილეა, სერიოზული, კომპანიონია. ნადირობისას ის ენერგიული და მამაცი მონადირეა, რომელიც ძალიან კარგად მუშაობს კვალზე და ერთნაირად კარგად მოავს ნანადირევი ხმელეთზე და წყალში. ის ადვილად ეგუება ქალაქის პირობებში ცხოვრებას, სიცხეს და სიცივეს. ბალნის შეფერილობა შეიძლება იყოს თეთრი, ან თეთრი ნარინჯისფრით და თეთრი წაბლისფრით. ადვილად ეგუება ბავშვებს და სხვა ძაღლებს. იტალიურ ბრაკს აქვს ღია ფერის თვალები, გრძელი ყურები, დაკუნთული სხეული დაფარულია მოკლე, ხშირი, რბილი ბალნით. წინა ფეხები სწორი და მაგარია. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: იტალიური ბრაკი იტალიური ბრაკი (ინგლისური)
ესპანური მეძებარი

ესპანური მეძებარი (ესპ. Perdiguero de Burgos) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია ესპანეთში XVI საუკუნეში. ეს მეძებრების შედარებით „ახალი“ ჯიში, როგორც ჩანს, მიიღეს უძველესი მეძებრების (როგორიცაა, მაგალითად, ნავარული პერდიგუერო) და უფრო მჩატე ძვლების მქონე მეძებრების შეჯვარებით. სრულებით შესაძლებელია, რომ მეძებრების ბევრი ევროპული ჯიშის სამშობლო იყოს პირენეის ნახევარკუნძული. ოდესღაც ესპანურ მეძებარს იყენებდნენ ირემზე და სხვა მსხვილ ნადირზე სანადიროდ, დღესდღეობით მას იყენებენ მცირე ნადირის (კურდღელი, გნოლი და ა.შ.) მოსაძებნად და აპორტირებისთვის. დაუღალავი მუშაკი, ესპანური მეძებარი ერთნაირად კარგად მუშაობს როგორც ხმელეთზე, ასევე წყალში. მისი გარეგანი იერი მიუთითებს კარგი ყნოსვის მქონე მეძებრებთან ახლო ნათესაობაზე, კარგად დგას კვალში ესპანური მეძებარიც. ნაკლებმომთხოვნი და კეთილი ეს ძაღლი ბავშვებთან ალერსიანია, მომთმენია სხვა ძაღლების მიმართ და უმიზეზოდ არასოდეს იკბინება. ადვილად იწვრთნება, კარგად უძლებს სიცხეს, სჭირდება დამატებითი ფიზიკური დატვირთვა. ესპანურ მეძებარს აქვს გრძელი ყურები, სწორი და გრძელი წინა ფეხები, მხრები ძალიან დაკუნთული და ძლიერია, მუქ თვალებს ნაღვლიანი გამოხედვა ახასიათებთ. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ესპანური მეძებარი ესპანური მეძებარი (ინგლისური)
ოლაია (ანტიოკია)

ოლაია (ესპ. Olaya) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 743 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 906 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 160 კმ²-ია. კოლუმბიის ქალაქების სია კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური)
პეკე (ანტიოკია)

პეკე (ესპ. Peque) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.447 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 520 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 392 კმ²-ია. კოლუმბიის ქალაქების სია კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური)
პუებლორიკო

პუებლორიკო (ესპ. Pueblorrico) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.826 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 168 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 86 კმ²-ია. კოლუმბიის ქალაქების სია კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური)
პუერტო-ბერიო

პუერტო-ბერიო (ესპ. Puerto Berrío) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 70 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 38 944 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 184 კმ²-ია. კოლუმბიის ქალაქების სია კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური)
პუერტო-ნარე

პუერტო-ნარე (ესპ. Puerto Nare) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 113 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 16 711 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 660 კმ²-ია. კოლუმბიის ქალაქების სია კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური)
პუერტო-ტრიუნფო

პუერტო-ტრიუნფო (ესპ. Puerto Triunfo) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 148 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 16 349 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 361 კმ²-ია. კოლუმბიის ქალაქების სია კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური)
რემედიოსი (კოლუმბია)

რემედიოსი (ესპ. Remedios) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 576 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 675 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 985 კმ²-ია. კოლუმბიის ქალაქების სია კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური)
რეტირო (ანტიოკია)

რეტირო (ესპ. Retiro) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.165 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 16 974 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 273 კმ²-ია. კოლუმბიის ქალაქების სია კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური)
რიონეგრო (ანტიოკია)

რიონეგრო (ესპ. Rionegro) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.057 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 101 046 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 196 კმ²-ია. კოლუმბიის ქალაქების სია კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური)
საბანალარგა (ანტიოკია)

საბანალარგა (ესპ. Sabanalarga) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.556 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 136 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 265 კმ²-ია. კოლუმბიის ქალაქების სია კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური)
საბანეტა (კოლუმბია)

საბანეტა (ესპ. Sabaneta) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.802 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 44 874 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 15 კმ²-ია. კოლუმბიის ქალაქების სია კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური)
სალგარი

სალგარი (ესპ. Salgar) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.400 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 074 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 418 კმ²-ია. კოლუმბიის ქალაქების სია კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური)
სან-ანდრესი (ანტიოკია)

სან-ანდრესი (ესპ. San Andrés) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.191 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 629 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 177 კმ²-ია. კოლუმბიის ქალაქების სია კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური)
სან-კარლოსი (ანტიოკია)

სან-კარლოსი (ესპ. San Carlos) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.113 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 854 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 702 კმ²-ია. კოლუმბიის ქალაქების სია კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური)
სან-ფრანსისკო (ანტიოკია)

სან-ფრანსისკო (ესპ. San Francisco) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.160 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 273 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 373 კმ²-ია. კოლუმბიის ქალაქების სია კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი დაარქივებული 2008-06-11 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური)
მართლწინააღმდეგობა

მართლწინააღმდეგობა სამართლის ყოველ დარგში აღნიშნავს პირის ქმედებას, რომელიც ეწინააღმდეგება მართლწესრიგს, საზოგადოებაში დამკვიდრებულ კულტურის ნორმებს. სამართლის თეორიაში მართლწინააღმდეგობის არსი ძირითადად ნეგატიურად, ე. ი. მართლწინააღმდეგობის გამომრიცხველი გარემოებების სახითაა ჩამოყალიბებული. კანონით აკრძალული ქმედების განხორციელებისას იგულისხმება, რომ მართლწინააღმდეგობა აშკარაა, თუკი არ არსებობს მისი გამომრიცხველი გარემოებანი. მაგალითად, მართლწინააღმდეგობის გამომრიცხველ სამოქალაქოსამართლებრივ ერთ-ერთ გარემოებას წარმოადგენს უკიდურესი აუცილებლობა. მართლწინააღმდეგობასა და მის გამომრიცხველ გარემოებებს განსაკუთრებული მნიშვნელობა ენიჭება სისხლის სამართალში. კონტინენტური ევროპის სამართლის ქვეყნებში გავრცელებულ დანაშაულის სამსაფეხურიან სისტემაში მართლწინააღმდეგობას მეორე ადგილი უკავია (ქმედების შემადგენლობასა და ბრალთან ერთად) და მისი დადგენა აუცილებელი პირობაა დანაშაულის ჩადენის დასასაბუთებლად. თუკი მართლწინააღმდეგობის არსებობა კონკრეტულ შემთხვევაში ვერ მტკიცდება, ჩადენილი ქმედება მართლზომიერად ითვლება. სისხლის სამართალი იცნობს მართლწინააღმდეგობის გამომრიცხველ შემდეგ გარემოებებს: უკიდურესი აუცილებლობა, აუცილებელი მოგერიება, დამნაშავის შეპყრობა, მართლზომიერი რისკი, დაზარალებულის თანხმობა ან სავარაუდო თანხმობა და სხვ. თანამონაწილეობის აქცესორული ბუნების გამო, ამსრულებლის ქმედების მართლზომიერება თანამონაწილის ქმედების მართლწინააღმდეგობას გამორიცხავს. განმარტებითი იურიდიული ლექსიკონი დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine.
ამირან გოგიტიძე

ამირან გოგიტიძე (დ. 20 მაისი, 1964) — ქართველი მწვრთნელი. 2012–2014 წლებში წვრთნიდა ხელვაჩაურის „მაჭახელას“, 2014 წლის აგვისტოდან კი უმაღლეს ლიგაში ახალაღზევებულ ქობულეთის „შუქურას“ ჩაუდგა სათავეში, მან ბესიკ შეროზია ჩაანაცვლა. ამავე წლის ნოემბერში კლუბი დატოვა, მის ადგილზე კონსტანტინ ფროლოვი დაინიშნა. პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური) ↑ “შუქურაში” შეროზია გოგიტიძემ შეცვალა, საინფორმაციო სააგენტო „მსოფლიო სპორტი“, 27 აგვისტო, 2014. ↑ ფროლოვი “შუქურას” სათავეში ჩაუდგა, საინფორმაციო სააგენტო „მსოფლიო სპორტი“, 3 ნოემბერი, 2014.
ცემესის უბე

ცემესის უბე, ნოვოროსიისკის უბე (რუს. Цемесская бухта; Новороссийская бухта) — შავი ზღვის უბე კავკასიის სანაპიროს ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. სახელწოდება მიიღო მასში ჩამავალი მდინარის ცემესის სახელის მიხედვით. სიგრძე 15 კმ, სიგანე შესასვლელთან 9 კმ, ცენტრალურ ნაწილში 4,6 კმ. სიღრმე 21-27 მ. სამხრეთ-დასავლეთი ნაპირები დაბალია, ჩრდილო-აღმოსავლეთი — ამაღლებული. სუსტად არის შეჭრილ-შემოჭრილი. წარმოქმნილია სუჯუკის ცელათი და დოობის კონცხით. შემოდგომასა და ზამთარში იცის ძლიერი ქარი, — ბორა, რაც საშიშროებას უქმნის ნაოსნობას. გემებისათვის მოსახერხებელია. ცემესის უბის ნაპირზეა ქალაქი ნოვოროსიისკი. 1986 წლის 31 აგვისტოს ცემესის უბიდან გამოსვლის შემდეგ გემი „ადმირალ ნახიმოვი“ შეეჯახა ბალკერს „პეტრე ვასევს“, რის შედეგადაც „ადმირალ ნახიმოვი“ 7-8 წუთში ჩაიძირა. დაიღუპა 423 ადამიანი. კატასტროფიდან ერთი წლის შემდეგ დოობის კონცხზე დაიდგა სამახსოვრო ნიშანი. ცემესის უბე — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული)
ოდესის ყურე

ოდესის ყურე (უკრ. Одеська затока) — ყურე შავი ზღვის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. ნაპირზე მდებარეობს ოდესის პორტი და ქალაქი ოდესა. სიგანე დაახლოებით 9 კმ აღწევს, სიღრმე 14 მ. მარილიანობა 15,2 ‰-დან 15,6 ‰-მდე. ცალკეულ პერიოდებში მარილიანობა 10 ‰-17 ‰ ფარგლებში მერყეობს, ხოლო ზოგჯერ 18 ‰ აღწევს. ჩრდილოეთიდან შემოზღუდულია ჩრდილო-ოდესის კონცხით, ხოლო სამხრეთით ლანჟერონის კონცხით. ფსკერი მეტწილად ქვიშიანია. დამახასიათებელია ზომიერად კონტინენტური კლიმატი. ზაფხულში წყლის ტემპერატურაა +19,9°C, ზამთარში — +2,2°C. Географічна енциклопедія України: в 3-х томах / Редколегія: О. М. Маринич (відпов. ред.) та ін. — К.: «Українська радянська енциклопедія» імені М. П. Бажана, 1989. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ოდესის ყურე
კახოვკის წყალსაცავი

კახოვკის წყალსაცავი (უკრ. Каховське водосховище) — წყალსაცავი მდინარე დნეპრზე, უკრაინის ხერსონის, ზაპოროჟიესა და დნეპროპეტროვსკის ოლქებში. შეიქმნა 1955–58 წლებში კახოვკის ჰიდროკვანძის კაშხლით. ფართობი 2155 კმ², სიგრძე 230 კმ, სიგანე 25 კმ, მაქსიმალური სიღრმე 36 მ. აწესრიგებს სეზონურ და ნაწილობრივ მრვალწლიურ ჩამონადენს. კახოვკის წყალსაცავიდან იწყება ჩრდილოეთ ყირიმის არხი. თევზჭერა. კახოვკის წყალსაცავის ნაპირზეა ქალაქები: ზაპოროჟიე, ნიკოპოლი, ნოვაია-კახოვკა, კახოვკა, ბერისლავი, კამენკა-დნეპროვსკაია. 2023 წლის 6 ივნისს რუსეთის მიერ უკრაინაში შეჭრის მსვლელობისას, მოხდა კახოვკის ჰესის აფეთქება. კაშხლის გარღვევამ გამოიწვია მდინარის ქვემო დინებაზე არსებული დასახლებული პუნქტების დატბორვა. საფრთხის ქვეშ აღმოჩნდა ზაპორიჟიის ატომური ელექტროსადგური, რომელიც შესაძლოა გაგრილების გარეშე დარჩენოდა და ყირიმის წყალმომარაგება. კახოვკის წყალსაცავი — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული) ↑ Украинские военные сообщили, что войска РФ подорвали дамбу Каховской ГЭС (2023-06-06). ციტირების თარიღი: 2023-06-06
პორტუგალიური მეძებარი

პორტუგალიური მეძებარი (პორტ. Perdigueiro Português) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია პორტუგალიაში შუა საუკუნეებში. ოდესღაც ამ უძველეს ძაღლის ჯიშსიყენებდნენ მიმინოთი ნადირობისას. მისი წინაპარი, როგორც ჩანს, იყო დღესდღეობით გადაშენებული ესპანური მეძებარი პოდენგო დი მასტრა, ხოლო მისი პორტუგალიური სახელწოდება ნიშნავს "გნოლის ძაღლს" და მის პირვანდელ დანიშნულებაზე მიუთითებს. ესპანური მეძებრის გარეგნული სახე რამდენიმე საუკუნეა არ შეცვლილა. მრავალმხრივი მონადირეობრივი ტალანტით დაჯილდოებული დამჯერი პორტუგალიური მეძებარი შესაძლოა ინგლისური პოინტერის წინაპარია, რომელიც დიდ ბრიტანეთში, როგორც ჩანს, XVIII საუკუნის დასაწყისში შეიყვანეს. გაწონასწორებული, დამჯერი და საიმედო ეს ძაღლები დამსახურებულად სარგებლობენ დიდი პოპულარობით თავის სამშობლოში. ეს განპირობებულია როგორც მათი შესანიშნავი ხასითით, ასევე შესანიშნავი მუშა თვისებებით. პორტუგალიური მეძებარი კარგად ეგუება სხვა ძაღლებს და ბავშვებს, ადვილად იწვრთნება, თუმცა ცუდი მოდარაჯეა. კარგი ფიზიკური ფორმის შესანარჩუნებლად პორტუგალიურ მეძებარს მნიშვნელოვანი და რეგულარული ფიზიკური დატვირთვა სჭირდება. მისი ბალანი შეიძლება იყოს ყვითელი, ან წაბლისფერი და განსაკუთრებული მოვლა არ სჭირდება, კარგად უძლებს სიცხეს, აქვს სწორი, გრძელი წინა ფეხები. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: პორტუგალიური მეძებარი პორტუგალიური მეძებარი დაარქივებული 2014-09-27 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
აზორის ანტიციკლონი

აზორის ანტიციკლონი (პორტ. Anticiclone dos Açores) — მაღალი ატმოსფერული წნევის არე ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში, ატლანტის ოკეანის სუბტროპიკულ ნაწილში. აისახება წნევათა მრავალწლიური საშუალოების რუკებზე. ატმოსფეროს მოქმედების უმნიშვნელოვანესი ცენტრი; განსაკუთრებით კარგადაა გამოხატული ზაფხულში. მისი ცენტრი აზორის კუნძულებთან, 35-ე პარალელის მახლობლადაა. ზამთარში აზორის ანტიციკლონის განშტოება საჰარაზე ვრცელდება, ზაფხულში — ხმელთაშუა ზღვასა და სამხრეთ ევროპაზე. იანვარში წნევა ცენტრში 1022 მბ-ზე მაღალია, ივლისში — 1025 მბ აღემატება. მთელი წლის განმავლობაში ოკეანის ამ ნაწილში ანტიციკლონები მკვეთრად სჭარბობს ციკლონებს. აზორის ანტიციკლონი ზღვის ტროპიკული ჰაერის მასების კერაა; ამ მასების ურთიერთმოქმედება ჰაერის პოლარულ მასებთან ატლანტიკის პოლარულ ფრონტზე განაპირობებს ოკეანეზე ინტენსიურ ციკლონურ მოქმედებას. ეს გარემოება ძლიერ გავლენას ახდენს ევროპის ამინდსა და კლიმატზე; აზორის ანტიციკლონის შიდა ნაწილებში გაბატონებულია წყნარი, მცირეღრუბლიანი და მშრალი ამინდი. უფრო დაბალ განედებში აზორის ანტიციკლონის ეკვატორულ პერიფერიებზე ქრის ჩრდილო ატლანტიკური პასატები. წყნარ ოკენეაში აზორის ანტიციკლონის ანალოგიაა ჰავაის ანტიციკლონი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 216.
ანავისოსი

ანავისოსი (ბერძ. Ανάβυσσος) — ქალაქი და ყოფილი მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ ატიკაში, საბერძნეთში. 2011 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ქალაქში ცხოვრობდა 6,202 ადამიანი. მდებარეობს სარონიკოსის ყურესთან, ოლიმპოსის ბორცვის მთისძირში. ქალაქის სამხრეთით გადის გზატკეცილი. ანავისოსის მუნიციპალიტეტი დაარქივებული 2014-08-23 საიტზე Wayback Machine. (ბერძნული)
ფრანკა ფალკუჩი

ფრანკა ფალკუჩი (Franca Falcucci; დ. 22 მარტი, 1926 — გ. 4 სექტემბერი, 2014) — იტალიელი პოლიტიკოსი ქრისტიან-დემოკრატიული პარტიიდან. სხვადასხვა დროს იყო იტალიის სენატის წევრი და პირველი ქალი, რომელიც იტალიის საზოგადოებრივი განათლების მინისტრი გახდა. დაიბადა 1926 წელს რომში. ლიცეუმში სწავლისას დაეუფლა ლათინურ და ბერძნულ ენებს. 1968 წლიდან პოლიტიკური კარიერა დაიწყო. 1974 წელს, განათლების მინისტრმა ფრანკო მარია მალფატიმ ფალკუჩის იმ გუნდის ხელმძღვანელობა სთხოვა, რომელიც უნარშეზღუდული სტუდენტების პრობლემებზე მუშაობდა. 1975 წელს გამოცემული „ფალკუჩის დოკუმენტი“ ერთ-ერთი მოწინავე იყო უნარშეზღუდულთა სწავლების საკითხებში, როგორც ევროპულ, ისე საერთაშორისო დონეზე და წარმოადგენდა აღნიშნული საკითხისადმი სრულიად ახლებურ მიდგომას. დოკუმენტში ნათქვამი იყო: http://www.senato.it/leg/05/BGT/Schede/Attsen/00000930.htm https://web.archive.org/web/20140908173442/http://www.unita.it/politica/morta-falcucci-istruzione-religione-disabili-ministro-dc-riforma-scolastica-scuola-1.587099
აჰმედ შაჰ ყაჯარი

სულთან აჰმედ შაჰ ყაჯარი (სპარს. احمدشاه قاجار; დ. 21 იანვარი 1898 — გ. 21 თებერვალი 1930) — ირანის ბოლო შაჰი ყაჯარების დინასტიიდან. აჰმედი მუჰამედ ალი შაჰის ვაჟი იყო. 1909 წელს მას შემდეგ, რაც მუჰამედი ტახტიდან ჩამოაგდეს მისი ადგილი 11 წლის აჰმედმა დაიკავა. იგი არ ფლობდა რეალურ ძალაუფლებას, რადგან მისი სახელით სახელმწიფოს ბახტიარების გვარის რეგენტები მართავდნენ. 1923 წელს განდევნილ იქნა ევროპაში. ფორმალურად ტახტი დაკარგა 1925 წლის 31 ოქტომბერს, როცა ირანის შაჰად რეზა ფეჰლევი აირჩიეს. დევნილობაში ცხოვრობდა საფრანგეთში. გარდაიცვალა 1930 წლის 21 თებერვალს 32 წლის ასაკში. მერიემდუხტ ხანუმი (1915–2005) ირანდუხტ ხანუმი (1916–1984) ჰუმაიონდუხტ ხანუმი (1917–2011) ფირუდინ-მირზა (1922–1975) Qajar Portal დაარქივებული 2013-10-03 საიტზე Wayback Machine. History of Iran: Qajar Dynasty A postage stamp with his image დაარქივებული 2004-08-12 საიტზე Wayback Machine. A sympathetic profile of him დაარქივებული 2004-10-09 საიტზე Wayback Machine. Shahāb Mirzāi, Mohammad-Hasan Mirzā: The last Crown Prince of Qajar, in Persian, Jadid Online, 2008 A slide show of some photographs from a collection belonging to Mohammad-Hasan Mirzā, by Shahāb Mirzāi, Jadid Online, 2008
სტეფან ლევენი

ჩელ სტეფან ლევენი (შვედ. Kjell Stefan Löfven; დ. 21 ივლისი 1957, სტოკჰოლმი, შვედეთი) — შვედი სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე, პროფკავშირული გაერთიანების IF Metall-ის პირველი თავმჯდომარე 2006 წლის 1 იანვრიდან 2012 წლის 27 იანვრამდე. შვედეთის სოციალ-დემოკრატიული პარტიის თავმჯდომარე 2012 წლის 27 იანვრიდან. 2014 წლის საპარლამენტო არჩევნების შედეგად ლევენმა დაიკავა პრემიერ-მინისტრის თანამდებობა 2014 წლის 3 ოქტომბრიდან. სტეფან ლევენის CV სოციალ-დემოკრატიული პარტიის საიტზე დაარქივებული 2014-12-29 საიტზე Wayback Machine.
იტალიური სპინონე

იტალიური სპინონე (იტალ. Spinone italiano) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია იტალიაში შუა საუკუნეებში. შესაძლოა სპინონეს წინაპრები იყვნენ სეგუჯიო, ან კორტალსის გრიფონი. ხოლო დღევანდელი სახე ჩამოყალიბდა პიემონტში და ლომბარდიაში ჯერ კიდევ XIII საუკუნეში, გარეგნული თვისებებით და ხასიათით მიმზიდველი იტალიური სპინონეს პოპულარობა მომავალში აუცილებლად გაიზრდება. დღესდღეობით უკვე დიდია მისი პოპულარობა სამშობლოს გარეთ - ჩრდილოეთ ამერიკაში, სკანდინავიაში, დიდ ბრიტანეთსა და ევროპის სხვა ქვეყნებში. ეს გასაკვირი არ არის, რადგან იტალიური სპინონე კეთილი, მხიარული და დამჯერი ძაღლია და დიდ სიამოვნებას იღებს ნადირობისგან, ან ბურთის დევნისგან. გარეგნულად დარბაისელი, თავშეკავებული სპინონე სინამდვილეში ენერგიული და მხიარული ძაღლია, რომელსაც ზოგჯერ ხულიგნობაც უყვარს. სპინონეს აქვს გრძელი, უხეში ბალანი, რომელიც შეიძლება იყოს თეთრი, თეთრი ნარინჯისფრით, ან თეთრი წაბლისფრით, რომელსაც განსაკუთრებული მოვლა სჭირდება. ის ადვილად უძლებს სიცივეს და სიცხეს. ადვილად ეგუება ქალაქის პირობებში ცხოვრებას. ადვილად იწვრთნება. კარგად ურთიერთობს ბავშვებთან. სამკუთხა ყურები დაფარულია გრძელი, ხშირი ბალნით. დიდი, მრგვალი, უდარდელი თვალების ზემოთ გრძელი ბალნისგან შემდგარი წარბებია, დრუნჩს ფარავს გრძელი ულვაშები და წვერი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: იტალიური სპინონე იტალიური სპინონე დაარქივებული 2014-01-22 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
The Illogical Consequence

The Illogical Consequence — იტალიური ელექტრონული ჯგუფ Planet Funk-ის მეორე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 2005 წელს. პირველი სინგლი, გამოცემული ალბომიდან, იყო „Stop Me“. ალბომის ჩაწერაში ძირითადად მონაწილეობდა ვოკალისტი ჯონ გრემი, თუმცა 3 სიმღერაში ჟღერს დენ ბლეკიც. კომპოზიციის „Tears After the Rainbow“ განმავლობაში ჟღერს ფიზიკოს ჯულიუს ოპენჰაიმერის, ატომური ბომბის ერთ-ერთი შემქმნელის ხმა. სიმღერები 1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9 - ჯონ გრემი სიმღერები 4, 11, 13 - დენ ბლეკი სიმღერა 10 - კლაუდია პანდოლფი სიმღერა 12 - სელი დოერტი სიმღერა 9 - გამოყენებულია ნაწყვეტი ჯულიუს რობერტ ოპენჰაიმერის სატელევიზიო გამოსვლიდან ინფორმაცია საიტზე Discogs
ედუარდი (შავი პრინცი)

ედუარდ ვუდსტოკი, უელსის პრინცი, კორნუოლის ჰერცოგი, აკვიტანიის პრინცი (დ. 15 ივნისი, 1330 — გ. 8 ივნისი, 1376) — ინგლისის მეფის, ედუარდ III-ის უფროსი ვაჟი და რიჩარდ II-ის მამა. სახელი ვუდსტოკი ედუარდმა დაბადების ადგილის მიხედვით მიიღო, თუმცა XVI საუკუნიდან მას შავი პრინცის სახელით იცნობენ. ასწლიანი ომის განმავლობაში მან თავი გამოიჩინა კრესისა და პუატიეს ბრძოლებში, რითიც სამშობლოში დიდი პოპულარობა მოიპოვა. 1348 წელს ის გახდა წვივსახვევის ორდენის ერთ-ერთი დამაარსებელი რაინდი. ედუარდი მამამისზე ერთი წლით ადრე გარდაიცვალა და არის პირველი ინგლისელი უელსის პრინცი, რომელიც ინგლისის მეფე არ გამხდარა. ტახტი ედუარდ III-ის სიკვდილის შემდეგ მის მცირეწლოვან ვაჟს, რიჩარდ II-ს გადაეცა. BBC - ისტორია ბიოგრაფია Britannia-ზე დაარქივებული 2013-01-27 საიტზე Wayback Machine.
სენ-ჟერმენული ბრაკი

სენ-ჟერმენული ბრაკი (ფრანგ. Braque Saint-Germain) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია საფრანგეთში 1830-იან წლებში. ამ ჯიშის ხანდაზმულობაზე მიუთითებს თუნდაც ის ფაქტი, რომ ამ ჯიშისთვის დამახასიათებელი შეფერილობის მეძებარი გამოსახულია ლუვრში ერთ-ერთ ნახატზე, რომელიც ლუი XV განეკუთვნება. საფრანგეთის რევოლუციის დროს ამ ჯიშის წარმომადგენლების რაოდენობა ძლიერ შემცირდა. ჯიშის აღსადგენად გადარჩენილი ძაღლები შეაჯვარეს ინგლისურ პონტერებთან და ფრანგულ გასკონურ მეძებართან. სენ-ჟერმენული ბრაკი, რომლის შეფერილობა თეთრ ფონზე გაბნეულ ნარინჯისფერ ლაქებს წარმოადგენს, ინგლისური პოინტერის "გრძელ" ვერსიას ჰგავს. მისგანვე, როგორც ჩანს, მემკვიდრეობით მიიღო მშვიდი, დამჯერი და ერთგული, თუმცა ზოგჯერ ნერვიული ხასიათი. ხმელეთზე მოსიარულე ნადირზე შესანიშნავი მონადირე, სენ-ჟერმენი ადვილად იწვრთნება და ყველასთვის საყვარელი, შესანიშნავი კომპანიონი ხდება, ის თავს ერთნაირად კარგად გრძნობს როგორც ქალაქის ბინაში, ასევე სოფლის სახლშიც. სენ-ჟერმენის გაწვრთნა მხოლოდ რბილი მეთოდით უნდა მოხდეს. სენ-ჟერმენულ ბრაკს აქვს თხელი, რბილი ყურები, ოდნავ ამობურცული თავის ქალა. კუდი ბოლოსკენ ვიწროვდება. აქვს მოკლე, თხელი, რბილი ბალანი. კარგად უძლებს სიცივეს და სიცხეს, კარგად ეგუება ბავშვებს და სხვა ძაღლებს, ადვილად იწვრთნება. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სენ-ჟერმენული ბრაკი სენ-ჟერმენული ბრაკი დაარქივებული 2014-06-25 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)