laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ხალხისთვის

ანა დოლიძე — ხალხისთვის — პოლიტიკური პარტია საქართველოში, რომელიც ანა დოლიძემ დააფუძნა. პარტიის პრეზენტაცია 2021 წლის 22 მაისს გაიმართა. 2020 წლის 21 მაისს ანა დოლიძემ სამოქალაქო მოძრაობა „ხალხისთვის“ დააფუძნა. მისი განცხადებით, მოძრაობის მიზანი ახალი პოლიტიკური რეალობის შექმნა იყო „სუფთა ხელებით“, რომელიც ორპოლუსიანობას დაასრულებდა. ერთი წლის შემდეგ, 2021 წლის 22 მაისს მან პარტია „ხალხისთვის“ დააფუძნა, რომლის ქვაკუთხედი სოციალური სამართლიანობაა. მანიფესტი ხალხისთვის. 2024 წლის 3 ივნისს ცნობილი გახდა, რომ პარტიამ ხელი მოაწერა საქართველოს პრეზიდენტის, სალომე ზურაბიშვილის მიერ შექმნილ „ქართულ ქარტიას“. 2021 წლის ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნებზე, პარტიის თავმჯდომარე ანა დოლიძე თბილისის მერობის კანდიდატად იყო წარმოდგენილი, რომელმაც გაძლიერებული ორპოლუსიანობის პირობებში ხმების 4,56% (21 935 ხმა) მიიღო და მეოთხე ადგილი დაიკავა. პარტია „ხალხისთვის“ წარმოდგენილი იყო თბილისის ათივე სამაჟორიტარო რაიონში, ხოლო რეგიონის მასშტაბით შვიდ მუნიციპალიტეტში. ესენია: მესტია, ოზურგეთი, ჩხოროწყუ, ყაზბეგი, ქუთაისი, რუსთავი, ონი. პარტიამ მთელი ქვეყნის მასშტაბით 14 988 ხმა მიიღო და თბილისისა და ყაზბეგის საკრებულოს მუნიციპალიტეტში თითო-თითო მანდატი მოიპოვა. თბილისი - ნინო წულაძე; ყაზბეგი - შენგელი ავსაჯანიშვილი. 2021 წლის ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნებზე, პარტიას ერთი ხმა სხვა პარტიებთან შედარებით ყველაზე ნაკლები — 2,01 ლარი დაუჯდა. პარტიამ საანგარიშო პერიოდში სულ 30 186 ლარი დახარჯა, საიდანაც 10 816 სარეკლამო ხარჯი იყო. პარტიამ შემოსავლის სახით 29 572 ლარი მიიღო. არჩევნებში კი ანა დოლიძის პარტიამ 14 988 ხმა მიიღო, შესაბამისად, პარტიას ერთი ხმა 2,01 ლარი დაუჯდა. პარტიის ოფიციალური გვერდი ↑ „ანა დოლიძემ მოძრაობა “ხალხისთვის” დააარსა“. netgazeti.ge. ციტირების თარიღი: 1 აგვისტო, 2022. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ „ანა დოლიძემ პარტია დააფუძნა“. netgazeti.ge. ციტირების თარიღი: 1 აგვისტო, 2022. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ მანიფესტი ka-GE. 4people.ge. ციტირების თარიღი: 6 აგვისტო, 2022 ↑ 17 პარტია და 5 დამოუკიდებელი დეპუტატი | "ქართულ ქარტიაზე" ხელმოწერები დასრულდა ↑ „მუნიციპალიტეტის ორგანოთა 2021 წლის 2 ოქტომბრის არჩევნები“. netgazeti.ge. ციტირების თარიღი: 1 აგვისტო, 2022. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ „ანა დოლიძე-ხალხისთვის პროპორციული სია თბილისის საკრებულოში“. civil.ge. ციტირების თარიღი: 1 აგვისტო, 2022. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ „რომელმა პარტიამ დახარჯა ყველაზე ბევრი/ცოტა 1 ხმის მოსაპოვებლად“. netgazeti.ge. ციტირების თარიღი: 1 აგვისტო, 2022. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება)
ონაშვილი

საკუთარი სახელი ონაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გივი ონაშვილი — ქართველი სპორტსმენი (ძიუდოისტი) ირინა ონაშვილი — ქართველი მოდელი, ტელეწამყვანი მამუკა ონაშვილი — ქართველი საესტრადო მომღერალი
მჯდომარე ქალის პორტრეტი (ერივანი)

„მჯდომარე ქალის პორტრეტი“ (აზერ. Əyləşmiş qadın portreti) ანუ „ახალგაზრდა ქალის პორტრეტი“ - აზერბაიჯანელი მხატვრის მირზა კადიმ ერივანის მიერ XIX ს-ის 70 წლებში შექმნილი სურათი. ინახება ბაქოში, ხელოვნებათა ეროვნულ მუზეუმში. პორტრეტი ილუსტრირებდა მხატვრის შესახებ სტატიას „ხელოვნების პოპულარულ ენციკლოპედიაში“. პორტრეტზე გამოსახულია ახალგაზრდა ქალი სახე ოდნავ მწუხარე გამომეტყველებით. სახის ნაკვთები სწორია, ხშირი შავი წარბები ხაზს უსვამენ მეტყველ დიდრონ თაფლისფერ თვალებს. მსუბუქად დავარცხნილი მუქი წაბლისფერი თმა ტალღებად ჩამოშლილია მხრებზე. ქალი გამოსახულია თეთრი მარმარილოს კედელთან ხალიჩაზე მჯდომარე. ძნელია ხალიჩის ტიპის განსაზღვრა მისთვის დამახასიათებელი მოხატულობის არამკვეთრი გამოსახულების გამო. ყოველგვარი პერსპექტივის გარეშე, აბსოლუტურად ვერტიკალურად, ერივანის სხვა ნამუშევრების მსგავსად, მოცემულია იატაკზე გაშლილი ხალიჩის გამოსახულება. მისი შესრულების ტექნიკა ზედმიწევნითია და, ძირითადად, მინიატურულ ტექნიკას წააგავს. მუთაქის მოცულობისა და კალთის ნაკეცების გამოსახვის მეთოდებში რეალიზმის ელემენტები შეიმჩნევა. ქალის სახე გულმოდგინედ არის გადმოცემული. იგი მოდელირებულია მოვარდისფრო - ყავისფერი და ლურჯი ტონების ოდნავ შესამჩნევი წერტილოვანი ხაზით. ნახევარტონები დატანილია ღია ვარდისფერ ფერში და ოდნავ გამოხატავს მოცულობას. ტუჩების, ცხვირის, წარბების ნაზი მოხაზულობები და მეტყველი თვალების ნახატი განსაკუთრებულ მიმზიდველობასა და სიხალისეს ანიჭებს სახეს, რომელიც მოკლებული არ არის პორტრეტულ მსგავსებას. ელემენტების გადმოცემის მსგავსი მიდგომა ერივანის დაკვირვებულობასა და რეალისტური მიმართულებით მუშაობის სურვილზე მეტყველებს. ტემპერასა და აკვარელში შესრულებული აღწერილი პორტრეტი კარგად შემოინახა. ↑ Azərbaycan qrafikası. XX əsrə qədər. Официальный сайт Национального музея искусств Азербайджана. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-02-04. ციტირების თარიღი: 2015-07-31. ↑ Миклашевская 1954, p. 96. sfn error: no target: CITEREFМиклашевская1954 (help)
არაგონული ენა

არაგონული ენა (Aragonés) — რომანული ენა, რომელზეც 2011 წლის მონაცემებით საუბრობს ესპანეთში, არაგონის ავტონომიურ გაერთიანებაში, უპირატესად სომონტანო-დე-ბარბასტროს, ხასეტანიის, ალტო-გალიეგოს, სობრარბესა და რიბაგორსის კომარკების ტერიტორიაზე მცხოვრები 12 000-მდე ადამიანი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: არაგონული ენა არაგონული პუბლიკაციების კატალოგი Academia de l'Aragonés Consello d'a Fabla Aragonesa A.C. Nogará Sociedat de Lingüistica Aragonesa არაგონული ენა ↑ 1.0 1.1 Perez, R. (2017-02-21). „El aragonés: la lengua romance que ya solo hablan el 1% de los aragoneses“ [Aragonese: the Romance language that already only 1% of Aragonese speak]. ABC (ესპანური). ციტირების თარიღი: 14 January 2020. ↑ Reyes, Anchel; Gimeno, Chabier; Montañés, Miguel; Sorolla, Natxo; Esgluga, Pep; Martínez, Juan Pablo (2017) L'aragonés y lo catalán en l'actualidat. Analisi d'o Censo de Población y Viviendas de 2011 (an). Zaragoza. ISBN 978-84-16723-25-6.
ვაშლევის ამაღლების ეკლესია

ვაშლევის ამაღლების ეკლესია — არქეოლოგიური ძეგლი ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაშლევში. აგებულია XIX საუკუნეში. ვაშლევის ნაეკლესიარი მდებარეობს სოფლის სასაფლაოზე. ეკლესია მაცხოვრის ამაღლების სახელობის ყოფილა და ჯერ 1821, ხოლო შემდეგ 1849 წელს განმეორებით უკურთხებიათ. გარშემო დაფიქსირებულია XIX-XX საუკუნეების მიჯნის წარწერიანი საფლავის ქვები. ნაეკლესიარზე ამჟამად ცარიელი სივრცეა. კულტურული ფენა ან ძველი ნაგებობის ნაშთები არ იძებნება.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 39254
მოლა ფანაჰ ვაგიფის ბიუსტი

მოლა ფანაჰ ვაგიფის ძეგლი — ცნობილი აზერბაიჯანელი პოეტის, XVIII საუკუნის პოლიტიკური და საზოგადო მოღვაწის მოლა პანაჰ ვაგიფისადმი მიძღვნილი ძეგლი. 1992 წელს ქალაქ შუშის ოკუპაციის შემდეგ დაანგრიეს. 2021 წელს ოკუპაციიდან ქალაქის განთავისუფლების შემდეგ რესტავრირებულია. მოლა პანაჰ ვაგიფის ძეგლი 1957 წელს მოქანდაკე ჰაიატ აბდულაევმა ბრინჯაოსაგან დაამზადა. იგი პოეტის საფლავის ძეგლის სახით დაიდგა შუშაში, ჯიდირდიუზთან ახლოს 1958 წელს. მოგვიანებით, 1976 წელს ბიუსტი გადატანილ იქნა შუშაში ვაგიფის სახლთან. ვაგიფის მავზოლეუმის გახსნის წინ 1982 წელს ბიუსტი და მის გარშემო ტერიტორია გარემონტდა, ხოლო ძეგლის პოსტამენტი შეიცვალა. 1992 წელს შუშის ოკუპაციის დროს ბიუსტი და სხვა მრავალი ძეგლი ვანდალიზმის მსხვერპლი გახდა და ოკუპანტებმა დაანგრიეს. 2021 წელს ოკუპაციიდან ქალაქის განთავისუფლების შემდეგ ძეგლი რესტავრირებულ იქნა მისი ავტორის, ჰაიატ აბდულაევის პირვანდელი საესკიზიო პროექტის მიხედვით და თავის ადრინდელ ადგილსამყოფელს დაუბრუნდა. 2021 წლის 29 აგვისტოს მოლა პანაჰ ვაგიფის ძეგლი ხელახლა გაიხსნა. ↑ В Шуше открылся бюст гениального азербайджанского поэта Моллы Панаха Вагифа ru. АЗЕРТАДЖ (29.08.2021). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 30.08.2021. ციტირების თარიღი: 02.02.2022. ↑ 2.0 2.1 Dahi Azərbaycan şairi Molla Pənah Vaqifin Şuşada büstü açılıb az. president.az (29.08.2021). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 29.08.2021. ციტირების თარიღი: 02.02.2022. ↑ The bust of Molla Panah Vagif in Shusha en. Фонд Гейдара Алиева. ციტირების თარიღი: 02.02.2022. ↑ Anar Tağıyev. (29.08.2021) Dahi Azərbaycan şairi Molla Pənah Vaqifin Şuşada büstü açılıb az. report.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 18.09.2021. ციტირების თარიღი: 02.02.2022. ↑ Dahi Azərbaycan şairi Molla Pənah Vaqifin Şuşada büstünün açılışı olub az. apa.az (29.08.2021). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 29.08.2021. ციტირების თარიღი: 02.02.2022.
უკანასკნელი ჩინური გაფრთხილება

„უკანასკნელი ჩინური გაფრთხილება“ (რუს. Последнее китайское предупреждение) — რუსული ირონიული იდიომატური გამოთქმა, რომლითაც აღინიშნება უსაფუძვლო, შეუსრულებელი მუქარა, რომელსაც არ/ვერ მოყვება ქმედება.. გამოთქმა წარმოიშვა 1950—1960-იან წლებში აშშ-სა და ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკას შორის ურთიერთობების გამწვავების ფონზე, რაც გამოიწვია ჩინეთის რესპუბლიკის (ტაივანი) საკითხმა. პირველი გაფრთხილება ჩინეთმა 1958 წლის 7 სექტემბერს გამოაქვეყნა, ტაივანის სრუტის მეორე კრიზისის დროს. ტაივანის სრუტის მეორე კრიზისის დროს აშშ არ აღიარებდა ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკას და ჩინეთის ლეგიტიმურ მთავრობად მიიჩნევდა ჩან კაიშის რეჟიმს, რომელიც მხოლოდ ტაივანის კუნძულს აკონტროლებდა. ამერიკელები ჩინეთის ტერიტორიულ წყლებში სადაზვერო ფრენებს აწარმოებდნენ, რაც კომუნისტური პარტიის უკმაყოფილებას იწვევდა. ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკა აღრიცხავდა საკუთარი საზღვაო და საჰაერო სივრცის ყველა დარღვევას და აგზავნიდა ე.წ. გაფრთხილებას, თუმცა ამ „გაფრთხილებას“ არასდროს მოჰყოლია რამე ქმედება. ამ ურთიერთობის მაგალითად მოიხსენიება 1962 წლის ინციდენტი, როდესაც ამერიკული ხომალდი ყვითელ ზღვაში ერთი კვირის განმავლობაში იმყოფებოდა, ჩინეთმა სამი გაფრთხილება გამოაქვეყნა, მაგრამ არაფერი გაუკეთებია.. თითოეულ გაფრთხილებას საკუთარი ნომერი გააჩნდა. გაფრთხილებების ზუსტი რაოდენობის დათვლა თითქმის შეუძლებელია, თუმცა 1964 წლის ბოლოსთვის ჩინეთმა 900-ზე მეტი გაფრთხილება გასცა.. ↑ 1.0 1.1 Вадим Серов. Энциклопедический словарь крылатых слов и выражений. — М.: Локид-Пресс, 2003. ↑ THE GULF OF TONKIN INCIDENT. The DESOTO Patrols and OPLAN 34A დაარქივებული 2022-02-10 საიტზე Wayback Machine. , p.43. ↑ Александр Котлобовский. Малая воздушная война в Китае. www.airwar.ru. ციტირების თარიღი: 2019-11-22.
აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობა

აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობა — აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის უმაღლესი აღმასრულებელი ორგანო, რომელიც ახორციელებს აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის აღმასრულებელ ხელისუფლებას და განსაზღვრავს საქმიანობის ძირითად მიმართულებებს. აფხაზეთის მთავრობა ანგარიშვალდებულია საქართველოს მთავრობისა და აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს წინაშე. მთავრობა შედგება მთავრობის თავმჯდომარის, მთავრობის თავმჯდომარის მოადგილისა და მინისტრებისგან. აფხაზეთის მთავრობის წევრს უფლება არა აქვს ეკავოს სხვა თანამდებობა, გარდა პარტიულისა, ასევე ეწეოდეს სამეწარმეო საქმიანობას, იღებდეს ანაზღაურებას სხვა საქმიანობისთვის, გარდა სამეცნიერო და პედაგოგიური საქმიანობისა. აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის სტრუქტურა და საქმიანობის წესი განისაზღვრება აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის კანონით, რომლის პროექტს უმაღლეს საბჭოს წარუდგენს აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობა. მთავრობა თავის უფლებამოსილებას ახორციელებს საქართველოს კონსტიტუციის, საქართველოს კანონების, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის კონსტიტუციის, ამ კანონისა და სხვა შესაბამისი სამართლებრივი აქტების საფუძველზე. აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის უმაღლესი თანამდებობის პირი არის აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის თავმჯდომარე, რომელიც წარმოადგენს აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკას. აფხაზეთის მთავრობის თავმჯდომარეს კანონმდებლობით დადგენილი წესით საქართველოს მთავრობასთან შეთანხმებით თანამდებობაზე ნიშნავს და ათავისუფლებს უმაღლესი საბჭო. მთავრობის თავმჯდომარე ნიშნავს და ათავისუფლებს მთავრობის თავმჯდომარის მოადგილეს და მინისტრებს. აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის ოფიციალური საიტი აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის კონსტიტუცია. ავტონომიური რესპუბლიკის კონსტიტუცია. საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე (21 ნოემბერი, 2019). ციტირების თარიღი: 3 აგვისტო, 2022. აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის სტრუქტურის, უფლებამოსილებისა და საქმიანობის წესის შესახებ. საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე (9 ივნისი, 2022). ციტირების თარიღი: 3 აგვისტო, 2022. ↑ აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის კონსტიტუცია: მუხლი 11. ნაწილი პირველი და მეორე. წაკითხვის თარიღი: 3 აგვისტო, 2022 ↑ აფხაზეთის მთავრობის საქმიანობის წესი: მუხლი 1. ნაწილი პირველი და მეორე წაკითხვის თარიღი: 3 აგვისტო, 2022. ↑ აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის კონსტიტუცია: მუხლი 11. ნაწილი მესამე. წაკითხვის თარიღი: 3 აგვისტო, 2022 ↑ აფხაზეთის მთავრობის საქმიანობის წესი: მუხლი 1. ნაწილი მესამე წაკითხვის თარიღი: 3 აგვისტო, 2022. ↑ აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის კონსტიტუცია: მუხლი 11. ნაწილი მეოთხე. წაკითხვის თარიღი: 3 აგვისტო, 2022 ↑ აფხაზეთის მთავრობის საქმიანობის წესი: მუხლი 1. ნაწილი მეოთხე. წაკითხვის თარიღი: 3 აგვისტო, 2022. ↑ აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის კონსტიტუცია: მუხლი 11. ნაწილი მეხუთე. წაკითხვის თარიღი: 3 აგვისტო, 2022 ↑ აფხაზეთის მთავრობის საქმიანობის წესი: მუხლი 2. ნაწილი პირველი წაკითხვის თარიღი: 3 აგვისტო, 2022. ↑ აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის კონსტიტუცია: მუხლი 12. ნაწილი მეორე. წაკითხვის თარიღი: 3 აგვისტო, 2022 ↑ აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის კონსტიტუცია: მუხლი 12. ნაწილი პირველი. წაკითხვის თარიღი: 3 აგვისტო, 2022 ↑ აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის კონსტიტუცია: მუხლი 12. ნაწილი მეოთხე. წაკითხვის თარიღი: 3 აგვისტო, 2022
ფაბერჟე

ფაბერჟეს სახლი — საიუველირო ფირმა, დაარსებული XIX საუკუნის პირველი ნახევრის ბოლოს იმპერიულ რუსეთში, განთქმული რუსეთის იმპერატორებისთვის შექმნილი განსაკუთრებით ნატიფი ხელობის ინკრუსტირებული ფაბერჟეს კვერცხებით.
ჟან-ჟაკ პოლე

ჟან-ჟაკ პოლე (ფრანგ. Jean-Jacques Paulet; დ. 26 აპრილი, 1740 — გ. 4 აგვისტო, 1826) — ფრანგი ექიმი და მიკოლოგი. ტერმინ „მიკოლოგიის“ ავტორი. დაიბადა 1740 წლის 26 აპრილს. მედიცინას სწავლობდა მონპელიეს უნივერსიტეტში. 1764 წელს მიიღო მედიცინის დოქტორის ხარისხი. 1764-1802 წლებში ექიმად მუშაობდა პარიზში. მოგვიანებით გავიდა პენსიაზე და ფონტენბლოში გადასახლდა. 1821 წლის 22 ოქტომბერს იგი არჩეულ იქნა საფრანგეთის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტად. გარდაიცვალა 1826 წლის 4 აგვისტოს ფონტენბლოში. 1790-1793 წლებში გამოიცა მისი ორტომიანი ნაშრომი Traité des champignons. მისი სტანდარტული საავტორო ბოტანიკური შემოკლებაა Paulet. Paulet, J.-J. (1790—1793). Traité des champignons. 2 vol. Paulet, J.-J. (1808). Prospectus du traité des champignons. 88 p. Paulet, J.-J. (1808—1835). Iconographie des champignons. Paulet, J.-J. (1812?). De la mycétologie. Paulet, J.-J. (1816). Examen d'un ouvrage. 61 p. Paulet, J.-J. (1824). Flore et faune du Virgile. 159 p. Killermann, S. (1931). Z. Pilzk. 10: 34—35. Taxonomic Literature, Bohn, Scheltema & Holkema, 1983. — P. 110—111. Barnhart, J.H., Biographical Notes Upon Botanists. — გვ. 56. Demoulin, V. et al. (1981). Taxon 30 (1): 58—59. ↑ 1.0 1.1 Annuaire prosopographique : la France savante / B. Delmas — 2009. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q55740543"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2926731"></a> ↑ Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ Académie nationale de médecine <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107213173"></a> ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #117690201 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ Paulet. International Plant Names Index. ციტირების თარიღი: 4 აგვისტო, 2022.
საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტი

„საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი“ — საპატიო წოდება, დაარსებული 1936 წლის 27 მაისს. მას საქართველოს სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმი გადასცემდა გამოჩენილ ხელოვანებს, რომელთაც განსაკუთრებული წვლილი შეჰქონდათ თეატრის, მუსიკისა და კინოს განვითარებაში. წოდება ენიჭებოდა, როგორც წესი, საპატიო წოდებების: „საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტის“ ან „საქართველოს სსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწის“ მინიჭებიდან არა უადრეს ხუთი წლისა. აღიარების შემდეგი საფეხური იყო წოდება „სსრკ სახალხო არტისტი". სტატუსის დაარსებამდე (1936 წლამდე) საბჭოთა რესპუბლიკებში რესპუბლიკის სახალხო არტისტის წოდებას ანიჭებდნენ. მისი სტატუსი გაურკვეველი იყო, დავალებებს იღებდნენ საბჭოთა კავშირის პრეზიდიუმები და განათლების სახალხო კომისარიატის გამგეობები სსრკ-ს, საკავშირო და ავტონომიური რესპუბლიკების დონეზე. ტიტული ერთიანი იყო, რესპუბლიკის მითითების გარეშე, მაგრამ დაჯილდოვებულთა სიები და რეესტრები არ ინახებოდა. ბიოგრაფები, სტატუსების მსგავსების გამო, ხშირად აიგნორებდნენ ამ ტიტულებს. 1940 წლის 25 აპრილის „საქართველოს სსრ საპატიო წოდებათა შესახებ“ დებულებით შეიცვალა წოდების ფორმულირება და საქართველოს სსრ სახალხო არტისტის წოდება ენიჭებოდათ: საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ საქართველოში ტიტული „საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტი“ შეიცვალა წოდებით „საქართველოს სახალხო არტისტი“, ხოლო წოდების მფლობელებმა შეინარჩუნეს ყოფილი საბჭოთა კავშირისა და საქართველოს სსრ-ის კანონმდებლობით გათვალისწინებული უფლება-მოვალეობები ჯილდოებზე. საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტების სია Жалейко Б. А. Звания почётные // Юридический энциклопедический словарь. — 2-е издание. — Москва: Советская энциклопедия, 1987. — С. 139—143. ↑ საქართველოს სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს უწყებები. 1940. № 1-3. გვ. 18.
ბონანსა

ბონანსა (ესპ. და არაგ. Bonansa) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის რიბაგორსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 37,30 კმ². მოსახლეობა — 87 კაცი (2020 წ.). უესკის მუნიციპალიტეტები ბონანსის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი Gran Enciclopedia Aragonesa - ბონანსა[მკვდარი ბმული] ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
კამპო (უესკა)

კამპო (ესპ. და არაგ. Campo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის რიბაგორსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 22,90 კმ². მოსახლეობა — 436 კაცი (2020 წ.). უესკის მუნიციპალიტეტები Gran Enciclopedia Aragonesa - კამპო დაარქივებული 2020-09-19 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
კაპელია

კაპელია (ესპ. და არაგ. Capella) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის რიბაგორსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 60,70 კმ². მოსახლეობა — 360 კაცი (2020 წ.). უესკის მუნიციპალიტეტები კაპელიის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი Gran Enciclopedia Aragonesa - კაპელია დაარქივებული 2020-10-24 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
კასტეხონ-დე-სოსი

კასტეხონ-დე-სოსი (ესპ. Castejón de Sos, არაგ. Castillón de Sos) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის რიბაგორსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 31,80 კმ². მოსახლეობა — 764 კაცი (2020 წ.). უესკის მუნიციპალიტეტები კასტეხონ-დე-სოსის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი Gran Enciclopedia Aragonesa - კასტეხონ-დე-სოსი დაარქივებული 2022-03-25 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
კასტიგალეუ

კასტიგალეუ (ესპ. და არაგ. Castigaleu) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის რიბაგორსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 26,50 კმ². მოსახლეობა — 79 კაცი (2020 წ.). უესკის მუნიციპალიტეტები კასტიგალეუს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი Gran Enciclopedia Aragonesa - კასტიგალეუ დაარქივებული 2022-03-24 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ჩია

ჩია (ესპ. და არაგ. Chía) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის რიბაგორსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 26,10 კმ². მოსახლეობა — 83 კაცი (2020 წ.). უესკის მუნიციპალიტეტები ჩიის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი Gran Enciclopedia Aragonesa - ჩია დაარქივებული 2020-10-25 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ესტოპინიან-დელ-კასტილიო

ესტოპინიან-დელ-კასტილიო (ესპ. Estopiñán del Castillo, არაგ. Estupinyán) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის რიბაგორსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 88,70 კმ². მოსახლეობა — 121 კაცი (2020 წ.). უესკის მუნიციპალიტეტები ესტოპინიან-დელ-კასტილიოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2022-05-29 საიტზე Wayback Machine. Gran Enciclopedia Aragonesa - ესტოპინიან-დელ-კასტილიო დაარქივებული 2021-04-26 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ფორადადა-დე-ტოსკარი

ფორადადა-დე-ტოსკარი (ესპ. Foradada del Toscar, არაგ. La Foradada d’el Toscar) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის რიბაგორსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 106,40 კმ². მოსახლეობა — 162 კაცი (2020 წ.). უესკის მუნიციპალიტეტები Gran Enciclopedia Aragonesa - ფორადადა-დე-ტოსკარი დაარქივებული 2021-04-26 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
გრაუსი

გრაუსი (ესპ. და არაგ. Graus) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის რიბაგორსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 299,80 კმ². მოსახლეობა — 3365 კაცი (2020 წ.). უესკის მუნიციპალიტეტები გრაუსის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი Gran Enciclopedia Aragonesa - გრაუსი დაარქივებული 2022-03-24 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ისაბენა

ისაბენა (ესპ. Isábena, არაგ. Isabana) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის რიბაგორსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 118,50 კმ². მოსახლეობა — 231 კაცი (2020 წ.). უესკის მუნიციპალიტეტები ისაბენის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი Gran Enciclopedia Aragonesa - ისაბენა დაარქივებული 2021-04-28 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ლა-პუებლა-დე-კასტრო

ლა-პუებლა-დე-კასტრო (ესპ. და არაგ. La Puebla de Castro) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის რიბაგორსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 29,40 კმ². მოსახლეობა — 377 კაცი (2020 წ.). უესკის მუნიციპალიტეტები Gran Enciclopedia Aragonesa - ლა-პუებლა-დე-კასტრო დაარქივებული 2022-03-24 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ლასკუარე

ლასკუარე (ესპ. Lascuarre, არაგ. Llascuarre) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის რიბაგორსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 31,90 კმ². მოსახლეობა — 139 კაცი (2020 წ.). უესკის მუნიციპალიტეტები ლასკუარეს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი Gran Enciclopedia Aragonesa - ლასკუარე დაარქივებული 2022-03-24 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ლასპაულესი

ლასპაულესი (ესპ. Laspaúles, არაგ. Las Pauls) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის რიბაგორსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 81,60 კმ². მოსახლეობა — 205 კაცი (2020 წ.). უესკის მუნიციპალიტეტები ლასპაულესის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი Gran Enciclopedia Aragonesa - ლასპაულესი დაარქივებული 2022-01-21 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>