laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ადმეტე

ადმეტე (ბერძნ. Αδμητη) - ოკეანოსის ქალიშვილი, პერსეფონეს მეგობარი. სხვა ვერსიის მიხედვით, ევრისთევსის ქალიშვილი, რომელისთვისაც ჰერაკლემ იპოლიტეს ქამარი მოიპოვა.
შვედეთის საერთაშორისო ლიბერალური ცენტრი

შვედეთის საერთაშორისო ლიბერალური ცენტრი (შვედ. Svenskt Internationellt Liberalt Center), ასევე ცნობილი როგორც სილკი (ინგლ. SILC, ინგლ. Swedish International Liberal Centre) — შვედური პოლიტიკური ფონდი, რომლის მიზანი მსოფლიოში ლიბერალიზმის მხარდაჭერა და ხელშეწყობაა. ფონდი 1980 წელს დააარსა შვედეთის ლიბერალურმა სახალხო პარტიამ. ფონდის მთავარი ფასეულობებია ინდივიდუალური თავისუფლება და ლიბერალიზმი. სილკი არის ასევე ევროპის ლიბერალური ფორუმის წევრი. საქართველოში სილკის პარტნიორი არის ევროპულ-ქართული ინსტიტუტი. ↑ About SILC - Who we are ↑ 2.0 2.1 ევროპის ლიბერალური ფორუმის წევრები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-04-09. ციტირების თარიღი: 2020-04-23.
რევაზ ჩიკოიძე

რევაზ ჩიკოიძე (დ. 30 მაისი, 1984, თბილისი) — ქართველი პარასპორტსმენი (ძიუდო), საქართველოს ჩემპიონატების ხუთგზის ბრინჯაოს პრიზიორი (2008, 2006, 2009, 2010, 2013), მსოფლიო თასის ვერცხლის (2010) და ბრინჯაოს პრიზიორი (2006), ევროპის ჩემპიონი პარაძიუდოში (2019, გენუა, იტალია). რევაზ ჩიკოიძე — ქართული სპორტი
შალვა ძნელაძე

შალვა ანტონის ძე ძნელაძე (დ. 15 ივლისი, 1892, ბურნათი, ოზურგეთის მაზრა — გ. 19 სექტემბერი, 1934) — ქართველი ფერმწერი, გრაფიკოსი. სწავლობდა თბილისში ნატიფ ხელოვნებათა ხელშეწმყობი კავკასიური საზოგადოების ფერწერისა და ქანდაკების სკოლაში. 1917 წელს დაამთავრა კიევის სამხატვრო სასწავლებელი. პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა თბილისში საშუალო სკოლებში. ავტორია ქაღალდზე ფანქრით, სანგინით, ტუშით ან აკვარელით შესრულებული მცირე ზომის ნახატებისა. მისი შემოქმედების მთავარი თემაა გურიის ყოფა. შესრულებული აქვს სიმონ გუგუნავას პოემა „თამარიანისა“ და ეგნატე ნინოშვილის თხზულებათა ილუსტრაციები. მისი ნახატებისთვის დამახასიათებელია რამდენადმე დეკორატიული დინამიკური კომპოზიცია, ცოცხალი, ექსპრესიული, ზოგჯერ თითქმის გროტესკული ფიგურები. მისი ნამუშევრები „აჯანყებულთა ხელში“ (1926), „ხევსურის სიკვდილი“ (1928), „აჯანყებულთა ფიცი“ (1932), „კრიმანჭული“, „ჯანყი გურიაში“ (1934) დაცულია სურათების ეროვნულ გალერეაში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 280. შალვა ძნელაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ტრაგოპანი

ტრაგოპანი, რქოსანი ხოხობი (ლათ. Tragopan) — ფრინველთა გვარი ხოხბისებრთა ოჯახისა. მამლები სიგრძეში 61–73 სმ-ს აღწევენ (მასა 1,4–2,1 კგ), დედლები — 50–60 სმ-ს (მასა 0,9–1,4 კგ). სხეულის აგებულება მკვრივია, ბოლო შედარებით მოკლე. დედლები მურა ფერისანი არიან, აქვთ ღია ჭრელი ლაქები. მამლების შეფერილობაში ჭარბობს წითური და წაბლისფერი, მოხატული არიან ღია ფერის ლაქებით; თავის შეუბუმბლავი მონაკვეთები ლურჯად, ცისფრად, წითლად და ყვითლადაა მორთული. თავის ორივე მხრიდან გამოშვერილია ხორცოვანი გამონაზარდები (აქედან მეორე სახელწოდება). ცნობილია 5 სახეობა, რომლებიც ერთმანეთს ენაცვლებიან ჰიმალაის, ტიბეტისა და სამხრეთ-აღმოსავლეთ ჩინეთის მაღალმთიან ტყეებში. საჭმელად უპირატესად მცენარეულ საკვებს იყენებენ. შეჯვარების პერიოდში მამლებს კისერზე აქვთ კანის სახიანი ლაპოტები (ე. წ. „წვერები“) და „რქები“ რამდენიმეჯერ უდიდდებადათ. ტიხტიხის დროს დადიან საცერემონიო ნაბიჯებით, არხევენ თავს, ფრთებით „ხაზავენ“ გრუნტს, შლიან ბოლოს, შხივიან და ფრუტუნებენ. ბუდეს მიწაზე აგებენ, ზოგჯერ ჯირკებზე, კუნძებზე, ხეებზე იკავებენ სხვა ფრინველთა ბუდეებს. დებენ 3–6 კვერცხს, კრუხობს დედალი. რუხმუცელა (T. blythii) და ჩინური, ანუ მურამუცელა (T. caboti), ტრაგოპანები ძალიან იშვიათია, მათი პოპულაცია არ აღემატება რამდენიმე ასეულ წყვილს; შეტანილი არიან IUCN-ის წითელ ნუსხაში. Коблик Е. А. ТРАГОПАНЫ // Большая российская энциклопедия. т. 32. — М., 2016. — стр. 330. ↑ კუტუბიძე მ., ფრინველების ნომენკლატურული ტერმინოლოგია, თბ.: „მეცნიერება“, 1973. — გვ. 84, 153, 232. ↑ Madge, S.; McGowan, P. (2002). „Genus Tragopan: tragopans (horned pheasants)“, Pheasants, partridges and grouse: including buttonquails, sandgrouse and allies. London: Christopher Helm Publishers, გვ. 280−286. ISBN 978-0-7136-3966-7.
გერმანიის უმაღლესი სასწავლებლების სია

ქვემორე სტატია შეიცავს ბოლოს განახლებულ მონაცემებს გერმანიის ფედერაციულ რესპუბლიკაში დღესდღეობით არსებულ უმაღლესი სასწავლო დაწესებულებების შესახებ. უმაღლეს სასწავლებელთა მოცემულ ნუსხაში მითითებულია სასწავლო დაწესებულების მესაკუთრე, სტატუსი, დაარსების თარიღი და სტუდენტების რაოდენობა. 2018-19 წლების ზამთრის სემესტრის დამდეგს გერმანიაში ფუნციონირებდა 426 უმაღლესი სასწავლებელი, რომელთაგან შემდეგი პროფილისა და სტატუსის დაწესებულებებია: 106 უნივერსიტეტი, 6 პედაგოგიკური უმაღლესი სკოლა, 16 თეოლოგიური უმაღლესი სკოლა, 52 სახელოვნებო უმაღლესი სკოლა, 216 სპეციალური უმაღლესი სკოლა, 30 ადმინისტრირების სპეციალური უმაღლესი სკოლა.[1] არსებული 426 უმაღლესი სასწავლო დაწესებულებიდან 120 სუბიექტი წარმოადგენს კერძო მფლობელობაში არსებულ უმაღლეს სასწავლებელს.[2] ცალკე შეგიძლიათ იხილოთ აგრეთვე: გერმანიის კერძო უმაღლესი სასწავლებლების სია. გერმანიის სპეციალური უმაღლესი სასწავლებლების სია. რაოდენობრივად ყველაზე დიდი გერმანული უმაღლესი სასწავლებელი იყო ჰაგენის დისტანციური იგივე დაუსწრებელი სწავლების უნივერსიტეტი, რომელშიც 2019 წლის დასასრულს 70 000 სტუდენტი ირიცხებოდა იმატრიკულაციის წესით. გერმანიის დასწრებული სწავლების უნივერსიტეტებს შორის ყველაზე დიდ სასწავლო დაწესებულებად ითვლება მიუნხენის ლუდვიგ მაქსიმილიანის სახელობის უნივერსიტეტი. გერმანიის ტერიტორიაზე ყველაზე ძველ უნივერსიტეტად რუპრეხტ-კარლს-უნივერსიტეტი ითვლება, რომელიც 1386 წელს დაარსებულა. არსებული უნივერსიტეტი იმითაცაა საყურადღებო, რომ ამ სასწავლო დაწესებულებას დაარსების დღიდან ვიდრე დღემდე სწავლების უწყვეტი ტრადიცია გააჩნია. ქვემორე სიაში ჩამოთვლილია დღესდღეობით გერმანიის ფედერაციულ რესპუბლიკაში მოქმედი 426 სახელმწიფო ან სახელმწიფოსთან ასოცირებული უმაღლესი სასწავლო დაწესებულება. Hochschulkompass.de უმაღლესი სკოლების რექტორთა ყრილობა უმაღლესი სასწავლებლების კომპასი] ინფორმაცია გერმანიის უმაღლეს სკოლებზე დაარქივებული 2008-05-05 საიტზე Wayback Machine. უმაღლესი სასწავლებლები და განყოფილებები თარგი:FNZ ↑ Studierendenzahl der RWTH Aachen wächst weiter - RWTH AACHEN UNIVERSITY - Deutsch. ციტირების თარიღი: 2019-11-19 ↑ Die Hochschule Bochum besitzt jedoch eine gemeinsame Graduiertenschule mit der Ruhr-Universität Bochum, vgl. die თარგი:Webarchiv (externer Link) ↑ Robert Gramsch: Erfurt – Die älteste Hochschule Deutschlands. Vom Generalstudium zur Universität (Schriften des Vereins für die Geschichte und Altertumskunde von Erfurt. Bd. 9). Erfurt 2012. ISBN 978-3-95400-062-3
დაბრმავება

დაბრმავება — სამართლის ისტორიაში: დამასახიჩრებელი სასჯელის ფორმა. ცნობილია უძველესი ეპოქიდან. უხშირესად იყენებდნენ პოლიტიკური ოპონენტების დასასჯელად ბიზანტიაში, ევროპისა და აზიის ბევრ ქვეყანაში. შემორჩა სამართლის ზოგიერთ თანამედროვე სისტემაში (მაგ., პაკისტანი). ძველ ქართულ ისტორიულ წყაროებში „დაბრმავების“ პარალელურად იხმარებოდა „მბნელობლობა“ და „სიბრმით დასჯაც“, რაც ორივე თვალის დაბნელებას (ამოთხრას ან ამოწვას) გულისხმობდა. ასე სჯიდნენ დამნაშავეს „საპატიჟო“ ან მოსარიდებელ ადგილას (სალარო, ეკლესია) ქურდობისა და ღალატისათვის. სასჯელის აღსასრულებლად საჭირო იყო ხელისუფლის დასტური. ქართული სამართლის წიგნებიდან დაბრმავება ითვალისწინებდა ბექა-აღბუღას სამართლის წიგნზე დართული კანონიკური სამარათალი (მუხლი 167) და ბაგრატ კურაპალატის სამართალი (მუხლი 152). დანაშაულის სახე. ქართული სამართლის წიგნების მიხედვით, დამნაშავეს ეკისრებოდა ქონებრივი სასჯელი დაზარალებულის სოციალურ-წოდებრივი მდგომარეობის შესაბამისად. საზღაურის ოდენობა ერთნაირად არ იყო განსაზღვრული. XVIII საუკუნის ვახტანგ VI-ის კოდექსში (მუხლები 44–45) ცალი თვალის დაშავებისათვის დაწესებულია „კაცის მესამედი სისხლი“, მხედველობის სრულიად დაკარგვისათვის კი — „მთელი სისხლი“. დოლიძ ე ი., ძველი ქართული სამართალი, თბ., 1953; ჯავახიშვილი ივ., ქართული სამართლის ისტორია, წგ. 2, ნაკვ. 2, თბ., 1982 (თხზ. თორმეტ ტომად, ტ. 6); კეკელია. მ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012.
მონაცემთა ბაზების მართვის სისტემა

მონაცემთა ბაზების მართვის სისტემა (DBMS) — პროგრამული უზრუნველყოფა, რომელიც ურთიერთქმედებს საბოლოო მომხმარებლებთან, აპლიკაციებთან და თავად მონაცემთა ბაზასთან, მონაცემების აღებისა და გაანალიზების მიზნით. DBMS დამატებით შეიცავს მონაცემთა ბაზის ადმინისტრირებისთვის გათვალისწინებულ ძირითად შესაძლებლობებს. მონაცემთა ბაზის, DBMS და მათთან დაკავშირებული პროგრამების ერთობლიობას შეიძლება ეწოდებოდეს "მონაცემთა ბაზის სისტემა". მონაცემთა ბაზაც და მისი მართვის სისტემაც შეესაბამება მონაცემთა ბაზის კონკრეტული მოდელის პრინციპებს. მონაცემთა ბაზის სისტემა ერთობლიობაში აღნიშნავს მონაცემთა ბაზის მოდელს, მონაცემთა ბაზის მართვის სისტემას და მონაცემთა ბაზას. ხშირად ტერმინი "მონაცემთა ბაზა" ასევე გამოიყენება აგრეთვე DBMS-ის, მონაცემთა ბაზის სისტემის ან მონაცემთა ბაზასთან დაკავშირებული აპლიკაციის აღსანიშნავად. მონაცემთა ბაზების მართვის სისტემები უზრუნველყოფენ მონაცემთა ბაზებში არსებული მონაცემების დაცვას და უსაფრთხო შენახვას. მონაცემთა ბაზების მართვის სისტემას შეუძლია ერთდროულად მოემსახუროს ათი ათასობით მომხმარებელს, ამასთან ერთად უზრუნველყოს ბაზებში არსებული მონაცემების საიმედო უსაფრთხოება და მთლიანობა. ↑ Connolly, Thomas M.; Begg, Carolyn E. (2014). Database Systems – A Practical Approach to Design Implementation and Management (6th ed.). Pearson. ISBN 978-1292061184. ↑ Tsitchizris, Dionysios C.; Lochovsky, Fred H. (1982). Data Models. Prentice–Hall.ISBN 978-0131964280 ↑ Beynon-Davies, Paul (2003). Database Systems (3rd ed.). Palgrave Macmillan. ISBN 978-1403916013.
შავნაბადა (ქვეითი ბატალიონი)

მეცამეტე მსუბუქი ქვეითი ბატალიონი „შავნაბადა“ (ყოფილი 113-ე მექანიზებული ქვეითი ბატალიონი) — სამხედრო ნაწილი საქართველოს თავდაცვის ძალებში. სახელი „შავნაბადა“ მომდინარეობს მოსასხამისგან, რომელიც ლეგენდის მიხედვით წმინდა გიორგის ესხა მაშინ, როდესაც ქართველების არმიას გამარჯვებისაკენ უძღვოდა. „შავნაბადა“ საქართველოს დამოუკიდებლობის გამოცხადებასთან ერთად ჩამოყალიბდა. ნაწილმა მონაწილეობა მიიღო ბრძოლებში აფხაზეთში, მ. შ. გაგრაში შავი ზღვიდან შეჭრაში. 2003 წელს დანაყოფმა მიიღო საქართველოს წვრთნის და აღჭურვის პროგრამა (GTEP) აშშ-ის საზღვაო ქვეითების კორპუსისგან. სამხედროების 90 %-ზე მეტმა იმსახურა ერაყში 2005 წელს აშშ-ის მესამე ქვეით დივიზიასთან ერთად ბაღდადის მწვანე ზონაში. ბატალიონმა ასევე იმსახურა ჰელმანდის პროვინციაში, ავღანეთში როგორც საერთაშორისო უშიშროების დახმარების ძალების ნაწილმა. 13th Battalion Celebrates Independence Day in Baghdad. Shavnabada Battalion Welcomed Home from Iraq. Ministry of Defense of Georgia. October 9, 2005. Ambassador Tefft Welcomes Home Georgia’s 13th Battalion From Iraq. Embassy of the U.S. to Georgia. October 9, 2005. Mortars 'rain down from heaven' in Georgia Images from OIF 3 -- 2005 ↑ Gen. Petraeus Praises Georgian Troops in Afghanistan. Civil Georgia. March 30, 2011
დართლოს ციხე-სახლები

დართლოს ციხე-სახლები — არქიტექტურული ძეგლების კომპლექსი. მდებარეობს ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ დართლოს განაპირას, აღმოსავლეთით, მდინარე დართლოსწყლის ნაპირზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. კომპლექსი შედგება ერთმანეთისაგან 1 მეტრით დაშორებული ორი კოშკური ციხე-სახლისაგან. ერთი ხუთსართულიანია, მეორე — ექვსსართულიანი. სახლები ნაგებია ფიქლით. ორივე ციხე-სახლის სართულშუა გადახურვები და ბოლო სართულის კედლების ზედა ნაწილები ჩამონგრეულია. ხუთსართულიან სახლს (6,6 x 5 მეტრი) შესასვლელი პირველ სართულზე აქვს, ჩრდილოეთ-დასავლეთიდან. მტრისათვის ძნელმისადგომი მხრიდან. პირველი სართულის დანარჩენი სამი კედელი ყრუა. სხვა სართულებზე თითო კარია. სათოფური ყველა კედელშია. აღმოსავლეთ ფასადზე, მეორე სართულის დოზენე, შემორჩენილია ქვის სამი კონსოლი, რომლებზეც ხის აივანი იყო გამართული. ექვსსართულიან სახლში (5,8 x 6,3 მეტრი) შესასვლელი პირველ, მეორე და მესამე სართულებზეა. ჩრდილო-დასავლეთით, პირველი სართულის სამი კედელი ყრუა. მეორიდან მეექვსე სართულამდე, სამხრეთ-დასავლეთით, სიმეტრიულად ორ-ორი სარკმელია გაჭრილი. სათოფურების რაოდენობა, პირველ ციხე-სახლთან შედარებით, ნაკლებია. მეექვსე სართულის ოთხივე კედელში ყოფილა თითო სალოდე. დასავლეთ ფასადზე, მეორე სართულის დონეზე, სამი კონსოლია. ორივე ნაგებობაში სართულშუა ბრტყელი გადახურვა ხის კოჭებზე ყოფილა გამართული (შემორჩენილია კოჭების ბუდეები). ყველა კარის წირთხლებში საურდულე ხვრელებია. ქალდანი. ა, საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 75.
დაქიურთის ციხე-სახლი

დაქიურთის ციხე-სახლი — არქიტექტურული ძეგლი, დგას ახმეტის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარ დაქიურთის შუაში, განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკუთვნოდა ხელიძეებს. ნაგებია ფიქლით, წყობა მშრალია. მეორე, მესამე და მეოთხე სართულების კედლები შიგნით მინარევი ნაკელითაა შელესილი. ნაგებობა დაზიანებულია: ჩამონგრეულია სახურავი და სართულშუა გადახურვა. ციხე-სახლი (6,25 x 6 მეტრი; შემორჩენილი სიმაღლე 10,2 მეტრი) ხუთსართულიანია, გეგმით ოთხკუთხა. ყველა სართულს დამოუკიდებელი შეისრულთაღოვანი შესასვლელი აქვს. l სართულზე შესასვლელი აღმოსავლეთიდანაა, მეორე სართულზე - სამხრეთიდან. ამ სართულის აღმოსავლეთ კედელში ორი ფართო სარკმელია. პირველი და მეორე სართულები საქონლის სადგომია, მესამე სართული - საცხოვრებლის l სართულის შესასვლელი სამხრეთიდანაა. ამავე კედელში ერთი სათოფურია, აღმოსავლეთ კედელში - ორი სარკმელი, ჩრდილოეთისაში - სათოფური და ნიში. დასავლეთ კედლის შუაში განიერი პილასტრია, რომელიც ჭერამდე ადის. მეოთხე სართულზე შესასვლელი დასავლეთიდანაა. ამ სართულზე, ჩრდილოეთ და სამხრეთ კედლებში ორ-ორი სათოფურია, აღმოსავლეთ კედელში - ერთი ფართო სარკმელი. მეხუთე სართულზე შესასვლელი დასავლეთიდანაა. ამავე კედელში ერთი სათოფურია. სამხრეთ კედელში - ორი სათოფური და დიდი ოთხკუთხა ღიობი, ჩრდილოეთ კედელში - ერთი ასეთივე ღიობი, აღმოსავლეთისაში - ორი ღიობი და ერთი სარკმელი. მეოთხე და მეხუთე სართულები სათავდაცვო იყო. სართულშუა გადახურვა ხის ყოფილა (შემორჩენილია ხის კოჭების ბუდეები). აღმოსავლეთიდან ციხე-სახლს ეკვრის ტერასა (7,5 x 8,4 მეტრი), რომლის აღმოსავლეთ კედელში 0,7 მეტრ სიმაღლეზე, ჩასმულია ცხენების მისაბმელი ფიქლის შვერილები. ll სართულზე სამხრეთიდან მიდგმულია სწორკუთხა ნაგებობა (3,35 x 2,8 მეტრი), რომელშიც ქვის კიბით ადიოდნენ. ქალდანი. ა, საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 75-76.
ღაზნევიდების სახელმწიფო

ღაზნევიდები — თურქული წარმოშობის დინასტია, რომელიც მართავდა ღაზნეველთა სახელმწიფოს (X-XII სს.). სახელწოდება მომდინარეობს ქალაქ ღაზნიდან, რომელიც მდებარეობს ავღანეთის სამხრეთ აღმოსავლეთში. დინასტია დააარსა 962 წელს სამანიდმა მხედართმთავარმა ალი-თეგინიმ, რომელმაც ქალაქ ღაზნის დამოუკიდებელ მმართველად გამოაცხადა თავი. განსაკუთრებულ ძლიერებას მიაღწია მაჰმუდ ღაზნევის მმართველობისას (998-1030), როდესაც სახელმწიფო მოიცავდა თანამედროვე ავღანეთს, ირანის, ცენტრალური აზიის და ინდოეთის მთელ რიგ რეგიონებს. მისი მმართველები ახალისებდნენ მეცნიერებისა და კულტურის განვითარებას – სამეფო კარზე ცხოვრობდნენ და მოღვაწეობდნენ ცნობილი პოეტები და მეცნიერები: ალ-ბირუნი, ფირდოუსი და სხვები. მასუდ I-ის მმართველობის წლებში (1030-1041 წწ.) სახელმწიფომ დაშლა დაიწყო. 1040 წლისათვის იგი მოიცავდა ავღანეთისა და პენჯაბის მხოლოდ მცირე ნაწილს. ლიკვიდირებულ იქნა XII ს-ის 70-80-იან წლებში ღურიდების მიერ. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ღაზნევიდების სახელმწიფო Coins of Ghaznavid Rulers Mahmud of Ghazna Mahmud Ghaznavid Dynasty Ghaznavids and Ghurids
დედისფერულის საცხოვრებელი ნაგებობა

დედისფერულის საცხოვრებელი ნაგებობა — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ დედისფერულის განაპირას, ტყიან ფერდობზე. განეკუთვნება IX-X საუკუნეებს. შენობა გეგმით სწორკუთხაა (20 x 16 მეტრი), ნაგებია ნატეხი ქვითა და დუღაბით. ძლიერ დაზიანებულია: შემორჩენილია კედლების (სიმაღლე 1,3-1,5 მეტრი) ნაწილები. კედლებში რამდენიმე ნიშია, რომლებსაც ნალისებრი თაღები აქვთ. შემორჩენილია აგრეთვე ორი ერთმანეთთან ახლო მდგომი სვეტი (დიამეტრი 1,3 მეტრი, სიმაღლე დაახლოებით 4 მეტრი). ჯინჭარაძე. დ, საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 76.
დიკლოს საცხოვრებელი სახლი

დიკლოს საცხოვრებელი სახლი — არქიტექტურული ძეგლი ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ დიკლოს განაპირას, სამხრეთით. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკუთვნოდა პლატო ოსორაულს. სახლი სამსართულიანია. ნაგებია ფიქლით. წყობა მშრალია. პირველ სართულზე (5,2 x 4,8 მეტრი) საქონლის სადგომია, რომელსაც შესასვლელი სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან აქვს. ამავე კედელში ერთი სარკმელიცაა. სამხრეთ-დასავლეთ და ჩრდილო-აღმოსავლეთ კედლებთან საქონლის ბაგებია, ჭერში ამოჭრილია მეორე სართულზე ასასვლელი ხვრელი. იატაკზე ფიქალია მოგებული. მეორე სართული (5,1 x 4,6 მეტრი) საცხოვრებელია, შესასვლელი ჩრდილო-დასავლეთიდან აქვს. სამხრეთ-დასავლეთ კედელში ორი სარკმელია. სარკმლებს შორის არსებული ხვრელიდან შეიძლება l სართულის კარის გაღება. სამხრეთ-დასავლეთ კედელში ერთი ნიშია, ჩრდილო-აღმოსავლეთისაში - ორი. ჭერში დატანებულია lll სართულზე ასასვლელი ხვრელი. იატაკი დატკეპნილი მიწისაა. მესამე სართულზე (5,1 x 4,6 მეტრი) შესასვლელი ჩრდილო-დასავლეთიდანაა. ამავე კედელში, აგრეთვე სამხრეთ-დასავლეთ და ჩრდილო-აღმოსავლეთ კედლებში, ორ-ორი სარკმელია. დასავლეთისაში - ერთი. ამ სარკმლის ქვემოთ სათოფურია. იატაკი აქაც დატკეპნილი მიწისაა. სართულშუა გადახურვა კოჭოვანია. სამხრეთ-დასავლეთ ფასადზე, სათოფურის ზემოთ, რიყის ქვაზე (0,5 x 0,35 მეტრი) ამოკვეთილია სამი ჯვარი. ჩრდილო-აღმოსავლეთ და ჩრდილო-დასავლეთ კედლებში ჩაყოლებულია ორ-ორი თეთრი სამკუთხა ქვა (0,3 x 0,25 მეტრი). სამხრეთ-დასავლეთ კედელზე ასეთივე ქვებით დეკორატიული სამკუთხედია (0,7 x 0,6 მეტრი) გამოყვანილი. სახლს ფიქლის ორფერდა სახურავი აქვს. ჯინჭარაძე. ზ, საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 76.
ნიკო დადიანი (ისტორიკოსი)

ნიკო გიორგი ძე დადიანი (დ. 1764, ჭკადუაში, ახლანდ. ზუგდიდის მუნიციპალიტეტი — გ. 25 თებერვალი, 1834) — ქართველი ისტორიკოსი, საზოგადო მოღვაწე, რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-მაიორი (1804), მწერალი, მსაჯული, დიპლომატი, თანამედროვეთა და შთამომავალთაგან „დიდ ნიკოდ“ წოდებული. 1804 წლიდან სამეგრელოს უმაღლესი საგამგებლო საბჭოს წევრი. 1805 წელს ხელმძღვანელობდა დეპუტაციას, რომელიც პეტერბურგში ალექსანდრე I-თან იმყოფებოდა რუსეთ-საქართველოს (სამეგრელოს სამთავროს) პოლიტიკურ ურთიერთობათა მოსაგვარებლად. პოლიტიკურ ასპარეზზე ენერგიულად იღწვოდა დასავლეთ საქართველოში ოსმალეთის გავლენის შესუსტების და რუსული ორიენტაციის გაძლიერებისათვის. რუსეთ-ოსმალეთისა (1806-1812, 1828-1829) და რუსეთ-ირანის (1826-1828) ომების მონაწილე, რისთვისაც გენერალ-მაიორობა ებოძა. 1810 წელს და 1819-1820 წლებში ეხმარებოდა რუსეთის მთავრობას იმერეთის აჯანყებების ჩაქრობაში. წლების მანძილზე იყო სამეგრელოს სამთავროს მსაჯულთუხუცესი (მდივანბეგთუხუცესი). მას ეკუთვნის ისტორიული ნაშრომები: „ქართველთ ცხოვრება“ (1823-1824), „დასტურლამა“ (სამეგრელოს სამთავროს მართვა–გამგეობის განწესება), „მიმოსვლა ნიკოლაი დადიანოვისა“ (დაწერილია რუსეთში, ჩვენამდე არ მოუღწევია) და რამდენიმე ლექსი. გარდაიცვალა 1834 წელს, დაკრძალულია მარტვილის საკათედრო ტაძარში. დაჯილდოებულია წმინდა ალექსანდრე ნეველის ორდენითა და წმინდა ანას I ხარისხის ორდენით. 1822 წლის 12 (24) დეკემბერს გარდაიცვალა შვილი — გიორგი ნიკოლოზის ძე დადიანი. ხანთაძე შ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 253. ნიკო დადიანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ გაზ. „ივერია“, №18, 30 ივნისი, 1877
გოგა ჩხეიძე

გოგა ჩხეიძე (დ. 11 თებერვალი, 1996, ზუგდიდი) — ქართველი სპორტსმენი (ძალოსნობა), ახალგაზრდებს  შორის ევროპის ჩემპიონატის ვერცხლის პრიზიორი (2017, 69 კგ) და ჭაბუკებს შორის ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (2016, 69 კგ). 20-წლამდელებს შორის ევროპის ჩემპიონი (2016, ეილატი, ისრაელი), ასევე 23-წლამდელებს შორის ევროპის ჩემპიონი (2018, ზამოსცი, პოლონეთი). გოგა ჩხეიძე[მკვდარი ბმული] — ქართული სპორტი
დიეგო ჩხიკვაძე

დიეგო ჩხიკვაძე (დ. 28 მარტი, 2001, აჭარა) — ქართველი სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა), ახალგაზრდებს შორის ევროპის ჩემპიონი (2019, 60 კგ). ახალგაზრდებს შორის საერთაშორისო ტურნირების გამარჯვებული. დიეგო ჩხიკვაძე[მკვდარი ბმული] — ქართული სპორტი
დავით ციხელაშვილი

დავით ციხელაშვილი (დ. 10 ოქტომბერი, 1988) — ქართველი სპორტსმენი (ძიუდო). ჭაბუკებს შორის ევროპის ჩემპიონატის (2004, როტერდამი, ნიდერლანდები) გამარჯვებული. დავით ციხელაშვილი[მკვდარი ბმული] — ქართველი სპორტი
გიორგი წიკლაური

გიორგი წიკლაური (დ. 4 ნოემბერი, 2000, ყვარელი) — ქართველი სპორტსმენი (ძიუდო). ჭაბუკებს შორის ევროპის ჩემპიონი და ვიცე-ჩემპიონი (2019, ლატრაკი, საბერძნეთი). გიორგი წიკლაური[მკვდარი ბმული] — ქართული სპორტი
მამიხლაპინატანა

მამიხლაპინატანა — სიტყვა, რომელიც მომდინარეობს ცეცხლოვანი მიწის არქიპელაგიდან, იაგანური ენიდან. სიტყვა შესულია გინესის რეკორდების წიგნში, როგორც „ყველაზე ლაკონიური სიტყვა“, ვინაიდან მიჩნეულია, რომ ყველაზე რთულად სათარგმნია. იგი ნიშნავს „უყურო ერთმანეთს იმ იმედით, რომ რომელიმე მხარე დასთანხმდება გააკეთოს ის, რაც ორივეს უნდა, მაგრამ არ გააკეთებს“. ↑ Peter Matthews, Norris McWhirter. The Guinness Book of Records 1994, გვ. 392. ციტირების თარიღი: 20 June 2011.
ბიძინა გუჯაბიძე (ალპინისტი)

ბიძინა სერგოს ძე გუჯაბიძე (დ. 20 იანვარი, 1960, სოფ. ჩოჩხათი, ახლანდ. ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი ალპინისტი, მეკლდეური. დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი (1982). შესრულებული აქვს ასვლები უშბაზე (8 ასვლა, ერთი ჩქაროსნული — 9 სთ-ში), მყინვარწვერზე (60-მდე ასვლა, ერთი ჩქაროსნული სარეკორდო დროში — 12 სთ 20 წთ ), კორჟენევსკაიას პიკზე (ორი ასვლა), კომუნიზმის (1998 წლიდან ისმაილ სამანის) პიკზე (ორი ასვლა), ლენინის (2006 წლიდან იბნ სინას) პიკზე (ორი ასვლა), ხან-თენგრიზე (11 ასვლა, 1993–2004), მთავარ ლჰოცზეზე, დჰაულაგირზე (1996), ევერესტზე (ორი ასვლა, 1999, 2004). 7-ათასიანი მწვერვალები დალაშქრა 26-ჯერ, 8-ათასიანი — 6 ჯერ. ორგზის „თოვლის ჯიქი“, ღირსებისა და ვახტანგ გორგასლის III ხარისხის ორდენების კავალერი, დაჯილდოებულია ნეპალის სამთავრობო სიგელით. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 236.
ერგნეთის ღვთისმშობლის ეკლესია

ერგნეთის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ერგნეთში. განეკუთვნება გვიან შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია, სამხრეთით აქვს მინაშენი. გადაკეთებულია და აღდგენილი არაერთხელ. იაღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდაა ცენტრში მაღალი, თაღოვანი სარკმელით, რომლის ჩრდილოეთით თაღოვანი ნიშაა, სამხრეთით – პატარა და სწორკუთხა. კონქი და კამარა ქართული აგურითსაა ნაგები. გრძივი კედლების ცენტრებში თლილი ქვის პილასტრებია, რომელთა კაპიტელები და თაღიც ასევე ქართული აგურისაა. სამხრეთი კედლის აღმოსავლეთ ნაწილში მაღალი, სწორკუთხა ნიშაა, მის ზემოთ განიერი, სწორკუთხა სარკმელია. ასეთივე სარკმელია დასავლეთ კედელში. შესასვლელის არქიტრავს სამი ლილვისაგან შედგენილი მარტივი ორნამენტი აქვს. სამხრეთი მინაშენის აღმოსავლეთ ნაწილში კედელში ჩატანებულია ძველი ეკლესიისაგან შემორჩენილი კაპიტელი. ფასადები ნარევი მასალითაა ნაშენი. ეკლესია კრამიტითაა დახურული.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 453
ერგნეთის მთავარანგელოზის ეკლესია

ერგნეთის მთავარანგელოზის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ერგნეთში. განეკუთვნება გვიან შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია, ნაშენია რიყის ქვით. კედლების კუთხეები, სარკმელის, კარის საპირეები და კარნიზი – თლილი ტუფისაა. ინტერიერი და ფასადები გალესილია. გადახურულია კრამიტით. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდაა ცენტრში ვიწრო, თაღიანი სარკმელით. ასეთივე სარკმელია სამხრეთის კედელშიც, ხოლო დასავლეთით – გაგანიერებული და აგურით ამოყვანილი სარკმელია. არქიტრავული შესასვლელი სამხრეთი კედლის დასავლეთ ნახევარშია. კამარა ცილინდრულია. აფსიდის იატაკი აგურითაა მოგებული, დარბაზისა – ბეტონით. აბსიდის ჩრდილოეთ ნაწილში სწორკუთხა ნიშაა, კედელზე მიდგმულია სწორკუთხა ტრაპეზის ქვა.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 454
ვლადიმერ გუჯაბიძე

ვლადიმერ (ლადო) მიხეილის ძე გუჯაბიძე (ინგლ. Lado V. Goudjabidze; დ. 26 აგვისტო, 1945, სოფ. ჯურუყვეთი, ახლანდ. ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი მხატვარი და მოქანდაკე. დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია 1971 წელს. მხატვარ-გამფორმებლად მუშაობდა თბილისის კომბინატ „ქალაქგაფორმებაში“. მხატვრულად გააფორმა საზოგადოებრივი დანიშნულების რამდენიმე ობიექტი, მათ შორის კინემატოგრაფისტთა და ჟურნალისტთა შემოქმედებითი სახლი (ბიჭვინთა). მონაწილეობდა ადგილობრივ და საერთაშორისო გამოფენებში. 1976 წელს საცხოვრებლად გადავიდა ამერიკის შეერთებულ შტატებში, სადაც მუშაობდა ქანდაკების ჩამომსხმელად, დიზაინერად. 1989 წელს ო. როდენის სახ. III საერთაშაშორისო კონკურსში (ტოკიო) გუჯაბიძის სკულპტურული კომპოზიცია „დაუოკებელნი“ 15 გამარჯვებულს შორის მოხვდა და ტოკიოს ერთ-ერთ ქუჩაზე დაიდგა, ხოლო ქანდაკება „მუზა“ დგას ჰამილტონის ტბის ნაპირას (ჩიკაგოს მახლობლად, აშშ). გუჯაბიძე ასევე მუშაობს ჭედურ ხელოვნებაში, ფერწერასა და გრაფიკაში. მისი ნამუშევრები დაცულია აშშ-ის მრავალ მუზეუმსა და კერძო კოლექციაში. ნაცვლიშვილი პ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 236.