laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ხულოს პროფესიული სახელმწიფო დრამატული თეატრი

ხულოს პროფესიული სახელმწიფო დრამატული თეატრი — საქართველოს ერთ-ერთი დრამატული თეატრი. მდებარეობს აჭარაში, ხულოს მუნიციპალიტეტის დაბა ხულოში, რუსთაველის ქ.11-ში. ხულოში თეატრის დაარსება ცნობილი ქართველი რეჟისორის სიკო დოლიძის სახელს უკავშირდება XX-საუკუნის ათიან წლებში ხულოს რაიონში სიკო დოლიძის თაოსნობით პირველი თეატრალური წარმოდგენები დაიდგა, ხოლო თეატრისათვის შენობის აგება 1931 წელს დაიწყო. 1937 წელს რეჟისორ მიხეილ ქორელის სპექტაკლით „ანზორი“ (ს. შანშიაშვილი) გაიხსნა ხულოს სახელმწიფო დრამატული თეატრი. ამ დადგმას მოჰყვა მომდევნო წლებში სხვა ქართველი კლასიკოსი დრამატურგების ნაწარმოებები: „ყვარყვარე თუთაბერი“, „სამშობლო“, „დარისპანის გასაჭირი“ და სხვები. 1952 წელს თეატრი დაიხურა და სამოციანი წლების ბოლოდან თეატრმა სახალხო თეატრის სტატუსით დაიწყო ფუნქციონირება. სწორედ ეს პერიოდი იყო მნიშვნელოვანი, რადგან აქ დადგმულ სპექტაკლებს და მოღვაწე რეჟისორებს მნიშვნელოვანი წვლილი აქვთ შეტანილი ქართულ თეატრალურ ხელოვნებაში. ამ პერიოდში ხულოს თეატრში მოღვაწეობდნენ ზორბეგ ღლონტი, იუსუფ ზოიძე, ლილი თურნავა, ედნარ შამილაძე, სპარტაკ ბაღაშვილი და სხვები. თეატრი ძირითადად ქართულ დრამატურგიაზე იყო ორიენტირებული. 1992 წელს თეატრს კვლავ მიენიჭა სახელმწიფო დრამატული თეატრის სტატუსი. მსგავსად 60-იანი წლებისა ძირითადი ორიენტირი ისევ ქართული დრამატურგია იყო. 2003 წელს ხულოს თეატრს შეემატა პროფესიული ჯგუფი, რომელიც სპეციალურად ამ თეატრისათვის იყო მომზადებული. ამან ბევრად შეუწყო ხელი თეატრის მხატვრულ შემოქმედებითი პოტენციალის ზრდას. თეატრი აქტიურად ჩაება თეატრალურ ცხოვრებაში, ამაღლდა სპექტაკლების მხატვრული მხარე, თეატრმა აქტიურად დაიწყო ფესტივალებში და კონკურსებში მონაწილეობა, ასევე საგასტროლო ტურნეების მოწყობა ქვეყნის სხვადასხვა ქალაქებში. თეატრის ხელმძღვანელობამ გააზრებულად დაიწყო ურთიერთობები საქართველოში წარმატებულად მოღვაწე სხვადასხვა რეჟისორებთან, რომელთა დადგმულმა სპექტაკლებმა მტკიცედ დაუმკვიდრა ადგილი თეატრს ქართულ თეატრალურ ხელოვნებაში. სწორედ ასეთმა აქტივობებმა გამოიწვია თეატრალების დიდი ინტერესი ხულოს პროფესიული დრამატული თეატრის მიმართ. თეატრის ძირითადი მიმართულება შემოქმედებითად თანამედროვე დრამატურგიაა. 2016 წელს თეატრმა გასტროლები გამართა საბერძნეთის დედაქალაქ ათენში, ასევე ტრადიციულად მონაწილეობას ღებულობს ქვეყნის შიგნით გამართულ თეატრალურ ფესტივალებსა და კონკურსებში. სსიპ ხულოს პროფესიული სახელმწიფო დრამატული თეატრი დაარქივებული 2020-12-04 საიტზე Wayback Machine. თეატრი ხულოს პროფესიული სახელმწიფო დრამატული თეატრი Facebook-ზე[1]
აია (სარაგბო კლუბი)

აია ქუთაისი — საქართველოს უმაღლესი ლიგის სარაგბო კლუბი. კლუბი დაარსდა 1966 წელს ქუთაისში და სახელი მშობლიური ქალაქის ანტიკური სახელწოდებიდან იქნა შერჩეული. აია ერთ-ერთი ყველაზე ტიტულოვანი კლუბი იყო საბჭოთა კავშირში, სადაც 80-იანი წლებში სრული ჰეგემონია დაამყარა და სამჯერ მოიგო ეროვნული ჩემპიონატი, თითოჯერ მეორე და მესამე ადგილი დაიკავა, ორჯერ კი ქვეყნის თასის მფლობელი გახდა. საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ კლუბმა ასპარეზობა ახლადშექმნილ საქართველოს ჩემპიონატში განაგრძო, სადაც დაარსებიდან ერთ-ერთი მოწინავე კლუბი იყო და საპრიზო ადგილების დაკავების მუდმივი კანდიდატი. საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატი: ჩემპიონი (3): 1987, 1988, 1989 ვიცე-ჩემპიონი (1): 1984 მესამე ადგილი (1): 1985 საბჭოთა კავშირის თასი: გამარჯვებული (2): 1987, 1990, საქართველოს ჩემპიონატი: ჩემპიონი (11): 1969, 1978, 1982, 1982–83, 1983–84, 1984–85, 1985, 1990, 1991, 1995, 2020-21 ვიცე-ჩემპიონი (4): 1988, 1992, 1997, 2011, 2017-18 მესამე ადგილი (7): 1973, 1974, 1975, 1976, 1977, 1993, 2012-13 აია არენა აშენდა 2015 წელს. ის მოიცავს 9 ჰექტარ ტერიტორიას და 4 მოედანს.
დიდი 10

დიდი ათი — საქართველოს უმაღლესი, ნახევრად-პროფესიონალური სარაგბო ჩემპიონატი. პირველი გათამაშება ჩატარდა 1990 წელს. ამჟამინდელი ფორმატით ჩემპიონატში ათი გუნდი მონაწილეობს. ჩემპიონობის მოპოვება ყველაზე მეტჯერ თბილისის „ლოკომოტივმა“ (10-ჯერ) შეძლო. საქართველოს რაგბის კავშირი დაარქივებული 2017-06-14 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 აბრავიატურით სპი, აღნიშნულია საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი ↑ 2.0 2.1 აბრავიატურით თსსი, აღნიშნულია თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი ↑ 3.0 3.1 The abbreviation ZVI means Zoological Veterinary Institute
Mob Psycho 100

Mob Psycho 100 (იაპონ. モブサイコ100?) — იაპონური ვებ-მანგა, შექმნილი ვინმე One-ის მიერ. მანგა ჟურნალ Ura Sunday-ში ქვეყნდებოდა 2012 წლის 18 აპრილიდან 2017 წლის 22 დეკემბრამდე. 2016 წელს მოხდა მისი ადაპტირება ანიმე-ტელესერიალად. „Mob Psycho 100“-ის სატელევიზიო დრამა 2018 წელს გამოვიდა. 2015 წლის 2 დეკემბერს გამოცხადდა, რომ მანგას მიხედვით გამოვიდოდა ანიმე-ტელესერიალი, რომელიც შეიცავდა 12 ეპიზოდს, რომელთაგან თითოეულის ხანგრძლივობა 22-25 წუთი იქნებოდა. პირველი ეპიზოდი ეთერში გავიდა 2016 წლის 12 ივლისს, პირველი სეზონის ჩვენება კი დასრულდა 2016 წლის 27 სექტემბერს. პირველ სეზონს მოჰყვა მეორე (2019 წლის იანვარი-აპრილი) და მესამე (2022 წლის ოქტომბერი-დეკემბერი) სეზონი. დედამიწაზე ხდება პარანორმალური, ამოუხსნელი მოვლენები. აგრეთვე არსებობენ სულები, რომლებიც ადამიანებს ემტერებიან, მათ გასანადგურებლად კი საგანგებოდ მომზადებულები არიან ადამიანები, რომლებსაც ექსტრასენსებს უწოდებენ. ამ ხალხს მიეკუთვნება ანიმეს მთავარი პერსონაჟი კაგეამა სეიგო, რომლის ზედმეტსახელია „მობი“. იგი არის ბიჭი, რომელიც ფეთქდება თუ მისი ემოციური მოცულობა მიაღწევს 100 პროცენტს, ამასთანავე – მსოფლიოში ყველაზე ძლიერი ექსტრასენსი. ოფიციალური საიტი Weekly Shōnen Sunday-ს ონლაინ-გამოცემაში (იაპონური) ოფიციალური საიტი – ანიმეს ოფიციალური საიტი(იაპონური) „Mob Psycho 100“ (მანგა) საიტის Anime News Network ენციკლოპედიაში ↑ Natasha, Inc.. 裏サンデー 革新的WEBマンガ誌の裏側を語る (1/4) - コミックナタリー Power Push. natalie.mu. ციტირების თარიღი: March 14, 2016.
იოანე ბოლქვაძე

იოანე ბოლქვაძე (დ. XVIII ს., ხულო ― გ. XIX, ხულო) ― ერთ-ერთი ბოლო ქართველი ქრისტიანი სასულიერო პირი ზემო აჭარაში. მღვდელი იოანე ბოლქვაძე მოღვაწეობდა მე-18 საუკუნის მეორე ნახევარში, ხულოში. მას შემდეგ რაც ოსმალეთის იმპერიამ დაიპყრო აჭარა რეგიონში რთული ვითარება შეიქმნა. იმპერიის წნეხი განსაკუთრებით შეეხო თავად-აზნაურობას და სასულიერო ფენას. აჭარაში ოსმალების გაბატონების შემდეგ, მღვდელი იოანე იყო ერთ-ერთი ბოლო ქრისტიანი ხულოელი, რომელმაც შეინარჩუნა სარწმუნოება და გარდაცვალებამდე მღვდლად მსახურობდა ხულოში. მღვდელი იოანეს ერთ-ერთმა შვილმა მიიღო ისლამი, გულდაწყვეტილ მამას შვილისათვის უთქვამს: გამაჰმადიანებული შვილი მამის ნებას დაჰყოლია და ისე განსწავლულა, რომ თურქებს ყადობა მიუციათ. პირველი ყადი ბოლქვაძეების გვარში ის იყო. მღვდელი იოანე ბოლქვაძის გამაჰმადიანებული შვილის შთამომავლებს ეწოდათ ყადიოღლები (ყადის შვილები) ხოლო მათ სოფელს - ყადიოღლი. თედო სახოკია. “ მოგზაურობანი". ქ. ბათუმი, 1995, გვ. 247-248. ზაქარია ჭიჭინაძე. გაზ. ,,ივერია", 1884 წ., 7 აპრილი. ენვერ ბოლქვაძე. “ბოლქვაძეების (ყადიოღლების) გვარის გენეალოგია. გამომცემლობა “ალიონი",“ ქ. ბათუმი, 1998.
აკაკი ვასაძის სახლ-მუზეუმი

აკაკი ვასაძის სახლ-მუზეუმი — საქართველოს თეატრის, მუსიკის, კინოსა და ქორეოგრაფიის სახელმწიფო მუზეუმის ფილიალი, მდებარე დ. აღმაშენებლის პრ. 3. გაიხსნა 1988 წლის 14 იანვარს ბინაში, სადაც აკაკი ვასაძე ცხოვრობდა 1936 წლიდან სიცოცხლის ბოლომდე. ექსპოზიცია მოთავსებულია ორ ოთახში. პირველში წარმოდგენილია ვასაძის როგორც მსახიობის, რეჟისორისა და ლიტერატორის შემოქმედების ამსახველი მასალები: აფიშები, ფოტოები, თეატრის მაკეტები, იაგოსა და პასტორ მანდერსის კოსტიუმები; თეატრალური რეკვიზიტები სხვადასხვა სპექტაკლიდან: ჩიშმაკოვის გიტარა (კ. მარჯანიშვილის მიერ დადგმული სპექტაკლიდან “მზის დაბნელება საქართველოში”), ახმას ფანდური (ა. ახმეტელისა და ვასაძის მიერ დადგმული სპექტაკლიდან “ანზორი”), ლირის ხმალი (გ. ლორთქიფანიძისა და ვ-ის მიერ დადგმული სპექტაკლიდან “მეფე ლირი”), ძველებური დაირა, თეატრალური ნიღბები და სხვ. აქვეა ტ. ტაბიძისა და ი. გრიშაშვილის ლექსები, მიძღვნილი ვასაძისადმი; ე. ნემიროვიჩ-დანჩენკოს, გ. რობაქიძის, დრამატურგ ვ. სოლოვიოვის, კრიტიკოს ი. ალტმანის, ამერიკელი რეჟისორის რ. პორტერის გამონათქვამები ვასაძეზე, როგორც მსახიობსა და რეჟისორზე. ვიტრინებში გამოფენილია ვასაძის ხელით გადაწერილი როლები თავის ჩანახატებიანად; თეატრ. პროგრამები: ვასაძის “მოგონებები, ფიქრები” (2 ტ.) და “ჩემი სამსახიობო გზა”; წიგნები ვასაძეზე; მნიშვნელოვანი წერილები და დეპეშები; საქართველოსა და შოთა რუსთაველის სახ. სახელმწიფო პრემიების დიპლომები, მთავრობის სხვადასხვა ჯილდო (ორდენები, მედლები), აგრეთვე პირადი ნივთები. მეორე ოთახს შენარჩუნებული აქვს ვასაძის სამუშაო-მისაღები ოთახის სახე. აქ დგას მისი საწერი მაგიდა თავისი სავარძლით, როიალი, რბილი ავეჯი. კედლებზე განლაგებულია ვასაძის ბავშვობის, გიმნაზიის წლების, ახალგაზრდობის ამსახველი ფოტოები, აქვეა მისი ოჯახის წევრების პორტრეტები. ერთი კედელი დათმობილი აქვს რუსთაველის თეატრის 20-იანი წლების ყოველდღიური ცხოვრების ამსახველ უნიკალურ ფოტოებს, რომლებშიც არიან კ. მარჯანიშვილი, ვ. აბაშიძე, ნ. გოცირიძე, შ. დადიანი და ქართ. თეატრისა და კულტურის სხვა გამოჩენილი მოღვაწენი. ამავე ოთახშია გამოფენილი ვასაძის საზ. ცხოვრების ამსახველი ფოტოები, სადაც მასთან ერთად არიან გამოჩენილი რეჟისორები და მწერლები: ვ. ნემიროვიჩ-დანჩენკო, ა. კოონენი, ა. ტაიროვი, ა. ტოლსტოი, ა. კორნეიჩუკი და სხვ. (სულ გამოფენილია 172 ფოტოსურათი). გამოფენილია აგრეთვე ვ-ის მიერ აკვარელით და ფანქრით შესრულებული ნახატები: იმერეთის ორი პეიზაჟი, მეუღლისა და შვილიშვილის პორტრეტები. სახლ-მუზეუმში ექსპონირებულია ლ. გუდიაშვილის მიერ ნაჩუქარი ფერწერული ტილო “წყურვილი”, ი. ნიკოლაძის ნაჩუქარი შოთა რუსთაველის ბარელიეფი (ბრინჯაო), უ. ჯაფარიძის ნახატი “ა. ვასაძე ერეკლე II-ის როლში” (სპექტაკლიდან “კრწანისის გმირები”), კრიტოვის ნახატი “ა. ვასაძე ნოვიკოვის როლში” (სპექტაკლიდან “ლიანდაგები გუგუნებენ”), ნაჭყებიას ნახატი “ა. ვასაძე – პეპია”, ე. შუხაევის მიერ შესრულებული ვასაძის პორტრეტი. ექსპოზიციაში აგრეთვე წარმოდგენილია სხვადასხვა მემორიალური ნივთი თავისი წარწერებით. სახლ-მუზეუმში ინახება ვასაძის ბიბლიოთეკა და პირადი არქივი. მუზეუმის შენობას მინიჭებული აქვს კულტურული მემკვიდროების უძრავი ძეგლის სტატუსი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. აკაკი ვასაძის სახლ-მუზეუმი ↑ საქართველოს კულტურისა და ძეგლთა დაცვის მინისტრის 2007 წ. 3/181 ბრძანება
Hunter x Hunter-ის ეპიზოდების სია

Hunter x Hunter-ის ეპიზოდების სია შეიძლება აღნიშნავდეს: Hunter × Hunter-ის ეპიზოდების სია (1999) Hunter × Hunter-ის ეპიზოდების სია (2011) Hunter × Hunter-ის ოვას ეპიზოდების სია
უტეიმულინო

უტეიმულინო (ბაშკ. Үтәймулла) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში. მიეკუთვნება ნაგადაკის სასოფლო საბჭოს. 2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 379 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 29 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ტიუკუნი, რომელიც დაშორებულია 8 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ . Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. Утеймуллино (Биш-аул) на портале «Генеалогия и Архивы» ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
ხასანოვო (აურგაზის რაიონი)

ხასანოვო (ბაშკ. Хәсән) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში. მიეკუთვნება ურშაკის სასოფლო საბჭოს. 2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 13 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 33 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია შინგაკ-კული, რომელიც დაშორებულია 45 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას თათრები შეადგენენ . Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. Хасаново на портале «Генеалогия и Архивы» ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
ჩიშმა (ბალიკლიკულის სოფსაბჭო)

ჩიშმა (ბაშკ. Шишмә) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში. მიეკუთვნება ბალიკლიკულის სასოფლო საბჭოს. 2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 65 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 12 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 42 კმ-ით, ხოლო სასოფლო საბჭოს ცენტრიდან ბალიკლიკულიდან დაშორებულია 3 კმ-ით. ბაშკირეთის რესპუბლიკის მუნიციპალიური განათლების საბჭო. ჩიშმა პორტალზე «გენეალოგია და არქივი» ↑ Административно-территориальное устройство Республики Башкортостан: Справочник / Сост. Р. Ф. Хабиров. — Уфа: Белая Река, 2007. — 416 с. — 10 000 экз. — ISBN 978-5-87691-038-7.
ანგბანდი

ანგბანდი — ჯ.რ.რ. ტოლკინის ლეგენდარიუმში დიდი სიმაგრე, რომელიც მელკორმა სამყაროს ადრეულ პერიოდში ააგო. მდებარეობდა ბელერიანდის ჩრდილოეთით. ანგბანდის ქვეშ არსებობდა მეორე ციხესიმაგრე - უტუმნო, რომელიც ვალარების მიერ იქნა განადგურებული. ამის შემდეგ მელკორი ვალინორში სამი ეპოქის განმავლობაში შეამწყვდიეს, მაგრამ იგი დაბრუნდა შუახმელეთში და ანგბანდში გამაგრდა, ხოლო მის კარიბჭეს ზევიდან დაადგა თანგოროდრიმის ციხე-კოშკები. ტოლკინი, ჯ.რ.რ. (2007), კრისტოფერ ტოლკინი, რედ., ჰურინის შვილები, ლონდონი: HarperCollins, ISBN 0-007-24622-6 ↑ ტოლკინი, ჯ. რ. რ. (1977). „ამბავი ელფთა მოსვლისა და მელკორის დატყვევებისა“, სილმარილიონი, პირველი. ISBN 0-345-32581-8.  ↑ ობერჰელმანი, დევიდ დ. (2006). „ანგბანდი“, რედ. დრაუტი, მაიკლ დ. კ.: ჯ. რ. რ. ტოლკინის ენციკლოპედია. Routledge, გვ. 17–18. ISBN 0-415-96942-5.
იოანე ევნუხი

იოანე ევნუხი იოანე საჭურისი (ბერძ. Ιωάννης Ευνούχος) — მაღალი თანამდებობის პირი ტრაპიზონის იმპერიაში, რომელიც მე-14 საუკუნის შუა ხანებში მოღვაწეობდა. მისი წარმომავლობა გაურკვეველია, ცნობილია რომ ის არ იყო არისტოკრატიული ოჯახის წევრი. იოანე ტრაპიზონის სამხედრო ოლქის, ვანდის, მეთაური იყო, დუქსის ტიტულს ატარებდა და ლიმნია ეკავა, მასვე ებარა იმპერიის ფლოტი. იოანე ტრაპიზონის იმპერიის საშინაო და საგარეო პოლიტიკაში მნიშვნელოვან როლს ასრულებდა და პრობიზანტიურ ორიენტაციით გამოირჩეოდა. 1333 წელს მან მახვილით მოკლა მცირეწლოვანი იმპერატორი მანუელ II. იოანე საჭურისი ტრაპიზონის სამოქალაქო ომში გამოდოდა ირინა პალეოლოგოსის მხარეს. მიქაელ პანარეტოსი „ტრაპიზონის ქრონიკა“ XIV საუკუნე Radic, Radivoj (2003). „John Eunuch“. Encyclopaedia of the Hellenic World, Asia Minor. Foundation of the Hellenic World. ↑ Ιστορία του Ελληνικού έθνους, τομ. Θ’ (Αθήνα 1980), p. 330 (E. Ahweiler – Glykatzi)
ჩიშმა (სულთანმურატის სოფსაბჭო)

ჩიშმა (ბაშკ. Шишмә) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში. მიეკუთვნება სულთანმურატის სასოფლო საბჭოს. 2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 96 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 12 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 42 კმ-ით, ხოლო სასოფლო საბჭოს ცენტრიდან სულთანმურატიდან დაშორებულია 3 კმ-ით. ბაშკირეთის რესპუბლიკის მუნიციპალიური განათლების საბჭო. ↑ Административно-территориальное устройство Республики Башкортостан: Справочник / Сост. Р. Ф. Хабиров. — Уфа: Белая Река, 2007. — 416 с. — 10 000 экз. — ISBN 978-5-87691-038-7.
ბიბლიოთეკა ალექსანდრინა

ბიბლიოთეკა ალექსანდრინა ან ახალი ალექსანდრიის ბიბლიოთეკა (არაბ. مكتبة الإسكندرية الجديدة, DMG Maktabat al-Iskandarīyah) — ბიბლიოთეკა და კულტურული ცენტრი, განთავსებული ხმელთაშუა ზღვის ნაპირზე, ქალაქ ალექსანდრიაში, ეგვიპტეში. ბიბლიოთეკა აგებულია ალექსანდრიის ბიბლიოთეკის ადგილზე, რომელიც წარსულში განადგურდა. ალექსანდრინის ბიბლიოთეკა აშენდა 2001 წელს, ოფიციალურად გაიხსნა 2002 წლის 16 ოქტომბერს. ძველის ადგილზე ახალი ბიბლიოთეკის აშენების იდეა ჯერ კიდევ 1970-იან წლებში გაუჩნდათ ალექსანდრიის უნივერსიტეტის პროფესორებს. 1980-იანების შუა პერიოდში მათ ეგვიპტის პრეზიდენტი ჰოსნი მუბარაქი და იუნესკო აშენების აუცილებლობაში დაარწმუნეს. 1988 წელს ბიბლიოთეკისთვის გამოსყიდული იქნა მიწის ნაწილი. არქიტექტურულ კონკურსში გაიმარჯვა ნორვეგიულმა არქიტექტურულმა ბიურომ „Snøhetta“ და ავსტრიელმა არქიტექტორმა კრისტოფერ კაპელემ. მშენებლობისთვის შეიქმნა კონსორციუმი Snøhetta-ს, ინგლისური და იტალიური მშენებელი კომპანიების ხელმძღვანელობით. ბიბლიოთეკის დაფინანსების საკითხი გადაწყდა ასუანის კონფერენციაზე. ერაყის, საუდის არაბეთის და არაბთა გაერთიანებული საამიროების მთავრობების მიერ განხორციელდა 65 მილიონი აშშ დოლარის შემოწირულობა. 27 მილიონი დოლარი შესწირა 26-მა ქვეყანამ. ეგვიპტის ხელისუფლებამ პროექტისთვის გამოჰყო 120 მილიონი, აგრეთვე დაფინანსებაში წვლილი შეიტანა იუნესკომაც. 1992 წელს დაიწყო წინასწარი სამუშაოები, 1995 წელს შეუდგნენ უშუალო სამუშაოებს, რომელიც გაგრძელდა 2001 წლამდე. 2002 წლის 16 ოქტომბერს რამდენიმე ქვეყნის ხელმძღვანელის თანდასწრებით ბიბლიოთეკა საზეიმო ვითარებაში გახსნა. მასში ძირითადად ინახება წიგნები ფრანგულ, არაბულ და ინლისურ ენებზე. 2010 წელს საფრანგეთის ეროვნულმა ბიბლიოთეკამ ალექსანდრინას გადასცა 500 ათასი წიგნი. ბიბლიოთეკის საცავი გათვლილია 8 მილიონ წიგნზე. მთავარი საკითხავი დარბაზის მოცულობა არის 20,000 კ² თერთმეტ კასკადულ დონეზე. კომპლექსი აგრეთვე თავისთავში მოიცავს საკონფერენციო ცენტრს, სპეციალიზებულ ბიბლიოთეკებს უსინათლოთათვის, მოზარდებისა და ბავშვებისთვის, აგრეთვე ოთხ მუზეუმს, ხელოვნების ოთხ გალერეას, პლანეტარიუმს და ხელნაწერთა აღდგენის ლაბორატორიას. წიგნსაცავი მდებარეობს მიწის ქვეშ, ზღვის მარილის მავნე ზემოქმედებისაგან დასაცავად. ბიბლიოთეკა მჭიდროდ თანამშრომლობს არაკომერციულ ელექტრონულ ბიბლიოთეკა Internet Archive-თან. Watson, Bruce (April 2002). „Rising Sun“. Smithsonian Magazine. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-04-19. ციტირების თარიღი: 2009-02-24. Ali, Amro (16 ოქტომბერი, 2012) "Power, Rebirth and Scandal: A Decade of the Bibliotheca Alexandrina". Jadaliyya. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ბიბლიოთეკა ალექსანდრინა“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი ბიბლიოთეკა ალექსანდრინა: ძველი ბიბლიოთეკა იქცა თანამედროვედ ↑ Clare Davies. Archive Map: Egypt. Speak Memory. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 6 October 2014. ციტირების თარიღი: 5 October 2014. ↑ „A Donation of Half Million Books from France to the BA - News - Bibli…“. archive.fo. 2012-07-19. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-07-19. ციტირების თარიღი: 2017-10-20. ↑ 3.0 3.1 3.2 Planet, Lonely. Bibliotheca Alexandrina - Lonely Planet. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-20. ციტირების თარიღი: 2016-05-18 ↑ Володин Б., Всемирная история библиотек, 2-е, доп, СПб.: Профессия, 2004. — 43 გვ, ISBN 5-93913-073-9.
კუმანოვოს ისტორიული არქივი

კუმანოვოს ისტორიული არქივი (მაკედ. Историски архив) — არქივი ქალაქ კუმანოვოში. დაარსდა 1954 წელს. ამჟამად ფუნქციონირებს, როგორც მაკედონიის რესპუბლიკის სახელმწიფო არქივის განყოფილება. კუმანოვოს განყოფილების დაქვემდებარებაში შედის: კუმანოვოს, ლიპკოვოს, სტარო-ნაგორიჩანეს, კრივა-პალანკის, რანკოვცესა და კრატოვოს თემები. ეს განყოფილება მძიმე ვითარებაშია და XIX საუკუნის ბოლოს აგებულ არამიზნობრივ შენობაში მუშაობს გოცე დელჩევის ქუჩაზე. განსაკუთრებულ სირთულეს საარქივო მასალების განთავსება წარმოადგენს. განყოფილებას გააჩნია 543 ფონდი და 8 კოლექცია. ყველაზე ძველი დოკუმენტები 1870 წლით თარიღდება და მასალების უმრავლესობა მეორე მსოფლიო ომის შემდგომ პერიოდს მოიცავს. კუმანოვოს არქივში განთავსებული დოკუმენტები ეკონომიკური, სოციალური, კულტურული და პოლიტიკური შინაარსისაა. განყოფილებას არ აქვს სამკითხველო დარბაზი და ამ მიზნით სამუშაო სივრცე გამოიყენება. კუმანოვოს განყოფილების ძირითადი ფონდებია: „Градско поглаварство на градот Куманово“ (1918-1941) Народноослободителни и народни одбори на општините Кратово, Куманово и Злетово (1944-1965) Собранијата на општините Куманово, Крива Паланка и Кратово Политичките организации (1945-1990) Црковните фондови (1918-1941) Семејните и личните фондови (1894-1946) განყოფილებას გააჩნია მუდმივი საარქივო გამოფენა სახელწოდებით „Куманово низ документи и фотографии“. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-10-03. ციტირების თარიღი: 2017-11-21.
თორი: რაგნაროკი

„თორი: რაგნაროკი“ — 2017 წლის ამერიკული სუპერგმირული ფილმი Marvel Comics-ის პერსონაჟ თორის შესახებ. იგი გადაიღო Marvel Studios-მა, Walt Disney Studios Motion Pictures-ის დისტრიბუციით. „თორი: რაგნაროკი“ არის „თორის“ და „ბნელი სამყაროს“ გაგრძელება და რიგით მეჩვიდმეტე ფილმი Marvel-ის კინოსამყაროში. გადაღებული ტაიკა ვაიტიტის მიერ, ფილმი ეფუძნება ერიკ პირსონის, კრეიგ კაილის და კრისტოფერ იოსტის სცენარს. როლებს ასრულებენ კრის ჰემსვორთი, ტომ ჰიდლსტონი, კეიტ ბლანშეტი, იდრის ელბა, ჯეფ გოლდბლუმი, ტესა თომპსონი, კარლ ურბანი, მარკ რუფალო და ენტონი ჰოპკინზი. ამ ფილმში თორი დატყვევებულია პლანეტა საკაარზე და უნდა დაიხსნას თავი, რათა გადაარჩინოს მშობლიური ასგარდი ჰელასგან და მოსალოდნელი რაგნაროკისგან. ფილმის პრემიერა გაიმართა ლოს-ანჯელესში 2017 წლის 10 ოქტომბერს. კინოგაქირავებაში იგი გამოვიდა 3 ნოემბერს, 3D, IMAX და IMAX 3D ფორმატებში. მან ძირითადად დადებითი შეფასებები მიიღო და მრავალი კრიტიკოსის მიერ აღიარებული იქნა „თორის“ სერიის საუკეთესო ნამუშევრად. არანაკლებ აღფრთოვანებული შეფასებები მიენიჭა ვაიტიტის რეჟისურას, მსახიობებს, მოქმედებით სცენებს, საუნდტრეკს და იუმორს. ფილმის შემოსავალმა 739.2 მილიონი აშშ დოლარი მილიონი აშშ დოლარი შეადგინა. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „თორი: რაგნაროკი“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი „თორი: რაგნაროკი“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „თორი: რაგნაროკი“ — Allmovie-ზე ↑ http://www.webcitation.org/6uBnzftdY ↑ 2.0 2.1 2.2 Thor: Ragnarok (2017). Box Office Mojo. ციტირების თარიღი: November 20, 2017. ↑ Kois, Dan. (October 19, 2017) The Superweirdo Behind 'Thor: Ragnarok'. The New York Times Magazine. დაარქივებულია ორიგინალიდან — ნოემბერი 7, 2017. ციტირების თარიღი: November 6, 2017.
მაყაშვილი

საკუთარი სახელი მაყაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მაყაშვილი აბელ მაყაშვილი — სამხედრო მოღვაწე ალექსანდრე მაყაშვილი — ბოტანიკოსი ალექსანდრე მაყაშვილი — ქართლ-კახეთის სამეფოს სახელმწიფო მოხელე ალექსანდრე მაყაშვილი — ხალხოსნური მოძრაობის მონაწილე გიორგი მაყაშვილი — სამხედრო პირი, გენერალ-მაიორი ვლადიმერ მაყაშვილი — სამხედრო პირი, გენერალ-მაიორი ივანე მაყაშვილი — სამხედრო პირი, გენერალ-მაიორი ილია მაყაშვილი — სამხედრო პირი, გენერალ-მაიორი იოსებ მაყაშვილი — რევოლუციურ-ხალხოსნური მოძრაობის აქტიური მონაწილე საქართველოში კონსტანტინე მაყაშვილი — პოეტი მალხაზ მაყაშვილი — ბიოლოგი მარო მაყაშვილი — მოწყალების და, საქართველოს ეროვნული გმირი მიხეილ მაყაშვილი — არქიტექტორი, პოლიტიკოსი ნიკოლოზ მაყაშვილი — სამხედრო მფრინავი ნინო მაყაშვილი — მსახიობი ნინო მაყაშვილი-ტაბიძე — ბიოლოგი, მწერალი, ტიციან ტაბიძის მეუღლე რუსკა მაყაშვილი — მსახიობი, ტელეწამყვანი სიმონ მაყაშვილი — დიპლომატი სოლომონ მაყაშვილი — რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-მაიორი შალვა მაყაშვილი — ფერმწერი
შურისმაძიებლები (კომიქსები)

შურისმაძიებლები (ინგლ. Avengers) — სუპერგმირული გუნდი Marvel Comics-ის გამოცემებეში. პირველად გამოჩნდა ამავე სახელწოდების 1963 წლის კომიქსში. მისი შემქმნელები არიან სტენ ლი და ჯეკ კირბი. შურისმაძიებლები წარმოადგენენ წინა გუნდის, ყველა-გამარჯვებულის (Timely Comics-იდან) განახლებას. გუნდის თავდაპირველი წევრები იყვნენ ადამიანი ჭიანჭველა, ჰალკი, რკინის კაცი, თორი და ბზიკი. მეორე ნომრისთვის ადამიანი ჭიანჭველა გახდა გიგანტი. კაპიტანი ამერიკა მეოთხე ნომერში ყინულში გაიჭედა და გუნდს შეუერთდა მხოლოდ გაცოცხლების შემდეგ. ცვალებადი შემადგენლობა კომიქსების სერიის დამახასიათებელ ნიშნად იქცა, თუმცა მუდმივი დარჩა ის, რომ გუნდი ებრძოდა ისეთ მტერს, რომელსაც ერთი გმირი ვერ გაუმკლავდებოდა. მასში აგრეთვე შედიოდნენ ადამიანები, ზეადამიანები, ანდროიდები, უცხოპლანეტელები, ზებუნებრივი არსებები და ყოფილი მტრებიც კი. გარდა კომიქსების და რამდენიმე ტელესერიალის, გუნდი აგრეთვე გამოჩნდა 2012 წლის „შურისმაძიებლებში“ (რეჟ. ჯოს უიდონი). ფილმმა საბოლოოდ რეკორდი დაამყარა, სადებიუტო კვირაში 207.4 მილიონი აშშ დოლარის შემოსავლით. მეორე ფილმი, „შურისმაძიებლები: ულტრონის ეპოქა“, გამოვიდა 2015 წელს. 2018 წელს დაგეგმილია ფილმის „შურისმაძიებლები: უსასრულობის ომი“ გამოსვლა, ხოლო ჯერჯერობით უსათაურო გაგრძელება 2019 წლის 3 მაისს გამოვა. საიტზე Superhero Database ოფიციალური საიტი კომიქსების გაყიდვების ისტორია 1966 წლიდან დღემდე ↑ Subers, Ray (May 6, 2012). „Weekend Report: Avengers Smashes Records“. Box Office Mojo. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-05-20. ციტირების თარიღი: 2012-05-06.