laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ლილოანი (სამხრეთი ლეიტე)

ლილოანი (ოფიციალურად ლილოანის მუნიციპალიტეტი;სებ. Lungsod sa Liloan; ტაგალ. Bayan ng Liloan) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ლეიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 24 800 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 24 ბარანგაის. Liloan Profile at PhilAtlas.com Official Website of Liloan Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-30 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Liloan, Southern Leyte : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 12 January 2019.
ლიმასავა

ლიმასავა (ოფიციალურად ლიმასავის მუნიციპალიტეტი;სებ. Lungsod sa Limasawa; ტაგალ. Bayan ng Limasawa) ― კუნძული-მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ლეიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 6 191 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 6 ბარანგაის. Limasawa, ტურისტული მეგზური ვიკივოიაჟზე Limasawa Profile at PhilAtlas.com ELGU Website of Limasawa Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-30 საიტზე Wayback Machine. Limasawa Island Information ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Limasawa, Southern Leyte : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 12 January 2019.
მაკროონი

მაკროონი (ოფიციალურად მაკროონის მუნიციპალიტეტი;სებ. Lungsod sa Macrohon; ტაგალ. Bayan ng Macrohon) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ლეიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 26 580 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 30 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მაკროონი Macrohon Profile at PhilAtlas.com The Official Website of Macrohon Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-30 საიტზე Wayback Machine. Macrohon Info Website ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Macrohon, Southern Leyte : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 13 January 2019.
მალიტბოგი (სამხრეთი ლეიტე)

მალიტბოგი (ოფიციალურად მალიტბოგის მუნიციპალიტეტი;სებ. Lungsod sa Malitbog; ტაგალ. Bayan ng Malitbog) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ლეიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 23 256 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 37 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მალიტბოგი (სამხრეთი ლეიტე) Malitbog Profile at PhilAtlas.com Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-30 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Malitbog, Southern Leyte : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 13 January 2019.
პადრე-ბურხოსი (სამხრეთი ლეიტე)

პადრე-ბურხოსი (ოფიციალურად პადრე-ბურხოსის მუნიციპალიტეტი;სებ. Lungsod sa Padre Burgos; ტაგალ. Bayan ng Padre Burgos) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ლეიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 11 159 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 11 ბარანგაის. Padre Burgos Profile at PhilAtlas.com Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-30 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Padre Burgos, Southern Leyte : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 13 January 2019.
პინტუიანი

პინტუიანი (ოფიციალურად პინტუიანის მუნიციპალიტეტი;სებ. Lungsod sa Pintuyan; ტაგალ. Bayan ng Pintuyan) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ლეიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 10 202 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს ბარანგაის. Pintuyan Profile at PhilAtlas.com Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-30 საიტზე Wayback Machine. [1] დაარქივებული 2022-06-18 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Pintuyan, Southern Leyte: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 13 January 2019.
სენ-ბერნარი (სამხრეთი ლეიტე)

სენ-ბერნარი (ოფიციალურად სენ-ბერნარის მუნიციპალიტეტი;სებ. Lungsod sa Saint Bernard; ტაგალ. Bayan ng Saint Bernard) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ლეიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 28 414 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 30 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სენ-ბერნარი (სამხრეთი ლეიტე) ოფიციალური საიტი Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-30 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Saint Bernard, Southern Leyte: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 13 January 2019.
სან-ფრანსისკო (სამხრეთი ლეიტე)

სან-ფრანსისკო (ოფიციალურად სან-ფრანსისკოს მუნიციპალიტეტი;სებ. Lungsod sa San Francisco; ტაგალ. Bayan ng San Francisco) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ლეიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 13 436 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 22 ბარანგაის. San Francisco Profile at PhilAtlas.com Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-30 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ San Francisco, Southern Leyte : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 13 January 2019.
სან-ხუანი (სამხრეთი ლეიტე)

სან-ხუანი (ოფიციალურად სან-ხუანის მუნიციპალიტეტი;სებ. Lungsod sa San Juan; ტაგალ. Bayan ng San Juan) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ლეიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 14 912 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 18 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სან-ხუანი (სამხრეთი ლეიტე) ოფიციალური საიტი San Juan Profile at PhilAtlas.com ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ San Juan, Southern Leyte : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 13 January 2019.
სან-რიკარდო (სამხრეთი ლეიტე)

სან-რიკარდო (ოფიციალურად სან-რიკარდოს მუნიციპალიტეტი;სებ. Lungsod sa San Ricardo; ტაგალ. Bayan ng San Ricardo) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ლეიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 10 500 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 15 ბარანგაის. San Ricardo Profile at PhilAtlas.com Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-30 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Pintuyan, Southern Leyte: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 13 January 2019.
სილაგო

სილაგო (ოფიციალურად სილაგოს მუნიციპალიტეტი;სებ. Lungsod sa Silago; ტაგალ. Bayan ng Silago) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ლეიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 13 116 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 15 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სილაგო Silago Profile at PhilAtlas.com Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-30 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Silago, Southern Leyte : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 13 January 2019.
სოგოდი (სამხრეთი ლეიტე)

სოგოდი (ოფიციალურად სოგოდის მუნიციპალიტეტი;სებ. Lungsod sa Sogod; ტაგალ. Bayan ng Sogod) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ლეიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 47 552 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 45 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: სოგოდი (სამხრეთი ლეიტე) Sogod, Southern Leyte, ტურისტული მეგზური ვიკივოიაჟზე Sogod Profile at PhilAtlas.com Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-30 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a>
საბა ბუაძე

საბა ბუაძე (დ. 5 მაისი, 1991) — ქართველი პოლიტიკოსი, თბილისის VII მოწვევის საკრებულოს ფრაქცია „ლელო – პარტნიორობა თბილისისათვის“ თავმჯდომარე. სამართლის ბაკალავრის ხარისხი 2009-2013 წლებში ნიდერლანდებში, გრონინგენის უნივერსიტეტში მიიღო. სწავლის პარალელურად 2011-2012 წლებში საქართველოში ამერიკის სავაჭრო პალატაში უმცროსი სამართლებრივი ანალიტიკოსის პიზიციაზე მუშაობდა. 2014-2015 წლებში მუშაობდა საქართველოს მთავრობის ადმინისტრაციაში პოლიტიკის ანალიზის, სტრატეგიული დაგეგმვისა და კოორდინაციის დეპარტამენტის უფროს მრჩევლად. 2016 წელს იყო ევროპის საბჭოს ადგილობრივი თვითმმართველობების კონგრესის ადგილობრივი ექსპერტი. 2015-2019 წლებში მუშაობდა ანტიკორუფციული მიმართულების ხელმძღვანელად ინფორმაციის თავისუფლების განვითარების ინსტიტუტში (IDFI). 2019 წლიდან არის „ლელოს“ პოლიტიკური საბჭოს წევრი. 2021 წელს აირჩიეს თბილისის VII მოწვევის საკრებულოში. არის „ლელო – პარტნიორობა თბილისისათვის“ თავმჯდომარე და ურბანული დაგეგმარებისა და საქალაქო მეურნეობის კომისიისა და ქონების მართვისა და საფინანსო-საბიუჯეტო კომისიის წევრი. გრიგოლ გეგელია ↑ 1.0 1.1 1.2 საკრებულოს წევრები საბა ბუაძე
თომას-ოპუსი

თომას-ოპუსი (ოფიციალურად მუნიციპალიტეტი;სებ. Lungsod sa Tomas Oppus; ტაგალ. Bayan ng Tomas Oppus) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ლეიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 16 990 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 29 ბარანგაის. Tomas Oppus Profile at PhilAtlas.com Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-30 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Tomas Oppus, Southern Leyte : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 13 January 2019.
ინუნდაიანი

ინუნდაიანი (ოფიციალურად ინუნდაიანის მუნიციპალიტეტი;სებ. Lungsod sa Hinundayan; ტაგალ. Bayan ng Hinundayan) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ლეიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 12 398 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 17 ბარანგაის. Hinundayan Profile at PhilAtlas.com Unofficial Website of Hinundayan დაარქივებული 2013-06-02 საიტზე Wayback Machine. Official Website of Hinundayan Philippine Census Information Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-30 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Hinundayan, Southern Leyte : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 6 January 2019.
ლიბაგონი

ლიბაგონი (ოფიციალურად ლიბაგონის მუნიციპალიტეტი;სებ. Lungsod sa Libagon; ტაგალ. Bayan ng Libagon) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ლეიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 15 244 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 14 ბარანგაის. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ლიბაგონი Libagon Profile at PhilAtlas.com ოფიციალური საიტი Philippine Census Information Sogodbay Area Tales & Images Local Governance Performance Management System დაარქივებული 2012-05-30 საიტზე Wayback Machine. ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Libagon, Southern Leyte : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 6 January 2019.
ალმაგრო (სამარი)

ალმაგრო (ოფიციალურად ალმაგროს მუნიციპალიტეტი;სებ. Lungsod sa Almagro; ტაგალ. Bayan ng Almagro) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი სამარის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 9 273 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 23 ბარანგაის. Almagro Profile at PhilAtlas.com Philippine Census Information Local Governance Performance Management System ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Almagro: Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 29 February 2020
კაურის ეროვნული პარკი

კაურის ეროვნული პარკი (ესპ. Parque Nacional Caura) ― ეროვნული პარკი ამასონასისა და ბოლივარის შტატებში, ვენესუელაში. პარკი 2017 წელს შეიქმნა. მისი ფართობი 75 340 კმ²-ია და უდიდესია ვენესუელის მასშტაბით. 1968 წელს რაულ ლეონის მთავრობამ დაცული სივრცეების შექმნის შესახებ ბრძანება გამოსცა, რომლებიც კაურის ტერიტორიის სატყეო ნაკრძალებსაც მოიცავდა. 2008 წელს ჰუგო ჩავესის მთავრობის გადაწყვეტილებით, მდინარის აუზის რესურსების დასაცავად კაურის გეგმა შეიქმნა. 2017 წლის მარტში ნიკოლას მადუროს ბრძანებით, ბოლივარის შტატისა და ამასონასის შტატის ფართო რეგიონში არსებული სახეობების შესანარჩუნებლად კაურის ეროვნული პარკი დაარსდა. ვენესუელის ეროვნული პარკების სია კანაიმის ეროვნული პარკი ↑ El Parque Nacional Caura y sus contradicciones es (2017-04-20). ციტირების თარიღი: 18 December 2021 ↑ Venezuela: científicos y pueblos indígenas critican la creación del Parque Nacional Caura es (2017-06-21). ციტირების თარიღი: 2019-11-29 ↑ Grupo de Trabajo sobre Asuntos Indígenas (GTAI). (2017-04-05) Sobre el Decreto del Parque Nacional Caura es-VE. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-10-29. ციტირების თარიღი: 2019-11-29 ↑ Sobre el Decreto del Parque Nacional Caura es-VE (5 April 2017). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 29 ოქტომბერი 2020. ციტირების თარიღი: 24 October 2019
დიდთავა გროსჰეიმია

დიდთავა გროსჰეიმია (ლათ. Grossheimia macrocephala) — მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარეა. ერთ მეტრამდე სიმაღლის, დატოტვილი, იშვიათად დაუტოტავნი, სქლად შეფოთლილი, დაღარული ღერო აქვს. ქვედა ფოთლები მოგრძოა, ლანცეტური; ზედა ფოთლები – შედარებით მოკლე. ღერო და ფოთლები (ორივე მხარეზე) ხუჭუჭა ბეწვებითაა მოფენილი. ყვავილები ყვითელია, მილისებრი; შეკრებილია სფეროსებრი ფორმის ყვავილებად (კალათებად). კალათას შუა ყვავილები ორსქესიანია, რამდენიმე რიგად განლაგებული; განაპირა ყვავილები – უსქესო, ერთრიგად განლაგებული. ყვავილედი ხეშეში ფოთლებისაგან შექმნილი საბურვლითაა გარშემორტყმული. ნაყოფი თესლურაა, "ქოჩრიანი". ყვავილობს ივლისში, ნაყოფი მწიფდება სექტემბერში. საქართველოში გავრცელებულია რაჭა-ლეჭხუმში, ქართლში, გარე კახეთში, თრიალეთში, მესხეთ-ჯავახეთში; მთის ზედა და სუბალპურ სარტყლებში. იზრდება მდელოებზე და სუბალპურ მაღალბალახეულობაში. აფხაზეთში, სვანეთში, რაჭა-ლეჩხუმში, აჭარასა და შიდა ქართლში, მთის ზედა სარტყელში მდელოებზე იზრდება აგრეთვე მრავალფოთოლა გროსჰეიმია. Grossheimia-ს გვარის რამდენიმე სახეობა გავრცელებულია კავკასიასა და მცირე აზიაში. საქართველოში 2 სახეობაა. ყვავილი ფოთლები ილუსტრაცია დავით ქიქოძე, მაია თავართქილაძე, თეიმურაზ სვანიძე., საქართველოს მცენარეები. საველე მეგზური, თბ., 2007. — გვ. 58.
კავკასიური ხარისძირა

კავკასიური ხარისძირა (ლათ. Helleborus caucasicus) — მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარეა. 20-40 სმ სიმაღლისაა. დატოტვილი ფესურა აქვს. ფესვთანური ფოთლები გრძელყუნწიანია, ხეშეში, შიშველი, თათისებრ გაყოფილი ფართოლანცეტურ ან ფართოელიფსურ ნაკვთებად; ზედა ფოთლები მჯდომარეა. ყვავილი მომწვანო თეთრია, 5-8 სმ დიამეტრისა; ნაყოფი მომწიფების შემდეგაც ყუნწზე რჩება. ნაყოფი თესლურაა, გრძელნისკარტიანი. თესლი ელიფსური ან სფერულია, შავი, პრიალა, დანაოჭებული. ყვავილობს თებერვალ-მარტში, ნაყოფი მწიფდება შემოდგომაზე. გავრცელებულია მთელ საქართველოში, მთისწინებიდან ტყის ზედა საზღვრამდე. იზრდება ტყის პირებსა და ბუჩქნარებში. მეორე სახეობა – აფხაზური ხარისძირა (ლათ. Helleborus abchasicus) – დასავლეთ საქართველოს ენდემია. გავრცელებულია აფხაზეთში, სამეგრელოში, რაჭა-ლეჩხუმში, იმერეთში. იზრდება მთის ქვედა და შუა სარტყლებში; ტყეებში, კირქვიან სუბსტრატებზე. კავკასიური ხარისძირისგან ძირითადად იმით განსხვავდება, რომ წითელი, მეწამული ან ვარდისფერი, იშვიათად თეთრი წითელლაქებიანი ყვავილი და უფრო თხელი, ნაზი ფოთოლი აქვს. Helleborus-ის გვარის 20-მდე სახეობა გავრცელებულია სამხრეთ ევროპაში, ხმელთაშუაზღვეთში და დას. აზიაში. საქართველოში 2 სახეობაა. ყვავილი ფოთლები ილუსტრაცია დავით ქიქოძე, მაია თავართქილაძე, თეიმურაზ სვანიძე., საქართველოს მცენარეები. საველე მეგზური, თბ., 2007. — გვ. 94.
გარეჯის სალბი

გარეჯის სალბი (ლათ. Salvia garedjii) — ნახევრად ბუჩქია. 20-40 სმ სიმაღლისაა, ძირიდანვე დატოტვილი. ღეროს ქვედა ნაწილი მოფენილია სქელი, ზედა – შედარებით თხელი ბეწვებით. ფოთოლი რთულია – 2-4 წყვილი ფოთოლაკისგან შედგება; მოკლეყუნწიანია, აგრეთვე შებუსული, 5-6 სმ სიგრძისა. ყვავილები შეკრებილია გრძელ – 10-15 სმ სიგრძის – ყვავილედებად. თითოეულ ყვავილედში 5-6, ერთმანეთისაგან 1.5-2.5 სმ-ით დაშორებული ჩხროა, ჩხროებში რამდენიმე ყვავილია. გვირგვინის ფურცელი კაშკაშა მეწამულია, ჯამის ფოთოლაკები, ძარღვთა გაყოლებასა და კიდეებზე – მუქი მეწამული, სქლად შებუსული. ნაყოფი (კაკლუჭი) უკუკვერცხირებრი ფორმისაა, მურა, წვრილი ძარღვების ბადით დაფარული, 4 მმ-მდე სიგრძისა. ყვავილობს და ნაყოფი მწიფდება მაის-ივნისში. სამხრეთ-აღმოსავლეთ კავკასიის ენდემია. საქართველოში გავრცელებულია გარეჯის ველზე, ზ.დ. 600-800 მ-ის ფარგლებში. შეტანილია საქართველოს წითელ წიგნსა (1982 წ.) და წითელ ნუსხაში (2006 წ.). მისი პოპულაციები დაცულია ვაშლოვანის სახელმწიფო ნაკრძალში. დავით ქიქოძე, მაია თავართქილაძე, თეიმურაზ სვანიძე., საქართველოს მცენარეები. საველე მეგზური, თბ., 2007. — გვ. 102.
ოთარ მამფორია

ოთარ მამფორია — პოეტი, მთარგმნელი და დრამატურგი, დაიბადა 1924 წელს,ქუთაისში.1951 წელს დაამთავრა თსუ ფილოლოგიის ფაკულტეტი,1958 წელს - მაქსიმ გორკის სახელობის მოსკოვის ლიტერატურული კურსები.პირველი ლექსი 1940 წელს გამოქვეყნდა.ავტორია ლექსთა კრებულებისა, პოემებისა, პიესებისა, სატირულ-იუმორისტული და საბავშვო ნაწარმოებების.ამ ნაწარმოებებიდან გამოსარჩევია ცისკრის ვარსკვლავი, ცისარტყელა ჩანჩქერებში, ეტლი წუთისოფლისა, ერთი მუჭა მიწა.ოთარ მამფორიას პიესები იდგმებოდა საქართველოს თეატრის სცენებზე.რეჟისორმა გიგა ლორთქიფანიძემ თბილისში, რუსთაველის სახელობის თეატრში, 1963 წელს დადგა პიესა მეტეხის ჩრდილში, ხოლო 1974 წელს ლერი პაქსაშვილმა, მარჯანიშვილის სახელობის თეატრშიდადგა პიესა იეთიმ გურჯი ოთარ მამფორია დაჯილდოვებულია ღირსების ორდენით 1997 წელს.ოთარ მამფორია დაკრძალულია თბილისში,დიდუბის მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში.
წარჩეს მთავარანგელოზის ეკლესია

წარჩეს მთავარანგელოზის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი გალის მუნიციპალიტეტის სოფელ წარჩეში. აგებული XX-XXI საუკუნეებში. 1912 წელს აშენებულია დიდი ზომის ბეტონის გალავანი რომლის სიმაღლე 2 მეტრამდეა შემორჩენილი. მთავარანგელოზის ეკლესია სწორედ გალავნის შიგნით ყოფილა აგებული, რომელიც მთლიანად განადგურებულია.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 9120
წყემის წმინდა ბარბარეს ეკლესია

წყემის წმინდა ბარბარეს ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი აბაშის მუნიციპალიტეტის სოფელ წყემში. აგებულია XIX საუკუნეში. ეკლესია ბაზილიკური ტიპისაა, ნაგებია ბლოკითა და აგურით, კირის დუღაბზე. ორი შესასვლელი კარი სამხრეთით და ჩრდილოეთით არის გაჭრილი. ნაგებობას თითო სარკმელი აქვს დასავლეთით და აღმოსავლეთით ხოლო — სამხრეთით ორი. ტაძარს შემორჩენილი აქვს მხოლოდ კედლები, სახურავი კი არ გააჩნია.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 5189
ლაგუნა-დე-ტაკარიგუის ეროვნული პარკი

ლაგუნა-დე-ტაკარიგუის ეროვნული პარკი (ესპ. Parque Nacional Laguna de Tacarigua, ასევე ცნობილი როგორც ტაკარიგუის ლაგუნის ეროვნული პარკი) ― ეროვნული პარკი მირანდას შტატში, ვენესუელაში. პარკის ფართობი 391 კმ²-ია. დაარსდა 1974 წელს. ვენესუელის ეროვნული პარკების სია კანაიმის ეროვნული პარკი ↑ Parque nacional Laguna de Tacarigua. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-03-17. ციტირების თარიღი: 2022-07-02. ↑ Novo, Isabel (1997-01-01). Ciencia y Conservación en el Sistema de Parques Nacionales de Venezuela: Una Experiencia de Cooperación Interinstitucional (es). EcoNatura. ISBN 9789800742495.  ↑ (1982-01-01) IUCN Directory of Neotropical Protected Areas (en). IUCN, გვ. 394. ISBN 9780907567622. „Parque nacional Laguna de Tacarigua.“  ↑ Smith, Joel B.; Huq, Saleemul; Lenhart, Stephanie; Mata, Luis José; Nemesová, Ivana; Touré, Sekou (2013-03-09) Vulnerability and Adaptation to Climate Change: Interim Results from the U.S. Country Studies Program (en). Springer Science & Business Media. ISBN 9789401736534.
ფოცხვერიანის ეკლესია

ფოცხვერიანის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ბოლნისის მუნიციპალიტეტის სოფელ ფოცხვერიანში. აგებულია XVI-XVIII საუკუნეებში. ეკლესია გვიან საუკუნეებში უნდა იყოს აგებული, თუმცა აშკარად ეტყობა, რომ შუა საუკუნეების ნაეკლესიარზეა აგებული, რომლის ქვები და კონსტრუქციული დეტალები ტაძრის მშენებლობისას გამოუყენებიათ. მშენებლობაში განირჩევა ორი შრე, პირველად აგებისას ჰორიზონტალური რიგებად ნაწყობი ნათალი კვადრები გამოუყენებიათ, მეორე ეტაპზე კი უკვე ნატეხი ქვები. ეკლესია დარბაზულია. შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს. დასავლეთის კედელი ერთსაფეხურიან ნათალ ცოკოლზე დგას, რომლის ფასადი ფოთლოვანი ყლორტითაა გაფორმებული. კარი გარედან დიდი არქიტრავით ყოფილა დასრულებული, შიგნიდან კი თაღოვანით. იკითხება აღმოსავლეთის ერთი და სამხრეთის ორი სარკმლის ღიობი. ნახევარწრიული აფსიდა მხრითაა გამოყოფილი დარბაზისგან, მხრები დასრულებული იყო სამსაფეხურიანი კაპიტელით, რომელზეც ტრიუმფალური თაღი გადადიოდა. საკურთხევლის სარკმლის ორივე მხარეს თითო სწორკუთხა ნიშის კვალია. კამარა დაყრდნობილი დარბაზის შუაში და გრძივი კედლების დასავლეთ კიდეში შეკიდულ თაღებზე ყოფილა, რომლებიც პროფილირებულ იმპოსტებზე იყო გადაყვანილი. შუა იმპოსტის გასწვრივ სამხრეთის კედელში სტელის სვეტის ფრაგმენტია ჩადგმული, რომელიც ლილვიანი წიბოებითაა დასრულებული, ხოლო წახნაგზე ბოლნური მედალიონი და მზის დისკოა მოცემული. დამატებით კიდევ ერთი, განსხვავებული კაპიტელია სამხრეთის მხრის გვერდით ჩაშენებული. ჩრდილოეთის კედელში მეორადი გამოყენებით ჩადგმულია შეწყვილებულ თაღებში აღმართული გოლგოთის ჯვრების რელიეფიანი ფილა.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 39375
შუა ბოლნისის ეკლესია

შუა ბოლნისის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ბოლნისის მუნიციპალიტეტის სოფელ შუა ბოლნისში. აგეულია X-XV საუკუნეებში. ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია ნატეხი ტუფის ქვით დუღაბზე. დგას ერთსაფეხურიან ცოკოლზე. შესასვლელი დასავლეთიდან ქონია. კედლები დასრულებული იყო ქვის პროფილირებული ლავგარდნით. მხრები პროფილირებული კაპიტელით სრულდება, რომელზეც სატრიუმფო თაღი იყო გადასული. სამხრეთ მხარეს სწორკუთხა ნიშიაა. მის მოპირდაპირედ, ჩრდილოეთ კედელში ნიშის მაგივრად ხვრელია დატანებული, რომელიც ამჟამად კედლის მორღვევის შედეგად გამჭოლია.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 39295