laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
გურამ გიორგაძე

გურამ გიორგაძე (დ. 24 აპრილი, 1945, ჭიათურა) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. 1969 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1969–1971 წლებში იყო ჭიათურის ქალაქის პოლიკლინიკის თერაპევტი. 1971–1975 წლებში ჭიათურის ქალაქის საავადმყოფოს ექიმი–თეტაპევტი. 1972–1975 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის თერაპიის კათედრის უფროსი ლაბორანტი, 1975–1996 წლებში ასისტენტი, 1996 წლიდან კათედრის დოცენტი. 1989 წლიდან თბილისის მე–4 კლინიკური საავადმყოფოს კარდიოლოგიური განყოფილების გამგე. ავტორია 23 სამეცნიერო ნაშრომის. 1981 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ეკგ–ზე იშემიური T კბილის გენეზისა და დიაგნოსტიკური ღირებულების შესწავლა სხვადასხვა დაავადებების დროს ასაკობრივ ასპექტში.“ ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია თბ., 2000 გვ. 68 გურამ გიორგაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
თემურ გიორგაძე

თემურ გიორგაძე (დ. 2 მაისი, 1947, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. 1972 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 1972 წელს იყო თბილისის №3 საავადმყოფოს ექიმი ორდინატორი. 1975 წლიდან თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ასისტენტი. ავტორია 41 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება ტრავმატოლოგიისა და ორთოპედიის საკითხებს. 1987 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ძვალსა და კერამიკულ პროტეზს შორის მიმდინარე პროცესების შესწავლა.“ ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია თბ., 2000 გვ. 68 თემურ გიორგაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
მარინა გიორგაძე

მარინა გიორგაძე (დ. 9 მარტი, 1954, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. 1978 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის პედიატრიული ფაკულტეტი. 1979–1981 წლებში სწავლობდა ასპირანტურაში, 1981 წლიდან ბავშვთა საავადმყოფოს №1 კათედრის ასისტენტია. ავტორია 28 სამეცნიერო ნაშრომის. 1998 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ჰეპატო–ბილიარული სისტემის მდგომარეობის თავისებურებათა შესწავლა ქრონიკული ქოლეცისტიტით დაავადებულ ბავშვებში ულტრაბგერითი სკანირების და რადიონუკლიდური კვლევის ავტომატიზირებული სისტემის გამოყენებით.“ ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია თბ., 2000 გვ. 69 მარინა გიორგაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ომარ გიორგაძე

ომარ გიორგაძე (დ. 19 ნოემბერი, 1944, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. 1969 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1969–1981 წლებში იყო მოსკოვის ბაკულევის სახელობის გულ–სისხლძარღვთა სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის ორდინატორი, უმცროსი და უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. 1981–1992 წლებში მოსკოვის ტრანსპლანტოლოგიისა და ხელოვნური ორგანოების სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი, მთავარი სპეციალისტი. 1993 წლიდან ხელმძრვანელობდა თბილისის ქირურგიის ინსტიტუტის კარდიო–ქირურგიულ კლინიკას. ავტორია 110 სამეცნიერო ნაშრომის. 1978 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „კალცინირებული მიტრალური სტენოზის ქირურგიული მკურნალობა ხელოვნური სისხლის მიმოქცევის ქვეშ.“ 1991 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაციის თემა — „გულის გადანერგვის შორეული შედეგების შეფასება კლინიკო–ფუნქციონალური მეთოდებით.“ ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია თბ., 2000 გვ. 69 ომარ გიორგაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
თამარ გიორგობიანი

თამარ გიორგობიანი (დ. 17 სექტემბერი, 1960, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. 1986–1988 წლებში იყო გორის სასწრაფო დახმარების სადგურის ექიმი. 1989–1992 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის გადაუდებელი თერაპიისა და კლინიკური ტოქსიკოლოგის კათედრის ასპირანტი, შემდეგ ამავე კათედრის ასისტენტი. ავტირია 9 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებშიც ძირითადად გაშუქებულია პულმონოლოგიისა და ტოქსიკოლოგიის საკითხები. 1993 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „კუჭქვეშა ჯირკვლის გარესეკრეტორული ფუნქციის ზოგიერთ მაჩვენებელთა შესწავლის მნიშვნელობა მწვავე პნევმონიით დაავადებულებში.“ ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია თბ., 2000 გვ. 69 თამარ გიორგობიანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
The Game Awards

The Game Awards — ყოველწლიური დაჯილდოების ცერემონია, რომელიც ჯილდოს გასცემს ვიდეო თამაშების ინდუსტრიაში განსაკუთრებული მიღწევებისთვის. დაარსდა 2014 წლის 5 დეკემბერს კანადელი ვიდეო თამაშების ჟურნალისტის ჯეფ კილის მიერ, რომელიც აგრეთვე ცერემონიის პროდიუსერი და მუდმივი წამყვანია. დაჯილდოების გარდა, ცერემონიაზე უჩვენებენ მომავალი თამაშების ტრეილერებს. The Game Awards არის Spike Video Game Awards-ის მემკვიდრე, რომელიც ტარდებოდა 2003-2013 წლებში. ძველი ცერემონიისაგან განსხვავებით, რომელიც ორიენტირებული იყო ძირითადად ვიდეო თამაშებზე, The Game Awards მეტ ყურადღებას უთმობს დეველოპერებს, ინდუსტრიაში მოღვაწე პიროვნებებსა და კიბერსპორტს, აგრეთვე მოთამაშეთა გაერთიანებებს. შოუს მხარს უჭერენ ისეთი მსხვილი კომპანიები როგორებიცაა Sony, Microsoft და Nintendo. The Game Awards გადაიცემა ლაივსტრიმინგის სერვისების საშუალებით Xbox Live-ზე, PlayStation Network-ზე, Nintendo Network-სა და Steam-ზე — 2014 წელს ამ ქსელების მომხმარებელთა რაოდენობამ 100 მილიონამდე ადამიანს მიაღწია. ოფიციალური საიტი ↑ Takahashi, Dean. Geoff Keighley unveils The Game Awards 2014 to replace the VGAs (10 ნოემბერი, 2014). ციტირების თარიღი: 29 ნოემბერი, 2014 ↑ Graser, Marc. (10 ნოემბერო, 2014) Videogame Industry Rallies Around First ‘Game Awards’. Variety. ციტირების თარიღი: 2016-12-11. ↑ 3.0 3.1 Crecente, Brian. (6 დეკემბერი, 2016) The Game Awards audience up 65 percent to 3.8M. Polygon. ციტირების თარიღი: 13 დეკემბერი, 2017. ↑ Crecente, Brian. (6 დეკემბერი, 2016) The Game Awards audience up 65 percent to 3.8M. Polygon. ციტირების თარიღი: 6 დეკემბერი, 2016. ↑ Crecente, Brian. (12 დეკემბერი, 2017) The Game Awards Audience Triples to 11.5 Million Livestreams in 2017. Glixel. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-12-28. ციტირების თარიღი: 12 დეკემბერი, 2017. ↑ Takahashi, Dean. (12 დეკემბერი, 2018) The Game Awards doubles viewership to 26 million livestreams. VentureBeat. ციტირების თარიღი: 12 დეკემბერი, 2018. ↑ Stedman, Alex. (18 დეკემბერი, 2019) Geoff Keighley Looks to The Game Awards’ Future as 2019 Show Delivers Record Numbers. ციტირების თარიღი: 18 დეკემბერი, 2019. ↑ Stedman, Alex. (2020-12-17) The Game Awards 2020 Show Hits Record Viewership With 83 Million Livestreams. ციტირების თარიღი: 2020-12-24. ↑ Beresford, Trilby. (2021-12-20) The Game Awards Claims High of 85M Views. ციტირების თარიღი: 2021-12-20 ↑ Zhang, Jenny. (16 დეკემბერი, 2022) The Game Awards 2022 Received Over 103 Million Views, Sets New Viewership Record. GameSpot. ციტირების თარიღი: 16 დეკემბერი, 2022.
აკბარი (ბასილანი)

აკბარი (ოფიციალურად აკბარის მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Akbar; ტაგალ. Bayan ng Akbar) ― მუნიციპალიტეტი ბასილანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 23 098 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 9 ბარანგაის. Akbar Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Akbar, Basilan : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 29 January 2019.
ალ-ბარკა

ალ-ბარკა (ოფიციალურად ალ-ბარკის მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Al-Barka; ტაგალ. Bayan ng Al-Barka) ― მუნიციპალიტეტი ბასილანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 23 736 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 16 ბარანგაის. Al-Barka Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Al-Barka, Basilan : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 29 January 2019.
ჰაჯი-მოჰამად-ახული

ჰაჯი-მოჰამად-ახული (ოფიციალურად ჰაჯი-მოჰამად-ახულის მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Hadji Mohammad Ajul; ტაგალ. Bayan ng Hadji Mohammad Ajul) ― მუნიციპალიტეტი ბასილანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 24 625 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 11 ბარანგაის. Hadji Mohammad Ajul Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Hadji Mohammad Ajul, Basilan : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 29 January 2019.
ჰაჯი-მუჰთამადი

ჰაჯი-მუჰთამადი (ოფიციალურად ჰაჯი-მუჰთამადის მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Hadji Muhtamad; ტაგალ. Bayan ng Hadji Muhtamad) ― მუნიციპალიტეტი ბასილანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 26 867 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 10 ბარანგაის. Hadji Muhtamad Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Hadji Muhtamad, Basilan : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 29 January 2019.
ლანტავანი

ლანტავანი (ოფიციალურად ლანტავანის მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Lntawan; ტაგალ. Bayan ng Lantawan) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი ბასილანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 31 040 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 25 ბარანგაის. Lantawan Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Lantawan, Basilan : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 29 January 2019.
მალუსო

მალუსო (ოფიციალურად მალუსოს მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Maluso; ტაგალ. Bayan ng Maluso) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ბასილანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 45 730 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 20 ბარანგაის. Maluso Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Maluso, Basilan : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 29 January 2019.
სუმისიპი

სუმისიპი (ოფიციალურად სუმისიპის მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Sumisip; ტაგალ. Bayan ng Sumisip) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი ბასილანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 47 345 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 29 ბარანგაის. Sumisip Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Sumisip, Basilan : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 29 January 2019.
ტაბუან-ლასა

ტაბუან-ლასა (ოფიციალურად ტაბუან-ლასის მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Tabuan-Lasa; ტაგალ. Bayan ng Tabuan-Lasa) ― მუნიციპალიტეტი ბასილანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 29 327 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 12 ბარანგაის. Tabuan-Lasa Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Tabuan-Lasa, Basilan : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 29 January 2019.
ტიპო-ტიპო

ტიპო-ტიპო (ოფიციალურად ტიპო-ტიპოს მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Tipo-Tipo; ტაგალ. Bayan ng Tipo-Tipo) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი ბასილანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 25 531 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 11 ბარანგაის. Tipo-Tipo Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Tipo-Tipo, Basilan : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 29 January 2019.
ტუბურანი (ბასილანი)

ტუბურანი (ოფიციალურად ტუბურანის მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Tuburan; ტაგალ. Bayan ng Tuburan) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი ბასილანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 24 742 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 10 ბარანგაის. Tuburan Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Tuburan, Basilan : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 29 January 2019.
უნგკაია-პუკანი

უნგკაია-პუკანი (ოფიციალურად უნგკაია-პუკანის მუნიციპალიტეტი; სებ. Lungsod sa Ungkaya Pukan; ტაგალ. Bayan ng Ungkaya Pukan) ― მუნიციპალიტეტი ბასილანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 24 016 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 12 ბარანგაის. Ungkaya Pukan Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index ↑ 2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President — Philippine Statistics Authority, 2021. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107442757"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17067223"></a> ↑ Ungkaya Pukan, Basilan : Average Temperatures and Rainfall. Meteoblue. ციტირების თარიღი: 29 January 2019
კონსტანტინე XI პალეოლოგოსი

კონსტანტინე XI პალეოლოგოსი (ბერძ. Κωνσταντίνος Ι' Δραγάσης Παλαιολόγος, Kōnstantinos XI Dragasēs Palaiologos, სერბ.: Константин XI Палеолог Драгаш), (დ. 8 თებერვალი, 1405 —გ. 29 მაისი, 1453) — ბიზანტიის ბოლო იმპერატორი 1448 წლიდან გარდაცვალებამდე. მოკლეს ოსმალებმა კონსტანტინოპოლის აღებისას. ზოგიერთი მართლმადიდებლური ეკლესია და ბერძნული კათოლიკური ეკლესია აღიარებენ მას წმინდანად ან წამებულად (ბერძნულად: ἐθνομάρτυρας). თუმცა ბერძნულ მართლმადიდებელ ეკლესიას არასოდეს მოუხდენია მისი კანონიზაცია. Roger Crowley, 1453: The Holy War for Constantinople and the Clash of Islam and the West. Hyperion, 2005; ISBN 1-4013-0850-3 Jonathan Harris, The End of Byzantium. Yale University Press, 2010. ISBN 978-0-30011786-8 Donald M. Nicol, The Immortal Emperor. Cambridge University Press, 1992. ISBN 0-521-46717-9 Donald M. Nicol, The Last Centuries of Byzantium. Cambridge University Press, 1993, 2nd edition. ISBN 0521 43991 4 Murr Nehme, Lina (2003). 1453: The Fall of Constantinople. Aleph Et Taw. ISBN 2868398162.  Oxford Dictionary of Byzantium, 1991. Steven Runciman, The Fall of Constantinople, 1453. Cambridge University Press, 1965. ISBN 0-521-09573-5 ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კონსტანტინე XI პალეოლოგოსი დიდი წამებული დაარქივებული 2006-12-31 საიტზე Wayback Machine.
სუზდალის ღვთისმშობლის შობის ტაძარი

სუზდალის ღვთისმშობლის შობის ტაძარი (რუს. Суздальский Богородице-Рождественский собор) — მართლმადიდებლური ტაძარი ქალაქ სუზდალში, სუზდალის კრემლის ტერიტორიაზე, ვლადიმირის ოლქში, რუსეთში. თეთრი ქვით ნაგები შუა საუკუნეების სუზდალის მთავარი ტაძარი. თავდაპირველად აშენდა ვლადიმირ II მონომახის მმართველობის დროს XII საუკუნის დასაწყისში. ზედა ნაწილი 1528–1530 წლებში გარდაიქმნა აგურით. ვლადიმირისა და სუზდალის სამთავროს ერთ-ერთი არქიტექტურული ძეგლი. შედის ვლადიმირისა და სუზდალის მუზეუმ-ნაკრძალის შემადგენლობაში. ღვთისმსახურების დროს შესვლა თავისუფალია, ხოლო დანარჩენ დროს ფასიანი. სუზდალის ღვთისმშობლის შობის ტაძარი ვლადიმირისა და სუზდალის თეთრი მონუმენტების სახელწოდებით 1992 წლიდან იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლია. ↑ Гладкая М.С. Иконостас собора Рождества Богородицы в городе Суздале. 2002. 125с. ↑ Вагнер, Г.К. Белокаменная резьба древнего Суздаля. М.: Искусство, 1975. ↑ Богородице-Рождественский собор. Интерьер ↑ White Monuments of Vladimir and Suzdal
ტიტუშკები

ტიტუშკები, ასევე მხ.რ. ტიტუშკა ან უკრ. მრვლ. ტიტუშკი (უკრ. тітушки, რუს. титушки) — კრებსითი ტერმინი, რომელიც უკრაინაში 2013 წელს ვიქტორ იანუკოვიჩის მმართველობის დროის წარმოიშვა და გავრცელდა და აღნიშნავს ხელისუფლების მიერ დაქირავებულ ძალადობრივ ან ოპოზიციის დისკრედიტაციაზე ორიენტირებულ ჯგუფებს. თავდაპირველად აღნიშნავდა კუნთმაგარ ახალგაზრდებს, რომლებსაც ხელისუფლება ქირაობდა ოპონენტების წინააღმდეგ პროვოკაციების მოსაწყობად და ფიზიკური ძალადობისთვის, თუმცა მოგვიანებით ტერმინის მნიშვნელობა გაფართოვდა და ხელისუფლების მიერ პროვოკაციის მოწყობის ან ოპონენტების დისკრედიტაციის მიზნით დაქირავებული ნებისმიერი ასაკის ადამიანი მოიცვა. ტიტუშკების განსაკუთრებული მახასიათებელი არის ხელისუფლების მხრიდან მათი მხარდაჭერა, მფარველობა და, შედეგად, ძალოვანი და სასამართლო სტრუქტურების მხრიდან მათ ქმედებებზე რეაგირების არ ქონა. ↑ Термин «titushki» стал популярным в западной прессе. Вопрос-ответ. АиФ Украина. aif.ua. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-01-18. ციტირების თარიღი: 2014-1-25. ↑ Кто такие «титушки», и почему их так называют на Украине? Евромайдан в вопросах. Евромайдан. Аргументы и Факты. aif.ru. ციტირების თარიღი: 2014-1-25. ↑ Unian.net: «СМИ: „Титушкам“-провокаторам из Запорожья предлагают по $100 в день» დაარქივებული 2013-12-20 საიტზე Wayback Machine. . 11.12.2013 ↑ В. Ярема: «„Титушкам“ платят от 200 до 500 гривен» დაარქივებული 2013-12-03 საიტზე Wayback Machine. . Радио Свобода(უკრ.) ↑ Український тиждень: «Лінгвіст: „Тітушки“ і „кнопкодави“ мають шанси потрапити до академічних словників» დაარქივებული 2014-02-02 საიტზე Wayback Machine. . № 42, 20.10.2013(უკრ.) ↑ Lenta.ru: Бывший СССР: Украина: Бить, резать, убивать. lenta.ru. ციტირების თარიღი: 2014-1-27. ↑ Дмитрий Коротков. (4 Февраля 2014) Титушки против майдаунов. Сегодня.ua. ციტირების თარიღი: 2014-02-10. ↑ Елена Гамаюн. (7.02.2014) Ужасные «титушки». Московский комсомолец. ციტირების თარიღი: 2014-02-10. ↑ "Тушки", "титушки" и прочие чучела.... segodnia.ru. ციტირების თარიღი: 2014-1-25. ↑ На поруки его взял депутат Блока Петра Порошенко Дмитрий Голубов. А недовольного этим активиста при бездействии полиции прямо в здании суда избили титушки, пришедшие на процесс вместе с Трухановым. „Труханов и титушки. Знаете, что самое страшное?“. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-05-27. ციტირების თარიღი: 2018-05-27. ↑ „Титушки | ОВД-Инфо“. ОВД-Инфо (რუსული). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-05-27. ციტირების თარიღი: 2018-05-27.
მგალობელი ბეღურები

მგალობელი ბეღურები (ლათ. Passeri ან Oscines) — ფრინველების ქვერიგი ბეღურასნაირთა რიგისა . არსებობს მოსაზრება, რომ ისინი წარმოიშვნენ დაახლოებით 50 მილიონი წლის წინათ გონდვანაზე, რომლის შემადგენელ ნაწილსაც წარმოადგენდნენ დღევანდელი: ავსტრალია, ახალი ზელანდია, ახალი გვინეა და ანტარქტიკა. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მგალობელი ბეღურები Oscines დაარქივებული 2020.09.19, საიტზე Wayback Machine.
მარინა გიორგობიანი

მარინა გიორგობიანი (დ. 10 მაისი, 1936, სანკტ–პეტერბურგი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. 1977 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სან–ჰიგიენური ფაკულტეტი. 1977–1979 წლებში იყო წითელწყაროს რაისანეპიდსადგურის ზოგადი ჰიგიენის განყოფილების და მცხეთის რაი–სანეპიდსადგურის შრომის ჰიგიენის განყოფილების სანიტარული ექიმი. 1979–1989 წლებში ნ.ი. მახვილაძის სახელობის შრომის ჰიგიენისა და პროფდაავადებათა სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის თანამშრომელი, უმცროსი მეცნიერ–თანამშრომელი, შრომის ჰიგიენის განყოფილების გამგე. 1989 წლიდან თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ზოგადი ჰიგიენის კათედრის დოცენტი. ავტორია 24 სამეცნიერო ნაშრომის. 1987 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „თიაზონის ორგანიზმზე ზოგადი მოქმედების ჰიგიენური მნიშვნელობა და მისი გავლენა რეპროდუქციულ ფუნქციაზე.“ ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია თბ., 2000 გვ. 70 მარინა გიორგობიანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ბრინჯაოს ხანა

ბრინჯაოს ხანა — საზოგადოების განვითარების ისტორიულ–კულტურული პერიოდი, როდესაც საბრძოლო და სამუშაო იარაღების დასამზადებელი ძირითადი მასალა იყო ბრინჯაო. ბრინჯაოს ხანას წინ უსწრებდა ენეოლითი. ბრინჯაოს ხანა მსოფლიოს სხვადასხვა ტერიტორიაზე სხვადასხვა პერიოდს მოიცავდა. ბრინჯაოს უძველესი (ძვ. წ. IV ათასწლ.) ნაწარმი აღმოჩენილია სამხრეთ ირანში, თურქეთსა და შუამდინარეთში. ძვ. წ. IV ათასწლ. ბოლოდან ბრინჯაო გავრცელდა ეგვიპტეში, III ათასწლეულის ბოლოდან – ინდოეთში, II ათასწლეულიდან – ევროპაში, II ათასწლეულის შუახანიდან – ჩინეთში. ამერიკაში ბრინჯაოს ხანას დამოუკიდებელი ისტორია აქვს; იქ მეტალურგიული ცენტრი პერუსა და ბოლივიის ტერიტორიაზე იყო (VI-X სს. ე. წ. გვიანი ტიუანაკოს კულტურა). ცენტრალურ აფრიკაში ბრინჯაოს წარმოების დამოუკიდებელი კერები უნდა აღმოცენებულიყო არა უგვიანეს ძვ. წ. I ათასწლეულისა. ბრინჯაოს ხანაში განსაკუთრებით მკვეთრად იჩინა თავი ისტორიული განვითარების უთანაბრობამ. ახლო აღმოსავლეთის ქვეყნებში (შუამდინარეთი, ელამი, ეგვიპტე, სირია) ვითარდებოდა კლასობრივი საზოგადოებები და უძველესი სახელმწიფოები. ძვ. წ. III-II ათასწლეულებში მწარმოებლური მეურნეობის ამ ცენტრებს გარეთაც გარცელდა და შეიქმნა ახალი ცივილიზაციები: ჰარაფის კულტურა ინდოეთში, ინის სახელმწიფო ჩინეთში, ხური-მითანის, ხეთებისა და სხვ. სახელმწიფოები წინა აზიაში; კრეტა-მიკენის კულტურა ევროპაში. ევრაზიის უმნიშვნელოვანესი მეტალურგიული ცენტრი ბრინჯაოს ხანაში იყო კავკასია. ბრინჯაოს ხანა აქ სამ ეტაპად იყოფა: ადრეული (ძვ. წ. III ათასწლ.), შუა (ძვ. წ. II ათასწლ. I ნახ.) და გვინი (ძვ. წ. II ათასწლ. II ნახ.). კავკასიაში გამოიყოფა ადრებრინჯაოს ხანის თავისებური მატერიალური კულტურები: კოლხეთის დაბლობზე, ჩრდ.– დას. კავკასიაში (ე. წ. მაიკოპის კულტურა) და ე. წ. მტკვარ-არაქსის კულტურა, რომელიც ძირითადად გავრცელებული იყო ცენტრ. და აღმ. ამიერკავკასიაში, ჩრდილო კავკასიის აღმოსავლეთ ნაწილში, ანატოლიაში, ჩრდილო ირანში. შუა ბრინჯაოს ხანაში კავკასიაში რამდენიმე დამოუკიდებელი კულტურა იქმნება: თრიალეთის, სევან-უზერლიქის, თაზაქენთ-ყიზილვანქის, დას. საქართველოსა და ჩრდ. კავკასიის კულტურები. ფიქრობენ, რომ ამ დროს იქმნებოდა ტომთა დიდი კავშირები, რომლებსაც ეს ცალკეული კულტურები შეესაბამებოდა. გვიანბრინჯაოს ხანის მასალები კავკასიაში ორგანულად უკავშირდება როგორც წინამორბედ, ისე მომდევნო პერიოდის ძეგლებს და ადგილობრივი კულტურის განვითარების ერთ-ერთ მნიშვნელოვან საფეხურს წარმოადგენს. გვიანბრინჯაოს ხანაში კავკასიაში მოხდა დიდი სამეურნეო და სოციალურ-პოლიტიკური ძვრები. საწარმოო ძალთა და წარმოების საშუალების განვითარების ერთ–ერთი ძირითადი შედეგი იყო რკინის აღმოჩენა და ათვისება (ძვ. წ. II ათასწლ. დასასრ.), რამაც რევოლუციური როლი შეასრულა საზოგადოების განვითარების ისტორიაში. მოხდა შრომის მესამე დანაწილება. ხელოსნობა გამოეყო მიწათმოქმედებას. გაცხოველდა აღებ-მიცემობა. გაღრმავდა პირველყოფილი თემური წყობილების რღვევის პროცესი, მომზადდა საფუძვლები კლასობრივ საზოგადოებათა ჩამოყალიბებისა და სახელმწიფოების შექმნისათვის . კ. ფიცხელაური, ი. გაგოშიძე, ბრინჯაოს ხანა, ნუმიზმატისა და ბონისტის განმარტებითი ლექსიკონი დაარქივებული 2010-11-29 საიტზე Wayback Machine.
ნათელა გოგიბერიძე

ნათელა გოგიბერიძე (დ. 12 აპრილი, 1926, ორჯონიკიძე) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. 1952 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 1953–1973 წლებში იყო თბილისის ქალთა II ა. ალადაშვილის სახელობის კლინიკური საავადმყოფოს ორდინატორი. 1973–1986 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ჰოსპიტალური თერაპიის სამკურნალო ფაკულტეტის კათედრის ასისტენტი. 1986 წლიდან კათედრის დოცენტი. ავტორია 54 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება კუჭის ფუნქციურ მდგომარეობას შაქრიანი დიაბეტის, ფილტვების ქრონიკული არასპეციფიკური დაავადებების დროს. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ტრანკვილიზატორთა მცირე დოზების კუჭის სეკრეტორულ ფუნქციაზე მოქმედების ფიზიოლოგიური მექანიზმები და მათი კლინიკური გამოყენების შესაძლებლობანი.“ ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია თბ., 2000 გვ. 71 ნათელა გოგიბერიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი