laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
მეჯინიბე

მეჯინიბე — მეჯინიბეთუხუცესის ხელქვეითი მოხელე ძველ საქართველოში. მეჯინიბეებს საჯინიბოში მუშაობა და ცხენების მოვლა ევალებოდათ. ვახტანგ VI-ის დასტურლამალის მიხედვით (სამეფო დასტურლამალი, 182), ცხენები ხარისხებად დაყოფილი მიებარებოდა მეჯინიბეებს (მაგ., გამორჩეული, „უკეთესი ცხენი ორს მეჯინიბეს სამი... დააჩემონ“); თუ ცხენი „ავად დაყურები“ იქნებოდა, მეჯინიბე „ჯარომით და ცემით“ დაისჯებოდა. ჯავახიშვილი ივ., ქართული სამართლის ისტორია, წგნ. 2, ნაკვ. 1, ტფ., 1928, გვ. 151, 154; სურგულაძე ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 655.
პერსონაჟი (ფილმი)

„პერსონაჟი“ (ინგლ. Stranger than Fiction) — 2006 წლის ამერიკული ფილმი, რომელშიც მონაწილეობენ დასტინ ჰოფმანი, კუინ ლატიფა, უილ ფერელი, მეგი ჯილენჰოლი, ემა ტომპსონი და სხვები. ფილმი გადაღებულია ზახ ჰელმის რეჟისურით, კინოსტუდია Columbia Pictures-ის მიერ. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. კარენ ეიფელი ამთავრებს თავის ბოლო რომანის მარტოსულ ადამიანზე ჰაროლდ კრიკზე წერას. მას აზრადაც არ აქვს, რომ მის პერსონაჟი რეალურია! ნამდვილი გაროლდ კრიკი კვდება მოწყენილობისგან, სანამ ერთ მშვენიერ დღეს არ გაიგებს კარენის ხმას, რომელიც მას უყვება, რა და როგორ უნდა გააკეთოს. კრიკის ცხოვრება იცვლება, ის კოლეგებს უახლოვდება და ქალებთან ურთიერთობასაც კი იწყებს. მაგრამ, როდესაც ჰაროლდი გაიგებს რითი აპირებს კარენი რომანის დასრულებას, ცოტა არ იყოს ნერვიულობას იწყებს. „პერსონაჟი (ფილმი)“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ 1.0 1.1 Stranger Than Fiction (2006) – Box Office Mojo. Box Office Mojo. ციტირების თარიღი: February 13, 2011.
დიალოგი

დიალოგი — მეტყველების ფორმა, რომლითაც გადმოცემულია ორი ადამიანის მონაცვლეობითი საუბარი. თითოეულის გამონათქვამი, რემელსაც რეპლიკას ვუწოდებთ, მოსაუბრისადმი არის მიმართული. დიალოგური მეტყველებისათვის დამახასიათებელია რეპლიკების მჭიდრო შინაარსობრივი კავშირი, რაც ყველაზე ხშირად კითხვა–პასუხის ფორმით გადმოიცემა. დიალოგური მეტყველება ხშირად არ არის სრული, რადგან მოსაუბრისათვის სიტუაცია ნაცნობია და ცოდნაც საერთოა. დიალოგური მეტყველების უსრულობა ასევე ივსება ინტონაციით, ჟესტებითა და მიმიკებით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 501.
მთვარის შუქი (ფილმი)

მთვარის შუქი (ინგლ. Moonlight Mile) — 2002 წლის, ბრედ სილბერინგის რეჟისურით გადაღებული ფილმიю მონაწილეობენ: ჯეიკ ჯილენჰოლი, დასტინ ჰოფმანი, სუზან სარანდონი, ელენ პომპეო, ჰოლი ჰანტერი და სხვები. ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები. ქორწილამდე სულ რამდენიმე დღეა დარჩენილი, როდესაც ჯოი საცოლის საზარელი მკვლელობის ამბავს იგებს. ის სასოწრკვეთილია და სტანჯავს იმის ფიქრი, თუ ვინ გადაუხადა ასე მწარედ სამაგიერო. ბიჭი დროებით საცხოვრებლად დაღუპული საცოლის სახლში გადადის და გამოძიებას იწყებს. მგონი მიაგნო კვალს... თუმცა დანამდვილებით ვერაფერს ამტკიცებს... სასამართლოზე საზარელ მკვლელობასა და საიდუმლოს საბოლოოდ აეხდება ფარდა... „მთვარის შუქი“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
რაგბის ჩემპიონატი

რაგბის ჩემპიონატი (2011 წლამდე სამი ერის თასი) — ყოველწლიური გათამაშება, რომელსაც მართავს რაგბის კავშირი. ჩემპიონატში მონაწილეობას იღებენ სამხრეთ აფრიკის, ავსტრალიის, ახალი ზელანდიისა და არგენტინის ეროვნული ნაკრებები. ტრადიციულად სამი ერის თასზე გუნდები თამაშობდნენ ორ-ორ თამაშს, ხოლო 2006 წლის ჩემპიონატზე, გუნდებმა ერთმანეთის წინააღმდეგ ითამაშეს სამი თამაში. 2012 წელს, ჩემპიონატის ფორმატი შეიცვალა და დაემატა არგენტინის ეროვნული ნაკრებიც და ის ოთხ ერად ანუ რაგბის ჩემპიონატად გადაკეთდა. პირველი ტურნირი ჩატარდა 1996 წელს და მოიგო ახალმა ზელანდიამ. სამი ერის თასი ახალ ზელანდიას მოგებული აქვს 8-ჯერ, ავსტრალიასა და სამხრეთ აფრიკას 2-2 ჯერ. ავსტრალია და ახალი ზელანდია სამი ერის თასის გარდა ყოველწლიურად ერთმანეთს ხვდებიან ბლედისლოუს თასის გათამაშებაში. განახლების თარიღი: 29 ივლისი, 2023 სპრინგბოკები კენგურუები All Black იაგუარები ექვსი ერის ჩემპიონატი სამი ერის თასის სიახლეები დაარქივებული 2009-04-18 საიტზე Wayback Machine. The Rugby Forum - სამი ერის თასის დისკუსია სამი ერის თასის სიახლეები rugby.com.au-სგან დაარქივებული 2008-02-28 საიტზე Wayback Machine. FOX Sports Australia Rugby Union - სამი ერის თასის სექცია სამი ერის თასის სიახლეები Planet Rugby-სგან დაარქივებული 2006-11-28 საიტზე Wayback Machine. უყურეთ სამი ერის თასს ონლაინში MediaZone.com/Rugby-ზე დაარქივებული 2008-07-23 საიტზე Wayback Machine.
მეჯინიბეთუხუცესი

მეჯინიბეთუხუცესი — საჯინიბოს გამგე, მეჯინიბეთა უფროსი ძველ საქართველოში. გაერთიანებულ ხანაში მეჯინიბეთუხუცესი ამილახორის ხელქვეითი მოხელე იყო, გვიანდელ ფეოდალურ პერიოდში კი იგი მეფეს ემორჩილებოდა. ვახტანგ VI-ის დასტურლამალის მიხედვით (სამეფო დასტურლამალი, § 82, სადედოფლო დასტურლამალი, § 15), ქართლის სამეფოში ერთდროულად რამდენიმე მეჯინიბეთუხუცესის არსებობა დასტურდება. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 655.
სტალაგმიტი

სტალაგმიტი (ბერძ. σταλαγμίτης — წვეთი) — მინერალური წვეთებისგან (ძირითადად კირისგან) შექმნილი კონუსებრი წამონაზარდი, რომელიც აღმართულია გამოქვაბულის ძირიდან ვერტიკალურად. დღესდღეობით ყველაზე დიდი სტალაგმიტი აღმოჩენილია გამოქვაბულ ლას-ვილასში, კუბა. მისი სიმაღლე 63 მეტრია. სიდიდით მეორე სტალაგმიტი 35,6 მეტრია და ის მდებარეობს სლოვაკეთის გამოქვაბულ ბუზგოში. სტალაქტიტი სტალაგმიტი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)
სტალაქტიტი

სტალაქტიტი (ბერძ. Σταλακτίτης – წვეთა, წვეთ-წვეთად დენა) — გამოქვაბულის თაღიდან კონუსებურ სვეტად ჩამოგრძელებული შვერილი, რომელიც გაჩენილია ჩამოჟონილი კირიანი წყლის წვეთებისაგან. სტალაგმიტი სტალაქტიტი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)
გამოქვაბული

გამოქვაბული, ქვაბი — კლდეში გამოღრმავებული ადგილი, მღვიმის საპირისპიროდ ქართულ სპელეოლოგიურ და არქეოლოგიურ ლიტერატურაში ადამიანის მიერ გამოკვეთილ ხელოვნურ ღრმულს აღნიშნავს. გამოიყენებოდა საცხოვრებლად, სახიზრად, სალოცავად, პირუტყვის სადგომად, დოვლათის შესანახად და სხვა. განსაკუთრებით ფართოდ იყენებდნენ ძველი წელთაღრიცხვის I ათასწლეულის I ნახევრიდან (რკინის იარაღის ათვისების შემდეგ). მთავარი სტატია: საქართველოს გამოქვაბულთა სია. საქართველოში ცნობილია გამოქვაბულთა კომპლექსები უფლისციხე, ვარძია, შიომღვიმე და სხვა. ისტორიული ძეგლებიდან ჩანს, რომ საქართველოში იყო გავრცელებული სხვადასხვა მასალისაგან აშენებული ნაგებობანი; არსებობდა კლდეებში გამოკვეთილი სახლები და მთელი ქალაქებიც-კი. გამოქვაბული საცხოვრისის შემდეგ ფეხი მოიკიდა ჯერ უქვითკირო ხოლო შემდეგ ქვითკირით ნაშენმა საცხოვრისებმა. ლეონტი მროველის თქმით სპარსთა გმირის ქაიხოსროსაგან ოტებულნი და საქართველოში შემოხიზნული „თურქნი“, რომ განიყუნეს ყოველთა ქალაქთა შიგან..., უმრავლესნი მათგანნი მოვიდეს და პოეს ადგილი ერთი მცხეთას, დასავლით კერძო, კლდეთა შორის მოკუეთილი, ღრმა. და მოითხოვეს ადგილი ერთი იგი მცხეთელთა მამასახლისითგან. მისცა და აღაშენა იგი, მოზღუდეს მტკიცედ; და ეწოდა მას ადგილსა სარკინე — ცხოვრება მეფეთა, *125, გვ. 12 კლდეში კაფვა და მუშაობა, ლეონტი მროველის სიტყვით, შემდეგშიც ყოფილა საქართველოში. როდესაც ალექსანდრე მაკედონელისაგან გარემოცულ სარკინე ქალაქის მცხოვრებთ გაუჭირდათ, იწყეს ფარულად კლდესა კაფა, და განჴურიდეს კლდე იგი, რომელი ლბილ იყო და ადვილად საჴურეტელი. და განკრბეს ჴურელსა მას სარკინელნი ღამე. და შეილტვოდეს კავკასიად და დაუტევეს ცალიერად ქალაქი — ცხოვრება მეფეთა *113, გვ. 14-15 კლდეში გამოკვეთილ ნაგებობათა ხნიერების გასათვალისწინებლად საქართველოში საგულისხმოა, რომ ქართლის მოქცევის მატიანის ავტორს „ციხჱ დიდი სარკინისაჲ უფლის ციხჱ“ საქართველოს უძველეს ციხეთა შორის აქვს დასახელებული. ივ. ჯავახიშვილი, „მასალები ქართველი ერის მატერიალური კულტურის ისტორიისათვის — მშენებლობის ხელოვნება ძველ საქართველოში“, თბ., 1946. კალანდაძე, ა., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 662.
მეჯუდა

მეჯუდა — მდინარე საქართველოში, გორის მუნიციპალიტეტში, სათავე აქვს ხარულის ქედის დასავლეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 1940 მ. ერთვის ლიახვს მარცხნიდან ქ. გორთან. სიგრძე 46 კმ, აუზის ფართობი 651 კმ². საზრდოობს თოვლის, წვიმისა და მიწისქვეშა წყლით. წყალდიდობა იცის გაზაფხულზე, დანარჩენ დროს — არამდგრალი წყალმცირობა. საშუალო წლიური ხარჯი 6,5 მ³/წმ. ქვემო დინებაში იყენებენ სარწყავად, რწყავს 1400 ჰა მიწას. აფხაზავა ი., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 655.
მზახრი

მზახრი — უძველესი ქართული სამუსიკო ტერმინი, აღნიშნავს სამხმიანი სიმღერის პირველ ხმასა და სიმებიანი საკრავის პირველ სიმს. იოანე პეტრიწის ცნობით, ქართული მუსიკის საფუძველია 3 ხმა: მზახრი, ჟირი, და ბამი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 656.
მზე (გაზეთი)

„მზე“ — ქართული ყოველკვირეული გაზეთი, გამოდიოდა 1908 წლის 5 ოქტომბრიდან თბილისში. გამოვიდა 3 ნომერი. გაზეთი აშუქებდა სიტყვაკაზმული მწერლობის, მხატვრობის, მუსიკისა და თეატრის აქტუალურ საკითხებს. დაბეჭდილია ილია ჭავჭავაძის, აკაკი წერეთლის, შიო არაგვისპირელის, სოფრომ მგალობლიშვილის, ვაჟა-ფშაველას, სანდრო შანშიაშვილის, დუტუ მეგრელისა და კონსტანტინე მაყაშვილის ნაწარმოებები; კიტა აბაშიძის, ივანე გომართელის, ზაქარია ფალიაშვილის სტატიები; ფელეტონები, ლიტერატურული სიახლენი და სხვა. რედაქტორ-გამომცემელი ნ. ასათიანი. „მზე“ დაიხურა ადგილობრივი ხელისუფლების განკარგულებით. შემდეგ მის ნაცვლად იმავე პროგრამით გამოვიდა ჟურნალი „ფასკუნჯი“. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 657.
მზესუმზირა

მზესუმზირა (ლათ. Helianthus) — მცენარის გვარი რთულყვავილოვანთა ოჯახისა. აერთიანებს 78-მდე სახეობას. უმრავლესობა მრავალწლოვანია. ერთწლოვანებიდან კულტურაშია ზეთის მზესუმზირა (ლათ. Helianthus annuus), მრავალწლოვანებიდან — მიწავაშლა (ლათ. Helianthus tubetosus). გვხვდება სარეველად და დეკორატიული ფორმების სახითაც. მზესუმზირას სამშობლოა ჩრდილოეთი ამერიკა, გავრცელებულია ყველგან. ზეთის მზესუმზირას ღერო სწორმდგომია და 5 მ-მდე იზრდება, დაფარულია უხეში ბეწვებით. აქვს წაწვეტებულბოლოიანი ოვალურ-გულისებრი დიდი ფოთლები. ყვავილედი კალათაა (დიამეტრი 15-20 სმ). მზესუმზირა ჯვარედინმტვერიაა. ნაყოფი წაგრძელებული სოლისებრი თესლურაა. შედგება ნაყოფსაფარისა და გულისაგან, რომელიც შეიცავს 29-57 % ზეთს. თესლურას ფერი, ფორმა და ზომა ჯიშების მიხედვით სხვადასხვაგვარია. მორფოლოგიური ნიშნების მიხედვით განარჩევენ ზეთის, საკნატუნებელ და შუალედურ მზესუმზირას. მზესუმზირა ტენის, სითბოსა და სინათლის მოყვარულია, გვალვასაც უძლებს და ხანმოკლე სუსხსაც იტანს. კარგად ხარობს ტენიან, ჰაერ- და წყალგამტარ შავმიწაზე. საქართველოში უმეტესად მოჰყავთ კახეთის რაიონებში (სიღნაღი, დედოფლისწყარო, გურჯაანი). მოსავალს იღებენ კალათების ძირითადი მასის (80-90%) მურა-ყვითლად ან მურად შეფერვისას. ზეთს იყენებენ კულინარიაში, მზესუმზირას ნაცრისაგან მიღებულ პოტასიუმს ხმარობენ ქიმიურ მრეწველობაში, ჩენჩოსაგან დამზადებულ ფურფუროლს - პლასტმასის, ხელოვნური ბოჭკოსა და არამტვრევადი მინის დასამზადებლად. ჩენჩოზე 10%-იანი სინთეზური წებოს დამატებით და დაწნეხით იღებენ მოზაიკურ, ძვირფას საავეჯო ფილებს და სხვა ნივთებს. კოპტონი, ჩენჩო, ბზე და სილოსი ცხოველთა საკვებია. ჯაფარიძე ა., მემცენარეობა, თბ., 1976; ჯაფარიძე ა., ტექნიკური კულტურები, თბ., 1971; ჯაფარიძე ა., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 657.
ინფორმაციის უდანაკარგოდ შეკუმშვა

უდანაკარგოდ ინფორმაციის შეკუმშვა გამოყენებითი მათემატიკის, კერძოდ კი ინფორმაციის თეორიის ერთ-ერთი დარგია. ის შეისწავლის ინფორმაციის შეკუმშვის ისეთ მეთოდებს, რომლების გამოყენებით შემდგომში საწყისი ინფორმაციის ზუსტი ასლის აღდგენა შეიძლება. მაგალითად, ნებისმიერი კომპიუტერული არქივატორი (ZIP, RAR) იყენებს უდანაკარგო შეკუმშვის მეთოდებს. ზოგიერთი ინფორმაციის შეკუმშვა შესაძლებელია ასევე დანაკარგებითაც. მაგალითად JPEG ფორმატში შესაძლებელია ნახატების შეკუმშვა მათი ხარისხის გაუარესების ხარჯზე. ასეთი შეკუმშვის შედეგად ჩვენ ვეღარ აღვადგენთ საწყის ნახატს შეკუმშული ნახატიდან, რადგან ინფორმაციის ნაწილი დაკარგულია. ინფორმაციის უდანაკარგო შეკუმშვა ძირითადად ხდება უფრო ხშირი ინფორმაციის უფრო მოკლე კოდებით, ხოლო უფრო იშვიათის უფრო გრძელი კოდებით წარმოდგენის ხარჯზე. ეს ზოგ ადგილას ზრდის ფაილს, ხოლო ზოგ ადგილას ამცირებს, მაგრამ რადგან კოდი ისეა შერჩეული, რომ უფრო ხშირი ინფორმაცია უფრო მოკლე კოდითაა წარმოდგენილი, ინფორმაცია უფრო მეტ ადგილას იკუმშება და საბოლოო ჯამში ვიღებთ უფრო პატარა ფაილს. თუმცა როდესაც ყველა კომბინაცია ერთნაირი სიხშირით გვხვდება (მაგალითად უკვე შეკუმშულ ფაილში), უდანაკარგო შეკუმშვა აღარ მოქმედებს. ინფორმაციის უდანაკარგოდ შეკუმშვის ყველაზე მარტივი და ხშირად გამოყენებული ალგორითმი, რომელიც ასევე ყველა სხვა ალგორითმის ძირითადი პრინციპია, არის ჰაფმანის კოდირების ალგორითმი. ჰაფმანის კოდი ოპტიმალურია ყველა კოდს შორის თუ მონაცემთა გამოჩენის სიხშირეები (ალბათობები) წინასწარ გვაქვს მოცემული. თუმცა, რადგან ეს ძირითადად ასე არ არის, პრაქტიკაში უფრო რთული კოდები გამოიყენება. მაგალითად, ჰაფმანის ალგორითმზე დაფუძნებული, მაგრამ შედარებით უფრო რთული და ეფექტიანი ალგორითმებია: არითმეტიკული კოდირების ალგორითმი, რომელიც ჰაფმანის კოდის მოდიფიკაციაა გრძელი გზავნილებისთვის (ფაილებისთვის). ლემპელ-ზივ ალგორითმი, რომელიც ან რომლის მცირე მოდიფიკაციებიც (ძირითადად პატენტის მფლობელისთვის ფულის გადახდის თავიდან აცილების გამო), ძირითადად გამოიყენება თანამედროვე შემკუმშვის პროგრამებში. კლაუდ შენონმა დაამტკიცა, რომ ინფორმაციის შეკუმშვისას თითოეული ინფორმაციის ნაწილის (შესაძლო ვარიანტის) წარმომადგენელი კოდის საშუალო სიგრძე არ შეიძლებოდა ყოფილიყო გადასაცემი ინფორმაციის ენტროპიაზე ნაკლები. მანვე გამოიგონა შენონის კოდი, რომელიც უბრალოდ თითოეულ შესაძლო ინფორმაციის ნაწილს შეუსაბამებს კოდს, რომლის სიგრძე ტოლია მთელ რიცხვამდე ზემოთ დამრგვალებული შესაბამისი ინფორმაციის რაოდენობის (ანუ ალბათობის ლოგარითმის 1/2-ის ფუძით). შენონის კოდით მიღებული კოდური სიტყვების საშუალო სიგრძე მაქსიმუმ 1 ბიტით არის მეტი ყველაზე მცირე შესაძლო სიგრძეზე, მაგრამ შენონის კოდი არ არის ოპტიმალური. ჰაფმანის კოდი ყოველთვის უფრო მეტად (ან არანაკლებად) კუმშავს ინფორმაციას, ვიდრე შენონის კოდი. თუმცა შენონის კოდს ის უპირატესობა აქვს, რომ უფრო მარტივი გამოსათვლელია. შენონისა და ჰაფმანის კოდების დაახლოვება ოპტიმალურ სიგრძესთან შესაძლებელია ინფორმაციის გაერთიანებით. ანუ, თუ ყოველი 1 ბაიტიანი (8 ბიტი) სიმბოლოს ალბათობას ვითვლიდით და ისე ვაგებდით კოდს, შესაძლოა, იმავე ალგორითმის გამოყენებით მეტ შეკუმშვას მივაღწიოთ თუ ყველა 2 ბაიტიან სიმბოლოს განვიხილავთ. თუმცა ამას ბევრად მეტი გამოთვლითი სიმძლავრე დასჭირდება. არითმეტიკული კოდირების ალგორითმის უპირატესობა სწორად ამ გაერთიანების ეფექტურობიდან გამომდინარეობს. ინფორმაციის უდანაკარგოდ შეკუმშვა
ალა პუგაჩოვა

ალა პუგაჩოვა (რუს. Пугачёва, Алла Борисовна; დ. 15 აპრილი 1949, მოსკოვი) — საბჭოთა და რუსი ესტრადის მომღერალი, კომპოზიტორი-სიმღერების მთხზველი, ესტრადის რეჟისორი, პროდიუსერი, კინომსახიობი და ტელეწამყვანი. სსრკ სახალხო არტისტი (1991). რუსეთის ფედერაციის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1995). კარიერა 1965 წლიდან დაიწყო. მის რეპერტუარში შედის 500-ზე მეტი სიმღერა რუსულ, ინგლისურ, გერმანულ, ფრანგულ, ებრაულ, ფინურ, უკრაინულ ენებზე, ხოლო დისკოგრაფია ითვლის 100-ზე მეტ სოლო გრამფირფიტას (17 ალბომი, 34 სინგლი და 25 „კომპილაცია“ და კრებული). რუსეთისა და ყოფილი სსრკ-ის ქვეყნების გარდა პუგაჩოვას ალბომები გამოიცემოდა იაპონიაში, კორეაში, შვედეთში, ფინეთში, გერმანიაში, პოლონეთში, ჩეხოსლოვაკიაში, ბულგარეთში. დისკების საერთო ტირაჟმა გადააჭარბა 250 მილიონ ეგზემპლარს. ალა პუგაჩოვამ წარადგინა რუსეთი ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე 1997 წელს. პუგაჩოვა 5 წლიდან მუსიკით იყო გატაცებული. საშუალო სკოლის დამთვრების შემდეგ მან მოსკოვის იპოლიტე ივანოვის სახელობის მუსიკალურ სახელმწიფო სასწავლებელში, სადირიჟორო-გუნდის განყოფილების განხრით განაგრძო სწავლა. პროფესიული სოლოკარიერის დაწყებამდე ბევრ მუსიკალურ კოლექტივთან ერთად მუშაობდა. პირველი სიმღერა „Робот“ დილის გადაცემისთვის შეიქმნა და მას დიდი წარმატება მოუტანა. სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ რადიოსადგურის „ახალგაზრდობის“ ჯგუფთან ერთად, მომღერალმა დასავლეთ ციმბირში პირველი გასტროლები გამართა. საერთაშორისო აღიარება 1975 წელს, ბულგარეთის საერთაშორისო კონკურსმა „ოქროს ორფეოსმა“ მოუტანა, სადაც მის მიერ შესრულებული სიმღერა „არლეკინო“ ერთხმად აღიარეს საუკეთესოდ და ალა პუგაჩოვას ფესტივალის გრან-პრი გადაეცა. 1979 წელს გამოვიდა ფილმი „ქალი, რომელიც მღერის“, რომელშიც მთავარ როლს ალა პუგაჩოვა ასრულებდა. საბჭოთა კინოგაქირავებაში ფილმმა 1979 წელს პირველი ადგილი დაიკავა, ხოლო ალა პუგაჩოვას ჟურნალ „საბჭოთა ეკრანის“ გამოკითხვის შედეგების მიხედვით, მიენიჭა „წლის საუკეთესო მსახიობი ქალის“ წოდება. ფილმში გამოყენებულია სიმღერები, რომლებისთვისაც მუსიკა ალექსანდრე ზაცეპინის გარდა, თავად ალა პუგაჩოვამაც დაწერა, „ბორის გორბონოსის“ ფსევდონიმით. დღეისათვის ჩამოშორდა აქტიურ შემოქმედებით საქმიანობას. ჰყავს სამი შვილი და სამი შვილიშვილი. მისი ერთ-ერთი შვილი კრისტინა ორბაკაიტე აგრეთვე მომღერალია. პუგაჩოვა ამჟამად ქორწინებაში იმყოფება მაქსიმ გალკინთან. სტუდიური ალბომები 1977 – Зеркало души 1979 – Арлекино и другие 1979 – Поднимись над суетой! 1980 – То ли ещё будет… 1982 – Как тревожен этот путь 1985 – Ах, как хочется жить 1985 – Watch Out 1986 – …Счастья в личной жизни! 1987 – Пришла и говорю 1990 – Алла 1991 – Рождественские встречи I 1992 – Рождественские встречи II 1995 – Не делайте мне больно, господа 1998 – Да! 2001 – Речной трамвайчик 2003 – Живи спокойно, страна! 2008 – Приглашение на закат 2024 – P.S. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ალა პუგაჩოვა“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი (რუსული)
მზესუმზირის ზეთი

მზესუმზირის ზეთი, მცენარეული ზეთი, მიღებული მზესუმზირას თესლისაგან. აქვს სასიამოვნო სუნი და გემო. სიმკვრივე 920-927 კგ/მ3 (10 °C). მზესუმზირის ზეთში შემავალ ცხიმოვან მჟავათა საშუალო მოლეკულური მასაა 275-286. ფოსფატიდების, ტოკოფეროლებისა და ცვილის შემცველობა მზესუმზირის ზეთში დამოკიდებულია მისი გამოყოფისა და დამუშავების ხარისხზე. მზესუმზირის ზეთი ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი მცენარეული ზეთია, რომელსაც ფართო გამოყენება აქვს სახალხო მეურნეობაში: კვების, ლაქსაღებავების მრეწველობაში, საპნის წარმოებაში და სხვაგან. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 657.
მზეყვავილა

მზეყვავილა (ლათ. Helianthemum) — მცენარეთა გვარი საკმელასებრთა ოჯახისა. ერთი ან მრავალწლოვანი ბალახები, უფრო ხშირად ბუჩქბალახებია. საქართველოში ამ გვარის 9 სახეობა იზრდება. მათგან ერთი სახეობა (Helianthemum georgicum) საქართველოს ენდემია (გვხვდება მხოლოდ ქართლსა და მესხეთში), ერთი (Helianthemum buschii) — კავკასიისა (იზრდება დასავლეთ და ცენტრალურ იმიერკავკასიაში). დანარჩენი 7 ფართოდ არის გავრცელებული ხმელთაშუაზღვისპირეთის ქვეყნებში, სამხრეთ ევროპაში, მცირე აზიასა და ირანში. მზეყვავილა იზრდება მშრალ და ქვიან ფერდობებზე, კლდეებზე, აგრეთვე ბუჩქნარებს შორის მთის ქვედა სარტყლიდან ზედა სარტყლამდე. დეკორატიული და თაფლოვანი მცენარეებია. დიდი რაოდენობით შეიცავენ მთრიმლავ ნივთიერებებს. ხინთიბიძე ლ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 658.
მზე შინა

მზე შინა — ძეობის რიტუალთან დაკავშირებული წარმართობის დროინდელი ქართული ხალხური ორხმიანი სიმღერა, აგრეთვე საწესო ფერხული („სამაიას“ ნაირსახეობა). სიმღერა გაბმული ბანის ფონზე მონაცვლეობით ასრულებდა 2 ქალი. ამას მოსდევდა ღამისთევა გართობა-თამაშით: მე-3 დღეს ბავშვის დედას ტახტრევანზე დააწვენდნენ. იწყებოდა მილოცვები სიმღერით. სიმღერითვე მიმართავდნენ მზეს. „მზე შინა და მზე გარეთა, მზევ შინ შემოდიო...“ ცეკვავდნენ ფერხულს, ამ აიმღერის ფონზე, სასიმღერო რიტმის მიხედვით თუ ვიმსჯელებთ (გურული 6/8, მეგრული 2/4), ცეკვა ნარნარი ხასიათისა უნდა ყოფილიყო. ძეობის რიტუალი 2 კვირას გრძელდებოდა. ჩხიკვაძე გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 658.
მზეჭაბუკ ათაბაგი

მზეჭაბუკ ჯაყელი (გ. 1516) — სამცხე-საათაბაგოს ათაბაგი 1500-1515 წლებში, ყვარყვარე II-ის ძე. ტახტი მიიტაცა უფროსი ძმის ქაიხოსრო I-ის გარდაცვალების შემდეგ. თავდაპირველად იცავდა საქართველოს მეფე-მთავრებს შორის 1490-1492 წლებში დადებულ ზავს, შემდეგ კი საკუთარი სამფლობელოს გაძლიერების მიზნით ოსმალეთს მორჩილება გამოუცხადა და მისი დახმარებით ჭანეთი და აჭარა სამცხე-საათაბაგოს შეუერთა. მზეჭაბუკი ცდილობდა სამცხე-საათაბაგოს ეკლესია ჩამოეშორებინა საქართველოსაგან. მან ერთხანს მიაღწია კიდეც ამას, მაგრამ ბოლოს დამარცხდა, 1515 წელს ჩამოშორდა პოლიტიკურ ასპარეზს და ბერად აღიკვეცა იაკობის სახელით. ლომსაძე შ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 658.
მზი

მზი — ტბა საქართველოში, გუდაუთის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს აწითაქუს ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 2053 მ სიმაღლეზე. სარკის ფართობი 0,044 კმ², აუზის ფართობი 0,8 კმ², მაქსიმალური სიღრმე 11,5 მ. წყლის მოცულობა 225 100 მ³. ქვაბული წარმოადგენს მყინვარულ ცირკს. ტბიდან გამოედინება მდინარე ავადჰარის მარჯვენა შენაკადი მზიმნა. ტბას გეგმაში აქვს მართკუთხედის ფორმა. სანაპირო ხაზი სუსტადაა შეჭრილ-შემოჭრილი. მცენარეულობა არ არის განვითარებული. საზრდოობს თოვლის, წვიმისა და მიწისქვეშა წყლით. მაღალი დონე აქვს გაზაფხულ-ზაფხულში, დაბალი — ზამთარში. წყალი სუსტად მინერალიზებულია. ტბაში ბინადრობს კალმახი. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 115. ↑ 2.0 2.1 Апхазава И. С. Озера Грузии. Тбилиси: Мецниереба, 1975. 181 с.
მზიარები

მზიარები (ლათ. Heliozoa) — უმარტივესთა ქვეკლასი სარკოდინების კლასისა. მათი სხეული ჩვეულებრივ სფერულია, რომელსაც ყველა მხარეს დაჰყვება სხივები — აქსოპოდიუმები. ზოგი მზიარა კაჟმიწის გარეგანი ჩონჩხით არის დაფარული. უმრავლესობა მტკნარი წყლის ან ზღვის პლანქტონური ორგანიზმია. იკვებებიან წყალმცენარეებით, უმარტივესებითა და სხვა მცენარეებით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 658.
ავადჰარის ქედი

ავადჰარა, აუადჰარა — ქედი საქართველოში, გუდაუთის მუნიციპალიტეტში. გაწოლილია მდინარე ავადჰარის მარცხენა ნაპირის გასწვრივ. წარმოადგენს კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფის სამხრეთ განშტოებას. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2000–2600 მ. აგებულია ლიასური თიხაფიქლებით. ქედის ფერდობები შემოსილია ნაძვნარ-სოჭნარ-წიფლნარით. ზემოთ სუბალპური ლიხი და მდელოებია. ↑ ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 58.
ავადჰარა

ავადჰარა, აუადჰარა — მდინარე საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გუდაუთის მუნიციპალიტეტში. სათავე აქვს აფხაზეთის კავკასიონზე, აჟარის მთის სამხრეთ კალთაზე. სიგრძე 11 კმ, მდინარის აუზის ფართობი 38 კმ². მდინარე ლაშიფსეს მარჯვენა შენაკადი. ავადჰარის აუზში მინერალური სამკურნალო წყაროებია. ხეობაშია კურორტი ავადჰარა. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 15. ↑ ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 58.
ავადჰარა (კურორტი)

ავადჰარა, აუადჰარა — კლიმატურ-ბალნეოლოგიური კურორტი აფხაზეთში, გუდაუთის მუნიციპალიტეტში. ავადჰარის ქედის სამხრეთ-დასავლეთ კალთაზე, მდინარე ავადჰარის ხეობაში. ზღვის დონიდან 1600 მ, გუდაუთიდან 75 კმ. გარშემორტყმულია ნაძვის, სოჭისა და წიფლის ტყით დაფარული მთებით. იცის გრილი ზაფხული და ზომიერად ცივი ზამთარი. დასახლება სეზონურია. ↑ საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009. — გვ. 14. ↑ უშვერიძე გ., ბაგრატიონი ე., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 55.
ავადჰარა (წყალი)

ავადჰარა — სამკურნალო მინერალური წყალი აფხაზეთში (მდინარე ავადჰარის ხეობა). ქ. გაგრიდან 90 კმ, ზღვის დონიდან 1650 მ, „ ავადჰარის“ წყაროები მცირე დებიტიანია (0,02-0,05 ლ/წმ) და დაბალი ტემპერატურა აქვს (7-9 °C). შეიცავს ნახშირმჟავა აირს (1,8 გ/ლ-მდე); განეკუთვნება ჰიდროკარბონატულ ნატრიუმ-კალციუმიან წყლებს. მინერალიზაცია — 2,4 გ/ლ. ბურღვის შედეგად ღრმა ჰორიზონტებიდან ამოყვანილია დიდი რაოდენობის მაღალმინერალიზებული (17,7 გ/ლ) სოდიანი წყალი. „ავადჰარის“ ტიპის წყლის ჯამური დებიტია 7 ლ/წმ (600 000 ლ/დღ.-ლ). ამოდის ლიასური ასაკის ფიქლებში ტექტონიკური ნაპრალებიდან, ერევა ვულკანური კერებიდან ამომავალ ნახშირმჟავა აირს და აგრესიული ხდება. ასეთ წყალსა და ქანებს შორის მიმდინარე რთული ფიზიკურ-ქიმიური პროცესების შედეგად წყალი მდიდრდება სოდითა და სხვა ნივთიერებებით. „ავადჰარა“ იხმარება კუჭ-ნაწლავის, ღვიძლის, შარდსადენი გზების, ნივთიერებათა ცვლისა და გულსისხლძარღვთა სისტემის დაავადებათა სამკურნალოდ. ჩიჩუა ტ., ჯალიაშვილი ვ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 58.
კონგო (მრავალმნიშვნელოვანი)

კონგო შეიძლება აღნიშნავდეს: კონგო (მდინარე) — მდინარე აფრიკაში. კონგოს რესპუბლიკა — სახელმწიფო აფრიკაში, საფრანგეთის ყოფილი კოლონია. კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკა, ყოფილი ზაირი — სახელმწიფო აფრიკაში, ბელგიის ყოფილი კოლონია. კონგო (ხალხი) კონგო (ენა) ჯგუფ ჯენესისის სიმღერა Congo, ალბომიდან Calling All Stations