laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
კარლსრუეს სამუსიკო უმაღლესი სკოლა

კარლსრუეს მუსიკის უმაღლესი სკოლა (გერმ. Die Hochschule für Musik Karlsruhe – University of Music) — ბადენ-ვიურტემბერგის მხარის სახელმწიფო მფლობელობაში არსებული უმაღლესი სასწავლო დაწესებულება, რომელიც მიზნად ისახავს სამეცნიერო და აკადემიური დარგების სპეციალისტების მომზადებას ხელოვნების (მუსიკოსი, კომპოზიტორი, მუსიკათმცოდნე, მუსიკის ჟურნალისტი, მუსიკის კომპიუტერული ტექნოლოგია) განხრით. სახელოვნებო სახელმწიფო პედაგოგიური სამსახური გიმნაზიებისთვის (მუსიკის საგანი სკოლაში) კომპოზიცია (დიპლომი) ხელოვნების ბაკალავრი / ხელოვნების მაგისტრი (ინსტრუმენტული მუსიკა, ვოკალი, დირიჟორი, ოპერა) ხელოვნების მაგისტრი საფორტეპიანო კამერული მუსიკა, ვოკალური გაფორმება, კორეპეტიცია ისტორიული კლავიშიანი ინსტრუმენტები ხელოვნების ბაკალავრი / ხელოვნების მაგისტრი მუსიკის ჟურნალისტიკა რადიოსა და მულტიმედიაში ხელოვნების ბაკალავრი (კულტურა, მედიატექნოლოგია კარლსრუეს უმაღლეს სკოლა – ტექნიკა და მეურნებასთან კოოპერაციაში.) ხელოვნების ბაკალავრი / ხელოვნების მაგისტრი მუსიკათმცოდნეობა / მუსიკის ინფორმატიკა სოლისტის ხელოვნება (გამოცდა) განვრცობითი (დამატებითი სპეციალობა) Draheim, Joachim: Karlsruher Musikgeschichte. (= Hoepfner-Bibliothek im Info Verlag.) Info Verlag, Karlsruhe 2004, ISBN 3-88190-357-7. კარლსრუეს სამუსიკო უმაღლესი სკოლა - ოფიციალური ვებგვერდი ინტერნეტში ↑ https://www.hrk.de/mitglieder/mitgliedshochschulen/kunst-und-musikhochschulen/ ↑ https://die-deutschen-musikhochschulen.de/mitglieder/karlsruhe
თამარ ჩხეიძე

თამარ ჩხეიძე (დ. 11 თებერვალი, 1960, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი, პოლიტიკოსი. თამარ ჩხეიძე დაიბადა 1960 წლის 11 თებერვალს თბილისში, ცნობილი ქართველი რეჟისორის რეზო ჩხეიძის ოჯახში. იყო ერთ-ერთი აქტივისტი 1978 წელს თბილისში მოწყობილი დემონსტრაციებისა. 1981 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი. საქართველოში დისიდენტური მოძრაობის ერთ-ერთი აქტიური მონაწილე. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ ილია ჭავჭავაძის საზოგადოება“. თამარ ჩხეიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი თამარ ჩხეიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
მიხეილ ჩხენკელი (პოლიტიკოსი)

მიხეილ ჩხენკელი (დ. 30 დეკემბერი, 1944) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ხონის მაჟორიტარი). მიხეილ ჩხენკელი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
კედია

საკუთარი სახელი კედია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ვალერიან კედია — არქიტექტორი ზეინაბ კედია — ემიგრანტი მელქისედეკ კედია — სახელმწიფო მოხელე მიხეილ კედია — იურისტი, პოლიტიკური ემიგრანტი პეტრე კედია — პოლიტიკური აქტივისტი სპირიდონ კედია — პუბლიცისტი, პოლიტიკური მოღვაწე
ვალერიან კედია

ვალერიან ალექსანდრეს ძე კედია (დ. 1 აგვისტო [ძვ. წ. 14 აგვისტო], 1911, ზუგდიდი, — გ. 5 მაისი, 1968, თბილისი) — ქართველი არქიტექტორი, საქართველოს დამსახურებელი ინჟინერი (1961). დაამთავრა სა­ქართველოს საინჟინრო-სამშენებლო ინსტიტუტი (ახლანდ. სტუ; 1932). შემდეგ მუ­შა­ობ­და არქიტექტორად ტრესტ „საქკომუნპროექტში“. მონაწილეობდა II მსოფლიო ომში (1939–1945). დემობილიზაციის შემდეგ მუ­შა­ობ­და „საქსახპროექტში“ უფროს არქიტექტორად, ხოლო 1948–1968 წლებში ­— „საქქალაქმშენსახპროექტის“ არქიტექტურული სახელოს­ნოს ხელმძღვანელად. ძირითადი ნამუშევრებია: ქალაქ ფოთის გენერალური გეგმა (1934–1935, ა. ნიკოლაიშვილთან ერთად; ამავე ავტორების მიერ გადამუშავებულია 1938); სოფსაბჭოს ტიპური შენობა ხევსურეთისათვის (1938, სოფ. ბარისახო); ქალაქ წყალტუბოს განვითარების და განაშენიანების გენერალური გეგმა (1951, არქიტ. ი. ზაალიშვილთან ერთად); ფოთის დაგეგმარების ახალი პროექტი (1956, არქიტ. ა. ნიკოლაიშვილთან და გ. თოთიბაძესთან ერთად); დაბა ბაკურიანის დაგეგმარება (1960, არქიტ. გ. ბაქრაძესთან, რ. ხატიაშვილთან, ფ. ყუფარა­შვილთან, გ. ჯაფარიძესთან ერთად); სანატორიუმი „მეტალურგი“ (1957, თანაავტ. არქიტ. ნ. სოლოვიოვა); გაერთიანე­ბული სააბაზანო შენობის კომპლექსი 200 ნომერზე (1963, არქიტ. ი. ზაალიშვილთან ერთად); სანატორიუმი „გეოლოგი“ (არ­ქიტ. გ. ავსაჯანიშვილთან ერთად); პანსიონატი უსინათლოთათვის (1968) — ყველა ქ. წყალტუბოში. ამავდროულად კედია პედაგოგიურ ­საქმიანობას ეწეოდა სა­ქართველოს საინჟინრო-სამშენებლო ინსტიტუტსა (1932–1940) და თბილისის სა­ხელმწიფო სამხატვრო აკადემიაში (1947–1968). მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. ვალერიან კედია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
მელქისედეკ კედია

მელქისედეკ (მექი) მიხეილის ძე კედია (დ. 1878 — გ. 25 ნოემბერი, 1945, პარიზი; დაკრძალულია ლევილის სასაფლაოზე) — საქართველის რესპუბლიკის შინაგან საქმეთა სამინისტროს განსაკუთრებული რაზმის უფროსი (1918-1921). 1921 წლიდან პოლიტიკური ემიგრანტი. საქართველოს მე-5 პრეზიდენტის, სალომე ზურაბიშვილის პაპა (დედის მხრიდან). რუსეთის 1917 წლის რევოლუციამდე ჟანდარმერიაში უბნის ინსპექტორად მუშაობდა. 1918 წლიდან მსახურობდა საქართველოს რესპუბლიკის შინაგან საქმეთა სამინისტროში. 1918 წლის 17 აგვისტოტს მინისტრმა ნოე რამიშვილმა კედია ახლადშექმნილი განსაკუთრებული რაზმის უფროსად დანიშნა, მის მოადგილედ (ამხანაგად) კი — პლატონ ფაჩულია. რაზმი თავდაპირველად 6 თვის ვადით შეიქმნა, შემდგომში ვადა 1920 წლის იანვრამდე გაგრძელდა, საბოლოოდ კი 1921 წლის მარტამდე მოქმედებდა. კედიას დაქვემდებარებაში არსებული რაზმი 131 შტატიანი და 16 შტატგარეშე თანამშრომლისგან შედგებოდა. კედიასა და მისი რაზმის საქმიანობის ძირითად მიმართულებას ბოლშევიკთა წინააღმდეგ ბრძოლა, მოსალოდნელი ამბოხისა თუ ტერორისტული აქტის გამოვლენა და აღკვეთა, სპეკულაციების აღკვეთა, ბოლშევიკთა და სპეკულიანტთა შეპყრობა წარმოადგენდა. 1918 წლის ბოლოს განსაკუთრებით აქტიურად მოქმედებდა სომხეთთან ომის მიმდინარეობის პირობებში თბილისში არსებულ ფარულ სომხურ ორგანიზაციებთან მიმართებაში. 1918-1921 წლებში კედიას თანამშრომლებმა ათეულობით ფაქტი გამოაშკარავეს და დააკავეს სპეკულაციაში მხილებული დამნაშავეები, ასობით ბოლშევიკი იქნა დაპატიმრებული საქართველოს წინააღმდეგ აგიტაციისა და ანტისახელმწიფოებრივი მოქმედებების ბრალდებით. 1919 წელს კედიას რაზმმა შეიპყრო სამხედრო სამინისტროს თანამშრომელი პავლე ნიკიტინი სამხედრო სამინისტროდან საქართველოს ტოპოგრაფიული მასალების ჩრდილოეთ კავკასიაში გატანის მცდელობის დროს. იმავე წელს დააპატიმრეს პანაიტ აკრიტოსი, რომელიც ბერძენ მოსახლეობაში საქართველოს რესპუბლიკის წყობილების საწინააღმდეგო აგიტაციას ეწეოდა. 1920 წელს კედიამ დააკავა ბოლშევიკი ლავრენტი ბერია, რომელსაც დაკითხვის დროს ცრემლმორეულს გაუთქვია თავისი თანამონაწილეები, რის შემდეგაც ის გაუთავისუფლებიათ. 1920 წლის დეკემბერში შინაგან საქმეთა მინისტრმა რამიშვილმა ოფიციალური ბრძანებით მადლობა გამოუცხადა მექი კედიას მოვალეობის პირნათლად შესრულებისათვის. 1921 წლის მარტიდან კედია ემიგრაციაში იყო საფრანგეთში. ინარჩუნებდა კავშირს მთავრობასთან და მთავრობის დავალებით აწარმოებდა დაზვერვით საქმიანობას. მექი კედიას ცოლად ჰყავდა აგრაფინა თავართქილაძე (დ. 1888 — გ. 1968). მათი შვილები იყვნენ: მიხეილ კედია და ზეინაბ კედია-ზურაბიშვილისა. ალექსანდრე ბაგრატიონ-დავითაშვილი საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918–1921) : ენციკლოპედია-ლექსიკონი, თბ.: უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2018. — გვ. 220. მელქისედეკ კედია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი მელქისედეკ (მექი) კედია — საქართველოს პირველი რესპუბლიკის (1918-1921) პროსოპოგრაფიული ბაზა (ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ლინგვისტურ კვლევათა ინსტიტუტი)
დავით ცივაძე

დავით ცივაძე (დ. 24 აპრილი, 1960) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ქობულეთის მაჟორიტარი). დავით ცივაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
ლია ცინდელიანი

ლია ცინდელიანი (დ. 1 ოქტომბერი, 1964) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (მესტიის მაჟორიტარი). ლია ცინდელიანი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
თამაზ ცინცაძე

თამაზ ცინცაძე (დ. 6 აპრილი, 1936) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ხელვაჩაურის მაჟორიტარი). თამაზ ცინცაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
ჯიმშერ ციციშვილი

ჯიმშერ ციციშვილი (დ. 15 მაისი, 1930) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ხალხთა მეგობრობისა და სამართლიანობის პარტია“. ჯიმშერ ციციშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
ტარიელ ციხელაშვილი

ტარიელ ციხელაშვილი (დ. 10 მარტი, 1941) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (დმანისის მაჟორიტარი). ტარიელ ციხელაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
გია ციხისთავი

გია ციხისთავი (დ. 1 ივნისი, 1941, სოფ. ქვემო ჭალა, ახლანდ. კასპის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი ეკონომისტი, თანამდებობის პირი, პოლიტიკოსი. 1969 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ერთობა“. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. გია ციხისთავი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გია ციხისთავი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (საქართველოს პარლამენტის მესამე მოწვევა) გია ციხისთავი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (საქართველოს პარლამენტის მეოთხე მოწვევა)
გია ცუცხვაშვილი

გია ცუცხვაშვილი (დ. 10 ივნისი, 1956) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „11 ოქტომბერი“. გია ცუცხვაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
შოთა ძაგნიძე

შოთა ძაგნიძე (დ. 31 მაისი, 1957) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „მერაბ კოსტავას საზოგადოება“. შოთა ძაგნიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
ირაკლი წერეთელი (პოლიტიკოსი)

ირაკლი წერეთელი (დ. 26 ოქტომბერი, 1961, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი, ფილოლოგი. 1983 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ეროვნული დამოუკიდებლობის პარტია“. ირაკლი წერეთელი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ირაკლი წერეთელი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
ბერბუკის თემი

ბერბუკის თემი (ყოფ. ბერბუკის თემის საკრებულო) — ადმინისტრაციული ერთეული საქართველოში, გორის მუნიციპალიტეტში. შედის სოფლები ბერბუკი, ზემო რეხა, თორტიზა, ქვემო რეხა, სვენეთი, ხელთუბანი. ცენტრი — ბერბუკი (გორიდან 2 კმ). საბჭოთა პერიოდში ეწოდებოდა ჯერ ბერბუკის სასოფლო საბჭო (სოფსაბჭო). საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს 1940 წლის 31 დეკემბრის დადგენილებით, სახელი შეუცვალეს და „სვენეთის სასოფლო საბჭო“ უწოდეს და ცენტრი გადაიტანეს სოფელ სვენეთში. 1951 წლის 3 ოქტომბრის დადგენილებით, დაუბრუნეს ადრინდელი სახელი და ცენტრი. 1987 წლის მონაცემებით, მასში შედიოდა მტკვარწყალმშენის დასახლებაც. მოქმედებდა 1 საბჭოთა მეურნეობა და 1 კოლმეურნეობა. ↑ მათ შორის სახეზე მყოფი 6548. ↑ მათ შორის სახეზე მყოფი 1936. ↑ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 312. ↑ 2.0 2.1 2.2 გორის რაიონი და ქალაქი გორი: სტატისტიკური კრებული, გვ. 6, 39 სახელმწიფო სტატისტიკის გორის რაიონული განყოფილება, გორი, 1988. ↑ საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს უწყებები, №1-3 (8-10), გვ. 43, თბ., 1940 წ. ISSN 0203-2023 ↑ საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს უწყებები, №6 (39), გვ. 5, თბ., 1951 წ. ISSN 0203-2023 ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
კარალეთის თემი

კარალეთის თემი (ყოფ. კარალეთის თემის საკრებულო) — ადმინისტრაციული ერთეული საქართველოში, გორის მუნიციპალიტეტში. შედის სოფლები დიდი გარეჯვარი, კარალეთი, პატარა გარეჯვარი და სათბურების დასახლება. ცენტრი — კარალეთი (გორიდან 8,5 კმ). საბჭოთა პერიოდში ეწოდებოდა კარალეთის სასოფლო საბჭო (სოფსაბჭო). 1987 წლის მონაცემებით, მოქმედებდა 1 საბჭოთა მეურნეობა და 1 სამეურნეობათაშორისო მეურნეობა. ↑ მათ შორის სახეზე მყოფი 6127. ↑ მათ შორის სახეზე მყოფი 1760. ↑ გორის მუნიციპალიტეტის გამგეობის დებულების დამტკიცების შესახებ. საკანონმდებლო მაცნე. matsne.gov.ge (3 აგვისტო, 2010). ციტირების თარიღი: 25 ივლისი, 2020. ↑ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 392. ↑ 3.0 3.1 გორის რაიონი და ქალაქი გორი: სტატისტიკური კრებული, გვ. 6, 43 სახელმწიფო სტატისტიკის გორის რაიონული განყოფილება, გორი, 1988. ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019. ↑ მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
მევლუდ წიკლაური

მევლუდ წიკლაური (დ. 6 მარტი, 1956) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (თეთრიწყაროს მაჟორიტარი). 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. მევლუდ წიკლაური — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (საქართველოს პარლამენტის მესამე მოწვევა) მევლუდ წიკლაური — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (საქართველოს პარლამენტის მეოთხე მოწვევა)
ანზორ წოწონავა

ანზორ წოწონავა (დ. 20 მარტი, 1939, სოხუმი) — ქართველი თანამდებობის პირი, იურისტი. 1964 წელს დაამთავრა მოსკოვის პოლიტექნიკური ინსტიტუტი, ხოლო 1978 წელს საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს აკადემია. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (გულრიფშის მაჟორიტარი). 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი (გულრიფშის მაჟორიტარი). ანზორ წოწონავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ანზორ წოწონავა — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (საქართველოს პარლამენტის მესამე მოწვევა) ანზორ წოწონავა — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (საქართველოს პარლამენტის მეოთხე მოწვევა) ანზორ წოწონავა — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
სამანტა შვებლინი

სამანტა შვებლინი (დ. ბუენოს-აირესი, 1978) — არგენტინელი ესპანურენოვანი ავტორი. მოთხრობების სამი კრებულის ავტორი. მის ნაშრომებს მრავალი საერთაშორისო ჯილდო აქვს მოპოვებული და ნათარგმნია 20-ზე მეტ ენაზე, მათ შორის ინგლისურ, გერმანულ, ფრანგულ, იტალიურ, პორტუგალიურ, სერბულ, შვედურ და ქართულ ენებზე. ამჟამად ცხოვრობს ბერლინში. 2002 წელს შვებლინის პირველი წიგნი El núcleo del Disturbio (დარღვევათა ბირთვები) დაიბეჭდა, რომელმაც არგენტინის ხელოვნების ეროვნული ფონდის ჯილდო მოიპოვა და ჰაროლდ კონტის ეროვნულ შეჯიბრში პირველი ადგილი აიღო. 2008 წელს მოთხრობების კრებულისთვის „ჩიტის ლუკმა“, შვებლინს Casa de las Américas-ის ჯილდო გადაეცა. მოთხრობების მესამე კრებული Siete casas vacías (შვიდი ცარიელი სახლი) 2015 წელს დაიბეჭდა. მისი პირველი რომანი Distancia de Rescate (უსაფრთხო მანძილი) 2014 წელს გამოიცა და ერთი წლის შემდეგ ინგლისურად ითარგმნა როგორც ცხელებიანი ზაფხული. წიგნმა ტიგრო ხუანის პრემია მოიპოვა და ნომინირებული იყო 2017 წლის ბუკერის საერთაშორისო პრემიაზე. 2002, El núcleo del disturbio (ISBN 950-732-034-2) 2009, Pájaros en la boca (ISBN 978-84-264-1748-0) ასევე გამოიცა როგორც La Furia de las pestes (ISBN 978-95-926-0240-3) 2014, Distancia de rescate (ISBN 978-987-3650-44-4) მეგან მაკდოუელის ინგლისურენოვან თარგმნაში წიგნს ცხელებიანი სიზმარი ჰქვია. (2017) (ISBN 9780399184598) შირლი ჯექსონის პრემიის მფლობელი. 2015, Siete casas vacías (ISBN 978-84-8393-185-1) 2018, Kentukis (ISBN 978-84-3973-489-5) ინგლისურ თარგმანში წიგნს პატარა თვალები ჰქვია (მეგან მაკდოუელის თარგმანი) (2020) (ISBN 978-17-860-7792-9) ვიკიციტატაში არის გვერდი თემაზე: სამანტა შვებლინი ოფიციალური საიტი ↑ CONOR.SI <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q16744133"></a> ↑ Internet Speculative Fiction Database — 1995. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2629164"></a> ↑ The Fine Art Archive — 2003. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q10855166"></a> ↑ Autoritats UB <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q89570027"></a> ↑ NUKAT — 2002. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q11789729"></a> ↑ datos.bne.es: El portal de datos bibliográficos de la Biblioteca Nacional de España — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q50358336"></a> ↑ The Fine Art Archive — 2003. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q10855166"></a> ↑ https://www.infobae.com/reportajes/2022/12/29/las-7-argentinas-del-ano-2022/ ↑ 9.0 9.1 https://www.infobae.com/america/agencias/2022/09/09/samanta-schweblin-gana-el-premio-iberoamericano-de-letras-jose-donoso/ ↑ https://www.laverdad.es/murcia/cartagena/samanta-schweblin-eloy-20200605103502-nt.html ↑ https://www.infobae.com/cultura/2022/11/17/samanta-schweblin-ganadora-del-national-book-award-2022/ ↑ Samanta Schweblin. ციტირების თარიღი: 19 July 2018. ↑ 13.0 13.1 Samanta Schweblin. ციტირების თარიღი: 19 July 2018. ↑ „Samanta Schweblin gana el premio literario Tigre Juan“ [Samanta Schweblin Wins the Tigre Juan Literary Award]. El Universal (Spanish). Oviedo. 26 November 2015. ციტირების თარიღი: 4 September 2018. ↑ Treisman, Deborah (2017-05-22). „This Week in Fiction: Samanta Schweblin on an Adult Man's Infantilization“. The New Yorker (ინგლისური). ISSN 0028-792X. ციტირების თარიღი: 2018-03-03.
მეჰმედ I გირეი

მეჰმედ I გირეი (ყირიმ. I Mehmet Geray, منكلى كراى‎; დ. 30 ნოემბერი, 1465, ყირიმის სახანო — გ. ასტრახანი, 1523) — ყირიმის ხანი 1515–1523 წლებში, მენლი I გირეის უფროსი ვაჟი და კალგა. მეჰმედ გირეი მამამისის მმართველობის პერიოდში აქტიურად იყო ჩართული საგარეო თუ საშინაო პოლიტიკაში. 1507 წელს ის დაინიშნა კალგად ანუ ტახტის მემკვიდრედ. მეჰმედი მეთაურობდა ყირიმელების არმიას ნოღაის ურდოს წინააღმდეგ გამართულ ბრძოლებში. 1509 წელს თანამედროვე ბელორუსის მიწები დალაშქრა. ის ასევე მონაწილეობდა ოსმალეთის სამოქალაქო ომში, საკუთარი სიძის, სელიმ I-ის მხარეს. მამის გარდაცვალებიდან 2 კვირაში მეჰმედმა ხანის ტიტული მიიღო. მან აქცენტი გააკეთა აქტიურ დამპყრობლურ პოლიტიკაზე. ამისათვის სჭირდებოდა თათრებისა და განადგურებული ოქროს ურდოს შემორჩენილ მოსახლეთა მხარდაჭერა. ამის გამო მან შეიფარა ვოლგის პირას მცხოვრები თათრები და ნოღაელები. 1519 წელს ყაზანიდან რუსები განდევნა და დაიკავა ის, მის დროებით მმართველად საკუთარი ძმა და მომავალი ხანი, საჰიბ I გირეი დანიშნა. 1522 წელს კავშირი შეკრა მის მფარველობაში მყოფ ნოღაის ურდოსთან და მათი დახმარებით აიღო ასტრახანი, რომლის ხანად საკუთარი ვაჟი, ბაჰადირ გირეი დაასახელა და ყირიმში დაბრუნება განიზრახა. მაგრამ მეჰმედს და მის რაზმს ნოღაელებმა უღალატეს. ის ვერაგულად მოკლეს მის ვაჟ ბაჰადირთნ ერთად. მეჰმედის ორმა შვილმა, გაზიმ და ბაბამ თავს ყირიმში გაქცევით უშველეს. ასტრახანის დაპყრობის შედეგად მეჰმედ I-ს ჰქონდა შანსი ოქროს ურდოს ერთგვარი აღდგენისა, თუმცა მისი მკვლელობა ნოღაელებმა სათავისოდ გამოიყენეს და მიითვისეს ქალაქი. ყირიმის ხანი კი გახდა მეჰმედის ვაჟი, გაზი I გირეი. ყირიმის სახანო გირეის დინასტია ყირიმის ხანების სია Олекса Гайворонский «Повелители двух материков», том 1, Киев-Бахчисарай, 2007 г. ISBN 978-966-96917-1-2 Oleksa Gaivoronsky «Повелители двух материков», Kiev-Bakhchisarai, 2007, ISBN 978-966-96917-1-2, pages 119–145 ↑ Anthony Stokvis, Manuel d'histoire, de généalogie et de chronologie de tous les États du globe, depuis les temps les plus reculés jusqu'à nos jours
კორინთის არხი

კორინთის არხი (ბერძ. Διώρυγα της Κορίνθου) — სანაოსნო არხი საბერძნეთში, აერთებს ეგეოსისა და იონიის ზღვებს. გაჭრილია კორინთის ყელზე 1881–1893 წლებში. ფაქტობრივად არხმა პელოპონესის ნახევარკუნძული კუნძულად აქცია. სიგრძე 6,3 კმ, სიღრმე 8 მ, სიგანე 24,6 მ. ატარებს 5000 ტონამდე წყალწყვის ხომალდებს. არხი 200-ზე მეტი კმ-ით ამოკლებს გზას საბერძნეთის აღმოსავლეთ სანაპიროდან დასავლეთამდე. 1944 წელს მოიშალა; აღდგა 1948 წელს. გემების მოძრაობა მონაცვლეობით ცალმხრივია. არხს კვეთს საავტომობილო გზატკეცილი და რკინიგზა. ↑ Коринфский канал // Большая российская энциклопедия. т. 15. — М., 2010. — стр. 313.
ვალერი ჭანტურია

ვალერი ჭანტურია (დ. 24 მაისი, 1942, სოფ. ჯვარი, წალენჯიხის რაიონი — გ. 26 თებერვალი, 2021) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1966 წელს დაამთავრა მოსკოვის საავტომობილო-საგზაო ინსტიტუტი, შემდეგ კი ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. სხვადასხვა დროს, ვალერი ჭანტურია მუშაობდა კომუნისტური პარტიის წალენჯიხის სოფლის მეურნეობის სამმართველოს მთავარ ინჟინრად, ავტოსატრანსპორტო საწარმოოს დირექტორად, საქალაქო საბჭოს თავმჯდომარედ და რაიონული საბჭოს აღმასრულებელი კომიტეტის თავმჯდომარედ (1973-1978). 1978-1988 წლებში იყო წალენჯიხის ჩაის საბჭოთა მეურნეობის დირექტორი. 1988 წელს აგროსამრეწველო კომბინატის დირექტორი. 1988-1991 წლებში იყო წალენჯიხის რაიონული კომიტეტის პირველი მდივანი. ასევე, კომუნისტური  პარტიის საკავშირო ყრილობის დელეგატი. 1995-99 წლებში, ვალერი ჭანტურია იყო სამეგრელო-ზემო სვანეთში პრეზიდენტის სახელმწიფო რწმუნებულის მოადგილე ეკონომიკის დარგში. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (წალენჯიხის მაჟორიტარი). 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (წალენჯიხის მაჟორიტარი), მიწის კადასტრისა და მიწის რესურსების ქვეკომიტეტის თავმჯდომარე, ფრაქცია „აფხაზეთის“ მდივანი. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები. ვალერი ჭანტურია — ბიბლიოვიკი ვალერი ჭანტურია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ვალერი ჭანტურია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი ვალერი ჭანტურია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
დავით ჭელიძე (პოლიტიკოსი)

დავით ჭელიძე (დ. 22 იანვარი, 1966) — ქართველი პოლიტიკოსი. დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ეროვნულ–დემოკრატიული პარტია“. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ეროვნულ–დემოკრატიული პარტია“. დავით ჭელიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (საქართველოს პარლამენტის მესამე მოწვევა) დავით ჭელიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (საქართველოს პარლამენტის მეოთხე მოწვევა)
ივერი ჭელიძე

ივერი ჭელიძე (დ. 11 ივლისი, 1945, მესტია) — ქართველი ინჟინერი. 1970 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (გარდაბნის მაჟორიტარი). 1995-1999 წლებში — საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი (მესტიის მაჟორიტარი). 1999-2004 წლებში — საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. ივერი ჭელიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ივერი ჭელიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (საქართველოს პარლამენტის მესამე მოწვევა) ივერი ჭელიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (საქართველოს პარლამენტის მეოთხე მოწვევა) ივერი ჭელიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
გიორგი ჭინჭარაული

გიორგი ჭინჭარაული (დ. 29 იანვარი, 1947, სოფ. საჭურე, ახლანდ. თიანეთის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი ეკონომისტი. 1971 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „ეროვნული ერთიანობის პარტია“. გიორგი ჭინჭარაული — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გიორგი ჭინჭარაული — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2020-07-26 საიტზე Wayback Machine.
აქაიის სამთავრო

აქაიის სამთავრო, მორეის სამთავრო — სახელმწიფო პელოპონესზე, 1205–1432 წლებში. დააარსეს ფრანგმა რაინდებმა მეოთხე ჯვაროსნული ლაშქრობის დროს. პირველი მმართველის გიიომ დე შამპლიტის საფრანგეთში გამგზავრების შემდეგ (1209) მართავდა ვილარდუენთა დინასტია, რომლებმაც თავი ლათინთა იმპერიის ვასლად სცნეს. აქაიის სამთავროს ტერიტორიაზე დამყარდა დასავლური სახის ფეოდალიზმი, ბარონებსა და ფეოდალებს, რომლებზედაც იყო დაყოფილი სამთავრო, გააჩნდათ ფართო ავტონომია. ბერძენი მიწათმფლობელ-არქონტები ახალი ფეოდალური ელიტის უდაბლეს ფენას წარმოადგენდნენ. ადგილობრივი გლეხები ბატონყმურ დამოკიდებულებაში აღმოჩნდნენ და მათზე გავრცელდა ვილანის სტატუსი. 1259 წელს პელაგონიის ბრძოლაში მთავარი გიიომ II დაამარცხეს ნიკეის იმპერიის მებრძლებმა და ტყვედ იგდეს იგი. მოლაპარაკების შემდეგ ბიზანტიელთა ხელში გადავიდა მთავარი ციხესიმაგრეები. 1278 წლიდან სამთავრო ანჟუს დინასტიის მფლობელობაში გადავიდა და იმართებოდა მოადგილეების მიერ. 1430–1432 წლებში დაიპყრო მორეის დესპოტმა კონსტანტინე პალეოლოგოსმა (1449 წლიდან ბიზანტიის იმპერატორი). Lock P. The Franks in the Aegean, 1204–500. L.; N. Y., 1995; Карпов С. П. Латинская Романия. СПб., 2000. ↑ Карпов С. П. АХЕЙСКОЕ КНЯЖЕСТВО // Большая российская энциклопедия. т. 2. — М., 2005. — стр. 59.
იოსებ ხარატიშვილი

იოსებ ხარატიშვილი (დ. 10 იანვარი, 1923, ყვარელი — გ. ნოემბერი, 2011) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1948 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „მშვიდობა“. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ყვარლის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. იოსებ ხარატიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი იოსებ ხარატიშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)