laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
დილარა ალიევა

დილარა ალექპერ-ყიზი ალიევა (ქართ. დილიარა ალექპერის ასული ალიევა; აზერ. Dilarə Ələkbər qızı Əliyeva; დ. 14 დეკემბერი, 1929, თბილისი — გ. 19 აპრილი, 1991, კახის რაიონი) — აზერბაიჯანელი და საბჭოთა ლიტერატურათმცოდნე, თარჯიმანი, ნიზამის მცოდნე და ქართველოლოგი, ფილოსოფიის დოქტორი, აზერბაიჯანის მწერალთა კავშირის წევრი (1960 წლიდან), საქართველოს სსრ რესპუბლიკის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე, აზერბაიჯანის სსრ რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს დეპუტატი. დილიარა ალიევა დაიბადა 1929 წლის 14 დეკემბერს თბილისში, მჭედლის ოჯახში. დაამთავრა თბილისის № 97 საშუალო სკოლა. შემდეგ იგი ჩაირიცხა აზერბაიჯანის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტზე. აზერბაიჯანის სსრ რესპუბლიკის ნიზამის სახელობის მეცნიერებათა აკადემიის ენისა და მეცნიერების ინსტიტუტში ასპირანტურაში ჩაბარების შემდეგ იგი მივლინებული იქნა საქართველოს სსრ რესპუბლიკის მეცნიერებათა აკადემიის შოთა რუსთაველის სახელობის ლიტერატურის ინსტიტუტში. აქ იგი მუშაობდა თავის საკანდიდატო დისერტაციაზე თემაზე „აზერბაიჯანულ- ქართული ლიტერატურული კავშირების გამოსახულებები XIX საუკუნეში“, რომელიც დაიცვა 1954 წელს. მოგვიანებით ალიევა მუშაობდა ნიზამის სახელობის აზერბაიჯანის სსრ მეცნიერებათა აკადემიის ენისა და ლიტერატურის ინსტიტუტში უმცროსი მეცნიერ-მუშაკის თანამდებობაზე, ნიზამის სახელობის მუზეუმში უფროს მეცნიერ-მუშაკად, ძველი და შუა საუკუნეების მუზეუმის ლიტერატურის განყოფილების დირექტორად, ხოლო შემდგომ, ნიზამის სახელობის ლიტერატურის ინსტიტუტში ლიტერატურული კავშირების განყოფილების უფროს მეცნიერ-მუშაკად, ნიზამთმცოდნეობის განყოფილების უფროს მეცნიერ-მუშაკად, ინსტიტუტის ლიტერატურული კავშირების განყოფილების წამყვან მეცნიერ-მუშაკად, ამავდროულად ამ განყოფილების დირექტორად. 1984 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია თემაზე „ნიზამი და ქართული ლიტერატურა“. 1988 წელს ყარაბაღის კონფლიქტის დაწყებიდან დილიარა ალიევა აზერბაიჯანის სახალხო მოძრაობის აქტიური წევრი ხდება. მოგვიანებით ის აირჩიეს აზერბაიჯანის სახალხო ფრონტის მმართველი საბჭოს წევრად. გარდა ამისა, დილიარა ალიევა იყო ქალთა უფლებების დაცვის საზოგადოების ერთ-ერთი დამფუძვნებელი და ხელმძღვანელი. იყო აზერბაიჯანის სსრ უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი დემოკრატიული ბლოკიდან. 1991 წლის 19 აპრილს მანქანა, რომელშიც იმყოფებოდნენ დილიარა ალიევა და თურქოლოგი-ენათმცოდნე აიდინ მამედოვი კახის ტერიტორიაზე ავარიაში მოხვდა. ორივე მეცნიერი ამ ავარიის შედეგად დაიღუპა. ალიევა დაკრძალულია ბაქოში ღვაწლმოსილ მოღვაწეთა საპატიო ხეივანში. დილიარა ალიევას სახელს ატარებს ორგანიზაცია, რომელიც ქალების უფლებათა დაცვითაა დაკავებული. აგრეთვე მისი სახელობისაა ბაქოს ერთ-ერთი ქუჩაც. სახლის კედელზე, რომელშიც ალიევა ცხოვრობდა, მემორიალური დაფა ჰკიდია. ↑ Bu məşhurlarımız yol terroruna qurban gedib - axar.az (აზერბაიჯანული) ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 Sabiq millət vəkillərinin müəmmalı avtoqəzada həlak olmalarından 25 il keçir az. interpress.az (19.04.2016).[მკვდარი ბმული] ↑ „Bu məşhurlarımız yol terroruna qurban gedib“ (აზერბაიჯანული). axar.az. 21.7.2014. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date=-ში (დახმარება)
ჰასან ბეგ აღალაროვი

ჰასან ბეგ აღალაროვი (აზერ. Həsən bəy Ağalarov) — აზერბაიჯანული წარმოშობის რუსეთის სამხედრო მოღვაწე, გენერალ-ლეიტენანტი. ჰასან ბეგ აღალაროვი იყო პირველი აზერბაიჯანელი, რომელიც დაჯილდოებულ იქნა წმინდა გიორგის ორდენით უშუალოდ საბრძოლო მოქმედებების დროს. თავი გამოიჩინა 1849 წლის 21 ივლისის ბრძოლაში დებრეცენეს ბრძოლაში უნგრული აჯანყების (1848-1849) ჩახშობის დროს. ჰასან ბეგ აღალაროვი დაიბადა 1821 წელს თბილისში, კეთილშობილ ოჯახში. საერთო განათლება მიიღო თბილისის გიმნაზიაში. სამხედრო სამსახური დაიწყო 1834 წელს ამიერკავკასიის საცხენო-მუსულმანურ რაზმში. 1834 წელს ვარშავაში მივლინებული ამიერკავკასიის საცხენო-მუსულმანურ რაზმის შემადგენლობაში შტაბს-კაპიტან კუშტეშენსკი ისმაილ-ბეგთან, პორუჩიკ ბაქიხანოვთან, პორუჩიკ ჯაფარ კული აღა ბაქიხანოვთან (აბასკული - აღა ბაქიხანოვის უმცროსი ძმა) ერთად ასევე იყო პრაპორშიკ (1835 წლის 8 ოქტომბრიდან ამ წოდებით) ჰასან ბეგ აღალაროვიც იყო მივლინებული. 1840 წელს შტაბს-კაპიტან ჰასან ბეგ აღალაროვი დაჯილდოებული იყო წმ.სტანისლავის ორდენით. 1849 წელს ამიერკავკასიის საცხენო-მუსულმანურ რაზმი ბრძოლაში დებრეცენეს ბრძოლაში უნგრული აჯანყების ჩახშობის დროს დაეუფლა აჯანყებულების ოთხ ზარბაზანს. ამ ბრძოლისათვის რაზმს გადაეცა წმ. გიორგის დროშა. ბრძოლაში გამოჩენილი სიმამაცის გამო მეთაურის თანაშემწე პოლკოვნიკ ჰასან ბეგ აღალაროვი 1849 წლის 28 აგვისტოს დაჯილდოვებულ იქნა წმ. გიორგის IV ხარისხის ორდენით (ბრძანება № 8147 გრიგოროვიჩ - სტეპანოვის სიის მიხედვით). მთავარსარდალ გენერალ-ფელდმარშალ პასკევიჩის დასაჯილდოვენბელი წარდგინებიდან: დებრეცენეს ბრძოლაში ამბოხებულ უნგრელებთან, 1849 წლის 21 ივლისს, ამიერკავკასიის საცხენო-მუსულმანურ რაზმის სამასი ცხენოსანით, მარცხენა ფლანგზე, გაანადგურა მოწინააღმდეგის ქვეითი ჯარი და დაეუფლა ორ ზარბაზანს, შემდეგ დაედევნა მოწინააღმდეგეს ქალაქში და აიყვანა 300 მეტი ტყვე. ↑ к. и. н. А. А. Молчанов., Среди самых доблестных в Российской армии. : «Гербоведъ», 2006, გვ. 171-173.
ქვიშის ქურციკი

ქვიშის ქურციკი ან სუსტ-რქიანი ქურციკი (ლათ. Gazella_leptoceros) — წყვილჩლოქოსანი ძუძუმწოვარი ძროხისებრთა ოჯახისა. გავრცელებულია საჰარის რამდენიმე რეგიონში. მათ შორის ალჟირში, ჩადში, ეგვიპტეში, ლიბიასა და სუდანში. Chris & Tilde Stuart: Field Guide to the Larger Mammals of Afrika. Struik, 2000, ISBN 1-86872-534-0 . Devillers, Pierre; Lafontaine, René-Marie; Beudels-Jamer, Roseline C.; Devillers-Terschuren, Jean (2006) „Gazella leptoceros“, Sahelo-Saharan Antelopes: Status and Perspectives: Report on the conservation status of the six Sahelo-Saharan Antelopes, 2nd, CMS Technical Series Publication, Bonn: UNEP/CMS Secretariat, გვ. 65-74. ციტირების თარიღი: 2017-09-09.  (2001) North Africa, the Middle East, and Asia, Antelopes: Global Survey and Regional Action Plans. Gland, Switzerland: IUCN. ISBN 2-8317-0594-0.  Osborn, Dale J.; Helmy, Ibrahim (1980) „Gazella leptoceros (F. Cuvier, 1842)“, The Contemporary Land Mammals of Egypt (Including Sinai), Fieldiana Zoology. New Series. Chicago: Field Museum of Natural History, გვ. 487-501.  ARKive - Images and movies of the rhim gazelle (Gazella leptoceros) დაარქივებული 2007-06-08 საიტზე Wayback Machine. Bizarre Survival Tactic: Gazelles Shrink Heart to Beat Heat დაარქივებული 2008-07-25 საიტზე Wayback Machine. Rhim gazelle's postal stamps on YouTube ↑ Соколов В. Е. Пятиязычный словарь названий животных. Млекопитающие. Латинский, русский, английский, немецкий, французский. / под общей редакцией акад. В. Е. Соколова. — М.: Рус. яз., 1984. — С. 131. — 10 000 экз
მოჰსუნ სანანი

მოჰსუნ სანანი (აზერ. Möhsün Sənani), ნამდვილი სახელი მოჰსუნ სადიხ ოღლი ჯაფაროვი (აზერ. Möhsün Sadıx oğlu Cəfərov) (დ. 19 ივნისი, 1900 — გ. 11 თებერვალი, 1981) — აზერბაიჯანელი და საბჭოთა თეატრისა და კინოს მსახიობი, აზერბაიჯანის სსრ რესპუბლიკის სახალხო არტისტი (1949). მოჰსუნ ჯაფაროვი დაიბადა 1900 წლის 19 ივნისს თბილისში, შეითანბაზარის უბანში (მაიდანი), ღვთისმეტყველის ოჯახში. მოჰსუნმა მამა ადრეულ ასაკში დაკარგა და ბებიასთან იზრდებოდა. 1906 წელს ბებიამ შვილიშვილი შეიყვანა სკოლა - მედრესეში. მას სურდა, რომ მოჰსუნი მოლა გამხდარიყო, თუმცა მოჰსუნმა არ დაამთავრა მედრესე და არ გახდა მოლა. 1908 წელს მოჰსუნის ბებია გარდაიცვალა და მასზე და მის უმცროსს დაზე ზრუნვა გააგრძელა მისმა მრავალშვილიანმა დეიდა მოლა ზინიათ-ხანუმმა, რომელიც მომავალი აზერბაიჯანის სსრ რესპუბლიკის სახალხო არტისტის ალი ყურბანოვის დედა იყო. 1909 წლიდან მოჰსუნმა შეითანბაზარში დაიწყო მუშაობა. ხელოვნებისადმი სიყვარული მოჰსუნს ბავშვობიდან დაჰყვა. იგი აკვირდებოდა, როგორც თბილისელ, ასევე გასტროლებზე ჩამოსულ მსახიობების თამაშს. 1911 წელს თვითონაც გამოვიდა სცენაზე. 1912 წლიდან მოჰსუნი გამოდიოდა სამოყვარულო სამსახიობო წრეში. მისი პირველივე რეჟისორი იყო კომიკოსთა მსახიობების „თბილისის მუსულმანი მსახიობების“ დასის მთავარი რეჟისორი მირზახან ყულიევი. თეატრში მონაწილეობას ასევე იღებდნენ მუსტაფა მარდანოვი, მირზა ალი აბასოვი, იბრაჰიმ ისფაჰანლი. ამ წლებში მოჰსუნის მამის მეგობარი „ბიძია ვანომ“ მოაწყო იგი სამსახურში ტრამვაის პარკში. ზოგიერთი წარმოდგენა, რომელშიც მოჰსუნი გამოდიოდა, ტარდებოდა ჰაჯი გაშიმ მარდანოვის, მუსტაფა მარდანოვის მაღაზიაში. რამდენიმე ხნის შემდეგ მას უკვე ანდობდნენ ჰეიდარ ბეგის, სულეიმან ბეგის, ვალის („არშინ მალ ალანიდან“), გოჩა ასკერის („ეს თუ არა ის“), რზაკულის („ნადი შახი“), კასიოს („ოტელო“) როლებს. თბილისის თეატრში სანანი თამაშობდა 1920 წლამდე. 1921 წლიდან სანანი გამოდის ბაქოს თეატრების სცენაზე. იმავდროულად მას იღებენ კინოშიც. Рамиль Алекперов. Möhsün Sənani.[მკვდარი ბმული] (აზერბაიჯანული) Möhsün Sənani. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-05. (აზერბაიჯანული)
არაგვი დუშეთი (საფეხბურთო კლუბი)

„არაგვი“ — საქართველოს საფეხბურთო კლუბი ქალაქ დუშეთიდან. საშინაო მატჩებს ატარებს დუშეთის ცენტრალურ სტადიონზე. 2008-2009 წლების სეზონში დუშეთის „არაგვმა“ შიოლა შიოლაშვილის ხელმძღვანლეობით მეორე ლიგაში პირველი ადგილი დაიკავა, რის შედეგადაც შემდეგ სეზონში პირველ ლიგაში უნდა ეთამაშა, თუმცა ფინანსური პრობლემების გამო დუშეთის მუნიციპალიტეტმა კლუბი გათამაშებიდან მოხსნა. კლუბის დაშლის მიუხედავად საფეხბურთო სკოლამ მაინც განაგრძო არსებობა დუშეთში. რამდენიმე წლის შემდეგ კლუბი აღდგა, თუმცა ფინანსური პრობლემები ბოლომდე მაინც ვერ გადაიჭრა. ინტერვიუში „არაგვის“ გენერალურმა დირექტორმა სოსო ჭიკაიძემ განაცხადა, რომ მუნიციპალიტეტის მიერ აღმოჩენილი დახმარება არ იყო საკმარისი გუნდის ასაწყობად. 2017 წლის აგვისტოში დადასტურდა, რომ კლუბის მთავარი სპონსორი გახდა კომპანია „ჯაბა კრედიტი“. ამის შემდეგ „არაგვმა“ რამდენიმე ახალი მოთამაშე დაიმატა. 2017 წელს „არაგვი“ რეგიონულ ლიგის „ბ“ ჯგუფში ასპარეზობდა. საბოლოო ჯამში გუნდმა სატურნირო ცხრილში 60 ქულით მეორე ადგილი დაიკვა. პლეი-ოფფის მატჩში გორში დუშეთის „არაგვმა“ წალენჯიხის „სქურს“ სძლია და მესამე ლიგაში აღზევდა. ↑ დუშეთის ცენტრალური სტადიონი. ↑ დუ­შე­თი "არაგ­ვის" აღ­დ­გე­ნას ელის. ↑ დუშეთის „არაგვს“ „ჯაბა -კრედიტი“ დააფინანსებს.[მკვდარი ბმული]
ჰერეთი ლაგოდეხი (საფეხბურთო კლუბი)

„ჰერეთი“ — საქართველოს საფეხბურთო კლუბი ქალაქ ლაგოდეხიდან. საშინაო მატჩებს ატარებს ლაგოდეხის ცენტრალურ სტადიონზე. ამჟამად კლუბი ასპარეზობს რეგიონულ ლიგაში.
ლატავრი ბაგრატიონი

ლატავრი ბაგრატიონი — ადარნასეს ქალიშვილი, რომელიც ცოლად ჰყავდა ქართლის ერისმთავარ ჯუანშერ არჩილის ძეს. „მატიანე ქართლისაჲს“ ცნობით, ჯუანშერის დედა თავდაპირველად ამ ქორწინების წინააღმდეგი იყო, რადგან არ იცოდა, რომ ბაგრატიონები იყვნენ „ნათესავნი დავით წინასწარმეტყუელისანი“. ამ ქორწინებამ ბაგრატიონები ხოსროიანებს და ვახტანგ გორგასლის შთამომავლობას დაუნათესავა და ხელი შეუწყო მათ დაწინაურებას ქართლის პოლიტიკურ ასპარეზზე. „ქართლის ცხოვრება“, რ. მეტრეველის რედაქციით, საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემია, თბ., 2008: გვ. 254
ლატავრი ჩორჩანელი

ლატავრი ჩორჩანელი — VIII ს. დიდი ფეოდალის გიორგი ჩორჩანელის და. მოხსენიებულია „სერაპიონ ზარზმელის ცხოვრებაში“. დაქორწინებული იყო მირიან ბაჰლაუნდზე. უშვილო გიორგი ჩორჩანელმა მირიანისა და ლატავრის სამ ვაჟს თავისი ვრცელი მამულები დაუტოვა, რაც შემდგომში მათ შორის შუღლის მიზეზი გახდა. მოგვიანებით ლატავრი მონაზვნად აღკვეცილა თეკლას სახელით. „ქართლის ცხოვრება“, რ. მეტრეველის რედაქციით, საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემია, თბ., 2008: გვ. 254 ბოგვერაძე ა., ქსე, ტ. 3, გვ.165, თბ., 1978
აბდრახმანოვო (აურგაზის რაიონი)

აბდრახმანოვო (ბაშკ. Абдрахман) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 147 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 29 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 53 კმ-ით. 2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (60%), ხოლო ბაშკირები 40 %. Совет муниципальных образований Республики Башкортостан. ↑ 1.0 1.1 Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан ВПН-2002 и 2009 ↑ https://02.rosstat.gov.ru/storage/mediabank/Численность%20населения%20по%20населенным%20пунктам%20Республики%20Башкортостан.pdf <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126723156"></a> ↑ Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine. .
კამენაია-ბალკა (სადგომი)

კამენაია-ბალკა (რუს. Каменная балка) — ზედა პალეოლითის სადგომი, რომელიც მდებარეობს ხუტორ ნედვიგოვკასთან, მიასნიკოვის რაიონი, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. აღნიშნული კომპლექსი განეკუთვნება ე. წ. კამენობალკურ კულტურას, რომელმაც სახელწოდება სწორედ ამ სადგომიდან მიიღო. გამოჰყოფენ ორ არქეოლოგიურ მოედანს, რომელთაც ეწოდებათ კამენაია-ბალკა-1 (14,5 ათასი წელი ჩვენს ერამდე) და კამენაია-ბალკა-2 (15,5—16 ათასი წელი ჩვენს ერამდე). კამენაია-ბალკა 1957 წელს აღმოაჩინა მარიანა გვოზდოვერმა. უკვე 1958 წლის დასაწყისიდან მასზე მუდმივი არქეოლოგიური სამუშაოები დაიწყო როსტოვის პალეოლითურმა ექსპედიციამ და მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ანთროპოლოგიის მუზეუმმა. მათ არექეოლოგიური გათხრები აწარმოეს 1971 წლამდე. კამენაია-ბალკა-1-ის გამოკვლევა მიმდინარეობდა შესვენებებით 1957 წლიდან 2005 წლამდე. 1962 წელს მარაიანა გვოზდოვერმა აღმოაჩინა ახალი სადგომი კამენაია-ბალკა-3. 1990 წლიდან მარიანა გვოზდოვერის დაწყებული გამოკვლევა გააგრძელა სახელმწიფო ისტორიული მუზეუმის ქვემო დონის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ ნინა ხაიკუნოვას ხელმძღვანელობით. პრეისტორიულ სადგომს გააჩნია სამი კულტურული ფენა: ქვედა კულტურული ფენა, რომლის სისქეცაა 10 სმ. ფენის ასაკი შეფასებულია 18—20 ათასი წლით. ძირითადი კულურული ფენა, რომლის სისქეცაა 15-20 სმ. ფენის ასაკი შეფასებულია 13—15,7 ათასი წლით. ზედა კულტურული ფენა, რომლის სისქეცაა 15-25 სმ. ფენის ასაკი შეფასებულია 12—13 ათასი წლით. ყველაზე სრულყოფილადაა შესწავლილი კამენაია-ბალკა-2, რომლის კულტურული ფენების შესწავლისას მეცნიერებმა აღმოაჩინეს საცხოვრებელი ადგილები, სპეციალიზებული სამეურნეო ზონები, კერები, არტეფაქტები და ცხოველთა ძვლები. იარაღის კოლექციის ძირითად ნაწილს შეადგენს კამენობალკური კულტურისათვის დამახასიათებელი იარაღის ნიმუშები - ბლაგვკიდეებიანი ფირფიტები, გახვრეტილი ქვები, სფხეკები, კომბინირებული იარაღები, ხიშტები, ხვეწი და ანატკეცი ნივთები, დაკბილული იარაღი. ეს სადგომი არის კამენობალკური კულტურის საყრდენი საცხოვრისი, სადაც წარმოდგენილია სამი კულტურული ფენა, რომლებიც წარმოადგენენ ზედა პალეოლითის სამი სხვადასხვა პერიოდის დასახლებას. ზოგიერთი მკვლევარის მოსაზრებით კამენობალკური კულტურა ძალიან ჰგავს იმერეთის კულტურის განვითარებულ ეტაპს, ხოლო მისი მეშვობით ახლო აღმოსავლეთის პალეოლითს. Н.Б. Леонова, Е.А. Виноградова. Специфические скопления культурных остатков на верхнепалеолитической стоянке Каменная Балка 2. Исторические вехи Донского края ПАЛЕОЭКОЛОГИЯ РАВНИННОГО ПАЛЕОЛИТА (НА ПРИМЕРЕ КОМПЛЕКСА ВЕРХНЕПАЛЕОЛИТИЧЕСКИХ СТОЯНОК КАМЕННАЯ БАЛКА В СЕВЕРНОМ ПРИАЗОВЬЕ) დაარქივებული 2017-02-01 საიტზე Wayback Machine. ↑ 1.0 1.1 Медведев С. П. Клад из верхнего культурного слоя позднепалеолитической стоянки Каменная Балка II. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-06. ციტირების თარიღი: 2017-09-10. ↑ 2.0 2.1 2.2 Многослойный памятник верхнего палеолита Северного Приазовья Каменная Балка II
პა-სეანსი

„პა-სეანსი“ — ქართული იუმორისტული სატელევიზიო გადაცემა. შეიქმნა 1990-იანი წლების დასაწყისში. გადაცემის სატირული სკეჩები აღწერდნენ თანადროული საქართველოს სოციალურ, პოლიტიკურ, კულტურულ პრობლემებს. გადაცემა აღწერდა ისეთი თემებს, როგორიც არის კორუფცია, „ძველბიჭობა“ და კრიმინალური ქცევა, პოლიტიკური პარტიების არაეფექტურობა, ეგზალტირებული პატრიოტიზმი, ეკონომიკური პრობლემები, უცხოპლანეტელებით აღფრთოვანება, მდარე ხარისხის პოპულარული მუსიკა და სხვა. პა-სეანსი თავდაპირველად გადიოდა სახელმწიფო ტელევიზიის მეორე არხზე. გადაცემის ავტორები და მონაწილეები იყვნენ ძირითადად საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის (მაშინდელი პოლიტექნიკური ინსტიტუტი) თეატრის და მხიარულთა და საზრიანთა კლუბის წევრები. გადაცემის ძირითადი ნაწილი მიჰყავდათ შემდეგ მსახიობებს: ლევან ლელაშვილი („კიჭა“), ირაკლი ფრანგიშვილი, ალეკო თეთრაშვილი („მათე მელიავა“) და ცუცა კაპანაძე. პა-სეანსის გადაცემები YouTube-ზე
დამლა ჯოლბაი

დამლა ჯოლბაი ([dɑmla d͡ʒɔlbaɪ], დ. 14 იანვარი, 1993) — თურქი მსახიობი. იგი ცნობილი გახდა სერიალში „შიგნით“ მონაწილეობის შემდეგ.  დამლა დაიბადა 1993 წლის 14 იანვარს იზმირში, ერჰან და აითენ ჯოლბაის ოჯახში. მან ბავშვობა გაატარა იზმირში, ხოლო 2013 წლიდან ცხოვრობს სტამბოლში.  დამლა პირველად ეკრანებზე გამოჩნდა სერიალში „შავი ფული და სიყვარული“, 2014 წელს. 2016 წელს მან მონაწილეობა მიიღო სერიალში „შიგნით“, ეილემის როლში. „შიგნით“ 2016-2017 წლების ყველაზე მაღალრეიტინგული თურქული სერიალია. მან აგრეთვე მოხსნა რეკორდი YouTube-ზე, სადაც გახდა ყველაზე პოპულარული თურქული სერიალი. „შიგნით“-ის პირველ სერიას აქვს 11.9 მილიონი ნახვა.
ქაან ურგანჯიოღლუ

ქაან ურგანჯიოღლუ (თურქ. Kaan Urgancıoğlu, დ. 8 მაისი, 1981) — თურქი მსახიობი, პროფესიით ეკონომისტი. ქაან ურგანჯიოღლუ დაიბადა 1981 წლის 8 მაისს იზმირში. მისი მამა წარმოშობით თურქი, დედა, სერაფ ჩარფი კი – არაბ-ალბანელია. მას ჰყავს ერთი ძმა - ჯან ურგანჯიოღლუ. ქაანი სწავლობდა თურქულ კერძო საშუალო სკოლაში. ამის შემდეგ ოჯახთან ერთად გადავიდა აშშ-ში, სადაც სწავლობდა კოლეჯში. კოლეჯის დამთავრების შემდეგ 2000 წელს სტამბოლში დაბრუნდა და ჩაირიცხა მარმარის უნივერსიტეტში. ამავდროულად ქაან ურგანჯიოღლუმ დაიწყო სამსახიობო კარიერის შესწავლა. უნივერსიტეტის ცხოვრება მისთვის საკმაოდ გამომწვევი იყო გამომწვევი და დასრულდა 7 წლის შემდეგ. 2002 წელს, როდესაც ჯერ კიდევ უნივერსიტეტში სწავლობდა, შეაბიჯა სამსახიობო კარიერაში თურქ მსახიობ დემეთ აქბაღის (ოჯახის მეგობრის) რეკომენდაციით. ამავე წელს აბდულაჰ ოღუზმა ქაანს შესთავაზა, მოესინჯა ძალები სერიალში. ქაანი მსახიობთა შერჩევაზე მივიდა და როლზეც დაამტკიცეს. მიიღო პირველი მთავარი როლი და განასახიერა ქარაოღლანი, ამავე სახელწოდების სერიალში, რომელიც Kanal D TV-ზე გადიოდა. ამ სერიალმა ქაანს სამსახიობო სფეროში სტარტი ააღებინა. „Kampüsistan“-ში მონაწილეობით მან განაგრძო ტელეკარიერა და ყველაზე მეტად ცნობილი გახდა სერიალ „შავ სიყვარულში“ განსახიერებული როლით. საერთო ჯამში, მონაწილეობა აქვს მიღებული 40-მდე პროექტში, აქედან 30 სერიალია, დანარჩენი კი – მხატვრული ფილმი. 2017 წელს ქაანმა მიიღო საუკეთესო ღიმილის მქონე და საუკეთესო მეორეხარისხოვანი როლის შემსრულებლის ჯილდო. ქაან ურგანჯიოღლუ ხვდებოდა აზრა აქინს, რომელთან ერთანაც მონაწილეობდა ფილმში „პირველი სიყვარული“. 2012 წელს იგი ხვდებოდა დერინ მერმერჯის, მაგრამ დიდხანს არც ეს ურთიერთობა გაგრძელებულა. 2013 წელს აგრეთვე ჰქონდა ურთიერთობა ბერაკ თიუზუნათაჩთან. ამჟამად ხვდება ზეინეფ ოიმაქს. ქაანი ფლობს თურქულ და ინგლისურ ენებს და დაინტერესებულია ექსტრემალური სპორტით. ↑ 1.0 1.1 1.2 Kaan Urgancıoğlu Kimdir? Kaç Yaşında, Boyu, Vikipedi, Biyografisi. ↑ 2.0 2.1 2.2 Kaan Urgancıoğlu Kimdir Kaç Yaşında Boyu Kaç? Nereli?.
ისტორიული ფერწერა

ისტორიული ფერწერა — მხატვრული მიმდინარეობა, სტილი, რომელსაც საფუძველი ჩაუყარა ფრანგმა მხატვარმა, არქიტექტორმა და თეორეტიკოსმა ანდრე ფელიბიენმა 1667 წელს. ისტორიული ფერწერა ასახავს კლასიკურ ისტორიულ, რელიგიურ და მითოლოგიურ სცენებს. უმეტესწილად ამ კატეგორიის ნახატები იქმნებოდა ისტორიის ამა თუ იმ ფაქტის ვიზუალურად შენარჩუნებისთვის. ისტორიულ ფერწერაში შედის აგრეთვე ღმერთების და ქალღმერთების ამსახველი ნახატები, რომლებზეც ღმერთები ადამიანის სახეს ატარებენ. საფრანგეთის რევოლუციის პერიოდში იქმნებოდა ისტორიული ნახატები, სადაც შიშვლად იყვნენ გამოხატულნი სხვა და სხვა გმირები. ამ დროს სხვა მხატვრები კლასიკურ სამოსში გამოწყობილებს ხატავდნენ ისტორიულ გმირებს. მაგალითად ბენჟამინ ვესტმა 1770 წელს დახატა „მთავარი მგლის სიკვდილი“. ეს ნახატი ჯორჯ III-მ შეუკვეთა მხატვარს, მაგრამ როდესაც ნამუშევარი ნახა დაიწუნა და უარი თქვა ფულის გადახდაზე, სწორედ ნახატზე ასახული კლასიკური სამოსის გამო. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ისტორიული ფერწერა The Death of History Painting in Nineteenth-Century Art? PDF Barlow, Paul, Visual Culture in Britain, Volume 6, Number 1, Summer 2005, pp. 1–13(13) History Painting Art Pictures დაარქივებული 2019-07-07 საიტზე Wayback Machine.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 868

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 868 მიიღეს ერთხმად 1993 წლის 29 სექტემბერს. გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის სამშვიდობო ოპერაციებში ჩართული პირების მიმართ თავდასხმების გაზრდისა და ძალის გამოყენების გამო, საბჭომ გაეროს სამშვიდობო ძალების უსაფრთხოების განმტკიცების მიზნით, ახალი მანდატები ჩამოაყალიბა. გაეროს პრივილეგიებისა და იმუნიტეტების შესახებ კონვენციის დებულებები მოიხსნა იმ პირთა მიმართებაში, რომლებიც მონაწილეობენ გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის ოპერაციებში. გაეროს სამშვიდობოებზე თავდასხმები დაგმეს და გენერალურ ასამბლეაში განიხილეს გაეროს ძალებისა და პერსონალის უსაფრთხოების ახალ ღონისძიებებზე. საბჭომ მოუწოდა გენერალურ მდივანს, ბუტროს ბუტროს-გალის, მიიღოს შესაბამისი ზომები, თავის ანგარიშში შემოთავაზებულის მიხედვით, რათა უზრუნველყონ მშვიდობისმყოფელების უსაფრთხოება და ეს საკითხი გახდეს ოპერაციის დაგეგმვის განუყოფელი ნაწილი, აგრეთვე, ყველა ასეთი ზომა გავრცელდეს ოპერაციებში მონაწილე ყველა პერსონალზე. კონფლიქტის ყველა მხარეს მოუწოდეს გაეროსთან თანამშრომლობა, გაეროს სამშვიდობო ძალებისა და პერსონალის უსაფრთხოების უზრუნველსაყოფად. რეზოლუციაში ასევე დადასტურდა, რომ სამშვიდობო მისიების წინააღმდეგ განხორციელებული თავდასხმები და ძალის გამოყენება, განიხილება უშიშროების საბჭოს მოვალეობებში ჩარევად და საბჭო ასეთ შემთხვევაში, მიიღებს შესაბამის ზომებს. დამატებითი ზომები გატარდება მასპინძელი ქვეყნის წინააღმდეგ, თუ მას არ შეუძლია ან არ სურს გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის ოპერაციების და პერსონალის უსაფრთხოების კუთხით თავისი ვალდებულებების შესრულება. სამომავლო სამშვიდობო ოპერაციების ნებართვის გაცემისას, საბჭო მოითხოვს: (a) მასპინძელმა ქვეყანამ უნდა გაატაროს შესაბამისი ზომები, გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის პერსონალის უსაფრთხოების უზრუნველსაყოფად; (b) მასპინძელი ქვეყნის მიერ განხორციელებული უსაფრთხოების ღონისძიებები ვრცელდება გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის ოპერაციაში მონაწილე ყველა პირზე; (c) იდება ძალების სტატუსზე შეთანხმება. რეზოლუციამ, მოუწოდა გენერალურ მდივანს, შემდგომი სამშვიდობო ოპერაციების დაგეგმვისას, გაითვალისწინოს მოქმედი რეზოლუციის დებულებები. რეზოლუციის ტექსტი undocs.org-ზე ↑ Comprehensive review of the whole question of peacekeeping operations in all their aspects. United Nations General Assembly (10 December 1993). ↑ Dedring, Juergen (2008). The United Nations Security Council in the 1990s: resurgence and renewal. SUNY Press, გვ. 105. ISBN 978-0-7914-7543-0.
აბშრა

აბშრა (აფხ. аҧшьырҳа — აფშირჰა) — მასიურ ხეში ამოღებული ჭურჭელი, რომელსაც აქვს ხისავე თავსახური და სალტეები სიმაგრისათვის. გამოიყენებეოდა ყველის, ერბოს, ნადუღის და მისთ. შესანახად. გამოიყენებოდა სამეგრელოშიც. ბუყინი // ბუყუნი // ბუკუნი “რძის ჩასაწური” (ჯავახიშვილი, 1986, 222); “ყველის შესანახი ჭურჭელი” (ელიავა, 1989, 28); “ხისგან საგანგებოდ დამზადებული ჭურჭელი, კასრი, რომელსაც იყენებენ რძის ჩასასხმელად, მაწვნის შესადედებლად” (ქაჯაია, 2001, 273); “ხის ჭურჭელი მაწვნისათვის” (ყიფშიძე, 1914, 210; სახოკია, 1985, 366; ჭარაია, 1997, 45). შდრ. იმერ. ბოკონი “ყველის ჩასადები (ამოსაყვანი) ჭურჭელი” (ჯავახიშვილი, 1986, 184), ლეჩხ. ბოკონი “საწველელი, ხის ჭურჭელი საწველად” (გიგინეიშვილი, 1961, 675); საერთოქართველურ დონეზე აღდგენილია *ბოყუ̂ “ხის ჭურჭელი” > ქართ. ბოყვ-ი : ზან. ბუყუნი // ბუჸუნი < *ბუყუ̂-ინ-ი : სვან. ბეყუ̂ // < ბოყუ̂ (ჩუხუა, 2003, 66). მეგრულიდან არის ნასესხები აფხაზური ა-ბყჷლ “ხის ჭურჭელი რძის შესადედებლად” (ბღაჟბა, 1964, 263; არშბა, 15; კვარჭია, 1981, 51); ბზიფურში გადმოიცემა ა-ბაკ°ჷლ სახით “ყველის დასამარილებელი და შესანახი ხის ჭურჭელი” (ბჟანია, 1962, 128; ინალ-იფა, 1986, 158); უბიხური ბაყ°ჷრ-სათვის სესხების შუალედური რგოლია აფხაზური (შაგიროვი, 1989, 139, 140). ა-ფშჷრჷა “სარქვანი; მთლიანი ხისგან გამოთლილი ცილინდრისებური ჭურჭელი” (ჯანაშია, 1954, 284); “ყველის შესანახი ჭურჭელი” (ბჟანია, 1962, 128; არშბა, 1980, 51). სიტყვა გვხვდება აბაზურშიც ფშირჷა ფორმით. მეგრული აფშირჷა “ხის ჭურჭელი მაწვნისთვის” (ყიფშიძე, 1914, 197); აბშირა “ახლადამოღებული სულუგუნის კალაპოტი” (ჯავახიშვილი, 1986, 223); ავშირა // აბშირა “სულუგუნის ჩასადები ჩარჩო” (ქაჯაია, 2001, 165); აბშიხა // აბშირყა “მაწვნის ჭურჭელი” (წალენჯ.) აფხაზურიდან ნასესხობად განიხილება, მაგრამ არადამაჯერებლად ჟღერს სამეცნიერო ლიტერატურაში გამოთქმული მოსაზრება: ვ. კვარჭიას ეტიმოლოგიით ტერმინი იყოფა ა-ფშ “გვერდი” და რჷა “გამოწეული, გამოზნექილი” ელემენტებად (კვარჭია, 1981, 124). სიტყვა შეთვისებული აქვს დასავლურ-ქართველურ დიალექტებს; იმერ. აფშარა “ყველის კალაპოტი” (ჯავახიშვილი, 1986-ა, 184), ლეჩხ. აფშარა “სულუგუნის კალაპოტი” (ღლონტი, 1974, 144), გვხვდება ტოპონიმებში: აფშირაშ დჷნადგჷმ “სადაც აფშირა დადგეს” (ზედმ. “აფშირას დანადგამი”) _ ფართო მინდორი სამურზაყანოს მთაში; აფშირაშ სუკი “აფშირას სერი” _ ბორცვი; აფშირაშ გინალ “აფშირას გადასასვლელი” _ უღელტეხილი (ცხადაია, 1999, 229). მანანა ბუკია, ნარკვევები ქართველურ–აფხაზური ლინგვოკულტურული ურთიერთობის ისტორიიდან, ტ. I, გვ. 202–203 ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი (ნაწილი I. ა–მ)