laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
მეზვრიანთკარის ნამოსახლარი

მეზვრიანთკარის ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტში, სოფელ მეზვრიანთკარის სიახლოვეს, ჯვარმუხად წოდებულ ადგილზე. განეკუთვნება ადრინდელ შუა საუკუნეებს. 1989 წელს გათხარა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის აღმოსავლეთ საქართველოს მთიანეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ. ნამოსახლარი შედგებოდა ორი სწორკუთხა სათავსისგან, რომელიც დაინგრა გზის მშენებლობის დროს. ნაგებობათა კედლები ნაშენი ყოფილა ალიზით. შემორჩენილი იყო მოსელილი იატაკი და ჭერის საყრდენი ბოძების ქვის ბალიშები. გამოვლინდა სასუფრე და სამეურნეო დანიშნულების თიხის ჭურჭლის ნატეხები, თიხის კვირისტავი, ბრინჯაოს სამაჯური და სხვა. აღმოჩენილი მასალა ინახება არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის დუშეთის არქეოლოგიურ ბაზაში. ჯორბენაძე ბ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 274.
კამურთოს ნამოსახლარი

კამურთოს ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტში, მდინარე ლიკოქისხევის მარჯვნივ, ტყიან ფერდობზე, სოფელ კარწაულთას სამხრეთ-აღმოსავლეთით, 1 კილომეტრზე. განეკუთვნება შუა საუკუნეებს. ნამოსახლარი შედგება ერთმანეთისგან 5-10 მეტრით დაშორებული რამდენიმე ნასახლარი ორმოსგან, რომლებიც დაფარულია ტყითა და ბუჩქნარით. რჩეულიშვილი გ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 263.
მენესოს პირველი ეკლესია

მენესოს პირველი ეკლესია, დელფინის ხატი — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტში, სოფელ მენესოს დასავლეთით, მდინარე ქსნისა და მთიულეთის არაგვის წყალგამყოფი ქედის თხემზე. განეკუთვნება შუა საუკუნეებს. ძლიერ დაზიანებულია და მცენარეულობით იმდენადაა დაფარული, რომ მისი გეგმარების გარკვევა გასუფთავების გარეშე არ ხერხდება. წრიული გალავნით შემოზღუდული ეზოს შუაში მოზრდილი დარბაზული ეკლესიის ნანგრევებია, რომელსაც სამხრეთით და ჩრდილოეთით სწორკუთხა მინაშენები აქვს. წერეთელი კ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 274.
კამურთოს ნამოსახლარი და სამაროვანი

კამურთოს ნამოსახლარი და სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტში, მდინარე ლიკოქისხევის მარჯვენა ნაპირზე, ტყიან ფერდობზე, სოფელ კარწაულთის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, 1 კილომეტრზე. განეკუთვნება განვითარებულ შუა საუკუნეებს. 1989 წელს გათხარა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ინსტიტუტის არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის აღმოსავლეთ საქართველოს მთიანეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვანელი რ. რამიშვილი). ნამოსახლარი შედგება ერთმანეთისგან 5-10 მეტრით დაშორებული რამდენიმე ნასახლარი ორმოსგან, რომლებიც დაფარულია ტყითა და ბუჩქნარით. სამაროვანზე გაიხსნა სამი ქვის სამარხი და ორი მიწისქვეშა აკლდამა. დაკრძალვის წესი ქრისტიანულია. სამარხები საოჯახოა. გამოვლინდა ბრინჯაოსა და ვერცხლის სასაფეთქლე რგოლები და სამაჯურები, ბრინჯაოს აბზინდიანი ტყავის ქამარი, მინისა და სარდიონის მძივები და სხვა. მასალა ინახება არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის დუშეთის არქეოლოგიურ ბაზაში. რჩეულიშვილი გ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 263.
აბულეთაურთ ციხე

აბულეთაურთ ციხე — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ კისტანის სამხრეთით, წყალგამყოფ ქედზე, სამანქანო გზიდან 1,5 კილომეტრზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ნაგებია ნატეხი ქვით. ციხეში შედის კოშკი, ციხე-სახლი და კედლებით შემოზღუდული შიდა ეზო. კოშკი (3,6 x 3,6 მეტრი) ხუთსართულიანია (სიმაღლე 14,5 მეტრი), I სართულის შიდა ზომებია 2,5 x 2,3 მეტრი, ბოლოსი — 2,1 x 2,1 მეტრი. კოშკის ერთადერთი კარი აღმოსავლეთ კედელშია, მიწის დონიდან 3,3 მეტრ სიმაღლეზეა გაჭრილი. კარის წინ 1,1 მეტრი სიმაღლის ქვის სწორკუთხა ბაქანია, რომელსაც შესასვლელთან მისადგმელი ხის კიბე აკავშირებდა. I სართული სამალავი იყო. II, III და IV — საცხოვრებელი. თითოეულ სართულს ჩრდილოეთით თითო სარკმელი აქვს, დანარჩენ კედლებში — თითო სათოფური. V (სათავდაცვო) სართულის საფასადო მხარეს სალოდეების კონსოლებია შემორჩენილი. სართულშუა გადახურვა გამართულია ხის კოჭებზე. V სართული ძლიერ შემაღლებული, წვერწაკვეთილი გუმბათოვანი კამარითაა გადახურული. გარედან სახურავი პირამიდული ფორმისაა, საფეხურებიანი. ციხე-სახლი სამსართულიანია. თითოეულ სართულზე თითო ოთახია. I სართული (4,4 x 4 მეტრი, სიმაღლე 3 მეტრი) საქონლის სადგომია. თაღოვანი შესასვლელი ჩრდილოეთიდანაა. აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლებში თითო პატარა სწორკუთხა ნიშია. II სართული საცხოვრებელია, სართულის ჩრდილოეთ კედელში თაღოვანი კარია, მის აღმოსავლეთით ვიწრო სათოფურია მოწყობილი. III სართული სათავდაცვოა. სართულის ჩრდილოეთ კედელში სალოდე და ერთი სათოფურია, აღმოსავლეთ კედელში — ორი სათოფური. დასავლეთ კედელში ერთი სათოფური და ორი სარკმელი. სამხრეთ კედელი შუა ნაწილში გახსნილია. კედლის განაპირა ნაწილებზე შემორჩენილია ღიობების კვალი. კოშკსა და ციხე-სახლს შორის მოქცეულია ჩრდილოეთიდან და სამხრეთიდან სწორი კედლით შემოზღუდული შიდა ეზო. ჩრდილოეთ კედლის მაქსიმალური სიმაღლეა 2,8 მეტრი. მის შუა ნაწილში თაღოვანი შესასვლელია. აღმოსავლეთ კიდესთან კი — ღრმა სწორკუთხა ნიში. ქალდანი ა., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 265.
ავთანდილაანთ ციხე

ავთანდილაანთ ციხე — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ კისტანის სამხრეთით, წყალგამყოფ ქედზე, სამანქანო გზიდან 2 კილომეტრზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ნაგებია კლდის ქვით. შედგება ერთმანეთთან ახლოს მდგარი ორი სხვადასხვა ზომის ციხე სახლისგან, მ.შ მოზრდილს, ჩრდილო-აღმოსავლეთ კედლის მთელ სიგრძეზე გალავნით შემოზღუდული ეზო (12,3 x 7,3 მეტრი) ეკვრის. პირველი მოზრდილი ციხე-სახლი (7 x 6,4 მეტრი) სამსართულიანია (სიმაღლე 9 მეტრი), შესასვლელი პირველ სართულზე. ეზოდან (ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან) აქვს. კარი ნახევარწრიული თაღითაა დასრულებული, რომლის წირთხლებში საურდულე ხვრელებია. ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთ კედელში კარის გარდა ერთი ნიშიცაა, მოპირდაპირე კედელში ერთი სათოფურია, სამხრეთ-აღმოსავლეთით და ჩრდილო-დასავლეთით — თითო სათოფური და ნიში. ეს სართული საქონლის სადგომი იყო. მეორე საცხოვრებელ სართულსაც შესასვლელი ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან აქვს. კარი მიწის დონიდან 3,3 მეტრ სიმაღლეზეა გაჭრილი და ნახევარწრიული თაღითაა დასრულებული. ჩრდილო-აღმოსავლეთ კედელში ორი სათოფურია, მოპირდაპირე მხარეს — სამი. სამხრეთ-აღმოსავლეთ კედელში ერთი სათოფური და ერთი ნახევარწრიული თაღით გადახურული სარკმელია, ჩრდილო-დასავლეთ კედელში — სარკმელი და სათოფური. მესამე სართულზე, რომელიც სათავდაცვოა, ყოველ მხარეს წვერწაკვეთილი ისრული თაღით დასრულებული თითო მოზრდილი სარკმელია, რომელთა გვერდებზე თითო სათოფურია მოწყობილი. ციხე-სახლს ხის კოჭებზე გამართული სართულშუა გადახურვა და მიწურბანიანი სახურავი ჰქონია. ფასადზე, პირველი სართულის შესასვლელთან, მოზრდილ ქვაზე (70 x 15 სანტიმეტრი) ამოკვეთილია „გიორგ“. მეორე ციხე-სახლის (5,4 x 5,3 მეტრი, სიმაღლე 8,7 მეტრი) შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარის წირთხლებში საურდულე ხვრელებია. მეორე სართულის შესასვლელიც ამავე მხარესაა გაჭრილი, მიწის დონიდან 2,85 მეტრზე. პირველი სართული საქონლის სადგომია. აქ დასავლეთ კედელში კარის გარდა ორი ნიში და ერთი სათოფურია, ხოლო სამხრეთისაში — ერთი ნიში. მეორე საცხოვრებელი სართულის კედელშ ორი სარკმელი და სათოფურია. მესამე (სათავდაცვო) სართულის ოთხივე კედლის შუაში ისრულთაღოვანი თითო სარკმელია. დასავლეთ სარკმელი მოგვიანებით ამოუშენებიათ და შიგ სათოფური მოუწყვიათ. ამ ციხე-სახლსაც ხის კოჭებზე მოწყობილი სართულშუა გადახურვა და მიწურბანიანი სახურავი ჰქონია. ჩრდილოეთის ფასადზე, პირველი სართულის სარკმლის საპირე ქვაზე ამოკვეთილია ხელის მტევანი, წრე და ჯვარი, ხოლო სამხრეთ სარკმლის საპირე ქვებზე ერთ მხარეს ოთხკუთხა ფარი და ხმალია გამოსახული, მეორე მხარეს — მამაკაცის სტილიზებული ფიგურა. მამაკაცს ცალ ხელში მრგვალი ფარი უკავია, მეორეში — ხმალი. გალავნის შემორჩენილი კედლების სიმაღლეა 3,5 მეტრი. მთავარი შესასვლელი ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთითაა. ამ მხარეს ორი ნიში და ორი სათოფურია. ჩრდილოეთ-დასავლეთ კედელში ორი სათოფური და ნახევარწრიული თაღის დასრულებული მეორე კარია, რომელსაც წირთხლებში საურდულე ხვრელები აქვს. ამავე კედელში ორი სათოფურია, ეზოს მხრიდან ცენტრში — ერთი პილასტრი. გალავნის სამხრეთ-აღმოსავლეთ კედლის ზედა ნაწილში დიდი (4,75 x 1,2 მეტრი) ოთხკუთხა ღიობია, რომლის გვერდებზე, შიგნით, თითო პატარა პილასტრია. ამავე კედელში სამი სათოფურია გაჭრილი. ქალდანი ა., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 265.
კისტანის კოშკი

კისტანის კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტში, პირიქითა ხევსურეთში, მდინარე არღუნის ხეობაში ნასოფლარ ლებაისკართან, სამანქანო გზიდან 300 მეტრზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. კოშკი გეგმით კვადრატულია (4,2 x 4,2 მეტრი), ხუთსართულიანი (სიმაღლე 15,5 მეტრი). ნაგებია ნატეხი ქვით. შესასვლელი აღმოსავლეთიდანაა, II სართულზე, მიწიდან 2,2 მეტრ სიმაღლეზე. კარი გადახურულია ნახევარწრიული თაღით. წირთხლებში საურდულე ხვრელებია. I სართული სამალავია, II, III და IV — საცხოვრებელი. მათ კედლებში ერთმაგი, ორმაგი და სამმაგი სათოფურებია (აღმოსავლეთის ფასადზე სათოფურების ხვრელები სამკუთხაა). III და IV სართულებზე თითო სარკმელია აღმოსავლეთით. IV სართული სათავდაცვოა და ოთხივე მხარეს თითო სალოდე აქვს. სალოდეებს კედლებში სათოფე ხვრელებია დატანებული. II სართული გუმბათოვანი კამარითაა გადახურული, რომელსაც ზედა ნაწილი წაკვეთილი აქვს. სხვა სართულების გადახურვა გამართულია ხის კოჭებზე. კოშკს საფეხურებიანი, პირამიდისებრი სახურავი ხურავს. ფასადებზე ქვის წყობა თანაბარია. ზოგან შელესილობის ფრაგმენტებია შემორჩენილი. აღმოსავლეთით, შესასვლელის ზღურბლის ქვაზე, ამოკვეთილია წრეში ჩასმული ტოლმკლავა ჯვარი, რომლის მკლავებს შორის წერტილებია. ჯვრის გვერდზე გამოსახულია მამაკაცი, მას ხელში ფარ-ხმალი უჭირავს. მამაკაცის მარცხნივაც ტოლმკლავა ჯვარია. სახურავის ქვეშ, შელესილ ზოლზე, მოწითალო საღებავით დახატულია ადამიანისა და ცხოველების გამოსახულებები. ქალდანი ა., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 265-266.
ნახარელა ღვთისმშობლის ჯვარი

ნახარელა ღვთისმშობლის ჯვარი — საკულტო ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ კისტანის სამხრეთ-დასავლეთით. ხატის კომპლექსში შედის დარბაზი, საქვაბე, საზარე კოშკი და საჯარე. დარბაზი ფიქლის მშრალად ნაშენი, გეგმით ოთხკუთხა ნაგებობაა. შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს. კარი სწორკუთხაა. დარბაზის შუაში კერაა მოწყობილი. კედლების გაყოლებაზე ქვის სკამებია. დარბაზის ჩრდილოეთის ნაწილი ნაწილობრივ მიწაშია შეჭრილი. გადახურულია თუნუქის ორფერდა სახურავით. საქვაბე დარბაზიდან დასავლეთით 50-60 მეტრზეა. ფიქლის მშრალად ნაშენი, გეგმით ოთხკუთხა ნაგებობაა. გადაკეთებულია. შესასვლელი აღმოსავლეთიდანაა, პატარა სათავსის გავლით აქვს, რომელიც ფიქლითაა გადახურული. საქვაბის სამხრეთ კედელში სარკმელია გაჭრილი, დასავლეთ კედელში ოთხი თახჩაა. დასავლეთ და ჩრდილოეთ კედლის კუთხეში საცეცხლეა მოწყობილი. ორფერდა გადახურვა ჩაქცეულია. საზარე მდებარეობს დარბაზის დასავლეთით. იგი მშრალად ნაშენი, ოთხკუთხა კოშკისმაგვარი მასიური ნაგებობაა, გადახურულია ხუთსაფეხურიანი ოთხფერდა სახურავით. მსგავსი ნაგებობა დგას დარბაზის უკან, ჩრდილოეთით, 10-15 მეტრზე. საქვაბის აღმოსავლეთით, სამიოდე მეტრზე, მდებარეობს წაკვეთილი პირამიდის ფორმის პატარა მასიური ნაგებობა, რომელსაც დასავლეთით თახჩა აქვს დატანებული. საჯარე მშრალად ნაშენი, გეგმით ოთხკუთხა ნაგებობაა, მდებარეობს საქვაბის ჩრდილოეთით, 30-40 მეტრზე. შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს. გარედან, კარის გვერდით პატარა თახჩაა. სათავსში სამხრეთ კედლის გასწვრივ, ხის საკმაოდ განიერი საწოლია გამართული, ხოლო დასავლეთ კედელთან - ხის მორისგან გაკეთებული სკამი. ასეთივე სკამი ჩრდილოეთ კედლის გასწვრივაცაა. საჯარის დასავლეთ ნახევარში კერაა მოწყობილი. გადახურულია თუნუქის ცალფერდა სახურავით. ჯინჭარაძე დ., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 266. კიკნაძე ზ., ქართული მითოლოგია, თბილისი: ბაკმი, 2007. — გვ. 145, ISBN 978-99940-27-10-1.
კისტანის ღვთისმშობლის ეკლესია

კისტანის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ კისტანის სამხრეთით, ნასოფლარ ლებაისკარის ტერიტორიაზე. განეკუთვნება XIX საუკუნეს. ეკლესია „თავისუფალი ჯვრის“ ტიპისაა (7,1 x 5,2 მეტრი), ნაგებია ნატეხი ქვით და ფიქლით. წყობა ირეგულარულია. თითქმის მთლიანადაა დანგრეული. შემორჩენილია ჩრდილო კედელი, აფსიდის ჩრდილო გვერდის ნაწილი და დანარჩენი კედლების მცირე ნაწილები (სიმაღლე 1-1,3 მეტრი). ეკლესიის გუმბათქვეშა სივრცეს ერთოდა ნახევარწრიული აფსიდით დასრულებული აღმოსავლეთის მკლავი და სამი მოკლე, სწორკუთხა მკლავი. აფსიდის ჩრდილო გვერდის შემორჩენილ ნაწილში მცირე ზომის სწორკუთხა ნიშია. ეკლესიის დანარჩენი მკლავების შუა ნაწილში გაჭრილი შესასვლელიდან მხოლოდ ჩრდილოეთისაა შემორჩენილი. თაღოვანი შესასვლელის თავზე სწორკუთხა სარკმელია. ჩრდილო მკლავის ჩრდილო კედელზე შემორჩენილია თაროსებრი ლავგარდნის მცირე ნაწილი. ქალდანი ა., საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2008. — გვ. 266.
1035

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: 1035 1035 (ათას ოცდათხუთმეტი) წელი — იულიუსის კალენდრის არანაკიანი წელიწადი, რომლის პირველი დღეა ოთხშაბათი. ეს წელი არის XI საუკუნის მე-4 დეკადის მე-5 წელი. 16 ოქტომბერი : საფუძველი ჩაეყარა ბრემენის თავისუფალ ბაზრობას (Freimarkt) ნორმანდიაში დაიწყო შიგა ფეოდალური ომები (გაგრძელდა 1047-მდე) ღაზნეველებმა დაიწყეს ომი თურქ-სელჩუკების წინააღმდეგ მთავარი სტატია: კატეგორია:დაბადებული 1035. მთავარი სტატია: კატეგორია:გარდაცვლილი 1035. კნუდ დიდი — ინგლისის მეფე რობერტ I — ნორმანდიის ჰერცოგი, ვილჰელმ I დამპყრობლის მამა საქართველო საქართველოს სამეფო : ბაგრატ IV, ძე გიორგი I-ისა - ერთიანი საქართველოს მეფე (1027 - 1072) კახეთის სამთავრო : გაგიკი - კახეთის ქორეპისკოპოსი (1029 - 1058) თბილისის საამირო : ჯაფარ III იბნ ალი - თბილისის ამირა (1012-1045) საქართველოს ეკლესია : ოქროპირ II - საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი (1030 - 1039) სამხრეთი კავკასია ანისის სამეფო : აშოტ IV - ანისის (შირაკის) მეფე (1020-1040) ვანანდის სამეფო : გაგიკ-აბასი - ვანანდის (ყარსის) მეფე (1029- 1065) სიუნიკის სამეფო : სუმბატ II - სიუნიკის მეფე (1019-1070) სამხრეთ-დასავლეთი აზია ბიზანტიის იმპერია : მიხეილ IV - ბიზანტიის იმპერატორი (1034 - 1041) ღაზნევიდების სახელმწიფო : მასუდ I - სულთანი (1031 - 1041) ბაღდადის სახალიფო : ალ-ქაიმი - ბაღდადის ხალიფა (1031 - 1075) აღმოსავლეთი ევროპა კიევის რუსეთი : იაროსლავ I ბრძენი – დიდი მთავარი (1019-1054) დასავლეთი ევროპა საღვთო რომის იმპერია : კონრად II - იმპერატორი (1024-1039) და გერმანიის მეფე საფრანგეთი : ანრი I - საფრანგეთის მეფე (1031 - 1060) ინგლისი : ჰაროლდ I - ინგლისის მეფე (1035 - 1040) წმინდა საყდარი : ბენედიქტ IX - რომის პაპი (1032 - 1044)
ქოლგოსანა

ქოლგოსანა (ლათ. Cephalopterus) — დიდი ზომის ფრინველთა გვარი კოტინგისებრთა ოჯახისა. გავრცელებული არიან სამხრეთ ამერიკის ტროპიკებში. მათთვის ყველაზე დამახასიათებელი ნიშანია ბუმბულებისგან შემდგარი გრძელი, ბიბილოს ფორმის ქოჩორი თავზე და ქვევით ჩამოშვებული კანის ნაკეცი კისერზე, რომელიც ყველა მხრიდან ბუმბულითაა შემოსილი. ერთი შეხედვით ყვავებს წააგვანან. ნისკარტიც ყვავისას წააგავს, თუმცა უფრო ბრტყელია. ბინადრობენ ტყეებში. უმთავრესად ნაყოფებით იკვებებიან. მათი ძახილი ძროხის ან ხბოს ბღავილს წააგავს. დებენ 2 თეთრ კვერცხს. გვარში 3 სახეობაა, რომელთაგან ყველაზე მეტად ცნობილია ამაზონის ქოლგოსანა (С. ornatus), რომელიც ამაზონის ზემო წელზეა გავრცელებული; შეფერილია შავად. ეკვადორული ქოლგოსანა (Cephalopterus penduliger) ამაზონის ქოლგოსანა (Cephalopterus ornatus) ყელტიტველა ქოლგოსანა (Cephalopterus glabricollis) Головачи // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона. доп. т. Ia: Гаагская конференция — Кочубей. — СПб. 1905. — с. 590. ↑ კუტუბიძე მ., ფრინველების ნომენკლატურული ტერმინოლოგია, თბ.: „მეცნიერება“, 1973. — გვ. 19, 159, 191. ↑ ქოლგოსანა (TSN 557492). ინტეგრაციული ტაქსონომიის საინფორმაციო სისტემა. ↑ 3.0 3.1 ფრინველების ნომენკლატურული ტერმინოლოგია, გვ. 159.
ნაშიხვი

ნაშიხვი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, იდლიანის თემში (სოფლები: იდლიანი, ლებურცხილა, ნაშიხვი, ჭალე). 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 12 ადამიანი. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ მესტიის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს დადგენილება №18, 2012 წლის 17 სექტემბერი, დ. მესტია ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ნოღარი-კეცლანი

ნოღარი-კეცლანი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ლახამულის თემში (სოფლები: გენწვიში, დიზი, თოთელეში, ლახამულა, ნოდაში, ნოღარი-კეცლანი, ქვედა იფარი, შდიხირი, ხელრა, ჰამაში). 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 5 ადამიანი. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ლაწომბა

ლაწომბა — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ნაკრის თემში (სოფლები: ანილი, თავრალი, კვიცანი, კიჩხულდაში, ლაშხრაში, ლაწომბა, ლენკვაში, ნაკრა, ცალერი, ხერხვაში). 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 20 ადამიანი. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ანილი

ანილი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ნაკრის თემში (სოფლები: ანილი, თავრალი, კვიცანი, კიჩხულდაში, ლაშხრაში, ლაწომბა, ლენკვაში, ნაკრა, ცალერი, ხერხვაში). 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 11 ადამიანი. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
კვიცანი

კვიცანი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ნაკრის თემში (სოფლები: ანილი, თავრალი, კვიცანი, კიჩხულდაში, ლაშხრაში, ლაწომბა, ლენკვაში, ნაკრა, ცალერი, ხერხვაში). 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 51 ადამიანი. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ლენკვაში

ლენკვაში — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ნაკრის თემში (სოფლები: ანილი, თავრალი, კვიცანი, კიჩხულდაში, ლაშხრაში, ლაწომბა, ლენკვაში, ნაკრა, ცალერი, ხერხვაში). 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 19 ადამიანი. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
Holland & Holland

Holland & Holland (ჰოლანდ-ჰოლანდი, შემოკლებით Н&Н) — სანადირო თოფების ერთ-ერთი უძველესი და უმსხვილესი მწარმოებელი ბრიტანული კომპანია, რომლის შტაბ-ბინა მდებარეობს ლონდონში. კომპანია დააარსა ჰარის ჰოლანდმა 1835 წელს ლონდონში. კომპანია დაკავებულია ძვირადღირებული სანადირო თოფების, პრესტიჟული სანადირო აქსესუარებისა და ტყვია-წამლის წარმოებით. ოფიციალური საიტი ↑ Our History (1). Holland & Holland (20 ივლისი, 2014). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 10 იანვარი, 2010. ციტირების თარიღი: 18 მარტი, 2015.
ცოტნე ზურაბიანი

ცოტნე ზურაბიანი (დ. 28 სექტემბერი, 1984, წყალტუბო) — ქართველი დიპლომატი, პოლიტიკოსი. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი დიპლომატიისა და საერთაშორისო ურთიერთობების ისტორიის სპეციალობით. 2004-2008 წლებში მუშაობდა არასამთავრობო ორგანიზაცია „თანასწორობის ინსტიტუტი“, ადამიანის უფლელებების დაცვის მიმართულება; 2009-2010 წლებში სწავლობდა ლატვიის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, სადაც ევროპათმცოდნეობის მაგისტრის ხარისხი მოიპოვა; 2010-2011 წლებში სწავლობდა ბრემენის სახელმწიფო უნივერსიტეტში (გერმანია), სადაც ეკონომიკისა და ევროპული კანონმდებლობის მაგისტრის ხარისხი მოიპოვა; 2012-2013 წლებში მუშაობდა სპორტისა და ახალგაზრდობის საქმეთა სამინისტროში, საერთაშორისო ურთიერთობების მიმართულებით; 2014 წელს უშაობდა ქ. თბილისის მერიის ახალგაზრდულ საქმეთა განყოფილების უფროსი; 2015 წელს კი საქართველოს გარემოსა და ბუნებრივი რესურსების დაცვის მინისტრის მრჩევლად. არის 4 პუბლიკაციის ავტორი. 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი (მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. მაჟორიტარულ არჩევნებში ხმათა 52,91% მიიღო (14 017 ხმა). ცოტნე ზურაბიანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ შედეგები 2016 ცოტნე ზურაბიანი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
მქნევარა

მქნევარა, (მქნევარა თვალი) — მასიური მრგვალი დეტალი, რომელსაც აყენებენ მანქანის წამყვან ლილვზე მისი ბრუნვის უთანაბრობის შესამცირებლად მოძრაობის დამყარებული რეჟიმის დროს. მქნევარა თვალია, რომლის მძიმე ფერსო მორგვთან შეერთებულია სწორი მანებით ან მთლიანი დისკოთი. ხშირად იგი შკივის ან ქუროს დისკოს ფუნქციას ასრულებს. მქნევარა აჩქარების დროს აგროვებს კინეტიკურ ენერგიას, შენელებისას კი გასცემს და ამით მანქანის ნორმალური მუშაობისათვის დასაშვებ სიდიდემდე ამცირებს ლილვის ბრუნვის უთანაბრობას. მქნევარას ენერგიას იყენებენ მანქანის ამძრავად, მაგ., გირობუსში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 236.
სერგი კაპანაძე

სერგი კაპანაძე (დ. 25 აპრილი, 1981, ქ. ჭიათურა) — ქართველი დიპლომატი, პოლიტიკოსი. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საერთაშორისო სამართლისა და საერთაშორისო ურთიერთობების ფაკულტეტი. სწავლობდა დრიუს უნივერსიტეტის (აშშ) პოლიტიკური მეცნიერებების ფაკულტეტზე. 2003 წელს — ბუდაპეშტის ცენტრალური ევროპის უნივერსიტეტის (უნგრეთი) საერთაშორისო ურთიერთობათა და ევროპულ კვლევათა მაგისტრი. 2010 წელს მიენიჭა თსუ საერთაშორისო ურთიერთობების დოქტორის ხარისხი. სხვადასხვა დროს მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სოციალური და პოლიტიკური მეცნიერებების ფაკულტეტის საერთაშორისო ურთიერთობათა მიმართულების ასისტენტ-პროფესორად, სტრატეგიულ გამოკვლევათა ცენტრის ანალიტიკოსად; საგარეო საქმეთა სამინისტროს რეგიონული თანამშრომლობის დეპარტამენტის დირექტორის მოადგილედ, საქართველოს პრეზიდენტის მრჩევლად, საგარეო დაზვერვის სპეციალური სამსახურის ანალიტიკური სამმართველოს უფროსად, საგარეო საქმეთა სამინისტროს საერთაშორისო ორგანიცაზიების დეპარტამენტის დირექტორის მოადგილედ, ამავე სამინისტროს საერთაშორისო ორგანიცაზიების დეპარტამენტის დირექტორად. 2011-2012 წლებში იყო საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილე. 2016-2020 წლებში — საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა“. 2016 წლის ნოემბრიდან პარლამენტის თავმჯდომარის მოადგილე. იყო გადაცემა „რა? სად? როდის?“-ის ერთ-ერთი გუნდის წევრი. მისი მეუღლეა ეკა აკობია. სერგი კაპანაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი სერგი კაპანაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
გიორგი კახიანი

გიორგი კახიანი (დ. 10 დეკემბერი, 1973, თბილისი) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი. 1995 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1999-2004 წლებში მუშაობდა საქართველოს უზენაესი სასამართლოში, მოსამართლის თანაშემწედ. 2004-2005 წლებში მუშაობდა თბილისის ენისა და კულტურის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, იყო საერთაშორისო ურთიერთობების კათედრის წევრი, უფროსი მასწავლებელი; 2005-2007 წლებში მუშაობდა საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოში, სამართლებრივი უზრუნველყოფის დეპარტამენტში, მთავარ მრჩეველად. 2007-2011 წლებში კი იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტის ასისტენტ-პროფესორი; 2001 წლიდან კი ასოცირებული პროფესორი. 2013-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (სამტრედიის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“. 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. 2013-2019 წლებში ეკავა საქართველოს პარლამენტის საპროცედურო საკითხთა და წესების კომიტეტის თავმჯდომარის თანამდებობა. 2019 წელს დაინიშნა საქართველოს პარლამენტის ვიცე-სპიკერად. 2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. გიორგი კახიანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი გიორგი კახიანი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ↑ ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ საქართველოს პარლამენტის 2020 წლის 31 ოქტომბრის არჩევნები შეაჯამა. ცესკო (2020-12-03). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-12-15. ციტირების თარიღი: 18 დეკემბერი, 2020.