laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ედინბურგის უნივერსიტეტი

ედინბურგის უნივერსიტეტი — სახელმწიფო უნივერსიტეტი შოტლანდიის დედაქალაქ ედინბურგში. მეექვსე უძველესი უნივერსიტეტი დიდ ბრიტანეთში, რომელიც გაიხსნა 1583 წელს. ის ფლობს ბევრ შენობას ქალაქის ძველ უბანში. სტრუქტურულად, იგი შედგება სამი კოლეჯისგან, მათ შორის 20 სკოლისგან. არის „რასელის“ ჯგუფისა და ევროპის კვლევითი უნივერსიტეტების ლიგის წევრი. შოტლანდიის სამეფოს დედაქალაქში უნივერსიტეტის ორგანიზებას ხელმძღვანელობდა რობერტ როლოკი, სენტ-ენდრიუსის კურსდამთავრებული. უნივერსიტეტის დაარსების წესდებას ხელი მოაწერა მეფე ჯეიმს VI-მ 1582 წლის 14 აპრილს. უნივერსიტეტი აყვავდა განმანათლებლობის ხანაში, როდესაც გამოჩენილი ჰუმანიტარული მეცნიერების დიდი რაოდენობის გამო, ედინბურგს მეტსახელად „ჩრდილოეთის ათენი“ ეწოდა. იურიდიული ფაკულტეტი დაარსდა 1707 წელს, ხელოვნების ფაკულტეტი 1708 წელს, ხოლო მედიცინის ფაკულტეტი 1726 წელს. 1953 წლიდან 2010 წლამდე უნივერსიტეტის კანცლერი იყო ედინბურგის ჰერცოგი ფილიპი, რომელიც 2011 წელს ჩაანაცვლა საკუთარმა ქალიშვილმა ანნამ. 2001 წელს უნივერსიტეტმა გახსნა მეცნიერების, ტექნოლოგიებისა და ინოვაციების შემსწავლელი ინსტიტუტი, რომელიც აერთიანებს საქმიანობას კვლევის, სწავლებისა და ცოდნის გადაცემის სფეროში მეცნიერების, ტექნოლოგიებისა და ინოვაციების სოციალურ და პოლიტიკურ ასპექტებზე. 2002 წელს, რესტრუქტურიზაციის დროს, უნივერსიტეტის ცხრა ფაკულტეტი გადაკეთდა სამ კოლეჯად, ხოლო 22 განყოფილება სკოლებად. 2011 წელს უნივერსიტეტი გაერთიანდა ედინბურგის ხელოვნების კოლეჯთან. უნივერსიტეტის ოფიციალური საიტი უნივერსიტეტის ისტორია ↑ Online by The University of Edinburgh, United Kingdom
ნიკოტინი

ნიკოტინი (< ლათ. Nicotiana — თამბაქო < ჟან ნიკოს გვარის მიხედვით) — ქიმიური ნივთიერება, რომელიც მცენარეებში არსებობს. ყველაზე დიდი რაოდენობით ის თამბაქოს ფოთოლში გვხვდება, თუმცა ნიკოტინს მცირე მოცულობით სხვა ისეთი მცენარეებიც შეიცავს, როგორებიც არის: ბადრიჯანი, კარტოფილი და პომიდორი. მეცნიერული მტკიცებულებების თანახმად, მხოლოდ თამბაქოს ფოთოლში გვხვდება ნიკოტინის საკმარისი რაოდენობა იმისათვის, რომ მან ადამიანის ჯანმრთელობაზე ფარმაკოლოგიური ზეგავლენა იქონიოს. ტრადიციული სიგარეტი 12 მგ ნიკოტინს შეიცავს, რაც 18 000-ჯერ მეტია ვიდრე კარტოფილში არსებული ნიკოტინის რაოდენობა.ნიკოტინის შეწოვა ადამიანის ორგანიზმში ფილტვების, კანისა და პირის ღრუს მეშვეობით ხდება. მას შემდეგ, რაც ნივთიერება სისხლში მოხვდება, ის სხვადასხვა ქსოვილამდე და ორგანომდე, მათ შორის ტვინის უჯრედებამდეც აღწევს. ნივთიერება ასტიმულირებს დოფამინის გამოყოფას, რაც ადამიანში კმაყოფილების შეგრძნებას იწვევს. რაც უფრო დიდი დოზითა და სიხშირით მოიხმარს ინდივიდი ნიკოტინს, მით უფრო იზრდება ორგანიზმის ტოლერანტობა ამ ნივთიერებისადმი, შესაბამისად, ორგანიზმი სულ უფრო და უფრო მეტ ნიკოტინს მოითხოვს. შედეგად, ადამიანს უვითარდება დამოკიდებულება. მეცნიერების განცხადებით, მოწევასთან დაკავშირებულ დაავადებებს იწვევს არა ნიკოტინი, არამედ თამბაქოს კვამლში არსებული 250 ტოქსიკური ნივთიერება. 15 მიზეზი, რატომ უნდა დაანებოთ თამბაქოს მოწევას თავი დღესვე თამბაქო და ალკოჰოლი მოზარდებში ↑ Etymology of nicotine en. Etymonline. ციტირების თარიღი: 12 მარტი, 2024
გიორგი კვაჭაძე

გიორგი კვაჭაძე (დ. 13 მარტი, 1909, ბანძა — გ. 6 სექტემბერი, 1993) — ქართველი სოფლის მეურნეობის მუშაკი, მეცნიერი. 1931 წელს დაამთავრა საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის აგრონომიული ფაკულტეტი. 1934-1946 წლებში საქართველოს მემინდვრეობის ინსტიტუტის დირექტორი იყო, 1955 წლიდან საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის მებოსტნეობის კათედრას ხელმძღვანელობდა. გ. კვაჭაძემ დაამუშავა ბოსტნეული კულტურების დამულჩვის წესი, თბილისის საგარეუბნო ზონაში შემოდგომაზე დარგული კომბოსტოს და დათესილი ხახვის აგროტექნიკა, დაადგინა შემოდგომა-ზამთრის ბოსტნის კულტურათა ასორტიმენტი და სხვ. სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი. 1966 - საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე საპატიო ნიშნის ორდენი მებოსტნეობის ორგანიზაცია თბილისის საგარეუბნო ზონაში (ავტორი). - საქ. სსრ საზ-ბა ცოდნა, 1972 გვ. 30 ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია: ტ. 5.- თბ., 1980.- გვ. 491; წყარო: საქართველო: ენციკლოპედია: ტ. IV. -თბ., 2018 გვ. 657 გიორგი კვაჭაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
სამადლო (თბილისი)

სამადლო — ნასოფლარი თბილისის ადმინისტრაციულ საზღვრებში, მდ. ასურეთისხევის სათავესთან, სოფელ კიკეთის მახლობლად. იხსენიება XVII-XVIII საუკუნეების ისტორიულ თხზულებებსა და დოკუმენტებში. ვახუშტი ბაგრატიონის „აღწერა სამეფოსა საქართველოსას“ მიხედვით: „ფარცხის ქუეით ერთვის ალგეთს ხევი ბოგიუსა... მას ქუეით ერთვის ალგეთს ხევი ასურეთისა, გამოსდის სამადლოს“. 1568 წელს სამადლოსთან მოხდა ბრძოლა ქართლის მეფე სვიმონ I-სა და მის გამაჰმადიანებულ ძმას — დაუთ-ხანს შორის. სამადლოზე გავლით თბილისისკენ გზა მიდიოდა. აქვე მდგარა ფუნდუკი — სასტუმრო სახლი. სამადლო არქეოლოგიურად შეუსწავლელია. ქართლის ცხოვრების ტოპოარქეოლოგიური ლექსიკონი, გვ. 436, თბ., 2013 წელი.
ქვა­თაც­ვე­ნა

ქვათაცვენა — გეოლოგიური მოვლენა. გავრცელებულია საქართველოს მთიან რეგიონებში. ამ დროს კლდოვანი და ნახევრადკლდოვანი ქანების მასის მოწყვეტა და ჩამოშლა ხდება, რასაც განაპირობებს ქანების გამოფიტვა. ქვათაცვენა ხანგრძლივად მიმდინარე პროცესია. ქვათაცვენა დაარქივებული 2024-03-09 საიტზე Wayback Machine. სტიქიური მოვლენები
შავლაყაძე

საკუთარი სახელი შავლაყაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ნატო შავლაყაძე — სამოქალაქო უფლებების დამცველი რობერტ შავლაყაძე — მძლეოსანი (სიმაღლეზე ხტომა)
სიგარა

სიგარა (ფრანგ. cigare ესპ. cigarro) — ცილინდრული (ან მასთან ახლოს) ფორმის ნაგლინი თამბაქოს ფოთოლი, რომლის მოწევაც შესაძლებელია. სიგარამ პოპულარობის მოპოვება ჯერ კიდევ მე-16 საუკუნეში დაიწყო ესპანელ კონკისტადორებს შორის; ასი წლის შემდეგ ის გაჩნდა ევროპაში და 1817 წელს კუბის თამბაქოზე ესპანეთის მონოპოლიის გაუქმების შემდეგ, სიგარა გავრცელდა მთელ მსოფლიოში. დღეს სიგარების ყველაზე ცნობილი ბრენდები მზადდება კუბაში, ასევე დომინიკის რესპუბლიკაში, ჰონდურასში, ნიკარაგუასა და კარიბის ზღვის სხვა ქვეყნებში. სახელი cigarro მომდინარეობს ესპანური სიტყვიდან cigarro, რომელიც, სავარაუდოდ, მომდინარეობს სიტყვიდან sik’ar (ან sic’ar), რომელიც მაიას იუკატეკანურ ენაზე აღნიშნავს თამბაქოს მოწევის პროცესს. ნაგლინი ფოთლების მოწევა ევროპაში ინდიელებისგან კრისტოფერე კოლუმბის ექსპედიციების შედეგად მოვიდა. 1492 წლის ოქტომბერში ევროპელებმა, რომლებმაც სამხრეთ ამერიკაში ჩასხდნენ, შენიშნეს, რომ ადგილობრივები რიტუალური ცერემონიების დროს ინჰალაციისთვის იყენებდნენ «cohiba» მცენარის ფოთლებზე შემოხვეულ ცეცხლმოკიდებულ სიმინდის ფოთლებს, რომლებიც აწარმოებენ არომატულ კვამლს. მოგვიანებით ეს სიტყვა გამოიყენეს კუბაში ცნობილი ბრენდის სიგარების დასასახელებლად. პირველი ევროპელი, ვინც თამბაქოს მოწევა სცადა, იყო კოლუმბის კომპანიონი, კაპიტანი როდრიგო დე ხერესი, რომელიც მოგვიანებით იმდენად გახდა თამბაქოზე დამოკიდებული, რომ ესპანეთში დაბრუნების შემდეგ, „მოწევის უნარის“ საჯარო დემონსტრირების შემდეგ, ის დააპატიმრეს. ხელისუფლებამ გადაწყვიტა, რომ ეშმაკმა შეიპყრო იგი. თუმცა ის, რასაც ინდიელები ეწეოდნენ, მხოლოდ ნაწილობრივ მოგვაგონებდა თანამედროვე სიგარას. მხოლოდ მე-17 საუკუნეში, ესპანელ კონკისტადორებს შორის, თანდათან გაჩნდა იდეა თამბაქოს ფოთლებიდან შეხვეული სიგარის შესახებ. პირველი სიგარის ქარხანა კუბაში 1541 წელს გამოჩნდა. მაგრამ პირველად სიგარები ევროპაში მხოლოდ 1717 წელს გამოჩნდნენ, სადაც მანამდე თამბაქოს ყნოსავდნენ ან ეწეოდნენ მხოლოდ ყალიონით. სიგარა How to Roll Cigars: Chopped Filler Double Binder Method How To Roll Cigars, from Binder Prep to Triple Cap Rolling A Robusto Conan Visits A Cuban Cigar Factory | CONAN on TBS
თამაზ კიღურაძე

თამაზ ბენედიქტეს ძე კიღურაძე (დ. 28 აპრილი, 1941, თბილისი, — გ. 11 აპრილი, 2002, იქვე) — ქართველი არქეოლოგი. ისტორიის მეცნიერებათა კანდიდატი (1975). დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი. 1966 წლიდან მუშაობდა საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის არქეოლოგიის განყოფილებაში, 1979 წლიდან — მუზეუმის დირექტორის მოადგილე სამეცნიერო დარგში. კიღურაძემ თავის მასწავლებელ ალექსანდრე ჯავახიშვილთან ერთად შეიმუშავა ადრესამიწათმოქმედო გორა-ნამოსახლარების გათხრის მეთოდიკა, რომლითაც ამ ხანის არაერთი ძეგლია შესწავლილი. კიღურაძემ დამოუკიდებლად გათხარა და შეისწავლა ხრამის დიდი გორა; ასევე აღმოაჩინა და შეისწავლა ახალი, მანამდე უცნობი კულტურა, რომელსაც აღმოჩენის ადგილის მიხედვით სიონის კულტურა უწოდა. 1980 წელს მარნეულის რაიონში მიაკვლია ძეგლ დამიგაიას, რომლის წინაისტორიული კედლის მხატვრობა შესრულებულია წითელი საღებავებით, რაც ჯერჯერობით ერთადერთია საქართველოში. 1988 წიდან კიღურაძე რამდენჯერმე მონაწილეობდა ზაარბრიუკენის (გერმანია) უნივერსიტეტის არქეოლოგიურ ექსპედიციაში ნაქალაქარ თელ-ხუერაზე (სირია, პროფ. ვ. ორტმანთან ერთად). ავსტრალიელ არქეოლოგებთან მუშაობდა მელბურნის უნივერსიტეტის ექსპედიციაში ნამოსახლარ სოს-ჰუიუკზე (თურქეთი, პროფ. ა. საგონასთან ერთად). კიღურაძის ხელმძღვანელობის დროს საქართველოს სახელმწ. მუზეუმში საფუძველი ჩაეყარა საქართველოს ფარგლებს გარეთ არქეოლოგიური გამოფენების გამართვის ტრადიციას. მიღებული აქვს სიმონ ჯანაშიას სახელობის პრემია (1988). აღმოსავლეთ ამიერკავკასიის ადრესამიწათმოქმედო კულტურის პერიოდიზაცია, თბ., 1976. Neolithische Siedlungen von Kvemo Kartli, München, 1986. რუსიშვილი რ. კიღურაძე, თამაზ. ენციკლოპედია „საქართველო“ (ვებგვერდი).
Message in a Bottle (სიმღერა)

„Message in a Bottle“ — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Police-ის სინგლი მეორე სტუდიური ალბომიდან Reggatta de Blanc. ეს არის ჯგუფის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი და პოპულარული სიმღერა, რომლის გმირიც უკაცრიელ კუნძულზეა და აგზავნის გზავნილს ბოთლის მეშვეობით, რომელშიც წერს თავის მარტოობაზე. ერთხელ დილით ნაპირთან იგი აღმოაჩენს უამრავ ბოთლს, რომლებშიც ასევე გზავნილებია. ისინი იუწყებიან, რომ მათი ავტორებიც მარტოსულები არიან. ეს იყო ჯგუფის პირველი #1 ჰიტი ბრიტანეთში, თუმცა აშშ-ში მას დიდი წარმატება არ ჰქონია. Message in a Bottle (შემოკლებული) - 3:50 Landlord - 3:09 ↑ http://www.discogs.com/Police-Message-In-A-Bottle/master/109127
ყალიონი

ყალიონი — თამბაქოს მოსაწევი. საქართველოში ძირითადად გვხვდება ორი სახის ყალიონი: გრძელი და მოკლე. ორივე ტიპის ყალიონს აქვს ტარი და ჯამი თამბაქოს ჩასატენად. ისინი ერთმანათს შიგნით დატანებული ნახვრეტით უერთდებიან. არსებობს ორიგინალური სახის ყალიონიც, რომელსაც ერთ ტარზე ორი ჯამი აქვს დამაგრებული. ყალიონი ფართოდ გავრცელებული ნივთი იყო, უმთავრესად ჭარმაგი მამაკაცების წრეში. ყალიონი შეიძლება იყოს ხის, კერამიკის და ლითონის — ზარნიშითა და სევადით შემკული. ყალიონი
ფარსმან სონღულაშვილი

ფარსმან სონღულაშვილი (დ. 13 თებერვალი, 1923 წელი, დიღომი (სოფელი) — გ. 2001 წელი) — ქართველი მსახიობი. მან დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტი 1948 წელს.1948 - 1965 წლებში ის გახლდათ მარჯანიშვილის სახელობის თეატრის მსახიობი, ხოლო 1965 წლიდან კი მოღვაწეობა გააგრძელა მოზარდ მაყურებელთა ქართულ თეატრში. იგი გადაღებულია ქართულ კინოფილმებში: „კეთილი კაცი - „ობოლა“ (ერთხელ შაქრიანში)“ (1985), „ყვითელი ჩიტი“ (1983), „ბერიკაცები“ (1975), „რაც გინახავს, ვეღარ ნახავ“ (1965), „გამსვლელი პაიკი“ (1970), „აბეზარა“ (1956), „ქალის ტვირთი“ (1957). ფარსმან სონღულაშვილს 1961 წელს მიღებული აქვს საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტის წოდება. 1998 წელს — ღირსების ორდენი ქართული თეატრალური და კინო ხელოვნების განვითარებისა და პოპულარიზაციის საქმეში შეტანილი პირადი წვლილისათვის. ხელოვნების კალენდარი (თეატრი, მუსიკა, კინო), თბილისი, 1993. გვ. 14. სიმონიშვილი გ., გაჩეჩილაძე თ., ყიფიანი თ.(რედ), წიგნი ღირსებისა: ტ. 3, თბილისი, 2001, გვ.302. ფარსმან სონღულაშვილი ხელოვნების კალენდარი : 1993 წელი : (თეატრი, მუსიკა, კინო) ფარსმან სონღულაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ ფარსმან სონღულაშვილი ↑ ფარსმან სონღულაშვილი:ფილმოგრაფია ↑ ფარსმან სონღულაშვილი:ჯილდოები
დემურია

საკუთარი სახელი დემურია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან: მარიამ დემურია — მწერალი, ჟურნალისტი სალომე დემურია — მსახიობი
გიორგი სიდამონ-ერისთავი

გიორგი სიდამონ-ერისთავი (დ. 26 აგვისტო, 1865, თბილისი — გ. 23 იანვარი 1953) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი, მეცენატი. საზოგადო მოღვაწე. უმაღლესი იურიდიული განათლება პეტერბურგის უნივერსიტეტში მიიღო. 1890 წლიდან მუშაობდა პეტერბურგის სასამართლოში. 1917 წელს დროებითმა სამმართველომ პეტერბურგის მილიციის მთავარ იურისტკონსულტანტად დანიშნა, მალევე კი ქალაქის მილიციის უფროსად. 1917 წლის ივნისში მცირე ხნით შინაგან საქმეთა მინისტრის მოვალეობას ასრულებდა. იყო პეტერბურგის სამხატვრო საზოგადოების წევრი. 1918 წლის სექტემბერში საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობამ სოხუმის საგანგებო სასამართლოს თავმჯდომარედ დანიშნა. 1919 წლის 7 ოქტომბერს დამფუძნებელმა კრებამ საქართველოს სენატის წევრად აირჩია, მუშაობდა სისხლის სამართლის საკასაციო დეპარტამენტში. 1920 წლის ნოემბერს დამფუძნებელმა კრებამ სენატორის უფლებამოსილება შეუწყვიტა. ცხოვრობდა ემიგრაციაში, საფრანგეთში. გარდაიცვალა ქ. გრენობლში (საფრანგეთი). რუსეთის ადვოკატების კავშირი საფრანგეთში, წევრი (1921-) საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის სენატი, წევრი გიორგი სიდამონ-ერისთავი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი სტატია wikiwand.com საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918-1921): ენციკლოპედია ლექსიკონი, თბ., 2018, გვ. 400-401
როინ აბუსელიძე

როინ აბუსელიძე (დ. 25 ივლისი, 1988) — ქართველი პოეტი. 2005 წელს დაამთავრა ბათუმის 22-ე საშუალო სკოლა. დაამთავრა ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტი 2009 წელს, სოციალურ მეცნიერებათა ფაკულტეტი, ჟურნალისტიკის განხრით. ლექსების წერა ადრეულ ასაკში დაიწყო. მისი ლექსები იბეჭდება ჟურნალ-გაზეთებში: „ჭოროხი“, „კვირის პალიტრა“, „ლიტერატურული საქართველო“, „ცისკარი“, „მნათობი“; გამოცემული აქვს კრებულები „ოცდაერთის გამოღმა და ოცდაერთის გაღმა“, „ჰოლი“, „მიწის პოეტების მსხვერპლი“. ასევე, გამოიცა რ. აბუსელიძისა და მისი სამი მეგობრის ლექსების წიგნი, „ა ბ გ დ“. და კიდევ ერთი კრებული „მეცხრე ტალღა“, რომელშიც როინისა და კიდევ რვა ბათუმელი პოეტის ლექსები შევიდა. მისი ლექსები 2010 წლიდან იბეჭდება, როგორც ქართულ, ასევე უცხოურ ჟურნალ-გაზეთებში. იგი მრავალი ჯილდოსა და პრემიის მფლობელია. 2014-2023 წლებში მისი ლექსები ითარგმნა ინგლისურ, ფრანგულ, გერმანულ, ბერძნულ, სომხურ, უკრაინულ და რუსულ ენებზე. არის ლიტერატურული კონკურსის - „ლექსების გამოფენის გამარჯვებული, თბილისის მერიის კონკურსის ორგზის ლაურეატი, მიღებული აქვს პრემია ზურაბ გორგილაძის შემოქმედების პოპულარიზაციისთვის, იერუსალიმის პატრიარქის საპატიო ორდენი. არის „აჭარის მწერალთა სახლის“ ლიტერატურული ღონისძიებების ორგანიზატორი. წინანდალის პრემია, ფრიდონ ხალვაშის პრემია, ზურაბ გორგილაძის პრემია, მაჩაბლის პრემია, იერუსალიმის პატრიარქის საპატიო ორდენი. „ა ბ გ დ“, „ოცდაერთის გამოღმა და ოცდაერთის გაღმა“, „მეცხრე ტალღა“, „ქართული პოეზიის ანთოლოგია", „ოცდათვრამეტი და კიდევ სამი ხაზი“, ჰოლი“, „ა ბ გ დ - 2“, „მიწის პოეტების მსხვერპლი“, „მე მქვია ბათუმი“. საინფორმაციო ცნობარი აჭარაში მოღვაწე მწერალთა შესახებ, ბათუმი, 2019, გვ. 7 როინ აბუსელიძე როინ აბუსელიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი პოეტი როინ აბუსელიძე
მანანა ხიდაშელი

მანანა შალვას ასული ხიდაშელი (დ. 21 ნოემბერი, 1936, ლენინგრადი) — ქართველი ისტორიკოსი, მეცნიერი. დაიბადა ელენე ვირსალაძისა და შალვა ხიდაშელის ოჯახში. 1960 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი. 1973 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია თემაზე: „ბრინჯაოს მხატვრული დამუშავებისათვის ანტიკურ საქართველოში", 1982 წელს კი სადოქტორო დისერტაცია თემაზე: „ცენტრალური ამიერკავკასიის გრაფიკული ხელოვნება ადრეულ რკინის ხანაში". წლების განმავლობაში მოღვაწეობდა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიისა და ეთნოლოგიის ინსტიტუტში, ძველი ქვეყნების ისტორიის განყოფილების მთავარ მეცნიერ-თანამშრომლად. მანანა ხიდაშელი აქტიურად მონაწილეობდა ასირიოლოგთა საერთაშორისო შეხვედრებში: 1978 წელს გერმანიაში, კერძოდ ლაიფციგში, 1982 წელს ლონდონში, 1983 წელს ლეიდენში, 1984 წელს ლენინგრადში, ხოლო 1985 წელს პარიზში. იგი ასევე მონაწილეობას იღებდა არაერთ საერთაშორისო კონფერენციაში. საქართველოს ძველი კულტურის საკითხები, თბილისი, 2010 რიტუალი და სიმბოლო არქაულ კულტურაში, თბილისი, მემატიანე, 2005 ISBN 99940-0-446-8 ცენტრალური ამიერკავკასიის გრაფიკული ხელოვნება ადრეულ რკინის ხანაში (ბრინჯაოს გრავირებული სარტყლები), თბილისი, მეცნიერება, 1982 ბრინჯაოს მხატვრული დამუშავების ისტორიისათვის ანტიკურ საქართველოში (ბრინჯაოს ქართული ჭვირულგამოსახულებიანი ბილეთები), თბილისი, მეცნიერება, 1972 მანანა ხიდაშელი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი
რევაზ შენგელია

რევაზ შენგელია (დ. 25 მაისი, 1930, თბილისი — გ. 2006) — ქართველი მეცნიერი, გეოგრაფი, გლაციოლოგი, გეოგრაფიულ მეცნიერებათა კანდიდატი. რევაზ შენგელია დაიბადა 1930 წელს ქ. თბილისში, 1957 წელს დაასრულა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი, ხმელეთის ჰიდროლოგიის სპეციალობით. რევაზ შენგელია მუშაობდა ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტში, იყო წამყვანი მეცნიერ-თანამშრომელი. მისი კვლევის საგანს წარმოადგენდა კავკასიონის მყინვარული მდინარეების წყლის ბალანსი და რესურსები, მყინვარული ჩამონადენის რეკონსტრუქციის, ასევე საშიში ბუნებრივი მოვლენების (ღვარცოფი, მეწყერი, წყალდიდობა) გეოგრაფიული ანალიზისა და პროგნოზის საკითხები. 1966 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია თემაზე: „ცენტრალური კავკასიონის მყინვარული საზღვრების მქონე მდინარეთა ჩამონადენის რეჟიმი“. ქართველი მოგზაურები, გეოგრაფები, ბუნების მკვლევარნი: ენციკლოპედიური ცნობარი. თბ., 2003. გვ.273-274 რევაზ შენგელია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00015885/
ვალიკო მაზმიშვილი

ვალერიან (ვალიკო) მაზმიშვილი (დ. 10 მარტი, 1926, სოფ. ყარაღაჯი, ახლანდ. თელიანი, კასპის მუნიციპალიტეტი — გ. 21 ივნისი, 2012, თბილისი) — ქართველი მსახიობი. საქართველოს დამსახურებული არტისტი (1979). ღირსების ორდენის კავალერი (1998). 1942 წელს დაამთავრა თბილისის კიროვის ქარხანასთან არსებული მე-6 სახელოსნო საშუალო სასწავლებელი. მუშაობდა პლეხანოვის კლუბის დრამატულ დასში (1943-1945), მესხეთის (1945-1948), მარჯანიშვილის (1948-1950), გორის (1950-1956), თბილისის სანკულტურის (1956-1967), მოზარდ მაყურებელთა (1967) თეატრებში. ისრაფილ ხანი (დ. ერისთავის „სამშობლო“) პოლკოვნიკი (აკ. კერესელიძის „მზვერავები“) ლევანი (ვ. ქელბაქიანის „სევდიანი რომანი“) შალვა (გ. შატბერაშვილის „რკინის პერანგი“) სადგურის უფროსი (ი. მოსაშვილის „სადგურის უფროსი“) მოურავი, ვანო ფანტიაშვილი (ავქ. ცაგარლის „რაც გინახავს, ვეღარ ნახავ“ და „ხანუმა“) ვალი (უ. აჯიბეკოვის „არშინ მალ ალან“), გოდერძი (ს. მთვარაძის „სახსოვარი“) ოთარი (ლ. რამიშვილის „სტუმარ-მასპინძლობა“) გობრონი (კ. კალაძის „სოფლის საამო საღამოები“) ბრიგელა (კ. გოლდონის „ორი ბატონის მსახური“) სარგის მთოგველი (გ. ერისთავის „ყვარყვარე ათაბაგი“) და სხვა. 1998 — ღირსების ორდენი „ქართული თეატრალური ხელოვნების განვითარებაში შეტანილი პირადი წვლილისა და ახალგაზრდობის მაღალმოქალაქეობრივი პათოსით აღზრდაში თვალსაჩინო დამსახურებისათვის“. 1979 — საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი ვალიკო მაზმიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ვალიკო მაზმიშვილი — ქართული ენციკლოპედია ↑ საქართველოს საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს უწყებები. 1979. N 5. გვ. 13.
მამია დუდუჩავა

მამია დუდუჩავა (დ. 14 აგვისტო, 1911, ქვემო ხეთი, ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტი— გ. 8 მაისი, 1980)— ქართველი ლიტერატურათმცოდნე და ხელოვნებათმცოდნე, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი. დაიბადა 1911 წლის 14 აგვისტოს ჩოხატაურის რაიონში, სოფელ ქვემო ხეთში. 1931 წელს დაამთავრა თბილისის ალექსანდრე პუშკინის სახელობის პედაგოგიური ინსტიტუტის ქართული ენისა და ლიტერატურის ფაკულტეტი. 1944-1947 წლებში იყო თბილისის ზ. ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო თეატრის დირექტორი; 1948-1952წწ. თბილისის სამხატვრო აკადემიის რექტორი; 1952 წლიდან შოთა რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი; 1954 წლიდან ლიტერატურის თეორიის განყოფილების ხელმძღვანელი; წერდა კრიტიკულ წერილებს, მონოგრაფიებსა და ნარკვევებს ახალი ქართული ლიტერატურისა და ხელოვნების ისტორიის საკითხებზე. ქართული საბჭოთა ფერწერა (1939) გიგო გაბაშვილი (1946) ახალი ქართული ხელოვნება (1950) ხელოვნების პრობლემები (1959) შოთა რუსთაველის ესთეტიკური ნააზრევი (1966) 1969 — საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე 1965 — საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 504. მამია დუდუჩავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
იოსებ საღინაძე

იოსებ საღინაძე (დ. 15 ოქტომბერი, 1902 - გ. 5 მაისი, 1964) — ქართველი მეცნიერი, გეოგრაფი, მეცნიერებათა დოქტორი. დაამთავრა ცაგერის ჰუმანიტარული ტექნიკუმი 1924 წელს; 1934 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი. 1938 წლიდან მუშაობდა ქუთაისის სახელმწიფო პედაგოგიურ ინსტიტუტში; კითხულობდა ლექციების კურსს მინერალოგია-პეტროგრაფიასა და გეოლოგიაში საბუნებისმეტყველო-გეოგრაფიის ფაკულტეტზე. გამოქვეყნებული აქვს 50-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომი. ზოგადი გეოლოგიის პრაქტიკუმი: დამხმარე სახელმძღვანელო პედაგოგიური ინსტიტუტების საბუნებისმეტყველო-გეოგრაფიული ფაკულტეტის სტუდენტებისათვის (თანაავტორი); თბილისი, განათლება, 1967 სასწავლო გეოლოგიური ექსკურსიები ქუთაისის მიდამოებში : მეთოდური მითითებანი (ავტორი). თბილისი, ცოდნა, 1961 ქუთაისის რაიონის მარმარილოების მინერალოგიურ-პეტროგრაფიული დახასიათება (ავტორი); ქუთაისის პედაგოგიური ინსტიტუტის შრომები, ტ. IX, ქუთაისი, 1949 წყალტუბოს ვულკანური ყელის პეტროგრაფია (ავტორი); ქუთაისის პედინსტიტუტის შრომები ტ. III, ქუთაისი, 1941 ქართველი მოგზაურები, გეოგრაფები, ბუნების მკვლევარნი, ენციკლოპედიური ცნობარი, თბილისი, 2003, გვ. 230 იოსებ საღინაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
მერაბ ბერაძე

მერაბ ბერაძე (დ. 10 მარტი, 1963, დაბა ჩოხატაური ) — ქართველი პოეტი, ჟურნალისტი, სცენარისტი. 1961 წელს დაამთავრა საქართველოს სასოფლო სამეურნეო ინსტიტუტი. მუშაობდა საქართველოს ტელევიზიის კომენტატორად; არის ორი წიგნისა და ოთხი სატელევიზიო ფილმის სცენარის ავტორი. ანეკდოტები და კურიოზები ტელევიზიაში, თბილისი, 1996 დანაღმული საქორწინო ბეჭედი, თბილისი, 1988 ბამის პატარძალი, თბილისი, 1983 საჩუქარი : იუმორ. მოთხრობები, თბილისი, საქ. კპ ცკ-ის გამ-ბა, 1971 1990 — ჟურნალისტთა კავშირის პრიზი, ყველაზე პოპულარული ჟურნალისტი მერაბ ბერაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ ქართველი პოეტები : ენციკლოპედია / შეადგინა ალექსანდრე ელერდაშვილმა, თბ., 2021, გვ.56-57
გიორგი ცხოვრებაძე (ხელბურთელი)

გიორგი ცხოვრებაძე (დ. 19 იანვარი, 2001, თბილისი, საქართველო) — ქართველი ხელბურთელი. საქართველოს ხელბურთის ნაკრებისა და გერმანული გუმერსბახის მოთამაშე. ევროპის 2024 წლის ჩემპიონატის მონაწილე და ნაკრების ბომბარდირი 21 გოლით. 2018-2021 – მონპელიე 2021-2022 – პფადი ვინთერტური 2022-2023 – მონპელიე 2023 – გუმერსბახი საქართველოს ხელბურთის ნაკრების მარჯვენა ინსაიდი. მოქმედ მოთამაშეთა შორის გატანილი აქვს ყველაზე მეტი 314 გოლი. ევროპის 2024 წლის ჩემპიონატის მონაწილე და ნაკრების ბომბარდირი 21 გოლით. MEN‘S EHF EURO 2024 Official Squad Lists ევროპის2024 წლის ჩემპიონატის შეჯამება საქართველოს ხელბურთის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობა გიორგი ცხოვრებაძე-კარიერის სტატისტიკა ↑ 21 გოლით მესამე ადგილზე - ცხოვრებაძე ევრო 2024-ის ერთ-ერთი ვარსკვლავია. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2024-03-10. ციტირების თარიღი: 2024-03-10. ↑ Giorgi Tskhovrebadze ↑ საქართველოს ხელბურთის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობა
ცირა აბზიანიძე

ცირა აბზიანიძე (დ. 3 იანვარი, 1947 — გ. 21 ოქტომბერი, 2011) — ქართველი მსახიობი. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი 1971 წელს. 1973 წლიდან იყო ბათუმის ი. ჭავჭავაძის სახელობის სახელმწიფო დრამატული თეატრის მსახიობი. შესრულებული აქვს როლები სპექტაკლებში: ა. ცაგარელის „ხანუმა“, მოლიერის „გააზნაურებული მდაბიონი“, ა. გეწაძის „გზა“, „ყარამანს ცოლი მოჰყავს“, დ. კლდიაშვილის „დარისპანის გასაჭირი“, შ. დადიანის „გუშინდელნი“, „აიეტი“, თ. ჭილაძის „ბუდე მეცხრე სართულზე“ და „როლი დამწყები მსახიობი გოგონასათვის“, სანიკიძის „მედეა“, მ. ჯავახიშვილის „ჯაყოს ხიზნები“ და სხვა. მიღებული აქვს I პრემია წლის საუკეთესო როლის შესრულებისათვის (1975), პრემიები ქალის საუკეთესო როლის შესრულებისათვის (1980, 1982) 1979 — საქართველოს დამსახურებული არტისტი ცირა აბზიანიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
მაგული ურუშაძე

მაგული ურუშაძე (დ. 1923, თბილისი — გ. 1999) — ქართველი ჟურნალისტი, რედაქტორი, ფილოლოგი და რადიოჟურნალისტი. 1946 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1946-1995 წლებში მუშაობდა საქართველოს ტელევიზიისა და რადიომაუწყებლობის სახელმწიფო კომიტეტის რადიომაუწყებლობაში. სხვადასხვა დროს იყო საქართველოს რადიოს მხატვრულ გადაცემათა მთავარი რედაქციის ლიტერატურულ გადაცემათა რედაქციის უფროსი რედაქტორი, პროგრამებისა და გამოშვების მთავარი რედაქციის პროგრამების რედაქციის უფროსი რედაქტორი.აღზარდა ქართველ რადიო-ჟურნალისტთა არაერთი თაობა. რადიოჟურნალისტი. 1970 — საქართველოს დამსახურებული ჟურნალისტი მაგული ურუშაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
Walking on the Moon

„Walking on the Moon“ — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Police-ის სინგლი მეორე სტუდიური ალბომიდან Reggatta de Blanc. ისევე, როგორც წინა სინგლები, ეს სინგლიც არის ტრიოს ერთ-ერთი პოპულარული ნამუშევარი. სტინგმა იგი დაწერა სიმთვრალის დროს (საკუთარი აღიარებით), როდესაც დადიოდა ოთახში და იმეორებდა სიტყვებს Walking round the room, walking round the room. ასევე, 2003 წელს გამოცემულ ავტობიოგრაფიულ წიგნში სტინგი ჰყვება, რომ სიმღერა მის ყოფილ შეყვარებულს, დებორა ანდერსონს ეძღვნებოდა: შეყვარებული ადამიანისათვის ეს გრძნობა იგივეა, რაც უწონადობის მდგომარეობაში ყოფნა. სიმღერის მუსიკალური ვიდეო გადაღებული იქნა კენედის სახელობის კოსმოსურ ცენტრში, 1979 წლის 23 ოქტომბერს. მასში ჯგუფის წევრები დგანან კოსმოსური რაკეტის ფონზე, სტიუარტი კი თავის ჯოხებს ურტყამს ხომალდის კორპუსს. Walking on the Moon (შემოკლებული ვერსია) - 3:59 Visions of the Night - 3:05 Walking on the Moon - 4:59 Visions of the Night - 3:05 ↑ http://www.discogs.com/Sting-Police-Walking-On-The-Moon/master/109177