laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ვეძათხევის ქუჩა

ვეძათხევის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ჩუღურეთის რაიონში (ახალი კუკია); ლოჭინის ქუჩიდან რკინიგზამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის I ნახევარში. 1925–1926 წლების ცნობათა წიგნში „მთელი ტფილისი“ შეტანილია როგორც ტიტველი მთის ქუჩა, ასევეა თბილისის 1934 წლის გეგმაზეც. 40-იან წლებში ვეძათხევის ქუჩა დაერქვა. აქვს ერთი შესახვევი. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 77, ISBN 978-99928-20-35-3.
The Sanda

The Sanda (სანდა) — მუსიკალური ჯგუფი, რომელიც ჩამოყალიბდა თბილისში (საქართველო) 1993 წელს. ჯგუფის წევრები არიან ნათია ნამგალაური (კლავიშებიანი, ბექ-ვოკალი), ირაკლი ლომსაძე (კლავიშებიანი, ვოკალი), სოსო საყვარელიძე (აკუსტიკური/რითმ-გიტარა, ვოკალი), გიორგი კობერიძე (დასარტყმელი საკრავები), ზურა ლანჩავა (გიტარა) და ვანო ხიმშიაშვილი (ბასი). ჯგუფმა დაიწყო მოღვაწეობა სოფტ-როკისა და ბლუზის ჟანრში. მოგვიანებით ჯგუფში შემოვიდა ფოლკ-როკის ელემენტები. ჯგუფის ჟღერადობაში ძირითადად სჭარბობს ბრიტანული ხალხური მუსიკის ელემენტები, მაგრამ ზოგიერთ კომპოზიციაში ქართულიც არის. წელიწადნახევრის მუშაობის შემდეგ ჯგუფმა ჩაატარა თავისი პირველი სოლო კონცერტი („რკინიგზელთა კულტურის სახლში“, თბილისი). შემდგომში კიდევ რამდენიმე სოლო კონცერტი ქალაქის სხვადასხვა სცენებზე. იყო მონაწილე და ერთ-ერთი ორგანიზატორი 1996 წელს თბილისში ჩატარებული ფესტივალებისა „ხელები“ (კ/თ „ყაზბეგი“) და „მარგარიტა“ (ვაკის პარკი). ჯგუფის საგასტროლო არეალი მოიცავდა დასავლეთ და აღმოსავლეთ საქართველოს სხვადასხვა ქალაქებს, აგრეთვე აჭარის ზღვისპირა რაიონებს. 1997 წელს, ფინანსური პრობლემების გამო, ჯგუფმა შეწყვიტა შემოქმედებითი მოღვაწეობა. 2006 წელს იგი კვლავ შეიკრიბა და განაახლა მუშაობა. ამავე წელს მათ ჩაწერეს პირველი ალბომი Return (დაბრუნება), რომლშიც 10 კომპოზიცია შედიოდა. 2011 წლის ზაფხულში ჯგუფს დაემატა კიდევ ერთი წევრი, ნიკა მარგველაშვილი — (დასარტყმელი საკრავები), რომელმაც ჯგუფი დატოვა 2014 წელს. 2012 წლის 29 აპრილს ჯგუფმა გამოსცა რიგით მეორე ალბომი „The Smell of the Rays“, რომლის პრეზენტაცია გაიმართა თბილისის ღამის კლუბ „სენატში“. 2015 წლის 24 თებერვალს The Sanda გახდა კავკასიური მუსიკალური პრემია „ფენიქსის“ გამარჯვებული ნომინაციაში „საუკეთესო ვიდეო“. ნათია ნამგალაური (კლავიშებიანი, ბექ-ვოკალი) ირაკლი ლომსაძე (კლავიშებიანი, ვოკალი) სოსო საყვარელიძე (აკუსტიკური/რითმ-გიტარა, ვოკალი) გიორგი კობერიძე (დასარტყმელი საკრავები) ზურა ლანჩავა (გიტარა) ვანო ხიმშიაშვილი (ბასი) სტუდიური Return — 2006 The Smell Of The Rays — 2012 The Sea of Dreams — 2018 ოფიციალური საიტი ბიოგრაფია ოფიალურ საიტზე დაარქივებული 2018-08-29 საიტზე Wayback Machine. ჯგუფის ბიოგრაფია[მკვდარი ბმული] Radio.ge-ზე The Sanda — Reverbnation The Sanda-ს არხი YouTube-ზე The Sanda საიტზე MySpace ↑ 1.0 1.1 1.2 History of the Band. Sanda.ge. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-08-29. ციტირების თარიღი: 31 აგვისტო, 2018. ↑ „The Sanda-ს გეგმები 25 წლის შემდეგ“. „რადიო თავისუფლება“ (24თებერვალი , 2017). ციტირების თარიღი: 31 აგვისტო, 2018. ↑ 3.0 3.1 The SANDA. Radio.ge.[მკვდარი ბმული] ↑ „ბათუმში გაიმართება როკ-კონცერტი დევიზით „არა ტერორიზმს!“. sputnik-georgia.com (25 აგვისტო, 2016). ციტირების თარიღი: 31 აგვისტო, 2018.
ვანის ქუჩა

ვანის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს დიდუბის რაიონში (დიდუბე), აკაკი წერეთლის გამზირიდან რკინიგზამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 40-იან წლებში. ადრე ტრანსპორტის ქუჩა ერქვა. 50-იან წლებში ვანის ქუჩა დაერქვა. ქუჩაზეა სააქციო საზოგადოება „თელასი“. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 69, ISBN 978-99928-20-35-3.
ვეძინის I გასასვლელი

ვეძინის I გასასვლელი — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს მთაწმინდის რაიონში. ვეძინის ქუჩიდან ელიზბარ ზედგენიძის ქუჩამდე. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 77, ISBN 978-99928-20-35-3.
სერგო სურგულაძის ქუჩა

სერგო სურგულაძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს კრწანისის რაიონში (ზემო ფონიჭალა); რკინიგზიდან მარნეულის გზატკეცილამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 40-იან წლებში. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 165, ISBN 978-99928-20-35-3.
ვეძინის IV გასასვლელი

ვეძინის IV გასასვლელი — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს მთაწმინდის რაიონში (მთაწმინდა); ვეძინის ქუჩიდან ელიზბარ ზედგენიძის ქუჩამდე. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 77, ISBN 978-99928-20-35-3.
თენგიზ სტურუას ქუჩა

თენგიზ სტურუას ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს სამგორის რაიონში (ლილოს დასახლება). დასაწყისი მეფრინველეთა ქუჩიდან. ქუჩას თენგიზ სტურუას სახელი დაერქვა 2001 წელს. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 105, ISBN 978-99928-20-35-3.
ვეძინის II გასასვლელი

ვეძინის II გასასვლელი — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს მთაწმინდის რაიონში (მთაწმინდა); ვეძინის ქუჩიდან ელიზბარ ზედგენიძის ქუჩამდე. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 77, ISBN 978-99928-20-35-3.
ორდე დგებუაძის ქუჩა

ორდე დგებუაძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მდებარეობს ჩუღურეთის რაიონში; დიმიტრი უზნაძის ქუჩიდან ნიკოლოზ ბარათაშვილის სანაპირომდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. ადრე ერქვა გადასასვლელი ქუჩა. 1900 წელს ტექნიკური ქუჩა ეწოდა. შეტანილია თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში. 70-იან წლებში ორდე დგებუაძის სახელი დაერქვა. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 58, ISBN 978-99928-20-35-3.
რამაზ დავითაშვილის I გასასვლელი

რამაზ დავითაშვილის I გასასვლელი — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ჩუღურეთის რაიონში (სვანეთისუბანი); რამაზ დავითაშვილის ქუჩიდან სიღნაღის ქუჩამდე. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 58, ISBN 978-99928-20-35-3.
შოთა მიქატაძის ქუჩა

შოთა მიქატაძის ქუჩა შეიძლება აღნიშნავდეს: შოთა მიქატაძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, გლდანის რაიონში შოთა მიქატაძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ნაძალადევის რაიონში
მარგერიტა ალდობრანდინი

მარგერიტა ალდობრანდინი (იტალ. Margherita Aldobrandini; დ. 29 მარტი, 1588 — გ. 9 აგვისტო, 1646) — იტალიელი არისტოკრატი და რომის პაპ კლემენტ VIII-ის ძმისწული. პარმისა და პიაჩენცის ჰერცოგინია 1600-1622 წლებში როგორც რანუჩო I-ის მეუღლე. ჰერცოგ ოდოარდო ფარნეზეს დედა და მისი რეგენტი 1626-1628 წლებში. მარგერიტა დაიბადა 1588 წლის 29 მარტს, რომიდან რამდენიმე კილომეტრში მდებარე პატარა ქალაქ კაპოდიმონტეში. იგი იყო რომის პაპ კლემენტ VIII-ის ძმის, ჯოვანი ფრანჩესკო ალდობრანდინისა და მისი მეუღლის, ოლიმპია ალდობრანდინის პირველი შვილი. 1600 წლის 7 მაისს, 12 წლის მარგერიტა რომში დააქორწინეს 30 წლის პარმისა და პიაჩენცის ჰერცოგ რანუჩო I ფარნეზეზე. მათ ჯვარი თავად რომის პაპმა დასწერა. ქორწინება მიზნად ისახავდა ფარნეზეებისა და პაპის დაახლოვებას. გარდა ამისა, რანუჩომ იგი ცოლად მისი უზარმაზარი მზითევის გამო შეირთო. დიდი ასაკობრივი სხვაობისა და პატარძლის მცირეწლოვანების გამო, ქორწინების პირველი წლების განმავლობაში რანუჩოს საყვარელი ჰყავდა კლაუდია კოლას სახით. აღსანიშნავია, რომ 1611 წელს კლაუდიას ჯადოქრობაში დასდეს ბრალი და სახალხოდ კოცონზე დაწვეს. მარგერიტასა და რანუჩოს პირველი შვილი, პრინცი ალესანდრო 1610 წელს დაიბადა, თუმცა მალევე გარდაიცვალა. ამას 1612 წელს მოჰყვა მეორე, ჯანმრთელი ვაჟის, ოდოარდოს გაჩენა. მომდევნო წლებში მარგერიტამ კიდევ ორი გოგონა და ერთი ვაჟი გააჩინა, რომელთაგან ყველამ მიაღწია ზრდასრულობამდე. მიუხედავად ყველაფრისა, ქორწინება უიღბლო იყო. მარგერიტას განსაკუთრებით თავისი ქმრის დაუსრულებელი რომანები და მისი უკანონო შვილების დაბადება აღიზიანებდა, რაც წყვილის ურთიერთობაში მუდმივი დავის საგანი იყო. 1622 წელს მარგერიტა დაქვრივდა, რის გამოც ტახტი მისმა ვაჟმა, ოდოარდომ დაიკავა. მცირეწლოვანების გამო ოდოარდოს რეგენტი თავდაპირველად მარგერიტას მაზლმა, კარდინალი ოდოარდო ფარნეზე გახდა. 1626 წელს, მისი გარდაცვალების გამო რეგენტი მარგერიტა ხდება. მისი მმართველობა დიდ ხანს არ გაგრძელებულა, რადგან 1628 წელს ოდოარდო სრულწლოვანი გახდა და რეგენტიც აღარ სჭირდებოდა. რეგენტობის ჩამორთმევის შემდეგ მარგერიტა პარმის სამეფო კარზე ცხოვრებას განაგრძობდა, სადაც უკანასკნელი წლები სიმშვიდესა და ფუფუნებაში გაატარა. 1646 წელი მისთვის მეტად ტრაგიკული აღმოჩნდა, რადგან ამ წლის 25 ივლისს მისი ქალიშვილი, მარია კატერინა მშობიარობას გადაჰყვა, რაც მარგერიტამ ვერ გადაიტანა და ამავე წლის 9 აგვისტოს თავადაც გარდაიცვალა, 58 წლის ასაკში. ამ ამბიდან ერთ თვეში, 1646 წლის 11 სექტემბერს გარდაიცვალა ოდოარდო ფარნეზეც. ალესანდრო (1610), გარდაიცვალა ჩვილობაში; ოდოარდო (1612-1646), პარმისა და პიაჩენცის ჰერცოგი. ცოლად შეირთო ტოსკანის ჰერცოგის ასული მარგერიტა მედიჩი, რომელთანაც შეეძინა შვილები; მარია კატერინა (1616-1646), ცოლად გაჰყვა მოდენისა და რეჯოს ჰერცოგ ფრანჩესკო I-ს, რომელთანაც შეეძინა ცხრა შვილი; ვიტორია (1618-1649), მარია კატერინას გარდაცვალების შემდეგ ცოლად გაჰყვა მის ქვრივს, ფრანჩესკო I-ს, რომელთანაც შეეძინა ერთი ქალიშვილი და გადაჰყვა მასზე მშობიარობას; ფრანჩესკო მარია (1619-1647), კარდინალი; Francesco Luigi Campari, Un processo di streghe in Piacenza (1611-1615), in: Bollettino Storico Piacentino, I, 1906, p. 70-75. Lupis Macedonio M. Aldobrandini (итал.). Libro d’Oro della Nobiltà Mediterranea.
ეგრისის ქედი

ეგრისის ქედი, სამეგრელოს ქედი, ოდიშის ქედი — ქედი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის, წალენჯიხის, ჩხოროწყუს, მარტვილისა და რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ლენტეხისა და ცაგერის მუნიციპალიტეტებში. წარმოადგენს კავკასიონის სისტემის სამხრეთ კალთის გასწვრივ გვერდით ქედს, მდინარეების ენგურისა და ცხენისწყლის წყალგამყოფს. სიგრძე 62 კმ, სიგანე 37 კმ. უმაღლესი წერტილია მწვერვალი ჭითაგვალა (3225 მ). ზღვის დონიდან 3000 მ-ზე მაღალი მწვერვალებია: ცალმაგი, ტეხურიშდუდი, ლაკუმურაშდუდი, დიდღალიდუდი, ოთეფურა, თხეიშიშდუდი და სხვა. ეგრისის ქედის უმეტესი ნაწილი აგებულია შუაიურული პორფირიტული წყებით, რომელიც ქმნის ქედის დაკბილულ თხემს, ქედის სამხრეთ პერიფერიულ ზოლში გავრცელებულია ცარცული კირქვები, რომლებითაც აგებულია კარსტული მასივები: წულიში, ყვირა, გაუჩა, მიგარია და ასხი. თხემზე შემორჩენილია პატარა მყინვარები და ძველი გამყინვარების კვალი. ეგრისის ქედიდან სამხრეთისაკენ ჩამოედინება მდინარეები: მაგანა, ჭანისწყალი, ხობისწყალი, ტეხური, ჩრდილოეთისაკენ — თხეიში, კასლეთი და ხელედულას მარჯვენა შენაკადები. მაგანას სათავეებში, 2643 მ სიმაღლეზე, არის მყინვარული ტბა ტობავარჩხილი. სხვა ტბებიდან აღსანიშნავია ოხოჯა და დიდი ტობავარჩხილი. ეგრისის ქედის კალთები 1200 მ-მდე შემოსილია კოლხური ფართოფოთლიანი ტყეებით (მუხა, რცხილა, წაბლი, წიფელი), 2100 მ სიმაღლემდე — წიწვიანებით (სოჭი, ნაძვი), უფრო ზემოთ — სუბალპური და ალპური მდელოებია. საქართველოს ქედების სია მარუაშვილი ლ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 543.
აკაკი წერეთლის ქუჩა (მთაწმინდა)

აკაკი წერეთლის ქუჩა — ქუჩა მთაწმინდის რაიონში (ოქროყანა). დასაწყისი თბილისის ქუჩიდან. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 202, ISBN 978-99928-20-35-3.
ლორა მანჩინელი

ლორა მანჩინელი (დ. 18 დეკემბერი, 1933, უდინე, იტალია — გ. 7 ივლისი, 2016, ტურინი, იტალია) — იტალიელი მწერალი, გერმანისტი და მედიევისტი. პროფესორი. დაწერა მრავალი ნარკვევი შუა საუკუნეების ისტორიასა და ისტორიულ რომანებზე. ლორა მანჩინელი 1933 წელს უდინეში დაიბადა და ოთხი წლის განმავლობაში როვეეტოში ცხოვრობდა. 1937 წელს ოჯახთან ერთად ტურინში გადავიდა. 1956 წელს ტურინის უნივერსიტეტში დაიცვა დისერტაცია გერმანულ ლიტერატურაში. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ლორა მანჩინელი ლორა მანჩინელის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2018-11-25 საიტზე Wayback Machine. . ↑ Istituto dell'Enciclopedia Italiana Enciclopedia on line <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q65921422"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3803714"></a> ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #119137402 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578"></a> ↑ Corriere della Sera — Milano: RCS MediaGroup, 1876. — ISSN 1120-4982; 1128-2568; 2499-2542 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1327389"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q490"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q309135"></a> ↑ La Stampa — Torino: Italiana Editrice, 1867. — ISSN 1122-1763 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19365770"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q495"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q923353"></a> ↑ la Repubblica — Roma: GEDI Gruppo Editoriale, 1976. — ISSN 0390-1076; 2499-0817 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q85329"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q220"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1379906"></a> ↑ TGR <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3979544"></a>
აკაკი წერეთლის ქუჩა (სამგორი)

აკაკი წერეთლის ქუჩა — ქუჩა სამგორის რაიონში (ვარკეთილის დასახლება). მეგობრობის გამზირიდან ზემო სამგორის არხამდე. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 202, ISBN 978-99928-20-35-3.
აკაკი წერეთლის ქუჩა

აკაკი წერეთლის ქუჩა შეიძლება აღნიშნავდეს: აკაკი წერეთლის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მთაწმინდის რაიონი. აკაკი წერეთლის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, სამგორის რაიონი.
როსტომაშვილი

საკუთარი სახელი როსტომაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: როსტომაშვილი ივანე როსტომაშვილი — ქართველი პედაგოგი, ჟურნალისტი, მწიგნობარი, ენციკლოპედისტი მიხეილ როსტომაშვილი — ქართველი სამხედრო მოღვაწე, გენერალ-მაიორი
ალექსანდრე ყაზბეგის ქუჩა (მთაწმინდა)

ალექსანდრე ყაზბეგის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მთაწმინდის რაიონში (ოქროყანა). ილია ჭავჭავაძის ქუჩიდან ბესიკის ქუჩამდე. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 183, ISBN 978-99928-20-35-3.
ალექსანდრე ყაზბეგის ქუჩა (სამგორი)

ალექსანდრე ყაზბეგის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, სამგორის რაიონში (ლილოს დასახლება). ჭირნახულის ქუჩიდან მიხეილ ღლონტის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 30-იან წლებში. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 183, ISBN 978-99928-20-35-3.
ძმები ხერხეულიძეების ქუჩა

ძმები ხერხეულიძეების ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ისნის რაიონში (ავლაბარი); ალექსანდრე ბოროდინის ქუჩიდან ავთანდილ კვეზერელი-კოპაძის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. ადრე ბაიდარის შესახვევი ერქვა, შეტანილია თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში, ასევეა დატანილი თბილისის 1934 წლის გეგმაზე. თბილისის ქუჩების 1955 წლის ცნობარში შეტანილია როგორც ქუჩა, 1960 წლის ცნობარში — როგორც ძმები ხერხეულიძეების ქუჩა. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 209, ISBN 978-99928-20-35-3.
ცოლიკაურის ქუჩა

ცოლიკაურის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ისნის რაიონში (ორთაჭალა). გია გულუას ქუჩიდან დიმიტრი გულიას ქუჩამდე. თავდაპირველად ხეივნის II ქუჩა ერქვა. 2017 წელს რევმატოლოგ ვლადიმერ წითლანაძის სახელი ეწოდა. 2018 წელს წითლანაძის ქუჩას და მასთან არსებულ სამ შესახვევს ცოლიკაურის სახელი მიენიჭა. ვლადიმერ წითლანაძის ქუჩა ↑ ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 211, ISBN 978-99928-20-35-3. ↑ ქ.თბილისში, კრწანისის რაიონში, ხეივნის II ქუჩისთვის აკადემიკოსის, რევმატოლოგ ვლადიმერ წითლანაძის სახელის მინიჭების შესახებ. საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე (28 აპრილი, 2017). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2024-03-22. ციტირების თარიღი: 22 მარტი, 2024 ↑ ქ. თბილისში, კრწანისის რაიონში, ვლადიმერ წითლანაძის ქუჩისთვის და მასთან არსებული სამი შესახვევისთვის ცოლიკაურის სახელის მინიჭების შესახებ. თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულო (10 ივლისი, 2018). ციტირების თარიღი: 22 მარტი, 2024
ლელო საქართველოსთვის

ლელო საქართველოსთვის — ცენტრისტული პოლიტიკური პარტია საქართველოში, რომელიც 2019 წლის 22 დეკემბერს დაფუძნდა. არის ევროკავშირის ALDE-ს პარტიათა ალიანსის სრულფასოვანი წევრი. პოლიტიკური გაერთიანება ლელო საქართველოსთვის 2019 წლის 22 დეკემბერს დაფუძნდა, როდესაც საზოგადოებრივი მოძრაობა „ლელო“, შენების მოძრაობა და ახალი მემარჯვენეები გაერთიანდა. ლელოსთან გაერთიანების შემდეგ ორივე პარტიამ არსებობა შეწყვიტა. პოლიტიკური გაერთიანების დაფუძნებას წინ უძღვოდა მამუკა ხაზარაძის მიერ 2019 წლის ზაფხულში საზოგადოებრივი მოძრაობა ლელოს დაარსება. 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებში პარტიამ მიიღო 3,15%, რაც იმას ნიშნავდა, რომ პარტიამ გადალახა 1%-იანი საარჩევნო ბარიერი და პარლამენტში 4 დეპუტატი გაიყვანა (მამუკა ხაზარაძე, ბადრი ჯაფარიძე, დავით უსუფაშვილი და ანა ნაცვლიშილი), თუმცა პარტიის შეფასებით არჩევნები გაყალბდა და ამიტომ ლელოს წევრებმა მეათე მოწვევის პარლამენტს ბოიკოტი გამოუცხადეს, რომელიც თითქმის 5 თვე გაგრძელდა. 2021 წლის 19 აპრილს, ევროკავშირის პრეზიდენტის, შარლ მიშელის შუამავლობით, ოპოზიციის ნაწილსა და ქართულ ოცნებას შორის შეთანხმება შედგა, რის შედეგადაც 12 ოპოზიციონერი დეპუტატი, მათ შორის ლელოს 4 წევრი, პარლამენტში შევიდა. 2024 წლის 3 ივნისს ცნობილი გახდა, რომ პარტიამ ხელი მოაწერა საქართველოს პრეზიდენტის, სალომე ზურაბიშვილის მიერ შექმნილ „ქართულ ქარტიას“. „ლელო“ ცენტრისტულ პოლიტიკურ პოზიციებს იკავებს. ხაზარაძის თქმით, ბიზნესი უნდა იყოს მაქსიმალურად თავისუფალი სახელმწიფოს ჩარევისაგან. იმავე დროს, ლელო: „ემხრობა ბიზნესის სოციალურ პასუხისმგებლობას, ღირსეულ და დაცულ შრომას, მინიმალური ხელფასის დაწესებას, ბავშვთა შიმშილის დამარცხებას, განვითარებაზე ორიენტირებულ სახელმწიფოს და მწვანე პოლიტიკას“. პოლიტიკურ გაერთიანებას მართავს პოლიტიკური საბჭო პარტიის თავმჯდომარე — მამუკა ხაზარაძე პოლიტსაბჭოს თავმჯდომარე — ბადრი ჯაფარიძე გენერალური მდივანი — ირაკლი კუპრაძე საგარეო მდივანი — გრიგოლ გეგელია პოლიტიკური მდივანი — სალომე სამადაშვილი აღმასრულებელი მდივანი — დეა მეტრეველი საპარლამენტო მდივანი — ლანა გალდავა ↑ ჩიჩუა, ნინო (2 ივნისი, 2022). „„ლელო“ და „გირჩი — მეტი თავისუფლება“ ALDE-ს წევრები გახდნენ“. netgazeti.ge. ციტირების თარიღი: 4 ივნისი, 2022. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება) ↑ 2.0 2.1 „მამუკა კაციტაძე - მივიღეთ პოლიტიკური გადაწყვეტილება, პარტია „ახალი მემარჯვენეები“ არსებობას წყვეტს“. 1TV. ციტირების თარიღი: 21 თებერვალი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ „ლელო პარლამენტში არ შედის“. formulanews.ge. ციტირების თარიღი: 21 თებერვალი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ https://civil.ge/ka/archives/416446 ↑ 17 პარტია და 5 დამოუკიდებელი დეპუტატი | "ქართულ ქარტიაზე" ხელმოწერები დასრულდა ↑ „თავისუფალი ბაზარი და ბიზნესის სოციალური პასუხისმგებლობა თავსებადია — გრიგოლ გეგლია“. On.ge. 24 დეკემბერი, 2019. ციტირების თარიღი: 21 თებერვალი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება)
მიხეილ ხერგიანის ქუჩა

მიხეილ ხერგიანის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, გლდანის რაიონში (გლდანი). ანდრია რაზმაძის ქუჩიდან კონსტანტინე მარჯანიშვილის ქუჩამდე. თიანეთის გზატკეცილის პარალელური ქუჩა. ქუჩას მიხეილ ხერგიანის სახელი ეწოდა XX საუკუნის 70-იან წლებში. ენციკლოპედია „თბილისი. ქუჩები, გამზირები, მოედნები“, თბ., 2008. — გვ. 211, ISBN 978-99928-20-35-3.
რეიგანომიკა

რეიგანომიკა (ინგლ. Reaganomics, ორი სიტყვის Reagan და economics შერწყმით მიღებული ტერმინი, რომელიც პირველად რადიო წამყვანმა პოლ ჰარვიმ გამოიყენა; ასევე არსებობს ტერმინის დამცინავი ფორმა ვუდუ-ეკონომიკა) — ტერმინი, რომელიც აშშ-ის პრეზიდენტის რონალდ რეიგანის თავისუფალი ბაზრის მქადაგებელი ეკონომიკური პოლიტიკის აღსანიშნავად გამოიყენება. რეიგანის, რომელიც 1981-89 წლებში იყო პრეზიდენტი, ეკონომიკური პოლიტიკის ოთხი ძირითადი საყრდენი იყო (1) მთავრობის ხარჯების ზრდის შემცირება, (2) მუშახელზე და კაპიტალზე მარგინალური გადასახადის განაკვეთის შემცირება, (3) რეგულირების შემცირება, და (4) ფულის მიწოდების კონტროლი ინფლაციის შეზღუდვის მიზნით (მონეტარული პოლიტიკა). საშინაო ხარჯების შემცირების მცდელობით გადასახადების შემცირების პარალელურად, რეიგანის გეზი მნიშვნელოვნად განსხვავდებოდა მისი წინამორბედებისგან. რეიგანის პრეზიდენტად გახდომა დაემთხვა აშშ-ში მაღალი ინფლაციისა და უმუშევრობის პერიოდს, რომელიც მნიშვნელოვანწილად დაძლეულ იქნა მისი მმართველობის პერიოდის დასრულების ჟამს. თუმცა დღემდე მიმდინარეობს კამათი იმაზე, თუ რამდენად მოახდინა გავლენა რეიგანის ფისკალურმა პოლიტიკამ ამ მოვლენებზე და რამდენად მნიშვნელოვანი იყო სხვა ფაქტორები, როგორიცაა ფედერალური რეზერვის მიერ გატარებული ინფლაციისსაწინააღმდეგო მონეტარული პოლიტიკა, ან მნიშვნელოვანი კლება ნავთობის ფასზე, რომელიც ახლო აღმოსავლეთში მიწოდების შოკმა გამოიწვია.
Garbage

Garbage (ქართ. ნაგავი) — შოტლანდიურ-ამერიკული ჯგუფი, რომელიც უისკონსინის შტატის ქალაქ მედისონში ჩამოყალობდა 1994 წელს. მისი წევრები არიან დიუკ ერიქსონი, შირლი მენსონი, სტივ მარკერი და ბუტჩ ვიგი. Garbage-მა 1995-1996 წლებში ზრდადი წარმატების მქონე სინგლების სერია გამოუშვა, რამაც კულმინაციას ჰიტზე Stupid Girl მიაღწია. სადებიუტო ალბომი, Garbage, მოულოდნელი გარღვევა იყო, 5 მილიონი გაყიდული ასლით და ორმაგი პლატინის სტატუსით დიდ ბრიტანეთში, აშშ-ში და ავსტრალიაში. Garbage-მა მომდევნო ალბომზე, Version 2.0, მუშაობას ორი წელი მოანდომა, რომელიც ბრიტანეთში ჩარტების სათავეებში მოექცა და აშშ-ში #13-ზე დაფიქსირდა პიკის დროს. ალბომი ნომინირებული იყო ორ, წლის ალბომის და საუკეთესო როკ ალბომის წოდებაზე გრემის ცერემონიაზე, და მისმა გაყიდვებმა 5 მილიონს გადააჭარბა. 1999 წელს, ჯგუფმა ჯეიმზ ბონდის ფილმისთვის „მსოფლიოც არ არის საკმარისი“ თემა შეასრულა. იმავე წელს, მათ ასევე დაწერეს სიმღერა When I Grow Up ადამ სენდლერის ფილმისთვის „დიდი მამიკო“. ჯგუფი იბრძოდა საწყისი წარმატების შესანარჩუნებლად, მაგრამ 2001 წელს გამოშვებულმა მათმა მესამე ალბომმა, Beautiful Garbage, წინამორბედების კომერციული წარმატება ვერ გაიზიარა. 2003 წელს კი ჯგუფი ლამის დაიშალა, თუმცა 2005 წლეს ის ალბომით, Bleed Like Me, დაბრუნდა. ის მათი არსებობის განმავლობაში რეკორდულ #4 ადგილზე მოხვდა ამერიკის ჩარტებში. მთავარი სტატია: Garbage-ის დისკოგრაფია. სტუდიური ალბომები Garbage (1995) Version 2.0 (1998) Beautiful Garbage (2001) Bleed Like Me (2005) Not Your Kind Of People (2012) Strange Little Birds (2016) No Gods No Masters (2021) სხვა ალბომები Special Collection – EP (2002) Absolute Garbage – კრებული (2007) ვიდეო Garbage Video – VHS (1996) Absolute Garbage – DVD (2007) ოფიციალური საიტი Garbage საიტზე MySpace
კახეთის ქედი

კახეთის ქედი — ქედი საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის თიანეთისა და კახეთის მხარის ახმეტის მუნიციპალიტეტების ადმინისტრაციულ საზღვარზე. მდებარეობს კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედის სამხრეთ ტოტზე და მდინარეების ალაზნისა და ივრის წყალგამყოფია. 40 კმ სიგრძის მერიდიანული ეროზიული ქედი. შახვეტილას მთამდე კახეთის ქედი აგებულია მეზოზოური ასაკის ტერიგენული წყებებით. ფართო გაგებით კახეთის ქედი მოიცავს გომბორის ქედსაც და მისი მთლიანი სიგრძე 145 კმ აღწევს. კახეთის ქედი გამოეყოფა ქართლის ქედს 3279 მ სიმაღლის გიორგი ანწუხელიძის მწვერვალთან. მიემართება ზოგადად სამხრეთ-დასავლეთისკენ და წარმოადგენს მდინარეების ფშავის არაგვისა და ალაზნის, შემდეგ ივრისა და ალაზნის და ბოლოს ივრისა და ილტოს წყალგამყოფს. ქედის თხემზე აღმართულია მთები ლაგაის მთა, გარეჯა, მუხათი, დამასტი, დიდიველევი, მოკასტეხე. კახეთის ქედის უღელტეხილზე გადადის თიანეთ-ახმეტის გზა. ჩრდილოეთი ქედის ნახევრის კალთების ქვემო ნაწილი შემოსილია ფართოფოთლოვანი ტყით, ზემო — სუბალპური და ალპური ბალახეულით, სამხრეთი ნახევარი ფართოდოთლოვანი ტყით. ქედის კალთების ქვედა ნაწილში ვენახებია გაშენებული. მარუაშვილი ლ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 4, თბ., 2018. — გვ. 598.
ორგანომეტალური ქიმია

ორგანომეტალური ქიმია — შეისწავლის ორგანომეტალურ ნაერთებს, რომლებიც შეიცავენ მინიმუმ ერთ ქიმიურ ბმას ორგანული მოლეკულის ნახშირბად ატომსა და ლითონს შორის. ნაერთებში გვხვდება ტუტე, ტუტემიწა და გარდამავალი ლითონები, ასევე ზოგჯერ მეტალოიდებიც, როგორებიცაა: ბორი, სილიციუმი, კალა და ა.შ. MIT OpenCourseWare: Organometallic Chemistry Rob Toreki's Organometallic HyperTextbook web listing of US chemists who specialize in organometallic chemistry ↑ Robert H. Crabtree (2009). The Organometallic Chemistry of the Transition Metals, 5th, New York, NY: John Wiley and Sons, გვ. 2, 560, and passim. ISBN 978-0470257623.