laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ტომბენსე (საფეხბურთო კლუბი)

ტომბენსე ფუტებოლ კლუბე , ცნობილია, როგორც ტომბენსე — ბრაზილიური საფეხბურთო კლუბი. დაარსდა ტომბოსში, მინას-ჟერაისის შტატში, ამჟამად თამაშობს „კამპეონატო მინეიროში“. კლუბი დაფუძნდა 1914 წლის 7 სექტემბერს. მოიგო „Campeonato Mineiro Segunda Divisão“ 2-ჯერ, 2002 და 2006 წლებში. 2014 წელს, მეოთხე დივიზიონში გამარჯვების შემდეგ, კლუბი აღზევდა მესამე დივიზიონში. ეს იყო კლუბის პირველი ეროვნული წოდება. ↑ Rodolfo Rodrigues (2009). Escudos dos Times do Mundo Inteiro. Panda Books, გვ. 58.  ↑ Jogos do Segunda Divisão 2006 – Final დაარქივებული October 12, 2008, საიტზე Wayback Machine.
კაროლინა ჰესენ-როტენბურგელი

კაროლინა ჰესენ-როტენბურგელი (გერმ. Carolina von Hessen-Rotenburg, ფრანგ. Caroline de Hesse-Rotenbourg; დ. 18 აგვისტო, 1714 — გ. 14 ივნისი, 1741) — კონდეს პრინცესა 1728-40 წლებში როგორც ლუი ანრი I-ის მეორე ცოლი. კონდეს პრინც ლუი ჟოზეფის დედა. კაროლინა დაიბადა 1714 წლის 18 აგვისტოს, საღვთო რომის იმპერიაში შემავალ ჰესენ-როტენბურგის ლანდსაგრაფოს დედაქალაქ როტენბურგის სამეფო სასახლეში. იგი იყო ჰესენ-როტენბურგის ლანდგრაფ ერნესტ ლეოპოლდისა და მისი ცოლის, ლანდგრაფინია ელეონორა ლოვენშტაინ-ვერთეიმელის ქალიშვილი. იგი მისი მშობლების ათი შვილიდან მეშვიდე იყო. მისი უფროსი და, პოლიქსენა ჰესენ-როტენბურგელი შემდგომში სარდინიის დედოფალი გახდა. 1728 წლის 24 ივლისს 13 წლის კაროლინა ცოლად შერთეს კონდეს პრინც ლუი ანრი I-ს. იგი ბურბონთა დინასტიის კონდეს შტოს წარმომადგენელი და საფრანგეთის მეფე ლუი XV-ის ბიძაშვილი იყო. იგი ასევე იყო მეფე ლუი XIV-ის შვილიშვილი. ლუი ანრისათვის ეს მეორე ქორწინება იყო, ვინაიდან მისი პირველი ცოლი, მარი ანა დე ბურბონ-კონტი 1720 წელს გარდაიცვალა, თანაც ისე, რომ მას მემკვიდრე ვერ გაუჩინა, ამიტომაც დაქორწინდა იგი კაროლინაზე. ცნობილია, რომ სანამ მარი ანა დაიღუპებოდა, კაროლინა მეფე ლუი XV-ის ერთ-ერთ მომავალ საცოლედ მოიაზრებოდა, თუმცა გარკვეული მიზეზების გამო მოლაპარაკებები ჩაიშალა და მასზე ლუი ანრი დაქორწინდა. საფრანგეთში გადასახლებული კაროლინა არც ისე ხშირად ჩნდებოდა სამეფო კარზე. მას ერჩია, რომ თავის რეზიდენციაში, კერძოდ კი შატო დე შანტილში ყოფილიყო. კაროლინასა და ლუი ანრის არც თუ ისე მრავალწლიანი ქორწინებიდან მხოლოდ ერთი ვაჟი შეეძინათ: ლუი ჟოზეფი (1736-1818), კონდეს პრინცი, ცოლად შეირთო ჯერ შარლოტ დე როანი, მისი გარდაცვალების შემდეგ კი მარია კატერინა ბრინოლი, რომელთანაც ორი შვილი შეეძინა; 1740 წლის 27 იანვარს კაროლინას ქმარი გარდაიცვალა. მალევე შატო დე შანტილში კაროლინას ერთ-ერთმა სეფექალმა გააჩინა ცნობილი მარკიზ დე სადი. მთავად კაროლინა ამ ამბიდან სულ წელიწადნახევარში გარდაიცვალა, 1741 წლის ივნისში, პარიზში, 26 წლის ასაკში. Huberty, Michel; Giraud, F. Alain; Magdelaine, F. & B (1976), L'Allemagne Dynastique (Tome I Hesse-Reuss-Saxe), Le Perreux: A. Giraud, ISBN 2-901138-01-2
არცახის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები

არცახის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები — არაღიარებული მთიანი ყარაბაღის საფეხბურთო ნაკრები, ის არ არის ფიფასა და უეფას წევრი, შესაბამისად არ იღებს მონაწილეობას მსოფლიოსა და ევროპის ჩემპიონატზე. 2012 წლის 25 სექტემბერს გამართეს პირველი შეხვედრა აფხაზეთთან, მატჩი ფრედ 1:1 დასრულდა. 2014 წლის 5 ივნისს გუნდმა 12:0 დაამარცხა დარფური. გუნდს ერთ ბურთზე მეტი სხვაობით არასდროს არ წაუგია. მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკა ↑ Response to AFFA statement - Conifa World football. ციტირების თარიღი: 17 May 2018.
ჯარი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ჯარი შეიძლება აღნიშნავდეს: ჯარი — სახელმწიფოს შეიარაღებული ძალების კრებითი სახელწოდება; ჯარი — სოფელი აზერბაიჯანში, ზაქათალის რაიონი.
კინკაჟუ

კინკაჟუ, პოტო (ლათ. Potos flavus) — მტაცებელი ძუძუმწოვარი ენოტისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 41–57 სმ, კუდისა — 40–50 სმ, იწონის 1,5–2,7 კგ-ს. თავი მრგვალია, დინგი მოკლე, კუდი გრძელი და მჭიდე. ხშირი ხავერდოვანი ბეწვი სხეულის ზედა მხარეს რუხი-ყვითელი, ხოლო ქვედა მხარეს მოწითურო-ყვითელია. დინგი მუქი მურა ან მოშავოა. გავრცელებულია ჩრდილოეთ ამერიკის სამხრეთ ნაწილში, ცენტრალურ და სამხრეთ ამერიკაში (სამხრეთით მატუ-გროსუმდე). მოხერხებულად დაცოცავს ხეებზე, ეჭიდება კუდითა და თათებით. აქტიურია ღამით. იკვებება ნაყოფებით (მავნებელია, იზიდავს ხილის პლანტაციები, უმნიშვნელო ზიანს აყენებს), აგრეთვე მწერებით, მცირე მხეცებითა და ფრინველთა კვერცხებით. 1 (იშვიათად 2) ნაშიერს შობს გაზაფხულზე ან ზაფხულში. იჭერენ ახალგაზრდებს, ადვილად შინაურდება. მისი ტყავისგან ამზადებენ ჩანთებს, ქამრებს. კინკაჟუ — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული) ↑ Кинкажу // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд., т. 12 — М., 1973.
ლუიზ ანა დე ბურბონი

ლუიზ ანა დე ბურბონი (ფრანგ. Louise Anne de Bourbon; დ. 23 ივნისი, 1695 — გ. 8 აპრილი, 1758) — ბურბონთა დინასტიის კონდეს შტოს წარმომადგენელი. კონდეს პრინც ლუი III-ისა და მისი მეუღლის, ლუი XIV-ის ასულ ლუიზ ფრანსუაზ დე ბურბონის ქალიშვილი. ლუიზ ანა დაიბადა 1695 წლის 23 აპრილს, ვერსალის სამეფო სასახლეში. იგი იყო კონდეს პრინც ლუი III-ისა და მისი ცოლის, საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ისა და მისი საყვარლის, მადამ დე მონტესპანის უფროსი ქალიშვილის, ლუიზ ფრანსუაზ დე ბურბონის ასული. იგი მოინათლა 1698 წლის 24 ნოემბერს ვერსალის სამლოცველოში, თავის ძმასთან, ლუი ანრისთან და დასთან, ლუიზ ელიზაბეტთან ერთად. თავისი ბიძაშვილის, ფილიპ II ორლეანელის რეგენტობის პერიოდში იგი რომანტიკულ ურთიერთობაში იყო რიშელიეს ჰერცოგ ლუი ფრანსუა არმან დიუ პლესთან, რომელიც კარდინალ რიშელიეს ძმის შვილიშვილი იყო. ლუიზ ანასა და ლუი ფრანსუა არმანის დაშორების მიზეზად ის იქცა, რომ როგორც აღმოჩნდა რიშელიეს რომანი ჰქონდა ლუიზ ანას ბიძაშვილ შარლოტ აგლაე ორლეანელთანაც. გარკვეული დროის მანძილზე იგი თავისი ბიძაშვილის, დომბეს პრინც ლუი ავგუსტის საცოლე იყო, თუმცა ლუიზ ანამ ნიშნობა ჩაშალა. მისი შემდგომი საქმრო შარტრის ჰერცოგი მისივე დეიდაშვილი ლუი ორლეანელი იყო, რომელიც რეგენტ ფილიპ II-ის ვაჟი იყო. ამჯერად ნიშნობა ლუის დედამ, ანუ ლუიზ ანას დეიდამ, ორლეანის ჰერცოგინია ფრანსუაზ მარი დე ბურბონმა ჩაშალა, რადგანაც მას სურდა, რომ მისი ვაჟი გერმანელ პრინცესაზე დაქორწინებულიყო, რაც ასეც მოხდა და ლუიმ ცოლად ავგუსტა ბადენ-ბადენელი შეირთო. როდესაც ლუიზ ანა 30-ს გადასცდა და მისი გათხოვება უკვე შეუძლებელი გახდა, იგი აქტიურად ჩაება სამეფო კარის ცხოვრებაში. იგი თავის ბიძაშვილს, მეფე ლუი XV-ს ეხმარებოდა ახალ-ახალი საყვარლების მოძებნაში. მიუხედავად იმისა, რომ ლუიზ ანამ მეფეს უამრავი საყვარელი გააცნო, ლუი XV-ის მუდმივიდ და სახელგანთქმული საყვარელი მადამ დე პომპადური გახდა, რომელიც ლუიზ ანას დამ, ლუიზ ელიზაბეტმა გააცნო მეფეს. ლუიზ ანა დე ბურბონი გარდაიცვალა 1758 წლის 8 აპრილს, 62 წლის ასაკში, პარიზში. Gaston Duchesne, Mademoiselle de Charolais, Procureuse du Roi. D'après des notes d'archives et les Mémoires de l'époque, Paris, H. Daragon, 1909. Jacques Levron et Élisabeth Talandier, Mademoiselle de Charolais : la scandaleuse petite-fille de Louis XIV, Paris, Perrin, 2003. Paul Rival, Fantaisies amoureuses du Duc de Richelieu, (Paris, Hachette, 1959, p. 192-207)
ფინდიქლი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ფინდიქლი შეიძლება აღნიშნავდეს: ფინდიქლი — ქალაქი თურქეთში ფინდიქლი — სოფელი აზერბაიჯანში, ზაქათალის რაიონი
დაღლი (მრავალმნიშვნელოვანი)

დაღლი შეიძლება აღნიშნავდეს: დაღლი — სოფელი თურქეთში დაღლი — სოფელი აზერბაიჯანში, ზაქათალას რაიონი დაღლი — სოფელი აზერბაიჯანში, ყუბის რაიონი
ქურდამირი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ქურდამირი შეიძლება აღნიშნავდეს: ქურდამირი — ქალაქი აზერბაიჯანში, ქურდამირის რაიონის დედაქალაქი ქურდამირი — რაიონი აზერბაიჯანში ქურდამირი — სოფელი აზერბაიჯანში, ზაქათალის რაიონში
მარი ანა დე ბურბონი (1697-1741)

მარი ანა დე ბურბონი (ფრანგ. Marie Anne de Bourbon; დ. 16 ოქტომბერი, 1697 — გ. 11 აგვისტო, 1741) — ბურბონთა დინასტიის კონდეს შტოს წარმომადგენელი. კონდეს პრინც ლუი III-ისა და მისი მეუღლის, ლუი XIV-ის ასულ ლუიზ ფრანსუაზ დე ბურბონის ქალიშვილი. საფრანგეთის დედოფალ მარია ლეშჩინსკას ფრეილინა და სასახლის დიასახლისი. მარი ანა დაიბადა 1697 წლის 16 ოქტომბერს, ვერსალის სამეფო სასახლეში. იგი იყო კონდეს პრინც ლუი III-ისა და მისი ცოლის, საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ისა და მისი საყვარლის, მადამ დე მონტესპანის უფროსი ქალიშვილის, ლუიზ ფრანსუაზ დე ბურბონის ასული. აღსანიშნავია, რომ იგი იყო თავისი უფროსი დის, მარი ანა ელეონორის სეხნია. იგი მოინათლა 1700 წლის 29 აგვისტოს პარიზში, კონდეს სასახლეში. მას სახელი მამიდის, ვენდომის ჰერცოგინია მარი ანა დე ბურბონის პატივსაცემად დაარქვეს. 1710 წელს მარი ანა დაესწრო თავისი ბიძაშვილების, ბერის ჰერცოგ შარლ დე ბურბონისა და მარი ლუიზ ელიზაბეტ ორლეანელის ქორწილს, სადაც იგი არჩეულ იქნა საფრანგეთის დოფინ და მომავალი დედოფლის მარია ადელაიდა სავოიელის ფრეილინად. იგი მარია ადელაიდასთან ერთად ჯერ ლუქსემბურგის, შემდეგ კი მუეტის სასახლეში ცხოვრობდა. 1719 წელს მარი ანა საიდუმლოდ დაქორწინდა თავის საყვარელზე, ჟოაიუს ჰერცოგ ლუი მელუნზე. მისი ქმარი ასევე იყო ეპინოის პრინცისა და ლოთარინგიელი პრინცესის ვაჟი. გარდა ამისა, ლუი იყო საფრანგეთის მეფე ანრი IV-ის საყვარლის, გაბრიელ დესტრეს შვილთაშვილი. 1724 წელს ნადირობის წვეულების დროს, რომელიც მარი ანას რეზიდენციაში გაიმართა, ლუი გაუჩინარდა, მისი სხეულის პოვნა კი ვერ მოახერხეს. მას ლუისაგან შვილები არ დარჩენია და ამის შემდეგ იგი აღარც გათხოვილა. 1725 წელს იგი საფრანგეთის ახალი დედოფლის, წარმოშობით პოლონელი მარია ლეშჩინსკას ფრეილინა ხდება. იგი ამ პოსტზე მისმა ძმამ, კონდეს პრინცმა და საფრანგეთის პრემიერ-მინისტრმა ლუი ანრიმ მოაწყო, რომლის წყალობითაც დაქორწინდა მარია ლეშჩინსკა მეფე ლუი XV-ზე. 1736 წელს, მისი ბიძაშვილის, ლუიზ დიანა ორლეანელის გარდაცვალების შემდეგ, რომელიც მშობიარობას გადაჰყვა, მან დედოფლის ნებართვით დატოვა თანამდებობა და ლუიზ დიანას შვილი აიყვანა, მასთან ერთად შატო დე ლზიში დასახლდა და მის აღზრდას შეალია უკანასკნელი წლები. მარი ანა გარდაიცვალა 1741 წლის 11 აგვისტოს ლუქსემბურგის სასახლეში, 41 წლის ასაკში, კუჭ-ნაწლავის გაუვალობით. Chevalier Daudet de Nismes, Journal historique du voyage de S. A. S. Mademoiselle de Clermont depuis Paris jusqu'à Strasbourg du mariage du Roy, et du voyage de la Reine depuis Strasbourg jusqu'à Fontainebleau…, Châlons, Claude Bouchard, 1725. In-12, 12-(405)-(2) pages. Madame de Genlis, Mademoiselle de Clermont, Autrement Éditions, 2008. ISBN 2862604585.
ელიზაბეტ ალექსანდრინა დე ბურბონი

ელიზაბეტ ალექსანდრინა დე ბურბონი (ფრანგ. Élisabeth Alexandrine de Bourbon; დ. 5 სექტემბერი, 1705 — გ. 15 აპრილი, 1765) — ბურბონთა დინასტიის კონდეს შტოს წარმომადგენელი. კონდეს პრინც ლუი III-ისა და მისი მეუღლის, ლუი XIV-ის ასულ ლუიზ ფრანსუაზ დე ბურბონის ქალიშვილი. ელიზაბეტ ალექსანდრინა დაიბადა 1705 წლის 5 სექტემბერს, ვერსალის სამეფო სასახლეში. იგი იყო კონდეს პრინც ლუი III-ისა და მისი ცოლის, საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ისა და მისი საყვარლის, მადამ დე მონტესპანის უფროსი ქალიშვილის, ლუიზ ფრანსუაზ დე ბურბონის ასული. მას სახელი ელიზაბეტი მისივე უფროსი დის, კონტის პრინცესა ლუიზ ელიზაბეტის პატივსაცემად დაარქვეს, ხოლო ალექსანდრინა მისი ბიძის, ტულუზის გრაფ ლუი ალექსანდრ დე ბურბონის პატივსაცემად. დაბადებიდან სამეფო კარზე იგი ცნობილი იყო მადმუაზელ დე გექსის სახელით, ხოლო როდესაც წამოიზარდა იგი მადმუაზელ დე სენი გახდა. იგი, როგორც ბურბონთა სამეფო დინასტიის წარმომადგენელი, ატარებდა სისხლისმიერი პრინცესისა და მისი უდიდებულესობის წოდებას. თავისი დებისა და ძმების მსგავსად (გამონაკლისები მხოლოდ ლუი ანრი და ლუიზ ელიზაბეტი არიან) არც ელიზაბეტ ალექსანდრინა დაქორწინებულა. თავდაპირველად იგი მოიაზრებოდა მისი დეიდაშვილის, ლუი ორლეანელის საცოლედ, თუმცა ეს ნიშნობა ლუის დედამ, ანუ ელიზაბეტ ალექსანდრინას დეიდამ, ორლეანის ჰერცოგინია ფრანსუაზ მარიმ ჩაშალა, რადგანაც მას თავისი ვაჟისთვის გერმანელი ცოლი სურდა. ელიზაბეტ ალექსანდრინა არასდროს მონაწილეობდა სამეფო კარის ინტრიგებსა და შეთქმულებებში. მას ასევე ახლო და მეგობრული ურთიერთობა ჰქონდა მეფე ლუი XV-ის სამეფო საყვარელ მადამ დე პომპადურთან. თავისი უფროსი დის, ლუიზ ანას მსგავსად, პარიზის გარეთ მას უამრავი რეზიდენცია ჰქონდა. 1734 წელს მან შეიძინა ნუარმუტიეს სასახლე. 1744 წელს ასევე შეიძინა ვილეჟენისა და აინის დიდი სალორდო მამულები. 1755 წლიდან იგი სამუდამოდ გადასახლდა ვილეჟენის სასახლეში და იქ გაატარა თავისი ცხოვრების ბოლო წლები. ცნობილია, რომ მისი ყოველთვიური შემოსავალი 430, 000 ლივრს შეადგენდა. მან თავის სასახლეში დაიქირავა ცნობილი ფრანგი მხატვარი ფრანსუა დესპორტე, რომელმაც ალექსანდრინას რამდენიმე პორტრეტი შექმნა. ელიზაბეტ ალექსანდრინა გარდაიცვალა 1765 წლის 15 აპრილს, 59 წლის ასაკში. ვინაიდან მას შვილები არ ჰყავდა, მთელი მისი ქონება მემკვიდრეობით მისმა ბიძაშვილმა, ლუიზ ბენედიქტა დე ბურბონმა მიიღო. Genealogy up to the fourth degree inclusive of all the Kings and Princes of sovereign houses of Europe currently living. Bourdeaux: Frederic Guillaume Birnstiel. 1768. p. 44.
ზელენოგორსკის აგარაკი

ზელენოგორსკის აგარაკი (რუს. Дача Зеленогорска) — აგარაკი სანქტ-პეტერბურგის საკურორტო რაიონში, ქალაქ ზელენოგორსკში, მისამართზე პრიმორსკის ქუჩა, სახლი № 570. მდებარეობს პანსიონატ „ჩრდილოეთის რივიერის“ ტერიტორიაზე, ფინეთის ყურის ნაპირზე. აგებულია მოდერნის სტილში. არის არქიტექტურის ძეგლი. ამ ტერიტორიაზე მდებარე ორი აგარაკიდან ჩვენს ეპოქამდე შემონახულია მხოლოდ ერთი, რომელსაც ეწოდება „აგარაკი მოდერნის სტილში“ (სახლი 570, ფრთა И). აგარაკის ტერიტორიაზე მდებარეობს ქვისგან აგებული სარდაფი, რომლის შეასვლელის თავზე ამოკვეთილია რიცხვი „1927“, სავარაუდოდ ეს უნდა იყოს სარდაფის აგების თარიღი. ამ თარიღისათვის აგარაკის მფლობელად ითვლებოდა ეინარ ვილჰელმ კუნტუ, რომელიც იყო ტერიოკის ბანკის ვიბორგის განყოფილების დირექტორი. უფრო ადრე, 1910 წლიდან აგარაკი ეკუთვნოდა არქიტექტორ თ. თ ლუმბერგის მეუღლეს ელენე ივანეს ასულ ლუმბერგს, რომელმაც, სავარაუდოდ, ააგებინა აგარაკი. აგარაკისთვის ღუმელები დაამზადეს XX საუკუნის დასაწყისში, ცნობილი არქიტექტორის კარლ ედუარდ დიპელის პროექტის მიხედვით. ეს არის იშვიათი შორენკეცებიანი ღუმელი, რომელიც შემონახულია ზელენოგორსკში. დიდი სამამულო ომის დასრულების შემდეგ აგარაკი იყო ცენტრალური კომიტეტის პროფკავშირების სანატორიუმის ერთ-ერთი კორპუსი. შემდეგ გამოიყენებოდა საერთო საცხოვრებლად სანატორიუმ „ჩრდილოეთის რივეირის“ თანამშრომლებისათვის. მეორე ე. წ. „ შვედური აგარაკი“ (სახლი 570, ფრთა К) — დაიწვა 2000-იანი წლების შუა ხანებში. 1910 წლისათვის აგარაკის მფლობელი იყო ვინმე პეტროვი. მოგვიანებით აგარაკის მფლობელი გახდა ფრედ გეიტელი, რომელიც, ისევე როგორც სხვა მფლობელი, არ იყო ფინური წარმომავლობის და ფინეთში აღმოჩნდა რევოლუციის შემდეგ, მაოხდინა გვარის ფინურ ყაიდაზე გადაყვანა და გახდა ხეიკილი. აგარაკის პირველმა მფლობელმა შენობის წინ დაადგმევინა ლომის ქანდაკება, რომელიც ამჟამად პრაქტიკულად დანგრეულია. ორი აგარაკის ანსამბლი, ლენინგრადის აღმასკომის 1988 წლის 5 დეკემბრის № 963 გადაწყვეტილებით არის კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური მნიშვნელობის ძეგლი. Фотографии дачи О печах этой дачи
ლუი ჟოზეფი (კონდეს პრინცი)

ლუი ჟოზეფ დე ბურბონ-კონდე (ფრანგ. Louis Joseph de Bourbon-Condé; დ. 9 აგვისტო, 1736 — გ. 13 მაისი, 1818) — ბურბონთა დინასტიის კონდეს შტოს წარმომადგენელი. კონდეს პრინც ლუი ანრი I-ისა და მისი მეორე ცოლის, კაროლინა ჰესენ-როტენბურგელის ერთადერთი შვილი. კონდეს პრინცი 1740-1818 წლებში. ლუი ჟოზეფი დაიბადა 1736 წლის 9 აგვისტოს პარიზში. იგი იყო კონდეს პრინც ლუი ანრი I-ისა და მისი მეორე მეუღლის, კაროლინა ჰესენ-როტენბურგელის ერთადერთი შვილი. 1758 წლიდან იგი ხდება საფრანგეთის გენერალური შტატების წევრი და აქტიურად ერთვება შვიდწლიან ომში, სადაც მან დიდი გამარჯვებები მოიპოვა გრიუნინგენსა და იოჰანისბერგში. მოგვიანებით იგი ბურგუნდიის გუბერნატორი გახდა. 1764 წლიდან მან დაიწყო ბურბონთა სასახლის გადიდება და დაანგრია კონდეს სასახლე, მის ადგილას კი ოდეონის თეატრი ააგო. ასევე მან ჩაუტარა რესტავრაცია შანტილის შატოს. 1780 წელს დაინიშნა ლუი XVI-ის გენერალ-პოლკოვნიკად. მიუხედავად იმისა, რომ იგი თავად ლიბერალი იყო, სამსახურისა და წარმომავლობის გამო ეწინააღმდეგებოდა საფრანგეთში მიმდინარე რევოლუციის იდეოლოგიასა და 1789 წელს ბასტილიის ციხის აღების ფაქტს. საფრანგეთის რევოლუციის დაწყებასთან ერთად მან შვილებთან ერთად დატოვა საფრანგეთი და ჯერ ჰოლანდიაში, შემდეგ კი იტალიაში გაიქცა. მისი არ ყოფნით ისარგებლეს რევოლუციონერებმა და მას მთელი ქონება ჩამოართვეს. მისი მეთაურობით, გერმანიის ქალაქ ვორმსში მალევე შეიქმნა "საფრანგეთიდან დევნილი ფრანგების არმია". მათ მალევე დაუჭირეს მხარი უცხოელმა კოალიციონერებმაც. 1795 წელს იგი ინგლისელებთან ერთად რაინში, ხოლო 1797 წელს ავსტრიელებთან პფალცში ებრძოდა ფრანგ რევოლუციონერებს, რომლებთან დამარცხების შემდეგაც მან კამპოფორმიოს ზავი დადო და რუსეთში გაიქცა. მიუხედავად იმისა, რომ რევოლუციონერთა წინააღმდეგ იგი გმირულად იბრძოდა ვიზემბურგში, აგენუსა და ბენტიემში, 1800 წელს მისი არმია დაიშალა, რის გამოც იგი იძულებული გახდა ბრიტანეთში გაქცევით ეშველა თავისთვის. იგი ლონდონიდან აწარმოებდა საიდუმლო მიმოწერას საფრანგეთში დარჩენილ მონარქისტებთან, თუმცა რევოლუციონერებმა მათი წერილები იპოვეს და მონარქისტები სიკვდილით დასაჯეს. 1814 წელს საფრანგეთში ბურბონთა რესტავრაციის შემდეგ ლუი ჟოზეფი სამშობლოში დაბრუნდა და ლუი XVIII-ის კარზე მაღალი თანამდებობაც მიიღო. იგი გარდაიცვალა 1818 წლის 13 მაისს, 81 წლის ასაკში. მარი (1755-1759), მადმუაზელ დე ბურბონი, გარდაიცვალა მცირეწლოვანი; ლუი ანრი II (1756-1830), კონდეს პრინცი, ცოლად შეირთო ბატილდა ორლეანელი, რომელთანაც შეეძინა ერთი ვაჟი, ენგიენის ჰერცოგი ლუი ანტუანი; ლუიზ ადელაიდა (1757-1824), რემირემონტის აბატისა, გარდაიცვალა გაუთხოვარი; Montgomery-Massingberd, Hugh (1980). "Addendum: Burke's Royal Families of the World Volume I: Europe & Latin America". Burke’s Royal Families of the World: Volume II Africa & the Middle East. p. 315. ISBN 0-85011-029-7.
აღდამ-ქელალი

აღდამ-ქელალი (აზერ. Ağdam Qalal) — სოფელი აზერბაიჯანში, ზაქათალის რაიონში. აღდამ-ქელალი GEOnet სახელების სერვერზე
აშაღი-ჩარდახლარი

აშაღი-ჩარდახლარი (აზერ. Aşağı Çardaqlar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ზაქათალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,045 კაცი. აშაღი-ჩარდახლარი GEOnet სახელების სერვერზე
რომან ძნელაძე

რომან მიხეილის ძე ძნელაძე (დ. 12 აპრილი, 1933, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ — გ. 11 აპრილი, 1966, თერჯოლა, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი ბერძნულ-რომაული სტილით მოჭიდავე. 1956 წლის მელბურნის ოლიმპიური თამაშების ბრინჯაოს პრიზიორი. საბჭოთა კავშირის ჩემპიონი. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1956).სსრკ ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი( 1952), საქართველოს ჩემპიონი (1952). ჭიდაობით 1948 წელს დაკავდა მწვრთნელ ნ. გ. აკოფავასთან. პირველი წარმატება მოიპოვა 1952 წელს, როდესაც საქართველოს ჩემპიონატი მოიგო. ამავე წელს სსრ კავშირის ჩემპიონატზე მესამე ადგილი დაიკავა. 1956 წელს მოიგო საბჭოთა კავშირის ხალხთა სპარტაკიადა — შეჯიბრება, რომელსაც სსრ კავშირის ჩემპიონატის სტატუსი ჰქონდა, რა დროსაც, ფინალურ ორთაბრძოლაში დაამარცხა 1952 წლის ოლიმპიური ჩემპიონი იაკობ პუნკინი და მოხვდა ოლიმპიურ გუნდში. 1956 წლის 1 სექტემბერს სპორტის განვითარების საქმეში აქტიური მონაწილეობისა და სსრ კავშირის 1956 წლის ხალხთა სპარტაკიადაზე მაღალი სპორტული მიღწევებისათვის დაჯილდოვდა საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის საპატიო სიგელით. 1956 წლის მელბურნის ოლიმპიურ თამაშებზე იბრძოდა 62 კგ-მდე წონით კატეგორიაში. გამარჯვებული განისაზღვრა საჯარიმო ქულების მინიმალური რაოდენობით: სუფთა მოგებისათვის (ტუშე) საჯარიმო ქულები არ დაირიცხა, მსაჯების გადაწყვეტილებით გამარჯვებისთვის ერთი საჯარიმო ქულის დარიცხვა მოხდა; ნებისმიერი დამარცხებისათვის დაირიცხა 3 საჯარიმო ქულა. სპორტსმენი, რომელიც 5 საჯარიმო ქულას დააგროვებდა, ტოვებდა ტურნირს. ძნელაძე დაჯილდოვდა ბრინჯაოს მედალით. მიღებული აქვს მედალი შრომითი წარჩინებისათვის. დაიღუპა ავტოკატასტროფაში, აგრეთვე მოჭიდავე ავთანდილ ქორიძესთან ერთად. დარჩა მეუღლე, ნელი ძნელაძე რომელთანაც 9 წელი გაატარა და ჰყავდა ორი შვილი. რომან ძნელაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი რომან ძნელაძე — ბიოგრაფიული ლექსიკონი რომან ძნელაძე — ქართული სპორტი რომან ძნელაძე — საქართველოს ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტი რომან ძნელაძე — მემატიანე რომან ძნელაძე — Sports Reference ↑ მელბურნი 1956 — საქართველოს ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტი. ↑ საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის ბრძანებულება // „ლელო“, 05 სექტემბერი, 1956, № 73 (983), გვ. 1.
ენოტი (გვარი)

ენოტი (ლათ. Procyon) — მტაცებელ ძუძუმწოვართა გვარი ენოტისებრთა ოჯახისა. აერთიანებს 3 ან 4 სახეობას და მათ ქვესახეობებს. მათი სხეულის სიგრძეა 50–100 სმ, კუდისა — 20–41 სმ, იწონიან 4,6–15,9 კგ-ს. როგორც წესი, მამალი დედალზე დიდი ზომისაა. ბუნებაში შესაძლებელია 16 წლამდე იცოცხლოს, მაგრამ ჩვეულებრივ ბევრად ნაკლებს ცოცხლობენ. სიკვდილიანობის მთავარი მიზეზებია ადამიანი (ნადირობა, ხაფანგების დაგება, მანქანები) და შიმშილობა. ერთ-ერთი სახეობა, ჩვეულებრივი ენოტი ზოგჯერ საქართველოშიც (ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტი) გვხვდება. ენოტი — სტატია დიდი საბჭოთა ენციკლოპედიიდან (რუსული) ↑ Raccoon facts ↑ ADW: Procyon lotor: Information ↑ ჯანაშვილი ა., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 160.
Ford Motor Company

ფორდ მოტორ კომპანი (ინგლ. Ford Motor Company), კომპანია „ფორდი“ — ამერიკული მულტინაციონალური კორპორაცია და მსოფლიოს სიდიდით მეხუთე ავტომწარმოებელი ტოიოტას, ჯენერალ მოტორსის, ფოლკსვაგენისა და ჰიუნდაის შემდეგ მსოფლიოს მასშტაბით ავტომანქანების გაყიდვებით (2010 წლის მონაცემებით). 2010 წელს ფორდი რანგით მეორე ავტომწარმოებელი იყო აშშ-ში ჯენერალ მოტორსის შემდეგ და მეოთხე ევროპაში იგივე მაჩვენებელში. ფორდი ასევე რანგით მე-8 ამერიკული კომპანია იყო 2010 წელს ფორჩუნ-500 სიაში, გლობალური შემოსავლების მიხედვით (128.954 მილიარდი დოლარი). 2010 წელს ფორდმა გამოუშვა 4,8 მილიონი ავტომანქანა და დასაქმებული ჰყავდა 164,000 ადამიანი დაახლოებით 90 ქარხანაში და დაწესებულებაში მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში. შტაბ-ბინით დირბორნში, მიჩიგანი (დეტროიტის გარეუბანი), ავტომწარმოებელი დააფუძნა ჰენრი ფორდმა და კორპორაციად ჩამოაყალიბა 1903 წლის 16 ივნისს. ფორდში ამჟამად გაერთიანებულია ფორდის და ლინკოლნის ბრენდები. ფორდი ასევე ფლობს მაზდას საკონტროლო პაკეტის 1/3-ს და ასტონ მარტინის აქციების მცირე ნაწილს ბრიტანეთში.საავტომობილო კრიზისის შედეგად ფორდმა 2008 წელს ინდურ ტატა მოტორსს მიჰყიდა თავისი ყოფილი ბრიტანული შვილობილი კომპანიები იაგუარი და ლენდ როვერი. 2010 წელს ფორდმა ასევე გაყიდა ვოლვო, ის შეიძინა ჩინურმა Geely Automobile. ფორდმა ასევე შეწყვიტა მერკურის ბრენდის გამოშვება 2011 წელს. 1999 წელს ფორდი შემოსავლების მიხედვით მსოფლიოს უდიდეს 10 კორპორაციას შორის ითვლებოდა და მსოფლიოს ერთ-ერთი ყველა მომგებიანი კომპანია იყო, ასევე ნომერ მეორე ავტომწარმოებელი მსოფლიოში. თუმცა 1995 წლიდან ფორდმა ბაზრის წილის დაკარგვა დაიწყო და უპირატესობა დათმო 2000 წლისთვის. ფორდს ეკუთვნის მრავალი ინოვაცია ავტოწარმოებაში, მათ შორის კონვეიერის მეთოდით (ინგლ. assembly lines) უზარმაზარი ინდუსტრიული საწარმოო ძალის მართვა. ჰენრი ფორდის მაღალი წარმადობის ქარხნების, მაღალანაზღაურებადი მუშებისა და დაბალი ფასების კომბინაციამ რევოლუცია მოახდინა ინდუსტრიულ წარმოებაში და მსოფლიოში ცნობილი გახდა როგორც „ფორდიზმი“ 1914 წლისთვის. Bak, Richard. Henry and Edsel: The Creation of the Ford Empire (2003) Bardou; Jean-Pierre, Jean-Jacques Chanaron, Patrick Fridenson, and James M. Laux. The Automobile Revolution: The Impact of an Industry University of North Carolina Press, 1982 Batchelor, Ray. Henry Ford: Mass Production, Modernism and Design Manchester U. Press, 1994 შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „Ford Motor Company“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 Ford Motor Company 2017 Annual Report (Form 10-K) (January 2018). ↑ „Ford Motor Company Completes Sale of Volvo to Geely“. Ford Motor Co. 2 აგვისტო, 2010. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 3 აგვისტო, 2010. ციტირების თარიღი: August 2, 2010. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |date= და |archivedate=-ში (დახმარება)
საქართველოს სახელმწიფო ჯილდოები

საქართველოს სახელმწიფო ჯილდოები — ჯილდოები, რომლებიც გაიცემა ქართული სახელმწიფოს მიერ მის წინაშე განსაკუთრებული დამსახურებებისთვის. საქართველოს სახელმწიფო ჯილდოებს, მათ სახელწოდებებსა და გაცემის წესს განსაზღვრავსსაქართველოს კანონი საქართველოს სახელმწიფო ჯილდოების დაწესების შესახებ და საქართველოს პრეზიდენტის 2005 წლის 7 მაისის N321 ბრძანებულებით საქართველოს სახელმწიფო ჯილდოებით დაჯილდოების წესის შესახებ. გადაწყვეტილებას ორდენებითა და მედლებით დაჯილდოების შესახებ იღებს საქართველოს პრეზიდენტი. საქართველოს მოქალაქეების გარდა, ორდენებითა და მედლებით შეიძლება დაჯილდოვდნენ უცხო ქვეყნების მოქალაქეები და მოქალაქეობის არმქონე პირები, თუ საქართველოს კანონმდებლობით სხვა რამ არის გათვალისწინებული. სახელმწიფო ჯილდოების დაწესების შესახებ საქართველოს კანონი ითვალისწინებს შემდეგ ჯილდოებს: ეროვნული გმირის ორდენი; წმინდა გიორგის სახელობის გამარჯვების ორდენი; დავით აღმაშენებლის ორდენი; თამარ მეფის ორდენი; ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენი; წმინდა ნიკოლოზის ორდენი; ოქროს საწმისის ორდენი; ვახტანგ გორგასლის ორდენი (I, II, III ხარისხისა); ღირსების ორდენი; მედალი „სამოქალაქო თავდადებისათვის“; მედალი „მხედრული მამაცობისათვის“; მედალი „საბრძოლო დამსახურებისათვის“; ღირსების მედალი. ↑ 1.0 1.1 საქართველოს პრეზიდენტის ვებ-გვერდი დაარქივებული 2018-08-29 საიტზე Wayback Machine. - საქართველოს სახელმწიფო ჯილდოები.
აღმასრულებელი ხელისუფლება

აღმასრულებელი ხელისუფლება — ხელისუფლების ან საჯარო მმართველობის ერთ-ერთი სახეობა, რომელიც ხელისუფლების დანაწილების პრინციპის შესაბამისად, პასუხისმგებელია სახელმწიფო მართვა-გამგეობაზე, კონსტიტუციისა და კანონთა აღსრულებაზე. ამგვარ სისტემაში, აღმასრულებელი ხელისუფლება არ ეწევა კანონმდებლობით საქმიანობას (საკანონმდებლო ხელისუფლება) და არ განმარტავს მათ (სასამართლო ხელისუფლება). აღმასრულებელი ხელისუფლება, როგორც წესი კანონთა აღსრულების მიზნით, გამოსცემს კანონქვემდებარე ნორმატიულ აქტებს. ზოგიერთი ქვეყნის სამართლებრივ სისტემაში მას შეიძლება გააჩნდეს დეკრეტის გამოცემის, კანონშემოქმედებისა და საკანონმდებლო ინიციატივის უფლებამოსილება. ბევრ ქვეყანაში აღმასრულებელი ბიუროკრატია ნორმატიული რეგულაციების მთავარი წყაროა. ხელისუფლების დანაწილება საკანონმდებლო ხელისუფლება სასამართლო ხელისუფლება აღმასრულებელი ხელისუფლება. საქმოქალაქო განათლების ლექსიკონი. სპებ (2008).