laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
წყლის რესურსები

წყლის რესურსები — გამოსაყენებლად ვარგისი წყალი; პრაქტიკულად ჰიდროსფეროს ყველა ნაწილი: მდინარეების, ტბების, არხების, წყალსაცავების, ზღვებისა და ოკეანეების, მიწისქვეშა, მყინვარების წყალი (ყინული), ნიადაგის ტენი, ატმოსფეროს წყლის ორთქლი. ცნება წყლის რესურსები მოიცავს თვით წყლის ობოექტებსაც — მდინარეებს, ტბებს, ზღვებს, რადგან ზოგიერთი მიზნით (ნაოსნობა, ჰიდროენერგეტიკა, თევზის მეურნეობა, დასვენება, ტურიზმი) ისინი უშუალოდ გამოიყენებიან, მათგან წყლის ამოუღებლად. წყლის რესურსების კომპლექსური, ბალანსური შეფასებისათვის მიმართავენ ხმელეთის წყლის ბალანსის განტოლებათა სისტემას : R = U + S; Р = U + S + Е; W = Р — S = U + Е, სადაც: R - მდინარის მთელი ჩამონადენია; U - მიწისქვეშა ჩამონადენი მდინარეში; S - ზედაპირული (წყალმოვარდნის) ჩამონადენი; P - ატმოსფერული ნალექები; E - აორთქლება; W - ტერიტორიის საერთო დანესტიანება. ამ განტოლებათა საშულებით შესაძლებელია ბუნებაში წყლის ბრუნვით განპირობებული ჩვეული ერთიანობის შესაბამისად ურთიერთკავშირში შევაფასოთ წყლის რესურსების სხვადასხვა წყარო. სამეურნეო მიზნით (წყალმომარაგება, რწყვა, დასვენება და ტურიზმი, თევზჭერა და თევზის მოშენება, ჰიდროენერგეტიკა, შიგა ნაოსნობა) ყველაზე მეტად გამოყენებულია მდინარის წყალი, გამდნარი ტბებისა და აქტიური წყალცვლის ზონის მიწისქვეშა მტკნარი წყალი, რაც შეადგენს ჰიდროსფეროს სტაციონარული მოცულობის 0,3%. თეორიულად წყლის რესურსები ამოუწურავია, რადგან მათი რაციონალური გამოყენების დროს ისინი კვლავაც აღდგებიან წრებრუნვის პროცესში. მაგრამ წყლის მოხმარება ისეთი ტემპით იზრდება, რომ კაცობრიობის წინაშე დგება ახალი პრობლემა — როგორ უზრუნველყოს მოთხოვნილება მათზე მომავალში. წყლის რესურსების ამოწურვის საშიშროებას ქმნის მდინარის, ტბისა და ზღვის წყლის სწრაფად მზარდი გაჭუჭყიანება, რასაც იწვევს მათში ბინძური წყლების ჩაშვება. წყალთან მეურნეობისა და სოფლის მეურნეობის პრაქტიკაში მიმართავენ წყლის რესურსების გაფართოებულ წარმოებას, ე.ი. გამოსაყენებლად ადვილად მისაწვდომ წყლის რესურსებს ზრდიან ძნელად მისაწვდომი ან პოტენციური წყლის რესურსების ხარჯზე. მაგალითად: ნიადაგის ტენის რესურსების გაზრდა ზედაპირული (წყალმოვარდნის) ჩამონადენის წყალსაცავების მოწესრიგების საშუალებით. დიდი მნიშვნელობა აქვს აგრეთვე მიწისქვეშა წყლების ხელოვნურ შეკავებას — დიდი ტრანზიტული მიწისქვეშა წყალსაცავების შექმნას. წყლის რესურსები — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური) წყლის რესურსები — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული) ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 369. Львович М. И., Элементы водного режима рек земного шара, Свердловск — М., 1945; Великанов М. А., Гидрология суши, 5 изд., Л., 1964; Калинин Г. П., Проблемы глобальной гидрологии, Л., 1968; Водные ресурсы и их комплексное использование, в сб.: Вопросы географии, сб. 73, М., 1968;
სათავე

სათავე (ყოფილი სოხუმჰესი) - სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტში (ახალშენის თემი), მდინარე აღმოსავლეთ გუმისთის ხეობაში. ზღვის დონიდან 580 მ, სოხუმიდან 27 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ., 1984. — გვ. 656. ↑ კანონი ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ დაარქივებული 2011-01-01 საიტზე Wayback Machine. .
წყლის რეჟიმი

წყლის რეჟიმი — მდინარეთა წყლის ხარჯის, მდინარეები, ტბების, წყალსაცავებისა და ჭაობების დონეთა და მოცულობის ცვალებადობა დროში. წყლის რეჟიმი მჭიდროდ არის დაკავშირებული ჰავის სეზონურ ცვალებადობასთან. თბილი ჰავის რაიონში წყლის რეჟიმზე ძირითად გავლენას ახდენს ატმოსფერული ნალექები და აორთქლება; ცივი და ზომიერი ჰავის რაიონში არსებითია ჰაერის ტემპერატურის როლი. მდინარის წყლის რეჟიმი ვლინდება დღე-ღამური, დეკადური, თვიური, სეზონური და მრავალწლოვანი ცვალებადობის სახით; შედგება დამახასიათებელი ფაზებისაგან, რომლებიც დამოკიდებულია მდინარის საზრდოობის პირობების სეზონურ ცვალებადობაზე. განასხვავებენ წყლის რეჟიმის შემდეგ ფაზებს: წყალდიდობას, წყალმოვარდნასა და წყალმცირობას. მდინარის საზრდოობის რეჟიმი არათანაბარია წლის განმავლობაში ატმოსფერული ნალექების მოსვლის, თოვლისა და ყინულის დნობის და მათი წყლის მდინარეში ჩადენის უთანაბრობის შედეგად. ტბის წყლის რეჟიმი განისაზღვრება ტბის ზედაპირზე მოსული ნალექების, აორთქლებული, ხმელეთის ზედაპირიდან და მიწისქვეშა გზით ტბაში ჩასული და ტბიდან გამოსული წყლის რაოდენობის შეფარდებით. ტბის დონის ცვალებადობა შეიძლება იყოს სეზონური, წლიური და მოკლევადიანი. ჭაობის წყლის რეჟიმი განპირობებულია ადგილობრივი ჰავითა და ჰიდროლოგიური პირობებით, გარემოს რელიეფით, მცენარეულობის ხასიათით. სამეურნეო საქმიანობით ადამიანს სულ უფრო და უფრო დიდი ცვლილებები შეაქვს წყლის რეჟიმში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 369.
კერინ დალტონი

კერინ ჯ. დალტონი (დაბადების სახელი კერინ ჯ. სარიკერი; დ. 19 ივლისი, 1937 — გ. 19 მარტი, 1993) — ამერიკელი ფოლკ-ბლუზ მომღერალი. მისი კარიერა დაიწყო 1960-იან წლებში. თანამშრომლობდა ისეთ მუსიკოსებთან, როგორებიც არიან ფრედ ნილი, The Holy Modal Rounders და ბობ დილანი. კერინ დალტონი AllMusic-ზე ილუსტრირებული დისკოგრაფია
7 აპრილი

7 აპრილი — გრიგორიანული კალენდრის 97-ე დღე (ნაკიან წლებში – 98-ე დღე). წლის ბოლომდე დარჩენილია 268 დღე. 1348 : პრაღაში დაარსდა კარლის უნივერსიტეტი. 1655 : იტალიელი ფაბიო ჩიგი გახდა რომის პაპი ალექსანდრე VII. 1906 : იტალიაში ამოიფრქვა ვულკანი ვეზუვი. 1939 : მეორე მსოფლიო ომი — იტალიის ჯარები შეიჭრნენ ალბანეთში. 1948 : დაარსდა მსოფლიო ჯანდაცვის ორგანიზაცია. 1964 : ფირმა აი-ბი-ემმა გამოაცხადა სისტემა 360-ის შექმნის შესახებ. 1980 : აშშ-მა გაწყვიტა ირანთან დიპლომატიური ურთიერთობა. 1989 : ჩაიძირა საბჭოთა წყალქვეშა ნავი „კომსომოლეცი“. 2009 : კიშინიოვში მომიტინგეებმა მოლდოვის პარლამენტის შენობა დაარბიეს. პერუს ყოფილ პრეზიდენტ ალბერტო ფუხიმორის ადამიანის უფლებების დარღვევებისთვის 25-წლიანი პატიმრობა მიუსაჯეს. 2010 : ვარანისებრთა ახალი სახეობა აღმოაჩინეს ფილიპინებზე, რომელთა სიგრძეც 2 მეტრს აღწევს. ყირგიზეთის დედაქალაქ ბიშკეკში, პოლიციასა და მთავრობის მოწინააღმდეგე გამომსვლელებს შორის შეტაკებებმა 74 ადამიანი იმსხვერპლა. 2013 : ფილიპ ვუიანოვიჩი ჩერნოგორიის პრეზიდენტად მესამე ვადით აირჩიეს. 2017 : ხან-შაიხუნის ქიმიურ თავდასხმაზე საპასუხოდ, რომელსაც 70 ადამიანი ემსხვერპლა, აშშ-მა სირიის საჰაერო ბაზა დაბომბა. სტოკჰოლმში ტერორისტული თავდასხმის შედეგად, 4 პირი დაიღუპა და 15-ზე მეტი დაშავდა. 1699 (ან 1700) : ბაქარი — ქართველი სახელმწიფო და საზოგადო მოღვაწე 1770 : უორდზუორთი, უილიამ — ინგლისელი პოეტი 1772 : ფურიე, შარლ — ფრანგი ფილოსოფოსი 1836 : გრინი, ტომას ჰილ — ინგლისელი ფილოსოფოსი 1885 : ქურხული, ილიკო — ქართველი მოხეტიალე მუსიკოსი 1908 : ბარათაშვილი, მარიკა — ქართველი პოეტი 1915 : ჰოლიდეი, ბილი — ამერიკელი ჯაზის მომღერალი 1920 : რავი შანკარი — ინდოელი მუსიკოსი 1939 : კოპოლა, ფრენსის ფორდ — ამერიკელი კინორეჟისორი 1944 : შრედერი, გერჰარდ — გერმანელი პოლიტიკოსი 924 : ბერენგარ I — იტალიის მეფე 1498 : შარლ VIII (საფრანგეთი) — საფრანგეთის მეფე 1614 : ელ გრეკო — ესპანელი ფერმწერი 1947 : ფორდი, ჰენრი — ამერიკელი მრეწველი 1972 : ეფრემ II — საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი 1997 : შოხინი, გიორგი — რუსი კოსმონავტი 2014: ჩედო ვუკოვიჩი — ჩერნოგორიელი მწერალი (დ. 1920) მართლმადიდებელი ეკლესია აღნიშნავს ხარებას ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლისა და მარადის ქალწულისა მარიამისა აგრეთვე: ჯანმრთელობის საერთაშორისო დღე (1948) მოზამბიკი : ქალთა დღე სხვა თვეები
დიპლომატიური მისიები ბოლივიაში

მოცემულია ბოლივიაში წარმოდგენილი დიპლომატიური მისიების სია. ამჟამად, ბოლივიის დედაქალაქ ლა-პასში 31 საელჩო მდებარეობს. 38 სხვა ქვეყანას კი ბოლივიის რეგიონულ დედაქალაქებში აქვთ საელჩოები. სიაში ასევე მოცემულია საპატიო საკონსულოები. ლა-პასი  ევროკავშირი კოჩაბამბა  არგენტინა (Consulate)  ბრაზილია (Vice-Consulate)  კოლუმბია  პერუ  შვედეთი (Vice-Consulate) ელ-ალტო  პერუ (Consulate) გუაიარამერინი  ბრაზილია (Vice-Consulate) ლა-პასი  კანადა (Consulate)  ჩილე პუერტო-სუარესი  ბრაზილია (Vice-Consulate) სანტა-კრუს-დე-ლა-სიერა  არგენტინა  ბრაზილია  ჩილე  ჩინეთი  პარაგვაი  პერუ  ესპანეთი  ურუგვაი ტარიხა  არგენტინა ვილიასონი  არგენტინა (Consulate) იაკუიბა  არგენტინა (Consulate) La Paz Diplomatic List დაარქივებული 2007-09-21 საიტზე Wayback Machine.
ელიოდორო ვილიასონი

ელიოდორო ვილიასონი (ესპ. Eliodoro Villazón Montaño; დ. 21 იანვარი, 1848, საკაბა, ბოლივია — გ. 12 სექტემბერი, 1939, კოჩაბამბა, ბოლივია) — ბოლივიელი პოლიტიკოსი, ბოლივიის პრეზიდენტი 1909-1913 წწ. თანამდებობა დაიკავა 1909 წლის 12 აგვისტოს — დატოვა 1913 წლის 14 აგვისტოს. Mesa José de; Gisbert, Teresa; and Carlos D. Mesa, "Historia De Bolivia", 3rd edition. pp. 505–509. ბოლივიის პრეზიდენტი
ისმაელ მონტესი

ისმაელ მონტესი (ესპ. Ismael Montes Gamboa, დ. 5 ოქტომბერი, 1861, კოროკორო — გ. 16 ოქტომბერი, 1933, გრან-ჩაკო) — ბოლივიელი პოლიტიკოსი, ბოლივიის პრეზიდენტი ორჯერ, 1904–1909 და 1913–1917 წლებში. პირველად თანამდებობა დაიკავა 1904 წლის 14 აგვისტოს — დატოვა 1909 წლის 12 აგვისტოს. მეორედ დაიკაქვა — 1913 წლის 14 აგვისტოს და დატოვა — 1917 წლის 15 აგვისტოს. ბოლივიის პრეზიდენტი
ხოსე გუტიერესი

ხოსე გუტიერესი (ესპ. José Gutiérrez Guerra, დ. 1869, სუკრე, ბოლივია — გ. 1939, ანტოფაგასტა, ჩილე) — ბოლივიელი პოლიტიკოსი, ბოლივიის პრეზიდენტი 1917-1920 წწ. თანამდებობა დაიკავა 1917 წლის 15 აგვისტოს — დატოვა 1920 წლის 12 ივლისს. Parker, William Belmont, "Bolivians of to-day", Hispanic Society of America - 1922, pp. 141-144. Benavides, Julio M., "José Gutiérrez Guerra en nuestra historia económica" 1975. ბოლივიის პრეზიდენტი
ბაუტისტა საავედრა

ბაუტისტა საავედრა (ესპ. Rosa Bautista Saavedra Mallea, დ. 30 აგვისტო, 1870 — გ. 1 მაისი, 1939) — ბოლივიელი პოლიტიკოსი, ბოლივიის პრეზიდენტი 1921-1925 წწ. თანამდებობა დაიკავა 1921 წლის 28 იანვარს — დატოვა 1925 წლის 3 სექტემბერს. ბოლივიის პრეზიდენტი მოკლე ბიოგრაფია ბაუტისტა საავედრა — ნამუშევრები საიტზე Internet Archive
ფელიპე გუსმანი

ფელიპე გუსმანი (ესპ. Felipe Segundo Guzmán; დ. 17 იანვარი, 1879, ლა-პასი, ბოლივია — გ. 16 ივნისი, 1932, ლა-პასი, ბოლივია) — ბოლივიელი პოლიტიკოსი, ბოლივიის პრეზიდენტი 1925–1926 წლებში. თანამდებობა დაიკავა 1925 წლის 3 სექტემბერს — დატოვა 1926 წლის 10 იანვარს. ბოლივიის პრეზიდენტი ფელიპე გუსმანის ბიოგრაფია
ერნანდო სილეს რეიესი

ერნანდო სილეს რეიესი (ესპ. Hernando Siles Reyes, დ. 5 აგვისტო, 1882, სუკრე, ბოლივია — გ. 23 ნოემბერი, 1942, ლიმა, პერუ) — ბოლივიელი პოლიტიკოსი, ბოლივიის პრეზიდენტი 1926–1930 წლებში. თანამდებობა დაიკავა 1926 წლის 10 იანვარს — დატოვა 1930 წლის 28 მაისს. ბიოგრაფია ბოლივიის პრეზიდენტი
ბოლივიის დიპლომატიური მისიები

მოცემულია ბოლივიის დიპლომატიური მისიების სია. აღსანიშნავია, რომ ბოლივიის საგარეო ურთიერთობები ჩილესთან შემოიფარგლება მხოლოდ გენერალური საკონსულოების არსებობით ჩილეში.  ავსტრია ვენა (საელჩო)  ბელგია ბრიუსელი (საელჩო)  დანია კოპენჰაგენი (საელჩო)  საფრანგეთი პარიზი (საელჩო)  გერმანია ბერლინი (საელჩო) ჰამბურგი (გენერალური საკონსულო)  ვატიკანი ვატიკანი (საელჩო)  იტალია რომი (საელჩო) გენუა (გენერალური საკონსულო) ტურინი (გენერალური საკონსულო)  ნიდერლანდი ჰააგა (საელჩო)  რუსეთი მოსკოვი (საელჩო)  ესპანეთი მადრიდი (საელჩო) ბარსელონა (გენერალური საკონსულო) მურსია (საკონსულო)  შვედეთი სტოკჰოლმი (საელჩო)  შვეიცარია ჟენევა (საელჩო)  გაერთიანებული სამეფო ლონდონი (საელჩო)  კანადა ოტავა (საელჩო)  კოსტა-რიკა სან-ხოსე (საელჩო)  კუბა ჰავანა (საელჩო)  მექსიკა მეხიკო (საელჩო)  პანამა პანამა (საელჩო)  აშშ ვაშინგტონი (საელჩო) ლოს-ანჯელესი (გენერალური საკონსულო) მაიამი (გენერალური საკონსულო) ნიუ-იორკი (გენერალური საკონსულო)  არგენტინა ბუენოს-აირესი (საელჩო) კორდოვა (საკონსულო) ლა-კიაკა (საკონსულო) მენდოსა (საკონსულო) პოსიტო (საკონსულო) როსარიო (საკონსულო) სალტა (საკონსულო) ორანი (საკონსულო) სან-სალვადორ-დე-ხუხუი (საკონსულო) სან-მიგელ-დე-ტუკუმანი (საკონსულო)  ბრაზილია ბრაზილია (საელჩო) რიო-დე-ჟანეირო (გენერალური საკონსულო) სან-პაულუ (გენერალური საკონსულო) ბრაზილეია (საკონსულო) კამპო-გრანდე (საკონსულო) კორუმბა (საკონსულო) კუიაბა (საკონსულო) გუაჟარან-მირიმი (საკონსულო) სალვადორი (საკონსულო)  ჩილე სანტიაგო (გენერალური საკონსულო) არიკა (გენერალური საკონსულო) ანტოფაგასტა (საკონსულო) კალამა (საკონსულო) იკიკე (საკონსულო) ვალპარაისო (საკონსულო)  კოლუმბია ბოგოტა (საელჩო) სანტიაგო-დე-კალი (საკონსულო)  ეკვადორი კიტო (საელჩო) გუაიაკილი (საკონსულო)  პარაგვაი ასუნსიონი (საელჩო)  პერუ ლიმა (საელჩო) ტაკნა (გენერალური საკონსულო) ილო (საკონსულო) მოლიენდო (საკონსულო) პუნო (საკონსულო)  ურუგვაი მონტევიდეო (საელჩო)  ვენესუელა კარაკასი (საელჩო)  ეგვიპტე კაირო (საელჩო)  ჩინეთი პეკინი (საელჩო)  იაპონია ტოკიო (საელჩო)  ირანი თეირანი (საელჩო) ბრიუსელი (მისია ევროკავშირში) ჟენევა (მისია გაეროში) მონტევიდეო (მისის ლათინური ამერიკის ინტეგრაციის ასოციაციასა მერკოსურში) ნიუ-იორკი (მუდმივი მისია გაეროში) პარიზი (მუდმივი მისია იუნესკოში) რომი (მუდმივი მისია გაეროს სურსათისა და სოფლის მეურნეობის ორგანიზაციაში) ვაშინგტონი (მუდმივი მისია ამერიკის სახელმწიფოთა ორგანიზაციაში) ბოლივიის საგარეო საქმეთა სამინისტრო დაარქივებული 2012-04-15 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური)
კარლოს ბლანკო გალინდო

კარლოს ბლანკო გალინდო (ესპ. Carlos Blanco Galindo, დ. 12 მარტი, 1882, კოჩაბამბა, ბოლივია — გ. 2 ოქტომბერი, 1946, კოჩაბამბა, ბოლივია) — ბოლივიელი პოლიტიკოსი, ბოლივიის პრეზიდენტი 1930–1931 წლებში. თანამდებობა დაიკავა 1930 წლის 28 ივნისს — დატოვა 1931 წლის 5 მარტს. ბოლივიის პრეზიდენტი
დანიელ სალამანკა ურეი

დანიელ სალამანკა ურეი (ესპ. Daniel Domingo Salamanca Urey, დ. 8 ივლისი, 1869, კოჩაბამბა, ბოლივია — გ. 17 ივლისი, 1935, კოჩაბამბა, ბოლივია) — ბოლივიელი პოლიტიკოსი, ბოლივიის პრეზიდენტი 1931-1934 წწ. თანამდებობა დაიკავა 1931 წლის 5 მარტს — დატოვა 1934 წლის 27 ნოემბერს. ბოლივიის პრეზიდენტი
შაჰრისაბზი

შაჰრისაბზი (უზბეკ. Shahrisabz, ტაჯ. Шаҳрисабз; მწვანე ქალაქი) — ქალაქი უზბეკეთის კაშკადარინის ოლქში. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. ზღვის დონიდან 622 მეტრზე სამარყანდიდან სამხრეთით 80 კმ-ზე. 1991 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 53 000 კაცს. ქალაქს ძველად ეწოდებოდა კეში და წარმოადგენდა აქემენიდების იმპერიის პროვინცია სოგდიანის ადმინისტრაციულ ცენტრს. VII საუკუნეში დაიპყრეს არაბებმა. დიდი ხნის განმავლობაში იყო ანტიარაბული და ანტიისლამური მოძრაობის ცენტრი. შაჰრისაბზი ცნობილია, როგორც თემურლენგის სამშობლო. იგი დაიბადა სოფელ ხოჯა-ილგარში, რომელიც მდებარეობს ქალაქის გარეუბანში. XIV–XV საუკუნეებში წარმოადგენდა მის რეზიდენციას. ქალაქის ისტორიული ცენტრი შეტანილია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. History and monuments of Shahrisabz Square Kufic decoration on Timur's Summer Palace Square Kufic decoration on the Dar al-Siyadah Complex Square Kufic decoration on the Dar al-Tilavah Complex ↑ Камалиддинов Ш.С. Историческая география Южного Согда и Тохаристана по арабоязычным источникам IX - начала XIII вв. Глава 1 ИСТОРИЧЕСКАЯ ГЕОГРАФИЯ ЮЖНОГО СОГДА
ხოსე ლუის ტეხადა სორსანო

ხოსე ლუის ტეხადა სორსანო (ესპ. José Luis Tejada Sorzano, დ. 12 იანვარი, 1882, ლა-პასი, ბოლივია — გ. 4 ოქტომბერი, 1938, არიკა, ჩილე) — ბოლივიელი პოლიტიკოსი, ბოლივიის პრეზიდენტი 1934-1936 წლებში თანამდებობა დაიკავა 1934 წლის 1 დეკემბერს — დატოვა 1936 წლის 16 მაისს. ბოლივიის პრეზიდენტი
ბოლივიის საგარეო ურთიერთობები

ბოლივიის საგარეო ურთიერთობებს განაგებს ბოლივიის საგარეო საქმეთა სამინისტრო. ტრადიციულად, ბოლივიას ამერიკის ყველა სახელმწიფოსთან ნორმალური ურთიერთობები ჰქონდა, გარდა ჩილესი. ჩილესთან ურთიერთობები პირველად წყნარი ოკეანის მეორე ომისას დაიძაბა (1879–1883 წ.წ.), როდესაც ბოლივიამ დაკარგა წყნარ ოკეანეზე გასასვლელი — ატაკამის რეგიონი. ასევე საკმაოდ დაიძაბა ურთიერთობები მდინარე ლაუკის წყლის გამოყენების თაობაზე (1962-1975 წ.წ.). სიტუაცია განიმუხტა 1975 წელს, მაგრამ კვლავ დაიძაბა 1978 წელს, როდესაც ორივე ქვეყანა უუნარო აღმოჩნდა გადაეჭრა ატაკამის სასაზღვრო დავა, სადაც ბოლივია ჩილესგან მისთვის წყნარ ოკეანეზე გასასვლელის გადაცემას მოითხოვდა. 1960-იან წლებში ბოლივიას ურთიერთობა დაეძაბა კუბასთან. ბოლივიის საგარეო პოლიტიკა მოიცავს მძიმე ეკონომიკურ კომპონენტებს. 1996 წელს ქვეყანა გაწევრიანდა ამერიკის სახელმწიფოთა ორგანიზაციაში, რიოს ჯგუფსა და მერკოსურში (Southern Common Market). ბოლივია ხელს უწყობს მდგრადი განვითარებისა და ადგილობრივი ხალხების უფლებამოსილების გაზრდის პოლიტიკას. ბოლივია გაეროსა და რამდენიმე სხვა ორგანიზაციისა თუ პროგრამის წევრია, ესენია: ამერიკის სახელმწიფოთა ორგანიზაცია (OAS), ანდების საზოგადოება, INTELSAT-ი, მიუმხრობლობის მოძრაობა, საპარლამენტთაშორისო კავშირი, ლათინური ამერიკის ინტეგრაციის ორგანიზაცია (ALADI), მსოფლიო სავაჭრო ორგანიზაცია, საერთაშორისო ურთიერთდახმარების ხელშეკრულება, მერკოსური (MERCOSUR) და URUPABOL (ურუგვაი, პარაგვაი, ბოლივია. დაარსდა 1993 წელს). დიპლომატიური მისიები ბოლივიაში ბოლივიის დიპლომატიური მისიები ბოლივია-საქართველოს ურთიერთობები ბოლივიის საგარეო საქმეთა სამინისტრო დაარქივებული 2012-04-15 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური) ბოლივიის საგარეო ურთიერთობები http://www.countrystudies.us ბოლივიის საგარეო ურთიერთობები Bolivia Information Forum
ანისეტო-არსეს პროვინცია

ანიესტო-არსე — პროვინცია ბოლივიაში, ტარიხას დეპარტამენტის სამხრეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა 1888 - 1892 წლებში ბოლივიის პრეზიდენტის, ანისეტო არსეს პატივსაცემად. პროვინცია ერთ-ერთია ტარიხას დეპარტამენტის 6 პროვინციიდან. დასავლეთით და სამხრეთ-აღმოსავლეთით ესაზღვრება არგენტინა. ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ გადაჭიმულია 140 კმ-ზე, აღმოსავლეთიდან დასავლეთით 100 კმ-ზე, ხოლო მთლიანი ფართობი 4 910 კმ²-ია. 2001 წლის მონაცემებით, პროვინციის მოსახლეობა 52 570 ადამიანს შეადგენდა. მოსახლეობის 42.9 % 15 წელზე ნაკლები ასაკისაა. პროვინციის ძირითადი ენა ესპანურია. მასზე მოსახლეობის 80.7 % ლაპარაკობს, კეჩუაზე 8.6 %, 1.0 % აიმარაზე და 0.2 % გუარანზე. მოსახლეობის 55.4 %-ს არ აქვს ელექტროენერგია, 51.4 %-ს სასმელი წყალი. მოსახლეობის 42.1 % დაკავებულია სოფლის მეურნეობაში, 0.1 % მაღაროებში, 10.2 % მრეწველობაში, 47.6 % მომსახურების სფეროში. მორწმუნეთა 87.4 % კათოლიკეა, 8.9 % პროტესტანტი. პროვინცია შედგება ორი მუნიციპალიტეტისაგან, რომლებიც თავის მხრივ კანტონებად იყოფიან. დედაქალაქია პადკაია. ბოლივიის პროვინციები პროვინციის რუკა დაარქივებული 2012-04-20 საიტზე Wayback Machine. ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ისნტიტუტი ტარიხას დეპარტამენტის სოციალური მონაცემები დაარქივებული 2013-03-19 საიტზე Wayback Machine.
ხოსე-მარია-ავილესის პროვინცია

ხოსე-მარია-ავილესი — პროვინცია ბოლივიაში, ტარიხას დეპარტამენტის დასავლეთ ნაწილში. დასავლეთით ესაზღვრება პოტოსის დეპარტამენტი, სამხრეთით - არგენტინა. დასავლეთით და სამხრეთ-აღმოსავლეთით ესაზღვრება არგენტინა. ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ გადაჭიმულია 85 კმ-ზე, აღმოსავლეთიდან დასავლეთით 115 კმ-ზე, ხოლო მთლიანი ფართობი 2 658 კმ²-ია. 2001 წლის მონაცემებით, პროვინციის მოსახლეობა 17 504 ადამიანს შეადგენდა. მოსახლეობის 47.6 % 15 წელზე ნაკლები ასაკისაა. პროვინციის ძირითადი ენა ესპანურია. მასზე მოსახლეობის 98.9 % ლაპარაკობს; 2.4 % კეჩუაზე, 0.2 აიმარაზე. მოსახლეობის 81.6 %-ს არ აქვს ელექტროენერგია, 82.9 %-ს სასმელი წყალი. (1992) მოსახლეობის 77.0 % დაკავებულია სოფლის მეურნეობაში, 0.1 % მაღაროებში, 3.7 % მრეწველობაში, 19.2 % მომსახურების სფეროში. (2001) მორწმუნეთა 93.9 % კათოლიკეა, 4.6 % პროტესტანტი. (1992) პროვინცია შედგება ორი მუნიციპალიტეტისაგან, რომლებიც თავის მხრივ კანტონებად იყოფიან. დედაქალაქია ურიონდო. ბოლივიის პროვინციები პროვინციის რუკა დაარქივებული 2012-04-20 საიტზე Wayback Machine. ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ისნტიტუტი ტარიხას დეპარტამენტის სოციალური მონაცემები დაარქივებული 2013-03-19 საიტზე Wayback Machine.
ბურნეტ ო'კონორის პროვინცია

ბურნეტ ო'კონორი — პროვინცია ბოლივიაში, ტარიხას დეპარტამენტის ჩრდილოეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა სამხრეთ ამერიკის დამოუკიდებლობისათვის ომის ჟამთააღმწერლის - ბურნეტ ო'კონორის პატივსაცემად. პროვინციას ჩრდილოეთით ესაზღვრება ჩუკისაკის დეპარტამენტი. ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ გადაჭიმულია 140 კმ-ზე, აღმოსავლეთიდან დასავლეთით 100 კმ-ზე, ხოლო მთლიანი ფართობი 6 043 კმ²-ია. 2001 წლის მონაცემებით, პროვინციის მოსახლეობა 19 339 ადამიანს შეადგენდა. მოსახლეობის 47.5 % 15 წელზე ნაკლები ასაკისაა. პროვინციის ძირითადი ენა ესპანურია. მასზე მოსახლეობის 98.4 % ლაპარაკობს; 10.3 % გუარანზე, 1.8 % კეჩუაზე, 0.3 % აიმარაზე. მოსახლეობის 89.5 %-ს არ აქვს ელექტროენერგია, 84.5 %-ს სასმელი წყალი. (1992) მოსახლეობის 51.6 % დაკავებულია სოფლის მეურნეობაში, 14.6 % მაღაროებში, 7.0 % მრეწველობაში, 26.8 % მომსახურების სფეროში. (2001) მორწმუნეთა 89.9 % კათოლიკეა, 4.0 % პროტესტანტი. (1992) პროვინცია შედგება მხოლოდ ერთი მუნიციპალიტეტისაგან, რემელიც თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. დედაქალაქია ენტრე-რიოსი. ბოლივიის პროვინციები პროვინციის რუკა დაარქივებული 2012-04-20 საიტზე Wayback Machine. ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ისნტიტუტი ტარიხას დეპარტამენტის სოციალური მონაცემები დაარქივებული 2013-03-19 საიტზე Wayback Machine.
სერკადოს პროვინცია (ტარიხა)

სერკადო - პროვინცია ბოლივიაში, ტარიხას დეპარტამენტის ცენტრალურ ნაწილში. ესაზღვრება ეუსტაკიო-მენდესის, ხოსე-მარია-ავილესისა და ბურნეტ ო'კონორის პროვინციებს. ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ გადაჭიმულია 80 კმ-ზე, აღმოსავლეთიდან დასავლეთით ასევე 80 კმ-ზე, ხოლო მთლიანი ფართობი 2 046 კმ²-ია. 2001 წლის მონაცემებით, პროვინციის მოსახლეობა 153 457 ადამიანს შეადგენდა. მოსახლეობის 39.4 % 15 წელზე ნაკლები ასაკისაა. პროვინციის ძირითადი ენა ესპანურია. მასზე მოსახლეობის 99.4 % ლაპარაკობს; 11.5 % ასევე კეჩუაზე, 2.4 აიმარაზე და 0.2 % გუარანზე. მოსახლეობის 26.0 %-ს არ აქვს ელექტროენერგია, 39.4 %-ს სასმელი წყალი. (1992) მოსახლეობის 12.2 % დაკავებულია სოფლის მეურნეობაში, 0.1 % მაღაროებში, 11.5 % მრეწველობაში, 76.2 % მომსახურების სფეროში. (2001) მორწმუნეთა 89.6 % კათოლიკეა, 6.3 % პროტესტანტი. (1992) პროვინცია შედგება მხოლოდ ერთი მუნიციპალიტეტისაგან, რომელიც თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. დედაქალაქია ტარიხა. ბოლივიის პროვინციები პროვინციის რუკა დაარქივებული 2012-04-20 საიტზე Wayback Machine. ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ისნტიტუტი ტარიხას დეპარტამენტის სოციალური მონაცემები
გრან-ჩაკოს პროვინცია

გრან-ჩაკო — პროვინცია ბოლივიაში, ტარიხას დეპარტამენტის აღმოსავლეთ ნაწილში. 2009 წლის 6 დეკემბრიდან წარმოადგენს ავტონომიურ რეგიონს. პროვინციას ჩრდილოეთით ესაზღვრება ჩუკისაკის დეპარტამენტი, სამხრეთით არგენტინა და აღმოსავლეთით - პარაგვაი. ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ გადაჭიმულია 200კმ-ზე, აღმოსავლეთიდან დასავლეთით ასევე 200 კმ-ზე, ხოლო მთლიანი ფართობი 17 594 კმ²-ია. 2010 წლის მონაცემებით, პროვინციის მოსახლეობა 175 998 ადამიანს შეადგენდა. მოსახლეობის 41.9 % 15 წელზე ნაკლები ასაკისაა. პროვინციის ძირითადი ენა ესპანურია. მასზე მოსახლეობის 98.4 % ლაპარაკობს;11.5 % ასევე კეჩუაზე, 3.0 % აიმარაზე და 2.7 % გუარანზე. მოსახლეობის 50.7 %-ს არ აქვს ელექტროენერგია, 41.1 %-ს სასმელი წყალი. (1992) მოსახლეობის 19.1 % დაკავებულია სოფლის მეურნეობაში, 1.4 % მაღაროებში, 8.3 % მრეწველობაში, 71.2 % მომსახურების სფეროში. (2001) მორწმუნეთა 86.8 % კათოლიკეა, 9.4 % პროტესტანტი. (1992) პროვინცია შედგება სამი მუნიციპალიტეტისაგან, რომლებიც თავის მხრივ კანტონებად იყოფიან. დედაქალაქია იაკუიბა. ბოლივიის პროვინციები აგუარაგუეს ეროვნული პარკი გრან-ჩაკო პროვინციის რუკა დაარქივებული 2012-04-20 საიტზე Wayback Machine. Región Autónoma Chaco Tarijeño - Ministerio de Autonomías დაარქივებული 2011-04-28 საიტზე Wayback Machine. ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ისნტიტუტი ტარიხას დეპარტამენტის სოციალური მონაცემები დაარქივებული 2013-03-19 საიტზე Wayback Machine.
ეუსტაკიო-მენდესის პროვინცია

ეუსტაკიო-მენდესი — პროვინცია ბოლივიაში, ტარიხას დეპარტამენტის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. ჩრდილოეთით ესაზღვრება ჩუკისაკის დეპარტამენტი. სახელი ეწოდა პოლივიის დამოუკიდებლობისათვის მებრძოლის, სამხედრო ლიდერ ეუსტაკიო მენდესის პატივსაცემად. პროვინცია ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ გადაჭიმულია 90 კმ-ზე, აღმოსავლეთიდან დასავლეთით 105 კმ-ზე, ხოლო მთლიანი ფართობი 4 070 კმ²-ია. 2001 წლის მონაცემებით, პროვინციის მოსახლეობა 32 038 ადამიანს შეადგენდა. მოსახლეობის 46.9 % 15 წელზე ნაკლები ასაკისაა. პროვინციის ძირითადი ენა ესპანურია. მასზე მოსახლეობის 99.7 % ლაპარაკობს; 1.7 % ასევე კეჩუაზე, 0.2 % აიმარაზე და 0.1 % გუარანზე. მოსახლეობის 78.1 %-ს არ აქვს ელექტროენერგია, 77.8 %-ს სასმელი წყალი. (1992) მოსახლეობის 67.8 % დაკავებულია სოფლის მეურნეობაში, 0.1 % მაღაროებში, 5.9 % მრეწველობაში, 26.2 % მომსახურების სფეროში. (2001) მორწმუნეთა 95.1 % კათოლიკეა, 3.1 % პროტესტანტი. (1992) პროვინცია შედგება ორი მუნიციპალიტეტისაგან, რომლებიც თავის მხრივ კანტონებად იყოფიან. დედაქალაქია სან-ლორენსო. ბოლივიის პროვინციები პროვინციის რუკა დაარქივებული 2012-04-20 საიტზე Wayback Machine. ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ისნტიტუტი ტარიხას დეპარტამენტის სოციალური მონაცემები დაარქივებული 2013-03-19 საიტზე Wayback Machine.
არეოპაგი

არეოპაგი — ძალაუფლების ორგანო ათენში (ძველ საბერძნეთში). დასახელება მიიღო ადგილმდებარეობის მიხედვით (სიტყვასიტყვით „არესის ბორცვს“ ნიშნავს). გადმოცემის მიხედვით, ამ ბორცვზე გაიმართა სასამართლო ღმერთ არესზე, იმისათვის რომ მან პოსეიდონის შვილის სისხლი დაღვარა. არეოპაგის ძირითადი ფუნქცია კანონების შესრულებაზე თვალყურის დევნა იყო. ასევე მის ფუნქციაში შედიოდა სასამართლო გარჩევები იმ საქმეებისა სადაც ჩადენილი იყო მკვლელობა. Michael Grant und John Hazel: Lexikon der antiken Mythen und Gestalten. dtv, ISBN 3-423-32508-9 (გერმანული) Robert von Ranke-Graves: Griechische Mythologie – Quellen und Deutung. rororo, ISBN 3-499-55404-6 (გერმანული) Hermann Bengtson: Griechische Geschichte. C.H.BECK, 2002 (9. Auflage), ISBN 3-406-02503-X (გერმანული) Ареопаг (სტატია Православная энциклопедия-ში) (რუსული)