laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
RCA Studio II

RCA Studio II — მეორე თაობის სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლი, შემუშავებული ამერიკული კომპანია RCA-ის მიერ 1977 წლის იანვარში. კონსოლს ინფრომაციის გამოსახვა შეეძლო შავთეთრ ფერებში, რითაც წააგავდა „Pong“-ის მაგვარ კონსოლებს და მის კლონებს. მას არ გააჩნდა ჯოისტიკი ან რაიმე სახის მსგავსი კონტროლერი, თუმცა გამოიყენებდა ათ ღილაკიან მინი კლავიატურას, რომელიც ზედ იყო განთავსებული. სისტემის თავდაპირველი ფასი 149 აშშ დოლარს შეადგენდა და დაფუძნებული იყო იმავე მწარმოებლის მიერ 1977 წელს გამოცემულ მიკროკომპიუტერ COSMAC VIP-ზე. კონსოლი გამოიყენებდა RCA 1802-ის ცენტრალურ პროცესორს 1.78 მჰც ტაქტური სიხშირით და 512 ბაიტ ოპერატიულ მეხსიერებას. მას ახასიათებდა მონოქრომული გრაფიკა 64x32 პიქსელების გაფართოებით (თეორიულად 64×128-მდე) და შეეძლო მარტივი ხმოვანი სიგნალის გამოცემა. ერთ-ერთი განსაკუთრებულ მახასიათებელად შეიძლება ჩაითვალოს მასში ჩაშენებული 5 თამაში. Studio II-მა ვერ მოიპოვა პოპულარობა და შესაბამისად კომეციულადაც წარუმატებელი აღმოჩნდა, რადგანაც ვერ გამოირჩეოდა მძლავრი აპარატული მახასიათებლებით. მასზე ადრე გამოშვებული კონსოლი Fairchild Channel F-იც კი ბევრად აღემატებოდა შესაძლებლობებით, ხოლო ათი თვის შემდეგ საბოლოო დარტყმა მიაყენა Atari 2600-ის გამოსვლამ. 1978 წელს RCA-მა შეწყვიტა კონსოლის წარმოება. ზოგიერთი ანალიტიკოსის აზრით, წარუმატებლობის ერთ-ერთ მთავარ მიზეზად იქცა კონსოლის შავთეთრი გრაფიკა, რითაც კონკურენცია ვერ გაუწია იმ დროში არსებულ ფერადი გრაფიკის მქონე სისტემებს. ვიდეო თამაშების ისტორია - RCA Studio II დაარქივებული 2020-01-20 საიტზე Wayback Machine. RCA Studio II დაარქივებული 2007-12-11 საიტზე Wayback Machine. The Dot Eaters-ზე RCA Studio II დაარქივებული 2017-10-02 საიტზე Wayback Machine. Old-Computers-ზე RCA Studio II დაარქივებული 2017-09-30 საიტზე Wayback Machine. Wikia-ზე RCA Studio II ვიდეო თამაშების კონსოლების ბიბლიოთეკაში ↑ Kent, Steven L. (2001). The Ultimate History of Video Games. Three Rivers Press. ISBN 0-7615-3643-4.  ↑ Dave Sagarin. (დეკემბერი, 1977) New TV games: Livelier, smarter გვ. 92-93. Popular Mechanics. ციტირების თარიღი: 3 დეკემბერი, 2017. ↑ Edwards, Benj (2017-10-27). „Rediscovering History’s Lost First Female Video Game Designer“. Fast Company (ინგლისური). ციტირების თარიღი: 2017-10-27. ↑ Dillon, Roberto (2011). The Golden Age of Video Games. A K Peter/CRC Press. ISBN 978-1-4398-7323-6.  ↑ TV Games Cutback, გვერდი 21, Spokane Daily Chronicle, 1978-02-14, Spokane Daily Chronicle - Google News Archive Search
ჰექსაგრაფი

ჰექსაგრაფი (ძვ. ბერძნ. ἕξ, héx „ექვსი“ და ძვ. ბერძნ. γράφω, gráphō „ვწერ“) — ექვსი ასოს თანმიმდევრობა, რომელიც გამოიყენება ერთი ხმის (ფონემები) ან ხმების კომბინაციების წარმოსადგენად და არ შეესაბამება ასოების ინდივიდუალურ სიდიდეს. ისინი გვხვდებიან მხოლოდ ირლანდიურ ორთოგრაფიაში, სადაც შესაძლებელია მათი უმრავლესობის გაანალიზება, როგორც ტეტრაგრაფს პლუს ხმოვნები e ან გვერდითი i, ან რომ მივუთითოთ, რომ მეზობელი თანხმოვნები პალატალიზირდებიან. მაგრამ, ყველა ირლანდიური ჰექსაგრაფი არ ანალიზირდება ასეთი გზით. მაგალითად ჰექსაგრაფი oidhea წარმოადგენს იმავე ხმას (დაახლოებით როგორც დიფთონგი ინგლისურ სიტყვაში „write“), როგორც ტრიგრაფი adh და ასეთივე ეფექტით მეზობელ თანხმოვნებში. ექვსასოიანი თანმიმდევრობა schsch არსებობს გერმანულ ენაში, მაგალითად, სახელში Eschscholz, მაგრამ ეს შეიძლება ჩავთვალოთ არა, როგორც ჰექსაგრაფი, არამედ როგორც გაორმაგებული ტრიგრაფი sch იმისთვის, რომ ვაჩვენოთ მომდევნო ხმოვანის სიმოკლე. ამას გარდა, რუსული ასო Щ გერმანულ ენაზე ტრანსკრიპტირებულია, როგორც schtsch, ანუ shtsh, štš და šč ტრანსკრიპტირების ანალოგიურად. გამოიყენება პალატალიზებულ (რბილი, „ვიწრო“) და ველარიზებულ (მაგარი, „ფართე“) თანხმოვანს შორის. ⟨eidhea⟩ და ⟨eighea⟩ — ორივე გამოიყენება ხმა /əi̯/-ს დასაწერად. ზოგიერთი სიტყვა პირველი ჰექსაგრაფით: eidheann „სურო“, feidheartha „ღარიბი“. და მეორე ჰექსაგრაფით: leigheas „მკურნალობა“, deideigheanna „რბილი სათამაშოები“, deighealfaidh „გავყოფ“. გამოიყენება ორ რბილ თანხმოვანს შორის: ⟨eabhai⟩ და ⟨eamhai⟩ — ორივე გამოიყენება ხმა /əu̯/-ს ან ქალაქ დონეგოლის /oː/ დასაწერად. ზოგიერთი სიტყვა პირველი ჰექსაგრაფით: breabhaid „გავარდნა“, deabhaidh „სიჩქარე, სროლა“, feabhais „გაუმჯობესება“, leabhair „წიგნები“, meabhair „გაფიქრება“. სიტყვები მეორე ჰექსაგრაფით: creamhaigh „ნიორი“, sceamhaim „მე ვყეფავ“, seamhain „სიმპტომატიკა“, sleamhain „სრიალა“, teamhair „ბორცვი“. ⟨eadhai⟩ გამოიყენება ხმა /əi̯/-ს ან ქალაქ დონეგოლის /eː/ დასაწერად. ზოგიერთი სიტყვა ჰექსაგრაფით: feadhain „ჯარი“, Gairmleadhaigh „გორმლი“ (გვარი), ghleadhair „დარტყმა“. გამოიყენება ორ მაგარ თანხმოვანს შორის: ⟨oidhea⟩ და ⟨oighea⟩ — ორივე გამოიყენება ხმა /əi̯/-ს დასაწერად. სიტყვა პირველი ჰექსაგრაფით: oidheanna „ბედი“. სიტყვები მეორე ჰექსაგრაფით: Baoighealláin „ბოილანი“ (გვარი), broigheall „დიდი ჩვამა“, oigheann „ღუმელი“, oighear „ყინული“, poigheachán „ნიჟარა“ (ლოკოკინა). დიგრაფი ტრიგრაფი პენტაგრაფი ტეტრაგრაფი დიფთონგი ტრიფთონგი
ნაპერწკლები თვალებიდან (საუნდტრეკი)

ჯეიმზ ბონდის სერიის ფილმის „ნაპერწკლები თვალებიდან“ (ინგლ. The Living Daylights) საუნდტრეკი გამოვიდა 1987 წელს. მასში შეტანილი მუსიკის კომპოზიტორი არის ჯონ ბარი. ფილმის მთავარ სიმღერას ასრულებს ჯგუფი a-ha. მისი თემა თავად საუნდტრეკში დროდადრო მეორდება. საუნდტრეკი ელექტრონული ჟანრისაა, მეტწილად სინთპოპის ტიპის. The Living Daylights – A-ha Necros Attacks The Sniper Was a Woman Ice Chase Kara Meets Bond Koskov Escapes Where Has Everybody Gone – The Pretenders Into Vienna Hercules Takes Off Mujahadin and Opium Inflight Fight If There Was a Man – The Pretenders Exercise at Gibraltar Approaching Kara Murder at the Fair Assassin and Drugged Airbase Jailbreak Afghanistan Plan Air Bond Final Confrontation Alternate End Titles შენიშვნა ↑ 1.0 1.1 შეტანილია „James Bond Theme“, თავდაპირველად გაჟღერებული ფილმში „დოქტორი ნოუ“ ↑ ნაპერწკლები თვალებიდან AllMusic-ზე ↑ ბერლინგეიმი, ჯონ (1 November 2012). The Music of James Bond. Oxford, England: Oxford University Press, გვ. 187. ISBN 0-19-986330-X. ციტირების თარიღი: 11 October 2012.
V.Smile

V.Smile — მეექვსე თაობის საგანმანათლებლო ვიდეო თამაშების კონსოლი, შემუშავებული და გამოცემული VTech-ის მიერ 2004 წლის 4 აგვისტოს. კონსოლი გათვლილი იყო სამიდან შვიდ წლამდე ბავშვებისთვის. სისტემის თავდაპირველი ფასი შეადგენდა 59 აშშ დოლარს. მასში განთავსებული იყო SunPlus-ის SPG2xx ცენტრალური პროცესორი და გააჩნდა კლავიატურის და მაუსის მხარდაჭერა. ის დაფუძნებული იყო სპრაიტულ გრაფიკაზე და ძირითად მედია საშუალებად გამოიყენებდა სათამაშო კარტრიჯებს, რომელსაც ერქვა „სმარტრიჯი“ (Smartridge). შემდგომში გამოვიდა V.Smile-ის რამდენიმე ვარიანტი, მათ შორის პორტატიული ვერსია V.Smile Pocket. აგრეთვე გამოიცა V-Motion - V.Smile-ის ერთ-ერთი ძირითადი ვერსია, რომელსაც გააჩნდა საკუთარი პროგრამული უზრუნველყოფის ხაზი და თან მოიხმარდა მოძრაობის დეტექტორ კონტროლერს. V-Motion და სმარტრიჯები უკუთავსებადი იყო V.Smile-ის სხვა ვარიანტებთან და სმარტრიჯებთან. V-Motion-ის სმარტრიჯები, აგრეთვე თავსებადი იყო V.Smile-ის კოსოლურ და პორტატიულ ვერსიებთან, თუმცა ახასიათებდა გარკვეული შეზღუდვები. VTech CreatiVision V.Flash VTech Socrates V.Smile PcMag-ზე V.Smile Giant Bomb-ზე V.Smile-ის სახელმძღვანელო ოფიციალური საიტი (დაარქივებული) V.Smile Console Data Base]-ზე ↑ V.Smile Games. Giant Bomb. ციტირების თარიღი: 16 აპრილი, 2016. ↑ SunPlus: The biggest chip company you’ve never heard of (18 აპრილი, 2010). ციტირების თარიღი: 18 ნოემბერი, 2014. ↑ V-Tech V.Smile - Console Information, consoledatabase.com, წაკითხვის თარიღი 3 დეკემბერი, 2017
V.Flash

V.Flash (აგრეთვე ცნობილი როგორც V.Smile Pro) — მეშვიდე თაობის საგანმანათლებლო სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლი V.Smile-ის კონსოლების სერიიდან, რომელიც შექმნა და გამოსცა ამერკულმა კომპანია VTech-მა 2006 წელს ჩრდილოეთ ამერიკაში. V.Smile-ისგან განსხვავებით, V.Flash გამოიყენებს 3D კომპიუტერული გრაფიკას და შექმნილია ხუთი წლის ზემოთ ბავშვებისთვის. მასში განთავსებულია 32 ბიტიანი LSI Logic-ის ARM9 ცენტრალური პროცესორი და სათამაშო კარტრიჯის ნაცვლად ძირითად მედია საშუალებად მოიხმარს CD-ROM მოწყობილობას. V.Flash-ის თამაშების რაოდენობა ძალიან მწირია, საერთო ჯამში მასზე ხელმისაწვდომი არის 9 ერთეული თამაში, ხოლო გრაფიკა არ აღემატება მეხუთე თაობის კონსოლებისას, მაგალითისთვის როგორებიცაა PlayStation და Nintendo 64. V.Flash — Multimedia.cx V.Flash-ის სახელმძღვანელო VTech V.Smile VTech Socrates ↑ information about VTech V.Flash, rfgeneration.com, წაკითხვის თარიღი 4 დეკემბერი, 2017 ↑ Multimedia Mike. (26 ოქოტმბერი, 2017) Unboxing the VTech V.Flash. Multimedia.cx. ციტირების თარიღი: 4 დეკემბერი, 2017.
VC 4000

VC 4000 — 8 ბიტიანი მეორე თაობის სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლი, შექმნილი და გამოცემული გერმანული კომპანია Interton-ის მიერ 1978 წლის ნოემბერში გერმანიაში. ითვლება ამ რეგიონში შექმნილ და გამოცემულ პირველ და უკანასკნელ კოსნოლად, მაგრამ არსებობს უამრავი პროგრამულად თავსებადი სისტემა ბევრ ევროპულ ქვეყანაში. კონსოლი ჯერ კიდევ 1974 წელს შეიქმნა, მაგრამ გამოიცა ოთხი წლის შემდეგ. მანამდე კომპანია Interton-ს უკვე გამოცემული ჰქონდა „Pong“-ის მაგვარი ლიცენზირებული სისტემები, მაგალითად, როგორიც არის Interton 3001. VC 4000 გამოიყენებდა Signetics 2650A-ის ცენტრალურ პროცესორს და 4კბ ოპერატიულ მეხსიერებას. თან მოჰყვებოდა 12 ღილაკიანი ორი ცალი კონტროლერი, ხოლო კონსოლზე განთავსებული იყო ოთხი დამატებითი ღილაკი — ჩართვა/გამორთვის, reset-ის (გადატვირთვა), select-ის (არჩევა) და start-ის (დაწყება). ძირითად მედია საშუალებად მოიხმარდა სათამაშო კარტრიჯებს. დღემდე უცნობია, შექმნა თუ არა კომპანია Interton-მა ეს კონსოლი საკუთარი საავტორო უფლებების ფარგლებში, ან შესაძლოა გაყიდა კიდევაც მისი წარმოების უფლება, მაგრამ ფაქტია, რომ მოაგვიანებით ბევრმა უცხოურმა კომპანიამ შეიმუშავა VC 4000-ის კლონები. მაგალითისთვის, კომპანია Grundig-მა ბრიტანეთში გამოუშვა VC 4000-თან სრულად თავსებადი სისტემა Grundig Superplay Computer 4000, აგრეთვე შეიქმნა Haminex HMG 7900, Radofin 1292, Audiosonic 1292 და სხვა. თუმცა ყველა კონსოლი არ არის ერთმანეთთან თავსებადი კარტრიჯის სლოტის ფორმისა და ზომიდან გამომდინარე, თუმცა პროგრამულად ყველა თავსებადია. არსებობის ისტორიაში VC 4000-ზე 40 დაგეგმილი თამაშიდან გამოვიდა 37, რომელთა სათაურიც ყოველთვის იწყებოდა „Cassette“-თი და ნომრით, (მაგალითად, Cassette 17 — Circus), ყოველი მათაგანი შექმნა და გამოაქვეყნა Interton-მა. დღესდღეობით ხელმისაწვდომი არის სხვადასხვა სახის ემულატორები, რისი მეშვეობითაც შესაძლებელია VC 4000-ის თამაშების გაშვება თანამედროვე პერსონალურ კომპიუტერებსა და სათამაშო კონსოლებზე. 1292 Advanced Programmable Video System VC 4000 Wikia-ზე VC 4000 დაარქივებული 2007-12-09 საიტზე Wayback Machine. Old-Computers-ზე VC 4000 კონსოლების მონაცემთა ბაზაში VC 4000 დაარქივებული 2017-06-09 საიტზე Wayback Machine. Retro Gaming Consoles-ზე ↑ 1.0 1.1 OLD-COMPUTERS.COM: The Museum. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-12-09. ციტირების თარიღი: 2017-12-03. ↑ Interton VC 4000 დაარქივებული 2017-06-09 საიტზე Wayback Machine. , retrogamingconsoles.com, წაკითხვის თარიღი 4 დეკემბერი, 20017 ↑ Interton VC-4000 Console Information. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 24 ივლისი 2012. ციტირების თარიღი: 4 დეკემბერი 2017. ↑ Website dedicated to Interton VC 4000 ↑ Interton VC4000. ციტირების თარიღი: 26 იანვარი, 2016.
ალექსანდრე ანპილოგოვი

ალექსანდრე ანპილოგოვი (დ. 18 იანვარი 1954, თბილისი) — ქართველი და საბჭოთა ხელბურთელი. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1976). საპატიო ნიშნის ორდენის, ღირსების ორდენის, ვახტანგ გორგასლის მეორე ხარისხის ორდენის და ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენის კავალერი. თამაშობდა თბილისის „ბურევესტნიკში“ (1970–1985) და გერმანიის „ლანდსჰუტში“ (1987–1992), სადაც ჯერ მოთამაშის, შემდეგ კი მოთამაშე მწვრთნელის ფუნქციას ასრულებდა. 1976 წლის მონრეალის ოლიმპიური თამაშების ჩემპიონი (6 მატჩი, 13 გოლი) და 1980 წლის მოსკოვის ოლიმპიადის მეორე პრიზიორი (6 მატჩი, 29 გოლი). მსოფლიოს ჩემპიონი (1982) და მეორე პრიზიორი (1978), სსრკ ჩემპიონატის სამგზის მესამე პრიზიორი (1977, 1980, 1981) სსრკ ხალხთა მე-6 სპარტაკიადის მესამე პრიზიორი (1975). 1974–1984 წლებში სსრკ ნაკრებში ითამაშა 217 მატჩი (572 გოლი). იყო საბერძნეთის ქალთა ნაკრების მწვრთნელი (2000–2001). 2012 წელს, სერიაში „ქართველი ოლიმპიური ჩემპიონები“ (პროექტის ავტორი და მთავარი რედაქტორი ელგუჯა ბერიშვილი) გამოიცა გიორგი ჩოჩიშვილის წიგნი „ალექსანდრე ანპილოგოვი“. 2017 წელს ალექსანდრე ანპილოგოვს სპორტისა და ახალგაზრდობის საქმეთა სამინისტროს დაწესებული უმაღლესი ჯილდო „სპორტის რაინდის წოდება“ მიენიჭა. საქართველოს სსრ მინისტრთა საბჭოსთან არსებული ფიზიკური კულტურისა და სპორტის კომიტეტის კოლეგიამ თავის სხდომაზე დაამტკიცა რესპუბლიკის საუკეთესო სპორტსმენთა ათეული 1976 წლის შედეგების მიხედვით, სადაც ალექსანდრე ანპილოგოვი 1976 წლის საქართველოს მესამე საუკეთესო სპორტსმენად დასახელდა. 1982 წლის დეკემბერში სპორტულმა ჟურნალისტებმა და სპეციალისტებმა ალექსანდრე ანპილოგოვი საქართველოს მეშვიდე საუკეთესო სპორტსმენად დაასახელეს. ალექსანდრე ანპილოგოვი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ალექსანდრე ანპილოგოვი — ბიოგრაფიული ლექსიკონი ალექსანდრე ანპილოგოვი — Sports-Reference.com ალექსანდრე ანპილოგოვი — ქართული სპორტი ალექსანდრე ანპილოგოვი — Sputnik-Georgia ↑ https://www.president.gov.ge/eng/pressamsakhuri/siakhleebi/prezidentma-olimpiuri-tamashebis-chempionebi-brcyi.aspx ↑ ქართული ხელბურთის ლეგენდა — ალექსანდრე ანპილოგოვი 60 წლისაა. მსოფლიო სპორტი (18 იანვარი, 2014). ციტირების თარიღი: 4 დეკემბერი, 2017. ↑ მაღალი წოდება // „ლელო“, 4 სექტემბერი, 1976, № 175 (5725), გვ. 1. ↑ ალექსანდრე ანპილოგოვი. საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა. ციტირების თარიღი: 4 დეკემბერი, 2017. ↑ President Margvelashvili Awards Presidential Order of Excellence to Olympic Champions. President.gov.ge (23 მაისი, 2018). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-05-12. ციტირების თარიღი: 16 იანვარი, 2022 ↑ ოლიმპიური მედალოსნები - ალექსანდრე ანპილოგოვი. საქართველოს ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტი. ციტირების თარიღი: 4 დეკემბერი, 2017. ↑ კარიერა ფრაზებში: ალექსანდრე ანპილოგოვი. სპორტისა და ახალგაზრდობის საქმეთა სამინისტრო (2016 მაისი 31). ციტირების თარიღი: 4 დეკემბერი, 2017. ↑ სპორტის მინისტრმა ალექსანდრე ანპილოგოვს "სპორტის რაინდის" წოდება მიანიჭა. ტაბულა (21 აგვისტო, 2017). ციტირების თარიღი: 4 დეკემბერი, 2017. ↑ საუკეთესონი // „ლელო“, 31 დეკემბერი, 1976, № 259 (5809), გვ. 1. ↑ საქართველოს 10 საუკეთესო // „ლელო“, 29 დეკემბერი, 1982, № 249 (7310), გვ. 1.
ვლადიმერ აბაშიძე (პოეტი)

ვლადიმერ (ლადო) სიმონის ძე აბაშიძე (დ. 1859, სოფ. დილიკაური — გ. 9 ივნისი, 1917, სოფ. კაცხი) — ქართველი პოეტი, თეატრალური მოღვაწე. პოეტი ქალის ნ. ორბელიანის ძმა. დაამთავრა თბილისის პირველი გიმნაზია. იყო ნ. ავალიშვილის მიერ 1867 წელს ჩამოყალიბებული დრამატული თეატრის წევრი. 1872 წლიდან მსახურობდა საჩხერეში, ფოთში, აბაშაში მომრიგებელ მოსამართლედ, მაზრის უფროსის თანაშემწედ და სხვა. ხშირად მართავდა წარმოდგენებს პროვინციებში. ეწეოდა ლიტერატურულ მოღვაწეობას, წერდა ლექსებს. 1878 წელს გაზეთ „დროებაში“ გამოქვეყნდა მისი ლექსი „ე. ნ-ს“ („ისევ შენ და ისევ შენ...“, მიძღვნილი ელენე კონსტანტინეს ასულ ნიჟარაძისადმი). შემდგომში ეს ლექსი შევიდა კრებულებში („სალხინო საზანდარი“, „ჩანგი“) ავტორის დაუსახელებლად. ლექსი ხალხში სიმღერად იქცა, ხოლო კომპოზიტორმა ანდრია ყარაშვილმა ნოტებზე გადაიღო და შექმნა პოლულარული ქართული რომანსი. იგი ამშვენებდა ვანო სარაჯიშვილის რეპერტუარს. მ. შონია, ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 22.
ოქრუაშვილი

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ოქრუაშვილი საკუთარი სახელი ოქრუაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ადამ ოქრუაშვილი — სპორტსმენი (ძიუდო) ირაკლი ოქრუაშვილი — იურისტი, პოლიტიკოსი
ჯუნია

ჯუნია (არაბ. جونية, ან ჯუნიე არაბ. جونيه) — სანაპირო ქალაქი ლიბანში, ბეირუთიდან 16 კმ-ის დაშორებით. მდებარეობს მთიანი ლიბანის მუჰაფაზაში, კესერვანის რაიონში. 2012 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 102 221 კაცს შეადგენს. მონაკო, მონაკო. გუსტავია, საფრანგეთი. ლას-ვეგასი, აშშ. რიო-დე-ჟანეირო, ბრაზილია. http://booklebanonhotels.com/city.php?lang=en&id=2&city_name=Jounieh დაარქივებული 2014-08-14 საიტზე Wayback Machine. http://www.jouniehinternationalfestival.com/ დაარქივებული 2021-04-11 საიტზე Wayback Machine. ჯუნიის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი (არაბული ენა)
ლიპარტელიანი

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ლიპარტელიანი საკუთარი სახელი ლიპარტელიანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ბესიკ ლიპარტელიანი — კალათბურთელი, მწვრთნელი გოგი ლიპარტელიანი — პოლიტიკოსი ვარლამ ლიპარტელიანი — ძიუდოისტი ვახტანგი (ლიპარტელიანი) — საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მღვდელმთავარი ოლეგ ლიპარტელიანი — მორაგბე როინ ლიპარტელიანი — პოლიტიკოსი სოსო ლიპარტელიანი — ძიუდოისტი
რეხვიაშვილი

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: რეხვიაშვილი საკუთარი სახელი რეხვიაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ალექსანდრე (საშა) რეხვიაშვილი — კინორეჟისორი, ოპერატორი ალექსანდრე (ალეკო) რეხვიაშვილი — ფეხბურთელი, საფეხბურთო ფუნქციონერი გიორგი რეხვიაშვილი — სპორტსმენი (ფეხბურთელი) ვასილ რეხვიაშვილი — ინჟინერი, ნავთობის სპეციალისტი ვახტანგ რეხვიაშვილი — სპორტსმენი (ფეხბურთელი) ზებედა რეხვიაშვილი — სპორტსმენი (ძიუდო) ირაკლი რეხვიაშვილი — ეკონომისტი, სახელმწიფო მოხელე ლაურა რეხვიაშვილი — მსახიობი ნიკოლოზ რეხვიაშვილი — ეთნოლოგი რატი რეხვიაშვილი — სპორტსმენი (მკლავჭიდი) ჯიმშერ რეხვიაშვილი — მწერალი, ჟურნალისტი
ევსტათი მცხეთელი

ევსტათი მცხეთელი (გ. დაახლოებით 550) — VI საუკუნის ქრისტიანი წმინდანი. ხსენების დღეა 11 აგვისტო (ძველი სტილით 29 ივლისი). წმიდა ევსტათი მცხეთელი წარმოშობით სპარსი იყო, არშაკეთის პროვინციის ქალაქ განძაკიდან. გაქრისტიანებამდე ერქვა გვირობანდაკი. მამამისი მოგვი იყო და მასაც მოგვად ზრდიდა, მაგრამ ევსტათი მცხეთელი ჯერ კიდევ სამშობლოში ყოფნისას დაეჭვდა მაზდეანური სარწმუნოების ჭეშმარიტებაში და ქრისტიანობის მხარეზე გადაიხარა. ამ გრძნობით შეპყრობილი 30 წლის ევსტათი მცხეთელი სპარსეთის შაჰის ხოსრო ანუშირვანის (531-579) მეფობის მე-10 წელს ქართლში ჩამოვიდა და მცხეთაში დასახლდა. აქ მან შეისწავლა მეწაღეობა, დაუახლოვდა ადგილობრივ ქრისტიანებს და ცოლად შეირთო ქრისტიანი ქალი. ამის შემდეგ უფრო შეიყვარა ქრისტიანული რჯული და მოინათლა კიდეც კათოლიკოს სამოელის ხელით, რომელმაც მას ევსტათი დაარქვა. ევსტათი მცხეთელმა მცხეთაში მცხოვრებ სპარსელ ხელოსნებს უარი უთხრა, მათთან ერთად მაზდეანთა მთავარ რელიგიურ დღესასწაულში მონაწილეობის მიღებაზე. ამის გამო იგი დააბეზღეს მცხეთის სპარსელ ციხისთავ უსტამთან, რომელმაც ევსტათი მცხეთელი, სხვა შვიდ გაქრისტიანებულ სპარსელთან ერთად, მარზპან არვანდ გუშნასპს თბილისში გაუგზავნა დასასჯელად. ქართლის კათოლიკოსისა და მთავრების თხოვნით იმავე მარზპანმა 6 თვის შემდეგ სპარსეთში გამგზავრების წინ ევსტათი მცხეთელი ციხიდან გაათავისუფლა. სამი წლის შემდეგ, როცა ქართლში ახალი მარზპანი — ვეჟან ბუზმირი მოვიდა, მცხეთელ სპარსელებს ევსტათი მასთანაც დაუსმენიათ. მარზპანი ცდილობდა ევსტათი მცხეთელი მამაპაპეულ სარწმუნოებაზე დაებრუნებინა, მაგრამ ამაოდ. ევსტათი მცხეთელი სიკვდილით დასაჯეს. მარზპანის ბრძანებით, ევსტათი მცხეთელი საპყრობილეში გადაიყვანეს, ღამით კი თავი მოკვეთეს და ქალაქგარეთ დააგდეს ფრინველთა საჯიჯგნად, გვამი კი ღამით გაიტანეს და ქალაქგარეთ დააგდეს. ქრისტიანებმა ევსტათის ცხედარი, მალულად წაასვენეს მცხეთაში. მოწამის ნეშტს წმიდა სამოელ კათოლიკოსი შემოეგება და პატივით დაკრძალა სვეტიცხოველში, წმიდა ტრაპეზის ქვეშ. ევსტათის ცხოვრება აღწერილია VI საუკუნის უცნობი ავტორის თხზულებაში „ევსტათი მცხეთელის მარტვილობა“. საქართველოს მართლმადიდებელმა ეკლესიამ წმიდა მოწამე ევსტათი მცხეთელი წმინდანად შერაცხა. კეკელიძე კ., ქართული ლიტერატურის ისტორია, ტ. 1, თბ., 1960; ძველი ქართული აგიოგრაფიული ლიტერატურის ძეგლები, ილ. აბულაძის რედ., წგ. 1, თბ., 1963; „ქართველ წმიდანთა ცხოვრებანი“, თბილისი, 2004 წ. ბოგვერაძე ა., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 562. წმიდა მოწამე ევსტათი მცხეთელი (+551) – orthodoxy.ge
ეჯიდიო მირაგოლი

ეჯიდიო მირაგოლი (იტალ. Egidio Miragoli; დ. 20 ივლისი, 1955) — მონდოვის ეპისკოპოსი 2017 წლის 29 სექტემბრიდან. ეჯიდიო მირაგოლი 1955 წელს, პანდინოს კომუნის სოფელ გრადელაში დაიბადა. 1979 წელს ეპისკოპოს პაოლო მანიანის ხელდასხმით მღვდლად იკურთხა. ის თავის საღვთისმეტყველო სწავლებას ლოდის სემინარიასა და პაპის გრიგორიანულ უნივერსიტეტში განაგრძობდა, სადაც საეკლესიო სამართლის კუთხით სპეციალიზირდებოდა. 1994 წლიდან იყო ფრანცისკა ქსავიე კაბრინის მრევლის პარსონი ლოდიში. 2007 წლიდან იყო ლომბარდიის რეგიონული საეკლესიო ტრიბუნალის მოსამართლე. 2017 წლის 29 სექტემბერს პაპმა ფრანცისკემ მას მონდოვის ეპისკოპოსის წოდება უბოძა. მისი კურთხევა 2013 წლის 11 სექტემბერს ლოდის ეპისკოპოსმა მაურიციო მალვესტიტიმ მოახდინა. ეპისკოპოსი მალვესტიტი მონდოვის ახლადარჩეულ ეპისკოპოს მამა ედიჯიო მირაგოლის თავზე ცუკეტოს ახურავს, 29 სექტემბერი 2017 Il sacramento della penitenza. Il ministero del confessore: indicazioni canoniche e pastorali, curatela. Milano, Àncora Editrice, 1999, ISBN 88-7610-764-9 Il Consiglio pastorale diocesano secondo il Concilio e la sua attuazione nelle diocesi lombarde, tesi di dottorato, Roma, Pontificia università gregoriana, 2000, ISBN 88-7652-855-5 მონდოვის ეპარქიის ოფიციალური საიტი (იტალიური) ↑ Rinunce e nomine: Rinuncia del Vescovo di Mondovì (Italia) e nomina del successore ↑ Il nuovo vescovo di Mondovì sarà ordinato a Lodi l'11 novembre
მესხი

საკუთარი სახელი მესხი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ანა მესხი — მსახიობი არჩილ მესხი — ფეხბურთელი გიორგი მესხი — პედაგოგი გრიგოლ მესხი — ფერმწერი დავით მესხი — მწერალი, ჟურნალისტი დავით მესხი — ფოტოგრაფი ეფემია მესხი — მსახიობი ეკატერინე მესხი (მელიქიშვილი) — პუბლიცისტი, საზოგადო მოღვაწე თამაზ მესხი — რეჟისორი ივანე მესხი — საზოგადო მოღვაწე კოტე მესხი — მსახიობი, რეჟისორი, მწერალი კოტე მესხი — პოლიტიკოსი ლევან მესხი — პოლიტიკოსი ლეილა მესხი — მწერალი ლეილა მესხი — ჩოგბურთელი მიხეილ მესხი — ფეხბურთელი მიხეილ (მიშა) მესხი — ფეხბურთელი, მსახიობი მიხეილ (მიშა) მესხი — მსახიობი როლანდ მესხი — თანამდებობის პირი, პოლიტიკოსი სერგეი მესხი — პუბლიცისტი სიმონ მესხი — მთარგმნელი შოთა მესხი — რეჟისორი ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მესხი
ფრანკოკრატია

ფრანკოკრატია (ბერძ. Φραγκοκρατία — ფრანკების მმართველობა), ლათინოკრატია (ბერძ. Λατινοκρατία — ლათინთა მმართველობა) ან ვენეტოკრატია (ბერძ. Βενετοκρατία — ვენეციელთა მმართველობა) — პერიოდი საბერძნეთის ისტორიაში მეოთხე ჯვაროსნული ლაშქრობის (1204) შემდეგ, როდესაც უპირველესად დაარსდა ფრანგული და იტალიური სახელმწიფოები დაშლილი ბიზანტიის იმპერიის ტერიტორიაზე. ტერმინი მომდინარეობს იქიდან, რომ ბერძნენი მართლმადიდებლები დასავლეთ ევროპელ კათოლიკეებს ლათინებს უწოდებდნენ, რომელთა უმრავლესობა ფრანგი (ფრანკი) და ვენეციელი იყო. ფრანკოკრატიის პერიოდის ხანგრძლივობა ყველა რეგიონისთვის განსხვავებულია: პოლიტიკური სიტუაცია უკიდურესად არასტაბილურ იყო, რადგან ფრანკული სახელმწიფოები დანაწევრებული და ხელიდან ხელში გადასულ იქნა, ხოლო ხშირ შემთხვევაში ბერძნებმა შეძლეს მათი დაბრუნება. Bintliff, John (2012). „The Archaeology of Frankish-Crusader Society in Greece“, The Complete Archaeology of Greece: From Hunter-Gatherers to the 20th Century A.D.. John Wiley & Sons, გვ. 416–435. ISBN 1405154195.  Bon, Antoine (1969). La Morée franque. Recherches historiques, topographiques et archéologiques sur la principauté d'Achaïe (French). Paris: De Boccard.  დაარქივებული 2018-10-03 საიტზე Wayback Machine. Fine, John Van Antwerp (1994), The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest, University of Michigan Press, ISBN 978-0-472-08260-5, https://books.google.com/books?id=Hh0Bu8C66TsC
Cassette Vision

Epoch Cassette Vision (იაპონ. カセットビジョン) — 8 ბიტიანი მეორე თობის სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლი, შექმნილი და გამოცემული იაპონური კომპანია Epoch Co.-ის მიერ 1981 წლის 30 ივლისს. მოგვიანებით Epoch Co.-მა გამოუშვა კონსოლის დაბალფასიანი სახეშეცვლილი ვერსია Cassette Vision Jr., რომელსაც გააჩნდა მოხსნადი კონტროლერი. ტერმინი cassette (კასეტა) იაპონურად სათამაშო კარტრიჯის სინონიმს წარმოადგენს, რომელსაც კავშირი არ აქვს კომპაქტ-კასეტასთან. მას გაჩნია უჩვეული კონტროლერი — ოთხი ცალი ამობურცული სატრიალა, რომელიც ზედ კონსოლზე არის განთავსებული. თამაშების ბიბლიოთეკა მეტად მწირი იყო — არსებობის ისტორიაში სულ 12 ერთეული თამაში გამოვიდა. მისი თავდაპირველი ფასი შეადგენდა 13,500 იაპონურ იენას. Cassette Vision იაპონიაში ყველაზე გაყიდვადი კონსოლის პოზიციას იკავებდა, რომელსაც დაახლოებით იაპონური კონსოლების ბაზრის 70 პროცენტი ეკავა (საერთო ჯამში გაიყიდა 400,000 ასლი), მაგრამ Nintendo-ს, Casio-ს და Sega-ს ახალი თაობის სისტემების გამოჩენის შემდეგ Cassette Vision-ის პოპულარობამ შესამჩნევად იკლო. შედეგად 1984 წელს Epoch-მა შეწყვიტა Cassette Vision-ის წარმოება და იმავე წელს სწრაფად წარმოადგინა მორიგი პროდუქტი Super Cassette Vision. Cassette Vision Jr Super Cassette Vision Cassette Vision-ის სინათლის პისტოლეტი შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „Cassette Vision“ ვიკისაწყობში. Cassette Vision Giant Bomb-ზე Cassette Vision დაარქივებული 2018-01-14 საიტზე Wayback Machine. Old-Computers-ზე Cassette Vision Obsoletemedia-ზე Cassette Vision ვიდეო თამაშების კონსოლების ბიბლიოთეკაში ↑ Release Date. GameFAQs. ციტირების თარიღი: 2013-10-06. ↑ Epoch Cassette Vision (1981 – 1984). obsoletemedia.org. ციტირების თარიღი: 5 დეკემბერი, 2017. ↑ Cassette Vision. Giant Bomb. ციტირების თარიღი: 5 დეკემბერი, 2017. ↑ Epoch Cassette Vision. Old-Computers. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-01-14. ციტირების თარიღი: 5 დეკემბერი, 2017. ↑ 株式会社 エポツク杜 堀江正幸氏 (pg. 9) იაპონურად (1998). ციტირების თარიღი: 29 აგვისტო, 2017. ↑ 株式会社 エポツク杜 堀江正幸氏 (pg. 9) იაპონურად (1998). ციტირების თარიღი: 29 აგვისტო, 2017.