laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ტარაუერა

ტარაუერა — ტბა ახალ ზელანდიაში, ჩრდილოეთ კუნძულზე; უდიდესია ვულკან ტარაუერის გარშემო მდებარე ტბათა ჯგუფში. მდებარეობს ქალაქ როტორუიდან 18 კმ-ით აღმოსავლეთით, ვულკან ტარაუერიდან 5 კმ-ით დასავლეთით. ზედაპირის ფართობი 41 კმ²-ია. ტბას მნიშვნელოვანი ზიანი მიაყენა 1886 წლის 10 ივნისს ტარაურის ამოფრქვევამ, რის შედეგადაც დაიღუპა 150 ადამიანი, დაიმარხა ტბის სამხრეთ-დასავლეთ ნაპირზე მდებარე მაორის სოფელი ტე-უაიროა. ზაფხულობით ტარაუერა პოპულარულია თევზაობისა და წყლის სპორტის მოყვარულებს შორის. თბილწყლიან პლაჟებთან აწყობენ კემპინგს. ახალი ზელანდიის ტბების სია ↑ (1987) რედ. Viner, A.B.: Inland waters of New Zealand. Wellington: DSIR Science Information Publishing Centre, გვ. 471–474. ISBN 0-477-06799-9.  ↑ Royal Society of New Zealand (1984), Journal of the Royal Society of New Zealand, Vol. 14–15 p. 121. ISSN 0303-6758 ↑ Flagler, Bette (2005). Adventure Guide New Zealand, Hunter Publishing (NJ), Illustrated ed. p. 205. ISBN 1-58843-405-2
ფერდინანდ II

ფერდინანდ II შეიძლება იყოს: ფერდინანდ II (ლეონი) — ლეონის მეფე (1157–1188) ფერდინანდ II (არაგონი) — არაგონის მეფე (1452–1516) ფერდინანდ II (ნეაპოლი) — ნეაპოლის მეფე (1469–1496) ფერდინანდ II (სრი) — საღვთო რომის იმპერიის იმპერატორი (1578–1637) ფერდინანდ II — ორი სიცილიის სამეფოს მეფე (1830–1859)
ვორმსის კონკორდატი

ვორმსის კონკორდატი — ორმხრივი შეთანხმება საღვთო რომის იმპერიის იმპერატორ ჰაინრიხ V-სა და პაპ კალიქსტუს II-ს შორის. დაიდო 1122 წლის 23 სექტემბერს. ამ შეთანხმებით ბოლო მოეღო ინვესტიტურისათვის ბრძოლას. ინვესტიტურა ბრძოლა ინვესტიტურისთვის ლატერანის პირველი საეკლესიო კრება ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 454. Le Goff, Jacques Medieval Civilization 400–1500 Barnes and Noble, New York, 1964 Reynolds, Susan Fiefs and Vassals, The Medieval Evidence Reinterpreted, Oxford University Press, 1994 Davis, R. H. C. “A History of Medieval Europe, From Constantine to Saint Louis”, Longmans, Ninth Printing, 1966 Dahmus, Joseph, The Middle Ages, A Popular History, Doubleday & Company, Inc. Garden City, New York, 1968 Concordat დაარქივებული 1998-12-03 საიტზე Wayback Machine. : ინგლისური ტექსტი BBC radio programme
ზინგა მბანდი ნგოლა

ზინგა მბანდი ნგოლა, ნზინგა მბანდი ნგოლა, ჟინგა მბანდი ნგოლა ანა (დ. დაახლ. 1582 — გ. 17 დეკემბერი, 1663) — 1624 ან 1623 წლიდან ნდონგოს (ანგოლა) და XVII საუკუნის 20-იანი წლების დასასრულიდან მატამბის სახელმწიფოს გამგებელი. თავისი ძმის ნგოლა მბანდის გარდაცვალების შემდეგ ზინგა მბანდი ნგოლა ნდონგოს დედოფალი გახდა. ატარებდა პორტუგალიისაგან დამოუკიდებელ პოლიტიკას. ზინგა მბანდი ნგოლას თავიდან მოსაშორებლად პორტუგალიელებმა 1626 წელს ტახტზე დასვეს თავიანთი ერთგული კაცი. ზინგა მბანდი ნგოლა მომხრეებთან ერთად ქვეყნის შიგა ოლქებში გადავიდა, დაიპყრო მატამბა და იქ სახელმწიფო დააარსა. 30 წელზე მეტხანს მეთაურობდა იგი პორტუგალიის წინააღმდეგ გამართულ სახალხო ომს. ზინგა მბანდი ნგოლა ანგოლის სახალხო გმირადაა აღიარებული. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 521.
ახალი ზელანდიის სამეფო

ახალი ზელანდიის სამეფო (ინგლ. Realm of New Zealand) — ტერიტორია რომლის ხელმძღვანელადაც ითვლება ახალი ზელანდიის მეფე. სამეფო მოიცავს: ახალ ზელანდიას, კუკის კუნძულებს, ნიუეს, ტოკელაუს და როსის ტერიტორიას ანტარქტიკაში. სამეფოს მოსახლეობა შეადგენს დაახლოებით 4 400 000 ადამიანს (ახალი ზელანდიის გარეშე — 18 000 ადამიანს), ხოლო საერთო ფართობია 719 188 კმ² (როსის ანტარქტიდული ტერიტორიის (450 000 კმ²) და ახალი ზელანდიის გარდა (268 680 კმ²) — 508,2 კმ²). 2022 წლის 8 სექტემბრიდან ახალი ზელანდიის მონარქია მეფე ჩარლზ III. რადგანაც ახალი ზელანდიის მონარქი ერთდროულად კიდევ 15 სხვა სახელმწიფოს მეთაურია, რომლებიც ცნობილია თანამეგობრობის სამეფოების სახით, ახალ ზელანდიაში უშუალოდ მონარქს წარმოადგენს გენერალ-გუბერნატორი. 2011 წლის აგვისტოდან ეს თანამდებობა უკავია ჯერი მატეპარაის. თანამეგობრობის სხვა სამეფოებისგან განსხვავებით, ახალი ზელანდიის სამეფო არ არის სახელმწიფო და არ აქვს საერთაშორისო სახელმწიფოებრივი აღიარება. ტერმინს «ახალი ზელანდიის სამეფო» აქვს კონცეფსუალური, სიმბოლური ხასიათი, რომელიც მიუთითებს სხვადასხვა ქვეყნების და სახელმწიფოების ისტორიის და მორალური ფასეულობების ერთიანობისკენ და სახელმწიფოს ერთი მეთაურის აღიარებისკენ. ახალი ზელანდიის მონარქია Letters Patent constituting the office of Governor-General of New Zealand დაარქივებული 2003-10-03 საიტზე Wayback Machine. "Cook Islands" დაარქივებული 2012-11-03 საიტზე Wayback Machine. "Niue"დაარქივებული 2011-07-21 საიტზე Wayback Machine. "New Zealand and the Tokelau Islands" დაარქივებული 2010-06-05 საიტზე Wayback Machine. "Ross Dependency" დაარქივებული 2007-07-14 საიტზე Wayback Machine. ↑ New Zealand's Constitution, New Zealand government, retrieved 20 November 2009
გარსია I

გარსია I შეიძლება იყოს: გარსია I (ლეონი) — ლეონის მეფე (გ. 914) გარსია ფერნანდესი (გარსია I) — კასტილიის გრაფი (938–995) გარსია I (კონგო) — კონგოს მმართველი (XVII ს.)
უძოვარა

უძოვარა (ლათ. Trollius) — მცენარეთა გვარი ხარისძირასებრთა ოჯახისა. მრავალწლოვანი ბალახებია. აქვთ თათისებრ განკვეთილი ფოთლები, ამასთან, ფესვთანური გრძელყუნწიანია, ღეროსეული — მოკლეყუნწიანი, დიდი, კაშკაშა ოქროსფერ-ყვითელი ყვავილები. 30-მდე სახეობა გავრცელებულია ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში. საქართველოში ცნობილია მხოლოდ 1 სახეობა — კავკასიური უძოვარა (ლათ. Trollius caucasicus); იზრდება ყველგან სუბალპურ და ალპურ სარტყელში, ტენიან მდელოებზე, მთის წყაროების ნაპირებზე, თოვლთან ახლოს. საქართველოს გარდა გვხვდება კავკასიასა და ჩრდილოეთ ირანში. ხინთიბიძე ლ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 198.
ღანძილი

ღანძილი (ლათ. Allium ursinum), ასევე ცნობილი, როგორც ველური ნიორი — მრავალწლოვანი ბოლქვიანი ბალახოვანი მცენარე ხახვისებრთა ქვეოჯახისა. ივითარებს 15–50 სმ-მდე სიმაღლის სუსტ ღეროს, ძირთან — ორ მოგრძო-ელიფსურ ფოთოლს, წვერზე — ქოლგად შეკრებილ პატარ-პატარა თეთრ ყვავილებს. აქვს ნივრის სპეციფიკური სუნი. ყვავილობს მაის-ივლისში. გავრცელებულია ევროპაში, ბალკანეთის ნახევარკუნძულზე და მცირე აზიაში. საქართველოში იზრდება ტენიან დაჩრდილულ ტყეებში, მთის შუა სარტყლამდე. მოხარშულ და შეკმაზმულ ნორჩ ღანძილს საჭმელად ხმარობენ, აგრეთვე ამწნილებენ და ამარილებენ. დავლიანიძე მ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ., 1986. — გვ. 583.
თსუ (საკალათბურთო კლუბი)

საკალათბურთო კლუბი თსუ — პროფესიონალური საკალათბურთო კლუბი ქალაქ თბილისიდან, საქართველო. ეკუთვნის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტს. თსუ 1991 წლიდან იღებს საქართველოს ეროვნულ ჩემპიონატში მონაწილეობას. მოგებული აქვს 2006 წლის ეროვნული თასი და სუპერთასი. ეროვნულ ჩემპიონატში კლუბისთვის ყველაზე წარმატებული 2009-11 წლები გამოდგა, როდესაც იგი ზედიზედ ორჯერ გავიდა სუპერლიგის ფლეი-ოფის ფინალში, და მეორე ადგილი დაიკავა. საქართველოს სუპერლიგა ვიცე-ჩემპიონი (2): 2010, 2011 საქართველოს თასი გამარჯვებული (1): 2006 საქართველოს სუპერთასი გამარჯვებული (1): 2006 ქორქია-საკანდელიძის მემორიალი გამარჯვებული (1): 2011 გუნდის პროფილი სუპერლიგის ვებგვერდზე დაარქივებული 2013-03-29 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) გუნდის პროფილი Eurobasket.com-ზე დაარქივებული 2012-10-28 საიტზე Wayback Machine.
მონდი

მონდი (ფრანგ. Le Monde - მსოფლიო) — ფრანგული ყოველდღიური საღამოს გაზეთი; ტირაჟი 2004 წელს შეადგენდა 371.803 ასლს. საფრანგეთის მთავარ, საუკეთესო რეპუტაციის გაზეთად ითვლება. არსებობს მსგავსი სახელწოდების ჟურნალიც - Le Monde diplomatique, რომელშიც მონდს 51% წილი აქვს, თუმცა რედაქციით ჟურნალი დამოუკიდებელია. გაზეთი დაარსდა ჰიუბერ ბოვ-მერის მიერ გენერალი დე გოლის თხოვნით გერმანული არმიის პარიზიდან განდევნის შემდეგ მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში. გაზეთმა ფორმატი Le Temps-გან ისესხა, რომელსაც რეპუტაცია ოკუპაციის პერიოდში საკმაოდ შეერყა. ბოვ-მერის მოთხოვნით გაზეთს სრული სარედაქციო თავისუფლება უნდა ჰქონოდა. მისი პირველი გამოცემა 1944 წლის 19 დეკემბერს გამოჩნდა. ინტერნეტ-ვერსია 1995 წლის 19 დეკემბრიდან არის ხელმისაწვდომი. გაზეთის მიმდინარე სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარე და გამოცემის დირექტორია ჟან-მარი კოლომბანი, ხოლო მთავარი რედაქტორი - ჟერაჯ კურტუა. გაზეთის ერთ-ერთი მთავარი პოლიტიკური კარიკატურისტია პლანტუ, რომლის ნამუშევარი ხშირად გაზეთის მთავარ გვერდზე გამოდის. „მონდის“ საიტი.
ზენდები

ზენდები — ირანულენოვანი ტომი და დინასტია დასავლეთ და სამხრეთ ირანში. XVIII საუკუნის 50-60-იან წლებში ზენდის ტომის ბელადმა ქერიმ-ხანმა ისარგებლა ირანის ფეოდალური დაქსასულობით, სძლია თავის მეტოქეებს და თითქმის მთელი ირანი დაიმორჩილა. მისი გარდაცვალების (1779) შემდეგ ზენდებს შორის ჩამოვარდნილი ქიშპი გამოიყენეს ყაჯარებმა, დაამარცხეს ზენდები და 1794 წლიდან ირანში გაბატონდნენ. ქერიმ-ხანი — 1760-1779 აბუ ლ-ფათჰ-ხანი — 1779-1782 ალი მურად-ხანი — 1782-1785 ჯაფარ-ხანი — 1785-1789 ლუთფ ალი-ხანი — 1789-1794 ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 513.
ზიდრიტები

ზიდრიტები — ტომი, რომელიც ფლავიუს არიანეს ცნობით, ახ. წ. II საუკუნეში შავი ზღვის სანაპიროზე ცხოვრობდა. V საუკუნის ანონიმი ავტორის თქმით, მას ეკავა ტერიტორია მდ. აფსარის (ჭოროხის) შესართავის სამხრეთით, მდინარე არქაბისის (ახლანდელი არქაბესუ) შესართავამდე. თავისი ძლიერების ხანაში იბერიამ ზიდრიტები დაიმორჩილა და ამ რაიონში შავი ზღვის სანაპიროზე გავიდა. ფლავიუს არიანეს ცნობით, შავი ზღვის აღმოსავლეთ სანაპიროზე მისი მოგზაურობის დროს (ახ. წ. 131 წელი) ზიდრიტები ემორჩილებოდნენ იბერიის მეფე ფარსმანს. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 519-520. საქართველოს ისტორიის ნარკვევები, თ. I, თბ., 1970
ზამის ბრძოლა

ზამის ბრძოლა — ბრძოლა რომაელებსა და კართაგენელებს შორის ძვ. წ. 202 წლის 19 ოქტომბერს ქალაქ ზამასთან (ჩრდილოეთი აფრიკა, კართაგენის სამხრეთ-დასავლეთით 120 კმ-ზე, ახლანდელი ელ-კეფის რაიონი). რომაელებს სარდლობდა პუბლიუს კორნელიუს სციპიონ აფრიკელი უფროსი, კართაგენელებს - ჰანიბალი. თითოეულს 35-40 ათ. მეომარი ჰყავდა. ბრძოლის წინ რომაელებს მიემხრო აღმოსავლეთ ნუმიდიის მეფე მასინისა, რამაც გადამწყვეტი როლი ითამაშა რომაელების გამარჯვებაში. რომელების ცხენოსანმა ჯარმა გაანადგურა მოწინააღმდეგის ცხენოსანთა ჯარი და კართაგენელების მთავარ ძალებს ზურგიდან დაარტყა. ზამის ბრძოლამ საბოლოოდ რომის სასარგებლოდ გადაწყვიტა მეორე პუნიკური ომის ბედი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 480.
ტონლესაპის ტბა

ტონლესაპი, ასევე ცნობილია როგორც „კამბოჯის შიდა ზღვა“ — ტბა კამბოჯაში; ინდოჩინეთის ნახევარკუნძულის ყველაზე დიდი წყალსატევი. ტბის სახელწოდება სიტყვასიტყვთ ითარგმნება როგორც: „დიდი ახალი წყალი“. წელიწადის უმეტეს დროს ტბა არც თუ ისე დიდია: ფართობი დაახლოებით 2700 კმ² და სიღრმე ერთ მეტრზე ნაკლები. ტბა ტონლესაპი ინდოჩინეთის ნახევარკუნძულის ყველაზე დიდ მდინარე მეკონგს უერთდება, შემაერთებელი მდინარე ტონლესაპის მეშვეობით. წვიმების სეზონის დროს კი საქმე საკმაოდ საინტერესო მოვლენასთან გვაქვს: ტბა ტონლესაპიდან მდინარე მეკონგისკენ მიმავალი წყალი მიმართულებას იცვლის და საპირისპიროდ, მეკონგიდან ტონლესაპის წყალსაცავში მიედინება. შედეგად, ტბის ტერიტორია 16 000 კმ²–ს აღწევს, ხოლო სიღრმე 9 მეტრამდე იზრდება და გარშემო მდებარე მინდვრებს და ტყეებს ფარავს. ბუნების ამ უცნაურობის წყალობით ტბაზე თევზაობისთვის საუკეთესო პირობები იქმნება, ხოლო წყლის უკუქცევის შემდეგ ის მინდვრები, რომელიც წვიმების სეზონის დროს დაიტბორა, საუკეთესოა სოფლის მეურნეობისთვის. ტბაზე ადამიანები სახლობენ (უშუალოდ ტბაზე და არა ტბის მიმდებარედ). არის ბუდისტური ტაძარი, რომელიც ერთადერთი ქვის შენობაა და მაღალ სვეტებზე დგას. დანარჩენი შენობები მცურავია და წლის განმავლობაში ტბის ზედაპირზე გადაადგილდებიან. ნავების და მოცურავე სახლების გარდა ტურისტებისთვის არის რამდენიმე კაფე. აქვე არის კათოლიკური ტაძარი. ფაქტობრივად, ადგილობრივი მოსახლეობა მთელ სიცოცხლეს წყლის ზედაპირზე ატარებს. ტონლესაპი უდიდესი მტკნარი ტბაა სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში, ამავე დროს წარმოადგენს მნიშვნელოვან ეკოლოგიურ არეალს, რომელიც 1997 წელს იუნესკომ ბიოსფერულ ნაკრძალად გამოაცხადა. ტბის რუკა ტბაზე გაშენებული საცხოვრებლები სახლი ტბაზე ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ტონლესაპის ტბა Tonle Sap Biosphere Reserve : Environmental Information Database THE STRATEGIC SIGNIFICANCE OF THE MEKONG By: Osborne, Milton[მკვდარი ბმული] Washington Post Country Profile დაარქივებული 2005-05-21 საიტზე Wayback Machine. International Journal of Water Resources Development - Tonle Sap Special Issue დაარქივებული 2020-08-09 საიტზე Wayback Machine.
ხახამა

ხახამა (ლათ. Rubus saxatilis) — მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარე ვარდისებრთა ოჯახისა. ივითარებს ერთწლოვან მხოხავ ვეგეტატიურ ყლორტებს და 10-30 სმ სიმაღლის საყვავილე ღეროებს; ღეროები და ფოთლის ყუნწები მოფენილია მრავალი წვრილი ნემსისებრი ეკლით და ჯაგრით; ნაყოფი კაშკაშა წითელია, იჭმება. ხახამა იზრდება ევრაზიის ტყის ზონაში; საქართველოში — მთის შუა სარტყლის ტყეებში, სუბალპურ არყნარებსა და ფიჭვნარებში, ალპურ მდელოებზე. თაფლოვანი მცენარეა. ღვინიაშვილი ც., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 446.
როტოიტი

როტოიტი — ტბა ახალ ზელანდიაში, ბეი-ოვ-პლენტის რეგიონში. წარმოადგენს უკიდურეს ჩრდილოეთ ტბას ოკატაინის კალდერაში არსებულ ტბათა ჯაჭვში. მდებარეობს მასზე უფრო ცნობილი, როტორუის ტბის ჩრდილოეთ ნაპირის სიახლოვეს, რომელტანაც ოჰაუს არხითაა დაკავშირებული. გაედინება მდინარე კაიტუნა, რომელიც პლენტის ყურეს ერწყმის. ახალი ზელანდიის ტბების სია ↑ (1987) რედ. Viner, A.B.: Inland waters of New Zealand. Wellington: DSIR Science Information Publishing Centre, გვ. 471–474. ISBN 0-477-06799-9.
მხოხავი ბეგქონდარა

მხოხავი ბეგქონდარა (ლათ. Thymus serpyllum) — მრავალწლოვანი მცენარე ტუჩოსანთა ოჯახისა. ნახევრად ბუჩქებია. სიმაღლე 15 სმ-მდე. გავრცელებულია ევრაზიის ზომიერ სარტყელში, სკანდინავიის ნახევარკუნძულიდან დაწყებული ხმელთაშუაზღვისპირეთამდე დამთავრებული და ბრიტანეთის კუნძულებიდან აღმოსავლეთ ციმბირამდე. ჩვეულებრივ, იზრდება ღია ქვიშიან ადგილებში, სტეპურ მდელოებზე. ფოთლების სიგრძე 5-10 მმ აღწევს. გვირგვინი მოვარდისფრო-ლილისფერია, კაშკაშა, სიგრძე 6-8 მმ. ნაყოფი წვრილია. კულინარიაში ფართოდ გამოიყენება როგორც სანელებელი. სამკურნალო მცენარეა. მხოხავი ბეგქონდარა – Thymus serpyllum (რუსული) მხოხავი ბეგქონდარა – Thymus serpyllum დაარქივებული 2012-12-12 საიტზე Wayback Machine. (გერმანული)
უაიკარე

უაიკარე — ტბა ახალ ზელანდიაში, ჩრდილოეთ კუნძულზე. იგი უდიდესია მდინარე უაიკატოს ზემო ჭალის თავთხელ ტბებს შორის. მდებარეობს ქალაქ ტე-კაუფატის აღმოსავლეთით და ჰამილტონიდან 40 კმ-ით ჩრდილოეთით. ზედაპირის ფართობი 34 კმ²-ია. იმის გამო, რომ ტბა თავთხელია და მის წყლებს გარსშემორტყმული მეურნეობების სარყწავად იყენებენ, საკმაოდ ცუდ მდგომარეობაშია. ახალი ზელანდიის ტბების სია Lake Waikare დაარქივებული 2010-05-14 საიტზე Wayback Machine. at Lake Ecosystem Restoration New Zealand ↑ Verburg, P.; Hamill, K.; Unwin, M.; Abell, J. (August 2010) Lake water quality in New Zealand 2010: Status and trends. Hamilton: National Institute of Water & Atmospheric Research Ltd. ციტირების თარიღი: 2012-10-31.  დაარქივებული 2010-12-26 საიტზე Wayback Machine.
Prunella

Prunella (ლათ.) შეიძლება აღნიშნავდეს: გობისცხვირა — მცენარის გვარი ტუჩოსანთა ოჯახისა; ჭვინტაკა — ფრინველთა გვარი ბეღურასნაირთა რიგისა.
ლიბიის ქალაქების სია

ცხრილში მოცემულია ლიბიის იმ უმსხვილეს ქალაქთა სია, რომელთა მოსახლეობაც 2008 წლის მონაცემებით 20 000 ადამიანს აჭარბებს: Libya: largest cities and towns and statistics of their population The New York Times
ნატალი საროტი

ნატალი საროტი (ნამდვილი სახელი ნატაშა ჩერნიაკი) (დ. 18 ივლისი, 1900, ივანოვო — გ. 19 ოქტომბერი, 1999, პარიზი) — წარმოშობით რუსი ფრანგულენოვანი მწერალი. 1902 წელს მშობლების დაშორების შემდეგ ნატალი დედამ პარიზში წაიყვანა, თუმცა მამის სანახავად ხშირად ჩამოჰყავდა რუსეთში. 1909 წლიდან მამაც პარიზში გადავიდა საცხოვრებლად. ნატალი სწავლობდა იურისპრუდენციას, ისტორიას, სოციოლოგიას და გახდა ადვოკატი. პარალელურად გატაცებული იყო მე-20 საუკუნის ლიტერატურით, კერძოდ, მარსელ პრუსტითა და ვირჯინია ვულფით, რომელთა ნაწარმოებებიც დიდ გავლენას ახდენდა მის შემოქმედებაზე. 1925 წელს ნატალი ცოლად გაჰყვა რეიმონ საროტს, რომელთანაც 3 შვილი შეეძინა. 1939 წელს გამოვიდა საროტის ტროპიზმები ჟან-პოლ სარტრის წინასიტყვაობით. 1941 წელს ანტიებრაული მოსაზრებებით გაათავისუფლეს ადვოკატთა ბიუროდან, რის შემდეგაც უფრო აქტიურად განაგრძობდა ლიტერატურულ მოღვაწეობას. 1956 წელს გამოსცა „ეჭვის ერა“, ლიტერატურული ესები, რომელშიც დაუპირისპირდა რომანის ტრადიციულ ხედვას. ამ ნაწარმოებით იგი ალენ რობ გრიიეს, მიშელ ბიუტორის, კლოდ სიმონისა და სხვათა გვერდით ახალი რომანის ერთ-ერთი ფუძემდებელი გახდა. თავის რომანებში საროტი ცდილობს წარმოადგინოს ადამიანთა შინაგანი სამყარო, ცნობიერების მოძრაობა რომელიც მეტყველების, ე.წ. „ქვედიალოგების“ („sous-conversation“) მიღმა იკვეთება და რომელსაც მწერალი „ტროპიზმებს“ უწოდებს. ამით იგი ამხელდა ენისა და საზოგადოებისათვის დამახასიათებელ მთელ რიგ პირობითობებს. მის ნაწარმოებებში სრულიად შეცვლილია პერსონაჟის, მთხრობელისა და ამბავის სტატუსი, როგორც ეს ზოგადად ახალ რომანს ახასიათებს. ტროპიზმები, 1939 უცნობის პორტრეტი, 1948 მარტერო, 1953 ეჭვის ერა, 1956 პლანეტარიუმი, 1959 ოქროს ხილი, 1963 სიჩუმე, 1964 ტყუილი, 1966 სიცოცხლესა და სიკვდილს შორის, 1968 ისმა ანუ რასაც არაფერი ჰქვია, 1970 გესმით მათი? 1972 მშვენიერია, 1975 ის აქაა, 1978 სიტყვის გამოყენება, 1980 ბავშვობა, 1982 აქ, 1995 გააღეთ, 1997 კითხვა, 1998 ნატალი საროტის ბიოგრაფია[მკვდარი ბმული] ↑ 1.0 1.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 2.0 2.1 Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ 3.0 3.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 4.0 4.1 FemBio database <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q61356138"></a> ↑ 5.0 5.1 Gran Enciclopèdia Catalana — Grup Enciclopèdia, 1968. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q18696256"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2664168"></a> ↑ 6.0 6.1 Babelio — 2007. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2877812"></a> ↑ 7.0 7.1 Munzinger Personen <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107343683"></a> ↑ GeneaStar <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q98769076"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3100478"></a> ↑ 9.0 9.1 9.2 The Fine Art Archive — 2003. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q10855166"></a>
სოხუმი (საკალათბურთო კლუბი)

საკალათბურთო კლუბი სოხუმი — პროფესიონალური საკალათბურთო კლუბი ქალაქ სოხუმიდან, საქართველო. საშინაო თამაშებს ამჟამად თბილისში ატარებს. კლუბი დაარსდა 1991 წელს. 1992 წელს გუნდს აფხაზეთის ომის გამო სოხუმის დატოვება მოუწია, და მას შემდეგ თბილისში თამაშობს. კლუბი საქართველოს ეროვნულ ჩემპიონატში სხვადასხვა სახელის ქვეშ გამოდიოდა („სოხუმი-91,“ „კოლხა,“ „სსუ,“ და 2009 წლიდან როგორც „სოხუმი“). მისი საუკეთესო შედეგი ჩემპიონატში მეოთხე ადგილია, რომელიც მან 2011 და 2012 წლებში დაიკავა. გუნდის პროფილი სუპერლიგის ვებგვერდზე დაარქივებული 2013-03-29 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) გუნდის პროფილი Eurobasket.com-ზე
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ლიბიაში

2012 წლის მონაცემებით ლიბიაში იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის 5 ძეგლია. იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში მსოფლიოს მასშტაბით 962 ძეგლია შეტანილი, მათ შორის 0.5  % ლიბიის ძეგლებია. პირველი სამი ძეგლი იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიყვანეს 1982 წელს. ცხრილში შეტანილია ძეგლები, იუნესკოს მიერ მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის სიაში დამატების თარიღის მიხედვით. კირენა ლეპტის-მაგნა საბრათა ტადრატ-აკაკუსი ღადამესი იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ლიბიაში. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-05-11. ციტირების თარიღი: 2010-12-02.
არქენუ

არქენუ (არაბ. جبل أركانو) — მთა ლიბიაში, უდაბნო ტერიტორიაზე. სიმაღლე 1435 მ. აგებულია ინტრუზიული გრანიტებით. შემოსილია ბუჩქნარით, ბალახეულით, იშვიათად ხეებით. გამოიყენება საძოვრად. დასავლეთით დაახლოებით 70 კმ-ში მდებარეობს ორი კრატერი. პირველად მოხსენებულია 1892 წელს არაბულ წყაროებში. 1923 წელს მთის ტერიტორია შეისწავლა აჰმედ ჰასანეინმა. ლიბიის უდაბნოს გეოგრაფია (ინგლისური) არქენუ – მდებარეობა (ინგლისური)
ბეთე

ბეთე (არაბ. العربية) — მწვერვალი სამხრეთ ლიბიაში, უდაბნო ტერიტორიაზე. ქვეყნის უმაღლესი წერტილი. სიმაღლე 2267 მ. მდებარეობს ტიბესტის პლატოს ჩრდილოეთ განშტოებაზე, ჩადის სახელმწიფო საზღვართან. მწვერვალი პირველად დაიპყრეს ბრიტანელმა ალპინისტებმა 2005 წლის დეკემბერში. ბეთე – ინფორმაცია (ინგლისური) ბეთე – ინფორმაცია (ინგლისური)
ტრეფორი

ტრეფორი — სოფელი ლინის ნახევარკუნძულზე (უელსურ ენაზე - პენრილ ლინი), გვინედში (უელსი). მოსახლეობა 1560 ადამიანს შეადგენს. სოფელს უერთდება პატარა ნავსადგური და სანაპირო. სოფლის უკანა ნაწილში მდებარეობს მთა ირ-ეიფლი და ახლომდებარე ბორცვები. 1850 წელს აქ გაიხსნა გრანიტის კარიერი. ინდუსტრიული რკინიგზა გაიხსნა 1865 წელს და ემსახურებოდა კარიერიდან ნაპირზე ქვის გადაზიდვას. მოგვიანებით იგი საგზაო ტრანსპორტმა შეცვალა და რკინიგზა 1960 წელს დაიხურა. ტრეფორის გრანიტი გამოიყენება ხვეული ქვის დამზადებისას. სოფელში ერთი სკოლაა, ისგოლ ირ ეიფლი. ირ ეიფლი წარმოადგენს სამი მაღალი ბორცვისგან შემდგარ სისტემას, რომლებიც ტრეფორის თავზე ჰორიზონტს ფარავენ. ტრე'რ კეირი, აქედან რიგით მეორე ყველაზე მაღალი ბორცვი, წარმოადგენს ევროპაში ქვის ან ნეოლითის ხანების ერთ-ერთ საუკეთესო ნიმუშს. მზიან დღეს ხედი მწვერვალიდან ვრცელდება ირლანდიამდე, კარდიგანის ყურემდე, ანგლსის კუნძულამდე, სნოუდონიამდე და ინგლისის ჩრდილოეთის მთებამდე. ყველაზე მაღალი, ცენტრალური მწვერვალი, 564 მეტრის სიმაღლის მქონე, გარნ განოლის სახელით არის ცნობილი. ზღვასთან ყველაზე ახლოს მდებარეობს ყველაზე მცირე მწვერვალი, გარნ ფორი, სადაც კარიერი იწყება. სოფელში არის საფეხბურთო კლუბი, რომელიც 2000-2001 წლების სეზონში წარმატებულად მონაწილეობდა. მთელი ისტორიის მანძილზე, 2001-2002 წლის სეზონში მან ერთი თასი მოიპოვა. სოფელში აგრეთვე არის კლუბი Clwb Y Twr, რომელშიც თამაშობენ პულისა და სასროლი შუბების გუნდები. იგი ყოველდღე მუშაობს და მასპინძლობს ბევრ გასართობ ღონისძიებას. სოფელში ორი მთავარი დაწესებულება მუშაობს - მაღაზია და საფოსტო განყოფილება. ჩრდილოეთ ნაწილში საბავშვო მოედანია. აქედან გზა სანაპიროსთან გადის. ტრეფორის ნავსადგურის კედლის მეორე მხარეს სერფინგის საშუალება არის. ახლოს მდებარეობს პირსი, რომელიც უსაფრთხოების მიზნით მნახველებისთვის დახურულია. ↑ დაარქივებული ასლი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2006-10-10. ციტირების თარიღი: 2012-11-01. ტრეფორის და ახლომდებარე ტერიტორიის ფოტოსურათები საიტზე www.geograph.co.uk კოორდინატები: 52°59′36″N 4°25′35″W﻿ / ﻿52.993286° ჩ. გ. 4.426307° დ. გ.﻿ / 52.993286; -4.426307
ჰარუჯი

ჰარუჯი (არაბ. هروج) — ვრცელი ვულკანური ველი ცენტრალურ ლიბიაში. ვრცელდება 45 000 კმ²-ზე. შეიცავს დაახლოებით 150-მდე ვულკანს, მათ შორის მრავალრიცხოვან ბაზალტურ ვულკანურ კონუსებსა და დაახლოებით 30-მდე პატარა ფარისებრ ვულკანს, ლავურ ნაკადებთან და კრატერებთან ერთად. უკანასკნელი ამოფრქვევა დაფიქსირდა ჰოლოცენში. ჰარუჯი — გლობალური ვულკანიზმის პროგრამა დაარქივებული 2012-10-06 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური)
ჯებელ-ახდარი

ჯებელ-ახდარი (არაბ. الجبل الأخضر — მწვანე მთა) — ქედი ჩრდილო-აღმოსავლეთ ლიბიაში, ხმელთაშუა ზღვის სანაპიროს სიახლოვეს, კირენაიკის ისტორიული ოლქის ტერიტორიაზე. ძირითადად პლატოების ერთობლიობაა. ჩრდილოეთი კალთები უმეტესად კლდოვანია, სამხრეთით თანდათანობით გადადის ლიბიის უდაბნოში. საშუალო სიმაღლე 400-600 მ. უმაღლესი ადგილის სიმაღლეა ზღვის დონიდან 880 მ. ჰავა ნოტიოა, ატმოსფერული ნალექების რაოდენობა წელიწადში 600 მმ. შემოსილია ხშირი ტყით. განვითარებულია სოფლის მეურნეობა, მოჰყავთ კარტოფილი. მთავარი ქალაქია ელ-ბაიდა. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ჯებელ-ახდარი“ ვიკისაწყობში.
ნაფუსის ქედი

ნაფუსის ქედი (არაბ. الجبل الغربي) — ქედი ჩრდილო-დასავლეთ ლიბიაში. კუესტების ერთობლიობაა. გადაჭიმულია ქალაქ ღარიანიდან აღმოსავლეთის მიმართულებით ქალაქ ვაზინამდე დაახლოებით 250 კმ-ზე. სიმაღლე დაახლოებით 1000 მ-მდე. წარმოადგენს საზღვარს ლიბიის სანაპიროს ვაკესა (ჩრდილოეთით) და ტრიპოლიტანიის პლატოს (სამხრეთით) შორის. დანაწევრებულია ღრმა ხეობებით. მიმდებარე ტერიტორია ბერბერებით არის დასახლებული. 2011 წელს ლიბიაში მომხდარი სამოქალაქო ომის დროს ადგილობრივმა ხალხმა აქტიური მონაწილეობა მიიღო კადაფის რეჟიმის წინააღმდეგ ბრძოლაში. მთებში ომი გაჩაღდა, რომელმაც მიიღო ნაფუსის მთების კამპანიის სახელწოდება. ნაფუსის ქედი – ინფორმაცია დაარქივებული 2011-07-26 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) ნაფუსის ქედი – მდებარეობა WikiMapia
ლიბიის ეკონომიკა

ლიბია — ინდუსტრიულად განვითარებადი ქვეყანა გეგმიური ეკონომიკით. ლიბიის მთლიანი შიდა პროდუქტიის ნახევარი შედგება ნავთობის მოპოვებით მიღებული შემოსავლებისგან. 2000 წლიდან 2011 წლამდე ლიბიის ეკონომიკა მყარი ტემპებით იზრდებოდა, თუმცა ომმა იმსხვერპლა ეკონომიკა, განადგურდა ინფრასტრუქტურა. ლიბიის ეკონომიკის ძირითად დარგებში ასევე შედის საკვების და ტექსტილის ინდუსტრია. ლიბიის ეკონომიკა დაარქივებული 2012-10-23 საიტზე Wayback Machine. (ინგლისური) ლიბიის გაზის და ნავთობის რუკა (ინგლისური) ევროპული კომპანიები ვარაუდობენ ინვენსტიციებს ლიბიაში (რუსული)
ჯებელ-უვეინატი

ჯებელ-უვეინატი (არაბ. جبل العوينات) — ქედი ეგვიპტე-ლიბია-სუდანის საზღვარზე. სიმაღლე 1934 მ. მთა არქენუდან მდებარეობს დაახლოებით 40 კმ-ში. გეოლოგიური თვალსაზრისით იყოფა 2 ნაწილად: დასავლეთ და აღმოსავლეთ ზონებად. პირველი ეროზირებულია, გაბატონებულია მასიური ინტრუზიული გრანიტები, რომლებიც განლაგებულია ბეჭდის სახით (დიამეტრი 25 კმ); მეორე — პალეოზოური ქვიშაქვების ერთობლიობაა. ქედის დასავლეთით ვრცელდება 3 ხეობა: კარკურ-ჰამიდი, კარკურ-იდრისი და კარკურ-იბრაჰიმი. უხვად არის პეტროგლიფები (ლომის, ჟირაფის, სირაქლემის, გაზელისა და ძროხის გამოსახულებანი). ჯებელ-უვეინატი (ინგლისური)