laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
აგაფია გრუშეცკაია

აგაფია სიმონის ასული გრუშეცკაია (პოლ. Agata Siemionovna Gruszecka, რუს. Агафья Семёновна Грушецкая; დ. 1663 — გ. 14 ივლისი, 1681) — პოლონელი დიდებული გრუშეცკების საგვარეულოდან. რუსეთის ცარ თედორე III-ის პირველი ცოლი 1680-1681 წლებში. აგაფია დაიბადა 1663 წელს. იგი იყო პოლონელი ვოივოდის, სიმონ ფიოდოროვიჩ გრუშეცკისა და მისი მეუღლის, მარია ივანოვნა ზაბოროვსკას ქალიშვილი. აღსანიშნავია, რომ იგი მდიდრულად იზრდებოდა, დასავლეთევროპულ ყაიდაზე და გარდა მშობლიური პოლონურისა, მას თავისუფლად შეეძლო საუბარი და წერა-კითხვა ლათინურ და ფრანგულ ენებზე. მას ასევე შეეძლო კლავესინზე დაკვრა. მისი ადვილადსამართავი ხასიათის გამო, რუსებმა მას მოგვიანებით „ანგელოზი სამოთხიდან“ შეარქვეს. 1677 წლიდან იგი იძულებული გახდა, რომ თავის ბიძასთან, სიმონ ზაბოროვსკისთან გადასულიყო საცხოვრებლად, რომელსაც არ უნდოდა, რომ იგი გაეთხოვებინა. 1680 წელს თავად რუსეთის ცარმა, თედორე III-მ დაინახა აგაფია ერთ-ერთ რელიგიურ პროცესიაზე, რომლის დროსაც მას გული წაუვიდა და სწორედ ასე მიიპყრო მისი ყურადღებაც. ცარმა მისი დახმარება სცადა, რა დროსაც, როგორც შემდეგში იხსენებდა, შეუყვარდა. მართალია სიმონს მისი გათხოვება არ უნდოდა, მაგრამ ცარმა კატეგორიულად მოითხოვა აგაფიას მიყვანა ტრადიციულ ცერემონიალზე, რომელზეც რუსეთის ცარები დიდგვაროვანი ქალებიდან საცოლეს ირჩევდნენ ხოლმე. ზაბოროვსკი დაემორჩილა ცარს და აგაფია ცერემონიალზე მიიყვანა, რომელზეც ცარმა იგი თავის ცოლად შეარჩია. 1680 წლის 18 ივლისს თედორე III და აგაფია გრუშეცკაია დაქორწინდნენ, რითაც იგი რუსეთის ცარიცა ხდება. როგორც ირკვევა, აგაფია, ქმრის მსგავსად, რადიკალიზმის მომხრე იყო. იგი აშკარად გამოდიოდა მილოსლავსკის პარტიის წინააღმდეგ, რომელსაც მისი დედამთილი და მული ხელმძღვანელობდნენ ლიხაჩევთან ერთად. ამის საპირისპიროდ ივან მილოსლავსკიმ ცარიცას ცილი დასწამა, თუმცა თედორემ იგი ამისათვის სიკვდილით დასაჯა. ამის შემდეგ იწყება სამეფო კარზე აგაფიას და ზოგადად, გრუშეცკების გავლენის ზრდა. თედორემ აგაფიას დები წარჩინებულ რუს მთავრებზე დააქორწინა, მის ბიძაშვილებს კი წოდებები მისცა. აგაფია აღწერილია, როგორც „ანგელოზი ცარიცა, მოწყალე და ერთგული თედორესა და საზოგადოებრივი კეთილდღეობისა“. სწორედ აგაფია გრუშეცკაია იყო პირველი, ვინც მხარი დაუჭირა მამაკაცების წვერის გაპარსვისა და სამეფო კარზე ევროპული ტანსაცმლის შემოღების ტენდენციას. ასევე ის იყო რუსეთის ისტორიაში პირველი ცარიცა, რომელიც თმას არ იბურავდა და ეცვა ევროპული (კერძოდ, პოლონური) კაბები. 1681 წლის 11 ივლისს ცარიცამ ვაჟი გააჩინა, სახელად ილია ფიოდოროვიჩ რომანოვი, რომელიც ტახტის პირველ მემკვიდრედ გამოცხადდა. ამ ამბიდან სამ დღეში, 14 ივლისს აგაფია გრუშეცკაია 17-18 წლის ასაკში დაიღუპა ორსულობის შემდგომ გამოწვეული გართულებებით. თავად ცარევიჩი ილიაც ცხრა დღის ასაკში გარდაიცვალა, რის გამოც ცარი იძულებული გახდა მეორედ დაქორწინებულიყო მართა აპრაქსინაზე. როგორც ცნობილია, თედორე აგაფიას საკმაოდ დიდ ხანს გლოვობდა. Журнал «Наука и жизнь», № 1 2007 г. — Вознесенский некропль Кремля. (Доктор исторических наук Т. Панова, Н. Синицина, реставратор). Л. Жданов. «Пётр и Софья» (роман). Биография.ру — биографическая энциклопедия (Феодор Алексеевич). Красницкий А. И. (псевдоним — А. Лавинцев). «Царица-полячка» (роман). 1902 г. Валерий Ярхо. «Друг царя, государственный преступник…» Сахаров А. “Пётр I (Династия Романовых)”
მართა აპრაქსინა

მართა მატვეიევნა აპრაქსინა (რუს. Ма́рфа Матве́евна Апра́ксина; დ. 1664 — გ. 31 დეკემბერი, 1715) — რუსეთის ცარიცა 1682 წლის 14 თებერვლიდან 7 მაისამდე როგორც თედორე III-ის მეორე და უკანასკნელი ცოლი. რუსი დიდებულის, მატვეი ვასილიევიჩ აპრაქსინისა და მისი ცოლის, დომნა ბოგდანოვნა ლოვხიკოვას ქალიშვილი. დაქვრივების შემდეგ მართა აღარ გათხოვილა და სამეფო კარზე ცხოვრობდა 33 წლის განმავლობაში. იგი საბოლოოდ 1715 წელს გარდაიცვალა კუჭის დაავადებით. იგი დაკრძალეს პეტრე-პავლეს ციხესიმაგრეში, სანქტ-პეტერბურგში. მისი დაკრძალვისას მისმა მაზლმა, იმპერატორმა პეტრე I-მა საბოლოოდ გააუქმა ძველი რუსული ტრადიცია, რომლის მიხედვითაც, დაკრძალვისას კუბოს ეტირებოდნენ. Grigoryan VG Romanov. Biographical Directory. - Moscow: AST, 2007.
ტაშკენტის ოლქი

ტაშკენტის ოლქი (ვილაეთი) (უზბეკ. Toshkent viloyati) — უზბეკეთის რესპუბლიკის ადმინისტრაციული ერთეული. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ტაშკენტი. შეიქმნა 1938 წლის 15 იანვარს. მდებარეობს რესპუბლიკის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. ფართობი 15,3 ათასი კმ². ოლქის ჩრდილო-აღმოსავლეთი და აღმოსავლეთი ნაწილი მთიანია. ტერიტორიის უმეტესი ნაწილი სამხრეთით და სამხრეთ-დასავლეთით წარმოადგენს მთისწინა ვაკეს, რომელიც დახრილია მდინარე სირდარიისაკენ. ოლქი მდებარეობს მაღალი სეისმურობის ზონაში. მთავარი მდინარეებია სირდარია და მისი შენეკადები ჩირჩიქი და აჰანგარანი. ენერგეტიკის ბაზაა ბუნებრივი აირი, მურა ნახშირი (ანგრენის საბადო) და ჰიდროენერგორესურსები. არის დიდი თეცები. ტაშკენტის სრესი, ანგრენის სრესი, ჩირჩიქ-ბოზსრუს ჰესების კასკადი. აგებულია სარწყავი არხები, წყალსაცავები. სოფლის მეურნეობაში მისდევენ მებამბეობას, მებაღეობას, მებაღჩეობას, მევენახეობას და სხვა. მოჰყავთ ბამბა, კენაფი, ქერი, ხორბალი, ბრინჯი, კარტოფილი, ბოსტნეული კულტურები, ვაშლი, ალუბალი, ყურძენი და სხვა. მეცხოველეობა სახორცე-სარძეო მიმართულებისაა. აშენებენ ღორს, ცხვარს, თხას, ცხენს, ფრინველს. სარწყავ ზონაში განვითარებულია მეაბრეშუმეობა. ტაშკენტში მდებარეობს აეროპორტი, რომლითაც უკავშირდება აზიის მრავალ ქვეყანას. ოლქი დაჯილდოებულია 2 ლენინის ორდენით (1959, 1970). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 670.
ოქილ ოქილოვი

ოქილ ოქილოვი (ტაჯ. Оқил Оқилов; დ. 2 თებერვალი, 1944) — ტაჯიკი პოლიტიკოსი. ტაჯიკეთის პრემიერ-მინისტრი 1999-2013 წლებში. არის ტაჯიკეთის სახალხო დემოკრატიული პარტიის წევრი. პრემიერ-მინისტრის თანამდებობას იკავებდა 13 წლისა და 338 დღის მანძილზე. ის ყველაზე დიდ ხანს იკავებდა ტაჯიკეთის პრემიერ-მინისტრის პოსტს, აღნიშნული თანამდებობის არსებობის მანძილზე. ბიოგრაფია ↑ რადიო „თავისუფლება“
ნაშე რადიო

ნაშე რადიო (ჩვენი რადიო) — რუსული მუსიკალური FM-რადიოსადგური, რომელიც ეთერში პირველად 1998 წელს გავიდა. რადიოსადგურის ერთ-ერთი დამაარსებელი ბორის ბერეზოვსკი იყო. დღეს, რადიოსადგურებთან Best FM-თან და Ultra-სთან ერთად, იგი შედის News Media Radio Group-ის ჰოლდინგში. ოფიციალური საიტი
იაკინთე (გორგაძე)

იოაკიმ იოსების ძე გორგაძე (დ. 1870 – გ. 24 ივნისი, 1936) — ქართველი სასულიერო პირი. იყო ქართველთა შორის წერა კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ნამდვილი წევრი. დაიბადა 1870 წელს ქუთაისის მაზრის სოფელ ბაბში, სასულიერო პირის ოჯახში. მამა იოსებ გორგაძე ბაბის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიის წინამძღვარი იყო. იაკინთემ პირველდაწყებითი განათლება ოჯახში მიიღო და მოგვიანებით სწავლა განაგრძო ქუთაისის სასულიერო სასწავლებელში. 1886 წელს თბილისის სასულიერო სემინარიაში ჩაირიცხა, რომელიც 1892 წელს პირველი ხარისხის დიპლომით დაამთავრა. 1892 წელს, საქართველოს ეგზარქოსმა პალადიმ, ეგზარქოსების ჯვართამაღლების კარის ეკლესიაში სტიქრით შემოსა. სემინარიის დამთავრების შემდეგ იაკინთე დაქორწინდა და სამი შვილი შეეძინა. ამავე წელს იმერეთის ეპისკოპოსმა გაბრიელ ქიქოძემ დიაკვნად აკურთხა, ხოლო იმავე წელს მღვდლად დაასხა ხელი და ხევისჯვრის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიის წინამძღვრად დაადგინა. 1893 წელს მარელისის მაცხოვრის ამაღლების სახელობის ეკლესიაში გადაიყვანეს. 1895 წელს ორაპნის მაზრის იმერეთის საეპარქიო სამოსწავლო საბჭოს განყოფილების წევრად აირჩიეს, ხოლო 1896 წლიდან ამავე მაზრაში არსებული სამრევლო–საეკლესიო სკოლების მეთვალყურედ დაინიშნა. 1898 წლიდან თბილისში გადმოდის საცხოვრებლად და სასულიერო სემინარიაში მასწავლებლად იწყებს მუშაობას. 1899 წელს კუკიის მესამე სამოქალაქო სასწავლებელში ქართული ენის მასწავლებლად გადაიყვანეს და ანჩისხატის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის შობის სახელობის ეკლესიის მღვდელმსახურად დაადგინეს. 1900 წელს იაკინთე თბილისის გუბერნიის ციხეების ეკლესიების მოძღვრად განამწესეს, ამავე წლის 12 მაისს ბორჯომის წმინდა იოანე ნათლისმცემლის სახელობის ტაძრის წინამძღვრად გადაიყვანეს და გორის მაზრის მე–10 ოლქის მთავარხუცესად დანიშნეს. 1900 წელს სკუფიით დაჯილდოვდა, ხოლო 1904 წლის აღდგომას კამილავკა უბოძეს. აირჩიეს ბორჯომის სახელოსნო სასწავლებლის სამზრუნველოს წევრად. 1909–1919 წლებში მამა იაკინთე იყო „ქართველთა შორის წერა–კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების“ ბორჯომის განყოფილების ნამდვილი წევრი, გამგეობის წევრი და სამკითხველოს გამგეობის თავმჯდომარე. 1910 წელს მამა იაკინთეს სამკერდე ოქროს ჯვარი მიიღო. 1915 წელს წმინდა ანას III ხარისხის ორდენით დააჯილდოვეს. 1916 წელს ბორჯომის წმინდა იოანე ნათლისმცემლის სახელობის ტაძარში საქართველოს ეგზარქოსმა პლატონმა ეკლესიაში ერთგული სამსახურისთვის დეკანოზის წოდება მიანიჭა. 1919 წელს ბორჯომში უმაღლესი პირველდაწყებითი სასწავლებელი გაიხსნა, სადაც იგი დროებით გამგედ და მასწავლებლად დანიშნეს. ის აწყურის ეპარქიის დელეგატის სტატუსით, მონაწილეობდა 1920 წლის 27 ივნისს გამართულ საქართველოს სამოციქულო ეკლესიის მე–2 საეკლესიო კრებაზე. 1922–1923 წლებში ბორჯომში ეკლესია დაიკეტა. გარდაიცვალა 1936 წლის 24 ივნისს. დასაფლავებულია ბორჯომის სამოქალაქო სასაფლაოზე. იაკინთე (გორგაძე) — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
სერებრიანი დოჟდი

სერებრიანი დოჟდი (ვერცხლის წვიმა) — რუსული FM-რადიოსადგური, რომელიც მაუწყებლობას 1995 წლის 4 ივლისს შეუდგა 100,1 მჰც სიხშირეზე. რადიოსადგური არის ყოველწლიური ჯილდოს ”ვერცხლის კალოშის” დამაარსებელი, რომელიც ”შოუ-ბიზნესში ყველაზე საეჭვო დამსახურებებისთვის” გადაეცემა. ამ ჯილდოს შედარება ”ოქროს ჟოლოსთან” შეიძლება. ოფიციალური საიტი
ცინცაძე

საკუთარი სახელი ცინცაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ცინცაძე ავთანდილ ცინცაძე — სპორტსმენი (სამბო) ალექსანდრე ცინცაძე — პოლიტიკოსი ამირან ცინცაძე — პოლიტიკოსი არჩილ ცინცაძე — სამხედრო პირი გაიოზ ცინცაძე — ექიმი, თერაპევტ–კარდიოლოგი გივი ცინცაძე — ქიმიკოსი გიორგი ცინცაძე — პოლიტიკოსი გიორგი ცინცაძე — კალათბურთელი დიტო ცინცაძე — კინორეჟისორი, სცენარისტი ვახტანგ ცინცაძე — არქიტექტორი თამაზ ცინცაძე — პოლიტიკოსი იაკობ ცინცაძე — მწერალ ია ეკალაძის ნამდვილი სახელი და გვარი იასე ცინცაძე — ისტორიკოსი ივლიანე ცინცაძე — სპეციალისტი სამთო საქმის დარგში ივსიხი ცინცაძე — ექიმი, თერაპევტი იოსებ ცინცაძე — ექიმი, პოლიტიკური ემიგრანტი კალისტრატე (ცინცაძე) — საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი კონსტანტინე ცინცაძე — რევოლუციური მოძრაობის მონაწილე, საბჭოთა სახელმწიფო მოხელე ლევან (ბუთური) ცინცაძე — სცენარისტი მათე ცინცაძე — ფეხბურთელი ნანა ცინცაძე — მხატვარი ნოდარ ცინცაძე — ფიზიკოსი ნოე ცინცაძე — პოლიტიკოსი სეფე ცინცაძე — რევოლუციური მოძრაობის მონაწილე საქართველოში სოსო ცინცაძე — პოლიტოლოგი სულხან ცინცაძე — კომპოზიტორი ქრისტინე ცინცაძე — მოჯირითე შალვა ცინცაძე — ქიმიკოსი, აგროქიმიკოსი ცინცაძეები — გვარი საქართველოში
კასია სმუტნიაკი

კატერინა (ანნა) კასია სმუტნიაკი (დ. 13 აგვისტო, 1979, პილა, პოლონეთი) — პოლონელი მსახიობი და მოდელი. მან მიიღო მონაწილეობა ფილმში „სიყვარულით პარიზიდან“. ფლობს პოლონურ, რუსულ, ინგლისურ და იტალიურ ენებს. კასია სმუტნიაკი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ↑ Profil w magazynie Vogue დაარქივებული 30 ივნისი 2012 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links.
ლილიტ მაკუნცი

ლილიტ მაკუნცი (დ. 7 ნოემბერი, 1983) — სომეხი პოლიტიკოსი. სომხეთის კულტურის მინისტრი 2018-2019 წლებში. 2019 წლიდან არის სომხეთის ეროვნული კრების წევრი. ლილიტ მაკუნცი დაიბადა 1983 წლის 7 ნოემბერს, ერევანში. 2004-2012 წლებში იყო სომხეთის ლიბერალური პარტიის წევრი და პარტიის ახალგაზრდული ორგანიზაციის ლიდერი. 2012 წელს იყარა კენჭი საპარლამენტო არჩევნებზე, მაგრამ ვერ მოახერხა ეროვნულ კრებაში შესვლა. 2018 წლის 12 მაისს სომხეთის პრემიერ-მინისტრმა ნიკოლ ფაშინიანმა დანიშნა სომხეთის კულტურის მინისტრად. არის კოალიცია „ჩემი ნაბიჯი ალიანსის“ ერთ-ერთი ლიდერი. 2019 წლიდან არის სომხეთის ეროვნული კრების წევრი. კარიერა
ედვარდ ანდრეასიანი

ედვარდ ანდრეასიანი (დ. 21 აპრილი, 1973) — სომეხი პოლიტიკოსი. 2019 წლიდან არის სომხეთის ეროვნული კრების წევრი. ჰყავს 3 შვილი. ბიოგრაფია პარტია „ნათელი სომხეთის“ საიტზე[მკვდარი ბმული]
ზილაირი

ზილაირი (რუს. Зилаир ბაშკ. Йылайыр) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, ზილაირის რაიონში. მიეკუთვნება საბიროვის სოფსაბჭოს. არის რაიონული ცენტრი. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 5585 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ. ↑ Численность населения по населённым пунктам Республики Башкортостан. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-08-20. ციტირების თარიღი: 2021-01-01.
აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი (ლ. ასათიანის 12)

აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი — არქიტექტურული ძეგლი დაბა აბასთუმანში. აგებულია XIX საუკუნის დასასრულს. ეს არის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი შენობა არა მარტო ქუჩის, არამედ მთლიანად კურორტის მასშტაბით. შენობა ქუჩაზე წაგრძელებული მკლავით გამოდის. ფასადი სადაა, მშვიდი ზომიერად დეკორირებული, შეულესავ კედლის სიბრტყეს ხის შუშაბანდი უპირისპირდება. სრულიად საპირისპირო მდგომარეობაა მდინარისაკენ მიმართულ ფასადზე, რუსული Т-ს გეგმარების მქონე შენობის შვერილი მკლავი ჭვირულ მოაჯირიანი და კარნიზიანი, შემინული, ხის აივნითა და აივნის ცენტრში არსებული, დამოუკიდებელი ორფერდა გადახურვითა და ულამაზეს დეკორიანი ხის ფრონტონით, თაღითა და მოაჯირით აქცენტირებული პარმაღით არის წარმოდგენილი. ხის დეკორატიული დეტალები მაღალი ხარისხის შესრულებით და ხელოსნის მაღალი ოსტატობით ხასიათდება. მიუხედავად სახლზე არსებული რამდენიმე ხის მომცრო ზომის მინაშენისა შენობის მხატვრული სახე კარგად აღიქმება.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 6195
ევროპა პლიუსი

ევროპა პლიუსი — პირველი კომერციული გასართობი რადიოსადგური რუსეთში. მაუწყებლობას 1990 წლის 30 აპრილს შეუდგა. იგი ფრანგული მედია-ჯფუფის Lagardère-ს ნაწილია.
ტუპოუ VI

ʻაჰოʻეიტუ ტუპოუ VI (დ. 12 ივლისი, 1959) — ტონგის მეფე. ჰყავს მეუღლე, სამი შვილი და სამი შვილიშვილი. 2015 წელს, მისი გამეფებიდან სამი წლის შემდეგ, შედგა მისი კორონაცია მეფედ. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ტუპოუ VI ტუპოუ VI — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) ბიოგრაფია მთავრობის საიტზე
რუსუდან კერვალიშვილი

რუსუდან კერვალიშვილი (დ. 15 ივლისი, 1955, ონი) — ქართველი რეპროდუქტოლოგი. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი (თბილისის სამგორის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. რუსუდან კერვალიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი რუსუდან კერვალიშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
ირაკლი ჩიქოვანი

ირაკლი ჩიქოვანი (დ. 28 აგვისტო, 1980, ზუგდიდი, საქართველოს სსრ) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი. დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 2000-2004 წლებში საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს უფროსი იურისკონსულტი, განყოფილების უფროსი, დეპარტამენტის უფროსი. 2004-2005 წლებში საქართველოს ეროვნული უშიშროების საბჭოს აპარატის სახელმწიფო და საზოგადოებრივი უსაფრთხოების დეპარტამენტის დირექტორი. 2005-2006 წლებში საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს საერთაშორისო ორგანიზაციების დეპარტამენტის დირექტორი. 2006-2007 წლებში საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს საერთაშორისო სამართლებრივი დეპარტამენტის დირექტორი. 2007-2009 წლებში გაერთიანებული ერების ორგანიზაციასთან საქართველოს მუდმივმოქმედი წარმომადგენლობის მუდმივი წარმომადგენლის მოადგილე. 2009-2016 წლებში პოლიტიკური პარტია „თავისუფალი დემოკრატების“ გამგეობის წევრი, გენერალური მდივანი. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“. 2016-2018 წლებში მოწვეული ექსპერტი საერთაშორისო დონორი ორგანიზაციების (UNDP, USAID) პროგრამებში. 2018-2019 წლებში საქართველოს პრემიერ-მინისტრის მრჩეველი სტრატეგიული კომუნიკაციების საკითხებში. 2019-2020 წლებში პრემიერ-მინისტრის მრჩეველი საგარეო ურთიერთობების საკითხებში. 2020 წელს „ქართულმა ოცნებამ“ წარადგინა ზუგდიდის მაჟორიტარობის კანდიდატად. მან ხმათა 48,24% (26 085 ხმა) მიიღო და გავიდა მეორე ტურში, სადაც ხმათა 93,88% (31 678 ხმა) მიიღო. 2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ზუგდიდის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. 2024 წლის 8 თებერვლიდან საქართველოს თავდაცვის მინისტრი. ირაკლი ჩიქოვანის მეუღლე დიანა ჟღენტი პოლონეთში საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩია. ირაკლი ჩიქოვანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ირაკლი ჩიქოვანი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი) ბიოგრაფია „ქართული ოცნების“ საიტზე დაარქივებული 2020-11-09 საიტზე Wayback Machine. ↑ „ვინ არიან „ქართული ოცნების“ მაჟორიტარი კანდიდატები“. droa.ge. ციტირების თარიღი: 10 მარტი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება) ↑ ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ საქართველოს პარლამენტის 2020 წლის 31 ოქტომბრის არჩევნები შეაჯამა. ცესკო (2020-12-03). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-12-15. ციტირების თარიღი: 19 დეკემბერი, 2020. ↑ პოლონეთში საქართველოს ელჩად დიანა ჟღენტი დაინიშნა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2023-03-22. ციტირების თარიღი: 2023-03-22.
პირველი რადიო (საქართველო)

პირველი რადიო — პირველი დამოუკიდებელი სტერეო რადიოსადგურია საქართველოში. "პირველი რადიო" ეთერში გავიდა 1994 წლის 15 სექტემბერს, 106.4 FM სიხშირეზე და მას შემდეგ, ფორმატში "ყველა დროის საუკეთესო მუსიკა" მაუწყებლობს. მისი მიღების არეალია თბილისი და მისი გარეუბნები; გორი და შემოგარენი და კახეთის რეგიონი მთლიანად. რადიოსადგურის აუდიტორია 20-დან 45 წლამდე ადამიანებია. პირველი რადიოს საიტი დაარქივებული 2013-09-30 საიტზე Wayback Machine.
ზაალ დუგლაძე

ზაალ (ზაზა) დუგლაძე (დ. 14 თებერვალი, 1971, ქ. ხაშური) — ქართველი ბიზნესმენი. დაიბადა 1971 წლის 14 თებერვალს ქ. ხაშურში. 1989-1994 წლებში სწავლობდა საქართველოს აგრარულ უნივერსიტეტში, რომელიც დაამთავრა ტექნოლოგიური ფაკულტეტი ინჟინერ-ტექნოლოგის სპეციალობით. 1996 წელს მუშაობდა სს „ვაზიანში“ ტექნოლოგის პოზიციაზე. 2000-2011 წლებში იყო შპს „ვაზიანის“ წარმოების უფროსი. 2012 წლიდან არის შპს „დუგლაძეების ღვინის კომპანიის“ გენერალური დირექტორი. 2020 წელს „ქართულმა ოცნებამ“ წარადგინა ხაშურისა და ქარელის მაჟორიტარობის კანდიდატად. მან ხმათა 49,32% (28 925 ხმა) მიიღო. არჩევნების მეორე ტურში 30 602 ხმით (91,72%) ზაალ დუგლაძე გახდა საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ხაშური-ქარელის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. ბიოგრაფია „ქართული ოცნების“ საიტზე[მკვდარი ბმული] ↑ „ქართული ოცნების“ მაჟორიტარობის კანდიდატები ↑ ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ საქართველოს პარლამენტის 2020 წლის 31 ოქტომბრის არჩევნები შეაჯამა. ცესკო (2020-12-03). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-12-15. ციტირების თარიღი: 19 დეკემბერი, 2020.
დრაკონის ნავების ფესტივალი

დრაკონის ნავების ფესტივალი (ჩინ.: 午节 — „ტუან’უ ძიე“) — ჩინური ეროვნული, ტრადიციული დღესასწაულია, რომლის დროსაც ჩინეთში ოფიციალურად ისვენებენ. დრაკონის ნავების ფესტივალს მაისის ფესტივალსაც უწოდებენ, იგი მეხუთე თვის მეხუთე დღეს აღინიშნება. ლეგენდის თანახმად, ფესტივალი ძველი ჩინელი პატრიოტი პოეტის, ციუ იუანის (ჩინ.: 屈原 — ძვ. წ. 329–299), პატივსაცემად ტარდება. მებრძოლი სამეფოების პერიოდში იგი ჩუს სამეფოში ცხოვრობდა. ჩუს სამეფოს დაცემის შემდეგ, ის ძალზედ დამწუხრებული და აღშფოთებული იყო, „მან მდინარეში გადახტომით თავი მოიკლა მეხუთე თვის მეხუთე დღეს“. ციუ იუანი ძლიერ უყვარდა მის თანასოფლელებს, ასე, რომ ისინი მაშინვე მის საძებნელად ნავებით წავიდნენ. დღესდღეობით, დრაკონის ნავების ყოველ ფესტივალზე ტარდება ნავებით შეჯიბრი (ჩინ.: 龙舟竞渡 — „ლუნგ ჭოუ ძინგ ტუ“). საგანგებოდ მზადდება ხის ნავები, რომლებიც მორთული და დახატულია დრაკონის მსგავსად. საერთოდ, მათი სიგრძე 20-35 მეტრს შეადგენს და მის შესავსებად 30-60 ადამიანია საჭირო. ნაოსნობის დროს, მენავეები უსვამენ ნიჩბებს ჰარმონიულად და სწრაფად. ეს ხდება დასარტყამ ინსტრუმენტთა აკომპანიმენტის თანხლებით. მიჩნეულია, რომ გამარჯვებულ გუნდს მთელი წლის მანძილზე წარმატება ელის. ციუ იუანის მდინარეში გადახტომის შემდეგ, იმის შიშით რომ მას თევზები შეჭამდნენ, ხალხმა წყალში წებოვანი ბრინჯის გორგლების ჩაყრა დაიწყო. დღეს დრაკონის ნავების ფესტივალის დამთავრებისას, ხალხი ჩინურ „წუნგ წის“ ბრინჯით (ჩინ.: 粽子 — „წუნგ წი“) ამზადებს. დღესასწაულის დადგომამდე, მშობლები როგორც წესი ამზადებენ, პატარა სურნელოვან ჩანთებს თავიანთი შვილებისათვის. ისინი ქსოვენ პატარა ჩანთებს სხვადასხვა ფერის აბრეშუმისგან. ისინი ჩანთებს ავსებენ სუნამოებით ან მცენარეული მედიკამენტებით და შემდეგ, კრავენ აბრეშუმის ძაფებით. ღონისძიების დროს, ბავშვებს ის ან გულზე უკიდიათ, ყელსაბამის მსგავსად ან ამაგრებენ ტანსაცმელზე, როგორც ერთგვარი აქსესუარი. ერთ-ერთი ხალხური ლეგენდის მიხედვით, პატარა სურნელოვანი ჩანთები მათ იცავს ბოროტებისაგან. დრაკონის ნავის ფესტივალის თარიღი განისაზღვრება მთვარის კალენდრის მიხედვით, ამიტომ თარიღი წლიდან წლამდე იცვლება. პირველად ის, როგორც სახალხო დღესასწაული ჩინეთში, აღინიშნა 2008 წელს. ხოლო, 2009 წლის 30 ოქტომბერს, იუნესკოს მსოფლიო არამატერიალური კულტურული მემკვიდრეობის სიაში შევიდა. Chittick, Andrew (2011). „The Song Navy and the Invention of Dragon Boat Racing“. Journal of Song-Yuan Studies. 2011 (41): 1–28. JSTOR 23496206.CS1-ის მხარდაჭერა: ref=harv (link) Lowe, H. Y. (aka Lü Hsing-yüan 慮興源) [1983] (2014). „The Dragon Boat Festival“, The Adventures of Wu: The Life Cycle of a Peking Man. Princeton University Press, გვ. 141–148.
ლიანა ტატიშვილი

ლიანა ტატიშვილი (დ. 22 ივნისი, 1948, თბილისი) — ქართველი კომპოზიტორი, მუსიკოსი, პედაგოგი. კულტურის დამსახურებული მოღვაწე, ხაშურის საპატიო მოქალაქე. ლიანა ტატიშვილი დაიბადა 1948 წლის 22 ივნისს ქალაქ თბილისში. 1969 წელს დაამთავრა ქალაქ თბილისის დიმიტრი არაყიშვილის სახელობის №1 სამუსიკო სასწავლებელი. 1984 წელს გაიარა დახელოვნების კურსები ხალხური შემოქმედების ცენტრში. 1987 წელს წარჩინებით დაამთავრა ლენინგრადის კრუპსკაიას სახელობის კულტურის სახელმწიფო ინსტიტუტი. 1967 წლიდან მუშაობს ხაშურის ცენტრალურ სამუსიკო სასწავლებელში. მუშაობდა ხაშურის მუნიციპალიტეტის მრავალ სოფელში, მუსიკის მასწავლებლად. 1972 წლიდან 2019 წლამდე მუშაობდა ქალაქ ხაშურის №9 საჯარო სკოლაში, მუსიკის მასწავლებლად. ლიანა ტატიშვილი - ხაშურის მოამბე ქალები საქართველოდან - ლიანა ტატიშვილი ↑ ქალები საქართველოდან - ლიანა ტატიშვილი. womenofgeorgia.ge (4 ნოემბერი, 2020). ↑ ხაშურში კომპოზიტორ ლიანა ტატიშვილის შემოქმედებითი საღამო გაიმართა. www.interpressnews.ge (4 ნოემბერი, 2020). ↑ ლიანა ტატიშვილი. mecxreskola.weebly.com (4 ნოემბერი, 2020).
ყარაია (მრავალმნიშვნელოვნება)

საკუთარი სახელი ყარაია შეიძლება აღნიშნავდეს შემდეგს: ყარაია — ქალაქ გარდაბანის ძველი სახელწოდება; ყარაია — გარდაბნის ვაკის ძველი სახელწოდება. ყარაიაზი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ანი სამსონიანი

ანი სამსონიანი (დ. 10 თებერვალი, 1990) — სომეხი ჟურნალისტი და პოლიტიკოსი. 2019 წლიდან არის სომხეთის ეროვნული კრების წევრი. 2011 წელს დაამთავრა სომხეთის სახელმწიფო პედაგოგიური უნივერსიტეტი, ჟურნალისტის სპეციალობით. ბიოგრაფია სომხეთის ეროვნული კრების ოფიციალურ საიტზე
ზურაბ კიკალეიშვილი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ზურაბ კიკალეიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს: ზურაბ კიკალეიშვილი — მსახიობი, პედაგოგი, ქორეოგრაფი ზურაბ კიკალეიშვილი — პოლიტიკოსი
რესან კონცელიძე (მრავალმნიშვნელოვანი)

რესან კონცელიძე შეიძლება აღნიშნავდეს: რესან კონცელიძე — პოლიტიკოსი, დაბადებული 1938 წელს რესან კონცელიძე — პოლიტიკოსი დაბადებული 1963 წელს
ზურაბ კიკალეიშვილი (პოლიტიკოსი)

ზურაბ კიკალეიშვილი (დ. 22 ივნისი, 1950, მარტვილი) — ქართველი პოლიტიკოსი, სოფლის მეურნეობის მუშაკი. 1974 წელს დაამთავრა საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტი. 2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. ზურაბ კიკალეიშვილი (პოლიტიკოსი) — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ზურაბ კიკალეიშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (მოძველებული / არქივი / ახალი არქივი)
სონა ღაზარიანი

სონა ღაზარიანი (დ. 30 მარტი, 1993) — სომეხი პოლიტიკოსი. 2019 წლიდან არის სომხეთის ეროვნული კრების წევრი. 2013 წელს დაამთავრა ერევნის ბრუსოვის სახელმწიფო ენათა და სოციალურ მეცნიერებათა უნივერსიტეტი. 2018-2019 წლებში იყო ერევნის ქალაქის საბჭოს წევრი. ბიოგრაფია სომხეთის ეროვნული კრების ოფიციალურ საიტზე