laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ვახტანგ ქარსელაძე

ვახტანგ ილიას ძე ქარსელაძე (დ. 21 იანვარი, 1919 — გ. 15 სექტემბერი, 1966) — ქართველი მოჭადრაკე, მწვრთნელი, საქართველოში ქალთა საჭადრაკო სკოლის მესაძირკვლე. სსრკ დამსახურებული მწვრთნელი (1956), საქართველოს სსრ დამსახურებული მწვრთნელი (1957), საქართველოს სსრ დამსახურებული მასწავლებელი (1968). ვახტანგ ქარსელაძე იყო პიონერთა და მოსწავლეთა რესპუბლიკის სასახლის ჭადრაკის კაბინეტის მასწავლებელი 1947-1966 წლებში. ქარსელაძის მოწაფეები იყვნენ ნონა გაფრინდაშვილი, ნანა ალექსანდრია, ე. კაკაბაძე, მ. ტოგონიძე, რ. ჯინჯიხაშვილი, თამაზ გიორგაძე, იური ჩიქოვანი, დ. ჯანოევი, ა. ბოკუჩავა და სხვა. ენციკლოპედია „თბილისი“, თბ., 2002. — გვ. 892, ISBN 99928-20-32-2. ვახტანგ ქარსელაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ვლახეთი

ვლახეთი (ასევე ვალაქია, Walachia; რუმინ.: Ţara Românească ან „რუმინული მიწა“) — რუმინეთის ისტორიული და გეოგრაფიული ოლქი. ხშირად მოიხსენიება როგორც „მუნტენია“ მისი ტრადიციული ორი უფრო ვრცელი რეგიონის ჩათვლით. სამთავრო, დაფუძნებული ბასარაბ I-ის მიერ გვიანდელ შუა საუკუნეებში. მე-19 საუკუნეში ვლახეთი გაერთიანდა მოლდავეთთან და რუმინეთი ჩამოყალიბდა. ვლახეთის ისტორია უძველეს პერიოდში იწყება. დაკიის ტერიტორია, რომელზეც ვლახეთი მდებარეობს, ცნობილია როგორც ადამიანის ცივილიზაციის უძველესი ცენტრი რამდენიმე ათასწლეულის განმავლობაში. ეს მტკიცდება ძველბერძნული წყაროებითაც, სადაც აღმოსავლეთ კარპატების რაიონი აღწერილია (იხ. ძველბერძნული მითოლოგია), როგორც მთიანეთი, სადაც ზაფხულობითაც კი არ დნება თოვლი ანუ ღმერთების მხარე. ამ ტერიტორიას სხვა ავტორებიც ახსენებენ, მაგალითად, იორდანი, ფლავიუსი, პრიისკუსი, პროკოფი კესარიელი. თუკი რუმინელი ისტორიკოსები დაკიაზე საუბრობენ, ძველი ავტორები დაკიის ტერიტორიაზე დიდი სკვითეთის ქალაქებზე მიუთითებენ, მათ შორის, ქალაქ ტომისზე, დობრუჯაზე, რომელიც იმპერატორ კონსტანტინეს დროს სახელს იცვლის და კონსტანცა ხდება. ძველი ბერძნები კი ოლიმპოს უწოდებდნენ სკვითების მმართველის სარმიზეგეტუსის (სიტყვასიტყვით; sarm_ize_getus_a / საერთოგეტური) მთის რეზიდენციას. ამ ტერიტორიაზე ქრისტიანობა გავრცელდა მოციქულ წმინდა ანდრიას წყალობით, რომელმაც 62 წელს საეპისკოპოსო დააარსა ბიზანტიაში, ოდესოსსა (ვარნა) და ტომისში (თანამედრ. კონსტანცა), ასევე ქრისტიანი დევნილების ხელშეწყობით, რომლებიც რომის იმპერიის დევნას დაკიაში აფარებდნენ თავს. 105 წელს IV იტალიური ლეგიონისა და მიოზიიდან, დუნაის სამხრეთით, დამხმარე სამხედრო ნაწილების მეთაურობით იმპერატორი ტრაიანე დაკიაში შეიჭრა. ძირითადი საბრძოლო მოქმედებები მუნტენიის ტერიტორიაზე მიმდინარეობდა. სწორედ მაშინ დაეცა და დაინგრა სარმიგეტუსა. 106 წლიდან გეტური წარმოშობის ხალხებით დასახლებული დაკიის სამხრეთ-დასავლეთი ტერიტორია რომის იმპერიის დაქვემდებარებაში გადავიდა და დაკიის პროვინციად იწოდა. ოკუპაცია 271-275 წლებამდე გაგრძელდა. ამ პერიოდის დაკიის ტერიტორიაზე ძველი ავტორები ორ უმსხვილეს მხარეს ახსენებენ: გეპიდია (ტრანსილვანიის შემდეგ) და მუნტენიის ტერიტორიაზე - როქსოლანია. 275 წელს დიდმა სკვითეთმა საბოლოოდ მოახერხა რომის იმპერიისგან უკან წაერთმია დაკიის სამხრეთი და დასავლეთი, ეს კი მას მერე მოხდა, რაც დაკიელი გეტები ჰუნების რიგებში შევიდნენ. მოკლე ხანში ჰუნებმა რომს შეუტიეს. რომის დაცემის შემდეგ ვლახეთში დინასტიები ერთი მეორის მიყოლებით იცვლებოდა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 439. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ვლახეთი ვლახეთის და მოლდავეთის შუა საუკუნეების მონეტები
ნაპოლეონ ქარქაშაძე

ნაპოლეონ ირაკლის ძე ქარქაშაძე (დ. 15 მაისი, 1935, სასირეთი, კასპის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი აგროეკონომისტი, საქართველოს სოფლის მეურნეობის მეცნიერების აკადემიის ნამდვილი წევრი (1992), რუსეთის სოფლის მეურნეობის მეცნიერების აკადემიის აკადემიკოსი (1997), იუნესკოს მეცნიერთა საერთაშორისო აკადემიის (აშშ, კალიფორნია) ნამდვილი წევრი (1996). უმაღლესი სკოლის მეცნიერთა საერთაშორისო აკადემიის აკადემიკოსი (1995), ეკონომიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1983), პროფესორი (1984). ნაპოლეონ ქარქაშაძემ დაამთავრა საქართველოს სასწავლო-სამსახური ინსტიტუტის ეკონომიკის ფაკულტეტი (1959). 1964 წლიდან ეწევა სამეცნიერო-პედაგოგიურ საქმიანობას: 1975-1990 წლებში იყო საქართველოს სუბტროპიკული მეურნეობის ინსტიტუტის რექტორი (სოხუმი). 1984 წელს მიენიჭა საქართველოს სახელმწიფო პრემია. დაჯილდოებულია საპატიო ნიშნის ორდენითა (1985) და ღირსების ორდენით (1995). ენციკლოპედია „თბილისი“, თბ., 2002. — გვ. 892, ISBN 99928-20-32-2.
ეკა ღაზაძე

ეკა ღაზაძე (დ. 13 თებერვალი, 1979) — ქართველი ფინანსისტი, საქართველოს გენერალური აუდიტორის მოადგილე 2017 წლის ოქტომბრიდან 2022 წლის ნოემბრამდე. საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი (2001–2003). მაგისტრი ინვესტიციების მართვაში (ბრიტიშ პეტროლიუმის და ჩუვენინგის სტიპენდიატი) კაასის ბიზნეს სკოლა, ლონდონის სითის უნივერსიტეტი (2007–2006) საერთაშორისო ეკონომიკური ურთიერთობების მაგისტრი. საქართველოს საფონდო ბირჟის ფინანსური და საოპერაციო დირექტორი (2017); DCFTA პროექტის საინვესტიციო ექსპერტი (2016); თბილისის აბრეშუმის გზის ფორუმი პროექტის კოორდინატორი, აზიის განვითარების ბანკის კონსულტანტი (2015); საქართველოს ბანკის (შემდგომში გალთ & თაგარტი) კვლევების დეპარტამენტის უფროსი (2012–2015); რენესანს კაპიტალის აქციების ანალიტიკოსი ყაზახეთსა და ინგლისში (2007–2012); ევროპის რეკონსტრუქციისა და განვითარების ბანკი — ასოცირებული ბანკირი სათაო ოფისი, 9 თვიანი როტაცია (2006–2007); ფინანსური ანალიტიკოსი (2002–2006); საერთაშორისო სავალუტო ფონდი — სავალუტო ფონდის მრჩეველის ასისტენტი ფინანსთა სამინისტროში (2001–2002); სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — საგადასახდელო ბალანსის დეპარტამენტის უფროსის მოვალეობის შემსრულებელი (2000–2001). ქართულის გარდა ფლობს ინგლისურ და რუსულ ენებს. ეკა ღაზაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ეკა ღაზაძე — სახელმწიფო აუდიტის სამსახური
ჰაილიგენდამი

ჰაილიგენდამი (გერმ. Heiligendamm) — გერმანიის ბალტიის ზღვისპირა კურორტი, ფედერალური მიწა მეკლენბურგ-წინა პომერანია (კოორდ. 54°09′N 11°50′E). ზღვის სანაპიროზე ჩამწკრივებული თეთრი სახლების რიგის გამო მეტსახელად "ზღვისპირა თეთრ ქალაქს" უწოდებენ. ქალაქში 2007 წლის ივნისში ჩატარდა დიდი რვიანის სახელმწიფო მეთაურთა შეხვედრა. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჰაილიგენდამი Oოფიციალური საიტი დაარქივებული 2007-07-21 საიტზე Wayback Machine. G8 სამიტის გვერდი
დავით გოგიჩაიშვილი (ეკონომისტი)

დავით გოგიჩაიშვილი (დ. 18 აგვისტო, 1981) — ქართველი ეკონომისტი, საქართველოს გენერალური აუდიტორის მოადგილე 2017 წლის ოქტომბრიდან 2023 წლის 10 მარტამდე. საქართველოს პროფესიონალ ბუღალტერთა და აუდიტორთა ფედერაცია — დიპლომირებულ, სერტიფიცირებულ ბუღალტერთა ასოციაციის პროგრამა (2003-2004); თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი — მაგისტრი, ეკონომიკა (2002-2004); ბაკალავრი, ეკონომიკა (1998-2002); სახელმწიფო აგრარული უნივერსიტეტი — ბაკალავრი, კვების ტექნოლოგია (1998-2002 წლები). შპს „ქართული ფერმერული ჰოლდინგი“, თანადამფუძნებელი და გენერალური დირექტორი (2017 წელი); შპს „ხარება” — დირექტორი (2017 წელი); ს/ს „თიბისი ბანკი“ — პრობლემური სესხებისა და აქტივების მართვის დეპარტამენტის ხელმძღვანელი (2011–2016 წლები); კორპორატიული სესხების რეაბილიტაციის განყოფილების უფროსი მენეჯერი (2009-2011 წლები); კორპორატიული ფინანსური ანალიტიკოსი (2008-2009 წლები) შპს „აგრიკომი“ — ფინანსური დირექტორი (2007-2008 წლები), დირექტორი (2005-2007 წლები); შპს „საქართველოს ინდისტრიული კომპანია“ — ფინანსური მრჩეველი (2006-2007 წლები); შპს „აგროსისტემები“ — მთავარი ბუღალტრის მოადგილე (2004-2005 წლები); შპს „საქართველოს რკინიგზა“ — ეკონომისტი (2004 წელი). მშობლიური ქართულის გარდა ფლობს ინგლისურ და რუსულ ენებს. დავით გოგიჩაიშვილი — სახელმწიფო აუდიტის სამსახური
ვოლვოქსისნაირნი

ვოლვოქსისნაირნი (ლათ. Volvocophyceae) — ტოლშოლტიანი მწვანე წყალმცენარეების კლასი. ვეგეტაციურ მდგომარეობაში მოძრავი ერთუჯრედიანი ან კოლონიური ფორმებია. აქვთ ჯამისებრი, მწვანე ქრომატოფორი, 2 (იშვიათად 4-8) თანაბარი შოლტი, წითელითვალაკი და მფეთქავი ვაკუოლი. უსქესო გამრავლება ხდება უჯრედების სიგრძივი დაყოფით და ზოოსპირებით, სქესობრივი — ვეგეტატიური უჯრედების ან გამეტების კოპულაციით (იზოგამია, ჰეტეროგამია, ოოგამია). ცხოვრობენ დამდგარ მტკნარ წყალსატევებში, ტენიან ნიადაგზე. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 444-445.
კრასნოდარის ყოველთა მწუხარეთა ეკლესია

კრასნოდარის ყოველთა მწუხარეთა ეკლესია (რუს. Скорбященская церковь) — მართლმადიდებლური ეკლესია კრასნოდარის მხარეში, ქალაქ კრასნოდარში. ეკლესიის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1842-1844 წლებში. ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ეკატერინოდარის ეპარქიას. ღვთისმშობლის ხატის „ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის“ ეკლესია, ან უბრალოდ ყოველთა მწუხარეთა ეკლესია ააშენეს 1844 წელს ქალაქ ეკატერინოდარის ჩრდილოეთ გარეუბანში მდებარე სასაფლაოზე. ამ ადგილზე ადრე, 1816 წელს, აუგიათ ხის ეკლესია წმინდა მოციქულ თომას სახელზე. ეკლესიის მახლობლად ააგეს თავშესაფარი დაჭრილი შავი ზღვის კაზაკებისათვის. ეკლესიის შენობა და თავშესაფარი დროთა განმავლობაში მოძველდა, მაგრამ შავი ზღვის კაზაკთა ატამანის გენერალ-მაიორ ზავოდოვსკის ინიციატივით აეშენებინათ ახალი, უფრო მოხერხებული ტაძრისა და თავშესაფრის შენობა. ახალი ეკლესიის, თავშესაფრისა და საავადმყოფოს პროექტი 1833 წელს შეასრულა სამხედრო ინჟინერმა კაპიტანმა პეტროვმა. მისი პროექტით ააგეს ქვის ერთგუმბათიანი ეკლესია ამპირის სტილში. ეს იყო ქალაქში პირველი ქვის ეკლესია. 1843 წლის მარტში შესრულდა ტაძრის კურთხევის მცირე ცერემონია, 1844 წლის მაისში კი - კურთხევის დიდი ცერემონია. ტაძრისათვის და თავშესაფრისთვის ბევრი სიკეთის გამკეთებელი შავი ზღვის კაზაკების ატამანი ზავოდოვსკი ტაძართან ახლოს დაკრძალეს 1853 წელს. აქვე დაასაფლავეს მისი მეუღლეც. მათ საფლავზე ააგეს ქვის სამლოცველო, მოოქროვილი ჯვრით. ამჟამად სამლოცველოს ადგილზე სალოცავი ჯვარი დგას. აქვე დაასაფლავეს 1833 წელს გარდაცვლილი შავი ზღვის კაზაკთა ატამანი გენერალ-მაიორი ალექსი ბეზკროვნი. გარდაცვალებამდე მან სერიოზული წვლილი შეიტანა ეკატერინოდარის თავშესაფრის მშენებლობის საქმეში. გარკვეული პერიოდის განმავლობაში ტაძრისა და თავშესაფრის გარშემო ააშენეს საავადმყოფო. 1914 წლის 24 ნოემბერს ტაძარში ილოცა იმპერატორმა ნიკოლოზ II-მ. იგი ეწვია თავშესაფარს, ისადილა დაჭრილ ჯარისკაცებთან, დააჯილდოვა გამორჩეული ჯარისკაცები, ოფიცრები და მოწყალების დები. 1922 წელს „მოშიმშილე ვოლგისპირეთის გადასარჩენად“ ეკლესიიდან გაიტაცეს ვერცხლის საეკლესიო ჭურჭელი. ამის შემდეგ ძალიან მალევე საბჭოთა ხელისუფლებამ ეკლესია დახურა. მის შენობას გამოიყენებდნენ საწყობად, საავადმყოფოს სამეურნეო საჭიროებისათვის, ადგილობრივი სამედიცინო ინსტიტუტის სალექციო დარბაზად. 1999 წელს ეკლესია დაუბრუნდა მორწმუნეებს. პირველი ლოცვა აღევლინა 1994 წლის 17 ივლისს. 1999 წლის 5 დეკემბერს ეკატერინოდარისა და ყუბანის მიტროპოლიტმა ისიდორმა შეასრულა ტაძრის კურთხევის ცერემონია. Скорбященская церковь ХРАМ В ЧЕСТЬ ИКОНЫ БОЖИЕЙ МАТЕРИ «ВСЕХ СКОРБЯЩИХ РАДОСТЬ»[მკვდარი ბმული] Церковь Иконы Божией Матери Всех Скорбящих Радость Краснодар: день иконы «Всех скорбящих Радость»
ჯონ ეტკინსონ გრიმშოუ

ჯონ ეტკინსონ გრიმშოუ (ინგლ. John Atkinson Grimshaw; დ. 6 სექტემბერი, 1836 — გ. 13 ოქტომბერი, 1893) — ვიქტორიანული ეპოქის ინგლისელი მხატვარი. ცნობილია, როგორც ქალაქის პეიზაჟების მხატვარი. ჯონ ეტკინსონ გრიმშოუ დაიბადა 1836 წლის 6 სექტემბერს, ლიდზში. მან ოჯახის წინააღმდეგობის მიუხედავად აირჩია სამხატვრო კარიერა. ფერწერაში სახელი დაიმკვიდრა, როგორც ქალაქის ღამის პეიზაჟების მხატვარმა. ჯონ ეტკინსონ გრიმშოუ გარდაიცვალა 1893 წლის 13 ოქტომბერს, ტუბერკულოზით და დაკრძალულია ლიდზში. სული ღამით, 1879 წ. გლაზგო, შაბათის ღამე გვიანი ოქტომბერი, 1882 წ. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ჯონ ეტკინსონ გრიმშოუ“ ვიკისაწყობში. ჯონ ეტკინსონ გრიმშოუს ნამუშევრები Artcyclopedia.com ↑ 1.0 1.1 Artnet — 1998. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q874430"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q266566"></a>
არტემიზია ჯენტილესკი

არემიზია ჯენტილესკი ან არტემიზია ლომი (დ. 8 ივლისი, 1593 — გ. 1656) — იტალიელი ბაროკოს მხატვარი, დღესდღეობით ითვლება კარავაჯოს შემდგომი თაობის ერთ-ერთ ყველაზე სრულყოფილ მხატვრად. ეპოქაში, როდესაც ქალი მხატვრები იოლად არ იყვნენ მიღებულნი საზოგადოების მიერ, იგი იყო პირველი ქალი Accademia di del Arte Disegno-ს წევრი ფლორენციაში და ჰყავდა საერთაშორისო კლიენტებიც. იგი ცნობილი იყო ქალის ფიგურის დამაჯერებლად ასახვით: სრულად ჩაცმულისა თუ შიშველის. არტემიზი ასევე ფერების გამოყენებითაც იყო ცნობილი, როგორც სრული შემადგენლობით, ასევე სიღრმის მიცემით. რამდენიმე ფაქტორმა( იგი ქალი მხატვარი იყო მეჩვიდმეტე საუკუნეში; აგოსტინო ტასიმ გააუპატიურა ახალგაზრდობაში და მოძალადის ბრალდებაში მიიღო მონაწილეობა), დიდი ხნით დაჩრდილა მისი მიღწევები. მრავალი წლის განმავლობაში იგი ცნობისმოყვარეობით განიხილებოდა, ხოლო დღეს იგი განიხილება, როგორც ერთ-ერთი ყველაზე პროგრესული და ექსპრესიული მხატვარი თავისი თაობიდან. მეჩვიდმეტე საუკუნის დასაწყისში ქალისთვის არტემიზია, როგორც მხატვარი წარმოდგენილია იშვიათ და რთულ არჩევნად,  მაგრამ არა გამონაკლისად. არტემიზიამდე, მეთექვსემეტე საუკუნის ბოლოსა და მეჩვიდმეტე საუკუნის დასაწყისში, სხვა ქალ მხატვრების წარმატებული კარიერები ჰქონდათ, მათ შორის სოფონისბა აგნისოლა (დაიბადა კრემონაში დაახლოებით 1530 წელს, პალერმოში 1625 წლის გარშემო), მიწვეული იყო ესპანეთში მეფე ფილიპე II-ის მიერ და ლავინია ფონტანა (ბოლონია, 1552, რომში 1614) გაემგზავრა რომში პაპი კლემენტ VIII-ს მოწვევით. მოგვიანებით, ფედე გალიციამ (მილანი ან ტრენტო, 1578, მილანი 1630) დახატა ნატურმორტები და „ივდითი და ჰოლოფერნესის თავი“. სხვა ქალმა მხატვრებმა დაიწყეს თავისი კარიერა, როდესაც არტემიზია ცოცხალი იყო. რობერტო ლონგი აფასებდა სხვა მხატვრების დამსახურებებს და მისი ნათქვამი, რომ არტემიზია იყო „ერთადერთი ქალი იტალიაში, რომელმაც იცოდა ფერწერა“ აშკარად არასწორი იყო. ეჭვგარეშეა, რომ არტემიზია აგრძელებს ქალ მხატვრებს შორის ყველაზე პრესტიჟულად და ამაყად დგომას. მან ასევე დაიკავა საკუთარი ადგილი ბაროკოს დიდ მხატვრებს შორის. ხარება ბერსაბე კლიო: ისტორიის მუზა დავით და ბერსაბე წმ. სესილია უკრავს ბარბითზე სამსონი და დელია დედა და ბავშვი ლოტი და ლოტის ქალიშვილები, 1635-1638 დიდების ალეგორია 1630-35. ↑ ბისელ რ. ვარდი „არტემიზია ჯენტილესკი და კრიტიკული კითხვის ავტორიტეტი“. University Park: Pennsylvania State University Press, 1999. ↑ პატრიცია კავაზინი, „არტემიზია მამამისის სახლში“ „ორაზიო და არტემიზია ჯენტილესკიდან“. (ნიუ-ჰევენი და ლონდონი, 2001), 283-95. ↑ მერი დ. გერარდი, „არტემიზია ჯენტილესკის ავტოპორტრეტი, როგორც ფერწერის ალეგორია“ The Art Bulletin, ნაწ. 62, ნ.1 (მარტი,1980) გვ.97-112. ↑ Aადელინა მოდესტინი, „'Il Pennello Virile': ელიზაბეტა სირანი და არტემიზია ჯენტილესკი, როგორც გავაჟკაცებული მხატვრები?“, „არტემიზია ჯენტილესკი ცვალებად სინათლეში“ შელია ბარკერი (Turnhout, 2018) ↑ ჯეს ლოკერი, „არტემიზია პოეტების თვალიდან“, „არტემიზია ჯენტილესკი: მხატვრობის ენა“ (ნიუ-ჰევენი: Yale University Press, 2015) ↑ ელიზაბეტ დ. კოჰენი, „არტემიზია ჯენტილესკის გამოცდა: გაუპატიურება, როგორც ისტორია“, „მეთექვსმეტე საუკუნის ჟურნალი“ XXXI/1 (2000): 47-75
გივი ჩიქოვანი

გივი პეტრეს ძე ჩიქვანია (დ. 1939) — ქართველი სპორტსმენი (წყალბურთი), სსრკ სპორტის დამსახურებული ოსტატი. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. გამოდიოდა თბილისისა და მოსკოვის „დინამოს“ გუნდებში. სსრკ ნაკრების წევრი (1959-1970 წწ.), ოლიმპიური თამაშების ორგზის მეორე პრიზიორი (1960, რომი; 1968 მეხიკო), ევროპის ჩემპიონატის მეორე პრიზიორი (1962 წ.), სსრკ ორგზის ჩემპიონი (1968, 1969) — მოსკოვის „დინამოს“ შემადგენლობაში. ენციკლოპედია თბილისი, თბ., 2002, გვ. 934
The Weeknd

აბელ მაკონენ ტესფაიე (ინგლ. Abel Makkonen Tesfaye; დ. 16 თებერვალი, 1990), ცნობილია მისი სასცენო სახელით The Weeknd — ეთიოპიური წარმოშობის კანადელი მომღერალი, სიმღერების ავტორი და ჩანაწერის პროდიუსერი. 2010 წელს, ტესფაიმ, ანონიმურად The Weeknd-ის სახელით სიმღერები ატვირთა Youtube-ზე. 2011 წელს გამოსცა მიქსტეიპები House of Balloons, Thursday და Echoes of Silence, რომლებსაც კრიტკოსებმა უმაღლესი შეფასებები დაუწერეს. მოგვიანებით, 2012 წელს ამ მიქსტეიპებს ჩაუტარდა რემასტერინგი და გამოცემული იქნა კომპილაციური ალბომის სახით სახელწოდებით Trilogy. 2013 წელს გამოუშვა სადებიუტო სტიდიური ალბომი Kiss Land, რომელშიც შევიდა სიმღერები „Kiss Land“ და „Live For“. მისი მეორე ალბომი Beauty Behind the Madness, იქცა პირველ ალბომად, რომელსაც პირველი ადგილი ჰხვდა წილად „Billboard 200“-ის ჩარტში. ალბომის სამი სინგლი „Earned It“, „The Hills“ და „Can't Feel My Face“ ერთდროულად იკავებდა პირველ, მეორე და მესამე ადგილებს „Billboard-ის „R&B Songs“-ის ჩარტში. მომღერალს მიღებული აქვს ორი გრემი, 9 ჯუნო, აგრეთვე ნომინირებული იქნა ოსკარზე. 2016 წლის 25 ნოემბერს გამოვიდა მისი რიგით მესამე ალბომი. ჟურნალ „Forbes“-ზე დაყრდნობით, 2017 წელს ის იყო ერთ-ერთი ყველაზე მაღალ ანაზღაურებადი ვარსკვლავი სპორტსა და შოუბიზნესში. დღეის მონაცემებით, მისი წლიური შემოსავალი შეადგენს 92 მილიოონ აშშ დოლარს. სტუდიური ალბომები Kiss Land (2013) Beauty Behind the Madness (2015) Starboy (2016) After Hours (2020) Dawn FM (2022) მიქსტეიპები House of Balloons (2011) Thursday (2011) Echoes of Silence (2011) კომპილაციები Trilogy (2012) EP My Dear Melancholy, (2018) შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „The Weeknd“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი ↑ 1.0 1.1 Page 6 of Sex, Drugs and R&B: Inside The Weeknd's Dark Twisted Fantasy - Rolling Stone. Rolling Stone (2015-10-21). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-06-12. ციტირების თარიღი: 2015-11-01. ↑ 2.0 2.1 House of Balloons – The Weeknd. Metacritic. ციტირების თარიღი: 16 March 2012. ↑ The Weeknd. The Recording Academy. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-04-19. ციტირების თარიღი: 2016-03-03. ↑ Pearce, Sheldon. (2016-09-21) The Weeknd Announces New Album Starboy. ციტირების თარიღი: 2016-09-22. ↑ The Weeknd возглавил рейтинг молодых знаменитостей Forbes
ფოლკსპოლიცაი

ფოლკსპოლიცაი (გერმ. Volkspolizei - "სახალხო პოლიცია") — გერმანიის დემოკრატიული რესპუბლიკის (აღმოსავლეთი გერმანია) ეროვნული პოლიცია, რომლის განყოფილებებს საზოგადოება მეტსახელად "ფოპოსს" (VoPos) უწოდებდა. ჩამოყალიბდა მეორე მსოფლიო ომის დასრულებისას და გაუქმდა გერმანიის გაერთიანების შემდეგ. ფოლკსპოლიცაის ოფიცრებს ჯარისკაცების მსგავსად წვრთნიდნენ, რათა მათ ეფექტურად შეძლებოდათ აღმ. გერმანიის მთავრობის პოლიტიკის გატარება. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ფოლკსპოლიცაი Official Site of the German Police დაარქივებული 2016-07-31 საიტზე Wayback Machine. EAST GERMANY - A Country Study (based on information from the Library of Congress) The Democratisation of the Police (With Reference to the Brandenburg Police) by John Chivers დაარქივებული 2012-08-20 საიტზე Wayback Machine. IG Deutsche Volkspolizeiდაარქივებული 2013-05-03 საიტზე Wayback Machine.
ვორონცოვის მღვიმე

ვორონცოვის მღვიმე (რუს. Воронцовская пещера) — მღვიმე რუსეთში, კრასნოდარის მხარეში. მდებარეობს ვორონცოვის ქედზე, მდინარე კუდეფსთის ზემო დინებაში, ქალაქ სოჭის ხოსტინის რაიონში. მღვიმე შედის ვორონცოვის მღვიმეთა სისტემის შემადგენლობაში. მღვიმის სახელი მომდინარეობს ახლოს მდებარე ამავე სახელწოდების სოფლის სახელიდან. ვორონცოვის მღვიმე გამომუშავებულია ზედაცარცულ შრეებრივ კირქვებში, თუმცა რიგ მონაკვეთში შეჭრილია ქვეფენილ არაკარსტვად დანალექებში. აქვს 10-ზე მეტი შესასვლელი, მდებარეობს მდინარე კუდეფსთის ხეობის გვერდებზე, ზღვის დონიდან 419-720 მეტრზე. ინტენსიური დანაპრალების ზონებში განვითარებულია ჩამონაზვავის ტიპის კამერები. ეს დარბაზებია: სიჩუმის, დათვის, ოვალური, პრომეთეს გროტის და სხვა. ამ დარბაზების ჭერი და იატაკები დანაწევრებულია ნაპრალებით. დიდ დარბაზში მიწისქვეშა მდინარეებში დევს 50 მ³ მოცულობის კირქვული ლოდები. ჩამონაზვავ დარბაზებს ცვლის დარბაზები, რომლებიც მოფარდაგებულია ნაღვენთი წარმონაქმნებით: სტალაქტიტებით, სტალაგმიტებითა და კოლონებით. ზოგიერთი სტალაქტიტის სიგრძე რამდენიმე მეტრია. მღვიმის ერთ-ერთი ყველაზე ლამაზი დარბაზია საესტრადო (ან ჭაღოვანი) დარბაზი. მისი სიგანეა 8-9 მეტრი, სიგრძე კი — 20 მ. მასში მდებარეობს უცნაური ფორმის სტალაგმიტები, სტალაქტიტები და სხვა კარსტული წარმონაქმნები. პრომეთეს მღვიმე ყველაზე გრძელი დარბაზია ვორონცოვის მღვიმეში, მისი სიგრძე აღწევს 120 მეტრს. მღვიმეში აღმოჩენილია ძველი ადამიანის საცხოვრებელი, ხოლო დათვის დარბაზის რაიონში და კერიის დარბაზის ჩიხებში აღმოჩენილი მღვიმის დათვის ძვლები. მღვიმის ახლო ნაწილში ცნობილია გვიანი პალეოლითის, გვიანი ნეოლითისა და ენეოლითის მრავალრიცხოვანი არქეოლოგიური აღმოჩენები. ოფიციალური ექსკურსიები მღვიმის ტერიტორიაზე დაიწყო 2000 წლიდან. ამჟამად მღვიმეში დაგებულია საექსკურსიო ბილიკები. План Воронцовской пещеры
ავრორას ძეგლი (კრასნოდარი)

ავრორას ძეგლი (რუს. Памятник Аврора) — ავრორას ძეგლი ქალაქ კრასნოდარში, არის რწმენისა და ქვეყნის ნათელი მომავლის სიმბოლო. ძეგლი მდებარეობს მისამართზე: ქალაქი კრასნოდარი, წითელი ქუჩა, 169. კრასნოდარში მდებარე ავრორას ძეგლი მდებარეობს ამავე სახელწოდების კინოთეატრის სიახლოვეს. ადრე ამ ადგილზე მდებარეობდა ძველი ყორღანი. ქანდაკება გაიხსნა 1967 წელს, დაამზადეს კრასნოდარის მხატვარ-შემოქმედებითმა გაერთიანებამ, საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების 50-ე წლისთავთან დაკავშირებით. ქანდაკება შეასრულა მოქანდაკე ივან შმაგუნმა, არქიტექტორმა ევგენი ლაშუკომ, მოქანდაკე ა. მოროვმა. კომპლექსის პროექტის ავტორია სოჭელი არქიტექტორი ე. სერდიუკოვი. საბჭოთა ხელისუფლების პერიოდში ძეგლის კვარცხლბეკზე იყო დღემდე შემოუნახავი წარწერა: „ხელისუფლება - საბჭოებს, მშვიდობა - ხალხს“. ძეგლის საზეიმო გახსნა გაიმართა 1967 წლის 7 მაისს. ძეგლი წარმოადგენს საბჭოთა კავშირის წითელი არმიის მებრძოლ გოგონას, რომელიც შინელშია გამოწყობილი, წელზე ქამრით და შაშხანით, მაღლა აწეულ მარცხენა ხელში ავრორას უჭირავს ვარსკვლავი, რომელიც ითვლება რწმენისა და ქვეყნის ნათელი მომავლის სიმბოლოდ. გოგონას თმები ქარის მიმართულებითაა გაშლლილი. ძეგლის ახლოს ააშენეს შადრევანი. სამხარეო აღმასრულებელი კომიტეტის 1975 წლის № 63В ბრძანების შესაბამისად ქანდაკება შეიტანეს ხელოვნების ძეგლების სიაში. ალუმინისაგან დამზადებული ავრორას ძეგლის საერთო სიმაღლე შეადგენს 14 მეტრს, ხოლო კვარცხლბეკთან ერთად მისი საერთო სიმაღლეა - 16,8 მეტრი. Памятник Аврора Монумент «Аврора» Памятники Краснодара История памятника
კლარჯეთი (მრავალმნიშვნელოვანი)

არსებითი სახელი კლარჯეთი შეიძლება აღნიშნავდეს შემდეგს: კლარჯეთი — ისტორიული მხარე სამხრეთ საქართველოში; კლარჯეთი — სოფელი კლარჯეთში; კლარჯეთი — ციხე სოფელ კლარჯეთთან. კლარჯეთის საერისთავო
კლარჯეთის ციხე

კლარჯეთის ციხე — საფორტეფიკაციო ნაგებობა ისტორიულ სამხრეთ საქართველოში — კლარჯეთში, დღევანდელი თურქეთის ტერიტორიაზე. მდებარეობს სოფელ ბერეკეთის (თურქ. Bereket; ყოფილი კლარჯეთი) დასავლეთით 1.6 კმ-ში. 1910 წელს მოინახულა და აღწერა ნიკოლოზ მარმა. ↑ Марр Н. Я., «Дневник поездки в Шавшию и Кларджию», СПб., 1911, ст. 107
ოკინავა

ოკინავა (იაპონ. 沖縄本島) — კუნძული იაპონიაში, არქიპელაგი რიუკიუს ცენტრალურ ნაწილში. არქიპელაგის უდიდესი კუნძული (1348 კვ. კმ). მთავარი ქალაქი — ნაჰა (42 250 მცხოვრები). 1945 წლის აპრილ-ივნისში მეორე მსოფლიო ომის დროს ოკინავა ამერიკულმა ჯარებმა დაიპყრეს. მასზე შეიქმნა ამერიკული სამხედრო ბაზა, გადამწყვეტი სტრატეგიული ობიექტი, რომელიც იაპონიის ყველა მისადგომს აკონტროლებდა. ომის შემდეგ კუნძული ამერიკის ადმინისტრაციის ზედამხედველობის ქვეშ იმყოფებოდა 1972 წლამდე. ოკინავა, ტურისტული მეგზური ვიკივოიაჟზე
ოპერაცია არიელი

ოპერაცია არიელი დაერქვა მეორე მსოფლიო ომში ფრანგული, პოლონური და ბრიტანული ჯარების ევაკუაციას დასავლეთ საფრანგეთიდან ამ ქვეყნის ნაცისტური გერმანიის მიერ აღების შემდეგ. ოპერაცია დაიწყო 1940 წლის 14 ივნისს პორტებიდან შერბურგი და სენ-მალო, დასრულდა იმავე წლის 25 ივნისს საფრანგეთის მთავრობის მიერ მოწერილი საზავო ხელშეკრულების თანახმად. ამ პერიოდში უფრო სამხრეთით, ბისკაის ყურეში ევაკუაცია მიმდინარეობდა სენ-ნაზარი, ბრესტი და ნანტიდანაც. Ellis, L. F. (1954) The War in France and Flanders 1939–1940. J. R. M. Butler (ed.). HMSO. ლონდონი ოპერაცია არიელი – ადმირალიტეტის დღიურები
გიობექლი-თეფე

გიობექლი თეფე (თურქ. Göbekli Tepe; ქართ. მუცლიანი გორა) — არქეოლოგიური ძეგლი თურქეთის სამხრეთ ანატოლიის რეგიონში, ქალაქ შანლიურფადან დაახლოებით 12 კმ-ით ჩრდილო-აღმოსავლეთით. ბორცვის სიმაღლე შეადგენს 15 მეტრს, ხოლო დიამეტრი დაახლოებით 300 მეტრს. მდებარეობს ზღვის დონიდან დაახლოებით 760 მ სიმაღლეზე. ბორცვი გამოიყენებოდა ორ პერიოდში, რომელიც ითვლება სოციალური ან რიტუალური ბუნებით, რომელიც დათარიღებულია X და VIII ათასწლეულით ძვ. წ. პირველ ეტაპზე, კერამიკული ნეოლიტამდე ა (PPNA) პერიოდში, აღმართულია მასიური T ფორმის ქვის სვეტები, რომელიც მსოფლიოს უძველესი ცნობილი მეგალითებია. გეოფიზიკური კვლევების მეშვეობით ცნობილია 20 წრეში 200-ზე მეტი სვეტი. თითოეული სვეტის სიმაღლე 6 მეტრია და იწონის 10 ტონას. მეორე ფაზაში, კერამიკული ნეოლიტამდე ბ (PPNB) პერიოდში, აღმართულია სვეტები უფრო პატარა ზომით. ადგილი მიტოვებულია PPNB შემდეგ. ახალი ძეგლი თარიღდება კლასიკური დროით. ძეგლის ფუნქციის დეტალები საიდუმლოდ რჩება. გათხრილია გერმანული არქეოლოგიური ჯგუფის მიერ, კლაუს შმიდტის ხელმძღვანელობით, 1996 წლიდან მის გარდაცვალებამდე, 2014 წლამდე. შმიდტს სჯეროდა, რომ ძეგლი საკურთხევლის ადგილი იყო, სადაც ფართო რეგიონიდან ადამიანები პერიოდულად იკრიბებოდნენ. 2018 წელს, ძეგლი იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შეიტანეს. ↑ „History in the Remaking“. Newsweek. 18 Feb 2010. ↑ Klaus Schmidt (2009): Göbekli Tepe - Eine Beschreibung der wichtigsten Befunde erstellt nach den Arbeiten der Grabungsteams der Jahre 1995-2007. In: Erste Tempel - Frühe Siedlungen. 12000 Jahre Kunst und Kultur. Oldenburg, p. 188. ↑ Sagona, Claudia The Archaeology of Malta (en). Cambridge University Press, გვ. 47. ISBN 9781107006690. ციტირების თარიღი: 25 November 2016.  ↑ Curry, Andrew (November 2008). „Gobekli Tepe: The World’s First Temple?“. Smithsonian.com. ციტირების თარიღი: August 2, 2013. დამოწმება journal საჭიროებს |journal=-ს (დახმარება) ↑ Centre, UNESCO World Heritage. Göbekli Tepe en. ციტირების თარიღი: 2018-07-01