laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
კორინთელთა მიმართ (პირველი)

კორინთელთა მიმართ (პირველი) ეპისტოლე – პავლე მოციქულის 14 ეპისტოლიდან ერთ–ერთი, რომელიც მან დაწერა ეფესოში ყოფნის დროს. იგი მიმართულია კორინთოს თემისადმი. ეპისტოლე შედგება 16 თავისაგან. დაწერილია დაახლ. 59 წელს. კორინთოს თემში პავლე მოციქულმა დააფუძნა ეკლესია თავისი მეორე სამისიონერო მიმოსვლის დროს (საქმე მოციქულთა 18). ეპისტოლეთა დაწერის მიზეზი გახდა ეკლესიაში წარმოშობილი უწესრიგობა, რომლის შესახებ ხმებმა მოციქულამდე მიაღწია. საბერძნეთის საპორტო ქალაქ კორინთოში ნახევარმილიონიანი მოსახლეობა ცხოვრობდა. მისი ძირითადი ნაწილი მონებისა და მმართველი კლასის მსახურებისაგან შედგებოდა. პავლე მოციქული აქ წელიწადნახევარი ეწეოდა წარმატებულ სამისიონერო მოღვაწეობას, მაგრამ თემი ისე იყო მორალურად გახრწნილი, რომ მოციქულის იქ არყოფნაში ახალგაზრდა ეკლესია თანდათანობით დაუბრუნდა წარმართულ ჩვევებს. დაეცა საეკლესიო დისციპლინა. დამახინჯდა მკვდრეთით აღდგომის დიადი მოძღვრება. მორწმუნეები პარტიებად დაიყო მოციქულებისადმი სიმპათიების მიხედვით. დამახინჯდა მოძღვრება მეორედ მოსვლის შესახებ. ხშირი იყო წარმართულ ტაძრულ ღრეობებში ქრისტიანების მონაწილეობა. ამ ეპისტოლეთი პავლე შეეცადა აეხსნა შეცდომილთათვის მათი გადახრის მოსალოდნელი მძიმე შედეგები და სიყვარულით ურჩევდა, რომ გაჰყოლოდნენ ქრისტეს და არა ცოდვიან ადამიანებს. მათი გადარჩენა მხოლოდ ქრისტეს მადლით არის შესაძლებელი, რომელიც განწმენდს და აკურთხებს ადამიანის სიცოცხლეს. ეპისტოლეში ძირითადად საუბარია პავლეს მოძღვრებაზე სიყვარულის შესახებ, რომელიც ცოდნაზე და რწმენაზე მაღლა დგას (1კორ.13). ეპისტოლენი წმინდისა მოციქულისა პავლესნი პავლე მოციქული ახალი აღთქმა ქ. ძოწენიძისა და კ. დანელიასი, პავლენი (პავლეს ეპისტოლეთა ქართული ვერსიები), თბილისი, 1974, გვ. 3-65. ახალი აღთქმა ახალი აღთქმა (საქმენი, ეპისტოლენი, გამოცხადება) დაარქივებული 2016-03-05 საიტზე Wayback Machine. ელექტრონული წიგნები ქართულად დაარქივებული 2021-05-07 საიტზე Wayback Machine. კორინთელთა მიმართ I ეპისტოლე დაარქივებული 2016-03-05 საიტზე Wayback Machine. პავლე მოციქულის კორინთელთა მიმართ I ეპისტოლე (თანამედროვე ქართულ ენაზე) პავლე მოციქულის კორინთელთა მიმართ I ეპისტოლე . თავი პირველი აუდიო–ვერსია
კორინთელთა მიმართ (მეორე)

კორინთელთა მიმართ (მეორე) ეპისტოლე – პავლე მოციქულის 14 ეპისტოლიდან ერთ–ერთი, რომელიც მან დაწერა ეფესოში ყოფნის დროს. იგი მიმართულია კორინთოს თემისადმი. ეპისტოლე შედგება 13 თავისაგან. დაწერილია დაახლ. 59 წლის ახლო ხანებში. ეპისტოლეში წარმოდგენილია პავლე მოციქულის მძიმე განცდები იმასთან დაკავშირებით, რომ კორინთოში მის წინააღმდეგ წარმოებდა გამოხდომები იუდეველ სჯულმდებელთა მხრიდან. სჯულმდებელნი ცდილობდნენ მოციქულის ავტორიტეტის დაკნინებას, რაც საფრთხეს უქმნიდა მოძღვრებას რწმენის მადლით გადარჩენის შესახებ. თავისი ეპისტოლით პავლეს სურდა, კორინთოში ჩასვლამდე გაერკვია ყოველგვარი გაუგებრობა და აღედგინა ძმური ურთიერთობა თემთან. იგი კმაყოფილია იმით, რომ ტიტეს გადმოცემით, მისმა მკაცრმა მხილებამ შედეგი გამოიღო და სისხლის აღრევაში ბრალდებულები დაისაჯნენ. იუდეველთა ცუდი გავლენა ამუხრუჭებდა წარმართების მოქცევის საქმეს. ეპისტოლეში მოციქული ამხელს ცილისმწამებლებს, რომლებსაც ეჭვი შეჰქონდათ მის უფლებებში – ყოფილიყო მოციქული და ამტკიცებს თავისი მაღალი მსახურების კანონიერებას. ბოლოს, პავლე მიმართავს კორინთელებს: „გიხაროდეთ ძმანო, განმტკიცდით, ნუგეშცემულნი იყავით და ერთსულოვანნი, მშვიდობა და ღმერთი სიყვარულისა და მშვიდობისა იყოს თქვენთან, მოიკითხეთ ერთმანეთი წმიდა ამბორით“ და ა.შ. ეპისტოლენი წმინდისა მოციქულისა პავლესნი პავლე მოციქული ახალი აღთქმა ქ. ძოწენიძისა და კ. დანელიასი, პავლენი (პავლეს ეპისტოლეთა ქართული ვერსიები), თბილისი, 1974, გვ. 3-65. ახალი აღთქმა ახალი აღთქმა (საქმენი, ეპისტოლენი, გამოცხადება) დაარქივებული 2016-03-05 საიტზე Wayback Machine. ელექტრონული წიგნები ქართულად დაარქივებული 2021-05-07 საიტზე Wayback Machine. კორინთელთა მიმართ II ეპისტოლე დაარქივებული 2016-03-05 საიტზე Wayback Machine. პავლე მოციქულის კორინთელთა მიმართ II ეპისტოლე (თანამედროვე ქართულ ენაზე) პავლე მოციქულის კორინთელთა მიმართ II ეპისტოლე . თავი პირველი აუდიო–ვერსია
ჯავშნოსანი პოტიომკინი

ჯავშნოსანი პოტიომკინი (რუს. Броненосец „Потёмкин“) — 1925 წლის მუნჯი მხატვრული ფილმი, რომლის რეჟისორია სერგეი ეიზენშტეინი. სხვადასხვა დროს არაერთ გამოკითხვაში არაერთხელ აღიარეს ყველა დროისა და ხალხის ერთ-ერთ საუკეთესო ან საუკეთესო ფილმად. სცენარის ავტორი იყო ნინა აგაჯანოვა-შუტკო. დაფუძნებულია რეალურ ისტორიაზე, რომელსაც ადგილი ჰქონდა 1905 წლის ივნისში შავი ზღვის ფლოტის საესკადრო ჯავშნოსანზე „კნიაზ პოტიომკინ-ტავრიჩესკიზე“, სადაც მოხდა მეზღვაურთა ამბოხება. ფილმი გადაიღეს 1905 წლის რუსეთის პირველი რევოლუციის მე-20 წლისთავზე. ფილმის პრემიერა გაიმართა 1926 წლის 18 იანვარს მოსკოვში. მუნჯი ფილმი გაახმოვანეს 1930 წელს, ხოლო აღადგინეს 1950 წელს (კომპოზიტორი ნიკოლოზ კრიუკოვი) და ხელახლა გამოსცეს „მოსფილმში“ 1976 წელს (კომპოზიტორი დიმიტრი შოსტაკოვიჩი). 1925 წელს გერმანიაში ფილმის ნეგატივის გაყიდვისა და რეჟისორ ფილ იუცის მიერ ფილმის ხელახალი მონტაჟის შემდეგ, ჯავშნოსანი პოტიომკინი მსოფლიო გაქირავებაში გამოვიდა საავტორო ვერსიისგან განსხვავებულად: მატროსების დახვრეტა გადაიტანეს დასაწყისიდან ფილმის ბოლოში. შემდგომ, ჯავშნოსანი პოტიომკინი სსრკ-ში დაექვემდებარა ცენზურას: ამოჭრილი იყო ფილმის ზოგიერთი კადრი და შუალედური ტიტრი, პროლოგში არსებული ლევ ტროცკის სიტყვა შეცვალეს ვლადიმერ ლენინის ციტატაზე. 2005 წელს ფონდ „გერმანული კინემატეკას“ საერთო ხელმძღვანელობითა და რუსეთის ფედერაციის კინოფილმების სახელმწიფო ფონდისა და რუსეთის სახელმწიფო ლიტერატურისა და ხელოვნების არქივის მონაწილეობით ფილმის საავტორო ვერსია აღდგენილი და მუსიკით გახმოვანებული იქნა ედმუნდ მაიზელის მიერ. ჯავშნოსანი პოტიომკინი 1926 წელს ამერიკის კინოაკადემიამ საუკეთესო ფილმად დაასახელა, 1978 წელს მსოფლიოს კინოკრიტიკოსთა გამოკითხვაში 100 საუკეთესო ფილმთა შორის პირველი ადგილი დაიკავა, ხოლო 2010 წელს ჟურნალმა „Empire“-მა მსოფლიო კინომატოგრაფის 100 საუკეთესო ფილმთა შორის მესამე ადგილი მიაკუთვნა. ჯავშნოსანი პოტიომკინი 1958 წელს ბრიუსელის მსოფლიო გამოფენაზე დასახელდა როგორც ყველა დროის საუკეთესო ფილმი., ხოლო 2012 წელს ბრიტანეთის კინოინსტიტუტმა ყველა დროის საუკეთესო ფილმთა შორის მე-11 ადგილზე განაწესა. „ჯავშნოსანი პოტიომკინი“ — სრული ფილმი კადრი ფილმიდან კადრი ფილმიდან ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ჯავშნოსანი პოტიომკინი „ჯავშნოსანი პოტიომკინი“ — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური) „ჯავშნოსანი პოტიომკინი“ — Allmovie-ზე „ჯავშნოსანი პოტიომკინი“ — უფასო გადმოწერა ხელმისაწვდომია Internet Archive-დან ↑ Snider, Eric. (23 November 2010) What's the Big Deal?: Battleship Potemkin (1925). MTV. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 23 მაისი 2019. ციტირების თარიღი: 23 May 2019 ↑ Ebert, Roger. Battleship Potemkin. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 22 November 2010. ციტირების თარიღი: 28 November 2010. ↑ Top Films of All-Time. ციტირების თარიღი: 23 May 2019. ↑ The 50 Greatest Films of All Time. British Film Institute. Sight & Sound (September 2012). ციტირების თარიღი: 1 January 2018.
პრომილე

პრომილე (ლათ. per mille — ათასზე) — მთელის მეათასედი ნაწილი, ესე იგი პროცენტის მეათედი ნაწილი; აღინიშნება ‰ სიმბოლოთი. ნულების რაოდენობა აღნიშვნაში (3 ნული) შეესაბამება რიცხვ 1000-ში ნულების რაოდენობას. სიდიდე პრომილეში მასიდან, რომელიც გამოხატულია კილოგრამებში, გრამებში მასის ეკვივალენტია. ↑ პრომილე — უცხო სიტყვათა ლექსიკონი ↑ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 206.
შტარნბერგერ-ზეე

შტარნბერგერ-ზეე (გერმ. Starnberger See) — ტბა სამხრეთ გერმანაიში, ბავარიაში. მდებარეობს მიუნხენის სამხრეთ-დასავლეთით 25 კმ-ში, ბავარიის ზეგანზე, ზღვის დონიდან 596 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 58.36 კმ², მაქსიმალური სიღრმე 127.8 მ, წყლის მოცულობა 2,998 კმ³. ტბიდან გამოედინება მდინარე ვიურმი, რომელიც ერთვის მდინარე ამპერს მარჯვნიდან. მტკნარწყლიანია. ზაფხულში წყლის ტემპერატურა უდრის 15-24°С. დასვენების პოპულარული ადგილია. შტარნბერგერ-ზეეს ჩრდილოეთ ნაწილშია ქალაქი შტარნბერგი. ტბაში არის პატარა კუნძული როზენინზელი. 1976 წლიდან ტბა დაცულია რამსარის კონვენციით. 1962 წლამდე ეწოდებოდა ვიურმზეე. შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „შტარნბერგერ-ზეე“ ვიკისაწყობში. შტარნბერგერ-ზეე — სტატია დიდი საბჭოთა ენციკლოპედიიდან (რუსული)
აბდულ-ფათაჰ ალ-სისი

აბდულ-ფათაჰ საიდ ჰუსეინ ხალილ ალ-სისი (არაბ. عبد الفتاح سعيد حسين خليل السيسي; დ. 19 ნოემბერი 1954) — ეგვიპტელი სამხედრო მოღვაწე, ფელდმარშალი (2014 წლიდან), თავდაცვის მინისტრი და შეიარაღებული ძალების უმაღლესი მთავარსარდალი 2012 წლის 12 აგვისტოდან 2014 წლის 27 მარტამდე. ვიცე-პრემიერი 2013 წლის 26 ივლისიდან 2014 წლის 27 მარტამდე. 2014 წელს აირჩიეს ეგვიპტის პრეზიდენტად. მოვალეობის შესრულებას შეუდგა 1 ივნისიდან. ოფიციალური საიტი ↑ Министр обороны Египта Ас-Сисси стал фельдмаршалом. Интерфакс (2014-01-27). ↑ Аль-Сиси покинул пост министра обороны Египта
ასიერ ილიარამენდი

ასიერ ილიარამენდ ანდონეგი (ესპ. Asier Illarramendi Andonegi; დ. 8 მარტი, 1990; მოთრიკუ, ესპანეთი), ცნობილი როგორც ილიარა (ესპ. Illarra) — ესპანელი ფეხბურთელი, მადრიდის „რეალის“ ნახევარმცველი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ასიერ ილიარამენდი ასიერ ილიარამენდი — ფიფას ჩანაწერი[დაარქივებული] პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური) პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური) პროფილი BDFutbol-ზე პროფილი Futbolme-ზე (ესპანური)
კამნიკი

კამნიკი (სლოვენ. Kamnik) — ქალაქი ცენტრალურ სლოვენიაში. მდებარეობს კამნიკის მუნიციპალიტეტში. კამნიკი სლოვენიის ერთ-ერთი ისტორიული ქალაქია. შემონახულია ძველი ქალაქის ნანგრევები XII საუკუნის ციხესიმაგრით. იგი ყველაზე გავლენიანი ქალაქი იყო ამ მხარეში, XIII საუკუნიდან მას ლიუბლიანა ჩაენაცვლა. კამნიკი არის სლოვენიის მეფუტკრეობის ცენტრი. სლოვენიის ქალაქების სია ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: კამნიკი ოფიციალური საიტი (სლოვენური)
ნოვა-გორიცა

ნოვა-გორიცა (სლოვენ. Nova Gorica) — ქალაქი დასავლეთ სლოვენიაში, იტალიის საზღვართან. მდებარეობს ნოვა-გორიცის მუნიციპალიტეტში, მდინარე სოჩის ნაპირებზე, ლიუბლიანიდან დასავლეთით 65 კილომეტრზე. ქალაქის დაარსება უკავშირდება 1947 წლის პარიზის ზავს, რომლის მიხედვითაც ჩამოყალიბდა ახალი საზღვარი იტალიასა და იუგოსლავიას შორის. ისტორიული რეგიონის, გორიშკის, უდიდესი ნაწილი, იულიუსის ალპების მთისწინეთი, იუგოსლავიის საზღვრებში მოექცა, მაგრამ ქალაქი გორიცია იტალიის საზღვრებში შევიდა. 1948 წელს იუგოსლავიის მთავრობამ ამბიციური პროექტის განხორცელება, იტალიის საზღვრის სიახლოვეს ახალი ქალაქის მშენებლობა დაიწყო. შედეგად აშენდა დღევანდელი ნოვა-გორიცა. სლოვენიის ქალაქების სია ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ნოვა-გორიცა ოფიციალური საიტი (სლოვენური)
საქართველო-სლოვენიის ურთიერთობები

საქართველო-სლოვენიის ურთიერთობები — წარმოადგენს ურთიერთობებს სლოვენიასა და საქართველოს შორის. სლოვენიასთან დიპლომატიური ურთიერთობები დამყარდა 1993 წლის 18 იანვარსს. ზურაბ ბექაია – 2014 წლიდან, საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი, რეზიდენციით ლიუბლიანაში. ალექსანდრე ჭკუასელი – 2011 – 2014 წწ. საქართველოს საქმეთა დროებითი რწმუნებული (რეზიდენციით ქ. ლიუბლიანა); ალექსანდრე ნალბანდოვი - 2011 - 2013 წწ. (რეზიდენციით ქ. ბრატისლავა); ნიკოლოზ ნიკოლოზიშვილი - 2006 - 2011 წწ. (რეზიდენციით ქ. ბრატისლავა); ზაურ გამსახურდია - 2004 - 2005 წწ. (რეზიდენციით ქ. თბილისი); გიორგი არსენიშვილი - 2001- 2004 წწ. (რეზიდენციით ქ. ვენა). პრიმოი შელიგო - 2007 - 2008 წ.წ. (რეზიდენციით ქ. კიევი); იოზეფა პუჰარი - 2002 - 2006 წ.წ. (რეზიდენციით ქ. ათენი); ბორუთ მაჰნიკი - 1999 - 2002 წ.წ. (რეზიდენციით ქ. ათენი). საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტრო სლოვენიასთან ურთიერთობის შესახებ დაარქივებული 2016-05-01 საიტზე Wayback Machine. სლოვენიის საგარეო საქმეთა სამინისტრო
საუზ-ფორკის კაშხალი

საუზ-ფორკის კაშხალი განლაგებული იყო ტბა კონემოზე, ხელოვნურ წყალსაცავზე საუზ-ფორკის მახლობლად პენსილვანიაში, აშშ. 1889 წლის 31 მაისს განიცადა კატასტროფა, რის შედეგადაც მილიონობით ტბის წყალმა გაარღვია კაშხალი და დატბორა ტერიტორიები 23 კილომეტრის მოშორებითაც კი. ეს მოვლენა ისტორიაში შევიდა როგორც ჯონსტაუნის წყალდიდობა. საუზ-ფორკის კაშხალი თავდაპირველად პენსილვანიის თანამეგობრობამ 1838–1853 წლებში ააგო, როგორც საარხო სისტემის წყალსაცავი შტატის მთავარი ხაზის საჯარო სამუშაოების არხის აუზისთვის ჯონსტაუნში. თანამეგობრობამ იგი მიატოვა და გაიყიდა პენსილვანიის რკინიგზაზე, შემდეგ კიდევ ერთხელ გაიყიდა კერძო ინტერესების დასაკმაყოფილებლად. ჯონსტაუნის წყალდიდობის მუზეუმი საუზ-ფორკის კაშხალი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური) კოორდინატები: 40°20′56″N 78°46′30″W﻿ / ﻿40.349° ჩ. გ. 78.775° დ. გ.﻿ / 40.349; -78.775
კაპის პროვინცია

კაპის პროვინცია (ინგლ. The Cape of Good Hope Province, Cape Province) — სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის უდიდესი პროვინცია 1910-1994 წლებში. დედაქალაქი კეიპტაუნი. პროვინცია შეიქმნა 1910 წელს და თავდაპირველად მოიცავდა კაპის კოლონიას და რამდენიმე მცირე რაიონს: ბრიტანეთის ბეჩუანალენდს (ამჟამად ბოტსვანა), აღმოსავლეთი გრიკვალენდი და დასავლეთი გრიკვალენდი. კაპის პროვინცია იყო ერთადერთი სადაც ფერადკანიანებს ჰქონდათ ხმის უფლება, თუმცა ეს პოლიტიკა შეიცვალა 1948 წელს, როდესაც ხელისუფლებაში მოვიდა ეროვნული პარტია, რომელმაც აპართეიდი თავის იდეოლოგიად გამოაცხადა. 1994 წელს კაპის პროვინცია დაიყო სამ ნაწილად: დასავლეთ, აღმოსავლეთ და ჩრდილოეთ კაპის პროვინციებად. მცირე ნაწილი კი შევიდა ჩრდილო-დასავლეთის შემადგენლობაში. A history of the Cape Province დაარქივებული 2006-09-11 საიტზე Wayback Machine. Archives kept at Cape Town დაარქივებული 2021-04-22 საიტზე Wayback Machine.
Mega (სერვისი)

Mega, Ltd. (სტილიზებული დიდი ასოებით როგორც MEGA) — ღრუბლოვანი მეხსიერების სერვისი. ამ სერვისის ძირითადი დამახასიათებელი თვისებებია ფაილების Online backup-ი, ფაილების გაზიარება, და უსაფრთხოება. მისი საიტი გაეშვა 2013 წლის 19 იანვარს კიმ დოტკომის თაოსნობით მსოფლიო მასშტაბით. ცენტრალური სერვერები მდებარეობს ახალ ზელანდიაში. ეს თარიღი სპეციალურად დაამთხვიეს Megaupload-ის, MEGA-ს წინამორბედის კონფისკაციის წლისთავს. MEGA-ს აგრეთვე აქვს მობილური აპლიკაცია Android-ისთვის, BlackBerry OS-ისთვისა და iOS-ისთვის. MEGA ყველაზე მეტად ორ ფაქტორს უსვამს ხაზს. პირველია ის, რომ ჯერ კიდევ ატვირთვამდე ხდება ყველა ფაილის დაშიფვრა ჯავასკრიპტით. მეორეა ის, რომ ყველა მომხმარებელს უფასოდ ეძლევა 50 გიგაბაიტის ოდენობის ღრუბლოვანი მეხსიერება. ფასიანი პაკეტის შემთხვევაში, შესაძლებელია მაქსიმუმ 4 ტერაბაიტამდე მეხსიერების მიღება. უფასო ანგარიში გულისხმობს მხოლოდ ერთ პაკეტს: 50 GB მეხსიერება ფასიანი ანგარიშის შემთხვევაში MEGA მომხმარებლებს სთავაზობს სამ Pro პაკეტს: 500 GB მეხსიერება 2 TB მეხსიერება 4 TB მეხსიერება MEGA-ს მიერ მოწოდებული ცნობის მიხედვით: „საიტი მუშაობს ყველა ძირითად ბრაუზერზე“, თუმცა შესაძლოა მოხდეს გარკვეული შეფერხებები, იმ შემთხვევაში, თუ მომხმარებელი იყენებს Google Chrome-ისა და Firefox-ის გარდა ნებისმიერ სხვა ბრაუზერს. MEGA-ს ოფიციალური საიტი MEGA-ს Android აპლიკაცია Google Play store-ში დაარქივებული 2014-05-31 საიტზე Wayback Machine. MEGA-ს iOS აპლიკაცია iTunes Preview-ში MEGA-ს ოფიციალური გვერდი Facebook-ზე MEGA-ს არაოფიციალური გვერდი Facebook-ზე ↑ https://mega.co.nz/#help/security, უსაფრთხოება MEGA-ზე. ↑ 2.0 2.1 https://mega.co.nz/#help/account, სწრაფი, დაცული ღრუბლოვანი სივრცე 50 GB მეხსიერებით. ↑ 3.0 3.1 Pro პაკეტები, მაქსიმუმ 4 TB.
დომჟალე

დომჟალე (სლოვენ. Domžale) — ქალაქი ცენტრალურ სლოვენიაში. მდებარეობს დომჟალეს მუნიციპალიტეტში, ლიუბლიანადან ჩრდილოეთით 15 კილომეტრში, ლიუბლიანა-მარიბორის საავტომობილო გზაზე. ქალაქში გაედინება მდინარე კამნიშკა-ბისტრიცა (სავის შენაკადი) ქალაქი პირველად მოხსენიებულია XII საუკუნეში. სლოვენიის ქალაქების სია ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: დომჟალე ოფიციალური საიტი (სლოვენური)
შკოფია-ლოკა

შკოფია-ლოკა (სლოვენ. Škofja Loka) — ქალაქი ცენტრალურ სლოვენიაში. მდებარეობს შკოფია-ლოკის მუნიციპალიტეტში. ქალაქის მახლობლად გაედინება მდინარე სორის მდგენელი ორი მდინარე სელეშკა-სორა და პოლიანსკა-სორა. ქალაქი პირველად მოხსენიებულია 973 წელს, როდესაც იმპერატორმა ოტო II-მ ტერიტორია უბოძა ფრაიზინგის ეპისკოპოსს. 1274 წლიდან დასახლებამ მიიღო ქალაქის სტატუსი. XIV საუკუნეში აშენდა ქალაქის გალავანი. 1511 წელს ქალაქი ძლიერმა მიწისძვრამ დაანგრია. XVI-XVIII საუკუნეებში აშენდა ქალაქის შენობების უდიდესი ნაწილი, რომელთა უმეტესობაც შემორჩენილია დღემდე. სლოვენიის ქალაქების სია ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: შკოფია-ლოკა ოფიციალური საიტი (სლოვენური)
ხლოდიო

ხლოდიო ან ხლოდიუსი, მეტსახელად „გრძელთმიანი“ (გერმ. Chlodio der Langhaarige, Chlodius; ფრანგ. Clodion le Chevelu; დ. 395 — გ. 447 ან 449) — ფრანკთა ლეგენდარული მეფე მეროვინგების დინასტიიდან 426–447 წლებში. ხლოდიოსის შესახებ ინფორმაცია მეტად მწირი და არასანდოა. გრიგოლ ტურელი მოიხსენიებს მეფე თეოდომერს, შემდეგ კი მოგვითხრობს ამბებს ხლოდიოს შესახებ. თითქოს მისი მონათხრობის მიხედვით ხლდიო არის თეოდომერის მემკვიდრე. VII საუკუნეში მოღვაწე ფრანკების ნახევრადლეგენდარული ისტორიკოსი ფრედეგარი თავის ქრონიკაში მოგვითხრობს, რომ ხლოდიო არის თეოდომერის მემკვიდრე. „ფრანკთა ისტორიის წიგნის“ უცნობი ავტორი (VIII საუკუნე) მას მარკომირის შვილიშვილად და ფარამონდის შვილად მიიჩნევს. Chlodjo von Frankenkoenig. Genealogie Mittelalter: Mittelalterliche Genealogie im Deutschen Reich bis zum Ende der Staufer. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-02-21. ციტირების თარიღი: 2012-01-16. Генеалогическое древо Меровингов на «Хроносе» ↑ LIBER HISTORIAE FRANCORUM
მურსკა-სობოტა

მურსკა-სობოტა (სლოვენ. Murska Sobota) — ქალაქი ჩრდილოეთ სლოვენიაში. მდებარეობს მურსკა-სობოტის მუნიციპალიტეტში, ავსტრიისა და უნგრეთის საზღვრიდან 15 კილომეტრში. ქალაქში გაედინება მდინარე მურა. სლოვენიის ქალაქების სია ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: მურსკა-სობოტა ოფიციალური საიტი (სლოვენური)
იზოლა

იზოლა (სლოვენ. Izola) — ქალაქი სლოვენიაში. მდებარეობს იზოლის მუნიციპალიტეტში, ადრიატიკის ზღვის სანაპიროზე. იზოლის მუნიციპალიტეტი ორენოვანია, აქ სლოვენურთან ერთად გამოიყენება იტალიური. რომის იმპერიის არსებობის პერიოდში აქ მდებარეობდა ნავსადგური ალიაეტუმი. 1273 წელს იზოლამ გამოაცხადა დამოუკიდებლობა კოპერისაგან. 1278 წლიდან აკონტროლებს ვენეციის რესპუბლიკა. XVI საუკუნიდან იზოლის ნავსადგურის გავლენა ტრიესტმა დააქვეითა. 1797 წელს ვენეციის რესპუბლიკის დაცემის შემდეგ იზოლა შეუერთდა ავსტრიას. 1805-1813 წლებში აკონტროლებდა ნაპოლეონის არმია. 1813 წლიდან კვლავ ავსტრიის საზღვრებშია. პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ იზოლა იტალიას გადაეცა. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ იუგოსლავიის შემადგენლობაშია. იუგოსლავიის დაშლის შემდეგ სლოვენიის ფარგლებშია. სლოვენიის ქალაქების სია ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: იზოლა ოფიციალური საიტი (სლოვენური)
სლოვენიის დროშა

სლოვენიის დროშა — სლოვენიის რესპუბლიკის ეროვნული სიმბოლო გერბთან და ჰიმნთან ერთად. დროშა წარმოადგენს მართკუთხედის ფორმის ველს, რომელიც შედგება სამი ვერტიკალური ზოლისაგან: ზედა - თეთრი, შუა - ლურჯი, ქვედა - წითელი. თეთრ და ლურჯ ზოლებზე გამოსახულია სლოვენიის გერბის ფარი, რომელზეც სლოვენიის უმაღლესი მწვერვალი ტრიგლავია გამოსახული. ოფიციალურად დროშა მიღებულია 1848 წელს. ქვეყნის ოფიციალური სიმბოლო კი 1991 წლის 27 ივნისიდანაა. სლოვენიის დროშები (სლოვენური) (ინგლისური) ↑ სლოვენიის დროშები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-04-02. ციტირების თარიღი: 2014-05-31.
სლოვენიის ადმინისტრაციული დაყოფა

სლოვენია ადმინისტრაციულად იყოფა 212 მუნიციპალიტეტად, რომელთაგან 11-ს გააჩნია საქალაქო მუნიციპალიტეტის სტატუსი. ეროვნული სტსტისტიკის გამარტივების მიზნით სლოვენიის ტერიტორია იყოფა 12 სტატისტიკურ რეგიონად. სლოვენიის მუნიციპალიტეტები დაარქივებული 2013-11-03 საიტზე Wayback Machine. ↑ Статистические данные регионов Словении (2010 год). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-09-18. ციტირების თარიღი: 2014-05-31.
პრატიხარები

პრატიხარები — ინდური დინასტია, რომელიც ჩრდილოეთ ინდოეთის დიდ ნაწილს მართავდა VI–XI ს.ს. მათ სამეფოს გუჯარა-პრატიხარა ეწოდებოდა. თავისი განვითარების უმაღლეს საფეხურზე (დაახ. 836—910 წ.წ.) პრატიხარების სამეფო იკავებდა თითქმის გუპტას იმპერიის ხელა ტერიტორიას. გადმოცემის თანახმად, პრატიხარები მიეკუთვნებოდნენ რაჯპუტთა კლანს, რომელიც აბუს მთაზე სამსხვერპლო ცეცხლიდან წარმოიშვა. პრატიხარების დედაქალაქი იყო ქალაქი კანაუჯი. გუჯარა–პრატიხარას მმართველებმა X საუკუნიდან მიიღეს არიავარტას მაჰარაჯადჰირაჯას ტიტული, რაც ჩრდილოეთ ინდოეთის მმართველს ნიშნავს. პრატიხარი ნიშნავს „დამცველს“. ეს იყო გუჯარა–პრატიხარას მმართველთა თვითდასახელება. ის წარმოშობილია ბუდისტური ტერმიდან „პრატიხარია“, რომელიც გამოიყენება მრავალ ბუდისტურ სუტრაში, როგორც არიავარტას დამცველის ტიტული. პრატიხარები თვლიდნენ თავიანთ თავს მითური გმირის ლაქშმანის შთამომავლებად, რომელიც ასრულებდა თავისი უფროსი ძმის, რამას მცველის (პრატიხარის) მოვალეობას. ამით ისინი ტრადიციული ინდუსური შეხედულებით ხდებოდნენ მზის დინასტიის მეფეები. 1966 წელს გამოქვეყნებულ ერთ–ერთ წიგნში საუბარია იმაზე, რომ ამ დინასტიის მმართველები იყვნენ ცნობილი, როგორც პრატიხარები, რადგან ისინი იცავდნენ ჩრდილო–დასავლეთ ინდოეთის საზღვრებს უცხოელი დამპყრობლებისაგან. დადა I-II-III (სამი მმართველი) 650-750 ნაგაბჰატა I 750-780 ბაცარაჯა 780-800 ნაგაბჰატა II 800-833 რამაბჰადრა 833-836 მიჰრა ბჰოჯა I 836-890 მაჰენდრაპალა I 890-910 ბჰოჯ II 890-910 მაჰიპალა I 913-944 მაჰენდრაპალა II 944-948 დევპალა 948-954 ვინაიაკპალა 954-955 მაჰიპალა II 955-956 ვიჯაიაპალა II 956-960 რაჯაპალა 960-1018 ტრილოჩანაპალა 1018-1027 ჯასაპალა (იაშპალა) 1024-1036
ავსტრალიელი აბორიგენები

ავსტრალიელი აბორიგენები, ხშირად, უბრალოდ აბორიგენები — ხალხი, რომელთა წინაპრები ავსტრალიის კონტინენტის, უფრო ზუსტად კი კონტინენტური ავსტრალიის და კუნძულ ტასმანიის ძირძველი მაცხოვრებლები იყვნენ, ადრეულ ბრიტანულ კოლონიზაციამდე 1788 წელს. ავსტრალიელი აბორიგენები არიან კანონმდებლობით დადგენილი ეთნიკური ჯგუფი ავსტრალიაში. მაორი პირველი ერები ძირძველი ავსტრალიური მუსიკა ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ავსტრალიელი აბორიგენები მიკ გუდა (9 ივლისი, 2010). აბორიგენთა ჩართვა ჩვენი კონსტიტუციისთვის კარგია ↑ Estimates of Aboriginal and Torres Strait Islander Australians. Australian Bureau of Statistics (30 ივნისი, 2011). ციტირების თარიღი: 31.05.2014. ↑ Blandy, Sarah და Sibley, David. „Law, boundaries and the production of space.“ Social & Legal Studies 19.3 (2010): 275-284. ↑ Linnekin, Jocelyn და Poyer, Lin (1990). Cultural identity and ethnicity in the Pacific. University of Hawaii Press, გვ. 214. „Aboriginal Land Rights (Northern Territory) Act of 1976 states that 'Aboriginal' means a person who is a member of the Aboriginal race of Australia.“
მეროვეუსი

მეროვეუსი, მეროვინგი (ლათ. Meroveus ან Merovius, ფრანგ. Mérovée, გერმ. Merowech; დ. 411 — გ. 458) — სალიკელ ფრანკთა ნახევრადლეგენდარული მეფე და მეროვინგების დინასტიის დამაარსებელი. იგი, სავარაუდოდ, V საუკუნის პირველ ნახევარში მოღვაწეობდა. სახელი უნდა წარმოდგებოდეს იმ დროს გავრცელებული ძველგერმანული სახელისგან „მაროვიჰი“, რომელიც პირდაპირი თარგმანით „სახელოვან ბრძოლას“ ნიშნავს. სწორედ მის პატივსაცემად იწოდება ფრანკთა პირველი სამეფო დინასტია მეროვინგების დინასტიად. Merowech von Frankenkoenig. Genealogie Mittelalter: Mittelalterliche Genealogie im Deutschen Reich bis zum Ende der Staufer. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-02-12. ციტირების თარიღი: 2012-01-16. Генеалогическое древо Меровингов на «Хроносе» Военно-политическая хронология франков в рамках римской истории (III—VII вв.) დაარქივებული 2008-02-12 საიტზე Wayback Machine.
კოლდ-ჰარბორის ბრძოლა

კოლდ-ჰარბორის ბრძოლა (ინგლ. Battle of Cold Harbor) — აშშ-ის სამოქალაქო ომის ერთ-ერთი უკანასკნელი ბრძოლა. მიმდინარეობდა 1864 წლის 31 მაისიდან 12 ივნისამდე ულის გრანტის ფედერალურ არმიასა და გენერალ ლის კონფედერაციულ ძალებს შორის. ისტორიაში შევიდა როგორც სამოქალაქო ომის ყველაზე სისხლისმღვრელი ბრძოლა. კოლდ-ჰარბორის ბრძოლამ მძიმე კვალი დატოვა მებრძლთა შორის და ომის ვეტერანები თითქმის არასოდეს ყოფილან ბრძოლის ადგილზე. ბრძოლა გაიმართა ცენტრალურ ვირჯინიაში, ზუსტად იმ ადგილზე სადაც მოხდა გენს-მილის ბრძოლა 1862 წელს შვიდდღიანი ბრძოლის დროს. ზოგჯერ გენს-მილის ბრძოლას უწოდებენ კოლდ-ჰარბორის პირველ, ხოლო 1864 წლის ამ ბრძოლას კოლდ-ჰარბორის მეორე ბრძოლას. ომი დამთავრდა კონფედერატების გამარჯვებით. დანაკარგებმა ორივე მხრიდან შეადგინა 15 500 ადამიანი. National Park Service battlefield site Battle of Cold Harbor 48th New York Infantry account of battle Union Army Battle Report