laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ხუმილია

ხუმილია (ესპ. Jumilla) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის მურსიის ავტონომიური გაერთიანების ალტიპლანოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 972 კმ². მოსახლეობა — 25 994 კაცი (2020 წ.). მურსიის მუნიციპალიტეტები ხუმილიის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
იანეზ იანშა

ივან იანშა, უფრო მეტად ცნობილი როგორც იანეზ იანშა (დ. 17 სექტემბერი, 1958) — სლოვენიელი პოლიტიკოსი. 1990 წლიდან არის სლოვენიის ეროვნული ასამბლეის წევრი. 1993 წლიდან სლოვენიის დემოკრატიული პარტიის ლიდერი. 1990-1994 წლებში სლოვენიის თავდაცვის მინისტრი. 2000 წლის 7 ივნისიდან ამავე წლის 30 ნოემბრამდე მეორედ იკავებდა სლოვენიის თავდაცვის მინისტრის თანამდებობას. 2008 წლის იანვრიდან ამავე წლის ივლისამდე ევროპული საბჭოს თავმჯდომარე. 2004-2008 წლებში სლოვენიის პრემიერ-მინისტრი. 2012-2013 წლებში ხელმეორედ იკავებდა სლოვენიის პრემიერ-მინისტრის თანამდებობას. 2020 წლის 3 მარტიდან არის სლოვენიის პრემიერ-მინისტრი. ენციკლოპედია „ბრიტანიკა“ ↑ ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ Proleksis enciklopedija, Opća i nacionalna enciklopedija — 2009. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3407324"></a> ↑ Munzinger Personen <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q107343683"></a> ↑ Czech National Authority Database <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q13550863"></a>
სპაზმი

სპაზმი (ბერძ. σπασμός — კრუნჩხვა < σπάω — ვქაჩავ, ვწევ) — კუნთების ან კუნთების ჯგუფის უნებლიე ტონური შეკუმშვა (კრუნჩხვა). განარჩევენ განივზოლიანი (ჩონჩხის) კუნთების (მაგ., ზოგიერთი დამბლის დროს), გლუვი კუნთების — სისხლძარღვთა კედლის (ანგიოსპაზმი; მაგ., სტენოკარდიის დროს), ბრონქების (ბრონქული ასთმა), საყლაპავის (კარდიოსპაზმი), ქუთუთოს (ბლეფაროსპაზმი), ნაწლავისა და სხვა სპაზმებს. ჩონჩხის კუნთების სპაზმი აძნელებს მოძრაობას, გლუვი კუნთების სპაზმის შედეგად კი ირღვევა ორგანოს სხვადასხვა ფუნქცია. ↑ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 506. ↑ Бруенок А. В. Спазм // Большая российская энциклопедия. т. 31. — М., 2016. — стр. 37.
ბლეფაროსპაზმი

ბლეფაროსპაზმი (ბერძ. βλέφαρον — ქუთუთო და σπασμός — სპაზმი, კრუნჩხვა) — თვალის წრიული კუნთების სიმეტრიული შეკუმშვა. კლონური ბლეფაროსპაზმი ქუთუთოს უნებლიე ხშირი ციმციმი ან შენელებული დახუჭვა და გახელაა. ტონური ბლეფაროსპაზმი — მედეგი სპასტიკური მოჭუტვა, რომელიც რამდენიმე საათი ან კვირა გრძელდება. შეინიშნება ქორეის, ტეტანუსის, ექსტრაპირამიდული სისტემის პათოლოგიის, თვალის, კბილების, ცხვირ-ხახის დაავადებებისა და დაზიანების დროს და სხვ. მკურნალობა მიმდინარეობს დაავადებაზე დაყრდნობით. ↑ Блефароспазм // Большая российская энциклопедия. т. 3. — М., 2005. — стр. 595.
სანგინი

სანგინი (ფრანგ. sanguine < ლათ. san­guineus — სისხლისფერი) — სხვადასხვა ტონის წითელ-ყავისფერი ფანქრები (ბუდის გარეშე). არსებობს ბუნებრივი (ნატურალური) და ხელოვნური. შედგება კაოლინისა და რკინის ჟანგეულებისაგან, რომელსაც დამატებული აქვს წებოვანი ნივთიერებები. ყველაზე ხშირად გამოიყენება მუქი წითელ-ყავისფერი ტონის, ხორცისფერთან ახლოს მდგომი. სანგინით შესრულებული ნახატები ჩვეულებრივ ძალიან ფერწერულია. მუშაობის დროს შესაძლებელია მისი დასველება და შტრიხის სისქისა და სიმჭიდროვის გამრავალფეროვნება, წარუმატებელი ხაზების ადვილად წაშლა. არ საჭიროებს ფიქსაციას. სანგინის („წითელი ცარცის“) დამზადების ტექნიკა ცნობილია რენესანსის ეპოქიდან (ლეონარდო და ვინჩი, რაფაელი). განსაკუთრებით ფართოდ გავრცელდა XVIII საუკუნეში ნატურიდან ხატვისას. ↑ 1.0 1.1 ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 78. ↑ Сангина // Большая российская энциклопедия. т. 29. — М., 2015. — стр. 312.
სანდარაკი

სანდარაკი (ბერძ. σανδαράκη) — ყვითელი ფისი. მიიღება კვიპაროზისებრთა ოჯახის მცენარეებისაგან: ავსტრალიური კალატრისისა (Callitris preissi) და ჩრდილოაფრიკული სანდარაკის ხის (Tetraclinis articulata) ქერქის დასერვით. სანდარაკისაგან მზადდება უფერო სპირტიანი ლაქი, რომელიც გამოიყენება ფერწერაში — ნახატების დასაფარავად, მუყაოს გასაჟღენთად და ფოტოგრაფიაში. ↑ ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 78. ↑ Сандарак // Большая российская энциклопедия. т. 29. — М., 2015. — стр. 314.
კოდი გაკპო

კოდი მათეს გაკპო (ნიდერლ. Cody Mathès Gakpo; დ. 7 მაისი, 1999) — ნიდერლანდელი ფეხბურთელი. ლივერპული და ნიდერლანდების ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების გარემარბი. იყო ნაკრების წევრი 2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატზე. პსვ ეინდჰოვენი: (1) ნიდერლანდების სუპერთასი (1): 2021 კოდი გაკპო — Soccerway ↑ 1.0 1.1 1.2 FIFA World Cup Qatar 2022: List of players: Netherlands გვ. 20. FIFA (15 ნოემბერი, 2022). ციტირების თარიღი: 14 იანვარი, 2023
ხარაისეხო

ხარაისეხო (ესპ. Jaraicejo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ტრუხილიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 177 კმ². მოსახლეობა — 456 კაცი (2020 წ.). კასერესის მუნიციპალიტეტები ხარაისეხოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
მადრონიერა

მადრონიერა (ესპ. Madroñera) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ტრუხილიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 133 კმ². მოსახლეობა — 2496 კაცი (2020 წ.). კასერესის მუნიციპალიტეტები მადრონიერის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
მიახადასი

მიახადასი (ესპ. Miajadas) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ტრუხილიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 120,7 კმ². მოსახლეობა — 9527 კაცი (2020 წ.). კასერესის მუნიციპალიტეტები მიახადასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
რობლედილიო-დე-ტრუხილიო

რობლედილიო-დე-ტრუხილიო (ესპ. Robledillo de Trujillo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ტრუხილიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 44,78 კმ². მოსახლეობა — 360 კაცი (2020 წ.). კასერესის მუნიციპალიტეტები რობლედილიო-დე-ტრუხილიოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
სანტა-კრუს-დე-ლა-სიერა (კასერესი)

სანტა-კრუს-დე-ლა-სიერა (ესპ. Santa Cruz de la Sierra) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ტრუხილიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 44,6 კმ². მოსახლეობა — 326 კაცი (2020 წ.). კასერესის მუნიციპალიტეტები სანტა-კრუს-დე-ლა-სიერის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
სანტა-მარტა-დე-მაგასკა

სანტა-მარტა-დე-მაგასკა (ესპ. Santa Marta de Magasca) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ტრუხილიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 39,68 კმ². მოსახლეობა — 299 კაცი (2020 წ.). კასერესის მუნიციპალიტეტები სანტა-მარტა-დე-მაგასკის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a> ↑ https://oficinadecorreos.info/codigo-postal/10198-santa-marta-de-magasca/
ტორესილიას-დე-ლა-ტიესა

ტორესილიას-დე-ლა-ტიესა (ესპ. Torrecillas de la Tiesa) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ტრუხილიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 140 კმ². მოსახლეობა — 1070 კაცი (2020 წ.). კასერესის მუნიციპალიტეტები ტორესილიას-დე-ლა-ტიესის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ტრუხილიო (კასერესი)

ტრუხილიო (ესპ. Trujillo) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ტრუხილიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 655 კმ². მოსახლეობა — 8912 კაცი (2020 წ.). კასერესის მუნიციპალიტეტები ტრუხილიოსმუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ვილიამესიასი

ვილიამესიასი (ესპ. Villamesías) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ტრუხილიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 46,47 კმ². მოსახლეობა — 259 კაცი (2020 წ.). კასერესის მუნიციპალიტეტები ვილიამესიასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
სორიტა

სორიტა (ესპ. Zorita) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ტრუხილიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 187 კმ². მოსახლეობა — 1332 კაცი (2020 წ.). კასერესის მუნიციპალიტეტები სორიტის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
პეტრე-პავლეს ნაეკლესიარი

პეტრე-პავლეს ნაეკლესიარი — კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი საქართველოში. მდებარეობს ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბურნათში. წმინდა პეტრესა და პავლეს სახელობის ეკლესია მიეკუთვნება შუა საუკუნეებს. ამჟამად დანგრეულია. ძეგლის სტატუსი მიენიჭა 2006 წელს. გვენეტაძე ე., გაგუა გ., „საჯავახოს მხარე“ // „პარალელი“, 2013, № 5, გვ. 222, ISSN 0235-8417.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 10815
გოგიეთის ნაეკლესიარი

გოგიეთის ნაეკლესიარი — კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი საქართველოში. მდებარეობს ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ გოგიეთში. შუა საუკუნეების ეკლესია ამჟამად დანგრეულია. შემორჩენილია იატაკის და საკურთხევლის ნაწილი, ასევე ქვის ჯვრები, ოთკუთხა თლილი ქვის ფრაგმენტები, დანარჩენი ნაწილი იყო ხის, რომელიც დაშალეს 1930-იან წლებში და ხის მასალით ააშენეს სკოლა, რომელიც ასევე არაა შემორჩენილი. ძეგლის სტატუსი მიენიჭა 2017 წელს.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 16107
გოგორეთის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია

გოგორეთის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია — კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი საქართველოში. მდებარეობს ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ მერიაში. თარიღდება XIX საუკუნით. აგებულია ნატეხი ქვით. წარმოადგენს დარბაზულ ნაგებობას გარეთ გაზიდული ნახევარწრიული აფსიდით. შესასვლელი დასავლეთიდან და სამხრეთიდან აქვს. საკურთხეველი დარბაზისგან გამოყოფილია მხრებით, ხოლო იატაკი ერთი საფეხურით ამაღლებულია. გრძივი კედლების შუაში თითო პილასტრია. იატაკი ქვის ფილებითაა მოგებული და გადალესილია.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 10541
ვაკიჯვრის ეკლესია

ვაკიჯვრის ეკლესია — კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი საქართველოში. მდებარეობს ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაკიჯვარში. ეკლესია დგას სოფლის ბოლოში, ე. წ. თავვაკიჯვარში. ეკლესია აშენებულია 2000 წელს, X საუკუნის ტაძრის საძირკველზე. ფასადზე რამდენიმე ადგილას გამოყენებულია ძველი ეკლესიის ჩუქურთმიანი ქვა. ძველი ტაძრის ქვების ნაწილი ეზოშია. შენობა წარმოადგენს ერთნავიან ბაზილიკას და სწორკუთხა მინაშენი აქვს.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 10544
ზოტის ჯამე

ზოტის ჯამე — კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი საქართველოში. მდებარეობს ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზოტში. ჯამე ხის ორსართულიანი შენობაა, რომელიც გუმბათის ფორმის მინარეთით მთავრდება. ინტერიერი კარგადაა განათებული, რასაც ორ რიგად განლაგებული ფანჯრები უზრუნველყოფს. აშენებულია 1904 წელს. ავთენტური ხის ფანჯრები შეცვლილი აქვთ მეტალო-პლასტმასის ფანჯრებით, შენობას შემოკრული აქვს თუნუქი. შენობას შიგნით, სამი კედლის გასწვრივ, ქანდარა გასდევს. სამხრეთ კედელში განთავსებულია მიჰრაბი. ერთ-ერთ კუთხეში კათედრა დგას. მეჩეთი ნატიფად მოხატული და მოჩუქურთმებულია. ჩუქურთმები და ფრიზი შეფერილია მწვანე, ფირუზისფერი და წითელი ფერებით. კედლები მოხატულია მცენარეული ორნამენტებით და ყვავილთა კონებით. აქ გამოყენებულია ცისფერი ფონი და ნარინჯისფერი, წითელი, მწვანე და შავი ფერები. გადმოცემის მიხედვით ინტერიერის მოხატულობა ჭან ომერს ეკუთვნის. გუგუშვილი ვ.,„ზოტის მეჩეთი“, // ჟურ. ძეგლის მეგობარი, №. 18 თბილისი: საბჭოთა საქართველო, 1969 წელი. — გვ. 59-62  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 10827 ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ზოტის ჯამე
ნათლისმცემლის ეკლესიის ნანგრევი

ნათლისმცემლის ეკლესიის ნანგრევი — კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი საქართველოში. მდებარეობს ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ კოხნარში. წმინდა იოანე ნათლისმცემლის სახელობის ეკლესია აშენებული იყო XVIII საუკუნეში სიპი ქვით და დუღაბით. გადმოცემით, მდინარე ხევისწყალიდან ტაძრამდე იდგა ხალხი და ერთმანეთს აწვდიდნენ ამ ქვებს და ასე აშენებულა ეს ტაძარი კვერცხით და დუღაბით. ტაძარში მოღვაწეობდნენ იყვნენ უშვერიძეები და თევზაძეები. უკანასკნელი მღვდელი იყო სილიბისტრო თევზაძე.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 10810
მამულარის ეკლესიის ნანგრევი

მამულარის ეკლესიის ნანგრევი — კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი საქართველოში. მდებარეობს ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ მამულარში. აშენებული იყო XIX საუკუნეში. იდგა სოფლის სასაფლაოზე. ამჟამად დანგრეულია, შემორჩენილია კედლების კვალი. ძეგლის სტატუსი მიენიჭა 2007 წელს.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 10759
მგალობლიშვილის კარ-მიდამო

მგალობლიშვილის კარ-მიდამო — კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი საქართველოში. მდებარეობს ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვემო ერკეთში. კარ-მიდამო მოიცავს გურიისთვის ტრადიციულად დამახასიათებელ ხალხურ საცხოვრებელ კომპლექსს, ოდა-სახლს და დამხმარე ნაგებობებს. განეკუთვნება XIX საუკუნეს. ძეგლის სტატუსი მიენიჭა 2006 წელს.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 17458
სილაურის ეკლესიის ნანგრევი

სილაურის ეკლესიის ნანგრევი — კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი საქართველოში. მდებარეობს ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ სილაურში. აშენებული იყო XVI-XVIII საუკუნეებში წმინდა გიორგის სახელზე. ამჟამად დანგრეულია. ძეგლის სტატუსი მიენიჭა 2006 წელს.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 10727
შერმანდ ნიგურიანის დარბაზ-მაჩუბი

შერმანდ ნიგურიანის დარბაზ-მაჩუბი — არქიტექტურული ძეგლი მესტიის მუნიციპალიტეტში. დარბაზ-მაჩუბი დღესდღეობით მთლიანად დანგრეულია, ის კოშკის ჩრდილოეთის ფასადზე იყო მიდგმული, რასაც დარნჩენილი შვერილი კედლების ნაშთებით ვხედავთ. ნაგებობისგან მხოლოდ ჩრდილოეთი კედლის პირველი სართულის ნაწილია შემორჩენილი. ასევე აღიქმება მთლიანი ნაგებობის მონახაზი, რომელიც ამოვსებულია ნაყარი ქვით და შიგნით იზრდება მცენარეები. შერმანდ ნიგურიანის დანგრეული დარბაზ-მაჩუბი თავისი ადგილმდებარეობით საკმაოდ მნიშვნელოვან ნაგებობას წარმოადგენს, რადგან ის საცხოვრებელი კომპლექსისი ნაწილი იყო და დღესდღეობით გვეხმარება ისტორიული უბნის ავთენტური განაწილების აღქმაში.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 38145
ლაითურის ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესია

ლაითურის ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესია — კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი საქართველოში. მდებარეობს ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის დაბა ლაითურში სპონიეთის/სპოტიეთის სახელით ცნობილ ადგილზე, ვაშნარის ნაქალაქარის მოპირდაპირე მხარეს. ეკლესია ორი ხეობის შუაში მდებარეობს ზღვის დონიდან 100 მეტრ სიმაღლეზე. განეკუთვნება XVI-XVIII საუკუნეებს. აღმოსავლეთი ფასადი ეკლესია გეგმით წრიული ფორმისაა. ეკლესიის დიამეტრი 11 მეტრია. დგას ერთსაფეხურიან ცოკოლზე. ნაგებია რიყის ქვით დუღაბზე. შესასვლელი დასავლეთიდან აქვს. აღმოსავლეთის მხარეს სამი თაღოვანი სარკმელია გაკეთებული, ხოლო ჩრდილოეთის და სამხრეთის მხარეს — თითო. კარისა და სარკმლების საპირეებად ბაზალტის ქვებია გამოყენებული. კარის დირეზე ჩამკეტი ფოსოებია შემორჩენილი. სამლოცველოს თაღოვანი გადახურვა აქვს, რომელიც შელესილია და მოხატული. შემორჩენილია მაკურთხებელი უფლის გამოსახულება, რომლის გარშემოც იკითხება მოციქულთა თავის ნაწილები. აღმოსავლეთ კიდელზე ასევე შეიმჩნევა ფრესკების კვალი. მხატვრობა გვიანი შუა საუკუნეებისაა.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 16089
შემოქმედის წმინდა გიორგის ეკლესიის ნანგრევი

შემოქმედის წმინდა გიორგის ეკლესიის ნანგრევი — კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი საქართველოში. მდებარეობს ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ შემოქმედში. წარმოადგენს დარბაზულ ნაგებობას გარეთ განზიდული ნახევარწრიული აფსიდით. ნაგებია ნატეხი ქვით. კუთხეები, კარისა და სარკმლის მოჩარჩოება გათლილი ფილებითაა გაკეთებული. ჩრდილოეთის და აღმოსავლეთის კედლები ძლიერ ფრაგმენტულადაა შემორჩენილი. შესასვლელი სამხრეთიდან და დასავლეთიდან აქვს. სამხრეთის კარს თაღოვანი მოჩარჩოება აქვს, რომელშიც იმპოსტია ჩადგმული. სამხრეთის და დასავლეთის კედელში ორ-ორი ფართო, მაღალი და თაღოვანი სარკმელია. კარებების და ფანჯრების მოჩარჩოებაში გამოყენებულია სვეტების იმიტაცია, რომელთაც ბაზისები და კაპიტელები აქვთ. ასეთივე იმიტაციაა გამოყენებული ფასადების კუთხეებში. კედლები სრულდებოდა ქვის ერთსაფეხურიანი ლავგარდნით. დასავლეთიდან ტაძარს სტოა უნდა ჰქონოდა. შემორჩენილია მხოლოდ იატაკი. ეკლესია აშენებულია XIX საუკუნის ბოლოს ან XX საუკუნის დასაწყისში. მასში დაცული იყო ქედის ეკლესიის იოანე ნათლისმცემლის ხატი. ხატზე იყო სამშენებლო წარწერა, რომლის მიხედვით ქედის ეკლესია აღადგინა მამია IV გურიელმა 1758-1759 წლებში. წმინდა გიორგის ეკლესიაში ინახებოდა ასევე აკიშის საყდრის იოანე ნათლისმცემლის ხატი. თაყაიშვილი ე., არხეოლოგიური მოგზაურობანი და შენიშვნანი, ტფილისი: „წიგნების გამომცემელ ქართველთ ამხანაგობა“, 1907. — გვ. 36-37.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 16121
შუბანის წმინდა გიორგის ეკლესია

შუბანის წმინდა გიორგის ეკლესია — კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი საქართველოში. მდებარეობს ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ შუბანში. დარბაზული ეკლესია აშენებულია 1893-96 წლებში. ნაგებია თლილი ქვით, მსხვილი ქვა გამოყენებულია მხოლოდ კუთხეებში და გამოყოფილია ოდნავ შვერილი პროფილით. ოთხწახნაგოვანი კედლები დასრულებულია ერთი მთლიანი აფსიდით. ეკლესიის დასავლეთით იდგა სამრეკლოს ნანგრევები. ტაძარში დაცულია წმინდა გიორგის რელიეფური გამოსახულება, რელიეფის ორივე მხარეს არის მხედრული წარწერა. ეკლესია რეკონსტრუირებულია.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 10825
ჭალის ეკლესია და სამრეკლო

ჭალის ეკლესია და სამრეკლო — კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი საქართველოში. მდებარეობს ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჭალაში. ეკლესია იყო აფეთქებული. რეკონსტრუქცია მოხდა 2022 წელს. XIX საუკუნეში აგებული ტაძრისგან შემორჩენილი იყო მხოლოდ ცოკოლი, დასავლეთის კედელი და იატაკის ფილები, ასევე სამრეკლო. ჭალის ეკლესია დარბაზული ტიპისაა, აშენებული იყო ნატეხი ქვით, მიქაელ მთავარანგელოზის სახელზე. შენობას ჰქონდა გარეთ გაზიდული ნახევარწრიული აფსიდა. შესასვლელი დასავლეთიდან ჰქონდა. კარი თაღოვანია. ტიმპანზე რელიეფია მოცემული. ამავე კედელზე, შესასვლელის სიმეტრიულად მიდგმულია ბაზალტის კარგად გათლილი კვადრებით ნაგები სამრეკლო. ის სამსართულიანია. თითოეული სართული ოთხ სვეტზე დაყრდნობილი თაღოვანი ფანჩატურია. ყოველი მომდევნო სართული მოცულობებში მცირდება. სამრეკლო ბოლოვდება თუნუქის წაწვეტებული სახურავით მთავრდება. პირველი სართულის სვეტები მასიურ, სწორკუთხა ბაზისებზეა აღმართული. თითოეული სვეტი კაპიტელებით ბოლოვდება, რომლებსაც ეყრდნობა სართულის თაღები. სამრეკლოს სვეტები სხვადასხვა სახის დეკორატიული დეტალებითაა შემკული. სამრეკლოს ნაგებობა საქართველოსთვის იშვიათობას წარმოადგენს, ის ერთ-ერთი გამოხატულებაა საქართველოში უცხო სტილის შემოტანის მცდელობისა. 1828 წლისთვის სამრევლოში 40 კომლი შედიოდა.  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 16090 ↑ ქართველიშვილი თ., „გურიის საეპისკოპოსოები“, თბილისი: „არტანუჯი“, 2006. — გვ. 72, ISBN 99940-11-89-8.
ჭანიეთურის მთავარანგელოზთა სახელობის ეკლესია

ჭანიეთურის მთავარანგელოზთა სახელობის ეკლესია — კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი საქართველოში. მდებარეობს ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ განთიადში. ტაძარი სავარაუდოდ X საუკუნეში უნდა იყოს აგებული. გადმოცემის მიხედვით თავდაპირველად ეს ეკლესია მაღალ გორაზე იდგა, მაგრამ იქ მოსახლეობა უგზოობის გამო ვერ ადიოდა, ამიტომ ტაძარი დაშალეს და გზასთან ახლოს ჩაიტანეს. დგას შემაღლებულ ადგილას. ნაგებია სხვადასხვა ფერის თლილი ქვის კვადრებით. ტაძარი დარბაზულია, წყობა სწორკუთხაა. ტაძარს შესასვლელი დასავლეთიდან და სამხრეთიდან აქვს. დასავლეთით ტაძარს დიდი კარიბჭე აქვს. კარიბჭის თაღები მრგვალ მასიურ სვეტს ეყრდნობა. დასავლეთ მინაშენზე, სვეტის თავზე გამოყენებულია ტიმპანის ქვა, სადაც ცენტრში წარმოდგენილია წრეში ჩახაზული ჯვარი. კარიბჭის კედლებზე მოჩუქურთმებული ქვებია გამოყენებული. სამხრეთით კარის თავზე ჩუქურთმიანი თაღი გადის. ჩრდილოეთიდან ტაძარს მცირე ზომის სწორკუთხა მინაშენი აქვს, რომლის შესასვლელი დასავლეთიდანაა. ტაძარს დასავლეთით, აღმოსავლეთით და სამხრეთით გაჭრილი აქვს თაღოვანი სარკმლები, რომელიც ასევე მოჩუქურთმებულია. ტაძარს გარშემო გალავანი შემოუყვება. ტაძარს რეკონსტრუქცია ჩაუტარდა 2013- 2014 წლებში. მონასტერი მდებარეობდა სოფელ ჭანიეთურის ტერიტორიაზე, რომელიც საბჭოთა პერიოდში სამ ნაწილად გაიყო და სამ სხვადასხვა სასოფლო საბჭოში გადანაწილდა. მონასტერი მოექცია იმ ტერიტორიაზე, რომელიც განთიადის სახელით შევიდა კონჭკათის სასოფლო საბჭოს შემადგენლობაში  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 9899 ↑ ტუღუში კ., სირაძე დ., „დავიცვათ და შევისწავლოთ კულტურის ძეგლები“ // „ლენინის დროშა“ : გაზეთი, 1961, № 135, გვ. 3.
ასებო

ასებო (ესპ. Acebo) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის სიერა-დე-გატის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 57,2 კმ². მოსახლეობა — 557 კაცი (2020 წ.). კასერესის მუნიციპალიტეტები ასებოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ასეუჩე

ასეუჩე (ესპ. Acehúche) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის რივერა-დე-ფრესნედოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 91,06 კმ². მოსახლეობა — 802 კაცი (2020 წ.). კასერესის მუნიციპალიტეტები ასეუჩეს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ასეიტუნა

ასეიტუნა (ესპ. Aceituna) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ვალიე-დელ-ალაგონის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 40 კმ². მოსახლეობა — 600 კაცი (2020 წ.). კასერესის მუნიციპალიტეტები ასეიტუნის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
აიგალი

აიგალი (ესპ. Ahigal) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ტრასიერა-ტიერას-დე-გრანადილიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 52,07 კმ². მოსახლეობა — 1381 კაცი (2020 წ.). კასერესის მუნიციპალიტეტები აიგალის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ალბალა

ალბალა (ესპ. Albalá) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის სიერა-დე-მონტანჩესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 38,17 კმ². მოსახლეობა — 669 კაცი (2020 წ.). კასერესის მუნიციპალიტეტები ალბალის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>
ალკანტარა (კასერესი)

ალკანტარა (ესპ. Alcántara) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ტახო-სალორის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 552 კმ². მოსახლეობა — 1411 კაცი (2020 წ.). კასერესის მუნიციპალიტეტები ალკანტარის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2020-11-01 საიტზე Wayback Machine. ↑ National Statistics Institute Municipal Register of Spain of 2023 — 2023. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q845937"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q123821811"></a>