laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
მე მოვიგონე

მე მოვიგონე — ქართული ჯგუფ „მგზავრების“ სადებიუტო სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 2008 წელს. გამოიცა სტუდია „თბილისის“ მიერ. უბრალოდ მგზავრი ვარ - 1:46 გაიღვიძა ბუნებამ - 2:43 4:55 - 2:57 გეგის ლექსები - 2:17 ცრემლები ტუჩებზე - 3:32 შანსი არ არის - 3:36 გაზაფხულის ხანძარი - 3:17 ცა, მზე და... - 3:43 ბაჭია - 2:28 იქ სადღაც შორს - 3:37 დევის ლექსზე - 3:42 მთვარე - 3:18 ორ ალუბლად - 2:43 თუკი საქართველო გიყვარს - 3:05 მე მოვიგონე - 3:20 იასამანი ანუ სიყვარული ხალხურად - 5:14 მთვარე (რომა რცხილაძესთან ერთად) - 3:05 ↑ ინფორმაცია Discogs-ზე
ეკალი (მცენარე)

ეკალი (ლათ. spina) — ღეროს, ფოთლის, ფესვისა და მათი ნაწილების მეტამორფოზის შედეგად განვითარებული მაგარი წვეტიანი წარმონაქმნი. ეკლად შეიძლება გარდაიქმნეს მთელი ფოთოლი (კოწახურისა, ხურტკმელისა და სხვა), მისი შუა ძარღვი (ბაძგის, გლერძას და სხვა ფრთისებრი ფოთოლი) ანდა თანაფოთლები (ცრუაკაციისა, ძეძვისა და სხვა). თუ ეკალი სახეცვლილი ყლორტია (კუნელისა, კვრინჩხისა, მაჟალოსი, პანტისა), ის უფოთლოა ან სუსტად შეფოთლილი. ეკალი შეიძლება განვითარდეს დამატებითი ფესვებიდანაც ღეროს ქვედა ნაწილზე (პალმა ლათ. Acanthorhiza, Iriartea). ეკალი უფრო ხშირად მშრალი და ცხელი ადგილსამყოფელის მცენარეებს აქვთ. იგი იცავს მცენარეს ცხოველებისაგან. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 61-62. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ეკალი (მცენარე)
ხაპროვსკის ნაქალაქარი

ხაპროვსკის ნაქალაქარი (რუს. Хапровское городище), ასევე ცნობილია როგორც ხაპროვსკის ბრინჯაოს ხანის დასახლება — ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი, რომელიც მდებარეობს როსტოვის ოლქის მიასნიკოვის რაიონის სოფელ კალინინის მახლობლად. დასახლება დაარსდა ბრინჯაოს ხანაში. ხაპროვსკის ნაქალაქარის აყვავების თარიღად ისევე როგორც მთელი რიგი ნაქალაქარებისა (გნილოვსკი, კობიაკოვო და საფიანოვა), მიიჩნევა ძვ. წ. I ათასწლეული. მისი აქტიური განვითAრება შენელდაძვ. წ. VIII საუკუნეში, ზოგიერთი სხვა წყაროების მიხედვით ამ პერიოდში იგი უკვე განადგურებულია. არქეოლოგმა ევგენი ივანეს ძე ბესპალნიმ დაიწყო ხაპროვსკის ნაქალაქარის ზედა კულტურული ფენის გამოკვლევა 1971 წელს. მან აღმოაჩინა რამდენიმე ნივთი, მათ შორის ტერაკოტის ფიგურების ნაშთები, მათი სიმაღლე იყო 5,7 სმ, აქედან 1,3 სმ სიმაღლის იყო თავის ქალა. ფიგურების დასამზადებლად გამოიყენეს ნარინჯისფერ-ყავისფერი თიხა. ასევე აღმოაჩინეს ქარსის მცირე რაოდენობაც. თიხა შედგება სამი, შავი-ნაცრისფერი ფერისაგან. XXI საუკუნემდე კარგადაა შემორჩენილი ფიგურების სახის გამოსახულებიანი თავები. მათზე გარგადაა გამოკვეთილი ცხვირი, მაგრამ თვალები არ აღენიშნება. თავზე მდებარეობს გრძელი რქები და არასიმტრიული ფორმის ყურები. არსებობს მოსაზრება, რომ ფიგურა შეიძლება იყოს მარიონეტი, რომელიც მოძრაობდა ქვედა კიდურების საშუალებით. ხაპროვსკის ნაქალაქარზე აღმოჩენილი ფიგურები ახლოს დგას პანტიკაპეონის II-III საუკუნეების ანტროპომორფულ ფიგურებთან. ხაპროვსკის ნაქალაქარის აღმოჩენილი ნივთები თარიღდება ახ. წ. II-III საუკუნეებით, ამავე საუკუნეებით თარიღდება ნაქალაქარის ზედა ფენაც. რუსეთის ფედერაციის კულტურის სამინისტროს 2015 წლის 17 სექტემბრის № 1561-р ბრძანების შესაბამისად ობიექტი დაარეგისტრირეს რუსეთის ფედერაციის ხალხთა მემკვიდრეობის ერთიან სახელმწიფო რეესტრში, როგორც რუსეთის ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი. ↑ 1.0 1.1 Приказ Министерства культуры Российской Федерации. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-03-25. ციტირების თარიღი: 2017-09-23. ↑ Русская вера, или Религиозные войны от Святослава Храброго до Ярослава Мудрого. Сергей Шведов ↑ А. Г. Язовских. Терракота Хапровского городища
ნადირაძეები

ნადირაძეები — ქართული გვარი. ნადირაძეების გვარი მომდინარეობს საკუთარი სახელიდან-ნადირა. ნადირაძეების, პირველი წინაპარი მოსულა აჭარიდან და დასახლებულა ზემო იმერეთში. ნადირაძეებმა, აზნაურობა მოიპოვეს XVIII საუკუნეში. ქართულ საისტორიო საბუთებში, ნადირაძეთა გვარი XVI საუკუნიდან ჩანს. 1568 წელს იმერთა მეფემ გიორგი II (იმერეთის მეფე)-მ თავად ბეჟან ნემსაძეს განდგომილებისათვის ყმა-მამული ჩამოართვა და გელათის ღვთისმშობელს შესწირა. შეწირულობის სიგელში იხსენიებიან ოკრიბას სოფელ ცხუნკურში და ჩუნეშში (ცხუნკურის თემი) მცხოვრები ნადირაძენი. XVII საუკუნის I მეოთხედის ნასყიდობის წიგნის მიხედვით, პაატა ნადირაძე შიდა ქართლში მამულს ყიდულობს. 1631 წელს ქვემო ქართლში, სამნა ნადირაძემ ერთი დღის ნაფუძარი მიჰყიდა უმეკა ბარათაშვილს. 1660-1681 წლების იმერთა მეფის ბაგრატ IV-ის (იმერეთის მეფე) წყალობის სიგელში ქაიხოსრო წერეთლისადმი იხსენიებიან სოფელ გორისას მცხოვრები ნადირაძენი. XVII საუკუნის ჩხერელ გლეხთა საჩივრის წიგნში ნადირაძე ჩხერის ციხის მეციხოვნედ იხსენიება. 1722-1733 წლების სვიმონ აბაშიძის თავდებობის წიგნში პაპუნა წერეთლისადმი მოწმეებად დასახელებულნი არიან თამაზა, ზურაბა და ღონენა ნადირაძეები. 1766 წლის განჩინებაში იხსენიება საამილახოროს სოფელ ფხვენისს მცხოვრები ნასყიდა ნადირაძე. 1777 წლის ბასილაშვილის არზიდან ირკვევა, რომ საამილახვროში მცხოვრები ნადირაძენი ქსნის საერისთავოსა და კახეთში გადასულან. XVIII საუკუნე, კარგი პერიოდი იყო ამ გვარისთვის. ამ დროს, ზემო იმერეთიდან, გადმოდის გიორგი ნადირაძე ფალავანდიშვილების სამფლობელოში. მას, ეყოლება ვაჟები:რომანოზი, სოლომონი, იასონი ხოლო სამი სხვა არაა ცნობილი. ერთ-ერთი კახეთში წასულა, ერთ-ერთი ადრე გარდაცვლილა. დარჩა რომანოზი, რომელმაც შეიძინა დიდი ქონება, სოფელ ქალეთში და დასახლდა კიდეც. მას, ჰქონდა მამულები, ვენახები, დიდი სახლები, ჰქონდა რამდენიმე მამული იმერეთში, ოქროულობა, ვერცხლეულობა და ა. შ. მას ჰქონდა აუარაბელი ქონება, მან მიაღწია ზუსტად აზნაურობამდე. XVIII საუკუნეში, ისინი ხდებიან აზნაურები საიდანც მეფობა უქმდება მალე. XVIII საუკუნის პირობის წიგნში ქუთათელი მიტროპოლიტის დოსითეოზისადმი იხსენიება მღვდელი გაბრიელ ნადირაძე. გვიანი ფეოდალიზმის სოციალური შინაარსის საბუთებში ნადირაძენი ჩანან იმერეთის სამეფოში სახასო, სააბაშიო, საწერეთლო და საეკლესიო მამულებში. ღმერთისა და საქართველოსათვის და ბაგრატიონთა ტახტის ძლიერებისათვის ნადირაძეთა გვარის მეომრები გამოდიოდნენ იმერეთის სამეფო ლაშქრის მოწინავე, შუაგულ და მემარჯვენე სადროშოებში, აგრეთვე ქართლის სამეფო ლაშქრის მოწინავე და მემარჯვენე სადროშოებში. ამჟამად ნადირაძენი ცხოვრობენ: იმერეთში, გურიაში, სამეგრელოში, სამცხეში, ქართლში, კახეთსა და ჰერეთში. განსაკუთრებით ბევრნი არიან: საჩხერის, ჭიათურის, სამტრედიის, გორის, ხაშურის, ასპინძის, ქარელის რაიონებსა და სხვა რაიონებშიც. საქართველოში, 5200 მეტი ნადირაძე ცხოვრობს.
პრიმორკა II

პრიმორკა II (რუს. Приморка II) — ბრინჯაოს ხანის დასახლება, რომელიც არსებობდა ოქროს ურდოს დრომდე. მდებარეობს ნეკლინოვის რაიონში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. აღმოაჩინეს 2007 წელს. როსტოვის ოლქის ადმინისტრაციის მეთაურის 1994 წლის 14 მარტის № 69 დადგენილების თანახმად იგი შეიტანეს რეგიონული მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. როსტოვის ოლქის ტერიტორია ძველ დროში მჭიდროდ იყო დასახლებული. ოლქის ჩრდილო-დასავლეთი ტერიტორია, სადაც აღმოჩენილია დასახლება პრიმორკა II, დასახლებულია ბრინჯაოს ხანიდან, ასევე დასახლება ჩანს ხაზართა სახაკანოს პერიოდშიც და შემდეგ საუკუნეებშიც. დასახლების ტერიტორიაზე გათხრები დაიწყო 2007 წელს. არქეოლოგიური გათხრები მიმდინარეობდა 1440 კვ. კმ.-ზე. ამ უნიკალური დასახლების ტერიტორიაზე აღმოჩენილია ოთხი კულტურული ფენა. არქეოლოგების უმეტესობა, რომლებმაც აღმოაჩინეს პრიმორკა II, დაინტერესებულები არიან ბრინჯაოს ხანის კულტურული ფენით. დასახლებაში გვიანი ბრინჯაოს ხანის რამდენიმე ორმოა გათხრილი. ძვ. წ. 2000 წელს დონის ტერიტორიაზე გავრცელებული იყო ძელური კულტურა, რომელიც სავარაუდოდ აქ გავრცელდა ციმბირიდან. თანდათანობით მომთაბარე მეცხოველეობიდან გადავიდნენ ბინდარ მეცხოველეობაზე. როსტოვის ტერიტორიაზე გაჩნდა დიდი დასახლებები. მოსახლეობაში საკმაოდ პოპულარული გახდა მიწათმოქმედება და ბრინჯაოს მეტალურგია. ძელური კულტურის პერიოდის ფენებში აღმოაჩინეს ოთხი ქვის ნაგებობა. მოსახლეობა ბრინჯაოს ხეობაში სახლებს აშენებდა ქვისგან, ხოლო სალტოვო-მაიაკის კულტურის პერიოდში ნახევრად მიწით დაფარული ნაგებობები შენდებოდა. ეს შეიძლება განპირობებული იყო მკაცრი, ცივი კლიმატით. ყველაზე ქვედა ფენა არის გარდამავალი პერიოდი შუა და გვიანი ბრინჯაოს ხანებს შორის. აქ აღმოჩენილია სწორკუთხა ფორმის ნაგებობები, რომლებიც გარშემორტყმული იყო თხრილით, აქვე აღმოაჩინეს ბრინჯაოს ხანის კულტურის ქვისა და ძვლის ნივთები. ხაზრების პერიოდის კულტურული ფენა (650—969 წწ.) მიეკუთვნება სალტოვო-მაიაკის კულტურას. ამ პერიოდის ნივთებიდან აღმოჩენილია: თიხის ქოთნები, ყირიმული ამფორები, საყოფაცხოვრებო ნივთები, კერამიკული ნივთები. 2007 წლის არქეოლოგიური გათხრების შედეგად მეცნიერებმა აღმოაჩინეს ხაზარების პერიოდის 14 საყოფაცხოვრებო ორმო. დასახლების ყველაზე ზედა ფენა მიეკუთვნება ოქროს ურდოს პერიოდს (XIV საუკუნე). აქ აღმოჩენილია უამრავი თიხის ჭურჭელი, ამფორების ნაშთები და სხვა. Древнее местонахождение в Неклиновском районе - Приморка II. ↑ Объекты культурного наследия регионального значения[მკვდარი ბმული] ↑ Турлучные строения. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-05-31. ციტირების თარიღი: 2017-09-28.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1150

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1150 მიიღეს ერთხმად 1998 წლის 30 იანვარს. საქართველოს შესახებ გაეროს ყველა რეზოლუციის დამტკიცების შემდეგ, კერძოდ 1124 (1997) რეზოლუციის, საბჭომ გადაავადა საქართველოში გაეროს დამკვირვებელთა მისიის (UNOMIG) მანდატი 1998 წლის 31 ივლისამდე. საქართველომ და აფხაზეთმა მიესალმა გენერალური მდივნის, კოფი ანანის წინადადებას, რაც გაეროს სამშვიდობო პროცესში ჩართულობისა და მისი განხორციელების გაძლიერებას გულისხმობდა. გარდა ამისა, ადამიანის უფლებები უნდა იყოს გარანტირებული ორივე მხარის მიერ. იმავდროულად, საბჭომ შეშფოთება გამოხატა გალის რაიონში არსებული მდგომარეობის გამო, სადაც მიწის დანაღმიანება, კრიმინალი, გატაცების ფაქტები, მკვლელობები და შეიარაღებული დაჯგუფებების დანაშაულებრივი მოქმედებები გრძელდებოდა, რაც ხელს უშლიდა სამშვიდობო პროცესს და ლტოლვილების დაბრუნებას. უშიშროების საბჭომ კმაყოფილება გამოთქვა, რომ დასრულდა სამშვიდობო პროცესის საფუძველის მომზადება, მაგრამ აღინიშნა, რომ აფხაზეთში არსებული კონფლიქტის მნიშვნელოვანი ასპექტები ჯერ კიდევ არ მოგვარებულა. ხაზგასმით აღინიშნა მხარეებს შორის პირდაპირი დიალოგი და კონფლიქტის შედეგად განვითარებული დემოგრაფიული ცვლილებების მიუღებლობა და ლტოლვილების უსაფრთხო დაბრუნება. საბჭომ დაგმო გალის რაიონში შეიარაღებული ჯგუფების საქმიანობა, რაც გაეროს დამკვირვებელთა მისიის მანდატს საფრთხეს უქმნიდა. გაეროს მისია საქართველოში გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები აფხაზეთის შესახებ აფხაზეთის ომი რეზოლუციის ტექსტი undocs.org-ზე ↑ „Security Council unanimously adopts resolution extending mandate of observer mission in Georgia until 31 July“. United Nations. 30 January 1998. ↑ „Georgian conflict“. UN Chronicle. 1998. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-07-13. ↑ „Peacekeeping mission updates (January–March 1998)“. International Peacekeeping. 5 (3): 155–173. 1998. doi:10.1080/13533319808413736.
საქართველოს ეროვნული ჩემპიონატის რეგიონული ლიგა

რეგიონული ლიგა — საქართველოს ეროვნული საფეხბურთო ჩემპიონატის რანგით მეხუთე დივიზიონი (ეროვნული ლიგის, ეროვნული ლიგა 2-ის, ლიგა 3-ის და ლიგა 4-ის შემდეგ). ატარებს საქართველოს პროფესიული ფეხბურთის ლიგა. რეგიონული ლიგა გაყოფილია სამ ზონად - „ა“, „ბ“ და „გ“ ჯგუფებად, სულ 39 კლუბი.
ხიდი

ხიდი — ხელოვნური ნაგებობა, გადაჭიმული მდინარეზე, ხეობაზე, ტბაზე ან ნებისმიერ სხვა ფიზიკურ დაბრკოლებაზე; კაცობრიობის ერთ-ერთი უძველესი საინჟინრო გამოგონება. გზაზე გადადებულ ხიდს გზაგამტარს უწოდებენ, ხოლო ხეობაზე ან ვარდნილზე გადაჭიმულს - ვიადუკს. ხიდის კონსტრუქცია დამოკიდებულია მის ფუნქციაზე და ლანდშაფტის ბუნებაზე, სადაც ეს ხიდი უნდა გაიდოს.
აღმოსავლეთი აზია

აღმოსავლეთი აზია — აზიის ნაწილი, რომელიც ესაზღვრება წყნარ ოკეანეს ზომიერ, სუბტროპიკულ და ტროპიკულ სარტყლებში ჩ. გ. 20°-დან 60°-მდე. რელიეფი ძირითადად დაბლობია, შეხამებული მთებთან. კლიმატი მუსონურია. ჩრდილოეთი ნაწილი წარმოდგენილია ფართოფოთლოვანი და შერეული ტყეებით, სამხრეთი — სუბტროპიკული და ტროპიკული ტყეებით. რეგიონი მოიცავს რუსეთის ფედერაციისა და ჩინეთის აღმოსავლეთ რაიონებს, მონღოლეთს, იაპონიას, ჩრდილოეთ და სამხრეთ კორეას.
ღმერთი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ღმერთი შეიძლება ნიშნავდეს: ღმერთი რელიგიებში. ღმერთი ქართული მითოლოგიაში.
ბაგრატ II

ბაგრატ II შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ბაგრატი (II) — აფხაზთა სამეფო ტახტის პრეტენდენტი ბაგრატ II — აფხაზთა სამეფოს მეფე ბაგრატ II — ქართველთა მეფე (გ. 994) ბაგრატ II (ქართლში ბაგრატ VI) — იმერეთის მეფე (დაახლოებით დ. 1439 ― გ. 1478)
ბაგრატ III (მრავალმნიშვნელოვანი)

ბაგრატ III შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ბაგრატ III – გაერთიანებული საქართველოს სამეფოს პირველი მეფე ბაგრატ III – იმერეთის მეფე
ეკალი (ჟურნალი)

„ეკალი“, 1. ქართული იუმორისტული ჟურნალი; გამოდიოდა თბილისში 1907 წელს. ჟურნალში დაბეჭდილია პოლიტიკური სატირით გამსჭვალული წერილები, კარიკატურები, რომლებიც ეკუთვნით როტერსა და გ. ზაზიაშვილს. თარიღის აღუნიშნავად გამოვიდა ორი ნომერი. რედაქტორი — აკაკი წერეთელი, გამომცემელი — თ. ბაქრაძე. 2. ქართული ყოველკვირეული იუმორისტული ჟურნალი სოციალ-დემოკრატიული მიმართულებისა; გამოდიოდა თბილისში 1907-1908 წლებში, გარდა ლიტერატურული ნაწარმოებებისა, დაბეჭდილია სტატიები პოლიტეკონომიის საკითხებზე და სხვა. კარიკატურები ეკუთვნის როტერსა და გ. ზაზიაშვილს. 1907 გამოვიდა 7 ნომერი, 1908 წელს — 5. რედაქტორი-გამომცემელი პ. გაჩეჩილაძე. დაიხურა თბილისის გენერალ-გუბერნატორის განკარგულებით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 62.
ბაგრატ IV

ბაგრატ IV შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: ბაგრატ IV — საქართველოს მეფე ბაგრატ IV — იმერეთის მეფე
სამხრეთი აზია

სამხრეთი აზია — ბუნებრივი რეგიონი აზიაში, მოიცავს ინდოსტანის ნახევარკუნძულს და მიმდებარე კუნძულებს, ინდო-განგის ველს და მის მთიან ზოლს. ფართობი დაახლოებით 5,1 მლნ კვ.კმ. გავრცელებულია ტროპიკული ტყეები, სავანები, დასავლეთ ნაწილში — უდაბნოები. მოსახლეობა მისდევს ტროპიკულ მიწათმოქმედებას, ძირითადად დაბლობებზე. სამხრეთ აზიის ტერიტორიაზე განლაგებულია სახელმწიფოები: ბანგლადეში, ბჰუტანი, ინდოეთი, მალდივის კუნძულები, ნეპალი, პაკისტანი, შრი-ლანკა. ხანდახან სამხრეთ აზიის შემადგენლობაში შეჰყავთ სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის ქვეყნებიც. World Bank, South Asia Region დაარქივებული 2008-04-14 საიტზე Wayback Machine. BBC News South Asia დაარქივებული 2017-05-06 საიტზე Wayback Machine. Birding in South Asia South Asian Awareness Network Conference Website დაარქივებული 2011-10-08 საიტზე Wayback Machine. Digital South Asia Library South Asia Environment Portal დაარქივებული 2011-06-20 საიტზე Wayback Machine.
პინეირუ-პრეტუ

პინეირუ-პრეტუ (პორტ. Pinheiro Preto) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 696 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ჟოასაბის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 147 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 51.2 კმ²-ზე. ფართობი 61 461 კმ²-ია. სანტა-კატარინა ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
რიუ-დაზ-ანტასი

რიუ-დაზ-ანტასი (პორტ. Rio das Antas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 830 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ჟოასაბის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 143 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 19.32 კმ²-ზე. ფართობი 317 999 კმ²-ია. სანტა-კატარინა ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
სალტუ-ვალოზუ

სალტუ-ვალოზუ (პორტ. Salto Veloso) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 820 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ჟოასაბის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 301 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 40.94 კმ²-ზე. ფართობი 105 068 კმ²-ია. სანტა-კატარინა ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
ტანგარა (სანტა-კატარინა)

ტანგარა (პორტ. Tangará) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 641 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ჟოასაბის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 674 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 22.33 კმ²-ზე. ფართობი 388 384 კმ²-ია. სანტა-კატარინა ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
ტრეზი-ტილიასი

ტრეზი-ტილიასი (პორტ. Treze Tílias) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 796 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ჟოასაბის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 341 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 33.97 კმ²-ზე. ფართობი 186 638 კმ²-ია. სანტა-კატარინა ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
ვარჟენ-ბონიტა (სანტა-კატარინა)

ვარჟენ-ბონიტა (პორტ. Vargem Bonita) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 880 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ჟოასაბის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 793 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 16.06 კმ²-ზე. ფართობი 298 498 კმ²-ია. სანტა-კატარინა ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
ვიდეირა

ვიდეირა (პორტ. Videira) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 750 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ჟოასაბის შემადგენლობაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 47 188 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 122.72 კმ²-ზე. ფართობი 384 521 კმ²-ია. სანტა-კატარინა ბრაზილიის შტატები ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
Troika Games

Troika Games — ვიდეო თამაშების დეველოპერი კომპანია, რომელიც დააარსეს, ჯეისონ ანდერსონმა, ტიმ კაენმა და ლეონარდ ბოიარსკიმ, 1998 წელს. კომპანია ძირითადად კონცენტრირებული იყო როლური ვიდეო თამაშების შექმნაზე 1998-2005 წლებში. მათი ყველაზე განთქმული თამაშებია: „Arcanum: Of Steamworks and Magick Obscura“ და „Vampire: The Masquerade – Bloodlines“. 1997 წელს, როდესაც ტიმ კაენი, ბოიარსკი და ანდერსონი მუშაობდნენ „Fallout“-ის მეორე ნაწილის შექმნაზე, Interplay Entertainment-თან მოუვიდათ უთანხმოება, რის შედაგადაც დატოვეს კომპანია და 1998 წლის 1 აპრილს დააარსეს Troika Games. თავდაპირველად დაგეგმილი იყო, რომ Troika-ს თამაშები უნდა გამოეცა მხოლოდ Sierra Entertainment-ს, თუმცა ყველა თამაში გამოშვებული იქნა სხვადასხვა კომპანიის მიერ. მათი ყველაზე განთქმული პროექტია „Arcanum: Of Steamworks and Magick Obscura“, გამოსული 2001 წლის 21 აგვისტოს, რომელსაც დადებითი შეფასებები ჰხვდა წილად კრიტიკოსებისგან. 2003 წელს კომპანიამ შექმნა რიგით მეორე თამაში „The Temple of Elemental Evil“, რომელიც გამოსცა Atari-მ, ხოლო 2004 წელს ამას მოჰყვა, ასევე წარმატებული თამაშის „Vampire: The Masquerade – Bloodlines“-ის გამოშვება Activision-ის მიერ. 2004 წელს Troika ეძებდა გამომცემელს მომავალი უსათაურო პოსტაპოკალიპტური როლური თამაშისთვის, თუმცა უშედეგოდ, 2005 წლის 24 თებერვალს, ფინანსური პრობლემების გამო Troika Games დაიხურა.. გაუქმებული უსათაურო პოსტაპოკალიპტური როლური თამაში „Journey to the Center Of Arcanum“ „Vampire: The Masquerade – Bloodlines 2“ Troika Games Wiki Troikapedia-ში Troika Games-ის პროფილი MobyGames-ზე The Escapist დაარქივებული 2007-08-08 საიტზე Wayback Machine. - Troika Games-ის აღზევება და დაცემა Troikagames.com - დაარქივებული ვერსია ↑ Blancato, Joe. (2006-12-26) The Rise and Fall of Troika. The Escapist Magazine. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-08-08. ციტირების თარიღი: 27 მარტი, 2007. ↑ Arcanum: Of Steamworks & Magick Obscura (pc) reviews at. Metacritic.com (2001-08-21). ციტირების თარიღი: 2009-08-01. ↑ Thorsen, Tor. (2005-02-24) Troika closes - News at GameSpot. Gamespot.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-03-10. ციტირების თარიღი: 2017-01-08. ↑ Thorsen, Tor. (2005-01-29) Rumor Control: The Supersized Edition - News at GameSpot. Uk.gamespot.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-01-30. ციტირების თარიღი: 2009-08-01.
Atari 7800-ის თამაშების სია

ეს არის ვიდეო თამაშების კონსოლის, Atari 7800-ის თამაშების სია — საერთო ჯამში 59 ერთეულზე მეტი. Atari 7800 შეიქმნა 1986 წელს, კომპანია Atari Corporation-ის მიერ. სატესტო ვერსია 2 წლით ადრე გამოსცა Atari, Inc.-მა. ის შეიქმნა, რათა ჩაენაცვლებინა ამავე კომპანიის მიერ შემუშავებული წარუმატებელი კონსოლი Atari 5200. სარჩევი : Top 0–9 A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 Atari7800.org's Master List. www.Atari7800.org. ციტირების თარიღი: 2008-12-15.
ნიდერლანდების საფეხბურთო თასი

ნიდერლანდების საფეხბურთო თასი (ნიდერლ. KNVB beker) — ყოველწლიური სათასო შეჯიბრება ნიდერლანდების საფეხბურთო გუნდებს შორის, რომელსაც ატარებს ნიდერლანდების ფეხბურთის ასოციაცია. გათამაშება პირველად ჩატარდა 1898–99 სეზონში. მისი გამარჯვებული კვალიფიკაციას გადის ნიდერლანდების სუპერთასზე და უეფა-ს ევროპის ლიგაზე. ტურნირის ისტორიაში ყველაზე წარმატებული კლუბია ამსტერდამის „აიაქსი“, რომელმაც 18-ჯერ მოიპოვა ტიტული. მოქმედი გამარჯვებულია როტერდამის „ფეიენორდი“. Netherlands Cup Finals
ეკალი (გაზეთი)

„ეკალი“ — ქართული ყოველდღიური პოლიტუკური და ლიტერატურული გაზეთი სოციალ-დემოკრატიული მიმართულებისა; გამოდიოდა თბილისში 1908 წელს. გამოვიდა 32 ნომერი. რედაქტორი-გამომცემელი — პ. გაჩეჩილაძე. დაიხურა თბილისის გენერალ-გუბერნატორის განკარგულებით. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 62.
BBC News

BBC News — BBC-ის მოქმედი ფილიალი, რომელიც პასუხისმგებელია ახალი ამბების და მიმდინარე თავმოყრასა და ტრანსლირებაზე. იგი არის მსოფლიოში ახალი ამბების უდიდესი სამაუწყებლო ორგანიზაცია. მსოფლიოში მუშაობს მისი 50 წარმომადგენლობითი ოფისი და 250 კორესპონდენტი. 2013 წლიდან ორგანიზაციის დირექტორია ჯეიმზ ჰარდინგი. დეპარტამენტის ყოველწლიური ბიუჯეტი 350 მილიონ გირვანქა სტერლინგს აღემატება. მას სულ 3500 თანამშრომელი ჰყავს, აქედან 2000 ჟურნალისტია. BBC News-ის ეროვნული, მსოფლიო და ონლაინ სიახლეებზე პასუხისმგებელი ოფისები მდებარეობს ცენტრალურ ლონდონში მდებარე დიდ შენობაში, Broadcasting House-ში. საპარლამენტო საქმიანობის გაშუქება მიმდინარეობს ლონდონში, მილბენკში მდებარე სტუდიიდან. BBC English Regions-ის მეშვეობით ორგანიზაცია აგრეთვე მოქმედებს ინგლისში მდებარე ადგილობრივი ცენტრებით. ჩრდილოეთ ირლანდიაში, შოტლანდიაში და უელსში აგრეთვე მდებარეობს ადგილობრივ სიახლეებზე პასუხისმგებელი ფილიალები. ოფიციალური საიტი ↑ News Group Senior Management. BBC (December 2014). ციტირების თარიღი: 21 December 2014. ↑ 2.0 2.1 Boaden, Helen (18 November 2004). „NewsWatch – About BBC News – This is BBC News“. ციტირების თარიღი: 3 April 2007. ↑ Content. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 27 February 2007. ციტირების თარიღი: 3 April 2007. ↑ Herbert J, John. Practising Global Journalism: Exploring Reporting Issues Worldwide. CRC Press, Chapter 1, Page 24. ციტირების თარიღი: 6 March 2015. ↑ Former Times editor James Harding to be news boss at BBC, Gordon MacMillan, MediaWeek, London, 16 April 2013. Retrieved: 16 April 2013.
რუბენ აუშტროვი

რუბენ გიორგის ძე აუშტროვი (დ. 24 ივნისი, 1887, ქუთაისი — გ. 23 დეკემბერი, 1937, პარიზი) — საქართველოში მოღვაწე ეროვნებით სომეხი პოლიტიკოსი, იურისტი, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრი. რუბენ გიორგის ძე აუშტროვი დაიბადა 1887 წლის 24 ივნისს, ქუთაისის გუბერნიის ქალაქ ქუთაისში. დაამთავრა ქუთაისის კლასიკური გიმნაზია. სწავლობდა მოსკოვის უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე. სტუდენტობისას გახდა რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრი და აქტიურად მონაწილეობდა მოსკოვში 1905 წლის რევოლუციურ მოძრაობაში. უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ დაბრუნდა ტფილისში და მუშაობდა ვექილთა (ადვოკატთა) კორპორაციაში, ამავდროულად მუშაობდა არალეგალურ სოციალ-დემოკრატიულ ორგანიზაციებში პროპაგანდისტად და ორგანიზატორად. 1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ მუშაობდა ტფილისის მუშთა და ჯარისკაცთა დეპუტატების საბჭოს აღმასრულებელ კომიტეტში, არჩეული იყო საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის თბილისის კომიტეტის წევრად. რუბენ აუშტროვი იყო 1917 წლის დეკემბერში ]საქართველოს სახალხო გვარდიის ერთ-ერთი დამაარსებელი და ორგანიზატორი, არჩეული იყო სახალხო გვარდიის მთავარი შტაბის წევრად და ასრულებდა მდივნის მოვალეობას. რუბენ აუშტროვი საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრად 1919 წლის 12 მარტს აირჩიეს საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის სიით; იყო სამხედრო კომისიის წევრი. 1921 წელს, საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპაციის შემდეგ დატოვა სამშობლო და ცხოვრობდა ემიგრაციაში, საფრანგეთში. ემიგრაციაში ყოფნისას დაავადდა ასმით და ხანგრძლივი ავადმყოფობის შემდეგ გარდაიცვალა 1937 წლის 23 დეკემბერს, პარიზში. დაკრძალულია ლევილის ქართულ სასაფლაოზე. ხვადაგიანი ი., საქართველოს დამფუძნებელი კრება 1919, თბილისი: საბჭოთა წარსულის კვლევის ლაბორატორია, 2016. — გვ. 162. Aushtrov Ruben