laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
ესინ ენგინი

ესინ ენგინი (თურქ. Esin Engin, დ. 17 მაისი, 1945 — გ. 4 მაისი, 1997) — თურქი კომპოზიტორი, არანჟირების ავტორი, მომღერალი, დირიჟორი და მუსიკოსი. დაიბადა 1945 წლის 17 მაისს ყირიმელი თათრების ოჯახში. მუსიკის შესწავლა მან ხუთი წლის ასაკში დაიწყო. ესინ ენგინი ბავშვობიდან სწავლობდა კლასიკური მუსიკის ცნობილი კომპოზიტორების შემოქმედებას და თურქულ ხალხურ მუსიკას. მისი მთავარი მუსიკალური ინსტრუმენტი იყო უდი. აშშ-ში, სადაც საშუალო განათლება მიიღო, სწავლობდა ფორტეპიანოს და ასევე გაეცნო დასავლური მუსიკის გამორჩეულ ნიმუშებს. პარალელურად ეუფლებოდა ჰარმონიისა და კომპოზიციის ხელოვნებას. შემდეგ დაამთავრა სტამბოლის უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის უმაღლესი სკოლა და სტამბოლის მუნიციპალიტეტის კონსერვატორიის ვოკალის განყოფილება. კარიერის დასაწყისში მუშაობდა მუსიკოსად, ზოგჯერ სოლო ვოკალისტად იმ პერიოდის ცნობილ ორკესტრებში. მან გაახმოვანა საუნდტრეკები ფილმებში და ასევე ასრულებდა სიმღერებს ფილმებში. მისი პირველი გრამოფონის ჩანაწერი 1968 წელს მოხდა. ენგინმა პირველად ხმამაღლი განაცხადი გააკეთა თავისი დიდი დებიუტით, როდესაც 1972 წელს გამოუშვა ორი ჩანაწერი: „მოდი კასტინგზე, ზულფია“ და „ტანგო“. „მოდი ზულფიას კასტინგზე“ მან პირველად შეასრულა კლასიკური თურქული მუსიკა. ნაწარმოებში „ტანგო“ მან გაიმეორა მეოცე საუკუნის 30-იანი წლების ცნობილი ტანგო, თუმცა, პარალელურად მან შემოიტანა სხვადასხვა არანჟირება, ცდილობდა ახალი ჟღერადობა მიეცა ცნობილი სტილისტური ჟანრებისთვის. 1973 წელს მან გამოუშვა ნაწარმოები სახელწოდებით „მომეცი შენი ხელები / თვალების ზღვა“ და კიდევ ერთი ნაწარმოები — „თანამედროვე პიესები“. მათ შემდეგ ესინ ენგინმა გამოუშვა სხვა ალბომები სხვადასხვა წლებში, ისეთები როგორიცაა Anadolu 1974 წელს, Modern Fasıl 1978 წელს და Modern Oyun Havaları. მოგვიანებით მის შემოქმედებაში იყო სხვადასხვა მიღწევა: 1974 წელს ალბომები „წლები, რომლებიც არ დაბრუნდა / შეხედე ანკარას ქვას“, „ტანგოლარი“ და „წარსულიდან დღემდე“, „მე შემიყვარდა, მოვედი შენთან“ 1976 წელს. კინომუსიკის სფეროში მუშაობდა ისეთ რეჟისორებთან და ოსტატებთან, როგორებიც იყვნენ ოსმან სედანი და ატიფ ილმაზი. 1986 წელს მან დაწერა მუსიკა სერიალ „Çalıkuşu“-სთვის, რომელშიც მთავარი როლი აიდან შენერმა შეასრულა. ფილმები, როგორიცაა „ციუბიუკი“, „ჩემი ოცნებები, ჩემი სიყვარული და შენ“, „ქალს სახელი არ აქვს“, „მოგზაურთა მეფე“. მან შექმნა კომპოზიციები სატელევიზიო სერიალებისთვის, როგორიცაა „იოლას სასახლის მკვლელობა“, „ორი ქალი“, „ტატლ ბეტიუშ“, „გულ დიკენი“, „ორი და“, „ციურე“. 1994 წელს ესინ ენგინი დაავადდა სისხლის კიბოთი და თავისი საუნდტრეკის უმეტესობა საწოლში დაწერა. სიცოცხლის ბოლო პერიოდში მან შექმნა ალბომები, როგორიცაა „ნოსტალგიური რუსი ბოშა“, „ბოშათა ცეცხლი“, „საუნდტრეკები“. ესინ ენგინი გარდაიცვალა 1997 წლის 4 მაისს. ↑ Esin Engin – Celeb bio, works, relationships & more. ციტირების თარიღი: 2020-05-31. ↑ Esin Engin on Amazon Music. ციტირების თარიღი: 2020-06-10. ↑ Esin Engin. ციტირების თარიღი: 2020-05-31.
მზია წერეთელი

მზია წერეთელი (დ. 14 აგვისტო, 1963, თბილისი) — ქართველი თანამდებობის პირი, პედაგოგი, ფსიქოლოგი. 1985 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფსიქოლოგიისა და ფილოსოფიის ფაკულტეტი. 1990-1993 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფსიქოლოგიის ფაკულტეტის მიწვეული ლექტორი. 1993-2006 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფსიქოლოგიის ფაკულტეტის ზოგადი ფსიქოლოგიის კათედრა. 2006-2008 წლებში ასოცირებული პროფესორი. 2006-2008 წლებში კავკასიის ბიზნეს სკოლის მიწვეული ლექტორი. 2008 წლიდან თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფსიქოლოგიის მიმართულების პროფესორი, ფსიქოლოგიის მიმართულების საბაკალავრო პროგრამის თანახელმძღვანელი, ასევე განათლების ფსიქოლოგიის კონცენტრაციის ხელმძღვანელი, სამაგისტრო პროგრამების ხელმძღვანელი. 2008-2010 წლებში ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტში მიწვეული ლექტორი. 2010-2011 წლებში განათლებისა და მეცნიერების სამინისტროს ე„როვნული სასწავლო გეგმებისა და შეფასების ცენტრის“ ეროვნული შეფასებების, კვლევებისა და ანალიზის დეპარტამენტის უფროსი. 2012-2013 წლებში ფსიქომეტრიკოსი ექსპერტის პოზიცია საქართველოს დაწყებითი განათლების პროექტში. 2013 წლიდან იყო საქართველოს განათლებისა და მეცნიერების სამინისტროს კვლევისა და შეფასების სამმართველოს უფროსი, ხოლო 2014 წლიდან განათლების ფსიქოლოგიის სასწავლო-სამეცნიერო ინსტიტუტის დირექტორი. 1990 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „მეხსიერებაში სემანტიკური ინფორმაციის შენახვის ფორმებისა და მექანიზმების შესახებ.“ 2005 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაციის თემა — „გენდერული ცნობიერების ფორმირებისა და მოქმედების ფსიქოლოგიური მექანიზმები.“ Intercultural sensitivity among Georgian, Armenian and Azerbaijani students in Georgia - Tbilisi, 2015. - 96p.. - ISBN: 978-9941-0-7510-0 ინკლუზიური განათლება (თანაავტორი). - თბილისი, ტიფლოპოლიგრაფია, 2011. გვ. 188 - ISBN: 978-9941-0-2973-8 ტესტური დავალებების შექმნის ხელოვნება : დამხმ. სახელმძღვ. სკოლის მასწავლებლებისათვის (თანაავტორი). - თბილისი, ეროვნ. სასწ. გეგმებისა და შეფასების ცენტრი, 2009 გვ. 169 - ISBN: 978-9941-0-1662-2 როგორ ვასწავლოთ მოსწავლეებს აზროვნება : მეთოდ. სახელმძღვ. თბილისი, ეროვნ. სასწ. გეგმებისა და შეფასების ცენტრი, 2007 გვ. 84 გენდერი-კულტურული და სოციალური კონსტრუქტი : სალექციო კურსი სოც. მეცნ. მაგისტრატურისათვის (ავტორი). - თბილისი, სოციალურ მეცნიერებათა ცენტრი, 2006 გვ. 116 - ISBN: 99940-871-1-8 საქართველოს მეცნიერებათა დოქტორები, 1992-2006/შემდგ. და რედ.: ირინა ჯაფარიძე. თბ., 2012 გვ. 597 მზია წერეთელი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ მზია წერეთელი
ნანული მაისურაძე

ნანული მაისურაძე (დ. 19 თებერვალი, 1937) — ქართველი ეთნოლოგი და ისტორიკოსი. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი 1961 წელს. საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის და ეთნოლოგიის ინსტიტუტის მთავარი მეცნიერი თანამშრომელი. 2006 წლიდან ისტორიის, ეთნოლოგიის, რელიგიის შესწავლისა და პროპაგანდის სამეცნიერო ცენტრის თანამშრომელი.მის მიერაა წაკითხული ლექციების სპეციალური კურსი ეთნომუსიკოლოგიაში ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტსა და სულხან-საბა ორბელიანის სახელობის თბილისის პედაგოგიურ ინსტიტუტში. ნანული მაისურაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ ლექსიკონი[მკვდარი ბმული]
სუბატომური ნაწილაკები

სუბატომური ნაწილაკი — ნაწილაკი, რომელიც ზომით ატომზე პატარაა. ატომი მატერიის უმცირესი ნაწილაკია, რომლის ქიმიური საშუალებებით გამოყოფა შეუძლებელია, და დიდი ხნის განმავლობაში იგი უმარტივეს და უმცირეს ნაწილაკად ითვლებოდა. 1897 წელს ჯოზეფ ჯონ თომსონის მიერ ელექტრონის აღმოჩენამ ეს მოსაზრება უარყო და სამეცნიერო სამყარო შეძრა. მოგვიანებით, 1919 წელს, ერნესტ რეზერფორდმა პროტონი აღმოაჩინა და ივარაუდა ატომის ბირთვის შემადგენელი მეორე ნაწილაკის, ნეიტრონის არსებობა, რომელიც 1932 წელს აღმოაჩინა ჯეიმზ ჩედვიკმა. XIX საუკუნის მეორე ნახევრიდან მოყოლებული, მეცნიერებმა ასევე აღმოაჩინეს სხვა, მანამდე აღმოჩენილ სუბატომურ ნაწილაკებზე მცირე ზომის ნაწილაკებიც, როგორებიცაა კვარკები, გლუონები, ფერმიონები, მესონები და სხვა. დღესდღეობით, მეცნიერთა უმეტესობა თანხმდება, რომ სუბატომური ნაწილაკები იყოფა ორ კლასად: კომპოზიციურ და ელემენტარულ ნაწილაკებად. კომპოზიციური ნაწილაკების სტრუქტურა შედგება უფრო მცირე ნაწილაკებისგან, ხოლო ელემენტარული ნაწილაკები უმარტივესია, ე.ი. უფრო პატარა ნაწილაკებად დაშლა შეუძლებელია. მარტინუსი ვ., Facts and Mysteries in Elementary Particle Physics, რივერ ეჯი, 2003 კალიფორნიის უნივერსიტეტი,ნაწილაკთა მონაცემების ჯგუფი ↑ Britannica, Subatomic particle ↑ ნაწილაკები და ფუნდამენტური ურთიერთქმედება
Hellper

ჰელლპერ (Hellper) — კორეული მანჰვას სერია, დაწერილი და ილუსტრირებული შინ ჯოონგ-სეოკ (Shin Joong-seok)-ს მიერ, რომლის ხშირად გამოყენებული ალიასი „Sakk“ არის. პირველად გამოქვეყნდა, როგორც ვებტოონი (Webtoon) და შემდეგ, სერიალიზაცია გააკეთა AniBook-ს დახმარებით 2012-ის 3 მარტს. ჯერჯერობით მეორე სეზონი მიმდინარეობს, მაგრამ მწერალმა ახსენა, რომ იგი აპირებს 3 სეზონი ჰქონდეს მის მანჰვას. ეს მანჰვა იყენებს ბევრ ქრისტიანულ კონცეპტს პირველ სეზონში ვეცნობით მთავარ პერსონაჟს ჯანგ გვანგნამს (Jang Gwangnam), რომელიც არის კილლბეროს (Killberos) ბაიკერი ბანდის მეთაური და პირველ ეპიზოდში მკვლელობის ცდელობა იყო მასზე, რომლის გამო აღმოჩნდა ჯოჯოხეთის პირველ წრეში, სადაც გაიცნობს სესე-ს (Sese), რომელიც აუხსნის იმ სამყაროს მომკელების შესახებ და როგორ მიიღოს მისი სასურველი ფორმა, როგორც სული. ყველა სულს ააქვს ტიკეტი და მითი არის, რომ 99 სხვა სულს თუ მოკლავ და მათ ტიკეტებს აიღებ შენი შავი ტიკეტი გახდება თეთრი და სამოთხეში შეგიშვებენ. შენი ტიკეტი თუ გაიხევა ან დაკარგავ მაშინ შენი სული მოკვდება და გადაიქცევა მკვდრად (The Dead), რომელიც არის საკმაოდ დიდი ზომის მონსტრი, რომელმაც ინდივიდუალიზმი დაკარგა და მხოლოდ სხვების მოკვლაზე ფიქრობს. მეორე სეზონი არის პირველი სეზონის პროლოგი, სადაც ვხედავთ მთავარი პერსონაჟის ადრეულ ცხოვრებას ორიგინალურ კილლბეროსში, რომელიც იყო ბავშვთა სახლი, სადაც ბავშვებს ზრდიდნენ, რომ დაამარცხონ ბავშვთა სახლის მეთაურის ჯანგას, ასევე ცნობილი როგორც ჯანგ დაე-ჰო (Jang Dae-Ho), მტრები. ჯერჯერობით გამოსული არ არის, მაგრამ ავტორმა თქვა, რომ იქნება პირველი სეზონის გაგრძელება. ამ მანჰვაში ფერების მიხედვით არის ჰიერარქია, სადაც წითელი არის ყველაზე სუსტი, რომელიც არის სულების ფერი შემდეგ, ყვითელი რომელიც გობლინების ფერია შემდეგ, ლურჯი, რომელიც ახასიათებს მომკელებს და ასევე აქვს ქვეკლასი მუქი ლურჯი შემდეგ, მეორე ყველაზე ძლიერი ჰიერარქიაში არის იისფერი, რომელიც ახასიათებს პერსონაჟს სახელად სიბნელე-ს 3 ალტერ ეგოს და ასევე სიბნელის პარტიის დელეგატებს და ბოლოს არის თეთრი ფერი, რომელიც ეკუთვნის ამ სამყაროს ღმერთს, ანგელოზებს და ასევე ნათელი პარტიის დელეგატებს. ჯანგ გვანგნამ არის სული, რომელიც ჯოჯოხეთში აგრძელებს მის ცხოვრებას და არის ერთ-ერთი იშვიათი ჰელლპერი (Hellper), რომელიც დახმარებას იღებს ბნელი პარტიის დელეგატებისგან, მის შემთხვევაში შევილლე ჯარისხელი (Sheville Warhand) ეხმარება, ეს საშუალებას აძლევს, რომ ფერი შეიცვალოს და ბნელი პარტიის დელეგატის სიძლიერე აიღოს. ასევე ვოტე კოუნტერი (Vote Counter) არის, რაც ნიშნავს, რომ მას შეუძლია სამყაროს შემდეგი ციკლი გადაწყვიტოს, ანუ თუ სიბნელის პარტია იქნება დომინანტი ან ნათელი პარტია იქნება დომინანტი. ეს მას აძლევს რეინკარნაციის თვისებას და მის წინა ცხოვრებაში იგი ნოე იყო. ჯანგ დაე ჰო ჯანგ გვანგნამ Sakk/Shin Joong-Seok „Hellper 1“ 2014, Webtoon Sakk/Shin Joong-Seok „Hellper Season 2 : Killberos“ 2016, ↑ Jang Gwangnam ↑ Jang Dae-Ho
ღუღუნ წახნაგია

ღუღუნ წახნაგია (დ. 1933, მეორე ჭოღა, ჩხოროწყუ, — გ. 2017) — ქართველი პოეტი. სწავლობდა გორის ბარათაშვილის სახელობის პედაგოგიური ინსტიტუტის ისტორია-ფილოლოგიის ფაკულტეტი. მეორე კურსზე აირჩიეს ფილოლოგიის ფაკულტეტის გაზეთის რედაქტორად, ამ გაზეთს უძღვებოდა ინსტიტუტის დამთავრებამდე. ასევე იგი ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტის რესურსცენტრთან არსებულ ლიტერატურულ გაერთიანებას ხელმძღვანელობდა. მისი პირველი ლექსების კრებულია „უსასრულო გზა“. ალექსანდრე ელერდაშვილი, ქართველი პოეტები, თბილისი, 2021, გვ. 374 ღუღუნ წახნაგია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ 1.0 1.1 1.2 http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00019483
დავით შენგელია (გეოლოგი)

დავით მიხეილის-ძე შენგელია (დ. 4 მაისი, 1933, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი გეოლოგი. გეოლოგია-მინერალოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1973), პროფესორი (1982) საქართველოს საინჟინრო აკადემიის ნამდვილი წევრი (1996), საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (2001), საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (2013). 1956 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამთო-გეოლოგიის ფაკულტეტი სამთო ინჟინერ-გეოლოგის სპეციალობით. 1956–1996 წწ. იყო ალექსანდრე ჯანელიძის სახეოლობის გეოლოგიის ინსტიტუტის; მეცნიერ თანამშრომელი, 1996 წლიდან ინსტიტუტის პეტროლოგიის განყოფილების ხელმძღვანელი; 1978–1998 წწ. საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის მინერალოგიის, პეტროლოგიისა და გეოქიმიის კათედრის გამგე და პროფესორი 1998 წლიდან; 1996 წლიდან არის საქართველოს საინჟინრო აკადემიის აკადემიკოსი; 1998 წლიდან ამავე აკადემიის გეოლოგიისა და სამთო საქმის განყოფილების აკადემიკოს-მდივანი. 1976-2006წწ. დავით შენგელია ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის მინერალოგიის, პეტროლოგიისა და გეოქიმიის კათედრაზე, სადაც კითხულობდა ლექციების კურსს მაგმურ და მეტამორფულ პეტროლოგიაში. 1984-1986 წწ. კითხულობდა ლექციებს პეტროლოგიაში მიწვეული პროფესორის რანგში პრაღის კარლოვის უნივერსიტეტში. დავით შენგელია არის 200-მდე სამეცნიერო ნაშრომისა და 8 მონოგრაფიის ავტორი. მისი ძირითადი სამეცნიერო ინტერესებია — გრანიტწარმოშობის პრობლემა, პეტრო-მინერალოგიური კვლევა, გეოთერმობარომეტრია, იზოტოპური გეოქრონოლოგია, ტექტონიკის როლი რეგიონული მეტამორფიზმისა და მაგმური ქანების ფორმირების პროცესში. ის გახლავთ ალექსანდრე ჯანელიძის (1992) და ალექსანდრე თვალჭრელიძის (2008) სახელობის პრემიების ლაურეატი. 2023 წელს გეოლოგიის დარგში სამეცნიერო მიღწევებისთვის დაჯილდოვებულია საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის საპატიო სიგელით (იუნესკოს მიერ დაწესებულ მეცნიერების მსოფლიო დღესთან დაკავშირებით). U–Pb LA-ICP-MS geochronology of polygenetic zircons from Beshta and Kamenistaya intrusions (the Greater Caucasus), 2022. Metamorphism of the Dizi Series Rocks (the Greater Caucasus): Petrography, Mineralogy and Evolution of Metamorphic Assemblages, 2021. U–Pb LA–ICP–MS dating of zoned zircons from the Greater Caucasus pre-Alpine crystalline basement: Evidence for Cadomian to Late Variscan evolution 2020. Genetic Typification of Zircons from Infrastructure of the Elbrus Subterrane (Caucasus), 2007. Докембрийско-палеозойский региональный метаморфизм, гранитоидный магматизм и геодинамика Кавказа, 2005. Петрология палеозойских гранитоидов Северного Кавказа 1972. დავით შენგელია (გეოლოგი) — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი დავით შენგელია — საქართველოს მეცნიერებათა აკადემია დავით შენგელია — პეტროლოგიის, მინერალოგიის, გეოქიმიისა და ლითოლოგიის განყოფილება
გურამ მამაცაშვილი

გურამ მამაცაშვილი (დ. 7 ოქტომბერი, 1931, თბილისი — გ. 2009) — ქართველი ინჟინერი, პედაგოგი. გურამ მამაცაშვილი დაიბადა 1931 წელს, თბილისში. 1956 წელს დაამთავრა საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის ჰიდროტექნიკისა და მელიორაციის ფაკულტეტი „ინჟინერ-ჰიდროტექნიკოსის“ კვალიფიკაციით. 1956-1961 წლებში. მუშაობდა „ხრამჰესის“ იჰიდროელექტროსადგურს მშენებლობაზე, თბილისის წყალსადენის სათავე ნაგებობების სამმართველოს უფროსად, საქართველოს სახელმწიფო საგეგმო კომიტეტში. 1961 წლიდან საქართველოს მელიორაციისა და წყალთა მეურნეობის სამინისტროს სისტემაში კაპიტალური მშენებლობის სამმართველოს მთავარი ინჟინერი იყო., 1981-1986 წლებში საქართველოს კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის მელიორაციის განყოფილების გამგე იყო; 1986-1988 წლებში მუშაობდა საქართველოს სახელმწიფო კომიტეტის "აგრომრეწვის" თავმჯდომარის პირველ მოადგილედ; 1988-1990 წლებში სამშენებლო გაერთიანება "მთავარწყალმშენის" უფროსის მოადგილე იყო; წლების განმავლობაში იყო ტექნიკური უნივერსიტეტის ლექტორი. საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია, თბილისი, 2017, გვ. 366-367 გურამ მამაცაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ გურამ მამაცაშვილი
J. Cole

ჯერმეინ ლამარ კოული (დ. 28 იანვარი, 1985, ფრანკფურტი, დასავლეთ გერმანია) — ამერიკელი რეპერი და მუსიკალური პროდიუსერი. დაიბადა გერმანიის სამხედრო ბაზაზე და გაიზარდა ფეიეტვილში, ჩრდილოეთ კაროლინაში (აშშ). დააარსა ხმის ჩამწერი სტუდია „Dreamville Records“, რომელიც თანამშრომლობდა ისეთ მუსიკოსებთან, როგორიცაა JID, Ari Lennox, EarthGang და სხვა. „Dreamville Records“-მა გამოუშვა 4 კომპილაციური ალბომი, საიდანაც მესამემ „Revenge of the Dreamers III“ ბილბორდ 200-ში პირველი ადგილი დაიკავა. ჯერმეინის ყველა ალბომი გამოსვლის კვირას ბილბორდ 200-ის ხუთეულში მოხვდა. „Cole World: The Sideline Story“ (2011) „Born Sinner“ (2013) „2014 Forest Hills Drive“ (2014) „4 Your Eyez Only“ (2016) „KOD“ (2018) „Off-Season“ (2021) „Might Delete Later“ (2024) „The Come Up“ (2007) „Warm Up“ (2009) „Friday Night Lights“ (2010) სტუდიის ვებსაიტი ინტერვიუ
დი ენ ჰოლისკი

დი ენ ჰოლისკი (დ. 12 დეკემბერი, 1948) — ენათმეცნიერი დაამთავრა ჩიკაგოს უნივერსიტეტი (აშშ). იკვლევს ქართველურ (ქართულ, ჭანურ) ენებსა და მთის კავკასიურ ენებს. ამჟამად მუშაობს ვაშინგტონის ჯორჯ მეისონის უნივერსიტეტში. ქართული თარგმანი დაიბეჭდა 2000 წელს. გამოკვლევებიდან რომლებიც ქართველურ-კავკასიურ ენებს ეხება, აღსანიშნავია: "სტატიკური ზმნები ქართულსა და სხვაგან", 1978; "ასპექტის თეორია და ქართული ასპექტი", 1981; "გარდაუვალი ზმნის სუბიექტის ბრუნვა წოვათუშურში (ბაცბურში)", 1987; "ლაზური" (სერია: კავკასიის მკვიდრთა ენები), 1991 (ყველა ინგლისურად); გამოცემული აქვს (ე. ქადაგიძესთან ერთად) წოვათუშური ტექსტები. რედაქტორია (კევინ ტუიტთან ერთად) კრებულისა, რომელიც ეძღვნება ჰოვარდ არონსონის. ქართული ენა: ენციკლოპედია. - თბ. 2008. - გვ.615 ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ლეილა პაპავა

ლეილა პაპავა (დ. 3 სექტემბერი, 1927, ქუთაისი — გ. 16 იანვარი, 2004) — ქართველი ექიმი, ბიოლოგი, ქიმიკოსი. 1955 წელს დაამთავრა ა.ს. პუშკინის სახელობის თბილისის პედაგოგიური ინსტიტუტი ქიმიისა და ბიოლოგიის სპეციალობით. 1960-იანი წლებიდან დაიწყო მუშაობა ბიოქიმიური ლაბორატორიის ექიმ-ლაბორანტად ქალაქ თელავის რაიონულ საავადმყოფოში. გარდაიცვალა 2004 წლის 16 იანვარს. დაკრძალულია ქალაქ თელავის ე. წ. ძველ სასაფლაოზე. ლეილა პაპავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ნოე ჯორბენაძე

ნოე ჯორბენაძე (დ. 20 ივლისი, 1956) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. ნოე ჯორბენაძე დაიბადა 1956 წლის 20 ივლისს, თბილისში. 1979 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1981-1984 წლებში იყო თბილისის პირველი კლინიკური საავადმყოფოს ექიმი–პათოლოგანატომი; 1984-1991 წლებში პათოლოგანატომიური განყოფილება გამგე; 1991-1993 წლებში თბილისის მორფოლოგიური დიაგნოსტიკის ცენტრის მთავარი ექიმი; 1993 წლიდან კლინიკური პათოლოგიის ს/პ ცენტრის დირექტორი; ავტორია 10 სამეცნიერო ნაშრომისა. საკანდიდატო დისერტაციის თემა – "თირკმელის მორფოლოგიური ცვლილებები პოსტრეანიმაციულ პერიოდში", დაიცვა 1989 წელს. ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია, თბ. 2000, გვ. 379 ნოე ჯორბენაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ელგუჯა ქუთელია

ელგუჯა ქუთელია (დ. 7 დეკემბერი, 1941, ბანძა) — ქართველი მათემატიკოსი, პედაგოგი, ფიზიკოსი. 1964 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტი. 1964-1970 წლებში მუშაობდა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის უმცროს მეცნიერ თანამშრომლად. 1967-1970 წლებში იყო ბარდინის სახელობის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის ასპირანტი, 1973-1976 წლებში საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის დოცენტი. 1977-1987 წლებში ამავე ინსტიტუტის ელექტრონული მიკროსკოპიის რესპუბლიკური ცენტრის ხელმძღვანელი, 1987-1999 წლებში ინსტიტუტის სტრუქტურული კვლევის რესპუბლიკური ცენტრის ხელმძღვანელი, 1993 წლიდან კი საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ფიზიკური მასალათამცოდნეობის კათედრის გამგე. ავტორია 220-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომის, მათ შორის 3 მონოგრაფიის, 35-ზე მეტი პატენტის. მისი ხელმძღვანელობით და უშუალო მონაწილეობით ბოლო 10 წლის მანძილზე შესრულდა 10 საერთაშორისო საგრანტო პროექტი. 2004 - საქართველოს სახელმწიფო პრემია, მეცნიერებისა და ტექნიკის დარგში (ერთობლივი გამარჯვება) 2000 წელს რუსულ ენაზე გამოცემული მონოგრაფიისათვის - "ავტომობილების ხანგამძლეობის, ეკონომიურობისა და ეკოლოგიურობის ამაღლება ახალი თაობის ზეთების დამუშავებითა და გამოყენებით" 2001 - ღირსების ორდენი 1998 - ღირსების ორდენი 1998 - ღირსების მედალი ქართული ტექნიკური მეცნიერების განვითარებისა და საინჟინრო კადრების აღზრდის საქმეში შეტანილი თვალსაჩინო პირადი წვლილისათვის 1986 - მედალი „შრომითი მამაცობისთვის“ საქართველოს მეცნიერებისა და ტექნიკის დარგის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები 1993-2004 წლებში თბ., 2012 გვ. 200 წიგნი ღირსებისა: ტ. 6/ შემდგ.: თამაზ ყიფიანი (რედ.), თენგიზ გაჩეჩილაძე, გურამ სიმონიშვილი.- თბ., 2003. გვ. 301 ელგუჯა ქუთელია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ ელგუჯა ქუთელია
ვინს გილიგანი

ჯორჯ ვინსენტ გილიგანი (დ. 10 თებერვალი, 1967) — ამერიკელი სცენარისტი, პროდიუსერი. დაიბადა 10 თებერვალს, 1967 წელს რიჩმონდში, ვირჯინია. ჯორჯ ვინსენტ გილიგანის მშობლები სკოლის მასწავლებელი და სადაზღვეო პრეზენტაციების დამრიგებელი იყო. ის კათოლიკე ოჯახში გაიზარდა, მაგრამ მოგვიანებით თავის თავს აგნოსტიკოსი უწოდა. მისი მშობლები განქორწინდნენ 1974 წელს, ხოლო გილიგანი და მისი უმცროსი ძმა გაიზარდა ფერმვილის და ჩესტერფილდის ოლქში, სადან სწავლა განაგრძეს. გილიგანმა თავისი ტალანტი ადრეული ასაკიდან აღმოაჩინა და იგი მაქსიმალურად განავითარა. ვინს გილიგანი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში
ნატალია ჩინჩალაძე

ნატალია ჩინჩალაძე (დ.30 ოქტომბერი, 1974, თბილისი, საქართველო) — ქართველი პედაგოგი, მათემატიკოსი, მეცნიერი. 1996 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი. 1996-1997 I კატეგორიის ინჟინერი, 1997-2003 უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, 2003 ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა კანდიდატი, 2003-2006 უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, 2007-მკვლევარი, 2007-2010 ზუსტი და საბუნებისმეტველო მეცნიერებათა ფაკულტეტი, 2010 აკადემიური დოქტორი, 2010, 2016 ასისტენტ-პროფესორი, 2016 ასოცირებული პროფესორი, 2016 ი.ვეკუას სახელობის გამოყენებითი მათემატიკის ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე. მის ინტერესს მოიცავს დრეკადი გარსები, ფირფიტები, ღეროები, თხევად და დრეკად გარემოთა ურთიერთქმედების ამოცანები, გადაგვარებული დიფერენციალური განტოლებები და სისტემები, სასაზღვრო და საწყის-სასაზღვრო ამოცანები. შესწავლილი აქვს ხარისხოვანი წამახვილების მქონე პრიზმული გარსების ღუნვის სტატიკისა და დინამიკის ამოცანები. წამახვილების გეომეტრიაზე დაყრდნობით დადგენილი აქვს კრიტერიუმი, როდის შეიძლება წამახვილებული ბოლოების ჩამაგრება ან დაყრდნობა, როგორც იერარქიული, ასევე, კირხოფ-ლიავის მოდელებისათვის. განხილული აქვს წამახვილებული ფირფიტებისა და არაკუმშვადი სითხის ურთიერთქმედების საკონტაქტო ამოცანები. ნატალია ჩინჩალაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ 1.0 1.1 http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00016620/ ↑ ნატალია ჩინჩალაძე
ელენე ჩადუნელი

ელენე ჩადუნელი ( 4 ოქტომბერი, 1948, კაპსუკასი, ლიტვა) — ქართველი ექიმი, კარდიოლოგი. 1966 წელს სწავლობდა კარელიის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამკურნალო საქმის ფაკულტეტზე. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი 1972 წელს.1972-1974 წლებში მუშაობდა თბილისის სასწრაფო დახმარების გამსვლელი ბრიგადის ექიმად. 1975-1984 წლებში იყო თერაპიის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის ურგენტული თერაპიის ექიმი-ორდინატორი. 1984 წლიდან ამავე ინსტიტუტის სწავლულო მდივანი. ავტორია 16 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება ათეროსკლეროზის, ჰემოსტაზის სისტემისა და ჰიპერლიპიდემიის პრობლემებს. მონაწილეობდა კლივლენდის, სლოვენიის და ბუდაპეშტის საერთაშორისო სიმპოზიუმებში. თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია, ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში, თბილისი, 2000, გვ.319 ელენე ჩადუნელი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
თენგიზ მაღალაშვილი

თენგიზ მაღალაშვილი (დ. 1 აგვისტო, 1927, თბილისი, საქართველო — გ. 22 იანვარი 1985) — ქართველი თეატრისა და კინოს რეჟისორი. დაიბადა ქალაქ თბილისში. 1951 წელს არქიტექტურის ფაკულტეტის სტუდენტი გახდა თბილისის ა. ქუთათელაძის სამხატვრო აკადემიაში, მაგრამ სწავლა შეწყვიტა და შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტის თეატრალური ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტზე განაგრძო სწავლა. ინსტიტუტის დამთავრებისთანავე კინოსტუდია „ქართულ ფილმში“ დაიწყო მუშაობა რეჟისორის ასისტენტად. ამავდროულად კი რეჟისორ კ. პიპინაშვილს ასისტენტობას უწევდა ფილმ -„ორი ოკეანის საიდუმლობას“ გადაღებისას. 1956-1958 წლებში ქუთაისის დრამატული თეატრის დამდგმელი, შემდგომ კი რეჟისორი გახდა. 1956 წელს პირველად დადგა ქართულ სცენაზე პ. კაკაბაძის „კახაბერის ხმალი“ და ლ. სანიკიძის „გაიუს გრაკხი“(1957). 1958 წლიდან კი თელავის თეატრის მთავარი რეჟისორი გახდა და დადგა სპეკტაკლები: ი. მჭედლიშვილის „პირველი ყეენობა“ და გ. ლორკას „სისხლიანი ქორწილი“. 1959 წელს კი ისევ კინოსტუდია „ქართულ ფილმში“ ბრუნდება. 1965 წლიდან სიცოცხლის ბოლომდე თბილისის მოზარდ მაყურებელთა ქართული თეატრის მთავარი რეჟისორია. გამოსარჩევია მისი რეჟისორული ნამუშევრები: სილხან-საბა ორბელიანის „სიბრძნე სიცრუისა“ ნ. ხატისკაცის ინიცირებით, მოლიერის „სკაპერის ოინები“, ო. ტაბაკოვის „ფიფქია და შვიდი ჯუჯა“, ლ. ქიაჩელის „ტარიელ გოლუა“, ე. შვარცის „წითელქუდა“, ქ. ქუჩუკაშვილის „კონკია“, „სად ხარ სულიკო?“, „გოგო და ბიჭი“, „შვილები“ და ლიტერატურული კომპოზიცია „დღეს ჩვენ ვფიქრობთ ბარათაშვილზე“, ს. ვოლოდინის „უფროსი და“ და ა.შ. მისი რეჟისორობითაა გადაღებული მოკლემეტრაჟიანი და მხატვრული ფილმები: „ძნელი დასაწყისი“ (1982), „არსენას სიმღერა“. კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ რეჟისორი , საბავშვო ფილმების კინოკავშირის სექციისა და საბავშვო თეატრების საერთაშორისო ასოციაციის წევრი (1964-1975) 1971 - საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე მოსკოვის დრატურგიის ფესტივალი, ლაურეატი მოსკოვის საერთაშორისო თეატრების ფესტივალი, ლაურეატი თბილისი: ენციკლოპედია.- თბ., 2002. - გვ.646 2007 წლის საიუბილეო თარიღები: (თეატრი, მუსიკა, კინო, ქორეოგრაფია), თბ, 2007, გვ.73 თენგიზ მაღალაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ თენგიზ მაღალაშვილი
JID

დენსინ ჩოის რუტი (დ. 30 ოქტომბერი, 1990, ატლანტა, ჯორჯია, აშშ) — ამერიკელი რეპერი და მომღერალი ცნობილი როგორც JID (JID). დაიბადა და გაიზარდა ატლანტაში, მან გააფორმა კონტრაქტი J. Cole-ის Dreamville Records-თან და Interscope Records-თან 2017 წელს. განათლება მიიღო სტეფენსონის საშუალო სკოლში და ჰემპტონის უნივერსიტეტში. მან 2010 წელს EarthGang-თან ერთად ჩამოაყალიბა მუსიკალური კოლექტივი Spillage Village. „The Never Story“ (2017) „DiCaprio 2“(2018) „The Forever Story“ (2022) „Forever & A Day“ (2024) Cakewalk (2010) Cakewalk 2 (2011) Route of All Evil (2012) Para Tu (2013) dreamvillie