laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
Eurogamer

Eurogamer — ვიდეო თამაშებისადმი მიძღვნილი ვებსაიტი, რომელიც აქვეყნებს: სიახლეებს, მიმოხილვებს, პრევიუებს, რეცენზიებსა და ა.შ. საიტს მართავს Eurogamer Network Ltd. განთავსებული ბრაიტონში. დაარსდა 1999 წელს ძმები რუპერტ და ნიკ ლოუმენების მიერ. დღესდღეობით, ევროპაში Eurogamer წარმოადგენს ერთ-ერთ ყველაზე გავლენიან ინტერნეტ გამოცემას ვიდეო თამაშების თემაზე. ევროგეიმერზე დაყრდნობით, 2011 წლის ნოემბრის მონაცემით საიტის მომხმარებელთა რაოდენობამ 5.7 მილიონს მიაღწია. ) 2006 წლის თებერვალს საიტმა გაუშვა საკუთარი ტელეარხი - Eurogamer TV. თუმცა გარკვეული ხნის შემდეგ, იგი გადაკეთებული იქნა რუბრიკად — Eurogamer.net Videos. 2014 წლიდან საიტის რედაქტორია ოლი უელსი, რომელმაც შეცვალა ტომ ბრემუელი. ბრემუელი იყო საიტის ყველაზე სტაჟიანი თანამშრომელი. ბრემუელმა ჯერ კიდევ 2000 წელს გამოაქვეყნა თავისი პირველი სტატია. (2014 წელს დატოვა რედაქცია). საიტის რედაქციის შემადგენლობაში შედიან PC Gamer, GamesTM, Edge, Rock, Paper, Shotgun-ის ყოფილი თანამშრომლები. 2007 წელს ეუროგეიმერმა გაუშვა საიტის პირველი არაინგლისურენოვანი ვერსია სახელწოდებით Eurogamer Germany - გერმანულ ენაზე, რასაც მოჰყვა შემდეგი ვერსიები: ფრანგული (მაისი, 2008), ნიდერლანდური. (ივნისი, 2007), პორტუგალიური (აგვისტო, 2008), ესპანური და იტალიური (ოქტომბერი, 2008 წელი), რუმინული (მაისი, 2009), დანიური (ივნისი, 2009), ბელგიური (აგვისტო,2008) და შვედური (აპრილი, 2010). 2011 წელს ჰოლანდიური და ბელგიური ვერსიები გაერთიანდნენ სახელწოდებით Benelux. რუმინული გამოცემა დაიხურა 2011 წელს. პირველ არაევროპულ გამოცემად იქცა ბრაზილიური ვერსია გახსნილი 2012 წელს სახელწოდებით Brasilgamer, ასევე შეიქმნა ამერიკული - USgamer, რომელიც არის მრავალფორმატიანი სათამაშო ვებსაიტი. მას ჰყავს დაძმობილებული საიტი GamesIndustry.biz. იგი აშუქებს გლობალურ საკითხებს ვიდეო თამაშების ინდუსტრიის შესახებ. Games Media Awards-ის ცერემონიზე ეუროგეიმერმა მიღო ჯილდოები საუკეთესო სათამაშო საიტის კატეგორიებში - სიახლეები და მიმოხილვები. იგივე ჯილდოები ერგო 2008 წლისა და 2011 წლის ცერემონიებზე. რედაქტორის მოადგილეს ტომ ბრემუელს გადაეცა ჯილდო „საუკეთესო ავტორი სპეციალიზებული ციფრულ გამოცემებზე". რუპერტ ლოუმენი 2003 წლის Sussex Business Awards-ზე დასახელებული იქნა „წლის ბიზნესმენად“. სიახლეების რედაქტორმა უესლი ინ-პულს ერგო "საუკეთესო სიახლეების მწერლის" წოდება. ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2006-11-29 საიტზე Wayback Machine. GamesIndustry.biz ↑ Eurogamer.net Site Info. Alexa Internet. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-11-28. ციტირების თარიღი: 2014-04-01. ↑ Product Page - ABC. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-02-05. ციტირების თარიღი: 2013-01-22. ↑ Eurogamer.net • video game reviews, news, previews, forums, and videos • Eurogamer.net. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-02-07. ციტირების თარიღი: 2013-01-22. ↑ Brasilgamer.com.br • Notícias, análises de videogames, vídeos e fórum • Brasilgamer.com.br. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-02-05. ციტირების თარიღი: 2013-01-22. ↑ Websites. Gamer Network. ციტირების თარიღი: 2014-08-07. ↑ USGAMER. Gamer Network. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-08-06. ციტირების თარიღი: 2014-08-07. ↑ Gamer Network expands US sales, editorial teams. Gamesindustry.biz. ციტირების თარიღი: 2014-08-07.
პილარ მონტენეგროს დისკოგრაფია

პილარ მონტენეგროს დისკოგრაფია — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
სამრა რაჰიმლი

სამრა რაჰიმლი (აზერ. Səmra Rəhimli; დ. 19 ოქტომბერი 1994, აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანელი მომღერალი. სამრა 1994 წლის 19 ოქტომბერს დაიბადა. სიმღერა ადრეულ ასაკში, მამამისთან ერთად დაიწყო. სამრამ 16 წლის ასაკში სიმღერის რამდენიმე კონკურსში მიიღო მონაწილეობა. ახალგაზრდა მომღერალმა მონაწილეობა მიიღო „ევროვიზია 2012“-ის ეროვნულ საკვალიფიკაციო რაუნდში, მაგრამ გამოცდილების არარსებობის გამო წააგო. 16 წლის სამრამ თაყვანისმცემლების მეხსიერებაში ევროვიზიის ეროვნულ საკვალიფიკაციო რაუნდში გამოსვლით შეძლო დარჩენა. სამრა არის „კულტურისა და ხელოვნების უნივერსიტეტი“-ს სტუდენტი, რომელმაც გასული წლის დეკემბერში, მონაწილეობა მიიღო სიმღერის კონკურსზე „აზერბაიჯანის ხმა“, სიმღერით „Wrecking Ball“. ასპარეზობდა მანანა ჯაფარიძის გუნდში, სადაც მე-4 ადგილი დაიკავა. 21 წლის სამრა „საზოგადოებრივი ტელევიზიისა და რადიომაუწყებლობის კომპანიის“ შიდა ფარული კენჭისყრით, ასევე 100 ტელევიზიის, მუსიკის ექსპერტების და ევროპის 35 ქვეყნის „ევროვიზიის“ თაყვანისმცემლების აზრით შერჩეულ იქნა აზერბაიჯანის წარმომადგენლად ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 2016-ზე, სადაც 117 ქულით, მე-17 ადგილი დაიკავა. ტრადიციულად წელსაც, აზერბაიჯანმა შვედეთის დელეგაციას მიმართა მუსიკის არჩევაში. სამრამ ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 2016-ზე შეასრულა „Miracle“ („სასწაული“), სიმღერის ავტორი შვედი კომპოზიტორი სანდრა ბიურმანია. ↑ “O səs Türkiyə”dən “Eurovision”a… - 21 yaşlı Səmra az. Qafqaz İnfo (10 March 2016). ციტირების თარიღი: 11 March 2016. ↑ Omelyanchuk, Olena. Samra will represent Azerbaijan in Stockholm!. European Broadcasting Union (10 March 2016). ციტირების თარიღი: 10 March 2016.
Miracle (სინგლი)

Miracle (ქართ. სასწაული) — სიმღერა, რომელსაც ასრულებს აზერბაიჯანის წარმომადგენელი სამრა რაჰიმლი ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 2016-ზე. ↑ Omelyanchuk, Olena. (9 March 2016) Samra will represent Azerbaijan in Stockholm!. EBU.
ნორაშენი

ნორაშენი (სომხ. Նորաշեն) — ღვთისმშობლის სახელობის სომხური ეკლესია თბილისში. მდებარეობს ქვემო კალაში, კოტე აფხაზის ქუჩაზე, ჯვარის მამის გვერდით. პირველი ეკლესია აქ აშენდა 1740 წელს. ამჟამად მდგომი ეკლესია ძირითადად აგებულია 1790-96 წლებში (ცალკეული სამუშაოები 1830-იან წლებამდე გრძელდებოდა). ნორაშენი აგურით ნაგები, „ჩახაზული ჯვრის“ ტიპის ეკლესიაა. გუმბათი ეყრდნობა ორ მსხვილ მრგვალ ბურჯსა და აფსიდის კედლების შვერილებს. ეკლესიას სამი შესასვლელი აქვს. სამრეთის კარის წინ არის XIX ს-ის I ნახევარში მიშენებული, თლილი ქვით მოპირკეთებული და უხვად მოჩუქურთმებული ასიმეტრიული კარიბჭე. ამავე დროისაა დასავლეთ მკლავის კეხზე აღმართული მომცრო აჟურული სამრეკლო. ეკლესიის ფასადებს ამკობს დეკორატიული თაღნარი. იერით ნორაშენის ეკლესია გვიანი შუა საუკუნეების სომხურ და ქართულ არქიტექტურას უკავშირდება, თუმცა ფასადთა გაფორმებაში თავს იჩენს კლასიციზმის ელემენტებიც (ფრონტონები თაღოვანი ნიშების თავზე). შიგნით ეკლესიის კედლებში ჩადგმულია XVII საუკუნის ხაჩკარები. ეკლესიას ამკობს თბილისელი სომეხი მხატვრის მკრტუმ ოვნათანიანის მიერ 1834-35 წლებში შესრულებული მოხატულობა. ეკლესიის დასავლეთ კედელთან, კარის მარჯვნივ თბილისელი სომეხი ვაჭრისა და მეცენატის მიხეილ თამამშევის (1852-1908) საფლავია. საქართველოს ძველი ქალაქები: თბილისი", 2006 წ. მეორე გამოცემა. ISBN 99940-0-923-0 ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ნორაშენი ნორაშენი 3D განზომილებაში  კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 3742
აჰმადი (შირვანი)

აჰმად I — მერვე შირვანშაჰი 956-981 წლებში, მეოთხე ლაიზანშაჰი, მუჰამედ III-ის შვილი. აჰმად I-მა შირვანშაჰის თანამდებობა 956 წელს, მუჰამედ III-ის გარდაცვალების შემდეგ დაიკავა. პირველი ქმედება, რომელიც მან განახორციელა, ვეზირ იბნ ალ-მარაღის სიკვდილით დასჯა იყო. აჰმადის ძმა — ჰაისამ იბნ მუჰამედი ლაიზანში გაიქცა, ხოლო ბიძაშვილი, აბულ ალ-ჰაისამ იბნ აჰმადი — ბარდაში, სადაც მოულოდნელად გარდაიცვალა. 968 წელს, ჰაისამ იბნ მუჰამედმა, შირვანში სალარიდების უფლებამოსილების დამყარების და შირვანშაჰისთვის ხარკის გადახდის იძულების მიზნით, იბრაჰიმ სალარიდთან ერთად შირვანს შეუტია. მათ მრავალი ქალაქი გაძარცვეს, რომელთა შორის იყო დერბენტი. ამის შემდეგ, ჰაისამ იბნ მუჰამედი ადგილობრივ მმართველებთან ერთად შირვანისკენ გაემართა, მაგრამ იგი დამარცხდა და იძულებული გახდა ტაბასარანში დაბრუნებულიყო. აჰმად I-ს შირვანშაჰის თანამდებობა 25 წლის განმავლობაში ეკავა. გარდაიცვალა 981 წელს. აჰმადის გარდაცვალების შემდეგ, მომდევნო შირვანშაჰი მისი შვილი — მუჰამედი გახდა. Минорский В. Ф. История Ширвана и Дербента. — М.,1963. Ашурбейли С. Государство Ширваншахов. — Б., 1983. ↑ S. Ashurbeyli – Shirvanshahs, Baku, 2007 ↑ Ibn Hawqal - Tarikhi al-Bab, page 348,354
ურდუ ენა

ურდუ (اُردُو) — ჰინდუსტანის ერთ-ერთი ვარიანტი, სამწერლობო და ლიტერატურული ენა, რომელსაც იყენებენ პაკისტანისა და ინდოეთის მუსლიმები. ურდუ პაკისტანის ოფიციალური ენა და ინდოეთის ერთ-ერთი მთავარი ლიტერატურული ენა, მიეკუთვნება ინდოევროპული ოჯახის ინდურ ჯგუფს. გენეტიკურად და სტრუქტურულად წარმოადგენს ჰინდის ნაირსახეობას. მისგან განსხვავდება სპარსული და არაბული სიტყვების სიუხვით. ურდუმ აღიარება ბრიტანეთის ინდოეთში 1837 წელს მოიპოვა, როდესაც ბრიტანელებმა სპარსული და ადგილობრივი ენები ჩრდილოეთ ინდოეთში ინგლისურით და ურდუთი ჩაანაცვლეს. მოლაპარაკეთა რაოდენობა: >45 მლნ ენის კოდი: ur სახელწოდება: ur — Urdu; en — Urdu; eo — Urduo დამწერლობა: არაბული ურდუს საფუძველი გახდა დელის რაიონის კილოკავები, რომლებიც ცნობილია სახელწოდებით „ქჰარი ბოლი“. მათ ბაზაზე XIII—XVI სს-ში ჩამოყალიბდა სალაპარაკო ენა ჰინდუსტანი, რომელიც ეთნოსთაშორისი ურთიერთობების ენის ფუნქციას ასრულებდა. იგი გავრცელდა დიდ ქალაქებსა და სავაჭრო გზებზე საკუთრივ ჰინდუსტანში (ამჟამად უტარ-პრადეში) და პენჯაბში. XVI—XVIII სს-ში მოხდა ჰინდუსტანის ერთ-ერთი ნაირსახეობის ფორმირება (შემდგომში ურდუ), რომელზეც დიდი იყო სპარსულის და არაბულის ზეგავლენა. ურდუს დამწერლობა არაბულ გრაფიკაზეა. ოფიციალური ენა: ინდოეთი — სხვა 15 ენასთან ერთად. ჯამუ და ქაშმირი პაკისტანი გავრცელების არეალი: ინდოეთი, პაკისტანი, ბანგლადეში ფრაზები და სიტყვები გამარჯობა — Salaam aleekum კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება — Khush amaadiid; გმადლობთ — Shukriya; Danyavad; კი / არა — HaaN; Ji han / Nahin; NehiiN; გეთაყვა — Merher-bani she; Merhbaanii karke; ნახვამდის — Khuda hafiz; ტახტი — Takht ; წყარო — bahi ; რიცხვები 1 — e:k, 2 — do:, 3 — ti:n, 4 — cha:r, 5 — pa:nch, 6 — chha, 7 — sa:t, 8 — a:th, 9 — nau, 10 — das ურდუს ენა დაარქივებული 2007-07-11 საიტზე Wayback Machine. ურდუს ენა ურდუ-ფრანგული და ფრანგულ-ურდუ ლექსიკონი Linguistic Lineage for Urdu - Ethnologue ↑ Brass, Paul R. (2005) Language, religion and politics in North India. Lincoln, NE: IUniverse. ISBN 978-0-595-34394-2.
ნიკოლოზ ბარათაშვილის სახლ-მუზეუმი

ნიკოლოზ ბარათაშვილის სახლ-მუზეუმი მდებარეობს თბილისში ჩახრუხაძის ქ. N17-ში ორსართულიანი სახლის პირველ სართულზე. მუზეუმი 1982 წელს გაიხსნა. საცხოვრებელი სახლი დღევანდელი სახით XIX ს-ის ბოლო მეოთხედში ჩამოყალიბდა. ფასადს კლასიცისტური ელემენტები ამჯობს, ეზოსკენ კი ნაგებობა ორ სართულად განლაგებული ხის აივნებით არის მიმართული. მოგრძო ეზოს სივრცეს შავთელის ქუჩისგან აგურის ზღუდე გამოჰყოფს. გადმოცემა ამ ადგილს ნიკოლოზ ბარათაშვილის სახელს უკავშირებს. ვარაუდობენ, რომ სახლის სარდაფში და პირველ სართულზე შემორჩენილი ძველი აგურის წყობა იმ ბანიანი სახლის ნაწილი უნდა იყოს, რომელშიც პოეტი ცხოვრობდა. მუზეუმში დაცულია 2000-მდე ექსპონატი, პოეტთან დაკავშირებული პიროვნებების ფოტო-მასალა, ბარათაშვილთა საგვარეულო გერბი, ფერწერული და გრაფიკული ნამუშევრები, სხვადასხვა დოკუმენტაცია, ნივთები. მუზეუმი აქტიურადაა ჩართული საზოგადოების ცხოვრებაში. ცალკე გამოყოფილ დარბაზში ხშირად იმართება მუსიკალური და პოეზიის საღამოები, გამოფენები, წიგნის პრეზენტაციები, შეხვედრები სხვადასხვა ქვეყნის წარმომადგენელ დიასპორებთან სახელწოდებით „კულტურათა დიალოგი“. გაერთიანებული ერების განათლების, მეცნიერებისა და კულტურის ორგანიზაციამ (UNESCO) – ნიკოლოზ ბარათაშვილის საიუბილეო თარიღი – დაბადებიდან 200 წლისთავი 2017 წლის საერთაშორისო მნიშვნელობის კულტურული მოვლენების ნუსხაში შეიტანა. 2017 წელს თბილისის მუზეუმების გაერთიანებამ ნიკოლოზ ბარათაშვილის 200 წლის იუბილესთან დაკავშირებით ნიკოლოზ ბარათაშვილის მემორიალური სახლ-მუზეუმის საზეიმო გახსნითი ღონისძიება გამართა. საგამოფენო სივრცეში პირველადაა გამოყენებული თანამედროვე მუზეოგრაფიის შესაბამისი კრეატიული ინდუსტრია და 3D ანიმაცია. რეექსპოზიციის პროექტის მიზანია, კულტურის სხვადასხვა ინდუსტრიული საშუალებებით – ანიმაციური მეთოდებით – ფართო საზოგადოებას წარუდგინოს და პოპულარიზაცია გაუწიოს ნიკოლოზ ბარათაშვილის სახელსა და შემოქმედებას თანამედროვე მუზეოგრაფიის შესაბამისად და მიმზიდველი აქციოს დამთვალიერებლისათვის. „საქართველოს ძველი ქალაქები: თბილისი“, 2006 წ. მეორე გამოცემა. ISBN 99940-0-923-0 ნიკოლოზ ბარათაშვილის სახლ-მუზეუმი ↑ ნიკოლოზ ბარათაშვილის განახლებული მემორიალური სახლ-მუზეუმი
Adventure Gamers

Adventure Gamers — ვიდეო თამაშების საიტი დაარსებული 1998 წელს. იგი, ძირითადად, აქვეყნებს სათავგადასავლო ჟანრის თამაშების მიმოხილივებსა და რეცენზიებს, ასევე - ინტერვიუებს გეიმდიზაინერებთან. საიტის მიმოხილვები მითითებულია ბევრ სათავგადასავლო თამაშის შეფუთვებზე.. იგი შედის CNET, Metacritic-სა და GameRankings-ის სანდო მიმოხილველთა სიაში. Adventure Gamers დაფასებულია სათავგადასავლო თამაშების დეველოპერებიგანაც; The Longest Journey შემქმნელის რაგნარ ტორკვისტის თქმით, საიტის მიმოხილვები მეტად მნიშვნელოვანია მისთვის, ხოლო კომპნია Straandlooper-ის გნცხადებით, Adventure Gamers „არის ერთ-ერთი ყველაზე დაფასებული ვებსაიტი სათავგადასავლო თამაშების შესახებ". ყოველწლიურად Adventure Gamers მასპინძლობს the Aggie Awards-ის დაჯილდოებას, სადაც სათავგადასავლო ჟანრის თამაშებს გადასცემენ პრიზებს სხვადასხვა კატეგორიაში: "საუკეთესო მხატვრული ნაწარმოები", "საუკეთესო თხრობა" და "წლის სათავგადასავლო თამაში". ოფიციალური საიტი ↑ Adventuregamers.com Site Info. Alexa Internet. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-05. ციტირების თარიღი: 2015-02-17. ↑ 2.0 2.1 Badge of Carnage on Adventure Gamers. Straandlooper. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-26. ციტირების თარიღი: 2011-11-30. ↑ Box art for AGON: the Mysterious Codex featuring a quote from Adventure Gamers ↑ Box art for Ankh featuring a quote from Adventure Gamers ↑ Box art for Missing featuring a quote from Adventure Gamers ↑ Box art for Scratches featuring a quote from Adventure Gamers ↑ Box art for Syberia featuring a quote from Adventure Gamers ↑ Box art for The Longest Journey featuring a quote from Adventure Gamer ↑ Dreamfall - Update 12. Ragnar Tornquist. ციტირების თარიღი: 2011-11-30.
როსტომ მეფის აბანო

როსტომ მეფის აბანო ან ზარაფხანა — 1795 წელს აღა მაჰმად ხანის შემოსევისას დანგრეული სასახლის კომპლექსის ერთადერთი შემორჩენილი ნაწილი. აგურის ნაგებობა გუმბათით არის გადახურული და ზემოდან ნათდება. ინტერიერს ოთხკუთხა ნიშებში ჩასმული შეისრული თაღები ამშვენებს. XIX ს-ში შენობაში ზარაფხანა იყო მოთავსებული. XX ს-ის 50-იან წლებში აქ მცირე გათხრების შედეგად ლითონის სადნობი ტიგელები და სამონეტო სიქები აღმოჩნდა. თბილისში ზარაფხანა, როგორც ჩანს, VI საუკუნის 80-იანი წლებიდან მოქმედებდა. სწორედ აქ უნდა მოეჭრათ ქართლის ერისთმავრებს- გურგენს, ჯუანშერს და სტეფანოზს პირველი ქართულწარწერიანი მონეტები. პირველად თბილისის ზარაფხანა მოხსენიებულია 704 წელს აქ მოჭრილ არაბულ დირჰემზე. IX-X სს-ში ზარაფხანა რეგულარულად ჭრიდა ვერცხლის ფულს, ჯერ არაბთა ხალიფის, მოგვიანებით კი თბილისის ჯაფარიან ამირთა სახელით. ერთიანი საქართველოს მეფეებიც XII-XIII სს-ში ფულს უთუოდ დედაქალაქში ჭრიდნენ, მაგრამ მათ მონეტებზე თბილისის სახელი არ არის აღბეჭდილი. თბილისის ზარაფხანის აღნიშვნა მონეტებზე განახლდა XIII ს-ის 40-იან წლებში. დოკუმენტურად ცნობილია, რომ ზარაფხანა მდებარეობდა სიონის ტაძრის მახლობლად. ვახტანგ VI-ის "დასტურლამაში" ამ ზარაფხანის წესდებაც არის შეტანილი. რუსეთის მიერ ქართლ-კახეთის დაპყრობისთანავე ზარაფხანა დაიხურა. 1804 წელს თბილისში ზარაფხანა აღდგა. იგი მოთავსებული იყო როსტომ მეფის აბანოს შენობაში და 1834 წლამდე უშვებდა სამი ნომინალის ვერცხლისა და სპილენძის ფულს, რომლებზეც ქართული წარწერებია ამოტვიფრული. თანამედროვე ზარაფხანა მდებარეობს დიღმის მასივში, ყოფილი საიუველირო ფაბრიკის შენობაში. "საქართველოს ძველი ქალაქები: თბილისი", 2006 წ. მეორე გამოცემა. ISBN 99940-0-923-0
აგნეტ იუნსენი

აგნეტ კრისტინ იუნსენი (ნორვ. Agnete Kristin Johnsen; დ. 4 ივლისი 1994, ნესებუ, ნორვეგია), ცნობილი, როგორც აგნეტი (Agnete) და აგი (Aggie) — ნორვეგიელი მომღერალი და კომპოზიტორი. იგი წარმოადგენდა ნორვეგიას ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 2016-ზე, როგორც სოლო შემსრულებელი, სიმღერით „Icebreaker“. იუნსენი დაიბადა 4 ივლისს 1994 წელს ნესებუში, რომელიც მდებარეობს ფინმარკის საგრაფოში, ნორვეგიაში. იგი არის ეთნიკურად სამი და სამი ბავშვთა ავტორის სიგნი ივერსენის ქალიშვილი. „The BlackSheeps“ ჩამოყალიბდა 2008 წელს, ხოლო მისი წევრები აგნეტ იუნსენთან ერთად იყვნენ მისი მშობლიური ნესებუს სკოლის მოსწავლეები. მოგვიანებით მათ მოიგეს კონკურსი „Melodi Grand Prix Junior 2008“, სიმღერით „Oro Jaska, beana“ („იყავი მშვიდად, ძაღლო“), რომელიც შესრულდა ორ ენაზე, ნორვეგიულად და საამურად. მოგვიანებით ჯგუფმა „MGP Nordic 2008“ მოიგო. „Oro Jaska, beana“ გახდა წლის მოგებული სიმღერა „Spellemannprisen Awards“-ზე და მიაღწია პირველობას ნორვეგიულ სინგლების ჩარტში. ↑ http://www.ifinnmark.no/nyheter/na-kan-signe-vinne-nordisk-rads-litteraturpris/s/1-30002-6948912 ↑ Nå kan Signe vinne Nordisk råds litteraturpris på www.finnmarkdagblad.no/finnmarken/lokale_nyheter/ Publisert 29. oktober 2013. Besøkt 2. november 2013. ↑ Suveren seier til samisk rock. NRK Troms og Finnmark (2008-09-14). ↑ Oro Jaska, Beana Norwegian. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-12-18. ციტირების თარიღი: 2008-11-30.
ვლადიმერ გოგოლაძე

ვლადიმერ ომარის ძე გოგოლაძე (დ. 18 აგვისტო, 1966, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი სპორტსმენი, სპორტული ტანმოვარჯიშე. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1988), ოლიმპიური ჩემპიონი (სეული, 1988, გუნდური ჩათვლა), ევროპის ჩემპიონატის მესამე პრიზიორი (1985), საბჭოთა კავშირის ხალხთა IX სპარტაკიადის (1986) ჩემპიონი. იაპონიის, ინგლისის, მოსკოვისა და რიგის ტურნირებში გამარჯვებული. მსოფლიოში პირველმა შეასრულა სამმაგი მალაყი. 1989 — საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატის მეორე პრიზიორი 1988 — საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატის მესამე პრიზიორი 1988 — სეულის ოლიმპიური თამაშების ჩემპიონი, გუნდურ ჩათვლაში 1986 — საბჭოთა კავშირის ხალხთა IX სპარტაკიადის ჩემპიონი, ღერძი 1985 — ევროპის ჩემპიონატის მესამე პრიზიორი, ორძელი 1985 — საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატის მეორე პრიზიორი 1985 — ევროპის ჩემპიონატის მესამე პრიზიორი, მრავალჭიდი 1984 — ახალგაზრდებს შორის მსოფლიოს ჩემპიონი, ღერძი 1984 — ახალგაზრდებს შორის მსოფლიოს ჩემპიონი, თავისუფალი ვარჯიში 1984 — ვერცხლის პრიზიორი, მრავალჭიდი 2003 — ვახტანგ გორგასლის II ხარისხის ორდენი 2018 — ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენი საბჭოთა კავშირის ხალხთა IX სპარტაკიადის მესამე პრიზიორი, ტაიჭი საბჭოთა კავშირის ხალხთა IX სპარტაკიადის მეორე პრიზიორი, მრავალჭიდი საბჭოთა კავშირის ხალხთა IX სპარტაკიადის მესამე პრიზიორი, გუნდური ჩათვლა ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 69. ვლადიმერ გოგოლაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ვლადიმერ გოგოლაძე — ბიოგრაფიული ლექსიკონი ვლადიმერ გოგოლაძე — ქართული სპორტი ↑ Гоголадзе Владимир Омарович. sportgymrus.ru. ციტირების თარიღი: 24 იანვარი, 2022
ოვანეს ქიურქჩიანი

ოვანეს ქიურქჩიანი (სომხ. Հովհաննես Քյուրքչյան; დ. 1851, ერევანი — გ. 1903, სურაბაია, იავა) — სომეხი ფოტოგრაფი, მოღვაწეობდა XIX საუკუნეში. ერევანში მოღვაწეობდა როგორც ფოტოგრაფი. 1879-1880 წლებში გადაღებული აქვს ანისის ნაქალაქარი. გამოშვებული აქვს 40 სტერეოფოტოსგან შემდგარი კრებული, რომელსაც თან ახდა ბუკლეტი ფოტოების აღწერით. ფოტოები დაიბეჭდა ვენაში. ყველა სტერეოფოტოს აქვს წარწერა „Ruines d'Armenie Ani“ და ახლავს ავტორის ფაქსიმილური ხელმოწერა, სომხურ და ფრანგულ ენებზე. სტერეოფოტოებს არ ახლავთ ინდივიდუალური აღწერილობები, მაგრამ მათი სახელწოდება იდენტიფიცირება თანდართული ბუკლეტიდან. ბუკლეტის თანახმად ნომერი 11 და 12 სტერეოფოტოების მაგივრად დამატებულია შესაბამისად 41 და 42 ნომრები. არსებული ბუკლეტის მიუხედავად არსებობს გამონაკლისებიც. მაგალითად ფოტო ნომერი 9 არის ორი რაკურსით გადაღებული. აღსანიშნავია ის რომ ოვანეს ქიურქჩიანის ფოტოშემოქმედება ასახულია დიმიტრი ერმაკოვის ფოტოკოლექციაში. მაგალითად, ფოტო ნომერი 34 დიმიტრი ერმაკოვის სტერეოფოტოების კოლექციაშია მოხვედრილი. ქიურკჩიანს ანისის ფოტოებში ყურადღება გამახვილებული ჰქონდა სომხეთის კულტურულ მემკვიდრეობაზე (სტერეოფოტოები შედგენილია მხოლოდ ფრანგულ და სომხურ ენებზე), რის გამოც რუსეთის იმპერიამ მასში მემბოხე დაინახა. მალე ოვანეს ქიურქჩიანი იძულებული გახდა დაეტოვა ერევანი და წასულიყო საზღვარგარეთ. 1885 წელს წავიდა საცხოვრებლად სინგაპურში, სადაც მცირე ხანი დაჰყო, მუშაობდა როგორც ფოტოგრაფი. მალე სინგაპურიდან გაემგზავრა კუნძულ იავას საპორტო ქალაქ სურაბაიაში, სადაც მან თავისი პროფესია გააგრძელა. იქვე დააარსა თვისი საკუთარი ფოტოსახელოსნოც. ის სხვა ფოტოგრაფებთან ერთად იღებდა რეგიონის აბორიგენი მოსახლეობის ეთნოგრაფიულ ფოტოებს, რომლებიც დღესდღეობით ინდონეზიის დიდ საგანძურს წარმოადგენს. ქიურქჩიანი ს სახელოსნოში ასევე იღებდნენ სტუდიურ ფოტოებსაც. ცნობილია ასევე მისი ღია ბართებიც. გარდაიცვალა ქალაქ სურაბაიში 1903 (ზოგიერთი ცნობით 1901 ან 1904) წელს. მისი სიკვდილის შემდეგ მისი კომპანია გადაეცა ფარმაცევტულ საიმპორტო კომპანია „Helmig“-ს. Kurkdjian's Stereoscopic Photographs of Ani ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ოვანეს ქიურქჩიანი ↑ "Vues du Caucase" Series
ჰურენკარენტალერი

ჰურენკალერტალერის (გერმ. Hurenkarrentaler) სახელწოდებით გერმანულ პოპულარულ მეტყველებაში ცნობილია მონეტა, დიდი ზომის ტალერი, რომელიც 1622 წელს ქალაქ მაგდებურგშია მოჭრილი. მონეტა ქალაქის დაარსების სახსოვრად იქნა გამოცემული. მონეტის წინა მხარეს გამოსახულია ცხენზე ამხედრებული იმპერატორი ოტო I დიდი, ხელში სკიპტრით. ქვედა ნაწილში დატანილია ბურგუნდიის, ბრაუნშვაიგისა და საქსონიის გერბები. იმპერატორის გამოსახულებას გარშემო წრიულად გასდევს წარწერა, რომელიც მას ქალაქ მაგდებურგის დამაარსებლად მოიხსენიებს: OTTO ∙ I ∙ IMP(erator) : AV(gustus) : MA – GDEB(urgensis) : CIVIT(atis) : FVNDAT(or) ოტო I, ბრწყინვალე იმპერატორი, ამშენებელი ქალაქ მაგდებურგისა მონეტის უკანა მხარეს გამოსახულია ოთხთვალა ურემი, რომელშიც შებმულია ორი მტრედი და ორი გედი. ურემზე დგას ქალღმერთი ვენერა ყვავილების გვირგვინით. მარჯვენა ხელში მას უჭირავს სამი მომცრო, ხოლო მარცხენაში — ერთი დიდი ზომის სფერო. ვენერას მარჯვნივ დგას სამი გრაცია. უკანა ფონზე მოჩანს ქალაქის ხედი, ხოლო ქვემოთ გაკეთებულია წარწერა, რომელიც გვამცნობს, რომ ქალაქი წარმართობისა და ვნების ნავსაყუდელი იყო, სანამ მას ოტო ქრისტიანულ, მორალსა და ჩვეულებაზე მდგომ ქალაქად აქცევდა. ვენერა და გრაციები შიშველი სხეულებით არიან გამოსახულნი. შიშველი ქალღმერთების სურათში ხალხმა აღიქვა მეძავები; „მეძავების“ ურემზე დგომა კი მათ სამაგალითო დასჯას დაუკავშირეს. ამგვარ არასწორ ინტერპრეტაციას ეფუძნება მონეტის სახალხო სახელწოდებაც — „ჰურენკალერტალერი“, რაც ქართულად სიტყვასიტყვით (სტლის დაცვით) ითარგმნება, როგორც ბოზების ურმის ტალერი. შინაარსობრივად უფრო სწორია მონეტის მეორე, ნაკლებად გავრცელებული სახელწოდება — ვენუსტალერი (Venustaler). Heinz Fengler, Gerd Gierow, Willy Unger: transpress Lexikon Numismatik, Berlin 1976 Friedrich von Schrötter, N. Bauer, K. Regling, A. Suhle, R. Vasmer, J. Wilcke: Wörterbuch der Münzkunde, Berlin 1970 (Nachdruck der Originalausgabe von 1930) Rudolf Schildmacher: Magdeburger Münzen, herausgegeben von der Stadt Magdeburg 2008 N. Douglas Nicol: Standard Catalog of German Coins 1601 to Present, 1995 Johann David Köhlers P. P. O. im Jahr 1750. Wöchentlich heraus gegebener Historischen Münz-Belustigung, Band 22 Friedrich Nork: Etymologisch-symbolisch-mythologisches Real-Wörterbuch …, Erster Band, Stuttgart 1843 ↑ Heinz Fengler, Gerd Gierow, Willy Unger: transpress Lexikon Numismatik, Berlin 1976, გვ. 152 ↑ Helmut Caspar: „Packe dich du Interim“ - Wovon ein Magdeburger Spotttaler und weitere Gedenkmünzen erzählen, (VDDM, Berlin 2000). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-02-02. ციტირების თარიღი: 2016-03-17.
ბამბის რიგი

ბამბის რიგი — ქუჩა კრწანისის რაიონში. ძველ თბილისში ბამბით, მატყლითა და ჩითით მოვაჭრეთა ქუჩა (ბაზაზხანა); ჩაისახა გვიან შუა საუკუნეებში. მელიქის ქარვასლის ადგილას, რომელიც სიონის ქუჩის დასაწყისში მდებარე დიდი ჩორსუსკენ (გადახურული ბაზარი) იყო მიმართული, 1904 წელს თბილისელმა არქიტექტორმა ღაზარ სარქისიანმა მანთაშევის რიგი ააშენა. სავაჭრო რიგი მოდერნის სტილის ორი ნაგებობისგან შედგება. ერთი ყოფილ არწრუნის ქარვასლას ემიჯნება, მეორე კი ბამბის რიგისა და შარდენის ქუჩის, ყოფილი ბნელი რიგის, გამყოფ ზღუდედ აღიქმება. ორივე ნაგებობა ქუჩის მრუდ მოხაზულობას მიჰყვება. ფასადებს ყოფილი დუქნების ღიობები ანაწევრებს. სავაჭრო რიგის მთავარ მხატვრულ აქცენტს არწრუნის ქრვასლის მომიჯნავე შენობის ფასადზე არაცენტრალურად მოთავსებული რიზალიტი წარმოადგენს. რიზალიტს ამკობს კარის სამცენტრიანთაღოვანი თავსართი, ადამიანის სახის სიმბოლურგამოსახულებიანი საჭექი ქვით. თავსართი რუსტრირებულ სიბრტყეზეა მოთავსეული, მის ზემოთ კი ფართო ნალისებული სარკმელია. განაშენიანების აღქმისათვის დიდი მნიშვნელობა აქვს სიონის ქუჩისკენ მიმართულ ვიწრო ფასადებსაც. ბამბის რიგისა და შარდენის ქუჩის რეკონტრუქცია 1981 წელს განხორციელდა (არქიტექტორი გიორგი ბათიაშვილი). საქართველოს ძველი ქალაქები: თბილისი, 2006 წ. მეორე გამოცემა. ISBN 99940-0-923-0. კვირკველია, თ., ძველთბილისური დასახელებანი, თბილისი: საბჭოთა საქართველო, 1985.