laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
გედაქლარი

გედაქლარი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, წალკის მუნიციპალიტეტში, არჯევან-სარვანის თემში. მდებარეობს წალკის ქვაბულში, ზღვის დონიდან 1800 მ, წალკიდან 22 კმ., არჯევან-სარვანიდან 5 კმ. საბჭოთა პერიოდში სოფლის მოსახლეობა დასაქმებული იყო კლდეკარის მეცხოველეობის მეურნეობაში. 1978 წლამდე შედიოდა ბაშქოის სასოფლო საბჭოში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 49 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 32. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
გუმბათი (წალკის მუნიციპალიტეტი)

გუმბათი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის წალკის მუნიციპალიტეტში, ადმინისტრაციული ერთეულის ცენტრი (სოფელი გუმბათი). წალკიდან დაშორებულია 22 კილომეტრით. გუმბათი მდებარეობს ისტორიულ თრიალეთში. სოფელში XX საუკუნის ბოლომდე ცხოვრობდნენ ბერძნები, რომელთა წინაპრები 1830-იან წლებში მოვიდნენ არზრუმის მხრიდან (თურქეთი). სახელწოდების გამო ვარაუდობენ, რომ სოფელში იდგა გუმბათიანი ეკლესია. გუმბათი, როგორც ჩანს, ჯერ კიდევ გადაკეთებამდე ჩამოინგრა. 1846 წელს ბერძნებმა გადააკეთეს თავის ეკლესიად. კედლები და შიგა განლაგება არ შეუცვლიათ, მხოლოდ აღმოსავლეთიდან მიაშენეს ნახევარწრიული საკურთხეველი. ძველი ეკლესია შემოსილია გათლილი ქვით. შიგნით სამნავად იყოფა ორი, გეგმით რვაკუთხა ბოძის საშუალებით. გუმბათი ადრე ამ ბოძებსა და საკურთხევლის კედლებს ეყრდნობოდა. გვერდის ნავები ძალიან ვიწროა. იატაკი ქვისაა. შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს. საკურთხეველში 3 ნიშანია. დასავლეთ სარკმლის მარცხნივ, მაღლა, ბარელიეფია — დანიელი ლომთა ხაროში. აღმოსავლეთ სარკმლის მარჯვნივ გამოსახულია ფრინველები. დასავლეთ კედელზე ასომთავრული წარწერებია, რომლებშიც მკლავანი, ქობული და იოანე მოიხსენებიან. ეკლესიას სამხრეთიდან მიშენებული ჰქონდა სამრეკლო, რომლის პირველი სართული კარიბჭეს წარმოადგენდა. 1846 წლის გადაკეთების დროს იგი დაუშლიათ და მის ნაცვლად აუგიათ თაღებით გახსნილი სამსართულიანი სამრეკლო. ხევის მარჯვენა სანაპიროზე, მთაზე შემორჩენილია ციხის ნანგრევები. ციხე ნაგებია მშრალი წყობით და გამაგრებულია ნახევარწრიული ბურჯებით. იგი მიეკუთვნება ციკლოპურ ნაგებობათა ტიპს. ბერძენიშვილი დ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. Такайшвили Е. С., Археологические экскурсии, разыскания и заметки, в. 4, Тфл., 1913; Цинцадзе В., К изучению архитектуры городов-крепостей древней Грузии, კრ.: ძველი ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლთა ანალიზის და დაცვის საკითხები, თბ., 1988; ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 26 ივლისი 2016. ↑ საქართველოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
დარაქოი

დარაქოი, დარაკოვი — სოფელი საქართველოში, წალკის მუნიციპალიტეტში, ადმინისტრაციული ერთეულის ცენტრი (სოფ. დარაქოი). მდებარეობს წალკის ქვაბულში, მდინარე ქციის მარცხენა ნაპირზე, წალკის წყალსაცავის შესართავთან, ზღვის დონიდან 1540 მ., წალკიდან 12 კმ. მოსახლეობა: 588 მცხოვრები (2014 წლის აღწერით). დარაქოის ტერიტორია დასახლებული იყო ბრინჯაოს, ადრეანტიკურ, ადრინდელ, შუა და გვიან ფეოდალურ ხანაში, რაზეც მიუთითებს გვიან გადაკეთებული ეკლესიის არქიტექტურული დეტალები და ძველი სასაფლაოს ნაშთები. სოფლის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, წმ. გიორგის ეკლესიის გარშემო მდებარეობს შუა საუკუნეების ნასოფლარი ფარეხა. აქვე სასაფლაოზე ყოფილა ადამიანებისა და საოჯახო ინვენტარის გამოსახულებით შემკული საფლავის ქვები, ოთხ ფილაზე კი ქართული წარწერები იყო შემორჩენილი. ეკლესიაზე ყოფილა ლიპარიტ ერისთავთ-ერისთავის ქართული ასომთავრული წარწერა, რომლის კვალი აღარ ჩანს: ქრონიკონი იყო ს̂ობ. წ(მიდ)ისაჲთა. მადლითა და შეწევნითა წ(მიდ)ისა ღ(მრ)თის\მშობელი[ს](ა)ჲთა აღაშე(ნე)ს ათორმ(ე)ტი ფო(ჳ)ძე და წ(მიდა)ჲ ესე ე[კ]ლესიაჲ სალოცველად სო(ჳ)ლდიდებო(ჳ)ლ[ი]სა დიდ[ი]სა, ე(რისთავთ)-ე(რისთავი)სა ლ(ი)პ(არი)ტ(ისა)თჳს, <მ(ა)მ(ი)სა მ(ა)თ>ისა და სო(ჳ)ლკო(ჳ)რთხეო(ჳ)ლ\[თა] ე(რისთავთ)-ე(რისთავ)თ<ა, შვი>ლთა და <მომავა>ლთა მათთათჳს, საო(ჳ)კო(ჳ)\ნო[დ-მცა არს ჴსენებაჲ სო(ჳ)ლ]თაჲ მათი. აღ[ე]<შ>[ე]\ნა ზე<ობასა> ძისა მათისა, დიდისა და ყ(ოვ)ლისა აღმოსა\ვლეთისა წინამძღო(ჳ)რისა, ე(რისთავთ)-ე(რისთა)ვისა ლ(ი)პ(არი)ტ პროტატისასა. სოფლიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 1.5 კმ-ის დაცილებით სოფ. წინწყაროსაკენ მიმავალი გზის პირას კიდევ ერთი ნასოფლარია, რომელიც შესაძლოა შუა საუკუნეების სოფელი გველფარეხა იყოს (გ. ნარიმანიშვილი). 1721 წლის აღწერით გველფარეხაში ითვლებოდა 1 მებატონე (შაჰნავაზხანი), 8 გამომღები და 2 ბოგანო ყმა. დარაქოის აღმოსავლეთით, დაახლ. 400 მ-ზე, წინწყაროს გზაზე, მდ. ქციის მარჯვენა ნაპირზე, საქართველოს ეროვნული მუზეუმის ექსპედიციამ 2008 წელს გათხარა ადრეანტიკური ხანის ე. წ. დარაქოის ნამოსახლარი, რომელიც 2,5 ჰექტარზეა გაშენებული. გაითხარა მხოლოდ 300 კვ.მ. ფართობი, სადაც 9 სახლი, 20 სამეურნეო ორმო და 2 ხარო გამოვლინდა. XIX საუკუნეში სოფელში დასახლდნენ სომხები. საბჭოთა პერიოდში სოფელი შედიოდა წინწყაროს სასოფლო საბჭოში. მოქმედებდა ედიქილისას მერძევეობა-მეკარტოფილეობის მეურნეობა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 379.; ბერძენიშვილი დ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012.; დარაქოის ნამოსახლარი და სამხრეთ კავკასიის აქემენიდური ხანის ისტორიის ზოგიერთი საკითხი / გოდერძი ნარიმანიშვილი // იბერია-კოლხეთი : საქართველოს კლასიკური და ადრემედიევური პერიოდის არქეოლოგიურ-ისტორიული კვლევანი / საქართველოს ეროვნული მუზეუმი. - თბილისი, 2009. - ISSN 1512-4207. - №5. - გვ.94-125; თრიალეთი : კულტურულ - ისტორიული მემკვიდრეობა, უძველესი წყაროები და კვლევის პერსპექტივები / გ. ნარიმანიშვილი, ნ. შანშაშვილი, მ. კვაჭაძე ; საქართველოს ეროვნული მუზეუმი. - თბილისი, 2018. - ISBN 9789941279652. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 26 ივლისი 2016. ↑ Corpus of Georgian Inscriptions Item: 62, SSM Number: 522. TITUS Project. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
თაზახარაბა

თაზახარაბა — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის წალკის მუნიციპალიტეტში, ჩივთქილისას თემში. წალკიდან დაშორებულია 21 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 47 ადამიანი. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 449. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
თეჯისი

თეჯისი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, წალკის მუნიციპალიტეტში მდებარეობს თრიალეთის ქედის სამხრეთ კალთის ძირას, წალკის წყალსაცავის ჩრდილოეთით, ზღვის დონიდან 1740 მ., წალკიდან 23 კმ. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეცხოველეობა, შედიოდა ჯერ ბაშქოის, ხოლო შემდეგ არჯევან-სარვანის სასოფლო საბჭოში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 671. ↑ მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05. ↑ 2002 წლის მოსახლეობის აღწერის მონაცემები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2014-08-30.
იმერა

იმერა — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის წალკის მუნიციპალიტეტში, ბარეთის თემში. წალკიდან დაშორებულია 10 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 317 ადამიანი. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 26 ივლისი 2016. ↑ საქართველოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
კაბური

კაბური — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, წალკის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს არჯევანის მთის ძირას, ზღვის დონიდან 1860 მ., წალკიდან 37 კმ. საბჭოთა პერიოდში შედიოდა ხაჩკოის სასოფლო საბჭოში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 298 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 294. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 26 ივლისი 2016. ↑ საქართველოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
კუშჩი (წალკის მუნიციპალიტეტი)

კუშჩი (ყოფილი გველფარეხა) — სოფელი საქართველოში, წალკის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მდინარე ქციის მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 1540 მ, წალკიდან 24 კმ. კუშჩი უწოდეს XIX საუკუნის 30-იან წლებში სოფელში დასახლებულმა ბერძნებმა. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მერძევეობა და მეკარტოფილეობა. კუშჩის სასოფლო საბჭო მოიცავდა სოფლებს კუშჩი, ბურნაშეთი, ოზნი, ოლიანგი ყიზილქილისა, ჯინისი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 532 ადამიანი. კუშჩის გორასამარხი კუშჩის ორმოსამარხი კუშჩის წმინდა გიორგის ეკლესია ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ., 1983. — გვ. 91. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016.
ძვ. წ. 382

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 382 ფილიპე II მაკედონელი — მაკედონიის მეფე, ამინტა III მაკედონელის ვაჟი. (დ. ძვ. წ. 336) ანტიგონ I ცალთვალა — ალექსანდრე მაკედონელის გენერალი და მაკედონიის მეფე ძვ.წ. 306-301 წლებში. (გ. ძვ. წ. 301) იერვანდ I — სომხეთის მეფე, არტაშირ ერვანდუნის ვაჟი. (დ. ძვ. წ. 425)
რეხა (წალკის მუნიციპალიტეტი)

რეხა — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის წალკის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი. წალკიდან დაშორებულია 30 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 328 ადამიანი. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
სანთა

სანთა — სოფელი საქართველოში,წალკის მუნიციპალიტეტში, წინწყაროს თემში. სოფელში აღმოჩენილია ანტიკური ხანის ქვისსამარხები. წალკიდან დაშორებულია 22 კილომეტრით. სანთის ტბა ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 26 ივლისი 2016. ↑ „საქართველოს არქეოლოგია“ / რედ: აფაქიძე ა., თბილისი: თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 1959. — გვ. 269-270. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-08-09.
ტარსონი

ტარსონი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის წალკის მუნიციპალიტეტში, ავრანლოს თემში. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობდა 9 ადამიანი. ↑ მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ 2.0 2.1 საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
ჩივთქილისა

ჩივთქილისა — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, წალკის მუნიციპალიტეტში. შედიოდა ხაჩკოის სასოფლო საბჭოში. მდებარეობს თრიალეთის ქედის სამხრეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 1850 მ., წალკიდან 23 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 345 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 117. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ჩოლმანი

ჩოლმანი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, წალკის მუნიციპალიტეტში, არჯევან-სარვანის თემში. მდებარეობს თრიალეთის ქედის სამხრეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 1750 მ, წალკიდან 21 კმ. საბჭოთა პერიოდში მოქმედებდა მეცხოველეობის საბჭოთა მეურნეობა. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 146. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
წინწყარო (წალკის მუნიციპალიტეტი)

წინწყარო — სოფელი საქართველოში, წალკის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (წინწყარო, სანთა).მდებარეობს წალკის ქვაბულში, წალკის წყალსაცავის დასავლეთ ნაპირზე, ზღვის დონიდან 1520 მ, წალკიდან 16 კმ. საბჭოთა პერიოდში სოფელში მოქმედებდა მერძევეობა-მეკარტოფილეობის მეურნეობა. წინწყაროს სასოფლო საბჭოში შედიოდა სოფელი დარაქოიც. სოფელთან შემორჩენილია შუა საუკუნეების ეკლესია, რომელსაც დასავლეთ მხრიდან სამრეკლო ახლავს. ძეგლი ძალზედ გადაკეთებულია. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 246 ადამიანი. წინწყაროს სამაროვანი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 331. ↑ 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 26 ივლისი 2016. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ხანდო (წალკის მუნიციპალიტეტი)

ხანდო — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის წალკის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი. წალკიდან დაშორებულია 32 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 184 ადამიანი. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ძვ. წ. 383

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 383 ბაბილონურ კალენდარში 19 წლიანი მთვარის ფაზები შემოიღეს. მეფე კალასოკამ ვაიშალის რაიონში მეორე ბუდისტური კრება მოიწვია.
ხაჩკოი

ხაჩკოი, ხაჩქოი, ხაჭკოი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, წალკის მუნიციპალიტეტში, ხაჩკოის თემის ცენტრი. საბჭოთა პერიოდში ხაჩკოის სასოფლო საბჭოში შედიოდა აგრეთვე სოფლები კაბური და ჩივთქილისა. მდებარეობს თრიალეთის ქედის სამხრეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 1860 მ., წალკიდან 37 კმ. სოფელში განვითარებული იყო მეცხოველეობა. სოფელში შემორჩენილია XII-XIII საუკუნეების წმინდა გიორგის ეკლესია. შენობის კედლებზე რამდენიმე ლაპიდარული წარწერაა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 554 ადამიანი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 446. ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016.
ხრამჰესი (წალკის მუნიციპალიტეტი)

ხრამჰესი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის წალკის მუნიციპალიტეტში, ბედიანის თემში. წალკიდან 15 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 78 ადამიანი. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ხრამჰესი (წალკის მუნიციპალიტეტი) ↑ 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016. ↑ საქართველოს ფოსტა — 1805. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q12869041"></a> ↑ საქართველოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
ეროს რამაცოტი

ეროს ლუჩანო ვალტერ რამაცოტი (იტალ. Eros Luciano Walter Ramazzotti, იტალ. Eros Ramazzotti. დ. 28 ოქტომბერი, 1963, რომი, იტალია) — იტალიელი მომღერალი და კომპოზიტორი. ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული იტალიელი მომღერალი, არა მარტო ინგლისურენოვან ქვეყნებში, არამედ ესპანურენოვან ქვეყნებშიც, რადგან ყველაზე მეტი ალბომი სწორედ იტალიურ და ესპანურ ენებზე გამოუშვა. მთავარი სტატია: ეროს რამაცოტის დისკოგრაფია. სტუდიური ალბომები Cuori Agitati (1985) Nuovi Eroi (1986) In certi Momenti (1987) Musica è (1988) In ogni Senso (1990) Tutte Storie (1993) Dove c'è musica (1996) Stilelibero (2000) 9 (2003) Calma Apparente 2005) Ali e Radici (2009) Noi (2012) Perfetto (2015) Vita ce n'è (2018) Battito Infinito (2022) შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ეროს რამაცოტი“ ვიკისაწყობში. ოფიციალური საიტი ↑ "Starporträt:Eros Ramazzotti". elixic.de. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-03-03. ციტირების თარიღი: 2010-12-12. ↑ "Biography: Eros Ramazzotti on Who's Who". Who's Who.de. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-03-03. ციტირების თარიღი: 2010-12-12.
ძვ. წ. 384

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 384 არისტოტელე - ბერძენი ფილოსოფოსი (გ. ძვ. წ. 322) დემოსთენე - ბერძენი პოლიტიკოსი (გ. ძვ. წ. 322) მარკუს მანლიუსი კაპიტოლიუმელი, რომის ეროვნული გმირი და სახელმწიფო დამნაშავე. სიკვდილით დასაჯეს
შვეიცარიის სუპერლიგა

შვეიცარიის სუპერ ლიგა — ყოველწლიური უმაღლესი საფეხბურთო ჩემპიონატი შვეიცარიაში, რომელიც ტარდება 1897 წლიდან. ჩემპიონატის ყველაზე ტიტულოვანი კლუბია ციურიხის „გრასჰოპერი“. მოქმედი ჩემპიონია „ბაზელი“. ოფიციალური საიტი. ჩემპიონატის ცხრილები: 1898-1930, 1930-2000. rsssf.com. ჩემპიონების სია. rsssf.com.
ბურიატული ენა

ბურიატული ენა — ბურიატების და მონღოლური ერის ზოგიერთი ჯგუფის ენა. ეკუთვნის მონღოლურ ენათა ჯგუფის ჩრდილოურ შტოს. რუსულ ენასთან ერთად ბურიატეთის რესპუბლიკის ძირითადი ენაა. გავრცელებულია: ბურიატეთის რესპუბლიკაში, ირკუტსკის ოლქის უსტ-ორდის ბურიატთა ავტონომიურ ოკრუგსა და ჩიტის ოლქის აგის ბურიატთა ავტონომიურ ოკრუგში; მონღოლეთის ჩრდილოეთ ნაწილსა და ჩინეთის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. ბურიატულ ენაზე ლაპარაკობს დაახლოებით 283 000 ათ. ადამიანი. ამათგან რუსეთში მოსაუბრეთა რაოდენობა უდრის — 218 557 ათასს, ჩინეთში — დაახლოებით 18 ათასს, მონღოლეთში — 46 ათასს. ბურიატული ენის ხმოვანთა სისტემა ექვემდებარება სინჰარმონიზმს. მორფოლოგიური სტრუქტურა აგლუტინაციურია. გამოიყოფა 5 დიალექტი. დამწერლობა შემოღებულია 1931 წლიდან ლათინური, ხოლო 1939 წლიდან — რუსული გრაფიკის საფუძველზე. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 579. ↑ 1.0 1.1 Приведена численность с учётом баргутов, чей язык квалифицируется некоторыми источниками как диалект монгольского языка ↑ Норжин Ц. Qagucin bargu qamig-a aca ireksen bui? // Social Sciences of Inner Mongolia. № 128. 2004. P. 99—105. ↑ Численность баргутов не может быть определена точно так как в Китае они учитываются в составе монголов, а язык квалифицируется как диалект монгольского языкаОписание монгольского этноса Китая на официальном сайте Народного правительства Китая ↑ Приведена численность бурят (44 тыс.) и баргутов (2 тыс.) по данным текущего регистрационного учёта на 2007 год[1] დაარქივებული 2011-07-08 საიტზე Wayback Machine. , все буряты Монголии свободно общаются и на монгольском языке.
სლაიგოს საგრაფო

სლაიგოს საგრაფო (ინგლ. County Sligo, ირლ. Contae Shligigh) — საგრაფო ირლანდიაში, კონაქტის პროვინციაში. საგრაფომ სახელი მიიღო ქალაქ სლაიგოსაგან. სლაიგოს საგრაფოს ფართობი არის 1 837 კმ². იგი ამ მაჩვენებლით მეოთხე ადგილზეა კონაქტის პროვინციაში, ხოლო 22-ზე (32-დან) ირლანდიაში. სლაიგოს აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ლიტრიმის საგრაფო, სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან — როსკომონი, სამხრეთ-დასავლეთიდან მეიო, ხოლო — ჩრდილო-დასავლეთით ატლანტის ოკეანე. ბალიმოტი კოლუნი ინისკრონი სლაიგო ტობერკარი პოეტმა და ნობელის პრემიის ლაურეატმა ლიტერატურის დარგში უილიამ ბატლერ იეიტსმა თავისი ბავშვობის უმეტესი ნაწილი ჩრდილოეთ სლაიგოში გაატარა და საგრაფოს პეიზაჟები არაერთხელ გამხდარა მისი შემოქმედების შთაგონების წყარო. იეიტსი ამბობდა: სლაიგოს საგრაფოს აქვს დიდი ისტორია ირლანდიის ტრადიციული მუსიკის. საგრაფოს სამხრეთ ნაწილიდან არიან ირლანდიური მუსიკის ისეთი ცნობილი წარმომადგენლები, როგორებიც არიან: ჯეიმზ მორისონი, მაიკლ კოულმენი, პედი კილორენი, ფრედ ფინი, ჯო ო'დაუდი, კარმელ განინგი და ჯგუფი „Dervish“. საგრაფოში იმართება მრავალი ტრადიციული მუსიკის ფესტივალი. სტრანდჰილში, ქალაქ სლაიგოდან ცხრა კილომეტრში, იმართება ყოველწლიური გიტარის ფესტივალი. სლაიგოში პოპულარულია თანამედროვე მუსიკაც, აქედანაა მსოფლიოში ცნობილი ჯგუფი — „Westlife“. სლაიგოს საგრაფოში დაიბადნენ: ამბროსიო ო'ჰიგინსი — ესპანელი კოლონიზატორი. ძმა უოლფრიდი — საფეხბურთო კლუბ „სელტიკის“ დამაარსებელი. კოსტანს მარკიევიჩი — ირლანდიელი რევოლუციონერი. სერ ჯორჯ სტოკსი — ირლანდიელი მათემატიკოსი და ფიზიკოსი. ლოლა მონტეზი — ირლანდიელი მოცეკვავე და მსახიობი. მარიენ ჰარკინი — ირლანდიელი პოლიტიკოსი. ნილ ჯორდანი — ირლანდიელი რეჟისორი. უილიამ ბატლერ იეიტსი — ირლანდიელი პოეტი. ნობელის პრემიის ლაურეატი ლიტერატურის დარგში. ოფიციალური საიტი ფოტოგალერეა სლაიგოს რუკა დაარქივებული 2005-12-14 საიტზე Wayback Machine. Sligoheritage.com
ძვ. წ. 385

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: ძვ. წ. 385 იასონ ფერელი თესალიის ტირანი ხდება. ბარდილისი ილირიისა და დარდანიის მეფე ხდება და ბარდილიების დინასტიას უდებს სათავეს. პლატონი აკადმიაში მათემატიკის, ასტრონომიის, ფილოსოფიისა და სხვა დარგების სწავლებას იწყებს. დემოკრიტე აცხადებს, რომ ირმის ნახტომი მრავალი ვარსკვლავისგან შედგება. კამისარესი — კილიკიის სატრაპი ↑ Cartage.org დაარქივებული August 26, 2006, საიტზე Wayback Machine.
იურის კანტონი

იურის რესპუბლიკა და კანტონი (ფრანგ. République et Canton du Jura) — კანტონი შვეიცარიაში. წარმოადგენს შვეიცარიის უახლეს კანტონს, რომელიც 1979 წელს შეიქმნა; მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. დედაქალაქია დელემონი. ესაზღვრება ბაზელ-ლანდის და ბერნის კანტონები, ასევე საფრანგეთის დეპარტამენტი დუ. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, ბერნის კანტონიდან იურის გამოყოფის მოთხოვნით სეპარატისტული მოძრაობა დაიწყო. ხანგრძლივი და ნაწილობრივ შეიარაღებული ბროლის შემდეგ, რომელიც ახალგაზრდული ორგანიზაციის მხრიდან განხორციელებულ თავდასხმებსაც კი მოიცავდა, 1977 წელს კონსტიტუციაში ცვლილებები შევიდა. 1978 წელს, მას შემდეგ რაც ხალხმა ხმა მისცა, გაყოფა ოფიციალურად დამტკიცდა და 1979 წელს იურის კანტონი შვეიცარიის კონფედერაციაში სრული წევრის სტატუსით შევიდა. ბერნის კანტონისგან დამოუკიდებლობის დღე 23 ივნისს აღინიშნება. თუმცა, იურის რეგიონის სამხრეთმა ნაწილმა, რომელიც ასევე ფრანგულენოვანია, მაგრამ პროტესტანტი, ახალ კანტონს არ შეუერთდა და კვლავ ბერნის შემადგენლობაში დარჩა. იურის კანტონი შვეიცარიის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში მდებარეობს. სამხრეთით მოიცავს იურის მთების გარკვეულ ნაწილს, ჩრდილოეთით კი იურის ზეგანს. ეს უკანასკნელი ბორცვიანია და თითქმის მთლიანად ქვიშაქვებით არის აგებული. კანტონს ჩრდილოეთიდან და დასავლეთიდან საფრანგეთი ესაზღვრება. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 70 197 ადამიანს შეადგენს, რომელიც თითქმის მთლიანად ფრანგულენოვანია. 75% კათოლიკეა, 13% პროტესტანტი. კანტონისთვის უმნიშვნელოვანესია სოფლის მეურნეობა. აშენებენ მსხვილფეხა რქოსან საქონელს, ცხენებს. მრწეველობაში წამყვანია საათების წარმოება, ტექსტილი, თამბაქო. იზრდება პატარა და საშუალო ზომის ბიზნესთა ოფიციალური საიტი (ფრანგული) ტურიზმი საათების ხეობა დაარქივებული 2009-07-24 საიტზე Wayback Machine. ოფიციალური სტატსიტიკა ↑ Federal Department of Statistics. (2004)Wohnbevölkerung nach Religion (Interactive Map). ციტირების თარიღი: 2009-01-15.
იუდას ქალი (ტელენოველა)

იუდას ქალი (ესპ. La Mujer De Judas) — ვენესუელური ტელენოველა, გადაღებულია 2002 წელს. პრემიერა გაიმართა ტელეკომპანია RCTV-ის ეთერში. სერიალის იდეის ავტორი და შემქმნელია მარტინ ჰანი. გლორია ახლაგაზრდა, მიზანდასხული გოგონაა, რომელსაც სურს სწავლის გაგრძელება. მან უნდა აირჩიოს თემა და დაიცვას დისერტაცია. ის ინტერესდება საიდუმლოებით მოცული ქალის, ალტაგრასია დელ ტოროს ისტორიით, რომელიც 20 წლის წინ დააპატიმრეს, ხალხმა და პოლიციამ მღვდლის მკვლელობაში დაადანაშაულა ის. გლორიას სურს, მისი თემის საგანი სწორედ ის იყოს. მაგრამ გაიგებს, რომ ამ საიდუმლოებით მოცულ ქალბატონს ციხიდან უშვებენ. ალტაგრასიას ციხიდან გამოშვების შემდეგ ჩნდება იდუმალი მკვლელი, სახელად იუდას ქალი (La Mujer de Judas), რომელსაც აცვია საპატარძლო კაბა და თავის ქალას ნიღაბი უკეთია.სწორედ, ამ დღის შემდეგ გლორიას და მის საახლობლოს სიცოცხლეს საფრთხე ემუქრება იდუმალი მკვლელის სახით. ქვემოთ ჩამოთვლილია იმ 6 პერსონაჟი ქალის სია, რომლებიც შეიძლება იყვნენ მკვლელები (როგორც „იუდას ქალები“) ალტაგრასია დელ ტორო ხუაკა ლეალი მარინა ბატისტა ლაურა ბრისენო რიკარდა არაუხო ჩიჩიტა აგუერო-დელ ტორო MDO- Me Huele A Soledad მექსიკურმა ტელეკომპანია აცტეკამ 2012 წელს გადაიღო საკუთარი ვერსია იუდას ქალი (La Mujer De Judas) Video del trailer de la Telenovela en [1][მკვდარი ბმული] RCTV დაარქივებული 2005-10-01 საიტზე Wayback Machine.