laion/Wikipedia-Exotic huggingface dataset:
პიტო (ლუდი)

პიტო — ლუდის ტიპი, რომელსაც ფეტვის ან სორგოს დუღილით ამზადებენ ჩრდილოეთ განაში, ნიგერიის ზოგიერთ რაიონში და დასავლეთ აფრიკის სხვა ქვეყნებში. მას ამზადებენ მცირე საწარმოებში (სახლის პირობებში) და ჩვეულებრივ, სვამენ აყიროსგან დამზადებულ ჭურჭელში. იგი შეიძლება მიირთვათ როგორც ცივი, ასევე ცხელი. ცხელი პიტო თავის სიმხურვალეს ფერმენტაციის პროცესებიდან იღებს. პიტოს, ძირითადად, ხელმოკლე ოჯახები ამზადებენ სოფლის ტერიტორიებზე. ეს მათთვის შემოსავლის მნიშვნელოვან წყაროს წარმოადგენს. პიტოს ბოთლში ან ქილაში არ ასხამენ და როგორც წესი, მისი შეძენა პირდაპირ ადგილობრივი მაცხოვრებლისგან შეგიძლიათ. სიტყვა „პიტო“ მექსიკურ დიალექტზე „დაბალ სტვენასაც“ ნიშნავს. აკიმპონგი (1995); სეფა–დედეჰი (1999) – greenfacts.org
შტაინბირი

შტაინბირი (წარმოითქმის [ˈʃtaɪnˌbiːɐ], გერმანულად ქვის ლუდი) — ლუდის ტიპი, რომელიც მე-20 საუკუნემდე კარინტიაში წამყვანი ადგილი ეკავა. იგი ასევე გავრცელებული იყო სკანდინავიაში, ფრანკონიაში და სამხრეთ-დასავლეთ გერმანიაში. შტაინბირი იხარშება ხის კასრებში. სახელი წარმოიშვა ცხელი ქვებისაგამ, რომლებსაც კასრებში აწყობდნენ, რათა წარმოებისთვის სასურველი ტემპერატურა მიეღოთ. გავარვარებული ქვა მოქმედებს პირდაპირ ალაოზე და საბოლოოდ ლუდს კარამელისა და მურის გემოს აძლევს. ეს იყო ტრადიციული ხარშვის მეთოდი; მაღალ–ფერმენტირებადი საფუარი და ეთერის ხილის გემო, დიდხანს არ ნარჩუნდებოდა და შესაბამისად, ლუდის დიდი ხნით შენახვა არ ხერხდებოდა. შტაინბირს, ჩვეულებრივ, არ ფილტრავდნენ. http://www.schleppe.at/content/sl/unternehmen/chronik/index.html დაარქივებული 2010-11-21 საიტზე Wayback Machine. http://www.brauen.de/braulexikon/biermarken-sorten/steinbier/
ამერიკული ველური ლუდი

ამერიკული ველური ლუდი ამერიკელი მიკრომხარშავების ექსკლუზივია. მას მას არ ხარშავენ საქარომიცეტებით, როგორც ჩვეულებრივ ხდება. ლუდის ეს ტიპი მოხარშულია ბრეტანომიცეტების გამოწურვით. ამ მეთოდით მოხარშულ ლუდს მგრძნობიარე, რთული სურნელების პროფილი აქვს, რაც ჩვეულებრივ, არ არის დამახასიათებელი ლუდის სხვა სახეობებისათვის. როდესაც ლუდის დამზადება დაიწყო, ღია ფერმენტაცია, ხარშვის ერთადერთი გზა იყო და ევროპის ზოგიერთ ქვეყანაში დღესაც შემორჩა მჟავე ლუდის ტიპი, როგორიცაა ბელგიური ლამბიკი. ამერიკელმა სწავლულებმა პირველი ცდა ველურ საფუარზე და ბაქტერიაზე ჩაატარეს, ცდილობდნენ რა შეექმნათ და ჩამოეყალიბებინათ ბელგიური ლუდის სტილისმარკა, მაგალითად ლამბიკი და გუეზე. თუმცაღა ისინი ასევე ცდილობდნენ შეექმნათ რაიმე განსაკუთრებული და გამორჩეული, მაგრამ ყოველი მათი მცდელობა მთავრდებოდა წმინდა ბელგიური ორიგინალის შექმნით. ამერიკულ ველურ ლუდებში ფართო არჩევანია, მათი უმეტესობა ხასიათდება მაღალი ალკოჰოლურობით. ამერიკული ველური ლუდი "2008 BJCP Style Guidelines"
როუზ ბირნი

მერი როუზ ბირნი (ინგლ. Rose Byrne; დ. 24 ივლისი, 1979, სიდნეი) — ავსტრალიელი კინომსახიობი. მონაწილეობა აქვს მიღებული კინოფილმებში: „ტროა“ (2004), „შეპყრობილი“ (2004), „მარი ანტუანეტი„ (2006), „მზის ნათება“(2007), „28 კვირის შემდეგ“ (2007), „ცოდნა“ (2009), „გაქცევა ვეგასიდან“ (2010), „იქს-ადამიანები: პირველი კლასი“ (2011), „გოგოების წვეულება ვეგასში“ (2011), „კადრები“ (2013), „კურდღელი პიტერი“ (2018) და სხვა. ნომინირებული იყო ოქროს გლობუსსა და ემის პრემიაზე. მერი როუზ ბირნი დაიბადა ავსტრალიის ქალაქ სიდნეის ერთ-ერთ გარეუბანში, ირლანდიური და შოტლანდიური წარმოშობის ოჯახში. დედამისი ჯეინ ბირნი — მუშაობს ადმინისტრატორად დაწყებით სკოლაში, ხოლო მამამისი — რობინ ბირნი მარკეტოლოგია. 8 წლიდან ავსტრალიის ახალგაზრდულ თეატრში იღებდა სამსახიობო ხელოვნების გაკვეთილებს. საშუალო სკოლის დამთავრების შემდეგ სწავლა დაიწყო ჯერ კოლეჯსა და შემდეგ სიდნეის უნივერსიტეტში. 1999 წლიდან სწავლა განაგრძო დევიდ მამეტისა და უილიამ მეისის ატლანტის თეატრში. როუზს ჰყავს უფროსი ძმა ჯორჯ ბირნი და ასევე უფროსი ორი და — ელის ბირნი და ლუსი ბირნი. სამივე მათგანი ასე თუ ისე ჩაბმულია ხელოვნების სფეროში. მისი ძმა ფოტოგრაფია, ხოლო დებიდან ერთი მხატვარია, მეორე კი ლონდონის ერთ-ერთი ფირმის გამომცემლობაში მუშაობს. მისი მშობლები ათეისტები არიან, ხოლო ბირნი საკუთარ თავს აგნოსტიკოსად თვლის. ორი წლის განმავლობაში იყო კომპანია Max Factor-ის სახე. როუზ ბირნის სამსახიობო კარიერა ათვლას 1989 წლიდან იწყებს და დღემდე გრძელდება. 1990-იან წლებში ძირითადად სერიალებში იღებდნენ. თავდაპირველად თავი მოსინჯა ერთ-ერთ სერიალში („ჯი-პი“, G.P.), რომელსაც 7 წელი იღებდნენ. პირველი როლი კინოში („დალასის თოჯინა“, 1994) მიიღო 12 წლის ასაკში. შემდეგ წლებში როლებს იღებდა ავსტრალიურ ტელესერიალებში. 1999 წელს როლი მიიღო კრიმინალური ჟანრის ფილმში „ორი ხელი“, სადაც მასთან ერთად ითამაშა ჰით ლეჯერმა. დაახლოებით 6 წლის განმავლობაში ურთიერთობაში იმყოფებოდა ბრენდან კოუელთან. ხვდებოდა აგრეთვე გრეგორ ჯორდანს. 2012 წლიდან ხვდება ბობი კანავალეს. ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: როუზ ბირნი როუზ ბირნი კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზაში როუზ ბირნი — AllMovie როუზ ბირნი TCM-ის კინოფილმების მონაცემთა ბაზაში როუზ ბირნი — Emmys.com ↑ Rose Byrne Biography (1979-). ციტირების თარიღი: 7 თებერვალი, 2016. ↑ Rose Byrne talks Irish Roots – & movies Damages, Knowing & Get Him to the Greek. YouTube. ციტირების თარიღი: 30 მაისი, 2010. ↑ Annette Dasey. (10 ივნისი, 2009) Ten Minutes with Rose Byrne. Yahoo! 7 Lifestyle. Yahoo! Lifestyle Network. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 11 ივლისი, 2015. ციტირების თარიღი: 4 იანვარი, 2014. ↑ Burke, Gavin. (25 March 2009) Q&A With Star of 'Knowing', Rose Byrne. entertainment.ie. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 27 თებერვალი 2018. ციტირების თარიღი: 4 ივნისი, 2011. ↑ Lipworth, Elaine. (31 ივლისი, 2009) Rose Byrne: ‘I wanted to be Kylie Minogue’. The Sunday Times. ციტირების თარიღი: 4 ივნისი, 2011.[მკვდარი ბმული] ↑ Rose Byrne Biography (1979-). Filmreference.com. ციტირების თარიღი: 2010-05-30. ↑ Rose Byrne Biography. TV.com. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 27 მაისი 2012. ციტირების თარიღი: 27 December 2012. ↑ Actress Rose Byrne on ‘Knowing’ Religion & the End of the World. Blackbookmag.com (2009-03-18). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-26. ციტირების თარიღი: 2010-05-30.
ბათლომე ხუციშვილი

ბათლომე (ბართლომე) ხუციშვილი (დ. 1860, სოფ. კახი — გ. 1923) — ქართველი ინგილო საზოგადო მოღვაწე და პედაგოგი. დაამთავრა გორის პედაგოგიური სემინარია. გარკვეული დროის განმავლობაში რუსეთის იმპერიის სახალხო განათლების სამინისტროში მუშაობდა. 1900 წლიდან იგი სოფელ ალიბეგლოს სკოლის მასწავლებელი იყო. 1917 წელს, როდესაც აზერბაიჯანის ხელისუფლებაში მუსავატელები მოვიდნენ, ბათლომე იძულებული გახდა, საინგილო დაეტოვებინა. კახეთში, სოფელ ცოდნისკარში დასახლდა და პატარა სახერხი ქარხანა და წისქვილი იყიდა, მაგრამ მან საინგილოსთან განშორება ვერ აიტანა და მალე გარდაიცვალა. ბათლომე ხუციშვილის შვილიშვილია (დედის მხრიდან) ქართველი კინორეჟისორი ლანა ღოღობერიძე. ალექსანდრა ჩხენკელი, ბათლომე ხუციშვილი (1860-1923) // სახალხო განათლების ქართველი მოღვაწენი და სახალხო მასწავლებლები. 1955. კრ. 2. გვ. 199-204 ბათლომე ხუციშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი ↑ მაია ბარიხაშვილი, თემურ ტარტარაშვილი, სწავლა–განათლების საკითხი ჰერეთში, XIX საუკუნესა და XX საუკუნის დასაწყისში [მკვდარი ბმული] ↑ "ჩემს ცხოვრებაში ბევრი ღამე იყო" // HERETI
ჯრია (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი ჯრია შეიძლება აღნიშნავდეს: ჯრია — სოფელი საჩხერის მუნიციპალიტეტში ჯრია — სოფელი ჯავის მუნიციპალიტეტში
აღმოსავლეთი

აღმოსავლეთი (აღმოსავლეთის წერტილი) — ჰორიზონტის (ქვეყნის მხარეების) ოთხი მთავარი წერტილიდან ერთ-ერთი, მდებარეობს ჩრდილოეთისაკენ, პირშექცეული დამკვირვებლის ხელმარჯვნივ. აღინიშნება O (გერმ. Ost) ან E (ინგლ. East) ასოთი. ბუნიობის დღეებში მზე ამ წერტილის მახლობლად ამოდის. ერთ-ერთია ცის ეკვატორისა და ჭეშმარიტი ჰორიზონტის გადაკვეთის ორ წერტილს შორის. აღმოსავლეთში იგულისხმება ტერიტორია, რომელიც რუკაზე ჩვენგან მარჯვნივ არის განთავსებული. იგი თავისი შინაარსით დასავლეთის წერტილის საპირისპიროა. მსოფლიოს გეოგრაფიულ რუკაზე ვრცელი ბუნებრივი მხარეები, რომლებიც ნულოვანი მერიდიანის მარჯვნივაა განთავსებული გეოგრაფიაში აღმოსავლეთი წერტილები (ან ბუნებრივი მხარეები) ეწოდება. ნულოვანი მერიდიანი ერთგვარად „ხიდია“ დასავლეთისა და აღმოსავლეთის წერტილებს შორის. ნულოვანი მერიდიანის მარჯვნივ (ე.ი. აღმოსავლეთით) მდებარეობს ევროპის, აფრიკისა და ანტარქტიდის ვრცელი მონაკვეთები; მთლიანად აზია და ავსტრალია. აქვეა წყნარი და ინდოეთის ოკეანე მრავალი კუნძულებითურთ. ისევე როგორც სხვა ჰორიზონტის წერტილები, აქაც გვექნება სივრცეები, რომლის აღნიშვნა შესაძლებელია კონკრეტულად ტაქსონომიურად უფრო მცირე ტერიტორიების წერტილების გამოსავლენად. გეოგრაფიულ ლიტერატურაში არსებობს მრავალი ისეთი ფიზიკურ-გეოგრაფიული ობიექტი, რომელსაც წინ ცნება „აღმოსავლეთი“ აქვს დართული. ასეთებია: აღმოსავლეთი ალპები, აღმოსავლეთი კავკასიონი, აღმოსავლეთი სიერა-მადრე, აღმოსავლეთი ციმბირი და ა.შ. აღმოსავლეთ ტერიტორიას ამა თუ იმ მონაკვეთში ემატება ჰორიზონტის სხვა მნიშვნელოვანი წერტილები — სამხრეთი და ჩრდილოეთი, რომლებიც უფრო დეტალურად დაადგენენ მოცემულ გეოგრაფიულ სივრცეში ამა თუ იმ ტერიტორიას. ჩრდილოეთი სამხრეთი დასავლეთი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 52.
ჯრუჭის მონასტერი

ჯრუჭის მონასტერი — XI საუკუნის ქართული მონასტერი. მდებარეობს საჩხერის მუნიციპალიტეტში, მდინარე ყვირილის მარჯვენა შენაკადის — ჯრუჭულას სათავეში, სოფელ ცხომარეთის მიდამოებში. სამონასტრო კომპლექსში შედის XI საუკუნის გუმბათოვანი ეკლესია (გადაკეთებულია XIX საუკუნეში), რომლის კედლებზე ლაპიდარული წარწერებია. მომდევნო ხანებში მონასტერი მოიშალა. განახლდა XVI-XVII საუკუნეებში. XVII საუკუნის დასასრულს ჯრუჭულის ხეობა რაჭის ერისთავებისა და წერეთელთა სატავადო სახლის საცილობელ ტერიტორიად იქცა, რის გამოც იგი უკვე ციხესიმაგრის დანიშნულებას ასრულებდა. XVIII საუკუნის 60-იან წლებში სოლომონ I-მა ჯრუჭის მონასტერი აღადგინა, ხოლო შემდეგ წერეთლების საგვარეულოს მისცა აქ დასაფლავების ნება. 1810 მონასტერი უკვე დიდძალ ყმა-მამულს ფლობდა ზემო იმერეთსა და რაჭაში. იმერეთის სამეფოს გაუქმების (1810) შემდეგ ჯრუჭის მონასტერი წერეთლების საგვარეულო საკუთრებად იქცა. მონასტრის ტერიტორიაზე შემორჩენილი განვითარებული შუა საუკუნეების სხვა ნაგებობების ნაშთებიც. ამჟამად იმას, რომ ოდესღაც ჯრუჭის მონასტერი არსებობდა, მასთან მიახლოებისას მთის მწვერვალზე ამოზრდილი ორი მაღალი კვიპაროზი მოწმობს. საქმე ისაა, რომ ქართული ხუროთმოძღვრების ერთ-ერთი გამორჩეული შედევრი და უდიდესი კულტურული ცენტრი 1991 წლის მიწისძვრამ მიწასთან გაასწორა. შემორჩენილია მხოლოდ ორი კედელი და ორივე მათგანი კატასტროფულ მდგომარეობაშია. შემორჩენილია მონასტრის ეზოში შესასვლელი კარიბჭის კედლებიც. ჯრუჭის მონასტერს დიდი კვალი აქვს დატოვებული ქართულ კულტურაში. ის X საუკუნეშია დაარსებული და ერთ-ერთ გამორჩეულ კულტურულ და საგანმანათლებლო კერას წარმოადგენდა. საყოველთაოდაა ცნობილი ჯრუჭის სახარება (ოთხთავი), რომელიც ქართული კალიგრაფიის უბრწყინვალეს ნიმუშს წარმოადგენს და დაცულია საქართველოს კორნელი კეკელიძის სახელობის ხელნაწერთა სახელმწიფო ინსტიტუტში. იმას, რომ ჯრუჭი ხუროთმოძღვრების ბრწყინვალე ნიმუშს წარმოადგენდა, მოწმობს ეზოში დაყრილი ჩუქურთმები და სვეტთა ნაწილები, რომლებიც ერთ დროს ტაძრის განუყოფელ ნაწილს წარმოადგენდნენ. ერთ-ერთ კედელზე დღესაც შემორჩენილი წმინდა გიორგის ბარეილიეფი, რომელზეც ორი წმინდა გიორგია გამოსახული, პირით ერთმანეთისაკენ. ერთ-ერთი მათგანი ებრძვის გველეშაპს ხოლო მეორე ბიზანტიის იმპერატორ დიოკლეტიანეს. ეს ბარელიეფი უნიკალურია თავისი შინაარსით და მსოფლიოში ანალოგი არ მოეპოვება. 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია. ბერაძე თ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ., 1987. — გვ. 577. ↑ საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება № 665, 2006 წლის 7 ნოემბერი, ქ. თბილისი, კულტურის ზოგიერთი უძრავი ძეგლისათვის ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის მინიჭების შესახებ. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-07-01. ციტირების თარიღი: 2020-02-24.
დოროთი პარკერი

დოროთი პარკერი (ინგლ. Dorothy Parker; დ. 22 აგვისტო, 1893 — 7 ივნისი, 1967) — ამერიკელი მწერალი და პოეტი, იუმორისტი. აგრეთვე ცნობილი როგორც დოტი. ნამდვილი სახელი — დოროთი როტშილდი, დაიბადა ლონგ-ბიჩზე, ნიუ-ჯერსი. როგორც თავად ხუმრობით აღნიშნავდა, მშობლებმა მყისვე მანჰეტენის ბინაში გადაიყვანეს, ნამდვილი ნიუ-იორკელის ტიტული რომ არ დაეკარგა. ↑ Person Profile // კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა — 1990. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q37312"></a> ↑ 2.0 2.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563"></a> ↑ 3.0 3.1 Encyclopædia Britannica <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a> ↑ 4.0 4.1 SNAC — 2010. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311"></a> ↑ 5.0 5.1 ბროდვეის ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა — 2000. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q31964"></a> ↑ 6.0 6.1 Kinney A. F. Parker, Dorothy (22 August 1893–07 June 1967), writer // American National Biography Online / S. Ware — [New York]: Oxford University Press, 2017. — ISSN 1470-6229 — doi:10.1093/ANB/9780198606697.ARTICLE.1601257 <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q103874299"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q20824348"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q16983137"></a> ↑ 7.0 7.1 Internet Speculative Fiction Database — 1995. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2629164"></a> ↑ 8.0 8.1 FemBio database <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q61356138"></a> ↑ 9.0 9.1 ბროკჰაუზის ენციკლოპედია <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227"></a> ↑ 10.0 10.1 AlKindi <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q101207543"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q104244355"></a> ↑ https://www.britannica.com/biography/Dorothy-Parker ↑ 12.0 12.1 Паркер Дороти // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q649"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a> ↑ Find a Grave — 1996. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q63056"></a> ↑ Mainiero L., Faust L. L. American Women Writers: A Critical Reference Guide from Colonial Times to the Present — 1979. <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q106787730"></a>
გეზევრეთი

გეზევრეთი — სოფელი ახალგორის მუნიციპალიტეტში (კორინთის თემი), ხარულის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, ნახიდურის ხეობაში. ზღვის დონიდან 1320 მ, ახალგორიდან დაშორებულია 17 კმ-ით. ქსე, ტ. 3, გვ. 35, თბილისი, 1978 წ.
გუდაწვერი

გუდაწვერი — სოფელი საქართველოში, სამხრეთ ოსეთის დროებითი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულის ახალგორის მუნიციპალიტეტში (კორინთის ადმინისტრაციული ერთეული). მდებარეობს მთა ლორწომისკლდის ჩრდილოეთ კალთაზე, მდინარე ალეურის (ქსნის მარცხენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1100 მ, ახალგორიდან დაშორებულია 12 კმ-ით. მოსახლეობა 2002 წლის აღწერით — 13 მცხოვრები. 2008 წლის 23 ოქტომბრის ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ საქართველოს კანონის საფუძველზე, ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის სამხედრო აგრესიის შედეგად და დადგენილია ამ ტერიტორიების განსაკუთრებული სამართლებრივი რეჟიმი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 293.
დორეთკარი

დორეთკარი — სოფელი საქართველოში, ახალგორის მუნიციპალიტეტში (ლარგვისის თემი). მდებარეობს ხარულის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე ჭურთის (ქსნის მარჯვენა შენაკადი) მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 1400 მ-ზე. ახალგორიდან დაშორებულია 27 კმ-ით. 2008 წლის 23 ოქტომბრის ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ საქართველოს კანონის საფუძველზე, ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის სამხედრო აგრესიის შედეგად და დადგენილია ამ ტერიტორიების განსაკუთრებული სამართლებრივი რეჟიმი. დორეთკარი შუა საუკუნეებში შედიოდა ქსნის საერისთავოში; მოხსენიებულია იოჰან გიულდენშტედტის 1772 წლის სოფელთა სიაში და ქსნის საერისთავოს 1781 წლის სტატისტიკურ აღწერილობაში. 1865 წელს დორეთკარი თავისი 7 ქართული კომლით ქსნის უბნის მეწყერის სასოფლო თემის შემადგენლობაში შედიოდა. საბჭოთა პერიოდში, 1922-1990 წლებში შეიყვანეს სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის ლენინგორის რაიონში, ოლქის გაუქმების შემდეგ, ახალგორის რაიონში (2006 წლიდან — ახალგორის მუნიციპალიტეტში). 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ. სოფლის ტერიტორიაზე შემორჩენილია ნასოფლარი წინკიბი ციხით, წმინდა ბარბარეს ეკლესია (IX-X საუკუნეები) და წმინდა გიორგის ეკლესიის ნანგრევები (გვიანი შუა საუკუნეები). 2002 წლის აღწერით სოფლის მოსახლეობა იყო 70 მცხოვრები (36 კაცი, 34 ქალი), ეთნიკური შემადგენლობის მიხედვით — ქართველები (74 %), ოსები (24 %). მაკალათია ს., ქსნის ხეობა, თბ., 1968. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 625. გვასალია ჯ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. ?. ↑ pop-stat.mashke.org — საქართველოს დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-04-19. ციტირების თარიღი: 2012-08-30. ↑ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი — სოფლების მოსახლეობა 2002 წელი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
გარუეთი

გარუეთი — სოფელი საქართველოში, სამხრეთ ოსეთის დროებითი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულის ახალგორის მუნიციპალიტეტში (ლარგვისის თემი), საფერშეთის მთის (მდინარეების ქსნისა და ალეურის წყალგამყოფი) დასავლეთ კალთაზე, მდინარე ცხავატურის (ქსნის მარცხენა შენაკადი) მარჯვენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 1250 მეტრზე, ახალგორიდან დაშორებულია 16 კმ-ით. 2008 წლის 23 ოქტომბრის ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ საქართველოს კანონის საფუძველზე, ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის სამხედრო აგრესიის შედეგად და დადგენილია ამ ტერიტორიების განსაკუთრებული სამართლებრივი რეჟიმი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 9.
დოგუზაანი

დოგუზაანი — ნასოფლარი საქართველოში, ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე. მდებარეობს ხარულის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, მდ. ჭურთის (ქსნის მარჯვენა შენაკადი) ხეობაში, ზღვის დონიდან 1070 მ-ზე, დაბა ახალგორიდან 27 კმ-ში. 2008 წლის 23 ოქტომბრის ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ საქართველოს კანონის საფუძველზე, ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის სამხედრო აგრესიის შედეგად და დადგენილია ამ ტერიტორიების განსაკუთრებული სამართლებრივი რეჟიმი. 1922-1990 წლებში შედიოდა სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის ლენინგორის რაიონში (დორეთკარის სოფსაბჭო), ოლქის გაუქმების შემდეგ — მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, ახალგორის რაიონში (ლარგვისის თემი). 1989 და 2002 წლების აღწერებით სოფელში მუდმივი მოსახლეობა აღარ იყო. საქართველოს საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოში სსიპ ახალგორის მუნიციპალიტეტის დარეგისტრირების დროისთვის (2006) დოგუზაანი დასახლებულ პუნქტებს შორის აღარ მოიხსენიება. 2008 წლიდან მოქცეულია რუსეთის ფედერაციის მიერ ოკუპირებული ტერიტორიის ფარგლებში. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 603. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. ?.
ჯრუჭულა (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი ჯრუჭულა შეიძლება აღნიშნავდეს: ჯრუჭულა — მდინარე საჩხერისა და ჭიათურის მუნიციპალიტეტებში ჯრუჭულა — მღვიმე ჭიათურის მუნიციპალიტეტში
დელკანი

დელკანი — სოფელი საქართველოში, სამხრეთ ოსეთის დროებითი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულის ახალგორის მუნიციპალიტეტში (სალბიერის თემი), ალევის ქედის დასავლეთ კალთაზე. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1250 მეტრზე. ახალგორიდან დაშორებულია 9 კმ-ით. 2002 წლის აღწერით იყო 5 მცხოვრები. მოხსენიებული აქვს იოჰან გიულდენშტედტს (1772) სოფელთა სიაში. 2008 წლის 23 ოქტომბრის ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ საქართველოს კანონის საფუძველზე, ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის სამხედრო აგრესიის შედეგად და დადგენილია ამ ტერიტორიების განსაკუთრებული სამართლებრივი რეჟიმი. გვასალია ჯ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012.
სერგი ოგანოვი

სერგი მამბრეს ძე ოგანოვი (რუს. Оганов, Сергей Мамбреевич; დ. 23 თებერვალი 1921, თბილისი — გ. 18 ნოემბერი 1941, დონის როსტოვი) — ლეიტენანტი (1941), საბჭოთა კავშირის გმირი (22 იანვარი 1943, სიკვდილის შემდეგ). დაიბადა თბილისში, მუშის ოჯახში. 1939 წლიდან წითელ არმიაშია. 1941 წელს დაამთავრა 26 კომისრის სახელობის თბილისის სამთო-მსროლელი საარტილერიო სასწავლებელი და მოქმედ არმიაში გაიგზავნა. იბრძოდა სამხრეთ ფრონტზე. 1941 წლის 18 ნოემბერს ოგანოვის ბატარეამ, რომელსაც როსტოვის ოლქის სოფელ ბოლშიე-სალის მისადგომებთან ეკავა პოზიცია, შეაჩერა ფაშისტთა ტანკების იერიში და მტრის 30 ტანკი მწყობრიდან გამოიყვანა. სერგი ოგანოვი დაიღუპა 20 წლის ასაკში. მისი სახელობისაა ქუჩა დონის როსტოვში. დაჯილდოებულია ლენინის ორდენით. ჩინჩილაკაშვილი ტ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ., 1984. — გვ. 497. ავტორთა კოლექტივი. აკადემიკოს ნ. ბერძენიშვილის საერთო რედაქციით. მათ ასახელეს საბჭოთა სამშობლო (საბჭოთა კავშირის გმირები საქართველოდან). / საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემია. ივ. ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის ინსტიტუტი. გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1964 Цкитишвили К. В., Чинчилакашвили Т. Г. Герои Советского Союза из Грузии. Тб, 1981. სერგეი ოგანოვი — ბიოგრაფია (რუსული) Указ Президиума Верховного Совета СССР «О присвоении звания Героя Советского Союза начальствующему и рядовому составу Красной Армии» от 22 февраля 1943 года // Ведомости Верховного Совета Союза Советских Социалистических Республик : газета. — 1943. — 23 февраля (№ 9 (215)). — С. 1
დადიანეთი

დადიანეთი — სოფელი საქართველოში, სამხრეთ ოსეთის დროებითი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულის ახალგორის მუნიციპალიტეტში (ცხრაძმის თემი), ალევის ქედის დასავლეთ კალთაზე, მდინარე ქსნის ხეობაში. ზღვის დონიდან 1520 მეტრზე, ახალგორიდან დაშორებულია 27 კმ-ით. 2008 წლის 23 ოქტომბრის ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ საქართველოს კანონის საფუძველზე, ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის სამხედრო აგრესიის შედეგად და დადგენილია ამ ტერიტორიების განსაკუთრებული სამართლებრივი რეჟიმი. სოფელი წყაროებში პირველად მოხსენიებულია XV საუკუნეში დადანეთის სახელით (სამთავისის სამწყსოს შესავლის წიგნი). თავდაპირველად შედიოდა ცხრაძმისხევში, შემდეგ — ქსნის საერისთავოში. 1922-1990 შედიოდა სამხრეთ ოსეთის ავტონომიურ ოლქში, შემდეგ — მცხეთა-მთიანეთის მხარის ახალგორის რაიონში (2006 წლიდან მუნიციპალიტეტი). 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ. სოფელში დგას სამებისა და წმ. გიორგის ეკლესია (ორივე IX–X სს.). სოფლის თავში გეგმით ოთხკუთხა კოშკია, რომლის კედლებში ბუხრები, თახჩები და სათოფურებია დაყოლებული. სოფლის ქვემოთ კიდევ ორი კოშკის ნანგრევებია (ყველა შუა საუკუნეებისა). საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობდა 113 ადამიანი, 2015 წელს ოკუპაციის პირობებში ჩატარებული აღწერით — 36. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 329. გვასალია ჯ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II ↑ Итоги всеобщей переписи населения Республики Южная Осетия 2015 года / Ответственные за выпуск: И. Р. Тибилов, Т. В. Базаев, Р. Р. Зассеева, М. Э. Пухаева, А. В. Сиукаева, М. Х. Гучмазова. — Цхинвал: Управление государственной статистики Республики Южная Осетия, 2016.
დაბაკნეთი

დაბაკნეთი — სოფელი საქართველოში, სამხრეთ ოსეთის დროებითი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულის ახალგორის მუნიციპალიტეტში (ცხრაძმის ადმინისტრაციული ერთეული). მდებარეობს ალევის ქედის დასავლეთ კალთაზე, მდინარე ცხრაძმულის (ქსნის მარცხენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 1400 მეტრზე, ახალგორიდან დაშორებულია 31 კმ-ით. 2008 წლის 23 ოქტომბრის ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ საქართველოს კანონის საფუძველზე, ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის სამხედრო აგრესიის შედეგად და დადგენილია ამ ტერიტორიების განსაკუთრებული სამართლებრივი რეჟიმი. წყაროებში პირველად მოხსენიებულია XV საუკუნის I ნახევარში. 1922-1990 შედიოდა სამხრეთ ოსეთის ავტონომიურ ოლქში, შემდეგ — მცხეთა-მთიანეთის მხარის ახალგორის რაიონში (2006 წლიდან მუნიციპალიტეტი). 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ. ცხინვალის რეჟიმის მიერ სოფელი ისტორიული სახელის ნაცვლად იწოდება „ბაშართად“. დაბაკნეთის ეკლესია დაბაკნეთის ეკლესია (გარდამავალი ხანა) დაბაკნეთის ამაღლების სამონასტრო კომპლექსი დაბაკნეთის წმინდა გიორგის ეკლესია დაბაკნეთის წმინდა მარიამის ნაეკლესიარი დაბაკნეთის ყველაწმინდის ეკლესია დაბაკნეთის ზურგიანი კოშკი 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობდა 29 ადამიანი, 2015 წელს ოკუპაციის პირობებში ჩატარებული აღწერით — 6. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 325. ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II ↑ Итоги всеобщей переписи населения Республики Южная Осетия 2015 года / Ответственные за выпуск: И. Р. Тибилов, Т. В. Базаев, Р. Р. Зассеева, М. Э. Пухаева, А. В. Сиукаева, М. Х. Гучмазова. — Цхинвал: Управление государственной статистики Республики Южная Осетия, 2016.
ბალაანი

ბალაანი — სოფელი საქართველოში, სამხრეთ ოსეთის დროებითი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულის ახალგორის მუნიციპალიტეტში (ქარჩოხას თემი), მდებარეობს ალევის ქედის დასავლეთ კალთაზე, მდინარე ქსნის მარცხენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 1300 მეტრზე, ახალგორიდან დაშორებულია 27 კმ-ით. 2008 წლის 23 ოქტომბრის ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ საქართველოს კანონის საფუძველზე, ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის სამხედრო აგრესიის შედეგად და დადგენილია ამ ტერიტორიების განსაკუთრებული სამართლებრივი რეჟიმი. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 163.